Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων καθώς επίσης και των αναφορών - ερωτήσεων της Πέμπτης 14 Μαΐου 2015. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφος 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 184/5-5-2015 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Αχαΐας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Μαρίας Κανελλοπούλου προς τον Υπουργό Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων, σχετικά με την ανάγκη επανασχεδιασμού της αξιοποίησης του κτιριακού αποθέματος του πρώην Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού (ΥΠΠΟΑ). 2. Η με αριθμό 189/5-5-2015 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Β΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Άννας - Μισέλ Ασημακοπούλου προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με τις επιπτώσεις της απόφασης εξαίρεσης της Ελλάδας από το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. 3. Η με αριθμό 191/5-5-2015 επίκαιρη ερώτηση του Ζ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Λάρισας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Γεωργίου Λαμπρούλη προς τον Υπουργό Υγείας, σχετικά με την κατάσταση στη νοσοκομειακή μονάδα «ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΝΓΚ». 4. Η με αριθμό 177/4-5-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αχαΐας των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Νικολάου Νικολόπουλου προς τον Υπουργό Υγείας, σχετικά με την ανάγκη για άμεση εξόφληση των οφειλόμενων ποσών έναντι νοσηλείων στα προνοιακά ιδρύματα της Αχαΐας. 5. Η με αριθμό 180/4-5-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με την καταγγελία του ΣΥΡΙΖΑ όταν ήταν αντιπολίτευση για την ρύθμιση που κατατέθηκε με την τροπολογία 1251/67/7-3-2014 και εντάχθηκε στο ν. 4250/26-3-2014 του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και αφορούσε πρόστιμα 1,2 δισ. Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφος 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 193/5-5-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Χρήστου Κατσώτη προς τους Υπουργούς Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Οικονομικών, σχετικά με τη λήψη μέτρων ανακούφισης των δανειοληπτών του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (ΟΕΚ). 2. Η με αριθμό 153/28-4-2015 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Καρδίτσας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Χρυσούλας Κατσαβριά - Σιωροπούλου προς τον Υπουργό Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων, σχετικά με την κρίση στο χώρο του βιβλίου. 3. Η με αριθμό 162/28-4-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηλείας της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνου Τζαβάρα προς τον Υπουργό Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων, σχετικά με την καταβολή ποσοστού 1,5% των ακαθάριστων εσόδων των τηλεοπτικών σταθμών για την παραγωγή κινηματογραφικών ταινιών. 4. Η με αριθμό 149/27-4-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Πειραιώς των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Δημητρίου Καμμένου προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με τη στάση του δικηγόρου του ελληνικού δημοσίου στη συζήτηση της προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας στις 24-3-2015 του μη κερδοσκοπικού Σωματείου «Έλληνες Φορολογούμενοι», που ζητούσε να κριθεί αντισυνταγματική και παράνομη η «συμφωνία συμβιβασμού» μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και της «SIEMENS». 5. Η με αριθμό 163/28-4-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Δωδεκανήσου της Νέας Δημοκρατίας κ. Εμμανουήλ Κόνσολα προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου για το θέμα της αύξησης του ΦΠΑ σε ορισμένα νησιά του Αιγαίου. 6. Η με αριθμό 150/27-4-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αχαΐας των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Νικολάου Νικολόπουλου προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με την επαναπρόσληψη των πρώην εργαζομένων της Αχαϊκής Τράπεζας στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. 7. Η με αριθμό 115/20-4-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αρκαδίας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Κωνσταντίνου Ζαχαριά προς τον Υπουργό Υγείας, σχετικά με το χρονοδιάγραμμα κατάργησης της Ανώνυμης Εταιρείας Συστήματος Αμοιβών των Νοσοκομείων (ΕΣΑΝ Α.Ε.). 8. Η με αριθμό 105/20-4-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Λάρισας του Ποταμιού κ. Κωνσταντίνου Μπαργιώτα προς τον Υπουργό Υγείας, σχετικά με τη διαδικασία επιλογής των Διοικήσεων Νοσοκομειακών Μονάδων. 9. Η με αριθμό 106/20-4-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Δράμας του Ποταμιού κ. Κυριάκου Χαρακίδη προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, σχετικά με δημοσιεύματα από την κατασκευάστρια εταιρεία (Lockheed Martin) για την ανακατασκευή των πεπαλαιωμένων αεροσκαφών P -3B και των αντιπροτάσεων της Airbus. 10. Η με αριθμό 123/20-4-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Αθανασίου Παπαχριστόπουλου προς τον Υπουργό Υγείας, σχετικά με τη λήψη υγειονομικών μέτρων για τη προστασία των πολιτών του Πύργου Ηλείας εξαιτίας της συσσώρευσης απορριμμάτων στην περιοχή. 11. Η με αριθμό 131/21-4-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος κ. Δημητρίου Κωνσταντόπουλου προς τον Υπουργό Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, σχετικά με την έναρξη του προγράμματος «Εξοικονόμηση κατ΄ οίκον» στα πλαίσια του Συμφώνου Εταιρικής Σχέσης (ΣΕΣ - νέο ΕΣΠΑ) 2014-2020 και επανεκκίνηση της οικοδομικής δραστηριότητας. ΑΝΑΦΟΡΕΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (Άρθρο 130 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 1365/31-3-2015 ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Σπυρίδωνος - Αδώνιδος Γεωργιάδη προς τον Υπουργό Υγείας, σχετικά με την έλλειψη φαρμάκων από την Ελληνική αγορά. 2. Η με αριθμό 1583/6-4-2015 ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Αθανασίου Βαρδαλή προς τον Υπουργό Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων, σχετικά με την ανάγκη άμεσης χρηματοδότησης των σχολικών μονάδων του Δήμου Θεσσαλονίκης. 3. Η με αριθμό 407/3-3-2015 ερώτηση του Δ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Α΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Νικήτα Κακλαμάνη προς τον Υπουργό Υγείας, σχετικά με τις παραιτήσεις Διοικητών Νοσοκομείων. 4. Η με αριθμό 336/27-2-2015 ερώτηση του Βουλευτή Κιλκίς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Χρήστου Χατζησάββα προς τον Υπουργό Υγείας, σχετικά με την επίπτωση στην οικονομία της Βορείου Ελλάδος από την ελεύθερη διακίνηση προϊόντων με τα Σκόπια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση της από 27 Μαρτίου 2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Κατεπείγουσα ρύθμιση για τη βιωσιμότητα της «Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης Α.Ε.» και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές» (Α΄35)». Περνάμε κατευθείαν στον κατάλογο των ομιλητών. Τον λόγο έχει η κ. Ραχήλ Μακρή από το ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η Κυβέρνηση καλείται να επιλύσει δύο ιδιαίτερα σοβαρά και επείγοντα ζητήματα, αφ' ενός τη διευκόλυνση των πολιτών και αφ' ετέρου τη διασφάλιση λειτουργίας μιας από της κρισιμότερες βιομηχανίες της χώρας. Η αναγκαιότητα των συγκεκριμένων ρυθμίσεων καθίσταται αυταπόδεικτη, καθώς αφ' ενός από την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης εξαρτάται μεγάλος αριθμός αγροτών που καλλιεργεί τεύτλα, αφ' ετέρου η εξαντλητική εμμονή της προηγούμενης κυβέρνησης στην υπέρμετρη φορολόγηση των πολιτών, έχει φέρει την κοινωνία σε απόγνωση. Η αλήθεια είναι ότι ο επείγον χαρακτήρας των συγκεκριμένων διατάξεων δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, καθώς οι αγρότες έπρεπε να σπείρουν την επόμενη σοδειά τους. Δεν είναι δυνατόν η πολιτεία να χρωστά στους ανθρώπους του μόχθου και μην επιλέγει την αμεσότερη λύση νομοθέτησης για την τακτοποίηση των οφειλόμενων ποσών. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν άνθρωποι σε απόγνωση, γιατί θέλουν να πληρώσουν τις φορολογικές τους υποχρεώσεις και δεν τους το επιτρέπουν οι υπέρμετρες προσαυξήσεις και τα υπέρογκα πρόστιμα. Σε αντίθεση με την προηγούμενη κυβέρνηση, πλέον ο επείγων χαρακτήρας των ρυθμίσεων κρίνεται δυνάμει του συμφέροντος των πολλών και όχι της τσέπης των ολιγαρχών. Θυμίζουμε ότι στις 7 Μαρτίου του 2014, ο τότε Υπουργός Οικονομικών κ. Στουρνάρας, Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ. Βρούτσης και Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης κ. Μητσοτάκης, υπέγραψαν την τροπολογία με αριθμό 1251/67, για την οποία δημοσίευμα του περιοδικού «UNFOLLOW» αναφέρει ότι σβήνει πρόστιμα και βεβαιωμένες φορολογικές υποχρεώσεις που μόνο για τη μια εταιρεία και μόνο για τα έτη 2010-2011 ανέρχονται στα 480 εκατομμύρια ευρώ από 800 εκατομμύρια ευρώ που ήταν το αρχικό πρόστιμο, ενώ υπολογίζεται ότι εάν ελεγχθούν και άλλες χρονιές το ποσό μπορεί να φτάσει στο 1,2 δισεκατομμύριο ευρώ. Σύμφωνα πάντα με τα δημοσιευμένα στοιχεία στο ανωτέρω άρθρο, η τροπολογία έρχεται να εξυπηρετήσει πλήθος εταιρειών και ιδίως εταιρειών πετρελαιοειδών. Η πρώτη εταιρεία είναι η «MOTOR OIL» του κ. Βαρδή Βαρδινογιάννη και η δεύτερη τα «ΕΛΠΕ» του κ. Σπύρου Λάτση που είναι συνέταιρος με το ελληνικό δημόσιο. Επί της συγκεκριμένης ρύθμισης είχα καταθέσει την με αριθμό 7222/871 ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων στις 24 Μαρτίου 2014, στην οποία, βέβαια, ουδέποτε η προηγούμενη κυβέρνηση τόλμησε να απαντήσει. Σε αντίθεση, λοιπόν, με τους Βουλευτές της προηγούμενης κυβέρνησης, εμείς στηρίζουμε μόνο τη λαϊκή εντολή για την αποκατάσταση των αδικιών και την αποκατάσταση της νομιμότητας και σε αντίθεση με Βουλευτές που θυμίζουν το τσιτάτο του νομπελίστα Αμερικανού συγγραφέα Lewis, «Όταν ο φασισμός θα έρθει στην Αμερική θα είναι τυλιγμένος σε μία σημαία και θα κρατάει ένα σταυρό». Στηρίζουμε την τροπολογία 138/9 της 7ης Μαΐου 2015 για τη ρύθμιση θεμάτων σχετικών με τη λειτουργία των λαϊκών αγορών. Στις 5 Μαΐου του 2014 η συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ, εκπροσωπούμενη από τον κ. Χατζηδάκη και τον κ. Στουρνάρα, υπέγραψε στο Eurogroup συμφωνία όπου προβλέπεται ότι τέσσερις μόνο εταιρείες θα αναλαμβάνουν την καλλιέργεια, παραγωγή και επεξεργασία των ελληνικών αγροτικών προϊόντων, τα οποία θα διοχετεύονταν στην αγορά από μία μόνο εταιρεία. Καταθέτω για τα Πρακτικά τα συγκεκριμένα στοιχεία. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Ραχήλ Μακρή καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Στις 6 Μαΐου του 2014 ψηφίσατε το ν.4264, με τον οποίο επιχειρήσατε να βάλετε ταφόπλακα στις λαϊκές αγορές, που σας χαλούσαν, βέβαια, το μονοπώλιο που ονειρευόσασταν. Επιχειρήσατε να εξαθλιώσετε τους παραγωγούς, αλλά και τους πωλητές για να χάσουν τις άδειές τους. Ευτυχώς, βέβαια, για τον ελληνικό λαό δεν τα καταφέρατε. Η σημερινή Κυβέρνηση πράττει το πρώτο βήμα, αποκαθιστώντας μία βασική αδικία. Όλοι οφείλουμε να συμβάλλουμε βέβαια στην πληρέστερη και δημοκρατικότερη υλοποίηση μιας λύσης προς όφελος τόσο των καταναλωτών όσο και των ανθρώπων που βγάζουν ένα μεροκάματο στις δύσκολες συνθήκες του υπαίθριου εμπορίου. Αναλυτικότερα, λοιπόν, Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ προτείνουμε νομοτεχνικές παρεμβάσεις στην τροπολογία για τις λαϊκές αγορές: Στην παράγραφο 1 της τροπολογίας 138/9, η οποία τροποποιεί την παράγραφο 2 του άρθρου 39 του ν.4264/2014, προβλέπεται ότι εκδίδεται απόφαση για την κατάθεση των απαιτούμενων δικαιολογητικών, τουλάχιστον δύο μήνες πριν από την καταληκτική ημερομηνία ανανέωσης. Στο επόμενο εδάφιο ως καταληκτική ημερομηνία ορίζεται η 30η Ιουνίου 2015 με δυνατότητα τετράμηνης παράτασης. Για την ορθότερη νομοθέτηση πιστεύουμε ότι καταληκτική ημερομηνία πρέπει να οριστεί η 30η Οκτωβρίου 2015, με δυνατότητα τετράμηνης παράτασης, προκειμένου οι αρμόδιοι φορείς να έχουν το χρόνο να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Στην παράγραφο 2 της τροπολογίας, η οποία αφορά την παράγραφο 2 του άρθρου 5 του ν.4264/14 οι λέξεις «οι δήμαρχοι» προτείνουμε, κύριε Υπουργέ, να αντικατασταθεί από το «οι φορείς λειτουργίας των λαϊκών αγορών», καθώς σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται από τους δημάρχους. Επιπρόσθετα, στο ίδιο άρθρο θα ήταν θεμιτό να προστεθεί ότι διατηρούνται οι θέσεις που ήδη κατέχουν παραγωγοί και επαγγελματίες πωλητές, καθώς οι θέσεις έχουν δοθεί με το προεδρικό διάταγμα 51 του 2006 και όχι αυθαίρετα. Ακόμα, στην ίδια παράγραφο δύναται να προστεθεί για λόγους διαφάνειας ότι οι φορείς λειτουργίας των λαϊκών αγορών συστήνουν πενταμελείς επιτροπές απόδοσης θέσεων που αποτελούνται από τρεις υπαλλήλους, έναν εκπρόσωπο του Συλλόγου Παραγωγών κι έναν εκπρόσωπο του Σωματείου Επαγγελματιών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, θα μου δώσετε λίγο χρόνο ακόμα.
Κυρία Μακρή, με συγχωρείτε. Ήδη από χθες το βράδυ αποφασίστηκε - και το λέω με αφορμή τη διακοπή που κάνω τώρα στην ομιλία σας - οι ομιλητές να έχουν έξι λεπτά χρόνο. Θα παρακαλούσα πολύ να τηρηθεί, όσο το δυνατόν από τους συναδέλφους ο χρόνος, διότι θα υπάρξουν και οι τοποθετήσεις των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων, καθώς και οι τοποθετήσεις των αγορητών, όπως αποφασίστηκε χθες το βράδυ, επί των τροπολογιών. Αυτό είναι ένα πρόγραμμα περίπου πέντε ωρών. Φανταστείτε ότι στις 16.00΄ η ώρα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η συζήτηση και η ψήφιση. Οπότε θα παρακαλούσα με την ευκαιρία αυτή όλους τους Βουλευτές να τηρούν το χρόνο. Σας δίνω λίγο παραπάνω χρόνο, αλλά επισπεύστε, παρακαλώ.
Ευχαριστώ. Στην παράγραφο 6 τροπολογίας 138/9 προτείνουμε το τελευταίο εδάφιο να αντικατασταθεί από το «και ένας εκπρόσωπος των πωλητών λαϊκών αγορών που ασκεί την επαγγελματική του δραστηριότητα στη Μητροπολιτική Ενότητα Θεσσαλονίκης και προτείνεται από τον αντιπροσωπευτικότερο σύλλογο εντός του ανωτέρου διοικητικού ορίου». Η νομοτεχνική αυτή βελτίωση αποσκοπεί στη διασφάλιση ότι ο εκπρόσωπος θα προτείνεται από τον πολυπληθέστερο σε ενεργά εγγεγραμμένα μέλη σύλλογο, είτε αυτός αποτελείται από παραγωγούς πωλητές είτε από επαγγελματίες πωλητές είτε και από τις δύο κατηγορίες πωλητών λαϊκών αγορών. Ως πρόσθετες νομοτεχνικές βελτιώσεις προτείνουμε στο άρθρο 4 του ν. 4264/2014 να αντικατασταθεί το οικείο περιφερειακό συμβούλιο από την Περιφερειακή Επιτροπή Λαϊκών Αγορών Αττικής και Θεσσαλονίκης αντίστοιχα, προκειμένου οι διαδικασίες να μην χρονοτριβούν και να αποφασίζουν όσοι διαθέτουν εμπεριστατωμένη γνώση επί του θέματος. Ακόμη, στην παράγραφο 1, του άρθρου 12 του ν. 4264/2014, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει, προτείνουμε να απαλειφθεί η φράση «από αδυναμία προσέλευσης του αδειούχου», καθώς είναι ασαφές το πλαίσιο απόδειξης της αδυναμίας. Τέλος, οφείλουμε να ρυθμίσουμε τις γραφειοκρατικές διαδικασίες έκδοσης και ανανέωσης των παραγωγικών αδειών, καθώς πρέπει να υπάρχει διακριτή διαδικασία έκδοσης από αυτή της ανανέωσης, γιατί δεν είναι λογικό να υποχρεώνουμε τους αγρότες κάθε τρεις ή έξι μήνες να μαζεύουν δεκαοχτώ δικαιολογητικά και υπέρμετρους φακέλους εγγράφων για να αποδείξουν το αυτονόητο. Αποδεικνύουμε, λοιπόν, στην πράξη ότι η σελίδα άλλαξε. Η συγκυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου εισήγαγε τροπολογίες ντροπής για διαγραφή προστίμων και χρεών σε συγκεκριμένους επιχειρηματίες και μόνο για τριγωνικές συναλλαγές. Αυτές τις ρυθμίσεις καλούμε τη σημερινή Κυβέρνηση να τις καταργήσει και να επιβάλλει τη συνταγματική εντολή για φορολογικά βάρη ανάλογα με τη φοροδοτική ικανότητα των πολιτών. Όταν υπάρχει διαφάνεια, όλοι εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ΠΑΕ ΠΑΟΚ, που πλήρωσε τις υποχρεώσεις της δυνάμει της παρούσας ΠΝΠ, συμβάλλοντας στο δημόσιο ταμείο και λύνοντας προβλήματα που χρόνιζαν για την ιστορική αυτή ομάδα της Βορείου Ελλάδος. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε την κ. Μακρή. Τον λόγο έχει η κ. Κεραμέως από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σύμφωνα με το άρθρο 1 της πράξης νομοθετικού περιεχομένου στόχος της κατεπείγουσας ρύθμισης είναι να διασφαλιστεί, μέσω της κεφαλαιακής ενίσχυσης των 30 εκατομμυρίων ευρώ, η συνέχιση της λειτουργίας και η βιωσιμότητα της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Την επομένη ημέρα της υπογραφής της πράξης νομοθετικού περιεχομένου υπέβαλα ερώτηση στην Κυβέρνηση, σχετικά με τη συμβατότητα της συγκεκριμένης κεφαλαιακής ενίσχυσης με την ενωσιακή νομοθεσία. Θα μπορούσα κάλλιστα να είχα περιμένει να εκφράσω τους προβληματισμούς μου απευθείας στην Ολομέλεια. Ο στόχος μου, όμως, με την υποβολή της συγκεκριμένης ερώτησης, ήταν να διασφαλιστεί έγκαιρα το κύρος της πράξης και σε περίπτωση παραβίασης της ενωσιακής νομοθεσίας, να υπάρξει περιθώριο διόρθωσης. Και αυτό, για να αποφευχθούν ενδεχόμενες επιπλοκές και χρηματικές κυρώσεις, που θα επιβάρυναν αργότερα σημαντικά τους Έλληνες φορολογούμενους και που μπορούσαν να αποβούν μοιραίες για το μέλλον της εταιρείας. Έχουν περάσει σαράντα ημέρες και δεν έχει δοθεί ακόμα απάντηση στην ερώτηση. Γι' αυτό σας ξαναρωτώ, κύριοι Υπουργοί, από το Βήμα της Βουλής: Έχετε μεριμνήσει για την αξιολόγηση της ρύθμισης ως προς τη συμβατότητά της με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων, κατά την έννοια του άρθρου 107, παράγραφος 1 της συνθήκης λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Έχουν ληφθεί τα αναγκαία μέτρα για να θωρακιστεί η πράξη ως προς το σκέλος αυτό; Το ζήτημα το επισημαίνει, άλλωστε, τόσο το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους όσο και η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής. Επίσης, έχετε αξιολογήσει τη ρύθμιση υπό το πρίσμα των αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του Μαΐου 2011 και του Μαΐου 2013, με τις οποίες εγκρίθηκαν, υπό προϋποθέσεις, οι κρατικές ενισχύσεις για την ανακεφαλαιοποίηση και την εξυγίανση της ΑΤΕ; Επισημαίνω τις δύο αυτές αποφάσεις, γιατί στη μεν πρώτη η πώληση της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης είχε τεθεί ως προϋπόθεση για την έγκριση της ανακεφαλαιοποίησης της ΑΤΕ, ενώ στη δεύτερη απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής η εκκαθάριση των περιουσιακών στοιχείων που δεν μεταβιβάστηκαν στην Τράπεζα Πειραιώς, στα οποία συμπεριλαμβάνεται η Βιομηχανία Ζάχαρης, είχε τεθεί ως προϋπόθεση για την έγκριση της εξυγίανσης της ΑΤΕ. Μάλιστα, κύριοι συνάδελφοι, στη δεύτερη απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής του Μαΐου 2013, αναφέρεται συγκεκριμένα: «Η αναδιάρθρωση δεν θα περιλαμβάνει νέα κεφαλαιακή ενίσχυση». Επομένως, τέτοιου είδους νομικά ζητήματα είναι αναγκαίο να διερευνηθούν σε βάθος και αν τυχόν προκύπτει πρόβλημα, αυτό να διορθωθεί ή να μετριαστεί το συντομότερο δυνατόν. Καταθέτω για τα Πρακτικά και τις δύο αυτές αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Νίκη Κεραμέως καταθέτει για τα Πρακτικά τις προαναφερθείσες αποφάσεις, οι οποίες βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σας ερωτώ, επίσης, κύριοι Υπουργοί: Έχει προηγηθεί η προβλεπόμενη στο ν. 4152/2013 διαδικασία προηγούμενης διαβούλευσης με την αρμόδια Κεντρική Μονάδα Κρατικών Ενισχύσεων του Υπουργείου Οικονομικών; Η γνωμοδότηση της ΚΕΜΚΕ είναι υποχρεωτική και το βήμα αυτό θεσπίστηκε ως ασφαλιστική δικλίδα, ακριβώς για να θωρακιστούμε από τα λάθη του παρελθόντος, από λάθη που κόστισαν ακριβά τόσο στον Έλληνα φορολογούμενο όσο και στις ίδιες τις προοπτικές ανάπτυξης και εξυγίανσης της παραγωγικής βάσης της χώρας. Κύριοι Υπουργοί, θεωρώ εύλογη την ανησυχία σας για την προστασία των τευτλοπαραγωγών. Δεν αμφιβάλλω καθόλου για τις καλές σας προθέσεις ούτε και για την απόφασή σας να βάλετε ως προτεραιότητα τη στήριξη της συγκεκριμένης επιχείρησης στο πλαίσιο άσκησης βιομηχανικής πολιτικής. Ωστόσο, κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζετε καλά ότι η συμμόρφωση με τους ενωσιακούς κανόνες κρατικών ενισχύσεων συνιστά υποχρέωση κάθε κράτους - μέλους στο πλαίσιο τήρησης της νομιμότητας. Κύριοι συνάδελφοι, όμως, οι κανόνες αυτοί δεν είναι αλά καρτ. Δεν μπορούμε να τους δεχόμαστε μόνο όταν φέρνουν χρήματα και να τους αγνοούμε όταν συνοδεύονται από υποχρεώσεις. Όμως, κατά την πρώτη συνεδρίαση της αρμόδιας επιτροπής ακούσαμε τον κύριο Υπουργό τον κ. Λαφαζάνη, να μας εγκαλεί επειδή με ειλικρίνεια και σεβασμό ως προς την προτεραιότητά σας αποπειραθήκαμε να σας προειδοποιήσουμε, αποπειραθήκαμε να διαφυλάξουμε ακριβώς το κύρος της πράξης. Είναι, άραγε, έλλειψη πατριωτικού φρονήματος η προστασία του Έλληνα φορολογούμενου και η τήρηση της νομιμότητας; Δεν οφείλουμε να επισημάνουμε την ανάγκη έγκαιρης λήψης προληπτικών ή διορθωτικών μέτρων; Η θωράκιση της πράξης από άποψη συμβατότητας με την ενωσιακή νομοθεσία θα πρέπει να είναι κοινός στόχος όλων μας, να βεβαιωθούμε ότι πράγματι έχουν τηρηθεί όλες οι απαιτούμενες διαδικασίες και έχουν γίνει όλες οι απαραίτητες προηγούμενες αξιολογήσεις. Διαφορετικά, το μέτρο αυτό, κύριοι Υπουργοί, μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ και να πρέπει όχι μόνο να επιστραφεί το ποσό των 30 εκατομμυρίων, αλλά επιπλέον να κληθεί ο Έλληνας φορολογούμενος να πληρώσει ανατοκισμούς και πρόστιμα. Αυτό ακριβώς είναι που θέλουμε να αποτρέψουμε. Δεν θα επεκταθώ στον ρόλο του εκκαθαριστή και στις εκ του νόμου προβλεπόμενες υποχρεώσεις του, ούτε και στο αν η συγκεκριμένη κεφαλαιακή ενίσχυση αποτελεί εν τέλει λυσιτελές και αποτελεσματικό μέτρο για την επίλυση των διαρθρωτικών προβλημάτων της εταιρείας, καθώς κατά τη δεύτερη συνεδρίαση της αρμόδιας επιτροπής στη Βουλή ειπώθηκαν πολλά από τα ενδιαφερόμενα μέρη για το πολύπαθο παρελθόν, το ζοφερό παρόν και το αβέβαιο μέλλον της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Οι περισσότερες πλευρές, όμως, συμφώνησαν σε ένα κοινό τόπο, ότι η βιωσιμότητα και η εξυγίανση της εταιρείας είναι αμφίβολο ότι διασφαλίζονται με το επίμαχο μέτρο. Η δε σκοπούμενη κεφαλαιακή ενίσχυση ενδέχεται να παγώσει και οποιοδήποτε επενδυτικό ενδιαφέρον από ιδιώτες στο μέλλον. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα πω μόνο δύο λόγια για το άρθρο 2 της πράξης, με το οποίο η Κυβέρνηση προβαίνει σε μία εξαιρετικά γενναιόδωρη διεύρυνση των εξαιρέσεων που είχαν θεσμοθετηθεί μόλις έξι μέρες πριν από την υπογραφή της πράξης. Με το άρθρο αυτό προβλέπεται περαιτέρω απαλλαγή από πρόσθετους φόρους, τέλη, πρόστιμα εκπρόθεσμης υποβολής κ.ο.κ.. Εν ολίγοις, με τη ρύθμιση αυτή δίνετε τη δυνατότητα να καταβάλει κανείς μόνο την καθαρή κύρια οφειλή προς την εφορία, απαλλαγμένη από φόρους, τέλη, πρόστιμα και προσαυξήσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, τι μήνυμα δίνει η Κυβέρνηση στους Έλληνες φορολογούμενους, τόσο στους συνεπείς όσο και στους ασυνεπείς, με την όψιμη αυτή προσθήκη σε μία ήδη ευνοϊκότατη ρύθμιση; Δεν αποτελεί η προσθήκη αυτή πρόκληση προς όλους εκείνους τους φορολογούμενους που πραγματικά πασχίζουν να είναι συνεπείς ως προς τις φορολογικές τους υποχρεώσεις απέναντι στο κράτος; Δεν αποτελεί ενθάρρυνση και σαφές κίνητρο προς όσους συστηματικά είναι ασυνεπείς ή φοροδιαφεύγουν; Με ποια λογική και για ποιο σκοπό τα ως άνω πρόσωπα, αντί να υποστούν τις συνέπειες των πράξεών τους, αντιθέτως επιβραβεύονται με τη ρύθμιση; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορεί κανείς παρά να αναρωτηθεί για το τι είδος φορολογικής συνείδησης επιθυμεί η Κυβέρνηση να καλλιεργήσει στους πολίτες. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Κεραμέως. Τον λόγο έχει ο κ. Χρήστος Χατζησάββας από τον Λαϊκό Σύνδεσμο - Χρυσή Αυγή.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η επιτομή της αποβιομηχανοποίησης της Ελλάδας είναι και η περίπτωση της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Αναρωτιέται κανείς πώς κατάφεραν κάποιοι να κλείσουν μία εταιρεία που μεσουρανούσε, που μονοπωλούσε την αγορά. Κατ' εμέ, φταίει η κοινή οικονομική αγορά που μας ζήτησε να μειώσουμε την παραγωγή κατά 50% και το κάναμε. Φταίει, όμως και η ΚΑΠ, η οποία οδηγούσε τους αγρότες σε λανθασμένους δρόμους και, δυστυχώς, συνεχίζει να τους οδηγεί σε λανθασμένο δρόμο ακόμα και τώρα. Οι νέοι αγρότες που πηγαίνουν να ασχοληθούν με την καλλιέργεια, προσπαθούν να βρουν μόνο επιδοτούμενες καλλιέργειες, χωρίς να τους ενδιαφέρει εάν αυτό που κάνουν συμβάλλει στην προσπάθεια που υποτίθεται ότι κάνουμε ως χώρα για την επανεκκίνηση της οικονομίας. Το θέμα είναι ότι πολλές φορές δεν εντοπίζεται το πρόβλημα και άλλες φορές αποκρύπτεται κιόλας. Υπάρχουν προβλήματα και σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, κύριοι Υπουργοί. Στο Κιλκίς, στην «ΚΑΡΙΝΑ» είναι όμηροι οικονομικά οι πρώην εργαζόμενοι και αυτοί και οι οικογένειές τους. Υπάρχουν εκατοντάδες τέτοια παραδείγματα σε όλη την Ελλάδα. Συμφωνήσαμε ότι ένας από τους παράγοντες για τη σωτηρία της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης και της εύρυθμης λειτουργίας αυτής είναι οι αγρότες και η αύξηση της παραγωγής ζαχαρότευτλων. Πώς θα γίνει, όμως, αυτό; Είπαμε ότι θα γίνει με συμβολαιακή καλλιέργεια. Το πρότειναν οι αγρότες, είπε η τράπεζα «ωραία, θα γίνει», είπε η Βιομηχανία «θα το κάνουμε». Και οι αγρότες τώρα αναρωτιούνται: Πώς θα γίνει; Θα ξεκινήσουν πρώτα αυτοί να καλλιεργούν και μετά θα γίνουν τα συμβόλαια; Δηλαδή από το τέλος προς την αρχή; Για τις δύο Τράπεζες - και η Αγροτική Τράπεζα που ήταν μέτοχος και αυτή που κληρονόμησε μετά, η Πειραιώς - ακούστηκε μέσα στην επιτροπή να λένε κάποιοι ότι το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να εισπράξουν. Φυσικά και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να εισπράξουν. Οι ιδιωτικές τράπεζες που δανείζουν με τόκο είναι μαγαζιά που πουλάνε χρήμα. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να εισπράξουν, τίποτα παραπάνω. Τώρα το θέμα του πώς μια τράπεζα λειτουργεί σαν ιδιωτική με το 40% να είναι σε ιδιώτες και το 60% να είναι στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας είναι άλλο θέμα. Βέβαια ανέφερε η τράπεζα ότι δεν έγινε καν αίτημα για χρηματοδότηση της επιχείρησης, γιατί - λέει - είπε η «DIGICON» ότι δεν πρέπει να χρηματοδοτούνται κρατικές επιχειρήσεις και αυτοί ως θέσφατο το εφάρμοσαν. Αναφέρθηκε επίσης για το αν μπορεί να πουλήσει τη δεσμευμένη ζάχαρη από την «ΠΑΕΓΑ» και είπαν οι κύριοι της τράπεζας ότι φυσικά και μπορεί να την πουλήσει, αν και ήταν κοινή παραδοχή ότι η τιμή που μπορεί να πουλήσει αυτήν τη στιγμή κάνει το προϊόν να είναι μη ανταγωνιστικό. Το ξεπερνάμε αυτό για να πούμε λίγο για την «ΠΑΕΓΑ», γιατί μπορεί κάποιοι να μην ξέρουν. Η «ΠΑΕΓΑ» με ογκομέτρηση και σε συνάρτηση με το ειδικό βάρος του εμπορεύματος δίνει μια χρηματοδότηση δεσμεύοντας το εμπόρευμα. Και είπαν ότι δεν είναι σφραγισμένο και μπορούν ανά πάσα στιγμή να πουλήσουν. Πρέπει να πούμε ότι και αλυσίδες μπαίνουν και σφραγίδες μπαίνουν και για να φορτωθεί εμπόρευμα πρέπει να είναι υπάλληλος της τράπεζας εκεί παρών στη διαδικασία της φόρτωσης, όταν θα κοπούν τα παραστατικά και φυσικά έστω και ένα κιλό να πουλήσουν τα έσοδα θα πάνε για πληρωμή της τράπεζας. Έγινε μεγάλο θέμα για τους μισθούς των εργαζομένων και είπε κάποιος από τους αρμόδιους φορείς ότι οι μισθοί μπορεί να είναι λίγο παραπάνω, γιατί παίρνουν ένα επίδομα παραμεθορίου. Το πρόβλημα για κάποιους εκεί πέρα μέσα ήταν το εξής: Γιατί δίδεται το επίδομα παραμεθορίου, όταν για παράδειγμα στους δασκάλους της παραμεθορίου δεν δίνεται; Κανονικά δεν θα έπρεπε να είναι ανάποδο; Γιατί δεν δίνεται από το κράτος επίδομα παραμεθορίου και στους δασκάλους; Ευτυχώς, όμως, οι δάσκαλοί μας έχουν διαφορετικά κριτήρια για το αν θα πάνε να μάθουν τα παιδιά μας γράμματα ή όχι. Για το άρθρο 2, για τις ρυθμίσεις των χρεών έγινε πολλή συζήτηση. Μας είπε η Υπουργός ότι δεν είναι αυτό που λέμε ότι είναι. Τουλάχιστον να μη γίνει ένα τσουβάλιασμα όσων έχουν πληγεί από το μνημόνιο τα τελευταία χρόνια με αυτούς οι οποίοι δούλευαν περιμένοντας τέτοιες ρυθμίσεις εις βάρος του ανταγωνισμού, οι οποίοι έτρεχαν να πληρώσουν τις εισφορές τους, έτρεχαν να πληρώσουν τους φόρους τους, ενώ αυτοί δεν πλήρωναν τίποτα, έκαναν και μια μερική μετακύλιση στις τιμές των προιόντων και φυσικά δεν μπορούσε να τους ανταγωνιστεί κανένας. Θα ήθελα να αναφερθώ λίγο στις λαϊκές. Καλή είναι η παράταση χρόνου, καλές είναι και οι ρυθμίσεις. Το θέμα είναι οι λόγοι που οδήγησαν αυτούς τους ανθρώπους να μην μπορούν να πληρώσουν τις εισφορές τους, τις υποχρεώσεις τους και χρειάζονται τώρα ρύθμιση. Στη διακριτότητα ανάμεσα σε παραγωγούς και επαγγελματίες βλέπω αναφορά μόνο στα χωροταξικά. Υπάρχουν πάρα πολλά προβλήματα. Το κράτος πετάει την ευθύνη στην περιφέρεια, η περιφέρεια στο δήμο, ο δήμος στα σωματεία, η μισή λαϊκή δεν μιλάει με την άλλη μισή. Υπάρχουν πάρα πολλά προβλήματα. Τώρα πώς θα ξεχωρίσετε τον παραγωγό ο οποίος εμπορεύεται δέκα προιόντα και παράγει ένα με αυτόν που είναι πραγματικά παραγωγός ή με τον αμιγώς επαγγελματία, δεν ξέρω. Πάντως υπάρχουν πολλά προβλήματα. Με ποιους μιλήσατε, πού μιλήσατε, πότε μιλήσατε, δεν ξέρω. Μέχρι και σήμερα μας παίρνουν τηλέφωνο και μας μεταφέρουν την απόγνωσή τους. Είναι πάρα πολλά τα προβλήματα. Ακόμα και με το εμπάργκο των αγροτικών προϊόντων οι παραγωγοί έχουν πληγεί. Έχουν και τα προβλήματα στις λαϊκές, που έχουν να ανταγωνιστούν κάποιον δίπλα τους που δεν έχει ούτε ταμειακή, δεν πληρώνει ούτε εισφορές, δεν πληρώνει τίποτα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει του κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Εμείς, σαν λαϊκό εθνικιστικό κίνημα, πιστεύουμε ότι συστατικοί παράγοντες για επανεκκίνηση της οικονομίας είναι ο πρωτογενής τομέας, είναι οι αγρότες, είναι οι αλιείς, είναι οι κτηνοτρόφοι, είναι οι εργάτες. Με καταλύτη μια σωστή εθνική πολιτική, μια εθνική ελληνική κυβέρνηση, ένα εθνικό ελληνικό κράτος με τη βοήθεια του θεού θα δώσει τη λύση και δεν εννοώ τη δική σας Κυβέρνηση. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Κυριάκος Χαρακίδης από το Ποτάμι.
Αγαπητοί συνάδελφοι, άλλη μια πράξη νομοθετικού περιεχομένου έχουμε σήμερα, τη δεύτερη. Και στη διαδικασία της πρώτης είχα πει στον κ. Βούτση, τότε που είχε χαρακτηρίσει την πρώτη Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου ως την επιτομή των πράξεων, ότι η επόμενη που θα έρθει πώς θα χαρακτηριστεί, σαν η αποτομή των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου; Σήμερα ήρθε, θα έρθει και η επομένη, δεν ξέρουμε πώς θα χαρακτηριστεί. Το θέμα είναι ότι πάμε ακόμα χειρότερα και από την προηγούμενη, γιατί πλέον μπαίνουν και διατάξεις - τροπολογίες μέσα στην πράξη και ιδιαίτερα στην τροπολογία για τις λαϊκές δεν βλέπουμε το πόσο επείγον είναι και τη συνάφεια την οποία μπορεί να έχει με την συγκεκριμένη ρύθμιση που κάνει η πράξη νομοθετικού περιεχομένου, δεδομένου ότι έχουμε στο πρώτο άρθρο για τη ζάχαρη και στο δεύτερο άρθρο μία διάταξη που αφορά τα φορολογικά. Και εδώ μπαίνει, αν θέλετε, το ερώτημα: Αν σήμερα ήταν εδώ η Πρόεδρος της Βουλής; Την προηγούμενη φορά σε ένα νομοσχέδιο τρεις τροπολογίες ζήτησε δύο φορές από τους Υπουργούς με υποτιμητικό τρόπο να εξηγήσουν και αφού δεν πείστηκε για τους λόγους του επείγοντος και της συνάφειας, το έβαλε για να αποφασίσει η Ολομέλεια της Βουλής για να συζητηθούν οι συγκεκριμένες τροπολογίες. Σκεπτόμαστε, λοιπόν, τι θα γινόταν σήμερα. Θα το δεχόταν ή δεν θα το δεχόταν; Θα έμπαινε πάλι στη διαδικασία της ψηφοφορίας; Και θέλω να μπω στην ουσία της πράξης νομοθετικού περιεχομένου, ξεκινώντας ίσως από το άρθρο 2, όπως και ο ειδικός αγορητής μας, που μίλησε αναλυτικά. Εγώ θα κάνω ένα σχόλιο πάνω στο άρθρο 2, το οποίο είναι κάτι συμπληρωματικό σε αυτό που έχει έρθει για την επανεκκίνηση της οικονομίας με τις εκατό δόσεις και αρκετές ρυθμίσεις που ήρθαν μετά. Όσο θα βελτιώνεται εκείνο το σχέδιο, θα είναι προς το καλύτερο και δεν διαφωνούμε. Η επανεκκίνηση, όμως, της οικονομίας δεν γίνεται με ρυθμίσεις επί ρυθμίσεων, δηλαδή σε κάθε νομοσχέδιο να γίνεται και μια φορολογική ρύθμιση. Επανεκκίνηση της οικονομίας γίνεται, κατά την άποψή μου, με τέσσερεις γενναίες παρεμβάσεις. Με μια γενναία παρέμβαση, μια γενναία και άμεση ρύθμιση των κόκκινων δανείων, που σε επίκαιρη ερώτηση ο κ. Σταθάκης μου ξαναπάντησε ότι σε έξι μήνες θα ξεκινήσει η διαδικασία, το Φεβρουάριο. Έχουμε Φεβρουάριο, Μάρτιο, Απρίλιο, Μάιο και κάθε μία πάμε σε έξι μήνες. Το εξάμηνο, όμως, κάποτε πρέπει να αρχίσει να μετράει. Το δεύτερο που πρέπει να γίνει είναι η ρευστότητα των τραπεζών προς τις επιχειρήσεις, γιατί όσο θα παραμένει αυτό το περιβάλλον τόσο μεγαλύτερο πρόβλημα θα έχουμε. Και δεν μπορεί να γίνεται με την αντιπαράθεση που έχει ανοίξει αυτήν τη στιγμή η Κυβέρνηση με την Τράπεζα της Ελλάδας, αλλά με σύγκλιση. Το να ανοίγει αντιπαράθεση η Τράπεζα της Ελλάδας με τον κ. Στουρνάρα είναι σαν να κυνηγάει τη σκιά της, κυνηγάει φαντάσματα. Αυτό που πρέπει να κυνηγήσει η σημερινή Κυβέρνηση είναι προϋποθέσεις ανάπτυξης και τίποτα περισσότερο και σε συνεργασία με όλους τους φορείς, με όλα τα δεδομένα τα οποία έχει μπροστά της. Το τρίτο το οποίο θα πρέπει να δει άμεσα η Κυβέρνηση και θα πρέπει να έρθει σε διάλογο με τους φορείς είναι ο νέος αναπτυξιακός νόμος. Να ξεκινήσουν δειλά κάποιες επενδύσεις, σε ένα καλύτερο όμως κλίμα. Και το τέταρτο είναι το Πτωχευτικό Δίκαιο, ένα απαρχαιωμένο, αναχρονιστικό Πτωχευτικό Δίκαιο. Δεν προσδοκά κανείς ότι στην Ελλάδα θα έρθει να επενδύσει κάποιος ξένος από μία άλλη χώρα όπου το Πτωχευτικό Δίκαιο παίζει το σημαντικότατο ρόλο για τις ξένες επενδύσεις. Με αφορμή λοιπόν τη θέση μου στο άρθρο 2 ήθελα μόνο μία ερώτηση να βάλω στην κυρία Υπουργό, να μας ενημερώσει δηλαδή οι εισπράξεις των παρελθόντων ετών, εκτός ρυθμίσεων, ποιες είναι, σε τι ποσό ανέρχονται. Στην επιτροπή είχα αναφερθεί συγκεκριμένα για τη ζάχαρη και είχα πει - και μάλιστα άκουσα και τον κύριο Υπουργό να αναφέρεται κι εδώ - ότι ενώ το 2009 είχαν καλλιεργηθεί διακόσιες τριάντα τέσσερις χιλιάδες στρέμματα και παρήχθησαν εκατόν εβδομήντα δύο χιλιάδες τόνοι ζάχαρης χωρίς καμμία επιδότηση, το 2014 καλλιεργήθηκαν εβδομήντα τέσσερις χιλιάδες στρέμματα και παρήχθησαν πενήντα τρεις χιλιάδες τόνοι ζάχαρης, παρότι υπήρχε από το 2010 η ολοκληρωμένη παρέμβαση των 30 ευρώ και στη συνέχεια είχαμε και έχουμε από τώρα και την εξισωτική των 53 ευρώ. Βλέπουμε ότι οι αγρότες δεν μπαίνουν στη διαδικασία να καλλιεργήσουν και λέμε: «Γιατί δεν μπαίνουν στη διαδικασία να καλλιεργήσουν;». Για έναν και μοναδικό λόγο: Γιατί δεν εγγυάται κανείς, όχι ότι θα πάρουν υψηλότερες τιμές, όπως λένε κάποιοι, στο καλαμπόκι και ούτω καθ' εξής, αλλά γιατί δεν ξέρουν αν το προϊόν τους θα το πληρωθούν στην όποια τιμή συμφωνηθεί. Λοιπόν, αυτό γίνεται γιατί κατ' αρχάς δεν υπάρχει η εγγύηση ότι θα λειτουργεί το εργοστάσιο, δεν υπάρχει εγγύηση ότι όλα αυτά τα οποία τους λένε θα ισχύσουν και ότι θα βρεθούν σε κάποια στιγμή να μην πληρώνονται, όπως ήταν απλήρωτοι τόσον καιρό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Έχουμε τώρα την πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Μας είχαν πει ότι τα 30 εκατομμύρια θα πάνε στους τευτλοπαραγωγούς, θα πήγαιναν στους μεταφορείς και ούτω καθ' εξής. Εδώ λοιπόν έχουμε το εξής: Οι εργαζόμενοι είχαν πληρωθεί από το δάνειο της Τράπεζας Πειραιώς και δεν είχαν να παίρνουν καθόλου λεφτά, έτσι όπως λέχθηκε στην επιτροπή. Οι παραγωγοί είχαν να παίρνουν 913 χιλιάδες και οι μεταφορείς 1.800.000, δηλαδή από τα 30 εκατομμύρια 2.713.000. Τα υπόλοιπα χρήματα πήγαν, στην ουσία, στο κράτος, δηλαδή το κράτος πήρε από τον εκκαθαριστή 30 εκατομμύρια και πλήρωσε την «ΤΡΑΙΝΟΣΕ», πλήρωσε τη ΔΕΠΑ, πλήρωσε τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τις θυγατρικές της Σερβίας και φυσικά τους Γάλλους και τους Πολωνούς. Εμείς βάζουμε λοιπόν ένα ερώτημα, με βάση τα στοιχεία τα οποία μας έδωσε ο εκκαθαριστής. Γιατί και τα 30 εκατομμύρια που πήραμε τα πήραμε από τον εκκαθαριστή. Ο εκκαθαριστής λοιπόν μάζεψε περίπου μέχρι τώρα 500 εκατομμύρια. Ξέρετε ότι από τα 500 εκατομμύρια τα 320 εκατομμύρια πήγαν στο ΤΧΣ, στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, και τα 30 εκατομμύρια αυτά πάλι εκεί θα πήγαιναν; Τα υπόλοιπα πήγαν σε παλαιούς προμηθευτές, σε εργαζόμενους και ούτω καθ' εξής. Κι εγώ θέλω να ρωτήσω: Πήραμε 30 εκατομμύρια για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου. Γιατί δεν πήραμε 60-70 εκατομμύρια από τον εκκαθαριστή να ενισχυθεί το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας ακόμη περισσότερο, να ‘χει χρήματα, όπως πήραμε τα 30 τώρα; Είτε είναι νόμιμη ή παράνομη η πράξη, είτε είναι 30 είτε είναι 70, είναι το ίδιο πράγμα θεωρούμε. Γιατί δεν πήραμε λοιπόν 60-70 να μπορέσει η εταιρεία να κινηθεί; Γιατί - προσέξτε -20 εκατομμύρια κεφάλαιο κίνησης ζήτησε η εταιρεία από την Τράπεζα Πειραιώς και η Τράπεζα Πειραιώς αρνήθηκε και είπε «μόνο όταν η ΑΤΕ προς εκκαθάριση - η εταιρεία δηλαδή που κάνει την εκκαθάριση της Αγροτικής Τράπεζας - θα καλύψει τα ταμειακά ελλείμματα, μόνο τότε εμείς θα μπούμε στη διαδικασία να δώσουμε χρήματα».
Κύριε Χαρακίδη, σας παρακαλώ πολύ, συντομεύετε. Πήρατε και δύο λεπτά επιπλέον.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, κάνοντας μία ερώτηση, να μας δώσει ο Υπουργός την αμοιβή των εκκαθαριστών, να ξέρουμε δηλαδή αν υπάρχει αμοιβή, ποια είναι αυτή. Το πιο ντροπιαστικό για όλους μας είναι ότι αυτή τη στιγμή έχει στις αποθήκες της τριάντα οκτώ χιλιάδες τόνους δεσμευμένης ελληνικής ζάχαρης η Τράπεζα Πειραιώς, δεν πωλείται από την εταιρεία, γιατί αν την πουλήσει θα τα πάρει όλα τα χρήματα η Τράπεζα Πειραιώς, παραμένει στις αποθήκες και αυτό το οποίο κάνουμε, αντί να πουλάει η Βιομηχανία Ζάχαρης ελληνική ζάχαρη, πουλάει πολωνική και γαλλική, εισαγόμενη ζάχαρη, κινδυνεύοντας να χάσουμε εξ ολοκλήρου τα δικαιώματά μας. Μάλιστα, το brand name με το οποίο πουλάει την πολωνική ζάχαρη είναι «Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης». Είναι ντροπή για όλους μας. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Καραγιάννης από το ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με το σχετικό νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα στη Βουλή δίνονται από την Κυβέρνηση δύο σαφείς απαντήσεις σε αντίστοιχα μεγάλα και σοβαρά ζητήματα. Το πρώτο έχει να κάνει με την επιβίωση και αναδιοργάνωση ενός σημαντικού εργαλείου παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, που είναι η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, και το δεύτερο με τη μεγάλη και αυτονόητη προσπάθεια αύξησης των δημόσιων εσόδων. Η πράξη νομοθετικού περιεχομένου της 27ης Μαρτίου για τη Βιομηχανία Ζάχαρης έρχεται την κρίσιμη στιγμή να καλύψει επιτυχώς τη θεσμική αδυναμία του βασικού μετόχου της εταιρείας να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του σε ό,τι αφορά την κεφαλαιακή επάρκεια και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές της. Η πράξη κρίνεται αναγκαία και απαραίτητη τόσο για τη συνέχιση της λειτουργίας της εταιρείας όσο και για τη στήριξη των τευτλοπαραγωγών. Η γενικότερη δε στήριξη της πρωτογενούς παραγωγής και της ελληνικής μεταποίησης δεν είναι απλή υποχρέωση, αλλά εθνική ανάγκη τόσο για την εκβιομηχάνιση της χώρας και τη βιώσιμη εξισορρόπηση του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών όσο και για την αύξηση του βαθμού αυτοδυναμίας της σε τρόφιμα. Δυστυχώς η χώρα μας σήμερα είναι ελλειμματική στα περισσότερα είδη και οι ανάγκες καλύπτονται με αθρόες εισαγωγές που επιβαρύνουν δραματικά το εμπορικό ισοζύγιο. Ενδεικτικά σας αναφέρω ότι μόνο οι εισαγωγές κτηνοτροφικών προϊόντων ξεπερνούν τα 2 δισεκατομμύρια το χρόνο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα χρηματοοικονομικά και διαρθρωτικά προβλήματα της Ελληνικής Εταιρείας Ζάχαρης, οι ζημιογόνες χρήσεις και η έλλειψη ρευστότητας αναλύθηκαν επαρκώς στην αρμόδια επιτροπή μαζί με τους σχετικούς φορείς. Εκεί όλα τα κόμματα συμφώνησαν για τη στήριξη, την αναδιοργάνωση και την ανάπτυξη της εταιρείας. Με την αναγκαία κεφαλαιακή ενίσχυση η Βιομηχανία ξεκινά ουσιαστικά τη μάχη της επιβίωσης και παράλληλα στηρίζει τους τευτλοπαραγωγούς στην έναρξη της καλλιεργητικής περιόδου, με στόχο τη συνέχιση της παραγωγής τεύτλων στη χώρα μας. Για να μπορέσει όμως να ανταποκριθεί η Βιομηχανία στο στρατηγικό της ρόλο, κρίνεται απαραίτητη η άμεση εφαρμογή του σχεδίου αναδιοργάνωσης, που πρέπει να στοχεύει στη μείωση του λειτουργικού της κόστους, την αύξηση της παραγωγικότητας, την εξωστρέφεια και τη βιωσιμότητά της μέσα σε συνθήκες σκληρού ανταγωνισμού προς όφελος μετόχων, εργαζομένων και παραγωγών. Εξυπακούεται ο αυστηρός και συστηματικός έλεγχος, η αξιολόγηση βάσει αποτελεσμάτων, η απόδοση ευθυνών για πράξεις και παραλείψεις παρελθόντων ετών και η λειτουργία της εταιρείας με καθαρά ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Σε ό,τι αφορά το άρθρο 2 περί ληξιπρόθεσμων οφειλών με τη σχετική τροποποίηση της παραγράφου 1 του άρθρου 1 του ν.4321/2015, θέλω να πω ότι κινείται σαφέστατα σε θετική κατεύθυνση, γιατί; Δίνεται η δυνατότητα σε φυσικά και νομικά πρόσωπα που βρίσκονται σε πραγματική οικονομική αδυναμία πληρωμών λόγω κρίσης να ρυθμίσουν φορολογικές εκκρεμότητες και ταυτόχρονα να εισρεύσουν έσοδα στα δημόσια ταμεία. Είναι γνωστό ότι η ρύθμιση των εκατό δόσεων των ληξιπρόθεσμων οφειλών του άρθρου 1 του παραπάνω νόμου περιελάμβανε μόνο την απαλλαγή κατά ποσοστό από τις προσαυξήσεις και τους τόκους εκπρόθεσμης καταβολής αυτών των οφειλών και ειδικότερα του άρθρου 53 του ν.4174/2013, καθώς και τα πρόστιμα υποβολής ανακριβούς δήλωσης ή μη υποβολής δήλωσης των άρθρων 54 και 58 του ίδιου νόμου. Είναι, όμως, γνωστό σε όλους ότι λόγω της οικονομικής κρίσης οι επιχειρήσεις βρίσκονται σε μεγάλη δυσπραγία και οικονομική ασφυξία, με αποτέλεσμα να μη μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Έτσι, η πλήρης απαλλαγή ή η απαλλαγή κατά ποσοστό από όλους τους πρόσθετους φόρους του ν.2523/1997, αλλά και αυτών των προστίμων και των τόκων του ν.4174/2013, που γίνεται πράξη νομοθετικού περιεχομένου, θα δώσει τη δυνατότητα στις επιχειρήσεις να μπορέσουν κάτω από αντίξοες οικονομικές συνθήκες να ανταποκριθούν στην άρση των εκκρεμοτήτων των οφειλών τους και στο κράτος να αυξήσει τα έσοδά του. Εδώ βρίσκεται η ουσία και το θετικό πρόσημο του εν λόγω άρθρου, που προσχηματικά, σκόπιμα και δικολαβίστικα η Αντιπολίτευση προσπάθησε να ερμηνεύσει ως πράξη χαριστική σε μεγάλους οφειλέτες χρεώστες. Στην παρούσα, όμως, οικονομική συγκυρία δεν δικαιολογούνται τέτοιου είδους αστήρικτοι ισχυρισμοί. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ευχαριστώ θερμά για την προσοχή σας.
Ευχαριστούμε τον κ. Καραγιάννη και για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει ο κ. Χρήστος Σταϊκούρας από τη Νέα Δημοκρατία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλούμαστε σήμερα να συζητήσουμε την κύρωση της δεύτερης πράξης νομοθετικού περιεχομένου της παρούσας Κυβέρνησης. Δύο πράξεις σε λιγότερο από ένα μήνα. Πρακτική την οποία κατά το παρελθόν στηλίτευαν τα κόμματα που στηρίζουν σήμερα την Κυβέρνηση, όπως στηλίτευαν και αυτή της κατάθεσης και ψήφισης νομοσχεδίων με τη μορφή του κατεπείγοντος, όπως στηλίτευαν και αυτή της κατάθεσης και ψήφισης σωρείας βουλευτικών και υπουργικών τροπολογιών άσχετων με τα υπό συζήτηση νομοσχέδια και σήμερα, στις πρώτες εκατό ημέρες της νέας Κυβέρνησης, τα υιοθετούν και μάλιστα επαναλαμβανόμενα. Όλα αυτά συνιστούν, αν μη τι άλλο, κραυγαλέες αποδείξεις ασυνέπειας, αλλά αποδεικνύουν και τα αδιέξοδα στα οποία η Κυβέρνηση έχει περιέλθει εξαιτίας της αβελτηρίας, των παλινωδιών της, των αστοχιών της. Επί των συγκεκριμένων διατάξεων. Με την πρώτη διάταξη καταβάλλεται από τον ειδικό εκκαθαριστή της Αγροτικής Τράπεζας ποσό 30 εκατομμυρίων ευρώ από τα μη διανεμηθέντα κέρδη και διαθέσιμά του στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, έναντι μελλοντικής αύξησης του μετοχικού της κεφαλαίου. Δύο ζητήματα έχουν τεθεί, τόσο από την Αντιπολίτευση όσο και από τους φορείς. Το πρώτο σχετίζεται με το εάν η εν λόγω καταβολή είναι συμβατή με το υφιστάμενο ενωσιακό θεσμικό πλαίσιο περί κρατικών ενισχύσεων, κάτι που επισημαίνει και η έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Προβληματισμό τον οποίο κατέθεσαν στην ακρόαση φορέων και η ΠΑΣΕΓΕΣ και η ΓΣΕΒΕΕ, ενώ δεν φαίνεται να έχει τηρηθεί και η διαδικασία του ν. 4152/2013, δηλαδή η διαδικασία προηγούμενης διαβούλευσης και έκφρασης, όχι μόνο γνώμης, αλλά θετικής γνώμης από την αρμόδια κεντρική μονάδα κρατικών ενισχύσεων του Υπουργείου Οικονομικών. Το δεύτερο ζήτημα έχει να κάνει με το ότι η συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία δεν αντιμετωπίζει ουσιαστικά το πρόβλημα της βιωσιμότητας της εταιρείας, πρόβλημα μεγάλο, διαχρονικό και διογκούμενο, όπως άλλωστε υποστήριξε κατά την ακρόαση φορέων και η καινούργια διοίκηση της εταιρείας που διόρισε η παρούσα Κυβέρνηση. Πρόβλημα που οφείλεται κυρίως στο υψηλό βιομηχανικό, ενεργειακό και λειτουργικό κόστος της εταιρείας, στο υψηλό κόστος της πρώτης ύλης, στη χαμηλή στρεμματική απόδοση. Πρόβλημα του οποίου η αντιμετώπιση απαιτεί συντεταγμένο σχέδιο, συνεκτική μελέτη, εξειδικευμένη στρατιωτική βιωσιμότητα της εταιρείας, βασιζόμενη μεταξύ άλλων και στα θετικά σημεία του υπάρχοντος σχεδίου αναδιάρθρωσης. Και θα συμφωνήσω με τον αρμόδιο Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών ότι προς αυτήν την κατεύθυνση οφείλουμε να συμβάλλουμε όλοι μας με υπευθυνότητα, με σοβαρότητα και κυρίως με διορατικότητα και αυτό αφορά και την παρούσα ενίσχυση της εταιρείας. Με τη δεύτερη διάταξη συμπληρώνεται ο ν. 4321/2015, σχετικά με τη ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών στη φορολογική διοίκηση. Ορισμένες παρατηρήσεις: Πρώτη παρατήρηση. Ο νόμος συμπληρώνεται μόλις έξι ημέρες μετά τη δημοσίευσή του. Στις 21 Μαρτίου δημοσιεύθηκε το σχετικό ΦΕΚ, στις 27 Μαρτίου, δηλαδή έξι ημέρες αργότερα, η Κυβέρνηση υπέγραψε την ΠΝΠ που συμπληρώνει το νόμο. Απόδειξη, τουλάχιστον προχειρότητας, αν όχι και σκοπιμότητας. Δεύτερη παρατήρηση. Η Κυβέρνηση στην αιτιολογική έκθεση του σχεδίου νόμου αναφέρεται στην αναγκαιότητα ρύθμισης φορολογικών εκκρεμοτήτων πολιτών και επιχειρήσεων που βρίσκονται, όπως λέει χαρακτηριστικά, σε πραγματική αδυναμία να ανταποκριθούν στο σύνολο των υποχρεώσεών τους λόγω της κρίσης. Για να δούμε λίγο τα ποσοτικά στοιχεία: Πρόσφατα, από τις εκατόν πενήντα χιλιάδες οφειλέτες που εντάχθηκαν στη ρύθμιση - εξπρές, υπήρξαν και δεκαπέντε οφειλέτες με ποσά άνω των 300.000 ευρώ που βρήκαν και πλήρωσαν άμεσα, μέσα σε μία εβδομάδα, συνολικά 16,5 εκατομμύρια ευρώ επί συνόλου εισπράξεων περίπου 150 εκατομμυρίων ευρώ. Δηλαδή - για να μην μπλέκουμε με πολλούς αριθμούς - το 0,01% των οφειλετών κατέβαλε σε μία εβδομάδα το 10% των εισπράξεων. Μάλιστα, από τις έξι επιχειρήσεις με οφειλές άνω του ενός εκατομμυρίου που έτυχαν ευνοϊκής ρύθμισης μόνο από την παρούσα Κυβέρνηση οι τέσσερις είχαν βεβαιωμένες οφειλές πριν το 2010. Σε ό, τι αφορά την παρούσα ρύθμιση: Στο 86 φυσικά και νομικά πρόσωπα με οφειλές άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ, που εντάχθηκαν μέχρι σήμερα στη ρύθμιση από ένα σύνολο τριακοσίων ογδόντα χιλιάδων οφειλετών, διαγράφηκαν περίπου 20 εκατομμύρια πρόσθετοι φόροι από τα συνολικά περίπου 87 εκατομμύρια ευρώ. Άρα - πάλι για να μην μπλέκουμε με αριθμούς - το 0,02% των συμμετεχόντων γλίτωσε το 23% των πρόσθετων φόρων, που αφορά το 8% του ρυθμιζόμενου κεφαλαίου. Συνεπώς εύλογα αναρωτιέται κάποιος για ποια αδυναμία λόγω κρίσης ομιλούμε; Σε ποια πραγματική οικονομική αδυναμία αναφέρεται η Κυβέρνηση; Είναι προφανές ότι εγείρεται σοβαρό ηθικό θέμα από την εν λόγω ρύθμιση, ειδικά - και το γνωρίζουμε αυτό - όταν από τον έλεγχο της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων προκύπτει ότι οι περισσότεροι από τους μεγάλους οφειλέτες, με βάση το φορολογικό τους προφίλ, μπορούσαν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Απλά δεν το έκαναν γιατί ήταν συστηματικά ασυνεπείς. Τρίτη παρατήρηση: Η είσπραξη οφείλεται και στον κανιβαλισμό άλλων ρυθμίσεων και φόρων, καθώς οι φορολογούμενοι αποδήμησαν από άλλες ρυθμίσεις ή ανέβαλαν τις εμπρόθεσμες υποχρεώσεις τους για να ωφεληθούν από τις νέες ρυθμίσεις. Το αποτέλεσμα είναι - και προσέξτε το - τον μήνα Απρίλιο, παρά τα 120 εκατομμύρια εισπράξεις από τη νέα ρύθμιση, τα συνολικά φορολογικά έσοδα να διαμορφώνονται στο επίπεδο του στόχου. Και η κατάσταση να γίνεται πολύ χειρότερη τον Μάιο - τις δέκα πρώτες ημέρες του Μαΐου - παρά τα περίπου 15 εκατομμύρια ευρώ από τη νέα ρύθμιση. Και θα δείτε τα αποτελέσματα των εσόδων όταν δημοσιοποιηθούν εντός των επόμενων ημερών. Τέταρτον, από την εν λόγω ρύθμιση επέρχεται πρόσθετη μείωση βεβαιωμένων οφειλών και εσόδων, γεγονός για το οποίο πάντα ο ΣΥΡΙΖΑ, ως αξιωματική αντιπολίτευση, ασκούσε σκληρή κριτική. Σήμερα, όμως, τα ξέχασε αυτά. Πέμπτο και τελευταίο: Η Κυβέρνηση εκτιμά ότι θα εισπράξει - όπως είπε χθες η κυρία Υπουργός -700 εκατομμύρια ευρώ από τις ρυθμίσεις. Θυμίζουμε ότι στο περίφημο «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» προσδοκούσε ότι θα εισπράξει περίπου 3 δισεκατομμύρια ευρώ το 2015. Προσγειώνεται, συνεπώς, στις εκτιμήσεις της περίπου στο 1/5 των αρχικών. Καλό είναι και αυτό, αφού στους πόρους για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης η προσγείωση ήταν στο 1/10. Και όχι μόνο αυτό. Σύμφωνα με τον προϋπολογισμό, από τον νόμο της προηγούμενης κυβέρνησης προβλέπονταν ούτως ή άλλως εισπράξεις ύψους 470 εκατομμυρίων ευρώ για το 2015. Συνεπώς το όποιο πρόσθετο θετικό αποτέλεσμα, αν προκύψει, δεν θα είναι σημαντικό και θα οφείλεται κυρίως στους μεγάλους οφειλέτες, που δεν περιλαμβάνονταν στην προηγούμενη ρύθμιση. Και θα έχει ιδιαίτερη σημασία να δούμε ποιοι θα είναι τελικά αυτοί που θα ωφεληθούν. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Σταϊκούρα. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Αμυράς από το Ποτάμι.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, άλλη μια πράξη νομοθετικού περιεχομένου της Κυβέρνησης. Αυτήν τη φορά συνοδεύεται από τρεις υπουργικές και τρεις βουλευτικές τροπολογίες, άσχετες με το περιεχόμενο του νομοθετήματος. Μία εξ αυτών είναι εκπρόθεσμη και μία άλλη που κατέθεσε κάποιος συνάδελφος από τους Ανεξάρτητους Έλληνες - που δεν βλέπω κανέναν σήμερα στην Αίθουσα - έχει να κάνει με αυθαίρετες κατασκευές στο Λουτράκι. Πρόκειται, λοιπόν, για μία καταχρηστική άσκηση της αρμοδιότητας των Υπουργών και μία κάκιστη νομοθετική πρακτική, την οποία έχει στηλιτεύσει από αυτήν εδώ την Αίθουσα και η Πρόεδρος της Βουλής η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου. Δεν ξέρω ποιος νιώθει πιο ανακουφισμένος σήμερα από τους δύο για την απουσία της κ. Κωνσταντοπούλου στο ταξίδι της στη Μόσχα, η ίδια η Πρόεδρος της Βουλής ή οι Υπουργοί; Υπομειδιά και πάλι ο Υπουργός. Ας έρθουμε όμως τώρα στο περιεχόμενο της πράξης νομοθετικού περιεχομένου για την ΕΒΖ. Εμείς στο Ποτάμι θεωρούμε ότι η βιωσιμότητα και η ύπαρξη της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης είναι οπωσδήποτε κρίσιμη, σημαντική και υπεραπαραίτητη. Ένα ζαχαρουργείο δημιουργεί απασχόληση, παρέχει πρώτη ύλη και υποπροιόντα μεγάλης οικονομικής αξίας. Ωστόσο, αν και μονοπώλιο, η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης αποτελεί ένα τρανό παράδειγμα αποτυχίας του κράτους, όταν το κράτος κάνει τον επιχειρηματία. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται άλλη απόδειξη από τη σημερινή πράξη νομοθετικού περιεχομένου, που είναι ένα φιλί της ζωής για να παραμείνει όρθια η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης και να μην καταρρεύσει. Ποια Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης; Αυτή που από το 1963 ήταν συνδεδεμένη με την πρωτογενή παραγωγή, είχε καθετοποιημένη παραγωγή και μοναδική τεχνογνωσία πανευρωπαϊκά. Η ΕΒΖ ήταν η πρώτη στην Ευρώπη που καθιέρωσε σύστημα συμβολαιακής γεωργίας πολύ πριν καν ανακαλυφθεί ο όρος αυτός στην υπόλοιπη Ευρώπη, περίπου μία δεκαετία μπροστά από την εποχή της. Θα μπορούσε λοιπόν η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης να είναι ένα φωτεινό παράδειγμα. Αντ' αυτού, έχει φτάσει να είναι μία διαλυμένη εταιρεία από την ανεπάρκεια, τον κομματισμό και τις δόλιες - θα πω εγώ - κυβερνήσεις όσον αφορά την ευθύνη τους για τους διορισμούς των διοικήσεων - κομματικών διοικήσεων - που έφεραν σε αυτό το χάλι την ΕΒΖ. Πρέπει να ομολογήσουν η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ ότι στον κρίσιμο αυτό τομέα της αγροτικής οικονομίας τα έκαναν θάλασσα. Σήμερα, λοιπόν, που οι Έλληνες φορολογούμενοι καλούνται να βάλουν πάλι το χέρι στην τσέπη για να δώσουμε 30.000.000 ευρώ στην ΕΒΖ για κεφαλαιακή ενίσχυση. Οι επισφαλείς απαιτήσεις της ΕΒΖ το 2014 έχουν φτάσει τα 24.590.000 ευρώ. Το 2007, αγαπητοί συνάδελφοι, για να έχετε μία εικόνα, οι επισφαλείς απαιτήσεις ήταν μόλις 787.000 ευρώ. Μέσα σε μία επταετία εκτοξευθήκαν στα 25.000.000 ευρώ - περίπου όσα ψάχνουμε σήμερα για να σταθεί στα πόδια της η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Θα καταθέσω τα στοιχεία αυτά στο τέλος. Είναι από το site της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Είναι να απορεί κανείς, αυτές οι διοικήσεις τα τελευταία επτά χρόνια βερεσέ έδιναν τη ζάχαρη; Στο τεφτέρι έγραφαν τα χρωστούμενα; Πρόκειται για ένα προϊόν που έχει όλες τις πόρτες στις αγορές ανοιχτές, ένα προϊόν μονοπωλιακό και υψηλής ποιότητας - όσον αφορά την ελληνική ζάχαρη. Βέβαια, ο κύριος Υπουργός, ο κ. Αποστόλου, ο οποίος εχτές μας είπε πού έμεναν τα μέλη της διοίκησης - πεντακόσια - εξακόσια χιλιόμετρα μακριά από την έδρα της εταιρείας - θα έπρεπε να μας πει και θα περιμένουμε να μας καταθέσει στοιχεία σχετικά με τις αμοιβές των μελών της διοίκησης. Η δική μου έρευνα μιλάει για περίπου 0,5 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο. Και οι αμοιβές αυτές δεν ήταν και καθόλου συνδεδεμένες με το αποτέλεσμα της δουλειάς τους.
Και των εργαζομένων.
Πάμε λοιπόν και στους εργαζόμενους. Ποια είναι η παραγωγικότητα των εργαζομένων; Θα κάνουμε μία σύγκριση Ελλάδος - Ιταλίας. Τα στοιχεία αυτά είναι από την επιτροπή των Γαλλικών Βιομηχανιών Ζάχαρης, CEFS Sugar statistics 2014. Θα τα καταθέσω και αυτά στο τέλος. Το 2014- ας πάρουμε δηλαδή την πρόσφατη χρήση - η παραγωγή ζάχαρης στην Ελλάδα ήταν εκατόν εξήντα χιλιάδες τόνοι. Είχαμε χίλιους εκατόν είκοσι εργαζομένους. Η παραγωγικότητα δηλαδή ανά εργαζόμενο ήταν εκατόν σαράντα τρεις τόνοι. Στην Ιταλία είχαμε πεντακόσιες επτά χιλιάδες τόνους παραγωγής ζάχαρης για το 2014 από χίλιους εξακόσιους ογδόντα εργαζομένους. Η παραγωγικότητά τους ήταν τριακόσιοι είκοσι τόνοι ανά εργαζόμενο. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι Έλληνες εργαζόμενοι ήταν τεμπέληδες - όχι - αλλα έτσι γεννιούνται τα κακά στερεότυπα. Το πρόβλημα είναι ότι δεν έγιναν επενδύσεις, δεν έγινε καμμία ανανέωση του εξοπλισμού, και έμειναν πολύ πίσω όσον αφορά τις εξελίξεις στο επίπεδο τεχνογνωσίας. Εκεί που ήταν η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης πρωτοπόρος σε αυτό τον τομέα, έγινε ουραγός και μαζί συμπαρέσυρε και τους εργαζόμενους. Έτσι έχουμε φτάσει στις στατιστικές αποτιμήσεις να φαίνονται οι Έλληνες ότι ναι μεν εργάζονται τις περισσότερες ώρες από οποιονδήποτε άλλο Ευρωπαίο, αλλά έχουν τη χαμηλότερη παραγωγικότητα. Οι Γερμανοί για παράδειγμα εργάζονται τις λιγότερες ώρες την εβδομάδα από κάθε άλλο Ευρωπαίο, αλλά έχουν την υψηλότερη παραγωγικότητα, διότι εκεί εργάζονται πιο έξυπνα, το οικονομικό και εργασιακό περιβάλλον είναι δομημένο σωστά και δεν είναι έρμαια της κάθε κομματικής διορισμένης διοίκησης. Εμείς, το Ποτάμι, αγαπητοί συνάδελφοι, είμαστε υπέρ της υγιούς επιχειρηματικότητας και του συνεργατισμού. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Έχω ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε;
Ολοκληρώστε σύντομα, κύριε συνάδελφε.
Εμείς θέλουμε η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης να αποτελέσει ένα πιλοτικό σχέδιο για δημιουργία ανταγωνιστικών ομάδων νέων παραγωγών, οι οποίοι θα έχουν το σύνολο των τευτλοπαραγωγών, με σκοπό την εξαγορά της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, την απόκτηση της ποσόστωσης, την καθετοποίηση της παραγωγής και την παραγωγή και εκμετάλλευση μιας σειράς υποπροϊόντων που μοσχοπουλιούνται στις εξωτερικές αγορές. Η μελάσα από ζαχαροκάλαμο με μια τροποποίηση της παραγωγικής διαδικασίας της ΕΒΖ αποτιμάται στις διεθνείς αγορές από 18 έως 20 ευρώ το κιλό. Η νωπή πούλπα και η ζαχαρόπιτα, που είναι ζωοτροφές υψηλής ποιότητας, αποτιμώνται στα 16 λεπτά το κιλό, ενώ θα μπορούσε η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης να αυτοτροφοδοτεί τις ενεργειακές της ανάγκες από την αξιοποίηση των στελεχών της τευτλοκαλλιέργειας. Είναι ένα πυροσβεστικό μέτρο, ένα φιλί της ζωής τα 30.000.000 ευρώ για την κεφαλαιακή στήριξη της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, αλλά δεν έχουμε ακούσει, κύριε Υπουργέ, κάτι για τα νέα προϊόντα, τα οποία θα μπορούσαν να παράξουν τα πέντε εργοστάσια - ή εν πάση περιπτώσει όσα λειτουργούν - όπως βιοαιθανόλη, κιτρικό οξύ και αλκοόλ ποτοποιίας. Τελειώνοντας, θα σας έλεγα ότι οι καλοί μας συνάδελφοι, ο Αλέξανδρος Χατζηδημητρίου, Βουλευτής Σερρών, όπως επίσης και ο Σπύρος Καχριμάνης, από τον τομέα Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων του Ποταμιού, έχουν πολλές τεκμηριωμένες ιδέες. Έχουν καταρτίσει ένα σχέδιο πάνω στο οποίο θα μπορούσαν ναι μεν να στηριχθούν οι δυνάμεις του αύριο, ναι μεν θα απαιτούνταν περισσότερα από τα 30.000.000 ευρώ που δίνουμε σήμερα - αλλά το μέλλον άδηλο - ωστόσο η υπεραξία από το τεύτλο ως τη ζάχαρη και τα υποπροϊόντα θα ήταν πάρα πολύ μεγάλη. Εμείς, ως Ποτάμι - επειδή οι ίδιοι το κάνουμε και τολμάμε - προτείνουμε, κοιτάμε το μέλλον και πιστεύουμε ότι και εσείς θα έπρεπε να ακολουθήσετε τον ίδιο δρόμο. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα εννέα μαθήτριες και μαθητές και πέντε συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 11ο Δημοτικό Σχολείο Αιγάλεω και το 14ο Δημοτικό Σχολείο Καλλιθέας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Ηλίας Ιωαννίδης από το ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αισθάνομαι την ανάγκη να τοποθετηθώ επί της πράξης νομοθετικού περιεχομένου όχι μόνο γιατί ως μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών ή κάτοικος της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης αντιλαμβάνομαι τι συμβαίνει στη λειτουργία των εργοστασίων ζάχαρης, αλλά κυρίως γιατί θεωρώ ιστορικής σημασίας αυτή την απόφαση, διότι υλοποιεί τη δέσμευση και πολιτική μας θέση για έμφαση στον πρωτογενή τομέα. Είναι η πρώτη Πράξη με τεράστιο συμβολισμό για την παραγωγική ανασυγκρότηση της καθημαγμένης χώρας μας. Αισθάνομαι την ανάγκη να μεταφέρω από αυτό το Βήμα στον ελληνικό λαό τον προβληματισμό μου για το πώς τα κόμματα του μνημονίου αντιμετώπισαν αυτήν τη δύσκολη αλήθεια, τη μεγάλη υψηλού ρίσκου προσπάθεια επαναλειτουργίας της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Αναδείκνυαν με μικροψυχία τα υπαρκτά προβλήματα που αυτοί δημιούργησαν, τις δυσκολίες που έχουμε εξαιτίας των δικών τους επιλογών και πράξεων. Μας κατακεραυνώνουν για την πράξη νομοθετικού περιεχομένου, που αυτοί χρησιμοποίησαν είκοσι επτά φορές, καταστρέφοντας και αποδομώντας κάθε έννοια δημοκρατίας και δημοκρατικής λειτουργίας. Όλα αυτά την ίδια στιγμή που μόλις και μετά βίας προλάβαμε τη φετινή και όχι από του χρόνου σπορά των αγροτών και δώσαμε τη δυνατότητα να δουλέψουν εργαζόμενοι, υπάλληλοι και αυτοκινητιστές. Στο ερώτημα: «πράξη νομοθετικού περιεχομένου και λειτουργία από φέτος της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης ή κανονική διαδικασία και χάσιμο της χρονιάς για τους αγρότες, τους εργαζόμενους και τους καταναλωτές ελληνικής ζάχαρης;» τοποθετηθήκανε υπέρ της δεύτερης επιλογής. Κατά τα άλλα, χθες ο κ. Χατζηδάκης μάς είπε ότι πάνω από κόμματα και χρώματα για όλους μας είναι η πατρίδα. Για την ίδια πατρίδα μιλάμε, κύριε Χατζηδάκη; Ακαλλιέργητα χωράφια η πατρίδα σας με αγρότες σε απόγνωση. Καλλιεργήσιμα με τεύτλα εμείς, ως προσπάθεια τουλάχιστον, ανοίγοντας ένα παράθυρο ελπίδας και αισιοδοξίας για τους αγρότες μας. Κλειστά εργοστάσια εσείς. Ανοιχτά από την πρώτη χρονιά εμείς. Εισαγόμενη ζάχαρη εσείς. Ελληνική εμείς. Ανεργία εσείς. Εργασία εμείς. Πράγματι στην ίδια πατρίδα κατοικούμε, αλλά ο πατριωτισμός σας δεν φάνηκε αυτές τις μέρες στη συγκεκριμένη συζήτηση. Μικροψυχία, μεμψιμοιρία, υποκρισία, στεναχώρια. Γιατί τελικά; Ίσως γιατί αυτή η πράξη μάς δίνει και το στίγμα της δικής μας προσπάθειας και κυρίως αναδεικνύει τις δικές σας ευθύνες. Ίσως γιατί η επανεκκίνηση της οικονομίας που θα επιχειρήσουμε, ξεκινώντας από την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, είναι και το τέλος της αποβιομηχάνισης που με «πατριωτισμό» εσείς καταφέρατε. Η αποβιομηχάνιση της χώρας μας δεν είναι μια καινούργια ιστορία. Μια χώρα που στηρίχθηκε οικονομικά στη μικρή και μεγάλη βιομηχανία και βιοτεχνία τις δεκαετίας του '60 μέχρι και του '80, άλλαξε άρδην χαρακτηριστικά παραγωγής τα τελευταία τριάντα χρόνια. Η Αριστερά της Μεταπολίτευσης διαισθανόμενη τα σημερινά αδιέξοδα της οικονομικής και παραγωγικής μας βάσης έλεγε: «Δεν θα γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης». Η αλλαγή του παραγωγικού ιστού της Ελλάδας μέσω των υπηρεσιών έδωσε γρήγορο και φτηνό χρήμα, αλλά σταδιακά υποβάθμισε τον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα, που πρέπει να αποτελούν την ατμομηχανή μιας κραταιάς εθνικής οικονομίας. Η ευρωπαϊκή ενοποίηση έφερε πολύ γρήγορα και την οικονομική ολοκλήρωση, μια ολοκλήρωση που δεν άφηνε περιθώριο βιομηχανικής ανάπτυξης, μη σεβόμενη την αγροτική οικονομία, μη σεβόμενη τις μέχρι τώρα παραγωγικές οδούς της χώρας, που όμως ξετρελάθηκε να πουλάει υπηρεσίες και να υμνεί τη μεταπρατική οικονομία μπαζώνοντας παραλίες, πουλώντας ακόμη και τη θάλασσα την ίδια. Η ανατολική Μακεδονία και Θράκη είδε τη δεκαετία του '90 να κλείνουν μεγάλες βιομηχανίες αφήνοντας πίσω τους ανεργία και μιζέρια. Η «SOFTEX» και τα καπνά, πήραν το δρόμο τους προς την Βουλγαρία και την Τουρκία μιας και ο παραγωγικός χάρτης της Ευρώπης δεν τις χώραγε. Η εποχή του εκσυγχρονισμού ισοπέδωσε τη μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα και άφησε μόνο τους μεγάλους παίχτες για να κάνει αλισβερίσι. Στα μνημονιακά χρόνια με την καταστροφή του εισοδήματος και της ζήτησης, η ήδη βεβαρημένη βιομηχανία συρρικνώθηκε ακόμη περισσότερο. Η απάντηση της Κυβέρνησης σε ένα κοντόφθαλμο και ανεπιτυχές παραγωγικό μοντέλο μπορεί να είναι μόνο η οικονομική και παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Χρειαζόμαστε ισχυρή βιομηχανική πολιτική, που θα ενισχύει τον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα. Η βιωσιμότητα της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης αποτελεί το πρώτο μέτρο του προγράμματος της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας μας. Η Ελληνική Βιομηχανία είναι ο μοναδικός παραγωγός ζάχαρης στην Ελλάδα που είχε παραρτήματα στη Λάρισα, το Πλατύ Ημαθίας, στις Σέρρες, στην Ξάνθη και στην Ορεστιάδα. Αποτέλεσε πυλώνα της οικονομίας τα προηγούμενα χρόνια και με την πώληση της Αγροτικής Τράπεζας όπου κατείχε το 82,3 των μετοχών, στην Τράπεζα Πειραιώς υπονομεύτηκε πλήρως το μέλλον της επιχείρησης. Με την ευκαιρία αυτή να πω ότι ο κ. Λαφαζάνης χαρακτήρισε την πώληση της Αγροτικής Τράπεζας «σκάνδαλο του αιώνα». Κύριε Υπουργέ, μην το αφήσουμε ανεξιχνίαστο και ατιμώρητο αυτό το έγκλημα σε βάρος των Ελλήνων αγροτών και του ελληνικού λαού. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Οι παραλυτικές πολιτικές που ακολουθήθηκαν από την προηγούμενη συγκυβέρνηση σε καθετί που αποτελούσε κρατική περιουσία, έφτασαν και την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης σε αυτό το σημείο. H απέχθειά τους σε ό,τι βρισκόταν υπό κρατικό έλεγχο, ανεξάρτητα από το εάν ήταν κερδοφόρο ή όχι, τους έκανε κοινωνικά ανάλγητους με τα πιο φτωχά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Οι εκδικητικές λογικές τους παραλίγο να οδηγήσουν σε μαρασμό τον κλάδο των τευτλοπαραγωγών. Με αυτά τα 30.000.000 ευρώ εμείς δίνουμε τη δυνατότητα σε μια εν δυνάμει κερδοφόρα επιχείρηση να αναπτυχθεί και επίσης στους τευτλοπαραγωγούς την ευκαιρία να μην καταστραφούν. Ευρισκόμενοι σε τέτοιες ώρες, είναι καιρός να βάλουμε τις βάσεις για ένα νέο παραγωγικό μοντέλο που δεν το επιτάσσει ο πολιτικός σχεδιασμός της Κυβέρνησης, αλλά οι ανάγκες της κοινωνίας μας και η ανάγκη των αγροτών να μπορούν να διαθέσουν τη σοδειά τους σε μια υγιή επιχείρηση και όχι να την αφήσουν να σαπίζει στις αποθήκες. Χρειάζεται επιμονή και στήριξη από την πλευρά του δημοσίου σε μια τέτοια επιχείρηση, ώστε να μπορεί εν ευθέτω χρόνω, παρά το ιδιαίτερα ανταγωνιστικό περιβάλλον, να εξάγει προϊόν η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Πρέπει όλοι μας σήμερα να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και όχι να κάνουμε πολιτική με μικροκομματικά οφέλη. Οι πυλώνες της παραγωγής και της οικονομίας της χώρας θα πρέπει να είναι σε πλήρη σύμπνοια με τα προϊόντα που παράγει και τις ανάγκες που έχει. Οι νεοφιλελεύθερες συνταγές διέλυσαν τον παραγωγικό ιστό της χώρας. Δεν μπορεί οι ακολουθούμενες πολιτικές να είναι στοιχισμένες με τα τραπεζικά συμφέροντα και όχι με τις ανάγκες του λαού μας. Δεν μπορεί απέναντι στο δόγμα του μικρού και ευέλικτου κράτους να θυσιάζουμε τον παραγωγικό μας ιστό. Πρέπει να ξέρετε πως η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης είναι μόνο η αρχή μιας δέσμης μέτρων, που ως στόχο θα έχουν την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, την ενδυνάμωση της οικονομίας, σε πλήρη αντιστοιχία με τις ανάγκες της κοινωνίας και τα «θέλω» του λαού μας. Στόχος μας είναι η παραγωγική ανασυγκρότηση που θα εστιάζει και θα υπηρετεί τις ανάγκες των λαών και όχι τα κέρδη των λίγων. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Ιωαννίδη. Τον λόγο έχει ο κ. Κεγκέρογλου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, θα μου επιτρέψετε να κάνω ένα σχόλιο για τη διαδικασία της πράξης νομοθετικού περιεχομένου και την πολιτική υιοθέτησή της από την Κυβέρνηση, η οποία ως Αντιπολίτευση διερρήγνυε τα ιμάτιά της κάθε φορά που υπήρχε τέτοια πράξη. Το επιχείρημα της Κυβέρνησης είναι ότι ο αριθμός των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου που εκδόθηκαν κατά την προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο ήταν πολύ μεγάλος, ενώ τώρα είναι πάρα πολύ μικρός - δύο ή τρεις μέχρι στιγμής. Εάν όμως κάνουμε μια σύγκριση του αριθμού των νομοσχεδίων που ψήφισε η συγκεκριμένη Βουλή με τον αριθμό των νομοσχεδίων που ψήφισε η προηγούμενη, θα δούμε ότι το ποσοστό είναι τεράστιο. Όμως, δεν είναι μόνο αυτό. Θα σας θυμίσω ότι πριν καν την ολοκλήρωση της διαδικασίας σε αυτήν την Αίθουσα για την ψήφιση του σχετικού νόμου που αφορούσε τη ρύθμιση οφειλών στο δημόσιο, γινόταν ταυτόχρονα η επεξεργασία της πράξης νομοθετικού περιεχομένου, άλλως δεν εξηγείται ότι λίγες ώρες μόνο μετά ήταν έτοιμη, κατατέθηκε και υπεγράφη από τον Πρωθυπουργό. Θα μου πείτε, είναι αυτό μεμπτό; Ίσως δεν έκαναν σοβαρή δουλειά οι άνθρωποι που επεξεργάστηκαν το νομοσχέδιο για τη ρύθμιση οφειλών στο δημόσιο, τους έριξε κάποιος κάποια ιδέα και στη συνέχεια έκαναν μια πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Αυτή είναι η «αγνή» εκδοχή. Υπάρχει όμως και άλλη εκδοχή, η οποία λέει ότι ακριβώς στο θέμα που αφορά την απαλλαγή ποσών που έχουν να κάνουν με ταμειακά πρόστιμα, με πρόστιμα προσαυξήσεων κ.λπ., που αφορούν συγκεκριμένα πρόσωπα και επιχειρήσεις, η πράξη είναι ατομική, του ίδιου του Πρωθυπουργού. Διότι, με αυτόν τον τρόπο ήθελε να περάσει ένα συγκεκριμένο μήνυμα. Επειδή δεν δόθηκαν, λοιπόν, ούτε σαφείς εξηγήσεις, γιατί προέκυψε η ανάγκη να γίνει πράξη νομοθετικού περιεχομένου και γιατί δεν υπήρξε η πρόβλεψη ή γιατί δεν κατατέθηκε τροπολογία ή γιατί δεν νομοθετήθηκε με οποιοδήποτε άλλο τρόπο το συγκεκριμένο ζήτημα από την πλευρά της Κυβέρνησης, ο καθένας μπορεί να σκεφτεί οτιδήποτε. Βέβαια, μπορούν να εξαχθούν σαφή συμπεράσματα αμέσως μόλις κάνουμε τον απολογισμό για τους εντασσόμενους στη συγκεκριμένη ρύθμιση. Αυτό θα μας δώσει συγκεκριμένα στοιχεία. Η προσωπική μου θέση - και πιστεύω όλων - θα πρέπει να είναι ότι αυτό το συνταγματικό εργαλείο, διότι δεν είναι αντισυνταγματική η πράξη νομοθετικού περιεχομένου, το δίνει το Σύνταγμα αυτό το εργαλείο, θα πρέπει να αξιοποιείται πραγματικά όταν είναι αδύνατη η με άλλο τρόπο νομοθέτηση. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ούτε διακοπές είχε η Βουλή ούτε νομοσχέδια είχαμε για να ενταχθεί. Βεβαίως, αν λογαριάσουμε τις εβδομάδες από το Φεβρουάριο μέχρι σήμερα που έχουμε νομοθετικό έργο, θα δούμε ότι κατά 60% καθόμαστε. Και επειδή γίνεται πολλή συζήτηση, το 60% των αμοιβών που έχουμε πάρει ως Βουλευτές πρέπει να το επιστρέψουμε. Το 60% του χρόνου καθόμαστε, το 70% μέχρι πρότινος. Τις τελευταίες δύο - τρεις εβδομάδες, ναι, υπάρχει εντατικό έργο. Το προηγούμενο διάστημα θυμάστε τι γινόταν; Άρα, ενώ δεν είχε φόρτο εργασίας η Βουλή, ενώ δεν υπήρχαν επίσημες διακοπές του Σώματος - καλοκαιρινές, Χριστουγέννων ή Πάσχα - έρχεται μια πράξη νομοθετικού περιεχομένου εν αιθρία, η οποία ρυθμίζει τα σε σχέση με τα οφειλόμενα προς το κράτος συγκεκριμένων ατόμων και επιχειρήσεων. Έρχομαι τώρα στο θέμα της επιβολής νέας φορολόγησης στους αγρότες. Κατ' αρχάς πρέπει να πούμε ότι μέχρι τώρα δεν υπήρχε σε καμμιά περίπτωση, όπως και σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, φορολόγηση επιδοτήσεων αγροτικών ενισχύσεων και βεβαίως αποζημιώσεων. Δεν υπήρξε καμμιά αναφορά πουθενά και δεν υπήρξε και νομοθέτηση στο παρελθόν. Και έρχεται σήμερα η Κυβέρνηση να εισαγάγει για πρώτη φορά νομοθετικά τη φορολόγηση των αγροτικών ενισχύσεων και επιδοτήσεων, αυτών που προέρχονται από την Κοινή Αγροτική Πολιτική. Αυτό συμβαίνει για πρώτη φορά στη χώρα μας και πρέπει να το επισημάνουμε. Το ότι έρχεται κεκαλυμμένα και με το επιχείρημα της απαλλαγής των μέχρι 12.000 επιδοτήσεων, αυτό δεν λέει τίποτα. Για πρώτη φορά, λοιπόν, σπάει αυτό το οποίο ίσχυε ως αρχή και στην Ελλάδα και σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή οι αφορολόγητες ενισχύσεις. Του χρόνου θα έρθει με μια διάταξη και θα πει στο Κομμουνιστικό Κόμμα «Ναι, πέρυσι σας υποσχέθηκα ότι τους φτωχομεσαίους αγρότες θα τους έχω αφορολόγητους» και του χρόνου θα έρθει ένας άλλος Υπουργός ή ο ίδιος πιθανόν ή μια άλλη κυβέρνηση ή η ίδια πιθανόν και θα πει «Δεν μπορούμε πρέπει να φορολογήσουμε από το 0 ευρώ». Αυτό, λοιπόν, δεν εξισορροπεί την εισαγωγή για πρώτη φορά της φορολόγησης των ενισχύσεων. Θα μπορούσε να υπάρξει διάλογος, να υπάρξει ένας διαφορετικός τρόπος αντιμετώπισης. Τέτοιος διάλογος δεν υπήρξε. Είναι κεραυνός εν αιθρία το συγκεκριμένο νομοθέτημα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Έρχεται βεβαίως, να απαντήσει, μάλλον να καταρρίψει και ένα επιχείρημα της Κυβέρνησης σε σχέση με τη μη δυνατότητα αντιμετώπισης του φορολογικού που έχει κενά, που ψηφίστηκε το προηγούμενο διάστημα. Έχουμε ένα φορολογικό των αγροτών το οποίο έχει κενά και με τις πρόσθετες ρυθμίσεις που γίνονται, θα οδηγήσει στην υπερφορολόγηση των αγροτών. Έχουμε προτείνει ότι έστω για φέτος, πρώτη φορά εφαρμογής του συστήματος εσόδων - εξόδων, να δεχτεί η Κυβέρνηση, να δεχτεί το Υπουργείο Οικονομικών να υπάρχουν ως έξοδα τεκμαρτά ισόποσα του 20% των εσόδων, χωρίς παραστατικά, ούτως ώστε να υπάρξει μια εξισορρόπηση στη ζημιά την οποία θα υποστούν οι αγρότες. Δεν προχωρεί να το κάνει, παρότι το θεωρεί λογικό, γιατί - λέει - δεν μπορεί στον ίδιο χρόνο να κάνει δυο φορές νομοθέτηση για το φορολογικό. Μα, αν είναι δυνατόν! Και έρχεται με την τροπολογία τούτη να εισάγει τη φορολόγηση των αγροτικών ενισχύσεων και την ίδια ώρα μας λέει ότι δεν μπορεί να διορθώσει ένα λάθος της προηγούμενης κυβέρνησης, της προηγούμενης Βουλής ή του Υπουργείου Οικονομικών. Θα πρέπει να προστεθεί η διάταξη ως νομοτεχνική βελτίωση - εμείς την προτείνουμε - ότι ως έξοδα για τα εισοδήματα του 2014 σε όσους αγρότες υποβάλλουν φορολογικές δηλώσεις με βάση το σύστημα εσόδων - εξόδων, να λαμβάνεται και ποσό ίσο μέχρι το 20% των εσόδων χωρίς παραστατικά. Αυτές οι δύο σειρές πρέπει να προστεθούν, για να υπάρξει μια εξομάλυνση στο πρόβλημα. Θα παρακαλούσα για άλλη μια φορά την κυρία Υπουργό, να το εξετάσει. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε, κύριε Κεγκέρογλου. Τον λόγο έχει ο κ. Σταύρος Αραχωβίτης από το ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έρχεται σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής για συζήτηση η κύρωση της πράξης νομοθετικού περιεχομένου για τη ρύθμιση της βιωσιμότητας της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές. Από τη συζήτηση που έγινε στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, φωτίστηκαν διάφορες πολύ ενδιαφέρουσες πτυχές και για τα δύο άρθρα της πράξης νομοθετικού περιεχομένου. Σχετικά με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές, φάνηκε ξεκάθαρα η επιτυχία της ρύθμισης των εκατό δόσεων του ν. 4321/2015. Ένας πολύ μεγάλος αριθμός συμπολιτών μας ανταποκρίθηκε και προσήλθε στα ταμεία, προκειμένου να τακτοποιήσει τις υποχρεώσεις του προς το δημόσιο. Το μέγεθος, όμως, της επιτυχίας της ρύθμισης φαίνεται από το γεγονός ότι εισπράχθηκαν οφειλές παλαιότερων δεκαετιών που για τη φοροελεγκτική διοίκηση ήταν πραγματικά μη εισπράξιμες. Η ρύθμιση που εισήχθη με τη συγκεκριμένη πράξη νομοθετικού περιεχομένου, προβλέπει επιπλέον διαγραφή ορισμένων πρόσθετων φόρων ή τελών, οι οποίοι ενσωματώνονται στην κύρια οφειλή. Η ρύθμιση αυτή σε καμμία περίπτωση δεν επιφέρει διαγραφή προστίμων για παραβάσεις της νομοθεσίας ΦΠΑ, του Τελωνειακού Κώδικα ή του Κώδικα Βιβλίων Και Στοιχείων, για να μην έχουμε παρεξηγήσεις. Άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που πρόσθετοι φόροι διαγράφονται ή ρυθμίζονται. Ήδη, με τον ν. 2523/1997 προβλεπόταν μείωση αυτών, αλλά και μεταγενέστεροι νόμοι ακόμα προέβλεπαν ευνοϊκή μεταχείριση για τους πρόσθετους αυτούς φόρους. Δυστυχώς, από το 2011 όλες αυτές οι διατάξεις καταργήθηκαν. Αν ίσχυαν, ενδεχομένως πολλές επιχειρήσεις να μην βρίσκονταν στη δύσκολη θέση να οδηγηθούν στο λουκέτο. Όσον αφορά τη ρύθμιση για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, δεν προέκυψαν σημαντικές διαφωνίες στην επιτροπή. Αναδείχθηκαν, όμως, μια σειρά παραμέτρων, γύρω από την ελληνική αγροτική βιομηχανία, την πρωτογενή παραγωγή και τις εθνικές στρατηγικές στον πρωτογενή τομέα. Κατά πρώτον, η πτωτική πορεία της βιομηχανίας, έχει τις ρίζες της στην απώλεια σημαντικού μέρους των ποσοστώσεων στην καλλιέργεια τεύτλων, με την ΚΟΑ του 2006. Στο κομβικό αυτό σημείο μειώθηκε δραματικά η καλλιέργεια ζαχαρότευτλων στη χώρα μας. Ως άμεσο αποτέλεσμα είχαμε τη ραγδαία μείωση της παραγόμενης ποσότητας ζάχαρης στα ελληνικά εργοστάσια, εκτοξεύοντας το κόστος παραγωγής στα ύψη. Εδώ αρχίζει, λοιπόν, η κατάρρευση της βιομηχανίας. Αρχίζουν οι ζημιές, η μη εξυπηρέτηση των δανείων, επισφαλείς απαιτήσεις κ.λπ.. Κατά δεύτερον, ακολουθήθηκαν λανθασμένες στρατηγικές επιλογές, οι οποίες οδήγησαν σε νέα υποβάθμιση του κλάδου της ζάχαρης. Η επιλογή για κατεύθυνση επενδύσεων στο βιοντίζελ, για παράδειγμα, αποδείχθηκε αναποτελεσματική για τη βιομηχανία και τον κλάδο. Αντί να στηριχθούν επιλογές ενίσχυσης της παραγωγής ζάχαρης, όπου σαν χώρα είμαστε ελλειμματική, δόθηκε έμφαση σε έναν τομέα, ο οποίος ήταν άκαιρος και κακά σχεδιασμένος. Κόστος; Εξήντα εκατομμύρια ευρώ. Κατά τρίτον, αναδείχθηκαν λανθασμένες πολιτικές της προηγούμενης διοίκησης της εταιρείας. Ενώ από το 2010 διαφαινόταν καθαρά η πτωτική πορεία της εταιρείας, δεν έγιναν οι ενέργειες εκείνες που θα μπορούσαν να αναστρέψουν την κατάσταση. Αντίθετα, αυξήθηκε ο δανεισμός που έφθασε σε υπέρογκα ύψη. Εδώ έρχονται να προστεθούν οι μεγάλες ευθύνες της τότε Αγροτικής Τράπεζας και της μετέπειτα Τράπεζας Πειραιώς. Σαφώς, ο στόχος της Κυβέρνησης είναι να διασφαλιστεί, αλλά και να αναπτυχθεί η λειτουργία της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης και κατ' επέκταση της εγχώριας παραγωγής ζάχαρης και τευτλοκαλλιέργειας. Δεν μπορεί κανείς, βέβαια, να ισχυριστεί ότι με την παρούσα πράξη νομοθετικού περιεχομένου διασφαλίζεται η αναπτυξιακή πορεία της εταιρείας. Εκείνο, όμως, που διασφαλίζεται είναι η προσωρινή λειτουργία της εταιρείας. Ο κλάδος της τευτλοκαλλιέργειας έχει υψηλό βαθμό τεχνογνωσίας στην παραγωγή, υψηλή εξειδίκευση και επενδύσεις σε πάγια. Το ελληνικό τεύτλο έχει υψηλό σακχαρικό τίτλο και η διάθεση της ζάχαρης είναι εξασφαλισμένη. Επομένως τα θέματα που αναδείχθηκαν και έχουν να κάνουν με τη νέα στρατηγική που πρέπει να ακολουθηθεί στην πρωτογενή παραγωγή, ανοίγουν ένα νέο κύκλο πολιτικής συζήτησης πια. Ο ρόλος του χρηματοπιστωτικού συστήματος στην αγροτική βιομηχανία, τη μεταποίηση αλλά και την πρωτογενή παραγωγή θα πρέπει να επανεξεταστεί. Η πολιτική των επιτοκίων που ακολούθησε η Αγροτική Τράπεζα κατά τα τελευταία χρόνια λειτουργίας της και στη συνέχεια η Τράπεζα Πειραιώς υπερχρέωσε τον πρωτογενή τομέα και τη μεταποίηση. Μάλιστα, στην επιτροπή έθεσα ερώτηση προς τους εκπροσώπους της Τράπεζας Πειραιώς για το ποιο είναι το πραγματικό κεφάλαιο που πήγε στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης σε σχέση με τα 159 εκατομμύρια που εμφανίζονται σήμερα ως δάνεια στη βιομηχανία καθώς και ποιοι είναι οι τόκοι που κεφαλαιοποιήθηκαν. Απάντηση δε δόθηκε. Θεωρώ ότι οι εκπρόσωποι της τράπεζας ενδεχομένως δεν ήταν κατάλληλα προετοιμασμένοι. Θα πρέπει όμως να δούμε συνολικά το θέμα της αγροτικής βιομηχανίας στη χώρα μας.
Δεν ήθελαν να απαντήσουν.
Ενδεχομένως. Ας το πούμε πιο ευγενικά, κύριε συνάδελφε. Θεωρώ όμως ότι η σημερινή πράξη νομοθετικού περιεχομένου δίνει την απαραίτητη χρονική ανάσα στην νέα διοίκηση της εταιρείας να ανασχεδιάσει τη στρατηγική της αλλά και στο Υπουργείο να παρέμβει αποφασιστικά στην ανάπτυξη πολιτικών, αφήνοντας πίσω τις λογικές διαχείρισης επιδοτήσεων που ακολουθήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια. Εδώ να χαιρετίσουμε την προτεινόμενη , σχετικά με το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ για τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και την εξαίρεση στο σύνολό τους των αποζημιώσεων του ΕΛΓΑ. Να θυμίσουμε στους κυρίους συναδέλφους ότι σύμφωνα με το ν. 4172/2013 στο άρθρο 21 και 29 τον φορολογικό νόμο του 2013, που αφορά στα εισοδήματα για το 2014, θεωρείτο εισόδημα, το οποίο φορολογείται, το σύνολο των επιδοτήσεων και το σύνολο των αποζημιώσεων. Σήμερα, λοιπόν, η Κυβέρνηση με την τροπολογία που εισάγεται, ορίζει το όριο των 12.000 ευρώ αφορολόγητο, καθώς και την εξαίρεση των αποζημιώσεων στο σύνολό τους από το φορολογητέο αγροτικό εισόδημα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Αραχωβίτη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι από τα άνω δυτικά θεωρεία παρακολουθούν τη συνεδρίασή μας, αφού ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» τριάντα έξι μαθήτριες και μαθητές καθώς και δύο συνοδοί εκπαιδευτικοί από τα εκπαιδευτήρια «ΚΑΙΣΑΡΗ». Σας καλωσορίζουμε. [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες]] Τον λόγο έχει ο κ. Σεβαστάκης από το ΣΥΡΙΖΑ.
Σας ευχαριστώ. Ίσως απορεί κανείς πώς ένας άνθρωπος, με γνωστικά αντικείμενα στην παιδεία και τον , ασχολείται με ένα ερώτημα παραγωγικής φύσης. Εν τούτοις είμαι απ' αυτούς που θεωρούν ότι τα παραγωγικά ζητούμενα της χώρας σχετίζονται πάρα πολύ με μια αντίληψη, με μια μέση , γύρω από την παραγωγή. Δε θα συμφωνήσω με την κατηγοριοποίηση που έκανε ο εισηγητής μας, κ. Λαπαβίτσας, για τις υπηρεσίες που διογκώθηκαν, έφτασαν στο 82%, έναντι της βιομηχανίας που έπεσε στο 14% και της αγροτικής παραγωγής, που έπεσε στο 4%. Νομίζω ότι στην νέα οικονομία αυτά συνδέονται. Ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της βιομηχανίας είναι υπηρεσίες και το ανάστροφο. Δημιουργήθηκε όμως ένα άλλο εθνικό φαντασιακό, που δεν περιείχε και δεν περιέχει την παραγωγή. Κατά κάποιο τρόπο όλη η παραγωγική κουλτούρα διεστράφη και έγινε κουλτούρα υπαλλήλου, διαχειριστή επιδότησης, εύστοχου και καπάτσου καρπωτή της επιδότησης. Αυτό το πολύ ακριβές αφήγημα του κ. Αποστόλου χθες που περιέγραψε την σχιζοφρενική κατάσταση που επικρατεί στη βιομηχανία ζάχαρης, στην πραγματικότητα εκφράζει αυτές τις εξαιρετικές αντιφάσεις, που ενσωματώνονται και στην παραγωγή και την πολιτική της διαχείριση. Περίπου ό,τι ισχύει για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, ισχύει για πάρα πολλές παραγωγικές δομές. Δηλαδή, τι έχουμε; Δανειακή πίεση, ασχεδίαστη οργάνωση και κακοδιαχείριση και διαφθορά, ένα πολιτικό έλλειμμα στον τρόπο με τον οποίο η Ελλάδα διαπραγματεύτηκε με τις ευρωπαϊκές δομές, την ένταξη, την ενσωμάτωση και του αγαθού και του κανονιστικού κομματιού, δηλαδή, πώς ενσωμάτωσε τον κώδικα, τον κανόνα και πώς αυτός ο κανόνας, αντί να βοηθήσει την παραγωγική ενίσχυση, έγινε καταναγκασμός και αδρανοποιητικός μηχανισμός. Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούν οι κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σήμερα περισσότερο καταστέλλει, παρά ενισχύει. Αυτήν, λοιπόν, τη στρέβλωση τη βλέπουμε να διατρέχει πάρα πολλές βιομηχανίες και συνεταιριστικές απόπειρες και ουσιαστικά αυτό διέρρηξε μια θεμελιώδη σχέση. Η αγροτική βιομηχανία ή αγκιστρώνεται πάνω στην αγροτική παραγωγή, στον πρωτογενή δηλαδή τομέα, ή διαρρηγνύει τη σχέση της. Σε μας, λοιπόν, υπάρχει μια διάρρηξη αυτής της θεμελιώδους σχέσης - το περιέγραψαν οι πολύ καλύτεροι γνώστες, οι προηγούμενοι ομιλητές - των τευτλοπαραγωγών με τη βιομηχανία. Είναι σίγουρο ότι η ρύθμιση είναι μια πολιτική απόφαση. Όλοι εντοπίσατε ότι δεν είναι η επίλυση του προβλήματος ή ότι δεν εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα. Σωστό. Εν τούτοις, είναι μια - νομίζω - πολιτική επιλογή. Δεν αφήνω ούτε μια λογιστική αποτίμηση, όπως εισηγείται η τεχνική του κ. Χατζηδάκη: «είναι κάτι ζημιογόνο, δεν το αγγίζω, το αφήνω να καταρρεύσει, αυτό λέει η αριθμητική των πραγμάτων». Παίρνω την απόφαση να το διατηρήσω. Όμως, είναι το μικρό κομμάτι, που πρέπει να ακολουθηθεί από το μεγάλο, που είναι να ανασχεδιαστεί και να ξαναμπεί μέσα στην έννοια του χρήσιμου. Όλο μας το πρόβλημα είναι ότι, τουλάχιστον τη δεκαετία του '80, πάρα πολλές βιομηχανικές δομές, προβληματικές επιχειρήσεις, ουσιαστικά μεταμφιέστηκαν, ανακαινίστηκαν, χωρίς να ανακαινίζονται και στην πραγματικότητα, αυτό το τρύπημα, αυτήν τη διάρρηξη, την διάβρωση την εσωτερική, την εισπράττουμε σήμερα. Είμαστε γεμάτοι παραγωγικά φαντάσματα ως χώρα και δεν ξέρω αν το πολιτικό σύστημα μπορεί να δώσει μια εύκολη απάντηση σε αυτό. Υπάρχουν αποκλίνουσες απόψεις, αποκλίνοντες ομιλητές και για το πώς θα μπορούσε να διαχειριστεί καλύτερα με αυτόν ή τον άλλο τρόπο το επιχειρησιακό κομμάτι της βιομηχανίας, όμως, στο πρόβλημά μας, στο κέντρο και στον πυρήνα μας, είναι αυτό το ερώτημα. Θέλω να πω ότι η νέα αντίληψη είναι μια ανοιχτή αντίληψη για την παραγωγή, που γίνεται μέρος μιας κουλτούρας, μιας πολιτιστικής κατανόησης της παραγωγικής μας εαυτότητας. Και νομίζω ότι πρέπει να ξαναδούμε την ανάπτυξη και της βιομηχανίας ζάχαρης και των άλλων μικρών διάσπαρτων βιομηχανικών υπολειμμάτων που έχουμε ως χώρα, με αυτήν τη νέα ανοικτότητα. Κι επίσης, πρέπει να αποκτήσουμε μια πολύ ισχυρή διαπραγματευτική συνείδηση. Η διαπραγμάτευση έχει το έπος της, αλλά έχει και το μικρό κομμάτι, που είναι πώς ένας Υπουργός ή ένας τεχνοκράτης μπορεί να πάρει μια πίστωση χρόνου ή μια υβριδική επιείκεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Με αυτούς τους όρους, που δεν νομίζω ότι στοιχειοθετούν ούτε μια πολιτική αισιοδοξία ούτε μια πολιτική ηθικολογία, σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Σεβαστάκη. Τον λόγο έχει ο κ. Παναγιώτης Καρκατσούλης από Το Ποτάμι.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πράξη νομοθετικού περιεχομένου που συζητάμε σήμερα είναι η πρώτη της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Τη στιγματίσαμε με όση δύναμη είχαμε όταν εκδόθηκε. Η απάντηση της Συμπολίτευσης ήταν μια δεύτερη ΠΝΠ με ελάχιστη απόσταση από την προηγούμενη. Ακολούθησε στη συνέχεια η κατηγορηματική δήλωση ενός Υπουργού ότι θα φέρουν και άλλες, «όσες χρειαστεί», όπως είπε. Θα μπορούσε, επίσης, εάν κατανοούσε τη φύση της πράξης νομοθετικού περιεχομένου να πει: θα βιάσουμε το κράτος - δικαίου όσες φορές χρειαστεί, αλλά προφανώς δεν κατανοεί καν περί τίνος πρόκειται. Στην πρώτη της, λοιπόν, πράξη νομοθετικού περιεχομένου η συγκυβέρνηση πρωτοτύπησε, αφού εξέδωσε δύο, σε συσκευασία της μιας. Το πρώτο άρθρο της πράξης νομοθετικού περιεχομένου αναφέρεται, όπως ήδη αναφέρθηκε, στην καταβολή 30 εκατομμυρίων ευρώ στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, ενώ το δεύτερο σε ένα θέμα παντελώς άσχετο με το πρώτο, δηλαδή στην επέκταση ισχύος του ν.4321/2015, που είχε ψηφιστεί λίγες μέρες πριν. Από την ημέρα, όμως, που εκδόθηκε η πράξη νομοθετικού περιεχομένου μέχρι σήμερα μεσολάβησε ικανός χρόνος, οπότε η Κυβέρνηση σκέφτηκε να εμπλουτίσει την ΠΝΠ. Πρόσθεσε και τροπολογίες στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Με νομικούς ακροβατισμούς, που επιτρέπουν την επίκληση του φύλου συκής τυπικής νομιμότητας έφερε προς κύρωση τα δύο παλιά άρθρα της ΠΝΠ, προσθέτοντας και μερικές ακόμη, ετερόκλητες πάντα, ρυθμίσεις μέσω τροπολογιών που εκκινούν από τις αδειοδοτήσεις περιπτέρων, μέχρι θέματα οργανωτικά που αφορούν στο Υπουργείο Ανάπτυξης. Κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, μας φέρνετε στο νου την περίφημη - να πω διαβόητη; - πράξη νομοθετικού περιεχομένου του 2012. Θυμάστε εκείνη την ΠΝΠ που εκδόθηκε στις 9 Νοεμβρίου του 2012 και τροποποιούσε διατάξεις του ν.4093/12; Ήταν οι τροποποιήσεις του μεσοπρόθεσμου, ο οποίος νόμος αυτός ψηφίστηκε την ίδια μέρα. Την ίδια μέρα που ψηφίστηκε ο νόμος, με πράξη νομοθετικού περιερχομένου τροποποιήθηκε. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν! Προφανώς, θα τους ξεπεράσετε από ό,τι φαίνεται. Το περιεχόμενο, όμως, της συγκεκριμένης πράξης νομοθετικού περιεχομένου δεν αποτελεί το αντικείμενο της ομιλίας μου, παρόλο που θα μπορούσε κάθε καλόπιστος να διερωτηθεί γιατί το θέμα της Βιομηχανίας Ζάχαρης, που ήταν γνωστό από την πρώτη μέρα συγκρότησης της Βουλής, δεν ήρθε έστω ως μια από τις πολλές τροπολογίες - με μια κανονική διαδικασία - που υιοθετήθηκαν σε προηγούμενα νομοσχέδια και χρειάστηκε πράξη νομοθετικού περιεχομένου για να το λύσουμε, δηλαδή κάτι που δεν μπορεί να συζητηθεί και δεν μπορεί να αμφισβητηθεί και έρχεται ουσιαστικά μόνο για μια τυπική κύρωση. Αντικείμενο της κριτικής δεν είναι ούτε καν η πιθανή υστεροβουλία της ρύθμισης ή έστω η έλλειψη σχεδίου διακυβέρνησης. Αυτό ομολογείται και φαίνεται πια μέσα στις εκατό μέρες ότι δεν υπάρχει σχέδιο διακυβέρνησης. Ούτε καν αυτό δεν είναι το αντικείμενο της κριτικής. Αντικείμενο της κριτικής αποτελεί ο βιασμός του κράτους - δικαίου και των θεσμών από την «πρώτη φορά Αριστερά» Κυβέρνηση, η οποία ως Αντιπολίτευση κατακεραύνωνε ορθώς την πρακτική της προηγούμενης συγκυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ, που είχε μετατρέψει την έκτακτη διαδικασία των ΠΝΠ σε τακτική. Η παράκαμψη του Κοινοβουλίου και η άρση της διάκρισης των εξουσιών με την εκτελεστική λειτουργία να αναλαμβάνει και τη νομοθετική όλα αυτά στηλιτεύτηκαν. Έχει ειπωθεί πολλές φορές αυτό, αλλά πρέπει να το επαναλαμβάνω συνέχεια, διότι η προσπάθεια μιθριδατισμού, την οποία επιχειρείτε με συνεχή παράκαμψη των κανονικών διαδικασιών του κοινοβουλευτικού βίου πρέπει να στιγματίζεται. Όλα, λοιπόν, αυτά που είχαν στιγματιστεί στην αρχή και από τον κύριο Πρωθυπουργό, όσο και από την Πρόεδρο της Βουλής, ακυρώνονται από εσάς. Ακόμα και πριν από λίγες μέρες, όταν η Πρόεδρος της Βουλής έθεσε θέμα συνταγματικότητας τροπολογιών που ήρθαν την τελευταία στιγμή σε νομοσχέδιο, ακόμα και τότε εσείς κωφεύσατε. Αν, όμως, από τώρα ακολουθείτε αυτήν τη διαδικασία και αυτήν τη κοινοβουλευτική πρακτική το ερώτημα είναι: τι μέλλει γενέσθαι στο μέλλον; Και στις δύο πράξεις νομοθετικού περιεχομένου η ratio ήταν η ίδια. Επικαλείστε έκτακτη περίσταση εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης. Αυτό, τουλάχιστον, λέει το Σύνταγμα και ο νόμος. Τόσο το επείγον, όσο και το απρόβλεπτο, θεωρούνται από εσάς αυταπόδεικτα. Οι ισχυρισμοί σας δηλαδή, πρέπει να ισχύουν αξιωματικά. Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αυτή που εν προκειμένω έχετε, μετατρέπεται σε μέσο για μια κυνική καταστρατήγηση της θεσπισμένης κοινοβουλευτικής διαδικασίας. Σας το επισημαίνουμε, αλλά αδιαφορείτε. Για να παραφράσω μία αποστροφή του Αριστόβουλου Μάνεση μας λέτε: «Έχετε άδικο, διότι είστε μειοψηφία». Ακόμα μια φορά, η ελληνική πολιτεία δεν διαθέτει τα μέσα που θα απέτρεπαν τέτοιες αβαρίες. Συνεπώς, επαφίεται στη δική σας στάση και τη δική σας πρακτική έναντι του κράτους δικαίου. Ακόμη μία φορά, με λυπεί ιδιαίτερα το ότι μία Κυβέρνηση της Αριστεράς έχει ψηφίσει έξι νομοσχέδια ως εξής: Δύο με την κανονική διαδικασία, δύο με πράξη νομοθετικού περιεχομένου και δύο με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Με λυπεί, λοιπόν, η κανονικοποίηση της εξαίρεσης. Με λυπεί το γεγονός ότι οδεύετε σταθερά σε μια καταστρατήγηση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών και πλήττετε θανάσιμα το κράτος δικαίου. Υπό την έννοια αυτή, είστε επικίνδυνοι για την κοινοβουλευτική διαδικασία και την αναβάθμιση του κράτους δικαίου. Η πρακτική σας δείχνει την περιφρόνηση προς αυτά, τα οποία εσείς στηλιτεύατε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώνοντας θέλω να επισημάνω ότι τώρα που είμαστε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης ή επί ποδός πολέμου, όπως αρέσκεστε να μας υπενθυμίζετε, τώρα ακριβώς είναι η ώρα που όσοι πιστεύουν στην κοινοβουλευτική δημοκρατία και θεωρούν το κράτος δικαίου μοναδικό ανάχωμα στον αυταρχισμό, πρέπει να αντιδράσουν με στεντόρεια φωνή, όχι με ψιθύρους και ψευτοδικαιολογίες. Το Ποτάμι εκφέρει αυτήν τη φωνή με όση δύναμη διαθέτει. Αναμένουμε το ίδιο και από όλες τις πτέρυγες της Βουλής.
Ευχαριστούμε τον κ. Καρκατσούλη. Τον λόγο έχει η κ. Όλγα Κεφαλογιάννη από τη Νέα Δημοκρατία. Θα ακολουθήσει ο κ. Κωνσταντίνος Σέλτσας από το ΣΥΡΙΖΑ. Μετά τον κ. Σέλτσα έχει ζητήσει τον λόγο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Ορίστε, κυρία Κεφαλογιάννη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι γεγονός ότι δεν γνωρίζαμε μέχρι τα τέλη Μαρτίου τι ακριβώς σημαίνει η φράση «πρώτη φορά Αριστερά», φράση που με ιδιαίτερη αυταρέσκεια επαναλαμβάνατε, αγαπητοί συνάδελφοι της Συμπολίτευσης, όλο το προηγούμενο διάστημα. Είχαν περάσει δύο μήνες ζωής για τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και δεν είχαμε παρατηρήσει άλλη κυβερνητική δραστηριότητα έως ότου έφτασε η 23η Μαρτίου κι επιτέλους η Κυβέρνηση νομοθέτησε - όχι βέβαια στη Βουλή - διότι υπήρχε έκτακτη ανάγκη και έπρεπε να νομοθετήσει με διάταγμα, με πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Ποια ήταν αυτή η έκτακτη ανάγκη; Να χαριστούν τα πρόστιμα της εφορίας για παραβάσεις του Φορολογικού και Τελωνιακού Κώδικα, δηλαδή πρόστιμα για λαθρεμπόριο, για έκδοση εικονικών τιμολογίων, απόκρυψη φορολογικής ύλης, μη απόδοση ΦΠΑ κι άλλες παραβάσεις που είχαν βεβαιωθεί. Το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα, είναι ένα καθαρό δείγμα των αντιφάσεων και της προχειρότητας που διακρίνουν τη συγκυβέρνηση, χαρακτηριστικά που βλέπουμε να κυριαρχούν σε όλο το φάσμα των κινήσεων της Κυβέρνησης. Κατ' αρχάς, επιτρέψτε μου να πω δυο λόγια για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης: Είναι αυτονόητο ότι πρέπει να δούμε με υπευθυνότητα και σοβαρότητα το θέμα των τευτλοπαραγωγών. Είναι προφανές ότι χρειάζονται βιώσιμες και ρεαλιστικές λύσεις. Αυτό, όμως, δεν μπορεί να γίνει με ακροβασίες και ενέργειες, που μόνο ερωτηματικά προκαλούν. Έχει η Κυβέρνηση συγκεκριμένο σχέδιο για την επόμενη ημέρα; Θα γίνουν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για την εξυγίανσή της; Θα γίνει αναδιάρθρωση του χρέους της; Θα αναζητηθεί, ενδεχομένως, ιδιώτης επενδυτής, όπως έγινε στο παρελθόν; Είναι πολύ συγκεκριμένα τα ερωτήματα και ζητούν συγκεκριμένες απαντήσεις. Και είναι πολύ εύκολο να λαϊκίζουμε, να δημιουργούμε εντυπώσεις, να επαναλαμβάνουμε λάθη που κάναμε στο παρελθόν και πληρώσαμε με βαρύ τίμημα στα χρόνια της κρίσης. Ας περάσουμε τώρα στο θέμα των ληξιπρόθεσμων οφειλών: Η πράξη νομοθετικού περιεχομένου που ερχόμαστε σήμερα να κυρώσουμε, ευνοεί μεγάλους οφειλέτες, οι οποίοι, εκτός από τις απαλλαγές των προσαυξήσεων για το χρόνο της καθυστέρησης στην απόδοση των φόρων - εισοδήματος, ΦΠΑ, τέλη και άλλα - απαλλάσσονται πλέον μέχρι και στο 100% για τα πρόστιμα που τους επιβλήθηκαν κατόπιν φορολογικών ελέγχων. Δηλαδή, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ επεκτείνει, σε όφελος των μεγάλων οφειλετών, τη ρύθμιση για την τμηματική εξόφληση των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς την εφορία μέχρι και σε εκατό δόσεις. Οι επιχειρήσεις που θα ενταχθούν, θα έχουν έκπτωση μέχρι 100%, όχι μόνο επί των προσαυξήσεων, όπως σας είπα, αλλά και των πρόσθετων φόρων. Τα ποσά αυτά δεν εντάσσονταν στη ρύθμιση, που προέβλεπε η αρχική ρύθμιση για τις εκατό δόσεις, καθώς με βάση τη φορολογική νομοθεσία θεωρούνται ποσά, που ανήκουν στις αρχικές οφειλές προς το δημόσιο. Έτσι, οι ΔΟΥ και τα τελωνεία θεωρούσαν τα ποσά αυτά ως ενταγμένα στις αρχικές οφειλές, δηλαδή στο αρχικό κεφάλαιο και όχι στις προσαυξήσεις και τους τόκους καθυστέρησης. Εδώ, όμως, επενέβη η αριστερή Κυβέρνηση, που υποτίθεται ότι δεν κάνει διακρίσεις και δρα οριζοντίως, η οποία κούρεψε και τις οφειλές που προέρχονται από κάθε είδους φορολογικές παραβάσεις. Να προσθέσουμε και το εξής στοιχείο: Στη ρύθμιση της πράξης νομοθετικού περιεχομένου εντάσσονται οφειλές ανεξαρτήτου ύψους - ακόμα και ποσά πάνω από ένα εκατομμύριο ευρώ - που προέβλεπε η προηγούμενη ρύθμιση τμηματικής εξόφλησης.
Δεν είναι στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Είναι στο νόμο.
Κυρία Υπουργέ, μη διακόπτετε. Σημειώστε τις παρατηρήσεις σας και θα μιλήσετε σε επόμενη παρέμβαση.
Μα, δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου.
Ας μην κάνουμε διάλογο. Κρατήστε τις παρατηρήσεις σας για το τέλος.
Σε κάθε περίπτωση, κερδισμένοι είναι οι μεγαλοοφειλέτες, που έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν, γλιτώνοντας έτσι τεράστια ποσά. Η ρύθμιση έχει οριζόντια εφαρμογή, ενώ τα ίδια ακριβώς κριτήρια ισχύουν για όλους, ανεξάρτητα από το ύψος του εισοδήματος και της περιουσίας. Δηλαδή, τι κάνει η Κυβέρνηση; Παίρνει με το ένα χέρι τα λεφτά των δήμων και των ασφαλιστικών ταμείων, τα λεφτά των πολιτών δηλαδή, και με το άλλο χέρι τα δίνει στους παραβάτες των φορολογικών και τελωνειακών νόμων. Επί της ουσίας, πρόκειται για ρύθμιση φορολογικής αμνηστίας, σε όφελος των μερίδων του κεφαλαίου, όπως θα έλεγε κανονικά η Αριστερά. Όλα τα παραπάνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δείχνουν με τον πιο καθαρό τρόπο την αποσπασματικότητα, την προχειρότητα, την απελπισία, θα έλεγα, της Κυβέρνησης να αντιμετωπίσει το πρόβλημα που συσσωρεύεται τους τελευταίους τρεις μήνες. Επιτρέψτε μου να υπενθυμίσω και πάλι σε όλους την κριτική που ασκούσε η τότε αντιπολίτευση στη χρήση των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου από την προηγούμενη κυβέρνηση. Επίσης, θα ήθελα να τονίσω την αναντιστοιχία λόγων και πράξεων για μια νέα, για μια αριστερή κυβέρνηση, που όλα τα προηγούμενα χρόνια μας προέτασσε, κουνώντας το δάχτυλο, το ηθικό, πολιτικό πλεονέκτημά της. Θέλω να επισημάνω την ανησυχητική επιπολαιότητα με την οποία αντιμετωπίζει η σημερινή Κυβέρνηση, τόσο το σημαντικό θέμα της Βιομηχανίας Ζάχαρης, όσο και το θέμα των ληξιπρόθεσμων οφειλών. Θέλω να εκφράσω την έντονη ανησυχία μου για τις διαρκείς κρίσεις που δημιουργεί η Κυβέρνηση με όλους τους θεσμικούς φορείς στο εξωτερικό, αλλά και στην Ελλάδα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η προσπάθεια υπονόμευσης, ακόμα και του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος. Τέλος, θέλω να κρούσω τον κώδωνα του κινδύνου και να πω κάτι που επαναλαμβάνω όλο το τελευταίο διάστημα: Η πραγματική οικονομία κινδυνεύει. Το πρόβλημα ρευστότητας οξύνεται κάθε ημέρα. Η Κυβέρνηση οφείλει, έστω και τώρα, να καταλάβει το προφανές: Η ελληνική οικονομία δεν πάει καλά. Η αβεβαιότητα που επικρατεί, τη σπρώχνει σε μια γενικευμένη απορρύθμιση όλων των δεικτών. Οι ημέρες περνάνε. Ο χρόνος κυλάει αντίστροφα και εις βάρος μας. Δώστε λύσεις τώρα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Κεφαλογιάννη. Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Σέλτσας από το ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σημερινό νομοσχέδιο ανήκει στη σειρά νομοθετημάτων, που κινούνται προς την κατεύθυνση της υλοποίησης του προγράμματος της Θεσσαλονίκης, τουλάχιστον ως προς το οικονομικό του κομμάτι. Τα δύο σκέλη του περιλαμβάνουν τους άξονες, στους οποίους δίνουμε προτεραιότητα και είναι τα εξής: Η κοινωνική προστασία των πληγέντων στρωμάτων από την κρίση και η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Ειδικότερα, η στήριξη της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, η οποία είχε οδηγηθεί στο κλείσιμο από τις μνημονιακές κυβερνήσεις, συμπεριλαμβάνεται στους άξονες αυτούς. Η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης είναι μια επιχείρηση που παράγει ένα προϊόν στρατηγικού χαρακτήρα και λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στον πρωτογενή και τον δευτερογενή τομέα παραγωγής, δίνοντας στήριγμα στους τευτλοπαραγωγούς και εργασία σε πολυάριθμους εργάτες και επιστήμονες της ρημαγμένης από την ανεργία περιοχής της Βόρειας Ελλάδας, κάτι που τη δεδομένη στιγμή είναι και το ζητούμενο για μία χώρα σαν την Ελλάδα που αντιμετωπίζει τη λαίλαπα της ανεργίας. Προσωπικά, προέρχομαι από μία περιφέρεια η οποία είναι τευτλοπαραγωγός περιοχή. Πολλοί συμπολίτες μου εξακολουθούν να αγωνιούν για την τύχη της βιομηχανίας αυτής. Τα διαρθρωτικά μεγέθη της τευτλοκαλλιέργειας στην Ελλάδα παρουσίασαν μία φθίνουσα πορεία από το 2006, οπότε και αναθεωρήθηκε η Κοινή Αγροτική Παραγωγή στον τομέα της ζάχαρης, έως το 2011. Ενδεικτικό είναι ότι το 2005 καλλιεργήθηκαν περίπου σαράντα δύο χιλιάδες εκτάρια σε ζαχαρότευτλα, ενώ το 2011 καλλιεργήθηκαν περίπου έξι χιλιάδες εκτάρια. Η μείωση αυτή, όπως αντιλαμβάνεστε, ήταν δραματική. Το γεγονός αυτό είχε ως συνέπεια την αδυναμία κάλυψης της εθνικής ποσόστωσης ζάχαρης, με αποτέλεσμα τη μείωση κατά 50% και το κλείσιμο ορισμένων εργοστασίων. Σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, η επιλογή να καλύπτεται ακόμη και αυτή η μειωμένη ποσόστωση, με φασόν παραγωγή σε τρίτες χώρες, θεωρώ πως ήταν μία ακατανόητη επιλογή, τη στιγμή που τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας μας για παραγωγή ζαχαροτεύτλων είναι προφανή. Ακόμα και έτσι να μην ήταν, θεωρώ πως είναι προτιμότερο να δουλεύουν οι Έλληνες αγρότες, αυξάνοντας το ΑΕΠ της χώρας, παρά να εστιάζουμε μόνο στους οικονομικούς δείκτες μιας επιχείρησης. Η αντιμετώπιση της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης από τις προηγούμενες κυβερνήσεις ήταν εγκληματική. Έχουμε καθήκον να αναδείξουμε αυτό το πολιτικό έγκλημα ενώπιον του ελληνικού λαού και να αναζητήσουμε τις όποιες ευθύνες. Η ατιμωρησία σε βάρος του ελληνικού λαού πρέπει να τελειώσει. Είναι κρίσιμο οι αντιπρόσωποι του λαού να σταθούν δίπλα σε όσους επιζητούν τη δικαιοσύνη. Η ενδελεχής έρευνα για την προηγούμενη κακοδιαχείριση είναι το καλύτερο εχέγγυο ότι στη νέα κατάσταση δεν θα επαναληφθούν τέτοια φαινόμενα. Όσον αφορά τις πολιτικές ευθύνες, θα ήθελα να πω το εξής: Εάν κάποιες μεγάλες ευρωπαϊκές εταιρείες είχαν συμφέρον από τη μείωση της ποσόστωσης στο 50% και το επακόλουθο κλείσιμο των εργοστασίων, εδώ εμείς ως χώρα είχαμε το αντίθετο, λόγω των επιπτώσεων που προαναφέρθηκαν. Και τα κόμματα της τότε Συμπολίτευσης θα πρέπει να μας εξηγήσουν τι έκαναν, όταν εκπροσωπούσαν τη χώρα στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, για να αποτρέψουν μια τέτοια εξέλιξη. Μόνο σε κλείσιμο και οικονομικό μαρασμό οδηγούν αυτού του είδους οι πολιτικές και όχι σε ανάπτυξη, όπως υπόσχονταν. Το Υπουργείο σίγουρα θα έχει καλύτερη εικόνα και θα παρουσιάσει ένα πλάνο αναδιάρθρωσης με ένα οργανόγραμμα, που θα αλλάξει προς το καλύτερο την κατάσταση. Καθαρά από πολιτικής πλευράς, θα ήθελα να εκφράσω την άποψή μου ως προς τα σημεία που πρέπει να προσεχθούν: Εκτός από την κακοδιαχείριση, που προανέφερα, χρειάζεται να γίνει βελτιστοποίηση σε όλα τα στάδια της παραγωγής, από το χωράφι στην επεξεργασία, στο δίκτυο διανομής και στην οικονομική διαχείριση. Γνωμοδοτικά θα μπορούσαμε να συμβουλευθούμε κάποιο από τα πολύ άξια εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιδρύματα της χώρας, ενώ πρέπει να υπάρξει μέριμνα για την αποθήκευση και προστασία της ζάχαρης από τα χρηματιστηριακά παιχνίδια. Τέλος είτε με την παραγωγή ενέργειας είτε με τα υποπροϊόντα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στον εμπλουτισμό των αγροτικών εκτάσεων, στις ζωοτροφές, στη φαρμακοβιομηχανία και στη βιομηχανία πολυμερών, πρέπει να αναζητηθούν τρόποι και δράσεις, έτσι ώστε τα οφέλη να είναι τα μέγιστα δυνατά για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης και να καταστεί μια βιώσιμη επιχείρηση, προσφέροντας στον ελληνικό λαό και στο ελληνικό κράτος αυτό που πραγματικά μπορεί να προσφέρει. Το επείγον ήταν να σωθεί η βιομηχανία και καλώς βιαστήκαμε να ανατρέψουμε μια αντίθετη εξέλιξη. Αν δει κανείς την πορεία της μετοχής, καθώς και τους τελευταίους άγονους διαγωνισμούς, καταλαβαίνει ότι το σχέδιο ήταν να διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη, προς όφελος του ανταγωνισμού. Από εκεί και πέρα, χρειαζόμαστε ένα σοβαρό και εύστοχο επανασχεδιασμό για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, με σκοπό να εμπλακεί ακόμα μεγαλύτερο κομμάτι παραγωγών στην παραγωγική διαδικασία. Μιλάμε για τουλάχιστον τριπλάσια αγροτική παραγωγή, για να ξανανοίξουν και τα εργοστάσια που έκλεισαν. Αυτός πρέπει να είναι ο επόμενος στόχος. Όσον αφορά τη διαδικασία του κατεπείγοντος, με την οποία ήρθε αυτή η πράξη νομοθετικού περιεχομένου, αυτή δείχνει και τη διαφορά μας από το «μαύρο μέτωπο» του μνημονίου. Για αυτούς επείγον ήταν το ξεπούλημα της χώρας και το ξήλωμα των εργατικών δικαιωμάτων. Για εμάς επείγουσα είναι η στήριξη των αδυνάτων και το ξαναχτίσιμο των παραγωγικών δομών της χώρας. Για τους πιο πάνω λόγους υπερψηφίζω το νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ. Με συγχωρείτε για τα σαρδάμ, αλλά είναι η πρώτη φορά που τοποθετούμαι.
Ευχαριστούμε τον κ. Σέλτσα. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, έχω την υποχρέωση να περνάω πολλές ώρες στην Αίθουσα της Ολομέλειας και φυσικά να ακούω πολλούς ομιλητές απ' όλα τα κόμματα. Κατά συνέπεια, ακούω και πολλά ενδιαφέροντα πράγματα, τα οποία ενίοτε με εκπλήσσουν. Άκουσα, ας πούμε, μια πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία του κ. Σεβαστάκη πριν, μία διαφορετική προσέγγιση από έναν άνθρωπο, ο οποίος προέρχεται από έναν άλλο χώρο, όχι το χώρο της οικονομίας, και ο οποίος ανέφερε πολύ ενδιαφέροντα πράγματα για το πώς αντιλαμβάνεται την παραγωγική ανασυγκρότηση. Άκουσα, όμως, με πολύ ενδιαφέρον τον κ. Σέλτσα - και επί τη ευκαιρία να τον συγχαρώ για την πρώτη του ομιλία από το Βήμα της Βουλής - να κάνει μνεία στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Είχε να ακουστεί αυτή η κουβέντα στην Αίθουσα, κύριοι Υπουργοί και κυρία Υπουργέ, κάποιους μήνες τώρα. Τι έγινε αλήθεια το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης; Πού το θυμηθήκατε πάλι; Υπάρχει ακόμα; Αποτελεί μπούσουλα κυβερνητικών δεσμεύσεων; Διότι, εξ όσων θυμάμαι, το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης προέβλεπε παροχές ύψους 11 δισεκατομμυρίων, ενώ η τελευταία σας επικοινωνία με την τρόικα, με τους θεσμούς - ζητώ συγγνώμη για το σαρδάμ - φαίνεται από τις διαρροές να μας προετοιμάζει για φορολογικά μέτρα ύψους 4 έως 5 δισεκατομμυρίων. Με ενδιαφέρον, λοιπόν, χαιρετίζω την επαναφορά στην προγραμματική ορθοδοξία του ΣΥΡΙΖΑ και αναμένω και από τους Υπουργούς να μας εξηγήσουν με ποιο τρόπο ακριβώς συνδέεται η πράξη νομοθετικού περιεχομένου με την εφαρμογή του προγράμματος της Θεσσαλονίκης. Πολλά ειπώθηκαν για τη χρήση του εργαλείου της πράξης νομοθετικού περιεχομένου. Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω. Ασκήθηκε δριμεία κριτική και στην επιτροπή, αλλά και στην Ολομέλεια από συναδέλφους όλων των κομμάτων, με εξαίρεση φυσικά τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΥΚΟΥΔΗΣ]] Θα πω μόνο ότι χθες η Βουλή, πραγματικά πρωτοτύπησε. Κατάφερε, σε μία μέρα να συζητήσει και να ψηφίσει ένα κατεπείγον νομοσχέδιο - το οποίο μόνο κατεπείγον δεν ήταν, όπως φάνηκε από τις τοποθετήσεις των αρμοδίων Υπουργών - να ξεκινήσει συζήτηση για μια πράξη νομοθετικού περιεχομένου, την οποία η ίδια η Κυβέρνηση και η Πρόεδρος της Βουλής καταδίκαζε, μέχρι πριν από δύο μήνες, και ταυτόχρονα να ψηφίσει και μια σειρά από εκπρόθεσμες τροπολογίες. Όλα αυτά έγιναν μέσα σε μία μέρα. Το λέω μόνο, διότι η υποκρισία περί καλής νομοθέτησης περισσεύει σε αυτήν την Αίθουσα. Και καλό θα ήταν να ήσασταν λίγο πιο συγκρατημένοι, όταν ασκούσατε, με ύφος πολλών καρδιναλίων, κριτική για κακές πρακτικές, που όντως ακολουθήθηκαν σε αυτή την Αίθουσα. Και κάποια στιγμή, θα πρέπει να πάψει να αποτελεί άλλοθι το γεγονός ότι επειδή τα έκαναν οι προηγούμενοι, θα τα κάνουμε και εμείς. Έρχομαι τώρα στην ουσία της κύρωσης της πράξης νομοθετικού περιεχομένου, η οποία περιλαμβάνει δύο άρθρα. Το πρώτο αφορά την έκτακτη επιχορήγηση, κατά παρέκκλιση όλων των διατάξεων - κανονισμού, ειδικής εκκαθάρισης, πιστωτικών ιδρυμάτων, διατάξεων πτωχευτικού δικαίου - της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Το πρώτο ερώτημα το οποίο θέλω να θέσω και για το οποίο δεν πήρα απάντηση - τουλάχιστον δεν τοποθετήθηκε ο αρμόδιος Αναπληρωτής Υπουργός κ. Λαφαζάνης, ίσως τοποθετηθεί στη συνέχεια - είναι εάν αυτή η έκτακτη επιχορήγηση συνιστά ή όχι παράνομη κρατική ενίσχυση. Έχει ή δεν έχει εκφέρει άποψη η κεντρική μονάδα κρατικών ενισχύσεων του Υπουργείου Οικονομικών; Και αν ναι, πώς τοποθετείται στο ζήτημα αυτό; Ανέπτυξε αναλυτικά αυτή την επιχειρηματολογία η κ. Κεραμέως. Δεν θα επανέλθω. Όμως, καταλαβαίνετε ότι δεν είναι δυνατόν σήμερα να συζητάμε για μια έκτακτη επιχορήγηση μιας βαθιάς προβληματικής επιχείρησης, χωρίς να λαμβάνουμε υπόψη αυτή την παράμετρο. Διότι εάν όντως αυτή η επιχορήγηση συνιστά παράνομη κρατική ενίσχυση, είναι βέβαιο, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ότι αυτό το πρόβλημα θα το ξαναβρούμε μπροστά μας. Και, βέβαια, δεν άκουσα πολλά από τον αρμόδιο Υπουργό για τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες, Υπουργέ, κύριε Αποστόλου, μπορεί ξανά αυτή η βιομηχανία - αν μπορεί - να γίνει βιώσιμη. Θυμίζω αυτό το οποίο είπε και ο κ. Χατζηδάκης, ο εισηγητής μας, στην τοποθέτησή του: Η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης είναι μια βαθιά προβληματική επιχείρηση. Δεν μας έχει απασχολήσει επαρκώς, γιατί είναι τόσο προβληματική η επιχείρηση. Εγώ προσωπικά κατάλαβα, παρακολουθώντας και τη συζήτηση στην επιτροπή, αλλά και τη διαδικασία ακρόασης των φορέων, ότι υπάρχουν διάφοροι λόγοι για το γεγονός ότι η επιχείρηση αυτή σήμερα έχει φτάσει στο σημείο να έχει ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις που πλησιάζουν τα 150 εκατομμύρια και βέβαια - το πιο σημαντικό - να έχει ένα κόστος παραγωγής, το οποίο πλησιάζει τα 1.000 ευρώ τον τόνο, όταν πουλάει τη ζάχαρη 500 ευρώ τον τόνο. Διάφορες εξηγήσεις μπορεί να υπάρχουν για το πώς είναι δυνατό μια επιχείρηση να περιήλθε σε μια τόσο δραματική κατάσταση. Κακοδιαχείριση από τις προηγούμενες διοικήσεις; Ενδεχομένως ναι. Ενδεχομένως, όμως, η βιομηχανία να πλήρωνε πολύ ακριβές τιμές στους παραγωγούς και να είχε και πολύ υψηλό κόστος λειτουργίας, το οποίο να οφείλεται στο γεγονός ότι είχε υπερβολικά μεγάλο αριθμό εργαζομένων που αμείβονταν με υπερβολικές αμοιβές. Θα ήθελα να μου επιβεβαιώσει ο κύριος Υπουργός ή να διαψεύσει, τα στοιχεία τα οποία εγώ κατάφερα και ανέσυρα, ότι δηλαδή και σήμερα ακόμα η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης - το ένα εργοστάσιο το οποίο έχει απομείνει - έχει διακόσιους εβδομήντα εργαζόμενους, οι οποίοι αμείβονταν τον προηγούμενο χρόνο - μέσος όρος μηνιαίων αμοιβών - με περίπου 3.500 ευρώ και επίσης τετρακόσιους ογδόντα εποχικούς εργαζομένους. Και αυτό, για μια επιχείρηση που θυμίζω ότι λειτουργεί λίγους μήνες το χρόνο. Η ουσία, λοιπόν, της συζήτησης που πρέπει να κάνουμε εδώ, κύριε Υπουργέ, είναι να εξετάσουμε με νηφαλιότητα εάν αυτή η βιομηχανία μπορεί να είναι βιώσιμη, εάν υπάρχει πραγματικό σχέδιο εξυγίανσης, εάν μπορεί να πουληθεί στον ιδιωτικό τομέα και γιατί παρά τις προσπάθειες της προηγούμενης κυβέρνησης δεν βρέθηκε τελικά επενδυτής ο οποίος να επενδύσει σε αυτήν τη βιομηχανία. Δεν πρέπει να μας προβληματίσει αυτή η πραγματικότητα; Θα δεχόμαστε, ως εκπρόσωποι των πολιτών και των Ελλήνων φορολογουμένων, να επιδοτούμε εσαεί μια επιχείρηση, η οποία δεν είναι βιώσιμη; Θα ρίχνουμε λεφτά σε ένα βαρέλι χωρίς πάτο; Δεν γνωρίζω την απάντηση. Εσείς, όμως, οφείλετε να τη γνωρίζετε. Και οφείλετε, αν μη τι άλλο, για να δικαιολογήσετε αυτήν την έκτακτη επιχορήγηση, να παρουσιάσετε στην Εθνική Αντιπροσωπεία ένα συγκροτημένο σχέδιο εξυγίανσης. Μακάρι να μπορεί η χώρα να έχει μια δυναμική παραγωγή ζάχαρης, να υπάρχουν τευτλοπαραγωγοί, οι οποίοι, με ανταγωνιστικό τρόπο να μπορούν να παράγουν την πρώτη ύλη, η οποία να απορροφάται από ένα εργοστάσιο να μπορεί να μεταποιεί τη ζάχαρη και να πουλάει το τελικό προϊόν. Αυτό θα ήταν ευχής έργο. Το ερώτημα είναι εάν με την παρούσα συνθήκη της αγοράς ζάχαρης, αυτή είναι μια πραγματικότητα, η οποία είναι εφικτή. Διότι αν δεν απαντήσουμε σε αυτό το βασικό ερώτημα, θα κληθείτε πολύ σύντομα - και θα κληθεί πολύ σύντομα πάλι η Εθνική Αντιπροσωπεία - να αντιμετωπίσετε πάλι τεράστια προβλήματα μιας επιχείρησης η οποία, καθώς φαίνεται σήμερα, δεν έχει την προοπτική να είναι βιώσιμη. Περιμένω, λοιπόν, με ενδιαφέρον τις σκέψη σας γύρω από αυτά τα ερωτήματα, κύριε Υπουργέ, και κύριε Λαφαζάνη, που έχετε τη γενική επιστασία της διαδικασίας παραγωγικής ανασυγκρότησης. Διότι αν δεχτούμε - και αφήνω στην άκρη το πρόβλημα των κρατικών ενισχύσεων - ότι θέλουμε να έχουμε επιδοτούμενη παραγωγή ζάχαρης, τότε που θα σταματήσει αυτή η επιχειρηματολογία; Ποιες άλλες βιομηχανίες θα πρέπει να επιδοτήσουμε στο όνομα μιας εθνικής βιομηχανικής πολιτικής; Να μας το πείτε παρακαλώ και να εξηγήσετε και πόσο ακόμη θα επιβαρύνετε τον Έλληνα φορολογούμενο με αυτές σας τις πρακτικές. Έρχομαι τώρα στο δεύτερο άρθρο της σχετικής τροπολογίας, δηλαδή αυτό το οποίο αφορά τις ληξιπρόθεσμες οφειλές. Η κυρία Υπουργός είναι εδώ. Την βλέπω. Μιλάει με τους συνεργάτες της. Δεν δόθηκαν, κυρία Βαλαβάνη, επαρκείς εξηγήσεις για το τι άλλαξε μέσα σε έξι ημέρες από την ψήφιση του ν.4321 μέχρι τη δημοσίευση της πράξης νομοθετικού περιεχομένου, ώστε να δικαιολογηθεί αυτή η αλλαγή, αυτή η προσθήκη η οποία διαγράφει πρόστιμα. Το διαβάζω ακριβώς: «…εκπρόθεσμης υποβολής ή μη υποβολής δηλώσεων ή ανακριβούς δήλωσης του ν.4174/2013». Τι άλλαξε ακριβώς μέσα σε έξι μέρες και υποχρεωθήκατε να προβείτε σε αυτήν την αναδιατύπωση; Σας ρώτησα στην επιτροπή ποιοι ωφελούνται από αυτή τη ρύθμιση και νομίζω ότι κανείς δεν θα διαφωνήσει μαζί σας. Θέλω κατ' αρχάς να πω ότι δεν αμφισβητώ καθόλου τις καλές σας προθέσεις και εκτιμώ και το γεγονός ότι είστε μία πολύ εργατική Υπουργός, που παρά το γεγονός ότι δεν είχε εξοικείωση με το αντικείμενο, με μεγάλη ειλικρίνεια αναφερθήκατε στη μεγάλη προσπάθεια που κάνετε να εξοικειωθείτε με τη φορολογική νομοθεσία και αντιλαμβάνομαι ότι αυτό δεν είναι κάτι εύκολο. Αλλά εγώ δεν πρόκειται να σας ασκήσω κριτική για το γεγονός ότι δεν γνωρίζατε φορολογία, πριν αναλάβετε το αξίωμα αυτό. Σας ρώτησα όμως στην επιτροπή κάτι πάρα πολύ συγκεκριμένο: Ποιοι ωφελούνται από αυτή τη ρύθμιση και κυρίως ποιοι μεγάλοι οφειλέτες ωφελούνται από αυτή τη ρύθμιση και αν υπήρχαν μεγάλοι οφειλέτες, οι οποίοι κάνουν χρήση αυτής της ρύθμισης και δεν μπορούσαν να κάνουν χρήση της προηγούμενης και πόσα πρόστιμα γλυτώνουν, ενδεχομένως, από την ένταξή τους σε αυτή τη ρύθμιση; Εγώ διάβασα στις εφημερίδες - και θα ήθελα παρακαλώ να το επιβεβαιώσετε ή να το διαψεύσετε - ότι μεγάλες επιχειρήσεις, επώνυμο μεγάλο μπαρ στη Μύκονο, το οποίο χρωστούσε 7,5 εκατομμύρια ευρώ, έσπευσε και έκανε χρήση της ρύθμισης, κατέθεσε 2,8 εκατομμύρια ευρώ cash, μετρητό - τα είχε δηλαδή τα λεφτά - για να γλυτώσει 5 εκατομμύρια ευρώ. Είναι αλήθεια ή δεν είναι; Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια αλλά δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα. Εάν είναι όμως, επιβεβαιώνεται η υποψία μας ότι η διάταξη αυτή δεν είναι μια διάταξη η οποία ωφελεί τον μικρό ο οποίος δεν έχει τη δυνατότητα να πληρώσει, αλλά ωφελεί τον μεγάλο ο οποίος έχει τα λεφτά του στην τράπεζα και περιμένει την καλύτερη ρύθμιση, σε συνεννόηση ενδεχομένως με την Κυβέρνηση, για να μπορέσει να διαγράψει πρόστιμα. Βέβαια, υπάρχει και το άλλο μείζον ζήτημα, που αφορά τις οφειλές του ΠΑΟΚ. Πήγε ο κ. Σαββίδης - διάβασα - και πλήρωσε 10,3 εκατομμύρια ευρώ και διαγράφησαν όλα τα πρόστιμα. Τα είχε ή δεν τα είχε τα λεφτά από πριν; Αναρωτιέμαι. Αν τα είχε από πριν, δεν μπορούσε να μπει στην προηγούμενη ρύθμιση; Όταν σας ασκήσαμε, λοιπόν, κριτική, όχι γιατί κάνατε τη ρύθμιση, αλλά γιατί καταργήσατε το όριο του 1 εκατομμυρίου, ακριβώς εκεί αναφερόμουν. Θα περιμένουμε, λοιπόν, κάποιες εξηγήσεις στην εθνική αντιπροσωπεία και όπως βλέπετε, τίποτα δεν μένει τελικά κρυφό. Όλα αποκαλύπτονται. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, σε δύο λεπτά τελειώνω. Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι από τη ρύθμιση αυτή και από την προηγούμενη ρύθμιση και από τον ν. 4321, την οποία θυμίζω ότι υπερψηφίσαμε εκφράζοντας βέβαια την επιφύλαξή μας, την αντίρρησή μας για την κατάργηση του ορίου του 1 εκατομμυρίου, επωφελούνται και πολλοί μικροί. Παραθέσατε τα στοιχεία χθες και αυτό δεν το αμφισβητεί κανείς. Εξάλλου ο ν. 4321 τι είναι; Είναι μια μικρή βελτίωση μιας ρύθμισης, την οποία είχαμε φέρει κι εμείς. Η ένστασή μας είναι όμως στους μεγάλους οφειλέτες, στους συστηματικά ασυνεπείς, και αναρωτιέμαι πώς η ανοχή σε αυτούς είναι συμβατή με την «πρώτη φορά Αριστερά», την οποία σε κάθε τόνο διακηρύσσετε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κλεψύδρα του χρόνου αδειάζει πια και καθώς μπαίνουμε πια για τα καλά στον Μάιο και καθώς αυτή η διαπραγμάτευση τραβάει πια στον τέταρτό της μήνα, θα πρέπει να έρθει κι η ώρα σύντομα να κάνετε κι εσείς έναν συνολικό απολογισμό του τι έχετε πετύχει μέχρι σήμερα ως Κυβέρνηση. Εγώ, αυτό το οποίο βλέπω είναι ότι οι δανειστές δεν έχουν μετακινηθεί ούτε έναν πόντο από τις απαιτήσεις τους. Η διαδικασία παραμένει ίδια, αξιολόγηση από τους θεσμούς, ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος, τα ίδια θέματα που ήταν στην ατζέντα επί δικών μας ημερών, εργασιακά, ασφαλιστικά, τα ίδια παραμένουν και σήμερα. Βλέπω την ελληνική πλευρά να έχει υποχωρήσει σε μια σειρά από θέματα, με σημαντικότερο το θέμα της φορολογίας. Βλέπετε, οι κόκκινες γραμμές, όταν δεν υπάρχουν λεφτά, ξεθωριάζουν γρήγορα σε ένα χλωμό ροζ. Βλέπω τη χώρα να επιστρέφει στην ύφεση και αναρωτιέμαι αν τον Υπουργό Παραγωγικής Ανασυγκρότησης τον απασχολεί αυτό, το γεγονός ότι επιστρέφει η χώρα σε ύφεση, μετά από δύο τρίμηνα ανάπτυξης, χλωμής μεν αλλά ανάπτυξης. Βλέπω την Κυβέρνηση επίσης να ψάχνει παντού για εξιλαστήρια θύματα. Όλοι φταίνε σε αυτή την Κυβέρνηση, εκτός από την ίδια, η Αντιπολίτευση, τα μέσα, η διαπλοκή, οι σιωνιστικές συνομωσίες. Τα κουνούπια - κατάσκοποι, που κάποιοι ενδεχομένως να φαντάζονται ότι κυκλοφορούν και σε αυτήν την Αίθουσα, μέχρι και ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος σας φταίει. Αν έχετε θέμα με τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, να το πείτε ξεκάθαρα. Να μην κρύβεστε πίσω από δημοσιεύματα. Και γιατί όχι, φέρτε και μία ρύθμιση - γιατί σας ενοχλούν οι ανεξάρτητες αρχές - και βάλτε όριο ηλικίας τα εξήντα έτη και για το Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος. Εάν, λοιπόν, έχετε πρόβλημα με την ανεξαρτησία της Τράπεζας της Ελλάδος, να το πείτε ανοιχτά και να μην χρησιμοποιείτε υπόγεια χτυπήματα κατά ενός θεσμού. Γιατί πρέπει να καταλάβετε κάτι πολύ απλό, ότι όταν βάλλετε κατά του κ. Στουρνάρα ή μάλλον κατά του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, βάλλετε ταυτόχρονα και κατά του κ. Ντράγκι, τον οποίο συγχρόνως εκλιπαρείτε να σας ανεβάσει το όριο των εντόκων, μπας και μπορέσετε να κερδίσετε 2 με 3 δισεκατομμύρια, για να πληρώσετε τις υποχρεώσεις τις οποίες έχετε. Ολοκληρώστε, λοιπόν, τη συμφωνία. Εμείς εδώ πέρα είμαστε, όπως σας είπαμε, να σας στηρίξουμε. Προσέξτε, όμως, κάτι και κλείνω με αυτό. Δεν θα συναινέσουμε σε αυξήσεις φόρων, για να πηγαίνει ο κ. Κατρούγκαλος να ξανακάνει προσλήψεις. Να το ξεκαθαρίσουμε μια και καλή αυτό. Την πλήρωσε μια φορά ο ιδιωτικός τομέας αυτήν την κρίση, δεν θα την ξαναπληρώσει δεύτερη φορά, για να μπορέσετε εσείς να αυξήσετε το κράτος, να ξαναχτίσετε τις πελατειακές σας σχέσεις στις πλάτες του μικρομεσαίου, του αυτοαπασχολούμενου, του εργαζόμενου στον ιδιωτικό τομέα. Σε τέτοιες φορολογικές πολιτικές μην περιμένετε συναίνεση από τη Νέα Δημοκρατία. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ», σαράντα τέσσερις φοιτητές και φοιτήτριες του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης του Παντείου Πανεπιστημίου μαζί με πέντε καθηγητές τους. Κυρίες και κύριοι, σάς ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας στο Κοινοβούλιο. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ο συνάδελφος κ. Γεώργιος Ουρσουζίδης από το ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Κύριοι Υπουργοί, αγαπητοί συνάδελφοι, σεβαστά παιδιά που αποτελείτε το μέλλον για την αποτίναξη του ζυγού που έχει πέσει τα τελευταία χρόνια πάνω στη χώρα, γιατί απλά δεν χρωστάτε τίποτα σε κανέναν, η βασική ένσταση για το μέρος της πράξης νομοθετικού περιεχομένου που αφορά στη ρύθμιση βεβαιωμένων οφειλών στη φορολογική διοίκηση είναι ότι πρόκειται για μια χαριστική πράξη. Κατηγορούμαστε ότι κάναμε μια χαριστική ρύθμιση στους μεγαλοφειλέτες, για εκείνους δηλαδή που ξεπερνούν το 1 εκατομμύριο ευρώ. Και το λένε αυτοί που γνωρίζουν καλά ότι από το 1997 και παλαιότερα ακόμη χρέη πολιτών από φορολογικές παραβάσεις κάθε είδους αδυνατούσαν να τα εισπράξουν. Έρχεστε το 2013, προσαυξάνετε αυτά τα χρέη, αντί να φροντίσετε να τα εισπράξετε και στη συνέχεια εγγράφετε αυτές τις προσαυξημένες οφειλές στον κρατικό προϋπολογισμό, δημιουργώντας μια πλασματική εικόνα στον ελληνικό λαό, αυτήν του πλεονάσματος. Πλεόνασμα, βεβαίως, σε προσδοκίες, σε ανέξοδες υποσχέσεις μιας πολιτικής, που έσβησε κυριολεκτικά από το χάρτη επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες στα πρότυπα της οικονομικής πολιτικής που ασκείται στη Βόρειο Κορέα. Αποδειχθήκατε πιστοί οπαδοί των στρεβλών εφαρμογών του υπαρκτού σοσιαλισμού. Αυτή η πολιτική υπήρξε ταυτόχρονα άκρως υποκριτική, αφού γνωρίζετε πολύ καλά ότι οι αποπληρωμές αυτών των οφειλών, ουσιαστικά ήταν μηδενικές, διότι, ενώ δημιουργήθηκαν σε συνθήκες - υποτίθεται - ανάπτυξης, καλείτε αυτές τις ίδιες επιχειρήσεις σε συνθήκες καταστροφής κυριολεκτικά της οικονομίας, εν έτει 2013, να ανταποκριθούν και μάλιστα, με απίστευτες προσαυξήσεις, της τάξης του 3% το μήνα, παρακαλώ! Αναρωτιέται κανείς: Υπάρχει, άραγε, ίχνος σοβαρότητας σε αυτήν την πολιτική που εφαρμόστηκε τα τελευταία χρόνια; Δεν θα πω τίποτα παραπάνω, αλλά θα πρέπει να τονίσω ότι η εισπραξιμότητα αυτών των οφειλών, σύμφωνα με δηλώσεις του αρμόδιου Υπουργού σε αυτήν εδώ την Αίθουσα, δεν ξεπερνούσαν το 0,05%. Δηλαδή, για να καταλάβει ο πολίτης, σε κάθε εκατομμύριο που προσδοκούσατε να εισπράξετε 500 ευρώ αντιστοιχούσαν σε αυτό που πραγματικά έμπαινε στα δημόσια ταμεία. Αυτή ήταν η πολιτική και αναρωτιέται κανείς αν η πολιτική σας ήταν να κρατάτε όμηρους τους πολίτες επί σειρά ετών, εφαρμόζοντας και επιβάλλοντας έμμεσα τις επιλογές σας. Με την εφαρμογή της πράξης νομοθετικού περιεχομένου ήδη έχουν εισρεύσει στα ταμεία του κράτους αρκετές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Το ζήτημα πλέον είναι να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις στην πραγματική οικονομία, ώστε να αποδειχθούν βιώσιμες αυτές οι ρυθμίσεις που αφορούν πάνω από 2 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ προσδοκάτε να εισπραχθούν γύρω στα 700 εκατομμύρια ευρώ έως το 2023. Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι σταματά ο στρουθοκαμηλισμός της φορολογικής διοίκησης και δημιουργούνται προϋποθέσεις επανένταξης στη διαδικασία της παραγωγής επιχειρήσεων και φυσικών προσώπων, καταργώντας ταυτόχρονα το καθεστώς ομηρίας, όπως προανάφερα. Έρχομαι τώρα στο θέμα της ζάχαρης. Η εταιρεία αυτή λειτουργεί από το 1960. Υπήρξε ο βασικός πυλώνας τυποποίησης της αγροτικής παραγωγής και προσέφερε πράγματι στην ελληνική οικονομία, σε συνθήκες των παχέων αγελάδων. Τα τελευταία χρόνια, σύμφωνα πάντα με την έκθεση της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, υπήρξαν σοβαρά προβλήματα που αφορούν στη λειτουργία, στα διαρθρωτικά προβλήματα τα οποία έχει η επιχείρηση, ζημιογόνες χρήσεις, προβλήματα ρευστότητας, σαν επακόλουθο της κατάρρευσης των τιμών, όπως αναφέρεται στο εισηγητικό σημείωμα της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Αξίζει να τονιστεί ότι οι ζημιές προχωρούν. Το 2008 ήταν 7,5 εκατομμύρια ευρώ, το 2009 ήταν 47,5 εκατομμύρια ευρώ, το 2010 ήταν 34 εκατομμύρια ευρώ, το 2011 ήταν 17 εκατομμύρια ευρώ, το 2012 ήταν 1 εκατομμύριο ευρώ, το 2013 ήταν 11 εκατομμύρια ευρώ και το 2014 ήταν 57 εκατομμύρια ευρώ. Επαναλαμβάνω ότι αυτά είναι στοιχεία από το εισηγητικό σημείωμα της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Αναρωτιέται, λοιπόν, κανείς, γιατί κάποιος πρέπει, με αυτή την εικόνα που παρουσιάζει η ίδια η Βιομηχανία Ζάχαρης, να δώσει 30 εκατομμύρια ευρώ, ώστε να λειτουργήσει το εργοστάσιο. Προβληματίστηκα πάρα πολύ, σε σχέση με την εικόνα που πρέπει να δίνει ένας άνθρωπος που διαχειρίζεται ξένο χρήμα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Εν συντομία, δυστυχώς, θα πρέπει να πω, ότι ο πρώτος που θα πληρώσει το τίμημα είναι ο ίδιος ο αγρότης, ο οποίος επένδυσε σε μια σειρά από υποδομές, από εργαλεία, τα οποία θα του είναι άχρηστα, αν κλείσει αυτό το εργοστάσιο και αυτά τα ευαγή, ευγενή τραπεζικά ιδρύματα, στα οποία έχουν όλοι οι αγρότες χρεωθεί, θα τους καλέσουν να πουλήσουν τα χωράφια και τα σπίτια τους, για να ανταπεξέλθουν. Ένας παράγοντας είναι αυτός. Δεύτερος παράγοντας. Οι εργαζόμενοι στη Βιομηχανία Ζάχαρης θα έπρεπε να βγουν στην ανεργία, με ένα περιβάλλον ιδιαίτερα δύσκολο στο να βρουν μια εργασία, ώστε να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της ζωής. Τρίτον. Είναι δυνατόν να κλείνουμε μια βιομηχανία, η οποία έχει έναν προνομιακό χαρακτήρα, σε σχέση με τον τόπο στον οποίο ζούμε, σε επίπεδο Βαλκανίων; Όπως είπε πολύ σωστά ο εκπρόσωπος από το Ποτάμι είναι μια δραστηριότητα, την οποία σχεδόν μονοπωλιακά τη διεκδικούμε. Άρα, λοιπόν, υπάρχει εκείνη η αιτία, κάτω από την οποία θυσιάζει κάποιος αυτά τα τριάντα εκατομμύρια, αναλαμβάνοντας το ρίσκο από ανθρώπους οι οποίοι μοχθούν, από ανθρώπους που δουλεύουν για πεντακόσια, εξακόσια, επτακόσια ευρώ και παράγουν αυτόν τον πλούτο. Τα παίρνουμε, τα δίνουμε και τα εμπιστευόμαστε σε κάποιους ανθρώπους. Όσον αφορά τις επιλογές που έγιναν στη σύνθεση του Διοικητικού Συμβουλίου, ήδη έχω πει την άποψή μου στην Επιτροπή Παραγωγής. Δεν συμφωνώ, άλλα πράγματα περίμενα. Περίμενα ανθρώπους από αυτούς που έχουν σπουδάσει και τους αρπάζουν κυριολεκτικά οι ξένες αγορές, με ανατρεπτικές ιδέες, με ιδέες που δίνουν μια άλλη αντίληψη σε αυτό που λέγεται παραγωγή, να στελεχώσουν τη διοίκηση αυτού του εργοστασίου. Όμως, εύχομαι να διαψευστώ και του χρόνου να έρθω εδώ, από αυτό το Βήμα και να μιλήσω για το ότι ήμουν υπερβολικός σε κάποιες τοποθετήσεις μου. Εμένα με άκουσαν στην παραγωγή και με άκουσαν και εδώ σήμερα οι εργαζόμενοι. Δεν θα με ξαναδούν ούτε θα πάω παρεμβατικά ποτέ να πω «διορίστε αυτόν, κάντε εκείνο, κάντε τ' άλλο». Το ξέρουν και θα με θυμηθούν όταν θα δεχθούν τέτοιες ενοχλήσεις, γιατί αυτή ήταν μια πραγματικότητα πολλών ετών στο παρελθόν. Σας ευχαριστώ και εύχομαι καλή επιτυχία.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Διαμαντόπουλος από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν σχέδιο νόμου είναι απόλυτα συμβατό με δύο σημεία των συμπλεγμάτων, τα οποία θα βοηθήσουν στην ανοικοδόμηση της οικονομίας μας, επομένως και της ίδιας μας της χώρας. Το πρώτο κομμάτι αφορά την επανεκκίνηση της οικονομίας. Για να υπάρξει επανεκκίνηση της οικονομίας δεν μπορεί να συνεχίζει να υπάρχει υπερχρέωση όσων δραστηριοποιούνται στο οικονομικό κομμάτι αυτής της χώρας, είτε πρόκειται για υπηρεσίες - η οικονομία μας κυρίως απαρτίζεται από τον τομέα των υπηρεσιών - είτε πρόκειται για οποιαδήποτε άλλη παραγωγική δραστηριότητα. Επομένως, αυτή η ρύθμιση ήρθε για να συμπληρώσει προηγούμενο νόμο, αντιλαμβανόμενη η Υπουργός, το Υπουργείο γενικότερα, πως η προηγούμενη ρύθμιση έως ένα σημείο μπορεί να θεωρούνταν μη επαρκής για να φτάσει στον απώτερο στόχο των εσόδων για το κράτος, αλλά και την ελάφρυνση όσων δραστηριοποιούνται στον οικονομικό τομέα. Και ορθώς την έφερε. Σε αυτό το σημείο, όμως, αφού έχουν τοποθετηθεί και έχουν δώσει εξηγήσεις και απαντήσεις και στην επιτροπή και εδώ οι αρμόδιοι Υπουργοί, πρέπει να σταθώ και στο είδος της αντιπολίτευσης που γίνεται. Θα μπορούσα να πω πως πρόκειται για αντιπολίτευση για γέλια, εάν η κατάσταση δεν ήταν τόσο κρίσιμη. Δυστυχώς, είναι για κλάματα, λόγω αυτής της κατάστασης. Επιμένει σε δήθεν ταξικό πρόσημο υπέρ των λίγων, όταν έχει ζητηθεί επανειλημμένα από την Υπουργό να φέρει στοιχεία για το ποιοι έχουν ευνοηθεί. Προφανώς, στατιστικά μόνο μπορούσε να γίνει αυτό. Έφερε τα στοιχεία η κυρία Υπουργός και απάντησε. Έδειξε ότι κυρίως οι μικροί και μεσαίοι επωφελήθηκαν και από αυτή τη συμπληρωματική δράση του Υπουργείου στον προηγούμενο νόμο. Άρα, έχουν καταπέσει οποιαδήποτε επιχειρήματα. Και ειλικρινά, δεν θέλω να χαραμίσω περισσότερο χρόνο για να πω «κοίτα ποιος μιλάει για εξυπηρέτηση συμφερόντων: το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία». Και από πίσω η κλασική ουρά: το Ποτάμι. Εξάλλου, προέβησαν και σε μια αστεία προσπάθεια αντικυβερνητικής διαδήλωσης στο Σύνταγμα. Το άλλο κομμάτι έχει να κάνει και με την παραγωγική ανασυγκρότηση. Αλλά έχει να κάνει και με την οπτική που βάζει ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και χρόνια όχι από αυτή την Έκθεση της Θεσσαλονίκης μόνο, αλλά από την προηγούμενη, που μιλάει για αγροτοδιατροφικό σύμπλεγμα. Είναι τελείως διαφορετικό. Δεν μπορεί να ειδωθεί ο πρωτογενής τομέας, αλλά και η μεταποίηση, μόνο από την οπτική του κέρδους όσον αφορά τη στενή έννοια της δραστηριότητας αυτής. Έχει να κάνει με την αυτονομία μιας χώρας σε βασικά προϊόντα, των οποίων η εισαγωγή την οδηγεί σε μια κατάσταση περιορισμένης αυτονομίας. Στη συζήτηση που έγινε στην επιτροπή, αλλά και εδώ, οι αρμόδιοι Υπουργοί, όχι μόνο ανέλυσαν τα κακώς κείμενα, από τα οποία μπήκε σε αυτή την περιδίνηση και την τεράστια κρίση η Βιομηχανία Ζάχαρης, αλλά αποτύπωσαν και τις αιτίες για την παρούσα ενέργεια του Υπουργείου, καθώς και το όραμα για το πού θέλουμε να καταλήξει. Σε αυτό ελάχιστα ψελλίστηκαν. Και εδώ, όμως, έχει ενδιαφέρον να δούμε από ποια πλευρά γίνεται η κριτική. Ο κ. Μητσοτάκης επανέφερε το ζήτημα, το ερώτημα, το οποίο προφανώς δεν είναι αθώο. Αποτυπώθηκε έξυπνα, θα έλεγα, ως ερώτημα, ενώ όμως έχουν επιχειρηματολογήσει υπέρ αυτής της λογικής οι Βουλευτές και οι Βουλεύτριες του κόμματός του.
Ποιες;
Ερωτά: «Μήπως πρόκειται για κρατική ενίσχυση, την οποία θα βρούμε μπροστά μας;». Σίγουρα αυτή η λογική δεν συνάδει…
Οι Βουλευτές.
Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου. Αυτή τη στιγμή η ικανότητα που έχω να αντιπαρέρχομαι αυτό το σούσουρο που γίνεται, ενώ δεν μιλώ με γραπτό κείμενο, δεν μπορεί να δίνει αφορμή να υπάρχουν εμβόλιμα ερωτήματα από τον κ. Τασούλα, παραδείγματος χάρη και περαιτέρω φασαρία, η οποία μου αφαιρεί και χρόνο και συγκέντρωση, για να απαντήσω και να συνεχίσω την τοποθέτησή μου. Σας παρακαλώ, δεν φτάνει που είστε λίγοι. Είστε και πολύ θορυβώδεις. Παρακαλώ, να μου επιτρέψετε να συνεχίσω και να μου δοθεί και ο χρόνος που έχασα. Και έφτασε σε αυτό το σημείο…
Μα, επειδή είμαστε λίγοι, είμαστε και θορυβώδεις.
Κύριε Κουμουτσάκο, σας έχω δει σε επιτροπή να μιλάτε για ήθος…
Μη χάνετε τον χρόνο σας, κύριε Διαμαντόπουλε σε απαντήσεις.
..ακόμη και πως πρέπει να μην περνάμε τα όρια μας, γιατί δίνει άλλο μήνυμα, όταν είχαμε τον Ευρωπαίο Επίτροπο.
Ενώ εσείς, ως γνωστόν, είστε άνθρωπος της τάξεως.
Μην καταναλώνετε τον χρόνο σας.
Εσείς, όταν ήσασταν στο Κοινοβούλιο, κάνατε τέτοιου είδους παρεμβάσεις από κάτω; Είχατε αυτή τη συμπεριφορά; Εάν δεν την είχατε, μην είστε τιμητές μόνο στο ένα κομμάτι. Λοιπόν, προχωρήστε στην αυτοκριτική σας και αφήστε με να τελειώσω.
Κάναμε, αλλά δεν αντιδρούσαν οι ομιλητές.
Όπως και να έχει, ακούγονται επιχειρήματα αυτήν τη στιγμή. Αυτό που όλοι αναγνωρίζουμε, πως πρόκειται για μία ανάσα, για το απαραίτητο οξυγόνο προς την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, ούτως ώστε να παραμείνει εν ζωή για να μπορέσει να απαντήσει στο ζήτημα του αγροτοδιατροφικού συμπλέγματος και την αυτονομία, την αυτάρκεια της χώρας μας σε τέτοιους βασικούς τομείς, έρχονται να το υπονομεύσουν με τη λογική ότι ίσως πρόκειται για κρατική ενίσχυση. Κύριε Μητσοτάκη, ευθέως σας απευθύνομαι, όχι προσωπικά αλλά ως Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο: Εσείς υπό τη λογική ότι μπορεί και να είναι έτσι - γιατί δεν είστε βέβαιος - θα θέλατε να μην έρθει αυτή η ρύθμιση για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης; Πείτε το ευθέως. Πείτε ότι εσείς ως Νέα Δημοκρατία υπό την πιθανότητα να είναι κρατική ενίσχυση, που δεν είναι βέβαια, αυτή τη στιγμή παίρνετε το ρίσκο να μην έρθει και να μην προχωρήσει αυτή η ρύθμιση. Λόγω του χρόνου που έχασα με την παρέμβασή σας, δεν θα συνεχίσω. Αφήνω τον κόσμο να σας κρίνει, όταν λέτε πως οποιαδήποτε αμφισβήτηση του κ. Στουρνάρα είναι αμφισβήτηση του κ. Ντράγκι. Να σας πω κάτι, κύριε Μητσοτάκη; Εμείς ήρθαμε, με τις καλύτερες διαθέσεις, για να συνεργαστούμε με όλους τους φορείς και αυτού του τόπου και τους εταίρους μας. Το ζήτημα είναι το εξής: Όταν αποκαλύπτεται υπονομευτική ενέργεια που εκπορεύεται από το περιβάλλον του Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, εσείς οι ίδιοι δεν θα έπρεπε να τον εγκαλέσετε και να τον βάλετε στη θέση του; Γιατί με ποιον είναι τέλος πάντων; Είναι με αυτές τις προσπάθειες της Κυβέρνησης και για το καλό της χώρας ή συντελεί στην υπονόμευση και του καλού της χώρας και της Κυβέρνησης; Όταν κάποιος αποδεικνύει ότι είναι με το δεύτερο, τότε οφείλει αυτή η Κυβέρνηση να τον φέρνει μπροστά στις ευθύνες του και επιτέλους να αναλαμβάνει και αυτός την ευθύνη με την ευθιξία που ορίζει και η θέση του αυτή τη στιγμή και να κάνει τα πρέποντα. Δυστυχώς, δεν έχω τον χρόνο για να αναπτύξω και εγώ πώς η μη παρέμβασή σας, ως οφείλατε, στη διαμόρφωση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής στην Ευρωπαϊκή Ένωση έφερε τη Βιομηχανία Ζάχαρης σε αυτή τη θέση. Όπως και να έχει, στηρίζουμε αυτό το σχέδιο νόμου και με τον τρόπο που ήρθε, διότι όλα αυτά υπάγονται στο πρόγραμμα και τις αρχές του ΣΥΡΙΖΑ και είναι αυτά που θα βάλουν μπροστά αυτή την οικονομία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ο συνάδελφος κ. Ζήσης Ζάννας από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε κι εμείς τις επιφυλάξεις μας για το κατά πόσον είναι χρήσιμη μια πράξη νομοθετικού περιεχομένου, αλλά νομίζω ότι το να μας κατηγορεί η Αξιωματική Αντιπολίτευση, αυτοί οι οποίοι ψήφισαν πάνω από εικοσιπέντε πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, είναι άκρως υποκριτικό. Τουλάχιστον, η συγκεκριμένη πράξη νομοθετικού περιεχομένου καλύπτει και εξυπηρετεί άμεσες, επείγουσες ανάγκες, κοινωνικές ανάγκες, και όχι ισοπέδωση μισθών, συντάξεων, εργασιακών σχέσεων κάτω από τους εντολείς της τρόικα. Θα τοποθετηθώ στη σημερινή συζήτηση αποκλειστικά για τη ζάχαρη, το παράδειγμα της οποίας, με την επαναλειτουργία της Βιομηχανίας Ζάχαρης και τη διάσωσή της κυριολεκτικά, στο παρά πέντε, συμπυκνώνει στοιχεία ενδεικτικά της κατάστασης, που είχε περιέλθει η χώρα και ταυτόχρονα μίας προσπάθειας αναγέννησης από την νέα Κυβέρνηση. Έτσι, από τη μια είναι φανερή δια γυμνού οφθαλμού η μνημονιακή εγκατάλειψη και απαξίωση και από την άλλη, η αγωνιώδης προσπάθεια επαναλειτουργίας και στήριξης της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, των εργαζομένων και των παραγωγών. Η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα πιστής εφαρμογής του νεοφιλελεύθερου δόγματος της παράδοσης στην ιδιωτική πρωτοβουλία και την ελεύθερη αγορά, λειτουργούσε δηλαδή προς όφελος της κοινωνίας υπό δημόσια ιδιοκτησία, άσχετα αν η επιχείρηση είναι ή έχει θετικές προοπτικές κερδοφορίας. Τόσο οι προηγούμενες κυβερνήσεις όσο και η Ευρωπαϊκή Ένωση επέβαλαν αυτή την πολιτική, η οποία συνοψίζεται στη φράση «πριν πουλήσεις το φάρμακο, πρέπει να πουλήσεις την ασθένεια». Μέσα σε μια δεκαετία μια μονοπωλιακή εθνική επιχείρηση, με παραγωγή της τάξης των 300.000 τόνων ζάχαρης, παραγωγή ικανή να καλύψει την εσωτερική ζήτηση και με δυνατότητα εξαγωγών, υποβαθμίζεται μεθοδικά. Η αρχή γίνεται με τη μεταρρύθμιση της Κοινής Οργάνωσης Αγοράς Ζάχαρης, που μείωσε το πλαφόν παραγωγής της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης κατά 50%, ωθώντας στην ανεργία εκατοντάδες εργαζόμενους και εποχικά απασχολούμενους στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης και την κάθετη πτώση της παραγωγής ζαχαρότευτλων. Ενδεικτικά, φέτος καλλιεργήθηκαν εβδομήντα οκτώ χιλιάδες στρέμματα τεύτλων από τα τετρακόσια είκοσι οκτώ χιλιάδες στρέμματα, που καλλιεργούνταν το 2005, όταν η εταιρεία λειτουργούσε και τα πέντε εργοστάσιά της, οδηγώντας έτσι σε οικονομικό αδιέξοδο τους παραγωγούς. «Με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια», όπως λέει και ο λαός μας, κατάφεραν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας και οι εγχώριοι εκφραστές τους τα εξής: Πρώτον, κατάφεραν να οδηγήσουν με συστηματικό τρόπο την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης σε οικονομική αιμορραγία. Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα, το παράδειγμα της μετατροπής εργοστασίων ζάχαρης σε εργοστάσια βιοαιθανόλης. Η παταγώδης αποτυχία της συγκεκριμένης επένδυσης οδήγησε σε κλείσιμο τα δύο εργοστάσια, το ένα στη Λάρισα και το άλλο στην Ξάνθη. Στη συνέχεια, η διορισμένη διοίκηση της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης ξεκίνησε να σχεδιάζει την πώληση της βιομηχανίας. Από τα τρία εργοστάσια της εταιρείας σήμερα λειτουργεί μόνο το ένα στην Ελλάδα και δύο στη Σερβία. Το 2010, είχαμε εκατόν πενήντα πέντε χιλιάδες τόνους παραγωγή. Το 2011 η παραγωγή μειώνεται κάθετα στους τριάντα οκτώ χιλιάδες τόνους. Οι αριθμοί είναι αποκαλυπτικοί του εγκλήματος. Μιλούν από μόνοι τους. Δεύτερον, η παράδοση και διάλυση της Βιομηχανίας Ζάχαρης εντάσσεται σε ένα συνολικότερο σχεδιασμό, αυτόν της αποβιομηχάνισης και αποαγροτικοποίησης της ελληνικής οικονομίας, ώστε να τελειώσει κάθε προοπτική οικοδόμησης της παραγωγικής βάσης της χώρας, να δημιουργηθεί μία Ευρώπη, που κυρίως τα γερμανικά και γαλλικά βιομηχανικά προϊόντα θα είναι τα μόνα ανταγωνιστικά και που η Ελλάδα θα είναι πλήρως εξαρτημένη και διατροφικά, ανεπαρκής να καλύψει τις βασικές της ανάγκες. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, γνωρίζουμε καλά ότι η πράξη νομοθετικού περιεχομένου δεν δίνει συνολική λύση, παρά μόνο μία προσωρινή ανακούφιση να καλυφθούν οι άμεσες τρέχουσες ανάγκες και οι μισθοί των εργαζομένων. Όμως, αυτό δεν είναι το τέλος, αλλά η αρχή μίας πορείας με δυσκολίες και προκλήσεις, αλλά άκρως ενδιαφέρουσες για την ανασυγκρότηση της παραγωγής, που σήμερα ξεκινά από τη ζάχαρη, αλλά θα συνεχιστεί στη βάση των πραγματικών αναγκών της οικονομίας, της σύνδεσης της αγροτικής, κτηνοτροφικής και αλιευτικής δραστηριότητας με τη μεταποίηση και τυποποίηση. Σήμερα, εκατοντάδες εργαζόμενοι παραμένουν στη δουλειά τους, στα εργοστάσια της ζάχαρης και χιλιάδες τευτλοπαραγωγοί θα επιστρέψουν στις καλλιέργειές τους, στα χωράφια τους. Επιτέλους, κύριοι Υπουργοί, να πληρώσουν αυτοί που χρωστούν εκατομμύρια ευρώ στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, κερδοσκοπώντας στην πλάτη του ελληνικού δημοσίου με την ανοχή, αν όχι και με την κάλυψη, των προηγούμενων διοικήσεων και της πολιτικής ηγεσίας. Η Κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να συνεχίσουν τη μνημονιακή οικονομική και κοινωνική κατεδάφιση. Δεν θα γίνουν διαχειριστές της φτώχειας και της εξαθλίωσης, στην οποία οδήγησαν οι νεοφιλελεύθερες συνταγές των ακραίων μονεταριστικών κύκλων της Ευρώπης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Δεν θα γίνει αυτή η Κυβέρνηση συνένοχη στο έγκλημα της παραγωγικής ερημοποίησης της χώρας. Η νέα Κυβέρνηση έχει εντολή να εφαρμόσει πρόγραμμα διεξόδου από την κρίση, με την κοινωνία όρθια και αξιοπρεπή, ένα πρόγραμμα μεροληπτικό υπέρ των εργαζομένων, των ανέργων, των χαμηλοσυνταξιούχων, των ανασφάλιστων, των νέων επιστημόνων, των μικρομεσαίων επιχειρηματιών και αγροτών, που στοχοποιήθηκαν από τις μνημονιακές πολιτικές. Σε αυτή την κατεύθυνση αξιολογούμε θετικά τις πρωτοβουλίες, που έχουν παρθεί το τελευταίο διάστημα. Είναι ενδεικτικές του προσανατολισμού των προθέσεων της Κυβέρνησης ως προς την αντιμετώπιση των συνεπειών των μνημονίων, της ανθρωπιστικής κρίσης, της οικοδόμησης σε νέα βάση της οικονομίας και της παραγωγής. Η εφαρμογή ενός ταξικά μεροληπτικού προγράμματος δεν είναι μια ευκαιριακή επιλογή για τον ΣΥΡΙΖΑ και την Κυβέρνηση, αλλά μια επιλογή με στρατηγικό βάθος. Είναι καθαρό για μας ότι όχι μόνο δεν θα πάμε πίσω από τις κόκκινες γραμμές μας, αλλά μέρα με την ημέρα δημιουργούμε μια Ελλάδα ανεξάρτητη, με ενίσχυση του αγροτικού τομέα, με προοπτική ανάπτυξης της μικρομεσαίας μεταποιητικής βιομηχανίας, με ισχυρή αμυντική βιομηχανία, με ποιοτικό τουριστικό προϊόν, μία Ελλάδα που ο λαός μας θα εργάζεται με αξιοπρέπεια και θα καρπώνεται τους κόπους του. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ κ. Γιάννης Κουτσούκος έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν «συνωμότησε το σύμπαν», όπως περιγράφει στο σχετικό έργο ο γνωστός συγγραφέας, ώστε να απολογείται χθες - και πιστεύω ότι θα κάνει και στη συνέχεια - η κυρία Βαλαβάνη για τις κατηγορίες που τις έχουμε απευθύνει γι' αυτή τη σκανδαλώδη ρύθμιση. Δεν συνωμότησε το σύμπαν! Η ίδια και η Κυβέρνηση, με τρεις συγκεκριμένες ενέργειες μάς δίνει τη δυνατότητα να την κατηγορούμε ευθέως. Και με έκπληξη ακούω Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν πέσει στον πρώιμο κυβερνητισμό να λένε ότι αυτά ήταν και στο πρόγραμμά τους. Πρώτη πράξη: Καταργεί το πλαφόν του ενός εκατομμυρίου. Ρωτούσαμε εδώ, παρότι ψηφίσαμε το νομοσχέδιο, να βάλουμε ορισμένα κριτήρια και ορισμένες προϋποθέσεις, γιατί το κάνετε έτσι; Δεύτερον: Λίγες μέρες μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου, μας φέρνει την πράξη νομοθετικού περιεχομένου στις 27 Μαρτίου κι έρχεται στη Βουλή ενάμιση μήνα μετά. Γιατί έρχεται ενάμιση μήνα μετά; Αναρωτηθήκατε; Για να δημιουργήσει τα έννομα αποτελέσματα για να προλάβουν κάποιοι - μπορεί κάποιοι να πάνε και αργότερα - να πάνε να κάνουν τις ρυθμίσεις, ώστε στο ενδεχόμενο που κάποιοι Βουλευτές από εμάς, από την πλειοψηφία, θα έθεταν ορισμένους περιορισμούς και προϋποθέσεις, αυτοί να έχουν τακτοποιήσει τις δουλειές τους. Και το τρίτον είναι ότι στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου σ' αυτήν τη διάταξη για πρώτη φορά, το λέω, διαγράφονται πρόστιμα και προσαυξήσεις για πράξεις φοροδιαφυγής που είναι ιδιάζουσες και παραπέμπουν στον Ποινικό Κώδικα. Τι λέει η κυρία Υπουργός; Λέει: «Κοιτάξτε, δεν διαγράφουμε με βάση διατάξεις του Τελωνιακού Κώδικα ούτε πρόστιμα του ΣΔΟΕ». Αλήθεια είναι, αλλά όταν, οι ελεγκτικές αρχές είτε είναι τα τελωνεία είτε είναι το ΣΔΟΕ, συλλαμβάνουν διαφεύγουσα φορολογητέα ύλη, η φορολογούσα αρχή επιβάλλει το φόρο που έχει διαφύγει, βάζει τις προσαυξήσεις που λέει ο νόμος και μετά βάζει και τα πρόστιμα. Ο ν. 2523/1997 είναι πάρα πολύ συγκεκριμένος και λέει ότι στην περίπτωση που η δήλωση είναι ανακριβής, έχουμε 3% προσαύξηση για κάθε μήνα, από τότε δηλαδή που έπρεπε να υποβάλει τη δήλωση μέχρι σήμερα που έγινε ο έλεγχος, μέχρι 120% και για τους παρακρατούμενους φόρους που δεν αποδόθηκαν 4,5% τον μήνα. Περίπου τα ίδια επαναλαμβάνει και ο νέος Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας, ο ν. 4174 για πρόστιμα από 10% έως 100%. Αυτά είναι που διαγράφονται με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Ένα παράδειγμα: Ας πούμε ότι οι ελεγκτικές υπηρεσίες βρήκαν φοροδιαφυγή ύψους 3.000.000 ευρώ. Θα επιβάλουν κύριο φόρο με 35% ένα 1.050.000 της περιόδου 2005, - παίρνω ένα τυχαίο παράδειγμα - προσαύξηση 1.260.000 ΦΠΑ 540.000, προσαύξηση στο ΦΠΑ 648.000, πρόστιμα του Κώδικα 6.000.000 και το αυτοτελές πρόστιμο 1.620.000. Δηλαδή, πρέπει να είμαστε πολύ συγκεκριμένοι για να μην γίνεται καμμία παραπλάνηση της Βουλής, μέσα από μία παράθεση νόμων και παραγράφων που δεν καταλαβαίνει ο κόσμος. Από τα 3.498.000 διαγράφετε τα 1.590.000. Αυτό είναι το πρωτοφανές και το πρωτόγνωρο. Όλες οι ρυθμίσεις μέχρι τώρα διέγραφαν τις προσαυξήσεις, λόγω εκπρόθεσμης καταβολής. Δηλαδή, επιβάλαμε σε κάποιον τα πρόστιμα, επιβάλαμε φόρο, δεν πήγαινε να πληρώσει και έτρεχαν οι προσαυξήσεις. Ερχόταν μια ευνοϊκή ρύθμιση και διαγράφαμε τις προσαυξήσεις, επειδή δεν πλήρωσε. Ρωτώ, λοιπόν, το εξής, που το έθιξε και ο κ. Λαπαβίτσας: Αφορά τους ανθρώπους της κρίσης αυτή η ρύθμιση; Ναι, αφορά και αυτούς. Μας είπε χθες η κυρία Βαλαβάνη ότι είναι τριακόσιες πενήντα πέντε χιλιάδες, αλλά - προσέξτε - είναι ογδόντα έξι μόνο με οφειλές πάνω από ένα εκατομμύριο και μόνο τετρακόσιοι εξήντα μέχρι ένα εκατομμύριο. Αναφέρθηκε νωρίτερα ο κ. Μητσοτάκης σε μια περίπτωση και έχω εδώ το σχετικό δημοσίευμα. Εκεί που συμβολίζεται η φοροδιαφυγή, η χλιδή και η σπατάλη, εκεί αξιοποιούν αυτή τη ρύθμιση. Με επιβολές φόρων και προστίμων 7,5 δισεκατομμυρίων, πληρώνουμε το 1/3 ή το 1/4 και τελειώσαμε. Αυτούς θέλετε, αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, να εξυπηρετήσετε; Εμείς σας είπαμε ότι θα ζητήσουμε ονόματα και θα βγουν αυτά. Και εάν έχετε καλή πρόθεση, σας είπαμε να βάλετε ένα πλαφόν και προϋποθέσεις. Δεν μπορεί ο άλλος να κορόιδευε την κοινωνία, να έχει τεράστια περιουσία, καταθέσεις και μαύρο χρήμα και εμείς να τα σβήνουμε όλα, να του τα χαρίζουμε! Και προσέξτε: Από πού θα τα πάρουμε αυτά; Από το φτωχό, στον οποίο θα αυξήσουμε το ΦΠΑ. Αυτή είναι η πολιτική της Αριστεράς; Εγώ δεν την είχα ακούσει μέχρι τώρα έτσι. Αλλιώς την άκουγα. Παίρνω τις ανακοινώσεις του ΣΔΟΕ του μηνός Απριλίου 2015, με Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Περιέχει πράξεις φοροδιαφυγής συγκεκριμένες: ποσό 5.800.000 στη μία περίπτωση, ποσό 4.400.000 σε άλλη και 1.500.000.000 στην άλλη. Ας πει, λοιπόν, η κυρία Υπουργός στο επιτελείο της - μια και η ίδια με ειλικρίνεια μάς είπε ότι δεν τα γνωρίζει καλά τα φορολογικά - να μου απαντήσουν στο εξής παράδειγμα: Πόσοι από τους φόρους που θα επιβληθούν, τα πρόστιμα και τις προσαυξήσεις διαγράφονται με τη ρύθμισή της; Θέλετε να πάμε σε παλαιότερες ανακοινώσεις του ΣΔΟΕ; Θα αναφερθώ σε μια ανακοίνωση του 2010, για παράδειγμα, για εκτιμώμενο ύψος προστίμων 1.050.000.000 ευρώ. Να μας φέρει, λοιπόν, η κυρία Υπουργός ένα παράδειγμα, με τη ρύθμισή της, τι θα πάει να πληρώσει ο άλλος για να αποδοθεί «λευκός» στην κοινωνία και τι του χαρίζουμε. Αναφέρομαι σε περιπτώσεις μεγάλης φοροδιαφυγής όλων αυτών των απατεώνων και των κυκλωμάτων που λυμαίνονται την κοινωνία. Αυτό είναι το μήνυμα που εκπέμπουμε; Μας είπε χθες ο κ. Λαπαβίτσας στην κατά τα άλλα ενδιαφέρουσα διάλεξή του, για τη σχέση κράτους με τα ληξιπρόθεσμα. Έχει δίκιο σε πολλά σημεία. Αλλά, το μήνυμα θα είναι υπέρ εκείνου που περίμενε την ευνοϊκή ρύθμιση και έχει αμύθητα πλούτη, για να του τα χαρίσουμε ή εμείς θα κοιτάμε να ρυθμίσουμε τα χρέη του φτωχού, ώστε να φέρει κάτι, για του να ζήσει το κράτος και η επιχείρησή του; Αυτό είναι το μήνυμα; Άρα, για να μην μας λέτε για υποκρισίες - γιατί άκουσα και τέτοια - μιλάμε για πάρα πολύ συγκεκριμένα πράγματα. Και σε αυτά θέλουμε να τοποθετηθείτε και σας καλούμε να βάλετε φραγμό. Πολύ γρήγορα κατρακυλάτε. Εάν τα είχαμε κάνει εμείς αυτά, δεν θα στεκόμασταν πουθενά. Σχετικά με τα υπόλοιπα θέματα: Άκουσα την επίσης ενδιαφέρουσα διάλεξη του κ. Λαπαβίτσα - ήταν πολύ πιο σεμνός ο κ. Αποστόλου - να μας εξηγεί, γιατί η παραγωγική ανασυγκρότηση γίνεται με μια πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Εάν ήταν τόσο εύκολο, θα το είχαμε κάνει και εμείς! Θέλετε να συζητήσουμε για το πώς θα ενισχύσουμε τη Βιομηχανία Ζάχαρης για να μην κλείσει; Είμαστε ανοιχτοί, όπως είπα και στην επιτροπή. Θέλουμε να επιβιώσει και η τευτλοπαραγωγή και η Βιομηχανία Ζάχαρης. Και οι δύο ενέργειες που έχουν γίνει στο πρόσφατο παρελθόν για να ενισχύσουν την τευτλοπαραγωγή, έχουν τη δική μας σφραγίδα. Είναι η ολοκληρωμένη διαχείριση, που έτυχε να την βγάλω εγώ και να την ολοκληρώσει ο κ. Δριβελέγκας από τα συρτάρια της Ειδικής Υπηρεσίας των Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων - και δεν έχουν πληρωθεί ακόμα οι άνθρωποι - και είναι η συνδεδεμένη ενίσχυση που έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση. Γιατί, είχε τη λογική, όπου έχουμε αγροτικές βιομηχανίες να ενισχύσουμε την παραγωγή της πρώτης ύλης, για παράδειγμα τη βιομηχανική ντομάτα, την τευτλοκαλλιέργεια κ.ο.κ.. Έκτοτε και για εκατό μέρες τώρα, δεν υπάρχει καμμιά πράξη ενίσχυσης της τευτλοπαραγωγής, οι εκκλήσεις μόνο του κ. Αποστόλου. Δεκτές. Βάλτε τεύτλα. Καλλιεργείστε. Και λέω, αγαπητοί συνάδελφοι, ας πούμε ότι αυτό ερχόταν χωριστά και δεν ήταν σε μια πράξη νομοθετικού περιεχομένου, θα το ψηφίζαμε; Ενδεχόμενα μέσα από τη συζήτηση, εάν η Κυβέρνηση μάς έπειθε ότι έχει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο, που δεν το έχει παρουσιάσει, να το ψηφίζαμε. Δεν έχουμε καμμία αντίρρηση. Το αντίθετο. Αλλά ολοκληρωμένο σχέδιο δεν υπάρχει. Και είναι φανερό ότι τα 30 εκατομμύρια ευρώ δεν θα πάνε σε τευτλοπαραγωγούς. Σε υποχρεώσεις της επιχείρησης θα πάνε, σε πιστωτές. Κατά συνέπεια, είναι και ατελέσφορη αυτή η διαδικασία. Δηλαδή, είναι σαν να ρίχνουμε κάποια χρήματα στον πίθο των Δαναΐδων. Αν θέλει λοιπόν η Κυβέρνηση, ας κάνουμε μια ανοιχτή συζήτηση, όπως την κάναμε στην επιτροπή μη ολοκληρωμένη, όμως μετά την παρέμβασή μας που εκλήθησαν οι φορείς, για να δούμε ποιο είναι το ολοκληρωμένο σχέδιο. Και να μην επιτίθεται η Κυβέρνηση στις τράπεζες, των οποίων κατέχει την πλειοψηφία, γιατί δεν έδιναν δάνειο και την αναγκάστηκε να κάνει πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Αυτοί έχουν την πλειοψηφία. Ο κ. Λαφαζάνης εδώ, ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, μάς έλεγε ότι θα αλλάξει τις διοικήσεις. Είναι υπό κρατικό έλεγχο. Ε, ας τα κάνουν. Ας εφαρμόσουν το πρόγραμμά τους. Έρχομαι στις τροπολογίες. Η μια τροπολογία είναι της κ. Βαλαβάνη, του Υπουργείου Οικονομικών δηλαδή και επειδή ζητήσαμε να γίνει συζήτηση και αύριο, ώστε να ολοκληρωθεί, γιατί έχουμε την πίεση του χρόνου και δεν πρέπει να συζητάμε πράξεις νομοθετικού περιεχομένου με αυτήν την πίεση, μας είπε ότι θέλει να ψηφιστεί σήμερα, γιατί πρέπει να ξεκινήσει η διαδικασία παραλαβής των δηλώσεων. Καλά, το νομοσχέδιο αυτό που κυρώνει την πράξη νομοθετικού περιεχομένου είναι δύο εβδομάδες στη Βουλή. Δεν μπορούσε να έρθει αυτή η απλή τροπολογία που λέει ότι οι επιδοτήσεις μέχρι 12.000 ευρώ δεν φορολογούνται; Μπορούσε να έρθει. Αλλά το ζήτημα το δικό μας δεν είναι, αγαπητοί συνάδελφοι, διαδικαστικό. Είναι επί της ουσίας. Διότι θα έρθει η Βουλή με την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για πρώτη φορά να ανατρέψει - «πρώτη φορά Αριστερά» - αυτό που τόσα χρόνια υπήρχε εδώ κατοχυρωμένο, ότι οι επιδοτήσεις της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, με βάση και τα έγγραφα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, είναι αφορολόγητες. Διάβασα και την τροπολογία που έχουν καταθέσει οι συνάδελφοι των ΑΝΕΛ. Το ίδιο πράγμα λένε. Δείτε τις δικές μας τροπολογίες στην προηγούμενη φάση, όταν λέγαμε γιατί αυτά τα χρήματα είναι ακατάσχετα, όταν ήθελε η διοίκηση του ΟΓΑ να πάρει τις εισφορές. Υπάρχει τεκμηρίωση γι' αυτό και το καταργεί η Κυβέρνηση. Δεν έχει σημασία που βάζει πλαφόν τα 12.000 ευρώ. Ο επόμενος Υπουργός μπορεί να τα κάνει 10.000 ευρώ, 8.000 ευρώ, 7.000 ευρώ ή 15.000 ευρώ. Σημασία είναι ότι δέχεται τη φιλοσοφία της φορολόγησης των αγροτικών επιδοτήσεων. Ανοίγει δηλαδή την κερκόπορτα. Αυτό είναι το μεγάλο θέμα. Γι' αυτό δεν μπορούμε να την ψηφίσουμε. Και όσον αφορά τη δεύτερη τροπολογία για τις λαϊκές, εντάξει, κάθε φορά έρχονταν στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου οι σύλλογοι των παραγωγών, των επαγγελματιών πολιτών, λύναμε τις διαφορές τους. Υπάρχουν διαμάχες εκεί, πώς μοιράζουν τις θέσεις οι περιφερειάρχες, οι δήμαρχοι κ.λπ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είπα στον κ. Σταθάκη χθες το βράδυ: Γιατί καταστρατηγεί κάθε έννοια μιας στοιχειώδους διαβούλευσης εντός της Βουλής; Δεν το καταλαβαίνουμε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Για να τελειώσω, κύριε Πρόεδρε, εμείς, όχι απλά θα καταψηφίσουμε, αλλά θα επιμείνουμε να καταγγέλλουμε αυτήν την τριγωνική σχέση, δηλαδή, το 1 εκατομμύριο, το πλαφόν, την πράξη νομοθετικού περιεχομένου και τη διαγραφή των προστίμων και να λέμε ότι είναι μια σκανδαλώδης ρύθμιση, που ευνοεί πολύ συγκεκριμένους, θα ζητήσουμε ονόματα. Δεν θα αρκεστούμε στη δημοσιογραφική έρευνα, το μπαρ στη Μύκονο και τα ρέστα. Είναι κι άλλοι επώνυμοι, οι οποίοι κοροϊδεύουν την κοινωνία. Πίνουν στην υγειά του κορόιδου. Ε, λοιπόν, δεν θέλουμε να νομοθετούμε γι' αυτούς. Παρακαλώ πολύ κι εσείς να τα μετρήσετε πάρα πολύ σοβαρά, για να μην ανοίξουμε επικίνδυνους δρόμους. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Πετράκος.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει μια λαϊκή παροιμία που λέει: «Εκεί που μας χρωστάγανε, ζητάνε και το βόδι». Αυτό ισχύει για τους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, που μίλησαν.
Έχεις δίκιο!
Για να θέσουμε, λοιπόν, ορισμένα ερωτήματα. Γνωρίζουν οι συνάδελφοι ότι η συρρίκνωση του αγροτικού τομέα είναι τέτοια, που έχει φθάσει στο 4% του ΑΕΠ και το ¼ των καλλιεργήσιμων γαιών σταμάτησε να καλλιεργείται τα τελευταία πέντε χρόνια; Το γνωρίζουν, φυσικά. Γνωρίζουν ότι η μείωση των απασχολούμενων στον αγροτικό τομέα είναι σε ποσοστό κάτω του 10%; Το γνωρίζουν φυσικά κι αυτό. Γνωρίζουν ότι το έλλειμμα των αγροτικών συναλλαγών, μόνο την τελευταία διετία είναι 4 δισεκατομμύρια ευρώ; Το γνωρίζουν κι αυτό, φυσικά. Γνωρίζουν ότι το εισόδημα του αγρότη μειώθηκε τα τελευταία πέντε χρόνια πάνω από 25%; Κι αυτό το γνωρίζουν. Γνωρίζουν το μέγα σκάνδαλο - που δεν είναι μόνο μέγα σκάνδαλο του αγροτικού τομέα, αλλά ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της Μεταπολίτευσης - το ξεπούλημα της Αγροτικής Τράπεζας και το χάρισμά της και με πανωπροίκι στην Τράπεζα Πειραιώς; Ποιος τα έκανε αυτά; Γι' αυτό ενοχλούνται για τον κ. Στουρνάρα, για τον οποίο θα μιλήσω αργότερα. Επίσης, γνωρίζουν ότι η συμβολή της βιομηχανίας στο ΑΕΠ είναι κάτω από 9%, όταν στην Ευρώπη των είκοσι επτά είναι 16%. Και ο στόχος που έβαλαν στην τελευταία Σύνοδο, είναι να πάει 20% μέχρι το 2020. Εμείς, λοιπόν, πού είμαστε; Ποιες πολιτικές είναι αυτές που μας οδήγησαν σ' αυτήν την κατάσταση, ώστε η Ελλάδα να μην παράγει στον πρωτογενή τομέα, όπου έχει μειωθεί η παραγωγή της και η βιομηχανία της να είναι η μισή από ότι είναι όχι στην ευρωζώνη, αλλά στους είκοσι επτά; Μας ζητάνε τα ρέστα; Μας ζητάτε τα ρέστα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Μας ρωτάει ο κ. Μητσοτάκης πώς συνδέεται η πράξη νομοθετικού περιεχομένου με το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ και μήπως συνιστά αυτό κρατική ενίσχυση. Νομίζω ότι θα πρέπει να ντρέπεστε, που λέτε αυτά τα πράγματα - κύριε Μητσοτάκη, επιτρέψτε μου. Θέτετε το θέμα της κρατικής ενίσχυσης, όταν πρέπει να υπάρξει στήριξη της Βιομηχανίας Ζάχαρης και των τευτλοπαραγωγών, για μην διαλυθεί πλήρως αυτή η καλλιέργεια; Αυτή είναι η προσφορά στην εθνική οικονομία που θέλετε να κάνετε; Νομίζω πως για το γεγονός ότι έγινε η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης βαθιά προβληματική επιχείρηση, δεν ευθύνεται η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ο Λαφαζάνης και ο Αποστόλου, που είναι τρεισήμισι μήνες Υπουργοί. Γιατί θα τρελαθούμε αν μας το πείτε κι αυτό! Μας ρωτάτε πώς θα γίνει παραγωγική ανασυγκρότηση και αν θα επιδοτούνται οι βιομηχανίες. Ενδιαφέρουσα ερώτηση, αν και προκλητική, διότι πρέπει να ξέρετε ότι εσείς οι οποίοι διαλύσατε την παραγωγική βάση της χώρας δεν πρέπει να κάνετε αυτές τις ερωτήσεις. Μας δίνετε, όμως, τη δυνατότητα να απαντήσουμε. Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, αλλά και η βασική οικονομική σκέψη, η οικονομική θεωρία, η άλφα - βήτα, λέει ότι για να υπάρξει παραγωγική ανασυγκρότηση χρειάζονται δύο προϋποθέσεις. Πρώτη προϋπόθεση είναι το δημόσιο τραπεζικό σύστημα, τράπεζες υπό δημόσιο έλεγχο και ιδιοκτησία. Εσείς, όμως, τι κάνατε; Επιλέξατε τις τέσσερις συστημικές τράπεζες, διαλύσατε το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, διαλύσατε και ξεπουλήσατε την Αγροτική Τράπεζα. Αυτή ήταν η απάντησή σας σ' αυτό. Και έρχεστε και μάς ζητάτε τα ρέστα; Μας ρωτάτε πώς μπορεί να γίνει παραγωγική ανασυγκρότηση; Εμείς απαντάμε με αυτό και θα το κάνουμε. Αυτή είναι η θέση μας. Προσέξτε, διότι υπάρχουν στοιχεία. Εσείς μας λέτε ότι μας φταίνε όλοι καθώς και ο κ. Στουρνάρας. Θέλω να σας πληροφορήσω, λοιπόν, ότι ο Υπουργός ο κ. Λαφαζάνης, ο Αναπληρωτής Υπουργός ο κ. Αποστόλου, η Αναπληρωτής Υπουργός κ. Βαλαβάνη, εγώ που ομιλώ, η κ. Αμμανατίδου και μία σειρά άλλοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ είχαμε καταθέσει στις 18 Ιουλίου του 2013 ερώτηση προς τον κ. Στουρνάρα, τότε Υπουργό Οικονομικών. «Έκθετη και υπόλογη η Κυβέρνηση και η Τράπεζα Ελλάδος για την απόφαση διάσπασης και ξεπουλήματος της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος». Μεταξύ των άλλων αναφερόμαστε και τονίζουμε - και θα τα καταθέσω στα Πρακτικά αυτά - ότι «σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα προκύπτει ότι το κόστος του ελληνικού δημοσίου από τη μεταβίβαση της καλής Αγροτικής Τράπεζας είχε υπολογιστεί σε 6,67 δισεκατομμύρια κατά την προσωρινή αποτίμηση και σε 7,474 δισεκατομμύρια κατά την οριστική αποτίμηση». Τελικά κόστισε περισσότερο από 9,1 δισεκατομμύρια. Την ίδια στιγμή ο αρμόδιος επίτροπος τότε οικονομικών υποθέσεων, Όλι Ρεν, είχε απαντήσει στον τότε ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, τον Νίκο Χουντή ότι το σχέδιο για την ανακεφαλαιοποίηση της Αγροτικής Τράπεζας και την παραμονή της συνολικά στο δημόσιο μπορούσε να επιτευχθεί με 4,9 δισεκατομμύρια. Αυτό είναι έγκλημα οικονομικό και πολιτικό; Ορίστε. Εδώ είναι όλες οι απαντήσεις, οι ερωτήσεις και η επίκαιρη. Ο κ. Στουρνάρας δεν ήρθε ποτέ στη Βουλή να απαντήσει στην επίκαιρη ερώτηση που είχαμε καταθέσει τρεις φορές γι' αυτό. Είχα τελευταία φορά υποβάλει ερωτήματα. Γιατί αφού μπορούσε με 4,9 δισεκατομμύρια να γίνει απαραίτητη ανακεφαλαιοποίηση και να παραμείνει ως δημόσια τράπεζα η Αγροτική Τράπεζα, επιλέχθηκε η διάσπαση, το ξεπούλημα και το πανωπροίκι στην Τράπεζα Πειραιώς; Να μας απαντήσει. Δεν απάντησε ποτέ. Καταθέτω στα Πρακτικά όλα αυτά τα στοιχεία καθώς και την απάντηση του Όλι Ρεν. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αθανάσιος Πετράκος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Να μην κάνουμε ότι αυτήn τη στιγμή εμφανιστήκαμε στη Βουλή, ότι δεν έχει κανείς παρελθόν, δεν έχει κανείς στηρίξει πολιτικές, οι οποίες έχουν διαλύσει το τραπεζικό σύστημα, το οποίο δεν υπάρχει αυτήν τη στιγμή. Δεν χρηματοδοτείται καμμία βιομηχανία ακόμα και αυτές που έχουν τεράστια εξαγωγική δυνατότητα. Χρηματοδοτούν όμως μέσα μαζικής ενημέρωσης οι τράπεζες. Μέσα που στήριζαν τις κυβερνητικές μνημονιακές πολιτικές. Αυτή είναι η πρώτη προϋπόθεση. Τη δεύτερη προϋπόθεση πρέπει να την ξέρετε κι αυτήν. Είναι η μείωση του κόστους παραγωγής στον αγροτικό τομέα και ένα απ' αυτά είναι η μείωση του ενεργειακού κόστους. Αντί να εργαστείτε προς αυτήν την κατεύθυνση ποια ήταν η απάντησή σας την προηγούμενη πενταετία; Να διαλύσετε, να ιδιωτικοποιήσετε όλες τις ενεργειακές επιχειρήσεις. Τι κάνει η Κυβέρνηση σήμερα προς αυτή την κατεύθυνση; Σταμάτησε τις ιδιωτικοποιήσεις και εργάζεται σε μια κατεύθυνση με μια μεγάλη ενεργειακή συμφωνία ο κ. Υπουργός με τη Ρωσία για την οποία υπέστη μεγάλες ειρωνείες το προηγούμενο διάστημα. Αλλά γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος λέει μια παροιμία. Η συμφωνία θα έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω μείωση της τιμής του φυσικού αερίου. Ακούσατε χθες πόσα χρώσταγε στη ΔΕΠΑ η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης; Άρα η τιμή του φυσικού αερίου και η μείωσή του είναι σημαντικός παράγοντας για την ανασυγκρότηση συνολικά της ελληνικής βιομηχανίας. Προς αυτήν την κατεύθυνση εργάζεται αυτή η Κυβέρνηση. Να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την παραγωγική ανασυγκρότηση του τόπου. Αυτό γίνεται μέσα σε ένα ναρκοθετημένο πολιτικό περιβάλλον στο οποίο δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο από τους δημόσιους πυλώνες και τα εργαλεία που μπορούσαν να στηρίξουν την παραγωγική ανασυγκρότηση. Παρ' όλα αυτά εργαζόμαστε προς αυτήν την κατεύθυνση. Και μας ζητάτε τα ρέστα, τι κάναμε κι αν πραγματικά το σχέδιο για την ανασυγκρότηση της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης είναι βιώσιμο; Η απάντησή σας ποια είναι; Να κλείνουν τα εργοστάσια το ένα πίσω από το άλλο! Όταν κλείνουν το ένα πίσω από το άλλο τα εργοστάσια, εννοείται ότι μεγαλώνει το κόστος, αφού οι άνθρωποι θα κουβαλάνε τα προϊόντα σε ένα μέρος μόνο. Απλή λογική χρειάζεται, δεν χρειάζεται να είσαι φιλόσοφος ή οικονομολόγος! Γι' αυτό, όταν μειώνεται η καλλιέργεια, υπάρχουν μεγάλες αποστάσεις κι αυξάνεται λοιπόν το κόστος. Άρα τι πρέπει να γίνει; Να βάλουμε λουκέτο; Να την κλείσουμε ή να πάρουμε ένα πρώτο μέτρο να επαναλειτουργήσει και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις; Και πήγε ο Αναπληρωτής Υπουργός στον Έβρο ώστε να αυξηθεί η καλλιέργεια, να αυξηθούν οι εκτάσεις, να μεγαλώσει η παραγωγή και μαζί με όλα τα μέτρα, να πάρουμε κι εκείνα τα οποία θα μας βοηθήσουν να προχωρήσουμε την επόμενη χρονιά σε μια ουσιαστική επανεκκίνηση της τευτλοκαλλιέργειας στην Ελλάδα την οποία πηγαίνατε για λουκέτο, για να μετατραπεί η χώρα σε χώρα εισαγωγών εντελώς; Γιατί - επιτρέψτε μου να πω - αυτή ήταν η πολιτική σας, κύριε Χατζηδάκη. Και δεν το λέω τώρα. Σας το είχα πει και στην αρμόδια επιτροπή, ότι βάσει της πολιτικής σας δεν έπρεπε να λέγεστε Υπουργός Ανάπτυξης, αλλά Υπουργός Προώθησης Εισαγωγών. Έτσι σας είχα πει στην Επιτροπή Παραγωγής κι Εμπορίου όταν συζητάγαμε το νομοσχέδιο που είχατε φέρει τότε. Αυτή είναι η διαφορά η δική μας με τη δική σας. Διαφορά μιας προσπάθειας παραγωγικής ανασυγκρότησης του τόπου. Κι έρχεστε τώρα και μιλάτε; Προσέξτε τώρα. Το δεύτερο τρομερό που ακούμε αυτές τις μέρες είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ - λέει - ενισχύει τα μεγάλα συμφέροντα. Λοιπόν, να γελάσουμε, γιατί μόνο να γελάσουμε μπορούμε με αυτό το επιχείρημα. Για πείτε μου, λοιπόν, γιατί δεν εισπράχθηκαν αυτά τα χρέη των μεγάλων οφειλετών μέχρι σήμερα; Η Υπουργός, κ. Βαλαβάνη, ασχολείται και μαθαίνει φορολογία. Εγώ δεν έχω μάθει καθόλου, απλή λογική βάζω. Εγώ ρωτάω, γιατί αφήσατε να διογκωθούν αυτά τα χρέη και να φτάσουν σε αυτά τα ύψη; Γιατί; Πείτε μου. Ένα απλό ερώτημα θέτω. Και ζητάτε τώρα τα ρέστα, επειδή αυτά θα γίνουν εισπράξιμα;
Κύριε συνάδελφε, να ολοκληρώνουμε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Γιατί αυτό είπε και ο κ. Χατζηδάκης, αυτό είπε και ο κ. Κουτσούκος στην επιτροπή. «Ερχόμαστε», λέει ο κ. Χατζηδάκης, το διαβάζω επί λέξει, «να προσθέσουμε μεγαλοοφειλέτες για πάνω από ένα εκατομμύριο και για πρώτη φορά». Μα, δεν απάντησε στο εξής: Όποιος αφήνει έναν να χρωστάει πέντε, δέκα ή δεκαπέντε χρόνια, τι κάνει και γιατί δεν το παίρνει; Αυτός, δηλαδή, δεν τον προστατεύει και τον προστατεύει αυτός ο οποίος έρχεται τώρα να τα κάνει εισπράξιμα αυτά; Εδώ η λογική σηκώνει ψηλά τα χέρια. Αδυνατώ να καταλάβω αυτό το πράγμα.
Κύριε συνάδελφε, να ολοκληρώσουμε. Φτάσαμε τα δεκαπέντε λεπτά.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Το νομοσχέδιο που φέρνουμε, ανακουφίζει τους αγρότες. Γιατί, κύριε Κουτσούκο και κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, γνωρίζετε πολύ καλά ότι οι αγρότες με την υποβολή των δηλώσεών τους φέτος θα βρεθούν αντιμέτωποι με μια πολύ δυσάρεστη έκπληξη, φορολόγηση με 13% από το πρώτο ευρώ, κ.λπ.. Τα ξέρετε αυτά. Εμείς τι κάνουμε με αυτό; Τι κάνει με αυτό η Κυβέρνηση σήμερα; Να πούμε τι κάνει. Οι αποζημιώσεις για φυσικές καταστροφές στην αγροτική οικονομία, που προβλεπόταν φορολόγηση 13% από το πρώτο ευρώ, θα είναι αφορολόγητες.
Κύριε συνάδελφε, δεν μου αρέσει που σας διακόπτω, αλλά προσπαθήστε να ολοκληρώσετε.
Οι αγροτικές επιδοτήσεις αφορολόγητες, η προκαταβολή του φόρου στο μισό. Αυτά κάνουμε. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή σας.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να συνεννοηθούμε λίγο για την εξέλιξη των διαδικασιών. Ξέρετε καλά ότι στις 18: 00΄ η ώρα το ελληνικό Κοινοβούλιο υποδέχεται τους επιζώντες της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι. Δεν μπορεί να αλλάξει αυτή η ώρα. Είναι δεδομένο ότι στις 18: 00΄ θα γίνει αυτή η υποδοχή. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ετοιμαστούμε όλοι νωρίτερα. Η χθεσινή συνεδρίαση έχει αποφασίσει ότι στις 16: 00΄ διακόπτουμε ή τελειώνουμε. Μάλλον τελειώνουμε και όχι διακόπτουμε.
Κύριε Πρόεδρε, δέκα ομιλητές έμειναν.
Κύριε συνάδελφε, αφήστε με να ολοκληρώσω λίγο αυτό που θέλω να πω για να δούμε όλοι μαζί μετά τι θα γίνει. Χρειάζεται μια συνεργασία όλων μας και μια συνεννόηση. Επειδή είναι ασφυκτικός ο χρόνος πρέπει να συνεννοηθούμε, κατ' αρχάς, για τον σεβασμό στον χρόνο από τους ομιλητές και δεύτερον, να δούμε πώς θα εξελιχθεί η διαδικασία. Εχθές υπήρξε μια σκέψη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εάν δεν έχουμε τον επαρκή χρόνο για να ολοκληρώσουμε αποτελεσματικά και ουσιαστικά τη σημερινή μας συζήτηση μήπως πάμε και αύριο. Αυτό δεν έγινε δεκτό και είπαμε να τελειώσουμε σήμερα. Δεν ξέρω εάν το Προεδρείο σε κάποια στιγμή ή εγώ ή η συνάδελφος που με ακολουθεί ξαναθέσει το θέμα, διότι αν δεν προλαβαίνουμε να βγάλουμε μέσα σε τρεις ώρες που ακολουθούν - και λιγότερο - τη συνεδρίαση κάτι πρέπει να κάνουμε.
Θα ήθελα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Μισό λεπτό περιμένετε, κύριε Μητσοτάκη. Εν τω μεταξύ να δούμε πώς θα κυλήσει η διαδικασία. Να σας πω ότι ακολουθεί ο κ. Καΐσας, η κ. Αμμανατίδου και η κ. Γκαρά. Μετά θέλει να πάρει τον λόγο η Υπουργός, η κ. Βαλαβάνη, η κ. Λυμπεράκη ως Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος, η κ. Αραμπατζή…
Κύριε Πρόεδρε...
Περιμένετε να σας πω την ομάδα των συναδέλφων που ακολουθούν. Μετά είναι η κ. Αραμπατζή και ο κ. Κόκκαλης ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Μέχρι εκεί έχουμε προσδιορίσει περίπου ότι θα πάμε με αυτήν τη σειρά. Τώρα, θέλετε κάτι κύριε Υπουργέ;
Μετά την κ. Βαλαβάνη, θα ήθελα και εγώ τον λόγο.
Κι εγώ.
Ωραία. Από ό,τι βλέπω και ο κ. Αποστόλου θέλει να μιλήσει. Τότε νομίζω ότι χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερη προσοχή για να δούμε πώς θα εξελιχθεί η διαδικασία. Δυστυχώς, έχουμε αυτό το δεδομένο της ώρας λήξης που είναι η 16: 00΄ απογευματινή.
Να προτείνω κάτι;
Ορίστε, κυρία Υπουργέ.
Επειδή εγώ θα τοποθετηθώ δευτερευόντως για τις ρυθμίσεις και κυρίως για τις τροπολογίες, μήπως πρέπει οι Υπουργοί, οι οποίοι θέλουν να αναφερθούν όχι σε τροπολογίες, να προηγηθούν για να είναι πιο εύκολο μετά;
Κυρία Υπουργέ, αυτό είναι λογικό, απλώς δεν μας λύνει το θέμα του χρόνου. Πρέπει να συνεννοηθούμε πώς θα λύσουμε το πρόβλημα του χρόνου. Κύριε Μητσοτάκη, έχετε τον λόγο, αλλά λίγο γρήγορα για να συμβάλλουμε...
Θα είμαι σύντομος. Κατ' αρχάς, κύριε Πρόεδρε, θέλω να θέσω ένα ζήτημα το οποίο το έχω θέσει και πάλι στη Διάσκεψη των Προέδρων. Με όλο τον σεβασμό στη σημασία της εκδήλωσης για τους επιζώντες της τραγωδίας του Ναγκασάκι και της Χιροσίμα, δεν γίνεται να αποβαίνουν εξωκοινοβουλευτικές εκδηλώσεις σε βάρος του κοινοβουλευτικού έργου. Αυτό θα πρέπει να ρυθμιστεί συνολικά από τη Βουλή και αφορά τον τρόπο με τον οποίο δίνεται άδεια για τη χρήση της Αίθουσας. Οι παλαιότεροι κοινοβουλευτικοί θα θυμούνται ότι μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις διοργανώνονται εκδηλώσεις μη κοινοβουλευτικές σε αυτήν την Αίθουσα. Εν πάση περιπτώσει, αυτό πρέπει να απασχολήσει το Προεδρείο από εδώ και στο εξής. Είναι σαφές, όμως, ότι δεν θα ολοκληρωθεί η συζήτηση σήμερα. Υπάρχουν σημαντικές τροπολογίες για τις οποίες θέλουν να τοποθετηθούν συνάδελφοι, κάποιες εκ των οποίων είναι και στη σωστή κατεύθυνση. Προτείνω, λοιπόν, στην κυρία Υπουργό και στον κύριο Υπουργό, να επανεξετάσουν αυτό το οποίο είπαν χθες, να λήξει η συζήτηση σήμερα στις 15: 00΄, να τοποθετηθούν οι Υπουργοί, να δοθεί άπλετος χρόνος να επανέλθουμε αύριο - δεν υπάρχει νομοθετικό έργο - να ολοκληρώσουμε τη συζήτηση και τις τροπολογίες. Φαντάζομαι, κυρία Υπουργέ, μισή μέρα δεν σας κάνει μεγάλη διαφορά για την ψήφιση του νομοσχεδίου.
Είναι το ΦΕΚ.
Το ΦΕΚ θα βγει αύριο.
Ευχαριστούμε, κύριε Μητσοτάκη.
Αλλά σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί να αποβαίνει εις βάρος της νομοθετικής εργασίας μια...
Έγινε κατανοητή η παρέμβασή σας. Νομίζω ότι ετέθη το θέμα του χρόνου και για την αυριανή διαδικασία, αν μπορεί να υπάρξει. Αφήστε να το δούμε το Προεδρείο και σε συνεννόηση με τους Υπουργούς. Ας προχωρήσουμε τώρα τη διαδικασία, αλλά να ξέρουμε ότι στις 16.00΄ η ώρα πρέπει να κλείσουμε κι ότι η εκδήλωση στις 18.00΄ υπάρχει.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Ορίστε, κυρία Μανωλάκου.
Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να μιλήσουν και οι εισηγητές για τις τροπολογίες και πρέπει να προβλέψουμε χρόνο και γι' αυτό. Πάρτε το σοβαρά υπ' όψιν.
Έχετε δίκιο. Εγώ βλέπω τον κατάλογο. Ακολουθούν δώδεκα - δεκατρείς συνάδελφοι ομιλητές και υπάρχουν εκτός αυτών και οι αγορητές που πρέπει να μιλήσουν. Υπάρχουν οι Υπουργοί που θέλουν να μιλήσουν. Ο χρόνος δεν επαρκεί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.
Αύριο, κύριε Πρόεδρε.
Να το δούμε, όμως, σε συνεννόηση με τους Υπουργούς. Ο κ. Γεώργιος Καΐσας έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ελπίζω να μην καταναλώσω όλο τον χρόνο. Θα παρουσιάσω όλο το ζήτημα από το πώς βλέπει την όλη κατάσταση ένας πολίτης από τον Έβρο, από μια περιοχή που έχει ένα εργοστάσιο. Το εργοστάσιο για το Νομό Έβρου και για την περιοχή γενικότερα ήταν μια μοναδική πηγή εσόδων όλα αυτά τα χρόνια. Σαράντα χρόνια το εργοστάσιο στον Έβρο δούλευε όπως δούλευε, οι περισσότεροι το ξέρετε. Κάθε φορά που άλλαζε η κυβέρνηση, άλλαζε και ο διευθυντής του εργοστασίου, άλλαζε το Διοικητικό του Συμβούλιο. Πράσινη κυβέρνηση, πράσινο το συμβούλιο. Γαλάζια η κυβέρνηση, γαλάζιο το συμβούλιο. Να, λοιπόν, που σαράντα χρόνια έτσι δούλευε αυτό το εργοστάσιο. Παρ' όλα αυτά, παρ' όλη την κατάσταση αυτή, ήταν για την περιοχή μία πηγή εσόδων σημαντική, σημαντικότατη. Με την κρίση, αυτό έγινε ακόμα πιο σημαντικό. Έφυγαν πάρα πολλές μικρές μονάδες, πάρα πολλές επιχειρήσεις προς τη Βουλγαρία, άλλες πτώχευσαν και το εργοστάσιο πλέον είναι θέμα επιβίωσης του νομού. Το 2014 αποφάσισαν την αναστολή λειτουργίας του εργοστασίου χωρίς να δικαιολογηθεί κανείς πουθενά. Τι σήμαινε αυτό για τους παραγωγούς τεύτλων και όχι μόνο; Τι σήμαινε και γι' αυτούς που συλλέγουν τα τεύτλα και γι' αυτούς που μεταφέρουν τα τεύτλα; Ξαφνικά βρέθηκαν αναγκασμένοι να τα κουβαλήσουν στο Πλατύ, τετρακόσια χιλιόμετρα μακριά από την Ορεστιάδα. Όπως καταλαβαίνετε αυτό το κόστος ούτε προγραμματισμένο ήταν ούτε μπορούσαν να το σηκώσουν οι άνθρωποι. Η ταλαιπωρία και η αγωνία ήταν μαζί με το ότι δεν πληρώθηκαν καν το 2014 αυτοί οι άνθρωποι που σημαίνει ότι χρωστούσαν και τους μεταφορείς, χρωστούσαν και στους ανθρώπους που έβγαλαν τα παντζάρια τους και βέβαια δεν είχαν και για την οικογένειά τους να ζήσουν. Δεν πληρώθηκαν, λοιπόν, το 2014 και αυτή η κατάσταση δεν μπορούσε να πάει άλλο και ρωτούσαν τον ένα και τον άλλο κι εμάς στον ΣΥΡΙΖΑ τότε, τι θα κάνουμε. Τους λέγαμε, λοιπόν, ότι εμείς θα το επαναλειτουργήσουμε το εργοστάσιο. Δεν μας πίστευαν φυσικά. Όταν ο κ. Τσίπρας, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ήρθε στην περιφερειακή συνδιάσκεψη στην Αλεξανδρούπολη τα περισσότερα ερωτήματα που δέχθηκε ήταν αυτά, τι θα γίνει με το εργοστάσιο ζάχαρης. Ο ίδιος ο Πρόεδρος εγγυήθηκε την επαναλειτουργία του. Και όσοι εδώ σήμερα λένε πώς άλλα λέγαμε προεκλογικά και άλλα κάνουμε μετεκλογικά, διαψεύδονται. Αυτή είναι η μεγαλύτερη απάντηση που μπορεί να πει κανένας. Δεν πιστεύαν οι άνθρωποι ότι θα επαναλειτουργήσει, ότι θα ξαναμπεί το εργοστάσιο, ότι θα είναι της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Αυτό έγινε με πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Δεν νοιάζεται κανένας στον Έβρο με τι έγινε. Δεν νοιάζεται στην κυριολεξία κανένας. Εκείνο που μας λένε είναι «αργήσατε και δεν προλαβαίνουμε να σπείρουμε παντζάρια». Αυτό μας λένε οι άνθρωποι, αυτό εισπράττω εγώ σαν Βουλευτής από τον Έβρο. Οι περισσότεροι μου λένε «έπρεπε να το είχατε κάνει πολύ πιο νωρίς». Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα πέντε μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 48ο Δημοτικό Σχολείο Πάτρας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει η κ. Αμμανατίδου - Πασχαλίδου Ευαγγελία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ο κ. Καΐσας, αλλά και η κ. Γκαρά, που θα ακολουθήσει μετά τη δική μου ομιλία, είναι από έναν δύσκολο ακριτικό νομό και αποτύπωσε την αγωνία των αγροτών. Και έρχεται ο κ. Μητσοτάκης και μας λέει ότι εμείς δεν μιλάμε για το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, ότι έχει καιρό να το ακούσει, ότι το άκουσε σήμερα κατά λάθος και τόνισε ότι είναι μια βαθιά προβληματική επιχείρηση η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Για να συνεννοηθούμε: Το έγκλημα το διέπραξε η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, όχι μόνο για την ΕΒΖ, κύριε Μητσοτάκη, για όλη την βιομηχανία στη χώρα μας, για όλο τον πρωτογενή και το δευτερογενή τομέα. Θα πρέπει εδώ πέρα κάποιοι να απολογηθούν. Πραγματικά το λέω αυτό. Έχουμε αυτήν την κατάσταση που βλέπουμε σήμερα έχοντας εικόνα όλα τα προηγούμενα χρόνια και έρχεστε και μιλάτε εσείς για την πράξη νομοθετικού περιεχομένου, η οποία ήταν επιβεβλημένη για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, όπως λέγαμε και στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Θα πρέπει να πούμε γιατί χρειάζεται η χώρα μας την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Θα πρέπει να πούμε ότι τα τελευταία τριάντα πέντε χρόνια, επειδή κυβερνούσαν αυτά τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα, έχει υποστεί η χώρα μας μια σταδιακή αποβιομηχάνιση. Δεν ήταν, όμως, τυχαία. Ήταν μια ολόκληρη στρατηγική επιλογή μετάβασης προς μια οικονομία, η οποία θα βασίζεται στον τριτογενή τομέα. Ειπώθηκε και χθες από τον εισηγητή μας, τον κ. Κώστα Λαπαβίτσα. Δεν θα μπω σε αυτό. Θέλω, όμως, να πω ότι σε αυτό το πλαίσιο υποχώρησε και η αγροτική παραγωγή, κυρίως μέσω της σύνδεσης με την Κοινή Αγροτική Πολιτική. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει εκφράσει επανειλημμένως τη διαφωνία του με το υπάρχον παραγωγικό μοντέλο, που έχει οδηγήσει στα γνωστά σε όλους μας αδιέξοδα και για τον λόγο αυτό, από την πρώτη στιγμή μιλούσε, μιλάει και θα μιλάει και θα σχεδιάζει για την ανάγκη παραγωγικής ανασυγκρότησης μιας χώρας η οποία πραγματικά μπορεί να παράγει ασφαλή ποιοτικά προϊόντα και να καταφέρει να έχει αυτάρκεια και επάρκεια, κάτι που δεν το θέλετε και δεν το θέλατε ποτέ τελικά. Η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης είναι ο μοναδικός παραγωγός ζάχαρης στην Ελλάδα και μία από τις λίγες εναπομείνασες βιομηχανίες στη χώρα μας. Αυτή η Βιομηχανία ζούσε παλιά δεκατέσσερις χιλιάδες οικογένειες. Είχε οκτώ χιλιάδες αγρότες, τα συνοδά επαγγέλματα, δύο με δυόμισι χιλιάδες εργαζόμενους, μόνιμο και εποχικό προσωπικό. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό για τις τοπικές κοινωνίες από το Δομοκό ως τη Φλώρινα και την Ορεστιάδα, από τη Στερεά Ελλάδα, από τα όριά της με τη Θεσσαλία και όλη τη βόρειο Ελλάδα; Και σήμερα έχουμε φτάσει μόνο στις τριάντα χιλιάδες στρέμματα λόγω και της καθυστέρησης, αλλά και λόγω βασικά των καιρικών συνθηκών. Συντελέστηκε, όμως, μια απαξίωση όλα τα προηγούμενα χρόνια και ήρθε το τελειωτικό, το περσινό. Έβαλαν λουκέτο οι Σέρρες και η Ορεστιάδα. Γιατί έβαλαν λουκέτο; Αυτή ήταν μια επιλογή η οποία δεν έριξε το κόστος λειτουργίας, το αύξησε. Οκτώ με εννιά εκατομμύρια πρέπει να είναι το μεταφορικό κόστος από όλες τις περιοχές μέχρι το Πλατύ. Χθες δεσμεύτηκε ο Υπουργός ότι θα ανοίξει το ένα τουλάχιστο εργοστάσιο, της Ορεστιάδας. Είναι κατανοητό, επειδή υπάρχουν περιορισμένα στρέμματα λόγω και των καιρικών συνθηκών, πέραν της απαξίωσης όλων των προηγούμενων χρόνων που βαραίνει δυστυχώς τη σημερινή νέα διοίκηση. Και δεν λέω κάτι για τη νέα διοίκηση. Λέω ότι θα πρέπει να βρει τους τρόπους, μαζί με την Κυβέρνηση, για να μπορέσει να αλλάξει τη νοοτροπία και να γυρίσει η εμπιστοσύνη του αγρότη απέναντι στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, η οποία μπορεί να γυρίσει. Και ξέρετε γιατί μπορεί να γυρίσει; Διότι θα έχει την ολοκληρωμένη διαχείριση. Άκουσα τον κ. Κουτσούκο να μιλάει για την ολοκληρωμένη διαχείριση που είναι 30 ευρώ κατά στρέμμα. Από το 2012 δεν είχαν δοθεί από τη συγκυβέρνηση αυτά τα 30 ευρώ κατά στρέμμα και ήρθε η συνδεδεμένη που είναι 54 ευρώ. Άρα μιλάμε για περίπου 84 ευρώ το στρέμμα, τα οποία μειώνουν το κόστος της παραγωγής. Αν δεν κάνω λάθος, 260 ευρώ ήταν κατά στρέμμα το κόστος παραγωγής. Είναι μία σημαντική ανάσα για τον Έλληνα παραγωγό, η οποία θα στηρίξει και την τευτλοκαλλιέργεια. Η πράξη νομοθετικού περιεχομένου και τα 30 εκατομμύρια ευρώ, βεβαίως, είναι μία πρώτη ανάσα. Δεν είναι αυτό που θα θέλαμε. Όμως, δεν μπορούμε να κάνουμε πίσω πάνω σε αυτό. Ξέρετε κάτι ειδικά εσείς από τη Νέα Δημοκρατία που μιλάτε; Άκουσα τον κ. Μητσοτάκη να μιλάει και πραγματικά έχω θυμώσει.
Σας βλέπω πολύ θυμωμένη!
Το 2006 επί Μπασιάκου χάσαμε τα δύο μας εργοστάσια. Να σας θυμίσω, κύριε Μητσοτάκη, ότι ακόμη τότε δικός σας ήταν ο κ. Κοσκινάς, ο οποίος παραιτήθηκε από τη διοίκηση της Βιομηχανίας Ζάχαρης, γιατί κλείσατε τα δύο εργοστάσια, επειδή θεωρήσατε ότι δεν θα αντιστεκόμασταν εμείς στην κοινή οργάνωση αγοράς ζάχαρης και θα συμφωνούσαμε πάνω σε αυτό. Να ξέρουμε ποιες ήταν οι πολιτικές στις πλάτες των αγροτών, αλλά βασικά στις πλάτες της εθνικής οικονομίας! Και όλα αυτά είναι όσα προσπαθεί σήμερα η Κυβέρνηση να αντιστρέψει. Προσπαθεί να υπάρξει παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Επειδή τελείωσε ο χρόνος, θέλω να πω δύο λόγια μόνο για την τροπολογία για τις λαϊκές αγορές, επειδή αναφέρθηκε εδώ. Αυτή η τροπολογία απλά αντιμετωπίζει τη δυσκολία από τις 2-3-2015 και μετά. Το καταλαβαίνουμε, το κατανοούμε, όπως και δυο, τρία ακόμα ζητήματα. Επειδή, όμως, ακούστηκαν πάρα πολλά, θα έρθει μέσα από πραγματική διαβούλευση ένα νομοσχέδιο το οποίο θα περιλαμβάνει λαϊκές αγορές, παραγωγούς, εμπόρους, πλανόδιο εμπόριο, στεγασμένο εμπόριο. Όλα αυτά θα λυθούν εκεί, μέσα από διαβούλευση. Αυτό ήταν ανάγκη να γίνει. Πιθανόν να υπάρχουν και κάποια ζητήματα, τα οποία δεν έχουν μπει μέσα στην τροπολογία. Ήταν, λοιπόν, άμεσο το θέμα, έπρεπε να γίνει και ίσως να καθυστέρησε κιόλας. Πάντως, η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης με αυτήν την Κυβέρνηση θα πάρει μια τεράστια ανάσα και θα έχει αναπτυξιακή προοπτική. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε και για την ανοχή σας.
Ευχαριστούμε, κυρία συνάδελφε. Η συνάδελφος κ. Αναστασία Γκαρά από το ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Νομίζω ότι η κ. Αμμανατίδου μας κάλυψε σε πάρα πολλά πράγματα. Εγώ από την πλευρά μου θέλω να δηλώσω ότι σήμερα χαίρομαι ιδιαιτέρως όχι γιατί φθάσαμε στο σημείο η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης να έχει ανάγκη στήριξης ύψους 30 εκατομμυρίων, αλλά γιατί αυτή η Κυβέρνηση πήρε την πολιτική απόφαση, με πολύ μεγάλο κόστος, να δώσει μια ανάσα ζωής στη Βιομηχανία και να τη λειτουργήσει. Μια και η όλη συζήτηση περιλαμβάνει την παραγωγική ανασυγκρότηση, να σημειώσουμε - όπως είναι γνωστό - ότι τα τελευταία χρόνια συντελέστηκε στην Ελλάδα μια ιστορικών διαστάσεων οικονομική καταστροφή τόσο σε όρους παραγωγής όσο και σε όρους απώλειας πόρων, ανθρώπινου δυναμικού και συσσωρευμένων δεξιοτήτων και γνώσης. Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, το ερώτημα που προκύπτει δεν είναι πλέον αν θα υπάρξει αναδιάταξη των παραγωγικών δυνάμεων και των υποκειμένων που εμπλέκονται στην παραγωγική διαδικασία, αλλά με ποιο τρόπο θα γίνει η παραγωγική ανασυγκρότηση, από ποια υποκείμενα, με ποιους όρους και με ποιο σκοπό. Η πράξη νομοθετικού περιεχομένου, για την οποία συζητάμε σήμερα και αφορά στη στήριξη της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, δεν είναι ένα διαδικαστικό ή μεμονωμένο περιστατικό. Είναι ένα θέμα μέγιστης σημασίας που έχει να κάνει συνολικότερα με την ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας και το μέλλον της αγροτικής βιομηχανικής παραγωγής. Τονίζω πως είναι μέγιστης σημασίας, γιατί η ζάχαρη δεν είναι απλά ένα γλυκό προϊόν, αλλά κάτι παραπάνω για εμάς. Σχετίζεται με έναν ολόκληρο κύκλο εργασιών που μπορεί να συμβάλλει αποφασιστικά στην ανάταση της τοπικής αλλά και εθνικής οικονομίας. Παράδειγμα, βέβαια, αποτελεί η περιοχή της Ορεστιάδας, όπου χαρακτηριστικά λέγεται ότι το εργοστάσιο έχτισε μια πόλη. Η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης είναι η πρώτη καθετοποιημένη παραγωγή που είχε η χώρα μας - όπως έχει ακουστεί - και πιθανόν από τις πρώτες καθετοποιημένες παραγωγές πρωτογενούς, δευτερογενούς και τριτογενούς τομέα που δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη. Μάλιστα, οι άνθρωποι που εκτίμησαν την παραγωγή του προϊόντος παλαιότερα και επένδυσαν σε αυτή, φρόντισαν να αναπτύξουν τη Βιομηχανία Ζάχαρης με τέτοιο τρόπο ώστε να καλύπτει την παραγωγή όλων των Βαλκανίων. Έτσι έστησαν δύο εργοστάσια στη Σερβία συν τα πέντε εργοστάσια που υπήρχαν στον ελλαδικό χώρο. Μιλάμε, δηλαδή, για μία Βιομηχανία Ζάχαρης με τεράστιες δυνατότητες ανάπτυξης και προοπτικές. Παράλληλα, τα εργοστάσιά μας δεν παράγουν μόνο ζάχαρη, αλλά μπορούν να παραγάγουν και πολλά άλλα προιόντα, κυρίως υποπροϊόντα, όπως ζωοτροφή, μελάσα, πούλπα, πέλλετ, οινόπνευμα, αλλά και ηλεκτρική ενέργεια. Η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, επίσης, διαθέτει ένα εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό με γεωπόνους, μηχανολόγους και μηχανικούς, ενώ διαθέτει και καλά μηχανουργεία, πράγματα τα οποία συνήθως ξεχνάμε, δεν τα έχουμε υπολογίσει. Η τεράστια, λοιπόν, σημασία της ζάχαρης, ο τρόπος με τον οποίο θα μπορούσαμε να κερδίσουμε απ' αυτήν και οι δυνατότητες που έχει είναι μέγιστες. Ακούγοντας, λοιπόν, όλα αυτά κανείς, εύλογα θα μπορούσε να αναρωτηθεί γιατί φτάσαμε στο σημερινό σημείο. Γιατί άραγε; Λίγους μήνες πριν ο ΣΥΡΙΖΑ αναλάβει τη ηνία της χώρας, η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης οδηγούνταν με μαθηματική και σχεδιασμένη ακρίβεια στο ολοκληρωτικό της κλείσιμο. Βέβαια, η αποδιάρθρωσή της ξεκίνησε και συντελούνταν εδώ και χρόνια. Οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ διαθέτοντας το know how των fast track ιδιωτικοποιήσεων και του ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου, απαξίωσαν τη λειτουργία και υπέσκαψαν συνειδητά το έργο της, ώστε να την παραδώσουν στα χέρια των αρπακτικών χωρίς βέβαια να υπολογίσουν ή να ενδιαφερθούν για τις τραγικές συνέπειες που προκάλεσαν. Αναρωτιέμαι, κύριοι και κυρίες της Αντιπολίτευσης, πώς έχετε ακόμη το θράσος - γιατί για θράσος πρόκειται - να μιλάτε εσείς για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης μετά τα εγκλήματα που διαπράξατε σε βάρος της; Δεν σας ζώνουν οι ερινύες, ή μήπως νομίζατε ότι θα έχετε για πάντα ασυλία και τα σκάνδαλα και οι ευθύνες σας δεν θα έβγαιναν ποτέ στο φως; Να το ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν. Η διάλυση της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης είναι καθαρά δικό σας έργο. Είναι αποτέλεσμα δικών σας διαρκών μεθοδεύσεων, επιλογών και κακοδιαχείρισης που δημιούργησαν υπέρογκα χρέη μέσα σε ελάχιστο διάστημα. Ευθύνεστε για τους διορισμούς συγκεκριμένων ανθρώπων στη διοίκηση της εταιρείας που αντί να δουλεύουν προς όφελος αυτής και της ελληνικής κοινωνίας, λειτουργούσαν ως άνθρωποι των εταιρειών που έβαλαν στο μάτι τη δική μας βιομηχανία. Τελικά κάποιοι απ' αυτούς πλέον εργάζονται στις ανταγωνίστριες εταιρείες δίνοντας και όλο το πελατολόγιο. Εάν παρατηρήσει κανείς τις κινήσεις τους, λοιπόν, μπορεί να περιγράψει ένα καλοστημένο σχέδιο αποσάθρωσης και λεηλασίας της Βιομηχανίας. Όλες οι επιλογές ήταν στην αντίθετη κατεύθυνση από την εύρυθμη λειτουργία της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Τελικό χτύπημα ήταν το κλείσιμο των δύο εργοστασίων σε Ορεστιάδα και Σέρρες, τα οποία έκλεισαν γιατί - λέει - ζημίωναν την εταιρεία. Τη ζημίωναν, αλήθεια; Σύμφωνα με επικαιροποιημένη έκθεση της «KANTOR» σε εντεταλμένη υπηρεσία και αυτή από εσάς κύριοι, η αναστολή των δύο εργοστασίων θα έφερνε κέρδος ύψους 18 εκατομμυρίων ευρώ, έλεγε η μελέτη. Τι έγινε τελικά; Το κέρδος ήταν περίπου στις 800.000 ευρώ, χωρίς βεβαία να υπολογίζεται η πτώση ποιότητας της ζάχαρης, το κοινωνικό κόστος ή το ευρύτερο οικονομικό κόστος από όλο τον κύκλο των εργασιών. Φοβερές επιλογές κάνατε! Οι συνέπειες, λοιπόν, ήταν άμεσες. Ας δούμε ενδεικτικά, όμως, τι προκάλεσε το κλείσιμο του εργοστασίου ζάχαρης μόνο στην περιοχή της Ορεστιάδας, στην οποία και διαμένω. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα μου επιτρέψετε, κύριε Πρόεδρε. Σύμφωνα με μία πρόχειρη καταγραφή, λοιπόν, σε ένα χρόνο και μόνο σε ένα χρόνο από την περιοχή της Ορεστιάδας χάθηκαν 40 εκατομμύρια ευρώ από την τοπική αγορά, εγγυημένο εισόδημα χιλιάδων παραγωγών αγροτών, ογδόντα ευρώ στρέμμα από την ολοκληρωμένη και συνδεδεμένη ενίσχυση για μία πενταετία, εκατοντάδες θέσεις εργασίας μόνιμου και εποχικού προσωπικού. Επίσης, επλήγησαν συναφείς επαγγελματικές ομάδες, όπως τευτλοεξαγωγείς, φορτοεκφορτωτές, ψεκαστές κ.λπ., χάθηκαν εισοδήματα από επαγγελματικές ομάδες, όπως μεταφορείς, γεωπόνοι, βενζινάδικα, συνεργεία, ενώ απωλέσαμε τη δυνατότητα απόκτησης επαγγελματικής γνώσης και εμπειρίας νέων επιστημόνων και απόφοιτων επαγγελματικών σχολών που θα έστηναν τη ζωή τους στην ακριτική αυτή περιοχή, την οποία θέλουμε να θωρακίσουμε χωρίς ανθρώπους εκεί εν τέλει. Τα υπολογίσατε, άραγε, όλα αυτά, κυρίες και κύριοι; Θα μιλήσετε γι' αυτά ή θα περιοριστείτε σε δικαιολογίες περί ελεύθερης αγοράς, ώστε να δικαιολογήσετε το πλιάτσικο που στήσατε στη βιομηχανία; Η κριτική που ασκείτε, είναι στο πλαίσιο του «δεν υπάρχει σχέδιο για την επόμενη ημέρα». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω. Και όμως, σας απασχολεί, γιατί εμείς έχουμε σχέδιο ακριβώς αντίθετο από το δικό σας. Εντελώς αντίθετο! Θα καταλήξω με ένα στόχο και μία ευχή: Να ξαναδούμε τα φουγάρα μας να καπνίζουν. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κυρία συνάδελφε. Ο Υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Λαφαζάνης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η συζήτηση σήμερα είναι πάρα πολύ κρίσιμη. Αν και δεν έχει τα φώτα της δημοσιότητας, το περιεχόμενό της αφορά το μέλλον αυτής της χώρας, διότι το πρόβλημα αυτής της χώρας κατ' εξοχήν είναι το παραγωγικό της έλλειμμα. Αν η χώρα έχει φτάσει σε αυτό το σημείο, σε αυτό το κατάντημα, θα έλεγα, οφείλεται ακριβώς σε αυτόν τον λόγο, στην παραγωγική διάλυση την οποία υπέστη επί δεκαετίες, την παραγωγική καταλήστευση, το γεγονός ότι ως όραμα αναδείχθηκε η Ελλάδα ως μεταπρατικό κέντρο. Μια τέτοια Ελλάδα δανειζόταν αθρόα για να εξυπηρετεί τη διαπλοκή και δάνειζε τα νοικοκυριά μόνο για να εξυπηρετούνται οι τράπεζες. Αυτό γινόταν επί δεκαετίες. Και αξιοποιήθηκε, βεβαίως, η ένταξη της χώρας στο ευρώ για να εκτραχυνθεί η δημοσιονομική παρέκκλιση και να πάρει χαρακτηριστικά εφιάλτη. Έτσι, στην πρώτη κρίση, στην πρώτη δυσκολία είχαμε το σπάσιμο της φούσκας και από εκεί τις οδυνηρές συνέπειες. Συζητάμε, λοιπόν, σήμερα ένα κρίσιμο θέμα παραγωγικής αναδιάρθρωσης της χώρας, το θέμα της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, μιας βιομηχανίας, δηλαδή, η οποία συνδέει τον πρωτογενή τομέα με τη μεταποίηση και δίνει τη δυνατότητα στη χώρα - αν μπορέσουμε να στήσουμε την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης - να ενισχύσει την πρωτογενή της παραγωγή, ειδικότερα την τευτλοπαραγωγή, και ταυτόχρονα να διαμορφώσει όρους μεταποίησης, πράγμα που θα υποκαταστήσει εισαγωγές και ίσως δώσει και τη δυνατότητα για εξαγωγές ελληνικής ζάχαρης. Αυτό είναι το στοίχημα. Και εδώ αναμετριόνται - και φαίνεται εδώ στην Αίθουσα - οι δύο αντιλήψεις: Η μία που λέει «κλείστε τη Βιομηχανία Ζάχαρης…» - γιατί αυτό λέει, δεν λέει τίποτα άλλο - «…διαλύστε μια ιστορική καλλιέργεια, πετάχτε την στο περιθώριο, εγκαταλείψτε την». Στο όνομα τίνος; Ποιας προοπτικής για τη χώρα; Τι θα κάνει αυτή η χώρα όταν κλείνουν μία - μία οι βιομηχανίες της, όταν διαλύεται η αγροτική της παραγωγή; Ποιο μέλλον θα έχει; Ποια είναι η διέξοδος από την κρίση; Η παράδοση στους πιστωτές, όπως προτείνετε; Ποια είναι η προοπτική μας; Το να μπούμε κάτω από καθεστώς εσαεί νεοαποικιακής κηδεμονίας και να ξεπουλάμε τα πάντα στην Ελλάδα, προκειμένου, υποτίθεται, να επιβιώσουμε, που δεν επιβιώνουμε και δεν έχουμε προοπτική; Όταν αναλάβαμε την Κυβέρνηση - κι εγώ προσωπικά ως Υπουργός - βρήκαμε μία Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, την οποία την είχατε παραδώσει στον εκκαθαριστή της κακής Αγροτικής Τράπεζας, μία Βιομηχανία Ζάχαρης που δεν έβρισκε ούτε καν αγοραστή, δεν την πλησίαζε κανένας για να ιδιωτικοποιηθεί. Βεβαίως, δεν είναι θετική η ιδιωτικοποίησή της, αλλά δεν την πλησίαζε κανένας. Η μετοχή της ήταν εκτός χρηματιστηρίου, είχε μια αρνητική θέση και χρέη εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, ληστρικά χρέη για τα οποία θα αναφερθώ παρακάτω. Αυτή ήταν η κατάσταση. Ούτε ένα ευρώ δεν είχε στο ταμείο της. Αυτή ήταν η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Την είχατε κλείσει. Είχατε βάλει λουκέτο, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, που έρχεστε να γίνεται τιμητές τώρα. Λουκέτο! Δεν είχε ούτε ένα ευρώ στο ταμείο της. Εκατοντάδες εκατομμύρια χρέη και τους τευτλοκαλλιεργητές, οι οποίοι είχαν παραδώσει τη ζάχαρη στη Βιομηχανία, απλήρωτους για την περσινή χρονιά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Κύριε Πρόεδρε, θέλω λίγο χρόνο προφανώς.
Κύριε Υπουργέ, θα τον έχετε. Όμως, ξέρετε κι εσείς καλά την ιστορία του χρόνου σήμερα. Έτσι δεν είναι; Το έχετε ακούσει και ελπίζω να βοηθήσετε.
Μα, δεν καταλαβαίνω, είμαι αρμόδιος Υπουργός για το θέμα και μου δίνετε έξι λεπτά;
Λέω ότι ελπίζω να βοηθήσετε, με δεδομένο το κλείσιμο της συνεδρίασης στις 16.00'.
Κύριε Πρόεδρε, μην αντιδικούμε τώρα, γιατί χάνουμε χρόνο. Αλλά δεν είναι δυνατόν να μου δίνετε μόνο έξι λεπτά.
Μα δεν αντιδικώ, σάς εξηγώ.
Μα, μου δίνετε έξι λεπτά. Με συγχωρείτε, δεν το παρατήρησα από την αρχή.
Με άνεση χρόνου. Θα πάμε και αύριο.
Βεβαίως, να πάμε και αύριο και μεθαύριο. Αλίμονο!
Για να έχουμε άνεση!
Εδώ γι' αυτό ερχόμαστε, γι' αυτό υπάρχει η Ολομέλεια, για να συζητάμε. Μας κατηγορείτε ότι φέρνουμε πράξη νομοθετικού περιεχομένου για να περάσουμε το πράγμα κάτω απ' το τραπέζι. Κάνετε μεγάλο λάθος. Αν κάναμε την πράξη νομοθετικού περιεχομένου είναι γιατί - σας το είπα - παραλάβαμε αυτήν την κατάσταση που παραλάβαμε. Και αν δεν επισπεύδαμε, δεν θα υπήρχε τώρα τευτλοκαλλιέργεια, θα είχαμε τελειώσει, και η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης θα ήταν κλειστή και χιλιάδες εργαζόμενοι στον δρόμο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Γι' αυτό κάναμε την πράξη νομοθετικού περιεχομένου, διότι έπρεπε να καλλιεργηθούν τα τεύτλα και δεν υπήρχε ούτε μία μέρα προθεσμία. Πήγαμε, λοιπόν, στην Τράπεζα Πειραιώς για να βρούμε δανειοδότηση, χρηματοδότηση. Ποια ήταν η απάντηση; Κλειστές πόρτες. «Δεν μας επιτρέπουν οι ευρωπαϊκές κατευθύνσεις να χρηματοδοτήσουμε τη ζάχαρη» μας λέγανε. Ψευδέστατα βεβαίως! Ψευδέστατα, γιατί αυτή είναι η υποχρέωσή τους. Διότι ξεπουλήθηκε η ΑΤΕ. Τι ξεπουλήθηκε. Χαρίστηκε με προίκα στην Τράπεζα Πειραιώς για να παίζει η Τράπεζα Πειραιώς - υποτίθεται - έναν ρόλο αναπτυξιακό για την αγροτική παραγωγή και όχι να λέει στο πιο κρίσιμο σημείο, όταν έχουμε τευτλοπαραγωγή, ότι δεν χρηματοδοτεί. Και κλείνει την πόρτα. Για να μπορέσουμε, λοιπόν, να πληρώσουμε τους τευτλοπαραγωγούς την περσινή χρονιά για να μπουν στη νέα καλλιέργεια, αλλιώς δεν υπήρχε δυνατότητα να γίνει νέα καλλιέργεια, μπήκαν ως ενέχυρο τα αποθέματα ζάχαρης της Ελληνικής Βιομηχανίας και επιταγές από πάνω, προκειμένου να δώσει 8 εκατομμύρια για να μπορέσουμε να αποπληρώσουμε τους τευτλοπαραγωγούς. Αυτή ήταν η κατάσταση, η άθλια κατάσταση! Τώρα τι γίνεται; Πουλάει τη ζάχαρη η Ελληνική Βιομηχανία και τα λεφτά πηγαίνουν στην Τράπεζα Πειραιώς, η οποία θα πάρει το δάνειό της τσάκα - τσάκα, μέσα σε μήνες. Αυτή είναι η ληστεία, η οποία γίνεται και για την οποία δεν βλέπω η Αντιπολίτευση να διαμαρτύρεται. Έχει φτιάξει ένα καθεστώς για τις τράπεζες και σιδηροδέσμια η Ελλάδα στους τραπεζίτες, με λεφτά του δημοσίου βεβαίως. Γιατί τα λεφτά το δημόσιο τα έχει βάλει και στέκονται οι τράπεζες στα πόδια τους. Όμως, το καθεστώς μέσω ΤΧΣ, με τα μνημόνια και με την απειλή ότι θα διακοπεί η ρευστότητα στέκεται για να πιέζει τη χώρα, να της διαλύει την παραγωγική βάση και να βάζει τους τραπεζίτες τώρα να έχουν το πάνω χέρι και να μη μπορεί να γίνει μια αναπτυξιακή προοπτική με αυτό το καθεστώς που διέπει τις τράπεζες. Βεβαίως, το έγκλημα που κάνατε δεν το έχει ξεχάσει κανείς. Θα εξιχνιαστούν τα εγκλήματα και θα αποδοθούν ευθύνες. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην αποδοθούν ευθύνες. Το έγκλημα της πώλησης της ΑΤΕ. Ο κ. Στουρνάρας. Μέγας ο κ. Στουρνάρας! Ανεξάρτητος Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος! Μπράβο του! Τι ανεξάρτητος διοικητής είναι αυτός με το σκάνδαλο της Αγροτικής Τράπεζας; Ο ένας ανεξάρτητος διοικητής έβγαλε μη βιώσιμη την Αγροτική Τράπεζα…
Ο κ. Στουρνάρας ήταν διοικητής τότε;
Κύριε Μητσοτάκη, μην παρεμβαίνετε, διότι είστε συνένοχος γι' αυτά τα εγκλήματα και θα τα ακούσετε όλα.
Ερώτηση κάνω.
Βεβαίως, Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας δεν ήταν ο κ. Στουρνάρας. Ήταν άλλος διοικητής, ο οποίος σε μια νύχτα έκρινε ότι είναι μη βιώσιμη η Αγροτική Τράπεζα. Και όταν τον ρωτούσαμε «με ποια στοιχεία κρίνεις ότι είναι μη βιώσιμη;», δεν μας τα έφερνε στη Βουλή για να μας τα δείξει. Μη βιώσιμη, λοιπόν, η Αγροτική Τράπεζα, βιώσιμη όμως η Τράπεζα Πειραιώς. Αντί να αγοράσει - που λέει ο λόγος - η Αγροτική Τράπεζα την Τράπεζα Πειραιώς, πήγε η Τράπεζα Πειραιώς με τη ρήση του κυρίου διοικητού τότε να πάρει με προίκα την Αγροτική Τράπεζα και τη χώρισε, βεβαίως, σε καλή και κακή. Στην κακή Αγροτική Τράπεζα πήγε η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, αλλά οι απαιτήσεις των πιστωτών πήγαν στην Τράπεζα Πειραιώς. Η Τράπεζα Πειραιώς με τα δάνεια της Αγροτικής έχει απαιτήσεις 155 εκατομμυρίων ευρώ αυτήν την ώρα απέναντι στη χρεοκοπημένη Βιομηχανία Ζάχαρης. Και γιατί τις έχει αυτές τις απαιτήσεις; Γιατί έχει βάλει τεράστιες υποθήκες σε ακίνητα και ξέρει πώς ό,τι και να γίνει θα πάρει δεκάδες εκατομμύρια, αν όχι όλο το ποσό. Αυτά είναι τα εγκλήματα που έχουν συντελεστεί σε αυτήν τη χώρα. Πουλήθηκε, λοιπόν, σε μία νύχτα. Μη βιώσιμη έκρινε ο κύριος Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας. Υπουργός Οικονομικών ήταν ο κ. Στουρνάρας. Το καταγγέλλαμε τότε εδώ το σκάνδαλο. Ο κ. Στουρνάρας, όμως αγέρωχος. Ήξερε. Σου λέει, «ο ένας διοικητής λέει μη βιώσιμη, εγώ θα διαχειριστώ ως άλλος διοικητής μετέπειτα αυτήντην άθλια κατάσταση την οποία έχω επιβάλει». Αυτά τα εγκλήματα δεν έχουν συμβεί σε καμμία άλλη χώρα του κόσμου, για να μη μιλήσω - που καλώς μίλησε ο κ. Πετράκος - και για το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Και αυτό μη βιώσιμο. Πώς έγινε μη βιώσιμο; Με ανακοίνωση του κ. Στουρνάρα. Ο κ. Στουρνάρας το έβγαλε μη βιώσιμο σε μια νύχτα και το πήγαν πεσκέσι στη Eurobank με funding gap και σε ένα βράδυ 13 δισεκατομμύρια έχασε το δημόσιο απ' όλες αυτές τις διαδικασίες σωτηρίας της περίφημης Eurobank. Λεφτά δεν έχει η Ελλάδα για τον άνεργο, για τον πάμφτωχο, αλλά για όλο αυτό το διαπλεκόμενο κεφάλαιο δίνει δισεκατομμύρια ως μαρουλόφυλλα. Αυτή είναι πραγματικότητα. Σας είπα, όμως, ότι δεν θα μείνει τίποτα ατιμώρητο. Όλα θα εξιχνιαστούν σε βάθος και θα αποδοθούν ευθύνες, και οι πολιτικές και οι όποιες άλλες ευθύνες υπάρχουν. Αυτό πρέπει να γίνει, διότι το οφείλουμε όχι στο παρελθόν και στο τι έγινε, αλλά στις νέες γενιές που έρχονται. Αυτή την κατάσταση παραλάβαμε, λοιπόν, με τη Βιομηχανία Ζάχαρης. Τι έπρεπε να κάνουμε; Να την κλείσουμε, λοιπόν; Αυτή είναι η απάντησή σας, να την κλείσουμε. Βρήκαμε έναν τρόπο, διότι οι τράπεζες ήταν κλειστές και το δημόσιο δεν μπορούσε να χρηματοδοτήσει την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Τότε θα φωνάζατε - και δικαίως - για κρατική ενίσχυση. Εδώ φωνάζετε, όταν δεν υπάρχει κρατική ενίσχυση. Για σκεφτείτε, λοιπόν, να μπορούσε το δημόσιο να έδινε μερικά εκατομμύρια για να στηρίξει την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης; Και βρήκαμε τον εκκαθαριστή, το έγκλημα δηλαδή. Πατήσαμε πάνω στο έγκλημα το οποίο είχατε κάνει με τον εκκαθαριστή, για να μπορέσουμε να στηρίξουμε με μερικές δεκάδες εκατομμύρια τη λειτουργία της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Και επειδή ο εκκαθαριστής, ως όφειλε, έπρεπε να τα δώσει τα λεφτά μόνος του, μας έλεγε ότι δεν μπορούσε να το κάνει και υποχρεωθήκαμε άρον - άρον να φέρουμε πράξη νομοθετικού περιεχομένου, νομοθετική ρύθμιση δηλαδή, για να μπορέσει να γίνει αυτή η μεταβίβαση. Και έρχεται ο κ. Χατζηδάκης και μας λέει: «Ποιος χάνει από αυτήν τη μεταβίβαση;». Λείπει ο κ. Χατζηδάκης, δεν κάθεται να ακούσει τη συζήτηση, εισηγητής είναι. Ποιος χάνει - λέει - από αυτήν τη μεταβίβαση; Ποιος χάνει, κύριε Χατζηδάκη, για πείτε μου, χάνουν οι τευτλοπαραγωγοί που συνεχίζουν την καλλιέργεια; Χάνει η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, η οποία κάνει μια απόπειρα για να επιβιώσει; Ποιος άλλος χάνει, κύριε Χατζηδάκη; Χάνουν οι πιστωτές έστω του εκκαθαριστή, που με την εκκαθάριση της κακής τράπεζας τη ληστεύουν πάλι; Χάνουν και αυτοί; Όχι δεν χάνουν, διότι με αυτά τα χρήματα μπορεί κάτι να πάει καλύτερα στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, οπότε αυξάνουν τα περιουσιακά στοιχεία και των πιστωτών. Γιατί, λοιπόν, αυτή η έκφραση «ποιος χάνει»; Και φτάνουν στο σημείο να μιλάνε και για κρατική ενίσχυση στα 30 εκατομμύρια που τα δίνει ο εκκαθαριστής. Γιατί είναι κρατική ενίσχυση; Εδώ δεν υπάρχει δημοσιονομική επίπτωση, το λέει η Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου. Δεν υπάρχει δημοσιονομική επίπτωση από αυτήν τη νομοθετική ρύθμιση. Αν δεν υπάρχει δημοσιονομική επίπτωση, πώς υπάρχει κρατική ενίσχυση; Μπορείτε να μου εξηγήσετε πώς γίνεται αυτό το θαύμα; Γιατί λέτε αυτές τις αθλιότητες εδώ; Γιατί δίνετε σήματα και παραγγελίες σε αυτούς που καραδοκούν εις τα Ευρώπας να εφορμήσουν και να μας πουν: «Τι κάνετε εδώ; Κλείστε την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης!». Έχετε άλλη επιλογή; Αν έχετε άλλη επιλογή, να την ακούσουμε την πρόταση. Μπορεί να έχετε μια καλύτερη πρόταση, μπορεί να έχετε μια καλύτερη ιδέα. Ευχαρίστως να κάνουμε σε αυτήν τη βάση τη συζήτηση και να μας πείτε: «Όχι από εκεί, από εδώ θα γίνει η χρηματοδότηση. Από εκεί θα τα βγάλουμε πέρα». Να την ακούσουμε. Δεν ακούμε καμμία άλλη πρόταση. Γι' αυτό σας λέω ότι η πρότασή σας, κύριε Κουτσούκο και κύριε Μητσοτάκη, είναι μία, το λουκέτο. Έχετε συνηθίσει στα λουκέτα.
Δεν το είπα εγώ.
Δεν το είπατε αυτό, αλλά όταν δεν έχετε εναλλακτική πρόταση και ασκείτε κριτική και λέτε τι γίνεται εδώ και τι γίνεται εκεί, τι κάνετε και με ποια προοπτική, τι να κάνουμε; Για πείτε μας εσείς! Εμείς βρήκαμε να κάνουμε αυτόν τον τρόπο - με χίλια ζόρια τον βρήκαμε - και δεν είναι εύκολο να βρει κανείς αυτόν τον τρόπο, για να στηρίξει σε μια δύσκολη φάση μια νέα απόπειρα, μια νέα προσπάθεια. Πείτε μου εσείς ποιος ήταν ο τρόπος. Αυτό το οποίο έγινε μέχρι τώρα; Το έγκλημα των εγκλημάτων; Διότι θα γίνει διαχειριστικός έλεγχος στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης και θα τιμωρηθούν αυτοί που έφτασαν τη Βιομηχανία σε αυτήν την κατάσταση. Αυτοί που έδιναν αλλεπάλληλες πιστώσεις στους ίδιους, πιστώσεις δηλαδή που ήταν δανεικά και αγύριστα. Πουλάγανε τη ζάχαρη και δεν έπαιρναν λεφτά. Καλά, να την πουλήσεις μία, το καταλαβαίνω, αλλά όταν την πουλάς δύο, τρεις φορές τη ζάχαρη και δεν παίρνεις λεφτά, αυτό πια δεν είναι αμέλεια, δεν είναι λάθος, δεν είναι εν πάση περιπτώσει μια προσπάθεια, αυτό είναι συνειδητό από ένα σημείο και πέρα και είναι 75 εκατομμύρια ευρώ που της χρωστάνε της χρεοκοπημένης Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Σε τέτοιο ύψος φτάσανε τα χρέη προς την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Γι' αυτό θα υποστούν συνέπειες. Έχουν ευθύνες γι' αυτά που έχουν κάνει. Μας ρωτάτε: «Έχετε ολοκληρωμένο σχέδιο για τη ζάχαρη για το μέλλον, για την Ελληνική Βιομηχανία;». Μάλιστα. Πότε να το φτιάξουμε το ολοκληρωμένο σχέδιο; Μέσα σε ένα μήνα φτιάχνεται ολοκληρωμένο σχέδιο για την προοπτική της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης; Ή μήπως νομίζετε ότι είναι μια εύκολη υπόθεση που καθένας θα βάλει το χέρι στην τσέπη και θα βγάλει τη συνταγή και θα προχωρήσει; Με πόνο και δάκρυα, αν θα μπορέσουμε να ξαναστήσουμε στα πόδια της αυτή τη Βιομηχανία και να ανοίξουμε μια προοπτική, θα γίνει. Μόνο με πόνο και δάκρυα θα γίνει αυτό, και ξεπερνώντας τεράστιες δυσκολίες. Διότι οι καταστάσεις στις οποίες έχει περιέλθει σήμερα η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης είναι φοβερά δύσκολες, με τεράστια χρέη, με εισαγωγές, με ανταγωνιστές οι οποίοι έχουν πάρει μερίδιο της αγοράς, με δυσκολίες στην τευτλοπαραγωγή, οι οποίες οφείλονται και στις καιρικές συνθήκες βεβαίως. Πάρα πολλά πρέπει να ξεπεραστούν. Ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης δεν φτιάχνεται από τη μία μέρα στην άλλη. Και βεβαίως αυτήν την ώρα εργάζεται η νέα διοίκηση της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης σε αυτήν τη κατεύθυνση και προσπαθεί να χτίσει και συνέργειες και πέραν της Ελλάδας, με άλλες χώρες, και με άλλες εταιρείες, προκειμένου να διαμορφώσει όρους και προοπτικές βιωσιμότητας για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Είναι μία επίπονη προσπάθεια που βεβαίως δεν έχει κανείς την εντύπωση ότι η έκβασή της θα είναι θετική. Δεν υπάρχει κάποιο συμβόλαιο που να στο υπογράφει κανένας. Ένα στοίχημα είναι, μια δύσκολη υπόθεση, αλλά θα την προσπαθήσουμε. Θα την προσπαθήσουμε με όσες δυνάμεις διαθέτουμε. Θα την προσπαθήσουμε με τον πιο έντιμο και ουσιαστικό τρόπο για να την φέρουμε σε πέρας. Και εδώ ζητάμε συμπαράσταση, όχι για μια κομματική υπόθεση. Δεν είναι κομματική υπόθεση αν η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης ξαναστηθεί στα πόδια της. Σήμερα είμαστε εμείς κυβέρνηση, αύριο δεν είμαστε. Η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης πρέπει να μείνει, πάνω από κυβερνήσεις, πέρα από κυβερνήσεις, και να έχει προοπτική για τον τόπο, την αγροτική παραγωγή, την ελληνική μεταποίηση. Έτσι βλέπει κανένας τον ορίζοντα για μία χώρα που θέλει να έχει προοπτική. Όμως οι κυβερνήσεις έμαθαν στον κομματισμό μέχρι τώρα. Η κάθε μία μέτραγε το κομματικό όφελος. Δεν μετριέται όμως έτσι η προσπάθεια για την ανασυγκρότηση μιας χώρας. Πολλές φορές τα εγχειρήματα που πρέπει να αναδειχτούν είναι δύσκολα, είναι επίπονα, αλλά πρέπει να στηριχτούν. Και εδώ κρίνεται η αντίληψη όλων - και η πολιτική αντίληψη. Εδώ να δείξετε το εκσυγχρονιστικό σας πρόσωπο και όχι στις υποκλίσεις και τις γονυκλισίες στους πιστωτές. Διότι από εκεί δεν πρόκειται να βγει τίποτα για τη χώρα. Αν βγει κάτι για τη χώρα, θα βγει από τη δική μας σκληρή, αιματηρή προσπάθεια να πάμε μπροστά. Εδώ είναι λοιπόν το πραγματικό πεδίο συναίνεσης, στο οποίο καλούμεθα όλοι να ανταποκριθούμε και δοκιμαζόμαστε καθημερινά. Εμείς κάνουμε αυτήν την προσπάθεια για την ανασυγκρότηση της Βιομηχανίας Ζάχαρης με αυτήν τη ρύθμιση. Μας ρωτάτε αν κάνουμε παραγωγική ανασυγκρότηση με πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Το είπε ο κ. Λαπαβίτσας εισηγητικά: Κανένας δεν κάνει παραγωγική ανασυγκρότηση με αυτήν τη ρύθμιση. Αλίμονο. Εμείς τι κάναμε με αυτήν τη ρύθμιση; Σταματήσαμε το τέλος. Σταματήσαμε το κλείσιμο, το λουκέτο. Δώσαμε μία ανάσα, την οποία πρέπει να αξιοποιήσουμε και εμείς και όλοι εδώ στη Βουλή για να γίνει ένα μεγάλο βήμα μπροστά, το οποίο θα είναι, όπως σας είπα, βήμα μεγάλο για τη χώρα. Αυτό πρέπει να κάνουμε σε όλους τους τομείς και σε όλους τους κλάδους της ελληνικής οικονομίας, να δούμε μπροστά και με προοπτική. Και μη μας λέτε τώρα για τα ληξιπρόθεσμα. Μα τα ληξιπρόθεσμα εμείς τα κάναμε; Αν ήταν τόσο εύκολο τα ληξιπρόθεσμα να μπορέσουμε να τα πάρουμε, γιατί δεν το κάνανε εσείς τόσα χρόνια - άμα ήταν τόσο απλό; Καλύπτατε τόσα χρόνια αυτούς που χρωστάγανε στο δημόσιο; Αυτό κάνατε; Αυτό θέλετε να πείτε; Εμείς κάνουμε αυτές τις ρυθμίσεις, γιατί δεν είναι ανέφελο το πεδίο, ούτε είμαστε σε μια φυσιολογική κατάσταση. Είμαστε σε μια φάση πολύ σκληρών διαπραγματεύσεων με τους πιστωτές - σε οριακή φάση. Για την προοπτική της χώρας δουλεύουμε και αυτήν την ώρα χρειάζεται ρευστότητα το δημόσιο, για να μπορέσει να σταθεί απέναντι στη διαπραγμάτευση, απέναντι στους πιστωτές. Αυτήν την προσπάθεια κάνουμε, για να μην παραδοθούμε. Γιατί αυτή η Κυβέρνηση δεν πρόκειται να παραδοθεί, ούτε πρόκειται να κάνει πίσω από τις προγραμματικές της δεσμεύσεις. Είστε γελασμένοι, αν το πιστεύετε. Αυτή η Κυβέρνηση δεν πρόκειται να εφαρμόσει μέτρα αντίθετα με τις προγραμματικές της εξαγγελίες. Αυτό δεν θα το κάνουμε. Δεν πρόκειται να το κάνουμε. Το έχουμε διαβεβαιώσει σε όλους τους τόνους. Γι' αυτό οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται και είναι τόσο σκληρές επί τόσους μήνες. Αν θέλαμε να κάνουμε την κωλοτούμπα, όπως λέτε, θα είχε γίνει από την πρώτη στιγμή και θα είχε λήξει η υπόθεση. Θα είχαμε υπογράψει ένα e - mail αντίστοιχο με αυτό του κ. Χαρδούβελη και θα είχαμε τελειώσει. Δεν το κάναμε, δεν θα το κάνουμε και δεν θα το κάνουμε ποτέ αυτό, διότι δεν συμφέρει τη χώρα να το κάνουμε. Γι' αυτό εμείς θα αντέξουμε. Παίρνουμε αυτά τα μέτρα, που είναι έκτακτα μέτρα βεβαίως, για να αντιμετωπίσουμε αυτήν τη σκληρή διαπραγμάτευση και την πίεση των πιστωτών και πιστεύουμε ότι θα τα βγάλουμε πέρα, θα πάμε μπροστά και θα δώσουμε διέξοδο στη χώρα. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Αποστόλου, πόσο χρόνο θέλετε;
Το πολύ πέντε λεπτά, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κατ' αρχάς, αγαπητοί συνάδελφοι, να λύσουμε μία παρεξήγηση σχετικά με την τροπολογία που αφορά το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ για τις ενισχύσεις και αποζημιώσεις του αγροτικού χώρου. Η υποχρέωση για φορολόγηση των συγκεκριμένων ενισχύσεων απορρέει από τη ρύθμιση που έγινε και θα ίσχυε για το έτος 2014…
Δεν είναι έτσι.
Θέλετε να σας φέρω τη δική σας ανακοίνωση;
Λάθος κάνετε.
Θέλετε να σας φέρω τη δική σας ανακοίνωση, της Νέας Δημοκρατίας, τη χθεσινή, στην οποία μιλάτε για αναγκαία νομοθετική πρωτοβουλία από πλευράς της Κυβέρνησης για να λύσει το θέμα;
Ναι, να μας τη φέρετε.
Εγώ σας λέω ότι εσείς στην ανακοίνωσή σας αποδεχόσαστε ότι νομοθετικά μπορεί να λυθεί το συγκεκριμένο θέμα.
Επειδή υπήρχε η ασάφεια των υπηρεσιακών παραγόντων. Ο νόμος ήταν ξεκάθαρος.
Ερχόμαστε εμείς και λέμε κάτι πάρα πολύ απλό …
Φορολογείτε τις ενισχύσεις…
Αφήστε με να ολοκληρώσω. Έχουμε περίπου ένα εκατομμύριο Έλληνες πολίτες που παίρνουν αυτές τις ενισχύσεις σε ετήσια βάση. Από αυτό το ένα εκατομμύριο Έλληνες, με τη δική σας ρύθμιση, με το 13% από το πρώτο ευρώ, περίπου 300.000.000 ήταν η συγκεκριμένη πρόσθετη φορολόγηση. Και επειδή εμείς ξέρουμε ιδιαίτερα ότι με τη φορολόγηση που προβλέπεται για το 2014, μιλάμε για επίθεση και λεηλασία του αγροτικού χώρου, κάνουμε αυτήν την κίνηση, η οποία αφορά ξέρετε πόσους; Αφορά πενήντα χιλιάδες αγρότες μόνο, οι οποίοι θα πληρώσουν 64.000.000.
Και εδώ λάθος κάνετε.
Δεν κάνω κανένα λάθος, αγαπητέ συνάδελφε, γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα. Έχω μπροστά μου…
Είναι πολλοί περισσότεροι.
…(Δεν ακούστηκε)
Κύριοι συνάδελφοι, έτσι δεν μπορεί να γίνει διάλογος. Αφήστε τον Υπουργό να μιλήσει, σάς παρακαλώ!
Αφορά πενήντα χιλιάδες αγρότες, οι οποίοι παίρνουν επιδοτήσεις - ενισχύσεις πάνω από 12.000 ευρώ, γιατί μέχρι τα 12.000 ευρώ οι υπόλοιποι εννιακόσιες πενήντα χιλιάδες δεν θα πληρώσουν ούτε ένα ευρώ, ενώ σύμφωνα με τη δική σας ρύθμιση, με το 13%, θα πλήρωναν όλοι 300 εκατομμύρια.
Θα πλήρωναν ένα ευρώ.
Είναι πάρα πολύ απλό. Αυτή είναι η τοποθέτηση, που είναι στοιχειοθετημένη. Έρχομαι στο άλλο κομμάτι. Τόσο από πλευράς Νέας Δημοκρατίας όσο και από το ΠΑΣΟΚ λέτε όλοι «θέλετε να συνεχιστεί η τευτλοκαλλιέργεια;». Νομίζω ότι το θέλουμε όλοι αυτό. Θέλουμε να έχουμε αυτάρκεια στη ζάχαρη; Όλοι το θέλουμε. Αυτό τι σημαίνει; Ότι θέλουμε να λειτουργήσει η Βιομηχανία Ζάχαρης. Το θέλουμε; Και εκεί, λοιπόν, λέτε «το θέλουμε, αλλά να δούμε πώς θα γίνει βιώσιμη». Όταν μπαίνετε σε αυτήν τη συζήτηση, καταλήγετε ουσιαστικά στο ότι δεν μπορεί να είναι βιώσιμη, άρα να την κλείσουμε. Αυτή είναι η θέση σας. Εμείς λέμε ότι θέλουμε και θα προσπαθήσουμε, μέσα από μια αρχή που κάναμε, αυτήν τη δραστηριότητα να την κάνουμε βιώσιμη. Σας είπα και μερικά νούμερα για να το καταλάβουμε όλοι. Έχουμε, λοιπόν, μία δέσμευση εμείς και λέμε μέσα από συμφωνία με τους παραγωγούς: 45 ευρώ τον τόνο, για να υπάρξει μια ελάχιστη - ικανοποιητική τη θεωρούμε στις σημερινές συνθήκες - αμοιβή του τευτλοπαραγωγού. Και λέμε πάρα πολύ απλά: Να δούμε πώς το 45 θα το μειώσουμε, γιατί επηρεάζει το κόστος παραγωγής; Είπαμε, λοιπόν: Συνδεδεμένη ενίσχυση, ολοκληρωμένη διαχείριση. Το 45 αυτόματα πάει στο 32. Σας είπα προηγούμενα για μια προσπάθεια μέσα από τον κανονισμό 1308, τον οποίο έχει η Φινλανδία για λογαριασμό της στον τομέα της ζάχαρης, όπου θα μειωθεί άλλα 5 ευρώ και θα πάμε στα 28 ευρώ. Πιο κάτω; Είναι λίγο δύσκολο. Ιδιαίτερα από πλευράς των παραγωγών είναι κάτι το θετικό. Άλλο κομμάτι που πρέπει να δούμε και μπαίνει μέσα σε αυτήν τη διαδικασία: Έχουμε μία ποσόστωση γύρω στα 158 χιλιάδες στρέμματα. Μπορούμε να σπρώξουμε προς αυτήν την κατεύθυνση; Αυξάνοντας την παραγωγή τεύτλων, καταλαβαίνετε όλοι ότι αυτόματα έχουμε μία μείωση στο κόστος παραγωγής. Συμφωνούμε. Κάνουμε μια προσπάθεια προς αυτήν την κατεύθυνση. Δεν μας βοήθησε, ειδικά φέτος, ο καιρός. Θα υπήρχαν οι προϋποθέσεις. Όμως, είναι μέσα σε μια στόχευση και αυτή τη στόχευση να την έχετε υπ' όψιν σας, διότι το 2017 που καταργούνται οι ποσοστώσεις εμείς ήδη θα έπρεπε να έχουμε προς αυτήν την κατεύθυνση για τον απλούστατο λόγο ότι μετά το 2017 θα είχαμε και τη δυνατότητα να καλύψουμε την ανάγκη που έχουμε, η οποία ανεβαίνει στις τριακόσιες χιλιάδες τόνους. Αυτό δεν είναι κάτι; Δεν πρέπει, όταν μιλάμε για αυτάρκεια, αυτό να το υπηρετήσουμε; Άρα λοιπόν είναι δεύτερο πακέτο. Τρίτο πακέτο. Ειπώθηκε και προηγούμενα από τον Υπουργό. Δεν πάει άλλο αυτός ο εναγκαλισμός και αυτή η σχέση μεταξύ Τράπεζας Πειραιώς και Βιομηχανίας Ζάχαρης. Δεν γίνεται. Πρέπει, λοιπόν, σε αυτήν τη διαδικασία, επειδή υπάρχει ένα μεγάλο βάρος από πλευράς Βιομηχανίας Ζάχαρης για την Τράπεζα Πειραιώς, να βρει και η ίδια η τράπεζα μια λύση. Θα βρούμε προς αυτή την κατεύθυνση, διότι δεν μπορεί να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα με αυτές τις οικονομικές εξαρτήσεις. Άρα, λοιπόν, αν τα δείτε αυτά στο σύνολό τους και με μια προοπτική, δεν είναι η βάση για ένα σχέδιο μέσα από το οποίο μπορεί να γίνει βιώσιμη η συγκεκριμένη δραστηριότητα; Γιατί, λοιπόν, ενώ οι ίδιοι αποδέχεστε και κυρίως σας «πονάει», γιατί ξέρετε ότι υπάρχουν τευτλοπαραγωγοί, οι οποίοι διαμαρτύρονται και αντιλαμβάνονται οι ίδιοι την κατάσταση που έχουμε φτάσει, παίρνετε μια θέση τέτοια «ναι μεν, αλλά»; Και το «αλλά» είναι λουκέτο. Αυτό θέλουμε να κάνουμε, αγαπητοί συνάδελφοι, και θα το κάνουμε.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτιρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα δύο μαθήτριες και μαθητές και πέντε εκπαιδευτικοί από το Δημοτικό Σχολείο Αψάλου Αλμωπίας Πέλλας και το 8ο Δημοτικό Σχολείο Έδεσσας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα]] Τον λόγο έχει τώρα η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του Ποταμιού κ. Αντιγόνη Λυμπεράκη.
Ευχαριστώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συζήτηση διεξάγεται στο φόντο των τελευταίων στατιστικών στοιχείων που είδαν σήμερα το φως της δημοσιότητας που πιστοποιούν κάτι που το φοβόμασταν, νομίζω, όλοι και όλες. Δηλαδή και με βάση τα στοιχεία, η οικονομία μας το πρώτο τρίμηνο του 2015 μπήκε σε ύφεση σε σύγκριση με το τελευταίο τρίμηνο του 2014. Υπήρξε μείωση 0,2%. Αυτό, δυστυχώς, ρίχνει ένα πιο αρνητικό φως στις προβλέψεις για το έτος. Οι εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι περίπου στο 0,5% ανάπτυξη για τη χρονιά, ενώ η Κυβέρνηση ακόμα ελπίζει ότι μπορεί να είναι 1%. Ξεκινάω με αυτό, γιατί νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να ξέρουμε μέσα σε ποιο πλαίσιο κάνουμε τη συζήτηση. Γιατί οι οικονομικές ιδέες και κυρίως οι ιδέες οικονομικής πολιτικής δοκιμάζονται από την ικανότητά τους να απαντήσουν στις συνθήκες που εφαρμόζονται, όχι γενικώς. Τι έχουμε εδώ; Έχουμε μία απόφαση της Κυβέρνησης να μεταβιβάσει 30 εκατομμύρια ευρώ σε μια επιχείρηση που είναι ζημιογόνα εδώ και έξι συναπτά έτη, με πάρα πολύ υψηλές ληξιπρόθεσμες οφειλές και με κόστος παραγωγής περίπου διπλάσιο από την τιμή του προϊόντος της. Την ίδια ώρα, η ίδια Κυβέρνηση παίρνει ή προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τα διαθέσιμα των ασφαλιστικών ταμείων, των πανεπιστημίων, των ΟΤΑ, όλων των συναλλασσομένων, μη πληρώνοντας τις υποχρεώσεις της προς τους προμηθευτές της και πληρώνει μόνο τους μεγάλους διεθνείς δανειστές. Είναι λογικό αυτό; Εγώ δεν θέλω να συζητάμε από ποια τσέπη βγαίνει το ένα και το άλλο. Όμως, έχει σημασία να βλέπουμε το βάρος μιας οικονομικής δραστηριότητας για την οικονομία. Και μπορώ να σας πω ότι σε αυτήν την οικονομία, ο μέσος φορολογούμενος, ο οποίος τελικώς θα καταβάλει το βάρος αυτής της υποστήριξης προς την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης είναι φτωχότερος από τον μέσο επωφελούμενο που είναι οι εργαζόμενοι και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου. Μην μου πείτε για τους τευτλοπαραγωγούς, γιατί αυτοί πραγματικά χρησιμοποιούνται στην εικόνα περισσότερο για «ξεκάρφωμα». Μιλάμε για εργαζόμενους με μέσο μισθό 2.000 ευρώ και πάνω τον μήνα, που δουλεύουν κατά μέγιστο τέσσερις μήνες τον χρόνο, αλλά πληρώνονται για δώδεκα και ένα Διοικητικό Συμβούλιο με μηνιαία αμοιβή 7.000 έως 12.000 ευρώ. Θα ήθελα να πω ότι δεν είναι η πρώτη φορά που φεύγουν χρήματα από φτωχότερους για να πάνε σε πλουσιότερους. Απλώς επιβεβαιώνεται για άλλη μία φορά ότι όποιος φωνάζει περισσότερο, τραβάει την προσοχή. Η έκταση όμως αυτού του παραλογισμού είναι ακόμα πιο φοβερή σε μια εποχή που κλείνουν συνεχώς επιχειρήσεις από έλλειψη ρευστότητας. Με βάση τα στοιχεία του τριμήνου, έβαλαν λουκέτο τους τρεις πρώτους μήνες του 2015 πέντε χιλιάδες τετρακόσιες ογδόντα επτά επιχειρήσεις. Από αυτές, τρεις στις πέντε ήταν πολύ μικρές ή ατομικές. Αυτό, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, σημαίνει ότι εξήντα επιχειρήσεις τη μέρα βάζουν λουκέτο. Την ίδια ώρα, οι εξαγωγείς δεν παίρνουν πίσω το ΦΠΑ και ουσιαστικά φορολογούνται δύο φορές - και στη δική τους χώρα και στη χώρα που καταβάλλουν μέχρι να αποδείξουν ότι δεν είναι τριγωνική η συναλλαγή - με αποτέλεσμα για ένα μεγάλο διάστημα να σηκώνουν εκείνοι ένα αυξημένο βάρος. Πολλές άλλες επιχειρήσεις δεν μπορούν ούτε καν να κλείσουν, γιατί και το να κλείσεις σημαίνει κάποιες υποχρεώσεις και ουσιαστικά δεν μπορούν να παράγουν, διότι δεν έχουν ρευστότητα πολύ μικρότερης απαίτησης από τα 30 εκατομμύρια. Ουσιαστικά, δεν αναφέρομαι σε επιχειρήσεις που ήταν αμφίβολης βιωσιμότητας. Σας μιλάω για περιπτώσεις, όπου η έλλειψη ρευστότητας καθώς οι τράπεζες δεν έχουν λεφτά γιατί τα έχει απορροφήσει όλα το κράτος, οδηγούν σε χρεοκοπία επιχειρήσεις που είναι και ανταγωνιστικές και βιώσιμες. Αυτό είναι ένα δράμα, για το οποίο δεν έχω ακούσει κανέναν να μιλάει εδώ μέσα. Θα μου πείτε ότι θα έχουμε μία ισχυρή κρατική Βιομηχανία Ζάχαρης. Κάθε βαρύς γλυκός θα ευγνωμονεί το κρατικό δαιμόνιο και την επιχειρηματικότητα του ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, θα έχουμε μία ισχυρή κρατική Βιομηχανία Ζάχαρης; Δεν χρειάζεται να σας φέρω στοιχεία. Ο ίδιος ο Αναπληρωτής Υπουργός ή Υφυπουργός - συγχωρέστε με, αλλά δεν είμαι βεβαία - στην εισαγωγική του ομιλία είπε πάρα πολλά πράγματα για το κόστος παραγωγής, για την αναποτελεσματική διαχείριση και για τη μειωμένη παραγωγικότητα. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι δεν έχουμε καμμία βεβαιότητα ότι μπορεί με αυτό το μέτρο, με αυτήν τη μεγάλη ένεση ρευστότητας - η οποία είναι βέβαια ψίχουλα μπροστά στο συνολικό χρέος της επιχείρησης - να έχουμε μια ισχυρή Βιομηχανία Ζάχαρης. Έχουμε ένα πάρα πολύ στρεβλό μοντέλο, με πάρα πολύ μεγάλη παραγωγική δυναμικότητα, με πάρα πολύ μικρή πρώτη ύλη, ακόμα κι αν επεκταθεί, με ακριβή πρώτη ύλη και με αδυναμία να κατανοήσουμε την έννοια της διεθνούς αγοράς και των διεθνών τιμών. Θα ήθελα να πω μια κουβέντα για την επιδότηση, για το αν θα θεωρηθεί κρατική ενίσχυση, γιατί είναι πάρα πολύ εύκολη και φτηνή, επιτρέψτε μου να πω, η κριτική που λέει ότι όποιος ανησυχεί ότι αυτά τα 30 εκατομμύρια, που τελικά θα κοστίσουν στη χώρα 40 εκατομμύρια, γιατί θα θεωρηθεί κρατική ενίσχυση, λειτουργεί αντιπατριωτικά. Προσέξτε. Η ιστορία με τις κρατικές ενισχύσεις είναι ένα σύνολο κανόνων . Δεν είναι πάντα λογικοί οι κανόνες, αλλά είναι κάποιοι κανόνες, που στην πραγματικότητα εμποδίζουν τις μεγάλες και πλούσιες χώρες να ενισχύουν σαν τρελές τις δικές τους επιχειρήσεις. Εμείς που είμαστε μία μικρή χώρα δεν έχουμε όφελος να αρχίσουν να καταστρατηγούνται οι κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων, γιατί μετά θα μπουν οι «γίγαντες» μέσα και δεν θα μείνει κολυμπηθρόξυλο στον ανταγωνισμό. Δεν θα μπορέσουμε να σταθούμε ούτε μία βδομάδα. Γι' αυτό έχει σημασία να μην κάνουμε φθηνή κομματική αντιπαράθεση με το θέμα των κρατικών ενισχύσεων και να έχουμε μια αίσθηση του μέτρου των πραγμάτων. Αλλά επιτρέψτε μου να σας πω, τα 30 εκατομμύρια μαζί με τα άλλα 18 εκατομμύρια, που ήταν το τελευταίο δάνειο από την Πειραιώς, χωρίς να υπολογίσω τα 10 επιπλέον εκατομμύρια που ίσως μας κοστίσουν σε πρόστιμα, τι αγοράζουν σήμερα αυτά στην Ελλάδα; Πόσο προτεραιότητα είναι η ζάχαρη, σε σχέση με άλλες προτεραιότητες; Να σας πω, λοιπόν, ότι το ετήσιο κόστος για επίδομα μακροχρόνιας ανεργίας είναι περίπου το ποσό που μεταβιβάζουμε στη ζάχαρη. Αν δηλαδή βάλουμε και τα 18 εκατομμύρια, είναι ακριβώς - ένας στους δέκα μακροχρόνια άνεργους παίρνει αυτό το μικρό επίδομα - θα είχαμε τη δυνατότητα να το διπλασιάσουμε. Αλλά για να φύγω από το θέμα της ανεργίας, να πάμε και στο θέμα των παιδικών σταθμών. Με βάση το κόστος του παιδιού ανά έτος σε κρατικούς παιδικούς σταθμούς, θα είχαμε τη δυνατότητα να αυξήσουμε εντυπωσιακά κατά χίλιες και πάνω θέσεις για ένα χρόνο, τα παιδιά που μπορούν να ενταχθούν σε έναν κρατικό παιδικό σταθμό και να δώσουμε τη δυνατότητα στις μαμάδες τους να δουλέψουν. Τα λέω αυτά γιατί ειδικά σε δύσκολες εποχές, η μελέτη κόστους - οφέλους, δηλαδή πόσο πληρώνουμε και πόσο αξίζει πραγματικά αυτό που παίρνουμε ως κοινωνία και ως οικονομία σε αντάλλαγμα, είναι πάρα πολύ σημαντική. Και αυτή η μελέτη κόστους οφέλους δεν είναι ούτε άψυχη ούτε τεχνοκρατική. Πρόκειται για προτεραιότητες που πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας, ειδικά όταν τα λεφτά είναι λιγοστά. Αυτό που φοβόμαστε είναι ότι από αυτήν την ιστορία της ζάχαρης, βλέπουμε ότι η μόνη μελέτη κόστους οφέλους που υπάρχει είναι στη σχέση όχι κόστους και κοινωνικού ή οικονομικού οφέλους αλλά στη σχέση συνιστώσας και συντεχνίας. Επιτρέψτε μου να πω δύο κουβέντες για το δεύτερο άρθρο, γιατί πραγματικά προσπαθώ κι εγώ να καταλάβω, διαβάζοντας ότι απαλλάσσονται κατά ποσοστό από πρόσθετους φόρους ή τέλη πρόστιμα εκπρόθεσμης υποβολής - μιλάμε για Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, τα κανονικά δηλαδή, όχι ΦΠΑ κ.λπ. - ή μη υποβολής δήλωσης ή ανακριβούς δήλωσης. Θα ήθελα πάρα πολύ να ισχύει αυτό που νομίζω ότι μας εξήγησε η Αναπληρώτρια Υπουργός ότι δεν χαρίζονται πρόστιμα σε ανθρώπους που δεν έκαναν καθόλου φορολογική δήλωση ή έκαναν ανακριβή φορολογική δήλωση - γιατί αυτές οι δύο κατά τη γνώμη μου είναι πιο βεβαρημένες περιπτώσεις - , αλλά θα περιμένουμε να δούμε πώς θα λειτουργήσει και ποιοι θα επωφεληθούν. Θα ήθελα να πω ότι διατηρούμε αρκετά μεγάλες επιφυλάξεις βλέποντας τη διατύπωση. Θα ήθελα να αναφερθώ για μισό λεπτό και στην τροπολογία του Υπουργείου Οικονομικών, ειδικά στο άρθρο γ, το οποίο λέει ότι και τα κατασχεθέντα ποσά, μπορούν να θεωρηθούν ως πρώτη δόση της ρύθμισης και στο τέλος να συνδέεται και με την έκπτωση που θα υπήρχε. Σκεφτείτε. Λέμε σε κάποιο φορολογούμενο, ο οποίος αδυνατούσε να πληρώσει ότι «αν τα μαζέψεις από όπου μπορείς και τα δώσεις, έχεις έκπτωση και ωφελείσαι μέσα από αυτήν τη ρύθμιση των χρεών». Επίσης, λέμε σε κάποιον άλλον, ο οποίος είχε βεβαιωμένη κακή διαχείριση ότι «αυτά που σου κατασχέσαμε, θεωρούμε ότι οικειοθελώς ήλθες και τα έδωσες και γι' αυτό μπαίνεις κι εσύ στις ίδιες ευεργετικές διατάξεις». Αυτό κατά τη γνώμη μας είναι απαράδεκτο και δεν μπορούμε να το ψηφίσουμε. Τέλος, σε ό, τι αφορά τις λαϊκές αγορές, δηλαδή, τις τροπολογίες του Υπουργείου Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού που μας παρουσίασε χθες ο κ. Σταθάκης, κατανοώ ότι υπήρχαν διάφορα θέματα να ρυθμιστούν από τις λαϊκές αγορές, μέχρι τη διοικητική δομή παρακολούθησης του ΕΣΠΑ. Δεν έχουμε θέμα να ψηφίσουμε αυτήν την τροπολογία. Βέβαια, θα ήθελα να πω ότι ως προς τις λαϊκές αγορές - που είμαι σίγουρη ότι είναι εξυγιαντικά τα μέτρα που λέει - το μεγάλο πρόβλημα είναι η φοβερή γραφειοκρατία, που απαιτεί δεκατρία διαφορετικά δικαιολογητικά και τέσσερις υπεύθυνες δηλώσεις, κάθε έξι μήνες. Αυτό είναι μια τρομερή επιβάρυνση του χρόνου, του κόστους, της ενέργειας, της υπομονής των ανθρώπων εκατέρωθεν, δηλαδή και των μικροπωλητών - των πωλητών λαϊκών αγορών - αλλά και των υπαλλήλων που χειρίζονται αυτά τα πράγματα και θα περιμέναμε μια πιο γενναία απλούστευση των διαδικασιών. Κατά τα άλλα, ελπίζουμε στη ρότα της κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής να συνεκτιμηθούν και τα διαφυγόντα οφέλη από τα χρήματα που μεταβιβάζει σε επιχειρήσεις, οι οποίες είναι καταδικασμένες να είναι ζημιογόνες, σε σχέση με άλλες επιχειρήσεις ή κοινωνικές δραστηριότητες που θα μπορούσαν να ωφελήσουν πραγματικά την Ελλάδα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Λυμπεράκη. Τον λόγο έχει η κ. Φωτεινή Αραμπατζή, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Λυπάμαι που ο κ. Λαφαζάνης είναι απών από την Αίθουσα. Το βρίσκω εξαιρετικά προκλητικό να έρχεται στη Βουλή για να εισηγηθεί και να υπερασπιστεί, μετά τα ταμειακά διαθέσιμα, τη δεύτερη πράξη νομοθετικού περιερχομένου, κρυπτόμενος πίσω από το ενδιαφέρον του για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Ποιος; Ο άνθρωπος που είχε ταυτίσει τη φράση «κοινοβουλευτικό πραξικόπημα» με το όνομα του, αυτός που σε κάθε νομοθετική ρύθμιση της προηγούμενης Κυβέρνησης μιλούσε για εκτρώματα και κατάλυση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Αντί να ακολουθήσει την τακτική της Προέδρου της Βουλής, που εξαφανίζεται εντέχνως από το Κοινοβούλιο, όταν υπάρχουν κατεπείγοντα ή πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, έρχεται και καθυβρίζει μία ολόκληρη παράταξη, μιλάει από το Βήμα της Βουλής για υπαλληλική συμπεριφορά και για νέο ραγιαδισμό και τώρα στην ομιλία του για γονυκλισίες. Ο άνθρωπος που επιφύλαξε στον κ. Μίλερ της «GAZPROM», υπόκλιση που όμοιά της πραγματικά είχα να δω από παράσταση του «Υπηρέτη δύο Αφεντάδων» του Γκολντόνι. Ας προχωρήσουμε τώρα στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Είναι προφανές ότι κάθε προσπάθεια για το παρόν και το μέλλον της τευτλοκαλλιέργειας, για την ανάταξη μιας άλλοτε δυναμικής παραγωγής, που δυστυχώς, έφθινε με τον χρόνο, μας βρίσκει συμμάχους. Άλλωστε, για του λόγου το αληθές και για να μιλάμε πρακτικά και χωρίς ευχολόγια, μην ξεχνάτε ότι επί κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, η προηγούμενη πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, διεκδίκησε και κατάφερε να πετύχει την επιδότηση της τευτλοκαλλιέργειας στη νέα ΚΑΠ, με τη συνδεδεμένη ενίσχυση ύψους 50 έως 55 ευρώ ανά στρέμμα, για να πηγαίνουν τελικά τα δικαιούμενα σε αυτόν που ήταν ο πιο αδικημένος στην αλυσίδα ενός πανάκριβου - κατά τα άλλα - προϊόντος, όπως η ζάχαρη και που τόσες φορές επικαλεστήκατε, στον Έλληνα τευτλοπαραγωγό. Γιατί πραγματικά σε ένα προϊόν, το οποίο επιβαρύνεται κατά 85% με κόστος λειτουργικό, εργατικό, ενέργειας, τευτλοεξαγωγής και μεταφοράς, κύριοι Υπουργοί, στον αγρότη μένουν τελικά τα ψίχουλα. Πολύ φοβάμαι πως από ό,τι ακούσαμε, μόνο τα 950.000 ευρώ από τα συνολικά 30.000.000 ευρώ θα πάνε στον Έλληνα τευτλοπαραγωγό. Πώς εγγυάστε λοιπόν τη βιωσιμότητα, όταν τα χρήματα αυτά πηγαίνουν για κάλυψη παλιών υποχρεώσεων και όταν δεν ακούσαμε κιχ για σχέδιο εξυγίανσης; Η πραγματική εξυγίανση θα έρθει μόνο αν τα εργοστάσια δουλέψουν δώδεκα μήνες τον χρόνο αντί για έναν που δουλεύουν σήμερα με τη μέγιστη δυνατή διεύρυνση της παραγωγικής διαδικασίας, ειδικά από το 2016 με την κατάργηση των ποσοστώσεων, την ενεργειακή εκμετάλλευση και τον εμπλουτισμό της παραγωγικής διαδικασίας με ζύγιση, ενσάκιση αγροτικών προϊόντων, όλα αυτά που κάνουν για παράδειγμα τα εκκοκκιστήρια. Γι' αυτά δεν ακούσαμε τίποτα, κύριε Υπουργέ. Τελικά αναρωτιέμαι αν τα δύο εργοστάσια των Σερρών και της Ορεστιάδας θα τα επαναλειτουργήσετε. Γιατί και με αυτήν την προεκλογική υπόσχεση ζητήσατε την ψήφο του ελληνικού λαού τόσο εσείς όσο και ο κ. Καμμένος επισκεπτόμενος τα εργοστάσια. Θα τα ανοίξετε; Γιατί χθες άκουσα κάτι για το ενδεχόμενο να ανοίξει το εργοστάσιο της Ορεστιάδας. Και σαν να μην έφτανε η ανακολουθία της πράξης νομοθετικού περιεχομένου, φέρνετε ως κατεπείγουσα και εν κρυπτώ μία τροπολογία ανατροπής των όσων γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, μία τροπολογία πλήγμα για τα εισοδήματα του αγροτικού κόσμου. Αναφέρομαι βεβαίως στην τροπολογία για την φορολόγηση των πάσης φύσεως αγροτικών επιδοτήσεων και ενισχύσεων πάνω από 12.000 ευρώ, που χωρίς ντροπή φέρνετε άρον - άρον με διαδικασίες εξπρές. Είναι ένα νομοθέτημα που καταργεί κάθε ιστορικό προηγούμενο και έρχεται να φορολογήσει - προσέξτε! - όχι μόνο τα δικαιώματα, αλλά κάθε κοινοτική ενίσχυση: συνδεδεμένες ενισχύσεις, αγροτοπεριβαλλοντικά προγράμματα, εξισωτική αποζημίωση, προγράμματα νέων αγροτών, όλα σκούπα. Μιλήσατε για πολύ μικρό ποσοστό που αγγίζει αυτό το νομοθέτημα. Αντιλαμβάνεστε βεβαίως με το να φορολογείτε και τις ενισχύσεις, η ψαλίδα αυτών που θα υποστούν τη βάσανο της φορολόγησης της «πρώτη φορά Αριστερά» Κυβέρνησης, ανοίγει επικίνδυνα. Βεβαίως δεν θα πω για τον εμπαιγμό και την πολιτική εξαπάτηση. Μόλις στις 8 Απριλίου 2015, κύριε Αποστόλου, λέγατε «ενισχύσεις και αποζημιώσεις είτε από εθνικούς είτε από κοινοτικούς πόρους δεν θα υπολογίζονται στο φορολογητέο εισόδημα του αγρότη».
Για το 2015.
Του 2015. Εκτός των άλλων, βαφτίζετε ως ευεργέτημα τη θέσπιση αφορολόγητου στις επιδοτήσεις, όταν γνωρίζουν και οι πέτρες ότι οι ευρωπαϊκές ενισχύσεις που δίνονται στον πρωτογενή τομέα δεν αποτελούν εισόδημα και ως εκ τούτου δεν φορολογούνται. Το άρθρο 21 του ν.4172/2013 που επικαλεστήκατε είναι ξεκάθαρο. Οι επιδοτήσεις δεν θεωρούνται ούτε κέρδος από επιχειρηματικές συναλλαγές ούτε έσοδο από παραγωγή προϊόντος. Ως εκ τούτου δεν αποτελούν φορολογητέα ύλη. Μην ξεχνάτε άλλωστε - και αυτό αποδεικνύει του λόγου το αναληθές που είπατε - ότι οι επιδοτήσεις, δικαιώματα μπορεί κάποιος να εισπράξει και χωρίς παραγωγή. Άρα δεν είναι φορολογητέο εισόδημα. Άρα αυτό που μας είπατε ότι ο προηγούμενος νόμος το επέτρεπε είναι αναληθές. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το προειδοποιητικό κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα ήθελα να μου δώσετε δύο λεπτά, κυρία Πρόεδρε, γιατί είναι πολύ σημαντικό το θέμα και δεν ακούστηκε για τη συγκεκριμένη τροπολογία. Κύριοι Υπουργοί, φορολογείτε τους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες, αυτούς τους πολύ λίγους που είπατε. Ποιους δηλαδή; Αυτούς που αποτελούν τον παραγωγικό ιστό, την κινητήρια δύναμη της αγροτικής οικονομίας και την ελπίδα ανάκαμψης μέσα από τον πρωτογενή τομέα. Γιατί το μεγάλο ποσοστό όσων βρίσκονται κάτω από το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ, είναι κατά βάση οι συνταξιούχοι αγρότες ή αυτοί που έχουν την αγροτική απασχόληση ως δεύτερο επάγγελμα. Όταν ισχυρίζεστε ότι η φορολόγηση αφορά ένα μικρό μέρος, ξεχνάτε ή προφανώς δεν γνωρίζετε ότι αυτό το μικρό ποσοστό, όπως λέτε, παράγει τον κύριο όγκο της αγροτικής παραγωγής. Για να δούμε πρακτικά, όμως, ποιος βρίσκεται πίσω από το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ και ποιος τελικά φορολογείται. Ο αγρότης των εξήντα στρεμμάτων καλλιέργειας βάμβακος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Αυτός φορολογείται. Αυτός, δηλαδή, που θα εισπράξει 80 ευρώ δικαιώματα από το βαμβάκι, 70 ευρώ συνδεδεμένη, 40 ευρώ αγροτοπεριβαλλοντικά προγράμματα, νιτρορύπανση. Αυτός, λοιπόν ο αγρότης των εξήντα στρεμμάτων θα πληρώσει ή θα ξεπεράσει τις 12.000 ευρώ. Προφανώς δεν αντιλαμβάνεστε ότι ένας τέτοιος αγροτικός κλήρος αποτελεί μια μικρομεσαία επιχείρηση, που οριακά την καθιστά ανταγωνιστική και οριακά καλύπτει την επιβίωση μιας αγροτικής οικογένειας. Πλήττετε καίρια την ίδια την αγροτική ανάπτυξη, την οποία υποτίθεται ότι προστατεύετε, καθιστώντας βεβαίως αυτές τις εκμεταλλεύσεις από οριακά βιώσιμες σε ζημιογόνες. Καταργείτε αυτό που όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις σέβονταν, ότι δηλαδή οι ενισχύσεις έρχονται να καλύψουν την απώλεια εισοδήματος των αγροτών λόγω της έκθεσής τους στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, ότι οι ενισχύσεις λειτουργούν ως χρηματοδότηση για να συνεχίσουν οι αγρότες να καλλιεργούν, δεδομένου ότι η τραπεζική χρηματοδότηση είναι πλέον εξαιρετικά δυσχερής, ότι οι κοινοτικές ενισχύσεις δεν είναι επίδομα κοινωνικού χαρακτήρα, αλλά αποτελούν παράγοντα εξισορρόπησης του κόστους παραγωγής, προκειμένου να παράγει φθηνά και να μην μετακυλίεται τελικά το κόστος στον καταναλωτή. Κύριοι Υπουργοί, σε μία δύσκολη συγκυρία για την αγροτική οικονομία, η οποία την προηγούμενη πενταετία συνέβαλε τα μέγιστα στην αντιμετώπιση της κρίσης, επιλέγετε να φέρετε προς ψήφιση μία πρωτοφανή κι ανάλγητη φορολογική επιβάρυνση στα συνήθη υποζύγια της κομματικής λογικής σας. Ποια δηλαδή; Τον ιδιωτικό τομέα και τον κόσμο που παράγει και ρισκάρει, όπως είναι ο αγροτικός κόσμος. Ο αγροτικός κόσμος πολύ φοβάμαι ότι θα κληθεί να πληρώσει τα σπασμένα της κοστοβόρας παροχολογίας σας στα κομματικά σας ακροατήρια. Θα κληθεί να πληρώσει τα σπασμένα της ανύπαρκτης διαπραγμάτευσης και της τρίμηνης καθυστέρησης της συμφωνίας με τους εταίρους μας. Ζητούμε την απόσυρση, κυρία Βαλαβάνη, της τροπολογίας. Σε αντίθετη περίπτωση, πολύ φοβάμαι ότι αν αποφασίσετε να σπείρετε ανέμους, θα πρέπει να προετοιμαστείτε να θερίσετε και θύελλες. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Αραμπατζή. Επειδή υπάρχουν παραιτήσεις κάποιων Βουλευτών από τις ομιλίες τους, νομίζω ότι θα πάμε πολύ καλά αν κρατήσουμε από δω και πέρα τον χρόνο - και οι Κοινοβουλευτικοί και οι υπόλοιποι ομιλητές, αλλά και οι Υπουργοί - και θα τελειώσουμε στην καθορισμένη κι αποφασισθείσα ώρα.
Οι εισηγητές να μπορέσουν να μιλήσουν για τις τροπολογίες.
Θα δώσουμε τον λόγο στους εισηγητές για τις τροπολογίες μετά. Τον λόγο έχει ο κ. Κόκκαλης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων για δώδεκα λεπτά και να ετοιμάζεται ο κ. Καραθανασόπουλος.
Θα μιλήσω λιγότερο, κυρία Πρόεδρε, για να μιλήσουν όσο γίνεται περισσότεροι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το άρθρο 44 παράγραφος 1 του Συντάγματος προβλέπει τη διαδικασία έκδοσης των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου σε εξαιρετικά επείγουσες περιπτώσεις. Για να δούμε, είναι εξαιρετικά επείγουσα περίπτωση η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης ή δεν είναι; Η ρύθμιση της βιωσιμότητας της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης έχει άμεση σχέση με την ίδια την ελληνική οικονομία και την επανεκκίνηση αυτής, διότι η στήριξη της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης σημαίνει στήριξη του πρωτογενούς αλλά και του δευτερογενούς τομέα. Να θυμηθούμε, με λίγα λόγια, τι ήταν η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης και τι είναι σήμερα, διότι πραγματικά δεν υπάρχει ένας πειστικός αντίλογος, ένα πειστικό επιχείρημα στην καταψήφιση από την Αντιπολίτευση της συγκεκριμένης πράξης νομοθετικού περιεχομένου. Ιδρύθηκε το 1961 με πέντε εργοστάσια. Αποτελούσε την πρώτη και μοναδική παραγωγή ζάχαρης στην Ελλάδα. Πότε άρχισαν τα προβλήματα για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης; Δυστυχώς, το 2006, όταν αναγκάστηκε να απεμπολήσει η χώρα μας το 5% της ποσόστωσης της ζάχαρης. Να υπενθυμίσω, πάλι, το 2006. Καίριο ήταν το πλήγμα τις χρονιές 2011, 2012, με τις εξαγγελίες περί ιδιωτικοποίησης της εταιρείας και με την πώληση της Αγροτικής Τράπεζας. Ποιος ήταν, αλήθεια, κυβέρνηση όλα αυτά τα χρόνια; Μήπως κάνουμε κάποιο λάθος; Δεν ήταν η Νέα Δημοκρατία; Δεν ήταν και το ΠΑΣΟΚ; Η πώληση της Αγροτικής Τράπεζας - δεν είναι εδώ ο κ. Λαφαζάνης - δεν πρέπει να μείνει μόνο στα λόγια. Υπάρχουν, κατά την ταπεινή μου προσωπική άποψη, και ποινικές ευθύνες στην πώληση της Αγροτικής Τράπεζας. Και πρέπει να το γνωρίζουν οι αγρότες που μας βλέπουν. Και ήθελα, λίγο, οι κύριοι της Νέας Δημοκρατίας να απευθυνθούν στους αγρότες και να τους πουν, ότι έτσι όπως διαμορφώσαμε και στηρίξαμε την πώληση της Αγροτικής Τράπεζας, αυτήν τη στιγμή σε χιλιάδες αγρότες ο εκκαθαριστής έχει τον λόγο. Τι σημαίνει εκκαθάριση, κυρίες και κύριοι του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας; Εκκαθάριση σημαίνει πτώχευση. Τι κάνει ο εκκαθαριστής σε μια εταιρεία; Μοιράζει τα κέρδη, εισπράττει απαιτήσεις και κλείνει. Και οι υποθήκες στα χωράφια των Ελλήνων αγροτών τι γίνονται; Τι γίνεται, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, με τους υποθηκευμένους αγρούς; Υπέρ ποιου θα είναι αυτή η υποθήκη; Τέτοιες απαντήσεις μπορείτε να δώσετε στους Έλληνες αγρότες και κτηνοτρόφους; Αυτήν τη στιγμή είναι υποθηκευμένο το 95% των αγροτεμαχίων. Δικαιούται ο εκκαθαριστής από την υποθήκη; Όχι. Ο εκκαθαριστής θα τελειώσει. Ποιος δικαιούται; Ας μας πει η Νέα Δημοκρατία ποιος δικαιούται την υποθήκη. Η πώληση της Αγροτικής Τράπεζας, κατά την άποψή μου, εκτός από έγκλημα ενέχει και σοβαρότατες ευθύνες και γ' αυτό πρέπει να εξεταστεί. Έρχεται αυτή η Κυβέρνηση και προσπαθεί να σώσει την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης από το χείλος του γκρεμού στην κυριολεξία. Και ακούμε από την Αντιπολίτευση την ερώτηση: «Έχετε σχέδιο για τη βιωσιμότητα;». Μάλλον μας κάνουν πλάκα. Εσείς συμφωνείτε να σωθεί, ναι ή όχι η Βιομηχανία Ζάχαρης; Είναι απλά τα πράγματα. Μάλλον δεν συμφωνείτε, άρα γι' αυτό δεν ψηφίζετε. Δηλαδή, λέτε να κλείσει η Βιομηχανία Ζάχαρης. Αυτό να το ξέρει ο ελληνικός λαός. Να το πείτε τουλάχιστον ευθέως, όπως το λένε και άλλα κόμματα. Να το πείτε ευθέως, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας ότι θέλετε να κλείσει η Βιομηχανία Ζάχαρης. Δεν θέλετε να υπάρχει τευτλοκαλλιέργεια του χρόνου στην Ελλάδα; Δεν θέλετε να πληρωθούν οι πιστωτές; Δεν θέλετε να πληρωθούν οι τευτλοπαραγωγοί; Ναι ή όχι; Ένας να βρεθεί να μου δώσει πειστικές απαντήσεις σε αυτά τα θέματα. Επίσης, ένας να βρεθεί να μου πει εάν η πώληση της Αγροτικής Τράπεζας - δεν είναι εδώ ο κ. Μητσοτάκης ή ο κ. Χατζηδάκης - εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των αγροτών, να μας πει τα υποθηκευμένα χωράφια των αγροτών τώρα σε ποιον ανήκουν. Ανήκουν στον εκκαθαριστή, ο οποίος θα κλείσει. Και καλούμαστε εμείς σήμερα να απολογηθούμε; Όχι, βέβαια. Τουλάχιστον, να ξέρει ο ελληνικός λαός, να ξέρουν οι Έλληνες αγρότες και οι κτηνοτρόφοι, την αλήθεια. Όσον αφορά τις αγροτικές επιδοτήσεις, δεν θα παίζουμε με τις λέξεις. Η απλή γραμματική ανάγνωση του νόμου…
Εννοείται.
Εννοείται; Μήπως είστε δικηγόρος; Όταν δεν εισάγεται εξαίρεση, τι σημαίνει; Ο κανόνας ότι φορολογούνται.
Όταν έχει εξαίρεση στον κανόνα;
Κύριε Βεσυρόπουλε, σας παρακαλώ.
Όχι, δεν έχω πρόβλημα.
Όχι, έχω εγώ πρόβλημα. Δεν θέλω να γίνεται διάλογος.
Απλή γραμματική διατύπωση, όταν δεν εισάγεται εξαίρεση, έτσι όπως εισάγεται η τροπολογία, τι σημαίνει; Σημαίνει ότι το 2014 θα φορολογούνται πάνω από 12.000 ευρώ. Με ποιες διατάξεις και με ποια επιχειρηματολογία ή συλλογιστική - θέλω πραγματικά να σας ακούσω - τα εισοδήματα του 2014 ήταν αφορολόγητα; Με ασάφεια; Μην επικαλείστε ασάφεια του νόμου. Απλή γραμματική διατύπωση, όταν δεν εισάγει εξαίρεση ο νομοθέτης, όπερ σημαίνει ισχύει ο κανόνας, η φορολόγηση. Και γι' αυτό και αυτή η αιτιολογική έκθεση της κυρίας Υπουργού, γι' αυτό αυτή η συγκεκριμένη διατύπωση «ώστε να μην προσμετρώνται». Η έκφραση σε μια αιτιολογική έκθεση «ώστε να μην προσμετρώνται», εισάγει εξαίρεση από τον κανόνα, όπου ο κανόνας «ώστε να μην προσμετρώνται», το λέει η αιτιολογική έκθεση. Εν πάση περιπτώσει, η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι οφείλουν να δώσουν ξεκάθαρη απάντηση σε αυτό που επιχειρεί να κάνει αυτή η Κυβέρνηση, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες και ο ΣΥΡΙΖΑ. Θέλουν την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης ανοιχτή; Ναι ή όχι; Τη θέλετε ανοιχτή; Γιατί δεν το ψηφίζετε; Θέλετε να υπάρχουν τευτλοπαραγωγοί του χρόνου; Ναι ή όχι; Όντως είναι στο χείλος του γκρεμού. Οι προϋποθέσεις για την έκδοση της πράξης νομοθετικού περιεχομένου υπάρχουν στην παρούσα, γιατί είναι εξαιρετικά επείγουσα, όπως αναφέρει το άρθρο 44 παράγραφος 1 του Συντάγματος. Συνεπώς τη θέλουμε βιώσιμη την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης; Έφταιξαν πάρα πολλά και η κακοδιοίκηση και άλλα πολλά. Όμως, πρέπει επιτέλους να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Είμαστε με τους αγρότες ή δεν είμαστε; Προσπαθούμε να είμαστε; Να πούμε τουλάχιστον την αλήθεια; Διότι κάποια πράγματα δεν κρύβονται. Το να στηρίζει αυτή η Κυβέρνηση και να υποχρεώνει τον εκκαθαριστή με μία οικονομική ένεση, προκειμένου να πληρωθούν και οι τευτλοπαραγωγοί, όπως και οι πιστωτές, είναι μία πράξη υπεύθυνη. Πείτε μου εσείς ποια άλλη πράξη δεν είναι υπεύθυνη; Η καταψήφιση; Δηλαδή; Να κλείσει στο έρμαιο του εκκαθαριστή. Σας θυμίζω, εκκαθαριστής ίσον πτώχευση. Έτσι λέει ο νόμος. Διανέμει κέρδη, εισπράττει απαιτήσεις και στο τέλος τι; Τι θα γίνει στο τέλος; Διότι η παρούσα πράξη νομοθετικού περιεχομένου και το αντικείμενο που ρυθμίζει, όπως η Βιομηχανία Ζάχαρης, έχει άμεση σύνδεση με τους αγρότες κι όσοι είμαστε από αγροτικές περιοχές οφείλουμε να προειδοποιήσουμε τους αγρότες, οι οποίοι είναι στο έρμαιο και τη θηλειά του εκκαθαριστή. Το ξαναλέω, μοιράστηκε η Αγροτική Τράπεζα σε καλό και σε κακό κομμάτι και στο κακό κομμάτι πήγαν οι μικρομεσαίοι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι με τα δάνειά τους και τα χωράφια τους έχουν υποθήκες. Αυτές τις υποθήκες, ποιος θα είναι αυτός ο οποίος θα τις εκπληρώσει; Ο ίδιος ο εκκαθαριστής; Όχι. Πού ανήκουν τα χωράφια τους με τις πράξεις, τις οποίες έχετε κάνει, με την πώληση της Αγροτικής; Οφείλετε να δώσετε συγκεκριμένες απαντήσεις και να μην κοιτάτε και σφυρίζετε αδιάφορα. Αγγίζουν και τα όρια της ποινικής ευθύνης κάποιες πράξεις της προηγούμενης κυβέρνησης. Εν όψει όλων αυτών και επειδή πρόκειται για μια πραγματικά υπεύθυνη στάση εθνικά, η στήριξη της Βιομηχανίας Ζάχαρης είναι μονόδρομος. Είναι μονόδρομος, γιατί συνηγορεί υπέρ της δημιουργίας μιας βιομηχανικής πολιτικής. Δυστυχώς η χώρα μας δεν έχει τη δυνατότητα να έχει πολλές βιομηχανίες. Είχε τη δυνατότητα να έχει τη Βιομηχανία Ζάχαρης και οφείλουμε εμείς ως πολιτεία, ως νομοθετική εξουσία να στηρίξουμε μονάδες, οι οποίες συνδέουν και τον πρωτογενή και το δευτερογενή τομέα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς τον κ. Κόκκαλη. Είχα ανακοινώσει όταν έδωσα τον λόγο στον κ. Κόκκαλη ότι θα ακολουθήσει ο κ. Καραθανασόπουλος. Ακολούθως θα δώσω τον λόγο στον κ. Ματθαιόπουλο που έλειπε από την Αίθουσα όταν ανέβηκε στο Βήμα ο κ. Κόκκαλης, γι' αυτό και δεν τον ανακοίνωσα. Κύριε Καραθανασόπουλε, έχετε τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου προσπαθεί να αλλάξει την πορεία εξέλιξης των πραγμάτων και να απαντήσει στο μεγάλο ερώτημα για την παραγωγική διάλυση της ελληνικής οικονομίας. Μάλιστα, τόσο ο εισηγητής όσο και οι αντίστοιχοι Υπουργοί έκαναν διαλέξεις για το μεγάλο πρόβλημα, το οποίο έχει η ελληνική οικονομία, δηλαδή τη συρρίκνωση της παραγωγικής της βάσης. Όλα αυτά είναι πάρα πολύ καλά, η αποτύπωση της πραγματικότητας της κατάστασης, αλλά δεν απαντάτε σε ένα ερώτημα, το οποίο σας βάλαμε και στην επιτροπή. Ποιοι ευθύνονται για τη συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης της Ελλάδας; Διότι δεν είναι η βιομηχανία, είναι η μεταποίηση. Άλλο πράγμα είναι η βιομηχανία. Η μεταποίηση αποτελεί κλάδο της βιομηχανίας. Ποιοι ευθύνονται γι' αυτή την εξέλιξη των πραγμάτων; Φταίει το κακό το ριζικό μας, φταίει ο θεός που μας μισεί; Τι φταίει; Φταίνε οι προηγούμενες κυβερνήσεις; Βεβαίως, φταίνε. Άλλος είναι, όμως, ο βασικός παράγοντας που έχουμε συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης, όχι μόνο την περίοδο της κρίσης, αλλά και την περίοδο της καπιταλιστικής ανάπτυξης στην ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη, την κλωστοϋφαντουργία, τον ιματισμό, το δέρμα και σε μια σειρά άλλους κλάδους της οικονομίας που καταστράφηκαν την περίοδο των «παχιών αγελάδων». Ποιοι είναι, λοιπόν, οι υπεύθυνοι; Ποιοι είναι οι παράγοντες; Ποιος είναι ο βασικός παράγοντας; Δεν θέλετε να απαντήσετε, γιατί ακριβώς δεν θέλετε να αντιμετωπίσετε τον βασικό παράγοντα και, μάλιστα, αυτού του βασικού παράγοντα τα συμφέροντα θέλετε και εσείς να εξυπηρετήσετε. Ο βασικός παράγοντας, λοιπόν, για τη συρρίκνωση της παραγωγικής δραστηριότητας είναι οι καπιταλιστές, είναι οι ιδιοκτήτες ή οι μέτοχοι των καπιταλιστικών επιχειρήσεων. Αυτοί καθορίζουν τι επένδυση θα κάνουν, πού θα επενδύσουν, για ποιον σκοπό θα επενδύσουν και μοναδικό κριτήριό τους είναι το καπιταλιστικό κέρδος. Τους ενδιαφέρει, τους καίγεται καρφί αν θα συρρικνωθεί η παραγωγική βάση μιας χώρας; Νομίζετε ότι έχουν τέτοιους προβληματισμούς; Τους απασχολούν τέτοια ζητήματα; Το μόνο που τους απασχολεί είναι πώς θα αυξήσουν τα κέρδη τους και, μάλιστα, το ποσοστό κέρδους του επενδεδυμένου κεφαλαίου, το οποίο θα έχουν. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο έχουμε αυτήν την εξέλιξη των πραγμάτων. Δική τους επιλογή είναι να συρρικνωθούν παραγωγικές δραστηριότητες, γιατί βρήκαν άλλους τομείς ή άλλες περιοχές ή άλλες χώρες όπου μπορούσαν να επενδύσουν με μεγαλύτερο κέρδος τα κεφάλαιά τους. Να, λοιπόν, ποιος είναι ο βασικός παράγοντας. Δεύτερη αιτία είναι η συμμετοχή της Ελλάδας ως απόφαση των ίδιων των καπιταλιστών - αυτών ήταν η απόφαση - της ίδιας της αστικής τάξης της χώρας μας στην ΕΟΚ αρχικά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση αργότερα, όπου ακριβώς επιτάχυνε αυτή τη διαδικασία. Μάλιστα, αυτή η διαδικασία επιταχύνθηκε ακόμα περισσότερο με την ΟΝΕ, τη Συνθήκη του Μάαστριχ και την απελευθέρωση των αγορών, όπου έπεσαν οι οποιοιδήποτε φραγμοί στην ελευθερία κίνησης κεφαλαίων, εμπορευμάτων, υπηρεσιών και εργαζόμενων. Για ποιον σκοπό έγινε αυτό; Για να μπορούν πολύ πιο εύκολα να επενδύουν σε χώρες με πιο φθηνή πρώτη ύλη, με πιο φθηνό εργατικό δυναμικό. Δεν είναι ζήτημα ή ιδιομορφία της Ελλάδας η συρρίκνωση της μεταποιητικής δραστηριότητας. Στο σύνολο των καπιταλιστικά ανεπτυγμένων οικονομιών παρατηρείται αυτό το φαινόμενο. Συρρικνώνεται στο πέρας των χρόνων η παραγωγική τους δραστηριότητα, η μεταποίησή τους, προς όφελος άλλων τομέων και άλλων κλάδων της οικονομίας. Αυτή η μεταποιητική δραστηριότητα μεταφέρεται σε χώρες υπό ανάπτυξη ή με φθηνότερο εργατικό δυναμικό. Αυτή είναι η τάση και εμείς δεν είμαστε έξω από αυτή την τάση. Βεβαίως, είναι πολύ πιο γρήγορη αυτή η διαδικασία, είναι πολύ μεγαλύτερο το ποσοστό της συρρίκνωσης της παραγωγικής δραστηριότητας από ό,τι σε άλλες χώρες. Ο τρίτος παράγοντας είναι, βεβαίως, οι αστικές κυβερνήσεις, είναι οι κυβερνήσεις, δηλαδή, διαχείρισης της αστικής διακυβέρνησης, οι οποίες νομοθετούσαν και νομοθετούν και θα νομοθετούν πάντοτε με βάση τις ανάγκες του κεφαλαίου. Αυτό κάνετε και εσείς. Δεν αμφισβητείτε ούτε την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη στρατηγική επιλογή της αστικής τάξης ούτε και την ίδια την αστική τάξη, τα συμφέροντα των κεφαλαιοκρατών. Αντίθετα, με τις πράξεις σας, αυτών τα συμφέροντα εξυπηρετείτε. Πριν πάμε στο προκείμενο, το ερώτημα είναι το εξής: Αλήθεια, πώς θα τους πείσετε να αλλάξουν στάση οι κεφαλαιοκράτες, να επενδύσουν σε παραγωγικές δραστηριότητες στη χώρα μας; Έχετε κανένα μαγικό ραβδί ή θα ξεπεράσετε με βολονταρικό τρόπο τους οικονομικούς νόμους του καπιταλιστικού συστήματος, τη σιδερένια του φτέρνα; Κοροϊδεύετε τον κόσμο επί της ουσίας. Ας μιλήσουμε καθαρά. Κοροϊδεύετε τον κόσμο. Από τη στιγμή που λέτε ότι αυτοί που έχουν τα κλειδιά της οικονομίας, οι καπιταλιστές, θα συνεχίζουν να αποφασίζουν για το τι θα κάνουν και εμείς απλά και μόνο θα διαμορφώνουμε το έδαφος που αυτοί θέλουν, τότε αυτό κάνετε, ό,τι έκαναν και οι προηγούμενοι, λοιπόν. Και αυτό φαίνεται περίτρανα όσον αφορά και την εξέλιξη της συγκεκριμένης πράξης νομοθετικού περιεχομένου. Τι λέτε ότι θα κάνετε; Βρήκατε τη Βιομηχανία Ζάχαρης, η οποία βρίσκεται υπό διάλυση, υπό κατάρρευση, υπό χρεοκοπία με αρνητικά ίδια κεφάλαια και κάνετε μια ένεση 30 εκατομμυρίων ευρώ, διατηρώντας όλο το προηγούμενο πλαίσιο άθικτο. Σας ρωτήσαμε: Έχετε σχέδιο; Πού εντάσσετε αυτά τα 30 εκατομμύρια, αυτήν την κίνηση; Μόλις πριν λίγο, μετά από δύο ώρες τοποθετήσεων των Υπουργών, είπε ο κ. Λαφαζάνης: «Δεν έχουμε σχέδιο, γιατί δεν μπορούσαμε μέσα σε δύο μήνες να έχουμε σχέδιο για τη Βιομηχανία Ζάχαρης». Άρα πού πάτε; Στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα; Στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα, όταν διατηρείτε όλο το πλαίσιο άθικτο; Και είστε Κυβέρνηση, δεν είστε Αντιπολίτευση, δεν αντιπολιτεύεστε τον εαυτό σας. Βεβαίως, η Νέα Δημοκρατία και η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας έχει τεράστιες ευθύνες για την πορεία εξέλιξης των πραγμάτων από το 2006, όταν αποφασίστηκε μέσω της αναθεώρησης της ΚΑΠ η μείωση κατά 50% των ποσοστώσεων και γίναμε εισαγωγική χώρα στη ζάχαρη από εξαγωγική που ήμασταν. Μάλιστα, ούτε καν αυτήν τη μειωμένη ποσόστωση δεν μπορούμε σήμερα να αξιοποιήσουμε. Από τα πέντε εργοστάσια έκλεισαν άμεσα τα δύο και τώρα λειτουργεί μόνο το ένα. Αυτό το καθεστώς το αλλάξατε; Υπάρχουν τα τρία εργοστάσια που απομένουν ακόμη, που είναι απαρχαιωμένα μηχανολογικά; Σαράντα χρόνια μηχανήματα έχουν. Άρα, λοιπόν, για ποια παραγωγικότητα της εργασίας μιλάτε; Θα τα αλλάξατε αυτά τα μηχανήματα; Βάλατε ένα τέτοιο σχέδιο; Θα πάτε σε αντίθεση με τους νόμους της καπιταλιστικής αγοράς και της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις ποσοστώσεις; Θα απειθαρχήσετε στους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να μη θεωρηθούν τα 30 εκατομμύρια παράνομη κρατική επιδότηση; Γιατί υπάρχει κίνδυνος να θεωρηθούν από την Ευρωπαϊκή Ένωση παράνομη κρατική χρηματοδότηση και να επιστραφούν πίσω και με τόκο, πράγμα που θα είναι το τελειωτικό χτύπημα στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Εσείς δεν κάνετε αυτό το πράγμα! Εσείς πειθαρχείτε στους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αποπληρώνετε τα πρόστιμα των προηγούμενων κυβερνήσεων που έτυχε σε εσάς να τα αποπληρώσετε. Άρα, λοιπόν, σας λέμε - και το είπατε εσείς, κύριε Υπουργέ - ότι υπάρχουν 800 εκατομμύρια ευρώ αδιάθετα, τα οποία στις 31-12 θα επιστραφούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πάρτε τα! Απειθαρχήστε! Δεν τολμάτε! Δεν τολμάτε να πείτε «πάω κόντρα στους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το ΕΣΠΑ και θα χρησιμοποιήσω τα 800 εκατομμύρια για να αναβαθμίσω την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης».
Δεν τα έχουμε στο ταμείο, κύριε συνάδελφε!
Α, τώρα δεν τα έχετε στο ταμείο! Εντάξει! Βρίσκετε διάφορες δικαιολογίες, εφευρίσκετε διάφορα προσχήματα, για να πείτε ότι δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα. Τρίτο ζήτημα, για το οποίο δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα: Βγήκε ο κ. Λαφαζάνης εδώ πέρα, λες και ήταν Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και κατήγγειλε την προηγούμενη κυβέρνηση. Βεβαίως, πολύ καλά έκανε και την κατήγγειλε, γιατί είναι περίεργη και ύποπτη η μεθόδευση για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Αλλού είναι το παραγωγικό κομμάτι, αλλού τα δάνειά της! Βεβαίως, είναι μια περίεργη επιλογή αυτή που διευκολύνει είτε το ξεπούλημα είτε το κλείσιμο της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Εσείς το αλλάζετε αυτό το καθεστώς; Αλλάξτε αυτό το καθεστώς! Η Τράπεζα Πειραιώς είναι τράπεζα που ελέγχεται από το ελληνικό δημόσιο. Το 60% του μετοχικού της κεφαλαίου δεν είναι του ελληνικού δημοσίου; Αλλάξτε το, λοιπόν! Αφαιρέστε την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης από τον εκκαθαριστή! Πάρτε την από εκεί, εφόσον σκοπός του εκκαθαριστή είναι να την εκποιήσει! Αυτό θέλει να κάνει ο εκκαθαριστής, να εκποιήσει ως περιουσιακό στοιχείο την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Γιατί δεν τα αλλάζετε αυτά; Θα το βρείτε ως πρόσχημα και θα πείτε ότι η προηγούμενη κυβέρνηση οδήγησε τα δάνεια της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης στην Τράπεζα Πειραιώς και το παραγωγικό της κομμάτι στον εκκαθαριστή. Θα πείτε ότι δεν μπορούσατε να κάνετε τίποτα, άρα οδηγήθηκε η επιχείρηση στην εκποίηση των περιουσιακών της στοιχείων, για να φορτώσετε τα βάρη στους άλλους, νίπτοντας τας χείρας σας ως Πόντιοι Πιλάτοι. Αυτό θα κάνετε, λοιπόν, στην προκειμένη περίπτωση. Γι' αυτό, ακριβώς, λέτε τι έκαναν οι προηγούμενοι, γιατί ο δικός σας σχεδιασμός δεν αμφισβητεί τις επιλογές των προηγούμενων, δεν αμφισβητεί τα συμφέροντα των κεφαλαιοκρατών, δεν αμφισβητεί την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο κάτω - κάτω της γραφής, δεν μπορείτε να μας απαντήσετε σε ορισμένα ερωτήματα; Θα συνεχίσει η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης να είναι φασόν, να κάνει εισαγωγές από τρίτες χώρες για να μπορεί να καλύπτει τις ανάγκες γιατί η παραγωγή τεύτλου στην Ελλάδα είναι πάρα πολύ μικρή και όσο πάει και συρρικνώνεται; Και μάλιστα από τα 30 εκατομμύρια έχουν διατεθεί - όπως λέει εδώ - τα 21 εκατομμύρια. Τα 14 εκατομμύρια από τα 21 εκατομμύρια πήγαν γι' αυτούς τους προμηθευτές που μας δίνουν τη ζάχαρη, όχι για να την επεξεργαστούμε αλλά απλά για να την τυποποιήσουμε και να καλύψουμε τις ανάγκες και τα συμβόλαια που έχει η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Και μόνο 915 χιλιάρικα πήγαν στους τευτλοπαραγωγούς. Αυτό τουλάχιστον είναι παραδοξότητα, ακόμα και με τους νόμους του καπιταλιστικού συστήματος που εσείς λέτε και υπερασπίζεστε. Αποφασίστε, λοιπόν, τι θέλετε και πού θέλετε να πάτε. Και τελειώνω με το δεύτερο κομμάτι της τροπολογίας. Έκανε φιλότιμες προσπάθειες η κυρία Υπουργός μιλώντας πάνω από μία ώρα και κάνοντας ένα αφήγημα για να αποτρέψει ότι υπήρχε μεθόδευση. Υπήρχε μεθόδευση, λοιπόν, με το συγκεκριμένο άρθρο 2 της τροπολογίας της πράξης νομοθετικού περιεχομένου. Και αυτή η μεθόδευση είχε να κάνει με την ένταξη μέσα στη ρύθμιση για τις εκατό δόσεις από το παράθυρο - και όχι με βάση την πραγματική νομοθετική διαδικασία - με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου αυτών που έχουν κάνει φορολογικές απάτες και παραβιάσεις. Αυτούς θα εντάξετε μέσα. Γι' αυτό απελευθερώσατε και το 1 εκατομμύριο που ήταν και το όριο της προηγούμενης ρύθμισης. Απελευθερώσατε, λοιπόν, με το νόμο το όριο πάνω από 1 εκατομμύριο για να ενταχθούν στη ρύθμιση και έρχεστε μετά από τρεις, τέσσερις μέρες να φέρετε πράξη νομοθετικού περιεχομένου και να εντάξετε στη ρύθμιση και αυτούς που έχουν κάνει φορολογικές απάτες, φορολογικές παραβιάσεις, τους συνειδητούς, δηλαδή, φοροφυγάδες. Αυτούς εντάξατε με αυτή την πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Και τα στοιχεία, που παρουσίασε χθες η κυρία Υπουργός, αυτό λένε. Το 90% που έχει μπει στη ρύθμιση έχει ρυθμίσει μόνο το 28,5% και το 10% των μεγαλοοφειλετών έχει ρυθμίσει το 72% από το συνολικό ποσό που έχει ρυθμιστεί. Και λέμε γι' αυτούς που χρώσταγαν πάνω από 10.000. Δεν λέμε γι' αυτούς με πάνω από 1 εκατομμύριο που είναι το 1% και έχουν ρυθμίσει περίπου το 12%, τα πολλά εκατομμύρια. Άρα εδώ υπάρχει ένα συγκεκριμένο ερώτημα. Και, βέβαια, η Νέα Δημοκρατία δεν έχει κανέναν λόγο να βγαίνει να φωνασκεί. Γιατί ακριβώς η Νέα Δημοκρατία χάριζε πρόστιμα. Είναι γνωστή η τροπολογία την οποία έφερε. Τότε όμως ήταν συνδιαλλαγή της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας με το μεγάλο κεφάλαιο. Σήμερα εσείς χαρίζετε πρόστιμα, χαρίζετε πρόσθετους φόρους σε μεγάλους φοροφυγάδες αλλά λέτε ότι αυτό είναι πατριωτικό σας καθήκον. Και στη μία περίπτωση της συνδιαλλαγής που έκανε η Νέα Δημοκρατία χαρίζοντας πρόστιμα και στην άλλη περίπτωση που χαρίζετε εσείς πρόστιμα ο μόνος κερδισμένος είναι οι μεγάλοι φοροφυγάδες, οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι που είχαν πιαστεί στη φάκα. Αυτοί είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι, γιατί στη μία περίπτωση δεν πλήρωναν και έκαναν φοροδιαφυγή και στην άλλη περίπτωση τους χαρίζετε τα πρόστιμα και τα επιπλέον χρήματα. Απ' αυτή την άποψη λέμε ότι είναι σκανδαλώδης η ρύθμιση. Και εμείς θα επιμείνουμε ότι θα πρέπει να δοθούν τα ονόματα και τα στοιχεία όλων αυτών που εντάχθηκαν και τι κέρδισαν μέσα από αυτή τη διαδικασία. Γιατί τη στιγμή που κυνηγάτε τον άνεργο, τον επαγγελματία, τον μισθωτό να πληρώσει το σύνολο της φορολογικής επιδρομής, το σύνολο των χαρατσιών που έχει επιβάλει η προηγούμενη κυβέρνηση, αποτελεί πρόκληση να χαρίζετε δεκάδες εκατομμύρια σε μια χούφτα μεγάλους επιχειρηματίες. Αποτελεί πρόκληση! Εμείς, ακριβώς γι' αυτό τον λόγο, καταψηφίζουμε τη συγκεκριμένη διάταξη που αφορά το άρθρο 2 της πράξης νομοθετικού περιεχομένου. Για την υπόθεση της Βιομηχανίας Ζάχαρης λέμε «παρών», γιατί ακριβώς η όλη διαδικασία δεν πρόκειται να οδηγήσει πουθενά. Και δεν μας πείσατε ότι έχετε κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Γιατί το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας παρά τους συκοφάντες που υπήρξαν εδώ, όχι μόνο δεν θέλει να κλείσει η Βιομηχανία αλλά θέλει να αναπτυχθεί. Αλλά δεν πρόκειται να αναπτυχθεί κάτω από την κυριαρχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της πολιτικής της.
Ευχαριστούμε τον κ. Καραθανασόπολο. Τον λόγο έχει ο κ. Ματθαιόπουλος. Και ολοκληρώνουμε τον κύκλο των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων. Θα ακολουθήσουν πέντε Βουλευτές που έχουν μείνει από τον κατάλογο των ομιλητών και μετά θα δώσουμε τον λόγο στην κυρία Υπουργό. Ορίστε, κύριε Ματθαιόπουλε, έχετε τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Μέχρι στιγμής έχουν τεθεί δύο καίρια ερωτήματα. Ρωτούν διάφοροι εισηγητές των κομμάτων με ποιους είμαστε και ποιος φταίει για την όλη κατάσταση; Μάλλον η απάντηση μπορεί να δοθεί ανάλογα με το που ανήκει ο καθένας μας. Διότι αν είσαι με τους χαμένους, αν είσαι, δηλαδή, ο άνθρωπος ο οποίος είδε το εισόδημά του να πέφτει δραματικά προς τα κάτω, ελέω μνημονιακής πολιτικής τα τελευταία πέντε χρόνια, φταίει το σύστημα. Αν είσαι με το σύστημα ή αν είσαι το ίδιο το σύστημα, φταίνε οι εργαζόμενοι που δεν μπόρεσαν να αντεπεξέλθουν στις νέες μνημονιακές απαιτήσεις των καιρών. Ακούστηκαν εδώ πέρα διάφορα συγκεκριμένα παραδείγματα, αλλά η αλήθεια είναι μία και παραμένει πάντοτε μία, ότι γι' αυτήν τη δεινή κατάσταση, στην οποία έχει περιέλθει η οικονομία μας, η πατρίδα μας, φταίει το μνημόνιο και όσοι το εξάσκησαν είτε ως κυβέρνηση είτε ακόμα και ως αντιπολίτευση. Γιατί στο όνομα του μνημονίου απολύθηκαν εργαζόμενοι από την «Τυποεκδοτική», τον «902», με διάφορες εκβιαστικές απεργίες απαξιώθηκε ένας κλάδος της ναυτιλίας και στο όνομα του μνημονίου, επειδή πλέον οι εργαζόμενοι δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν τους νέους ρυθμούς, έχουν απολυθεί εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, έχουν χάσει τις δουλειές τους, έχει απαξιωθεί γενικότερα η ελληνική οικονομία, το ανθρώπινο δυναμικό απαξιώνεται μέρα με τη μέρα και έχουμε φτάσει στο σημείο σήμερα να έχουμε πάνω από δύο εκατομμύρια Έλληνες άνεργους, δύο εκατομμύρια και πλέον Έλληνες να ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Και φυσικά τα νούμερα αυτά καταδεικνύουν το μέγεθος της διάλυσης της ελληνικής οικονομίας, αλλά και τις ευθύνες που απορρέουν από την άσκηση αυτής της αισχρής πολιτικής. Βέβαια, το γεγονός ότι καλούμαστε να τοποθετηθούμε επί μιας νέας πράξης νομοθετικού περιεχομένου πιστεύω ότι το έχουμε εξαντλήσει επανειλημμένως. Αυτά που καταγγέλλατε, τώρα τα κάνετε πράξη. Αλλά το ζητούμενο δεν είναι αν συζητάμε ένα νομοσχέδιο με την κανονική διαδικασία ή με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Σημασία έχει το τι συζητάμε και πού θέλουμε να καταλήξουμε. Εν τω προκειμένω, λοιπόν, λόγος γίνεται για τη βιωσιμότητα της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Να κάνουμε μία σύντομη ανασκόπηση, για να δούμε το πώς ξεκίνησε μία κερδοφόρος εταιρεία να αποτελεί σήμερα μία εταιρεία φάντασμα, να βρίσκεται στα πρόθυρα του λουκέτου με ό,τι και αν αυτό συνεπάγεται για την τοπική ή για την εν γένει ελληνική οικονομία. Από το 2006, λοιπόν, μέχρι σήμερα η Βιομηχανία Ζάχαρης ήταν μία κερδοφόρος επιχείρηση, μια επιχείρηση η οποία κάλυπτε τις ανάγκες και της Ελλάδας, αλλά και τις ανάγκες όλων των Βαλκανίων. Μιλάμε για μια επιχείρηση, η οποία αποτελούσε μέχρι πρότινος πνεύμονα ανάπτυξης. Βάσει σχεδίου, δυστυχώς, σήμερα απαξιώθηκε και θα αποδείξω ότι δεν απαξιώθηκε τυχαία. Διότι εάν ανατρέξουμε κάποιους μήνες πίσω, επί συγκυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας με ΠΑΣΟΚ, ο κ. Χαρδούβελης είχε πει ότι θα πρέπει να κλείσουν δύο εργοστάσια γιατί έτσι, λέει, επιτάσσει το συμφέρον της ελληνικής οικονομίας. Άκουσον - άκουσον, συμφέρει για την Ελλάδα να κλείσουμε ένα εργοστάσιο που παράγει για να πανηγυρίζει ο κ. Χαρδούβελης μαζί με τον πρώην Πρωθυπουργό και τους συνεργάτες τους στην Ευρώπη ότι τα νούμερα πλέον ευημερούν. Αλλά είχαν και άλλοι ευθύνες πλέον, πέραν του κ. Χαρδούβελη, διότι βάσει ευρωπαϊκής νομοθεσίας κάποιοι κάναν πράξη αυτό το αυτοκτονικό της εκχώρησης του 50% της εθνικής ποσόστωσης. Όταν, λοιπόν, το εργοστάσιο παρήγαγε περίπου τριακόσιες χιλιάδες τόνους ετησίως, βάσει νομοθεσίας την οποία χειροκροτήσατε όλοι εδώ μέσα, το εργοστάσιο ήταν πλέον υποχρεωμένο να παράγει περίπου, αν θυμάμαι καλά, εκατόν πενήντα οκτώ χιλιάδες τόνους τον χρόνο. Αυτό φυσικά είχε συνέπεια και για το ίδιο το εργοστάσιο και για τους παραγωγούς και για τους εργαζόμενους και για τα επαγγέλματα που συνδέονται με το εργοστάσιο. Αλλά σε όλα αυτά το μεγαλύτερο αίσχος για εμένα, που διαπράχθηκε εις βάρος της ελληνικής οικονομίας, το έχει διαπράξει το τοκογλυφικό τραπεζικό σύστημα. Και έρχομαι να μιλήσω με στοιχεία: Πρώτον και πιο βασικό το Εργοστάσιο Ζάχαρης ήταν θυγατρική της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος. Για την Αγροτική Τράπεζα έχουμε επαναλάβει πάρα πολλές φορές απ' αυτό εδώ το Βήμα ότι με το ξεπούλημά της στην Τράπεζα Πειραιώς έχει κυριολεκτικά γίνει όμηρος ο Έλληνας αγρότης, ο Έλληνας γεωργός στα λόμπι των τραπεζών. Όντας θυγατρική, λοιπόν, της Αγροτικής Τράπεζας, το εργοστάσιο της Βιομηχανίας Ζάχαρης ενώ ήταν κερδοφόρο στην αρχή, κατάντησε να χρωστάει περίπου 137 εκατομμύρια ευρώ. Όταν, λοιπόν, εξαγοράστηκε - ξεπουλήθηκε είναι ο δόκιμος όρος - η τράπεζα αυτή στην Τράπεζα Πειραιώς, τα χρέη της Βιομηχανίας μετακυλίστηκαν στην Τράπεζα Πειραιώς. Επειδή, όμως, η τράπεζα λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, πράγμα που σημαίνει ότι επιδιώκει το κέρδος και μόνο και ουδόλως ενδιαφέρεται ή νοιάζεται για το αν θα πρέπει να κλείσει μια επιχείρηση πετώντας εργαζόμενους στον δρόμο, έκανε το προφανές: Είπε, «Για να μη δημιουργώ ζημία στην τράπεζα, προτιμότερο είναι να κλείσω δύο εργοστάσια γιατί μου προκαλούν μεγαλύτερη ζημία, από το να τα συντηρώ, πληρώνοντας ή περιμένοντας να πάρω δάνεια σε επισφάλεια». Και αυτό και έγινε. Έτσι, λοιπόν, ο κ. Χαρδούβελης, με απόφασή του, είπε ότι είναι προτιμότερο εδώ και τώρα να κλείσουμε δύο εργοστάσια. Βέβαια, το χρέος αυτό των περίπου 140 εκατομμυρίων ευρώ ήταν μη βιώσιμο και από εκεί και πέρα ξεκίνησε η μεγάλη κατηφόρα. Ήρθαν κάποιοι ινστρούκτορες και είπαν στους ανθρώπους αυτούς ότι θα πρέπει να πάρουν δάνειο για να πληρώσουν προηγούμενο δάνειο με επιτόκιο - στην αγορά δεν υπήρχε παρόμοιο -12%. Επιτόκιο 12%! Ξεκάθαρα τοκογλυφικό. Μια εταιρεία η οποία πήγαινε για κλείσιμο, που χρωστούσε 140 εκατομμύρια ευρώ, έπρεπε να πάρει δάνειο με επιτόκιο 12%, όταν τα επιτόκια στην αγορά ήταν πολύ πιο χαμηλά. Και μας είπαν στην Επιτροπή ότι θα έπρεπε να πανηγυρίζουμε γι' αυτό, γιατί σήμερα δεν παίρνουμε 12%, παίρνουμε 3% και 4%. Και όταν είπε ο Αγορητής μας, από τη Χρυσή Αυγή, ότι και με σημερινούς όρους αυτά τα επιτόκια είναι εξοργιστικά, οι αντιπρόσωποι των τραπεζών είπαν, «Εντάξει, τι να κάνουμε, εμείς κοιτάμε το κέρδος των τραπεζών, εσείς κοιτάτε το πώς θα λειτουργήσει μια βιομηχανία, που για εμάς στο κάτω - κάτω είναι ένα μεγάλο βαρίδι». Από εκεί και πέρα, βρέθηκαν κάποιοι πλειοδότες, οι οποίοι έδειξαν ενδιαφέρον να εξαγοράσουν και τη Βιομηχανία Ζάχαρης, να εξαγοράσουν και τα χρέη της για να μπορέσουν να την επαναλειτουργήσουν, ούτως ώστε να μπορέσουν τα εργοστάσια αυτά να παράγουν ζάχαρη, ένα προϊόν το οποίο, αν θέλετε να ξέρετε, στο εξωτερικό έχει πολύ υψηλή τιμή, η οποία συνεχώς αυξάνει. Αυτό για να ξέρουμε ότι εμείς που έχουμε τη δυνατότητα να παράγουμε ένα τέτοιο προϊόν, με πρώτη ύλη που θα εφοδιαστούμε από δικούς μας παραγωγούς, βγάζουμε τα μάτια μας με τα δάχτυλά μας, προτιμώντας να εισάγουμε πρώτη ύλη από τη Βουλγαρία ή άμα θέλετε γενικότερα από το εξωτερικό. Όταν ήρθε, λοιπόν, αυτός ο πλειοδότης, κατέθεσε κάποιες συγκεκριμένες προτάσεις και είπε ότι αναλαμβάνει το χρέος να εξαγοράσει όλο το εργοστάσιο μαζί με τα χρέη της Βιομηχανίας Ζάχαρης. Αυτό που δεν έκανε το δημόσιο, δηλαδή η Κυβέρνηση, αντί να κάτσει και να συζητήσει με τον οποιονδήποτε πλειοδότη, ήταν να μπει το ίδιο εγγυητής για να εξασφαλίσει τη βιωσιμότητα ενός εργοστασίου, το οποίο μπορεί να δώσει ανάπτυξη πραγματική στην τοπική και γενικότερα στην ελληνική, γενικότερα, οικονομία. Κι εδώ θέτω ένα πολύ βασικό ερώτημα: Μιλάτε όλοι για οικονομικά, επικαλείστε στατιστικά δεδομένα, επικαλείστε νούμερα, μιλάτε για το ποιοι φταίνε, για το ποιοι δεν φταίνε. Εγώ θα επικαλεστώ τη λογική. Δεν είναι δυνατόν ένας μέτοχος μίας ανώνυμης εταιρείας να συμμετέχει μόνο στα κέρδη και να αποσύρεται από τις ζημιές. Για να το πω με άλλα λόγια, δεν είναι δυνατόν ένας μέτοχος να θησαυρίζει εν καιρώ κρίσης. Δύο συγκεκριμένες περιπτώσεις έχω να αναφέρω για το εν λόγω περιστατικό: Τις τράπεζες και τα αντίστοιχα διοικητικά συμβούλια της Βιομηχανίας Ζάχαρης, οι οποίοι ως επί το πλείστον είναι όλοι διορισμένοι, είτε από τη Νέα Δημοκρατία είτε από το ΠΑΣΟΚ, όντας συνδικαλιστικά όργανα. Και χωρίς να θέλω να μεμφθώ άτομα τα οποία από τη θέση τους έκαναν τα όσα έκαναν, δεν μπορεί να ξεχωρίζετε τους μετόχους, όταν αυτοί αποσύρονται πλέον επειδή ξέρουν ότι το καράβι οδεύει προς τα βράχια, με αποτέλεσμα φυσικά να βλέπουμε το τραγικό να υπάρχουν μέτοχοι - με οποιοδήποτε ποσοστό κι αν συμμετέχουν στην εταιρεία - που αποσύρονται τη στιγμή που γνωρίζουν ότι λόγω της κακοδιαχείρισης, την οποία οι ίδιοι εξάσκησαν, θα οδηγηθεί σε πλήρη απαξία ένα τόσο σημαντικό εργοστάσιο, όπως είναι το εργοστάσιο ζάχαρης. Αυτό που θα έπρεπε, λοιπόν, να γίνει σε πρώτη φάση - και να βάλουμε μία τελεία σε αυτό - είναι να μπει εγγυητής το ίδιο το δημόσιο και όχι αργότερα, εάν υπάρχει κάποια πρόβλεψη για ζημία, να ιδιωτικοποιήσει μέσω του ΤΑΙΠΕΔ και να πουλήσει περιουσία του δημοσίου. Υπάρχουν πάρα πολλές εναλλακτικές και πιστεύω ότι ίσως η πιο συμφέρουσα στην παρούσα φάση είναι αντί να επιδοτείτε ή να κεφαλαιοποιείτε τις τράπεζες, που πάντοτε λειτουργούν ως μεσάζοντες, να κεφαλαιοποιήσετε άμεσα το ίδιο το εργοστάσιο, ανασυστήνοντας, όμως, τις υποδομές του. Διότι εδώ υπάρχει μία σκιά, την οποία πρέπει να ξεκαθαρίσουμε. Εάν η κεφαλαιοποίηση των 30 εκατομμυρίων γίνει με τρόπο, ώστε μέρος του κεφαλαίου αυτού ή όλο αυτό το κεφάλαιο γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από την τράπεζα, σημαίνει ότι θα καταλήξουμε στο ίδιο σημείο και απλώς θα σπαταλήσουμε κάποια χρήματα. Αυτό που θα έπρεπε να κάνετε είναι οπωσδήποτε να δώσετε κίνητρα στους παραγωγούς για να παράγουν και να γνωρίζουν εγκαίρως ότι δεν πρόκειται να χάσουν τα χρήματά τους. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Όταν επισκέφθηκα το εργοστάσιο στις Σέρρες - και δεν το επισκέφθηκα σε προεκλογική περίοδο, αλλά το επισκέφθηκα, διότι πραγματικά ενδιαφερόμαστε για τέτοια ζητήματα - η διοίκηση του εργοστασίου μου είπε ότι εδώ το πρόβλημα είναι πολυσύνθετο. Υπάρχουν παραγωγοί οι οποίοι είναι πρόθυμοι να παράγουν τις καλλιέργειές τους, αλλά όταν δεν τους δίνεται η τιμή, όπως προβλέπει ο νόμος, δηλαδή σε μία συγκεκριμένη ημερομηνία να βγει μία τιμή, αλλά τους δίνεται τέσσερις και πέντε μήνες αργότερα δεν υπάρχει κίνητρο γι' αυτόν τον άνθρωπο να παράγει, γιατί γνωρίζει ότι θα χάσει τα χρήματά του. Αντίστοιχα, όταν είχε γίνει αυτό το αυτοκτονικό εις βάρος των γεωργών και των κτηνοτρόφων εμπάργκο εναντίον της Ρωσίας, που επέβαλε κυρώσεις μετά η Ρωσία απέναντι στην Ελλάδα, όλοι οι παραγωγοί της Μακεδονίας έλεγαν ότι εμείς δεν μπορούμε μέσα σε ένα τόσο ασαφές πλαίσιο να λειτουργήσουμε, διότι δεν μας εγγυάται η ίδια η Κυβέρνηση ότι δεν θα χάσουμε τα χρήματά μας, με αποτέλεσμα φυσικά το εργοστάσιο να αρχίσει να υπολειτουργεί, να εισάγει πρώτη ύλη από το εξωτερικό και να φθάσουμε στα σημερινά χάλια που όλοι μας γνωρίζουμε. Άρα, λοιπόν, δεν ενδιαφέρει το αν τα 30 εκατομμύρια θα γίνουν αργότερα 40 εκατομμύρια ή 10 εκατομμύρια ή 100 εκατομμύρια, το θέμα έχει να κάνει με τη διαχείριση. Όσο υπάρχει στη μέση ένας μεσάζοντας που λέγεται «τράπεζα», όποια και αν είναι αυτή, τότε αντιλαμβάνεστε ότι θα καταλήγουμε στο ίδιο αποτέλεσμα. Για εμάς, ο πρωτογενής τομέας παραγωγής είναι ένας τομέας ο οποίος πρέπει οπωσδήποτε να λειτουργήσει με οποιοδήποτε κόστος. Αντί να δίνουμε 750 εκατομμύρια στην τρόικα και στους θεσμούς, να τα παραχωρήσουμε στην πρωτογενή παραγωγή, στους αγρότες, στους αλιείς, στους κτηνοτρόφους, στους ανθρώπους, που θέλουν να δουλέψουν, για να μπορέσουμε επιτέλους να δώσουμε μία ανάσα πνοής σε έναν κλάδο, ο οποίος, εάν και εφόσον λειτουργήσει ομαλά, θα δώσει μία ανάσα ζωής στην ελληνική οικονομία. Κυρία Πρόεδρε, θα κάνω μία παρατήρηση και θα κλείσω με αυτήν. Επί του συνόλου της πράξεως νομοθετικού περιεχομένου ψηφίζουμε «παρών», διότι εμείς πιστεύουμε ότι πρέπει επιτέλους να λειτουργήσει έστω και με αυτόν τον τρόπο ένα εργοστάσιο στην Ελλάδα, αλλά δεν μπορούμε αντίστοιχα να «τσουβαλιάζουμε» έναν μικροοφειλέτη, τον άνθρωπο δηλαδή που δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει οικονομικά με το λαμόγιο που συνειδητά έκλεβε το κράτος, που δεν είχε φορολογική ενημερότητα, που δεν ελέγχθηκε από το κράτος και να περιμένει να ενταχθεί σε μία ρύθμιση, λειτουργώντας σε καθεστώς αθέμιτου ανταγωνισμού. Για τις υπόλοιπες τροπολογίες θα τοποθετηθεί αργότερα ο ειδικός μας αγορητής. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Ματθαιόπουλο. Έχουμε πέντε Βουλευτές που έχουν μείνει από τον κατάλογο των εγγεγραμμένων για να μιλήσουν. Αναφέρω τα ονόματά τους με τη σειρά που θα έρθουν στο Βήμα: Είναι ο κ. Κοδέλας, ο κ. Βεσυρόπουλος, ο κ. Δαβάκης, ο κ. Χουσεΐν Ζεϊμπέκ και η κ. Σταμπουλή. Προτείνω αμέσως μετά να δώσουμε τον λόγο στην κυρία Υπουργό, για να παρουσιάσει τις τροπολογίες και στους εισηγητές των Κοινοβουλευτικών Ομάδων. Νομίζω ότι πέντε λεπτά είναι αρκετός χρόνος για να τοποθετηθούν επί των τροπολογιών, έτσι ώστε να ολοκληρώσουμε σήμερα την ψήφιση του νομοσχεδίου. Κύριε Κοδέλα, έχετε τον λόγο. Παρακαλώ και τον κ. Κοδέλα και όλους τους επόμενους ομιλητές να τηρήσουν το εξάλεπτο.
Κυρία Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο για να καταθέσω μια νομοτεχνική βελτίωση.
Να τελειώσει πρώτα ο κ. Κοδέλας την ομιλία του;
Ζητώ τον λόγο για πολύ λίγο, κυρία Πρόεδρε. Ζητώ συγγνώμη από τον ομιλητή!
Κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Υπάρχει μία πολύ ουσιώδης νομοτεχνική βελτίωση, που αφορά μία παράλειψη στην τροπολογία με γενικό αριθμό 137 και ειδικό αριθμό 8 ημερομηνίας 7-5-2015. Συγκεκριμένα, στην παράγραφο 1 του άρθρου με τίτλο «Τροποποίηση Διατάξεων Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ν.4172/2013)» επέρχεται η ακόλουθη νομοτεχνική βελτίωση: Η φράση «κατά το μέρος των ενισχύσεων που υπερβαίνουν» αντικαθίσταται με τη φράση «κατά το μέρος των ενισχύσεων και επιδοτήσεων που υπερβαίνει τα 12.000» κ.λπ.. Είχε ξεχαστεί η φράση «και των επιδοτήσεων». Την καταθέτω στα Πρακτικά.
Ευχαριστούμε την κυρία Υπουργό. Τον λόγο έχει ο κ. Κοδέλας.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Νομίζω ότι έχει ιδιαίτερη σημασία η σημερινή συζήτηση, κυρίως για τα ζητήματα που ανοίγει. Και ανοίγουν τα ζητήματα της παραγωγής και της πρωτογενούς και του δευτερογενή τομέα, που αποτελούν ακριβώς το διακύβευμα της χώρας, δηλαδή το αν θα υπάρχει παραγωγική ανασυγκρότηση ή αν θα συνεχιστεί ο παραγωγικός μαρασμός. Η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης αποτελεί ένα παράδειγμα για τις δυνατότητες που υπήρξαν σε αυτόν τον τόπο, για το πώς αυτές κατασπαταλήθηκαν μέσα από στρεβλώσεις, παθογένειες και τις πολιτικές που ακολουθήθηκαν ειδικά τα τελευταία χρόνια και όλη αυτή η πορεία τελικά προς την καθήλωση, την παραγωγική αποδιάρθρωση και την ερήμωση, η οποία ειδικά στην περίοδο των μνημονίων πήρε χαρακτηριστικά πλιάτσικου και εκποίησης αυτών των επιχειρήσεων. Έτσι όλα αυτά τα χρόνια οδηγηθήκαμε σε μείωση της παραγωγής και της παραγωγής της δυνατότητας της χώρας. Ακούστηκε ότι η αγροτική παραγωγή είναι κάτω από το 3% του ΑΕΠ. Αρκεί να πω ότι από το 2000 έως το 2010 οι εισαγωγές υπερέβαιναν τις εξαγωγές, κατά 23 δισεκατομμύρια ευρώ και δεν γίνεται κουβέντα γι' αυτό, για το παραγωγικό έλλειμμα που οδήγησε στην κατάσταση αυτή. Επίσης, οδηγηθήκαμε σε εισαγωγές και εξάρτηση σε βασικά διατροφικά αγαθά. Η ζάχαρη που συζητάμε σήμερα αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα. Η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης από μεγαλοπαραγωγός - μονοπωλιακός μάλιστα στην περιοχή - μεταβλήθηκε σε μεγαλοεισαγωγέα ζάχαρης από Γερμανία, Γαλλία, Πολωνία. Στο σπίτι πλέον των περισσοτέρων νοικοκυριών η πλειοψηφία της ζάχαρης που καταναλώνουμε είναι εισαγωγής και αυτό πρέπει να το γνωρίζουν οι Έλληνες πολίτες. Κι επίσης, συζητάμε για τα 30 εκατομμύρια ευρώ, γι' αυτήν την ανάσα σήμερα για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, ενώ πρέπει να συζητήσουμε και να ξεκινήσουμε, κατά τη γνώμη μου, από το εξής: Το εμπορικό έλλειμμα - το 2010 είναι τα στοιχεία αυτά - στην κατηγορία ζάχαρη, παρασκευάσματα και μέλι είναι μείον 92 εκατομμύρια ευρώ. Αυτή είναι η ουσία της συζήτησης. Αν δεν αντιστραφεί σε προϊόντα που έχουμε τη δυνατότητα, το έλλειμμα και η οικονομική αιμορραγία της χώρας είναι πολλαπλάσια η ζημιά από αυτά που ερχόμαστε σήμερα για να καλύψουμε τις δυσλειτουργίες που υπάρχουν στο επίπεδο αυτό. Το δεύτερο είναι ότι συναντιώνται σε αυτήν την περίπτωση της ζάχαρης οι επιπτώσεις της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, ειδικά στα ζαχαρότευτλα, όπως και σε άλλα βασικά προϊόντα, με τη χρεοκοπία του πολιτικού συστήματος που διαχειρίστηκε τις τύχες της χώρας και αυτών των βιομηχανιών. Και μιλάμε για τη διαφθορά, για το πώς διοικήθηκαν, ποιες πολιτικές εφαρμόσθηκαν, ποιοι ευνοήθηκαν, για την ατιμωρησία που υπήρξε και την ασέλγεια τελικά πάνω σε αυτήν τη δημόσια περιουσία. Και όλα αυτά παντρεύονται μαζί με τη χρεωκοπία ενός αναπτυξιακού μοντέλου, το οποίο προώθησε την παραγωγική αποδιάρθρωση της χώρας στην έμφαση στον τριτογενή τομέα και σε μία χώρα διαμετακομιστικό κόμβο, χωρίς να αξιοποιούνται, αλλά αντίθετα να υπονομεύονται οι δυνατότητές της. Με αυτήν την έννοια η ουσία της συζήτησης είναι η παραγωγική ανασυγκρότηση και η μετάβαση από ένα στρεβλό και παρασιτικό μοντέλο σε ένα παραγωγικό, η μετάβαση από μία χώρα εισαγωγών και αποδιάρθρωσης σε μια χώρα παραγωγική και αυτοδύναμη σε βασικά προϊόντα που μπορεί να παράγει, η μετάβαση από μία χώρα - επαίτη εξωτερικών επενδύσεων και επενδυτών σε μία χώρα με ενδογενή ανάπτυξη - αξιοποιώντας τις δικές της δυνάμεις και δίνοντας και μεροκάματο και εισόδημα σε όσους εργάζονται και παράγουν πλούτο - και φυσικά, η μετάβαση από τη συνταγή των δήθεν μεταρρυθμίσεων της τρόικας, των θεσμών, της Νέας Δημοκρατίας της προηγούμενης συγκυβέρνησης - που αφορούσε τη φιλελευθεροποίηση, την εσωτερική αποτίμηση, τις γενικευμένες απελευθερώσεις, τις ιδιωτικοποιήσεις, την περίφημη εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ - που αφήνει αχαλίνωτη την αγορά και απροστάτευτη την παραγωγή μας, σε ένα μοντέλο μεταρρυθμίσεων και τομών, που θα προάγει την ανάταξη και τη στήριξη της εγχώριας παραγωγής και αλλαγές στο παραγωγικό καταναλωτικό μοντέλο. Αυτά είναι όροι πολιτικής και οικονομικής ανεξαρτησίας της χώρας και αυτό που περιγράφεται είναι ακριβώς οι βασικοί στόχοι της παραγωγικής ανασυγκρότησης. Υπάρχει, όμως, ένα ερώτημα, ποιος θα τη συνδυάσει και ποιος θα την υλοποιήσει και με αυτήν την έννοια δεν αρκεί ούτε είναι θέμα ενός μόνο Υπουργείου, πρέπει να θέλει και να θέλουν και τα αρμόδια Υπουργεία. Δεν είναι μόνο θέμα και δεν αρκεί μόνο η θέληση και η βούληση μιας κυβέρνησης, που πρέπει στο σύνολό της η κυβέρνηση να θέλει να πασχίσει και να σκύψει πάνω στο θέμα της παραγωγικής ανασυγκρότησης, αλλά απαιτείται, προϋποτίθεται η πλήρης ενεργοποίηση της κοινωνίας. Με αυτήν την έννοια χρειάζεται ένα κίνημα για την παραγωγική ανασυγκρότηση, που θα αφορά θέματα της παραγωγής, της διακίνησης και της κατανάλωσης, όλη την αλυσίδα δηλαδή. Επομένως, αφορά τους παράγωγους, αυτούς που γνωρίζουν να καλλιεργούν, να εργάζονται, να παράγουν πλούτο. Έχουμε ανάγκη τη γνώση τους και την εμπειρία και τη θέλησή τους και τη δουλειά τους. Αφορά τους επιστήμονες και ειδικά τους νέους επιστήμονες, που θέλουμε να συμβάλουν και να βοηθήσουν σε αυτό το σχέδιο ανασυγκρότησης. Αφορά πολίτες και καταναλωτές. Και θα έλεγα ότι αφορά ειδικά τους καταναλωτές, γιατί πρέπει να υπάρξει ένα καταναλωτικό κίνημα στήριξης κατανάλωσης εγχώριων ποιοτικών προϊόντων αντί εισαγόμενων. Με αυτή την έννοια χρειάζονται η φρεσκάδα, οι ιδέες, η δύναμη, η πράξη, η αφιέρωση και η προσφορά όλων αυτών, για να μπορέσει να έχει αποτέλεσμα το τιτάνιο αυτό σχέδιο ανοικοδόμησης. Θα έλεγα ότι προϋποθέτει, επίσης, το γκρέμισμα του διεφθαρμένου και παρασιτικού πολιτικού συστήματος. Αυτή είναι η μία προϋπόθεση. Η δεύτερη προϋπόθεση είναι ο απεγκλωβισμός της χώρας από τη θηλιά των μνημονίων, της χρεομηχανής και των συνταγών της τρόικας. Γι' αυτό δεν πρέπει να συρθούμε και να αποδεχτούμε το ασφυκτικό πλαίσιο των μνημονιακών πολιτικών, που θέλουν να μας επαναφέρουν. Γι' αυτό πρέπει να οργανωθεί - και έπρεπε ήδη να έχει οργανωθεί - η αντίστασή μας στα τελεσίγραφα που ήρθαν και έρχονται. Γι' αυτό πρέπει να αξιοποιηθεί η βασική πολιτική μας δύναμη, που είναι αυτός ο κόσμος που διψά για ελευθερία, δημοκρατία, δουλειά, παραγωγή και δικαιοσύνη. Γι' αυτό δεν πρέπει να ματαιωθεί η ελπίδα που έχει γεννηθεί στη χώρα μας. Τελειώνω, αναφερόμενος στις δύο τροπολογίες. Θα τοποθετηθώ για τη μία στο σκέλος που αφορά τις αγροτικές επιδοτήσεις. Άκουσα την κ. Αραμπατζή και τον κ. Κεγκέρογλου, οι οποίοι ήταν πραγματικά προκλητικοί. Και ήταν προκλητικοί γιατί αν δεν περάσει αυτή η τροπολογία, θα φορολογηθούν οι Έλληνες αγρότες για τις αποζημιώσεις και τις επιδοτήσεις από το πρώτο ευρώ με 13% συν 27,5% που είναι η προκαταβολή φόρου. Να είστε ειλικρινείς, γιατί εδώ πέρα υπάρχουν κάποια ερωτήματα. Πρώτον, έχετε μιλήσει με λογιστές να σας πουν τι θα κάνουν, αν δεν περάσει αυτό; Δεύτερον, γιατί δύο χρόνια δεν βγήκε μία πολυεγκύκλιος που να λέει ότι εξαιρούνται οι επιδοτήσεις και οι αποζημιώσεις; Το ξέρουμε ότι παρακαλούσατε, τρέχατε δύο χρόνια στα Υπουργεία, κάνατε ερωτήσεις και καμμία πρακτική δέσμευση δεν πήρατε γι' αυτό. Και, αν θέλετε, εγώ λέω να την αποσύρουμε. Και το προτείνω στην κυρία Υπουργό. Να δεσμευτείτε, όμως, ότι από εσάς και από το κόμμα σας θα πληρωθούν οι φόροι σε επιδοτήσεις και αποζημιώσεις, εάν μη περνώντας αυτή η τροπολογία, φορολογηθούν από το πρώτο ευρώ οι Έλληνες αγρότες. Αν δεσμεύεστε, να την πάρει πίσω ο Υπουργός και να δούμε μετά πώς θα τα βγάλετε πέρα. Πέρα από την τροπολογία αυτή, όμως, υπάρχουν και κάποια άλλα, για τα οποία πρέπει να απολογηθείτε εδώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, που κυβερνήσατε.
Κύριε Κοδέλα…
Συγγνώμη, κυρία Πρόεδρε, θα συντομεύσω. Η φορολογία στους αγρότες είναι 13% από το πρώτο ευρώ και η προκαταβολή φόρου είναι 27,5%. Και γίνεται σήμερα 27,5%, με την τροπολογία, γιατί ήταν 55%. Και ψευδώς λέγατε ότι έχει ήδη πάει στο 27,5%. Και το 13% είναι για τη διαφορά ανάμεσα στο πραγματικό εισόδημα και στα τεκμήρια, τα οποία να πω ότι για ένα σπίτι και ένα αυτοκίνητο είναι περίπου 12.500 ευρώ. Αυτό που ετοιμάζατε είναι εφιάλτης. Και αυτή η αλλαγή που κάνουμε είναι μία ανακούφιση. Όμως και πάλι χρειάζονται τομές στο φορολογικό, γιατί και τώρα θα οδηγηθούμε σε αποεπένδυση και υπερχρέωση των Ελλήνων αγροτών. Με αυτήν την έννοια, είναι θετική η κίνηση και η τροπολογία. Είναι απαράδεκτα αυτά που λέτε, είναι ψευδή και κοροϊδεύετε - και το λέω ευθέως - τους Έλληνες αγρότες. Φυσικά, χρειάζονται κι άλλα βήματα, γιατί δεν πρέπει κι άλλα βάρη να πέσουν στην παραγωγή της χώρας, τη στιγμή που τόσην ώρα συζητάμε για το πώς θα στηριχτεί η παραγωγή και ο πρωτογενής τομέας. Τελειώνω με το θέμα των λαϊκών. Η παράγραφος 1 είναι αναγκαία. Την ζητούσαμε καιρό. Δίνει παράταση μέχρι 30 Ιουνίου στο θέμα των αδειών, για να μπορέσουν να αξιοποιήσουν τις εκατό δόσεις όσοι δεν έχουν ενημερότητα. Νομίζω ότι είναι λίγο βιαστική η τοποθέτηση για τα υπόλοιπα ζητήματα. Κρατάω τη δέσμευση του Υπουργού ότι τις επόμενες μέρες και εβδομάδες θα κατατεθεί, με επαρκή χρόνο διαβούλευσης και συζήτησης και συμμετοχής των εμπλεκομένων, ένα νέο σχεδίου νόμου που θα αφορά μία σειρά αλλαγές που πρέπει να υπάρξουν στο νομοσχέδιο για το υπαίθριο εμπόριο. Να αναφέρω επιγραμματικά ότι υπάρχει μεγάλη γραφειοκρατία…
Κύριε Κοδέλα, σας παρακαλώ. Έχετε φτάσει στα εννιά λεπτά.
Τελείωσα, κυρία Πρόεδρε. …υπάρχουν προβλήματα στις τριμελείς επιτροπές που πρέπει να διορθώσουμε και τα συζητάμε με το Υπουργείο Οικονομίας και υπάρχουν και θέματα με το υπαίθριο πλανόδιο εμπόριο. Τελειώνω λέγοντας ότι η συζήτηση για την παραγωγή έχει χαρακτηριστικά κατεπείγοντος. Αν υπήρχε μία πράξη νομοθετικού περιεχομένου, θα ήταν αυτή η συζήτηση και όχι πώς ανοίγει εδώ, αλλά πώς ανοίγει στην κοινωνία. Γιατί οι λύσεις θεωρώ ότι δεν θα προκύψουν εδώ μέσα. Είναι αναγκαία η συνθήκη εδώ, αλλά όχι ικανή. Οι λύσεις θα προκύψουν έξω, από αυτούς που ξέρουν, από αυτούς που θέλουν, από αυτούς που μπορούν να συμβάλουν στο να σταθεί η χώρα μας στα πόδια της. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κοδέλα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, δεκατέσσερις Γερμανοί φοιτητές από το Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Επιστημών του Κίελου. Η Βουλή των Ελλήνων τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Βεσυρόπουλος και ακολουθεί ο κ. Δαβάκης.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κύρωση της πράξης νομοθετικού περιεχόμενου, που συζητάμε σήμερα, αφορά τις ρυθμίσεις για τη βιωσιμότητα για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές. Θα ήθελα να ξεκινήσω από το δεύτερο σκέλος που αφορά τη ρύθμιση για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές. Απέναντί σας υπάρχει μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που έχει πλήρη συναίσθηση της πραγματικότητας, έτοιμη να συνδράμει και να στηρίξει κινήσεις προς τη σωστή κατεύθυνση. Η νέα αυτή ρύθμιση, που καταθέσατε, απέχει πολύ από το να θεωρηθεί ότι στοχεύει στο να διευκολύνει αυτούς που βρίσκονται σε αδυναμία και αντιμετωπίζουν μεγάλες δυσκολίες στο να πληρώσουν. Αναφέρομαι στη διεύρυνση του πεδίου και των ορίων των εκατό δόσεων, στην οποία μπορούν να υπαχθούν πλέον και οι πρόσθετοι φόροι του ν. 2523/97. Πρόκειται για φόρους από εκπρόθεσμες ή ανακριβείς φορολογικές δηλώσεις, οι οποίες από το 2014 θεωρούνται ως πρόστιμα. Να σας υπενθυμίσω ότι η κυβέρνηση Σαμαρά ήταν η πρώτη που έθεσε ένα πλαίσιο ρυθμίσεων με τον ν. 4152/2013 για τις σαράντα οκτώ δόσεις, που βελτιώθηκε ακόμη περισσότερο με τον ν. 4305/2014, που μείωσε το επιτόκιο και επέκτεινε το αριθμό των δόσεων από εβδομήντα δύο έως εκατό. Τώρα έρχεστε εσείς με το άρθρο 1 του ν. 4321/2015 και επιβάλετε την οριζόντια εφαρμογή του. Δεν διαχωρίζετε περιπτώσεις σε ό,τι αφορά τους μεγαλοοφειλέτες άνω του 1.000.000 ευρώ ως προς την ένταξή τους στη ρύθμιση για τα πρόστιμα. Η κυρία Υπουργός μπορεί να είπε ότι δεν ξέρει να κάνει τη φορολογική της δήλωση, αλλά φαντάζομαι θα ξέρει ότι οι συγκεκριμένοι οφειλέτες χαρακτηρίζονται ως «μεγαλοοφειλέτες». Γι' αυτό είναι αναγκαίος ο διαχωρισμός και ο έλεγχος, να διακριβωθεί ποιοι όντως δεν μπορούσαν ή είχαν δυσκολίες να πληρώσουν και ποιοι όντως είχαν τη δυνατότητα, αλλά δεν πλήρωναν. Διότι στη δεύτερη περίπτωση έχουμε να κάνουμε με μια ξεκάθαρη εικόνα επιβράβευσης μιας σκόπιμης, δόλιας και καθ' έξιν φοροδιαφυγής. Η έννοια κάθε ρύθμισης οφειλών, για να είναι αποδεκτή και να ενισχύσει το αίσθημα της κοινωνικής ευθύνης και της φορολογικής συμμόρφωσης, πρέπει να διαπνέεται από σαφείς και συγκεκριμένους κανόνες. Έρχομαι στη ρύθμιση που αναφέρεται στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, η οποία υποθετικά στοχεύει στη βιωσιμότητά της. Η βιωσιμότητα δεν διασφαλίζεται με χρηματοδοτικές ενέσεις. Η βιωσιμότητα απαιτεί σχέδιο με αρχή, μέση και τέλος. Ένα τέτοιο σχέδιο εσείς δεν έχετε παρουσιάσει. Μια εταιρεία που έχει κόστος παραγωγής 1.000 ευρώ τον τόνο και πουλάει την αντίστοιχη ποσότητα με 500 ευρώ, που έχει αλλεπάλληλες ζημιογόνες χρήσεις και έχει χρέη ύψους 143.000.000 ευρώ στην Τράπεζα Πειραιώς, δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί με το ίδιο μοντέλο. Κανείς μας δεν είχε αντίρρηση για την απόδοση των οφειλομένων στους εργαζομένους, στους τευτλοπαραγωγούς, αλλά και για τη στήριξή τους. Εσείς έρχεστε και διαθέτετε 30.000.000 ευρώ από τα διαθέσιμα της Αγροτικής Τράπεζας που βρίσκεται σε εκκαθάριση. Προκύπτει, όμως, μια σειρά ζητημάτων που αφορούν σε ερωτήματα που δεν έχουν απαντηθεί. Είστε βέβαιοι ότι τηρούνται οι κανόνες, οι κανονισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις κρατικές ενισχύσεις, ότι τηρούνται οι προϋποθέσεις στο άρθρο 107; Υπάρχει ενημέρωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ή θα ζητηθούν πίσω τα χρήματα, αν θεωρηθεί παράνομη η κρατική ενίσχυση; Είναι ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις, μαζί βεβαίως και με το καίριο ερώτημα της βιωσιμότητας της εταιρείας, ένα ζήτημα που απασχολεί τους εργαζόμενους και τους τευτλοπαραγωγούς που θέλουν αλήθειες. Γιατί το μείζον είναι η βιωσιμότητα της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα, κλείνοντας την ομιλία μου, να αναφερθώ στην τροπολογία του Υπουργείου Οικονομικών, σχετικά με τη φαινομενική απαλλαγή από τη φορολόγηση των αποζημιώσεων και των αγροτικών επιδοτήσεων. Νομίζω ότι η κυρία Αναπληρώτρια Υπουργός σκοπίμως περιπλέκει και συσκοτίζει τα πραγματικά δεδομένα. Δεν πρόκειται να αναφερθώ στην ανακολουθία δηλώσεων δύο τουλάχιστον Υπουργών της Κυβέρνησης που δεσμεύονταν ότι δεν θα φορολογούνταν οι αγροτικές ενισχύσεις. Οφείλω να σας πω κατ' αρχάς, κυρία Υπουργέ, τι δεν είναι οι αγροτικές επιδοτήσεις και αποζημιώσεις. Δεν είναι εισόδημα, δεν είναι και εκπιπτόμενες δαπάνες, όπως λανθασμένα αναφέρατε, απαντώντας σε ερώτηση συναδέλφου. Είναι αναγκαία η διευκρίνιση γιατί με την αναφορά της λέξης «κέρδος» στην τροπολογία που καταθέσατε, δεν διαπράττετε μόνο ένα σοβαρό λάθος. Πολύ φοβάμαι ότι ανοίγετε το θέμα της φορολόγησης των αγροτικών επιδοτήσεων. Έρχεστε σήμερα και φέρνετε μια τροπολογία που δεν είναι απλά σε λάθος κατεύθυνση, αλλά οδηγεί και σε υπερφορολόγηση τους αγρότες. Το χειρότερο είναι ότι ανοίγετε μία κερκόπορτα για την πάγια φορολόγηση των αγροτικών ενισχύσεων με ή χωρίς πλαφόν. Θεσπίζετε ένα πλαφόν της τάξης των 12.000 ευρώ, πάνω από το οποίο οι αγροτικές επιδοτήσεις θα φορολογούνται με συντελεστή 13%. Δεν γνωρίζω πού βρήκατε τα στοιχεία που επικαλείστε, ότι θα φορολογηθεί μόνο το 10% των αγροτών σύμφωνα με αυτή τη ρύθμιση. Αυτό δεν είναι ακριβές, γιατί πολύ απλά δεν μιλάμε μόνο για τις άμεσες ενισχύσεις που δίνονται στους αγρότες, αλλά για το σύνολο των αγροτικών ενισχύσεων που λαμβάνει ένας αγρότης κατά την άσκηση της αγροτικής του επιχειρηματικής δραστηριότητας. Συνεπώς θα είναι πολλοί εκείνοι που θα υπερφορολογηθούν και όχι μόνο το 10%, όπως λέτε. Είναι επίσης, σαφές ότι ανοίγει ένα κακό προηγούμενο. Στο μέλλον ενδέχεται να αποτελέσει πάγια πρακτική η φορολόγηση των αγροτικών ενισχύσεων. Επικαλείστε τον ν. 4172/2013 για να δικαιολογήσετε τα αδικαιολόγητα. Κι όμως, στο άρθρο 21 του συγκεκριμένου νόμου είναι σαφές το τι νοείται ως αγροτικό εισόδημα. Στο άρθρο 21, κυρία Υπουργέ, ειδικά για την αγροτική επιχειρηματική δραστηριότητα γίνεται ιδιαίτερη μνεία στα έσοδα που περιλαμβάνονται στην έννοια του εισοδήματος αυτού και αυτά είναι αποκλειστικά τα έσοδα από την παραγωγή αγροτικών προϊόντων. Η κυρία Υπουργός δεν μας ακούει.
Κανείς δεν είναι εδώ.
Αυτό που πρέπει να κατανοήσετε είναι ότι οι αγροτικές επιδοτήσεις και αποζημιώσεις δεν αποτελούν εισόδημα. Ιδιαίτερα μάλιστα για τις ενισχύσεις η έννοια είναι ότι δίνονται προκειμένου να είναι βιώσιμη μια καλλιέργεια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε.
Πρέπει να διακόψετε, κυρία Πρόεδρε, αφού δεν είναι κάποιος Υπουργός εδώ.
Θα παρακαλούσα να σταματήσετε λίγο και να συνεχίσετε μετά και παρακαλώ να ειδοποιήσετε τους Υπουργούς να έρθουν στην Αίθουσα. Κύριε Σταμάτη, είδατε ότι εφαρμόζω τον Κανονισμό. Εφόσον ήρθαν η κυρία Υπουργός και ο κύριος Υπουργός, παρακαλώ συνεχίστε, κύριε Βεζυρόπουλε.
Θα επαναλάβω. Επικαλείστε τον ν. 4172/2013 για να δικαιολογήσετε τα αδικαιολόγητα. Κι όμως, στο άρθρο 21 του συγκεκριμένου νόμου είναι σαφές το τι νοείται ως αγροτικό εισόδημα. Στο άρθρο 21, κυρία Υπουργέ, ειδικά για την αγροτική επιχειρηματική δραστηριότητα γίνεται ιδιαίτερη μνεία στα έσοδα που περιλαμβάνονται στην έννοια του εισοδήματος αυτού και αυτά είναι αποκλειστικά τα έσοδα από την παραγωγή αγροτικών προϊόντων. Αυτό που πρέπει να κατανοήσετε είναι ότι οι αγροτικές επιδοτήσεις και αποζημιώσεις δεν αποτελούν εισόδημα. Ιδιαίτερα μάλιστα για τις ενισχύσεις, η έννοια είναι ότι δίνονται προκειμένου να είναι βιώσιμη μια καλλιέργεια. Εσείς έρχεστε και φορολογείτε μια τετραμελή αγροτική οικογένεια που δουλεύουν όλοι στο χωράφι με εισόδημα που μπορεί να μην υπερβαίνει τις 15.000 με 20.000 ευρώ, μόνο και μόνο γιατί τυγχάνει να έχουν πάρει επιδοτήσεις που υπερβαίνουν το πλαφόν που θέτετε. Είναι δεδομένα τα προβλήματα που δημιουργεί η συγκεκριμένη τροπολογία και θα τα βρείτε μπροστά σας. Σε μία κρίσιμη συγκυρία που ο αγροτικός τομέας χρειάζεται στήριξη για να μπορέσει να αποκαταστήσει τη διατροφική επάρκεια της χώρας, αλλά και να καταστεί ανταγωνιστικός και εξωστρεφής, εσείς φορολογείτε επίσημα πλέον τις αγροτικές επιδοτήσεις και δημιουργείτε συνθήκες υπέρμετρης φορολογικής επιβάρυνσης. Τοποθετήθηκα δημόσια και εγκαίρως για το ζήτημα της φορολόγησης των αγροτικών ενισχύσεων, σας το επαναλαμβάνω και σήμερα. Αν υπάρχει ασάφεια στον νόμο, όπως λέτε, και θέλετε να δώσετε πραγματικά λύση στο πρόβλημα, η καθαρή λύση είναι μία και μοναδική νομοθετική ρύθμιση που θα αναφέρει ξεκάθαρα ότι ως κέρδος από αγροτική επιχειρηματική δραστηριότητα δεν λογίζονται οι επιδοτήσεις και οι αποζημιώσεις από εθνικούς πόρους και πόρους Ευρωπαϊκής Ένωσης και ως εκ τούτου δεν συμπεριλαμβάνονται στο φορολογητέο εισόδημα. Εσείς όμως, για να δικαιολογήσετε τη μεταστροφή σας και τις υποσχέσεις που αφειδώς μοιράζατε, προχωρείτε σε αυτή τη ρύθμιση, επιχειρώντας και πάλι να παραπλανήσετε τους αγρότες. Γιατί παραπλάνηση συνιστά η φορολόγηση των αγροτικών ενισχύσεων. Δεν έχω καμμία αμφιβολία ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση, που θα προκαλέσει υπέρμετρη φορολογική επιβάρυνση στους αγρότες, επιβλήθηκε από τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό των τριών τελευταίων μηνών και την υστέρηση των ταμειακών διαθεσίμων. Φαίνεται ότι οι αγρότες θα πληρώσουν πολύ ακριβά τους αυτοσχεδιασμούς της Κυβέρνησης. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Βεσυρόπουλο. Τον λόγο έχει ο κ. Δαβάκης για έξι λεπτά και στη συνέχεια ο κ. Χουσεΐν Ζεϊμπέκ.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, από αρκετού χρόνου παριστάμεθα μάρτυρες καινοφανών πραγμάτων, εκφράσεων και θέσεων που διατυπώνονται σε αυτήν την Αίθουσα από τους συναδέλφους της Συμπολίτευσης, στα οποία δεν μας είχαν συνηθίσει ούτε τόσα χρόνια που ασκούσαν την αντιπολίτευση ούτε στον πρόσφατο κυβερνητικό τους βίο, τους τελευταίους τέσσερις μήνες. Μάθαμε, λοιπόν, από τον εισηγητή της Συμπολιτεύσεως εχθές ότι η Ελλάς είναι βιομηχανική χώρα, πληροφορηθήκαμε ότι διακαής πόθος των συναδέλφων του ΣΥΡΙΖΑ είναι επιτέλους οι καμινάδες των ελληνικών βιομηχανιών να αρχίσουν να καπνίζουν, με ό,τι αυτό συμπαρασύρει συνειρμικά τη γενικότερη θέση του ΣΥΡΙΖΑ μετά συνιστωσών, σχετικά με τη βιομηχανική παραγωγή, τον Έλληνα βιομήχανο και έμπορο και όλους αυτούς που συνθέτουν και συνέθεταν επί σειρά ετών την οικονομική πραγματικότητα αυτού του τόπου. Αυτό που μας κάνει όλους να διερωτώμεθα είναι: Αυτές οι μεταλλάξεις του Ιανού, τα δύο πρόσωπα που παρουσιάζει αυτή η Κυβέρνηση, από τι πιεζόμενη γίνονται; Διότι, μέχρι στιγμής, αυτό το οποίο συνέχει τον κάθε Έλληνα και ιδιαίτερα τον κάθε Έλληνα πολίτη, όσο περνάει ο καιρός, είναι η οικονομική πραγματικότητα που του συνθλίβει το μέλλον, η οικονομική αγωνία για το τι μέλλει γενέσθαι, όσον αφορά την επιδιωκόμενη συμφωνία, σε αντιπαραβολή με αυτά που λέει συνεχώς ο κ. Λαφαζάνης περί «αγωνιστικής στάσεως της Κυβερνήσεως απέναντι στους τοκογλύφους, στους δανειστές μας και όλους αυτούς, οι οποίοι μας εκμεταλλεύονται». Δεν μπορώ να αποστώ από τη βασική αρχή της νομοθετικής πρωτοβουλίας, εν είδει πάλι πράξεως νομοθετικού περιεχομένου, για την αναβίωση της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Επίσης, δεν μπορώ να ξεχάσω ότι αυτή η παράταξη που επί τέσσερις μήνες εγκαλείτε, κατηγορείτε και χλευάζετε, είναι αυτή που ο οραματιστής και ιδρυτής της, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, το 1960 ίδρυσε την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Είναι αυτή η παράταξη, η οποία στάθηκε δίπλα στον Έλληνα αγρότη και συνέδεσε το μέλλον του με τη μεταποίηση, την αγροτική παραγωγή και την αγροτική βιομηχανία. Ποια ήταν πενήντα χρόνια μετά η στάση της Αριστεράς απέναντι σ' όλα αυτά; Σήμερα, αρκείστε να ασχολείστε με την ιστορία όσον αφορά την απόσυρση των δικών σας κυβερνητικών ευθυνών τους τελευταίους μήνες, που είναι καυτοί, καθώς δεν μιλάμε πλέον για περιόδους χάριτος κυβερνήσεων ούτε για παράταση χρόνου, για να μάθετε, όπως είπε ο κ. Λαφαζάνης ότι σε έναν μήνα θα φέρουμε πρόταση για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Εν πάση περιπτώσει, πρέπει να σκεφτόμεθα και την ιστορία του καθενός μέσα σε αυτήν εδώ την Αίθουσα. Οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, οι οποίες κατηγγέλθησαν συνεχώς από εσάς πριν αναλάβετε κυβερνητικά καθήκοντα και σήμερα έρχονται σαν σωσίβιο ή με λεκτικές αναφορές περί «νομοσχεδίων πρώτων βοηθειών» ή «εκτάκτων αναγκών» κ.λπ., είναι αυτές οι οποίες καταλύουν κατά βάση την κοινοβουλευτική τάξη, την κοινοβουλευτική δεοντολογία και δημιουργούν αλγεινές εντυπώσεις σε όλους μας, ακόμα και σε εσάς, κύριοι συνάδελφοι της κυβερνητικής παρατάξεως, στους νέους συναδέλφους, οι οποίοι έρχονται να συστοιχίζονται πάνω σε μια πρωτοφανή κοινοβουλευτική πρακτική. Θα ήθελα κατά τούτο να πω ότι πρέπει - κι ας είπε η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του Ποταμιού ότι είναι αντιπατριωτική πράξη - να προσεχθεί κατά βάση και το ερώτημα που δεν έχει υπάρξει μέχρι στιγμής, τη Μονάδα Κρατικής Ενισχύσεως, σχετικά με τα 30 εκατομμύρια, τα οποία θα εκταμιεύσετε για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Θα τα επιβαρυνθεί ο Έλληνας πολίτης; Θα υπάρξει αυτό το οποίο όλοι απευχόμεθα; Ο Έλληνας φορολογούμενος; Πρέπει να το δείτε, κύριε Υπουργέ, και να μας απαντήσετε εάν έχει ερωτηθεί η Μονάδα Κρατικών Ενισχύσεων. Θα ήθελα να αναφερθώ επίσης στη φορολογία των αγροτών, στην τροπολογία την οποία φέρνετε για το όριο των 12.000 ευρώ από κοινοτικές επιδοτήσεις. Πέραν αυτών που λεπτομερώς σας ανέλυσε ο προηγούμενος κατελθών συνάδελφος, υπάρχει και κάτι άλλο το οποίο θέλω να το πω. Πέρυσι άλλαξε ο τρόπος υπολογισμού, κύριε Υπουργέ, του φορολογητέου εισοδήματος των αγροτών, πράγμα που έχει δημιουργήσει σοβαρότατα προβλήματα σε όλους μας και κυρίως τον Έλληνα αγρότη. Υπάρχουν οι αγρότες του ειδικού καθεστώτος. Αν αυτοί δεν έχουν καταφέρει τον προηγούμενο χρόνο να συγκεντρώσουν όλα τους τα έξοδα μέσω τιμολογίων, ώστε να γίνεται σωστός προσδιορισμός του οικονομικού αποτελέσματος, θα πληρώσουν πολύ υψηλότερο φόρο σε σχέση με το παρελθόν. Η Κυβέρνηση πρέπει να το δει το θέμα, να εξετάσει διορθωτικές ενέργειες, όπως επί παραδείγματι τη θεσμοθέτηση ελαχίστου αφορολογήτου ποσού ή την αφαίρεση από τον φόρο ενός ποσού, όπως γίνεται και στην κλίμακα φορολογίας των μισθωτών. Όπως όλοι γνωρίζουμε, όλων των πτερύγων, ο Έλληνας αγρότης δεν είναι εισοδηματίας. Ο Έλληνας αγρότης, που καλείται να διατηρεί βιβλία εσόδων - εξόδων - κι αυτό είναι μια μεγάλη συζήτηση, μπορούμε να την κάνουμε κάποια άλλη στιγμή, όλοι εδώ οι συνάδελφοι όχι μόνο της Αντιπολιτεύσεως, οι προερχόμενοι από την ελληνική περιφέρεια έχουν να σας καταθέσουν πολλή εμπειρία - είναι αυτός ο οποίος σήμερα πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε. Αυτό που σας είπα, σε σχέση με τα τιμολόγια, τα οποία είναι δύσκολο να συλλεγούν, πρέπει να το δείτε, κυρία Υπουργέ και κύριε Υπουργέ, ούτως ώστε να υπάρξει μια καλύτερη νομοθέτηση επί αυτού του θέματος. Στέκομαι με ιδιαίτερη προσοχή στην εισήγηση του κ. Χατζηδημητρίου σχετικά με την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Χθες το βράδυ τον παρακολούθησα από τον δέκτη της τηλεοράσεως και πράγματι διέκρινα ότι ο κύριος συνάδελφος έχει ιδιαίτερη γνώση αυτής της υπόθεσης, που λέγεται Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης και θα έλεγα, κύριε Υπουργέ, ότι θα έπρεπε να τον συμβουλευτείτε σε πολλά ζητήματα που αφορούν την ελληνική βιομηχανία. Κλείνοντας ήθελα να πω το εξής: Είναι επιτέλους η ώρα να σκεφθούμε εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα και να δούμε όλα αυτά που μας ενώνουν για τη σωτηρία της πατρίδας. Ας αφήσουμε αυτά που θυμόμαστε όλοι πριν από τρία - τέσσερα χρόνια συναδέλφων του ΠΑΣΟΚ να κατηγορούν επί κυβερνήσεως Παπανδρέου τη Νέα Δημοκρατία για δοσιλογισμούς, για διάφορα τέτοια πράγματα και να κοιτάξουμε ζητήματα, τα οποία θα μπορέσουν να μας βγάλουν από τα αδιέξοδα, στα οποία έχει περιέλθει η χώρα, αδιέξοδα τα οποία οφείλονται κατά βάση και σε μια συνεχή αριστερή ρητορεία που τόσα χρόνια και την ελληνική βιομηχανία και την ελληνική παραγωγή και την ελληνική οικονομία είχαν καθημάξει. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Δαβάκη. Τον λόγο έχει ο κ. Χουσεΐν Ζεϊμπεκ για έξι λεπτά.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η αγροτική παραγωγή αποτελούσε στο παρελθόν - και ελπίζουμε να αποτελέσει και στο μέλλον - την ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας. Όπως πολύ εύστοχα παρατηρήθηκε και χθες στη συζήτηση της Ολομέλειας, η αναπτυξιακή πορεία της ελληνικής οικονομίας βασίζεται τα τελευταία χρόνια ολοκληρωτικά σχεδόν σε παροχή υπηρεσιών και όχι στον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα της οικονομίας, πράγμα παράδοξο, καθώς η αγροτική και η βιομηχανική παραγωγή θα μπορούσαν να είχαν αξιοποιηθεί περισσότερο όλα αυτά τα χρόνια, με πολύ καλύτερα αποτελέσματα από τα σημερινά. Συγκεκριμένα, η κατεύθυνση αυτή δόθηκε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και αυτό φαίνεται καθαρά από το 2006 και μετά, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις πολιτικές που οδήγησαν σε λουκέτο τα δύο από τα πέντε εργοστάσια της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης. Συνεπώς, αν θέλουμε να αναζητήσουμε τις αιτίες του σημερινού αδιεξόδου της, θα δούμε ότι είναι η αναθεώρηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή της κοινής οργάνωσης αγοράς ζάχαρης από το 2006, που οδήγησε τη χώρα μας σε αποποίηση του 50% της εθνικής ποσόστωσης της ζάχαρης, με αποτέλεσμα να κλείσουν τα εργοστάσια της Λάρισας και της Ξάνθης. Επίσης, η συγκέντρωση του 75% της παραγωγής ζάχαρης σε πέντε μόνο ευρωπαϊκές βιομηχανίες ζάχαρης, έβγαλε τελείως από το χάρτη την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Το τελικό χτύπημα δόθηκε το 2011-2012 με την ανακοίνωση της ιδιωτικοποίησης και με την πώληση της Αγροτικής Τράπεζα της Ελλάδος στην Τράπεζα Πειραιώς, με παράλληλη παραχώρηση των δανείων της εταιρείας στην Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος και των στοιχείων ιδιοκτησίας της στην Τράπεζα Πειραιώς. Έτσι, φτάνουμε στο σημείο να λειτουργεί μονάχα το εργοστάσιο στο Πλατύ, κλείνοντας τα εργοστάσια στις Σέρρες και την Ορεστιάδα. Το κλείσιμο των εργοστασίων έρχεται ως συνέπεια των εξευτελιστικών τιμών της ζάχαρης, με αποτέλεσμα να μην καλλιεργηθούν πολλά στρέμματα. Συνολικά το 2014 καλλιεργήθηκαν εβδομήντα οκτώ χιλιάδες στρέμματα τεύτλων από τετρακόσια είκοσι οκτώ χιλιάδες στρέμματα που καλλιεργούνταν το 2005, όταν η εταιρεία διαχειριζόταν και τα πέντε εργοστάσια της. Φθάνουμε, λοιπόν, στη σημερινή κατάσταση της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, η οποία σύμφωνα με την εξαμηνιαία έκθεσή της είναι η εξής: «Η εταιρεία αντιμετωπίζει σοβαρά χρηματοοικονομικά, λειτουργικά και διαρθρωτικά προβλήματα. Προβλήματα ρευστότητας, κατάρρευση της τιμής της ζάχαρης, ενώ παράλληλα υπάρχουν χρέη προς τους τευτλοπαραγωγούς, τους δανειστές και τους εργαζόμενους». Εμείς, μέσω της πράξης νομοθετικού περιεχομένου, ουσιαστικά εξασφαλίζουμε τη βραχυπρόθεσμη βιωσιμότητα της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης και την προστασία των ελληνικών επιχειρήσεων που εξαρτώνται από την αγορά πρώτων υλών, από τον κλάδο αυτής της βιομηχανίας. Επίσης, επιτρέπουμε στη βιομηχανία ζάχαρης να περάσει σε μια νέα κατάσταση, δίνοντας την ευκαιρία στη νέα διοίκηση να προχωρήσει σε εξορθολογισμό του εργατικού κόστους και των σχέσεων εργασίας, αλλά βεβαίως και στην αναδιάρθρωση της εταιρείας. Είναι ζήτημα πολιτικής, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, καθώς αντί να επιλέξουμε να μεταπωληθεί ή να πτωχεύσει, επιλέγουμε να τη στηρίξουμε και μαζί της να στηρίξουμε τους τευτλοπαραγωγούς και τους εργαζόμενους. Θα ήθελα όμως να κάνω και μια αναφορά στο εργοστάσιο της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης στην Ξάνθη. Στην περιοχή της Ξάνθης, το εργοστάσιο της εταιρείας λειτούργησε τελευταία φορά ως μονάδα παραγωγής το 2006, ενώ μετέπειτα προωθήθηκε τροποποίηση του αντικειμένου εργασιών σε παραγωγή βιοαιθανόλης, εγχείρημα όμως που ποτέ δεν υλοποιήθηκε. Μετά την αποξήλωση του παραγωγικού εξοπλισμού, οι αποθηκευτικοί χώροι και ο εξοπλισμός συσκευασίας χρησιμοποιήθηκαν για τη συσκευασία, αποθήκευση και διαχείριση της παραγωγής των υπόλοιπων εργοστασίων του ομίλου. Στο τέλος του 2013 οι εναπομείναντες εργαζόμενοι έλαβαν από τη διοίκηση τις υποχρεωτικές τους μεταθέσεις για τα εργοστάσια Πλατέος και Σερρών με αποτέλεσμα την ολική παύση των δραστηριοτήτων. Εμείς θεωρούμε ότι το εργοστάσιο θα μπορούσε να ξαναλειτουργήσει, εφόσον η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης εξασφαλίσει τη βιωσιμότητά της στο πλαίσιο του συσκευαστηρίου. Αυτό θα τονώσει τόσο την τοπική οικονομία της Ξάνθης αλλά θα σημαίνει και την επανόρθωση των αδικιών από τις προηγούμενες κυβερνήσεις προς τους εργαζόμενους και τους τευτλοπαραγωγούς. Για την περιοχή μας είναι πολύ σημαντική η παραγωγή ζαχαρότευτλων, αφού η παύση της λειτουργίας της εταιρείας και των υπόλοιπων συνεταιριστικών εργοστασίων αποτέλεσε τη βασικότερη αιτία ανεργίας στην περιοχή. Για εμάς, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η πραγματική ανάπτυξη περνάει μέσα από τη φορολογική ανασυγκρότηση και τη στήριξη των εργαζομένων. Η Κυβέρνηση με αυτήν την πρωτοβουλία στηρίζει τον παραγωγικό ιστό της χώρας, τη λειτουργία των δημόσιων και συνεταιριστικών επιχειρήσεων, όπως αυτή της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, οι οποίες στηρίζουν την ελληνική οικονομία, στο σύνολό της και μπορούν να αποτελέσουν τη λύση του αναπτυξιακού προβλήματος της χώρας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς τον κ. Ζεϊμπέκ, ο οποίος ήταν ο τελευταίος από τον κατάλογο των ομιλητών. Θα ήθελα να συνεννοηθούμε για τη διαδικασία με τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες. Θα δώσουμε τον λόγο στην κυρία Υπουργό για δέκα λεπτά, να παρουσιάσει τις τροπολογίες. Αμέσως μετά, θα πάρουν τον λόγο οι εισηγητές για πέντε λεπτά και θα προχωρήσουμε στο κλείσιμο της συνεδρίασης. Ορίστε, κυρία Βαλαβάνη.
Να έχω, όμως, προς το τέλος τουλάχιστον μια άνεση για να πω δυο κουβέντες πέρα από τις τροπολογίες. Πρόκειται για δυο τροπολογίες. Θα ήθελα να διορθώσω τον κ. Καρκατσούλη, ο οποίος είπε ότι είμαστε επικίνδυνοι και ο οποίος επέδειξε επικίνδυνη άγνοια. Δεν πρόκειται για τροπολογίες στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Αυτό απαγορεύεται από το Σύνταγμα. Δεν τροποποιείται η πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Είτε εγκρίνεται ολόκληρη είτε απορρίπτεται, όπως είναι. Είπε πολλά πράγματα, που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Εγώ θα πω μόνο το δεύτερο, γιατί είναι πολύ χοντρό. Είπε ότι αυτό που κάναμε, το ότι μερικές μέρες μετά την ψήφιση του νόμου φέραμε πράξη νομοθετικού περιεχομένου, μπορεί να το παρομοιάσει μόνο με αυτό που έγινε - του λέω εγώ γιατί το έζησα, καθώς ήμουν εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ στο συγκεκριμένα γεγονότα - το 2012, όταν ενώ είχε αποδοκιμάσει η Βουλή, έφτιαξαν - είπε - κάτι σαν πράξη νομοθετικού περιεχόμενου και το πέρασαν. Θα του πω ότι για μια και μοναδική φορά έγινε αυτό στη θητεία της προηγούμενης κυβέρνησης. Το βασικό νομοσχέδιο για τις ιδιωτικοποιήσεις του Οκτώβρη του 2012 απορρίφθηκε. Δημιουργήθηκε πλειοψηφία μέσα στη Βουλή, έσπασε το κυβερνητικό μπλοκ και καταψηφίστηκε το άρθρο 4 που είχε 6 διατάξεις και μια τροπολογία - σκούπα του κ. Στουρνάρα που είχε είκοσι δύο διατάξεις. Σύνολο είκοσι έξι διατάξεις. Αφού, λοιπόν, η πλειοψηφία της Βουλής καταψήφισε είκοσι έξι ουσιαστικά χωριστές νομοθετικές ρυθμίσεις, η Κυβέρνηση μέσα σε τρεις μέρες έφτιαξε το πολυνομοσχέδιο του ενός άρθρου και έβαλε αυτούσιες και τις είκοσι οκτώ ρυθμίσεις στο νομοσχέδιο του ενός άρθρου. Ή το ψήφιζες ολόκληρο ή έπεφτε η Κυβέρνηση. Αυτό θα ήθελα να ξέρω με τι λογική θεωρεί ότι έχει κάποια αναλογία με αυτό που γίνεται σήμερα. Τι έγινε σήμερα; Η Βουλή κατά πλειοψηφία ψήφισε το νόμο για τη ρύθμιση έως εκατό δόσεις. Έχω αναφερθεί και στις επιτροπές και χθες, να μη λέω πάλι τις λεπτομέρειες. Την επόμενη μέρα ήδη μετά το δημοσίευμα του «Ελεύθερου Τύπου», που κατέθεσα χθες στα Πρακτικά, για τη φοροπαγίδα που έλεγε ότι υπάρχει στα ψιλά γράμματα του νόμου, κινήθηκε η διαδικασία και τη Δευτέρα, ενώ εγώ είχα εγκαταλείψει τις προσπάθειες, γιατί δεν προλάβαινε να ανοίξει η ηλεκτρονική δήλωση, όταν έμαθα ότι υπάρχει πράξη νομοθετικού περιεχόμενου για τη Βιομηχανία Ζάχαρης, πρότεινα να προστεθεί εκεί. Τώρα τι σχέση έχει αυτό με ένα κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, όπου παραβιάζεται η θέληση της Πλειοψηφίας της Βουλής, ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του και ας καταλάβει ποιοι είναι επικίνδυνοι - εμείς όπως λέει ο κ. συνάδελφος - ή ποιος έχει επικίνδυνη άγνοια. Μιλάει για πράγματα που δεν ξέρει, που δεν έχουν καΜμία αναλογία. Και δεν ξέρει καν αν αυτό που προτείνουμε εδώ σαν τροπολογία τροποποιεί την πράξη νομοθετικού περιεχόμενου, που δεν γίνεται βεβαίως από το Σύνταγμα, ή το ίδιο το νομοσχέδιο κύρωσης, που βεβαίως μπορείς να φέρεις όσες τροπολογίες κάνει ανεκτές το Σώμα. Ας μπούμε όμως στις τροπολογίες. Υπάρχει μια σειρά κατεπειγουσών ρυθμίσεων, που αφορούν τις φορολογικές δηλώσεις. Να πω από την αρχή ότι έχω δηλώσει σε όλους όσους μου λένε «πώς είναι δυνατόν να φορολογηθούν οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι αγρότες, όλοι αυτοί από το πρώτο ευρώ», ότι δεν μπορούν να φτιαχτούν δύο φορολογικά νομοσχέδια. Θα φτιάξουμε φορολογικό νομοσχέδιο που θα αφορά τα εισοδήματα του 2015. Τι έχουμε πειράξει από το υπάρχον νομοσχέδιο; Κάποιες εντελώς ακραίες, τις πιο ακραίες πραγματικά περιπτώσεις που βρέθηκαν μπροστά μας. Τρεις περιπτώσεις που ψηφίστηκαν μαζί με τη ρύθμιση έως εκατό δόσεις - μπορείτε να τις βρείτε ποιες είναι αυτές - και αυτές που φέρνουμε τώρα. Πρώτη είναι η ρύθμιση με τα ανείσπρακτα ενοίκια, για την οποία νομίζω ότι δεν χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω. Δεν είναι δυνατόν να πληρώνεται φόρος για ενοίκια που δεν έχουν εισπραχθεί. Έπειτα, είναι οι τρεις ρυθμίσεις για τους αγρότες. Εδώ έχει πραγματικά ανατραπεί η πραγματικότητα, δεν βρίσκω άλλη εξήγηση. Διότι, αν όντως τις αποσύρω - όπως μου ζήτησε η κ. Αραμπατζή - και πάμε όπως είναι, οι αγρότες θα φορολογηθούν για τις επιδοτήσεις και τις ενισχύσεις, από το πρώτο ευρώ, με 13%.
Πού το λέει αυτό;
Γιατί;
Πού το λέει αυτό; Φοβάστε ότι θα πάνε στα φορολογικά δικαστήρια και θα δικαιωθούν κόντρα στους υπηρεσιακούς παράγοντες. Αυτό φοβάστε!
Κύριε Βεσυρόπουλε, σας παρακαλώ!
Εγώ θα το κάνω, αν επιμείνετε. Αν επιμείνετε, θα το αποσύρω. Ξέρετε τι είναι αυτό που λέει ο κ. Κεγκέρογλου ότι έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία, η φορολόγηση των αγροτών; Είναι αγωνία. Ένα κομμάτι, σας λέω, ενδεικτικά, γιατί υπήρχε ένας πάκος τόσος και λέω να πάρω, βρε παιδιά, μερικά να τα φέρω εδώ να τα δείξω, από τη ΓΓΔΕ, από τη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων. Είναι ο πάκος της αγωνίας, τον δέκατο τον εντέκατο τον δωδέκατο, που απευθύνονταν όλοι. Η ΠΑΣΕΓΕΣ που έλεγε «Τι θα γίνει; Φορολογούμαστε αν δεν πάρετε μέτρα. Θα πάρετε μέτρα για να σταματήσει;»
Από πού πήγασε αυτό;
Κύριε Βεσυρόπουλε, σας παρακαλώ πολύ!
Ήταν αγροτικοί σύλλογοι και αγροτικοί δήμοι που απηύθυναν το ίδιο αγωνιώδες ερώτημα. Και προκαλώ: Βρείτε μου μια απάντηση - τριών μηνών ερωτήματα είναι αυτά και σας λέω ότι είναι εντελώς ενδεικτικά - που να δόθηκε την περίοδο της προηγούμενης κυβέρνησης σε αυτά τα αγωνιώδη ερωτήματα για το τι θα γίνει με τη φορολογία, που να έλεγε ότι δεν θα φορολογηθούν. Ξέρετε γιατί δεν δόθηκε απάντηση; Εγώ ρώτησα ευθέως. Γιατί θα φορολογηθούν. Είναι απλό. Γιατί έτσι ερμηνεύετε, όχι τη δικιά μας περίοδο, αλλά τη δικιά σας περίοδο. Για να μη λέτε περί κεραυνών εν αιθρία, θέλετε να σας πω ότι εδώ έχω το ίδιο αγωνιώδες ερώτημα…
Δείξτε μου την ερμηνεία.
Κύριε Βεσυρόπουλε, σας παρακαλώ! Δεν θα μιλήσετε άλλη φορά!
…που λέει - συγγνώμη, μισό λεπτό για να το βρω κιόλας και να σας το δείξω - «Νέα Δημοκρατία, Γραμματεία Αγροτικών Φορέων», και ρωτάει τα ίδια πράγματα: «Τι θα γίνει;»; Και λέει «Δώστε μας μια απάντηση, γιατί αγωνιούν οι αγρότες και πρέπει να έχουμε μια απάντηση για να ξέρουμε» και ρωτάει αν αυτό πρέπει να αλλάξει. Τα ξέρετε αυτά; Εγώ μέσα από τη διοίκηση τα πήρα. Βρείτε μια απάντηση που να έχει δοθεί. Μου απάντησαν οι ίδιοι οι άνθρωποι ότι δεν έδωσαν απάντηση γιατί δεν μπορούσαν να δώσουν απάντηση. Η μόνη απάντηση που μπορούσαν να δώσουν στη διάρκεια της διακυβέρνησής σας, ήταν ότι θα φορολογηθούν από το πρώτο ευρώ. Κι ερχόμαστε τώρα εμείς - προσέξτε - μετά από ερώτηση που έκανε η εισηγήτρια του ΚΚΕ και μετά από ερώτηση που έκανε ο κ. Κεγκέρογλου, οι οποίοι χρόνια δουλεύουν - και ο ένας και ο άλλος - με αγρότες και ξέρουν πολύ καλά την κατάσταση, λέγοντάς μας «Τι θα κάνετε»; Πριν εκδηλώσουμε εμείς τις προθέσεις μας γι' αυτό, μας ρωτούσαν τι θα κάνουμε. Και απαντήσαμε, με αυτό που φέρνουμε τώρα για να νομοθετηθεί εδώ, πού λέει τι; Πρώτον, οι αποζημιώσεις - κι εδώ ρωτάει μέσα για τις αποζημιώσεις - δεν θα φορολογηθούν ανεξάρτητα από πλαφόν, γιατί είναι φοβερό να σκέφτεται κανείς ότι είναι δυνατόν να φορολογηθούν ποτέ οι αποζημιώσεις και, δεύτερον, οι επιδοτήσεις και οι ενισχύσεις μέχρι 12.000 ευρώ. Πώς μπήκε το 12.000 ευρώ; Το ψάξαμε αναλυτικά - δεν είναι εδώ τώρα ο αρμόδιος Υπουργός - και οι συγκεκριμένες πληροφορίες που υπήρχαν ήταν ότι καλύπτει - εγώ δεν το είπα, προτίμησα να πω πάνω από το 90% και θα σας πω γιατί - το 97%. Γιατί όμως; Επειδή θα πληρωθούν και από προηγούμενες χρονιές, πάει γύρω στο 90%. Αν αυτό, δηλαδή, ήταν πάγια και όχι μεταβατική διάταξη θα ήταν το 3% των μεγαλοαγροτών. Οι φτωχοί και οι μεσαίοι αγρότες φεύγουν. Κι ένα τρίτο που ρυθμίζεται εδώ, εκτός από το θέμα του ότι δεν φορολογούνται ουσιαστικά οι αποζημιώσεις και οι ενισχύσεις, είναι ότι δημιουργείται ένα αφορολόγητο από 2.000 ευρώ μέχρι 12.000 ευρώ. Η μεγαλύτερη μάζα των ενισχύσεων κι αποζημιώσεων είναι μέχρι 2.000 ευρώ, για να μην κοροϊδεύουμε τον κόσμο, να πούμε τα πράγματα δηλαδή όπως είναι. Γιατί αυτό που έγινε σήμερα εδώ με τους αγρότες είναι κοροϊδία, δεν υπάρχει άλλη ερμηνεία. Τι άλλο κάναμε; Ξέρετε πόσο ήταν η προκαταβολή; Ήταν 55%. Μόνο οι αγρότες που υπέβαλαν για πρώτη φορά δήλωση είχαν το μισό, δηλαδή 27,5%. Εμείς φέραμε τώρα μια διάταξη, όπου το 55% γίνεται 27,5% και γι' αυτούς που υποβάλλουν δήλωση για πρώτη φορά, που είναι ή νέοι αγρότες ή πιο μικροί αγρότες που δεν είχαν ξαναϋποβάλει, οι οποίοι είχαν το 27,5%, θα πάει στο 13,75%, για να λέμε επιτέλους τα πράγματα με το όνομά τους. Για να κλείσω με τους αγρότες τα πράγματα τελικά είναι αυτά. Τι θα γίνει αν τελικά αποσύρω την τροπολογία; Απευθυνθείτε στη ΓΓΔΕ να σας δώσει απάντηση. Θα φορολογηθούν κανονικά. Αυτή είναι η κατεύθυνση που έχει δοθεί για τις φορολογικές δηλώσεις, έτσι όπως απαντά η αρμόδια αρχή με διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια, «the independent tax authority», που λέει ο κ. Ντάισελμπλουμ.
Γιατί δεν νομοθετείτε, λοιπόν, να μη φορολογούνται;
Θα το νομοθετήσουμε το δεύτερο μισό.
Γιατί δεν το νομοθετείτε τώρα, αφού υπάρχει ασάφεια;
Να μη φορολογούνται καθόλου.
Κύριε Μητσοτάκη, κυρία Αραμπατζή, σας παρακαλώ!
Φέρνετε οι αγρότες να φορολογούνται από το πρώτο ευρώ, δηλαδή η μικρή και η μεσαία αγροτιά όλοι μέσα, σας φέρνουμε μια ρύθμιση που φορολογείται μόνο το πιο πάνω τμήμα και έχετε πρόβλημα. Δηλαδή, αυτό είναι πραγματικά…
Είναι απίστευτο, είναι θράσος.
Απίστευτο είναι αυτό που λέτε εσείς.
Πρακτορεία ΟΠΑΠ. Πραγματικά έχουμε δει τους πάντες και θα έχουν έρθει και σε εσάς - το ξέρετε - με το μαχαίρι στο λαιμό. Τους λέγαμε ότι θα το νομοθετήσουμε αυτό στο δεύτερο μισό, μας έλεγαν ότι τα μισά πρακτορεία θα έχουν κλείσει. Είναι μια μικρή κάλυψη επισφαλειών που θεωρούν ότι είναι θέμα ζωής ή θανάτου. Και αυτά τα ποσά που λέει εδώ δεν είναι έσοδα των πρακτορείων μέχρι 500.000 ευρώ 1,5% και πάνω από 500.000 ευρώ 1%, είναι αυτά που πάνε στον ΟΠΑΠ. Τέταρτον, απαλλαγή των συλλόγων γονέων και κηδεμόνων από την υποχρέωση υποβολής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος όταν αποκτούν αποκλειστικά έσοδα κατά την επιδίωξη - εκπλήρωση του σκοπού τους, παραδείγματος χάριν από τις συνδρομές των μελών τους, τα οποία δεν αποτελούν αντικείμενο φόρου, διότι θα έπρεπε και όλοι οι σύλλογοι των γονέων και κηδεμόνων να υποβάλλουν και για αυτά που δεν φορολογούνται φορολογική δήλωση. Κατά αντιστοιχία, οι άτυπες ενώσεις ιδιοκτητών και ενοίκων κάθε πολυκατοικίας ή κτηρίου γραφείων επίσης απαλλάσσονται. Όταν δεν αποκτούν φορολογικό εισόδημα δεν υποχρεώνονται πλέον σε υποβολή δήλωσης φορολογίας εισοδήματος. Τελευταίο, έκπτωση 2%. Το παλιό 1,5% έχει καταργηθεί εδώ και δύο τουλάχιστον οικονομικά έτη για όσους πληρώνουν εφάπαξ έως 31 Ιουλίου και τις δύο άλλες δόσεις. Να διευκρινίσω ότι αυτό δεν έχει καμμία σχέση με το bonus των συνεπών φορολογούμενων, που θα θεσπιστεί για όσους πληρώνουν κανονικά τις τρεις τελευταίες χρονιές. Η τρίτη θα είναι το εισόδημα του 2015 από το δικό μας φορολογικό νομοσχέδιο.
Κυρία Βαλαβάνη, θα σας παρακαλούσα να συντομεύσετε λίγο.
Μάλιστα. Άκουσα ότι θεωρείται μικρό. Δεν λέω ότι είναι μεγάλο αλλά θα σας πω ότι για κάποιον που μπορεί να συγκεντρώσει αυτά τα λεφτά ή πολύ περισσότερο τα έχει στην τράπεζα, ώστε να πληρώσει μπροστά, συμφέρει εξαιρετικά, διότι γίνεται για προεξόφληση πέντε μηνών αυτό το 2%, Ιούλιο με Νοέμβριο, που σημαίνει ότι είναι 0,4% το μήνα, δηλαδή 4,8% ετήσιο επιτόκιο. Σας λέω ότι οποιαδήποτε προθεσμιακή κατάθεση σήμερα, κινείται στο 1%, άντε 1,2%, 1,3% maximum. Είναι ένα προεξοφλητικό επιτόκιο τετραπλάσιο από το καλύτερο επιτόκιο που προσφέρουν για πολύ μεγάλα ποσά οι τράπεζες και συμφέρει όσους έχουν αυτήν την οικονομική δυνατότητα να πάρουν τα λεφτά από την τράπεζα και να πληρώσουν εφάπαξ βοηθώντας και το κράτος. Υπάρχει ένα λάθος στην έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, που λέει ότι αυξάνεται το 1,5% και γίνεται 2%. Δεν υπάρχει 1,5% όχι μόνο στη νομοθεσία του καλοκαιριού του 2013, που για πρώτη φορά ισχύει για το οικονομικό έτος 2014, αλλά είχε καταργηθεί ήδη και δεν υπήρχε ούτε για το οικονομικό έτος 2013. Η δεύτερη τροπολογία αφορά τη ρύθμιση έως εκατό δόσεις του ν.4321, σε σχέση με το πρόβλημα της κατάσχεσης υπέρ δημοσίου των τραπεζικών λογαριασμών οφειλετών, φυσικών προσώπων ή επιχειρήσεων που ήθελαν ή θέλουν να μπουν στη ρύθμιση. Κοιτάξτε, να λέμε τα πράγματα απλά. Υπάρχει ένα πανελλαδικό πρόβλημα. Πριν ανοίξει η ρύθμιση, ενώ είχε ψηφιστεί ο νόμος, εδώ και ενάμιση μήνα περίπου - η ρύθμιση πήρε είκοσι ημέρες - άρχισαν να έρχονται βροχή θέματα απ' όλη την Ελλάδα ότι έχουν μαζέψει μερικά λεφτά να μπουν στη ρύθμιση και τους παγώνουν τους λογαριασμούς. Παρ' όλο που έκανα έκκληση, ο ίδιος ο φορολογικός μηχανισμός έχει τους δικούς του κανόνες και στη συγκεκριμένη περίπτωση συνεχίστηκαν ουσιαστικά με αυτόν τον τρόπο να παρεμποδίζονται να μπουν στη ρύθμιση. Αυτό είναι ένα πραγματικό πρόβλημα, το συζητήσαμε με τη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων. Μας υπέδειξαν ότι δεν λύνεται με ΠΟΛ και πρέπει να λυθεί με νομοθετική ρύθμιση. Με βάση αυτή, αυτός που πριν δέκα μέρες του πάγωσαν τους λογαριασμούς - πρέπει να είναι ένα δεκαήμερο για να λειτουργήσει αυτό - πρέπει να κάνει κανονικά την ηλεκτρονική δήλωση, να πάει στον έφορο - οι έφοροι ζητάνε εγκύκλιο ή νομοθετική ρύθμιση για να το κάνουν - και ο έφορος να κινήσει τη διαδικασία απόδοσης από την τράπεζα και κάλυψης της ρύθμισης. Λέω δέκα ημέρες, γιατί δέκα μέρες έχει η τράπεζα δικαίωμα να κατακρατήσει τα χρήματα μέχρι να τα αποδώσει στο κράτος.
Κυρία Βαλαβάνη, σας παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε. Να σας πω ότι σε σχέση με τη δεύτερη τροπολογία έκανα λάθος. Αυτό ήταν το τελευταίο της πρώτης τροπολογίας. Υπάρχουν τρία θέματα. Τα λέω εντελώς επιγραμματικά. Το πρώτο άρθρο, παρατείνει την προθεσμία υποβολής της δήλωσης Ε9 για φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις μέχρι καταληκτικής ημερομηνίας 30 Ιουνίου χωρίς συνέπειες. Μας το έδωσαν από τη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων και είναι βάσιμο. Το δεύτερο άρθρο, απαντάει σε ένα αίτημα χιλιάδων ανθρώπων απ' όλη την Ελλάδα που έχουν παραδώσει τις πινακίδες τους. Τους δίνει τη δυνατότητα, όπως έγινε και πέρυσι για πρώτη φορά, να μπορέσουν να πάρουν πίσω τις πινακίδες τους, πληρώνοντας όχι όλο το χρόνο, όπως είναι τώρα, αλλά μόνο τους μήνες, ξεκινώντας από το μήνα που θα κάνουν αίτηση. Όσον αφορά το τρίτο άρθρο, επιτρέψτε μου να το πω πιο χαλαρά, που λέει ο κ. Κουτσούκος, γιατί είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό άρθρο και έτσι όπως είναι στην τροπολογία, δεν καταλαβαίνει κανένας περί τίνος πρόκειται. Μπαίνει στη ρύθμιση κάτι που υπήρχε πρόθεση αλλά επειδή είχε μπει η λέξη «φορολογικές», δεν γινόταν. Βεβαιωμένες και μη φορολογικές οφειλές και έσοδα υπέρ τρίτων από τα οποία δεν κόβεται τίποτα αλλά αξιοποιούν το θέμα - δεν υπάρχει καμμία απομείωση - έως εκατό δόσεις. Ζήτησα από τη φορολογική διοίκηση, από τη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων, για να μη λέω ένα - δύο, να μου κάνουν έναν κατάλογο για το ποιους αφορά, όσο γίνεται πιο συνεκτικό. Σας διαβάζω τον κατάλογο. Πρόστιμα διοικητικών αρχών, πολεοδομίας, αυθαίρετης χρήσης, Τροχαίας, Λιμενικού, διαφόρων Υπουργείων, Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, Επιτροπής Ανταγωνισμού. Καταλογισμοί δημοσίων υπαλλήλων. Τα νοσήλια, τα δικαιώματα χρήσης ραδιοσυχνοτήτων, τα τέλη χρήσης μηχανημάτων έργου, το τίμημα εκποιηθέντος ακινήτου του δημοσίου, η αποζημίωση αυθαίρετης χρήσης, τα μισθώματα κινητής και ακίνητης περιουσίας του δημοσίου, τα μισθώματα θαλασσίου χώρου, τα δικαστικά έξοδα, οι χρηματικές ποινές καταδικασθέντων, οι καταπτώσεις εγγυημένων από το ελληνικό δημόσιο δανείων, τα λοιπά δάνεια, τα ποσά που εισπράττονται υπέρ διαφόρων τρίτων, όπως υπέρ Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, υπέρ ταμείων και ασφαλιστικών φορέων, νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, για παράδειγμα νοσοκομείων κ.λπ.. Επιτρέψτε μου να κλείσω - δεν έχω χρόνο να τα πω όλα αυτά - με μια κουβέντα, ότι για το ζήτημα της φορολογικής συνείδησης, πρέπει να μην έχεις 40% του ΑΕΠ ληξιπρόθεσμα δάνεια μόνο ως προς το δημόσιο, εκτός από τις τράπεζες και τα ασφαλιστικά ταμεία, για να το θέτεις πρώτο. Είναι πάρα πολύ βασικό αλλά αν το θέσεις πρώτο, σημαίνει ότι από το 40% θα πας στο 80% και θα κλείσει συνολικά. Στον κ. Χατζηδάκη ήθελα να πω - το είπα και στην επιτροπή - ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα με την αριστερή μου συνείδηση, γιατί με ξαναρωτήσατε. Όταν έχω πρόβλημα, να είστε βέβαιος ότι θα το πω. Δεν έχω κανένα πρόβλημα, επειδή είμαι Υπουργός, να μην το πω, όταν χρειαστεί να υπερασπιστώ κάτι με το οποίο δεν συμφωνώ. Θεωρώ ότι η πολιτική ηθική του να μπορέσουμε τους μικρομεσαίους να τους διευκολύνουμε και να βάλουμε και τους μεγάλους χρεοφειλέτες επίσης να πληρώσουν λέγοντάς τους - το είπα από την πρώτη στιγμή που ήρθε εδώ ο νόμος, πολύ πριν από την πράξη νομοθετικού περιεχομένου - ότι κατευθείαν θα τους περιμένει μόλις τελειώσει η ρύθμιση όσους δεν έχουν μπει και ότι θα έχει πολύ σοβαρές συνέπειες, νομίζω ότι αυτό δεν είναι θέμα πολιτικής ηθικής της Αριστεράς αλλά θέμα κοινής ηθικής, όπως την αντιλαμβάνεται η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας.
Κυρία Βαλαβάνη, με υποχρεώνετε να σας κάνω έκκληση για τέταρτη φορά.
Ολοκληρώνω σε ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε. Στον κ. Βεσυρόπουλο ήθελα να πω ότι δεν είπα ότι δεν ξέρω να κάνω τη φορολογική μου δήλωση.
Σχήμα λόγου ήταν.
Είπα ότι δεν έχω εγώ η ίδια συμπληρώσει ποτέ φορολογική δήλωση. Το υπόλοιπο που δεν είπα, είναι ότι από τα σαράντα χρόνια της κοινής μας ζωής, τα τριάντα εννέα τη συμπλήρωνε ο άντρας μου, χωρίς καμμία βοήθεια λογιστή. Και το «πόθεν έσχες» και όλα όσα είναι κατατεθειμένα ο άντρας μου τα έχει συμπληρώσει. Του είχα εμπιστοσύνη, εν πάση περιπτώσει, γι' αυτό δεν ανακατεύθηκα και όχι επειδή δεν ήθελα ή επειδή τα άφηνα στο λογιστή μου ή οτιδήποτε άλλο. Τελειώνω με το εξής προς τον κ. Κεγκέρογλου και τον κ. Κουτσούκο. Ήθελα να σας πω διάφορα, κύριε Κουτσούκο, αλλά δεν προλαβαίνω, δυστυχώς. Θέλω να πω σε όλους όσους μιλούν για μεθοδεύσεις ότι ελπίζω να αφήσαμε πίσω ότι κόβονται πρόστιμα των λαθρεμπόρων κ.τ.λ.. Τι να σας πω τώρα; Επειδή δεν ήξερα πως να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας, έφτασα κι εγώ σε τέτοιο σημείο, που σε μάζωξη πριν από ένα μήνα εξήντα τελωνειακών της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων με θέμα το λαθρεμπόριο τούς ρώτησα: «Η ρύθμιση που κάναμε με την πράξη νομοθετικού περιεχομένου κόβει οποιοδήποτε πρόστιμο από τον Τελωνειακό Κώδικα;». Μου απάντησαν ομόφωνα όχι. Τι άλλο να κάνω, δηλαδή; Θέλετε να σας τους φέρω και τους εξήντα να υπογράψουν κανένα χαρτί και να το μοιράσουν εδώ πέρα; Δεν είναι συριζαίοι οι άνθρωποι. Είναι οι διευθυντές και τα βασικά στελέχη που ασχολούνται με τα τελωνεία της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων. Όσον αφορά την περιβόητη, καραμπινάτη, σκανδαλώδη μεθόδευση, μια και έτυχε να τον έχουμε εδώ, θα σας συστήσω τον κ. Στέφανο Ηλιού, δημοσιογράφο ειδικευμένο στο Φορολογικό Δίκαιο, που έβγαζε επί δεκαετίες το περίφημο «Φορολογικό Δελτίο», το οποίο χρησιμοποιούσαν όλοι όσοι έκαναν φορολογικές δηλώσεις. Δεν τον ήξερα τον άνθρωπο. Όταν το Σάββατο βγήκε η ιστορία με τον «ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ», όλη την Κυριακή έψαχνα το θέμα. Μου είχαν δώσει το τηλέφωνό του, επειδή έχει προτάσεις για τα έσοδα και τον πήρα τηλέφωνο. Μου είπε και αυτός, όπως και δικαστές και η κ. Σαββαΐδου και διάφοροι άλλοι που είχα ρωτήσει ότι μπορεί να κοπεί βεβαίως και αυτός μάλιστα μου είπε ότι έχει γίνει επανειλημμένα. Την άλλη ημέρα μου έφερε και από το 2010, που ήσασταν κυβέρνηση, κύριε Κουτσούκο - τα έχω εδώ να σας τα δείξω, δεν προλαβαίνω να τα διαβάσω - τη ρύθμιση που κόβει αυτά ακριβώς που κόβουμε και εμείς κατά ποσοστό. Τα ίδια ακριβώς πράγματα κόβει και η πρώτη φορά που κόπηκαν αυτά ήταν το 1997.
Κυρία Βαλαβάνη, μιλάτε είκοσι τέσσερα λεπτά.
Τη Δευτέρα, όταν εμφανίστηκε η δυνατότητα αυτή, γιατί την Κυριακή το βράδυ είχα αποφασίσει ότι δεν γίνεται τίποτα, γιατί δεν υπάρχει νομοσχέδιο ώστε να προλάβει να περάσει, μου έφερε ο άνθρωπος αυτός στο γραφείο μου να μου δείξει ποιες είναι αυτές οι ρυθμίσεις. Επειδή μόλις είχα μάθει για την πράξη νομοθετικού περιεχομένου, τον παρακάλεσα - πρώτη φορά συναντιόμασταν - και έκατσε σε ένα γραφείο χωρίς νομικά βιβλία και μου έγραψε την περίφημη πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Πρώτη φορά βλεπόμαστε και είχαμε μιλήσει για πρώτη φορά την προηγούμενη ημέρα.
Ποιος είναι από τους τέσσερις;
Είναι ο τελευταίος κύριος. Είναι ο ανιψιός του ιστορικού στελέχους της Αριστεράς κ. Ηλία Ηλιού. Δεν λέω τίποτα άλλο. Αυτά είχα να πω.
Ευχαριστούμε πολύ, κυρία Βαλαβάνη. Αν κατάλαβα καλά στον τίτλο του νομοσχεδίου, όπως το αναφέρατε, «Κατεπείγουσα ρύθμιση για τη βιωσιμότητα της «Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης Α.Ε.» και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές», προσθέσατε και το «και άλλες διατάξεις»; Θέλω να το επαναλάβετε.
Πρέπει να το επαναλάβω, για να περάσει στον τίτλο. Προσέθεσα και το «και άλλες διατάξεις» με βάση τις τροπολογίες.
Ωραία, ευχαριστούμε πολύ, κυρία Υπουργέ.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Όχι, με συγχωρείτε πολύ, κυρία Αραμπατζή. Καθίστε κάτω. Έχουμε συνεννοηθεί. Έχει ολοκληρωθεί ο κύκλος των ομιλητών.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Επί προσωπικού δεν υπάρχει τίποτα.
Η κυρία Υπουργός αναφέρθηκε προσωπικά σε εμένα. Θέλω να εξηγήσω σε ένα λεπτό σε τι συνίσταται το προσωπικό.
Όχι, κυρία συνάδελφε.
Γιατί, κυρία Πρόεδρε;
Γιατί έτσι κρίνω εγώ.
Θα το κρίνετε, αφού σας μιλήσω, κυρία Πρόεδρε.
Κυρία Αραμπατζή, σας παρακαλώ, δεν έχετε τον λόγο. Έχουμε την εξής διαδικασία να κάνουμε από εδώ και πέρα. Θα δώσουμε τον λόγο στους εισηγητές το πολύ για πέντε λεπτά.
Κυρία Πρόεδρε, θέλω τον λόγο επί προσωπικού.
Όχι, κυρία Αραμπατζή. Κρίνω ότι δεν υπήρχε προσωπικό θέμα. Εγώ το κρίνω. Τελείωσε.
Αυτή είναι καινούργια πρακτική, κυρία Πρόεδρε;
Κυρία Αραμπατζή, η κ. Βαλαβάνη έκανε αναφορές σε πάρα πολλά ονόματα. Καμμία δεν είχε προσβλητικό, προσωπικό περιεχόμενο και με βάση τον Κανονισμό, κρίνω ότι δεν πρέπει να σας δώσω τον λόγο επί προσωπικού. Καθίστε, σας παρακαλώ. Συνεχίζουμε. Έχουμε την εξής διαδικασία. Πρέπει να δώσουμε τον λόγο στους εισηγητές των Κοινοβουλευτικών Ομάδων - σε όσους το επιθυμούν - για πέντε λεπτά αυστηρά και στους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους - σε όσους το επιθυμούν - για τρία λεπτά.
Πρώτα στους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους.
Κύριε Μητσοτάκη, σας είπα ότι θα σας δώσω τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, για ένα λεπτό σας ζήτησα τον λόγο. Απευθύνθηκε προσωπικά η κυρία Υπουργός σε εμένα και θέλω να της απαντήσω.
Όχι, τελείωσε το θέμα, κυρία συνάδελφε. Ξεκινάμε με τον κ. Λαπαβίτσα. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά αυστηρά.
Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με την είδηση της ημέρας. Βγήκαν σήμερα τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το ΑΕΠ. Και τι δείχνουν για το πρώτο τρίμηνο αυτής της χρονιάς, το τρίμηνο δηλαδή της δικής μας διακυβέρνησης επί της ουσίας; Αύξηση του ΑΕΠ σε ετήσια βάση κατά 0,3%. Δηλαδή δεν υπάρχει ύφεση. Το λέω αυτό, γιατί ήδη οι μηχανές της παραπληροφόρησης και στον Τύπο αλλά και στην Αίθουσα αυτή μας πληροφορούν ότι έχουμε ύφεση, γιατί σε σχέση με το τελευταίο τρίμηνο της προηγούμενης χρονιάς, το πρώτο τρίμηνο αυτής της χρονιάς είχε όντως μια ελαφρά μείωση. Η ύφεση, όμως, δεν λογίζεται έτσι. Η ύφεση μετριέται σε ετήσια βάση και σε ετήσια βάση δεν υπάρχει ύφεση. Το λέω πεντακάθαρα, γιατί έχει ακουστεί επανειλημμένως - τι; - ότι το κλίμα…
Άρα, όλα λαμπρά στην πραγματική οικονομία!
Για ποια ετήσια βάση μιλάτε;
Με συγχωρείτε, κύριε Μητσοτάκη. Δεν άκουσα, κύριε Κουτσούκο.
Κύριε Λαπαβίτσα, σας παρακαλώ να μην απαντάτε στις διακοπές.
Υπήρξε 0,3% αύξηση του ΑΕΠ το πρώτο τρίμηνο αυτής της χρονιάς σε ετήσια βάση. Δεν υπάρχει ύφεση. Γιατί; Ναι, υπάρχει αβεβαιότητα, υπάρχει «κλίμα» στην οικονομία, υπάρχουν πολλά τέτοια πράγματα αλλά υπάρχουν και μέτρα και η Κυβέρνησή μας δεν έχει λάβει υφεσιακά μέτρα. Θα έπρεπε να το ξέρετε οι των μνημονίων ότι η ύφεση οφείλεται σε μέτρα, τα οποία λάβατε κατά κόρον και συντρίψατε την ελληνική οικονομία. Εμείς δεν έχουμε λάβει μέτρα και άρα, δεν υπάρχει ύφεση. Το πως θα εξελιχθεί η κατάσταση δεν το γνωρίζει κανείς. Όμως, το πρώτο τρίμηνο δεν υπάρχει ύφεση. Το λέω αυτό, γιατί και από τον Τύπο και από εδώ μέσα ακούστηκε και ειπώθηκε ότι υπάρχει ύφεση. Δεν υπάρχει για την ώρα ύφεση στην ελληνική οικονομία.
Για την ώρα!
Κύριε Μητσοτάκη, είμαι βέβαιος ότι έχετε μαντικές ικανότητες, τις οποίες δεν έχω εγώ ως οικονομολόγος αλλά για την ώρα δεν υπάρχει ύφεση στην ελληνική οικονομία.
Εσείς το είπατε. Εγώ το είπα;
Συνεχίζω. Ακούστηκαν και άλλα πολλά αυτές τις δύο μέρες και από τους εισηγητές των κομμάτων και από τους Βουλευτές. Θα σχολιάσω μόνο κάτι που άκουσα από τον κ. Σταϊκούρα. Τι μας είπε, λοιπόν, ο κ. Σταϊκούρας; Μας είπε ότι προκύπτει σοβαρό ηθικό ζήτημα, επειδή οι συστηματικά ασυνεπείς, όσοι μπορούσαν να πληρώσουν και δεν το έκαναν, δήθεν ευνοούνται. Ποιος τα είπε τώρα αυτά; Ο κ. Σταϊκούρας που ήταν Υπουργός Οικονομικών της προηγούμενης κυβέρνησης. Ρωτώ, λοιπόν, εγώ. Δεν ήταν υπεύθυνος ο κ. Σταϊκούρας να κινήσει τους μηχανισμούς και να κάνει αυτούς που μπορούσαν να πληρώσουν και δεν πλήρωναν, να πληρώσουν; Δεν ήταν αυτός υπεύθυνος; Δεν είχε αυτός την υποχρέωση να το κάνει; Γιατί δεν το έκανε; Δεν είναι υποκρισία από πλευράς του πρώην Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών; Εμείς, λοιπόν, κάνουμε αυτούς τους ανθρώπους να πληρώσουν και άρχισαν να πληρώνουν. Αυτό έχει συμβεί ήδη με τα πρώτα στοιχεία που σας ανέφερα εγώ και η Υπουργός των Οικονομικών. Ανέφερε, επίσης, ο κ. Σταϊκούρας, ορισμένα στοιχεία για την ταμειακή κατάσταση της χώρας, που είναι πλέον γνωστή. Είναι δύσκολη, πολύ δύσκολη, πράγμα το οποίο όμως έχουν επαναλάβει κατά κόρον οι Βουλευτές της Αντιπολίτευσης. Ρωτώ, λοιπόν, εγώ και ρωτώ και σε συνάρτηση με τον κ. Σταϊκούρα. Τι παραλάβαμε; Είναι αλήθεια ότι τον Ιανουάριο παραδόθηκε πλεόνασμα, μόνο που τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο το πλεόνασμα αυτό θα μετατρεπόταν, με βάση τις εκτιμήσεις του ιδίου του κ. Σταϊκούρα, σε τρομακτικό έλλειμμα. Το προβλεπόμενο έλλειμμα του Μαρτίου ήταν γιγαντιαίο. Τι κάναμε εμείς; Το συμμαζέψαμε σε μια κατάσταση άκρας ασφυξίας χρηματοδοτικής και πιστωτικής, την οποία δημιούργησαν οι εταίροι και «φίλοι» μας στην Ευρώπη. Και ξέρω ότι εδώ έχουμε πολλούς που έχουν έρωτα μεγάλο με την Ευρώπη. Σε αντιδιαστολή μ' αυτήν την κατάσταση, εμείς το συμμαζέψαμε. Έχουμε βέβαια πολύ μεγάλες δυσκολίες. Δεν το κρύψαμε ποτέ. Αλλά το συμμαζέψαμε, κυρίες και κύριοι. Αυτό, λοιπόν, είναι μια επιτυχία της Κυβέρνησής μας. Η Κυβέρνησή μας, η πρώτη αριστερή Κυβέρνηση που τόσο σας ενοχλεί, λαμβάνει μέτρα. Λαμβάνει μέτρα μικρά, όπως αυτά στην τροπολογία για τις λαϊκές αγορές, μέτρα που σε αντίθεση με το ν. 4264 του κ. Χατζηδάκη - ο οποίος αποδείχθηκε εξαιρετικά προβληματικός - βελτιώνουν την κατάσταση. Και το επόμενο διάστημα, θα ακολουθήσει μακροπρόθεσμη νομοθετική ρύθμιση για να ομαλοποιηθεί η κατάσταση. Λαμβάνει, όμως, και μέτρα πιο μακροπρόθεσμα, πιο σοβαρά, όπως η στήριξη της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης η οποία συζητήθηκε εκτενώς. Και όπως διαπιστώνετε, κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, εμείς δεν μένουμε σε ευχές. Ευχές μάς έδωσαν απλόχερα ο κ. Χατζηδάκης, ο κ. Μητσοτάκης, ο κ. Κουτσούκος. Είμαι βέβαιος ότι όλοι έχουν πόνο ψυχής για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης και θέλουν να μείνει ζωντανή. Δεν ακούσαμε βέβαια καμμιά συγκεκριμένη πρόταση. Ευχές ακούσαμε μόνο και άπλετη γκρίνια ότι δεν τα κάνουμε καλά. Εμείς, όμως, κάνουμε κάτι. Κάναμε κάτι κρίσιμο και άμεσο. Την κρατάμε ζωντανή, την κρατάμε ανοιχτή. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω. Και ολοκληρώνω με το ζήτημα της παραγωγικής ανασυγκρότησης. Αναρωτήθηκαν οι συνάδελφοι, εάν μπορεί να υπάρξει παραγωγική ανασυγκρότηση που να ξεκινήσει με μία πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Φυσικά όχι. Μία πράξη νομοθετικού περιεχομένου είναι ένα νομοθετικό μέσο. Αυτό το μέσο δεν αρκεί για να αλλάξει μια διαδικασία δεκαετιών, την οποία ανέλυσα και περιέγραψα χθες. Είναι καλό βέβαια να σημειωθεί ότι το παρόν μοντέλο της αποβιομηχάνισης, επιβλήθηκε μέσα από μια σειρά αντίστοιχων μέσων στην Αίθουσα αυτή. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η δική μας πράξη νομοθετικού περιεχομένου, αποτελεί ένα παράδειγμα νέας λογικής και σκέψης για το μοντέλο της παραγωγικής ανασυγκρότησης που θέλουμε, το οποίο δίνει προτεραιότητα στη βιομηχανική παραγωγή και όχι στις υπηρεσίες. Οι ρυθμίσεις που καλούμαστε να ψηφίσουμε σήμερα, είναι ένα πρώτο βήμα σε αυτήν τη μακρά διαδικασία. Σας καλώ, λοιπόν, όλους να τη στηρίξετε.
Ευχαριστούμε τον κ. Λαπαβίτσα. Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Χατζηδάκης και τον παρακαλώ να είναι στο χρόνο. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα ασχοληθώ με την τοποθέτηση του κ. Λαφαζάνη, ο οποίος και πάλι έμεινε στην «ηρωική» και «λεβέντικη» γραμμή της Κυβέρνησης, η οποία θεωρεί πως κάνει μια αντίστοιχη διαπραγμάτευση αυτές τις μέρες. Θέλω να ελπίζω ότι η Κυβέρνησή μας δεν θα αποδειχθεί «το ποντίκι που βρυχάται», διότι αυτό είναι που προβλέπω ότι θα συμβεί στο τέλος. Ομοίως, δεν θέλω να σταθώ και στην τοποθέτηση του κ. Λαπαβίτσα, ο οποίος αισθάνεται ότι η Κυβέρνησή του εφαρμόζει μια πολιτική παραγωγικής ανασυγκρότησης και ανάπτυξης. Διότι η χώρα - βλέπουμε τα σημάδια σήμερα από την ΕΛΣΤΑΤ - βουτάει στο πηγάδι της ύφεσης. Και οι δηλώσεις αυτές της τεχνητής αισιοδοξίας, θα αποδειχθούν πολύ σύντομα μπούμερανγκ για όσους τις κάνουν. Έρχομαι στις τροπολογίες. Για την πρώτη τροπολογία, σε σχέση με την παράταση της προθεσμίας υποβολής δήλωσης των ακινήτων και την αναλογική καταβολή των τελών κυκλοφορίας σε περίπτωση άρσης ακινησίας είμαστε θετικοί. Έχει θετικές ρυθμίσεις. Και δεν έχουμε λόγο να κάνουμε αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση. Θέλω να υπενθυμίσω, όμως, κάτι για τους παλιούς συναδέλφους εδώ του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι μια εκπρόθεσμη τροπολογία. Σε πολλές περιπτώσεις, όταν οι προηγούμενες κυβερνήσεις κατέθεταν εκπρόθεσμες τροπολογίες εδώ, υπήρχε μέγα θέμα στην Αίθουσα. Αν θέλαμε να σας ανταποδώσουμε τα ίσα, θα έπρεπε να ασκήσουμε κριτική γι' αυτό και να ζητήσουμε από το Προεδρείο να μην την κάνει δεκτή. Αλλά, το σημειώνω για να το ξέρουν και οι Βουλευτές και οι Έλληνες πολίτες. Δεύτερον, για την άλλη τροπολογία φορολογικού περιεχομένου, θεωρούμε θετικές τις ρυθμίσεις σχετικά με τις επισφαλείς απαιτήσεις για τα πρακτορεία του ΟΠΑΠ, την εκχώρηση ανείσπρακτων μισθωμάτων. Θεωρούμε μάλιστα, ότι και για τα ανείσπρακτα μισθώματα θα μπορούσε να είναι και πιο ευέλικτη η ρύθμιση, έτσι ώστε αυτά τα οποία προβλέπονται να γίνονται καθ' όλη τη διάρκεια του φορολογικού έτους. Θεωρούμε θετική τη ρύθμιση για την επιβράβευση των φορολογουμένων και την απαλλαγή των συλλόγων των γονέων. Για τους αγρότες, θα μπορούσα να σας διαβάσω τη ρύθμιση για να συνεννοηθούμε γι' αυτό το οποίο η ρύθμιση πράγματι διαλαμβάνει. Δεν ξέρω ποιες είναι οι ερμηνείες των όποιων υπηρεσιών αλλά οι επιδοτήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρούνται αντιστάθμισμα, δεν θεωρούνται εισόδημα για τους αγρότες. Ο ίδιος εγώ είχα κάνει, ως Ευρωβουλευτής, ερώτηση για κρατήσεις που κάνανε οι συνεταιρισμοί, στο πλαίσιο της καταβολής των επιδοτήσεων στους αγρότες, και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μου είχε απαντήσει ότι αυτές οι κρατήσεις ήταν παράνομες. Θα ήθελα, λοιπόν, να ξαναδούμε το θέμα, διότι φοβούμαι ότι έχουμε πέσει θύματα, έχετε πέσει θύμα εσείς, κυρία Υπουργέ, λανθασμένων ερμηνειών και σε κάθε περίπτωση δεν ήταν αυτή η βούληση του νομοθέτη. Και, εν πάση περιπτώσει, αφού θέλετε να είστε φιλικοί στους αγρότες, όπως διατείνεστε, γιατί δεν καταργείτε και αυτό το όριο το οποίο σήμερα παρουσιάζετε; Αυτό το πράγμα νομίζω είναι καθαρό και είναι κρυστάλλινο. Και έρχομαι και στην τρίτη τροπολογία του Υπουργείου Οικονομίας, Υποδομών και λοιπά. Για τις ρυθμίσεις σε σχέση με τον αναπτυξιακό νόμο και τον ενιαίο οικονομικό χώρο, είμαστε θετικοί. Το ίδιο και για τη ρύθμιση στο ΕΣΠΑ. Αν ήταν εδώ ο αρμόδιος Υπουργός, θα του έλεγα μόνο να βιαστεί για το θέμα του ΕΣΠΑ. Εγκρίθηκε το δικό μας ΕΣΠΑ τρίτο στη σειρά σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, στις είκοσι οκτώ χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τις εκλογές και μετά, σε αυτές τις εκατό ημέρες που έχουν μεσολαβήσει, δεν νομίζω ότι έχουν γίνει αυτά που θα περίμενε κανείς, με δεδομένη την οικονομική συγκυρία της Ελλάδας. Εύχομαι να κάνω λάθος. Πίστωση χρόνου να δώσουμε αλλά τα σημάδια μέχρι τώρα δεν είναι πολύ ενθαρρυντικά. Και τελειώνω με το θέμα των λαϊκών αγορών. Κυρίες και κύριοι, συχνά στις τηλεοράσεις βλέπουμε δημάρχους οι οποίοι καλούν παραγωγούς και οργανώνουν αυτοσχέδιες αγορές παραγωγών, έτσι ώστε το προϊόν να έρχεται από το χωράφι κατευθείαν στην κατανάλωση. Αυτή ήταν η επιδίωξή μας πέρυσι με το νόμο για τις λαϊκές αγορές, όπου αποφασίσαμε να χωρίσουμε τους εμπόρους από τους παραγωγούς, να είναι χωριστά οι παραγωγοί, για να έχουν ένα πλεονέκτημα οι παραγωγοί. Να ξέρει ο καταναλωτής ποιος είναι ο πραγματικός παραγωγός. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα τελειώσω σε ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε. Πιεζόμενη τότε η Βουλή από διοικητικά συμβούλια πωλητών αποφάσισε να δεχθεί αυτό το διαχωρισμό, αλλά να μη δεχθεί την τοποθέτηση με κλήρωση μέσα στα δύο τμήματα. Και είπαμε να υπάρξουν κριτήρια τα οποία θα οριστούν από το αρμόδιο Υπουργείο. Ήρθε τότε ο κ. Γιακουμάτος, βάσει αυτού του νόμου, και παρουσίασε αυτά τα κριτήρια και ισχύουν μέχρι σήμερα αυτά τα κριτήρια. Σήμερα έρχεται το Υπουργείο Οικονομίας και νοθεύει και τα κριτήρια, νοθεύει και το σύστημα της διακριτότητας. Γιατί; Τόσο πια τρομερό είναι να ξέρει ο καταναλωτής ποιος είναι ο παραγωγός και ποιος είναι ο έμπορος; Αυτό είναι το «πρώτη φορά Αριστερά»; Ή είναι το πρώτη φορά συντεχνία και εξόφληση προεκλογικών γραμματίων; Αυτό είναι. Και πραγματικά θα ήθελα να απευθυνθώ ακόμη μια φορά στην αριστερή σας συνείδηση αλλά και στη συνείδησή σας ως καταναλωτών και να σας πω πως, πραγματικά, δεν μας τιμάει να μην τολμούμε να κάνουμε ούτε το αυτονόητο, δηλαδή να ξέρει ο καταναλωτής στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στις άλλες πόλεις τι είναι αυτός που πάει και ψωνίζει: Είναι πράγματι παραγωγός ή είναι έμπορος; Περί αυτού πρόκειται. Και αυτήν τη ρύθμιση ερχόσαστε σήμερα και καταργείτε. Μπράβο σας, και εις ανώτερα.
Ευχαριστούμε τον κ. Χατζηδάκη. Ο κ. Νικόλαος Μίχος έχει τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Άκουσα τον κ. Χατζηδάκη πριν που είπε για τις κρατήσεις που γίνονταν από τους συνεταιρισμούς όταν δίνονταν οι επιδοτήσεις. Εκεί, κύριε Χατζηδάκη, ξέρετε…
Συγγνώμη, κύριε Μίχο, επιτρέψτε μου λίγο να κάνω μια ανακοίνωση, επειδή υπάρχει ένα σχολείο και θα φύγουν τα παιδιά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα επτά μαθήτριες και μαθητές και πέντε συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Πύργου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριε Μίχο, παρακαλώ, συνεχίστε.
Ευχαριστώ. Για τις κρατήσεις, λοιπόν, από τους συνεταιρισμούς όταν δίνονταν οι επιδοτήσεις, μην ξεχνάτε, κύριε Χατζηδάκη, ότι μέσα στους συνεταιρισμούς ήταν οι συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ και οι συνδικαλιστές της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι έπαιρναν και χοντρές μίζες. Και όπως έφερα ένα παράδειγμα χθες στην κ. Βαλαβάνη - ο κ. Αποστόλου έλειπε - ανέφερα, κύριε Αποστόλου, ένα παράδειγμα για τον Μίστρο - το ξέρετε το χωριό, ε; - το οποίο είναι στο βουνό επάνω. Κάποτε εκεί πέρα δίνονταν επιδοτήσεις για δυο - τρεις χιλιάδες στρέμματα ποτιστικά με καλαμπόκια. Τα περισσότερα λεφτά φυσικά πήγαιναν στα λαμόγια των συνεταιρισμών, το ξέρετε πάρα πολύ καλά. Οι ρίζες, λοιπόν, του κακού είναι πολύ βαθιά. Συνεχίζω. Αν θέλετε, λοιπόν, να βοηθήσετε τους αγρότες, κατεβάστε την σύνταξη, να την πάτε στα εξήντα πέντε έτη, κατάργηση του ΕΝΦΙΑ στη γη - και σε όλα φυσικά, είμαστε κατά του ΕΝΦΙΑ εμείς - η ΑΤΕ να ξαναγυρίσει στο δημόσιο, κατάργηση του ΦΠΑ στο πετρέλαιο, μείωση του ΦΠΑ στα λιπάσματα και σε άλλα είδη, μηχανήματα και χρηματοδότηση μηχανημάτων και χρηματοδότηση σε νέους, που θέλουν να φύγουν από τα μεγάλα αστικά κέντρα και να πάνε να δουλέψουν στη γη αλλά δεν έχουν τις υποδομές. Η Θράκη είναι γεμάτη γη. Η τουρκική τράπεζα Ziraat Bank, που υπογράφηκε εδώ εν μία νυκτί από κυβέρνηση της Δεξιάς για να έρθει στην Ελλάδα, δίνει δάνεια στους Τούρκους με πολύ χαμηλά επιτόκια - γιατί δεν μιλάμε για τους Πομάκους, μιλάμε για τους Τούρκους - αγοράζουν τη γη και ετοιμάζουν ένα νέο Κόσοβο. Μπορούμε, λοιπόν, να κάνουμε και αποκέντρωση και να βοηθήσουμε και νέους ανθρώπους που θέλουν πραγματικά να ασχοληθούν με τη γη και να γίνει και πιο δυνατή η πρωτογενής παραγωγή. Για τις τροπολογίες τώρα και συγκεκριμένα για την τροπολογία με τον αριθμό 137/8, θα ψηφίσουμε «παρών». Με την παρούσα τροπολογία προσπαθείτε να δώσετε λύσεις σε ζητήματα φορολογίας εισοδήματος. Θα μπορούσατε φυσικά να τα βάλετε και σε ένα νομοσχέδιο και να μην επιλέγετε τη διαδικασία των τροπολογιών και θα μπορούσατε να κάνετε και πιο πολλά πράγματα. Για παράδειγμα, για την εφάπαξ καταβολή του φόρου από τα αρχικά 10% έως 15%, νομίζουμε ότι είναι λίγο υποκριτική η έκπτωση του 2%. Η τροπολογία με τον αριθμό 138/9 είναι για τη ρύθμιση θεμάτων σχετικά με τη λειτουργία των λαϊκών αγορών. Και εδώ θα ψηφίσουμε «παρών». Διαφωνούμε με την προτεινόμενη τροποποίηση της παραγράφου 2 του άρθρου 5 του ν. 4264/2014. Η διατύπωση «Οι παραγωγοί να τοποθετούνται εμφανώς διακριτικά από τους επαγγελματίες και κατά την κατανομή των θέσεων μεταξύ τους να προκρίνονται οι παραγωγοί» αφ' ενός μεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών, σε ό,τι αφορά την τοποθέτηση, αφ' ετέρου δε καθιστά κενό γράμμα τη δυνατότητα έκδοσης νέων επαγγελματικών αδειών από τους φορείς λειτουργίας, βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 2 του ν. 4264. Η πρότασή μας, λοιπόν, σε ό,τι αφορά το άρθρο 5 του ν. 4264 είναι η εξής: Πρώτον, με την πρόταση του οικείου δημοτικού συμβουλίου, η οποία εγκρίνεται από το οικείο περιφερειακό συμβούλιο, καθορίζεται ο ανώτατος αριθμός θέσεων πωλητών για όλες τις λαϊκές αγορές που χρησιμοποιούν στη χωρική τους αρμοδιότητα, ο οποίος συναρτάται με τον πληθυσμό του δήμου βάσει της τελευταίας απογραφής. Ο υφιστάμενος αριθμός αδειών και θέσεων δεν δύναται να μειωθεί. Δεύτερον, οι φορείς λειτουργίας υποχρεούνται να παρέχουν κατά προτεραιότητα στους παραγωγούς όλης της χώρας θέσεις στις λαϊκές αγορές ευθύνης τους. Οι θέσεις που προέρχονται από ίδρυση νέων λαϊκών αγορών ή από επέκταση υφισταμένων, κατανέμονται με αναλογία ένα προς ένα μεταξύ παραγωγών και επαγγελματιών πωλητών. Οι κενές θέσεις στις λαϊκές αγορές που προέρχονται είτε από τη μη ανανέωση παραγωγικής άδειας είτε από τη διαγραφή επαγγελματιών πωλητών, καλύπτονται από άλλον κάτοχο άδειας, παραγωγό ή επαγγελματία αντίστοιχα. Οι επαγγελματίες πωλητές που δεν διαθέτουν τρόφιμα γης και θάλασσας σε οποιαδήποτε μορφή ή άνθη, τοποθετούνται στην αρχή ή στο τέλος των λαϊκών αγορών με τρόπο που τους καθιστά απολύτως διακριτούς από τους υπόλοιπους. Οι πωλητές αλιευτικών προϊόντων τοποθετούνται χωριστά από τους υπόλοιπους παραγωγούς ή επαγγελματίες πωλητές. Οι παράγραφοι 3 και 4 να παραμείνουν ως έχουν. Ακόμη, πρέπει να προβλεφθεί διάταξη με την οποία θα παραγράφονται τα εξοντωτικά πρόστιμα που έχουν επιβληθεί σε πωλητές της επαρχίας για τη μη ανανέωση των αδειών τους λόγω αδυναμίας εξασφάλισης της φορολογικής ενημερότητας. Εδώ ερχόμαστε και λέμε ότι μπαίνουν στις λαϊκές κλιμάκια για ελέγχους. Πάνε σε όλους τους Έλληνες, που προσπαθούν να είναι όσοι πιο νόμιμοι μπορούν, που έχουν ταμειακές μηχανές, έχουν παραστατικά, τιμολόγια, τα πάντα, τους «τσεκουρώνουν» με βαριά πρόστιμα και από την άλλη, όλοι οι μετανάστες που έχουν έρθει, οι οποίοι κατά πλειοψηφία έχουν κλεμμένα είδη, δεν πληρώνουν φόρους, δεν έχουν παραστατικά, δεν πληρώνουν τίποτα στο ελληνικό κράτος και το δημόσιο είναι χαμένο από εκεί. Από τη στιγμή που δεν έχουν αυτά τα έξοδα, μειώνουν τις τιμές τους στα προϊόντα τους και έτσι πουλούν μόνο αυτοί και οι Έλληνες μένουν πίσω. Πρέπει να το κοιτάξετε και αυτό. Στην τροπολογία 154/12 για την παράταση προθεσμίας υποβολής δήλωσης στοιχείων ακινήτων, αναλογική καταβολή τελών κυκλοφορίας σε περίπτωση άρσης ακινησίας αυτοκινήτων οχημάτων εντός του έτους 2015 και εδώ θα ψηφίσουμε «παρών», γιατί με τη συγκεκριμένη τροπολογία θα διευκολυνθεί αρκετός κόσμος. Αυτά ήθελα να πω. Σας ευχαριστώ και συγγνώμη για την καθυστέρηση.
Τον λόγο έχει ο κ. Αλέξανδρος Χατζηδημητρίου αυστηρά για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα κάνω χρήση όλου του πεντάλεπτου αλλά θα μιλήσω μόνο δύο λεπτά. Ξεκινούμε από τη Ζάχαρη. Είναι πραγματικά πολύ απλό το τι πρέπει να γίνει στη Ζάχαρη. Πιστεύω ότι βαδίζετε στη σωστή κατεύθυνση αλλά σας λείπει η πολύ μεγάλη εμπειρία. Αυτήν τη στιγμή δίνετε 30 εκατομμύρια ευρώ, από τα οποία μόνο οι 900.000 ευρώ πηγαίνουν στους εργαζόμενους. Τα υπόλοιπα θα τα χρησιμοποιήσετε, για να αγοράσετε φασόν από ξένες εταιρείες. Θα αγοράσετε ζάχαρη, δηλαδή, την οποία θα τη μεταποιήσετε και θα την πουλήσετε στην ελληνική αγορά. Η λύση είναι πάρα πολύ απλή. Η Τράπεζα Πειραιώς έχει αυτήν τη στιγμή δεσμευμένους σαράντα χιλιάδες τόνους. Αυτά τα χρήματα, αν μη τι άλλο, οφείλετε να τα χρησιμοποιείτε, οφείλει η διοίκηση να τα χρησιμοποιεί, προκειμένου να εξαγοράσει την ζάχαρη από την Πειραιώς. Δεν χρειάζεται να αγοράζουμε ζάχαρη από τους ξένους. Από εκεί και πέρα, η συνέχεια της Ζάχαρης είναι πάρα πολύ απλή. Θέλει ομάδες παραγωγών, θέλει δωδεκάμηνη παραγωγή με την επεξεργασία ακατέργαστης ζάχαρης. Κύριε Υπουργέ, ήδη το έχουμε συζητήσει και το έχετε ξεκινήσει αυτό. Κάντε αυτήν την προσπάθεια, βεβαίως, αλλά να ξέρετε…
Συγγνώμη που σας διακόπτω αλλά αγνοείτε ότι έχουμε συμβάσεις, τις οποίες συμβάσεις εάν δεν τις υπηρετήσουμε, δεν θα έχουμε ζάχαρη.
Κύριε Αποστόλου, μη διακόπτετε.
Έχετε απόλυτο δίκιο αλλά οι συμβάσεις ανανεώνονται τώρα.
Θα τις φτιάξουμε τώρα.
Ναι, όμως δεν τις ανανεώνετε με τον τρόπο που συζητάμε. Έχετε συμβάσεις οι οποίες ανανεώνονται τώρα και χρηματοδοτήσατε εκ νέου από την αρχή, προκειμένου να υλοποιηθούν οι συμβάσεις με τις γαλλικές και πολωνικές εταιρείες οι οποίες επιθυμούν το κλείσιμο της Ζάχαρης. Για να είμαι σύντομος και για να τελειώνω με αυτό το ζήτημα, θέλω να πω ότι η Ζάχαρη, για να λειτουργήσει, θα πρέπει να πέσει το κόστος. Το κόστος πέφτει με δύο απλούς τρόπους. Δωδεκάμηνη λειτουργία και εξορθολογισμός των μισθών και των εξόδων. Η δωδεκάμηνη λειτουργία επιτυγχάνεται, όπως επιτυγχάνεται σε όλα τα ζαχαρουργεία της Ευρώπης που δεν έχουν τεύτλο, δηλαδή με την εισαγωγή και επεξεργασία της ακατέργαστης ζάχαρης. Την ακατέργαστη ζάχαρη οφείλετε να προσπαθήσετε να τη φέρετε στη χώρα. Από εκεί και πέρα, πάντα υπάρχει η δυνατότητα να εξορθολογήσετε πάνω στο ζήτημα των εξόδων τη λειτουργία των εργοστασίων. Θα επαναλάβω για ακόμη μια φορά πού θα πάνε αυτά τα 30 εκατομμύρια. Τα 30 εκατομμύρια δεν πηγαίνουν στους παραγωγούς, δεν πηγαίνουν στους μισθούς. Τα 30 εκατομμύρια χρησιμοποιούνται, για να πληρώνετε το φασόν, την ζάχαρη που αγοράζει από τους Γάλλους η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, γιατί δεν έχει δικό της ούτε ένα κιλό. Αυτό δεν μπορούμε να το διορθώσουμε. Δεν μπορούμε να παράξουμε άμεσα ζάχαρη αλλά τι μπορούμε να κάνουμε; Να αποδεσμεύσουμε τις ποσότητες που έχει η Πειραιώς αυτήν τη στιγμή ενεχυριασμένες. Αντί δηλαδή να πληρώνουμε στο Γάλλο και να επιβαρύνουμε το εμπορικό μας ισοζύγιο, τα ίδια χρήματα μπορούμε να αρχίσουμε να τα δίνουμε - άμεσα, αύριο μπορεί να γίνει αυτό - στην Πειραιώς, για να παίρνουμε τη δική μας ζάχαρη από τις δικές μας αποθήκες. Αν μη τι άλλο, μπορούμε και στηρίζουμε το εμπορικό μας ισοζύγιο. Ως προς τις υπόλοιπες τροπολογίες, πλέον θα πρέπει να αρχίζουμε να χαρακτηρίζουμε τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου πολυνομοσχέδια νομοθετικού περιεχομένου. Επομένως, επ' αυτού θα τοποθετηθεί η Κοινοβουλευτική μας Εκπρόσωπος. Γιατί αυτό το σύνολο των τροπολογιών, που θέλει γνώσεις από όλες τις επιτροπές και απαιτεί να μπούμε σε μία διαδικασία να εξετάσουμε λαϊκές αγορές, ζάχαρη, φορολογικό νομοσχέδιο, ΕΝΦΙΑ, ζητήματα δήμων και κοινοτήτων, όλα αυτά φαντάζομαι ότι δεν προβλέπεται στον Κανονισμό να υπάρχουν μέσα σε μία πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Χατζηδημητρίου. Τον λόγο έχει η κ. Μανωλάκου.
Όπως και να διαβάσετε και να συγκρίνετε το ΑΕΠ του τριμήνου, ύφεση υπάρχει στη ζωή των λαϊκών στρωμάτων και αυτό δεν κρύβεται με τίποτα. Έρχομαι τώρα στις τροπολογίες. Όσον αφορά την τροπολογία υπ' αριθμόν 137, συμφωνούμε με αυτό, ότι είναι άδικες και ληστρικές οι διατάξεις φορολόγησης της μικρομεσαίας αγροτιάς που προώθησε η προηγούμενη κυβέρνηση. Και εσείς είχατε διαφωνήσει και εμείς είχαμε διαφωνήσει. Πρέπει, όμως, να καταργηθούν άμεσα, αυτό σας ζητάμε. Εσείς τι διορθώνετε; Το 55% το κάνετε 27,5%. Αυτό τι είναι; Είναι υποχρεωτική προκαταβολή φόρου για την επόμενη χρονιά. Μπορεί να τον μειώνετε αλλά δεν παύει να είναι και προκλητικό και άδικο. Αυτό είναι εσωτερικός δανεισμός από φτωχούς. Κι εμείς σας ρωτάμε. Αν αλλάξετε το φορολογικό και βγάλετε τα τεκμήρια με τα οποία και εσείς διαφωνείτε - γιατί είναι απαράδεκτη σαν μέθοδος - τότε θα γυρίσετε πίσω να πληρώσετε αυτούς τους φόρους που πήρατε προκαταβολικά; Βγάλτε το τελείως. Εάν μείνει έτσι, εμείς το καταψηφίζουμε. Όσο για την πρώτη παράγραφο όπου φοροαπαλλάσσετε τις επιδοτήσεις μέχρι 12.000 ευρώ, βεβαίως είναι η πρώτη φορά που φορολογούνται επιδοτήσεις. Το ερώτημα είναι. Είναι εισόδημα οι επιδοτήσεις; Είναι εισοδηματικές ενισχύσεις. Συνεπώς, είναι εισόδημα. Και υπάρχουν και στοιχεία που λένε ότι για την Ελλάδα περίπου το 40% του αγροτικού εισοδήματος είναι από τις επιδοτήσεις. Μέχρι 12.000 επιδότηση παίρνει περίπου το 90% της αγροτιάς. Μικροί και μεσαίοι. Ξέρετε σε τι ποσό αντιστοιχεί αυτό; Περίπου στο 30% των συνολικών επιδοτήσεων. Δηλαδή το 90% των αγροτών παίρνει το 30% των επιδοτήσεων και το 10% των αγροτών παίρνει το 70% των επιδοτήσεων. Είναι αυτό που χρόνια τώρα λέει το ΚΚΕ, ότι το μεγάλο μερίδιο των επιδοτήσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση πηγαίνει στους μεγάλους. Θέλω να σας ρωτήσω, όμως, το εξής: Κάποιος που παίρνει επιδότηση 100, 200, 300 χιλιάρικα το χρόνο, θα έχει φορολογικό συντελεστή 13%, ίδιο με αυτόν που παίρνει 20.000; Αυτό είναι άδικο. Άρα, πρέπει να υπάρξει κλίμακα. Το λέω γιατί όλοι, κουτσοί, τυφλοί στον Άγιο Παντελεήμονα. Και το κυριότερο, μπορεί να κάνετε αφορολόγητο τα 12.000 αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ένας φτωχός απαλλάσσεται από τους βαρείς φόρους που δεν έχει να πληρώσει. Γιατί; Γιατί υπάρχουν τα τεκμήρια. Το όφελος που δίνεται είναι ελάχιστο και το ξέρετε. Υπάρχουν τα τεκμήρια. Καταργήστε τα τεκμήρια. Διορθώστε την τροπολογία και συμπεριλάβετε την κατάργηση των τεκμηρίων. Διαφορετικά, εμείς θα ψηφίσουμε «παρών», όπως και συνολικά σ' αυτήν την τροπολογία. Στην τροπολογία υπ' αριθμόν 138/9 που είναι για τους λαϊκατζήδες, οι ομοσπονδίες επαγγελματιών και παραγωγών δεν έχουν συναντηθεί με τον Υπουργό από ό,τι είπαν και το μεταφέρω. Στην παράγραφο 1, η παράταση που δίνεται μέχρι τις 30 Ιουνίου για τις υφιστάμενες άδειες πρέπει να πάει μέχρι 31 Οκτώβρη. Πρέπει να δοθεί λύση οριστική, γιατί αυτή είναι προσωρινή, αποσπασματική και δεν αντιμετωπίζει το μεγάλο πρόβλημα που έχει με τις φορολογικές και ασφαλιστικές ενημερότητες, προκειμένου οι άνθρωποι αυτοί να συνεχίσουν να δουλεύουν. Πρέπει, επίσης, να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα στην επαρχία με τα εξοντωτικά πρόστιμα που έχουν επιβάλλει οι δήμοι λόγω αδυναμίας εξασφάλισης. Αυτά τα πρόστιμα πρέπει να διαγραφούν και όχι αυτά του άρθρου 2, δηλαδή των μεγαλοφειλετών που έχουν τα λεφτά. Σε ό,τι αφορά στο διαχωρισμό παραγωγών - επαγγελματιών, μπορεί ο Υπουργός να είπε ότι είναι χωροταξικός, όμως η ασάφεια παραμένει και το ίδιο και η αγωνία των λαϊκατζίδων για νέες επαγγελματικές άδειες. Εμείς συνολικά και σε αυτήν την τροπολογία λέμε «παρών», όπως και στην τελευταία τροπολογία, την 154/12.
Ευχαριστούμε την κ. Μανωλάκου. Βλέπω ότι δεν είναι εδώ ο κ. Καμμένος από τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Γι' αυτό προχωρώ στον κ. Αρβανιτίδη Γιώργο, τον ειδικό αγορητή του ΠΑΣΟΚ και αμέσως μετά, κύριε Μητσοτάκη, ακολουθείτε εσείς.
Κυρία Πρόεδρε, όσον αφορά το πρώτο άρθρο της κεφαλαιακής ενίσχυσης της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, για να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα της, θα ήθελα να κάνω μία μικρή παρατήρηση. Προβλέπω ότι πολύ σύντομα, αν είμαστε σοβαροί, πρέπει να φέρετε στη Βουλή ένα επιχειρησιακό σχέδιο βιωσιμότητας της Ζάχαρης. Αλλιώς, θα ξαναέρθουμε εδώ και θα ξαναψηφίσουμε μία ακόμα κεφαλαιακή ενίσχυση της Ζάχαρης και βεβαίως με τα λεφτά των Ελλήνων φορολογουμένων, συνεχίζοντας να καλύπτουμε με λάθος ενέργειες, χωρίς πρόγραμμα και τα ελλείμματα, μία διαδικασία που την κάνουμε χρόνια τώρα όλοι μας. Όσον αφορά το δεύτερο άρθρο, τη ρύθμιση των φορολογικών εκκρεμοτήτων των πολιτών και των επιχειρήσεων, κυρία Υπουργέ, μακάρι όλη αυτή η καλή πρόθεση, την ποια παρουσιάσατε στο Σώμα, όλες αυτές οι συμβουλές των φορέων και των ανθρώπων με τους οποίους μιλήσατε, να επιβεβαιωθούν. Βεβαίως, εάν θέλουμε να μιλάμε για μετρήσιμη πολιτική, πρέπει να φέρετε τα στοιχεία στη Βουλή και να μας πείτε πόσους αφορούν και πόσα ήταν τα πρόστιμα τα οποία διαγράφτηκαν. Γιατί τελικά, για να ξεφύγουμε και από την γενικότητα, πρέπει να πάμε σε μετρήσιμους στόχους πολιτικής. Τότε νομίζω ότι ο καθένας θα βγάλει τα συμπεράσματά του. Όσον αφορά τις τροπολογίες, και συγκεκριμένα την 137 με την οποία ρυθμίζετε θέματα που αφορούν την τροποποίηση των διατάξεων του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος - έξι περιπτώσεις νομίζω αντιμετωπίζει - πραγματικά ως ΠΑΣΟΚ θα την στηρίζαμε, εάν δεν περιείχε το κύριο ζήτημα που αφορά το αφορολόγητο των αγροτών έως 12.000 ευρώ. Για πρώτη φορά επιχειρείται άνοιγμα τη κερκόπορτας για φορολόγηση των αγροτικών ενισχύσεων, με ό,τι αιτιάσεις ακούστηκαν εδώ. Η αιτιολογική έκθεση αναφέρει ότι αυτό αφορά είκοσι πέντε χιλιάδες αγρότες και πως ο στόχος σας είναι 400 εκατομμύρια ευρώ. Όμως, ξεκινώντας εδώ σήμερα τη φορολόγηση αυτών των αγροτικών ενισχύσεων, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί σε κανέναν ότι αυτό δεν θα μεγαλώσει και στη συνέχεια θα αφορά πολύ περισσότερους αγρότες. Ανοίγει, λοιπόν, σήμερα για πρώτη φορά η κερκόπορτα της φορολόγησης των αγροτικών ενισχύσεων. Όσον αφορά τις άλλες δύο τροπολογίες, το ΠΑΣΟΚ θα τις στηρίξει, ειδικά την τροπολογία με γενικό αριθμό 138. Επιτέλους, τους τελευταίους πόρους του ΕΣΠΑ, το μοναδικό ίσως απόθεμα ενέργειας που μπορεί να τροφοδοτήσει την ελληνική οικονομία, τρέξτε τους. Δεν πιστεύω ότι έχουμε κάτι άλλο. Αν αυτό σας βοηθά με την αναδιοργάνωση των υπηρεσιών, κάντε το χθες. Για τις λαϊκές αγορές - υπήρξα και δήμαρχος - ας αποφασίσουμε επιτέλους τι θέλουμε να κάνουμε. Το να βαφτίζουμε παραγωγούς, εμπόρους, άδειες, τα έχω ζήσει στο πετσί μου σε κάθε διάσταση είτε διά της περιφέρειας, επειδή προέρχομαι από τη Θεσσαλονίκη είτε από τη θέση του δημάρχου κ.λπ.. Ας γίνουμε σοβαροί. Σιγά το θέμα που έχουμε να ρυθμίσουμε! Αν αυτή η χώρα δεν μπορεί να ρυθμίσει τη λειτουργία των λαϊκών της αγορών, τότε νομίζω ότι το μήνυμα που στέλνουμε στους πολίτες, είναι ότι δεν μπορούμε να ρυθμίσουμε απολύτως τίποτε. Ας πάρουμε σοβαρές αποφάσεις. Όσον αφορά την τρίτη τροπολογία την 154, τη στηρίζουμε και αυτή. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Αρβανιτίδη. Τον λόγο έχει ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Για τρία λεπτά είπαμε, κύριε Μητσοτάκη, αλλά ξέρετε ότι θα υπάρξει η ανάλογη ανοχή.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Θα είμαι σύντομος. Για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα, κύριε Υπουργέ και κύριε εισηγητά, κανείς δεν εύχεται να κλείσει η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Τα ερωτήματα τα οποία τέθηκαν σε αυτήν την Αίθουσα, αφορούν τις προϋποθέσεις με τις οποίες η επιχείρηση αυτή, που είναι βαθιά ζημιογόνα, θα γίνει βιώσιμη. Δυστυχώς, δεν άκουσα από εσάς ένα σχέδιο το οποίο θα μας πάει από τη σημερινή πραγματικότητα εκεί που θέλουμε να πάμε. Άκουσα συγκροτημένα πράγματα από τον εισηγητή του Ποταμιού, ο οποίος μου φάνηκε να ξέρει πολύ περισσότερα για τη Ζάχαρη, από ό,τι η ίδια η Κυβέρνηση για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπίσει αυτό το μεγάλο πρόβλημα. Από την Κυβέρνηση, όμως, που νομοθετεί, δεν ακούσαμε τίποτα συγκεκριμένο. Άρα, ο προβληματισμός μας ότι μπορεί αύριο να ξαναβρεθούμε…
Μάλλον είχατε κλειστά τα αυτιά σας…
Κύριε Αποστόλου, θα σας δώσω τον λόγο. Σας παρακαλώ, μην παρεμβαίνετε.
Εγώ δεν το άκουσα. Τι να κάνω; Ήμουν εδώ συνέχεια. Μισό λεπτό, ο ίδιος ο Υπουργός σας, ο κ. Λαφαζάνης, μιλώντας από το Βήμα της Βουλής είπε: «Τι περιμένετε από εμάς; Να έχουμε σχέδιο ανασυγκρότησης της Ζάχαρης;». Θα του απαντούσα: Τότε γιατί ζητούσε εκλογές με τόσο μεγάλη επιμονή σε αυτήν την Αίθουσα; Διότι δεν είχατε σχέδιο όχι μόνο για τη Ζάχαρη, προφανώς δεν είχατε σχέδιο ούτε για τον τόπο. Αυτά ως προς το ζήτημα της Ζάχαρης. Έρχομαι τώρα στο ζήτημα της φορολόγησης των αγροτικών ενισχύσεων και επιδοτήσεων. Κυρία Υπουργέ, για να μην κοροϊδευόμαστε, έχετε διαβάσει φαντάζομαι το άρθρο 21 του ν. 4172.
Εδώ το έχω.
Έχετε διαβάσει και την αιτιολογική έκθεση. Να σας τη διαβάσω εγώ λοιπόν. «Ειδικά για την αγροτική επιχειρηματική δραστηριότητα, δεδομένου του διαφορετικού συντελεστή φορολόγησης ατομικής αγροτικής επιχείρησης, γίνεται ιδιαίτερη μνεία στα έσοδα που περιλαμβάνονται στην έννοια του εισοδήματος αυτού. Και αυτά είναι αποκλειστικά τα έσοδα από την παραγωγή γεωργικών, κτηνοτροφικών, δασοκομικών, υλοτομικών και αλιευτικών προϊόντων». Είναι ξεκάθαρο ότι η βούληση του νομοθέτη, δεν ήταν να φορολογηθούν οι ενισχύσεις και οι επιδοτήσεις. Εσείς το θεσμοθετείτε για πρώτη φορά. Κι εν πάση περιπτώσει, αν υποθέσουμε ότι υπήρχε μια ασάφεια στο νόμο, είχατε τη δυνατότητα ρητά και κατηγορηματικά να μην τις φορολογήσετε. Και κάνετε το ανάποδο1 Η ιστορία, λοιπόν, θα γράψει ότι «πρώτη φορά Αριστερά», κύριε Λαπαβίτσα, σημαίνει πρώτη φορά φορολόγηση των αγροτικών επιδοτήσεων από τις 12.000 ευρώ και πάνω. Αυτό θα γράψει η ιστορία, διότι αυτή είναι η πραγματικότητα. Και μιας και αναφέρθηκα σε σας, να κάνω μόνο μια σύντομη αναφορά στη χαρά που δείξατε για το γεγονός ότι η ελληνική οικονομία αναπτύχθηκε με μόλις 0,3% το πρώτο τρίμηνο. Βέβαια, σημείωσε ύφεση σε σχέση με το τελευταίο τετράμηνο. Ας πάρουμε, όμως, τα ετήσια στοιχεία. Μπράβο! Μεγάλη επιτυχία! Τι προβλέπαμε για ανάπτυξη, κύριε συνάδελφε, στο τέλος του προηγούμενου έτους; Προβλέπαμε 2,9% για το χρόνο; Πού αναθεωρήθηκαν οι προβλέψεις για την ελληνική οικονομία; Στο 0,5%. Πρέπει να ζείτε σε άλλη χώρα για να μην αντιλαμβάνεστε τι συμβαίνει στην πραγματική οικονομία.
Μη στενοχωριέστε, κύριε Μητσοτάκη. Να χαίρεστε που έχουμε ανάπτυξη…
Πρέπει να ζείτε σε άλλη χώρα. Και επειδή μου είπατε κιόλας - και κάποιοι με κοιτάξατε και με ένα ύφος λίγο χαμογελαστό - ότι κάποιοι έχουν έρωτα με την Ευρώπη, για να τα ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα, πρέπει να σας πω ότι προτιμώ να έχω έρωτα με την Ευρώπη παρά να έχω έρωτα με τη δραχμή! Μεταξύ των δύο ξέρω πολύ καλά τι διαλέγω. Κλείνω, κυρία Πρόεδρε, για να μην κάνω κατάχρηση του χρόνου, με το εξής: Θέλω να καταγγείλω στην Εθνική Αντιπροσωπεία, ένα εξαιρετικά δυσάρεστο συμβάν το οποίο έλαβε χώρα σήμερα, ημέρα φοιτητικών εκλογών, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου γνωστοί - άγνωστοι κουκουλοφόροι, εισέβαλαν για άλλη μια φορά στο χώρο και ξυλοκόπησαν μέλη της ΔΑΠ. Τέσσερις νεολαίοι της ΔΑΠ βρίσκονται στο νοσοκομείο. Φαντάζομαι ότι όλη η Αίθουσα καταδικάζει αυτά τα ακραία γεγονότα, τα οποία, όμως, ίσως είναι μια σκηνή από το μέλλον, διότι η επαναφορά στο προηγούμενο καθεστώς πανεπιστημιακού ασύλου, θα δώσει για άλλη μια φορά δικαίωμα σε όλους αυτούς που λυμαίνονται τα πανεπιστήμια για τόσα χρόνια, να συνεχίσουν αυτό το άθλιο παιχνίδι τους. Σας ευχαριστώ και για την ανοχή.
Ευχαριστούμε τον κ. Μητσοτάκη. Η σειρά όσων έχουν αιτηθεί τον λόγο είναι η εξής: Πρώτος ο κ. Κουτσούκος, δεύτερος ο κ. Καμμένος, ο κ. Πετράκος κι αν θέλει μετά η κ. Λυμπεράκη. Κυρία Λυμπεράκη, θέλετε τον λόγο;
Όχι, κυρία Πρόεδρε.
Κυρία Πρόεδρε, μια διευκρίνιση ήθελα να κάνω για το ποσοστό φορολόγησης.
Όχι, κυρία Υπουργέ. Στο τέλος. Τον λόγο έχει ο κ. Κουτσούκος.
Η είδηση της ημέρας είναι ή το ανέκδοτο της ημέρας. Το ξέρετε που έτρεχε ο σύντροφος Μπρέζνιεφ με τον εκπρόσωπο του ιμπεριαλισμού. Θα σας το πω άλλη ώρα. Κύριε Λαπαβίτσα, εγώ την ΑΣΟΕΕ έχω τελειώσει. Δεν είμαι καθηγητής. Κάντε μας, λοιπόν, το δείκτη της εξέλιξης του ΑΕΠ, για να δούμε αν πάει προς τα πάνω ή προς τα κάτω.
Η ΕΛΣΤΑΤ έβγαλε τα αποτελέσματα.
Κύριε Λαπαβίτσα, σας παρακαλώ. Κύριε Λεουτσάκο, από τα ορεινά, σας παρακαλώ κι εσάς.
Το ανέκδοτο να ακούσω.
Κύριε Λεουτσάκο, σας παρακαλώ.
Θα στο πω μετά, Στάθη.
Κύριε Κουτσούκο, συνεχίστε.
Ήμασταν, λοιπόν, προηγουμένως στην υποεπιτροπή του ισολογισμού και του απολογισμού του κράτους, όπου ο Πρόεδρος της Επιτροπής Προϋπολογισμού, ο κ. Λιαργκόβας, μας παρουσίασε την έκθεση του Α' τριμήνου και είπε ότι επιστρέψαμε στους υφεσιακούς ρυθμούς, ότι είχαμε εκροή καταθέσεων, ότι υπάρχει ανασφάλεια. Δεν πιστεύω να είναι κι αυτός στους υπονομευτές της Κυβέρνησης;
Δεν ξέρετε που ήταν υποψήφιος ο κ. Λιαργκόβας…
Το Γραφείο Προϋπολογισμού του κράτους, που έχουμε συστήσει εδώ στη Βουλή και τα στοιχεία του οποίου χρησιμοποιούσατε όλη την προηγούμενη περίοδο, τώρα ανήκει κι αυτό στην κατηγορία των υπονομευτών; Ας αναγνωρίσουμε την πραγματικότητα. Υπάρχει αβεβαιότητα και πρέπει η χώρα να φύγει από την αβεβαιότητα. Αυτό είναι το καθήκον σας. Μη μας λέτε τώρα για την είδηση της ημέρας. Στα θέματα του νομοσχεδίου. Παρακάλεσα την κυρία Υπουργό να μου απαντήσει στα εξής απλά ερωτήματα. Συνελήφθη με φοροδιαφυγή 3.000.000, του βάλαμε πρόσθετους φόρους και προσαυξήσεις 3.400.000 και του χαρίζουμε 1.900.000. Διαγράφουμε ή δεν διαγράφουμε;
Για ποιον πρόκειται;
Έφερα ένα τυχαίο παράδειγμα.
Κυρία Βαλαβάνη, συγγνώμη, αλλά μπορείτε να ζητάτε από την Έδρα τον λόγο;
Οι υπηρεσίες σας, κυρία Υπουργέ, συνέλαβαν μία υπόθεση φοροδιαφυγής 3.000.000 και καταλόγισαν φόρους. Αυτό, λοιπόν, μαζί με τα πρόστιμα και τις προσαυξήσεις, έφτασε τα 3.400.000. Ήταν 3.000.000 επί 35% που είχε ο συντελεστής το 2005, επί 120% που είναι η προσαύξηση κλπ.. Σε αυτόν τον καταλογισμό, λοιπόν, των 3.498.000 η διαγραφή είναι 1.908.000. Πείτε ναι ή όχι, για να καταλαβαίνει ο κόσμος. Σε ό,τι αφορά τώρα τους αγρότες, δίπλα σας είναι ο κ. Αποστόλου. Πείτε του, λοιπόν, να σας δώσει την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, την οποία έχει χρησιμοποιήσει επανειλημμένα το Υπουργείο, να τη στείλετε στη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων κι αν έχει αντίρρηση, να ζητήσει μία γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου, για να σας πει ότι οι επιδοτήσεις είναι αφορολόγητες. Διότι με το αφορολόγητο των 12.000 ευρώ, ανοίγετε την κερκόπορτα. Αυτό σας είπαμε. Ο άλλος Υπουργός θα το κάνει 5.000 ο άλλος 12.000, 13.000 κοκ. Το θέμα είναι ότι οι επιδοτήσεις δεν φορολογούνται. Αυτό σας είπα. Από κει και πέρα, δεν μπορείτε να εγκαλείτε τους προηγούμενους που δεν το λύσανε. Εσείς είστε τώρα που θα συντάξετε την εγκύκλιο για την υποβολή των φορολογικών δηλώσεων του οικονομικού έτους 2015. Αυτά είναι πάρα πολύ απλά θέματα. Τα υπόλοιπα είναι εκ του πονηρού. Και δυστυχώς - και λυπάμαι - αποδείχτηκε ως πραγματικότητα αυτό που είπα χθες το βράδυ στον κ. Σταθάκη, ότι δεν έχει κανένα διάλογο για την υπόθεση των λαϊκών αγορών. Ας μην παρακάμπτουμε τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες στο άγχος των Υπουργών να νομοθετούν, όταν βρίσκονται σε συνεδρίαση και η Ολομέλεια και οι επιτροπές. Με αυτά τα σχόλια, το τι θα ψηφίσουμε επί της αρχής και επί των άρθρων της πράξης το έχει πει ο εισηγητής. Κατά συνέπεια, η Κυβέρνηση αν ήθελε να αντιμετωπίσει το ζήτημα των σκανδάλων που καταγγείλαμε, θα έβαζε ένα πλαφόν και ορισμένες προϋποθέσεις για να μην καούν τα χλωρά μαζί με τα ξερά.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Κουτσούκο, τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ. Τον λόγο έχει ο κ. Δημήτριος Καμμένος για τρία λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χθες το βράδυ, κατά το ξενύχτι μας, ασχολήθηκα με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος, το οποίο με την εισήγησή του φάνηκε ότι θέλει να κλείσει η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Τους συνεχάρην γι' αυτό! Τώρα θα ασχοληθώ λίγο με τους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας και συγκεκριμένα με τον αξιότιμο συνάδελφο κ. Μητσοτάκη, ο οποίος κατηγόρησε την Κυβέρνηση για έλλειψη σχεδίου. Θα ήθελα να υπενθυμίσω απλώς στο Σώμα και στον αξιότιμο συνάδελφο, ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κυβερνά αυτήν τη χώρα πάνω από είκοσι δύο χρόνια. Παραλάβαμε, με τελευταία διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κύριε Μητσοτάκη, και επί υπουργίας σας και του κ. Χατζηδάκη και με Πρωθυπουργό τον κ. Σαμαρά, μια Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης η οποία είναι στα κόκκινα κατά δεκάδες εκατομμύρια. Άρα οι κυβερνήσεις σας, μία εταιρεία η οποία παρήγαγε, την κατέστησαν εισαγωγέα ζάχαρης και σήμερα εισηγείστε ότι γίνεται λάθος στο να ζητά η Κυβέρνηση από τον εκκαθαριστή και από την εκκαθάριση των στοιχείων ενεργητικού - που όπως έχει και οφείλει ο εκκαθαριστής - να δώσει στην εταιρεία κατ' εντολή της Κυβέρνησης για να σώσει την εταιρεία και να πάμε - όπως διαβάσατε φαντάζομαι και στο εισηγητικό των ιθυνόντων της βιομηχανίας - στο σχέδιο της «Kantor», το οποίο ήταν δικό σας. Εσείς το γνωρίζατε. Έρχεται, λοιπόν, προς υλοποίηση και ενημέρωση στη δική μας Κυβέρνηση και μας κατηγορείτε γιατί δίνουμε τα χρήματα. Και μας καταγγέλλετε. Δηλαδή, να μην τα δώσουμε. Θέλετε και εσείς να κλείσει αύριο. Διότι, εάν δεν δίνονταν τα 30 εκατομμύρια και εάν η Τράπεζα Πειραιώς δεν μείωνε τα επιτόκια και δεν έδινε - έστω και με αυτές τις εγγυήσεις που πήρε - τις ενυπόθηκες, των επιταγών και τις πόσες χιλιάδες τόνου ζάχαρης, τα δικά της δάνεια, η Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης θα είχε κλείσει σήμερα. Σε αυτήν τη Βουλή που βρισκόμαστε, θα πρέπει όλοι να συνομολογήσουμε ότι είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε και όχι για να χαϊδέψουμε τα αυτιά κανενός. Κλείνοντας θα ήθελα να πω το εξής: Πληροφορήθηκα σήμερα - και θα το διερευνήσω - ότι επί κυβερνήσεων, στις οποίες δεν συμμετείχαν φυσικά οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, εγώ προσωπικά αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ, οι εργαζόμενοι στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης λάμβαναν δεκαέξι μισθούς. Έμαθα, επίσης, ότι πολλοί εργαζόμενοι έβαζαν συντρόφους τους και συγγενικά τους πρόσωπα να είναι και αγρότες, οι οποίοι πωλούσαν τη ζάχαρη και καλλιεργούσαν έχοντας ασυμβίβαστο, αφού ήταν εργαζόμενοι στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης. Ακόμη έμαθα ότι το προσωπικό είναι κατά πολύ υπερβάλλον και ότι μέσος μισθός είναι απαγορευτικός στη σημερινή εποχή που ζούμε, με τα μνημόνια και την κρίση που έχουμε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Όλα αυτά, όπως είπα και στις έξι ομιλίες μου - είναι η έκτη παρέμβασή μου σήμερα για το ίδιο θέμα - θα πρέπει αυτή η Κυβέρνηση να τα βάλει κάτω με χαρτί και με μολύβι. Και πρέπει όλα τα μέρη να βρουν λύσεις, για να αναπτύξουν την εταιρεία, η οποία αναπτύσσεται μόνο με νέες πωλήσεις και με έλεγχο των εξόδων. Με κανέναν άλλο τρόπο! Θα πρέπει, λοιπόν, όλα τα μέρη να καθίσουν κάτω και να συνομολογήσουν ότι πρέπει να σωθεί η εταιρεία και οι θέσεις εργασίας, διότι - όπως είπαν και όλοι οι συνάδελφοι - πρόκειται για ένα στρατηγικό προϊόν. Δεν μπορεί η Ελλάδα να εισάγει ζάχαρη και να εξάγει συνάλλαγμα, όταν έχει ανάγκες τριακοσίων χιλιάδων τόνων και έχει καταντήσει να παράγει μόνο πενήντα δύο και να εισάγει τα υπόλοιπα φασόν. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ξεχάσατε να πείτε ότι το ΚΚΕ σας κατήγγειλε χθες ως ψεύτη και ανίδεο!
Κυρία Μανωλάκου, σας παρακαλώ. Ευχαριστούμε τον κ. Καμμένο. Από τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους έχει μείνει μόνο ο κ. Πετράκος, ο οποίος έχει ζητήσει τον λόγο. Θα παρακαλούσα τον κ. Βούτση να παρουσιάσει μια νομοτεχνική βελτίωση, για την οποία με ενημέρωσε. Ορίστε, κύριε Βούτση, έχετε τον λόγο.
Οι νομοτεχνικές βελτιώσεις είναι στην τροπολογία περί λαϊκών αγορών και έχουν ως εξής: «Στην παράγραφο 2 εδάφιο α΄ της τροπολογίας η φράση «οι Δήμαρχοι» αντικαθίσταται από τη φράση «οι φορείς λειτουργίας». Στην παράγραφο 6 αντικαθίσταται η φράση «Κάθε επιτροπή αποτελείται από τον Περιφερειάρχη ή τον οριζόμενο από αυτόν Αντιπεριφερειάρχη ως πρόεδρο, με αναπληρωτή εντεταλμένο Περιφερειακό Σύμβουλο», με τη φράση «Κάθε επιτροπή αποτελείται από τον Περιφερειάρχη ή τον οριζόμενο από αυτόν Αντιπεριφερειάρχη ή εντεταλμένο Περιφερειακό Σύμβουλο ως πρόεδρο». Στην παράγραφο 7 στην περίπτωση γ΄ του εδαφίου β΄, η λέξη «παράταση» αντικαθίσταται με τη λέξη «θεώρηση». Με συγχωρείτε που το παρουσιάζω εγώ, ενώ δεν παρευρισκόμουν στη συζήτηση αλλά ο κ. Σταθάκης είναι εν πτήση και το συνυπογράφουμε οι δύο μας. Γι' αυτό ήρθα και στη Βουλή.
Μπορείτε να επαναλάβετε την τελευταία;
Στην παράγραφο 7 στην περίπτωση γ΄ του εδαφίου β΄ η λέξη «παράταση» αντικαθίσταται με τη λέξη «θεώρηση».
Θα παρακαλούσα να διανεμηθεί κι αυτό σε όλους τους Βουλευτές και τις Βουλευτίνες, γιατί ήδη έχει μοιραστεί το νομοσχέδιο που συζητάμε.
Κυρία Πρόεδρε, το καταθέτω για τα Πρακτικά. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Πετράκος για τρία λεπτά αυστηρά. Κύριε Πετράκο, σας παρακαλώ να με διευκολύνετε.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Το πρώτο το οποίο θέλω να τονίσω, αφορά την τροπολογία για τις λαϊκές αγορές, κυρία Πρόεδρε. Με βάση τη διαβεβαίωση του Γενικού Γραμματέα Εμπορίου, θα έρθει ολοκληρωμένη ρύθμιση, γιατί υπάρχουν κι άλλα ζητήματα που σήμερα, λόγω απουσίας του Υπουργού, δεν μπορούν να ικανοποιηθούν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι κύριοι της Νέας Δημοκρατίας οι οποίοι είχαν σχέδιο για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης - κατά τη γνώμη τους είχαν σχέδιο - την οδηγούσαν σε κλείσιμο. Εμείς την κρατάμε στη ζωή με αυτήν τη διαδικασία και άμεσα θα προχωρήσουμε σε σχέδιο ολοκληρωμένης παραγωγικής ανασυγκρότησης. Για να τελειώνει το καλαμπούρι εδώ. Δεύτερον, αυτό που θα γράψει η ιστορία είναι, πράγματι, ότι καμμία επιδότηση μέχρι 12.000 ευρώ δεν φορολογείται, όπως και καμμία αποζημίωση. Αυτό θα γράψει. Τρίτον, οι κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι οδήγησαν την ελληνική οικονομία με τις πολιτικές τους σε ύφεση άνω του 27% - σε ύφεση άνω του 27%! - στα πέντε χρόνια, πάει πολύ να θέλουν να γίνουν τιμητές της Κυβέρνησης των τριών μηνών! Ο κόσμος έχει και νου και κρίση και μνήμη. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Πετράκο. Θα δώσουμε τον λόγο τώρα στον κ. Αποστόλου για πέντε λεπτά.
Απευθύνομαι στους αγαπητούς συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας. Εδώ και τρεις - τέσσερις ημέρες καταθέτουμε διαρκώς συγκεκριμένες προτάσεις με νούμερα, παρουσιάζοντας την αγωνία μας και το σχεδιασμό που έχουμε για να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα της Ζάχαρης - σας είπα ότι παρακολουθώ χρόνια τα ζητήματα της Ζάχαρης - και έρχεστε τώρα που κλείνουμε τη συζήτηση και μας λέτε, «Δεν έχετε τίποτα». Δεν ακούσαμε από σας ούτε μια φράση για το αύριο της Ζάχαρης, μόνο την υποτιθέμενη αγωνία σας, απευθυνόμενοι προς τους τευτλοπαραγωγούς, ότι «Εμείς θέλουμε, πραγματικά, να λειτουργήσει η Βιομηχανία Ζάχαρης». Δεν σας μένει κάτι άλλο παρά τώρα, εδώ, να πείτε, εάν θέλετε να έχετε κάποια συνέπεια, ότι κι εσείς συμφωνείτε με την παρέμβαση που κάνουμε. Γιατί όντως η παρέμβαση αυτή είναι, θα έλεγα, η μόνη κίνηση για να κρατήσουμε ανοιχτή τη βιομηχανία. Δεν έχουμε κανέναν άλλον τρόπο. Νομίζετε ότι δεν ήξερα εγώ, όσον αφορά στα ζητήματα της εισαγωγής ζάχαρης, ότι πάνε συγκεκριμένα χρήματα προς τα εκεί; Πώς θα καλύπταμε τις ανάγκες; Έχει συγκεκριμένες συμβάσεις η Βιομηχανία Ζάχαρης. Μακάρι να μπορέσουμε να φτάσουμε στα επίπεδα που ήμασταν πριν μερικά χρόνια, όπου ουσιαστικά είχαμε πλησιάσει να καλύπτουμε τις ανάγκες της χώρας μας. Εμείς έχουμε σχέδιο. Σας είπαμε για τη σύνδεση, τη συνδεδεμένη ενίσχυση και την ολοκληρωμένη διαχείριση. Σας επαναφέρω και τον κανονισμό που ισχύει στη Φινλανδία. Και από τα 45 ευρώ τον τόνο φτάνουμε στα 28, όταν αντίστοιχα στις άλλες ανταγωνιστικές χώρες της Ευρώπης είναι 27 ευρώ ο τόνος. Άρα, πλησιάζουμε σε αυτό το κομμάτι να είμαστε ανταγωνιστικοί. Επίσης, σας είπαμε ότι υπάρχει ιδιαίτερη ανάγκη να καλλιεργήσουμε πάνω από εκατό χιλιάδες στρέμματα, ξεκινώντας σιγά - σιγά. Συνεπώς, κατ' αυτήν την πορεία μειώνεται το κόστος. Σας είπαμε για παρεμβάσεις όσον αφορά το κόστος παραγωγής στο ενεργειακό, από το είκοσι πέντε να πάμε στο πέντε και πως θα πάμε. Δηλαδή, τι περισσότερο θέλατε εσείς; Όταν όλα αυτά που βάζουμε είναι βεβαίως προϋποθέσεις τις οποίες πρέπει στη διαδρομή να υπηρετήσουμε. Νομίζετε ότι αύριο θα πατήσουμε το κουμπί; Εγώ έχω δουλέψει τόσα χρόνια στον ιδιωτικό τομέα. Δεν ξέρω αν από την πρώτη χρονιά όλες αυτές οι δραστηριότητες γίνονται βιώσιμες και κυρίως κερδοφόρες. Δεν υπάρχει άλλη διέξοδος. Και πιέστε από την δική σας την πλευρά την Τράπεζα Πειραιώς, διότι σας το είπα και το επαναλαμβάνω γι' αυτόν το γόρδιο δεσμό που υπάρχει. Την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης θα την πάρει ή η Τράπεζα Πειραιώς ή ο εκκαθαριστής. Δεν γίνεται διαφορετικά. Αυτό το πράγμα δημιουργεί μεγάλα προβλήματα.
Εσείς είστε οι μέτοχοι! Είστε η Κυβέρνηση, το ελληνικό δημόσιο!
Εμείς σας λέμε ποιες είναι οι προτάσεις. Εμείς ως μέτοχοι θα τα υπηρετήσουμε αυτά, γι' αυτό σας τα λέμε. Κρίνετε την ψηφοφορία, αποφασίστε κι εσείς και πείτε «ναι» στη συγκεκριμένη ρύθμιση, για να μπορείτε να πείτε στον κόσμο και στους τευτλοπαραγωγούς «σας ζητάμε συγγνώμη για όλα αυτά που τόσα χρόνια σας φορτώσαμε αλλά κι εμείς καταλάβαμε ότι δεν υπάρχει άλλη διέξοδος». Όσον αφορά το δεύτερο κομμάτι, ιδιαίτερα για τη φορολογία, ρωτήστε το τμήμα σας που ασχολείται με τα φορολογικά, το οποίο έβγαλε ανακοίνωση λέγοντας ότι «δεν είναι σωστή η νομοθετική παρέμβαση που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, εμείς θα κάναμε άλλη νομοθετική παρέμβαση». Σας το λέω για τον απλούστατο λόγο ότι επί δυο - τρία χρόνια ως Βουλευτές της αντιπολίτευσης, σας λέγαμε να προσέξετε αυτό το θέμα. Η οδηγία λέει ότι οι ενισχύσεις δεν υφίστανται κρατήσεις και όχι ότι δεν μπαίνουν στη φορολόγηση. Επειδή, λοιπόν, είχαμε αυτήν την αγωνία, σας το λέγαμε. Δεν είχατε τη δύναμη να το κάνετε. Έρχεστε, λοιπόν, με τη ρύθμιση που κάνατε για τα έσοδα του 2014 και το αφήνετε ανοικτό. Η εισηγητική έκθεση που επικαλείστε για τη ρύθμιση που φέρατε στο φορολογικό για το 2014, λέει ότι τα συγκεκριμένα προϊόντα δεν μπαίνουν στο γενικό 26%, αλλά στο 13%. Για τα υπόλοιπα, όλα τα έσοδα είναι το 26%. Αυτό ήταν και το μεγάλο πρόβλημα που ουσιαστικά ήθελε νομοθετική ρύθμιση. Για να το καταλάβουν και οι αγρότες, θα το πω πολύ απλά. Θα πλήρωναν 13% συν 55% για το σύνολο των εσόδων. Ερχόμαστε εμείς και λέμε ότι τα 12.000 ευρώ και πίσω τα βγάζουμε από αυτήν τη διαδικασία, που για τα 12.000 ευρώ μεταφράζεται στα 1.560 ευρώ από αυτήν την απαλλαγή. Βάλτε και το 27% της προκαταβολής, που κι' αυτό υπολογίζεται, πλησιάζουμε γύρω στα 2.000 ευρώ για κάθε έναν αγρότη που βρίσκεται γύρω στα 12.000 ευρώ. Προς τα κάτω, βεβαίως, μειώνεται το ποσό. Αυτή είναι η δική μας παρέμβαση, η οποία γίνεται σε μια ώρα που το ξέρετε ότι ο χώρος υποφέρει, πόσω μάλλον από τη ληστρική φορολογία που του έχετε επιβάλει.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο έχει η κ. Βαλαβάνη.
Ήθελα να κάνω απλώς μια διευκρίνιση για το θέμα του γεωργικού εισοδήματος, ώστε να καταλάβετε γιατί δεν απαντούσε στις σχετικές ερωτήσεις η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων. Σας διαβάζω: «Αθήνα, 28 Νοεμβρίου 1997. Υπουργείο Οικονομικών, Γενική Διεύθυνση Φορολογίας, Διεύθυνση Φορολογίας Εισοδήματος. Θέμα: Οδηγίες και διευκρινίσεις για τη διαδικασία προσδιορισμού του καθαρού γεωργικού εισοδήματος, με την αντικειμενική μέθοδο που προβλέπεται από το άρθρο 42 του ν. 2238/1994». Αυτό ίσχυε μέχρι πρόσφατα, το οποίο και λέει: «Τρόπος υπολογισμού του καθαρού γεωργικού εισοδήματος: Η μέθοδος υπολογισμού του καθαρού γεωργικού εισοδήματος είναι η ακόλουθη. Από το σύνολο της ακαθάριστης προσόδου, αφαιρούνται οι χρηματικές δαπάνες γεωργικής εκμετάλλευσης. Στην ακαθάριστη πρόσοδο περιλαμβάνονται». Άρα, αφαιρείς τις δαπάνες και τα υπόλοιπα φορολογούνται. Δεν σας διαβάζω τα άλλα. «Οι εισπράξεις από τη διάθεση πάσης φύσεως γεωργικών προϊόντων σε τρίτους, επιδοτήσεις και αποζημιώσεις παραγωγής». Όλα αυτά τα χρόνια με την αντικειμενική μέθοδο από το πρώτο ευρώ, βγάλε τις δαπάνες…
Δεν είστε ακριβής! Υπάρχει παρανόηση, κυρία Υπουργέ.
Τι να σας πω; Τι παρανόηση υπάρχει; Επιδοτήσεις.
Εντάξει. Κύριε Δαβάκη, σας παρακαλώ. Ευχαριστούμε την κυρία Υπουργό για τις διευκρινίσεις που έδωσε. Κρίνω κι εγώ ότι ήταν απαραίτητες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση της από 27 Μαρτίου 2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Κατεπείγουσα ρύθμιση για τη βιωσιμότητα της «Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης Α.Ε.» και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές» (Α΄35) και άλλες διατάξεις». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση της από 27 Μαρτίου 2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Κατεπείγουσα ρύθμιση για τη βιωσιμότητα της «Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης Α.Ε.» και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές» (Α΄35) και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση των άρθρων.
Επί της διαδικασίας, θα ήθελα τον λόγο, κυρία Πρόεδρε.
Ορίστε, παρακαλώ.
Ήθελα να πω ότι όπως αντιλαμβανόμαστε τον Κανονισμό της Βουλής, άρθρο 113 παράγραφος 2, τα νομοσχέδια που αφορούν κύρωση πράξης νομοθετικού περιεχομένου περιέχουν ένα άρθρο που κυρώνει αυτούσια την πράξη, που σημαίνει ότι εμείς δεν καταλαβαίνουμε γιατί μπαίνουν. Είναι περισσότερο για να μοιάζει για ψυχολογικούς λόγους με κανονικό νομοσχέδιο. Στην πραγματικότητα, είναι μια πράξη εκτελεστικής εξουσίας την οποία κυρώνουμε όλη μαζί, σούμπιτη, δηλαδή στο σύνολό της. Ως εκ τούτου, αν προχωρήσετε σε κατ' άρθρο ψήφιση, εμείς δεν θα συμμετάσχουμε, γιατί πιστεύουμε ότι δεν είναι καθόλου σωστή η διαδικασία.
Με συγχωρείτε. Έχει άρθρο 1. Ένα άρθρο. Αυτό θα ψηφίσουμε.
Μα τώρα μπαίνουμε στα άρθρα. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Προχωράμε στις τροπολογίες. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 137 και ειδικό 8, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό; Υπενθυμίζω ότι είναι υπουργική τροπολογία. Αφορά την τροποποίηση διατάξεων του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ, των δικαιωμάτων στα ακίνητα που ανήκουν στον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού. Η τρίτη της παράγραφος λέει «πίστωση ποσών από κατασχέσεις στα χέρια πιστωτικών ιδρυμάτων για την κάλυψη της πρώτης δόσης της ρύθμισης».
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 137 και ειδικό 8 έγινε δεκτή όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδια άρθρα. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 138 και ειδικό 9, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό; Υπενθυμίζω ότι αφορά τη ρύθμιση θεμάτων σχετικά με τη λειτουργία των λαϊκών αγορών και σε αυτήν υπάρχει και η νομοτεχνική βελτίωση που παρουσίασε ο κ. Βούτσης προηγούμενα.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 138 και ειδικό 9 έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 154 και ειδικό 12 ως έχει; Υπενθυμίζω ότι η τροπολογία αυτή αφορά φορολογικά ζητήματα τα οποία τα ανέλυσε σήμερα με πολύ αναλυτικό τρόπο η κ. Βαλαβάνη. Αφορά την παράταση προθεσμίας υποβολής δήλωσης στοιχείων ακινήτων, αναλογική καταβολή τελών κυκλοφορίας σε περίπτωση άρσης ακινησίας αυτοκινήτων οχημάτων εντός του 2015 και μη βεβαιωμένες φορολογικές και μη οφειλές που υπάγονται στη ρύθμιση.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών. Απλώς, λέμε «ναι» στην παράγραφο 2 σε ό,τι αφορά την αναλογική καταβολή των τελών κυκλοφορίας.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 154 και ειδικό 12 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία - και πολύ μεγαλύτερη από τις άλλες - και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδια άρθρα. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση της από 27 Μαρτίου 2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Κατεπείγουσα ρύθμιση για τη βιωσιμότητα της «Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης Α.Ε.» και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές» (Α΄35) και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων κατά πλειοψηφία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να ψηφίσουμε το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση της από 27 Μαρτίου 2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Κατεπείγουσα ρύθμιση για τη βιωσιμότητα της «Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης Α.Ε.» και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές» (Α΄35) και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία σε μόνη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Πριν λύσω τη συνεδρίαση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι σήμερα στις 18.00΄ η ώρα, σε αυτήν εδώ την Αίθουσα, η Βουλή των Ελλήνων θα υποδεχθεί τα θύματα των Ολοκαυτωμάτων της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι που επιβαίνουν στο «Πλοίο της Ειρήνης». Θεωρώ ότι πρέπει να είμαστε όλοι παρόντες και όλες παρούσες σε αυτήν εδώ την Αίθουσα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, εννέα φοιτητές από το Πρόγραμμα «ERASMUS». Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 17.20' λύεται η συνεδρίαση για αύριο ημέρα Πέμπτη 14 Μαΐου 2015 και ώρα 9.30΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος, ανακοίνωση αναφορών και συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.