Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης επί των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης: «Εκδημοκρατισμός της Διοίκησης - Καταπολέμηση Γραφειοκρατίας και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση - Αποκατάσταση αδικιών και άλλες διατάξεις». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προτείνω να συζητηθούν τα άρθρα και οι τροπολογίες ως μία ενότητα, σύμφωνα με τα άρθρα 101 και 103 παράγραφος 3 του Κανονισμού της Βουλής. Κατ' αρχάς, θέλω να πω κάτι, για να γραφτεί στα Πρακτικά. Εκ παραδρομής δεν προσμετρήθηκε η ψήφος του συναδέλφου κ. Δελημήτρου Κωνσταντίνου, Βουλευτή Μαγνησίας του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ψηφίζει θετικά για το νομοσχέδιο. Βεβαίως, δεν μπορεί να προσμετρηθεί στο πρακτικό της ψηφοφορίας αλλά γράφεται στα Πρακτικά της Βουλής ότι ψηφίζει θετικά. Δεύτερον, συνεννοήθηκα με τον Αναπληρωτή Υπουργό, τον κ. Κατρούγκαλο και κρίναμε σκόπιμο και είναι και το σωστό να του δώσω τον λόγο, για να πει ποιες τροπολογίες κάνει αποδεκτές και τις νομοτεχνικές βελτιώσεις που έχει. Αυτά θα φωτοτυπηθούν και θα σας διανεμηθούν κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ώστε μιλώντας είτε οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές είτε οι συνάδελφοι που έχουν απομείνει από το πρωί και όσοι θα εγγραφούν να ξέρουν επί ποιων τροπολογιών να τοποθετηθούν, διότι έχουν γίνει δεκτές. Επίσης, θέλω από σήμερα να σας πω, μετά από συνεννόηση και με την Πρόεδρο, ότι αύριο, όπως ξέρετε, είναι το αθλητικό νομοσχέδιο - μου διαφεύγει ο ακριβής τίτλος - και θα γίνουν σίγουρα δύο συνεδριάσεις, πρωί και βράδυ. Εάν τελειώσουμε αύριο το βράδυ - γιατί στη Διάσκεψη των Προέδρων είπαμε ότι αν χρειαστεί, θα κάνουμε και τρίτη συνεδρίαση - και εφόσον όλα τα κόμματα το δεχθούν να συντμηθεί λίγο η προθεσμία, αντί να έρθει την Παρασκευή το νομοσχέδιο για την παιδεία, θα έρθει την Πέμπτη, ώστε να απελευθερωθεί η Παρασκευή για τους συναδέλφους της περιφέρειας, που ενδεχομένως τους εξυπηρετεί καλύτερα να φύγουν από Παρασκευή πρωί ή μεσημέρι. Σας το λέω από σήμερα, για να το έχετε στο μυαλό σας. Θα ερωτηθούν οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι των κομμάτων γι' αυτό που σας είπα και μόνο εφόσον συμφωνήσουν όλοι…
Θα έχει ολοκληρωθεί στην επιτροπή, κύριε Πρόεδρε;
Στην επιτροπή θα έχει ολοκληρωθεί. Απλώς, κύριε Μητσοτάκη, δεν θα είναι η τυπική προθεσμία των ημερών από την επιτροπή εδώ. Γι' αυτό και είπα, μόνο με ομόφωνη απόφαση και επειδή οι παλαιότεροι γνωρίζουμε ότι εξυπηρετεί αυτό...
Δεν έχουμε αντίρρηση εμείς.
Εντάξει, θα το συζητήσουμε αύριο, αφού θα έχει περαιωθεί στην επιτροπή. Κύριε Υπουργέ, σας δίνω τον λόγο για επτά λεπτά - νομίζω ότι σας φτάνουν - για να κάνετε όλη την εισήγηση, τα νομοτεχνικά, τροπολογίες κ.λπ..
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, νομίζω ότι είχαμε μια ουσιαστική συζήτηση που ανέδειξε και τις πραγματικές διαφορές, αυτές που δεν μπορούν να γεφυρωθούν, γιατί ανάγονται σε πολιτικές αξιακές διαφορές που έχουμε και αυτές που θα μπορούσαμε να δούμε για να βελτιώσουμε το νομοσχέδιο, γιατί μπορούμε να βρούμε μια κοινή βάση. Θα σας πω στη συνέχεια νομοτεχνικές βελτιώσεις που ανήκουν σε αυτήν τη δεύτερη κατηγορία. Μια πρώτη παρατήρηση εισαγωγική επί των θεμελιακών αυτών αρχών για τις οποίες δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε. Νομίζω ότι αναδείχθηκε το ουσιώδες, ότι, πράγματι, το διακύβευμα είναι τι κράτος θέλουμε. Κράτος για ποιους, κράτος με ποια χαρακτηριστικά. Νομίζω ότι αυτό που σχηματικά ονομάζαμε μνημόνιο - αντιμνημόνιο μεταφράζεται πια - γιατί το μνημόνιο ήταν συμπυκνωμένος νεοφιλελευθερισμός - στο πώς θα τοποθετούμαστε στη βασική ιστορική, αντεπαναστατική, αντιμεταρρυθμιστική δύναμη της εποχής, που είναι ο νεοφιλελευθερισμός. Η αντίληψη για την κανονικότητα, για παράδειγμα, της Νέας Δημοκρατίας είναι εντελώς διαφορετική από την αντίληψη που έχουμε εμείς. Έχετε ακούσει πολλές φορές αυτήν την παράταξη να λέει ότι πρέπει να γίνουμε μια κανονική χώρα και εννοεί ότι δεν πρέπει να έχουμε καμμία απόκλιση από τη νεοφιλελεύθερη ατζέντα. Θα πρέπει, δηλαδή, να αποδεχθούμε ως κανόνα τη μειωμένη εργασιακή ασφάλεια, την ευελιξία, την υποβάθμιση κοινωνικών δικαιωμάτων του παρελθόντος. Εμείς ως κανονικότητα θεωρούμε την επανασύνδεση με ορισμένες βασικές αρχές και αξίες του κοινού ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού, ορισμένες από τις οποίες θα έπρεπε να είναι κοινό υπόβαθρο όλων μας, όπως οι αρχές του κράτους δικαίου, όπως οι αρχές του κοινωνικού κράτους και άλλες που προσδιορίζουν περισσότερο την Αριστερά, όπως είναι το πρόταγμα για την ισότητα, όπως είναι το πρόταγμα για την υπεράσπιση των αδυνάτων. Γι' αυτό εμείς θεωρούμε κανονικότητα το να μην έχουμε επίταξη προσωπικών υπηρεσιών με την έννοια της επιστράτευσης. Σκουπίδια και απεργούς έχουν όλες οι ευρωπαϊκές χώρες. Γιατί δεν έχουν πολιτική επιστράτευση; Νομίζω ότι σε αυτό μείνατε μόνοι. Ακόμα και το Ποτάμι που καταψήφισε επί της αρχής το νομοσχέδιο υποστήριξε την ανάγκη να ξεπεραστεί αυτή η αρχαϊκή αυταρχική μέθοδος αντιμετώπισης μιας μορφής άσκησης συλλογικού δικαιώματος. Αντίστοιχα φάνηκαν αυτές οι αξιακές μας διαφορές σε θέματα, όπως στο ότι η άσκηση των συλλογικών δικαιωμάτων δεν είναι μόνο η απεργία. Και ο συνδικαλισμός είναι ένα κατοχυρωμένο συνταγματικό δικαίωμα. Είναι προφανές ότι έχουμε εντελώς διαφορετικές αξιακές αφετηρίες. Έκανα δεκτή, όπως σας είπα, την πρόταση να υπάρξει μεταβατική ρύθμιση για το ΑΣΕΠ και για τον Συνήγορο του Πολίτη - αν και εκεί δεν έχει απόφαση εφαρμογής η μεταβατική διάταξη - όχι γιατί θεωρούσα ότι η αρχική ρύθμιση που καθιέρωνε ένα αντικειμενικό και απρόσωπο κανόνα ορίου ηλικίας ήταν αντισυνταγματική αλλά γιατί δεν θέλω ούτε υποψία να πλανάται στην κοινή γνώμη της χώρας μας ότι εμείς θέλουμε να συνεχίσουμε την πολιτική πατρωνίας του παρελθόντος, δηλαδή να βγάλουμε τους παλιούς και να βάλουμε τους δικούς μας. Εκτός από διάφορες άλλες κυρίως νομοτεχνικής φύσης παρατηρήσεις - βελτιώσεις που κάναμε, μερικές εξ αυτών σε εφαρμογή της έκθεσης της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής - την οποία σέβομαι απολύτως ακόμα και εκεί που προφανώς έχω διαφορετική άποψη, όπως στο ζήτημα της επίταξης προσωπικών υπηρεσιών - οι σημαντικότερες αλλαγές που κάναμε έγκεινται στο να διευρύνουμε τις δυνατότητες επιλογής του προσωπικού που επιστρέφει από τη διαθεσιμότητα ή την απόλυση στους προηγούμενους φορείς στους οποίους ανήκε. Κατ' εξοχήν σε αυτήν την κατηγορία ανήκει η αποδοχή προτάσεων που και στην επιτροπή και εδώ ακούστηκαν για τη Δημοτική Αστυνομία. Είχα ήδη πει στην επιτροπή - και από παραδρομή δεν είχε ενσωματωθεί στο σχέδιο νόμου που αναρτήθηκε - ότι στο άρθρο 19 παράγραφος 4 η εκεί προβλεπόμενη αναγκαστική μετάταξη μετατρέπεται σε δυνητική. Έχω κάνει δεκτές και άλλες προτάσεις που αφορούν την επιστροφή των δημοτικών αστυνομικών, κυρίως τη δυνατότητα να τίθενται αυτοί, σε περίπτωση που επιλέξουν να μην επιστρέψουν ούτε στη Δημοτική Αστυνομία ούτε στις άλλες επιλογές που τους δίνει το νομοσχέδιο, παραδείγματος χάριν στους φορείς του νέου Υπουργείου Μετανάστευσης, στη διάθεση όχι μόνο του Υπουργείου αλλά και σε εποπτευόμενους από το Υπουργείο αυτό φορείς. Αντίστοιχη ρύθμιση επεξέτεινα και για τις άλλες κατηγορίες διαθέσιμων και απολυμένων. Αυτό ενισχύει την κινητικότητα, γιατί μπορούν να τοποθετηθούν αυτοί οι υπάλληλοι που επιστρέφουν όχι μόνο σε συνιστώμενες προσωποπαγείς θέσεις στις κεντρικές υπηρεσίες του Υπουργείου ή σε περιφερειακές του αλλά και σε εποπτευόμενους φορείς. Επομένως, αυτό διευκολύνει να εξυπηρετηθούν ταυτόχρονα και οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι αλλά και να εξυπηρετηθεί το δημόσιο συμφέρον. Εδώ απαντώ εν τάχει σε μια ένσταση που διατυπώθηκε, ότι δώσαμε φροντίδα μόνο στην αποκατάσταση των αδικιών και όχι στην εξυπηρέτηση του γενικού συμφέροντος. Γι' αυτό προβλέψαμε αυτές τις νέες μορφές κινητικότητας, οι οποίες είναι εθελοντικές μεν αλλά έχουμε λάβει υπ' όψιν τις ανάγκες των υπηρεσιών και δεν περιμέναμε τη συζήτηση του νομοσχεδίου. Η εγκύκλιος που έχουμε στείλει στις υπηρεσίες, για να μας αποστείλουν τις άμεσες ανάγκες τους, βάσει των οποίων θα προχωρήσουμε αμέσως μετά τη δημοσίευση του νόμου στον προγραμματισμό, είχε ήδη αποσταλεί με ημερομηνία λήξης των πληροφοριών και των αιτημάτων των υπηρεσιών στις 23 Μαρτίου. Αντιπαρέρχομαι γρήγορα τις νομοτεχνικές βελτιώσεις που θα τις δείτε και που έχουν κυρίως νομοτεχνικό χαρακτήρα, για να πάω στις τροπολογίες που θα κάνω δεκτές. Κατ' αρχάς, θα σας αναφέρω τις υπουργικές τροπολογίες. Γίνεται δεκτή η τροπολογία 109/50 για τα ΚΗΦΗ. Δέχτηκα, όμως και υπάρχει η σχετική νομοτεχνική βελτίωση…
Ποια τροπολογία είναι αυτή, κύριε Υπουργέ;
Είναι η με αριθμό 109/50 για τα κέντρα ημερήσιας φροντίδας, κέντρα ευπαθών ομάδων και Ρομά. Εδώ, όμως, υπήρξαν προτάσεις τις οποίες ενσωμάτωσα σε σχετική νομοτεχνική βελτίωση, ώστε να μην υπάρχουν εξαιρέσεις από τους φορείς που συνεχίζουν την παροχή της φροντίδας αλλά να καλυφθούν και άλλοι φορείς. Κάνω δεκτή την υπ' αριθμόν 88/35 τροπολογία για τη χρηματοδότηση των κομμάτων, την υπ' αριθμόν 87/34 τροπολογία για την ασφαλιστική κάλυψη των εργαζομένων στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, την τροπολογία με αριθμό 112/52 που ανέπτυξε προηγουμένως η Αναπληρώτρια Υπουργός κ. Χριστοδουλοπούλου για τη σίτιση, τη στέγαση, την υγιεινή, τις υποδομές και τις μονάδες φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών. Επίσης, κάνω δεκτή την τροπολογία 108/49 του Υπουργείου Υγείας για τους επικουρικούς γιατρούς στο ΕΣΥ, την όμοια τροπολογία 107/48 του Υπουργείου Υγείας για την ανάληψη και εκκαθάριση δαπανών για τις εξαιρέσιμες νυχτερινές υπερωριακές αμοιβές νοσηλευτικού, διοικητικού και λοιπού ιατρικού προσωπικού στο ΕΣΥ, την τροπολογία 106/47 της Γενικής Γραμματείας για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς, όπου υπάρχει και μία νομοτεχνική βελτίωση που προσδιορίζει τις ανάγκες της γενικής γραμματείας και την τροπολογία 105/46. Στο σημείο αυτό θα μου επιτρέψετε την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε, για μία διευκρίνιση. Σέβομαι απολύτως και θεωρώ εντελώς θετική τη μεταρρύθμιση της «ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ». Θέλω να απαντήσω στα ερωτήματα που τέθηκαν γιατί κάνω δεκτή τη συγκεκριμένη τροπολογία. Η απάντηση είναι η εξής. Σε αντίθεση με προσπάθειες που είχαν γίνει στο άμεσο παρελθόν για να εισαχθούν εξαιρέσεις γενικής φύσης από τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ», που ορθά είχαν γίνει αντικείμενο επίκρισης και είχαν αποσυρθεί, αυτή η συγκεκριμένη ρύθμιση έχει εντελώς συγκεκριμένη στόχευση. Αφορά σε μία μόνο κατηγορία πράξεων, των ανακλητικών πράξεων του Υπουργείου Οικονομικών. Τι είναι αυτές οι πράξεις; Όταν υπάρχουν κονδύλια σε κάποιο λογαριασμό που δεν έχουν εξαντληθεί κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους, θα πρέπει να εκδοθεί μια ανακλητική πράξη για να μπορούν αυτά να μεταφερθούν την επόμενη χρονιά. Ξέρουμε ποια κεφάλαια δεν έχουν μπορέσει να χρησιμοποιηθούν μέχρι την 31 Δεκεμβρίου. Άρα, ο χρόνος που υπάρχει για να εκδοθεί η σχετική πράξη και να δημοσιευθεί στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» είναι πολύ μικρός. Γι' αυτόν τον λόγο, η εντελώς διαχειριστικής λογιστικής φύσης διάταξη που πρότεινε ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών δίνει ένα μήνα καιρό στο Υπουργείο Οικονομικών να εκδώσει και να αναρτήσει την πράξη αυτή, ώστε να μη χαθούν χρήματα που είναι αναγκαία και γενικότερα στον προγραμματισμό της δημόσιας διοίκησης και πολύ περισσότερο τώρα. Άρα, δεν πρόκειται για ένα ξήλωμα του πουλόβερ της «ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ» και γιατί είναι σαφής η ανάγκη και προβλέψιμη και γιατί αποτελεί όχι μία γενική εξαίρεση, αλλά μία απολύτως εντοπισμένη κατηγορία πράξεων. Έχετε την απόλυτη δέσμευσή μου ότι η «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» θα γίνει σεβαστή ως τρόπος προστασίας της διαφάνειας και σε τελική ανάλυση, του δημοκρατικού ελέγχου, της λογοδοσίας της δημόσιας διοίκησης. Ως προς τις βουλευτικές τροπολογίες, θέλω να πω ότι υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός τροπολογιών. Αρκετές δεν τις δέχτηκα. Ο μεγάλος αριθμός αντανακλά το μέγεθος και την πολλαπλότητα των αδικιών. Εγώ ο ίδιος είπα στην αρχή της τοποθέτησής μου ότι ναι μεν, προσπαθούμε να αποκαταστήσουμε τις αδικίες αλλά δεν μπορούμε να το κάνουμε με ένα νομοσχέδιο. Δεν μπορούμε να αποκαταστήσουμε όλες τις αδικίες σε μία στιγμή. Έχουμε τη δέσμευση ό,τι θεωρούμε ότι αποτελούσε πλήγμα κατά των δικαιωμάτων - των ατομικών, των συλλογικών - μέσα σε ένα βραχύ χρονικό ορίζοντα να το επανορθώσουμε. Εδώ έκανα δεκτές τροπολογίες που δεν έχουν οικονομικό αλλά κυρίως θεσμικό χαρακτήρα. Μόνο εκεί που ήταν προφανής η αδικία και η έντασή της και υπήρχε οικονομικό κόστος τις έκανα δεκτές. Δεσμεύομαι, προφανώς, τις άλλες να τις εξετάσω στο μέλλον. Σε αυτήν την κατηγορία θα έπρεπε να τοποθετηθώ αναλυτικότερα και επί ομιλιών των Βουλευτών. Θα δουν, όμως, από τις νομοτεχνικές βελτιώσεις που έκανα, ότι πολλές από τις παρατηρήσεις που κατατέθηκαν και όχι μόνο από την πλευρά της Πλειοψηφίας έχουν γίνει δεκτές. Αναφέρω συνοπτικά τις τροπολογίες που γίνονται δεκτές. Την τροπολογία 83/31 για τους δημοτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς, την τροπολογία 81/29 για την άρση του αξιόποινου και των πειθαρχικών κυρώσεων για τη μη άσκηση ενδίκων μέσων των δήμων, την τροπολογία 82/30, που αφορά σε θέματα λειτουργίας του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης, την τροπολογία 80/28, που αφορά σε θέματα τοπικής αυτοδιοίκησης και κυρίως παιδικών κατασκηνώσεων των ΟΤΑ, την τροπολογία 79/27, που αφορά παράταση προθεσμιών για την αξιοποίηση δημοτικών και κοινοτικών ακινήτων, την τροπολογία 90/37, που αφορά τη συμπερίληψη ειδικοτήτων διοριστέων σε δασικές υπηρεσίες, την τροπολογία 91/38, που αφορά τη δανειοδότηση ΟΤΑ από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, την τροπολογία 56/6, που αφορά ήδη πραγματοποιηθείσες δαπάνες για τη δακοκτονία και τη συνακόλουθη πρόβλεψη για το τρέχον έτος. Επίσης, την τροπολογία 57/7 που αφορά στην αναγνώριση προϋπηρεσίας υπαλλήλων του ΕΛΓΑ, την τροπολογία 60/9 που αφορά αποσπάσεις των εργαζομένων των ΕΛΤΑ, την τροπολογία 103/44 που αφορά στη μετάταξη υπαλλήλων βάσει της διαδικασίας του ν. 4230/2013, την τροπολογία 11/51 για την επιτάχυνση των διαδικασιών για την πρόσληψη προσωπικού ορισμένου χρόνου, την τροπολογία 66/14 για την επαναφορά του προσωπικού των ασφαλιστικών ταμείων και του ΟΑΕΔ στις θέσεις τους και όμοια τροπολογία Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η τροπολογία είναι από Βουλευτές του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Κύριε Υπουργέ, είπατε 1151. Νομίζω ότι 1151 δεν υπάρχει.
Είναι 111.
Με συγχωρείτε, κύριε Πρόεδρε. Προφανώς όπως το λένε οι κύριοι θα είναι. Επίσης, την τροπολογία 68/16 που βελτιώνει τη δική μας ρύθμιση στο άρθρο 19 της Δημοτικής Αστυνομίας. Την τροπολογία 70/18 θα την εξέταζα θετικά αλλά θέλω να δω αν προκύπτει κόστος. Είχα δώσει μια σχετική θετική απάντηση στον Βουλευτή του Κομμουνιστικού Κόμματος με επιφύλαξη. Δεν την κάνω δεκτή τώρα. Θα την κοιτάξω σε μελλοντικό νομοσχέδιο. Επίσης, την τροπολογία 98/40 για τη δυνατότητα να συνάπτονται συμβάσεις καθαρισμού στις υπηρεσίες του δημόσιου τομέα και την όμοια για τα ασφαλιστικά ταμεία 66/14 που είναι ίδια μ' αυτήν που ανέφερα προηγουμένως. Την είπα δύο φορές. Αυτές είναι οι τροπολογίες, κύριε Πρόεδρε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί της διαδικασίας.
Λόγω της κρισιμότητας της παρέμβασής σας, κύριε Υπουργέ, σας άφησα να μιλήσετε για δεκαπέντε λεπτά. Από τώρα και στο εξής όμως, κύριε Υπουργέ, μόνο αν τίθεται αντικειμενικά διευκρίνιση εκ μέρους σας, γιατί έχετε εξαντλήσει πλήρως και πρωτολογία και δευτερολογία. Δεύτερον, πριν δώσω τον λόγο στον κ. Μητσοτάκη που προφανώς ζητάει να διευκρινιστεί κάτι ή και να τοποθετηθεί, θα ήθελα να συστήσω με το θάρρος της παλαιότητας στους νέους συναδέλφους, πως παρ' ότι είναι εμπρόθεσμες οι περισσότερες τροπολογίες, ει δυνατόν να είναι εμπρόθεσμες όταν το νομοσχέδιο συζητείται στην επιτροπή και εκεί να γίνεται η επεξεργασία, διότι τώρα άλλο νομοσχέδιο ψηφίσαμε επί της αρχής και άλλο θα βγει στο τέλος επί του συνόλου. Μέτρησα κάπου είκοσι τροπολογίες οι οποίες θα μπουν ως άρθρα στο νομοσχέδιο τα οποία, όταν ψηφίσαμε το νομοσχέδιο επί της αρχής, δεν υπήρχαν. Νομίζω ότι είναι και πιο ουσιαστική η κουβέντα στην επιτροπή, γιατί τώρα εδώ έχουμε πίεση χρόνου. Κύριε Μητσοτάκη, θέλετε να τοποθετηθείτε;
Επί της διαδικασίας.
Επί της διαδικασίας σάς δίνω τον λόγο για τρία λεπτά.
Κύριε Υπουργέ, μόλις κάνατε δεκτές καμμιά εικοσαριά τροπολογίες οι οποίες - κύριε Πρόεδρε, θέλω να το ακούσετε αυτό κι εσείς - όλες μαζί επί της ουσίας συνιστούν ένα καινούργιο νομοσχέδιο. Για τις βουλευτικές τροπολογίες δεν υπάρχει έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Δεν ξέρω αν αυτός είναι ο καινούργιος τρόπος με τον οποίο θέλετε να νομοθετείτε και ποια θα ήταν και η άποψη της Προέδρου της Βουλής, η οποία τόσο πολύ επιμένει στην καλή νομοθέτηση αλλά αυτό το οποίο κάνετε, κύριε Υπουργέ, δεν είναι καλή νομοθέτηση. Πώς γνωρίζουμε εμείς για όλες αυτές τις τροπολογίες που κάνετε αποδεκτές ότι πραγματικά δεν υπάρχει δημοσιονομικό κόστος; Από τη δική σας εξασφάλιση και μόνο; Αυτός δεν μπορεί να είναι αποδεκτός τρόπος νομοθέτησης, ειδικά όταν κάνετε αποδεκτές τόσες πολλές βουλευτικές τροπολογίες. Αυτό το οποίο περνάει από το δικό μας μυαλό είναι ξεκάθαρο. Έχετε υπαγορεύσει κάποιες τροπολογίες σε Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Τις καταθέτουν ως βουλευτικές τροπολογίες για να αποφύγετε να τις συζητήσετε στο σώμα του νομοσχεδίου, να μη συζητηθούν ούτε στην επιτροπή, να έλθουν κατευθείαν στην Ολομέλεια σε μία απογευματινή συνεδρίαση και να ψηφιστούν. Κάποιες απ' αυτές είναι πολύ σημαντικές και θα έλθουμε στη συνέχεια να τις επισημάνουμε και να καταδείξουμε που ακριβώς κρύβονται οι πελατειακές λογικές. Εγώ θα ήθελα, κύριε Πρόεδρε, να θυμίσω τις παροτρύνσεις της Προέδρου της Βουλής για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να γίνονται αποδεκτές οι τροπολογίες. Να πούμε, κύριε Πρόεδρε, ότι εμείς καταδικάζουμε αυτήν την πρακτική. Δεν θα στηρίξουμε τις βουλευτικές τροπολογίες τις οποίες οι ίδιοι οι Βουλευτές δεν έχουν υπερασπιστεί. Δεν γνωρίζουμε το περιεχόμενο. Αναπτύξτε το περιεχόμενο. Ήλθατε εδώ πέρα και μιλήσατε για δεκαπέντε τροπολογίες. Κάποιες απ' αυτές είναι τρεις και τέσσερεις σελίδες. Τι γνωρίζει το Σώμα για το ουσιαστικό περιεχόμενο αυτών των τροπολογιών;
Μου ζητήθηκε από τον κύριο Πρόεδρο για τη διευκόλυνση της συζήτησης.
Τι γνωρίζει το Σώμα; Έχετε ακούσει τους Βουλευτές; Έχουν τοποθετηθεί οι Βουλευτές επί των τροπολογιών; Αυτά ως προς τις βουλευτικές τροπολογίες. Είναι ένας πολύ βολικός τρόπος για να παρακάμπτουμε τις εκθέσεις του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Ως προς τις υπουργικές τροπολογίες πάλι έχουμε μεγάλο αριθμό. Είναι τροπολογίες οι οποίες εμφανώς δεν είναι σχετικές με το νομοσχέδιο και υπάρχουν και κάποιες τροπολογίες τις οποίες ακόμα δεν έχουν έρθει οι αρμόδιοι Υπουργοί να τις υποστηρίξουν. Παρακαλώ, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, να είμαστε συνεπείς με αυτά τα οποία το ίδιο το Προεδρείο έχει καθορίσει, να μην αποδεχθείτε καμμία τροπολογία την οποία ο αρμόδιος Υπουργός να μην υποστηρίξει. Βλέπω δύο τροπολογίες που αφορούν το Υπουργείο Υγείας. Με ενδιαφέρον τις διαβάζω. Δεν θα έρθει ο Υπουργός Υγείας να επιχειρηματολογήσει υπέρ της αποδοχής των τροπολογιών; Πού είναι;
Εδώ είναι ο Υπουργός.
Πολύ ωραία. Περιμένουμε να σας ακούσουμε μετά. Όμως θα ήταν λογικό πρώτα να ακούσουμε εσάς και στη συνέχεια τον Υπουργό να τις αποδέχεται.
Έγινε ανάποδα.
Θα ακούσουμε, λοιπόν, τον Υπουργό να επιχειρηματολογεί υπέρ των τροπολογιών. Θα τοποθετηθούμε για τις υπουργικές τροπολογίες αλλά για τις βουλευτικές τροπολογίες παρακαλώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε, αυτή η βολική παράκαμψη των διαδικασιών του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, με μια σειρά από βουλευτικές τροπολογίες οι οποίες γίνονται αποδεκτές από τον Υπουργό, να μην επαναληφθεί.
Κατ' αρχάς, κύριε Μητσοτάκη, χωρίς εγώ να λέω αν υπάρχει δόλος ή όχι - δεν μου επιτρέπεται από τη θέση που είμαι - παρόμοιο πράγμα είπα επί της ουσίας, με την έννοια τού να γίνεται ουσιαστική κουβέντα στην επιτροπή και να έρχεται εδώ πλήρες το νομοσχέδιο. Αν κατάλαβα καλά, ο κ. Κατρούγκαλος είπε ότι αρκετές τροπολογίες ήταν θεσμικού περιεχομένου και δεν ήταν οικονομική η επιβάρυνση, άρα δεν απαιτείτο έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Σίγουρα όταν θα έρθουμε στις άλλες υπουργικές τροπολογίες - δεν ξέρω αν θα είμαι εγώ στο Βήμα εκείνη την ώρα, πιστεύω ότι όποιος και αν είναι θα το κάνει - πράγματι θα κληθούν οι υπογράφοντες Υπουργοί να υποστηρίξουν τις τροπολογίες τους, διότι ο κ. Κατρούγκαλος απλά απεδέχθη να ενσωματωθούν.
Η αναγνώριση προϋπηρεσίας, κύριε Υπουργέ, δεν έχει κόστος; Πόσο είναι το κόστος;
Είπα «εκτός εξαιρέσεων».
Κύριε Μητσοτάκη, θέλουμε να μιλήσουν πολλοί συνάδελφοι ή δεν θέλουμε; Εάν θέλουμε, σας παρακαλώ να μαζέψουμε λίγο τον χρόνο. Θα δώσω τον λόγο για δύο λεπτά στον κ. Βούτση και για δύο λεπτά στον κ. Πετράκο να μιλήσει ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος.
Θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού, κύριε Πρόεδρε.
Προσωπικό δεν υπάρχει, κύριε συνάδελφε. Δεν ανεφέρθη το όνομά σας. Από πού και ως πού είναι προσωπικό χωρίς να αναφερθεί το όνομά σας;
Δώστε μου τον λόγο για να σας εξηγήσω.
Επί του παρόντος δεν έχετε το λόγο. Κύριε Βούτση, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Επιτρέψτε μου να μιλήσω πολιτικά για το συγκεκριμένο ζήτημα. Βεβαίως και η διαδικασία είναι πολιτική και ιδιαίτερα όταν αφορά στον Κανονισμό της Βουλής κ.λπ. - είναι κοινός τόπος αυτά - πλην όμως η φύση αυτού του νομοσχεδίου και κυρίως το τι συνέβη στη χώρα τα τελευταία χρόνια και το τι εκκρεμότητες έχουν υπάρξει μέσα στην κοινωνία, οδήγησε και οδηγεί στην κατ' οικονομίαν εμφάνιση αυτής της σημερινής κατάστασης. Δηλαδή είναι πολλαπλάσια τα θέματα και οι ομάδες πληθυσμού οι οποίες με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο ευλόγως θεωρούν ότι έχουν αδικηθεί, ότι έχουν παραιτηθεί κ.λπ.. Δεν έχουν γίνει δεκτές σειρά τροπολογιών ή προτάσεων που υπήρξαν από πολλές ομάδες και για το δημοσιονομικό κόστος που θα μπορούσε να είχε η αποδοχή τέτοιων προτάσεων. Οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και στη διάρκεια των επιτροπών με την παρουσία των φορέων, οι οποίοι έθεταν αυτά τα ζητήματα, από εκεί σημείωσαν αυτά τα στοιχεία, καθώς και από άλλες διαδικασίες - επισκέψεις φορέων στη Κοινοβουλευτική Ομάδα - και τα έφεραν σε γνώση μας. Είδαμε όλους αυτούς τους ανθρώπους. Αντιλαμβάνομαι την ένσταση του κ. Μητσοτάκη και θέλω να είμαι ειλικρινής. Όμως επαναλαμβάνω ότι η φύση αυτού του νομοσχεδίου, οι θεματικές που περιλαμβάνει και τα αντικείμενα που έχουν δημιουργηθεί αυτά τα χρόνια, πραγματικά οδηγούν ως πρώτη δόση σε αυτήν την κατάσταση. Πρέπει να γνωρίζετε ότι υπάρχουν σοβαρότατα ζητήματα, κοινωνικές αδικίες εδώ και δεκαεπτά χρόνια τουλάχιστον - εννοώ επιτυχόντες ΑΣΕΠ, διαγωνισμών, κ.λπ.. Είναι η πρώτη δόση αυτή.
Με αυτά που συμβαίνουν τώρα στη χώρα, με τα παρόντα προβλήματα θα ασχοληθείτε;
Προς το καλοκαίρι, θα έρθει το νομοσχέδιο που είπε ο κύριος Υπουργός, που θα αφορά και στα ζητήματα της αξιολόγησης και της επιλογής προϊσταμένων κ.λπ., όπου εκεί επίσης θα είμαστε υποχρεωμένοι να ακούσουμε την κοινωνία και να δούμε τι από αυτά θα νομοθετήσουμε.
Τι γίνεται στη χώρα τώρα ξέρετε; Τι γίνεται με την πιστωτική ασφυξία θα μας πείτε;
Προσπαθούμε να μάθουμε. Βγαίνουμε έξω και πληροφορούμαστε.
Κύριε Υπουργέ, έχει τελειώσει ο χρόνος σας. Παρακαλώ, να τελειώνουμε για να μιλήσουν κι οι συνάδελφοι. Κύριε Πετράκο, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, είναι εξηγήσιμη η αντίδραση του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας και πρώην Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης, του κ. Μητσοτάκη, διότι οι βουλευτικές αυτές τροπολογίες, φέρνουν μπροστά του ερινύες και τις ενοχές του για τη διάλυση του δημόσιου τομέα.
Έχει ψοφήσει όλος ο ιδιωτικός τομέας!
Κυρία Βούλτεψη, μου επιτρέπετε να μιλήσω και να πω τη γνώμη μου; Όταν θα μου επιτρέψει η κ. Βούλτεψη…
Κυρία Βούλτεψη, αφήστε τον να πει ό,τι έχει να πει. Μη χάνουμε το χρόνο. Πρέπει να μιλήσουν οι συνάδελφοι. Έχει δικαίωμα να τα πει.
Είναι όμως ακατανόητη η αγωνία του κ. Μητσοτάκη για το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, διότι ο κ. Μητσοτάκης δεν είναι τώρα Υπουργός, οπότε δεν χρειάζεται να έχει τόσο μεγάλη αγωνία για το τι συμβαίνει στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Ο κύριος Υπουργός και ο κύριος Αναπληρωτής Υπουργός προφανώς συνεννοούνται με την Κυβέρνηση. Να είναι ήσυχος, λοιπόν, ο κ. Μητσοτάκης για το ότι έχουν ρυθμιστεί. Και όπως είπε ο κύριος Υπουργός, οι περισσότερες από αυτές τις τροπολογίες είναι θεσμικού χαρακτήρα και δεν έχουν δημοσιονομικό κόστος. Άρα, ας μην υπάρχει τόσο μεγάλη αγωνία. Ευχαριστώ πολύ.
Προς διατήρηση, απλώς, της τάξης, όσες έχουν δημοσιονομικό αποτέλεσμα κι έχουν κατατεθεί, έπρεπε να έχουν και την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Συγγνώμη, βαλθήκατε οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι να μη μιλήσει κανείς άλλος; Κύριε Θεοχάρη, θα σας δώσω τον λόγο, γιατί θα φανεί ότι κάνω άνιση μεταχείριση. Σας παρακαλώ, όμως, να τελειώνουμε.
Ένα λεπτό χρειάζομαι.
Ορίστε, κύριε Θεοχάρη, έχετε τον λόγο.
Κάνει αποδεκτές ο Υπουργός βουλευτικές τροπολογίες χωρίς να μπορούμε να τις δούμε για να επιβεβαιώσουμε ότι δεν έχουν επιβάρυνση;
Κατατέθηκαν τροπολογίες. Να σιωπήσουν οι Βουλευτές της Πλειοψηφίας; Να σιωπήσουμε θέλετε; Να σιωπήσουν οι Βουλευτές; Να μην καταθέσουν τροπολογία; Αυτό θέλει ο κ. Μητσοτάκης;
Θα αφήσετε τον κ. Θεοχάρη να μιλήσει;
Σας ζήτησα τον λόγο επί προσωπικού.
Περιμένετε, κύριε συνάδελφε. Συνεχίστε, κύριε Θεοχάρη.
Επιφυλασσόμαστε κι εμείς να δούμε και να κρίνουμε αν αυτές οι τροπολογίες προκαλούν επιβάρυνση του προϋπολογισμού και κατά πόσο χρειάζονται έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Μέχρι τότε δεν μπορούμε να δεχθούμε επί της αρχής ότι γίνονται δεκτές οι τροπολογίες που μπορεί να έχουν επιβάρυνση. Αυτό είναι αντισυνταγματικό και αντιβαίνει στο άρθρο 73 και στο άρθρο 75. Ευχαριστώ πολύ.
Κατεγράφη η άποψή σας.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο επί προσωπικού.
Κύριε Γάκη, θα μου κάνετε εμένα τη χάρη. Ούτως ή άλλως, είστε τέταρτος ομιλητής. Άρα, αυτά που θέλετε να πείτε επί προσωπικού, θα τα πείτε στην ομιλία σας. Το λέω για να μπούμε στη διαδικασία. Σας το ζητώ εγώ.
Εντάξει, κύριε Πρόεδρε.
Σας ευχαριστώ που δέχεστε. Ξεκινάει, λοιπόν, η διαδικασία συζήτησης επί των άρθρων με την εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ την κ. Μαρία Θελερίτη, η οποία έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μπαίνουμε στη συζήτηση επί των άρθρων του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Πριν αναφερθώ στα άρθρα που περιλαμβάνει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, θα ήθελα να τονίσω για πολλοστή φορά ότι το παρόν νομοσχέδιο δεν είναι το ολοκληρωμένο πρόγραμμα και οι θέσεις που έχει ο ΣΥΡΙΖΑ για τις μεταρρυθμίσεις που αφορούν το κράτος και τη δημόσια διοίκηση, γιατί, όπως προανέφερα, αναγνωρίζουμε ότι αυτή η προσπάθεια απαιτεί αρκετό χρόνο και ένταση για να αντιμετωπίσει τις παθογένειες που επί σαράντα χρόνια χτίστηκαν από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Όπως προανέφερα, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο έρχεται επίσης να αντιμετωπίσει τις στρεβλώσεις του δημόσιου τομέα και να αποκαταστήσει τις αδικίες σε βάρος εργαζομένων στο δημόσιο τομέα και στην αυτοδιοίκηση, οι οποίες προέκυψαν κυρίως στο πλαίσιο των μνημονιακών πολιτικών και τις σχετικές νομοθεσίες της νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Το παρόν νομοσχέδιο, επίσης, λαμβάνει μία πρωτοβουλία να προχωρήσει στην αναμόρφωση και τον εκδημοκρατισμό των σχέσεων του κράτους με τους πολίτες. Ακριβώς όπως είπα και εχθές, ο εκσυγχρονισμός για μας δεν νοείται χωρίς τον εκδημοκρατισμό του κράτους. Άρα, όσον αφορά τη χθεσινή μνεία του εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας πως κατεβάζουμε το νομοσχέδιο ανερυθρίαστα, εισάγοντας, όπως ανέφερε, την εμπέδωση και επικράτηση του συνδικαλισμού, δεν θα χρησιμοποιήσω την ίδια λέξη, τη λέξη «συνδικαλιστικοποίηση», για προφανείς λόγους, μιας και για τη νεοφιλελεύθερη προσέγγιση ο συνδικαλισμός συνιστά αναγκαίο κακό και στην καλύτερη περίπτωση κάτι επικίνδυνο και απευκταίο. Θα ήθελα, επίσης, να επισημάνω ότι δεν νιώθουμε ντροπή και αισχύνη για το παρόν νομοσχέδιο αλλά αντίθετα εμείς νιώθουμε περήφανοι, γιατί αποκαθιστούμε αδικίες. Επίσης, αναρωτιόμαστε αν εσείς έχετε στοχαστεί για τις πολιτικές σας ευθύνες και για τα δεινά που προξενήσατε στη χώρα και σε χιλιάδες εργαζόμενους και, μάλιστα, χωρίς κανένα αποτέλεσμα, ακόμα και με τα δικά σας κριτήρια για τη λιτότητα και για την αναγκαιότητα αυτής της πολιτικής. Το «success story», κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, δεν ήταν παρά ένας επικοινωνιακός μύθος, με ημερομηνία λήξης ευτυχώς για τον ελληνικό λαό. Επίσης, θα θέλαμε να μας ορίσετε τις έννοιες του «πελάτη» και του «πάτρωνα», για να ακούσουν οι πολίτες τι εννοείτε. Δηλαδή, χαρακτηρίζετε «πελάτες» τους πολίτες που δίχως λόγο, δίχως σχέδιο και χωρίς προγραμματισμό αλλά ούτε και δημοσιονομικό όφελος, έχασαν τις δουλειές τους με διαδικασίες «fast track»; Χαρακτηρίζετε «πελάτες» τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες, τους διοικητικούς υπαλλήλους των ΑΕΙ, τους σχολικούς φύλακες, τους δημοτικούς αστυνομικούς, τις καθαρίστριες, τους εκπαιδευτικούς των ΕΠΑΛ; Για μας είναι εργαζόμενοι που αδικήθηκαν και τους επαναφέραμε. Για μας είναι πολίτες με δικαιώματα που το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου συμβάλλει στην αποκατάστασή τους. Μάλιστα, δεν συμβάλλει χωρίς να λαμβάνει υπ' όψιν το δημόσιο συμφέρον, όπως αναφέρθηκε χθες, γιατί και γι' αυτό προβλέπει ότι κάποιοι με απόφαση του Υπουργού, θα καλύψουν ανάγκες έτσι όπως θα έρθει το επόμενο νομοσχέδιο, που είναι το νομοσχέδιο με το οποίο θα ολοκληρωθεί η διοικητική μεταρρύθμιση έτσι όπως εμείς έχουμε ως όραμα σαν ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, το παρόν νομοσχέδιο - που δεν είναι το ολοκληρωμένο μας πρόγραμμα - συμβάλλει στον εξορθολογισμό της λειτουργίας της διοίκησης μέσω της κινητικότητας. Εδώ θέλουμε να σταθούμε, γιατί για μας η κινητικότητα έχει μία άλλη έννοια και όχι αυτήν που δώσατε εσείς. Τη συνδυάσατε και δώσατε την έννοια καθαρά της απόλυσης. Για μας, η κινητικότητα είναι ένα μέσο που συμβάλλει στον εξορθολογισμό της λειτουργίας της διοίκησης. Άρα, ο στόχος δεν είναι αποκλειστικά η αποκατάσταση αλλά είναι και ο εξορθολογισμός της λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης. Εδώ θέλω να τονίσω ότι αυτή είναι και η τεράστια διαφορά μας. Είναι πολιτική, οραματική, ιδεολογική, γιατί αντιλαμβάνεστε ότι για μας οι λαϊκές κατακτήσεις και τα δικαιώματα των εργαζομένων δεν αποτελούν εμπόδιο για τον εκδημοκρατισμό αλλά αντίθετα είναι στόχος μας και προϋπόθεση για τον εκδημοκρατισμό του δημοσίου. Εξάλλου, το βάθεμα της δημοκρατίας στο δημόσιο που θέλουμε εμείς, που θα γίνει μέσα από μακρόπνοες διαδικασίες και προσπάθειες, προϋποθέτει την καλύτερη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και την ενεργητική συμμετοχή των εργαζομένων γι' αυτές τις μεταρρυθμίσεις που εμείς οραματιζόμαστε. Γι' αυτό, εδώ γίνεται το πρώτο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να χρησιμοποιήσω κι εγώ ένα νεωτερισμό. Θα έλεγα πως αυτό που κυρίως πετύχατε με μία ατζέντα που δεν ήταν σχεδόν ποτέ ορατή στα ΜΜΕ, ήταν η αυταρχικοποίηση του κράτους, γιατί εκτός από τις περικοπές και τα μέτρα λιτότητας, στόχος σας ήταν να καταλυθούν και οι δημοκρατικές διαδικασίες εντός της διοίκησης. Και για να επιστρέψουμε στις παλιές εκείνες εποχές που είτε τα διαβάζαμε από βιβλία λογοτεχνίας είτε κάποιοι που έχουν εργαστεί στο δημόσιο τα έχουν βιώσει, το κράτος λειτουργεί ως ηγεμόνας απέναντι σε υπήκοους και όχι σε πολίτες και ως δεσπότης απέναντι στους εργαζόμενους και όχι ως συνεργάτης. Εδώ θα ήθελα να αναφερθώ σε κάποιον που αναφέρθηκε χθες ως ευνοούμενος της Κυβέρνησης, καθηγητής pανεπιστημίου, ο οποίος λέει ότι ένα κράτος, για να διαχειριστεί καλύτερα τις πολιτικές πιέσεις των πολιτών και των συλλογικών τους φορέων και τις συναρθρώσεις των συμφερόντων που περιορίζουν την κυριαρχία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, μεταξύ των άλλων οδηγείται στη δημιουργία χώρων αποφάσεων έξω από τους μηχανισμούς και τους θεσμούς της πολιτικής αντιπροσώπευσης και κατ' επέκταση έξω από κάθε μορφής δημοκρατικό έλεγχο. Δεύτερο σημείο. Επιτέλους ας τελειώνουμε με το μοτίβο που έχει αναπτυχθεί τις τελευταίες δεκαετίες «μικρότερο ή λιγότερο κράτος», γιατί πρόκειται για ελεγχόμενες ρυθμίσεις του κράτους. Εδώ θα μπορούσα κάλλιστα να αναφερθώ σε πολύ μεγάλους θεωρητικούς, οι οποίοι λένε ότι το επίδικο σήμερα στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία είναι το κράτος εναντίον των αγορών. Για εμάς είναι σαφές πως οι αγορές λειτουργούν μόνο με ενεργή κρατική υποστήριξη και ότι τα κράτη είναι εκείνα που διασώζουν τις αγορές όταν πάνε στον γκρεμό. Ακριβώς στόχος μας είναι η παρέμβαση του κράτους να γίνει, γιατί θα πρέπει ο δημοκρατικός έλεγχος των αποφάσεων να παίρνεται για το πώς και πού επενδύεται τι και αυτό πρέπει να γίνεται μέσω του κράτους, γι' αυτό και η αναδιοργάνωση του κράτους είναι αναγκαία. Δεν θα αναφερθώ και σε άλλες αναφορές που έγιναν χθες, απλά θα επισημάνω λίγο τα κύρια σημεία αυτού του νομοσχεδίου. Το πρώτο, στο οποίο αναφέρθηκα και χθες, αφορά τον εκδημοκρατισμό των σχέσεων κράτους και κοινωνίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Δώστε μου ακόμα πέντε λεπτά, σας παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε. Εδώ είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι η πολιτική επιστράτευση είναι ένα θέμα δημοκρατίας και άρα πρέπει να καταργηθεί. Δεν είναι δυνατόν να μιλάμε σήμερα για πολιτική επιστράτευση όταν οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες και το Σύνταγμα κατοχυρώνουν αυτήν τη διαδικασία, το δικαίωμα στην απεργία. Επίσης, θα ήθελα να επισημάνω στο Κεφάλαιο 2, για το εξορθολογισμό του Πειθαρχικού Δικαίου, ότι πραγματικά έγιναν αποδεκτές πάρα πολύ εύλογες παρατηρήσεις που προήλθαν από τους κοινωνικούς φορείς και που ο κύριος Υπουργός τις συμπεριέλαβε στις νομοτεχνικές βελτιώσεις που σας παρουσίασε. Εδώ, πραγματικά, για εμάς η συμμετοχή των συνδικαλιστών στο πειθαρχικό συμβούλιο είναι ένα είδος εκδημοκρατισμού. Τέλος, δεν θα αναφερθώ στην αποκατάσταση των αδικιών, γιατί αναφερθήκαμε αναλυτικά. Απλώς θα ήθελα να επισημάνω μερικές από τις τροπολογίες, οι οποίες είναι πάρα πολλές, ακριβώς γιατί θα πρέπει να λειτουργήσει το δημόσιο, το οποίο υπέστη μεγάλη κατάρρευση μετά την εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών. Γι' αυτό δικαιολογείται και ο αριθμός των τροπολογιών που έχουν έρθει μέχρι σήμερα.
Κυρία συνάδελφε, πείτε ποιες στηρίζετε με τους αριθμούς τους, γιατί ήδη έχετε περάσει το χρόνο για δύο λεπτά.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Στηρίζουμε ως Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ την πλειονότητα των τροπολογιών, έτσι όπως τις παρουσίασε ο κύριος Υπουργός. Θα ήθελα μόνο να σας παρακαλέσω, στην τροπολογία με γενικό αριθμό 80 και ειδικό 28, να προστεθεί ο όρος «Α΄ και Β΄ βαθμού στους ΟΤΑ» και η λέξη «περιφερειακού συμβουλίου», έτσι ώστε να καλύπτονται και οι ΟΤΑ Β΄ βαθμού, που είναι οι περιφέρειες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Νομίζω ότι οι περισσότερες τροπολογίες που αφορούν τις διαδικασίες και τις προτάσεις που είχαν κάνει οι κοινωνικοί φορείς και τα σωματεία, δεν μπορούν να υιοθετηθούν στο σύνολό τους. Ακριβώς αυτό είναι που μας διαφοροποιεί, ότι δεν αποκαθιστούμε στο σύνολο τις αδικίες αλλά πάντα τις αδικίες εκείνες που σήμερα λειτουργούν με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον. Σας ευχαριστούμε.
Ο συνάδελφος, κ. Σίμος - εμένα μου αρέσει καλύτερα από το Συμεών - Κεδίκογλου έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αν μπορείτε να φροντίσετε να είμαι στις λίστες με το όνομα που με ξέρουν οι περισσότεροι, θα βοηθούσε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως είπε ο εκπρόσωπός μας και ο εκπρόσωπος του Ποταμιού, το νομοσχέδιο αυτό δεν έχει αρχή. Λίθοι, πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα. Το μόνο που κάνει, είναι να εξυπηρετεί σκοπιμότητες και να αποκαλύπτει προτεραιότητες, όπως την εξυπηρέτηση της πελατείας - εκλογικής και μη - , τον εκσυνδικαλισμό - γιατί αυτό γίνεται - δηλαδή μια απόπειρα ελέγχου του κράτους μέσω της ενίσχυσης της εξουσίας των συνδικαλιστών σε αντισυνταγματικό βαθμό. Το λέει και το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής. Και δεν άκουσα καμμία απάντηση σχετικά με αυτό από τον Υπουργό. Επίσης, υπάρχει μία μεγάλη χαλάρωση του πειθαρχικού ελέγχου. Εκεί φαίνεται και η διαφορά φιλοσοφίας, όπως είπε και ο Υπουργός. Εμείς πιστεύουμε ότι ένα αυστηρό και συνεκτικό Πειθαρχικό Δίκαιο στη δημόσια διοίκηση την αναβαθμίζει. Ο Υπουργός και η Κυβέρνηση πιστεύουν ότι η χαλάρωση του Πειθαρχικού Δικαίου ευνοεί τους δημοσίους υπαλλήλους. Κάθε άλλο. Κάνει τους καλούς και τους επίορκους ένα και το αυτό. Αυτό το νομοσχέδιο μας γυρίζει πίσω στο χειρότερο χθες. Αποδομούνται μεταρρυθμίσεις που είχαν βελτιώσει τις διαδικασίες στη δημόσια διοίκηση, αν μη τι άλλο είχαμε μάθει πόσοι και ποιοι είναι οι επίορκοι. Εξετάστηκαν χιλιάδες υποθέσεις που ήταν επί χρόνια στα ντουλάπια. Αυτό θα σταματήσει να γίνεται; Γιατί αυτό θα συμβεί. Θέλω να πιστέψω τον Υπουργό που λέει ότι αυτό το σκοτείνιασμα της «ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ» είναι τυχαίο, μεμονωμένο. Δυστυχώς, όμως, δεν κατάλαβα τον λόγο, ακόμα και στην συγκεκριμένη περίπτωση. Προσοχή, κύριε Υπουργέ, μη συσκοτίζετε την «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Είναι από τις κατακτήσεις των τελευταίων ετών! Τουλάχιστον πήρατε πίσω το σχέδιο σας να αλλάξετε άμεσα όλες τις ανεξάρτητες αρχές με τον πλέον αντισυνταγματικό τρόπο. Βέβαια, δεν το κάνατε από ευθιξία. Αντιληφθήκατε ότι οι αποφάσεις που θα έπαιρναν οι ανεξάρτητες αρχές με παράνομη σύνθεση - γιατί θα ήταν παράνομη με αυτόν τον τρόπο - θα ήταν άκυρες. Κύριε Υπουργέ, δεν είχα σκοπό να επανέλθω στο προσωπικό σας θέμα, αλλά δείχνετε να μην καταλαβαίνετε. Εγώ αναφέρθηκα στον Κώδικα Δεοντολογίας των μελών της Κυβέρνησης - δεν είναι ούτε ποινικό ζήτημα ούτε ζήτημα που θα λυθεί στα δικαστήρια - έναν κώδικα που αναφέρεται σε περιπτώσεις που εσείς ή πρόσωπο στενά συνδεδεμένο με εσάς - οικογενειακώς ή αλλιώς, επαγγελματικώς - έχει άμεσο ιδιωτικό συμφέρον, οικονομικό ή άλλο - το πολιτικό συμφέρον είναι και αυτό μια μορφή συμφέροντος, όταν αφορά εκλογική πελατεία - το οποίο είναι δυνατόν να επηρεάσει ή δίδει ευλόγως την εντύπωση ότι επηρεάζει την αμερόληπτη και αντικειμενική άσκηση των καθηκόντων σας. Κύριε Υπουργέ, πιστεύετε ότι δεν δίδεται ευλόγως η εντύπωση στους πολίτες ότι δεν μπορείτε να ασκήσετε αμερόληπτα τα καθήκοντά σας όταν νομοθετείτε για πρώην, έστω, πελάτες σας ή για πελάτες συνεργατών σας; Όμως, βρήκα εξόχως ανησυχητικό αυτό που είπατε, ότι δεν υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων, γιατί το συμφέρον των εργαζομένων και το δημόσιο συμφέρον είναι ένα και το αυτό. Αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θυμίζει λίγο λαϊκή δημοκρατία. Θέλω να σας υπενθυμίσω ότι οι λαϊκές δημοκρατίες αποδείχτηκαν μια παρένθεση στην ιστορία. Υφίστανται ακόμη μόνο στη Βόρεια Κορέα και στην Κούβα. Δεν νομίζω ότι θέλετε να φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Και όσο κι αν θα το θέλατε, δεν ανήκει όλη η Ελλάδα στον δημόσιο τομέα. Υπάρχει και η άλλη Ελλάδα, που έχει υποφέρει ακόμα περισσότερο. Σίγουρα υπήρξαν πλήγματα. Υπήρξε κόσμος που υπέφερε και στον δημόσιο τομέα. Υπήρξαν άνθρωποι που έχασαν την δουλειά τους. Είναι η Ελλάδα της κρίσης, είναι η Ελλάδα σε δύσκολες συνθήκες, είναι η Ελλάδα που στον ιδιωτικό τομέα έγινε γενοκτονία. Προτεραιότητα, λοιπόν, έχουν οι ανάγκες της κοινωνίας, το τι θέλει, το τι χρειάζεται, το τι μπορεί να αντέξει. Πόσο δημόσιο μπορούν να πληρώσουν οι Έλληνες; Αφήστε το πως στελεχώνεται. Επαναφέρετε κόσμο που τον χρειάζεται ο δημόσιος τομέας; Υπάρχει σχετικός προγραμματισμός; Τους παίρνετε πίσω. Και, μάλιστα, παίρνετε πίσω ανθρώπους με περιπτώσεις ανάλογες εκείνου ο οποίος, όπως ακούσαμε, είχε χίλιες μέρες να πατήσει στη δουλειά του. Ήταν σε αυτοδίκαιη αργία και με αυτό το νομοσχέδιο επιστρέφει. Φέρνετε ένα νομοσχέδιο αγνώστου κόστους στην Ελλάδα της κρίσης. Το είπα και στην επί της αρχής ομιλία μου. Τα 73 εκατομμύρια είναι μια σχετική προσέγγιση από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Σε πλειάδα άρθρων λέτε, «κατ' εκτίμηση του επισπεύδοντος Υπουργού». Συνεπώς, δεν με εξέπληξε η φάμπρικα τροπολογιών που δεν έχουν κοστολογηθεί. Έχουμε αντιληφθεί πως θέλετε τη δημόσια διοίκηση. Είναι αξιοσημείωτα τα καθεστωτικά αντανακλαστικά σας. Κι επειδή σχολιάστηκε το «ανερυθρίαστα». Ναι, κυρία συνάδελφε, ανερυθρίαστα κάνετε μερικά πράγματα. Καταργείτε αδιάβλητες διαδικασίες. Αναφέρθηκα στην περίπτωση της κυρίας του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης. Όμως, σε αυτό το νομοσχέδιο κάνετε κάτι πάρα πολύ ενδιαφέρον και πρωτότυπο. Δεν το κατάλαβα στην αρχή. Είδα στην τελική μορφή του νομοσχεδίου, που μας ήρθε τώρα, στο άρθρο 5α παράγραφος 16, να αναφέρεται ένα περίεργο. Στο άρθρο 26 του ν. 4320/2015 μετά τις λέξεις «ειδικό συνεργάτη» και πριν από τη λέξη «υπάλληλο» προστίθενται οι λέξεις «μετακλητό υπάλληλο ή». Αυτό έχει μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, όπως ανακάλυψα, γιατί έτσι επρόκειτο να είναι στο νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση η διάταξη για τις θέσεις προϊσταμένων γραφείων της Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης. Είχε στο αρχικό κείμενο ότι μπορεί να μπει ως προϊστάμενος μετακλητός υπάλληλος. Προς τιμήν της η αρμόδια Υπουργός δεν το δέχθηκε και έτσι στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, το άρθρο αυτό δημοσιεύεται εξαιρώντας τις λέξεις «μετακλητό υπάλληλο». Όχι! Ανερυθρίαστα το επαναφέρετε! Για ποια κυρία είναι η ιστορία; Για ρωτήστε να μάθετε. Εν τάχει να σας πω για τα άρθρα, γιατί πολύ λίγα δεχόμαστε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξης του κυρίου Βουλευτή]] Θα χρειαστώ την ανοχή σας.
Θα έχετε κι εσείς τη σχετική ανοχή. Προχωρήστε.
Θα είμαι όσο πιο γρήγορος μπορώ, κύριε Πρόεδρε. Το άρθρο 1 λέει: «Σε καμμία περίπτωση δεν επιβάλλεται πολιτική επιστράτευση ή οποιασδήποτε άλλης μορφής επίταξη προσωπικών υπηρεσιών ως μέτρο αντιμετώπισης απεργίας». Ενώ, δηλαδή, το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής σάς έχει επισημάνει ότι το δικαίωμα στην υγεία είναι συνταγματικό όριο στην άσκηση κάθε άλλου συνταγματικού δικαιώματος, όπως είναι η απεργία, εσείς το αφήνετε έτσι. Και το έχετε ρητά. Σε καμμία περίπτωση, ο κόσμος να χαλάσει, η Αθήνα να πεθάνει. Επίσης, διατηρείτε και την παράγραφο 5. Σας έχουμε πει ότι με αποφάσεις του Υπουργού ρυθμίζονται τεχνικά θέματα, όχι κάθε άλλο θέμα γενικά. Στο άρθρο 2, διατηρούμε πολλές επιφυλάξεις. Μπορεί να δώσατε διευκρινίσεις αλλά μας ανησύχησε πάρα πολύ αυτός ο σχεδιασμός. Άρθρο 3: «Αποκατάσταση του τεκμηρίου αθωότητας». Μα, δεν είχε ποτέ διακυβευθεί το τεκμήριο αθωότητας. Η αυτοδίκαιη αργία είναι ένα διοικητικό και όχι πειθαρχικό μέτρο. Δεν προσβάλλει το τεκμήριο αθωότητας. Δεν το λέω εγώ. Το Συμβούλιο της Επικρατείας το λέει. Άρθρο 4: «Πειθαρχικές ποινές». Τις περιορίζετε όσο περισσότερο γίνεται και φυσικά το δεχόμαστε. Άρθρο 5: «Πειθαρχικά συμβούλια». Τα παραδίδετε στους συνδικαλιστές. Στα πειθαρχικά συμβούλια θα υπάρχουν δύο δικαστικοί, δυο συνδικαλιστές και ένας υπηρεσιακός. Μαντέψτε με ποιον θα πηγαίνει ο υπηρεσιακός. Άρθρο 6: «Πειθαρχικά παραπτώματα». Τα περιορίζετε όσο περισσότερο γίνεται και κρατάτε πάλι αυτό το «σε καμμία περίπτωση». Πρέπει να είναι προσφιλής σε σας αυτή η έκφραση σε ό,τι αφορά στους συνδικαλιστές. Σε καμμία περίπτωση δεν τους ακουμπάμε! Σε καμμία περίπτωση δεν συνιστά ανάρμοστη συμπεριφορά ή αναξιοπρεπή ή ανάξια για υπάλληλο διαγωγή η άσκηση της συνδικαλιστικής πολιτικής ή κοινωνικής δράσης. Πώς ορίζεται, κύριε Υπουργέ, αυτή; Και μέχρι ποιου σημείου φτάνει; Αναγνωρίζετε, τουλάχιστον, ότι δεν μπορεί να παραβιάζει τα δικά μου δικαιώματα, ότι το δικαίωμα του άλλου σταματάει εκεί που παραβιάζεται το δικαίωμα του διπλανού του; Το άρθρο 7 το δεχόμαστε. Το άρθρο 8 δεν το δεχόμαστε. Το άρθρο 9 επίσης, δεν το δεχόμαστε. Σας υπενθυμίζουμε ότι το Σύνταγμα λέει ότι είναι απαραίτητη η συμμετοχή του ΑΣΕΠ. Τα άρθρα 10 και 11 τα δεχόμαστε. Το άρθρο 12 το δεχόμαστε. Το άρθρο 13 το δεχόμαστε. Ολόκληρο το Κεφάλαιο 4 δεν το δεχόμαστε. Είναι αυτό που σας είπα πριν. Κάνετε ένα δημόσιο χειρότερο κι από πριν, χωρίς να προβλέπετε τις ανάγκες χωρίς να καλύπτετε εκεί που υπάρχουν οι ανάγκες, μόνο και μόνο για να δικαιώστε την πελατεία σας. Και δεν δικαιώνετε αλλά αδικείτε τους νέους πτυχιούχους που δικαιούνται μία θέση στο δημόσιο, αδικείτε την κοινωνία που αξίζει την καλύτερη δυνατή δημόσια διοίκηση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το επαναληπτικό κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Στο Κεφάλαιο 5 δεχόμαστε το άρθρο 22. Δεν δεχόμαστε, όμως, το άρθρο 23 και μόνο που έχει αυτόν τον τρόπο επιλογής προέδρου στο Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης. Το άρθρο 24 δεν το δεχόμαστε, γιατί μπορεί να αφαιρέσατε τον υπόλογο διαχειριστή αλλά κρατάτε το να παίρνει ο κόσμος ΦΕΚ - και πώς θα πληρώνει; - στα ΚΕΠ. Το άρθρο 25 το δεχόμαστε. Το άρθρο 26 δεν το δεχόμαστε, πόσω μάλλον που κάνατε κι αυτήν την προσθήκη για κάποιο πρόσωπο στη Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης! Το άρθρο 27 δεν το δεχόμαστε. Το άρθρο 29 δεν το δεχόμαστε. Μία πολύ μικρή κουβέντα για τις τροπολογίες, πέρα από το ότι φυσικά όταν αναγνωρίζεις προϋπηρεσία, όταν φέρνεις κόσμο πίσω, όταν δέκα χρόνια μετά, ανθρώπους που από το 2004 ήταν εκτός δημοσίου πας να τους επαναφέρεις, δεν υπάρχει κόστος; Θα ήθελα, λοιπόν, να μιλήσω για μία υπουργική τροπολογία, γιατί ενώ ακούστηκε πολύ καλή και θέλουμε να βοηθήσουμε με κάθε τρόπο στην αντιμετώπιση του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης - μιλάω για την τροπολογία για την αντιμετώπιση των ροών μεταναστών από τα θαλάσσια σύνορα - κι ενώ δεχόμαστε την άμεση και επείγουσα ανάγκη, δεν πρέπει να μπει ένα χρονικό όριο; Για πόσο καιρό θα είναι επείγουσα η ανάγκη και θα πρέπει να εξαιρεθούν οι διαγωνιστικές διαδικασίες; Για τρεις μήνες; Για έξι μήνες; Να μπει ένα όριο. Και να μπει κι ένα ποσοτικό όριο. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Περισσότερα θα πούμε στη συνέχεια.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα μαθήτριες και μαθητές και πέντε εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Δημοτικό Σχολείο Βασιλικών Θεσσαλονίκης. Η ελληνική Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει τώρα ο ειδικός αγορητής της Χρυσής Αυγής, ο συνάδελφος κ. Ιωάννης Λαγός.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Να ξεκινήσουμε κατ' αρχάς με ένα πολύ σοβαρό ζήτημα που τίθεται για εμάς. Πριν από μισή ώρα περίπου, ο κύριος Υπουργός μας έφερε δεκαεφτά, δεκαοκτώ τροπολογίες. Δεν γίνεται αυτό το πράγμα να το δεχτούμε. Δεν πρόκειται να τις ψηφίσουμε. Ακόμη κι αν είναι σωστές κάποιες από αυτές, κύριε Υπουργέ, δεν έχουμε τη δυνατότητα να τις κοιτάξουμε, να δούμε τι γίνεται. Αυτά τα πράγματα πρέπει να τα λύσουμε. Εσείς ήσασταν αυτοί που πριν από τρεις - τέσσερις μήνες διαρρηγνύατε τα ιμάτιά σας εδώ πέρα ότι αυτός ο τρόπος δεν είναι σωστός, ότι αυτή η διαδικασία, η οποία ακολουθείται, δεν είναι η πρέπουσα. Εμείς, λοιπόν, συνεχίζουμε να το λέμε και τώρα. Τώρα που άλλαξε η Κυβέρνηση, πάλι τα ίδια λέμε. Έχετε έρθει και κάνετε ακριβώς τα ίδια πράγματα. Πώς θα τις δούμε αυτές τις δεκαεφτά, δεκαοκτώ τροπολογίες που μας φέρατε; Πώς θα αποφασίσουμε αν αυτά είναι σωστά ή αν είναι λάθος; Και δεν νομίζω πως είναι παράλογο το θέμα που βάζουμε. Αν ρωτήσουμε εδώ πέρα ακόμα και τους Βουλευτές της δικής σας παράταξης, είμαι σίγουρος ότι δεν θα γνωρίζει κανείς τι λέει η κάθε μία τροπολογία από αυτές που έχουν έρθει. Μόνο εσείς το γνωρίζετε. Η πρόθεσή σας μπορεί να είναι σωστή αλλά δεν μπορούμε να βασιστούμε μόνο σε αυτό. Πρέπει αυτό το πράγμα να είναι η τελευταία φορά που γίνεται στην ελληνική Βουλή. Πρέπει αυτά τα πράγματα να είναι προκαθορισμένα, να μας δίνονται κι εμάς μέσα στην επιτροπή. Πήγαμε σε έξι, εφτά συνεδριάσεις αυτής της επιτροπής. Ποιος ο λόγος να πηγαίνουμε, λοιπόν, στις επιτροπές και να συζητάμε, όταν τελευταία στιγμή, ερχόμενοι εδώ, μας έρχεται ουσιαστικά ένα καινούργιο νομοσχέδιο το οποίο δεν ξέρουμε; Εμείς πριν από λίγο ψηφίσαμε «παρών». Αν το ξέραμε, μπορεί τελικά να ψηφίζαμε «όχι» ή να ψηφίζαμε και «ναι». Αλλάζει τελείως το σκεπτικό με το οποίο έχουμε πάρει την απόφασή μας. Είναι πραγματικά απαράδεκτο αυτό και θα σας παρακαλούσα να μην ξανασυμβεί. Επειδή τα άρθρα είναι πάρα πολλά και θα τοποθετηθούμε στη συνέχεια, όταν θα γίνει η ψηφοφορία, όπου θα πούμε την άποψή μας, θα ήθελα να αναφερθώ σε κάποιες τροπολογίες, οι οποίες μας είχαν έρθει από πριν και προλάβαμε τουλάχιστον να δούμε εκεί τι γίνεται. Για την τροπολογία 88/35, που αφορά τη χρηματοδότηση των κομμάτων, είχαμε συζητήσει και χθες και είχαμε πει ότι είναι απαράδεκτο αυτό που γίνεται. Για εμάς, τη Χρυσή Αυγή, είναι μία φωτογραφική τροπολογία, προκειμένου να πάρουν χρήματα συγκεκριμένα πολιτικά κόμματα. Και ειδικά όσον αφορά το ένα από αυτά τα πολιτικά κόμματα, το κόμμα του ΛΑΟΣ, είχαμε ακούσει ότι έχουν γίνει σημεία και τέρατα πιο πριν. Είχαμε ακούσει για offshore εταιρείες. Και αντί αυτοί οι άνθρωποι να πάνε στη δικαιοσύνη, να αποδείξουν αν είναι αλήθεια αυτά που λέγονται, αν είναι ψέματα, να δούμε ποιος έχει δίκιο και ποιος έχει άδικο, τους δίνουμε και μπόνους. Και την ίδια στιγμή η τρίτη πολιτική δύναμη - επαναλαμβάνω και πάλι - δεν παίρνει δεκάρα τσακιστή με αντισυνταγματικούς και παράνομους τρόπους, επειδή κάποιοι μέσα σ' αυτήν εδώ την Αίθουσα έτσι αποφάσισαν και επειδή και κάποιοι άλλοι, οι οποίοι ήξεραν ότι αυτό που γίνεται είναι παράνομο, είναι αντισυνταγματικό και είναι άδικο, δεν είχαν το σθένος να αντιδράσουν και συμφώνησαν με αυτό το οποίο συνέβαινε. Εμείς, λοιπόν, δεν το δεχόμαστε με τίποτα αυτό το πράγμα. Δεν μπορεί κάποια κόμματα που έχουν πάρει το 1,5% αυτήν τη στιγμή να χρηματοδοτούνται κι από πάνω, ενώ είναι υπόλογα στην ελληνική δικαιοσύνη. Εδώ πέρα υπάρχει και ένα άλλο μεγάλο ζήτημα. Ανοίγει μεγάλα θέματα για τα μουσουλμανικά κόμματα που έχουν δημιουργηθεί στη Θράκη, που κατεβαίνουν εκεί, τα οποία παίρνουν ένα ελάχιστο ποσοστό σε πανελλαδική εμβέλεια. Όμως, δεν ξέρουμε αν κάποια στιγμή φθάσουν σ' αυτήν τη διαδικασία και θα πρέπει το ελληνικό κράτος να τους ανταμείβει κιόλας για τις αποσχιστικές τάσεις τις οποίες δείχνουν. Χθες, μάλιστα, είχαμε μία συγκεκριμένη επίκαιρη ερώτηση μέσα στη Βουλή, στην οποία αναφέραμε συγκεκριμένα θέματα. Πρέπει να τα προσέξετε πάρα πολύ αυτά, κύριε Υπουργέ, και κυρίως - σας λέω και πάλι - για τους μουσουλμάνους πάνω, που ίσως να δημιουργήσουν αυτό το θέμα αλλά και για το κόμμα το συγκεκριμένο που λέμε. Εκτός κι αν εδώ ο συγκεκριμένος Αρχηγός του πολιτικού αυτού κόμματος κρατάει κάποιους από εσάς και κάποιοι από εσάς φοβούνται να αντιπαρατεθούν. Και δεν λέμε για μία αντιπαράθεση άδικη, δεν λέμε να τιμωρηθεί οπωσδήποτε αν δεν έχει κάνει. Όμως, ενώ τόσα πολλά είχαν ακουστεί, όχι μόνο σταμάτησε αυτή η διαδικασία εδώ και τέσσερις μήνες - το να αποδειχθεί ποιος έχει δίκιο και ποιος έχει άδικο και αν είναι ένοχος - αλλά έρχεστε τώρα εσείς για να του δώσετε και πριμ. Αν είναι δυνατόν! Στην τροπολογία 108∕49 γίνεται αναφορά για τους επικουρικούς γιατρούς. Εσείς - όχι προσωπικά, ως ΣΥΡΙΖΑ - όταν πριν από λίγους μήνες ήσασταν στην αντιπολίτευση, εξαπολύατε μύδρους εναντίον αυτού του συγκεκριμένου γεγονότος και λέγατε ότι δεν είναι σωστό και δεν πρέπει να γίνει. Εμείς, λοιπόν, εξακολουθούμε και λέμε ότι, ναι, δεν πρέπει να γίνει. Δεν μπορεί να υπάρχουν επικουρικοί γιατροί, τους οποίους θα τους στείλουμε έξι μήνες στη Ρόδο, τέσσερις μήνες στον Έβρο, δώδεκα μήνες στη Χίο. Τι είναι αυτά τα πράγματα; Εφόσον υπάρχουν θέσεις, οι οποίες είναι παγιωμένες, οι οποίες πρέπει να καλυφθούν από γιατρούς και από διάφορους νοσοκομειακούς, πρέπει αυτοί οι άνθρωποι να πάνε μόνιμα και να δουλέψουν εκεί. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν πρόκειται να ψηφίσουμε αυτήν τη συγκεκριμένη τροπολογία. Είναι απλά πράγματα, τα οποία θεωρώ ότι είναι πολύ εύκολο να τα λύσετε. Απλά δεν δείχνετε κι εσείς τη διάθεση και, δυστυχώς, μετά από τρεισήμισι - τέσσερις μήνες κάνετε ακριβώς τα ίδια πράγματα που καταγγέλλατε ως αντιπολίτευση. Εκεί, φυσικά, που δεν πρόκειται με τίποτα να συμφωνήσουμε ως Χρυσή Αυγή και το καταδικάζουμε σαν γεγονός, είναι στην τροπολογία 112∕52 όπου μιλάμε για δημόσιες συμβάσεις χωρίς διαγωνισμό, αλλά με απευθείας ανάθεση. Εμείς ως Χρυσή Αυγή, όπου ακούμε για απευθείας αναθέσεις και τα συναφή, είμαστε κάθετα αντίθετοι. Εκεί μέσα για εμάς εμπεριέχονται πάρα πολλοί κίνδυνοι, εκούσια ή ακούσια από κάποιους. Γίνεται πραγματικά ένα μεγάλο φαγοπότι. Δεν μπορούμε, λοιπόν, εμείς να συμφωνήσουμε. Και απορώ πως εσείς φέρατε αυτό το πράγμα τώρα για να ψηφιστεί. Πώς θα γίνει να ψηφίσουμε αυτό που θα ανατίθεται χωρίς διαγωνισμό σε κάποιους, να τροφοδοτούν και να παίρνουν χρήματα χωρίς κανείς να γνωρίζει αν υπήρχαν άλλες προϋποθέσεις κι αν θα μπορούσαν να είναι πολύ λιγότερα αυτά τα χρήματα; Και το κάνετε με πρόφαση ότι είναι πολύ μεγάλη η εισροή των λαθρομεταναστών στην πατρίδα μας. Σε αυτό έχετε δίκιο. Συμφωνούμε κι εμείς. Όμως, ένας σημαντικός τρόπος να το λύσουμε αυτόν είναι να περιφρουρήσουμε τα σύνορά μας, ώστε να μην υπάρχει αυτή η τεράστια εισβολή των λαθρομεταναστών. Όχι με το να δώσουμε, να αναθέσουμε χωρίς διαγωνισμό τις δημόσιες συμβάσεις. Αν είναι δυνατόν! Θέλουμε να τονίσουμε ως Χρυσή Αυγή - το είπε το πρωί πάρα πολύ σωστά και ο συναγωνιστής μου, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος μας, ο Χρήστος ο Παππάς - ότι διαφωνούμε, είμαστε κάθετα αντίθετοι με το άρθρο 10. Για εμάς έχει να κάνει με το πρώτο στάδιο του ηλεκτρονικού φακελώματος. Στην αρχή, απ' ό,τι γνωρίζουμε, το παρόν άρθρο είχε επιχειρηθεί, είχε συζητηθεί να έλθει αρκετά πιο σκληρό - να το πω έτσι - εντός της Βουλής. Με διάφορες αντιδράσεις που υπήρξαν κυρίως από τη Χρυσή Αυγή, αλλά και από διάφορους άλλους φορείς, το «μαζέψατε» λίγο και μας το παρουσιάζετε σήμερα κάπως έτσι. Εμείς επαναλαμβάνουμε ότι αυτό είναι ο προπομπός για να έλθει το ηλεκτρονικό φακέλωμα στην πατρίδα μας. Εμείς αυτό το πράγμα δεν το ανεχόμαστε, δεν το δεχόμαστε και για θρησκευτικούς λόγους, καθότι το 99% των Ελλήνων πολιτών είναι χριστιανοί ορθόδοξοι. Δεν το δεχόμαστε, όμως, και ως ελεύθεροι άνθρωποι, ως ελεύθεροι Έλληνες πολίτες. Σας ευχαριστώ.
Εγώ σας ευχαριστώ. Ήσασταν απολύτως συνεπής. Τον λόγο έχει ο επόμενος ειδικός αγορητής από το Ποτάμι, ο καθηγητής κ. Παναγιώτης Καρκατσούλης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι της Κυβέρνησης και κύριε Υπουργέ, η πρώτη αντίδραση μετά το σοκ που υπέστημεν με τις δεκαπέντε βουλευτικές και πέντε υπουργικές τροπολογίες, τις οποίες δεν έχουμε δει, δεν έχουμε συζητήσει, δεν γνωρίζουμε, είναι η εξής: Είναι πραγματικά σοκαριστικό για εμάς, που είμαστε πρώτη φορά σε αυτήν τη Βουλή, να βλέπουμε νομοθετικές τεχνικές, που εμένα τουλάχιστον προσωπικώς μου θυμίζουν τις μέρες του αλήστου μνήμης Τσοβόλα, όταν - θυμάστε - έρχονταν εδώ υπουργικές αποφάσεις, οι οποίες κυρώνονταν εκ των υστέρων με νόμο. Έβγαινε, δηλαδή, η υπουργική απόφαση χωρίς εξουσιοδότηση. Εγώ το θυμάμαι αυτό, καθώς παρακολουθούσα τότε τις συνεδριάσεις της Βουλής με άλλη ιδιότητα. Μιλάμε για τις πιο μαύρες στιγμές του νομοθετικού βίου του ελληνικού Κοινοβουλίου. Και τώρα είναι πρωτοφανές αυτό το οποίο γίνεται. Θεωρώ ότι δεν είναι απλώς κακή νομοθέτηση. Είναι απαράδεκτη νομοθέτηση. Έχουμε τροπολογίες, για τις οποίες δεν έχουμε έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Έχουμε τροπολογίες, που η πρώτη μας εκτίμηση είναι ότι είναι στα όρια της νομιμότητας. Έχουμε τροπολογίες, που προφανώς υποκρύπτουν συντεχνιακά συμφέροντα, τα οποία δεν τα έχουμε συζητήσει. Και πάνω από όλα έχουμε τροπολογίες, που αλλάζουν τελείως το αρχικό νομοθέτημα για το οποίο συζητούσαμε. Όταν ο Υπουργός εδέχθη πολλές από τις παρατηρήσεις τις οποίες κάναμε στην επιτροπή, μας δημιούργησε την αίσθηση ότι είμαστε σε μία θετική κατεύθυνση, παρά τις διαφωνίες μας. Πραγματικά αυτήν τη στιγμή αλλάζουμε άρδην την άποψή μας και την εντύπωσή μας για το νομοσχέδιο. Φέρνετε ένα άλλο νομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, και δηλώνουμε εξ υπαρχής ότι αδυνατούμε να το παρακολουθήσουμε. Πολύ φοβούμαι ότι αν δεν αποσύρετε τις τροπολογίες αυτές τώρα - εννοώ κατά τη διάρκεια αυτής της συζητήσεως - είμαστε υποχρεωμένοι να τις αρνηθούμε διαρρήδην όλες, χωρίς να μπούμε στο περιεχόμενό τους. Είναι ο μόνος τρόπος για να σας πούμε ότι αυτή η πρακτική είναι απαράδεκτη και δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα στη λειτουργία του Κοινοβουλίου. Είναι δε διπλά απαράδεκτη για μία Κυβέρνηση της Αριστεράς, η οποία όμνυε στο όνομα της καλής νομοθέτησης και μάλιστα από τα πιο επίσημα χείλη, του κυρίου Πρωθυπουργού και της Προέδρου της Βουλής. Και παρ' όλο που υπήρχαν ενδείξεις περί αυτού - και αναφέρομαι μόνο σε ένα παράδειγμα, στο άρθρο 26 του νομοσχεδίου, που ήταν από αυτά τα οποία δεν είχαμε συζητήσει στην επιτροπή και τα συζητάμε τώρα - πείτε μου και εσείς, κύριε Υπουργέ, που έχετε δει πάρα πολλά νομικά κείμενα αλλά και οι υπόλοιποι συνάδελφοι. Έχετε ξαναδεί άρθρο το οποίο να έχει τίτλο «Άλλες διατάξεις»; Αυτή η επαίσχυντη τακτική των «άλλων διατάξεων» που ήταν πάντοτε άσχετες διατάξεις, είναι μία πρακτική του ελληνικού Κοινοβουλίου όχι σε όλες του τις περιόδους αλλά εν πάση περιπτώσει τις τελευταίες δεκαετίες, που θεωρείται κατά κάποιον τρόπο δεδομένη, παρ' όλο που τινάζει στον αέρα κάθε έννοια ασφάλειας δικαίου. Όμως σε άρθρο εγώ δεν το είχα ξαναδεί. Έχετε άρθρο με τίτλο «Άλλες διατάξεις» που έχει πόσα αντικείμενα; Πόσα; Δέκα! Μέσα στο ίδιο άρθρο υπάρχουν δέκα διαφορετικά αντικείμενα! Αυτό που λέγαμε παλιά «ετερογενής νομοθεσία». Ακούστε τι έχει το άρθρο. Η πρώτη παράγραφος, έχει ρυθμίσεις που αφορούν το άσυλο. Η δεύτερη παράγραφος, περιλαμβάνει ρυθμίσεις που αφορούν ΟΤΑ, που δεν έχουν να κάνουν με το άσυλο. Η πέμπτη παράγραφος, αναφέρεται στην επιλογή γενικών διευθυντών και στις ρυθμίσεις του Υπαλληλικού Κώδικα. Η έβδομη παράγραφος, ρυθμίσεις που αφορούν συγκεκριμένες ανεξάρτητες αρχές, όχι τις άλλες δύο που συζητάγαμε πριν. Η όγδοη παράγραφος, ρυθμίσεις που αφορούν μουσικούς. Τελείως ειδική ρύθμιση. Η ένατη παράγραφος του ιδίου άρθρου, «Κοινωνία της Πληροφορίας Α.Ε.» - Συμμετοχή εκπρόσωπων από το Υπουργείο στην Κοινωνία της Πληροφορίας. Ρυθμίζεται και αυτό στο ίδιο άρθρο. Η δέκατη, έχει θέματα ωραρίου, δηλαδή τρέχοντα ζητήματα Υπαλληλικού Κώδικα. Συνεχίζει μέσα στο ίδιο, στο 10- προσέξτε - παράγραφος με δεύτερο υποθέμα μέσα στο θέμα, που αφορά άδειες, συγκρότηση υπηρεσιακού συμβουλίου, θέματα ειδικής γραμματείας. Όλα αυτά είναι ένα άρθρο. Ρωτώ απλώς - και νομίζω ότι είναι εύλογη η ερώτησή μου - το εξής. Πείτε μου, υπάρχει περίπτωση να εφαρμοστεί αυτό; Εάν, δηλαδή, κάποιος άνθρωπος πάει στο δικαστήριο, υπάρχει περίπτωση ο δικαστής να μπορεί να απονείμει δίκαιο και δικαιοσύνη με τέτοια νομοθετήματα; Και πάνω σε αυτά έρχονται και τα υπόλοιπα. Λυπάμαι πάρα πολύ, γιατί αυτήν τη στιγμή είμαι υποχρεωμένος να κάνω τέτοιου τύπου επισημάνσεις, ενώ είχαμε τη διάθεση να κάνουμε πολύ πιο παραγωγικές και θετικές επισημάνσεις. Θέλαμε να τονίσουμε κάποια ζητήματα στα οποία θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε και τα οποία θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα πεδίο κοινής άσκησης όλων των πτερύγων της Βουλής για τα θέματα της διοικητικής μεταρρύθμισης, γιατί εμείς πιστεύουμε ότι τα θέματα της διοικητικής μεταρρύθμισης, είναι μια πολιτική που πρέπει να είναι εθνική πολιτική. Θέλαμε να σας πούμε για τα σχέδια δράσης, θέλαμε να σας πούμε για τη στοχοθεσία, θέλαμε να σας πούμε για τους πόρους τους οποίους χάνουμε αλλά δυστυχώς δεν έχουμε χρόνο και δεν μπορούμε και απ' ό,τι φαίνεται εσείς δεν θέλετε να συζητήσουμε γι' αυτά τα πράγματα. Δεν θέλετε εντέλει να συζητήσουμε για τη διοικητική μεταρρύθμιση. Και το λέω αυτό, διότι ελλείψει χρόνου είμαι υποχρεωμένος να αναφερθώ μόνο σε ένα, το οποίο κατά τη γνώμη μας είναι μείζον θέμα και έχει να κάνει με τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Και παρά τα όσα επικαλεστήκατε, κύριε Υπουργέ, και παρά τις διαβεβαιώσεις που έδωσε ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών, αντιλαμβάνεστε ότι αυτήν τη στιγμή αυτό το οποίο ξεκινάτε να κάνετε με τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» είναι μια πάρα πολύ κακή αρχή, διότι θα βρείτε μιμητές δυστυχώς. Θα υπάρξουν και άλλοι οι οποίοι θα θελήσουν να το κάνουν αυτό. Θα θελήσουν, δηλαδή, να αναστείλουν για ένα διάστημα τη λειτουργία της «ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ» προκειμένου να επιτευχθεί ένα αποτέλεσμα. Στην προκειμένη περίπτωση συμφωνώ ότι είναι ήσσονος σημασίας το ζήτημα το οποίο συζητάμε αλλά δεν είναι καθεαυτό το θέμα. Είναι η πρακτική την οποία ακολουθείτε μέσα από μία τέτοια μεθόδευση. Και το ερώτημα είναι το εξής απλό. Αφού έχετε τη δυνατότητα μέσω της διαλειτουργικότητας δύο συστημάτων να το κάνετε αυτό ή έστω να τροποποιήσετε το προεδρικό διάταγμα, γιατί πειράζετε το νόμο της «ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ»; Η «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» είναι μία από τις ελάχιστες κατακτήσεις της περιόδου των μνημονίων, που και εσείς αναγνωρίζατε ότι είναι μία από τις πραγματικές κατακτήσεις και τις καλές στιγμές της ελληνικής δημόσιας διοίκησης. Για εμάς, είναι απαράδεκτη η μεθόδευση αυτή. Σας καλούμε και σας παρακαλούμε να αποσύρετε τη διάταξη αυτή. Κάνετε πολύ μεγαλύτερη ζημιά από το θέμα το οποίο υποτίθεται ότι λύνετε. Θυμάστε ότι υπάρχει - και είμαι σίγουρος ότι τα θυμάστε αυτά από τα φοιτητικά χρόνια - στα νομικά μια αρχή αναλογικότητας. Δεν μπορείτε να πυροβολείτε ένα σπουργίτι με ένα κανόνι. Αυτό κάνετε αυτήν τη στιγμή. Χτυπάτε ένα μικρό πρόβλημα - το οποίο όντως είναι μηδαμινής σημασίας, γιατί αφορά επιστροφές και ανακλήσεις που είναι μόνο για δέκα μέρες - και δημιουργείτε ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα μέσα απ' αυτό. Θα θέλαμε, λοιπόν, αυτό να το αποσύρετε. Θα είμαι πάρα πολύ σύντομος και θα μείνω μόνο σε εκείνα τα οποία δεν συζητήσαμε στην επιτροπή, για να μην επαναλαμβάνομαι. Εκείνο το οποίο θα ήθελα να σας πω είναι, τι ακριβώς τροπολογίες είναι αυτές; Έχω «κολλήσει» στην κυριολεξία - επιτρέψτε μου την έκφραση - με τις τροπολογίες αυτές. Θυμάστε που συζητάγαμε για την καταπολέμηση της διαφθοράς στη Γενική Γραμματεία κατά της Διαφθοράς; Πόσες μέρες πέρασαν από τότε; Είναι δυνατόν να έχουμε τροποποίηση τώρα, η οποία αφορά την οργάνωση και λειτουργία της γενικής γραμματείας για την καταπολέμηση της διαφθοράς, πριν προλάβουμε δηλαδή να το ψηφίσουμε; Και τι ψηφίζουμε; Τι λέει η τροπολογία; Δεν ξέρω εάν είναι σε γνώση σας όλες αυτές οι τροπολογίες. Είναι να μοιράσει εκείνες τις τριάντα θέσεις που είχαμε μοιράσει μεταξύ της νέας Γραμματείας Υποστήριξης του Αντιπρόεδρου και της Γενικής Γραμματείας κατά της Διαφθοράς. Τώρα μεταφέρουμε τις θέσεις στη Γενική Γραμματεία κατά της Διαφθοράς, εκ των οποίων οι δεκαπέντε από τις τριάντα είναι θέσεις συμβούλων! Πραγματικά, νομίζω ότι ακολουθείτε τις χειρότερες στιγμές των προηγουμένων, όπου δημιουργείτε με φοβερή ταχύτητα κομματικούς στρατούς. Δεν έχει προηγούμενο αυτό το οποίο επιχειρείτε να κάνετε εδώ. Είναι όμως στην ίδια λογική με εκείνο που σας επισημάναμε στα πρώτα νομοσχέδια, που δημιουργούσε τους περίφημους άμισθους συμβούλους και εσείς, κύριε Υπουργέ, λέγατε «Μα δεν είναι τίποτα. Είναι εθελοντές οι οποίοι θέλουν να βοηθήσουν». Το ίδιο είναι κι αυτοί εδώ; Συν δεκαπέντε, συν τριάντα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα ακόμη θέμα και τελείωσα, κύριε Πρόεδρε. Για την πρωτολογία η οποία αφορά - για να κλείσω με κάτι θετικό - την τροποποίηση των διατάξεων του άρθρου 14 για τα κέντρα ημερήσιας φροντίδας ηλικιωμένων. Κάνατε δεκτή την τροποποίηση κι εμείς το υποστηρίζουμε. Είναι πολύ θετικό. Και για το τέλος, κράτησα την τροπολογία η οποία αφορά την αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών, την τροποποίηση του άρθρου 28 του ν. 4033/2011. Μια ερώτηση μόνο, που δεν έχει να κάνει πάλι με το περιεχόμενο, δηλαδή για τα θέματα τα οποία ανέπτυξε εδώ η κυρία Αναπληρωτής Υπουργός, για τα θέματα της μετανάστευσης. Έχει να κάνει πάλι με τη μέθοδο: Ξέρετε ποιος νόμος είναι αυτός που τον επικαλείστε; Είμαι σίγουρος ότι ελάχιστοι από εσάς το γνωρίζουν και καλύτερα να μην τον γνωρίζουν. Είναι από τους πρώτους μνημονιακούς νόμους. Είναι από τους νόμους εκείνους που ο κ. Παπακωνσταντίνου, εάν ενθυμείστε, έκανε τις απευθείας αναθέσεις για την εκτίμηση τότε προβλημάτων του ελληνικού κράτους για το έλλειμα. Θυμάστε την ιστορία με την «GRANT THORNTON», τις απευθείας αναθέσεις των 700 εκατομμυρίων; Την ίδια διάταξη, τη μνημονιακή αυτή διάταξη, η οποία είχε μπει τότε κατ' εξαίρεση - και που κακώς η προηγούμενη κυβέρνηση έκανε χρήση της - , δηλαδή κατ' εξαίρεση παραβίαση του δικαίου των συμβάσεων, για να γίνει κάτι το οποίο χαρακτηρίζεται μνημονιακή προτεραιότητα, αυτού του νόμου κάνετε τώρα χρήση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Αυτά προς στιγμήν. Σας παρακαλούμε πάρα πολύ να ξανασκεφτείτε ορισμένα απ' αυτά. Ευχαριστώ πολύ.
Θα δώσω για ένα λεπτό τον λόγο στον κύριο Υπουργό, προκειμένου να καταθέσει στα Πρακτικά της Βουλής τις συμπληρωματικές νομοτεχνικές βελτιώσεις, για να μονογραφούν, να φωτοτυπηθούν και να σας διανεμηθούν. Κύριε Κατρούγκαλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα πάρω χρόνο από το Σώμα. Απλώς να δηλώσω ότι καταθέτω αυτές που παρουσίασα προηγουμένως, γιατί χρειάζονταν την υπογραφή του συναρμόδιου Υπουργού Εργασίας, η οποία τέθηκε. Απλώς τις καταθέτω για τα Πρακτικά.
Τον λόγο έχει ο κ. Χρήστος Κατσώτης, από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Πρέπει να πούμε ότι δεν συμμεριζόμαστε όλη αυτήν τη συζήτηση που έγινε περί των τροπολογιών. Καταλαβαίνω, βέβαια, τη Νέα Δημοκρατία αλλά και το Ποτάμι. Θέλουν ένα δημόσιο τομέα σε αυτήν τη γραμμή με εργαζόμενους που απολύθηκαν, χωρίς δικαιώματα, με ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις και αντιδρούν σε κάθε τροπολογία που τις έχουμε εδώ και αρκετές μέρες όλοι μας και τις έχουμε για να τις μελετήσουμε, να δούμε αν τις κάνουμε αποδεκτές ή όχι. Δεν συμμεριζόμαστε, λοιπόν, αυτήν τη θέση σας για τις τροπολογίες οι οποίες συζητήθηκαν και κάποιες έγιναν αποδεκτές και κάποιες όχι. Όσον αφορά τώρα την επί των άρθρων συζήτηση, να πάμε από το πρώτο άρθρο. Έγινε αρκετή συζήτηση πάλι, με μεγάλη ένταση από τη Νέα Δημοκρατία για το θέμα της επιστράτευσης. Είπα και χθες, κύριε Κεδίκογλου, ότι καταλαβαίνουμε ότι εσείς είσαστε με τη μια πλευρά, με τους επιχειρηματικούς ομίλους, τα μονοπώλια και θέλετε υποταγμένους εργαζόμενους.
Με το σύνολο είμαστε.
Δεν θέλετε απεργίες, δεν θέλετε, λοιπόν, τέτοια δικαιώματα, μισείτε ακόμα και τους συνδικαλιστές, όπως είπατε, γιατί συμμετέχουν κ.λπ., κ.λπ., ακόμα και τους δικούς σας, πόσω μάλλον βέβαια το ταξικό κίνημα που υπερασπίζεται με πάθος τους εργαζόμενους, τα δικαιώματά τους, τις σύγχρονες ανάγκες τους και συγκρούονται, έτσι κι αλλιώς, με αυτούς που σήμερα κάνουν κουμάντο, που είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Δεν θα σταματήσει η ταξική πάλη, κύριε Κεδίκογλου, είτε αξιοποιηθεί η επιστράτευση είτε όχι. Γιατί και τώρα με αυτό το σχέδιο νόμου, κύριε Κεδίκογλου, αφήνονται ανοιχτά παράθυρα και πόρτες στο όνομα της δημόσιας υγείας, να υπάρξει επιστράτευση. Γι' αυτό εμείς είχαμε καταθέσει τη δική μας πρόταση, προκειμένου να κλείσουμε αυτές τις πόρτες και τα παράθυρα και πράγματι εδώ η ταξική πάλη να συνεχίζεται. Εμείς θέλουμε, πράγματι, συγκέντρωση δυνάμεων, έτσι ώστε - το λέμε καθαρά - να ανατρέψουμε αυτό το βάρβαρο σύστημα, να έρθει η ίδια η εργατική τάξη στην εξουσία και βέβαια να δημιουργήσει το δικό της κράτος, τη δική της δημόσια διοίκηση, γιατί αυτό το κράτος δεν μπορεί να γίνει διαφορετικό. Θα είναι ένα κράτος που θα υπερασπίζεται τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου και αυτή η δημόσια διοίκηση θα καταδυναστεύει τους εργαζόμενους και το λαό για να μπορεί να υπηρετήσει αυτήν την πολιτική που ικανοποιεί τις ανάγκες του κεφαλαίου. Για το άρθρο 2, που αφορά ρυθμίσεις για το ΑΣΕΠ και το Συνήγορο του Πολίτη, εμείς είπαμε για τις ανεξάρτητες αρχές, που τόσο πολύ τις υπερασπίζεστε, ότι δεν είναι ανεξάρτητες, είναι κατ' όνομα ανεξάρτητες. Υπηρετούν μία συγκεκριμένη πολιτική, που ικανοποιεί τις ανάγκες της τάξης που είναι στην εξουσία, που κάνει κουμάντο και βεβαίως σε αυτήν τη γραμμή κινούνται και το ΑΣΕΠ και ο Συνήγορος του Πολίτη. Ψηφίζουμε «παρών». Στο κεφάλαιο 2, σε όλα τα άρθρα ψηφίζουμε «κατά», γιατί το Πειθαρχικό Δίκαιο έτσι όπως έχει διαμορφωθεί, έχει ως στόχο να πειθαναγκάζει τους δημόσιους υπάλληλους να υλοποιούν πειθήνια, τέλος πάντων, αυτήν την πολιτική που υπηρετεί τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης. Κύριε Υπουργέ, θα ήταν πολύ σημαντικό όμως να δείτε τις παρατηρήσεις που συμπεριλαμβάνονται στο υπόμνημα της Πανελλήνιας Ένωσης Τεχνολόγων Εκπαιδευτικών Εργαστηριακών Μαθημάτων, που είναι σημαντικές αλλά όπως είπατε και στην επιτροπή, είναι έξω από τη λογική και το πνεύμα της Κυβέρνησης. Πιστεύουμε ότι αυτές οι προτάσεις που γίνονται για το Πειθαρχικό Δίκαιο και τις αλλαγές βελτιώνουν κάπως την κατάσταση και δεν είναι τόσο πειθαναγκαστικό - να το πω έτσι - , αυταρχικό απέναντι στους εργαζομένους. Στο κεφάλαιο 3, στο άρθρο 7, ψηφίζουμε «ναι». Στο άρθρο 8 ψηφίζουμε «παρών», γιατί είμαστε αντίθετοι στις συμβάσεις έργου, στην εποχική απασχόληση, οι οποίες, άσχετα από τις διαδικασίες, χρησιμοποιούνται για την κατάργηση της μόνιμης και σταθερής δουλειάς και των δικαιωμάτων που απορρέουν από αυτήν για τους εργαζομένους. Όσον αφορά το άρθρο 9, που αφορά τη συμμετοχή του προσωπικού ΙΔΑΧ στις διαδικασίες κινητικότητας, είπαμε και χθες ότι η Κυβέρνηση στέλνει στις καλένδες το αίτημα για μετατροπή των ΙΔΑΧ σε μόνιμους. Ψηφίζουμε «παρών», για να μη δυσκολέψουμε αυτήν την κατάσταση. Έχουμε καταθέσει βέβαια τροπολογία με γενικό αριθμό 74 και ειδικό 22. Παρακαλούμε να τη δείτε. Ομογενοποιεί - για να πω μία έκφραση δική σας που τη χρησιμοποιείτε - τις εργασιακές σχέσεις στο δημόσιο, με μόνιμη και σταθερή δουλειά. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ]] Στα άρθρα 10, 11, 13, που αφορούν το ΑΣΕΠ, ψηφίζουμε «παρών», βέβαια εκφράζοντας την επιφύλαξή μας για τα προσωπικά δεδομένα, τα οποία δεν διασφαλίζονται έτσι κι αλλιώς. Ψηφίζουμε «ναι» στο άρθρο 12. Το κεφάλαιο 4 με τίτλο: «Αποκατάσταση αδικιών - Επαναφορά προσωπικού - Κινητικότητα» είναι ένα σημαντικό άρθρο. Στο άρθρο 14 «Πεδίο εφαρμογής και διαδικασίες» ψηφίζουμε «παρών», επειδή, όπως είπαμε και χθες, αποκλείονται σειρά εργαζομένων από το πεδίο εφαρμογής, όπως αυτό αποτυπώνεται στο άρθρο. Θέλω να πω, για παράδειγμα, ότι δεν κάνατε δεκτή την τροπολογία με αριθμό 70/18, ενώ αρχικά είχατε πει ότι θα την κάνετε δεκτή. Αυτοί μένουν απέξω. Δεν συμπεριλαμβάνονται στους προσωρινούς ή τελικούς πίνακες διάθεσης. Είναι ένα σημαντικό ζήτημα. Επίσης, κύριε Υπουργέ, δεν συμπεριλαμβάνεται το ΙΓΜΕ, παρ' ότι υπάρχει τροπολογία. Βεβαίως, δεν ξέρω τι γίνεται και ποια είναι η θέση της Κυβέρνησης συνολικά. Είναι όμως ένας οργανισμός, έχει παίξει σημαντικό ρόλο στη γεωλογική και μεταλλευτική έρευνα, με πολύ μεγάλη προσφορά, οι εργαζόμενοι είναι εξειδικευμένοι και πιστεύουμε ότι πρέπει να επανασυσταθεί. Η Κυβέρνηση πρέπει εδώ να πει καθαρά ποια είναι η θέση της απέναντι στους εργαζομένους, για να είναι ενήμεροι. Αφήνει απέξω το πεδίο εφαρμογής, όπως είπαμε, κύριε Υπουργέ, τις καθαρίστριες, για τις οποίες βέβαια αποδεχτήκατε μία τροπολογία, που λέει ότι παρατείνεται μέχρι το τέλος του χρόνου η απασχόλησή τους. Ωστόσο, η απασχόληση θα είναι με τους ίδιους όρους που ήταν μέχρι τώρα, με 320 ευρώ, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Αυτό δεν λύνει κανένα πρόβλημα γι' αυτές τις εργαζόμενες που αγωνίστηκαν όλη αυτήν την περίοδο. Μια τροπολογία που θέλω να αναφέρω, κύριε Υπουργέ, είναι αυτή που μιλάει για τους εργαζόμενους των «ΤΕΟ Α.Ε.». Είναι αυτοί που ήταν δημοσίου δικαίου. Η σύμβασή τους μετατράπηκε σε ιδιωτικού δικαίου, με το πιστόλι βέβαια στον κρόταφο, «ή τη δέχεστε ή όχι». Αυτή η τροπολογία μας, είναι η με γενικό αριθμό 76 και ειδικό 24.
Είναι στην «ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟ Α.Ε.». Δεν μπορούν να είναι, γιατί είναι ιδιωτικού δικαίου.
Ναι, αλλά ήταν δημόσιο και μετά πήγαν στην «ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟ Α.Ε.».. Πώς έγινε και από το δημόσιο πήγαν στην «ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟ Α.Ε.». Λέμε απλώς ότι είναι μια τροπολογία που θέλουμε να δει η Κυβέρνηση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Όσον αφορά τις καθαρίστριες των σχολικών μονάδων, μιλήσατε για το τέλος του '12. Το σχολικό έτος όμως είναι 2015-2016. Τι θα γίνει από εκεί και πέρα; Δεν θα καθαρίζονται τα σχολεία; Τα παιδιά θα μείνουν έτσι; Είναι ένα σημαντικό ζήτημα. Έχουμε καταθέσει τροπολογία που αντιμετωπίζει το ζήτημα των σχολικών μονάδων και πιστεύω ότι πρέπει να το δείτε πολύ σοβαρά και άμεσα, γιατί δεν φτάνει να παρατείνουμε τη σύμβαση μέχρι το τέλος του 2015. Τα σχολεία δεν θα σταματήσουν να έχουν ανάγκη από καθαριότητα. Νομίζω ότι είναι ένα σημαντικό ζήτημα που πρέπει να το δείτε. Όσον αφορά τους επιτυχόντες του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ του 1997, νομίζω ότι παραπάει. Πού θα πάει αυτή η κατάσταση; Πιστεύω ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί το ζήτημα των εργαζομένων. Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε, για την ανοχή. Δεν θα μπω σε κάθε άρθρο. Θα αναφερθώ στις υπουργικές τροπολογίες. Εμείς όχι μόνο λέμε «όχι» στην πρώτη τροπολογία με γενικό αριθμό 87 και ειδικό 34, όπου παίρνονται χρήματα του ΑΚΑΓΕ για τα ελλείμματα των φορέων κοινωνικής ασφάλισης αλλά θέλουμε και να καταγγείλουμε τη λογική της Κυβέρνησης, η οποία βεβαίως εφαρμόστηκε και από τη Νέα Δημοκρατία. Το 2014, η Νέα Δημοκρατία είχε πάρει χρήματα από το ΑΚΑΓΕ για να καλύψει ελλείμματα του ΟΑΕΕ και των ΟΤΑ. Σήμερα παρατείνετε και εσείς μέχρι το 2018 αυτήν τη δυνατότητα, να παίρνετε δηλαδή χρήματα από το ΑΚΑΓΕ και να καλύπτετε ελλείμματα των κύριων και επικουρικών ταμείων. Εμείς λέμε ότι αυτή η ρύθμιση δεν πρέπει να περάσει. Λέμε «ναι» στην υπουργική τροπολογία με γενικό αριθμό 88 και ειδικό 35 για τη χρηματοδότηση των κομμάτων και «παρών» στην υπουργική τροπολογία με γενικό αριθμό 105 και ειδικό 46. Λέμε «παρών» στην υπουργική τροπολογία με γενικό αριθμό 106 και ειδικό 47. Λέμε «ναι» στην υπουργική τροπολογία με γενικό αριθμό 107 και ειδικό 48, που ρυθμίζει εφημερίες γιατρών των νοσοκομείων ΕΣΥ, ΠΕΔΥ κ.λπ.. Ωστόσο λέμε ότι υπάρχει το έκτακτο. Γιατί; Γιατί δεν υπάρχει προσωπικό. Πρέπει να γίνουν προσλήψεις στα νοσοκομεία. Όλες οι εφημερίες που είναι πέρα από τις προβλεπόμενες, να πληρώνονται από τον κρατικό προϋπολογισμό, κύριε Υπουργέ. Δεν μπορεί το Υπουργείο δηλαδή να επιλέγει κάθε φορά ποιος θα πληρώσει. Ο κρατικός προϋπολογισμός θα πληρώσει. Επίσης, λέμε «παρών» στην υπουργική τροπολογία με γενικό αριθμό 108 και ειδικό 49, που αναφέρεται στους επικουρικούς γιατρούς. Λέμε ότι πρέπει να έρθει νομοσχέδιο, να γίνουν προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και να μην αξιοποιείται αυτό το νομοθετικό πλαίσιο και να καλύπτει μόνιμες θέσεις εργασίας με επικουρικούς. Αυτό το απαράδεκτο καθεστώς πρέπει να τελειώσει. Λέμε «ναι» στην υπουργική τροπολογία με γενικό αριθμό 109 και ειδικό 50, αφού καλύπτονται και οι άλλοι φορείς και ο Υπουργός δέχθηκε αυτήν την προσθήκη. Επίσης, λέμε «ναι» στην τελευταία υπουργική τροπολογία με γενικό αριθμό 112 και ειδικό 52 για την αντιμετώπιση των έκτακτων αναγκών.
Κύριε Κατσώτη, συντομεύετε, σας παρακαλώ.
Όσον αφορά τις τροπολογίες που κάνατε δεκτές, λέμε «παρών» στην τροπολογία με γενικό αριθμό 60 και ειδικό 9, όπως και στην τροπολογία με γενικό αριθμό 82 και ειδικό 30. Λέμε «όχι» στην τροπολογία με γενικό αριθμό 91 και ειδικό 38 και «παρών» στις τροπολογίες με γενικό αριθμό 98, 103, 111. Κι επίσης, θα θέλαμε να πούμε, κύριε Υπουργέ, ότι υπάρχει μια τροπολογία για τους εργαζόμενους στις υπηρεσίες Πολιτικής Αεροπορίας, οι οποίοι πάνε σε αυτόν τον κουβά της κινητικότητας και όχι στις θέσεις αυτές, έτσι ώστε να διασφαλιστεί η ασφάλεια των πτήσεων. Δεν καταλαβαίνουμε γιατί δεν κάνετε αποδεκτή μια τέτοια τροπολογία. Επίσης, δεν κάνετε αποδεκτή την τροπολογία για τους ΟΣΕ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ και ΣΤΑΣΥ. Κι εκεί υπάρχουν περίπου άλλοι είκοσι πέντε εργαζόμενοι στις κλινάμαξες και στα κλινοθέσια, οι οποίοι είναι πάνω από πενήντα ετών τώρα και έχουν απολυθεί άδικα. Πιστεύουμε ότι η Κυβέρνηση πρέπει να πάρει θέση πάνω σε αυτά. Αυτά όσον αφορά τις τροπολογίες. Ολοκληρώνω, κυρία Πρόεδρε, και σας ευχαριστώ και για το χρόνο. Θα αναφερθώ μόνο σε μια τροπολογία που έχουμε καταθέσει ως Κομουνιστικό Κόμμα, την τροπολογία με αριθμό 68 για τη Δημοτική Αστυνομία, η οποία αντιμετωπίζει το ζήτημα. Είπαμε να πούμε όχι σε αυτό, αλλά θα ψηφίσουμε «παρών», επειδή απλά εμείς δεν θέλουμε αυτόν τον μηχανισμό της Δημοτική Αστυνομίας. Κι επίσης, την τροπολογία με γενικό αριθμό 70 και ειδικό 18, κύριε Υπουργέ, πιστεύουμε ότι πρέπει να την κάνετε αποδεκτή, καθώς αντιμετωπίζει αυτό το φαινόμενο, γιατί ενώ περιλήφθηκαν στους προσωρινούς πίνακες διοριστέων στους δήμους, δεν έχουν πλήρως διασφαλισμένα εργασιακά δικαιώματα. Δεν υπάρχει κόστος γι' αυτούς. Κανένα κόστους δεν υπάρχει. Αυτά και ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κατσώτη. Τον λόγο έχει ο κ. Μαυραγάνης Νικόλαος, ειδικός αγορητής από τους ΑΝΕΛ, για οκτώ λεπτά.
Κυρία Πρόεδρε, μπορεί και να μη χρειαστούν, διότι μακρηγορήσαμε επί της αρχής. Τώρα θα πάμε σύντομα σε εκείνα τα άρθρα στα οποία θα θέλαμε κάποιες βελτιώσεις ή εν πάση περιπτώσει πρέπει να κάνουμε μια ειδική αναφορά. Κυρίες και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επί της αρχής τοποθετηθήκαμε ότι αυτό το νομοσχέδιο οπωσδήποτε ήταν απαραίτητο και βεβαίως κάνει μια τομή, διότι εξισορροπεί και ισορροπεί μεταξύ του εξορθολογισμού και του εξανθρωπισμού της δημόσιας διοίκησης. Στο πλαίσιο αυτό, λοιπόν, και υπό αυτό το πρίσμα, κάνουμε τις ακόλουθες παρατηρήσεις: Στο άρθρο 9, κατ' αρχάς, κύριε Υπουργέ, προτείνουμε, αν θα μπορούσε εδώ και εφόσον μπορεί να ενσωματωθεί με αρμονία στο νομοθέτημα, να υπάρξει μια πρόβλεψη, εν είδει, αν θέλετε, δέσμευσης της πολιτείας, ότι στο μέλλον, αυτοί που παρείχαν με σύμβαση ορισμένου χρόνου τις υπηρεσίες τους στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, θα έχουν την τύχη να μοριοδοτηθούν ανάλογα με τα κριτήρια που θα τεθούν τότε. Αυτό για να φανεί και να συμβολιστεί ότι προς όλες τις κατευθύνσεις επιδεικνύεται η ίδια ευαισθησία. Συμφωνούμε απολύτως με τη νομοτεχνική βελτίωση που έχετε κάνει στο άρθρο 10, όπως τίθεται: «σε καμμία περίπτωση στο σύστημα ταυτοποίησης δεν μπορεί να συμπεριλαμβάνεται σύστημα εντοπισμού θέσης ή από βιομετρικά στοιχεία» αλλά εδώ πρέπει να αλλάξουμε τον όρο «βιομετρικά» και να τεθεί «βιολογικά». Πάμε στο άρθρο 15 παράγραφος 5. Εδώ πάλι και για λόγους συμβολισμού και ουσίας αλλά κι επειδή όλο το νομοθέτημα διαπνέεται κυρίως από πνεύμα ανθρωπισμού και κοινωνική ευαισθησία, στην παράγραφο 6, εκεί που μιλούμε για την κατάταξη των υποψηφίων - και απαραιτήτως αναφερόμεθα σε κάποια από τα κριτήρια με τα οποία γίνεται αυτή η κατάταξη - νομίζω ότι πρέπει να ληφθούν υπ' όψιν, με τη δική σας πρόνοια και σκέψη και όπως εσείς θέλετε να το διατυπώσετε, κοινωνικά κριτήρια και κυρίως της αναπηρίας, της πολυτεκνίας και της τριτεκνίας. Διότι γνωρίζουμε όλοι μας ότι ένα από τα ζοφερά κοινωνικά προβλήματα που μαστίζει και εθνικά και κοινωνικά είναι η υπογεννητικότητα. Θα προχωρήσω, κύριε Υπουργέ, στο 19ε΄, όπως εμείς θέλουμε να το προσθέσουμε ως μια πρόνοια. Θέλουμε μια πρόβλεψη. Γνωρίζω τη δυσκολία και για ποιον λόγο μέχρι σήμερα δεν το έχετε κάνει. Στις πολλές διαβουλεύσεις που έχουν γίνει είτε μέσα στη Βουλή είτε εκτός Βουλής, έχουν γίνει κατανοητές οι σκέψεις σας. Θα ήθελα, όμως, να το θέσω. Υπάρχει μέρος των πρώην δημοτικών αστυνομικών που έχει απορροφηθεί και μεταταχθεί στα κλιμάκια εκείνα των σωφρονιστικών υπαλλήλων. Προαιρετικά, θα πρέπει τουλάχιστον, εφόσον δεν πληρωθούν τα κατώτατα όρια των οργανικών θέσεων των δημοτικών αστυνομιών κατά τόπους, να προβλέπεται η δυνατότητα, κατά προτεραιότητα, να καλύπτονται οι θέσεις αυτές από τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους που έχουν την προτεραία μεταταχθεί από τη Δημοτική Αστυνομία. Έρχομαι στο άρθρο 20 παράγραφος 5 περί ΑΣΕΠ, στο τελευταίο εδάφιο που λέμε: «οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν καταλαμβάνουν υποθέσεις, οι οποίες είναι εκκρεμείς ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων». Εδώ πιθανόν…
Έχει αφαιρεθεί.
Έχει αφαιρεθεί; Κανένα πρόβλημα. Θα μπορούσε να αφεθεί μόνο για τις τελεσιδικίες. Εφόσον, όμως, έχει αφαιρεθεί, ακόμα καλύτερα. Στο άρθρο 28 παράγραφος 4, κύριε Υπουργέ, θα εστιάσω το ενδιαφέρον, γιατί θεωρώ ότι η Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, έχει τραβήξει όλη τη θεσμική προσοχή - και σωστά - της ελληνικής πολιτείας και αποτελεί έναν πυλώνα για τη δημόσια διοίκηση. Έχει γίνει μια θεσμική, κοινωνική και επιστημονική επένδυση πάνω της. Θαρρώ, λοιπόν, ότι στο σύστημα μοριοδότησης, αυτό πρέπει να συμβολιστεί και στην ουσία. Δηλαδή, στο άρθρο 28 παράγραφος 4 στην γ' περίπτωση, αναφέρεται ότι «για την επιτυχή αποφοίτηση από την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, προστίθενται εκατόν σαράντα πέντε μόρια». Όταν, όμως, πάμε παρακάτω βλέπουμε ότι σε άλλες περιπτώσεις, όπως στη συνέντευξη, δίδονται τριακόσια πενήντα μόρια. Νομίζω ότι πρέπει κατά τι να αυξηθεί το όριο των μορίων, που μπορεί κάποιος να πάρει από την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης, ακριβώς για να δείξουμε ότι κατανοούμε ως ιδιαίτερο θεσμό αυτήν τη σχολή και αποδίδουμε ακριβώς το αξιακό πεδίο που της αρμόζει. Νομίζω ότι εκεί πρέπει να δώσουμε μια αύξηση. Τέλος, θα ήθελα να εκφράσω κι εγώ μια ευχή για το ΙΓΜΕ. Το ΙΓΜΕ πρέπει να τύχει μιας νομοθετικής πρόβλεψης. Δεν ξέρω αν μπορείτε να το κάνετε τώρα ή σε επόμενο νομοθέτημά σας. Επιβάλλεται, όμως, να υπάρχει μια πρόβλεψη για τους λόγους που ανέλυσα. Ξέρω πως κοινός νοητικός τόπος όλων των συναδέλφων αλλά και υμών, κύριε Υπουργέ, είναι ότι το ΙΓΜΕ αποτέλεσε ένα εθνικό πρόταγμα. Γι' αυτόν τον λόγο, επειδή ήταν εθνικό πρόταγμα και εθνικός πυλώνας τέθηκε εκποδών από τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις. Πρέπει να έχουμε μια νομοθετική πρόνοια γι' αυτό. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μαυραγάνη που όντως δεν χρησιμοποίησε όλο τον χρόνο. Ζητήθηκε από τον κ. Ξανθό να γίνει μια παρέμβαση. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Έχουμε καταθέσει ως Υπουργείο δύο τροπολογίες, οι οποίες έχουν γίνει αποδεκτές από τον κύριο Υπουργό, κ. Κατρούγκαλο. Η μία, αφορά την πρόβλεψη για να πραγματοποιηθεί η διαδικασία αποζημίωσης του υπερωριακού έργου που προσφέρει στα δημόσια νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας όλης της χώρας, το μη ιατρικό προσωπικό. Από μια παράβλεψη του ν. 4316/2014 δεν υπήρχε ρητή αναφορά στο νόμο για τις αργίες, εξαιρέσιμα νυχτερινά, αυτής της κατηγορίας του προσωπικού. Αυτό, λοιπόν, αποκαθίσταται τώρα κι έτσι μπορούμε να δρομολογήσουμε σύντομα τη διαδικασία αποπληρωμής και των οφειλών του 2015. Αντίστοιχα, δρομολογείται αυτές τις μέρες κι έχουμε στείλει στα νοσοκομεία την οδηγία να ετοιμάζουν τα εντάλματα και να αποστέλλονται για έγκριση για τις εφημερίες του πρώτου τριμήνου των γιατρών του 2015. Πιστεύουμε ότι αυτή η μη κανονικότητα στις πληρωμές η οποία έχει υπάρξει το τελευταίο διάστημα και η οποία οφείλεται και σε συσσωρευμένες εκκρεμότητες του παρελθόντος που αντιμετωπίστηκαν με την πληρωμή που έγινε στις 27/4, θα ξεπεραστεί. Κι ελπίζουμε στο συντομότερο δυνατό χρόνο, να ομαλοποιηθεί η ροή των πληρωμών γι' αυτό το εξαιρετικά σημαντικό έργο, το έργο της εφημερίας και των υπερωριών, που προσφέρεται σήμερα στο δημόσιο σύστημα υγείας από ένα ανθρώπινο δυναμικό, το οποίο εργάζεται υπό καθεστώς πολύ μεγάλης εργασιακής πίεσης και βεβαίως μισθολογικών περικοπών. Είναι πολύ σημαντική η δουλειά η οποία παρέχεται. Είναι πολύ κρίσιμη η συμβολή του ανθρώπινου δυναμικού, στο να κρατήσουμε αυτήν την περίοδο όρθιο το δημόσιο σύστημα υγείας και η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να διευθετήσει εκκρεμότητες και να διασφαλίσει την τήρηση των στοιχειωδών υποχρεώσεών της απέναντι στους εργαζόμενους. Η δεύτερη τροπολογία, αφορά την επιτάχυνση των διαδικασιών πρόσληψης επικουρικού προσωπικού στα νοσοκομεία, στα κέντρα υγείας, στις δομές του ΠΕΔΥ και στο ΕΚΑΒ σε όλη τη χώρα. Έχουμε πει πολλές φορές ότι η σημερινή διαδικασία, η ισχύουσα, είναι ιδιαίτερα χρονοβόρα, υπερβαίνει τους τέσσερις με πέντε μήνες και πρακτικά ακυρώνει κάθε έννοια κάλυψης επείγουσας ανάγκης, η οποία ανά πάσα στιγμή δυστυχώς αυτήν την περίοδο προκύπτει στο σύστημα υγείας. Ένα σύστημα υγείας το οποίο έχει μια πολύ τραγική υποστελέχωση αυτήν την περίοδο, με αποτέλεσμα να τίθεται υπό συνεχή δοκιμασία η εύρυθμη λειτουργία πολύ κρίσιμων κλινικών και τμημάτων σε όλη τη χώρα και ιδιαίτερα στις περιοχές της επαρχίας, τις άγονες και νησιωτικές περιοχές. Με αυτή, λοιπόν, την τροπολογία, πιστεύουμε ότι θα κάνουμε μια πολύ σημαντική παρέμβαση σύντμησης του αναγκαίου χρόνου και άρα γρηγορότερης κάλυψης των αναγκών. Δεν θα χρειάζεται προκήρυξη θέσης. Θα υπάρχει λίστα ειδικευμένων γιατρών ανά ειδικότητα και ανά ΥΠΕ. Κάθε γιατρός θα έχει τη δυνατότητα να υποβάλει αίτηση αναγραφής στους καταλόγους αυτούς, σε αυτές τις λίστες, σε δύο από τις επτά ΥΠΕ και με το που θα υπάρχει το κενό, θα ενεργοποιείται ο κατάλογος αυτός και θα επιλέγεται ο πρώτος στη σειρά ή σε περίπτωση άρνησης ο επόμενος, έτσι ώστε να προχωρεί η διαδικασία πολύ γρήγορα. Το σημαντικό είναι ότι διευρύνουμε τη θητεία του επικουρικού ιατρικού προσωπικού από το ένα έτος, στα δύο έτη για όλη τη χώρα. Το ένα έτος παραμένει μόνο για τα αστικά κέντρα, Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Στην υπόλοιπη χώρα δύνανται τα νοσοκομεία - στο βαθμό φυσικά που έχουν τους αναγκαίους πόρους από τα ίδια έσοδά τους όπως προβλέπει ο νόμος - να παρατείνουν τη θητεία αυτή έως και δύο χρόνια και η τριετής θητεία που ούτως ή άλλως προβλεπόταν για τις άγονες και νησιωτικές περιοχές, διευρύνεται και για ορισμένα άγονα και κρίσιμα - επιτρέψτε μου να πω, από άποψης στελέχωσης - τμήματα όπως είναι οι μονάδες εντατικής θεραπείας, οι μονάδες εντατικής νοσηλείας νεογνών, τα ΤΕΠ, το ΕΚΑΒ, οι ογκολογικές κλινικές, οι μονάδες ψυχικής υγείας και οι μονάδες τεχνητού νεφρού. Με αυτόν τον τρόπο διευρύνουμε το πεδίο εφαρμογής της τριετίας. Έτσι, ειδικά σε αυτά τα τμήματα που είναι πολύ κρίσιμα και που χρειάζονται ανθρώπινο δυναμικό με εμπειρία, δίνουμε τη δυνατότητα να παραμένουν γιατροί που έχουν ήδη μια προϋπηρεσία και μια εμπειρία στο αντικείμενό τους. Επίσης, δίνουμε τη δυνατότητα υποβολής αίτησης. Διευρύνουμε το όριο που υπήρχε σήμερα από τα επτά στα δέκα χρόνια από την λήψη της ειδικότητας. Διευκολύνουμε έτσι γιατρούς που τα τελευταία χρόνια, επειδή ακριβώς είχε παγώσει η διαδικασία προκήρυξης μόνιμων θέσεων ιατρικού προσωπικού, έχουν κατ' επανάληψη κάνει χρήση της δυνατότητας με επικουρικό προσωπικό να εργαστούν, κινδυνεύουν να μην έχουν άλλη δυνατότητα στο αμέσως επόμενο διάστημα. Η τροπολογία αυτή συμπληρώνεται επίσης με μία ρύθμιση που αφορά τη δυνατότητα αξιοποίησης προσλήψεων με μίσθωση έργου, με διαδικασία δελτίου παροχής υπηρεσιών. Αυτή η διαδικασία προβλέπεται από το νόμο. Αυτό το οποίο κάνουμε, είναι να διευκολύνουμε τη διαδικασία. Εξαιρούμε, βγάζουμε τον όρο «την ύπαρξη πράξης υπουργικού συμβουλίου», η οποία είναι πάρα πολύ χρονοβόρα. Αυτή δεν υπάρχει ως απαίτηση ούτε για τους επικουρικούς γιατρούς. Ταυτόχρονα, δίνουμε στο Υπουργείο Υγείας τη δυνατότητα να κάνει αυτό την τελική επιλογή μετά από αιτιολογημένη έκθεση του ενδιαφερόμενου φορέα. Με αυτόν τον τρόπο αξιοποιούμε και ενεργοποιούμε σε πολύ γρηγορότερο χρόνο μια δυνατότητα που μας δίνει ο νόμος, για να καλύψουμε επειγόντως και για έκτακτους λόγους κενά που υπάρχουν στο δημόσιο σύστημα, ειδικά αυτήν τη φετινή χρονιά που δοκιμάζεται το σύστημα υγείας και που υπάρχουν τεράστια κενά παντού, σε περιπτώσεις που όλες οι άλλες προσπάθειες με άλλες μορφές εργασιακής - ας πούμε - σχέσης στο σύστημα υγείας δεν έχουν αποδώσει. Η βούλησή μας είναι προφανώς να φτάσουμε κάποια στιγμή, μέσα από μία διαδικασία προκήρυξης - που την έχουμε εξαγγείλει και τη δρομολογούμε στο επόμενο διάστημα - μόνιμων θέσεων και ιατρικού και λοιπού προσωπικού σε μια επαρκή κάλυψη των αναγκών του συστήματος υγείας με ενιαίες εργασιακές σχέσεις και με σταθερές θέσεις εργασίας, έτσι ώστε να μη χρειάζεται να χρησιμοποιούνται τέτοιου τύπου συμβάσεις εργασίας, που αντιλαμβανόμαστε ότι είναι προβληματικό από την άποψη της εργασιακής ανασφάλειας που έχει το ανθρώπινο δυναμικό που εργάζεται με αυτό τον τρόπο και σίγουρα δυσχεραίνουν την εύρυθμη λειτουργεία και που μπορεί να επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα παροχής των υπηρεσιών. Όμως, όπως έχουμε πει πάρα πολλές φορές, φέτος είναι έκτακτη η περίσταση. Έχουμε ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης, για να κρατήσουμε όρθιο το σύστημα υγείας, με τη συνέργεια των γιατρών και του υπόλοιπου προσωπικού, των νοσηλευτών, του παραϊατρικού προσωπικού, όλων των εργαζομένων στο σύστημα υγείας. Με τη φιλότιμη δουλειά του προσωπικού και με τη συνεισφορά του πιστεύουμε ότι θα καταφέρουμε να ανταποκριθούμε σε αυτήν τη δύσκολη συγκυρία και να αναμορφώσουμε τους φετινούς προϋπολογισμούς των νοσοκομείων, που είναι γνωστό ότι είναι πάρα πολύ ελλειμματικοί και δημιουργούν δυσκολίες και στην εύρυθμη λειτουργία και στον εφοδιασμό των νοσοκομείων με τα απαραίτητα υλικά. Με αυτό τον τρόπο θα δώσουμε μια μάχη για να στηρίξουμε τη δημόσια περίθαλψη στην πατρίδα μας σε αυτήν την περίοδο της ανθρωπιστικής κρίσης και της υγειονομικής φτώχειας. Αναμένεται και με τη ρύθμιση που έχουμε κάνει για τα δυόμισι εκατομμύρια των ανασφάλιστων συμπολιτών μας, που διευκολύνουμε την πρόσβασή τους στο σύστημα υγείας, να διασφαλίσουμε με νύχια και με δόντια τη λειτουργικότητα των δημόσιων δομών.
Κύριε Υπουργέ - δεν έχω βάλει και το χρόνο, με δική μου ευθύνη - σας παρακαλώ ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε. Υπήρξε μία τροπολογία από συναδέλφους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία προτείνει μία τροποποίηση σε μέρος αυτής της τροπολογίας που σας ανέφερα προηγουμένως. Η λογική της τροπολογίας - με την οποία συμφωνούμε - είναι ότι δεν πρέπει να είναι ανεξέλεγκτη η χρήση αυτού του μέτρου, της πρόσληψης δηλαδή προσωπικού με μπλοκάκι. Αντιλαμβανόμαστε την ανάγκη να υπάρχει οριοθέτηση και να μη γίνεται κατάχρηση αυτής της δυνατότητας. Εξήγησα την ιδιαιτερότητα της συγκυρίας. Η πολιτική διασφάλιση αυτής της ανάγκης, γίνεται ακριβώς με τη δικαιοδοσία που δίνεται στο Υπουργείο Υγείας να έχει αυτό την τελική έγκριση αυτών των προκηρύξεων. Μέχρι τώρα, τα νοσοκομεία ή άλλοι εποπτευόμενοι φορείς, μπορούσαν αυτοτελώς να κάνουν χρήση αυτής της διάταξης, χωρίς να απαιτείται έγκριση του Υπουργείου. Αυτό, λοιπόν, θεωρώ ότι είναι το κρίσιμο. Η πολιτική βούληση να γίνει η ελάχιστη δυνατή χρήση αυτής της διάταξης είναι προφανής και πιστεύουμε ότι δεν πρέπει σε αυτήν τη φάση να βάλουμε περιορισμούς που θα μας δυσκολέψουν να καλύψουμε έκτακτες ανάγκες, που δεν μπορούν να καλυφθούν με όλους τους υπόλοιπους τρόπους προσλήψεων που έχουμε στα χέρια μας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο έχει ζητήσει, επίσης, ο κ. Μάρδας, Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών. Πόσο χρόνο θα χρειαστείτε, κύριε Υπουργέ;
Δύο λεπτά.
Ορίστε έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι, καταθέσαμε μία τροπολογία εκπρόθεσμη η οποία έγινε αποδεκτή και η οποία αφορούσε ένα θέμα το οποίο συζητήθηκε μια ολόκληρη μέρα στη Βουλή. Αναφέρομαι στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου, περί μεταφοράς ταμειακών διαθεσίμων της γενικής κυβέρνησης και φορέων στην Τράπεζα της Ελλάδος. Επί της ουσίας, η τροπολογία αυτή ενσωματώνει τις παρατηρήσεις που έγιναν τόσο εδώ μέσα όσο και από τους ενδιαφερόμενους φορείς. Πιο συγκεκριμένα, η τροπολογία αναφέρεται στο τι γίνεται με τις προθεσμιακές καταθέσεις. Είχε ακουστεί ποιος θα επωμιστεί το κόστος του λεγόμενου «σπασίματος» των προθεσμιακών καταθέσεων των φορέων. Η απάντησή μας είναι ότι τυπικά αυτό το βάρος θα το επωμίζεται το κράτος. Επί της ουσίας - έχουν περάσει και αρκετές ημέρες - το επωμίστηκαν οι τράπεζες, οι οποίες είτε γραπτά είτε προφορικά έχουν επωμιστεί αυτό το κόστος. Από εδώ και πέρα δεν νομίζω να υπάρχει άλλη περίπτωση, γιατί στην ουσία τα ποσά που θεωρούσαμε ότι έπρεπε να κατατεθούν, έχουν κατατεθεί. Σε μία δεύτερη παράγραφο, είχε τεθεί το ερώτημα για το τι θα γίνει με εκείνες τις περιπτώσεις που έχουμε υψηλότερα προθεσμιακά επιτόκια από αυτά τα οποία δίνει η Τράπεζα της Ελλάδος. Η απάντηση είναι ότι σε αυτήν την περίπτωση, δυνητικά πλέον, οι φορείς θα μπορούν να συμμετέχουν σε αυτήν τη διαδικασία. Μία τρίτη θέση, ιδίως των φορέων της τοπικής αυτοδιοίκησης, αφορά το τι θα γίνει με τα τέλη που θεωρούνται ανταποδοτικά. Σε αυτήν την περίπτωση, αν και το τονίσαμε εδώ, καταγράφεται πλέον ότι τα συγκεκριμένα ανταποδοτικά τέλη εξαιρούνται. Ως εκ τούτου, θεωρούμε ότι έχουμε υιοθετήσει όλες τις παρατηρήσεις που ακούστηκαν στην Αίθουσα του ελληνικού Κοινοβουλίου. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό για τις διευκρινίσεις. Πριν δώσω τον λόγο στον κ. Δένδια, θα ήθελα να κάνω μια έκκληση. Υπάρχουν πάρα πολλοί ομιλητές, πενήντα ένας στο σύνολο. Θα εφαρμόσω αυτό που λέει ο Κανονισμός και όσοι δεν βρίσκονται στην Αίθουσα θα εκφωνούνται και θα διαγράφονται από τον κατάλογο των ομιλητών. Θα παρακαλέσω όλες και όλους να τηρείται ο χρόνος. Απευθύνομαι και στους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους, αν μπορεί να γίνει και μία συνεννόηση για να περιοριστεί ο χρόνος των ομιλητών από επτά σε πέντε λεπτά, γιατί νομίζω ότι έγινε αρκετή συζήτηση επί της αρχής.
Κυρία Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Ναι, κύριε Κεδίκογλου.
Απλώς να σας πω, κυρία Πρόεδρε, ότι παραιτούμαι της δευτερολογίας μου. Θα ήθελα να επισημάνω ότι ο συνάδελφος που θα έπρεπε να μιλήσει είναι ο κ. Αθανασίου, που ήταν στη θέση της κ. Αντωνίου, η οποία προηγείται του κ. Δένδια. Μάλλον, μπερδευτήκαμε λίγο.
Δεν πειράζει θα μιλήσω μετά, κυρία Πρόεδρε.
Να μιλήσει μετά ο κ. Αθανασίου.
Απλά εγώ στα χαρτιά μου δεν έχω τον κ. Αθανασίου, έχω την κ. Αντωνίου γι' αυτό και δεν την εκφώνησα.
Είχαν αλλάξει αμοιβαία.
Ενημερώθηκε ο κ. Κακλαμάνης. Είναι δικαιολογημένο να μην το γνωρίζετε. Εντάξει, δεν χάθηκε ο κόσμος.
Εντάξει. Ωραία, θα μιλήσετε αμέσως μετά. Κύριε Δένδια, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Κυρία Πρόεδρε, θα τηρήσω το χρόνο. Κατ' αρχάς, θέλω να ξεκινήσω με κάτι εκτός του συγκεκριμένου νομοθετήματος και των τροπολογιών που αφορά το non paper, το οποίο προ ορισμένων λεπτών άρχισε να κυκλοφορεί από το Μέγαρο Μαξίμου και το οποίο αναφέρεται σε προβλήματα για την επίτευξη συμφωνίας λόγω διαφωνίας μεταξύ των ευρωπαϊκών θεσμών. Ανεξαρτήτως της ακρίβειας ή της ανακρίβειας, του συγκεκριμένου non paper - και εξηγούμαι γιατί λέω «της ανακρίβειας», διότι το ίδιο χρονικό διάστημα πληροφορούμαι ότι ο κύριος Υπουργός των Οικονομικών, ευρισκόμενος σε συνάντηση με τον Επίτροπο τον κ. Μοσκοβισί, μετά το πέρας της συνάντησης έκανε αισιόδοξες δηλώσεις ότι όλα πάνε καλά, μέσα στην καλή χαρά, αλλά εν πάση περιπτώσει ανεξαρτήτως της ακρίβειας και της ανακρίβειας που δεν μπορώ να διαπιστώσω - η λογική επί θεμάτων κορυφαίας σημασίας για τη χώρα και για την οικονομική της ζωή, να αποστέλλονται non paper από το Μέγαρο Μαξίμου είναι απαράδεκτη. Εάν ο κύριος Πρωθυπουργός κρίνει ότι υπάρχει θέμα μείζονος σημασίας - και μάλιστα η αναγγελία μη επίτευξης συμφωνίας από το Μέγαρο Μαξίμου είναι κατ' εξοχήν θέμα εθνικής σημασίας - το λιγότερο που οφείλει στην Εθνική Αντιπροσωπεία είναι να έλθει εδώ και να ενημερώσει αμέσως. Θέλετε με κλειστές τις πόρτες; Με κλειστές τις πόρτες. Και να κάνει ενημέρωση σοβαρή, όχι σαν την άλλη που είχε γίνει, την τελευταία - εάν θυμάστε - όπου ο μόνος σκοπός της ήταν η συσπείρωση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτά τα πράγματα, σε αυτήν τη συγκυρία, σε αυτήν τη χώρα, δεν είναι σοβαρά. Και παρακαλώ ειλικρινά να αποφεύγονται. Ζητώ να αποφεύγονται. Έρχομαι τώρα στο θέμα του συγκεκριμένου νομοθετήματος. Κατ' αρχάς, αντιστρέφοντας τη σειρά αυτή, η εικόνα με τις τροπολογίες - ορθώς τοποθετήθηκαν οι εκπρόσωποι των κομμάτων και πριν οι εισηγητές - κύριε Υπουργέ, λυπάμαι δεν είναι σοβαρή. Δεν είναι σοβαρή! Βρισκόμαστε στις πρώτες μέρες μίας νέας Κυβέρνησης. Βεβαίως, πρέπει όλοι να ομολογήσουμε ότι είχε γίνει επανειλημμένως, από πολλές κυβερνήσεις, διαχρονικά κατάχρηση στο συγκεκριμένο θέμα αλλά στο τέταρτο νομοθέτημα μιας νέας Κυβέρνησης και στο πρώτο νομοθέτημα που αφορά στην πραγματικότητα τη δημόσια διοίκηση και τα θέματα της εργασίας, να σωρεύονται οι τροπολογίες και να γίνονται και αρκετές αποδεκτές από εσάς, χωρίς έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, χωρίς ειρμό και χωρίς συνέχεια, είναι μία πάρα πολύ κακή αρχή για την Κυβέρνησή σας. Στο ίδιο τώρα το νομοθέτημα, κυρίες και κύριοι, υπάρχουν πολλά που μπορεί κανείς να πει. Πιο συγκεκριμένα: Στο άρθρο 1, η διάταξη - καίτοι επί της ουσίας, εγώ δεν διαφωνώ μαζί της - είναι στενότερη της συνταγματικής πρόνοιας. Στο άρθρο 2, ευτυχώς έκανε δήλωση ο Υπουργός, διότι έτσι όπως ήταν αρχικά διατυπωμένη η διάταξη, αυτό που συνέβαινε ήταν ότι επενέβαινε στη θητεία των συνταγματικά ανεξάρτητων αρχών. Θέλω να πω ότι εγώ δεν είμαι εξ αυτών, οι οποίοι υποστηρίζουν τις ανεξάρτητες αρχές. Έχω επανειλημμένως πει στην Αίθουσα ότι οι ανεξάρτητες αρχές έχουν υπάρξει ως μόρφωμα, επειδή το πολιτικό σύστημα της χώρας αρνήθηκε να πάρει τις ευθύνες που του ανήκουν. Αλλά αυτό είναι ένα θέμα. Από την άλλη, το να περνάμε διατάξεις λήξης μέσω του ορίου ηλικίας, αυτό δεν είναι σωστό και ορθώς ο Υπουργός το πήρε πίσω. Έχω να πω στο θέμα των πειθαρχικών διαδικασιών ότι, πράγματι, πρέπει να ισχύσει το τεκμήριο αθωότητος αλλά θα περίμενα να συνοδεύεται η διάταξη αυτή από διατάξεις, οι οποίες να κάνουν ευκολότερη και ταχύτερη την πειθαρχική διαδικασία, ώστε να μπορεί να μην προσβάλλεται το περί δικαίου αίσθημα της κοινωνίας. Εκεί που υπάρχει οπισθοδρόμηση και αντίθετη μεταρρύθμιση, είναι το άρθρο 5 για τα Πειθαρχικά Συμβούλια, που η πλειοψηφία περνάει από τα χέρια των δικαστικών λειτουργών στους συνδικαλιστές και στη διοίκηση. Αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί θετικό. Και ειλικρινά λυπάμαι που βλέπω κάτι τέτοιο. Επίσης, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι η παράγραφος 3 του άρθρου 6, που αφορά τα πειθαρχικά παραπτώματα και που γράφει ότι «σε καμμία περίπτωση δεν συνιστά ανάρμοστη συμπεριφορά ή αναξιοπρεπή, η ανάξια για υπάλληλο διαγωγή η άσκηση συνδικαλιστικής πολιτικής δράσης» αφήνει ευρύτατο έδαφος ερμηνείας. Ελπίζω να γίνει η σωστή ερμηνεία. Αλλά πολύ μεγάλο βάρος αναθέτουμε στα δικαστήρια, μονίμως. Επίσης, θέλω να παρατηρήσω ότι στο τέταρτο κεφάλαιο για την αποκατάσταση των αδικιών, ιδίως δε το άρθρο 15, η διαδικασία προσδιορισμού και πλήρωσης θέσεων είναι κατά τη δική μου κρίση ευθέως και πονηρά αντισυνταγματική. Κατ' εξοχήν το άρθρο 103 παράγραφος 7 του Συντάγματος, προβλέπει την ανάμειξη του ΑΣΕΠ, τον έλεγχο κατά τη συνταγματική διάταξη από ανεξάρτητη αρχή. Εδώ έχει γίνει το εξής πονηρό, κύριε Υπουργέ, και δεν έχει γίνει εκ παραδρομής. Στην παράγραφο 8 γράφετε: «το ΑΣΕΠ έχει την αρμοδιότητα διενέργειας αυτεπάγγελτου ελέγχου», χρησιμοποιώντας την ίδια λέξη που χρησιμοποιεί ο συνταγματικός νομοθέτης. Στην πραγματικότητα βγάζετε το ΑΣΕΠ εκτός διαδικασίας, εκτός από ακραίες περιπτώσεις που περιγράφονται μέσα και βάζετε την παράγραφο 8, εκεί ακριβώς για να καλύψετε το συνταγματικό γράμμα παραβαίνοντας ευθέως το συνταγματικό πνεύμα. Νομίζω ότι θα ήταν φρόνιμο να το αλλάξετε. Έρχομαι τώρα εκμεταλλευόμενος τα δύο λεπτά που μένουν σε κάτι ευρύτερο το οποίο έχει πάντοτε σημασία. Κυρίες και κύριοι, ειλικρινά εγώ είμαι εξ αυτών - και το ξέρετε και το έχω πει επανειλημμένως, το έχω πει και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, το έχω πει και στην Αίθουσα - που εύχονται η Κυβέρνηση να πετύχει. Εύχομαι κάθε κυβέρνηση να πετύχει. Είμαι πολίτης της Ελλάδας και με νοιάζει ο τόπος μου, όπως όλους μας νοιάζει ο τόπος μας. Νομίζω ότι σε αυτό εκφράζω τη μεγάλη πλειοψηφία των Βουλευτών και της Μείζονος και της Ελάσσονος Αντιπολίτευσης. Λυπάμαι, λοιπόν, να βλέπω την πορεία αυτής της Κυβέρνησης και λυπάμαι, κύριε Υπουργέ, να βλέπω το νομοθετικό της έργο. Οι πρώτες εκατό και κάτι μέρες της κυβερνώσας Αριστεράς έχουν ένα νομοθέτημα για την ανθρωπιστική κρίση μόνο, το οποίο αφορά 200 εκατομμύρια, το 1/7περίπου από όσα η προηγούμενη κυβέρνηση είχε διαθέσει σε ένα χρόνο. Έχουν ένα νομοθέτημα μόνο περί ληξιπρόθεσμων οφειλών, που στην πράξη αντιστοιχεί το 2% των οφειλών, το επονείδιστο νομοθέτημα για τον Σάββα Ξηρό - επαναλαμβάνω, το επονείδιστο νομοθέτημα για τον Σάββα Ξηρό - και δύο πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. Και με τη δεύτερη πράξη, έχουμε την κατάλυση της θεσμικής αυτονομίας της τοπικής αυτοδιοίκησης, έστω και αν επί της ουσίας μπορώ να αντιληφθώ την Κυβέρνηση που εξ ανάγκης ζητά τους πόρους αυτούς. Θα μπορούσε κάλλιστα να έχει συνεννοηθεί εκ των προτέρων με την τοπική αυτοδιοίκηση. Επίσης, έχουμε πλήρη διάλυση δύο μηχανισμών. Του μηχανισμού του μεταναστευτικού και την παρατήρηση της διάλυσης του μηχανισμού του σωφρονιστικού συστήματος. Είδατε προχθές τι έγινε. Όσον αφορά το μεταναστευτικό - και λυπάμαι που λείπει τώρα η κυρία Υπουργός, δεν μπορεί ένας Υπουργός να είναι συνέχεια στην Αίθουσα, το καταλαβαίνω - επανειλημμένως η κυρία Υπουργός, υπεύθυνη για τα θέματα μετανάστευσης, είχε μιλήσει περί χαμηλής απορροφητικότητας. Προφανώς δεν έχει καλή πληροφόρηση των αριθμών. Από τα δύο ταμεία, το Ταμείο Επιστροφής και το Ταμείο Εξωτερικών Συνόρων, οι απορροφήσεις το 2012 και το 2013, για τα οποία είχα την ευθύνη του Υπουργείου, ήταν 88% και 90,25%. Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Δένδιας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εάν οι απορροφήσεις της τάξεως του 90,25% κατά την Υπουργό είναι μη απορροφήσεις, πολύ ωραία. Εύχομαι επί των ημερών της να αγγίξουμε το 100%. Κυρίες και κύριοι, τελειώνω ως εξής: Η Αριστερά στην Ελλάδα, έχει μια πολύ μεγάλη παράδοση και με πολύ μεγάλους πολιτικούς ηγέτες όπως ο Ηλίας Ηλιού, ο Λεωνίδας Κύρκος, ο Ηλίας Τσιριμώκος, ο Αλέξανδρος Σβώλος, με ιστορικές τοποθετήσεις για τις ανάγκες κατά την αριστερή αντίληψη της ελληνικής κοινωνίας. Λυπούμαι, λοιπόν, βλέποντας το νομοθετικό έργο και το κοινοβουλευτικό έργο που παράγει η παρούσα Κυβέρνηση της Αριστεράς. Δεν αντέχει σε καμμιά κριτική. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Δένδια. Τον λόγο έχει ο κ. Δημήτριος Γάκης, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
Κυρία Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Υπουργέ, δεν σας είδα. Με συγχωρείτε. Έχετε τον λόγο.
Θα ήθελα να κάνω μία ερώτηση στον κ. Δένδια, για να διευκρινίζονται τα θέματα, επειδή πράγματι για καιρό είχατε υπεύθυνη θέση πάνω στα ζητήματα τα οποία αναπτύξατε. Είχατε δεσμευθεί ως Υπουργός ότι μέχρι τέλους του 2014- και είχαν αναληφθεί αυτοί οι πόροι από την Ευρωπαϊκή Ένωση - θα υπήρχαν δυόμισι χιλιάδες θέσεις σε συγκεκριμένες κλειστές δομές φύλαξης, κλειστές - ανοιχτές, και βέβαια όχι στα στρατόπεδα τα οποία βρήκαμε. Δεν έγινε ούτε μία τέτοια δομή. Επίσης γνωρίζετε - σχετικά με ένα από αυτά τα νομοσχέδια, για τα οποία έχετε την άποψή σας και τα καταχειριάσατε - ότι δεν είχαν πληρωθεί και επί ένα εξάμηνο όλα τα κέτερινγκ σε όλη την Ελλάδα και χρειάστηκε ειδική νομοθετική παρέμβαση, διότι δεν υπήρχαν ούτε τα στοιχειώδη για να φάνε εκεί πέρα οι άνθρωποι. Αυτά είναι μερικά σημεία. Δεν σας λέω για το τι εκκρεμούσε από πλευράς του Λιμενικού ως αίτημα για το πλοιάριο αλλά και για άλλα, τα οποία ουδέποτε ικανοποιήθηκαν. Με αυτήν την έννοια, απλώς θέλω να σας επισημάνω να μην είστε σε τόσο κρίσιμα και φλέγοντα ζητήματα τόσο εύκολοι στην κριτική. Διότι και επί των ημερών σας άρχισε αυτή η αύξηση και δεν φταίτε εσείς γι' αυτό. Τα στοιχεία των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών τού 2014 ήρθαν στο 2015 σε σχέση με το 2013. Μην είμαστε, λοιπόν, τόσο εύκολοι στο να επιρρίπτουμε στη σημερινή Κυβέρνηση ευθύνες για ζητήματα και αιτιάσεις, για τα οποία και εσείς έχετε τις δικές σας ευθύνες. Αυτό ισχύει και για τους πόρους - για διευκρίνιση το λέω.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο έχει για ένα λεπτό ο κ. Δένδιας.
Σας ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Θα ήθελα να κάνω μία διευκρίνιση. Και θέλω να ευχαριστήσω και τον κύριο Υπουργό, που μου δίνει την ευκαιρία να ξεκαθαρίσουμε και το θέμα των ανοιχτών δομών, διότι πολλάκις στη ρητορική της Κυβέρνησης αναφέρεται αυτό το θέμα. Όσον αφορά τις πληρωμές, κύριε Υπουργέ, τις οποίες αναφέρατε, εγώ ανέχωρησα από το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης τον Ιούνιο του 2014 και δεν ενθυμούμαι να υπήρχαν εκκρεμείς οφειλές εκείνο το διάστημα. Μάλιστα, επισπεύδοντο και οι διαδικασίες για τους σχετικούς διαγωνισμούς. Όμως, μεγαλύτερη σημασία έχει το δεύτερο θέμα που θέτετε. Κατ' αρχάς, θέλω να πω, κυρίες και κύριοι, για τις ανοιχτές θέσεις, ότι όταν το 2013 είχα φέρει διάταξη στην Αίθουσα αυτή, τότε, κύριε Υπουργέ, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ δεν ψήφισε τη σχετική διάταξη. Πέραν αυτού όμως, όταν ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε τις ανοιχτές δομές - και αν θυμάμαι καλά η πρώτη ήταν επί των ημερών μας, όπως πολύ καλά είπατε - η δέσμευσή μας ήταν να φτιαχτούν μέχρι το τέλος του 2014. Είχαμε επιλέξει συγκεκριμένες τοποθεσίες, για τις οποίες μπορώ και εγώ να σας φέρω το σχετικό έγγραφο αλλά είναι βέβαιον ότι βρίσκεται ακόμα στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Ξεκίνησα όμως εγώ τον Μάη του 2014 να φτιάξω και να ανοίξω την πρώτη. Και αν θυμάμαι καλά, η πρώτη ήταν στην Αγία Βαρβάρα. Θυμάστε ίσως τότε ποιος εμπόδισε το έργο; Θα σας απαντήσω εγώ. Μπροστά βρέθηκε η υποψήφια Περιφερειάρχης του ΣΥΡΙΖΑ, η κ. Δούρου. Αυτή σταμάτησε την πρόοδο των εργασιών. Και θυμάστε τότε ότι είχα κάνει έκκληση στον ΣΥΡΙΖΑ και ουδόλως ο ΣΥΡΙΖΑ με βοήθησε και αναγκάστηκα και διέκοψα τις εργασίες, ακριβώς για να μη δημιουργηθεί θέμα εν όψει των δημοτικών εκλογών. Και έρχομαι τώρα μετά από ενάμιση χρόνο, να πρέπει να απαντήσω και για αυτό, κύριε Υπουργέ, για όσα εσείς ως αντιπολίτευση πράττατε και τα οποία σε εμάς τώρα καταλογίζετε; Εν πάση περιπτώσει, κρατώ από ό,τι είπατε και συνυπογράφω το εξής, ότι το μεταναστευτικό είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό θέμα. Εγώ δεν έχω να λογοδοτήσω για το ό,τι εγένετο στη θάλασσα. Αρμοδιότητά μου ήταν η ξηρά - όταν ήμουν αρμόδιος Υπουργός - και επί των ημερών μου στην ξηρά, μηδενίστηκαν οι είσοδοι στη χώρα. Κυριολεκτικώς μηδενίστηκαν. Εάν θέλετε την άποψή μας, εάν θέλετε τη συμβουλή μας, εάν θέλετε τη γνώση μας, είμαστε απολύτως στη διάθεσή σας και μάλιστα κατ' ιδίαν και χωρίς πολιτική ανακοίνωση, γιατί αυτό είναι ένα θέμα που αφορά τη χώρα. Ούτε πολιτικό όφελος θέλουμε ούτε να σας φέρουμε σε δύσκολη θέση θέλουμε. Όμως είναι πολύ σοβαρό το θέμα και μου επιτρέπετε με όλο το σεβασμό να σας πω ότι ο τρόπος που το διαχειρίζεστε μέχρι τώρα δεν είναι μόνο ερασιτεχνικός, είναι σχεδόν εγκληματικός διά παραλείψεως. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Αν αντελήφθην σωστά, συμφωνούμε ότι δυόμισι χιλιάδες θέσεις ήταν να γίνουν σε ανοιχτές και σε μικρές δομές και δεν παραλάβαμε καμμία. Θέλω να σας πω ότι επί των ημερών σας, πράγματι μηδενίστηκε ή σχεδόν μηδενίστηκε η είσοδος από τον Έβρο, διότι έγινε το τείχος.
Όχι, όχι.
Με αποτέλεσμα όλες αυτές οι ροές από πάνω, να πηγαινοέρχονται. Δηλαδή, πρώτα ήταν στα νησιά, ύστερα πήγαν στον Έβρο και μετά με το τείχος ξανάρθανε στα νησιά. Γι' αυτό, μη σεμνύνεστε ότι υπήρξε κάποιο έργο και κάποια στρατηγική γύρω από αυτό το ζήτημα. Διότι το κρίσιμο θέμα, που έχει να κάνει με το μέλλον αυτής της υπόθεσης, είναι αν έθεσαν ή όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση - αυτό που έκανε ο Έλληνας Πρωθυπουργός τώρα για πρώτη φορά στην ειδική διάσκεψη που έγινε, όπου συμπεριελήφθη και πάλι για πρώτη φορά το ζήτημα αυτό - το θέμα της ανάληψης μερίσματος ευθύνης από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες για το κρίσιμο μεταναστευτικό ζήτημα, καθώς τρεισήμισι χιλιάδες άνθρωποι, ήδη έχουν χάσει τη ζωή τους στη Μεσόγειο και καθώς εκατοντάδες χιλιάδες από τις δύο πλευρές και λόγω των πολεμικών συρράξεων, δηλαδή και από την Ελλάδα και από αλλού, αναγκαζόμαστε επί χρόνια με τα Δουβλίνα Ι και ΙΙ και την Σένγκεν να είμαστε απλά ανθρωποφύλακες. Αυτά τα γνωρίζετε πάρα πολύ καλά.
Δεν είναι έτσι.
Συμμετείχατε σε αλλεπάλληλες συσκέψεις κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ουδέποτε - και δεν φταίτε εσείς προσωπικά - ετέθη από την κυβέρνησή σας το στρατηγικό ζήτημα σε σχέση με τη μετανάστευση, δηλαδή της ανάληψης του μερίσματος ευθυνών από τις άλλες χώρες. Απλώς διαχειριζόσασταν, ως εκπρόσωπος κάποιων απόψεων και αποφάσεων που ελαμβάνοντο ερήμην και με μειοψηφία δικιά σας, επί χρόνια μια τέτοια κατάσταση, δυστυχώς και για αυτούς που έρχονταν αλλά και για τον ελληνικό λαό. Άρα, λοιπόν, δεν είναι τόσο εύκολη η συζήτηση πάνω σ' αυτό το ζήτημα. Το γνωρίζετε πάρα πολύ καλά. Μην κατανέμετε τόσο εύκολα ευθύνες σε μια Κυβέρνηση δύο μηνών.
Δεν επιτρέπεται στον Υπουργό να εκμεταλλευθεί το υπουργικό πλεονέκτημα…
Κύριε Δένδια.
Με συγχωρείτε. Ήδη είναι ο κύριος Υπουργός…
Επιτρέψτε μου. Έχουμε χάσει τεσσεράμισι λεπτά.
Όχι με δική μου ευθύνη. Ο Υπουργός πήρε τον λόγο.
Όχι με δική σας μόνον ευθύνη.
Μόνον;
Εγώ είμαι υποχρεωμένη να υπερασπιστώ τους αδύναμους. Και οι αδύναμοι σ' αυτήν την Αίθουσα, είναι οι πενήντα ένας Βουλευτές που είναι στη λίστα και θέλουν να μιλήσουν.
Και αντί να μιλήσουν οι Βουλευτές, οι οποίοι υφίστανται την προνομία των Υπουργών να ομιλούν όταν θέλουν και να μη λαμβάνουν απάντηση…(δεν ακούστηκε).
Σας παρακαλώ. Κύριε Δένδια, νομίζω ότι ολοκληρώθηκε…
Αλλά ο κύριος Υπουργός δημιούργησε απολύτως ψευδείς και βεβαρημένες εντυπώσεις.
Να δώσουμε τον λόγο, όπως έχουμε ανακοινώσει ήδη, στον κ. Δημήτρη Γάκη για επτά λεπτά. Ακολουθεί ο κ. Αθανασίου, που ήταν στη θέση της κ. Αντωνίου αλλά δεν είχα ενημερωθεί από τον κ. Κακλαμάνη, κι αμέσως μετά ο κ. Χρήστος Παππάς.
Πέντε λεπτά δεν είπαμε;
Έκανα έκκληση στους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους να μειωθεί ο χρόνος. Δεν υπήρξε ανταπόκριση.
Δεν είναι εδώ.
Μένουμε, λοιπόν, στα επτά λεπτά τα οποία ανακοίνωσα από τα οκτώ που ήταν κανονικά. Περιμένω μια ανταπόκριση από όλα τα κόμματα, να πάμε στο πεντάλεπτο.
Εγώ δεν έχω αντίρρηση.
Κύριε Γάκη, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Εγώ, κυρία Πρόεδρε, μάλλον θα σας διευκολύνω. Θα είναι μικρότερη η τοποθέτησή μου.
Όλοι έτσι λένε.
Θα το δείτε. Βάλτε και το χρόνο, για να μην πέσουμε έξω. Δυστυχώς δεν είναι στην αίθουσα ο κ. Μητσοτάκης. Εγώ αυτά τα δυόμισι, τρία χρόνια που είμαι στο ελληνικό Κοινοβούλιο, ίσως για πρώτη φορά δέχθηκα τόση μεγάλη προσβολή, όταν θεώρησε ότι μπορούν οι Βουλευτές της Πλειοψηφίας να καταθέτουν ερωτήσεις, γιατί τους βάζουν οι Υπουργοί της Κυβέρνησης, για να αποφύγουν το σκόπελο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (ΓΛΚ). Αυτό όχι μόνο προσβάλλει τους Βουλευτές της Πλειοψηφίας, αλλά όλους τους Βουλευτές, γιατί θα μπορούσε αντίστοιχα να υποθέσει κανείς ότι μπορεί η Κυβέρνηση να βρει κι από τους Βουλευτές της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης διαθέσιμους συναδέλφους και να καταθέτουν ερωτήσεις με τη μορφή «λαγού», για να μπορέσει να περάσει κάποιες τροπολογίες που θέλει. Επίσης, για πρώτη φορά νιώθω ότι ο κοινοβουλευτικός ρόλος του Βουλευτή υποβαθμίζεται τόσο πολύ, μα τόσο πολύ μέσα απ' αυτήν τη διαδικασία και την έκφραση του κ. Μητσοτάκη. Εγώ θα επιμείνω όμως να υπερασπίζομαι αυτόν τον κοινοβουλευτικό ρόλο που μου έχουν αναθέσει και τον οποίον κατά την προσωπική μου ευθύνη πρέπει να υπερασπίσω. Κύριε Υπουργέ, έχω υπογράψει δυο τροπολογίες. Θέλω όμως να ξεκινήσω με μια παρατήρηση στα προσόντα για, τις κρίσεις των προϊσταμένων των μονάδων της αποκεντρωμένης διοίκησης. Μέσα στα προσόντα, βάζετε για τη γλώσσα το proficiency - και πάνω - , ενώ θα μπορούσε να ζητείται το lower λαμβάνοντας υπ' όψιν ότι πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι είναι μιας κάποιας ηλικίας. Θα μπορούσαν να διεκδικήσουν με πολύ μεγάλες ικανότητες τη θέση του διευθυντή, του προϊσταμένου και δεν μπορούν λόγω αυτού του κριτηρίου, ίσως. Δείτε το λίγο. Νομίζω ότι με μια νομοτεχνική διόρθωση θα μπορούσε να προστεθεί το lower, που θα ήταν έτσι πιο σωστά, διατυπωμένο. Η δεύτερη τροπολογία που καταθέσαμε και που ο κύριος Υπουργός δεν κάνει δεκτή, είναι μια τροπολογία η οποία αναφέρεται στο άρθρο 10 του ν.3220/2005, το οποίο αντικατέστησε το άρθρο 9 του ν.2085/1992, που παρέχει στους δημοσίους υπαλλήλους γενικά οι οποίοι υπηρετούν σε παραμεθόριες περιοχές το ευεργέτημα - δικαίωμα της λήψης επιδότησης αγοράς ή ανέγερσης κατοικίας μέχρι του ποσοστού του 40% της αντικειμενικής αξίας. Ήρθε όμως η πολιτεία και προκειμένου να κυρώσει αυτό το μέτρο, πρόβλεψε μια καταστροφική ασάφεια και όχι δημιουργική, χωρίς να διευκρινίζει ή μάλλον αφήνοντας μετέωρο το κριτήριο του συνολικού χρόνου παραμονής στην παραμεθόριο περιοχή που νοείται η δεκαπενταετία. Δεν το προσδιορίζει. Θέλει συνολικά και όχι αθροιστικά, όπως θα έπρεπε να προβλέπεται. Επίσης, δεν περιγράφεται αρκετά, με αποτέλεσμα να δημιουργεί προβλήματα στη λήψη αυτού του ευεργετήματος, η εκ δόλου ή βαρείας αμέλειας του υπαλλήλου παράβαση των όρων και προϋποθέσεων του νόμου ή η ηθελημένη αποχώρηση ή εγκατάλειψη της υπηρεσίας κ.λπ.. Είναι δύο στοιχεία τα οποία προσπαθήσαμε να διευκρινίσουμε με μία τροπολογία, την 63/12, η οποία δεν έγινε δεκτή, με τη δέσμευση βέβαια του Υπουργού ότι μπορεί να την ξανασυζητήσουμε. Πάμε στην τροπολογία 92/39 και θα ήθελα να αναφερθώ σε αυτήν πιο αναλυτικά. Αφορά στην αναγνώριση της εργασιακής σχέσης και αποκατάσταση της δικαιοσύνης εργαζομένων σε σχέσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου σε δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης και αποχέτευσης. Ζητάμε από την Κυβέρνηση να την κάνει δεκτή, γιατί όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά και στην αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου, με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις, εισάγονται μέτρα εξορθολογισμού της διοίκησης και ειδικότερα μέτρα που αφορούν τις σχέσεις κράτους και κοινωνίας. Επιτυγχάνεται, λέει, σημαντική ελάφρυνση της γραφειοκρατικής επιβάρυνσης του πολίτη, εξοικονομούνται πόροι για τη διοίκηση και διευκολύνεται η ορθολογική αξιοποίηση των στελεχών. Με αυτήν ακριβώς τη λογική, ευθυγραμμίζεται και η δικιά μας βελτιωτική ρύθμιση που καταθέτουμε και την υπογράφουν όλοι οι Βουλευτές Δωδεκανήσου από όλα τα κόμματα και η Βουλευτής της Λάρισας κ. Ηρώ Διώτη αλλά και οι Βουλευτές της Κέρκυρας την υποστηρίζουν, αν και δεν την υπογράφουν. Με αυτήν την τροπολογία που καταθέσαμε, λοιπόν, λαμβάνονται όλες οι πρόνοιες ισότιμης αντιμετώπισης των εργαζομένων και τα ειδικά χαρακτηριστικά λειτουργίας των ΔΕΥΑ. Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας, η προτεινόμενη διάταξη, σκοπεύει στην άρση της αμφισβήτησης επί της νομιμότητας μεταφοράς και υπηρεσίας των εργαζομένων στις συγχωνευθείσες επιχειρήσεις ΔΕΥΑ, σύμφωνα με το άρθρο 109 του ν. 3852/2010 και τη διευθέτηση αυτών των υποθέσεων που αφορούν άδικη μεταχείριση απολυόμενων εργαζόμενων στην ΔΕΥΑΡ. Με την προτεινόμενη ρύθμιση διασφαλίζεται κατά την άποψή μας, η εύρυθμη λειτουργία της ίδιας της επιχείρησης συμβάλλοντας σημαντικά στην προστασία του δημόσιου αγαθού του νερού και ειδικότερα σε περιοχές όπως είναι οι νησιωτικές περιοχές, όπου στη Ρόδο αυτήν τη στιγμή ετοιμαζόμαστε να λειτουργήσουμε το φράγμα Γαδουρά και οι ανάγκες σε προσωπικό είναι αυξημένες και κινδυνεύουμε, μέσα από αυτήν τη διαδικασία της μη ικανοποίησης αυτού του αιτήματος επαναπρόσληψης ή αποκατάστασης των πενήντα εφτά εργαζομένων στη ΔΕΥΑΡ, να παραχωρήσουμε τη χρήση αυτού του αγαθού στον ιδιωτικό τομέα. Συγκεκριμένα, ζητάμε, λοιπόν, να προστεθεί στο σχέδιο νόμου το ακόλουθο άρθρο: «Η μεταφορά των υπαλλήλων των συγχωνευθείν δημοτικών επιχειρήσεων ύδρευσης και αποχέτευσης, που ιδρύθηκαν και λειτουργούν κατά τις διατάξεις του ν. 1069/1980, στις νέες δημοτικές επιχειρήσεις ΔΕΥΑ, που ιδρύθηκαν και λειτουργούν με βάση το ν. 3852/2010 του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» και κατόπιν αποφάσεων των οικείων δημοτικών και διοικητικών συμβουλίων, ανεξάρτητα από τη διαδικασία η οποία τηρήθηκε κατά την πρόσληψή τους στις ανωτέρω επιχειρήσεις και εφόσον υπηρετούσαν σ' αυτές την τελευταία τουλάχιστον διετία πριν την συγχώνευσή τους σε σχέση εργασίας αορίστου χρόνου, θεωρείται νόμιμη από την ημέρα λήψης των σχετικών αποφάσεων των συμβουλίων. Και τυχόν πράξεις λύσης της εργασιακής σχέσης των εργαζομένων που εμπίπτουν στην ανωτέρω διάταξη, ανακαλούνται υποχρεωτικά από το χρόνο που ίσχυσαν». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Υπάρχουν μια σειρά αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που δικαιολογούν αυτήν τη διάταξη που βάλαμε, που δεν έχω το χρόνο να αναφέρω. Υπάρχει επίσης έκφραση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με την με αριθμό 192/28-5-2013 γνωμάτευσή του. Υπάρχει επίσης ανάλογη νομοθετική ρύθμιση που προβλέπεται ήδη στην παράγραφο 6 του άρθρου 40 του ν. 3801/2009, η οποία είναι ακριβώς αυτό που διατυπώνουμε εμείς και που ισχύει σήμερα με το άρθρο 64 του ν. 3801. Είναι ακριβώς η διατύπωση του άρθρου 64 του ν. 3801 και αυτή θέλουμε να εφαρμοστεί εδώ, για να μπορέσουμε να λύσουμε αυτήν την ασάφεια που σας είπα ότι είναι καταστροφική. Επίσης, θέλω να πω ότι δεν προκαλείται δημοσιονομικό κόστος. Γιατί δεν προκαλείται δημοσιονομικό κόστος; Γιατί οι εταιρείες ύδρευσης και αποχέτευσης είναι ανταποδοτικού χαρακτήρα, έχουν τον δικό τους προϋπολογισμό και ισολογισμό και επομένως δεν θα επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό. Με την προτεινόμενη τροπολογία, λοιπόν, θεωρούμε ότι συμβάλλουμε ουσιαστικά στην εύρυθμη λειτουργία των ΔΕΥΑ και καλούμε τον Υπουργό να δει το θέμα μέσα από την οπτική της νησιωτικότητας και της τουριστικής ιδιαιτερότητας, η οποία πολλαπλασιάζει τις ανάγκες σε ανθρώπινο δυναμικό για την επίβλεψη και άρση των βλαβών του δικτύου της ύδρευσης, καθαριότητας και αποχέτευσης. Κύριε Υπουργέ, απευθυνόμαστε και στην ανθρώπινη ευαισθησία και στην πολιτική σας κουλτούρα και σας καλούμε να κάνετε δεκτή έστω την τελευταία στιγμή αυτήν την τροπολογία, που καταθέτουν όλοι οι Βουλευτές της Δωδεκανήσου, όπως σας είπα. Είναι ευκαιρία να αποδείξουμε ότι η Κυβέρνηση της Αριστεράς έχει άλλο «μάτι» για να αντιμετωπίζει τα εργασιακά προβλήματα της κοινωνίας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Γάκη. Τον λόγο έχει ο κ. Αθανασίου για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Πριν αναφερθώ στο νομοσχέδιο, θα ήθελα να κάνω μια ενημέρωση στη Βουλή και ειδικά στους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι για πρώτη φορά εκλέγονται. Όταν ήμασταν κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, έρχονταν πολύ συχνά τα τεχνικά κλιμάκια της τρόικας και οι εκπρόσωποι της Task Force στα Υπουργεία - και αναφέρομαι ειδικά στο δικό μου Υπουργείο - για να συζητήσουμε ζητήματα εκσυγχρονισμού των διαδικασιών διοικητικής επιτάχυνσης των δικών και άλλων ζητημάτων. Τότε, μας κατηγόρησαν οι συνάδελφοί σας οι οποίοι ήταν στον τομέα δικαιοσύνης, ότι διαπραγματευόμεθα και συζητάμε επί της ουσίας νομοθετήματα που έχουν σχέση με την απονομή του δικαίου - πράγμα που ήταν αναληθές - και ότι αυτό προσβάλλει και την υπόστασή μας ως κράτος ανεξαρτήτο αλλά αντιθέτως ότι έχουμε μια υποτέλεια στην τρόικα. Σας πληροφορώ, λοιπόν - και θέλω κάποιος να μου το διαψεύσει από τους Υπουργούς - ότι ήδη τα τεχνικά κλιμάκια της τρόικας βρίσκονται εδώ από καιρό και συζητάνε και επί της ουσίας των νομοθετημάτων. Παρ' όλο που υπήρχε μία επιτροπή του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, την οποία είχε ο προκάτοχός μου, ο κ. Ρουπακιώτης, με νόμο της Βουλής ορίσει και όχι με υπουργική απόφαση, ήδη διορίστηκε μια άλλη καινούργια επιτροπή από τον νυν Υπουργό Δικαιοσύνης, για να ασχοληθεί με τα ζητήματα αυτά. Και συνεδριάζει πού, παρακαλώ; Σε κεντρικό ξενοδοχείο της πόλης των Αθηνών και, μάλιστα, σε ζητήματα, στα οποία εμείς είχαμε βάλει «κόκκινες» γραμμές. Αυτά τα λέω για ενημέρωσή σας. Το δεύτερο θέμα, είναι μία δήλωση που θέλω να κάνω με αφορμή τη δήλωση που έκανε ο Υπουργός Δημοσίας Τάξεως σήμερα το πρωί στον «REAL Fm», που λίγο - πολύ είπε ότι «πολύ γρήγορα θα δολοφονηθεί» - σας διαβάζω ακριβώς - «ο Βούλγαρος που άγρια δολοφόνησε το παιδί του». Εγώ αντιλαμβάνομαι την τοποθέτηση του κυρίου Υπουργού από πλευράς επιστημονικού ενδιαφέροντος για το αποτρόπαιο έγκλημα, πλην όμως, ως Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, δεν μπορεί να προαναγγέλλει δολοφονίες κρατουμένων, ανεξάρτητα από τις πράξεις που αυτοί διαπράττουν.
Να τον βάλετε φυλακή.
Σας παρακαλώ πάρα πολύ. Κύριε Αθανασίου, συνεχίστε.
Όσον αφορά τις τροπολογίες, εγώ πρέπει να ξεκαθαρίσω από τη θέση μου ότι όταν σχετίζονται με τα νομοθετήματα και είναι σύντομες, είμαι υπέρ της απόψεως να γίνουν. Όμως, αυτό το κακό που γίνεται σήμερα, δεν έχει γίνει ξανά. Πρέπει να σας υπενθυμίσω τον εναρκτήριο λόγο της κυρίας Προέδρου της Βουλής. Σας διαβάζω ακριβώς από τα Πρακτικά της Βουλής: «Αποτελεί δέσμευσή μου από τη θέση της Προέδρου της Βουλής ότι δεν θα γίνουν δεκτές εκπρόθεσμες τροπολογίες ούτε άσχετες με το αντικείμενο του νομοσχεδίου». Τέλος, για το μεταναστευτικό, κύριε Βούτση, εν όψει του ότι κατάγομαι από μία περιοχή που δέχεται κάθε μέρα κατά μέσο όρο εκατόν πενήντα με τριακόσιους μετανάστες, θέλω να πω ότι είναι, πράγματι, ένα πρόβλημα τεράστιο. Θέλει εθνική συναίνεση και συζήτηση. Δεν είναι θέμα για αντιπαραθέσεις. Το μεταναστευτικό, το θεωρώ σπουδαιότερο και από την οικονομική κρίση που έχει η χώρα. Στην οικονομική κρίση αργά ή γρήγορα θα βρούμε τον βηματισμό μας. Το μεταναστευτικό είναι τεράστιο πρόβλημα. Αλλοιώνεται ο πληθυσμός με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Όμως, είναι ένα θέμα το οποίο θα συζητήσουμε άλλη φορά. Επί του νομοσχεδίου, είπα και στην επιτροπή, κύριε Υπουργέ, ότι ο τίτλος του νομοσχεδίου: «Εκδημοκρατισμός της διοίκησης κ.λπ.» είναι προσβλητικός για τη δημοκρατία και το Κοινοβούλιό μας, διότι, καλούνται να ψηφίσουν ένα νομοσχέδιο που φέρει αυτόν τον τίτλο υπονοώντας μη δημοκρατικό φρόνημα για τις προηγούμενες διοικήσεις και αναπαράγει και υιοθετεί έτσι ουσιαστικά φράσεις όπως «Η χούντα δεν τελείωσε το 1973», που θέλω να πιστεύω ότι ο κύριος Αναπληρωτής Υπουργός δεν τις ασπάζεται. Πρόκειται για ένα νομοθέτημα με σαφές κρατικιστικό πρόσημο, που αυξάνει το λειτουργικό κόστος του δημοσίου, επιτρέποντας την επαναφορά απολυθέντων, τεθέντων σε διαθεσιμότητα, χαϊδεύοντας τους συνδικαλιστές, επαναφέροντας προνόμιά τους και δυσκολεύοντας στις πειθαρχικές διώξεις κατά δημοσίων υπαλλήλων. Στο Κεφάλαιο 1 το νέο νομοθετικό πλαίσιο με την πλήρη απαγόρευση της επίταξης και της επιστράτευσης είναι δύσκαμπτο και προβληματικό και θα φανεί στην επόμενη απεργία των υπαλλήλων συγκομιδής σκουπιδιών, όταν θα απειλείται και η δημόσια υγεία. Πρέπει να υπενθυμίσω, κύριε Υπουργέ, ότι εάν ρίχνατε μια ματιά στην πάγια νομολογία των δικαστηρίων μας επάνω στο θέμα αυτό αλλά και στις απόψεις της επιστήμης, θα βλέπατε ότι η γενική απαγόρευση της επίταξης του άρθρου 23 παράγραφος 2 του Συντάγματος, υποχωρεί εν όψει της διάταξης του άρθρου 22 παράγραφος 4 του Συντάγματος. Δηλαδή, το δικαίωμα της απεργίας υποχωρεί έναντι του αγαθού της δημόσιας υγείας, όπως αυτό εξειδικεύεται, με την επίκληση, βέβαια, του δημοσίου κινδύνου. Εξάλλου, έχουμε και το άρθρο 25 του Συντάγματος, που εφαρμόζεται η αρχή της αναλογικότητος. Έχουμε τις ασφαλιστικές δικλίδες να προσφύγει κάποιος και να κηρυχθεί - εάν κηρυχθεί - μια απεργία παράνομη και καταχρηστική. Εάν κηρυχθεί μια απεργία παράνομη και καταχρηστική και δεν συμμορφώνονται τα ηγετικά κλιμάκια, το διοικητικό συμβούλιο και δεν υπάρχει η ευχέρεια της επιστράτευσης, τότε θα οδηγείτε τον κόσμο στα ποινικά δικαστήρια για παράβαση καθήκοντος ή για προσβολή της δημόσιας υγείας κ.λπ.. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, ότι δημιουργείται ένα τεράστιο πρόβλημα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Είναι πάρα πολλά τα ζητήματα. Θα ήθελα λίγο χρόνο, κυρία Πρόεδρε, γιατί είναι πολύ σπουδαία κατά την άποψή μου. Με το Κεφάλαιο 2, επαναφέρετε το παλαιό καθεστώς στο Πειθαρχικό Δίκαιο των δημοσίων υπαλλήλων. Επαναφορά συνδικαλιστών στα πειθαρχικά συμβούλια, δυσκολία επιβολής της οριστικής παύσης στους επίορκους. Δηλαδή, πάμε σε καθεστώς που επικρατούσε το 1980. Στο Κεφάλαιο 3 στο άρθρο 11, για το αρχείο που θα διατηρεί πλέον το ΑΣΕΠ για τους συμμετέχοντες στους διαγωνισμούς, πρέπει να ξεκαθαριστεί - είναι σωστό κατ' αρχάς - εάν γνωμοδότησε η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα επάνω στην πρόταση αυτή. Στο Κεφάλαιο 4 στα άρθρα 19, 21, επαναφέρονται και επανασυστήνονται οι καταργηθέντες κλάδοι κ.λπ.. Στο Κεφάλαιο 5 με το άρθρο 23, ρυθμίζονται ζητήματα του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης. Πλέον στο διοικητικό συμβούλιο, βάζετε να εκπροσωπούνται και απόφοιτοι και φοιτητές. Δηλαδή, ερχόμαστε σε ένα ζήτημα το οποίο ο νόμος Διαμαντοπούλου για την παιδεία - σωστός νόμος - κατήργησε. Απ' ό,τι φαίνεται, λοιπόν, θα καταργήσετε και το νόμο Διαμαντοπούλου. Ενδεχομένως προβληματική είναι η παράγραφος 6, του άρθρου 26- προσέξτε το αυτό - με την οποία καταργείται η διαδικασία επανελέγχου μετατροπής συμβάσεων ορισμένου χρόνου και μίσθωσης έργου για λόγους που δεν εξηγούνται στην αιτιολογική έκθεση. Δεν ξέρω εάν το εξηγήσατε στην πρωινή συνεδρίαση αλλά είναι ένα ζήτημα πάρα πολύ σοβαρό. Επίσης, στην επόμενη παράγραφο, στο άρθρο 10, αυξάνετε τις ημέρες υπηρεσιακής άδειας αναπλήρωσης από δέκα σε δεκαπέντε. Γιατί άραγε; Ως κίνητρο για υπερωριακή απασχόληση άνευ αποδοχών; Δεν ακούγεται λίγο ρουσφετολογικό αυτό; Στην παράγραφο 14, εξαιρούνται από τη διαδικασία της πράξης του υπουργικού συμβουλίου, της ΠΥΣ, όσοι στελεχώνουν υπηρεσίες μετανάστευσης του Υπουργείου Εσωτερικών. Αυτό - το είχα πει και στην επιτροπή και είπατε ότι θα το δείτε - ενδεχομένως να είναι ορθό, ιδίως εάν οι διορισμοί γίνονται από ευρωπαϊκά κονδύλια. Όμως, πώς διασφαλίζεται το ενδεχόμενο μη πρόσληψης υπεράριθμων για όσους απασχολεί με ίδιους πόρους το ελληνικό δημόσιο; Το είχα θέσει και στην επιτροπή. Έλλειψα γιατί ήμουν και σε άλλη επιτροπή και δεν ξέρω εάν το διευκρινίσατε. Ενδεχομένως η παράγραφος αυτή πρέπει να περιοριστεί μόνο στην περίπτωση α'. Με λίγα λόγια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε μια αύξηση του λειτουργικού κόστους του κράτους - κρατισμό όπως είπα - τη στιγμή που η τύχη της διαπραγμάτευσης κρέμεται από μία κλωστή για τη χώρα. Διερωτώμαι αν αυτή είναι η διάσημη διαπραγματευτική σας τακτική για την οποία επαίρεστε. Είναι σαν να κάνουμε κάτι και να παίρνουμε ένα όπλο να πυροβολούμε το ίδιο μας το πόδι μετά. Τώρα θα αναφερθώ σε δύο τροπολογίες και τελειώνω, κυρία Πρόεδρε. Η πρώτη τροπολογία είναι με γενικό αριθμό 105 και ειδικό 46. Εδώ ανατρέπεται η αρχή ότι η έναρξη ισχύος των διοικητικών πράξεων ταυτίζεται επί την ανάρτησή τους στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Δεν καταργείται, εάν κατάλαβα καλά, η «ΔΙΑΥΓΕΙΑ», αλλά η αρχή αυτή.
Όχι.
Ωραία. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ενίσχυσε, στην πράξη, το θεσμό με ενέργειες του Κυριάκου Μητσοτάκη, του προκατόχου σας, τη στιγμή που τότε αντιπολιτευόμενοι Βουλευτές και μέσα μαζικής ενημέρωσης προσκείμενα στον ΣΥΡΙΖΑ εξαπέλυαν μύδρους για τάχα κατάργησή τους. Η παρούσα Κυβέρνηση, τάχα για εξαιρετικές περιπτώσεις, εισάγει ένα καίριο ρήγμα στο θεσμό που είναι βέβαιο ότι μετά από λίγο καιρό θα τον καταργήσει. Πολύ φοβάμαι ότι είναι ο πρόδρομος της κατάργησης. Η δεύτερη τροπολογία είναι η με γενικό αριθμό 112 και ειδικό 52. Είναι η τροπολογία που υπογράφουν ο κ. Βούτσης, η κ. Χριστοδουλοπούλου και ο κ. Πανούσης. Εδώ για λόγους κατεπείγοντος όπως λέτε - και απαντώ και στη δευτερολογία της Υπουργού, που δεν έπεισε κανένα νομίζω - και προκειμένου να αντιμετωπιστεί η αυξημένη μεταναστευτική ροή, καταργείται η υποχρέωση για διαγωνιστικές διαδικασίες, μελέτες, προμήθειες, υπηρεσίες που σχετίζονται με την αντιμετώπιση της ανάγκης αυτής. Απαιτείται πλήρης αιτιολόγηση από τις αναθέτουσες υπηρεσίες. Ωραία. Από αυτήν, όμως, την τροπολογία αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχει απολύτως κανένας σχεδιασμός για την αντιμετώπιση του προβλήματος, ούτε έχει μελετηθεί επαρκώς το φαινόμενο και γι' αυτό δεν μπορούν να προβλεφθούν οι δαπάνες που απαιτούνται. Ακόμα κι αν γινόταν δεκτή η τροπολογία αυτή, θα έπρεπε να τεθεί χρονικό όριο. Και έτσι απαντώ και στην κυρία Υπουργό που είπε ότι θα χάσουμε κονδύλια. Βάλτε χρονικό όριο να μη τα χάσουμε.
Κύριε Αθανασίου, κλείστε παρακαλώ.
Τελείωσα. Χρονικό όριο ισχύος της, παραδείγματος χάριν, ένα τρίμηνο ή ένα εξάμηνο, που, αν χρειαστεί, θα μπορούσε να παραταθεί. Δεν είναι δυνατόν αποσπασματικά να καταργούμε τη νομοθεσία για τους διαγωνισμούς. Αν, κύριε Υπουργέ, οι προθέσεις σας είναι αγαθές, θα βάζετε όρια για ποσά και κυρίως χρονικό όριο ισχύος της διάταξης. Τώρα πώς θα πείσετε ότι δεν θέλετε να εξυπηρετήσετε τους ημέτερους επιχειρηματίες, είναι ένα δικό σας θέμα. Έχω ένα κεφάλαιο, κυρία Πρόεδρε. Δεν θα το αναπτύξω. Θα καταθέσω ένα υπόμνημα, να το δει και ο κύριος Υπουργός, που αφορά τη διάταξη 2 και όλη την αναπτυχθείσα νομολογία και τις θέσεις της επιστήμης, που αφορά τις θητείες των μελών των ανεξαρτήτων αρχών. Αν θέλετε, μελετήστε τις. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Αθανασίου. Τον λόγο έχει ο κ. Παππάς, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή, για οκτώ λεπτά. Μετά ακολουθεί ο κ. Βούτσης και ο κ. Μητσοτάκης.
Με τη δέουσα ανοχή, κυρία Πρόεδρε.
Με τη δέουσα, πάντα, κύριε Παππά.
Κυρία Πρόεδρε, προτού προχωρήσω στην τοποθέτησή μου, θέλω να σας ρωτήσω εάν ενημερωθήκατε τόσο εσείς όσο και η κ. Κωνσταντοπούλου από τον Αντιπρόεδρο της Βουλής κ. Λαμπρούλη, σχετικά με την πρόταση, το αίτημά μας προς το Προεδρείο για την τήρηση ενός λεπτού σιγής, προκειμένου το ελληνικό Κοινοβούλιο να τιμήσει και τους πεσόντες της σύγχρονης μνημονιακής κατοχής. Οι πεσόντες αυτοί δεν είναι άλλοι από τους αδικοχαμένους δολοφονηθέντες της MARFIN, που από το χαμό τους σήμερα συμπληρώνονται πέντε έτη, αλλά και οι χιλιάδες αυτοκτονήσαντες ή ιδεδολοφονηθέντες στο βωμό της νεοταξίτικης νεοφιλελεύθερης μνημονιακής πολιτικής συνέλληνές μας. Το Προεδρείο και τα κόμματα, μέχρι την ώρα που σας ρωτώ, κυρία Πρόεδρε, τήρησαν όχι ενός λεπτού σιγή προς τιμήν, αλλά τήρησαν σιγή ιχθύος σχετικά με την πρότασή μας, με την οποία προσβλέπουμε σε μια ομοφωνία όλων των κομμάτων, ανεξαρτήτως πολιτικών διαφορών, που συνάδει με την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Την ενός λεπτού σιγή, κυρία Πρόεδρε, δεν τη ζητά η Χρυσή Αυγή. Τη ζητά ο ελληνικός λαός. Θα ήθελα, επίσης, με αφορμή όσα ακούγονται, δύο μέρες τώρα, σε αυτήν εδώ την Αίθουσα, να τονίσω ότι καλά είναι τα νομοσχέδια. Εμείς τα εξετάζουμε υπεύθυνα και παίρνουμε θέση, «παρών», «όχι», «ναι», ανάλογα με την περίπτωση, προσπαθώντας να κάνουμε μία υπεύθυνη και δημιουργική Αντιπολίτευση. Η Κυβέρνηση, λοιπόν, τη στιγμή αυτή εφαρμόζει μια επικοινωνιακή πολιτική. Δεν γνωρίζω αν ηθελημένα ή αθέλητα. Ουσιαστικά κοιτάει το δένδρο και όχι το δάσος. Και το λέγω τούτο, διότι αυτήν τη στιγμή αλωνίζει ο γιος Ερντογάν στη Θράκη μας, την ώρα που το Υπουργείο Εξωτερικών βρίσκεται σε απόλυτη ευθυγράμμιση και δημιουργική υποτέλεια με το αντίστοιχο Υπουργείο της γείτονος. Χθες μετείχαμε στο Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής, όπου, εκτός των άλλων, τονίσαμε την πάγια θέση μας, που είναι η άμεση ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ και η αναζήτηση νέων στρατηγικών και συμμαχιών, προκειμένου να πάει μπροστά η πατρίδα μας. Δυστυχώς, διαπιστώσαμε ότι τίποτα δεν άλλαξε στο Υπουργείο Εξωτερικών. Η γερμανική Ευρώπη και η νεοταξίτικη Αμερική συνεχίζουν να απαξιώνουν τον περήφανο λαό μας. Τη στιγμή που γίνονται όλα αυτά - και αυτό είναι το δέντρο και το δάσος που προανέφερα - εμείς καλούμεθα από την Κυβέρνηση να πάρουμε θέση σε δευτερεύοντα και τριτεύοντα ζητήματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι το συζητούμενο νομοσχέδιο, η δημόσια διοίκηση δηλαδή, δεν είναι σοβαρή υπόθεση. Δεν αρνούμεθα ότι καλό είναι να υπάρχει κοινοβουλευτικό έργο. Δεν ξεχνάμε την προηγούμενη περίοδο όπου κοινοβουλευτικό έργο υπήρχε μόνο όταν τελείωναν οι μεταφράσεις και είχαν ολοκληρωθεί τα mail από την τρόικα. Το σημερινό νομοσχέδιό σας εμπεριέχει βαρύγδουπους τίτλους και προπαγανδιστικά τρικ. Ο κόσμος, ο ελληνικός λαός έχει χορτάσει από προπαγάνδα. Ο λαός δεν θέλει επικοινωνιακά τρικ, δεν θέλει επικοινωνιακή πολιτική. Ο λαός θέλει αποτελέσματα και προπαντός θέλει να μην ερμηνεύεται η θέλησή του, να μην ερμηνεύετε τη θέληση του ελληνικού λαού κατά το δοκούν. Ο λαός ψήφισε αντιμνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ. Ψήφισε «όχι» στο μνημόνιο. Ο λαός ψήφισε, κατά πώς του είπατε, την ελπίδα, την ελπίδα που έρχεται. Δυστυχώς, όμως, δεν έρχεται καμμία ελπίδα. Έρχεται θύελλα. Έρχονται νέα σκληρά μνημονιακά μέτρα, μέτρα που θα γονατίσουν περαιτέρω τους Έλληνες. Δεν θα την πείτε τη συμφωνία «μνημόνιο». Θα την πείτε «έντιμη συμφωνία». Σας βολεύει, επίσης, η πρόσφατη διαφοροποίηση του ΔΝΤ, για να υποκριθείτε τους αντιμνημονιακούς. Αργά, μεθοδικά, επιταχυνόμενα βεβαίως - το βλέπουμε μέρα με την ημέρα - , η Κυβέρνηση υποχωρεί ατάκτως επί των προεκλογικών εξαγγελιών της. Δεν σκίζει το μνημόνιο. Η Κυβέρνηση σκίζει το πρόγραμμά της: Διατήρηση ΕΝΦΙΑ, αύξηση κατά 30% της έκτακτης εισφοράς για εισοδήματα άνω των 30.000 ευρώ, νέου τύπου μνημονιακές συμβάσεις εργασίας, τέλος στις πρόωρες συντάξεις και φυσικά τέλος η δέσμευση για το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ. Καμμία δέσμευση - απόσυρση θα έλεγα της δέσμευσης - για παροχή της δέκατης τρίτης σύνταξης στους χαμηλοσυνταξούχους. Και, φυσικά, καμμία κουβέντα για την αποκατάσταση των ληστευθέντων από τους Σαμαρά - Βενιζέλο ομολογιούχων. Αυτό είναι το πραγματικό πρόγραμμα της νεοφιλελεύθερης αριστερής Κυβέρνησης. Οι πούροι νεοφιλελεύθεροι της ΝΔ σάς καλούν επειγόντως για συμφωνία. Η στάση σας δείχνει ότι θα κάνετε το χατίρι στον ανύπαρκτο πολιτικά Αρχηγό της Αξιωματικής - Αξιωματικής τουλάχιστον με τα αποτελέσματα του περασμένου Ιανουαρίου - Αντιπολίτευσης, τον πρύτανη του ραγιαδισμού και του μερκελισμού, τον Αντώνη Σαμαρά. Ακολουθώντας τα χνάρια του Αντώνη Σαμαρά οδηγείτε τη χώρα στην καταστροφή και στην υποτέλεια. Αν τελικώς προδώσετε τους ψηφοφόρους σας, αν προδώσετε τον αντιμνημονιακό σας λόγο, θα προδώσετε τις ελπίδες του ελληνικού λαού. Και τον ελληνικό λαό θα τον βρείτε απέναντι. Θα μας βρείτε απέναντι, εμάς τους Χρυσαυγίτες, σταθερούς Έλληνες εθνικιστές, πιστούς στην πατρίδα και την κοινωνική δικαιοσύνη!
Ευχαριστούμε τον κ. Παππά. Τον λόγο έχει ο κ. Βούτσης για οκτώ λεπτά, με τη δέουσα ανοχή.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή μέρα που ψηφίζεται αυτό το νομοσχέδιο, είναι μια μέρα δημοκρατίας για τη χώρα και την κοινωνία. Είναι μια μέρα στην οποία προσβλέπουν χιλιάδες άνθρωποι, χιλιάδες οικογένειες για την αποκατάσταση του δίκιου τους, της ζωής τους, της αξιοπρέπειάς τους. Θέλω να σας πω ευθέως ότι οι τροπολογίες οι οποίες κατατέθηκαν είναι ένα πολύ μικρό μέρος - σας το είπα και προηγουμένως - από αυτές που θα μπορούσαν να κατατεθούν εάν υπήρχε μια μεγαλύτερη δημοσιονομική δυνατότητα, που δεν υπάρχει αυτήν τη στιγμή, για την αποκατάσταση ενός μικρού, έστω, μέρους όσων την προηγούμενη δεκαπενταετία - και πριν την κρίση δηλαδή - είχαν σφόδρα αδικηθεί στο όνομα των πελατειακών σχέσεων, τις οποίες έστηναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις απέναντι σε ανθρώπους τους οποίους κυριολεκτικά έριχναν στο περιθώριο της οικονομίας, της κοινωνίας και της ζωής, με τρομακτικές αδικίες. Προχθές, στη διαδήλωση της Πρωτομαγιάς, ήμασταν πολύ κοντά με αυτούς τους ανθρώπους οι οποίοι - γυναίκες και άντρες - έμειναν όρθιοι, επιβίωσαν μετά από αυτήν τη λαίλαπα που οφειλόταν κυριολεκτικά σ' ένα πολιτικό και κοινωνικό μίσος προς τις πιο αδύναμες και ευπαθείς κατηγορίες πολιτών αυτής της χώρας από τις μνημονιακές κυβερνήσεις. Θα σας πω κάτι, κύριε Αθανασίου, και δεν δεχόμαστε επ' αυτού καμμία διάψευση, παρότι ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας προ δεκαπενθημέρου είχε προβλέψει - ήταν η άποψή του, είχε δικαίωμα να το κάνει, το είχα πει και τότε - ότι αυτό το νομοσχέδιο θα θεωρηθεί από τους θεσμούς μονομερής ενέργεια και ενδεχομένως θα μπλοκαριστεί. Σας λέω ευθύτατα τώρα που τελειώνει αυτή η διαδικασία και με την ψηφοφορία επί των άρθρων σε λίγη ώρα, ότι δεν θέσαμε και δεν δεχθήκαμε να θέσουμε στους θεσμούς, στην Ελλάδα, στο εξωτερικό ή οπουδήποτε, για συζήτηση αυτό το νομοσχέδιο ούτε για ένα λεπτό. Αν έχετε οποιαδήποτε άλλη πληροφορία ή εκτίμηση, θα παρακαλούσα πολύ να την καταθέσετε από αυτό το Βήμα, για να μην λέμε λόγια του αέρα. Αυτή η Κυβέρνηση νομοθετεί σαν Κυβέρνηση κυρίαρχου κράτους, σαν Κυβέρνηση αξιοπρέπειας, ελπίδας, με πολύ μεγάλες δυσκολίες για την ανάκτηση δικαιωμάτων του ελληνικού λαού.
Κύριε Βούτση, εγώ είπα για τα νομοθετήματα του Υπουργείου Δικαιοσύνης.
Το κατάλαβα. Λέτε να μην το κατάλαβα; Ταυτόχρονα, όμως, κάνατε μια γενίκευση και καλό είναι να ξεκαθαρίζουμε τις θέσεις μας και τη στάση μας. Τι ζήσαμε τα προηγούμενα τρία, τέσσερα χρόνια; Θα σας το πω ευθέως τώρα που συμπληρώνεται, που κλείνει ένας κύκλος. Ζήσαμε μια πολύ σκληρή πολιτική εναντίον των δυνάμεων της εργασίας, για τη συντριβή των δυνάμεων της εργασίας και στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Ζήσαμε το κολπάκι - που πολλές φορές είχαμε απαντήσει εδώ μέσα, αλλά δεν ήταν εύκολο βέβαια να το απαντήσουμε στα περίφημα δελτία των 20.00', που άρχισαν πριν από ένα λεπτό - του κοινωνικού αυτοματισμού, της στρατηγικής που είχατε θέσει. Δηλαδή, τους ιδιωτικούς υπαλλήλους εναντίον των δημοσίων γιατί αυτοί είναι προνομιούχοι, γιατί έχουν τη μονιμότητα, γιατί είναι άρχοντες, τους καταπιέζουν ή γιατί μπαίνουν λουκέτα στις δικές τους δουλειές από τους δημόσιους και αντιστρόφως από τους δημόσιους προς τους ιδιωτικούς υπαλλήλους. Αυτό το κολπάκι του κοινωνικού αυτοματισμού, που λειτουργούσε ως μια διαδραστική λειτουργία μίσους μέσα στην κοινωνία, αποκαλύφθηκε πλήρως. Διότι, ταυτόχρονα, κάνοντας τώρα τον απολογισμό - και δεν μπορείτε παρά να τον κάνετε - δημιουργήσατε όσες πληγές δημιουργήσατε πάνω στο Σώμα της δημόσιας διοίκησης και πάνω στο σώμα των δεκάδων χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων, ενώ την ίδια ώρα φέρατε τον μεσαίωνα και τις συνθήκες ζούγκλας στον ιδιωτικό τομέα. Έρχεστε μια βόλτα μαζί μας - αν δεν το γνωρίζετε ή αν το αμφισβητείτε - για να δούμε με ποιες προσωπικές συμβάσεις τα παιδιά μας βρίσκουν δουλειά με τρία και τρεισήμισι εκατοστάρικα στα σούπερ μάρκετ και αλλού σε επώνυμες κερδοφόρες βιομηχανίες; Για να μην λέτε το παραμύθι ότι αν ανέβαιναν μισθολογικά, θα έκλειναν οι βιομηχανίες και θα είχαμε περαιτέρω ανεργία. Αυτό είναι μια διαδικασία για ένα κοινωνικό ντάμπινγκ στη χώρα μας, έτσι ώστε και στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα να καταρρεύσουν μισθοί, να καταρρεύσουν δικαιώματα. Ήταν μια ενιαία στρατηγική από την πλευρά σας, η οποία δυστυχώς είχε και δραματικά αποτελέσματα. Αυτήν τη στιγμή στον ιδιωτικό τομέα, πέραν του τεράστιου αριθμού της ανεργίας αυτής καθαυτής, αυτοί οι οποίοι εργάζονται - και κυρίως τα νεότερα παιδιά - βρίσκονται σε δραματική κατάσταση από πλευράς όχι μόνο αμοιβής αλλά και εργασιακών δικαιωμάτων. Και αυτά είναι πράγματα τα οποία θα έπρεπε να γνωρίζετε. Ερχόμαστε, λοιπόν, με ένα νομοσχέδιο, το οποίο αποτελεί το πρώτο βήμα, πραγματικά, για τον εκδημοκρατισμό και πραγματικά, για να σταθεί η δημόσια διοίκηση στα πόδια της. Αυτό το οποίο εσείς λέτε «κρατισμός», δεν είναι παρά η δυνατότητα αξιοποίησης της δημόσιας διοίκησης υπέρ του πολίτη για καλύτερες υπηρεσίες, για τη δυνατότητα πραγματικά η χώρα να πηγαίνει προς τα εμπρός και όχι για να δουλεύουν τα Υπουργεία και η κεντρική κυβέρνηση υπέρ των σαπρόφυτων, δηλαδή υπέρ μικρών, μεγαλύτερων ή ενδιάμεσων φορέων οι οποίοι στήνονται επ' ωφελεία της λεγόμενης «ιδιωτικής οικονομίας», με όλη την τεχνογνωσία, με στελέχη και με τα πρότζεκτ του δημόσιου τομέα και των Υπουργείων, τα οποία ήταν και η στρατηγική σας. Αυτή ήταν η στρατηγική σας. Στο όνομα του μικρού κράτους εννοούσατε να δουλεύει ένα μικρό επιτελικό κράτος για να είναι η δίοδος, για να διαμορφώνονται δεκάδες εκατοντάδες τέτοιες εταιρείες, επιχειρήσεις και δομές, με πελατειακά κριτήρια, ακουμπισμένες - γι' αυτό είπα τη λέξη «σαπρόφυτα» - πάνω στη δημόσια διοίκηση, για να κάνουν όλες τις κύριες δουλειές που κανονικά η δημόσια διοίκηση θα έπρεπε να κάνει. Αυτή η στρατηγική, λοιπόν, πραγματικά χρεοκόπησε. Αυτή η στρατηγική τελείωσε. Είμαστε υπερήφανοι, γιατί δεν είδαμε ούτε μια στιγμή μπλε, κόκκινα, πράσινα διαβατήρια και προελεύσεις για όλους όσους βρέθηκαν μέσα στη δημόσια διοίκηση, ακόμη και με μαζικές, πελατειακού τύπου πολιτικές τα προηγούμενα χρόνια. Αντίθετα, τους είδαμε και τους βλέπουμε ως εργαζόμενους, ως υπαλλήλους, ως δημοσιοϋπαλληλία, ως στελέχη της δημόσιας διοίκησης και προσπαθούμε μαζί τους - δεν είναι εύκολη δουλειά για να είμαστε ειλικρινείς - να συνεννοηθούμε, να αξιοποιήσουμε όλες αυτές τις δυνάμεις και να προχωρήσουμε. Είναι δυνατόν να μιλάτε για το ότι η Αριστερά στήνει κράτος, ότι στήνει κομματικό κράτος; Είναι δυνατόν; Είναι το ανέκδοτο του χειμώνα. Αν υπήρχαν επιθεωρήσεις το καλοκαίρι, θα έλεγαν για το πώς επώνυμα στελέχη της παράταξής σας μιλάνε για οικογενειοκρατία και για στήσιμο πελατειακού και κομματικού κράτους από πλευράς της σημερινής Κυβέρνησης, που δεν είναι της Αριστεράς - με συγχωρείτε - είναι της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Είναι μια Κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας. Από πού έως πού;
Δώδεκα προς ένα είναι η αναλογία.
Έντεκα προς ένα είναι.
Ναι, κρατηθείτε.
Έντεκα προς ένα η αναλογία, κύριε Υπουργέ.
Ακούστε, για να τελειώσω με αυτό. Να σας πω ευθέως κάτι που σας είχα πει και την άλλη φορά. Στελέχη που θα κληθούν - και καλούνται ήδη - να ασκήσουν αυτήν την αντιμνημονιακή πολιτική, δηλαδή να πάμε κόντρα σε εφαρμοστικούς νόμους, με κατάργηση εφαρμοστικών νόμων για να περάσει η άλλη πολιτική μετά από αυτήν τη λαίλαπα, δεν μπορεί να είναι ουδέτερα τεχνοκρατικά στελέχη…
Άρα είναι κομματικά!
Είναι κομματικά, λοιπόν!
Σας παρακαλώ!
Ηρεμήστε, όχι. Είναι στελέχη πολιτικά, άνδρες και γυναίκες που έχουν άποψη και δεν είναι ουδέτεροι για το τι έγινε στη χώρα και για το πώς η χώρα θα αναστηθεί και θα θεραπευθεί.
Σας τιμά η ευθύτητά σας.
Μην μιλάτε εσείς, για να μην φέρω τις λίστες που έρχονταν για τις ανεξάρτητες και άλλες αρχές. Σας είχα πει από την πρώτη στιγμή που ανέλαβα το Υπουργείο Εσωτερικών πως δεν θα μπω ποτέ σε μια τέτοια κόντρα λιστών, στοιχείων, φακέλων κλπ. Μην λέτε, όμως, πράγματα τα οποία δεν ισχύουν. Αυτήν τη στιγμή αυτό που γίνεται είναι πραγματικά σε κρίσιμους, σε κύριους χώρους, άνδρες και γυναίκες που έχουν τα τυπικά - και όχι μόνο τα τυπικά, αλλά και ανώτερα από τα τυπικά - προσόντα μαζί με την Κυβέρνηση να δίνουν αυτήν τη μάχη. Πράγμα δηλαδή που εσείς κάνατε εν κρυπτώ και παραβύστω με πελατειακές σχέσεις επί δεκαετίες, αρνείστε αυτήν τη στιγμή να δεχθείτε ότι έστω κατά ένα τεταρτημόριο, κατά ένα ποσοστό συμβαίνει κάτι για να αντιστραφεί αυτή η πολιτική και να εφαρμοστούν άλλες πολιτικές. Γιατί το αρνείστε; Είναι παράνομο ή δεν είναι εύλογο; Αυτό όμως δεν έχει σχέση με τη δημόσια διοίκηση καθαυτή. Όλες οι βαθμίδες της δημόσιας διοίκησης λειτουργούν στο πλαίσιο της σημερινής πολιτικής, με άριστη έως καλή συνεργασία με τους Υπουργούς. Στηριζόμαστε και θα στηριζόμαστε σε όλα τα επίπεδα και πραγματικά θα κάνουμε πάρα πολύ μεγάλες τομές, που όλοι ενδεχομένως θα τις θέλαμε και τις έχουμε κατά καιρούς ευαγγελιστεί. Γιατί, κυρία Πρόεδρε, κι αυτό είναι η τελευταία μου κουβέντα, στο τελευταίο διάστημα και μεσούσης της κρίσης - κρατήστε το, γιατί κάποια στιγμή θα γίνει απολογισμός και γι' αυτό το ζήτημα - καθόλου δεν θεραπεύτηκαν οι μόνιμες δυσλειτουργίες και οι μόνιμες ασθένειες της δημόσιας διοίκησης. Δεν σμικρύνθηκε καθόλου το πελατειακό κράτος, παρότι υπήρχαν και οι ανάγκες και οι δυνατότητες. Σε τελευταία ανάλυση, δεν είναι δυνατόν όλοι να εξαντλείτε τη δική σας πολιτική παρουσία αυτά τα χρόνια, χτυπώντας αλύπητα - επαναλαμβάνω - τις πιο ευπαθείς, τις πιο αδύναμες κοινωνικά ομάδες αυτής της χώρας, για να αποδώσετε έναν λογαριασμό εκεί τον οποίο αποδίδατε, δηλαδή στην τρόικα. Για όσους δεν έχουν καταλάβει ακόμα γιατί είναι έντεκα χιλιάδες τριακόσιοι και όχι δεκαπέντε χιλιάδες αυτοί για τους οποίους γίνονται οι προσλήψεις, ίσως θα πρέπει να ξέρουν - το λέω και για τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι έχουν φέρει ντάνα τροπολογίες και καλά κάνουν, διότι είναι σε επαφή με την κοινωνία και με τις πραγματικές ανάγκες - προβλέπατε άλλες εφτάμισι χιλιάδες απολύσεις μέσα στο 2015. Γι' αυτό δεν βγαίνει ο λογαριασμός. Επειδή δεν κάνουμε και εφτάμισι χιλιάδες απολύσεις. Δεν είναι ότι προσλαμβάνουμε έντεκα χιλιάδες τριακόσιοι. Στον προϋπολογισμό αφαιρείτο το ποσό από εφτάμισι χιλιάδες οι οποίοι θα έφευγαν μέσα στο 2015. Αυτές είναι οι αλήθειες και όχι αυτά τα οποία ακούγονταν προηγουμένως, που θιχτήκατε επειδή ήρθαν τροπολογίες οι οποίες είναι εκεί επί μέρες, αναρτημένες, έχουν συζητηθεί στο δημόσιο χώρο και εν πάση περιπτώσει, χρειάζεται και μια ευαισθησία, όταν αυτές οι τροπολογίες έχουν να κάνουν με τον πόνο και το βιος δεκάδων εκατοντάδων ανθρώπων που αδικήθηκαν πάρα πολύ. Αυτή η αδικία σήμερα σταματάει. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο έχει ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας και θα ακολουθήσει ο κ. Θεοχάρης.
Κύριε Υπουργέ, «Είμαστε κάθε λέξη από το Σύνταγμα αυτής της χώρας. Σε αυτό το Σύνταγμα ορκιστήκαμε, αυτό το Σύνταγμα θα υπηρετούμε και θα το υπηρετούμε μέχρι τέλους». Σας θυμίζουν κάτι αυτά τα λόγια; [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Άρθρο 73 και άρθρο 75 του Συντάγματος, σχετικά με τη δυνατότητα να γίνονται δεκτές από το Σώμα τροπολογίες χωρίς την Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Προφανώς, ο κύριος Πρωθυπουργός έχει επιλεκτική δυνατότητα ανάγνωσης του Συντάγματος. Από σας, όμως, κύριε Κατρούγκαλε, ως συνταγματολόγος, θα περίμενα τουλάχιστον λίγη περισσότερη ειλικρίνεια για τον τρόπο με τον οποίο χειρίζεστε αυτήν την απαράδεκτη πρακτική. Τι ήρθατε και κάνατε εδώ πέρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Συζητούσαμε στην επιτροπή εκτενώς ένα νομοσχέδιο με τα υπέρ του, τα κατά του, το οποίο συζητήθηκε εξαντλητικά. Και ξαφνικά, στην Ολομέλεια, προφανώς σε αγαστή συνεργασία με το Υπουργείο, έρχονται μια σειρά από τροπολογίες…
Πάλι τα ίδια;
…τις οποίες δεν είχατε το θάρρος, κύριε Βούτση, να ενσωματώσετε στο νομοσχέδιο, αλλά κατά τα άλλα τις κάνετε αποδεκτές, χωρίς φυσικά να γίνουν αντικείμενο ουσιαστικού διαλόγου. Μας είπε πριν ο κ. Κατρούγκαλος το απίστευτο: «Κάποιες» λέει «μπορεί να έχουν δημοσιονομικό κόστος, κάποιες άλλες δεν έχουν. Δεν είμαι και πολύ σίγουρος». Είναι απάντηση Υπουργού αυτή; Είναι απάντηση Υπουργού μιας χώρας η οποία σήμερα ακόμα έρχεται και ξυρίζει τα αποθεματικά των ταμείων και των φορέων διότι δεν έχει να πληρώσει μισθούς και συντάξεις και δέχεστε τροπολογίες χωρίς να έχετε καμμία εικόνα και καμμία ιδέα για το εάν επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό; Ή μήπως έχετε ιδέα για το εάν τον επιβαρύνουν πραγματικά; Και μας είπε βέβαια ο κ. Βούτσης ότι οι τροπολογίες αυτές αφορούν κάποιους ταλαίπωρους, κάποιους πονεμένους. Εν τοιαύτη περιπτώσει, γιατί δεν ακολουθήσατε την κανονική νομοθετική διαδικασία; Και για να δούμε, λοιπόν, αν πραγματικά αυτές οι τροπολογίες αφορούν ταλαίπωρους ή πονεμένους ή αιρετούς της τοπικής αυτοδιοίκησης, οι οποίοι δεν υπάκουσαν στο νόμο. Διότι η πρώτη τροπολογία την οποία κάνατε αποδεκτή και την οποία δεν είχατε καν το θάρρος να φέρετε ως διάταξη - διότι θέλατε να αποφύγετε ως ο διάβολος το λιβάνι τη συζήτηση γύρω από το θέμα αυτό - παύει ποινικές και πειθαρχικές διώξεις εναντίον δημάρχων, οι οποίοι δεν άσκησαν τα ένδικα μέσα στις περιπτώσεις όπου οι πρωτόδικες αποφάσεις δικαίωσαν συμβασιούχους. Ξέρετε ότι αυτό αποτελεί νομική υποχρέωση των δημάρχων; Ότι υπερασπίζονται το δημόσιο συμφέρον; Ότι έχουν ορκιστεί και αυτοί στο Σύνταγμα να το κάνουν και παρέβησαν το Σύνταγμα σε αγαστή συνεννόηση με τους συνταξιούχους οι οποίοι σκόπευαν να μονιμοποιηθούν; Με την υποστήριξη συγκεκριμένων νομικών γραφείων στήθηκε πολύ ωραία αυτή η φάμπρικα. Και τη στιγμή που παρέβησαν λοιπόν το νόμο, έρχεστε τώρα εδώ πέρα και τους δίνετε άφεση αμαρτιών. Αυτά κάνετε, κύριε Βούτση. Αυτοί είναι οι ταλαίπωροι και οι φουκαράδες για τους οποίους έρχονται οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και νομοθετούν; Αμφιβάλλω αν το ξέρουν καν οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι υπέγραψαν αυτήν την τροπολογία. Αυτή είναι η σωστή νομοθέτηση; Αυτή είναι η σωστή πρακτική; Ή μήπως είναι σωστό να εξαιρείτε από την πράξη Υπουργικού Συμβουλίου 33, η οποία επιτρέπει στον κ. Κατρούγκαλο ή στον οποιονδήποτε Υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης να έχει επιτέλους μια καταγραφή των συμβασιούχων του ελληνικού δημοσίου; Κι έρχεστε και περνάτε μια σειρά από εξαιρέσεις στην ΠΥΣ. Γιατί το κάνετε αυτό; Δεν ενδιαφέρεστε να ξέρετε πόσοι είναι οι συμβασιούχοι; Δεν ξέρετε με πόσο μεγάλο κόπο η προηγούμενη κυβέρνηση κατάφερε και περιόρισε επιτέλους τον αριθμό των συμβασιούχων; Γιατί; Διότι οι συμβασιούχοι ήταν η κερκόπορτα από την οποία δούλευε το πελατειακό κράτος. Αυτό το πελατειακό κράτος το οποίο εμείς - με τις όποιες ευθύνες μας - προσπαθήσαμε να αποδομήσουμε. Αυτό το ίδιο πελατειακό κράτος το οποίο εσείς σήμερα έρχεστε και το ξαναχτίζετε λιθαράκι - λιθαράκι, κληρονομώντας τους παλιούς πελάτες οι οποίοι εγκατέλειψαν τα κόμματα εξουσίας. Αυτά κάνετε, κυρίες και κύριοι. Λοιπόν, αφήστε τα στην άκρη αυτά περί ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων. Όλα τα αιτήματα από επιμέρους φορείς, από επιμέρους ομάδες, οι οποίες καλώς δεν είχαν δικαιωθεί στο παρελθόν, έρχεστε εδώ πέρα και τα τακτοποιείτε στο όνομα κάποιας κοινωνικής δικαιοσύνης. Υπάρχουν κάποιοι εργαζόμενοι στον ΕΛΓΑ, εδώ πέρα βλέπω, οι οποίοι διεκδικούσαν κι αυτοί μονιμοποίηση και προφανώς δεν είχαν μονιμοποιηθεί με το π. δ. 164, δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις. Να μονιμοποιηθούν κι αυτοί! Να πληρώσει ο Έλληνας φορολογούμενος, χωρίς να έχετε καμμία εικόνα αν τους χρειάζεστε, χωρίς να έχετε κάνει καμμία αξιολόγηση δομών και εν τέλει χωρίς να δώσετε την παραμικρή σημασία για την σιωπηλή πλειοψηφία - σας το είπε και ο εισηγητής μας - των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, αυτών που θέλουν και διεκδικούν και αυτοί στον ήλιο μοίρα, που διεκδικούν και αυτοί μια θέση απασχόλησης, αν όχι στο δημόσιο, στον ιδιωτικό τομέα. Γι' αυτούς θα μιλήσετε ποτέ; Αυτοί δεν έχουν δικαιώματα; Για πόσο καιρό επιτέλους θα μπορεί να πληρώνει αυτός ο δύσμοιρος ο ιδιωτικός τομέας ένα δημόσιο το οποίο αγωνιστήκαμε πάρα πολύ να το περιορίσουμε και το οποίο εσείς τώρα έρχεστε με πολύ μεγάλη άνεση πάλι να το μεγαλώσετε, να το διογκώσετε, διότι είναι το μόνο παιχνίδι το οποίο ξέρετε να παίζετε, αυτό το παιχνίδι των πελατειακών διευθετήσεων; Σε αυτό ήσασταν καλοί. Σε αυτό ειδικευτήκατε. Αυτό έρχεστε και κάνετε τώρα. Και αναρωτιέμαι, επειδή πολύς λόγος έγινε για τους φουκαράδες, όπως τους είπατε, τους ταλαίπωρους, τους αδικημένους. Και ναι, μπορεί να υπήρχαν και αδικημένοι από την πολιτική μας. Δεν το έκρυψα ποτέ ότι η πολιτική των απολύσεων, έτσι όπως εφαρμόστηκε, δημιούργησε και αδικίες και δεν ήταν μια πολιτική η οποία τελικά ωφέλησε το δημόσιο συμφέρον, έτσι όπως επιβλήθηκε από την τρόικα προ των δικών μου ημερών. Αλλά αναρωτιέμαι γιατί σταματάτε τον επανέλεγχο των συμβάσεων των μονιμοποιήσεων. Γιατί, άραγε, το κάνετε αυτό; Δεν γνωρίζετε και εσείς, κύριε Υπουργέ - και έχετε κληρονομήσει και στο Υπουργείο σας και τους σχετικούς φακέλους - ότι έχουμε βάσιμες ενδείξεις ότι έγιναν πάρα πολλές λαθροχειρίες στις μονιμοποιήσεις των συμβασιούχων; Δεν ενδιαφέρεστε να δείτε αν υπάρχουν σήμερα εργαζόμενοι στο δημόσιο οι οποίοι δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις του προεδρικού διατάγματος και οι οποίοι μονιμοποιήθηκαν; Και φυσικά μονιμοποιήθηκαν παίρνοντας τη θέση κάποιου άλλου; Διότι όταν μας μιλάτε, κύριε Βούτση, με τόση άνεση σήμερα για καινούργιες προσλήψεις αυτό το οποίο δεν λέτε…
Ποιος μονιμοποίησε…
Όταν μας μιλάτε με τόση άνεση σήμερα, αυτό το οποίο δεν λέτε είναι ότι κάθε παράνομη πρόσληψη την οποία ανέχεστε στερεί μία θέση εργασίας σε έναν νέο υπάλληλο ο οποίος περιμένει, σε ένα νέο νοσηλευτή ο οποίος ψάχνει να βρει δουλειά σε μια εντατική, σε έναν νέο οικονομολόγο ο οποίος θέλει να έρθει να δουλέψει στο φοροεισπρακτικό μηχανισμό. Η ακατανόητη ανοχή την οποία δείχνετε σε εκείνους τους επιδέξιους οι οποίοι παρέκαμψαν το προεδρικό διάταγμα στερεί τις θέσεις από αυτούς τους νέους, οι οποίοι προσβλέπουν και αυτοί σε μια καριέρα στο δημόσιο. Βέβαια, κύριε Υπουργέ, κύριε Κατρούγκαλε, και τους δημάρχους οι οποίοι αρνήθηκαν τον έλεγχο του Σώματος Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης - τους πέταξαν έξω με άλλα λόγια - οι οποίοι κάποιοι, απ' ό,τι αντιλαμβάνομαι, ήταν και πελάτες προσωπικοί του γραφείου σας, έρχεστε σήμερα και τους βγάζετε λάδι. Βλέπετε, λοιπόν, πώς συνδέονται τα πελατειακά δίκτυα, η πολιτική πελατεία με την προσωπική πελατεία στον τρόπο με τον οποίο έχετε συντάξει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Υπουργέ, κύριε Βούτση, θα περίμενα ότι στην παρούσα συγκυρία θα είχατε τουλάχιστον δύο κουβέντες να πείτε και για τα γενικά θέματα τα οποία απασχολούν τη χώρα, για το αδιέξοδο των διαπραγματεύσεων. Ενδεχομένως, θα πρέπει επιτέλους κάποια στιγμή και η Κυβέρνηση από επίσημα χείλη να σχολιάσει το τι πραγματικά συμβαίνει, να ενημερώσει την Εθνική Αντιπροσωπεία, αντί να μας ενημερώνετε με non papers και να παρουσιάζετε - δήθεν - μεγάλη ρήξη μεταξύ του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία δεν σας επιτρέπει να ολοκληρώσετε τη συμφωνία. Μας είπατε κάτι τώρα καινούργιο, ότι υπάρχουν διαφορετικές απόψεις μεταξύ του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά δικιά σας δουλειά - ξέρετε - δεν είναι να παρατηρείτε και να σχολιάζετε, διότι αν η συμφωνία αυτή δεν κλείσει και οδηγηθούμε σε ρήξη, η Ελληνική Δημοκρατία θα χρεοκοπήσει και θα υποστούμε τη μεγαλύτερη εθνική καταστροφή μετά το 1922. Λοιπόν, εδώ πέρα δεν είστε σχολιαστές. Εδώ πέρα δεν είστε παρατηρητές. Εδώ πέρα σας εξέλεξε ο ελληνικός λαός για να κυβερνήσετε και για να υλοποιήσετε μια συμφωνία την οποία εσείς οι ίδιοι υπογράψατε. Για την ενδιάμεση συμφωνία εσείς επιμένατε. Εσείς διαρρηγνύατε τα ιμάτιά σας ότι θέλετε ενδιάμεση συμφωνία. Και τώρα ξαφνικά έρχεστε και λέτε: «Δεν θέλουμε ενδιάμεση συμφωνία, θέλουμε να πάμε κατευθείαν στην οριστική συμφωνία». Και αναρωτιέμαι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, εάν δεν μπορείτε να ολοκληρώσετε την ενδιάμεση συμφωνία εντός των ασφυκτικών χρονοδιαγραμμάτων, πώς ακριβώς θα ολοκληρώσετε την τελική συμφωνία, η οποία προφανώς θα έχει πιο αυστηρούς όρους, διότι θα συνεπάγεται περισσότερη χρηματοδότηση; Είναι πραγματικά τραγικό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι μετά από εκατό μέρες - χθες κλείσατε εκατό μέρες διακυβέρνησης - το καλύτερο που μπορεί να περιμένει η χώρα είναι ένα τρίτο μνημόνιο. Το χειρότερο είναι η άτακτη χρεοκοπία. Αυτά είναι τα διλήμματα τα οποία έχουμε μπροστά μας. Ή τρίτο μνημόνιο θα αναγκαστείτε να υπογράψετε, να υπογράψει η χώρα μάλιστα, με όρους αυστηρούς, με πλαίσιο, για να μπορέσει να καλύψει χρηματοδοτικές ανάγκες μέχρι το 2016-2017- διότι δεν νομίζω ότι υπάρχει κανείς που να πιστεύει ότι με τη δικιά σας Κυβέρνηση μπορείτε να βγείτε στις αγορές, εκτός αν θέλετε να πάτε να κάνετε καμμία βόλτα να δείτε ποιος βαράει τα νταούλια σήμερα, αν τα βαράτε εσείς ή αν τα βαράνε οι αγορές - ή θα οδηγήσετε τη χώρα σε άτακτη χρεοκοπία. Αυτό είναι το δίλημμα, δυστυχώς, στο οποίο μας έχετε φέρει. Κλείνω, κυρία Πρόεδρε, από εκεί που ξεκίνησα. Κύριε Κατρούγκαλε, κύριε Βούτση, να αποσύρετε όλες τις βουλευτικές τροπολογίες. Τώρα! Και να ακούσετε και τις παραινέσεις της κυρίας Προέδρου, εννοώ της κ. Κωνσταντοπούλου. Πού είναι άραγε η κ. Κωνσταντοπούλου σήμερα; Θα περίμενα ότι θα ήταν εδώ πέρα, να επικαλεστεί την πρόθεσή της για καλή νομοθέτηση και να σας τραβήξει λίγο το αφτί για την πρακτική των τροπολογιών. Προφανώς, όμως, εμφανίζεται μόνο όταν την βολεύει κομματικά. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Να κάνετε το ίδιο το οποίο έκανε και ο κ. Κουράκης με το νομοσχέδιο για την παιδεία. Θα αποσύρετε, λοιπόν, τις βουλευτικές τροπολογίες, θα τις επανακαταθέσετε ως ξεχωριστό νομοσχέδιο, θα αναλάβετε το βάρος και την ευθύνη να τις υπερασπιστείτε με θάρρος, να τις εξηγήσετε και να δεχθείτε την κριτική. Εάν δεν το κάνετε τώρα - και θα περιμένω την απάντησή σας - εμείς, ως ελάχιστη ένδειξη αντίδρασης σε αυτό το οποίο κάνετε, θα αποχωρήσουμε από τη συνέχεια της συζήτησης. Αναμένω την απάντησή σας.
Ευχαριστούμε τον κ. Μητσοτάκη. Τον λόγο ζήτησε και θα λάβει ο Αναπληρωτής Υπουργός κ. Κατρούγκαλος.
Για δύο λεπτά, κυρία Πρόεδρε. Αναρωτιέμαι τι είναι χειρότερο. Ένας φαύλος πολιτικός ή ένας υποκριτής πολιτικός; Ακούμε από τους εκπροσώπους του παλαιοκομματισμού καταγγελίες για το πελατειακό τέρας που δημιούργησαν και αποστάσεις από αυτό, που δεν μπορώ να καταλάβω πώς δικαιολογούνται. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη υποκρισία από το ότι οι θύτες, αυτοί που δημιούργησαν την πατρωνία και το πελατειακό κράτος, κατηγορούν τα θύματά τους, τους εργαζόμενους δηλαδή, που ήταν όμηροι για χρόνια και μετά εξαρτημένοι πελάτες από αυτούς, για το θεσμικό αίσχος που δημιούργησαν. Στο γραφείο μου, το τελευταίο διάστημα - και κατέβαινα για να τις συναντήσω - έρχονταν καθαρίστριες από τα σχολεία, από τη Θεσσαλονίκη, από τους δήμους. Ποιος από εσάς θα πάει να καθαρίσει τουαλέτες; Αυτές οι γυναίκες έπαιρναν 200-250 ευρώ. Και γιατί τα έπαιρναν; Διότι, ενώ έκαναν δουλειές που ικανοποιούσαν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, με το θεσμικό πλαίσιο που έχετε δημιουργήσει και το οποίο κληρονομήσαμε και μας δημιουργεί τεράστια αδιέξοδα, δούλευαν με οκτάμηνα, με επαναλαμβανόμενες δηλαδή συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Όλα αυτά τα οποία ψάχνετε για την εφαρμογή του π. δ. 164 εσείς τα δημιουργήσατε. Εσείς. Είναι γνωστό ότι υπήρχαν τριγωνικές σχέσεις στο δημόσιο. Η «Βοήθεια στο Σπίτι» είναι τέτοιο πράγμα. Άλλο Υπουργείο έχει το πορτοφόλι, άλλο Υπουργείο έχει τον έλεγχο, οι δήμοι έκαναν τις συμβάσεις. Εσείς δημιουργήσατε αυτά τα νομικά τέρατα, ακριβώς για να συντηρήσετε το πελατειακό τέρας. Και τώρα, λοιπόν, ερχόσαστε να εμφανιστείτε ως τιμωροί. Τι τερατώδης υποκρισία είναι αυτή; Πώς είναι δυνατόν να παίζετε αυτόν το ρόλο του κήνσορα, όταν εσείς έχετε το «αίμα» στα χέρια σας, όχι μόνο για τις απολύσεις, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο έγιναν οι προλήψεις και για τη μισοζωή που έχουν αυτοί οι άνθρωποι; Αυτήν την υποκρισία, λοιπόν, σας την επιστρέφουμε. Αν θέλετε να φύγετε, όπως έχει ήδη φύγει και το ΠΑΣΟΚ, φύγετε. Απλώς αποδεικνύετε ότι δεν θέλετε να έχετε ρόλο στην ανόρθωση της Ελλάδας και ότι είσαστε κληρονόμοι των αμαρτιών του παρελθόντος σας και δεν μπορείτε να απεμπλακείτε από εκεί.
Κυρία Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Για ένα λεπτό, κύριε Μητσοτάκη.
Επειδή αναφερθήκατε στην αρχή ότι δεν ξέρετε τι είναι χειρότερο, ο υποκριτής ή ο φαύλος και με κατηγορήσατε εμένα για υποκριτή, φαντάζομαι ότι διατηρείτε, ίσως, για τον εαυτό σας το δικαίωμα και το χαρακτηρισμό του φαύλου.
Δεν μίλησα για εσάς προσωπικά. Εγώ αποφεύγω τους προσωπικούς χαρακτηρισμούς, κύριε Μητσοτάκη. Για την παράταξή σας μίλησα.
Από τη στιγμή, λοιπόν, που αντιλαμβάνομαι ότι δεν αποσύρετε τις τροπολογίες, δεν μας αφήνετε κανένα άλλο περιθώριο, κύριε Υπουργέ, από το να αποχωρήσουμε από αυτήν τη συνεδρίαση, ώστε να συζητάτε μόνοι σας τροπολογίες τις οποίες ούτως ή άλλως εδώ και πολύ καιρό είχατε προαποφασίσει και δεν είχατε το θάρρος να φέρετε σε αυτήν την Αίθουσα.
Ευχαριστούμε τον κ. Μητσοτάκη. Τον λόγο έχει ο κ. Χάρης Θεοχάρης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από Το Ποτάμι, για οκτώ λεπτά και ακολουθεί ο κ. Πετράκος.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Σήμερα παρακολουθούμε από το Μαξίμου την προετοιμασία μιας χρεοκοπίας. Τι προσπαθεί να κάνει; Με αυτά τα non paper, τα οποία συζητάμε και λέμε και πρέπει η Κυβέρνηση να απαντήσει επιτέλους, λένε ότι η Κυβέρνηση έχει κάνει το καλύτερο δυνατό, έχει δώσει επιτέλους κοστολογημένες προτάσεις. Δηλαδή, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, ομολογείτε ότι δεν είχατε δώσει ως τώρα κοστολογημένες προτάσεις; Δύο μήνες τι κάνουμε; Παραπάνω, τι δύο μήνες; Τρεις μήνες είναι. Τι κάνουμε; Δίνουμε φειγ βολάν; Και τώρα επιτέλους δώσαμε τις προτάσεις στο παρά ένα, αφού έχει έρθει ο κ. Μάρδας με δεύτερη τροπολογία σήμερα εκπρόθεσμη - και θα πούμε και δύο λόγια για αυτό - και λέει ότι τώρα οι κόκκινες γραμμές είναι πολλές. Δηλαδή, έχουν οι θεσμοί διαφορετικές κόκκινες γραμμές και ο συνδυασμός τους δεν μας αφήνει να περάσουμε, λες και πάμε για κλοπή και έχουμε αυτές τις κόκκινες γραμμές από το μουσείο και θέλουμε να κλέψουμε τα λάφυρα, που είναι τι; Η ρευστότητα. Η ρευστότητα που έχετε διαλύσει στην ελληνική οικονομία. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης και της συγκυβέρνησης, πρέπει να προσέξετε. Η τρόικα εσωτερικού είναι εντός του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Η τρόικα εσωτερικού είναι μέσα. Εκεί κοιτάξτε. Εκεί ψάξτε να τη βρείτε, κύριε Βούτση. Είναι ενδεχομένως οι προεδρικοί, είναι οι κυνικοί, είναι και οι κακοί. Έχετε χωριστεί στα τρία: Είναι αυτοί που ξέρουν τη γραμμή και την προχωράνε. Κύριε Φλαμπουράρη, είμαι σίγουρος ότι είστε πολύ κοντά και την ξέρετε. Είναι οι κυνικοί, οι οποίοι λένε: «Κάτι ξέρουν τα παιδιά. Κάτι. Θα τα καταφέρουν. Και μετά θα κάνουμε τη στροφή και θα κυβερνάμε δεκαπέντε χρόνια». Και για αυτό προετοιμάζουν και το κράτος, που προετοιμάζεται με τις τοποθετήσεις, με τις αλλαγές, με τις καταστρατηγήσεις, τις οποίες βλέπουμε εδώ, δεκαπέντε τροπολογίες, οι οποίες είναι απαράδεκτες. Και είναι και οι κακοί, οι οποίοι τους χρειάζεστε για να αλυχτάνε και να μπορείτε να πηγαίνετε έξω και να λέτε: «Έχουμε και τους κακούς. Είναι και αυτοί». Δήθεν «κόκκινες γραμμές» έχετε. Σας είπαμε και σας δίνουμε και την πολιτική διέξοδο. Σας βοηθάμε με αυτά που λέμε. Δεν είναι «κόκκινες γραμμές» αυτές που έχετε, όταν δεν είναι οι «κόκκινες γραμμές» του φτωχού και του ανέργου. Μπορείτε να αλλάξετε και θέσεις αν χρειαστείτε, όχι να υποκύψετε, κύριε Πετράκο. Δεν σας είπε κανένας, τουλάχιστον από τη δική μας τη μεριά, να υποκύψετε. Να παλέψετε σκληρά είπαμε και να μπορέσετε να διεκδικήσετε για τον Έλληνα πολίτη, όχι όμως για τις μεγάλες επιχειρήσεις, όχι πάντοτε με κάποια δικαιολογία: «Τώρα δεν έχουμε λεφτά τι να κάνουμε; Χαρίζουμε». «Χαρίζω χρέη. Σώζω ζωές». Σήμερα έβγαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι -2,5% ήταν η ανάπτυξη πριν από τρεις μήνες - οι εαρινές προβλέψεις 0,5%. Αυτό διευκολύνει νομίζετε την προσπάθεια που έχετε να κάνετε; Όχι, δεν την διευκολύνει, την κάνει ανυπέρβλητη, δύσκολη. Και τώρα και το ΔΝΤ ξαφνικά λέει: «Έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε και δεν δίνουμε λεφτά». Είναι κρίσιμες οι περιστάσεις και πρέπει να προσέξετε πάρα πολύ για τις επόμενες μέρες πώς θα προχωρήσετε. Εάν δεν είναι εσκεμμένη η προσπάθεια παραπληροφόρησης - γιατί δεν είναι τόσο άσχημα τα πράγματα όσο θέλετε να μας τα παρουσιάσετε, ξέρετε συνομιλούμε και εμείς και καταλαβαίνουμε τι γίνεται - τότε είναι απλώς μια προσπάθεια να ρίξετε ήδη τις ευθύνες από τώρα. Τώρα, επί των άρθρων πρέπει να πούμε σημαντικά πράγματα πια. Έχετε κάνει τον Κανονισμό και το Σύνταγμα σουρωτήρι, κουρελόχαρτα. Και το κάνετε - ήθελα να ήξερα - κρυφά από την Πρόεδρο όσο λείπει ή και με τη συναίνεσή της; Τα ξέρει αυτά; Γιατί η Πρόεδρος και ο κ. Λαφαζάνης σε προηγούμενη Σύνοδο θα είχαν σηκώσει και τις καρέκλες. Θα είχαν σηκωθεί τα πεζοδρόμια, κύριε Πετράκο, και το ξέρετε. Αλλά τώρα κρυφά περνάμε όλες αυτές τις τροπολογίες. «Ντροπολογίες» τις έλεγε. Να συνεχίσω και εγώ στην ομιλία μου να τις λέω «ντροπολογίες»; Γιατί αυτό είναι. Ένα κακόγουστο αστείο ζούμε. Ο κ. Μάρδας απέσυρε την τροπολογία στο σχετικό νομοσχέδιο, διότι ήταν εκπρόθεσμη και τη φέρνει στο άσχετο εκπρόθεσμη. Τι κερδίσαμε δηλαδή; Πήγαμε ένα νομοσχέδιο πιο πέρα και έφερε την τροπολογία και άσχετη και εκπρόθεσμη, διπλά αντισυνταγματική και ενάντια στον Κανονισμό; Αυτό ζούμε; Σηκώθηκε εδώ και είπε «την αποσύρω για να μην είναι εκπρόθεσμη» και την έφερε άσχετη και εκπρόθεσμη. Η κ. Χριστοδουλοπούλου καταργεί τους διαγωνισμούς για υποδομές και υπηρεσίες που έχουν σχέση με τη μετανάστευση. Να σας θυμίσω τα εμβόλια; Γιατί είναι υπέρτατη ανάγκη. Να θυμίσω το εμβόλιο της γρίπης; Να θυμίσω την κριτική για τα έργα του 2004 που ήταν όλα κόντρα; Βεβαίως, υπήρχε ανάγκη. Πάντα υπάρχει ανάγκη. Υπάρχει μία ανάγκη, που σας αναγκάζει να καταργήσετε κάθε κανόνα. Μάλιστα αυτό έγινε μπροστά στην Πρόεδρο, η οποία - τι σκέφτηκε να μας πει; - μας είπε ότι θα ενημερώσει για τα πολύ ενδιαφέροντα την Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Να τους πει πώς καταργείται κάθε έννοια διαγωνιστικής διαδικασίας. Να δούμε τι θα της πουν, αφού είναι κοσμογυρισμένη! Να πάει στην Ευρώπη και να πει «παίρνουμε όλες τις διαδικασίες της Ευρώπης και τις γράφουμε στα παλαιά μας υποδήματα». «Κύριοι, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», αυτό μας λέτε. Ομολογώ ότι με έχετε προσωπικά κουράσει. Αρχικά έψαχνα να βρω τα πράγματα που κάνετε ίδια με την προηγούμενη κυβέρνηση να τα καταγγείλω. Έλεγα: Να, κάτι σημαντικό. Θα το πω, όταν κάνουν το ίδιο με τους προηγούμενους και θα τους καταγγείλω. Μετά άρχισα να ψάχνω αυτά που κάνετε διαφορετικά, μπας και επαινέσω και κάτι. Τώρα έχω σταματήσει. Κάνετε ακριβώς τα ίδια σε κάθε τομέα. Έχω κουραστεί! [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Να τις πάρουμε τις τροπολογίες - που μας κοροϊδεύετε - τις αντισυνταγματικές; Να τις πάρουμε λίγο και να τις δούμε. Τίτλους βάζω, απλώς και μόνο, γιατί δεν έχω το χρόνο να τα πω όλα. Αντισυνταγματικές: κατά του άρθρου 75 παρ. 2 του Συντάγματος, κατά του άρθρου 73 παράγραφος 3 του Συντάγματος, κατά του άρθρου 88 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής, αλλά και άσχετες οι περισσότερες: δηλαδή κατά του άρθρου 88 παράγραφος 3, ευκολότερες προσλήψεις: η 111 ειδική 51, επιτρέπονται οι προσλήψεις κατ' εξαίρεση για την καθαριότητα: 98 ειδική 40. Μας λέτε γι' αυτές ότι δεν έχουν δημοσιονομικό κόστος, ότι δηλαδή οι προσλήψεις είναι από τον αέρα και να συνεχίσουν να έχουν ελλείμματα οι ΟΤΑ. Επιτρέπετε στους ΟΤΑ να έχουν έξτρα ελλείμματα: 91 ειδική 38. Φτιάχνετε νέους κλάδους, όπου φέρνετε πάλι ανθρώπους: 90 ειδική 37. Χαρίζετε τις διώξεις και τα χρήματα που έχουν καταλογιστεί σε αιρετούς των ΟΤΑ. Τα χαρίζετε! Χωρίς δημοσιονομικό κόστος; Δεν μπαίνω στην ουσία. Μπορεί να πρέπει να τα χαρίσετε. Χωρίς δημοσιονομικό κόστος; Τολμάτε και σηκώνεστε, κύριε Υπουργέ, και το λέτε το ότι δεν έχουν δημοσιονομικό κόστος; Επίσης προχωράτε σε παράταση συμβάσεων, αναγνωρίσεις προϋπηρεσίας - κι αυτές χωρίς δημοσιονομικό κόστος; - νομιμοποίηση παράνομων διαγωνισμών, παράταση αποσπάσεων, κατάργηση της δεκαετίας. Προσλήφθηκαν κάποιοι άνθρωποι να πάνε στην παραμεθόριο για δέκα τουλάχιστον χρόνια. Ας φύγουν από την παραμεθόριο. Δεν χρειάζονται εκεί πέρα. Κάνετε επανασυστάσεις θέσεων κ.λπ. - τι να πω; - και φέρνετε την ΠΥΣ 33 που αναφέρθηκε προηγουμένως. Τα φέρνετε και εμείς ψάχνουμε να βρούμε πώς θα αντιδράσουμε σε αυτό το πραξικόπημα το κοινοβουλευτικό που κάνετε, όπου τις φέρνετε και τις κάνετε αποδεκτές μετά τη συζήτηση επί της αρχής, ώστε να μην υπάρχει και δικαίωμα να εκφραστούμε κατά της αντισυνταγματικότητας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κυρία Πρόεδρε, θα μιλήσω για ένα λεπτό, δεν χρειάζομαι πολύ χρόνο. Δεν φεύγουμε ούτε όπως το ΠΑΣΟΚ ούτε όπως η Νέα Δημοκρατία. Είμαστε εδώ και θα παλέψουμε. Θα παλέψουμε όταν εσείς κάνετε πραξικοπήματα. Δεν θα σταματήσουμε να παλεύουμε την αυθαιρεσία σας. Καταθέτουμε, λοιπόν, αίτημα για ονομαστική ψηφοφορία σε δεκαπέντε «ντροπολογίες», δεκατρείς βουλευτικές, την εκπρόθεσμη του κ. Μάρδα και την κατάργηση της «ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ», όπου για την κατάργηση της «ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ» - το είπα και στην πρώτη μου ομιλία μου επί της αρχής - δεν τόλμησε ούτε η προηγούμενη κυβέρνηση, αν και προσπάθησε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της συγκυβέρνησης, πετυχαίνετε εκεί που οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν πέτυχαν. Εκεί που ντρεπόντουσαν και λίγο, τα αποσύρανε. Έκαναν μία δοκιμή και τα απέσυραν. Δεν ακούτε κανέναν. Καταργήστε και τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Όμως, δεν θα επιτύχετε έτσι. Πολύ πιο γρήγορα θα φέρετε και το δικό σας τέλος με αυτά που κάνετε. Καταθέτουμε, λοιπόν, αυτήν την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Θεοχάρη. Τον λόγο έχει ο κ. Πετράκος, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, η Νέα Δημοκρατία αποχώρησε. Λογικό και αναμενόμενο. Το είπα και λίγο πριν, όταν ζήτησα τον λόγο για ένα λεπτό. Όσο και να κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν οι ερινύες τους κυνηγούν. Και οι ερινύες είναι όλοι αυτοί οι απολυμένοι, οι καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών, οι σχολικοί φύλακες, οι καθηγητές της τεχνικής εκπαίδευσης, οι επιθεωρητές ελέγχου πτήσεων, που τα αεροδρόμιά μας λειτουργούσαν πέρυσι χωρίς να υπάρχει το προσωπικό ελέγχου πτήσεων. Να συνεχίσω και με άλλες κατηγορίες; Γι' αυτό και οι τριάντα φορείς, που ήρθαν στη συζήτηση, όταν έγινε η ακρόαση των φορέων, τοποθετήθηκαν όλοι υπέρ του νομοσχεδίου. Όμως, τι να πει η Νέα Δημοκρατία; Να παραδεχτεί ότι καλώς απέλυσε τους ανθρώπους; Υπερβάλλουν όμως στην υποκρισία. Όπως είπε και ο κύριος Υπουργός, ενδιαφέρονται για τον ιδιωτικό τομέα. Ποιοι; Αυτοί που με τις μνημονιακές πολιτικές που ακολουθήσαν επί πέντε χρόνια προσέθεσαν ένα εκατομμύριο επιπλέον ανέργους στον ιδιωτικό τομέα! Παρότι λείπουν από εδώ, αλλά παρακολουθούν από την τηλεόραση και θα το μάθουν, πρέπει να τους θυμίσουμε και να τους πούμε τα εξής: Την απλήρωτη εργασία την ξέρουν; Ποιος τη δημιούργησε; Την κατάργηση των υπερωριών που έγινε την ξέρουν; Την ανασφάλιστη εργασία την ξέρουν; Τον θεσμό της ενοικίασης εργαζομένων τον ξέρουν; Τη δουλοπαροικία στους εργαζόμενους μέσα από τις περίφημες εταιρίες την γνωρίζουν; Για την ανεργία που έφτασε στο 25% ξέρουν τίποτα; Του ιδιωτικού τομέα είναι όλοι αυτοί! Ο ΣΥΡΙΖΑ που κυβερνάει ενενήντα μέρες τα έκανε όλα αυτά ή αυτοί που στηρίζουν συνεχώς τις μνημονιακές πολιτικές και κάθε φορά φέρνουν το περίφημο δίλημμα: Θα υπογράψουμε μνημόνιο ή θα χρεοκοπήσουμε;
Τι θα κάνετε;
Κυρία Μάρκου, σας παρακαλώ.
Ο κ. Θεοχάρης είπε ότι είναι εναντίον του καπιταλισμού πριν λίγο. Είπε ότι είναι εναντίον του μνημονίου. Μην το χαλάτε τώρα. Τον πίστεψα κι εγώ. Είπα κι εγώ μήπως το Ποτάμι άλλαξε αιφνιδίως. Όμως, το χαλάτε πάλι το πράγμα. Γνωρίζουν λοιπόν οι κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ ότι με τις πολιτικές τους, αυτοί καταβαράθρωσαν τον ιδιωτικό τομέα. Και τι μας λένε τώρα; Έρχονται και μας λένε: Πρέπει να υπογράψετε, παιδιά, τη συμφωνία. Ποια συμφωνία να υπογράψουμε; Να μας απαντήσουν. Τους δεχόμαστε να έρθουν, παρότι έφυγαν. Τι να υπογράψουμε; Να υπογράψουμε να διατηρηθεί στη χώρα μας ο εργασιακός και ασφαλιστικός μεσαίωνας; Αυτό μας καλούν να υπογράψουμε; Αυτό μας καλούν όλοι να υπογράψουμε; Δηλαδή, να υπογράψουμε τις ομαδικές απολύσεις; Και μας λένε ότι ενδιαφέρονται για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα; Να υπογράψουμε τη μη επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας; Να υπογράψουμε τη μη επαναφορά του κατώτατου μισθού; Να υπογράψουμε την περαιτέρω περικοπή των συντάξεων, όταν σήμερα παρουσίασε ο αρμόδιος Αναπληρωτής Υπουργός ότι το 44% των συνταξιούχων στην Ελλάδα είναι κάτω από τα όρια της φτώχειας; Αυτό θέλετε να υπογράψουμε; Δεν θα το υπογράψουμε. Τόσο απλά. Και στο δίλημμα - επειδή θέλετε να απαντήσουμε - μνημόνιο ή χρεοκοπία, απαντάμε: Ούτε μνημόνιο ούτε χρεοκοπία. Συμφωνία, γιατί αυτό συμφέρει όλους. Και δεν πρόκειται να τρομοκρατηθούμε, όσο και να απειλούν. Γιατί ξέρουμε ότι μπορούμε να πετύχουμε μια συμφωνία, η οποία θα οδηγήσει την Ελλάδα έξω από τις μνημονιακές ράγες στις οποίες επιμένετε, μαζί με το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία και εσείς του Ποταμιού, παρότι για λίγο ο κ. Θεοχάρης μας χαροποίησε ότι άλλαξε γραμμή, αλλά τη χαλάσατε οι υπόλοιποι από κάτω με τις φωνές σας.
Συγγνώμη!
Δεν πρόκειται να υπογράψουμε μια τέτοια συμφωνία, η οποία θα διατηρεί - επαναλαμβάνω - τον εργασιακό και ασφαλιστικό μεσαίωνα στην Ελλάδα. Εξανίστασθε με τις τροπολογίες. Πείτε μου σας παρακαλώ πολύ. Ξεκινήσατε λέγοντας ότι δεν γνωρίζετε τις τροπολογίες. Ποια είναι η δουλειά του Βουλευτή; Εκεί ήταν οι τροπολογίες. Εκεί είναι οι τροπολογίες από χθες το πρωί και από τις επιτροπές. Δεν μπορείτε να πάρετε να τις διαβάσετε; Δεν τις ξέρετε τις τροπολογίες; Ενοχλούνται για τις τροπολογίες, λοιπόν, οι κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και αποχώρησαν αλλά και οι κύριοι και οι κυρίες του Ποταμιού και ζητάνε ονομαστική ψηφοφορία; Για να δούμε, λοιπόν, ποιες είναι αυτές οι περίφημες τροπολογίες για τις οποίες εξανίστασθε. Ας πούμε ορισμένες απ' αυτές. Δεν θέλετε το προσωπικό της καθαριότητας των κτιρίων να εργαστεί με σχέση ιδιωτικού δικαίου τουλάχιστον μέχρι τις 31-12-2015; Θέλετε να τους οδηγήσουμε να πάρουν την καθαριότητα οι εταιρείες, να δίνουν ένα ευρώ την ώρα και να κονομάνε πολλαπλάσια; Έχει απαντήσει και έχει γίνει συζήτηση σ' αυτήν τη Βουλή και υπάρχει έγγραφο του Διευθυντή της ΔΟΥ Μαγνησίας πόσο πληρώνει το δημόσιο σε εταιρείες καθαρισμού από την ώρα που έδιωξε τις καθαρίστριες. Σας ενοχλεί αυτή η τροπολογία ή μήπως σας ενοχλεί η τροπολογία που λέει ότι οι επιτυχόντες σε διαδικασίες επιλογής τακτικού προσωπικού που ήδη δουλεύουν στους ΟΤΑ, επιτέλους ύστερα από προσωρινούς διορισμούς να αποκτήσουν μόνιμο διορισμό; Δουλεύουν και πληρώνονται. Ποιο είναι το επιπλέον δημοσιονομικό κόστος; Σας ενοχλεί μήπως η τροπολογία να επανέλθουν στα ασφαλιστικά ταμεία οι άνθρωποι που απολύθηκαν για να δουλέψουν τα ασφαλιστικά ταμεία και να βγάλουν συντάξεις και κατά τα άλλα φωνάζετε γιατί καθυστερούν; Κι αυτή η τροπολογία σας ενοχλεί; Ή σας ενοχλεί ότι δούλεψαν πέρυσι εκατοντάδες μικροαγρότες με τρακτέρ και έκαναν δακοκτονία και είναι απλήρωτοι οι άνθρωποι για την εργασία που έχουν κάνει;
…από τον ΟΠΕΚΕΠΕ και αφήσατε τους ανθρώπους απλήρωτους!
Αυτά σας ενοχλούν; Κύριε Υπουργέ, κατά τη γνώμη μας, πρέπει να κάνετε κι άλλες τροπολογίες δεκτές, γιατί κι άλλες τροπολογίες είναι δίκαιες. Τι έκαναν οι κύριοι; Πήραν μηχανοδηγούς του ΟΣΕ και της ΤΡΑΙΝΟΣΕ και τους πήγαν στο Υπουργείο Πολιτισμού να κάνουν τους φύλακες. Σας το λέει ο αρμόδιος Υπουργός Υποδομών. Πρέπει να επανέλθουν στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ αυτοί οι άνθρωποι. Γιατί αυτό σημαίνει εξορθολογισμός, όχι οι μηχανοδηγοί και οι τεχνικοί να δουλεύουν ως φύλακες. Αυτό θέλετε; Και αυτό το λέτε ορθή λειτουργία του δημόσιου τομέα και της δημόσιας διοίκησης; Πρέπει να γίνει δεκτή. Ή μήπως δεν πρέπει να υλοποιηθεί η τροπολογία - η οποία μάθαμε ότι θα υλοποιηθεί βέβαια μέσα από κοινή υπουργική απόφαση - να επανιδρυθεί το ΙΓΜΕ; Το ΙΓΜΕ το έβαλε η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ στο ΕΚΠΑ. Τους χίλιους τους πήγαν στους πέντε. Αυτού του είδους τις φοβερές λειτουργικότητες κάνατε στη δημόσια διοίκηση και διαλύθηκε μια υπηρεσία και δεν μπορούσε να λειτουργήσει, δεν μπορούσε να πάρει κονδύλια από το ΕΣΠΑ, να δουλέψει προγράμματα, δεν μπορούσε να προσφέρει έργο που για δεκάδες χρόνια προσφέρει στη χώρα. Αυτές είναι, κυρίες και κύριοι - απόντες σήμερα από τη συζήτηση - της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, οι τροπολογίες οι οποίες επιπλέον πρέπει να γίνουν δεκτές. Κι έχουν το θράσος να μιλάνε επίσης για κομματικό κράτος; Ποιοι να μιλάνε για κομματικό κράτος και για πελατειακό σύστημα; Αυτοί που δημιούργησαν το πελατειακό σύστημα.
Τους ίδιους βάζουν.
Κύριε Υπουργέ, θα μου επιτρέψετε μετά από τόσα που λέμε, παρότι μέχρι προχθές συμφωνούσα συνολικά με το νομοσχέδιο, να πω ότι πια διαφωνώ με ένα άρθρο σας. Είσαστε πάρα πολύ δημοκράτης και νομίζω ότι δεν χρειάζεται γιατί μας λένε ότι πάμε να δημιουργήσουμε πελατειακό κράτος. Εσείς καταργείτε το διορισμένο Γενικό Γραμματέα και λέτε να γίνουν διευθυντές οι υπηρεσιακοί, να παίξουν το ρόλο του συντονιστή. Κι έχουν το θράσος να λένε ότι κάνουμε πελατειακό κράτος. Λοιπόν, λέω να το ξανασκεφτείτε μέχρι το τέλος, να επαναφέρουμε το γενικό γραμματέα. Τέλος πάντων, να έχουν και σε ένα πράγμα δίκιο οι άνθρωποι, γιατί δεν έχουν πουθενά δίκιο και τα ακούμε από πάνω.
Για τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ»;
Αυτά τα ανερμάτιστα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούσαμε εδώ από τους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι μη έχοντας επιχειρήματα - διότι διέλυσαν το δημόσιο με τις μνημονιακές τους πολιτικές, διέλυσαν τη δημόσια διοίκηση, παρέδωσαν κομμάτια του στους ιδιώτες - έρχονται σήμερα και αποχωρούν. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΛΕΞΙΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ]] Εμείς θα φέρνουμε τέτοια και άλλα πολλά τέτοια νομοσχέδια για να τους θυμίζουμε το βίο και την πολιτεία τους και να τους υποχρεώνουμε να μην έχουν επιχειρήματα και να αναγκάζονται να αποχωρήσουν, αν δεν μπορούν να αντέξουν το διάλογο. Εμείς, όμως, τους θέλουμε στο διάλογο, αυτοί επέλεξαν τη φυγή. Δεν πειράζει. Τι να κάνουμε;
Ευχαριστούμε, κύριε Πετράκο. Καλείται στο Βήμα ο κ. Βασίλειος Κυριακάκης για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης «Εκδημοκρατισμός της διοίκησης, καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και ηλεκτρονική διακυβέρνηση, αποκατάσταση αδικιών και άλλες διατάξεις» που δομείται σε πέντε κεφάλαια, είναι ένα από τα σημαντικότερα νομοσχέδια στο δρόμο για την αποκατάσταση της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης και της αξιοπρέπειας του ελληνικού λαού. Έγινε σοβαρός και εκτεταμένος διάλογος στην αρμόδια επιτροπή, όπου τριάντα φορείς είχαν το χρόνο για να τοποθετηθούν για το νομοσχέδιο. Οι λόγοι που καθιστούν αυτό το σχέδιο νόμου ιδιαίτερα σημαντικό είναι οι εξής: Πρώτον, είναι ένα πρώτο βήμα - σημαντικό όμως - για την αποκατάσταση βασικών ελευθεριών και δικαιωμάτων που δεν είχαν ρυθμιστεί σύμφωνα με το Σύνταγμα σε όλη την μεταπολιτευτική περίοδο, όπως η υπεράσπιση του δικαιώματος της απεργίας με την κατάργηση της πολιτικής επιστράτευσης ως απεργοσπαστικού μηχανισμού και εξορθολογισμού του Πειθαρχικού Δικαίου με την αποκατάσταση του τεκμηρίου αθωότητας - στα άρθρα 3 έως 6- , η κατάργηση του οποίου από την προηγούμενη κυβέρνηση είχε οδηγήσει σε ταπείνωση και εξευτελισμό αρκετούς εργαζόμενους. Επίσης, είναι ένα πρώτο βήμα - σημαντικό όμως - για μια νέα σχέση κράτους - κοινωνίας με μέτρα εκδημοκρατισμού της σχέσης αυτής, μέτρα αποτελεσματικής καταπολέμησης της γραφειοκρατίας, όπως τα άρθρα 2 και 7 έως 13. Είναι, τέλος, ένα πρώτο βήμα προς ένα συμβόλαιο μεταξύ πολιτείας, δημόσιων λειτουργών και πολιτών, που με σαφή και διαφανή τρόπο ορίζει το ρόλο και τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης προς όφελος των πολιτών και του δημοσίου συμφέροντος. Κι ενώ όλα τα προηγούμενα είναι πολύ σημαντικά, αφού μεταξύ άλλων καταργούν και βασικές μνημονιακές ρυθμίσεις, αυτό το σχέδιο νόμου έγινε δημοφιλές, έγινε αιτία σημαντικής αντιπαράθεσης Κυβέρνησης και Αντιπολίτευσης και αφορμή εξαπόλυσης ύπουλων και χυδαίων προσωπικών επιθέσεων σε βασικούς συντελεστές του που επαναλήφθηκαν και σήμερα σε αυτήν εδώ την Αίθουσα δυστυχώς από μερίδα της Αντιπολίτευσης, για το περίφημο Δ΄ Κεφάλαιό του περί αποκατάστασης αδικιών και επαναφορά προσωπικού που είχε απολυθεί άδικα κατά τη μνημονιακή περίοδο. Αυτό το περίφημο Δ΄ Κεφάλαιο, με έμφαση, ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας δήλωσε ότι βεβαίως δεν θα ψηφίσει, μαζί φυσικά με τα άρθρα για την κατάργηση της πολιτικής επιστράτευσης και την επαναφορά του τεκμηρίου αθωότητας. Γιατί άραγε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές; Μα, γιατί με αυτό ακριβώς το Δ΄ Κεφάλαιο του νομοσχεδίου η Κυβέρνηση χτυπά και καταρρίπτει έμπρακτα βασικά νεοφιλελεύθερα ιδεολογήματα και πρακτικές που υπηρέτησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις και το πολιτικό τους προσωπικό - κάποιο από το οποίο βρίσκεται ακόμη σ' αυτήν την Αίθουσα - και αίρει βασικές συνέπειες των βάρβαρων πειραμάτων των μνημονιακών κυβερνήσεων σε βάρος των εργαζομένων. Η επέλαση του νεοφιλελευθερισμού ήδη από τη δεκαετία του 1990 με αποκορύφωμα τη μνημονιακή πενταετία 2010-2014 με άλλοθι τον δήθεν εκσυγχρονισμό του κράτους, την απαλλαγή από τον «κρατισμό» και με όχημα την κατασυκοφάντηση των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα, οδήγησε στη συνειδητή, σκόπιμη υποβάθμιση και συρρίκνωση του δημόσιου τομέα και του κοινωνικού κράτους ιδιαίτερα και την εμφάνιση και σκανδαλώδη ενίσχυση του κρατικοδίαιτου παρασιτικού ιδιωτικού τομέα. Αν κάτι διογκώθηκε τελικά και υπερτράφηκε τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια, είναι ακριβώς αυτός ο κρατικοδίαιτος τομέας και όχι ο δημόσιος τομέας, όπως προσπαθούσαν όλα αυτά τα χρόνια να μας πείσουν οι προηγούμενες κυβερνήσεις και τα «παπαγαλάκια» τους. Ήταν απαραίτητο, λοιπόν, να εφευρεθεί και να καλλιεργηθεί συστηματικά ο μύθος, το μεγάλο ψέμα του υπερτροφικού δημόσιου τομέα, των πολλών δήθεν δημοσίων υπαλλήλων, που επαναλήφθηκε εδώ μέσα σήμερα. Όμως, το μεγάλο αυτό ψέμα έχει πολλαπλώς καταρριφθεί από τα επίσημα στοιχεία διεθνών οργανισμών, όπως η EUROSTAT, ο ΟΟΣΑ, αλλά και ελληνικών. Επί αυτού σήμερα θα καταθέσω στα Πρακτικά κάποιες επιστημονικές έρευνες στο πλαίσιο της «έκθεσης ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής», που υπογράφτηκε από τέσσερις ερευνητές ευρωπαϊκών πανεπιστημίων και διεξήχθη επί τριάντα έτη, από το 1982 έως το 2002 και συνέκρινε τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων σε δεκαεπτά χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το ποσοστό των δημοσίων υπαλλήλων στο σύνολο των εργαζομένων κάθε χώρας, καθώς και τις κρατικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ. Είναι ξεκάθαρο, όπως θα δείτε, από τα Πρακτικά αυτά ότι η Ελλάδα βρισκόταν το 1982 αλλά και το 1992, δέκα χρόνια αργότερα, στη 16η θέση στις δεκαεπτά χώρες με το χαμηλότερο ποσοστό δημοσίων υπαλλήλων στο σύνολο των εργαζομένων - και μάλιστα με τους πιο γηρασμένους δημοσίους υπαλλήλους - και μόλις το 2002 ήταν στην 14η θέση. Φανταστείτε που βρισκόταν στα χρόνια του μνημονίου. Δεν έφτανε, όμως, αυτό για την κατεδάφιση του δημόσιου τομέα, αλλά έπρεπε ο εργαζόμενος να συκοφαντηθεί, να εκφοβισθεί, να διωχθεί. Ιδιαίτερα οι νέοι άνθρωποι, επιστήμονες με όρεξη για εργασία, αντιμετώπισαν μία εχθρική κυβέρνηση και στον δημόσιο και στον ιδιωτικό δημόσιο τομέα, γιατί έτσι οι κρατούντες δεν είχαν την ανάγκη να απολογηθούν για τα πραγματικά προβλήματα, τα ποιοτικά προβλήματα που είχε ο δημόσιος τομέας, τη διαπλοκή, τη διαφθορά, την αναποτελεσματικότητα, τη γραφειοκρατία. Όλα τα έριχναν στους δήθεν πολλούς εργαζόμενους, τους οποίους μάλιστα συκοφαντούσαν ως αργόμισθους, τεμπέληδες κ.λπ.. Ας μην ξεχνάμε ότι οι περικοπές στο δημόσιο συνοδεύονταν από ποταμούς κροκοδείλιων δακρύων για το πόσο αδικημένοι ήταν οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα. Τελικά, σ' αυτά τα κροκοδείλια ποτάμια πνίγηκε το βιοτικό επίπεδο όλων μας. Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου αποψίλωνε τις δημόσιες υπηρεσίες, διαλύοντας το κοινωνικό κράτος, είχε χίλιους εκατόν εβδομήντα τρεις μετακλητούς υπαλλήλους και συμβούλους έναντι πεντακοσίων πενήντα τεσσάρων της σημερινής Κυβέρνησης. Όταν, λοιπόν, οι μνημονιακές κυβερνήσεις αναίτια και άδικα απέλυαν με γελοία ψευτοεπιχειρήματα μόνο και μόνο για να δηλώσουν προς τους δανειστές την υποταγή τους, την υποτέλεια τους - γιατί μη μου πείτε ότι θα εξοικονομούσε το δημόσιο πόρους, αφού την ίδια στιγμή αποψιλωνόταν από τη μαζική συνταξιοδότηση πολλών υπαλλήλων - καταλαβαίνει κανείς γιατί σήμερα Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ δεν μπορούν να διανοηθούν, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν - και έχουν φύγει από αυτήν την Αίθουσα - την αποκατάσταση των αδικιών, την επαναπρόσληψη των αδίκως απολυμένων, τουλάχιστον μερικώς και σε μία πρώτη φάση, όπως είπε ο αρμόδιος Υπουργός ο κ. Κατρούγκαλος, που δεσμεύθηκε ότι θα ακολουθήσουν και άλλα παρόμοια νομοσχέδια για την αποκατάσταση και άλλων άδικα απολυθέντων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δύο λεπτά θα ήθελα ακόμη, κύριε Πρόεδρε. Έτσι με το παρόν σχέδιο νόμου η Κυβέρνηση στέλνει ένα μήνυμα σεβασμού στην εργασία, σκιαγραφεί το νέο δημόσιο που έχει ανάγκη ο τόπος, ένα δημόσιο απαλλαγμένο από τη διαπλοκή, τη διαφθορά, τον κομματισμό, την αναξιοκρατία, την έλλειψη προγραμματισμού και ιεράρχησης αναγκών, τη γραφειοκρατία - υπηρέτη του μεγάλου ιδιωτικού τομέα. Έχει ανάγκη ενός δημόσιου τομέα με αξιοκρατία, δικαιοσύνη, δημοκρατία, αποτελεσματικού υπηρέτη του λαού και βασικό μοχλό της παραγωγικής ανασυγκρότησης, της ανάπτυξης προς όφελος του δημόσιου συμφέροντος. Βέβαια ο δρόμος προς αυτό το στόχο είναι μακρύς ακόμα. Και ένα τελευταίο σχόλιο σχετικά με τις τροπολογίες. Δεν έχει κανένα δικαίωμα η Αντιπολίτευση, ιδιαίτερα η Αξιωματική Αντιπολίτευση να διαμαρτύρεται για τις τροπολογίες. Ο λαός ξέρει γιατί - δεν θα εξηγήσω εδώ - αφού έχει παρακολουθήσει πολλές συνεδριάσεις, που την τελευταία στιγμή, ακόμα και σε άγνοια των ίδιων των εισηγητών τους, έφερναν φωτογραφικές τροπολογίες. Επειδή όμως η χώρα βρίσκεται σε έκτακτη κατάσταση, οι τροπολογίες που λύνουν προβλήματα σε όφελος του λαού είναι κατά τη γνώμη μου ευπρόσδεκτες. Και απευθυνόμενος προς τους Υπουργούς της Κυβέρνησης, κάνω έκκληση να αξιοποιήσουν κάθε δυνατότητα κατάθεσης τροπολογιών, για να επιλυθούν άμεσα λαϊκά προβλήματα, πολλά από τα οποία μάλιστα δεν έχουν δημοσιονομικό κόστος. Και αφού αναφερθήκαμε στις τροπολογίες και επειδή επίκειται η κατάθεση φορολογικών δηλώσεων το επόμενο διάστημα, θα περίμενα από την Κυβέρνηση να καταθέσει τροπολογίες για επείγοντα φορολογικά θέματα που θα ελαφρύνουν τον ελληνικό λαό, όπως η εξαίρεση από τη φορολογία των αγροτικών επιδοτήσεων, αλλά και η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ για το '15, που αποτελούν και οι δυο βασικές προεκλογικές δεσμεύσεις της Κυβέρνησης. Και επειδή έχω συνυπογράψει κάποιες τροπολογίες, θα ήθελα μόνο για μισό λεπτό να αναφερθώ σε μία απ' αυτές, που μέχρι τώρα βέβαια δεν έχει γίνει δεκτή από τον Υπουργό. Είναι η τροπολογία για την αποκατάσταση της άδικης και αντισυνταγματικής απόλυσης διακοσίων πενήντα οκτώ εργαζομένων της «ΑΓΡΟΓΗ Α.Ε.», που είχαν προσληφθεί την 1η Σεπτέμβρη του 2009 και με τη λύση και εκκαθάριση της εταιρείας τον Δεκέμβριο του '10 απολύθηκαν χωρίς να υπάρξει πρόβλεψη νέου φορέα άσκησης του έργου που έκαναν. Τι έκαναν αυτοί οι εργαζόμενοι; Είχαν την αρμοδιότητα της ηλεκτρονικής χαρτογράφησης των γεωργικών εκτάσεων, τη δημιουργία και παρακολούθηση και επικαιροποίηση του χαρτογραφικού υποβάθρου, στοιχεία απαραίτητα για ένα αξιόπιστο αγροτικό κτηματολόγιο, στη βάση των οποίων έπαιρναν τις επιδοτήσεις οι αγρότες. Δυστυχώς, μετά την εκκαθάριση της «ΑΓΡΟΓΗ Α.Ε.» και της απόλυσης των εργαζομένων, όλο αυτό το έργο δόθηκε στον ιδιωτικό τομέα. Είναι, λοιπόν, ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς εννοούσαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις την ανάπτυξη. Για τους λόγους αυτούς, κύριε Υπουργέ, θα περιμένουμε να σκεφθείτε και πάλι να κάνετε δεκτή την επαναπρόσληψη και αυτών των εργαζομένων, γιατί όχι μόνο θα μειωθούν οι δαπάνες του δημοσίου, αλλά θα υπάρξει και περισσότερη διαφάνεια στις επιδοτήσεις. Και επειδή πρόκειται για εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό, αναγκαίο για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, θα περιμέναμε έστω σε ένα επόμενο νομοσχέδιο να προβείτε σε αυτήν την αποκατάσταση. Σας ευχαριστώ και συγγνώμη για την κατάχρηση του χρόνου.
Ευχαριστούμε, κύριε Κυριακάκη. Καλείται στο Βήμα η κ. Μαρία Κανελοπούλου, έπεται η κ. Χριστίνα Ταχιάου και θα ακολουθήσει η παρέμβαση του Υπουργού κ. Παναγιώτη Νικολούδη. Και μία ανακοίνωση προς το Σώμα για μια επίσκεψη από την όμορφη Σαντορίνη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι από τα άνω δυτικά θεωρεία παρακολουθούν τη συνεδρίαση, αφού ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ», δεκαοχτώ μαθήτριες και μαθητές και δύο συνοδοί εκπαιδευτικοί από το Δημοτικό Σχολείο Εμπορείου Θήρας. Καλή πρόοδο και υγεία να έχετε! Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ορίστε, κυρία Κανελοπούλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε σήμερα ένα νομοσχέδιο με το οποίο προσπαθούμε να επαναφέρουμε το διάλογο για τη δημόσια διοίκηση στα βασικά και τα αυτονόητα. Στην πολιτική και ιδεολογική διαπάλη για το ρόλο του δημοσίου σήμερα και την προσπάθειά μας για δημοκρατική αναδιοργάνωση και αποκατάσταση κατάφωρων αδικιών που συντελέστηκαν τα τελευταία πέντε χρόνια της ακραίας νεοφιλελεύθερης επίθεσης, μπαίνω στον πειρασμό να κάνω μια μικρή αναφορά στο πώς αντιμετωπίζει το μνημονιακό τόξο το εν λόγω νομοθέτημα. Παραθέτω ακριβώς: «Με τέτοιο “εκδημοκρατισμό της διοίκησης”, όπως επιγράφεται το νομοσχέδιο, η Ελλάδα δεν πρόκειται δυστυχώς να ορθοποδήσει, Καμμιά διαπραγμάτευση με τους εταίρους μας δεν θα μας σώσει από τις δικές μας ιδεοληψίες και πελατειακές εξαρτήσεις.». Θα μπορούσε να εκληφθεί και ως αυτοκριτική, εάν δεν το υπέγραφε ο νυν Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της μείζονος Αντιπολίτευσης και ο τέως Υπουργός, αποκλειστικά υπεύθυνος για το πογκρόμ απολύσεων, διαθεσιμοτήτων, διάλυσης ουσιαστικά των δημόσιων δομών, ο κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Θυμίζω σε όσους εδώ μέσα έχουν ασθενή μνήμη: Νόμος 4024/2011, ψευδοενιαίο μισθολόγιο, εφεδρείες, δηλαδή απολύσεις. Νόμος 4057/2012, κατάργηση του τεκμήριου της αθωότητας, δαμόκλεια πειθαρχικά, προκαταβολικές απολύσεις. Νόμος 4172/2013, διαθεσιμότητα, κινητικότητα, προδιαγεγραμμένες απολύσεις. Νόμος 4250/2014, τερατούργημα τάχα αξιολόγησης, όπου το 15% των αξιολογούμενων πρόκειται να απολυθεί, οριζόντιος έλεγχος των πιστοποιητικών για τη μετατροπή των συμβάσεων, ώστε οι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου εργαζόμενοι του δημόσιου τομέα να αποτελέσουν την εύκολη δεξαμενή για απολύσεις, προκειμένου να επιτευχθούν οι μνημονιακοί στόχοι. Επιπλέον όλων αυτών; Χάθηκαν τριετίες εξέλιξης, πάγωσαν οι αμοιβές, έκλεισαν δημόσιοι οργανισμοί με κοινωνικό προσανατολισμό - ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας, ο Οργανισμός Σχολικών Κτηρίων - χάθηκαν υπερωρίες, έξοδα μετακίνησης, ασφαλιστικά δικαιώματα και ένα σωρό άλλα που για λόγους οικονομίας χρόνου δεν αναφέρω. Ιδεοληψίες! Προφανώς όλα αυτά συνέβησαν στο πλαίσιο της μετατροπής της χώρας σε οικονομικό προτεκτοράτο. Προφανώς έπρεπε να διαλυθεί ο δημόσιος τομέας, έπρεπε να κατεδαφιστεί κάθε εργατικό δικαίωμα για κατάκτηση σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Προφανώς έπρεπε να εγκαθιδρυθεί καθεστώς φόβου και εργασιακής τρομοκρατίας. Προφανώς το δημόσιο έπρεπε να γυρίσει στις πιο σκοτεινές εποχές, όπου η πρωτοβουλία ελεγχόταν και το ρουσφέτι και το βόλεμα των ημετέρων ήταν ο κανόνας. Ένας σύγχρονος παραγωγικός και αποδοτικός δημόσιος τομέας ακύρωνε το όμορφο αφήγημα των μνημονιακών μεταρρυθμίσεων. Ευτυχώς, χιλιάδες εργαζόμενοι, από τους οποίους ενδεικτικά αναφέρω τις αγωνιζόμενες καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών, τους σχολικούς φύλακες, τους δημοτικούς αστυνομικούς, τους διοικητικούς υπαλλήλους των πανεπιστημίων - ξέρω ότι μερικοί πλήττουν ακούγοντάς το, το ξέρω καλά - και τόσους άλλους, έδειξαν τα όρια αυτής της πολιτικής. Σήμερα με το υπό συζήτηση νομοσχέδιο που λυσσωδώς επικρίνεται από δήθεν μεταρρυθμιστές - για να παραφράσω τον ποιητή «Όταν ακούω μεταρρύθμιση, ανθρώπινο κρέας μου μυρίζει» - σήμερα, λέω, αποκαθίστανται βασικές αρχές του δικαίου, της ισονομίας και της δημοκρατίας. Για παράδειγμα με σαφήνεια ορίζονται οι περιπτώσεις που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο θεσμός της πολιτικής επιστράτευσης, που κατά κόρον και αντισυνταγματικά χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν ως απεργοσπαστικός μηχανισμός. Τα τελευταία χρόνια του μνημονίου, όπως σημειώνεται και στην αιτιολογική έκθεση, επιβλήθηκε ο εν λόγω θεσμός έξι φορές, δηλαδή όσες και τα προηγούμενα σαράντα χρόνια! Ιδεοληψίες! Εξορθολογίζεται το Πειθαρχικό Δίκαιο και αποκαθίσταται το τεκμήριο της αθωότητας κατά την πειθαρχική διαδικασία. Προλαβαίνω κάποιους εκ προμελέτης και εκ συστήματος κακεντρεχείς και ενίοτε συκοφάντες: Με την εν λόγω διάταξη προφανώς δεν μιλούμε για παραπτώματα ακραίας παραβατικότητας, όπου εξακολουθεί να ισχύει ο θεσμός της αυτοδίκαιης αργίας, αλλά για το αυτονόητο. Δεν μπορεί η συνδικαλιστική, κοινωνική και πολιτική δράση κάποιου δημόσιου υπαλλήλου να ενοχοποιείται a priori και να κινδυνεύει αυτός να τεθεί σε αργία ή να απολυθεί για τη συμμετοχή του σε μια πορεία ή σε μια διαδήλωση ή σε μια συλλογικότητα. Καταργούνται όλες οι υπαλληλοκτόνες διατάξεις που οδήγησαν σε διαθεσιμότητα - απόλυση χιλιάδες εργαζόμενους από το δημόσιο τομέα και επανασυστήνονται ολόκληρες υπηρεσίες και κλάδοι που εν μια νυκτί σβήστηκαν από το χάρτη της εργασίας. Καταργείται το επαίσχυντο άρθρο 42 του ν. 4250/2014, με το οποίο ουσιαστικά ο έλεγχος νομιμότητας της μετατροπής των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου, βάσει των διατάξεων του π. δ. 164/2004, οδήγησε σε καθεστώς πρωτοφανούς ομηρίας περίπου σαράντα χιλιάδες εργαζόμενους του δημόσιου τομέα. Είναι σαφές ότι η περιστολή δαπανών, η εξοικονόμηση πόρων και το αμφισβητούμενο πρωτογενές πλεόνασμα έπρεπε να προέλθουν από τους συνήθεις υπόπτους και όχι από τις λίστες που χάνονταν δεξιά και αριστερά σε στικάκια ή καταχωνιάζονταν σε συρτάρια. Ενώ, λοιπόν, είμαστε κατ' αρχάς δεκτικοί στην κριτική, έχει σημασία να δούμε και από ποιους ασκείται. Μας κατηγορούν για ρουσφέτια και πελατειακό κράτος αυτοί που κυβέρνησαν με πυξίδα και όνειρο την πελατεία, τα ρουσφέτια, τα βαφτιστήρια και τις κουμπαριές, τα δικά μας παιδιά! Μας κατηγορούν για ανικανότητα και άγνοια. Ποιοι; Οι ικανοί και γνώστες, που οδήγησαν τη χώρα στη σημερινή της κατάσταση. Τους πήρε σαράντα χρόνια για να το πετύχουν και ζητούν να το διορθώσουμε εδώ και τώρα! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα έχουμε ανάγκη περισσότερο από ποτέ την αλλαγή του υποδείγματος για το δημόσιο και την ανασυγκρότησή του. Με το υπό συζήτηση νομοσχέδιο ψηλαφίζουμε την αναγκαιότητα ριζοσπαστικών αλλαγών, την επανόρθωση αδικιών, εισάγουμε το πρώτο και βασικό τμήμα του σχεδιασμού για τον αναπροσανατολισμό του δημοσίου προς όφελος των κοινωνικών αναγκών, με ταυτόχρονη κατάργηση δομών, λογικών και λειτουργιών του πελατειακού κράτους. Εμείς το κάνουμε αυτό. Ενισχύουμε τη θεσμική μνήμη, βάζουμε την αρχή του τέλους στο μνημονιακό παράδοξο, προχωράμε από την γκρίζα δυστοπία στην πολύχρωμη ευτοπία της δημοκρατίας. Με δυσκολία. Είναι αλήθεια. Είμαστε, όμως εκπαιδευμένοι. Το δικό μας σύνθημα ήταν από πάντα «όσο πιο ψηλά ο φράχτης, τόσο πιο ψηλά ο άλτης». Θα τα καταφέρουμε! Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Κανελλοπούλου. Τον λόγο έχει η κ. Χριστίνα Ταχιάου, Βουλευτής από το Ποτάμι, θα ακολουθήσει ο κ. Παναγιώτης Νικολούδης. Εισηγούμαι από τον μεθεπόμενο ομιλητή, τον κ. Λάππα, οι ομιλίες να συμπτυχθούν στο εξάλεπτο. Απομένουν τριάντα πέντε συνάδελφοι. Συνεπώς προκειμένου να ομιλήσουν όλοι - μένουν και δύο Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι - από τον κ. Λάππα και επόμενα ο χρόνος ομιλίας θα είναι έξι λεπτά. Κυρία Ταχιάου, έχετε τον λόγο, παρακαλώ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Στο τσακ τη γλίτωσα! Κύριοι Υπουργοί, κύριοι συνάδελφοι, ας αρχίσουμε από το προφανές, ότι η Κυβέρνηση αντιμετωπίζει ήσσονος σημασίας θέματα, ενώ δεν αγγίζει κανένα από τα μεγάλα προβλήματα της διοίκησης. Ανέφερε και ο κ. Καρκατσούλης χαρακτηριστικά - ελπίζω να το προσέξατε - το παράδειγμα της πυροπροστασίας. Σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, δεκατρείς φορείς είναι συναρμόδιοι για τον καθαρισμό των ξερόχορτων από τα περιαστικά δάση. Σε μια χώρα με τεράστια ανάγκη να λυθούν ζητήματα γραφειοκρατίας που την κρατούν δέσμια, επιλέγετε για μια ακόμη φορά να μπει το πρόβλημα κάτω από το τραπέζι. Αντιμετωπίζουμε τα δευτερεύοντα, αποφεύγοντας να αγγίξουμε το κυριότερο, τα σαράκια που την τρώνε τη χώρα, την πολυνομία και τη χαμηλή ποιότητα των νόμων, την πονηριά και τη σκοπιμότητα, οι οποίες βρίσκουν πάρα πολύ ωραίο τρόπο έκφρασης σε τροπολογίες τελευταίας στιγμής και σε φωτογραφικές διατάξεις - προηγουμένως ακούστηκαν πάρα πολλά, ας μην ξαναπούμε πολλά περισσότερα πάνω σε αυτό - , τις επικαλυπτόμενες αρμοδιότητες, έτσι ώστε κανείς να μην έχει την τελική ευθύνη εντελώς, την έλλειψη στοχοθεσίας και ρυθμιστικού προσανατολισμού και την απαξίωση του δυναμικού. Σε ό,τι αφορά τώρα το προσωπικό της δημόσιας διοίκησης, ο κ. Καρκατσούλης τόνισε ότι πολύ αξιόλογα στελέχη που υπηρετούν σήμερα στη δημόσια διοίκηση παραμένουν αναξιοποίητα εξαιτίας της απουσίας μιας πολιτικής υποκίνησης και ανάδειξης των αξιότερων. Να σας πω τώρα την εμπειρία μου. Ως καινούργια Βουλευτής, τώρα που εξελέγην, είχα πάρα πολλές προτάσεις από δημοσίους υπαλλήλους για απόσπαση στο γραφείο μου. Ξέρετε γιατί; Επειδή όπως μου λένε, «εδώ που είμαι, δεν κάνω τίποτα, είμαι παροπλισμένος, είμαι παροπλισμένη». Άξια και ικανά στελέχη διηγούνται πώς μετά από μια αλλαγή κυβέρνησης ή γενικών γραμματέων ή προϊσταμένων και διευθυντών βρέθηκαν «να βάζουν σφραγίδες», όπως λέμε. Και όσο για τους δημοσίους υπαλλήλους που επέλεξα, όσο τους είδατε εσείς, αγαπητέ Υπουργέ, στο Υπουργείο σας, άλλο τόσο τους είδα και εγώ στο γραφείο μου! Τρεις ολόκληρους μήνες από τότε που έκανα τις αιτήσεις και ακόμα οι διαδικασίες απόσπασης δεν έχουν ολοκληρωθεί. Κάθε λίγο και λιγάκι ακούω για μία υπογραφή που δεν μπήκε, για ένα χαρτί που κάπου χάθηκε, για μια καθυστέρηση τύπου «έτσι είναι το δημόσιο» και πάει λέγοντας. Σήμερα, 5 Μαΐου, ξέρετε ποια είναι η συμβουλή που μου δίνουν όλοι; «Να πας στο γραφείο του Κατρούγκαλου για να τελειώνεις, αλλιώς δεν θα γίνει τίποτα». Σκοπός μου, όμως, δεν είναι τώρα που σας βρήκα, κύριε Κατρούγκαλε, να μου κάνετε τη μικροχάρη! Δεν είναι αυτή η περίπτωση. Σκοπός μου είναι να σας τονίσω πώς ο πολίτης ταλαιπωρείται από τη γραφειοκρατία, γιατί αυτό συμβαίνει συνέχεια. Ο πολίτης ταλαιπωρείται από την πολυνομία, από την έλλειψη τελικού κειμένου, δηλαδή τις κωδικοποιήσεις των νόμων, από την έλλειψη στοχοθέτησης και όλα τα άλλα, γιατί οι πολίτες στήνονται με τις ώρες να πιάσουν τους προϊστάμενους, να μιλήσουν στο διευθυντή, να παρακαλέσουν τον υπάλληλο, να πάρουν το φάκελο, να τον πάνε οι ίδιοι σε άλλη διεύθυνση, να τηλεφωνούν σε νούμερα που δεν απαντούν, να τρέχουν και να χάνουν εργατοώρες, καταστάσεις που τις γνωρίζουμε όλοι νομίζω πάρα πολύ καλά. Και βεβαίως γνωρίζετε πολύ καλά πόση διαφθορά γεννάει όλο αυτό το σύστημα και πόση ακόμη ευνοεί. Υπάρχουν κράτη που βάζουν στόχους. Ο Καναδάς, για παράδειγμα, έχει κάνει τεράστια βήματα στον τομέα εξυπηρέτησης του πολίτη και έχει βάλει σαν στόχο σε είκοσι χρόνια, το 2035, ο πολίτης να μην χρειάζεται ποτέ να έρχεται σε άμεση επαφή με το δημόσιο υπάλληλο. Αυτό θα γίνεται μέσω video conference, σε περίπτωση που χρειαστεί. Εμείς πάλι εδώ, στην Ελλάδα, αγαπητοί συνάδελφοι, είμαστε σε μια κατάσταση όπου δεν μπορούμε να κάνουμε καν ηλεκτρονική ψηφοφορία. Θα γίνει αργότερα στις ονομαστικές και θα δείτε. Κάναμε προηγουμένως και χάσαμε μια ολόκληρη ώρα. Τριακόσιοι άνθρωποι εμείς συν τους υπαλλήλους. Έχουν μετρηθεί αυτές οι εργατοώρες; Μέσα εδώ, στη Βουλή των Ελλήνων, ότι δεν μπορούμε να προχωρήσουμε στο αυτονόητο. Γιατί άραγε; Και αυτό δεν μπορώ να το καταλάβω και όσους ρώτησα δεν κατάλαβαν ακριβώς. Έχουμε τις ηλεκτρονικές κάρτες. Καθυστερούμε. Αυτό είναι άσκοπο, αναίτιο και είναι και λίγο μαζοχιστικό. Ας αφήσουμε, όμως, τη Βουλή και ας δούμε τις επενδύσεις, για παράδειγμα, τις άδειες για τα υδατοδρόμια, προκειμένου να πετούν τα υδροπλάνα. Αυτό θα συμβάλει στο τουριστικό προϊόν, στην εθνική οικονομία. Μέχρι στιγμής μία μόλις έχει δοθεί, επειδή χρειάζονται έξι, επτά, οκτώ, μήνες - ουδείς γνωρίζει πόσοι ακριβώς - προκειμένου να συντονιστούν οι υπηρεσίες. Οι υπάλληλοι του Υπουργείου Τουρισμού πρέπει να βρουν χρόνο να πάνε για την αυτοψία, να βρεθούν τα οδοιπορικά, να συνεννοηθούν με τους λιμενικούς, ο ένας να μπορεί, ο άλλος να μην μπορεί, ο τρίτος να αρρωστήσει και μετά να μπορεί και η τέταρτη υπηρεσία. Μετά μπορεί να χαλάσει ο καιρός και θα καθυστερήσουν ακόμα ένα μήνα. Η διαδικασία είναι αυτή. Τη γνωρίζετε, φαντάζομαι. Είμαστε η χώρα με περισσότερες των είκοσι χιλιάδων μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων το χρόνο. Από αυτές περίπου δεκατρείς χιλιάδες αξιολογούνται από τις περιφέρειες, επτάμισι χιλιάδες από τις αποκεντρωμένες διοικήσεις, περίπου εξακόσιες πενήντα από το ΥΠΕΚΑ. Αντίστοιχα η Αυστρία, μία χώρα παρόμοιου μεγέθους με την Ελλάδα, η οποία είναι και πρότυπο σε ό,τι αφορά την προστασία του περιβάλλοντος, κατά μέσο όρο έχει περίπου είκοσι τρεις μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Η Μεγάλη Βρετανία τριακόσιες τριάντα τέσσερις. Τις περισσότερες τις έχει η Γαλλία, δηλαδή τρεις χιλιάδες τριακόσιες εξήντα επτά το χρόνο, κάπου έξι φορές μικρότερος ο αριθμός από την Ελλάδα, παρ' όλο που η Γαλλία έχει έξι φορές τον πληθυσμό της Ελλάδας. Αυτή είναι η κατάσταση. Αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει αυτό και σε επίπεδο ανταγωνιστικότητας της χώρας μας, όχι επειδή οι άλλες χώρες έχουν πιο χαμηλούς μισθούς, αλλά επειδή μεταξύ άλλων έχουν άλλες διαδικασίες και λιγότερη γραφειοκρατία. Αυτό πρέπει να σκοτώσουμε, τη γραφειοκρατία. Αντίθετα κλείνουμε τα μάτια και την κουκουλώνουμε. Το Ποτάμι είναι πανέτοιμο εδώ και μήνες. Με προτεραιότητα τη μεταρρύθμιση στη δημόσια διοίκηση έχει καταθέσει πλήρες σχέδιο. Βλέπουμε, όμως, ότι ακόμη και η αιτιολογία που επελέγη, προκειμένου να παρακαμφθεί η «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» - όπως παρακάμπτεται σε κάποιες περιπτώσεις - εδράζεται στη γραφειοκρατία, στην αδυναμία συνεννόησης του φορέα με τον ελεγκτή παρά μόνο με έγγραφα, κάτι το οποίο δημιουργεί καθυστερήσεις στις πληρωμές. Όπως είπατε εσείς, για να τονώνεται η ρευστότητα στην αγορά να το παρακάμψουμε. Μα, με συγχωρείτε, δεν μπορούν να συνεννοηθούν ηλεκτρονικά; Πρέπει οπωσδήποτε να γίνεται με έγγραφα και να υπάρχουν αυτές οι καθυστερήσεις; Είναι ανήκουστο. Είναι άρνηση μεταρρύθμισης. Είναι αντιμεταρρύθμιση, όπως και αν βαπτισθεί αυτό το πράγμα από εσάς. Θέλετε να κάνετε κάτι για τη δημόσια διοίκηση; Να σας πω. Ακούστε μερικές μόνο ελλείψεις. Υπάρχουν Υπουργεία που δεν έχουν μπει στη σύζευξη, γιατί κάποια κτήρια δεν έχουν μπει. Πολύ συχνά πέφτουν τα συστήματα που δεν είναι αναβαθμισμένα. Υπάρχουν τμηματάρχες που απαγορεύουν στους υπαλλήλους να απαντούν με e - mail, γιατί φοβούνται για το τι θα γραφτεί στο e - mail. Υπάρχουν διάσπαρτα πρωτόκολλα. Η αλληλογραφία μεταξύ των Υπουργείων γίνεται εγγράφως. Δεν έχουν ολοκληρωθεί ενοποιήσεις σε τομείς διαχείρισης προσωπικού. Αλλά βέβαια τίποτα δεν θα γίνει, αν δεν υπάρχει σωστή αξιολόγηση. Βεβαίως, τίποτα δεν θα γίνει με κομματικούς γενικούς γραμματείς. Έτσι δεν μπορείς να φτιάξεις τη διοίκηση. Εμείς επιμένουμε για τις θέσεις των μόνιμων γενικών γραμματέων σε κάποιους τομείς. Άλλη ώρα θα το πούμε αυτό. Θέλω όμως να αναφερθώ σε αυτό που ακούστηκε για την τροπολογία για τους γενικούς γραμματείς. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε. Ο κ. Γάκης, νομίζω, ζήτησε, αν είναι δυνατόν, οι τμηματάρχες οι οποίοι θα επιλεγούν στις θέσεις των Γενικών Γραμματέων Αποκεντρωμένων Διοικήσεων να μην έχουν Proficiency, λέει, να έχουν Lower, διότι είναι μεγάλοι άνθρωποι και υπονοεί ότι οι μεγάλοι άνθρωποι κάποτε δεν έπαιρναν Proficiency, αλλά έμεναν με το Lower. Τώρα καταλαβαίνουμε ότι μιλάμε για ανθρώπους, οι οποίοι ουσιαστικά το προσόν των Αγγλικών δεν το έχουν, έτσι όπως πάει, γιατί αν κάποιος πήρε πριν από είκοσι πέντε χρόνια το Lower, σήμερα δεν το έχει. Άρα, μιλάμε κι εδώ πάλι για έλλειψη προσόντων. Μιλάμε για μια επιλογή η οποία δεν γίνεται με το κριτήριο να έχει ο άλλος προσόντα, αλλά με πολλούς άλλους τρόπους. Αυτά είχα να πω. Ευχαριστώ πάρα πολύ. Καλύπτομαι από τους συναδέλφους.
Σας ευχαριστούμε, κυρία Ταχιάου. Τον λόγο έχει ο Υπουργός κ. Παναγιώτης Νικολούδης. Από εσάς, κύριε Υπουργέ, θα αφαιρέσω δύο λεπτά και από τους Βουλευτές ένα λεπτό. Συνεπώς, έχετε τον λόγο για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Θα αναφερθώ, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι, στην υπ' αριθμόν 106 τροπολογία, με την οποία επιχειρείται, με κάποιες μικρές παρεμβάσεις στον πράγματι προσφάτως ψηφισθέντα νόμο 4320/2015, η λειτουργία της Γενικής Γραμματείας Καταπολέμησης της Διαφθοράς να γίνει περισσότερο αποτελεσματική. Και θέλω να το κάνω με τη μεγαλύτερη ειλικρίνεια και τη μεγαλύτερη σαφήνεια, που θεωρώ ότι είναι ο τρόπος με τον οποίο ο καθένας μας έχει υποχρέωση να εκφράζει τις σκέψεις τους, όταν απευθύνεται στη Βουλή των Ελλήνων. Οι παρεμβάσεις, οι οποίες επιχειρούνται με αυτήν την τροπολογία, είναι περιληπτικά και επιγραμματικά οι εξής: Καταργούνται η Υπηρεσία Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου και η Υπηρεσία Δημοσιονομικού Ελέγχου που είχαν συσταθεί με τον νόμο στη Γενική Γραμματεία Καταπολέμησης της Διαφθοράς. Και αυτό γίνεται επειδή είμαστε πράγματι ένα μικρό Υπουργείο και μια πολύ μικρή διοικητική μονάδα και καλύπτουμε τις ανάγκες μας αυτές από τις αντίστοιχες υπηρεσίες που λειτουργούν - δηλαδή του Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου - στο Υπουργείο Οικονομικών. Δεύτερον, ορίζεται, με την τροποποίηση που επιχειρείται, ότι η δαπάνη μισθοδοσίας των υπαλλήλων της Γενικής Γραμματείας γίνεται από τον φορέα από τον οποίο προέρχονται. Και τρίτον, ορίζεται ότι οι ειδικοί σύμβουλοι και οι ειδικοί συνεργάτες της Γενικής Γραμματείας θα αμείβονται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 55 του π. δ. 63/2005. Σημειώνω, παρεμπιπτόντως, ότι εμείς έχουμε έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, προκειμένου να εισάγουμε αυτήν την τροπολογία. Θα μπορούσα, λοιπόν, να περιοριστώ στην απόλυτη κάλυψη της νομιμότητας και να σας πω ότι αυτές είναι οι τροποποιήσεις οι οποίες επιχειρήσαμε και να αισθανθώ ικανοποιημένος. Και θα το έκανα. Θα περιοριζόμουν σε αυτό το ελάχιστο, αν δεν είχε συμβεί να ακούσω δύο παρατηρήσεις - ενστάσεις, τις οποίες τουλάχιστον εγώ εισέπραξα και ως μομφές από δύο Βουλευτές. Οι ενστάσεις - παρατηρήσεις - μομφές ήταν οι εξής: Η πρώτη έλεγε: «Μα, δεν στέγνωσε το μελάνι σε αυτόν τον νόμο και τώρα μας φέρνετε τροπολογία;». Η δεύτερη ήταν: «Μα, με τροπολογίες επιχειρείτε να γεμίσετε τη Γενική Γραμματεία Καταπολέμησης της Διαφθοράς με καινούργιους πολιτικούς, φίλους και πρόσωπα, έτσι κάνοντας χατίρια και ρουσφετολογικές προσλήψεις;». Την πρώτη από τις δυο μομφές κατ' αρχήν τη δέχομαι, διότι άλλωστε μου το επιβάλλει η πραγματικότητα. Πράγματι, ο νόμος ψηφίστηκε πρόσφατα, μόλις πριν από λίγους μήνες, και δεν επιχειρώ τίποτε άλλο παρά μόνο να δικαιολογήσω το γιατί έγινε. Η δικαιολογία που έχω να πω προς το Σώμα είναι ότι επιχειρήθηκε για πρώτη φορά να συσταθεί αυτό το Υπουργείο και να συσταθεί η Γραμματεία. Ήταν, λοιπόν, ανάγκη να δούμε πώς στην πράξη θα λειτουργήσει. Και όταν είδαμε ότι κάποια πράγματα πρέπει να διορθωθούν, είχαμε το θάρρος να επιδιώξουμε μια τροπολογία να το διορθώσουμε. Τη δέχομαι, λοιπόν, κατ' αρχήν. Δεν δέχομαι, όμως, σε καμμία περίπτωση την δεύτερη μομφή, διότι είναι πράγματι εκτός πραγματικότητας. Και είναι εκτός πραγματικότητας, διότι ο καθορισμός των τριάντα υπαλλήλων στη Γενική Γραμματεία δεν γίνεται με την τροπολογία. Ήταν με το νόμο. Κανείς δεν παρατήρησε τι λέει η τροπολογία. Τι λέει η τροπολογία; Έχω το θάρρος και την υποχρέωση να σας αποκαλύψω τι λέει. Λέει ότι από τους τριάντα, οι δεκαπέντε που θα είναι σύμβουλοι του Γενικού Γραμματέα, θα αμείβονται σύμφωνα με το προεδρικό διάταγμα που σας ανέφερα. Δηλαδή, οι επιλογές που είχαμε ήταν οι εξής: Να αμείβονται με το καθεστώς που ισχύει για τη Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης, το οποίο ήταν υψηλότερο από αυτό που ορίζεται με την τροπολογία. Δεύτερον, να αμείβονται με το καθεστώς που ισχύει για τους συμβούλους του Υπουργού, το οποίο είναι και αυτό υψηλότερο. Δεν είναι χαμηλότερες από την αμοιβή που προβλέπεται με το ενιαίο μισθολόγιο. Έχουμε το θάρρος να το πούμε ξεκάθαρα. Δεν μπορεί κανείς, αξιότιμοι κύριοι και κυρίες, να προσλάβει με τόσο χαμηλούς μισθούς συμβούλους που θα έχουν προσθετική αξία στα όσα ο ίδιος ο Γενικός Γραμματέας ορίζει. Ποιος μπορεί να προσλάβει με τόσο χαμηλή αμοιβή; Εμείς σε αυτήν την Κυβέρνηση, στην οποία μετέχω, δεν αρκούμαστε στη νομιμότητα. Έχουμε και μια σκοπιμότητα, η οποία έχει μόνιμη κατεύθυνση την εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος. Αν, αξιότιμοι κύριοι και κυρίες, κάνει κανείς μια συνολική αποτίμηση και των τριών τροπολογιών, θα δει ότι ναι μεν επέρχεται μια επιβάρυνση δαπάνης στις αμοιβές των ειδικών συμβούλων, όμως από τις δύο άλλες αλλαγές καταργούμε ολόκληρο το γραφείο του Παρέδρου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που θα έχει και δυο, τρεις γραμματείς. Και φροντίζουμε να μην έχουμε υπηρεσία που θα κάνει εκκαθάριση, διότι οι υπάλληλοι θα αμείβονται από το φορέα από τον οποίο προέρχονται. Θα δει κανείς ότι εν τέλει, στην πραγματικότητα και στην ουσία, έχουμε εξοικονόμηση ανθρώπινων και οικονομικών πόρων. Εμείς, επαναλαμβάνω, δεν αρκούμαστε στη νομιμότητα. Έχουμε αυτήν την κατεύθυνση, την εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος με οποιοδήποτε τρόπο. Και από αυτήν την κατεύθυνση δεν πρόκειται να παρεκκλίνουμε ποτέ. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Σπυρίδων Λάππας. Ακολουθεί ο κ. Απόστολος Καραναστάσης και ο κ. Νικόλαος Φίλης. Θα παρέμβει για δύο λεπτά ο Υπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων για να αναπτύξει την τροπολογία του και, βεβαίως, θα συνεχίσουμε. Για τους επόμενους συναδέλφους ο χρόνος θα συντμηθεί στο πεντάλεπτο, για να μιλήσουν όλοι. Κύριε Λάππα, έχετε έξι λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν προλαβαίνουμε εδώ να αναγνώσουμε, βέβαια, την εργασία που κάναμε για τη δημόσια διοίκηση. Θα περιοριστούμε σε κάποια σχόλια και κάποιους ισολογισμούς. Παρακολούθησα όλη τη συνεδρίαση της Βουλής από το πρωί. Ακούγοντας τις αγορεύσεις κάποιων συναδέλφων της Μείζονος Αντιπολίτευσης, θυμήθηκα δύο πράγματα, κύριε Υπουργέ. Μια φράση του Μέγα Ναπολέοντα που έλεγε ότι «Ο παραλογισμός στην πολιτική δεν είναι μειονέκτημα» και ένα δεύτερο που λέμε εμείς οι δικηγόροι της ποινικής δικηγορίας. Αυτά που ακούγαμε από τους εκπροσώπους της Νέας Δημοκρατίας, τα οποία περιείχαν και κάποια ομολογία σφαλμάτων και λαθών, κάποιο είδος αυτοκριτικής δηλαδή, μου θύμιζε αυτό που λέμε «μεταμελημένο δολοφόνο», ο οποίος ενοχοποιεί το θύμα του γιατί ήταν ανήμπορος να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Επίσης, άκουσα με κατάπληξη από τον κ. Τασούλα να εισάγει έναν νομικό και πολιτικό νεολογισμό εδώ στο χώρο του Κοινοβουλίου, ο οποίος είπε ότι για τα λάθη, τις παραλήψεις και τα δεινά των μνημονιακών πολιτικών δεν ευθύνονται μόνο αυτοί που κυβερνούσαν, αλλά και αυτοί που την αντιπολιτεύονταν. Μόνο που δεν μας είπε ότι δεν ευθύνονται και τα θύματά τους. Είναι μια περίεργη συλλογιστική στην πολιτική επιστήμη, που θα την εξερευνήσει στο μέλλον ο ιστορικός και θα σηκώνει τα χέρια, αν δεν σηκώσει και τίποτα άλλο. Θα ήθελα να ρωτήσω τον κ. Τασούλα, ο οποίος δεν είναι εδώ, το εξής: Μπορείτε να μας πείτε, κύριε Τασούλα, όταν εσείς κυβερνούσατε, μήπως εμείς σας υποβάλαμε σχέδια πολιτικών ή κυβερνητικών αποφάσεων; Όταν λέτε να μοιραστούμε την ευθύνη, να μοιραστούμε το κόστος από τις μνημονιακές σας πρωτοβουλίες και πολιτικές, τι ακριβώς εννοείτε; Εννοείτε ότι θα αλλάξουμε το συνταγματικό και κοινοβουλευτικό πλαίσιο που λέει ότι την ευθύνη των κυβερνητικών αποφάσεων και πρωτοβουλιών την έχει η Κυβέρνηση; Αυτό ουσιαστικά μας έλεγε. Επίσης, θέλω να κάνω μια παρατήρηση για κάτι που δεν περίμενα να ακούσω από έναν νομικό του κύρους του κ. Αθανασίου, ο οποίος θεώρησε, κύριε Υπουργέ, ότι ο όρος «εκδημοκρατισμός» ενέχει στοιχεία προσβολής, ότι είναι προσβλητικός όρος. Του απαντώ τώρα που μας βλέπει από την τηλεόραση, επειδή διακονούμε την ίδια επιστήμη, τη Νομική, ότι ο όρος «εκδημοκρατισμός» διεθνώς σημαίνει ακριβώς την ουσία και το νόημα της Δημοκρατίας υπό την εξής έννοια: Την κατοχύρωση και τη συνεχή διεύρυνσή της είτε με τη μορφή των ατομικών δικαιωμάτων είτε με τη μορφή των κρατικών δομών. Αυτό σημαίνει, κύριε Αθανασίου, «εκδημοκρατισμός». Άρα, είναι εύστοχος κι απόλυτα συμβατός με την πολιτική επιστήμη. Επίσης, άκουσα από τον κ. Δένδια να αξιολογεί όλες τις νομοθετικές μας πρωτοβουλίες που πήραμε από τη μέρα που κυβερνάμε. Δεν βρήκε κανένα θετικό σε κανένα νομοσχέδιο. Κατονόμασε το νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση χωρίς να βρίσκει τίποτα που να συνάδει με τον ανθρωπισμό. Δεν βρήκε κανένα θετικό στη διευκόλυνση για την καταβολή των χρεών προς το Δημόσιο. Δεν βρήκε τίποτα θετικό στον εξανθρωπισμό των σωφρονιστικών καταστημάτων, παρά μόνο κράτησε την αλλαγή του τρόπου κράτησης του Ξηρού. Σε ένα σύνολο μεγάλων πρωτοβουλιών και νομοθετικών διατάξεων δεν βρίσκει τίποτα θετικό. Τους ρωτάμε: Η επαναλειτουργία της ΕΡΤ ήταν παλλαϊκό αίτημα και δημοκρατική ανάγκη για τη χώρα, ναι ή όχι; Με την ίδια λογική φτάνουμε στο σημερινό νομοσχέδιο για το οποίο εμείς είμαστε περήφανοι, κύριε Υπουργέ. Σας το λέμε σαν Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Ιδίως με τη δήλωσή σας ότι είναι το πρώτο βήμα σε μια μεγάλη πρωτοβουλία που θα κάνουμε να αλλάξουμε και τον Υπαλληλικό Κώδικα, αλλά και να κάνουμε ουσιαστική παρέμβαση εις βάθος για το θέμα της δημόσιας διοίκησης. Σας λέμε, λοιπόν, ότι οι αγορητές της Νέας Δημοκρατίας ανακάλυψαν πρόθεση - έτσι λένε, το έχω σημειώσει - να δημιουργήσουμε εμείς πελατειακό κράτος. Ποιοι; Όταν η πολιτική σαράντα ετών - η δική τους πολιτική - στηρίζεται στο νεποτισμό, στην αναξιοκρατία, στο ρουσφέτι και στην πελατειακή αντίληψη. Δεν ακούτε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ τις οιμωγές, τον πόνο και τις ανάγκες μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας που εσείς τα προκαλέσατε; Τι υποκρισία, θα έλεγα! Αφάνταστη! Εν πάση περιπτώσει, το νομοσχέδιο φιλοδοξεί να κάνει μια μεταρρύθμιση στη δημόσια διοίκηση. Εγώ σαν νομικός θα διατυπώσω ένα ερώτημα: Τι είναι τελικά η μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης στα ελληνικά δεδομένα; Θα έλεγα ότι μεταρρύθμιση σημαίνει εκσυγχρονισμός της δημόσιας διοίκησης, απλοποίηση των δομών και των διαδικασιών που ακολουθούνται, ενίσχυση ή σύμπτυξη ή κατάργηση υπηρεσιών, ενίσχυση των δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού, τροποποίηση κι εκσυγχρονισμός του συστήματος αξιολόγησης της δημόσιας υπηρεσίας. Κύριοι συνάδελφοι, έχει άμεση ανάγκη τέτοιας μεταρρύθμισης η δημόσια διοίκηση, που ομολογουμένως αποτελεί το μεγάλο ασθενή του ελληνικού κράτος, αφού όλοι οι Έλληνες πολίτες έχουμε βιώσει τη δημοσιοϋπαλληλική πραγματικότητα, η οποία συνίσταται στα εξής: Προβλήματα και δυσλειτουργίες, έντονη κι αχρείαστη γραφειοκρατία, επικαλύψεις, αναποτελεσματικότητα και καθυστερήσεις, αδυναμία αντιμετώπισης της ελλιπούς απόδοσης. Όλα αυτά λειτουργούν σαν τροχοπέδη στην εύρυθμη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης με συνεπαγόμενο αποτέλεσμα να υπάρχει δυσανάλογο κόστος λειτουργίας για το ελληνικό κράτος. Πρέπει να σας πω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάτι εκτός κειμένου: Όλες οι υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ εκτίμησαν το κόστος αυτής της δημόσιας διοίκησης, του τρόπου λειτουργίας, της γραφειοκρατίας, της πολυνομίας, της πελατειακής αντίληψης, στο 6,8% του ΑΕΠ. Υπολογίστε, λοιπόν, περίπου 7% επί του ΑΕΠ για να δείτε το ετήσιο κόστος αυτής της κατάστασης. Παραλείπω όσα έχω γραμμένα εδώ πέρα, για να καταλήξω στο θέμα της πολιτικής επιστράτευσης. Καλά, οι αγορητές της Νέας Δημοκρατίας όταν λένε ότι η επίκληση της υγείας γίνεται προσχηματικά από το νομοσχέδιο, δεν κάνουν τον κόπο να αναγνώσουν την παράγραφο 4 του άρθρου 22, κύριε Υπουργέ, όπου ρητά η δημόσια υγεία αναφέρεται ως λόγος που μπορεί να περιορίσει το δικαίωμα της απεργίας; Μα, είναι ρητή η διάταξη. Τι κάνουν όταν τα λέμε, λοιπόν; Πρέπει να σας πω και κάτι ακόμα για να κλείσω: Η πολιτική επιστράτευση επιλέχτηκε στα τελευταία σαράντα χρόνια έξι φορές. Στις τέσσερις από αυτές για άσχετους λόγους, καθαρά ως απεργοσπαστικός μηχανισμός. Μόνο την τελευταία τετραετία -2010-2014- επιλέχτηκε, επίσης, έξι φορές, όσες δηλαδή σε σαράντα χρόνια. Και ήταν κατά κανόνα επιλογή ως απεργοσπαστικού μηχανισμού. Και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας ότι αυτό το νομοσχέδιο είναι μια αρχή. Το είπε και ο κύριος Υπουργός. Μάλιστα, χρησιμοποίησε μια πολύ σημαντική φράση: «Είναι νομοσχέδιο πρώτων βοηθειών». Αυτό μου θύμισε μια φράση, κύριε Υπουργέ, του Αντρέι Τζίντε: «Όλα έχουν ειπωθεί, μα αφού κανείς δεν ακούει, πρέπει να ξεκινήσουμε εμείς από την αρχή». Και αφού, λοιπόν, είναι η αρχή για μια μεγάλη παρέμβαση στη δημόσια διοίκηση, πρέπει να απαντήσουμε στους άδικα επικριτές μας ότι εμείς έχουμε σαν φάρο και σαν οδηγό τον Πρωταγόρα «Πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος» και όχι την κρεατομηχανή των μνημονίων που μπορεί να κατανοηθεί στη φράση «homo homini lupus», «λύκος ο άνθρωπος για τον άνθρωπο». Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Λάππα. Καλείται στο Βήμα ο συνάδελφος κ. Απόστολος Καραναστάσης. Έπεται ο συνάδελφος κ. Νικόλαος Φίλης. Θα ακολουθήσει ολιγόλεπτη παρέμβαση του Υπουργού κ. Στρατούλη. Και η κ. Αγλαΐα Κυρίτση θα αρχίσει τον κύκλο της πεντάλεπτης αγόρευσης. Έχετε τον λόγο, κύριε Καραναστάση.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι γνωστό ότι ο μεγάλος ασθενής στην πατρίδα μας είναι η δημόσια διοίκηση. Και είναι ασθενής γιατί ήταν πολιτική επιλογή όλων των κυβερνήσεων όλα αυτά τα χρόνια όλος ο κόσμος να είναι πελάτης του πολιτικού συστήματος. Η νεοφιλελεύθερη πολιτική που εφαρμόστηκε, ιδιαίτερα από το 2009 μέχρι σήμερα, είχε στόχο το μικρότερο κράτος. Αυτό έλεγαν. Και αυτό έφερε ακόμη μικρότερο κοινωνικό κράτος. Το νομοσχέδιο, όπως είπε και ο Υπουργός, έρχεται να θεραπεύσει προβλήματα και πληγές που έφεραν οι μνημονιακές πολιτικές, ακύρωση των διαθεσιμοτήτων, επαναφορά εργαζομένων στην ενεργό υπηρεσία, όπως οι δημοτικοί αστυνομικοί και οι σχολικοί τροχονόμοι, κατάργηση της αυτοδίκαιης αργίας στο Πειθαρχικό Δίκαιο. Επιτρέψτε μου τώρα, κύριε Πρόεδρε, να σχολιάσω ορισμένα άρθρα του νομοσχεδίου που, κατά τη γνώμη μου, χρήζουν ιδιαίτερης μνείας στη σημερινή συζήτηση. Με το άρθρο 3 νομίζω ότι γίνεται μια πολύ μεγάλη τομή στη δημόσια διοίκηση. Αποκαθίσταται το τεκμήριο της αθωότητας στην πειθαρχική διαδικασία, κάτι που ούτως ή άλλως αποτελεί θέσφατο του νομικού πολιτισμού κάθε σύγχρονης κοινωνίας. Με το άρθρο 6 περί πειθαρχικών παραπτωμάτων διασφαλίζεται σε κάθε περίπτωση ότι δεν συνιστά ανάρμοστη συμπεριφορά ή αναξιοπρεπή ή ανάξια για υπάλληλο διαγωγή η άσκηση συνδικαλιστικής πολιτικής ή κοινωνικής δράσης. Στο άρθρο 8, που αναφέρεται στην απλούστευση και επιτάχυνση των διαδικασιών προσλήψεων εποχικού προσωπικού και συμβάσεων μίσθωσης έργου, θέλω να κάνω μια πρόταση για να επιτευχθεί η απλούστευση των διαδικασιών αυτών και η πάταξη της γραφειοκρατίας, δηλαδή να μην απαιτείται πράξη υπουργικού συμβουλίου για τις συμβάσεις μίσθωσης έργου και τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου για κάθε κατηγορία προσωπικού, ιδιαίτερα των ΟΤΑ και ιδιαίτερα σε όλες τις κοινωνικές δομές, όπως οι βρεφονηπιακοί σταθμοί κ.λπ., καθώς και για κάθε σύμβαση έργου ή ορισμένου χρόνου στο πλαίσιο συγχρηματοδοτούμενων επιχειρησιακών προγραμμάτων, όπως είναι το κλείσιμο του ΕΣΠΑ ή το ΣΕΣ τώρα ή το Πρόγραμμα 2014-2020. Θα αναφερθώ στο άρθρο 10 που ασχολείται με την ηλεκτρονική ταυτοποίηση για την «κάρτα του πολίτη». Κατά την προσωπική μου εκτίμηση, ο θεσμός της «κάρτας του πολίτη» πρέπει να αντιμετωπιστεί συνολικά για όλους τους πολίτες και για το σύνολο των συναλλαγών με το δημόσιο και όχι αποσπασματικά. Πρέπει να σχεδιαστεί μια καινούργια πλατφόρμα ως πρόγραμμα σύνδεσης όλων των βάσεων δεδομένων - για την επιστήμη τεχνικά πια είναι εφικτό - που να αφορά τους πολίτες, με κατοχύρωση φυσικά της προστασίας των προσωπικών δεδομένων. Με αυτές τις βάσεις δεδομένων θα συνδεθεί μια νέα ταυτότητα που θα εκδίδεται από την πλέον αξιόπιστη και για αυτό το σκοπό δημόσια αρχή που είναι η Αστυνομία. Η αυτεπάγγελτη αναζήτηση δικαιολογητικών και η ηλεκτρονική έκδοση πιστοποιητικών, την οποία πραγματεύεται το άρθρο 12, έχει συζητηθεί επανειλημμένα και έχει επιχειρηθεί με νομοθετικές ρυθμίσεις από το μακρινό 1959. Για να είναι επιτυχής η ρύθμιση αυτή πρέπει να συνοδεύεται με πρόγραμμα υποστήριξης. Η εφαρμογή του προγράμματος αυτού θα εντοπίσει αδυναμίες εφαρμογής των ρυθμίσεων και ολιγωρίες αυτών που τις εφαρμόζουν, έτσι ώστε να μπορεί η διοίκηση να τις διορθώσει. Για το Κεφάλαιο 4 που αναφέρεται στην άρση αδικιών, επαναφορά προσωπικού, κινητικότητα, συνολικά θέλω να τονίσω ότι μέσω αυτού γίνεται - ως ένα βαθμό τουλάχιστον - αποκατάσταση όσων - δυστυχώς των πιο αδύναμων κοινωνικά - απομακρύνθηκαν με οριζόντιες καταργήσεις οργανικών θέσεων χωρίς αξιολόγηση. Βέβαια, θα πρέπει να δούμε, μέσα από πιθανές δεκτές τροποποιήσεις οι οποίες μπήκαν και σήμερα σε συζήτηση, το θέμα όσων δικαιώθηκαν στα δικαστήρια ή οτιδήποτε άλλο εκκρεμεί. Σε σχέση με το άρθρο 18, για την επανασύσταση καταργηθέντων κλάδων και κατάταξη προσωπικού, σημειώνω ότι για τους σχολικούς φύλακες, καθώς και για τους σχολικούς τροχονόμους, πάγια θέση πρέπει να είναι - όπως προκύπτει από τις διατάξεις του άρθρου 101 του Συντάγματος - πως για κάθε αρμοδιότητα που μεταβιβάζεται - για παράδειγμα στην τοπική αυτοδιοίκηση - μεταβιβάζονται και οι αντίστοιχοι πόροι, που υπενθυμίζω ότι είναι ένα πάγιο αίτημα όλων. Επιπλέον, οι σχολικοί φύλακες, πέραν από τα καθήκοντά τους, εκτιμώ ότι θα πρέπει να ασχολούνται και με τη φύλαξη άλλων δημοτικών χώρων, δημοτικών κτηρίων, παιδικών χαρών. Θα κάνω μια παρένθεση, πριν περάσω στο σχολιασμό επομένων άρθρων. Κύριε Υπουργέ, επιτέλους πρέπει να ληφθεί μια απόφαση, όσον αφορά την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού σε υπηρεσίες που καλύπτονται από τα ανταποδοτικά τέλη, όπως είναι η καθαριότητα. Είναι ένα μέτρο που δεν έχει καμμία δημοσιονομική επιβάρυνση και νομίζω ότι σε ένα επόμενο νομοσχέδιο θα πρέπει αυτό το θέμα να λυθεί. Θέλω να κάνω μία πρόταση όσον αφορά την τροπολογία 81/29, που έχει κατατεθεί. Να προστεθεί η φράση «σύνδεσμοι ΟΤΑ, νυν ΦΟΣΔΑ». Είναι ένα θέμα που το ξέρετε καλά και νομίζω ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό και πρέπει να γίνει. Φτάνω στο άρθρο 28, το τελευταίο στο οποίο θέλω να σταθώ, το οποίο αναφέρεται στο Συντονιστή Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Νομίζω ότι είναι ένα από τα θέματα που αποτελούν μεγάλη τομή, παρότι το σχετικό νομοσχέδιο, όπως είπαμε, έρχεται να θεραπεύσει πράγματα και δεν φιλοδοξεί να είναι μία νομοθετική ρύθμιση που θα φέρει τις ριζικές ανατροπές στη δημόσια διοίκηση. Η θέσπιση της θέσης του Συντονιστή Αποκεντρωμένης Διοίκησης είναι, επιτέλους, η αρχή ώστε να απεμπλακεί η στελέχωση των ανωτάτων θέσεων των αποκεντρωμένων διοικήσεων από πολιτικά πρόσωπα. Όλοι μας γνωρίζουμε τα έργα και τις ημέρες παλαιότερων διορισμένων περιφερειαρχών και το πώς λειτουργούσαν, ακόμη και μέχρι πριν λίγο καιρό. Πρέπει, όμως, η τοποθέτηση των Συντονιστών να γίνεται με σαφή κριτήρια και διαδικασίες αξιολόγησης. Το μέτρο αυτό, φυσικά - και το λέω ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό - θα πρέπει να επεκταθεί στο σύνολο της δημόσιας διοίκησης, ακόμη και στου Γενικούς Γραμματείς των Υπουργείων. Νομίζω ότι το άρθρο 28 είναι μία ευκαιρία ώστε να επαναπροσδιορίσουμε την αξιοκρατία στη δημόσια διοίκηση. Κύριε Υπουργέ, όπως είπατε το νομοσχέδιο είναι η αρχή. Έχει υποχρέωση η Κυβέρνηση να φέρει σε εύλογο χρονικό διάστημα ένα νέο νομοσχέδιο που θα ανακουφίσει τον ελληνικό λαό και θα χτυπά πλήρως τη γραφειοκρατία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα κλείσω την τοποθέτησή μου όπως την άρχισα. Η νεοφιλελεύθερη πολιτική, που εφαρμόστηκε ιδιαίτερα από το 2009 μέχρι σήμερα, είπα στην αρχή ότι είχε στόχο το μικρότερο κράτος. Αλήθεια, μήπως στόχος ήταν το καθόλου κράτος; Η σύγχρονη εποχή του μεσαίωνα με τον μεγαλοεπιχειρηματία σήμερα, φεουδάρχη τότε και αντίστοιχα τους ελάχιστα αμειβόμενους εργαζόμενους σήμερα δουλοπάροικους του τότε; Εγώ λέω ότι ο στόχος είναι το καλύτερο κράτος, στην υπηρεσία του λαού, όσο μεγάλο ή μικρό κι αν πρέπει να είναι. Αυτόν τον στόχο θεωρώ ότι υπηρετεί το νομοσχέδιο και γι' αυτό θα το ψηφίσω. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Καραναστάση. Καλείται στο Βήμα ο συνάδελφος κ. Νίκος Φίλης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αισθανόμαστε λίγο περίεργα, βεβαίως, γιατί δεν βλέπουμε εδώ τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Υπάρχει εξήγηση. Δεν αντέχουν να είναι εδώ στην Αίθουσα και να διαπιστώνουν ποια είναι τα αποτελέσματα της πολιτικής στους στο χώρο της δημόσιας διοίκησης και πώς η επιδίωξη για μικρότερο κράτος, όπως λέγαν, οδήγησε σε διάλυση βασικών κοινωνικών τομέων της δημόσιας διοίκησης. Θα ήθελα, όμως, να παρατηρήσω κάτι: Σήμερα η Κυβέρνηση δίνει μία κρίσιμη μάχη. Είναι μία κρίσιμη μέρα. Είμαστε κοντά στη στιγμή της αλήθειας, διαπραγματευόμενοι με τους πιστωτές, με τους θεσμούς. Είναι οι συναντήσεις που γίνονται σήμερα με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Θα περιμέναμε να είναι εδώ όλα τα πολιτικά κόμματα και να συζητούμε, με τις διαφορές μας, αυτήν την κρίσιμη στιγμή, γύρω από την έκβαση της διαπραγμάτευσης. Αν ήμασταν όλοι εδώ, θα ήταν ένα σήμα ενότητας του ελληνικού λαού. Προτίμησαν, όμως, οι δύο απολογητές των μνημονίων, το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, να αποχωρήσουν, δίνοντας άλλο σήμα. Δεν αφορά το θέμα της δημόσιας διοίκησης. Αφορά αυτό που ονομάζουμε, όχι αδίκως, «η τρόικα εσωτερικού, στέλνει στην τρόικα εξωτερικού ένα σήμα κοινής πορείας». Και είναι κρίμα, διότι θα μπορούσαν, έστω και αυτήν τη στιγμή, με τη στάση τους να δώσουν ένα άλλο περιεχόμενο στην παρουσία τους ως Αντιπολίτευση σε αυτή την Βουλή. Έχουν μείνει εγκλωβισμένοι στη γραμμή του μνημονίου. Άλλοι είναι εξυπνότεροι. Το δημόσιο λειτούργησε επί σειρά ετών ως θεραπαινίδα του ιδιωτικού. Δεν υπήρξε δημόσιο για το δημόσιο, δημόσιο για τον Έλληνα πολίτη. Υπήρξε δημόσιο για τα ιδιωτικά συμφέροντα. Αυτό ως γενική διαπίστωση. Τα πάρτι που οργανώθηκαν με τις προμήθειες και τα δημόσια έργα, η αναξιοκρατία, οι κομματικές επιλογές, το κράτος της δεξιάς, ο πρασινοφρουρισμός, αλλά και άλλες κοινωνικές συμπεριφορές, όχι μόνο πολιτικές, τις οποίες αγκάλιαζε και προστάτευε το πελατειακό κράτος, συνέθεταν ένα αποκρουστικό δημόσιο, ένα δημόσιο που συχνά για τον πολίτη ήταν δυνάστης και όχι υπηρέτης. Πάνω σε αυτήν την πραγματικότητα μιας διαλυμένης αντίληψης για το δημόσιο, ενός ιδιωτικοποιημένου στην ουσία δημόσιου, πάτησε το μνημόνιο, η νεοφιλελεύθερη επιθετικότητα. Οι στόχοι του μνημονίου, του νεοφιλελευθερισμού, ήταν η συρρίκνωση του κράτους και ειδικότερα του κοινωνικού κράτους, ήταν η διάλυση των εργασιακών σχέσεων και στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Όμως, γνωρίζουν όλοι ότι ο πιλότος - σε όλες τις κοινωνίες, όχι μόνο στην Ελλάδα - των εργασιακών σχέσεων, εκεί όπου λόγω της ιδιομορφίας του εργοδότη, που είναι το δημόσιο, μπορεί να υπάρξουν περισσότερες κοινωνικές κατακτήσεις, είναι το δημόσιο. Και μετά αυτές οι κοινωνικές κατακτήσεις επεκτάθηκαν - αυτή είναι η ιστορία της Ευρώπης και όλου του κόσμου - και στον ιδιωτικό τομέα Όταν, λοιπόν, αρχίζει η συντριβή των δικαιωμάτων στο δημόσιο τομέα, είναι προφανές ότι θα ερχόταν και η συντριβή των δικαιωμάτων - και μάλιστα με πιο επώδυνο τρόπο γιατί υπάρχει και το θέμα της ανεργίας εκεί - στον ιδιωτικό τομέα. Ο κοινωνικός, λοιπόν, αυτοματισμός πάνω στον οποίο προσπάθησε να δημιουργήσει η μνημονιακή τότε εξουσία μία αντιπαράθεση κοινωνική, έναν κοινωνικό εμφύλιο, όπου οι μεν να χτυπάνε τους δε και να τους λένε «ο σώζων εαυτό σωθείτω», ξεκίνησε από το δημόσιο. Και κάθε βράδυ τα δελτία των 20.00' μας πληροφορούσαν πως και άλλοι «παράνομοι» και άλλοι αυθάδεις και άλλοι κινητοποιούμενοι ήταν εκτός μνημονιακού νόμου. Είναι προφανές ότι η πρωτοβουλία της Κυβέρνησης να αποκαταστήσει τη νομιμότητα στο δημόσιο τομέα, είναι η προϋπόθεση και το πρώτο βήμα για να αποκατασταθεί και η νομιμότητα στον ιδιωτικό τομέα. Η δημαγωγία ότι «όσοι χάνουν τη δουλειά τους στο δημόσιο, τη χάνουν από ένα διασφαλισμένο εργασιακό πλαίσιο, ενώ στον ιδιωτικό τομέα δεν τη χάσανε και τελειώσανε», δεν απαντάει στο εξής επιχείρημα: Όσοι χάσανε τη δουλειά τους στο δημόσιο βρέθηκε δουλειά στον ιδιωτικό τομέα για άλλους τόσους; Όχι. Η πραγματικότητα είναι άλλη. Και αυτό λέμε όλοι οι οικονομολόγοι: Για μία θέση που χάθηκε στο δημόσιο τομέα χανόντουσαν τουλάχιστον τρεις θέσεις στον ιδιωτικό τομέα. Αυτό εξηγείται και με βάση την οικονομική επιστήμη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Συνεπώς είναι σαφές ότι η μάχη, η οποία δίνεται σήμερα από την Κυβέρνηση, δεν αφορά στενά το δημόσιο τομέα, αφορά το σύνολο της ανάταξης της ελληνικής οικονομίας. Η μεταρρύθμιση του δημόσιου τομέα είναι επείγουσα ανάγκη. Ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρξει με τη διατήρηση της κρατικής μηχανής στην κατάσταση του μεγάλου ασθενούς, χωρίς κινητικότητα, αξιοκρατία, συνεργατικότητα, χωρίς θεσμούς εργατικής συμμετοχής. Μην μας τρομάζουν οι λέξεις. Μην ξεχνάμε αυτές τις λέξεις και αυτές τις έννοιες, αφού τις αποκαθάρουμε, βεβαίως, από τις λανθασμένες πρακτικές. Χωρίς αυτό όλο το πλέγμα, όπου πρωτογενώς χωρίς διαμεσολάβηση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας θα δημιουργείται συνείδηση συμμετοχής των εργαζομένων στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, δεν μπορεί να λειτουργήσει η χώρα σε μια πορεία ανάπτυξης. Χωρίς τον εργαζόμενο στο επίκεντρο της ανάπτυξης, χωρίς τον άνθρωπο και τις ανάγκες του στο επίκεντρο της ανάπτυξης δεν μπορεί να υπάρξει μια ανάπτυξη προς όφελος της κοινωνίας. Αυτό είναι το μήνυμα σήμερα και αυτήν την υπόσχεση δίνει η Κυβέρνηση της Αριστεράς, η Κυβέρνηση της κοινωνικής σωτηρίας μέσα στο δυσμενές πλαίσιο που υπάρχει της διαπραγμάτευσης με τους πιστωτές. Θα περιμέναμε να υπήρχε μια χείρα συνεργασίας και συναίνεσης. Όμως, δεν φάνηκε. Είναι προφανές ότι ο καταρρέων παλαιοκομματισμός δεν μπορεί να συνηθίσει στην ιδέα ότι μπορεί να υπάρξει διέξοδος χωρίς αυτόν. Μα μόνο χωρίς αυτόν μπορεί να υπάρξει διέξοδος. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Φίλη. Τον λόγο έχει ο Υπουργός κ. Στρατούλης και ακολουθούν οι αξιότιμες κύριες Κυρίτση, Ψαρρέα, Παπανάτσιου, Τεκτονίδου και Γαϊτάνη. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Να είστε καλά, κύριε Πρόεδρε. Ήθελα να πω το εξής, ότι είναι μια ιστορική μέρα σήμερα, όχι μόνο γιατί ο Αναπληρωτής Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης μαζί με τον Υπουργό Εσωτερικών φέρνουν στη Βουλή και ψηφίζεται απόψε ένα νομοσχέδιο που θα είναι νόμος του κράτους, που ανοίγει το δρόμο για εκδημοκρατισμό της δημόσιας διοίκησης - και είναι το πρώτο βήμα, όπως είπε ο αρμόδιος Υπουργός ο κ. Κατρούγκαλος - αλλά κυρίως γιατί λύνει δύο ζητήματα. Το πρώτο ζήτημα έχει να κάνει, κύριε Πρόεδρε, - γιατί γνωρίζετε ότι είχαμε αγωνιστεί μαζί και με άλλους Βουλευτές στην προηγούμενη σύνθεση του Κοινοβουλίου - με την κατάργηση της δυνατότητας της εκάστοτε κυβέρνησης να κάνει πολιτική επιστράτευση απεργών. Δικαιώνονται οι αγώνες των εργαζομένων και δικαιώνονται και οι αγώνες μας σαν Αριστερά, σαν ΣΥΡΙΖΑ, συνολικά όλης της Αριστεράς στη μάχη που δώσαμε για να καταργηθεί αυτός ο χουντικής έμπνευσης θεσμός. Νομίζω ότι είναι μια σημαντική στιγμή. Είχαμε δώσει στοιχεία στις μάχες του δίναμε στην προηγούμενη Βουλή αλλά και μέσα στους κοινωνικούς αγώνες, ότι μετά το 1974 είχε γίνει δεκατέσσερις φορές από κυβερνήσεις πολιτική επιστράτευση απεργών. Είχε επιστρατευτεί αυτό το χουντικής έμπνευσης μέτρο και στα τέσσερα χρόνια του μνημονίου όπου από τις δεκατέσσερις φορές οι εφτά, δηλαδή οι μισές, χρησιμοποιήθηκε από τις μνημονιακές κυβερνήσεις σε βάρος των εκπαιδευτικών προληπτικά - το θυμάστε πολύ καλά πριν ξεκινήσει η απεργία τους - σε βάρος λιμενεργατών, σε βάρος εργαζομένων στον ΟΤΑ, σε βάρος εργαζομένων στο μετρό και στις σταθερές συγκοινωνίες και σε μια σειρά κλάδους της οικονομίας. Είναι σημαντική στιγμή γιατί αυτό καταργείται. Και είναι και εκπλήρωση προεκλογικής δέσμευσης αλλά και δικαίωση αγώνων του εργατικού κινήματος και των πολιτικών δυνάμεων της Αριστεράς που το παλέψαμε. Ο δεύτερος λόγος είναι γιατί δικαιώνονται οι αγώνες όσων αυτά τα τέσσερα χρόνια αγωνίστηκαν εναντίον των διαθεσιμοτήτων που οδήγησαν σε απολύσεις στον δημόσιο τομέα. Επειδή η τρόικα ζητούσε «αίμα» - πολιτικό, κοινωνικό - απολύσεις και οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις είχαν εκπληρώσει αυτές τις απαιτήσεις. Επομένως σημαντική στιγμή είναι οι αγώνες των καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών, των σχολικών φυλάκων, των απολυμένων εκπαιδευτικών, των απολυμένων με διαθεσιμότητα από τα ασφαλιστικά ταμεία, τη δημόσια διοίκηση και μια σειρά άλλους εργαζόμενους που έδωσαν αυτήν τη μεγάλη μάχη. Ευχαριστώ πάρα πολύ τον Υπουργό τον κ. Κατρούγκαλο, γιατί αποδέχθηκε αμέσως την τροπολογία την οποία κατέθεσαν οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Λεουτσάκος και Σταθάς καθώς και οι τέσσερις Βουλευτές του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, ο Χρήστος Κατσώτης, ο Νίκος Καραθανασόπουλος, ο Θανάσης Βαρδαλής και ο Μανώλης Συντυχάκης με την οποία ζητούσαν να επανέλθουν άμεσα δια της επανασύστασης των θέσεων και των κλάδων στα ασφαλιστικά ταμεία οι εκατόν εβδομήντα, οι οποίοι δια της διαθεσιμότητας απολύθηκαν. Λέω ότι τον ευχαριστώ πολύ …
Πείτε, κύριε Υπουργέ, τον αριθμό της τροπολογίας που μόλις αναφέρατε για να σημειωθεί από τους συναδέλφους.
Είναι η με γενικό αριθμό 66 και ειδικό αριθμό 14/24-4-2015 του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και αντίστοιχη τροπολογία την οποία κατέθεσε ο κ. Λεουτσάκος και ο κ. Σταθάς εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ. Λέω ότι είναι πολύ σημαντικό που την αποδέχτηκε ο Υπουργός αυτήν την τροπολογία γιατί μας δίνει τη δυνατότητα άμεσα, μέσα σε λίγες μέρες, να επανέλθουν εκατόν εβδομήντα απολυμένοι της διαθεσιμότητας σε τρία μεγάλα ασφαλιστικά ταμεία, στο ΙΚΑ, στον ΟΓΑ, στον ΟΑΕΕ αλλά και στον ΟΑΕΔ. Με δεδομένη την έλλειψη προσωπικού στα ασφαλιστικά ταμεία, την ταλαιπωρία των εργαζομένων και των ασφαλισμένων και το χρόνο αναμονής για συντάξεις, μάς είναι πολύτιμο αυτό το μέτρο. Δεύτερον, ήθελα να πω, κύριε Πρόεδρε, ότι έχουμε καταθέσει με τους συναρμόδιους Υπουργούς την τροπολογία με γενικό αριθμό 87 και ειδικό αριθμό 34 εμπρόθεσμα. Απλά θα ήθελα να πω δύο κουβέντες για αυτήν. Με την προτεινομένη τροπολογία το Επικουρικό Ταμείο της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης συγχωνεύεται με το ΕΤΕΑ. Είναι αίτημα της Ομοσπονδίας τους βάσει απόφασης της Γενικής τους Συνέλευσης - και των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων του συγκεκριμένου Ταμείου. Έχουν πάρει την απόφασή τους από τον Αύγουστο του 2013 και εκπληρώνουμε αυτό το ομόθυμο αίτημα των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων. Διασφαλίζονται και οι ίδιοι και νομίζω ότι είναι μία σωστή λύση. Με τη δεύτερη παράγραφο της τροπολογίας επεκτείνουμε χρονικά τη δυνατότητα της αξιοποίησης δύο υπολογαριασμών που λειτουργούν με οικονομική και διαχειριστική αυτοτέλεια στο ΑΚΑΓΕ, στον μεγάλο λογαριασμό. Ο ένας υπολογαριασμός έχει σχηματιστεί από κρατήσεις οι οποίες γίνονται στις κύριες συντάξεις των συνταξιούχων, από 3-10% για όσους παίρνουν κύριες συντάξεις πάνω από 1.400 ευρώ. Ήταν μνημονιακός νόμος και με βάση αυτόν αυτές οι κρατήσεις γίνονταν για να υπάρχει η δυνατότητα να καλυφθούν ελλείμματα στα ταμεία κύριας ασφάλισης. Δίνουμε παράταση στη δυνατότητα της Κυβέρνησης να χρησιμοποιήσει, αν χρειαστεί, κάποιο τμήμα από αυτόν τον υπολογαριασμό μέχρι τις 31-12-2018. Μετά, όπως γνωρίζετε, κύριε Πρόεδρε, πάει στον κανονικό κουμπαρά του ΑΚΑΓΕ. Εκεί πάνε και αυτά τα χρήματα, που είναι για τις νέες γενιές και μπορούν να αξιοποιηθούν μόνο από την 1-1-2019. Επίσης δίνεται η δυνατότητα να μπορεί η Κυβέρνηση μέχρι 31-12-2018 να χρησιμοποιεί για το λόγο για τον οποίο συνεστήθη και τον δεύτερο μικρότερο υπολογαριασμό που λειτουργεί με οικονομική και διαχειριστική αυτοτέλεια στο ΑΚΑΓΕ, που είναι κρατήσεις στις επικουρικές συντάξεις των ασφαλισμένων, πάλι με μνημονιακό νόμο, οι οποίες γίνονται με σκοπό να καλύπτονται ενδεχόμενα ελλείμματα, αν χρειαστεί, από αυτό τον λογαριασμό των επικουρικών ταμείων. Δίνουμε και εκεί τη δυνατότητα μέχρι τις 31-12-2018 και μετά πάνε στο ΑΚΑΓΕ. Ακούστηκαν διάφορες κριτικές, όχι εδώ κυρίως, κύριε Πρόεδρε, αλλά σε ανακοινώσεις που βγήκαν από το ΠΑΣΟΚ. Είδα μία την Κυριακή το βράδυ και δεν απάντησα. Δεν απάντησα, γιατί έχω ενημερώσει και το Σώμα σε προηγούμενη συνεδρίαση, δίνοντας διευκρινίσεις που μου είχε ζητήσει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Γεωργιάδης, αλλά και γιατί διαστρεβλώνουν και την αλήθεια, γράφοντας στην ανακοίνωση, κύριε Πρόεδρε, ότι η Κυβέρνηση σπάει τον κουμπαρά του ΑΚΑΓΕ. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι είναι ψευδέστατο, ανειλικρινές και υποκριτικό, γιατί ο κουμπαράς του ΑΚΑΓΕ είναι ο λογαριασμός στον οποίο μαζεύονται χρήματα από το 4% των εσόδων του ΦΠΑ, από το 10% των εσόδων από ιδιωτικοποιήσεις και από το 10% των εισπράξεων από κοινωνικούς πόρους. Είναι 3,1 δισεκατομμύρια ευρώ. Είναι στο ειδικό κεφάλαιο της Τράπεζας της Ελλάδος και όχι απλά δεν τον ακουμπάμε, αλλά κανείς δεν έχει δικαίωμα να το ακουμπήσει, γιατί προορίζεται από 1-1-2019 να σχηματίσει ένα αποθεματικό για τις νέες γενιές και δεν έχει να κάνει με αυτό το πράγμα. Δεν έχει καμμία σχέση. Και επειδή διέρρευσε και σε δημοσιογράφους, κύριε Πρόεδρε, πριν έρθω εδώ μου έγιναν σωρηδόν τηλέφωνα, ότι η Κυβέρνηση με πράξη νομοθετικού περιεχομένου ετοιμάζεται να βάλει χέρι σε αυτόν τον μεγάλο κουμπαρά των 3,1 δισεκατομμυρίων, να πω ότι δεν υπάρχει τέτοια πρόθεση, δεν υπάρχει πράξη νομοθετικού περιεχομένου και να σταματήσουν επιτέλους αυτές οι προβοκάτσιες σε βάρος της Κυβέρνησης. Και για τον υποκριτικό χαρακτήρα της ανακοίνωσης του ΠΑΣΟΚ - η Νέα Δημοκρατία δεν είπε τίποτα, γιατί γνωρίζει - να πω ότι συμμετείχε στην προηγούμενη κυβέρνηση επίλεκτο μέλος του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Κεγκέρογλου, ο οποίος ήταν στο Υπουργείο Εργασίας ως Υφυπουργός, όταν ο κ. Βρούτσης τον Δεκέμβριο του 2014, κύριε Πρόεδρε, χρησιμοποίησε 150 εκατομμύρια ευρώ από τον πρώτο υπολογαριασμό για να καλυφθούν ελλείμματα του ΟΑΕΕ, που είναι ταμείο κύριας ασφάλισης και 50 εκατομμύρια ευρώ από τον δεύτερο υπολογαριασμό.
Για τη «Βοήθεια στο Σπίτι».
Και ενώ ήταν στην Κυβέρνηση, ήταν στο Υπουργείο Εργασίας και το γνωρίζουν, και ενώ κι εμείς ως Αντιπολίτευση τότε είπαμε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα, γιατί αυτοί οι υπολογαριασμοι γι' αυτό το σκοπό είναι - έτσι είχαμε πει τότε - παρ' όλα αυτά είχε το πολιτικό θράσος την Κυριακή το βράδυ να βγάλει ανακοίνωση ότι σπάμε το λογαριασμό του ΑΚΑΓΕ. Θα τελειώσω, κύριε Πρόεδρε, με την παράγραφο 3. Υπήρχε ένα χρέος του ΕΤΕΑ, του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικών Υπαλλήλων, προς το ΤΑΠΙΤ, το Ταμείο Εφάπαξ Ιδιωτικών Υπαλλήλων, 50 εκατομμυρίων. Με πρωτοβουλία μου ως αρμόδιου Υπουργού είχε γίνει ένας συμβιβασμός στο πώς θα αποπληρωθεί. Το καλύπτουμε και με νομοθετική ρύθμιση. Είναι σύμφωνα και τα δυο ταμεία και έχει αρχίσει αυτή η ρύθμιση. Με την προτελευταία παράγραφο δίνουμε τη δυνατότητα σε ταμεία επαγγελματικής ασφάλισης να ενταχθεί ο τρόπος είσπραξης των εισφορών για τους εργαζόμενους από τις επιχειρήσεις σ' αυτά τα επικουρικά ταμεία με τις διαδικασίες του κώδικα είσπραξης δημοσίων εσόδων για να διασφαλίσουμε την είσπραξη αυτών των εσόδων. Τέλος, με την παράγραφο 5, κύριε Πρόεδρε, εξομοιώνουμε διατάξεις που ισχύουν για ασφαλισμένες μητέρες με ανήλικα και ανάπηρα παιδιά στο ΕΤΑΠ ΜΜΕ που έχει τέσσερις κλάδους απ' ό,τι γνωρίζετε. Το εξομοιώνουμε για να αρθούν αδικίες και να υπάρχει η ίδια ενιαία ρύθμιση. Τέλος, ήθελα να ενημερώσω το Σώμα και να καταθέσω στα Πρακτικά ότι χθες, απ' ό,τι γνωρίζετε, αναγκάστηκα να στείλω μια επιστολή στον Έλληνα πρέσβη στο Βερολίνο για να δοθεί στο γερμανικό κοινοβούλιο. Γίνονται συζητήσεις απόψε και εκεί ακούγονται υπερβολικά πράγματα. Ακούγεται ότι Έλληνες συνταξιούχοι παίρνουν τις μεγαλύτερες συντάξεις στην Ευρώπη. Αναγκάστηκα εκ των πραγμάτων, κύριε Πρόεδρε, και έστειλα επιστολή να ενημερώσω ότι η μέση κύρια σύνταξη στην Ελλάδα είναι 664 ευρώ, ότι η μέση επικουρική σύνταξη είναι 168,40 ευρώ, ότι το 45% των συνταξιούχων παίρνει συντάξεις κάτω από το όριο της φτώχειας και το 60% κάτω από 700 ευρώ. Ήθελα να περιγράψω την κατάσταση στην οποία έχουν επέλθει οι συντάξεις στη χώρα μας μετά την μνημονιακή κατεδάφιση. Να αιτιολογήσω αυτό που λέω και σήμερα. Πέραν του ότι είναι ζήτημα αξιών, αρχών του προγράμματός μας, προγραμματικών δεσμεύσεων ότι δεν θα κάνουμε μειώσεις στις συντάξεις σαν Κυβέρνηση και μόνο γι' αυτό, ότι έχουν οδηγηθεί σε κατεδάφιση, στην απόλυτη φτώχεια, στην πείνα οι συνταξιούχοι όλα αυτά τα χρόνια, δεν θα υποκύψουμε, κύριε Πρόεδρε και δεν θα υπογράψουμε συμφωνία με τους δανειστές της χώρας και τους θεσμούς η οποία θα οδηγεί σε ακόμα μεγαλύτερο εργασιακό και ασφαλιστικό μεσαίωνα στη χώρα μας. Ευχαριστώ.
Να καταθέσετε και την επιστολή, κύριε Υπουργέ.
Βεβαίως.
Είναι σημαντική η δέσμευσή σας ότι δεν θα πληγεί ο μεγάλος ΑΚΑΓΕ που προώρισται με τον ν. 3655/2008 να στηρίζει τις συντάξεις των νέων γενεών από 1-1-2019. Βεβαίως και αυτό που είπατε για την πολιτική επιστράτευση. Όπως καλώς γνωρίζετε και εσείς και ο παριστάμενος Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, η χώρα μας είναι η μόνη δυτικοευρωπαϊκή χώρα που έχει εγγραφεί στη «μαύρη λίστα» των χωρών που έχει παραβιάσει τις διατάξεις περί απεργίας, δηλαδή έχει χρησιμοποιήσει την πολιτική επιστράτευση ως μέσο κολασμού και τιθάσευσης απεργών. Υπ' αυτήν την έννοια είναι σημαντικά τα όσα δηλώσατε και παρακαλώ να καταθέσετε την επιστολή προς το κοινοβούλιο της Γερμανίας. Σας ευχαριστώ. Ακολουθεί η συνάδελφος κ. Κυρίτση. Έπονται, όπως ήδη ανέφερα, η κυρία Ψαρρέα, Παπανάτσιου, Τεκτονίδου. Είστε στον κύκλο των πενταλέπτων αγορητριών. Κυρία Κυρίτση, παρακαλώ, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φτάσαμε στην τελική ευθεία για την ψήφιση του νομοσχεδίου για τον εκδημοκρατισμό της δημόσιας διοίκησης. Είναι ένα νομοσχέδιο που υπογραμμίζει αυτό που συνέβη τα προηγούμενα πέντε μνημονιακά χρόνια στη δημόσια διοίκηση σε βάρος της ίδιας της κοινωνίας, των δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών, σε βάρος των δημόσιων υπαλλήλων. Ήταν μια αυταρχική, αντιδημοκρατική επέλαση σκληρού νεοφιλελεύθερου χαρακτήρα με στόχο όχι τον εξορθολογισμό και τη δικαιοσύνη, όχι την ταχύτερη και αξιοπρεπέστερη εξυπηρέτηση του πολίτη, δεν είχε στόχο την ευκολότερη πρόσβαση των πολιτών στα δημόσια αγαθά και σε καμμία περίπτωση δεν βελτίωσε τα ίδια δημόσια αγαθά. Αντίστοιχα, παρά τις βαρύγδουπες εξαγγελίες, δεν προώθησε έναν δίκαιο τρόπο αξιολόγησης των δομών αλλά και των δημόσιων λειτουργών που τις υπηρετούν. Τα πέντε μνημονιακά χρόνια το δημόσιο, όπως και όλοι σχεδόν οι τομείς, ανατινάχθηκε με τον πιο ανήθικο τρόπο. Στόχος ήταν η μείωση των ίδιων των δημόσιων αγαθών και δικαιωμάτων των πολιτών και η παράδοση των δημόσιων υπηρεσιών προς εκμετάλλευση σε επιχειρήσεις και συμφέροντα, μια αντιδημοκρατική, αυταρχική αντιμεταρρύθμιση με θύματα ανθρώπους, οικογένειες, νέα παιδιά, μαθητές. Όλο το βάρος δηλαδή της κρίσης έπεσε στους ώμους των πιο ευάλωτων στρωμάτων. Στην πυρά καθαρίστριες, σχολικοί φύλακες, καθηγητές πολλών ειδικοτήτων, τεχνικά λύκεια και σχολές ΟΑΕΔ. Όλα έγιναν λιπάσματα για να ανθίσουν τα κέρδη λίγων ιδιωτών. Πέντε χρόνια μετά την επιβολή των μνημονίων οι πραγματικοί στόχοι έχουν φανεί σε όλη τους την έκταση και θα φαίνονται όλο και περισσότερο όσο θα αποτραβιούνται από την ίδια την πραγματικότητα τα πέπλα της μαζικής παραπλάνησης. Η επικίνδυνη επιχείρηση ενοποίησης μιας ολόκληρης κοινωνίας από το πολιτικό προσωπικό και τα συστημικά μέσα μαζικής ενημέρωσης έφτασε στο τέλος της. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να υπηρετηθούν οι στόχοι αυτοί εφαρμόστηκαν, όπως είπα και πριν, με τον πιο κυνικό τρόπο επικίνδυνες για την κοινωνία τακτικές. Για να καμφθούν οι αντιστάσεις έπρεπε: Πρώτον, να εξαπολυθεί μια επίθεση ηθικής απαξίας των ίδιων των δημοσίων υπαλλήλων και της εργασίας τους, ενοχοποίησης των αντιδράσεων και των κινητοποιήσεών τους, απαξίωσης της συλλογικής δράσης και εν τέλει στοχοποίησής τους για όλα τα δεινά από καταβολής του ελληνικού κράτους. Δεύτερον, έπρεπε να μεθοδευτεί η απαξίωση του ίδιου του δημοσίου ως υποκειμένου οικονομικών δραστηριοτήτων, δικαιωμάτων ιδιοκτησίας, παροχής κοινωφελών έργων και υπηρεσιών. Το δημόσιο έπρεπε να αφοπλιστεί από κάθε δυνατότητα παρέμβασης και οικονομικής ρύθμισης προς όφελος της κοινωνίας, αφού κατά το δόγμα των προηγούμενων κυβερνήσεων όλα τα ρύθμιζε η τάχα θαυματουργή αγορά. Τρίτον, ακολούθησε ο αυταρχισμός και ο εκφοβισμός, η επίταξη προσωπικών υπηρεσιών, που κατ' εξαίρεση και κάτω από ειδικές συνθήκες επιτρέπεται στο Σύνταγμά μας, χρησιμοποιήθηκε ως απεργοσπαστικός μηχανισμός. Τα στοιχεία που αναφέρει η εισηγητική έκθεση είναι αποκαλυπτικά. Τέταρτον, ακολούθησε η σκλήρυνση του Πειθαρχικού Δικαίου των δημοσίων υπαλλήλων, κάτι που καταργούσε το τεκμήριο της αθωότητας. Καμμιά πραγματική μεταρρύθμιση ή εκσυγχρονισμός δεν έγινε στο δημόσιο όλα αυτά τα χρόνια και βέβαια καμμιά πραγματική αξιολόγηση εργαζομένων και δομών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συμφωνούμε με το χαρακτηρισμό του νομοσχεδίου από τον κύριο Υπουργό ως νομοσχέδιο «πρώτων βοηθειών». Πράγματι, ένα νομοσχέδιο δεν μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα της δημόσιας διοίκησης, να λύσει δηλαδή και να διορθώσει αφ' ενός μεν όλες τις παθογένειες ενός δημόσιου συστήματος που δομήθηκε και λειτούργησε στρεβλά όλα τα προηγούμενα χρόνια, αφ' ετέρου δε να διορθώσει όλες τις αδικίες που τα μνημόνια επισώρευσαν στις πλάτες των δημοσίων υπαλλήλων και λειτουργών. Όμως έγινε φανερό πως το νομοσχέδιο στοχεύει να διορθώσει άμεσα τις πιο κραυγαλέες αδικίες σχετικά με την πολιτική επιστράτευση, τις διαθεσιμότητες, την περίφημη κινητικότητα, τις αδικίες του Πειθαρχικού Κώδικα, να προχωρήσει δηλαδή στις επαναπροσλήψεις αλλά και την επανασύσταση των αναγκαίων φορέων. Ταυτόχρονα, κάνει τα πρώτα σημαντικά βήματα για έναν εξορθολογισμό και εκσυγχρονισμό των δημοσίων υπηρεσιών με στόχο την τιθάσευση του τέρατος της γραφειοκρατίας, που όχι μόνο δεν μειώθηκε τα τελευταία χρόνια, αλλά γιγαντώθηκε. Κλείνοντας, επιτρέψτε μου να κάνω μία διαπίστωση. Aπό τις συζητήσεις που έχουν γίνει μέχρι στιγμής στη Βουλή για όλα τα νομοσχέδια που έχουν προωθηθεί μέχρι τώρα, διαπιστώνουμε την αγωνία των εκπροσώπων της προηγούμενης Κυβέρνησης, μια αγωνία που δυστυχώς φαίνεται να μοιράζονται με τους δανειστές, ότι το θεάρεστο έργο που επιτέλεσαν τα προηγούμενα χρόνια σε βάρος της δημόσιας διοίκησης καταρρέει. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, ένα λεπτό ακόμη. Σας αναφέρω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Κατά την τελευταία ημέρα συζήτησης στην Ολομέλεια του νομοσχεδίου για την ΕΡΤ, μας τίμησε με την παρουσία του ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, όχι βέβαια για να συνεισφέρει στη συζήτηση για τη δημόσια ραδιοτηλεόραση, ούτε φυσικά για να ζητήσει συγγνώμη από τον ελληνικό λαό για την κάλυψη που παρείχε το μαύρο του κ. Σαμαρά. Ήρθε και κουνώντας το δάχτυλο ρωτούσε εμφατικά εάν θα μας αφήσουν οι δανειστές και οι εταίροι. Αναφερόταν φυσικά στις κόκκινες γραμμές που η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει θέσει και στις οποίες επιμένει. Με μια κουραστική και αποκαλυπτική επιμονή διάφοροι γνωστοί - άγνωστοι αξιωματούχοι και κύκλοι διαμηνύουν ότι η Κυβέρνηση δεν πρέπει να πειράξει το νομικό οπλοστάσιο που στήθηκε τα μνημονιακά χρόνια. Και επιμένουν πως όλες οι φιλολαϊκές πρωτοβουλίες είναι μονομερείς ενέργειες. Αυτούς τους «κουκουλοφόρους εξωτερικού» γιατί δεν τους καταγγέλλουν άραγε οι ηγεσίες της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ; Ας απαντήσουμε, λοιπόν, εμείς στο ερώτημα του κ. Βενιζέλου. Είτε μας αφήσουν είτε όχι, αυτά που είναι στοιχειώδη για την αξιοπρέπεια του λαού μας εμείς θα τα υλοποιήσουμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που καλούμαστε να ψηφίσουμε σε λίγες ώρες είναι ένα αναγκαίο πρώτο βήμα για την ανασυγκρότηση του δημοσίου σε νέες δημοκρατικές βάσεις. Είναι ένα πρώτο βήμα για να αποκτήσει ξανά το πραγματικό της περιεχόμενο η έννοια ενός δημοσίου που έχει στο επίκεντρό του τον πολίτη, η έννοια ενός δημοσίου που συμβάλλει καθοριστικά για να σταθεί η χώρα στα πόδια της, η έννοια ενός δημοσίου που θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστούμε, κυρία Κυρίτση. Τον λόγο έχει η συνάδελφος η κ. Ελένη Ψαρρέα. Όσοι συνάδελφοι επιθυμούν μπορούν και από το έδρανό τους να μιλήσουν για να κερδίζουμε χρόνο. Κυρία Ψαρρέα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ. Καλησπέρα σας. Όπως φαίνεται, το νομοσχέδιο δεν μπορεί να έχει αντίπαλο, όχι μόνο μέσα στην Αίθουσα, αλλά πρωτίστως στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Το εισαγόμενο νομοσχέδιο, όπως και αυτό που ψηφίστηκε για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, σε συνάρτηση και με το επικείμενο νομοσχέδιο για τα εργασιακά ζητήματα, συνιστούν μια αναγκαία, καθοριστική παρέμβαση για την αποκατάσταση των σταθερών εργασιακών σχέσεων στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, την ανατροπή βασικών νεοφιλελεύθερων επιλογών της τρόικας, των δανειστών και μέρος της οικονομικής ελίτ. Αποτελούν ακόμα ανοιχτή αμφισβήτηση και ακύρωση του μνημονιακού πλαισίου, μέσα στο οποίο υλοποιήθηκαν πολιτικές που θυσίαζαν βασικά εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα. Αποτελούν, όμως, και δικαίωση σε σημαντικό βαθμό των αγώνων των εργαζομένων στο δημόσιο, όπως των σχολικών φυλάκων, των εκπαιδευτικών, των καθαριστριών. Με το νομοσχέδιο επιδιώκουμε να ενισχυθεί η δικαιοκρατική λειτουργία εντός του δημοσίου και εντός του εργασιακού καθεστώτος των εργαζομένων στο δημόσιο, καθώς είναι επιτακτική ανάγκη να πάψει ο κοινωνικός αυτοματισμός και η εκδικητικότητα κατά των εργαζομένων και να προσηλωθούν στο έργο τους με γνώμονα το κοινωνικό συμφέρον και όχι με γνώμονα τη δουλικότητα, τον εκβιασμό και την πειθάρχηση. Γι' αυτό και καταργείται η αναγκαστική επίταξη εργασιών ή αλλιώς η λεγόμενη επιστράτευση κατά εργαζομένων που απεργούν, ένας θεσμός που ορίζεται στο άρθρο 22 παράγραφος 4 του Συντάγματος αποκλειστικά για την αντιμετώπιση του πολέμου, των θεομηνιών και φυσικών καταστροφών και που χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον για να παρεμποδίζει τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες να απεργούν. Η Ελλάδα έχει καταγγελθεί συχνά σε διεθνή φόρα γι' αυτόν τον αντισυνταγματικό περιορισμό του απεργιακού δικαιώματος, σύμφωνα και με τα περιβόητο, αλλά και αυτό άσχετο ουσιαστικά με την απεργία, ν.δ. 17∕1974. Με τη ρύθμιση αυτή του νομοσχεδίου επιτρέπεται η απρόσκοπτη και σύννομη λειτουργία του απεργιακού δικαιώματος, το οποίο έχει θεωρηθεί ως απόβλητο δικαίωμα στη χώρα μας. Πολύ σημαντικές είναι και οι ρυθμίσεις του κεφαλαίου 4 για την αποκατάσταση αδικιών στο δημόσιο. Οι απολύτως επικίνδυνες και αντισυνταγματικές διατάξεις ως προς τη διαθεσιμότητα, που σε πολλές περιπτώσεις οδήγησε και σε πλήρη απόλυση, σύμφωνα με την επιταγή της τρόικας και των μνημονίων, καταργούνται με το άρθρο 21 του νομοσχεδίου. Ειδικότερα, όσον αφορά τους απολυμένους σχολικούς φύλακες, προσωπικό διοικητικό των ΑΕΙ και εκπαιδευτικούς ιδίως των ΕΠΑΛ επανασυστήνονται οι κλάδοι, οι ειδικότητες και οι θέσεις που καταργήθηκαν και δημιουργείται έτσι η δυνατότητα επαναφοράς όσων είχαν τεθεί σε διαδικασία διαθεσιμότητας απόλυσης της θέσης τους. Επίσης, καταργείται η μεταφορά των σχολικών φυλάκων από θέσεις δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε θέσεις υποχρεωτικής εκπαίδευσης, η οποία είχε λειτουργήσει ως προοίμιο της απόλυσής τους. Ένα «μαύρο» κεφάλαιο για το εργασιακό καθεστώς στο δημόσιο, το οποίο ξεκίνησε το 2012 επί υπουργίας του κ. Μανιτάκη και επί της τρικομματικής κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, φτάνει τώρα σε αίσιο τέλος. Πολύ θετικές είναι και οι μεταβολές στο Πειθαρχικό Δίκαιο των δημοσίων υπαλλήλων με το άρθρο 3, την κατάργηση εξαιρετικά αρνητικών ρυθμίσεων που τροποποίησαν το 2012 τον Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα, καθιστώντας τον ένα εκδικητικό νομοθέτημα. Ιδίως η επιβολή της αυτοδίκαιης αργίας με βάση την ύπαρξη απλώς ποινικής δίωξης ή και πειθαρχικής ακόμη καταγγελίας υπήρξε ένα βαρύτατο μέτρο, το οποίο, χωρίς να προϋποθέτει καταδικαστική απόφαση και κρίση, προσέβαλλε βάναυσα το σημαντικό για τον πολιτισμό μας τεκμήριο της αθωότητας. Ως αποτέλεσμα, σημαντικός αριθμός δημοσίων υπαλλήλων αντιμετώπισε την πρακτική ή έστω την απειλή της αυτοδίκαιης αργίας, πράγμα που επαπειλήθηκε και σε υπαλλήλους οι οποίοι διαμαρτύρονται για τα κακώς κείμενα της διοίκησης ή και ασκούν τα συνδικαλιστικά τους δικαιώματα. Με το νομοσχέδιο αυτό προτείνουμε μια εντελώς άλλη φιλοσοφία και θεώρηση, όσον αφορά τη λειτουργία των εργαζομένων στο δημόσιο αλλά και τον ίδιο τον προσανατολισμό του δημοσίου. Η επιταγή για ένα δημόσιο προσανατολισμένο στο κοινωνικό συμφέρον συγκρούεται με την παλαιότερη λειτουργία του κράτους κάτω από τον δικομματισμό Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ ως πεδίου νομής της εξουσίας και όχι ως δήθεν διογκωμένου κράτους. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε ότι το ποσοστό των εργαζομένων στον ενεργό πληθυσμό στην Ελλάδα υπολείπεται του κοινοτικού μέσου όρου. Συγκρούεται, όμως, και με τη νεοφιλελεύθερη αντίληψη που πρυτάνευσε την τελευταία πενταετία με τις μνημονιακές κυβερνήσεις για το ξήλωμα και την ιδιωτικοποίηση των δημοσίων υπηρεσιών και για την άδικη και εκδικητική αντίληψη κατά των δημοσίων υπαλλήλων και των εργαζομένων στο δημόσιο, η οποία οδήγησε σε αθρόες και άδικες διαθεσιμότητες και απολύσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, χρειάζομαι ένα λεπτό ακόμα. Οι πεντακόσιες ενενήντα πέντε καθαρίστριες όπως οι σχολικοί φύλακες και οι εκπαιδευτικοί έδειξαν το πρόσωπο αυτού του ανάλγητου μέτρου της διαθεσιμότητας. Ειδικά για τις καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών φανερώθηκε με τον πιο εναργή τρόπο ότι οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές ασκούνται στους καταπιεσμένους και στις καταπιεσμένες πάντα και κατά προτεραιότητα. Με την ανεργία των γυναικών σε δυσθεώρητα επίπεδα, με τον επίσης πιο υψηλό κίνδυνο φτώχειας, η κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ απέλυσε για να εξοικονομήσει δήθεν πόρους, χωρίς επί της ουσίας κανένα δημοσιονομικό όφελος, πεντακόσιες ενενήντα πέντε γυναίκες - ανάμεσά τους μόνες γυναίκες, αρχηγοί μονογονεϊκών οικογενειών, χήρες, μητέρες. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η ισότητα κατακτήθηκε με τους αγώνες των γυναικών. Αυτοί οι αγώνες αξιοποιήθηκαν ώστε να υπάρξει ένα θεσμικό πλαίσιο δικαιωμάτων. Παράλληλα, όμως, με την εφαρμογή των πιο ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών στην πράξη αυτό το πλαίσιο αφαιρείται με τις γυναίκες να μην μπορούν να είναι οικονομικά ανεξάρτητες, να απολύονται και να επιστρέφουν σε παραδοσιακούς ρόλους κάτω από τη διάλυση της όποιας κοινωνικής προστασίας. Αυτό επιλέξατε με τις πολιτικές σας. Για εμάς ο δημόσιος τομέας είναι αυτός που πρέπει απαραβίαστα να διασφαλίζει τα εργασιακά δικαιώματα. Είναι η εικόνα του εργασιακού περιβάλλοντος που θέλουμε. Η εργασιακή υποβάθμιση στο δημόσιο τομέα επιφυλάσσει έναν εργασιακό μεσαίωνα στον ιδιωτικό τομέα που το ζουν πρώτα οι γυναίκες. Γι' αυτό για εμάς η επαναπρόσληψη των απολυμένων αποτελεί την αρχή για όσους και όσες βρέθηκαν στο στόχαστρο των μνημονιακών πολιτικών. Γιατί η οπισθοχώρηση στα δικαιώματα των εργαζομένων προσθέτει και άλλη ανεργία και άλλη ανέχεια, γιατί ό,τι χάνει ένας εργαζόμενος, μία εργαζόμενη, το χάνουν όλοι και όλες. Όταν η εργατική νομοθεσία γίνεται κουρελόχαρτο για έναν κλάδο, σίγουρα ακολουθούν και άλλοι. Για εμάς οι απολυμένες καθαρίστριες έδειξαν στην πράξη ότι το προσωπικό είναι και πολιτικό. Και στην ιστορία των γυναικών που αγωνίζονται ανάμεσα σε πολλά ονόματα, στα ονόματα της Κωνσταντίνας Κούνεβα, της Κατερίνας Γκουλιώνη, προστίθενται ένα προς ένα τα ονόματα των γυναικών καθαριστριών. Δεν λιποψύχησαν έξω από την Καραγιώργη Σερβίας για ενάμιση χρόνο. Δεν θα λιποψυχήσουμε ούτε εμείς μπροστά σε κανένα εκβιασμό. Γιατί τα λόγια είναι εύκολα. Πέντε χρόνια εδώ μάθαμε ότι η φρίκη κουβεντιάζεται, είναι ζωντανή, αμίλητη και προχωράει. Έρχεται, όμως, ο καιρός των πράξεων και εμείς με πράξεις έχουμε αποδείξει ότι διαφέρουμε. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κυρία Ψαρρέα. Θα ήθελα να ανακοινώσω προς το Σώμα ότι ο συνάδελφος κ. Σαλμάς, Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας της Νέας Δημοκρατίας, με επιστολή προς την κυρία Πρόεδρο αιτείται χορήγηση άδειας μετάβασης στο εξωτερικό από 6-5 έως 8-5. Η Βουλή εγκρίνει;
Η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Τον λόγο έχει η κ. Παπανάτσιου για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητάμε ένα σχέδιο νόμο αρκετά σημαντικό. Στόχος του είναι ο εκδημοκρατισμός της δημόσιας διοίκησης και η αποκατάσταση των αδικιών που επήλθαν στα πέντε χρόνια της μνημονιακής διακυβέρνησης. Είναι ένα νομοσχέδιο που θα επιφέρει το πρώτο πλήγμα στις μνημονιακές πολιτικές και τις αδικίες. Είναι μια πρώτη αρχή τόσο για την αποκατάσταση ορισμένων αδικιών όσο και για την καλύτερη και πιο ανταποδοτική λειτουργία του δημοσίου. Το νομοσχέδιο αυτό αποτελεί την πρώτη στάση των θεσμικών παρεμβάσεων στο δημόσιο και επιχειρεί να επαναφέρει τη συνταγματική και δημοκρατική τάξη. Ένα από τα πολύ σημαντικά που φέρνει το παρόν νομοσχέδιο είναι οι τροποποιήσεις για την πολιτική επιστράτευση, όπως έμεινε στην καθομιλουμένη να λέγεται η επίταξη προσώπων και υπηρεσιών. Είναι ένα μέτρο που χρησιμοποιήθηκε από την προηγούμενη συγκυβέρνηση κατά κόρον, επιδεικνύοντας το δόγμα της μηδενικής ανοχής επάνω σε ομάδες εργαζομένων, οι οποίοι τόλμησαν να σηκώσουν κεφάλι. Μάλιστα, μέχρι το 2010, τις τέσσερις δεκαετίες που προϋπήρχε αυτό το μέτρο, είχε χρησιμοποιηθεί όσες φορές χρησιμοποιήθηκε την πενταετία 2010-2014. Χρησιμοποιήθηκε ως απεργοσπαστικός μηχανισμός για τους ιδιοκτήτες βυτίων, για τους υπαλλήλους καθαριότητας στους ΟΤΑ, για τους εργαζόμενους στο μετρό, για τους καθηγητές, για τους εργαζόμενους στη ΔΕΗ. Έτσι, λοιπόν, πιο συγκεκριμένα, το πρώτο κεφάλαιο αφορά την αποκατάσταση των σχέσεων του κράτους και της κοινωνίας. Επαναφέρει το θεσμό της επίταξης υπηρεσιών μονάχα για τις περιπτώσεις που προβλέπει το Σύνταγμα, δηλαδή πόλεμος, θεομηνία και όχι για την αντιμετώπιση της απεργίας. Ακολουθεί στο Δεύτερο Κεφάλαιο ο εξορθολογισμός του Πειθαρχικού Δικαίου που ορίζει μεταξύ άλλων πως η συνδικαλιστική και κοινωνική δράση δεν συνιστά ανάρμοστη συμπεριφορά για το δημόσιο υπάλληλο. Επαναφέρει τους εκπροσώπους των εργαζομένων στα πειθαρχικά συμβούλια καθώς και το τεκμήριο αθωότητάς τους. Στη συνέχεια του σχεδίου νόμου καταργείται το πλέγμα των διατάξεων που αφορούν το θεσμό της αυτοδίκαιης αργίας, καθώς μέσω των διατάξεων αυτών παραβιάζονταν το συνταγματικά κατοχυρωμένο τεκμήριο της αθωότητας. Τα υπόλοιπα κεφάλαια του νομοσχεδίου αφορούν μια πιο ευέλικτη διοίκηση καθώς και την αποκατάσταση αδικιών της μνημονιακής πολιτικής, δηλαδή την επαναπρόσληψη των σχολικών φυλάκων, των δημοτικών αστυνομικών, των διοικητικών υπαλλήλων των ΑΕΙ και καθηγητών επαγγελματικής εκπαίδευσης και των αγωνιζόμενων καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών, μέσω τριών χιλιάδων εννιακοσίων επαναπροσλήψεων. Παράλληλα, θα προσληφθούν οι περίπου έξι χιλιάδες αδιόριστοι επιτυχόντες του ΑΣΕΠ, αφού προηγουμένως υπάρξει μια διαδικασία κινητικότητας, σαν κίνητρο για να ενισχυθούν οι υπηρεσίες με μεγάλες ελλείψεις. Εκτός από την επαναπρόσληψη των απολυμένων του δημοσίου, περιέχει ακόμα σημαντικά κεφάλαια που αφορούν τη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών, όπως η αυτεπάγγελτη αναζήτηση των δικαιολογητικών από τις υπηρεσίες, η γενικευμένη οριζόντια επικοινωνία μεταξύ των υπηρεσιών. Εν τέλει, επιχειρείται με το νομοσχέδιο η αντιστροφή μιας κατάστασης αντιμεταρρύθμισης την πενταετία του μνημονίου και ουσιαστικά την απαρχή για την επιστροφή της κανονικότητας στην Ελλάδα. Ειδική αναφορά, όμως, θέλω να κάνω σε μια ομάδα ανθρώπων συμπολιτών μας που δικαιώνονται. Δεν λέω «νίκησαν», γιατί για όλους εμάς έχουν νικήσει εδώ και καιρό ηθικά και πολιτικά. Δεν είναι, λοιπόν, άλλες από τις αγωνιζόμενες καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών. Και θέλω να σταθώ εδώ γιατί αυτή η κατηγορία εργαζομένων είναι ενδεικτικό παράδειγμα του τι θέλατε και τι προσπαθήσατε να κάνετε στο δημόσιο τομέα, κύριοι της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας. Θέλατε ένα δημόσιο αποδιοπομπαίο τράγο, μη εξυπηρετικό, μη χρηστικό και φιλικό στον πολίτη. Βρήκατε στα πρόσωπα των δημοσίων υπαλλήλων τα εξιλαστήρια θύματα για τις δικές σας πολιτικές. Εσείς είχατε κάνει το δημόσιο τσιφλίκι σας. Δεν θέλετε ένα δημόσιο ανταγωνιστικό του ιδιωτικού τομέα, γιατί έπρεπε να ακολουθήσετε απροκάλυπτα, χωρίς μελέτη, το πρόγραμμά σας στο μνημόνιο. Έπρεπε, όμως, να ιδιωτικοποιήσετε τα πάντα και να απολύσετε τους πάντες για να πιάσετε τους στόχους των δανειστών. Έπρεπε το δημόσιο και οι εργαζόμενοι να εκπέσουν στα μάτια του κόσμου, για να δικαιολογήσετε το «όλοι μαζί τα φάγαμε» και να πετάξετε την κοινωνία σε ένα ιδιότυπο κοινωνικό κανιβαλισμό. Κάποιοι όμως δεν έσκυψαν το κεφάλι, κάποιοι, τις πιο μαύρες μέρες της μνημονιακής εποχής, πάλεψαν και αντιστάθηκαν, για να θυμίσουν σε όλους και σε όλες μας πως τίποτα δεν πάει χαμένο, γυναίκες, καθαρίστριες, που ταπεινά ξεκίνησαν έναν αγώνα, κλείνοντας ένα χρόνο στο δρόμο, στην οδό Νίκης, γιατί τόσο πολύ ήθελαν να δουλέψουν και να προσφέρουν, σε αντιδιαστολή με την τότε συγκυβέρνηση που ήθελε απλά, χωρίς να λέει με τι κοστολόγιο, να δώσει τον καθαρισμό σε ιδιωτικές εταιρείες. Τι κι αν κόστιζε περισσότερο; Το παράδειγμα της κλειστής Φιλοσοφικής Σχολής των Αθηνών πέρσι, λόγω των σκουπιδιών που άφησε η ιδιωτική εταιρεία, φεύγοντας πριν τελειώσει η ακαδημαϊκή χρονιά, μάλλον σας άρεσε ως μοντέλο. Είπατε ψέματα, λοιπόν, για τους μισθούς τους. Είπατε ψέματα και προσπαθήσατε να τις καταστείλετε, σαν να ήταν ο μεγαλύτερος εχθρός της μνημονιακής ειρήνης. Και ήταν. Σε αυτό είχατε δίκιο. Δικαιώθηκαν πρωτόδικα και τις κυνηγήσατε στον Άρειο Πάγο. Με μελανιές στα χέρια και με σπασμένα πόδια ήταν εκεί στο δρόμο, στον αγώνα, και πήραν μαζί τους τη συνείδηση του κόσμου. Κάτι μπορούσε να νικήσει τη μαυρίλα των μνημονίων. Δίπλα τους στάθηκαν επάξια σχολικοί φύλακες και καθηγητές και μαζί κατάφεραν να σηκώσουν το ανάστημά τους στην πιο αυταρχική κυβέρνηση της μεταπολίτευσης. Καθηγητές, που αφού συγχωνεύθηκαν τα σχολεία τους, απλά απολύθηκαν! Σχολικοί φύλακες, που τι να τους κάνεις πια, αφού τα σχολεία και οι μαθητές ήταν πια σε δεύτερη μοίρα; Οι αριθμοί μετρούσαν περισσότερο. Και όμως αυτοί οι άνθρωποι άντεξαν για να μας θυμίσουν τι θα πει αντίσταση, αγώνας, αξιοπρέπεια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Σε μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω. Εμείς, αυτούς τους ανθρώπους τους εμπιστευόμαστε. Σήκωσαν και κράτησαν την κοινωνία όρθια και τελικά η αξιοπρέπεια κέρδισε το φόβο και την τρομοκρατία. Το πάθος αυτών των ανθρώπων για την εργασία τους συμβολίζει όλες τις επιλογές και τις αλλαγές που επιχειρούμε και θέλουμε να φέρουμε. Τους ευχαριστούμε. Με αυτό το νομοσχέδιο γίνεται η αρχή για την επιστροφή στη συνταγματική τάξη της αντιμεταρρύθμισης του μνημονίου, για ένα δημόσιο παραγωγικό και ανταποδοτικό, που θα σέβεται και τον πολίτη και τον εργαζόμενο, για ένα δημόσιο δημοκρατικό. Αυτή είναι η αρχή σειράς μεταρρυθμίσεων. Ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστούμε, κυρία Παπανάτσιου. Ακολουθεί η συνάδελφος κ. Κυριακή Τεκτονίδου και υπό την προεδρία του κ. Μπαλάφα που με διαδέχεται θα ακολουθήσει η κ. Γαϊτάνη, ο κ. Λεουτσάκος στη θέση του κ. Χατζηλάμπρου και η κ. Ευσταθία Γεωργοπούλου - Σαλτάρη. Κυρία Τεκτονίδου, έχετε το λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, αξιότιμε κύριε Υπουργέ, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, θα ξεκινήσω την ομιλία μου με τελείως ανορθόδοξο τρόπο. Δεν θα ήθελα καν να παρέμβω. Δεν θα ήθελα καν να μιλήσω, αν σημαδιακά αυτές τις ημέρες που μπήκε αυτό το νομοσχέδιο αυτό προς ψήφιση δεν ενημερωνόμουν από την υπηρεσία μου ότι μετά από τρία χρόνια δικαστικής διεκδίκησης δικαιώθηκα. Δεν μπορώ να επιστρέψω όμως. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Λείπει και ο κ. Μητσοτάκης. Του είχα στείλει και υπόμνημα για την υπηρεσιακή οδύσσειά μου. Επιλήφθηκε του θέματος, ενημέρωσε τον κ. Αμπατζόγλου, τον απελθόντα Διοικητή του ΟΑΕΔ και πέραν τούτου ουδέν. Τότε τον άκουσα να μιλάει για αξιοκρατία τον κ. Μητσοτάκη. Μιλούσε για κατάλληλους ανθρώπους σε κατάλληλες θέσεις. Ενθουσιάστηκα. Με συνεπήρε το γεγονός και θέλησα να μοιραστώ την ιστορία μου. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ]] Τον Οκτώβριο του 2011 παραιτήθηκα από τη θέση της Διευθύντριας του ΟΑΕΔ Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας, γιατί έπρεπε να καταλάβω τη θέση του παραιτηθέντος Βουλευτή κ. Θωμά Ρομπόπουλου. Καταψηφίζω το μνημόνιο και μετά τη μη επανεκλογή μου επανέρχομαι στις 17 Μαΐου στον ΟΑΕΔ, όπου δεν είχαν γίνει νέες κρίσεις και τοποθετήσεις. Η θέση είχε καλυφθεί με αναπληρωτή. Εγώ, με δύο πτυχία και μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών, υποβιβάστηκα σε θέση απλού υπαλλήλου. Προσέφυγα, ως όφειλα, υπακούοντας στο αξιακό μου σύστημα, στη δικαιοσύνη. Δεν καταδέχτηκα. Έξι μήνες ήμουν Βουλευτής. Γνώριζα πολλούς Βουλευτές. Θα μπορούσα να έρθω, να δω τον κ. Βρούτση. Δεν καταδέχτηκα να το κάνω. Προσέφυγα στο διοικητικό εφετείο. Δικαιώθηκα. Αλίμονο, όμως! Ο απελθών διοικητής του ΟΑΕΔ, ο κ. Αμπατζόγλου προτίμησε να βάλει τον τρίτο στη σειρά αξιολόγησης, ο οποίος ήταν συνδικαλιστής της ΔΑΚΕ. Είπατε, κύριοι της Αντιπολίτευσης, που μας λείπετε, τίποτε για συνδικαλιστές που θα επαναφέρουμε; Μήπως έχετε να μας πείτε κάτι για τους δικούς σας συνδικαλιστές και τη δράση τους; Ας μην ξοδεύουμε, λοιπόν, πολύ μελάνι και λόγια για την υποτιθέμενη αξιοκρατία της προηγούμενης κυβέρνησης στο δημόσιο. Σε αυτήν την Αίθουσα είμαστε τελικά ακροατές έργων και θεατές λόγων. Η Νέα Δημοκρατία, έτσι κι αλλιώς, είχε πάντα ιδιοκτησιακή αντίληψη περί κράτους: «L' etat c'est moi». Αυτή η αντίληψη επηρέασε πέρα για πέρα όλες τις αποφάσεις που έπαιρνε για το δημόσιο τομέα. Η Νέα Δημοκρατία και σαν κυβέρνηση, με τα μνημονιακά της νομοθετήματα, δεν σφράγισε απλά τη δημόσια διοίκηση. Δυστυχώς, την παραχάραξε, γιατί ήθελε ένα δημόσιο αναξιοκρατικό, αντιπαραγωγικό, ένα δημόσιο θύτη και θύμα, με σχέσεις απόλυτης εξάρτησης από το κομματικό κράτος. Το κακό, βέβαια, δεν ήταν οι τοποθετήσεις των «ημετέρων» σε θέσεις ευθύνης. Το μεγαλύτερο κακό ήταν το μήνυμα που περνούσε στους υπόλοιπους υπαλλήλους, που έλεγε τι; Δεν έχει σημασία η αξιοσύνη, η επάρκεια, η εντιμότητα, η αποτελεσματικότητα, η καινοτομία, η δημιουργικότητα. Έχει σημασία μόνο να έχεις καλές σχέσεις με το κομματικό κατεστημένο. Το δημόσιο, κατ' αυτό τον τρόπο, απαξιώθηκε παντελώς. Κλήθηκαν οι δημόσιοι υπάλληλοι να απολογηθούν για όλα. Σίγουρα κανείς δεν πιστεύει όμως πως τους στρατηγικούς σχεδιασμούς για την υγεία, την παιδεία, την απασχόληση, την κοινωνική πολιτική, την ασφάλιση την έκαναν δημόσιοι υπάλληλοι. Η προηγούμενη κυβέρνηση, παίζοντας το ρόλο του Πόντιου Πιλάτου, παρέδωσε τους δημόσιους υπαλλήλους βορά στη βουλιμία των κοινωνικών αυτοματισμών - παλιά δοκιμασμένη νεοφιλελεύθερη συνταγή, όλοι εναντίον όλων - κι έτσι έτσι φθάσαμε σ' ένα απόλυτα συρρικνωμένο, απαξιωμένο, εξαθλιωμένο δημόσιο. Οι κοινωνιολόγοι ονοματίζουν όλη τη διαδικασία σαν μύθο αυτοεκπληρούμενης προφητείας. Το δημόσιο πέθανε. Ζήτω ο απαστράπτων ιδιωτικός τομέας, ένας ιδιωτικός τομέας που καθαγιάζεται, υποστηρίζεται με πάθος από τους ιεραποστόλους του νεοφιλελευθερισμού. Πεδίο δόξης λαμπρό για τον ιδιωτικό τομέα η παιδεία, η υγεία, η τεχνική εκπαίδευση, η φύλαξη, η καθαριότητα. Η δήθεν μεταρρύθμιση του δημοσίου ήταν απόλυτη απορρύθμιση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Και όλα αυτά έγιναν χωρίς προγραμματισμό, χωρίς σχέδιο ή μάλλον δεν ήταν αυτά ένα ραντεβού στα τυφλά, όπως μας έμοιαζε στην αρχή. Ήταν ένα ραντεβού με τα προτάγματα του νεοφιλελευθερισμού. Κατεδαφίστηκε η κοινωνική πολιτική. Η προηγούμενη κυβέρνηση υπερασπίστηκε το μικρότερο κράτος, απολύοντας τους πληβείους δημοσίους υπαλλήλους, ενώ από την πίσω πόρτα προσλάμβανε στρατιές συμβούλων με κομματικά κριτήρια. Άκουσα συνάδελφο της Αντιπολίτευσης να μιλάει για ταχύτητα στην ικανοποίηση εκλογικής πελατείας. Όμως, στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλούν για σχοινί! Δεν απωλέσαμε δα την ατομική ούτε τη συλλογική μας μνήμη. Ο ίδιος συνάδελφος μάς εγκάλεσε πως παραδίδουμε τη δημόσια διοίκηση σε συνδικαλιστές, ξεχνώντας πως οι κυβερνητικοί συνδικαλιστές όριζαν απόλυτα τα δρώμενα στο Δημόσιο. Καλώς ονομάστηκε το νομοσχέδιο ως νομοσχέδιο πρώτων βοηθειών, γιατί προσφέρει πρώτες βοήθειες στον πολυτραυματία δημόσιο και στην πολυτραυματισμένη κοινωνία, γιατί αποκρούει την αποδιοργάνωση που έφερε η μνημονιακή τακτική και εισάγει μεταρρυθμίσεις προς όφελος της κοινωνίας, πάντα όμως σε συνεργασία με τους δημοσίους υπαλλήλους που δεν είναι οι εχθροί του λαού. Όσο για τη λίστα του συναδέλφου της Αντιπολίτευσης - λυπάμαι που λείπει - η αντίστοιχη λίστα της Νέας Δημοκρατίας θα ήθελε ατελείωτες ώρες και πολλές ολομέλειες της Βουλής για να εξαντληθεί. Επιστρέφω δε στο συνάδελφο της Αντιπολίτευσης αυτό που είπε. Μας είπε: «τα λόγια σας δεν ταιριάζουν ούτε με τις σκέψεις σας ούτε με τις πράξεις σας». Εγώ συμπληρώνω: «Τα λόγια σας δεν ταιριάζουν ούτε με τις σκέψεις σας ούτε με τις πράξεις σας, αλλά ούτε και με τις ανάγκες της κοινωνίας η οποία σας κατάλαβε, γι' αυτό σας γύρισε την πλάτη». Τελειώνω, λέγοντας πως γνωρίζουμε όλοι μας - όπως και εγώ, το ίδιο και εσείς - πως ο δρόμος είναι μακρύς και δύσβατος. Ο ποιητής λέει «Εδώ, διαβάτη, δρόμος δεν υπάρχει. Το δρόμο τον ανοίγεις περπατώντας». Έχουμε κάνει, όμως, ήδη το πρώτο βήμα και θα συνεχίσουμε ακάματοι. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Τεκτονίδου. Το λόγο έχει η κ. Γαϊτάνη, για πέντε λεπτά.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, για το παρόν νομοσχέδιο για την αποκατάσταση των αδικιών της μνημονιακής πολιτικής δεχθήκαμε επίθεση από τον κ. Μητσοτάκη ότι στήνουμε κομματική πελατεία. Το προηγούμενο διάστημα, με πρόσχημα ότι το δημόσιο ήταν υπέρογκο και ότι έπρεπε να εξορθολογιστεί, επιδεινώθηκαν δραματικά οι εργασιακές σχέσεις και φθάσαμε μέχρι τις διαθεσιμότητες - απολύσεις. Το κοινωνικό κράτος αποδομήθηκε στον βωμό του κέρδους των «αρπακτικών» της αγοράς. Τώρα που επανασυστήνονται οι κοινωνικά χρήσιμες υπηρεσίες και επιστρέφουν οι εργαζόμενοι, κατηγορούμαστε από τη Νέα Δημοκρατία ότι αλλάζουμε το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκαιο του εργάτη» με το «Νόμος είναι το δίκαιο του πελάτη». Να ρωτήσω όμως το εξής: Ήταν πελάτισσα η κ. Κούνεβα που διεκδικούσε να πληρώνονται οι καθαρίστριες το σύνολο του μισθού τους και έτρωγε βιτριόλι στο πρόσωπο από τα ιδιωτικά συμφέροντα; Είναι πελάτισσες οι πεντακόσιες ενενήντα πέντε καθαρίστριες τετράωρης εργασίας, που ακόμη και σήμερα, με Κυβέρνηση που δεσμεύτηκε την επαναπρόσληψή τους, παραμένουν στην Καραγιώργη Σερβίας, μαζί με τους σχολικούς φύλακες; Είναι πελάτες οι καθηγητές και οι καθηγήτριες των ΕΠΑΛ και των ΕΠΑΣ, που επιμένουν ακόμη με πανελλαδικά κατεβάσματα στην Αθήνα, για την πλήρη αποκατάσταση των αδικιών; Οι άνθρωποι αυτοί που βρήκαν τη δύναμη μέσα από τη συλλογική πάλη, οι εργαζόμενοι που συγκρούστηκαν με τα ΜΑΤ και οδηγήθηκαν στα νοσοκομεία τραυματισμένοι και βρέθηκαν - με εργατική αλληλεγγύη - σε κοινές αγωνιστικές κινητοποιήσεις και κέρδισαν τη διεθνή στήριξη εκατοντάδων εργατικών σωματείων σε όλο τον κόσμο, όλοι αυτοί δεν μπορεί να είναι πελάτες κανενός. Δεν έχουν ανάγκη να είναι. Ανάγκη έχουν όσοι παραμένουν όμηροι της αντίληψης ότι μπορούν να βολευτούν στους διαδρόμους των βουλευτικών και κυβερνητικών γραφείων. Αυτούς τους εργαζόμενους που αγωνίστηκαν και πάλεψαν αποκαθιστά το παρόν νομοσχέδιο, μια αποκατάσταση που την κέρδισαν με το σπαθί τους. Για το παρόν νομοσχέδιο για την αποκατάσταση των αδικιών της μνημονιακής πολιτικής δεχθήκαμε επιπλέον επίθεση από τον κ. Βαρβιτσιώτη για οικογενειοκρατία. Καλύτερα ο κ. Βαρβιτσιώτης, όπως είπε και η προηγούμενη συνάδελφος, να μην μιλάει στο σπίτι του κρεμασμένου για σκοινί. Το κατεξοχήν κόμμα των οικογενειών Καραμανλή, Μητσοτάκη, Βαρβιτσιώτη, Κεφαλογιάννη και πάει λέγοντας, το κόμμα που αναδεικνύει ηγέτες από τον παππού ως τον εγγονό ως εγγύηση για τη συνοχή της παράταξης τους κάθε φορά, μάς επιτίθεται, την ίδια ώρα που ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος είναι δικός τους μνημονιακός Υπουργός, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι δικός τους μνημονιακός Υπουργός, πλειάδα γενικών γραμματέων και κυβερνητικών στελεχών προέρχονται από τις γραμμές των κομμάτων της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ και αρκετοί Υπουργοί της Κυβέρνησης είναι εξωκομματικοί. Όταν αυτοί κέρδιζαν τις εκλογές εν μία νυκτί καθαιρούσαν όλους τους επικεφαλής υπηρεσιακούς παράγοντες, ενώ εμείς για παράδειγμα στις ΔΥΠΕ από τα είκοσι ένα άτομα έχουμε περίπου επτά Συριζαίους. Και περιμένουμε - κακώς, κατά την προσωπική μου άποψη - τις παραιτήσεις διοικητών νοσοκομείων. Πρόκειται για διοικητές που και οι ψηφοφόροι τους στα νοσοκομεία διαμαρτύρονται για την παραμονή τους μιας και διοικούν υπό καθεστώς τρομοκρατίας. Έτσι εφαρμοζόταν από την μνημονιακή πολιτική. Μόνο που η Νέα Δημοκρατία δεν βλέπει ότι ενώ είμαστε Κυβέρνηση, το κράτος διοικείται από δικούς της ανθρώπους, ότι το κράτος παραμένει ακόμη δέσμιο της μνημονιακής πολιτικής και λογικής και κάθε προσπάθεια αντιστροφής αυτής της πολιτικής βρίσκει μπροστά της σκοπέλους. Παραδείγματος χάρη, στην περίπτωση των προσλήψεων, για να καλυφθούν οι τραγικές ελλείψεις προσωπικού στα νοσοκομεία των ορεινών, νησιωτικών και άγονων περιοχών, η Κυβέρνηση βρίσκει μπροστά της απίστευτη γραφειοκρατία, μισθούς φτώχειας, χωρίς να δίνονται κίνητρα για να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες των ανθρώπων σε αυτές τις περιοχές. Και εδώ αναγκαζόμαστε να κάνουμε χρήση των παλαιών εργαλείων, δηλαδή προσλαμβάνουμε επικουρικούς γιατρούς και εργαζόμενους με μπλοκάκι. Είναι εργαλεία που στο όνομα της αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών, καθιέρωσαν τις ελαστικές σχέσεις εργασίας. Χρειάζεται άμεσα, κύριοι Υπουργοί, να αλλάξει το νομοθετικό πλαίσιο, ώστε οι προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και με κίνητρα για τις δυσπρόσιτες περιοχές να γίνεται γρήγορα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Η τροπολογία που καταθέσαμε δεν έγινε δεκτή, αλλά καταλαβαίνω πως υπήρχαν δεσμεύσεις από τον κύριο Υπουργό. Ελπίζω να περιορίσουμε τον αριθμό των εργαζομένων με μπλοκάκι, στο βαθμό μόνο που είναι πραγματικά αδύνατο να καλυφθούν αυτές οι θέσεις με μόνιμο προσωπικό. Χρειάζεται, όμως, γρήγορα να γίνει και νομοθετική παρέμβαση. Νομίζω ότι μπορούμε να βρούμε τον τρόπο. Βέβαια, θα μου πείτε ότι υπάρχει και ένα δημοσιονομικό κόστος. Και εδώ νομίζω ότι έχουμε δώσει μια απάντηση. Μπορούμε καταργώντας τα ΣΔΙΤ, τις εργολαβίες δηλαδή, να εξοικονομήσουμε χρήματα, διότι ξέρουμε ότι κοστίζουν 50% επιπλέον και δεν προσφέρουν και καλές υπηρεσίες. Εκτός από το οικονομικό κέρδος, θα είχαμε το όφελος οι άνθρωποι να δουλεύουν με καλύτερους όρους, με ίσους όρους με αυτούς των συναδέλφων τους. Ξέρουμε πια όλοι ότι οι εργολάβοι στο όνομα του κέρδους ούτε πληρώνουν ούτε προσφέρουν ποιοτικές εργασίες και τελικά επιβαρύνουν το δημόσιο. Κύριοι Υπουργοί, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Αριστερά, αλλά και σύσσωμο το εργατικό κίνημα αγωνίστηκε ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και σε ένα καθεστώς εργασίας, το οποίο διαιρεί, αδικεί και στρέφει τον έναν εργαζόμενο ενάντια στον άλλον, με ελάχιστα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, χωρίς συνδικαλιστική κάλυψη, ενώ προσφέρουν την ίδια εργασία με τους συναδέλφους τους και αμείβονται πολύ λιγότερο. Αυτό το νομοσχέδιο είναι το επιστέγασμα των επίμονων αγώνων των εργαζομένων, που τα προηγούμενα χρόνια πάλεψαν και τώρα δικαιώνονται, παρόλο που θα λέγαμε ότι είναι μόνο μια αρχή σε μια δύσκολη συγκυρία. Η ρήξη με τα μνημόνια και η εμβάθυνση της πολιτικής μας προϋποθέτει ότι όλος αυτός ο κόσμος είναι η πολύτιμη παρακαταθήκη για την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί όλοι αυτοί ξέρουν από αγώνα, από συντονισμό, από ενότητα. Αυτό είναι το δικό μας βαρύ πυροβολικό, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, που λείπετε, απέναντι στους πολιτικούς μας αντιπάλους, στους πολιτικούς αντιπάλους, όχι απλώς του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά του 90% των ανθρώπων που ζουν και εργάζονται σε αυτήν τη χώρα, αλλά και σε όλη την Ευρώπη. Και αυτούς τους ανθρώπους δεν πρέπει και δεν μπορούμε να τους απογοητεύσουμε. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Γαϊτάνη. Τον λόγο έχει ο κ. Λεουτσάκος για πέντε λεπτά. Παράκληση, για να μπορέσουν να μιλήσουν και οι επόμενοι συνάδελφοι - γιατί έτσι όπως πάμε δεν θα μιλήσουν - να τηρούμε το χρόνο παρακαλώ.
Αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες, επέλεξα να μιλήσω στο σημερινό νομοσχέδιο, γιατί έχει τη δική του σημασία. Είναι το νομοσχέδιο που ξηλώνει, καταργεί μνημονιακούς νόμους. Έρχεται να αποκαταστήσει μνημονιακά θύματα. Υπό μία έννοια, έδινε μια ευκαιρία στη μνημονιακή Αντιπολίτευση, όχι να έχει θετική στάση, αλλά με τη σιωπή της να εκφράσει έμπρακτα μια δημόσια συγνώμη απέναντι σε χιλιάδες κόσμου που βίασε, που δημιούργησε όρους καταστροφής για χιλιάδες κόσμου και τους έβαλε σε μια δοκιμασία. Η σιωπή της θα μπορούσε απέναντι σε αυτόν τον κόσμο να είναι έστω μια αυτοκριτική, μια συγγνώμη. Ακούστηκε σήμερα ότι κατηγορούσαμε την προηγούμενη κυβέρνηση ότι είχε πάντα τα νομοσχέδια υπό την έγκριση της τρόικας, που μπαινόβγαινε στα Υπουργεία. Και ο πρώην Υπουργός μάς είπε ότι σε κεντρικό ξενοδοχείο η τρόικα είχε λόγο για τα νομοσχέδια. Εμένα μου φαίνεται λίγο δύσκολο να έχει συμφωνήσει η τρόικα στο νομοσχέδιο, όχι γιατί αν είχε συμφωνήσει, οι μνημονιακές δυνάμεις θα το ψήφιζαν και θα το στήριζαν - αυτό είναι δεδομένο - αλλά διότι δείχνει και μια διαφορετική αντίληψη κυβερνήσεων. Οι Υπουργοί της προηγούμενης κυβέρνησης είναι έμπειροι και το γνωρίζουν και απέσυραν τα νομοσχέδια. Η σημερινή Κυβέρνηση, όμως, φέρνει για ψήφιση τα νομοσχέδια, με τη διαφορετικότητα της τρόικας, με τη διαφωνία της τρόικας, έστω κι αν συνεδριάζει σε κεντρικό ξενοδοχείο. Όμως, επειδή θίγονται για το σχήμα «τρόικα εσωτερικού» - «τρόικα εξωτερικού», δείτε πώς εκφράζεται. Εάν η τρόικα εξωτερικού δεν συμφωνούσε στο νομοσχέδιο, ανέθεσε στην τρόικα εσωτερικού να υπονομεύσει το νομοσχέδιο. Τους δύο βασικούς πυλώνες τούς οδήγησε εκτός Βουλής, ενδιάμεση ονομαστική ψηφοφορία και μετά από κοντά και το Ποτάμι ζητάει ονομαστική ψηφοφορία κατ' άρθρον και στις τροπολογίες. Γιατί; Επειδή είναι πολλές οι τροπολογίες. Μα, καλά, το νομοσχέδιο αυτό μερικώς έρχεται να αποκαταστήσει, μερικώς έρχεται να διορθώσει αυτό που καταστράφηκε. Όχι αυτές οι τροπολογίες, αλλά και άλλες εκατόν είκοσι τροπολογίες να γίνονταν, πάλι την καταστροφή που έχει γίνει δεν θα μπορούσαμε να την αποκαταστήσουμε. Γιατί θίγονται; Γιατί η εντολή στις 25 Γενάρη και ο σχηματισμός Κυβέρνησης δεν επέτρεψε στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας να ολοκληρώσει το καταστροφικό του έργο, δηλαδή να κλείσει υπηρεσίες, να καταργήσει οργανικές θέσεις, να απολύσει μερικές χιλιάδες εργαζομένους, περίπου επτάμιση χιλιάδες. Αυτό ήταν. Αυτή η ανολοκλήρωτη καταστροφική πορεία πιθανόν να ενοχλεί. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Γνωρίζουμε ότι η προσπάθεια που κάνουμε είναι δύσκολη. Γνωρίζουμε ότι οι εκβιασμοί που δεχόμαστε είναι πολλοί, έχουμε όμως ένα πλεονέκτημα: Έχουμε νωπή εντολή από το λαό να καταργήσουμε τα μνημόνια, να καταργήσουμε τις πολιτικές των μνημονίων, να έρθουμε σε ρήξη με το χθες και να ανοίξουμε νέους δρόμους για τη χώρα μας. Κι αυτό η κυβέρνηση οφείλει - και θα το κάνει - με κάθε τρόπο. Θα στηρίζεται στον λαϊκό παράγοντα, όσο κι αν ορισμένοι τον υποτιμούν. Δεν είναι μόνο τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που έχουν πλεονέκτημα για να δημιουργούν τρόμο και φόβο. Ο ίδιος ο λαϊκός παράγοντας αποτελεί από μόνος του ισχυρό παράγοντα που υπερβαίνει τα μέσα, που νομίζουν ότι με αυτά θα μπορέσουν να τρομοκρατήσουν τον κόσμο. Η Κυβέρνηση, λοιπόν, θα προχωρήσει. Οφείλει να προχωρήσει. Και οφείλει με πιο αποφασιστικό τρόπο να ενεργοποιήσει αυτή τη λαϊκή στήριξη, να την ενεργοποιήσει με κάθε μορφή. Και να στηριχτούμε πάνω σε αυτή είναι η καλύτερη μέθοδος για να αποκρούσουμε και το φόβο και τον τρόμο που καλλιεργείται. Και μπορούμε και θα το πετύχουμε.
Ευχαριστούμε τον κ. Λεουτσάκο. Θα κάνω μια ανακοίνωση προς το Σώμα. Η Διαρκής Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου: «Επείγοντα μέτρα για την Πρωτοβάθμια, Δευτεροβάθμια και Τριτοβάθμια Εκπαίδευση». Το λόγο έχει η κ. Ευσταθία Γεωργοπούλου - Σαλτάρη, για πέντε λεπτά παρακαλώ. Επαναλαμβάνω και την παράκληση να τηρείται ο χρόνος, για να μπορέσουμε να δώσουμε το λόγο σε όσο γίνεται περισσότερους και βέβαια, για να μην τελειώσουμε πολύ, πολύ αργά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η συζήτηση για το παρόν νομοσχέδιο γίνεται σε μία συγκυρία όπου η διαπραγμάτευση με τους θεσμούς για την επίτευξη συμφωνίας βρίσκεται στο πιο κρίσιμο σημείο. Στην ουσία, η ρήξη με το καθεστώς της υποτέλειας και του μνημονίου έχει ξεκινήσει επίσημα από τις 25 Γενάρη. Οι εταίροι δανειστές μας έχουν υποχρεωθεί πλέον να αντιμετωπίζουν τα πολιτικά ζητήματα, που απασχολούν την Ελληνική Δημοκρατία και όχι να θέτουν μακροοικονομικούς στόχους που εμείς απλώς θα καλούμαστε να τους επιβάλλουμε στον ελληνικό λαό. Η νέα ελληνική Κυβέρνηση δεσμευμένη από τη λαϊκή εντολή επαναφέρει μέσα σε αυτό το ασφυκτικό οικονομικό πλαίσιο, μέσα από συγκεκριμένες νομοθετικές πρωτοβουλίες, τη δημοκρατική ομαλότητα. Αυτή, λοιπόν, η νέα ελληνική Κυβέρνηση, με βάση τις προγραμματικές της θέσεις αγωνίζεται για ένα δημόσιο παραγωγικό, δημοκρατικό, διαφανές εργαλείο για την κοινωνική συνοχή και τη διατηρήσιμη ανάπτυξη. Διεκδικούμε, μάλιστα, το δημόσιο να είναι τόσο παραγωγικό και λειτουργικό, που σταδιακά να δύναται να υπερβεί σε επίπεδα οικονομικής, κοινωνικής αποτελεσματικότητας και παρεχόμενων υπηρεσιών τα ανταγωνιστικά μορφώματα του ιδιωτικού τομέα, καθιστώντας τα ανενεργά στη συνείδηση και την καθημερινότητα των πολιτών. Κύριοι Βουλευτές, επανερχόμενη στις προβλέψεις του νομοσχεδίου, θέλω να επισημάνω ότι από το 2010, που εντάχθηκε η χώρα στο διεθνή οικονομικό έλεγχο - τρόικα - και με εντολή των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων έγιναν πέντε πολιτικές επιστρατεύσεις από τις έντεκα που έχουν γίνει συνολικά σε ένα διάστημα τριάντα πέντε ετών από το σύνολο των επιστρατεύσεων. Να το πούμε απλά και καθαρά, «στρατιωτικοποιήθηκε» ο κόσμος της εργασίας είτε ήταν δημόσιοι υπάλληλοι είτε αυτοαπασχολούμενοι. Ο αντικοινωνικός συνδυασμός τεράστιας ανεργίας και πολιτικών επιστρατεύσεων επιβλήθηκε από τις δυνάμεις των μνημονίων για να επιβάλλουν τους εκβιασμούς τους και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές τους. Αυτό το καθεστώς το ανατρέπουμε καθημερινά μέσα από τις νομοθετικές μας πρωτοβουλίες. Οριοθετούμε δημοκρατικά, σύμφωνα με τις συνταγματικές προβλέψεις, την πολιτική επιστράτευση. Είναι μια απολύτως αναγκαία ρύθμιση, καθώς δεν υπάρχει ομαλή λειτουργία της κοινωνίας με επιστρατευμένους εργαζόμενους. Χαιρετίζουμε την απλούστευση και επιτάχυνση διαδικασιών προσλήψεων εποχικού προσωπικού και συμβάσεων μίσθωσης έργου και την παράκαμψη της υπουργικής απόφασης 33 του 2006, όπως ορίζει το άρθρο 8. Θυμίζω ότι είχαμε πιέσει, μέσω των σχετικών ερωτήσεων, οι Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ από τη θέση της Αντιπολίτευσης και είχαμε κερδίσει και μόνο για τις σχολικές καθαρίστριες με συμβάσεις μίσθωσης έργου να πληρώνονται κατ' εξαίρεση, για να τις παρακάμπτει η Π.Υ.Σ. αυτή που είπαμε, σε νομοσχέδιο που είχε ψηφιστεί στις 24-10-2014. Σήμερα, όμως, από αυτό το Βήμα θέλω να σημειώσω ότι η πλειοψηφία των σχολικών καθαριστριών, με μισθούς 150 και 300 ευρώ το μήνα, είναι απλήρωτες για τους μήνες Φεβρουάριο, Μάρτιο και Απρίλιο. Πάνω από πενήντα καθαρίστριες, τουλάχιστον στο Νομό Ηλείας που γνωρίζω εγώ - και στο Δήμο του Πύργου και σε άλλους δήμους της περιοχής του Νομού Ηλείας - είναι σε απόγνωση. Βεβαίως, οι προηγούμενες κυβερνήσεις έφτιαξαν ένα απαράδεκτο νομοθετικό καθεστώς, που οδηγούσε σε καθυστερήσεις επτά μηνών, αλλά εμείς πρέπει άμεσα να διασφαλίσουμε την πληρωμή των δεδουλευμένων τους. Θα παρακάμψω κάποια κείμενα στα οποία ήθελα να αναφερθώ. Απλώς να αναφερθώ σε ένα περιστατικό που έχει σχέση με το νομοσχέδιο αυτό που ψηφίζουμε σήμερα. Στις 21 Μαρτίου 2014, μία μέρα πριν από την εκπνοή του οκταμήνου της διαθεσιμότητας των δύο χιλιάδων, περίπου, εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, ήταν προγραμματισμένη να συζητηθεί σε αυτήν εδώ την Αίθουσα επίκαιρη ερώτηση που είχα καταθέσει, για το τι θα γίνει με αυτούς τους ανθρώπους που έζησαν τον εφιάλτη της ομηρίας της διαθεσιμότητας. Το πρωινό εκείνο, ο αρχιτέκτονας της ομηρίας - ο οποίος εν μια νυκτί έβαλε την υπογραφή του στον ξαφνικό θάνατο αυτών των ειδικοτήτων, των πιο δημοφιλών, απ' ό,τι έχουν όλοι παραδεχθεί, στα Επαγγελματικά Λύκεια και Σχολές και στην επακόλουθη διαθεσιμότητα των εκπαιδευτικών - ο πρώην Υπουργός Παιδείας, κ. Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος, δήλωσε κώλυμα για να παραβρεθεί και να ενημερώσει το Κοινοβούλιο και τον ελληνικό λαό για το τι προθέσεις είχε, ενώ την ίδια στιγμή βρισκόταν σε μια τηλεοπτική εκπομπή, σε πριβέ συνέντευξη. Τότε είχαμε εκδώσει μία ανακοίνωση, καταγγέλλοντας τη στάση του, με τίτλο «Ο Υπουργός Παιδείας τι υπηρετεί τελικά; Την κοινοβουλευτική ή τη μιντιακή δημοκρατία;». Εμείς, λοιπόν, λέμε ρητά στην κοινωνία ότι με την διακυβέρνησή μας αποκαθιστούμε σταδιακά την κοινοβουλευτική δημοκρατία στη χώρα, βάζοντας στη θέση που αρμόζει το μιντιακό σύστημα, μέσα σε μια κανονική, υγιή, δημοκρατική κοινωνία. Αποκαθιστούμε την κοινοβουλευτική δημοκρατία έναντι της μιντιακής με το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα, για αποκατάσταση, δικαίωση των διαθεσίμων και απολυμένων, με ταυτόχρονη επανασύσταση των τομέων που καταργήθηκαν, με τον ψηφισμένο πια νόμο για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, με τον επερχόμενο έλεγχο του τοπίου των ραδιοτηλεοπτικών συχνοτήτων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που συζητούμε είναι ένα από τα νομοσχέδια ορόσημο για τη σημερινή Κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας, καθώς, μεταξύ άλλων, δικαιώνει ένα μακρύ και δύσκολο κοινωνικό αγώνα όλο το προηγούμενο διάστημα, των δημοσίων υπαλλήλων, εκπαιδευτικών, διοικητικών των πανεπιστημίων, δημοτικών αστυνομικών και σχολικών φυλάκων. Αυτοί οι αγώνες κράτησαν την κοινωνία όρθια και αποτέλεσαν φάρο για την πλειοψηφία του κόσμου της εργασίας, της πραγματικής ζωής και της οικονομίας. Αυτούς τους αγωνιζόμενους θα ήθελα πραγματικά να ευχαριστήσω από αυτό εδώ το Βήμα, όπως έκανα και με τους εργαζόμενους της ανοικτής αυτοδιαχειριζόμενης ΕΡΤ και των περιφερειακών ραδιοσταθμών σε όλη την επικράτεια. Κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να συμπληρώσω και να υπενθυμίσω ότι υπάρχει μια κατάσταση την οποία θέλω να τη λάβετε υπόψη σας. Εκκρεμούν προσλήψεις δεκάδων συνανθρώπων μας τα τελευταία τρία χρόνια, που πάγωσαν λόγω μνημονιακών δεσμεύσεων και αφορούν προσλήψεις ατόμων ειδικών κατηγοριών, όπως ΑΜΕΑ, τέκνα αγωνιστών της εθνικής αντίστασης, με βάση το ν. 2643/1998. Διευκρινίζω ότι πρόκειται για μια προκήρυξη του ΟΑΕΔ, του 2010 και εξ όσων γνωρίζω, οι φάκελοί τους έχουν αξιολογηθεί και έχουν εγκριθεί και εκκρεμεί η υπογραφή των συναρμοδίων Υπουργείων για να ολοκληρωθεί η πρόσληψή τους. Συζητούμε για θέσεις εργασίας, όπως για παράδειγμα καθαρίστριες σε Υπουργεία, στην Ελληνική Αστυνομία κ.λπ.. Παρακαλώ να δείξετε την ευαισθησία σας γι' αυτό το θέμα στο άμεσο μέλλον. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Γεωργοπούλου. Τον λόγο έχει η κ. Χρυσούλα Κατσαβριά - Σιωροπούλου για πέντε λεπτά.
Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα έχουμε κληθεί να ψηφίσουμε ένα νομοσχέδιο με τεράστιο πολιτικό και κοινωνικό ενδιαφέρον, ένα νομοσχέδιο που καταργεί μνημονιακούς νόμους και εισάγει μέτρα εκδημοκρατισμού και εξορθολογισμού της διοίκησης, που αφορούν τις σχέσεις κράτους και κοινωνίας. Ο εξορθολογισμός του πειθαρχικού δικαίου, με την καθιέρωση, την επέκταση των δικαιωμάτων των πολιτών στις καθημερινές συναλλαγές τους με τη διοίκηση, καθώς και τα μέτρα που επιταχύνουν τις διαδικασίες καταπολέμησης της γραφειοκρατίας, ιδίως μέσα από διαδικασίες της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, αποτελεί σημαντικό πυλώνα του εν λόγω νομοσχεδίου. Επίσης, στο νομοσχέδιο επιτυγχάνεται η παύση του δυισμού μεταξύ των μόνιμων και των υπαλλήλων αορίστου χρόνου, στο εσωτερικό της δημόσιας διοίκησης. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να τονίσω και τη σημαντικότητα της εν λόγω διάταξης, καθώς διαρκώς παραβιάζονταν τα όσα όριζε το άρθρο 103 του Συντάγματος για μόνιμες θέσεις εργασίας σε όσους καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Βέβαια, δεν θα παραλείψω να αναφερθώ και στα όσα προβλέπει το Κεφάλαιο Α΄ του εν λόγω νομοσχεδίου, δηλαδή στην αποκατάσταση των αδικιών μέσω της επαναφοράς του προσωπικού και της κινητικότητας. Με την παραπάνω διάταξη το παρόν νομοσχέδιο ανταποκρίνεται κατ' αρχήν στο αίτημα για μεταρρυθμίσεις, προκειμένου να θεραπευθούν οι αδικίες και οι μεγάλες οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις σε πολίτες και εργαζόμενους. Με τα όσα προβλέπει το σχέδιο νόμου δεν αποκαθίσταται απλώς μια αδικία, αποκαθίσταται ένα τεράστιο θεσμικό ατόπημα της προηγούμενης Κυβέρνησης. Ποιες αδικίες και στρεβλώσεις όμως είναι σε θέση να αποκαταστήσει το προτεινόμενο νομοσχέδιο; Ο λόγος για την υποβάθμιση των εργασιακών σχέσεων, τη συρρίκνωση του δημόσιου τομέα, την αδυναμία των δημόσιων υπηρεσιών να καλύψουν ανάγκες λόγω έλλειψης προσωπικού, τη μείωση στους εκπαιδευτικούς και την υποβάθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης. Ως αιρετή και στέλεχος της τοπικής αυτοδιοίκησης όντας κοντά στα καθημερινά προβλήματα των κατοίκων της Καρδίτσας, από όπου προέρχομαι, είχα τη δυνατότητα να κατανοήσω βαθύτερα τα προβλήματα που επικρατούσαν στον τομέα της δημόσιας διοίκησης, προβλήματα τα οποία το παρόν νομοσχέδιο καλείται να αντιμετωπίσει, για να ανακουφίσει τους πολίτες σε θέματα απλοποίησης και περιορισμού της γραφειοκρατίας. Συγκεκριμένα: Η επιτάχυνση της διαδικασίας πρόσληψης προσωπικού με συγκεκριμένο χρονικό διάστημα για ανάγκες που καλύπτουν κατά περιόδους, όπως για παράδειγμα η πρόσληψη πυροσβεστών για τη θερινή περίοδο, είναι σε θέση να αντιμετωπίσει άμεσα τις ανάγκες που προκύπτουν. Αντίθετα, η έως τώρα διαδικασία ήταν αρκετά πιο πολύπλοκη, χάνοντας σημαντικό χρόνο σε μία περίοδο που η χώρα μας πρέπει να επέμβει άμεσα, δίχως καθυστερήσεις και χρονοβόρες διαδικασίες. Σήμερα, μιλάμε για ένα νομοσχέδιο με μια δυναμική δικαιοσύνης, μια δικαιοσύνη που η σημερινή Κυβέρνηση θέλει να επαναφέρει για όλες τις αδικίες που υπέστησαν - ας μου επιτραπεί η έκφραση - τα θύματα των πολιτικών που εφάρμοσαν οι τελευταίες μνημονιακές κυβερνήσεις. Στο σημερινό νομοσχέδιο πολλοί είναι εκείνοι οι εργαζόμενοι που βλέπουν τους αγώνες τους να δικαιώνονται: Η επαναφορά των εκπαιδευτικών, των διοικητικών υπαλλήλων των ΑΕΙ, των σχολικών φυλάκων και των καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών, καθώς και επανασύσταση των δημοτικών αστυνομικών αποδεικνύουν πως η Κυβέρνηση δεν μένει στα λόγια. Η απάντηση της Κυβέρνησης μπροστά στους αγώνες των εργαζομένων είναι το ίδιο το νομοσχέδιο. Διότι εμείς τα λόγια μας, κύριοι Βουλευτές, τα κάνουμε πράξη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τέλος, θα ήθελα να σταθώ και σε μία ενδιαφέρουσα διάταξη που ορίζει το άρθρο 23 για το Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης. Στο άρθρο αυτό ρυθμίζονται θέματα που αφορούν τη σύνθεση του Διοικητικού Συμβουλίου με εκπροσώπηση - για πρώτη φορά - από το Σύλλογο Αποφοίτων και το Σύλλογο των Σπουδαστών για θέματα που αφορούν τον κανονισμό σπουδών. Επίσης, απλοποιείται το σύστημα επιλογής των υποψηφίων για την είσοδό του στη σχολή. Συγκεκριμένα, λόγω ενστάσεων και παρατηρήσεων των υποψηφίων για τον τρόπο εξέτασης, αλλά και βαθμολόγησής τους στις ξένες γλώσσες προβλέφθηκε από το εν λόγω σχέδιο η κατάργηση της εξέτασης ξένων γλωσσών και η αντικατάστασή της από πιστοποιητικό που θα αποδεικνύει το επίπεδο του υποψηφίου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα ήθελα ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Με αυτόν τον τρόπο είναι δυνατόν να επιτευχθεί η ταχύτερη διασφάλιση διενέργειας του διαγωνισμού, εγκαταλείποντας τις επιβαρυντικές και χρονοβόρες διοικητικές διαδικασίες, που ώς τώρα επικρατούσαν και επικάλυπταν το σημαντικό έργο του κέντρου, μια διαδικασία που είναι λιγότερο ψυχοφθόρα για τους υποψηφίους. Το σχέδιο νόμου για τον εκδημοκρατισμό της διοίκησης παρέχει μια δημόσια διοίκηση με αναβαθμισμένο ρόλο, μια πρώτη βοήθεια, που μπορεί να μην επιλύει πολλά από τα προβλήματα που μαστίζουν τη χώρα μας τα τελευταία τουλάχιστον πέντε χρόνια, παρ' όλα αυτά είναι μια αρχή αποκατάστασης της αξιοπρέπειας όλων όσων αδικήθηκαν από τις πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων. Λειτουργούμε σαν μια Κυβέρνηση - πυροσβέστης που καλούμαστε να σβήσουμε τις φωτιές που μας άναψαν οι υπέρμαχοι των μνημονίων. Η Κυβέρνηση, σταθερή στις δεσμεύσεις της, με το εν λόγω νομοσχέδιο προχωρά στην αντιμετώπιση των προβλημάτων και των στρεβλώσεων της πελατειακότητας και του ελιτισμού του ελληνικού κράτους που δημιούργησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Συνεχίζουμε με αυτά που εξ αρχής δεσμευθήκαμε, να προστατεύσουμε τις αξίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα, αποκαθιστώντας αδικίες, με περισσότερη δημοκρατία και εξορθολογισμό. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε και εμείς. Τον λόγο έχει ο κ. Κώτσιας για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, πριν λίγο βρέθηκα σε μια σύσκεψη ενός οργανισμού με στελέχη του για κάποια ζητήματα που αφορούν τον τόπο μου, την Ευρυτανία. Από τα στελέχη έμαθα ότι για τις ανάγκες της φύλαξης μιας περιοχής, εκεί όπου είχαν κάποιες εγκαταστάσεις, πλήρωναν σε μια εταιρεία σεκιούριτι 100.000 ευρώ το χρόνο. Έμεινα έκπληκτος γιατί έτυχε να ξέρω και το άτομο το οποίο ήταν φύλακας εκεί, ο οποίος, λέγοντας μου τους καημούς του, μου έλεγε ότι έπαιρνε μόλις 600 ευρώ το μήνα, δηλαδή 7.200 ευρώ το χρόνο. Επειδή δεν είμαι σίγουρος αν εκεί μέσα ήταν και οι ασφαλιστικές του εισφορές, θα πω 10.000 ευρώ. Δείτε αντιμετώπιση! Τα 90.000 ευρώ πήγαιναν σε όλους αυτούς που θέλουν να σώσουν την Ελλάδα! Πώς γίνονταν αυτές οι συμφωνίες; Ξέρετε πολύ καλά. Κάποιο σεκιούριτι είχαν, κάποιο φιλαράκι. Και αυτό είναι ένα δείγμα. Σας το αναφέρω, γιατί το έμαθα μόλις πριν από μια ώρα. Δείτε ποιοι είναι οι αγανακτισμένοι, σε ποια τροπολογία. Αυτοί που πέρασαν εκατόν τριάντα οχτώ - νομίζω - τροπολογίες παραμονές των εκλογών. Σε μερικές νύχτες εκατόν τριάντα οχτώ τροπολογίες που αφορούσαν φωτογραφικά τεράστια οικονομικά συμφέροντα. Αγανακτούν, ενίστανται, δεν αντέχουν και φεύγουν από την Αίθουσα, γιατί υπάρχουν τροπολογίες που κάποιοι παρακολουθούν αυτή τη στιγμή με κομμένη την ανάσα αν τους αφορούν. Είναι άνθρωποι του μεροκάματου που λένε, «θα είμαστε και εμείς μέσα;». Είναι άνθρωποι που διώχθηκαν και περιμένουν με κομμένη ανάσα. Τέτοιες φωτογραφικές ρυθμίσεις εμείς είμαστε περήφανοι να φέρνουμε σε αυτή την Αίθουσα και ας ντρέπονται αυτοί, οι οποίοι φωτογράφιζαν αυτούς που εκπροσωπούσαν. Δείτε μια τροπολογία που δεν αντέχουν: Στις άγονες νησιωτικές, προβληματικές και απομακρυσμένες περιοχές η διάρκεια της σύμβασης δύναται να είναι έως τρία χρόνια - μιλάμε για τους γιατρούς - και δύναται να παρέχεται και δωρεάν σίτιση. Τα λέω πολύ σύντομα. Εάν τοποθετηθεί ο επίκουρος γιατρός σε άγονη νησιωτική, προβληματική και απομακρυσμένη περιοχή, ο ένας από τους συζύγους - ο σύζυγος ή η σύζυγος - δικαιούται, κατά παρέκκλιση του καταλόγου, να τοποθετηθεί κατά προτεραιότητα στη θέση του επικουρικού γιατρού της ειδικότητάς του. Τακτικός υπάλληλος ή υπάλληλος δημοσίων υπηρεσιών, που είναι σύζυγος, μπορεί να μετακινείται, να αποσπάται ή να μετατίθεται εκεί που είναι ο σύζυγος ή η σύζυγος. Τέτοιες τροπολογίες δεν άντεξαν οι κύριοι συνάδελφοι και εγκατέλειψαν την Αίθουσα αγανακτισμένοι, γιατί παραβιάζονται κατάφορα συνταγματικά δικαιώματα. Άκουσα ότι οδηγούμε τη χώρα σε αδιέξοδο με τις διαπραγματεύσεις. Ακούστε: Εάν δεχθούμε αυτές τις πολιτικές, δεν υπάρχει κανένα αδιέξοδο. Μόνο που το αδιέξοδο θα μετατοπιστεί στην κοινωνία. Και εμείς δεν είμαστε εδώ για να μεταφέρουμε τα αδιέξοδα στην κοινωνία. Αν, λοιπόν, έχουν κάτι να μας πουν όλοι αυτοί που δεν αντέχουν - γιατί παραβιάζονται συνταγματικά δικαιώματα και ο Κανονισμός - ας έρθουν να μας πουν επιτέλους τι θέλουν. Και να το πουν και στον ελληνικό λαό. Τι προτείνουν για να έχουμε μια διέξοδο και μια συμφωνία τώρα; Τα mail του Χαρδούβελη; Εμείς κινούμαστε στην αντίθεση κατεύθυνση από αυτή που επέβαλαν αυτές οι πολιτικές. Εμείς με κάθε νομοσχέδιο - από το πρώτο που αφορούσε ζητήματα ανθρωπιστικού χαρακτήρα μέχρι το σημερινό - αντιστρατευόμαστε τις πολιτικές των μνημονίων. Και έτσι θα συνεχίσουμε, κρατώντας την κοινωνία όρθια. Αισθανόμαστε υπερήφανοι που έχει ακουμπήσει τις ελπίδες του ο λαός μας πάνω σε αυτή την Κυβέρνηση. Η αγωνία μας είναι να μην προδώσουμε αυτές τις ελπίδες. Έτσι θα συνεχίσουμε. Χαιρετίζουμε την δικαίωση των αγώνων όσων στάθηκαν όρθιοι αυτά τα πέτρινα χρόνια των μνημονίων. Το παράδειγμά τους πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα ολόκληρης της κοινωνίας, γιατί μόνο οι αγώνες που δεν δόθηκαν ποτέ είναι χαμένοι. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Χαρακίδης για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι, συζητάμε το σχέδιο νόμου: «Εκδημοκρατισμός της Διοίκησης - Καταπολέμηση Γραφειοκρατίας και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση - Αποκατάσταση αδικιών και άλλες διατάξεις». Μόνο από τον τίτλο, το νομοσχέδιο φαίνεται ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό. Στην Αίθουσα, αν δεν ήταν το Ποτάμι, θα μιλούσε μόνος του ο ΣΥΡΙΖΑ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Το Ποτάμι]] Δυστυχώς, η θέση μου για το παρόν νομοσχέδιο είναι ότι δεν αποτελεί τη βάση για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα της δημόσιας διοίκησης, να εισάγουμε μεταρρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό των δημοσίων υπηρεσιών, την αντιμετώπιση της γραφειοκρατίας και την καταπολέμηση της διαφθοράς. Όμως, για το σύνολο του νομοσχεδίου έχει μιλήσει διεξοδικά ο εισηγητής του Ποταμιού, ο κ. Καρκατσούλης. Υπάρχουν διατάξεις προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά υπάρχουν και αρκετές απαράδεκτες διατάξεις που μας πάνε αιώνες πίσω. Γι' αυτό και το Ποτάμι, στην κατ' άρθρον ψηφοφορία, θα ψηφίσει τα περισσότερα άρθρα, αλλά θα καταψηφίσει και αρκετά από αυτά. Εγώ θα ήθελα να αναφερθώ σε ορισμένα σημεία του νομοσχεδίου, τα οποία θεωρώ ότι χρειάζονται μία περεταίρω επεξεργασία. Από την προηγούμενη ιδιότητα μου ως Δημάρχου Δράμας, θα επικεντρωθώ σε τρία σημεία και τρία άρθρα. Πρώτο είναι το άρθρο 19, που αφορά τη ρύθμιση για τη Δημοτική Αστυνομία. Στο νομοσχέδιο προβλέπεται ότι εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του κάθε υπαλλήλου να καταλάβει ή όχι την αρχική του θέση. Δηλαδή, επανασυστήνεται η Δημοτική Αστυνομία, αλλά όσοι ήταν στη Δημοτική Αστυνομία, αν θέλουν θα γυρίσουν πίσω και μπορούν και να ζητήσουν να μπουν σε άλλη θέση. Νομίζουμε ότι αυτό εγκυμονεί κινδύνους για την ορθή λειτουργία της Δημοτικής Αστυνομίας που επανασυστήνεται. Θα γίνω πιο σαφής με κάποια ερωτήματα: Έχει γίνει κάποια στοιχειώδης διαβούλευση με τους δήμους, με τον κάθε δήμο που είχε Δημοτική Αστυνομία, για την καλύτερη επανασύσταση της Δημοτικής Αστυνομίας;
Ναι, με την ΚΕΔΕ.
Η ΚΕΔΕ δεν ξέρω κατά πόσον έχει αντίληψη του κάθε δήμου και θα σας εξηγήσω γιατί. Πόσοι θα επιστρέψουν πίσω; Θα πω ένα παράδειγμα. Ο Δήμος Κομοτηνής είχε οκτώ δημοτικούς αστυνομικούς, εκ των οποίων οι δύο ήταν μεταπτυχιακοί και δεν γυρίζουν. Μένουν έξι. Αν από τους έξι οι δύο, οι τρεις, ο ένας πουν ότι δεν επιστρέφουν και θέλουν να γίνουν διοικητικοί υπάλληλοι, με απόφαση του δημάρχου, λέτε, μπορούν να πάρουν μία άλλη θέση. Πείτε μου εσείς ποια Δημοτική Αστυνομία θα έχει ο Δήμος Κομοτηνής με τρία, τέσσερα ή πέντε άτομα. Δεν είναι δυνατόν. Άρα, για ποιο λόγο γίνεται αυτή η διαδικασία με αυτόν τον τρόπο; Θα έπρεπε να γίνει πρώτα η διαβούλευση. Να πω και για τον Δήμο Δράμας, όπου ήμουν εγώ δήμαρχος; Υπήρχαν εικοσιπέντε Δημοτικοί Αστυνομικοί. Οι δύο ήταν μεταπτυχιακοί, έχουν πάρει τις θέσεις τους και θα μείνουν εκεί, και καλώς θα είναι εκεί. Από τους υπόλοιπους, υπάρχουν κάποιοι με προσόντα, οι οποίοι όντως και εγώ ως Δήμαρχος θα ήθελα να είναι σε άλλη θέση πλην του Δημοτικού Αστυνομικού. Όμως, γι' αυτό έχει επιλεγεί και μπήκε εκεί. Και θα πάει να επανασυσταθεί μία υπηρεσία, η οποία δεν θα μπορεί να κάνει τη δουλειά της. Θα πηγαίνει, δηλαδή, για το παράνομο εμπόριο; Θα πηγαίνει για τη στάθμευση; Για τι θα πηγαίνει; Και ξέρετε πολύ καλά ότι οι αρμοδιότητες της Δημοτικής Αστυνομίας ήταν πολύ περισσότερες από τις δυνατότητες τις οποίες είχαν. Το δεύτερο που θέλω να ρωτήσω είναι αν έχει γίνει κάποια πρόβλεψη σχετικά με την τύχη του υλικοτεχνικού εξοπλισμού. Γιατί; Διότι αρκετός εξοπλισμός έχει παραχωρηθεί σε άλλους. Έχει πάει στην Αστυνομία που μας τον ζήτησε. Εγώ ως δήμαρχος έχω παραχωρήσει. Έχει υπάρξει πρόνοια; Χαίρομαι που είναι εδώ ο Υπουργός Εσωτερικών. Χρειάζεται να υπάρξει μέριμνα, ώστε να δοθούν χρήματα για να πάρουν τον εξοπλισμό. Αυτά πρέπει να τα δείτε πολύ πιο σοβαρά, γιατί θα λέτε ότι επανασυστάθηκε, αλλά δεν θα μπορεί να λειτουργήσει. Άρθρο 20: Οριστικοί πίνακες ΑΣΕΠ. Έκανε μια διαδικασία ένας δήμος, ένας φορέας για να πάρει κάποια άτομα σε κάποια στιγμή, το 2010. Ο Δήμος Δράμας για να πάρει σαράντα άτομα τα πήρε με προσωρινό πίνακα. Έμειναν τριάντα άτομα για να πάρει. Βγήκαν οι οριστικοί πίνακες. Έρχεστε τώρα και λέτε ότι θα μπουν σε έναν πίνακα, θα ζητήσουν οι φορείς για να πάρουν άτομα από εκεί κ.ο.κ.. Πολύ ωραία. Μπαίνει το απλό ερώτημα: Όταν ο Δήμος Δράμας έκανε την πρόβλεψη να πάρει σαράντα άτομα, τότε είχε αυτή την ανάγκη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξης του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα μου δώσετε λίγο χρόνο, γιατί νομίζω ότι είναι σημαντικά. Προσέξτε, πριν από το μνημόνιο. Με το μνημόνιο και το μνημονιακό νόμο που περιόριζε τις προσλήψεις και δεν έκανε καμμία πρόσληψη, ίσα, ίσα έφυγε περίπου το 30% -32% του προσωπικού όσο ήμουν δήμαρχος. Κι ερχόμαστε σήμερα και τους λέμε: Αυτούς που προβλέψατε και κάνατε διαγωνισμό για να πάρετε, μην περιμένετε ότι θα τους πάρετε όλους. Αυτό είναι μια κραυγαλέα περίπτωση αβλεψίας από τη δική σας πλευρά, γιατί έπρεπε να ερωτηθεί πρώτα ο φορέας τι θέλει κι αν δεν θέλει να πάρει προσωπικό, εκείνο το προσωπικό θα μπορούσαν να το διεκδικήσουν κάποιοι άλλοι φορείς.
Είναι η τροπολογία που έχουμε κάνει. Ο Υπουργός είπε ότι την κάνει δεκτή και έπειτα είπε όχι.
Δεν έχετε το λόγο, κύριε Κατσώτη.
Το τρίτο που θέλω να πω, για να κλείσω την παρέμβασή μου είναι, αφορά το άρθρο 26, παράγραφος 3, τον κλάδο των μουσικών ΤΕ, όπου παίρνετε τους εργαζόμενους μουσικούς με προϋπηρεσία και τους αναβαθμίζετε σε ΤΕ με ένα - άκουσον - άκουσον! - βασιλικό διάταγμα του 1957. Το βασιλικό διάταγμα αυτό εφαρμόστηκε, κύριε Υπουργέ, όταν η Ελλάδα είχε τρία, τέσσερα ωδεία και όταν δεν είχε καμμία, μα καμμία, σχολή τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Σήμερα έχουμε δύο ή τρία ωδεία σε κάθε νομό, έχουμε δηλαδή διακόσια, διακόσια πενήντα ωδεία και έξι σχολές τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Είναι δυνατόν σε αυτά τα παιδιά που πάνε και τελειώνουν σε τέσσερα, πέντε χρόνια μια σχολή, σήμερα να τους λέμε ότι θα είστε υφιστάμενοι κάποιου ΔΕ, γιατί έχει μεγαλύτερη προϋπηρεσία από εσάς; Τότε κι αυτοί δε, θα σπούδαζαν, θα έκαναν πέντε χρόνια προϋπηρεσία και θα ήταν προνομιακοί υπάλληλοι έναντι άλλων συναδέλφων τους. Θεωρώ, λοιπόν, ότι αυτά πρέπει να τα δείτε. Δεν μπορεί να τα αφήσετε έτσι. Είναι τρία συγκεκριμένα σημεία σε τρία συγκεκριμένα άρθρα. Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Γρέγος για 5 λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αποχώρησε η Νέα Δημοκρατία, αποχώρησε και το ΠΑΣΟΚ. Είναι μια πράξη ακραίας επαναστατικής πολιτικής που προκαλεί, αν μη τι άλλο, γέλιο. Προκαλεί και οργή, όμως, το να βλέπουμε τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας να ανεβαίνει στο Βήμα της Βουλής, να κρατάει το Σύνταγμα, να το κουνάει το χαρτί και να μιλάει για το Σύνταγμα, που το έχει καταπατήσει πάρα πολλές φορές, όταν ήταν κυβέρνηση. Μιλάμε για το άρθρο 62- αυτά που έχω σημειώσει έτσι πρόχειρα - για το άρθρο 51, παράγραφος 3, εδάφιο β', για το άρθρο 55, το άρθρο 60, το άρθρο 61, το άρθρο 42, το άρθρο 11,το άρθρο 14, το άρθρο 28, παράγραφος 1 και 3, το άρθρο 19, παράγραφος 2 διεθνών συμφωνιών και διάφορα άλλα. Αυτά δεν τα λέμε για να ασκήσει κάποιος εισαγγελέας κάποια ποινική δίωξη. Τα λέμε απλά για να μαθαίνει ο κόσμος και να φτάνουν αυτές οι παραβιάσεις του Συντάγματος, που έχει διαπράξει η προηγούμενη κυβέρνηση, στα αυτιά και του τελευταίου πολίτη αυτής της χώρας. Μιλάμε για εκδημοκρατισμό, μιλάμε για καταπολέμηση της γραφειοκρατίας, μιλάμε για ηλεκτρονική διακυβέρνηση και αποκατάσταση αδικιών. Μια παθογένεια που βάρυνε τις πλάτες των λειτουργών της δημόσιας διοίκησης, δικαίως και αδίκως, ήταν η αναξιοκρατία, μια παθογένεια που έφερνε πολλές φορές τον πολίτη απέναντι στο κράτος. Και μπορεί να μην έφταιγαν οι εργαζόμενοι, έφταιγε, όμως, ένα σύστημα αξιοκρατίας που λειτουργούσε σαν τροχοπέδη στην εύρυθμη λειτουργία του κράτους. Υπήρχε δυσλειτουργία των υπηρεσιών, καθυστερήσεις στην εκπλήρωση αιτημάτων, γραφειοκρατία, έλλειψη μηχανογράφησης, λάθος άνθρωποι σε λάθος θέσεις, δύσκολη πρόσβαση στους πολίτες, ακόμη και σε άτομα με ειδικές ανάγκες, κομματοκρατία, ατιμωρησία, έλλειψη καθηκοντολογίου και εφαρμογής του Κώδικα και κυρίως ψευτοσυνδικαλισμός. Βεβαίως, είναι τεράστιο, πραγματικά ένα πολύ μεγάλο λάθος να χαρακτηρίζονται δημόσιοι υπάλληλοι συλλήβδην τεμπέληδες και αργόσχολοι. Η εικόνα του υπαλλήλου που μιλά διαρκώς στο τηλέφωνο, δεν είναι αντιπροσωπευτική. Όπως σε όλους τους τομείς εργασίας, κάποιοι επιδεικνύουν αντισυναδελφικότητα και απαξίωση προς τον πολίτη. Αυτό, όμως, δεν είναι κανόνας. Τεράστιο πλήγμα στις σχέσεις δημοσίου υπαλλήλου και πολίτη κατάφεραν - και συνεχίζουν να το κάνουν - οι γνωστοί εργατοπατέρες που λυμαίνονται το χώρο. Βεβαίως, οι γνωστοί αυτοί αντιπρόσωποι των εργαζομένων ουδέποτε εργάστηκαν στο αντικείμενο, για το οποίο είχαν προσληφθεί. Μιλάω για κάτι τύπους, όπως το Βαλασόπουλο, το Φωτόπουλο και κάποιους άλλους, που πρώτα πρέπει να πιάσουν μια σκούπα να μαζέψουν κανένα σκουπίδι από το δρόμο και μετά να μιλάνε για τα προβλήματα των εργαζομένων. Βεβαίως, όλοι αυτοί έχουν απαξιωθεί από το σύνολο των εργαζομένων. Χαρακτηριστικές είναι οι φωτογραφίες με τις συγκεντρώσεις της ΑΔΕΔΥ που ούτε άτομο για να κρατάει το πανό τους δεν είχαν. Στον αντίποδα, βέβαια, έχουμε εξυπηρετηθεί όλοι από τα ΚΕΠ, με έναν τεράστιο όγκο εργασίας, από τους δημοτικούς αστυνόμους που προσπαθούσαν να βάλουν μία τάξη πραγματικά, από την ασφάλεια που παρείχαν οι σχολικοί φύλακες, έχοντας απέναντί τους τεράστια προβλήματα, όπως το παρεμπόριο, το κυκλοφοριακό χάος και πολλά άλλα. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν τη δημόσια διοίκηση, τους υπαλλήλους, σαν κομματικό φέουδο. Δεν είναι καθόλου έτσι. Όσοι ασχολούνται με τη δημόσια διοίκηση, οι υπάλληλοι, είναι άνθρωποι οικογενειάρχες, εργαζόμενοι, που μάλιστα στηρίζουν σταθερά την ελληνική οικονομία. Ο συναγωνιστής Λαγός ρώτησε χθες ποιο είναι το δημοσιονομικό κόστος αυτού του νομοσχεδίου και με τι μισθούς θα πληρωθούν αυτοί οι άνθρωποι. Ακούσαμε κάτι για 72.000.000 ευρώ. Σίγουρα δεν τους αξίζει ένα ξεροκόμματο και σίγουρα δεν μπορεί να υπάρχουν τεράστιες μισθολογικές διαφορές, άσχετα αν οι υπάλληλοι είναι ΥΕ, ΔΕ, ΤΕ ή ΠΕ. Να θυμίσουμε ότι η πλειονότητα των δημοτικών αστυνόμων είναι κατηγορίας ΠΕ. Η αναστάτωση, προσωπική και οικογενειακή, με θεσμούς διαθεσιμότητας, εθελοντισμού, κινητικότητας, η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια χρεώνονται στην προηγούμενη κυβέρνηση. Και παρακαλούμε εσείς να μην συνεχίσετε να κάνετε τα ίδια. Υπάρχουν δίκαια αιτήματα που πρέπει να γίνουν άμεσα σεβαστά, όπως αυτά των μουσικών, που είναι ένα εξειδικευμένο προσωπικό. Βεβαίως, ακόμη και στο δημόσιο διορίστηκαν παράνομα πάρα πολλοί ελληνοποιημένοι. Έβλεπα χρηματικά εντάλματα πληρωμής και δεν μπορούσα να καταλάβω το όνομα. Έγραφε ένα ξένο όνομα. Ακόμη και στις περιπτώσεις που έγραφε ελληνικό όνομα, το πατρώνυμο έγραφε «Ιβάν» και το μητρώνυμο έγραφε «Σβετλάνα». Έχουν γίνει κι αυτά. Βεβαίως, απαιτείται αναβάθμιση, ακόμα και της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης. Βεβαίως απαιτείται από όλους ένα κράτος δικαίου. Βεβαίως, απαιτείται σωστή εφαρμογή του Υπαλληλικού Κώδικα, με αυστηρές ποινές και στιγματισμό των λειτουργών που προσβάλουν την γενετήσια αξιοπρέπεια. Αυτό είναι χρέος όλων μας και το έχουμε καταγγείλει επανειλημμένως. Βεβαίως, απαιτείται η ενημέρωση ατόμων με αναπηρίες. Βεβαίως απαιτείται η πιστοποίηση της προσβασιμότητας των διαδικτυακών τόπων του δημόσιου τομέα. Βεβαίως, απαιτείται η προτεραιότητα των διακριθέντων στους Ολυμπιακούς Αγώνες ή σε Παραολυμπιακούς Αγώνες ή σε Ολυμπιακούς Αγώνες Κωφών Αθλητών. Βεβαίως, απαιτείται πλήρες και σαφές καθηκοντολόγιο. Βεβαίως, είναι καταδικαστέα η κομματοκρατία στη δημόσια διοίκηση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Απλά θέλω να αναφέρω ότι στο Δήμο Θεσσαλονίκης υπάρχει, έξω από το γραφείο μιας προϊσταμένης του Τμήματος Εσόδων, μία αφίσα του ΣΥΡΙΖΑ και άλλη μια αφίσα που καταγγέλλει τη Χρυσή Αυγή. Είναι σωστό αυτό, κύριε Υπουργέ; Αυτό είναι ντροπή!
Του Σαξώνη έπρεπε να είναι!
Και αυτό βεβαίως! Όλοι αυτοί οι οποίοι έμειναν ατιμώρητοι. Ειδικά αυτούς.
Τον υπηρέτησες καλά τον Σαξώνη!
Έτσι, έτσι! Τέλος, ακούσαμε και διαβάσαμε για το τεκμήριο της αθωότητας. Αυτό αφήστε το σε εμάς. Θα γραφτούν τόμοι όσον αφορά τις διώξεις σε βάρος της Χρυσής Αυγής και θα διδάσκονται στα ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια. Ακούσαμε και για σύγκρουση συμφερόντων από ποιους; Από τη Νέα Δημοκρατία! Αυτό είναι κακόγουστο αστείο. Εμείς καλούμε την Κυβέρνηση να εφαρμόσει μια θετική πολιτική σε όλους τους τομείς, γιατί «η πρώτη φορά Αριστερά», μπορεί να είναι και η τελευταία. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Στέφος για πέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι, φαίνεται ότι τόσο το ΠΑΣΟΚ, όσο και η Νέα Δημοκρατία, δεν είναι ότι δεν αντέχουν μόνο τη συζήτηση αυτού του νομοσχεδίου, αλλά προφανώς κουράστηκαν και από τη συνεχή και διαρκή κατάθεση νομοσχεδίων από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Με το σημερινό νομοσχέδιο ανατρέπουμε, όχι μόνο τα απαράδεκτα μέτρα που επέβαλαν οι μνημονιακές πολιτικές στον χώρο της δημόσιας διοίκησης, αλλά επιχειρούμε να αποκαταστήσουμε τη δημοκρατία, την αξιοπρέπεια και την περηφάνια των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα. Διότι, πέρα από τις απολύσεις, τις διαθεσιμότητες, την άκαρπη κινητικότητα, τα πειθαρχικά δίκαια, την ποινικοποίηση των κοινωνικών και πολιτικών αγώνων, εκείνο που επιχειρήθηκε ως κεντρική πολιτική επιλογή της συγκυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου ήταν η ενοχοποίηση του δημοσίου, η κατατρομοκράτηση και η απαξίωση των εργαζομένων και ο φόβος στη ζωή τους. Δεν θα ξεχάσω ποτέ, μιας και δάσκαλος ήμουν, μέσα στο σχολείο εκείνη τη ρήση για τους τεμπέληδες και άπλυτους δασκάλους. Έχει, επίσης, εγγραφεί στη μνήμη μου η απόγνωση, αλλά και η μαχητικότητα των συναδέλφων καθηγητών από την τεχνική εκπαίδευση, που σε μία νύχτα έχασαν τη δουλειά τους. Δεν μπορώ να ξεχάσω, επίσης, την επιχειρούμενη αξιολόγηση που θα έκρινε σε ποσοστό 15% ανεπαρκείς τους δημοσίους υπαλλήλους a priori. Έζησα, επίσης, το κλίμα φόβου και τρομοκράτησης από το πειθαρχικό δίκαιο και είδα πόσο εύκολο ήταν μία διοίκηση να αυθαιρετεί. Το νομοσχέδιο αυτό δέχθηκε - και θα δεχθεί - λυσσαλέες επιθέσεις. Η απόλυση, η διαθεσιμότητα, η κινητικότητα, η κατάργηση οργανικών θέσεων, η αξιολόγηση ήταν ο πυρήνας της μνημονιακής πολιτικής και το προσωπικό στοίχημα του Κυριάκου Μητσοτάκη, που ήθελε ένα μικρό, ελεγχόμενο δημόσιο, μιας και οι υπηρεσίες εύκολα θα μπορούσαν να περάσουν στα ιδιωτικά συμφέροντα, όπως έγινε με τις καταργούμενες από την τεχνική εκπαίδευση ειδικότητες, που τροφοδότησαν ιδιωτικά ΙΕΚ την επόμενη κιόλας μέρα. Εκατόν οχτώ επαγγελματικά λύκεια έκλεισαν σε μία νύχτα. Αποτέλεσμα; Χιλιάδες παιδιά λαϊκών οικογενειών αναγκάστηκαν να πάνε σε ιδιωτικά ΙΕΚ και να πληρώσουν. Εμείς, λοιπόν, δεν θέλουμε ένα μεγάλο, ανεξέλεγκτο και κομματικό δημόσιο, ούτε, βέβαια, ένα συρρικνωμένο δημόσιο, αλλά ένα αποτελεσματικό δημόσιο, που να εξελίσσεται και να συντελεί στην ανάπτυξη και την πρόοδο του τόπου, χωρίς, όμως, να καταργούνται θεμελιώδη δημοκρατικά δικαιώματα των εργαζομένων σε αυτό. Καταργούμε τον βάναυσο θεσμό της διαθεσιμότητας και επανασυστήνουμε τις ειδικότητες και κλάδους, όπως και το σύνολο των οργανικών θέσεων του διοικητικού προσωπικού των πανεπιστημίων, των σχολικών φυλάκων και της Δημοτικής Αστυνομίας, των καθαριστριών και άλλων. Καταργούμε το πειθαρχικό δίκαιο των δημοσίων υπαλλήλων, όπως το εμπνεύστηκαν οι τιμητές της τάξης και ηθικής της προηγούμενης συγκυβέρνησης, ένα πειθαρχικό δίκαιο εξοντωτικό και άδικο και το επανατοποθετούμε σε σωστές και δημοκρατικές βάσεις, όπως εξήγγειλε ο κύριος Υπουργός. Καταργούμε την πολιτική επιστράτευση ως μέτρο αντιμετώπισης της απεργίας, μέτρο με το οποίο επιχειρήθηκε να αποσοβήσουν τις διεκδικήσεις των εργαζομένων. Ενεργοποιούμε, ωστόσο, ξανά τον θεσμό του ΑΣΕΠ και εξετάζουμε τον διορισμό των επιτυχόντων σε αυτό. Καταργούμε την απαράδεκτη ως προς τη φιλοσοφία της αξιολόγηση, που στόχο είχε την απόλυση αριθμού εργαζομένων, όπως το επέβαλε κάθε φορά το δημοσιονομικό τους έλλειμμα, αλλά και τη χειραγώγηση και τον εξευτελισμό των εργαζομένων γενικότερα. Καταργούμε, εντέλει, τους εφαρμοστικούς νόμους του μνημονίου, που επιβλήθηκαν στον δημόσιο τομέα, που ήταν αποτέλεσμα, όχι τόσο απαίτησης των δανειστών, όσο έκβασης της νεοφιλελεύθερης αντίληψης για την πρόοδο και την ανάπτυξη, παραδομένη, ωστόσο, στα ιδιωτικά συμφέροντα. Οι πολίτες αυτής της χώρας πρέπει να ξέρουν ότι μπορούσαμε κι αλλιώς, ότι η ελληνική κοινωνία μάτωσε ερήμην της στο όνομα της δημοσιονομικής εξυγίανσης, αλλά στην ουσία μάτωσε από τις εμμονές των συγκυβερνώντων για τη διάλυση οποιασδήποτε υπηρεσίας παρεχόταν ως δημόσιο αγαθό. Θέλουμε έναν δημόσιο τομέα σύγχρονο, αποτελεσματικό, λιγότερο γραφειοκρατικό. Θέλουμε δημοσίους υπαλλήλους άξιους και αξιοπρεπείς, που να εξυπηρετούν τις ανάγκες του πολίτη. Αυτό το νομοσχέδιο προς αυτήν την κατεύθυνση κινείται. Ελπίζω να πετύχει και κάτι άλλο: Όσοι είχαν χάσει τον ύπνο τους, κατά δήλωσή τους, όταν απέλυαν εργαζομένους, ελπίζω με την ψήφιση και την επαναφορά των εργαζομένων στις θέσεις τους να τον κερδίσουν ξανά. Υπερψηφίζω με όλη μου την καρδιά αυτό το νομοσχέδιο. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Μπάρκας για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, αγαπητοί Βουλευτές και Βουλευτίνες, με αυτό το νομοσχέδιο, που ακούει στον τίτλο ««Εκδημοκρατισμός της Διοίκησης - Καταπολέμηση Γραφειοκρατίας και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση - Αποκατάσταση αδικιών και άλλες διατάξεις», συνεχίζουμε το ξήλωμα του πουλόβερ που ακούει στο όνομα μνημόνιο, το οποίο καταδυνάστευσε τον ελληνικό λαό επί μία πενταετία. Και αυτή τη στιγμή, που μια αριστερή Κυβέρνηση έρχεται να αποκαταστήσει αδικίες, έρχεται να υπερασπιστεί τη μεγάλη πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνία, ακόμα και σήμερα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο υπάρχουν δυνάμεις, οι οποίες υπερασπίζονται την προηγούμενη πολιτική, την πολιτική των μνημονίων που κατέστρεψαν τη χώρα, κατέστρεψαν την κοινωνία. Παρατηρήσαμε σήμερα το εξής φαινόμενο. Ενώ η Κυβέρνηση καταθέτει αυτό το νομοσχέδιο που αποκαθιστά όλες αυτές τις αδικίες, όλες αυτές τις απολύσεις, φέρνει πάλι στη δουλειά τον κόσμο, που μέσα σε μία νύχτα πετάχτηκε στο δρόμο, παρατηρούμε τις δυνάμεις της προηγούμενης συγκυβέρνησης να αποχωρούν από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, να αποχωρούν από αυτήν εδώ την Αίθουσα υπερασπιζόμενοι ακριβώς την πολιτική των μνημονίων. Και βεβαίως, μια τρίτη δύναμη, η οποία ήρθε να μπει ως σφήνα και να αντικαταστήσει ή να υποκαταστήσει την πολιτική των μνημονίων, το Ποτάμι, ασκεί κριτική στην Κυβέρνηση, γιατί; Γιατί επαναπροσλαμβάνουμε κόσμο, γιατί σταματάμε τη διαδικασία της πολιτικής και εργασιακής επιστράτευσης, ένα φαινόμενο το οποίο διαχειρίστηκε και πραγματοποίησε η χούντα και βεβαίως, και η προηγούμενη κυβέρνηση. Είναι πραγματικά πολύ λυπηρό για μια νέα πολιτική δύναμη και ένα νέο κόμμα να έρχεται και να υπερασπίζεται αυτές τις πολιτικές. Εμείς, λοιπόν, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είμαστε αυτοί που θα υπερασπιζόμαστε την εργασία. Πάντα αυτό λέγαμε και πάντα αυτό θα κάνουμε. Θα υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα του κόσμου να εργάζεται και θα υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα της κοινωνίας στο κοινωνικό κράτος. Είμαστε υπέρ του κοινωνικού κράτους και λέμε όχι στο ξήλωμα αυτών των υπηρεσιών, που ο νεοφιλελευθερισμός έβαλε στο μάτι. Γιατί αυτός είναι ο πυρήνας της νεοφιλελεύθερης πολιτικής, η ιδιωτικοποίηση αυτών των κοινωνικών δομών, αυτού του κοινωνικού κράτους που βοηθούσε και υποστήριζε την κοινωνία, υποστήριζε τους φτωχούς, τους εργαζόμενους, υποστήριζε αυτούς που πάντα ήταν στο μάτι του κυκλώνα. Εμείς, λοιπόν, αυτή την πολιτική την χτυπάμε. Πάντα τη χτυπούσαμε και τη χτυπάμε. Υπερασπιζόμαστε, λοιπόν, το κοινωνικό κράτος, ναι. Υπερασπιζόμαστε ένα κράτος το οποίο θα στέκεται δίπλα στον πολίτη. Υπερασπιζόμαστε ένα κράτος το οποίο θα έχει καθηγητές στα σχολεία και δεν θα κλείνουν σχολεία. Υπερασπιζόμαστε το δημόσιο σχολείο, υπερασπιζόμαστε το δημόσιο νοσοκομείο. Τα υπερασπιζόμαστε όλα αυτά στον πυρήνα τους. Και αυτό το νομοσχέδιο έρχεται να κάνει ακριβώς αυτό. Είναι αυτή η αριστερή Κυβέρνηση η οποία φέρνει πάλι τον άνθρωπο στο προσκήνιο. Γιατί για εμάς, για τον ΣΥΡΙΖΑ, γι' αυτή την Κυβέρνηση, όποια και αν είναι η ερώτηση, η απάντηση θα είναι πάντα μία και αυτή είναι ο άνθρωπος. Αυτό, λοιπόν, υπερασπιζόμαστε. Διότι δεν μπορεί να αποτελούν πελάτη ή πελατειακή σχέση ούτε οι καθαρίστριες ούτε οι σχολικοί φύλακες, μα ούτε και οι καθηγητές και ούτε αυτές οι εργασιακές ομάδες, οι οποίες πλήρωσαν το μάρμαρο του μνημονίου. Εάν αυτοί είναι οι πελάτες του συστήματος, τότε όλοι αυτοί οι οποίοι κατείχαν θέσεις και στην προηγούμενη κυβέρνηση επί πληρωμή ή όλοι αυτοί που το ελληνικό κράτος έχει ζήσει τις οικογένειές του, τους προπάππους τους, τους παππούδες τους, τους πατεράδες τους, αλλά και τους ίδιους τι είναι; Ποιοι είναι πελάτες, οι καθαρίστριες ή όλοι αυτοί οι οποίοι έχουν τρία και τέσσερα ξαδέρφια σε αυτήν εδώ την Αίθουσα; Στόχος μας, λοιπόν - για να είμαστε ξεκάθαροι απέναντί σας - είναι η αποκατάσταση όλων των συμβασιούχων αορίστου και ορισμένου χρόνου που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, όλων αυτών οι οποίοι υπερασπίζονται την κοινωνία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Και είναι πολύ θετικό - τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, είναι η τελευταία μου λέξη - το γεγονός ότι από το στόμα του Υπουργού ακούσαμε στην εισήγησή του ότι αυτή είναι μόνο η αρχή. Και για να τελειώνουμε, αυτοί οι οποίοι επεξεργάζονται διάφορα σχέδια στο μυαλό τους για πτώση της Κυβέρνησης και το σχηματισμό μιας κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας ή όπως αλλιώς αυτοί τη φαντάζονται, κοιμούνται και πρέπει να ξυπνήσουν. Για εμάς η Κυβέρνηση στηρίζεται. Υπάρχει πλειοψηφία, φέρνουμε τα νομοσχέδια τα οποία έχουμε δεσμευτεί ότι θα φέρουμε στη Βουλή, τα ψηφίζουμε και στηρίζουμε τη μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η κ. Τριανταφύλλου για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σημαντικά άρθρα που εμπεριέχονται σε αυτό το νομοσχέδιο αποτελούν την απαρχή της επούλωσης πληγών, που επέφερε στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας ο ολετήρας των μνημονίων, όπως το άρθρο 1, με το οποίο καταργείται η πολιτική επιστράτευση και η επίταξη προσωπικών υπηρεσιών ως μέσων αντιμετώπισης της απεργίας. Και είδαμε πολλές επιστρατεύσεις αυτά τα χρόνια. Είδαμε και την προληπτική επιστράτευση των εκπαιδευτικών, είδαμε και θατσερικής έμπνευσης εισβολή των ΜΑΤ. Είναι μια σοβαρή προσπάθεια να αναταχθεί το κλίμα φόβου, καθυπόταξης, αφυδάτωσης που είχε επιβληθεί στο δημόσιο και στους εργαζόμενους σε αυτό, σε ένα δημόσιο που κατασυκοφαντούνταν η χρησιμότητα και η αποτελεσματικότητά του. Επικαλούνταν την ανάγκη για λιγότερο δημόσιο, όταν γινόταν αναφορά σε μισθούς, σε εξοβελισμό εκπροσώπων των εργαζομένων από κάθε διαδικασία επιλογής των στελεχών που καλούνταν να τους διοικήσουν, αλλά όχι αν αφορούσε η συζήτηση, ας πούμε, την καταστολή. Χρόνια επιχειρείται, με συστηματικό τρόπο, η επιβολή ενός νεοφιλελεύθερου μοντέλου οργάνωσης της δημόσιας διοίκησης, που στόχευε στην υφαρπαγή των εργασιακών δικαιωμάτων και στην ιδιωτικοποίηση κοινωφελών δομών, στην αποδυνάμωση των ελεγκτικών μηχανισμών, στην αυταρχικοποίηση των δημόσιων δράσεων, στην περιστολή των συνδικαλιστικών δράσεων των διεκδικήσεων των εργαζομένων. Λιγότερο δημόσιο, λοιπόν, και κακοπληρωμένοι υπάλληλοι, άβουλοι, φοβισμένοι, χωρίς δυνατότητα συμμετοχής, άρα και αμφισβήτησης. Δημόσιο με απαρχαιωμένη δομή, πραγματικά, στημένο για να εξυπηρετεί τα νεοφιλελεύθερα σχέδια και τα κόμματα εξουσίας, που τα εξέφραζαν και όχι φυσικά τον πολίτη. Οι όποιες μεταρρυθμίσεις - και η λέξη «μεταρρυθμίσεις», βέβαια, λέγονται κατ' ευφημισμόν - οι όποιες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες στόχευαν ουσιαστικά στην υποστολή, στην απονεύρωση του κοινωνικού χαρακτήρα της κρατικής λειτουργίας και στη μεταφορά κομβικών λειτουργιών και πόρων σε δημόσια συμφέροντα. Αναφέρθηκαν αρκετοί συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης σε ζητήματα υγείας και παιδείας. Εγώ θα έλεγα να είναι πολύ προσεκτικοί. Όλα αυτά τα μνημονιακά χρόνια η αποσάθρωση που έχει επιτευχθεί ουσιαστικά σε αυτούς τους τομείς είναι πραγματικά κραυγαλέα. Η κατάσταση στην υγεία και την παιδεία είναι πραγματικά, όχι απλά εξαιρετικά δύσκολη, αλλά θα έλεγα εξαιρετικά δύσκολο να αναστραφεί, παρά τις όποιες προσπάθειες. Ένα πρώτο βήμα, λοιπόν, κάνει το σημερινό νομοσχέδιο που συζητάμε, για να άρει αδικίες και να αντιμετωπίσει στρεβλώσεις. Στα άρθρα 17 και 18 προβλέπεται η επαναφορά του προσωπικού που είχε απομακρυνθεί από την υπηρεσία του λόγω διαθεσιμότητας και άλλων και αναφέρομαι σε αυτά για να χαιρετίσω πραγματικά τον αγώνα όλων των εργαζομένων, γιατί οι απολύσεις ποτέ δεν αποτέλεσαν μεταρρύθμιση, παρά μόνο νεοφιλελεύθερη αναδιάρθρωση. Αυτήν την ώρα που η χώρα δίνει έναν τιτάνιο αγώνα, έναν πολύ μεγάλο αγώνα να σταθεί όρθια χρειάζεται δίπλα της όλους τους εργαζόμενους. Με το νομοσχέδιο αυτό γίνεται ένα βήμα για δημόσιο τομέα, λιγότερο γραφειοκρατικό και αυταρχικό, περισσότερο λειτουργικό, που θα αποτελέσει βασικό μοχλό της παραγωγικής ανασυγκρότησης και άρα της αναπτυξιακής πορείας της χώρας. Ο εκδημοκρατισμός των σχέσεων κράτους - κοινωνίας στο κεφάλαιο 1, ο εξορθολογισμός του Πειθαρχικού Δικαίου στο κεφάλαιο 2, η προσπάθεια για καταπολέμηση της γραφειοκρατίας στο κεφάλαιο 3, η επαναφορά του προσωπικού και άλλα μέτρα στο κεφάλαιο 4 είναι σημεία του νομοσχεδίου που βάζουν φραγμό στην απονέκρωση του δημόσιου τομέα, της δημόσιας διοίκησης, μιας δημόσιας διοίκησης, στην οποία θα πρέπει επιτέλους να μπει τέλος στα προεπιλεγμένα ποσοστά εξόδου εργαζομένων, που τους οδηγεί στην ανεργία και αυτό το ονομάζει αξιολόγηση. Η αξιολόγηση είναι πράγματι αναγκαία, αλλά δεν πρέπει και δεν θα μπορεί να γίνεται από επαγγελματίες πολιτικούς που υπηρετούν αλλότρια συμφέροντα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Πρόεδρος της Βουλής κ. ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ]] Πρέπει, νομίζω, να καλλιεργήσουμε νέες σχέσεις εμπιστοσύνης και συνεργασίας και στο δημόσιο τομέα. Πρέπει να αγωνιζόμαστε διαρκώς για διαφάνεια, για αξιοκρατία, αλλά και για τον κοινωνικό χαρακτήρα του κράτους. Πρέπει να επιμείνουμε στην τεχνολογική αναβάθμιση και την αναδιάρθρωση, χωρίς όμως να απεμπολούνται τα εργασιακά δικαιώματα. Όλα αυτά όμως θα πρέπει να γίνονται με το λαό, για το λαό. Τέλος, από το Βήμα της Βουλής, απ' όπου θα πρέπει να εκφράζονται οι λαϊκές επιταγές, ο λαϊκός καημός, θα ήθελα να πω στους εργαζόμενους ένα σύνθημα που το λέγαμε όλα αυτά τα χρόνια μαζί και νομίζω ότι χρειάζεται να το εμπεδώσουμε και να το επαναλάβουμε: Είναι δίκαιο να αγωνιζόμαστε. Είναι δίκαιο να νικάμε. Και θα νικήσουμε, γιατί πραγματικά πιστεύουμε στη δικαιοσύνη.
Ευχαριστούμε την κ. Τριανταφύλλου. Έχουν κατατεθεί πολλές υπουργικές τροπολογίες και πολλές βουλευτικές που έχουν γίνει δεκτές. Θα δώσω το λόγο στον επόμενο ομιλητή, που είναι ο κ. Αλέξανδρος Μεϊκόπουλος, και εν συνεχεία θα κάνω κάποιες ανακοινώσεις σε σχέση και με τις τροπολογίες και με τη ζητηθείσα ονομαστική ψηφοφορία. Ελάτε, κύριε Μεϊκόπουλε.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Είμαστε πάλι από τους τελευταίους ομιλητές, οπότε αρκετοί από τους συναδέλφους μου έχουν αναλύσει με μεγάλη επάρκεια όλα τα άρθρα και τις διατάξεις του εν λόγω νομοσχεδίου, οπότε νομίζω ότι απολαμβάνω το προνόμιο να κάνω μια πιο ελεύθερη τοποθέτηση. Επιτρέψτε μου, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, να πω το εξής: Η προηγούμενη κυβέρνηση, κατά τη γνώμη μου, χρησιμοποίησε μισή αλήθεια, για να πει όμως ένα μεγάλο ψέμα. Προκειμένου, λοιπόν, να δικαιολογήσουν ότι προέβησαν σε καταστροφικές, απάνθρωπες οριζόντιες επιλογές στο δημόσιο τομέα, είπαν ότι αυτές τις επιλογές τις έκαναν διότι υπήρχε ένα υπερδιογκωμένο δημόσιο σύστημα, με υπεράριθμους υπαλλήλους και μάλιστα, πολλούς από αυτούς τους κατηγορούσαν ως τεμπέληδες και ως λαμόγια. Υπουργοί προηγούμενων ελληνικών κυβερνήσεων στα διεθνή fora κατηγόρησαν πάρα πολλές φορές τους δημοσίους υπαλλήλους ως τεμπέληδες. Άκουσον - άκουσον! Το μεγάλο ψέμα, όμως, ποιο ήταν; Είπαν αυτήν τη μισή αλήθεια - γιατί όντως υπήρχε κακοδιοίκηση, υπήρχαν φαυλότητες, υπήρχαν θύλακες διαπλοκής - αλλά έκρυψαν ότι αυτό ακριβώς το δημόσιο ήταν δικό τους δημιούργημα. Ήταν φέουδο του παλαιοκομματισμού. Ήταν ένα πεδίο πειραματισμού των δύο πάλαι ποτέ κραταιών κομμάτων εξουσίας. Ξέχασαν οι συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας πώς ακριβώς διορίζονταν οι προϊστάμενοι και οι διευθυντές στις διάφορες δημόσιες υπηρεσίες; Πολλοί από αυτούς δεν είχαν τελειώσει το λύκειο. Ξέχασαν πώς μπαίναν στις δημόσιες υπηρεσίες και τις στελέχωναν άνθρωποι που είχαν πράσινα και γαλάζια χαρτάκια; Ξέχασε το ΠΑΣΟΚ - που αποχώρησε - τις περίφημες «κλαδικές»; Όλα αυτά ξεχάστηκαν και κατηγορείται ο ΣΥΡΙΖΑ ότι πάει να στήσει ένα κομματικό κράτος. Πήγαν, λοιπόν, ένα βήμα παραπέρα οι αγαπητοί συνάδελφοι από το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία και έκαναν και το εξής: Είπαν στον κόσμο του ιδιωτικού τομέα ότι για όλα τα δεινά που τους βρήκαν έφταιγαν οι δημόσιοι υπάλληλοι. Δημιούργησαν, λοιπόν, έναν καταστροφικό κοινωνικό αυτοματισμό, στρέφοντας τη μία κοινωνική κατηγορία απέναντι στην άλλη, σε μια ιστορική στιγμή, που επιβαλλόταν να υπάρχει εθνική ενότητα. Ο κοινωνικός αυτοματισμός που δημιουργήθηκε ήταν πάνω απ' όλα καταστροφικός για την ίδια την προοπτική της χώρας αυτής. Έκρυψαν από τους ιδιωτικούς υπαλλήλους, δεν έκαναν ποτέ αυτοκριτική για την κατάργηση της μετενέργειας, για την καταστροφή των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, για το ότι στέρησαν από το εισόδημα των ιδιωτικών υπαλλήλων πάρα πολλές χιλιάδες ευρώ, ότι κατέστρεψαν εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας. Αυτή είναι η τραγική αλήθεια. Έτσι λοιπόν το παρόν νομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αλλά και της τότε κυβέρνησης, επιχειρεί να θεραπεύσει αδικίες της πενταετίας του μνημονίου. Στην ουσία, προσπαθεί να διαμορφώσει ένα πλαίσιο ορθής λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης, ώστε να είναι αποτελεσματική απέναντι στον πολίτη μέσα από εξορθολογισμένες, απλοποιημένες και διαφανείς διαδικασίες. Εμείς δεν ζητάμε από κανέναν δημόσιο υπάλληλο πιστοποιητικά κοινωνικών ή πολιτικών φρονημάτων. Αντίθετα, διοικούμε μαζί με αυτούς. Οι περισσότερες δημόσιες υπηρεσίες στελεχώνονται από ανθρώπους ανεξάρτητα των πολιτικών τους φρονημάτων. Προσπαθούμε να αξιοποιήσουμε το καλύτερο από όλο αυτό το ανθρώπινο δυναμικό, που κατά τη γνώμη μου είναι άξιο. Δεν μπορούμε να βάζουμε όλους τους δημοσίους υπαλλήλους στο ίδιο τσουβάλι, όπως κατέφυγαν σε αυτή την πρακτική οι προηγούμενες συγκυβερνήσεις. Και τώρα, από αυτό το Βήμα της Βουλής, να θυμηθούμε - οι παλιότεροι συνάδελφοι από το ΣΥΡΙΖΑ - και το εξής: Σαν χθες θυμάμαι τους σχολικούς φύλακες, τους δημοτικούς αστυνομικούς που είχαν κατασκηνώσει έξω από τη Βουλή, στο Σύνταγμα, μπροστά στα πεζοδρόμια, χωρίς ευρώ στην τσέπη και τους πηγαίναμε σακουλάκια με φαγητό και νερό. Κατασκήνωσαν για μέρες, αγωνιζόμενοι, απέναντι σε μια απάνθρωπη πολιτική. Ένας από αυτούς, ο Βαγγέλης Τούμπας από το Βόλο, πριν από λίγους μήνες έφυγε από τη ζωή και δεν πρόλαβε να δει τη σημερινή του δικαίωση. Το παρόν νομοσχέδιο, λοιπόν, φίλες και φίλοι της Κυβέρνησης, κυρίες και κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, το αφιερώνουμε σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που πάλεψαν, με κόστος πολλές φορές την ίδια την υγεία τους, η οποία κλονίστηκε από τον ψυχοφθόρο αυτό αγώνα. Το αφιερώνουμε σε αυτούς που σήμερα δικαιώνονται από αυτή τη νομοθετική πρωτοβουλία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μεϊκόπουλο. Τον λόγο έχει η κ. Ιγγλέζη, που είναι η επόμενη ομιλήτρια και αμέσως μετά θα πούμε αυτά που πρέπει για τη διαδικασία και τις τροπολογίες. Κυρία Ιγγλέζη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η δημόσια διοίκηση είναι ο ακρογωνιαίος λίθος ενός κράτους. Μπορεί να είναι το μέσο εύρυθμης λειτουργίας μιας ευνομούμενης πολιτείας για την εξυπηρέτηση των πολιτών και του δημοσίου συμφέροντος. Μπορεί όμως να είναι και το πεδίο πολιτικών παιχνιδιών, ρουσφετιών και εξυπηρέτησης άνομων και ανήθικων συμφερόντων, τροχοπέδη στη σωστή λειτουργία του κράτους. Μπορεί, τέλος, να είναι ο αποδιοπομπαίος τράγος για όλα τα δεινά που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία. Εξαρτάται από ποια πολιτική σκοπιά το βλέπεις και πώς την αντιμετωπίζεις. Το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα είναι μια σοβαρή απόπειρα εκδημοκρατισμού της διοίκησης και αποκατάσταση των αδικιών που συντελέστηκαν στα χρόνια των μνημονιακών κυβερνήσεων. Η αποκατάσταση των αδικιών είναι ηθική υποχρέωση απέναντι σε ανθρώπους που κλήθηκαν να πληρώσουν μεγάλο μέρος του κόστους των πολιτικών λιτότητας και χωρίς, βέβαια, η θυσία αυτή να έχει αποδώσει ουσιαστικά οφέλη, τόσο στην οικονομία, όσο και στη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης. Η επαναφορά των διαθέσιμων απολυμένων αποτελεί σημαντικό βήμα για την κάλυψη καίριων αναγκών. Δεν μπορεί να υπάρξει αποτελεσματική διοίκηση και ορθολογική λειτουργία του κράτους χωρίς το απαραίτητο, ποσοτικά και ποιοτικά, προσωπικό. Οι άνθρωποι που απομακρύνθηκαν από τη θέση τους δεν ήταν, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, διακοσμητικά στοιχεία. Δεν ήταν απλοί αριθμοί στους ισολογισμούς των Υπουργείων. Οι καθηγητές τεχνικής εκπαίδευσης, το διοικητικό προσωπικό των πανεπιστημίων, οι σχολικοί φύλακες, οι δημοτικοί αστυνομικοί, οι καθαρίστριες, οι ηρωικές καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών, κάλυπταν πάγιες και καίριες ανάγκες. Εξυπηρετούσαν πολίτες, επιτελούσαν ένα έργο που η κοινωνία χρειαζόταν. Πέρα από την αποκατάσταση των αδικιών, το νομοσχέδιο διευθετεί και θέματα διαφάνειας, δεοντολογίας, δικαιωμάτων των εργαζομένων και διευκόλυνσης των πολιτών. Για παράδειγμα, ορίζει τον ίδιο τον ΑΣΕΠ αντί των Υπουργείων ως αρμόδια αρχή για την κινητικότητα των επιτυχόντων, σύμφωνα με τις ανάγκες και τις ελλείψεις των υπηρεσιών. Επίσης, το νομοσχέδιο εισάγει την αυτονόητη διαδικασία αυτεπάγγελτης αναζήτησης των απαραίτητων για τους πολίτες δικαιολογητικών από τις ίδιες τις υπηρεσίες του δημοσίου. Είναι παράλογο και τελείως αναποτελεσματικό να ταλαιπωρούνται οι πολίτες, τρέχοντας από τη μια υπηρεσία στην άλλη, προκειμένου να συγκεντρώσουν την πληθώρα δικαιολογητικών που χρειάζονται, τη στιγμή που υπάρχουν τα μέσα για την ενδοϋπηρεσιακή πρόσβαση στα έγγραφα αυτά. Το νομοσχέδιο αυτό αποτελεί και ένα πολύ σημαντικό μέτρο προς τον εκδημοκρατισμό της χώρας μας. Η πολιτική επιστράτευση, ως μέσο αντιμετώπισης απεργιών, δεν συνάδει με μια δημοκρατική πολιτεία που σέβεται τα δικαιώματα των εργαζομένων. Η επίταξη μπορεί να χρησιμοποιείται ως μέσο αντιμετώπισης επειγουσών αναγκών της κοινωνίας και όχι ως μέσο πολιτικής πίεσης, όπως χρησιμοποιήθηκε καταχρηστικά από τις μνημονιακές κυβερνήσεις. Το νομοσχέδιο που συζητάμε θέτει την έννοια της επίταξης στις βάσεις που εξυπηρετούν την κοινωνία και όχι της στρατηγικής της εκάστοτε κυβέρνησης. Η πολιτική που ακολουθήθηκε από τις μνημονιακές κυβερνήσεις απαξίωσε στα μάτια του πολίτη όλες τις δημόσιες υπηρεσίες και τους δημόσιους λειτουργούς. Μεγάλη μερίδα των πολιτών, όχι μόνο έπαψαν να εμπιστεύονται το κράτος και τις υπηρεσίες του, αλλά έφτασαν στο σημείο να καταλογίζουν στον δημόσιο τομέα όλη την ευθύνη για τα οικονομικά και τα λειτουργικά προβλήματα του κράτους. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν υπερασπιζόμαστε την κατάσταση της δημόσιας διοίκησης, όπως την κατάντησαν εκείνοι που δήθεν προάσπισαν την αναμόρφωση και τον εκσυγχρονισμό της. Το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα επιχειρεί τα πρώτα σημαντικά βήματα προς την κατεύθυνση της πάταξης φαινομένων διαφθοράς, την ορθολογική κατανομή του προσωπικού με αντικειμενικά κριτήρια, τον εξορθολογισμό των δομών του δημοσίου και την αποδόμηση του πελατειακού κράτους. Βασικές προϋποθέσεις για έναν σύγχρονο και λειτουργικό κρατικό μηχανισμό είναι ο εκδημοκρατισμός του και ένας σχεδιασμός που στοχεύει στην ισότιμη εξυπηρέτηση των πολιτών και στη διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Με αυτό το νομοσχέδιο ξεκινά μια καινούργια ημέρα για ένα δημόσιο τομέα που θα εξυπηρετεί, όπως οφείλει, τον πολίτη και το δημόσιο συμφέρον. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε ένα πολύ σημαντικό νομοσχέδιο που θεωρώ ότι για πολλούς από εμάς επισύρει και ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση, γιατί είναι πραγματικά συγκινητικό να αποκαθίστανται αδικίες και είναι εξίσου συγκινητικό να αποκαθίσταται η δημοκρατία. Από το Βήμα αυτό, θέλω να πω ότι είναι και ιδιαίτερη συγκίνηση να βλέπω στα θεωρεία τα θύματα των μνημονιακών πολιτικών που αποκαθίστανται σήμερα με την ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου, τις καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών, τους σχολικούς φύλακες. [[Χειροκροτήματα]] Όμως, το νομοσχέδιο αυτό, ακριβώς επειδή έχει αυτή την ιστορική και δημοκρατική σημασία και επειδή αντιπροσωπεύει και σηματοδοτεί πάρα πολλά για πάρα πολλούς και κυρίως για την κοινωνία και τη δημοκρατία, εμείς οι ίδιοι, η Βουλή, δεν πρέπει να το αδικήσουμε. Και θα το αδικήσουμε, αν επιτρέψουμε να παρεισφρήσουν διαδικασίες ή αβλεψίες ή διατάξεις που δεν πληρούν τις συνταγματικές προϋποθέσεις και τις προϋποθέσεις του Κανονισμού. Είμαστε πολλοί και πολλές που πάρα πολλές φορές - και πάρα πολλές νύκτες και πάρα πολλές μέρες - έχουμε δώσει μάχες, για να μην καταστρατηγείται το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής. Και αυτές τις μάχες πρέπει να τις δίνουμε από όλες τις θέσεις. Έχω πει και στη Διάσκεψη των Προέδρων ότι η Βουλή σε αυτή την περίοδο έχει δείξει - η αλήθεια είναι - μια ανοχή σε κάποιες παρεκβάσεις, με ομόφωνες αποφάσεις βεβαίως του Σώματος και μετά από διάλογο, μια ανοχή η οποία αιτιολογείται από το γεγονός ότι η Κυβέρνηση διανύει τις πρώτες της ημέρες - δεν έχουν ακόμη συμπληρωθεί οι εκατό ημέρες, αύριο μεθαύριο συμπληρώνονται - μια ανοχή, όμως, η οποία δεν πρέπει να παρερμηνεύεται και δεν πρέπει να οδηγεί σε μια καταχρηστική προσφυγή σε κοινοβουλευτικά μέσα και σε κοινοβουλευτικές οδούς που τελικά παραβιάζουν τη διαδικασία που όλοι μας θέλουμε να υπερασπιστούμε. Διαβάζω τι ορίζει σε σχέση με τα νομοσχέδια και τις τροπολογίες το άρθρο 74 του Συντάγματος: «Κάθε νομοσχέδιο και κάθε πρόταση νόμου συνοδεύεται υποχρεωτικά από αιτιολογική έκθεση. Πριν εισαχθεί στη Βουλή, στην Ολομέλεια ή σε Τμήματα, μπορεί να παραπεμφθεί για νομοτεχνική επεξεργασία στην Επιστημονική Υπηρεσία της παραγράφου 5 του άρθρου 65, όταν συσταθεί, όπως ορίζει ο Κανονισμός». Έχει συσταθεί η Επιστημονική Υπηρεσία, απλώς να ενημερώσω ότι είναι από τις πιο υποστελεχωμένες. Μόνο είκοσι τέσσερα πρόσωπα υπηρετούν εκεί, εν αντιθέσει με άλλες υπηρεσίες που έχουν διακόσια σαράντα πρόσωπα. Η Επιστημονική Υπηρεσία είναι πολύ σημαντική. «Τα νομοσχέδια και οι προτάσεις νόμων που κατατίθενται στη Βουλή παραπέμπονται στην οικεία κοινοβουλευτική επιτροπή». Θυμίζω ότι ακόμα και για τα κατεπείγοντα νομοσχέδια αυτή εδώ η Βουλή έχει εφαρμόσει διαδικασίες ευρείας συζήτησης στις επιτροπές. Ακόμη και το κατεπείγον που κατατέθηκε από το Υπουργείο Παιδείας συζητήθηκε σε τρεις συνεδριάσεις, αντί της μίας. «Αφού υποβληθεί η έκθεση ή περάσει άπρακτη η προθεσμία που είχε ταχθεί από την υποβολή της, εισάγονται στη Βουλή για συζήτηση, μετά παρέλευση τριών ημερών από τότε, εκτός αν ο αρμόδιος Υπουργός τα έχει χαρακτηρίσει ως επείγοντα. Η συζήτηση αρχίζει ύστερα από προφορική εισήγηση του αρμόδιου Υπουργού και των εισηγητών της επιτροπής. Παράγραφος 3. Τροπολογίες Βουλευτών σε νομοσχέδια και προτάσεις νόμων για τα οποία αρμόδια είναι η Ολομέλεια ή τα Τμήματα της Βουλής δεν εισάγονται για συζήτηση, αν δεν υποβληθούν έως και την παραμονή της ημέρας που θα αρχίσει η συζήτηση, εκτός αν συγκατατίθεται η Κυβέρνηση να συζητηθούν». Εδώ θέλω να πω ότι οι βουλευτικές τροπολογίες είναι ένα πολύ σημαντικό μέσο ενεργοποίησης της νομοθετικής λειτουργίας. Η αποδοχή βουλευτικών τροπολογιών είναι σημαντική, γιατί δίνει νομοθετική εξουσία πραγματική και στους Βουλευτές, αλλά οι προϋποθέσεις πρέπει να πληρούνται. Βέβαια, υπάρχει πάντα το προνόμιο της Κυβέρνησης να κάνει δεκτές ακόμη και εκπρόθεσμες τροπολογίες Βουλευτών. «Δεν εισάγεται για συζήτηση νομοσχέδιο ή πρόταση νόμου που αποσκοπεί στην τροποποίηση διάταξης νόμου και δεν έχει καταχωριστεί στην αιτιολογική έκθεση ολόκληρο το κείμενο της διάταξης που τροποποιείται και στο κείμενο του νομοσχεδίου ή της πρότασης ολόκληρη η νέα διάταξη, όπως διαμορφώνεται με την τροποποίηση. Τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 1 ισχύουν και για τα νομοσχέδια ή τις προτάσεις νόμων που εισάγονται για συζήτηση και ψήφιση στην αρμόδια διαρκή κοινοβουλευτική επιτροπή, όπως ορίζει ο Κανονισμός της Βουλής. Νομοσχέδιο ή πρόταση νόμου που περιέχει διατάξεις άσχετες με το κύριο αντικείμενό τους δεν εισάγεται για συζήτηση. Προσθήκη ή τροπολογία άσχετη με το κύριο αντικείμενο του νομοσχεδίου ή της πρότασης νόμου δεν εισάγεται για συζήτηση. Προσθήκες ή τροπολογίες Υπουργών συζητούνται μόνο αν έχουν υποβληθεί τρεις τουλάχιστον ημέρες πριν από την έναρξη της συζήτησης στην Ολομέλεια, στο κατά το άρθρο 71 Τμήμα ή στην αρμόδια διαρκή κοινοβουλευτική επιτροπή, όπως ορίζει ο Κανονισμός. Τα οριζόμενα στα προηγούμενα δύο εδάφια ισχύουν και για τις προσθήκες ή τροπολογίες Βουλευτών. Σε περίπτωση αμφισβήτησης αποφαίνεται η Βουλή. Βουλευτές που δεν μετέχουν στην αρμόδια διαρκή κοινοβουλευτική επιτροπή ή στο κατά το άρθρο 71 Τμήμα έχουν το δικαίωμα να λάβουν το λόγο επί της αρχής και για να υποστηρίξουν προτάσεις νόμων και προσθήκες ή τροπολογίες που έχουν υποβάλει, όπως ορίζει ο Κανονισμός». Στο άρθρο 87 του Κανονισμού του Βουλής ορίζονται τα εξής: «Οι προσθήκες ή οι τροπολογίες υπογράφονται από τους Βουλευτές ή τους Υπουργούς που τις υποβάλλουν, κατατίθενται στην αρμόδια υπηρεσία της Βουλής και καταχωρίζονται σε ιδιαίτερο βιβλίο συνεχούς αρίθμησης, κατά χρονολογική σειρά κατάθεσής τους. Η κατάθεση την Παρασκευή γίνεται το αργότερο έως ώρα 13.00΄. Η βεβαίωση της κατάθεσης των προσθηκών ή των τροπολογιών γίνεται από την αρμόδια υπηρεσία της Βουλής με τη σύνταξη κάτω από το κείμενό τους σχετικής πράξης, όπου σημειώνονται ο αριθμός, η ημερομηνία και η ώρα της κατάθεσης. Προσθήκες ή τροπολογίες Βουλευτών και Υπουργών κατατίθενται τρεις τουλάχιστον ημέρες πριν από την έναρξη της συζήτησης στην Ολομέλεια στο Τμήμα Διακοπής των Εργασιών της Βουλής ή στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Σε περίπτωση αμφισβήτησης ο Πρόεδρος ερωτά τη Βουλή, που αποφαίνεται αποκλειστικά με ανάταση ή έγερση και χωρίς συζήτηση. Άρθρο 88. Οι τροπολογίες περιέχουν είτε τροποποιήσεις συγκεκριμένων άρθρων ή συγκεκριμένων διατάξεων νομοσχεδίου ή πρότασης νόμου είτε προσθήκες νέων άρθρων ή διατάξεων».
Τέτοια ώρα τον Κανονισμό θα μας διαβάσετε;
«Πριν από το κείμενο κάθε τροπολογίας παρατίθεται σύντομη αιτιολογική έκθεση, όπου αναφέρονται οι λόγοι που επιβάλουν τις προτεινόμενες μεταβολές. Τροπολογίες που υποβάλλονται από Υπουργούς συνοδεύονται και από συνοπτική έκθεση αξιολόγησης των συνεπειών της ρύθμισης. Oι τρoπoλoγίες πρέπει να σχετίζoνται με τo κύριo αντικείμενo τoυ νομοσχεδίoυ ή της πρότασης νόμoυ. Oι τρoπoλoγίες πoυ πρoέρχoνται από τη Boυλή πρέπει να είναι σύμφωνες με τη διάταξη τoυ άρθρoυ 73 παράγραφος 3 τoυ Συντάγματoς. Oι τρoπoλoγίες πoυ συνεπάγoνται επιβάρυνση τoυ πρoϋπoλoγισμoύ τoυ Kράτoυς διαβιβάζoνται πριν από τη συζήτησή τoυς στo Γενικό Λoγιστήριo τoυ Kράτoυς, αν τo ζητήσoυν oι αρμόδιoι Yπoυργoί. Σ' αυτήν την περίπτωση, τo Γενικό Λoγιστήριo τoυ Kράτoυς υπoχρεoύται να υπoβάλει στη Boυλή την έκθεσή τoυ μέσα σε τρεις ημέρες από την παραλαβή τoυς. Mόνo αν η πρoθεσμία αυτή περάσει άπρακτη, oι τρoπoλoγίες μπoρoύν να συζητηθoύν και χωρίς την έκθεση. Oι τρoπoλoγίες τυπώνoνται και διανέμoνται στoυς Boυλευτές, πριν από την έναρξη της συζήτησης κατ' άρθρo τoυ αντίστoιχoυ νομοσχεδίoυ ή της πρότασης νόμoυ». Είναι πολύ σαφές το πλαίσιο κατάθεσης των τροπολογιών και περιεχομένου των τροπολογιών. Είναι επίσης σαφές ότι μπορεί να υπάρχει παρέκκλιση από το πλαίσιο με απόφαση της Βουλής και στο μέτρο του λογικού και του αναγκαίου, ιδίως από κατεπείγουσα ανάγκη. Εν προκειμένω - και θα μιλήσω κατ' αρχήν για τις υπουργικές τροπολογίες - υπάρχουν τρεις υπουργικές τροπολογίες, οι οποίες κατά την κρίση του Προεδρείου, εμού ως Προέδρου, δεν πληρούν τις προϋποθέσεις αυτές που ανέγνωσα: Είναι η υπ' αριθμόν 2, με αριθμό πρωτοκόλλου γενικό 88 και αριθμό πρωτοκόλλου ειδικό 35, ημερομηνία κατάθεσης 27/4/2015- είναι εμπρόθεσμη - και αντικείμενο: «Τροποποίηση διατάξεων του ν. 3023/2002 όπως ισχύει, όσον αφορά στην κρατική χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων». Γι' αυτήν με έχουν ενημερώσει ότι δεν έχει αναπτυχθεί από αρμόδιο Υπουργό. Εφόσον υπάρξει ανάπτυξη κι αιτιολόγηση, μπορεί η Βουλή να το επανεξετάσει. Επίσης, υπάρχει η υπ' αριθμόν 105 γενική και 46 ειδική με τίτλο ή περίληψη: «Ανάρτηση πράξεων ανατροπής ανάληψης υποχρεώσεων στο πρόγραμμα «ΔΙΑΥΓΕΙΑ», τροποποίηση διατάξεων των άρθρων 79, 104, 161, 163, 165». Τέλος, υπάρχει μία εκπρόθεσμη τροπολογία υπουργική, κατατεθειμένη σήμερα το απόγευμα στις 18.30΄ με τίτλο «Συμπλήρωση της από 20-4-2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου που κυρώθηκε με το ν. 4323/2015, σχετικά με την υποχρέωση των μνημονευομένων φορέων να καταθέτουν τα ταμειακά τους διαθέσιμα σε λογαριασμούς ταμειακής διαχείρισης στην Τράπεζα της Ελλάδος». Στο μέτρο του δυνατού και με δεδομένο το πλήθος των τροπολογιών, η εκτίμησή μου είναι ότι αυτές οι τρεις τροπολογίες δεν δικαιολογούνται και θα πρέπει να αποσυρθούν, διότι δεν πληρούν τις συνταγματικές προϋποθέσεις. Για τις βουλευτικές τροπολογίες επιφυλάσσεται το Προεδρείο. Υπάρχουν ακόμα αρκετοί εγγεγραμμένοι Βουλευτές, προκειμένου να μιλήσουν. Σας λέω ότι σε κάθε περίπτωση, για τη ζητηθείσα ονομαστική ψηφοφορία και προκειμένου να μην έχουμε νυκτερινές μεταμεσονύκτιες διαδικασίες, αυτή θα οριστεί για αύριο και θα σας ενημερώσω για την ώρα. Θα ήθελα να παρακαλέσω - έχω ήδη επικοινωνήσει από πολλού χρόνου με τον Γενικό Γραμματέα της Κυβέρνησης σχετικά, τον έχω ενημερώσει - τους αρμοδίους Υπουργούς, εφόσον υπάρχει κάτι συμπληρωματικό γι' αυτές τις τρεις τροπολογίες, να τοποθετηθούν και στο βαθμό που δεν είναι εδώ, να προσέλθουν για να υπάρξει μία αιτιολόγηση και να αποφανθεί η Βουλή.
Κυρία Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Ορίστε, κύριε Υπουργέ.
Κυρία Πρόεδρε, εγώ θα μιλήσω για την πρώτη και την τρίτη τροπολογία, σε σχέση με την χρηματοδότηση των κομμάτων και σε σχέση με τα αποθεματικά της τοπικής αυτοδιοίκησης. Θεωρώ ότι είναι απολύτως μέσα στην ύλη του νομοσχεδίου που συζητάμε. Είτε έτσι είτε αλλιώς, αφορούν στο Υπουργείο Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης. Δεν είχα ούτε το χρόνο, αλλά ούτε θεώρησα πως ήταν αναγκαίο - και το θεωρώ ακόμα - να αναφερθώ στο ζήτημα της κρατικής επιχορήγησης, διότι είναι διόρθωση πάνω στο νόμο, διότι είχε παραλειφθεί ένα «ΣΤ» σε μία υποπερίπτωση, με αποτέλεσμα να μη μπορούν τα κόμματα να χρηματοδοτηθούν, να έχουμε φτάσει στο Μάιο και να μην μπορεί να δοθεί η δόση. Έγινε με όλους τους κανονιστικούς τύπους από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου και με προσωπική μου συμμετοχή η διόρθωση. Αφορά στα κόμματα κατά νόμο. Άκουσα κάποιες ενστάσεις από τους κυρίους σε σχέση με το ΛΑΟΣ και τα λοιπά. Δεν υπεισέρχομαι στην ουσία. Ο νόμος αυτό λέει. Και πιστεύω πως θα πρέπει να ψηφιστεί. Ούτε υπάρχει κάποιο ακόμα πιο κατάλληλο νομοσχέδιο στο οποίο να μπει μία τέτοια τροπολογία. Ίσως να είναι η επιτομή των τροπολογιών σε σχέση με αυτό το νομοσχέδιο. Αυτή είναι η δικιά μου άποψη. Για δε το άλλο θέμα, είναι αυτονόητο. Είχε γίνει αναλυτική συζήτηση στη Βουλή για τα αποθεματικά των φορέων της τοπικής αυτοδιοίκησης. Είχαν ζητήσει οι φορείς, και μέσα στη συζήτηση που έγινε εδώ, αναλυτικά κάποιες - να το πω χοντρά - γραπτές δεσμεύσεις της Κυβέρνησης, σε σχέση με δύο κρίσιμα ζητήματα ως προς κάποιους προθεσμιακούς λογαριασμούς που έχουν και θα έχαναν από αυτό ορισμένοι δήμοι, όπως επίσης για τις ανταποδοτικές υπηρεσίες από όπου δεν θέλανε να μπουν σε αυτή την υποχρέωση κατάθεσης των αποθεματικών. Αυτά και τα δύο από την Κυβέρνηση μετά από αναλυτική συζήτηση είχαν γίνει δεκτά. Ο κύριος Πρωθυπουργός μάλιστα, σε συνάντηση με την ΚΕΔΕ και την ΕΛΠΕ τα επισήμανε και τα επισφράγισε. Κατόπιν τούτου και ενόψει και του συνεδρίου της ΚΕΔΕ που είναι μεθαύριο, έρχονται επίσης σε αυτή τη διαδικασία. Δεν βρίσκω δηλαδή πώς εμπίπτουν σε καμμία περίπτωση, τουλάχιστον αυτές οι δύο τροπολογίες, σε αντισυνταγματικό ή στα όρια του κανονιστικού κ.λπ. πλαισίου. Θα παρακαλούσα πολύ να προχωρήσουμε στη διαδικασία ως προς αυτές τις δύο τροπολογίες ή, εν πάση περιπτώσει, εάν υπάρχει διάσταση απόψεων, να αποφασίσει η Βουλή. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Βούτση. Ο κ. Κατρούγκαλος ζήτησε τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, θα σας μιλήσω για την τρίτη, την υπουργική τροπολογία, που κατέθεσε ο κ. Μάρδας και αφορά τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Πριν πω γι' αυτήν, να σας πω ότι συμφωνώ απολύτως για την ανάγκη τήρησης του Κανονισμού και του Συντάγματος και για να υπάρχει συνέπεια μεταξύ αυτών που λέγαμε όταν ήμασταν αντιπολίτευση και αυτών που λέμε τώρα. Να σας πω όμως ότι κατά τη γνώμη μου, η «ΔΙΑΥΓΕΙΑ», που είναι το βασικό αντικείμενο της ρύθμισης αυτής, ανταποκρίνεται ως προς τη συνάφεια στο δεύτερο βασικό αντικείμενο του νομοσχεδίου, που είναι: «Καταπολέμηση Γραφειοκρατίας και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση» και είναι εμπρόθεσμη. Άρα, νομίζω ότι από την πλευρά αυτή των ρυθμίσεων του Κανονισμού και του Συντάγματος που είπατε, καλύπτουμε τις τυπικές ανάγκες που πρέπει να πληρούνται, ώστε να μην έχουν κάποια αντίθεση με τη ρύθμιση, ώστε να συζητηθεί η ρύθμιση αυτή. Επίσης, να σας πω ότι επί του περιεχομένου έχει αναπτυχθεί από τον Υπουργό και ότι δεν συνίσταται σε μείζονα απόκλιση από τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Έρχεται να λύσει ένα πολύ ειδικό θέμα, των λεγόμενων ανακλητικών πράξεων, που επιτρέπουν κονδύλια, που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί στη διάρκεια ενός οικονομικού έτους, να μπορέσουν να μεταφερθούν στο επόμενο. Και επειδή δεν έχουν γίνει αναρτήσεις στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» για τα κονδύλια του προηγούμενου έτους, υπάρχει κίνδυνος να χαθούν τα ποσά αυτά, πράγμα που δικαιολογεί το κατεπείγον και το να μη συμπεριληφθεί σε ένα άλλο νομοσχέδιο. Σαν υστερόγραφο, μολονότι σας είπα και αρχικά ότι συμμερίζομαι απολύτως την αυτονόητη φροντίδα που πρέπει να έχουμε όλοι μας για την τήρηση του Κανονισμού και του Συντάγματος και μολονότι θεωρώ ότι το πλήθος των τροπολογιών αυτών θα έπρεπε να είχαμε φροντίσει, ενδεχομένως, να είχαν συμπεριληφθεί στο νομοσχέδιο, ώστε να μην επιβαρύνουν έτσι την κοινοβουλευτική διαδικασία, δικαιολογείται κατά τη γνώμη μου, εν μέρει, η κατάσταση αυτή από το γεγονός της ύπαρξης πολλών αδικιών, πολλές από τις οποίες δεν είχαν προβλεφθεί στο κείμενο του νομοσχέδιου. Αναφέρομαι στις βουλευτικές τροπολογίες - αλλά προλαμβάνω, ενδεχομένως, τη συζήτηση για αργότερα - και γι' αυτό το λόγο δικαιολογείται ο μεγάλος αυτός αριθμός των κατατεθειμένων τροπολογιών. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κατρούγκαλο. Υπάρχει άλλος Υπουργός που θα ήθελε το λόγο επί των τροπολογιών;
Κυρία Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Πολάκη, όχι. Υπάρχει κατάλογος ομιλητών.
Σε σχέση με αυτό το θέμα των τροπολογιών.
Έχετε τον λόγο.
Θα ανοίξουμε μεγάλο κατάλογο, κυρία Πρόεδρε.
Νομίζω πως ναι. Εάν, όμως, το κρίνετε απαραίτητο, …
Καλύτερα να μη μιλήσει.
…μπορείτε να εγγραφείτε ως προτασσόμενη δευτερολογία και να μιλήσετε στο τέλος. Θα έλεγα να κάνουμε αυτό. Ούτως ή άλλως, το ζήτημα δεν θα το κλείσουμε αυτή τη στιγμή. Ακούσαμε τους κυρίους Υπουργούς. Σε σχέση με την εκπρόθεσμη τροπολογία του κ. Μάρδα, εκεί υπάρχει απόλυτη απαγόρευση από τον Κανονισμό και, από την άλλη, υπάρχει απόλυτη αντίληψη ότι είναι μία θετική τροπολογία, έτσι όπως μας την εξηγείτε, κύριε Υπουργέ. Το προηγούμενο που υπάρχει σε σχέση με τέτοιου είδους τροπολογίες, που κρίνονται ως θετικές, αλλά έχουν υπάρξει εκπρόθεσμες, είναι ότι αποφαίνεται το Σώμα αν θα δεχθεί κατά παρέκκλιση. Αυτή τη στιγμή, βεβαίως, υπάρχει η δυσκολία ότι έχουν αποχωρήσει δύο κοινοβουλευτικές ομάδες, κατά την άποψή μου, βεβαία, όχι για λόγους που άπτονται της τήρησης του Συντάγματος και της διαδικασίας. Εν πάση περιπτώσει, η αιτιολογία σε σχέση με αυτήν θα μπορούσε να είναι μία απόφαση της Βουλής. Ωστόσο, δεν μπορώ να μην παρατηρήσω ότι το να διαπιστώνουμε πως εκεί όπου ακολουθήθηκαν έκτακτες διαδικασίες, όπως είναι η πράξη νομοθετικού περιεχομένου, παρεισφρέουν αστοχίες και λάθη και αδικίες, νομίζω ότι πρέπει να μας κάνει όλους πολύ πιο προσεκτικούς, σε σχέση με τον τρόπο νομοθέτησης. Σε σχέση με την τροπολογία, η οποία αφορά τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ», αντιλαμβάνομαι την αιτιολογία του κ. Κατρούγκαλου, ότι δηλαδή υπάρχει τυπικά συνάφεια. Ομολογώ ότι δεν έχω καταλάβει βέβαια το περιεχόμενο, αλλά αυτό δεν άπτεται της διαδικασίας και της αρμοδιότητάς μου. Σε σχέση με την τροπολογία, που αφορά τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων, εξέθεσε ο κύριος Υπουργός τους λόγους. Η άποψή μου είναι ότι για όλα αυτά πρέπει να αποφανθεί η Βουλή. Θα γίνει αυτό στο τέλος της συζήτησης απόψε. Επομένως, θα προχωρήσουμε με τον κατάλογο των ομιλητών.
Κυρία Πρόεδρε, θα παρακαλούσα να λάβω το λόγο.
Κι εγώ, κυρία Πρόεδρε.
Ζητούν, λοιπόν, τον λόγο ο κ. Πετράκος, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, και ο κ. Θεοχάρης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από Το Ποτάμι. Ορίστε, κύριε Πετράκο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Έχω τη γνώμη και προτείνω ότι η ώρα που πρέπει να αποφασίσουμε είναι αυτή. Τώρα έγινε η ενημέρωση από τους αρμόδιους Υπουργούς για τη συνάφεια και τη σημασία των τροπολογιών, τώρα το Σώμα πρέπει να αποφανθεί. Δεν νομίζω ότι πρέπει να γίνει - γιατί υπάρχει και κίνδυνος να είναι πολλοί λιγότεροι συνάδελφοι - στο τέλος. Άρα, για τις συγκεκριμένες υπουργικές τροπολογίες πρέπει να αποφανθούμε τώρα. Για τις βουλευτικές - όπως είπατε - είναι σωστό και πρέπει οι Βουλευτές να έχουν τη δυνατότητα να συμβάλλουν στη νομοθέτηση. Και αυτό το νόημα είχαν οι βουλευτικές τροπολογίες, για να αποκαταστήσουν πλευρές των αδικιών της προηγούμενης Κυβέρνησης Η πρότασή μου είναι να αποφανθούμε τώρα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Σε σχέση με τις βουλευτικές δεν είπαμε, κύριε Πετράκο, γιατί υπάρχουν εμπρόθεσμες και εκπρόθεσμες, συναφείς και μη συναφείς. Και είναι πάρα πολλές, θα πούμε στην πορεία. Το σίγουρο είναι αυτό που υπογραμμίσατε, ότι εκεί που υπάρχει αποκατάσταση αδικίας, υπάρχει και συνάφεια και πρέπει να υπάρχει και ευαισθησία. Ορίστε, κύριε Θεοχάρη, έχετε το λόγο.
Κατ' αρχάς, θα ήθελα να χαιρετήσουμε τη συζήτηση που γίνεται αυτή τη στιγμή και την πρωτοβουλία που είχατε, κυρία Πρόεδρε, να θέσετε αυτά τα ζητήματα, γιατί είναι ζητήματα, τα οποία κατά τη διάρκεια της συζήτησης, εμείς και άλλες κοινοβουλευτικές ομάδες - εγώ δεν θα πω αν το έκαναν παραπειστικά ή πραγματικά, εμείς τουλάχιστον - το κάναμε για λόγους τήρησης του Συντάγματος και του Κανονισμού της Βουλής. Συνεπώς, επειδή βλέπαμε - και συνεχίζουμε να βλέπουμε - ότι η Κυβέρνηση κωφεύει σε αυτά τα ζητήματα, χαιρετίζουμε το γεγονός ότι ξεκινήσατε τη συζήτηση για αυτό το θέμα. Και για τις τρεις αυτές υπουργικές τροπολογίες - δεν θα αναφερθούμε στις βουλευτικές, θα το κάνουμε όταν έρθει η συζήτηση - είναι πάρα πολύ σημαντικό, εφόσον δεν πληρούν - όπως και εσείς θέσατε - τους όρους που το Σύνταγμα ζητά, έστω και αν υπάρχουν τρόποι διαφυγής μέσω κάποιων διαδικασιών, όπως για παράδειγμα η συζήτηση στην Ολομέλεια, να μην το κάνουμε. Θα ήθελα να θυμίσω στο Σώμα ότι του ζητήθηκε να ψηφίσει τέσσερις φορές διατάξεις για τις ρυθμίσεις των εκατό δόσεων. Αυτό συνέβη επειδή δεν έγινε σωστή νομοθέτηση. Περάσατε μια στις δύο πράξεις νομοθετικού περιεχομένου επειδή δεν γράφτηκε, αυτό που ήθελε να γράψει η Κυβέρνηση στο νόμο για τις ρυθμίσεις. Ερχόμαστε και κάνουμε συνέχεια διορθώσεις πάνω στις διορθώσεις. Αυτό τώρα ξαναγίνεται με τροπολογία, η οποία διορθώνει την πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Νομίζω ότι δεν περιποιεί τιμή στον τρόπο με τον οποίο νομοθετεί το Κοινοβούλιο, εάν μπούμε σε μία συνεχή και αέναη διαδικασία διόρθωσης επί διορθώσεων από τη μία εβδομάδα στην επόμενη. Θυμίζω ότι δεν πέρασαν πέντε - έξι ημέρες για να έρθει η ΠΝΠ για να διορθώσει τη ρύθμιση. Κατανοούμε ότι μπορεί πολλές από αυτές να έχουν σημασία. Από την άλλη, όσο πιο σημαντικές είναι τόσο πιο προσεκτικά πρέπει να δούμε αυτές τις τροπολογίες. Ο κύριος Υπουργός προσπάθησε να υποβαθμίσει τη σημασία του προγράμματος «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Ναι, μπορεί για το συγκεκριμένο θέμα αυτή η τροπολογία να μην είναι πολύ σημαντική, αλλά εξ όνυχος τον λέοντα. Ανοίγει την κερκόπορτα και ο επόμενος που θα έρθει θα πει ότι «για λόγους αποτελεσματικότητας και του ΕΣΠΑ τις δαπάνες δεν προλαβαίνουμε να τις περνάμε στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Θα πληρώνουμε και μετά θα το μαθαίνουμε σε ένα δυο - μήνες.» Είναι πάρα πολύ σημαντικά αυτά τα θέματα. Δεν πρέπει να δημιουργούμε - και συγχωρέστε μου την αδόκιμη έκφραση - δεδικασμένα με το να κάνουμε τέτοιες ενέργειες, οι οποίες να μην είναι με περίσκεψη. Στο κάτω - κάτω, το Κοινοβούλιο είναι ένα χώρος διαλόγου και περίσκεψης. Συνεπώς, πιστεύουμε και συντασσόμαστε με τις απόψεις που εκφράσατε και εσείς η ίδια, για το ότι αυτές οι τροπολογίες πρέπει να έρθουν εν ευθέτω χρόνω και αφού τις έχει διαβουλευθεί καλύτερα η Κυβέρνηση και έχει κάνει τις όποιες διορθώσεις. Εμμένουμε σε αυτή τη θέση μας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Θεοχάρη. Θα μου επιτρέψετε να μην κολακεύομαι από τέτοιες τοποθετήσεις. Εξάλλου, η κοινοβουλευτική σας ομάδα έχει αποχωρήσει από κάθε επιτροπή, στην οποία προεδρεύω, πλην όμως συμμετέχει.
Η διαφωνία μας είναι δεδομένη.
Εδώ τα ζητήματα είναι σοβαρά. Αυτό το οποίο είπα και ήταν ξεκάθαρο, είναι ότι πρέπει απολύτως να διασαφηνιστεί. Σε σχέση με τις εμπρόθεσμες τροπολογίες δόθηκαν συγκεκριμένες εξηγήσεις από τους αρμόδιους Υπουργούς, για τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» και για το ζήτημα της χρηματοδότησης των κομμάτων. Για τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» δόθηκε η εξήγηση ότι υπάρχει συνάφεια και δεδομένου αυτού δεν τίθεται ζήτημα εκπροθέσμου, αφού είναι εμπρόθεσμη. Σε σχέση με τη χρηματοδότηση των κομμάτων - αν κατάλαβα καλά την αιτιολόγηση - είναι ότι αποτελεί λόγο παρεμπόδισης της χρηματοδότησης των κομμάτων, κύριε Βούτση; Υπάρχει κάτι που εμποδίζει τη χρηματοδότηση των κομμάτων; Συνολικά; Ωστόσο θα πρέπει να είναι και συνειδητή η νομοθέτηση.
Κυρία Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Για δε το άλλο θέμα της τοπικής αυτοδιοίκησης, επειδή θέλω να είμαι σωστός σε αυτό το επίπεδο, κυρία Πρόεδρε, αφού γενικεύεται κάπως η συζήτηση και θα πρέπει να είμαστε απολύτως ειλικρινείς και ανοικτοί εγώ θα το πω ευθύτατα: Η ΚΕΔΕ, μετά τη συνάντηση με τον Πρωθυπουργό, παρ' ότι είχε πάρει αυτές τις διαβεβαιώσεις, πήρε απόφαση να μην κατατεθούν τα αποθέματα της τοπικής αυτοδιοίκησης, τα αποθεματικά, εν αναμονή του να γίνουν νομοθεσία αυτά, τα οποία οι ίδιοι θεωρούν αυτές τις δύο δεσμεύσεις. Πέρασαν οι μέρες, πέρασε και ο καιρός. Εν πάση περιπτώσει, δεν κριτικάρω την απόφαση του θεσμικού οργάνου εκεί. Μεθαύριο θα πάω να μιλήσω στο συνέδριο της ΚΕΔΕ. Τα πράγματα είναι πάρα πολύ σοβαρά. Θεωρώ ότι θα πρέπει να τα έχουμε ψηφισμένα αυτά. Δεν ξέρω πλέον ποια θα είναι η απόδοσή τους. Είναι σαφές ότι έχει ανακύψει ένα σοβαρό ζήτημα. Σας δίνω και αυτές τις εξηγήσεις, για να καταλάβετε την επιμονή που υπάρχει από πλευράς της Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού, για να περάσουμε αυτά τα πράγματα. Ευχαριστώ.
Υπάρχει άλλος Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος που θέλει να πάρει τον λόγο, σε σχέση με αυτά;
Κυρία Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Πολάκη, επειδή ζητάτε επιμόνως το λόγο, δεν θέλω να σας αδικήσω. Έχετε το λόγο για δύο λεπτά, μολονότι δεν προβλέπεται.
Συγγνώμη που επιμένω, αλλά θέλω να μιλήσω ως αυτοδιοικητικός μέχρι τις 9 Ιανουαρίου. Θέλω να μιλήσω προς επίρρωση αυτών που είπε ο κ. Βούτσης. Για το θέμα της τροπολογίας που αφορά τα αποθεματικά της ΚΕΔΕ: Για διάφορους λόγους ζητάει η ΚΕΔΕ μια διασφάλιση, την οποία η Κυβέρνηση, με αυτή την τροπολογία, τη δίνει. Και πρέπει να τη δώσει, λόγω του ζητήματος, το οποίο περνάει η χώρα και σταματάω εδώ. Νομίζω ότι πρέπει να γίνει αποδεκτή η τροπολογία και να ψηφιστεί. Το δεύτερο που θέλω να πω έχει να κάνει με αυτό που βάζει ο κ. Θεοχάρης, το οποίο είναι υποκριτικό. Είναι καθαρά υποκριτικό. Οι δήμοι έχουν δεκατρείς βαθμούς ελέγχου. Προσωπική μου γνώμη είναι ότι θα έπρεπε να υπάρχει ένας κατασταλτικός έλεγχος στο τέλος της χρονιάς. Όλα τα υπόλοιπα είναι για να μασκαρευόμαστε μεταξύ μας. Γιατί δημιουργήθηκε αυτή τη στιγμή το πρόβλημα; Το εξήγησε ο κ. Κατρούγκαλος. Θα το πω πιο απλά εγώ. Πάρα πολλές υπηρεσίες, προμήθειες ή έργα δεν πρόλαβαν να ολοκληρωθούν την προηγούμενη χρονιά. Είχαν ψηφιστεί οι πιστώσεις και δεν εκταμιεύθηκαν όλα τα ποσά. Στις 27 του Δεκέμβρη έστειλε το Υπουργείο μία διάταξη που έλεγε: «κάντε ανατροπή ανάληψης της υποχρέωσης μέχρι τις 31». Δεν πρόλαβαν να το κάνουν όλοι οι δήμοι. Με το να μην γίνει αυτό το πράγμα δεν δέχονται οι επίτροποι - άλλος καρκίνος αυτός και το λέω έτσι όπως είναι - να θεωρήσουν μια σειρά από εντάλματα. Και αυτή τη στιγμή υπάρχουν έργα, τα οποία έχουν εκτελεστεί στην πορεία και τα οποία δεν μπορούν να πληρωθούν. Με αυτή την τροπολογία που κατατίθεται θα μπορέσουν αυτά τα έργα και οι άνθρωποι που τα έκαναν να πληρωθούν. Αυτή είναι η ιστορία. Δεν παραβιάζουμε καμμία θύρα ούτε σπέρνουμε καινά δαιμόνια ούτε καταργούμε τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Νομίζω ότι περιγράφεται αναλυτικά το πώς γίνεται αυτό το πράγμα και το γιατί πρέπει να γίνει και τι εξυπηρετεί αυτή την περίοδο, που θέλει και η αγορά ρευστότητα και πρέπει κάποιοι άνθρωποι να πληρωθούν για τις εργασίες που έκαναν. Νομίζω ότι η τροπολογία είναι για την εξυπηρέτηση της τοπικής αυτοδιοίκησης και πρέπει να γίνει δεκτή. Ευχαριστώ πολύ και για την εξαίρεση που κάνατε, κυρία Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Πολάκη.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο παρακαλώ. Αναφέρθηκε σε δύο θέματα ο συνάδελφος.
Η διαδικασία θα έχει ως εξής. Υπάρχει ακόμη…
Κυρία Πρόεδρε, γιατί δεν μου δίνετε τον λόγο;
Κύριε Θεοχάρη, να σας δώσω το λόγο. Δεν είδα ότι ζητήσατε τον λόγο. Έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Δεν χρειάζομαι τα δύο λεπτά. Ακούσαμε από τη σκοπιά ενός αυτοδιοικητικού για ποιο λόγο ο ελεγχόμενος δεν θέλει τον έλεγχο. Δεν διαφωνώ. Συμφωνώ 100%. Είναι φανερό ότι από τη σκοπιά των ΟΤΑ και από τη σκοπιά του κάθε Υπουργού αν μπορούσαμε να βγάλουμε τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» εντελώς, θα ήταν ευχαριστημένοι. Είμαι σίγουρος. Δεν αμφισβητώ αυτό ούτε αμφισβήτησα αυτό. Μας περιγράφηκε όμως ένα πρόβλημα, το οποίο είναι πρόβλημα του παρελθόντος και φέραμε μία τροπολογία, η οποία θα ισχύει στο διηνεκές. Αυτό είναι διαφορά μέσων και σκοπών. Δεν φέρνεις μία τροπολογία που προβλέπει ότι επειδή δεν προλάβαμε πέρσι, θα έχουν δικαίωμα οι δήμαρχοι κάθε χρόνο στις 31-12- και σε δέκα χρόνια - να κάνουν τις πράξεις, χωρίς να βγαίνουν αυτές στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Εάν έχουμε πρόβλημα με τις περσινές πράξεις, να έρθει μία τροπολογία, η οποία να λύνει το πρόβλημα των περσινών πράξεων. Εκεί να συζητήσουμε και δεν θα έχουμε αντίρρηση, αλλά όχι μία τροπολογία που κάθε χρόνο δίνει δικαίωμα στους δημάρχους να κάνουν αυτό το πράγμα. Να προσέχουμε.
Ευχαριστούμε τον κ. Θεοχάρη. Θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι επειδή ως Βουλευτής έχω αντιταχθεί σε τροπολογίες για τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ», τις οποίες έφερνε το Υπουργείο Οικονομικών, όταν ήσασταν Γενικός Γραμματέας Εσόδων…
Δεν είχα νομοθετική πρωτοβουλία!
…και επειδή αυτές τις τροπολογίες τις θεωρώ πολύ σημαντικές και σοβαρές…
Πόσες πέρασαν; Πόσες;
…και επειδή πρέπει να διευκρινίζονται απολύτως, γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο και λόγω της φαινόμενης εν αρχή έλλειψης συνάφειας άνοιξε το ζήτημα. Αλλά να μην φτάσουμε να προσποιούμαστε ότι ξεχνάμε εδώ μέσα ο καθένας και σε τι έχει συμπράξει και σε τι έχει αντιταχθεί. Η Πρόεδρος δεν ξεχνά σε τι έχει αντιταχθεί. Εσείς μην ξεχνάτε σε τι έχετε συμπράξει.
Από πού κι ως πού συνάγεται το συμπέρασμα ότι έχω συμπράξει, κυρία Πρόεδρε;
Τον λόγο έχει ο κ. Καμμένος.
Πείτε μου από πού προκύπτει ότι έχω συμπράξει.
Συγγνώμη, ο κ. Κόκκαλης ήθελα να πω.
Κυρία Πρόεδρε, από πού κι ως πού συνάγεται το συμπέρασμα ότι έχω συμπράξει σε αυτό το θέμα; Αφού δεν είχα νομοθετική πρωτοβουλία! [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Μπήκε κάπου η υπογραφή μου; Πείτε μου μία τροπολογία με τη δική μου υπογραφή!
Θα σας δώσω τον λόγο. Μη φωνάζετε. Εδώ δεν κλείνουμε μικρόφωνα. Ελάτε.
Από πού, κυρία Πρόεδρε, συνάγετε αυτό; Και εν πάση περιπτώσει, αν θέλετε, πείτε μου πόσες τροπολογίες έφερε τελικά και υπέγραψε η προηγούμενη κυβέρνηση. Από όσες εγώ θυμάμαι από μνήμης καμμία! Γιατί αντιταχθήκατε και δεν πέρασαν. Αυτή η Κυβέρνηση είναι που δεν ακούει τίποτα και όλες αυτές τις τροπολογίες θα τις περάσει. Και τότε το σκορ θα είναι μηδέν για την προηγούμενη κυβέρνηση και δεν ξέρω πόσες τροπολογίες γι' αυτήν! [[Θόρυβος - Διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Σας παρακαλώ, δεν έχω σχέση με καμμία νομοθετική πρωτοβουλία της προηγούμενης κυβέρνησης. Και αν δεν μπορούμε να κατανοήσουμε πώς λειτουργούν οι γενικοί γραμματείς και πώς λειτουργεί η υπόλοιπη πολιτική ηγεσία, δεν μπορώ να το εξηγήσω αυτή τη στιγμή. Είναι πολύ πολύπλοκο.
Για να σας απαντήσω, οι τροπολογίες έρχονταν υπαγορευμένες, το γνωρίζετε. Έχει υπάρξει και για τη λίστα Λαγκάρντ, που ήταν της απολύτου αρμοδιότητάς σας. Για τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» δε έρχονταν και με το τέχνασμα των βουλευτικών τροπολογιών. Ο κ. Βασίλειος Κόκκαλης από τους Ανεξάρτητους Έλληνες έχει τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε…
Θα σας δώσω τον λόγο μετά. Αφήστε να μιλήσει και ο συνάδελφός σας.
Πολύ σωστά στην αρχή της ομιλίας σας, κυρία Πρόεδρε, αιτιολογήσατε την άποψή σας πλήρως, παραθέτοντας και τα άρθρα του Συντάγματος αλλά και του Κανονισμού, για το πώς μια τροπολογία μπορεί να ενσωματωθεί σε ένα νομοσχέδιο. Μετά τις εξηγήσεις των αρμόδιων Υπουργών πιστεύουμε ότι οι συγκεκριμένες τροπολογίες πρέπει να γίνουν δεκτές και τύποις - γιατί η μια ήταν εκπρόθεσμη - αλλά και στην ουσία και ότι είναι απολύτως αναγκαίες για τη συνέχιση του κυβερνητικού έργου.
Ευχαριστούμε τον κ. Κόκκαλη. Θέλετε ξανά το λόγο, κύριε Θεοχάρη;
Μάλιστα.
Για ένα λεπτό, παρακαλώ.
Θα ήθελα να διορθώσω μια ανακρίβεια την οποία αναφέρατε, κυρία Πρόεδρε. Η λίστα Λαγκάρντ δεν ήταν ποτέ της αρμοδιότητάς μου, πολύ περισσότερο της απολύτου αρμοδιότητάς μου. Η λίστα Λαγκάρντ ήταν στην αρμοδιότητα του ΣΔΟΕ, του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος, το οποίο ουδέποτε πέρασε στην αρμοδιότητα της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων. Παρέμεινε πάντοτε υπό την εποπτεία του αρμόδιου Υφυπουργού τότε, του κ. Μαυραγάνη. Υποθέτω ότι τώρα συντονιστικά είναι κάτω από τον αρμόδιο Υπουργό, κ. Νικολούδη και υπό την κ. Βαλαβάνη. Ακόμα και τώρα, δηλαδή το ΣΔΟΕ, που είχε την αρμοδιότητα για τη λίστα Λαγκάρντ, δεν ήταν ποτέ στην αρμοδιότητα της Γενικής Γραμματείας είτε όσο ήμουν εγώ είτε αργότερα. Αυτό προς άρση κάθε παρεξήγησης, διότι συζητείται συνέχεια. Σας διαβεβαιώ βέβαια, ότι όσες υποθέσεις μετά από ειδική παρέμβαση του οικονομικού εισαγγελέα στο τέλος της θητείας μου, τους τελευταίους δύο μήνες, πέρασαν - μεμονωμένες υποθέσεις με ειδική εισαγγελική παραγγελία - σε υπηρεσίες της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων είναι πιθανότατα οι μόνες ή οι περισσότερες εκ των οποίων έχουν ολοκληρωθεί ακόμα και τώρα - μετά από τη δική μου θητεία, δεν λέω ότι ολοκληρώθηκαν κατά τη διάρκεια. Ευχαριστώ.
Επειδή προδήλως δεν υπήρξε παρεξήγηση, σας υπενθυμίζω ότι εκτός από Γενικός Γραμματέας Δημοσίων Εσόδων διατελέσατε σύμβουλος του Υπουργού, κ. Παπακωνσταντίνου και Γενικός Γραμματέας Πληροφοριακών Συστημάτων. Και αναφέρεστε μεταξύ των πρώτων, κύριε Θεοχάρη, που λάβατε γνώση.
Ποτέ!
Τι σημασία έχει για τη σημερινή μας συζήτηση αυτό;
Είναι ο λόγος για τον οποίο ζητήθηκε η κλήση σας στην αρμόδια επιτροπή και δεν έγινε δεκτό ποτέ.
Θα μου φέρετε το έγγραφο…
Καλώς. Εντάξει. Το ακούτε πρώτη φορά.
Ναι, πρώτη φορά!
Τώρα, σε σχέση με τις τροπολογίες.
Βάσει ποιου εγγράφου πήρα εγώ γνώση της λίστας Λαγκάρντ;
Κύριε Θεοχάρη, το ακούτε για πρώτη φορά;
Για πρώτη φορά. Ναι, βεβαίως. Από εσάς. Για πρώτη φορά.
Δεν έχετε παρακολουθήσει δηλαδή καθόλου τη διαδικασία και ότι ζητείτο επιμόνως η κλήτευσή σας, η οποία με σύμπραξη της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ - δεν θυμάμαι αν ήταν και της ΔΗΜΑΡ - ουδέποτε έγινε δεκτή; Το ακούτε για πρώτη φορά;
Το ακούω για πρώτη φορά. Αλλά εν πάση περιπτώσει, δεν ήρθε ποτέ καμμία κλήση. Αν ερχόταν…
Καλώς. Είναι δημόσια αυτά και εγώ ευχαρίστως να σας τα θέσω υπόψη. Είναι δημόσια πάντως ως γεγονότα.
Κυρία Πρόεδρε, σας παρακαλώ.
Μην το μετατρέψουμε σε άλλο θέμα τώρα. Να μιλήσουμε…
Όμως θα ήθελα να το κλείσουμε. Είναι προσωπικό το ζήτημα.
Εντάξει. Ελάτε για ένα λεπτό.
Θέτετε συνέχεια και το φέρνετε…
Επί της διαδικασίας, κυρία Πρόεδρε.
Μια στιγμή, κυρία Πρόεδρε. Εσείς προσωπικά, σε πάμπολλες ομιλίες σας έχετε θέσει το θέμα ότι ήμουνα σύμβουλος του Υπουργού Οικονομικών. Προς άρση, λοιπόν, αυτής της παρεξήγησης, όσο ήμουν τυπικά υπό τον Υπουργό Οικονομικών τότε, τον κ. Παπακωνσταντίνου, δεν τον είχα δει ούτε μία φορά από κοντά. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δεν το είχα δει ούτε μία φορά. Το λέω για τα Πρακτικά της Βουλής, για τον ελληνικό λαό, για να ακούσει μια φορά την αλήθεια. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Το Ποτάμι]] Εγώ προσελήφθην από τον τότε Γενικό Γραμματέα Πληροφοριακών Συστημάτων κ. Διομήδη Σπινέλη. Επειδή είχα πτυχίο του εξωτερικού, το οποίο δεν είχε αναγνωριστεί από το ΔΟΑΤΑΠ, ξεκίνησα τη διαδικασία αναγνώρισης. Επειδή ως Γενικός Γραμματέας δεν είχε δικαίωμα πρόσληψης ανθρώπου, ο οποίος δεν είχε αναγνωρισμένο πτυχίο, ενώ ο Υπουργός είχε, παρακάλεσε τότε τον Υπουργό Οικονομικών και με έβαλε τυπικά στη δικιά του ομάδα, διότι είχε δικαίωμα πρόσληψης συμβούλου χωρίς πτυχίο, μέχρι να γίνει η διαδικασία αναγνώρισης του πτυχίου. Μέχρι τότε όμως, οι δύο θέσεις του Γενικού Γραμματέα είχαν πληρωθεί κι έτσι δεν μπορούσα μετά να τεθώ υπό τον Διομήδη Σπινέλη. Συνεπώς, αυτή ήταν η μόνη σχέση που είχα με τον τότε Υπουργό Οικονομικών, κ. Παπακωνσταντίνου, τον οποίο είδα για πρώτη φορά, εγώ ως Γενικός Γραμματέας Πληροφοριακών Συστημάτων και αυτός ως Υπουργός Περιβάλλοντος, σε μια συνεδρίαση της Επιτροπής Γεωχωρικών Δεδομένων. Αυτό έγινε ένα χρόνο μετά. Οπότε, σας παρακαλώ, τουλάχιστον στη Βουλή, αυτό το ζήτημα να μην το ξαναθέσετε, διότι δεν είχα καμμία σχέση με την επιχειρησιακή δουλειά, που γινόταν στο Υπουργείο Οικονομικών τότε. Ήμουν σύμβουλος του τότε Γενικού Γραμματέα Πληροφοριακών Συστημάτων κ. Διομήδη Σπινέλη. Ευχαριστώ.
Καταγράφηκε, κύριε Θεοχάρη, και η παρέμβασή σας. Δεν έχετε παράπονο ότι σας στέρησα τη δυνατότητα να διευκρινίσετε και είναι και απολύτως σαφή όλα αυτά που είπατε, σε σχέση με το πτυχίο σας και την αναγνώριση κ.λπ.. Τώρα έχει ζητήσει το λόγο ο κ. Κατσώτης, που δεν έχει λάβει το λόγο. Εν συνεχεία θα σας κάνω μία πρόταση για τη διαδικασία, την οποία προσπαθώ να κάνω εδώ και πολλή ώρα. Ορίστε, κύριε Κατσώτη.
Κυρία Πρόεδρε, το πρωί, που όλοι ασχοληθήκαμε ξανά με το σχέδιο νόμου που ήταν αναρτημένο στο site της Βουλής, υπήρχαν εκεί όλες οι υπουργικές τροπολογίες, εκτός της τελευταίας της υπ' αριθμ. 122/58. Και εσείς φαντάζομαι ότι γνωρίζατε από το πρωί ότι αυτές οι τροπολογίες που αναρτήθηκαν ή ήταν σύμφωνες με το σχέδιο νόμου που συζητούμε ή όχι. Δεν μπορεί να έρχεστε δωδεκάμισι ώρα και να θέτετε θέματα τέτοια, τα οποία τα συζητήσαμε όλο το απόγευμα, άσχετα με το τι θέση έχει ο καθένας για την τροπολογία τη μία, τη δεύτερη, την τρίτη. Έρχεστε δωδεκάμισι ώρα και θέτετε το ζήτημα, ενώ κι εσείς από το πρωί γνωρίζετε ότι αυτές οι τροπολογίες είναι αναρτημένες στο site της Βουλής, στο νομοσχέδιο. Γιατί το κάνετε αυτό; Είμαστε από τις οκτώ η ώρα εδώ πέρα όλοι κι έρχεστε δωδεκάμισι ώρα και θέτετε θέμα. Έλεος, δηλαδή! Έλεος, πραγματικά!
Κύριε Κατσώτη, επειδή το ΚΚΕ δεν χειροκροτεί, αλλά και επειδή είστε και μόνος σας από το ΚΚΕ, εισπράξατε από το Ποτάμι τα εύσημα.
Έτσι είμαστε εμείς!
Λοιπόν, ακούστε να δείτε. Η διαδικασία πρέπει να τηρείται…
Εσείς δεν γνωρίζατε;
Ακούστε λίγο. Δεν το κατάλαβα το πνεύμα σας: Είναι αργά, οπότε ας τα ξεχάσουμε;
Σας ακούω, αλλά από το πρωί…
Από το πρωί υπάρχει διαδικασία, η οποία είναι εν εξελίξει και είναι εν εξελίξει και αυτή τη στιγμή.
Εσείς τέτοια ώρα που το ανοίγετε το θέμα…
Και πριν κλείσει η διαδικασία, πρέπει όλα τα θέματα που έχουν τεθεί να αντιμετωπιστούν, εκτός αν προτείνετε να τα καταπιούμε. Επειδή δεν πιστεύω ότι προτείνετε να τα καταπιούμε…
Εσείς τέτοια ώρα που το ανοίγετε δεν θέλετε να το καταπιείτε; Ποιος είναι εδώ τέτοια ώρα; Εσείς το ανοίγετε δωδεκάμισι ώρα, που έχει φύγει όλο το Σώμα.
Η Αίθουσα είναι γεμάτη, τουλάχιστον οι τρεις πτέρυγες από τις πέντε. Και αυτό είναι το ευτύχημα, ότι σε αυτή την κοινοβουλευτική περίοδο - λυπάμαι αν από κάποια κόμματα επιλέγουν οι Βουλευτές να μην έρχονται ή να φεύγουν - η Βουλή είναι γεμάτη. Διαλέγεται και αποφασίζει και έτσι πρέπει να γίνεται. Πρέπει να είναι σαφές ότι δεν πιάνεται στον ύπνο η Βουλή. Δεν καταλαβαίνω το πνεύμα σας, διότι η παρέμβασή μου είναι προστατευτική προς την κοινοβουλευτική διαδικασία. Ζητήσαμε από τους Υπουργούς διευκρινίσεις. Δόθηκαν από πλευράς Υπουργών εξηγήσεις. Η Βουλή θα εκτιμήσει εάν αυτές είναι επαρκείς. Αυτό το οποίο προτείνω στο Σώμα και το ανακοινώνω, είναι μεριμνήσουμε, ώστε να δώσουμε τον χρόνο σε οποιοσδήποτε θέλει ακόμη να προσέλθει να τοποθετηθεί, να τοποθετηθεί. Στη ζούλα διαδικασίες δεν κάνουμε αυτήν την περίοδο και μη με προσκαλείτε να κάνω. Δεν θα κάνω.
Εγώ δεν σας προσκάλεσα. Εσείς το κάνετε, με τη στάση που κρατάτε. Εσείς έρχεστε και το κάνετε δωδεκάμισι ώρα το βράδυ.
Μα, αστειεύεστε;
Εγώ αστειεύομαι; Να έλθετε τότε το πρωί.
Πού είναι οι Βουλευτές σας;
Οι τροπολογίες είναι αναρτημένες από το πρωί, από χθες. Τις είδατε; Ναι ή όχι;
Κύριε Κατσώτη…
Εάν δεν τις είδατε, πείτε ότι δεν τις είδατε. Έπρεπε να είχατε θέσει το θέμα από το πρωί.
…σας ενημερώνω ότι τουλάχιστον, εγώ ως Πρόεδρος, ασκώ τα καθήκοντά μου της Προεδρεύουσας πολύ περισσότερες ώρες απ' ό,τι γινόταν από τους προκατόχους μου. Το να με εγκαλείτε, γιατί ήμουν στην Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους - την οποία έχετε καταγγείλει, αλλά για κάποιους είναι σημαντική - ή να με εγκαλείτε γιατί ήμουν στην εκλογή για την Εξεταστική Επιτροπή για το Μνημόνιο, αυτό είναι επιλογή σας. Εδώ είμαι. Ασκώ τα καθήκοντά μου. Ετέθησαν τα θέματα. Αυτό που προτείνω, είναι να δώσουμε τον λόγο τώρα σε τρεις ομιλητές. Είναι, συνολικά σας ενημερώνω, οι εναπομείναντες ομιλητές δεκαέξι. Η πρότασή μου είναι να μιλήσουν όλοι. Προτείνω να δώσουμε τον λόγο σε τρεις ακόμη και, εν συνεχεία, να πραγματοποιηθούν οι ψηφοφορίες που προβλέπονται. Σε περίπτωση αμφισβητήσεως αποφαίνεται η Βουλή. Η διαδικασία θα γίνει με έγερση. Την έχουμε κάνει ξανά. Το έχουμε πει. Εάν υπάρχει κάποια αντίρρηση στην πρόταση αυτή, ας διατυπωθεί.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Έχετε αντίρρηση, κύριε Πετράκο;
Είχα προτείνει, κυρία Πρόεδρε, η διαδικασία να γίνει τώρα.
Κύριε Πετράκο, το άκουσε το Προεδρείο, αλλά αυτό γίνεται προκειμένου να μην υπάρχει το επιχείρημα σε κανέναν - το είπα και προηγουμένως - ότι γίνεται αιφνιδιαστικά. Ήδη η συζήτηση εξελίσσεται αρκετή ώρα. Μπορεί όποιος θέλει να προσέλθει και να τοποθετηθεί. Οι τρεις ομιλητές είναι δεκαπέντε λεπτά. Δεν είναι παραπάνω. Μη συζητάμε περί όνου σκιάς.
Έχουν αποχωρήσει οι άλλοι.
Έχουμε δεκαέξι ομιλητές, κύριε Πετράκο. Ούτως ή άλλως, εσείς είστε και Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και θα μείνετε μέχρι τέλους. Κύριε Μηταφίδη, έχετε τον λόγο.
Αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες, δεν σκοπεύω να μιλήσω για τις αρετές αυτού του νομοσχεδίου και σε λίγο νόμου, που δικαιώνει ένα σημαντικό μέρος από τα θύματα της πολιτικής του κοινωνικού κανιβαλισμού, που εφάρμοσαν οι προκάτοχοι αυτής της Κυβέρνησης. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ]] Θέλω να εκφράσω και την ικανοποίησή μου για το γεγονός ότι δικαιώνεται ένας αγώνας και, αν θέλετε, και την προσωπική μου ικανοποίηση, γιατί όσοι δώσαμε τη μάχη μαζί με τα θύματα αυτής της πολιτικής, τα υπερασπίσαμε απέναντι στους Ιαβέρηδες - γιατί έτσι λειτούργησαν ορισμένοι από τους εκφραστές της - , οι οποίοι εξακολουθούν να επιμένουν και σήμερα. Τουλάχιστον όσοι ήμασταν στον χώρο της αυτοδιοίκησης μέχρι πρόσφατα, βρεθήκαμε στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών της προηγούμενης κυβέρνησης, γιατί υπερασπίσαμε το δικαίωμα στη δουλειά αυτών των ανθρώπων, γιατί αρνηθήκαμε να συνεργήσουμε σε απολύσεις. Ο αγώνας τώρα, λοιπόν, δικαιώνεται. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Χρήστος Σμίας για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το σχέδιο νόμου που συζητάμε αυτές τις μέρες έχει μέσα του δύο πολύ σημαντικές φράσεις, που συμπυκνώνουν, με τον πιο απλό τρόπο, το περιεχόμενο της πολιτικής μας και την ταύτισή της με τις λαϊκές απαιτήσεις. Από τις πλατείες όλης της χώρας και από τους συνδικαλιστικούς αγώνες όλων των τελευταίων χρόνων μια λέξη ακούστηκε πιο δυνατά από κάθε άλλη: Η λέξη «αξιοπρέπεια». Και η δημοκρατία με τη δικαιοσύνη είναι τα πιο ουσιαστικά θεμέλια της αξιοπρέπειας. Είχαμε δεσμευτεί προεκλογικά, αυτό που πάντοτε ήταν στις πιο βασικές θέσεις της Αριστεράς, ότι θα αλλάξουμε το μοντέλο της δημόσιας διοίκησης, ότι θα τελειώσουμε με τη γραφειοκρατία και θα φτιάξουμε μια δημόσια διοίκηση, που θα σέβεται τον εαυτό της και τον πολίτη. Και το νομοσχέδιο αυτό είναι μια αρχή προς αυτή την κατεύθυνση. Ας δούμε, όμως, μερικά πράγματα πιο συγκεκριμένα: Αυτό το σχέδιο νόμου το διαπερνά μια ενιαία γραμμή. Η επίγνωση από μέρους της δημόσιας διοίκησης του ρόλου που η ίδια έχει να επιτελέσει, που δεν είναι άλλος από την οργάνωση και την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος. Για να το πω πιο απλά, ένα δημοκρατικό κράτος χρειάζεται μια δημοκρατική διοίκηση που, μάλιστα, να είναι διπλά δημοκρατική, τόσο ως προς τον εαυτό της, όσο και ως προς την κοινωνία. Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται ήδη το Κεφάλαιο 1 του νομοσχεδίου, όπου επί της ουσίας καταργείται κάθε δυνατότητα για χρήση του θεσμού της πολιτικής επιστράτευσης ενάντια στην άσκηση των συνδικαλιστικών ελευθεριών των εργαζομένων. Το καθήκον μιας δημοκρατικής διοίκησης είναι να δίνει δικαιώματα και δυνατότητες στους πολίτες και όχι να τους υποχρεώνει σε παθητική πειθαρχία και εξαναγκασμό. Όταν οι πολιτεία είναι δίκαια απέναντι στους πολίτες, δεν έχει να φοβηθεί τίποτε. Δεν της χρειάζονται ούτε μέτρα εκφοβισμού ούτε απεργοσπαστικοί μηχανισμοί. Στο ίδιο πλαίσιο κινείται και ο εξορθολογισμός και ο εκδημοκρατισμός του Πειθαρχικού Δικαίου, ο οποίος επαναφέρει στη διοίκηση δύο από τα πιο θεμελιώδη στοιχεία του πολιτεύματός της, το συνταγματικά κατοχυρωμένο τεκμήριο αθωότητας και την αποποινικοποίηση της συνδικαλιστικής και κοινωνικής δράσης. Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, δεν κομίζω γλαύκας εις Αθήνας εάν πω ότι έχουμε μπροστά μας μια δύσκολη και επίπονη διαπραγμάτευση. Και δεχόμαστε στ' αλήθεια τρομερές επιθέσεις και συκοφαντίες, τόσο από το διεθνή, όσο και από τον εγχώριο Τύπο, σχετικά με τις διαπραγματευτικές μας τακτικές. Τη μια μας κατηγορούν ότι είμαστε πολύ σκληροί, την άλλη ότι τάχα δεν έχουμε κόκκινες γραμμές. Τη μία μας κατηγορούν ότι ρίχνουμε τη χώρα στα βράχια - εκεί που από πολύ καιρό άλλοι την έχουν οδηγήσει - και την άλλη ότι επιδιδόμαστε στο σπορ, όπου οι ίδιοι έχουν κάνει master πλέον, δηλαδή την κυβίστηση. Όλο αυτό δεν είναι παρά ένα ενιαίο σχέδιο επίθεσης σε μια Κυβέρνηση, η οποία ξέρει να λέει «όχι» και να διαπραγματεύεται για το συμφέρον του ελληνικού λαού. Εάν οι πολιτικές δυνάμεις που στήριξαν τις μνημονιακές επιλογές τα προηγούμενα χρόνια μέσα και έξω από τη Βουλή έμαθαν να υποτάσσονται, αυτό γεννά σε εμάς την υποχρέωση να υψώσουμε το ανάστημά μας και να ανακτήσουμε την αξιοπρέπεια αυτού του λαού. Τα νομοσχέδια για την επανεκκίνηση της οικονομίας, για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και για την ΕΡΤ, που έχουν ήδη ψηφιστεί, καθώς και το νομοσχέδιο για την υγεία, που θα τεθεί σύντομα σε διαβούλευση και αυτό το νομοσχέδιο που συζητάμε και θα ψηφίσουμε σήμερα, είναι για εμάς οι κόκκινες γραμμές της Κυβέρνησής μας. Και είναι κόκκινες, γιατί τις τράβηξε ο ελληνικός λαός και γιατί καλείται μια αριστερή Κυβέρνηση να τις διατηρήσει ανέπαφες. Είναι κόκκινες, γιατί δεν ζητάμε την έγκριση κανενός για να τις εφαρμόσουμε. Είναι κόκκινες, γιατί είμαστε διατεθειμένοι να παλέψουμε γι' αυτές. Κόκκινη γραμμή, λοιπόν, είναι να ανασταίνεις ξανά μια διαλυμένη δημόσια διοίκηση και να επαναφέρεις στη δουλειά τους ανθρώπους που είχαν παράνομα ή άδικα απολυθεί. Και το κάνεις αυτό χωρίς να χρειάζεσαι την άδεια κανενός, έξω από τον ελληνικό λαό, και αποκαθιστώντας τις αδικίες που συντελέστηκαν εις βάρος των πιο αδύνατων κοινωνικών ομάδων, με πρόσχημα το κοινωνικό όφελος. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε. Δεν επιτρέψαμε, οι σχολικοί φύλακες οι εργαζόμενοι στην Δημοτική Αστυνομία, οι καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών, οι καθηγητές της τεχνικής εκπαίδευσης να γίνουν βορά στο βωμό των μνημονιακών επιλογών. Μην ξεχνάμε, όμως, και τον αγώνα των εργαζομένων του δημοσίου, που με την επίμονη προσπάθειά τους ματαίωσαν και ακύρωσαν στην πράξη την επιλογή των μνημονιακών κυβερνήσεων, για άκουσον - άκουσον διαθεσιμότητες, απολύσεις μέσω των προσχηματικών αξιολογήσεων. Πουθενά στον πολιτισμένο κόσμο δεν υπήρξε τέτοια πρόθεση μαζικής ανθρωποθυσίας του 15% των εργαζομένων ανά έτος στο βωμό της ελάττωσης τους κόστους εργασίας, με πλήρη ανακατανομή φοβισμένων εργαζομένων, που μόνη τους διέξοδος θα ήταν μια θέση στο δημόσιο, αντί πινακίου φακής. Όμως, ο κόσμος της εργασίας τούς τοποθέτησε εκεί που ήταν η θέση τους, έστω κι αν δεν έχουν βολευτεί ακόμη σε αυτήν. Το νομοσχέδιο αυτό, αξιότιμοι συνάδελφοι, έχει την απόλυτη έγκρισή μου. Δεν θα το ψηφίσω απλώς επειδή είμαι ένας Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Θα το ψηφίσω για τους περισσότερους από δύο χιλιάδες που τέθηκαν σε διαθεσιμότητα και θα επανέλθουν στην εργασία τους, για τους χίλιους εννιακόσιους απολυμένους που θα ξαναπιάσουν δουλειά, καθώς και για τους έξι χιλιάδες διοριστέους του ΑΣΕΠ, που θα καλύψουν σημαντικά κενά σε μια κρατική δομή που παραπαίει. Θα το ψηφίσω για όλες τις κόκκινες γραμμές που βάζει. Θα το ψηφίσω γιατί είναι παιδί μιας άλλης πολιτικής και γιατί δυναμώνει τα θεμέλια μιας δημοκρατικής διοίκησης, που αναγνωρίζει και σέβεται το ρόλο της. Θα το ψηφίσω, τέλος, γιατί υπηρετεί όλους τους κυρίαρχους λόγους, για τους οποίους ο ελληνικός λαός μας έφερε σε αυτήν την Αίθουσα και μας έδωσε την κυβερνητική εντολή. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Χρήστο Σμία. Τον λόγο έχει ο κ. Δημήτρης Δημητριάδης, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, το σχέδιο νόμου αποτελεί ένα πρώτο πλήγμα, όχι μόνο στη θεσμική λογική των μνημονιακών ρυθμίσεων, αλλά και στη νεοφιλελεύθερη οπτική. Το παρόν σχέδιο νόμου αποτελεί μια πρώτη, αλλά απαραίτητη προσπάθεια στην κατεύθυνση του εκδημοκρατισμού της διοίκησης, του εξορθολογισμού του πειθαρχικού δικαίου, της μείωσης της γραφειοκρατίας και κυρίως της αποκατάστασης των αδικιών. Αποτελεί, με λίγα λόγια, μια αρχή για τις ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις που πρόκειται να ακολουθήσουν, περιλαμβάνοντας, όμως, ήδη ιδιαίτερα σημαντικές παρεμβάσεις. Ενδεικτικό της σημασίας των παρεμβάσεων αυτών είναι το γεγονός ότι στη συνεδρίαση της αρμόδιας επιτροπής προσήλθε πολύ μεγάλος αριθμός φορέων, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους ήταν θετικά διακείμενοι προς τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου, καταδεικνύοντας κατ' αυτόν τον τρόπο την ευρεία αποδοχή τους από την κοινωνία, κάτι που συνέβη παρά το γεγονός ότι αυτό δεν έτυχε ιδιαίτερης προβολής από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Όπως ανέφερε ο κύριος Υπουργός, πρόκειται να ακολουθήσουν κι άλλες ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις στους τομείς αυτούς, προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος, μακριά από πελατειακές τακτικές, συντρίβοντας τις αντιμεταρρυθμίσεις που εισήχθηκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση. Η προηγούμενη κυβέρνηση καλλιέργησε ένα κλίμα φόβου και ανασφάλειας για τους δημοσίους υπαλλήλους, τους στοχοποίησε, τους ενοχοποίησε, τους αποκάλεσε υπεράριθμους και αποδυνάμωσε τις δημόσιες υπηρεσίες. Η παρούσα Κυβέρνηση, όμως, στοχεύει στην αναστροφή του κλίματος αυτού με την εισαγωγή του παρόντος σχεδίου νόμου, παραμένοντας συνεπής στις προεκλογικές της δεσμεύσεις. Με ποιον τρόπο επιχειρείται αυτό; Κατ' αρχάς, απαγορεύεται η πολιτική επιστράτευση για την αντιμετώπιση των απεργιών. Ουσιαστικά, δεν απαγορεύεται η επίταξη, αλλά διασφαλίζεται η μη καταχρηστική εφαρμογή της. Η πολιτική επιστράτευση αποτελεί μια αυταρχική κίνηση, ενώ χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον ως απεργοσπαστικός μηχανισμός κατά τη μνημονιακή περίοδο. Είναι γεγονός ότι μέσα σε σαράντα χρόνια είχαν γίνει έξι επιστρατεύσεις και στη μνημονιακή περίοδο επίσης έξι. Πέραν της προαναφερθείσας διάταξης, στην κατεύθυνση της προσπάθειας καταπολέμησης του κλίματος τρομοκράτησης των δημοσίων υπαλλήλων, επανέρχεται το τεκμήριο της αθωότητας των δημοσίων υπαλλήλων και ο θεσμός της δυνητικής αργίας. Η αυτοδίκαιη αργία διατηρείται μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και όπου κρίνεται εξαιρετικά αναγκαία. Δίνεται, επίσης, η δυνατότητα στους εργαζομένους να συμμετέχουν στα πειθαρχικά συμβούλια και ορίζεται ρητά ότι δεν συνιστά ανάρμοστη ή αναξιοπρεπή συμπεριφορά ή ανάξια για υπάλληλο διαγωγή η άσκηση συνδικαλιστικής, πολιτικής ή κοινωνικής δράσης. Η αυστηροποίηση του Πειθαρχικού Δικαίου αποτέλεσε για την προηγούμενη Κυβέρνηση έναν τρόπο εκφοβισμού των δημοσίων υπαλλήλων, στερώντας τους τις κατακτήσεις και τα δικαιώματα, καθώς και τη δυνατότητα ευελιξίας και πρωτοβουλίας. Οι απολύσεις στο δημόσιο, όπως και ο θεσμός της διαθεσιμότητας, είχαν τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές αρνητικές συνέπειες, ενώ δημιούργησαν και μεγάλα προβλήματα στη λειτουργία του δημοσίου. Το πρόβλημα του δημοσίου δεν ήταν ποτέ ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά η μη ορθολογική τους κατανομή, λόγω, φυσικά, του πελατειακού κράτους. Η απόλυση ή η θέση σε διαθεσιμότητα, η οποία δεν πραγματοποιήθηκε κατόπιν αξιολόγησης και με σωστό προγραμματισμό, ενώ, όπως δείχνει το παράδειγμα των καθαριστριών στόχος δεν ήταν το δημοσιονομικό όφελος, όχι μόνο δεν έλυσε προβλήματα, αλλά προκάλεσε λειτουργικά προβλήματα σε σημαντικούς τομείς, όπως η παιδεία και η Δημοτική Αστυνομία. Με το παρόν σχέδιο νόμου αποκαθίστανται οι αδικίες που είχαν συντελεστεί. Καταργείται ο θεσμός της διαθεσιμότητας και επαναφέρεται το προσωπικό που είχε απολυθεί ή είχε τεθεί σε διαθεσιμότητα, συμπεριλαμβανομένων των σαράντα έξι ειδικοτήτων του ΕΠΑΛ που καταργήθηκαν, των σχολικών φυλάκων, των διοικητικών υπαλλήλων των πανεπιστημίων και των καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών. Εισάγονται εθελοντικές μορφές κινητικότητας, ούτως ώστε να αξιοποιείται πλήρως το δυναμικό του δημοσίου και να τοποθετούνται άμεσα οι επιτυχόντες προηγούμενων διαγωνισμών του ΑΣΕΠ. Εδώ θα ήθελα να σταθώ λίγο στην ολοκλήρωση της εμπειρίας της αληθείας, στην οποία συμμετέχω και εγώ. Αυτό που βιώνω δηλαδή, είναι το γεγονός ότι κάνουμε και κάνω πράγματα για τα οποία το προηγούμενο διάστημα δεσμευτήκαμε ότι θα τα κάνουμε, απέναντι σε πρόσωπα και καταστάσεις και κυρίως απέναντι σε αυτούς που έπρεπε να αποκαταστήσουμε. Και σήμερα το κάνουμε. Ένα ακόμα σημαντικό πρώτο βήμα, που πραγματοποιείται μέσω του νομοσχεδίου είναι η προσπάθεια μείωσης της γραφειοκρατίας, με στόχο την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη εξυπηρέτηση των πολιτών, αλλά και τη μείωση του λειτουργικού κόστους. Στο πλαίσιο αυτό εισάγονται ρυθμίσεις με την εφαρμογή της αυτεπάγγελτης αναζήτησης δικαιολογητικών από τις δημόσιες υπηρεσίες, ηλεκτρονική έκδοση πιστοποιητικών και τήρηση ηλεκτρονικού αρχείου από το ΑΣΕΠ. Τέλος, διασφαλίζεται η ηλεκτρονική διακίνηση των εγγράφων του δημόσιου τομέα ως οφειλόμενη ενέργεια της διοίκησης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε. Επίσης, είναι σημαντικό και αποτελεί μια θεσμική τομή η κατάργηση της θέσης του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Είναι μια προσπάθεια, στην κατεύθυνση της διασφάλισης της λειτουργικότητας του δημοσίου, χωρίς κομματικά κριτήρια. Αυτό το νομοσχέδιο δεν είναι η τελευταία μας λέξη, αλλά η πρώτη μιας νέας εποχής για το κράτος, το δημόσιο χώρο και τα κοινά. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Δημητριάδη. Τον λόγο έχει ο κ. Αθανάσιος Παπαδόπουλος, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
Μα είπαμε τρεις ομιλητές.
Εντάξει, θα μιλήσουν τέσσερις. Τι διαμαρτύρεστε; Κύριε Παπαδόπουλε, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Τα ζητήματα του σχεδίου νόμου περιλαμβάνονται στις μεγάλες μεταρρυθμίσεις, που θα έπρεπε να συζητάμε διεξοδικά σε αυτήν τη Βουλή και που πρέπει να πραγματοποιηθούν στη χώρα, για να υπάρξει η παραγωγική, η διοικητική, η αναπτυξιακή, η πολιτισμική ανασυγκρότησή της από τη βαρβαρότητα των τραγικών συνθηκών, που ανέλαβε η νέα Κυβέρνηση, μετά «τα χρόνια της χολέρας». Δεν θα αναλύσω, αγαπητοί συνάδελφοι, τις αλλαγές που γίνονται στο Πειθαρχικό Δίκαιο για τον εξορθολογισμό του, την αποκατάσταση του τεκμηρίου αθωότητας, τους νέους κανόνες για την αυτοδίκαιη αργία και τις πειθαρχικές ποινές. Δεν θα αναλύσω τις συμμετοχικές διαδικασίες στη στελέχωση του ΑΣΕΠ, στην επιλογή του Συνηγόρου του Πολίτη και των βοηθών του ούτε και στην απλούστευση των διαδικασιών πρόσληψης εποχικού προσωπικού. Θέλω να σημειώσω μόνο ότι με το σχέδιο νόμου δεν αποκαθίστανται όλες οι αδικίες απολύσεων και κατάργησης κλάδων για υπαλλήλους, στελέχη της διοίκησης και υπηρεσίες που ποτέ δεν αξιολογήθηκαν για το έργο που πρόσφεραν. Θέλω ακόμα να σημειώσω ότι οι δύο τροπολογίες που κατέθεσε το Υπουργείο Υγείας, για να αποπληρωθεί η δεδουλευμένη υπερωριακή εργασία των εργαζόμενων στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, στο ΠΕΔΥ, στο ΕΚΑΒ και για να καλυφθούν με ταχύτερες διαδικασίες τα εκρηκτικά κενά στο δημόσιο σύστημα υγείας, υπηρετούν ανάγκες τις οποίες εγκατέλειψε η νεοφιλελεύθερη μνημονιακή πολιτική που ασκήθηκε στην περίοδο της πλήρους αδιαφορίας για το δικαίωμα στην υγεία. Το πρωί μάς είπε ο κ. Κεδίκογλου ότι το δικαίωμα στην υγεία είναι πάνω από το δικαίωμα στην εργασία, στην απεργία. Προφανώς, όμως, δεν ήταν πάνω από τις μνημονιακές δεσμεύσεις δραματικών περικοπών στην υγεία και παγώματος όλων των προσλήψεων ιατρικού, νοσηλευτικού και εργαστηριακού προσωπικού, στις κλινικές και τα τμήματα που κλείνουν, στις μονάδες εντατικής, στα τμήματα επειγόντων περιστατικών, στα κέντρα υγείας των νησιών και των δυσπρόσιτων περιοχών κ.ο.κ.. Κατά τα άλλα, οι εκπρόσωποι της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού κατήγγειλαν σήμερα την Κυβέρνηση για τη στάση της στις διαδικασίες διαπραγμάτευσης του χρέους, των δανειακών αναγκών εξυπηρέτησής του, της βιωσιμότητάς του. Ή θα προσχωρήσετε στην πολιτική μας ή θα καταστραφεί η χώρα, μας είπε με στόμφο ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Βενιζέλος, το πρωί, ο οποίος θεώρησε ότι το χρέος τεχνικά είναι βιώσιμο, διαχειρίσιμο, εξυπηρετήσιμο, γιατί έτσι αξιώνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Να προσχωρήσουμε στη δική τους πολιτική αποκλείεται! Οδήγησαν σε υπερχρέωση της Ελλάδας, σε απίθανα ελλείμματα και σκάνδαλα, σε ένα διαπλεκόμενο, διεφθαρμένο, αναποτελεσματικό κράτος - και αντιστέκονται ακόμα και σήμερα στη ριζική αλλαγή που προτείνεται - , σε απίστευτες μίζες και συναλλαγές, σε τρομακτική φοροδιαφυγή και τώρα συμφωνούν με τις απαιτήσεις των δανειστών, που ξεχνούν τις αξίες με τις οποίες δημιουργήθηκε η Ενωμένη Ευρώπη και εκβιάζουν να εφαρμοστεί όλη η νεοφιλελεύθερη ατζέντα. Μιλάμε για ομαδικές απολύσεις στη χώρα της ανεργίας, οριζόντιες περικοπές και στους χαμηλοσυνταξιούχους, με τη ρήτρα των μηδενικών ελλειμμάτων, ακύρωση του σχεδίου νόμου για την ελευθερία των συλλογικών διαπραγματεύσεων, που ισχύουν, όμως, σε όλη την Ευρώπη, συνέχιση του ΕΝΦΙΑ, που πρέπει να αλλάξει και να γίνει φόρος μεγάλης ακίνητης περιουσίας, εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και της πρώτης κατοικίας των Ελλήνων πολιτών. Η νεοφιλελεύθερη ατζέντα δεν μπορεί να περάσει από μία Κυβέρνηση της Αριστεράς, την πρώτη στη Δυτική Ευρώπη, που φοβάται ότι θα επηρεάσει τις εξελίξεις στην Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία κ.ο.κ.. Θα καταστραφεί η χώρα αν δεν υπογράψουμε την υποταγή, την ταπείνωση, την εξαθλίωση, την ύφεση, τη διαιώνιση του νεοφιλελεύθερου μοντέλου, όπως λέει ο κ. Βενιζέλος; Ας μην ανησυχούν οι υπαίτιοι της καταστροφικής πορείας της Ελλάδας τα τελευταία χρόνια. Αυτή η χώρα έχει μεγαλείο, έχει συγκριτικά πλεονεκτήματα, φυσικό πλούτο, ιστορικά μνημεία. Είναι πανέμορφη και προικισμένη. Δεν θα τη λεηλατήσουν. Έχει ένα ανθρώπινο δυναμικό με τεράστιες ικανότητες, σπουδές, γνώσεις, δεξιοτεχνίες, που, αν αξιοποιηθούν στη χώρα μας, δεν θα την αφήσουν να καταστραφεί. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Παπαδόπουλο. Τον λόγο έχει ο κ. Αθανάσιος Σκούμας, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, και να ετοιμάζεται ο κ. Δανέλλης, Βουλευτής από το Ποτάμι.
Τι θα γίνει, κυρία Πρόεδρε;
Δεν θα ψηφίσουμε;
Είναι άλλοι τρεις, τέσσερις ομιλητές. Γίνονται κάποιες συνεννοήσεις με τα μέλη του Προεδρείου. Θα έχουμε λίγο υπομονή. Κύριε Σκούμα, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα ακούσαμε πολλές τοποθετήσεις που συνέκλιναν σε ένα ουσιαστικό πρόταγμα από την πλευρά της Αντιπολίτευσης, είτε από τη Νέα Δημοκρατία είτε από το ΠΑΣΟΚ, αλλά και από το Ποτάμι, που υποτίθεται ότι είναι ένα νέο κόμμα. Το πρόταγμα αυτό και η όλη αντίληψη, να το πω έτσι, εμπεριέχεται στο εξής: Η Κυβέρνηση δημιουργεί ένα κομματικό κράτος, έχει θέματα ηθικής τάξεως, η Κυβέρνηση οδηγεί στον εκσυνδικαλισμό, δηλαδή προωθεί με το νομοσχέδιο θέματα με τα οποία, αντί να βελτιώνονται τα πράγματα στη δημόσια διοίκηση, γίνεται το αντίθετο. Όμως, υπάρχει ένα θέμα ηθικής τάξεως. Άκουσα και από την πλευρά του Ποταμιού, από διάφορους ομιλητές να λένε ότι υπάρχει ένα άμεσο ζήτημα ηθικής τάξεως. Οι άνθρωποι που δέχθηκαν τα πλήγματα από το μνημόνιο και απολύθηκαν είναι ζήτημα ηθικής τάξεως να αποκατασταθούν, ναι ή όχι;
Φυσικά είναι.
Ψηφίστε, λοιπόν, το νομοσχέδιο. Αν δεν ψηφίσετε το νομοσχέδιο, κάνετε ένα ηθικό ατόπημα. Δεν συμβάλλετε με την ψήφο σας να επανέλθουν αυτοί οι άνθρωποι που επλήγησαν από τα μνημόνια και απολύθηκαν αντισυνταγματικά και παράνομα. Δεν μπορείτε να λέτε κι εσείς και το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία ότι πάμε στο κομματικό κράτος. Ποιοι το λένε αυτό; Αυτοί που δημιούργησαν την πλήρη απαξίωση της δυνατότητας των δικαιωμάτων στο δημόσιο; Αυτοί, δηλαδή, που κατήργησαν ουσιαστικά τη δυνατότητα να προσφεύγουν οι δημόσιοι υπάλληλοι και να ασκούν τα νόμιμα δικαιώματά τους; Αυτό θέλετε; Αν το θέλετε αυτό, μπορείτε να μην ψηφίσετε την επαναφορά της δυνατότητας των δημοσίων υπαλλήλων να προσφεύγουν στα πειθαρχικά όργανα και να έχουν αυτά που προβλέπονται ως δικαιώματά τους από το Σύνταγμα. Αλλά να το πείτε ευθέως, όχι να κρύβεστε όλοι μαζί - και οι τρεις - πίσω από οτιδήποτε μπορεί να φανταστεί κανείς, αλλά που δεν έχει καμμία ουσιαστική σημασία για την πρόοδο αυτής της χώρας και την πρόοδο της δημόσιας διοίκησης, την οποία από διάφορες θέσεις τα προηγούμενα χρόνια υπηρέτησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, διαμόρφωσαν το πελατειακό κράτος, ανέπτυξαν τη σχέση της εξάρτησης του ιδιωτικού τομέα με μια Δημόσια Διοίκηση που εξυπηρετούσε τα ιδιωτικά συμφέροντα σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος. Και αυτό εντάθηκε στην περίοδο του μνημονίου. Δημιουργούσαν ασυλία για τα διοικητικά συμβούλια του ΤΧΣ και του ΤΑΙΠΕΔ κι έρχονται να μιλήσουν για την απουσία πειθαρχικού ελέγχου. Ποιοι; Αυτοί που απάλλαξαν εκ των προτέρων από οποιαδήποτε ενέργεια τα διοικητικά συμβούλια, τα οποία είχαν τη δυνατότητα, ακριβώς λόγω της διασύνδεσής τους με το μνημόνιο, να εφαρμόζουν τις πιο ακραίες μνημονιακές πολιτικές, να απολύεται ο κόσμος από το δημόσιο, να μειώνονται οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα και να απολύονται, λόγω της κατάργησης των εργασιακών δικαιωμάτων, στον ιδιωτικό τομέα οι εργαζόμενοι. Τελικά, έρχονται εδώ να μας πουν ότι καταστρέφεται η χώρα, επειδή μια Κυβέρνηση διαπραγματεύεται και βάζει κόκκινες γραμμές και πιθανόν να υπάρξει μια ουσιαστική πολιτική αλλαγή, η οποία μπορεί να ανατρέψει τη λιτότητα και να βάλει διαφορετικές βάσεις για μια διαφορετική πολιτική σε ολόκληρη την Ευρώπη. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Πρόεδρος της Βουλής κ. ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ]] Αυτό δεν μπορείτε, λοιπόν, εσείς από την πλευρά σας να το διανοηθείτε, γιατί είστε σε άλλο μήκος κύματος. Βεβαίως, κάνετε και κάτι άλλο: Επιτίθεστε στα μέλη της Κυβέρνησης, γιατί έχετε ως στόχο σας να προχωρήσετε στη φθορά των προσώπων, διότι έτσι νομίζετε ότι θα προκαλέσετε τη φθορά της Κυβέρνησης και θα μπορέσετε να προχωρήσετε, με τα διάφορα σενάρια που επεξεργάζεστε από κοινού με τους δανειστές, πάλι σε νέες μνημονιακές πολιτικές. Έχετε, όμως, ξεχάσει κάτι. Έχετε ξεχάσει τις καθαρίστριες, έχετε ξεχάσει τους σχολικούς φύλακες, έχετε ξεχάσει τους ανέργους που έδωσαν σε αυτήν την Κυβέρνηση την πλειοψηφία, για να αλλάξει αυτή η πολιτική. Αυτή η πολιτική που εφαρμόζεται σήμερα είναι πολιτική που την έχει ζητήσει ο ελληνικός λαός. Ο ελληνικός λαός, λοιπόν, δίνει τη δυνατότητα να αλλάξει η χώρα, να επανέλθουν τα δικαιώματα και σήμερα γίνεται ένα σημαντικό βήμα για τον εκδημοκρατισμό της δημόσιας διοίκησης. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Σκούμα. Με ενημέρωσε η κ. Χαραλαμπίδου ότι ήδη έχει εκφωνήσει τον κ. Δανέλλη. Αμέσως μετά τον κ. Δανέλλη θα κάνουμε τη δι' εγέρσεως διαδικασία. Επομένως οι Βουλευτές που βγήκαν έξω, προς το παρόν, να μπουν μέσα για να γίνει η διαδικασία. Κύριε Δανέλλη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φαντάζομαι θα συμφωνήσουμε όλοι ότι η αναδιαμόρφωση της δημόσιας διοίκησης αποτελεί τη μητέρα των μεταρρυθμίσεων. Τα ίδια τα χαρακτηριστικά της ελληνικής δημόσιας διοίκησης νομίζω ότι όλοι συμφωνούμε ότι πρέπει να αλλάξουν. Αναφέρομαι σε αυτό το ιδιαίτερο βαλκανικό παράδειγμα διοίκησης, που όλοι ως αντιπολίτευση αγαπούν να κατακρίνουν, αλλά ως κυβέρνηση ξεχνούν να μεταρρυθμίσουν. Περιμέναμε ένα νομοσχέδιο, το οποίο θα καθιστούσε τη δημόσια διοίκηση μοχλό επανεκκίνησης της δοκιμαζόμενης ελληνικής οικονομίας και την αναγκαία προσπάθεια για ανάπτυξη. Μας διαφεύγει ότι η έξοδος από την κρίση δεν είναι άλλη από την αναζήτηση του τρόπου με τον οποίο θα παράγουμε εθνικό πλούτο, που θα φέρει και στέρεες θέσεις εργασίας, κύριε Υπουργέ, και που αυτή η δημόσια διοίκηση είναι αδύνατον να υποστηρίξει. Αποτελεί κοινό τόπο πως η ηλεκτρονική διακυβέρνηση είναι το κλειδί για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι σημαντικός παράγοντας διαφθοράς, κατά την άσκηση της δημόσιας διοίκησης, είναι η διαπροσωπική επαφή και σχέση. Καταλυτικός παράγοντας για τη διάρρηξη αυτής της σχέσης είναι η σύγχρονη και αποτελεσματική ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Ποιες προβλέψεις έχετε κάνει ως Κυβέρνηση, προκειμένου να μη χαθούν και τα κονδύλια της χρηματοδοτικής περιόδου 2014-2020; Ποια θα ήταν η καταλληλότερη στιγμή γι' αυτήν τη συζήτηση, αν όχι αυτή η συνεδρίαση, στην οποία συζητούμε ένα νομοσχέδιο που διατείνεται ότι έχει ως στόχο την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας; Συμφωνούμε κι εμείς, το Ποτάμι, ότι οι απολύσεις κατηγοριών των δημοσίων υπαλλήλων κατά την προηγούμενη περίοδο ήταν παράλογες, άδικες και αναποτελεσματικές, χωρίς κανένα κέρδος για τα δημοσιονομικά μεγέθη της χώρας. Το σημερινό νομοσχέδιο προφανώς μπορεί να επιλύσει αυτήν την αδικία, τουλάχιστον στον μεγαλύτερό της βαθμό, αλλά παράλληλα θα μπορούσε να προχωρήσει και ένα βήμα παραπέρα. Γιατί η επαναφορά των απολυμένων υπαλλήλων πίσω στις υπηρεσίες τους δεν αρκεί από μόνη της για την εξυγίανση της δημόσιας διοίκησης και την αποτελεσματικότητά της. Όμως, νομίζω ότι το αποκορύφωμα μιας αμοραλιστικής προσέγγισης και η εξυπηρέτηση του «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» έχει να κάνει με την τροπολογία για τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Μια τροπολογία που φανερώνει προθέσεις, οι οποίες κατ' ουσία επιθυμούν το ξήλωμα της «ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ», που είναι ίσως το πιο μεταρρυθμιστικό νομοθετικό προϊόν της ταραγμένης περιόδου 2009-20012, το πιο αποτελεσματικό εργαλείο διαφανούς ελέγχου της διάθεσης του δημοσίου χρήματος. Η «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» είναι ένας θεσμός που επιβίωσε μετά από δύο αποτυχημένες απόπειρες να καταστρατηγηθεί, οι οποίες ευτυχώς δεν πέτυχαν, ακριβώς λόγω της αντίδρασης και από την πλευρά των κυβερνητικών Βουλευτών, τόσο το 2013 όσο και το 2014. Βλέπουμε τώρα να έρχεται η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και να προσπαθεί να καταστρέψει την πιο αριστερή μεταρρύθμιση που έχει γίνει για τη λειτουργία του κράτους. Αν ισχύσει τελικά η τροπολογία, θα δημιουργηθεί ένα πολύ κακό προηγούμενο, το οποίο πολύ φοβούμαστε ότι θα επαναληφθεί στο μέλλον, μέχρις ότου το πρόγραμμα καταστεί ένα άδειο κέλυφος και, αν δημιουργούνται ζητήματα, υπάρχουν άλλες διαδικασίες, υπάρχει διαφορετική μεθοδολογία, νόμιμη, που μπορεί να λύσει προβλήματα που έχουν υπάρξει κυρίως στην αυτοδιοίκηση, χωρίς να θέσουν εν αμφιβόλω το οικοδόμημα της «ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ». Τέλος, θέλω να αναφερθώ σε μια τροπολογία του Υπουργείου Εργασίας, που αφορά στην τροποποίηση διατάξεων του 4312/14 σχετικά με τα κέντρα ημερήσιας φροντίδας ηλικιωμένων, κέντρα διημέρευσης ημερήσιας φροντίδας ατόμων με αναπηρίες και κέντρα στήριξης Ρομά και ευπαθών ομάδων. Έτσι όπως είναι δομημένη η τροπολογία, κύριε Υπουργέ, αποκλείονται σαράντα τέσσερις φορείς που λειτουργούν ως κέντρα ημερήσιας φροντίδας ΑΜΕΑ, ΚΕΔΗΦ ΑΜΕΑ λέγονται, και που στη συντριπτική τους πλειοψηφία ανήκουν σε γονεϊκούς συλλόγους, εξυπηρετώντας πάνω από χίλια τετρακόσια ΑΜΕΑ. Θέλει μια βελτίωση, μπορώ να σας δώσω μια πρόταση την οποία παρακαλώ, πάρτε υπ' όψιν σας, διότι δημιουργείται μια αδικία που πρέπει να αποκατασταθεί.
Έχουμε ήδη κάνει νομοτεχνική βελτίωση.
Δεν είναι ολοκληρωμένη. Όπως την έχω υπ' όψιν μου, δεν είναι ολοκληρωμένη, αλλά ελπίζω να έχει ολοκληρωθεί. Ευχαριστώ πολύ. Και ελπίζω και νομίζω ότι, αφού συμφωνούμε ότι η μεγάλη μεταρρύθμιση που έχει ανάγκη το δημόσιο είναι προϋπόθεση για την έναρξη διαδικασιών που θα στηρίξουν την όποια πρόταση βιώσιμης οικονομίας της χώρας, εκεί θα βρούμε κοινούς δρόμους να στηρίξουμε μια τέτοια απαιτούμενη μεταρρύθμιση, ώστε το δημόσιο να αποτελέσει τον προαπαιτούμενο μοχλό που θα στηρίξει ένα τέτοιο βιώσιμο μοντέλο ανασυγκρότησης της χώρας. Ευχαριστώ.
Λοιπόν, να μπουν όλοι μέσα - απ' ό,τι βλέπω πρέπει να υπάρχει και η απαιτούμενη απαρτία - για να κάνουμε τη διαδικασία. Σε σχέση με τις τροπολογίες, ξεκινάμε από την υπ' αριθμόν γενικό πρωτόκολλο 88 ειδικό πρωτόκολλο 35 από 27-4-2015 κατατεθειμένη, η οποία αφορά τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων. Είναι εμπρόθεσμη. Εκείνο για το οποίο αποφαίνεται η Βουλή, σύμφωνα με το Σύνταγμα και το άρθρο 74 παράγραφος 5, είναι εάν έχει σχέση με το νομοσχέδιο. Ειδικότερα, το άρθρο 74 λέει: «Νομοσχέδιο ή πρόταση νόμου που περιέχει διατάξεις άσχετες με το κύριο αντικείμενό τους δεν εισάγεται για συζήτηση. Καμμιά προσθήκη ή τροπολογία δεν εισάγεται για συζήτηση αν δεν σχετίζεται με το κύριο αντικείμενο του νομοσχεδίου ή της πρότασης. Σε περίπτωση αμφισβήτησης, αποφαίνεται η Βουλή.». Έθεσα ζήτημα από πλευράς Προεδρείου σε σχέση με τη συνάφεια, αν υπάρχει δηλαδή σχέση με το νομοσχέδιο. Δόθηκαν οι εξηγήσεις από πλευράς του κυρίου Υπουργού, του κ. Βούτση, έγιναν τοποθετήσεις από τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους και τώρα δι' εγέρσεως, όπως ορίζει το Σύνταγμα, θα αποφανθεί η Βουλή για το εάν έχει σχέση αυτή η τροπολογία με το κύριο αντικείμενο. Θα σας περιγράψω τη διαδικασία κι εν συνεχεία θα προβούμε στην ψηφοφορία. Εκείνοι οι οποίοι θεωρούν ότι έχει σχέση με το νομοσχέδιο εγείρονται, εκείνοι οι οποίοι θεωρούν ότι δεν έχει σχέση με το νομοσχέδιο παραμένουν καθιστοί και εκείνοι οι οποίοι θέλουν να δηλώσουν «Παρών» θα σας ζητήσω να το κάνετε δι' ανατάσεως χεριού. Όσοι, λοιπόν, για την τροπολογία αυτή θεωρούν ότι είναι συναφής και πρέπει να εισαχθεί σε συζήτηση και σε ψήφιση να εγερθούν. [[Εγείρονται οι αποδεχόμενοι την πρόταση]] Φάνηκε η διαφορά. Ήταν προδήλως περισσότεροι εκείνοι οι οποίοι εγέρθησαν. Υπάρχουν Βουλευτές οι οποίοι ή οι οποίες δηλώνουν «Παρών»;
Παρών.
Δηλώνει «Παρών» ο κ. Κατσώτης από πλευράς ΚΚΕ. Επομένως προδήλως εγέρθησαν περισσότεροι Βουλευτές. Άρα αυτή η τροπολογία θα τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία αύριο. Είναι από αυτές που τίθενται σε ονομαστική ψηφοφορία; Έχει ζητηθεί γι' αυτήν;
Για τις δεκαπέντε βουλευτικές είναι.
Γι' αυτήν δεν έχει ζητηθεί ονομαστική ψηφοφορία από κανένα κόμμα. Επομένως θα μπει στη διαδικασία ψήφισης μετά το τέλος των ομιλιών. Η δεύτερη τροπολογία για την οποία ετέθη ζήτημα συνάφειας αφορά την ανάρτηση πράξεων ανατροπής ανάληψης υποχρεώσεων στο πρόγραμμα «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Και αυτή είναι εμπρόθεσμη. Η αμφισβήτηση τίθεται σε σχέση με τη συνάφεια. Όσοι Βουλευτές τοποθετούνται ως προς το ότι είναι συναφής με το νομοσχέδιο και άρα πρέπει να τεθεί σε συζήτηση και ψήφιση να εγερθούν. [[Εγείρονται οι αποδεχόμενοι την πρόταση]] Καθίστε. Υπάρχουν Βουλευτές που δηλώνουν «Παρών»;
Παρών.
Δηλώνει «Παρών» ο κ. Κατσώτης από το ΚΚΕ. Επομένως είναι πρόδηλο ότι οι περισσότεροι Βουλευτές κρίνουν και ψηφίζουν υπέρ τη συζήτησης και ψήφισης. Αυτή η τροπολογία θα τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία αύριο στις 16: 00΄ το απόγευμα, οπότε και θα διεξαχθεί συνολικά η ονομαστική ψηφοφορία για τις τροπολογίες και διατάξεις για τις οποίες έχει ζητηθεί. Η τρίτη τροπολογία είναι η εκπροθέσμως κατατεθείσα σήμερα από το Υπουργείο Οικονομικών και το αρμόδιο για το νομοσχέδιο Υπουργείο και αφορά συμπλήρωση της από 20-4-2015 πράξης νομοθετικού περιεχομένου που κυρώθηκε με τον ν. 4323/2015, σχετικά με την υποχρέωση των μνημονευόμενων φορέων να καταθέτουν τα ταμειακά τους διαθέσιμα σε λογαριασμούς ταμειακής διαχείρισης στην Τράπεζα της Ελλάδος. Ως προς αυτή την τροπολογία έχει τεθεί ζήτημα και συνάφειας και εκπροθέσμου. Θα κάνουμε χωριστή ψηφοφορία. Σε σχέση με τη συνάφεια, όσοι ψηφίζουν υπέρ του ότι υφίσταται συνάφεια με το κύριο αντικείμενο του νομοσχεδίου να εγερθούν. [[Εγείρονται οι αποδεχόμενοι την πρόταση]] Καθίστε. Υπάρχουν Βουλευτές που δηλώνουν «Παρών» για τη συνάφεια;
Παρών.
Ο κ. Κατσώτης δηλώνει «Παρών» εν σχέσει με τη συνάφεια. Είναι προδήλως περισσότεροι οι Βουλευτές που εγέρθηκαν υπέρ της συνάφειας. Μπαίνουμε στην ψηφοφορία δι' εγέρσεως σε σχέση με το εκπρόθεσμο. Όσοι Βουλευτές θεωρούν ότι, μολονότι είναι εκπρόθεσμη, πρέπει να τεθεί σε ψήφιση να εγερθούν. [[Εγείρονται οι αποδεχόμενοι την πρόταση]] Καθίστε. Υπάρχουν Βουλευτές που δηλώνουν «Παρών»; Επομένως, κύριε Κατσώτη, είναι σαφές ότι διακρίνατε την τοποθέτησή σας. Δηλώσατε «Παρών» στη συνάφεια και «Όχι», να μη συζητηθεί, σε σχέση με το εκπρόθεσμο. Επομένως είναι προδήλως περισσότεροι οι Βουλευτές οι οποίοι τοποθετήθηκαν υπέρ του να συζητηθούν αυτές οι τρεις τροπολογίες για τις οποίες ετέθη ζήτημα, υπήρξε αμφισβήτηση από πλευράς Προεδρείου. Με απόφαση της πλειοψηφίας της Ολομέλειας της Βουλής οι μεν δύο τροπολογίες για τις οποίες έχει τεθεί αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας θα τεθούν για ονομαστική ψηφοφορία μαζί με τις υπόλοιπες αύριο στις 16: 00. Εκείνη για την οποία δεν έχει ζητηθεί ονομαστική ψηφοφορία, δηλαδή αυτή για τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων, θα τεθεί σε ψηφοφορία στο τέλος της συνεδρίασης.
Ποιας συνεδρίασης;
Της αποψινής συνεδρίασης, που θα κάνουμε και ψήφιση. Ολοκληρώνουμε σιγά σιγά. Έχουν ζητήσει τον λόγο και είναι εγγεγραμμένοι στον κατάλογο ο κ. Δημήτριος Βίτσας από τον ΣΥΡΙΖΑ, η κ. Νίνα Κασιμάτη, από τον ΣΥΡΙΖΑ, η κ. Ελένη Αυλωνίτου από τον ΣΥΡΙΖΑ, η κ. Ευφροσύνη Καρασαρλίδου από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Γιώργος Αμυράς από το Ποτάμι, ο κ. Ιωάννης Ζερδελής από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Ιάσων Φωτήλας από το Ποτάμι και εγώ, που θα μιλήσω στο τέλος ως Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
Έχω ζητήσει δευτερολογία ως εισηγητής.
Έχετε ζητήσει δευτερολογία ως εισηγητής. Εντάξει, δικαιούστε. Οι εισηγητές που επιθυμούν να ασκήσουν το δικαίωμα της δευτερολογίας να το δηλώσουν. Οι Βουλευτές να μη φύγουν, γιατί η ψήφιση πρέπει να γίνεται με απαρτία. Οπότε, όλοι όσοι ψηφίσατε ότι όλα αυτά πρέπει να τα ψηφίσουμε, να παραμείνετε και για την ψήφιση, για να υπάρχει απαρτία. Κύριε Βίτσα, έχετε τον λόγο.
Έχω παραιτηθεί.
Η κ. Νίνα Κασιμάτη έχει τον λόγο. Να σεβαστούμε το δικαίωμα όλων των Βουλευτών να μιλήσουν και όσοι άσκησαν το δικαίωμα να ακούσουν και εκείνους που δεν έχουν ακόμα μιλήσει.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, ξημερώνει η 6η Μαΐου 2015. Πριν από πέντε χρόνια σαν απόψε η μεγαλειώδης και πρωτοφανής λαϊκή κινητοποίηση ενάντια στην ψήφιση του μνημονίου είχε αμαυρωθεί από τη δολοφονία των εργαζομένων που κάηκαν ζωντανοί στη Marfin και που ουδέποτε το μνημονιακό κράτος ανακάλυψε τους φονιάδες τους. Ήταν οι πρώτοι που θυσιάστηκαν στην αλυσίδα των χιλιάδων που θα ακολουθούσαν, για να στεριώσει το μνημόνιο. Ποιος ωφελήθηκε; Πάντως όχι το λαϊκό κίνημα. Γιατί την επομένη, σαν την αυριανή που ξημερώνει, ψηφίστηκε εδώ, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος και με αμφισβητούμενες πλειοψηφίες, το διαβόητο μνημόνιο. Τις συνέπειές του τις γνωρίζουμε όλοι καλά, κάποιοι στο πετσί μας - οι πολλοί - και κάποιοι λίγοι στον τραπεζικό τους λογαριασμό, που φούσκωσε και πέταξε σε τόπους μακρινούς. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ]] Το πώς, ποιοι και γιατί θα το διερευνήσει η Επιτροπή Αλήθειας για τον Έλεγχο του Χρέους και η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για το μνημόνιο, η οποία συγκροτήθηκε σήμερα και στην οποία έχω την τιμή να είμαι εισηγήτρια για την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί κάνω αυτή την εισαγωγή; Πέραν της «μαύρης» επετείου που διανύουμε για την ελληνική δημοκρατία και την ελληνική κοινωνία, το υπ' όψιν μας νομοσχέδιο σαν να θέλει να απαντήσει στην ειρωνεία της ιστορίας. Αποκαθιστώντας τις αδικίες, θέτει το θέμα του κράτους, του δημοσίου, της πρώτης έννοιας που εβλήθη πριν από τους ανθρώπους από τους αυτουργούς της λαίλαπας. Γιατί τι συνιστά τη δύναμη ενός κράτους και ιδιαίτερα τη δύναμη ενός δημοκρατικού κράτους; Πριν από όλα είναι η ιδέα που το ενσαρκώνει, για να δανειστώ τα λόγια του Ζιγκλέρ. Έτσι οι μνημονιακές και προμνημονιακές δυνάμεις - γιατί ακούμε τελευταία υπάρχουν και μεταμνημονιακές δυνάμεις - , πέραν των κομμάτων που ψήφισαν και εφάρμοσαν τα μνημόνια, είναι αυτές που υπήρχαν ως ιδεολογικοί μηχανισμοί που προετοίμασαν και προπαγάνδισαν τις μνημονιακές πολιτικές. Και αυτό είναι και το ευαίσθητο Ποτάμι που, μαζί με το ΠΑΣΟΚ και τη νέα Δημοκρατία, ως προς την ταύτιση των στόχων πολιτικής, συνιστούν τη νέα τρόικα εσωτερικού. Μνημονιακές, λοιπόν, και προμνημονιακές δυνάμεις, πιστές στην τέταρτη αρχή της συναίνεσης της Ουάσιγκτον, που ορίζει την εξάρθρωση του δημόσιου τομέα με την ταυτόχρονη ιδιωτικοποίηση κυρίως όλων των επιχειρήσεων που ανήκουν στο κράτος ή τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση που έχουμε καταλήξει και κοινωνική και οικονομική και αποτελεσματική από άποψη δημόσιας λειτουργίας. Ο μύθος του μεγάλου κράτους κατέπεσε γρήγορα με την απογραφή. Δεν θα επεκταθώ, γιατί πολλοί συνάδελφοι έχουν αναφέρει τους μέσους όρους. Όμως στο μεταξύ κατάφεραν να στρέψουν τους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα εναντίον εκείνων του δημοσίου και κατόπιν οργάνωσαν τη μαζική ανεργία. Οι αντιμεταρρυθμιστές δεν είχαν σκοπό τον εξορθολογισμό - και απευθύνομαι τώρα σε Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ, που απέχουν - , εκτός εάν είναι λογικό να αφήνουν απλήρωτους, για να τους οδηγήσουν στην απόλυση, στην παραίτηση και στην εξαθλίωση, τριάντα υπαλλήλους σε όλη την Ελλάδα που υπηρετούσαν στις παιδικές και μαθητικές βιβλιοθήκες στην ελληνική επαρχία. Εξορθολόγησαν πολύ το δημόσιο οι απόντες εφαρμοστές της λιτότητας με αυτή την απόφαση; Ή μήπως εξορθολόγησαν όταν απέλυσαν; Ανοίγω μία παρένθεση, γιατί η διαθεσιμότητα στην πραγματικότητα, για να μη γελιόμαστε, είναι η απαρχή, η οδός, για να γυρίσει πίσω το ρολόι της ιστορίας, πριν από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, που θεσμοθέτησε τη μονιμότητα στο δημόσιο. Απολύσατε, λοιπόν, τους καθηγητές τεχνικής εκπαίδευσης ανοίγοντας τον δρόμο στα ιδιωτικά ΙΕΚ, τους διοικητικούς υπαλλήλους των πανεπιστημίων, τους σχολικούς φύλακες, τις καθαρίστριες - που «σας έβαλαν τα γυαλιά» με τον αγώνα τους - τη Δημοτική Αστυνομία. Επιτάξατε προληπτικά και κατασταλτικά τους εργαζομένους στο μετρό, τους καθηγητές, για πάρα πολύ χρόνο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα ήθελα λίγη ώρα, κυρία Πρόεδρε.
Συνεχίστε.
Σας ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και βέβαια, ποιος μπορεί να ξεχάσει τη μαζική, πραξικοπηματική απόλυση των δυόμισι χιλιάδων εργαζομένων της ΕΡΤ με το χουντικό «μαύρο», που πάγωσε την Ελλάδα και σήμανε την αρχή του τέλους τους, μια μεταρρύθμιση που ήταν μια απόλυση, απλώς για να εξυπηρετηθεί ο δημοσιονομικός στόχος, που βέβαια δεν μπορούσε να πιαστεί; Πραγματικά εκπλήσσομαι με την Αξιωματική Αντιπολίτευση που επέλεξε για εισηγητή σε αυτό το νομοσχέδιο εκδημοκρατισμού - όπως είναι το σημερινό - τον άνθρωπο που από τη θέση του Υπουργού Επικρατείας έβγαλε το «μαύρο» διάγγελμα της ΕΡΤ στις 11 Ιουνίου του 2013 και αναφέρομαι προσωπικά, γιατί και ο ίδιος επέλεξε στην κομματική του, παραταξιακή του εισήγηση να μιλήσει επί προσωπικού. Στους αρχαίους ημών προγόνους, με το μέτρο που τους διέκρινε, ακόμη και στις μεγάλες δραματικές καμπές των τραγωδιών, απαγορευόταν από έναν άγραφο ηθικό νόμο να υπενθυμίζουν στο κοινό τα οικεία κακά. Σχετικά με τον Υπουργό, τον κ. Κατρούγκαλο, η επίθεση στο πρόσωπό του, η συντονισμένη εδώ και πάρα πολλές μέρες και μήνες, είναι επίθεση στον ορθό λόγο, στον δημόσιο λόγο που αποκλίνει από την κυρίαρχη γραμμή. Γιατί στα μαύρα χρόνια του μονοδρόμου ο Γιώργος Κατρούγκαλος υπερασπίστηκε όχι μόνο τα δίκαια των εργαζομένων, αλλά και την επιστήμη του, όταν την ίδια ώρα οι συνταγματολόγοι υπηρεσίας δυσερμήνευαν το Σύνταγμα, για να νομιμοποιήσουν την καταπάτησή του. Να τελειώνουμε, λοιπόν, με την καραμέλα της σύγκρουσης συμφερόντων. Πρέπει όλοι να κατανοήσουν ότι στις 25 Γενάρη το μνημονιακό καθεστώς έπεσε με την ψήφο του ελληνικού λαού και η Κυβέρνηση υλοποιεί συγκεκριμένο πρόγραμμα, δικό της πρόγραμμα, που ταυτίζεται με τα λαϊκά συμφέροντα. Σύγκρουση συμφερόντων για εμάς είναι η οικογενειοκρατία και οι γόνοι που μας κουνάνε το δάχτυλο εκατό χρόνια. Η Κυβέρνηση αυτή καταθέτει αυτό το σχέδιο νόμου, ενώ έχει ήδη μπει στην τελική ευθεία η κρίσιμη διαπραγμάτευση με τους δανειστές εταίρους. Νομοθετούμε αποδομώντας σε όλα τα επίπεδα τη μνημονιακή εξαίρεση της χώρας μας από το ευρωπαϊκό δημοκρατικό θεσμικό και κοινωνικό κεκτημένο, μια και κάποιοι είναι πολύ ευαίσθητοι Ευρωπαίοι. Αποκαθιστούμε την κοινωνική και νομική τάξη. Έτσι νομοθετούμε εμείς, κατ' εντολή του ελληνικού λαού και όχι καθ' υπόδειξη των δανειστών. Στην πραγματικότητα γι' αυτό απέχουν σήμερα τα κόμματα της «τρόικας εσωτερικού», Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ, πλην του Ποταμιού που έμεινε για να γίνεται η ηχώ τους. Τέλος, πιστεύω πως όλοι οι δημοκρατικοί πολίτες πρέπει να συστρατευθούν, όπως κάνουν εδώ και τρεις μήνες, να μη λυγίσουν, να στρατευθούν με την Κυβέρνηση και με τον Πρωθυπουργό σε νέους αγώνες και κινητοποιήσεις ενάντια στην πολιτική της λιτότητας και της εξάρτησης. Εμείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν εννοούμε να είμαστε τίποτε άλλο από Βουλευτές ενός κυρίαρχου ελληνικού κράτους, ενός κυρίαρχου λαού, που δεν γονατίζει και δεν θα γονατίσει, όπως δίδαξε ο ιστορικός αγώνας των εργαζομένων του δημοσίου. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Κασιμάτη. Τον λόγο έχει η κ. Ελένη Αυλωνίτου, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, και να ετοιμάζεται η κ. Καρασαρλίδου. Ορίστε, κυρία Αυλωνίτου, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το νομοσχέδιο: «Εκδημοκρατισμός της Διοίκησης - Καταπολέμηση Γραφειοκρατίας και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση - Αποκατάσταση αδικιών και άλλες διατάξεις» πιάνει ένα πλήθος σημαντικών θεμάτων. Όμως, θέλω να σταθώ σε μερικά από αυτά τα ζητήματα, που αγγίζουν άμεσα ή έμμεσα την τοπική αυτοδιοίκηση, αφού έχω υπάρξει επί χρόνια εκλεγμένη αυτοδιοικητική στον Δήμο Γαλατσίου και έχω ζήσει από κοντά όλα αυτά τα ζητήματα στο Δημοτικό Συμβούλιο Γαλατσίου. Το άρθρο 18 προβλέπει την επανασύσταση κλάδων που καταργήθηκαν στο πλαίσιο μνημονιακών μέτρων, με πρόσχημα την εξοικονόμηση κρατικών πόρων. Έτσι, επανασυστήνονται οι ειδικότητες εκπαιδευτικών των επαγγελματικών λυκείων και των επαγγελματικών σχολών που είχαν καταργηθεί, καθώς και η ειδικότητα των σχολικών φυλάκων. Η κατάργηση των σχετικών κλάδων είχε δημιουργήσει εξαιρετικά σοβαρά προβλήματα σε επίπεδο δήμων, αφού οι δήμοι έχουν την ευθύνη για τη λειτουργία των σχολικών μονάδων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η κατάργηση κλάδων των ΕΠΑΛ και ΕΠΑΣ άφησε εκτός εκπαίδευσης ένα πλήθος μαθητών, που έψαχναν στο δημόσιο σχολικό σύστημα κάποια στοιχειώδη επαγγελματικά προσόντα και που δεν είχαν οι οικογένειές τους την οικονομική δυνατότητα να στείλουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά ΙΕΚ. Παιδιά δεκαεπτά χρόνων, που σπούδαζαν κομμώτριες, διακοσμητές και υγειονομικοί πετάχτηκαν εκτός σχολείου μαζί με τους καθηγητές τους από την προηγούμενη κυβέρνηση, για να επιτευχθεί - λέει - με αυτόν τον τρόπο η ανάπτυξη της χώρας, διότι έτσι επιτυγχάνεται η μνημονιακή ανάπτυξη της χώρας, με το να πετιούνται οι μαθητές έξω από τα σχολεία τους! Μετά την ψήφιση του σημερινού νομοσχεδίου μπορώ να πάω στα παιδιά του Β΄ ΕΠΑΛ Γαλατσίου και τους γονείς τους και να τους πω ότι τώρα απέκτησαν πάλι το δικαίωμα να συνεχίσουν τις σπουδές τους. Όσο για την ειδικότητα των σχολικών φυλάκων, η ύπαρξη τους είναι εκ των ων ουκ άνευ για την εύρυθμη λειτουργία των σχολείων, τουλάχιστον στο Λεκανοπέδιο, όπου έχω ζήσει το πρόβλημα. Σεβόμενη τον χρόνο, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θέλω τέλος να σταθώ ιδιαίτερα στην τροπολογία που έχω υπογράψει μαζί με πολλούς συναδέλφους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Αφορά την παύση ποινικών και πειθαρχικών διώξεων εναντίον αιρετών των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε περίπτωση μη άσκησης ένδικων μέσων. Ως σήμερα ο κάθε δήμαρχος ήταν υποχρεωμένος να τραβάει σε δεύτερο βαθμό κάθε δίκη που θα έχανε, συνήθως για εργατική διαφορά, είτε αυτό συνέφερε τον δήμο είτε όχι. Αν δεν το έκανε, υφίστατο ποινική και πειθαρχική δίωξη. Η τροπολογία, λοιπόν, αίρει τώρα το αξιόποινο των πράξεων αυτών των δημάρχων και παύει όλες τις διώξεις εναντίον τους. Το πρόβλημα όμως που διορθώνει αυτή η τροπολογία είναι ενδεικτικό του εγγενούς παραλογισμού της «μεταρρυθμισιομανίας» που έχει καταλάβει ορισμένους συναδέλφους της Αντιπολίτευσης. Πολλοί που «μεταρρυθμισιολογούν» εκφράζουν μία συγκεκριμένη αντίρρηση για τις δημόσιες υπηρεσίες, ότι αυτές δεν λειτουργούν τάχα με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια κέρδους. Ας υποθέσουμε, λοιπόν, χάριν συζήτησης, ότι το να λειτουργεί κανείς με αυτά τα κριτήρια - τα κριτήρια του κέρδους - είναι πάντα κάτι το καλό, κάτι το επιθυμητό. Ξέρετε εσείς καμμία ιδιωτική επιχείρηση, η οποία να τραβάει πάντα όλες τις δίκες της μέχρι το εφετείο για λόγους αρχής; Σε μία ιδιωτική επιχείρηση ο ιδιοκτήτης ή ο διευθυντής σταθμίζει τις πιθανότητες να κερδίσει, σταθμίζει τα δικαστικά έξοδα, σταθμίζει τον χαμένο χρόνο και αποφασίζει πότε συμφέρει και πότε δεν συμφέρει να ξεκινήσει μία δίκη και πότε συμφέρει να την τραβήξει στο εφετείο. Θα κάνατε ποτέ έναν νόμο που θα υποχρέωνε όλες τις επιχειρήσεις να πηγαίνουν κάθε εργατική διαφορά στο εφετείο; Μάλλον όχι. Γιατί όμως επιβλήθηκε αυτός ο παράλογος όρος στους δημάρχους; Κύριε Υπουργέ, μετά από όλα αυτά θα σας πρότεινα άλλον τίτλο για αυτό το νομοσχέδιο, πιο ταιριαστό. Θα μπορούσε για παράδειγμα να επιγράφεται: «Άρση ακραίων περιπτώσεων παραλογισμών στην ελληνική δημόσια διοίκηση». Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, υπερψηφίζοντας το σημερινό νομοσχέδιο, νιώθω πραγματικά υπερήφανη ότι συμβάλλω με την ψήφο μου στη δικαίωση της ιστορίας των αγώνων του λαού μας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Αυλωνίτου και για την αυστηρή τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει για πέντε λεπτά η Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Καρασαρλίδου Ευφροσύνη και θα ακολουθήσει ο κ. Γεώργιος Αμυράς από το Ποτάμι.
Ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Συνάδελφοι, η διαφθορά, η αναποτελεσματικότητα, οι πελατειακές σχέσεις και ο ελιτισμός μπαίνουν στο στόχαστρο της Κυβέρνησης. Αυτά προσπαθεί να αλλάξει το παρόν νομοσχέδιο, ώστε η δημόσια διοίκηση να έρθει κοντά στους πολίτες και να εκδημοκρατιστεί, να είναι δίπλα τους και να τους εξυπηρετεί. Ιδιαίτερα σε μία περίοδο τραγικής οικονομικής κρίσης θέλουμε ένα τέτοιο δημόσιο, όπου και τα πιο αδύναμα οικονομικά στρώματα να λαμβάνουν καλύτερες υπηρεσίες. Το νομοσχέδιο στοχεύει στην καταπολέμηση της γραφειοκρατίας. Εισάγει μία σειρά ρυθμίσεων για την αυτεπάγγελτη αναζήτηση δικαιολογητικών, την ηλεκτρονική έκδοση πιστοποιητικών και την ηλεκτρονική διακίνηση εγγράφων του δημοσίου. Αναβαθμίζονται πολλές υπηρεσίες, ενισχύεται ο θεσμός του ΑΣΕΠ και του Συνηγόρου του Πολίτη. Καταργείται η θέση του γενικού γραμματέα και αντικαθίσταται με θέση συντονιστή σε κάθε αποκεντρωμένη διοίκηση, μέσω της οποίας ενισχύεται η αξιοκρατία και επιτυγχάνεται η αποκομματικοποίηση του κράτους. Εμείς δεν θέλουμε ένα κομματικό κράτος. Χρειάζονται τομές για να μπορέσουμε να αναδείξουμε όλους εκείνους τους ικανούς και άξιους δημοσίους υπαλλήλους, ανεξάρτητα από τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, που σήμερα είναι απογοητευμένοι ή ακόμα και παραγκωνισμένοι από τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί ο δημόσιος τομέας. Είναι σημαντικό για εμάς να μετουσιώσουμε την κρίση που βιώνουμε σε ευκαιρία για τη διαμόρφωση μία νέας παραγωγικής κοινωνίας, χωρίς τις στρεβλώσεις και τις αντιλήψεις του παρελθόντος, αλλά με σωστή διαχείριση του ανθρωπίνου δυναμικού της χώρας μας. Στοίχημά μας είναι η οριστική αλλαγή του κράτους και της διακυβέρνησης προς το καλύτερο. Ήρθε η στιγμή κατά την οποία βασικές ελευθερίες και δικαιώματα αποκαθίστανται, όπως, για παράδειγμα, η πολιτική επιστράτευση και η επίταξη, το τεκμήριο της αθωότητας και η ανάκληση όλων των μνημονιακών απολύσεων και διαθεσιμοτήτων. Τα τελευταία χρόνια υπήρξε ένας οριζόντιος αποκεφαλισμός στη δημόσια διοίκηση, όμως μόνο των πιο ευάλωτων ομάδων των εργαζομένων. Οι επιλογές των προηγούμενων κυβερνήσεων προκάλεσαν τραγικές συνέπειες στο κοινωνικό σύνολο, δημιούργησαν ανοιχτές πληγές και νομιμοποιήσαν την αδικία. Οι πολίτες αλλά και οι περισσότεροι από εμάς έχουμε εκφράσει την οργή μας για όσα αναγκαστήκαμε να υποστούμε τα τελευταία χρόνια. Προς απάντηση όλων των παραπάνω στέλνουμε ένα μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις: Δεν θα συνεχίσουμε το καταστροφικό έργο των προηγούμενων κυβερνήσεων. Ένα κράτος δεν μπορεί και δεν πρέπει να δημιουργεί σχέσεις αντιπαλότητας. Δεν θέλουμε απέναντί μας κανέναν υπάλληλο, γιατί μόνο έτσι χτίζουμε σχέσεις εμπιστοσύνης και μόνο έτσι μπορούμε να παράσχουμε ως κράτος το καλύτερο δυνατό. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν θα είμαστε αυστηροί σε τυχόν ανεπάρκειες. Παραδεχόμαστε τις παθογένειες και προσπαθούμε να τις αλλάξουμε. Αυτό είναι και το μήνυμά μας. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση μας κατηγορεί ότι ανακόπτουμε τις μεταρρυθμίσεις. Ονομάζουν δηλαδή «μεταρρυθμίσεις» την εφαρμογή νεοφιλελεύθερων πολιτικών, που κατ' ουσίαν κατέστρεψαν βασικά δημόσια κοινωνικά αγαθά. Εμείς, όσο κι αν μας κατηγορούν, βάζουμε ένα τέλος στις καταφανείς αδικίες και στις τεράστιες αρνητικές κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις στους πολίτες, στους εργαζόμενους και την κοινωνία συνολικότερα. Οι μεταρρυθμίσεις για εμάς έχουν μια εντελώς διαφορετική έννοια, στοχεύουν σε ένα κράτος δικαίου μη κομματικό και σε μια δημόσια διοίκηση για όλους τους πολίτες. Είναι ειρωνεία να μιλάει η Αξιωματική Αντιπολίτευση για λιγότερο δημόσιο κράτος. Ποιος, για παράδειγμα, έχει στην υπηρεσία του περισσότερους αστυνομικούς, δημόσιους υπαλλήλους δηλαδή, εμείς ή αυτοί; Η συμπεριφορά τους προς το δημόσιο γενικότερα χαρακτηρίζεται από έναν παραλογισμό. Όταν τους βολεύει, το χρησιμοποιούν μέχρι εκμετάλλευσης. Διαφορετικά, το πολεμάνε μέχρι το τέλος. Ένα κράτος δικαίου, ένα κράτος σοβαρό, με συνέχεια στον χρόνο, δεν μπορεί να συμπεριφέρεται κατ' αυτόν τον τρόπο. Τα άρθρα 14-21 πιστεύω ότι αποτελούν μια σημαντική κίνηση σε πολιτικό αλλά κυρίως σε ανθρώπινο και ηθικό επίπεδο. Οι απολύσεις ομάδων εργαζομένων σε δημόσιες υπηρεσίες, που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο των μνημονιακών δεσμεύσεων, δεν αφορούσαν σε λειτουργικές προτεραιότητες, αλλά σε στενά δημοσιονομικές στοχεύσεις. Η τότε κυβέρνηση, μη σκεπτόμενη τον άνθρωπο αλλά τους αριθμούς, προσπαθούσε αγωνιωδώς να πετύχει τις δεσμεύσεις της. Αυτός ο φαύλος κύκλος όμως πρέπει επιτέλους να τελειώσει εδώ. Οι αδικίες πέντε χρόνων να τερματίσουν. Δεν είναι δυνατόν μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να λειτουργεί ως κράτος - αποικία χρέους. Αυτό το νομοσχέδιο είναι μια αρχή για το τέλος της αναξιοκρατίας του κομματικού και πελατειακού κράτους στη χώρα μας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Καρασαρλίδου. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Αμυράς από το Ποτάμι για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατ' αρχάς θα ήθελα να αναγνωρίσω ένα ταλέντο που έχει η Κυβέρνηση και οι Υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ, να δίνουν ευφάνταστους τίτλους στα νομοσχέδια που έρχονται. Εκδημοκρατισμός της Δημόσιας Διοίκησης, καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και ηλεκτρονική διακυβέρνηση δεν συμβαδίζουν, δεν γίνεται να συμπλεύσουν με το ξήλωμα, το ξεδόντιασμα της «ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ» και το άτσαλο, άγαρμπο μπάσιμο στις ανεξάρτητες αρχές, τη δομή τους, τη σύνθεση, τη λειτουργία τους. Άρα ωραίος ο τίτλος, αλλά η ουσία δεν είναι εκεί. Δεν επρόκειτο να μιλήσω για την τροπολογία που πριν από λίγο ως Σώμα δι' εγέρσεως κάναμε δεκτή, ως προς τη συνάφειά της, για να συζητηθεί στο Σώμα και να ψηφιστεί αύριο. Η τροπολογία, λοιπόν, με αριθμό πρωτοκόλλου 88 και ειδικό 35, που κατατέθηκε στις 27-4-2015, είναι μία τροπολογία στον νόμο όχι μόνο περί της χρηματοδότησης των πολιτικών κομμάτων, αλλά και στον ίδιο νόμο, τον ν. 4304/2014, για τον έλεγχο των οικονομικών των κομμάτων, των Βουλευτών και των υποψηφίων. Τι λέει, αγαπητοί συνάδελφοι, αυτή η τροπολογία; Την είδατε; Τη μελετήσατε; Η τροπολογία αυτή λέει το εξής: Ενώ μέχρι σήμερα ο νόμος που σας είπα, για τον έλεγχο των οικονομικών των κομμάτων, των Βουλευτών και των υποψηφίων, όριζε μία διορία, μία προθεσμία ενός μηνός από τη διενέργεια των εκλογών, ώστε τα κόμματα που συμμετείχαν στις εκλογές υπό την ομπρέλα ενός συνασπισμού, να δηλώσουν τα ποσοστά που δικαιούνται από την κρατική χρηματοδότηση, έρχεστε, εσείς, αγαπητοί κύριοι Υπουργοί, και τι κάνετε; Για το 2015, για το τρέχον έτος - αυτή την τροπολογία πρόκειται να ψηφίσετε - η προθεσμία του ενός μηνός γίνεται πέντε μήνες, χωρίς να μας εξηγείτε γιατί. Και όχι μόνον αυτό - να δεχτώ ότι για τεχνικούς λόγους πρέπει να γίνει - , αλλά από του χρόνου η προθεσμία αυτή αντικαθίσταται από μία φράση, αν είναι δυνατόν, η οποία έχει ως εξής: «Η δήλωση για τα ποσοστά της χρηματοδότησης που δικαιούνται τα κόμματα που απαρτίζουν έναν συνασπισμό και κατεβαίνουν στις εκλογές, γίνεται μετά τις εκλογές». Μετά τις εκλογές, πότε; Έναν μήνα μετά τις εκλογές; Έναν χρόνο; Στην αιωνιότητα; Άρα προσέξτε πολύ γι' αυτή την τροπολογία. Ποιος συνασπισμός κομμάτων είναι αυτός που, ενδεχομένως για τεχνικούς λόγους, δεν έκανε τις απαραίτητες δηλώσεις κι έχασε τις προθεσμίες; Μήπως είναι οι Ανεξάρτητοι Έλληνες; Ερωτώ. Μπορεί να μην είναι οι άνθρωποι, αλλά δεν πρέπει να μας δώσει μία εξήγηση ο Υπουργός; Τι τροπολογία είναι αυτή; Για ποιον συνασπισμό κομμάτων κόπτεστε για να μη χάσουν την κρατική χρηματοδότηση κατά το ισόποσον; Δηλαδή, εάν δεν δηλώσουν μέσα σε έναν μήνα, που πέρασε η προθεσμία, τα κόμματα του συνασπισμού που συμμετείχαν στις εκλογές, ισομερώς αντλούν τη χρηματοδότηση. Εγώ, όμως, λέω ότι για καλό σκοπό έγινε, για τους τεχνικούς λόγους που ενδεχομένως να υπάρχουν. Εδώ, όμως, κυνηγάμε την ακρίδα και δεν βλέπουμε το βόδι που περνάει από μπροστά μας και τσαλαπατάει και τα ζαρζαβατικά μας και τα καρποφόρα μας και τα λουλούδια μας και όλα. Ποιο είναι αυτό το βόδι; Το βόδι είναι ο ίδιος ο ν. 4304/2014, ο νόμος για την κρατική χρηματοδότηση, κι επιμένω στην υπόλοιπη διατύπωση που δεν την ακούσατε απόψε για τον έλεγχο... [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κυρία Πρόεδρε, θα χρειαστώ λίγο χρόνο, αν μου επιτρέπετε.
Έχετε χρόνο ακόμη.
Ο ν. 4304/2014, που ορίζει τα της χρηματοδότησης των κομμάτων και έχει τον έλεγχο των οικονομικών τους, είναι ένας νόμος ανενεργός σήμερα που μιλάμε. Γιατί είναι ανενεργός, κύριε Υπουργέ; Διότι δεν έχετε εκδώσει τις υπουργικές αποφάσεις, δεν έχετε εκδώσει τις κανονιστικές πράξεις, ούτως ώστε να προχωρήσουμε στον έλεγχο των κομμάτων, στα οικονομικά τους και όλων ημών των Βουλευτών. Τι προβλέπει αυτός ο νόμος, ο οποίος ψηφίστηκε πέρσι τον Οκτώβρη και ετέθη σε ισχύ από 1-1-2015; Προβλέπει ότι όλα τα κόμματα πρέπει να τηρούν βιβλία Γ΄ κατηγορίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται: δημοσίευση - επιτέλους - ισολογισμών, ορκωτούς λογιστές, εξονυχιστικό έλεγχο. Προβλέπει αυτός ο νόμος ότι όλες οι δοσοληψίες των κομμάτων πρέπει να γίνονται μέσω τραπεζικών λογαριασμών και μέσω τραπεζών, φυσικά. Ο νόμος αυτός προβλέπει την κωδικοποίηση του συνόλου της νομοθεσίας για τον έλεγχο των δαπανών των κομμάτων και την κρατική χρηματοδότηση, ούτως ώστε να υπάρχει σε ένα ενιαίο κείμενο όλος αυτός ο δαιδαλώδης διάδρομος και λαβύρινθος για τα θέματα των οικονομικών των κομμάτων. Και ένα τέταρτο, πολύ σημαντικό, είναι ότι προβλέπει τη συγκρότηση της Επιτροπής Ελέγχου των οικονομικών των κομμάτων και των Βουλευτών. Στις 3-4-2015 απέστειλα μία επιστολή στον κ. Βούτση, τον Υπουργό Εσωτερικών, όπου του έθετα ακριβώς αυτά τα ζητήματα. Του ζητούσα να προχωρήσουμε σε άμεσο έλεγχο των εκλογικών δαπανών κομμάτων και Βουλευτών με την ενεργοποίηση του νόμου και, επιτέλους, με τη συγκρότηση της Επιτροπής Ελέγχου. Αυτήν την επιστολή, βεβαίως, την κοινοποίησα και προς την Πρόεδρο της Βουλής, την κ. Κωνσταντοπούλου. Εδώ, λοιπόν - για αποφυγή παρανοήσεων τεχνικού χαρακτήρα θα τα καταθέσω, φυσικά - έχω και τον αριθμό πρωτοκόλλου, ο οποίος είναι 1437/3-4-2015. [[Στο σημείο αυτό Βουλευτής κ. Γεώργιος Αμυράς καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τι μου απάντησε ο κύριος Υπουργός, ο κ. Βούτσης; Μου απάντησε, λοιπόν, το εξής. Είναι μία σελίδα η απάντηση. Κατά τα 3/4 η απάντηση του κυρίου Υπουργού μάς περιγράφει τον νόμο. Τον ξέρουμε τον νόμο, κύριε Υπουργέ. Πάμε, όμως, στην ταμπακιέρα. Πετάει το μπαλάκι στην Πρόεδρο της Βουλής. Αναφέρει ο κ. Βούτσης: Τέλος, σας γνωρίζουμε ότι με βάση την ενημέρωση που μας παρείχε η αρμόδια Υπηρεσία της Βουλής, στην οποία και μπορείτε να απευθυνθείτε για περισσότερες πληροφορίες και λεπτομέρειες, η ανωτέρω Επιτροπή Ελέγχου - σας λέω ξανά ότι ο πυρήνας, η συγκρότηση αυτής της Επιτροπής Ελέγχου, της διαδικασίας ελέγχου των οικονομικών των κομμάτων και των Βουλευτών - αναμένεται να συγκροτηθεί στο άμεσα προσεχές διάστημα. Καταθέτω την απάντηση του κυρίου Υπουργού. [[Στο σημείο αυτό Βουλευτής κ. Γεώργιος Αμυράς καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Με συγχωρείτε για την έκφραση, αλλά θα την πω: Πιάσε το αυγό και κούρεψ' το! Τι θα πει «στο άμεσα προσεχές διάστημα»; Καλούμε, λοιπόν, την Πρόεδρο της Βουλής, την κ. Κωνσταντοπούλου, να ασκήσει την αρμοδιότητά της για τη συγκρότηση της νέας Επιτροπής Ελέγχου των Οικονομικών των Κομμάτων και των Βουλευτών. Μιλάτε όλοι και λέτε - και πολύ καλά κάνετε - για τη διαφάνεια που πρέπει να έχει, επιτέλους, το πολιτικό σκηνικό. Εμείς σας λέμε να τα κάνετε όπως το Ποτάμι. Το Ποτάμι από την πρώτη ημέρα ίδρυσής του καταθέτει και αναρτά στο διαδίκτυο τους ισολογισμούς και όλα τα οικονομικά στοιχεία. Θα τα καταθέσω και αυτά. Το Ποτάμι δεν έχει ούτε ένα ευρώ τραπεζικό δανεισμό. Είναι άψογο σε όλες του τις οικονομικές υποχρεώσεις. Τα καταθέτω και αυτά και ελπίζω το ίδιο να κάνουν και τα υπόλοιπα κόμματα, να καταθέσουν όλα τα οικονομικά στοιχεία που τα αφορούν. [[Στο σημείο αυτό Βουλευτής κ. Γεώργιος Αμυράς καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επομένως εμείς σας το είπαμε και στο νομοσχέδιο για την ΕΡΤ. Σας είπαμε, λοιπόν, τότε ότι πρέπει να κινηθούμε άμεσα και για τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα και για τη θέσπιση κανόνων αδειοδότησης. Σας το λέμε και τώρα, για τα οικονομικά των κομμάτων: Δράστε, κινηθείτε, πράξτε, εκδώστε, επιτέλους, κανονιστικές διατάξεις. Όσο τα κόμματα είναι ανεξέλεγκτα ως προς τα οικονομικά τους, τόσο οι σκιές που θα μας καλύπτουν όλους θα είναι όλο και μεγαλύτερες. Οι πολίτες θέλουν έλεγχο, θέλουν διαφάνεια και τα κόμματα και οι Βουλευτές πρέπει να είμαστε στην πρώτη γραμμή. Άρα εμείς εδώ θα είμαστε να σας υπενθυμίζουμε να κάνετε αυτά που θεωρούμε υπερ - απαραίτητα. Άλλωστε, ο ίδιος ο νόμος τα προβλέπει, γιατί αλλιώς θα σας λέμε ότι είστε σαν τους προηγούμενους, που τόσο πολύ σας αρέσει να τους κατηγορείτε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Αμυρά, σας ευχαριστούμε κι εμείς. Μιλήσατε εννέα ολόκληρα λεπτά.
Μα, ήμουν στον χρόνο, έξι λεπτά.
Όχι, κύριε Αμυρά. Τέλος πάντων, δεν θα κάνουμε διάλογο τώρα. Εξαπολύσατε κατηγορίες ενάντια στο Προεδρείο.
Την προηγούμενη φορά, ίσως δεν θυμάστε καλά, Πρόεδρος ήταν η κ. Κωνσταντοπούλου και κράτησε έξι λεπτά η ομιλία.
Κυρία Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο για μισό λεπτό;
Παρακαλώ, κυρία Κωνσταντοπούλου.
Ζήτησα τον λόγο για να μη μένουν σκιές και να μη λέγονται και ανακρίβειες. Κύριε Αμυρά, ελπίζω να ενημερωθείτε τώρα, καθώς είστε παρών και να κρατήσετε καλά την ενημέρωση που θα λάβετε. Η λεγόμενη «Επιτροπή Πόθεν Έσχες», ο νόμος για την οποία άλλαξε παραμονές Χριστουγέννων του 2014 και η σύνθεση της οποίας αλλάζει με τον νέο νόμο, είναι υπό συγκρότηση, διότι διάφοροι φορείς και ανεξάρτητες αρχές οφείλουν να ορίσουν εκπροσώπους. Η σειρά που τηρήθηκε είναι και η λογική, κατά την τάξη, δηλαδή να ορίσουν όλοι οι εμπλεκόμενοι και αρμόδιοι τους εκπροσώπους τους και τελικά να συγκροτηθεί με ορισμό και του προέδρου της. Εν προκειμένω υπήρχε ζήτημα για να οριστεί εκπρόσωπος από την αρμόδια Αρχή για την Καταπολέμηση του Ξεπλύματος Βρώμικου Χρήματος, της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες. Υπήρχε εκκρεμότητα για τον ορισμό εκπροσώπου από την Τράπεζα της Ελλάδος. Υπήρχε εκκρεμότητα για τον ορισμό αναπληρωτή Αντιπροέδρου στον Δ΄ Αντιπρόεδρο κ. Κακλαμάνη και υπήρχε και η εκκρεμότητα για την εκλογή Προέδρου της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας από πλευράς Βουλής. Οι εκκρεμότητες αυτές άρχισαν να εκπληρώνονται διαρκούσης της βουλευτικής περιόδου. Στα τέλη δε της Μεγάλης Εβδομάδας περιήλθε και το τελευταίο έγγραφο που αφορούσε την Αρχή για το ξέπλυμα. Εκάλεσα τότε τους εκπροσώπους των δύο νομιμοποιούμενων κομμάτων να ορίσουν αναπληρωτή στον Δ΄ Αντιπρόεδρο, τον κ. Κακλαμάνη, δηλαδή τους εκπροσώπους του κόμματός σας, του Ποταμιού, και του ΚΚΕ, να συνεννοηθούν και να υποδείξουν ποιο από τα δύο κόμματα, ποιος από τους δύο Αντιπροέδρους, ο κ. Λυκούδης ή ο κ. Λαμπρούλης, θα είναι ο αναπληρωτής του κ. Κακλαμάνη, για να συμπληρωθεί και η τελευταία εκκρεμότητα και να ορίσω και εγώ Αντιπρόεδρο που θα προεδρεύει της επιτροπής αυτής. Επειδή το θέμα το είχαμε συζητήσει αρκετές φορές στη Διάσκεψη των Προέδρων, ανέμενα ότι θα είχε γίνει η προεργασία, θα είχε υπάρξει η συνεννόηση και θα οριζόταν αύθις ο αναπληρωτής. Ωστόσο, όταν έθεσα το θέμα στη Διάσκεψη των Προέδρων, παρόντων των εκπροσώπων σας - και ίσως σας ενημερώσει σχετικά και ο κ. Θεοχάρης - , δεν ήταν έτοιμο το Ποτάμι και το ΚΚΕ για το ποιος από τους δύο θα ήταν αναπληρωτής. Και έτσι έκρινα, συναινούσης και της Διασκέψεως, ότι πρέπει να δοθεί μία εύλογη προθεσμία προκειμένου να οριστεί ο εκπρόσωπος. Δόθηκε, λοιπόν, αυτή η εύλογη προθεσμία, η οποία έληγε την προηγούμενη Πέμπτη, στη Διάσκεψη της προηγούμενης Πέμπτης. Κατά τη Διάσκεψη αυτή δεν είχε κατατεθεί έγγραφο από τα κόμματά σας, το Ποτάμι και το ΚΚΕ, για το ποιος από τους δύο Αντιπροέδρους θα αναπληρώνει τον κ. Κακλαμάνη. Και έτσι ζήτησα έστω προφορικά να γίνει η διατύπωση, για να καταγραφεί στα πρακτικά. Την ώρα που έγινε η διατύπωση - και έγινε και η συνεδρίαση - παρόντες ήταν μόνο οι εκπρόσωποι του ΚΚΕ, οι οποίοι δήλωσαν προφορικά ότι δεν ενδιαφέρεται το Ποτάμι να συμμετέχει στην επιτροπή αυτή - για την οποία μάς αναπτύξατε πόσο σημαντική είναι - και ότι εκπρόσωπος αναπληρωτής του κ. Κακλαμάνη θα είναι ο κ. Λαμπρούλης. Για να είμαστε τυπικοί και επειδή δεν υπήρχε εκπρόσωπος του Ποταμιού στη Διάσκεψη, αλλά η δήλωση έγινε μόνο από το ΚΚΕ, παρακάλεσα να υπάρξει και μία έγγραφη κοινή δήλωση των εκπροσώπων των δύο κομμάτων. Αναγκάζομαι να τα αναλύσω όλα αυτά, γιατί είναι πολύ εύκολο να δημιουργεί κανείς εντυπώσεις λέγοντας «τι γίνεται, γιατί δεν συγκροτείται μία επιτροπή», για την οποία γνωρίζουν πάρα πολύ καλά οι εκπρόσωποί σας στη Διάσκεψη των Προέδρων - δηλαδή και ο Κοινοβουλευτικός σας Εκπρόσωπος και ο προερχόμενος από το κόμμα σας Αντιπρόεδρος - ότι αυτό το θέμα έχει τεθεί εδώ και πάρα πολλές συνεδριάσεις και έχει υπάρξει λεπτομερής ενημέρωση για κάθε βήμα, δηλαδή τι περιμέναμε, τι ορίστηκε, Τράπεζα της Ελλάδος, Αρχή για το ξέπλυμα. Και όταν πια όλες οι εξωτερικές προϋποθέσεις είχαν εκπληρωθεί και έμεναν μόνο οι δύο τελευταίες πράξεις, δηλαδή, ο αναπληρωτής του Δ΄ Αντιπροέδρου και ορισμός Προέδρου, δεν ήταν έτοιμα αυτά τα δύο κόμματα. Εκ των οποίων δύο το κόμμα σας προσπαθεί, αν κατάλαβα καλά από την τοποθέτησή σας, να δημιουργήσει μια αίσθηση ότι κάποιοι δεν θέλουν να ελεγχθούν τα οικονομικά των κομμάτων. Κοιτάξτε να δείτε, φροντίστε αυτά που υπάγονται στην αρμοδιότητά σας, ενημερωθείτε από τους εκπροσώπους σας στη Διάσκεψη των Προέδρων, ζητήστε τους τον λόγο γιατί καθυστέρησαν σε κάτι που είναι σαφές και αυτονόητο ότι οφείλουν να το ορίσουν και μην ανακαλύπτετε συνωμοσίες, οι οποίες θα σας πω έτσι ευθύτατα ότι προσκρούουν στη διαυγέστατη διαδρομή όλων των εκπροσώπων τουλάχιστον του κόμματος στο οποίο ανήκω και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του οποίου ανήκω. Προσκρούουν, αν θέλετε, και στη δική μου διαδρομή. Μη δημιουργείτε τέτοιες εντυπώσεις. Για κάθε τι υπάρχει απάντηση και την απάντηση δεν σας τη φυλάμε ως άσο στο μανίκι. Η απάντηση έχει δοθεί ξανά και ξανά. Αυτά έχουν λεπτομερέστατα εκτεθεί στη Διάσκεψη των Προέδρων. Και οφείλω να πω, επειδή οργιάζει η παραπληροφόρηση, ότι θα εξετάσω - γιατί μάλλον αυτό πρέπει να γίνει - τη δυνατότητα να δημοσιοποιούνται και τα πρακτικά της Διάσκεψης των Προέδρων και ο καθένας να αναλαμβάνει την ευθύνη του. Αυτή είναι η διαδικασία. Δεν ξέρω, σας ομολογώ, αν από την προηγούμενη Πέμπτη μέχρι σήμερα Τρίτη κατατέθηκε αυτό το έγγραφο. Έγινε Πέμπτη η Διάσκεψή μας και έχουμε Τρίτη. Δεν ξέρω αν το κατέθεσαν οι εκπρόσωποι του ΚΚΕ και του Ποταμιού. Αν δεν το έχετε καταθέσει, εν πάση περιπτώσει, μέχρι την Πέμπτη, που θα έχουμε ξανά Διάσκεψη, καταθέστε το, ώστε την Πέμπτη να ορίσω κι εγώ Πρόεδρο της Επιτροπής εκ των τριών Αντιπροέδρων των προερχομένων από τον ΣΥΡΙΖΑ και να ολοκληρωθεί αυτό που όλοι θέλουμε να ολοκληρωθεί. Ευχαριστώ.
Κυρία Πρόεδρε!
Κύριε Θεοχάρη, θέλετε τον λόγο;
Δεν χρειάζεται, κυρία Πρόεδρε.
Για μισό λεπτό, κυρία Πρόεδρε.
Έχετε τον λόγο για τριάντα δευτερόλεπτα.
Νομίζω ότι η Πρόεδρος περιέγραψε πολύ καλά όλα τα γεγονότα για τη διαδικασία σύστασης επιτροπής, αλλά διέλαθε τη μνήμη της ενδεχομένως ένας ακόμα σταθμός στη διαδικασία αυτή, που νομίζω θα πρέπει να προστεθεί για λόγους καθαρότητας του τι έχει συμβεί. Την περασμένη Πέμπτη προφανώς - διότι δεν ήμουν παρών στη Διάσκεψη των Προέδρων - δεν υπήρχε εκπρόσωπος από το Ποτάμι δυστυχώς, καθότι καθυστέρησε η έναρξή της πάρα πολύ, λόγω μιας προηγούμενης επιτροπής τέλος πάντων, και έτσι δεν έχω ενημερωθεί για το γεγονός ότι έπρεπε να έχουμε αποστείλει επιστολή. Ήδη εδώ έχουμε τον Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και θα εξετάσουμε αύριο εάν έχει γίνει αυτή η ενημέρωση ή εν πάση περιπτώσει αύριο θα στείλουμε αυτήν την επιστολή. Όμως, η κυρία Πρόεδρος ξέχασε ότι μία Πέμπτη νωρίτερα - για την ακρίβεια νομίζω ότι η προηγούμενη Διάσκεψη έγινε την Τετάρτη - ενημερώσαμε προφορικά την ίδια για τη συμφωνία μεταξύ του Ποταμιού και του ΚΚΕ για το γεγονός ότι…
Προχθές ήταν αυτό.
… συμφωνούμε και τα δύο κόμματα ο εκπρόσωπος να είναι ο κ. Λαμπρούλης, ο αναπληρωτής. Συνεπώς εάν ήθελα να τα καταγράψει για τα πρακτικά και δεν ήθελε εκείνη τη στιγμή, διότι προφανώς ήταν και το άγχος να τελειώσει τη συνεδρίαση, γιατί μόλις είχε έρθει για κάποιες ώρες και έπρεπε να ξαναφύγει και έπρεπε οπωσδήποτε να διεκπεραιώσει, να προλάβει να μπει ως κατεπείγον αυτή η πράξη νομοθετικού περιεχομένου και να ψηφιστεί την περασμένη Παρασκευή - και αυτός ήταν όλος ο σκοπός της συνεδρίασης - εν πάση περιπτώσει, μέσα στο άγχος αυτό μπορεί να ξέχασε ότι και οι δύο εκπρόσωποι και των δύο κομμάτων μία Πέμπτη νωρίτερα - και μάλιστα μία Τετάρτη, αφού δεν ήταν Πέμπτη η συνεδρίαση - συμφωνήσαμε μπροστά της για το γεγονός ότι ο εκπρόσωπος θα είναι του Κομμουνιστικού Κόμματος. Αν έπρεπε να το γράψετε και στα πρακτικά, ας το έγραφε. Ευχαριστώ.
Κύριε Θεοχάρη, επιτρέψτε μου. Εν πάση περιπτώσει και άλλοι ήταν στη Διάσκεψη τη συγκεκριμένη και τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά απ' ό,τι τα περιγράψατε εσείς. Ήμουν κι εγώ στη Διάσκεψη και ξέρω τι ακριβώς ειπώθηκε. Αλλά ας μην ανοίξουμε αυτή τη συζήτηση, γιατί, απ' ό,τι φαίνεται, αλλιώς αντιλαμβάνεται ο καθένας τι γίνεται, ποια είναι τα πραγματικά περιστατικά, δηλαδή.
Συμφωνώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Φωτήλας, Βουλευτής από το Ποτάμι. Για πέντε λεπτά, σας παρακαλώ.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατά τη διάρκεια των συζητήσεων στην Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης ο αρμόδιος Αναπληρωτής Υπουργός μάς διαβεβαίωσε ότι το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου αφορά τόσο στην αποκατάσταση των αδικιών και της αντισυνταγματικότητας όσο και στον εξορθολογισμό των διαδικασιών και δομών του δημοσίου μέσω ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Κύριε Υπουργέ, συμφωνώ μαζί σας ότι είναι απαραίτητη η σύσταση εκ νέου του δημοσίου, η αναδιοργάνωσή του με ενιαίους, δίκαιους και αξιοκρατικούς κανόνες. Οφείλουμε να δημιουργήσουμε ένα μικρό και ευέλικτο δημόσιο, με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών και όχι την ψηφοθηρία. Να αξιοποιήσουμε στο μέγιστο τα προσόντα των υπαλλήλων, να τους δοθούν σαφείς αρμοδιότητες, να υπάρξουν ολοκληρωμένα και αποτελεσματικά οργανογράμματα των υπηρεσιών, να υπάρξουν συστήματα αξιολόγησης και αυτοαξιολόγησης. Διαφωνούμε, όμως, κάθετα στον τρόπο, κύριε Υπουργέ. Δεν πιστεύουμε σε αποσπασματικά μέτρα. Όλοι γνωρίζουμε ότι πρέπει να επιλυθούν τα σοβαρά προβλήματα της δημόσιας διοίκησης, αλλά η λύση δεν βρίσκεται σε σπασμωδικές κινήσεις. Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε στο τρίτο βήμα, εάν δεν κάνουμε το πρώτο και το δεύτερο. Κύριε Υπουργέ, το παραδεχτήκατε ότι χρειάζεται μελέτη. Πρέπει να ολοκληρωθούν τα οργανογράμματα των Υπουργείων και των εποπτευόμενων φορέων, να επαναπροσδιοριστούν οι κλάδοι, να καταρτιστούν προσοντολόγια και μετά να προχωρήσουμε σε μια ορθή αξιολόγηση. Τότε και μόνο τότε θα αποκαταστήσουμε τις αδικίες, όχι μόνο ως προς μία μερίδα ανθρώπων, αλλά ως προς το σύνολο των Ελλήνων πολιτών. Όλοι οι Έλληνες πολίτες επικροτούν την ιδέα της ορθής αξιολόγησης, ακόμα και οι ίδιοι οι δημόσιοι υπάλληλοι. Κανένας δεν επιθυμεί την αδικία, από τη μια να υπάρχουν υπηρεσίες με πλεονάζον προσωπικό και ταυτόχρονα υπηρεσίες που αδυνατούν να λειτουργήσουν λόγω ελλείψεως προσωπικού. Κύριε Υπουργέ, δεν υπάρχουν μόνο δύο όψεις του νομίσματος, η δαιμονοποίηση ή ο εξωραϊσμός της δημόσιας διοίκησης. Υπάρχουν θετικά και αρνητικά στοιχεία. Και δικό μας έργο είναι να προχωρήσουμε σε ουσιαστικές αλλαγές, ώστε η δημόσια διοίκηση να υπηρετεί τον Έλληνα πολίτη. Φέρνει τέτοιες αλλαγές το νομοσχέδιο; Κατά την ταπεινή μου άποψη όχι, κύριε Υπουργέ. Ακόμα και όσον αφορά στην περίπτωση του πειθαρχικού στο δεύτερο κεφάλαιο παρατηρούμε ότι, αντί να αντιμετωπίζεται ολοκληρωμένα αυτό το σοβαρό θέμα, η Κυβέρνηση προχωρά σε αποσπασματικές τροποποιήσεις, οι οποίες, στην καλύτερη των περιπτώσεων, μας γυρίζουν πίσω στο προ του 2012 θεσμικό πλαίσιο ή, ακόμα χειρότερα, το κάνουν περισσότερο αντιδημοκρατικό. Κύριε Υπουργέ, πόσο δημοκρατική διαδικασία είναι κατά τη γνώμη σας το πειθαρχικό συμβούλιο να μπορεί μόνο να γνωμοδοτεί, ενώ έως σήμερα αποφάσιζε; Και αν αυτό το τόσο σημαντικό όργανο μόνο γνωμοδοτεί, ποιος θα αποφασίζει; Ο αιρετός; Ο εντεταλμένος του αιρετού; Για ποιον λόγο; Για εκφοβισμό των δημοσίων υπαλλήλων; Για ρουσφέτια; Ιδιαίτερη εντύπωση δημιουργεί και η αφαίρεση μιας συγκεκριμένης πειθαρχικής ποινής, της μη ανάρτησης ενεργειών του δημοσίου στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Αυτό συνδυάζεται, βέβαια, με την τροπολογία, σύμφωνα με την οποία η έναρξη ισχύος των διοικητικών πράξεων δεν ταυτίζεται απαραίτητα με την ημερομηνία ανάρτησής τους, όπως ίσχυε μέχρι σήμερα. Κύριε Υπουργέ, γιατί να μην επιθυμούμε τη διαφάνεια;
Δεν έχουμε διαφοροποίηση της ημερομηνίας ανάρτησης από την ημερομηνία ισχύος.
Δεν θα ισχύουν από την ημερομηνία ανάρτησης. Θα ισχύουν από πριν, σύμφωνα με την τροπολογία. Αυτό έχω καταλάβει. Αυτό νομίζω. Με μεγάλη έκπληξη άκουσα από εσάς να λέτε ότι δεν τίθεται θέμα αντισυνταγματικότητας λόγω συνάφειας, γιατί η τροπολογία για τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» μπορεί κάλλιστα να μπει στο κομμάτι: «Καταπολέμηση της γραφειοκρατίας». Κατά την άποψή σας, δηλαδή, η σχετική κατάργηση της «ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ» καταπολεμά τη γραφειοκρατία. Τι να πω;
Η ηλεκτρονική διακυβέρνηση.
Μάλιστα. Φυσικά υπάρχει και μία τροποποίηση στο δεύτερο κεφάλαιο που με βρίσκει σύμφωνο. Η προσθήκη: «Σε καΜμία περίπτωση δεν συνιστά ανάρμοστη συμπεριφορά ή αναξιοπρεπή ή ανάξια για υπάλληλο διαγωγή η άσκηση συνδικαλιστικής πολιτικής ή κοινωνικής δράσης» βοηθά πράγματι στη μη καταχρηστική εφαρμογή των διατάξεων που προβλέπουν το αυστηρό μέτρο της οριστικής παύσης στον υπάλληλο που ασκεί τις συνταγματικά κατοχυρωμένες ελευθερίες και δικαιώματά του. Κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να αναφερθώ - και θα κλείσω με αυτό - στο τέταρτο κεφάλαιο, σχετικά με την αποκατάσταση των αδικιών. Στο κεφάλαιο αυτό παρατηρούμε μια αθρόα επαναφορά προσωπικού, χωρίς κανέναν προγραμματισμό, χωρίς καμμία οργάνωση. Κατ' αρχάς, θα ήθελα να τονίσω ότι πράγματι οι απολύσεις ήταν άδικες, γιατί ήταν οριζόντιες. Δεν απολύθηκαν υπάλληλοι ανεπαρκείς, ακατάλληλοι μετά από αξιολόγησή τους, αλλά όλοι, γιατί θεωρήθηκε ότι η υπηρεσία τους δεν ήταν χρήσιμη, δεν προσέφερε έργο στους Έλληνες πολίτες. Είναι αλήθεια ότι δεν με βρίσκει αντίθετο η επαναπρόσληψη υπαλλήλων που είχαν τα προσόντα να προσληφθούν και που απολύθηκαν λόγω οριζόντιων μέτρων που επέβαλε είτε το μνημόνιο είτε οι πολιτικές της προηγούμενης κυβέρνησης. Όμως, αυτή η επαναφορά χωρίς αξιολόγηση λύνει πράγματι τα προβλήματα της δημόσιας διοίκησης; Τι εξυπηρετεί, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, το συγκεκριμένο κεφάλαιο; Η πελατειακή λογική με μεμονωμένες αποσπασματικές ρυθμίσεις, στην οποία στηρίχθηκαν οι απολύσεις, μπορεί να αποκατασταθεί με αντίστοιχες ρυθμίσεις επαναπρόσληψης; Θα κλείσω με το άρθρο 19, όπου προβλέπεται η επαναφορά μέρους του προσωπικού στην επανασυστηνόμενη Δημοτική Αστυνομία, το οποίο κατά τη γνώμη μας όχι μόνο δεν αποκαθιστά αδικίες, αλλά τις εντείνει. Πόσο δίκαιη είναι η αξιοποίηση των πεντακοσίων ογδόντα τριών πρώην δημοτικών αστυνομικών στις φυλακές χωρίς καν εκπαίδευση; Η απαγόρευση επαναφοράς τους στη Δημοτική Αστυνομία βασίζεται στην ισονομία απέναντι σε όλους τους υπαλλήλους; Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο Ποτάμι διατηρούμε σοβαρές επιφυλάξεις για τις αλλαγές που φέρνει το νομοσχέδιο αυτό. Για άλλη μία φορά η Κυβέρνηση μας απογοητεύει. Για άλλη μία φορά κρίνεται κατώτερη των περιστάσεων. Για άλλη μία φορά δεν άδραξε την ευκαιρία που της δόθηκε για ουσιαστικές και απαραίτητες αλλαγές και προχωρά με μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Ιάσονα Φωτήλα. Τον λόγο έχει η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου και ολοκληρώνουμε με τους αγορητές.
Σας ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Νομίζω ότι είναι μεγάλης συμβολικής σημασίας το γεγονός ότι τη μέρα που ξημερώνει η επέτειος της εισαγωγής του πρώτου μνημονίου καταφέρνετε, κύριε Υπουργέ, ένα αποφασιστικό πλήγμα στη μνημονιακή λαίλαπα και τη μνημονιακή πολιτική. Στέλνετε ένα αποφασιστικό μήνυμα, όπως στέλνει και αυτή εδώ η Αίθουσα ένα αποφασιστικό μήνυμα υπεράσπισης της κοινωνίας, υπεράσπισης των αδυνάμων, θωράκισης και αποκατάστασης των θυμάτων αυτής της πραγματικά μαύρης περιόδου, που ονομάζεται «μνημονιακή περίοδος», που θα είναι αυτή μία παρένθεση στην ιστορία, αυτής της μαύρης περιόδου που είχε πλείστα χαρακτηριστικά αντιδημοκρατικά, όχι απλής παραβίασης των δημοκρατικών διαδικασιών, αλλά και κατάλυσης του ίδιου του Συντάγματος και πλήρους τρώσης του πυρήνα της δημοκρατίας, του κοινωνικού κράτους δικαίου. Είναι πράξη ουσιαστικής αντίστασης και ανατροπής αυτό το νομοσχέδιο. Είναι πράξη αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού. Είναι πράξη υπεράσπισης των πιο ιερών αρχών και αξιών. Είναι πράξη πραγματικής αποκατάστασης της αδικίας, που είναι και πρέπει να παραμείνει πράξη και κατάσταση αφόρητη σε μια κοινωνία. Πρέπει να συνεχίσει η αδικία να είναι αφόρητη. Πρέπει να μην την ανεχόμαστε. Πρέπει να μην τη συνηθίσουμε. Πρέπει να μην επιτρέψουμε να υπάρξουν ξανά άνθρωποι των οποίων δοκιμάζεται η ίδια η ύπαρξή τους, η ίδια η ζωή τους, ο πυρήνας της ανθρώπινης αξίας, που είναι ό,τι πιο ιερό προστατεύει το Σύνταγμά μας, αλλά και το διεθνές και υπερνομοθετικό πλαίσιο προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Και στέλνετε κι ένα μήνυμα εμψύχωσης στην κοινωνία, γιατί οι άνθρωποι οι οποίοι αγωνίστηκαν και δεν έσκυψαν το κεφάλι, οι καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών, που τις βλέπω χαμογελαστές στα θεωρεία, οι σχολικοί φύλακες, οι εκπαιδευτικοί, όλες εκείνες οι κατηγορίες εργαζομένων που αντιστάθηκαν, που δεν λύγισαν και δεν ισοπεδώθηκαν, δικαιώνονται. Κι έτσι εμψυχώνουν και όλους όσοι στο μέλλον θα χρειαστεί να αντισταθούν, όχι βέβαια κατά αυτής της Κυβέρνησης, η οποία τούς υπερασπίζεται, αλλά εναντίον εκείνων οι οποίοι επιδιώκουν να εξανδραποδίσουν την κοινωνία και να καταλύσουν τη δημοκρατία, στο όνομα σκοπιμοτήτων που ουδέποτε αποτέλεσαν ούτε και πρέπει να αποτελέσουν πανανθρώπινη αξία, στο όνομα σκοπιμοτήτων που ουδέποτε αποτέλεσαν υπερνομοθετικώς προστατευόμενα έννομα αγαθά. Και αναφέρομαι, βεβαίως, και στο χρέος, που χρησιμοποιήθηκε και χρησιμοποιείται ως φόβητρο, ως εργαλείο εξανδραποδισμού, υποδούλωσης κοινωνιών ολόκληρων και λαών, που επιστρατεύεται ως μηχανισμός υποταγής και υποδούλωσης. Είναι, λοιπόν, το μήνυμα σαφές που στέλνετε, κύριε Υπουργέ, και που στέλνει η Κυβέρνηση και που θα στείλει και η Βουλή κατά την ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου. Και είναι ένα μήνυμα που πρέπει να το ακούσουν πολύ καλά, ιδίως οι έχοντες θέση ευθύνης στις υπερνομοθετικές επιτροπές, τους υπερνομοθετικούς ή διεθνείς οργανισμούς που εμπλέκονται στη διαδικασία και της διαπραγμάτευσης και της αντιμετώπισης του προβλήματος της χώρας μας, το οποίο δεν αφορά μόνο τη χώρα μας ούτε δημιουργήθηκε με υπαιτιότητα μόνον κυβερνητικών Ελλήνων αξιωματούχων, οι οποίοι είναι αδιαμφισβήτητοι, αλλά δεν είναι αποκλειστικοί, υπαίτιοι. Το μήνυμα που πρέπει να παραληφθεί αυτούσιο από αυτό εδώ το νομοσχέδιο, και από πολλά άλλα που έφερε η Κυβέρνηση, είναι ότι κανείς δεν δικαιούται να επιχειρεί να καταλύσει τη δημοκρατία ή την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο όνομα μιας αποπληρωμής φερόμενου χρέους, που τώρα θα ελεγχθεί σε τι ακριβώς συνίσταται και ποιο κομμάτι του είναι τυχόν νόμιμο και ποιο είναι πράγματι παράνομο και επονείδιστο. Ουδείς από τους κατέχοντες είτε θέσεις κυβερνητικές σε άλλες χώρες - μέλη των διεθνών οργανισμών όπου συμμετέχει η Ελλάδα είτε θέσεις αξιωματούχων σε όργανα των διεθνών οργανισμών αυτών δεν νομιμοποιείται να απειλεί ότι, αν δεν ενδώσει η Κυβέρνηση ή η Βουλή, θα καταστρατηγηθούν ξανά, θα παραβιαστούν ξανά δικαιώματα και ελευθερίες που κατακτήθηκαν με αίμα, που καταβαραθρώθηκαν, εν μία νυκτί συνήθως, από πολύ πρόθυμους συμπράττοντες, κυβερνητικούς και κοινοβουλευτικούς, και που αυτή τη στιγμή ανασταίνετε πραγματικά με αυτές τις διατάξεις. Κύριε Υπουργέ, υπ' αυτήν την έννοια - θέλω να το πω - δεν είναι καθόλου τυχαία και η επίθεση την οποία έχετε δεχθεί, επίθεση στοχοποίησης, επίθεση δαιμονοποίησης, επίθεση απόπειρας εμφάνισής σας ως έχοντος, δήθεν, σύγκρουση συμφερόντων, την ίδια ώρα που εκείνοι που κουνούν το δάκτυλο είναι αυτοί που, αποδεδειγμένα έχοντες σύγκρουση συμφερόντων, όφειλαν να έχουν απόσχει από την ανάληψη και κυβερνητικών θέσεων σε προηγούμενες περιόδους και άλλων ευθυνών που τους έφερναν αντιμέτωπους με άλλες ιδιότητες και σχέσεις τους. Το να λέγεται σε έναν άνθρωπο, ο οποίος εγκατέλειψε τη θέση του Ευρωβουλευτή - που πολλοί επιδιώκουν να χρησιμοποιούν ως απάγκιο οικονομικό και πολιτικό - και ήλθε μάχιμος να υπερασπιστεί αυτές τις πολιτικές, το να επισείεται η σκιά της ύπαρξης σύγκρουσης συμφερόντων σε έναν άνθρωπο ο οποίος στη δικηγορική του διαδρομή - και οφείλω να το πω, γιατί το γνωρίζω εξ ιδίας αντιλήψεως - έχει πάμπολλες φορές, ανιδιοτελώς, υπερασπιστεί ανθρώπους δοκιμαζόμενους στον πυρήνα των ελευθεριών και των δικαιωμάτων τους, ε, πάει πολύ! Ήθελα αυτό να ειπωθεί ξεκάθαρα, όπως ήθελα να πω ξεκάθαρα ότι είναι άκρως υποκριτικό εκείνοι οι οποίοι χρησιμοποίησαν τις διατάξεις περί Πειθαρχικού Δικαίου, καταστρατηγώντας κάθε έννοια δίκαιης δίκης και τεκμηρίου αθωότητας, την ίδια ώρα που εξυπηρετούσαν εαυτούς, αλλήλους και ημετέρους με τροπολογίες της ντροπής της τελευταίας στιγμής, να ισχυρίζονται δήθεν ότι κόπτονται περί επιόρκων. Εάν πραγματικά κόπτονται περί επιόρκων, θα συμπράξουν στις εργασίες της Εξεταστικής Επιτροπής για το μνημόνιο, που σήμερα εξέλεξε το Προεδρείο της. Εάν κόπτονται περί επιόρκων, θα συμπράξουν στο να ελεγχθούν όλα τα επίορκα κυβερνητικά στελέχη των προηγούμενων περιόδων. Εάν κόπτονται περί επιόρκων πρέπει, επίσης, να τοποθετηθούν καθαρά και σε σχέση με τον ελεγχόμενο ποινικά σημερινό Πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ και σε σχέση με την ελεγχόμενη ποινικά σημερινή Πρόεδρο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και σε σχέση με τον σημερινό Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, που για πάρα πολλά πράγματα θα πρέπει να ελεγχθεί. Αρκετά, λοιπόν, με αυτές τις υποκριτικές και κροκοδείλιες τοποθετήσεις από εκείνους οι οποίοι κατ' εξοχήν έχουν ενεργήσει καταχρώμενοι την εκτελεστική εξουσία και τη νομοθετική εξουσία την οποία είχαν, ακριβώς για να καλύψουν επιόρκους, ακριβώς για να τους παράσχουν ασυλία και ατιμωρησία. Θα ήθελα να πω δύο λόγια για τις επιστρατεύσεις. Οι επιστρατεύσεις ή επιτάξεις ήταν ένα από τα πολλά αντιδημοκρατικά εργαλεία αποτροπής των αντιδράσεων στις αντιδημοκρατικές, αντικοινωνικές και βαθιά αντιδραστικές πολιτικές που ακολούθησαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις. Επιτάχθηκαν οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες για πάρα πολλούς μήνες, οι ναυτεργάτες, οι εκπαιδευτικοί. Οι κατ' εξοχήν φορείς φρονήματος και ηθικού επιστρατεύθηκαν. Ακόμη ακόμη και οι εργαζόμενοι στη ΔΕΗ. Αυτά ήταν τα δείγματα αδυναμίας της κυβέρνησης να έχει οποιαδήποτε γείωση με την κοινωνία, της προηγούμενης κυβέρνησης, της μνημονιακής κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου, αυτά ήταν τα δείγματα που διανθίστηκαν κι από άλλα, όπως το «μαύρο» στην ΕΡΤ, που νομίζω ότι έπεισε και τους πλέον επιφυλακτικούς ή συντηρητικούς ότι μνημόνιο σημαίνει κατάλυση της δημοκρατίας. Και αυτήν τη στιγμή πραγματοποιείται η αποκατάσταση της δημοκρατίας. Να μην ξεχνάμε - και δεν ξεχνάμε και δεν θα ξεχάσουμε - ότι, όταν άλλοι μιλάνε για κέρδη και ζημιές, εμείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές. Να μην ξεχνάμε και να μην ξεχάσουμε ότι τη θυσία αυτών των ανθρώπινων ζωών ζητούσαν και οι συμπράττοντες και οι εμφανιζόμενοι ως δανειστές. Να μην ξεχνάμε - και θέλω να το πω - ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, τουλάχιστον, η οποία με πολλούς τρόπους έχει υπερβεί το πεδίο της αρμοδιότητας και του ρόλου της, έχει εκείνη σύγκρουση συμφερόντων καταγεγραμμένη από την έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, διότι συντρέχουν στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δύο ιδιότητες, οι οποίες είναι δυνητικά κι αποδεικνύονται εν τοις πράγμασι, ασύμβατες μεταξύ τους: η ιδιότητα του οργάνου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η ιδιότητα του δανειστή. Με την ιδιότητα του δανειστή επισπεύδει για να εισπράξει, όμως υπερισχύει η ιδιότητα του οργάνου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που οφείλει να περιφρουρεί τις συνθήκες και τις αρχές που είναι καταστατικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν μπορεί να καταλύεται το κοινωνικό κράτος. Δεν μπορεί να καταλύεται η δημοκρατική διαδικασία. Δεν μπορεί να υποσκάπτεται μέχρις εξουθενώσεως και εξαϋλώσεως η αρχή και ο σκοπός της ευημερίας των λαών και των κοινωνιών προς όφελος της εξυπηρέτησης των δανειστών. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, νομίζω ότι πρέπει να συνεχίσει η Βουλή αυτή να ψηφίζει νομοσχέδια που κάνουν περήφανο, εμψυχώνουν και κινητοποιούν κάθε δημοκρατικό πολίτη. Πρέπει να συνεχίσει η Κυβέρνηση να φέρνει νομοσχέδια που αποκαθιστούν λίγο λίγο την πληγείσα δημοκρατία, που κάποιοι την ονομάζουν «η δημοκρατία μας», αλλά εννοούν κάτι άλλο. Γιατί όταν μιλάει για τη «δημοκρατία μας» ο κ. Κεδίκογλου, όταν μιλάει για τη «δημοκρατία μας» ο κ. Μητσοτάκης, εννοούν κάτι πολύ διαφορετικό από τη δημοκρατία όπως αυτή ορίζεται στο πλαίσιο του Συντάγματος. Νομίζω ότι η ρήση σας, κύριε Υπουργέ, ότι αυτή δεν είναι η τελευταία μας λέξη, αλλά η πρώτη, αποτελεί πηγή πραγματικής αισιοδοξίας για πάρα πολλούς ανθρώπους. Νομίζω, ακόμη, ότι στην προσπάθεια, που γίνεται από την Κυβέρνηση, υπεράσπισης της κοινωνίας, αυτοί οι άνθρωποι εμψυχώνονται για να κινητοποιούνται. Και αυτό είναι ζωτικό. Τέλος, νομίζω επίσης, και θα το επαναλάβω, ότι πρέπει να υπάρξει μια πραγματική αυτοσυγκράτηση των Υπουργών σε σχέση με τη διαδικασία κατάθεσης των τροπολογιών. Γνωρίζω και γνωρίζετε ότι και από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό έχει γίνει πολύ αυστηρή σύσταση να μην παραβιάζεται το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής σε σχέση με τις τροπολογίες. Νομίζω ότι αδικούμε νομοσχέδια, όπως αυτό, όταν ανοίγουν άλλα πεδία, που μπορούν με κανονικό τρόπο να έρχονται σε συζήτηση. Αυτό μόνο θα πω. Τα υπόλοιπα τα είπα από την Έδρα. Θα ήθελα, πραγματικά, κλείνοντας να πω ότι είναι πεδίο δόξης λαμπρόν η τωρινή περίοδος για την οριστική και αμετάκλητη ισοπέδωση των μνημονιακών σκοπιμοτήτων και πολιτικών όχι μόνο για τη χώρα μας, αλλά για όλη την Ευρώπη. Να μην ξεχνάμε ότι αυτά που σήμερα υπερασπιζόμαστε, σε ένα Κοινοβούλιο και μέσα σε συγκροτημένους θεσμούς, άλλοι τα κατέκτησαν με το αίμα τους, με την ελευθερία τους, με τον ιδρώτα τους σε περιόδους όπου τίποτα δεν ήταν κεκτημένο και κατακτημένο. Αυτούς να τιμάμε, ιδίως αυτές τις ημέρες που συμπληρώνονται και εβδομήντα χρόνια από τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι αντιστάσεις και η αντίσταση που πραγματοποιείται στα μνημόνια είναι μικρό δείγμα αντίστασης, σε σχέση με την αντίσταση που έχουν πραγματοποιήσει σε προηγούμενες περιόδους άλλες κοινωνίες και οι πρόγονοί μας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κυρία Προέδρο. Με την κ. Κωνσταντοπούλου έχει ολοκληρωθεί ο κατάλογος των ομιλητών. Θα ήθελα να ρωτήσω, εκτός από τον κ. Κατσώτη, που ζήτησε τον λόγο να δευτερολογήσει, αν υπάρχει άλλος από τους εισηγητές που να θέλει τον λόγο. Κανείς. Κύριε Κατσώτη, έχετε τον λόγο για πολύ λίγο.
Τώρα που έχουμε και καθαρό μυαλό, που άρχισε να ξημερώνει, που οι πετεινοί λαλούν, να πούμε ορισμένα πράγματα ακόμη. Ειπώθηκαν πολλά για την επανάσταση που γίνεται, για τις αντιστάσεις, για το ότι γίνεται κοσμογονία αλλαγών και ανατροπών. Επειδή είναι εδώ και οι καθαρίστριες, πρέπει να ξέρουν ότι θα δουλεύουν ξανά με 320 ευρώ, με ορισμένου χρόνου συμβάσεις, ότι πάρα πολλοί είναι εκτός του νομοσχεδίου, ότι οι τροπολογίες που κάναμε δεν έγιναν δεκτές, άρα έμειναν πάρα πολλοί εκτός, αυτοί που απολύθηκαν από τα μνημόνια, όπως λένε, ότι πολλοί δεν δικαιώνονται, γιατί δεν χωρούν στις δεκαπέντε χιλιάδες εργαζόμενους που προϋπολογίζονται για το 2015. Άρα θα πρέπει να λέμε την αλήθεια στον κόσμο, ότι τους ξαναφέρνουμε πάλι πίσω σε μία εργασιακή σχέση - ζούγκλα, ότι δεν προχωρούμε, αν θέλετε, στην ανατροπή αυτών των εργασιακών σχέσεων, των ευέλικτων, των ελαστικών - τις έχουμε χαρακτηρίσει πολλές φορές - με τους ενοικιαζόμενους, τους εργολάβους οι οποίοι έχουν γίνει οι κυρίαρχοι σε κάθε κτήριο. Οι καθαρίστριες ξέρουν πάρα πολύ καλά ποιοι είναι αυτοί οι εργολάβοι, πώς δρουν και πώς λειτουργούν. Κι όμως, συνεχίζουν αυτοί να κάνουν κουμάντο. Κοιτάξτε να δείτε: Τι άλλαξε; Άλλαξε μήπως κάτι εδώ στη χώρα μας; Ήρθαν οι εργαζόμενοι στην εξουσία και δεν το ξέρουμε; Ποιος κάνει κουμάντο; Τι γίνεται στον ιδιωτικό τομέα; Τι γίνεται στο δημόσιο; Εδώ εσείς οι ίδιοι λέγατε για απλήρωτη δουλειά, για εργασιακή ζούγκλα, ότι συλλογικές συμβάσεις δεν υπάρχουν, η ανεργία στα ύψη, η φτώχεια και η εξαθλίωση περισσεύει. Ποιος τα δημιουργεί όλα αυτά; Τίνος αποτέλεσμα είναι όλα αυτά; Ποια είναι η κοσμογονία του νομοσχεδίου; Λέγατε, λοιπόν, εδώ ότι θα καταργήσετε τα μνημόνια, τους εφαρμοστικούς νόμους. Και τα μνημόνια είναι εδώ και οι εφαρμοστικοί νόμοι είναι εδώ και τώρα νέα συμφωνία θα γίνει. Και πάνω στους παλιούς αντιλαϊκούς νόμους θα έρθουν οι καινούργιοι αντιλαϊκοί νόμοι.
Να παλέψετε να τους διώξουμε!
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, αγαπητή συναδέλφισσά μου, δεν αλλάζει, όπως αποδείχθηκε. Αυτό που λέγατε προεκλογικά. Είναι αυτή που είναι, υπερασπίζει τα μονοπώλια και τους επιχειρηματικούς ομίλους. Η κάθε χώρα υπερασπίζει τη δική της αστική τάξη, όπως κι εσείς εδώ υπερασπίζετε το δικαίωμα της αστικής τάξης στη χώρα μας να έχουν χρήμα, ρευστό από την Ευρωπαϊκή Ένωση, για να κάνουν την ανάκαμψη, για να κάνουν επενδύσεις. Δημιουργείτε το φιλικό περιβάλλον. Εάν, λοιπόν, δεν θέλετε όντως οι εργαζόμενοι να είναι πολύ φθηνοί, αναλώσιμο είδος, ένα γρανάζι στη μηχανή που θα παράγει πλούτο για τους καπιταλιστές, δεν έχετε παρά εδώ να προχωρήσετε σε ρήξεις, σε ανατροπή με την Ευρωπαϊκή Ένωση και με όλους αυτούς που σήμερα καταδυναστεύουν τον λαό και τον έχουν εκεί που τον έχουν. Βεβαίως, είστε τρεις μήνες Κυβέρνηση. Ευθύνεστε γι' αυτούς τους τρεις μήνες. Ωστόσο, όμως, η προοπτική δεν είναι διαφορετική. Σε σχέση με το νομοσχέδιο - για να πω επ' αυτού - , βεβαίως κάνει αλλαγές, βεβαίως και φέρνει πίσω κόσμο. Είπα και στην πρωτολογία μου ότι συναντά το ενδιαφέρον πάρα πολλών εργαζομένων - θύματα των μνημονίων, των εφαρμοστικών νόμων, της αντιλαϊκής πολιτικής. Μένουν πολλοί απ' έξω. Γι' αυτό κάναμε και τις τροπολογίες, οι οποίες έδιναν απαντήσεις, ικανοποιούσαν μεγάλο μέρος αυτών που έχουν αδικηθεί και βελτίωναν πλευρές του νομοσχεδίου. Κάναμε δεκτές τροπολογίες Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, που δεν έγιναν δεκτές, βέβαια, από την Κυβέρνηση, γιατί, ίσως, δεν ωριμάσανε ακόμη ή δεν χωράνε στο σχέδιο νόμου ή δεν ξέρω για ποιον άλλο λόγο. Ωστόσο, πιστεύουμε ότι υπάρχουν πλευρές που θα μπορούσαν να ικανοποιηθούν σήμερα από το νομοσχέδιο. Εμείς θα ψηφίσουμε κάποιες τροπολογίες. Αναφέρουμε χαρακτηριστικά, πέρα από αυτές τις δύο τροπολογίες του ΚΚΕ που κάνατε δεκτές, την 66 και την 68, ότι θα ψηφίσουμε, ότι λέμε «ναι», στην τροπολογία 56, που αφορά την δακοκτονία, την 57, που αφορά τους εργαζόμενους του ΕΛΓΑ. Επίσης, λέμε «ναι» στην τροπολογία 79, που αφορά την παράταση των προθεσμιών ολοκλήρωσης των οικοδομικών εργασιών. Λέμε «ναι» στην 80, που αφορά ρυθμίσεις κρίσιμων ζητημάτων για την τοπική αυτοδιοίκηση, όπως και στην 81, την 83 και την 90. Λέμε «παρών» στις τροπολογίες 60, 80, 98, 103 και 111. Και λέμε «όχι» στην τροπολογία 91, που έχετε αποδεχθεί, η οποία αφορά τη δανειοδότηση των ΟΤΑ από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Από τη μία πλευρά τούς παίρνετε τα ταμειακά διαθέσιμα και από την άλλη τούς λέτε: «Πάρτε να δανειστείτε, για να σας τα πάρουμε και από εκεί.». Σχετικά με τις υπουργικές τροπολογίες, ψηφίσαμε «κατά» στην τελευταία, την 112, που αφορά τη συμπλήρωση της πράξης νομοθετικού περιεχομένου. Λέτε ότι το ελληνικό δημόσιο θα αποζημιώσει τους δήμους σε περίπτωση που έχουν ζημιά ή ότι τα ταμειακά διαθέσιμα, που αφορούν τα ανταποδοτικά τέλη, δεν θα τα αγγίξετε. Τι κάνετε; Λέτε στους δημάρχους, λέτε στους ΟΤΑ: «Κάντε και άλλες υπηρεσίες ανταποδοτικές, εάν θέλετε να έχετε χρήματα.». Οδηγείτε, λοιπόν, τους ΟΤΑ στο να προχωρήσουν στην ανταποδοτικότητα κι άλλων υπηρεσιών. Εμείς, λοιπόν, καταψηφίζουμε αυτή την τροπολογία, την καταγγέλλουμε και καλούμε, βέβαια, επειδή είναι και εκπρόθεσμη, να μην την κάνετε αποδεκτή.
Υπάρχει άλλος από τους εισηγητές των Κοινοβουλευτικών Ομάδων που θέλει να κάνει δευτερολογία; Όχι. Το Προεδρείο θεωρεί σωστό να μην προχωρήσουμε σήμερα στην ψήφιση των άρθρων και των τροπολογιών, να κάνουμε την ψηφοφορία αυτή αύριο, μετά την ονομαστική ψηφοφορία, στις 16.00΄ και αυτό επειδή το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι πάρα πολύ σοβαρό και θεωρεί το Προεδρείο σκόπιμο και χρήσιμο και κρίσιμο να είναι παρούσες και οι υπόλοιπες Κοινοβουλευτικές Ομάδες, που απουσιάζουν σήμερα, για να τοποθετηθούν και επίσης να το ψηφίσουμε και μέρα μεσημέρι. Με αυτή την έννοια, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης: «Εκδημοκρατισμός της Διοίκησης - Καταπολέμηση Γραφειοκρατίας και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση - Αποκατάσταση αδικιών και άλλες διατάξεις». Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 2.42΄ λύεται η συνεδρίαση για σήμερα Τετάρτη 6 Μαΐου 2015 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος νομοθετική εργασία: α) στις 10.00΄ μόνη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Επείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση της βίας στον αθλητισμό και άλλες διατάξεις» και β) στις 16.00΄ θα διεξαχθεί η ψηφοφορία επί των άρθρων και των τροπολογιών και η ψήφιση στο σύνολο του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης: «Εκδημοκρατισμός της Διοίκησης - Καταπολέμηση Γραφειοκρατίας και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση - Αποκατάσταση αδικιών και άλλες διατάξεις».