Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Για το πλαίσιο ανακεφαλαιοποίησης των πιστωτικών ιδρυμάτων και άλλες διατάξεις του Υπουργείου Οικονομικών». Βλέπω ότι ο κύριος Υπουργός είναι εγκαίρως εδώ. Από ό,τι ενημερώθηκα, δεν επιθυμεί να μιλήσει πρώτος. Υπενθυμίζω ότι η απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων είναι να πάμε μέχρι τις 20.00΄ για τη συζήτηση του σημερινού νομοσχεδίου. Η πληροφόρηση, την οποία έχω αυτή τη στιγμή από τον Πρόεδρο της Βουλής είναι ότι μέχρι στιγμής δεν έχει εκδηλώσει κάποιο κόμμα πρόθεση ή αίτημα για ονομαστική ψηφοφορία. Η συζήτηση είναι οργανωμένη. Κατόπιν τούτου, εάν δεν κατατεθεί πρόταση ονομαστικής ψηφοφορίας, νομίζω ότι θα τελειώσουμε νωρίτερα από τις 20.00΄ και αυτό είναι πολύ καλό για ημέρα Σάββατο. Πριν μπούμε στο νομοσχέδιο, θα ήθελα να κάνω κάποιες ανακοινώσεις προς το Σώμα. Η Διαρκής Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Για το πλαίσιο ανακεφαλαιοποίησης των πιστωτικών ιδρυμάτων και άλλες διατάξεις του Υπουργείου Οικονομικών». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Βουλευτής κ. Κωνσταντίνος Τζαβάρας ζητεί άδεια ολιγοήμερης απουσίας στο εξωτερικό κατά το χρονικό διάστημα 29 Οκτωβρίου έως 3 Νοεμβρίου 2015 και ο Βουλευτής κ. Κωνσταντίνος Κουκοδήμος ζητεί άδεια ολιγοήμερης απουσίας στο εξωτερικό κατά το χρονικό διάστημα από 15 έως και 17 Νοεμβρίου 2015. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τις ζητηθείσες άδειες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επανερχόμαστε στο νομοσχέδιο. Το σημερινό συζητούμενο νομοσχέδιο, σύμφωνα με την απόφαση την οποία έλαβε η Διαρκής Επιτροπή, ύστερα από πρόταση του αρμοδίου Υπουργού συζητείται με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, σύμφωνα με το άρθρο 76 παράγραφος 4 του Συντάγματος και το άρθρο 109 του Κανονισμού της Βουλής. Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι σύμφωνα με τη διαδικασία αυτή, η συζήτηση ολοκληρώνεται επί της αρχής και επί των άρθρων σε μία συνεδρίαση. Στη συζήτηση μετέχουν οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές, ο Πρωθυπουργός ή ο αρμόδιος Υπουργός, οι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων και από ένας εκπρόσωπός τους και η ομιλία τους περιορίζεται στο μισό του χρόνου που προβλέπεται από τα άρθρα 97 και 103 του Κανονισμού της Βουλής. Μέχρι στιγμής η ενημέρωση που έχω, πλην του κ. Λεβέντη που δεν έχουμε ακόμη ενημέρωση, είναι ότι κατά πάσα βεβαιότητα δεν θα λάβουν τον λόγο οι Αρχηγοί των κομμάτων. Επομένως το «μέχρι τις 20.00΄» που σας είπα είναι εύκολο να γίνει και νωρίτερα. Προτείνω, αν και δεν προβλέπεται από τον Κανονισμό της Βουλής, να λάβουν τον λόγο πέντε ορισμένοι ομιλητές από τον ΣΥΡΙΖΑ, τρεις ορισμένοι ομιλητές από τη Νέα Δημοκρατία και ένας ομιλητής από τα υπόλοιπα έξι κόμματα. Επίσης, προτείνω η συζήτηση επί της αρχής και επί των άρθρων να είναι ενιαία. Ως προς τους χρόνους, σας προτείνω τα εξής: Οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές έχουν χρόνο ομιλίας δώδεκα λεπτά, ο αρμόδιος Υπουργός δεκατρία λεπτά, ο Πρωθυπουργός και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας δεκατέσσερα λεπτά, οι Πρόεδροι των υπολοίπων Κοινοβουλευτικών Ομάδων δώδεκα λεπτά, οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι δέκα λεπτά, οι ορισθέντες από τα κόμματα ομιλητές επτά λεπτά. Επειδή είναι οργανωμένη η συζήτηση και εφόσον επαληθευθούν τα όσα σας είπα στην αρχή, μπορούμε να δείχνουμε μία μικρή ανοχή. Η δευτερολογία περιορίζεται στο μισό του χρόνου της πρωτολογίας. Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 109, η συνεδρίαση πρέπει να ολοκληρωθεί κατ' ανώτατο όριο εντός δέκα ωρών. Νομίζω ότι έχω τη σύμφωνη γνώμη των συναδέλφων.
Το Σώμα συνεφώνησε ομοφώνως. Πριν δώσω τον λόγο στον εισηγητή της Πλειοψηφίας κ. Γεράσιμο Μπαλαούρα για δώδεκα λεπτά και για να κερδίζουμε χρόνο - υπάρχουν οι επιστολές στο Προεδρείο, απλώς αναφέρω τα ονόματα και για τα Πρακτικά, αλλά και για την περίπτωση που έχει γίνει κάποιον αλλαγή την τελευταία στιγμή και δεν έχουμε ενημερωθεί - σας ενημερώνω ότι για τη συζήτηση του σημερινού νομοσχεδίου Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι ορίζονται από τον ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Χρήστος Μαντάς, από τη Νέα Δημοκρατία ο κ. Μάκης Βορίδης, από τη Χρυσή Αυγή ο κ. Χρήστος Παππάς, από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος, από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας ο κ. Αθανάσιος Παφίλης, από το Ποτάμι ο κ. Σπυρίδων Δανέλλης, από τους ΑΝΕΛ ο κ. Αθανάσιος Παπαχριστόπουλος και από την Ένωση Κεντρώων ο κ. Δημήτριος Καρράς. Εισηγητές είναι ο κ. Μπαλαούρας από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Σταϊκούρας από τη Νέα Δημοκρατία, ο κ. Παναγιώταρος από τη Χρυσή Αυγή, ο κ. Μανιάτης από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, ο κ. Καραθανασόπουλος από το ΚΚΕ, ο κ. Θεοχάρης από το «Ποτάμι», ο κ. Κατσίκης από τους Ανεξάρτητους Έλληνες και ο κ. Κατσιαντώνης από την Ένωση Κεντρώων. Οι ορισμένοι ομιλητές έχουν γίνει εναλλάξ, με βάση τον αριθμό που σας είπα από το κάθε Κόμμα. Κύριε Μπαλαούρα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα έρχεται ένα σημαντικό νομοσχέδιο που εξομαλύνει τη λειτουργία του πιστωτικού συστήματος της χώρας και ενδεχομένως να το επαναφέρει στον «ενάρετο» δρόμο, δηλαδή να το επαναφέρει σε έναν δρόμο που θα χτυπηθεί η διαπλοκή, το γνωστό δηλαδή «τρίγωνο της αμαρτίας» μεταξύ ΜΜΕ, οικονομικών συμφερόντων και πολιτικού συστήματος. Είναι ένα στοίχημα για εμάς. Δημιουργούμε τους όρους και τις προϋποθέσεις και κυρίως έχουμε την πολιτική βούληση, επειδή δεν έχουμε «νταβατζήδες» και συμφέροντα να υπηρετήσουμε, να προχωρήσουμε μπροστά στο χτύπημα αυτό της διαπλοκής και να επαναφέρουμε το τραπεζικό σύστημα στον δρόμο που πρέπει, κυρίως προσανατολιζόμενο όχι στα γνωστά νέα προϊόντα τα «επενδυτικά», όπως τα λένε μάλιστα, αλλά με τα κλασικά προϊόντα της λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος, δηλαδή με παροχή ρευστότητας στο σύστημα, προκειμένου να ικανοποιήσουν τις ανάγκες της οικονομίας. Τέλος, αυτό το νομοσχέδιο ελπίζουμε - και εγώ προσωπικά το πιστεύω - ότι οι τομές που θα επιφέρει θα ικανοποιήσουν και το ηθικό αίσθημα του ελληνικού λαού, όσον αφορά αυτά που πέρασε και από τους τραπεζίτες τόσα πολλά χρόνια και κυρίως την τελευταία πενταετία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι στόχοι που βάζουμε σήμερα είναι υψηλοί. Όπως είπα και πριν, θέλουμε την εξομάλυνση της λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος και την επανάκτηση της εμπιστοσύνης του ελληνικού λαού απέναντι στο πιστωτικό σύστημα και επομένως την καλύτερη και αποδοτικότερη λειτουργία του. Σχετικά με αυτό το ζήτημα θα αναφέρω μερικά πράγματα αργότερα. Σήμερα, λοιπόν, αυτός ο δρόμος που έχουμε ανοίξει θα σταματήσει σε πρώτη φάση σε έναν σταθμό, ο οποίος θα είναι η αξιολόγηση από τους θεσμούς. Αυτό, εάν όλα εξελιχθούν ομαλά, θα επαναφέρει την αποκλιμάκωση των επιτοκίων, την επανασύνδεση των τραπεζών με τη διεθνή αγορά, προκειμένου έτσι να έχουν ρευστότητα, που θα την προσφέρουν στην αγορά με χαμηλά επιτόκια. Είναι ένας αγώνας δρόμου, που είναι μάλλον περίεργος, γιατί είναι και αντοχής και ταχύτητας. Είναι ένας αγώνας δρόμου που αρχίζουμε σήμερα με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και που θα προχωρήσουμε αύριο με τα κόκκινα δάνεια. Αυτές οι διαδικασίες είναι παράλληλες, δηλαδή πάνε μαζί. Και εδώ υπάρχει μια μεγάλη διαφορά με τις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών. Τα κόκκινα δάνεια, δηλαδή τα δάνεια που δεν εξυπηρετούνταν, είτε επιχειρηματικά είτε καταναλωτικά, είτε στεγαστικά, θα εξετασθούν άμεσα σε αυτή τη φάση, έτσι ώστε να υπάρχει μια παράλληλη διαδικασία, η οποία θα είναι πολύ πιο σωστή και αποτελεσματική σε σχέση με προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις. Τέλος, είναι το μεγάλο στοίχημα, ο μεγάλος αγώνας για το χρέος. Γι' αυτό μίλησα και για αγώνα αντοχής. Το ζητούμενο σε όλη αυτή την πορεία είναι η σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος, οι επενδύσεις - ιδιωτικές και με συμμετοχή του δημοσίου - και η αξιοποίηση του πακέτου Γιούνκερ, προκειμένου να χτυπηθεί η ύφεση. Ήδη τα πρώτα μηνύματα της μείωσης της ύφεσης τα παραδέχθηκε και η έκθεση της Κομισιόν. Τα παραπάνω, λοιπόν, πρέπει να γίνουν, προκειμένου να πάμε στην ανάπτυξη και να προχωρήσουμε στην ελάφρυνση των ευάλωτων στρωμάτων του ελληνικού λαού που έχουν υποστεί τόσα δεινά μέχρι τώρα. Διότι σύμφωνα με τη θέση μας, είμαστε προσανατολισμένοι στο πλευρό αυτών των ευάλωτων στρωμάτων, είμαστε ταξικά μαζί με αυτά τα στρώματα, σε αυτόν τον δύσκολο αγώνα που δίνουμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε σχέση με τις μέχρι τώρα ανακεφαλαιοποιήσεις, ας θυμηθούμε την ανακεφαλαιοποίηση του Αλογοσκούφη το 2008, που έδωσε 5 δισεκατομμύρια στο τραπεζικό σύστημα, από τα οποία ακόμα υπάρχουν υπόλοιπα. Δεν έχουν επιστραφεί πίσω στο δημόσιο. Το κυριότερο, όμως, είναι η περίοδος 2012-2013, όπου 39 δισεκατομμύρια μπήκαν στο τραπεζικό σύστημα. Είναι ένα κολοσσιαίο ποσό που χρεώθηκε ο ελληνικός λαός, στο οποίο, εάν προστεθούν και οι εγγυήσεις, ανέρχεται στο ασύλληπτο ποσό των 130 δισεκατομμυρίων. Αυτά τα λεφτά τι έγιναν; Αναρωτιέται ο πολίτης, αναρωτιόμαστε και εμείς. Είναι καλό στην κουβέντα να αναπτυχθούν και από την Αξιωματική Αντιπολίτευση και από τα άλλα κόμματα οι θέσεις τους. Γιατί απέτυχαν άραγε αυτές οι ανακεφαλαιοποιήσεις; Κατά τη γνώμη μου, για δύο σημαντικούς λόγους: Ο ένας είναι ότι δεν έλαβαν υπ' όψιν τους τον ρυθμό αύξησης των κόκκινων δανείων. Φανταστείτε την εξέλιξή τους: Ξεκίνησαν το 2010 από 10% στο σύνολο των δανείων και έφτασαν στο 40% το 2014! Αυτό δεν είχε αποτυπωθεί στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και σε συνδυασμό με τα έντονα υφεσιακά προβλήματα της οικονομίας είχαμε ως συνέπεια αυτά τα γνωστά προβλήματα με τους πολλαπλασιαστές, με όλα αυτά τα υφεσιακά μέτρα που κατά καιρούς διαπιστώνονταν. Στην αρχή όλα «πήγαιναν» - έλεγαν - «ρολόι». Αυτά τα προβλήματα, λοιπόν και οι λανθασμένες προβλέψεις εκτίναξαν τα κόκκινα δάνεια, με συνέπεια οι τράπεζες να μην μπορούν να καλυτερεύσουν τη θέση τους με τις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις. Το τρίτο στοιχείο στο οποίο απέτυχαν οι προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις - και εδώ να μας απαντήσουν οι εκπρόσωποι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ - είναι ότι άφησαν τις προηγούμενες διοικήσεις να παραμείνουν, δηλαδή αυτοί που δημιούργησαν τα προβλήματα αυτοί κάθισαν στην ίδια θέση, προκειμένου να οδηγήσουν στην επίλυση των προβλημάτων που οι ίδιοι δημιούργησαν. Και θέλω να πω ότι αυτό που συνέβη στην Ελλάδα είναι πρωτότυπο παγκοσμίως. Παντού, σε όλες τις χώρες του κόσμου, όταν το τραπεζικό σύστημα, οι τράπεζες εν συνόλω ή ξεχωριστά η καθεμία αντιμετωπίζουν προβλήματα και έρχεται το κράτος, το δημόσιο να τις ενισχύσει, τότε αλλάζει τις διοικήσεις. Εδώ υπήρξε αυτή η ανωμαλία, η οποία ερμηνεύεται βάσει της γνωστής διαπλοκής που είπα προηγουμένως, του τριγώνου της διαπλοκής, μίντια, πολιτικού συστήματος και οικονομικών συμφερόντων. Έχουμε, λοιπόν, αυτόν τον αγώνα ταχύτητας για την ανακεφαλαιοποίηση, γιατί από την 1-1-2016, δηλαδή σε λίγες εβδομάδες, εάν δεν γίνει η ανακεφαλαιοποίηση, τότε υπάρχει κίνδυνος να σημειωθούν «κουρέματα» καταθέσεων πάνω από τις 100.000 ευρώ. Επομένως θέλουμε να διασφαλίσουμε τις καταθέσεις, να απομακρύνουμε τον οποιοδήποτε φόβο από τον ελληνικό λαό για τις καταθέσεις του. Η διαδικασία είναι γνωστή. Να πούμε μόνο δύο πράγματα: Κατ' αρχάς, από τη συμφωνία που υπογράφηκε με τους θεσμούς έχουμε πάρει για «μαξιλάρι» 25 δισεκατομμύρια ευρώ. Σήμερα, από ό,τι φαίνεται - και το μεσημέρι θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα των stress tests - οι μέχρι τώρα ενδείξεις είναι ότι τα ποσά που θα χρειαστούν θα είναι πολύ μικρότερα - πολύ μικρότερα, επαναλαμβάνω τη φράση μου - και επομένως θα έχουμε μικρότερη επίπτωση σε όλες αυτές τις κατηγορίες, που ακούμε ότι φορτώσαμε τον ελληνικό λαό με νέα χρέη κ.λπ.. Ταυτόχρονα, θα έχουμε - για να δούμε αν φορτώσαμε ή δεν φορτώσαμε - πλήρη δικαιώματα ψήφου. Αυτό που συνέβη από τις προηγούμενες κυβερνήσεις είναι, επίσης, πρωτοφανές παγκοσμίως, το ότι δεν υπήρχαν δικαιώματα ψήφου σε εκείνον που έδινε τα χρήματα, όπως ήταν το ελληνικό κράτος, το ελληνικό δημόσιο. Ακόμα και στις Ηνωμένες Πολιτείες το κράτος είχε δικαίωμα ψήφου. Επίσης, γι' αυτό θα βγει πράξη υπουργικού συμβουλίου αύριο, όπου θα παιχτεί μεταξύ της δυνατότητας κάποιων ομολόγων μετατρέψιμων σε μετοχές - τα λεγόμενα «Cocos» που έχουν υψηλό επιτόκιο - ή σε μετοχές - θα υπάρξει δηλαδή μια ισορροπία - κοινές που θα έχουν και δικαίωμα ψήφου. Αυτό θα το καθορίσει, όπως είπα, η πράξη υπουργικού συμβουλίου. Με τις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις, όπως είπα πριν, κύριοι συνάδελφοι, είχαν πάρει ποσά περίπου στο 60% των αναγκών τους, ένα τεράστιο νούμερο. Επαναλαμβάνω όμως ότι δεν είχαν δικαίωμα ψήφου. Σήμερα ανοίγει ο δρόμος για δημόσια λογοδοσία και διαφάνεια των τραπεζών. Αυτή η λογοδοσία και η διαφάνεια μπορεί να φθάσει στην αποπομπή των τραπεζιτών, εφόσον δεν κάνουν τη δουλειά τους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε, δώστε μου λίγο ακόμη χρόνο.
Έχετε μια μικρή ανοχή, κύριε συνάδελφε, προχωρήστε.
Ευχαριστώ πολύ. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Βεβαίως, όλα αυτά δεν έγιναν όπως θα θέλαμε. Υπάρχουν ισορροπίες, υπάρχουν συμβιβασμοί. Στην προκειμένη περίπτωση μπαίνουν ζητήματα, όπως είναι οι μισθοί των ανθρώπων που θα είναι στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας - που τους θεωρούμε υπέρογκους - και ζητήματα ασυλίας. Η Νέα Δημοκρατία εχθές μας κατηγόρησε στην επιτροπή, μαζί με το ΠΑΣΟΚ, ότι οι φταίχτες, δηλαδή οι ευθύνες είναι στην Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, που όλο αυτό το επτάμηνο που μας πέρασε μέχρι τις εκλογές δημιούργησαν συνθήκες κρίσης στις τράπεζες. Μέχρι που είπαν και τον όρο «bank run», δηλαδή ότι η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έφερε χρεοκοπία. Θέλω να σας πω ότι τα φαινόμενα «bank run» έχουν σημειωθεί και διεθνώς. Δεν σημειώνονται κυρίως εξαιτίας των κυβερνήσεων, αλλά εξαιτίας ανεύθυνων πολιτικών πρακτικών είτε παραγόντων της οικονομικής ζωής είτε, όπως συνέβη εδώ στην Ελλάδα, πολιτικών παραγόντων. Σας θυμίζω τις δηλώσεις του Σαμαρά, Πρωθυπουργού τότε της χώρας, που είπε ότι από την ημέρα της ανάληψης της διακυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ θα είναι κλειστά τα ΑΤΜ. Σας θυμίζω τις δηλώσεις Γεωργιάδη, ότι θα πάρει τα λεφτά του στο Παρίσι, για να τα επενδύσει εκεί! Σας θυμίζω την κ. Μπακογιάννη, η οποία είπε ότι το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος θα έκλειναν οι τράπεζες. Πρέπει, όμως, να θυμηθούμε και τον παράλληλο δρόμο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και των δανειστών μας - εγώ αποφεύγω τη λέξη «εταίροι» - , που έκαναν το καθετί, κόβοντας τη δυνατότητα προσφυγής μας στα έντοκα γραμμάτια, παρέχοντας ρευστότητα με το σταγονόμετρο μέσω του ELA και τέλος ζητήματα που μας οδήγησαν στα capital controls. Εμείς, λοιπόν, σκοπεύουμε - και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε - στην πορεία και πολύ σύντομα να προχωρήσουμε όσον αφορά το θέμα του τραπεζικού συστήματος στη δημιουργία τραπεζών ειδικού σκοπού, τραπεζών όπως επενδυτικών, καθώς και συνεταιριστικών. Το πρώτο βήμα γι' αυτό γίνεται σήμερα και πρέπει να το χειροκροτήσουμε. Είναι μία τομή, το ότι προστατεύουμε - αυτό είχε πει και ο Πρωθυπουργός στις πρώτες δηλώσεις του μετά τη συμφωνία - τις συνεταιριστικές τράπεζες, γιατί η λογική μας είναι ότι θέλουμε να τις κρατήσουμε, να τις κρατήσουμε ζωντανές, να τις κρατήσουμε ανακεφαλαιοποιημένες, ισχυρές, προκειμένου να συμβάλουν στη λειτουργία και την ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας, που έχει άλλες ιδιαιτερότητες και δυνατότητες. Επομένως, στη βάση αυτής της λογικής, πιστεύω ότι μπορούμε να πετύχουμε - και αυτό είναι ένα άλλο στοίχημα ακόμα - κι εμείς θα θέσουμε και ζητήματα λειτουργίας των τραπεζών, όπως είπα πριν, και όσον αφορά την παραδοσιακή τραπεζική, αλλά ταυτόχρονα και του κοινωνικού οφέλους, μέσα από μία κοινωνική κριτική και έλεγχο που μπορούν να ασκούν τα συνδικάτα, οι δήμοι, οι κινήσεις των πολιτών και καταναλωτών. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έκανα έναν υπολογισμό: με σχετική ανοχή και συνυπολογίζοντας την ομιλία των εκπροσώπων της Κυβέρνησης νομίζω ότι μπορούμε σε έξι ώρες να έχουμε τελειώσει. Αυτό σημαίνει ότι, εάν λειτουργήσουμε πειθαρχημένα, στις 16.00΄ - και εφόσον δεν υπάρχει αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας - μπορούμε να έχουμε τελειώσει. Σας το λέω προς γνώσιν και συμμόρφωσιν! Κύριε Σταϊκούρα, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι γνωστό ότι οι ευρωπαϊκές οικονομίες από τα μέσα του 2008 βρίσκονταν στη δίνη μιας μεγάλης παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και τότε οι ηγεσίες των κομμάτων της Αντιπολίτευσης καμώνονταν ότι δεν την έβλεπαν. Η κρίση ήταν συστημική και μεταδοτική, από τον χρηματοπιστωτικό στον δημοσιονομικό τομέα ή το αντίστροφο, από τον δημοσιονομικό στον χρηματοπιστωτικό τομέα, όπως έγινε και στην περίπτωση της Ελλάδος. Η συνέχεια είναι γνωστή. Έκτοτε τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας βρέθηκαν, και με ευθύνη τους, αντιμέτωπα με μεγάλες προκλήσεις, προκλήσεις που είχαν δυσμενείς επιπτώσεις στη ρευστότητα και στη φερεγγυότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων, επιπτώσεις που κατέστησαν αναγκαία τη διαμόρφωση πλαισίου στήριξής τους, προκειμένου να διαφυλαχθούν οι καταθέσεις των πολιτών. Πρόκειται για πλαίσιο που ξεκίνησε να δημιουργείται έγκαιρα το 2008 με μεθοδικό, με διορατικό τρόπο από την τότε κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, παρά τη λυσσαλέα αντίδραση των κομμάτων της Αντιπολίτευσης. Θυμίζω τις μεγαλοστομίες τους, ότι δήθεν η τότε Κυβέρνηση χάριζε τα λεφτά που δήθεν υπήρχαν στους τραπεζίτες και δεν τα έδινε στον λαό. Ενδεικτικά από τότε και μέχρι το 2014 ανελήφθησαν μεταξύ άλλων οι ακόλουθες πρωτοβουλίες: Πρώτον, θεσπίστηκε το 2008 ένα πακέτο κεφαλαιακής ενίσχυσης και χορήγησης εγγυήσεων, κύριε εισηγητά, του ελληνικού δημοσίου προς τα πιστωτικά ιδρύματα ύψους 28 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αυτό το πακέτο αποτελεί μέχρι και σήμερα, όπως λέει ο νόμος που συζητάμε - περιλαμβάνεται ο νόμος του 2008 μέσα στο πλαίσιο ανακεφαλαιοποίησης - σημαντικό εργαλείο στήριξης του τραπεζικού συστήματος. Η λογοδοσία; Ναι, να γίνει. Τα συνολικά έσοδα στον κρατικό προϋπολογισμό από την αξιοποίηση αυτού του πακέτου, του 2008- από μερίσματα, πρώτος πυλώνας, και από προμήθειες, δεύτερος και τρίτος πυλώνας εκείνου του νόμου - υπερέβησαν τα 4 δισεκατομμύρια ευρώ την περίοδο 2009-2014, επ' ωφελεία συνεπώς των Ελλήνων πολιτών. Υπήρχαν 4 δισεκατομμύρια όφελος ούτε 1 ευρώ ζημιά. Δεύτερον, ανελήφθησαν από το 2008 συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για τη θεσμική θωράκιση του τραπεζικού συστήματος. Ενδεικτικά αναφέρω ότι το 2008 ενισχύθηκε το καθεστώς εγγύησης καταθέσεων, με το ανώτατο όριο να αυξάνεται στις 100.000 ευρώ από 20.000 ευρώ που ήταν μέχρι τότε, όριο που ισχύει μέχρι και σήμερα στη χώρα μας και που έχει επεκταθεί πλέον σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Το 2010 ιδρύθηκε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, το οποίο λειτουργεί και από την παρούσα Κυβέρνηση. Το 2011 διαμορφώθηκε θεσμικό πλαίσιο για την εξυγίανση των πιστωτικών ιδρυμάτων, το οποίο υιοθετήθηκε και από την παρούσα Κυβέρνηση ενσωματώνοντας τις σχετικές ευρωπαϊκές οδηγίες. Τρίτον, εξασφαλίστηκαν επαρκείς πόροι για την ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος το 2012, πόροι που βοήθησαν στη σταθεροποίηση της οικονομίας το 2014 και στη σταδιακή επιστροφή της εμπιστοσύνης στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε όλες αυτές τις πολιτικές επιλογές, από το 2008 μέχρι και το 2014, ο ΣΥΡΙΖΑ σταθερά, διαχρονικά ήταν απέναντι, ήταν αντίθετος και στα περισσότερα με εισηγητή τον νυν Υπουργό Οικονομικών. Και, όμως, εξαιτίας αυτών των επιλογών τα τραπεζικά ιδρύματα επανέκτησαν την πρόσβασή τους στις αγορές και οδηγήθηκαν σε επιτυχείς αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, ύψους 8,3 δισεκατομμυρίων ευρώ το 2014. Εξέδωσαν τίτλους το 2014 αξίας 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Μηδένισαν την εξάρτησή τους από τον Μηχανισμό Έκτακτης Στήριξης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, τον περίφημο ELA. Μειώθηκε δραστικά η ροή των νέων μη εξυπηρετούμενων δανείων, ενώ στα τέλη του 2014- συγκρατήστε το αυτό, θα επανέλθω - η αγοραία κεφαλαιοποίηση της συμμετοχής του ελληνικού δημοσίου, μέσω του ΤΧΣ, στα συστημικά τραπεζικά ιδρύματα είχε διαμορφωθεί περίπου στα 15 δισεκατομμύρια ευρώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δυστυχώς, αυτή η κατάσταση που διαμορφώθηκε το 2014 άλλαξε ριζικά το 2015. Η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, εξαιτίας λανθασμένων χειρισμών της, έφερε το τραπεζικό σύστημα αντιμέτωπο με τεράστιους κινδύνους, κίνδυνοι που διογκώθηκαν με την τραπεζική αργία και τους κεφαλαιακούς περιορισμούς που εξακολουθούν να υφίστανται. Και αυτό γιατί μεταξύ άλλων οι συνολικές καταθέσεις και τα repos των πιστωτικών ιδρυμάτων από τον Δεκέμβριο του 2014 μέχρι και σήμερα μειώθηκαν περίπου κατά 50 δισεκατομμύρια ευρώ - προσέξτε! - το 25% του συνόλου τους, το ένα τέταρτο του συνόλου τους. Η ποιότητα του ενεργητικού των τραπεζών επιδεινώθηκε, καθώς αυξήθηκαν ραγδαία τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και οι διεθνείς αγορές έκλεισαν, ενώ επί της ουσίας δεν γίνονταν πράξεις στη διατραπεζική αγορά με ξένους αντισυμβαλλόμενους ακόμη και έναντι ενεχύρου. Αυτή την πραγματικότητα που επικαλείται η Αξιωματική Αντιπολίτευση την επισημαίνει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία στην έκθεσή της, τον Ιούλιο του 2015, αναφέρει ότι «υφίστανται σημαντικοί κίνδυνοι για τη χρηματοοικονομική σταθερότητα στην Ελλάδα που προήλθαν από την αβεβαιότητα των οικονομικών πολιτικών της ελληνικής Κυβέρνησης το πρώτο εξάμηνο του 2015. Την καταθέτω στα Πρακτικά.
Το γνωστό παιγνίδι.
Ποιο είναι, όμως, το αποτέλεσμα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ σήμερα στο τραπεζικό σύστημα; Πρώτον, η χρηματοδότηση των τραπεζών γίνεται κυρίως μέσω του ευρωσυστήματος. Ενδεικτικά, η χρηματοδότηση μέσω του ELA διαμορφώνεται περίπου στα 85 δισεκατομμύρια ευρώ σήμερα από μηδέν στο τέλος του 2014, με κόστος τόσο για τις τράπεζες όσο και για τους δανειολήπτες, για τους οποίους κόπτεστε. Δεύτερον, η αξία των τραπεζικών μετοχών έχει καταρρεύσει. Η αξία των μετοχών που κατέχει το ελληνικό δημόσιο σήμερα, με τις χθεσινές τιμές, διαμορφώνεται πλέον κάτω από τα 3 δισεκατομμύρια ευρώ, στα 2,9 δισεκατομμύρια ευρώ, από 15 δισεκατομμύρια στο τέλος του 2014, μειωμένη κατά 80%, με τεράστιο δυνητικό κόστος για τους φορολογούμενους. Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Σταϊκούρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τρίτον, καθίσταται αναγκαία μια νέα ανακεφαλαιοποίηση των πιστωτικών ιδρυμάτων με νέο μεγάλο κόστος, κύριε εισηγητά, για τους φορολογούμενους - γιατί όποιο κι αν είναι το ύψος, αυτό που ακούγεται, δείτε πόσα είναι τα ίδια κεφάλαια των τραπεζών σήμερα και κάντε μια ποσοστιαία σύγκριση - με κεφαλαιακές ανάγκες που οφείλονται αποκλειστικά, όπως θα δείξει σε λίγες ώρες η έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, στα δεδομένα που διαμορφώνονται στην οικονομία το 2015 και πιο συγκεκριμένα, όπως θα δείξει, στη χειροτέρευση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος για εφέτος και τα επόμενα χρόνια, στα νέα πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα που επέφερε αυτή η Κυβέρνηση, στους κεφαλαιακούς περιορισμούς, στη μείωση της αξίας των εξασφαλίσεων, στην αναμενόμενη αύξηση νέων ροών, νέων επισφαλών δανείων. Κι όλα αυτά σε λίγες ώρες θα αναδειχθούν και θα τα συζητήσουμε. Η νέα ανακεφαλαιοποίηση, συνεπώς, φέρει την υπογραφή ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Αυτό άλλωστε επιβεβαιώνει, κύριε εισηγητά του ΣΥΡΙΖΑ, και η έκθεση νομισματικής πολιτικής της Τραπέζης της Ελλάδος για το 2014-2015, που δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο του 2015, όπως ξέρετε πολύ καλά, και η οποία υποστηρίζει ότι «το πρώτο τρίμηνο του 2015 η κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών ήταν σε ικανοποιητικά επίπεδα». Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Σταϊκούρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επειδή, όμως, άκουσα την επιχειρηματολογία της Κυβέρνησης και του κυρίου εισηγητή ότι για πρώτη φορά με την ανακεφαλαιοποίηση αντιμετωπίζεται και το ζήτημα των κόκκινων δανείων, ας αποκαταστήσουμε την αλήθεια, από την οποία έχει πάρει τελεσίδικα διαζύγιο αυτή η Κυβέρνηση. Πρώτη αλήθεια. Τα προηγούμενα χρόνια - κύριε εισηγητά, το ξέρετε πολύ καλά από την Τράπεζα της Ελλάδος - διαμορφώθηκε το πλαίσιο για τη διαχείριση των ανοιγμάτων σε καθυστέρηση και των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Το 2014 από την Τράπεζα της Ελλάδος εκδόθηκε και ο κώδικας δεοντολογίας για τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων ιδιωτικών οφειλών. Δεύτερη αλήθεια. Το 2013 η Τράπεζα της Ελλάδος ανέθεσε στην «BLACKROCK» την ευθύνη αξιολόγησης, όπως λέγεται, των προβληματικών στοιχείων του ενεργητικού των πιστωτικών ιδρυμάτων - των κόκκινων δανείων, κύριε Μπαλαούρα - και συγκεκριμένα, της λειτουργικής ετοιμότητας και αποτελεσματικότητας των πλαισίων, των πολιτικών, των διαδικασιών, των πρακτικών, κύριε Υπουργέ, που έχουν καθιερώσει οι συστημικές τράπεζες προκειμένου να αντιμετωπίσουν μιας ευρείας κλίμακας εξυγίανση των προβληματικών στοιχείων του ενεργητικού τους. Τα κόκκινα δάνεια, κύριε Μπαλαούρα. Αυτό επιβεβαιώνει και η έκθεση νομισματικής πολιτικής της Τραπέζης της Ελλάδος, κύριε εισηγητά, για το 2013-2014. Την καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Σταϊκούρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ενώ τον Οκτώβρη του 2014, πριν από έναν χρόνο, ολοκληρώθηκε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα η άσκηση συνολικής αξιολόγησης που αποτελούνταν, επίσης, από έναν ενδελεχή διαγνωστικό έλεγχο, με ιδιαίτερα αυστηρά κριτήρια, το περίφημο asset quality review, και μία άσκηση προσομοίωσης καταστάσεων κρίσεων, τα stress tests. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Οι τράπεζες πέρασαν με επιτυχία την άσκηση αυτή, γεγονός που επιβεβαίωσε τη φερεγγυότητά τους και την επάρκεια των κεφαλαίων τους, προκειμένου να αντιμετωπίσουν μελλοντικούς κινδύνους, περιλαμβανομένων, κύριε εισηγητά, όπως λέει η έκθεση, και των μη εξυπηρετούμενων, των κόκκινων δανείων.
Ο ρυθμός…
Ο ρυθμός όσο και να αυξάνει, κύριε εισηγητά, το ζητούμενο είναι αν ενσωματώνεται στην άσκηση.
Αυτό είναι.
Ενσωματώνονταν στην άσκηση.
Την ξεπέρασε κατά πολύ.
Και επειδή με προκαλείτε, θα σας πω και την τέταρτη αλήθεια τώρα. Συνεπώς στις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στη διαχείριση των κόκκινων δανείων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Όλα αυτά επιβεβαιώνονται και στην τελευταία έκθεση του Διοικητού της Τραπέζης της Ελλάδος που δημοσιοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 2015. Την καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Σταϊκούρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τρίτη αλήθεια, επειδή με προκαλέσατε. Οι τράπεζες - και το ξέρετε αυτό - ενσωμάτωσαν τις προβλέψεις για τον πιστωτικό κίνδυνο, βελτιώνοντας αισθητά - όπως καλείται, κύριε Υπουργέ, και το γνωρίζουμε εξίσου καλά εμείς οι δύο - στην επιστημονική τραπεζική θεωρεία και πρακτική τον δείκτη κάλυψης. Ποιος είναι ο δείκτης κάλυψης; Είναι ο λόγος των συσσωρευμένων προβλέψεων για τον πιστωτικό κίνδυνο προς τα δάνεια σε καθυστέρηση, Αφού αυξήθηκε αυτό το ποσοστό, πάει να πει ότι ήδη οι τράπεζες ενσωμάτωσαν τον κίνδυνο από τα κόκκινα δάνεια, ο οποίος ενσωματώθηκε στα αποτελέσματα χρήσεως, πήγε στο ενεργητικό και μπήκε μέσα στην ανακεφαλαιοποίηση. Αυτό οφείλεται στις διαγνωστικές μελέτες που τότε έγιναν, κάτι που επιβεβαιώνει και η άσκηση προσομοίωσης που καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Σταϊκούρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αλήθεια τέταρτη, αυτή που θα δημοσιοποιηθεί σε λίγες ώρες και θα επιβεβαιώνει, όπως θα δείτε, ότι η αξιολόγηση της ποιότητας του χαρτοφυλακίου των τραπεζών - asset quality review - που ενσωματώνει τα κόκκινα δάνεια είχε συμπεριληφθεί στους τραπεζικούς λογαριασμούς του 2014. Για να δούμε αν θα το γράφει! Συνεπώς η επιχειρηματολογία της Κυβέρνησης ότι δήθεν αντιμετωπίζονται για πρώτη φορά τα κόκκινα δάνεια δεν υποστηρίζεται από πουθενά. Όπως δεν υποστηρίζεται και η επιχειρηματολογία σας ότι για πρώτη φορά ενσωματώνονται νέα εργαλεία, όπως είναι τα Cocos, και δίνονται δικαιώματα ψήφου. Να σας θυμίσω - λυπάμαι - προς μεγάλη απογοήτευσή σας, κυρίως του εισηγητή σας πέρσι, του Υπουργού των Οικονομικών, ότι αυτά για πρώτη φορά ενσωματώθηκαν στον ν. 4254/2014 της 7ης Απριλίου του 2014, με τον οποίο τροποποιήθηκε ο βασικός νόμος για το ΤΧΣ και τον οποίο καταψηφίσατε. Κύριε εισηγητά, έρχεστε σήμερα και θριαμβολογείτε γι' αυτό που πριν από έναν χρόνο καταψηφίσατε με εισηγητή τον Υπουργό Οικονομικών. Τι έλεγε ο νόμος αυτός; Διαβάζω τον φετινό νόμο και αν μου βρείτε ένα κόμμα διαφορά, ελάτε να μου το πείτε. Έλεγε ο νόμος του 2014 που καταψηφίσατε: «Η κεφαλαιακή ενίσχυση παρέρχεται μέσω της συμμετοχής του ταμείου σε αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου του πιστωτικού ιδρύματος με την έκδοση κοινών μετοχών ή με την έκδοση Cocos ή άλλων μετατρέψιμων χρηματοοικονομικών μέσων που θα καλύπτονται από το ταμείο.». Αυτό έλεγε ο νόμος του 2014. Αυτό λέει η ανακεφαλαιοποίηση που θα ψηφίσουμε σήμερα. Αυτό καταψήφισε ο εισηγητής σας, ο Υπουργός Οικονομικών. Πάμε και παρακάτω: «Το ταμείο θα ασκεί χωρίς περιορισμούς τα δικαιώματα ψήφου». Πού το είδατε ότι για πρώτη φορά γίνεται φέτος αυτό; Πέρσι το φέραμε. Το ψηφίσαμε. Εσείς προσωπικά το καταψηφίσατε. Και τώρα θριαμβολογείτε; Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Σταϊκούρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όπως σε όλα, έτσι και σε αυτά τα θέματα δεν λέτε την αλήθεια. Η αλήθεια είναι ότι η αυτοπροσδιοριζόμενη ως Κυβέρνηση της Ριζοσπαστικής Αριστεράς τα έκανε και πάλι μούσκεμα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνω.
Κλείστε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συμπερασματικά, η Κυβέρνηση της Αριστεράς παγιδευμένη σε ιδεοληψίες, μύθους, ψευδαισθήσεις και ενδογενείς αντιφάσεις, χωρίς πολιτική κατεύθυνση, σχέδιο και βούληση, οδήγησε την ελληνική οικονομία και το τραπεζικό σύστημα στο τέλμα και συνεπώς την ανάγκη μιας νέας αναπόφευκτης πλέον ανακεφαλαιοποίησης των πιστωτικών ιδρυμάτων με ένα πλαίσιο ανακεφαλαιοποίησης, το οποίο έρχεται με τη μορφή του κατεπείγοντος, αν και γνωρίζατε τα χρονοδιαγράμματα. Δίνει μεγαλύτερο, σε σχέση με το παρελθόν, ρόλο στους θεσμούς, στη διακυβέρνηση του ΤΧΣ, σε αντίθεση με ό,τι γινόταν μέχρι σήμερα. Περιλαμβάνει ασάφειες σε έννοιες και διαδικασίες που μπορεί να προκαλέσουν σοβαρά ερμηνευτικά και λειτουργικά ζητήματα στην υλοποίησή τους. Οδηγεί στην τροποποίηση ήδη εγκεκριμένων σχεδίων αναδιάρθρωσης πιστωτικών ιδρυμάτων, με αποτέλεσμα σοβαρούς κινδύνους για την παρουσία των ελληνικών τραπεζών στο εξωτερικό. Και δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους αφελληνισμού του τραπεζικού συστήματος.
Κύριε Σταϊκούρα, πρέπει να κλείσετε.
Όμως, παρά τα αδύνατα αυτά σημεία που οφείλονται στην ανεπάρκεια της Κυβέρνησης και με δεδομένο ότι η Νέα Δημοκρατία δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ, το πλαίσιο δεν μπορεί παρά να υιοθετηθεί, προκειμένου να προχωρήσει το ταχύτερο δυνατό με ισχυρή παρουσία ιδιωτών, ώστε οι τράπεζες να επιτελέσουν και τον διαμεσολαβητικό τους ρόλο στη λειτουργία της οικονομίας, να αρθούν οι κεφαλαιακοί περιορισμοί, να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη καταθετών και επενδυτών και να αποφευχθεί ο κίνδυνος ευρείας συστημικής αποσταθεροποίησης. Σας ευχαριστώ πολύ.
Βεβαίως, η σχετική ανοχή έγινε ανοχή. Δεν θα σας χαρίσω από τη δευτερολογία. Θα σας τα κόψω από εκεί. Να το ξέρετε. Για όλους ισχύει αυτό. Κύριε Παναγιώταρε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ακούγοντας τον κ. Σταϊκούρα, καταλάβαμε ότι, αφού η Νέα Δημοκρατία είχε φέρει τα Cocos σε προηγούμενο νομοσχέδιο και τώρα τα φέρνει και ο ΣΥΡΙΖΑ και θα τα ψηφίσει, όλα θα πάνε καλά και θα σωθεί το χρηματοπιστωτικό μας σύστημα και θα σωθεί και η πατρίδα μας. Για μια ακόμη φορά ο ελληνικός λαός καλείται να πληρώσει το «μάρμαρο», την εγκληματική, δόλια ανικανότητα ενός διεφθαρμένου τραπεζικού συστήματος και πολιτικού συστήματος τραπεζιτών, υπαλλήλων αλλοτρίων συμφερόντων, καθώς και των ντόπιων υποτακτικών τους: πολιτικών, μέσων μαζικής ενημέρωσης, επιχειρηματιών. Καλείται να δώσει ανάσες ζωής σε ένα νεκρό τραπεζικό σύστημα και αυτομάτως, την ίδια στιγμή, να τις εκχωρήσει στη Γερμανία. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Εξάλλου και ο Υπουργός, ο κ. Τσακαλώτος, χθες στην επιτροπή το παραδέχτηκε ανοιχτά. Από το 2008 έχουν δοθεί στις τράπεζες 203 δισεκατομμύρια ευρώ με διάφορες μορφές, όπως πάρα πολλοί νόμοι και ΦΕΚ - τα καταθέτουμε στα Πρακτικά - ενώ έχουν δοθεί και 233 δισεκατομμύρια κρατικές εγγυήσεις για τις ιδιωτικές τράπεζες, που είναι το μεγαλύτερο ποσοστό παγκοσμίως. Αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ηλίας Παναγιώταρος, καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τελικά, από όλα αυτά τα τεράστια ποσά μάλλον τους προσωπικούς τραπεζικούς λογαριασμούς τους σώζουν και όχι την πατρίδα και τις τράπεζες. Όλα αυτά τα ποσά πήγαν σε θαλασσοδάνεια διαφόρων τύπων, σε θαλασσοδάνεια κομμάτων, κυρίως της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Άνω των 3 δισεκατομμυρίων ευρώ χρωστούν αυτά τα δύο κόμματα και φυσικά, με καμμία απολύτως προοπτική να τα πάρει πίσω καμμία τράπεζα και επί της ουσίας, να τα πάρει πίσω το ελληνικό κράτος που δανειζόταν για να δίνει λεφτά στις τράπεζες. Θαλασσοδάνεια, τα οποία έπαιρναν επιχειρηματίες, φίλοι, κολλητοί - και φαίνονται τώρα κάποια κολλητιλίκια εξ αυτών - για να κάνουν βρώμικες δουλειές ή για να εισπράττουν μίζες για συμφωνίες ως επί το πλείστον γερμανικών συμφερόντων, αυτών που τώρα έρχονται και μας κουνάνε το δάκτυλο και μας ζητάνε τα πάντα. Ή δάνεια τεράστια, τα οποία εδίνοντο και δίνονται στους καναλάρχες και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, όπως αυτά που εδόθησαν πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου. Δόθηκε ένα τεράστιο ποσό στον τηλεοπτικό σταθμό «ΣΚΑΪ», ο οποίος φυσικά δεν μπορεί να εγγυηθεί για τίποτε, πόσω μάλλον για τα 80-90 εκατομμύρια ευρώ που πήρε για μία ακόμη φορά, τα οποία θα προσθέσει στα άλλα εκατόν τόσα τα οποία έχει εισπράξει. Ή το «ΜEGA CHANNEL», που και αυτό είχε πάρει πριν από μερικούς μήνες δεκάδες εκατομμύρια ευρώ με εγγυήσεις αστείες, φαιδρές, την ταινιοθήκη και κάποιες άλλες αηδίες. Και όλα αυτά στην πλάτη του ελληνικού λαού. Και πάντοτε κάτω από έναν προστατευτικό μανδύα ατιμωρησίας ενός φαύλου κύκλου συμφερόντων και ανθρώπων, οι οποίοι κατέχουν θεσμικούς ρόλους και τους έβγαζαν όλους λάδι. Όπως όταν μπήκαμε στο πρώτο μνημόνιο και επί της ουσίας το χρέος των τραπεζών έγινε χρέος ενός ολόκληρου έθνους, δανειζόμενος ο ελληνικός λαός για να ξεχρεώσει τις τράπεζες και να αποκτήσει αυτός στην πλάτη του το χρέος, με διάφορες «ντροπολογίες» που τις περνούσατε σε ανύποπτο χρόνο, όπως εκείνη την περίφημη τροπολογία που θα την λέμε και θα την ξαναλέμε, μέχρι κάποια στιγμή τα ποινικά δικαστήρια να επιληφθούν αυτών των θεμάτων. Αφού τελείωσε η ψηφοφορία, εμφανίστηκε μια εκπρόθεσμη τροπολογία τριών Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας - να πούμε και τα ονόματά τους για την ιστορία, έχει αξία, o κ. Χριστογιάννης, o κ. Τσουμάνης και o κ. Σταμενίτης - όπου επί της ουσίας έβγαζαν «λάδι» τους τραπεζίτες για τα θαλασσοδάνεια που έδιναν, κατά κύριο λόγο, στα πολιτικά τους κόμματα. Να μη μιλήσουμε για τα παραδικαστικά κυκλώματα που φρενάριζαν υποθέσεις - βγαίνουν τώρα διάφορα στοιχεία - και η ανταμοιβή, βέβαια, ήταν να βλέπουμε ανώτατους δικαστικούς να γίνονται Βουλευτές, Υπουργοί, να κατευθύνουν μέσω υποτακτικών τους. Όλα, όμως, βγαίνουν στη φόρα. Κάποια στιγμή τίποτα δεν μένει κρυφό και η δικαιοσύνη θα επιληφθεί - ήδη έχει αρχίσει και επιλαμβάνεται - διαφόρων τέτοιων θεμάτων. Να μην αναφερθούμε στους σκοπίμως λάθος τραγικούς χειρισμούς των «σωτήρων μας», οι οποίοι δεν προέβλεψαν διάφορες καταστάσεις, όπως, παραδείγματος χάριν, ότι θα έπρεπε να γίνει αύξηση μετοχικού κεφαλαίου στις τράπεζες το 2014, πριν φτάσουμε σε αυτά τα τραγικά σημεία τα οποία βρισκόμαστε σήμερα και για μία ακόμα φορά καλούμεθα να ψηφίσουμε, να ψηφίσετε - γιατί εμείς δεν πρόκειται να ψηφίσουμε - ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών με διάφορους αστείους λόγους. Εδώ θα ανοίξω μια παρένθεση. Ξεκινώντας ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ την ομιλία του, μιλούσε για την αναγκαιότητα, είπε ότι είναι μια καθαρή ανακεφαλαιοποίηση που θα βοηθήσει το τραπεζικό σύστημα, θα πέσει χρήμα στην αγορά, «που, που, θα, θα, θα», δηλαδή όλα όσα έλεγαν και στις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις και που φυσικά τίποτα απολύτως δεν γινόταν. Η πραγματική αγορά δεν έβλεπε ποτέ τίποτα απολύτως. Θα πω για τα εγκλήματα του ΤΧΣ, το οποίο οι περισσότεροι από εσάς το έχετε ως Βίβλο. Πρόκειται επί της ουσίας για ένα νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, το οποίο έχει πάρει στο σύνολό του 93 δισεκατομμύρια ευρώ - είτε ως χρήματα από τον δανειζόμενο ελληνικό λαό είτε με τη μορφή ομολόγων - για να στηρίζει επί της ουσίας τις ιδιωτικές τράπεζες και τίποτα άλλο και να μην πέφτει ούτε cent ούτε ευρώ στην πραγματική οικονομία, για την οποία θα έπρεπε να κόπτονται και το ΤΧΣ και οι προϊστάμενοί τους, οι πολιτικοί - παρ' ότι το ΤΧΣ είναι ιδιωτικού δικαίου - και όλοι αυτοί οι οποίοι οδήγησαν την πατρίδα μας εδώ που την οδήγησαν. Βλέπουμε συνεχώς όλα αυτά τα χρόνια το ΤΧΣ να παίρνει χρήματα, να παίρνει χρήματα, να παίρνει χρήματα, πάντα με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, με φαρδιά πλατιά την υπογραφή του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας, του κ. Παπούλια - απ' ό,τι βλέπουμε τώρα, θα έχουμε και την υπογραφή και του νυν Προέδρου της Δημοκρατίας, του κ. Παυλόπουλου - και πάντοτε με τη δικαιολογία «εξαιτίας εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης για την αντιμετώπιση κατεπειγόντων θεμάτων κεφαλαιακής ενίσχυσης των πιστωτικών ιδρυμάτων», την ίδια ώρα που τα διάφορα stress tests τα περνούσαν «επιτυχώς», επειδή ήταν νοθευμένα και χαλκευμένα - και ξέρουμε όλοι πώς γινόταν αυτό - και αμέσως μετά τα stress tests να καταστρέφονται οι τράπεζες και πάλι ανακεφαλαιοποίηση. Και, φυσικά, να μη μιλήσουμε για την ανεύθυνη, την ύποπτη, όχι μόνο ανεύθυνη αλλά και εγκληματική και αντεθνική δράση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η οποία υποτίθεται ότι έχει δημιουργηθεί προκειμένου να διαφυλάττει τη σταθερότητα του δημοσιονομικού συστήματος, διασφαλίζοντας την κατάλληλη εποπτεία των κεφαλαιαγορών και των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Το βλέπετε εσείς πουθενά αυτό; Δεν είναι υπόλογη; Δεν είναι συνένοχη; Δεν έχει ευθύνες για όλα όσα συμβαίνουν στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της πατρίδος μας η Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας; Είναι. Όμως, επειδή εξυπηρετεί κι αυτή ιδιωτικά συμφέροντα και κανένα συμφέρον της «Ενωμένης Ευρώπης» κι αυτή είναι συνένοχη και έχει το ακαταλόγιστο. Σχεδόν τίποτα απ' αυτόν τον πακτωλό των εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ δεν έχει πάει στην πραγματική οικονομία. Εδώ ανοίγουμε μια πολύ μικρή παρένθεση. Λέγοντας «πραγματική οικονομία και επενδύσεις», δεν εννοούμε διάφορους «επιχειρηματίες» κερδοσκόπους, οι οποίοι το μόνο που θέλουν να κάνουν είναι καμμιά μπίζνα για να βάλουν λεφτά στην τσέπη τους. Πραγματική οικονομία είναι οι μικρομεσαίοι, είναι οι αγρότες, είναι οι βιοτέχνες, όλοι αυτοί που στηρίζουν στην πραγματικότητα την οικονομία αυτού του τόπου. Ήταν και οι μικροομολογιούχοι που σας έδιναν λεφτά και τους τα φάγατε σε μια νύχτα, έτσι ωραία, και που κάποτε η Αντιπολίτευση «ήταν στα κάγκελα» για τους μικροομολογιούχους, αλλά τώρα που είναι στην Κυβέρνηση λέξη. Το παραμύθι που σερβίρετε στους Έλληνες, μέσω των πολλάκις ωφεληθέντων, ευεργετηθέντων από τις τράπεζες μέσων μαζικής ενημέρωσης, ότι η Ελλάς δεν μπορεί να δανειστεί και ότι το χρήμα πάει στην αγορά, είναι ψέμα. Το είδαμε αυτό. Στην αγορά δεν έχει πάει τίποτα απολύτως. Υπάρχει πλήθος στοιχείων - το καταθέτουμε - όπου η Ελλάδα είχε δανειστεί από την αγορά με μεγάλη άνεση. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ηλίας Παναγιώταρος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αλήθεια, για τα προηγούμενα χαλκευμένα stress tests θα λογοδοτήσει κανείς; Όχι. Θα λογοδοτήσει κανείς για τον μηδενισμό των μετοχών του ελληνικού δημοσίου, που τάχα τις πήρε ως εγγυήσεις και που τώρα δεν αξίζουν τίποτα απολύτως; Όχι. Αυτά, με την προηγούμενη ανακεφαλαιοποίηση. Θα λογοδοτήσει κανείς για το γεγονός ότι το 92% των δανείων που έχουμε πάρει ως χώρα, για να σώσουμε τη χώρα, έχει επιστρέψει στους δανειστές και μόνο το 8% από αυτά τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ, βρίσκεται κάπου εδώ; Θα λογοδοτήσει κανείς για τα κόκκινα δάνεια; Όλοι λέτε ότι κόπτεστε για τα κόκκινα δάνεια, αλλά βέβαια ήλθε πλέον το πλήρωμα του χρόνου, όπου θα τα παραδώσετε αμαχητί στο 10%, 20% της αξίας τους στα διάφορα κοράκια, στα διάφορα funds, προκειμένου να κάνουν το παιχνίδι τους, ενώ θα μπορούσαν - και το λένε οι τράπεζες off the record, ανεπισήμως, αλλά δεν μπορούν να το πουν επισήμως, διότι φοβούνται την κατραπακιά - να διευθετηθούν πολλά εξ αυτών, να κουρευτούν σε πολύ μεγάλο βαθμό απευθείας με τους δανειολήπτες, προκειμένου και οι δανειολήπτες να μην καταστραφούν και οι τράπεζες να εισπράξουν κάτι περισσότερο από το 10%, από το οποίο θα τα εκχωρήσουν στα διάφορα funds. Αλήθεια, ποιος θα λογοδοτήσει για το γεγονός ότι οι δανειακές συμβάσεις με τον EFSF είναι ανυπόγραφες; Ψάξτε να βρείτε καμμία υπογραφή. Ποιος θα λογοδοτήσει για τα capital controls; Εκεί δεν λέτε λέξη. Πότε θα υπάρξει άρση των capital controls; Τίποτα, απολύτως. Αντιθέτως, από ό,τι δείχνουν όλα μάλλον θα υπάρξει και περαιτέρω σφίξη της μέγγενης στο συγκεκριμένο θέμα. Ποιος θα λογοδοτήσει για τις ενέργειές σας, καθώς και με των προκατόχων με τις οποίες οδήγησαν το χρέος της πατρίδας μας στο 200% και πλέον του ΑΕΠ, όπου ανταγωνιζόμασταν την Ιαπωνία, μια χώρα που έχει πολύ διαφορετικά δεδομένα από ό,τι έχει η Ελλάδα; Οδηγήσατε έναν λαό στη φτωχοποίηση, στη μετανάστευση, στην ανεργία, στην αυτοκτονία, στην καταστροφή. Και πάνω από όλα, στην εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας, με διάφορες ηλίθιες δικαιολογίες, για τις οποίες και πάλι δεν φταίει κανείς. Και για να φτάσουμε στο σημερινό ζητούμενο, όλα αυτά για να οδηγήσετε και τις τράπεζες στην ολοκληρωτική καταστροφή, δίχως τα προηγούμενα οδυνηρά παθήματα να σας γίνουν μαθήματα. Εν τέλει, με ποιον είστε; Πάντως με τον ελληνικό λαό δεν είστε, γιατί όλες οι ενέργειές σας και οι πράξεις σας δείχνουν το ακριβώς αντίθετο. Δεν είστε με τους Έλληνες, δεν είστε με την Ελλάδα. Είστε με τους διεθνείς τοκογλύφους, είστε με τους δανειστές, είστε με αυτούς που απεργάζονται, απαιτούν και επιτυγχάνουν, δυστυχώς, την εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας. Είστε με τους νταβατζήδες. Το λέω, γιατί κάποιος προλαλήσας εισηγητής - νομίζω του ΣΥΡΙΖΑ - είπε ότι δεν είστε με τους νταβατζήδες. Με τη θέλησή σας ή χωρίς, με αυτούς είστε, αυτούς ακολουθείτε πιστά κατά γράμμα και έχετε γίνει και βασιλικότεροι του βασιλέως. Το Σύνταγμα της πατρίδος μας, ορίζει ότι δικαστικές τελεσίδικες αποφάσεις είναι νόμος του κράτους. Υπάρχουν εκατοντάδες τέτοιες υπέρ δανειοληπτών σε σχέση με τις διενέξεις τους με τις τράπεζες. Θα έπρεπε να έχετε εφαρμόσει μια πολιτική προστασίας των Ελλήνων πολιτών δανειοληπτών και να έχετε βρει έναν τρόπο να τους απαλύνετε, διότι απαλύνοντάς τους θα απαλύνατε και το τραπεζικό σύστημα. Τα έχουμε πει και στο παρελθόν αυτά. Ένας από τους όρους για να χαρακτηριστεί ένα δάνειο ως επαχθές και παράνομο είναι, όταν ο δανειστής γνωρίζει ότι ο δανειζόμενος δεν μπορεί να αποπληρώσει. Απαλύνοντας έναν δανειζόμενο Έλληνα πολίτη από ένα παράλογο, παράνομο δάνειο, θα έχει την οικονομική ευχέρεια να κινηθεί και τα ελάχιστα χρήματα που έχει στην τσέπη του θα τα γυρίσει στην τοπική αγορά, έτσι ώστε να υπάρξει κάποια μικρή ανάκαμψη. Αλήθεια, γιατί δεν κάνατε ό,τι έκανε η Ισλανδία, η οποία κι αυτή έχοντας ένα αντίστοιχο οικονομικό μεγάλο πρόβλημα, όπως η Ελλάδα, έβαλε πάνω από όλα την πατρίδα και μετά τις τράπεζες; Έφτασε, μάλιστα, στο σημείο προσφάτως να βάλει και είκοσι έξι τραπεζίτες στη φυλακή. Εδώ, αντιθέτως, τους βλέπετε όλους τους τραπεζίτες και τους έχετε και τους καμαρώνετε και τους ξαναέχετε και τους ξαναέχετε. Ο κ. Τσακαλώτος χθες παραδέχθηκε - και υπάρχει και μέσα στη σύμβαση, το βλέπει κανείς αν τη διαβάσει αναλυτικά, το είπαν και άλλοι - ότι το κράτος δεν θα έχει πλέον καμμία εποπτεία στις τράπεζες. Επί της ουσίας τούς εκχωρούμε τα πάντα. Θα δανειστούμε, θα τους δώσουμε λεφτά για να κάνουν κουμάντο οι δανειστές μας. Μιλάμε για απίστευτα πράγματα, παράλογα, αντεθνικά, καταστροφικά. Δεν βάζετε μυαλό. Φαντάζομαι ότι θα γνωρίζετε πως σε μελέτη που έγινε το καλοκαίρι όχι μόνο εδώ στην Ελλάδα, αλλά σ' ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, το 72% των Ευρωπαίων θεωρεί, είναι σίγουρο ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε εντελώς λάθος δρόμο και ότι αν συνεχίσουμε έτσι, το 72% θα φτάσει να είναι το 100% και κάποια στιγμή η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα έχει απολύτως κανένα μέλλον. Η λύση για να σωθεί ό,τι μπορεί να σωθεί; Θα έπρεπε όλες οι χρεοκοπημένες τράπεζες να κρατικοποιηθούν, να εθνικοποιηθούν και με συγκεκριμένη νομοθεσία, όπως μπορεί να γίνει αυτό, να περισωθεί ό,τι γίνεται από τους εκατοντάδες χιλιάδες δανειολήπτες, διότι πρώτο μέλημά μας είναι οι πολίτες αυτής της χώρας, είναι η χώρα και μετά είναι οι διεθνείς τοκογλύφοι και τα «κοράκια». Υπενθυμίζουμε σ' όλους, παλαιότερους και νεότερους, σ' όσους έχουν βάλει την υπογραφή τους με τον άλφα ή βήτα τρόπο σ' όλες αυτές τις συμφωνίες και τους προειδοποιούμε ότι όπως το νερό βρίσκει πάντα μια διέξοδο, έτσι και το δίκαιο θα βρει τον δρόμο του και θα λογοδοτήσετε στα ποινικά δικαστήρια για τις συνειδητές πράξεις σας, τις αποφάσεις σας να εκχωρήσετε την εθνική κυριαρχία προκειμένου να διασώζετε συνεχώς χρεοκοπημένες ιδιωτικές τράπεζες. Σαφώς και καταψηφίζουμε το εν λόγω νομοσχέδιο και θα είμαστε πάντοτε στην πρώτη γραμμή σε οποιαδήποτε περίπτωση οι τοκογλύφοι πάνε να πάρουν το βιός κάποιου Έλληνα πολίτη. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Γυμνάσιο Πάρου. Σάς καλωσορίζουμε στη Βουλή και σας ευχαριστούμε γιατί ήλθατε με επτά - οκτώ μποφόρ, αν δεν κάνω λάθος. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ο κ. Ιωάννης Μανιάτης, ειδικός αγορητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε σήμερα με τη μορφή του κατεπείγοντος ένα πολύ σπουδαίο νομοθέτημα. Πριν ξεκινήσουμε, έχει ενδιαφέρον να δούμε και γιατί είναι κατεπείγον και γιατί είναι σπουδαίο νομοθέτημα. Θέλω να απευθυνθώ στους συναδέλφους της Συμπολίτευσης και να ρωτήσω: Εάν κάποια προηγούμενη κυβέρνηση έφερνε το ζήτημα της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, δηλαδή να δημοσιευθεί στις 10.00΄ η ώρα την Παρασκευής το νομοθέτημα και να ξεκινήσει η επιτροπή μετά από τέσσερις ώρες και την επόμενη μέρα να έλθει για συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής, αυτό θα συνιστούσε ή δεν θα συνιστούσε καταπάτηση του Συντάγματος, εξευτελισμό του Κανονισμού της Βουλής και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς; Τα λέω όλα αυτά γιατί αυτό που έχει σημασία είναι να μαθαίνουμε όλοι από την πρόσφατη ιστορία μας και κυρίως και πάνω απ' όλα πρέπει να μάθει η σημερινή Κυβέρνηση να διδάσκεται από τα λάθη του ίδιου του εαυτού της. Ας αποδεχθούμε τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών συνιστά άραγε χάρη, χατίρι, προσφορά προς τους τραπεζίτες και το μεγάλο κεφάλαιο ή είναι προσφορά προς την εθνική οικονομία, τους μικροκαταθέτες και όλους αυτούς που στηρίζουν την κοινωνία; Στις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις ακούγαμε από την σημερινή Κυβέρνηση, τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών καλύπτει το μεγάλο κεφάλαιο και κάνει μεγάλες χάρες στους τραπεζίτες. Σήμερα το ίδιο κάνετε εσείς; Εγώ θέλω να πιστεύω ότι δεν κάνετε το ίδιο. Θέλω να πιστεύω ότι στο μυαλό σας είναι αυτό που είναι στο δικό μας μυαλό, η προστασία της εθνικής οικονομίας και κυρίως η προστασία των Ελλήνων μικροκαταθετών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζουν πάλι να εμφανίζονται διάφορα περίεργα φαινόμενα. Επαίρεται η Κυβέρνηση και ο αξιότιμος κύριος εισηγητής και αρμόδιος Υπουργός, γιατί φαίνεται ότι με την ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου θα αποφύγουμε το κούρεμα των καταθέσεων. Μα, τον κίνδυνο περί κουρέματος καταθέσεων εσείς τον φέρατε. Η δική σας πολιτική οδήγησε σε πιθανότητα κουρέματος των καταθέσεων των Ελλήνων καταθετών. Μη μας επισείετε, λοιπόν, τον κίνδυνο του ότι πρέπει να αποτρέψουμε το κούρεμα των καταθέσεων και, άρα γι' αυτό πρέπει να συζητήσουμε τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Είναι αποτελέσματα της δικής σας πολιτικής. Πριν μήνες κανείς δεν συζητούσε για κούρεμα καταθέσεων. Έχει μεγάλη σημασία πια να δούμε πού βρισκόμαστε σήμερα. Πριν λίγες μέρες δημοσιεύτηκε η έκθεση του γραφείου του προϋπολογισμού της Βουλής που είναι ένας κόλαφος για την πολιτική που έχει ακολουθηθεί από τις αρχές τους έτους μέχρι και σήμερα. Και οι πρόσφατες δηλώσεις, τόσο του Πρωθυπουργού όσο και κυβερνητικών στελεχών, δείχνουν ότι δεν έχουν συνειδητοποιήσει τη σοβαρότητα των πολιτικών τους ευθυνών που από μια οικονομία ύστερα από μάτωμα πέντε ετών, ύφεση και λιτότητα, είχε αρχίσει πια να παίρνει τις πρώτες ανάσες και είχε αρχίσει να δείχνει τα πρώτα σημάδια ανάκαμψης με θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Έχουμε ξαναπεράσει σε ύφεση και υπάρχει πάλι η αλαζονεία και η έπαρση ότι απλώς οι ρυθμοί της ύφεσης είναι χαμηλότεροι από αυτούς που αρχικά είχαν υπολογιστεί. Ερώτημα πολιτικό: Ποιος ευθύνεται για την υποχρέωση της ελληνικής πολιτείας να προχωρήσουμε σήμερα σε ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών; Ευθύνονται οι κακοί τραπεζίτες; Ευθύνονται οι κακοί δανειολήπτες; Ευθύνεται η κακή Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα; Ευθύνονται οι Αρειανοί; Ποιοι ευθύνονται; Λυπάμαι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αλλά δυστυχώς σε αυτήν την τρίτη ανακεφαλαιοποίηση έχουμε οδηγηθεί από μία ανερμάτιστη, τυχοδιωκτική, καταστροφική πολιτική του προηγούμενου οικονομικού επιτελείου της Κυβέρνησης, το οποίο θέλω να σημειώσω ότι εθεωρείτο από τον κύριο Πρωθυπουργό ως asset, δηλαδή περιουσιακό στοιχείο της ελληνικής Κυβέρνησης. Φτάσαμε, λοιπόν, σήμερα να κατηγορείται η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ότι αυτή έκλεισε τις τράπεζες, αυτή έκανε τα capital controls και όχι η πολιτική της Κυβέρνησης που γνώριζε εδώ και μήνες ότι εκεί θα φτάσουμε. Αισθάνεστε, κύριε Υπουργέ, ότι έχετε πολιτικές ευθύνες για το ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα, τους μήνες που κυβερνάτε ουσιαστικά, απεσύρθησαν από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα τίτλοι συνολικής αξίας περίπου 50 δισεκατομμυρίων ευρώ, ναι ή όχι; Και, βεβαίως, αισθάνεστε ότι έχετε κάποια πολιτική ευθύνη για το γεγονός ότι την Κυβέρνηση δεν την εμπιστεύεται ούτε ένας επενδυτής, ούτε ένας θεσμικός παράγοντας και γι' αυτό ακριβώς σας υποχρεώνουν να αποδεχθείτε ρήτρες, που, όπως θα πω στη συνέχεια, ευτελίζουν την Ελληνική Δημοκρατία; Ο κύριος εισηγητής της Συμπολίτευσης προσπάθησε να μας εξηγήσει γιατί απέτυχε η τελευταία ανακεφαλαιοποίηση, η προηγούμενη, η δεύτερη ανακεφαλαιοποίηση. Προφανώς έχει ξεχάσει αυτά που δήλωνε το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, ο Πρόεδρος του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, ένα πολύ σοβαρό στέλεχος του ΣΥΡΙΣΑ, ο κ. Μιχελής στην Καθημερινή 8-7-2015, πριν λίγους μήνες: «Οι ελληνικές τράπεζες είναι επαρκώς κεφαλαιοποιημένες σύμφωνα με τον ESM και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα βάσει όλων των τεστ». Μάλιστα ο κ. Μιχελής συστήνει να μην μπερδεύουμε την κεφαλαιακή επάρκεια με τη ρευστότητα. Η δε κ. Ντανιέλ Νουί, επικεφαλής του εποπτικού μηχανισμού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στη «Wall Street Journal» στις 13 Μαΐου δηλώνει ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν ήταν ποτέ καλύτερα εξοπλισμένες να αντιμετωπίσουν τη χρηματοοικονομική κρίση. Κατά συνέπεια, από το Μάιο - Ιούνιο του 2015 μέχρι και σήμερα, η ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης προκύπτει από συγκεκριμένες πολιτικές πρωτοβουλίες, καταστροφικές πολιτικές της σημερινής Κυβέρνησης. Υπάρχει ένα ερώτημα. Σε ποιο στάδιο, σε ποιο επίπεδο παρέλαβε η σημερινή Κυβέρνηση το ελληνικό τραπεζικό σύστημα; Επιτρέψτε μου να θυμίσω τρεις μόνο αριθμούς. Στις ελληνικές τράπεζες με την προηγούμενη ανακεφαλαιοποίηση είχαν εισέλθει, είχε πληρώσει δηλαδή ο ελληνικός λαός, μέσα από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, 25 δισεκατομμύρια ευρώ. Ξεχνάω τα 11 δισεκατομμύρια του ΤΧΣ που ο κ. Βαρουφάκης με απίστευτη γενναιοδωρία χάρισε στους δανειστές, γιατί τότε η Ελλάδα δεν ήθελε χρήματα, ήθελε μόνο περηφάνεια. Δώσαμε, λοιπόν, ως ελληνικός λαός, ως Ελλάδα, 25 δισεκατομμύρια για να ανακεφαλαιοποιήσουμε τις τράπεζες το 2012. Το Μάιο του 2014, λίγο πριν τις ευρωεκλογές, η χρηματιστηριακή αξία των συστημικών τραπεζών ήταν περίπου 25 δισεκατομμύρια. Είχαμε ανακτήσει το σύνολο των χρημάτων της περιουσίας των Ελλήνων πολιτών που είχαν επενδυθεί στις τράπεζες. Στις 31 Δεκεμβρίου 2014 τα 25 δισεκατομμύρια έχουν γίνει 19,5 δισεκατομμύρια εξαιτίας της πολιτικής ρευστότητας και αστάθειας. Σήμερα - δεν είναι κυριολεκτικό, είναι μεταφορικό γιατί χθες είχαμε μια τεράστια πτώση λόγω πάλι λαθών της Κυβέρνησης στο Χρηματιστήριο - πριν μια εβδομάδα η χρηματιστηριακή αξία των ελληνικών τραπεζών ήταν 4,7 δισεκατομμύρια. Με απλά λόγια μέσα στο 2015 οι ελληνικές τράπεζες έχασαν 15 δισεκατομμύρια ευρώ σε χρηματιστηριακή αξία. Οι Έλληνες πολίτες, λοιπόν, έχασαν από την περιουσία που είχαν δανείσει στις τράπεζες 15 δισεκατομμύρια ευρώ. Σε αυτό θα πρέπει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να προσθέσουμε και αυτά που θα υποχρεωθεί σε περίπτωση υλοποίησης του κακού σεναρίου να ξαναβάλει ο ελληνικός λαός μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, αφού πρώτα συμμετάσχουν οι ιδιώτες επενδυτές. Υπάρχει το κακό σενάριο. Ευχόμαστε όλοι να μην υλοποιηθεί και η ανακεφαλαιοποίηση να γίνει μόνο με ιδιωτικά κεφάλαια που μπορεί να φτάσει και τα άλλα δέκα δισεκατομμύρια ευρώ. Μακάρι να μη γίνει. Κανένας, όμως, δεν αισθάνεται την ανάγκη να ζητήσει συγγνώμη για το ό,τι τουλάχιστον 15 δισεκατομμύρια συν άλλα ίσως 10 έχει χρεωθεί ο ελληνικός λαός, ως μη όφειλε, από μια πολιτική η οποία οδήγησε στην καταβαράθρωση το ελληνικό τραπεζικό σύστημα; Και επειδή όλοι θυμόμαστε τα περί κοινών μετοχών και Cocos τα οποία θεωρούνται από την Κυβέρνηση ως ένα δικό της σημαντικό βήμα, ας μην ξεχνάμε ότι τα καταψήφισε, όταν ήρθε η σχετική νομοθετική ρύθμιση στα μέσα του 2014. Το βρήκατε έτοιμο και απλώς υλοποιείτε κάτι το οποίο είχατε αρνηθεί, όταν ήσασταν αντιπολίτευση. Υπάρχει ένα ακόμα ζήτημα που αναρωτιέμαι αν έχει απασχολήσει την Κυβέρνηση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξης της ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επειδή ακριβώς οι εταίροι δεν εμπιστεύονται τη σημερινή ελληνική κυβέρνηση, μας έχουν φέρει ένα νομοθέτημα, αυτό που καλούμαστε να ψηφίσουμε, με το οποίο στην πραγματικότητα αφελληνίζεται το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Και αφελληνίζεται γιατί στην πραγματικότητα σε όλους τους μηχανισμούς εποπτείας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος τον τελικό λόγο τον έχουν οι τρεις θεσμοί που εκπροσωπούνται. Είναι ήσσονος σημασίας η συμμετοχή των εκπροσώπων της ελληνικής πλευράς. Στην πραγματικότητα, για το μέλλον, την εποπτεία, την αξιολόγηση, τις μελλοντικές κινήσεις του ελληνικού τραπεζικού συστήματος θα αποφασίζουν εφεξής οι θεσμοί, δηλαδή οι δανειστές. Βεβαίως πρέπει να πω ότι, αν κρίνω από τη συμπεριφορά της Κυβέρνησης τους τελευταίους μήνες και την απόλυτη κομματικοποίηση, την καταπάτηση όλων των στοιχειωδών αρχών περί ανεξάρτητων αρχών που έχουμε δει, δεν ξέρω μήπως τυχόν μια αξιοκρατία, μια διαφάνεια στο τραπεζικό σύστημα και μια διαφάνεια κυρίως στην εποπτεία των ελληνικών τραπεζών είναι καλύτερη από το να εμπιστευτούμε τη σημερινή Κυβέρνηση. Και, βεβαίως, υπάρχει ένα ζήτημα που σχετίζεται με το μέλλον των θυγατρικών εταιρειών των ελληνικών τραπεζών στα Βαλκάνια και στις γειτονικές περιοχές. Ξέρουμε τι θα γίνει; Φοβάμαι ότι δεν ξέρουμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς ως Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ δεν θα συμπεριφερθούμε όπως συμπεριφέρθηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα σηκώσουμε τις πλάκες από τα πεζοδρόμια, δεν θα καταγγείλουμε για απάτριδες την Κυβέρνηση, δεν θα ζητήσουμε να στηθούν αγχόνες και να πάνε στο Γουδί κάποιοι. Εμείς είμαστε μια υπεύθυνη πολιτική δύναμη που θα σταθούμε με αίσθημα εθνικής συνεννόησης απέναντι στο μεγάλο ζήτημα της ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών. Και το κάνουμε, γιατί οι ελληνικές τράπεζες, όπως σε όλο τον κόσμο, αποτελούν τον τροφοδότη της πραγματικής οικονομίας. Το κάνουμε, γιατί θέλουμε επιτέλους να υπάρξει ρευστότητα προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Και το κάνουμε, κυρίως, για να προστατεύσουμε τους δανειολήπτες από τα κόκκινα δάνεια. Έχουμε βάλει μια καθαρή κόκκινη γραμμή δική μας. Δεν θα ανεχθούμε να υπάρξει κανένας πλειστηριασμός της πρώτης κατοικίας και δεν θα ανεχθούμε να αφελληνιστούν τα δάνεια των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και να πουληθούν σε ξένα funds. Με αυτές τις σκέψεις, με αυτές τις θέσεις, εμείς δηλώνουμε ότι υπερψηφίζουμε επί της αρχής το νομοσχέδιο, θέλουμε όμως να δούμε τις πιθανές βελτιώσεις που θα κάνει ο Υπουργός, διότι μέλημά μας είναι να προστατεύσουμε τους Έλληνες μικροκαταθέτες. Ευχαριστώ πολύ.
Ο επόμενος ειδικός αγορητής, ο κ. Νικόλαος Καραθανασόπουλος από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Εμείς δεν πρόκειται να ασχοληθούμε κάνοντας κριτική στην Κυβέρνηση για το τι έλεγε πριν όταν ήταν αντιπολίτευση ο ΣΥΡΙΖΑ και το τι κάνει τώρα. Είναι μια εύκολη κριτική και ανούσια. Διότι το πρόβλημα ακριβώς δεν είναι ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι αποτέλεσμα μιας αφερεγγυότητας του ΣΥΡΙΖΑ ή της δράσης κάποιων σκοτεινών δυνάμεων - αυτή η σκοταδιστική αντίληψη - που επιβουλεύονται την πατρίδας μας, τοέ, το ελληνικό κράτος, αλλά γιατί επί της ουσίας έχουμε να κάνουμε με ένα βασικό νομοσχέδιο που αφορά την ίδια την καρδιά, τον πυρήνα, του καπιταλιστικού συστήματος και υπόκειται στους σιδερένιους νόμους της καπιταλιστικής οικονομίας. Και από αυτήν την άποψη, λοιπόν, θέλουμε να αναδείξουμε ορισμένα βασικά ζητήματα. Πρώτο ζήτημα: Γιατί γίνεται αυτή η ανακεφαλαιοποίηση; Είναι ζητήματα που έχουν να κάνουν με αδυναμία της διαχείρισης της σημερινής ή της προηγούμενης κυβέρνησης; Εμείς λέμε ότι η ανάγκη για ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, που δεν υπάρχει μόνο στην Ελλάδα - άλλωστε τα stress tests γίνονται σε όλες τις τράπεζες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και όχι μόνο, και στις Ηνωμένες Πολιτείες - είναι απόρροια της ίδιας της καπιταλιστικής κρίσης, που από τη μια μεριά έχει ως επίπτωση την απαξίωση της εργατικής δύναμης, μέσα από τη μείωση των μισθών και την καταστροφή μιας σειράς συγκροτημένων εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, για να γίνει όλο και πιο φθηνή η εργατική δύναμη και βεβαίως και τη μεταφορά στα λαϊκά στρώματα, στις λαϊκές οικογένειες, των βαρών της δημοσιονομικής εξυγίανσης. Ταυτόχρονα, όμως, η καπιταλιστική κρίση έχει ως συνέπεια και την απαξίωση των υπερσυσσωρευμένων κεφαλαίων. Έκφραση αυτής της απαξίωσης των υπερσυσσωρευμένων κεφαλαίων είναι και τα κόκκινα δάνεια. Και όσο αυτά τα απαξιωμένα κεφάλαια που εκφράζονται με τα κόκκινα δάνεια δεν καταστρέφονται, τόσο θα παραμένει η ανάγκη της κεφαλαιακής εξυγίανσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Βεβαίως, η διαπάλη που παρατηρούμε το τελευταίο χρονικό διάστημα για τη διαχείριση των κόκκινων δανείων δεν αφορά το σύνολό τους, αλλά μια πολύ συγκεκριμένη κατηγορία. Και στο επίκεντρο της διαπάλης αυτής βρίσκονται τα κόκκινα επιχειρηματικά δάνεια. Γιατί υπάρχει αυτή η οξύτατη διαπάλη; Γιατί βεβαίως το πώς θα διαχειριστούν τα κόκκινα επιχειρηματικά δάνεια - τι λύση θα δοθεί - σχετίζεται με το αν θα αλλάξει χέρια η ιδιοκτησία των επιχειρηματικών ομίλων. Παρατηρούμε έναν διαγκωνισμό για τα κόκκινα δάνεια για παράδειγμα στον τουριστικό κλάδο της οικονομίας, που είναι ένας κλάδος ο οποίος βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του επενδυτικού ενδιαφέροντος ελληνικών, αλλά και ξένων επιχειρηματικών ομίλων, αλλά και για τις προτεραιότητες που δίνει η εκάστοτε άρχουσα αστική τάξη για τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του νέου αναπτυξιακού μοντέλου, όπως αυτές οι προτεραιότητες της αστικής τάξης εκφράζονται στην εκάστοτε κυβερνητική πολιτική. Όσον αφορά στο άλλο τμήμα των κόκκινων δανείων για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, όχι μόνο δεν πρόκειται να υπάρξει ανακούφιση αυτών, αλλά, αντίθετα, το αποτέλεσμα αυτής της συζήτησης θα είναι να έχουμε ακόμα πιο δυσμενή εξέλιξη, πιο αντιλαϊκή εξέλιξη και από αυτές τις ελάχιστες και ανεπαρκείς προϋποθέσεις προστασίας που προέκυπταν από τον νόμο Κατσέλη. Το λέμε αυτό, γιατί το ΚΚΕ είχε καταθέσει συγκεκριμένη πρόταση νόμου για την προστασία των υπερχρεωμένων λαϊκών νοικοκυριών, των αυτοαπασχολούμενων, αλλά και των φτωχών αγροτών, όπου όχι μόνο προέβλεπε κούρεμα των τόκων και των πανωτοκίων, αλλά και κούρεμα του ίδιου του κεφαλαίου, του ίδιου του δανείου, δηλαδή, το οποίο είχαν λάβει για να μπορέσουν είτε να καλύψουν τις στεγαστικές ανάγκες είτε την όποια καλλιεργητική δραστηριότητα είχαν οι αγρότες, που εξαιτίας της καπιταλιστικής κρίσης δεν μπορούν πλέον να αντιμετωπίσουν αυτές τις συνέπειες. Φυσικά, η πρόταση νόμου αφορούσε και την προστασία των ανέργων, της πρώτης κατοικίας, αλλά και της καλλιεργητικής τους δραστηριότητας. Όμως, αυτή την πρόταση νόμου του ΚΚΕ όχι μόνο δεν τη συζητάει η Κυβέρνηση, αλλά, αντίθετα, ετοιμάζεται να μειώσει ακόμα περισσότερο τα όποια ανεπαρκή μέτρα προστασίας του νόμου Κατσέλη. Από αυτήν, λοιπόν, την άποψη η ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος είναι απόρροια της ίδιας της καπιταλιστικής κρίσης, αλλά, ταυτόχρονα, και της ίδιας της λειτουργίας της καπιταλιστικής οικονομίας και της συμμετοχής της Ελλάδας στην ευρωενωσιακή ολοκλήρωση. Βασικός πυλώνας αυτής της ολοκλήρωσης είναι η ελευθερία κίνησης κεφαλαίων. Στο πλαίσιο αυτής της ελευθερίας κίνησης κεφαλαίων παρατηρήσαμε το προηγούμενο χρονικό διάστημα μια πολύ μεγάλη, τεράστια εκροή καταθέσεων από το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα για να βρουν πιο ασφαλή καταφύγια προστασίας οι μεγαλοκαταθέτες. Αυτή η εκροή καταθέσεων διαμόρφωσε ένα αρνητικό χαρτοφυλάκιο στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Από αυτήν την άποψη, οι μεγαλοκαταθέτες, οι οποίοι διασφάλισαν το σύνολο των καταθέσεών τους, μεταφέροντας τα στο εξωτερικό, και έβαλαν και αυτοί το λιθαράκι τους στην ανάγκη να ανακεφαλοποιηθούν οι τράπεζες, δεν θα υποστούν καμμία συνέπεια. Αντίθετα, θα κληθούν και πάλι να πληρώσουν τα σπασμένα της ανακεφαλαιοποίησης τα λαϊκά στρώματα, η λαϊκή οικογένεια, όπως ήδη τα πληρώνει. Και τα πληρώνουν ακριβώς μέσα από τη διαδικασία των λεγόμενων «capital controls», που κατά κύριο λόγο σε αυτούς είχαν αρνητικές επιπτώσεις, είτε οι μικροκαταθέτες που δεν μπορούν να αξιοποιήσουν τις καταθέσεις τους, είτε οι συνταξιούχοι και οι μισθωτοί, είτε οι αυτοαπασχολούμενοι και οι επαγγελματίες για την όποια επαγγελματική τους δραστηριότητα. Βεβαίως, θα κληθούν να πληρώσουν και μέσα από την αύξηση του κρατικού χρέους ως μέρος της κρατικής συμμετοχής στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου των τραπεζών εξαιτίας της ανακεφαλαιοποίησης. Δεύτερο στοιχείο - σημαντικό, κατά τη γνώμη μας - είναι ο σκοπός της ανακεφαλαιοποίησης. Η ανακεφαλαιοποίηση εντάσσεται στον οδικό χάρτη της Κυβέρνησης για έξοδο από την κρίση και ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας. Έτσι δεν είναι, κύριοι Υπουργοί; Ποιες είναι, λοιπόν, αυτές οι προϋποθέσεις; Αυτός ο οδικός χάρτης τι προβλέπει; Πρώτον, φθηνή εργατική δύναμη. Δεύτερον, νέοι τομείς δραστηριότητας στα υπερσυσσωρευμένα κεφάλαια μέσα από τις ιδιωτικοποιήσεις, την απελευθέρωση των αγορών. Τρίτον, φορολογικά και επενδυτικά κίνητρα στους επιχειρηματικούς ομίλους. Και, τέταρτον, εξυγίανση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, για να μπορεί να υπάρξει πίστη και η ρευστότητα στους επιχειρηματικούς ομίλους, για να μπορέσουν μέσα από τα δάνεια να χρηματοδοτήσουν τα επενδυτικά τους σχέδια. Έτσι, λοιπόν, επιβεβαιώνεται ο ψευδεπίγραφος διαχωρισμός ανάμεσα, από τη μια μεριά, στο χρηματοπιστωτικό σύστημα και την πραγματική οικονομία, από την άλλη. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα αποτελεί την καρδιά του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος, της καπιταλιστικής οικονομίας. Δεύτερον, δεν χωρίζεται με μεσαιωνικά τείχη η τράπεζα από τους υπόλοιπους επιχειρηματικούς ομίλους. Είναι και αυτοί επιχειρηματικοί όμιλοι. Οι τράπεζες συμμετέχουν στα μετοχικά κεφάλαια άλλων επιχειρηματικών ομίλων ή συνολικότερα επιχειρηματικοί όμιλοι, πολυκλαδικοί, μπορεί να έχουν στην κατοχή τους μεγάλα πακέτα του χρηματοπιστωτικού συστήματος και να το ελέγχουν. Έτσι, λοιπόν, η ανακεφαλαιοποίηση γίνεται για τις ανάγκες των μονοπωλιακών ομίλων και όχι για την προστασία και την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Μιλήσαμε για την προστασία των υπερχρεωμένων νοικοκυριών που δεν προκύπτει από πουθενά. Και, βεβαίως, η ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών δεν μπορεί να βασίζεται στην αύξηση της υπερχρέωσης, μέσα από τα δάνεια. Εμείς λέμε ότι η ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών πρέπει να προέλθει μέσα από την εργασία, μέσα από τους υψηλούς μισθούς, μέσα από την ανάκτηση των τεράστιων απωλειών που είχε η εργατική τάξη και τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα και, βεβαίως, μέσα από την αλλαγή ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής και την κοινωνικοποίησή τους, δηλαδή, αλλαγή του μοντέλου της οικονομίας, αλλαγή της εξουσίας σε ριζική κατεύθυνση και αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το τρίτο ζήτημα είναι ο τρόπος με τον οποίο η Κυβέρνηση επιλέγει να προχωρήσει την ανακεφαλαιοποίηση. Η διαπάλη, η οποία γίνεται, όπως εμείς την εκτιμάμε, γίνεται για το ποιος θα καθορίζει τις διοικήσεις επί της ουσίας. Έτσι, λοιπόν, υπάρχει μια ασάφεια στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο, η οποία θα αντιμετωπιστεί είτε με την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου αύριο είτε με υπουργικές αποφάσεις. Αυτή η ασάφεια δίνει τη δυνατότητα στην Κυβέρνηση να έχει μια ευελιξία στα παζάρια τα οποία κάνει με τους νυν ιδιοκτήτες των τραπεζών, με τους φιλόδοξους επενδυτές των τραπεζών, με τις ίδιες τις προτεραιότητες που έχει η Κυβέρνηση, αλλά και τις προτεραιότητες της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνολικότερα. Από αυτήν την άποψη, η συζήτηση γίνεται ανάμεσα στο ποια μορφή θα πάρει η κρατική παρέμβαση, αν θα είναι με Cocos - αυτές τις προνομιούχες ομολογίες - ή με κοινές μετοχές. Από ό,τι φαίνεται το σχέδιο της Κυβέρνησης είναι να είναι 70% με 80% Cocos και το υπόλοιπο 20% να είναι οι κοινές μετοχές με δικαίωμα ψήφου στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου των τραπεζών. Γιατί; Διότι η Κυβέρνηση, από ό,τι φαίνεται, επιδιώκει, θέλει να διευκολύνει την είσοδο ιδιωτών επενδυτών στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου των επενδυτών και την παραμονή, βεβαίως, των τραπεζών σε ιδιώτες καπιταλιστές. Ακόμη, όμως, κι αν αυτό δεν συμβεί, δηλαδή ακόμη κι αν έχουμε κρατική καπιταλιστική ιδιοκτησία στις τράπεζες, αυτή η κρατική καπιταλιστική ιδιοκτησία θα είναι προσωρινή. Και θα είναι προσωρινή γιατί στόχος της Κυβέρνησης, διακηρυγμένος, είναι να εξυγιανθούν αυτές οι τράπεζες και να μπορέσουν να ιδιωτικοποιηθούν. Άλλωστε, αυτό προβλέπει και ο ν.4335/2015 της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπου στο άρθρο 57 μιλάει για τη δημόσια κεφαλαιακή στήριξη. Στην παράγραφο 2 λέει ότι - και αυτό θα γίνει - η συμμετοχή του ελληνικού δημοσίου μεταφέρεται άμεσα στον ιδιωτικό τομέα μόλις το επιτρέψουν οι εμπορικές και χρηματοπιστωτικές συνθήκες. Αντίστοιχα το άρθρο 58 μιλάει για τον προσωρινό δημόσιο έλεγχο. Έτσι, λοιπόν, η όλη συζήτηση γίνεται για το πώς θα μπορέσουν να εξυγιανθούν και να ιδιωτικοποιηθούν οι τράπεζες. Βεβαίως, στο σχέδιο νόμου προβλέπεται η μεγαλύτερη εμπλοκή και συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αυτήν την ανακεφαλαιοποίηση και των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως για παράδειγμα ποιος καθορίζει τα μέλη του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, του ΤΧΣ, όπου τρία μέλη καθορίζονται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο, από τον ESM. Προβλέπει, λοιπόν, τη μεγαλύτερη, την άμεση παρέμβαση του ESM και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στη διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης, αλλά και τη συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης, ενός Οργανισμού εμφυλιοπολεμικού στην κυριολεξία με τις διαδικασίες τις οποίες βάζει, στην άμεση παρέμβαση και αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου των τραπεζών. Έτσι, λοιπόν, μέσα από αυτήν τη διαδικασία, μέσα από τη διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης, θα αυξηθεί το κρατικό χρέος στο κομμάτι αυτό της κρατικής συμμετοχής στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου και θα το πληρώσει πάλι ο ελληνικός λαός. Αλήθεια, τι θα γίνει με αυτά τα 39.000.000.000 ευρώ της προηγούμενης ανακεφαλαιοποίησης και τα οποία εξαϋλώθηκαν; Ποιοι τα πληρώνουν ήδη; Τα πληρώνουν ήδη, μέσα από την αύξηση του κρατικού χρέους, τα λαϊκά στρώματα. Και το τέταρτο σημείο - με το οποίο θα ολοκληρώσω, κύριε Πρόεδρε, κι ευχαριστώ για την ανοχή σας - έχει να κάνει με το ότι αυτό το σχέδιο νόμου συμπεριλαμβάνει ένα νέο κομμάτι που είναι η μη συστημικές τράπεζες, δηλαδή η Attica Bank και οι συνεταιριστικές τράπεζες. Τις συμπεριλαμβάνει στη διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης με την προϋπόθεση της εισόδου στρατηγικού επενδυτή, ο οποίος, βεβαίως, θα πάρει τη διαχείριση των ίδιων των συνεταιριστικών τραπεζών, είτε της Αττικής Τράπεζας, με αποτέλεσμα ο ρόλος του Ταμείου των Μηχανικών, του ΤΣΜΕΔΕ, που είναι ο βασικός μέτοχος, πλέον, στην Αττική Τράπεζα, να εξαϋλωθεί. Άρα τα αποθεματικά του Ταμείου των Μηχανικών θα πάνε κι αυτά στο βρόντο, θα εξαϋλωθούν. Κι εδώ επιβεβαιώνεται πού οδηγούν τα «πανηγύρια» των άλλων δυνάμεων, των άλλων κομμάτων, πλην ΚΚΕ, το προηγούμενο χρονικό διάστημα, ότι διασφαλίζεται το Ταμείο των Μηχανικών επειδή συμμετέχει και διαχειρίζεται άμεσα μία τράπεζα. Το δεύτερο συμπέρασμα το οποίο πρέπει να βγάλουμε είναι πού οδηγούν όλες αυτές οι φαμφαρολογίες περί «προοδευτικού χαρακτήρα» του συνεταιριστικού κινήματος στο πλαίσιο του καπιταλισμού. Αποτελεί ατελή μορφή οικονομίας και εγκλωβίζει τα λαϊκά στρώματα στη συμμετοχή τους μέσω της συνεταιριστικής μερίδας, σε μία μορφή οικονομική, επιχειρηματική, της οποίας η λειτουργία σχετίζεται άμεσα με τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια κι όχι με τη λογική της ικανοποίησης των αναγκών των συνεταιριστών. Αποτέλεσμα αυτής της ατελούς μορφής είναι ότι κάποια στιγμή πρέπει να μετατραπούν αυτοί οι συνεταιρισμοί σε ανώνυμες εταιρείες, για να μπορούν να λειτουργούν στο πλαίσιο του καπιταλιστικού συστήματος. Αυτό το παρατηρήσαμε ήδη με τους αγροτικούς συνεταιρισμούς, που μετατράπηκαν σε ανώνυμες εταιρείες, το παρατηρούμε τώρα και με τις συνεταιριστικές τράπεζες. Αυτό θα οδηγήσει σε μία περαιτέρω συγκέντρωση, γιατί ήδη συζητάνε για εξαγορές και συγχωνεύσεις ανάμεσα σε συνεταιριστικές τράπεζες - και αυτή η διαδικασία θα επιταχυνθεί με τη συμμετοχή του στρατηγικού επενδυτή - και, άρα, στη συνολικότερη αναδιάρθωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Αλήθεια, η Κυβέρνηση διασφαλίζει με αυτόν τον νόμο, της ανακεφαλαιοποίησης ότι, τουλάχιστον, δεν θα κλιμακωθεί η επίθεση την οποία δέχονται οι τραπεζοϋπάλληλοι μέσα από τις αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, μέσα από τις νέες μορφές ομαδικών απολύσεων, αυτής της εθελούσιας εξόδου, και της εντατικοποίησης της εργασίας τους; Τέλος, εμείς περιμένουμε, κύριοι Υπουργοί, να υλοποιήσετε τη χθεσινή δέσμευσή σας για τους εργαζομένους των συνεταιριστικών τραπεζών, οι οποίοι οδηγήθηκαν σε εξυγίανση. Περιμένουμε το επόμενο διάστημα να αποκατασταθεί αυτό, ούτως ώστε οι εργαζόμενοι αυτοί, οι οποίοι είναι σήμερα στον αέρα, να μπορέσουν να ενταχθούν στην Εθνική Τράπεζα ή στις απορροφούσες τράπεζες που απορροφούν το «καλό» κομμάτι των συνεταιριστικών τραπεζών. Από αυτήν την άποψη, είναι φανερό ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας καταψηφίζει και επί της αρχής και επί των άρθρων το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο κ. Θεοχάρης Θεοχάρης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλημέρα. Είμαστε μαζεμένοι εδώ για να σώσουμε τις τράπεζες, σήμερα 31 Οκτωβρίου, που είναι η Παγκόσμια Ημέρα της Αποταμίευσης, κάτι ξεχασμένο πια. Ούτε να πληρώσουμε τους λογαριασμούς δεν μπορούμε στη χώρα μας, όχι να αποταμιεύσουμε. Χθες στην επιτροπή σάς διάβασα ένα σχόλιο του Πρωθυπουργού για τους τραπεζίτες που έσωζαν «οι άλλοι» από το φαλιμέντο. Ακούστε κι άλλο ένα, πάλι από τον Πρωθυπουργό, διότι αυτή είναι η λογική σας. Στήριξη των τραπεζών και των μεγαλοεπιχειρηματιών, σε βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας. Τώρα είναι διαφορετικά; Έτσι μας λέτε. Γιατί; Γιατί εσείς δεν έχετε σχέση με μεγαλοεπιχειρηματίες! Αλήθεια; Προχθές τι μας είπε, πάλι, ο κ. Καμμένος; Πώς αντάλλασσε sms με εκδότη, που έχει συμφέροντα στον χώρο του φαρμάκου, για τη σύνθεση του Υπουργικού Συμβουλίου; Αυτό μας είπε; Και δεν έχει ακόμη παραιτηθεί; Εσείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αριστεράς, τον στηρίζετε; Σας έχει μείνει ένα δράμι, μια στάλα, μια ρανίδα συνείδησης; Τι θα κάνατε, δηλαδή, εάν ο Πρωθυπουργός μας έδειχνε στη Βουλή sms με ιδιοκτήτη καναλιού ή εφημερίδας, όπου συζητούσε για το Υπουργικό Συμβούλιο; Είναι σωστά πράγματα αυτά; Θα νιώθατε άνετα; Θα στηρίζατε;
Σας ενοχλεί που το κατήγγειλε μάλλον, κύριε Θεοχάρη.
Όχι δεν μας ενοχλεί που το κατήγγειλε. Μας ενοχλεί που το έκανε.
Μάλλον σας ενοχλεί!
Μια χαρά έχουμε πάει μέχρι τώρα!
Τι άλλο μας έχει πει ο Πρωθυπουργός; Χωρίς εκκαθάριση των επισφαλών δανείων από τα χαρτοφυλάκια των τραπεζών, αυτό που κάνετε είναι να ρίχνετε κι άλλα λεφτά των φορολογουμένων σε ένα βαρέλι δίχως πάτο. Με το νομοσχέδιο δίνετε λύση; Είπε ο κ. Μπαλαούρας πως τα κόκκινα δάνεια εκτοξεύτηκαν από το 2011 και μετά, και ότι τώρα δίνετε λύση. Δεν μας εξήγησε τη λύση, όμως. Στα άρθρα του νομοσχεδίου δεν υπάρχει μια λέξη για τα κόκκινα δάνεια. Άρα πού είναι η λύση; Και γιατί εκτοξεύτηκαν; Μόνο λόγω της κρίσης; Όχι μόνο. Αν και η κρίση προφανώς έχει καταστήσει πάρα πολλούς συνανθρώπους μας αδύναμους να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Είναι, όμως, και ο νόμος Κατσέλη που τα εκτόξευσε. Η προστασία των αδυνάμων είναι υποχρέωση και επιβεβλημένη διπλά σε περίοδο συστημικής κρίσης. Όταν, όμως, η προστασία είναι άκριτη και απροϋπόθετη, τότε σπέρνει την καταστροφή και στις τράπεζες, αλλάζοντας τη συμπεριφορά των δανειοληπτών. Πολλοί συμπολίτες μας αντί να πληρώνουν το στεγαστικό - άρχισαν να επιλέγουν να αφήνουν απλήρωτο το στεγαστικό, αφού δεν φοβόντουσαν μην τους πάρουν το σπίτι - πλήρωναν την κάρτα και το καταναλωτικό που είχαν μεγαλύτερα επιτόκια. Το αποτέλεσμα ήταν αντί να κοκκινίζει το καταναλωτικό των 15.000 ευρώ, να κοκκινίζει το στεγαστικό των 150.000 ευρώ στις τράπεζες. Έτσι εκτοξεύονται τα κόκκινα δάνεια και έτσι ερχόμαστε εμείς, με λεφτά των φορολογουμένων, ξανά και ξανά να βάζουμε λεφτά στις τράπεζες. Όταν δεν προσέχουμε, αυτά προκαλούμε. Παίρνουμε ένα πρόβλημα δανειοληπτών και μια σωστή λογική να προστατεύσουμε τους αδυνάμους και τα κάνουμε πρόβλημα των καταθετών και των φορολογουμένων. Και τρέχουμε από πίσω με τη γλώσσα έξω να τους προστατεύσουμε και αυτούς. Φυσικά, την ίδια την κυρία του νόμου αυτού, την κυρία του «λεφτά υπάρχουν», την κομματική σας επιλογή, τη στηρίζετε με χθεσινή τροπολογία του Υπουργού για να μην αξιολογηθεί όπως οι υπόλοιπες διοικήσεις των τραπεζών. Είναι ειδική τροπολογία για να μην αξιολογηθεί. Να τα λέμε και αυτά. Και θέλετε να μας πείσετε πως με κομματικές επιλογές θα τα βάλετε με τη διαφθορά των διοικήσεων και των επιχειρηματιών. Σας πήρανε τις τράπεζες οι ξένοι - όπως σας απέδειξα χθες στην επιτροπή - αλλά, όπως φαίνεται, θα παλέψετε με νύχια και με δόντια για να τις κρατήσετε υπό κομματικό έλεγχο. Γιατί; Να μας πείτε το γιατί. Για να ελέγχετε τη ροή των δανείων; Για να παίρνετε θαλασσοδάνεια, όπως τα άλλα κόμματα; Πείτε μας. Το Ποτάμι δεν έχει δανειστεί ούτε 1 ευρώ και δεν φοβάται. Γιατί χρειάζεται νέα ανακεφαλαιοποίηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Γιατί ενισχύσατε την αβεβαιότητα, όπως σας λέει και το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής. Μας γυρίσατε σε ύφεση από αναιμική ανάπτυξη. Μας γυρίσατε σε αύξηση της ανεργίας από μικρή μείωσή της. Κλείσατε τις τράπεζες από λάθος εκτίμηση ή συνειδητή παραπλάνηση του Πρωθυπουργού κ. Τσίπρα από τον τότε Υπουργό Οικονομικών κ. Βαρουφάκη. Πήρατε αξία του ελληνικού λαού, τις μετοχές του ΤΧΣ στις τράπεζες, και χάσατε μέσα σε οκτώ μήνες πάνω από 10 δισεκατομμύρια του ελληνικού λαού. Πάνω από 10 δισεκατομμύρια! Εάν υπάρχει διαφθορά στις ιδιωτικοποιήσεις - όπως μας λέτε όλα αυτά τα χρόνια - κι αν την πιάσετε όλη, θέλετε σαράντα χρόνια - σας το έχω ήδη αποδείξει από το καλοκαίρι - για να ξαναδώσετε πίσω στον ελληνικό λαό αυτά που του χάσατε μέσα σε οκτώ μήνες. Χειροτερεύσατε μέσα σε οκτώ μήνες την οικονομία, τις τράπεζες τα δάνεια. Μας λέτε, όμως, πως όλα αυτά αξίζουν τον κόπο, γιατί μειώσατε τους στόχους των πρωτογενών πλεονασμάτων που πρέπει να πετύχουμε. Αλήθεια; Αν όσα λέγατε τόσα χρόνια είναι αλήθεια, καλύτερα να μην κάνουμε εκατό ευρώ λιτότητας γιατί θα κερδίσουμε παραπάνω, δηλαδή, εκατόν πενήντα ευρώ σε ανάπτυξη. Αυτό μας λέγατε τόσα χρόνια. Γι' αυτό βγάζατε τόσον καιρό στο δρόμο τον κόσμο. Άρα, τώρα, με την επιτυχή σας διαπραγμάτευση, μας φέρατε 150 ευρώ ύφεσης και γλιτώσατε 100 ευρώ λιτότητας. Τόση επιτυχία! Έχετε σε όλα αυτοακυρωθεί συνεπεία ψεμάτων ή ανικανότητας. Διαλέξτε! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να σώσουμε τα χρήματα του ελληνικού λαού και των μεγαλοκαταθετών - εγώ θα προσθέσω «και των μεγαλοκαταθετών» σε αυτά που είπε ο κ. Μανιάτης, όχι μόνο των μικροκαταθετών - που σήμερα στη χώρα μας είναι η μικρομεσαία επιχείρηση. Οι μεγάλες και οι μεγάλοι τα έχουν έξω. Αυτός είναι ο μεγαλοκαταθέτης. Το νομοσχέδιο είναι το πρώτο, αχρείαστο μέχρι πριν λίγους μήνες, αναγκαίο σήμερα βήμα. Δεν μπορούμε παρά να στηρίξουμε ό,τι μπορεί να αποτρέψει το κούρεμα των καταθέσεων. Εξάλλου, ήταν προϋπόθεση που πάντα λέγαμε, ακόμα και πριν τις εκλογές του Γενάρη, δηλαδή, όχι στο κούρεμα και όχι στην έκτακτη φορολόγηση των καταθέσεων. «Το κράτος δεν είναι συνιδιοκτήτης στις καταθέσεις μας.». Έτσι λέγαμε τότε. Και πράγματα που δεν λέγατε εσείς, τα λέτε τώρα. Το παρόν νομοσχέδιο είναι μία καλή μετάφραση. Αργήσατε να το φέρετε, αλλά δεν φταίτε εξ ολοκλήρου, όπως αυστηρά σας κατηγόρησα χθες και κάνω και την αυτοκριτική μου. Φταίνε και οι ξένοι που σας το έγραψαν, φταίνε και τα μπερδέματα στη μετάφραση, που σας αναγκάζουν να διορθώνετε με νομοτεχνικές βελτιώσεις, και έτσι καθυστερήσατε επικίνδυνα. Έστω! Τελειώνετε τώρα με τις πράξεις υπουργικού συμβουλίου. Αποσαφηνίστε το πλαίσιο για να ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση σωστά. Σας είπα χθες για τους κινδύνους, να μην τα επαναλάβω και εδώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ανακεφαλαιοποίηση είναι ένα μεγάλο βήμα προς τη φερεγγυότητα, την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και κυρίως προς τη διασφάλιση της σταθερότητας στο τραπεζικό σύστημα. Όμως, τίθενται τα εξής ερωτήματα: Ερώτημα πρώτο: Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, τα λεγόμενα NPLs, έχουν φτάσει στα 100.000.000.000 με 106.000.000.000 ευρώ. Και το ερώτημα είναι, τι κεφάλαια μπορούν να ανακτήσουν οι τράπεζες; Τα 10.000.000.000 με 20.000.000.000 σε βάθος πέντε, έξι ετών είναι ρεαλιστικός στόχος ή εκτός πραγματικότητας; Οι τράπεζες θα μπορέσουν να διαχειριστούν το τεράστιο πρόβλημα των NPLs; Ερώτημα δεύτερο: Οι τράπεζες διαθέτουν 121.000.000.000 καταθέσεις και 207.000.000.000 δάνεια. Αυτό σημαίνει χάσμα ρευστότητας ύψους 86.000.000.000. Πώς θα καλυφθούν τα 86 δισεκατομμύρια ευρώ; Με την ανακεφαλαιοποίηση οι τράπεζες θα χρησιμοποιήσουν τα ομόλογα του ESM και τα νέα κεφάλαια, ώστε να μειώσουν τον ELA. Η ουσία δεν αλλάζει, όμως. Το χάσμα δανείων προς καταθέσεις είναι τεράστιο και μη επιλύσιμο σε αυτήν τη φάση. Γι' αυτό και τα capital controls δεν μπορούν να φύγουν αν δεν γυρίσει η ρευστότητα στο τραπεζικό σύστημα από το εξωτερικό και από τα παπλώματα. Ερώτημα τρίτο: Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας, ο ESM, θα επενδύσει κεφάλαια στις ελληνικές τράπεζες και η Επιτροπή Ανταγωνισμού της ΕΕ θα παρακολουθεί στενά τις ελληνικές τράπεζες. Τι σημαίνει αυτό; Θα αλλάξουν τα πλάνα αναδιάρθρωσης, τα λεγόμενα restructuring plans, πλήρως; Με βάση συγκλίνουσες εκτιμήσεις τραπεζιτών θα συμβούν τα εξής εντός τριετίας, αλλά ως συνήθως με εμπροσθοβαρή χαρακτηριστικά: Μείωση καταστημάτων κατά τετρακόσια στην Ελλάδα. Νέα προγράμματα εθελουσίας εξόδου τεσσάρων χιλιάδων εργαζομένων. Από σαράντα τέσσερις χιλιάδες, δηλαδή, θα μείνουν σαράντα χιλιάδες οι τραπεζοϋπάλληλοι. Έχετε κάτι να απαντήσετε σε σχέση με αυτά; Ερώτημα τέταρτο: Οι τράπεζες θα έχουν κεφαλαιακή επάρκεια, αλλά δεν θα έχουν ρευστότητα για να χρηματοδοτήσουν την εθνική οικονομία. Οι τράπεζες τα επόμενα τρία έως πέντε χρόνια θα ασχολούνται με το παρελθόν τους, δηλαδή, τα προβληματικά δάνεια. Πότε θα ασχοληθούν με το μέλλον της ελληνικής οικονομίας, με τη χορήγηση νέων δανείων; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαστε μακριά ακόμα από τη λύση. Γρηγορείτε! Σας ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Τι θέλετε, κύριε Παπαχριστόπουλε;
Άκουσα να καλεί σε παραίτηση τον Πρόεδρο των Ανεξαρτήτων Ελλήνων και θα ήθελα τον λόγο ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος για μισό λεπτό.
Ορίστε, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό, κύριε Παπαχριστόπουλε.
Θέλω να θυμίσω στον ειδικό αγορητή ότι η παραποίηση της πραγματικότητας καμιά φορά βολεύει κάποιους. Και εξηγούμαι: Δεν ξέρω αν για πρώτη φορά άκουσε ο κύριος ειδικός αγορητής του Ποταμιού ότι κάποτε οι επιχειρηματίες ανεβοκατέβαζαν όχι μόνο Υπουργούς αλλά και Πρωθυπουργούς. Και η δουλοπρέπεια σε αυτό τον κόσμο επιχειρηματιών - και δεν συμπεριλαμβάνω τους πάντες - τέλειωσε οριστικά. Είχε το θάρρος της γνώμης του, λοιπόν, ο Αρχηγός, ο Πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων να δημοσιοποιήσει και όχι να κρατήσει κρυφή αυτή την εμπλοκή κάποιου μεγαλοπαράγοντα. Και είναι για μας τίτλος τιμής και πιστεύω ότι έτσι το ερμήνευσε όλη η Βουλή, εκτός από τον αγορητή του «Ποταμιού». Αυτό μόνο ήθελα να πω, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ που δώσατε χρόνο για την παρέμβαση.
Ωραία, προχωράμε. Τον λόγο έχει ο κ. Κατσίκης. Σας ενημερώνω ότι και με τον κ. Κατσιαντώνη, με τον οποίο θα κλείσουν τις αγορεύσεις τους οι ειδικοί αγορητές, θα είμαστε δέκα, το πολύ δεκαπέντε λεπτά εκτός του αρχικού προγραμματισμού που σας είπα. Τον λόγο έχει ο κ. Κατσίκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το θέμα που συζητάμε σήμερα είναι εξόχως σημαντικό διότι αφορά εκείνο που συνιστά ανασφάλεια και αγωνία των πολιτών της ελληνικής κοινωνίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ανακεφαλαιοποίηση σημαίνει ρευστότητα για τις επιχειρήσεις. Και οι επιχειρήσεις δεν είναι μόνες τους. Έχουν από πίσω εργαζόμενους, οι οποίοι αγωνιούν για το αν αύριο θα έχουν δουλειά για να μπορούν να βγάλουν το ψωμί τους. Ανακεφαλαιοποίηση σημαίνει ότι παρέρχεται ο κίνδυνος του κουρέματος των καταθέσεων. Σημαίνει ότι δρομολογείται η λήξη των capital controls. Θα πρέπει, λοιπόν, να στηρίξουμε την ανακεφαλαιοποίηση, για να πείσουμε και τους ξένους επενδυτές ότι και με τα δικά τους χρήματα θα πρέπει να συμβάλουν σε αυτήν. Ας θυμηθούμε ότι πριν λίγες ημέρες ο Πρόεδρος της Γαλλίας, Φρανσουά Ολάντ, ήταν εδώ με ένα team επενδυτών για να στηρίξει αυτό που εμείς σήμερα συζητάμε και στο τέλος θα ψηφίσουμε, δηλαδή την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Και βέβαια πλανάται το ερώτημα ποιος την προκάλεσε. Εκείνο που θα ήθελα να τονίσω είναι ότι δεν είναι η πρώτη φορά που οι κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών ενισχύονται με πολλά, πολλά δισεκατομμύρια. Στο παρελθόν είχε συμβεί και βεβαίως οι διοικήσεις των προηγούμενων κυβερνήσεων και η κακή πολιτική του παρελθόντος συντελούσαν στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Σε αυτό βέβαια προστίθεται και εκείνη η πολιτική έκφραση εκείνων των πολιτικών οι οποίοι έλεγαν ότι με την εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ θα βγάλουν τα λεφτά τους στο εξωτερικό. Θυμίζει κάτι από τα προηγούμενα, παλιά χρόνια, το «Αγοράστε μετοχές, παίξτε στο Χρηματιστήριο» - βλέπε Σημίτης - Παπαντωνίου - «προκειμένου να κερδίσετε περισσότερα». Και αυτό αποτέλεσε την πολιτική ταφόπλακα των οικονομιών των Ελλήνων. Βέβαια δεν είναι άμοιροι των ευθυνών τους όλοι αυτοί που σήμερα από αυτό το Βήμα της Βουλής διδάσκουν εκείνη την πολιτική η οποία από τη μία απαγορεύει ή μάλλον αποκαλεί τη σημερινή ανακεφαλαιοποίηση κάτι το κακό για τη χώρα και για τον τόπο, ενώ δεν ασκούν την αυτοκριτική τους, αποποιούμενοι τις δικές τους ευθύνες για τις ανακεφαλαιοποιήσεις του παρελθόντος. Έχουμε συγκεκριμένα στοιχεία και θα μιλήσω παρακάτω. Επιτρέψτε μου να αναφερθώ ενδεικτικά σε κάποια από τα άρθρα που εμείς οι Ανεξάρτητοι Έλληνες θεωρούμε υψίστης σημασίας.
Κύριε Κατσίκη, επιτρέψτε μου να σας διακόψω για δύο δευτερόλεπτα και σας δίνω αμέσως και πάλι τον λόγο.
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι οκτώ μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 2ο τμήμα του Γυμνασίου Πάρου. Καλωσορίσατε και τα χαιρετίσματά μας στην πανωραία Πάρο! [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Συνεχίστε, κύριε Κατσίκη.
Με το άρθρο 2 διευρύνονται οι δυνατότητες και τα μέσα που διαθέτει το ταμείο έτσι ώστε να πετύχει κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο την αποστολή του, δηλαδή την ενίσχυση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος προς χάριν του δημοσίου συμφέροντος. Το δημόσιο συμφέρον θωρακίζεται και στο άρθρο 3, στόχος του οποίου είναι να ρυθμίσει τα θέματα που αφορούν στην περιουσία του ταμείου. Με τις νέες ρυθμίσεις εξασφαλίζουμε την αποτελεσματικότερη διαχείριση των διαθεσίμων του ταμείου και κατ' επέκταση εξασφαλίζουμε τα συμφέροντα και την περιουσία του δημοσίου. Το άρθρο 4, για το οποίο θα μιλήσω και λίγο αργότερα, καθώς αποτελεί «αγκάθι» για την Αντιπολίτευση, όπως σχολιάστηκε και χθες στην Επιτροπή Οικονομικών, καθιερώνει τη νέα διαδικασία επιλογής των μελών της διοίκησης του ταμείου αλλά και τη διαρκή τους αξιολόγηση, έτσι ώστε να είμαστε σίγουροι ότι τελούν τα καθήκοντά τους με τον καλύτερο τρόπο. Η Επιτροπή Επιλογής αξιολογεί τα μέλη της διοίκησης του ταμείου και έχει το δικαίωμα να απομακρύνει εκείνα τα οποία αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Λειτουργεί αυθαίρετα η επιτροπή; Όχι, βέβαια, καθώς υποχρεούται να δίνει αναφορά για τις δράσεις της στον Υπουργό Οικονομικών και επιπλέον το Διοικητικό Συμβούλιο ενημερώνει τουλάχιστον δύο φορές τον χρόνο τη Βουλή των Ελλήνων - κάτι που δεν είχε ξαναγίνει προηγουμένως. Με αυτόν τον τρόπο ενισχύεται και περιφρουρείται η διαφάνεια, που αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα για τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Εξαιρετικά σημαντική είναι και η ρύθμιση του άρθρου 7, σύμφωνα με το οποίο το ταμείο έχει πλέον πλήρη δικαιώματα ψήφου, τα οποία θα ασκεί ως μέτοχος - κάτι που δεν ίσχυε μέχρι τώρα και γίνεται για πρώτη φορά. Παράλληλα, το άρθρο 10 δίνει τη δυνατότητα στο ταμείο να αξιολογεί τις διοικήσεις των πιστωτικών ιδρυμάτων με βάση τις καλύτερες διεθνείς πρακτικές. Τέλος, τα άρθρα 2 και 3 διαμορφώνουν τη σειρά κατάταξης των απαιτήσεων κατά πιστωτικών ιδρυμάτων, έτσι ώστε αυτή να ανταποκρίνεται στο εξαιρετικό δημόσιο συμφέρον, για την αποτελεσματικότερη ρύθμιση της αφερεγγυότητας των τραπεζών και τη θωράκιση της συστημικής σταθερότητας. Εχθές στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για το σχέδιο νόμου, κανείς εκπρόσωπος των κομμάτων που άσκησαν εξουσία στο παρελθόν δεν έκανε την αυτοκριτική του για τις σχέσεις του πολιτικού συστήματος με το τραπεζικό. Και αυτά πληρώνουμε σήμερα. Στην Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ δεν θέλουμε τις τράπεζες που μας οδήγησαν στην οικονομική κρίση. Θέλουμε ένα τραπεζικό σύστημα συνδεδεμένο με την πραγματική οικονομία που θα χρηματοδοτεί την ανάπτυξη. Για τις αιτίες του bank run αναζητήστε στα Πρακτικά τις τοποθετήσεις των στελεχών των κομμάτων που βρίσκονταν στην εξουσία και τις δημόσιες δηλώσεις τους. Η ανάγκη για αλλαγή είναι έντονη και αναγνωρισμένη από τους πολίτες. Οι εισηγητές της Αντιπολίτευσης προσπαθούν να πείσουν πως για όλα τα δεινά είναι υπεύθυνη η επτάμηνη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Εμείς τους καλούμε να σεβαστούν την αγωνία του κόσμου και τον μεγάλο αγώνα που δίνουν καθημερινά οι πολίτες. Στόχος της Κυβέρνησης είναι η υπό διαπραγμάτευση ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών να είναι και η τελευταία. Μέχρι τώρα ο Έλληνας φορολογούμενος έχει συνεισφέρει με πάρα πολλούς τρόπους στη διάσωση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος και αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Ο ελληνικός λαός πρέπει να καταλάβει ότι πάμε σε μια νέα ανακεφαλαιοποίηση, γιατί οι προηγούμενες, που ήταν αποτέλεσμα διαπραγμάτευσης των προηγούμενων κυβερνήσεων, απέτυχαν. Οι προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις ήταν άκαρπες, γιατί αφ' ενός δεν έλαβαν υπ' όψιν την πραγματική οικονομία με τα κόκκινα δάνεια κ.λπ. και αφ' ετέρου δεν έλαβαν υπ' όψιν τις διοικήσεις των τραπεζών, οι οποίες είναι υπεύθυνες σε μεγάλο βαθμό για την αποτυχία. Μάλιστα, το επίπεδο της αποτυχίας αποτυπώνεται γλαφυρά στα στατιστικά στοιχεία που παρέθεσα και εχθές στην τοποθέτησή μου στην Επιτροπή Οικονομικών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων από 5% τον Σεπτέμβριο του 2009 έφτασε στο 34,2% τον Σεπτέμβριο του 2015. Η αναστροφή αυτού του δείκτη έως τώρα δεν πραγματοποιήθηκε, με κύριους συνενόχους προηγούμενες κυβερνήσεις και διοικήσεις τραπεζών. Το άμεσο αποτέλεσμα ήταν η συνεχής καταγραφή προβλέψεων επισφαλειών, οδηγώντας όλα τα λειτουργικά κέρδη των τεσσάρων συστημικών τραπεζών στη στήριξη του διαπλεκόμενου πολιτικού, επιχειρηματικού και μιντιακού συστήματος. Επίσης, με την ψήφιση του νομοσχεδίου ξεκινάει άμεσα η διαδικασία κεφαλαιακής ενίσχυσης των τραπεζών, η οποία θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί εντός του 2015 για να μη θιγούν οι καταθέσεις. Άκουσα συναδέλφους της Αντιπολίτευσης στην επιτροπή χθες να βάλλουν κατά του άρθρου 4α. Πραγματικά, ενώ ήταν ευχάριστο το ότι η πλειοψηφία των εκπροσώπων των κομμάτων ψήφισε θετικά επί της αρχής, εν τούτοις εκδηλώθηκαν αντιδράσεις επί του άρθρου 4α, το οποίο αναφέρεται στην Επιτροπή Επιλογής, και που ουσιαστικά αποτελεί τη μοναδική τους ένσταση στο νομοσχέδιο, με το επιχείρημα ότι τα τρία μέλη της επιτροπής ορίζονται από τους πιστωτές. Πρώτον, θα ήθελα να τους υπενθυμίσω ότι είτε μας αρέσει - και να λέμε αλήθειες - είτε δεν μας αρέσει, δανειζόμαστε, κύριοι της Αντιπολίτευσης. Και δανειζόμαστε γιατί αποτύχατε. Δεύτερον, η κάθε συνεργασία αποσκοπεί σε θετικά αποτελέσματα. Με αυτήν την κίνηση επιθυμούμε να επανακτήσουμε την εμπιστοσύνη των επενδυτών, τους οποίους φροντίσατε με τις αλλεπάλληλες λανθασμένες και φαύλες πολιτικές σας να εκδιώξετε από τη χώρα. Σταματήστε να υποσκάπτετε τις προσπάθειές μας. Σας καλώ να δείξετε, έστω και την ύστατη στιγμή, στάση υπευθυνότητας απέναντι στους Έλληνες πολίτες που σας τίμησαν με την ψήφο τους. Το πιο κρίσιμο σημείο της διαπραγμάτευσης όμως είναι η επόμενη μέρα. Για αυτό, τώρα μαζί με την ανακεφαλαιοποίηση θα προχωρήσουμε αμέσως στην αντιμετώπιση των κόκκινων δανείων με ένα πλαίσιο πολιτικής το οποίο θα προστατεύει την πρώτη κατοικία και θα αποτρέπει την αγοραπωλησία δανείων. Διότι στα επιχειρηματικά δάνεια αυτό που ενδιαφέρει είναι η επιχείρηση, η παραγωγική δυνατότητα και η απασχόληση. Μάλιστα, το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας θα παρακολουθεί τη διαχείριση των κόκκινων δανείων. Με αυτόν τον τρόπο πιστεύουμε ότι θα δώσουμε ένα τέλος στις ανάλγητες πολιτικές του παρελθόντος. Η διαδικασία συζήτησης και ψήφισης του νομοσχεδίου δεν είναι τέλεια. Πρέπει όμως να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας και να λάβουμε υπ' όψιν υπό ποιες συνθήκες πίεσης από τους δανειστές κατατίθεται το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Καλούμε όλες τις πολιτικές δυνάμεις να τηρήσουν υπεύθυνη στάση, όπως έκαναν μέχρι σήμερα σε αυτόν τον μεγάλο αγώνα που δίνει η χώρα μας. Επιπλέον, δε, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες θα σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και θα υπερψηφίσουν το νομοσχέδιο. Ευχαριστώ πολύ.
Φτάνουμε στον τελευταίο ειδικό αγορητή, τον κ. Γεώργιο Κατσιαντώνη, τον οποίο καλώ να έρθει στο Βήμα. Θα ήθελα να ενημερώσω ότι μετά, εάν κάποιος Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος επιθυμεί να πάρει τον λόγο, παρακαλώ να ενημερώσει το Προεδρείο, με δεδομένο ότι οι κύριοι Υπουργοί έχουν ζητήσει να μιλήσουν αργότερα το απόγευμα. Διαφορετικά, μπαίνουμε στους ομιλητές. Πρώτοι ομιλητές είναι ο κ. Σωκράτης Φάμελλος, ο κ. Καράογλου, ο κ. Μίχος και ο κ. Κουτσούκος. Αυτοί είναι οι τέσσερις πρώτοι ομιλητές. Κύριε Κατσιαντώνη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μέσα από το σχέδιο νόμου γίνεται εμφανές ότι οι τράπεζες θα τελούν πλέον ουσιαστικά υπό την πλήρη κηδεμονία του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Αυτό από μόνο του είναι ένα αναγκαίο κακό. Οι τράπεζες στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες της ελεύθερης οικονομίας δεν φτιάχτηκαν να λειτουργούν με πατερίτσες κρατικής προέλευσης, γιατί μολονότι σε τυπικό επίπεδο, πρόκειται για νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου και ο τρόπος λειτουργίας του δείχνει ευθεία συνάφεια με το κράτος. Για παράδειγμα, στο νομοσχέδιο αναφέρεται ρητώς ότι ο Υπουργός Οικονομικών δύναται με απόφασή του να ζητήσει την επιστροφή κεφαλαίων από το ταμείο στο ελληνικό δημόσιο, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 6 του άρθρου 12. Επίσης, προβλέπεται ότι η περιουσία του ταμείου δύναται να επενδύεται σε καταθέσεις μετρητών στην Τράπεζα της Ελλάδος μόνο κατόπιν απόφασης του Υπουργού Οικονομικών. Ακόμη, μετά τη λήξη της λειτουργίας του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας αποδίδεται το κεφάλαιο, και το ενεργητικό και το παθητικό, αυτοδικαίως στο ελληνικό δημόσιο, το οποίο ελληνικό δημόσιο μάλιστα καθορίζεται ως καθολικός του διάδοχος. Λαμβάνοντας όλα αυτά υπ' όψιν, έχω να δηλώσω τα εξής: Είναι σαφές ότι προχωράμε σε μία, ας ελπίσουμε προσωρινή, κρατικίστικη οικονομία. Εμείς, ως πολιτικός σχηματισμός του Κέντρου πιστεύουμε σε μία ελεύθερη οικονομία, σε μία οικονομία χωρίς κρατικές παθογένειες. Δεν ενθουσιαζόμαστε από τέτοιες ιδέες και πρακτικές, όχι μόνο γιατί δεν πιστεύουμε στο μοντέλο της κρατικοδίαιτης οικονομίας, αλλά και επειδή δεν έχουμε πλήρη εμπιστοσύνη στις δυνατότητες και στις τεχνοκρατικές ικανότητες της τρέχουσας Κυβέρνησης. Ως αναγκαίο κακό, λοιπόν, το εξετάζουμε το τρέχον νομοσχέδιο και βάσει αυτού προβληματιζόμαστε. Δυστυχώς, το οικονομικό περιβάλλον της χώρας μας, όπως διαμορφώθηκε τις τελευταίες δεκαετίες, μας οδήγησε σε προφανές αδιέξοδο. Η ιδιωτική οικονομία και τα ιδιωτικά κεφάλαια των τραπεζών έκαναν φτερά. Η εύκολη λύση είναι να ρίξουμε τις ευθύνες στους δήθεν ξένους εκβιαστές και σε κάθε λογής εξιλαστήρια θύματα. Η δύσκολη, όμως, λύση είναι να εργαστούμε όλοι μαζί παραγωγικά, ώστε να μη μας ξανασυμβούν ανάλογες συμφορές. Μέσα από την αιτιολογική σας έκθεση ομολογείτε ευθέως ότι πρόκειται για την τελευταία προσπάθεια ανάκαμψης της οικονομίας. Αυτό είναι αλήθεια. Για την ακρίβεια, πέφτουμε ήδη στον γκρεμό και απλά ψάχνουμε ένα κλαδί για να κρατηθούμε. Ελπίζουμε με την ανακεφαλαιοποίηση απλώς ότι το κλαδί αυτό θα είναι γερό και όχι σάπιο, γι' αυτό και η Ένωση Κεντρώων τηρεί ακέραιες τις επιφυλάξεις της ως προς την τελική αποτελεσματικότητα της ανακεφαλαιοποίησης. Αυτήν τη στιγμή, λοιπόν, το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας καλείται να διασφαλίσει την κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών. Γι' αυτό, επίσης, καλείται να ελέγχει σε μέγιστο βαθμό τα διοικητικά συμβούλια των τραπεζών. Ενδεικτικό είναι ότι στο άρθρο 7 επιβεβαιώνονται τα πλήρη δικαιώματα ψήφου του, τα οποία θα ασκεί ως μέτοχος σε κάθε πιστωτικό ίδρυμα. Το ίδιο το ταμείο - και αυτό είναι θετικό - θα αποτελείται, όπως εσείς μας λέτε, από διεθνώς ανταγωνιστικά στελέχη με υψηλότατα προσόντα, τα οποία θα επιλέγονται από ανεξάρτητη επιλογή υψηλού κύρους. Η σύνθεση της ανεξάρτητης αυτής αρχής μάς προβληματίζει ιδιαίτερα. Ενώ στο σχέδιο νόμου διατυπώνονται καλές προθέσεις, η εμπειρία μάς έχει αποδείξει ακριβώς το αντίθετο. Η εμπιστοσύνη μας απέναντί σας έχει κλονιστεί ανεπανόρθωτα. Δεν σας δίνουμε λευκή επιταγή. Η προσωρινή μας στήριξη στο τρέχον νομοσχέδιο θα ισχύει και στο μέλλον μόνο όταν το έργο τόσο αυτής της ανεξάρτητης επιτροπής όσο και του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας θα είναι μετρήσιμο με θετικό πρόσημο. Μόνο αν τα πούμε καλά, με χειροπιαστά αποτελέσματα, θα συνεχίσουμε να σας δίνουμε τη στήριξή μας σε αυτήν την κατεύθυνση. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα πράγματα σοβάρεψαν τελικώς. Μέχρι πρότινος το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας είχε τη δυνατότητα, εν όψει απολύτως κρίσιμων καταστάσεων, σε κάποιο τραπεζικό ίδρυμα να δώσει κάποιο χρηματικό ποσό ως προκαταβολή ή, όπως αναφέρεται πιο καλαίσθητα στο νομοσχέδιο, προσωρινή ενίσχυση της ρευστότητας. Η δυνατότητα της προκαταβολικής βοήθειας στις τράπεζες σύμφωνα με το νέο νομοσχέδιο καταργείται. Η αιτιολογία σαφέστατα είναι ότι η προκαταβολή αυτή δεν είναι σύμφωνη με την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Ακόμη, λοιπόν, και αυτή η ελάχιστη ευελιξία εξανεμίζεται και σοβαρεύει ακόμη περισσότερο στο άρθρο 8, όπου και καταργείται η δυνατότητα του ταμείου να πουλά στις τράπεζες σε τιμή χαμηλότερη της τιμής κτήσης. Οι εταίροι μας προφανώς έχουν καεί στον χυλό και φυσικά τώρα φυσάνε και το γιαούρτι. Και αυτό φαίνεται ακόμη περισσότερο στην επίμονη ρητή πρόβλεψη ότι η Επιτροπή Επιλογής του Γενικού Συμβουλίου και της Εκτελεστικής Επιτροπής του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας θα δίνει αναφορά σε όλα τα ευρωπαϊκά όργανα: στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας. Αντίγραφο της αναφοράς θα κατατίθεται και στο Euroworking Group. Επομένως, δεν έχουμε περάσει απλώς σε κρατική κηδεμονία. Αναγνωρίζεται σε διεθνές επίπεδο ότι το κράτος μας δεν στέκεται ικανό από μόνο του να διαχειριστεί τόσο κρίσιμες καταστάσεις. Οι υποτιθέμενοι εκβιαστές δανειστές μας δανείζουν ένα τυπικώς και ουσιαστικώς αφερέγγυο κράτος, με μοναδικό απώτερο σκοπό τη συνοχή της ευρωπαϊκής οικονομίας. Και για να το πω πιο απλά, δεν μας δανείζουν πλέον για κανέναν οικονομικό λόγο. Τόσο το κέρδος από τα επιτόκια δανεισμού όσο και τα γενικότερα οφέλη τους από την ελληνική οικονομία δεν φαίνεται να είναι και κανένα μεγάλο κελεπούρι. Μας δανείζουν αποκλειστικά για πολιτικούς λόγους, επειδή είμαστε μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας και επειδή υπάρχει το ενδεχόμενο ρήξης στην καρδιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αν ένα μέλος με τον άλφα ή βήτα τρόπο αποκοπεί από αυτήν. Κανένας Ευρωπαίος αξιωματούχος, κανένας Ευρωπαίος ηγέτης δεν θα ήθελε να φορτωθεί στον σβέρκο του μία τέτοια ρετσινιά. Κυρίες και κύριοι, το πανηγύρι τελείωσε. Είναι όντως η τελευταία μας προσπάθεια, αλλά αυτή η προσπάθεια δεν είναι προσπάθεια μη κατάρρευσης, δεν είναι προσπάθεια απλώς ανάπτυξης. Την ανάπτυξη οφείλουμε να την επιδιώξουμε μόνοι μας. Ακόμη και σ' αυτό το ασφυκτικό χρηματοπιστωτικό περιβάλλον έχουμε πολλές φορές προτείνει συγκεκριμένα πράγματα ανασυγκρότησης της οικονομίας και των επιχειρήσεων. Αυτή η ανασυγκρότηση υπερκάλυπτε ακόμη και την πρόσβαση στις πηγές δανεισμού. Το ότι οι επιχειρήσεις και τα νομικά πρόσωπα πάσης μορφής δεν δανείζονται πλέον με ευκολία είναι μία μικρή πληγή σε σχέση με το τέρας της γενικότερης οικονομικής και πολιτικής κατάστασης που επικρατεί στη χώρα μας. Αφήστε, σας παρακαλώ, την οικονομία μας να ανθήσει. Να έχετε εμπιστοσύνη στον ιδιωτικό τομέα και να μην παρεμβαίνετε σαν ολιγάρχες. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, εδώ που μας φτάσατε, ναι, δεν υπάρχει άλλη λύση πέρα από τη διάσωση των χρημάτων των καταθετών. Γι' αυτό και η απάντησή μας τώρα είναι καταφατική. Η προσωρινή μας, όμως, καταφατική απάντηση στο τρέχον νομοσχέδιο περιλαμβάνει εξίσου σοβαρές επιφυλάξεις. Μην προδώστε έστω και τη μικρή αυτή προσωρινή μας εμπιστοσύνη. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ. Παρακαλώ ο κ. Φάμελλος έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σε ελάχιστο χρόνο από τις εκλογές και από τις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης και μέσα σ' ένα πυκνό κοινοβουλευτικό και κυβερνητικό έργο προχωράει η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τους Ανεξάρτητους Έλληνες και τη στήριξη των Οικολόγων Πρασίνων σε πολύ σημαντικές αλλαγές στη χώρας μας. Ο στόχος μας είναι ένας, ένας ενιαίος στόχος, ένας δυναμικός στόχος, ο στόχος του αύριο για την Ελλάδα: Η παραγωγική και διοικητική ανασυγκρότηση, η επιστροφή της κοινωνικής δικαιοσύνης, της αξιοκρατίας και της ισονομίας, η ελάφρυνση των ασθενών λαϊκών κοινωνικών στρωμάτων. Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών είναι συστατικό στοιχείο αυτού του συμπαγούς και δημόσια ανακοινωμένου προγράμματος, που κατατέθηκε προεκλογικά και εγκρίθηκε από τον ελληνικό λαό. Αποτελεί βασικό στοιχείο του ενιαίου οδικού χάρτη, που έχουμε καταθέσει και στις προγραμματικές δηλώσεις και προφανώς συνδέεται πολύ στενά με την πρώτη αξιολόγηση που ανοίγει την πόρτα για την Ελλάδα για τη συζήτηση του χρέους, αλλά ταυτόχρονα συνδέεται πολύ σημαντικά με τα ζητήματα των κόκκινων δανείων, του αναπτυξιακού νόμου, της χρηματοδότησης της οικονομίας, της πραγματικής οικονομίας, και της επανεκκίνησης και της επιστροφής της εργασίας στη χώρα μας. Σ' αυτό το πλαίσιο είναι απαραίτητο να έχουμε ως ένα πραγματικό εργαλείο χρηματοδότησης της οικονομίας και της ανάπτυξης υγιείς και με συγκεκριμένο προσανατολισμό τράπεζες. Όμως, νομίζω ότι οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι αυτό το δικό μας σχέδιο καμμία σχέση δεν έχει με το νεοφιλελεύθερο και αποδιαρθρωμένο - αν θέλετε - αποσαθρωμένο σχέδιο που υλοποιούσατε μέχρι τώρα. Δεν στοχεύουμε στις ίδιες τράπεζες, δεν σώζουμε τις ίδιες τράπεζες, γιατί πολύ απλά, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εμείς στοχεύουμε να έχουμε τράπεζες πρώτα απ' όλα βιώσιμες, να έχουμε τράπεζες οι οποίες θα χρηματοδοτούν ισότιμα και με ισονομία την οικονομία, να έχουμε τράπεζες οι οποίες να είναι διαφανείς, να έχουμε τράπεζες οι οποίες δεν υπηρετούν τη διαπλοκή. Παραδείγματος χάριν, στοχεύουμε να έχουμε τράπεζες που δεν δίνουν «μαύρα» δάνεια στα κανάλια. Επίσης, θέλουμε να έχουμε τράπεζες που δεν δίνουν δάνεια δανεικά και αγύριστα στα κόμματα. Γιατί ποιος ξεχνάει τα 200 εκατομμύρια της Αγροτικής Τράπεζας στο ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία, αυτής της Αγροτικής Τράπεζας που της δώσατε μέσα σε δύο χρόνια 5 δισεκατομμύρια για να τη χαρίσετε σε μια άλλη τράπεζα για κάτι λίγα εκατομμύρια; Αυτές οι τράπεζες δεν είναι το δικό μας σενάριο. Αυτό είναι το δικό σας σενάριο. Δεν σώζουμε αυτές τις τράπεζες. Δεν χρειάζονται στην Ελλάδα αυτές οι τράπεζες. Αυτές οι τράπεζες ήταν κομμάτι του παλιού συστήματος διαπλοκής, που το μόνο που ήθελε ήταν να ανανεώνει τη δικιά του μικροκομματική εξουσία, να κατεβάζει την Ελλάδα όλο και χαμηλότερα, να μειώνει την παραγωγή, να επιβιώνουν οι υπουργικές και βουλευτικές καρέκλες και κάποιες τραπεζικές. Ήταν προφανώς το σύστημα των μέσων ενημέρωσης, των τραπεζών, των ΠΑΕ και - γιατί όχι; - και λίγου λαθρεμπορίου, να υπάρχει για να στηρίζουμε - αν θέλετε - τη μαύρη αγορά και τη μαύρη εργασία! Δεν προτείνουμε λύσεις οι οποίες απαξιώνουν τη δημόσια περιουσία. Δεν μπορούμε να συνηγορήσουμε σε ένα σενάριο σαν αυτό που υλοποιήσατε, να βάλουμε λεφτά του δημοσίου στους τραπεζίτες και να μην έχουμε κανένα δικαίωμα αποφάσεων στη διαχείριση του μετοχικού κεφαλαίου και στις αποφάσεις των τραπεζών. Αυτό ήταν το δικό σας σενάριο. Δεν ανακεφαλαιοποιούμε με αυτές τις συνθήκες τράπεζες, γιατί πολύ απλά όλα αυτά τα οποία εσείς μέχρι τώρα υλοποιήσατε καταβαράθρωσαν την οικονομία. H Ελλάδα άκουσε πολλές φορές με ενδιαφέρον το σύνθημα ότι «οι τράπεζες θα είναι η ατμομηχανή της ανάπτυξης». Όμως, ήταν πράγματι έτσι; Γιατί ακούμε το τελευταίο διάστημα, χθες και σήμερα, στη Βουλή ότι η μη αξιόπιστη διοίκηση της τελευταίας περιόδου οδήγησε σε αυτήν την κατάσταση των τραπεζών. Πόσο αξιόπιστο ήταν το πολιτικό σύστημα μέχρι τώρα στη διαχείριση των τραπεζών; Είναι αλήθεια ότι υπήρχε Υπουργός, ο οποίος μέσα σε δύο χρόνια εισηγήθηκε δύο διαφορετικούς νόμους για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών; Υπήρχε Υπουργός - χρημάτισε και Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης - που, ενώ ήταν στην κυβέρνηση Παπανδρέου, εισηγήθηκε να έχουμε δικαίωμα ψήφου, όταν συμμετέχει το δημόσιο στην ανακεφαλαιοποίηση, μετά από δύο χρόνια, στην κυβέρνηση Παπαδήμου, με τον εφαρμοστικό του νόμο, ψήφισε και επέλεξε να μην έχει κανένα δικαίωμα αποφάσεων το δημόσιο στο μετοχικό κεφάλαιο; Είναι αλήθεια αυτό; Διότι εάν είναι αλήθεια, νομίζω ότι αποδεικνύεται τι σημαίνει «αξιοπιστία» στην πολιτική! Επιλέξατε να ανακεφαλαιοποιηθούν μέχρι τώρα οι τράπεζες και να έχει το δημόσιο 60% -70% στο μετοχικό κεφάλαιο χωρίς κανένα δικαίωμα αποφάσεων. Μειώσατε την αξία των ομολόγων των τραπεζών με το PSI κατά 80%. Υποτιμήσατε χρηματιστηριακά τις τράπεζες την περίοδο της άνθισης από το 2009 μέχρι το 2011 σε τρία χρόνια κατά 40%. Και αφού ρίξατε, βέβαια, στα τάρταρα τις τράπεζες, με το success story και με την έξοδο στις αγορές, ρίξατε ακόμα περισσότερο την αξία τους και υποβαθμίσατε ακόμα περισσότερο τη λειτουργία τους. Και έτσι ξεκίνησε πολύ απλά και το bank run. Η εξαγγελία της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας ήταν που διέλυσε τη λειτουργία των καταθέσεων. Μην κάνετε πως τα ξεχνάτε. Μην θέλετε να τα φορτώσετε αλλού. Τα είχατε φορτώσει στον κόκορα, γιατί πολύ απλά δεν σας ενδιέφερε η Ελλάδα και η πραγματική οικονομία. Τώρα κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ ότι χάθηκε η περιουσία των Ελλήνων. Είναι προφανές ότι δεν υπάρχει ντροπή στο παλιό πολιτικό σύστημα. Υπάρχει μόνο θράσος! Είναι δυνατόν να χρηματοδοτεί ο πολίτης τα χρέη των τραπεζιτών, να αποφασίζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να κλείνουν οι τράπεζες - γιατί έτσι έκλεισαν οι τράπεζες, ενώ ο Πρωθυπουργός είχε συμφωνήσει με τους ηγέτες και της Γερμανίας και της Γαλλίας να πάμε στο δημοψήφισμα ανενόχλητοι σαν χώρα - και από εκεί και μετά να θέλετε ο Έλληνας πολίτης να αισθάνεται και ένοχος, γιατί μειώθηκε η τιμή των τραπεζών στο Χρηματιστήριο; Γιατί ο Έλληνας πολίτης τι κέρδισε μέχρι τώρα από αυτά; Πού τροφοδοτήθηκε η πραγματική οικονομία απ' αυτήν τη λειτουργία των τραπεζών; Ήταν μακριά από την οικονομία και μάλιστα αυτό είναι το μεγάλο λάθος που έχει κάνει και η σοσιαλδημοκρατία: Το να συνδέει την πραγματική οικονομία με τη χρηματιστηριακή αξία των τραπεζών. Η άποψή μας είναι ότι πρέπει να ξεφύγουμε από αυτό το λάθος της χρηματιστηριακής ανάγνωσης. Να περάσουμε στην οικονομία του πραγματικού προϊόντος. Και ειλικρινά, κύριε Θεοχάρη, είναι χωρίς αντικείμενο να χρηματοδοτήσει η Ελλάδα μια ελληνική μεταποιητική βιομηχανία που δίνει εργασία και στον πρωτογενή και στον δευτερογενή τομέα και που δημιουργεί ελληνικό προϊόν; Και ήταν πράγματι αντικείμενο το δικό σας, που με χίλιες πεντακόσιες διατάξεις κοντέψατε να κλείσατε όλες τις ελληνικές επιχειρήσεις; Διότι, πολύ απλά, το ασταθές φορολογικό σύστημα δημιουργήθηκε στις προηγούμενες περιόδους.
…(δεν ακούστηκε)
Αυτό που πραγματικά σας πειράζει είναι ότι εμείς ενισχύουμε ελληνικές επιχειρήσεις, ελληνική εργασία, όπως είναι η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, ενώ εσείς θέλετε μόνο τα μεγάλα γεράκια των μεγάλων πολυεθνικών να έρχονται στην Ελλάδα, να παίρνουν την υπεραξία και να αγοράζουν τις περιουσίες μας! Βέβαια, αυτή η κατάσταση της ανασφαλούς διαχείρισης της οικονομίας συνεχίστηκε, με φήμες για «παρένθεση», με «χαρτιά υγείας», με λεφτά που θα έπαιρνε από τις καταθέσεις ο φίλος σας, προφανώς, σε δύο μήνες, γιατί θα φεύγατε από την Ελλάδα - ωστόσο δεν φύγατε, ακόμα εδώ σας βλέπουμε! - με τη χρεοκοπία και με το δημοψήφισμα. Εγώ ήθελα να ρωτήσω: Εάν ψηφίζαμε «ναι» ως ελληνικός λαός στο δημοψήφισμα, οι τράπεζες πού θα βρίσκονταν; Με το πακέτο Γιούνκερ, το οποίο δεν έδινε καμμία λύση, παρά μόνο για τέσσερις μήνες, και που ήταν ένας εκβιασμός χωρίς χρηματοδότηση της οικονομίας; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε. Ολοκληρώνω σε ένα λεπτό. Ακόμα και η συμφωνία η οποία έγινε από τον ΣΥΡΙΖΑ, μια συμφωνία που μετέφερε 50 δισεκατομμύρια βραχυπρόθεσμου χρέους πολύ μακρύτερα, αλλά εξασφάλισε και τη χρηματοδότηση, αυτή για την οποία συζητάμε σήμερα για την ανακεφαλαιοποίηση. Ακόμα και αυτή η συμφωνία, το «όχι» του ελληνικού λαού, δίνει λύση και στις τράπεζες. Το δικό σας «ναι» θα μας έστελνε ακόμα καλύτερα; Ευτυχώς, όμως, δεν λυγίσαμε. Γιατί πολύ απλά, ξέρετε ποιο ήταν το success story; Ξέρετε τι υπήρχε μπροστά στις τράπεζες και στην ελληνική οικονομία στο τέλος του 2014; Δάνεια ύψους 70 δισεκατομμυρίων και μια υποχρέωση για πλεόνασμα 4,5% κάθε χρόνο. Με αυτό θέλετε να μας κάνετε να πιστέψουμε ότι είχατε λύσει το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας; Είχατε πάει από το κακό στο χειρότερο. Και ευτυχώς που επιταχύνθηκαν οι πολιτικές εξελίξεις. Και ευτυχώς που ο λαός με τη δική του πίεση οδηγεί στην υλοποίηση αυτής της πολιτικής, γιατί πολύ απλά δεν έχετε ζητήσει συγγνώμη ούτε για την πολιτική σας νεολαία που φώναζε «Γερούν γερά, πάρ' τους τα λεφτά!». Ούτε γι' αυτό δεν τολμήσατε να ζητήσετε μια φορά συγγνώμη από τον ελληνικό λαό. Γιατί μιλάμε για τα λεφτά των εργαζομένων της πατρίδας μας. Γιατί μιλάμε για τα λεφτά των επιχειρηματιών, που δουλεύουν με κόπο για να πάνε την Ελλάδα ένα βήμα μπροστά! Και πρακτικά αυτό που θέλατε ήταν να τα πάρουν οι ξένοι. Αυτό μόνο σας ενδιέφερε. Εμείς, όμως, προχωράμε την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με ένα βασικό στοιχείο, το οποίο καταθέτουμε εδώ δημόσια, με προστασία της κύριας κατοικίας και με σπάσιμο της διαπλοκής των μέσων ενημέρωσης, των τραπεζών και του πολιτικού συστήματος. Μόνο με διασφάλιση του δημόσιου συμφέροντος θα προχωρήσουμε.
Παρακαλώ, κύριε συνάδελφε, τελειώνετε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας ότι για εμάς είναι ευτυχία - και μπορούμε να το καυχιόμαστε - ότι η άσκηση της πολιτικής από αυτό το Κοινοβούλιο καθορίζεται από τον λαϊκό παράγοντα που θέλει τράπεζες οι οποίες να μπορούν να είναι διαυγείς, να δημιουργούν ισονομία και πραγματική οικονομία στην αγορά. Και αυτήν την υποστήριξη του κοινωνικού παράγοντα στις μεγάλες αλλαγές θα την κάνουμε και εμείς, για να πάει η Ελλάδα μπροστά. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Φάμελλε. Κύριε Καράογλου, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Αξιότιμοι κύριοι Υπουργοί, αγαπητές και αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι, θα ξεκινήσω με μία επισήμανση επί της διαδικασίας, με την οποία είμαι σίγουρος ότι θα συμφωνήσετε σχεδόν όλοι. Η δεύτερη φορά αριστερή Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα έχει ξεχάσει τι σημαίνει ομαλή κοινοβουλευτική διαδικασία, καθιστώντας την Ολομέλεια της Βουλής θεατή στο ίδιο μονότονο έργο. Από τα έξι - αν δεν κάνω λάθος - νομοσχέδια που έχουν κατατεθεί αμέσως μετά τις εκλογές τα τέσσερα έχουν συζητηθεί ή πρόκειται να συζητηθούν με τη διαδικασία του επείγοντος ή κατεπείγοντος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι Βουλευτές να καλούμαστε στην καλύτερη των περιπτώσεων εντός δέκα - δώδεκα ωρών να μελετήσουμε νομοσχέδια τριακοσίων πενήντα - τετρακοσίων σελίδων και εκατοντάδων άρθρων και στη συνέχεια να έρθουμε εδώ να τα συζητήσουμε και να τα ψηφίσουμε. O tempora, o mores! Ω καιροί, ω ήθη, ελληνιστί. Δεύτερη φορά Κυβέρνηση της Αριστεράς, δεύτερη φορά κοινοβουλευτική θητεία με fast track διαδικασίες κατάθεσης νομοσχεδίων! Πρόκειται για μία βαθιά αντιδημοκρατική διαδικασία, η οποία προσβάλλει κατάφωρα τη δημοκρατία και υποβαθμίζει τον ρόλο του Κοινοβουλίου. Είναι μια πραξικοπηματική τακτική που εφαρμόζει η αριστερή μας Κυβέρνηση, κύριο μέλημα της οποίας είναι να τραυματίσει βάναυσα το κύρος του Βουλευτή, μιας και επιχειρεί να μας πιάσει στην ουσία όλους αδιάβαστους. Και ο λόγος είναι προφανής: Τα κόμματα της συγκυβέρνησης αδυνατούν να εξηγήσουν πώς κατέρρευσαν σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα όλες οι εκδοχές του δήθεν εναλλακτικού αφηγήματος που παρουσίαζαν στην κοινωνία για έξοδο από την κρίση. Αδυνατούν να εξηγήσουν πώς οι υπερφίαλες προεκλογικές τους εξαγγελίες φόρτωσαν τους Έλληνες φορολογούμενους με νέα χρέη, με νέες βαρύτατες υποχρεώσεις και με μια αδυσώπητη φοροληστρική πολιτική, χωρίς κανένα αναπτυξιακό αντίμετρο, την ίδια ώρα μάλιστα που η Κύπρος, μετά από δυόμισι χρόνια μνημόνιο, βγαίνει από το μνημόνιο. Η πεμπτουσία του κοινοβουλευτισμού, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι η άσκηση του νομοθετικού έργου. Αυτή είναι ιστορικά η παλαιότερη αλλά και η σημαντικότερη αρμοδιότητα της Βουλής των Ελλήνων, για την οποία όμως επί της ουσίας μας εκβιάζει η παρούσα Κυβέρνηση. Σε αυτό το σημείο επιτρέψτε μου να σας θυμίσω κάτι πολύ σημαντικό: Η διαδικασία του κατεπείγοντος προβλέπεται από το Σύνταγμα μόνο για έκτακτες και απρόβλεπτες καταστάσεις. Γιατί το αναφέρω αυτό; Μα, γιατί η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών μας δεν εμπίπτει σε καμμία από τις δύο αυτές περιπτώσεις, δεδομένου ότι είναι ένα ζήτημα το οποίο ήδη γνωρίζαμε από τα μέσα Αυγούστου του τρέχοντος έτους. Ως εκ τούτου, είναι προφανές ότι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ επιχειρεί μέσω μιας επιλεκτικής εφαρμογής των διατάξεων του Συντάγματος να στήσει μία φάμπρικα ψήφισης νομοσχεδίων που καθορίζουν, δυστυχώς, το μέλλον της πατρίδας μας. Αυτά ως μία γενική τοποθέτηση επί της διαδικασίας. Επί του νομοσχεδίου, η Νέα Δημοκρατία αντιμετωπίζει θετικά - επί της αρχής τουλάχιστον - το ζήτημα της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, διότι είναι επιβεβλημένη από τις συνθήκες που διαμορφώθηκαν στην πατρίδα μας εξαιτίας των εγκληματικών λαθών της Κυβέρνησης. Προηγουμένως άκουσα με ενδιαφέρον τον αγαπητό συνάδελφο να ισχυρίζεται ότι θα κάνουν επιλογή ποιες τράπεζες θα σώσουν. Προφανώς, το έλεγε γιατί δεν είχε υπ' όψιν του την έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, τα περίφημα stress tests, τα οποία σήμερα πριν από λίγο βγήκαν. Τον ενημερώνω, λοιπόν, ότι η έκθεση - και καταθέτω στα Πρακτικά της Βουλής τις τρεις σελίδες από το σχετικό δελτίο Τύπου, γιατί η έκθεση είναι μεγάλη - αναφέρεται στις τέσσερις συγκεκριμένες συστημικές τράπεζες με ύψος 14,4 δισεκατομμύρια ευρώ και ότι καταλογίζει, βέβαια, την επιδείνωση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος στην Ελλάδα, η οποία οδήγησε σε αύξηση του όγκου των μη εξυπηρετούμενων δανείων. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Θεόδωρος Καράογλου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δελτίο Τύπου, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτά, για να ξέρουμε ποια είναι η αλήθεια και πώς ακριβώς έχουν τα πράγματα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στις αρχές του 2015 το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είχε σταθεροποιηθεί, καθώς είχαν προηγηθεί μια σειρά σημαντικών παρεμβάσεων από την προηγούμενη κυβέρνηση, την κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά. Πιο συγκεκριμένα, το 2014 οι τράπεζές μας είχαν επανακτήσει πρόσβαση στις διεθνείς αγορές, είχαν πραγματοποιήσει αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου ύψους 8,3 δισεκατομμυρίων ευρώ, πέρασαν με επιτυχία την άσκηση συνολικής αξιολόγησης που διεξήγαγε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, μηδένισαν την εξάρτησή τους από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, ενώ η αγοραία κεφαλαιοποίηση της συμμετοχής του ελληνικού δημοσίου μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας είχε διαμορφωθεί περίπου στα 15 δισεκατομμύρια ευρώ. Προσέξτε, όλα αυτά έγιναν έως τα τέλη του 2014, γιατί αμέσως μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 ακολούθησαν το κλείσιμο των τραπεζών και η επιβολή των capital controls, που επηρέασαν τόσο τη ρευστότητα αλλά και τη φερεγγυότητα του τραπεζικού συστήματος με τα γνωστά σε όλους αποτελέσματα. Σκεφτείτε μονάχα το εξής: Ενώ την άνοιξη του 2014 η χρηματιστηριακή αξία των τεσσάρων λεγόμενων «συστημικών» τραπεζών ανερχόταν σε 25 δισεκατομμύρια ευρώ, σήμερα έχει συρρικνωθεί η χρηματιστηριακή τους αξία στα 3,1 δισεκατομμύρια ευρώ. Μοιραία, λοιπόν, το θωρακισμένο μέχρι πριν από έναν χρόνο ελληνικό τραπεζικό σύστημα έφτασε τον Φεβρουάριο του 2015 να βρίσκεται σε οριακό σημείο, όπως προειδοποίησε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι, και τώρα εξαιτίας σας χρειάζεται μια τρίτη κεφαλαιακή ενίσχυση εξαιτίας της πολιτικής σας, εξαιτίας του εκτροχιασμού της ελληνικής οικονομίας. Λέμε, λοιπόν, κατ' αρχήν «ναι» στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, προκειμένου να αποφευχθεί με κάθε τρόπο το κούρεμα των καταθέσεων των Ελλήνων πολιτών. Και μη βιαστεί κανένας συνάδελφος από το ΣΥΡΙΖΑ να με χαρακτηρίσει κινδυνολόγο, γιατί σχετική δήλωση έχει κάνει στα τέλη Σεπτεμβρίου ο παριστάμενος Υπουργός Οικονομικών, ο κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος στους «FINANCIAL TIMES», προειδοποιώντας πως η ελληνική οικονομία βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι: «Ή προχωρούμε άμεσα σε ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών εντός του 2015 ή ακολουθεί κούρεμα καταθέσεων». Σε κάθε περίπτωση η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών πρέπει να γίνει, διότι θα θωρακίσει κεφαλαιακά το τραπεζικό μας σύστημα, θα βοηθήσει σημαντικά τους καταθέτες να επανακτήσουν και πάλι την εμπιστοσύνη τους προς τις τράπεζες και έτσι θα χρηματοδοτηθεί η οικονομία. Προσέξτε, όμως, η θετική μας στάση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν σημαίνει λευκή επιταγή ή ότι δεν θα έχουμε κριτική στάση απέναντι στην Κυβέρνηση. Εμείς δεν θα προτείνουμε πάγωμα των ρυθμίσεων για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, όπως είχε υποστηρίξει ο κ. Τσίπρας το 2012, ούτε θα λαϊκίσουμε κατηγορώντας σας ότι δρομολογείτε σημαντικές αποφάσεις για να στηρίξετε τους τραπεζίτες με χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων, όπως επίσης είχε πει ο κ. Τσίπρας το 2012. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Επαναλαμβάνω ότι υπερψηφίζουμε επί της αρχής και θα τοποθετηθούμε στη συνέχεια στην Ολομέλεια επί των άρθρων, πρώτον για να αποκλείσουμε τον κίνδυνο κουρέματος καταθέσεων, που για πρώτη φορά έρχεται τόσο κοντά ως ενδεχόμενο, και, δεύτερον, για να κλείσει αυτή η συζήτηση που όσο συντηρείται υπονομεύει τις όποιες αναπτυξιακές προοπτικές υπάρχουν. Κλείνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να πω ότι όσο η Κυβέρνηση δεν βλέπει τις συνέπειες των πράξεών της και αρνείται την πραγματικότητα τόσο θα την βαραίνουν οι ευθύνες για την ανεπανόρθωτη ζημιά που προκαλεί στην οικονομία μας και στην κοινωνία μας. Ακούστε, επιτέλους, την αγωνία του κόσμου. Αφουγκραστείτε τις ανάγκες του. Επιτέλους, κυβερνήστε υπεύθυνα και με λογική. Βάλτε στη θέση των ψευδαισθήσεων και της προεκλογικής δημαγωγίας την αλήθεια και το πατριωτικό καθήκον. Γιατί όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός μας, αγαπητές κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, εκεί που είσαι ήμουνα και εδώ που είμαι θα 'ρθεις. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Καράογλου.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ζητάτε τον λόγο για ποιο θέμα;
Επί προσωπικού, κύριε Πρόεδρε, επειδή αναφέρθηκε ο κ. Φάμελλος.
Σε τι συνίσταται το προσωπικό;
Αναφέρθηκε σε μένα για τα ζητήματα της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, στα οποία αναφέρθηκα εχθές, αλλά και στη θητεία μου ως Γενικού Γραμματέως και οφείλω μια απάντηση και προς τον ελληνικό λαό αλλά και προς τον ίδιο.
Έχετε ένα λεπτό.
Ούτε ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Αναφέρθηκα στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, η οποία άνοιξε με ευθύνη πάλι του ΣΥΡΙΖΑ - και ενδεχομένως καλά να έκανε - αλλά ανακοίνωσε 54 εκατομμύρια ζημιές, τις οποίες θα φορτώσει στον ελληνικό λαό. Και για να θυμίσουμε τι είναι 54 εκατομμύρια, 200 εκατομμύρια είναι η βοήθεια του ΣΥΡΙΖΑ για την ανθρωπιστική κρίση. Γιατί να μην την κάνει 250 εκατομμύρια τη βοήθεια προς τους πιο αδύναμους συνανθρώπους, αν πρόκειται - και καλώς - να δώσουμε 50 εκατομμύρια του ελληνικού λαού για να τους βοηθήσουμε;
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Να μην κοροϊδεύουμε τον αγροτικό κόσμο, να μην κοροϊδεύουμε τους ανθρώπους που πρέπει να βρουν δουλειά, αρκεί να έχουμε ένα επιχειρηματικό πλάνο το οποίο θα την καταστήσει βιώσιμη. Αυτό πρέπει να το κάνουμε. Θέλει θράσος - γιατί αναφέρθηκε σε αυτό ο κ. Φάμελλος - να μας μιλάει, τη στιγμή που ξαναγυρίσαμε την οικονομία στην ανεργία και στην ύφεση, τη στιγμή που αφελληνίζεται όλη η βόρεια Ελλάδα με τις πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ και πάνε οι επιχειρήσεις στη Βουλγαρία, για τις επιχειρήσεις που έκλεισα - υποτίθεται - με τις εγκυκλίους μου. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα ένα λεπτό.
Κύριε Αποστόλου, θέλετε να μιλήσετε για να σχολιάσετε τι είπε ο κ. Θεοχάρης;
Ως αρμόδιος Υπουργός.
Ναι, γιατί ως Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων έχω και μια σχετική αρμοδιότητα πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα. Κύριε Θεοχάρη, εμείς βρήκαμε μια Βιομηχανία Ζάχαρης που ήταν ουσιαστικά στα πρόθυρα του κλεισίματος. Και βεβαίως πήραμε την πολιτική απόφαση να συνεχίσουμε τη λειτουργία της ζάχαρης, προσπαθώντας μάλιστα να ικανοποιήσουμε και τους τευτλοπαραγωγούς όσο το δυνατόν από πλευράς τιμών. Από εκεί και πέρα, μέσα από έναν σχεδιασμό που βρίσκεται αυτήν την ώρα σε εξέλιξη, να μπορέσουμε να συνεχίσουμε τη λειτουργία της συγκεκριμένης βιομηχανίας. Διότι πραγματικά θεωρούμε αυτού του είδους τις βιομηχανίες στον αγροτικό χώρο ως σημαία, ως εργαλείο για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Εσείς για τη συγκεκριμένη περίπτωση, τη συγκεκριμένη πράξη νομοθετικού περιεχομένου, συμφωνήσατε ή όχι; Γιατί, επιτέλους, πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι απέναντι στην ελληνική κοινωνία, απέναντι στους αγρότες, απέναντι σε όλους αυτούς που αγωνιούν για το αύριο της χώρας.
Θα ήθελα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Άρα, λοιπόν, να μη μιλάμε για κάτι για το οποίο, νομίζω, όλη η Βουλή στη σχετική συζήτηση ναι μεν εξέφρασε τις αντιδράσεις της, αλλά ουσιαστικά συμφώνησε με τη συγκεκριμένη ρύθμιση. Προς τι, λοιπόν; Αναμένετε να δείτε ποια θα είναι μελλοντικά η πορεία, γιατί αυτήν την ώρα υπάρχει ένα σχέδιο, υπάρχει σε εξέλιξη συζήτηση για μια σύμβαση για την περαιτέρω πορεία της Βιομηχανίας Ζάχαρης. Μην κάνετε αφορισμούς για ένα θέμα για το οποίο τουλάχιστον από τη δική μας πλευρά το υπερασπιστήκαμε.
Σας ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Θεοχάρη, ο Κανονισμός δεν προβλέπει διαλογική συζήτηση, μόνο επί προσωπικού.
Μου απευθύνει ερωτήσεις, δεν θα απαντήσω;
Ζητήσατε τον λόγο και το είπατε…
Μα, μου απευθύνει ερωτήσεις.
Δυστυχώς, διαλογική συζήτηση δεν προβλέπει ο Κανονισμός.
Κύριε Πρόεδρε, τριάντα δευτερόλεπτα μόνο.
Αν και ένας άλλος Βουλευτής ζητήσει τον λόγο, θα μπούμε στη διαδικασία της διαλογικής συζήτησης. Ο Κανονισμός δεν το προβλέπει. Μόνο για προσωπικό.
Ναι, αλλά δεν είναι δυνατόν να αφήνει να υπονοείται ότι δεν έχουμε απαντήσει στα ερωτήματα.
Εδώ έχουμε διαλογική συζήτηση.
Θα είχαμε τελειώσει, κύριε Πρόεδρε.
Ο Υπουργός τοποθετήθηκε και είπε τι ακριβώς έκανε ο ίδιος. Να μην κάνουμε, όμως, διαλογική συζήτηση, γιατί θα ζητήσει και κάποιος άλλος τον λόγο.
Δεν μπορεί να μου ζητάει τον λόγο και να μην απαντάω.
Λυπούμαι, κύριε Θεοχάρη. Σας έδωσα το λόγο επί προσωπικού.
Παρεκκλίνατε και εσείς από τον Κανονισμό. Δώσατε το λόγο στον κύριο Υπουργό. Δεν μπορείτε να μην τον δίνετε σε μένα.
Όπως γνωρίζετε, ο Κανονισμός λέει πως όταν ένας Υπουργός ζητήσει τον λόγο για να τοποθετηθεί, πρέπει να τον δώσω. Έδωσα σε εσάς το λόγο επί προσωπικού. Τώρα θέλετε να κάνετε διαλογική συζήτηση.
Δεν κάνουμε διαλογική συζήτηση, απαντάω. Τριάντα δευτερόλεπτα…
Μετά θα ξαναζητήσει τον λόγο ο Υπουργός, ένας άλλος Βουλευτής κ.λπ.. Διαλογική συζήτηση δεν μπορεί να γίνει.
Άνευ λόγου…
Ας συνεχίσουμε.
Κύριε Μίχο, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Θα είχαμε τελειώσει, κύριε Πρόεδρε. Σας παρακαλώ, δεν είναι δυνατόν να δημιουργείται η εντύπωση ότι δεν μπορώ να απαντήσω. Δεν είναι σωστό!
…(δεν ακούστηκε)
Δεν είναι δικά σας λεφτά. Είναι λεφτά του ελληνικού λαού.
Σας παρακαλώ! Κύριε Μίχο, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το θέμα είναι ότι δεν έχει τιμωρηθεί κανένας μέχρι τώρα για την κατάντια της πατρίδας μας, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Με το σημερινό κατεπείγον νομοσχέδιο προστίθενται και τροποποιούνται αρμοδιότητες που αφορούν το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Το ΤΧΣ είναι η αιχμή του δόρατος των τραπεζών και του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Είναι ο ειδικός φορέας μέσω του οποίου τα χρήματα που δανείζεται η Ελλάδα κατευθύνονται όχι για την κάλυψη των δήθεν αναγκών της χώρας για την πληρωμή συντάξεων, για την υγεία κ.λπ. αλλά για την τροφοδοσία των τραπεζών που δεν ελέγχονται από κανέναν, παρά το γεγονός ότι σύμφωνα με τον νόμο διαθέτουν εκπρόσωπο της διοίκησης διορισμένο από το ελληνικό δημόσιο. Είναι ο φορέας αυτός στον οποίο κατευθύνονται δισεκατομμύρια ευρώ με αδιαφανείς διαδικασίες. Είναι το μακρύ χέρι των δανειστών για τον έλεγχο συνολικά του τραπεζικού συστήματος και ο μοναδικός υπεύθυνος, μαζί με τις κυβερνήσεις, για τη μη παροχή ρευστότητας στην οικονομία. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Να συνεχίσω;
Ναι.
Φωνάζουν οι συνάδελφοι.
Παρακαλώ, ησυχία, γιατί δεν ακούγεται ο ομιλητής. Παρακαλώ! Παρακαλώ!
Το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας ιδρύθηκε με τον ν.3864/2010, λίγους μήνες μετά την υπαγωγή της χώρας στον μηχανισμό στήριξης, με την πρόφαση της αδυναμίας δανεισμού ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, δηλαδή ως ιδιωτική επιχείρηση. Όπως καταγράφεται στο ΦΕΚ 119/Α/21-7-2010, δεν ανήκει στον δημόσιο τομέα. Διαθέτει διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια και ο ιδιωτικός του χαρακτήρας δεν αναιρείται ούτε από την κάλυψη του κεφαλαίου του από το ελληνικό δημόσιο - άρθρο 1. Επιπλέον, με το ΦΕΚ ιδρύσεως του ΤΧΣ οφείλει να διαχειρίζεται το κεφάλαιο και την εν γένει περιουσία του που θα αντληθούν από τον μηχανισμό στήριξης, δηλαδή μέσω της αύξησης του δημοσίου χρέους που θα επιβαρύνει τους Έλληνες πολίτες για τις επόμενες δεκαετίες - άρθρο 3- κατά τρόπο που να προστατεύει την αξία της περιουσίας αυτής και να ελαχιστοποιεί τους κινδύνους για τον Έλληνα πολίτη - άρθρο 2. Με βάση τις τότε εκτιμήσεις τόσο της ελληνικής Κυβέρνησης όσο και της Τράπεζας της Ελλάδος, το κεφάλαιο που θα έπρεπε να καταβληθεί στο ΤΧΣ με σκοπό τη σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος ανήρχετο στα 10 δισεκατομμύρια ευρώ, κάτι που πλέον φαντάζει σαν την καλύτερη σάτιρα της παγκόσμιας οικονομικής ιστορίας. Διότι στις 19-4-2012 και αφού οι τράπεζες είχαν ρευστοποιήσει τόσο μέσω της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας τα 93 δισεκατομμύρια ευρώ όσο και μέσω του μηχανισμού έκτακτης ρευστότητας - το ELA - τα 90 δισεκατομμύρια ευρώ εγγυήσεων του ελληνικού δημοσίου, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας υπέγραψε άλλη μία πράξη νομοθετικού περιεχομένου - ΦΕΚ 94/Α/19-4-2012- της Κυβέρνησης συνεργασίας, βάσει της οποίας το κεφάλαιο του ΤΧΣ αυξανόταν στα 50 δισεκατομμύρια ευρώ, εξαιτίας της εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης για την αντιμετώπιση κατεπειγόντων θεμάτων κεφαλαιακής ενίσχυσης των πιστωτικών ιδρυμάτων. Δύο ημέρες πριν η πράξη νομοθετικού περιεχομένου δημοσιευτεί στο ανωτέρω ΦΕΚ και πέντε μήνες πριν κυρωθεί με τον ν.4079/2012- ΦΕΚ 180/Α/20-9-2012- η Κυβέρνηση συνεργασίας και η Τράπεζα της Ελλάδος υπέγραψαν για την κατάθεση στον λογαριασμό του ΤΧΣ ομολόγων 25 δισεκατομμυρίων ευρώ, ανεβάζοντας το κεφάλαιο του Ταμείου στα 26.500.000.000 ευρώ, όπως καταγράφεται στη σημείωση 14 της ετήσιας οικονομικής έκθεσης του ΤΧΣ για τη χρήση από 1-1-2012 μέχρι 31-12-2012. Για την κατάθεση των 25 δισεκατομμυρίων ευρώ το ελληνικό δημόσιο άντλησε νέο δανεισμό από τον μηχανισμό στήριξης χρέους, όπως προκύπτει από την απόφαση ΑΑ2 του Υπουργού Οικονομικών Φίλιππου Σαχινίδη, που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 1646/Β/11-5-2012. Δηλαδή οι Έλληνες πολίτες χρεώθηκαν 36.878.720.000 ευρώ επιπλέον, που κατά το μεγαλύτερο μέρος τους τα 25 δισεκατομμύρια ευρώ χρησιμοποιήθηκαν ώστε να σχηματιστεί το κεφάλαιο - περιουσία του ΤΧΣ, που είναι, όπως ανέφερα και πριν, νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου. Η οικονομική επιβάρυνση των Ελλήνων πολιτών συνεχίστηκε την 13η Δεκεμβρίου του 2012. Η τότε Κυβέρνηση συνεργασίας και η Τράπεζα της Ελλάδος υπέγραψαν για την εκ νέου κατάθεση στο λογαριασμό του ΤΧΣ ομολόγων 16 δισεκατομμυρίων ευρώ, ανεβάζοντας το κεφάλαιο - περιουσία του ταμείου στα 42.500.000.000 ευρώ, όπως επίσης καταγράφεται στη σημείωση 14 της ετήσιας οικονομικής έκθεσης του ταμείου για τη χρήση από 1-1-2012 ως 31-12-2012. Την 12η Δεκεμβρίου 2012, μια ημέρα πριν την κατάθεση των 16 δισεκατομμυρίων ευρώ στο ΤΧΣ, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας υπέγραψε πάλι πράξη νομοθετικού περιεχομένου με την οποία η Κυβέρνηση συνεργασίας λόγω εξαιρετικά επειγουσών και απρόβλεπτων αναγκών, λόγω του ασφυκτικά περιορισμένου χρόνου για την πραγματοποίηση επαναγοράς χρέους πολύ μεγάλου ύψους, ακόμα και για τα διεθνή δεδομένα έως και 35 δισεκατομμύρια ευρώ και προκειμένου η Σύνοδος του Συμβουλίου Υπουργών Οικονομικών της 13ης Δεκεμβρίου 2012 να αποφασίσει για την εκταμίευση από το Μηχανισμό Στήριξης συνολικά 43.700.000.000 ευρώ έως το τέλος του Δεκεμβρίου του 2012, ενέκρινε με το ευρέως γνωστό ΦΕΚ 240/Α/12-12-2012 τα σχέδια των συμβάσεων τροποποίησης της «Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης», με τις γνωστές δυσμενέστατες επιπτώσεις για την πατρίδα μας, τόσο της αμετάκλητης και ανεπιφύλακτης παραίτησης από κάθε ασυλία έναντι δικαστικών ενεργειών όσο και της υπαγωγής στο Αγγλικό Δίκαιο. Από εκεί και πέρα, θα προχωρήσουμε και στην εκχώρηση, φυσικά, της εθνικής μας κυριαρχίας! Επειδή δεν με παίρνει ο χρόνος για να πω όλα τα υπόλοιπα νούμερα, αυτά είναι για τη διευκόλυνση και για τον πλουτισμό των τραπεζών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Συγγνώμη, κύριε Πρόεδρε, για μισό λεπτό. Πριν κλείσω, όμως, θα ήθελα να αναφέρω ότι και η σημερινή Κυβέρνηση ό,τι κάνει το κάνει για τις τράπεζες. Οι εκλογές που έγιναν έγιναν για να μην κλείσουν κάποιες τράπεζες. Στην πορεία, όπως ξέρουμε όλοι, μόνο δύο τράπεζες θα μείνουν, θα συγχωνευτούν. Τα αποτελέσματα τα ξέρουμε. Λεφτά δεν έχουν πέσει στον κόσμο από τα λεφτά που έχουν έλθει για στήριξη και έχουν μείνει στις τράπεζες. Έχουν φτιαχτεί offshore εταιρείες. Να δούμε τι θα κάνει και η Κυβέρνησή σας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε Μίχο. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Οικονομικών, ο κ. Τσακαλώτος, για δεκατρία λεπτά σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Ο Βρετανός λόγιος Samuel Johnson είχε πει ότι «το τελευταίο καταφύγιο του κάθε μπαγαπόντη είναι ο πατριωτισμός». Δεν ήταν ενάντια στον πατριωτισμό. Ήταν ενάντια στους ανθρώπους που χρησιμοποιούν τον πατριωτισμό για να κρύψουν τα δικά τους πράγματα. Αν έπρεπε να ανανεώσουμε στη Βουλή των Ελλήνων ποιο είναι το τελευταίο καταφύγιο, θα έπρεπε να πούμε ότι είναι ο αντιβαρουφακισμός. Για όλα φταίει ο Γιάνης Βαρουφάκης, απ' ό,τι έχω καταλάβει εγώ, σ' αυτή τη Βουλή. Νομίζω ότι, όταν δεν υπάρχουν επιχειρήματα, υπάρχει ο Γιάνης Βαρουφάκης για την Αντιπολίτευση. Ο Γιάνης Βαρουφάκης φταίει για τα capital controls. Ο Γιάνης Βαρουφάκης φταίει, γιατί χρειάζεται η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Ο Γιάνης Βαρουφάκης φταίει, γιατί η οικονομική κατάσταση χειροτέρεψε μετά από αυτή την θριαμβολογική επιστροφή στην ανάπτυξη που είχε καταφέρει η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ.
Εμείς δεν σας εξαιρούμε πάντως.
Νομίζω ότι δεν πείθει κανέναν αυτό το επιχείρημα. Όπως λέει ο E.H. Καρρ στο σημαντικό του βιβλίο «Τι είναι η Ιστορία;», αν είναι από ένα τόσο μεγάλο τυχαίο γεγονός να εξαρτιέται από την ιστορία, κάποια πιο συστημικά προβλήματα θα έχουν επηρεάσει αυτές τις εξελίξεις. Κανένας δεν πείθεται ότι η οικονομία πήγαινε τόσο καλά το Γενάρη του 2015 και τη χάλασε σε έξι μήνες ο ΣΥΡΙΖΑ. Κανένας δεν πείθεται ότι τα capital controls και η ασφυξία δεν ήταν αποτέλεσμα μιας πολιτικής πίεσης από το εξωτερικό για να μην αλλάξουν τα πράγματα στην Ευρωζώνη, με τη βοήθεια, την ευγενική χορηγία ελληνικών παραγόντων που ήθελαν την ίδια την αποτυχία, που συνέχιζαν να μιλούν για το Grexit, που συνέχιζαν να λένε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα φέρει την απόλυτη καταστροφή. Κανένας δεν πείθεται ότι δεν είχαμε ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα με τις τράπεζες πολύ πριν από τον ΣΥΡΙΖΑ και πολύ πριν από το 2008. Όσον αφορά στα κείμενα που, από τη μια μεριά, κατέθεσε ο κ. Σταϊκούρας, θα πω ότι, από την άλλη μεριά, υπάρχουν πάρα πολλά άλλα κείμενα που αναλύουν πόσος κόσμος δεν έχει εμπιστοσύνη στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, γιατί είχε πολλές επιδράσεις από την πολιτική. Έχουμε καλούς τραπεζίτες, αλλά είχαμε και ένα σύστημα που επηρέαζε υπέρ συγκεκριμένων συμφερόντων. Στην Ελλάδα έχουμε μια λέξη «πολιτική» για δύο βρετανικές λέξεις το «policy» και το «politics». Ένα από τα προβλήματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε και σε αυτό το νομοσχέδιο, αλλά και σε πολλά άλλα νομοσχέδια, είναι ότι μια Κυβέρνηση της Αριστεράς θα ήθελε να υπάρχει policy intervention, δηλαδή να μπορούμε να επηρεάσουμε με την πολιτική μας τις τράπεζες για να εξυπηρετούν την πραγματική οικονομία, να μην επενδύουν τόσο πολύ σε παράγωγα και σε άλλα πολύ επικίνδυνα χρηματοπιστωτικά εργαλεία, αλλά να μην επηρεάζουμε το ποιος είναι ο διοικητής και να μην επηρεάζουμε το να δίνει βοήθεια σε αυτή την επιχείρηση και στην άλλη επιχείρηση, σε αυτή την ποδοσφαιρική ομάδα, στο άλλο κανάλι. Εδώ έχουμε και το εξής πρόβλημα: Μας ρωτάτε αν είμαστε υπέρ ή κατά της ανακεφαλαιοποίησης, γιατί πριν μιλάγαμε ενάντια. Θα είμαι πολύ ευθύς σε αυτήν την απάντηση. Θα μιλήσω και για τις παρατηρήσεις του ΚΚΕ που έκανε σήμερα και στην επιτροπή. Όπως είχε πει η Τζόαν Ρόμπινσον για την αγορά εργασίας, το μόνο πράγμα χειρότερο από το να σε εκμεταλλεύεται ο καπιταλισμός είναι να μην σε εκμεταλλεύεται ο καπιταλισμός, γιατί στον καπιταλισμό αν δε σε εκμεταλλεύεται, σημαίνει ότι είσαι άνεργος. Το ίδιο ισχύει και για την ανακεφαλαιοποίηση. Το μόνο πράγμα χειρότερο από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών είναι να μην υπάρχει ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, γιατί αν δεν υπάρχει ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα έχουμε πολύ δυσάρεστες εξελίξεις και πολύ δυσάρεστες εξελίξεις για τους πιο φτωχούς ανθρώπους. Όμως, υπάρχει μια συμμετρία μεταξύ αυτών των δύο πραγμάτων που είπα γιατί μέσα στον καπιταλισμό μπορούμε να το λύσουμε το θέμα της ανακεφαλαιοποίησης και των τραπεζών, ενώ μέσα στον καπιταλισμό δεν μπορούμε να λύσουμε το θέμα της εκμετάλλευσης της εργασίας. Το λέω αυτό, κύριε Μανιάτη, για εσάς. Να σκεφτούμε μαζί ότι παρ' όλο που εμείς έχουμε κάνει παραχωρήσεις από τη διακυβέρνηση των τραπεζών που θα θέλαμε, θα δείτε, βεβαίως, ότι στο άρθρο 10 και στο άρθρο 4Α υπάρχουν πολλά πράγματα υπέρ της διαφάνειας. Υπάρχουν, επίσης, συμφωνητικά που θα μπορούν να επηρεάσουν την πολιτική των τραπεζών υπέρ της πραγματικής οικονομίας και πράγματα που θέλαμε. Υπάρχει μια αυτονομία που δεν θα τη θέλαμε τόσο πολύ και γιατί θα θέλαμε να επηρεάσουμε περισσότερο την πολιτική για την πραγματική οικονομία, αλλά και γιατί συνεχίζουμε να ανησυχούμε για τις συστημικές τράπεζες της Ελλάδας και της Ευρώπης. Τι θέλω να πω και γιατί απευθύνομαι σε εσάς. Ο δικός σας χώρος, ο χώρος της σοσιαλδημοκρατίας, πρέπει να αλλάξει τη θέση που είχε τα τελευταία τριάντα χρόνια. Πρέπει να δούμε τη δύναμη που έχουν οι τράπεζες να μας εκμεταλλεύονται και πάντα να αναγκαζόμαστε να τις σώζουμε με τα λεφτά των φορολογούμενων, που λέει το ΚΚΕ. Σε αυτό έχει δίκιο το ΚΚΕ. Είχα δίκιο και εγώ σε αυτά που έλεγα - που είχε την ευγενική καλοσύνη ο κ. Βορίδης εχθές να θυμίσει αυτά τα σωστά μου λόγια στην επιτροπή - γιατί είναι πραγματικό πρόβλημα ότι οι τράπεζες μπορούν να επενδύουν εκεί που θέλουν, να επενδύουν σε επικίνδυνα εργαλεία και έχουν την αυτονομία να το κάνουν, ενώ έπρεπε να το περιορίσουμε, τουλάχιστον σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ελπίζω, όταν θα γίνει αυτή η συζήτηση στην Ευρώπη, να είσαστε τώρα πια στη σωστή μεριά αυτής της συζήτησης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζω για το νομοσχέδιο, λέγοντας ότι έχουμε έναν οδικό χάρτη - όπως σας το έχω πει πολλές φορές - όπου η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών παίρνει ένα πολύ μεγάλο μέρος για να είμαστε σε διαφορετική θέση μετά από το Γενάρη από ό,τι είμαστε τώρα. Δεν συμφωνώ. Απάντησε πολύ πειστικά εχθές στην επιτροπή ο κ. Σταθάκης. Είμαι σίγουρος ότι θα το ξανακάνει για όλα αυτά που λέτε για τα κόκκινα δάνεια. Μόνο να πω ότι επί της ουσίας αυτήν τη στιγμή γίνεται η ανακεφαλαιοποίηση μαζί με την αντιμετώπιση των κόκκινων δανείων. Έχουμε δύο παράλληλες δραστηριότητες. Αρχίζει σήμερα η ανακεφαλαιοποίηση. Μέσα στη δεύτερη σειρά προαπαιτούμενων θα έχουμε τη λύση για τα κόκκινα δάνεια. Οπότε, στο τέλος του έτους θα έχει ολοκληρωθεί και η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και των κόκκινων δανείων. Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά και όχι τι ήταν στα stress test και τι δεν ήταν στα stress test, όχι τα παραμύθια για το ποιος φταίει για τα κόκκινα δάνεια και ότι δημιουργήθηκαν μετά από το Γενάρη του 2015. Η πραγματική εικόνα που ενδιαφέρει τον ελληνικό λαό είναι ότι ακριβώς θα λυθούν αυτά τα προβλήματα συγχρόνως σε δύο παράλληλες δραστηριότητες που θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του χρόνου. Και πρέπει να σας πω ότι τα νέα για την ανακεφαλαιοποίηση - παρά αυτά που είπε χθες ο κ. Θεοχάρης και άκουσα και σήμερα από άλλους ομιλητές - είναι ότι πάει πολύ καλύτερα απ' ό, τι νομίζαμε. Σας είπα ότι είμαι πολύ πιο ευχαριστημένος σήμερα και αισιόδοξος για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών απ' ό,τι αν είχαμε κάνει αυτήν τη συζήτηση πριν από ένα μήνα. Ζητώ συγγνώμη που υπήρχαν καθυστερήσεις, αλλά υπήρχαν πολλά πράγματα, στα οποία δεν μας απαντήσανε. Τα άκουσε ο κ. Θεοχάρης αυτά. Και με στεναχωρεί που ο κ. Θεοχάρης ακούει πράγματα στην επιτροπή και απλώς συνεχίζει να λέει τα ίδια. Ήταν πολλά πράγματα που δεν είχανε λυθεί από την TGCOM, ήταν πολλά πράγματα που δεν είχανε λυθεί από το SSM και δεν μπορούσε να γίνει το νομοσχέδιο πιο πριν χωρίς αυτά τα στοιχεία. Τα ξέρετε αυτά και συνεχίζετε να χρησιμοποιείτε το ίδιο επιχείρημα που είπατε και χθες. Και είμαι πιο αισιόδοξος για την ανακεφαλαιοποίηση. Ένας λόγος που είμαι πιο αισιόδοξος είναι ότι το EBRD, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης, έχει δηλώσει τη συμμετοχή. Αυτό είναι πολύ καλό γιατί είναι ένα πρώτο σήμα στην αγορά για τη συμμετοχή των ιδιωτών. Είναι πολύ καλό γιατί δείχνει ότι υπάρχουν επενδυτές που έχουν μακροπρόθεσμη πρόθεση συμμετοχής στην ελληνική οικονομία και ότι μέσα από αυτή τη μακροπρόθεσμη πρόθεση συμμετοχής στην ελληνική οικονομία μπορεί να βοηθηθεί η αντιμετώπιση των κόκκινων δανείων, η πρόσβαση των δικών μας τραπεζών στη διατραπεζική αγορά και το γενικό ζήτημα της ανασυγκρότησης της οικονομίας. Έχουμε ένα νομοσχέδιο που απομακρύνει τον κίνδυνο του κουρέματος των καταθέσεων, όπως σας έχω πει, που δεν έχει καμμία σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο κίνδυνος αυτός είναι το καινούριο BRRD, που νομίζω δεν ήταν έμπνευση του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό θα το καταλάβουν ακόμα και οι ομιλητές της Νέας Δημοκρατίας. Έχουμε ένα νομοσχέδιο που δίνει πλήρη δικαιώματα ψήφου για τις νέες μετοχές και τις μετοχές που θα πάρει το ΤΧΣ για το λιγότερο καλό σενάριο, όχι το βασικό σενάριο, που τα λεφτά του ESM θα πάνε στο ΤΧΣ και θα αγοράσουν κοινές μετοχές. Θα έχουν δικαίωμα ψήφου, αλλά και οι παλιές μετοχές, οι προνομιούχες μετοχές που είχαμε, που θα τις μετατρέψουμε σε κοινές μετοχές θα έχουν δικαίωμα ψήφου. Έχουμε μια εξισορρόπηση των συμφερόντων του δημοσίου σε σχέση με τους ιδιώτες. Αυτό θα φανεί στην απόφαση που θα πάρουμε στην πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου, που θα καθορίσει τι θα είναι η αναλογία μεταξύ «Cocos». Μέχρι την Τετάρτη δεν ξέραμε καν αν θα μπορούσαμε να έχουμε «Cocos». Ακόμα δεν είμαστε σ' αυτό 100% -99,8%, 99,3%, 99,5%, για να πω έναν αριθμό ότι ξέρω τι λέω - σίγουροι. Εκεί θα καθορίσουμε τη σχέση μεταξύ των «Cocos», του δημοσίου και των κοινών μετοχών. Δεν υπάρχουν warrants σ' αυτό το νομοσχέδιο. Δεν υπάρχουν τα sweeters για να πείσουμε τον ιδιωτικό τομέα. Γιατί υπάρχει τέτοια εμπιστοσύνη στην ανακεφαλαιοποίηση και στην Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που δεν χρειάζεται ο ιδιωτικός τομέας sweeters για να συμμετέχουν. Έχουμε προβλέψει ότι θα υπάρχει και η συμμετοχή σ' αυτή τη διαδικασία και των συνεταιριστικών τραπεζών και των άλλων μικρών τραπεζών. Και έχουμε και το ΤΧΣ να αναλαμβάνει την παρακολούθηση της εξέλιξης της διαχείρισης των κόκκινων δανείων από τις τράπεζες μέσω ειδικού διαχειριστή που θα οριστεί από το ίδιο το ΤΧΣ. Όπως είπα και πριν, στο κομμάτι που είναι για τη διακυβέρνηση υπήρχε ένας συμβιβασμός που δεν μας καλύπτει εντελώς. Είναι ένας συμβιβασμός των συστημικών τραπεζών σε όλη την Ευρώπη που προσπαθεί να περιορίσει την πολιτική παρέμβαση με την κακή έννοια. Δηλαδή, να διορίζουμε αυτούς που θέλουμε για να εξυπηρετήσουμε συγκεκριμένα συμφέροντα, να συνεχίσουμε το πελατειακό σύστημα. Αλλά συγχρόνως, μαζί με το μπουγαδόνερο χάνουμε και το μωρό. Γιατί περιορίζεται και η παρέμβαση που μπορείς να κάνεις για να περιορίσεις τις τράπεζες σ' αυτό το κομμάτι, που είναι οι κακές δραστηριότητες που μας έφεραν στην κρίση του 2008 και να μην επιβάλλουμε να μπορέσουν να εξυπηρετήσουν την πραγματική οικονομία. Το μεγάλο πολιτικό ζήτημα που θα κριθεί μετά από τον οδικό χάρτη που έχουμε - που τελειώνει, όπως σας είπα, περίπου το Γενάρη - το μεγάλο πολιτικό ζήτημα είναι που θα καταθέσουμε την αναπτυξιακή μας πολιτική το Μάρτη του 2016. Εκεί θα πρέπει να συζητήσουμε και να καταλάβουμε κατά πόσο μπορούν οι συστημικές τράπεζες να βοηθήσουν σ' αυτό το αναπτυξιακό μοντέλο και κατά πόσο χρειαζόμαστε κι εμείς συστημικές τράπεζες, τράπεζες ειδικού σκοπού, τράπεζες όπως η επενδυτική, ειδικές τράπεζες, για να μπορέσουμε να έχουμε ένα διαφορετικό αναπτυξιακό μοντέλο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Ολοκληρώνω, το πολύ σε ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Κυβέρνηση ΑΝΕΛ - ΣΥΡΙΖΑ θα καταθέσουν αυτό το πρόγραμμα μέχρι τον Μάρτιο του 2016. Θα έχει πολλά στοιχεία. Είναι προφανές για μας ότι το χρηματοπιστωτικό σύστημα παίζει έναν σημαντικό ρόλο σ' αυτό. Υπάρχουν πολλά προβλήματα που πρέπει να λυθούν στο υπερεθνικό επίπεδο για αυτό το σύστημα, υπάρχουν πολλά προβλήματα που πρέπει να λυθούν στο εθνικό επίπεδο, για να δούμε τι τραπεζικό σύστημα θα έχουμε. Κινδυνεύουμε να έχουμε το πιο συγκεντρωποιημένο τραπεζικό σύστημα σε όλη την Ευρώπη. Αυτό δεν είναι καλό. Θα αντιμετωπίσουμε όλα αυτά τα προβλήματα με τον ίδιο τρόπο που έχουμε αντιμετωπίσει τα άλλα προβλήματα, με οργάνωση, με σύνεση και με ριζοσπαστική διάθεση. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Ο κ. Βορίδης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, θα έχει τον λόγο για δέκα λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, ένα λεπτό παρακαλώ θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Θα σας δώσω τον λόγο αμέσως μετά τον κ. Βορίδη.
Σηκώνω το χέρι μου τόση ώρα, κύριε Πρόεδρε.
Τώρα το είδα εγώ.
Αν μου επιτρέπετε μισό λεπτό, επειδή έκανε μια προσωπική αναφορά.
Κύριε Βορίδη, θέλετε να προηγηθεί ο κ. Μανιάτης;
Δεν έχω αντίρρηση, κύριε Πρόεδρε.
Να απαντήσω επί της σοσιαλδημοκρατίας που μόλις αναφέρθηκε.
Ε καλά, αυτό δεν είναι πολύ προσωπικό.
Θα απαντήσετε μετά, κύριε Μανιάτη. Θα σας δώσω τον λόγο μετά. Κύριε Βορίδη έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν ακούω για τον ριζοσπαστισμό της παρούσης ανακεφαλαιοποίησης, μπαίνει κανείς, είναι η αλήθεια, σε μια διάθεση να απαντήσει και να θυμίσει. Ξαναλέω τώρα, ενώ δεν θέλω να τα επαναλάβω, αυτά που είπαμε στις επιτροπές. Θέλω να τα ξεπεράσω, αλλά δεν με αφήνετε, κύριε Τσακαλώτο. Μου λέτε τώρα για το ριζοσπαστισμό, εν συνεχεία μοιραία θυμάται κανείς τη στάση που είχατε κρατήσει σε όλο το προηγούμενο διάστημα. Και διερωτάται βέβαια, τι το ιδιαίτερα ριζοσπαστικό έχει η παρούσα ανακεφαλαιοποίηση που δεν είχαν οι δύο προηγούμενες; Τι το διαφορετικό κάνετε σε αυτήν την ανακεφαλαιοποίηση, που είναι πια ριζοσπαστική, ενώ οι άλλες δεν ήταν; Γιατί όσον αφορά τις άλλες - θυμίζω, κύριε Τσακαλώτο και από την Ολομέλεια, γιατί δεν μου απαντήσατε για αυτήν τη θεαματική μετακίνησή σας - έλεγε ο κ. Τσακαλώτος στις 11 Οκτωβρίου του 2012: «Η προκλητικά ευνοϊκή μεταχείριση του τραπεζικού κεφαλαίου αποδεικνύει αυτό που ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υποστηρίξει απ' την αρχή της κρίσης, ότι, δηλαδή, η πολιτική του μνημονίου - δηλαδή αυτή που εφαρμόζετε σήμερα - είναι συνώνυμη με τις βαρύτατες θυσίες των μισθωτών, των συνταξιούχων και των μικρομεσαίων, ενώ ταυτόχρονα εξασφαλίζει διαρκώς δώρα στο μεγάλο κεφάλαιο και στους τραπεζίτες.» Τώρα, δεν είναι δώρα αυτά σήμερα στο μεγάλο κεφάλαιο και στους τραπεζίτες; Είναι σε άλλο πλαίσιο; Και ποιο ήταν - υποτίθεται - το άλλο πλαίσιο; Το άκουσα από έναν συνάδελφο του ΣΥΡΙΖΑ: Εμείς δεν μιλάμε, λέει, για αυτές τις τράπεζες. Μιλάμε για άλλες τράπεζες. Για ποιες τράπεζες μιλάτε; Τι πιστεύει ο κόσμος; Τι έχετε καταλάβει; Ποιες τράπεζες ανακεφαλαιοποιούνται σήμερα; Γιατί βγήκε τελικώς το αποτέλεσμα των stress tests, της ασκήσεως προσομοίωσης. Και βεβαίως, μιλάμε για τις τέσσερις τράπεζες, δηλαδή για την Alpha, για τη Eurobank, για την Εθνική και για την Πειραιώς. Ποιες τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν το προηγούμενο διάστημα; Άλλες; Και σήμερα αυτές εδώ που ανακεφαλαιοποιείτε εσείς με το παρόν νομοσχέδιο τι είναι; Είναι διαφορετικές; Επίσης, άκουσα: «Δεν θα γίνονται αυτά που γίνονταν παλιά. Ξεχάστε τα, αυτά με τα δάνεια». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μας λέτε «ξεχάστε τα, αυτά με τα δάνεια στα κόμματα, τα δάνεια στις επιχειρήσεις των φίλων σας, αυτά με τα δάνεια στις ΠΑΕ, όλα αυτά τα αδιαφανή πράγματα, ξεχάστε τα». Μάλιστα. Και έρχομαι απλώς να αναγνώσω αυτά που ψηφίσατε για τη διακυβέρνηση των τραπεζών. Αυτό είναι ψηφισμένο τον Αύγουστο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από εσάς που τώρα πρέπει να ξεχάσουμε τα παλιά.
Κι από εσάς.
Κι από εμάς. «Η Κυβέρνηση δεν θα παρεμβαίνει στη διαχείριση, τη λήψη των αποφάσεων, τις εμπορικές πράξεις των τραπεζών που θα συνεχίσουν να λειτουργούν αυστηρά, βάσει των αρχών της αγοράς. Τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων και τα ανώτατα διευθυντικά στελέχη των τραπεζών θα διορίζονται χωρίς κρατική παρέμβαση». Πώς αποφασίζετε εσείς για τα δάνεια και για το πού θα πάνε; Τι είναι αυτά που λέτε; Ακούστε, είναι ξεκάθαρο το τι λέει εδώ. Εδώ λέει «με κριτήρια αγοράς», εδώ λέει «κουμάντα». Ποια αδιαφάνεια, πώς θα καθορίσετε εσείς που θα πάνε, για το αν θα πάνε εδώ ή εκεί. Υπάρχει, λοιπόν, ένα συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο, το οποίο είναι ένα πλαίσιο αγοράς με το οποίο λειτουργούν οι τράπεζες. Και έρχεται ξανά ο κ. Τσακαλώτος σήμερα και μας λέει τη γνωστή επωδό του ΣΥΡΙΖΑ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: «Ήταν ένας ακόμη επώδυνος συμβιβασμός». Ναι; Υπάρχει κάτι που δεν ήταν επώδυνο από αυτά που υλοποιείτε; Ή έχετε πάρει όλα τα επώδυνα, τα έχετε φέρει εδώ και μας λέτε πόσο πονάτε μπας και σας λυπηθούμε που τα υλοποιείτε; Υπάρχει κάτι το οποίο πραγματικά θέλετε να κάνετε; Γιατί εν πάση περιπτώσει κουραστήκαμε με αυτό. Όλα ήταν ένας επώδυνος συμβιβασμός, αλλά ταυτόχρονα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και μια επιτυχής δεκαεπτάωρη διαπραγμάτευση. Ένας επώδυνος συμβιβασμός; Μια επιτυχής διαπραγμάτευση; Πρέπει να το καταλήξουμε αυτό. Να συμφωνήσουμε τι έχουμε. Αν ήταν επιτυχής η διαπραγμάτευση υπερασπιστείτε την, αν ήταν επώδυνος συμβιβασμός δείτε τι θα κάνετε. Έρχομαι όμως, και στο περίφημο ζητούμενο και μέγα θέμα, το οποίο μας απασχολεί. Διότι κοιτάξτε ποιο είναι το ζήτημα. Προφανώς, έτσι που τα έχετε κάνει, τώρα οι τράπεζες πρέπει να ανακεφαλαιοποιηθούν. Δεν υπάρχει δυνατότητα να μην ανακεφαλαιοποιηθούν. Αυτό είναι αυτονόητο, γι' αυτό και ψηφίζουμε. Έχετε εδώ, όμως, το θράσος και λέτε ποιος φταίει γι' αυτήν την δεύτερη ανακεφαλαιοποίηση. Γιατί θα χρειαστεί πάλι. Εδώ, ενδεχομένως, είναι πάρα πολύ πιθανό να μπουν λεφτά από το ελληνικό δημόσιο για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, δηλαδή από τον φορολογούμενο. Άρα, μεταφέρετε τώρα ένα κόστος στον φορολογούμενο, για να μην υπάρξουν συστημικά προβλήματα στην οικονομία, για να μην χαθούν οι καταθέσεις, για να μην υπάρξει κούρεμα καταθέσεων, για να μην γίνουν όλα αυτά. Σωστά. Ποιος μετέφερε όλο αυτό το κόστος; Ο κ. Τσακαλώτος λέει, ο οποίος τώρα εκ της θέσεως του είναι υποχρεωμένος να συνεργάζεται στενά με ορισμένους πολύ κεντρικούς και βασικούς θεσμούς και πυλώνες της αρχιτεκτονικής, κύριε Φάμελλε, του Ευρωπαϊκού Τραπεζικού Συστήματος. Τι να κάνει ο άνθρωπος; Εκών άκων, αυτή είναι η δουλειά του. Άρα, λοιπόν, ακούστε τι λέει αυτός, ο πυλώνας του τραπεζικού συστήματος για το τι συνέβη. Αυτό που σας διαβάζω και θα καταθέσω είναι το δελτίο Τύπου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που εξεδόθη σήμερα και αφορά τα stress tests. Και λέει για την άσκηση προσομοίωσης: «Στο πλαίσιο αυτής της άσκησης προέκυψαν σημαντικές προσαρμογές από τον έλεγχο της ποιότητας στοιχείων ενεργητικού, παρά τις προσπάθειες που κατέβαλαν οι τράπεζες να καταγράψουν σε λογαριασμούς τους τμήμα των ευρημάτων του ελέγχου της ποιότητας των στοιχείων ενεργητικού που διενεργήθηκε το 2014». Άρα, κύριε Σταθάκη, για να τελειώσουμε τα χθεσινά μας, βεβαίως υπήρχε επιδείνωση των κόκκινων δανείων από το 2010 μέχρι το 2015, προφανώς ως προϊόν της αδυναμίας νοικοκυριών και επιχειρήσεων να πληρώσουν τα δάνειά τους, εξαιτίας της κρίσης.
Προφανώς.
Προφανώς, αυτό δεν το αμφισβητεί κανείς. Για τη συζήτησή μας, όμως, τι λέει αυτό; Αυτό είχε ληφθεί υπ' όψιν και είχαν ληφθεί οι πρόνοιες, όταν ήταν ανακεφαλαιοποιημένες οι τράπεζες στα stress tests, που έγιναν το 2014.
Ξεπεράστηκαν, δεν τους έπιασαν.
Επομένως, αυτό ήταν μέσα. Και το 2014 δεν χρειαζόταν ανακεφαλαιοποίηση. Είμαστε όλοι συνεννοημένοι σε αυτά;
Όχι.
Δεν ξέρω αν δεν είστε εσείς. Όλοι οι υπόλοιποι στον κόσμο έχουμε συνεννοηθεί. Έχετε μείνει εσείς. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Η τράπεζα έχει συνεννοηθεί, η Κομισιόν έχει συνεννοηθεί, όλοι έχουν συνεννοηθεί. Έχετε μείνει μόνοι σας να λέτε μία άλλη ιστορία. Πάμε, όμως, στο γιατί χρειαζόμαστε ανακεφαλαιοποίηση, γιατί και αυτό το λένε. Αυτό οφείλεται πρωτίστως, αξιότιμοι κύριοι Υπουργοί, στα χαρίσματά σας. Δηλαδή τι; Στην επιδείνωση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος στην Ελλάδα - πότε άραγε έγινε αυτό; - η οποία οδήγησε σε αύξηση του όγκου των μην εξυπηρετούμενων δανείων από το '14 και εντεύθεν και σε μείωση τόσο της αξίας των εξασφαλίσεων, όσο και των αποτιμήσεων των ταμειακών ροών. Τι είναι οι εξασφαλίσεις; Τα δάνεια έχουν εξασφαλίσεις. Όταν μειώνεται η αξία, χρειάζονται πρόσθετες εξασφαλίσεις. Αν δεν δίνονται, δημιουργούνται κίνδυνοι για την εξυπηρέτηση των δανείων. Επιπροσθέτως, υπάρχει το ζήτημα της αναγνώρισης της απομείωσης της αξίας στον έλεγχο της ποιότητας των στοιχείων του ενεργητικού. Ξεκινήσατε σήμερα, Υπουργέ μου, την ομιλία σας υπερασπιζόμενος τον Βαρουφάκη; Τουλάχιστον ας θυσιάζατε τον Βαρουφάκη, διότι τότε θα είχατε και να κατηγορείτε κάποιον. Τώρα το πήρατε όλο αγκαλιά, γιατί εμείς βέβαια ποτέ δεν πιστέψαμε ότι ο κ. Βαρουφάκης ήταν αυτόνομος. Αυτόνομος ήταν υπό άλλη έννοια, αλλά όχι αυτόνομος απ' αυτά τα οποία ήθελε ο κ. Τσακαλώτος, απ' αυτά τα οποία ήθελε ο κύριος Πρωθυπουργός. Εκτελούσε συγκεκριμένη πολιτική, της οποίας τα αποτελέσματα πληρώνουμε σήμερα. Ξεχάστε, λοιπόν, το παραμύθι αυτό. Δεν είναι ζήτημα των κόκκινων δανείων των τότε η ανακεφαλαιοποίηση του σήμερα. Είναι προϊόν της δικής σας πολιτικής. Μάλιστα, αν πάτε σ' αυτήν την ωραία ανακοίνωση παρακάτω, όταν αναφέρεται αυτή η ανακοίνωση στα σενάρια που λαμβάνουν υπ' όψιν τα stress tests, τι έχουν μέσα;
Στην έκθεση.
Στην έκθεση. Έχουν μέσα τι; Τι λαμβάνουν υπ' όψιν τους ως βασικά σενάρια; Για το 2015 ρυθμό αύξησης μείον 2,3. Για το 2016 ρυθμό αύξησης μείον 1,3. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Έχω λίγο χρόνο ακόμα, κύριε Πρόεδρε, με την άδειά σας;
Συνεχίστε, κύριε Βορίδη.
Ευχαριστώ πολύ. Το 2016 μείον 1,3 ρυθμό ανάπτυξης, ενώ στο δυσμενές σενάριο, το 2015 μείον 3,3 και το 2016 μείον 3,9. Αυτά σε ποιον οφείλονται; Σε μας; Εσείς δεν χειρίζεστε την οικονομία και έχετε αυτά τα δυσμενή αποτελέσματα που λαμβάνονται υπ' όψιν στα σενάρια των stress tests; Εμείς τα έχουμε κάνει αυτά; Τα πράγματα είναι σαφή και καθαρά. Πληρώνει ο ελληνικός λαός για περαιτέρω ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, γιατί η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ήταν ανίκανη, αφερέγγυα, αναποτελεσματική και απέτυχε σ' όλες τις ασκήσεις που είχε να κάνει, σ' όλες τις δουλειές που είχε να κάνει και σήμερα στέλνει αυτόν τον λογαριασμό των 14,5 δισεκατομμυρίων στον ελληνικό λαό. Έρχομαι, όμως, σ' αυτά για τα οποία επαίρεστε. Τι ήταν το καταπληκτικό; Ποια ήταν η επιτυχία του νομοσχεδίου; Τι μας είπατε χθες; «Οι κοινές μετοχές», μας είπατε. Αυτά δεν είπατε χθες; Ότι φέρνουμε, λέει…
Και σήμερα. Απλώς δεν παρακολουθείτε τόσο.
Το είπατε και σήμερα. Παρακολουθώ κατά το δυνατόν. Διαβάζω, όμως, τώρα τη διατύπωση για τις κοινές μετοχές, αυτή για την οποία πανηγυρίζετε. Είναι το άρθρο 7. Το άρθρο 7 του τρέχοντος νομοσχεδίου λέει το εξής: «Η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου του πιστωτικού ιδρύματος γίνεται με την έκδοση κοινών μετοχών με δικαίωμα ψήφου ή με την έκδοση υπό αίρεση μετατρέψιμων ομολογιών Cocos». Σωστό; Διαβάζω από τις 7-4-2014 το ν. 4254, αυτόν που ψηφίσαμε εμείς. Σωστό; Άρθρο 7: «Η κεφαλαιακή ενίσχυση παρέχεται μέσω της συμμετοχής του ταμείου σε αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου του πιστωτικού ιδρύματος με την έκδοση κοινών μετοχών ή με την έκδοση υπό αίρεση μετατρέψιμων ομολογιών». Θρίαμβος! Επαναλάβατε τη διατύπωση! Συγκλονιστικό! Έχουμε μείνει άφωνοι! Τώρα ποιον κοροϊδεύετε; Ποιόν κοροϊδεύετε; Η πρόβλεψη υπάρχει από το 2014 στο νόμο. Το έχουμε κάνει εμείς αυτό. Και έρχεστε και πανηγυρίζετε ως μεγάλη επιτυχία γιατί επαναλαμβάνετε τη διατύπωση του νόμου του 2014;
Το κάνατε;
Δεν είχαμε ανακεφαλαιοποίηση από το 2014 και εντεύθεν.
Αυτό λέω. Το κάνατε;
Μα, τι να την κάνουμε; Αφού δεν είχαμε ανακεφαλαιοποίηση. Δεν τα ξοδέψαμε τα λεφτά εμείς. Τα κρατήσαμε να τα κάνουμε τίποτα άλλο.
Δύο φορές ανακεφαλαιοποίηση κάνατε!
Σας παρακαλώ, κύριε Μπαλαούρα, μην διακόπτετε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Έχω δύο θεματάκια ακόμα - αυτό και την εξεταστική - για να τελειώσω. Ποιο είναι το δεύτερο, λοιπόν, για το οποίο επαίρεστε και πανηγυρίζει εδώ ο κύριος Υπουργός; Κύριοι συνάδελφοι, θα τα πείτε στους ψηφοφόρους σας αύριο. Θα σας ρωτάνε: «Τι πετύχαμε με αυτήν την ανακεφαλαιοποίηση;» Ο κύριος Υπουργός σας είπε, τις κοινές μετοχές - που τις έχουμε κάνει εμείς από το 2014- και το ότι επιτέλους εμείς συμμετέχουμε και ασκούμε χωρίς περιορισμούς τα δικαιώματα ψήφου στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, δηλαδή τα δικαιώματα του κράτους. Αυτό είπε. Πού είναι αυτό; Πού το λέει, κύριοι συνάδελφοι, αυτό; Στο 7α. Λέει, λοιπόν, στο 7α ότι το ταμείο ασκεί πλήρως τα δικαιώματα ψήφου που αντιστοιχούν στις μετοχές που αναλαμβάνει στο πλαίσιο της κεφαλαιακής ενίσχυσης. Το ταμείο ασκεί τα δικαιώματα - παράγραφος 2- με τους περιορισμούς που ορίζονται στην παράγραφο 3 στις παρακάτω περιπτώσεις. Τι λέει το 7α που ψηφίζεται σήμερα; «Το ταμείο ασκεί χωρίς περιορισμούς τα δικαιώματα ψήφου που αντιστοιχούν στις μετοχές». Παράγραφος 2: «Ασκεί τα δικαιώματα ψήφου με τους περιορισμούς που ορίζονται στην παράγραφο 3». Είναι επανάληψη πανομοιότυπης διατύπωσης του άρθρου 14! Δεύτερη μεγάλη επιτυχία η οποία ήδη έχει θεσμοθετηθεί από το 2014! [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω με τα εξής: Για την Επιτροπή Αξιολόγησης είπαν οι συνάδελφοί μου.
Παρακαλώ, κύριε Βορίδη, έχετε περάσει το χρόνο του Υπουργού.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Για την Επιτροπή Αξιολόγησης δεν θέλω να πω, γιατί αυτό ήταν επίσης μία κολοσσιαία επιτυχία! Το θυμάστε αυτό. Τότε, επί των «κακών», «προδοτικών» ημερών της κυβερνήσεως Σαμαρά τη διοίκηση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας τη διόριζε ο Υπουργός μέσα από την επιλογή συγκεκριμένων προσώπων, με κάποια κριτήρια, ενώ τώρα την ορίζει η επιτροπή αξιολόγησης - αυτό ψηφίζεται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό μας φέρατε να ψηφίσουμε - η οποία θα είναι εξαμελής, τρεις ξένοι εκπρόσωποι των θεσμών και τρεις δικοί μας.
Και ο Πρόεδρος.
Και ο Πρόεδρος στους ξένους. Μόλις εκχωρήσατε - για να είμαστε συνεννοημένοι - το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας στους ξένους και βεβαίως αντιστοίχως τους διορισμούς του ΤΧΣ στους ξένους και μέσω των διορισμών του ΤΧΣ προφανώς τους διορισμούς των τραπεζών στους ξένους! Είμαστε απολύτως συνεννοημένοι για το τι κάνουμε με αυτήν την παρέμβαση. Αυτό ήταν υπερήφανη διαπραγμάτευση! Ακόμα ένας μικρός, επώδυνος συμβιβασμός! Πάει και αυτό. Τι μας μένει να λύσουμε; Θέλω να μου πείτε τι θα κάνουμε με την εξεταστική. Είχαμε κάνει, αν θυμάστε - το είχατε ψηφίσει - μια εξεταστική για να ελέγξουμε τους όρους της δεύτερης ανακεφαλαιοποίησης. Θα το συνεχίσετε; Μη μας πείτε «όχι», γιατί είναι μέσα στη διατύπωση. Θα το συνεχίσετε; Γιατί αν είναι να το συνεχίσετε - είναι μια ιδέα - να βάλουμε και αυτήν μέσα. Να βάλουμε και την τρίτη ανακεφαλαιοποίηση μέσα και να κάνουμε εξεταστικές για να δούμε τι γίνεται. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω με μία φράση, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι προφανές ότι οποιοσδήποτε ισχυρισμός υπήρχε από πλευράς του ΣΥΡΙΖΑ για το τι μας φέρνει αυτήν την καινούργια ανακεφαλαιοποίηση, για τους όρους της, για οτιδήποτε, έχει καταρρεύσει. Δυστυχώς, η τραγική σας πολιτική, η απαράδεκτη στάση σας σε όλα τα επίπεδα, η συμπεριφορά σας όλο το πρώτο οκτάμηνο, μας οδήγησε σε αυτούς τους συμβιβασμούς που είναι όλοι δικοί σας, είναι αποτέλεσμα της ανικανότητάς σας και το χρεώνεστε εξ ολοκλήρου μαζί με τα 15 δισεκατομμύρια ευρώ που αχρείαστα φορτώνετε στον ελληνικό λαό! Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Βορίδη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα εννιά μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από την Παιδική Νομική Βιβλιοθήκη. Η Βουλή τούς καλωσορίζει.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Σε τι συνίσταται το προσωπικό, κύριε Μανιάτη;
Κύριε Πρόεδρε, ο κ. Τσακαλώτος…
Μόνο που θα σας παρακαλέσω να μη γίνει διαδοχή συζήτησης για να κρατήσω ίδιες αποστάσεις με τον κ. Θεοχάρη που διαμαρτυρόταν...
Δεν θα γίνει καθόλου. Ο κ. Τσακαλώτος στην προσπάθειά του αμήχανα να δικαιολογήσει και το ότι δεν συνεχίζουν την εξεταστική για τη δεύτερη ανακεφαλαιοποίηση προς την τρίτη ανακεφαλαιοποίηση και το γεγονός ότι δεσμεύθηκαν ότι θα κάνουν για το δεύτερο μνημόνιο εξεταστική - είχαμε πει από τότε, «ετοιμαστείτε γιατί έρχεται το τρίτο μνημόνιο Τσίπρα» το οποίο ήρθε νωρίτερα - προσπάθησε να δείξει το άλλο πρόσωπο του Ιανού…
Το προσωπικό ποιο είναι;
…το πρόσωπο μιας παράταξης και μιας κυβέρνησης που ερωτοτροπεί προς τη σοσιαλδημοκρατία.
Το προσωπικό ποιο είναι;
Αυτό δεν είναι προσωπικό!
Το προσωπικό, κύριε Μανιάτη. Βλέπετε ότι διαμαρτύρονται κι άλλοι Βουλευτές. Ολοκληρώστε.
Θέλω, λοιπόν, μιας και έκανε αναφορά στο πρόσωπό μου, να τον ενημερώσω για τα ακόλουθα και ας ακούσουν και οι κύριοι συνάδελφοι: Όσον αφορά την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, χάσατε σκηνές του έργου, κύριε Υπουργέ. Το τελευταίο δεκαπενθήμερο συναντηθήκαμε εκπρόσωποι είκοσι σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων που πιστεύουμε στην ιδιωτική πρωτοβουλία - γι' αυτό δεν μπορούμε να σας πούμε «welcome to the club», λυπάμαι, και δεν πρόκειται, όπως σας έχουμε πει, ούτε ως λαθρεπιβάτης να επιβιβαστείτε - και για τον τραπεζικό τομέα ξεκαθαρίσαμε το εξής: Τέρμα πια οι μοχλεύσεις επί σαράντα. Αυτά, όμως, προϋποθέτουν στήριξη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας για κυκλική οικονομία και θέσεις εργασίας, αυτά που εσείς, δυστυχώς, ακόμα δεν έχετε χωνέψει ότι είναι η μοναδική διέξοδος της χώρας για την ανάπτυξη.
Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Κύριε Θεοχάρη, παρακαλώ.
Παραβίασε τον Κανονισμό πάντως, κύριε Πρόεδρε. Κι εσείς το ανεχθήκατε.
Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι.
Κύριε Πρόεδρε, μόνο εμάς διακόπτετε. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας μίλησε δέκα λεπτά παραπάνω.
Παρακαλώ. Οι Βουλευτές διαμαρτύρονται - και δικαίως - ότι το προσωπικό δεν είναι προσωπικό. Και πράγματι δεν είναι προσωπικό. Αν θέλει να πει αυτά που είπε ο κ. Μανιάτης η Δημοκρατική Συμπαράταξη, θα τα πει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Προσωπικό δεν είναι. Επί προσωπικού, λοιπόν, δε ξαναδίνω τον λόγο εφόσον δεν είναι προσωπικό.
Ο κύριος Υπουργός είπε ότι δεν τον ακούω. Είναι προσωπικό.
Κύριε Θεοχάρη, με συγχωρείτε. Βλέπετε τις αντιδράσεις των Βουλευτών.
Είπε ότι μίλησε στην επιτροπή και δεν τον άκουσα. Δώστε μου 30 δευτερόλεπτα.
Από εδώ και πέρα θα λέω ότι με ακούει με θρησκευτική ευλάβεια για να τελειώσει το θέμα.
Ορίστε. Ο Υπουργός επανόρθωσε. Σας παρακαλώ. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Λοβέρδος έχει τον λόγο για δέκα λεπτά.
Χάλασε η συμφωνία μας να μιλήσουν οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι. Λέω στον Υπουργό Οικονομικών και συναφών θεμάτων ότι η συμφωνία μας ήταν να μιλήσει ένας Βουλευτής από κάθε κόμμα πριν πάρει τον λόγο ο Υπουργός και μετά εμείς. Γι' αυτό στους συναδέλφους που δεν πήραν τον λόγο μέχρις ώρας ζητώ συγγνώμη. Και θα το κάνω κάθε φορά, γιατί ειδικά οι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, που είναι και οι περισσότεροι, μένουν πολλές φορές αδικημένοι. Σε όλες τις συζητήσεις για τα μεγάλα θέματα μετά τις 20 Σεπτεμβρίου έχουμε τέτοια παράπονα. Δεν θέλω να εκλαμβάνετε εμένα ως αίτιο. Ο κ. Κουτσούκος ήταν να μιλήσει, τον είχε εκφωνήσει το Προεδρείο και δεν μίλησε. Αυτά τώρα είναι τα διαδικαστικά…
Συγγνώμη, δεν το ήξερα...
Όχι, δεν τον είχαμε εκφωνήσει.
Δεν το λέω για μένα, γιατί εγώ θα πάρω τον λόγο. Το λέω όμως…
Κύριε Λοβέρδο, εφαρμόζω τον Κανονισμό. Δεν είχα εκφωνήσει τον κ. Κουτσούκο.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, προσπαθούμε να έχουμε μια υποδειγματική κοινοβουλευτική συμπεριφορά. Να αντιπολιτευόμαστε με μεγάλη ένταση εκεί που εκτιμούμε πως πρέπει, να είμαστε κριτικοί εκεί που νομίζουμε ότι το θέμα είναι άξιο κριτικής, αλλά σε ένα δεύτερο επίπεδο, και στα διαδικαστικά θέματα να βοηθάμε την χώρα. Πώς εκλαμβάνεται η βοήθεια προς τη χώρα; Με βάση τα αιτήματα που προκύπτουν από την ατζέντα της Κυβέρνησης. Χθες ο κ. Μανιάτης είπε ότι είναι απαράδεκτο το κατεπείγον. Σταματήσαμε εκεί. Σήμερα το πρωί προ της διαδικασίας με τον κ. Κακλαμάνη εδώ, δεν κλέψαμε κανένα δίωρο από τη συνεδρίαση, προβάλλοντας ζητήματα διαδικασίας. Συμφωνήσαμε να τα βάλουμε στις ομιλίες μας. Το έβαλε ο συνάδελφος, το βάζω κι εγώ. Όμως, στο πλαίσιο αυτής της πολύ λογικής και κοινοβουλευτικά άρτιας παρέμβασής μας, θέλουμε να σας πούμε, συνάδελφοι της Κυβέρνησης - όσοι από σας είσαστε Βουλευτές - ότι το έχετε παρακάνει. Το έχετε παρακάνει με τα κατεπείγοντα και τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου! Δεν είμαι έτοιμος σήμερα για τα κατεπείγοντα. Παρακάλεσα το Προεδρείο πριν από λίγες μέρες να ενημερωθεί από την Κυβέρνηση ποιες πράξεις νομοθετικού περιεχομένου θα έρθουν εδώ προς κύρωση, για να μην υπάρχουν θέματα εκπροθέσμου και να μπαίνει στη Διάσκεψη των Προέδρων θέμα επείγοντος ή κατεπείγοντος, που μας έτυχε αυτό. Το Προεδρείο είπε «ναι», το άκουσε ως καλό, αλλά το αγνόησε. Έφερα, λοιπόν εγώ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μια καταγραφή των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου από τον Οκτώβριο του 2009, που ανέλαβε η κυβέρνηση Παπανδρέου έως σήμερα. Κύριε Τσακαλώτο, σας ενημερώνω ότι είστε δευτεραθλητής, εσείς και ο κ. Βαρουφάκης. Η Κυβέρνηση Τσίπρα, ούτε καν σε εννέα μήνες καλά - καλά, είναι δεύτερη στον αριθμό πράξεων νομοθετικού περιεχομένου από το 2009 και μετά. Κι επειδή μπορεί κάποιος να αμφιβάλλει, εγώ καταθέτω στα Πρακτικά τις στατιστικές. Είναι πάρα πολύ απλό να το επαληθεύσει κανείς από το ΦΕΚ. Από το ΦΕΚ τα πήραμε όλα αυτά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ανδρέας Λοβέρδος καταθέτει για τα Πρακτικά τις προαναφερθείσες στατιστικές, οι οποίες βρίσκονται στο Αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Είστε η Κυβέρνηση που έκανε τις περισσότερες στον λιγότερο χρόνο. Η κυβέρνηση Σαμαρά είχε περισσότερες, μα κάθισε δυόμισι χρόνια. Κι αν πάρετε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, Υπουργό Οικονομικών με Υπουργό Οικονομικών, ο Παπακωνσταντίνου, ο Σαχινίδης, ο Βενιζέλος ήταν «μαθητές» σας. Έχετε δεκατέσσερις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου σε ούτε καν εννέα μήνες. Και επειδή δεν ξεχνάμε τον Λαφαζάνη…
Και μας λείπει.
Μας λείπει κιόλας. Εγώ μπήκα μαζί του στη Βουλή το 2000. Εμένα μου λείπει, προσωπικά. Όμως, δεν θα ξεχάσω που σε κάθε δικιά μας, έστω κι επείγουσα, παρέμβαση, μιλούσε για πραξικόπημα, λες κι ήμασταν χουντικοί. Τώρα, συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, πώς σας φαίνονται αυτά; Σας αρέσουν αυτά; Και σήμερα είμαστε εδώ με κατεπείγουσα διαδικασία. Δηλαδή, για ένα πάρα πολύ σοβαρό θέμα, που με πολλή σοβαρότητα κι εμείς το αντιμετωπίζουμε, δεν έχουμε χρόνο να μιλήσουμε. Και κάποιοι από δω χειροκρότησαν τον κ. Κακλαμάνη το πρωί, όταν προέβλεψε νωρίτερη λήξη της συνεδρίασης. Γιατί; Είναι ένα από τα μεγαλύτερα θέματα. Με όποιον μικρό, μεσαίο, μεγάλο, επιχειρηματία αν μιλήσεις, θα σου πει: «Τι θα γίνει με τις τράπεζες;». Δηλαδή τις τράπεζες, που για σας ήταν όργανο στα χέρια περίπου εγκληματιών, και αφού πέντε χρόνια κάνατε ό,τι χειρότερο μπορούσατε να κάνετε, τώρα τις βρίσκετε κι εσείς ως πνεύμονα της εθνικής οικονομίας, του πολίτη και της οικονομίας ως συνόλου. Είναι και ορισμένοι Υπουργοί που όταν τους ασκείται η κριτική για την αναντιστοιχία δηλωνόμενων στόχων με πραγματοποιούμενους στόχους - το χθες με το σήμερα, δηλαδή - γελάνε με μια συγκατάβαση και σου λένε, «έλα μωρέ!». Το «έλα μωρέ», όμως, κατά το τρίτο μνημόνιο κάνει 86.000.000.000 ευρώ και τη Δευτέρα θα αρχίσουμε να μαθαίνουμε πόσο κάνει ακριβώς και η τρίτη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών που δεν χρειαζόταν να γίνει. Ο κ. Μανιάτης το κάλυψε το θέμα. Δεν έχω χρόνο. Επικαλούμαι, όμως, τον αριθμό που δόθηκε. Στις 31-12-2014 η χρηματιστηριακή αξία των μετοχών των τραπεζών μας ήταν στα 19.500.000.000 ευρώ και τώρα είναι στα 4,7 δισεκατομμύρια ευρώ, κύριε Μανιάτη, αν τα λέω καλά, όπως ακριβώς τα είπατε.
Σήμερα ακόμη χειρότερα.
Λέμε για χθες το βράδυ που κάναμε τους υπολογισμούς και είχαμε την επίσημη ενημέρωση. Μιας και τίθενται και θέματα που ξύνουν την πρόσφατη μνήμη - απώλεια προσφάτου μνήμης μην σας πω ποιος παθαίνει, εμείς δεν πάθαμε - εκείνα τα 11,2 δισεκατομμύρια που δεν ήθελε ο Βαρουφάκης, τι έγιναν; Χαθήκαν. Ο Βαρουφάκης, όμως, δεν χάθηκε. Εδώ είναι. Ευθύνες δεν έχει; Τα 11,2 δισεκατομμύρια δεν τα χρειαζόταν. Ευθύνες δεν έχει, που δεν τα χρειαζόταν και τα χρειαζόμαστε τώρα; Κύριε Τσακαλώτε, σας άκουσα να λέτε στην ομιλία σας πριν από λίγο: «Καλά τώρα, για όλα τα κακά ο Βαρουφάκης, φταίει;» Εσείς ήσασταν ο πρώτος που του ασκήσατε κριτική, όταν αναλάβατε, για διαπραγμάτευση που δεν έγινε σωστά. Δεν περίμενα, λοιπόν, ότι θα κάνατε τέτοια αναφορά. Όμως, σε όλα τα μέσα ενημέρωσης και στα social media - προνομιακό σας κάποτε χώρο - αυτά είναι καταγεγραμμένα. Είστε ο πρώτος που με έναν τρόπο λεπτό, είναι η αλήθεια, ασκήσατε κριτική στον Γιάνη Βαρουφάκη για όσα έκανε. Εμείς, δηλαδή, τι θα έπρεπε να κάνουμε; Θα έπρεπε να του πετάμε ροδοπέταλα και να τον χειροκροτάμε; Τη βούλιαξε τη χώρα με τα περίφημα παιχνίδια του. Τη βούλιαξε τη χώρα! Ο «ΣΥΡΙΖΑ ΙΙ», ο μετά την 20η Σεπτεμβρίου, είναι άλλο πράγμα από εκείνο του «ΣΥΡΙΖΑ Ι» που ξεκίνησε τη διαχείριση της κρίσης, όταν ανέλαβε τον Φεβρουάριο. Αυτά, όμως, είναι πολιτική. Στα θέματα πολιτικών ευθυνών που η Βουλή αντιμετωπίζει και εξετάζει αυτός ο Υπουργός Οικονομικών, όλα καλά τα έκανε, κυρίες και κύριοι; Μιας και μιλάμε για το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, τα 11,2 δισεκατομμύρια που δεν ήθελε, καλώς δεν τα ήθελε; Και μιας και λέμε για τις ευθύνες του Βαρουφάκη, τι γίνεται με την εξεταστική; Τι γίνεται με την εξεταστική; Είχα τη μεγάλη εμπειρία, τη φοβερή εμπειρία - κωμωδία ήταν συνάδελφοι - να συμμετέχω στις εργασίες της ως εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ. Τώρα, ως εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ Δημοκρατική Συμπαράταξη απευθύνομαι σε όλες τις δυνάμεις του Κοινοβουλίου και λέω: Ξεκινήσαμε κάτι. Στα θέματά του εμείς λέγαμε να μπουν όλα τα μνημόνια και το τρίτο. Η Πλειοψηφία, συνάδελφοι, έλεγε: «Όχι, να μπει μόνο το πρώτο». Και από πότε; Από το 2009. Όχι τα αίτια που φτάσαμε στην κρίση. Αυτά να μην τα δούμε. Να δούμε την αντιμετώπιση της κρίσης. Εμείς λέγαμε και το δεύτερο και το τρίτο. Λέγατε, «Ναι, τα μνημόνια» - σταματάγατε στο δεύτερο - και το PSI και τη δεύτερη ανακεφαλαιοποίηση. Όχι, όμως, το τρίτο λέγατε, γιατί δεν θα γίνει τρίτο. Βλέπω τώρα στην Αίθουσα εκπροσώπους της Πλειοψηφίας στην τότε εξεταστική επιτροπή. Είπε ο Πρόεδρος της Βουλής, ο κ. Βούτσης, ότι το Προεδρείο της Βουλής - και εσείς, κύριε Πρόεδρε και οι άλλοι συνάδελφοί σας - θα εξετάσει τις εκκρεμότητες από την περασμένη περίοδο της Βουλής. Αυτή η εκκρεμότητα, αν την εξετάσετε, εμείς θέλουμε να πάψει να είναι εκκρεμότητα. Θέλουμε να συνεχιστεί η λειτουργία της εξεταστικής επιτροπής - και το καταθέτουμε εδώ σήμερα - ακόμη και αν δεν δεχτείτε το έντιμο, να προσθέσετε στο θεματολόγιο της εξεταστικής επιτροπής και το τρίτο μνημόνιο. Διαβάζω την πρώτη σελίδα της εισηγητικής έκθεσης και του πρώτου άρθρου το σκεπτικό. Μεταχειριζόμενος έναν όρο που έμαθα από τους δικούς σας ανθρώπους στα social media, σας λέω ότι πολύ «φιλελέδες» έχετε γίνει. Αυτά, δηλαδή, τα οποία γράφετε, δεν θα τολμούσατε να τα πείτε πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου, αλλά και του Σεπτεμβρίου. Τώρα μας μιλάτε για τους σκοπούς του ΤΧΣ, ποίου όργανο ήταν. Ας θυμηθείτε τι λέγατε. Συνάδελφοι, οπαδοί εσείς του συνεργατισμού και του συνεταιρισμού, ακόμα και την έννοια του συνεταιρισμού στις συνεταιριστικές τράπεζες την καταργείτε, αφού δίνετε τη λογική και στις τράπεζες αυτές των υπολοίπων τραπεζών, δηλαδή ο κάθε μέτοχος να ψηφίζει ανάλογα με την επένδυση που έχει κάνει. Είστε άλλοι! Δεν είστε, όμως, αυτοί που ο καιρός έχει ανάγκη. Γιατί, πλάι σε αυτές τις απόπειρες νεοφιλελευθερισμού που η ζωή επιβάλλει να κάνετε, είστε κρατιστές, είστε οπαδοί μιας διοίκησης που αυξάνει τις υπογραφές της, αντί να τις μειώνει - είχαμε σχέδιο νόμου χθες το πρωί και τα είδαμε αυτά στα θέματα της ενέργειας - είστε σε άλλα θέματα υπέρ της πρόσθεσης, δήθεν, εγγυήσεων, που τελικά αυξάνουν τη γραφειοκρατία. Κι επειδή αναρωτιέστε, εμείς επικαλούμαστε και τον κ. Μιχελή, τον Δήμαρχο του ΣΥΡΙΖΑ - αναντάμ παπαντάμ, όχι εκ μεταγραφής, όχι πρώην ΠΑΣΟΚ, ο οποίος ανένηψε, είδε το φως της πλειοψηφίας δηλαδή και της μελλοντικής εξουσίας, αλλά ένας του ΣΥΡΙΖΑ - που αν θυμάστε, κάπου τον προορίζατε για την Εθνική Τράπεζα και σας τον έκοψε η αξιολόγηση, η τρόικα. Σας τον κόψανε. Έγινε, λοιπόν, ο κ. Μιχελής επικεφαλής του ΤΧΣ, αν δεν κάνω λάθος, και η εκτίμησή του προ του δημοψηφίσματος - ο κ. Μανιάτης το ανέφερε στην ομιλία του - ήταν ότι οι τράπεζες δεν έχουν ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης, ότι είναι οι τράπεζες, που έχει ανάγκη η οικονομία. Τον Ιούνιο αυτά, αγαπητές και αγαπητοί, διά στόματος Μιχελή! Ούτε ΠΑΣΟΚ ούτε κανενός. Διά στόματος Μιχελή! Ήρθε μετά ο ορυμαγδός των εξελίξεων, που προκάλεσε η πολιτική σας αμηχανία, που οδήγησε στο δημοψήφισμα, και ήρθε και η καταστροφή του τραπεζικού συστήματος. Και λέτε - και μάλιστα το λέτε, κύριε Υπουργέ των Οικονομικών, όταν μιλάτε για τράπεζες, δεν το λέτε όταν μιλάτε για χώρες, που εκεί η μπάλα χάνεται - και είναι και επιχείρημα των Βουλευτών σας στα κανάλια: «Είναι δυνατόν σε επτά, σε οκτώ, σε εννιά μήνες να έγιναν τέτοιες καταστροφές, ενώ τα προηγούμενα χρόνια όλα πήγαιναν καλά;». Το ύφος σας είναι και σκωπτικό, είναι και ειρωνικό, είναι και περιπαικτικό, είναι και βαθιά πολιτικό, γιατί θέλετε να συσκοτίσετε την πραγματικότητα και να κοροϊδέψετε τον κόσμο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] «Bad business», κύριε Υπουργέ. Μια εβδομάδα καταστρέφει μια επιχείρηση. Υπάρχουν στην Κυβέρνηση - και ευτυχώς - επιχειρηματίες να σας το πούνε αυτό. Μια εβδομάδα καθυστερήσεων καταστρέφει μια επιχείρηση. Για φανταστείτε μια επιχείρηση επί δεκαπέντε μέρες να κατεβάσει τα μολύβια, να μην κάνει τίποτε. Για φανταστείτε να μην πληρώνει τους εργαζομένους της. Για φανταστείτε να μην πληρώνει τους πιστωτές της. Για φανταστείτε όλη την ημέρα ο γενικός διευθυντής της να λέει στους μετόχους ότι «το θέμα είναι πολιτικό» και «τώρα μην κοιτάτε που δεν πουλάμε, αλλάζουμε τους συσχετισμούς στην Ευρώπη». Μη σας χαλάσουμε το χατίρι. Να τους αλλάξετε. Ο Γιούνκερ, πάντως, σας λέει ότι με την αλλαγή των συσχετισμών φέρατε τρίτο, χειρότερο πρόγραμμα από αυτό που σας πρότεινε. Λέτε, λοιπόν, εσείς, ο Υπουργός Οικονομικών, που δεν έχετε μόνο την ευθύνη του κρατικού προϋπολογισμού, αλλά έχετε την ευθύνη της λειτουργίας της συνολικής οικονομίας, τι είναι εννιά μήνες; Εννιά μήνες είναι καταστροφή! Σας λέγαμε προ των εκλογών ότι αρκούν πέντε μέρες για να καταστραφεί ό,τι χτίστηκε. Και όσοι από εσάς είναι σε υπουργικά έδρανα, αυτήν την περίοδο τώρα, που υπάρχει περισσότερο μυαλό, σίγουρα το βλέπετε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, μιλάω με ένα κουδούνι. Σταματήστε το. Ολοκληρώνω και κατεβαίνω.
Αφού τελείωσε ο χρόνος σας.
Συνοπτικές διαδικασίες, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Κατεπείγον δεν θέλατε; Αφαιρέστε μας και τον λόγο!
Κύριε Λοβέρδο, το είπα και στον κ. Βορίδη, - μιλάτε ακριβώς τον ίδιο χρόνο - μιλάτε παραπάνω από τον Υπουργό.
Μπορείτε να μου δώσετε λίγο χρόνο; Όμως, μη βαράτε το κουδούνι συνέχεια. Είναι πολύ ενοχλητικό.
Πόσο θέλετε; Έχετε ένα λεπτό.
Κλείνω, λοιπόν, λέγοντας ότι δεν μπορεί να αναρωτιέστε - μόνο αν το κάνετε μεταξύ ανθρώπων που δεν ξέρουν, εκεί θα σας πουν ότι είναι λογικοφανές το επιχείρημα - για το αν σε εννιά μήνες φταίει μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς που ασκήσαμε εξουσία, ασκήσαμε έργο διακυβέρνησης εν μέσω κρίσης, μάθαμε πολύ καλά ότι ούτε ελεύθερο χρόνο έχουμε ούτε είμαστε σε θέση πέντε μέρες να λείπουμε ούτε να αφήσουμε αυτή τη διοίκηση, την κακή διοίκηση του ελληνικού κράτους, που διακόσια χρόνια έτσι είναι, κύριοι Υπουργοί. Δεν την χαλάσατε εσείς. Διακόσια χρόνια έχει την ίδια κακοδαιμονία. Διαβάστε, συνάδελφοι, τα αίτια της κρίσης και της πτώχευσης του 1932, των πτωχεύσεων του 19ου αιώνα. Θα βρείτε δύο θέματα, που και τώρα τα ίδια είναι: Φορολογικό σύστημα και αδυναμία του κράτους. Όταν πρέπει να διοικήσεις αυτήν την κακώς λειτουργούσα μηχανή, πρέπει να είσαι από πάνω. Τα θέματα είναι πολιτικά και το να κάνουμε γενικότερα και ένα συνέδριο και μια συνδιάσκεψη είναι θέματα για άλλες εποχές. Εδώ χρειάζεται συνεπής πολιτική παρουσία. Και αυτή τη συνεπή παρουσία όχι μόνο δεν την είχατε, αλλά είχατε και στραβή πολιτική. Τώρα πάτε να τα ισιώσετε με ένα κράμα - ξαναλέω - νεοφιλελευθερισμού και άσχετου κρατισμού, των παλιών θεσμικών εγγυήσεων που τελικά προσέθεταν γραφειοκρατία και διαφθορά και όχι γρηγοράδα, όπως η οικονομία απαιτεί. Εμείς θα ψηφίσουμε. Την ομιλία μου θα την κάνω στη δευτερολογία και στην τριτολογία - εάν έχω χρόνο - επί του θέματος και επί ειδικών θεμάτων των διατάξεων. Διαβάστε την παράγραφο 4 του άρθρου 1, για να μπορούμε να έχουμε και ένα κοινό πεδίο συζήτησης αργότερα. Θα ψηφίσουμε επί της αρχής, με την υποχρέωση της ευθύνης που νιώθουμε πως έχουμε - και έχουμε - απέναντι στους καταθέτες και στις επιχειρήσεις. Ισχυρές κεφαλαιακώς τράπεζες είναι το θεμέλιο - το λέγαμε πάντα εμείς αυτό, δεν αναντιστοιχούμε με το παρελθόν μας - για τη σταθερότητα της οικονομίας. Δεν αρκεί, όμως, αυτό αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι της Πλειοψηφίας που συναντιόμαστε στα μέσα ενημέρωσης και μας το προβάλλετε ως πανάκεια. Είναι απαραίτητο, είναι θεμέλιος λίθος. Δεν αρκεί, όμως, αυτό για να έρθει η ανάπτυξη. Πρέπει να αποκατασταθεί στο τραπεζικό σύστημα και η εμπιστοσύνη και η οικονομική ασφάλεια, για να επιστρέψουν οι καταθέσεις και τουλάχιστον από την πλευρά των τραπεζών, η δουλειά να γίνεται όπως η οικονομία, οι πολίτες, το επίπεδο της ανεργίας, της ύφεσης απαιτούν. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Λοβέρδο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Μετά τις δύο τελευταίες ομιλίες ήθελα να κάνω μια διευκρίνιση τουλάχιστον για τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες, που όταν ο Κύριός μας μοίραζε το γονίδιο του χιούμορ, αυτοί κρατούσαν ομπρέλα. Όταν είπα ότι ο Σάμιουελ Τζόνσον είχε πει ότι το τελευταίο καταφύγιο του μπαγαπόντη είναι ο πατριωτισμός - και για εσάς είναι ο κ. Βαρουφάκης - είναι προφανές ότι εννοούσα πως σε λίγο, έτσι όπως πάτε μερικοί και μερικές, θα μας πείτε ότι ο κ. Βαρουφάκης φταίει που η Εθνική Ελλάδος έχασε δύο φορές εντός και εκτός, από τα νησιά Φερόε, και ότι ο κ. Βαρουφάκης φταίει που είχαμε το πιο βροχερό έτος εδώ και δεκαπέντε χρόνια! Είναι προφανές πως εννοούσα ότι κρύβετε πίσω απ' αυτό τις μεγάλες ευθύνες σας για την οικονομία. Και αυτές οι ευθύνες έχουν καταγραφεί σχεδόν σε όλα τα βιβλία, σε όλα τα άρθρα, σε όλη την επιστημονική κοινότητα. Η διακυβέρνηση 2010-2015 ήταν μια πολύ μεγάλη αποτυχία, με πολύ μεγάλα λάθη, τα οποία μπορούσατε να είχατε αποφύγει, ακόμα και με τη δική σας ιδεολογία. Τέλος, ειδικά για τον κ. Βορίδη - που όμως είμαι σίγουρος ότι θα απαντήσει ο κ. Σταθάκης - και μετά απ' αυτά που άκουσα, σχετικά με το πόσες φορές μίλησε για ξένους που κάνουν αυτό, για ξένους που παίρνουν εκείνο, ξένους που παίρνουν το άλλο, θέλω να πω ότι ισχύει γι' αυτόν αυτό που είπε ο Σάμιουελ Τζόνσον, ότι το τελευταίο καταφύγιο του κάθε μπαγαπόντη - με την καλή έννοια όμως - είναι ο πατριωτισμός. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ κι εγώ. Τον λόγο έχει ο Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, κ. Κουτσούμπας.
Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ, όχι της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Εντάξει, δεν είναι τίποτα!
Ο επίσημος τίτλος είναι αυτός. Εγώ αναγνωρίζω και το Πρόεδρος. Λέω: πέραν αυτού.
Δεν υπάρχει πρόβλημα, εντάξει!
Ευχαριστώ πολύ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Ποταμιού]] Ορίστε, κύριε Κουτσούμπα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι της Κυβέρνησης, έχετε ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Τόσο με τις διαδικασίες, όσο και με την ουσία του νομοσχεδίου διεκδικείτε επάξια τον τίτλο του πιο αδίστακτου υπηρέτη της άρχουσας τάξης των καπιταλιστών, που το πάλαι ποτέ στα λόγια τουλάχιστον την καταγγέλλατε. Νομοθετείτε με κατεπείγουσες διαδικασίες, με στόχο να εμποδίσετε κάθε αγωνιστική παρέμβαση του λαού απέναντι στη μεγάλη επίθεση που επιδιώκετε και την οποία κλιμακώνετε. Εμποδίζετε κάθε ουσιαστική συζήτηση και αντιπαράθεση, καταργείτε στην πράξη το δικαίωμα της ενημέρωσης του λαού. Δεν υπάρχει κανένα απρόβλεπτο γεγονός που να δικαιολογεί αυτήν την κατεπείγουσα διαδικασία. Το νομοσχέδιό σας προωθεί την υλοποίηση των κατευθύνσεων που αποφασίστηκαν ήδη τον Αύγουστο και το χρονοδιάγραμμα ήταν απολύτως γνωστό. Αυτές τις κατεπείγουσες διαδικασίες καταγγέλλατε συνέχεια ως πραξικόπημα, μέχρι να γίνετε εσείς Κυβέρνηση. Η μόνη προσφορά σας στον λαό είναι ότι αντικειμενικά βοηθάτε και τον πιο ανυποψίαστο σήμερα συμπολίτη μας να αντιληφθεί ποια ταξικά συμφέροντα υπηρετεί η λειτουργία του σημερινού Κοινοβουλίου της Κυβέρνησής σας. Προκαλείτε, επίσης, και κοροϊδεύετε ταυτόχρονα, όταν λέτε ότι η νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών γίνεται με γνώμονα το συμφέρον του λαού μας. Αλήθεια, μήπως τάχα προωθείτε αυστηρούς όρους για την προστασία της λαϊκής οικογένειας που έχει φορτωθεί κόκκινα δάνεια και δεν μπορεί να τα αποπληρώσει; Περιλαμβάνει το νομοσχέδιό σας μέτρα και δικλίδες, για να προστατέψει τους εργαζόμενους στον τραπεζικό κλάδο από απολύσεις, από μειώσεις μισθών το επόμενο διάστημα; Τίποτε απ' όλα αυτά δεν περιλαμβάνει. Κινείται στην ίδια αντιλαϊκή κατεύθυνση των προηγούμενων ανακεφαλαιοποιήσεων που υλοποίησαν οι κυβερνήσεις τότε της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Άλλωστε, γι' αυτό μάλλον σας στηρίζουν και σήμερα. Αξιοποιεί το φόβητρο του κουρέματος των καταθέσεων, για να φορτώσει νέα βάρη στις πλάτες του λαού, για να πληρώσει ο λαός τις συνέπειες που είχαν οι τραπεζικοί όμιλοι από την αύξηση των κόκκινων επιχειρηματικών δανείων και από τη φυγή κεφαλαίων και καταθέσεων στο εξωτερικό σε συνθήκες κρίσης. Η αύξηση των κόκκινων επιχειρηματικών δανείων ήταν θεαματική την περίοδο 2010-2015. Στα τέλη του 2014 σε φάση καθυστέρησης αποπληρωμής ήταν περίπου το 40% των επιχειρηματικών δανείων, ξεπερνώντας σε ύψος τα 40 δισεκατομμύρια ευρώ. Την ίδια περίοδο όμως, στην περίοδο της κρίσης δηλαδή, τα εγχώρια κεφάλαια που είναι τοποθετημένα στο εξωτερικό ξεπερνούν τα 140 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτός είναι ο καπιταλισμός της ελεύθερης αγοράς, της ελεύθερης κίνησης κεφαλαίων, των επενδύσεων, που λέμε εμείς, με γνώμονα το μεγαλύτερο ποσοστό κέρδους. Η νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, που προωθείται σήμερα σε βάρος των φορολογούμενων, δεν υπηρετεί μόνο τα συμφέροντα των τραπεζικών ομίλων, αλλά συνολικά του μονοπωλιακού κεφαλαίου στη χώρα μας. Ο λαός υποχρεώνεται σε νέα αφαίμαξη, για να στηριχθεί η λειτουργία της καπιταλιστικής οικονομίας. Προκαλείτε, κύριοι της Κυβέρνησης, με όσα λέτε αυτές τις ημέρες. Πιστεύετε ότι μπορεί κανείς να ξεχάσει τόσο γρήγορα τι λέγατε όταν καταψηφίζατε όλες τις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις; Ο σημερινός Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης εξηγούσε γιατί αποτελεί σκάνδαλο, οι τράπεζες να μένουν στα χέρια των ιδιωτών, τότε, ενώ σώζονται με κρατικό χρήμα και παράλληλα δεν μπορούν να εγγυηθούν ούτε καν τις καταθέσεις για τις οποίες εγγυάται το κράτος. Ο σημερινός Πρωθυπουργός, ο κ. Τσίπρας, δήλωνε ότι όσες τράπεζες ανακεφαλαιοποιηθούν με κρατικούς πόρους πρέπει να τεθούν υπό κρατική ιδιοκτησία και κοινωνικό έλεγχο. Εμείς, και τότε και τώρα, εξηγούσαμε ότι η υπόσχεση για τραπεζικό κεφάλαιο προς όφελος του λαού μέσα στον καπιταλισμό αποτελεί το πιο σύντομο ανέκδοτο, στην καλύτερη περίπτωση. Όποια μετοχική σύνθεση και αν έχει μια τράπεζα στο πλαίσιο αυτών των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής θα λειτουργεί με γνώμονα την κερδοφορία της. Όμως, εσείς, μέσα σε αυτό το σίριαλ πολιτικής εξαπάτησης, τι έρχεστε, αλήθεια, να εισηγηθείτε σήμερα; Ποιες είναι οι ριζοσπαστικές αλλαγές που προωθείτε τώρα; Είστε περήφανοι γιατί διασφαλίσατε ακόμα πιο ενεργό ρόλο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όσον αφορά στη διακυβέρνηση του εγχώριου τραπεζικού συστήματος; Δεν ντρέπεστε καθόλου, όταν μετά απ' όσα δημαγωγικά λέγατε όλα αυτά τα χρόνια, τώρα δηλώνετε χαμηλόφωνα ότι πρέπει να βρούμε ένα σημείο ισορροπίας μεταξύ της συμμετοχής του κράτους και της προσέλκυσης νέων ιδιωτικών επενδύσεων στις τράπεζες; Αποτελεί, αλήθεια, αριστερή πολιτική η προσπάθειά σας να διαπραγματευτείτε με τους νυν και τους υποψήφιους επόμενους, είτε ντόπιους είτε ξένους μετόχους τα μερίδιά τους την επόμενη ημέρα στις ελληνικές τράπεζες; Δεν ντρέπεστε καθόλου όταν δηλώνετε ότι πρώτα θα ψηφίσει η Βουλή και μετά θα διαμορφώσετε με υπουργική απόφαση τον τρόπο ανακεφαλαιοποίησης, δηλαδή την αναλογία, την κατανομή της συμμετοχής του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, μεταξύ των κοινών μετοχών και των Cocos, των υπό αίρεση μετατρέψιμων ομολογιών; Με ποιο δικαίωμα νομοθετείτε ότι το Ταμείο μπορεί να παραιτείται των δικαιωμάτων του σε περιπτώσεις αύξησης μετοχικού κεφαλαίου ή έκδοσης υπό αίρεση μετατρέψιμων ομολογιών; Το τερατούργημα, αυτό το οποίο εισηγείστε σήμερα, μπορεί πραγματικά να χρησιμεύσει ως μάθημα για τον ταξικό ρόλο που παίζει το αστικό κράτος, το σημερινό κράτος, στην καπιταλιστική οικονομία. Η στάση σας αποκαλύπτει και τι θα γίνει στη συνέχεια, βέβαια. Εξηγεί, επίσης, γιατί υπάρχει έντονο ενδιαφέρον των αμερικάνικων funds, των ευκαιριακών κερδοσκοπικών κεφαλαίων, δηλαδή, για την εξαγορά κόκκινων επιχειρηματικών δανείων και προβληματικών εισηγμένων εταιρειών. Στην πραγματικότητα, προωθείτε αποφασιστικά, χωρίς ταλαντεύσεις, τις κατευθύνσεις που έχετε ήδη ψηφίσει με τα προηγούμενα προαπαιτούμενα και το πλαίσιο βέβαια του τρίτου μνημονίου. Έχετε ήδη δεσμευθεί ότι η επιστροφή των εγχώριων τραπεζών στον ιδιωτικό τομέα θα γίνει αμέσως μόλις το επιτρέψουν οι αντικειμενικές συνθήκες. Με βάση την ίδια κατεύθυνση, επιταχύνετε την παράδοση των συνεταιριστικών τραπεζών στους μεγάλους ομίλους και την απώλεια του ελέγχου της Τράπεζας Αττικής από το ΤΣΜΕΔΕ. Εμείς δεν είχαμε αυταπάτες ότι μπορούν να υπάρξουν φιλολαϊκές, συνεταιριστικές οάσεις σε αυτή την καπιταλιστική έρημο που ζούμε. Είχαμε έγκαιρα αντιταχθεί στη δήθεν σωτήρια λύση του ασφαλιστικού ταμείου σε ρόλο τραπεζίτη. Όμως, τώρα, δεν είναι ώρα απλής διαπίστωσης ή επαλήθευσης των προβλέψεων των δικών μας ή οποιουδήποτε. Είναι ώρα μάχης απέναντι στην επίθεση που εξαπολύεται κυρίως στους μισθωτούς, σε αυτοαπασχολούμενους, σε φτωχούς αγρότες. Είναι ώρα να αποκαλυφθεί το νέο παραμύθι, με το οποίο προσπαθείτε να αποσπάσετε την υποταγή του λαού, αυτό που λέμε κοινωνική συναίνεση, ταξική συνεργασία. Η προσπάθειά σας να κάνετε το άσπρο μαύρο δεν αντέχει ούτε αξίζει άλλωστε και σοβαρής κριτικής, εδώ που τα λέμε. Στο μόνο πράγμα που λέτε την αλήθεια είναι ότι όλα τα αστικά κόμματα, με τις θέσεις τους, με τις πράξεις τους όλα αυτά τα χρόνια, είναι συνένοχα για τη σημερινή κατάσταση. Όμως, η προσπάθεια του Υπουργού Οικονομίας να μας πει ότι την ώρα που εισηγείται το συγκεκριμένο νομοσχέδιο θα δώσει τη μάχη για κοινωνικό έλεγχο των τραπεζών σε ολόκληρη την Ευρώπη και μάλιστα προς όφελος του λαού, μόνο γέλια μπορεί να προκαλέσει. Επιτρέψτε μου, δεν μπορεί να σημαίνει τίποτε άλλο ούτε μπορεί κανείς να πάρει στα σοβαρά σε τέτοιες συνθήκες μια τέτοια δήλωση. Όπως δεν πείθει και η προσπάθεια κάποιων από εσάς να εμφανίσετε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ως αποτέλεσμα επιβολής της τρόικας, του «κουαρτέτου» όπως λέγεται, κ.λπ.. Σας πιέζουν, λέτε, από το εξωτερικό, λόγω της κακοδιαχείρισης και της αναξιοπιστίας της διοίκησης των ελληνικών τραπεζών τα προηγούμενα χρόνια. Λέτε ότι σας πιέζουν λόγω της διαφθοράς και ότι είστε, τάχα, σε δύσκολη θέση. Ποιοι σας πιέζουν; Αυτοί που έχουν στο ντουλάπι όλους τους μεγάλους σκελετούς των σκανδάλων της Deutsche Bank, της Commerzbank, της Lehman Brothers και της «ENRON»; Ελληνική πρωτοτυπία είναι η διαφθορά, με στόχο το κέρδος των μεγάλων ομίλων; Ποιον κοροϊδεύετε; Μόνο άλλοθι, κατά τη γνώμη μας, ψάχνετε για εσωτερική κατανάλωση εδώ στη χώρα, για να περάσει η αντιλαϊκή πολιτική σας. Υπόσχεστε στον λαό ότι αν «βάλει πλάτη» και αποδεχθεί αυτά τα μέτρα, θα επιστρέψουμε σε έναν δρόμο ανάπτυξης και ευημερίας για όλους και για τα μονοπώλια, δηλαδή το μεγάλο κεφάλαιο, και για τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους νέους και τις νέες. Λέτε στον λαό: Ματώστε τώρα με τη φορολογία, την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, το ασφαλιστικό, τα άλλα μέτρα, τέλος πάντων, που έρχονται και σε λίγο θα έρθει και η φιλολαϊκή ανάπτυξη. Λέτε σκόπιμα και συνειδητά ψέματα. Η ανάκαμψη και η αύξηση των κερδών των ομίλων, όχι μόνο δεν συμβαδίζει, αλλά αντιστρατεύεται τη λαϊκή ευημερία. Τα κέρδη τους αυξάνονται πάνω στα ερείπια των δικαιωμάτων του λαού. Οι σημερινές θυσίες δεν είναι η εξαίρεση, είναι ο κανόνας, όσο βαδίζουμε σε αυτόν τον δρόμο ανάπτυξης, δηλαδή τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης. Κανένας μεγαλομέτοχος, κανένας υποψήφιος επενδυτής δεν θα δεχθεί, μόλις περάσει έστω η φάση της κρίσης, να ανακτηθούν οι μεγάλες απώλειες που είχε η λαϊκή οικογένεια. Ούτε μια αύξηση του τραπεζικού δανεισμού προς τις επιχειρήσεις μετά την ανακεφαλαιοποίηση δεν πρόκειται να ανοίξει τον δρόμο της πραγματικής λαϊκής ευημερίας. Η σημαντική αύξηση του δανεισμού της βιομηχανικής παραγωγής από τον χρηματοπιστωτικό τομέα σπρώχνει γενικά στην υπερπαραγωγή, στην υπερσυσσώρευση κεφαλαίου, την ωθεί στα άκρα της, δηλαδή προετοιμάζει έτσι και στην ουσία την εκδήλωση της επόμενης καπιταλιστικής κρίσης. Το συμπέρασμα αυτό έχει επιβεβαιωθεί πλήρως και από όλη την ιστορική εξέλιξη όλου αυτού του συστήματος, όλα αυτά τα χρόνια του καπιταλισμού. Τον δρόμο της ανάκτησης των απωλειών του και της ικανοποίησης των αναγκών του θα τον ανοίξει ο ίδιος ο ελληνικός λαός, αν πιστέψει πραγματικά στην δύναμή του, αν οργανώσει την αντεπίθεσή του, αν σημαδέψει τον πραγματικό αντίπαλο, που είναι η εξουσία των ομίλων, της Ευρωπαϊκής Ένωσης που τους στηρίζει. Το ΚΚΕ πρωταγωνιστεί καθημερινά, με συγκεκριμένες αγωνιστικές πρωτοβουλίες, για να ανοίξει αυτός ο δρόμος. Καταθέσαμε συγκεκριμένες προτάσεις στη Βουλή και για την προστασία των λαϊκών νοικοκυριών, των λαϊκών οικογενειών με τα κόκκινα δάνεια, για την ανακούφιση των ανέργων, για τους εργαζόμενους στις συνεταιριστικές τράπεζες, που τα γνωρίζει βέβαια ο ελληνικός λαός και δεν χρειάζεται να τα αναφέρω ξανά όλα αυτά αναλυτικά σήμερα. Σε αυτόν τον δρόμο, λοιπόν, του σκληρού καθημερινού αγώνα θα συνεχίσουμε με περισσότερη αποφασιστικότητα, με δυναμικές κινητοποιήσεις του ελληνικού λαού και του κινήματός του, σε λαϊκή συμμαχία από άκρη σε άκρη σε όλη τη χώρα. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ πολύ. Ήσασταν τέλειος, παράδειγμα προς μίμηση! Και τώρα τον λόγο έχει ο κ. Δανέλλης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του κόμματος το Ποτάμι.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρελάσαμε προχθές εν πλήρη τάξει και ειρήνη. Ευτυχώς! Τίποτα δεν θύμιζε την 28η Οκτωβρίου του 2011, τότε που ένα πλήθος αγανακτισμένων και απολύτως καθοδηγουμένων όμως πολιτών, οι οποίοι θα πρέπει να σημειωθεί ότι από πέρυσι τον Ιανουάριο αγνοούνται, διέλυαν τις παρελάσεις και χαλούσαν την επέτειο σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας. Ήταν τότε που λέγατε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, ότι το μήνυμα ήταν σαφές: Να σταματήσει η εξόντωση της κοινωνίας, να σταματήσει ο κατήφορος της πατρίδας μας, να αγωνιστούμε για την αξιοπρέπειά μας. Και ήταν τότε που, μαζί με την Νέα Δημοκρατία που περνούσε τότε την αντιμνημονιακή της περίοδο, αφενός ενισχύατε τα άκρα και αφετέρου σπέρνατε τη διχόνοια, χωρίζοντας τους Έλληνες σε μνηνονιακούς και αντιμνημονιακούς, σε προδότες και πατριώτες. Και γιατί τα λέω τώρα όλα αυτά; Πέραν του επίκαιρου και της αναγκαιότητας επιδίωξης αυτογνωσίας, ώστε και να καταλάβουμε πώς φτάσαμε ως εδώ, αλλά και να μην επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να κάνουμε τα ίδια λάθη, η συζήτηση του σημερινού νομοσχεδίου αποτελεί μια επιπλέον στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών σε ένα θέμα υψηλής λαϊκίστικης εκμετάλλευσης. Σήμερα, συζητώντας την τρίτη ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού μας συστήματος, την οποία εσείς εισηγείστε, αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχουν προσκυνημένοι από τη μια και αδούλωτοι πατριώτες από την άλλη. Υπάρχει μόνο η πραγματικότητα από τη μια και οι ιδεοληψίες από την άλλη. Γιατί αυτή η τρίτη ανακεφαλαιοποίηση είναι αποτέλεσμα, αφ' ενός του τυχοδιωκτισμού του κ. Βαρουφάκη - όσο και αν η γαλαντομία του κ. Τσακαλώτου θέλει να τον απαλλάξει - και αφ' ετέρου της άγνοιας και των ιδεοληψιών της Κυβέρνησης συνολικότερα. Αυτή η ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών δεν μας ήρθε από τον ουρανό. Είναι αποτέλεσμα της δεκάμηνης διακυβέρνησής σας και φορτώνει κάποιες δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ επιπλέον στην πλάτη του ελληνικού λαού. Επιπροσθέτως, τρέχουμε και δεν φτάνουμε, ώστε να προλάβουμε το κούρεμα των καταθέσεων, που μοιραία θα υποστούν οι Έλληνες καταθέτες, αν δεν ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση έως τις 31 Δεκεμβρίου. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, όσο μειώθηκαν οι καταθέσεις σε τέσσερα χρόνια άλλο τόσο μειώθηκαν σε έξι μήνες, τους μήνες της δικής σας διακυβέρνησης. Την ίδια στιγμή έχουμε κατακόρυφη αύξηση των κόκκινων δανείων, με αποτέλεσμα η ρευστότητα των τραπεζών να εκμηδενίζεται. Το συμπέρασμα είναι ότι η ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης αποτελεί σήμερα, βεβαίως, μονόδρομο, αλλά θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. Μόλις τον Ιούνιο του 2015- αναφέρθηκε ήδη - η κ. Ντανιέλ Νουί, εκπρόσωπος της ΕΚΤ, δήλωνε ότι οι ελληνικές τράπεζες είναι απολύτως φερέγγυες και διαθέτουν επαρκή ρευστότητα. Πώς φτάσαμε να χρειαζόμαστε ανακεφαλαιοποίηση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος μέσα σε πέντε μόνο μήνες; Φοβάμαι ότι πληρώνουμε τα έξοδα μιας επανάστασης, η οποία ούτε είχε λόγο να γίνει ούτε αποτέλεσμα έφερε. Η πολιτική αβεβαιότητα που εσείς δημιουργήσατε, με τις καθυστερήσεις σας στις διαπραγματεύσεις και τη συμφωνία που φέρατε εκτός της ομπρέλας προστασίας του προγράμματος στήριξης, αλλά και με το απονενοημένο και άχρηστο δημοψήφισμα, κλυδώνισε την οικονομία και οδήγησε σε μαζική εκροή καταθέσεων και σε ολοκληρωτική στάση πληρωμών. Για να είμαστε, βεβαίως, απολύτως ειλικρινείς, αυτή η αποσταθεροποίηση αρχίζει από το φθινόπωρο του 2014, όταν αρχίζει να κλιμακώνεται και η εκλογολογία. Αυτές τις ανωμαλίες έρχεται να καλύψει η νέα ανακεφαλαιοποίηση. Τώρα καταλάβατε κι εσείς ότι οι τράπεζες δεν είναι μόνο οι τραπεζίτες και οι μεγαλοεπιχειρηματίες. Ο ρόλος των τραπεζών είναι να στηρίζουν την πραγματική οικονομία και να προστατεύουν τις καταθέσεις και του τελευταίου Έλληνα μικροκαταθέτη. Προς δόξαν της αντιστασιακής σας ρητορικής, με το παρόν θεσμοθετείτε ότι τα τρία από τα έξι μέλη της επιτροπής επιλογής, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου, θα υποδεικνύονται από την Ένωση, δηλαδή την ΕΚΤ και τον EMS. Η επιτροπή επιλογής κάνει την επιλογή της ηγεσίας του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Χάνοντας, όμως, τον έλεγχο σε αυτή την εκλογή, χάνουμε και τον έλεγχο της διοίκησης των ελληνικών τραπεζών. Χάνουμε τον έλεγχο των τραπεζών, γιατί έχουμε, δυστυχώς, απωλέσει προ πολλού την εμπιστοσύνη των εταίρων. Δεν μπορούμε να εγγυηθούμε, κύριε Σταθάκη, την αποκομματικοποίηση και την ανεξαρτησία του τραπεζικού συστήματος, κι ας εμφανίζεστε ως οι εγγυητές της αντιδιαπλοκής. Νομοθετούμε έτσι για να προστατευτούμε από τον ίδιο μας τον εαυτό. Όμως, θα πέτυχει αυτή η τρίτη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών; Είναι αρκετή για να σώσει τις ελληνικές τράπεζες; Θα είναι επιτέλους η τελευταία; Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και ο μηχανισμός SSM εκτιμούν πως τα προβληματικά δάνεια θα αυξάνονται κατακόρυφα, εφόσον αυξάνεται η ανεργία, μειώνονται οι μισθοί και η αγορά βρίσκεται σε ύφεση. Αυτονόητο φαίνεται. Και τι κάνουμε γι' αυτά; Τα ίδια τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια χρειάζονται επειγόντως καινούργιο πλαίσιο, το οποίο κι αυτό διαρκώς το αναβάλουμε. Η κατάσταση για την οποία νομοθετούμε θυμίζει μια κινουμένη άμμο. Παρ' όλα αυτά, συνεχίζουμε να νομοθετούμε, αφήνοντας σοβαρές ασάφειες. Τι θα γίνει με τις προνομιούχες μετοχές του δημοσίου; Ποιο θα είναι το μέγεθος των επιπτώσεων στους ομολογιούχους των τραπεζών, αφού απαιτείται κρατική βοήθεια; Πώς θα ξανακουρευτούν; Ποια θα είναι η αναλογία ειδικών μετατρέψιμων ομολογιών, των «Cocos», και κοινών μετοχών, με τις οποίες το ΤΧΣ θα καλύψει τη συμμετοχή του; Το αφήσαμε για την τελευταία στιγμή και, βεβαίως, τρέχουμε και δεν φτάνουμε τώρα. Και, πραγματικά, τι σκοπεύετε να κάνετε με την Τράπεζα Αττικής; Είναι απαίτηση του συνόλου του τεχνικού κόσμου της χώρας να καταλάβει τι έχει γίνει και πώς η Τράπεζα Αττικής, που εμφανίζεται με κεφάλαια, με καταθέσεις δύο δισεκατομμυρίων ευρώ, σημειώνει ανάγκες κεφαλαιακής κάλυψης της τάξης του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ. Κατ' αναλογία, δηλαδή, με τις συστημικές τράπεζες είναι σαν να χρειάζονταν οι συστημικές τράπεζες 50 δισεκατομμύρια ευρώ σήμερα. Αυτά είναι ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν. Ίσως, ο κ. Σπίρτζης με την προηγούμενη ιδιότητά του έχει να δώσει κάποιες απαντήσεις για τι θα κάνετε με τις συνεταιριστικές τράπεζες στο νέο τοπίο. Επιπλέον, οι ειδικοί του τραπεζικού κλάδου εκτιμούν ότι εντός τριετίας θα κλείσουν τετρακόσια τραπεζικά καταστήματα. Αυτό θα ακολουθηθεί από προγράμματα εθελουσίας εξόδου, προφανώς, για τέσσερις χιλιάδες εργαζομένους. Αυτές οι τέσσερις χιλιάδες εργαζομένων θα προστεθούν στην ήδη γιγαντωμένη στρατιά των ανέργων. Πρόκειται για πολύ κρίσιμα ζητήματα, τα οποία θα πρέπει να αποσαφηνιστούν. Διαφορετικά, μπορεί να αποτρέψουν τη συμμετοχή των ιδιωτών στη διαδικασία. Αν δεν λυθούν όλα αυτά, οι τράπεζες θα εξακολουθήσουν να λειτουργούν ως εγχρήματα ΚΕΠ, όπου ο κόσμος διεκπεραιωτικά θα αποπληρώνει τις υποχρεώσεις του προς το δημόσιο. Θέλω να θυμίσω ότι αυτή είναι μία συμπληρωματική και δευτερεύουσα δραστηριότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων. Έχετε υποχρέωση να βοηθήσετε τις τράπεζες να επιτελέσουν τον πραγματικό τους ρόλο. Και έχουμε υποχρέωση όλοι να το κάνουμε αυτό, δηλαδή, να αποτελέσουν, αφ' ενός ασφαλές καταφύγιο για τους κόπους των πολιτών, οι καταθέσεις των οποίων, δυστυχώς, διαρκώς μειώνονται. Ήδη ακούστηκε ότι σήμερα είναι η μέρα της αποταμίευσης. Δυστυχώς, για τη χώρα μας παρατηρείται η πρωτοφανής κατάρρευση στην εθνική αποταμίευση. Είναι μόλις το 8,4% του ΑΕΠ, όταν αντιθέτως ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι στο 21% με αυξητικές τάσεις. Οι τράπεζες πρέπει να ενισχύσουν το κατατρεγμένο μικρό και μεγάλο επιχειρείν με υγιείς τρόπους, γιατί είναι μόνο αυτό που θα μας βγάλει από τον φαύλο κύκλο των ανακεφαλαιοποιήσεων, υποστηρίζοντας την παραγωγή εθνικού πλούτου και βεβαίως τη δημιουργία στέρεων θέσεων εργασίας. Σταματήστε, λοιπόν, κύριοι της Κυβέρνησης να χάνετε χρόνο. Η πραγματικότητα της διακυβέρνησης της χώρας σάς έχει φέρει ήδη αντιμέτωπους με φαντάσματα που τελικά φάνηκε ότι υπήρχαν μόνο στο μυαλό σας. Εμείς, το Ποτάμι, μακριά από ιδεοληψίες αντιλαμβανόμαστε πως η υπερψήφιση του παρόντος νομοσχεδίου αποτελεί μονόδρομο, προκειμένου το ελληνικό τραπεζικό σύστημα να μην καταρρεύσει ολοσχερώς, υπενθυμίζοντας όμως ότι αυτό δεν ήταν αναπότρεπτο. Άρα, θα μπορούσαμε με άλλες πολιτικές να έχουμε αποφύγει το να φορτώσουμε την καμπούρα του ελληνικού λαού με κάποιες δεκάδες δισεκατομμύρια. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Δανέλλη. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων κ. Γεώργιος - Δημήτριος Καρράς.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πριν ξεκινήσω για να τοποθετηθώ επί του συζητούμενου νομοσχεδίου, θα ήθελα να παρατηρήσω τις συνθήκες υπό τις οποίες το συζητούμε σήμερα. Χθες, λοιπόν, το νομοσχέδιο εισήχθη στην κοινοβουλευτική επιτροπή υπό τη διαδικασία του κατεπείγοντος και σήμερα το συζητούμε στην Ολομέλεια. Θέλω να πω το εξής. Χθες το βράδυ - εγώ δεν συμμετέχω στην Επιτροπή Οικονομικών και δεν είχα γνώση του νομοσχεδίου - στις 0.08΄, δηλαδή οχτώ λεπτά μετά τα μεσάνυχτα, ειδοποιήθηκα με e - mail στο κινητό μου τηλέφωνο ότι μου απεστάλη το νομοσχέδιο, για να ενημερωθώ και ότι έπρεπε σήμερα να τοποθετηθούμε πάνω σε αυτό. Νομίζουμε ότι οι συνθήκες αυτές δεν θα πρέπει να συνεχιστούν, διότι όσο και να είναι κατεπείγουσες οι συνθήκες συζήτησης και ψήφισης, υπάρχει και ευθύνη από την κυβερνητική πλευρά, η οποία οφείλει να λαμβάνει υπόψη της τις συνθήκες για τις οποίες θα πρέπει να νομοθετούμε. Θα πρέπει να νομοθετούμε με την ηρεμία, την άνεση και τη νηφαλιότητα. Δεν μπορούν οι Βουλευτές, κύριοι της Κυβέρνησης, να καλούνται ομαδόν, ούτως ώστε να υποστηρίξουν ή να αρνηθούν ένα νομοσχέδιο. Θα ήθελα, λοιπόν, να σημειωθεί αυτό. Θα παρακαλέσω να μην επαναληφθεί, γιατί δημιουργεί μία έντονη πίεση, η οποία έχει αντίκτυπο και στην ποιότητα του νομοθετικού έργου. Δεν μπορούμε να λέμε ότι σε ένα κατ' εξοχήν τεχνικό νομοσχέδιο, όπως είναι το συζητούμενο σήμερα, εδόθη στη Βουλή και στους Βουλευτές ο χρόνος κατά τον οποίο να κατανοήσουν, να αντιληφθούν, αλλά και να συνεισφέρουν. Αφαιρείται η δυνατότητα συνεισφοράς στη Βουλή στις ρυθμίσεις των νόμων αυτών, έστω κι αν είναι τεχνοκρατικά, έστω κι αν είναι λεπτομερειακά και οι περισσότεροι εξ ημών μπορεί να μην έχουμε τις ειδικότερες γνώσεις. Έχουμε, όμως - θέλω να πιστεύω - την ικανότητα να αντιληφθούμε τι συμβαίνει. Και σήμερα, κύριε Πρόεδρε και αγαπητοί κύριοι και κυρίες Βουλευτές, πού ερχόμεθα; Συν Θεώ στην τρίτη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι οι δύο προηγούμενες, για τις οποίες είχε εξαγγελθεί ότι θα έφερναν την ανάπτυξη της οικονομίας και ότι θα σωζόταν η χώρα, απέτυχαν παταγωδώς. Γιατί απέτυχαν παταγωδώς; Διότι έγιναν με τον ίδιο τρόπο που γίνεται και η σημερινή τρίτη. Στην πρώτη μου ομιλία στη Βουλή, στις προγραμματικές δηλώσεις ως νέος Βουλευτής, είχα ζητήσει να αναφερθώ - και είχα αναφερθεί - στα θέματα της οικονομίας. Και είχα πει τούτο - μάλιστα το θυμήθηκα σήμερα, ρίχνοντας μία ματιά στην «Επιθεώρηση των Βουλευτών και της Ευρωβουλής» που κυκλοφόρησε - ότι αναγκαίο είναι, προ κάθε άλλης λεπτομερείας, να ρυθμιστούν τα κόκκινα δάνεια, είτε επιχειρηματικά είτε των νοικοκυριών. [[Στο σημείο αυτό την προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ]] Γιατί το υποστήριξα αυτό; Γιατί η ανακεφαλαίωση του 2012, η οποία έφερε 50 δισεκατομμύρια ευρώ στα ταμεία των τραπεζών, εξαϋλώθηκε. Γιατί εξαϋλώθηκε; Διότι η οικονομία βρισκόταν - και συνέχιζε - στην ύφεσή της, η οποία, μάλιστα, επιδεινώνετο, και δεν κατάφερε κανείς τότε να πάρει μία απόφαση να ρυθμίσει τα δάνεια των νοικοκυριών και τα δάνεια των επιχειρήσεων. Τι σήμαινε αυτό; Σήμαινε ότι συνέχιζαν να εγγράφουν ζημιές οι τράπεζες, να λειτουργούν ζημιογόνα και τα χρήματα αυτά, τα 50 δισεκατομμύρια, το μόνο που εξυπηρέτησαν ήταν οι λειτουργικές ανάγκες των τραπεζών. Όμως, θα πρέπει να πω ότι εξυπηρέτησαν και τις λειτουργικές ανάγκες του δημοσίου. Είναι γνωστό πως το PSI και όλα αυτά αφήρεσαν πόρους από την εθνική οικονομία. Φτάνουμε, λοιπόν, το 2012 οι τράπεζες ουσιαστικά να έχουν κρατικοποιηθεί. Όσο και να ακούγεται ότι παρέμειναν οι διοικήσεις, όσο και να λέμε ότι είχε συμμετοχή ο ιδιωτικός τομέας, οι τράπεζες αυτές είναι κρατικές και παραμένουν. Το 2014 έγινε μία προσπάθεια ανακεφαλαίωσης των τραπεζών από τον ιδιωτικό τομέα. Έγινε και αυτή. Συνεισέφερε ο ιδιωτικός τομέας. Απέτυχε. Γιατί απέτυχε; Γιατί και πάλι δεν λύθηκε το θέμα της μόλυνσης των τραπεζών. Τα επιχειρηματικά δάνεια και τα καταναλωτικά και τα δάνεια των νοικοκυριών συνεχίζουν να εγγράφονται στους ισολογισμούς των τραπεζών και να αυξάνουν τις ζημίες, να μειώνουν τον δείκτη φερεγγυότητας και τον δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας. Θα έπρεπε, λοιπόν, πριν συζητήσουμε αυτό το νομοσχέδιο, να έχουμε συζητήσει προηγουμένως νομοσχέδιο για τη ρύθμιση των κόκκινων δανείων τόσο των νοικοκυριών όσο και των επιχειρηματικών. Είναι ο μονόδρομος ο οποίος θα οδηγήσει την οικονομία έξω απ' αυτό το τέλμα, στο οποίο βυθίζεται σήμερα. Γιατί; Γιατί δεν ακούγεται καν μία προσπάθεια διαγραφής, δεν γίνεται μία προσπάθεια ρυθμίσεως των επιχειρηματικών δανείων και έτσι, λοιπόν, δεν συνεχίζει η οικονομία, δεν μπορεί να συνεχίσει η οικονομία. Εμείς, βεβαίως, οφείλω να πω, πριν σχολιάσω τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου, ότι θα το ψηφίσουμε, γιατί συρόμεθα να το ψηφίσουμε. Δεν μπορούμε να αναλάβουμε ευθύνη να μην ψηφίσουμε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, όταν γνωρίζουμε ότι αν καταψηφιστεί, αύριο οι τράπεζες θα εξαϋλωθούν. Και δεν θα εξαϋλωθούν μόνο οι τράπεζες, θα εξαϋλωθεί ολόκληρη η εθνική οικονομία και θα φτάσουμε σε μία άτακτη χρεοκοπία τη χώρα. Θέλουμε, όμως, να πούμε τούτο: Δεν αρκεί σήμερα η ρύθμιση των τραπεζών, που και αυτή γίνεται με μία υστέρηση σε σχέση με τα γεγονότα. Συζητούμε σήμερα, λοιπόν, ανακεφαλαίωση, αλλά σήμερα στις εντεκάμισι η ώρα λάβαμε γνώση για τις κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών. Προηγουμένως δεν τις ξέραμε. Εγώ περίμενα να τις δω νομοθετημένες ανάλογα με τη ρύθμιση του 2012, δηλαδή ποιο ποσό θα διατίθεται. Το 2012 είχαν διατεθεί 50 δισεκατομμύρια στις τράπεζες, τα οποία, βεβαίως, έγιναν αέρας, εξαφανίστηκαν. Περίμενα, λοιπόν, σήμερα να δω στο κείμενο του νόμου ποιες είναι οι ανάγκες. Όμως, δυστυχώς εκεί που λέει ποιοι είναι οι πόροι του ταμείου και τα κεφάλαια, τι μας λέει ο νόμος; Μας λέει ότι κεφάλαια του ταμείου είναι οι πόροι που θα εισρεύσουν. Δεν έχουμε δυνατότητα, λοιπόν ή ικανότητα να αντιληφθούμε ποιες είναι οι ανάγκες για τα τραπεζικά ελλείμματα, παρά μόνο εάν λάβουμε υπ' όψιν μας τα stress test, τα οποία κυκλοφόρησαν. Στο σημείο αυτό θέλω να πω και για τις διαχρονικές ευθύνες όλων των κυβερνήσεων, κύριοι συνάδελφοι. Το 2012 είχαμε εισέλθει ήδη στην κρίση και η ελληνική οικονομία είχε βρεθεί στον κατήφορο. Από το 2012 μέχρι το 2015 θα μπορούσαν να έχουν αναταχθεί και να έχουν επιλυθεί τα προβλήματα. Δυστυχώς, όμως, χειροτέρευσαν. Διότι, καλώς ή κακώς, το 2014- έχω τον κατάλογο που κυκλοφόρησε - η χρηματιστηριακή αξία των τραπεζών άγγιζε τα 15 δισεκατομμύρια. Μέσα στο τελευταίο οκτάμηνο η χρηματιστηριακή αξία των τραπεζών - των συστημικών, βεβαίως - είναι 2,885 δισεκατομμύρια ευρώ. Τουτέστιν, απωλέσθηκε το 90% του κεφαλαίου των τραπεζών. Εάν είχαν ληφθεί μέτρα, εάν είχε προχωρήσει η Κυβέρνηση - και μιλώ για τις ευθύνες της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ το τελευταίο δεκάμηνο που συμπληρώνει σήμερα - αυτή η ζημιά δεν θα υπήρχε. Και εκείνο το οποίο ζητάει σήμερα η Κυβέρνηση είναι να εγκρίνουμε και να ψηφίσουμε για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, η οποία αντιμετωπίζεται, όπως βλέπω εδώ, μεταξύ 13,8 δισεκατομμυρίων και 14,2 δισεκατομμυρίων ευρώ. Εάν είχε σταθεί η Κυβέρνηση και είχε βοηθήσει την οικονομία, εάν η συμμετοχή του ΤΧΣ είχε προχωρήσει σταδιακά στο Χρηματιστήριο ή σε επενδυτές, θα είχε τελειώσει αυτό το ζήτημα της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, θα είχαν εξυγιανθεί εκ των έσω και δεν θα χρειάζονταν σήμερα ούτε οι αναβολές που γίνονται ούτε οι νέες ρυθμίσεις. Διότι πρέπει να πούμε ότι μας ανησυχεί το γεγονός ότι ήδη το λεγόμενο bail in είναι νόμος του κράτους και ισχύει από την πρώτη μέρα του νέου έτους. Στην περίπτωση αυτή θα έχει προλάβει η οικονομία, θα έχουν προλάβει οι τράπεζες να λειτουργούν υπό ομαλές συνθήκες ή θα χρειάζονται πάλι νέα κεφαλαιακή ενίσχυση, γιατί δεν ξέρουμε καν τι έλλειμμα θα προκύψει το πρώτο εξάμηνο ή στο τέλος του 2016; Και τι θα γίνει τότε; Θα εξαϋλωθούν και οι ελάχιστες καταθέσεις; Ειπώθηκε εύστοχα ότι σήμερα είναι η Ημέρα της Αποταμίευσης. Έχουμε ξεχάσει και τη λέξη αποταμίευση οι Έλληνες. Με τα εισοδήματα που έχει ο μέσος Έλληνας, την έχει ξεχάσει! Ακόμα και το «λίπος» που τυχόν είχε κάθε οικογένεια και αυτό εξαντλήθηκε. Πώς, λοιπόν, μπορούμε να λέμε ότι αναμένουμε επιτυχία σε αυτό το σύστημα; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα τελειώσω αμέσως, κυρία Πρόεδρε. Νομίζω, λοιπόν, ότι η Κυβέρνηση θα πρέπει να εργασθεί τη Δευτέρα σε αυτήν την κατεύθυνση: Όχι μόνο να λέει ο κ. Τσακαλώτος ότι περιμένει να έχει εκδοθεί η πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου. Πρέπει να έχει αντιμετωπισθεί το ζήτημα των κόκκινων δανείων. Να προχωρήσουμε σε διαγραφές. Αφού τα χρήματα αυτή τη στιγμή - καλώς ή κακώς - θα δοθούν στις τράπεζες, δεν μπορεί να μείνει το ζήτημα αυτό και να συνεχίζουν να εγγράφουν οι τράπεζες στους ισολογισμούς τους περαιτέρω ζημίες, αφού δεν εξυπηρετούνται τα δάνεια. Πρέπει, λοιπόν, να ρυθμιστούν άμεσα διαγραφές χρεών, να γίνει μακροπρόθεσμη επιμήκυνση επιχειρηματικών δανείων, ώστε να δοθεί η δυνατότητα στην οικονομία και στις τράπεζες να διοχετεύσουν χρήματα στην οικονομία. Με αυτή την ανακεφαλαίωση δεν μπορούν να διοχετεύσουν χρήματα στην οικονομία, για τον λόγο ότι θα κρατηθούν από τις τράπεζες υπό τις όποιες διοικήσεις καθοριστούν, για να έχουν τη λεγόμενη κεφαλαιακή επάρκεια, η οποία ούτως ή άλλως καθημερινά υποχωρεί. Εμείς, λοιπόν, θα ψηφίσουμε το νομοσχέδιο, γιατί συρόμεθα, όπως είπα. Κατ' ανάγκη το ψηφίζουμε και θα παρακολουθούμε με αυστηρή κριτική ματιά τι συμβαίνει από 'δω και πέρα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα μου επιτρέψετε, κυρία Πρόεδρε, για τριάντα δευτερόλεπτα να επισημάνω και τούτο: Θα ψηφίσουμε, βέβαια, και τα επόμενα άρθρα και όχι μόνο το πρώτο άρθρο, που ουσιαστικά είναι η νέα νομοθεσία περί ανακεφαλαιοποίησης. Είμαστε αναγκασμένοι να ψηφίσουμε και το άρθρο 2 για την ειδική εκκαθάριση των τραπεζών, το οποίο μας λέει ότι ο νόμος που ψηφίστηκε το καλοκαίρι πρέπει να βελτιωθεί. Μας λέει ότι ο νόμος που εισήγαγε την οδηγία πρέπει να βελτιωθεί. Δεν το κατανοούμε αυτό. Θεωρούμε, όμως, ότι έχει κάποια αξία η ψήφιση αυτού του άρθρου. Βεβαίως, η ανάκαμψη και εξυγίανση των τραπεζών ούτως ή άλλως είναι υποχρέωση, η οποία έχει προκύψει από το τρίτο μνημόνιο. Ένα ερώτημα που θα με απασχολήσει - και τελειώνω με αυτό - είναι το εξής: Ο αναβαλλόμενος φόρος τραπεζών ακόμα θα αναβάλλεται; Τι θα γίνει αυτός ο φόρος; Θα κεφαλαιοποιηθεί; Δεν το γνωρίζουμε ούτε απαντάει ο νόμος σας, κύριε Υπουργέ. Ο νόμος λέει ότι από 1-1-2016 θα επιχειρηθούν κάποιες λύσεις. Θα τα δούμε αυτά στη διαδρομή. Βεβαίως, συμφωνούμε και για τους συνεταιρισμούς. Όμως, δεν γνωρίζουμε εάν έχουν απομείνει στην Ελλάδα πιστωτικοί συνεταιρισμοί, που θα μπορέσουν να βοηθηθούν. Διαβάζουμε στην ειδησεογραφία ότι ετέθησαν επτά πιστωτικοί συνεταιρισμοί υπό ειδική εκκαθάριση και δεν θέλω να αναφέρω σε ποιες περιοχές. Υπό την έννοια, λοιπόν, αυτή νομίζουμε ότι η Κυβέρνηση με αυτήν την ψήφιση του νομοσχεδίου που θα λάβει από τη Βουλή δεν εξαντλεί τις υποχρεώσεις της και τις ευθύνες της, διότι είναι ένα στοιχείο - μέσο, ένα μεταβατικό στάδιο στο οποίο οφείλει να αποδείξει ότι μπορεί να τα καταφέρει. Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο κ. Παπαχριστόπουλος για δέκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Εγώ, κατ' αρχάς, σημειώνω ότι είναι θετικό πως κόμματα της Αντιπολίτευσης - που σημαίνει ότι είναι προς τη σωστή κατεύθυνση αυτή η νομοθετική ρύθμιση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών - ψηφίζουν επί της αρχής το νομοσχέδιο. Εγώ το χαιρετίζω αυτό και πιστεύω ότι είναι ό,τι καλύτερο να υπάρχει δρόμος συναίνεσης σε όσo περισσότερα θέματα γίνεται σε αυτήν τη Βουλή. Θέλω, επίσης, να μην ξεχνάμε ότι εκτός από ένα κόμμα - το σέβομαι - που ήταν αντίθετο με τη διαδικασία του κατεπείγοντος κανένα άλλο κόμμα δεν διαμαρτυρήθηκε, γιατί φαντάζομαι ότι όλοι έχουμε καταλάβει ότι η ανακεφαλαιοποίηση - την οποία μάλιστα ο ίδιος ο Μάριο Ντράγκι αποσύνδεσε από το θέμα της αξιολόγησης - είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να συζητήσουμε τη ρύθμιση του χρέους, που ξέρουμε όλοι ότι είναι μια θηλιά που πρέπει αργά ή γρήγορα να φύγει, αν θέλουμε να πάρει εμπρός η οικονομία. Εγώ το χαιρετίζω και αυτό ως θετικό. Με το να γίνεται θετική αντιπολίτευση, για εμένα έτσι λειτουργεί η δημοκρατία - και έτσι πρέπει να λειτουργεί - και αλίμονο αν δεν ήταν έτσι. Θέλω, όμως, συνάδελφοι, να προσγειωθούμε λίγο σε μία πραγματικότητα που ζήσαμε τα τελευταία χρόνια. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχει μία περιρρέουσα ατμόσφαιρα σε όλη την κοινωνία, όπου τρεις - τέσσερις τραπεζίτες πίσω από τους καναλάρχες ρύθμιζαν σχεδόν όλο το πολιτικό σύστημα. Δεν νομίζω να μην το έχετε ακούσει και δεν νομίζω να έχετε διαφορετική γνώμη, πολλοί από εσάς. Χειροπιαστή απόδειξη γι' αυτό το πράγμα είναι τα 808 εκατομμύρια ευρώ - τα νούμερα είναι από την Τράπεζα της Ελλάδος, δεν είναι δικά μας νούμερα - που χρωστούν τα μίντια και μάλιστα, χωρίς εγγυήσεις πολλά από αυτά. Νομίζω ότι θα πρέπει να απαντηθεί σε μία περίοδο λιτότητας πώς συγκεκριμένες εταιρείες, όχι ιδιαίτερα ανθηρές εκείνη την εποχή, έπαιρναν δάνεια. Πιστεύω ότι η δικαιοσύνη κάνει σωστά τη δουλειά της. Στις 12 Νοεμβρίου - και δεν μιλάω με κακία - καλούνται όσοι καναλάρχες πήραν τότε δάνεια να απαντήσουν, κατ' αρχήν, αν τα εξυπηρετούν και αν τα πήραν με εγγυήσεις. Να μην ξεχνάμε ακόμα ότι η Αγροτική Τράπεζα - και νομίζω ότι όλοι πλέον συμφωνούμε - έδωσε 5 δισεκατομμύρια σε χίλιους τριακόσιους δανειολήπτες με εγγυήσεις, με ονόματα και επώνυμα - τα έχουμε αυτά τα πράγματα - και υπάρχει η περιρρέουσα ατμόσφαιρα ότι ήταν διασπάθιση του δημόσιου χρήματος. Αυτή η τράπεζα, εν τω μεταξύ - για να τα λέμε όλα - πουλήθηκε αντί πινακίου φακής σε άλλη ιδιωτική τράπεζα γύρω στα 98 εκατομμύρια ευρώ, αν λάβουμε υπ' όψιν ότι το κτήριο που είναι στην Εδουάρδου Λω τουλάχιστον πριν από δυο χρόνια κοστολογούνταν από κάποιους στο 1 δισεκατομμύριο ευρώ. Τα λέω αυτά, συνάδελφοι - και να προσθέσω και μερικά ακόμα - για να δούμε πώς λειτουργούσε το τραπεζικό σύστημα την προηγούμενη περίοδο. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Proton Bank δόθηκε σε έναν άνθρωπο - και δεν λέω ονόματα - το έκανα, όταν δεν ήμουν Βουλευτής, αλλά τώρα δεν έχει νόημα - όταν όλοι οι επιθεωρητές της Τράπεζας της Ελλάδος έλεγαν στον τότε διοικητή της «μην τη δίνετε την τράπεζα, δεν πληροί τις προϋποθέσεις ο συγκεκριμένος». Παρ' όλα αυτά, η τράπεζα δόθηκε. Μάλιστα, ο τότε Υπουργός Οικονομίας, με το πρόσχημα ότι πρέπει να σταθεροποιήσει το τραπεζικό σύστημα, διέθεσε γύρω στα 100 εκατομμύρια ευρώ. Όταν όμως είδε ότι το σκάνδαλο - σήμερα όλοι αυτοί είναι προφυλακισμένοι - δεν μπορούσε να το σταματήσει κανείς, περάστηκε μια ειδική τροπολογία, που στην ουσία αμνήστευε εκείνη την επιλογή του, να δώσει τα 100 εκατομμύρια ευρώ. Να μην ξεχνάμε ακόμα ότι άλλη μία τράπεζα, η Ασπίς Πρόνοια ταλαιπωρεί ακόμα πάνω από οκτακόσιες χιλιάδες πολίτες. Ο δε διοικητής της είναι υπόδικος, ίσως και προφυλακισμένος. Δεν θυμάμαι πόσοι έφυγαν όταν το κακούργημα έγινε πλημμέλημα. Να μην ξεχνάμε το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο - τόσο αγαπημένο για πολλούς και ακόμα πιστεύω - πως λειτούργησε εκείνη την εποχή, που τα εκατομμύρια έφευγαν κατά εκατοντάδες, χωρίς καμμία εγγύηση. Και όσοι τότε, θυμάμαι, κατήγγειλαν την πορεία ενός μαύρου χρήματος, λοιδορήθηκαν με τον πιο άσχημο τρόπο. Να μην ξεχνάμε ότι άλλη μία τράπεζα, η First Business Bank δόθηκε σε δύο ανθρώπους που αυτήν τη στιγμή είναι υπόδικοι στη δικαιοσύνη. Αυτή η πραγματικότητα - δεν νομίζω ότι μπορεί να το αμφισβητήσει κανένας - έπρεπε να αλλάξει. Δεν μπορούσε να συνεχιστεί. Δεν κάνει τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο αυτό το νομοσχέδιο. Καθιερώνει κατ' αρχήν τη διαφάνεια. Μπορεί να έχει και ατέλειες. Μπορεί να έχει και σημεία που θα πρέπει να διορθωθούν. Το σίγουρο είναι ότι δεν μπορούσε να συνεχιστεί η απόλυτη ασυδοσία ενός τραπεζικού συστήματος, που όλοι το σεβόμαστε, όλοι το θέλουμε υγιές και σκληρό και αυστηρό εκεί που πρέπει να είναι, αν πράγματι θέλουμε να λειτουργήσει η οικονομία μας και κυρίως οι μικρομεσαίοι, που την έχουν ανάγκη. Άκουσα ότι χάνουν την ελληνική τους ταυτότητα οι τράπεζες, επειδή τρία από τα έξι μέλη της επιτροπής που εποπτεύει σχεδόν τα πάντα - και είναι για δύο χρόνια, δεν είναι για εκατό χρόνια - καθορίζονται από τους θεσμούς, άλλα δύο από τον Υπουργό Οικονομικών και ένα από το διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας. Νομίζω ότι είναι σώφρων πράξη να το κάνουμε αυτό, επιτέλους, για πάρα πολλούς λόγους. Θέλω να θυμίσω ότι ο ίδιος ο Μάριο Ντράγκι, που έχει λοιδορηθεί - για εμένα κακώς - από πολλούς Έλληνες πολιτικούς, που ίσως δεν ήξεραν πώς ακριβώς λειτουργεί αυτός ο τραπεζίτης, ομολόγησε ότι μας βοήθησε με 120 δισεκατομμύρια στην πολύ σκληρή περίοδο που κάποιοι κινδυνολογούσαν με το Grexit - και όχι μόνο στην Ελλάδα, παντού - με το κούρεμα των καταθέσεων και πάει λέγοντας. Μιλάμε για 120 δισεκατομμύρια. Να μην έχει λόγο; Να έχει. Θέλω ακόμα να αναδείξω και να πω ότι υπάρχει μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα - το ακούσαμε όχι πολλές φορές - ότι θα κουρευτούν οι καταθέσεις, όχι μόνο πάνω από 100 χιλιάδες, αλλά και κάτω από 100 χιλιάδες. Ξέρουμε ότι αυτό δεν γίνεται. Αυτό έχει ήδη αποφευχθεί. Το πιο σημαντικό, όμως, απ' όλα που δεν αντιμετωπίστηκε στο παρελθόν είναι τα κόκκινα δάνεια. Πολύ σωστά ο κ. Σταθάκης είπε: Παιδιά, το 2010 ήταν 10% τα κόκκινα δάνεια, στο τέλος του 2014 ήταν 40%, σήμερα μπορεί να έχουν αυξηθεί λίγο ακόμα. Αυτό σημαίνει ότι κάτι γινόταν εκείνη την εποχή. Δεν είναι δηλαδή «φρούτο» της τελευταίας στιγμής. Εκεί πιστεύω ότι η Κυβέρνηση - συγχωρήστε μου τη λαϊκή έκφραση - πρέπει να «δώσει τα ρέστα της». Είναι αδιανόητο, θέλω να πιστεύω για όλους εμάς εδώ, που είμαστε σε αυτήν τη Βουλή: Ένας άνθρωπος που κάποτε είχε ένα εισόδημα που του επέτρεπε να δίνει 500 ευρώ, σήμερα, χωρίς να έχει καμμία ευθύνη γι' αυτό, δεν μπορεί να δίνει το ίδιο ποσό και σταμάτησε να πληρώνει. Είναι κάτι που πρέπει να το δούμε. Πιστεύω ότι οι προτάσεις που γίνονται είναι σε θετική κατεύθυνση και πρέπει να τις δούμε συνολικά εδώ στη Βουλή. Εγώ δεν το θεωρώ επιτυχία της συγκεκριμένης Κυβέρνησης. Είναι ιερή υποχρέωση προς τα κοινωνικά στρώματα, που δεν φταίνε σε τίποτα, ειλικρινά σε τίποτα γι' αυτό που έγινε στη χώρα μας. Θα ήθελα τελειώνοντας - και δεν θα εξαντλήσω το χρόνο, κυρία Πρόεδρε, γιατί πιστεύω ότι πρέπει να συντομεύουμε - να πω ότι θεωρώ πολύ θετικό το γεγονός ότι και κόμματα της Αντιπολίτευσης το ψηφίζουν. Αυτό που έγινε με τα κόμματα να μην επαναληφθεί ποτέ. Άκουσα με σεβασμό έγκριτους οικονομολόγους σε αυτήν τη Βουλή, που τους σέβομαι και ξέρω ότι είναι τελειομανείς, δηλαδή ότι τα ψάχνουν και τα βρίσκουν. Δεν μπορούν να πληρώσουν τους εργαζομένους τους αυτήν τη στιγμή. Τα δάνεια των δύο μεγάλων - τότε μεγάλων - κομμάτων έφτασαν πάνω από 200.000.000 ευρώ. Θα ήθελα να είμαστε πιο συνεσταλμένοι, όταν κάνουμε απίστευτες οικονομικές αναλύσεις και δεν μπορούμε να διευθετήσουμε τα του οίκου μας. Όλα αυτά θέλω να πιστεύω ότι θα αποτελέσουν παρελθόν μ' αυτό το νομοσχέδιο που το αγκαλιάζει με θετικό τρόπο το σύνολο της ελληνικής Βουλής. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Παπαχριστόπουλε και για το χρόνο. Το λόγο έχει ο κ. Μεϊμαράκης για δέκα τέσσερα λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Πρώτα απ' όλα, να επαναλάβω ότι διαφωνούμε έντονα με τον τρόπο που επιλέγει η Κυβέρνηση για την ψήφιση τόσο κρίσιμων νομοσχεδίων με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Διαφωνούμε, γιατί άλλωστε δεν υπάρχει και τίποτε άλλο που να δικαιολογεί τη διαδικασία του επείγοντος ή του κατεπείγοντος, από τη στιγμή που αυτά δεν προέκυψαν αιφνιδιαστικά. Η Κυβέρνηση τα γνώριζε, τα είχε υποσχεθεί, τα είχε υπογράψει. Όλα αυτά τα ήξερε από τον Αύγουστο, πριν καν οδηγηθούμε στις εκλογές. Παρ' όλα αυτά, από τις εκλογές έως σήμερα, δεν έφερε κανένα νομοσχέδιο με κανονικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες στη Βουλή και αποδεικνύεται πως ακόμη και σε αυτό ο Πρωθυπουργός και οι Υπουργοί του ξέχασαν τι έλεγαν προεκλογικά. Ξέχασαν όσα έλεγαν εναντίον των εκτάκτων και συνοπτικών διαδικασιών, που ήταν απολύτως δικαιολογημένες από την τότε Κυβέρνηση, ξέχασαν αυτά για τα οποία δεσμεύονταν, για ουσιαστικό διάλογο. Το μόνο σίγουρο είναι ένα, ότι δυστυχώς με την ανεπάρκεια, με την ανικανότητα, με την ανευθυνότητά της η Κυβέρνηση από την πρώτη μέρα υποβαθμίζει συνεχώς το Κοινοβούλιο και πλήττει τους δημοκρατικούς θεσμούς. Όπως καταλαβαίνετε, αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Θυμηθείτε τι λέγατε για την προηγούμενη Βουλή και πώς λειτουργούσε. Εν πάση περιπτώσει, σεβαστείτε το Κοινοβούλιο. Και η απάντηση δεν είναι «και εσείς τα ίδια κάνατε». Πρώτον, γιατί δεν τα κάναμε. Υπήρχαν συγκεκριμένες αιτιολογίες από την πλευρά της Κυβέρνησης. Δεύτερον, ακόμη και αν μπω στη λογική σας, εσείς δεν ήρθατε για να κάνετε τα ίδια και χειρότερα, αλλά ήρθατε για να μην κάνετε αυτά, όπως τουλάχιστον υποσχεθήκατε σε όλους και έτσι υφαρπάξατε την ψήφο τους. Το δεύτερο που θέλω να υπογραμμίσω είναι ότι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών είναι ανάγκη να προχωρήσει, χωρίς καμμία άλλη καθυστέρηση. Γι' αυτό ακριβώς εμείς την ψηφίζουμε, όχι γιατί εσείς συμπεριφέρεστε μ' αυτόν τον τρόπο, αλλά γιατί πρέπει να προστατεύσουμε τους καταθέτες, πρέπει να μην προχωρήσουμε σε κούρεμα. Γι' αυτό σας εγκαλούσαμε ότι καθυστερούσατε και είχατε δημιουργήσει μία αναστάτωση και μία ανασφάλεια. Γι' αυτό το λόγο είναι απαραίτητη, γιατί πρέπει να επιστρέψουν οι τράπεζες στην κανονικότητα, να αποκτήσουν ξανά την εμπιστοσύνη των καταθετών και να λειτουργήσουν, όπως πράγματι οφείλουν, ως εργαλείο ανάπτυξης για τη στήριξη της επιχειρηματικότητας και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Εμείς, λοιπόν, πιστεύουμε ότι είναι πραγματική ανάγκη να μην υπάρξει άλλη καθυστέρηση, να μην μπουν σε κανένα κίνδυνο οι καταθέσεις, όπως υπήρχαν δηλώσεις Υπουργών της Κυβέρνησης για κούρεμα, να μην γίνει ένα επιπλέον έγκλημα σε βάρος των Ελλήνων. Για να μη γίνει αυτό ήδη είχαμε ζητήσει την αποσύνδεση της αξιολόγησης από την ανακεφαλαίωση, για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε. Χαιρόμαστε που κάτω και από τη δική μας πίεση το κατανόησαν και οι Ευρωπαίοι και εσείς που φέρατε το νομοσχέδιο. Γιατί εμείς, όπως πάντα, έτσι και τώρα, κύριοι της Κυβέρνησης, βάζουμε το συμφέρον της χώρας πάνω από το οποιοδήποτε κομματικό συμφέρον, γι' αυτό και ψηφίζουμε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Το τρίτο σημείο που πρέπει, που είναι ανάγκη να γνωρίζουν οι πολίτες είναι το γιατί φτάσαμε στο σημερινό νομοσχέδιο, γιατί είναι αναγκαία η δική σας, η καινούργια ανακεφαλαιοποίηση, ποια ζημιά έπαθαν αυτές οι τράπεζες, γιατί την έπαθαν, πώς έγινε αυτό. Ξεκάθαρα λοιπόν - αντί να ακούμε τα διάφορα επιχειρήματα που δεν μπορούν να στηρίξουν τη δική σας άποψη - λέμε ότι η ανακεφαλαιοποίηση αυτή δεν οφείλεται στην οικονομική κρίση, όπως ήταν στις προηγούμενες. Είναι αναγκαία και έγινε αναγκαία από την ανεύθυνη πολιτική που άσκησε η συγκυβέρνηση στην πρώτη της θητεία, παρ' ότι εμείς της το είχαμε ήδη επισημάνει. Έγινε αναγκαία, γιατί η αβεβαιότητα και η ανησυχία που σκόρπισε η Κυβέρνηση το πρώτο εξάμηνο του χρόνου προκάλεσε τεράστια φυγή καταθέσεων. Και αυτό το γνωρίζετε, γιατί έχουμε και τα επίσημα στοιχεία. Δεν κρύβεται η αλήθεια ούτε και αμφισβητείται. Το 2014 οι τράπεζες, μετά από εκείνη την ανακεφαλαιοποίηση, σταθεροποιήθηκαν και τον Ιούνιο του 2015 έχουμε την επίσημη έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος που επιβεβαιώνει ότι οι τράπεζες στο τέλος του 2014 ήταν επαρκώς κεφαλαιοποιημένες και θα άντεχαν. Απέκτησαν ξανά πρόσβαση στις διεθνείς αγορές και πραγματοποιήσαν σημαντικές αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου. Πέρασαν με επιτυχία την άσκηση συνολικής αξιολόγησης που διεξήγαγε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με ιδιαίτερα αυστηρές παραδοχές. Μηδένισαν την εξάρτησή τους από τον μηχανισμό έκτακτης στήριξης από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με το γνωστό ELA. Στο τέλος του 2014 οι μετοχές του δημοσίου στις τράπεζες έφταναν τα 15 δισεκατομμύρια ευρώ. Η κατάσταση, όμως, αυτή άλλαξε ριζικά μέσα στο 2015 και η Κυβέρνηση, εξαιτίας λανθασμένων χειρισμών της, έφερε το τραπεζικό σύστημα στο χείλος του γκρεμού. Εξαιτίας του πειράματος που ανεύθυνα έστησε, κατά τη γνώμη μας, έκλεισε τις τράπεζες και επέβαλε τα capital controls. Σημειώνω ενδεικτικά ότι από τον Δεκέμβριο του 2014 ως τον Ιούλιο του 2015 οι συνολικές καταθέσεις και τα repos των τραπεζών μειώθηκαν, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, κατά 50 δισεκατομμύρια ευρώ. Στο ίδιο διάστημα αυξήθηκαν ραγδαία τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια εξαιτίας της επιστροφής στην ύφεση. Οι διεθνείς αγορές έκλεισαν και επί της ουσίας δεν γίνονταν πράξεις στη διατραπεζική αγορά. Όλα αυτά, λοιπόν, οφείλονται σε πράξεις και παραλείψεις της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και επηρέασαν αρνητικά, τόσο τη ρευστότητα, όσο και τη φερεγγυότητα του συστήματος. Και πρέπει να σας πω ότι στην έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που πριν από λίγο δόθηκε στη δημοσιότητα - δεν ξέρω αν την έχετε διαβάσει - και συγκεκριμένα στη σελίδα 57- εγώ θα σας την καταθέσω, για να τη διαβάσετε - αναφέρει ότι αυτή η ανακεφαλαιοποίηση οφείλεται στην ύφεση του 2015 και του 2016, στους κεφαλαιακούς περιορισμούς τους οποίους η δική σας Κυβέρνηση έβαλε, στο κλείσιμο των τραπεζών, που επί δικής σας κυβέρνησης έγινε, και στα μέτρα που εσείς πήρατε, όπως φόροι, περικοπές συντάξεων κ.λπ.. Είναι η έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που μόλις πριν από λίγο μάς δόθηκε. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Ευάγγελος - Βασίλειος Μεϊμαράκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Έτσι, λοιπόν, η χρηματοδότηση μέσω του ELA άγγιξε πλέον τα 85 δισεκατομμύρια ευρώ από μηδέν στο τέλος του 2014. Την ίδια στιγμή, η συνολική χρηματοδότηση μέσω του ευρωσυστήματος έφθασε τα 125 δισεκατομμύρια ευρώ, ξεπερνώντας για πρώτη φορά το ύψος των καταθέσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Τα πράγματα πήραν δραματικές διαστάσεις, όταν η Κυβέρνηση, καταφεύγοντας στο προσχηματικό εκείνο δημοψήφισμα, άφησε τη χώρα εντελώς απροστάτευτη και εκτός προγράμματος. Ήξερε, όμως, η Κυβέρνηση πολύ καλά - και της το είπαμε και εκείνη ακριβώς την ημέρα - ότι χωρίς πρόγραμμα η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν θα μπορούσε να δώσει πρόσθετη ρευστότητα μέσω του ELA. Ήξερε πολύ καλά η Κυβέρνηση - και το συζητήσαμε κι εκείνη την ημέρα - ότι χωρίς ρευστότητα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα έκλεινε τις τράπεζες και θα επιβάλλονταν τα capital controls. Το ξέρατε και το συζητούσαμε την ημέρα που συζητούσαμε για το δημοψήφισμα. Παρ' ότι σας το επισημάναμε, παρ' ότι πριν ψηφιστεί το ζήτημα για το δημοψήφισμα στις 3.00΄ το γνωρίζατε - και υπήρχε και επίσημη ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας - δεν διστάσατε. Ψηφίσατε για το δημοψήφισμα εις γνώσιν ότι κλείνουν οι τράπεζες και εις γνώσιν ότι πάμε στον περιορισμό και ότι δεν θα υπάρχει ELA. Βέβαια, τότε δεν ήσασταν εσείς Υπουργοί. Ήταν ο κ. Βαρουφάκης ο οποίος, όμως, μας είπε ότι το επεδίωκε κιόλας, γιατί γύρισε χαρούμενος το βράδυ σπίτι και είπε «Darling, έκλεισα τις τράπεζες». Darling, ήρθε η ανακεφαλαιοποίηση τώρα 14,4 δισεκατομμύρια, τα οποία μπαίνουν στο χρέος και θα τα πληρώσει ο ελληνικός λαός! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αφήσατε, λοιπόν, σκόπιμα το πρόγραμμα να εκπνεύσει. Κλείσατε τις τράπεζες, βάλατε τα capital controls κι όταν άνοιξε το χρηματιστήριο - το θυμάστε όλοι, αυτά είναι γεγονότα και δεν αμφισβητούνται - κατέρρευσαν οι τραπεζικές μετοχές πλήρως. Οι πολίτες δηλαδή που είχαν επενδύσει σε τραπεζικές μετοχές, ύστερα από δικές σας κιόλας κατευθύνσεις για την επένδυση σε τραπεζικές μετοχές, έχασαν περίπου τα τέσσερα πέμπτα των χρημάτων τους. Και το ξέρετε και το αναγνωρίζετε και πρέπει να δούμε πώς θα τα αποκτήσουν και πάλι. Διότι το δημόσιο είχε την αξία των τραπεζικών μετοχών που κατέχει. Από τα 15 δισεκατομμύρια έπεσε στα 3 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή, 12 δισεκατομμύρια χάθηκαν από την περιουσία του δημοσίου από αυτές τις λάθος κινήσεις. Ποιος, λοιπόν, αυτά θα τα πληρώσει; Επιπλέον, όμως, πέρα από αυτά που χάθηκαν, θα χρειαστούν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, όπως οι ίδιοι συμφωνήσατε, υπογράψατε, τεράστια ποσά που τώρα προσδιορίζονται. Εκεί φθάσατε τα πράγματα, μέσα σε λίγους μήνες δισεκατομμύρια έκαναν φτερά. Δεν μιλάμε για «πενταροδεκάρες», που μας είπε ο κ. Φίλης. Μιλάμε για δισεκατομμύρια και πρέπει να μας πείτε πώς θα τα βρούμε αυτά. Μιλάμε για τεράστια ποσά. Μιλάμε για κόστος που το φορτώνονται ήδη οι φορολογούμενοι. Τι άλλο θα πληρώσουν οι φορολογούμενοι, ώστε εσείς, ως μαθητευόμενοι μάγοι, να κάνετε πειράματα στην πλάτη τους; Διότι μιλάμε για νέα δανεικά που παίρνει η Κυβέρνηση και τα δάνεια αυτά, όπως βλέπουμε όλοι, δίνονται με πολύ σκληρούς όρους, κάτω από νέα μέτρα λιτότητας, κάτω από δραματικές αυξήσεις φόρων και περικοπές συντάξεων. Αυτό που έγινε από την αρχή του χρόνου και ιδίως με το σκόπιμο κλείσιμο των τραπεζών και τα capital controls ήταν έγκλημα. Έγκλημα που οι Έλληνες το πληρώσαμε και το πληρώνουμε ακριβά. Έγκλημα για το οποίο είστε αποκλειστικά υπεύθυνοι ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Θέλω να θυμίσω ότι έως πρόσφατα, από το 2008, είστε εσείς εκείνοι που, αντί να δείτε υπεύθυνα τα πράγματα, επενδύατε στο λαϊκισμό. Όταν η τότε κυβέρνηση θέσπιζε το πακέτο με τις εγγυήσεις των 28 δισεκατομμυρίων προς τα πιστωτικά ιδρύματα, εσείς ισχυριζόσασταν ότι χαρίζαμε τάχα δισεκατομμύρια στις τράπεζες. Τα θυμάστε ή τα ξεχάσατε; Σήμερα δεν αισθάνεστε την ανάγκη να ζητήσετε μια συγγνώμη για εκείνη τη μεγάλη φασαρία που κάνατε για το πακέτο των 28 δισεκατομμυρίων εγγυήσεων που έγινε το 2008; Διότι η αλήθεια είναι πως το πακέτο εκείνο απετέλεσε τελικά σημαντικό εργαλείο στήριξης του τραπεζικού συστήματος, εργαλείο, που όχι μόνο δεν κόστισε στον πολίτη, αλλά έφερε και έσοδα. Σας το λέγαμε και τότε ότι από τη ρύθμιση εκείνη ο κρατικός προϋπολογισμός θα πάρει μερίσματα. Πήρε, λοιπόν. Πήρε μερίσματα και προμήθειες γύρω στα 4 δισεκατομμύρια, χωρίς να επιβαρυνθεί ούτε ένα ευρώ ο Έλληνας φορολογούμενος. Μπήκαν 4 δισεκατομμύρια στο Δημόσιο Ταμείο. Να, λοιπόν, ποια είναι η διαφορά της Νέας Δημοκρατίας με την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Να πώς εμείς κινηθήκαμε το 2008 και το 2014 και να πώς εσείς κινείστε, που η ανακεφαλαιοποίηση αυτή γίνεται μόνο λόγω των δικών σας κυβερνητικών συμπεριφορών και μέτρων. Αποδείχθηκε, λοιπόν, έτσι ότι, όταν υπάρχει ορθολογικός σχεδιασμός, όπως υπήρχε το 2008 και το 2014, το δημόσιο και το ιδιωτικό μπορούν να συνυπάρχουν αρμονικά, να λειτουργούν προς όφελος της κοινωνίας και της οικονομίας. Και όμως, αντί η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να κτίσει πάνω σε ένα πλαίσιο που δούλευε, τα γκρέμισε όλα σε λίγους μήνες. Παγιδευμένοι σε ιδεοληψίες και μύθους, παγιδευμένοι και αιχμάλωτοι σε ψευδαισθήσεις και θεωρίες παιγνίων, μας οδηγήσατε εκεί, αν και σήμερα μας λέτε ότι αυτοί που είχαν την άποψη για τα παίγνια, λίγο - πολύ δεν ανήκουν σε σας, γιατί σας έφυγαν. Τότε, όμως, τους στηρίζατε, τότε πηγαίνατε μαζί. Τότε ο κ. Βαρουφάκης ήταν ο «θεός» της Κυβέρνησης και όλος ο ΣΥΡΙΖΑ τον χειροκροτούσε. Εμείς πιστεύουμε ότι βυθίσατε ήδη τη χώρα σε ανασφάλεια. Είναι τρομερό, λίγες εβδομάδες μετά τις εκλογές, αντί να υπάρχει η αίσθηση σταθερότητας, βεβαιότητας και ησυχίας να υπάρχει μια αίσθηση αβεβαιότητας και ανησυχίας. Αυτό το ζουν οι πολίτες καθημερινά, γιατί δεν ξέρουν τι τους ξημερώνει. Η χώρα, δηλαδή, ουσιαστικά δεν κυβερνιέται και αυτό κοστίζει ακριβά. Εσείς μας είπατε ότι την πρώτη φορά δεν κυβερνήσατε, αλλά ότι τώρα, τη δεύτερη, θα κυβερνήσετε. Ούτε τη δεύτερη φαίνεται ότι κυβερνάτε και αυτό είναι το μεγάλο ζητούμενο, διότι κάθε μέρα που περνάει έχει κόστος για την οικονομία, έχει κόστος για τα νοικοκυριά, τους μικρομεσαίους και γίνεται ολοένα και μεγαλύτερο. Σύρατε, κύριοι της συγκυβέρνησης, τελικά τρεις φορές τη χώρα στις κάλπες τους τελευταίους μήνες. Υφαρπάξατε με ψεύτικες υποσχέσεις ψήφους πολλών. Σχηματίσατε δύο κυβερνήσεις, παίξατε ανεύθυνα την πρώτη θητεία, φορτώσατε τη χώρα με νέα βάρη, μεταφέρατε όλες τις πληρωμές από Οκτώβριο και μετά, γιατί θα κάνατε εκλογές το Σεπτέμβριο - είχατε πλήρη σχεδιασμό σε αυτά - και κόψατε τα πόδια της χώρας, την ώρα που αυτή πήγαινε να περπατήσει από τα τέλη του 2014 και τις αρχές του 2015, όπως ήταν οι προβλέψεις. Κάνατε τώρα τη δεύτερη Κυβέρνηση. Δυστυχώς, δεν κυβερνάτε. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Είναι δραματικό να περνά ο καιρός και να χάνεται. Ο λαός μας λέει πως ο καλός καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται. Ο κ. Τσίπρας μας είπε, όμως, ότι δεν είναι για όλο τον καιρό. Δεν μπορεί να είναι καπετάνιος παντός καιρού. Δηλαδή, θέλει να είναι μόνο, όταν ο καιρός είναι ήπιος. Άμα πιάσουν τα μποφόρ, αφήνουμε το τιμόνι και κοιτάμε ποιος άλλος θα το πάρει και πώς θα του το δώσει. Λοιπόν, πρέπει να πιάσετε το πηδάλιο. Πρέπει να ανεβείτε όλοι μαζί στη γέφυρα. Πρέπει να δείτε πώς θα προχωρήσετε το σκάφος. Εμείς ό,τι θετικό φέρνετε, θα το ψηφίζουμε και θα σας κάνουμε την κριτική μας. Θα σας δώσουμε ψήφο για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των καταθετών στην τράπεζα, για να λειτουργήσουν οι τράπεζες ως εργαλείο ανάπτυξης. Μόνο γι' αυτό. Για να μπορέσουμε πράγματι να σας βοηθήσουμε και να σας οδηγήσουμε και να σας σύρουμε να ξεφύγετε από τις ιδεοληψίες οι οποίες σας κρατούν αιχμάλωτους προς τα πίσω και κρατάτε και εσείς τη χώρα. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός, ο κ. Σταθάκης, για δεκατρία λεπτά.
Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, είναι απόλυτα θετικό το γεγονός ότι το παρόν νομοσχέδιο έχει τη συναίνεση της μεγάλης πλειοψηφίας της Βουλής. Ταυτόχρονα, όμως, τίθεται το θέμα αν το παρόν νομοσχέδιο προκύπτει εξαιτίας του γεγονότος ότι ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ επελέγησαν δύο φορές στη διάρκεια του έτους από τους Έλληνες πολίτες και αν αυτή η επιλογή ήταν που οδήγησε την οικονομία της χώρας σε μία καταστροφική τροχιά η οποία επέβαλε, πρώτον, μία νέα συμφωνία με τους εταίρους και δεύτερον, την ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης. Οπότε, είμαστε υποχρεωμένοι να απαντήσουμε σε αυτή την κριτική. Να υπενθυμίσω ευθέως ότι παραλάβαμε από την προηγούμενη κυβέρνηση ένα μνημόνιο 2 το οποίο, αν θυμάμαι καλά, δεν είχατε κλείσει. Μας συμβουλεύετε τώρα γιατί δεν το κλείσαμε; Μας λέτε ότι θα έδινε την προοπτική της ελληνικής οικονομίας; Η ερώτηση αντιστρέφεται. Γιατί δεν το κλείσατε εσείς; Δεν είχατε χρόνο;
Αυτό κάναμε;
Γιατί μας ρίξατε.
Γιατί μας ρίξατε.
Εσείς κάνατε εκλογές.
Α, επειδή σας ρίξαμε! Δεύτερον, μας λέτε ότι αλλάξαμε την οικονομική πολιτική και ότι πήγαμε σε μια επαναδιαπραγμάτευση με τους εταίρους. Να σας θυμίσω ότι με βάση το μνημόνιο 2 και το μεσοπρόθεσμο η Ελλάδα καλείτο να πληρώσει 48 δισ. τοκοχρεολύσια από το 2015 έως και το 2018, με πλεονάσματα 4,5% του ΑΕΠ, αν θυμάμαι καλά.
Και με ρυθμό ανάπτυξης;
Και με ρυθμό ανάπτυξης 1% με 2%.
Πού 1% με 2%;
Ρυθμό ανάπτυξης 3% με 3,5%.
Συγγνώμη. Ναι, 3% με 3,5%. Ο απολογισμός του 2014 ήταν, όπως ξέρετε, μηδενικός. Συνεπώς, η Κυβέρνηση επιλέγει ως βασική στρατηγική: Πρώτον, να θέσει το θέμα της αναδιάρθρωσης του βραχυχρόνιου χρέους των 48 δισ. και να το μεταφέρει, από βραχυχρόνια υποχρέωση των τεσσάρων επόμενων ετών σε τριαντακονταετή δανεισμό. Αυτό λέγεται αναδιάρθρωση του χρέους. Ταυτόχρονα, επιλέγει να καταστήσει βιώσιμη τη στρατηγική του χρέους για μετά το 2022 με δέσμευση στη συμφωνία. Τρίτον, επιλέγει να ακολουθήσει μια στρατηγική ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, όχι εν γένει επειδή οι εξελίξεις είχαν οδηγήσει σε αυτή την καταστροφή, αλλά υπό το βάρος και μιας καινούργιας εξέλιξης - την οποία δεν αναφέρατε καθόλου και ποτέ - της ενοποίησης του τραπεζικού συστήματος από 1-1-2016 και του στοιχήματος οι τέσσερις τράπεζες να ενταχθούν πλήρως στο νέο σύστημα με όλα τα οφέλη και τις εγγυήσεις, τις οποίες προσφέρει για τη σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος. Συνεπώς, υπό το βάρος αυτών των δεδομένων, επανέρχομαι στο μείζον θέμα αν ήταν πλήρης η ένταξη σε αυτό το σύστημα, χωρίς να κάνουμε τίποτα ή αν θα χρειάζονταν ριζικές απαντήσεις σε κρίσιμα θέματα. Διότι οι τράπεζες τις οποίες επικαλείστε, επί τετραετίας σας υπενθυμίζω ότι δεν έκαναν καμμία ενέργεια αναδιάρθρωσης των κόκκινων δανείων, τα οποία στις 31-12-2014- για να μην πω το 2015 που τα φέραμε εμείς τα κόκκινα δάνεια - ήταν 39,8% στις χορηγήσεις αυτών των τραπεζών. Αυτά είναι τα συσσωρευμένα κόκκινα δάνεια, τα οποία εν εξελίξει και τη χρονιά που επικαλείστε, το 2014- χρονιά μαγική απ' ό,τι φαίνεται, μόνο εμείς και οι Έλληνες πολίτες δεν την αξιολόγησαν έτσι τη χρονιά του 2014- αυξήθηκαν εννιά μονάδες. Άρα, η πρόοδος των κόκκινων δανείων καθιστούσε τη βιωσιμότητα του όλου συστήματος εκ των πραγμάτων, υπό το δεδομένο της ένταξης στη νέα κατάσταση, προβληματική. Σημασία έχει, όμως, να δούμε και το κλίμα της απόσυρσης των καταθέσεων από τις τράπεζες, την περίοδο προκήρυξης των εκλογών, πριν να γίνουμε Κυβέρνηση τον Ιανουάριο, τις προηγούμενες τρεις εβδομάδες. Τώρα, από πότε οι εκλογές αποτελούν απειλή για την οικονομική σταθερότητα στις ευρωπαϊκές δημοκρατικές χώρες, δεν ξέρω. Είναι μια θεωρία η οποία κάποτε θα θεμελιωθεί. Όμως, λογικά σκεφτόμενοι, η καταστροφολογία ότι οι εκλογές φέρνουν οικονομική καταστροφή, μπορεί να εδράζεται μόνο στο γεγονός ότι το κλίμα των εκλογών και οι πολιτικές δυνάμεις που εντάσσονται στις εκλογές μαζί με οτιδήποτε άλλο, δημιουργούν κλίμα αναταραχής στην κοινωνία. Υπενθυμίζω, λοιπόν, ότι αυτές τις τρεις εβδομάδες πριν από τις εκλογές, όπου αν έβγαινε ο ΣΥΡΙΖΑ, θα εξαφανιζόταν το χαρτί υγείας, θα καταστρεφόταν η χώρα, θα φεύγαμε από το ευρώ, θα γινόταν ένας απίστευτος χαμός, διότι δεν έχουν επιλογή οι πολίτες να διαλέξουν - βέβαια, τίποτε απ' αυτά δεν συνέβη, απ' όσο ξέρω - χάθηκαν περίπου 20, 18, 19 δισεκατομμύρια από καταθέσεις, επαναλαμβάνω χωρίς κανέναν λόγο υπαρκτό. Πάμε τώρα στο θέμα της καταστροφολογίας του 2015. Τα αποτελέσματα είναι απλά και δεδομένα. Για την ελληνική οικονομία επαναλάβατε την πρόβλεψη της ΕΚΤ, που είναι συμφωνία, κύριε Βορίδη, η οποία έχει υπογραφεί τον Αύγουστο και προβλέπει αυτά τα ποσά: Ύφεση από 2,3 έως 3,5 κ.ο.κ.. Όλοι εκτιμούν - και θα το αναγνωρίσετε - ότι η ύφεση το 2015 θα είναι πολύ χαμηλότερη. Μόλις 1,3 είναι η τελευταία αποτίμηση. Σας είπα και στην επιτροπή ότι υπάρχει προφανής ερμηνεία γι' αυτό. Ανατρέπει το σενάριο της καταστροφολογίας και υπάρχουν ερμηνείες γι' αυτό. Επαναλαμβάνω ότι τα capital controls, που δεν ήταν επιλογή μας - το καταλαβαίνετε, όλοι το καταλαβαίνουν σ' αυτήν την Αίθουσα - θεωρητικά θα έπρεπε να επιφέρουν μία μεγάλη ύφεση στην οικονομία. Ο τρόπος χειρισμού από την Κυβέρνηση των capital controls την επαύριο της καθιέρωσης των capital controls, ήταν μια από τις πολύ πετυχημένες λειτουργίες της Κυβέρνησης, διότι υπενθυμίζω και επαναλαμβάνω στο Σώμα τα εξής: Ελήφθη μια σειρά αποφάσεων, οι οποίες διασφάλισαν την ομαλή λειτουργία, πρώτα απ' όλα του τουριστικού κλάδου στην αιχμή του καλοκαιριού, με πλήρη, ομαλή λειτουργία δεκάδων δραστηριοτήτων που συνδέονται με τον τουρισμό. Δεύτερον, την ομαλή λειτουργία του ναυτιλιακού συναλλάγματος. Τρίτον, την ομαλή πορεία των εισαγωγών και των εξαγωγών της χώρας. Τέταρτον, την αποκέντρωση όλων των αποφάσεων που λαμβάνονται από τις επιχειρήσεις στα παραδοσιακά υποκαταστήματα και εντός του τραπεζικού συστήματος και τον περιορισμό της Επιτροπής που λάμβανε αποφάσεις σε πολύ υψηλά μεγέθη κ.ο.κ.. Τούτων δοθέντων, οι συνέπειες στην πραγματική οικονομία έγινε προσπάθεια - επιτυχής εκ του αποτελέσματος - να ελαχιστοποιηθούν και να μην υπάρξουν προβλήματα στην ομαλή λειτουργία εισαγωγών - εξαγωγών και της πραγματικής οικονομίας. Εξ αυτού του λόγου και εξαιτίας άλλων συγκυριών, νομίζω ότι το αποτέλεσμα της ύφεσης, το οποίο υπονοείτε, θα είναι αυτό το οποίο αποτυπώνεται με βάση τα δεδομένα της πραγματικής οικονομίας και άρα απέχουν πολύ από την ιδέα της καταστροφολογίας. Για τον χαρακτήρα αυτής της ανακεφαλαιοποίησης, υπενθυμίζω ότι για μας, ως Κυβέρνηση, δεν μπορείτε να πείτε ότι άλλα λέγαμε πριν και άλλα λέγαμε μετά.
Μόνο αυτό!
Θεός φυλάξοι!
Σας υπενθυμίζω, παρά την ένταση του χαμόγελου που διαθέτετε, ότι εμείς έχουμε υπογράψει συμφωνία πριν πάμε στις εκλογές τον Αύγουστο. Και πήγαμε σε εκλογές με τη συμφωνία. Μας επέλεξαν, λοιπόν, οι Έλληνες πολίτες για να εφαρμόσουμε αυτή τη συμφωνία.
Γιατί δεν συνεχίσατε και πήγατε σε εκλογές;
Συνεπώς, όσον αφορά την ιδέα ότι σήμερα φέρνουμε ένα νομοσχέδιο το οποίο είναι διαφορετικό, υπάρχει μέσα στη συμφωνία. Σαφέστατα. Και υπάρχουν και τα τρία κομβικά σημεία για τα οποία έχουμε πει τι θα κάνουμε μέχρι τα Χριστούγεννα. Το πρώτο κομβικό σημείο είναι ότι θα ολοκληρώσουμε την πρώτη αξιολόγηση. Το δεύτερο είναι ότι θα ανακεφαλαιοποιήσουμε τις τράπεζες και θα τις εντάξουμε στο ευρωπαϊκό σύστημα την 1η Ιανουαρίου. Και το τρίτο κομβικό σημείο είναι ότι θα υπάρξει μια πλήρης εφαρμογή μέτρων, τα οποία έχουμε διατυπώσει ευθέως, πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης και άλλες, οι οποίες αποβλέπουν σε μια ισχυρή μεταστροφή της οικονομίας το 2016. Αυτά είναι τα δεδομένα, αυτά είναι που έχουν διατυπωθεί με σαφήνεια και γι' αυτά, ανάμεσα στα άλλα, - ανάμεσα στα άλλα, το υπογραμμίζω - επέλεξαν εμάς οι Έλληνες πολίτες να κυβερνήσουμε τα επόμενα χρόνια. Έρχομαι τώρα στον χαρακτήρα αυτής της συμφωνίας ανακεφαλαιοποίησης. Διαφέρει απ' τις προηγούμενες ή όχι; Διαφέρει σε τρία σημεία και θέλω να τα υπογραμμίσω. Πρώτον, αντιμετωπίζει ταυτόχρονα και παράλληλα τη διαδικασία αναδιάρθρωσης των κόκκινων δανείων, για τα οποία η Κυβέρνηση έχει διατυπώσει σαφή θέση κι έχει μια συγκεκριμένη στρατηγική. Αποτελεί, όμως, αντικείμενο διαπραγμάτευσης που θα ολοκληρωθεί, όπως γνωρίζετε, στα τέλη Νοεμβρίου. Η διαδικασία, λοιπόν, αναδιάρθρωσης των κόκκινων δανείων είναι παράλληλη με τη διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Αυτό δημιουργεί τις προϋποθέσεις για οριστική αντιμετώπιση του τραπεζικού προβλήματος, σε σχέση με το παρελθόν. Αυτή είναι η μία θεμελιακή διαφορά, σε σχέση με τις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις και έχει τεράστια σημασία. Σας υπενθυμίζω ότι οι προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις - μπορώ να σας αναφέρω επί μακρόν τις απώλειες χρημάτων του δημοσίου - ήταν 39 δισεκατομμύρια, 13,5 δισεκατομμύρια για την ενσωμάτωση των προβληματικών - κι όπως έγιναν τέλος πάντων - τραπεζών που ενσωματώθηκαν στις τέσσερις συστημικές και τα 25 δισεκατομμύρια τα οποία είχαν γίνει 15 δισεκατομμύρια, νομίζω, πολύ πριν αρχίσει η «καταστροφολογική πολιτική» του ΣΥΡΙΖΑ. Άρα, τα ποσά ήταν ήδη 25 δισεκατομμύρια απώλεια. Και υπήρχαν πάντα τα 10 δισεκατομμύρια τα οποία είχαν μείνει stand by προκειμένου να χρησιμοποιηθούν πρωτίστως στην αναδιάρθρωση των κόκκινων δανείων. Η μία ενότητα είναι αυτή. Η δεύτερη ενότητα αφορά τη λειτουργία των μετοχών του δημοσίου και του δημόσιου συμφέροντος. Οι προηγούμενες ρυθμίσεις προφανώς, προέβλεπαν κοινές μετοχές, οι οποίες έγιναν, όμως, προνομιούχες στο σύνολό τους. Δεν διαφωνείτε σε αυτό, κύριε Βορίδη. Δεν ασκήθηκε ποτέ δικαίωμα…
Πότε έγινε, όμως; Από το 2014 και μετά.
Σήμερα είναι σαφής ο νόμος. Προβλέπει τη μετατροπή όλων των μετοχών του δημοσίου σε κοινές μετοχές. Όλες οι πλευρές πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχει μια λεπτή ισορροπία. Κι αυτό αφορά όλες τις πλευρές της Βουλής, γιατί έγινε μια συστηματική κριτική. Σήμερα υπάρχει μια δύσκολη εξίσωση, την οποία οφείλουμε να καταλάβουμε όλοι. Είναι οι παλιοί μέτοχοι, ιδιώτες και δημόσιο. Είναι οι προνομιακές μετοχές του δημοσίου, οι οποίες θα μετατραπούν σε κοινές μετοχές. Είναι οι ομολογιούχοι, οι άνθρωποι που έχουν δανείσει τις τράπεζες και είναι και οι νέοι μέτοχοι. Η ισορροπία, η εξίσωση ανάμεσα σε αυτές τις τέσσερις κατηγορίες, πρέπει να είναι απόλυτα ισορροπημένη, προκειμένου και να διασφαλίζει πλήρως τα συμφέροντα του δημοσίου και ταυτόχρονα να μην αποθαρρύνει ή να μην αποτρέπει την εισαγωγή, την προσέλκυση ιδιωτικών κεφαλαίων, που φαντάζομαι όλοι θέλουμε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Δώστε μου δύο λεπτά, κυρία Πρόεδρε. Το τρίτο θέμα στο οποίο μας ασκείτε κριτική, αφορά τις διοικήσεις των τραπεζών και του ΤΧΣ. Έχω την εντύπωση ότι ανακεφαλαιοποίηση χωρίς προβλέψεις για αλλαγή διοικήσεων, ήταν ελληνική πρωτοτυπία. Την εφαρμόσαμε τα προηγούμενα χρόνια. Οι διοικήσεις των τραπεζών, που έριξαν τις τράπεζες στα βράχια, κατά κανόνα παρέμειναν οι ίδιες. Οι προβλέψεις προ της ανακεφαλαιοποίησης - είναι σημαντικό - είναι ελληνική πατέντα. Οπουδήποτε αλλού έγιναν ανακεφαλαιοποιήσεις με ισχυρή παρουσία του δημοσίου, άλλαξαν οι διοικήσεις. Δεν σημαίνει ότι έγιναν κρατικές ή οτιδήποτε άλλο. Ο παρών νόμος προβλέπει αυστηροποίηση των κανόνων ελέγχου των διοικήσεων, τη μεγαλύτερη δυνατή διαφάνεια κι έναν τρόπο προσδιορισμού αυτών των διαδικασιών, ο οποίος δεν είναι ο άριστος και δεν μας βρίσκει 100% σύμφωνους, αλλά εγείρει ένα θέμα, το οποίο έπρεπε από καιρό να είχε ρυθμιστεί. Επαναλαμβάνω: Η πορεία της οικονομίας μας έχει απόλυτα γνωστά κομβικά σημεία. Ένα κομβικό σημείο είναι αυτό που κάνουμε σήμερα. Ευχόμαστε όλοι ότι η ομαλή εξέλιξη αυτού του κρίσιμου θέματος, της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, θα οδηγήσει το τραπεζικό σύστημα στην απόλυτη ασφάλεια που θέλουμε όλοι και έχουμε δεσμευθεί απέναντι στους Έλληνες πολίτες ότι πρέπει να ολοκληρωθεί μέχρι αυτά τα Χριστούγεννα. Σας ευχαριστώ.
Κυρία Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για δύο λεπτά;
Ορίστε, κύριε Μεϊμαράκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Δεν θέλω να πάρω τον χρόνο, γιατί άλλωστε συζητείται και με το άρθρο για το κατεπείγον, αλλά αισθάνομαι την ανάγκη να αναφέρω δύο - τρία πολιτικά θέματα, κύριε Υπουργέ. Πρώτον, όταν εμείς φέρναμε τις ανακεφαλαιοποιήσεις, ο κ. Τσακαλώτος κι εσείς, ως εισηγητές του ΣΥΡΙΖΑ, τις καταψηφίζατε, με επιχειρήματα τα οποία καλά θα κάνετε να τα δείτε στα Πρακτικά, για να καταλάβετε τι λέγατε τότε και τι λέτε σήμερα. Εμείς, λοιπόν, δεν είμαστε το ίδιο. Εμείς το ψηφίζουμε. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι δεν έχουμε τα επιχειρήματα για τα οποία αναγκαστήκατε να έλθετε στην ανακεφαλαιοποίηση. Είναι απολύτως, μόνο δικές σας ενέργειες, όπως φαίνεται και από την έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που μόλις κατέθεσα. Πριν από μια ώρα δόθηκε στη δημοσιότητα, θα την διαβάσετε. Δεύτερον - επειδή αναφερθήκατε σε δύο, τρία πολιτικά ζητήματα - πράγματι οι εκλογές δεν δημιουργούν, όπως είπατε, αναστάτωση. Και σε άλλες χώρες τις ευρωζώνης γίνονται και δεν υπάρχει τεράστιο πρόβλημα. Γιατί υπήρξε εδώ; Διότι, το κόμμα που ερχόταν στην εξουσία, δεν αναγνώριζε τις υποχρεώσεις της χώρας. Δείτε τον προεκλογικό σας λόγο, ότι θα τα σκίσετε όλα, ότι δεν θα πληρώσετε τίποτα, ότι δεν αναγνωρίζετε τις υποχρεώσεις της χώρας. Αυτό ήταν που δημιούργησε την αστάθεια και την αβεβαιότητα. Και τώρα, θα έλεγα, οι εκλογές που έγιναν, έγιναν χωρίς οι πολίτες να γνωρίζουν τι υπογράψατε και το φέρατε με τη διαδικασία του κατεπείγοντος στις 15 Αυγούστου. Γι' αυτό και τις κάνατε γρήγορα - γρήγορα. Τον Γενάρη και πιο πριν, το 2012, οι εκλογές έγιναν σε είκοσι μέρες. Οι πολίτες, όμως, γνώριζαν το πλαίσιο με βάση το οποίο θα εκινείτο η χώρα για τα επόμενα τρία χρόνια. Τώρα σας λέω ότι δεν το γνώριζαν. Γι' αυτό ακριβώς αυτές οι εκλογές επέφεραν ακόμα μεγαλύτερη αναστάτωση. Κατά συνέπεια, το επιχείρημα ότι, «Μας επέλεξε ο λαός, αφού υπογράψαμε», δεν ισχύει, διότι απλούστατα δεν συζητήθηκε ούτε καν στη Βουλή μέσα σε μια μέρα. Τέλος, μας είπατε για τις καταθέσεις οι οποίες έφυγαν. Άκουσα και τον κ. Τσακαλώτο προχθές. Αν οι Βουλευτές οι δικοί μας είχαν τόση δύναμη να λένε ότι θα πάρουν τις καταθέσεις τους και θα φύγουν και έφυγαν τόσες πολλές καταθέσεις δι' αυτού του τρόπου, τότε μας δίνετε υπερφυσικές δυνάμεις.
Δεν βοηθάει αυτό, όμως.
Όχι, δεν βοηθάει. Κοιτάξτε, δεν μπορεί, όμως, να χρησιμοποιείται ως πολιτικό επιχείρημα μέσα στη Βουλή. Δεν είναι σωστό και από την μεριά σας. Είναι υποβάθμιση του επιπέδου του διαλόγου. Ξεχνάτε τι λέγατε εσείς ο ίδιος προσωπικά κάθε φορά που φέρναμε εμείς ένα νομοσχέδιο 2012-2014; Θα μπορούσαμε να πούμε, λοιπόν, εμείς ότι εσείς βάλατε σε κίνδυνο την οικονομία της χώρας. Μα, ήταν πολιτική σας άποψη. Ήταν πολιτική σας έκφραση. Κι εν πάση περιπτώσει, δεν καταλαβαίνω, θα μας φιμώσετε; Έτσι ήθελε να πει ένας Βουλευτής, έτσι είπε. Κρίνεται από τους πολίτες και κρίθηκε και στις εκλογές του Γενάρη και κρίθηκε πάρα πολύ καλά. Κατά συνέπεια, δεν είναι δικαιολογίες τώρα αυτές για να τις συζητάμε σε ένα τόσο σοβαρό νομοσχέδιο, στο οποίο μάλιστα συμφωνούμε. Τέλος, να σας πω επειδή κάνατε το λάθος, αλλά δεν κατάλαβα αν το διορθώσατε, ότι ο ρυθμός ανάπτυξης τον οποίο εμείς προβλέπαμε ήταν 3%. Και δεύτερον, στη συμφωνία του Νοεμβρίου του 2012 προεβλέπετο μετά την αξιολόγηση να πάμε στην αναδιάρθρωση χρέους. Εσείς μιλούσατε για κούρεμα. Δεν μιλούσατε για αναδιάρθρωση. Ξεχάσατε ότι δεν το αναγνωρίζετε, ότι ήταν το επονείδιστο, ότι ο Πρωθυπουργό σας πήγε στη συζήτηση που άνοιξε η Πρόεδρος της Βουλής τότε για το επονείδιστο χρέος, ενώ ταυτόχρονα ο Βαρουφάκης συνεννοείτο και συζητούσε για το πως θα γίνει η νέα συμφωνία; Όλα δεν αυτά είναι δικά μας, είναι δικά σας επιτεύγματα. Και βάσει αυτών των δικών σας επιτευγμάτων, οδηγηθήκαμε σε αστοχίες. Και είναι αναγκαία αυτήν τη στιγμή η ανακεφαλαιοποίηση, την οποία εμείς σας λέω ότι την ψηφίζουμε για να προστατευθούν οι καταθέτες, για να μην πάμε σε κούρεμα καταθέσεων. Και δείχνουμε μεγάλη εθνική στάση απέναντι σε αυτό το νομοσχέδιο!
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό. Είμαι Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος.
Έχετε το λόγο, κύριε Δανέλλη.
Κύριε Υπουργέ, το έχουμε πει σε πολλές ευκαιρίες ότι χαιρετίζουμε την επάνοδό σας στην πραγματικότητα και την αποδοχή της αλήθειας σε πάρα πολλά θέματα. Όμως, υπάρχει μια μεγάλη απόσταση μεταξύ αλήθειας και κυνισμού. Και είναι αρκούντως κυνικό να λέτε ότι ο ελληνικός λαός σάς ψήφισε έχοντας υπ' όψιν του τον Σεπτέμβριο τη συμφωνία την οποία είχατε από τον Αύγουστο. Ευχαριστώ.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να ενημερώσω το Σώμα ότι ένα τραγικό αεροπορικό δυστύχημα συνέβη προ ολίγου με διακόσιους είκοσι νεκρούς. Η ενημέρωση που έχω είναι απολύτως πρόσφατη, συνάδελφοι. Θέλουμε ως ΠΑΣΟΚ να εκφράσουμε τη θλίψη μας για αυτό. Είναι μια πτήση από την Αίγυπτο προς την Αγία Πετρούπολη. Παιδιά, οικογένειες, ένα ξεκλήρισμα πραγματικό. Με συντριβή αντιδρούμε σε αυτό. Είχαμε τη γνώμη, κυρία Πρόεδρε, ότι έπρεπε να διακόψουμε τη διαδικασία για αυτήν την ανακοίνωση. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Λοβέρδο. Κύριε Λεβέντη, έχετε τον λόγο για δώδεκα λεπτά. Παρακαλώ, να είστε ακριβής και εσείς στον χρόνο σας.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητάμε σήμερα το νομοσχέδιο για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Πιστεύω να έχετε αντιληφθεί ότι η ανακεφαλαιοποίηση αυτή είναι αναγκαία, διότι προέκυψαν οι μαύρες τρύπες από τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια όλων των ειδών, και στεγαστικά και επιχειρηματικά. Έτσι, οι τράπεζες, όσα λεφτά κι αν παίρνουν, χρειάζονται και άλλα. Οπότε με μαθηματική ακρίβεια και αυτό που κάνετε σήμερα και τα λεφτά αυτά που πάμε να δώσουμε -15 δισεκατομμύρια ευρώ, πόσα τα βγάλανε - δεν θα φτάσουν, διότι η μαύρη τρύπα - όπως έχω προειδοποιήσει - θα αυξάνει. Εν τω μεταξύ έχουν πέσει και οι τιμές των ακινήτων, οπότε οι τράπεζες ό,τι εγγυήσεις έχουν βάλει, έχουν μικρότερη αξία. Επομένως είναι στον αέρα οι τράπεζες. Επίσης, τα χρήματα των ιδιωτών έχουν φύγει, διότι υπάρχει έλλειψη εμπιστοσύνης. Οπότε αντιλαμβάνεστε ότι σήμερα και να ψηφίσουμε το νομοσχέδιο - και η Ένωση Κεντρώων δήλωσε ότι θα το ψηφίσει - δεν έχουμε κανένα κέρδος, κανένα απολύτως κέρδος! Απλά πασαλείμματα και απλά αναβολές. Και η κουβέντα «ψηφίστε, διότι διαφορετικά θα κουρευτούν οι καταθέσεις», είναι μια κουβέντα απρεπής. Δεν ξέρω ποιος την είπε. Πάντως όποιος κι αν την είπε, είτε είναι στην Αίθουσα αυτή είτε εκτός Αιθούσης, η κουβέντα αυτή «ή ψηφίστε για να γίνει ανακεφαλαιοποίηση ή από 1η Ιανουαρίου κουρεύονται οι καταθέσεις», δεν ανήκει σε μια δημοκρατική χώρα. Αυτά θυμίζουν Ζιμπάμπουε, Βολιβία και λοιπά. Αυτή είναι η άποψή μου. Διότι είπαν ότι ειπώθηκε αυτή η κουβέντα. Δεν γνωρίζω πού πηγαίνει η Κυβέρνηση. Γίνονται συζητήσεις μέχρι και να μεταφέρουν σε μικρότερα διαμερίσματα τους δανειζόμενους και σιγά σιγά να μπει μια νέα διαδικασία. Αν έχεις, δηλαδή, ένα διαμέρισμα εκατόν ογδόντα τετραγωνικών, να πας σε ενενήντα τετραγωνικά, μήπως κι αυτό μπορείς να το πληρώνεις. Αυτό έχει γίνει σε άλλο μέρος του κόσμου; Φαντάζομαι πως όχι. Ακόμα κι αυτό συζητείται. Φανταστείτε σε ποιο σημείο είναι η χώρα. Συζητάμε τώρα να χαμηλώσουμε το ύψος του δανείου το οποίο προστατεύεται, ώστε να υπάρξουν και δάνεια τα οποία να μπουν προς κατάσχεση και να μεταφέρουμε τις οικογένειες - έτσι λένε - σε μικρότερα διαμερίσματα, για τα οποία θα μπορούν να πληρώσουν τη δόση. Βρείτε μου χώρα του κόσμου που αυτό το πράγμα έχει γίνει και έχει υιοθετηθεί! Οι τριτοκοσμικοί είναι καλύτεροι από εμάς! Ακούω να λένε για τα ισοδύναμα. Ψάχνουν ισοδύναμα, τα τέλη κυκλοφορίας, το ένα, το άλλο, κάτι πράγματα αδιανόητα. Τώρα θα βάλουμε τέλη κυκλοφορίας στα υβριδικά, τα οποία καλούσαμε τους πολίτες πριν από πέντε χρόνια να τα πάρουν χωρίς τέλη κυκλοφορίας. Να φορτώσουμε, λέει, τα ΚΤΕΟ. Αυτά συζητιούνται στις τηλεοράσεις. Και δεν βγαίνει η Κυβέρνηση ευθέως να πει την άποψή της. Τα αφήνει να σέρνονται ως γαϊτανάκι κι ό,τι προκύψει. Η χώρα κατ' εμέ είναι ακυβέρνητη. Λυπούμαι πολύ. Άκουσα μάλιστα ότι ο κ. Καμμένος σκέφτεται ένα νομοσχέδιο να μην το ψηφίσει και θα το αποσύρει η Κυβέρνηση. Έτσι άκουσα. Το λένε κι αυτό οι τηλεοράσεις. Δεν έμαθα ποιο νομοσχέδιο είναι αυτό, για να είμαι ειλικρινής. Δεν έμαθα αν άλλαξε γνώμη και θα ψηφίσει ή αν τελικά εμμείνει στην άρνησή του. Επομένως και η κυβερνητική, λεγόμενη, πλειοψηφία είναι εύθραυστη και υπό αμφισβήτηση. Γιατί είναι υπό αμφισβήτηση; Γιατί ισχύει αυτό που είχα πει από την αρχή. Το κόμμα του κ. Καμμένου είναι ένα ακραίο δεξιό κόμμα. Και δεν το λέω εναντίον του κ. Καμμένου αυτό. Οι θέσεις και οι απόψεις των στελεχών του είναι ακραίες. Ένα ακραίο δεξιό κόμμα, όπως του κ. Καμμένου, κι ένα λεγόμενο αριστερό κόμμα δεν ενώνονται. Είναι από υλικά μη ενώσιμα. Δεν ενώνονται τα υλικά αυτά. Κι αν τα ενώσατε προς στιγμή με σκοπό τη διακυβέρνηση της χώρας, στην πορεία θα δείτε ότι αυτά δεν ενώνονται λόγω του ότι λείπει η κουλτούρα της συνεννόησης και της συναίνεσης μέσα απ' αυτά. Η κοινωνία είναι αναστατωμένη. Οι δημοσιογράφοι με ρωτούν: «Αν η Κυβέρνηση έχει πρόβλημα, τι θα κάνετε, κύριε Λεβέντη;». Εγώ δεν ήθελα να γίνει έτσι. Υπό εκβιασμό δεν σκοπεύω να ψηφίσει Ένωση Κεντρώων καμμία Κυβέρνηση και κανένα νομοσχέδιο. Αν θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ, μπορούμε να καθίσουμε να συζητήσουμε δημοσίως. Διότι ψάχνετε για ισοδύναμα και εμείς στην Ένωση Κεντρώων έχουμε φτιάξει ένα πρόγραμμα εννιά σημείων, το οποίο υπερκαλύπτει τα ισοδύναμα πεντακόσιες και χίλιες φορές. Όμως δεν δέχεστε να συζητήσετε. Άρα πού το πάτε; Να έρθει μια ωραία πρωία, να είμαι με το μαχαίρι στο λαιμό και να ψηφίσει το υπ' εμέ κόμμα κάποια νομοσχέδιά σας γιατί θα τα έχετε σπάσει με τον κ. Καμμένο ή θα έχει υπάρξει αντάρτικο. Γιατί υπάρχει κι άλλη εκδοχή: Μπορεί ο Καμμένος να ψηφίζει για να μη χάσει το «συνεταιριλίκι» και να υπάρξει αντάρτικο εντός του κόμματός σας. Γιατί μη νομίζετε ότι τα «βαρίδια» πήγαν όλα με τον Λαφαζάνη. Υπάρχουν ακόμα «βαρίδια» εντός των τειχών του ΣΥΡΙΖΑ. Και το πάτε, λοιπόν, εκβιαστικά να ψηφίσουμε. Δεν προτιθέμεθα να το κάνουμε. Εμείς προτιθέμεθα να κάνουμε αυτό που είχαμε πει προεκλογικά. Είτε βγει η Νέα Δημοκρατία είτε βγει ο ΣΥΡΙΖΑ, διατιθέμεθα να συζητήσουμε πάνω στα εννέα σημεία του προγράμματός μας, που τα θεωρούμε ουσιωδέστατα για την αυτοκάθαρση της χώρας και την αυτοκάθαρση του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Σε πολιτικό επίπεδο δεχόμεθα να συζητήσουμε. Αυτή είναι η εντολή του λαού. Να καθίσω εγώ σε μια καρέκλα και να συζητήσω με τους συριζαίους με σκοπό να δώσω ψήφο, αυτό να μην το αναμένουν. Είναι αυταπάτη αν το περιμένουν. Δεν θα λειτουργήσω έτσι. Με ρωτούν: «Δεν είναι εγωιστικό ένα κόμμα που πήρε 3,5% να επιβάλλει τις θέσεις του στο 36%;». Ξέρετε και από κυβερνήσεις ευρωπαϊκές ότι πολλές φορές έγινε και Πρωθυπουργός κάποιος Αρχηγός μικρού κόμματος. Στην Ιταλία συχνά το 4%, το 5% έκανε τον Πρωθυπουργό και οι άλλοι απλά ψήφιζαν. Το γνωρίζετε αυτό. Στις δημοκρατίες υπάρχει η αρχή της συνεννόησης. Ή γίνονται εκλογές ή συνεννοούνται τα κόμματα. Δεν είναι καθόλου εγωιστικό. Ο Μητσοτάκης είχε κάποτε εκατόν πενήντα και με έναν, τον Κατσίκη, τον έσερνε από τη μύτη ο ένας. Το ενθυμείστε. Ξέρετε πώς σχηματίζονται οι κυβερνήσεις και πώς αποκτούν τη δεδηλωμένη. Και σήμερα η δεδηλωμένη κρέμεται από τέσσερις Βουλευτές. Υπάρχει κι ένας πέμπτος, που άλλοτε ψηφίζει κι άλλοτε όχι. Εκείνο, όμως, το οποίο με στενοχωρεί ιδιαίτερα είναι ότι η κοινωνία είναι σε αναβρασμό και η Αίθουσα αυτή κάνει ότι δεν το καταλαβαίνει. Η Αίθουσα αυτή κάνει ότι δεν καταλαβαίνει την κοινωνία. Όπου κι αν πάω, παντού συναντώ ανέργους. Όπου κι αν πάω, με πλησιάζουν φτωχοί, όλοι είναι με ούτε ένα ευρώ στην τσέπη. Τι θα απογίνει αυτός ο κόσμος; Το έγκλημα έγινε το 2009, που ο Γιώργος Παπανδρέου πήγε κι έκανε ένα μνημόνιο χωρίς να υπάρχει μια ρήτρα ανάπτυξης μέσα. Έβαλε και το ΔΝΤ, ενώ ήταν γνωστό ότι το ΔΝΤ, όπου πήγε, άφησε συμφορές και γύρισε εκατό χρόνια πίσω τις χώρες. Έγινε το έγκλημα, το συνέχισαν οι άλλοι. Και η Νέα Δημοκρατία, η οποία τώρα κόπτεται και λέει ότι είναι κόμμα ευθύνης, μέσα σε πέντε χρόνια έχει δύο φορές γίνει μνημονιακή κι άλλες δύο αντιμνημονιακή! Δεν ξέρω τι δείγμα ευθύνης είναι αυτό. Δηλαδή, πριν από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου ψήφιζε τα νομοσχέδια για λόγους ανάγκης, για να μη φύγουμε από το ευρώ, και τώρα δεν τα ψηφίζει! Τα ίδια νομοσχέδια, του ιδίου πνεύματος και του ιδίου γράμματος. Δεν αντιλαμβάνομαι και τη Νέα Δημοκρατία πού το πάει, αν έχει ευθύνη. Μιλάει για συνταγματικό τόξο. Συνταγματικό τόξο σημαίνει και συνταγματική ευθύνη. Το να είσαι στο συνταγματικό τόξο δεν λέει τίποτε. Είναι και η συμπεριφορά σου στα κρίσιμα ζητήματα. Έχουμε μια Κυβέρνηση που φοβάμαι ότι έχει χάσει τον αυτοέλεγχό της και μια Αντιπολίτευση που προσπαθεί να βρει τον βηματισμό της και χρησιμοποιεί και την οικονομία της χώρας για να το πράξει. Προειδοποιώ να ξέρετε στην Αίθουσα αυτή ότι όσο η κοινωνία αισθάνεται ότι δεν την καταλαβαίνουν και οι τριακόσιοι της Αιθούσης αυτής, όσο η κοινωνία αισθάνεται έτσι, η αποχή και τα απολιτίκ μηνύματα θα αυξάνουν και σε ποσοστά και σε πλήθος. Αν νομίζετε ότι εκπροσωπείτε εσείς οι τριακόσιοι τον λαό, πλανάσθε. Ο λαός υποφέρει, ο λαός βρίσκεται σε πανικό. Κι εσείς κάνετε ότι τον εκπροσωπείτε. Δεν νομίζω να τον εκπροσωπείτε.
Κυρία Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Βενιζέλο, θα προηγηθεί ο κ. Παππάς, γιατί έχει ζητήσει να μιλήσει στις 15.00΄, εδώ και πολλή ώρα.
Εντάξει, κυρία Πρόεδρε.
Κύριε Παππά, έχετε τον λόγο για δέκα λεπτά. Και μετά, κύριε Βενιζέλο, θα δώσω σε εσάς τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το σύνολο του ελληνικού τραπεζικού τομέα έχει επηρεαστεί καθοριστικά από τη συνδυαστική επίδραση, πρώτον, της εκροής καταθέσεων - από τον Σεπτέμβρη του 2014 και μέχρι τον Αύγουστο του 2015 οι καταθέσεις του ιδιωτικού τομέα έχουν μειωθεί κατά 43,6 δισεκατομμύρια, δηλαδή είχαμε μια μείωση των καταθέσεων της τάξης του 26,5%, εκ των οποίων τα 33,9 δισ. αφορούν καταθέσεις των νοικοκυριών - και, δεύτερον, των δυσμενών οικονομικών συνθηκών, που προκάλεσαν επιδείνωση της ποιότητας των δανειακών χαρτοφυλακίων, δηλαδή τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αυξήθηκαν από το 33% στο 50% το τρίτο τρίμηνο του 2015. Η πορεία των τραπεζών είναι συνυφασμένη με την πορεία της οικονομίας. Όταν μια οικονομία βρίσκεται σε ύφεση, επηρεάζονται όλες οι μορφές της ζωής και η οικονομική και η κοινωνική και τα νοικοκυριά και ο πολιτισμός, η παιδεία, η άμυνα και φυσικά και οι τράπεζες. Ωστόσο, αυτή η ανακεφαλαιοποίηση είναι η τρίτη κεφαλαιακή ενίσχυση που πραγματοποιείται στις τράπεζες και είναι αποτέλεσμα του νέου εκτροχιασμού της οικονομίας και της επιδείνωσης των μη εξυπηρετούμενων δανείων, εξαιτίας της λάθος πολιτικής που ακολούθησε και ακολουθεί τόσο η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ όσο και η αποτυχημένη κυβέρνηση Σαμαρά, η Κυβέρνηση του περίφημου μύθου του success story. Την άνοιξη του 2014 η χρηματιστηριακή αξία των τεσσάρων συστημικών τραπεζών έφτανε τα 25 δισεκατομμύρια ευρώ και σήμερα έχει συρρικνωθεί στα 3,1 δισεκατομμύρια ευρώ. Χονδρικά, αν μια τράπεζα μένει από κεφάλαια και χρειάζεται νέα, αυτοί που θα βάλουν τα νέα κεφάλαια θα πάρουν και τον έλεγχό της. Οι παλιοί μέτοχοι των τραπεζών έχουν χάσει πάνω από το 99,9% της αξίας της περιουσίας τους σε σχέση με τα προ κρίσεως επίπεδα τιμών. Όσοι μέτοχοι τοποθετήθηκαν στις ανακεφαλαιοποιήσεις του 2013 και του 2014 χάνουν το 90% των κεφαλαίων τους. Η ομάδα επενδυτών που αγόρασε την πλειοψηφία μιας συγκεκριμένης τράπεζας, την αγόρασε στα 0,31 ευρώ ανά μετοχή, την άνοιξη του 2014, και σήμερα βλέπει τη μετοχή της να διαπραγματεύεται στα 0,020 ευρώ. Το ίδιο, λίγο - πολύ, συνέβη και σε όσους επενδυτές συμμετείχαν στις αυξήσεις κεφαλαίου και των υπολοίπων τριών συστημικών τραπεζών. Μεγάλες, λοιπόν, είναι οι ζημιές και για το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Στήριξης και κατ' επέκταση για όλους τους φορολογούμενους. Το ταμείο τοποθέτησε 25 δισεκατομμύρια ευρώ στις συστημικές τράπεζες το 2013 και επιπλέον 15 δισεκατομμύρια ευρώ στις αναδιαρθρώσεις τραπεζών που τέθηκαν σε εκκαθάριση. Σαράντα δισεκατομμύρια ευρώ, λοιπόν, μετά τον εκτροχιασμό της οικονομίας το 2015 χάθηκαν στο μεγαλύτερο μέρος τους οριστικά. Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών είναι ένα ενδιάμεσο στάδιο για να αποκατασταθεί η φερεγγυότητα των τραπεζών και μέσω αυτής σταδιακά να επανέλθουν οι συνθήκες ομαλότητας στην αγορά. Με την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών ενισχύεται, όπως λέγεται, η φερεγγυότητά τους, δηλαδή διαθέτουν επαρκή ίδια κεφάλαια. Δεν επιλύεται, όμως, το θέμα της ρευστότητάς τους, καθώς οι τράπεζες είναι επιχειρήσεις και μάλιστα είναι ξένες επιχειρήσεις, μη ελληνικές επιχειρήσεις, αφού και ο ίδιος ο κ. Τσακαλώτος χθες δήλωσε επί λέξει: «Χάσαμε τη μάχη για τη διοίκηση των τραπεζών». Αυτές οι τράπεζες, λοιπόν, είναι επιχειρήσεις που δανείζονται για να δανείσουν. Δεν δανείζουν τα ίδια κεφάλαιά τους. Εσφαλμένα πιστεύουμε ότι οι τράπεζες δανείζουν με τα χρήματα που πήραν από την ανακεφαλαιοποίησή τους. Την ανακεφαλαιοποίηση των συστημικά σημαντικών τραπεζών την επιθυμούν διακαώς Κυβέρνηση και τράπεζες ως προϋπόθεση για να σταθεροποιηθούν αυτές, να καταστούν φερέγγυες και σταδιακά να μπορέσουν πάλι να βγουν στις αγορές, να εκδώσουν ομόλογα, να προσφύγουν στη διατραπεζική αγορά και να προσελκύσουν καταθέσεις, ούτως ώστε να αυξηθεί η δεξαμενή από την οποία θα μπορούν να χορηγήσουν δάνεια. Οι τράπεζες, λοιπόν, δεν παρέχουν δάνεια στην οικονομία βασιζόμενες στα δικά τους κεφάλαια, που κατά μέσο όρο διεθνώς δεν υπερβαίνουν το 10% του ενεργητικού τους, αλλά στα δανειακά κεφάλαια που αντλούν από τους καταθέτες, τη διατραπεζική αγορά και τις αγορές ομολόγων. Οι τράπεζες είναι η μόνη κατηγορία επιχειρήσεων που δανείζεται για να δανείσει. Σήμερα οι τράπεζες έχουν κεφαλαιακό έλλειμμα, διαθέτουν χαρτοφυλάκιο δανείων 200 δισ. ευρώ και καταθέσεις 122 δισ. ευρώ. Τη διαφορά, βέβαια, που προκύπτει την καλύπτει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Εν πολλοίς, αν δεν υπάρξει επιστροφή καταθέσεων και δεν ανοίξει η διατραπεζική αγορά, οι τράπεζες δεν θα μπορούν να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στο έργο της χρηματοδότησης της οικονομίας. Αν δεν υπάρχει ρευστότητα, οι τράπεζες δεν θα μπορέσουν να χρηματοδοτήσουν την πραγματική οικονομία, δηλαδή να δώσουν δάνεια σε επιχειρήσεις και συνεπώς η οικονομία δεν θα αναπτυχθεί. Το διακύβευμα σε περίπτωση μη ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών είναι μεγάλο, αλλά πολύ μεγαλύτερο είναι το διακύβευμα για το μέλλον της χώρας, το μέλλον του λαού μας. Με τις μνημονιακές πολιτικές σας όχι μόνο τον υπερχρεώνετε, τον φτωχοποιείτε, αλλά τον καθιστάτε όμηρο των στρεβλών και καταστροφικών πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των διεθνών τοκογλύφων. Σώζετε τις τράπεζες, αλλά καταστρέφετε τη χώρα! Βέβαια, αν δεν σωθούν οι τράπεζες και οι καταθέτες θα υποστούν ένα μεγάλο πλήγμα, όπως και δεκάδες χιλιάδες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, με κίνδυνο ακόμα και τον αφανισμό τους, ο οποίος όμως ήδη συντελείται με γεωμετρική πρόοδο και επιτυγχάνεται με τα καθημερινά λουκέτα που βλέπουμε όλοι μας. Είτε, λοιπόν, ανακεφαλαιοποιήσετε τις τράπεζες είτε όχι, είναι το ίδιο και το αυτό. Είτε κάνετε κούρεμα καταθέσεων είτε όχι, είναι το ίδιο και το αυτό. Γιατί το κούρεμα ήδη εφαρμόζεται. Ακούστηκε από χείλη της κυβερνητικής πλειοψηφίας ότι σε καμμία περίπτωση, ακόμη και στο δυσμενέστερο σενάριο, δεν κινδυνεύουν οι καταθέσεις κάτω των 100 χιλιάδων ευρώ. Αυτό θα συνέβαινε, πράγματι, αν το Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων και Επενδύσεων, το οποίο συστάθηκε με τον ν. 3746/2009, είχε το αποθεματικό που εκ του νόμου υποχρεούτο ως το περασμένο καλοκαίρι. Οπότε η κυβέρνηση, το περασμένο καλοκαίρι, μέσα στο άγχος της ανεύρεσης κεφαλαίων για την κάλυψη αναγκών, παρανόμως αφαίρεσε τα κεφάλαια αυτά, αφήνοντας παντελώς εκτεθειμένους τους καταθέτες που έχουν καταθέσεις κάτω των 100 χιλιάδων ευρώ, δηλαδή όλους τους μικροκαταθέτες. Το κούρεμα, λοιπόν, ήδη εφαρμόζεται με έμμεσο τρόπο. Εφαρμόζεται ένα ειδικού τύπου bail in, μέσω της υπερφορολόγησης, μέσω της υπερφορολόγησης της ακίνητης περιουσίας των πολιτών. Έτσι αναγκάζει τα νοικοκυριά να μειώσουν τις καταθέσεις τους, αναγκάζει τους πολίτες να ρευστοποιούν τα περιουσιακά τους στοιχεία σε τιμές εξευτελιστικές, για να μπορούν να ανταποκριθούν στις δυσβάσταχτες υποχρεώσεις τους προς το κράτος. Και όλα αυτά με τα κρατικά έσοδα να καταλήγουν στους δανειστές, για την αποπληρωμή ενός μη βιώσιμου χρέους, αφού το ίδιο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο υποστηρίζει ότι τα χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα, η απουσία μεταρρυθμίσεων και εσόδων, η επιστροφή της οικονομίας στην ύφεση και οι δυσμενέστερες προβλέψεις μετά τους κεφαλαιακούς ελέγχους, κατέστησαν το χρέος οριστικά μη βιώσιμο. Στην πραγματικότητα, η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών είναι ακόμα ένα μπάλωμα, ακόμα ένα δυσβάσταχτο μπάλωμα για τον ελληνικό λαό, ο οποίος καλείται να προσφέρει ένα ποσό που θα πάει χαμένο, θα πάει στον πίθο των Δαναΐδων. Και αυτό συμβαίνει γιατί δεν υπάρχει εκ μέρους σας, όπως δεν υπήρχε και στην κυβέρνηση Σαμαρά, ένα πραγματικό σχέδιο, ένα μεσοπρόθεσμο κι ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο ανάπτυξης με επίκεντρο το εθνικό και λαϊκό συμφέρον και μόνο. Εν κατακλείδι, πρέπει να γνωρίζει ο λαός τι κάνετε σήμερα στην Αίθουσα αυτή και με ποιον τρόπο, κατ' ουσίαν εγκληματείτε εναντίον του. Σήμερα και χρεώνετε τον ελληνικό λαό με δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ, που θα πληρώσουν μέχρι και οι αγέννητοι σήμερα Έλληνες, και, επιπλέον, ουσιαστικά σήμερα κάνετε και κούρεμα των καταθέσεων. Παίρνετε, αρπάζετε, μέσω των τραπεζών, τον ιδρώτα του ελληνικού λαού. Όπως προανέφερα, το κούρεμα αυτό δεν είναι άμεσο, δεν είναι εφάπαξ, αλλά πολύ πιο ύπουλο και συνεχές. Επιτυγχάνεται με την υπερφορολόγηση, τα μνημονιακά μέτρα του τρίτου μνημονίου, που όλοι εσείς μαζί, πλην της Χρυσής Αυγής, ψηφίσατε στις 14 Αυγούστου. Κόντρα στη λαϊκή βούληση το ψηφίσατε. Η λαϊκή βούληση εκφράστηκε στο δημοψήφισμα του Ιουλίου, όταν εισπράξατε ένα βροντερό «όχι» από τους Έλληνες. Τελικά, οι τράπεζες θα επιβιώσουν. Θα επιβιώσουν γιατί έχουν άριστους τραπεζοϋπαλλήλους. Και δεν εννοώ τους εργάτες που μοχθούν στα γκισέ. Εννοώ εσάς, τους συστημικούς κοινοβουλευτικούς, που κόπτεστε και ψηφίζετε για το συμφέρον των τοκογλύφων και των τραπεζών και αγνοείτε επιδεικτικά το λαϊκό συμφέρον. Ψηφίζετε και φέρεστε ως ελέω Θεού μονάρχες με την αμετροέπεια, με το θράσος και νομίζετε ότι θα είστε παντοτινοί. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε. Ευτυχώς για τον τόπο δεν θα είστε παντοτινοί. Εσείς, δεξιοί και αριστεροί, γνωρίζετε ότι δεν σας θέλει ο λαός, ασχέτως εάν ο λαός ρίχνει απλά ένα ψηφοδέλτιο πίσω από το παραβάν. Και έχετε δει όλοι σας τις δημοσκοπήσεις - που τόσο πολύ αγαπάτε και πληρώνετε - σχετικά με τη γνώμη που έχει ο ελληνικός λαός και για τη Νέα Δημοκρατία και για τον ΣΥΡΙΖΑ - βεβαίως τον ΣΥΡΙΖΑ νοούμενο ως νέο ΠΑΣΟΚ - , για εσάς δηλαδή που φέρατε τη χώρα σε αυτή την κατάσταση. Καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο που χρεώνει τον ελληνικό λαό και πληρώνει τις τράπεζες, πολύ περισσότερο τη στιγμή που αυτές οι ίδιες οι τράπεζες, οι τοκογλυφικοί γύπες, με τη σύμφωνη γνώμη σας είναι έτοιμες από τη Δευτέρα 2 Νοεμβρίου να εκπλειστηριάσουν και να αρπάξουν τα σπίτια των Ελλήνων. Λέμε «όχι» και πάλι «όχι». Δεν θα γίνουμε μια χώρα αστέγων. Και στο σημείο αυτό ας αναφέρω και την πολιτική δήλωση του στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρη Φίλη. Καταθέτω για τα Πρακτικά τις δηλώσεις του κ. Δημήτρη Φίλη. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Παππάς καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Είπε επί λέξει ο κ. Δημήτρης Φίλης: «Να βγουν οι πολίτες με τις καραμπίνες, εάν πάνε να πάρουν τα σπίτια των φτωχών.». Μία δήλωση πιθανόν απολύτως εναρμονισμένη με το άρθρο 120 του Συντάγματος. Και στο σημείο αυτό ας μην τολμήσει κανένας Χατζηαβάτης της παραδικαστικής «παράγκας», κανένας «παναθηναϊκάκιας», να εντάξει την πολιτική ομιλία μου σε ποινική δικογραφία. Εάν είναι να το κάνει, ας το κάνει για τον κ. Δημήτρη Φίλη, γιατί η πραγματική εγκληματική οργάνωση, η κοινοβουλευτική Καμόρα - θα έλεγα - είστε όλοι εσείς. Ευχαριστώ.
Το να εκφράσουμε τη θλίψη όλων των πτερύγων της Βουλής, δηλαδή του ελληνικού Κοινοβουλίου, για το τραγικό αεροπορικό δυστύχημα που έγινε με ρωσικό αεροπλάνο στο όρος Σινά της Αιγύπτου αποτελεί στοιχειώδες καθήκον για εμάς, γιατί είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια ζωής πολλών ανθρώπων που επέβαιναν σε αυτό το μοιραίο αεροσκάφος. Κύριε Βενιζέλο, σας δίνω γενναιόδωρα επτά λεπτά, για να μην υπερβείτε καθόλου τον χρόνο. Εξάλλου είδα ότι μπορείτε να αιτιολογήσετε την τροπολογία σας επαρκώς σε πολύ συντομότερο χρόνο.
Δεν έχω την ικανότητα αυτή. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όταν έγιναν οι προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις τραπεζών μετά το ξέσπασμα της κρίσης και την είσοδο της χώρας σε πρόγραμμα προσαρμογής και ανασυγκρότησης, η Βουλή γνώριζε ψηφίζοντας τους σχετικούς νόμους ποιο είναι το ακριβές σχήμα της ανακεφαλαιοποίησης, τι ζητούμε από τους ιδιώτες μετόχους, παλιούς και νέους, και τι είναι έτοιμο να προσφέρει το κράτος μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Στήριξης και με επιβάρυνση του ελληνικού λαού, γιατί πρόκειται για επιβάρυνση του δημοσίου χρέους. Αυτό δεν συμβαίνει με το παρόν νομοσχέδιο. Αυτή η ανακεφαλαιοποίηση, που οφείλεται στα λάθη, στις αστοχίες και στις βλάβες που προκάλεσε η Κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου γίνεται στην πραγματικότητα ερήμην της Βουλής. Η Βουλή ψηφίζει σήμερα αόριστα και από αύριο το Υπουργικό Συμβούλιο, με πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου, θα προσδιορίσει τα πιο κρίσιμα στοιχεία της διαδικασίας και του σχήματος της ανακεφαλαιοποίησης. Αυτό δεν γεννά απορίες; Δεν πρέπει να είναι αντικείμενο συζήτησης στην ολομέλεια του Σώματος; Άκουσα πολλά στη συζήτηση και σήμερα και χθες στις επιτροπές. Ανάμεσα στο 2012 και στο 2014, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, έπρεπε να αντιμετωπίσει η χώρα μια γιγαντιαία διαρροή καταθέσεων, την ύφεση, τη διόγκωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Όμως, λόγω της σωστικής παρέμβασης που έγινε στο δημόσιο χρέος το 2012- παρέμβαση που, όπως έχουμε πει, δεν είναι μόνον η ονομαστική μείωση, το κούρεμα με το PSI, αλλά και μία εξίσου σημαντική μείωση σε καθαρή παρούσα αξία μέσω του OSI, του Official Sector Involvement - αποκόμισε το κράτος, ως όφελος, από τις τράπεζες περίπου 23 δισεκατομμύρια ευρώ. Δεν είναι, όμως, αυτή η ενέργεια που προκάλεσε την ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης. Η ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης προκλήθηκε λόγω των μη εξυπηρετούμενων δανείων, των προβληματικών δανειακών χαρτοφυλακίων λόγω της ύφεσης, λόγω της κάμψης της ελληνικής οικονομίας. Έπρεπε, όμως, να προστατέψουμε το σύστημα, να προστατέψουμε τις καταθέσεις. Άρα η ανακεφαλαιοποίηση δεν ήταν στήριξη των τραπεζιτών, δηλαδή στήριξη των παλιών μετόχων και κυρίως των μεγάλων μετόχων, αλλά ήταν στήριξη των τραπεζών, άρα των καταθέσεων και της δυνατότητας της ελληνικής οικονομίας να αναστηθεί, να ορθοποδήσει. Γιατί χωρίς τον μηχανισμό των τραπεζών δεν μπορείς να τροφοδοτήσεις την πραγματική οικονομία, τις επενδύσεις, την απασχόληση. Από το 2012 έως και το 2014 προσελκύσαμε με τον τρόπο αυτόν, λόγω της σταδιακά οικοδομούμενης αξιοπιστίας της ελληνικής οικονομίας, περισσότερα από 13 δισεκατομμύρια ευρώ διεθνή ιδιωτικά κεφάλαια που επενδύθηκαν στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Το δε κράτος επένδυσε συνολικά 39 αντί για τα προβλεπόμενα 50 δισεκατομμύρια, από τα οποία 25 για την ανακεφαλαιοποίηση των συστημικών τραπεζών και 14 για την εκκαθάριση των μη συστημικών τραπεζών, με πλήρη προστασία των καταθέσεων. Οι εκκαθαριστές ήδη έχουν καταφέρει να συγκεντρώσουν περίπου 2,5 δισεκατομμύρια από τα 14 και συνεχίζεται η διαδικασία αυτή. Το χαρτοφυλάκιο που απέκτησε το ΤΧΣ εξ ονόματος του ελληνικού δημοσίου από τα 25 δισεκατομμύρια που τοποθετήθηκαν στις συστημικές τράπεζες έφτασε να έχει τον Μάιο του 2014, πριν από τις ευρωεκλογές, χρηματιστηριακή αξία 25 δισεκατομμυρίων ευρώ, δηλαδή είχαμε πλήρη ανάκτηση. Σύμφωνα με τη μελέτη βιωσιμότητας του χρέους, η προοπτική ήταν να αποκτήσουμε 16 δισεκατομμύρια, ως επιστροφή, όταν θα ορθοποδήσει η ελληνική οικονομία, δηλαδή πολύ αργότερα. Και ήδη τον Μάιο του 2014 είχαμε χρηματιστηριακή αξία 25 δισεκατομμύρια. Η αβεβαιότητα που προκλήθηκε λόγω των ευρωεκλογών και λόγω της επικείμενης εκλογικής νίκης του ΣΥΡΙΖΑ έφθασε στην εξής εικόνα: Στις 31 Δεκεμβρίου του 2014, παρά την πίεση, παρά την προεκλογική εκστρατεία, η χρηματιστηριακή αξία να υπερβαίνει τα 19 δισεκατομμύρια ευρώ. Και σήμερα, όπως ξέρετε, μετά το δημοψήφισμα, μετά τα capital controls, μετά τη βλάβη που προκάλεσε το εννιάμηνο Τσίπρα - Καμμένου στην ελληνική οικονομία η αξία του χαρτοφυλακίου του ελληνικού δημοσίου στις τράπεζες είναι μικρότερη από 2 δισεκατομμύρια. Δηλαδή, έχουμε μία απώλεια η οποία θεωρητικά, ως notional απώλεια - αλλά αυτή είναι η δυναμική της οικονομίας - , ξεπερνάει τα 23 δισεκατομμύρια ευρώ από το αρχικό χαρτοφυλάκιο, με τιμές Μαΐου 2014, και έχουμε ταυτόχρονα την ανάγκη να δανειστούμε άλλα 25 για τις ανάγκες της ανακεφαλαιοποίησης. Θα μου πείτε: Δεν θα τα διαθέσουμε, γιατί οι ανάγκες ακόμη και στο πιο αντίξοο σενάριο σήμερα ανακοινώθηκε ότι είναι, ας πούμε, 14,5 δισεκατομμύρια. Όμως, τα υπόλοιπα 10 πρέπει να υπάρχουν κάπου ως αποθεματικό, όπως υπήρχαν και τα 11 δισεκατομμύρια του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, τα οποία εν μια νυκτί τα παρέδωσε ο κ. Τσίπρας με τον κ. Βαρουφάκη στους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς, στο EFSF, με την περιβόητη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου, η οποία μάς αφήρεσε και το αποθεματικό του ΤΧΣ, πέραν όλων των άλλων δραματικών επιπτώσεων που είχε η πορεία από τον Φεβρουάριο μέχρι τις 12 Ιουλίου. Γιατί, αν είχαμε συνάψει τελικά και εφαρμόσει τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου, θα ήταν η χώρα σε πολύ καλύτερη κατάσταση απ' αυτήν που είναι με τη συμφωνία της 12ης Ιουλίου. Η βλάβη της χώρας μεταξύ 1ης Ιανουαρίου και 20ής Φεβρουαρίου είναι μεγάλη και ακόμη συντριπτικότερη μεταξύ 20ης Φεβρουαρίου και 12ης Ιουλίου. Τώρα, λοιπόν, έρχεται η Κυβέρνηση και λέει τις γνωστές αοριστίες σε σχέση με τα κόκκινα δάνεια. Λέει ότι τώρα έχουμε συνεκτιμήσει και τα κόκκινα δάνεια, ενώ ξέρει πάρα πολύ καλά ότι, πρώτον, ο νόμος Κατσέλη για την προστασία του αδύναμου δανειολήπτη είναι δικό μας έργο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα τελειώσω, κυρία Πρόεδρε. Μη με πιέζετε. Νομίζω ότι έχει σημασία να ακουστούν αυτά και να γραφτούν στα Πρακτικά της Βουλής. Η κ. Κατσέλη είναι τώρα οπαδός και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ο νόμος που φέρει το όνομά της είναι έργο των δικών μας κυβερνήσεων. Ξέρει επίσης - και θέλω να το ακούσουν αυτό οι Έλληνες πολίτες από το Βήμα της Βουλής - ότι δεν υπάρχει πραγματικό πρόβλημα με τα στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια. Δεν υπάρχει πρόβλημα με τα δάνεια του νοικοκυριού, εκτός και αν μιλάμε για υπερβολικές καταστάσεις πολύ ευπόρων ανθρώπων. Όμως για τον κανονικό μέσο Έλληνα δεν υπάρχει πρόβλημα στεγαστικού ή καταναλωτικού δανείου. Οι λύσεις είναι εύκολες, οι λύσεις είναι φιλικές, οι λύσεις είναι ασφαλείς και τις λύσεις αυτές τις θέλει και το ελληνικό τραπεζικό σύστημα και θα τις επιβάλλει. Δεν έχουν γίνει πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας και είναι κρίμα από το Θεό, μετά από τόσα χρόνια, τώρα κοντά στο 2016, να υπάρχει αμφιβολία και αγωνία αν θα υπάρξουν πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας. Όχι, ανεξαρτήτως τι θα πει η νομοθεσία, ανεξαρτήτως των αοριστιών, των ψεμάτων, των δημαγωγιών που έχουμε ακούσει από την πλευρά της Κυβέρνησης, δεν υπάρχει πρόβλημα πραγματικό με τα δάνεια των νοικοκυριών, με τα στεγαστικά ή και τα καταναλωτικά. Υπάρχει, όμως, πρόβλημα με τα επιχειρηματικά δάνεια. Διότι ο τρόπος με τον οποίο έγινε η αξιολόγηση του χαρτοφυλακίου των τραπεζών, η αξιολόγηση του στοιχείου του ενεργητικού τους, το AQR το περιβόητο, στην πραγματικότητα δημιουργεί έναν φραγμό για τον δανεισμό μεσαίων και μικρών ελληνικών επιχειρήσεων στο μέλλον. Το μεγάλο πρόβλημα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε τώρα ως κράτος, ως Βουλή, ως οικονομία είναι το μέλλον, εάν με βάση τους κανόνες που εφαρμόστηκαν για την αξιολόγηση και άρα για τον προσδιορισμό των κεφαλαιακών αναγκών μπορεί πράγματι να δανειστεί μια μεσαία και μικρή επιχείρηση με ανοικτό επιτόκιο ή αν είμαστε δέσμιοι μιας μεγάλης διαρθρωτικής ανισότητας στο κόστος χρήματος στο εσωτερικό της Ευρωζώνης, όπως συμβαίνει και με το κόστος της ενέργειας. Αυτό είναι το μεγάλο θέμα και αυτό πρέπει να λύσουμε ως πρόβλημα, εάν θέλουμε το τραπεζικό σύστημα να λειτουργήσει ως μοχλός ανάπτυξης και ως επίκεντρο του νέου μοντέλου ανασυγκρότησης της ελληνικής οικονομίας. Γιατί τώρα που θα εμφανιστούν τα distress funds, τώρα που θα αρχίσει η συζήτηση για την αναδιάρθρωση επιχειρηματικών δανείων και επιχειρήσεων, τώρα αν δεν έχεις μοντέλο ανάπτυξης, αν δεν έχεις φιλοεπενδυτική στρατηγική, αν δεν ξέρεις να απαντήσεις στις ερωτήσεις που σου κάνουν στην Αμερική ή αλλού στον κόσμο για τα θέματα αυτά και ψελλίζεις άρρητα ρήματα, δεν μπορείς να βοηθήσεις ούτε τις μεγάλες επιχειρήσεις, αλλά κυρίως δεν μπορείς να βοηθήσεις τη μικρή και μεσαία ελληνική επιχείρηση, την οποία αιχμαλωτίζεις σε ασύμφορα επιτόκια. Αυτό είναι το μεγάλο θέμα. Το μεγάλο θέμα, λοιπόν, είναι ότι τώρα, επειδή προκλήθηκε νέα διαρροή καταθέσεων 42 δισεκατομμυρίων, επειδή κρεμαστήκαμε στον ELA όλους τους προηγούμενους μήνες, επειδή διογκώνονται λόγω της δυσπραγίας και της επιστροφής στην ύφεση τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, επειδή έγιναν τα κολοσσιαία λάθη διαπραγμάτευσης στα οποία αναφέρθηκα, επειδή έγινε το δημοψήφισμα του «ναι», «όχι - ναι», επειδή πήγαμε στα capital controls με απόφαση και πράξη της ελληνικής κυβέρνησης και όχι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, είχαμε τη χρηματιστηριακή απαξίωση των τραπεζών, την εξανέμιση του χαρτοφυλακίου του ΚΠΣ, το τρίτο μνημόνιο και το κολοσσιαίο δάνειο των 86 δισεκατομμυρίων, ενώ δεν ήθελαν να πάρουν τις υπολειπόμενες δόσεις του προηγουμένου δανείου. Το θυμάστε αυτό. Δεν ήθελαν. Ήταν «υπερήφανοι» και «λεβέντες» και ήθελαν ένα πρόγραμμα - γέφυρα! Αυτό, λοιπόν, το οποίο τώρα συμβαίνει, είναι στην πραγματικότητα η ανάγκη να προστατεύσουμε μελλοντικές χορηγήσεις δανείων σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις με ένα λογικό επιτόκιο και, δεύτερον, να μην κλονίσουμε την εμπιστοσύνη της διεθνούς επενδυτικής κοινότητας, η οποία έχει βάλει ήδη πάνω από 13 δισεκατομμύρια στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα τα τελευταία τρία χρόνια. Άρα δεν χωρούν αμφιθυμίες και ασάφειες ούτε είναι δυνατόν να μην ξέρει η Βουλή ποιο είναι το τελικό σχήμα. Διότι ποιο είναι το πρόβλημα; Το πρόβλημα είναι, εμείς είπαμε ότι αν οι ιδιώτες βάλουν το 10%, θα έχουν προνόμια στη διοίκηση, όμως, υπό πολλαπλή εποπτεία: Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Ενιαίος Μηχανισμός Εποπτείας, ΤΧΣ, Τράπεζα της Ελλάδος, ελληνικό δημόσιο. Τώρα ποιο είναι το σχήμα; Τώρα δεν λέει η Κυβέρνηση στη Βουλή, η συμμετοχή του δημοσίου στην ανακεφαλαιοποίηση για το αντίξοο σενάριο….
Κύριε Βενιζέλο, σας παρακαλώ, επιταχύνετε λίγο.
…σε τι ποσοστό θα γίνει με κοινές μετοχές και σε τι ποσοστό θα γίνει με μετατρέψιμα υπό αίρεση ομόλογα, με τόκους. Αυτό είναι όλο το θέμα, διότι από την κατανομή των δύο αυτών ποσοστών θα εξαρτηθεί ποιος ελέγχει τη γενική συνέλευση, τη διοίκηση και τι δυνατότητες έχει ο ιδιώτης να αποκομίσει χρηματιστηριακά κέρδη, αλλά και τι δυνατότητες έχει το δημόσιο να ξαναπάρει πίσω τα 25 δισεκατομμύρια που έβαλε και που τα εξανέμισε ο κ. Τσίπρας με τον κ. Καμμένο - ενώ υπήρχαν ως πραγματικότητα στην αγορά - και τι θα γίνει με τα περίπου δέκα που θα αναγκαστεί να βάλει τώρα, εάν δεν έχουμε κάποιο άλλο πρόβλημα, που ελπίζω και εύχομαι να μην έχουμε. Δεν είναι δυνατόν, λοιπόν, η Βουλή να μην ξέρει. Με την τροπολογία προτείνω να προστεθούν παράγραφοι στο άρθρο 1 και στο άρθρο 4, ώστε οι πράξεις του Υπουργικού Συμβουλίου και όλες οι κανονιστικές πράξεις της εκτελεστικής εξουσίας που εκδίδονται σε εφαρμογή του νόμου αυτού να γνωστοποιούνται αμέσως στη Βουλή, ώστε κατά τον Κανονισμό εάν οι Βουλευτές ή ο Υπουργός θέλει, να κινεί τη σχετική διαδικασία συζήτησης στις επιτροπές ή ακόμη και στην Ολομέλεια. Η ενημέρωση της Βουλής και η παρέμβαση της Βουλής είναι στο σημείο αυτό διαφορετική από την υποχρέωση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας να υποβάλλει έκθεση στη Βουλή, όπως υποβάλλει και η Τράπεζα της Ελλάδος. Τώρα δεν μιλάω για το ταμείο ή την τράπεζα. Μιλάω για την Κυβέρνηση που χειρίζεται τα θέματα αυτά και πρέπει να τα χειρίζεται με διαφάνεια υπό τον έλεγχο της Βουλής, γιατί στις προηγούμενες φάσεις η Βουλή τα είχε περιλάβει στους σχετικούς νόμους. Και για να κλείσω: Η συζήτηση σε λίγο θα ολοκληρωθεί. Δεν άκουσα τίποτα. Δεν άκουσα να απολογείται ή να εξηγεί η Κυβέρνηση γιατί προκάλεσε τη ζημία που προκάλεσε. Δεν ζητάει συγγνώμη, δεν δίνει καμμία εξήγηση για τα ψέματα, τις συκοφαντίες, τα μυθεύματα. Τι έγινε; Απλώς αλλάξατε άποψη και δεν τρέχει τίποτα; Δεν «έσταξε η ουρά του γαϊδάρου»; Τέτοιος κυνισμός; Τέτοια αλαζονεία; Τέτοιος αυταρχισμός; Ή απλώς τέτοια επικίνδυνη ανικανότητα, τέτοια πλήρης παράδοση στους δανειστές; Γιατί έχουμε πάει στο άλλο άκρο, στον ζηλωτισμό. Προκειμένου η Κυβέρνηση να αποδείξει ότι θα κατέστρεφε τη χώρα με την προηγούμενη πολιτική της και άρα ορθώς ήρθε στη δική μας πολιτική, έχει γίνει ένας τυφλός ζηλωτής στη σκληρή εφαρμογή του μνημονίου. Δεν είναι καλό αυτό. Δεν βοηθάει ούτε τη χώρα ούτε την οικονομία. Αυτό που χρειάζεται να κάνει η χώρα με εθνική συναίνεση είναι να παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης που ξεκινά από την εφαρμογή του μνημονίου, αλλά το υπερβαίνει το μνημόνιο. Αλλιώς θα κυνηγάμε την ουρά μας ως χώρα.
Ευχαριστούμε, κύριε Βενιζέλο. Αξιοποιήσατε την κατάθεση της τροπολογίας για πλήρη ομιλία, πάνω και από τον χρόνο του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.
Κυρία Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Τι θέλετε, κύριε Μπαλαούρα;
Κυρία Πρόεδρε, θέλω να χρησιμοποιήσω τον χρόνο της δευτερολογίας μου…
Όχι, γιατί έχουμε ακόμη πολλούς ομιλητές. Ήρθε η ώρα των ομιλητών. Ο κ. Κουτσούκος έχει τώρα τον λόγο για επτά λεπτά.
Δείτε, κύρια Πρόεδρε, πού καταλήγει αυτή η κατά σύστημα παραβίαση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών από την Κυβέρνηση. Έχουμε φτάσει σχεδόν δέκα ώρες μετά την έναρξη της συζήτησης και έχουν μιλήσει μόνο δύο ή τρεις Βουλευτές. Εγώ, νομίζω, είμαι ο τέταρτος και μάλλον θα σας χρωστάω και χάρη, από ό,τι φαίνεται. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθώ από το πρωί τη συζήτηση και την εναγώνια προσπάθεια που έκαναν οι Υπουργοί της Κυβέρνησης, οι οποίοι προηγήθηκαν - και ο κ. Τσακαλώτος και ο κ. Σταθάκης - να μας πουν ότι είναι άμοιροι ευθυνών. Μάλιστα, ο κ. Τσακαλώτος χρησιμοποίησε και κάποιους λεκτικούς ακροβατισμούς για τον πατριωτισμό και τον «βαρουφακισμό», για να μας πει ότι δεν φταίει για όλα ο Βαρουφάκης. Προφανώς και δεν φταίει για όλα ο Βαρουφάκης! Φταίει και ο κ. Τσίπρας και ο ίδιος που ήταν βοηθός του κ. Βαρουφάκη για όσα συνέβησαν. Το λέω για να ξέρουμε τι ακριβώς έχει συμβεί. Εγώ θα πρέπει να ομολογήσω απ' αυτό το Βήμα ότι έχω κάνει μία λάθος εκτίμηση. Τότε που ο κ. Βαρουφάκης ξεφτίλισε την Ελλάδα στη Ρίγα, είχα πει απευθυνόμενος στους Βουλευτές της Πλειοψηφίας ότι «αγαπητοί συνάδελφοι, επειδή ξέρω τις αγωνίες σας, όταν θα έχει τελειώσει αυτό έργο, ο κ. Βαρουφάκης θα δίνει συνεντεύξεις και θα εισπράττει κατοστάρες!». Έπεσα έξω. Δεν εισπράττει κατοστάρες, εισπράττει πενηντάρες. Το λέω, για να αποκαταστήσουμε την αλήθεια. Ζητώ συγγνώμη γι' αυτή τη λαθεμένη εκτίμησή μου. Ο κ. Σταθάκης τώρα μας μίλησε για τον βρεγμένο, αλλά ξέχασε να πει για τον πνιγμένο, με βάση τη λαϊκή παροιμία. Διότι μας είπε ότι «ξεχνάτε ότι θέλατε 48 δισεκατομμύρια ευρώ το 2015-2018», που δεν μπορούσε να τα βγάλει πέρα η ελληνική οικονομία με αυτό το ΑΕΠ κι αυτά τα πλεονάσματα. Προφανώς ο κ. Σταθάκης ξέχασε να πει ότι υπήρχε ένα άλλο σχέδιο, ένα σχέδιο που έλεγε ότι μετά από πέντε χρόνια κόπων και θυσιών του ελληνικού λαού η ελληνική οικονομία κατάφερε, για πρώτη φορά από το 2009, να έχει πρωτογενή πλεονάσματα - από το 15,2% του ΑΕΠ έλλειμμα που είχαμε το 2009, κατάφερε να έχει πρωτογενές πλεόνασμα - να έχει για πρώτη φορά ανάπτυξη το τελευταίο τρίμηνο του 2014, να συμφωνούν οι διεθνείς οργανισμοί ότι θα πάμε σε ανάπτυξη στη συνέχεια και ότι για πρώτη φορά άρχισε να πέφτει και η ανεργία. Αυτό το θετικό σενάριο θέλαμε να το αξιοποιήσουμε για να κλείσουμε το δεύτερο μνημόνιο - που μας κατηγόρησε ό κ. Σταθάκης ότι δεν κλείσαμε - και να περάσουμε στις αγορές, για να χρηματοδοτήσουμε τις ανάγκες του ελληνικού δημοσίου. Και αυτό ποιος το απέτρεψε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Το απέτρεψε η τυχοδιωκτική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Να τα θυμίσουμε αυτά. Και πού μας οδηγήσατε; Στο τρίτο μνημόνιο, το επαχθέστερο! Θυμηθείτε, λοιπόν, την «παιδική χαρά» του mail Χαρδούβελη με τα μέτρα του 1 δισεκατομμυρίου ευρώ, για να πάμε στα μέτρα των 6,5 δισεκατομμυρίων ευρώ περίπου της περιόδου 2015-2016 του τρίτου μνημονίου. Όμως, έχουν αυτά, αγαπητές κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σχέση με το συζητούμενο νομοσχέδιο; Προφανώς και έχουν σχέση, αν δούμε ότι οι επιπτώσεις στο τραπεζικό σύστημα αυτής της πολιτικής ήταν δραματικές. Οι τράπεζές μας έχουν δανειστεί 90 δισεκατομμύρια ευρώ από τον ELA. Η εκροή των καταθέσεων ήταν 42 δισεκατομμύρια ευρώ. Και, προφανώς, εξανεμίστηκε η μετοχική αξία των μετοχών σε αυτό το διάστημα. Γι' αυτό είναι αναγκαία τώρα η ανακεφαλαιοποίηση, αναγκαία συνθήκη αλλά όχι ικανή, όπως είπα και χθες στην επιτροπή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ωραία, ο τυχοδιωκτισμός σας μας οδήγησε σε αυτή την ανάγκη. Αυτό είναι χωρίς κόστος; Δεν θα πληρώσει κανένας γι' αυτό; Και δεν αναφέρομαι στις πολιτικές ευθύνες, γιατί εμείς δεν είμαστε των εξεταστικών επιτροπών, ο κ. Λοβέρδος σάς το υπενθύμισε. Λοιπόν, δεν έχει κανένα κόστος αυτό; Προφανώς! Το πρώτο κόστος είναι τα «ζωντανά» 15 δισεκατομμύρια ευρώ που έχασε το ελληνικό δημόσιο από την υποτίμηση της μετοχικής αξίας των τραπεζών, που είναι περιουσία του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, άρα περιουσία του ελληνικού λαού. Και το δεύτερο κόστος είναι αυτό που θα πληρώσει τώρα το ελληνικό δημόσιο, για να ανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες: 4,5 δισεκατομμύρια ευρώ με το βασικό σενάριο ή 14,5 δισεκατομμύρια ευρώ με το κακό. Άκουσα τον κ. Σταθάκη και τον κ. Τσακαλώτο και δεν κατάλαβα καλά. Είναι ευχαριστημένοι από αυτήν την εξέλιξη, ότι δηλαδή το χαμηλό σενάριο δεν λέει δεκαπέντε δισεκατομμύρια και λέει τέσσερα δισεκατομμύρια και το κακό λέει δεκατεσσεράμισι δισ.; Δεν νομίζω ότι πρέπει να είναι κανείς ικανοποιημένος, ακόμα κι αν θεωρήσουμε ότι όλα αυτά τα χρήματα δεν θα είναι του ΤΧΣ, αλλά θα είναι και ιδιωτικών κεφαλαίων, που σε άλλη περίπτωση θα μπορούσαν να πάνε στην ανάπτυξη. Αυτό, λοιπόν, το κόστος των τριάντα δισεκατομμυρίων βαρύνει την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και θα βαρύνει το χρέος και τον ελληνικό λαό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό το νομοσχέδιο διασφαλίζει την ανάπτυξη, την επαναφορά των τραπεζών στην κανονικότητα και τις καταθέσεις; Πρώτα πρώτα, το ίδιο το νομοσχέδιο προβλέπει ότι μπορεί να συμβούν και τα χειρότερα. Ευχόμαστε να μη συμβούν. Ο φόβος μας, όμως, για την ανικανότητα της Κυβέρνησης να επανεκκινήσει την ελληνική οικονομία επιβεβαιώνεται και από την εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού και με όσα ζούμε στις μέρες μας, παρ' ότι η Κυβέρνηση λέει ότι θα έχουμε μικρότερη ύφεση και πανηγυρίζει για αυτό. Το γεγονός είναι ότι η Κυβέρνηση χρεώνεται την επαναφορά της ελληνικής οικονομίας από τους χαμηλούς - έστω - ρυθμούς ανάπτυξης στην ύφεση. Έρχομαι στο τελευταίο σημείο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, θυμάστε τι έλεγε ο Πρωθυπουργός από αυτό το Βήμα; Δεν θέλω να αναφερθώ σε δηλώσεις ούτε του κ. Τσακαλώτου ούτε του κ. Σταθάκη, γιατί είναι ένα βιβλίο που πρέπει να καταθέσουμε με αυτά που έλεγαν εδώ στη Βουλή. Έλεγε, λοιπόν, ο Πρωθυπουργός στις προγραμματικές δηλώσεις εδώ στη Βουλή στις 8 Φεβρουαρίου ότι θα καταργήσει την ασυλία του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Διαβάσατε τι προβλέπει το νομοσχέδιο που ψηφίζουμε; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω σε μισό λεπτό, κυρία Πρόεδρε. Έλεγε ο Πρωθυπουργός εδώ στις 5 Οκτωβρίου, πριν από είκοσι πέντε μέρες, ότι η ανακεφαλαιοποίηση με λεφτά του δημοσίου θα διασφαλίσει το αντίστοιχο μάνατζμεντ, δηλαδή το δημόσιο μάνατζμεντ. Έχετε διαβάσει τι προβλέπει το νομοσχέδιο; Το νομοσχέδιο προβλέπει ότι το μάνατζμεντ παραδίδεται στους δανειστές μας. Δεν είναι καν στην ευθύνη του Υπουργείου Οικονομικών. Δηλαδή αυτό που έκανε ο κ. Δραγασάκης, όταν γίνατε κυβέρνηση τον Γενάρη, που πήγε και παζάρεψε με τις διοικήσεις, τώρα ο κ. Τσακαλώτος δεν μπορεί να το κάνει. Η Επιτροπή Αξιολόγησης ελέγχεται από τους δανειστές και αυτή θα κάνει τις επιλογές. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κι επειδή πρέπει να τελειώσω κι αφού ξεκίνησα με τον κ. Τσακαλώτο, θα τελειώσω με τον κ. Τσακαλώτο. Μας έκανε και μία κριτική για την αίσθηση του χιούμορ. Είναι αποδεκτή. Κύριε Υπουργέ, επειδή επικαλείστε συνεχώς τον ιερό Αυγουστίνο, μπορείτε να μου πείτε τι λέει για την εξομολόγηση και τη μετάνοια;
Μία φορά…
Να μας πείτε, για να δούμε αν ποτέ θα ζητήσετε μία συγγνώμη. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ζητήσει ο κύριος Υπουργός, για να καταθέσει κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας καταθέτω τις νομοτεχνικές βελτιώσεις. Θα δείτε ότι οι πιο πολλές είναι νομοθετικές διορθώσεις. Αποσαφηνίζουμε ότι όλες οι πράξεις Υπουργικού Συμβουλίου θα έχουν ΦΕΚ και άρα θα είναι ενήμερη όχι μόνο η Βουλή, αλλά όλος ο ελληνικός λαός. Αν είναι κάτι που μπορεί να το θεωρήσετε παραπάνω από διορθωτικό, είναι ότι για την απόφαση ποσοστό Cocos και κοινές μετοχές, εκτός από τη γνώμη της Τράπεζας της Ελλάδος, θα πάρουμε και τη γνώμη του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Δεν νομίζω ότι αυτό είναι κάτι για το οποίο θα έχει κάποιος αντίρρηση.
Να πάρετε, όμως, και του SSM και του EVA.
Αναφορικά με τις δύο τροπολογίες, η μία είναι για τον ΦΠΑ, οπότε θα το συζητήσουμε όταν είναι να συζητήσουμε τον ΦΠΑ την άλλη εβδομάδα, και η άλλη είναι για τους εργαζόμενους των συνεταιριστικών, που δεσμεύτηκα χθες στον κ. Καραθανασόπουλο στην επιτροπή ότι θα το κοιτάξει με πολύ ευνοϊκή προδιάθεση η Κυβέρνηση σε ένα επόμενο νομοσχέδιο.
Τον λόγο έχει ο κ. Ψαριανός για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω με τον κ. Τσακαλώτο, καθώς έκανε τις παρεμβάσεις και τις διορθώσεις και τις προσθήκες και τις αλλαγές. Θέλω να κάνω τη δήλωση ότι ο κ. Τσακαλώτος, ο Ευκλείδης, είναι καλό παιδί. Με δικαιώνει, δηλαδή. Το έχω δηλώσει εδώ και πολύ καιρό. Είναι καλό παιδί. Υποστήριξε θαρραλέα τον Γιάνη με το ένα ν, του οποίου, βέβαια, κουβαλούσε τη βαλίτσα επί επτά μήνες. Όμως, τον υποστήριξε θαρραλέα επί προσωπικού και καλά έκανε. Όμως, επί πολιτικού, κύριε Υπουργέ, αυτή η σκληρή διαπραγμάτευση του Γιάνη, η επτάμηνη σκληρή διαπραγμάτευση, είχε αυτά τα αποτελέσματα που είχε, την οποία προσπαθήσατε εσείς και ο Πρωθυπουργός μέσα σε δύο εβδομάδες και σε δεκαεπτά ώρες ο δεύτερος να διορθώσετε, να περισώσετε ό,τι μπορούσε να σωθεί τελευταία στιγμή. Καλά κάνατε. Ήταν μία χρήσιμη πιρουέτα, ήταν μία χρήσιμη κωλοτούμπα για τη χώρα και πολύ καλά κάνατε. Η σωτηρία του χρηματοπιστωτικού συστήματος είναι να σώζουμε φαλιρισμένους μετόχους τραπεζών. Διαρκώς θα δίνουμε τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων για να σώζουμε μετόχους φαλιρισμένους, απατεώνες ενδεχομένως, και θα έχουμε διαρκώς εν κινδύνω τις καταθέσεις των καταθετών; Διότι αυτή είναι η λογική σας: στήριξη των τραπεζών και των μεγαλοεπιχειρηματιών σε βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας, χωρίς εκκαθάριση των επισφαλών δανείων από τα χαρτοφυλάκια των τραπεζών. Αυτό που κάνετε είναι να ρίχνετε και άλλα λεφτά, λεφτά των Ελλήνων, των φορολογουμένων πολιτών, σε ένα βαρέλι δίχως πάτο. Έτσι έλεγε επί λέξει ο Πρωθυπουργός, ο Αλέξης Τσίπρας, πριν από μερικούς μήνες για τις συζητήσεις περί ανακεφαλαιοποιήσεων των τραπεζών, γιατί τότε οι ανακεφαλαιοποιήσεις γίνονταν για τα συμφέροντα και τους δούλους και υπαλλήλους των συμφερόντων, ενώ τώρα γίνονται για τις λαϊκές οικογένειες, για τον πόνο του λαού. Τώρα είναι λαϊκές οι τράπεζες, δεν είναι των μεγαλοκαρχαριών του κεφαλαίου, που πίνουν το αίμα του λαού με το μπουρί της σόμπας. Τώρα είναι καλές αυτές οι τράπεζες, οι ίδιες που θα ανακεφαλαιοποιήσουμε. Εμείς ένα μεγάλο μέρος αυτού του σχεδίου θα το στηρίξουμε, όπως εσείς δεν κάνατε σε καμμία περίπτωση, καμμία στιγμή, σε κανένα σχέδιο κανενός νομοσχεδίου, καμμιάς προτάσεως είτε των δανειστών, των εκβιαστών, των δολοφόνων, των ρουφηχτών του αίματος του λαού. Έτσι; Καμμία στιγμή δεν στηρίξατε ούτε μία τόση έστω τροποποίηση, έστω προσθήκη, έστω ένα νομοσχέδιο. Ούτε ένα δεν ψηφίσατε ποτέ! Εμείς θα το στηρίξουμε αυτό. Δεν είναι το καλύτερο, δεν είναι με τον καλύτερο τρόπο, αλλά θα το στηρίξουμε, όπως στηρίζουμε και άλλα πράγματα και έχουμε στηρίξει στην κατεύθυνση των μεταρρυθμίσεων, όμως, που έχει ανάγκη η χώρα, για να γίνει μία κανονική ευρωπαϊκή χώρα και όχι στην κατεύθυνση της δεξιάς αντιδραστικής πολιτικής, της πρώτης και δεύτερης φοράς αριστερής Κυβέρνησης με φόρους, φόρους, φόρους και αν το 23% θα είναι στο βόειο κρέας ή στην παιδεία, που πολύ φοβάμαι ότι θα είναι και στο κρέας και στην παιδεία. Όπως και η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα γίνει και για καλό και για κακό. Θα γίνει και για τον λαό και για τα συμφέροντα. Όλα θα τα κάνετε εις διπλούν. Κάποτε είχε πει ο Πρωθυπουργός, επίσης, πριν από λίγο καιρό, ότι εμείς θα κάνουμε ή δεν θα κάνουμε στροφή τριακοσίων εξήντα μοιρών. Εννοούσε εκατόν ογδόντα, γιατί δεν έχει νόημα να κάνεις στροφή τριακοσίων εξήντα μοιρών. Βέβαια, με ελαφρά πηδηματάκια ο Πρωθυπουργός έκανε στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών - και καλά έκανε - αλλά τώρα προσθέτει και τις άλλες εκατόν ογδόντα μοίρες και τις πάει στις τριακόσιες εξήντα. Άρα πάμε εκεί που πηγαίναμε, ότι αυτοί οι δανειστές μάς εκβιάζουν ή μας βάζουν το πιστόλι στον κρόταφο κ.λπ. και σε όλη αυτή τη φιλολογία και την παραμυθολογία των εχθρών της Ευρώπης, που εμείς τη θέλαμε αλλιώς αυτήν την Ευρώπη. Βέβαια, όλοι αλλιώς τη θέλουν και αυτοί αλλιώς λένε και οι άλλοι αλλιώς λένε. Όλοι τη θέλουν την Ευρώπη, αλλά αλλιώς. Ναι, αλλά αυτή είναι η Ευρώπη, αυτήν έχουμε. Ας την κάνουμε καλύτερη. Όμως, πρέπει να συνεργαστούμε μ' αυτήν την Ευρώπη, γιατί είμαστε τμήμα της αναπόσπαστο. Αυτή η Βουλή της δεύτερης φοράς αριστεροδεξιάς Κυβέρνησης «ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΞΕΛ», εγκαινίασε σε αυτή τη δεύτερη φορά τη «Βουλή του Σαββατοκύριακου». Ως τώρα είχαμε τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, προεδρικά διατάγματα, κάτι στα γρήγορα μέσα στην εβδομάδα. Τώρα έχουμε όλη την εβδομάδα «χαλαρουά» και τρέχουμε το Σαββατοκύριακο, Παρασκευή και Σάββατο βράδυ να ψηφίσουμε, με το πιστόλι στον κρόταφο. Γιατί; Για να μην έχουμε τριβές και αντιδράσεις και έχουμε απώλειες; Ή επειδή πρέπει πατ - κιουτ να τα ψηφίσουμε το Σάββατο; Είμαστε η «Βουλή του Σαββατοκύριακου». Γιατί το κάναμε αυτό; Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε σε βασικά πράγματα, που θα έπρεπε από μόνοι μας να τα έχουμε κάνει, για να μην ψηφίζουμε Σαββατοκύριακα με το πιστόλι στον κρόταφο; Εάν θέλετε να περάσετε αυτά που πρέπει να περάσετε, να τα κάνετε με προεδρικά διατάγματα ή με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Να μην τρέχουμε και εμείς τα Σαββατοκύριακα! Αρκετές πράξεις νομοθετικού περιεχομένου έχετε περάσει. Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα γίνει από την Κυβέρνηση, που ήταν αντίθετη στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών πριν, στις δύο προηγούμενες. Γιατί πριν από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών προηγήθηκε η ανακεφαλαιοποίηση της Κυβέρνησης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θέλω να σας πω ότι στην Πορτογαλία, στην Ιρλανδία και στην Κύπρο, η οποία βγήκε προχθές από τα μνημόνια, έκαναν ένα σχέδιο εθνικής συναίνεσης ανασυγκρότησης της χώρας, αποκαταστάσεως των βλαβών, που υπέστημεν με δική μας ευθύνη ή και με άλλων ευθύνες και με κακές συνταγές βεβαίως, που εμείς τις εφαρμόσαμε ακόμα χειρότερα με φόρους και όχι με μεταρρυθμίσεις, για να μην πειράξουμε το πελατειακό κράτος, που ήταν η διαπλοκή και η διαφθορά των άλλων, αλλά τώρα θέλουμε να την κάνουμε δική μας διαπλοκή και διαφθορά. Θέλουμε να φύγουν οι καναλάρχες των άλλων - των οποίων εγώ, όπως ξέρετε, είμαι μίσθαρνο όργανο, μήπως είμαι και μισθωτός κάποιων τέτοιων μεγάλων συμφερόντων - , αλλά τώρα εμείς θα βάλουμε τα κανάλια άλλων. Και θα ελέγχουμε εμείς ποιοι θα πάρουν αυτά τα κανάλια. Δηλαδή, θα αντικαταστήσουμε την υπαρκτή διαφθορά και διαπλοκή των άλλων με τη δική μας ή θα κάνουμε ένα εθνικό σχέδιο συναινετικό ανασυγκρότησης της χώρας, όλη η Βουλή, εκτός από αυτούς που δεν θέλουν και από αυτούς που δεν πρέπει; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Όλοι οι υπόλοιποι μπορούμε να το κάνουμε αυτό; Μπορούμε! Γιατί δεν το κάνουμε; Εμείς ήμασταν οι παλιοί «γερμανοτσολιάδες», «μερκελιστές», «δοσίλογοι», «Κουίσλιγκ», «Τσολάκογλου» και «Τσιριμώκοι». Τώρα που είσαστε και εσείς «Κουίσλιγκ», «Τσιριμώκοι», «δοσίλογοι», «γερμανοτσολιάδες» και «αμερικανοτσολιάδες» και τώρα που είμαστε όλοι μαζί «των συμφερόντωνε», γιατί δεν το κάνουμε; Γιατί δεν το κάνουμε τώρα όλοι μαζί; Να γλιτώσει η χώρα από αυτήν την αθλιότητα, στην οποία, εάν είχαμε συμφωνήσει το 2010 στο πρώτο «κακό μνημόνιο» να εφαρμόσουμε τα τμήματά του που έπρεπε να έχουμε εφαρμόσει, τώρα θα συζητούσαμε για τα προβλήματα άλλων χωρών. Και ακόμη σαν τον σκύλο κυνηγάμε την ουρά μας! Θέλω να σας πω ότι εγώ δεν θα μπω στη λογική των «γερμανοτσολιάδων» ούτε των «αμερικανοτσολιάδων». Ούτε θα πω ότι δεν συμφωνούμε με τα μνημόνια των «πουλημένων», αλλά συμφωνούμε με τα μνημόνια των «αγορασμένων». Ποιο είναι το αντίθετο; Ας πούμε: «των αγορασμένων». Εμείς συμφωνούμε με αυτά που πρέπει να γίνουν, για να αλλάξει η χώρα. Δεν υπήρχαν τα μνημόνια των άλλων που ήταν κακά και το δικό μας είναι το τρίτο, το καλύτερο. Δεν υπήρχαν τα θαλασσοδάνεια και οι καναλάρχες των άλλων, που ήταν βρομεροί, και οι δικοί μας είναι οι καλοί. Δεν υπήρχαν οι «κακοί ΕΝΦΙΑ» των άλλων και θα έχουμε τώρα τους δικούς μας καλύτερους ΕΝΦΙΑ, που είναι «καλοί». Για τις λαϊκές οικογένειες είναι αυτοί οι δικοί μας ΕΝΦΙΑ.
Παρακαλώ, ολοκληρώστε!
Συγγνώμη, κυρία Πρόεδρε, θα τελειώσω.
Ναι, αλλά υπολείπονται ομιλητές!
Όπως και τα ληστρικά δάνεια των εργολάβων, που σπάγαμε τις μπάρες και λέγαμε «δεν πληρώνω, δεν πληρώνω», γιατί ήταν εθνικό χρέος να μην πληρώνουμε, ενώ τώρα είναι «πληρώνουμε, γιατί είναι εθνικό πατριωτικό καθήκον»! Πρόκειται περί παραφροσύνης και σχιζοφρένειας, κύριοι Υπουργοί και κύριοι συνάδελφοι, αριστεροί και δεξιοί και ψεκασμένοι και όποιοι άλλοι. Τα λαθρεμπόρια καυσίμων των άλλων τα διορθώσαμε; Ή έχουμε τα καλά λαθρεμπόρια τα δικά μας και δεν τα έχουμε ακουμπήσει; Αυτό το μέτρο με τα GPS, που θα βάζαμε για τον έλεγχο εισροών - εκροών στα καύσιμα, που έχει ψηφιστεί εδώ και κάτι χρονάκια, το κάναμε; Όχι! Την πάπια κάνουμε και σε αυτά! Γιατί πρέπει να μπούμε στη λογική αυτής της αριστερής Κυβέρνησης, που είναι με εντελώς δεξιές λογικές και πρακτικές φορομπηχτικές; Τελευταίο θα αναφέρω το μεταναστευτικό, μόνο επειδή και σήμερα πνίγηκαν, έχασαν τη ζωή τους δεκάδες άνθρωποι και κάθε μέρα με μία τρομερή, κολοσσιαία υποκρισία. Ας είχαμε βάλει ένα καράβι από το Τσεσμέ ή από το Τσανάκαλε να πηγαίνει τους μετανάστες απευθείας απάνω ή να κάναμε μία δίοδο στον φράχτη για τους πρόσφυγες, για να μην τους πνίγουμε στις θάλασσες και πουλάμε λαϊκισμό και ευαισθησίες για το πόσο αξίζει η ζωή ενός μικρού παιδιού που πνίγεται, που εμείς το οδηγούμε να πνιγεί. Γιατί δεν το βάζουμε σε ένα πλοίο και σε ένα λεωφορείο να πηγαίνει στα σύνορα ή στην Κεντρική Ευρώπη; Γιατί διαλύσαμε την Αμυγδαλέζα, για να φτιάξουμε είκοσι «αμυγδαλέζες», που δεν θα είναι καλύτερες; Σε αυτά πρέπει να δοθούν απαντήσεις. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ορίστε, κύριε Λαζαρίδη, έχετε τον λόγο.
Να πω ένα τελευταίο, κυρία Πρόεδρε.
Όχι, κύριε Ψαριανέ, δεν γίνεται τώρα.
Ένας Υπουργός μου είπε «και οι άλλοι τα ίδια έκαναν». Εσείς δεν είστε οι άλλοι!
Κύριε Λαζαρίδη, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γιατί φθάσαμε εδώ, να συζητούμε για μία ακόμη ανακεφαλαιοποίηση; Άραγε εξαιτίας της επτάμηνης διακυβέρνησης; Σίγουρα όχι. Από το 2010 έως τον Δεκέμβρη του 2014 η πραγματική οικονομία πολεμήθηκε σκληρά, με αποτέλεσμα να κλείσουν διακόσιες πενήντα χιλιάδες επιχειρήσεις. Όλοι βλέπουμε τους έρημους δρόμους της πόλης, που άλλοτε ήταν ζωντανοί με ανοιχτά μαγαζιά και κόσμο να κυκλοφορεί, να ψωνίζει και να συμμετέχει με αυτόν τον τρόπο στη διαμόρφωση του ΑΕΠ. Έμποροι και βιοτέχνες βρέθηκαν στον δρόμο, μικρές, μεγάλες επιχειρήσεις, μικρά, μεγάλα καταστήματα, μικρές, μεγάλες βιοτεχνίες, αυτές που λέμε «οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις», υγιείς επιχειρήσεις, χωρίς δάνεια ή και όποια δάνεια είχαν ήταν δάνεια τα οποία εξυπηρετούνταν. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ]] Οι μικρομεσαίες αυτές επιχειρήσεις, οι οποίες εξαιτίας της πολιτικής σας έκλεισαν, αυτές ήταν οι επιχειρήσεις οι οποίες επένδυαν στην Ελλάδα, επένδυαν στην πραγματική οικονομία. Είναι οι άνθρωποι οι οποίοι «τάιζαν την αγελάδα της οικονομίας» και όχι αυτοί που «αρμέγουν την αγελάδα της οικονομίας». Αυτοί που «αρμέγουν την αγελάδα της οικονομίας» είναι οι γνωστές οικογένειες που κατοικοεδρεύουν εδώ, στο Λεκανοπέδιο. Καταφέρατε με την πολιτική σας να παραδώσετε το εμπόριο στους ξένους. Η ίδια εικόνα κυκλοφορεί στους δρόμους με τις βιοτεχνίες και τις βιομηχανίες στη Θεσσαλονίκη. Ολόκληρες περιοχές, όπως η Σίνδος, ο Λαγκαδάς, τα Κουφάλια και λοιπά έχουν ερημώσει εξαιτίας των κλειστών εργοστασίων, τα οποία έκλεισαν εξαιτίας των πολιτικών σας. Μεταξύ αυτών να μην ξεχνάμε επιχειρήσεις και εργοστάσια που είτε μετέφεραν τη δραστηριότητά τους εξ ολοκλήρου στο εξωτερικό είτε μετέφεραν τη φορολογική τους έδρα στο εξωτερικό. Ένα από αυτά είναι και το μεγαλύτερο εργοστάσιο επεξεργασίας χαλκού στην Ελλάδα, του οποίου το ύψος των εξαγωγών ανταποκρινόταν στο 12% του συνόλου της αξίας των εξαγωγών της πατρίδας μας. Αυτές όλες οι επιχειρήσεις ενίσχυαν το ΑΕΠ και κρατούσαν τις τράπεζες υγιείς. Αρκεί να θυμηθούμε ότι το 2009, όταν ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ, το δημόσιο χρέος ήταν 300 δισεκατομμύρια στο 120% του ΑΕΠ και οι καταθέσεις στα 290 δισεκατομμύρια. Μετά από διαδοχικές κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, Παπαδήμου, Νέας Δημοκρατίας παραδώσατε τη χώρα τον Ιανουάριο του 2015 με χρέος στο 185% του ΑΕΠ, δηλαδή ανεβάσετε τη σχέση χρέους - ΑΕΠ κατά 50% - μεγάλη επιτυχία σας! - και κατεβάσατε τις καταθέσεις των Ελλήνων κάτω από τα 140 δισεκατομμύρια, δηλαδή μειώσατε τις καταθέσεις των Ελλήνων κατά 50%. Η ευθύνη είναι αποκλειστικά δική σας. Η Κυβέρνηση σήμερα προσπαθεί να θεραπεύσει, να διορθώσει τα δικά σας εγκληματικά λάθη. Ακόμη και οι ξένοι παραδέχθηκαν ότι η συνταγή τους ήταν λάθος και εσείς συνεχίσατε στην ίδια συνταγή. Γιατί άραγε; Μάλιστα λέγατε ότι δεν υπάρχει άλλη λύση. Αντί να προσπαθήσετε μαζί με τους ξένους να βρεθεί κάποια άλλη λύση, λέγατε «δεν υπάρχει άλλη λύση», δηλαδή βασιλικότεροι του βασιλέως. Με το παρόν νομοσχέδιο ενισχύεται ο ρόλος του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας ως μηχανισμού ενίσχυσης του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Το ταμείο θα μετέχει στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Ο ρόλος του αλλά και η οικονομική του συνεισφορά θα είναι σημαντική. Στόχος είναι ο καλύτερος συντονισμός για την ανάκαμψη της οικονομίας. Το ταμείο θα έχει αυξημένο ρόλο στη διοίκηση των τραπεζών και θα αξιολογεί τα διοικητικά συμβούλιά τους. Έτσι, λοιπόν, αφ' ενός θα διαχειριστούν με προσοχή τις τράπεζες και αφ' ετέρου στις επενδυτικές προσπάθειες των Ελλήνων δεν θα είναι αδιάφοροι, αλλά αντιθέτως αρωγοί. Σημαντικό είναι ότι ενισχύονται και οι συνεταιριστικές τράπεζες, οι οποίες έχουν σημαντική αποστολή. Η στήριξη των μελών τους διά της χρηματοδότησης στην επιχειρηματική τους δραστηριότητα - επενδύσεις, κεφάλαια κίνησης κ.λπ. - είναι ζωτικής σημασίας. Η πραγματική οικονομία έχει στενούς δεσμούς με τις συνεταιριστικές τράπεζες. Με τις νομοθετικές ρυθμίσεις που προτείνονται διευκολύνεται η ενίσχυση της κεφαλαιακής βάσης των συνεταιριστικών τραπεζών με ιδιωτικά κεφάλαια. Με την ανακεφαλαιοποίηση των πιστωτικών ιδρυμάτων εξασφαλίζεται η εύρυθμη λειτουργία τους, η φερεγγυότητά τους απέναντι στους καταθέτες αλλά και ο ρόλος τους στην ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας, χορηγώντας δάνεια στις επιχειρήσεις και διευκολύνοντας όλη τη δραστηριότητά τους, με την ελπίδα να ξαναπάρει μπροστά η πραγματική οικονομία. Κλείνοντας, θα ήθελα να πω ότι το παρόν νομοσχέδιο είναι στη σωστή κατεύθυνση και το στηρίζουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Γιώργο Λαζαρίδη από τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Τον λόγο έχει ο κ. Σαρίδης Ιωάννης από την Ένωση Κεντρώων. Κύριε Σαρίδη, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι Βουλευτές, κύριε Υπουργέ, ακούστηκαν θέσεις και προτάσεις πάρα πολλές εδώ από το πρωί. Συμφωνώ με αρκετές από αυτές. Άλλωστε, η εποχή επιτάσσει τη σύμπνοια ως ισχυρότερο όπλο επιτυχούς διεκδίκησης. Πιστεύω ωστόσο ότι, για να μπορέσεις να πολεμήσεις και να αντικρούσεις τις τόσο δυνατές και επικίνδυνες επιθέσεις, που δεν είναι κιόλας φανερές όλες, πρέπει να έχεις διαπραγματευτικά όπλα και όχι λιανοντούφεκα διχασμού. Και για να έχεις δυνατά όπλα, πρέπει να ξέρεις να ακούς, να ξέρεις να κρίνεις, να λες αλήθειες, να έχεις συνείδηση, να είσαι έντιμος. Σεβόμενος τον χρόνο και τον κόπο όσων από εμάς πράγματι κάθισαν και διάβασαν το παρόν νομοσχέδιο, δεν θα αναφερθώ στην ποιότητα του νομοθετικού έργου της Κυβέρνησης ούτε θα επιμείνω στις ισοπεδωτικές διαδικασίες που ακολουθείτε, διαδικασίες που δεν πάει ένας χρόνος από τότε που εσείς οι ίδιοι τις χαρακτηρίζατε απαράδεκτες. Διαβάστε τις περσινές ομιλίες σας, κύριοι της συγκυβέρνησης, σχετικά με τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Αυτή είναι η αληθινή κυβίστηση, ξέρετε. Αυτά που δήθεν στηλιτεύατε, τώρα τα εφαρμόζετε. Καθώς όμως γνωρίζω - και σύμφωνα με τα λεγόμενα της Κυβέρνησης το γνώριζε και ο ελληνικός λαός όταν ψήφιζε τον Σεπτέμβρη - η ψήφιση του παρόντος αποτελεί κομβικής σημασίας ενέργεια από πλευράς ελληνικής πολιτείας σε μια σειρά πολυεπίπεδων ευρωπαϊκών διαδικασιών, ώστε να πετάξουμε τον βραχνά των capital controls από πάνω μας. Μια σειρά από ιδρύματα, οργανισμούς, επενδυτές, φορείς και βεβαίως μια πλειάδα πολιτικών ηγετών έχουν συνεισφέρει στη διαδικασία αυτή, με αποτέλεσμα η ψήφιση του παρόντος να αποτελεί, όπως είπαμε, την υπεύθυνη πολιτικά στάση. Αυτό δεν αλλάζει το γεγονός πως αυτές τις πολιτικές αποφάσεις τις παίρνουμε υπό καθεστώς εκβιασμού, υπό την απειλή διάλυσης του τραπεζικού συστήματος. Παραδίδουμε τον έλεγχο της ραχοκοκαλιάς της οικονομίας μας με περίτεχνους και εντυπωσιακούς νόμους και ταυτόχρονα διαψεύδουμε τις προσδοκίες των Ελλήνων για πρόοδο και ανάπτυξη. Οφείλουμε να εξηγήσουμε κάποια στιγμή στους Έλληνες τι ακριβώς ψηφίζουμε αυτές τις μέρες στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Στην προσπάθειά μου να καταλάβω τι καλούμεθα να ψηφίσουμε σήμερα, ώστε με τη σειρά μου να το εξηγήσω στους πολίτες που με έστειλαν εδώ, έβγαλα το ασφαλές συμπέρασμα πως οι τράπεζες δεν θα ανοίξουν χωρίς τη βοήθεια των Ευρωπαίων εταίρων και βοήθεια από τους Ευρωπαίους δεν θα πάρουμε αν πρώτα δεν έχουμε παραδώσει τις τράπεζες. Και αυτό κάνουμε σήμερα εδώ. Σημασία όμως για μένα έχει να μεταφέρω το κοινό αίσθημα στην Αίθουσα αυτή όπως το εισέπραξα εγώ. Αφού τις έχουμε πληρώσει ήδη κάμποσες φορές και με κάμποσα λεφτά, αφού φροντίσαμε να μην μπορεί να διωχθεί κανένας πραγματικά υπαίτιος, τώρα θα τους δώσουμε και τα σπίτια μας; Βήμα πρώτο προς αυτήν την κατεύθυνση είναι ακριβώς η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, με αυτόν τον βίαιο τρόπο που προτείνεται στο παρόν νομοσχέδιο. Καταλαβαίνοντας την ευθύνη τού να υποχρεώνεσαι να διαλέξεις το μικρότερο ανάμεσα σε δυο κακά, σας ομολογώ πως αυτό ακριβώς κάνουμε σήμερα εδώ μέσα: Διαλέγουμε από δυο κακά το μικρότερο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διερωτάται κανείς: Γιατί η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος δεν προχωρεί στην πώληση της Finansbank στην Τουρκία, ώστε να εξασφαλίσει τα αναγκαία για την ανακεφαλαιοποίηση κεφάλαια; Είναι δυνατόν να κρατάμε τα εξοχικά μας, όταν κινδυνεύει το σπίτι μας; Γιατί να μην προτείνεται με το παρόν η επιστροφή ενός μέρους των 40 δισεκατομμυρίων που βγήκαν από τη χώρα με δική σας υπαιτιότητα μέσα στο 2015; Γιατί να μη δίνετε κίνητρα επιστροφής αυτών των χρημάτων από την πλευρά σας; Αν γυρίσουν 15 δισεκατομμύρια μέχρι τέλος του χρόνου με αυτόν τον τρόπο, θα χρειαστούν οι τράπεζες ανακεφαλαιοποίηση; Κύριοι συνάδελφοι της συγκυβέρνησης, φτάσαμε στο σημείο που τα λόγια περισσεύουν. Θα σας διαβάσω μια φράση από την πρώτη σελίδα της αιτιολογικής έκθεσης που μας παραδώσατε πριν από μια μέρα, με την οποία μάς εξηγείτε, δήθεν, τι ψηφίζουμε και γιατί. Γράφετε, λοιπόν, κύριε Υπουργέ «το ταμείο καλείται να διαχειριστεί την τελευταία προσπάθεια για την ανάκαμψη της οικονομίας» και το υπογράφετε. Πείτε μας, λοιπόν, τελευταία προσπάθεια δική σας, τελευταία προσπάθεια του ελληνικού λαού, τελευταία προσπάθεια των δανειστών, τελευταία προσπάθεια της «πρώτης φοράς αριστερά»; Γιατί σας διαβεβαιώ πως η πατρίδα θα συνεχίσει να έχει ανάγκες στην οικονομία και μετά από αυτό το νομοσχέδιο και μετά από τη θητεία σας και μετά την «πρώτη φορά αριστερά». Η Ένωση Κεντρώων δεν υποχωρεί από τον διάλογο. Η Ένωση Κεντρώων δεν κάνει τελευταίες προσπάθειες. Η Ένωση Κεντρώων δεν τα παρατάει. Η πολιτική υποθήκη του Προέδρου της Βασίλη Λεβέντη, μεταξύ άλλων, επιβάλλει την επιμονή και την υπομονή. Επαναλαμβάνω τη δέσμευσή μας να είμαστε παρόντες, να παλεύουμε για τη συναίνεση και το καλό αυτού του τόπου. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Ιωάννη Σαρίδη από την Ένωση Κεντρώων. Τον λόγο έχει ο κ. Νεκτάριος Σαντορινιός από τον ΣΥΡΙΖΑ για επτά λεπτά. Αν κάνετε και λίγη οικονομία χρόνου, όπως οι προηγούμενοι, ακόμα καλύτερα.
Δεν σας το υπόσχομαι, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σημερινό νομοσχέδιο είναι απαραίτητο για να μπορέσει η χώρα να μπει σε τροχιά ανάπτυξης με στέρεες βάσεις, με ένα υγιές τραπεζικό σύστημα, το οποίο θα μπορέσει να αποτελέσει την εγγύηση για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, ένα τραπεζικό σύστημα το οποίο θα έχει κεφαλαιακή επάρκεια, αλλά - το κυριότερο - θα έχει σοβαρά εχέγγυα αξιοπιστίας στο διεθνές τραπεζικό περιβάλλον. Γιατί το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα δεν αντιμετωπίζει απλά το πρόβλημα της κεφαλαιακής επάρκειας, όπως προκύπτει από τα stress test που ανακοινώθηκαν. Προσπαθεί να αντιμετωπίσει και το βαθύτερο πρόβλημα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, όπως αυτό οικοδομήθηκε από τη Μεταπολίτευση μέχρι και σήμερα, ένα τραπεζικό σύστημα καθρέφτη ενός φαύλου πολιτικού συστήματος, ένα τραπεζικό σύστημα που χαρακτηρίζεται από αναξιοπιστία και έχει δομηθεί στο πλαίσιο εξυπηρέτησης «ημετέρων». Γιατί πώς αλλιώς θα εξηγήσει κανείς τα θαλασσοδάνεια που δόθηκαν χωρίς εγγυήσεις, δάνεια χωρίς επιχειρηματικό πλάνο, που πολλές φορές κατέληξαν σε τράπεζες του εξωτερικού ως καταθέσεις; Ή μήπως καλύτερα να θυμηθούμε τα δάνεια στα κανάλια της διαπλοκής και τα αγύριστα δάνεια του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας; Αλήθεια, θα μας εξηγήσει κανείς τι έγινε με την Αγροτική Τράπεζα και τα 5,5 δισεκατομμύρια που έχουν καταλήξει στον εισαγγελέα; Πώς θα εξηγήσετε αλήθεια στους αγρότες, που όψιμα θυμηθήκατε να υπερασπιστείτε, πως η περιουσία τους παραδόθηκε μέσα σε μια νύκτα σε έναν υπερτραπεζίτη και μάλιστα με ελάχιστα εκατομμύρια, ενώ τουλάχιστον τα δυο τελευταία χρόνια λειτουργίας της είχε κοστίσει 5 δισεκατομμύρια στο δημόσιο; Αλήθεια, γι' αυτό το αναξιόπιστο και φαύλο σύστημα θα δώσει εξηγήσεις κανείς από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας που το έφτιαξαν και το συντήρησαν επί δεκαετίες; Γιατί αυτό το σύστημα είναι το δικό τους όραμα για τις τράπεζες και την ανάπτυξη: εξυπηρέτηση πελατών, κολλητών και κουμπάρων. Εμείς έχουμε μια άλλη αντίληψη για τις τράπεζες: ένα αξιόπιστο τραπεζικό σύστημα, ένα τραπεζικό σύστημα που διαφοροποιείται από το νεοφιλελεύθερο μοντέλο. Στοχεύουμε στην αποκατάσταση της υγιούς λειτουργίας των τραπεζών, προκειμένου να μπορέσουν να επιτελέσουν ξανά τον ρόλο του αιμοδότη της οικονομίας προς όφελος της κοινωνίας. Στοχεύουμε σε ένα τραπεζικό σύστημα που θα στηρίξει την πραγματική παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Πρέπει να απαντήσουμε, όμως, σήμερα πειστικά - στους πολίτες κυρίως και όχι στην Αντιπολίτευση - ποια είναι η ανάγκη που μας οδηγεί σε μια ακόμη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, μετά τις δυο προηγούμενες, αποτυχημένες τελικά. Ταυτόχρονα, πρέπει να εξηγήσουμε γιατί αυτή θα είναι η τελευταία που θα απαιτηθεί στον δρόμο προς την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Η ανάγκη για την ανακεφαλαιοποίηση, λοιπόν, των τραπεζών σήμερα οφείλεται, πρώτον, στο ότι οι προηγούμενες προσπάθειες ανακεφαλαιοποίησης δεν αντιμετώπισαν τη γενεσιουργό αιτία αυτής, που δεν είναι άλλη από τα κόκκινα δάνεια. Ακούσαμε ότι αυξήθηκε ο ρυθμός κατά τη δική μας διακυβέρνηση, όμως είναι δεδομένο ότι το 2010 τα κόκκινα δάνεια βρίσκονταν στο 10%, ενώ στο τέλος του 2014 βρίσκονταν στο 40%. Και τα κόκκινα δάνεια δεν εκτοξεύτηκαν για άλλον λόγο πλην της κρίσης, της ύφεσης και της ανεργίας. Σήμερα η Κυβέρνηση, παράλληλα με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, έχει επιλέξει να προχωρήσει και στη ρύθμιση των κόκκινων δανείων. Και όπως είπε και ο Υπουργός πριν, είναι δύο ενέργειες που γίνονται παράλληλα και θα ολοκληρωθούν ταυτόχρονα και αυτό έχει μεγάλη σημασία. Επίσης, οφείλεται στην επιδείνωση της ελληνικής οικονομίας, η οποία δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα της προσπάθειας των ξένων και εγχώριων νεοφιλελεύθερων δυνάμεων να αποσταθεροποιήσουν την Κυβέρνηση της Αριστεράς και να κάνουν έτσι πράξη αυτό το όραμα που είχαν πάντα: την αριστερή παρένθεση. Έτσι, ακόμα και πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου, ξεκίνησε μια πρωτοφανής διαρροή καταθέσεων, που υποκινήθηκε από την τότε κυβέρνηση, από πρωτοκλασάτους Υπουργούς και από μεγαλοστελέχη τραπεζών, οι οποίοι δεν έχουν ελεγχθεί ποτέ. Είναι πρωτάκουστο και ταυτόχρονα απαράδεκτο Έλληνας Υπουργός να λέει ότι θα βγάλει τα λεφτά του από την Ελλάδα, αν κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές και μάλιστα τώρα είναι και υποψήφιος Πρόεδρος. Έχω μαρτυρίες απλών καταθετών που τους έπαιρναν τηλέφωνο από τις τράπεζες για να βγάλουν τα λεφτά τους πριν από τις εκλογές του Γενάρη. Και είναι ενδεικτικό ότι από τα 49 δισεκατομμύρια που τελικά έφυγαν τον τελευταίο χρόνο, τα 13 από αυτά, το 1/3 δηλαδή, έφυγαν πριν από τις εκλογές του Γενάρη, άρα όχι στη δική μας διακυβέρνηση. Στην προσπάθειά τους να πλήξουν τον ΣΥΡΙΖΑ, έπλητταν εν γνώσει τους τα συμφέροντα της χώρας. Η προσπάθεια αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ συνεχίστηκε από τις πρώτες κιόλας μέρες με την πρωτοφανή οικονομική ασφυξία που επιβλήθηκε στη χώρα: η άρση του waiver, εβδομαδιαίες εγκρίσεις για τον ELA με το σταγονόμετρο, άρνηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για αύξηση του ορίου των 15 δισεκατομμυρίων για την έκδοση εντόκων γραμματίων. Τέλος, οφείλεται στην κακοδιαχείριση των τραπεζών. Είναι χαρακτηριστικό ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο σε πρόσφατη έκθεσή του αναφέρει ότι η κακοδιαχείριση των τραπεζών ίσως αποτελεί την κυριότερη αιτία για τα προβλήματα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος και ευρύτερα της ελληνικής οικονομίας. Με το προτεινόμενο νομοσχέδιο εισάγεται η αξιολόγηση των διοικήσεων των τραπεζών και η συνεχής λογοδοσία τους στην αρμόδια Επιτροπή Αξιολόγησης. Η επιτροπή αυτή με τη σειρά της θα λογοδοτεί στον Υπουργό Οικονομικών και στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΤΧΣ, αλλά κυρίως στη Βουλή των Ελλήνων, τουλάχιστον δύο φορές τον χρόνο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σημερινό νομοσχέδιο ευελπιστούμε να είναι το τελευταίο που θα χρειαστεί για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών της χώρας μας. Ελπίζουμε ότι πολύ σύντομα οι ελληνικές τράπεζες θα μπορέσουν να επιτελέσουν τον πραγματικό τους σκοπό ως ένα σημαντικό εργαλείο χρηματοδότησης της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Προσβλέπουμε σε ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα απαλλαγμένο από τις παθογένειες ενός αναξιόπιστου πολιτικού συστήματος που κυριάρχησε τα τελευταία σαράντα χρόνια. Σας καλούμε να στηρίξετε την προσπάθεια της ελληνικής Κυβέρνησης να δώσει οριστική λύση στο τραπεζικό σύστημα της χώρας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Νεκτάριο Σαντορινιό από τον ΣΥΡΙΖΑ. Τον λόγο έχει ο κ. Χρίστος Δήμας από τη Νέα Δημοκρατία για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Για μια ακόμα φορά συζητάμε σήμερα ένα πολύ κρίσιμο νομοσχέδιο της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Δύο τινά συμβαίνουν, γιατί γνωρίζατε εδώ και πάρα πολύ καιρό, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, ότι έπρεπε να έρθει το νομοσχέδιο για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών: είτε καθυστερήσατε αδικαιολόγητα, πράγμα και το οποίο πιστεύω, είτε δεν θέλατε να γίνει οργανωμένη συζήτηση στο Κοινοβούλιο, πράγμα το οποίο δεν πιστεύω. Σε κάθε περίπτωση, όμως, κύριε Υπουργέ, δεν το λες υπεύθυνη διακυβέρνηση αυτό. Είχε πει ο Βίσμαρκ ότι τρεις καθηγητές αρκούν, ώστε να χαθεί η πατρίδα. Είμαι βέβαιος πως όσον αφορά αυτούς τους τρεις καθηγητές, τουλάχιστον ο Βίσμαρκ δεν είχε στο μυαλό του ούτε τον κ. Βαρουφάκη ούτε τον κ. Τσακαλώτο ούτε τον κ. Σταθάκη. Η πραγματικότητα, όμως, είναι πως οι τρεις συγκεκριμένοι καθηγητές Υπουργοί μαζί με τον Πρωθυπουργό, τον κ. Τσίπρα, ευθύνονται σε πολύ μεγάλο βαθμό για το γεγονός ότι σήμερα συζητάμε μία καινούργια ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.
Άρα τρεις καθηγητές και ένας πολιτικός.
Κύριε Μπαλαούρα, θα έχετε και τη δευτερολογία σας. Μπορείτε να απαντήσετε.
Όχι, όχι. Τρεις καθηγητές ήταν!
Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω, λοιπόν, ότι, όταν ήταν η Νέα Δημοκρατία κυβέρνηση, οι καταθέσεις στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα αυξάνονταν και αυξάνονταν επειδή σε μεγάλο βαθμό είχε επανέλθει η πίστη στο τραπεζικό σύστημα από τους πολίτες. Η φυγή κεφαλαίων από το τραπεζικό σύστημα ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2014 και ως τον Ιούλιο του 2015 είχαν φύγει από το τραπεζικό σύστημα 42 δισεκατομμύρια ευρώ. Νομίζω ότι όλοι θυμόμαστε τι έγινε από τον Δεκέμβριο του 2014 και έπειτα. Να σας τα υπενθυμίσω, όμως. Είμαι βέβαιος ότι θυμάστε και την πολιτική της δημιουργικής ασάφειας, θυμάστε και την περήφανη και αξιοπρεπή διαπραγμάτευση, θυμάστε και το δημοψήφισμα «φιάσκο». Μέχρι που φτάσαμε στον Ιούλιο, όπου η κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου επέβαλε τον περιορισμό κεφαλαίων, τα περίφημα capital controls. Λείπει ο κ. Σταθάκης, ξέρω όμως την ευαισθησία όλου του Υπουργικού Συμβουλίου για τα κόκκινα δάνεια. Να σας πω ότι είμαι βέβαιος ότι γνωρίζετε ότι, όταν επιβάλλεται ο περιορισμός κεφαλαίων στο τραπεζικό σύστημα, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια αυξάνονται. Η τελευταία προτεραιότητα που θα έχει ένας πολίτης ή μία επιχείρηση είναι να πάει να πληρώσει τη δόση του δανείου. Άρα περιμένουμε πολύ μεγάλη επιδείνωση στα κόκκινα δάνεια, λόγω της επιβολής του περιορισμού κεφαλαίων. Εάν οι Κυβερνήσεις Τσίπρα - Καμμένου δεν είχαν επιδοθεί οκτώ μήνες σε αυτήν την αδιέξοδη και καταστροφική πολιτική επιλογή, πολύ απλά δεν θα είχαμε σήμερα την ανάγκη για αυτήν την ανακεφαλαιοποίηση. Η απόδειξη ότι η ανάγκη για τη νέα ανακεφαλαιοποίηση γεννήθηκε από τις δικές σας αστοχίες έρχεται από την Πρόεδρο του Εποπτικού Συμβουλίου του Ενιαίου Μηχανισμού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, την κ. Νουί, η οποία δήλωσε στις 2 Ιουνίου ότι οι ελληνικές τράπεζες παραμένουν καλά κεφαλαιοποιημένες. Καταθέτω και τη δήλωσή της στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρίστος Δήμας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Άρα μέχρι τον Ιούνιο του 2015 δεν υπάρχει ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης. Θυμάστε, όμως, τι έγινε από τον Ιούνιο του 2015 και μετά; Μήπως έγινε ένα δημοψήφισμα; Μήπως δεν πληρώσαμε και μία δόση στους πιστωτές μας;
Δύο!
Στις 20 Αυγούστου του 2015, η ίδια η κ. Νουί ανέφερε ότι πολιτικά γεγονότα έχουν κάνει πιο ευάλωτες τις ελληνικές τράπεζες. Θα καταθέσω και αυτό το έγγραφο στα Πρακτικά, για να το έχετε. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρίστος Δήμας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Υποθέτω ότι θυμάστε σε ποια πολιτικά γεγονότα αναφέρεται. Μάλιστα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπογραμμίζει εκείνο το διάστημα ότι υφίστανται σημαντικοί κίνδυνοι για τη χρηματοοικονομική σταθερότητα στην Ελλάδα που προήλθαν από την αβεβαιότητα των οικονομικών και χρηματοπιστωτικών πολιτικών της ελληνικής κυβέρνησης το τελευταίο εξάμηνο. Καταθέτω και αυτό το έγγραφο στα Πρακτικά, για να το έχετε. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρίστος Δήμας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Άρα η δική σας καταστροφική για την πατρίδα πολιτική μάς οδήγησε σήμερα εδώ, να χρειάζεται καινούργια ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Να το ξεκαθαρίσουμε αυτό. Και λίγη αυτοκριτική από την πλευρά σας είναι απολύτως απαραίτητη, διότι μέχρι στιγμής φταίμε οι πάντες, ενώ η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - Ανεξαρτήτων Ελλήνων δεν φταίει ποτέ. Είπατε ότι θα καταφέρετε να κάνετε ρωγμή στην Ευρώπη. Μάλιστα ο Πρωθυπουργός είπε ότι κάνατε ρωγμή στην Ευρώπη. Η πραγματικότητα είναι ότι κάνατε ρωγμή στην Ελλάδα και στους Έλληνες πολίτες. Υποστηρίζετε ότι η ανακεφαλαιοποίηση θα είναι πετυχημένη, πράγμα το οποίο όλοι ευχόμαστε, επειδή θα δώσετε λύση για τα κόκκινα δάνεια. Πού είναι η λύση; Δεν κάνατε απολύτως τίποτα για τα κόκκινα δάνεια, απλώς κοροϊδεύετε. Επίσης, να ξεκαθαρίσουμε κάτι, για να συνεννοούμαστε. Η ανακεφαλαιοποίηση δεν γίνεται με νέα χρήματα, αλλά κατά κύριο λόγο με χρήματα που είχαν περισσέψει από την προηγούμενη. Δεν μας εξηγήσατε ποτέ, όμως, για ποιον λόγο και με ποια διαδικασία επέστρεψε η προηγούμενη Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - Ανεξαρτήτων Ελλήνων τα χρήματα στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας. Απαντήστε, επίσης, στις εξής ερωτήσεις, για να γνωρίζουμε όλοι: Θα κρατικοποιηθούν κάποιες τράπεζες; Αν ναι, ποιες; Γιατί ζητήσατε λίγες ώρες πριν γίνει η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών την παραίτηση του Προέδρου της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, του κ. Μποτόπουλου; Δεν θεωρείτε ότι η εμπειρία του στις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις ήταν κρίσιμη σε μία τόσο σημαντική διαδικασία; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνοντας, θέλω να πω ότι η πολιτική της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - Ανεξαρτήτων Ελλήνων συνοψίζεται από το τρίπτυχο «φόροι, φόροι και άλλοι φόροι». Ενδεικτικά και μόνο αναφέρω: Έχετε αυξήσει τον ΦΠΑ στο 23%. Έχετε αυξήσει τους φόρους στα ξενοδοχεία. Έχετε αυξήσει την εισφορά αλληλεγγύης κατά 30%. Έχετε μειώσει τα κίνητρα στους αγρότες και τους αυξάνετε τη φορολογία και τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στο πετρέλαιο. Έχετε αυξήσει την προκαταβολή του φόρου εισοδήματος στους πάντες, ειδικά στους ελεύθερους επαγγελματίες, στο 100%. Αυξάνετε τις ασφαλιστικές εισφορές. Υποσχεθήκατε την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, τον οποίο αντιθέτως επεκτείνατε. Επιβάλλετε ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση. Προσανατολίζεστε στην αύξηση τελών κυκλοφορίας, για να καλύψετε τους λάθος οικονομικούς σας υπολογισμούς. Τώρα ακούμε και για το μοσχαρίσιο κρέας. Με τόση φορολογία έχετε κάνει το κράτος συνέταιρο σε κάθε επιχείρηση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, τελειώνω. Διαμαρτύρεται μία κοινωνική ομάδα και υπόσχεστε κατευθείαν ισοδύναμο. Το ισοδύναμο αυτό που βρίσκετε πλήττει άλλη κοινωνική ομάδα. Μετά υπόσχεστε και σε αυτούς ισοδύναμο. Μιλάμε για το απόλυτο χάος. Καλύτερα να μη μιλάτε. Να μιλάτε πολύ λιγότερο, τουλάχιστον. Δεν καταλαβαίνετε ότι όσο μιλάτε προκαλείτε όλο και μεγαλύτερη ανασφάλεια και στους πολίτες και στις επιχειρήσεις και στην αγορά. Πρέπει, όμως, να καταλάβετε ότι η φοροδοτική ικανότητα των Ελλήνων έχει εξαντληθεί πλήρως. Το πρόγραμμά σας, δυστυχώς, δεν οδηγεί πουθενά, παρά μόνο στην αποτυχία. Αλλάξτε ρότα, όσο σάς παίρνει. Συνειδητοποιήστε ότι, αντί να φορολογείτε τους πάντες, ίσως ήρθε η ώρα να κόψετε από το σπάταλο κράτος. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Χρίστο Δήμα από τη Νέα Δημοκρατία. Τον λόγο έχει ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης κ. Ιωάννης Δραγασάκης για δέκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Δήμα, επειδή είστε νέος Βουλευτής και φιλομαθής, πρέπει να σας πω ότι η κρίση που ζούμε δεν άρχισε τον Ιανουάριο του 2015. Η κρίση που ζούμε εκκολάφθηκε μέσα στα χρόνια του δικομματισμού, της διακυβέρνησης της χώρας από τις δυνάμεις του δικομματισμού, και άρχισε να εκδηλώνεται το 2008, το 2009, με αποκορύφωμα, βεβαίως, το 2010. Στο πλαίσιο αυτής της κρίσης έχει δημιουργηθεί ένας μεγάλος φαύλος κύκλος, ένας καταστροφικός φαύλος κύκλος ανάμεσα στις τράπεζες και την πραγματική οικονομία. Αν δεν τον σπάσουμε αυτόν τον φαύλο κύκλο, δεν μπορούμε να βγούμε από την κρίση, θα βουλιάζουμε διαρκώς. Η Κυβέρνηση η δική μας ακριβώς έχει τη μεγάλη ευθύνη να ανοίξει τον δρόμο, τουλάχιστον προς την έξοδο από την κρίση αυτή. Έχουμε ένα φαινόμενο που πολλοί το ονομάζουν «οικονομικό κανιβαλισμό», με την έννοια ότι στην αρχή της κρίσης οι τράπεζες ήταν σε πολύ καλή κατάσταση. Μετά όμως ήρθε η ύφεση, η ανεργία, τα απλήρωτα δάνεια, οι κυβερνήσεις της περιόδου εκείνης φόρτωναν τις τράπεζες με κρατικά ομόλογα, όταν τα πουλούσαν οι Ευρωπαίοι και μετά ήρθε το PSI και κούρεψε αυτά τα ομόλογα και εκεί επήλθε η χρεοκοπία, στην ουσία, του τραπεζικού συστήματος. Από τη μεριά των τραπεζών έχουμε την απώλεια 120 δισεκατομμυρίων καταθέσεων και ορθά ένας συνάδελφος υπενθύμισε μία από τις αιτίες αυτής της εκροής των καταθέσεων τους τελευταίους μήνες. Αλλά το φαινόμενο είναι κι αυτό από παλιά. Στα κόκκινα δάνεια έχουμε παγκόσμιο ρεκόρ. Από την άλλη μεριά, οι τράπεζες απορροφούν την κοινωνία και το κράτος, αφού χρειάστηκε ως τώρα να διατεθούν 48 δισεκατομμύρια ευρώ για ποικίλες χρήσεις και με τη νέα αιμοδοσία θα ξεπεράσουμε τα 60 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ δόθηκαν και εγγυήσεις του κράτους με ποικίλες μορφές ύψους 130 δισεκατομμυρίων ευρώ. Το θέμα, λοιπόν, είναι πάρα πολύ σοβαρό και πάρα πολύ μεγάλο και δεν πρέπει να το απλουστεύουμε. Αντίθετα, πρέπει να συμφωνήσουμε ότι το νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα είναι ένα βήμα προς την κατεύθυνση που μπορεί να οδηγήσει σε μια, όπως είπα, συνολική και οριστική έξοδο. Το δεύτερο ερώτημα στο οποίο θα ήθελα να απαντήσω είναι γιατί πρέπει να γίνει και να έχει ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση εντός του '15. Οι Υπουργοί το έχουν αναλύσει, ο κ. Τσακαλώτος και ο κ. Σταθάκης. Χρειάζεται να το έχουμε συνείδηση αυτό. Πρέπει να τελειώσουμε το '15, πρώτον, διότι το ΄16 θα μπει σε εφαρμογή μια οδηγία η οποία θα δημιουργήσει κινδύνους για τις καταθέσεις και αυτή η Κυβέρνηση από την αρχή έθεσε ως προτεραιότητά της να μην πειραχτούν οι καταθέσεις. Ο δεύτερος λόγος είναι πολιτικός. Δεν πρέπει να δώσουμε το δικαίωμα σε νέους εκβιασμούς. Αν μείνει ανοικτό το θέμα των τραπεζών, τότε δεν αποκλείεται να εκδηλωθούν πάλι δυνάμεις του Grexit, δυνάμεις οι οποίες δεν είναι ευτυχείς με το γεγονός ότι καταλήξαμε στη συμφωνία. Για όλους αυτούς τους λόγους, λοιπόν, ορθά νομίζω υπάρχει μια συναίνεση να ψηφιστεί το νομοσχέδιο τουλάχιστον επί της αρχής και να προχωρήσουμε γρήγορα. Τρίτο ερώτημα: Γιατί κατέστη αναγκαία αυτή η ανακεφαλαιοποίηση; Άκουσα διάφορα κατά της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για το επτάμηνο. Θα ήθελα να πω μία φράση μόνο. Κάνουν λάθος οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας μας που δεν βλέπουν μέσα το επτάμηνο αυτό ότι διεξήχθη ένας πόλεμος. Η Κυβέρνηση μπορεί να κάνει και σφάλματα, να έχει και ολιγωρίες κ.λπ., αλλά υπήρξε πόλεμος ενάντια στη χώρα, όχι μόνο ενάντια στην Κυβέρνηση. Κι έχει σημασία αυτό να το έχουμε κατά νου, διότι κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει - κανείς δεν το θέλει - ότι και στο μέλλον δεν θα υπάρξουν ανάλογες καταστάσεις. Πρέπει, λοιπόν, να αντλούμε μαθήματα κι όχι απλώς να καταγγέλλουμε ο ένας τον άλλο. Η νέα, λοιπόν, ανακεφαλαιοποίηση κατέστη αναγκαία, διότι η προηγούμενη ανακεφαλαιοποίηση δεν έλυσε το πρόβλημα. Όχι μόνο δεν επέβαλε ή δεν οδήγησε στη λύση του προβλήματος των κόκκινων δανείων, αλλά δεν ανέκοψε καν την αύξησή τους. Αν δείτε την εξέλιξη των κόκκινων δανείων από το ΄12, το ΄13, το ΄14, θα το διαπιστώσετε. Δεύτερον, δεν έθιξε τη λειτουργία των τραπεζών. Είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο στην οποία οι ίδιες δομές που έδωσαν τα κόκκινα δάνεια, που διαχειρίστηκαν τις τράπεζες την περίοδο της ανόδου, οι ίδιες δομές καλούνται να λύσουν το πρόβλημα. Αυτό για πολλούς λόγους, που δεν είναι του παρόντος, δεν είναι κάτι συνηθισμένο διεθνώς. Έπρεπε - κι αυτό γίνεται τώρα - να ανοίξει ο δρόμος και για μια αξιολόγηση και για μια αλλαγή των δομών και των διοικήσεων των τραπεζών. Μου είπαν - δεν ήμουν παρών - ότι ο Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας αναφέρθηκε σε μένα, θυμίζοντας μια παλιά μου δήλωση, που χαρακτήρισα την προηγούμενη ανακεφαλαιοποίηση ως σκανδαλώδη. Επιμένω στον χαρακτηρισμό. Το τέταρτο ερώτημα που θα ήθελα να απαντήσω είναι ακριβώς γιατί η τότε ανακεφαλαιοποίηση ήταν προβληματική και σκανδαλώδης και γιατί η σημερινή έχει τις προϋποθέσεις να επιτύχει. Υπάρχουν τρεις λόγοι. Στην προηγούμενη ανακεφαλαιοποίηση οι μετοχές που είχε το δημόσιο δεν είχαν δικαίωμα ψήφου. Πρωτοφανές παγκοσμίως! Είχαμε πλειοψηφία στις τράπεζες, είχαμε μετοχές, δεν είχαμε δικαίωμα ψήφου. Δεν μπορούσαμε να παρέμβουμε. Και αυτές οι μικροαλλαγές στις διοικήσεις που κάναμε, κύριε Κουτσούκο, έγιναν με συνεννοήσεις και όχι με άσκηση δικαιώματος διότι δεν είχαμε αυτό το δικαίωμα. Τώρα, οι μετοχές, όσοι θα έχουμε, θα έχουν δικαίωμα ψήφου. Επίσης, όσον αφορά στις παλαιές διοικήσεις, όχι μόνο δεν υπήρξε κάποια διαδικασία αξιολόγησης αλλά προστατεύθηκαν με νόμο. Δηλαδή, ο νόμος προέβλεπε ότι το μάνατζμεντ, η διοίκηση των τραπεζών, ανήκει σε αυτούς που είχαν και πριν τη διοίκηση. Τέλος, είναι αυτό που είπα ήδη για τα κόκκινα δάνεια που δεν αντιμετωπίστηκαν. Άρα οι αιτίες της σημερινής ανακεφαλαιοποίησης βρίσκονται στο πώς έγιναν οι προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις. Πέμπτο ερώτημα. Τα δίνουμε όλα στους ξένους ή θέλουμε να κάνουμε τις τράπεζες κομματικά φέουδα του ΣΥΡΙΖΑ; Ή το ένα ισχύει ή το άλλο. Μάλλον, στη προκειμένη περίπτωση, δεν ισχύει ούτε το ένα ούτε το άλλο. Αυτό το οποίο συμβαίνει είναι ότι με τον νόμο αυτόν δημιουργείται ένα σύστημα δημοσίου ελέγχου των τραπεζών, στον οποίο ρόλο έχει το κράτος, οι θεσμοί, οι εποπτικοί θεσμοί κ.λπ., καθώς και οι ιδιώτες μέτοχοι, όπου υπάρχουν. Το κράτος ασκεί τον ρόλο του πρώτον, με τη μετοχική του παρουσία - όση θα είναι αυτή - και δεύτερον, με τον θεσμικό του ρόλο. Ο Υπουργός Οικονομικών διατηρεί τον τελικό λόγο, ακόμα και εκεί που οι θεσμοί έχουν μέσω διαφόρων οργάνων μια επιρροή. Επίσης, εμείς σκεφτόμαστε, μελετούμε το καθεστώς που υπάρχει σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, προσπαθούμε να δούμε πώς λειτουργεί το κράτος στις άλλες χώρες σε σχέση με τις τράπεζες. Πρέπει να σας πω ότι αυτό που ζήσαμε στην Ελλάδα και είδαμε πιο άμεσα όταν αναλάβαμε την Κυβέρνηση δεν υπάρχει αλλού. Εδώ στην ουσία το κράτος είναι ανύπαρκτο. Δεν έχει ούτε δομές ούτε ανθρώπους ούτε συσσωρευμένη γνώση ούτε θεσμική μνήμη, δεν έχει εργαλεία παρέμβασης, δεν έχει εργαλεία να ασκήσει ακόμα και αυτές τις δυνατότητες που έχει. Μελετώντας, λοιπόν, διαπιστώνουμε ότι σε πολλές χώρες το Υπουργείο Οικονομικών έχει μια δομή. Στη Γερμανία είναι μια πολύ ισχυρή δομή, η λεγόμενη «BAFIN». Μελετούμε, όμως, κι άλλα μοντέλα, ούτως ώστε να διαμορφώσουμε κι εδώ τις αντίστοιχες δομές, μέσω των οποίων το κράτος θα ασκεί τον ρόλο του όχι παρεμβαίνοντας στη λειτουργία των τραπεζών, αλλά διασφαλίζοντας τη σωστή διακυβέρνηση των τραπεζών, αποτρέποντας φαινόμενα διαπλοκής που είχαμε στο παρελθόν, ακόμη και διαφθοράς. Υπάρχουν αρκετά στελέχη τραπεζών στις φυλακές, μην το ξεχνάμε, και αρκετές υποθέσεις υπό έλεγχο. Άρα ούτε κομματικά φέουδα δημιουργούμε ούτε παραχωρούμε τις τράπεζες αυθαίρετα σε άλλα συμφέροντα και δυνάμεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης]] Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα ακόμα ερώτημα. Αναφέρθηκε ότι δεν υπάρχει σχέδιο για τα κόκκινα δάνεια. Δεν είναι ακριβές. Υπάρχει ολοκληρωμένο σχέδιο και υπάρχει κατανομή ρόλων. Πρώτον, η Κυβέρνηση διαμορφώνει τη συνολική στρατηγική και τη νομοθεσία. Δεύτερον, οι θεσμοί έχουν το δικό τους ρόλο και μαζί τους θα διαπραγματευτούμε τον τρόπο υλοποίησης της στρατηγικής. Τρίτον, η Τράπεζα της Ελλάδας αυτήν τη στιγμή κάνει κατηγοριοποίηση των δανείων και θα θέσει και στόχους υποχρεωτικούς για τις τράπεζες σε ό,τι αφορά τη ρύθμιση των δανείων. Τέταρτον, το ΤΧΣ έχει τώρα τον ρόλο του να ελέγχει, αν οι στόχοι αυτοί τηρούνται. Από πολιτική άποψη εμείς έχουμε δύο στόχους. Πρώτον, δεν μπορεί να μην τηρηθεί το κοινωνικό κριτήριο σε ό,τι αφορά τα στεγαστικά δάνεια, το οποίο σημαίνει προστασία της πρώτης κατοικίας. Δεύτερον, το αναπτυξιακό κριτήριο. Πίσω από τα δάνεια υπάρχουν άνθρωποι, θέσεις εργασίας, παραγωγικές μονάδες. Αρνούμαστε κάθε έννοια πώλησης, αγοραπωλησίας δανείων. Αυτό το οποίο δεχόμαστε είναι αναδιαρθρώσεις δανείων, αναδιαρθρώσεις επιχειρήσεων, με στόχο τη διασφάλιση της απασχόλησης και της παραγωγικής ικανότητας, υπό τον όρο πάντα ότι θα μπαίνει νέο χρήμα, θα μπαίνουν κεφάλαια, είτε από σημερινούς είτε από άλλους μετόχους και επενδυτές. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης]] Μπορώ να έχω την ανοχή σας, για ένα λεπτό κύριε Πρόεδρε;
Ορίστε.
Σε ό,τι αφορά τη σχέση δημόσιου - ιδιωτικού που αναφέρθηκε, αυτό θα καθοριστεί, διότι έπρεπε να είχαμε τα δεδομένα όλα και τη γνώμη των θεσμικών παραγόντων της Τράπεζας της Ελλάδος, του ΤΧΣ για να το καθορίσουμε. Εκείνο που θα επιδιώξουμε είναι μία ισορροπία ανάμεσα στον έναν στόχο που είναι να έχουμε ισχυρή παρουσία ιδιωτών μετόχων. Ο δεύτερος στόχος είναι να έχουμε επίσης παρουσία του δημοσίου όσο γίνεται πιο ισχυρή, έτσι ώστε να υπάρξει και μία ανάκτηση κάποιων από τα ποσά που έχουν διατεθεί. Εκείνο για το οποίο θέλω να διαβεβαιώσω είναι ότι ακόμα και αν κάπου η συμμετοχή του δημοσίου είναι χαμηλή, θα υπάρχουν προγραμματικές συμφωνίες με τις εν λόγω τράπεζες, ούτως ώστε να ασκηθεί ο αναγκαίος έλεγχος εκεί που πρέπει να ασκηθεί. Το τελευταίο σημείο. H ανακεφαλαιοποίηση είναι αναγκαία, αλλά δεν είναι επαρκής. Πρέπει να σκεφτούμε με όρους μιας νέας αρχιτεκτονικής του τραπεζικού μας συστήματος ευρύτερα, πρέπει να συζητήσουμε για ένα νέο ρόλο τον τραπεζών σε σχέση με την κοινωνία, την ανάπτυξη κ.λπ.. Αυτό δεν είναι θέμα αυτού του νόμου. Θα έχουμε την ευκαιρία να το δούμε και αλλού. Δεύτερον, πρέπει να δημιουργήσουμε ένα παράλληλο σύστημα τραπεζών που να μην είναι υπό την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και που να μην κάνει το σύστημα τόσο συγκεντρωτικό όσο είναι σήμερα. Από αυτήν την άποψη, έχει σημασία η στήριξη των συνεταιριστικών τραπεζών και της Τράπεζας Αττικής, έχει σημασία η δημιουργία της Αναπτυξιακής Τράπεζας γρήγορα, αλλά και η ενθάρρυνση της δημιουργίας νέων τραπεζών, αλλά και νέων χρηματοδοτικών εργαλείων. Κύριε Πρόεδρε, προσπάθησα να δείξω ότι σήμερα απλά βάζουμε τις βάσεις με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών για μια πορεία αντιμετώπισης της κρίσης. Η πορεία αυτή έχει και άλλες προϋποθέσεις, ορισμένες από τις οποίες ανέφερα. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ εγγυάται την έγκαιρη και επιτυχή ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, αλλά κυρίως την ευρύτερη, τη γενικότερη πορεία που πρέπει να ακολουθήσουμε για να βγούμε από την κρίση. Σας ευχαριστώ για την ανοχή σας.
Ευχαριστούμε τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης κ. Ιωάννη Δραγασάκη. Έχω τη τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα έξι μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 1ο Γενικό Λύκειο Δράμας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Θα πάρετε τον λόγο μετά τον κ. Βορίδη. Κύριε Βορίδη, έχετε τον λόγο. Επειδή έχετε υπερβεί τον χρόνο στις πρωτομιλίες, παρακαλώ να είστε σύντομος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκλαμβάνω την τοποθέτηση του κυρίου Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης περί πολέμου ενάντια στη χώρα ως ομολογία της αποτυχίας των κυβερνητικών επιλογών. Γιατί; Διότι μέχρι τώρα η προσπάθεια που γινόταν από τη πλευρά των ετέρων δύο παρισταμένων Υπουργών, οι οποίοι έχουν λάβει τον λόγο, ήταν ότι το πρόβλημα δεν δημιουργήθηκε στο επτάμηνο. Αυτή ήταν η βασική γραμμή της επιχειρηματολογίας, ότι έχει δημιουργηθεί πριν. Χρειάστηκε η παρουσία του κ. Δραγασάκη για να ομολογηθεί το εξής: Πάνω σε αυτό που ο κ. Δραγασάκης λέει «πόλεμος ενάντια στην Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ», για πολιτικούς λόγους επιλέξατε μία σύγκρουση, η οποία δημιούργησε την αναγκαιότητα αυτού του νομοσχεδίου, δηλαδή τα 15 δισεκατομμύρια που φορτώνουμε αυτήν τη στιγμή στον ελληνικό λαό. Τώρα το βαφτίζει «πόλεμο», «ήταν ενάντια στην Κυβέρνηση, ήταν ενάντια στον ΣΥΡΙΖΑ, ήταν ενάντια στη χώρα». Αυτά είναι ερμηνευτικά ζητήματα. Η πραγματικότητα, όμως, πια η ομολογημένη είναι ότι τότε δημιουργήθηκε το θέμα. Το δεύτερο. Άκουσα για σκανδαλώδη δεύτερη ανακεφαλαιοποίηση. Μάλιστα, το σκάνδαλο εστιάστηκε σε τρία σημεία. Δεν έγινε η αλλαγή των διοικήσεων. Καλά δεν άκουσα;
Το πρώτο ήταν το δεδομένο. Το σκανδαλώδες βρίσκεται, κατά την άποψή μου, στο ότι οι μετοχές που είχε το δημόσιο δεν είχαν δικαίωμα ψήφου. Ήταν μειωμένης εγκυρότητας, με μία έννοια.
Ωραιότατα. Εγώ, λοιπόν, άκουσα τρία σημεία: Αλλαγή διοικήσεων. Δεν έγινε. Δικαίωμα ψήφου. Δεν υπήρχε. Είναι αυτό που είπατε τώρα. Επίσης, δεν ελήφθη μέριμνα για τα κόκκινα δάνεια. Θα ξεκινήσω από το τρίτο γιατί για το τρίτο απλώς ο κύριος Αντιπρόεδρος δεν ήταν εδώ να παρακολουθήσει τα εκτενή επιχειρήματα και την εκτενή ανάλυση όλου του τελευταίου διαστήματος…
Λίγο σύντομα, αν έχετε την καλοσύνη.
Ένα λεπτό. Αυτό για τα κόκκινα δάνεια έχει πλήρως απαντηθεί. Τα κόκκινα δάνεια είχαν συμπεριληφθεί - το λέμε για πολλοστή φορά - σε όλες τις προσομοιώσεις οι οποίες έγιναν και κυρίως στην προσομοίωση του 2014, παρά την επιδείνωση που πράγματι παρουσίασε το σύνολο των κόκκινων δανείων την περίοδο 2010-2015 εξαιτίας της κρίσης. Όμως, αυτά είχαν ληφθεί υπ' όψιν το 2014 και επομένως δεν ετίθετο, παρά την ύπαρξη κόκκινων δανείων, θέμα ανακεφαλαιοποίησης. Δεν βλέπω τίποτα το σκανδαλώδες. Βεβαίως πρέπει να ρυθμιστεί το θέμα των κόκκινων δανείων. Δεν έχει, όμως, αυτήν τη στιγμή που μιλάμε σχέση με τις ανάγκες της ανακεφαλαιοποίησης. Παρίσταται μία οικονομική ανάγκη ρύθμισης που πρέπει να γίνει. Είναι κάτι για το οποίο μίλησε ο κ. Σταθάκης. Δεύτερον, όσον αφορά το δικαίωμα ψήφου εξήγησα ότι υλοποιείτε νόμο του 2014. Αυτήν τη στιγμή επαναλαμβάνεται η διατύπωση νόμου του 2014. Και όσο για το θέμα της αλλαγής των διοικήσεων, επαίρεται ο κύριος Αντιπρόεδρος για τη ρύθμιση που φέρνει για την αλλαγή των διοικήσεων; Επαίρεστε για το γεγονός ότι μέχρι πρότινος οι διοικήσεις, δηλαδή ο τρόπος συμμετοχής του ΤΧΣ μέσα στις τράπεζες, καθοριζόταν - το διοικητικό συμβούλιο του ΤΧΣ, τα μέλη του ΤΧΣ - με απόφαση του Υπουργού και τώρα έχετε εκχωρήσει αυτό το δικαίωμα στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, στην Κομισιόν; Έχετε εκχωρήσει στον μηχανισμό στήριξης το δικαίωμα αυτό και έρχεστε και μας εγκαλείτε ότι εμείς έχουμε σκανδαλώδη συμπεριφορά που είχαμε το δικαίωμα αυτό στον Υπουργό; Εσείς που το εκχωρείτε στους θεσμούς κάνετε το πατριωτικό σας καθήκον και εξυγιαίνεται τη λειτουργία των τραπεζών; Αιδώς Αργείοι. Αιδώς!
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό.
Ο κύριος Αντιπρόεδρος έχει τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Βορίδη, μιλήσατε ως δικηγόρος και όχι ως Βουλευτής - φοβάμαι - ή εκπρόσωπος της παράταξης. Πρώτον, με την προηγούμενη ανακεφαλαιοποίηση το ελληνικό δημόσιο είχε πάνω από 60% των μετοχών σε μια σειρά τράπεζες. Δεν είχε δικαίωμα να ψηφίσει για τη διοίκηση, ούτε για ένα μέλος ούτε για δύο ούτε για κανένα. Αυτό αντιμετώπισα εγώ ως έχων την εποπτεία του τραπεζικού συστήματος. Και με τη Eurobank που κάναμε μια αλλαγή, την κάναμε κατόπιν συνεννόησης με τους μετόχους, συνεναιτικά. Εγώ δηλαδή ως εκπρόσωπος του δημοσίου, ως εκπρόσωπος του 66%, δεν είχα κανένα δικαίωμα. Αυτό είναι το σκάνδαλο. Τα άλλα είναι προβλήματα, είναι αδυναμίες. Σήμερα ό,τι ποσοστό έχει το δημόσιο θα εκπροσωπείται στη συνέλευση των μετόχων. Θα ψηφίζει κανονικά. Μιλάτε για τα τρία μέλη, που αν υπάρξει μετά την αξιολόγηση ανάγκη θα υποστούν τη διαδικασία που είπατε. Και πάλι όμως ο Υπουργός…
Δεν είπε αυτό. Την αξιολόγηση για το ΤΧΣ.
Εν πάση περιπτώσει, η αξιολόγηση θα καταλήξει κάπου για τρία μέλη, όχι για όλα. Τα άλλα θα βγαίνουν μέσα από τη συνέλευση που θα ψηφίζει ο εκπρόσωπος του δημοσίου. Αλλά και για τα τρία μέλη που θα είναι αποτέλεσμα της επιτροπής επιλογών του ΤΧΣ, τον τελικό λόγο θα τον έχει ο Υπουργός σε ό,τι αφορά τη νομιμότητα της όλης διαδικασίας, την εγκυρότητά της κ.λπ.. Εγώ περισσότερο ήθελα να διευκρινίσω το θέμα με το δικαίωμα ψήφου των μετοχών, διότι νόμιζα ότι δημιουργήθηκε μια σύγχυση.
Θα ήθελα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Ναι, αλλά δεν μπορεί να συνεχίσει αυτό.
Σε τριάντα δευτερόλεπτα θα έχω ολοκληρώσει.
Πραγματικά σε τριάντα δευτερόλεπτα. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Πρώτον, όπως άλλωστε θα γνωρίζει ο κύριος Αντιπρόεδρος, τα νομικά δεν βλάπτουν. Συχνά ωφελούν.
Όχι πάντα.
Συχνά ωφελούν. Εσείς έχετε ομολογήσει άγνοια. Μην ασχολείστε με αυτό. Δεύτερον, με συγχωρείται πάρα πολύ, αλλά σκοπίμως αποκρύπτονται δύο πράγματα. Το ΤΧΣ έχει συμμετοχή στα διοικητικά συμβούλια των τραπεζών. Το ελληνικό δημόσιο έχει επίτροπο στα διοικητικά συμβούλια των τραπεζών. Αυτό, με συγχωρείται, αλλά ήδη από το νόμο Αλογοσκούφη, ο επίτροπος του ελληνικού δημοσίου έχει δικαίωμα αρνησικυρίας - βέτο - για σημαντικές και μείζονες αποφάσεις στα διοικητικά συμβούλια. Αυτά τα έχετε αποκρύψει όλα, λες και δεν έχει παρουσία το ελληνικό δημόσιο. Και έρχεστε τώρα και λέτε ότι το μεγάλο πλεονέκτημα είναι - ποιο; - ότι θα παρεμβαίνει το ελληνικό δημόσιο και θα μπορεί να καθορίζει τις διοικήσεις των ελληνικών τραπεζών. Και σας ερωτώ πώς, αφού θα ασκούνται όλα τα δικαιώματα αυτά από το ΤΧΣ, το οποίο συγκροτείται μέσω των αποφάσεων των τριών θεσμών. Προεδρεύει δε, της επιτροπής αξιολόγησης εις εκ των τριών θεσμών. Αν αυτό είναι η πολιτική σας επιτυχία και έτσι την καταλαβαίνετε να τη χαίρεστε.
Εντάξει, κύριε Βορίδη. Σας ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο έχει ο κ. Λοβέρδος. Να έχετε υπ' όψιν σας ότι έχετε υπερβεί όλους τους χρόνους, άρα δύο λεπτά νομίζω ότι είναι αρκετά.
Κύριε Αντιπρόεδρε, πριν μιλήσετε, η συζήτηση κυλούσε ομαλά και πηγαίναμε σε μια ψήφιση επί της αρχής και στην Ολομέλεια και το κάθε κόμμα μετά θα έκρινε επί των άρθρων τι θα κάνει. Πυροδοτείτε μια συζήτηση και παρωθείτε την Αντιπολίτευση να επιβεβαιώσει τον ρόλο της. Δεν έχετε κανένα δικαίωμα και κανένα ηθικό βάρος να μιλάτε για σκανδαλώδη προηγούμενη ρύθμιση, όταν δεν σας βοηθάνε μάλιστα και τα επιχειρήματα. Να έλεγα ότι σας βοηθάνε τα επιμέρους νομικά επιχειρήματα, να το κάνετε, γιατί είστε ακραίος, που δεν είστε. Έρχεστε εδώ, δεν έχετε παρακολουθήσει τη συζήτηση και πετάτε μία φράση, η οποία δεν εισπράττεται ίσως με τον τρόπο που θα θέλατε να εισπραχθεί. Μας καλείτε να επιβεβαιώσουμε την Αντιπολίτευση κάνοντας αυτό που πρέπει να κάνουμε και στη συνέχεια της διαδικασίας και στην ψηφοφορία. Θέλω να μας ξαναπείτε ή εσείς ή ο αρμόδιος Υπουργός από πού αντλείτε αυτό το δικαίωμα σε σχέση με το σχέδιο νόμου, όχι με το πώς σκέφτεστε. Στην ομιλία μου, κύριε Πρόεδρε, ζήτησα από τους Βουλευτές της Συμπολίτευσης να προσέξουν στο άρθρο 1- που είναι άρθρο τώρα, το 4α - μέσα στη δομή του συγκεκριμένου άρθρου, στη σελίδα 34 εν πάση περιπτώσει, που καθορίζει το πώς συντίθεται η επιτροπή επιλογή και να δείτε σε σχέση με τα προϊσχύσαντα αν υπάρχει πρόοδος ή οπισθοδρόμηση, για να ξέρουμε τι λέμε εδώ. Αυτή η παράγραφος, κύριε Αντιπρόεδρε, δίνει ένα λόγο να μην ψηφίσουμε το άρθρο 1, να το σκεφτόμαστε. Σκεφτόμαστε από την άλλη πλευρά κι αυτό που είπαμε και στις ομιλίες μας κι εμείς, ότι ψηφίζουμε κάτι που συνιστά ένα θεμέλιο της οικονομίας: η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών χάριν των καταθετών και των επιχειρήσεων, χάριν της οικονομίας. Όμως, αυτή η διάταξη δεν μας αρέσει, κύριε Αντιπρόεδρε. Επίσης, είπαμε στον κ. Τσακαλώτο - τώρα του το ζητώ στεκόμενος και στην τροπολογία που έχει καταθέσει ο κ. Βενιζέλος - να βοηθήσει και στο άρθρο 1 και στο άρθρο 4 με την προσθήκη της υποχρέωσης αυτή η απόφαση με πράξη υπουργικού συμβουλίου που θα ληφθεί για την επιμέρους δομή της ανακεφαλαιοποίησης να έρχεται στη Βουλή με επίσημο τρόπο. «Μα», λέτε σωστά, «στο ΦΕΚ δημοσιεύεται και λαμβάνει γνώση οποιοσδήποτε». Έτσι είναι και με τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, έτσι είναι και με τις υπουργικές αποφάσεις, έτσι είναι και με όλο το κανονιστικό πλαίσιο. Όμως, κύριε Υπουργέ, δεν είναι γνωστή στη Βουλή σήμερα που θα ψηφίσουμε η δομή της ανακεφαλαιοποίησης. Επί της προηγούμενης ανακεφαλαιοποίσης αυτά ήταν γνωστά. Το μέρος που είχε να κάνει με την επένδυση με συμμετοχές και το μέρος στα Cocos, σε αυτά τα μετατρέψιμα ομόλογα σε μετοχές ήταν γνωστό. Τα ξέραμε αυτά. Εδώ δεν τα ξέρουμε. Θα τα μάθουμε αύριο. Αφού, όμως, θα είναι έτσι είναι μια μορφή διασφάλισης και της καλής σας διάθεσης, πέραν του τυπικού θέματος αν ο οποιοσδήποτε πολίτης λαμβάνει γνώση. Να έρχεται μέσα από μια προσθήκη που θα κάνετε στο άρθρο 1 και στο άρθρο 4 κάθε πράξη υπουργικού συμβουλίου διά της επίσημης οδού στη Βουλή, ώστε οι Βουλευτές αλλά και ο Υπουργός αν θέλει να …
Ολοκληρώστε σας παρακαλώ.
Τέλος, θα σας δώσω ένα επιχείρημα που θα σας αγγίξει νομίζω. Αφού όλα ήταν καλά, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, και τίποτα δεν προέκυψε από τη δική σας πολιτική αυτό το εννεάμηνο γιατί υπάρχει ανησυχία σε όλους τους συλλόγους εργαζομένων στις τράπεζες για εθελούσιες εξόδους ή για απολύσεις ή εν πάση περιπτώσει για μείωση προσωπικού; Είπε τους αριθμούς ο κ. Θεοχάρης. Γιατί υπάρχει αυτή η ανησυχία; Μήπως υπάρχει αυτή η ανησυχία λόγω της επιγενόμενης δυσχέρειας με βάση και όσα και ο κ. Μιχελής είχε πει; Τέλος, κύριε Πρόεδρε, διαβάσαμε σήμερα - το είχατε πει και εχθές εσείς - ότι ζητήσατε την παραίτηση από τον κ. Μποτόπουλο. Αν το κάνατε αυτό ένα μήνα μετά, όταν θα είχε ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση, θα σας έλεγα ότι είναι και δικαίωμά σας. Δεν το βλέπω έτσι. Πρέπει να ολοκληρώνουν τα όργανα τις θητείες τους, αλλά θα σας έλεγα ότι εν πάση περιπτώσει κάνατε κι εσείς τις δικές σας αξιολογήσεις. Γιατί το κάνετε τώρα; Κι απ' ό,τι διαβάσαμε σήμερα το πρωί την κατέθεσε την παραίτησή του. Γιατί το κάνετε τώρα εν μέσω όλης αυτής της διαδικασίας; Μήπως είναι μια πράξη ακραίας επιπολαιότητας; Θέλω να το ξαναδείτε.
Καλώς, κύριε Λοβέρδο. Σας ευχαριστώ. Προχωρούμε στον κατάλογο ομιλητών. Ο κ. Ιωάννης Γκιόλας να έρθει στο Βήμα για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητές κι αγαπητοί συνάδελφοι, ολοκληρώνεται η συζήτηση για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Ο σημαντικότερος παράγοντας για τις επιχειρήσεις, τα ελληνικά νοικοκυριά και τον ελληνικό λαό είναι να ξέρουν ότι η νέα ανακεφαλαιοποίηση θα είναι και η τελευταία, ότι θα τα καταφέρουμε εκεί που δύο φορές απέτυχε στο παρελθόν η Αντιπολίτευση. Αποφεύγουμε, λοιπόν, τα λάθη του παρελθόντος κι έχουμε στόχο να δώσουμε οριστικά τέλος στο ζήτημα των προβληματικών τραπεζών, με θετικό τρόπο. Ο στόχος του δημοσίου στη διαδικασία της παρούσας ανακεφαλαιοποίησης είναι να προσελκύσει ιδιωτικές επενδύσεις για τις τράπεζες και παράλληλα να διατηρήσει τη συμμετοχή του σε αυτές. Θέλουμε βέβαια να καταστήσουμε φιλικό το κλίμα για τις ιδιωτικές επενδύσεις. Θα πετύχουμε την ανακεφαλαιοποίηση με ιδιωτική συμμετοχή σε όλες τις τράπεζες και θα καλύψουμε το μεγαλύτερο δυνατό μέρος, χωρίς επιβάρυνση των Ελλήνων φορολογουμένων. Για να προσελκύσουμε, λοιπόν, τους ιδιώτες, ενδυναμώνουμε τη διακυβέρνηση των τραπεζών και του ΤΧΣ και προσφέρουμε έτσι εχέγγυα ότι η εύρυθμη και συνετή διοίκηση των τραπεζών θα εξασφαλίσει την επένδυσή τους. Ζητάμε την εμπιστοσύνη τους, η οποία έχει προδοθεί στο παρελθόν από αυτούς που υποτίθεται ότι προστάτευαν τα συμφέροντά τους κι εμείς δηλώνουμε ότι δεν θα τους απογοητεύσουμε. Δεν μεροληπτούμε υπέρ κανενός, ούτε μεγάλου ούτε μικρού, επενδυτή και ιδιώτη. Σπάμε έτσι τον κύκλο της καχυποψίας που υπήρχε, διότι όλοι πια ξέρουν ότι θα αντιμετωπιστούν δίκαια, αξιοκρατικά και με ισότητα. Παράλληλα, μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, το δημόσιο θα διατηρήσει συμμετοχές στα μετοχικά κεφάλαια των τραπεζών, οι οποίες δεν γνωρίζουμε ακόμα αν θα φτάσουν σε ένα εύλογο ποσοστό και ύψος, βάσει και των αναγκών της αυξήσεως σε κάθε τράπεζα. Αποδεικνύεται, λοιπόν, ότι δεν χαρίζουμε τις μετοχές του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Ταυτόχρονα, χωρίς μάλιστα να πνίγουμε την προσέλκυση των επενδυτών, περιοριζόμαστε σε ένα ποσοστό συμμετοχής του δημοσίου, που είναι μεν ηγεμονεύον, αλλά όχι υπερβολικά διογκωμένο. Διατηρούμε το δικαίωμα ψήφου, όπως έχει πολλαπλώς λεχθεί, στις κοινές μετοχές που θα κατέχει το δημόσιο κι έτσι επιτυγχάνεται ο αποφασιστικός τρόπος παρέμβασης του δημοσίου στα όργανα των τραπεζών. Επανδρώνουμε το νέο ΤΧΣ τόσο σε επίπεδο διοίκησης όσο και προσωπικού με υψηλού επιπέδου άτομα, τα οποία θα επιλέγονται με εχέγγυα αξιοκρατίας κι αντικειμενικότητας. Δίπλα μας, όπως γνωρίζετε, έχουμε αρωγό και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης κι Ανάπτυξης, η οποία αναγνωρίζει την ειλικρινή μας πρόθεση και το - αν μη τι άλλο - καλών προδιαγραφών σχέδιό μας για να ξυπνήσουμε την κοινωνία και την οικονομία και πιστεύουμε ότι θα τα καταφέρουμε. Προσφέρουμε έναν σαφή κι οριοθετημένο έλεγχο της λειτουργίας των ιδρυμάτων. Υπό διαπραγμάτευση βρίσκονται οι μισθοί των διοικούντων των τραπεζών, ώστε να μην προκαλούν το δημόσιο αίσθημα. Αναζητείται επίσης και η φόρμουλα για μια ισορροπημένη κατάσταση ως προς την ασυλία των διοικούντων, ώστε να μην είναι απόλυτη και ανέλεγκτη η δραστηριότητά τους. Στόχος είναι η διαφάνεια και η δημόσια λογοδοσία τόσο των τραπεζών όσο και του ΤΧΣ που, όπως προείπε και ο Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως, εξασφαλίζονται θεσμικά και νομοθετικά. Θεσπίζεται για πρώτη φορά διαδικασία περιοδικής αξιολόγησης των διοικήσεων των τραπεζών στη βάση συγκεκριμένων μετρήσιμων κι αντικειμενικών κριτηρίων, με τη βοήθεια ανεξάρτητου διεθνούς συμβούλου. Τέλος, αντιμετωπίζουμε το ζήτημα των κόκκινων δανείων, το αγκάθι αυτό στις επιχειρήσεις και τα ελληνικά νοικοκυριά. Επιδίωξή μας είναι να πέσουν, για πρώτη φορά μετά από τόσα χρόνια, χρήματα στην αγορά με μορφή δανεισμού στις επιχειρήσεις, στους συνεργατικούς και συνεταιριστικούς φορείς, καθώς και στους μικροεπιχειρηματίες και αυτοαπασχολούμενους, με στόχο την ανάκαμψη της απασχόλησης και των εισοδημάτων. Δύο φορές έκανε το λάθος η Αντιπολίτευση να αγνοήσει αυτήν την παράμετρο στο παρελθόν, δύο ανακεφαλαιοποιήσεις που δεν οδήγησαν παρά στην ζημιά του ελληνικού δημοσίου και του ελληνικού λαού. Υπάρχει, βέβαια, ένα ζήτημα ευλογοφανές: της αμφισβήτησης από τους συναδέλφους της Αντιπολίτευσης του στόχου μας τού αν θα ευοδωθεί το καλό σενάριο χρηματοδότησης των τραπεζών. Ας θυμηθούμε, λοιπόν - και παίρνω ως παράδειγμα από τις προηγούμενες δύο ανακεφαλαιοποιήσεις - τον νόμο του Αλογοσκούφη του 2008 και κυρίως του 2012-2013 οπότε διατέθηκαν από το ελληνικό δημόσιο στον τραπεζικό κλάδο 39 δισεκατομμύρια - εκ των οποίων τα 65% για την ανακεφαλαιοποίηση των τεσσάρων συστημικών τραπεζών - και τα άλλα 13,5 δισεκατομμύρια για την εκκαθάριση των λοιπών μικρών τραπεζών που απορροφήθηκαν. Η δεύτερη, κυρίως, ανακεφαλαιοποίηση απέβη αρνητικότατη και ατελέσφορη για πολλούς λόγους και όχι για αυτούς που υπονοήσατε. Το ελληνικό δημόσιο αποφάσισε να μην ασκήσει ποτέ το δικαίωμα ψήφου του. Αποφασιστικό! Στις τρεις τράπεζες Εθνική, Alpha και Πειραιώς προστατεύθηκαν οι παλιές διοικήσεις χωρίς να αξιολογηθούν και χωρίς να κριθούν τα πεπραγμένα τους. Όπως τα βρήκαμε, τα αφήσαμε. Παρ' ότι τα κόκκινα δάνεια είχαν ήδη καταστεί ανασταλτικοί παράγοντες, η εξέταση της αντιμετώπισής τους δεν εξετάστηκε ποτέ σοβαρά ούτε λήφθηκαν αποτελεσματικά μέτρα διαχείρισης τους, με αποτέλεσμα να αποσταθεροποιηθεί συν τω χρόνω το τραπεζικό σύστημα και η ελληνική οικονομία γενικότερα. Επιπλέον, προσετίθεντο και άλλες δυσμενείς εσωτερικές και εξωτερικές επενέργειες: οι γνωστοί ασφυκτικοί περιορισμοί χρηματοδότησης του δημοσίου από το τραπεζικό σύστημα, σταγονόμετρο οι εγκρίσεις του ELA, άρνηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να εγκρίνει αύξηση του ορίου των 15 δισεκατομμυρίων για την έκδοση εντόκων γραμματίων. Στο εσωτερικό δε, το κλίμα γινόταν ολοένα και πιο επώδυνο λόγω του αδιεξόδου της ευρύτερης στρατηγικής της τότε δικής σας κυβέρνησης, αλλά και γιατί απέτυχε η διαχείριση των προβληματικών δανείων. Όμως, νομίζω ότι όλα αυτά είναι σε πορεία ανατροπής, διότι αποκαθίσταται η σταθερότητα του πολιτικού κλίματος, η συνετή οικονομική διαχείριση και η προώθηση του επενδυτικού κλίματος που σε συνδυασμό με την οριστική επίλυση του σύνθετου προβλήματος των κόκκινων δανείων, η οποία ήδη όπως ακούσαμε έχει δρομολογηθεί με οικονομικά βιώσιμο και κοινωνικά δίκαιο τρόπο, θα συντείνει στην ανάκαμψη της οικονομίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα μισό λεπτό ακόμα. Εγγυόμαστε τα στοιχεία που θα εμπεδώσουν το ασφαλές αναπτυξιακό κλίμα: προστασία της πρώτης επαγγελματικής κύριας κατοικίας, παρεμποδίζεται η περαιτέρω συγκέντρωση του τραπεζικού κλάδου, διασφαλίζεται το δημόσιο συμφέρον και διαφυλάσσεται η αξία της περιουσίας του ΤΧΣ στις τράπεζες. Όλα αυτά προοιωνίζονται μία θετική εξέλιξη, διότι προδιαγράφεται ο σίγουρος τρόπος για την οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας. Εμείς θέτουμε τις βάσεις για την αναδόμηση των τραπεζών, την εξυγίανση του πιστωτικού ιδρύματος, ανοίγοντας έτσι το δρόμο για την αφύπνιση και της ελληνικής οικονομίας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Ιωάννη Γκιόλα. Σιγά - σιγά βαίνουμε προς το τέλος, απέμειναν τρεις ομιλητές. Τον λόγο έχει ο κ. Μάριος Σαλμάς, από τη Νέα Δημοκρατία, μετά ο κ. Ηγουμενίδης από τον ΣΥΡΙΖΑ και τελευταίος ο κ. Τριανταφυλλίδης, από τον ΣΥΡΙΖΑ και ολοκληρώνουμε τη συνεδρίαση. Κύριε Σαλμά, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν υποθέσουμε ότι όλα είναι καλά, τότε γιατί ψηφίζουμε αυτό το νομοσχέδιο; Γιατί έρχεται αυτό το σχέδιο νόμου στη Βουλή για να μην χάσουμε και το μέτρο; Και επειδή, κύριε Υπουργέ, το 99% των αποτυχιών οφείλονται σε ανθρώπους που έχουν το κακό ελάττωμα να δικαιολογούνται και αναφορικά με τον πόλεμο με τον οποίο ισχυριστήκατε ότι ευθύνεται για όλο το κακό, θα σας πω ένα ανέκδοτο. Ήταν ένας γιατρός, ένας αρχιτέκτονας και ένας πολιτικός και είχαν μια διαμάχη για το ποιο είναι το πιο αρχαίο επάγγελμα. Ο γιατρός είπε ότι με χειρουργική επέμβαση από το πλευρό του Αδάμ δημιουργήθηκε η Εύα. Ο αρχιτέκτονας είπε ότι για να γίνει αυτή η επέμβαση έπρεπε από το χάος κάποιος αρχιτέκτονας να κάνει το σύμπαν με μια δομή. Και ο πολιτικός απάντησε: «Και το χάος ποιος το έφτιαξε;». Επομένως βρήκατε ένα διπλωματικό επεισόδιο και δημιουργήσατε πόλεμο, κύριε Υπουργέ. Εκτός και αν ακόμα πιστεύετε ότι τον πόλεμο τον κήρυξε η Ευρώπη επειδή είσαστε αριστεροί. Αυτό ούτε ως κακόγουστο αστείο μπορεί να το εκλάβει κανείς, διότι αποδείξατε αυτούς τους δέκα μήνες ότι δεν υφίσταται αριστερή ιδεολογία, δεν υφίσταται αριστερή διακυβέρνηση. Είστε οι πιο καλοί για να κάνετε τη διεκπεραίωση του μνημονίου. Ποιος άλλος εξάλλου μπορούσε να περάσει αυτά τα μέτρα από τη Βουλή; Πείτε μου. Μπορούσε ένα κόμμα από αυτά που κυβέρνησαν μέχρι τώρα να περάσει αυτά τα μέτρα στη Βουλή; Όχι. Επομένως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η οικονομική κρίση αποκάλυψε τα τρωτά σημεία της ρύθμισης και εποπτείας του τραπεζικού συστήματος σε ευρωπαϊκό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Στην Ελλάδα η κρίση των τραπεζών προήλθε από το δημοσιονομικό πρόβλημα, από το δημόσιο, όπως προαναφέρθηκε και την ανάλογη δανειοδότηση. Τα κεφαλαιακά προβλήματα στις ελληνικές τράπεζες ξεκίνησαν κυρίως το 2012, μέσω του PSI, που έγινε κούρεμα στα ελληνικά ομόλογα και στο χαρτοφυλάκιό τους. Η απώλεια στα κεφάλαιά τους ήταν πολύ μεγάλη και είχε ως αποτέλεσμα να μηδενιστούν ή να γίνουν και αρνητικά. Ως το 2014 το ελληνικό δημόσιο, μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, είχε δαπανήσει περίπου 40 δισεκατομμύρια ευρώ στο τραπεζικό σύστημα, από τα οποία τα 25 δισεκατομμύρια κατευθύνθηκαν στις τέσσερις συστημικές τράπεζες και τα υπόλοιπα για την εξυγίανση του τραπεζικού συστήματος. Μέσω του PSI και της μετέπειτα επαναγοράς των νέων κουρεμένων ομολόγων από το κράτος, το ελληνικό δημόσιο κέρδισε αρκετά δισεκατομμύρια, ενώ τον Απρίλιο του 2014 είχε επιπλέον στην κατοχή του τραπεζικές μετοχές, μέσω του ΤΧΣ, αξίας περίπου 20 δισεκατομμυρίων, των οποίων η χρηματιστηριακή αξία θα αυξάνονταν καθώς η οικονομία θα βελτιώνονταν. Βέβαια, κάτι τέτοιο τους τελευταίους μήνες δεν έχει επιβεβαιωθεί, αφού οι μετοχές των τραπεζών έχουν υποστεί τεράστια πίεση λόγω της οικονομικής κρίσης που προκάλεσε η πολιτική αβεβαιότητα των τελευταίων δώδεκα μηνών. Χρήσιμο θα ήταν να απαντήσουμε σε ερωτήματα που επανέρχονται εν όψει της νέας ανακεφαλαιοποίησης, κάνοντας και μία αναδρομή σε ένα όχι και τόσο μακρινό παρελθόν, μόλις πέρυσι. Υπενθυμίζεται ότι βασικοί πυλώνες τις ανακεφαλαιοποίησης του 2014 ήταν, πρώτον, η διευκόλυνση της συμμετοχής ιδιωτών επενδυτών, προκειμένου να μην επιβαρυνθεί εκ νέου ο φορολογούμενος, όπως και έγινε, αφού οι αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου καλύφθηκαν αποκλειστικά από ιδιώτες επενδυτές και, δεύτερον, η επιτυχής ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, όπως και έγινε, αφού εισέρρευσαν περίπου 8 δισεκατομμύρια ιδιωτικά κεφάλαια στις συστημικές τράπεζες. Το ίδιο πλαίσιο, ως προς τους γενικούς κανόνες αναφοράς και τους προσδοκώμενους στόχους για το χρηματοπιστωτικό σύστημα, περιγράφεται στη συμφωνία που ψήφισε η Εθνική Αντιπροσωπεία μόλις τον Αύγουστο του 2015. Γιατί χρειάστηκε δεύτερη ανακεφαλαιοποίηση το ελληνικό τραπεζικό σύστημα το 2014 και πώς φτάσαμε λίγο πριν την τρίτη ύστερα από περίπου ένα χρόνο; Η ανάγκη για πρόσθετα κεφάλαια το 2014 προήλθε από τη μεγαλύτερη επιδείνωση της ελληνικής οικονομίας τα έτη 2012 και 2013 και τη συνεπαγόμενη αύξηση των κόκκινων δανείων, αφού νοικοκυριά και επιχειρήσεις δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Το 2014 ολοκληρώθηκε επιτυχώς η διαδικασία και οι τράπεζες θεωρήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Τράπεζα της Ελλάδος και την Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών επαρκώς ανακεφαλαιοποιημένες. Επιπροσθέτως, η σταδιακή ανάκαμψη της οικονομίας είχε οδηγήσει σε σημαντική επιβράδυνση του ρυθμού αύξησης των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Η παραπάνω, όμως, τάση ανεκόπη από το τέλος του 2014, όταν η πολιτική αβεβαιότητα δημιούργησε αναταράξεις στην οικονομία, μαζικές αποσύρσεις καταθέσεων και στάση πληρωμών. Η εμμονή δηλαδή του κ. Τσίπρα να πάμε σε πρόωρες εκλογές, η προεκλογική ρητορική ρήξης με την Ευρώπη και οι προεκλογικές προσδοκίες σεισάχθειας καλλιέργησαν αβεβαιότητα στην οικονομία. Στη συνέχεια, το πρώτο εξάμηνο του 2015, η σύγκρουση ανάμεσα στην Αθήνα και στους διεθνείς πιστωτές της, η μακροχρόνια διαπραγμάτευση, η δημιουργική ασάφεια, η διατήρηση της ρητορικής ρήξης, η ένταση της αβεβαιότητας και η ασφυξία ρευστότητας οδήγησαν στην αναστολή της χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών και στην επιβολή μέτρων ελέγχου στην κίνηση κεφαλαίων. Αν και τα μέτρα θεωρήθηκε ότι σταμάτησαν την αιμορραγία των τραπεζών, ενέτειναν ωστόσο τις πιέσεις στην οικονομία και κατέστησαν δυσκολότερη την εξόφληση δανείων. Επιδεινώθηκε έτσι το μακροοικονομικό περιβάλλον, χρειάστηκαν πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα και μειώθηκε η αξία των μετοχών των τραπεζών. Αυτήν την ανωμαλία, με υπογραφή της σημερινής Κυβέρνησης, έρχεται να καλύψει η νέα ανακεφαλαιοποίηση. Η τρίτη ανακεφαλαιοποίηση που γίνεται στις τράπεζες από τότε που η χώρα βρίσκεται σε προγράμματα οικονομικής προσαρμογής γίνεται υπό δυσμενείς συνθήκες. Όσοι επένδυσαν σκέφτονται αν πρέπει και αν μπορούν να ξαναεπενδύσουν σε μια χώρα που δεν ξέρεις τι μπορεί να ξημερώσει, αλλά δεν θέλουν να χάσουν και την επένδυσή τους. Μετά και τις εκλογές, επανέρχεται μία στοιχειώδης σταθερότητα, αλλά τίποτα δεν μας κάνει περισσότερο σίγουρους ότι αυτή θα εμπεδωθεί. Οι τράπεζες έχουν καταλήξει να είναι σημεία πληρωμής φορολογικών ή άλλων υποχρεώσεων και καταβολής συντάξεων. Οι χορηγήσεις απλά δεν υπάρχουν. Η συμμετοχή των τραπεζών στην αναδιάρθρωση και εξυγίανση επιχειρήσεων είναι ακόμη περιορισμένη και τα κόκκινα δάνεια καλπάζουν. Θα είναι αυτή η τελευταία ανακεφαλαιοποίηση; Δύσκολο να απαντηθεί. Σίγουρα, όμως, μπορεί να αποδειχθεί αυτή που θα αλλάξει το τραπεζικό τοπίο στη χώρα. Η κατεύθυνση, όμως, θα παραμένει άγνωστη όσο η πολιτική και η οικονομία θα ασθενούν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ. Παρ' όλα αυτά παραμένω αισιόδοξος ότι μπορείτε και να πετύχετε, αφού η επιτυχία, σύμφωνα με τον Τσώρτσιλ, είναι να προχωράς από αποτυχία σε αποτυχία χωρίς να χάνεις τον ενθουσιασμό σου. Και αυτό σας το αναγνωρίζω. Με αφορμή, όμως, το σημερινό νομοσχέδιο γεννάται η πρώτη απόδειξη του πώς μπορεί ένα φιλελεύθερο και ένα αριστερό κόμμα να ψηφίζουν μαζί μια νομοθετική πρωτοβουλία με απόλυτο σεβασμό στους κανόνες της ελεύθερης οικονομίας. Και θα έπρεπε κάποιος να αισθάνεται αμήχανα εκτεθειμένος. Πάντως εγώ δεν ανήκω σε αυτούς. Πού είναι σήμερα εκείνος ο κ. Τσουκαλάς που τον θυμάμαι σε προεκλογικές συζητήσεις να υπόσχεται ότι οι διοικήσεις των τραπεζών θα ορίζονται από το κράτος, όταν την ίδια ώρα το καλοκαίρι με το τρίτο μνημόνιο έχετε ψηφίσει το αντίθετο; Τι αριστεροί είστε; Θα έπρεπε, δηλαδή, η διεθνής Αριστερά να σας απαγορεύσει να χρησιμοποιείτε τον όρο εντελώς, γιατί για πρώτη φορά απομυθοποιήσατε σε ό,τι για δεκαετίες είχαν επενδύσει οι αριστεροί. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ξέρετε, μια κυβέρνηση μπορεί να έχει πολλές αποτυχίες αλλά δεν πρέπει να θεωρηθεί αποτυχημένη μέχρι τη στιγμή που θα αρχίσει να κατηγορεί κάποιον άλλον. Για εσάς αυτός είναι ο κανόνας. Φταίει η Ευρώπη, φταίνε οι προηγούμενοι, φταίει η διαφθορά, φταίνε οι πλούσιοι, φταίει το επονείδιστο χρέος. Πού είναι η αριστερή σας ιδεολογία; Δέκα μήνες…
Δηλαδή θέλετε άλλα τρία λεπτά για να μας πείτε τι είναι Αριστερά; Παίρνετε επιπλέον χρόνο για να μας πείτε αυτά;
Κοιτάξτε, μετά από μία κοινή ψήφιση ενός νομοσχεδίου για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών που τόσο είχατε…
Ολοκληρώστε τη σκέψη σας, εάν έχετε την καλοσύνη.
Ολοκληρώνω.
Να πάρετε χρόνο για να μας πείτε κάτι σοβαρό. Μας λέτε τώρα τι λέει η διεθνής Αριστερά και μας ταλαιπωρείτε έτσι;
Εν πάση περιπτώσει, πού είναι η αριστερή σας ιδεολογία; Δέκα μήνες τώρα δεν φέρατε ένα νομοσχέδιο για την υγεία, για την παιδεία, για να καταλάβουμε. Πού είναι η αριστερή σας προσέγγιση;
Κύριε Σαλμά, έχετε ξεφύγει τελείως από το θέμα μας και από το χρόνο.
Καμμία σχέση με το νομοσχέδιο δεν έχει.
Τελειώνουμε. Τρεις ομιλητές και τελειώνουμε
Δεν είναι έτσι καθόλου.
Καταλαβαίνω την ένταση για αυτήν την ιδεολογική διαμάχη, αλλά πραγματικά εδώ και δέκα μήνες δεν καταλάβαμε ούτε τι είναι Αριστερά για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, αφού με σειρά μέτρων αυξάνεται το κόστος παραγωγής. Είτε είναι παραγωγή αγροτική είτε είναι παραγωγή μπύρας, είτε είναι παραγωγή φαρμάκων μπορείτε εσείς να φέρετε ανάπτυξη όταν επιστρέψατε στην ύφεση; Και εν πάση περιπτώσει, επειδή έχει τελειώσει ο χρόνος - και με αυτά θα ήθελα να κλείσω κιόλας - θέλω να σας πω ότι ο χρόνος έχει γυρίσματα και όλοι πρέπει να σας χρωστάμε ευγνωμοσύνη για ένα μεγάλο μάθημα που δώσατε στον ελληνικό λαό, ότι ο λαϊκισμός πλέον έχει τελειώσει στην Ελλάδα. Σας το χρωστάμε αυτό.
Ευχαριστούμε τον κ. Μάριο Σαλμά. Τον λόγο έχει ζητήσει ο Υπουργός Οικονομικών κ. Τσακαλώτος για μία νομοτεχνική βελτίωση και αμέσως μετά είναι ο κ. Θεοχάρης. Ορίστε, κύριε Υπουργέ.
Είναι μία πολύ μικρή νομοτεχνική βελτίωση, για να αποσαφηνίσει ότι το ΤΧΣ μπορεί να συμμετέχει και σε μη συστημικές τράπεζες, γιατί ειπώθηκε ότι δεν ήταν τελείως ξεκάθαρο. Αυτό. Δεν νομίζω ότι είναι κάτι…
Παρακαλώ να κατατεθεί και να διανεμηθεί.
Βεβαίως, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε, κύριε Τσακαλώτο. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Ποτάμι, κ. Θεοχάρης Θεοχάρης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Αποδεχθήκαμε τη διαδικασία του κατεπείγοντος παρ' όλο που - όπως εξήγησα και στην επιτροπή - είναι μια πρωτοφανής διαδικασία, να κατατίθεται δηλαδή το νομοσχέδιο την ίδια μέρα με την οποία συζητείται. Αποδεχθήκαμε αυτό που μας είπε χθες ο Υπουργός - με το περισσό χιούμορ που τον χαρακτηρίζει, καθότι δεν κρατούσε ομπρέλα όταν έβρεχε χιούμορ - στην επιτροπή ότι θα μας έβαζε άσχημο βαθμό επειδή δεν είδαμε στο εσωτερικό άρθρο 4 το λαθάκι της νομοτεχνικής του βελτίωσης μεταξύ Εκτελεστικής Γραμματείας και Γενικού Συμβουλίου. Αποδέχτηκα - δεν μπόρεσα να μιλήσω και να απαντήσω - αυτό που μου είπε, ότι δεν έλαβα υπ' όψιν μου τα λεγόμενά του στην ομιλία μου. Και άλλαξα σήμερα αυτά που έλεγα στην επιτροπή, λαμβάνοντας ακριβώς υπ' όψιν αυτά που είπε, ότι δηλαδή δεν έφταιγε ο ίδιος για την καθυστέρηση, αλλά ότι δεν είχαν προλάβει να του φέρουν το αγγλικό κείμενο από τους θεσμούς για να μπορέσει να μας το φέρει εδώ να το ψηφίσουμε. Όμως, δεν νομίζω ότι είναι εύκολο να αποδεχτούμε μια σειρά από νομοτεχνικές βελτιώσεις, οι οποίες έρχονται συνέχεια σε αυτήν την κατεπείγουσα διαδικασία και δεν μπορούμε να προλάβουμε ούτε να τις δούμε. Προσπαθούμε να προλάβουμε. Βλέποντας την προηγούμενη νομοτεχνική βελτίωση, την πέμπτη από τις είκοσι επτά τον αριθμό νομοτεχνικές βελτιώσεις τις οποίες μας κατέθεσε, θα ήθελα να ζητήσω να μας πει τι ακριβώς εννοεί ο Υπουργός, όταν αναφέρει ότι στην περίπτωση α΄ της παραγράφου 6 του εσωτερικού άρθρου 4 του νομοσχεδίου προστίθενται οι λέξεις «για αδικήματα που επιφέρουν ηθική απαξία», κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Τι εννοεί ο Υπουργός σε αυτήν την περίπτωση; Εάν ανατρέξουμε, είναι η περίπτωση α΄, που είναι κριτήρια για να μη αποδεχθούμε μέλη. Έχει καταδικαστεί κάποιος για αδίκημα που επισύρει ποινή φυλάκισης με ή χωρίς τη δυνατότητα μετατροπής της ποινής αυτής σε χρηματική για αδικήματα που επιφέρουν ηθική απαξία. Ποια είναι τα αδικήματα που δεν επιφέρουν ηθική απαξία; Δεν είμαι εγώ νομικός. Υπάρχουν αδικήματα που επιφέρουν απλώς υλική απαξία, αλλά καθόλου ηθική; Τι προσπαθεί εδώ; Μήπως είναι μια φωτογραφική διάταξη; Έχει κάποιον στον νου του ο Υπουργός, ο οποίος έχει καταδικαστεί για αδίκημα, αλλά θέλουμε να το περάσουμε ότι είναι αδίκημα που δεν επιφέρει ηθική απαξία; Και αυτό είναι νομοτεχνική βελτίωση; Δεν αλλάζει, δηλαδή, την ουσία της διάταξης; Κύριε Μαντά, σας παρακαλώ, δεν μπορούμε να περνάμε έτσι αβρόχοις ποσί…
Μα, το είδατε ότι το διορθώσαμε. Τα συνωμοσιολογικά...
Έγινε η διόρθωση; Εγώ νομίζω ότι πρέπει να αποσυρθεί αυτή η νομοτεχνική βελτίωση ή να εξηγήσει ο Υπουργός τι εννοεί με την προσθήκη αυτή. Νομίζω είναι αρκετή η διάταξη, εξηγεί ως έχει. Δεν νομίζω ότι πρέπει να γίνει αποδεκτή αυτή η νομοτεχνική βελτίωση. Παρακαλώ για κάποιες εξηγήσεις σε σχέση με τη σκοπιμότητα της αλλαγής αυτής.
Κύριε Πρόεδρε, να απαντήσω πολύ γρήγορα.
Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός για ένα λεπτό.
Για το τι θέλει να κάνει, χωρίς τη συνωμοσιολογία του κ. Θεοχάρη, είναι νομίζω προφανές: Θέλει να αποκλείσει κάποιες πιο μικρές ποινές. Μου το έφερε να το έχω υπ' όψιν μου ο κ. Βορίδης, ότι δεν είναι καλά διατυπωμένο. Το δέχομαι ότι δεν είναι καλά διατυπωμένο. Απλώς, αυτό που μου δώσατε, κύριε Βορίδη, είπε ο Γενικός Γραμματέας της Κυβέρνησης ότι αφήνει και άλλα πράγματα. Προτείνω να το ξαναδούμε στο μέλλον. Νομίζω ότι δεν είναι τόσο μεγάλο θέμα, όπως το βάζει ο κ. Θεοχάρης. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Ήδη έγινε συζήτηση. Άκουσα με πολύ σοβαρό τρόπο αυτά που μου είπε ο κ. Βορίδης και θα επανέλθουμε να το διορθώσουμε. Τα νομικά μου, όπως έχω εξηγήσει, δεν είναι άριστα και δεν κατάλαβα ακριβώς γιατί γίνεται η συζήτηση. Αυτό που είπατε να το συζητήσουμε και να βρούμε μια λύση.
Ποια η σκοπιμότητα δεν εξηγείτε. Δεν κατάλαβα τι θέλετε να πείτε.
Εντάξει, νομίζω ότι απήντησε επαρκώς. Τον λόγο έχει ο κ. Καρράς, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων, για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν είχα την πρόθεση να παρέμβω στη συζήτηση, αλλά εξ αφορμής της ηθικής απαξίας ήθελα να διευκρινίσω ότι στον Ποινικό Κώδικα - το ξέρει ο κ. Βορίδης - δεν υπάρχει κεφάλαιο περί ηθικής απαξίας εγκλημάτων. Νομίζουμε ότι πρέπει να διαγραφεί η διάταξη, όπως αναφέρει ο κύριος Υπουργός, για τον λόγο ότι θα αφήνει για κάθε αδίκημα, το οποίο μπορεί να είναι ήσσονος σημασίας, κίνδυνο να τίθεται υπό αμφισβήτηση το μέλος του ταμείου. Αυτό ήθελα να διευκρινίσω, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο, για να το διευκρινίσω σε τριάντα δεύτερα, για να μην μένει και τίποτα, γιατί δεν είναι και τίποτα η διάταξη αυτή.
Ορίστε, κύριε Βορίδη.
Η πρόθεση του κυρίου Υπουργού είναι προφανής. Επειδή αυτό είναι ένα πράγμα πάρα πολύ ανοικτό και αν το διατυπώσεις έτσι - δηλαδή πώς; Να αφήσεις έτσι όπως είναι τη διάταξη τώρα - , στην πραγματικότητα ακόμα και μια πολύ μικρή ποινή φυλακίσεως δεκαπέντε ημερών για μια εξύβριση θα δημιουργούσε κώλυμα για να υπάρξει αυτός ο διορισμός, η πρόθεση της Κυβέρνησης είναι αυτό κάπως να το περιορίσει. Έβαλε μια διατύπωση, δηλαδή αυτήν που της κάνετε κριτική. Πράγματι η διατύπωση αυτή είναι άστοχη, υπό την έννοια ότι όποιο αδίκημα, όποιο έγκλημα - ο ορισμός του εγκλήματος, έστω και του ελαχίστου, ακόμη και του πταίσματος, είναι ότι έχει ηθικοκοινωνική απαξία. Δεν υπάρχει κάτι που να μην έχει ηθικοκοινωνική απαξία. Άρα δεν κάνει τη δουλειά της η διάταξη, όπως είναι διατυπωμένη. Θέλει, λοιπόν, κάπως να περιοριστεί. Θα μπορούσε ή να βάλεις κακουργήματα ή να βάλεις πλημμελήματα, στα οποία όμως υπάρχει μια ποινή φυλάκισης. Εγώ έκανα μια συγκεκριμένη πρόταση, την κατέθεσα στον κύριο Υπουργό. Νομίζω ότι τη μελετούν τώρα με τον γραμματέα. Εάν δεν προφτάσουν σήμερα, κάποια άλλη στιγμή θα έρθει, έτσι ώστε να γίνει ο περιορισμός. Δεν υπάρχει κάτι το σατανικό, νομίζω, σε αυτήν τη διάταξη. Υπάρχουν πολλά σατανικά πράγματα σε άλλα σημεία, αλλά όχι σε αυτήν τη διάταξη.
Ευχαριστούμε, κύριε Βορίδη. Ο κ. Ηγουμενίδης Νικόλαος από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολούθησα με ενδιαφέρον τη συζήτηση και στην επιτροπή και εδώ. Υπήρξαν φωνές ψύχραιμες, νηφάλιες, υπήρξαν παρατηρήσεις εύλογες, στις οποίες αξίζει να σταθούμε και να τις συζητήσουμε, κυρίως από τα κόμματα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και της Ένωσης των Κεντρώων. Ωστόσο αυτές οι παρατηρήσεις και αυτές οι φωνές δεν αναιρούν τη συνολική εικόνα και το αφήγημα της Αντιπολίτευσης, το αφήγημα της Νέας Δημοκρατίας, εάν το θέλετε, που πίσω από αυτό με τις διαφοροποιήσεις του στοιχίζονται όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, και σε αυτό θα ήθελα να σταθώ για λίγο. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ]] Τι μας λέει, λοιπόν, η Νέα Δημοκρατία; Δεκέμβρης του 2014: «Προχωρώντας η ελληνική οικονομία από επιτυχία σε επιτυχία, έπιασε επιτέλους ανάπτυξη». Δεύτερον. «Οι ελληνικές τράπεζες, οικονομικά εύρωστες αναπτύσσουν πια δραστηριότητες με κοινωνικό όφελος, πέρασε ο καιρός που οι δραστηριότητές τους είχαν σχέση με ιδιωτικά συμφέροντα, πέρασε ο καιρός που οι δραστηριότητές τους εξυπηρετούσαν τα δικά τους παιδιά. Και πάνω που η ελληνική οικονομία είναι έτοιμη να τραβήξει ξανά προς τις αγορές, να σου έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ και της κλείνει τον δρόμο. Ο «κακός» ΣΥΡΙΖΑ που είναι ψεύτης, γιατί στηρίχθηκε σε ψέματα για να έρθει, στηρίζεται σε ψέματα για να σταθεί, ο «κακός» ΣΥΡΙΖΑ που είναι απροετοίμαστος, χωρίς σχέδιο, που ήρθε να μάθει στην καμπούρα της ελληνικής οικονομίας» - μαθητευόμενους μάγους μας είπε πριν από λίγη ώρα ο κ. Μεϊμαράκης - «αλλά που τα δίδακτρα είναι ακριβά και τα πληρώνει ο λαός μας». Ο «κακός» ΣΥΡΙΖΑ είναι καλός μόνο σε ένα πράγμα. Μόνο σε ένα πράγμα μας βγάζουν το καπέλο όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Ότι είναι ικανός ο «κακός» ΣΥΡΙΖΑ να βαφτίζει το ψάρι κρέας, να παρουσιάζει το άσπρο - μαύρο και το ανάποδο, να κάνει το «όχι» «ναι», να εμφανίζει τη μνημονιακή πολιτική ως αντιμνημονιακό αγώνα. Και τι πρέπει να κάνει ο λαός μας απέναντι σε όλη αυτήν την κατάσταση; Να απομονώσει πολιτικά τον ΣΥΡΙΖΑ και να ξαναγυρίσει στον όμορφο κόσμο, τον ηθικό, τον αγγελικά πλασμένο, όπως ήταν προ ΣΥΡΙΖΑ. Καλό το παραμύθι σας, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Σε αυτό το παραμύθι, κατ' αρχάς, βρήκα κάτι που συμφωνώ και θα το πω. Δεν άκουσα σε όλο αυτό το αφήγημα κανένα οικονομικό μέτρο. Και συμφωνώ μαζί σας απολύτως, επομένως, σε αυτό που κάνατε έμμεσα, ακούσια ενδεχομένως, πλην όμως, σαφέστατα: Στην προσπάθεια της αντιπολιτευτικής σας τακτικής και αντιπολιτευτικής επιχειρηματολογίας, αναγνωρίζετε ότι το πρόβλημα του χρέους και της διαχείρισής του στην Ελλάδα είναι πρώτα απ' όλα και κυρίως πολιτικό. Σε αυτό συμφωνούμε απολύτως. Πράγματι, στα μεγέθη της παγκόσμιας οικονομίας, τα 300-350 δισεκατομμύρια είναι ένα μικρό μέγεθος. Ίσως λίγο μεγαλύτερο από το αναλογικό μέγεθος της μικρής Ελλάδας. Είναι, όμως, μικρό μέγεθος. Συμφωνούμε, λοιπόν, ότι η αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης είναι πρώτα απ' όλα θέμα πολιτικό και έτσι πρέπει να το αντιμετωπίσουμε. Και εδώ που συμφώνησα μαζί σας αρχίζει και η διαφωνία μας, γιατί το πρόβλημα είναι με τι πολιτικό προσανατολισμό θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα; Εδώ είναι η ουσία της διαφοράς μας και όχι στη διαδικασία που επικαλέστηκε ο Αρχηγός σας πριν από λίγο. Δεν είναι το θέμα η διαδικασία, αν θα είναι του κατεπείγοντος, του επείγοντος ή κάποια άλλη που μπορεί και να συμφωνήσουμε, αλλά το τι αποφασίζουμε, το τι ψηφίζουμε, σε ποια πολιτική κατεύθυνση κινούμαστε. Θα ακολουθήσουμε πολιτική με κοινωνικό πρόσημο ή πολιτική με κοινωνική αναλγησία; Θα ακολουθήσουμε πολιτική για την ευημερία των αριθμών ή θα ακολουθήσουμε πολιτική για την ευημερία της κοινωνίας; Θα ακολουθήσουμε πολιτική για την προστασία των κερδών της ολιγαρχίας ή πολιτική για την προστασία των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας; Στο ερώτημα, λοιπόν, κύριε Σαλμά, «πού είναι η Αριστερά;», σας λέω: Εδώ είναι η Αριστερά! Και είναι στην απέναντι όχθη από αυτή που εσείς βρίσκεστε! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Να γιατί ακριβώς χαρακτηρίζετε τον ΣΥΡΙΖΑ «κακό, απροετοίμαστο, ψεύτη, ανεπρόκοπο». Σήμερα μας είπε «πραξικοπηματίες» ο κ. Καράογλου. Να γιατί ο κ. Μεϊμαράκης πριν από λίγο είπε ότι η χώρα δεν κυβερνιέται. Δεν είναι εκεί το θέμα. Η χώρα κυβερνιέται, αλλά με πολιτικό προσανατολισμό εκ διαμέτρου αντίθετο από τον δικό σας. Αυτά για το ένα σκέλος του παραμυθιού. Καλό το παραμύθι σας, στο οποίο ξαφνικά εμφανίζεται έτσι από το πουθενά η Αριστερά στην Ελλάδα, στην Κυβέρνηση. Όμως, δεν ήρθε από μόνη της η Αριστερά στην Κυβέρνηση. Μας έφερε σε αυτήν τη θέση που βρισκόμαστε σήμερα ο λαός μας, με τους αγώνες και την ψήφο του. Και είναι θεμιτό να ασκείτε κριτική στην πολιτική μας. Είναι θεμιτό να ασκείτε κριτική στις επιλογές της πλειοψηφίας του λαού μας, στην προσπάθεια να την κερδίσετε αυτήν την λαϊκή πλειοψηφία. Ωστόσο δεν είναι θεμιτό να χλευάζετε και να λοιδορείτε μέσα από εμάς τον λαό που μας έστειλε εδώ. Δεν είναι σωστό να χλευάζετε και να λοιδορείτε τις επιλογές του λαού μας. Και το μόνο ελαφρυντικό που θα σας δώσω είναι ότι είναι γεγονός ότι δεν έχετε την πρωτοκαθεδρία στην λοιδορία. Για την πρωτοκαθεδρία συναγωνίζονται ο κ. Θεοχάρης με τον κ. Ψαριανό. Καλό το παραμύθι σας, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, αλλά δεν είχε μέσα τον δράκο. Και αναφέρομαι εδώ στα ιδεολογικά σας αδέρφια, τις δυνάμεις της Δυτικής Ευρώπης. Αναφέρομαι εδώ σε όλους αυτούς οι οποίοι πολέμησαν ενάντια στην προοπτική να βγει ο ΣΥΡΙΖΑ στην Κυβέρνηση. Είναι νωπές οι μνήμες από τη στάση όλων αυτών των Ευρωπαίων εταίρων στο δημοψήφισμα που εμείς καλέσαμε τον λαό μας να ψηφίσει «όχι». Είναι αδιάλειπτη και συνεχής η παρουσία τους και η παρέμβασή τους, που σκόπιμα αποσιωπάτε, ακριβώς για να καλύψετε τις ευθύνες τους. «Μη χάνετε χρόνο», είπε πριν από λίγο ο κ. Δανέλλης. Ωστόσο ο λαός μας ξέρει πολύ καλά ότι δεν είμαστε μόνοι μας, ο «κακός» ΣΥΡΙΖΑ, αντιμέτωποι με τα προβλήματα που γέννησε η πολιτική σας στην Ελλάδα και την ελληνική οικονομία. Είναι και όλες αυτές οι ευρωπαϊκές δυνάμεις, τα ιδεολογικά σας αδέρφια, που δεν μπορούν σε ένα κατ' εξοχήν πολιτικό πρόβλημα να ανεχθούν να συμβιβαστούν με το γεγονός ότι στην Ελλάδα, στην Κυβέρνηση βρίσκεται η Αριστερά. Δεν μπορούν να ανεχθούν - για να μην πω, καλύτερα, πολεμούν λυσσασμένα - την προσπάθεια η εφαρμοζόμενη πολιτική να αφήνει αριστερό αποτύπωμα. Δεν θα σταθώ σε επιμέρους ζητήματα, τα οποία έτσι και αλλιώς αναφέρθηκαν από άλλους ομιλητές, αν και αξίζουν κάποιας απάντησης. Θα ήθελα, κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, να πω ότι με την πολιτική του ο ΣΥΡΙΖΑ συνολικά απομειώνει τα πλεονάσματα στα οποία πήγε να μας εγκλωβίσει η Νέα Δημοκρατία, εγκλωβίζοντας συνολικά την ελληνική οικονομία, κάτι που θα μονιμοποιούσε τον αποκλεισμό της από τις αγορές. Ανοίγει τον δρόμο για την αναδιάρθρωση - απομείωση του χρέους, έτσι ώστε να καταστεί διαχειρίσιμο. Οριοθετεί την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών για την αντιμετώπιση των κόκκινων δανείων. Κάναμε κάποια προσπάθεια σε αυτό το οκτάμηνο. Αναφέρθηκαν άλλοι ομιλητές και για οικονομία του χρόνου δεν θα σταθώ. Αυτή η προσπάθεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι γεγονός πως ήταν πολύ μικρή και τα αποτελέσματά της ήταν πολύ λίγα, για να αλλάξουν την καθημερινότητα των Ελλήνων, την καθημερινότητα του λαού μας, που βρίσκεται αντιμέτωπος με σωρεία προβλημάτων που γέννησε η πολιτική της Νέας Δημοκρατίας και των προηγούμενων κυβερνήσεων. Αυτή η προσπάθεια και αυτά τα αποτελέσματα είναι ακόμη λιγότερα σε σχέση με το τι όραμα έχουμε εμείς για την ελληνική κοινωνία. Τέλος πάντων, η προοπτική που χαράσσουμε, η προοπτική που χαράσσει η Αριστερά για την Ελλάδα δεν είναι δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλα. Είναι ένα δύσκολος δρόμος. Αυτό είναι το αντίτιμο μιας ελπιδοφόρας προοπτικής. Το αν αυτή η προοπτική από ελπίδα θα οδηγηθεί και στη νίκη, θα είναι νικηφόρα, είναι θέμα συσχετισμού δυνάμεων, είναι θέμα συνεχούς προσπάθειας της Κυβέρνησης, είναι θέμα συνεχούς αγώνα της κοινωνίας. Πιστεύω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι η Κυβέρνηση, σε κοινή πορεία με τις αγωνιζόμενες ζωντανές κοινωνικές δυνάμεις, θα τα καταφέρουμε. Ευχαριστώ.
Ο κ. Τριανταφυλλίδης έχει τον λόγο.
Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δυστυχώς, μέσα σε αυτήν την Αίθουσα κάποιοι συνεχίζουν αμετανόητα να προσπαθούν και να επιχειρούν να επενδύσουν στο σενάριο της καλλιέργειας της αβεβαιότητας, της καταστροφολογίας, της κινδυνολογίας, παράλληλα με το σενάριο ότι είμαστε όλοι το ίδιο, ότι υλοποιούμε την ίδια πολιτική. Αποσυντονίζονται. Η πυξίδα της χαμένης στρατηγικής τους έχει απορρυθμιστεί, γιατί μια αριστερή Κυβέρνηση με καπιταλιστική ευφυία καταφέρνει να βρει το σημείο ισορροπίας και να απορρίπτει τόσο τους κρατικίστικους αφορισμούς - όλα στο κράτος - από τη μια και από την άλλη την ασυδοσία τμήματος του ιδιωτικού τραπεζικού κεφαλαίου, που τα θέλει όλα φόρα παρτίδα στο έλεος του Μολώχ της ελεύθερης οικονομίας. Είναι μια αριστερή Κυβέρνηση με καπιταλιστική ευφυία, που επιλέγει ως μοναδικό αξιακό της άξονα την εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος και των συμφερόντων της κοινωνίας, που καταφέρνει να μένει όρθια, παλεύοντας στην Ελλάδα και στην Ευρώπη για τη διαμόρφωση ευνοϊκών συσχετισμών, προχωρώντας με σταθερά βήματα σε οδικό χάρτη προς τα πού; Προς τον κομβικό σταθμό που λέγεται «απομείωση του χρέους». Και είναι η πολλοστή δήλωση του Μάριο Ντράγκι σήμερα στην εφημερίδα «IL SOLE» ότι η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους απαιτεί ελάφρυνσή του. Και αυτό το τελευταίο πρέπει, λέει ο Ντράγκι, να είναι ανάλογου μεγέθους, ώστε να απομακρύνει κάθε αμφιβολία σχετικά με τη μελλοντική βιωσιμότητα του ίδιου του χρέους. Πώς έφτασε ο Ντράγκι στη θέση των «αναρχοκομμουνιστών» του ΣΥΡΙΖΑ, άραγε; Πώς έφτασε ο κ. Μάριο Ντράγκι να το αποδέχεται; Πώς έφτασαν το ΔΝΤ, όπως και οι άλλοι φορείς, όπως και οι αγαπητοί μας εκπρόσωποι από την Κυβέρνηση της Γερμανίας, στο τέλος να καταλάβουν αυτό που λέει ο Μάριο Ντράγκι; Έρχομαι, όμως, να απαντήσω στην επιλεκτική μνήμη των εκπροσώπων της Νέας Δημοκρατίας, που θυμήθηκαν την έκθεση του ΕΚΤ, θυμήθηκαν την έκθεση των κολλητών σας, που σας αμφισβητούσαν, να πάρουν την αίγλη του μνημονίου. «Δεν θα αφήσουμε τον κ. Τόμσεν να μας κλέψει τη δόξα», έλεγε ο γνωστός Βουλευτής - μην πω το όνομά του, γιατί ακόμα και στην Φλώρινα να είναι, θα θελήσει να έρθει από εκεί, για να πάρει τον λόγο επί προσωπικού. Λοιπόν, η έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου είναι ιδιαιτέρως αποκαλυπτική έως αποστομωτική για όσους μας είπαν από αυτή την πτέρυγα με περισσό θράσος: «Μην ξανακούσω να ομιλείτε για το προ της 25ης Ιανουαρίου». Εμείς έχουμε το θράσος να ομιλήσουμε και για πριν και όχι με τα δικά μας λεγόμενα, αλλά με την έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Είναι 10 Ιουνίου του 2014. Έχουν ολοκληρωθεί οι αυξήσεις κεφαλαίου των τραπεζών - των τραπεζών των θαλασσοδανείων, των τραπεζών που δάνειζαν 160 εκατομμύρια ευρώ συν 160 εκατομμύρια ευρώ σε Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ αντίστοιχα. Αλήθεια - παρένθεση - θα επιστρέψετε κι εσείς ως νοικοκύρηδες τα 160 εκατομμύρια ευρώ συν 160 εκατομμύρια ευρώ που χρωστάτε στο τραπεζικό σύστημα, για να συμμετέχετε και εσείς στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου σε σχέση με τα δανεικά και αγύριστα του τραπεζικού συστήματος;
Εσείς τα 16 εκατομμύρια ευρώ του ΣΥΡΙΖΑ; Θα τα επιστρέψετε;
Κύριε Κεγκέρογλου, σας παρακαλώ. Τελειώνουμε, είναι ο τελευταίος ομιλητής.
Το λέει, λοιπόν, η έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Σας παραπέμπω εκεί. Παρακαλώ, για τα Πρακτικά. Είναι για τα stress test, στις σελίδες 27-28, τον Ιούνιο του 2014. Τι έλεγε αυτή η έκθεση; «Ένας χάρτινος πύργος είναι οι τράπεζες». Διαβάζω και δημοσιεύματα της επόμενης ημέρας, της 11ης Ιουνίου του 2014. Δεν ήταν Κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ. «Για τη «βόμβα» των μη εξυπηρετούμενων δανείων προειδοποιεί το ΔΝΤ, που δεν αποκλείει», κύριε Βορίδη, «τον κίνδυνο οι συστημικές τράπεζες να χρειαστούν και νέα κεφαλαιακή ενίσχυση». Το ήξεραν από τότε, τον Ιούνιο του '14.
Ποια έκθεση είπατε;
Το ΔΝΤ το λέει, οι κολλητοί σας!
Όχι, τώρα είμαστε όλοι φίλοι. Είμαστε μια μεγάλη παρέα.
«Νέα κεφαλαιακή ενίσχυση το φθινόπωρο». Και αυτό για τα Πρακτικά. Μπορώ να πω και άλλα και άλλα. Λέει για το φθινόπωρο. Ήταν τόσο πετυχημένη η δική σας ανακεφαλαιοποίηση.
Κύριε Τριανταφυλλίδη, μην δίνετε τη χροιά τέτοιου διαλόγου στην ομιλία σας.
Επίσης, εκτός από αυτό το δημοσίευμα, υπήρχε και άλλη μία αναφορά στην έκθεση του ΔΝΤ: «Οι ελληνικές τράπεζες θα εισέλθουν σε παρατεταμένη περίοδο απομόχλευσης και θα δυσκολευθούν να επωφεληθούν από την ανάκαμψη της οικονομίας», έλεγε επίσης το ΔΝΤ.
Ποια έκθεση είναι αυτή;
Του Ιουνίου του 2014, την οποία κατέθεσα στα Πρακτικά. Το αγγλικό κείμενο το έλεγε αυτό, κύριε Σταϊκούρα, αμέσως μετά αφού ολοκληρώθηκαν οι αυξήσεις του μετοχικού κεφαλαίου της «πετυχημένης» ανακεφαλαιοποίησής σας.
Το 2013 ήταν αυτό.
Οι προηγούμενες, λοιπόν, ήταν κολοβές, ήταν νόθες, ήταν τραπεζοκοκεντρικές με αυτοσκοπό τη διάσωση των τραπεζιτών και όχι μέσω της υγιούς διάφανης αποτελεσματικής λειτουργίας των τραπεζών να στηρίξουν την πραγματική οικονομία, το εμπόριο, τους μικρομεσαίους, την ίδια την κοινωνία, για να μπορέσει να παραμείνει όρθια. Προφανώς, μια πετυχημένη και ολοκληρωμένη ανακεφαλαιοποίηση διεκδικεί και επιζητά την επιστροφή της εμπιστοσύνης των καταθετών και μέσω αυτής και την άρση των capital controls. Επιλέγουμε την εξυγίανση και τη διαφάνεια στη διαχείριση, γι' αυτό και θέλουμε οι μετοχές ανακεφαλαιοποίησης να έχουν δικαίωμα ψήφου και άρα ελέγχου συνδιαμόρφωσης, ακόμη και με δικαίωμα βέτο για στρατηγικά ζητήματα των τραπεζών. Στο ποσοστό που θα μετατρέψουμε τις προνομιούχες μετοχές σε κοινές, θέλουμε να έχουν δικαίωμα ψήφου. Στόχος διπλός: να προσελκύσουμε τόσο ξένες επενδύσεις, όσο και τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα. Θέλουμε να έχουμε κι εμείς ως κράτος, ως δημόσιο συμμετοχή, έτσι ώστε στην αναμενόμενη ανάπτυξη το ποσοστό των κερδών του δημοσίου να μετατραπεί σε όφελος για τον λαό και τους πολίτες. Θέλουμε τόσο έλεγχο και τόσο ποσοστό συμμετοχής του δημοσίου στην ανακεφαλαιοποίηση, όσο ώστε να μην αποτρέπει τους ιδιώτες από το να επενδύσουν τα κεφάλαιά τους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τρία σημεία προσοχής καθοριστικά. Οι μισθοί και οι αποδοχές των επιλεγόμενων τραπεζιτών δεν μπορούν να μην έχουν όρια, αλλά θα πρέπει να εναρμονίζονται με το ανεκτό περί αμοιβών αίσθημα δικαίου της κοινωνίας και να μην προκαλούν το δημόσιο αίσθημα της προηγούμενης περιόδου, σε μια πένουσα κοινωνία να έχουμε μισθούς 100.000 ευρώ τον μήνα. Καθεστώς ασυλίας. Αυτό θα πρέπει να έχει όριο. Δεν πρέπει να έχουμε ούτε καθεστώς ομηρίας, αλλά ούτε και πλαίσιο ακαταδίωκτου. Ένα τελευταίο. Συνεχής αξιολόγηση προσώπων, λειτουργιών με βάση την επίτευξη στόχων του πλάνου υλοποίησης. Έχει δίκιο ο Τσακαλώτος, όταν λέει ότι δεν μας έχουν εμπιστοσύνη. Πώς να μας έχουν εμπιστοσύνη, κύριε Υπουργέ, όταν ταμίας κόμματος που κυβέρνησε ήταν ταυτόχρονα διοικητής τράπεζας; Θα μπορούσα να μην πω το όνομά του. Θα μπορούσαν να μας έχουν εμπιστοσύνη, όταν οι ταμίες των κομμάτων είναι ταυτόχρονα και διοικητές τραπεζών και βάζουν κάτω από το χαλί τα δανεικά και αγύριστα του δικού τους κόμματος; Όχι, βέβαια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνω με πέντε σημεία, αν μου επιτρέπετε.
Ναι, ναι σας δίνει χρόνο από την ομιλία του ο κ. Κεγκέρογλου.
Δεν θα μιλήσω παραπάνω από τα είκοσι επτά λεπτά των προηγούμενων ομιλητών, που είχατε γράψει επτά.
Συνεχίστε, κύριε συνάδελφε.
Μόνο, σας παρακαλώ, σταματήστε αυτόν τον εκκωφαντικό θόρυβο. Γιατί αυτή η ανακεφαλαιοποίηση θα πετύχει και γιατί είναι ξεχωριστή και διακριτή; Στην προηγούμενη ανακεφαλαιοποίηση το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας επένδυσε σαράντα δισεκατομμύρια ευρώ στις τράπεζες. Αυτό το ποσό βγήκε από τις τσέπες των Ελλήνων φορολογουμένων. Στην παρούσα ανακεφαλαιοποίηση το ΤΧΣ θα βάλει - εάν βάλει - μέχρι και 6 δισεκατομμύρια ευρώ. Επομένως το κόστος για τον φορολογούμενο θα είναι πολύ μικρότερο. Σημείο δεύτερο. Δεν θα χρειαστούν τα 25 δισεκατομμύρια της ανακεφαλαιοποίησης, οπότε στο χρέος θα περάσει μόνο το ποσό που θα βάλει το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Αυτό θα έχει ως συνέπεια να αυξηθεί λιγότερο το χρέος. Σημείο τρίτο. Δεν δίνονται ψεύτικα «γλυκαντικά» στους ιδιώτες μετόχους, όπως έγινε στην προηγούμενη ανακεφαλαιοποίηση, τα λεγόμενα «warrants», των οποίων η αξία έχει εκμηδενιστεί. Τώρα, το μήνυμα στους ιδιώτες είναι: Βάλτε κεφάλαια, για να έχετε τον αντίστοιχο έλεγχο. Πρόκειται για ένα δίκαιο «Bill Dunn», χωρίς να δίνονται δήθεν κίνητρα, που δεν θα έχουν κάποια στιγμή κανένα αντίκρισμα. Σημείο τέταρτο. Την ίδια στιγμή η Κυβέρνηση πέτυχε να κάμψει και τις αντιρρήσεις του Ευρωπαϊκού Εποπτικού Μηχανισμού και της Γενικής Διεύθυνσης Ανταγωνισμού για την αναγνώριση της αναβαλλόμενης φορολογίας. Οι τράπεζες, δηλαδή, μπορούν να εγγράψουν φορολογικές απαιτήσεις για προβλέψεις και διαγραφές δανείων μέχρι την 30η Ιουλίου 2015. Το όφελος για τις τράπεζες προσδιορίζεται στα 3 δισεκατομμύρια ευρώ. Το τελευταίο. Η ανακεφαλαιοποίηση και το κρίσιμο για την κοινωνία τρέχει παράλληλα με το πλαίσιο της διαχείρισης των κόκκινων δανείων, οπότε αντιμετωπίζεται ταυτόχρονα και το βασικό πρόβλημα του τραπεζικού κλάδου που είναι ο διαρκώς αυξανόμενος όγκος των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Πρόκειται για δύο παράλληλες αλληλοτροφοδοτούμενες και αλληλοεπηρεαζόμενες διαδικασίες: ανακεφαλαιοποίηση και κόκκινα δάνεια. Αυτή είναι η Κυβέρνηση που καταφέρνει να βρίσκει το σημείο ισορροπίας και να παλεύει εντός του συστήματος, αντί να πετάει πέτρες στα τζάμια της εξουσίας. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι από τα άνω δυτικά θεωρεία παρακολουθούν τη συνεδρίαση, αφού ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα δύο μαθήτριες και μαθητές και δύο συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 1ο Γενικό Λύκειο Δράμας. Η Βουλή τους καλωσορίζει.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο; Θέλω να τοποθετηθώ επί των άρθρων.
Θα πηγαίναμε στην ψηφοφορία, κύριε Σταϊκούρα. Παρακαλώ, έχετε τον λόγο.
Πρώτα απ' όλα, διάβασα διαγώνια αυτό που κατέθεσε ο κ. Τριανταφυλλίδης. Πράγματι, είναι πάρα πολύ κρίσιμο, διότι αυτό που κατέθεσε, που είναι έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στις 16 Μαΐου, λέει: «Έχει γίνει σημαντική πρόοδος στην ελληνική οικονομία. Η χώρα πετυχαίνει πρωτογενές πλεόνασμα, πρωτογενές πλεόνασμα δημοσιονομικό, στο εξωτερικό ισοζύγιο επίσης πλεόνασμα. Επιστρέφει η οικονομία σε ανάπτυξη μετά από έξι χρόνια και η Κυβέρνηση υλοποιεί σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές». Αυτά λέει η πρώτη παράγραφος. Δεύτερον, πράγματι, παρακάτω εκφράζει προβληματισμούς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Διάβασε… (δεν ακούστηκε)
Ας ολοκληρώσω.
… (δεν ακούστηκε)
Μισό λεπτό να ολοκληρώσω. Σας άκουσα με προσοχή. Παρακάτω, πράγματι, εκφράζει προβληματισμούς για το αν είναι επαρκή τα χρήματα για την προηγούμενη ανακεφαλαιοποίηση. Πόσα ήταν στην προηγούμενη ανακεφαλαιοποίηση, όπως λέει η πρώτη σελίδα; Ήταν 48,2. Πόσα χρησιμοποιήθηκαν; Κάτω από 40 και τα 11 τα γυρίσατε πίσω.
Και τώρα πόσα θα χρησιμοποιηθούν;
Μισό λεπτό.
Παρακαλώ, κύριε Σταϊκούρα, πρέπει να προχωρήσουμε σε ψηφοφορία και να λήξει η συνεδρίαση.
Να ολοκληρώσω λίγο, κύριε Πρόεδρε. Άρα τα 48 συνεπώς για τα οποία εκφράζει προβληματισμούς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δεν χρησιμοποιήθηκαν καν. Ήταν 39. Άρα τζάμπα το δώσατε. Δεύτερον, ποιοι ασκούν την εποπτεία του τραπεζικού συστήματος; Οφείλατε να το γνωρίζατε. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Τράπεζα της Ελλάδος. Συνεπώς η Τράπεζα της Ελλάδος τι λέει; Πότε κιόλας; Τον Φεβρουάριο του 2015 λέει: «Τα stress tests που έγιναν το 2014 στην αρχή και τον Οκτώβριο του 2014 επαναβεβαίωσαν την επάρκεια της κεφαλαιακής βάσης των συστημικών ελληνικών τραπεζών».
Δέκα φορές τα είπαμε.
Αν δεν σας αρκεί αυτό, σας αναφέρω τότε ότι τον Ιούνιο του 2015 ο ίδιος εποπτικός φορέας, που είναι υπεύθυνος για τα stress tests στην Ελλάδα μαζί με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, λέει ότι η κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών μέχρι και το πρώτο τρίμηνο του 2015 παρέμεινε σε ικανοποιητικά επίπεδα. Τουναντίον, η σημερινή έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στη σελίδα 57- καλό είναι να τη μελετήσετε πριν τοποθετηθείτε - αναφέρει ότι η σημερινή ανακεφαλαιοποίηση την οποία συζητάμε, το πλαίσιο οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην επιβάρυνση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος από το 2015 και μετά, στα πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα…
Την αγγλική λέξη πείτε.
Κύριε Σταϊκούρα, είπα να τελειώνετε.
Κύριε Σταϊκούρα, την αγγλική λέξη «αποκλειστικά και μόνο». Ποια λέξη λέτε;
Την καταθέσαμε.
Ποια λέξη μεταφράζετε; Τι λέει;
Κύριε Σταϊκούρα, σας παρακαλώ πολύ. Τελείωσε η συνεδρίαση. Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ. Δεν έχω ολοκληρώσει. «Στα πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα της Κυβέρνησης, στους περιορισμούς στην αξία των εξασφαλίσεων και στην αναμενόμενη αυξημένη και αυξανόμενη ροή νέων επισφαλών δανείων». Αυτά λέει η σελίδα 57.
Ποια λέξη μεταφράζετε ως «αποκλειστικά και μόνο»;
Διαβάστε την! Αφού την έχετε διαβάσει την έκθεση.
Εσείς να την διαβάσετε!
Στη σελίδα 57. Είναι στα Πρακτικά.
Δεν το λέει. Είναι δικιά σας ερμηνεία.
Δεν σας διέκοψα! Και μάλιστα, στο βασικό σενάριο, κύριε Υπουργέ, όχι στο ακραίο.
Άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε!
Κύριε Σταϊκούρα, με συγχωρείτε. Εκτιμώ το χιούμορ σας. Ενώ πήρατε το λόγο κατά παρέκκλιση, διαμαρτύρεστε γιατί σας διακόπτουν. Σας παρακαλώ, βάλτε μια τελεία.
Όπως βλέπετε, προφανώς ο κύριος Υπουργός δεν έχει διαβάσει ακόμα την έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Όταν τη μελετήσει ή τη δει από τα Πρακτικά, που την καταθέσαμε έγκαιρα, μπορεί να τοποθετηθεί. Και επαναλαμβάνω ότι αυτά ισχύουν στο βασικό σενάριο, όχι στο ακραίο. Επί των άρθρων: Επί του άρθρου 1 έχουμε επιφυλάξεις για τέσσερις βασικούς λόγους. Ο πρώτος λόγος, που νομίζω ότι αναπτύχθηκε με πλήρη επάρκεια από όλα τα στελέχη και από όλους τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, είναι ότι δίνεται πολύ μεγαλύτερος ρόλος σε σχέση με το παρελθόν στους θεσμούς σε ό,τι αφορά την επιλογή των μελών διακυβέρνησης του ΤΧΣ. Αποτέλεσμα αυτού είναι να υπάρχει σοβαρός κίνδυνος, όπως αναπτύχθηκε και από άλλα κόμματα, αφελληνισμού του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Ο δεύτερος λόγος είναι διότι περιλαμβάνει μία σειρά από ασάφειες σε έννοιες και διαδικασίες, οι οποίοι έχουν αναδειχθεί και κατά τη διάρκεια της συζήτησης μέχρι και την τελευταία στιγμή, που μπορεί να προκαλέσουν σοβαρά ερμηνευτικά και λειτουργικά ζητήματα στην υλοποίησή τους. Ο τρίτος λόγος, που είναι πολύ σημαντικός, είναι ότι εξαιτίας της ανάγκης αυτής της νέας ανακεφαλαιοποίησης, θα πρέπει σίγουρα τόσο οι συστημικές όσο και οι μη συστημικές τράπεζες να τροποποιήσουν ήδη εγκεκριμένα σχέδια αναδιάρθρωσης πιστωτικών ιδρυμάτων, με ό,τι σημαίνει αυτό για την παρουσία ελληνικών τραπεζών στο εξωτερικό, αλλά και για την ίδια την απασχόληση στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Παρά ταύτα, επειδή είναι αναπόφευκτη η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών για να διασφαλιστεί η σταθερότητα των καταθέσεων, η Νέα Δημοκρατία τοποθετείται θετικά και επί των άρθρων. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής…
Θα ήθελα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο ως εισηγητής.
Κύριε Μανιάτη, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, εμείς, όπως έχουμε δηλώσει σε όλες τις ομιλίες μας, υπερψηφίζουμε επί της αρχής το νομοσχέδιο. Για το πρώτο άρθρο έχουμε σοβαρές επιφυλάξεις για αρκετές από τις επιμέρους παραγράφους. Όμως, ο τρόπος δομής και γραφής του συγκεκριμένου άρθρου δεν μας επιτρέπει να καταψηφίσουμε αυτές τις επιμέρους παραγράφους. Θέλουμε, όμως, να καταγραφεί στα Πρακτικά η σοβαρότατη ένστασή μας, κυρίως για τον επί τα χείρω τρόπο με τον οποίο γίνεται η διοίκηση από το ΤΧΣ. Ουσιαστικά, η επιλογή από το ΤΧΣ των οργάνων και των θεσμών που διοικούν και εποπτεύουν το ελληνικό τραπεζικό σύστημα γίνεται με έναν τρόπο ο οποίος πια οδηγεί απολύτως στην απώλεια οποιουδήποτε ελέγχου από τα θεσμικά όργανα της Ελληνικής Δημοκρατίας, έτσι όπως αυτός ισχύει σήμερα. Παρ' όλα αυτά, είμαστε υποχρεωμένοι να υπερψηφίσουμε το συγκεκριμένο άρθρο, επειδή ακριβώς περιλαμβάνει και άλλες διατάξεις με τις οποίες συμφωνούμε. Επίσης, υπερψηφίζουμε τα άρθρα 2, 3, 5 και 6. Για το άρθρο 4 δηλώνουμε «παρών», διότι εκτός των άλλων υπάρχει και τροπολογία του κ. Βενιζέλου, η οποία δεν έγινε αποδεκτή από τον κύριο Υπουργό.
Κύριε Μανιάτη, θα γίνει ψηφοφορία!
Αιτιολογεί την ψήφο μας. Στην ψηφοφορία δεν αιτιολογούμε.
Το κάνω τώρα, γιατί στην ψηφοφορία δεν μπορώ να αιτιολογήσω, κύριε Πρόεδρε.
Μίλησα για τα άρθρα που λέτε ότι θα ψηφίσετε.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Ορίστε, κύριε Θεοχάρη, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Και εμείς έχουμε σοβαρές ενστάσεις σε μια σειρά από άρθρα του νομοσχεδίου. Είναι προφανές ότι το άρθρο 1 παίρνει τον έλεγχο των τραπεζών από την ελληνική Κυβέρνηση. Δήλωσε ήδη ο κ. Σταθάκης ότι δεν είναι πολύ ευχαριστημένος για αυτό το άρθρο. Προφανώς, κάτι σωστό θα έχει, για να μην είναι ευχαριστημένος ο κ. Σταθάκης. Συνεπώς εμείς θα ψηφίσουμε το άρθρο 1. Στο άρθρο 2 ερχόμαστε να κουρέψουμε όλους τους ομολογιούχους και όπως ανέπτυξε και ο κ. Δανέλλης στην ομιλία του, χωρίς να υπάρχει καμμία πρόνοια για τους μικροομολογιούχους, οι οποίοι ήδη κουρεύτηκαν δύο φορές. Συνεπώς δεν μπορούμε να στηρίξουμε το άρθρο 2 και το καταψηφίζουμε, καθότι δεν υπάρχει καμμία πρόνοια - επαναλαμβάνω - για τους μικροομολογιούχους. Όσον αφορά το άρθρο 3, θα το ψηφίσουμε, θα το στηρίξουμε. Στο άρθρο 4 υπάρχει ένα ζήτημα κατά πόσον θα υπάρξει ζημιά για το δημόσιο σε περίπτωση που οι τράπεζες εμφανίσουν ζημιές και την επόμενη χρονιά. Δυστυχώς δεν έχει αποσαφηνιστεί. Συνεπώς σε αυτήν την περίπτωση εμείς, αν και έχουμε επιφυλάξεις, θα το ψηφίσουμε. Τέλος, το άρθρο 5 που επεκτείνει το μέτρο και για τις συνεταιριστικές τράπεζες και αυτό θα το ψηφίσουμε. Και το άρθρο 6 που είναι η έναρξη ισχύος θα το ψηφίσουμε. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για τριάντα δευτερόλεπτα;
Ορίστε, κύριε Καρρά, έχετε τον λόγο.
Έχουμε ήδη δηλώσει ότι υπερψηφίζουμε το νομοσχέδιο. Εκείνο το οποίο θέλω να καταγραφεί είναι ότι όσον αφορά στο άρθρο 3, στο θέμα του κεφαλαίου του ΤΧΣ, η διάταξη που αναφέρει, «τα κεφάλαια του ταμείου προέρχονται και λοιπά» δεν προσδιορίζει ανώτατο ποσό κεφαλαίου, το οποίο μας δημιουργεί μια ανησυχία ότι μπορεί συνεχώς να χρηματοδοτείται το ΤΧΣ με κεφάλαια από οποιαδήποτε πηγή, χωρίς να εξαντλεί ποτέ τον σκοπό του. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Αφού μίλησε ο κ. Μανιάτης.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να πω μία λέξη μόνο.
Ορίστε, πείτε μία λέξη.
Για να εναρμονιστώ - και το λέω με πολύ καλή διάθεση - με τις τελευταίες τοποθετήσεις των Βουλευτών της Πλειοψηφίας και να φτιάξω και εγώ το κλίμα, όπως το έκαναν και εκείνοι, θέλω να ρωτήσω τον κύριο Υπουργό Οικονομικών αν είναι συναρμόδιος να υπογράφει τα εξοπλιστικά και ειδικά τα 40 εκατομμύρια προκαταβολής που δόθηκαν - διαβάζουμε - για τα «σαπάκια», αυτά τα οποία επισκευάζονται, τα αεροπλάνα της «LOCKHEED». Αν είναι συναρμόδιος και συνυπογράφει, υπό την έννοια ότι από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και από τον κρατικό προϋπολογισμό βγαίνουν αυτά τα χρήματα, αν είναι από εκεί και δεν είναι από άλλη πηγή, να μας το πει, γιατί αυτό ακούσαμε. Και είμαστε και σε μια συζήτηση περί ισοδυνάμων, μην ξεχνάτε. Όλες αυτές τις μέρες, πέραν της ανακεφαλαιοποίησης, είμαστε σε μία συζήτηση ισοδυνάμων. Ρωτούμε αν ήταν κυβερνητική επιλογή συνολική και του ΣΥΡΙΖΑ η υπογραφή αυτού του εξοπλιστικού προγράμματος.
Αυτό είναι στο νομοσχέδιο;
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Για το πλαίσιο ανακεφαλαιοποίησης των πιστωτικών ιδρυμάτων και άλλες διατάξεις του Υπουργείου Οικονομικών». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών «Για το πλαίσιο ανακεφαλαιοποίησης των πιστωτικών ιδρυμάτων και άλλες διατάξεις του Υπουργείου Οικονομικών» έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση των άρθρων. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 3, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 5 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 5 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου του νομοσχεδίου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Για το πλαίσιο ανακεφαλαιοποίησης των πιστωτικών ιδρυμάτων και άλλες διατάξεις του Υπουργείου Οικονομικών» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων. Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε το σημείο αυτό να ψηφίσουμε το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Για το πλαίσιο ανακεφαλαιοποίησης των πιστωτικών ιδρυμάτων και άλλες διατάξεις του Υπουργείου Οικονομικών» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία σε μόνη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών της σημερινής συνεδρίασης ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 17.58΄ λύεται η συνεδρίαση για τη Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2015 και ώρα 18.00΄ με αντικείμενο εργασιών του Σώματος κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επίκαιρων ερωτήσεων.