Collega’s, de vraag nr. 419 van de heer Dallemagne wordt omgezet in een schriftelijke vraag. Vraag nr. 753 van de heer Deseyn wordt ingetrokken. U krijgt het woord voor uw tweede vraag, mijnheer Deseyn.
Mevrouw de staatssecretaris, wij hebben de gelijke behandeling van burgers en ondernemingen bij de behandeling van de beleidsnota al eens besproken. Het is belangrijk dat de burgers het gevoel hebben dat zij door de fiscale en sociale inspectie in het hele grondgebied op een gelijke manier worden behandeld. Dan zullen de gevraagde inspanningen ook veel beter worden verteerd. Overloop ik even de historiek van het dossier. In 2010 bleek uit een studie van Deloitte dat de gelijke behandeling niet gegarandeerd was. Daarna werd ook nog een voortgangsrapportering uitgevoerd en waren er verschillende evaluaties, maar die oefeningen werden jammer genoeg stopgezet. In 2013 heeft het Rekenhof de belangrijke verschillen in de controlewijze, de controlegraad en de naleving van de procedurevoorschriften nog eens in de verf gezet. Kortom, de empirische bevindingen vertonen enige consistentie en logica, in die zin dat men altijd tot dezelfde bevindingen komt. Daarom verdient de kwestie toch enige opvolging. In de Hoge Raad van Financiën zal een observatorium voor de fraudebestrijding worden opgericht. Het observatorium heeft tot doel om aanbevelingen, ook voor u, op te stellen en statistieken te verzamelen. U hebt al gezegd dat dat snel zal worden opgericht. In het kader van de problematiek zou het goed zijn dat de bevoegdheden van het observatorium tot de opvolging van de gelijke behandeling wordt uitgebreid. Zou u dat nog kunnen aanpassen, nu het observatorium wordt opgestart? Of is dat al een van de gedefinieerde taken? Het zal nodig zijn om het KB in die zin aan te passen. Zult u, in de traditie van de voorbije vijf jaar, op een gestructureerde manier een voortgangsrapport uitwerken? Welke concrete maatregelen zult u invoeren om de gelijke behandeling te verbeteren?
Mijnheer Deseyn, ik heb kennisgenomen van de resultaten van de studie over de gelijke behandeling van de belastingplichtigen uitgevoerd door Deloitte op vraag van voormalig staatssecretaris Devlies. Ik sta volledig achter de idee die de heer Devlies hierover had ontwikkeld en achter het principe dat onze inspectie en invorderingsdiensten een gelijke behandeling garanderen. Het kan niet dat een belastingplichtige door eenzelfde overheidsdienst in Brugge voor dezelfde feiten op een heel andere wijze zou worden behandeld dan bijvoorbeeld in Luik, Antwerpen of Gent. De gelijke behandeling moet worden gegarandeerd zowel met betrekking tot het onderzoek zelf als tot de gevolgen die hieraan worden gegeven, zoals de invordering of de sanctie. Ik denk echter wel dat het thema van de gelijke behandeling wel te onderscheiden is van de taken die het observatorium op zich zal nemen. In eerste instantie zal het observatorium als taak hebben om een duidelijk en wetenschappelijk beeld van de omvang van onze zwarte en grijze economie te geven en een betere follow-up te verzekeren van de effectieve invorderingen die gebeuren op basis van de vaststellingen van de inspectiediensten. Uiteraard sluit ik niet uit dat het bevoegdheidspakket van het observatorium op termijn zou kunnen worden aangepast en uitgebreid. Ik sta zeker open voor discussies en zelfs voor suggesties daaromtrent. Ik wens echter in de eerste plaats de twee pas genoemde doelstellingen van het observatorium te realiseren. U zult het met mij eens zijn dat het belangrijke uitdagingen zijn. Er zijn nog geen concrete plannen voor een voortgangsrapportering door een externe partner. De studie van Deloitte betrof niet enkel de fiscale maar ook de sociale inspectie. Ik zal het thema zeker bespreken met de relevante regeringsleden, zowel de minister van Financiën, de staatssecretaris bevoegd voor de strijd tegen de sociale fraude, de minister van Sociale Zaken, de minister van Werk en de minister van Zelfstandigen. Wat concrete maatregelen betreft, wordt momenteel de gelijke behandeling van de belastingplichtigen in de eerste plaats gegarandeerd door middel van interne instructies aan de administratie. Sinds de studie die Carl Devlies heeft laten uitvoeren, is de administratie geresponsabiliseerd met betrekking tot het primordiale principe van de gelijke behandeling. Gisteren zijn wij weer gestart met het college. Ik denk dat dat thema ook in het college kan worden behandeld voor de strijd tegen fiscale en sociale fraude.
Ik meen dat we het eens zijn over wat er moet gebeuren en over de taken van het observatorium, dat krachtige doelstellingen nastreeft. We zijn het erover eens dat gelijke behandeling een belangrijk werkpunt is. Er is nood aan coördinatie en u hebt het punt aan de agenda van het college geplaatst. Meten is weten. Intern zijn er blijkbaar al maatregelen genomen, maar de noodzaak van een voortgangsrapport om de kwestie samen met uw collega’s voort aan te pakken is duidelijk. Ik steun dus alle initiatieven ter coördinatie. Het problematiek verdient zeker opvolging. Als we geen statistisch materiaal hebben en geen methodiek kunnen ontwikkelen om die op te volgen, dan schieten we tekort.
Vraag nr. 829 van de heer Geerts wordt geschrapt ten gevolge van afwezigheid van de vraagsteller. Vraag nr. 902 van de heer Mathot wordt uitgesteld op vraag van het kabinet van staatssecretaris Sleurs.
Wij moeten voor die vraag een antwoord krijgen van het Rekenhof en om die reden is deze vraag in overleg uitgesteld.
Vraag nr. 1318 van de heer Janssen werd ingetrokken.
Mijnheer de voorzitter, mevrouw de staatssecretaris, als ik sommige uitspraken over de geregistreerde elektronische kassa of witte kassa in de commissie en de pers vergelijk met wat in het regeerakkoord staat, vraag ik me toch af wat de bedoeling is. In het regeerakkoord vinden we terug dat de kassa ingevoerd wordt in 2015, volgens plan van de vorige regering. Van aanpassingen of uitstellen is geen sprake, toch hoor ik nu steeds vaker zeggen dat het niet de bedoeling is om de horeca al te zwaar te controleren. Dat er geen heksenjacht moet komen, daarmee ben ik akkoord, maar het kan niet de bedoeling zijn om zwartwerk en fraude te laten gebeuren en zelfs te aanvaarden. De horeca is een speciale en moeilijke sector om in te werken: er zijn geen standaarduren, het is zwaar werk en men heeft enorme dosissen geduld en flexibiliteit nodig. De witte kassa dient daarom niet alleen als controlemiddel tegen sociale en fiscale fraude maar ook als een bescherming voor de werknemers zodat van hen niet meer dan mogelijk gevraagd kan worden. Het is een extra garantie dat de werknemers beschermd zijn wanneer er een ongeluk zou gebeuren op het werk en dat ze rechten opbouwen voor al het werk dat geleverd is. Mevrouw de staatssecretaris, ik vraag u graag om duidelijkheid. Wanneer is de regering van plan om de geregistreerde kassa in te voeren? Wat gaat u precies registreren en controleren? Hoe gaat u de controles opvolgen?
Het is een zeer actuele vraag na de betoging van gisteren.
Mijnheer de voorzitter, mevrouw Vanheste, het geregistreerd kassasysteem, GKS, is ingevoerd met ingang van 1 januari 2015, tot eind februari is er een registratie en daarna krijgt de exploitant die over een GKS dient te beschikken een van de volgende implementatiedata toegewezen: 30 juni, 30 september of 31 december. In 2015 is er dus de implementatie, vanaf 1 januari 2016 wordt er ook wel degelijk gecontroleerd. Er wordt ook in begeleiding voorzien door de administratie zodat die implementatie vlot kan verlopen. De aard van de registratie staat vermeld in de circulaire 124.747 van 23 oktober 2013. Die circulaire verduidelijkt de technische aspecten in uitvoering van artikel 1 en de modaliteiten in uitvoering van artikel 2, tweede lid, artikel 4, eerste lid en artikel 8 van het koninklijk besluit van 1 oktober 2013 ter uitvoering van de wet van 30 juli 2013 met betrekking tot de certificatie van een geregistreerd kassasysteem in de horecasector. Ter uitvoering van de artikelen 2 en 2bis van het koninklijk besluit van 2009 bevat de circulaire eveneens een commentaar inzake die bepalingen en in het bijzonder inzake de voorwaarden waaraan het kassaticket moet voldoen. Het gaat, zoals vermeld in de artikelen van het koninklijk besluit, onder meer om de registraties van leveringen van goederen en diensten, inclusief het van toepassing zijnde btw-tarief, de registratie van aanvang en einde van de arbeidsprestatie, de aanmaak van trainingstickets, de aanmaak van pro-formatickets, wijzigingen van prijzen en van toepassing zijnde btw-tarief, correcties en terugnames, opening van de geldlade via de eventueel voorziene kassafunctionaliteit, aanmaak van rapporten en bepaalde programma- en configuratiewijzigingen, zoals de dataclient dump, maar omdat dat nog technischer is, ga ik daar niet dieper op in. Ook gaat het om elke boeking, bestelling, terugname, correctie, wijziging, transfer van een tafel enzovoort, binnen een functionaliteit van tafelbeheer of klantenbeheer of binnen een functionaliteit die een registratie tijdelijk kan onderbreken of pauzeren en hervatten. Daarnaast worden ook de volgende controlegegevens systematisch bijgehouden, waarvan ik u de details op papier zal meedelen omdat die vrij technisch zijn: ticketteller, tickethandtekening, controlemodule en de VAT Signing Card-id, dus het identificatienummer van de VAT. Daarmee heb ik geantwoord op wat wij controleren en registreren. Hoe zullen wij die controles uitvoeren? De controles op de invoering van het geregistreerd kassasysteem gebeuren gefaseerd vanaf april 2015, teneinde de implementatie van het GKS op schema te laten verlopen. Zo zal in eerste instantie de GKS-plicht van de inrichting worden nagegaan. Dat is momenteel duidelijk afgesproken en wordt geïmplementeerd. Het is inderdaad niet de bedoeling om fraude langer te laten plaatsvinden, maar wel om ongeveer met een nullijn te beginnen en ervoor te zorgen dat wij in de toekomst een witte sector hebben, geen zwarte sector.
Dat laatste hoor ik graag, mevrouw de staatssecretaris. Ik hoop uiteraard dat de mensen goed begeleid worden zodat er geen slachtoffers vallen onder de werknemers of werkgevers. Het gaat over een sector die in België goed draait en zorgt voor een maatschappelijk aspect. Ik vind het wel jammer dat wij in de media van de ene minister iets horen en van de andere iets anders. Op het einde weten wij het niet meer. Ik kan mij ook voorstellen dat er paniek is bij de horeca-uitbaters.
Ik zal spontaan antwoorden, ook rekening houdend met wat er gisteren gebeurd is. De bezorgdheid is ons zeker bekend. Wij willen een “verwitting” van de sector. Dat is belangrijk. Onze maatschappij verandert en er zijn dus aanpassingen nodig, rekening houdend met het sociale karakter van de sector. Er worden veel uren gepresteerd. Het gaat ook over gelegenheidsarbeid en er wordt vaak op onmogelijke momenten gewerkt. Er zijn dus ad-hocoplossingen nodig. Soms is er veel volk nodig, soms weinig. Met al die zaken moeten wij in onze arbeidswetgeving rekening houden. Verschillende kabinetten en verschillende ministers werken daaraan. In de IKW’s is men volop bezig om de bijkomende maatregelen duidelijk uit te werken zodat wij tot een “verwitting” komen, met aandacht voor de specificiteit van de sector.
Bedankt voor uw uitleg, mevrouw de staatssecretaris.
Ik heb daarnet de staatssecretaris gesproken. Wat ik nu zeg, valt buiten de mondelinge vragen, maar er zijn grote zorgen bij heel wat verenigingen en parochiale centra, waar verenigingen bijvoorbeeld mosselfeesten organiseren. In heel wat parochiecentra wordt er na een begrafenis dikwijls een maaltijd aangeboden. Dat gebeurt op een vrijwillige manier. Dat zijn geen bedrijven. Het zijn vrijwilligers die daarvoor zorgen. Door de invoering van het GKS zijn zij, ook als vzw, verplicht het aandeel van wat zij horeca-activiteiten noemen, feesten en rouwmaaltijden bijvoorbeeld, aan te geven. Als dat aandaal boven de 10 % uitkomt, moeten zij ook een kassa hebben. Dat schept heel wat problemen voor parochiale verenigingen, die eigenlijk alleen zaaluitbaters zijn. Dikwijls zijn het de verenigingen zelf die de tap doen en de opbrengst van de activiteiten hebben. Er zijn dus heel wat aspecten aan het verhaal, die denkelijk gemakkelijk te weerleggen zijn. De vrijwilligers zijn in die optiek geen horecapersoneel. Zij worden ook dikwijls niet voor hun werk betaald. Het gaat vaak om verenigingen die een deel van de opbrengst krijgen om hun activiteiten te financieren. Er zijn ook nog de rouwmaaltijden waarbij navraag bij fiscale specialisten een heel onduidelijke uitleg oplevert. Een belastingplichtige verricht regelmatig restaurant- of cateringdiensten indien de omzet uit de restaurant- of cateringdiensten 10 % of meer van de totale omzet bedraagt. Wat zijn horeca-activiteiten echter? Zijn verenigingsactiviteiten horeca-activiteiten? De vragen worden mij gesignaleerd. U zal ze echter in honderden Vlaamse gemeenten bij alle verenigingen horen. Zij kampen immers met dat probleem. Zij vragen zich af hoe het nu precies zit. Zij vinden immers zelf dat zij geen horecabedrijf zijn en dus niet met een kassa kunnen werken. Zij leveren zelf geen catering. Het zijn immers vrijwilligers die de sandwiches maken. Een en ander is misschien heel concreet, maar bij de betrokkenen leeft het probleem. Mevrouw de staatssecretaris, kan u ter zake klaarheid scheppen? U kan dat nu misschien niet doen, maar u kan mij eventueel een schriftelijk antwoord bezorgen zodat een en ander kan worden gecommuniceerd. Er wordt immers ook gevraagd hoe het Parlement over de kwestie denkt. Het is dus beter dat wij de interpretatie concreet op papier hebben. Indien ze nog niet klaar is, kan het ook later. Dat is mijn vraag.
Mijnheer de voorzitter, u maakt een heel goede opmerking. Wij zijn immers de voorbije weken bij de uitwerking van de maatregelen op het kabinet ook op die vragen gestuit. Wij zijn ze nu volop aan het nakijken om uit te maken op welke manier wij de maatregelen aan de heel specifieke situaties van het verenigingsleven kunnen aanpassen. Het is immers niet de bedoeling dat het verenigingsleven in ons land en in Vlaanderen zou platliggen. Dat is absoluut niet de bedoeling. We zoeken naar modaliteiten die toelaten dat verenigingen voor activiteiten die een paar keer per jaar met een bepaalde opbrengst worden georganiseerd, kunnen worden vrijgesteld. Wij zijn nog aan het bekijken en bestuderen op welke manier wij dergelijke specifieke modaliteiten in de wetgeving kunnen inbouwen zodat het voor het hele verenigingsleven nog mogelijk blijft een eetfestijn en dies meer te organiseren.
Mevrouw Vanheste het is geen officiële vraag maar u krijgt nog even het woord.
Ik vind het wel belangrijk dat men goed het evenwicht bewaakt. Er zijn verenigingen die er gewoon een sport van maken om dingen te organiseren die dan eigenlijk concurrentie vormen voor horeca-uitbaters die dan zeggen dat zij ze wel moeten hebben terwijl dat voor de verenigingen niet hoeft. Waar ligt de grens? Dat is een moeilijke oefening.
Dat is de moeilijkheid en we zoeken dat nu uit. Er zijn verenigingen en goede doelen die wel eens een eetfestijn geven om wat geld in het laatje te krijgen. We kennen die situaties allemaal. Er zijn ook grote organisaties die dan eenmalig een zeer grote winst maken, bijvoorbeeld een festival. Dat valt totaal niet onder die zaken. We onderzoeken dus de modaliteiten. We denken aan een maximaal aantal activiteiten per jaar met een bepaalde maximale opbrengst. We zijn er nog volop mee bezig. We willen dit beschermen maar er ook voor zorgen dat we geen ander circuit creëren. Dat is immers altijd het gevaar als men een poortje opent. Men valt er dan juist onder maar heeft ondertussen wel een zwart zakje dat veel groter is. We zijn dus nog bezig met die modaliteiten. Het is belangrijk dat de problemen ons gesignaleerd worden zodat dit zo goed mogelijk kan worden omschreven.
Een gevaarlijk thema in Vlaanderen, zeker aan de kust.
Bij het begin van de vergadering heb ik vraag nr. 829 van de heer Geerts laten schrappen omdat hij niet aanwezig was. Nu wordt zijn vraag omgezet in een schriftelijke vraag.