Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 8-11-2017 εξουσιοδότηση του Σώματος επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα Πρακτικά της ΚΕ΄ συνεδριάσεώς του, της Τετάρτης 8 Νοεμβρίου 2017 (μεσημέρι), σε ό,τι αφορά την ψήφιση στο σύνολο του σχεδίου νόμου: «Άσκηση υπαίθριων εμπορικών δραστηριοτήτων, εκσυγχρονισμός της επιμελητηριακής νομοθεσίας και άλλες διατάξεις»]] Παρακαλείται η κυρία Γραμματέας να ανακοινώσει τις αναφορές προς το Σώμα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Παρασκευής 10 Νοεμβρίου 2017. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 241/6-11-2017 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Β΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Άννας - Μισέλ Ασημακοπούλου προς τον Υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, με θέμα: «Μέτρα πρόληψης και καταπολέμησης κυβερνοεπιθέσεων». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 242/6-11-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Έβρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Αναστασίου Δημοσχάκη προς τον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, με θέμα: «Η «νέα θαλάσσια Εγνατία» χαράζει ρότα ανάπτυξης και προόδου για τον Έβρο, τη Σαμοθράκη και την Θράκη». 2. Η με αριθμό 214/3-11-2017 επίκαιρη ερώτηση του Ανεξάρτητου Βουλευτή Β΄ Αθηνών κ. Θεοχάρη (Χάρη) Θεοχάρη προς τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, με θέμα: «Αδυναμία Απορρόφησης Ευρωπαϊκών Κονδυλίων 1 δισεκατομμυρίου Ευρώ για τη Διαχείριση του Προσφυγικού». 3. Η με αριθμό 167/30-10-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη προς τον Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, με θέμα: «Πλημμελής η προετοιμασία των δομών φιλοξενίας για τη χειμερινή περίοδο». 4. Η με αριθμό 149/24-10-2017 επίκαιρη ερώτηση του Ζ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Α΄ Αθηνών του Ποταμιού κ. Σπυρίδωνος Λυκούδη προς τον Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής με θέμα: «Αυξανόμενες προσφυγικές ροές». ΑΝΑΦΟΡΕΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (Άρθρο 130 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 36/2-10-2017 ερώτηση του Ανεξάρτητου Βουλευτή Β΄ Αθηνών κ. Γεωργίου - Δημητρίου Καρρά προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Ανάγκη εισαγωγής σύγχρονου ολοκληρωμένου νομοθετικού πλαισίου για τα μέτρα πρόληψης για την αποφυγή εκδήλωσης αγροδασικών πυρκαγιών».
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στη συζήτηση των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ Αρχίζουμε με την πρώτη με αριθμό 100/4-10-2017 ερώτηση του κύκλου αναφορών και ερωτήσεων του Δ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Α΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Νικήτα Κακλαμάνη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης με θέμα: «Αριθμός διπλών και τριπλών συντάξεων στη χώρα». Στην ερώτηση θα απαντήσει ο Υπουργός κ. Αναστάσιος Πετρόπουλος. Παρακαλώ, κύριε Κακλαμάνη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, επειδή και εντός Αιθούσης και εκτός Αιθούσης, δυστυχώς, συνάδελφοί μας - διότι έτσι πιστεύουν ότι θα προσελκύσουν τη λαϊκή συμπάθεια, άρα και ψήφους - λέγουν πράγματα, τα οποία κατά την άποψή μου, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, έκανα αυτή την ερώτηση και ευχαριστώ τον Υπουργό, που ήρθε να την απαντήσει. Δεν θα πω το σκεπτικό. Θα μπω μόνο στα τρία ερωτήματα, για να κερδίσω και χρόνο στην πρωτολογία μου, που ίσως μου είναι χρήσιμος στη δευτερολογία. Θέλω, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, να ενημερώσετε τη Βουλή και μέσω της Βουλής τον ελληνικό λαό: πρώτον, πόσοι συμπολίτες μας λαμβάνουν δύο συντάξεις, σε ποιες κατηγορίες ανήκουν αυτοί οι συμπολίτες μας και αν έχουν καταβάλει τις αντίστοιχες διπλές εισφορές. Δεύτερον, πόσοι συμπολίτες μας παίρνουν τρεις συντάξεις, σε ποιες κατηγορίες ανήκουν αυτοί και αν έχουν καταβάλει τις αντίστοιχες τριπλές εισφορές. Και τρίτον, εάν είναι σύννομο και συνταγματικά κατοχυρωμένο το δικαίωμα διπλής και τριπλής συνταξιοδότησης, εφόσον - επαναλαμβάνω - έχουν καταβληθεί οι ανάλογες ασφαλιστικές εισφορές. Δεν αναφέρομαι στον τελευταίο νόμο, που έχει μπει πλαφόν 3.000 ευρώ. Αυτό είναι άλλο πράγμα. Είναι σαφές τι εννοώ και για ποιον λόγο έκανα αυτή την ερώτηση.
Ευχαριστώ, κύριε Αντιπρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, κύριε Κακλαμάνη, θυμάμαι πραγματικά, καθώς προεδρεύατε, την αντίδρασή σας, όταν ακούστηκε στην Αίθουσα αυτή ένας εξωφρενικός αριθμός.
Τετρακόσιες χιλιάδες.
Ναι, ότι τετρακόσιες χιλιάδες παίρνουν τρεις συντάξεις. Κάτι τέτοιο ειπώθηκε. Έχετε δίκιο, που θέλετε να διευκρινίζονται αυτά τα θέματα και να ακούει ο ελληνικός λαός την αλήθεια. Είναι ευαίσθητο το θέμα των συντάξεων και πρέπει όλοι να είμαστε ενωμένοι στην κοινή προσπάθεια για μια βελτίωση της δύσκολης κατάστασης, που υπάρχει στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης. Καμμία σύνταξη δεν καταβάλλεται, πλην των τιμητικών, που είναι γνωστό πώς καταβάλλονται, χωρίς εισφορές. Καμμία. Όλες καταβάλλονται με αντιστοιχία των εισφορών, που έχει δώσει ο ασφαλισμένος. Βέβαια, όπως είχε δομηθεί το σύστημα μας με πολλά διαφορετικά ταμεία σε διαφορετικά επαγγέλματα, λογικό ήταν να προκύπτει το φαινόμενο των διπλών συντάξεων, μερικές φορές και παραπάνω, αλλά αυτό αντιστοιχούσε στη δραστηριότητα, για την οποία κατέβαλε ο καθένας. Για παράδειγμα, ένας πολιτικός μηχανικός, που ήταν στο ΤΣΜΕΔΕ, αν ήταν και δημόσιος υπάλληλος, ήταν ασφαλισμένος και στο Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων. Συνεπώς, αν συμπλήρωνε τις προϋποθέσεις, έπαιρνε δύο συντάξεις. Πολλές φορές, δεν συμπλήρωνε τις προϋποθέσεις και αντί να παίρνει δύο, έπαιρνε μία και έχανε τις εισφορές από το άλλο ταμείο. Αυτό ήταν ένα γενικό φαινόμενο. Η ενοποίηση των κανόνων λύνει αυτό το πρόβλημα, δηλαδή το να χάνει κάποιος τις εισφορές, ενώ τις έχει καταβάλει. Διατηρεί, πάντως, τις δύο συντάξεις, εκεί που πραγματικά υπήρχαν οι προϋποθέσεις για να συμπληρώνει κανείς πλήρη χρόνο ασφάλισης σε δύο φορείς. Συνολικά, πάντως, περίπου το 90% του συνόλου των ασφαλισμένων, δηλαδή δύο εκατομμύρια διακόσιες σαράντα χιλιάδες συνταξιούχοι παίρνουν μία σύνταξη. Το 9,5% παίρνει δύο συντάξεις. Αυτοί είναι περίπου διακόσιοι πενήντα μία χιλιάδες συνταξιούχοι, που όπως εξήγησα είναι μηχανικοί, γιατροί, δικηγόροι, οι οποίοι ήταν ταυτόχρονα ασφαλισμένοι στο δημόσιο ή μηχανικοί, που ήταν ταυτόχρονα ασφαλισμένοι στον ΟΑΕΕ και στο ΤΣΜΕΔΕ, διότι έκαναν και εμπορία. Όμως, μέσα σε αυτήν την κατηγορία, υπάρχουν και εκείνοι που έπαιρναν μία σύνταξη, γιατί είχαν ίδιο δικαίωμα ως ασφαλισμένοι, αλλά έπαιρναν και σύνταξη χηρείας. Αυτό μετριέται ως δύο, ενώ στην πραγματικότητα, πρόκειται για μεταβίβαση δικαιώματος με την κληρονομική διαδοχή. Δεν αποτυπώνεται επακριβώς, όπως σωστά υπονοείτε και στην ερώτησή σας. Καλό θα ήταν να ξέραμε ακριβώς και την πηγή της κάθε μιας από αυτές τις περιπτώσεις. Όμως, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική από αυτή που κάποιοι προσπαθούν να εμφανίσουν, ότι δηλαδή γίνεται μια σπατάλη σε συντάξεις, που είναι πάρα πολλές. Το 0,5%, κάτω από το μισό τοις εκατό, παίρνει τρεις συντάξεις. Είναι δέκα χιλιάδες εξακόσιες περιπτώσεις συνταξιούχων, που παίρνουν τρεις συντάξεις. Και σε αυτή την περίπτωση των τριών συντάξεων, είναι οι κατηγορίες που είπα. Μπορεί να είναι σύνταξη χηρείας, μπορεί να είναι σύνταξη, επειδή ήταν μηχανικός, γιατρός, ή δικηγόρος και μπορεί να είναι και σύνταξη, γιατί ήταν και στον ΟΑΕΕ ασφαλισμένος στο δημόσιο. Έτσι, λοιπόν, εξηγείται η περίπτωση αυτών των δυο ή τριών συντάξεων. Τώρα, όμως, με τον ν.4387 αυτό το φαινόμενο θα εκλείψει, διότι η ασφαλιστική εισφορά υπολογίζεται στο εισόδημα που διαμορφώνεται και μελλοντικά θα προκύπτει μια σύνταξη, με βάση την ανταποδοτικότητα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Ορίστε, κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
Κύριε Υπουργέ, ευχαριστώ πολύ, που διευκρινίσατε αυτά τα πράγματα. Εγώ κρατάω, κατ' αρχήν, ότι ούτε το 0,5% δεν είναι με τρεις συντάξεις - απόλυτα νόμιμες - και το 9,5% είναι με δυο συντάξεις, απόλυτα νόμιμες. Υποθέτω, επειδή δεν απαντήσατε το αντίθετο από το τρίτο ερώτημα, ότι αυτό είναι και συνταγματικό δικαίωμα. Δηλαδή, δεν μπορούμε να λέμε ότι πρέπει τώρα σε αυτούς που παίρνουν τρεις συντάξεις, αλλά έχουν πληρώσει ή σε αυτούς που παίρνουν δυο - το 9,5% - και έχουν πληρώσει να τους κόψουμε τη μια σύνταξη, χωρίς, μάλιστα, να λέμε να επιστραφούν οι καταβληθείσες εισφορές. Διότι εκεί είναι και το συνταγματικό πρόβλημα, που αν βρισκόταν κυβέρνηση που θα το έκανε, νομίζω ότι είναι σίγουρο 100% πως θα εξέπιπτε αυτό στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί μέσα σε αυτή την Αίθουσα, όταν για λόγους τους οποίους ανέφερα, για να γίνουμε δημοφιλείς εις έναν λαό που πράγματι χειμάζεται και έχει πρόβλημα - δεν το συζητάει κανείς - λέμε πράγματα, τα οποία δεν ισχύουν στην πραγματικότητα, τα οποία δεν είναι παράνομα, όπως αφήνεται να εννοηθεί κάποιες φορές, μόνο και μόνο για να πάρουμε χειροκροτήματα και εν πάση περιπτώσει, ευελπιστούντες και εις συγκομιδή ψήφων την ώρα των εκλογών, όποτε αυτές γίνουν. Χαίρομαι, λοιπόν, για την απάντηση. Ελπίζω να μην ξανακουστούν τέτοια πράγματα, τουλάχιστον μέσα στην Αίθουσα, γιατί εκτός Αιθούσης καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει και αναλαμβάνει την ευθύνη των λόγων του. Όμως, μέσα σε αυτή την Αίθουσα, αν ξανακουστούν και τύχει να προεδρεύω, δεν θα μείνω πλέον σιωπηλός. Θα παρέμβω και θα δώσω την επίσημη απάντηση, που πήρα από τον κύριο Υπουργό. Εκεί που ευθύνεται το πολιτικό σύστημα, ας το βάλουμε στο απόσπασμα και να το εκτελέσουμε, αλλά εκεί που δεν ευθύνεται, άνθρωποι που μετέχουν στο πολιτικό σύστημα να το κατηγορούν για πράγματα, τα οποία είναι αυτονόητα και απόλυτα σύννομα και να τα βλέπω να αναπαράγονται κιόλας στα μέσα ηλεκτρονικής δικτύωσης - και όχι μόνο - αυτό πάει πολύ, νομίζω.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, αυτό που θέλω να συμπληρώσω ως επίλογο των όσων είπατε, είναι ότι με τον υπολογισμό των συντάξεων, με βάση τους νέους κανόνες, που ενσωματώνει αυτός ο υπολογισμός και με τις εισφορές που καταβλήθηκαν σε συντάξεις, που δεν αποδόθηκαν, θα αποδειχθεί ότι πραγματικά, κινούμαστε απόλυτα εναρμονισμένοι στις συνταγματικές επιταγές, σύμφωνα με τις οποίες κάθε συνταξιούχος πρέπει να παίρνει σύνταξη, που αντιστοιχεί στην αναλογία των εισφορών, που έχει καταβάλλει. Αυτό διορθώνει, σε έναν βαθμό και εκείνες τις περιπτώσεις, όπου κατά το παρελθόν, σύμφωνα με τις διατάξεις, που ίσχυαν σε κάθε φορέα - δεν ήταν ζήτημα μη καλής εφαρμογής των διατάξεων - δηλαδή προέκυπτε, στην περίπτωση που είχε κάποιος λιγότερα από δεκαπέντε χρόνια ασφάλισης, να μην παίρνει τίποτα από τις εισφορές που κατέβαλλε, διότι ποτέ δεν επιστρέφονταν. Σύμφωνα με την πάγια νομολογία των δικαστηρίων μας, αν δεν μπορούσες να πάρεις σύνταξη, οι εισφορές σου δεν επιστρέφονταν, σε καμμία περίπτωση, ενώ τώρα, με τον τρόπο που θα υπολογίζεται, θα ενσωματώνεται στη σύνταξη, που θα λαμβάνει κανείς και η εισφορά που είχε δώσει στο παρελθόν, ακόμα και για συντάξεις, που δεν είχε λάβει. Θεωρώ ότι είναι διόρθωση μιας κακής εφαρμογής, ενός κακού συστήματος, όπως υπήρχε.
Όχι, όμως, να έχεις σαράντα χρόνια και να σου λένε ότι δεν τη δικαιούσαι.
Προφανώς, δεν υπάρχει τέτοιο θέμα και σας ευχαριστώ πολύ για τις σωστές επισημάνσεις που κάνατε.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να ανακοινώσω δύο αιτήματα αδειών. Το πρώτο αίτημα αφορά τον κ. Χάρη Θεοχάρη και έχει ως εξής: «Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, με την παρούσα σάς ενημερώνω ότι κατά τις ημερομηνίες 13 και 14 Νοεμβρίου 2017 θα χρειαστεί να απουσιάσω, λόγω συμμετοχής μου σε συνέδριο στο Κατάρ. Συνεπώς, αιτούμαι τη σχετική άδεια για τη δικαιολογημένη απουσία μου από το Κοινοβούλιο. Με εκτίμηση, Χάρης Θεοχάρης, Ανεξάρτητος Βουλευτής Β΄ Αθηνών». Η Βουλή εγκρίνει ;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Το δεύτερο αίτημα αφορά τον κ. Ιωάννη Πλακιωτάκη και έχει ως εξής: «Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ όπως μου χορηγήσετε ολιγοήμερη άδεια για τη μετάβασή μου στο εξωτερικό, για προσωπικούς λόγους κατά τις ημερομηνίες 10 μέχρι και 13 Νοεμβρίου 2017. Ιωάννης Πλακιωτάκης, Βουλευτής Λασιθίου Νέας Δημοκρατίας». Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα συζητηθεί η πρώτη με αριθμό 240/6-11-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Δωδεκανήσου της Νέας Δημοκρατίας κ. Εμμανουήλ Κόνσολα προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Άμεση αποκατάσταση των ζημιών στις λιμενικές εγκαταστάσεις για την κρουαζιέρα στην Κω». Θα απαντήσει ο Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών κ. Νικόλαος Μαυραγάνης. Ορίστε, κύριε Κόνσολα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πρέπει να ευχαριστήσω και τον Υπουργό, που έδειξε αντανακλαστικά και είναι σήμερα εδώ, γιατί αυτή η ερώτηση, κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, δεν έχει χαρακτήρα αντιπολιτευτικό. Αντιθέτως, θα ήθελα και από τη δική μου θέση να προτρέψω κυβερνητικούς μηχανισμούς, αλλά κυρίως εσάς, προκειμένου να αντιμετωπίσετε ένα πολύ σοβαρό θέμα, που αφορά την περιοχή μας, τα Δωδεκάνησα, αλλά ιδιαίτερα την Κω, μετά από το άσχημο γεγονός του σεισμού, που εκεί δημιούργησε συσπάσεις, όχι μόνο στην οικονομία, αλλά και στην κοινωνία και στη λειτουργία του νησιού. Κύριε Υπουργέ, γνωρίζετε ότι εκεί δημιουργήθηκαν προβλήματα και σε εκκλησίες και σε σχολεία. Όμως, το σημερινό μας θέμα εστιάζεται κυρίως στο πρόβλημα, που έχει δημιουργηθεί μετά τον σεισμό στο λιμάνι της Κω, τον τρίτο μεγαλύτερο τουριστικό προορισμό της χώρας, καθώς δημιουργούνται συσπάσεις, εξαιτίας της δυσλειτουργίας του λιμανιού. Ξέρω ότι έχετε προχωρήσει, κύριε Υπουργέ, σε κάποιες παρεμβάσεις, προκειμένου να αντιμετωπιστούν κατ' αρχάς τα άμεσα προβλήματα. Όμως, θα ήθελα να σας θυμίσω ότι η Κως είναι ένας προορισμός και για την κρουαζιέρα και εκτός από το λιμάνι έχουμε προβλήματα στο κτήριο του επιβατικού σταθμού και κυρίως στο κτήριο που χρησιμοποιούσαν τα κρουαζιερόπλοια. Το ζήτημα, κύριε Υπουργέ, είναι ότι οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον χώρο της κρουαζιέρας, βλέποντας ότι δεν ολοκληρώνεται το λιμάνι, είναι ήδη σε μία διαδικασία ακύρωσης των δρομολογίων. Παρακαλώ πολύ, αυτό να το συναισθανθείτε. Σας καλώ σήμερα, απ' αυτό το Βήμα, να απαντήσετε με παρρησία, γιατί δεν θα απαντήσετε σε μένα, αλλά στην κοινωνία της Κω, στους ανθρώπους, που δραστηριοποιούνται στον τουρισμό. Θέλουν ένα χρονοδιάγραμμα. Και οι άνθρωποι που δραστηριοποιούνται στην κρουαζιέρα, θέλουν να ξέρουν ότι θα συνεχίσουν τον προγραμματισμό τους για τις αφίξεις των κρουαζιεροπλοίων στην Κω ή όχι. Επιπρόσθετα, θα ήθελα να σας θυμίσω ότι η Κως έχει πληγεί και από το μεταναστευτικό, το οποίο είναι ένα πρόσθετο πρόβλημα, που πρέπει να δούμε στη συνέχεια. Νομίζω ότι με τη δική σας παρέμβαση, εφ' όσον βγάλουμε το χρονοδιάγραμμα της διαδικασίας, δημοσιευτεί και γίνει γνωστό μέσα από τη συζήτησή μας, θα έχουμε μία καλή εξέλιξη για την επόμενη σεζόν. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Βουλευτά, ευχαριστώ πάρα πολύ για την ερώτηση. Είναι ακριβώς όπως το είπατε. Η Κως είναι ένα νησί, το οποίο επλήγη σοβαρά από τον ενσκήψαντα σεισμό της 21ης Ιουλίου 2017. Έπρεπε να δείξουμε αντανακλαστικά και τα επιδείξαμε, όσον αφορά αυτά που μπορούσαμε να κάνουμε άμεσα, δηλαδή την επισκευή του κρηπιδώματος στον τομέα εκείνο, που εξυπηρετούσε τα οχηματαγωγά, αλλά και την επιβατική ναυτιλία. Στις 21 Ιουλίου ενέσκηψε ο σεισμός. Στις 30 Ιουλίου αναθέσαμε τις μελέτες με το σύστημα της κλειστής διαπραγμάτευσης, ακριβώς γιατί η Κως κηρύχθηκε - κι έτσι έπρεπε να γίνει - σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και έπρεπε να ακολουθήσουμε γρήγορη διαδικασία. Στις 13 Αυγούστου 2017, πριν από τον Δεκαπενταύγουστο, παραδόθηκε εν ετοιμότητι αυτό το κομμάτι του λιμενοβραχίονα. Όμως, όπως πολύ σωστά είπατε, υπάρχει και το άλλο σκέλος, που αφορά την κρουαζιέρα, όπως επίσης υπάρχει και το σκέλος εκείνο, που αφορά το κτήριο του τελωνείου. Όλα αυτά τα έχουμε περιλάβει σε μία γενική πρόνοια, καθώς έπρεπε να κάνουμε μελέτες. Αυτές τις αναθέσαμε με το σύστημα της κλειστής διαπραγμάτευσης, ούτως ώστε να πράξουμε γρήγορα. Έχετε πάρα πολύ δίκιο ότι και εκεί πρέπει να κάνουμε έναν αγώνα δρόμου, όπως κάναμε και για το κεντρικό λιμάνι, για να κλείσουμε την όλη υποδομή και να δημιουργήσουμε αίσθημα ασφάλειας και στην αγορά και στους πολίτες και στους συνανθρώπους μας εκεί, ότι η ζωή θα κυλήσει ομαλά. Η διαβεβαίωση που μου έχουν δώσει από τις Κτηριακές Υποδομές, με την πίεση που τους εξασκούμε, είναι ότι θα έχουν ολοκληρωθεί οι μελέτες εντός του Φεβρουαρίου του 2018. Μιλάμε για τη γεωτεχνική μελέτη και τη μελέτη αποκατάστασης του λιμένα. Και τον επόμενο ακριβώς μήνα, τον Μάρτιο με Απρίλιο του 2018, θα έχουν ολοκληρωθεί οι μελέτες όσον αφορά το τελωνείο, για να πάμε σε εγκατάσταση εργολάβου, ακριβώς την άνοιξη του 2018, πάντοτε με γρήγορη διαδικασία κλειστής διαπραγμάτευσης - ανάθεσης, ούτως ώστε να τρέξουμε τη διαδικασία, όσο πιο γρήγορα γίνεται. Θεωρώ ότι με αυτό το χρονοδιάγραμμα, το νησί θα επανέλθει σε κανονικότητα εντός του 2018 και με τον εγκατεστημένο εργολάβο από την άνοιξη του 2018 πλέον οι πολίτες, οι συνάνθρωποί μας στην Κω, που δοκιμάστηκαν πολύ, θα βλέπουν την προσπάθεια καθημερινά στο νησί τους.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Κύριε Κόνσολα, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, η δέσμευσή σας εδώ στην Εθνική Αντιπροσωπεία έχει καταγραφεί. Θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό ότι αναγνωρίζετε το πρόβλημα και παράλληλα, φαντάζομαι ότι με την τοποθέτησή σας έχετε απαλλάξει από τις όποιες ευθύνες την αυτοδιοίκηση για την αποκατάσταση των ζημιών και στο λιμάνι, αλλά και στις λιμενικές υποδομές. Θεωρώ, λοιπόν, αυτονόητο ότι οι μελέτες έχουν βαρύνει το Υπουργείο, για να ολοκληρωθούν και παράλληλα, μου λέτε ότι και την άνοιξη θα έχει ολοκληρωθεί το λιμάνι. Θέλω, λοιπόν, να σας θυμίσω ότι ο προγραμματισμός του 2018…
Η εγκατάσταση του εργολάβου.
Δεν ξέρω, κύριε Υπουργέ, αν είναι τόσο χρονοβόρα η διαδικασία των μελετών των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και η ολοκλήρωση αυτών των υποδομών. Ουσιαστικά, με αυτήν την τοποθέτησή σας εξοβελίζουμε ξανά την κρουαζιέρα από την Κω. Γιατί αν δεν ολοκληρωθεί την άνοιξη, ποιος προγραμματισμός μπορεί να γίνει; Εγώ θα ήθελα να σας παρακαλέσω να πιέσετε τους μηχανισμούς, για να ολοκληρωθεί και η μελέτη και η κατασκευή. Να σας πω, κύριε Υπουργέ, ότι δεν μπορεί να βαρύνουν αυτά ούτε τον δήμο ούτε την περιφέρεια ούτε τους επιχειρηματίες. Πρέπει, αφ' ενός, η ακτοπλοΐα να συνεχίσει την προσέγγισή της κανονικά και η κρουαζιέρα να βρει τον ρυθμό της. Γιατί τώρα δεν υπάρχει ρυθμός, κύριε Υπουργέ και οι άνθρωποι του τουρισμού είναι σε αγωνία. Να σας πω μόνο τούτο και επιτρέψτε μου να το καταθέσω για τα Πρακτικά. Χθεσινή δήλωση του Προέδρου Εφοπλιστών Ελληνικών Κρουαζιερόπλοιων, του κ. Κόντε, λέει ότι είναι άμεση η αντιμετώπιση του προσφυγικού, σε σχέση με την κρουαζιέρα, γιατί θα καταρρεύσει η κρουαζιέρα στα νησιά αυτά, όταν μάλιστα ξέρετε πολύ καλά τι συμβαίνει με την προσέγγιση των πλοίων στα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Φοβάμαι, όμως, ότι και η Κως θα μετεξελιχθεί σε ένα νησί, που δεν έχει προορισμό κρουαζιέρα. Γιατί hot spot, πλωτά και προσφυγικό, με κρουαζιέρα δεν συνάδουν. Αυτά λέει ο κ. Κόντες. Παρακαλώ, το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Εμμανουήλ Κόνσολας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτό, λοιπόν, είναι ένα πρόσθετο κίνητρο για εσάς, τουλάχιστον να αμβλύνουμε τα ζητήματα, που αφορούν τις λιμενικές υποδομές και να σας παρακαλέσω την άνοιξη να ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία, γιατί για εμάς είναι πολύ σημαντικό να μην υπάρχει πλέον απόκλιση απ' αυτό που έχει συμβεί το προηγούμενο διάστημα, αλλά να υπάρχει σύγκλιση όλων των δυνάμεων στο να μείνει η Κως αταλάντευτη στην πορεία της και να είναι ο τρίτος τουριστικός προορισμός και τα επόμενα χρόνια. Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Συμμερίζομαι απόλυτα την αγωνία σας, κύριε Βουλευτά. Πιέζουμε, όσο μπορούμε, προς την κατεύθυνση της ολοκλήρωσης των μελετών όσο πιο γρήγορα γίνεται. Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι το πρόβλημα που δημιουργήθηκε από τον, δυστυχώς, ενσκήψαντα σεισμό στις 21 Ιουλίου ήταν πολύ μεγάλο. Υπήρχαν ζητήματα εν δυνάμει σπηλαιώσεων και ρηγματώσεων εσωτερικά στη θάλασσα, από κάτω δηλαδή ,στις βάσεις των κρηπιδωμάτων. Γι' αυτόν τον λόγο οι μελέτες είναι διφυείς. Είναι γεωτεχνικές από τη μια πλευρά, αλλά και κατασκευής από την άλλη. Στις γεωτεχνικές μελέτες, λοιπόν, ουσιαστικά χρησιμοποιούμε υποβρύχια συστήματα, για να μπορέσουμε να κάνουμε όλη την αξιολόγηση, για να μην έχουμε προβλήματα στο μέλλον. Αυτό δημιουργεί το πρόβλημα. Το τρέχουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται. Μας έχουν υποσχεθεί ότι μέχρι Ιανουάριο - Φεβρουάριο θα είναι έτοιμες οι μελέτες για το κυρίως θέμα που μας αφορά, δηλαδή τους λιμενοβραχίονες κρουαζιερόπλοιων, γεωτεχνική μελέτη και μελέτη κατασκευής, για να μπορούμε να εγκαταστήσουμε τον εργολάβο. Για το τελωνείο θα είναι έτοιμη έναν μήνα μετά η μελέτη. Όσον αφορά το πρώτο κύριο βήμα, όμως, που αφορά ουσιαστικά τον βραχίονα, η μελέτη θα είναι έτοιμη Ιανουάριο με Φεβρουάριο του 2018. Δεν μπορούμε να το τρέξουμε παραπάνω, διότι από εκεί και πέρα, θα τους πιέσουμε να μην κάνουν δουλειά και φοβάμαι ότι θα το βρούμε μπροστά μας αυτό. Εάν, δηλαδή, τους πούμε να μην κάνουν γεωτεχνική μελέτη, θα έχουμε πρόβλημα στην κατασκευή μετά. Θα το έχουμε στο νησί, θα το έχετε εσείς, θα το έχουμε εμείς, θα το έχουμε όλοι μας. Γι' αυτό θέλω, τουλάχιστον, η γεωτεχνική μελέτη να γίνει, για να μην έχουμε προβλήματα. Θεωρώ ότι αν εγκατασταθεί ο εργολάβος τον Μάρτιο του 2018, θα κάνει τις απαραίτητες εργασίες. Μην ξεχνάτε ότι το άλλο σκέλος του λιμένα αποκαταστάθηκε μέσα σε ένα μήνα. Να δούμε από τη μελέτη τι χρονοδιάγραμμα προβλέπει. Δεν μπορώ να πω αυτήν τη στιγμή χρονοδιάγραμμα έργου. Μπορώ να πω χρονοδιάγραμμα μελετών. Και δεν μπορώ να πω χρονοδιάγραμμα έργου, γιατί δεν έχω ολοκληρωμένη τη μελέτη στα χέρια μου. Να δούμε, λοιπόν, τι παρεμβάσεις προτείνουν οι γεωτέχνες και οι εμπειροτέχνες, που έχουν ασχοληθεί με το θέμα και πιστεύω, επειδή τους έχουμε τρέξει πάρα πολύ και τους έχουμε πιέσει, αναγνωρίζοντας το τεράστιο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί απ' αυτόν τον ενσκήψαντα σεισμό, ότι θα ανταποκριθούν και στα χρονοδιαγράμματα του έργου αυτού καθαυτού. Θέλω να πιστεύω ότι θα προφτάσουμε να είμαστε έτοιμοι τη μεγάλη τουριστική περίοδο.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Ακολουθεί η δεύτερη με αριθμό 213/1-11-2017 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Ε΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Δωδεκανήσου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Δημητρίου Κρεμαστινού προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Ημιτελές, ακόμα και μετά τη λήξη της προθεσμίας παράδοσης, το Σχολείο Αρχαγγέλου Ρόδου». Θα απαντήσει ο Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών κ. Νικόλαος Μαυραγάνης. Ορίστε, κύριε Κρεμαστινέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε και κύριε Υπουργέ, ο λόγος της ερώτησής μου σήμερα είναι προφανής. Είναι μια ιστορία, την οποία θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς ως πονεμένη, χωρίς υπερβολή, διότι αρχίζει από το 2010. Εδώ είναι και οι σχετικές ερωτήσεις. Το 2010 είχαμε ακύρωση του διαγωνισμού, το 2010 πάλι δεύτερη ακύρωση του διαγωνισμού, μετά για το θέμα των υποδομών καθυστέρηση ανέγερσης το 2012 και 2013, καθυστέρηση ξανά το 2013 και τώρα, το 2017, όπως με ενημερώνει ο Πρόεδρος της Δημοτικής Ένωσης κ. Αργυρού, έχουν εγκαταλείψει τελείως το έργο και δεν χτίζεται το σχολείο. Εντωμεταξύ, χίλια περίπου παιδιά συνωστίζονται σε παραπήγματα και βεβαίως, αυτή η εγκατάλειψη σημαίνει ότι κάτι πρέπει να γίνει. Η πρότασή μου είναι να επέμβει το Υπουργείο και κατά κάποιο τρόπο να υποχρεώσει σε μηνιαία - το επαναλαμβάνω μηναία, αν θέλετε - απολογία ή καταγραφή - όπως θέλετε πείτε το - του έργου από εδώ και μπρος, γιατί σύμφωνα με τις υποχρεώσεις του κατασκευαστή, έπρεπε να το είχε παραδώσει τον Σεπτέμβριο και να λειτουργεί τώρα. Τώρα, λοιπόν, που θα έπρεπε να λειτουργεί, δεν υπάρχουν άνθρωποι για να το προχωρήσουν, δηλαδή εργάτες για να το προχωρήσουν. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, ότι κάτι πρέπει να γίνει και περιμένω πράγματι να ακούσω πώς σκέπτεστε να αντιδράσετε πάνω στ' αυτό το θέμα.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Αντιπρόεδρε, κύριε Βουλευτά, ευχαριστώ για την ερώτηση, γιατί είναι απολύτως έτσι στο πρώτο σκέλος, όπως το είπατε. Δηλαδή, από το 2010 και εντεύθεν υπήρχε μια πολύ μεγάλη καθυστέρηση με επανακυρώσεις και επαναδιευθετήσεις της διαδικασίας των μελετών και φτάσαμε τελικά, να έχουμε μελέτη και δημοπράτηση του έργου προς το τέλος του 2014 και εντέλει, να υπογραφεί η σύμβαση στα μέσα περίπου του 2015. Κοιτάξτε τι συνέβη. Ξεκίνησε η διαδικασία να εκτελεστεί το έργο. Κάποια στιγμή, το έργο, λοιπόν, σταματάει. Γιατί σταμάτησε; Διότι η μελέτη που είχε καθυστερήσει πάρα πολύ, όπως είπατε, να γίνει και να δημοπρατηθεί το έργο - περίπου τέσσερα πέντε χρόνια από το 2010- παρ' όλα αυτά είχε ελλείψεις. Ποιες ήταν οι ελλείψεις; Αυτές οι ελλείψεις έχουν δύο σκέλη. Στις εσωτερικές τοιχοποιίες δεν είχε προβλεφθεί ουσιαστικά το εύρος των τοιχοποιιών, ούτως ώστε να υπάρχει ηχομόνωση και θερμομόνωση, κάτι που θα ήταν εις βάρος της ποιότητας ουσιαστικά των μαθητευομένων, των μαθητών, της μαθητιώσας νεολαίας, της κοινότητας, που όλοι θέλουμε τα παιδιά μας να είναι στις καλύτερες δυνατές συνθήκες. Το δεύτερο σκέλος ήταν ότι δεν προέβλεπε εξωτερικούς χώρους. Τους είχε υποβαθμισμένους. Δεν είχε κονδύλια για τους εξωτερικούς χώρους, για τη διαμόρφωσή τους. Ναι, αλλά θα έπρεπε κάπου να γυμναστούν, θα έπρεπε κάπου να ψυχαγωγηθούν, θα έπρεπε κάπου να προαυλιστούν τα παιδιά αυτά. Δεν είπαμε να τα κλείσουμε, να είναι έγκλειστα σε μια φυλακή. Αλίμονο! Άρα, έπρεπε να γίνουν κάποιες παρεμβάσεις. Πρότεινε, λοιπόν, η υπηρεσία να γίνουν παρεμβάσεις προς την κατεύθυνση, πρώτον, να εγγραφούν και να εξασφαλιστούν κονδύλια για τους εξωτερικούς χώρους και τη διαμόρφωσή τους και, δεύτερον, να διευρυνθεί το πλάτος της τοιχοποιίας από δρομικό σε μπατικό, για να υπάρχει ηχομόνωση και θερμομόνωση στα παιδιά μας. Αυτό, όμως, ενώ ξεκίνησε περίπου στο τέλος του 2016, μέχρι να εγκριθεί και να περάσει από ανακεφαλαιωτικό πίνακα εργασιών και έγκριση από το νομικό τμήμα και από το διοικητικό συμβούλιο της ΚΤΥΠ, μεσολάβησε μια διαδικασία, που διαλεκτικά μετερχόταν μεταξύ του εργολάβου, των υπηρεσιών και του νομικού τμήματος περίπου για δέκα μήνες. Εγκρίθηκε, μπήκε στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» και τώρα πλέον θα συνεχίσουν οι εργασίες. Ζήτησε γι' αυτόν τον λόγο φυσικά ο εργολάβος παράταση, δεν του δώσαμε ολόκληρη την παράταση που ήθελε εκείνος, την μειώσαμε περίπου κατά σαράντα ημέρες και η καταληκτική ημερομηνία παράδοσης του έργου που μας έχει δώσει είναι τον Μάρτιο ή Απρίλιο του 2018.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Κύριε Κρεμαστινέ, έχετε τον λόγο.
Δεν αμφισβητώ τίποτα από όσα είπατε, κύριε Μαυραγάνη. Εκείνο, όμως, που πρέπει να σας πω είναι ότι οι τοπικοί άρχοντες - εγώ από εκεί κατάγομαι, από τον Αρχάγγελο - με διαβεβαιώνουν ότι δεν γίνονται έργα αυτήν τη στιγμή.
Από πότε;
Από το καλοκαίρι και μετά. Ο δε κατασκευαστής, ο οποίος με παρακάλεσε να μην κάνω ερώτηση στη Βουλή μου είπε ότι θα είναι συνεπής. Τον πιστεύω. Επειδή όμως συμβαίνουν όλα αυτά που λέτε σε όλες τις κατασκευές, λογικό είναι να υπάρχει μία δυσπιστία. Η πρόταση η δική μου, λοιπόν, είναι κάθε μήνα να υπάρχει μια απολογία, μια καταγραφή - όπως θέλετε πείτε το - για το τι έχει γίνει τον μήνα που πέρασε, διότι αν περιμένουμε ξαφνικά να φτάσουμε στον Ιούνιο ή στον Σεπτέμβριο του χρόνου, για να πούμε για οτιδήποτε άλλο, όπως η θερμομόνωση κ.λπ. - όχι από εσάς, από πλευράς κατασκευαστικής - αντιλαμβάνεστε ότι πάμε στο διηνεκές. Οπότε λοιπόν, και πάλι θα χαρώ πολύ να μας διαβεβαιώσετε ότι το Υπουργείο θα εποπτεύσει την αποπεράτωση του έργου ανά μήνα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ και εγώ. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Έτσι είναι, κύριε Αντιπρόεδρε, κύριε Βουλευτά. Επειδή αυτό είναι ένα πονεμένο έργο, το οποίο καθυστέρησε πάρα πολύ ειδικά στο πρώτο του σκέλος. Η μελέτη που έγινε, όπως έγινε, ενώ καθυστέρησε πράγματι, ήταν και ελλειμματική από την άλλη πλευρά και δεν προέβλεπε όσα έπρεπε να προβλέπει, το έργο αυτό κακοπάθησε και γι' αυτόν τον λόγο, πρέπει να το τρέξουμε όσο μπορούμε. Είναι σωστή η ιδέα σας αυτή και θα ενημερώσω τον διευθύνοντα σύμβουλο της ΚΤΥΠ, ούτως ώστε να παίρνει μηνιαίως τον απολογισμό των εργασιών. Έχετε δίκιο. Είναι αυτό το οποίο είπα πριν, ότι οι εργασίες για ένα διάστημα είχαν σταματήσει, γιατί ακριβώς η υπηρεσία είπε: «Εδώ αυτό που κάνετε δεν είναι σωστό. Πρώτον, δεν έχετε περιβάλλοντα χώρο, πού θα πάνε να γυμναστούν, να προαυλιστούν, να ψυχαγωγηθούν τα παιδιά. Δεύτερον, δεν έχετε ηχομονώσεις μέσα. Τι κάνετε εδώ;». Για ένα διάστημα, λοιπόν, μέχρι οι τεχνικές υπηρεσίες να εκπονήσουν την τροποποιητική μελέτη, να γίνει ανακεφαλαιωτικός πίνακας εργασιών, να εγκριθεί από τον εργολάβο και όλο αυτό να πάει στο διοικητικό συμβούλιο, προφανώς οι εργασίες είχαν σταματήσει γι' αυτό το διάστημα που είπατε. Είναι έτσι όπως το λέτε. Οι εργασίες θα ξεκινήσουν και ασφυκτικά πιεστικά από την πλευρά μας θα οδηγήσουμε τον εργολάβο να ολοκληρώσει τις εργασίες, όπως μας έχει υποσχεθεί, δηλαδή τον Απρίλιο του 2018, ώστε τα παιδιά μας στον Αρχάγγελο της Ρόδου να είναι μέσα σε ένα όμορφο και νεόδμητο σπίτι, με καλή ηχομόνωση και θερμομόνωση και αξιοπρεπείς περιβάλλοντες χώρους. Όλοι θέλουμε για τα παιδιά μας να είναι σε αξιοπρεπείς εγκαταστάσεις και σε μια διαβίωση ποιοτικά αναβαθμισμένη. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι πέντε μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 14ο Δημοτικό Σχολείο Αλίμου και το 49ο Δημοτικό Σχολείο Αθήνας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει, παιδιά. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Να σας ενημερώσω ότι αυτήν την ώρα που ήρθατε, υπάρχει μια διαδικασία κοινοβουλευτικού ελέγχου. Οι Βουλευτές, για θέματα που τους ενδιαφέρουν και για την πορεία αυτών των θεμάτων, ερωτούν τον αρμόδιο Υπουργό και ο Υπουργός τους απαντά. Αυτήν τη διαδικασία παρακολουθείτε τώρα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η δεύτερη με αριθμό 216/3-11-2017 επίκαιρη ερώτηση δευτέρου κύκλου της Βουλευτού Δράμας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Χαράς Κεφαλίδου προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, με θέμα: «Κίνδυνος υπολειτουργίας Μουσείου και Αρχαιολογικού τόπου Δελφών», δεν θα συζητηθεί, λόγω κωλύματος της ερωτώσας Βουλευτού. Επίσης η Ειδική Γραμματεία του Προέδρου της Βουλής μας ενημέρωσε ότι δεν θα συζητηθούν λόγω κωλύματος των αρμοδίων Υπουργών οι εξής ερωτήσεις: Η τρίτη με αριθμό 251/7-11-2017 επίκαιρη ερώτηση δευτέρου κύκλου του Βουλευτή Αχαΐας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Νικολάου Καραθανασόπουλου προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σχετικά με τους εργαζόμενους στο πρακτορείο διανομής Τύπου «Ευρώπη», δεν θα συζητηθεί λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων της Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Έφης Αχτσιόγλου. Η τρίτη με αριθμό 250/7-11-2017 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Ιωάννη Δελή προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σχετικά με τα οξυμένα προβλήματα που συναντάνε οι σπουδαστές των δημοσίων ΙΕΚ με το άνοιγμα των σχολών τους, δεν θα συζητηθεί, διότι η Αναπληρώτρια Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Ουρανία Αντωνοπούλου δεν μπορεί να παραστεί, λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων. Τέλος, η πρώτη με αριθμό 239/6-11-2017 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Αττικής της Νέας Δημοκρατίας κ. Μαυρουδή Βορίδη προς την Υπουργό Διοικητικής Ανασυγκρότησης, με θέμα: «Προκήρυξη θέσεων Γενικών Διευθυντών», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος της Υπουργού Διοικητικής Ανασυγκρότησης κ. Όλγας Γεροβασίλη, που βρίσκεται σε εκδήλωση της Βουλής.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Υγείας: «Εναρμόνιση του ελληνικού δικαίου με την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 4ης Νοεμβρίου 2003 “σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας” ως προς την οργάνωση του χρόνου εργασίας των ιατρών και οδοντιάτρων του Ε.Σ.Υ. - Ρυθμίσεις θεμάτων ιατρών Ε.Σ.Υ. και άλλες διατάξεις». Το ανωτέρω σχέδιο νόμου χαρακτηρίστηκε από την Κυβέρνηση ως επείγον και η αρμόδια Διαρκής Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων αποδέχθηκε κατά πλειοψηφία τον χαρακτηρισμό του ως επείγοντος, σύμφωνα με το άρθρο 110 του Κανονισμού της Βουλής. Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της της 7ης Νοεμβρίου 2017 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μια συνεδρίαση ενιαία επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου. Συμφωνεί το Σώμα;
Συνεπώς το Σώμα συνεφώνησε. Τον λόγο έχει ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αθανάσιος Παπαδόπουλος για δώδεκα λεπτά.
Αγαπητοί συνάδελφοι, η συζήτηση που κάναμε στη Διαρκή Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, μαζί και με την ακρόαση φορέων, νομίζω ότι ήταν αποκαλυπτική. Απέδειξε ότι στην ουσία, δύο μόνο προτάσεις κατατέθηκαν για τον εξανθρωπισμό του συνολικού ωραρίου εργασίας και εφημερίας των γιατρών του Εθνικού Συστήματος Υγείας, που σήμερα φθάνει στις εξήντα έξι ώρες την εβδομάδα για τους ειδικευόμενους γιατρούς που κάνουν εφτά ενεργείς εφημερίες τον μήνα, ενώ για τους επιμελητές στα υποστελεχωμένα τμήματα με τρεις γιατρούς και πολύ χειρότερα, για εκείνα που έχουν δύο γιατρούς, μπορεί να φθάνει και στις εβδομήντα πέντε ώρες. Αυτό είναι ένα πάρα πολύ κρίσιμο ζήτημα, καθώς εγέρθηκε από ορισμένες πλευρές το θέμα του τι κάνουμε με την προσαρμογή στην κοινοτική οδηγία, η οποία βοηθάει, όχι μόνο να ρυθμίζουμε, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, τις εφημεριακές υποχρεώσεις των γιατρών, σε σχέση με το παρόν, το οποίο όντως είναι συνθήκες, πολλές φορές, ζούγκλας, αλλά να μπορούμε να υπολογίζουμε να αποφευχθεί και η τιμωρία της χώρας, η οποία έχει αποφασιστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, αν δεν συμμορφωθούμε. Δεν είναι λίγη αυτή η τιμωρία. Τα 150 εκατομμύρια ευρώ, ως απειλή πληρωμής για τη χώρα, είναι είναι πάρα πολλά για τις συνθήκες που ζούμε. Η πρώτη πρόταση που κατατέθηκε και περιλαμβάνεται στο σχέδιο νόμου είναι από το Υπουργείο Υγείας. Η δεύτερη πρόταση είναι της πλειοψηφίας του Γενικού Συμβουλίου της ΟΕΝΓΕ. Η Πρόεδρος της Ομοσπονδίας στην ακρόαση των φορέων δήλωσε ότι η πρόταση τους είναι: Σταθερή πρωινή εργασία, επτάωρη, πενθήμερη και μία ενεργός εφημερία την εβδομάδα για κάθε γιατρό, ειδικευμένο και ειδικευόμενο. Τα άρθρα 1, 2 και 3 του σχεδίου νόμου καθορίζουν αναλυτικά όλα τα ζητήματα, που αφορούν το πρώτο σκέλος της πρότασης. Το τακτικό ωράριο των γιατρών και οδοντιάτρων του ΕΣΥ, περιλαμβανόμενων και των επικουρικών και των γιατρών των δημόσιων μονάδων πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, του ΕΚΑΒ, του Παπαγεωργίου, του «Ωνάσειου», είναι σταθερό επτάωρο, από τις 08: 00΄ έως τις 15: 00΄ και πενθήμερο. Ο συνολικός χρόνος εργασίας, μαζί με τις εφημερίες, θα είναι σταδιακά σαράντα οχτώ ώρες την εβδομάδα. Ενώ για διάστημα τριών ετών προβλέπει τη δυνατότητα υπέρβασης του οκταώρου, μέχρι εξήντα ώρες εβδομαδιαίως, πάντα όμως με την ελεύθερη σύμφωνη γνώμη του γιατρού. Η οργάνωση της εφημερίας δεν μπορεί να γίνει σύμφωνα με την πρόταση της σημερινής πλειοψηφίας της ΟΕΝΓΕ. Κανένα νοσοκομείο δεν μπορεί να καλύψει, στη βάση αυτής της πρότασης, τις ανάγκες επειγόντων περιστατικών, που δέχεται και των ασθενών που νοσηλεύει, ακόμη κι αν γίνει διπλάσιος ο αριθμός των προσλήψεων, που σχεδιάζει η Κυβέρνηση για τη στελέχωση των τμημάτων επειγόντων περιστατικών των κλινικών, των μονάδων, των εργαστηρίων του. Χρειάζονται τμήματα που εφημερεύουν, που να έχουν μια στελέχωση επτά έως οκτώ γιατρών. Σκεφτείτε λίγο ποια δυνατότητα υπάρχει στη βάση της πραγματικότητας, ώστε όλα τα εφημερεύοντα τμήματα να έχουν οκτώ γιατρούς. Αντίθετα, η σταδιακή εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας 2003/88, στη βάση της δωδεκάωρης ενεργού εφημερίας, της δωδεκάωρης ημερήσιας ανάπαυσης, της εβδομαδιαίας ανάπαυσης εικοσιτεσσάρων τουλάχιστον ωρών χωρίς διακοπή, του ρεπό και της αξιοποίησης και των άλλων μορφών εφημερίας, της ετοιμότητας, της μικτής, δίνει τη δυνατότητα στα νοσοκομεία και στις μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας να εξασφαλίζουν σταδιακά ανθρώπινες συνθήκες εφημέρευσης για τους γιατρούς, οργάνωσης των εκπαιδευτικών προγραμμάτων τους και κάλυψης των λειτουργικών αναγκών των νοσοκομείων. Στη βάση της οδηγίας του Υπουργείου Υγείας, οι υγειονομικές περιφέρειες, οι διοικήσεις των νοσοκομείων και οι γιατροί οφείλουν να συνεργαστούν, για να οργανώσουν, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, τα προγράμματα εφημεριών τους. Το Υπουργείο Υγείας διευκρίνισε ότι έχει αποκλείσει τα κυλιόμενα προγράμματα εφημερίας και τις προσλήψεις γιατρών με μπλοκάκι ή μόνο για εφημεριακές ανάγκες, όπως γίνεται σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, που θέλησαν να προσαρμοστούν στην ευρωπαϊκή οδηγία. Οι προσλήψεις που σχεδιάζονται πρέπει να είναι στοχευμένες και επαρκείς, για να υπάρξει εντός τριών ετών η δυνατότητα να καταργηθεί και το οκτάωρο. Το σχέδιο νόμου καθιερώνει την υποχρεωτική συμμετοχή όλων των γιατρών του ΕΣΥ, περιλαμβανόμενων και των συντονιστών διευθυντών των νοσοκομείων, του κέντρου και των πανεπιστημιακών γιατρών, στα προγράμματα εφημερίας. Η μορφή της συμμετοχής τους, ασφαλώς θα προσδιορίζεται στην απόφαση εξειδίκευσης, που θα κάνει ο Υπουργός Υγείας, υπολογίζοντας και τα άλλα καθήκοντά τους, και ειδικά για τους πανεπιστημιακούς γιατρούς και τα εκπαιδευτικά καθήκοντά τους. Υπενθυμίζω ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο η συνειδητοποίηση αυτής της αναγκαιότητας για ανώτερο όριο εβδομαδιαίας απασχόλησης έγινε στη δεκαετία του '90, μετά από σωρεία προσφυγών - οι γνωστές υποθέσεις: «ΣΙΜΑΠ» στην Ισπανία, «Τζίγγερ» στη Γερμανία και πολλές άλλες, όπως και προσφυγές πολλών Ελλήνων γιατρών - για αυτήν την κατάσταση, η οποία εξουθενώνει πραγματικά τους γιατρούς και δημιουργεί κινδύνους για τους ασθενείς τους. Επίσης, έγινε και μετά από πολλούς προβληματισμούς για τις συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας στην εργασία. Και στη βάση αυτή εκδόθηκαν κοινοτικές οδηγίες για ανώτερο όριο εβδομαδιαίας απασχόλησης, όπως η οδηγία 1993/104/ΕΕ και η οδηγία 2000/34/ΕΕ. Η πιο ολοκληρωμένη είναι, ασφαλώς, η οδηγία 2003/88/ΕΕ, με την οποία θέλουμε να εναρμονιστούμε. Βέβαια, να θυμίσω και πάλι ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στις 23-12-2015 προειδοποίησε την Ελληνική Δημοκρατία για όλες αυτές τις ποινές, στις οποίες θα υποβληθούμε, αν δεν προσαρμοστούμε. Αρκετές ευρωπαϊκές χώρες έχουν προσαρμοστεί απόλυτα στην οδηγία όπως η Δανία, η Ολλανδία, η Σουηδία, η Γερμανία και η Νορβηγία. Διαδικασίες προσαρμογής γίνονται σε πολλές άλλες χώρες, με επιτυχία ή και με καθυστερήσεις. Να θυμίσουμε ότι η χώρα μας θεωρητικά επιδίωξε να προσαρμοστεί από το 1999. Εκδόθηκαν το π.δ.88/1999 και το π.δ.76/2005, τα οποία, όμως, δεν εφαρμόστηκαν. Εμείς, οφείλουμε να εξασφαλίσουμε τις προϋποθέσεις για στελέχωση των νοσοκομείων, που θα διασφαλίζει τη δυνατότητα για σαράντα οκτώ ώρες εργασίας και εφημερίες την εβδομάδα. Ο μέσος όρος για τον υπολογισμό είναι το τετράμηνο. Και επειδή εδώ ακούστηκαν διάφορα πράγματα, με το να πάει τις εφημερίες έναν μήνα στις πενήντα δύο ώρες και έναν άλλο μήνα στις σαράντα τέσσερις ώρες δεν νομίζω ότι καταστρατηγεί τη φιλοσοφία. Διότι ακούστηκαν και αρκετά τρελά, ότι μπορεί έναν μήνα να εργάζεται κάποιος εβδομήντα ώρες και τον άλλο μήνα να συμπληρώνει. Έχουμε τη ρύθμιση ότι δεν προσμετράται η ετήσια άδεια και οι άδειες ασθενείας, ότι θα υπάρχει, ασφαλώς, η ημερήσια ανάπαυση των δώδεκα τουλάχιστον ωρών, ότι θα υπάρχει χρόνος διαλειμμάτων, σε περίπτωση παρατεταμένης εργασίας, ότι θα υπάρχει αντισταθμιστικός χρόνος - ρεπό - αμέσως μετά την εφημερία ή εντός δεκατεσσάρων ημερών μετά τον περιορισμό ή την απώλεια της εβδομαδιαίας ανάπαυσης. Θέλω να θυμίσω κάποιες δράσεις, που κάνει το Υπουργείο Υγείας, οι οποίες προσπαθούν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις της ουσιαστικής εναρμόνισης: Δημιουργία αυτοτελών τμημάτων επειγόντων περιστατικών και άμεση προκήρυξη πεντακοσίων θέσεων στελέχωσής τους. Και όταν λέμε «άμεση» εννοούμε άμεση, ότι έχει οργανωθεί η πρόταση και θα προκηρυχθούν οι θέσεις. Ένα συνολικό σχέδιο προσλήψεων δύο χιλιάδων γιατρών για τα υποστελεχωμένα τμήματα και τα κέντρα υγείας, ώστε να συμβάλλουν στην καλύτερη δυνατή οργάνωση της εφημερίας, μαζί με τους επτακόσιους εξήντα γιατρούς ΕΣΥ της προηγούμενης προκήρυξης - πολλοί από τους οποίους έχουν πάει ήδη στα νοσοκομεία και αρκετοί αναμένονται - και τους τετρακόσιους γιατρούς από παλιές προκηρύξεις. Με τη συνέχιση της προσφοράς των επικουρικών γιατρών, οι οποίοι δεν εμπίπτουν, αγαπητέ συνάδελφε, κύριε Λαμπρούλη, στις διατάξεις για ελαστικές εργασιακές σχέσεις, καθώς όλα τα καθήκοντα των επικουρικών γιατρών ταυτίζονται με εκείνα των μόνιμων γιατρών του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Όλα τα καθήκοντά τους! Και μας ακούν. Και ακούν και αυτοί που ετοιμάζονται, υποτίθεται, να κάνουν κινητοποιήσεις σήμερα.
…(δεν ακούστηκε).
Εικοσιτετράωρη εφημερία κέντρων υγείας, που θα καθοριστούν με απόφαση του Υπουργού Υγείας, ώστε και αυτό το πρόγραμμα να βοηθάει στην καλύτερη οργάνωση της αντιμετώπισης των μη απειλητικών για τη ζωή εκτάκτων και επειγόντων περιστατικών. Τη συμμετοχή στην εφημερία όλων και των συντονιστών διευθυντών της Α΄ Ζώνης. Καθορισμός προτύπου εφημέρευσης ανά υγειονομική περιφέρεια, νοσοκομείο, μονάδα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Το Κεφάλαιο Β΄ περιλαμβάνει τις ρυθμίσεις για τα Συμβούλια Κρίσης και Επιλογής των γιατρών του ΕΣΥ. Οι ρυθμίσεις συντελούν στην καλύτερη οργάνωση των κρίσεων ανά ΥΠΕ και στην επιτάχυνσή τους. Τα συμβούλια που συγκροτούνται είναι πενταμελή και η σύνθεσή τους διασφαλίζει το αμερόληπτο της κρίσης. Εκτός του διοικητή, όταν αφορά σε προσλήψεις στις μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας - εκείνων της ΥΠΕ - απαρτίζονται από τρεις γιατρούς με βαθμό διευθυντή, κατόπιν κλήρωσης, της ίδιας ειδικότητας με τον κρινόμενο και έναν, που είναι ο Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου, ο οποίος και αυτός βγαίνει με κλήρωση. Ασφαλώς, αυτή η σύνθεση είναι πολύ προτιμότερη από εκείνη που πρότεινε ο κ. Βλάσης, ώστε να ορίζονται από το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας οι κριτές. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, αγαπητέ Πρόεδρε. Τα κριτήρια επιλογής είναι διαφανή: Η προϋπηρεσία, η κλινική εμπειρία, το επιστημονικό και εκπαιδευτικό έργο, καθώς και οι διοικητικές ικανότητες για κρίση διευθυντών, με μοριοδότηση διαφανή. Κάθε υποψήφιος θα επιλέγει πέντε θέσεις και θα υπάρχει η δυνατότητα οι πέντε πρώτοι να υποβάλλονται και σε δομημένη συνέντευξη με σαφήνεια μοριοδότησης. Ακολουθούν ορισμένα άρθρα, που αφορούν τη μισθολογική κατάταξη των γιατρών και οδοντιάτρων από τους διοικητές των νοσοκομείων ή των υγειονομικών περιφερειών, που νομίζω ότι βρίσκουν σύμφωνους σχεδόν όλους, την καταβολή του πτητικού επιδόματος στους γιατρούς που κάνουν αεροδικομιδές, τη ρύθμιση για το ιατρικό προσωπικό του Νοσοκομείου Καρπάθου, περιλαμβάνοντας και τις θέσεις του κέντρου υγείας, τη μεταφορά των οργανικών θέσεων του Εθνικού Κέντρου Πρόληψης και Αντιμετώπισης Σακχαρώδους Διαβήτη, που έχουν μεταφερθεί, σύμφωνα με βελτιωμένη πρόταση που θα κάνει ο Υπουργός Υγείας και θα μας την καταθέσει. Θέλω να κλείσω με το εξής: Είναι πάρα πολύ σημαντικό - και αποδεικνύει πως ακούμε - ότι η διαβούλευση που κάνουμε με τους φορείς δεν είναι μια τυπική διαδικασία. Νομίζω ότι έγινε εξαντλητικός διάλογος και πριν και κατά τη διάρκεια της δημόσιας διαβούλευσης με τους εκπροσώπους της εγχώριας φαρμακοβιομηχανίας, σχετικά με τις επιστροφές - clawback, rebate - των φαρμακευτικών εταιρειών. Νομίζω ότι η απόσυρση του άρθρου 14, την οποία μας ανακοίνωσε χθες ο Υπουργός, αποδεικνύει ακριβώς αυτό: Ότι αυτά που λέμε για δημόσια διαβούλευση και για διάλογο με τους φορείς, για το ότι ακούμε προτάσεις, περιλαμβάνονται στη συνολική τοποθέτηση των ρυθμίσεων που κάνουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Κωνσταντίνος Βλάσης από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, κύριε Πρόεδρε, κύριοι Βουλευτές, σήμερα θα ήθελα να ξεκινήσω να μιλάω για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, αλλά πραγματικά δεν μπορώ να μην μπω στον πειρασμό να σχολιάσω λίγο την επικαιρότητα. Και αυτό γιατί το λέω; Γιατί μόλις πριν από μία βδομάδα από αυτό εδώ το Βήμα ο Πρωθυπουργός, ο κ. Τσίπρας, απευθυνόμενος - κουνώντας μάλιστα το δάχτυλο - σε εμάς, μάς έλεγε ότι δεν υπάρχει καμμία ανομία - «πού τη βλέπουμε;», ότι τη φανταζόμαστε. Δεν πέρασαν λίγα εικοσιτετράωρα και ο πρώην Υπουργός του, ο οποίος με τον συγκεκριμένο νόμο έβγαλε χιλιάδες φυλακισμένους έξω, βγήκε και είπε ότι αυτός ήταν ένας νόμος που τελικά δεν χρειαζόμασταν. Περιμένουμε, βέβαια, να απολογηθεί σε όλες αυτές τις οικογένειες, οι οποίες ήδη σε αυτό το διάστημα θρήνησαν και θύματα από κάποιους που βγήκαν με αυτό τον νόμο. Και, βέβαια, σήμερα βλέπουμε τον κ. Κουφοντίνα να παίρνει άδεια για να βγει από τη φυλακή. Πρωτάκουστο! Ξέρετε κάτι; Ακούτε τι λέει ο κόσμος; Γιατί λέτε ότι ακούτε τι λέει κάτω ο κόσμος. Ο απλός λαός λέει ότι η Αστυνομία κάνει καλά τη δουλειά της, τους βάζει μέσα και εσείς τους βγάζετε. Πιστεύω να υπάρχει μια πειστική απάντηση και από τον Πρωθυπουργό. Και, βέβαια, να σχολιάσω και κάτι που άκουσα χθες στην Κοινοβουλευτική σας Ομάδα. Είπε ο κ. Τσίπρας ότι είναι αθεράπευτα αισιόδοξος και πως η τρίτη αξιολόγηση θα κλείσει. Και καλά θα κάνει. Δεν μας είπε, όμως, πόσο πιέζουν οι ξένοι - οι κακοί πριν και καλοί τώρα - οι οποίοι είπαν ότι πρέπει άμεσα να προχωρήσουν οι πλειστηριασμοί. Χωρίς πλειστηριασμούς δεν θα κλείσει καμμία τρίτη αξιολόγηση. Τι θα πείτε γι' αυτό; Επί του παρόντος: Νομοσχέδιο εξπρές. Διαδικασία fast track. Φέρατε με τη μορφή του επείγοντος ένα νομοσχέδιο που και καλά είναι μια εναρμόνιση κοινοτικής οδηγίας με το ελληνικό δίκαιο. Επί της ουσίας, όμως, η πλειονότητα των άρθρων δεν αφορά αυτό. Το φέρατε νύχτα για να μην προλάβουμε να το μελετήσουμε. Νομοθετείτε πρόχειρα και αποσπασματικά. Να σας πω και κάτι άλλο; Δεν δίνετε λύσεις. Αν δίνατε λύσεις, θα έλεγα: «Μπράβο, φέρατε κάτι επειγόντως, αλλά λύνετε και ένα χρόνιο πρόβλημα στην υγεία». Η ουσία είναι ότι με το επείγον του χαρακτήρα το μόνο που κάνετε είναι να προσβάλλετε όχι εμάς - εμάς μας βάζω στην άκρη - αλλά τους γιατρούς κατά πρώτον και βέβαια τον ελληνικό λαό, ο οποίος έρχεται και αντιμετωπίζει όλα αυτά τα προβλήματα της υγείας. Οι φορείς, ο ΟΕΝΓΕ, η ΕΙΝΑΠ, η ΙΣΑ, τι λένε όλες αυτές τις μέρες; «Απύθμενο θράσος». «Νομοσχέδιο έκτρωμα». «Το φέρνετε σαν κλέφτες στη Βουλή». Ούτε αυτό σας ένοιαξε. Εμείς δεν χρησιμοποιούμε τέτοιες φράσεις. Δεν το κάναμε ποτέ. Εσείς, όπως θυμάστε πολύ καλά, πριν το 2015 το κάνατε καθημερινά. Ο ΣΦΕΕ τι είπε; Πέντε μέρες πριν συζητούσαμε άλλα, μας είπαν ότι δεν υπάρχει τίποτα το οποίο θα μας φέρετε και δυο μέρες μετά ακούμε άλλα. Πλήρως αναξιόπιστοι! Τα ψέματά σας είναι καθημερινά, αλλά έχουμε μάθει να ζούμε με αυτά. Πλήθος άσχετων άρθρων. Και εκεί ακριβώς είναι ο πυρήνας του νομοσχεδίου. Γιατί σαφώς την εναρμόνιση του ευρωπαϊκού δικαίου με το ελληνικό δίκαιο δεν μπορούμε να την αποφύγουμε. Κι εμείς ως κόμμα ευρωπαϊκό, θα το κάνουμε. Και στο παρελθόν, όμως, έχουμε δείξει ότι κρατάμε τέτοια γραμμή. Ολιγωρίες και ανεπάρκειες οφείλουμε εμείς να πληρώσουμε σήμερα. Δεν υπάρχει τίποτα στη δημόσια διαβούλευση, στο «OpenGov». Φέρατε τον νόμο χωρίς να γίνει καμμία συζήτηση, με τη διαδικασία «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε». Κι όχι τίποτα άλλο, αλλά προσπαθείτε και βάζετε κάποια κοινωνικά προσχήματα που δεν τα βλέπουμε πουθενά. Βέβαια, την ωραιοποιημένη εικόνα του Υπουργού και του Αναπληρωτή Υπουργού δεν χρειάζεται νομίζω να τη σχολιάσουμε εμείς. Τη βλέπει ο κόσμος καθημερινά. Τη βλέπει στις ουρές που στήνονται στα νοσοκομεία, στα ραντεβού που καθυστερούν, στα χειρουργεία που δεν γίνονται γιατί οι προϋπολογισμοί σε πολλά νοσοκομεία έχουν τελειώσει καιρό πριν. Και, βέβαια, οι γιατροί κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους. Όμως με τι όπλα; Αυτή την εικόνα θέλετε στην υγεία; Είστε υπερήφανοι γι' αυτήν; Νομίζω ότι αυτή η εικόνα μας προσβάλλει. Από τα επίσημα χείλη του Αναπληρωτή Υπουργού ακούμε ότι το 80% των γιατρών τα παίρνει. Πραγματικά, κύριε Πολάκη, με όλη την καλή διάθεση, πώς θα τους δείτε στα μάτια αύριο; Το πιστεύετε πραγματικά αυτό;
Απάντησα, νομίζω. Δεν ακούσατε την απάντηση;
Την άκουσα. Δεν με κάλυψε η απάντηση, κύριε Υπουργέ.
Αυτό είναι δικό σας πρόβλημα.
Όμως δεν σημαίνει τίποτα το ότι δεν κάλυψε εμένα. Δεν κάλυψε τους συναδέλφους γιατρούς, οι οποίοι δίνουν καθημερινά μάχη μέσα στα νοσοκομεία. Και μέχρι πριν τρία χρόνια τη δίνατε κι εσείς αυτή τη μάχη μαζί τους, ενώ σήμερα έχετε πάει στο απέναντι μέρος του πεζοδρομίου. Αντί, όμως, να ζητήσετε μία συγνώμη, έχετε το θράσος και συνεχίζετε πάνω στο ίδιο παιχνίδι.
Θα σας απαντήσω ξανά, λοιπόν. Επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως.
Επί της ουσίας. Τα πρώτα έξι άρθρα ήρθαν για ποιο λόγο; Γιατί θέλουμε να αποφύγουμε ένα πρόστιμο που έπεσε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και αφορούσε αυτή την εναρμόνιση της κοινοτικής οδηγίας με το ελληνικό δίκαιο. Υπάρχει καταδικαστική απόφαση το 2015 επί Κυβερνήσεώς σας. Βέβαια, να θυμίσουμε ότι τότε, το 2015, προσπαθούσατε να λύσετε τα δικά σας εσωτερικά θέματα, γιατί θυμάμαι ότι τότε πίσω μου καθόταν η κ. Κωνσταντοπούλου, η οποία βέβαια τώρα δεν ξέρω τι λέει. Όλο αυτό το διάστημα δεν επιταχύνατε προσλήψεις, παρ' ότι η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας τα προηγούμενα τρία χρόνια είχε εξασφαλίσει με τη διαδικασία του 1: 10 χιλιάδες θέσεις εργασίας, τις οποίες δεν αξιοποιήσατε. Δεν στηρίξατε την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και βέβαια, το μυαλό σας ήταν αλλού. Το μόνο, λοιπόν, που κάνετε τώρα με τα έξι πρώτα άρθρα είναι να εισάγετε την έννοια του opt - out, το οποίο ως διά μαγείας σήμερα το πρωί έχει εξαφανιστεί. Έχει μείνει όλο το υπόλοιπο άρθρο, όπως ακριβώς ήταν και έχει βγει η λέξη opt - out. Και βέβαια να πούμε ότι το opt - out δεν είναι υποχρέωση που πηγάζει από την οδηγία. Ουσιαστικά την επιλέγετε εσείς, για να αποφύγετε το πρόστιμο. Το καταλαβαίνουμε. Ποιος, όμως, μας εγγυάται ότι το opt - out θα λήξει σε τρία χρόνια από τώρα, όπως λέτε; Ποιος μας εγγυάται ότι οποιεσδήποτε ελαστικές εργασίες ή τρόπος εργασίας θα πάψει να υφίσταται; Δεν μας μιλάτε για μεταρρυθμίσεις, δεν μας μιλάτε για εξορθολογισμό των δομών, δεν μιλάτε για το πώς θα εφημερεύουν τα νοσοκομεία και ειδικά τα νοσοκομεία της επαρχίας, που είναι ακόμη περισσότερο υποστελεχωμένα και νομοθετείτε ουσιαστικά για ποιον λόγο; Για να νομιμοποιήσετε μια παρανομία. Να σας πω κάτι; Ακούσαμε την ΠΟΣΔΕΠ και χαίρομαι που ο εισηγητής σας, ο κ. Παπαδόπουλος, είπε ότι θα δούμε πώς θα προσαρμόσουμε και τα θέματα των πανεπιστημιακών σ' αυτήν την οδηγία. Όμως ξέρετε, εδώ συζητάμε και στο διά ταύτα δεν βλέπουμε τίποτα. Και για να κλείσω το κομμάτι των πανεπιστημιακών - και χαίρομαι, γιατί υπάρχει και πανεπιστημιακός στην Κοινοβουλευτική σας Ομάδα - πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι η κάθε ομάδα πρέπει να αντιμετωπίζεται ιδιαίτερα. Όπως οι πανεπιστημιακοί έχουν το ερευνητικό και το διδακτικό τους έργο και βέβαια αυτό πρέπει να μπει ταυτόχρονα με το κλινικό - δεν είπε κανείς να δουλεύουν λιγότερο, ίσα - ίσα που δουλεύουν περισσότερο και νομίζω ότι αυτό δεν το αμφισβητεί κανείς - έτσι πρέπει και να αναγνωρίζεται εγγράφως και όχι μόνο στα λόγια. Η Νέα Δημοκρατία ενδιαφέρεται και για το ωράριο των γιατρών και το θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικό και φυσικά θέλει να επαναφέρει και την υγεία τους και την ασφάλειά τους, όπως βέβαια μας ενδιαφέρει και το επίπεδο των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας. Μόλις προχθές, από τα Γιάννενα, ο κ. Μητσοτάκης έκανε και συγκεκριμένες προτάσεις όσον αφορά και την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, με ένα μοντέλο όμως διαφορετικό, όχι αυτό το πανάκριβο μοντέλο που λέτε εσείς και το οποίο στηρίζεται πάρα πολύ και σε ευρωπαϊκά κονδύλια, τα οποία ενδεχομένως αύριο δεν θα υπάρχουν. Και βέβαια, προτείναμε και συγκεκριμένα μέτρα που δεν έχουν δημοσιονομικό κόστος και αφορούν την πρόληψη, τον ηλεκτρονικό φάκελο, τη διανομή κατ' οίκον φαρμάκων σε καρδιοπαθείς, τη διάρκεια των επαναλαμβανόμενων συνταγών μέχρι και ετήσια για να αποφεύγεται συνέχεια η επαφή του ασθενή με το νοσοκομείο. Όλα αυτά είναι πράγματα τα οποία μπορείτε να κάνετε, αλλά δυστυχώς, αγκυλωμένοι στις ιδεοληψίες σας, μένουν απ' έξω. Έρχομαι τώρα στον πυρήνα του νομοσχεδίου, που είναι τα συμβούλια κρίσης. Τι κάνετε; Το μόνο που καταφέρνετε είναι να ενισχύετε τη αδιαφάνεια. Που ακούστηκε εν έτει 2017 να γίνονται κληρώσεις για αυτούς οι οποίοι θα αποφασίζουν ποιος θα είναι καινούργιος επιμελητής ή διευθυντής σε ένα νοσοκομείο. Εσείς, κύριε Υπουργέ, θέλετε με κλήρωση να αποφασιστεί ποιος γιατρός θα σας χειρουργήσει; Πού ακούστηκε η λέξη κλήρωση; Εγώ να συμφωνήσω ότι και ο προηγούμενος τρόπος επιλογής γιατρών για το ΕΣΥ είχε τις αδυναμίες του. Τώρα φέρνετε τι; Φέρνετε μια διαδικασία, η οποία είναι πλήρως αδιαφανής. Αυτό κάνετε. Εμείς, λοιπόν, δεν μπορούμε να δεχθούμε ούτε αυτά που αναφέρατε - και ακόμη δεν βλέπουμε να έχουν βγει από το νομοσχέδιο - περί συμμετοχής στην πενταμελή επιτροπή κρίσης μέλους διοικητικού προσωπικού. Περιμένουμε ότι θα βγει αυτό, κύριε Υπουργέ. Το αναφέρω, γιατί και κάποιες τροπολογίες που ήρθαν χθες καταφέρατε και τις βάλατε μέσα, αλλά αυτό δεν έχει βγει ακόμα.
Αυτό είναι νομοτεχνική βελτίωση.
Ναι, αλλά πάντως η τροπολογία μπήκε ήδη μέσα.
Έτσι γίνεται, κύριε συνάδελφε.
Ναι, Υπουργέ μου, εντάξει, εσείς τα κάνετε όλα καλά. Δεν διαφωνούμε πουθενά.
Η τροπολογία εντάσσεται ως άρθρο.
Κύριε Υπουργέ, έχετε ώρα για να απαντήσετε, μην διακόπτετε συνεχώς.
Η τροπολογία εντάσσεται ως άρθρο. Η νομοτεχνική βελτίωση κατατίθεται την ώρα της συνεδρίασης στην Ολομέλεια.
Υπουργέ μου, καταλαβαίνω τη δύσκολη θέση που είσαι, μπορείς να πεις ό,τι θες μετά.
Κύριε Βλάση, ολοκληρώστε, γιατί δεν θα μας βγάλει ο χρόνος έτσι.
Δυο λεπτά ακόμα, κύριε Πρόεδρε. Θεωρούμε - γιατί η Νέα Δημοκρατία δεν έρχεται μόνο για να διαφωνήσει σε κάτι, αλλά για να κάνει προτάσεις - ότι το πενταμελές συμβούλιο κρίσης πρέπει να λαμβάνει υπ' όψιν και το τι θέλει το νοσοκομείο, τι θέλει και η κλινική, κάτι το οποίο έχετε βγάλει απ' έξω, που σημαίνει ότι πρέπει να συμμετέχει και ο διοικητής του νοσοκομείου, όπως είπατε, να συμμετέχει και ο διευθυντής της επιστημονικής υπηρεσίας του νοσοκομείου, να συμμετέχει και ο διευθυντής της κλινικής ή καλύτερα, ο τομεάρχης για τη θέση την οποία απευθύνεται. Βέβαια, όταν λέμε ότι θα υπάρχει και κάποιος διευθυντής μέλος του πενταμελούς, θα πρέπει αυτός να μπει όχι με τη διαδικασία της κρίσεως, γιατί αυτή τη στιγμή εσείς βάζετε σε ένα καλάθι και τους συντονιστές διευθυντές, οι οποίοι έχουν περάσει από κάποια κρίση και τους διευθυντές, οι οποίοι απλώς βρίσκονται σ' αυτή τη θέση με τη διαδικασία της χρονικής εξέλιξης. Βάλτε κριτήρια. Βεβαίως, τα κριτήρια για το πώς θα εκλέγεται κάποιος επιμελητής σε ένα νοσοκομείο είναι ακόμη ασαφή. Δεχόμαστε καλόβουλα ότι θα μας ενημερώσετε και ότι τη συγκεκριμένη διάταξη θα τη φέρετε σε διαβούλευση και θα συμφωνήσουμε κάπου. Αφήστε μας, όμως, να έχουμε τις ενστάσεις μας, γιατί βλέπουμε τον τρόπο με τον οποίο νομοθετείτε όλο αυτό το διάστημα. Θα τελειώσω με μια τροπολογία που φέρατε μόλις χθες και αφορά τον συμψηφισμό του clawback. Να σας υπενθυμίσω ότι είναι η τρίτη φορά που κάνετε νομοθετική ρύθμιση για το ίδιο θέμα. Όταν εμείς το λέμε εδώ και τρία χρόνια, εσείς αλλού τυρβάζατε. Μετά από τρία χρόνια, λοιπόν, φέρνετε μια τροπολογία που επί τη βάσει της είναι σωστή, που πρέπει…
Κύριε Βλάση, ολοκληρώστε. Μιλάτε ήδη δεκαπέντε λεπτά και προκαλείτε και συζήτηση.
Είναι καλός αυτός ο συμψηφισμός με το clawback. Βεβαίως, θεωρώ ότι πρέπει να είναι λίγο πιο ξεκάθαρο ότι θα αφορά και τις δυο διαδικασίες, και τη διαδικασία δηλαδή που ο πάροχος υπέγραψε και τη διαδικασία που τώρα φαίνεται χωρίς την υπογραφή του παρόχου και θα έχετε τη σύμφωνη γνώμη μας σ' αυτό. Επειδή ξεκαθαρίζω ότι δεν είναι η ευρωπαϊκή οδηγία ο πυρήνας του νομοσχεδίου, την οποία εμείς θα την ψηφίσουμε, επί της αρχής λέμε «όχι» και θα τοποθετηθούμε και επί των άρθρων.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε.
Μακάρι, να μπορούσαμε να πούμε σε όλα «ναι», όπως θα πούμε «ναι» σ' αυτά που συμφωνούμε, γιατί η Νέα Δημοκρατία είναι μια δύναμη η οποία ποτέ δεν κρυβόταν πίσω από το «όχι» και ποτέ δεν έκανε αντιπολίτευση απλώς για να την κάνει. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Κωνσταντίνος Μπαργιώτας από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συζητούμε ελάχιστοι σήμερα και αυτό έχει τη σημασία του, μόλις την τρίτη ημερολογιακή ημέρα από την κατάθεση ενός νομοσχεδίου, για το οποίο δεν ήξερε - απ' ό,τι αποδεικνύεται - κανείς τίποτα και οφείλω να ομολογήσω ότι προχθές, που πρωτοείδα το νομοσχέδιο, υπέπεσα στο αμάρτημα της συνωμοσιολογίας. Φαντάστηκα ότι είτε έχει σχέση με αυτό το απαράδεκτο άρθρο 14, που τελικώς καλώς αποσύρθηκε από την Κυβέρνηση, που αφορούσε το clawback και την ενσωμάτωση του clawback, είτε με κάποια μνημονιακή επιταγή επείγουσα ή οτιδήποτε άλλο. Τελικά, αποδεικνύεται από τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε και η ακρόαση των φορέων - νύχτα και όσο πιο γρήγορα γινόταν - και από τις αντιδράσεις που αρχίζουν να διαφαίνονται - γιατί δεν πρόλαβαν να καταγραφούν - από τον ιατρικό κόσμο ότι απλώς είναι μια πράξη - θα το πω, λυπάμαι - πολιτικής δειλίας. Πάμε να πνίξουμε ένα σημαντικότατο θέμα με τον λιγότερο δυνατό διάλογο, κυρίως για να μην προλάβουν να καταγραφούν οι αντιδράσεις που υπάρχουν, καθώς, εκτός του ότι δημιουργεί διάφορα προβλήματα, τα οποία θα αναλύσουμε στη συνέχεια, υπάρχει μεγάλη αντίθεση, είναι αποσπασματικό και πολύ φοβάμαι ότι θα δημιουργήσει πολλά πρόβλημα στην πορεία. Έτσι, λοιπόν, για να μπορεί ο κ. Πολάκης να λέει χθες ότι «καμιά σαρανταριά μωρέ ήταν στο Υπουργείο» και για να μην προλάβει η ΟΕΝΓΕ να δώσει συνεντεύξεις Τύπου, να βγει ο κ. Σιώρας στα κανάλια, όπως κάνει συνήθως, και να καταγραφούν οι αντιδράσεις, το περάσαμε σε δυόμισι μέρες και όλα καλά. Από αύριο, όμως, θα φανεί ότι αυτοί που ξέρουν και κατάλαβαν με τη μια τι ακριβώς κάνει το νομοσχέδιο, έχουν καταλάβει ήδη και τι πρόκειται να γίνει και τι θα γίνει. Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, πρέπει να αρχίσουμε από λίγο παλαιότερα. Οφείλω να ομολογήσω ότι το 2008 και το 2009, εν μέσω μεγάλων κινητοποιήσεων που διεκδικούσαν αυξήσεις και εφημερίες, για πρώτη φορά έκατσα και είδα πώς ήταν δομημένες οι εφημερίες στο νοσοκομείο μου. Δεν ήταν καθόλου εύκολο. Υπήρχε αδιαφάνεια. Δεν μπορούσες να το βρεις. Διαπίστωσα κι εκείνη τη φάμπρικα των πλασματικών εφημεριών, που δεν την έβλεπε κανένας. Κύριε Πολάκη, ήταν η εποχή που και εσείς ήσασταν εκεί, κι εγώ ήμουν εκεί. Κανένας δεν ήθελε να δει τι γινόταν με τις πλασματικές. Υπήρχαν συνάδελφοι που έπαιρναν ακόμα έναν μισθό και αυτό δεν είχε καμμία σχέση ούτε με το έργο που πρόσφεραν ούτε με την ειδικότητα που είχαν ούτε με το νοσοκομείο. Είχε να κάνει με έναν τρόπο συγκεκριμένο, που και αδιαφανής ήταν και ανορθολογικός και αμαρτωλός. Έτσι μπήκαμε στην κρίση. Μέχρι τότε δεν το έβλεπε κανένας. Ήταν όλα μια χαρά με τις πλασματικές εφημερίες, τις οποίες πληρώσαμε πάρα πολύ ακριβά σαν κλάδος. Γιατί οι γιατροί του ΕΣΥ είμαστε ο κλάδος των εργαζομένων του δημοσίου ο οποίος πλήρωσε τις μεγαλύτερες και οξύτερες περικοπές πλήρων αποδοχών, για τον απλούστατο λόγο ότι οι μισές και πλέον ήταν πλασματικές εφημερίες, οι οποίες έφυγαν με τη μία μαζί με την περικοπή των μισθών. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα μιας πρακτικής, την οποία είχαμε υιοθετήσει όλοι - πρέπει να είμαστε ειλικρινείς - που λεγόταν πλασματικές εφημερίες με τη διατήρηση ενός αδιαφανούς μη ορθολογικού συστήματος. Υπενθυμίζω ότι τότε προσπαθούσα να πείσω και την ομοσπονδία να βάλει ένα εφημεριακό πρότυπο, να βάλει δηλαδή έναν ορθολογικό αλγόριθμο, ο οποίος τουλάχιστον θα μπορούσε να περιορίσει αυτό το μπάχαλο, γιατί ήταν εμφανές πλέον τι ερχόταν. Με αυτόν τον τρόπο λοιπόν εξακολουθούμε λίγο - πολύ να παράγουμε εφημερίες. Κανένας δεν ξέρει ούτε ποιος κάνει πρόσθετες ούτε γιατί κάνει πρόσθετες ούτε πώς παράγονται οι πρόσθετες ούτε τι ανάγκες καλύπτουν. Ξανακοίταξα σχετικά πρόσφατα τους πίνακες που υποτίθεται ότι πρέπει να αναρτώνται στους ιστότοπους των νοσοκομείων και των ΔΥΠΕ. Όλοι «ξεχνάνε» να αναρτήσουν εφημεριακά προγράμματα. Υπάρχουν κενά. Η εικόνα δεν είναι ίδια σε όλη τη χώρα, υπάρχουν διαφοροποιήσεις. Κανένας δεν έχει αναρτημένα εφημεριακά πρότυπα, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν υπάρχουν. Κανένας δεν εξηγεί, για παράδειγμα, γιατί τη μια να εφημερεύουν τρεις ορθοπεδικοί στο νοσοκομείο και την άλλη πέντε. Δεν υπάρχουν τέτοιες λογικές. Εξακολουθεί το σύστημα να είναι και ανορθολογικό και αδιάφανο και αυτή την εποχή είναι και τζάμπα. Οι γιατροί εφημερεύουν πλέον αντί πινακίου φακής, χωρίς κανένας να ξέρει γιατί, πώς και με ποιον τρόπο παράγονται οι εφημερίες. Είπα και προχθές - και θα το ξαναπώ - ότι, παρ' όλο που ο κ. Κρεμαστινός διένειμε δύο άρθρα που έχουν συντριπτικά στοιχεία για το τι κάνει στην υγεία των γιατρών η υπερβολή και οι υπερβολικές εφημερίες, τα δύο σερί σαρανταοκτάωρα και οι εβδομήντα δύο ώρες σερί στο νοσοκομείο - ασφαλής εφημέρευση σημαίνει κυρίως ασφάλεια για τους ασθενείς. Ο γιατρός που είναι σαράντα οκτώ ώρες στο χειρουργείο είναι επικίνδυνος γιατρός. Άρα ο πρώτος λόγος για τον οποίο πρέπει να καθαρίσουμε αυτό το σύστημα και να κάνουμε ένα καινούριο σύστημα εφημεριών είναι πρώτα η ασφάλεια των ασθενών και έπειτα τα εργασιακά δικαιώματα και η ασφάλεια των γιατρών φυσικά. Παρά, λοιπόν, που ο κ. Πολάκης όντως απάντησε στο 80%, έχω να κάνω μια παρατήρηση. Εκεί ήμαστε όλοι. Ξέρουμε όλοι τι γινόταν. Ξέρουμε ότι υπήρχε διαφθορά. Ξέρουμε ότι υπήρχε φακελάκι. Κάναμε πως δεν το βλέπουμε. Σας θυμίζω ότι η ΟΕΝΓΕ διαχρονικά το πιο έξυπνο που βρήκε να πει για το φακελάκι ήταν εκείνη η απαράδεκτη αφίσα: «Αν σου ζητήσουν φακελάκι, δώσε ένα άδειο». Να το κάνει αυτό και ο ασθενής. Δηλαδή, ο συγγενής του ασθενούς που ήταν στην εφημερία με σπασμένο πόδι, για παράδειγμα, να επωμιστεί και το βάρος της κάθαρσης του συστήματος. Αν είναι δυνατόν! Όμως κύριε Πολάκη, κάνετε κάτι το οποίο δεν σας τιμά. Από τότε που άρχισε η κρίση, κάθε φορά που υπήρχε η ανάγκη να περάσει κάτι, υπήρχε επίθεση εναντίον των γιατρών. Τι για φοροφυγάδες του Κολωνακίου ακούσαμε. Τι για άσπρες μπλούζες που έχουν χρεοκοπήσει τη χώρα ακούσαμε. Κάθε φορά που μυρίζεται κάτι εκάστοτε Υπουργός - και σε αυτό δεν διαφέρετε με κανέναν προηγούμενο, μην κρύβεστε - σηκώνεται και ανακαλύπτει ότι στο σύστημα υπήρχε διαφθορά. Ευχαριστώ πολύ. Υπήρχε. Και τώρα υπάρχει. Αυτό αλλάζει με θεσμικές παρεμβάσεις. Δεν αλλάζει με από καθ' έδρας δηλώσεις. Αυτά τα ξέρουμε. Τα 20%, τα 40%, τα 80% μπορούμε να τα λέμε μέχρι αύριο. Αυτό δεν προσφέρει τίποτα. Αλλάξτε το σύστημα. Κάντε διαφανείς προμήθειες. Κάντε διαφανή τρόπο λειτουργίας να σταματήσει αυτό. Εδώ είμαστε, να σας βοηθήσουμε. Ας κάνουμε μια σύσκεψη στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, εν πάση περιπτώσει, να συζητήσουμε το θέμα της διαφθοράς. Έχουμε όλοι προτάσεις που μπορούμε να τις βάλουμε μπροστά και να πάρουμε αποφάσεις με ομοψυχία και με συναίνεση. Γιατί δεν το κάνουμε; Γιατί θέλουμε να κάνουμε αυτό: κάθε φορά που μας βολεύει, να θυμόμαστε τα παραμύθια και να αρχίζουμε να λέμε, «ναι, εσείς το πέντε, το τέσσερα και το σαράντα δύο». Όλοι είχαμε και έχουμε ευθύνες, καθένας από την πλευρά του και σίγουρα καθένας με την αναλογία που του ανήκει. Αν θέλουμε λοιπόν να τα βάλουμε με τη διαφθορά, υπάρχει τρόπος. Θέλουμε ένα καινούριο πλαίσιο για τις εφημερίες; Εγώ λέω ότι θέλουμε. Θέλουμε ένα καινούριο πλαίσιο και μια καινούρια λογική, η οποία περιλαμβάνει πολλά. Θα έπρεπε να συζητήσουμε αν θέλουμε να κάνουμε ένα καινούριο πλαίσιο. Ενδεχομένως να πρέπει να διαχωρίσουμε - δεν έχω άποψη - και την αποσύνδεση της ιατρικής αμοιβής του συνολικού μισθού από τις εφημερίες, από την κάλυψη του νοσοκομείου. Θα έπρεπε να το συζητήσουμε και αυτό. Θα πρέπει να εξετάσουμε και τις ελαστικές σχέσεις εργασίας. Και θα πω ένα παράδειγμα σε λίγο. Και πολλά άλλα πράγματα θα πρέπει να δούμε. Μήπως πρέπει να συζητήσουμε χωρίς ιδεολογικά γυαλιά για το τι πρέπει να κάνουμε στα νοσοκομεία; Έχω πάει καιρό τώρα, πριν από έναν χρόνο περίπου - δεν ξέρω την κατάσταση που επικρατεί σήμερα - σε ένα νοσοκομείο της χώρας, σε μια σχετικά ορεινή πόλη, το οποίο δεν είχε - δεν υπήρχε κανένας γιατρός, είχε κλείσει - παθολογική κλινική. Μπορεί τώρα να έχει. Παθολογική κλινική δεν υπήρχε. Και όπως καταλαβαίνετε, χωρίς παθολογική κλινική δεν υπήρχε νοσοκομείο. Το 80% των περιστατικών έμπαιναν στα ασθενοφόρα και πήγαιναν ενενήντα ή εκατόν δέκα χιλιόμετρα μακριά από ορεινούς δρόμους. Η ίδια η πόλη είχε δεκαεπτά ειδικευμένους παθολόγους να δουλεύουν. Κανένας από αυτούς δεν έκανε αίτηση για να πάει στο νοσοκομείο. Κανένας δεν ήθελε να πάει στο νοσοκομείο, γιατί έπρεπε να κλείσει το ιατρείο του. Μήπως πρέπει να το συζητήσουμε και αυτό; Μήπως υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες η εμμονή στην πλήρη και αποκλειστική απασχόληση καταστρέφει τα νοσοκομεία και μειώνει τις δυνατότητες που θα είχε ενδεχομένως το σύστημα να αντιμετωπίσει προβλήματα; Μήπως πρέπει να ξεφύγουμε από μπετόν αρμέ ιδεολογικές τοποθετήσεις και να πάμε σε μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση; Μήπως, σε ορισμένες περιπτώσεις, γιατροί ειδικευμένοι με συμβόλαια ορισμένου χρόνου θα μπορούσαν να κάνουν καλύτερη δουλειά από αυτή που κάνουν σε ορισμένες περιπτώσεις οι επικουρικοί; Μήπως πρέπει να το ανοίξουμε το θέμα και να πάψουμε να κολλάμε σε ιδεολογικά θέσφατα, σε τσιτάτα και σε δογματισμούς της περασμένης εικοσαετίας, τα οποία υποστηρίζουμε άκριτα και χωρίς να τα έχουμε συζητήσει έκτοτε; Έχω ξαναπεί - για να γυρίσω στο νομοσχέδιο - ότι το νομοσχέδιο είναι ουσιαστικά μια τρίπλα προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και προς τους γιατρούς. Εξήγησα κι εχθές ότι οι εφημερίες έχουν ξεχειλώσει - είναι γνωστό - με τα χρήματα τα πρόσθετα από τους διοικητές μέσα στο νοσοκομείο. Δεν έχει αλλάξει τίποτα στη διοίκηση των νοσοκομείων. Οι ίδιες πελατειακές σχέσεις υπάρχουν και οι ίδιες εξαρτήσεις. Οι πρόσθετες εφημερίες κανείς δεν ξέρει γιατί υπάρχουν και αν είναι πραγματικά αναγκαίες. Αυτό που προσπαθεί λοιπόν να κάνει το Υπουργείο είναι να μαζέψει μια οικονομική δαπάνη που το ίδιο άνοιξε, επιτρέποντας ουσιαστικά στους διοικητές των νοσοκομείων να δίνουν χρήματα από τον προϋπολογισμό. Εξηγήσαμε όλοι - και δεν θα το ξαναπώ - τι είναι ανέφικτο. Και το παραδέχεται και το Υπουργείο. Το σαρανταοκτάωρο είναι ανέφικτο. Πέντε ειδικούς, κύριε Υπουργέ, χρειάζεται το σύστημα για να βγει με εξηντάωρο, όχι με σαρανταοκτάωρο. Με σαρανταοχτάωρο χρειάζεται οκτώ. Δεν υπάρχει σχεδόν καμμία κλινική στην επαρχεία να τους έχει. Ενδεχομένως, να τους έχουν κάποιες πολύ μεγάλες κλινικές στο κέντρο. Εξήγησα επίσης ότι είναι βασικό - γιατί η τρίπλα είναι για την Ευρωπαϊκή Ένωση - δικαίωμα του γιατρού να αρνείται το εξηντάωρο. Αυτός είναι ο τρόπος που είναι διατυπωμένο. Κανείς δεν θα αρνηθεί το εξηντάωρο. Διότι όποιος αρνηθεί το εξηντάωρο θα βρεθεί να πληρώνεται για τις ίδιες ώρες εφημερίας με λιγότερα λεφτά. Κανένας δεν έχει λόγο να αρνηθεί το εξηντάωρο. Θα συνεχίσουμε όπως είμαστε. Θα συνεχίσουμε, επίσης, να έχουμε ετοιμότητες. Δεν απαντήσατε σε αυτό, κύριε Υπουργέ. Δεν βάζει στοιχειώδεις δικλείδες το νομοσχέδιο, γιατί είναι βιαστικό και πρόχειρο. Υπάρχει πιθανότητα, ένας γιατρός να εφημερεύει έναν ολόκληρο μήνα ετοιμότητα. Δεν υπάρχει κανένας περιορισμός. Ας πληρώνεται. Εγώ δεν λέω ότι θα είναι απλήρωτες. Πληρώνονται δηλαδή ετοιμότητες πολύ λιγότερες από τις κανονικές. Μπορεί όμως να έχει εμπλοκή τέσσερα σερί Σαββατοκύριακα. Να είναι επί τέσσερα Σαββατοκύριακα, κάποια στιγμή, κρεμασμένος και να πρέπει να είναι γύρω από το νοσοκομείο. Δεν υπήρξε λύση σε αυτό. Δεν απαντήσατε σε αυτό, γιατί δεν έχει το νομοσχέδιο καμμία ρύθμιση για τις εργασιακές θέσεις και για την προστασία των δικαιωμάτων των γιατρών. Λέμε ότι θα κάνουμε ένα σαρανταοκτάωρο όταν και αν μπορέσουμε, αλλά μέχρι τότε δεν βάζουμε καμμία ρήτρα. Ουσιαστικά ανοίγουμε το σύστημα για να καλύπτεται με λιγότερα λεφτά. Τίποτα άλλο. Και γι' αυτό αντιδρούν οι γιατροί. Το καταλαβαίνουν, το ξέρουν. Ξέρουν ότι από αύριο σε πολλές περιπτώσεις θα παίρνουν λιγότερα λεφτά, κακώς, γιατί παίρνουν ελάχιστα, κακά τα ψέματα, για να κάνουν το ίδιο εφημεριακό έργο και σε πολλές περιπτώσεις χειρότερο, γιατί η κατάσταση είναι τέτοια και δεν μπορεί να λυθεί. Αλλά δεν συζητάμε για τίποτα από όλα αυτά. Πολύ σύντομα, τα είπα για τα συμβούλια κρίσης. Δεν αλλάζουν τίποτα στην ουσία. Παρουσιάζουν και αποτυπώνουν τον συγκεντρωτισμό στη νοοτροπία του Υπουργείου, το οποίο πρέπει κάποια στιγμή να το παραδεχτεί ότι «Θέλω να κάνω μια κεντρική υπηρεσία απολύτως συγκεντρωτική. Δεν με ενδιαφέρει η δομή του συστήματος υγείας όπως είναι τώρα. Θέλω να την αλλάξω». Αποτυπώνεται, όμως, παντού ακόμη - ακόμη και στο γεγονός ότι πήρατε από τα επιστημονικά συμβούλια την ευθύνη της κατάρτισης του προγράμματος εφημεριών στο Υπουργείου, παίρνετε τα συμβούλια κρίσης στις ΔΥΠΕ και κάνετε μια λογική δημόσιας υπηρεσίας που σύντομα θα καταλήξει σε πίνακες αναπληρωτών, όπως έχει το Υπουργείο Παιδείας, που είναι μια διαφορετική νοοτροπία, με την οποία εγώ διαφωνώ. Αλλά στην ουσία το συμβούλιο κρίσης δεν αλλάζει σε τίποτα. Το είπα και χθες. Υπάρχει μία ιατροκεντρικότατη αντίληψη, μια πλειοψηφία γιατρών που έχουν την τάση - και το ξέρουμε όλοι - να αναπαράγονται όχι μόνο με κομματικά κριτήρια, αλλά και με κομματικά κριτήρια, η οποία αν δεν μπουν δικλείδες ασφαλείας, αν δεν μπει ένα δευτεροβάθμιο όργανο που να ελέγχει τα κριτήρια και την πλήρωση θέσεων, θα συνεχίσει να γίνεται με τον ίδιο ανενόχλητο τρόπο που γινόταν μια ζωή. Έτσι, λοιπόν, αυτό νομίζω ότι πρέπει να το ξαναδείτε και να το συζητήσουμε. Είπα ήδη ότι η συγκέντρωση όλων στο Υπουργείο δημιουργεί τεράστια προβλήματα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα μου δώσετε, κύριε Πρόεδρε, ένα λεπτό για ένα σχόλιο μόνο για κάτι που έθιξε ο κ. Ξανθός χθες προς μεγάλη μου έκπληξη. Αυτά που έλεγα, όταν πέρασε ο νόμος για τους ανασφάλιστους, τα είπατε χθες. Χαίρομαι. Είναι όντως μια ρύθμιση καλή αυτή, που εμπεριέχει τους στρατηγικούς κακοπληρωτές, αυτούς που δεν θέλουν κι αυτούς που έχουν ανάγκη φυσικά, προς Θεού, αλλά δημιουργεί μια τάση η οποία, αν μη τι άλλο, ενθαρρύνει την εισφοροδιαφυγή. Είναι αντικίνητρο για κάποιον να πληρώσει. Το είπατε χθες. Συμφωνώ. Προς Θεού, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε με τέτοιες λογικές. Αν είναι υποχρέωσή μας - και είναι - να καλύψουμε τους ανασφάλιστους, το να υπονομεύουμε το ασφαλιστικό σύστημα μακροπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα και να δημιουργούμε πρόσθετα κόστη σε αυτούς που πληρώνουν και κανένας δεν πληρώνει εύκολα, υπάρχουν αυτοί που δεν μπορούν, αυτοί που δεν θέλουν κι αυτοί που πληρώνουν με αίμα, αυτές είναι οι τρεις κύριες κατηγορίες στη χώρα, δεν μπορούμε, λοιπόν, στους τρίτους να τα φορτώνουμε όλα, είναι ίσως εποχή, αφού το παραδέχεστε τώρα, να το ξαναδούμε από καινούργια βάση και να το ξανασυζητήσουμε. Πρέπει να μπουν κριτήρια εισοδηματικά και κριτήρια επαγγελματικά. Δεν μπορεί ένας επαγγελματίας ο οποίος συνεχίζει να επιχειρεί ή ένας αγρότης που συνεχίζει να εισπράττει επιδοτήσεις για τα προϊόντα που παράγει μαζί με τις τιμές που εισπράττει, να συνεχίσει να θεωρείται ανασφάλιστος, γιατί δεν είναι. Είναι άλλο πράγμα. Υπάρχουν ενδιάμεσες καταστάσεις, να τις δούμε. Υπάρχουν γκρίζες ζώνες, να τις συζητήσουμε. Αλλά επί της αρχής αυτό το πράγμα κάποια στιγμή προσθέτει μεγάλο κόστος στο σύστημα υγείας, δίνοντας ένα σήμα προς την κοινωνία που συνεχίζει να λέει αυτό το περίφημο «δεν πληρώνω», που κόστισε στη χώρα τεράστια προβλήματα. Τελειώνω με αυτό, ένα σχόλιο μόνο για τη μία τροπολογία, για τις υπόλοιπες θα τα πούμε στη συνέχεια. Ελπίζω με δεδομένη τη συναίνεση των δημοσιογράφων στη λύση που δίνεται στο ΕΔΟΕΑΠ και με δεδομένες τις επιφυλάξεις σχετικά με τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του ταμείου και αν αυτό θα δώσει μια οριστική λύση, παρ' όλο που εκφράστηκαν βάσιμες επιφυλάξεις για το μακροπρόθεσμο του θέματος, δεν υπάρχει αναλογιστική μελέτη κι αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα, θα στηρίξουμε αυτή την τροπολογία, καθώς φαίνεται ότι βγάζει το ταμείο από το οξύ αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει εξαιτίας του νόμου Κατρούγκαλου πριν από ενάμιση χρόνο και της αδράνειας ενδιάμεσα της Κυβέρνησης, διατηρώντας, όμως, τις επιφυλάξεις μας για το μακροπρόθεσμο. Πρέπει να βρεθεί μια οριστική λύση. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Εργαστήρι Δημοκρατίας» που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, είκοσι πέντε μαθήτριες και μαθητές και ένας συνοδός εκπαιδευτικός από το 7ο Δημοτικό Σχολείο Αλίμου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτιρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι έξι μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Σούδας Χανίων. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Αϊβατίδης από τη Χρυσή Αυγή.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το εισαχθέν σχέδιο νόμου συνιστά μια εναρμόνιση του ελληνικού δικαίου με την ευρωπαϊκή οδηγία 88 του έτους 2003. Θα ήθελα στην αρχή να κάνω μια σύντομη αναφορά στο νομικό σύστημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι οδηγίες είναι δεσμευτικές για τα μέλη - κράτη μόνο όσον αφορά στην επίτευξη του στόχου τους. Δηλαδή, δίδεται στα μέλη - κράτη ή έχουν τη διακριτική ευχέρεια να προβούν σε τροποποιήσεις ανάλογα με τις εθνικές περιστάσεις, προκειμένου αυτό να οδηγηθεί σε κάτι που θα είναι επ' ωφελεία του κράτους - μέλους. Την 23η Δεκεμβρίου 2015 εκδόθηκε μια απόφαση καταδικαστική σε βάρος της χώρας μας, που αφορούσε σε ασυμβατότητες του νομικού πλαισίου που διέπει το εθνικό μας δίκαιο με την οδηγία 88 του έτους 2003. Σύμφωνα, λοιπόν, με την ηγεσία του Υπουργείου, επαπειλείται τιμωρία και επικρέμεται ένα μεγάλο χρηματικό πρόστιμο. Θεωρούμε, λοιπόν, ότι αυτή η αναφορά συνιστά μόνο μια πρόφαση. Πράγματι, το σχέδιο αυτό νόμου εισήχθη μ' έναν αιφνιδιαστικό τρόπο υπό τη μορφή του επείγοντος. Επειδή, με βάση τα μέχρι τώρα στοιχεία, δεν μπορώ - και θέλω να το δηλώσω αυτό ευθαρσώς - να προσάψω αβελτηρία στους δύο Υπουργούς, οι οποίοι τυγχάνουν, μάλιστα, συνάδελφοι ιατροί, οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι αυτός ο αιφνιδιασμός ήταν ο σκοπός και η όλη ενέργεια στο σύνολό της είναι μια ενέργεια με δόλιο χαρακτήρα, προκειμένου ακριβώς να επιτύχει αιφνιδιασμό του ιατρικού κόσμου και της Βουλής ακόμη. Θεωρώ ότι, πράγματι, έλαβε χώρα αιφνιδιασμός. Αρκετοί από τους φορείς που κλήθηκαν στις επιτροπές δεν προσήλθαν και, από την άλλη, με το επείγον του πράγματος, τον αιφνιδιασμό αυτόν, απέφυγε η ηγεσία του Υπουργείου παρατεταμένες αντιδράσεις και κινητοποιήσεις από πλευράς του ιατρικού κόσμου. Πάγια θέση της Χρυσής Αυγής - και θα έπρεπε να είναι και πάγια θέση όλων των κομμάτων - είναι ότι ο τομέας της υγείας θα έπρεπε να εξαιρείται από τα μνημόνια και τις όποιες εφαρμοσμένες μνημονιακές πολιτικές. Η Συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - Ανεξαρτήτων Ελλήνων έχει καταστεί μνημονιακότερη των μνημονιακών και, πραγματικά, αυτό επιβεβαιώνει την παλαιά ρήση του τέως Αντιπροέδρου της Βουλής, του κ. Μητρόπουλου, περί ερμαφρόδιτης πολιτικής της Συγκυβέρνησης. Από την άλλη πλευρά, το πεδίο της υγείας δεν προσφέρεται για οξεία πολιτική αντιπαράθεση, δεν προσφέρεται για ιδεολογικό θυμό ή για έκφραση ενός συμπλέγματος ιδεολογικής κατωτερότητας. Αναφέρομαι, βεβαίως, στο ζήτημα ότι οι κύριοι Υπουργοί δεν απαντούν στα ερωτήματα τα οποία θέτουν για ζητήματα της υγείας οι Βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Αυτό, είτε αποτελεί έναν ιδεολογικό θυμό είτε μια πρόφαση, είναι πράγματι - κι αυτό πιστεύω - μια έκφανση ενός συμπλέγματος ιδεολογικής κατωτερότητας των κυρίων Υπουργών. Για λόγους αρχής, θα καταψηφίσουμε το εισαχθέν νομοσχέδιο. Εκτός, όμως, αυτού, δηλαδή ότι είναι ένα μνημονιακό στην πράξη νομοσχέδιο, πρακτικά είναι ανεφάρμοστο, διότι υπάρχουν τεράστια κενά στο σύστημα υγείας. Υπάρχει μία πιθανότητα να καταστεί εφαρμόσιμο, μόνο εάν τα κενά αυτά πληρωθούν, δηλαδή εάν υπάρχουν αθρόες, θα έλεγα και μαζικές, προσλήψεις στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, κάτι το οποίο πρέπει να γίνει και το ευχόμαστε. Εισερχόμενος στα άρθρα, θα έλεγα ότι κομβικής σημασίας είναι η θέσπιση της ρήτρας εξαίρεσης, της δυνατότητας δηλαδή του opt out ή opt in των γιατρών για μία τριετία, δηλαδή της υπέρβασης του εβδομαδιαίου ορίου χρόνου εργασίας μέχρι και τις εξήντα ώρες. Όμως αυτό, το opt out, η ρήτρα εξαίρεσης, εμπεριέχει θα έλεγα μια διάκριση. Είναι δυνατόν να δημιουργηθούν ιατροί δύο ταχυτήτων. Δηλαδή, να είναι οι ιατροί οι οποίοι θα μπορέσουν, με τη θέλησή τους, εθελούσια, να εμπλακούν σε αυτήν την υπέρβαση, μέχρι και τις εξήντα ώρες εργασίας, υπό την έννοια ότι οπωσδήποτε θα έχει και κάποια οικονομική ωφέλεια αυτό. Όμως υπάρχουν ιατροί οι οποίοι έχουν - όπως και πάρα πολλοί πολίτες βέβαια - ιδιαίτερα αυξημένες οικογενειακές υποχρεώσεις, μπορεί να είναι πολύτεκνοι, να έχουν ανήλικα παιδιά, να έχουν υπέργηρους ή ανήμπορους γονείς και είναι λογικό να μην μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτό το opt out, με αποτέλεσμα ουσιαστικά να οδηγηθούν σε μία περικοπή του εισοδήματός τους. Το δεύτερο που θα ήθελα να αναφέρω - και έχει σημασία - είναι ότι θεωρώ πως η θέσπιση της ρήτρας εξαίρεσης είναι κομβικό σημείο στο σχέδιο νόμου και δεν υπάρχει στη σχετική οδηγία. Με αυτήν τη θέσπιση υπερακοντίζεται η ουσία της οδηγίας αυτής καθαυτής. Δηλαδή, πάλι θα επιβαρυνθούν οι ιατροί οι οποίοι πράγματι στα νοσοκομεία δίνουν έναν τιτάνιο αγώνα καθημερινά - όλοι το γνωρίζουμε αυτό - με ένα σύστημα υγείας το οποίο είναι επιβαρυμένο από τις ροές των μεταναστών, κατά μείζονα λόγο, των ελαχίστων προσφύγων - αυτό είναι ένα δεδομένο. Θεωρούμε ότι αυτό το opt out ουσιαστικά είναι ένα τέχνασμα για να υπερακοντιστεί αυτή καθαυτή η οδηγία και να επιβαρυνθούν και πάλι οι ιατροί, οι υπηρετούντες στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Στο όλο σκεπτικό του σχεδίου νόμου φαίνεται ή θα έλεγα ότι αποκαλύπτεται η ολοκληρωτική προσέγγιση που διέπει το νομοθετικό έργο και την ηγεσία του Υπουργείου. Θα αναφερθώ σε μια λεπτομέρεια, ίσως όμως είναι σημαντική. Προβλέπεται ένα διάλειμμα δεκαπέντε λεπτών μετά από έξι συνεχόμενες ώρες εργασίας του γιατρού. Πιστεύουμε ότι θα πρέπει να αυξηθεί τουλάχιστον στο ημίωρο, διότι και οι κύριοι Υπουργοί ως ιατροί γνωρίζουν πάρα πολύ καλά ότι δεκαπέντε λεπτά δεν αρκούν μετά από ένα χειρουργείο έξι ωρών, επί παραδείγματι, για έναν χειρουργό ορθοπεδικό, για να ξεκουραστεί μέσα στην ημέρα και να συνεχίσει την εργασία του στο τμήμα επειγόντων περιστατικών. Άρα λοιπόν, αυτό το δεκαπεντάλεπτο - της αναπαύσεως εννοώ - θα πρέπει να αυξηθεί τουλάχιστον στο ημίωρο. Από την αρχική μελέτη του σχεδίου νόμου φάνηκε ότι υφέρπει μια διαδικασία μη αποζημίωσης των εφημεριών ετοιμότητας για τους ιατρούς. Με ικανοποίηση ακούσαμε τον κύριο Υπουργό να διαβεβαιώνει ότι οι εφημερίες ετοιμότητας θα αποζημιώνονται. Όσον αφορά στα λοιπά άρθρα, μετά το έκτο και ξεκινώντας από το έβδομο άρθρο και τα Συμβούλια Κρίσης και Επιλογής των Ιατρών του Εθνικού Συστήματος Υγείας, το άρθρο 7 προβλέπει ότι στο Συμβούλιο Κρίσης και Επιλογής των Ιατρών του ΕΣΥ θα συμμετέχουν τρία μέλη με τον βαθμό του διευθυντή ή του συντονιστή διευθυντή, που θα επιλέγονται όχι από το Υπουργείο και όχι από κάποιον άλλο φορέα, αλλά με κλήρωση. Αυτό εμείς δεν μπορούμε να το δεχθούμε και θα το καταψηφίσουμε, γιατί θα έλεγα ότι ενθυμίζει και λίγο την κατάπτυστη διάταξη για την κλήρωση για τον σημαιοφόρο στα σχολεία. Στο άρθρο 8, το οποίο προβλέπει τη δομημένη συνέντευξη, θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να προσδιοριστεί με αυστηρό τρόπο το πλαίσιο της δομημένης συνέντευξης, δηλαδή να αφορά μόνο σε επιστημονικά και όχι ιδεολογικά θέματα. Διότι υφέρπει μια τάση εύνοιας σε ιδεολογικούς ή κομματικούς ημετέρους αυτή η δομημένη συνέντευξη, όπως και κάποια άλλα από τα άρθρα. Το άρθρο 10 για την καταβολή του πτητικού επιδόματος σε ιατρικό προσωπικό που εκτελεί αεροδιακομιδές ασθενών, η Χρυσή Αυγή θα το υπερψηφίσει, γιατί είναι πράγματι θετικό. Σχετικώς με το άρθρο 15 και την κατάργηση των εκκρεμών δικών, όπου νοσοκομεία ή άλλοι φορείς παροχής υπηρεσιών υγείας διεκδικούν δικαστικά από πολίτες οι οποίοι ήταν ανασφάλιστοι, τα χρηματικά ποσά που αφορούν στις νοσηλείες, δυστυχώς, η ηγεσία του Υπουργείου δεν έφερε τα στοιχεία τα οποία ζητήσαμε. Αυτά τα οποία ζητήσαμε είναι πολύ συγκεκριμένα. Εάν αφορούν αλλοδαπούς, ποιο είναι το ποσοστό που αφορά σε αλλοδαπούς οφειλέτες; Ποιο είναι το ακριβώς ποσό και σε τι βάθος χρόνου; Το Υπουργείο επέλεξε να μην φέρει τα σχετικά στοιχεία, οπότε δεν θα είμαστε θετικοί. Συμπερασματικά, καταψηφίζουμε το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου. Καταγγέλλουμε τη συγκυβέρνηση και εν προκειμένω την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας ότι έχει ένα μνημονιακό modus vivendi και ένα modus operandi ακροαριστερό με ψήγματα πατριωτικού λαϊκισμού και γενικότερα μια ερμαφρόδιτη πράγματι πολιτική στην υγεία, αλλά και συνολικά. Η Χρυσή Αυγή θα συνεχίσει απτόητη τη μάχη για μια εθνική προσέγγιση στην υγεία, για ένα εθνικό σύστημα υγείας, πράγματι εθνικό, υπέρ της υγείας του Έλληνα πολίτη. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Γεώργιος Λαμπρούλης από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Με την ενσωμάτωση της αντεργατικής οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο νομοσχέδιο που συζητούμε ελαστικοποιείται παραπέρα ο χρόνος εργασίας των γιατρών, σμπαραλιάζεται κάθε κανονικότητα στο ωράριο και απορρυθμίζεται κυριολεκτικά η ζωή των γιατρών. Αποτελεί πρόκληση από την πλευρά της Κυβέρνησης την ίδια ώρα που διατηρεί ανέπαφο όλο το αντεργατικό πλαίσιο που παρέλαβε από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, προετοιμάζοντας παράλληλα νέα επίθεση το επόμενο διάστημα απέναντι στα εργατικά δικαιώματα, να φέρνει στη Βουλή άλλο ένα αντεργατικό έκτρωμα που αφορά στην ελαστικοποίηση του χρόνου εργασίας των νοσοκομειακών γιατρών, όταν λίγες μέρες μόλις πριν, ο Πρωθυπουργός με περίσσιο θράσος μιλούσε για την προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων. Το νομοσχέδιο αποτελεί μια επικίνδυνη εξέλιξη και δεν αφορά μόνο τους γιατρούς, αλλά συνολικά τους εργαζόμενους. Εξάλλου, υπάρχει και η εμπειρία σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως στη Γερμανία, όπου και εκεί το ξήλωμα του σταθερού ημερήσιου χρόνου εργασίας και η ευελιξία ξεκίνησαν από τους γιατρούς και επεκτάθηκαν παντού. Έτσι, μπορεί το νομοσχέδιο να αφορά και να ξεκινάει από τους γιατρούς, όμως ανοίγει τον δρόμο για αντιδραστικές αλλαγές και σε άλλους κλάδους γενικότερα. Μάλιστα, η Κυβέρνηση βάζει τα δυνατά της προκειμένου να εξαπατήσει τους γιατρούς και τους άλλους εργαζόμενους, παρουσιάζοντας πως αυτό το αντεργατικό μέτρο δήθεν διασφαλίζει τον σεβασμό των εργασιακών δικαιωμάτων των γιατρών - όπως αναφέρεται και στην αιτιολογική έκθεση - και παράλληλα την ασφαλή και ποιοτική φροντίδα των ασθενών. Έτσι, σύμφωνα με τις ευρωενωσιακές οδηγίες που η Κυβέρνηση προωθεί, ο υπολογισμός του εργάσιμου χρόνου δεν θα γίνεται με βάση το σταθερό ημερήσιο επτάωρο, αλλά με βάση τον μέσο όρο των εβδομαδιαίων ωρών εργασίας σε διάστημα τεσσάρων μηνών, ο οποίος δεν πρέπει να ξεπερνά τις σαράντα οκτώ ώρες την εβδομάδα μαζί με τις υπερωρίες. Έτσι, οι σαράντα οκτώ ώρες δεν είναι ο ανώτερος επιτρεπτός εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας, αλλά ο μέσος όρος. Έτσι, επιτυγχάνεται τι; Η διευθέτηση, ελαστικοποίηση του χρόνου εργασίας στο τετράμηνο, που μέσω του opt out, της ρήτρας εξαίρεσης, που προϋποθέτει την ατομική συναίνεση του γιατρού και που για πρώτη φορά νομοθετείται, αυξάνεται ο μέσος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας από τις σαράντα οκτώ στις εξήντα ώρες. Μόνο, λοιπόν, ως κακόγουστο αστείο μπορεί να εκληφθεί η δυνατότητα της ελεύθερης συναίνεσης του γιατρού με δεδομένα τα προβλήματα από την υποστελέχωση σε γιατρούς των δομών υγείας, την απειλή της αξιολόγησης, τα φαινόμενα αυταρχισμού και αυθαιρεσίας, τα εντέλλεσθαι που δίνουν και παίρνουν, τις πιέσεις διευθυντών και διοικήσεων. Έτσι το εξηντάωρο θα γίνει κανόνας και γι' αυτούς που θα συμφωνήσουν και γι' αυτούς που δεν θα συμφωνήσουν. Το δε πλεονέκτημα που εξασφαλίζει - και αναφέρεται και στην αιτιολογική - της αύξησης του εισοδήματος, όπως αναφέρεται στο νομοσχέδιο, για όσους συναινούν να δουλεύουν εξήντα ώρες, μόνο ως πρόκληση μπορεί να εκληφθεί και βέβαια, αποτελεί το τυράκι στη φάκα. Ο ισχυρισμός της Κυβέρνησης πως η εξαίρεση, το εξηντάωρο, θα ισχύσει για τρία χρόνια, μέχρι να γίνουν οι απαιτούμενες προσλήψεις, είναι πέρα για πέρα υποκριτικός, με δεδομένα τα μνημόνια διαρκείας, τους στόχους για τα πρωτογενή πλεονάσματα, που απαιτούν τη μείωση των δαπανών για υγεία, παιδεία, πρόνοια κ.λπ.. Μέσω των ορισμών της ενεργούς εφημερίας και εφημερίας ετοιμότητας σε συνδυασμό και με τον ορισμό του χρόνου εργασίας, ως εργάσιμος θεωρείται μόνο ο χρόνος κατά τον οποίο ο γιατρός θα βρίσκεται στον χώρο εργασίας του. Έτσι εισάγεται η έννοια του ανενεργού χρόνου εργασίας και από αυτό προκύπτει ότι ο χρόνος της εφημερίας σε ετοιμότητα δεν θεωρείται εργάσιμος χρόνος και δεν προσμετράται στο τετράμηνο, στη βάση του οποίου θα υπολογίζεται ο μέσος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας, αφήνοντας παράλληλο ανοικτό και το ενδεχόμενο αυτού του τύπου οι εφημερίες να μην πληρώνονται, παρά μόνο αν ο γιατρός κληθεί στο νοσοκομείο και παράσχει υπηρεσίες. Έτσι ανοίγει ο δρόμος όχι μόνο να μην πληρώνεται η ετοιμότητα εκτός του χώρου εργασίας - και αυτή είναι η πρώτη συνέπεια της διάκρισης ενεργού - ανενεργού χρόνου εργασίας - αλλά προοπτικά και εντός νοσοκομείου, όταν ο γιατρός δεν παρέχει υπηρεσία ή να μην πληρώνεται ολόκληρο τον χρόνο αυτόν, που είναι η δεύτερη συνέπεια της διάκρισης. Η σημασία αυτής της αντεργατικής οδηγίας στο σύνολό της τούτου του νομοσχεδίου είναι τεράστια και το τονίζουμε για το σύνολο της εργατικής τάξης, με αιχμή σε κλάδους, όπως μεταφορές, ενέργεια, ξενοδοχεία, εμπόριο, αλλά και σε άλλους στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, όπου υπάρχει η υπηρεσία ετοιμότητας. Έτσι οι εργοδότες - είτε είναι οι επιχειρηματίες είτε είναι το ίδιο το αστικό κράτος - εξασφαλίζουν ακόμα φθηνότερο εργατικό κόστος, αφού κατανέμουν τον χρόνο εργασίας όταν, όπου και για όσο εκτιμούν ότι τους συμφέρει, σμπαραλιάζοντας τους όρους δουλειάς και ζωής των εργαζομένων. Έτσι μπορούν με τον ίδιο αριθμό εργαζομένων ή και λιγότερους να διασφαλίζουν ότι θα βγαίνει περισσότερη δουλειά και συνεπώς περισσότερα κέρδη, ακόμα και αν δώσουν ως κίνητρο κάποιο επιπλέον ποσό ως αμοιβή, ακόμα και αν μειώσουν το συνολικό, αλλά διευθετημένο όμως χρόνο εργασίας. Αυτό το νομοσχέδιο - έκτρωμα το απορρίπτουμε, το καταψηφίζουμε και καλούμε τους γιατρούς, συνολικά τους εργαζόμενους να το απορρίψουν και να το καταστήσουν ανενεργό στην πράξη και παράλληλα να εντείνουν τον αγώνα τους για την υπεράσπιση του σταθερού ημερήσιου χρόνου εργασίας, χωρίς καμμία μορφή διευθέτησης, ενάντια σε ευρωενωσιακές οδηγίες και προεδρικά διατάγματα. Σήμερα, με την ύπαρξη ενός πολυάριθμου και εκπαιδευμένου εργατικού δυναμικού και επιστημόνων όλων των κλάδων, με τις δυνατότητες που παρέχει η πρόοδος της τεχνολογίας και της παραγωγικότητας, είναι ώριμο και αναγκαίο να καθιερωθεί λιγότερος και σταθερός χρόνος εργασίας και ταυτόχρονα να ικανοποιούνται σε μεγάλο βαθμό οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, ανάμεσα σε αυτές και σε υπηρεσίες υγείας. Η πρότασή μας για σταθερό εξάωρο, πενθήμερο, τριαντάωρο την εβδομάδα με μία εφημερία την εβδομάδα, με ρεπό την επόμενη μέρα, με λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων για την προστασία της υγείας των γιατρών, την ένταξη στα βαρέα και ανθυγιεινά, τις μαζικές προσλήψεις μόνιμων γιατρών πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης και όχι επικουρικών, με μονιμοποίηση όλων των επικουρικών γιατρών και κατάργηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων στα νοσοκομεία, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη θέση μας για την ανάπτυξη αποκλειστικά δωρεάν κρατικού συστήματος υγείας - πρόνοιας σε όλα τα επίπεδα, πρωτοβάθμιο, δευτεροβάθμιο, τριτοβάθμιο. Είναι η μοναδική πρόταση που ανταποκρίνεται συνδυασμένα τόσο στις ανάγκες των γιατρών για ανθρώπινα ωράρια και αξιοπρεπείς συνθήκες δουλειάς, όσο και στις ανάγκες των ασθενών για υψηλού επιπέδου, σύγχρονες και απολύτως δωρεάν υπηρεσίες υγείας για όλο τον λαό. Αυτή η πρόταση έρχεται ακριβώς και δένει με το άρθρο 7 όπου η όποια αντιπαράθεση, αν θέλετε, υπήρξε και στην επιτροπή, οι όποιες διαφορετικές απόψεις που εκφράστηκαν, εκφράστηκαν μόνο στο επίπεδο της σύνθεσης των συμβουλίων, στα κριτήρια επιλογής του προσωπικού, των γιατρών δηλαδή, και σε άλλα που αφορούν - επιτρέψτε μου τον όρο - το διαδικαστικό. Για εμάς το κύριο ζήτημα είναι ότι, παρά τις τεράστιες ανάγκες που υπάρχουν σε όλες τις δημόσιες δομές υγείας για γιατρούς όλων των ειδικοτήτων, οι προσλήψεις γίνονται με το σταγονόμετρο και δεν είναι καλυμμένες ούτε καν οι εξίμισι χιλιάδες κενές θέσεις των ψαλιδισμένων οργανισμών των δημόσιων νοσοκομείων και μονάδων πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Το επιχείρημα που επικαλείται η Κυβέρνηση είναι χιλιοειπωμένο και από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και στο διά ταύτα μένουμε στα ίδια. Για τη σημερινή Κυβέρνηση, όπως και για τις προηγούμενες, προτεραιότητες είναι οι δημοσιονομικοί στόχοι, που περνάνε μέσα από τη μείωση των προσλήψεων στον ευαίσθητο χώρο της υγείας. Και όσο και αν επιταχυνθούν οι διαδικασίες που προβλέπονται στα άρθρα 7 και 8, στο τέλος της διαδρομής θα είναι και πάλι μια από τα ίδια, να μην βρίσκουν οι ασθενείς γιατρούς όλες τις ημέρες του μήνα, να υπάρχει εντατικοποίηση και εξουθένωση των υπηρετούντων γιατρών. Αλήθεια, με τα κριτήρια που μπαίνουν, δεν θα αποκλείεται ένα μέρος γιατρών, κυρίως όμως νέων; Πώς θα αποκτήσουν, για παράδειγμα, εργασιακή εμπειρία - ένα από τα κριτήρια που η βαρύτητά του θα ενισχυθεί στις αξιολογήσεις και στις κρίσεις για τις θέσεις - αν δεν εργαστούν; Από όλα αυτά που ειπώθηκαν αυτό που επιβεβαιώνεται είναι ότι με διαφανή και αξιοκρατικό τρόπο θα συνεχίζεται η υποστελέχωση των μονάδων υγείας! Κύριε Πρόεδρε, θα ρωτήσω ευθέως τον κύριο Υπουργό - ρωτήσαμε και χθες, αλλά απάντηση δεν πήραμε - το εξής: Μέσα στο άρθρο 6 καταργείται το τρίτο εδάφιο του άρθρου 1 του ν.3754/2009. Εκείνο το άρθρο ανέφερε - το διαβάζω, για να καταγραφεί στα Πρακτικά - «Για τις ανάγκες κατάρτισης του προγράμματος εφημεριών και ομαλής λειτουργίας των νοσοκομείων και των κέντρων υγείας, δεν εφαρμόζονται ελαστικά ωράρια και ελαστικές σχέσεις εργασίας». Αυτό γιατί το καταργείτε; Σας το ρωτώ ευθέως. Θέλουμε μία απάντηση. Κύριε Πρόεδρε, σε ό,τι αφορά τις τροπολογίες, θα τοποθετηθούμε στη δευτερολογία που προφανώς θα έχουμε προς το τέλος της συνεδρίασης. Περιμένουμε και από τον αντίστοιχο Υπουργό να έρθει να υποστηρίξει την τροπολογία για τον ΕΔΟΕΑΠ. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Λαμπρούλη. Ο συνάδελφος κ. Αθανάσιος Παπαχριστόπουλος από τους Ανεξάρτητους Έλληνες έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να ξεκινήσω με τη διαπίστωση ότι ένα μεγάλο κομμάτι των Ελλήνων πολιτών, το 30% -35%, είναι στα όρια της φτώχειας. Θέλω να ξεκαθαρίσουμε από την αρχή ότι έχει μεγάλη σημασία πως η υγεία - και κυρίως η δημόσια υγεία - είναι υποχρέωση της όποιας πολιτείας στους πολίτες της. Κάποιοι σ' αυτήν την Αίθουσα - και δεν είναι χωρίς αιτία αυτό που λέω - είναι με το ένα πόδι στην ιδιωτική πρωτοβουλία και με το άλλο πόδι στη δημόσια υγεία. Εγώ δεν είμαι κατά της ιδιωτικής πρωτοβουλίας με κανόνες - και πιστεύω ούτε η Κυβέρνηση - αλλά σ' αυτή τη φάση όπου πραγματικά ένα μεγάλο κόμματι των Ελλήνων πολιτών βιώνει την κρίση, έχουμε ανάγκη από ένα καλά οριοθετημένο εθνικό σύστημα υγείας. Αυτό δεν συνέβη την τελευταία δεκαετία και το ξέρετε όλοι πολύ καλά. Χρεωκόπησε η χώρα. Δεν είναι ώρα να πούμε το γιατί. Επειδή, μάλιστα, έχω ζήσει και από τις δύο πλευρές αυτό το σύστημα, θέλω απλώς να θυμίσω ότι ένα μεγάλο κόμματι Ελλήνων πολιτών, ειδικά πριν καταργηθεί η καταβολή των 5 ευρώ, αναγκαζόταν να πηγαίνει σε ιδιωτικές δομές, δηλαδή σε κέντρα που λειτουργούσαν εθελοντικά, γιατί εκεί μπορούσε να έχει δωρεάν περίθαλψη και να παίρνει δωρεάν κάποια φάρμακα. Όλα αυτά - και αυτό έχει μεγάλη σημασία - έχουν ατονήσει από τότε που καταργήθηκε η καταβολή των 5 ευρώ. Μάλιστα, τότε κάποιοι το είχαν χλευάσει και έλεγαν ότι δεν έπρεπε να γίνει, κ.λπ.. Ξεχνούν, όμως, ότι ηλικιωμένα άτομα ή άτομα με χρόνιες παθήσεις δεν πηγαίνουν στον γιατρό μια και δυο φορές τον μήνα, αλλά πολύ περισσότερες μέσα στον χρόνο. Αυτό το λέω, γιατί ένα άλλο κομμάτι σ' αυτήν την Αίθουσα κάνει επαναστατική γυμναστική, λες και δεν έχουμε περάσει κρίση, λες και δεν είχαν σταματήσει οι προσλήψεις για πολλά χρόνια. Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι υπήρχε ένας τρόμος στους εργαζόμενους στην υγεία, καθώς συνταξιοδοτήθηκε πολύς κόσμος με τον φόβο τι θα κάνει με τη σύνταξη κ.λπ.. Επομένως, υπήρξαν τεράστια κενά. Το σύστημα είχε φθάσει στα πρόθυρα της κατάρρευσης - κι αυτό δεν είναι υπερβολή - και για χρόνια αντιμετωπίζαμε συγκεκριμένα προβλήματα. Τα δημόσια νοσοκομεία είχαν σχεδόν αφεθεί στην τύχη τους. Τα ιδιωτικά φύτρωναν σαν τα μανιτάρια. Τα τμήματα επειγόντων περιστατικών ήταν κανονικά μία εμπόλεμη ζώνη. Επικρατούσε ένα απίστευτο θέαμα. Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Πώς θα δούλευαν σωστά τα δημόσια νοσοκομεία; Κανείς δεν άγγιζε το θέμα της πρωτοβάθμιας φροντίδας για έναν απλό λόγο, γιατί δεν συνέφερε κάποιους. Δεν τα λέω με κακία. Οι ιδιώτες γιατροί έχουν προσφέρει. Πολλοί από αυτούς έκαναν και πολύ σοβαρή δουλειά. Δεν είναι λόγος, όμως, αυτός να συνωστίζονται κάθε μέρα στον «Ευαγγελισμό» και στο «Γεννηματά» χιλιάδες άνθρωποι που θα μπορούσαν να έχουν εξυπηρετηθεί κάπου αλλού. Τι γίνεται σήμερα δομικά; Είμαι από αυτούς που την εμπόλεμη ζώνη που γινόταν στα δημόσια νοσοκομεία, την είχα καταγγείλει πολλές φορές. Η αυτόνομη ύπαρξη των τμημάτων επειγόντων περιστατικών είναι γεγονός σήμερα. Ενισχύεται. Δεν είναι μόνο οι πεντακόσιες θέσεις, που πολύ σύντομα θα επανδρωθούν. Αυτό είναι σημαντικό για την ποιότητα προσφερόμενης υγείας σε μια πολύ δύσκολη στιγμή. Δεν πάει κανείς σε ένα δημόσιο νοσοκομεία για πλάκα. Τουλάχιστον στα επείγοντα πάει γιατί έχει κάποιο πρόβλημα. Είναι κρίμα γιατί αυτή η εμπειρία ανεξίτηλα χαραζόταν στη ζωή του. Ήταν μια απίστευτη εμπειρία που ανάγκαζε και τον πιο φτωχό ακόμα να πει: «να πάει στα κομμάτια, δεν μπορώ να περιμένω στην ουρά, θα πάω να δώσω τα όποια χρήματα». Αυτό σταμάτησε. Σταματάει σιγά - σιγά. Κάποιοι δεν θέλουν να το καταλάβουν. Κάτι δεύτερο είναι η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Εδώ μέσα σε αυτή την Αίθουσα έχουν ακουστεί τα εξής: «Τι πάτε να κάνετε;», «Πώς θα χρηματοδοτήσετε;». Για όνομα του Θεού! Είναι ένα βήμα απαραίτητο για να λειτουργήσουν σωστά τα νοσοκομεία. Έγινε; Όχι. Θα γίνει σιγά σιγά, σταδιακά. Πληρώνονται σωστά οι γιατροί; Όχι. Είναι δυνατόν σε μια χώρα που βρίσκεται σε κρίση και έχουν μειωθεί τα πάντα, που σε όλους τους εργαζόμενοι έκοψαν δώδεκα φορές τις συντάξεις - και εμείς κάνα δύο φορές, το παραδέχομαι - οι γιατροί να μείνουν στο απυρόβλητο; Όχι. Ζούσαμε δε ένα απίστευτο πάρτι στα δημόσια νοσοκομεία. Έχω ζήσει εγώ. Ήμουν διοικητής στη Νίκαια και πληρώναμε τους βηματοδότες 3.000 ευρώ και 4.000 ευρώ, όταν η ίδια εταιρεία τους ίδιους βηματοδότες σε άλλο κράτος, στην Κύπρο για παράδειγμα, τους είχε 500 ευρώ και 600 ευρώ. Δεν ενδιαφερόταν κανείς για αυτά τα πράγματα, ούτε για τις τιμές των φαρμάκων και για το πώς λειτουργούσαν οι βιομηχανίες. Μιλάμε για ένα απίστευτο πάρτι που έφτανε την ετήσια δαπάνη στα 9 δισεκατομμύρια ευρώ. Δεν μίλαγε κανείς. Και βλέπουμε τώρα μια επανάσταση φοβερή. Όχι, ρε παιδιά, δεν είπαμε ότι τα κάνουμε όλα ωραία. Πολλά έχουμε να κάνουμε ακόμα. Όμως, η πραγματικότητα είναι αυτή. Είμαστε υποχρεωμένοι να τη δούμε στα μάτια, σε μια εποχή που το 1/3 των Ελλήνων είναι όντως στο όριο της φτώχειας. Εγώ δεν το αρνούμαι. Μπορεί τα μακροοικονομικά να πηγαίνουν καλά, αλλά στη μικροοικονομία, στην καθημερινότητα θα εισπραχθούν σε οχτώ, σε εννιά, σε δέκα μήνες. Δεν θριαμβολογούμε. Ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου υποφέρει πράγματι. Επιτρέπεται, λοιπόν, στο κομμάτι της υγείας να αδρανούμε; Όχι. Τα πιο σημαντικά είναι η υγεία και η παιδεία. Τι έκαναν εδώ πέρα; Θυμάμαι χρόνια με πλάγιους τρόπους μίλαγαν για κυκλικό ωράριο - που δεν το θέλανε - , για ειδικούς γιατρούς και λοιπά. Δεν γίνεται τίποτα από όλα αυτά. Επτάωρο κανονικό. Δώδεκα ώρες συνεχόμενες; Υποχρεωτικό ρεπό. Χάρηκα που είδα για πρώτη φορά - το ζητάμε χρόνια - ανάρτηση στο διαδίκτυο, η μοριοδότηση που γίνεται στα ΣΚΕΠ, που γινόταν ο χαμός: ενστάσεις, να διορίζεται ένας, να μην πηγαίνει να διοριστεί και πάει λέγοντας. Με τι κίνητρα να πάει γιατρός σε ένα μικρό μέρος, να δουλέψει δηλαδή και το νοσοκομείο της επαρχίας; Τα κέντρα υγείας, επίσης, που τόσο πολύ λοιδορήθηκαν, βλέπω ότι θα λύσουν ένα σημαντικό πρόβλημα. Εφημερεύουν πια όλοι οι γιατροί, σε εικοσιτετράωρη βάση. Τα κέντρα υγείας θα απορροφήσουν. Τι θέλω να πω; Επειδή ακούω υπερβολές, ανέβασα και εγώ τους τόνους, γιατί δεν μπορώ να ακούω ανθρώπους που υποκρίνονται. Δεν μιλάω για Βουλευτές. Μου έκανε αλγεινή εντύπωση το τι έγινε με τους φορείς. Μου έκανε αλγεινή εντύπωση, γιατί ξέρω πρόσωπα και πράγματα. Δουλεύω τριάντα πέντε χρόνια στον δημόσιο τομέα και είμαι σε θέση να ξέρω. Πολλοί από εσάς, καλοπροαίρετα το λέω, δεν ξέρετε. Αυτός που μιλάει δεν ξέρετε τι λέει, τι είναι, τι πορεία έχει κάνει. Εγώ την ξέρω. Την ξέρω, γιατί είναι γιατροί που υπηρέτησαν το Εθνικό Σύστημα Υγείας ανιδιοτελώς. Δεν εξαρτήθηκαν από αυτό. Έγινε και παρεξήγηση για τα φακελάκια. Θέλετε να σας πω κάτι; Πρέπει να είσαι διευθυντικό στέλεχος, να έχεις άρχουσα θέση σε ένα νοσοκομείο, και να έχεις και χειρουργική ειδικότητα για να πάρεις φακελάκι. Ένας παθολόγος ή ένας εργαστηριακός γιατρός, ένας ακτινολόγος, τι φακελάκι να πάρει; Το ίδιο και ένας ειδικευόμενος. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Αυτούς τους ανθρώπους εγώ δεν τους κακίζω - ειλικρινά σας το λέω - γιατί παίρνουν μισθούς πείνας. Δεν έπρεπε, όμως, να τελειώσει κάποτε αυτή η ιστορία; Δεν πρέπει να την πούμε; Να κρυβόμαστε πίσω από τα δάχτυλό μας, επειδή είναι συντεχνιακό πλεονέκτημα και δεν θα μας ψηφίσουν στις επόμενες εκλογές; Όχι. Δεν είναι έτσι. Εγώ πιστεύω ότι αυτό το νομοσχέδιο βάζει τις βάσεις - πέρα από το πρόστιμο των 150 εκατομμυρίων, που δεν μπορεί να το αγνοήσει κανείς σε περίοδο κρίσης - για να ξεκινήσουμε κάτι σωστό. Σε όλα τα άρθρα ένα προς ένα θα αναδείξω ξανά το θέμα των εκκρεμουσών δικαστικών αποφάσεων. Είναι χειροπιαστή απόδειξη ότι αυτή η Κυβέρνηση ενδιαφέρεται γι' αυτούς που έχουν πρόβλημα. Ακόμα και για δίκες που εκκρεμούν, γιατί οι άνθρωποι ήταν ανασφάλιστοι και δεν μπορούσαν να πληρώσουν, τώρα εδώ το άρθρο 15 πιάνει όσους δεν έπιασε το άρθρο 73. Θα το ξαναπώ: Μην εκτίθεστε γιατί 18 εκατομμύρια ευρώ ήταν βεβαιωμένα στις εφορίες και 150 εκατομμύρια ήταν έτοιμα να τα ζητήσουν τα λογιστήρια από τους ανασφάλιστους Έλληνες πολίτες. Αυτό το είχαμε κάνει και εμείς. Με γεια σας, με χαρά σας, βρε παιδιά! Όμως, πώς βρέθηκαν τόσα πολλά λεφτά να τα χρωστάνε, αφού το κάνατε; Πώς το κάνατε; Χαίρομαι, γιατί ακόμα και τώρα, με το άρθρο 15, όπου εκκρεμούν δικαστικές αποφάσεις σβήνονται. Εγώ δεν θέλω να σπαταλήσω άλλο χρόνο και θέλω να ζητήσω και συγγνώμη, γιατί την τελευταία φορά ανέβασα πολύ τους τόνους στην επιτροπή και δεν μου πάει. Σας ξαναλέω, όμως, ότι αυτά που ζούσαμε - γιατί έχω ζήσει και από τις δύο πλευρές - , και αυτά που γινόταν στο τμήμα προμηθειών στα δημόσια νοσοκομεία ήταν απίστευτα πράγματα και δεν θέλω να τα θυμάμαι. Και δεν ενδιαφερόταν κανένας! Και βλέπω κάποιους να κάνουν επαναστατική «γυμναστική» σήμερα από τη μία και κάποιους άλλους να έχουν το μυαλό τους να επενδύσουν στον ιδιωτικό τομέα, με τον οποίο δεν έχω τίποτα. Θέλω να σας αναφέρω και ένα παράδειγμα μιας χώρας, που εγώ την έχω ζήσει από κοντά, της Ολλανδίας. Εκεί υπάρχει ασθενοφόρο ιδιωτικό και δημόσιο. Σας πληροφορώ ότι δεν έχει διαφορά. Λειτουργούν με κανόνες, όμως, εκεί. Η ιδιωτική πρωτοβουλία λειτουργεί με κανόνες αυστηρούς. Τους τάσσουμε και εμείς. Εγώ δεν έχω αντίρρηση. Μέχρι τότε, όμως, και σε περίοδο κρίσης πρέπει να πέσει βάρος στον δημόσιο τομέα υγείας και πιστεύω ότι αυτό το νομοσχέδιο βάζει τις βάσεις, αν και δεν λύνει οριστικά το πρόβλημα. Νομίζω ότι αυτή η αντιπαράθεση δεν ωφελεί. Εγώ άκουσα και σωστές προτάσεις. Και τον κ. Μπαργιώτα τον άκουσα και τον αγορητή της Νέας Δημοκρατίας. Μερικά από αυτά να τα δούμε και να τα ξαναδούμε. Όχι άρνηση, όμως. Αυτές οι υπερβολές, τα «μου, σου, του», δεν κολλάνε. Πιστεύω ότι είναι άδικες. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Αριστείδης Φωκάς από την Ένωση Κεντρώων έχει το λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι δυνατόν να επιτρέψουμε οι μνημονιακές δεσμεύσεις της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να εξοντώσουν το ελληνικό σύστημα υγείας. Χωρίς καμμία ντροπή, χωρίς ενοχές, φέρνουν προς ψήφιση ένα νομοσχέδιο, που θα πλήξει την καρδιά του συστήματος υγείας. Τους γιατρούς, που σήμερα εργάζονται αμέτρητες ώρες στα νοσοκομεία για να προσδώσουν την όποια αξιοπρέπεια στον χώρο της υγείας, ο οποίος παραπαίει από τις τραγικές ελλείψεις προσωπικού. Αυτούς τους γιατρούς ερχόμαστε σήμερα να τους αναγκάσετε, όχι μόνο να δουλεύουν παραπάνω, αλλά τους αναγκάζετε παράλληλα να σας δίνουν άλλοθι υπογράφοντας ατομικές συμβάσεις εξαίρεσης και αναλαμβάνοντας οι ίδιοι όλη την ευθύνη για τις υπερωρίες τους, για την εξόντωσή τους και, φυσικά, για τα όποια λάθη επέλθουν κατά τη διάρκεια αυτών των υπερωριών. Προσπαθείτε να ξεγελάσετε όχι μόνο τους γιατρούς, αλλά και την κοινωνία ολόκληρη αναφέροντας στο νομοσχέδιο πως δίνετε στους λειτουργούς της υγείας που θα συναινέσουν στην εξηντάωρη εργασία το πλεονέκτημα αύξησης των εισοδημάτων τους. Ίσως σας διαφεύγει, αλλά για πρώτη φορά η φιλεργατική Κυβέρνησή σας έρχεται να καθιερώσει ατομικές συμβάσεις και μάλιστα για εθελοντικές υπερωρίες. Βάζετε και όριο τριετίας, μέχρι δηλαδή να γίνουν οι απαιτούμενες προσλήψεις, αν φυσικά γίνουν ποτέ. Οι γιατροί μιλούν για εργασιακή αιχμαλωσία, για νομοσχέδιο εξόντωσης, τονίζοντας μάλιστα πως η σημερινή Κυβέρνηση όχι μόνο αριστερή δεν είναι, αλλά ούτε καν ανθρώπινη. Ήδη ξεκίνησαν οι κινητοποιήσεις τους, επισημαίνοντας πως εξετάζουν ακόμα και το ενδεχόμενο να απέχουν από τα νέα προγράμματα εφημεριών. Είναι χαρακτηριστικό αυτό, που μου είπαν οι γιατροί στη Θεσσαλονίκη, οι οποίοι ανέφεραν πως με το νέο νομοσχέδιο ή θα εξοντωθούν ή θα παραιτηθούν. Δυστυχώς, δεν ξέρω εάν αντιλαμβάνεστε καν το μέγεθος της καταστροφής που θα επιφέρετε στα νοσοκομεία. Το εβδομαδιαίο σαρανταοκτάωρο, που υπολογίζεται ως μέσος όρος σε χρονικό διάστημα τετραμήνου, η δωδεκάωρη εργασία, το εθελοντικό εξηντάωρο είναι μέτρα που μάλλον θα εντείνουν το φαινόμενο της πολύωρης παραμονής στα νοσοκομεία και το εργασιακό στρες των γιατρών που, όπως λέτε, θέλετε δήθεν να καταπολεμήσετε. Οι γιατροί, έχοντας στοιχεία στα χέρια τους από τα συστήματα υγείας σε Αγγλία και Γαλλία, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και καταγγέλλουν πως ανοίγετε τον δρόμο για ακόμη χειρότερες συνθήκες εργασίας, για στροφή σε ιδιώτες γιατρούς, που θα χρησιμοποιούνται μόνο για να καλύπτουν τα κενά σε εφημερίες και για γιατρούς που θα αναγκάζονται να έρχονται από την πρωτοβάθμια υγεία στα νοσοκομεία για να καλύψουν κενά κυρίως σε βαριά τμήματα, όπως επείγοντα και χειρουργικές κλινικές, κάτι που σήμερα γίνεται. Όμως, εκτιμούν πως θα ενταθεί μετά την εφαρμογή του νέου ωραρίου εργασίας. Οι ρυθμίσεις του νομοσχεδίου αυτού θα έχουν ως αποτέλεσμα σε κάθε υπηρεσία να παραμένει πλέον το 1/3 των γιατρών σε σύγκριση με σήμερα, το οποίο φυσικά θα καλείται να ανταπεξέλθει σε πολλαπλάσια δουλειά. Θα υπάρχουν τμήματα με έναν και μοναδικό γιατρό ανά εφημερία. Τι να προλάβει να κάνει ένας άνθρωπος; Τι είδους φροντίδα θα παρέχει στον ασθενή που θα έχει στα χέρια του; Αυτό είναι το σύστημα υγείας που θέλετε για τη χώρα μας; Ενδεικτικά θα αναφέρω ότι σήμερα στη Θεσσαλονίκη είναι πολύ μεγάλη η έλλειψη αναισθησιολόγων, με αποτέλεσμα να μειώνεται ο αριθμός των χειρουργείων, που γίνονται σε καθημερινή βάση. Αυτό το καταγγέλλουν οι ίδιοι οι γιατροί. Όταν ο αριθμός των αναισθησιολόγων μειωθεί ακόμη περισσότερο λόγω του νέου ωραρίου εργασίας και της καθιέρωσης των νέων εφημεριών, μπορείτε να φανταστείτε τι συνθήκες θα δημιουργηθούν στα ελληνικά νοσοκομεία; Άμα μειωθούν ακόμα περισσότερο οι αναισθησιολόγοι και ίσως ακόμα περισσότερο και οι χειρουργοί, θα δημιουργηθούν λίστες με ασθενείς, που κυριολεκτικά θα παρακαλάνε για να έρθει η σειρά τους. Το μείζον πρόβλημα είναι η έλλειψη προσωπικού. Και μέχρι να αποφασίσετε να φερθείτε σαν Κυβέρνηση και να βρείτε πραγματικές λύσεις, αυτό το πρόβλημα θα παραμένει μπροστά μας. Είμαι σίγουρος πως ξέρετε τα νούμερα της ντροπής, αλλά θα τα επαναλάβω και πάλι. Υπενθυμίζω πως αυτή τη στιγμή υπάρχουν σε πανελλαδικό επίπεδο έξι χιλιάδες ελλείψεις σε οργανικές θέσεις στον χώρο της υγείας. Με το πρόστιμο των 150.000.000 ευρώ για μη εναρμόνιση της χώρας με την ευρωπαϊκή οδηγία που συνεχώς επικαλείστε θα μπορούσατε να προχωρήσετε σε περίπου πέντε χιλιάδες προσλήψεις. Ούτε εξηντάωρα, ούτε ατομικές συμβάσεις, ούτε εξοντωτικά ωράρια. Απλά βούληση από μια Κυβέρνηση, που φαίνεται πως ποτέ δεν την είχε. Λύσεις υπάρχουν. Αρκεί να υλοποιήσετε την υπόσχεση του Πρωθυπουργού στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Τότε ο Πρωθυπουργός είχε υποσχεθεί ότι οι οφειλές των ελεύθερων επαγγελματιών θα παγώσουν και θα πάνε στην ώρα της σύνταξης για τον κάθε ασφαλισμένο. Θα δινόταν μια ευκαιρία τεράστια στους ελεύθερους επαγγελματίες. Μιλάμε για τετρακόσιες χιλιάδες ελεύθερους επαγγελματίες οι οποίοι δεν συνεισφέρουν σήμερα στο ασφαλιστικό ταμείο. Θα δινόταν αυτή η τεράστια ευκαιρία να μπορέσουν να συνεισφέρουν κι αυτοί σήμερα στο ασφαλιστικό σύστημα. Έχετε αποδείξει ότι δεν θέλετε τους ελεύθερους επαγγελματίες. Το έχετε αποδείξει με πράξεις διότι κυβερνάτε τρία χρόνια. Έχετε αποδείξει ότι τους διώχνετε καθημερινά. Διώχνετε επιχειρήσεις στα Βαλκάνια, στα Σκόπια, στην Αλβανία, στη Βουλγαρία. Πάνε εκεί για να γλιτώσουν, για να σώσουν τις οικογένειές τους. Δεν θέλετε τους ελεύθερους επαγγελματίες. Αυτό το έχετε αποδείξει με το πρόγραμμα ΕΣΠΑ που από τον Ιανουάριο του 2015 μέχρι και σήμερα όποιο πρόγραμμα κι αν έχει τρέξει, ο ελεύθερος επαγγελματίες δεν έχει πάρει ούτε ένα ευρώ επιχορήγηση. Έχει ολοκληρώσει τις επενδύσεις, έχει πληρώσει ΦΠΑ στα τιμολόγια και δεν έχει πάρει ένα ευρώ επιχορήγηση. Έχετε αποδείξει ότι δεν θέλετε τους ελεύθερους επαγγελματίες για τα κόκκινα δάνεια. Το έχει αποδείξει και αυτό. Έχετε βγάλει έναν εξωδικαστικό συμβιβασμό ο οποίος δεν λειτουργεί στην πράξη - και αυτό το έχετε κάνει εσκεμμένα - , έχετε έναν αναπτυξιακό νόμο ο οποίος είχε δυόμισι χρόνια να έρθει και από τη στιγμή που ήρθε δεν είναι καθόλου λειτουργικός και κρατάτε σε ομηρία τετρακόσιες χιλιάδες ελεύθερους επαγγελματίες γιατί δεν τους θέλετε. Αυτό το πληρώνει και ο χώρος της υγείας. Το πληρώνει με αυτό το νομοσχέδιο. Σας καλώ να κάνετε πράξη την υπόσχεση του Πρωθυπουργού και να παγώσουν οι οφειλές των ασφαλισμένων προς το ταμείο. Αν προχωρήσετε σ' αυτή την υπόσχεση του Πρωθυπουργού και μπορέσουν να μπουν πλέον στο σύστημα της υγείας οι διακόσιες χιλιάδες ελεύθερων επαγγελματιών από τις τετρακόσιες χιλιάδες - ακόμα και με τις χαμηλότερες εισφορές, που είναι 167 ευρώ τον μήνα - , θα μαζευτούν 400.000.000 τον χρόνο και δεν θα χρειάζονται οι ανασφάλιστοι ελεύθεροι επαγγελματίες, που τους κρατάτε σε ομηρία να πηγαίνουν στα νοσοκομεία ως ανασφάλιστοι και να περνάνε αυτό το μαρτύριο. Το νομοσχέδιό σας δυστυχώς θα είναι ταφόπλακα για το πλέον μάχιμο κομμάτι στον χώρο της υγείας. Να ξέρετε πως όταν αποτύχετε, δεν θα έχετε να λογοδοτήσετε μόνο στους εξοντωμένους γιατρούς, αλλά και στους πολίτες αυτής της χώρας, που θα τους έχετε στερήσει το πιο πολύτιμο αγαθό, την υγεία τους. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Σπύρος Δανέλλης από το Ποτάμι έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ερχόμαστε για πολλοστή φορά να συζητήσουμε ένα σχέδιο νόμου με τη διαδικασία του επείγοντος. Αντιλαμβανόμαστε, βεβαίως, την ανάγκη, καθώς υφίσταται από 23-12-2015 καταδικαστική απόφαση από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, σχετικά με τη μη εναρμόνιση της εθνικής μας νομοθεσίας με την ευρωπαϊκή οδηγία 2003/88. Ο κύριος Υπουργός μάς ενημέρωσε στην επιτροπή πως μετά την καταδίκη υφίστατο δεκαοκτάμηνη περίοδος προσαρμογής, η οποία δυστυχώς παρήλθε άπρακτη. Μας είπε, επίσης, πως έγινε συνεννόηση με τις υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τις οποίες υπήρχε δέσμευση της ελληνικής πλευράς ότι μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου θα είχαμε καταφέρει να νομοθετήσουμε και να ενσωματώσουμε επιτέλους στο Ελληνικό Δίκαιο την οδηγία. Το Υπουργείο δεν κατάφερε να φέρει αυτό προς νομοθέτηση ούτε εντός της παράτασης. Γιατί; Για διάφορους λόγους μας είπε ο κύριος Υπουργός. Για διάφορους λόγους πήγε λίγο πίσω και τώρα δυστυχώς δεν έχουμε κανένα περιθώριο καθυστέρησης. Αυτοί οι απροσδιόριστοι λόγοι συνιστούν την ελληνική παθογένεια. Βεβαίως, αυτό δεν είναι καινούργιο, δεν είναι μοναδικό, δεν είναι τωρινό, κύριε Υπουργέ. Επικρέμεται, λοιπόν, πρόστιμο της τάξης των 150.000.000 ευρώ και το Υπουργείο πιέζεται να νομοθετήσει άμεσα, ώστε η Κομισιόν να εισηγηθεί τη μη επιβολή του. Δεκτό. Αυτό, όμως, που επίσης είναι αδιανόητο είναι ότι κατά μια πάγια προσφιλή τακτική, δίπλα σε κάποιες διατάξεις επείγοντος χαρακτήρα, έρχονται διατάξεις ατάκτως ερημένες. Κάποιες σωστές, κάποιες προβληματικές. Πραγματικά το ορθό ή μη της κατεύθυνσης των ρυθμίσεων με τέτοιες προϋποθέσεις έρχεται σε δεύτερο πλάνο, επισκιαζόμενο από την ανορθόδοξη διαδικασία, που σε πολλές περιπτώσεις η διαδικασία είναι και ουσία. Για να μην παρουσιάζουμε, όμως, μόνο τα προβληματικά, θα ήθελα να επισημάνω πως επικροτούμε την απόφαση του κυρίου Υπουργού να αποσύρει το άρθρο 14, μετά τις βάσιμες αντιδράσεις τόσο των εκπροσώπων της φαρμακοβιομηχανίας, όσο και των κομμάτων της Αντιπολίτευσης. Πιστεύουμε πως η ουσιαστική και αναλυτική διαβούλευση αποτελεί προαπαιτούμενο της νομοθετικής διαδικασίας, της ορθής νομοθετικής διαδικασίας και θα θέλαμε η επιλογή του κ. Ξανθού και να μην αποδειχθεί περιστασιακή, αλλά και να παραδειγματίσει και άλλους Υπουργούς της Κυβέρνησης, ώστε να αποφεύγουν τους αιφνιδιασμούς και τις μονομερείς πρωτοβουλίες. Ο διάλογος εξάλλου αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο της δημοκρατίας και βεβαίως δεν σημαίνει έκπτωση στις αποφασιστικές αρμοδιότητες των Υπουργών. Τώρα ας περάσουμε στην ουσία των ρυθμίσεων. Καταγράψαμε κατά τη σχετική ακρόαση στην επιτροπή σημαντικές αντιδράσεις φορέων που εκλήθησαν να ακουστούν, όχι πάντα όμως μέσα στα πλαίσια του ορθολογισμού και του δικαίου. Ακούσαμε την εκπρόσωπο, όμως, της ΟΕΝΓΕ να αποδοκιμάζει το σχέδιο νόμου χαρακτηρίζοντάς το ως έκτρωμα. Θέλουμε να ελπίζουμε, κύριε Υπουργέ - και το ελπίζουμε - πως η πράξη δεν θα δικαιώσει μια τέτοια φοβική αντίληψη. Ακούσαμε τον εκπρόσωπο της ΠΟΣΔΕΠ να χαρακτηρίζει ισοπεδωτική τη διαδικασία κληρώσεων, που εισάγετε και να επιμένει στην ανάγκη συμμετοχής στα συμβούλια κρίσης και επιλογής ιατρών ΕΣΥ, μελών που γνωρίζουν τις ανάγκες σε λεπτομέρειες. Θα κριθεί και αυτό στην πράξη γρήγορα και θα δούμε αν όντως το νέο σύστημα θα περπατήσει ομαλά ή θα δημιουργήσει ζητήματα. Στο Κεφάλαιο Α΄, τα άρθρα 1 έως 6 αποτελούν βεβαίως το άλλοθι του χαρακτηρισμού ως «επείγοντος». Όσον αφορά τα άρθρα 7 και 8 για τις διαδικασίες κρίσης και επιλογών ιατρών ΕΣΥ, κριτήρια επιλογής αποτελούν η προϋπηρεσία, η κλινική εμπειρία, το επιστημονικό και εκπαιδευτικό έργο και οι διοικητικές ικανότητες στην περίπτωση που κρίνονται διευθυντές. Οι συντελεστές της βαρύτητας, σύμφωνα με την παράγραφο 8, προβλέπεται να καθοριστούν με υπουργική απόφαση. Θεωρούμε πολύ σημαντικό να υλοποιηθεί η διαδικασία δημόσιας διαβούλευσης στην οποία αναφερθήκατε, κύριε Υπουργέ, έτσι ώστε να καταγραφούν οι θέσεις και τα επιχειρήματα των εμπλεκομένων. Πολύ σημαντικός είναι και ο ρόλος της δομημένης συνέντευξης, που θα αντιστοιχεί σε ποσοστό 20%, αν δεν κάνω λάθος και καλό θα ήταν να είναι μαγνητοφωνημένη, ώστε να διασφαλίζεται η διαφάνεια. Εδώ να πούμε πως η διαδικασία ενστάσεων με την παρούσα μορφή της δεν περιλαμβάνει τη συνέντευξη. Και έχουμε καταγράψει περιστατικά πλήρους ανατροπής της κατάταξης. Τέτοιο παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση επιλογής των διευθυντών των σχολείων, όπου πολλές περιπτώσεις έχουν οδηγηθεί και στη δικαιοσύνη. Αυτά πρέπει να αποφευχθούν. Θα ήταν καλό, λοιπόν, για να εξαλειφθεί η οποιαδήποτε υπόνοια ευνοιοκρατίας, να υπάρξει μια δευτεροβάθμια διαδικασία ενστάσεων και μετά τη συνέντευξη. Με τη δομημένη συνέντευξη και τα μαγνητοφωνημένα πρακτικά θα μπορεί γρήγορα αυτή η επιτροπή να αποφασίζει. Δεν μπορούμε παρά να σταθούμε θετικά έναντι της ρύθμισης του άρθρου 10, για την εκ νέου καταβολή του πτητικού επιδόματος στο προσωπικό, που εκτελεί αεροδιακομιδές ασθενών. Η καταβολή του επιδόματος δεν είναι παρά μια ελάχιστη αναγνώριση του έργου, που παρέχουν οι συγκεκριμένοι λειτουργοί, ενίοτε και με κίνδυνο της ζωής τους. Η μεταφορά ορισμένων οργανικών θέσεων ειδικοτήτων του προσωπικού του καταργηθέντος ΕΚΕΔΙ σε οργανισμούς εκτός Υπουργείου Υγείας, καθώς σύμφωνα με τον οργανισμό του τελευταίου δεν μπορούν να απορροφηθούν εκεί, μας βρίσκει σύμφωνους, καθώς βέβαια δεν θα υποστηρίζαμε την απόλυση των εργαζομένων. Διερωτώμαστε, όμως - και νομίζω ότι αυτό συμβαίνει λόγω ελλιπούς διαβούλευσης - εάν η μεταφορά τους στο ΕΚΕΑ αποτελεί τη βέλτιστη λύση του προβλήματος. Θέλουμε να ελπίζουμε πως έχουν διερευνηθεί οι πιθανές λύσεις και έχει γίνει η αποτελεσματικότερη επιλογή τόσο για τους εργαζόμενους όσο και για τους πιθανούς φορείς υποδοχής. Μετά την απάντηση του κυρίου Υπουργού στις αιτιάσεις του συναδέλφου Μαυρωτά κατά την τελευταία συνεδρίαση της επιτροπής, τις εξηγήσεις περί αντικειμενικής αδυναμίας, είμαστε θετικοί στο άρθρο 15. Θα ήταν καλό, όμως, να έχουμε στη διάθεσή μας πληρέστερα στοιχεία κάθε φορά. Ακόμη και η έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους δεν ήταν σε θέση να δώσει στοιχεία παρά μόνο για το «ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ». [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Η΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ]] Είμαστε, θα έλεγα, ιδεολογικά αντίθετοι σε ρυθμίσεις του τύπου του άρθρου 16. Έχουμε πει πολλές φορές σ' αυτήν την Αίθουσα ότι η φράση «κατά παρέκκλιση των διατάξεων», και ειδικότερα η φράση «κατά παρέκκλιση των διατάξεων των άρθρων 66 και 68 του ν.4270/2014 και του π. δ.113/2010» και γενικότερα αυτή η αντίληψη δημιουργεί δυστυχώς πολλά προβλήματα και θα θέλαμε στη θέση αυτών των διακανονισμών να δούμε επιτέλους την εύρυθμη λειτουργία της κρατικής μηχανής. Όσον αφορά το άρθρο 17, περιμένουμε κάποιες απαντήσεις στα θέματα, που έθεσε ο συνάδελφος Μαυρωτάς στην επιτροπή. Περιμένουμε ποσοτικά και ποιοτικά στοιχεία. Πόσους υπαλλήλους αφορά αυτή η ρύθμιση; Ποιο το είδος των μετακινήσεων; Είναι χωρικές αυτές οι μετακινήσεις, αφορούν σε αλλαγές καθηκόντων; Θέλουμε να κατανοήσουμε εάν αυτές οι μετακινήσεις εξυπηρετούν λειτουργικές ανάγκες, να δούμε εάν σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην αιτιολογική έκθεση οι σχετικές θέσεις αναμένεται να καλυφθούν με την ολοκλήρωση εν εξελίξει διαδικασιών διορισμού, οπότε και οι μετακινηθέντες λογικά θα επιστρέψουν στις οργανικές τους θέσεις. Σε κάθε περίπτωση αναφέρομαι στη σχετική διάταξη για μετακινήσεις που, όπως αναφέρεται, έχουν λήξει ή λήγουν μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος και δεν καταλαβαίνουμε πώς έχουν θέση σ' αυτό το νομοθέτημα. Μας καλείτε, λοιπόν, να υπερψηφίσουμε την παράταση μετακινήσεων, οι οποίες έχουν ήδη λήξει. Έτσι δεν είναι; Και διερωτώμαι: Πού βρίσκονται αυτοί οι υπάλληλοι σήμερα; Ο νόμος αυτός ακόμα δεν ισχύει, αφού δεν τον ψηφίσαμε. Έχουν επιστρέψει στις οργανικές τους θέσεις ή όχι; Αυτά είναι κάποια ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν, προκειμένου και να αποφασίσουμε για την τελική μας στάση. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Δανέλλη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα ένας μαθητές και μαθήτριες και δεκατρείς εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το ΤΕΕ Ειδικής Αγωγής της Α΄ Βαθμίδας Κορωπίου. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριε Πολάκη, έχετε τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Ο Υπουργός δεν θέλει να μας ακούσει πρώτα;
Πρωτομιλία είναι αυτή, συνάδελφε. Θα ακολουθήσει και δευτερομιλία.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, θα ξεκινήσω την ομιλία μου με μια ιστορική αναφορά, γιατί νομίζω ότι δεν έχουμε πιει εδώ μέσα το ποτό της λησμονιάς, για να ξεχάσουμε πώς κάποια πράγματα έφθασαν μέχρι εδώ. Γίνεται μια κριτική από την Αντιπολίτευση, βοηθούντων και των αποφάσεων κάποιων συνδικαλιστικών φορέων, η οποία έχει μέσα της μια καταστροφολογική οπτική περί νομοσχεδίου «εκτρώματος», που εξαθλιώνει τους γιατρούς, που διαλύει τις εργασιακές σχέσεις και τον οικογενειακό προγραμματισμό και άλλα τέτοια νόστιμα. Δεκέμβριος 1993: Δεν έχω αποφασίσει αν θα συνεχίσω τη γενική χειρουργική και ξεκίνησα θωρακοχειρουργική στη Νίκαια. Από 1η έως 13 Δεκεμβρίου του 1993, λόγω των αναγκών της κλινικής, εφημέρευσα δεκατρείς μέρες συνέχεια ενεργό εφημερία - τη μια μέρα γενική την άλλη εσωτερική κ.λπ. - βοηθούντος και ενός επιμελητή, που έπαιζε τον ρόλο του διευθυντή τότε, ο οποίος εφημέρευσε τις επτά μέρες από αυτές. Πότε υπήρχε εργασιακή εξαθλίωση, κύριοι συνάδελφοι; Αυτό τι ήταν; Αυτή δεν ήταν η αιτία - και είναι ένα από τα χιλιάδες επεισόδια, τα οποία έχουμε ζήσει τα προηγούμενα χρόνια - που ώθησε τους συνδικαλιστικούς φορείς των γιατρών τη δεκαετία του 2000 να πουν ότι, επιτέλους πρέπει να δουλέψουμε με διαφορετικά ωράρια και με ανθρώπινους όρους εργασίας; Από τις ενώσεις των νοσοκομειακών γιατρών δεν ξεκίνησε η διαδικασία της προσφυγής προς τα ευρωπαϊκά .οργανα μετά την έκδοση της ευρωπαϊκής οδηγίας για το 48ωρο, που έλεγε να εναρμονιστεί αυτό το πράγμα και ο τρόπος που δουλεύουν οι γιατροί στη χώρα, στην Ελλάδα, με βάση αυτά που συμβαίνουν σε άλλες χώρες; Από εκεί δεν ξεκίνησε; Δεν έχουμε στα χέρια μας, μετά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, κείμενο υπογεγραμμένο από τον πρόεδρο και τον γραμματέα της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών, το οποίο εγκαλεί την κυβέρνηση: «Εφαρμόστε την απόφαση του δικαστηρίου, αλλιώς θα προσφύγουμε εμείς εκεί, για να καταβληθεί το πρόστιμο;». Κοιτάξτε, για να μην λέμε κουβέντες του αέρα για ανάγκες αντιπολιτευτικές, από τη στιγμή που έβγαλε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αυτή την απόφαση, είχαμε μπροστά μας τέσσερις επιλογές. Η μια λύση ήταν να πληρώσουμε το πρόστιμο, δηλαδή να δώσουμε 150 εκατομμύρια ευρώ, να δώσουμε, δηλαδή, το μισό της αύξησης που έχουμε δώσει τα τελευταία δύο, τρία χρόνια από τον κρατικό προϋπολογισμό τον χρόνο στα δημόσια νοσοκομεία. Η δεύτερη λύση θα ήταν να κάνουμε αυτό το οποίο είχε προτείνει ο κ. Βορίδης, πάλι για να ανακαλέσω στη μνήμη μερικών κάποια πράγματα, δηλαδή, να εφαρμόσουμε κυκλικό ωράριο. Να πούμε, δηλαδή, ότι και οι γιατροί πρέπει να δουλεύουν με κυκλικό ωράριο, με οκτάωρο. Αυτό δεν είναι αποδιοργάνωση της ζωής των ανθρώπων και των γιατρών; Η τρίτη λύση θα ήταν να κάνουμε αυτό, που κάνουν μια σειρά από άλλες χώρες, το οποίο έχουν καταδικάσει οι πάντες πιστεύω, εκτός από μερικούς που άκουσα και σήμερα, δηλαδή, να προσλάβουμε «εφημεριατζήδες». Να πούμε, δηλαδή, ότι υπάρχει το μόνιμο προσωπικό των νοσοκομείων και ότι προκειμένου να εκπληρωθούν τα κριτήρια και οι όροι που βάζει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, θα προσλάβουμε ανθρώπους, συναδέλφους γιατρούς, οι οποίοι θα κάνουν μόνο εφημερίες. Αυτά ήταν τα τρία πρώτα σενάρια. Εμείς δεν επιλέξαμε κανένα από τα τρία. Ανταποκρινόμενοι σε αυτά για τα οποία είχαμε παλέψει τα προηγούμενα χρόνια και που τώρα φαίνεται ότι κάποιοι, επειδή θέλουν και πρέπει σώνει και καλά να κάνουν αντιπολίτευση, τα ξεχνάνε, κρατήσαμε τον σταθερό πυρήνα των εργασιακών σχέσεων, που μιλάει για επτάωρο, πενθήμερο συνεχές ωράριο στην πρωινή λειτουργία των νοσοκομείων. Ένα το κρατούμενο.
Τα συνεταιράκια σας.
Μην πετάγεστε όμως, κύριε Οικονόμου, συνέχεια. Καταντάει κουραστικό από ένα σημείο και πέρα. Κρατήσαμε, λοιπόν, τον βασικό πυρήνα των εργασιακών σχέσεων και από εκεί και πέρα προσαρμόζουμε τη διαδικασία με μια μεγάλη αλλαγή, ότι, δηλαδή, δεν μπορεί κάποιος να δουλεύει συνεχόμενα πάνω από δώδεκα ώρες. Πρέπει να μεσολαβεί ανάπαυση. Και αυτό κατοχυρώνεται. Αυτό δεν είναι εργασιακή εξόντωση. Αυτό είναι εργασιακή και ανθρώπινη διευκόλυνση. Πώς να το κάνουμε; Δεν το καταλαβαίνετε; Πόσο πιο λιανά να πούμε αυτό το πράγμα; Δεύτερον, κατοχυρώνουμε την ιστορία με το ρεπό. Τρίτον - και ερχόμαστε τώρα στην άλλη κριτική - είναι προφανές ότι για να εφαρμοστεί στην ολότητά του αυτό το σχέδιο, χρειάζονται παραπάνω άνθρωποι μέσα στο σύστημα από αυτούς που υπάρχουν σήμερα. Και αυτό κάνουμε εδώ και δύο χρόνια. Γι' αυτό λέμε ότι η εφαρμογή αυτού του νομοσχεδίου θα είναι σταδιακή, θα είναι και κατά τόπους, με βάση το πώς θα επιλέγει και η συγκεκριμένη υγειονομική περιφέρεια και θα εκτιμάται από τις διοικήσεις και τους γιατρούς των νοσοκομείων αν μπορεί αυτό το πράγμα να εφαρμοστεί στην ολότητά του. Έτσι θα γίνει. Δεν γυρίζεις ένα κουμπί αύριο το πρωί και εφαρμόζεις αυτό το νομοσχέδιο. Πάλι φέρνω στη μνήμη μερικά πράγματα: Τα τελευταία δύο χρόνια έχουμε ενεργοποιήσει εξακόσιες παλιές κρίσεις με πιστώσεις αντίστοιχες, από τους οποίους ήδη έχουν αναλάβει υπηρεσία τριακόσιοι γιατροί με παγωμένες κρίσεις ακόμη και από το 2006 και το 2007. Έχουν ήδη προσληφθεί από την προκήρυξη του 2016 πάνω από τετρακόσιοι γιατροί. Και η διαδικασία συνεχίζεται. Με την πράξη του υπουργικού συμβουλίου από την παρτίδα των δύο χιλιάδων μόνιμων γιατρών έχουν προκηρυχθεί, μαζί με την προκήρυξη των ΤΕΠ, που βγαίνει μέσα στις επόμενες μέρες στον αέρα, σχεδόν χίλιοι γιατροί. Αυτό είναι μια μεγάλη ένεση προσωπικού στο σύστημα υγείας, το οποίο θα ολοκληρωθεί και με το μεγάλο κομμάτι των τετρακοσίων πενήντα ατόμων που θα πάνε προς την πρωτοβάθμια και με τους υπόλοιπους οι οποίοι θα ενισχύσουν τα κενά που θα υπάρχουν στα νοσοκομεία. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ένεση προσωπικού στο δημόσιο σύστημα υγείας από τότε που φτιάχτηκε. Αυτό είναι πραγματικότητα. Δεν είναι λόγια του αέρα. Ξέχασα να πω ότι το σύστημα ενισχύθηκε από τον Οκτώβριο του 2015 μέχρι τον Μάη του 2016 με χίλιους πεντακόσιους επικουρικούς γιατρούς επιπλέον αυτών, που υπηρετούσαν μέχρι τότε, που ήταν περίπου πεντακόσιοι. Αλλιώς, δεν θα ισορροπούσε το σύστημα. Αλλιώς, δεν θα μιλούσαμε για σύστημα σήμερα. Με την ολοκλήρωση, λοιπόν, αυτών των προσλήψεων, θα μπορεί να αρχίσει να εφαρμόζεται σταδιακά αυτό, που περιγράφει το νομοσχέδιο για το νέο τρόπο εργασίας και το νέο ωράριο εργασίας. Αλλιώς, δεν γίνεται. Μια κεντρική παρέμβαση αυτού του χαρακτήρα εκεί που πονούν τα νοσοκομεία, εκεί που όλοι το λέμε τόσα χρόνια αλλά κανείς δεν έκανε τίποτα τα προηγούμενα χρόνια - και τώρα θα γίνει - είναι η μαζική παρέμβαση για την πρόσληψη πεντακοσίων θέσεων σε τμήματα επειγόντων περιστατικών. Έχετε ακούσει πάρα πολλές φορές στο παρελθόν για την αναγκαιότητα των αυτόνομων ΤΕΠ κ.λπ., ότι εκεί πονάει το σύστημα, εκεί βασανίζεται ο άρρωστος, εκεί δημιουργούνται τα προβλήματα, οι φασαρίες, οι καθυστερήσεις, η αγανάκτηση του κόσμου. Αυτό υπήρχε χρόνια. Γιατί δεν γινόταν; Διότι δεν προβλέπονταν στους οργανισμούς των νοσοκομείων - και τους πρώτους και τους κουτσουρεμένους τα χρόνια των μνημονίων - οργανικές θέσεις για να προκηρυχθούν. Συστήσαμε με νομοθετική διάταξη τετρακόσιες εξήντα πέντε τέτοιες θέσεις, οι οποίες προστέθηκαν στις πενήντα μόνο, που υπήρχαν στους οργανισμούς των νοσοκομείων, είτε τους παλαιότερους είτε τους μνημονιακά κουτσουρεμένους. Οπότε τώρα έχουμε έναν αριθμό που μοιράζοντάς τον στα μεγάλα νοσοκομεία της χώρας κυρίως, μπορεί να είναι η βάση για να οργανωθεί η λειτουργία των αυτόνομων ΤΕΠ, του πιο επείγοντος κομματιού της λειτουργίας των νοσοκομείων, το οποίο θα έχει πολλαπλασιαστικές συνέπειες σε όλες τις ανάγκες εφημέρευσης των νοσοκομείων. Είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβετε αυτό; Τρίτον, η παρέμβαση για τις ΜΕΘ. Αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει ούτε μία κενή οργανική θέση στις μονάδες εντατικής θεραπείας της χώρας - που κι εκεί έχουν μεγάλες ανάγκες εφημερίας - που να μην έχει προκηρυχθεί. Εκατόν ογδόντα πέντε μαζικά δόθηκαν σε έγκριση, στην προκήρυξη και είναι αυτή τη στιγμή στον αέρα. Σε κάποιες γίνονται και οι κρίσεις. Πρακτικά, καλύπτουμε τις ανάγκες για ιατρικό, επιστημονικό δυναμικό στα δύο πιο σημαντικά - όλα σημαντικά είναι - στα δύο πιο βαριά τμήματα των νοσοκομείων. Αυτό δεν το βλέπετε; Αυτό δεν αντανακλάται στην όλη λειτουργία των νοσοκομείων; Τελειώνω με αυτά. Περισσότερες λεπτομέρειες θα σας αναφέρει ο κ. Ξανθός σε σχέση με τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου. Εγώ θέλω να σταθώ σε δυο - τρία άλλα πράγματα, πάλι για να μην ξεχνιόμαστε. Μας κάνατε μια κριτική για το δεύτερο τμήμα του νομοσχεδίου. Λέτε: «Μα, τους επιλέγετε με κλήρωση τους κριτές». Σήμερα δεν επιλέγονται με κλήρωση η εισηγητές - κριτές στα συμβούλια κρίσης που γίνονται ανά νοσοκομείο; Με τι γίνονται μέχρι τώρα;
Δεν παρακολουθείτε τι λέμε.
Δεύτερον, θυμάμαι τα χρόνια, που έκανα εγώ αιτήσεις στο ΕΣΥ από το 2000 μέχρι το 2005, που τότε υπήρχαν συμβούλια κρίσης τα οποία δεν ήταν ανά νοσοκομείο - το πρώτο ειδικά διάστημα, μετά άλλαξε αυτό - αλλά ήταν ανά ομάδα νοσοκομείων ή ανά υγειονομική περιφέρεια. Ποιος όριζε τότε, κύριοι συνάδελφοι, τη σύνθεση των συμβουλίων; Γινόταν με τη διαδικασία που περιγράφει το νομοσχέδιο, που λέει το διοικητή, τρεις συντονιστές διευθυντές που επιλέγονται με κλήρωση από την ειδικότητα από τα νοσοκομεία της περιοχής, τον πρόεδρο του επιστημονικού συμβουλίου ενός νοσοκομείου κ.λπ.; Τι γινόταν τότε; Μήπως να θυμηθούμε; Εγώ ξέρω τι γινόταν και το έζησα και στο πετσί μου. Από το γραφείο του Υπουργού βγαίναν τα ονόματα του συμβούλιου κρίσης - είτε ΠΑΣΟΚ είτε Νέα Δημοκρατία - και έμπαινες μέσα μόνο αν προσκύναγες. Δεκατρείς αιτήσεις έκανα στο ΕΣΥ και όλο δεύτερο και τρίτο με βγάζανε εκείνα τα συμβούλια κρίσης, τα ακομμάτιστα, τα επιστημονικά και τα δεν ξέρω κι εγώ τι. Για να μην ξεχνιόμαστε πώς γίνονταν οι κρίσεις και οι προσλήψεις!
Και ψηλά σε είχαν.
Τον ακάθιστο έχεις, κύριε Οικονόμου; Τι έχεις πάθει; Αν σήμερα κάναμε αυτό που κάνατε εσείς τότε, τι θα λέγατε; Τι θα κάνατε, αν κάναμε το αντίστοιχο; Θα λέγατε: «Ο ΣΥΡΙΖΑ φτιάχνει κομματικό κράτος. Θα βάλει τους δικούς του για αν επιλέξει μόνο Συριζαίους να μπουν στα νοσοκομεία». Αυτό δεν θα λέγατε; Τώρα που βλέπετε ότι κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, λέτε «Α, με κλήρωση θα τους βρείτε». Αυτό δεν είναι αντιπολίτευση. Αυτό είναι «κουκουρούκου». Κυριολεκτικά δηλαδή. Από δω δεν σας πιάνει, από κει δεν σας πιάνει. Δεν μπορώ να καταλάβω τελικά τι θέλετε; Ο τρόπος που αντιπολιτεύεστε είναι: Λέμε άλφα; Θα πείτε ωμέγα. Λέμε ωμέγα; Θα πείτε άλφα. Αυτό είναι. Και μια κουβέντα για να τελειώσω, γιατί επαναλάβατε την κριτική που κάνατε προχθές σε μια προσπάθεια προσεταιρισμού - να το πω έτσι - του σώματος των νοσοκομειακών γιατρών σε σχέση με αυτά που είπα σε μια συνέντευξη μου την προηγούμενη βδομάδα και τον τρόπο που εμφανίστηκαν σε κάποια ΜΜΕ. Ακούστε να δείτε. Επαναλαμβάνω….
Μαζέψτε τα τώρα.
Σταθεροποιηθείτε κάπου, κύριε Οικονόμου. Μην κουνιέστε συνέχεια. Επαναλαμβάνω ότι αυτά που είπα και που δεν τα αλλάζω ούτε σε μία λέξη, είναι μια ανάλυση η οποία το ξέρω ότι σας πειράζει, γιατί ήταν το προηγούμενο κοινωνικό συμβόλαιο. Από το 1996 μέχρι το 2004- τα ξαναείπα και θα τα ξαναπώ - διαχύθηκε η παραοικονομία κι έγινε νόμος κίνησης όλης της κοινωνίας η μίζα και το «μαύρο» χρήμα. Αυτό έγινε και στα νοσοκομεία. Δεν κινείτο τίποτα αν δεν υπήρχε αντίτιμο. Και το κοινωνικό συμβόλαιο εκείνης της περιόδου με το οποίο αποσπούσατε - είτε η Νέα Δημοκρατία είτε το ΠΑΣΟΚ - κοινωνική συναίνεση σε κάποια πράγματα, ήταν το εξής: Δεν σε πληρώνω με βάση αυτό που αξίζει αυτό που κάνεις, αλλά σου επιτρέπω να παίρνεις κομμάτι από αυτό που χρησιμοποιείς, υλικό, φάρμακο, αντιδραστήριο, κ.λπ.. Αυτό δεν γινόταν; Δεν το ξέρετε; Πώς μαζεύτηκαν 85 δισεκατομμύρια ευρώ «μαύρο» χρήμα στον χώρο της υγείας; Έτσι. Με αυτόν τον τρόπο.
Συμφωνεί ο κ. Παπαδόπουλος με αυτά που λέτε;
Μπορείτε να μην πετάγεστε, κύριε Οικονόμου; Αυτό δεν το ξέρετε; Αυτό χρεοκόπησε τη χώρα και είναι προφανές. Και είπα κάποια πράγματα. Και εμείς πάμε για άλλο κοινωνικό συμβόλαιο. Δεν πάμε να υπηρετήσουμε με άλλο τρόπο το δικό σας. Και οι χαμηλότερες βαθμίδες των νοσοκομειακών γιατρών ξέρουν πολύ καλά ποιος είναι με ποιον, με ποιους είστε εσείς και με ποιους είμαστε εμείς.
Ακριβώς. Το ξέρουν.
Τα ξέρουμε κι έτσι είναι. Υπάρχει ένα ποσοστό γιατρών το οποίο δεν τα πιάνει από πουθενά και με κανέναν τρόπο. Κι εγώ το εκτιμώ - και τόσο είναι - στο 20%. Και μιλάω τώρα μόνο για ειδικευμένους γιατρούς. Δεν μιλάω για ειδικευόμενους.
Έχετε στοιχεία;
Παραπάνω.
Λέει ότι είναι παραπάνω.
Αποφασίστε.
Επαναλαμβάνω, δεν τα πιάνει από πουθενά και με κανέναν τρόπο. Αυτοί οι άνθρωποι, λοιπόν, είναι αυτοί που στηρίξαν το σύστημα. Υπάρχει ένα κομμάτι - και το ξέρετε και βγαίνει συνέχεια και έχουμε στείλει και αρκετούς το τελευταίο διάστημα στον εισαγγελέα και τους έχουμε κάνει άρση της υπηρεσίας τους κ.λπ. - το οποίο δεν σε ακουμπά αν δεν τα «πιάσει», που εκβιάζει και το οποίο είναι στις ανώτερες βαθμίδες. Και υπάρχει ένα κομμάτι ενδιάμεσο, μεγάλο, το οποίο θα τα πάρει αν του τα δώσουν. Αυτή δεν είναι η πραγματικότητα; Λέω κάτι διαφορετικό από την πραγματικότητα; Εμείς, λοιπόν, λέμε το εξής: Αυτό που οραματιζόμαστε να γίνει, δεν εμπεριέχει μια νέα εκδοχή του τρόπου με τον οποίον είχατε κάνει το κοινωνικό συμβόλαιο εσείς τα προηγούμενα χρόνια. Εμείς λέμε ότι ο γιατρός πρέπει να αμείβεται με βάση την αξία αυτού, που κάνει και το οποίο έκανε δεκαπέντε και είκοσι χρόνια να μάθει να το κάνει. Άρα, πρέπει με την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια να υπάρξει μια δραστική αύξηση των μισθών και των αμοιβών γενικά του ιατρικού προσωπικού, το οποίο να μη χρειάζεται είτε την άμεση καταβολή από τους ασθενείς ή να την εκβιάζει ή να τη δέχεται ή τη συνεισφορά των εταιρειών σε είδος ή σε χρήμα, προκειμένου να μορφωθεί ή να συμπληρώσει το εισόδημά του, διότι ο κρατικός προϋπολογισμός και τα ασφαλιστικά ταμεία τελικά τις πληρώνουν αυτές τις παροχές. Τα υπερτιμολογημένα φάρμακα των εταιρειών, που δεν έγινε ποτέ διαπραγμάτευση στη χώρα, έδιναν τη δυνατότητα στις εταιρείες να δίνουν αυτό το «αντίδωρο» σε είδος ή σε χρήμα στους γιατρούς. Εμείς δεν θέλουμε αυτό. Εμείς θέλουμε να αμειφθούν οι άνθρωποι με βάση αυτό που αξίζουν, να αμειφθεί η ζωντανή εργασία και όχι η νεκρή εργασία. Σε αυτό το μοντέλο θα «βάλουμε πλάτη». Αυτό το νόημα έχει όλη αυτή η κριτική. Δεν είναι κυνήγι μαγισσών. Και αυτήν τη στιγμή έχουμε στείλει πολλούς από τους μεγάλους εκεί που πρέπει να τους στείλουμε και περιμένουμε να δούμε τι θα κάνει η δικαιοσύνη. Εμάς το δικό μας κοινωνικό συμβόλαιο είναι ότι πρέπει να υπάρξει μια μεταστροφή των πόρων από την αγορά υλικών, φαρμάκων και αντιδραστηρίων, που είναι υπερτιμολογημένα, σε νέες προσλήψεις και σε βελτίωση των αμοιβών του δυναμικού που στηρίζει το σύστημα, ακριβώς για να έχουμε ένα δημόσιο σύστημα υγείας, που να παρέχει υψηλής ποιότητας, έγκαιρη, αποτελεσματική και δωρεάν κάλυψη στον ελληνικό πληθυσμό. Αυτό είναι το δικό μας κοινωνικό συμβόλαιο και δεν το διαστρεβλώνετε με οτιδήποτε και να προσπαθείτε να πείτε.
Κύριε Υπουργέ, ολοκληρώστε παρακαλώ.
Σε αυτό τοποθετηθείτε, στο ποια προοπτική εσείς επιλέγετε και αφήστε τα υπόλοιπα τώρα, όπως το ότι μοιάζουμε εμείς με τους προηγούμενους κ.λπ.. Αν μοιάζαμε εμείς με τους προηγούμενους, θα ήμασταν σαν εσάς, δεν θα είμαστε αυτό που τραβήξαμε στη ζωή μας. Θα είχαμε λύσει το πρόβλημά μας αλλιώς, άλλα χρόνια. Ευχαριστώ πολύ.
Περνάμε στον κατάλογο των ομιλητών. Ο κ. Μιχελογιαννάκης έχει τον λόγο για πέντε λεπτά.
Είναι λίγα τα πέντε λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Είναι λίγοι οι ομιλητές. Δώστε τους λίγο χρόνο παραπάνω για να μιλήσουν.
Είναι διαδικασία επείγοντος. Έχουμε έντεκα ομιλητές. Θα υπάρξει ανοχή. Ας μη χάνουμε, όμως, χρόνο. Κύριε Μιχελογιαννάκη, έχετε τον λόγο, για έξι λεπτά. Έβαλα την ανοχή.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, αν δεν γινόταν η εναρμόνιση αυτή, η οποία προσπαθούμε να κάνουμε σήμερα, όπως καλά είπε ο Υπουργός, θα είχαμε ένα πρόστιμο ύψους 150 εκατομμυρίων ευρώ. Έχουμε δεδομένο το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, που καλεί την ελληνική δημοκρατία να προβεί σε διορθώσεις. Είναι αλήθεια ότι στα χρόνια του 2015, του 2016, του 2017 δώσαμε παραπάνω από τα προϋπολογισθέντα, 1,1 δισεκατομμύριο. Έχουμε πάρει περίπου δέκα χιλιάδες πεντακόσια άτομα, που δουλεύουν και θα γίνουν άλλες τόσες περίπου προσλήψεις. Υπάρχει έγκριση για δύο χιλιάδες μόνιμες προσλήψεις. Έχουν ήδη προκηρυχθεί τετρακόσιες πενήντα από αυτές. Βγαίνουν οι πεντακόσιες περίπου θέσεις για τα ΤΕΠ. Έχουν προκηρυχθεί επτακόσιες εξήντα τέσσερις από πέρσι και ήδη έχουν αναλάβει εκεί τετρακόσια άτομα. Είχαμε και τις εξακόσιες εξήντα τις παλιές, που είχαν «παγώσει». Από αυτές έχουν αναλάβει περίπου τριακόσιοι. Υπάρχει, δηλαδή, ένα πακέτο από τρεισήμισι χιλιάδες περίπου προσλήψεις, οι οποίες βρίσκονται σε εξέλιξη. Το 2014 το ποσό για τις εφημερίες ήταν 297,5 εκατομμύρια, το 2015 έγιναν τριακόσια τριάντα πέντε, συνεχίστηκε το 2016 και άλλα 10 εκατομμύρια το 2017, για να καλύψουν την αύξηση των εφημεριών 6% με το ιατρικό μισθολόγιο, συν την αύξηση 10% στα νυχτερινά και εξαιρέσιμα στο υπόλοιπο προσωπικό για το διάστημα, που αυτό ισχύει. Είναι, λοιπόν, 345 εκατομμύρια και 25 εκατομμύρια περίπου από τα κλειστά ενοποιημένα νοσήλια που εισπράττει ο ΕΟΠΥΥ, ένα σύνολο, δηλαδή, περίπου 360 εκατομμυρίων. Με το νομοσχέδιο εξασφαλίζουμε τις σαράντα οκτώ ώρες εργασίας την εβδομάδα στους γιατρούς και τον εφημεριακό χρόνο σε δωδεκάωρη, αντί εικοσιτετράωρη, βάση. Υπάρχει η ημερήσια ανάπαυση έντεκα ωρών χωρίς διακοπή, η εβδομαδιαία ανάπαυση εικοσιτεσσάρων ωρών, ο αντισταθμιστικός χρόνος για ρεπό αμέσως μετά την εφημερία ή εντός δεκατεσσάρων ωρών μετά τον περιορισμό ή την απώλεια της εβδομαδιαίας ανάπαυσης. Εφημερία θα κάνουν και συντονιστές διευθυντές, που μέχρι τώρα έπαιρναν επίδομα. Όλοι οι άλλοι γιατροί κάνουν την ενεργό εφημερία, τη μικτή και της ετοιμότητας. Οι ειδικευόμενοι κάνουν την ενεργό εφημερία. Θα υπάρξει περίοδος μετάβασης, όπως είπε και ο εισηγητής μας, μέσω ατομικής δυνατότητας, που θα εξαιρεθεί κάποιος στην πορεία από το σαρανταοκτάωρο στο εξηντάωρο. Τώρα, οι αλλαγές στα συμβούλια κρίσης δεν γίνονται μόνο για έναν σκοπό, για να επιταχυνθούν οι κρίσεις και να γίνουν πιο σωστές, πιο άρτιες. Αυτά τα συμβούλια κρίσης θα είναι πενταμελή, συμβούλια επιλογής ανά υγειονομική περιφέρεια. Θα είναι περίπου τέσσερις γιατροί, με κλήρωση. Με κλήρωση θα είναι και ο διευθυντής του επιστημονικού συμβουλίου από τα νοσοκομεία που ανήκουν στην περιφέρεια. Οι συνάδελφοι θα υποβάλλουν πέντε αιτήσεις στην υγειονομική τους περιφέρεια, για την πρώτη και τη δεύτερη με ενιαία πρόταση, όπως και στην τρίτη και τέταρτη. Η τελική κατάταξη των πρώτων θα γίνει αφού γίνει η ακρόασή τους, ώστε να μπορούν να εξαντληθούν όλοι οι τρόποι σωστής αξιολόγησης. Άρα, ουσιαστικά υπάρχει μοριοδότηση και δυνατότητα ένστασης. Επίσης, ρυθμίζεται η μισθολογική κατάταξη και εξέλιξη με απόφαση του διοικητή του νοσοκομείου, του διοικητή της υγειονομικής περιφέρειας. Ρυθμίζεται το πτητικό επίδομα στις αεροδιακομιδές, ρυθμίζεται η στελέχωση του Νοσοκομείου της Καρπάθου, όπως είπε ο εισηγητής, ρυθμίζεται η μεταφορά οργανικών θέσεων από το ΕΚΕΔΙ, ρυθμίζονται οι απαιτήσεις των νοσοκομείων κατά δικαιούχων, ρυθμίζονται οι δαπάνες της κεντρικής υπηρεσίας και εποπτευομένων φορέων του Υπουργείου Υγείας. Τι πετυχαίνουμε, λοιπόν, με αυτό το νομοσχέδιο, για να είμαι και συνεπής στον χρόνο μου; Πετυχαίνουμε πρώτον, τις επιπλέον προσλήψεις, δεύτερον την αυτονομία των ΤΕΠ, τρίτον τη στελέχωση της πρωτοβάθμιας φροντίδας και τέταρτον την αναστροφή του «brain drain». Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ και για τη συνέπεια του χρόνου, κύριε συνάδελφε. Παρακαλώ τον επόμενο ομιλητή κ. Γεώργιο Βαγιωνά από τη Νέα Δημοκρατία να λάβει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, κανονικά έπρεπε να μιλήσω από τη θέση μου, αφού ο χρόνος είναι έξι λεπτά. Όταν είναι πάνω από οκτώ, τότε ανεβαίνει κάποιος στο Βήμα. Αυτή είναι η πραγματικότητα, εκτός αν το αλλάξατε κι αυτό. Λυπάμαι που έφυγε ο κ. Πολάκης. Θα με ακούσει, όμως, ο κ. Ξανθός. Και δεν έχω να πω μόνο κακά, αλλά και καλά. Ο κ. Πολάκης έμεινε δεκαεπτά μέρες στο νοσοκομείο το 1993 αμειβόμενος. Υπήρχαν συνάδελφοι, όμως, που το 1970- όπως ο ομιλών - κάθονταν είκοσι πέντε μέρες στο νοσοκομείο και μάλιστα τον Αύγουστο. Ο ομιλών εκεί κοιμόταν, εκεί έτρωγε, που δεν δικαιούτο φαγητό, γιατί ήταν άμισθος. Προσέξτε τις περιόδους. Τώρα, λοιπόν, έρχεται και λέει ότι αναγκαστήκαμε να κόψουμε αυτά τα εκατόν τόσα εκατομμύρια, διότι είναι μνημονιακή υποχρέωση. Και σας ερωτώ, κύριε Υπουργέ, πριν από δυο, τρεις μήνες φέρατε τις ΤΟΜΥ, οι οποίες επιδοτούνται. Παίρνετε κάποια χρήματα από την Ευρώπη. Γιατί δεν το φέρνατε τότε, ή δεν το ξέρατε; Από τις αρχές του 2015 είναι γνωστή η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Δεν θα ήθελα να πληρώνομαι, αλλά μου έκανε έναν λογιστικό υπολογισμό ο κ. Πολάκης. Πώς πληρώνονται οι γιατροί σε όλη την Ευρώπη; Ξέρετε; Πληρώνεται κανείς με ενεργές ή μη ενεργές εφημερίες; Πληρώνεται με τον βαθμό του, υπάρχει βαθμολόγιο, καθηκοντολόγιο. Αυτός είναι διευθυντής, παίρνει αυτά τα χρήματα, έχει αυτές τις υποχρεώσεις. Ο επιμελητής πληρώνεται ανάλογα, όπως και ο βοηθός και ο ειδικευόμενος . Και εν πάση περιπτώσει, τότε πληρώνονταν μόνο λίγοι ειδικευόμενοι. Οι άμισθοι, που ήταν οι περισσότεροι, όπως ήμουν εγώ, δεν πληρώνονταν. Και πώς ζούσαν, θα με ρωτήσετε. Ζούσαν γιατί δούλευαν το βράδυ ως νυκτερινοί γιατροί σε κλινικές. Άρα, λοιπόν, κύριε Ξανθέ, έχετε μια φοβία - για να μην πω μια αηδία - ως προς τον ιδιωτικό τομέα. Ο τόπος αυτός είναι πλούσιος, το 30% είναι ιδιωτικός τομέας. Τον απορρίπτετε μετά βδελυγμίας, αν θέλετε να είμαστε ειλικρινείς. Επομένως, ή θα κάνουμε σωστή ιατρική ή δεν θα κάνουμε. Και επειδή δεν θέλω να μπαίνω σε μικρολεπτομέρειες, θα σας πω τι πρέπει να κάνουμε. Το υπαινίχθηκα σε μια επιτροπή πριν από λίγο καιρό σε εσάς. Είστε Κρητικός, θέλετε τουρισμό, έχετε γεωργικά προϊόντα. Αυτά πρέπει να τα αξιοποιήσετε. Και πού κολλάει η υγεία; Σήμερα αν δεν έχει εξασφαλίσει ο τουρίστας την υγειονομική κάλυψη της περιοχής, δεν έρχεται στον τόπο. Ξέρετε ότι η Κρήτη έχει εξακόσιες χιλιάδες κατοίκους - και αν κάνω λάθος, διορθώστε με - αλλά έχει περίπου και δυο, δυόμισι και τρία εκατομμύρια - λέγεται - σε τουριστικές περιόδους. Πρέπει να εφημερεύουν όλα τα νοσοκομεία; Ή πρέπει να εφημερεύει στις ομαλές συνθήκες ένα, πραγματική εφημερία, όμως, με όλες τις ειδικότητες; Έχετε πανεπιστήμιο. Άρα, σε όλες τις περιφέρειες που έχουν πανεπιστήμιο - επειδή τα πανεπιστημιακά έχουν όλες σχεδόν τις ειδικότητες - πρέπει να είναι εφημερεύοντα τα πανεπιστημιακά νοσοκομεία. Πρέπει να εφημερεύουν εκατόν είκοσι νοσοκομεία με πλασματικές και με ό,τι άλλες μπορεί να φανταστεί κανείς εφημερίες; Αλλάξτε το σύστημα! Αν δεν αλλάξετε το σύστημα, δεν μπορείτε να προχωρήσετε. Και πάνω από όλα - ιδιαίτερα για την Κρήτη - δικαιολογώ κάποιες αεροδιακομιδές σε νησιά, δεν δικαιολογώ, όμως, αεροδιακομιδή από τη Χαλκιδική. Υπάρχει και ένα νησί. Αν ήταν νησί, θα το δικαιολογούσα, την Αμμουλιανή. Όμως, αεροδιακομιδές εκατό χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη; Τόσα λεφτά περισσεύουν; Η ελάχιστη αεροδιακομιδή κοστίζει 3.500 ευρώ και 7.000 ευρώ η υψηλότερη. Δείτε τα αυτά τα πράγματα. Άρα, λοιπόν, το ΕΚΑΒ είναι απαραίτητο. Οργανώστε το σωστά! Περίμενα, αντί να ψηφίζουμε τέτοια νομοσχέδια, ένα νομοσχέδιο πραγματικό της υγείας, υπό την έννοια «πόσο ΕΚΑΒ χρειάζεται η Κρήτη;». Χρειάζεται διακόσιους ΕΚΑΒίτες, διακόσιους είκοσι; Πιλοτικά το πρόγραμμα να λειτουργήσει για δυο χρόνια, πιλοτικά ένα εφημερεύον νοσοκομείο τις χαμηλότερες πληθυσμιακά περιόδους στην Κρήτη και δυο νοσοκομεία στο αποκορύφωμα. Και το Νοσοκομείο των Χανίων είναι μεγάλο νοσοκομείο. Πρέπει να έχουμε και στο Λασίθι και στον Άγιο Νικόλαο. Εφημερεύοντα νοσοκομεία επί εικοσιτετραώρου βάσεως; Όχι μόνο δώδεκα με δεκατέσσερις ώρες την ημέρα Χρησιμοποιήστε όλες τις υποδομές! Οι υποδομές της υγείας είναι πολύ περισσότερες από αυτές που χρειάζονται. Και κάνετε σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, για να κερδίσετε και χρήματα. Εκεί θα τα βρείτε τα χρήματα, δεν θα τα βρείτε με την περικοπή της μισθοδοσίας στον εφημερεύοντα γιατρό. Αυτό είναι επιεικώς απαράδεκτο, κατά τη δική μου άποψη. Δεν διεκδικώ το αλάθητο, αλλά διεκδικώ το σωστό και το δίκαιο. Και πρέπει, λοιπόν, να καταλάβετε ότι οι ιδιώτες δεν είναι παρίες ούτε παρείσακτα της κοινωνίας. Δουλεύουν σκληρά, σωστά και πολύ πιο φθηνά. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Βαγιωνά. Παρακαλώ τον επόμενο ομιλητή από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, τον κ. Κατσώτη, να προσέλθει στο Βήμα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η Κυβέρνηση παρουσιάζει την οδηγία, που ενσωματώνει σ' αυτό το νομοσχέδιο, ως την καλύτερη λύση για την οργάνωση του χρόνου εργασίας των γιατρών. Επιδιώκει για άλλη μία φορά να εξαπατήσει τους εργαζόμενους και τον λαό, παρουσιάζοντας τις συνέπειες ακριβώς από την ανάποδη πλευρά, όπως έκανε εξάλλου με όλα όσα έχει νομοθετήσει ως τώρα, δηλαδή μνημόνια, ασφαλιστικό Κατρούγκαλου, εργασιακά, φορολογικά, κατασχέσεις και άλλα που έχουν ισοπεδώσει τη ζωή των εργαζομένων και του λαού. Ποια ανάγκη οδήγησε σ' αυτήν την οδηγία, καθώς και στις άλλες παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, που δεν αναφέρονται μόνο στο ιατρικό προσωπικό, αλλά στο σύνολο των μισθωτών; Είναι η ανάγκη να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των μονοπωλιακών και επιχειρηματικών ομίλων για οργάνωση του χρόνου εργασίας χωρίς τη δέσμευση του σταθερού ημερήσιου χρόνου και να προσαρμόζει τις ώρες της ημερήσιας εργασίας με βάση τις ανάγκες της επιχείρησης χωρίς κανέναν περιορισμό. Αυτήν την οδηγία φέρνει η Κυβέρνηση. Την ενσωματώνει και ρυθμίζει τον χρόνο εργασίας των γιατρών, ανατρέποντας - και με τον νόμο πλέον - τον σταθερό ημερήσιο και εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας που αποτελεί την πιο σημαντική κατάκτηση του εργατικού κινήματος από το Σικάγο ακόμα το 1886. Η επιβεβαίωση των ισχυρισμών μας είναι το άρθρο 6, που προβλέπει ποιες προηγούμενες διατάξεις του νόμου που ισχύει, καταργούνται. Καταργεί τη διάταξη του ισχύοντος νόμου, του ν.3754/2009, που προβλέπει ότι για τις ανάγκες κατάρτισης του προγράμματος εφημεριών και ομαλής λειτουργίας των νοσοκομείων και των κέντρων υγείας δεν εφαρμόζονται τα ελαστικά ωράρια και οι ελαστικές σχέσεις εργασίας. Προϋπόθεση, λοιπόν, για τη διευθέτηση είναι τα ελαστικά ωράρια και οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις. Γι' αυτό και η Κυβέρνηση καταργεί τη συγκεκριμένη δέσμευση του νόμου. Ορίζει τις σαράντα οκτώ ώρες όχι ως μέγιστο επιτρεπτό εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας, αλλά ως μέσο όρο εβδομαδιαίας εργασίας, με περίοδο αναφοράς το τετράμηνο, σύμφωνα με την οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Καθιερώνει τη ρήτρα εξαίρεσης, το «opt - out», δηλαδή, τη δυνατότητα να ανεβαίνει ο εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας στις εξήντα ώρες. Υποτίθεται ότι αυτό θα γίνεται με τη συναίνεση του γιατρού. Όμως, μέσα στις συνθήκες της υποστελέχωσης των νοσοκομείων, της εντεινόμενης αυθαιρεσίας και αυταρχισμού από διοικήσεις και διευθυντές, το εξάωρο θα γίνει κανόνας. Κανένας δεν πρέπει να έχει αμφιβολίες ότι αυτό θα συμβεί. Προβλέπει ότι σε περίπτωση μείωσης ή απώλειας της προβλεπόμενης εβδομαδιαίας ανάπαυσης λόγω υπερωρίας, χορηγείται ισοδύναμος αντισταθμιστικός χρόνος μέσα στις επόμενες δεκατέσσερις ημέρες, με ό,τι σημαίνει αυτό για την υγεία των γιατρών. Με την αντιμετώπιση της εφημερίας - ετοιμότητας ως μη εργάσιμου χρόνου, βάζει από το παράθυρο την εφαρμογή του αντεργατικού σχεδίου περί ενεργού και ανενεργού χρόνου εργασίας. Ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ στην επιτροπή έθεσε το ερώτημα «Με την οδηγία που ενσωματώνει η Κυβέρνηση βελτιώνεται ή όχι η κατάσταση με τα ωράρια των γιατρών;». Επίσης, οι αρμόδιοι Υπουργοί ισχυρίζονται ότι με το νομοσχέδιο αντιμετωπίζουν το πρόβλημα με τα εξουθενωτικά ωράρια των γιατρών και ότι τάχα προστατεύουν τα εργασιακά τους δικαιώματα. Τεκμηριώνουμε ότι θα συμβεί ακριβώς το αντίθετο. Η Κυβέρνηση με το νομοσχέδιο νομιμοποιεί όλες τις αυθαιρεσίες σε βάρος των εργαζομένων στην υγεία. Τώρα, τα εξαντλητικά ωράρια, ακόμα και τα εξηντάωρα, θα εφαρμόζονται με τη βούλα του νόμου και θα δημιουργείται το υπόστρωμα για το επόμενο βήμα, την παραπέρα ελαστικοποίηση των σχέσεων και του χρόνου εργασίας, την παραπέρα ιδιωτικοποίηση της δουλειάς με τη ζωή των γιατρών να χειροτερεύει. Κατ' επέκταση, βέβαια, το ίδιο θα συμβεί με την ποιότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών υγείας στους ασθενείς που θα χειροτερεύει. Αλήθεια, ποιος γιατρός με δώδεκα ώρες εργασίας μπορεί να αντέξει; Υπάρχει ανάγκη ο γιατρός να μελετά διαρκώς; Ποιον χρόνο του αφήνετε με τέτοια εξαντλητικά ωράρια; Η διάγνωση, η θεραπεία, η επέμβαση και κάθε άλλη υπηρεσία θα είναι ίδια με την εξάωρη εργασία που απαιτούν οι νοσοκομειακοί γιατροί ή με τη δωδεκάωρη που εσείς θεσπίζετε; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριοι, έρχεστε να καλύψετε τις αυξημένες ανάγκες λόγω των μεγάλων ελλείψεων γιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού με την οργάνωση του χρόνου εργασίας όπως πριν το 1886. Είστε αδίστακτοι. Τι άλλο μένει να κάνετε; Δεν έχετε αφήσει τίποτα για τη Νέα Δημοκρατία. Σε κάθε αίτημα των επιχειρηματικών ομίλων ανταποκρίνεστε με μεγάλη προθυμία. Τους έχετε καταπλήξει. Δεν περίμεναν τέτοια προθυμία. Οι εργαζόμενοι ό,τι και αν ψήφισαν, ό,τι θεό και αν πιστεύουν, ζουν τις συνέπειες της πολιτικής σας. Ζουν τις συνέπειες της δίκαιης ανάπτυξης που επικαλείστε. Ζουν τις συνέπειες των βέλτιστων πρακτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του συλλογικού εκφραστή του μεγάλου κεφαλαίου. Ζουν την άγρια φοροληστεία, την εργασιακή ζούγκλα, την κατάργηση κάθε δικαιώματος, που μονιμοποιούνται, σταθεροποιούνται για την καπιταλιστική ανάπτυξη και την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Μονόδρομος για τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους φτωχούς αγρότες είναι η οργάνωση της πάλης για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής και των φορέων της, για διεκδίκηση των απωλειών που είχαν όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης, για σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας με μία εφημερία την εβδομάδα και εξάωρο, πενθήμερο για τους γιατρούς και για όσους είναι στα βαρέα και ανθυγιεινά, με επτάωρο πενθήμερο για όλους τους άλλους εργαζόμενους, για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς, για καλύτερο μισθό 751 ευρώ, για αποκατάσταση των συντάξεων με κατάργηση του «νόμου Κατρούγκαλου» και επαναφορά της δέκατης τρίτης σύνταξης, το δώρο των γιορτών. Το σημερινό συλλαλητήριο σε όλα αυτά απαντά και αυτά διεκδικεί. Αποτελεί προετοιμασία για καθολική απάντηση στα μέτρα - φωτιά που ετοιμάζει να φέρει η Κυβέρνηση για την τρίτη αξιολόγηση. Ένα είναι βέβαιο, ότι η εργατική τάξη αργά ή γρήγορα θα σαρώσει αυτή τη βαρβαρότητα του καπιταλισμού και τα στηρίγματά τους. Θα συμπορευθούν με το ΚΚΕ για την οικοδόμηση της νέας σοσιαλιστικής κοινωνίας που οριστικά, μόνιμα θα ικανοποιεί τις ανάγκες του λαού. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ και για την ανοχή σας. Η λύση που δίνει η Κυβέρνηση στον ΕΔΟΕΑΠ είναι σύμφωνη με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για σύστημα προκαθορισμένων εισφορών και όχι παροχών. Η ασφάλιση «ατομική μερίδα με ατομικό λογαριασμό» σημαίνει κατάργηση των χαρακτηριστικών της κοινωνικής ασφάλισης, της αλληλεγγύης, του αναδιανεμητικού χαρακτήρα και όλων αυτών που δημιουργούν την ασφάλεια και την αξιοπρεπή διαβίωση των εργαζομένων. Η λύση που δίνει η Κυβέρνηση είναι στο πλαίσιο του κεφαλαιοποιητικού συστήματος, όπως και στην ιδιωτική ασφάλιση. Η τροπολογία δεν αποτελεί λύση για τον ΕΔΟΕΑΠ, γι' αυτό δεν θα την ψηφίσουμε. Καλούμε τους εργαζόμενους να συνεχίσουν τον αγώνα τους για ενιαίο υποχρεωτικό, αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν καθολικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, που θα εξασφαλίζει τις συντάξεις και όλες τις άλλες παροχές για όλους τους εργαζόμενους, αντίστοιχες των αναγκών. Οι γιατροί σήμερα απαντούν στο κοινωνικό συμβόλαιο, που είπε ο κ. Πολάκης, της Κυβέρνησης, με την απεργία τους και τη διαδήλωση. Χαιρετίζουμε τη στάση τους. Καλούμε όλους τους εργαζόμενους να δυναμώσουν τον αγώνα.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Κατσώτη. Παρακαλώ τον Υπουργό τον κ. Ξανθό να παρέμβει για νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Καταθέτουμε ένα σώμα νομοτεχνικών αλλαγών και βελτιώσεων. Την ουσία την παρουσιάσαμε χθες στην επιτροπή. Αφορά την απάλειψη του άρθρου 14 για να υπάρξει ένας επαρκής χρόνος διαβούλευσης με τη φαρμακοβιομηχανία και να φέρουμε μια κοινά συμφωνημένη πρόταση για τη δικαιότερη κατανομή του clawback. Δεύτερον, αλλάζουμε τη σύνθεση των συμβουλίων επιλογής των γιατρών του ΕΣΥ, αφαιρώντας την πρόβλεψη για ΠΕ διοικητικό, ο οποίος συμμετέχει και στη θέση του μπαίνει πρόεδρος επιστημονικού συμβουλίου από τα όμορα νοσοκομεία, ο οποίος επιλέγεται με κλήρωση. Επίσης, υπάρχει μια αλλαγή στο θέμα της κατανομής των οργανικών θέσεων, των θέσεων απασχόλησης που υπήρχαν στο ΕΚΕΔΙ, το οποίο καταργήθηκε. Περιλαμβάνουμε στην κατανομή αυτή και το «Αττικό» νοσοκομείο, στο οποίο κάποιοι από αυτούς τους εργαζόμενους ήδη εργάζονταν και στήριζαν τα εργαστήριά του. Θα τις δείτε σε λεπτομέρειες. Αν θέλετε κάποια διευκρίνιση, μπορούμε να σας τη δώσουμε.
Αυτό το οποίο θέλω επιπρόσθετα να τονίσω είναι το θέμα το οποίο έθεσαν οι συνάδελφοι από το Κομμουνιστικό Κόμμα για το άρθρο 6 και την πρόβλεψη που είχε να καταργηθεί μια διάταξη του ν.3754. Αγαπητοί συνάδελφοι, εμείς θεωρούμε ότι η διατύπωση που υπάρχει στον νόμο, ότι «το τακτικό ωράριο των νοσοκομειακών γιατρών είναι επτάωρο, συνεχές, πρωινό και πενθήμερο, από Δευτέρα ως Παρασκευή, από τις 08.00΄ ως τις 15.00΄» είναι απολύτως σαφής και δεν αφήνει την παραμικρή δυνατότητα παρερμηνείας ότι προωθούμε ελαστικού τύπου σχέσεις εργασίας. Για να μην υπάρχει, όμως, και η παραμικρή βάση αυτού του τύπου της κριτικής, απαλείφουμε, με νομοτεχνική βελτίωση, αυτή την πρόβλεψη για το τρίτο εδάφιο.
Απόσυρση;
Απόσυρση, βεβαίως. Περιλαμβάνεται στη νομοτεχνική βελτίωση, για να μην υπάρχει η παραμικρή βάση κριτικής ότι εδώ λάθρα προσπαθούμε να περάσουμε μια οποιουδήποτε τύπου ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων. Το τακτικό ωράριο παραμένει σταθερό και οτιδήποτε πέραν αυτού είναι υπερωριακή εργασία, η οποία αμείβεται σε όλες τις μορφές της.
Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Υπουργό και για τη δημιουργική παρέμβαση στη νομοθετική βελτίωση. Θα παρακαλούσα την Υπουργό κ. Αχτσιόγλου, αν θέλει, να παρέμβει για την τροπολογία της. Κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σας έχει διανεμηθεί η τροπολογία για τις ρυθμίσεις του ΕΔΟΕΑΠ. Μερικά βασικά σημεία για να την κατανοήσουμε πλήρως είναι τα εξής: Πρώτο σημείο. Ο ΕΔΟΕΑΠ αποτελεί ένα νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, που παρέχει υγειονομική περίθαλψη, επικουρική και εφάπαξ. Δεύτερο και πολύ σημαντικό σημείο. Με αποφάσεις των ανώτατων δικαστηρίων της χώρας αναγνωρίστηκε ότι ο ΕΔΟΕΑΠ ασκεί κατά παραχώρηση δημόσια εξουσία στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης. Λειτουργεί, δηλαδή, καθ' υποκατάσταση δημόσιου οργανισμού κοινωνικής ασφάλισης. Τρίτο σημείο, μη νομικό, αλλά πραγματικό. Ο ΕΟΔΕΑΠ διαθέτει ένα εκτεταμένο δίκτυο παροχών υγείας. Έχει δύο πολύ σημαντικές αυτόνομες μονάδες υγείας. Έχει ένα εκτεταμένο δίκτυο για την παροχή υπηρεσιών υγείας. Έχει ειδική μέριμνα και για τους χίλιους περίπου ανασφάλιστους άνεργους δημοσιογράφους και τις οικογένειές τους. Ήταν πολιτική απόφαση αυτής της Κυβέρνησης αυτές οι δομές να παραμείνουν ζωντανές. Θα ήταν εντελώς παράλογο σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης, που το δημόσιο σύστημα υγείας κάνει τεράστιες προσπάθειες για να σταθεί στα πόδια του, να μην κάναμε ό,τι ήταν δυνατό προκειμένου αυτές οι μονάδες να μείνουν ζωντανές και αυτές οι παροχές υγείας να συνεχίσουν να υπάρχουν. Μάλιστα, βρισκόμαστε και σε μια διαρκή επικοινωνία με τον ΕΟΠΥΥ, που στόχο έχει να μπορέσουν να ανοίξουν αυτές οι μονάδες και να παρέχουν φροντίδες υγείας και στους υπόλοιπους ασφαλισμένους της χώρας. Επομένως, αυτή ήταν πολιτική μας απόφαση. Επίσης, τον τελευταίο ενάμιση χρόνο περίπου βρισκόμαστε σε διαρκείς διαβουλεύσεις και με τα δύο μέρη, με τους εργοδότες και τους εργαζόμενους, προκειμένου να βρεθεί η λύση αυτή η οποία θα διασφάλιζε τη βιωσιμότητα του ταμείου και τη συνέχεια της λειτουργίας του. Τέταρτο σημείο, πολύ σημαντικό. Σε ό,τι αφορά στο ζήτημα των εισφορών, ο ΕΔΟΕΑΠ ήταν ένα σχεδόν αρρύθμιστο τοπίο. Οι εργοδοτικές εισφορές ήταν μηδενικές. Στην πλειονότητά τους οι εργοδότες των μέσων μαζικής ενημέρωσης πλήρωναν μηδενικές εργοδοτικές εισφορές και για την υγεία και για την επικουρική ασφάλιση, τη στιγμή που στον υπόλοιπο κόσμο η εργοδοτική εισφορά είναι περίπου 8% και η εισφορά των εργαζομένων είναι περίπου 10% για υγεία και επικουρική ασφάλιση. Επομένως, με τις ρυθμίσεις που φέρνουμε σήμερα στη Βουλή επιβάλλονται οι ίδιοι κανόνες για τις εισφορές που ισχύουν για όλους τους εργοδότες και τους εργαζόμενους της χώρας: 2,5% στους εργαζόμενους και 4,5% στους εργοδότες για την υγεία, 3,5% και 3,5% και στους εργοδότες και στους εργαζόμενους για την επικουρική ασφάλιση. Οι ίδιοι κανόνες που υπάρχουν για όλους τους ασφαλισμένους της χώρας θα ισχύουν και για τους ασφαλισμένους του ΕΔΟΕΑΠ και το πιο σημαντικό είναι ότι επιτέλους θεσμοθετείται εργοδοτική εισφορά, που μέχρι χθες δεν υπήρχε. Πέμπτο σημείο, το οποίο προέκυψε από τις εκτεταμένες διαβουλεύσεις ενάμιση χρόνο τώρα. Ο ΕΔΟΕΑΠ, για να παραμείνει βιώσιμος, είχε ανάγκη ενός επιπλέον πόρου, καθώς τα έξοδά του, οι δαπάνες του, ιδίως σε ό,τι αφορά στην υγεία, ήταν υψηλότερες από αυτές που μπορούσαν να του διασφαλίσουν ακόμα και οι ίδιοι οι κανόνες των εισφορών. Επομένως, υπήρχε εκτεταμένη διαβούλευση μεταξύ των μερών για τη θεσμοθέτηση μιας επιπλέον εργοδοτικής εισφοράς, αυτό που βλέπετε στην τροπολογία ως 2% επί του κύκλου εργασιών. Θεσμοθετείται, λοιπόν, μια επιπλέον εργοδοτική εισφορά 2% επί του κύκλου εργασιών του κάθε εργοδότη, προκειμένου να διασφαλιστούν εκείνα τα έσοδα που είναι αναγκαία για τη διατήρηση της βιωσιμότητας του ταμείου. Όπως σας είπα, υπήρξαν εκτεταμένες διαβουλεύσεις, περίπου εδώ και ενάμισι χρόνο, για το ύψος ακριβώς αυτής της επιπρόσθετης εισφοράς. Κάποια στιγμή οι συζητήσεις ήταν για μια θεσμοθέτηση κοντά στο 4%. Εν τέλει, ως σημείο ισορροπίας διαφάνηκε αυτό το 2%, που έρχεται με τις ρυθμίσεις ως επιπλέον εργοδοτική εισφορά. Χθες η καταστατική γενική συνέλευση του ΕΔΟΕΑΠ με την ψηφοφορία που είχε - ψήφισαν πάνω από 6.100 μέλη και σε ένα ποσοστό περίπου 92% - αποφάσισε την τροποποίηση του καταστατικού. Στην ουσία εμείς σήμερα φέρνουμε στη Βουλή τις ρυθμίσεις, οι οποίες επικυρώνουν, εγκρίνουν αυτή την τροποποίηση του καταστατικού που με την συντριπτική τους πλειονότητα αποφάσισαν τα μέλη του ΕΔΟΕΑΠ. Νομίζω πως είμαστε σε ένα σημείο ουσιαστικής τομής στον τρόπο λειτουργίας των επιχειρήσεων του Τύπου, χωρίς διακρίσεις στα μέσα, χωρίς διακρίσεις στους εργοδότες, χωρίς διακρίσεις στις επαγγελματικές κατηγορίες, ανεξάρτητα του είδους του μέσου, ανεξάρτητα της προέλευσης των εργαζομένων. Όλοι θα διέπονται από τους ίδιους κανόνες, διαφανείς και ισότιμους, βάζοντας ένα τέρμα στους συντεχνιακούς διαχωρισμούς. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ την κυρία Υπουργό. Παρακαλώ τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Ανδρέα Λοβέρδο να πάρει τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ήταν αδύνατον σε αυτήν την πολιτική συγκυρία να μιλήσει ένας Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος μόνο για το θέμα του σχεδίου νόμου. Βοηθάει, επίσης, και η Κυβέρνηση τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους με τις τροπολογίες. Όσα, όμως, συμβαίνουν στη χώρα αυτή δημιουργούν εύκολα την εντύπωση ότι έχουμε εδώ ένα μπουλούκι - δίκην των μπουλουκίων που με πολύ χαρακτηριστικό και ανάγλυφο τρόπο ο αείμνηστος Αγγελόπουλος έδειχνε στα έργα του - που υποδύεται την Κυβέρνηση. Και δεν μπορεί κάποιος να μου πει ότι υπερβάλω ή ότι είμαι προσβλητικός, αν το παράδειγμά μου είναι η συγκεκριμένη νομοθετική διαδικασία. Είμαι στη Διάσκεψη Προέδρων, κύριε Υπουργέ, όπου ακούω τον κ. Βούτση να λέει: «Φέρνουμε επειγόντως ένα σχέδιο νόμου του Υπουργείου Υγείας. Πέρασε από τη Διαρκή Επιτροπή» - ήμουν και εκεί - «αλλά δεσμεύεται το Υπουργείο ότι δεν θα υπάρχουν τροπολογίες». Εκφράζουμε την αντίρρησή μας για τη διαδικασία αυτή. Κατανοούμε αν το Υπουργείο έχει μια κάποια επείγουσα ανάγκη να περάσει τα θέματα των υπερωριών, αλλά πρόσθεσε και άλλες τροπολογίες. Το μεγαλύτερο μέρος του σχεδίου νόμου σας έχει άλλα πράγματα μέσα. Τα υπόλοιπα, τουλάχιστον, θα μπορούσαν να έχουν έρθει με άλλο σχέδιο νόμου. Σωστά, λάθος, δεν ξέρω. Εκθέτετε τον Πρόεδρο της Βουλής. Είπε ότι δεν θα υπάρχουν τροπολογίες. Η προλαλήσασα συνάδελφός σας εξήγησε και παρουσίασε μια μεγάλη τροπολογία, που και αυτή σχέδιο νόμου είναι. Και ενώ έχουμε αυτά, αποσύρετε και το άρθρο 14 για το clawback. Εγώ, όμως, θα τοποθετηθώ για το clawback, γιατί είχα την ατυχία να το έχω φέρει εγώ στη Βουλή το 2012 και να θυμάμαι τι μου έλεγε η Βουλή και τι της έλεγα εγώ. Θα τα θυμίσω στη συνέχεια. Αλλά όλο αυτό που καταγράφω δείχνει το πως σκέφτεται το μυαλό σας κοινοβουλευτικά. Δεν τη συμπαθείτε τη Βουλή. Την περιφρονείτε. Εμβρόντητος μένει κάποιος όταν ακούει τον Πρόεδρο της Βουλής να δεσμεύεται για κάτι και τον εκθέτετε για δεύτερη φορά εσείς. Πάμε, όμως, στον ΕΔΟΕΑΠ, γιατί θέλω να είναι εδώ και οι δύο Υπουργοί του Υπουργείου Εργασίας. Όταν σας λέγαμε το 2016 ότι είναι λάθος η ρύθμιση, ο κ. Κατρούγκαλος και οι συνεργάτες του - σήμερα παρόντες εδώ, παρών και παρούσα - δεν φέρνατε αντιρρήσεις - όλα καλά ήταν - διότι ήταν η λάθος γραμμή του ενός ταμείου. Πέρασε καιρός, πέρασαν μήνες. Καταργήσατε έναν πόρο του ΕΔΟΕΑΠ που είχαν οι δημοσιογράφοι. Μιλώ μετά λόγου γνώσεως, ως δικηγόρος επί πολλά έτη πριν γίνω πολιτικός. Γνωρίζω τον οργανισμό. Του ρίχνετε ένα κατακέφαλο. Τον σκοτώνετε. Σας λέει η Βουλή «μην το κάνετε αυτό». Σας μιλούν πρώην Υπουργοί που δεν δέχθηκαν αυτές τις παραινέσεις των συνομιλητών δανειστών μας, της τρόικας. Λέγαμε όχι. Εγώ, τουλάχιστον το 2010, είχα όλα τα στοιχεία που θεμελίωναν το «όχι» μου. Αλλά και οι επόμενοι Υπουργοί το ίδιο έκαναν. Και ο πρώτος δικός σας. Έρχεται μετά ο διασώστης κ. Κατρούγκαλος. Θα ήθελα, για λόγους τουλάχιστον δικής του πολιτικής τιμής, να έρθει εδώ και να πει «συγγνώμη, έκανα λάθος». Έρχεστε τώρα να προσπαθήσετε να περισώσετε το επικουρικό αυτό ταμείο. Χθες, περίπου έξι χιλιάδες εκατό δημοσιογράφοι ψήφισαν υπέρ της ρύθμισης. Είναι μια αλήθεια. Εγώ είχα την ευκαιρία να μπορώ να μιλώ με τον κ. Αθανασίου σε πρώτο πρόσωπο και χωρίς επιφυλάξεις και να μου πει ότι η ρύθμιση είναι καλή. Είχα μετά την ευκαιρία, όταν λήφθηκε η απόφαση από τους δημοσιογράφους, να μιλήσω με πολλούς εξ αυτών. Υπάρχουν φωνές που λένε ότι ο ΕΔΟΕΑΠ πέθανε με τη ρύθμιση αυτή ή τουλάχιστον δεν βοηθιέται. Υπάρχουν κι άλλοι που μας στέλνουν τροπολογίες, γιατί είναι σε σωστή κατεύθυνση λένε, αλλά όχι αυτός που πρέπει. Εμείς τι πρόβλημα έχουμε ως κόμμα της Αντιπολίτευσης; Πρώτη μας ανάγκη και βασική, παρ' ότι είναι ημίμετρα αυτά, να μην τα αγνοήσουμε. Γιατί αν τα αγνοήσουμε, αγαπητέ συνάδελφε, ενόψει μιας καλύτερης λύσης - που έχετε δίκιο σ' αυτό - τι θα μείνει στην καθημερινή ζωή; Δηλαδή, αύριο το πρωί τι θα κάνουν αυτοί; Σε όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, ασχέτως αν δεν διαμορφώνουμε εμείς την πλειοψηφία, τίθεται το ερώτημα: Ωραία, το καταψηφίζουμε. Και μετά; Αύριο το πρωί δηλαδή, είμαστε κι εμείς Κατρούγκαλοι, συνυπεύθυνοι να παραμείνουν τα πράγματα όπως ο Κατρούγκαλος τα διαμόρφωσε; Δεν είναι σωστό αυτό. Άρα, εμείς θα στηρίξουμε. Το ζητούμενο όμως είναι ένα. Οι πόροι αρκούν; Μπορώ, έχω δικαίωμα και ως πρώην Υπουργός Εργασίας να μιλήσω σε Υπουργό σας και να του λέω για πόρους και για λεφτά; Δεν έχω. Πρέπει να είμαι συγκρατημένος. Κόμμα αντιπολίτευσης που δεν έχει ασκήσει κυβερνητικό έργο και δεν έχει επίγνωση των δυσκολιών, μπορεί να το λέει. Εμείς δεν μπορούμε να το πούμε. Αλλά μπορούμε να θέσουμε μια ερώτηση. Είναι πραγματική. Επί λόγω τιμής δεν το ρωτώ ρητορικά. Το ρωτώ για να το καταλάβω. Αυτήν την τροπολογία τη φέρατε νύχτα. Κύριε Υπουργέ Υγείας, αν είχατε κάνει μια κανονική διαδικασία δεν θα είχατε μόνο πέντε φορείς στον διάλογο με τους φορείς. Κι αν ήταν και ενσωματωμένη η τροπολογία αυτή θα ήταν και οι άνθρωποι που τους αφορά το θέμα για να τους ακούσουμε. Επομένως, ρωτάω αυτό που θα έπρεπε να ρωτήσω τον Υπουργό και τους φορείς, μαζί με τους φορείς: Ποιος είναι ο κρατικός φόρος που μεταφέρεται εδώ για να στηρίξει αυτόν τον επικουρικό οργανισμό; Δεν τον έχω δει. Αν μου πείτε ότι είναι ο τάδε θα το δεχθώ. Αλλά πρέπει να τον δω και μέσα στη ρύθμιση. Αν δεν τον έχετε, έχετε χρόνο να τον προσθέσετε; Αν θέλετε να τον προσθέσετε έχετε και δικαίωμα να το κάνετε; Δεν το γνωρίζω. Δεν είμαι εγώ στον διάλογο. Εσείς είστε στον διάλογο με τους δανειστές. Αλλά εν πάση περιπτώσει, εγώ θέλω να έχετε τον πόρο αυτόν, να μας τον δείξετε. Άρα, η ψήφος μας κάπου να θεμελιώνει μια απάντηση στους κριτές σας δημοσιογράφους ότι αυτό που λένε για τον θάνατο το ΕΔΟΕΑΠ μάλλον δεν είναι απολύτως έτσι. Του δίνουμε μια πνοή. Γι' αυτό και ψηφίζουμε. Να γυρίσω σε θέματα που φεύγουν από το Υπουργείο Παιδείας, αλλά είναι, όμως, της παρούσας πολιτικής συγκυρίας. Θα ξαναγυρίσω στα θέματα του Υπουργείου. Έχουμε την πραγματική ανάγκη ένας Υπουργός να πάρει τον λόγο εδώ και να μιλήσει σε εμάς ως ΠΑΣΟΚ. Στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ έχουν γίνει τα όσα δεν έχουν γίνει ποτέ τα τελευταία χρόνια. Δεν λέω ότι δεν είχαμε τρομοκρατικές επιθέσεις ή επιθέσεις στο παρελθόν. Όποιος το λέει αυτό εκτίθεται. Λέω όμως ότι αυτής της έντασης και της συχνότητας δεν είχαμε ποτέ. Και δεν είχαμε ποτέ αστυνομικό να μας λέει ότι δεν έχει άδεια να μπει ένα τετράγωνο παρακάτω για να δει ποιος έχει κάνει την επίθεση. Βλέπουμε από τη δημοσιογραφική κάλυψη τις σφαίρες να έχουν χτυπήσει στο ύψος του κεφαλιού. Δηλαδή, είναι δολοφονική η επίθεση. Είναι σωστό να βγαίνει paper του Μαξίμου την ίδια ημέρα το βράδυ και να μιλά για παρακράτος; Το κράτος είστε εσείς. Ποιο είναι το παρακράτος σας; Δεύτερον, είναι σωστό να μιλά για προβοκάτσια, τάχα μου, για να κρυφτούν τα Paradise Papers, λες και δεν υπήρχε επόμενη μέρα; Ποιος λέει αυτές τις ανοησίες, που βγαίνουν οι Βουλευτές σας την επομένη και τις υποστηρίζουν; Ευτυχώς, τη μεθεπομένη κάποιοι βγήκαν και πήραν αποστάσεις και τους τιμά αυτό. Ποιος λέει αυτές τις ανοησίες, ότι ήθελαν να κρύψουν οι τρομοκράτες τα Paradise Papers; Τα γεγονότα με τον δήθεν εκπρόσωπο της Σαουδικής Αραβίας δεν ήθελαν να τα κρύψουν, που εκείνο το βράδυ δεν παίχτηκε στις ειδήσεις γιατί κυριάρχησε η τρομοκρατία; Την επόμενη μέρα βγήκαν όλα. Και σήμερα καταθέσαμε ένα πιστοποιητικό, από το οποίο προκύπτει ότι ο τελευταίος ισολογισμός ζημιογόνος αυτής της εταιρείας κατατέθηκε το 2013 και δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ το 2014. Έκτοτε, κανένας. Τι είναι αυτά που λέτε; Ποιος κρύβει την αλήθεια; Κρύφτηκε ένα βράδυ στα δελτία; Θα παιχτεί την επομένη! Όμως, ήταν μια μέθοδος άμυνάς σας αυτή. Είστε διατεθειμένοι να πάρετε μέτρα; Ο Βουλευτής Γιώργος Αρβανιτίδης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΔΗΣΥ, λόγω του ότι υπήρξε τερματοφύλακας - δεν αστειεύομαι - έκανε μπλονζόν και δεν έπεσε πάνω του η μολότοφ. Θα τον έκαιγε πριν από ενάμιση χρόνο. Αυτά δεν σας αφύπνισαν; Έπρεπε να σας είχαν αφυπνίσει. Να γυρίσουμε τώρα στην υγεία. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, επιχειρήθηκε να τροποποιηθεί με το άρθρο 14 του νόμου που είναι σήμερα εδώ, να διευρυνθεί, όχι να μειωθεί, το λεγόμενο clowback, δηλαδή η δαγκάνα η οποία μαγκώνει τα υπερβάλλοντα έξοδα, τις δαπάνες στον τομέα της υγείας. Είχα φέρει τη ρύθμιση τον Μάρτιο του 2012 γι' αυτό το θέμα. Ήταν από τα μέτρα που είχα πάρει το πιο άδικο, διότι έλεγε με κλειστά μάτια «τόσα λεφτά έχω για τα φάρμακα, όσα παραπάνω συνταγογραφηθούν δεν τα πληρώνω». Μα, το τάδε φάρμακο ορθά συνταγογραφήθηκε, αυτό όμως όχι. Πώς και για το δίκαιο και για το άδικο το ίδιο; Ναι, γιατί δεν υπήρχαν λεφτά. Και υποσχέθηκα στους διαμαρτυρόμενους Βουλευτές, με πρώτο τον κ. Λεωνίδα Γρηγοράκο, τον καθηγητή Λεωνίδα Γρηγοράκο και σύντροφό μου, που είναι και σήμερα στην Εθνική Αντιπροσωπεία, ότι αυτό είναι για δυο με τρία χρόνια, για να καλυφθούν οι ελλειμματικοί προϋπολογισμοί μας, να χτυπήσουμε οριζόντια γιατί δεν προλαβαίναμε το αντίθετο και θα το καταργήσουμε. Ήρθατε εσείς, οι δήθεν αριστεροί, το διευρύνατε και σε άλλες μορφές επί παροχής υπηρεσιών και σήμερα το μεγαλώνετε κιόλας. Και αφού το κάνετε αυτό, κύριε Ξανθέ, το παίρνετε και πίσω.
Πώς το μεγαλώνουμε;
Το πήρατε πίσω…
Δεν έχετε καταλάβει τίποτα, κύριε Λοβέρδο!
Εάν δεν προκαλούσατε ζημία και δεν προκαλούσατε αντιδράσεις, δεν θα το παίρνατε πίσω. Το πήρατε πίσω και είστε ένοχος γι' αυτήν την ακαταστασία που σας αφορά.
Ήσασταν και Υπουργός Υγείας και δεν έχετε καταλάβει τίποτα!
Ή το φέρνετε γιατί είναι σωστό και δεν δημιουργεί προβλήματα και το υπερασπίζεστε και σας το λέμε εμείς άστοχα ή εύστοχα, θα το κρίνετε εσείς, αλλά και το Σώμα και οι άνθρωποι και οι ενδιαφερόμενοι. Ή είναι έτσι ή είναι λάθος, γιατί δημιουργεί προβλήματα σε κάποιους που διαμαρτύρονται και αναδιπλώνεστε. Δεν μπορεί και τα δυο. Η λογική δεν επιτρέπει να ισχύουν και τα δύο. Προτελευταίο θέμα. Αφορά στην οικονομία. Απευθύνομαι σε «φίλους του λαού». Πώς είναι δυνατόν η ΕΛΣΤΑΤ, η έγκυρη πια ΕΛΣΤΑΤ, που από το 2010 τα προϊόντα της τα σεβόμαστε όλοι, να δίνει μια διαφοροποίηση της σχέσης άμεσων και έμμεσων φόρων σε βάρος των άμεσων και να είστε αριστεροί; Πώς γίνεται για πρώτη φορά μετά το 2010 να αλλάζει η ισορροπία, σας το λέει η ΕΛΣΤΑΤ αυτό. Πώς γίνεται να γίνεται αυτό και να είστε ταυτοχρόνως και οι φίλοι του λαού, όταν οι έμμεσοι φόροι - πανθομολογείται εδώ, δεν υπάρχει ένας να λέει το αντίθετο - είναι άδικοι φόροι; Και κλείνω, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με ένα θέμα που αφορά στην υποτιθέμενη αρχή του νομοσχεδίου, που έχει να κάνει με τις υπερωρίες στα νοσοκομεία μας. Ο κ. Βαρνάβας πού είναι; Τον έχετε μαζί σας; Σας βοηθά; Δεν υπήρχε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πρωινό που να μην έχυνε δηλητήριο σε βάρος των προηγούμενων Υπουργών, να τα αρνείται όλα, μαζί με αυτούς που σας καταγγέλλουν σήμερα. Εγώ είδα τα πρόσωπα. Δεν ξέρω όλα τα ονόματα, αλλά είδα χθες και σήμερα στις τηλεοράσεις να σας καταγγέλλουν. Πολλές φορές τα πρόσωπα μου δήλωναν ότι αυτά που λένε είναι άδικα και εναντίον σας. Πολλές φορές, όμως, τα πρόσωπα μου θύμιζαν τον κ. Βαρνάβα και τους συντρόφους του. Ίσως και σας, αλλά σε άλλες πόλεις. Για σας, δεν έχω αντίρρηση, σας έχω και βιντεάκι να φωνάζετε «κάτω η χούντα του Λοβέρδου». Εγώ δεν σας είπα ποτέ χούντα, όμως.
Κάτω η χούντα του Λοβέρδου;
Βεβαίως, εσείς.
Εγώ το φώναζα;
Βεβαίως.
Είστε ψεύτης συνειδητά.
Καλά, καλά. Έχω βιντεάκι, το έχει δει όλος ο κόσμος…
Είστε ψεύτης, αυτό είστε.
Καθήστε κάτω και να προσέχετε τα λόγια σας. Το βιντεάκι το έχει δει όλος ο κόσμος και έχει δει να παίρνετε τη μάνικα από τα ΜΑΤ και να την στρέφετε εναντίον των πολιτών. Και αυτό το έχει δει ο κόσμος, στο ίδιο βίντεο.
Το βιντεάκι που έχει δει ο κόσμος είναι να ψεκάζετε σε διαδήλωση…
Εγώ, ψεύτη, δεν σας είπα πάντως. Εγώ σας κάνω κριτική και να μάθετε να την ακούτε. Πού τον έχετε τον κ. Βαρνάβα;
…με το νοσοκομείο Χανίων.
Πείτε μας πού τον έχετε τον κ. Βαρνάβα;
Κύριε Λοβέρδο…
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εσάς που θα ψηφίσετε θα πρέπει να σας έχει διαβεβαιώσει ότι ο τρόπος που διαρρυθμίζονται οι υπερωρίες λόγω της έλλειψης προσωπικού δεν οδηγεί κατ' ανάγκη στη συγχώνευση νοσοκομείων για την οποία φωνάζετε. Να σας διαβεβαιώσει γι' αυτό και μετά να ψηφίσετε ό,τι ψηφίσετε. Εσείς, λοιπόν, με ηγήτορα τον κ. Βαρνάβα, πού τον έχετε κρυμμένο σήμερα; Πού τον έχετε κρύψει σήμερα;
Ο κ. Βαρνάβας έχει κάνει μία δήλωση. Να καταγραφεί στα Πρακτικά.
Εγώ λέω το εξής: Λέω, τους συντρόφους σας να μην τους κρύβετε, να μην ντρέπεστε γι' αυτούς, να τους έχετε στην πρώτη γραμμή όπως ήταν. Όχι άλλα τη μια μέρα και άλλα την άλλη, ανάλογα με το αν κυβερνάμε. Λέω, λοιπόν: Είναι δυνατόν να βγαίνει με τις παρούσες συνθήκες και μια πιο ανθρώπινη διαρρύθμιση των θεμάτων που σχετίζονται με τις υπερωρίες των γιατρών - που πολλές φορές είναι βάρβαρη, σωστό είναι αυτό - αλλά και με την αριθμητική κατάσταση και τις δυνατότητες του ΕΣΥ αυτή τη στιγμή; Το πρωί που ήμουν σε ένα νοσοκομείο και ρωτούσα, αυτήν την αντίφαση μου επεσήμαναν. Εκτός εάν η τριετία είναι η μπάλα στην κερκίδα. Θα πρέπει να το εξηγήσετε αυτό. Αν ο λόγος απαιτήσεων, όπως θα διαρρυθμιστούν, υπαρχουσών δομών και υπάρχοντος προσωπικού μπορεί να οδηγήσει σε μια εφαρμογή της ρύθμισης αυτής. Αν όχι, έχουμε πρόβλημα.
Αγαπητέ κύριε Λοβέρδο, σας παρακαλώ…
Και σε αυτό το μεγάλο θέμα, καλείστε να δώσετε πλήρεις εξηγήσεις. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ. Η κ. Αχτσιόγλου έχει ζητήσει τον λόγο για να κάνει μία παρέμβαση. Ορίστε, κυρία Αχτσιόγλου, έχετε τον λόγο.
Θα ήθελα να τοποθετηθώ, γιατί ο κ. Λοβέρδος αναφέρθηκε στην κατάργηση του αγγελιοσήμου ως μια πολιτική πρωτοβουλία της δικής μας Κυβέρνησης. Τον Απρίλιο του 2014 η Κομισιόν δημοσιεύει το έγγραφο για την τέταρτη αξιολόγηση του δεύτερου προγράμματος οικονομικής προσαρμογής. Στο έγγραφό της, το οποίο είναι δημόσιο - θα το καταθέσω και στα Πρακτικά - λέει επί λέξει ότι η τότε Κυβέρνηση δεσμεύεται να νομοθετήσει για την κατάργηση όλων των κοινωνικών πόρων που χρηματοδοτούν κύριες συντάξεις, όλων των κοινωνικών πόρων που χρηματοδοτούν επικουρικές συντάξεις, καθώς επίσης και για την κατάργηση όλων των πόρων που περιλαμβάνουν και τους διαφημιστικούς κοινωνικούς πόρους. Να νομοθετήσει μέχρι τον Νοέμβριο του 2014 την κατάργηση δηλαδή του αγγελιοσήμου. Σαφές, σαφέστατο, ρητό, στα έγγραφα της Κομισιόν στην αξιολόγηση του προγράμματος. [[Στο σημείο αυτό η Υπουργός κ. Έφη Αχτσιόγλου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ήταν μια δέσμευση της δικής σας κυβέρνησης, αυτές από τις πολλές που αναλάβατε και τις οποίες μετά κουβαλούσαμε εμείς, προσπαθώντας να κάνουμε συζητήσεις με τους δανειστές. Αυτά σε σχέση με την αποκατάσταση της αλήθειας για το αγγελιόσημο. Σε ό,τι αφορά τον κρατικό πόρο που ψάχνετε να βρείτε μέσα στη ρύθμιση και δεν τον βρίσκετε, κανείς δεν είπε ότι υπάρχει κρατικός πόρος στη ρύθμιση για τη διάσωση του ΕΔΟΕΑΠ. Κανείς δεν είπε κάτι τέτοιο. Αυτό που είπαμε και για το οποίο υπάρχει συμφωνία που βεβαιώθηκε με 92% των ψηφισάντων μελών χθες, ήταν μία πρόσθετη εργοδοτική εισφορά 2% για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας του ταμείου. Κανένας κρατικός πόρος δεν υπάρχει στη νομοθετική ρύθμιση.
Ευχαριστούμε την κυρία Υπουργό.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο παρακαλώ.
Όχι, όχι, θα προχωρήσω στους ομιλητές για να μην καθυστερήσουμε.
Κύριε Πρόεδρε, διευκρινιστικά κάτι για την τροπολογία, γιατί μπορεί να μην την έχω διαβάσει σωστά. Κυρία Υπουργέ, οι εισφορές για τους εργαζόμενους με τη νέα ρύθμιση της τροπολογίας θα ισχύσουν από 1-1-2017 αναδρομικά και για τους εργοδότες από τον Οκτώβριο του 2017, εκτός εάν διαβάζω κάτι λάθος. Μπορείτε να μου το εξηγήσετε παρακαλώ, εάν υπάρχει χρόνος; Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Οι εισφορές, που είναι για όλους οι ίδιες πλέον - εργοδοτικές και εργαζομένων - θα ισχύουν από 1-1-2017. Ο πρόσθετος πόρος, η πρόσθετη επιβάρυνση του 2% επί του τζίρου, θα είναι από τον Οκτώβρη και μετά. Νομίζω είναι λογικό σε μια στάθμιση συμφερόντων να μην επιβάλεις αναδρομικά αυτήν την επιπλέον επιβάρυνση.
Κύριε Ηγουμενίδη, παρακαλώ, έχετε τον λόγο για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολούθησα με ενδιαφέρον και σε ορισμένες περιπτώσεις με αποτροπιασμό τη συζήτηση στις επιτροπές, πριν τη συζήτηση σήμερα στην Ολομέλεια. Από ό,τι φαίνεται, υπάρχουν άνθρωποι, υπάρχουν στελέχη, που δεν μπορούν να ξεφύγουν από το σάπιο πολιτικό κατεστημένο που οδήγησε τη χώρα στα βράχια. Αποτελούν εικόνα και ομοίωση αυτού του συστήματος και μετέφεραν αυτή την εικόνα και στη συζήτηση στη Βουλή. Έχω στο μυαλό μου πρώτα από όλα και κυρίως τον ίδιο τον υποτιθέμενο εκπρόσωπο του Ιατρικού Συλλόγου της Αθήνας. Πέρα από τη σκόνη που σηκώνεται τεχνητά με τις παρεμβάσεις σας, προκειμένου να κρύψετε τη γύμνια της πολιτικής σας - και θα έρθουμε σε αυτό λίγο αργότερα, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας - το βασικό σας επιχείρημα είναι ότι οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία βρίσκονται σε μια καλή κατάσταση εργασιακή και έρχεστε εσείς, οι ανίκανοι του ΣΥΡΙΖΑ, να θεσμοθετήσετε έναν νόμο, με τον οποίο διαλύετε τις εργασιακές σχέσεις και με τον οποίο βάζετε μια βόμβα στα θεμέλια του δημόσιου συστήματος υγείας. Σχετικά με αυτό σας το επιχείρημα έχω να θέσω τρία ερωτήματα. Ερώτημα πρώτο: Πιστεύει κάποιος στα σοβαρά ότι η Νέα Δημοκρατία, που όπως είπε και ο Αντιπρόεδρός της και τότε Υπουργός Υγείας, «αν δεν είχαμε τρόικα, έπρεπε να την εφεύρουμε», η Νέα Δημοκρατία, δηλαδή, που χρησιμοποιεί τις όποιες μνημονιακές υποχρεώσεις και δεσμεύσεις της χώρας, για να εφαρμόσει την πολιτική της επιλογή ενάντια στο δημόσιο σύστημα υγείας, ενδιαφέρεται για το δημόσιο σύστημα υγείας; Πριν από το δεύτερο ερώτημα, θα κάνω μια μικρή αναφορά. Έχουμε δηλώσει επανειλημμένα ότι το δημόσιο σύστημα υγείας, παρά την επίθεση που δέχτηκε, κυρίως την περίοδο 2010-2014, στηρίχτηκε στο φιλότιμο και την αυταπάρνηση των εργαζομένων, οι οποίοι στην κυριολεξία, θα έλεγα ματώνοντας κάτω από άσχημες συνθήκες, προσπάθησαν να στηρίξουν το σύστημα. Έζησα συναδέλφους, ανθρώπους από το νοσηλευτικό προσωπικό και το υπόλοιπο προσωπικό, στους οποίους οφείλονται χιλιάδες ώρες ρεπό. Έζησα συναδέλφους, εργαζόμενους από το λεγόμενο «λοιπό προσωπικό», οι οποίοι επειδή ακριβώς είχαμε ελλείψεις στο σύστημα υγείας, δεν μπορούσαν να πάρουν άδεια. Για να μην αναφερθώ μόνο σε αυτά, να σας πάω τριάντα χρόνια πίσω. Το 1989 ανοίγει το κέντρο υγείας στο χωριό μου. Από τη στιγμή που ανοίγει το κέντρο υγείας, απαγορεύεται να κλείσει, ούτε για ένα δευτερόλεπτο. Δεν φαντάζομαι να το αμφισβητεί κάποιος. Οι εφημερίες τον Αύγουστο του ‘89 δείχνουν ένα όνομα: Χριστοφορίδης, Χριστοφορίδης, Χριστοφορίδης. Θα το καταθέσω στα Πρακτικά. Τις λευκές γραμμές τις έσβηνε η διοίκηση του «Βενιζελείου», στο οποίο υπαγόταν τότε το κέντρο υγείας. Τριάντα μέρες ήταν ο γιατρός εκεί. Τον Αύγουστο του '89 διορίστηκα και έτσι βγήκαν οι εφημερίες του Σεπτεμβρίου. Αναγράφονται δύο ονόματα: Χριστοφορίδης, Ηγουμενίδης. Τις λευκές γραμμές τις έσβησε η διοίκηση. Δεν σημαίνει ότι έκλεινε το Κέντρο Υγείας. Το ίδιο υπάρχει και τον Οκτώβριο και φτάσαμε στον Νοέμβρη, που δεν έχουμε λευκή γραμμή, δεν έχουμε όμως παντού δεύτερο όνομα - πάλι θα έσβηνε η διοίκηση. Τριάντα μέρες ήμασταν στο κέντρο υγείας. Προφανώς δεν τα πληρωθήκαμε, πέρα από όλα τα άλλα. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Ηγουμενίδης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Φεύγω από την πρωτοβάθμια, ξεκίνησα ειδικότητα και δούλεψα στο «ΠΑΓΝΗ», ως καρδιολόγος. Υπήρξαν μέρες, βδομάδες - ο πληθυντικός δεν μου ξέφυγε - όπου έφευγα το πρωί της Δευτέρας για το νοσοκομείο για εφημερία, γυρνούσα Τρίτη απόγευμα σπίτι μου για ύπνο. Εφημέρευα Τετάρτη κι έφευγα Τετάρτη στο νοσοκομείο για εφημερία. Γυρνούσα Πέμπτη απόγευμα για ύπνο. Από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή μεσημέρι, πότε πήγαινα σπίτι; Την Τρίτη και την Πέμπτη απόγευμα για ύπνο. Ήταν ή όχι συνθήκες γαλέρας αυτές; Και δεν ήμουν ο μόνος. Ήμασταν μια σειρά συνάδελφοι, οι οποίο πραγματικά είχαμε κάνει το σπίτι μας δεύτερό μας σπίτι, όντας πρώτο σπίτι το νοσοκομείο. Διότι δεν γινόταν αλλιώς. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Παρακαλώ, την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα καθυστερήσω ιδιαίτερα. Μπορεί να ακούει κάποιος ότι υπάρχει ένα αιμοδυναμικό εργαστήριο στο «ΠΑΓΝΗ», το οποίο καλύπτει την Κρήτη και το Νότιο Αιγαίο, αλλά τρεις ή τέσσερις γιατροί ήμασταν. Υπήρχε περίπτωση να υπάρξει εφημερία; Ετοιμότητας ήταν όλες. Υπήρχε περίπτωση να υπάρξει από την Κρήτη και το Νότιο Αιγαίο μέρα χωρίς έμφραγμα; Να ξεκαθαρίσω το εξής: Ποτέ δεν βαρυγκωμήσαμε γι' αυτή μας τη δραστηριότητα και γι' αυτή μας την προσφορά στο δημόσιο σύστημα υγείας. Σε αυτές τις συνθήκες - κάνω μια παρένθεση - προτείναμε για να μην ταλαιπωρούνται οι κάτοικοι των Χανίων, να πάμε στα Χανιά να κάνουμε στεφανιογραφίες στους αντίστοιχους πολίτες του νομού των Χανίων. Γιατί το προτείναμε; Γιατί στα υπόγεια του νοσοκομείου υπήρχε μηχάνημα της «SIEMENS» για στεφανιογραφίες που αγόρασαν οι δικές σας διοικήσεις, καλύτερο από το μηχάνημα που είχαμε στο «ΠΑΓΝΗ» και ήταν σε αχρηστία. Είναι τυχαίο ότι το αιμοδυναμικό των Χανίων άνοιξε πριν από δύο μήνες; Υπήρχε συνάδελφος που πηγαινοερχόταν στα Χανιά και έλεγχε τους βηματοδοτηθέντες ασθενείς. Ο κ. Χρυσοστομάκης από την καρδιολογική του «ΠΑΓΝΗ» με δική του ευθύνη, με δικά του έξοδα, που σε ενδεχόμενη εμπλοκή σε τροχαίο, έπρεπε να απολογηθεί κιόλας γιατί ήταν αδικαιολογήτως απών από την υπηρεσία του στο «ΠΑΓΝΗ». Επαναλαμβάνω ότι κανένας γιατρός από τα παραδείγματα που ανέφερα δεν βαρυγκώμησε για την προσφορά του. Ήταν συνθήκες γαλέρας; Κι έρχομαι τώρα στο δεύτερο ερώτημα: Γι' αυτές τις συνθήκες γαλέρας πότε μιλήσατε; Θα μπορούσατε εύκολα να ξεγελάσετε κάποιον και να πείτε: Μιλήσαμε, αλλά δεν τα άκουσες, γιατί δούλευες κι εσύ και οι συνάδελφοί σου. Δεν μιλήσατε ποτέ όμως - και το λέω με αυτήν τη σιγουριά - γιατί δεν σας ενδιαφέρει πολιτικά η ποιότητα της ζωής των εργαζομένων στο δημόσιο σύστημα υγείας. Έρχομαι και στο τρίτο ερώτημα, με το οποίο θα κλείσω, κύριε Πρόεδρε. Αφήστε το '89 και πάμε οχτώ χρόνια μπροστά, στο 1997. Από τότε ήρθε η οδηγία προσαρμογής του ωραρίου. Τι κάνετε από το '97; Πέραν του ότι μιλήσατε για τις συνθήκες εργασίας των γιατρών, τι προτείνετε για την αλλαγή, την προσαρμογή του ωραρίου και των εργασιακών σχέσεων των γιατρών; Κακά τα ψέματα, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Όποιο θέμα της υγείας και αν πιάσουμε, από κάτω, πίσω από τις φωνές σας, κρύβεται η γύμνια της πολιτικής σας. Δεν μπορώ να αντιληφθώ λύση στο θέμα, παρά μόνο στο πλαίσιο μιας συνολικής προσπάθειας στήριξης του δημόσιου συστήματος υγείας. Αυτήν την προσπάθεια πολεμάτε και υπονομεύετε. Δεν μπορώ να αντιληφθώ λύση στο θέμα του ωραρίου των γιατρών αποκομμένη από την ενίσχυση με δυναμικό του δημόσιου συστήματος υγείας, μία ενίσχυση που τα πεπραγμένα των απολύσεων δείχνουν πόσο τη θέλετε. Εδώ, είμαστε με τους εργαζόμενους και ενδεχόμενους προβληματισμούς ή ενστάσεις να τα συζητήσουμε και να τα θεραπεύσουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστώ πολύ, αγαπητέ συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Σπυρίδων - Άδωνις Γεωργιάδης για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, κύριε συνάδελφε προλαλήσαντα, κύριε Ηγουμενίδη, ξεκινήσατε με πολύ στόμφο λέγοντας: «Η απόδειξη του ποιοι είστε ήταν η ρήση του Αντιπροέδρου σας» - φαντάζομαι αναφερόσασταν σε εμένα - «ότι αν δεν υπήρχε το μνημόνιο, θα έπρεπε να το εφεύρουμε». Έτσι, δεν ξεκίνησε, κύριε Υπουργέ, ο κ. Ηγουμενίδης; Σας το δείχνω, αν και είναι εύκολο με ένα απλό search στο «GOOGLE» να το βρείτε και μόνοι σας, αλλά δεν είστε πολύ δυνατοί σε αυτά: «Σιμορέλης: Και να μην υπήρχε μνημόνιο, θα έπρεπε να το εφεύρουμε». Τον ξέρετε τον κ. Σιμορέλη; Τον έχει γνωρίσει κάποιος από εσάς; Είναι Βουλευτής εδώ του ΣΥΡΙΖΑ. Κύριε Ηγουμενίδη, συγγνώμη, αν σας ενοχλεί η ρήση του Αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Γεωργιάδη, αλλά σοβαρά μπορείτε να μου εξηγήσετε γιατί δεν σας ενοχλεί η ρήση του κ. Σιμορέλη; Και αν η δική μου ρήση σημαίνει ότι ήμασταν αυτοί οι κακοί άνθρωποι που περιγράψατε, τότε η ρήση του κ. Σιμορέλη τι λέει για εσάς, κύριε Ηγουμενίδη; Σκύβετε το κεφάλι τώρα και χαμογελάτε, γιατί σας πιάσαμε να έχετε πει ουρανομήκη ανοησία στο Κοινοβούλιο. Και είναι καλό το ότι σας πιάσαμε. Ξέρετε γιατί; Γιατί έχετε γίνει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι μνημονιακότεροι των μνημονιακών. Γιατί έχει φτάσει ο κ. Πολάκης την ημέρα των γενεθλίων μου να μου εύχεται να πάω να αυτοκτονήσω, γιατί η γερμανική «Handelsblatt» έγραψε στην πρώτη παράγραφο πέντε καλές κουβέντες για την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια, στην τελευταία παράγραφο του άρθρου - δεν διαβάσατε - έλεγε ότι δυστυχώς δεν θα καταφέρει να βγάλει την Ελλάδα από το μνημόνιο, αλλά το προσπερνάω. Εγώ προτιμώ να μείνω στην πρώτη παράγραφο και στη χαρά του κ. Πολάκη για το ότι οι Γερμανοί λένε καλές κουβέντες για την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Θερμά συγχαρητήρια! Αυτός ο Πολάκης πολύ μου αρέσει κι ας μου ευχήθηκε να πάω να αυτοκτονήσω! Δεν μου θυμίζει εκείνον τον παλιό Πολάκη που θα έβαζε μπροστά το κορμί του για να σώσει το αεροδρόμιο των Χανίων. Αυτός ήταν ο παλιός Πολάκης που πήγαινε μαζί με τα μεγάλα «όχι» και τις κότες, αν θυμάστε. Τώρα είναι ο καινούργιος Πολάκης που διαβάζει «Handelsblatt» και χαίρεται για τα καλά λόγια του Σόιμπλε. Πάμε, λοιπόν, στο νομοσχέδιο. Κύριε Πολάκη, μνημονιακέ κι εσείς, όπως κι εγώ, συνάδελφε εν τω μνημονίω, για να το πούμε διαφορετικά, φαντάζεστε να έφερνε ο Υπουργός Υγείας - δεν λέω ο Άδωνις Γεωργιάδης, αλλά ο Μάκης Βορίδης - τη σημερινή οδηγία στη Βουλή και να είναι η ΟΕΝΓΕ και η ΕΙΝΑΠ αντίθετες, όπως είναι σήμερα; Τώρα σοβαρά και στ' αλήθεια, κύριε Παπαδόπουλε, πού θα ήταν, πιστεύετε, ο Ξανθός και ο Πολάκης με την εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας που συζητάμε και με τόσο πάθος υπερασπίζεστε ή με την ΟΕΝΓΕ και την ΕΙΝΑΠ; Σαν πού ψυχανεμίζεστε να ήταν; Δεν μου πολυφαίνεται να ήταν με την ευρωπαϊκή οδηγία πάντως. Κι αυτό καλό! Εμένα μ' αρέσει που έρχεστε στην εξουσία και πήζει το μυαλό σας. Είναι καλό αυτό. Διότι αυτή όλη η κουβέντα περί του ΣΥΡΙΖΑ που ωριμάζει είναι μια πολύ χρήσιμη συζήτηση. Γιατί τι σημαίνει αυτή η συζήτηση; Ότι ο προηγούμενος ΣΥΡΙΖΑ ήταν ανώριμος, δηλαδή ανόητος. Αυτό θα πει «ανώριμος». Αν τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ ωριμάζει - και το λέτε ως καλό αυτό - , σημαίνει ότι αποδέχεστε ότι όλη η προηγούμενή σας πορεία ήταν η πορεία στην ανοησία. Κι αυτό καλό να το παραδέχεστε, χρήσιμο για τη μάχιμη ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς. Πάμε τώρα στο άρθρο 14. Το άρθρο 14 έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Χαίρομαι που το αποσύρατε. Γενικά ως προς το clawback, έναν νόμο που υπενθυμίζω ότι ο τότε ΣΥΡΙΖΑ - ο ανώριμος, δηλαδή ο ανόητος - είχε καταψηφίσει, και μάλιστα δεσμευόσασταν σε όλους τους τόνους και με όλους τους τρόπους ότι θα τον καταργούσατε όταν θα ερχόσασταν στην εξουσία - εντάξει, είπατε και μια κουβέντα παραπάνω, δεν χάλασε ο κόσμος - το πρόβλημα είναι ότι το clawback σας έχει ξεφύγει εντελώς. Ουδέποτε στο παρελθόν υπήρχε τόσο μεγάλο clawback στην Ελλάδα. Πρώτα από όλα να το ξεκαθαρίσω, εμείς ουδέποτε θεσπίσαμε νοσοκομειακό clawback. Εγώ το είχα αρνηθεί από την τρόικα. Το θεωρώ πολύ μεγάλο μεταρρυθμιστικό λάθος. Το clawback το εξω - νοσοκομειακό πιέζει την αγορά να προσαρμοστεί. Το clawback το ενδο - νοσοκομειακό πιέζει τους διοικητές των νοσοκομείων και τους γιατρούς να γράφουν ακριβά φάρμακα, επειδή δεν έχουν ευθύνη. Άρα είναι λάθος μέτρο. Εν πάση περιπτώσει, επειδή δεν έχετε εφαρμόσει μέχρι σήμερα κανένα διαρθρωτικό μέτρο, ήμουν σε μια εκπομπή με τον κ. Παπαδόπουλο, σαν τώρα το θυμάμαι, στο «ACTION 24». Το θυμάστε; Είχατε δεσμευτεί ότι το πολύ μέχρι τον Ιούνιο του 2017 θα έχει εφαρμοστεί ο ηλεκτρονικός φάκελος ασθενούς, τα registries και τα θεραπευτικά πρωτόκολλα. Τα θυμάστε; Ξέρετε τι έχει εφαρμοστεί από όλα αυτά μέχρι σήμερα; Μια κουλούρα! Μην σου πω πώς αισθάνεσαι εσύ, κύριε Παπαδόπουλε, ως Βουλευτής που πήγες στην τηλεόραση και είπες «δεσμεύομαι ότι μέχρι τον Ιούνιο θα έχουν εφαρμοστεί αυτές οι μεταρρυθμίσεις» κι έρχεσαι σήμερα και ψηφίζεις το άρθρο για το clawback, γιατί δεν έχουν εφαρμόσει καμμία μεταρρύθμιση. Άστο γιατί είμαστε στο Κοινοβούλιο! Επανέρχομαι, λοιπόν. Τίποτα δεν έχετε κάνει με τα διαρθρωτικά μέτρα. Σας ξέφυγε το clawback. Έχει πάει στον Θεό. Τι πήγατε, όμως, να κάνετε σήμερα; Και το κάνατε και βιαστικά. Το πήρατε πίσω. Καλά κάνατε. Σήμερα το πρωί είχαμε δικαστήριο με τον Βαξεβάνη, γιατί είχε κάνει ένα πρωτοσέλιδο σε μένα που έλεγε ότι θα κάνει ένα δωράκι στη «NOVARTIS». Ο μέγας Βαξεβάνης, ο γενναίος, ήρθε στο δικαστήριο και ζήτησε, βέβαια, αναβολή. Το δικαστήριο του έδωσε μια αναβολή ενός μηνός. Σ' ένα μήνα θα έρθει ξανά. Δεν τη γλυτώνει. Αναρωτιέμαι αν την Κυριακή θα γράψει ο Κώστας Βαξεβάνης - για να δείξει την αντικειμενικότητά του - ότι σήμερα πήγατε να κάνετε ένα δωράκι 70 εκατομμυρίων στις πολυεθνικές, τις οποίες, μάλιστα πολεμάτε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Γιατί ξέρετε πολύ καλά ότι αυτό που αποσύρατε μετέφερε 60 με 70 εκατομμύρια τον χρόνο από το clawback του ν.3816 σε όλη την υπόλοιπη αγορά. Αυτό κάνατε.
Στην οποία συμμετέχουν και οι πολυεθνικές.
Τα 3816 είναι κατά βάση οι πολυεθνικές. Το 99% είναι πολυεθνικές. Δεν πάνε οι ελληνικές στα 3816.
Στο 1,945 δις δεν συμμετέχουν οι πολυεθνικές;
Στα 3816 που αναφέρθηκα, στα φάρμακα υψηλού κόστους είναι…
Κύριε Γεωργιάδη, μη λέτε πράγματα που δεν ισχύουν.
Μη με διακόπτετε και μην εκνευρίζεστε. Να ακούσει ο ελληνικός λαός σε ποιες εταιρείες πήγατε σήμερα να κάνετε δωράκι: στη «NOVARTIS», στη «ROCHE», που πολεμάει ο Πολάκης υποτίθεται, στην «GLAXO», στην «PFIZER». Γι' αυτού του μεγέθους εταιρείες μιλάμε. Αυτές οι εταιρείες σήμερα πήγαν να πάρουν από εσάς ένα δωράκι 60 εκατομμύρια. Το πήρατε πίσω. Θα δούμε τη συνέχεια. Κλείνω με το άρθρο 5 που κάνατε για την υποχρεωτικότητα της εφαρμογής του clawback για το '13. Για να μην μας το παίζετε σπουδαίοι, κύριε Ξανθέ και κύριε Πολάκη - γιατί εγώ παρακολουθώ την υγεία από επαγγελματική διαστροφή - θα σας πω τι κάνατε για να ξέρει ο ελληνικός λαός! Ζητήσατε απ' όλους τους παρόχους να υπογράψουν δήλωση ότι παραιτούνται απ' όλα τα ένδικα μέσα κατά του clawback για να τους πληρώσετε. Οι πάροχοι δεν «τσιμπήσαν», κατά το κοινώς λεγόμενο και τώρα το κάνετε με νόμο και τους πληρώνετε για να διατηρούν αυτό το δικαίωμα να πάνε στα δικαστήρια για το clawback. Άρα, στην πραγματικότητα το άρθρο σας τι κάνει; Έρχεται να υποχωρήσετε εσείς στην πίεση αυτών που δεν υπέγραψαν. Αυτό έγινε! Γιατί στις δηλώσεις είστε σαν τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο, στη Βουλή έρχεστε με τις ρυθμίσεις που ανέφερα. Κλείνω απευθυνόμενος στον κ. Κοντονή. Θα ήθελα την ανοχή σας για δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε. Χθες έγινε μια δημόσια αντιδικία. Δεν προέκυψε από εμένα η αλήθεια, όπως μου το χρεώσατε, το θέμα του αν βγήκε ο δολοφόνος της δύστυχης αυτής γυναίκας με τον νόμο Παρασκευόπουλου, της γυναίκας που σκοτώθηκε, της Δώρας, στο νεκροταφείο. Σπεύσατε, όμως, όλος ο ΣΥΡΙΖΑ να το χρεώσει σ' εμένα. Καμμία αντίρρηση! Εγώ δέχομαι όλα τα βέλη. Το είχε γράψει όλο το διαδίκτυο. Είναι γνωστό ότι για όλα φταίει ο Άδωνις. Έχω, όμως, ένα ερώτημα, γιατί ομολογώ ότι από χθες το ψάχνω πολύ. Και μου φαίνεται, κύριε Υπουργέ της Δικαιοσύνης - ελπίζω να κάνω λάθος - ότι έχετε κάνει μια πολύ μεθοδευμένη και έξυπνη εξαπάτηση του Κοινοβουλίου. Η ανακοίνωσή σας γράφει ότι ο συγκεκριμένος δολοφόνος πληρούσε τις προϋποθέσεις αποφυλάκισης με τον παλαιότερο του κ. Παρασκευόπουλου νόμο. Ναι, τις πληρούσε. Ο παλιότερος νόμος, όμως, προϋπέθετε απόφαση του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών. Αν δεν υπάρχει απόφαση του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών και βγήκε αυτόματα, τότε καίτοι πληρούσε τις προϋποθέσεις του προηγούμενου νόμου, αυτός βγήκε με τον νόμο Παρασκευόπουλου.
Τυπικό είναι.
Όχι, δεν είναι τυπικό αυτό. Δεν είναι καθόλου τυπικό. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Άρα, δεν υπάρχει απόφαση του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών. Τώρα συνεννοηθήκαμε. Άρα, ο δολοφόνος της Δώρας - να ακούσει ο ελληνικός λαός - κατά παραδοχή του κυρίου Κοντονή - για τυπικούς λόγους είπε ο κ. Κοντονής - εξήλθε της φυλακής λόγω του νόμου Παρασκευόπουλου. Θα μπορούσε να είχε εξέλθει της φυλακής, εάν είχε πάει στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, που δεν πήγε. Και δεν πήγε, γιατί είχατε ψηφίσει τον νόμο Παρασκευόπουλου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Άρα, «fake news» ήταν η ανακοίνωση του Μεγάρου Μαξίμου και όχι η ανακοίνωση του Αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας. Μάλιστα! Πολύ ωραία!
Κρίμα!
Και μιας και είστε εδώ, γιατί για τον Κουφοντίνα θα μιλήσει άλλος καλύτερος από εμένα, θα ήθελα να πω και κάτι άλλο. Πριν από λίγες ημέρες ο κ. Παρασκευόπουλος σας έκανε μια δημόσια έκκληση εδώ από το κανάλι της Βουλής. Δεν είναι από τα «βοθροκάναλα» που έλεγε ο Πολάκης. Ήταν το κανάλι της Βουλής. Μάλιστα. Τι σας είπε; Ακούστε φράση Παρασκευόπουλου «mot a mot». Βίντεο υπάρχει: «Έχει δίκιο ο Μητσοτάκης. Ο νόμος μου πρέπει να καταργηθεί». Εκεί είναι ο κ. Παρασκευόπουλος. Να πάτε να τον ρωτήσετε. Κύριε Κοντονή, αφού ο πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης σάς είπε ότι έχει δίκιο ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν αναλαμβάνετε μία πρωτοβουλία - ενώ μας λέγατε μέχρι την περασμένη εβδομάδα εδώ ότι θα επεκτείνετε τον νόμο Παρασκευόπουλου και θα τον πάτε και σε μεγαλύτερη χρονική διάρκεια και θα φέρετε και καινούργιο, περισσότερο αποσυμφορητικό, αυτά λέγατε, τώρα, επαναλαμβάνω, που ο κ. Παρασκευόπουλος είπε τα ανάποδα και είπε ότι έχει δίκιο ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν παίρνετε μια ωραία πρωτοβουλία - , να βάλετε και εισηγητή τον Παρασκευόπουλο, να ψηφίσουμε κι εμείς την κατάργηση του νόμου Παρασκευόπουλου, να πείτε κι ένα μπράβο και στον Κυριάκο Μητσοτάκη και να πάμε παρακάτω; Τουλάχιστον αναγνωρίστε, κύριε Υπουργέ. Μπορεί να είχατε τις αγαθότερες των προθέσεων με τον νόμο Παρασκευόπουλου. Εγώ να δεχτώ ότι είχατε τις αγαθότερες των προθέσεων. Δεν το πιστεύω, βέβαια, το λέω για λόγους ρητορικούς, να το ξεκαθαρίσουμε. Για ιδεολογικούς λόγους το κάνατε, αλλά τουλάχιστον αναγνωρίστε ότι έγιναν πραγματικές τραγωδίες από αυτόν τον νόμο.
Κύριε Γεωργιάδη, παρακαλώ συντομεύστε.
Υπήρξαν πραγματικά εγκλήματα απ' αυτόν τον νόμο κι έχει έρθει η ώρα να ζητήσετε ένα μεγάλο συγγνώμη από τον ελληνικό λαό γι' αυτόν τον νόμο. Ευχαριστώ πολύ.
Ο κ. Λοβέρδος, ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, έχει ζητήσει τον λόγο για μία ερώτηση. [[Διαμαρτυρίες στην Αίθουσα]] Κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο αυστηρά για ένα λεπτό.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Μετά έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Κοντονής και ο κ. Παρασκευόπουλος.
Κύριε Πρόεδρε, επί προσωπικού είναι.
Κύριε συνάδελφε, μία ερώτηση θέλω να κάνω.
Να κάνει μια ερώτηση ο κ. Λοβέρδος και να κλείσει το θέμα.
Ούτε μισό δευτερόλεπτο, κύριε Πρόεδρε. Έτσι όπως ήρθε η τροπολογία, κυρία Αχτσιόγλου, δεν επιτρέπει ούτε διάλογο ούτε ακρόαση φορέων. Συνεπώς, ανταλλάσσουμε πολιτικά επιχειρήματα. Το δεδομένο είναι ότι την κατάργηση του αγγελιοσήμου την κάνατε εσείς. Η αλήθεια δεν αλλάζει. Πάμε τώρα να δούμε πώς μπορούμε να βοηθήσουμε στη λύση. Αν είχαμε κάνει διάλογο, κοινοβουλευτικό, θα σας ρωτούσαμε: «Έχετε αναλογιστική μελέτη;». Αν δεν έχετε, πώς μπορείτε να αντιτάξετε επιχείρημα στο επιχείρημά μου ότι δεν βγαίνουν με τους πόρους αυτούς τα πράγματα. Άντε να πάρετε καμμιά εικοσαριά εκατομμύρια, ενώ χρειάζεστε εξήντα. Αν είναι αλήθεια αυτό που λέω - μακάρι να μην είναι, αλλά ρωτάμε και συνεννοούμαστε και συζητάμε, συζητάμε κατ' αρχάς με τους ίδιους - , έχετε βρει κάποια λύση γι' αυτό αν σας προκύψει σε δύο μήνες; Ή θα ξαναέρχεστε στη Βουλή, ζητώντας τροποποίηση και υποστηριζόμενοι από τους Βουλευτές σας, που ό,τι κι αν τους λέτε, το ψηφίζουν; Και δεύτερο ερώτημα, έχετε σκεφτεί ότι με αυτό που κάνετε, ειδικά για αυτούς που είναι έντιμοι και πληρώνουν εισφορές, που τους επεκτείνετε την υποχρέωσή τους να πληρώσουν εισφορές, ότι μπορεί να πάνε να κάνουν απολύσεις ή μειώσεις μισθών; Έχετε βρει έναν τρόπο να επιμεριστεί η ζημία; Αυτό είναι ένα ερώτημα πραγματικό και το συνοψίζω: Η αναλογιστική μελέτη τι σας δείχνει; Μια άλλη μελέτη, έστω πράξεις…
Κύριε Λοβέρδο, κλείστε παρακαλώ.
Και δεύτερον, έχετε συνεννοηθεί για ισοβαρή καταμερισμό της δαπάνης;
Ο κ. Ηγουμενίδης έχει τον λόγο επί προσωπικού, μετά είναι ο κ. Υπουργός και μετά ο κ. Παρασκευόπουλος.
Κύριε Πρόεδρε, να απαντήσω πρώτα;
Παρακαλώ, απαντήστε.
Επειδή ετέθη ερώτηση, κύριε Λοβέρδο, θα ήθελα να σας πω ότι είναι μια συζήτηση που διεξάγεται πάνω από ένα έτος τώρα μεταξύ των ενδιαφερομένων που εμπλέκονται στο ΕΔΟΕΑΠ, εργοδοτών και εργαζομένων. Αν δεν κάνω λάθος, έχουν γίνει πάνω από δεκαπέντε συναντήσεις και με τήρηση πρακτικών στο μεγαλύτερο μέρος αυτών. Οι ίδιοι είχαν συμφωνήσει, στην αφετηρία αυτής της συζήτησης, τον τρόπο προσδιορισμού της σχετικής δαπάνης που χρειάζεται να καλύπτεται. Έγινε μια προμελέτη. Ανατέθηκε με κοινή συμφωνία σε μια εταιρεία - δεν θυμάμαι τώρα ποια και δεν έχει και νόημα να αναφέρω - και εν συνεχεία, έγινε μια εξαντλητική, λεπτομερής αναλογιστική μελέτη. Έχουν γίνει αυτά.
Γιατί δεν μας τα φέρατε;
Θα εξηγήσω.
Κύριε Λοβέρδο, παρακαλώ μην διακόπτετε.
Όπως έχουμε πει, είναι μια υπόθεση - και επειδή επικαλεστήκατε τη δικηγορική σας ιδιότητα - , η οποία στο παρελθόν σας ενέπλεξε με τα θέματα του ΕΔΟΕΑΠ. Επομένως, ξέρετε ότι εκ του νόμου είναι ένα ιδιότυπο νομικό πρόσωπο που λειτουργεί, που δεν είναι ούτε σωματείο ούτε νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Έχει μια ιδιαιτερότητα εκ του νόμου και ο νόμος προσδιορίζει ακριβώς τους όρους υπό τους οποίους λειτουργεί ο ΕΔΟΕΑΠ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υφυπουργού]] Λέει με τροποποίηση του καταστατικού του, κατά τις γνωστές διατάξεις που προβλέπονται για τροποποίηση καταστατικού, ορίζονται τα σχετικά θέματα των εισφορών, όλα τα σχετικά θέματα που όριζε ο ιδρυτικός νόμος του ΕΔΟΕΑΠ. Κι αυτό συνέβη. Χθες ολοκληρώθηκε η διαδικασία και γι' αυτό εμείς τελούσαμε σε αναμονή της ίδιας της διαδικασίας που ο νόμος προβλέπει για τα σχετικά ζητήματα του ΕΔΟΕΑΠ, να αποφασίσουν οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι τι είναι αυτό που σύμφωνα με τον νόμο πρέπει να συμβεί. Καταθέτω για τα Πρακτικά απόσπασμα πρακτικών της Καταστατικής Γενικής Συνέλευσης με τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας για την τροποποίηση του καταστατικού του οργανισμού. [[Στο σημείο αυτό ο Υφυπουργός κ. Αναστάσιος Πετρόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Η διαδικασία τηρήθηκε, όπως προέβλεπε ο ιδρυτικός νόμος του ΕΔΟΕΑΠ, και η διαδικασία ολοκληρώθηκε. Αυτά που όρισαν εργοδότες και εργαζόμενοι στο πλαίσιο των δικών τους συμφωνιών τηρήθηκαν.
Συμφωνούν όλοι σε αυτό;
Βεβαίως, συμφωνήθηκε κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με πολλούς τρόπους αυτό το πλαίσιο και αποτυπώθηκε στις σχετικές μελέτες. Εμείς ήρθαμε νομοθετικά να επικυρώσουμε ό,τι προέβλεπε ο ιδρυτικός νόμος ως διαδικασία. Οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι με έναν πανηγυρικό τρόπο το ψήφισαν. Νομίζω ότι κανείς δεν έχει αμφιβολία και δεν είναι δυνατόν κανείς σε αυτή την Αίθουσα να το αντικρούσει, όταν έξι χιλιάδες εκατόν είκοσι πέντε ψηφίζουν από τους δέκα χιλιάδες και όταν περίπου το 93% των συμμετεχόντων ψήφισαν αυτό το πλαίσιο. Φαντάζομαι ότι το ίδιο ισχύει και για τη Νέα Δημοκρατία, η οποία δεν τοποθετήθηκε προς το παρόν. Χθες ο κ. Βρούτσης έλεγε διάφορα, ότι κοστίζουν αυτά στους εργοδότες και ότι δεν τους ρωτήσαμε. Υπάρχει ένα τέτοιο ενδιαφέρον. Άλλοτε δηλώνεται με κραυγαλέο τρόπο, άλλοτε δειλά. Φαντάζομαι ότι δεν είστε με την άποψη αυτή. Άλλωστε, θα ψηφίσετε και θα ψηφίσει και η Νέα Δημοκρατία, όπως είχε προαναγγείλει. Είναι μία δέσμευση η οποία προκύπτει εκ του νόμου, ο οποίος τόσα χρόνια τηρήθηκε και από την ίδια τη Νέα Δημοκρατία. Αυτή είναι η απάντηση συνολικά. Εμείς δεν παρεμβαίνουμε και δεν παρεμβήκαμε - και για αυτόν τον λόγο προχωρήσαμε σε αυτή τη διαδικασία - στα σχετικά θέματα που ο ιδρυτικός νόμος του ΕΔΟΕΑΠ έχει ορίσει.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Υπουργέ. Ο κ. Ηγουμενίδης έχει ζητήσει τον λόγο επί προσωπικού. Ο κ. Κοντονής και ο κ. Παρασκευόπουλος έχουν, επίσης, ζητήσει τον λόγο. Ορίστε, κύριε Ηγουμενίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ήθελα να πω ότι, πρώτον, ανέκαθεν, η Αριστερά - και έχει υπογράψει αυτές τις θέσεις με τους αγώνες της - ήταν ταγμένη με ένα δημόσιο σύστημα υγείας που θα εξασφαλίζει στον κάθε πολίτη που έχει ανάγκη ό,τι υπηρεσίες υγείας έχει ανάγκη, χωρίς…
Επί προσωπικού, κύριε συνάδελφε. Πείτε μας το προσωπικόν!
Ολοκληρώνω σε ένα λεπτό. Θα είχα τελειώσει, αν…
Μα, αν είχατε τελειώσει, δεν θα είχατε πει το προσωπικό.
Κύριε Φωτήλα, σας παρακαλώ. Παρακαλώ, τελειώνετε, κύριε Ηγουμενίδη.
Η διαφορά μας, λοιπόν, είναι ότι εμείς τασσόμαστε με ένα τέτοιο σύστημα υγείας που παρέχει υπηρεσίες υγείας χωρίς να διακρίνει τους πολίτες κατά την οικονομική κατάσταση, κατά το χρώμα του δέρματος, ή κατά την εθνικότητα. Απέναντί μας είναι η πολιτική της Νέας Δημοκρατίας, η οποία ανακηρύσσει την οικονομική πολιτική…
Αυτό είναι διάγγελμα!
Είναι προσωπικό τώρα αυτό;
Να ολοκληρώσω. Ενοχλεί…
Δεν βλέπω προσωπικό θέμα. Δεν το αναγνωρίζουμε. Περιμένουν οι κύριοι Υπουργοί να μιλήσουν. Σας παρακαλώ, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, διευθύνω τη συζήτηση. Περιμένουν οι κύριοι Υπουργοί, επειδή υπάρχει σοβαρό θέμα που έχει τεθεί.
Θα είχα τελειώσει, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ.
Εδώ είναι, λοιπόν, η διαφορά. Γνωρίζω τη διαδρομή και είναι γνωστή η διαδρομή όλων μας εδώ μέσα. Τιμώ τη διαδρομή όλων των συντρόφων μου στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Θυμάμαι ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ο κ. Γεωργιάδης χρησιμοποίησε το κινητό του και φωτογραφίες από το κινητό του. Τελειώνοντας, δεν παίρνω πίσω ούτε ένα κόμμα από την ομιλία που έκανα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ. Ο κ. Παρασκευόπουλος έχει τον λόγο, αν δεν έχει αντίρρηση ο κ. Κοντονής.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η στοχοποίηση, την οποία επιχείρησε προηγουμένως ο κ. Γεωργιάδης στο πρόσωπό μου, δεν είναι καθόλου καινούργιο φαινόμενο. Όπως γνωρίζετε όλοι, εδώ και μέρες στοχοποιούμαι με τον πιο βίαιο, βάναυσο τρόπο ως ο άνθρωπος που έχει βάψει τα χέρια του με αίμα και λοιπά. Με υπομονή εγώ θα σας εξηγήσω και πάλι πώς έχουν τα πράγματα. Να σας πω ότι από το 2005 η χώρα μας έχει αποσυμφορητικούς νόμους και ότι δυνάμει των αποσυμφορητικών νόμων γίνεται το σύνολο των απολύσεων από τις φυλακές από το 2005 μέχρι σήμερα. Δυστυχώς, στη χώρα μας, όπως σε όλες τις χώρες του κόσμου, όπως σε όλες τις εποχές και σε όλες τις ηπείρους, υπάρχει μετά το έγκλημα υποτροπή. Το γεγονός ότι υπάρχει υποτροπή δεν σημαίνει ότι φταίει ο νόμος για τις απολύσεις. Τα πρωτοφανή εδώ είναι δύο: Το ένα είναι ότι στην τελευταία περίοδο των τελευταίων ετών η εγκληματικότητα - και μάλιστα η βαριά και μάλιστα οι ανθρωποκτονίες - έχει μειωθεί. Αν, λοιπόν, κάποια επίδραση μπορεί να αποδοθεί - αν και το πράγμα είναι έμμεσο, για αυτό δεν είναι σωστό - και στις ρυθμίσεις για την αποφυλάκιση, επειδή ένα μερίδιο της εγκληματικότητας είναι και η δευτερογενής, αυτή είναι η επίδραση της μείωσης του αριθμού ακόμη και των ανθρωποκτονιών. Νομίζω ότι είναι σαφές ότι τη στιγμή που ούτως ή άλλως η εγκληματικότητα δυστυχώς υπάρχει - και η δευτερογενής δυστυχώς υπάρχει - η απομόνωση των πιο αποκρουστικών ή ειδεχθών περιπτώσεων και η απόδοσή τους σε ένα πρόσωπο και μόνο είναι όχι απλώς λαϊκισμός, αλλά από την πλευρά μου πιστεύω ότι είναι μία αξιόποινη συμπεριφορά συκοφαντικής δυσφήμισης κατ' εξακολούθηση, απολύτως αβάσιμη, η οποία πιστεύω ότι θα αρχίσει να γίνεται αντιληπτή.
Ευχαριστούμε πολύ τον Υπουργό κ. Παρασκευόπουλο.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο για μία παρέμβαση;
Ο κ. Κοντονής έχει τον λόγο, για να κάνει μία παρέμβαση.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα περίμενα ο κ. Γεωργιάδης, μετά το «κάζο» με το κινητό και την εμφάνιση διαφόρων ως συνομιλητών Υπουργών της Κυβέρνησης στην τηλεόραση του «ΣΚΑΪ», να είναι λίγο πιο προσεκτικός όταν έρχεται στη Βουλή με το κινητό του και όταν προβαίνει σε αποκαλύψεις. Για να βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ας πούμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε εκλεγεί κυβέρνηση και δεν είχε πάρει τα μέτρα αποσυμφόρησης των φυλακών με τις δύο νομοθετικές πρωτοβουλίες του 2015 και του 2016. Θα ίσχυαν αυτά που είχατε ψηφίσει εσείς από το 2005 και βεβαίως θα ίσχυε η διάταξη του άρθρου 105 και επόμενα του Ποινικού Κώδικα, η οποία ισχύει από το 1950. Βλέπω, κύριε Γεωργιάδη, ότι συμβουλεύεστε και τον νομικό σας σύμβουλο, τον κ. Βορίδη.
Πάντοτε!
Ενδιαφέρον! Καλό είναι να έρχεστε στη Βουλή με τον συνήγορό σας! Θέλω, λοιπόν, να πω το εξής: Ας πούμε ότι δεν υπήρχε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε οι αποσυμφορητικοί νόμοι. Ο συγκεκριμένος καταδικασθείς θα είχε εξέλθει των φυλακών μετά το δευτεροβάθμιο δικαστήριο;
Όχι.
Δεν το ξέρουμε.
Θα είχε εξέλθει, διότι…
Κύριοι συνάδελφοι, σας παρακαλώ να μην κάνουμε διάλογο.
Μην κάνετε εξυπνάδες και μη λέτε πράγματα τα οποία δεν έχουν καμμία βάση. Οποιοδήποτε όργανο ήταν αρμόδιο να αποφασίσει, θα έκανε τη διαπίστωση ότι ο συγκεκριμένος κρατούμενος είχε εκτίσει τα τρία πέπτα της ποινής που προβλέπει το άρθρο 105 και επόμενα του Ποινικού Κώδικα και θα είχε αφεθεί ελεύθερος. Επαναλαμβάνω ότι η κρίση είναι…
Έχει πρόσθετα απαιτούμενα το άρθρο 105 για να εφαρμοστεί; Εξατομικεύει την κρίση…
Εξατομικεύει και κάνει διαπιστώσεις, κύριε Βορίδη.
Δεν νομίζω…
Όχι. Εδώ κάνετε λάθος. Όταν διαπιστωθεί από το όργανο ότι κάποιος έχει συμπληρώσει τα τρία πέμπτα της ποινής του, όπως προβλέπει ο νόμος, θα αφεθεί ελεύθερος. Τώρα, ειλικρινώς σας λέω ότι η υπηρεσία με ενημέρωσε εδώ ότι ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος είχε εκτίσει τα τρία πέμπτα της ποινής, δηλαδή έξι χρόνια πραγματικά και τρία χρόνια πλασματικά διότι είχε εκτελέσει πάνω από χίλια ημερομίσθια στις φυλακές. Ως εκ τούτου, πληρούσε τις προϋποθέσεις του νόμου για να αφεθεί ελεύθερος. Ειλικρινώς σας λέω, δεν ξέρω με ποια διάταξη και αν ίσχυε το μείζον ή το έλασσον, διότι αν ίσχυε το μείζον, δηλαδή αυτό που σας λέω εγώ, πολύ περισσότερο ίσχυε και το έλασσον. Ο συγκεκριμένος αφέθηκε ελεύθερος. Όμως, το σημαντικό είναι να πούμε στην ελληνική κοινωνία ότι αυτοί οι κρατούμενοι, είτε υπήρχαν οι νόμοι του Παρασκευόπουλου, είτε ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση, θα είχαν βγει από τη φυλακή, γιατί αυτά τα προβλέπει ο Ποινικός Κώδικας από το 1950. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Αυτό, λοιπόν, το φαρμάκι σπέρνετε στην ελληνική κοινωνία και τους λέτε «Ο ΣΥΡΙΖΑ αποφυλακίζει εγκληματίες», ενώ εσείς γνωρίζετε. Εδώ είναι και το δόλιο των ισχυρισμών σας, ότι δηλαδή αυτοί οι κρατούμενοι σε λίγο χρονικό διάστημα ή συγχρόνως θα έβγαιναν γιατί πληρούσαν προϋποθέσεις του νόμου, ο οποίος ισχύει από το 1950.
Γιατί δεν τον αλλάξατε;
Δεν αλλάξαμε απολύτως τίποτα. Αυτά ήθελα να πω, όσον αφορά το θέμα της αποφυλάκισης, για να συνεννοούμαστε. Εγώ, κύριε Γεωργιάδη, θέλω σε αυτή την Αίθουσα, ακόμα και όταν διαφωνούμε, να συνεννοούμαστε ως προς το πού βρίσκεται η διαφωνία. Το είπατε και εσείς σε μία επιστολή σας στην «Εφημερίδα των Συντακτών», όταν σας κατηγορούσαν για τη συμμετοχή του τέως μονάρχη στον αντιδικτατορικό αγώνα. Ήθελα, μια και το έφερε η κουβέντα, γιατί κατηγορήσατε τον κ. Παρασκευόπουλο, να σας πω ότι εσείς, κύριε Γεωργιάδη, πάλι στο κανάλι της Βουλής για τη νομική ταυτότητα φύλου κάνατε την εξής αναφορά. Είπατε ότι νομοθέτησε η κυβερνητική πλειοψηφία, αλλά και άλλα κόμματα τα οποία δεν ανήκουν στην κυβερνητική πλειοψηφία, δεκαπεντάχρονα να πηγαίνουν στο ΚΕΠ και με μία δήλωση να αλλάζουν φύλο. Αυτά είπατε στο κανάλι της Βουλής, κύριε Γεωργιάδη. Επομένως θέλω να σας πω ότι το σωστό είναι να συνεννοούμαστε, ακόμα και όταν διαφωνούμε, να ξέρουμε πού είναι η διαφωνία. Στο συγκεκριμένο, λοιπόν, ζήτημα να συμφωνήσουμε ότι ο συγκεκριμένος κρατούμενος είχε εκτίσει, όχι τα προβλεπόμενα από τον νόμο Παρασκευόπουλου, αλλά από τον Ποινικό Κώδικα, το άρθρο 105 επόμενα, ο οποίος ισχύει από το 1950, τα τρία πέμπτα της ποινής και ως εκ τούτου η αποφυλάκισή του ήταν βεβαία. Το δεύτερο που θέλω να σας πω είναι το εξής: Κύριε Γεωργιάδη, αναφερθήκατε σε κάτι που είπε ο κ. Παρασκευόπουλος. Είπε ο κ. Παρασκευόπουλος στη Βουλή και υπερασπίστηκε κάτι, το οποίο το είχα πει και εγώ στη συζήτηση της συγκεκριμένης διάταξης που συζητήσαμε τον Σεπτέμβριο για την αποσυμφόρηση των φυλακών. Είπε ότι αυτοί οι νόμοι είναι έκτακτοι νόμοι και έχουν αφενός μεν περιορισμένη χρονική ισχύ, ισχύουν δηλαδή για έναν χρόνο, και αν εξακολουθεί να υφίσταται το πρόβλημα του υπερπληθυσμού των φυλακών αναγκαστικά παρατείνονται πάλι για μικρό χρονικό διάστημα. Σε κάθε περίπτωση δεν είναι μόνιμοι νόμοι και κάποια στιγμή θα σταματήσουν να υφίστανται τέτοιου είδους νόμοι των οποίων, εσείς έχετε την πατρότητά, γιατί εσείς τους είχατε φέρει πρώτη φορά στη Βουλή για να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα του υπερπληθυσμού στις φυλακές. Να τα ξέρετε και εσείς, αν δεν τα γνωρίζετε. Να τα ξέρει και ο ελληνικός λαός. Είχα πει, λοιπόν, τότε ότι, με βάση τη συνολική εικόνα που έχουμε σήμερα στις φυλακές και τις σοβαρές μεταρρυθμίσεις που θα γίνουν με τον νέο Ποινικό Κώδικα και με τον νέο Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ευελπιστούμε - εγώ εκφράζω και τη βεβαιότητα, αλλά για να μην πω τη βεβαιότητα, τη βάσιμη πιθανολόγηση κάνω - ότι δεν θα χρειαστεί άλλος αποσυμφορητικός νόμος να έρθει στη Βουλή διότι και οι θέσεις των κρατουμένων έχουν αυξηθεί την τελευταία περίοδο και η κατάσταση στις φυλακές έχει ομαλοποιηθεί και ο αριθμός των κρατουμένων είναι απολύτως διαχειρίσιμος. Εάν υπάρξει πρόβλημα, θα το αντιμετωπίσουμε. Τον Αύγουστο αυτά. Όμως, κύριε Γεωργιάδη, αν κατάλαβα καλά, ζητήσατε σήμερα και εσείς - και το ζήτησε και ο κ. Μητσοτάκης - να καταργηθεί ο νόμος Παρασκευόπουλου. Αναφέρεστε φαντάζομαι στη διάταξη την αποσυμφορητική. Μα, δεν το ξέρετε ούτε εσείς ούτε ο κ. Μητσοτάκης ότι αυτή η διάταξη ετελεύτησε το ζην την 31η Αυγούστου του τρέχοντος έτους 2017; Δεν ξέρετε ότι τον Σεπτέμβριο ψηφίσαμε νέα διάταξη, η οποία έχει αρκετές διαφοροποιήσεις από την προηγούμενη, γιατί είχαμε τη δυνατότητα να περιορίσουμε πάρα πολλά αδικήματα και να βάλουμε και άλλες ασφαλιστικές δικλίδες; Δεν το ξέρετε; Και ζητάει η Αξιωματική Αντιπολίτευση την κατάργηση ενός νόμου, μιας διάταξης, η οποία έχει καταργηθεί και έχουμε ψηφίσει και νέα! Μα, ζείτε σε αυτόν τον κόσμο; Ζείτε σε αυτό το Κοινοβούλιο; Πού επιτέλους βρισκόσαστε;
Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε!
Κύριε Γεωργιάδη, θα μου κάνετε τη χάρη για δύο δευτερόλεπτα, επειδή είναι τα σχολεία και πρέπει να αποχωρήσουν - είναι εδώ πολλή ώρα λόγω της συζήτησης - να κάνω τις ανακοινώσεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα: «Ερευνάμε και συζητάμε για τον Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια» που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, είκοσι επτά μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί από το Αμερικάνικο Κολλέγιο Αθηνών. Σάς καλωσορίζουμε, παιδιά. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ενδιαφέρουσα η συζήτηση η σημερινή. Επίσης, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα πέντε μαθήτριες και μαθητές και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 6ο Δημοτικό Σχολείο Πύργου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριε Γεωργιάδη, έχετε τον λόγο. Φαντάζομαι ότι τον ζητάτε επί προσωπικού.
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε, αλλά δεν θα μιλήσω πάνω από ένα λεπτό. Κύριε Κοντονή, πραγματικά σας είχα καταλάβει και από τις συζητήσεις για τις συνομιλίες Γιαννουσάκη - Καμμένου. Είστε τρομερός θεατρίνος, με την καλή έννοια. Στο δικαστήριο θα είστε πραγματικά πολύ καλός. Το παραδέχομαι.
Κύριε Γεωργιάδη, σας παρακαλώ να προσέχετε τις εκφράσεις σας.
Το λέω με την καλή έννοια. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ακούστε γιατί. Με στόμφο, κύριε Πρόεδρε, είπε: «Μα, ο κ. Γεωργιάδης και ο κ. Μητσοτάκης ζήτησαν την κατάργηση του νόμου Παρασκευόπουλου και δεν ξέρουν ότι ο νόμος έχει λήξει;». Το είπατε - σας αισθάνθηκα - με δίκαιη οργή. Εδώ, το πρόβλημα είναι ότι εγώ χρησιμοποίησα τη ρήση του κ. Παρασκευόπουλου, ο οποίος είπε ότι πρέπει να καταργηθεί ο νόμος Παρασκευόπουλου. Άρα αν δεν το γνώριζαν ο Μητσοτάκης και ο Γεωργιάδης, πώς θα το γνώριζαν, κύριε Πρόεδρε, αφού δεν το γνωρίζει ούτε ο Παρασκευόπουλος; Άρα προφανώς, κύριε Υπουργέ, αυτό που είπατε ήταν ένα καλό ρητορικό τέχνασμα, αλλά, επειδή σας είπα ότι ο Παρασκευόπουλος είπε ότι «έχει δίκιο ο Μητσοτάκης, πρέπει να καταργηθεί ο νόμος μου», πάρτε τον ένα τηλέφωνο για να συνεννοηθείτε, αντί να παίζετε θέατρο στη Βουλή. Δεύτερον, φαντάζομαι, επειδή έκανα ένα λάθος στον ΣΚΑΪ, που το διόρθωσα μόνος μου, γιατί δεν έτυχε να γνωρίζω τον κ. Μπαμπάτση, δεν θα μου απαγορεύσετε να χρησιμοποιώ και το google. Έτσι δεν είναι; Εγώ, λοιπόν, αναφέρθηκα σε ένα πραγματικό περιστατικό του κ. Σιμορέλη, ο οποίος εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ ότι αν δεν υπήρχε το μνημόνιο, θα έπρεπε να το έχουμε εφεύρει. Άρα αφήστε τις πλάκες σε εμένα. Τρίτον και τελευταίο. Κύριε Υπουργέ, επειδή θα ζητήσετε τον λόγο, θα ήθελα να μιλήσουμε λίγο λακωνικά. Μία ερώτηση θα σας κάνω και θέλω μία λακωνική απάντηση, όχι πάλι το θεατρικό το προηγούμενο. Ο δολοφόνος της Δώρας ποιον νόμο χρησιμοποίησε για να αποφυλακιστεί, τον νόμο Παρασκευόπουλου ή τον προηγούμενο; Αν χρησιμοποίησε τον προηγούμενο που αναφέρατε, θα μας παρουσιάσετε σήμερα στη Βουλή αντίγραφο της αποφάσεως του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών που κατ' εφαρμογήν του προηγούμενου νόμου του έδωσε την άδεια να βγει από τη φυλακή. Διότι αυτό που δεν είπατε είναι ότι ο προηγούμενος νόμος…
Ο Ποινικός Κώδικας.
Ο Ποινικός Κώδικας, κύριε Υπουργέ της Υγείας, πράγματι, ο οποίος προέβλεπε απόφαση του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών, για ποιον λόγο; Διότι δεν ήταν αυτόματη η αποφυλάκιση, όπως στον αποσυμφορητικό νόμο Παρασκευόπουλου, αλλά ήταν εξατομικευμένη. Εκεί θα μπορούσε το συμβούλιο να πει ότι ο συγκεκριμένος παραμένει επικίνδυνος και δεν βγαίνει. Ενώ κάνοντας χρήση του νόμου Παρασκευόπουλου, βγήκε κατευθείαν, αυτόματα, χωρίς κανένα Συμβούλιο Πλημμελειοδικών. Σας ρωτώ, λοιπόν, αλλά θέλω μία φράση να μου πείτε. Υπάρχει απόφαση του συμβουλίου ή δεν υπάρχει; Αν υπάρχει, πήγε με τον προηγούμενο. Αν δεν υπάρχει, πήγε με του Παρασκευόπουλου. Αυτό θέλουμε να μας πείτε. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Εν πρώτοις, θέλω να πω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να μην παραποιούμε αυτά τα οποία ακούγονται. Πράγματι, ο κ. Παρασκευόπουλος είχε κάνει μία δήλωση. Όμως, αυτή τη δήλωσή του - το είπε ο άνθρωπος - είχε την έννοια και την αιτιολόγησε με βάση αυτό που σας είχα πει εγώ στη Βουλή. Όμως, δεν τα παρακολουθείτε. Σας είχαμε πει ότι οι αποσυμφορητικοί νόμοι είναι έκτακτοι νόμοι, οι οποίοι θα πάψουν κάποια στιγμή να ισχύουν. Τους αρχίσατε εσείς, η Νέα Δημοκρατία. Και, βεβαίως, επειδή είχε φτάσει η κατάσταση στο μη περαιτέρω, με δώδεκα χιλιάδες κρατούμενους, είχε πάρει η Κυβέρνηση κάποια μέτρα για να μην πληρώνει η ελληνική πολιτεία πρόστιμα και καταδίκες και γινόμαστε ρεζίλι διεθνώς. Αυτό, λοιπόν, που σας είπε ο άνθρωπος ήταν το αυτονόητο. Το έχουμε πει και εμείς. Είπε, λοιπόν, ότι οι αυτοί οι νόμοι κάποια στιγμή θα πάψουν να ισχύουν. Σας το είπα και πριν ένα μήνα στη Βουλή - σας το λέω και σήμερα - ότι καλώς εχόντων των πραγμάτων και υπό αυτές τις συνθήκες άλλος αποσυμφορητικός νόμος δεν θα έρθει στη Βουλή. Διότι ο αριθμός των κρατουμένων είναι απολύτως διαχειρίσιμος αυτή τη στιγμή. Εάν όμως προκύψει ζήτημα, θα το εξετάσουμε και θα εισηγηθούμε αναλόγως στη Βουλή. Το ξεκαθαρίσαμε, λοιπόν, αυτό το ζήτημα; Ο κ. Παρασκευόπουλος πολύ καλά τα είπε. εσείς είναι καλό να μην υποβάλετε αιτήματα, τα οποία δεν έχουν καμμία σχέση με την πραγματικότητα για έναν νόμο ο οποίος έχει καταργηθεί και έχει ψηφιστεί άλλος από τις 20 Σεπτεμβρίου. Δεύτερον: Κύριε Γεωργιάδη, επανέρχεστε εκ νέου σε ένα ζήτημα, το οποίο είναι ήσσονος σημασίας. Σας το είπα και σας το τονίζω. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Είναι ακραία υποκρισία να θέλετε εδώ να πείτε ότι ένας άνθρωπος, ένας κρατούμενος, ο οποίος υπέπεσε κατά την αποφυλάκισή του σε νέο αδίκημα - όπως ακριβώς συμβαίνει σε αρκετές περιπτώσεις, ακόμα και σε κράτη που δεν έχουν αποσυμφορητικούς νόμους, επανέρχονται κάποιοι στην εγκληματικότητα - ότι ευθύνεται για αυτό ένας νόμος που ψήφισε η Κυβέρνηση. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Σας ξαναλέω, λοιπόν, κύριε Γεωργιάδη, γιατί βλέπω ότι μιλάτε, το πολύ απλό: Να είσαστε ειλικρινής και εσείς και το κόμμα σας. Να πείτε στον ελληνικό λαό ότι, είτε υπήρχε είτε δεν υπήρχε ο νόμος Παρασκευόπουλου, αυτός ο άνθρωπος θα είχε βγει την ίδια μέρα, διότι πληρούσε τις προϋποθέσεις του άρθρου 105 του Ποινικού Κώδικα…. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αυτή είναι η πραγματικότητα, με την οποία δεν μπορείτε να συμβιβαστείτε. Λέτε ψέματα στον ελληνικό λαό. Σπέρνετε τον φόβο, σπέρνετε το δηλητήριο αυτής της κατάστασης. Δεν θα περάσει. Η αλήθεια θα λάμψει. Και η αλήθεια είναι ότι ο συγκεκριμένος κρατούμενος θα είχε απολυθεί σε κάθε περίπτωση, αφού είχε εκτίσει τα τρία πέμπτα της ποινής του. Είτε το καταλαβαίνετε είτε δεν το καταλαβαίνετε, αυτή είναι η αλήθεια, αυτή είναι η πραγματικότητα. Συγκρουστείτε με την πραγματικότητα. Θα σπάσετε για άλλη μια φορά το κεφάλι σας!
Ευχαριστούμε πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Παρασκευόπουλε, για ποιον λόγο;
Επί προσωπικού, κύριε Πρόεδρε.
Δεν υπάρχει. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Σας παρακαλώ, αγαπητοί συνάδελφοι. Είναι πολύ σοβαρό το ζήτημα. Κύριε Παρασκευόπουλε, ορίστε, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Επειδή ο κ. Γεωργιάδης είναι μέγας θεατρίνος, με την καλή την έννοια, παριστάνει ότι δεν άκουσε αυτό που είπα προηγουμένως. Ότι το σύνολο των κρατουμένων που απολύονται από τη χώρα γίνεται επί τη βάσει του αποσυμφορητικού νόμου που εκάστοτε ισχύει: το 2005, το 2006, το 2014, το 2015, το 2016. Εάν στην πράξη της απόλυσης μνημονεύεται ο ισχύων νόμος, είναι κάτι το οποίο…
Αγαπητοί συνάδελφοι, σας παρακαλώ, να τελειώσουμε. Να κλείσει ο κ. Παρασκευόπουλος γιατί έρθει και ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής σας Ομάδας. Παρακαλώ, κύριε Παρασκευόπουλε, συνεχίστε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ήθελα απλώς να πω ότι το σύνολο των απολύσεων γίνεται με βάση τον εκάστοτε ισχύοντα αποσυμφορητικό νόμο. Επομένως, η μνεία το 2015 ή το 2016 του ν.4322 δεν σημαίνει τίποτα, όπως δεν σήμαινε τίποτε η αντίστοιχη μνεία το 2014 ή το 2013 ή το 2005, ή όπως δεν θα σημαίνει το 2017. Όλες οι απολύσεις έτσι γίνονται. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ. Καλώ στο Βήμα τον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο για δώδεκα λεπτά με σχετική ανοχή, όπως όλοι σήμερα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τα λίγα λόγια τα οποία θα πω σήμερα απηχούν τις απόψεις της μεγάλης, της συντριπτικής πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας. Δεν μιλώ σήμερα μόνο ως Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ούτε ως συγγενής θύματος τρομοκρατίας. Μιλώ ως ένας σοκαρισμένος πολίτης που παρακολουθεί σήμερα τον μεγαλύτερο τρομοκράτη στη χώρα μας, έναν αμετανόητο δολοφόνο, το πιστόλι της 17ης Νοέμβρη, να βγαίνει με άδεια από τη φυλακή. Να απολαμβάνει ένα προνόμιο της ελληνικής πολιτείας την οποία ο ίδιος συνεχίζει να τραυματίζει όχι τόσο με τις πράξεις του αλλά με τον γεμάτο μίσος λόγο του. Γεννιέται ένα ερώτημα νομικό, πολιτικό, φιλοσοφικό. Δικαιούται άδεια ο Κουφοντίνας; Κατ' αρχάς πρέπει να σας πω επί της αρχής και εγώ και η παράταξη την οποία έχω την τιμή να εκπροσωπώ είμαστε υπέρ της λογικής των αδειών υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται όχι μόνο οι τυπικές αλλά και οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για την χορήγηση μιας τέτοιας άδειας. Ποια είναι η ουσιαστική προϋπόθεση για να πάρει ένας κρατούμενος άδεια; Να έχει δείξει δείγματα μεταμέλειας, συμμόρφωσης και διάθεση ομαλής κοινωνικής επανένταξης. Στην περίπτωση, λοιπόν, του Δημήτρη Κουφοντίνα, η ουσιαστική αυτή προϋπόθεση απλά δεν υπάρχει. Ο Κουφοντίνας μέσα από τον δημόσιο λόγο του όλα αυτά τα χρόνια δηλώνει ότι παραμένει αμετανόητος. Δεν μετανοεί για τίποτα απ' όλα όσα έκανε. Λειτουργεί και μέσα από τη φυλακή ως ο ουσιαστικός ιδεολογικός καθοδηγητής μιας νέας γενιάς τρομοκρατών. Ουσιαστικά καλεί με τις δημόσιες παρεμβάσεις του νέους ανθρώπους να ακολουθήσουν τον δρόμο του, να γίνουν κι αυτοί δολοφόνοι. Δείχνει αυτή η συμπεριφορά άνθρωπο που θέλει να επανενταχθεί ομαλά στην κοινωνία; Αυτό ακριβώς επιβραβεύουμε σήμερα; Ζητώ από την Κυβέρνηση, μια και είναι εδώ ο αρμόδιος Υπουργός, μία ξεκάθαρη τοποθέτηση για το θέμα. Να μην μας πείτε πάλι ότι δεν σχολιάζετε αποφάσεις της δικαιοσύνης. Εδώ δεν μιλάμε για δικαστική απόφαση. Μιλάμε για μια απόφαση διοικητικού χαρακτήρα. Μην μας πείτε πάλι ότι και ο Χριστόδουλος Ξηρός είχε βγει με άδεια. Κακώς βγήκε. Θυμόμαστε ότι παραβίασε τους όρους και μετά τον ψάχναμε. Μέχρι να συλληφθεί είχε διαπράξει κι άλλα αδικήματα. Υπάρχει όμως και μία άλλη διάσταση την οποία σύντομα θέλω να αναφέρω. Πότε ακριβώς παίρνεται αυτή η απόφαση; Στη χειρότερη δυνατή συγκυρία. Την ώρα που η οργανωμένη βία και ανομία είναι σε έξαρση. Πριν από τρεις μέρες κάποια νέα παιδιά, Έλληνες αστυνομικοί που έκαναν τη δουλειά τους, δέχθηκαν πυροβολισμούς έξω από τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ. Αυτό έγινε μετά τη συζήτηση που είχαμε στη Βουλή. Την ώρα που στα Εξάρχεια δημιουργείται μια νέα γενιά τρομοκρατών με διασυνδέσεις με το κοινό ποινικό έγκλημα. Αυτή την τραγική πραγματικότητα κάποιοι και μέσα σ' αυτή την Αίθουσα προσπαθούν συστηματικά να την απαξιώσουν, να την παρουσιάσουν ως μια δήθεν εμμονή της Νέας Δημοκρατίας αλλά και των υπόλοιπων κομμάτων που αγωνίζονται μονίμως να αναδείξουν αυτό το θέμα στην επικαιρότητα. Είναι ένας υπαρκτός κίνδυνος για τον οποίον δεν θα πάψουμε ποτέ να προειδοποιούμε. Την ώρα που ομάδες τραμπούκων που κινούνται συστηματικά εκτός της νομιμότητας με την ανοχή της Κυβέρνησης απειλούν και κομπάζουν. Ξέρετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πως χαρακτήρισε ο αρχηγός του «Ρουβίκωνα» με δημόσια ανάρτησή του σήμερα το πρωί τον Κουφοντίνα; Το γνωρίζετε; Ως τον μεγαλύτερο Έλληνα επαναστάτη. Μάλιστα. Έχουμε τρελαθεί τελείως σ' αυτή τη χώρα; Ως πότε θα συνεχίσετε όλοι εσείς να αγνοείτε το πρόβλημα, να υποβαθμίζετε τη δράση αυτών των ομάδων και να αγνοείτε τους συμβολισμούς πίσω από κάθε πράξη και πίσω από κάθε λόγο. Σας το λέω για άλλη μία φορά - επιμένετε να κάνετε πως δεν το ακούτε - κανείς δεν έπιασε απευθείας το πιστόλι. Πρώτα ξεκινάς από τα μυαλά, από τα πρότυπα, από τις ιδέες, περνάς στις μολότοφ και κάποια στιγμή κάποιοι θα καταλήξουν στο καλάσνικοφ και στα σαρανταπεντάρια. Ως πότε θα θεωρείτε επιτέλους αυτά τα πρώτα στάδια ακίνδυνα και τι συμβολισμοί είναι αυτοί; Δυστυχώς, δεν είναι ο μόνος συμβολισμός τον οποίο θέλω να σχολιάσω. Πριν από δυο μέρες ο Υπουργός Παιδείας - προσέξτε - εγκάλεσε δημόσια έναν πρύτανη ελληνικού πανεπιστημίου, επειδή - λέει - καλεί την Αστυνομία στο πανεπιστήμιο, λες και εχθρός του πανεπιστημίου είναι η Αστυνομία και όχι ο κάθε λογής εγκληματίας, που το χρησιμοποιεί ως ορμητήριο ή οι έμποροι ναρκωτικών που κυκλοφορούν ελεύθερα στους χώρους του. Τι μηνύματα είναι αυτά και τι σόι Κυβέρνηση και κυβερνητική πλειοψηφία είναι αυτή που ανέχεται σήμερα τους «ρουβίκωνες», κύριε Κοντονή, να εγκωμιάζουν τη δράση του Κουφοντίνα και την ίδια ώρα καταγγέλλει πρυτάνεις, επειδή προσφεύγουν στην Αστυνομία για να προστατεύσουν εγκληματίες και τραμπούκους. Φοβάμαι ότι έχετε χάσει κάθε μέτρο και κάθε λογική. Κάντε επιτέλους αυτό που πρέπει απέναντι στο οργανωμένο έγκλημα. Η κοινωνία απαιτεί μηδενική ανοχή, όχι μόνο απέναντι στις πράξεις τρομοκρατίας, αλλά και απέναντι σε αυτούς που εγκωμιάζουν με τα λόγια τους τις πράξεις τρομοκρατίας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την ώρα που ο κ. Κουφοντίνας θα κυκλοφορεί μαζί με διάφορους θαυμαστές του που είδα ότι τον υποδέχθηκαν έξω από τις φυλακές και τον αποθεώνουν, η δική μας σκέψη και πιστεύω η σκέψη της μεγάλης πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας, είναι στη μνήμη αλλά και στους συγγενείς, στις μητέρες, στις συζύγους, στα αδέλφια, στα παιδιά, στους φίλους… [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] …του Θάνου Αξαρλιάν, του Νίκου Μομφεράτου, του Παναγιώτη Ρουσέτη, του Δημήτρη Αγγελόπουλου, του Αλέξανδρου Αθανασιάδη - Μποδοσάκη, του Ουίλιαμ Νορντίν, του Παύλου Μπακογιάννη, του Ρόναλντ Στιούαρτ, του Τσετίν Γιοργκού, του Μιχάλη Βρανόπουλου, του Ομέρ Σιπαχίογλου, του Κωστή Περατικού, του Στίβεν Σόντερς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η δημοκρατία δεν εκδικείται. Όμως, η δημοκρατία αμύνεται. Ανεκτική δημοκρατία, ναι, αδύναμη δημοκρατία, όχι. Ανοχή σε όλους όσοι εξακολουθούν να δηλώνουν εχθροί της δημοκρατίας και εργάζονται συστηματικά εις βάρος της πρέπει να είναι μηδενική. Στη μνήμη των θυμάτων της τρομοκρατίας και με σεβασμό στην αξιοπρέπεια των οικογενειών τους οφείλουμε να φωνάξουμε δυνατά από κοινού ένα βροντερό «Ως εδώ!». Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ τον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Μητσοτάκη. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Κοντονής έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, επί της διαδικασίας…
Όχι τώρα, κύριε Φωτήλα.
Νομίζω ότι είναι δικαίωμά μου.
Έχω δώσει τον λόγο…
Ε, μην τον κάνουμε κουρελόχαρτο τον Κανονισμό.
Μα, δεν είναι κουρελόχαρτο. Μίλησε ο Πρόεδρός σας, πρέπει να μιλήσει ο κύριος Υπουργός.
Εγώ απλά να σας πω για είκοσι δευτερόλεπτα ότι η ώρα έχει πάει 14.15΄. Ξεκίνησε στις 10.00΄ η συνεδρίαση και έχουν μιλήσει τέσσερις ομιλητές. Αυτή είναι η αλήθεια.
Το γνωρίζω. Δεν έχουμε να κάνουμε κάποια κρίση. Έχουμε παρακολουθήσει όλοι πως έχει προχωρήσει η συζήτηση. Ο κ. Κοντονής έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εξεπλάγην πραγματικά με όσα άκουσα από τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας. Ξεκίνησε με τη σαρανταοκτάωρη άδεια, που πέτυχε μέσω της νόμιμης διαδικασίας ο συγκεκριμένος κρατούμενος, για να διανθίσει τα δύο τρίτα της ομιλίας του με τη δράση του «Ρουβίκωνα» και τα όσα απαράδεκτα συμβαίνουν κατά καιρούς από τη δράση αυτής της συλλογικότητας. Το λέω έτσι, για να μην χρησιμοποιήσω κάποια έκφραση πιο βαριά. Εγώ θεωρώ, κύριοι συνάδελφοι, ότι πρέπει να βάλουμε τα πράγματα σε μια τάξη και να συνεννοηθούμε. Πρώτα και κύρια, ο συγκεκριμένος κρατούμενος, ο οποίος έχει καταδικαστεί από τα ελληνικά δικαστήρια σε πολλές φορές ισόβια…
Ησυχία, παρακαλώ.
Δεν είναι συλλογικότητα, τρομοκρατική οργάνωση είναι.
Γιατί διαμαρτύρεστε;
Γιατί είναι τρομοκρατική οργάνωση και δεν είναι συλλογικότητα, γι' αυτό! Έλεος!
Αγαπητοί συνάδελφοι, παρακαλώ, ησυχία.
Τρομοκρατική οργάνωση είναι, όχι συλλογικότητα. Συνάδελφοί μας έχουν δολοφονηθεί από την «17 Νοέμβρη».
Κύριε Δαβάκη, παρακαλώ!
Μα, δεν μίλησα για την «17 Νοέμβρη».
Μα, δεν μίλησε για την «17 Νοέμβρη».
Δεν μίλησα για την «17 Νοέμβρη», μίλησα για τον «Ρουβίκωνα». Ξεχωρίστε τα πράγματα.
Για τον «Ρουβίκωνα» μίλησε. Σας παρακαλώ!
Παρακολουθήστε κάπως. Είπα ότι χρησιμοποιώ αυτήν την έκφραση, για να μην πω κάτι πιο βαρύ για τις παράνομες ενέργειες στις οποίες προβαίνει.
Ησυχία, σας παρακαλώ! Μια παρεξήγηση έγινε, δεν εννοούσε αυτό ο Υπουργός.
Κύριε Πρόεδρε, δεν θα μπορεί να μιλήσει ο κύριος Υπουργός;
Κάντε λίγη ησυχία. Έχουμε ξεφύγει στη διαδικασία και στους χρόνους. Κύριε Υπουργέ, κάνω διακοπή στον χρόνο σας. Συνάδελφοι, μπορούμε να κάνουμε ησυχία; Έχει «ξεχειλώσει» ο χρόνος, είναι ενδιαφέρουσα η συζήτηση, αλλά παρακαλώ να σεβαστούμε λίγο τον χρόνο και τους συναδέλφους που δεν έχουν μιλήσει. Κύριε Υπουργέ, συνεχίστε.
Θέλω, λοιπόν, κατά πρώτον, να τονίσω ότι σε μία ευνομούμενη πολιτεία, σε ένα κράτος δικαίου, λειτουργούν οι νόμοι και οι θεσμοί έναντι πάντων. Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας σήμερα, εάν κατάλαβα καλά, μας είπε, «υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο, είμαστε υπέρ του θεσμού των αδειών, αλλά για κάποιους δεν πρέπει να ισχύει αυτό το νομοθετικό πλαίσιο». Οι ρυθμίσεις του νόμου για κάποιους δεν θα ισχύουν, διότι έχουμε διαφορές, έχουμε διαφωνίες.
Το Συμβούλιο. Δεν ντρέπεσαι λίγο;
Μην ξαναμιλήσετε έτσι, κυρία Μπακογιάννη, γιατί σέβομαι ότι είσαστε γυναίκα. Θα πείτε «δεν ντρέπεσαι»; Να ντρέπεσαι εσύ!
Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι!
Να ντρέπεσαι εσύ για την πορεία σου και για τη διαδρομή σου!
Υπερασπίσου τον τρομοκράτη!
Αγαπητοί συνάδελφοι, σας παρακαλώ!
Σας λέμε, λοιπόν, ότι είτε συμφωνούμε είτε διαφωνούμε με μία απόφαση, είτε αυτή είναι δικαστηρίου είτε είναι μεικτού οργάνου, όπως είναι το συγκεκριμένο, θα πρέπει να δούμε εάν αυτή η απόφαση κινήθηκε στο πλαίσιο του νόμου.
Για τις ουσιαστικές προϋποθέσεις μίλησε, όχι για τις τυπικές. Ήταν ξεκάθαρος ο Πρόεδρος.
Κύριε Αθανασίου, σας παρακαλώ, διευκολύνετε λίγο τη συζήτηση.
Πρώτον, το νομοθετικό πλαίσιο που ισχύει έχει για πρώτη φορά ψηφιστεί το 1989. Αναθεωρήθηκε το 1999 και κάνατε και εσείς κάποιες τροποποιήσεις. Ο κ. Δένδιας τροποποίησε το συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο και προέβλεψε στις τροποποιήσεις που έκανε ότι κανένας δεν μπορεί να πάρει άδεια από το Συμβούλιο των Φυλακών, εάν δεν υπάρχει και σύμφωνη γνώμη του εντεταλμένου Αντιεισαγγελέα Εφετών, ο οποίος προΐσταται του συγκεκριμένου οργάνου.
Ακριβώς.
Εσείς το νομοθετήσατε. Εμείς αλλάξαμε κάτι από το νομοθετικό πλαίσιο που παραλάβαμε;
Τον Εισαγγελέα.
Απολύτως τίποτα. Τι λέτε, κυρία Μπακογιάννη; Τι τερατολογίες είναι αυτά που λέτε;
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Εμείς κάναμε τροποποίηση στην τροποποίηση του 2009; Τι είναι αυτά που λέτε; Μόνο με ομόφωνη απόφαση. Εκτίθεστε, κυρία Μπακογιάννη και γελοιοποιήστε! Δεν ξέρετε τον νόμο και πετάγεστε.
Τώρα, θα τα πούμε.
Ησυχία, κύριοι συνάδελφοι.
Έτσι θα πάμε τώρα, κύριε Πρόεδρε;
Παρακαλώ, ησυχία!
Σε εμάς το λέτε, κύριε Πρόεδρε;
Ησυχία! Κύριε Υπουργέ, συνεχίστε.
Με βάση το υφιστάμενο πλαίσιο που ψηφίσατε εσείς, χωρίς καμμία αλλαγή από τη δική μας Κυβέρνηση, επελήφθη το Συμβούλιο και αποφάσισε ομόφωνα. Συμφωνεί κάποιος με την απόφασή του; Μπορεί κάποιος να πει «συμφωνώ» και κάποιος άλλος να πει «διαφωνώ». Όμως το νομοθετικό…
Λέτε ψέματα!
Εσείς καταργήσατε τις φυλακές τύπου Γ΄.
Γιατί γίνεται αυτό τώρα; Διακόπτω τον χρόνο. Γιατί συμβαίνει αυτό;
Γιατί δεν αντέχετε να ακούτε!
Όχι, γιατί αυτό που λέτε είναι ανακριβές.
Αγαπητοί συνάδελφοι, να σας ενημερώσω ότι η κ. Μπακογιάννη έχει ζητήσει τον λόγο επί προσωπικού. Θα πάρει τον λόγο μετά να απαντήσει. Παρακαλώ, ησυχία. [[Διαμαρτυρίες - θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Σας παρακαλώ. Ας αποφύγουμε χαρακτηρισμούς. Λίγη ησυχία.
Σας λέμε, λοιπόν, ότι για να δοθεί αυτή η άδεια…
Οι φυλακές τύπου Γ΄ από ποιον καταργήθηκαν; Από εσάς δεν καταργήθηκαν;
Κύριε Φορτσάκη, διευκολύνετε, σας παρακαλώ.
Δεν μπορώ, κύριε Πρόεδρε, να καταλάβω γιατί αυτή η αντίδραση.
Πού ήταν οι τρομοκράτες πριν; Εκεί δεν ήταν;
Τι λέτε τώρα, κύριε Φορτσάκη; Λυπάμαι για λογαριασμό σας.
Κύριε Φορτσάκη, παρακαλώ! Ο χρόνος δεν τρέχει. Δεν κερδίσουμε κάτι. Κύριε Φορτσάκη, ο Κοινοβουλευτικός σας Εκπρόσωπος μπορεί να παρέμβει. Συνεννοηθείτε μαζί του. Σας παρακαλώ, διευκολύνετε. Κύριε Υπουργέ, συνεχίστε παρακαλώ.
Θέλω, λοιπόν, να σας πω ότι, παρά το γεγονός ότι η Κυβέρνηση δέχτηκε πιέσεις και διαμαρτυρίες - στο σπίτι μου έχουν έρθει δύο φορές για να διαμαρτυρηθούν να αρθεί το βέτο του Εισαγγελέα, το ίδιο και στο σπίτι του κ. Παρασκευόπουλου - η Κυβέρνηση δεν προέβη σε καμμία αλλαγή της ρύθμισης και παρέμεινε εν ισχύ αυτό που εσείς είχατε εισηγηθεί και εσείς είχατε ψηφίσει, ότι μόνο με ομόφωνη απόφαση, κάποιος κρατούμενος μπορεί να αποφυλακιστεί. Στη συγκεκριμένη περίπτωση του συγκεκριμένου κρατούμενου έπρεπε να είχε εκτίσει τουλάχιστον οκτώ χρόνια φυλακή και να μην έχει υποπέσει σε οποιαδήποτε παράβαση του πειθαρχικού δικαίου του καταστήματος κράτησης. Το συμβούλιο, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αποφάσισε ομόφωνα με πρώτον και καλύτερο τον Αντιεισαγγελέα των Εφετών, που προΐστατο του συμβουλίου. Διότι μέχρι τώρα ο Αντιεισαγγελέας δεν συμφωνούσε και έτσι δεν έπαιρνε άδεια ο συγκεκριμένος κρατούμενος, παρά το γεγονός ότι είχε τις τυπικές προϋποθέσεις εξέτασης του αιτήματός του. Θα πρέπει, λοιπόν, να συνεννοηθούμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και να πούμε όλοι ότι στοιχείο ενός κράτους δικαίου είναι η εφαρμογή των νόμων έναντι όλων. Διαφορετικά δεν έχουμε κράτος δικαίου. Δεν έχουμε ευνομούμενη πολιτεία. Ο καθένας ανάλογα με τις ιδεολογίες του, ανάλογα με αυτό που έχει περάσει και που μπορεί να είναι σοβαρό, μπορεί να βάλλει κατά ενός οποιουδήποτε και να λέει «εσύ θα εξαιρεθείς». Μα πώς θα εξαιρεθεί κάποιος, όταν δεν το προβλέπει ο νόμος; Αν ο νόμος είναι κακός, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούμε απόψεις, αλλά εσείς που κυβερνήσατε τόσα χρόνια δεν τον αλλάξατε. Η τροποποίηση του 2009 ήταν δικιά σας τροποποίηση, του κ. Δένδια. Εάν θέλατε κάτι άλλο, ας το λέγατε τότε. Ας το πείτε και τώρα. Αλλά η λογική ότι ο νόμος το προβλέπει, αλλά ο νόμος δεν θα ισχύσει για κάποιους, των οποίων η δράση, η παρουσία, τα έργα δεν τα εγκρίνουμε, αυτό δεν μπορεί να μπει στη συζήτηση. Το επόμενο που ήθελα να σας πω είναι το εξής. Πρώτον, ο συγκεκριμένος κρατούμενος δεν αποφυλακίζεται. Δεύτερον, δεν επανακρίνεται η καταδίκη του. Το συμβούλιο ούτε τον αποφυλακίζει ούτε επανακρίνει τις πράξεις του. Οι πράξεις του κρίθηκαν και καταδικάστηκε. Και βεβαίως η χορήγηση αδείας για οποιονδήποτε κρατούμενο δεν είναι επιδοκιμασία των πράξεων που τέλεσε και για τις οποίες καταδικάστηκε, ούτε είναι ανοχή για οτιδήποτε. Για αυτά πρέπει να συνεννοούμεθα. Σε τελευταία ανάλυση, ζητούνται εξηγήσεις από την Κυβέρνηση. Η Κυβέρνηση πήρε αυτή την απόφαση, κυρίες και κύριοι Βουλευτές; Πήρε η Κυβέρνηση αυτή την απόφαση, για να δώσει εξηγήσεις; Γιατί αν την έπαιρνε η Κυβέρνηση, εδώ θα ήμασταν να δώσουμε ό,τι εξηγήσεις θέλετε. Να ζητάτε, όμως, εξηγήσεις από την Κυβέρνηση για ένα όργανο, το οποίο εσείς νομοθετήσατε για να αποδίδει «δικαιοσύνη» - οιονεί δικαιοσύνη στο συγκεκριμένο ζήτημα - αυτό ξεπερνάει τα όρια. Άκουσα και κάτι άλλο, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, από τον αξιότιμο Προέδρο της Νέας Δημοκρατίας. Αναφέρθηκε σε κάτι το οποίο εγώ τουλάχιστον μπορώ να το χαρακτηρίσω επικίνδυνο. Είπε ότι ο συγκεκριμένος κρατούμενος δεν θα έπρεπε να λάβει άδεια, διότι δεν έχει μετανοήσει για τις πράξεις του.
Και είναι κακό αυτό;
Κοιτάξτε, εάν εσείς θεωρείτε ότι για την παροχή αδείας ή για την καταδίκη ενός ανθρώπου έχουν να κάνουν οι ιδεολογίες, από τις οποίες εμφορείται ή οι σκέψεις του για διάφορα ζητήματα, σας λέμε ότι βρίσκεστε εκτός νομικού πλαισίου. Δεν καταδικάζει κανένας στον πολιτισμένο κόσμο τις αντιλήψεις που μπορεί να έχει κάποιος για διάφορα θέματα.
Σας παρακαλώ, αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας!
Ο νόμος στον πολιτισμένο κόσμο καταδικάζει πράξεις και όχι τις γενικότερες αντιλήψεις. Για τις πράξεις του καταδικάστηκε.
Δεν καταγράφεται και στα Πρακτικά κάτι.
Τι παρανοϊκά και παράλογα πράγματα πετάγεστε και εκστομίζετε; Αυτά είναι πρωτοφανή. Αυτό, όμως, που έκανε εντύπωση είναι ότι ενώ δεν το προβλέπει ο νόμος που εσείς ψηφίσατε, ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας ζήτησε ως προαπαιτούμενο, για τον συγκεκριμένο όμως κατηγορούμενο, να έχει μετανοήσει για τις πράξεις του. Πέραν του γεγονότος ότι αυτό είναι εκτός νομικού πολιτισμού και επιπλέον απαράδεκτο να λες αν και δεν το προβλέπει ο νόμος, για κάποιον «εγώ το απαιτώ να ήταν μέρος της κρίσης του δικαστηρίου», έρχεται σε σύγκρουση, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, και με αποφάσεις ανεξαρτήτων αρχών. Εσείς εδώ έρχεστε κατ' επανάληψη και εγκαλείτε την Κυβέρνηση ότι δεν αποδέχεται τις αποφάσεις των ανεξάρτητων αρχών και ότι συγκρούεται με τις ανεξάρτητες αρχές. Μάλιστα, ένας συνάδελφος τον οποίο είχα ακούσει, είχε πει ότι έχουμε σοβαρό πρόβλημα με τις ανεξάρτητες αρχές και είμαστε σε συνεχή σύγκρουση μαζί τους. Η Αρχή λοιπόν που λέγεται Συνήγορος του Πολίτη από το 2008, πάλι επί κυβερνήσεων δικών σας, στην ειδική έκθεση του 2008 είχε αναφέρει ότι η απαίτηση μετάνοιας του κρατουμένου δεν είναι νόμιμη. Εσείς λοιπόν τι μας λέτε; Προσέξτε, σε τι κατήφορο μπαίνετε.
Κύριε Υπουργέ …
Σταματήστε, κύριε Αθανασίου, επιτέλους.
Κύριε Αθανασίου, διευκολύνετε την κατάσταση. Τελειώνει ο κύριος Υπουργός.
Εσείς, λοιπόν, μας λέτε δύο πράγματα, τα οποία είναι επικίνδυνα: Πρώτον, για έναν συγκεκριμένο κρατούμενο να ληφθούν υπόψη προϋποθέσεις που δεν διαλαμβάνονται στον νόμο. Δεύτερον - και εξίσου επικίνδυνο - αυτές οι προϋποθέσεις έχουν κριθεί ότι αν υπήρχαν στον νόμο, δεν θα ήταν νόμιμες. Αυτό μας λέτε. Εγώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να σας πω ότι τα ειδεχθή εγκλήματα στα οποία είχε υποπέσει ο συγκεκριμένος κρατούμενος κρίθηκαν από τη Δικαιοσύνη και δεν αλλάζει ο χαρακτήρας τους. Δεν αλλάζει και η απαξία αυτών των πράξεων με τη χορήγηση της άδειας, για την οποία, σας ξαναλέω, μπορεί κάποιος να συμφωνεί, μπορεί κάποιος άλλος να διαφωνεί. Υπήρξαν μάλιστα αυτό το πολύ σύντομο χρονικό διάστημα απόψεις, όπως της Ομοσπονδίας Σωφρονιστικών Υπαλλήλων, την οποία καταθέτω και στα Πρακτικά για να τη λάβετε υπ' όψιν σας, που είναι υπέρ της χορήγησης της άδειας. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός κ. Σταύρος Κοντονής καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής.]] Υπάρχουν απόψεις και άλλων και πολιτικών παραγόντων και του Προεδρεύοντος αυτήν την ώρα, ο οποίος δεν συμφωνεί. Σας λέω, λοιπόν, ότι εγώ ελπίζω ο συγκεκριμένος κρατούμενος να έχει αναλογιστεί και να έχει μετανιώσει γι' αυτό το κακό που έκανε πρώτα και κύρια στα θύματα των πράξεών του και στις οικογένειές τους, να έχει αναλογιστεί το κακό που έκανε στους ανθρώπους που στρατολογούσε σε αυτή τη διαδικασία εξόντωσης και θανάτου. Ελπίζω και αυτό να το αναλογιστεί. Ελπίζω να αναλογιστεί και το κακό που έκανε στη χώρα όλα αυτά τα χρόνια με αυτή τη δράση, που σκότωναν ανθρώπους πισώπλατα, επειδή είχαν μαζί τους πολιτικές ή ιδεολογικές διαφωνίες. Επαναλαμβάνω, λοιπόν, ότι οι πράξεις παραμένουν ειδεχθείς. Κανένας δεν επανακρίνει κάτι και η χορήγηση της άδειας δεν σημαίνει απολύτως τίποτα όσον αφορά τόσο τις πράξεις που εκτέλεσε, όσο και το αποτέλεσμα της δίκης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να σας πω το εξής, για να είμαστε ειλικρινείς: Κυβέρνηση ήταν η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας όταν στον Χριστόδουλο Ξηρό είχε χορηγηθεί άδεια. Όταν ο Χριστόδουλος Ξηρός, κύριοι συνάδελφοι, παραβίασε την άδεια, που του είχε χορηγηθεί, δεν ήρθε εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ να ζητήσει εξηγήσεις από την κυβέρνηση, διότι εμείς έχουμε θεσμική παιδεία και δεν μπορούμε να ζητάμε εξηγήσεις από την Κυβέρνηση για ένα θέμα το οποίο δεν είναι κυβερνητική απόφαση. Εμείς, λοιπόν, δείξαμε σοβαρότητα και μέτρο απέναντι στο πρόβλημα που είχε προκύψει. Επί των ημερών σας κάποιο άλλο συμβούλιο είχε αποφανθεί για να δοθεί άδεια σε έναν κρατούμενο. Δεν ήρθαμε εμείς να πούμε ότι φταίει η κυβέρνηση. Μάλιστα επί των ημερών σας παραβίασε την άδεια και προέβη σε παράνομες πράξεις, συνελήφθη κάποια στιγμή και οδηγήθηκε στη φυλακή, όπου και πάλι ο νόμος ισχύει.
Δεν είναι μάθημα αυτό για όλους;
Αυτό βεβαίως και είναι μάθημα, κύριε συνάδελφε, και συμφωνώ με αυτό που λέτε. Εάν όμως έτσι έχουν τα πράγματα, θα έπρεπε εσείς να πείτε κάτι άλλο όσον αφορά το νομοθετικό πλαίσιο. Το νομοθετικό πλαίσιο, ισχύει έναντι όλων. Αυτός είναι κανόνας του Συντάγματος. Έτσι εμπεδώνεται η ισονομία. Εάν εσείς θέλετε να υπάρχουν εξαιρέσεις στον νόμο, τότε ξεφεύγουμε από κάθε μέτρο και κάθε σοβαρή συζήτηση σε αυτήν εδώ την Αίθουσα. Θέλω, λοιπόν, να πω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι είναι καλή η ακροδεξιά ρητορεία από τη Νέα Δημοκρατία, καλή η παραπληροφόρηση, ό,τι θέλετε μπορείτε να λέτε, αλλά σε θέματα θεσμικά και σε θέματα εφαρμογής του νόμου, ας δείξετε μία σοβαρότητα επιτέλους. Μην εγκαλείτε την Κυβέρνηση για νόμους που ψηφίσατε εσείς. Μην εγκαλείτε την Κυβέρνηση για αποφάσεις που έχουν πάρει μεικτά όργανα τα οποία αποτελούνται από εισαγγελικούς λειτουργούς και δημόσιους λειτουργούς.
Κύριε Υπουργέ, επειδή έχει ζητήσει τον λόγο και ο κ. Κουτσούμπας και η κ. Μπακογιάννη…
Τελειώνω. Θέλω, λοιπόν, τελειώνοντας να πω, για να ενημερωθεί και η Βουλή, ότι αυτή είναι η απόφαση του Συμβουλίου. Κάτι ίσως που δεν ξέρει η κοινή γνώμη είναι ότι επέβαλε και περιοριστικούς λόγους για αυτό το σαρανταοκτάωρο. Εγώ λέω ότι ως σοβαρό ζήτημα το αντιμετώπισε αυτή η επιτροπή. Ας κρατήσουμε την ψυχραιμία μας. Ας μην ενημερωθούμε με λόγο λαϊκίστικο και λόγο φοβικό. Η Ελλάδα δεν μπορεί να ζήσει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με τα φαντάσματα του παρελθόντος. Αν εσείς έχετε αποφασίσει να σκιαμαχείτε με τα φαντάσματα του παρελθόντος, είναι δικαίωμά σας. Η Κυβέρνηση έχει αποφασίσει να αντιπαρατίθεται με τα προβλήματα του παρόντος. Κι επειδή βλέπετε ότι αυτά τα προβλήματα μέρα με την ημέρα λύνονται, γι' αυτό παρεκτρέπεστε. Να παρεκτρέπεστε σε μία πολιτική αντιπαράθεση το καταλαβαίνω. Να παρεκτρέπεστε, όμως, σε θέματα θεσμικά, αυτό είναι απολύτως απαράδεκτο και καταδικαστέο.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Κύριε Κουτσούμπα, εγώ παίρνω την ευθύνη για ένα λεπτό να δώσω τον λόγο, γιατί είναι επί προσωπικού, στην κ. Μπακογιάννη. Λόγω της ιδιάζουσας περίπτωσης θα απαντήσει για ένα λεπτό. Θα παρακαλέσω να μη γίνει διάλογος, όμως.
Δεν είναι ούτε μισό λεπτό ούτε ένα λεπτό. Είναι τρία τέταρτα που καθυστερεί αυτή διαδικασία.
Δυστυχώς, ήταν πολύ μεγάλη συζήτηση. Κυρία Μπακογιάννη, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Κοντονή, καταλήξατε θλιβερός απολογητής του Κουφοντίνα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Σήμερα αυτή η παρουσία σας εδώ προβλημάτισε πάρα πολύ, διότι το να παριστάνετε πως δεν ξέρετε, δεν το δικαιούστε. Εγώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είμαι νομικός, ούτε θα μιλήσω για κανένα νομικό πλαίσιο και για κανέναν νομικό πολιτισμό. Είμαι μία απλή Βουλευτής, η οποία αναρωτιέται: Τι άλλαξε, κύριε Κοντονή, από τότε που ο Κουφοντίνας ζητάει άδειες και δεν του δινόντουσαν με το ίδιο νομοθετικό πλαίσιο; Τι άλλαξε;
Γιατί ρωτάτε εμένα;
Ηρεμήστε, κύριε Κοντονή.
Γιατί ρωτάτε εμένα γι' αυτό το πράγμα;
Ηρεμήστε. Η Ζάκυνθος συνήθως έβγαζε πολιτισμένους ανθρώπους, αλλά βλέπω και εξαιρέσεις.
Γιατί ρωτάτε την Κυβέρνηση;
Θα σας ρωτήσω, ναι, γιατί έχω λόγο για τον οποίον σας ρωτώ, κύριε Κοντονή. Όταν, λοιπόν, αυτό το ίδιο νομοθετικό πλαίσιο υπήρχε, την άδεια στον Κουφοντίνα την είχαν αρνηθεί. Δεν ήταν ο ίδιος Κουφοντίνας; Δεν ήταν ίδιος ο νόμος; Δεν είχε βγάλει ο κ. Κουφοντίνας το βιβλίο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο οποίο έλεγε πως το βράδυ που δολοφόνησε πισώπλατα τον Παύλο Μπακογιάννη είχε πάει σε τραπέζι, σε ταβέρνα, και έπινε και χαιρόταν για τη μέγιστη επιτυχία του φόνου;
Τι σχέση έχει τώρα αυτό;
Όταν θα καταλάβεις, συνάδελφε, τη σχέση, θα είναι αργά, διότι υπάρχει. Όσο το θέμα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αφορά άλλους, είμαστε έτοιμοι να βγάλουμε μεγάλους λόγους και είναι και θρασύς ο συνάδελφος. Όμως, πολύ πριν από εσάς, κύριε συνάδελφε, είχε πει πρώτος ο Μπρεχτ - αξίζει να τον διαβάσετε - ότι κάποτε μιλούσαμε για τους άλλους και δεν μας αφορούσε. Κάποια στιγμή έφθασε να μας αφορά προσωπικώς. Διότι τότε θα καταλάβατε το μέγεθος της ζημιάς, το οποίο έχει γίνει σήμερα. Κύριε Κοντονή, εμένα αυτό που με στεναχωρεί περισσότερο απ' όλα είναι η επιλεκτική σας ευαισθησία. Εσείς ως Υπουργός Δικαιοσύνης, κύριε Κοντονή, όταν βγήκε η απόφαση για την Ηριάννα, θεωρήσατε καθήκον σας να τη στηλιτεύσετε. Δεν ήταν δικαστική απόφαση τότε; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Περίμενα τουλάχιστον από εσάς σήμερα να σηκωθείτε πάνω και να πείτε: «Λυπούμαστε, δεν συμφωνούμε.». Έτσι λέει ο νόμος, βγήκε γιατί τηρούμε τον νόμο, αλλά εμείς πολιτικά καταδικάζουμε. Όμως, δεν έχετε τα κότσια να το κάνετε, κύριε Κοντονή μου, διότι όλο το παρεάκι - συλλογικότητες άλφα, «Ρουβίκωνας», συλλογικότητες βήτα - είμαστε ένα και το αυτό και όταν θέλουμε να τους καλύψουμε, είμαστε πρώτοι στις καταδίκες. Όταν πρόκειται να καλύψετε ή να καταδικάσετε έναν δολοφόνο που σκότωσε έντεκα ανθρώπους, κρύβεστε, κύριε Κοντονή. Αίσχος!
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Κοντονή, όχι. Πρέπει να σεβαστούμε τον Πρόεδρο, τον κ. Κουτσούμπα. Σας παρακαλώ. Περιμένει είκοσι λεπτά ο κύριος Πρόεδρος.
Όχι, κύριε Πρόεδρε, η κ. Μπακογιάννη απευθύνθηκε σε μένα προσωπικά με απρεπείς εκφράσεις. Θα απαντήσω. Έχω το δικαίωμα.
Κύριε Κουτσούμπα, θα συγχωρήσετε εμένα. Σήμερα είναι δύσκολη η ημέρα. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Σας παρακαλώ, ησυχία! Κύριε Κοντονή, σας παρακαλώ, να σεβαστούμε λίγο τον Πρόεδρο. Είναι μισή ώρα που περιμένει.
Τι να σεβαστώ, κύριε Πρόεδρε; Μίλησε για αίσχος και ότι το παρεάκι κάνει συμφωνίες. Μα, τι είναι αυτά τα πράγματα; Και μου λέτε να μη μιλήσω, κύριε Πρόεδρε;
Κύριε Πρόεδρε, έχει μιλήσει σαράντα λεπτά!
Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ! [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες στην Αίθουσα]] Κύριε Πρόεδρε, έχω ζητήσει τον λόγο. Από τον Κανονισμό τον δικαιούμαι.
Να παίξετε μονομαχίες έξω.
Δεν θα τελειώσουμε ποτέ κατ' αυτόν τον τρόπο. Πρέπει να σεβαστούμε τον Πρόεδρο.
Κύριε Πρόεδρε, για δύο λεπτά.
Όχι για δύο λεπτά. Για ένα λεπτό και ζητάω εγώ συγγνώμη από τον κ. Κουτσούμπα. Ένα λεπτό αυστηρά. Μετά θα κλείσω τα μικρόφωνα. Ένα λεπτό αυστηρά.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, λυπάμαι γι' αυτή την τοποθέτηση της συναδέλφου, διότι εμείς ουδέποτε επιδοκιμάσαμε δολοφονικές ενέργειες - το είπα προηγουμένως από το Βήμα - και ουδέποτε στέρξαμε συμπαραστάτες σε τέτοιες καταστάσεις. Ουδέποτε!
…(δεν ακούστηκε)
Τώρα γιατί γίνεται αυτό; Δεν είναι σωστό. Κύριε Βαρβιτσιώτη, σας παρακαλώ.
Καταδικάζαμε πάντα αυτές τις ενέργειες κι αυτά τα ειδεχθή εγκλήματα. Λέτε, λοιπόν, απολύτως…
Με όλους τους μάρτυρες υπεράσπισης του ΣΥΡΙΖΑ εκεί!
…ανακρίβειες και ψέματα στη Βουλή, κυρία Μπακογιάννη, και μάλιστα διανθίζετε τον λόγο σας ότι δήθεν εμείς υποστηρίζουμε και στέργουμε σε ενέργειες άλλων των οποίων έχουμε πέσει θύματα. Κυρία Μπακογιάννη, όταν ήρθαν στο σπίτι του κ. Παρασκευόπουλου ή στο σπίτι μου κατ' επανάληψη και διεκδικούσαν αυτοί οι κύριοι να αλλάξει το νομοθετικό πλαίσιο για την παροχή των αδειών, η Κυβέρνηση δεν έστερξε σε αυτά τα αιτήματα.
Έλεος!
Παρέμεινε το νομοθετικό πλαίσιο, όπως ακριβώς το αφήσατε εσείς.
Κύριε Υπουργέ, ευχαριστούμε.
Επομένως όλα αυτά που είπατε σας τα επιστρέφουμε.
Σας παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, να σεβαστούμε τον κ. Κουτσούμπα. Σήμερα τον έχουμε ταλαιπωρήσει.
Είναι κρίμα για ένα τέτοιο ζήτημα εσείς να εκτρέπεστε σε τέτοιους χαρακτηρισμούς, που δεν σας τιμούν.
Κύριε Υπουργέ, σας ευχαριστώ. Κύριε Κουτσούμπα, σας ζητάω συγγνώμη. Παρακαλώ, έχετε τον λόγο.
Ευτυχώς που οι κάμερες του καναλιού της Βουλής είναι ανοικτές και μπορεί να βλέπει ο ελληνικός λαός αυτό το χάλι και της Κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και του Προεδρείου, κύριε Προεδρεύοντα, για το πώς τηρεί τις διαδικασίες σε αυτή εδώ την Αίθουσα. Μας βλέπουν και μαθητές που έρχονται να διδαχτούν, υποτίθεται, από τη λειτουργία της Βουλής, αυτού του κορυφαίου, πάλι υποτίθεται, στοιχείου, θεσμού της ελληνικής πολιτείας, της δημοκρατίας και μπορούν έτσι να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Θ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΜΑΡΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ]] Η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τους συνεταίρους της των ΑΝΕΛ και η Αξιωματική Αντιπολίτευση της Νέας Δημοκρατίας δεν χάνετε αφορμή για να οξύνετε μια εντελώς γελοία και αποπροσανατολιστική αντιπαράθεση, πάνω βέβαια σε υπαρκτά προβλήματα - αλλά που όμως δεν είναι τα κρίσιμα προβλήματα που απασχολούν τον εργαζόμενο λαό μας - , που απασχολούν τους Έλληνες πολίτες απ' άκρη σ' άκρη στην Ελλάδα, που στενάζουν κάτω απ' αυτή τη βάρβαρη πολιτική, που και οι δύο σας όλα αυτά τα χρόνια έχετε υλοποιήσει και συνεχίζετε, σαν καλοί μαθητές, εσείς, κύριοι, στα κυβερνητικά έδρανα, να την υλοποιείτε από εδώ και πέρα. Σε αντίθεση, λοιπόν, με όλους εσάς, γι' αυτά τα κρίσιμα ζητήματα, για τα οποία διαμαρτύρονται νοσηλευτές, γιατροί, υγειονομικοί και άλλοι εργαζόμενοι, το απόγευμα υπάρχει συλλαλητήριο έξω από τη Βουλή, στο Σύνταγμα. Το σημερινό νομοσχέδιο, λοιπόν, είναι τέτοιο κρίσιμο ζήτημα και γι' αυτό σταθερά το ΚΚΕ θα μιλήσει. Αυτό θα είναι και το περιεχόμενο της ομιλίας μου κι όχι όλα αυτά τα αποπροσανατολιστικά και ταυτόχρονα υποκριτικά. Άλλωστε, για το συγκεκριμένο ζήτημα για το οποίο συζητάτε όλοι σας πάνω από μια ώρα τώρα υπάρχουν τοποθετήσεις των πολιτικών κομμάτων, υπάρχει η τοποθέτηση του ΚΚΕ. Μπορεί η ελληνική κοινωνία, το κίνημά της, να κρίνει. Γιατί το ίδιο το εργατικό λαϊκό κίνημα έχει υποφέρει κι από τέτοιες ενέργειες των διαφόρων που τώρα παίρνουν άδεια και βγαίνουν αλλά και από τις πολιτικές αποφάσεις τις δικές σας και ορισμένες αποφάσεις της αδέσμευτης - υποτίθεται - δικαιοσύνης. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με το νομοσχέδιο αυτό η Κυβέρνηση κάνει άλλο ένα πολιτικό στριπτίζ, που αποκαλύπτει ότι οι αντιλαϊκές της δεσμεύσεις απέναντι στο μεγάλο κεφάλαιο δεν έχουν τελειωμό. Στην κυριολεξία προσπαθούν να γεμίσουν ένα βαρέλι που δεν έχει πάτο. Ο τρόπος που έφερε η Κυβέρνηση αυτό το νομοσχέδιο, με τη μορφή μάλιστα του επείγοντος, σαν τον κλέφτη, αποσκοπεί στον αιφνιδιασμό των γιατρών. Θέλει να προλάβει δικαιολογημένες αντιδράσεις, που ήδη υπάρχουν, από την Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας αλλά και από άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζομένων. Κύριοι της Κυβέρνησης, το σαρανταοκτάωρο που επικαλείστε ότι καθιερώνετε είναι σκέτη απάτη, όπως επίσης απάτη είναι ότι βελτιώνεται ο χρόνος εργασίας των γιατρών. Η εξαπάτηση που επιχειρείται ξεκινάει ακόμα και από τον τίτλο του νομοσχεδίου. Βαφτίζετε σαν οργάνωση του χρόνου εργασίας των γιατρών την ουσιαστική και πλήρη αποδιοργάνωσή του, η οποία φυσικά έρχεται να προστεθεί στο υπάρχον σμπαράλιασμα, γιατί και τέτοιο υπάρχει. Ενσωματώνοντας όλες τις αντιδραστικές ευρωπαϊκές οδηγίες, οδηγείτε σε ελαστικοποίηση του ωραρίου. Πρόκειται για την πλήρη, αμάσητη, εφαρμογή της έκθεσης Σέρκας, που από το 2008 είχε μείνει στην άκρη κάτω από την κατακραυγή των εργαζομένων, αφού περιλαμβάνει ό,τι πιο νοσηρό σκέφτηκαν οι «εγκέφαλοι» στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως τη δυνατότητα της επιχείρησης να χωρίσει τον ημερήσιο εργάσιμο χρόνο σε ενεργό και ανενεργό, όπως τη διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και εδώ αναλαμβάνει να διεκπεραιώσει τη «βρώμικη» δουλειά που δεν μπόρεσαν οι προηγούμενοι. Αξιοποιείτε το σημερινό απαράδεκτο καθεστώς ωραρίων και εφημεριών. Αντί να λύσετε το πρόβλημα με τον μόνο τρόπο που υπάρχει, δηλαδή τις απαραίτητες προσλήψεις γιατρών και υγειονομικών με σταθερές εργασιακές σχέσεις, χρησιμοποιείτε μια κατάσταση που μαζί με τους προηγούμενους συνδιαμορφώσατε σαν άλλοθι, για να υλοποιηθεί άλλη μια φορά ακόμα μια πιο αντιλαϊκή αναδιάρθρωση του χρόνου εργασίας των γιατρών. Βέβαια, τηρουμένων των αναλογιών, τα ίδια κάνετε και για άλλα ζητήματα, τα ίδια κάνετε και με τον ΕΔΟΕΑΠ, με τους δημοσιογράφους. Από τη μια οδηγήσατε μαζί με τους προηγούμενους πάλι τα ταμεία σε αδιέξοδο και από την άλλη φέρνετε τροπολογία σήμερα, λέγοντας στους εργαζόμενους «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα» και αυξάνετε ταυτόχρονα και τις εισφορές των εργαζομένων. Μάλιστα, το κάνετε αυτό, διαστρεβλώνοντας και τις θέσεις και παρεμβάσεις του ΚΚΕ, όπως επιχειρήσατε να κάνετε χθες και προχθές στην επιτροπή της Βουλής για τα ζητήματα των γιατρών, του χρόνου εργασίας, της διευθέτησης και όλα αυτά για τα οποία μίλησαν υπεύθυνα οι εκπρόσωποι του ΚΚΕ. Το κόμμα μας έχει επισημάνει ότι αυτό το τερατούργημα δεν αφορά μόνο τους γιατρούς. Είναι προμήνυμα για το τι επιφυλάσσεται και σε άλλους κλάδους εργαζομένων, προκειμένου να επιτευχθεί η μέγιστη εκμετάλλευση των εργαζομένων. Αυτό το νομοσχέδιο προβλέπει ρυθμίσεις που μόλις πρόσφατα έθεσε και ο ΣΕΒ ως επείγουσα προτεραιότητα, όπως είναι η παραπέρα ευελιξία των εργασιακών σχέσεων, επισημαίνοντας μάλιστα ότι στον τομέα της δημόσιας υγείας ο βαθμός ευελιξίας πρέπει να ανέβει. Εσείς, βέβαια, σπεύδετε και με αυτό και αργότερα με άλλα νομοσχέδια - που θα τα δούμε στην πορεία, τους επόμενους μήνες, να έρχονται - να υλοποιήσετε αυτές τις αξιώσεις των μεγαλοβιομηχάνων. Δίκαια έχετε ανακηρυχθεί από τον ελληνικό λαό, τουλάχιστον από τους ανθρώπους που έχουν μάθει να σκέφτονται, αφού ζουν καθημερινά όλα αυτά τα προβλήματα, σαν τα παιδιά για όλες τις δουλειές, κυρίως τις «βρώμικες» δουλειές, που και οι προηγούμενοι από εσάς μπορεί να δυσκολεύονταν να κάνουν - όχι ότι δεν ήθελαν, βέβαια, εκείνοι - ή δεν πρόλαβαν πιθανόν να υλοποιήσουν. Αφήστε τώρα την υποκρισία και τη δήθεν κόντρα με τη Νέα Δημοκρατία, αφού μαζί ψηφίζετε την οδηγία σήμερα, τους και μια σειρά άλλα κρίσιμα ζητήμτους τις προηγούμενες τουςς, τους προηγούμενες μήνες και χρόνια, αρχής γενομένης από το τρίτο μνημόνιο και τα άλλα που δήθεν θα καταργούσατε με έναν νόμο. Το ανθυγιεινό, αντεργατικό αυτό έκτρωμα που φέρατε καταργεί τον σταθερό, ημερήσιο και εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας των γιατρών. Οι σαράντα οκτώ ώρες δεν είναι ο μέγιστος επιτρεπτός εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας, αλλά ο μέσος όρος, με περίοδο αναφοράς το τετράμηνο. Θα μπορούν έτσι να εφημερεύουν και όλες τις καθημερινές δωδεκάωρα για πάνω από έναν μήνα. Είναι τεράστια πρόκληση. Είναι θράσος αυτό της Κυβέρνησης. Δώδεκα ώρες δουλειά, δώδεκα ώρες ανάπαυση και αυτό υπό αίρεση, αφού, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η αιτιολογική έκθεση, επιτρέπεται και παρέκκλιση, για λόγους υπηρεσιακών αναγκών και διασφάλισης της καλής λειτουργίας των δημοσίων μονάδων υγείας. Με εξουθενωμένους γιατρούς θα διασφαλίζετε μήπως την εύρυθμη λειτουργία των νοσοκομείων; Τόσο αναίσθητοι είστε να μην καταλαβαίνετε ότι με αυτόν τον τρόπο πολλαπλασιάζονται οι πιθανότητες τραγικών παραλείψεων, λαθών σε βάρος της υγείας, ακόμη και της ίδιας της ζωής των ασθενών; Το έκτρωμα - νομοθέτημά σας καθιερώνει το opt - out, δηλαδή με ατομική συναίνεση του γιατρού ο μέσος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας θα μπορεί να αυξάνεται από σαράντα οκτώ στις εξήντα ώρες. Με τα τεράστια κενά, που όλοι γνωρίζουμε ότι υπάρχουν, με το ουσιαστικό πάγωμα των προσλήψεων, τα περί ελεύθερης συναίνεσης του γιατρού είναι απροκάλυπτη κοροϊδία, σας ξαναλέμε, καθαρή πρόκληση. Το εξηντάωρο θα είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Εδώ είμαστε όλοι και θα τα δούμε και θα τα λέμε και τους επόμενους μήνες, το επόμενο διάστημα. Καθιερώνεται, επίσης, η έννοια του ενεργού και ανενεργού χρόνου. Σαν εργάσιμος θεωρείται μόνο ο χρόνος κατά τον οποίο ο γιατρός βρίσκεται στον χώρο εργασίας του. Συνεπώς ο χρόνος της εφημερίας - ετοιμότητας δεν θεωρείται εργάσιμος χρόνος, αλλά σαν χρόνος ανάπαυσης, αφήνοντας επίσης παράλληλα ανοικτό το ενδεχόμενο αυτού του τύπου οι εφημερίες να μην πληρώνονται, παρά μόνο αν ο γιατρός κληθεί στο νοσοκομείο και παράσχει υπηρεσίες. Η ερμηνεία αυτή προκύπτει από τα σχετικά άρθρα που ορίζουν ποιες είναι οι αμειβόμενες υπερωρίες, όπου ρητά σαν τέτοιες ορίζονται μόνο όσες είναι με παρουσία στον χώρο εργασίας. Η Κυβέρνηση κάνει πως δεν καταλαβαίνει τι σημαίνει για την κοινωνική ζωή και την υγεία των εργαζομένων με όλα αυτά τα ωράρια - λάστιχο, όταν και οι πρωτοετείς φοιτητές της Ιατρικής γνωρίζουν - αλλά προκύπτει και από την κοινή λογική, δεν χρειάζεται να πας στην Ιατρική γι' αυτό - ότι η τεράστια καταπόνηση του ανθρώπινου οργανισμού από τέτοια εξοντωτική συνεχόμενη καθημερινή εργασία δεν μπορεί να αναπληρωθεί από το γεγονός ότι στη συνέχεια θα εργάζεται σχετικά λιγότερες ώρες. Πολύ καλά το έχουμε καταλάβει, κύριοι της Κυβέρνησης και κύριοι Βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος. Από τη μια μεριά, η Κυβέρνηση προπαγανδίζει ότι η οργάνωση του χρόνου εργασίας των γιατρών αποσκοπεί στην προστασία της υγείας και των εργασιακών δικαιωμάτων τους και από την άλλη τούς καλεί - εθελοντικά, μάλιστα - να το απεμπολούν. Η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι αυτή η εξαίρεση είναι προσωρινή, για τρία χρόνια, μέχρι να γίνουν οι αναγκαίες προσλήψεις. Καλά, τώρα ποιους νομίζετε ότι κοροϊδεύετε; Εδώ έχετε συμφωνήσει για την τήρηση των δημοσιονομικών στόχων και των ματωμένων πρωτογενών πλεονασμάτων μέχρι το 2060, που είναι σε αντίθεση με όλα αυτά που λέτε για τις προσλήψεις. Στο προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού η δαπάνη για τα νοσοκομεία είναι μειωμένη κατά 350 εκατομμύρια ευρώ. Όσο και αν προσπαθείτε να φιλοτεχνήσετε ένα δήθεν πιο φιλολαϊκό πρόσωπο, δεν σας βγαίνει ακριβώς. Είστε πολλαπλά εκτεθειμένοι. Εφαρμόσατε τον αντιασφαλιστικό νόμο - λαιμητόμο, καταργήσατε τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, επεκτείνατε τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, λεηλατήσατε μισθούς και συντάξεις, περικόψατε ό,τι έχει σχέση με τις κοινωνικές παροχές. Έχετε διαμορφώσει χωρίς υπερβολή μια εργασιακή ζούγκλα από κοινού, συγκυβέρνηση και Αξιωματική Αντιπολίτευση και ορισμένα άλλα κόμματα εδώ μέσα. Τώρα έρχεστε και χτυπάτε την καρδιά των εργατικών κατακτήσεων με την κατάργηση του σταθερού χρόνου εργασίας. Είναι προμήνυμα για το τι έχετε συμφωνήσει με τους συνδαιτυμόνες σας, με τους μεγάλους ομίλους, σχετικά με τις ανατροπές στην εργασιακή νομοθεσία και το παραπέρα χτύπημα και του δικαιώματος της απεργίας. Για αυτό κρατάτε επτασφράγιστο μυστικό όλες αυτές τις συμφωνίες. Για αυτό και τα σχετικά νομοσχέδια θα τα φέρετε πάλι αιφνιδιαστικά, σαν τους κλέφτες. Το έχετε μάθει το μάθημα πολύ καλά από τους δασκάλους σας, τους προηγούμενους, και ήδη τους ξεπερνάτε κατά πολύ. Κυρίες και κύριοι, το ΚΚΕ στηρίζει τα αιτήματα των νοσοκομειακών γιατρών. Αυτό που είναι προς όφελος των γιατρών και των ασθενών είναι μόνο οι μαζικές προσλήψεις γιατρών, άλλων υγειονομικών, με πλήρη και αποκλειστική απασχόληση, με σταθερό ημερήσιο και εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας, με πεντάωρο κανονικά - εκεί πρέπει να φθάσουμε, στο τριαντάωρο και με μία εφημερία την εβδομάδα - , με ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, με κατάργηση όλων των αντεργατικών και αντιασφαλιστικών νόμων, της φοροληστείας και με ουσιαστικά μέτρα για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων και των ασθενών. Δεν θα υποστείλουμε τη σημαία του αγώνα μέχρι να φθάσουμε σε ένα αποκλειστικά δημόσιο, σύγχρονο, δωρεάν σύστημα υγείας, που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες πραγματικές ανάγκες του λαού μας, στην πρόληψη, τη θεραπεία και την αποκατάσταση της υγείας. Καλούμε και απ' αυτό το Βήμα τους γιατρούς, τους νοσηλευτές, όλους τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία, σε όλον τον τομέα της υγείας και της πρόνοιας να βρεθούν μαζί με τους υπόλοιπους εργατοϋπαλλήλους στον λαό που υποφέρει και σήμερα στα συλλαλητήρια που καλεί το ΠΑΜΕ σε όλη τη χώρα και εδώ στην Αθήνα, έξω στο Σύνταγμα στις 18.30΄ η ώρα, αλλά και να συνεχίσουν τον αγώνα τους σε καθημερινή βάση. Θα ήθελα να πω και μία κουβέντα ακόμα, να κάνω ένα σχόλιο για ένα σκάνδαλο που μάλλον θα σκάσει. Ενώ έχει περάσει περίπου ένας χρόνος αφότου έγινε η πρώτη καταγγελία του κόμματός μας για τις συνακροάσεις στο τηλεφωνικό κέντρο του και οκτώ μήνες από τη δεύτερη, διαβάσαμε στον Τύπο χθες και σήμερα ότι η αρμόδια εισαγγελική αρχή προτείνει να τεθεί ο φάκελος της δικογραφίας στο αρχείο, σαν να μη συνέβη απολύτως τίποτα και, μάλιστα, με το πρωτοφανές γεγονός η εισαγγελέας της υπόθεσης να μη θεωρεί καν απαραίτητο να ενημερώσει το κόμμα το οποίο υπήρξε θύμα τέτοιων συνακροάσεων, δηλαδή υποκλοπών. Κατ' αρχάς είναι απαράδεκτη η καθυστέρηση. Είναι απαράδεκτη η αδράνεια με την οποία λειτούργησαν οι συναρμόδιες αρχές και υπηρεσίες, οι οποίες, ενώ υπήρχαν σημαντικά και αξιοποιήσιμα στοιχεία τα οποία όφειλαν να διερευνήσουν σε βάθος, απ' ό,τι προκύπτει δεν έκαναν τίποτα. Για αυτό, συνολικά λέμε ότι αυτό αφορά και την Κρατική Ασφάλεια, την Αστυνομία, αλλά και τις δικαστικές αρχές, δηλαδή παραπέμπουν ευθέως στο κράτος, στην Κυβέρνησή σας. Εκτός και αν η Κυβέρνησή σας αρχίζει και μιλά πάλι γενικά και αφηρημένα περί κάποιου παρακράτους μέσα στο κράτος! Σύμφωνα και με τις εκθέσεις και τα πορίσματα της ΑΔΑΕ τα οποία έχουμε υπ' όψιν μας, πέραν των δεκάδων κλήσεων που έχουν διενεργηθεί από διαφορετικές χώρες του εξωτερικού με χρήση της τεχνικής παραποίησης προέλευσης τηλεφωνημάτων, επιπλέον έχουν γίνει κλήσεις επίσης από το εξωτερικό όχι μέσω του διαδικτύου, αλλά μέσω τηλεφωνικού κέντρου, οι οποίες είναι δυνατόν κατόπιν σχετικής και συγκεκριμένης έρευνας να διαπιστωθεί από πού ακριβώς προέρχονται και ακριβώς έτσι να ζητηθεί η αποκάλυψή τους. Εύλογα προκύπτει το ερώτημα γιατί πηγαίνει στο αρχείο αυτή η τόσο σοβαρή υπόθεση, η οποία δεν έχει σχέση με τα διάφορα παιχνιδάκια που παίζουν τα παιδάκια, σαν κάτι καλόπαιδα εδώ που γυρνάνε και μέσα στους χώρους της Βουλής, γνωστοί και για το παρελθόν και για παρόν και για το μέλλον τους, με τη ναζιστική ιδεολογία και το μυαλό που κουβαλάνε. Η υπόθεση, όμως, συνδέεται με το απόρρητο των επικοινωνιών και πηγαίνει και αυτή στο αρχείο. Άρα, λοιπόν, είναι πολύ σοβαρή υπόθεση και εύλογα προκύπτουν αυτά τα ερωτήματα. Μιλώ αργά, μήπως και τα εμπεδώσετε κάποια στιγμή. Η Κυβέρνηση είναι υπόλογη. Πρέπει επιτέλους να αναλάβει τις ευθύνες της, ώστε να μην τεθεί ο φάκελος στο αρχείο και να προχωρήσουν περαιτέρω οι έρευνες, για να αποκαλυφθούν ποιοι μηχανισμοί κρύβονται πίσω από αυτή την υπόθεση. Αλλιώς αναλαμβάνετε συγκεκριμένες, τεράστιες πολιτικές ευθύνες για το ποιους ακριβώς θέλετε να συγκαλύψετε. Τα λέμε καθαρά και ξάστερα.
Ευχαριστούμε τον κύριο Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, εννέα σπουδαστές και ένας συνοδός τους από το ιδιωτικό ΙΕΚ «ΝΕΑ ΓΝΩΣΗ», με ειδικότητα «Στέλεχος διοίκησης και οικονομίας στον τουρισμό». Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Επί της διαδικασίας τώρα, θα δώσω τον λόγο στον Υπουργό κ. Πετρόπουλο, για να ενημερώσει το Σώμα για κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις. Απομένουν επτά Βουλευτές. Θα μιλήσουν δύο εξ αυτών. Μετά θα μιλήσει ο κ. Λαγός ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, γιατί δεν έχει μιλήσει κανένας άλλος Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, εκτός του κ. Λοβέρδου. Οπότε θα ήθελα λίγο την ανοχή, όσον αφορά τον χρόνο. Στον χρόνο να είστε όσο πιο τυπικοί μπορείτε. Ορίστε, κύριε Πετρόπουλε, έχετε τον λόγο.
Θα είμαι πολύ σύντομος, κύριε Πρόεδρε, για να ετοιμάσουν οι υπηρεσίες της Βουλής το σχετικό κείμενο. Στο πρώτο άρθρο της προτεινόμενης τροπολογίας συμπληρώνεται η φράση «κατόπιν αιτήσεώς τους». Αφορά εκείνους τους ιδιοκτήτες που εντάσσονται στο ΕΔΟΕΑΠ. Επειδή επιλέγουν μεταξύ τους ποιοι θα είναι, πρέπει να μπει κατ' ανάγκη αυτή η νομοτεχνική βελτίωση. Υπάρχουν άλλες έξι διατυπώσεις - νομοτεχνικές βελτιώσεις. Να πω για τον κύκλο εργασιών της ΕΡΤ, όπως αυτός αποτυπώνεται στον οριστικό απολογισμό χρήσης της ΕΡΤ. Πρέπει να είναι αυτό διευκρινισμένο. Επίσης υπάρχει μια διατύπωση νομοτεχνικής βελτίωσης για το 2% επί των υπηρεσιών διαφήμισης και σε προϊόντα ιντερνετικά. Πρέπει να κάνουμε μια σαφή διατύπωση εκεί. Τη διαδικασία την ορίζει το Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΔΟΕΑΠ και κάθε τέτοια διαδικασία που υπάρχει στον κανονισμό κυρώνεται με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Αυτά είναι τα σημεία και τα ανέφερα συνοπτικά. Τα καταθέτω για τα Πρακτικά.
Ευχαριστούμε για τη συντομία στον χρόνο, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο κ. Καΐσας από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ για πέντε λεπτά. Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ να είστε συνεπής στον χρόνο σας και εσείς, για να μπορέσουμε να ολοκληρώσουμε.
Κύριε Πρόεδρε, δεν δικαιούμαι έξι λεπτά;
Επειδή έχει ξεφύγει ο χρόνος τελείως, το πήγαμε στην αρχική διαδικασία, που είναι τα πέντε λεπτά. Κάποιος να ειδοποιήσει τον κ. Φωτήλα ότι είναι ο επόμενος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο αυτό ήρθε με τη διαδικασία του επείγοντος και πιστεύω ότι θα τελειώσει, θα ψηφιστεί, θα προλάβει. Το λέω αυτό γιατί παρεμβλήθηκαν άλλα ζητήματα, τα οποία όχι μόνο δεν βοήθησαν να το συζητήσουμε, αλλά το συσκότισαν και άλλο. Τι έρχεται να επιλύσει αυτό το νομοσχέδιο; Για να απαντήσει κάποιος σε αυτό το ερώτημα, πρέπει να περιγράψει ποια είναι η σημερινή κατάσταση. Αρκετοί συνάδελφοι προηγούμενα μίλησαν για το πώς ήταν η κατάσταση και το '77 και το '97 και λοιπά. Θα αποφύγω να το κάνω και εγώ, αν και έχω υπηρετήσει στην υπηρεσία τριάντα επτά χρόνια. Μέχρι σήμερα, λοιπόν, που μιλάμε οι γιατροί εφημερεύουν είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο. Αναλαμβάνουν υπηρεσία ώρα 8.00΄ το πρωί και τελειώνει η εφημερία τους την άλλη μέρα 8.00΄ το πρωί πάλι. Είναι κανένας που πιστεύει ότι μπορεί να συνεχιστεί αυτό; Και όμως κρατάει σαράντα τόσα χρόνια. Είναι κανένας που πιστεύει ότι δεν πρέπει να διορθωθεί; Υπάρχουν αντιρρήσεις από αρκετούς που δεν ξέρουν τι τραβάνε αυτοί οι άνθρωποι. Δεν είναι μόνο η καταπόνηση των γιατρών, που σίγουρα είναι ένα μεγάλο ζήτημα, αλλά είναι τέτοια η κούραση, που στο τέλος την πληρώνουν οι ασθενείς. Είναι λογικό να γίνονται λάθη και παραλείψεις και να υπάρχει κούραση υπερβολική. Μετά το εικοσιτετράωρο αυτό συνεχίζουν να δουλεύουν για το κανονικό τους ωράριο. Πόσες εφημερίες κάνουν τον μήνα; Διότι ανά μήνα βγαίνει το πρόγραμμα. Οκτώ με δέκα, στις καλές περιπτώσεις. Στα επαρχιακά νοσοκομεία, αναφέρθηκαν και μερικά παραδείγματα όπου είναι δύο γιατροί, εφημερεύουν δεκαπέντε ημέρες τον μήνα. Όσο παράξενο και να σας φαίνεται αυτό, συμβαίνει και σε μερικές περιπτώσεις συμβαίνουν και ακόμα χειρότερα. Δεν θέλω, όμως, να συνεχίσω λέγοντας ποια είναι η κατάσταση. Την ξέρουν όλοι οι γιατροί που υπηρετούν αυτή τη στιγμή στο σύστημα. Ευτυχώς που ήρθε το πρόστιμο των 150 εκατομμυρίων και ταρακουνήθηκε κάπως το σύστημα και δεν θα συνεχίσουμε έτσι. Τι προβλέπει το νομοσχέδιο; Θα διαβάσω επί λέξει μία παράγραφο: «Το τακτικό ωράριο των νοσοκομειακών γιατρών είναι επτάωρο, συνεχές, πρωινό και πενθήμερο, από Δευτέρα ως Παρασκευή, από τις 8.00΄ ως τις 15.00΄.». Αυτό είναι ελαστικές εργασιακές σχέσεις; Αυτό δεν είναι κανονικό ωράριο υπαλλήλων; Ακούσαμε διάφορα εδώ και κοντεύουμε να τρελαθούμε. Αυτό λέει το άρθρο 3 παράγραφος 1.
Το αποσύραμε αυτό.
Το αποσύραμε. Υποχρεώνει τον γιατρό να δουλεύει σαράντα οκτώ ώρες την εβδομάδα, δηλαδή τριάντα πέντε τακτικές που δουλεύει, και άλλη μία εφημερία, άλλες δώδεκα ώρες. Αυτό είναι το σαρανταοκτάωρο. Σήμερα, δεν υπάρχει κανένας γιατρός που να δουλεύει με τέτοιο ωράριο, δεν βρίσκεται. Δεν υπάρχει πουθενά σε κανένα νοσοκομείο, όσο μεγάλο και να είναι. Δίνει τη δυνατότητα, με τη συγκατάθεση του γιατρού, να πάει στις δύο εφημερίες, δύο δωδεκάωρες, όπως θα εξηγήσω. Με τη συγκατάθεσή του πάντα! Με το καινούργιο νομοσχέδιο εφημερεύουν όλοι οι γιατροί. Για όσους δεν ξέρουν, οι πανεπιστημιακοί γιατροί πάνω από μία ορισμένη βαθμίδα δεν εφημερεύουν αυτή τη στιγμή και είναι τεράστιο πρόβλημα για τους υπόλοιπους γιατρούς. Από εικοσιτετράωρη η εφημερία, λοιπόν, γίνεται δωδεκάωρη. Άρα, λοιπόν, δεν θεωρείται ότι μειώνεται; Μπορεί να εφαρμοστεί αυτό το σύστημα; Όχι. Είμαστε κατηγορηματικοί. Πρέπει να υπάρξουν προϋποθέσεις. Ποιες; ΤΕΠ αυτόνομα, αυτό που έχουν εξαγγείλει οι Υπουργοί και θα προχωρήσει, νέες προσλήψεις, όπου επίσης έχει οριστεί ο αριθμός, δημιουργία πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, με την οποία θα ελαφρύνουν πάρα πολύ τα νοσοκομεία. Φυσικά αυτά δεν μπορούν να γίνουν από τη μία ημέρα στην άλλη. Θα γίνουν σε τρία χρόνια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ήθελα να πω μία κουβέντα μόνο για τα Συμβούλια Κρίσης, μιας και δεν έχω χρόνο. Όλοι ξέρουμε πώς ορίζονταν οι κριτές. Από τον Υπουργό Υγείας κατευθείαν! Όλοι ξέρουμε τι γινόταν όλα αυτά τα χρόνια από το 1985, τουλάχιστον, που εφαρμόστηκε το ΕΣΥ, μέχρι και σήμερα. Τώρα που θα επιλέγονται με κριτήριο την τύχη, θα κληρώνονται δηλαδή, τώρα θα γίνει το κομματικό κράτος; Γιατί το ακούσαμε και αυτό. Καλώ όλους τους Βουλευτές να υπερψηφίσουν αυτό το νομοσχέδιο, γιατί επιλύει χρόνια προβλήματα των γιατρών και των νοσοκομείων. Σας τα λέει αυτά ένας γιατρός ο οποίος επί τριάντα επτά χρόνια υπηρέτησε το σύστημα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο συνάδελφο. Τον λόγο έχει ο κ. Φωτήλας για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν αντιλαμβάνομαι, βέβαια, γιατί μειώσατε τον χρόνο.
Βάσει του Κανονισμού, που έχει αλλάξει, στα επείγοντα νομοσχέδια ο χρόνος είναι πέντε λεπτά. Βλέπετε ότι υπάρχει ανοχή. Αν σας πω ότι έχετε έξι λεπτά, κύριε Φωτήλα, θα μιλήσετε οκτώ.
Έτσι το δέχομαι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι προφανές ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ βρίσκεται σε απόγνωση. Στους λίγους μήνες που της απομένουν κάνει οτιδήποτε μπορεί για να παραμείνει γαντζωμένη στην εξουσία. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Θα με αφήσετε να μιλήσω;
Κύριοι συνάδελφοι, σεβαστείτε τον ομιλούντα.
Φέρνει νομοσχέδια, όπως το σημερινό, με διαδικασίες fast track, χωρίς καμμία διαβούλευση. Μας ζητήθηκε να καλέσουμε φορείς. Ακούστε, κύριε Αμυρά. Όταν διαμαρτυρηθήκαμε ότι δεν μπορούμε να καλέσουμε φορείς από όλη την Ελλάδα, ώστε να βρίσκονται στη Βουλή μέσα σε τρεις ώρες - γιατί αυτό μας ζητήθηκε - , ξέρετε ποια ήταν η απάντηση του εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ; Μα, όσοι χρειάζονται, έχουν ήδη ενημερωθεί. Ο απόλυτος ευτελισμός του Κοινοβουλίου! Εν τοιαύτη περιπτώσει, κύριοι συνάδελφοι, μην τα φέρνετε στις επιτροπές. Να πάμε κατευθείαν στην Ολομέλεια, να τελειώσει η υπόθεση, άμα είναι έτσι τα νομοσχέδια. Την ίδια ώρα, με το νομοσχέδιο κοροϊδεύει και προσβάλλει τον χώρο της υγείας. Λέει, μάλιστα, ότι έχει γνήσιο ενδιαφέρον για τους ιατρούς και τις εφημερίες τους. Ποιος το λέει αυτό; Ο κ. Πολάκης, που συνεχίζει να υβρίζει τη συντριπτική πλειοψηφία των γιατρών, δηλώνοντας ευθαρσώς ότι είναι διεφθαρμένοι. Τώρα κόπτεται για τις εφημερίες των διεφθαρμένων, όπως λέει. Βέβαια, δεν περίμενα από τις δηλώσεις του κ. Πολάκη, κάτι άλλο. Ήξερα ποιο είναι το επίπεδο. Άλλωστε, κύριε Πολάκη, «έξεστι Κλαζομενίοις ασχημονείν». Μην το ψάχνετε στο αγγλικό λεξικό, είναι ελληνικά. Θα σας συνιστούσα, όπως και σε όλη την Κυβέρνηση, τους τελευταίους αυτούς μήνες που θα παραμείνετε στην εξουσία να ασχοληθείτε με τα πραγματικά προβλήματα του χώρου της υγείας και να μην προκαλείτε, προσβάλλοντας τους γιατρούς, που στη συντριπτική τους πλειοψηφία δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό για να διατηρηθεί όρθιο το ΕΣΥ. Επειδή μίλησα για τα πραγματικά προβλήματα της υγείας, είδατε την επιστολή του Διοικητή του Λαϊκού Νοσοκομείου, που αναγκάζει τους ασθενείς να υπογράφουν ότι εν γνώσει τους παραμένουν στις λίστες αναμονής στο χειρουργείο, γιατί δεν πρόκειται να χειρουργηθούν πριν από τον Φεβρουάριο του 2018; Αυτά είναι τα πραγματικά προβλήματα της δημόσιας υγείας. Αυτά θα έπρεπε να κοιτάτε και όχι να μας φέρνετε τσαπατσούλικα κείμενα, χωρίς καμμία τεκμηρίωση και χωρίς καμμία διαβούλευση. Μένει, όμως, το ερώτημα, γιατί φέρνετε αυτές τις ρυθμίσεις τώρα έτσι «πατ κιουτ»; Διότι προφανώς θέλετε να τακτοποιήσετε δικό σας κόσμο, μέσω μιας πρωτοφανούς διαδικασίας για τις κρίσεις και την επιλογή των γιατρών του ΕΣΥ. Αλήθεια, πού αλλού γίνεται παγκοσμίως διαδικασία κλήρωσης; Έχετε πραγματικά μια εμμονή στην Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με τις κληρώσεις και αναρωτιέμαι γιατί; Μήπως γιατί μαγειρεύονται εύκολα; Αφήστε δε αυτή τη δομημένη συνέντευξη, που θα μπορεί να φέρνει τον πέμπτο πρώτο. Αρκεί δηλαδή ο «δικός μας» να είναι μέσα στους πέντε πρώτους. Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι οι «δικοί σας» συνήθως δεν είναι μέσα στους πέντε πρώτους. Τι να πούμε δε για την τροπολογία που ενσωματώθηκε στο άρθρο 20; Επιχειρείτε την εκβιαστική απόσπαση υπογραφής από τους γιατρούς για παραίτηση από κάθε νόμιμο δικαίωμά τους. Πρόκειται για μια μονομερή ενέργεια, που από τη μια θα φέρει μεγάλο πλήγμα στην εξυπηρέτηση των πολιτών και από την άλλη θα κλείσει τα ιδιωτικά εργαστήρια, τα διαγνωστικά κέντρα και τα κλινικοεργαστήρια του ΕΟΠΥΥ, αφού καλούνται να πληρώσουν τα ελλείμματα του προϋπολογισμού του ΕΟΠΥΥ. Ολοκληρώνοντας, επιτρέψτε μου δύο σχόλια για την πολιτική επικαιρότητα. Το πρώτο αφορά τον Υπουργό Παιδείας και την απίστευτη ανακοίνωση που έβγαλε κατά του Πρύτανη του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Το να εγκαλεί ο Υπουργός μιας δημοκρατικής χώρας έναν πανεπιστημιακό δάσκαλο, τον Πρύτανη, επειδή απευθύνθηκε στους φοιτητές του, για να τους μιλήσει για αξιοπρέπεια, αξιοκρατία και σεβασμό, ξεπερνάει τα εσκαμμένα. Μιλάμε για έναν Υπουργό, τον κ. Γαβρόγλου, που δεν έχει βρει να πει έστω και μία λέξη για όλη αυτή την αθλιότητα που παρατηρείται καθημερινά στους πανεπιστημιακούς χώρους. Είναι αυτονόητο, κύριε Γαβρόγλου, αν με ακούτε, ότι θα είστε ηθικός αυτουργός αν κάτι συμβεί το επόμενο διάστημα στον συγκεκριμένο πανεπιστημιακό. Το δεύτερο σχόλιο θα το κάνω ως νομικός για τα όσα πρωτοφανή ακούω αυτές τις μέρες από τους ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και τον κ. Παρασκευόπουλο για τον διαβόητο νόμο που εισηγήθηκε και ψηφίσατε, κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, το 2015. Πριν από λίγες μέρες, την Παρασκευή, ο Πρωθυπουργός διαρρήγνυε τα ιμάτιά του γι' αυτόν τον νόμο, λέγοντας τι καλός που είναι και ότι πρέπει να παραμείνει. Προχθές, ο ίδιος ο κ. Παρασκευόπουλος τον «άδειασε» τον Πρωθυπουργό του και δήλωσε ευθαρσώς ότι πρέπει να καταργηθεί αυτός ο νόμος, γιατί ήταν, λέει, προσωρινός. Αναρωτιέμαι: Υπάρχει όριο στη θρασύτητα των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ; Αυτά τα περί προσωρινού γιατί δεν τα έλεγε ο πρώην Υπουργός το 2015, όταν του λέγαμε ότι ο νόμος αφορά την αποσυμφόρηση των φυλακών και τίποτε άλλο και αυτός πανηγύριζε, όπως και όλοι σας, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, για τη δήθεν μεγάλη μεταρρύθμιση του Ποινικού Κώδικα; Άλλωστε, το ίδιο το νομοσχέδιο έτσι επιγραφόταν. Το θυμάστε ή το ξεχάσατε; Δεν έλεγε πουθενά στον τίτλο του «νόμος για την αποσυμφόρηση των φυλακών».
Κύριε Φωτήλα, ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Σε ένα λεπτό το πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ξέρετε τι είπε επί της ουσίας ο κ. Παρασκευόπουλος; Αφού βγάλαμε όσους θέλαμε, καταργούμε τον νόμο και, εάν ξαναμπούν μέσα, θα τον ξαναενεργοποιήσουμε και θα τους ξαναβγάλουμε. Δηλαδή, αυτοί στη φυλακή δεν πρόκειται να μείνουν με τίποτα, έτσι και αλλιώς. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Συμπολίτευσης, έχετε διαλύσει πραγματικά τη χώρα. Στην οικονομία ομολογήσατε ότι δολοφονήσατε τη μεσαία τάξη. Στην παιδεία παίζετε με την αγωνία μαθητών και γονέων και ταυτόχρονα με την ασφάλεια πανεπιστημιακών και φοιτητών. Στη δημόσια ασφάλεια γεμίσατε τους δρόμους εγκληματίες. Έχετε μια σχέση στοργής και αγάπης με κάθε λογής «μπαχαλάκηδες» και προωθείτε αιτήματα αδειών σε αμετανόητους δολοφόνους. Μη μου πείτε ότι δεν έχει καμμία σχέση η Κυβέρνηση, γιατί θα σας θυμίσω ότι κουμάντο κάνει ο κ. Λάμπρου. Είστε ανίκανοι και αδίστακτοι. Ευτυχώς, σύντομα ελπίζουμε ότι θα είστε και παρελθόν. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Φωτήλα. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Ιωάννης Λαγός έχει τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσουμε, λέγοντας ότι είναι απύθμενο το θράσος της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, η οποία μπήκε σήμερα εδώ με τον νυν Υπουργό Δικαιοσύνης Κοντονή και με τον προηγούμενο Υπουργό Δικαιοσύνης, τον Παρασκευόπουλο και τολμούσε να μας μαλώσει κιόλας γιατί είπαμε ότι οι εγκληματίες βγαίνουν έξω και σκοτώνουν κόσμο. Αυτό ήταν το πρόβλημα, λοιπόν, και υπερασπίζονται αυτή την άποψη και την ιδέα τους, γιατί ακριβώς αυτές είναι οι ιδέες τους, αυτές είναι οι αντιλήψεις τους. Ακούσαμε τον κ. Παρασκευόπουλο προηγουμένως να λέει «μη μου επιτίθεστε, δεν είναι ζήτημα ενός ατόμου, ενός προσώπου». Μα, σίγουρα δεν είναι θέμα ενός προσώπου ή ενός ατόμου, είναι όλη η ιδεολογία που έχει ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή την ιδεολογία έχει και αυτή πρεσβεύει. Αν σήμερα μέσα σ' αυτή την Αίθουσα και από τους δέκτες των τηλεοράσεων ακούει ο κόσμος παράπονα που κάνουν κάποιοι, δικαιολογημένα παράπονα ίσως που κάνουν κάποιοι, γιατί αφέθηκε ένας δολοφόνος ελεύθερος με την σαρανταοκτάωρη άδεια που πήρε και κάποιοι διαμαρτύρονται γιατί έχουν τη δυνατότητα να διαμαρτυρηθούν, θέλω να σας κάνω μια ερώτηση: Οι γονείς, οι συγγενείς και οι φίλοι όλων όσοι δεν είναι επώνυμοι, αλλά είναι ανώνυμοι και έχουν χάσει τη ζωή τους από τις ορδές των αλητών και εγκληματιών που έχετε αφήσει ελεύθερους και πηγαίνουν και σκοτώνουν στα σπίτια των ανθρώπων, πώς μπορούν να ακουστούν; Είναι βουβός ο πόνος αυτών των ανθρώπων, που δεν τους ακούει κανείς. Είναι βουβός ο πόνος αυτών των ανθρώπων, που δεν έχουν κάπου να στηριχθούν και μένουν μόνοι τους το βράδυ στο σπίτι, κλαίγοντας για τους ανθρώπους που έχουν χάσει. Είναι ο πόνος αυτών των ανθρώπων, που μπαίνουν Γεωργιανοί, αδίστακτοι εγκληματίες, Αλβανοί, Πακιστανοί - και δεν ξέρω και εγώ ποιοι άλλοι - και σκοτώνουν, σιδερώνουν, βιάζουν και λεηλατούν. Σιδερώνουν τα πρόσωπα υπερήλικων. Αυτή είναι η κατάντια μας. Βλέπουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι θα έπρεπε να είναι μέσα και να σαπίσουν στη φυλακή, γιατί εκεί είναι η θέση των συγκεκριμένων ανθρώπων, και, αντί να είναι είκοσι και είκοσι πέντε χρόνια στη φυλακή, όπως θα έπρεπε, τους βλέπουμε να είναι έξω σε δυο και τρία χρόνια και να κάνουν τα ίδια και χειρότερα. Τον πόνο αυτών των ανθρώπων δεν μπόρεσε κανείς να τον ακούσει. Εμείς, η Χρυσή Αυγή, είμαστε αυτοί που θα κοιτάξουμε να μεταφέρουμε τον πόνο αυτών των ανθρώπων και μέσα στο Κοινοβούλιο και σε όλη την ελληνική κοινωνία. Ακούσαμε, λοιπόν, περισπούδαστες κουβέντες από τον κ. Παρασκευόπουλο, να μας λέει ότι έπρεπε να ψηφιστεί αυτός ο νόμος, για να γίνει, λέει, η αποσυμφόρηση των φυλακών. Μάλιστα, αποσυμφόρηση φυλακών. Από ποιους, όμως, έγινε η συμφόρηση των φυλακών; Μήπως ήταν από χιλιάδες λαθρομετανάστες που εμφανίστηκαν και έκαναν ό,τι ήθελαν στην Ελλάδα; Μήπως το 75% περίπου μέχρι τον νόμο Παρασκευόπουλου, το οποίο ήταν στις φυλακές, ήταν λαθρομετανάστες; Ήταν και το ξέρει όλη η ελληνική κοινωνία και το ξέρουμε και εμείς στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Έχουμε κάνει ερωτήσεις και έχουμε λάβει απαντήσεις. Ήταν, λοιπόν, λαθρομετανάστες, οι οποίοι μπήκαν μέσα, δολοφόνοι, εγκληματίες. Φυσικά και δεν είναι όλοι έτσι. Μην το πάρετε ότι λέει άλλα η Χρυσή Αυγή. Δεν είμαστε ποτέ της συλλογικής ευθύνης εμείς. Όμως, είναι η πλειοψηφία όλων όσοι έχουν μπει. Είναι κάποια ανθρώπινα κατακάθια, τα οποία έχουν έρθει και αφαιρούν ανθρώπινες ζωές και γελοιοποιούν πράγματα στην πατρίδα μας. Εκεί, λοιπόν, βλέπουμε να υπάρχει μεγάλη ευθιξία για όλους αυτούς που είναι στη φυλακή. Βλέπουμε να σεβόμαστε τα ανθρώπινα δικαιώματά τους. Όμως δεν σεβόμαστε τα ανθρώπινα δικαιώματα αυτών που είναι έξω από τη φυλακή, των αθώων ανθρώπων, οι οποίοι έτσι όπως καταντήσατε την Ελλάδα, εσείς οι μνημονιακοί, ψάχνουν να τα βγάλουν πέρα για ένα μεροκάματο, των ανθρώπων οι οποίοι πληρώνουν φόρους, αυτοί, οι οικογένειές τους, οι πατεράδες τους, οι γονείς τους, που θέλουν απλά να έχουν το στοιχειώδες αίσθημα ασφάλειας στο σπίτι τους. Όμως δεν μπορούν να το βρουν, γιατί εσείς, οι «ευαίσθητοι» αριστεριστές μαζί με τους «πατριώτες» των ΑΝΕΛ, έχετε φροντίσει να προστατεύετε όλους της παράτυπους λαθρομετανάστες. Εδώ, λοιπόν, είναι το μεγάλο ζήτημα. Ακούσαμε τον Κοντονή προηγουμένως, ο οποίος απουσιάζει, που είχε ανέβει στο Βήμα της της Βουλής και προσπαθούσε να χαρακτηρίσει τον «Ρουβίκωνα». Είπε: «Είναι μια συλλογικότητα ο «Ρουβίκωνας». Δεν θέλω να πω κάτι άλλο.». Μα γιατί να μην πεις κάτι άλλο, Κοντονή; Πες τον «Ρουβίκωνα» αυτό που ακριβώς είναι. Σύντροφοι. Πες τους «συντρόφους», Κοντονή. Αυτό είναι τα μέλη του «Ρουβίκωνα». Αυτοί είναι οι αριστεριστές που καλύπτετε, που εμφανίζονται μέσα στη Βουλή, κάνουν ό,τι θέλουν και εν συνεχεία παίρνει ο Πρόεδρος της Βουλής, ο Νίκος ο Βούτσης, και δίνει εντολή στην Αστυνομία να τους αφήσει ελεύθερους. Αυτή είναι η πραγματικότητα και αυτά πρέπει να τα λέμε. Είπε προηγουμένως, επίσης, ο Κοντονής ότι δεν θα χρειαστεί άλλος αποσυμφορητικός νόμος στις φυλακές. Βεβαίως, έτσι όπως πάει, δεν θα χρειαστεί. Τους έβγαλαν όλους έξω. Κάτι ταλαίπωρους έχετε αφήσει μέσα, κάτι Έλληνες οι οποίοι χρωστάνε και δεν έχουν να πληρώσουν. Αυτή τη στιγμή, αυτούς κοιτάνε να είναι μέσα στις φυλακές και κοιτάνε πώς θα βγουν έξω οι λαθρομετανάστες εγκληματίες, που πρέπει να κάτσουν ισόβια. Γιατί στην Ελλάδα υπάρχει ένα άλλο παραμύθι, ότι υπάρχει μεγάλο ποσοστό κρατουμένων στις φυλακές, οι οποίοι χαρακτηρίζονται ισοβίτες. Ναι, είναι μεγάλο το ποσοστό. Ξέρετε, όμως, γιατί; Γιατί ποτέ δεν εφαρμόζονται τα ισόβια στην Ελλάδα. Γιατί όλοι αυτοί οι άνθρωποι στα έξι, στα επτά, στα οκτώ, στα δέκα χρόνια είναι όλοι έξω, ασχέτως αν έχουν διαπράξει ειδεχθή εγκλήματα. Αυτή είναι η κατάντια μας. Πάμε σε ένα άλλο ζήτημα τώρα. Πάμε σε ένα εθνικό ζήτημα που έχει προκύψει, γιατί για τη Χρυσή Αυγή πάντα τα εθνικά ζητήματα παίζουν μεγάλο ρόλο. Εδώ θα ξεμπροστιάσουμε για άλλη μια φορά αυτόν που παριστάνει τον Υπουργό Εθνικής Αμύνης, τον Πάνο Καμμένο. Υπάρχει στην περιοχή της Θράκης μας, εκεί που ψηφίζετε κάτι νομοσχέδια τώρα που αναγνωρίζονται κάτι - εντός εισαγωγικών - «τουρκικές» μειονότητες, ένας άνθρωπος, μια γυναίκα, η οποία έχει δώσει τεράστιους αγώνες όλα αυτά τα χρόνια και νομίζω ότι υπάρχει σεβασμός από όλους μας προς το πρόσωπό της. Είναι η Χαρά η Νικοπούλου. Η Χαρά η Νικοπούλου, λοιπόν, είχε ζητήσει κι είχε λάβει πριν από περίπου δύο χρόνια μια έκταση, ένα εγκαταλελειμμένο φυλάκιο στην περιοχή της Ροδόπης, τον Ακρίτα, και φρόντισε εκεί να βάλει κάποια παιδάκια μέσα, τα οποία δεν είχαν οικογένειες, που τα είχαν αφήσει, που μπορεί να ήταν και μουσουλμανάκια και χριστιανόπουλα - τα πάντα - και τα πρόσεχε. Τα είχε βάλει σε αυτόν τον χώρο μέσα, προκειμένου εκείνο το κομμάτι της ελληνικής γης να το κρατάει ελληνικό σε δύσκολες στιγμές και σε δύσκολες συνθήκες. Πριν από περίπου δυο, τρεις μήνες, πήγε ένα έγγραφο από τον Ελληνικό Στρατό, που λέει ότι ανακαλείται η παραχώρηση της χρήσης εγκαταστάσεων, προκειμένου το φυλάκιο να αξιοποιηθεί επιχειρησιακά από τη Στρατιωτική Υπηρεσία. Αυτό είναι ψευδέστατο. Ο λόγος που έγινε η εκδίωξη της Χαράς της Νικοπούλου έχει να κάνει μόνο με ένα γεγονός: ότι μετά από χρόνια η συγκεκριμένη κυρία πήρε απόσπαση στη Χρυσή Αυγή. Γιατί έκρινε, μετά από χρόνια, ότι μόνο η Χρυσή Αυγή είναι αυτή που προσπαθεί και μάχεται για τα ελληνικά ιδεώδη και για τον αγώνα της πατρίδας μας, για τη δικαιοσύνη. Εκεί, λοιπόν, έγινε μια κουβέντα με τον Υπουργό, τον Πάνο τον Καμμένο, και του ζητήσαμε, χωρίς να ακουστεί ποια πολιτικά κόμματα έχουν ασχοληθεί και χωρίς να το βάλουμε αυτό πάνω από όλα, αλλά βάζοντας το εθνικό καλό και το εθνικό συμφέρον, να ακυρωθεί αυτή η απόφαση και να παραμείνει ο χώρος στη Χαρά τη Νικοπούλου, η οποία είναι ένα διαμάντι της ελληνικής κοινωνίας και έχει κυνηγηθεί και έχει χτυπηθεί από ανθρώπους, οι οποίοι δηλώνουν Τούρκοι μέσα στη Θράκη μας και τους οποίους το ελληνικό κράτος τούς χαϊδεύει. Η απάντηση του Υπουργού ήταν ότι έδωσε τον λόγο του. Τέτοιοι άντρες, όμως, φυσικά και δεν έχουν λόγο. Τέτοιοι άντρες είναι μόνο παρτάκηδες. Είπε αυτός ο άνθρωπος, λοιπόν, ότι βέβαια επιτελεί εθνικό έργο η Χαρά Νικοπούλου και θα τον κρατήσει τον χώρο αυτό. Εν συνεχεία και μη κάνοντας καμμία ενέργεια από όλες αυτές, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε η ίδια η κ. Χαρά Νικοπούλου, της είπε ότι ναι, μεν το είχε υποσχεθεί αυτό, αλλά «δεν ήξερα ότι είσαι αποσπασμένη στη Χρυσή Αυγή». Υπάρχει τηλεφωνική επικοινωνία, γιατί ο Καμμένος το έχει το κουσούρι αυτό και καταγράφονται πολλά στα τηλέφωνά του. Όσο είναι Υπουργός θα τον καλύπτετε, οι σύντροφοι Αριστεράς και εθνικιστικής Δεξιάς, και δεν θα μαθαίνονται αυτά, αλλά, όταν γίνει κάποια στιγμή άρση τηλεφωνικού απορρήτου για πολλά ζητήματα που έχουν γίνει, τότε θα ακουστούν πάρα πολλά. Εκεί, λοιπόν, υπάρχει ο διάλογος αυτός. Μάλιστα, λέει η Νικοπούλου στον Καμμένο: «Εάν φύγω, δηλαδή, από τη Χρυσή Αυγή, ο χώρος θα παραμείνει;». Και γυρίζει ο Καμμένος και της λέει: «Ναι, φύγε και ο χώρος θα παραμείνει σε εσένα.». Αυτός είναι ο εξευτελισμένος Υπουργός Εθνικής Άμυνας, ο οποίος βάζει το κομματικό και προσωπικό του συμφέρον μόνο πάνω από το εθνικό καλό. Αυτή είναι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που μας κυβερνάει αυτή τη στιγμή, οι οποίοι δεν σκέφτονται τίποτε άλλο, παρά την προσωπική τους επιβίωση με οποιοδήποτε κόστος. Αυτά είναι τα αίσχη που γίνονται. Για αυτό είναι τόσο μεγάλος ο πόλεμος εις βάρος της Χρυσής Αυγής, γιατί είμαστε αυτοί που βγαίνουμε και μαχόμαστε για τέτοια ζητήματα. Σας το έχουμε πει κι άλλες φορές. Είμαστε αποφασισμένοι να τραβήξουμε το σταυρό του μαρτυρίου που μας αναλογεί και να υποστούμε οποιαδήποτε συνέπεια. Διότι για εμάς, υπάρχει Ελλάδα. Διότι για εμάς, υπάρχει ορθοδοξία και γιατί εμείς αγωνιζόμαστε για ιδεώδη που τα έχουμε μέσα μας. Έτσι, λοιπόν, βλέπουμε ότι κινείται ο πολιτικός κόσμος στην πατρίδα μας, με νομικούς μαζί οι οποίοι αποφασίζουν για διάφορα πράγματα, για σκάνδαλα που έχουν γίνει, για υποθέσεις που πρέπει να εξαφανίζονται και για δικογραφίες που έρχονται μέσα στην ελληνική Βουλή και περιλαμβάνουν μεγάλα ονόματα Βουλευτών, πρώην Υπουργών, πρώην Πρωθυπουργών και κανείς δεν θέλει ποτέ να τα βάλει πάνω στο τραπέζι. Όποιος έρχεται στην εξουσία κρατάει αυτά τα χαρτιά που έχει σε ένα συρτάρι. Δεν τον ενδιαφέρει να τιμωρηθούν οι ένοχοι. Τον ενδιαφέρει μόνο να κρατήσει όμηρους αυτούς οι οποίοι είναι στην αντιπολίτευση και δεν μπορούν να μιλήσουν. Το παιχνίδι αυτό εναλλάσσεται εδώ και σαράντα πέντε χρόνια. Εμείς, λοιπόν, σας υποσχόμαστε ότι θα συνεχίσουμε τον αγώνα αυτό με οποιοδήποτε κόστος. Τέτοια πράγματα θα τα βγάζουμε συνεχώς στη δημοσιότητα, με αυτά τα λίγα, τα ελάχιστα μέσα που έχουμε. Ο ελληνικός λαός μάς έχει φέρει στη Βουλή, μας έχει δώσει τη δύναμη να μιλάμε. Όλοι οι υπόλοιποι μας έχουν αποκλείσει, όλα τα μεγάλα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Δεν ξέρω τι άλλο θα κάνετε σε λίγο καιρό. Μπορεί να σταματήσετε να μας δίνετε το δικαίωμα να μιλήσουμε. Όσο όμως έχουμε έστω αυτό το Βήμα της Βουλής και, κυρίως, όσο είμαστε δυνατοί και υπάρχουμε σε δρόμους, σε πλατείες, σε χωριά, θα αγωνιζόμαστε για την ελευθερία της πατρίδας μας, διότι η πατρίδα μας είναι σκλαβωμένη. Θα συμφωνήσω σε κάτι που είπε προηγουμένως ο Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, απευθυνόμενος σε Υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ. Του λέει: «Τι φωνάζετε τώρα; Κι εσείς μνημονιακοί είστε τώρα. Όλοι μαζί είμαστε.». Ακριβώς, είχε δίκιο ο Γεωργιάδης. Όλοι μαζί είστε, υποτακτικοί, μνημονιακοί, υπόδουλοι στους ξένους τοκογλύφους.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Λαγό, για την ακρίβεια στον χρόνο κυρίως. Τον λόγο έχει ο κ. Μπαλλής για πέντε λεπτά. Μετά, θα παρέμβει ο κύριος Υπουργός, ο κ. Πετρόπουλος, που θέλει να λάβει τον λόγο για πέντε λεπτά κι εκείνος με τη σειρά του. Στη συνέχεια, θα ακολουθήσει ο κ. Αμυράς ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Ορίστε, κύριε Μπαλλή, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για το νομοσχέδιο νομίζω έχουν γίνει τοποθετήσεις που αναλύουν σε βάθος όλες τις πλευρές του. Θα μου επιτρέψετε να τοποθετηθώ σε ένα διαφορετικό θέμα, στην τροπολογία που έχει φέρει το Υπουργείο Εργασίας, σχετικά με τα βήματα που πρέπει να γίνουν για τη σωτηρία του ΕΔΟΕΑΠ. Επιτέλους, γίνεται ένα αποφασιστικό πρώτο βήμα - γίνεται όμως ένα βήμα - για να σωθεί το ταμείο αυτό, το οποίο από λανθασμένες επιλογές, λανθασμένες αποφάσεις οδηγείτο με ακρίβεια προς την καταστροφή, αφήνοντας σε απόγνωση τους χιλιάδες ασφαλισμένους και τους πολύ περισσότερους δικαιούχους του. Είναι ένα θέμα το οποίο απαιτεί την προσοχή όλων μας και, κυρίως, τη σύνθεση των απόψεών μας και τη σύμπλευση, για να μπορέσουμε να βρούμε τον καλύτερο τρόπο για την επιβίωση αυτού του ταμείου και γενικά των ταμείων στον χώρο του Τύπου. Δυστυχώς, όμως, είδα ότι περίσσεψε η υποκρισία σε τοποθετήσεις συναδέλφων από την Αντιπολίτευση επί του συγκεκριμένου θέματος, διότι, αν θέλουμε να πούμε την αλήθεια, θα πρέπει να παραδεχτούμε όλες οι πλευρές και ιδίως εκείνες οι πλευρές που κυρίως τους αφορά το θέμα του προβλήματος, πότε δημιουργήθηκε, όχι μόνο για τον ΕΔΟΕΑΠ, όχι μόνο για τα ασφαλιστικά ταμεία του Τύπου, αλλά για όλα τα ασφαλιστικά ταμεία. Ξεχνάνε τα τσεκούρια, το ψαλίδι με το PSI. Ξεχνάνε ότι τα 155 εκατομμύρια που είχε στην πάντα ο ΕΔΟΕΑΠ γίνανε περίπου 48, αν θυμάμαι καλά, σε ονομαστική αξία και, όταν χρειάστηκε να γίνει μια ρευστοποίηση, αποδείχτηκε ότι η πραγματική αξία ήταν μόλις 5 εκατομμύρια ευρώ στις 31 Ιουλίου, προς τα μέσα του 2012, σύμφωνα με τα στοιχεία της Εθνικής Τράπεζας. Ακούω κατηγορίες κατά της Κυβέρνησης για το αγγελιόσημο. Ξαφνικά, δηλαδή, κάποιες πλευρές της Αντιπολίτευσης ανακάλυψαν ότι κοβόταν και κόπηκε, καταργήθηκε το αγγελιόσημο το Σεπτέμβριο του 2016; Δεν γνωρίζουν ή δεν θυμούνται ότι η κατάργηση του αγγελιοσήμου ήταν ένα από τα απαιτούμενα, τα διακόσια πενήντα, στη λίστα που είχε επιδώσει ο ΣΕΒ στον τότε Υπουργό Ανάπτυξης κ. Χρυσοχοΐδη, για να αναπτυχθεί η επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα; Ξεχνούν ότι αυτή η λίστα, αυτούσια σχεδόν, ενσωματώθηκε μέσα στη λεγόμενη εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ; Ξεχνούν ότι το 2013 και το 2014 από την τρόικα είχε μπει επιτακτικά ότι τελειώνει το αγγελιόσημο και ότι τότε είχε δοθεί ένας χρόνος παράταση από την τότε κυβέρνηση; Εκλογές έρχονταν, δεν θα μπορούσαν να είχαν μπροστά τους ένα ταμείο υπό διάλυση και κυρίως έναν κλάδο, τον δημοσιογραφικό κλάδο, επί ξύλου κρεμάμενο. Όλα αυτά δεν λένε τίποτα στην Αντιπολίτευση; Τι δεν έκανε τότε; Έκρυψε κάτω από το χαλί τη δρομολογημένη κατάργηση του αγγελιόσημου. Δεν φρόντισε από τότε για την αναπλήρωσή του. Δεν ασχολήθηκε με την επιβίωση των ταμείων του Τύπου. Δεν ασχολήθηκε με την αναπλήρωση του αγγελιόσημου, που είπα πριν, διότι θα έπρεπε τότε να πληρώσουν εισφορές οι καναλάρχες και οι εργοδότες στον Τύπο, που δεν πλήρωναν. Διότι ευθύνη της τότε Κυβέρνησης ήταν ότι το αγγελιόσημο από οιωνεί εργοδοτική εισφορά, όπως ήταν χαρακτηρισμένο, και είχε ένα πέπλο προστασίας, μετονομάστηκε και αναγνωρίστηκε ως κοινωνικός πόρος υπέρ τρίτων και γι' αυτό κόπηκε. Δρομολογήθηκε από τότε η περικοπή του και η κατάργησή του. Έσκασε σε εμάς η «βόμβα» αυτή. Καταφέραμε και κερδίσαμε δύο παρατάσεις μέχρι τον Σεπτέμβρη του 2016, προκειμένου να υπάρξει μια συμφωνία με τους εργοδότες για την αναπλήρωση του πόρου που θα χανόταν για τα ασφαλιστικά ταμεία στο χώρο του Τύπου. Οι εργοδότες και τότε, όπως και τώρα, αντιδρούσαν και αντιδρούν, γιατί είχαν μάθει στο τσάμπα. Εμείς το τσάμπα το τελειώσαμε. Αυτό πρέπει να γίνει γνωστό και κατανοητό. Πιο συγκεκριμένα τώρα, κι επειδή ο χρόνος πιέζει, μιας και περικόπηκε, θα μου επιτρέψετε να κάνω μερικές παρατηρήσεις, κύριε Υπουργέ, επί της τροπολογίας. Γνωρίζετε κι εσείς πάρα πολύ καλά ότι η κατάργηση του αγγελιόσημου δεν είχε βλαπτικές επιπτώσεις μόνο στον ΕΔΟΕΑΠ, είχε και στα δύο επαρχιακά ταμεία της περιφέρειας, τα λεγόμενα ΕΤΑΣ και ΤΕΑΣ, που είναι τα επικουρικά ταμεία των Ενώσεων Συντακτών Θεσσαλίας, Στερεάς Ελλάδας και Εύβοιας και Πελοποννήσου, Ηπείρου και Νήσων, δηλαδή η μισή Ελλάδα. Αυτά τα ταμεία της περιφέρειας έχουν πρόβλημα επιβίωσης μετά την κατάργηση του αγγελιόσημου. Το αντιμετωπίσατε σωστά και λέτε ότι από τον πόρο του 2%, που μπαίνει στον τζίρο των ΜΜΕ, μια αναλογία αντίστοιχη του αριθμού των ασφαλισμένων θα πηγαίνει στα ΤΕΑΣ και ΕΤΑΣ. Για να αποφύγουμε τον κίνδυνο κάποιας πλασματικής και μη δίκαιης κατανομής, θα σας πρότεινα, κύριε Υπουργέ, να προσδιορίσουμε ότι θα είναι κατ' αναλογίαν των άμεσα ασφαλισμένων και όχι συνολικά των δικαιούχων σε όλα τα ταμεία. Δηλαδή, ανάλογα με τον αριθμό των άμεσα ασφαλισμένων να γίνεται αυτή η κατανομή, για να υπάρχει κάποια δικαιότερη αντιμετώπιση του θέματος. Θα λειτουργήσει αυτό το σύστημα; Εμείς ελπίζουμε πως ναι. Ας κάνουμε, εγώ λέω, το πρώτο βήμα. Ας αφήσουμε τον νέο τρόπο λειτουργίας στην πράξη να τον δούμε, να τον μελετήσουμε και στην πορεία θα έχουμε τον χρόνο και να προσθέσουμε, αλλά και να διορθώσουμε τυχόν ατέλειες που θα προσδιοριστούν. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μπαλλή. Τον λόγο έχει ζητήσει ο Υπουργός κ. Πετρόπουλος για κάποιες διευκρινίσεις. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά και παρακαλώ να μην υπερβείτε κι εσείς τον χρόνο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Με διευκολύνει η τοποθέτηση του κ. Μπαλλή για να εξηγήσω μερικά πράγματα. Κατ' αρχάς να δηλώσω ότι ο Ενιαίος Δημοσιογραφικός Οργανισμός Επικουρικής Ασφάλισης και Περίθαλψης ιδρύεται σήμερα. Ιδρύθηκε χθες με την προσέλευση των χιλιάδων μελών του ΕΔΟΕΑΠ να ψηφίσουν αυτές τις αλλαγές. Για πρώτη φορά δημιουργούνται συνθήκες πραγματικής, ενιαίας ένταξης όλων των ασφαλισμένων στον ΕΔΟΕΑΠ, διότι όλα τα προηγούμενα χρόνια δεν υπήρχε αυτό το χαρακτηριστικό. Προφανώς με τον ίδιον τρόπο πρέπει να γίνει αντιληπτή και η διαχείριση του θέματος, όσον αφορά τα δύο ταμεία των περιφερειακών ενώσεων. Πρέπει να πω ότι όλοι μέσα από την ενότητα, που έχει τις προϋποθέσεις πια να υπάρξει, έχουν την υποχρέωση, θα έλεγα είναι καταδικασμένοι να βρίσκουν λύσεις, γιατί η εξέλιξη του ΕΔΟΕΑΠ θα είναι εξέλιξη που είναι στα χέρια απολύτως όλων αυτών που εμπλέκονται. Και πρέπει να υπάρχει και δικαιοσύνη και ίση μεταχείριση μεταξύ όλων όσοι εμπλέκονται. Γι' αυτόν τον λόγο, κύριε Μπαλλή, προφανώς δέχομαι απόλυτα ως σωστή την προσέγγιση που κάνετε, η κατανομή στα δύο ταμεία να είναι με βάση τα άμεσα μέλη και όχι με αμφίβολους και πλασματικούς υπολογισμούς. Έδωσα νωρίτερα μερικές νομοτεχνικές βελτιώσεις και πρέπει να δώσω και μερικές εξηγήσεις. Μέσα στον ίδιον τον νόμο εμπεριέχονται οι ασφαλιστικές δικλίδες για την ορθότερη λειτουργία του ΕΔΟΕΑΠ, για να επιλύονται θέματα και δυσαρμονίες, που πολλές φορές, όταν κάνεις τόσο μεγάλες τομές, μπορεί να αλλάξουν. Προβλέπεται ότι το ίδιο το διοικητικό συμβούλιο του ΕΔΟΕΑΠ διαμορφώνει τους όρους ενός κανονισμού για την είσπραξη όλων αυτών των εισφορών, οι οποίοι πλέον ενδυναμώνονται ως διαδικασία με τις προβλέψεις του Κώδικα Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων και εισπράττονται μέσα από τον μηχανισμό του ΚΕΑΟ. Άρα αυτές οι διαδικασίες, όσον αφορά μερικά ζητήματα εισπράξεων, θα πρέπει να διακανονιστούν με την απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΔΟΕΑΠ, που σε κάθε περίπτωση κυρώνεται με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, καθώς και από το κωδικοποιημένο καταστατικό πλέον, όταν ενταχθούν και αυτές οι σημερινές ρυθμίσεις μετά την ψήφιση που θα ακολουθήσει. Φαντάζομαι ότι όλες οι πτέρυγες θα υιοθετήσουν τη σχετική τροπολογία, για να δώσουμε πλέον και με την όλη νομοτεχνική κατάστρωση του καταστατικού μια βάση ασφαλή και σαφή για όλους τους εμπλεκόμενους. Έχει μεγάλη σημασία και δεν αγνοώ καθόλου τα θέματα της είσπραξης. Γι' αυτόν τον λόγο βάζουμε μια δεκάμηνη τμηματική καταβολή των παλιών εισφορών που οφείλονταν. Λογικό ήταν να δεχθούμε τις παρατηρήσεις εργοδοτικών φορέων, που είπαν ότι αν δεν βάλουμε από τώρα, από την έναρξη ισχύος του νόμου τη δική τους εισφορά, την αμιγώς εργοδοτική εισφορά, εκ του κύκλου εργασιών και όχι επί της οφειλόμενης, τότε θα τους είχαμε αιφνιδιάσει και θα είχαν δίκιο να παραπονούνται. Γι' αυτόν τον λόγο υιοθετήσαμε στη διάταξη στην προτεινόμενη τροπολογία η επιπλέον της οφειλόμενης εργοδοτικής πρόσθετη εισφορά του 2% του κύκλου εργασιών να προσδιοριστεί, να αρχίσει να καταβάλλεται και να υπολογίζεται από την έναρξη ισχύος του νόμου. Τα σχετικά θέματα και τις λεπτομέρειες για την είσπραξη των εισφορών πρέπει να τα δούμε με ευελιξία στον κανονισμό που θα κάνουμε. Συνεπώς υπάρχουν ζητήματα που αφορούν ιδιαιτερότητες ως προς τα μέσα και θέματα που πρέπει να ξεκαθαριστούν. Ήδη έβαλα μια τροπολογία για την ΕΡΤ, που λέει επί του τελικού αποτελέσματος που θα υπάρξει, διότι υπάρχουν και δημοσιονομικές υποχρεώσεις και άλλα ζητήματα, τα οποία δεν ήταν δυνατόν να λογίζονται ως έσοδα. Αντίστοιχα, θα πρέπει να δούμε ώστε τέτοιες περιπτώσει, στις οποίες μπορεί να υπάρχουν δυσαρμονίες, να επιλυθούν με τον κανονισμό είσπραξης. Είναι βέβαιο - και θέλω να το τονίσω και για την ερμηνευτική ανάγκη των δηλώσεών μου - ότι όλοι όσοι εντάσσονται στον ΕΔΟΕΑΠ και για την εφάπαξ παροχή αλλά και για τις επικουρικές συντάξεις, διέπονται από τους κανόνες της διαδοχικής ασφάλισης. Συνεπώς κανείς δεν θα απολέσει δικαίωμα με βάση τις διατάξεις που ήταν ασφαλισμένος, κανείς δεν πρόκειται να απολέσει δικαιώματα με βάση μελλοντικές εξελίξεις στο δίκαιο της κοινωνικής ασφάλισης. Όλοι μπορεί να είναι ασφαλείς με τη διατύπωση αυτή που υπάρχει για τη διαδοχική ασφάλιση. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ, για την ακρίβεια στον χρόνο. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Ποταμιού για δώδεκα λεπτά. Ελάτε, κύριε Αμυρά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κύριε Πετρόπουλε, για να μείνω λίγο κι εγώ στο θέμα του ΕΔΟΕΑΠ, είναι βεβαίως μια ρύθμιση σωτηρίας - δεν το συζητάμε - και με πολλές δυσκολίες. Αφορά ένα ταμείο που ήταν διφυές. Δεν πλήρωναν οι εργοδότες. Πλήρωναν στη θέση των εργοδοτών οι καταναλωτές, οι πολίτες, άπαντες. Αυτά ήταν συντεχνιακά. Εγώ ως δημοσιογράφος πάντως το αναγνωρίζω και χαίρομαι που αυτό το καθεστώς πλέον τελειώνει. Ούτως ή άλλως είχε τελειώσει, εδώ που τα λέμε, μια που είχε φαλιρίσει το ταμείο. Όμως η κ. Μεγαλοοικονόμου έχει καταθέσει μια τροπολογία και βλέπω ότι έχει εστιάσει στην αύξηση των δόσεων από δέκα να πάνε σε είκοσι, είκοσι τέσσερις, αν άκουσα καλά. Δεν ξέρω αν βγαίνουν με τις μελέτες τα στοιχεία, αλλά δείτε το. Κυρίως σκέφτομαι τους εργαζόμενους, οι οποίοι αναδρομικά θα πρέπει τώρα να αρχίσουν να καταβάλλουν. Τα έχουν αυτά τα χρήματα; Δεν τα έχουν; Οπότε παρακαλώ, βάλτε κι αυτό στον ορίζοντά σας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την ίδια ώρα που η Κυβέρνηση επεξεργάζεται το μεγαλόπνοο σχέδιό της για το κοινωνικό μέρισμα, ένας στους δύο Έλληνες χρωστάει στην εφορία, ένας στους δύο δανειολήπτες έχει «κόκκινο» δάνειο, μόνον ένας στους δέκα Έλληνες μπορεί και αποταμιεύει και τετρακόσιες δέκα χιλιάδες Έλληνες και Ελληνίδες τον Σεπτέμβριο - μόλις πρόσφατα - δεν μπόρεσαν να πληρώσουν τις ληξιπρόθεσμες οφειλές τους προς την εφορία. Γιατί τα λέω αυτά; Για να δείξω ότι το κλίμα και η προσπάθεια να φιλοτεχνηθεί, από το Μαξίμου δηλαδή, η ιστορία του αριστερού success story, συνθλίβεται από την ίδια την πραγματικότητα, καμμιά φορά συνθλίβεται και από τα λόγια συντρόφων εντός ΣΥΡΙΖΑ, όπως του κ. Φίλη, ο οποίος πρόσφατα στην Κεντρική Επιτροπή είπε ότι «δεν βγαίνουμε από επιτροπείες». Βγαίνουμε από το μνημόνιο τον Αύγουστο του 2018; Εάν βγαίνουμε από το μνημόνιο τον Αύγουστο του 2018, τότε γιατί από 1ης Ιανουαρίου του 2019 θα έχουμε κι άλλες μειώσεις έως 18% στις συντάξεις; Τότε γιατί θα πέσει το αφορολόγητο στα 5.600 ευρώ κι ένας μισθωτός των 500 ευρώ τον μήνα θα πρέπει να δώσει τη μεθεπόμενη χρονιά ένα μηνιάτικο στην εφορία; Τότε για ποιον λόγο δεσμεύτηκε η χώρα με το μνημόνιο Τσίπρα - Καμμένου για πρωτογενή πλεονάσματα τρεισήμισι μονάδες έως το 2022 και μετά για άλλες δύο μονάδες έως το 2060; Και δεν είναι μνημόνιο όταν η χώρα έως το 2116- σχεδόν για έναν αιώνα παρά δύο έτη - θα έχει υποθηκευμένη την ακίνητη περιουσία της στο υπερταμείο υπέρ των ξένων και με το κοινωνικό μέρισμα, που το 2014 εσείς, δηλαδή οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, το κατηγορούσατε; Όταν είχε δώσει τότε ο Σαμαράς στους άνεργους και στους στρατιωτικούς το κοινωνικό μέρισμα, λέγατε ότι είναι μια φτηνή κατάσταση και το χαρακτηρίζατε ντροπή. Το βλέπω. Τα έλεγε ο κ. Τσίπρας το 2014. Τώρα είναι δείγμα, δηλαδή, κοινωνικής πολιτικής να μοιράζεις ένα μέρισμα που έχει βγει σε συνθήκες ύφεσης της οικονομίας από την υπερφορολόγηση όλων, την άμεση ή την έμμεση; Άρα από την υπερφορολόγηση κυρίως εκείνων που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να σταθούν στη σημερινή εποχή; Μύθος, λοιπόν, τα περί success story αριστερού αυτή τη φορά. Αλλά αυτό είναι ένα θέμα. Η χώρα υφίσταται επιπτώσεις απ' αυτή την περίεργη στάση του ΣΥΡΙΖΑ άλλα να λέει στο εξωτερικό, άλλα να λέει στο εσωτερικό, άλλα να λένε μεταξύ τους, άλλα να λέει ένας Υπουργός σε έναν άλλον Υπουργό και άλλα σε εμάς. Φάσκει και αντιφάσκει διαρκώς η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Ανακαλύπτει εχθρούς και καταγγέλλει όσα ως αντιπολίτευση είχε κάνει «σημαία». Πλέον τα καταρρίπτει και τα απορρίπτει. Να θυμίσω, για παράδειγμα, τη «σημαία» του «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη»; Πόσοι και πόσες Βουλευτές και σημερινοί Υπουργοί των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έκαναν καριέρα έξω από τα ειρηνοδικεία, για να μη γίνονται πλειστηριασμοί, με αυτό το σύνθημα «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη»; Χθες ο κ. Τσακαλώτος έκανε αυστηρή σύσταση να επιταχυνθούν οι πλειστηριασμοί, για να αποφευχθεί μια νέα ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών. «Να μην τολμήσουν να διανοηθούν να προχωρήσουν σε πλειστηριασμούς» είχε πει ο κ. Τσίπρας. Εθνικός στόχος είναι η επιστροφή των νέων στην πατρίδα. Μισό εκατομμύριο νέοι άνθρωποι - προφανώς τα πιο ανήσυχα και τα πιο, θα έλεγα, δημιουργικά μυαλά αυτής της γενιάς - βρίσκονται στο εξωτερικό. Προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο εξωτερικό. Βρίσκουν δουλειά εκεί, σπουδάζουν εκεί, εξελίσσονται ως προσωπικότητες εκεί. Πώς θα γυρίσουν στην Ελλάδα; Πού θα εργαστούν; Και αν θέλετε, πού θα σπουδάσουν; Σε ποια πανεπιστήμια; Στα πανεπιστήμια που έχουν μετατραπεί σε λημέρια κακοποιών στοιχείων; Και είναι φοβερό ότι όποιος αμφισβητεί την εικονική πραγματικότητά σας γίνεται αυτομάτως εχθρός σας, όπως ο πρύτανης του Πανεπιστημίου της Μακεδονίας. Η ανακοίνωση του Υπουργείου Παιδείας και του κ. Γαβρόγλου - θα το πω ευθαρσώς από το Βήμα - είναι μια γελοία ανακοίνωση. Θα έπρεπε εσείς πρώτοι, που είστε ιδιαιτέρως ευαισθητοποιημένοι με τα θέματα παιδείας - και αναφέρομαι στους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ - να πείτε στον Υπουργό να την αποσύρει. Έχει, μάλιστα, το site του Υπουργείου Παιδείας και μια παράγραφο, μια ενότητα, μια κατηγορία που φέρει τον τίτλο «fake news». Πολύ έξυπνη ιδέα και καλά έκανε ο Υπουργός, μόνο που έχει παραλείψει ο κ. Γαβρόγλου στα «fake news» να βάλει τις συνεντεύξεις του για την κατάργηση των πανελλαδικών, για την ελεύθερη πρόσβαση των μαθητών στα πανεπιστήμια, για χίλια δυο πράγματα που έχει πει και αποδεικνύονται, δυστυχώς, «fake news». Στην οικονομία η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ανακάλυψε άλλον εχθρό: το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής και τον κ. Λιαργκόβα, ασχέτως βεβαίως εάν ως το 2014 είχε κάνει «σημαία» η κυβερνώσα σημερινή παράταξη τα συμπεράσματα και τις εκθέσεις του Γραφείου του Προϋπολογισμού της Βουλής. Όμως, έκανε λάθος ο κ. Λιαργκόβας; Βεβαίως, έκανε λάθος, ναι, γιατί δεν χρησιμοποίησε τα επικαιροποιημένα στοιχεία, αλλά η ουσία δεν αλλάζει. Η ουσία, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι ότι το χρέος πρέπει να ρυθμιστεί για να επιβιώσει η χώρα. Η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει εγκαταλείψει αυτόν τον στόχο; Από τη διαγραφή του χρέους πήγατε στο «κούρεμα», μετά στην αναδιάρθρωση. Ωραία λόγια, για να καλύπτετε αυτό που πραγματικά πιστεύετε. Ή δεν το πιστεύετε; Το θέμα, όμως, είναι ποιος σας πιστεύει με τόσες ανακολουθίες. Ο κ. Τσακαλώτος, άλλωστε, δεν είχε πέσει έξω στις προβλέψεις του για τον προϋπολογισμό του 2017; Είχε πέσει κατά 50%. Τον Μάιο που μας πέρασε είχε ανακοινώσει πρόβλεψη ότι το ΑΕΠ θα φθάσει στο 2,7%, μετά από λίγους μήνες το προσγείωσε στο 1,6% και εάν τελικώς κλείσει πάνω από το 1%, θα πρέπει να είμαστε και ευχαριστημένοι. Μόνο που όταν υποβαθμίζονται οι στόχοι για την αύξηση του εθνικού πλούτου, επηρεάζεται και το χρέος, πολύ περισσότερο από το λάθος του κ. Λιαργκόβα. Αντί, λοιπόν, να αναζητείτε τη σύνθεση, αντί, λοιπόν, να αναζητείτε μια κουλτούρα άλλου πολιτικού - και όχι μόνο - πολιτισμού, προσπαθείτε και σε έναν βαθμό διχάζετε τον κόσμο. Διαρκώς ανακαλύπτετε - εγώ θα έλεγα σε κάποιον βαθμό κατασκευάζετε - εχθρούς, για να κρύβετε τα προβλήματα κάτω από το χαλί. Αντί να δείξετε αποφασιστικότητα στην ανομία, σε αυτό το μπάχαλο της παραβατικότητας που υπάρχει στα πανεπιστήμια, λοιδορείτε όσους δείχνουν το πρόβλημα, όπως έγινε, όπως σας είπα και με την περίπτωση του πρύτανη του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Προσπαθείτε να είστε με όλους, αλλά τελικά δεν είστε με κανέναν. Η κοινωνία, όμως, έχει άλλες προτεραιότητες, λέει «ως εδώ με την υπερφορολόγηση, ως εδώ με την ανομία, ως εδώ με τη συγκάλυψη της πραγματικότητας, ως εδώ με την κατασκευή εχθρών, ως εδώ με την ευνοϊκή μεταχείριση αμετανόητων τρομοκρατών, όπως του Κουφοντίνα». Η δημοκρατία δεν φοβάται, φυσικά, κανέναν, αλλά δεν έχει πάθει και αμνησία, δεν έχει καρούμπαλο στο κεφάλι και δεν μπορεί να θυμηθεί ποιος σήκωνε το κουμπούρι και σκότωνε πισώπλατα έντεκα ανθρώπους. Μια ερώτηση θα απευθύνω τώρα, επίσης, προς την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας. Θέλω να θέσω το ζήτημα της καρδιοχειρουργικής κλινικής στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο στην Πάτρα, η οποία είναι από τον Απρίλιο κλειστή. Η Αχαΐα, λοιπόν, δεν καλύπτεται σε αυτόν τον τομέα. Διακομίζονται οι ασθενείς είτε στην Αθήνα είτε στα Γιάννενα. Έλα όμως που και στα Γιάννενα υπάρχει πρόβλημα. Δύο νοσοκομεία υπάρχουν εκεί, το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο και βεβαίως το «Χατζηκώστα». Το «Χατζηκώστα» δεν έχει αριθμό καρδιοχειρουργικών επεμβάσεων. Κλειστό και εκεί. Στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων είχαν γίνει πέρσι εκατόν πενήντα μία καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις αλλά έφτασε σε ένα όριο κορεσμού. Έτσι οι ασθενείς φεύγουν από τα Γιάννενα για τη Θεσσαλονίκη ή τη Λάρισα. Πώς να νιώθει, δηλαδή, ένας πολίτης που ζει στην Αχαΐα και στην Ήπειρο; Εμείς θέλουμε να το δείτε το θέμα και να μας δώσετε τις απαντήσεις διότι δεν αρκεί να είναι τροχονόμος ένα νοσοκομείο και να παραπέμπει περιστατικά σε ένα άλλο, το οποίο όταν φθάνει σε ένα σημείο κορεσμού τα παραπέμπει αλλού. Αφήστε δε τις συνθήκες εργασίας των γιατρών και του επιστημονικού προσωπικού, που είναι και η ουσία του νομοσχεδίου! Οι γιατροί του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων κάνουν τις εφημερίες τους τις μονές ημέρες. Περιμένουμε απαντήσεις. Ο κ. Δανέλλης τοποθετήθηκε για την ουσία του νομοσχεδίου. Εγώ σας μίλησα περισσότερο για πολιτικά θέματα. Άκουσα τον κ. Κοντονή - το είπε φαντάζομαι εν τη ρύμη του λόγου του - μιλώντας για το θέμα του Κουφοντίνα και της γενικότερης αυτής κατάστασης, να λέει ότι «εμείς ποτέ δεν επιδοκιμάσαμε ούτε μία δολοφονία». Ε, αυτό έλειπε! Αυτό είναι το θέμα μας; Αν θα έπρεπε ή όχι να επιδοκιμάσει μία δολοφονία από τους τρομοκράτες; Το θέμα είναι να τις αποδοκιμάζεις και όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη! Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Αμυρά. Απομένουν τέσσερις συνάδελφοι ομιλητές: ο κ. Παπαηλιού, ο κ. Μαντάς, ο κ. Οικονόμου και η κ. Μεγαλοοικονόμου για να ολοκληρώσουμε τον κατάλογο των ομιλητών. Δεν έχουν μιλήσει κάποιοι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι. Παρακαλώ τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες να ενημερώσουν τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ, της Νέας Δημοκρατίας, του ΚΚΕ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων να ετοιμάζονται αν θέλουν να τοποθετηθούν, γιατί αλλιώς θα προχωρήσουμε στη λήξη της διαδικασίας. Τον λόγο έχει ο κ. Παπαηλιού από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ για πέντε λεπτά και ακολουθεί ο κ. Σαρίδης, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων. Θα τοποθετείται ένας Βουλευτής, ένας Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος εναλλάξ, για να μπορέσουμε να μοιράσουμε τον χρόνο. Ορίστε, έχετε τον λόγο, κύριε Παπαηλιού.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λόγω χρόνου θα περιοριστώ στο τμήμα του νομοσχεδίου που αφορά τις τροποποιήσεις στην οργάνωση του χρόνου εργασίας των ιατρών και οδοντιάτρων του ΕΣΥ. Αυτές οι τροποποιήσεις έχουν σκοπό την προαγωγή της υγείας και της ασφάλειας των γιατρών κατά την παροχή των υπηρεσιών τους και την εισαγωγή κανόνων προστασίας κατά της επαγγελματικής εξουθένωσής τους. Μέσω της νομοθετικής αυτής παρέμβασης επιχειρείται η εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας με την ευρωπαϊκή οδηγία 2003/88, η απαλλαγή της Ελλάδας από την επιβολή υψηλού χρηματικού προστίμου και η αναδιάρθρωση του χρόνου εργασίας, έτσι ώστε να υπάρξουν βελτιώσεις στο σημερινό σύστημα εφημεριών των νοσοκομειακών γιατρών και, επομένως, και στην περίθαλψη των ασθενών. Ο νέος τρόπος οργάνωσης του χρόνου εργασίας των γιατρών τούς προφυλάσσει από προβλήματα, που προκαλούνται στην υγεία τους και που οφείλονται στη μακροχρόνια πολύωρη παραμονή και παροχή υπηρεσιών υγείας σε ένα εργασιακό περιβάλλον έντασης εργασίας και στρες, ιδίως στα ΤΕΠ, στα τμήματα επειγόντων περιστατικών των νοσοκομείων, αλλά και σε άλλες μονάδες υγείας. Παράλληλα, τους θωρακίζει έναντι ιατρικών λαθών ή έναντι ατυχημάτων, τόσο των ιδίων όσο και τρίτων, καθώς εξασφαλίζει ημερήσια και εβδομαδιαία ανάπαυση που λειτουργεί προληπτικά ως παράγοντας ασφαλείας. Το παρόν νομοσχέδιο, λοιπόν, αποτελεί ένα δίχτυ ασφαλείας για τους ίδιους τους γιατρούς και τους ασθενείς και παράγει πολλαπλασιαστικά οφέλη που επιδρούν θετικά στην καλή λειτουργία των νοσοκομείων και των άλλων ιατρικών μονάδων και εν τέλει βελτιώνει το σύστημα υγείας. Επομένως το σχέδιο νόμου, με τις αλλαγές που επιχειρεί, διασφαλίζει τον σεβασμό των εργασιακών δικαιωμάτων των γιατρών και σε αυτό το πλαίσιο τη ρύθμιση όλων των μορφών εφημερίας. Διασφαλίζει την ασφαλή και ποιοτική φροντίδα των ασθενών, δεν θίγει τα εισοδήματα των ιατρών, αφού ο ετήσιος προϋπολογισμός για τις εφημερίες όχι μόνο διατηρείται, αλλά και ενισχύεται λόγω της αύξησης της ωριαίας αποζημίωσης ανά βαθμίδα κατά 6%. Τέλος, σε συνδυασμό με τη λειτουργική ενίσχυση του ΕΣΥ και τη μεταρρύθμιση στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, το νομοσχέδιο αναμένεται να συμβάλει στη βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών και στην επίτευξη του στόχου της καθολικής, ισότιμης και αποτελεσματικής κάλυψης των υγειονομικών αναγκών των πολιτών. Με τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου αναδεικνύεται η κατεύθυνση και προσδίδεται η αναγκαία ευελιξία στο σύστημα για σταδιακή προσαρμογή σε αυτές τις ρυθμίσεις, έτσι ώστε να μη διαταραχθεί η εύρυθμη λειτουργία των δημοσίων μονάδων παροχής υπηρεσιών υγείας. Λόγω χρόνου, δεν θα υπεισέλθω σε άλλες λεπτομέρειες. Θέλω μόνο να τονίσω ότι η νομοθετική παρέμβαση για την οργάνωση του χρόνου εργασίας των νοσοκομειακών γιατρών αποτελεί μέρος ενός συνόλου ευρύτερων παρεμβάσεων για τη βελτίωση του δημόσιου συστήματος υγείας που ήδη έχουν θεσπιστεί, όπως στοχευμένες προσλήψεις μόνιμου ιατρικού προσωπικού, δρομολόγηση άλλων προσλήψεων με εξειδίκευση στην επείγουσα ιατρική που θα στελεχώσουν τα τμήματα επειγόντων περιστατικών των νοσοκομείων και η επί νέας βάσης οργάνωση και λειτουργία της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας με τη θέσπιση των ΤΟΜΥ κ.λπ.. Το παρόν νομοσχέδιο συνιστά θεσμική αλλαγή στο πλαίσιο της οργάνωσης του χρόνου εργασίας. Απευθύνεται, τόσο στους γιατρούς, εξορθολογίζοντας το ωράριό τους και κατά συνέπεια προστατεύοντας την υγεία τους, όσο και τους ασθενείς, προς τους οποίους παρέχονται οι υπηρεσίες υγείας από γιατρούς υγιείς και χωρίς να επιβαρύνονται με υπερβολική κόπωση και άγχος. Είναι προφανές ότι αυτές οι ρυθμίσεις, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ανοιχτές σε προσαρμογή ανάλογα με την περιοχή που προσφέρονται οι υπηρεσίες υγείας αλλά και με τις ιδιαίτερες συνθήκες απασχόλησης όλων των κατηγοριών ιατρών. Και, βέβαια, σε αυτό το πλαίσιο η πρόσληψη και άλλων γιατρών είναι προϋπόθεση για την ολοκληρωμένη εφαρμογή του συστήματος. Και κάτι τελευταίο, πολιτικό. Με τη σημερινή παρουσία της η Νέα Δημοκρατία αποδεικνύει ότι μετά τις συνεχόμενες διαψεύσεις των αφηγημάτων της συνεχίζει να λειτουργεί υποκριτικά και αποπροσανατολιστικά σε σχέση με τα καθημερινά ζέοντα προβλήματα του πολίτη, κάποια εκ των οποίων στον τομέα της υγείας προσπαθεί το νομοσχέδιο να αντιμετωπίσει και να επιλύσει. Αυτό γίνεται από εσάς, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, που, δήθεν, κόπτεσθε για την καθημερινότητα των πολιτών. Ταυτόχρονα δε, επιμένετε σε μια ατζέντα, που αναδεικνύει κλίμα φόβου και ενσταλάζει μίσος στην κοινωνία. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Παπαηλιού. Τον λόγο έχει για δώδεκα λεπτά ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων κ. Σαρίδης. Μετά τον κ. Σαρίδη ακολουθεί ο κ. Μαντάς και μετά ένας Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Βλέπω την κ. Τζούφη, η οποία πιθανότατα θα θέλει να τοποθετηθεί. Ορίστε, κύριε Σαρίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ένωση Κεντρώων θα ψηφίσει «παρών» στο σημερινό νομοσχέδιο. Είναι μονόδρομος για εμάς. Δεν μας αφήνετε άλλη επιλογή. Δυστυχώς, όπως αποδεικνύεται σήμερα, δεν έχουμε αφήσει πίσω μας την κακή πρακτική νομοθέτησης με επείγουσες, κατεπείγουσες διαδικασίες, ούτε έχουμε ξεπεράσει ως Κοινοβούλιο, έπειτα από σχεδόν τρία χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, τη συνήθεια να επιτρέπουμε να καθορίζουν το χρονοδιάγραμμα σύμφωνα με το οποίο νομοθετούμε ο φόβος και η απειλή επιβολής των ευρωπαϊκών προστίμων. Πόσες φορές έχουμε νομοθετήσει μέσα σε αυτή την Αίθουσα υπό αυτή την απειλή! Παραδείγματα θα μπορούσα να σας πω για τα νωπά προϊόντα, για τα σκουπίδια. Κάτω από αυτή την απειλή νομοθετούμε, κάτω από τα πρόστιμα που πληρώνουμε. Θα έπρεπε να είχε το θάρρος και η Αξιωματική Αντιπολίτευση και το ΠΑΣΟΚ, αλλά και εσείς ως Κυβέρνηση να εξηγήσετε στον ελληνικό λαό γιατί πληρώνει όλα αυτά τα πρόστιμα. Όμως, ανεξαρτήτως του τρόπου που νομοθετούμε, η ουσία παραμένει πως αυτά που νομοθετούμε επηρεάζουν άμεσα και πολλές φορές δραματικά την πραγματικότητα των συμπολιτών μας, ενώ διαμορφώνουν και καθορίζουν την καθημερινότητά τους. Ταυτόχρονα, επιβάλλουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ζουν αυτοί οι άνθρωποι. Τους λέτε: «Σας κόβουμε τις συντάξεις. Ζήσε» ή «Σας κόβουμε τους μισθούς. Ζήσε» ή «Δεν μας ενδιαφέρει αν τα δάνειά σας από "πράσινα" γίνουν "κόκκινα". Ζήσε». Μα, πώς θα ζήσουν αυτοί οι άνθρωποι; Ποια είναι η αξιοπρεπής ζωή που προσφέρουμε αυτή τη στιγμή από εδώ μέσα εμείς στους Έλληνες πολίτες; Αντί, λοιπόν, να επιμείνω για άλλη μία φορά να τονίζω και να επισημαίνω απ' αυτό το Βήμα τους κινδύνους που γεννά η κατά παρέκκλιση νομοθέτηση η οποία ενισχύει την απαξίωση του κοινοβουλευτισμού στη συνείδηση των συμπολιτών μας, θα προσπαθήσω να διατυπώσω τις βάσιμες ανησυχίες μας για τα όσα παρακολουθούμε να συμβαίνουν γύρω από τον τομέα της υγείας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή τη στιγμή που μιλάμε και νομοθετούμε εδώ βρίσκεται σε εξέλιξη μία πολύ σημαντική εξεταστική επιτροπή για τα σκάνδαλα στον χώρο της υγείας. Αυτό το γεγονός από μόνο του προσδίδει μία ιδιαίτερη βαρύτητα σε όλες τις νομοθετικές πρωτοβουλίες του Υπουργείου Υγείας. Αυτό ισχύει γιατί, αν και τελούμε εν αναμονή του πορίσματός της, εν τούτοις παρακολουθούμε κι εμείς μαζί με τους πολίτες τις δημόσιες συνεδριάσεις και όλοι λίγο - πολύ έχουμε βγάλει τα συμπεράσματά μας. Το σίγουρο είναι πως κανείς δεν αμφισβητεί πως υπήρξε κακοδιαχείριση, προχειρότητα, επιπολαιότητα, ανευθυνότητα. Να ξέρετε πως η εκτίμηση του κόσμου δεν είναι λανθασμένη. Μόνο που εμείς εδώ οφείλουμε να δώσουμε στον κόσμο στοιχεία και όχι να κάνουμε εκτιμήσεις ή να αφήνουμε τις εκτιμήσεις για τον κόσμο. Αυτό που διερευνούμε είναι αν έγιναν όλα αυτά τα πράγματα εσκεμμένα, δηλαδή, αν υπήρξε δόλος. Δεν αναρωτιόμαστε, όμως, για το αν όλα πήγαιναν με σταθερό ρυθμό - και μάλιστα μπροστά στα μάτια μας - από το κακό στο χειρότερο, χωρίς τελικά να κάνει κανείς κάτι για να σταματήσει αυτή την πορεία. Λαμβάνοντας υπ' όψιν το συγκρουσιακό περιβάλλον ανταλλαγής ύβρεων, μηνύσεων, λάσπης και το σχεδόν πολεμικό κλίμα που έχουν δημιουργήσει ανάμεσά τους η Κυβέρνηση και η Αξιωματική Αντιπολίτευση, είναι πολύ δύσκολο να πιστέψει κάποιος, όσο αφελής και αν είναι, ότι η πρώτη προτεραιότητα μέσα σ' αυτή την Αίθουσα είναι το κοινό καλό και η διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος. Η διχόνοια και το δίλημμα «ή είσαι μαζί μας ή είσαι με τους άλλους» κυριαρχούν, δυστυχώς, το 2017 στον δημόσιο διάλογο, μετά από επτά χρόνια μνημονιακής κρίσης, εκεί που έχει φθάσει ο ελληνικός λαός. Τοποθετήσεις από αρμόδια πρόσωπα, όπως η πρόσφατη δήλωση, η δημόσια εκτίμηση του Υπουργού κ. Πολάκη για τα ποσοστά των γιατρών που απαιτούν «φακελάκι» σε σχέση με εκείνους που δεν λένε «όχι», αν τους δοθεί το «φακελάκι», και σε σύγκριση με εκείνους που δεν το έχουν πάρει ποτέ και δεν πρόκειται να το δεχθούν ποτέ, θέτουν σε δοκιμασία τις αντοχές της κοινωνικής συνοχής στη χώρα μας. Το ίδιο ισχύει κάθε φορά που δύο θεσμοί αλληλοκατηγορούνται για χρήση, ενδεχομένως, πλαστών στοιχείων. Πλήττεται η δημοκρατία κάθε φορά που το πολιτικό σύστημα ολισθαίνει και χάνει την αξιοπιστία του. Δεν υπάρχει νούμερο, αριθμός, στοιχείο, τίποτα σ' αυτή τη χώρα ή εδώ μέσα, το οποίο να μην έχει δύο ή τρεις τουλάχιστον αναγνώσεις που να μην παρουσιάζονται σε πολλαπλά αφηγήματα, ανάλογα πάντα με την κομματική ταυτότητα του ομιλητή που το παρουσιάζει. Αυτό είναι το θλιβερό πλαίσιο μέσα στο οποίο καλείτε, κύριε Υπουργέ της Υγείας, να στηρίξουμε την επείγουσα νομοθετική σας πρωτοβουλία, χωρίς όμως να έχετε φροντίσει πρώτα να μας απαντήσετε ικανοποιητικά και με επιχειρήματα σε ερωτήματα ή προβληματισμούς που απευθύνθηκαν σε σας. Δεν απαντήσατε σε καμμία από τις τεκμηριωμένες ενστάσεις μας. Δεν γνωρίζει κανείς ποιες θα είναι ακριβώς οι συνέπειες και οι επιπτώσεις του σημερινού νομοσχεδίου στη λειτουργία των νοσοκομείων της χώρας. Το μέλλον θα δείξει τι ακριβώς κάνουμε νόμο του κράτους σήμερα εδώ μέσα. Το μόνο σίγουρο, θετικό, φυσικά, και σωστό είναι η πρόβλεψη του άρθρου 10 για την καταβολή του πτητικού επιδόματος σε όσους συμμετέχουν στις αεροδιακομιδές. Κλείνω την τοποθέτησή μου με δυο κουβέντες σχετικά με την τροπολογία για τον ΕΔΟΕΑΠ. Αυτό που θα ήθελα να σχολιάσω είναι πως η ομοφωνία που συνοδεύει αυτή την τροπολογία μάς επιτρέπει να αισιοδοξούμε, καθώς αυτή η συναίνεση από μόνη της συνιστά μια πολύ σημαντική νίκη στον δύσκολο αγώνα επιβίωσης που δίνει η δημοσιογραφική κοινότητα, με σκοπό να ανακτήσει την ανεξαρτησία της και ως εκ τούτου να διατηρήσει την αξιοπιστία της. Υπεύθυνος πολίτης είναι ο χρήσιμος πολίτης. Χρήσιμος πολίτης στη δημοκρατία είναι όμως ο ενημερωμένος πολίτης. Χωρίς ισχυρή και ανεξάρτητη δημοσιογραφία η χώρα δεν θα μπορέσει ποτέ να προκόψει. Θα στηρίξουμε την εν λόγω τροπολογία με την ψήφο μας. Και μια τελευταία επισήμανση: Το success story της Κυβέρνησης στην οικονομία, κατά την άποψη της Ένωσης Κεντρώων, έχει αρχίσει να καταρρέει. Επενδύσεις δεν βλέπουμε. Ανάπτυξη δεν βλέπουμε. Κατήφεια βλέπουμε, απογοήτευση βλέπουμε, αδιέξοδα βλέπουμε. Μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού αδυνατεί να αντεπεξέλθει στους φόρους. Τα δε όνειρα περί προστασίας των δανειοληπτών καταρρέουν, αφού οι ξένοι αξιώνουν μέχρι τέλος του 2018 να έχουν ολοκληρωθεί οι πλειστηριασμοί και να έχει λήξει το ζήτημα για όλα τα είδη των δανείων. Πολύ φοβάμαι δε πως θα υπάρχει κίνδυνος για μία νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών εν όψει των επικείμενων stress test. Εύχομαι να διαψευστώ. Θα επιμείνω στην πρόταση - έχει ακουστεί πολλές φορές από αυτό το Βήμα και όχι μόνο από την Ένωση Κεντρώων - να μπορούν οι δανειολήπτες να αποπληρώσουν τα δάνεια τους σε τιμές ανάλογες με αυτές των ξένων funds μέσα σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα, τουλάχιστον σε επίπεδο πρώτης κατοικίας χωρίς την ύπαρξη άλλων περιουσιακών στοιχείων. Αυτό η Κυβέρνηση οφείλει, έχει την ευθύνη, έχει την υποχρέωση να το δει. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς, κύριε Σαρίδη και για την οικονομία στον χρόνο. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Μαντάς για πέντε λεπτά από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.
Θα ξεκινήσω με μία έκκληση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Σε αυτή την Αίθουσα για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ακούστηκαν τόσες υπερβολές και ανακρίβειες που, ειλικρινά, εγώ δεν έχω μετρήσει τόσες πολλές για συγκεκριμένο νομοσχέδιο άλλες φορές. Και το λέω ειλικρινά και πάρα πολύ σοβαρά. Νομίζω πως δεν βοηθούν αυτά στην αξιοπιστία του διαλόγου που διεξάγεται στο Κοινοβούλιο. Καθόλου δεν βοηθούν, ιδιαίτερα όταν εκφράζονται και από Αρχηγούς κομμάτων. Δεν βοηθούν στον ψύχραιμο διάλογο, στο να μπορέσουμε να βρούμε λύσεις και απαντήσεις, εκεί που πράγματι μπορούν να υπάρχουν λύσεις και απαντήσεις. Διότι το να λέμε από το πρωί ως το βράδυ τι θα μπορούσε να γίνει γενικώς, ότι ξαφνικά, για παράδειγμα, θα κάνουμε μαζικές προσλήψεις στα νοσοκομεία, ενώ ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι αυτή την περίοδο εδώ και δεκαετίες γίνεται η πιο μαζική ένεση στο δημόσιο σύστημα υγείας, αν το πετάμε αυτό έτσι, νομίζω ότι δεν βοηθάει στο να κάνουμε έναν ψύχραιμο διάλογο. Ποια είναι η γενική εικόνα; Σήμερα επιχειρήθηκε αυτή η γενική εικόνα, που διατρέχει από άκρη σε άκρη όλον τον κόσμο, να συσκοτιστεί - θα έλεγα - με την περίφημη έξοδο για διήμερη άδεια με πάρα πολλούς περιορισμούς του κ. Κουφοντίνα. Επιχειρήθηκε να πέσει ένα πέπλο συσκότισης, με αφορμή αυτό το γεγονός - σοβαρό κατά τα άλλα - αλλά με ορισμένα όρια. Θα έλεγα ότι πρώτα είναι τα όρια της τήρησης των διαδικασιών του κράτους δικαίου. Αυτό σε κάθε περίπτωση πρέπει και όλους μας εδώ και τον δημόσιο λόγο μας να εκφράζει. Αυτό οριοθετεί τα πράγματα. Ποιο είναι το παγκόσμιο γεγονός; Φυσικά είναι τα Paradise Papers. Αυτό το παγκόσμιο γεγονός που διατρέχει απ' άκρη σε άκρη όλον τον κόσμο, διότι έχει μια «πυρηνική αποκάλυψη». Και ανάμεσα σε αυτούς είναι και κάποια ελληνικά ονόματα και όλος αυτός ο θόρυβος για τα «περί άλλων» νομίζω ότι αυτό ακριβώς το ζήτημα προσπαθεί να το συσκοτίσει. Τι περιλαμβάνει αυτό; Τι αποκαλύπτει; Θα μου πείτε: «Δεν το ξέραμε;» Εντάξει, πάρα πολύς κόσμος δεν το ξέρει. Δεν το αντιλαμβάνεται ίσως τόσο πρακτικά. Αποκαλύπτει ότι μία ελίτ, με ένα πολύ συγκεκριμένο τρόπο, νομότυπο και νομιμοφανή, την ώρα που χιλιάδες άνθρωποι, εκατομμύρια άνθρωποι, δεκάδες εκατομμύρια, εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον κόσμο πεινούν, δεν μπορούν να βρουν νερό, τροφή, χάνουν τη ζωή τους από ασθένειες που είναι του περασμένου και του προπερασμένου αιώνα, αυτή η πολύ μικρή ελίτ βρίσκει τον τρόπο - ξαναλέω, νομιμοφανή, νομότυπο, δεν ξέρω πώς αλλιώς να το πω - να φοροδιαφεύγει και να πλουτίζει ασύστολα σε βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας. Αυτό είναι το «μεγάλο» το σημερινό. Πάω τώρα κατευθείαν στο νομοσχέδιο. Τι ακριβώς κάνει αυτό το νομοσχέδιο; Γιατί εδώ έχουμε χάσει και κάθε έννοια αριθμητικής. Λέει: Είχαμε εικοσιτετράωρη εφημερία, με αυτούς τους γιατρούς που έχουμε τώρα και με αυτή την προσπάθεια της πολύ σημαντικής ένεσης που έχουμε κάνει στο δημόσιο σύστημα υγείας. Όλοι όσοι στοιχειωδώς - είναι αστοιχείωτοι αυτοί που λένε διαφορετικά πράγματα - ξέρουμε ότι τραβάγαμε και τραβάνε ακόμη συνάδελφοι εφημερίες όχι ενός εικοσιτετράωρου αλλά και δύο εικοσιτετράωρων και ένα πρωινό ωράριο. Αντί, λοιπόν, να συνεχίζεται αυτή η πρακτική, τώρα τι λέει; Λέει ότι πάνω από δώδεκα ώρες εφημερία δεν μπορείς να κάνεις, διότι δεν είσαι ασφαλής για τον εαυτό σου και για τις υπηρεσίες που προσφέρεις. Είναι αυτό έκτρωμα; Έχουμε, δηλαδή, χάσει κάθε έννοια σοβαρού, ρεαλιστικού διαλόγου μέσα στα συγκεκριμένα πράγματα που λέει; Να λένε ότι διαλύει και ελαστικοποιεί και τις εργασιακές σχέσεις; Εγώ ακούω με πάρα πολύ μεγάλη προσοχή ειδικά την κριτική από τα Αριστερά από ανθρώπους που έχουμε συμπορευτεί στους αγώνες πολλά χρόνια μαζί. Προσπαθώ να δω. Το διαβάζω, το ξαναδιαβάζω, το ματαδιαβάζω, το βλέπω από εδώ, το βλέπω από εκεί. Δεν ξέρω πόσο ηλίθιος είμαι να μην μπορώ να καταλάβω πού - στην ευχή - ελαστικοποιούμε τις εργασιακές σχέσεις και ξαφνικά από το εικοσιτετράωρο, ενώ πάμε στο δωδεκάωρο, εξοντώνουμε τους γιατρούς. Πλάκα κάνουμε; Κάνουμε πλάκα, δηλαδή. Δεν μπορούμε να συζητήσουμε σοβαρά με τέτοιους όρους. Να πούμε χίλιες φορές ότι το σύστημα δεν μπορεί σε όλη του την έκταση να εφαρμόσει από αύριο αυτή τη σοβαρή τομή, που υποστηρίζει και την ανάγκη από την άλλη να ενισχύσουμε το δημόσιο σύστημα με μόνιμες προσλήψεις. Ναι, πρέπει να το εκμεταλλευτούμε και το εκμεταλλευόμαστε, πολιτικά εννοώ. Είναι επιχείρημά μας αυτό. Όμως, το να λέμε - και τελειώνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε - επιχειρήματα ότι το δωδεκάωρο είναι στην ουσία μεγαλύτερο από το εικοσιτετράωρο, αυτό δεν υπάρχει. Πώς θα το κάνουμε, δηλαδή! Ας κάτσουμε κάτω να δούμε όλα τα προγράμματα, όπου θέλετε, με όποια σύνθεση θέλετε, να δούμε τι συμβαίνει σήμερα και τι μπορεί να συμβεί με αυτό το νομοσχέδιο την επόμενη μέρα και να παλέψουμε όλοι μαζί για να ενισχύσουμε το δημόσιο σύστημα υγείας. Τέλος, ένα μεγάλο μπράβο - και το λέω ειλικρινά, γιατί το έζησα από κοντά - στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας, που μπόρεσε και έφερε αυτή τη λύση στον ΕΔΟΕΑΠ. Ήταν μια δύσκολη προσπάθεια που νομίζω ότι κατέληξε σε σημαντικό αποτέλεσμα που επιβραβεύθηκε με συντριπτική πλειοψηφία από τον χώρο των εργαζομένων του Τύπου. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μαντά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 5ο Δημοτικό Σχολείο Βόλου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριε Οικονόμου, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά με ανοχή.
Πάντα από εσάς. Λοιπόν, όταν άκουσα ότι θα έρθει αυτό το νομοσχέδιο με τη μορφή του επείγοντος, πραγματικά, αναρωτήθηκα τι θα είχε ως περιεχόμενο. Επείγουσα πρωτοβουλία της Κυβέρνησης για την υγεία; Υπήρχαν πολλά θέματα που έχω υπ' όψιν μου ότι θα έπρεπε να ήταν το περιεχόμενο αυτού του νομοσχεδίου. Μάλιστα, οι πρόσφατες επισκέψεις στα δημόσια νοσοκομεία του τομέα υγείας υπό τη δικιά μου ευθύνη και του Ιάσονα Φωτήλα νομίζω ότι θα έδιναν τέτοια αφορμή για πολλές τέτοιες πρωτοβουλίες όχι σε εμάς αλλά στον καθένα και πάνω από όλα στην πολιτική ηγεσία, που είχε την ευθύνη των κακών καταστάσεων που συναντάμε κάθε εβδομάδα πηγαίνοντας στα δημόσια νοσοκομεία. Πιστεύω, δηλαδή, ότι η απαίσια αυτή πρωτοβουλία του διοικητού του «Λαϊκού» να πει ότι τα επόμενα χειρουργεία, αγαπητέ μου κύριε Παπαδόπουλε, θα γίνουν τον Μάρτιο του 2018 θα ήταν για εσάς μια πολύ καλή αφορμή να φέρετε ως κατεπείγον ένα νομοσχέδιο, το οποίο να εξετάζει και να ρυθμίζει αυτές τις τεράστιες αναμονές στα χειρουργεία του ΕΣΥ. Και μη νομίζετε ότι είναι μόνο το «Λαϊκό» αλλά, τέλος πάντων, το «Λαϊκό» μάς καταγγέλθηκε και ήταν ένα ζήτημα, το οποίο φέραμε και στον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Νομίζω ότι τέτοια θέματα, όπως και τα ζητήματα των εντατικών υπάρχουν. Άκουσα τον Υπουργό προηγουμένως που είπε ότι έχουν καλυφθεί όλα τα θέματα. Εμείς γιατί όταν συζητήσαμε με τον Σύλλογο των Εργατολόγων πήραν μια τελείως διαφορετική εικόνα για τις ΜΕΘ αυτή τη στιγμή, για τις ΜΑΘ, οι οποίες φυσικά δεν υπάρχουν, δεν λειτουργούν. Άρα λέω ότι μάλλον θα θέλει να αντιμετωπίσει τα εκατόν είκοσι έξι κενά, τα οποία αυτή τη στιγμή έχουν οι εντατικές στη χώρα. Ούτε αυτό, ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Τελικά μαθαίνουμε ως επείγον θέμα την κοινοτική οδηγία ως αποτέλεσμα μιας, όπως και εσείς ομολογήσατε στην Επιτροπή των Κοινωνικών Υποθέσεων, αβλεψίας, αμηχανίας, αδυναμίας, ανεπάρκειας. Δεν ξέρω τώρα τι μπορεί να είναι εκεί πέρα, λίγο από όλα υποπτεύομαι όπου από το 2015, φτάσαμε στο τέλος του 2017 να μην έχετε λύσει αυτό το ζήτημα, το οποίο ισχυρίζεστε ότι είναι από το 2005 παλιά ιστορία, την οποία την ακούσαμε με πολύ γλαφυρό τρόπο έως συγκινητικό θα έλεγα από διαφόρους συναδέλφους και του ΣΥΡΙΖΑ να μας περιγράφει ο καθένας την περιπέτειά του και την προϊστορία του στον χώρο του Εθνικού Συστήματος Υγείας, τι πέρασε ο καθένας σε ένα κέντρο υγείας, τι μεγάλες δοκιμασίες υπέστη και πραγματικά τις υπέστη, εγώ δεν λέω ότι είπαν ψέματα οι άνθρωποι. Ποτέ, όμως, εγώ ένας κεντρώος πολιτικός δεν φανταζόμουν ότι θα έρθει η Αριστερά και θα εφαρμόσει τώρα τις πολιτικές για να λύσει αυτό το μεγάλο πρόβλημα που διαιωνίζεται επί σειρά ετών, δεκαετιών και θα πρέπει να πάρουν την επιφοίτηση της τρόικας και της ευρωπαϊκής νομενκλατούρας, η οποία θα έρθει να μας πει με ποιον τρόπο θα λύσουμε το ωράριο των γιατρών. Δεν σας αδικεί τουλάχιστον αυτή η υπόθεση να την ισχυρίζεστε εδώ πέρα στο Κοινοβούλιο και να λέτε ότι όλο αυτό που οι παλιές, κακές κυβερνήσεις δημιουργήσαν και το υπέστησαν χιλιάδες γιατροί σε όλες αυτές τις δεκαετίες θα έρθει μια ευρωπαϊκή οδηγία που θα δώσει τη λύση την τελική και την οποία μάλιστα τη φέρνετε με καθυστέρηση; Εγώ σας είπα και στην επιτροπή το επείγον δεν νομίζω ότι ήταν η οδηγία, η οδηγία ήταν η πρόφαση. Έπρεπε, τέλος πάντων, την οδηγία να τη βάλετε σε λειτουργία, να την εξελίξετε και αυτό το ζήτημα έπρεπε να γίνει ούτως ή άλλως, έστω και με τις δικές σας ανεπάρκειες και αδυναμίες. Το θέμα ήταν το δεύτερο σημείο του νομοσχεδίου, οι κρίσεις. Ακούστε να δείτε, ο Πολάκης ουσιαστικά το αποκάλυψε λέγοντας το εξής: «Έχω στα ΤΕΠ να κάνω κάποιους διορισμούς και πρέπει να έχω το εργαλείο και τον τρόπο με τον οποίο θα κάνω τους διορισμούς αυτούς, τις προσλήψεις των γιατρών». Το φέρατε εδώ. Βέβαια, είστε πολύ ωραίοι και κλασικοί στο να παραποιείτε τα λόγια και να δημιουργείτε μια προπαγανδιστική προμετωπίδα στα ζητήματα. Δεν σας έθεσε κανείς από τη Νέα Δημοκρατία το θέμα της κληρώσεως. Και καταλάβατε τι σας θέσαμε. Δηλαδή, ο εισηγητής μας, Κώστας Βλάσης, σας είπε: «Δεν πάει να βάλεις στον ίδιο κουβά τον συντονιστή με τον διευθυντή; Επειδή έχουμε λίγους συντονιστές και δεκάδες, μην πω χιλιάδες, διευθυντές, ό,τι τραβήξεις θα είναι διευθυντής». Άρα, λοιπόν, ουσιαστικά αποκλείεις τους συντονιστές. Αυτό σας είπε. Σας είπε κάτι πολύ συγκεκριμένο. Εσείς κάνατε ότι δεν το ακούσατε, όχι, όμως, ότι δεν το ακούσατε, γιατί έχετε μια κασέτα κι ένα παρατράγουδο να πείτε κι αυτό το παρατράγουδο λέει ότι εμείς θέσαμε θέμα κληρώσεως. Το θέμα της κληρώσεως πραγματικά το θέσαμε για τον σημαιοφόρο στο σχολείο. Όμως, μην μπερδεύεστε, δεν το θέσαμε και για εδώ. Εμείς εδώ είπαμε ότι δεν μπορείς να εξομοιώνεις τον συντονιστή διευθυντή με τον συνδιευθυντή, που εκεί να τα βγάζεις διά της κληρώσεως. Δεν υπάρχει εισηγητής μέσα στο σχήμα αυτό. Τέλος πάντως, με δυο λόγια εμείς σας κατηγορούμε και ισχυριζόμαστε ότι προσπαθείτε να ελέγξετε τις επόμενες - εν όψει εκλογών - προκηρύξεις των ιατρών, τις λίγες αυτές που πάτε να προκηρύξετε, είτε στα ΤΕΠ είτε στα νοσοκομεία και πάτε να τις ελέγξετε για να βάλετε και κανέναν δικό σας άνθρωπο. Αυτή είναι η δική μας κατηγορία. Αυτή την κατηγορία θα την υποστείτε και θα την ακούσετε. Όταν σας έλεγα πριν έναν χρόνο στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων ότι «κάντε συμψηφισμούς και τελειώστε τους συμψηφισμούς του clawback από τον ΕΟΠΠΥ», έβγαινε ο Μπερσίμης και μάζευε την επόμενη μέρα όλον τον κόσμο στον ΕΟΠΥΥ. Κύριε Ξανθέ, πήρατε τώρα και την αρμοδιότητα ουσιαστικά αυτού του οργανισμού με το προεδρικό διάταγμα. Όταν μπούμε, όμως, στην επερώτηση για τον ΕΟΠΥΥ, που φέρνουμε εδώ, θα γίνει εκτενής συζήτηση. Όταν σας τα λέγαμε αυτά, μαζεύατε τους παρόχους την επόμενη μέρα και λέγατε: «Βγάλτε ανακοινώσεις για τον «κακό» Οικονόμου και την «κακή» Νέα Δημοκρατία που θέλει να σας μαζέψει το clawback. Εγώ δεν θέλω να σας μαζέψω το clawback». Και λέγατε και ψέματα, μάλιστα, ότι εγώ έλεγα να το μαζέψετε να το εισπράξετε άμεσα. Λες και δεν ξέρουμε όλοι τι γίνεται με τους συμψηφισμούς. Λέγατε και ψέματα. Τώρα, ήρθε ο καιρός τα θέματα να ωριμάσουν. Μαζεύτηκε πολύ clawback, μαζεύτηκαν πολλές εκκρεμότητες. Τελείωσε η εποχή που κάνατε και πουλάγατε μια ωραία φιλοεπιχειρηματική, μάλιστα, διάθεση.
Κύριε Οικονόμου, παρακαλώ ολοκληρώνετε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Τώρα φορτώνετε προηγούμενων ετών και μελλοντικών ετών. Έτσι δεν είναι, κύριε Βλάση; Είναι και για τα επόμενα έτη. εσείς, λοιπόν, έχετε προβλέψει το clawback και για τα επόμενα έτη. Και μέσα σε τρεις μέρες θα υπογράψουν όλοι οι πάροχοι. Έχει πέσει μεγάλο κλάμα στην αγορά. Τώρα κι αυτοί που έτρεξαν να υπογράψουν ανακοινώσεις που τους βάλατε μπροστά εναντίον μου κι εναντίον της Νέας Δημοκρατίας πιθανόν να το έχουν μετανιώσει. Όμως, δεν πειράζει. Επειδή ο θεός αγαπά τον κλέφτη αλλά αγαπάει και τον νοικοκύρη, για όλα τα πράγματα έρχονται οι ώρες και οι στιγμές που αποκαλύπτονται. Θέλω να τελειώσω και να πω ότι τα ζητήματα, τα οποία είναι ανοιχτά αυτή τη στιγμή για την υγεία, είναι πάρα πολλά. Για παράδειγμα, το ζήτημα το οποίο έχει προκύψει με τα φάρμακα, θα ήταν ίσως ένα νομοσχέδιο επείγουσας σημασίας, διότι έρχονται και μας καταγγέλλουν σύλλογοι ασθενών. Αφήστε τη «ROCHE». Tα είπε πολύ ωραία ο Γεωργιάδης και περιμένω να δω πώς θα απαντήσετε στην κατηγορία ότι τα 60 εκατομμύρια από το clawback του νοσοκομείου θα πήγαιναν - γιατί το βγάλατε το άρθρο 14- στο clawback του ΕΟΠΥΥ. Όμως, η πρόθεσή σας ήταν συγκεκριμένη και καταγεγραμμένη.
Τελειώστε με αυτό, κύριε Οικονόμου.
Εγώ, όμως, θέλω να ρωτήσω όταν φάρμακα, για τα οποία έρχεται μια εταιρεία και λέει «εγώ πλέον δεν τα κυκλοφορώ», σε αυτόν τον κόσμο, ο οποίος περιμένει με αγωνία, γιατί έχει μεγάλο πρόβλημα υγείας και ξαφνικά δεν θα έχει τη φαρμακευτική κάλυψη, την οποία έχει ένας μέσος Ευρωπαίος πολίτης, μέσα από τις δικές σας πολιτικές, για πείτε μου τι θα έρθετε να του πείτε σε λίγο καιρό; Διότι μπορεί να ήταν το πρώτο κρούσμα η ιστορία της «ROCHE», αλλά έχουμε την εικόνα και ακούμε και συζητάμε και βλέπουμε. Βλέπουμε τα θεσμικά όργανα των εταιρειών του φαρμάκου και μας λένε ότι αυτό θα είναι μια αλυσίδα εξελίξεων. Πώς εσείς σκέφτεστε να αντιμετωπίσετε αυτά τα ζητήματα; Και όταν, λοιπόν, είπαμε για υπερεπείγουσα διαδικασία νομοσχεδίου για την υγεία, λέω ότι προφανώς αυτά τα θέματα θέλει να αντιμετωπίσει η Κυβέρνηση, να προλάβει το κακό. Και όχι μόνο αυτό δεν είδαμε, αλλά είδαμε μια διευθέτηση ζητημάτων, τα οποία εσείς με τη δική σας ευθύνη τρία χρόνια σχεδόν - γιατί φτάνετε τρία χρόνια πλάκα - πλάκα - τα έχετε αφήσει.
Κύριε Οικονόμου, μη με κάνετε να σας διακόψω σας παρακαλώ πάρα πολύ. Κοντεύετε δέκα λεπτά.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Άρα, λοιπόν, αυτή η πολιτική, την οποία ασκείτε είναι μια πολιτική καταστροφική. Σας το έχουμε ξαναπεί. Εμείς αυτό το δίδυμο της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Υγείας θεωρούμε ότι κινείται καταστροφικά για την υγεία, είναι επικίνδυνο δίδυμο, πρέπει να φύγει εδώ και τώρα, βέβαια μαζί με την Κυβέρνηση πακέτο. Πακέτο μαζί με την Κυβέρνηση, βέβαια.
Ευχαριστούμε, κύριε Οικονόμου.
Μαζί με τον…
Μη γελάς. Θα το δεις και αυτό, όπως είδαμε και εσένα με τον Πολάκη Υπουργούς!
Κύριε Οικονόμου, σας παρακαλώ. Ολοκληρώσατε.
Είσαι θρασύτατος και άσχετος!
Ρε, άσε μας τώρα από 'δώ! Εσύ είσαι ντροπή, που από συνδικαλιστής της πλάκας, κάνεις τον Υπουργό και δεν ντρέπεσαι!
Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ πολύ! Μην αρχίσετε τώρα τους καβγάδες!
Ήρωας!
Δεν ξέρω τι λες εσύ εκεί στο βάθος. Εγώ τα λέω μπροστά. Είναι η πραγματικότητα.
Δεκαπέντε Υπουργούς Υγείας έχουμε ζήσει, φτάνει.
Κύριοι συνάδελφοι, δεν ακούγεστε! Το ξέρετε; Μπορείτε να σταματήσετε τον διάλογο; Το ξέρετε ότι δεν ακούγεστε και ακούγεστε μόνο μεταξύ σας. Ούτε η κάμερα σας καταγράφει ούτε από τα μικρόφωνα ακούγεστε. Δεν χρειάζεται να κάνετε τώρα σόου. Έχουμε μια ομαλή διαδικασία, φτάνουμε προς το τέλος. Εάν είναι ποτέ δυνατόν να δημιουργείτε θέματα.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να λάβω τον λόγο.
Κύριε Λοβέρδο, ξέρετε ότι δεν δικαιούστε τον λόγο. Πείτε μου τι θα θέλατε;
Τον δικαιούμαι όχι για δευτερολογία, γιατί έχουμε συμφωνήσει να μην έχουμε δευτερολογίες.
Στο επείγον δεν υπάρχουν δευτερολογίες. Γι' αυτόν τον λόγο.
Βεβαίως, ούτε θα υπάρξει.
Σας παρακαλώ σε ένα λεπτό μόνο, πολύ σύντομα. Μη με αναγκάσετε να διακόψω και εγώ εσάς. Ορίστε, κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, τριτολόγησε το Υπουργείο Εργασίας σχετικά με την τροπολογία ΕΔΟΕΑΠ, την οποία εμείς έχουμε πει ότι θα ψηφίσουμε και δεν αλλάζουμε θέση. Αλλά η αντίδρασή μου στην τριτολογία του Υπουργείου Εργασίας είναι πάρα πολύ συγκεκριμένη και απλή. Μας είπε ο Υπουργός ότι υπάρχει μια μελέτη όχι αναλογιστική, αλλά μελέτη. Μαθαίνω ότι τη μελέτη την έχει συντάξει ο κ. Ρομπόλης και ο κ. Μαργιός. Για όποιον ξέρει τα θέματα, καταλαβαίνει ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι πάρα πολύ έγκυροι. Το γεγονός ότι έχει συνταχθεί μια τέτοια μελέτη, δεν σημαίνει τίποτα για τη Βουλή των Ελλήνων, εάν δεν προσκομιστεί. Και η αιτιολογία ότι την έχω εγώ και δεν χρειάζεται να την έχετε εσείς είναι πάρα πολύ ατυχής. Θέλουμε, λοιπόν, τη μελέτη αυτή. Επίσης, προλαβαίνω κάτι που είπα και στις ομιλίες μου προηγουμένως. Η μελέτη αυτή μαθαίνουμε καταδεικνύει ότι και με αυτές τις πηγές της χρηματοδότησης, που θα οδηγήσουν σε απολύσεις ή σε οριζόντιες περικοπές, δεν βγαίνει το ταμείο, δεν βγαίνει ο ΕΔΟΕΑΠ. Και ψηφίζουμε μια διάταξη με σκοπό να βελτιώσει τα πράγματα. Εάν μας πουν ότι με τη διάταξη αυτή δίνεται μια ανάσα, για έναν μήνα, παρ' ότι κάνει κακό σε πολλούς δημοσιογράφους, να το ακούσουμε. Αλλά δεν μπορούν να λένε, κύριε Πρόεδρε, ότι αυτή είναι μια μακρόπνοη ρύθμιση, που δεν θα χρειαστούν παρεμβάσεις αμέσως μετά και να βασίζονται σε μια μελέτη που δεν τη φέρνει στη Βουλή. Τι θα πάθει δηλαδή; Ό,τι ξέρει, θα το μάθουμε και εμείς.
Είναι ξεκάθαρο, κύριε Λοβέρδο. Στο Βήμα να έρθει η κ. Μεγαλοοικονόμου, η Ανεξάρτητη Βουλευτής. Ολοκληρώνεται η λίστα των ομιλητών. Απομένουν οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι και οι δευτερολογίες των εισηγητών και ο Υπουργός, βέβαια. Ορίστε, κυρία Μεγαλοοικονόμου, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κατέθεσα μία τροπολογία πάνω στο θέμα του ΕΔΟΕΑΠ. Ξέρουμε ότι το ΕΔΟΕΑΠ είχε προβλήματα ρευστότητος, μετά την κατάργηση του αγγελιοσήμου. Η κίνηση αυτή, απ' όλες τις πλευρές, και από την Κυβέρνηση, θεωρώ ότι ήταν πάρα πολύ σωστή - και ίσως να έγινε και καθυστερημένα - προκειμένου να διασωθεί το ταμείο. Δεν είναι εποχή να εγκαταλείπουμε τους εργαζόμενους στην τύχη τους και να μην τους βοηθάμε. Άλλωστε, στην ψηφοφορία που έγινε, μεταξύ δέκα χιλιάδων ενεργών δημοσιογράφων, έξι χιλιάδες εκατόν είκοσι επτά, το 92% περίπου, ψήφισε υπέρ της αλλαγής του καταστατικού του ταμείου τους. Το ταμείο ήταν ήδη υπό κατάρρευση και είχε φτάσει στα όριά του. Οπότε, συμφωνώ με τη σημερινή τροπολογία με γενικό αριθμό 1334 και ειδικό 101. Εγώ ζήτησα να κάνετε μία διόρθωση στην τροπολογία. Στην καταβολή των δέκα δόσεων στις αναδρομικές εισφορές θεωρώ ότι είναι λίγος χρόνος για τους δημοσιογράφους. Δεν μιλώ για τους μεγαλοδημοσιογράφους, οι οποίοι μπορεί και σε άλλες εποχές να έπαιρναν τεράστια ποσά για μερικές εμφανίσεις τους. Τη σημερινή εποχή, όμως, οι μικροί δημοσιογράφοι που τρέχουν όλη μέρα να καλύψουν ρεπορτάζ σε όλη την Ελλάδα, μετά από μία έρευνα που έκανα, είδα ότι πληρώνονται 600 και 700 ευρώ. Είναι ανθρωπίνως αδύνατο να καλύψουν τις τρέχουσες και τις αναδρομικές εισφορές σε δέκα μόλις δόσεις. Δεν μπορούν ταυτοχρόνως να καλύπτουν και τις αναδρομικές εισφορές τους και τις τρέχουσες με αυτά τα χρήματα που παίρνουν. Τώρα θα μου πείτε πώς το ταμείο, αφού είναι υπό κατάρρευση, θα καλύψει και πώς θα δώσει τις συντάξεις του ή τα φάρμακα; Υπάρχουν δημοσιογράφοι που έχουν πολλά προβλήματα υγείας και οι συνάδελφοί τους εισφέρουν καλοπροαίρετα δικά τους χρήματα για να τους καλύψουν. Σκέφτηκα και κάτι άλλο. Η Κυβέρνηση εξαγγέλλει τις εκατόν είκοσι δόσεις σε οφειλέτες του δημοσίου ή των ταμείων. Θεωρώ ότι μόνο είκοσι τέσσερις δόσεις θα ήταν μια μικρή ανάσα γι' αυτούς τους ανθρώπους, τουλάχιστον στις αναδρομικές εισφορές τους. Τώρα θα μου πείτε - το έψαξα κι αυτό - ότι θα αφορά και τους επιχειρηματίες. Κάνοντας μία σκέψη ανάλογη, θεωρώ ότι στους εργοδότες χαρίσατε αναδρομικότητα το 2% της πρώτης εισφοράς επί του κύκλου εργασιών. Κύριε Υπουργέ, χαρίσατε στους εργοδότες το 2% της πρώτης εισφοράς επί του κύκλου εργασιών τους; Οπότε, τουλάχιστον βάλτε τους εργοδότες να πληρώσουν σε τέσσερις δόσεις τις εισφορές τους και δώστε την ευκαιρία στους δημοσιογράφους να εξοφλήσουν τις αναδρομικές τους εισφορές σε είκοσι τέσσερις δόσεις. Μπορεί να γίνει έναρξη στις 31-12-2017, αν και θεωρώ ότι θα μπορούσατε να τους κάνετε ένα δώρο και το κάνετε στις 31-1-2018, αλλά φοβάμαι μη με κυνηγήσετε. Δώστε τους τουλάχιστον μια ανάσα ανακούφισης και δείξτε, τουλάχιστον, το ανθρώπινό σας πρόσωπο. Θεωρώ ότι έχετε αυτή τη δυνατότητα. Εξετάστε το ξανά και αν μπορείτε κάντε το δεκτό. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε κι εμείς για την ακρίβεια του χρόνου την κ. Μεγαλοοικονόμου.
Μπορώ να έχω τον λόγο για δύο λεπτά, για να απαντήσω;
Κύριε Υπουργέ, να μην ανοίξουμε διάλογο όμως. Έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Για τρία λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Θα είμαι πολύ σύντομος. Άλλωστε δεν επεκτάθηκα πολύ στην ομιλία μου. Κυρία Μεγαλοοικονόμου, πρέπει όλοι να στηρίξουμε αυτή την προσπάθεια. Οι ίδιοι που είναι εμπλεκόμενοι στο θέμα του ΕΔΟΕΑΠ στήριξαν απόλυτα αυτή την επιλογή, την οποία εμείς σεβαστήκαμε. Το κοινοβούλιο πρέπει να στοιχηθεί σε αυτή την απόφαση. Όσον αφορά την πρότασή σας, εάν δείτε τις διατάξεις, υπάρχουν εκείνες οι προβλέψεις μέσα στην ίδια τη διαδικασία λειτουργίας του ΕΔΟΕΑΠ, που δίνει την ευχέρεια να δώσει τέτοιες λύσεις σε αυτές τις περιπτώσεις. Δηλαδή, το Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΔΟΕΑΠ μπορεί να κάνει ρύθμιση τέτοιων ζητημάτων οφειλών, δηλαδή, σε πόσες δόσεις θα είναι κ.λπ.. Και μπορεί να το κάνει. Εδώ το κάνει ο ΕΦΚΑ για μια σειρά ζητήματα. Δεν θα μπορεί να το κάνει ο ΕΔΟΕΑΠ; Είναι προφανές ότι μπορεί και προβλέπεται κανονισμός. Άρα η δική σας πρόταση είμαι βέβαιος ότι θα εισακουστεί από το διοικητικό συμβούλιο. Δεν χρειάζεται να το βάλουμε στην τροπολογία, να μη διαταράσσουμε τώρα τη συμφωνία που έχει επιτευχθεί στο κοινοβούλιο απ' όλες τις πτέρυγες εκτός - νομίζω - της Χρυσής Αυγής. Όσο αφορά το θέμα και την αγωνία του κ. Λοβέρδου για την αναλογιστική μελέτη, ο ΕΔΟΕΑΠ πράγματι αυτή τη στιγμή έχει τρέχουσες οφειλές, δηλαδή τις συνήθεις οφειλές προς τους προμηθευτές. Η περιουσία του επαρκεί και καλύπτει όλες τις υποχρεώσεις που έχει απέναντι σε όλους. Είναι ένας φορέας που πιστοποιείται η υγιής του βάση για να μπορεί να συνεχίσει. Από εκεί και πέρα, όπως θα δείτε, στις διατάξεις προβλέπεται κατ' έτος αναλογιστική μελέτη και επομένως θα πρέπει ο ίδιος ο ΕΔΟΕΑΠ να βρίσκει τις λύσεις όσον αφορά τις παροχές αυτές, οι οποίες είναι καλύτερες και παραπάνω από αυτές που ήδη καταβάλλονται στους άλλους φορείς. Προφανώς αυτή η εξέλιξη πάντα θα παρακολουθείται. Έτσι και αλλιώς πρέπει κάθε φορέας κοινωνικής ασφάλισης να παρακολουθεί τις δυνατότητές του με μία τάση καλυτέρευσης και βελτίωσης των παροχών. Αυτό προβλέπω να είναι δυνατόν να συμβεί. Μια βελτίωση θα μπορεί να υπάρξει. Διότι το 2015 είχαμε 20 εκατομμύρια εισπράξεις. Μέσα σε τρία χρόνια οι εισπράξεις του ΕΔΟΕΑΠ έφτασαν στο μισό σχεδόν σε σχέση με αυτές που εισπράττονταν πριν με το αγγελιόσημο. Ήδη η κατάσταση ήταν σε μια πορεία πάρα πολύ δύσκολης επιβίωσης και με τους όρους που έχουν τεθεί όχι μόνο θα ανασάνει αλλά θα βελτιώσει κατά πολύ και τον ορίζοντα της βιωσιμότητάς του. Μέσα στον μηχανισμό του άλλωστε έχει τα ίδια τα στοιχεία που χρειάζεται για να λειτουργεί αυτοδυνάμως και να διορθώνει ό,τι χρειάζεται να διορθώνει. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο κ. Κεφαλογιάννης. Κύριε Κεφαλογιάννη να σας ενημερώσω ότι επειδή έχει τοποθετηθεί ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής σας Ομάδας κ. Μητσοτάκης, κανονικά δικαιούστε έξι λεπτά. Θα σας δώσω οκτώ. Και το ίδιο θα κάνω και για τον κ. Καραθανασόπουλο, γιατί μίλησαν οι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών τους Ομάδων. Ορίστε, έχετε τον λόγο, κύριε Κεφαλογιάννη.
Μια μικρή ανοχή, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορώ και εγώ να μην ξεκινήσω με το θέμα της επικαιρότητας. Και, δυστυχώς, το θέμα της επικαιρότητας τις τελευταίες ώρες, από χθες, είναι το θέμα του κ. Κουφοντίνα, ο οποίος αιτήθηκε και έλαβε άδεια από τις φυλακές. Ακούσαμε πριν από λίγες ώρες έναν διαξιφισμό μεταξύ του κ. Κοντονή και συναδέλφων από την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Και θα έλεγα ότι προσπάθησε ο κύριος Υπουργός της Δικαιοσύνης με έναν - αν θέλετε - έξυπνο τρόπο να πει ότι ο κ. Κουφοντίνας στην ουσία χρησιμοποίησε το νομικό πλαίσιο και άρα έλαβε την άδεια που δικαιούται κάθε Έλληνας πολίτης. Δεν θα πάω στο ηθικό τού πράγματος, που νομίζω ότι στη συνείδηση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού έχει καταδικαστεί, θα πάω στο νομικό. Κάτι το οποίο τεχνηέντως απέκρυψε ο κύριος Υπουργός της Δικαιοσύνης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ότι με το άρθρο 1 του ν.4322/2015- ένας άλλος νόμος του κ. Παρασκευόπουλου, που κατήργησε τις φυλακές τύπου Γ΄ - καταργείται μεταξύ άλλων το άρθρο 1 παράγραφος 11 του ν.4274/2014, το οποίο τι έλεγε; Δεν χορηγούνται άδειες σε κρατούμενους που βρίσκονται σε καταστήματα κράτησης τύπου Γ΄ ή σε αυτοτελή τμήματα τύπου Γ΄. Ποιο ήταν από τα πρώτα νομοθετήματα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξαρτήτων Ελλήνων όταν ανέλαβαν την εξουσία; Να καταργήσει τις φυλακές τύπου Γ΄ και στην ουσία να αλλάξει το νομικό πλαίσιο, ώστε ακόμα και τρομοκράτες, κοινοί δολοφόνοι, όπως ο κ. Κουφοντίνας, να μπορεί να έχει το δικαίωμα να αιτηθεί της άδειας. Καλώ και από το Βήμα, δημόσια, τον κ. Κοντονή να με διαψεύσει. Δεν μπορεί, λοιπόν, να έρχεται και να λέει ότι χρησιμοποίησε το νομικό πλαίσιο όταν η Κυβέρνηση, μέλος της οποίας είναι ο ίδιος, στην ουσία άλλαξε το νομικό πλαίσιο, για να μπορούν στη συνέχεια τρομοκράτες, όπως ο κ. Κουφοντίνας και πολλοί άλλοι, να αιτηθούν τις άδειες και εξεταστεί το αίτημά τους. Άρα από εκεί και πέρα θα πρέπει να δούμε και να αποφασίσουμε τελικά σε αυτή την Αίθουσα πραγματικά με ποιους είμαστε. Και, δυστυχώς, είδαμε και από την τοποθέτηση του κ. Κοντονή να μην καταδικάζει απερίφραστα κάποια γεγονότα. Δεν αναφέρομαι στο θέμα της τρομοκρατίας αλλά, όπως για παράδειγμα, όταν αναφέρθηκε σε συλλογικότητες όπως του «Ρουβίκωνα», που για εμάς στην ουσία αποτελεί μία εγκληματική οργάνωση και προφανώς όχι συλλογικότητα. Αυτό είναι άλλο ένα εφεύρημα του δημοσίου λόγου. Και, βεβαίως, θα πρέπει να τοποθετηθεί και ο κ. Κοντονής εν τέλει, γιατί τον έχουμε δει πολλές φορές να σχολιάζει μέχρι και αποφάσεις ειρηνοδικείων, αν τελικά, καλώς ή κακώς, βγήκε ο κ. Κουφοντίνας χθες. Στην αντίστοιχη περίπτωση της Ηριάννας, που είχε γίνει ολόκληρο σίριαλ σε αυτή την Αίθουσα, επί μέρες ο κ. Κοντονής τοποθετούνταν δημόσια, είχε τη δική του γνώμη, αλλά σε κάθε περίπτωση, ως Υπουργός Δικαιοσύνης τότε, κακώς βεβαίως, είχε τοποθετηθεί. Βλέπουμε, λοιπόν, σε μία αντίστοιχη περίπτωση, όπως τη σημερινή, να κάνει ένα νομικό κατασκεύασμα, αλλά επί της ουσίας να μην τοποθετείται. Τον καλώ, λοιπόν, και από το Βήμα αυτό με μία δημόσια τοποθέτηση να μας πει στην ουσία του πράγματος αν καλώς ή κακώς ο κ. Κουφοντίνας βγήκε από τη φυλακή εχθές. Όσον αφορά το αν πληρούνται οι συγκεκριμένες άδειες, έκανε κάτι έξυπνο, επίσης, ο κ. Κοντονής, δηλαδή αναφέρθηκε στις τυπικές προϋποθέσεις αιτήσεως της άδειας, αφού όπως σας είπα προηγουμένως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είχατε προλάβει και είχατε αλλάξει το νομικό πλαίσιο. Μπορεί κάποιοι από εσάς να μην το είχατε καταλάβει, αλλά αυτό, πράγματι, έγινε. Ξέρετε πολύ καλά όσοι νομικοί μας παρακολουθούν εδώ ότι είναι άλλο διαφορετικό ζήτημα το να πληρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις και άλλο το να υπάρχει μια ουσιαστική και εις βάθος από την πλευρά του αντίστοιχου οργάνου εξέταση του συγκεκριμένου αιτήματος. Είναι κάτι το οποίο νομίζω το αφήνουμε και στην κρίση του ελληνικού λαού. Νομίζω και ότι και τα ερωτήματα τα οποία έθεσα είναι συγκεκριμένα και θα πρέπει το Υπουργείο Δικαιοσύνης να τοποθετηθεί. Περνάω στα του νομοσχεδίου πολύ σύντομα. Κύριε Υπουργέ, να ξεκινήσω λίγο με τα εισαγωγικά με το θέμα του επείγοντος του νομοσχεδίου. Σας το είπε και εισηγητής μας, το είπαν και στις επιτροπές. Νομίζω δεν εξηγήθηκε από πλευράς Υπουργείου, για ποιον λόγο το συγκεκριμένο νομοσχέδιο έπρεπε να έρθει με τη διαδικασία του επείγοντος, δηλαδή να μη δοθεί ο επαρκής χρόνος στους κυρίους και στις κυρίες Βουλευτές, να τοποθετηθούν τόσο στην επιτροπή σε διάφορες συνεδριάσεις, αλλά και στην Ολομέλεια. Νομίζω είναι κάτι που πρέπει να το πείτε και στην ομιλία σας, για ποιον λόγο το παρόν νομοσχέδιο έπρεπε να έρθει με αυτή τη διαδικασία. Όπως, επίσης, νομίζω πρέπει να αναφερθώ στο γεγονός ότι είναι μόνο κατ' όνομα ενσωμάτωση της συγκεκριμένης οδηγίας, καθώς αφορά μόνο τα έξι από τα είκοσι άρθρα του νομοσχεδίου. Τα υπόλοιπα δεκατέσσερα, δηλαδή, τα 2/3 του νομοσχεδίου, στην ουσία αφορούν διάφορες διατάξεις, τις οποίες έχετε βάλει μέσα στο νομοσχέδιο. Παρ' όλα αυτά, όμως, δεν μπορώ και εγώ να μην αναφερθώ στο γεγονός ότι τα πρώτα έξι άρθρα του νομοσχέδιου, που αφορούν στην ουσία στην ενσωμάτωση αυτής της οδηγίας, έρχονται κατόπιν της καταδικαστικής απόφασης, που ελήφθη στις 23 Δεκεμβρίου του 2015- προφανώς κατά τη διάρκεια της δικής σας διακυβέρνησης - για το γεγονός ότι υπήρξαν καθυστερήσεις και όχι σωστή παρακολούθηση της διαδικασίας από πλευράς του Υπουργείου. Άρα το πρόστιμο ή καλύτερα η απειλή του προστίμου συνέβη, γιατί, προφανώς, η διοίκηση του τότε Υπουργείου Υγείας μεταξύ άλλων δεν είχε κάνει τις απαραίτητες ενέργειες, προκειμένου να ενσωματωθούν αυτές οι οδηγίες ή ενδεχομένως να ακολουθηθούν αυτές οι διαδικασίες από το δικό μας Δίκαιο. Να θυμίσω δε ότι υπήρχε ένα προεδρικό διάταγμα, το π. δ.76/2005, που, πράγματι, αναφερόταν εκεί και είχε προχωρήσει σε συγκεκριμένες σωστές κατευθύνσεις, όσον αφορά τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας των ιατρών και μπορεί να μην ακολουθήθηκε πλήρως τα επόμενα χρόνια, αλλά είχε θέσει τις βάσεις που, δυστυχώς, κάποιες από τις ηγεσίες του Υπουργείου Υγείας δεν ακολούθησαν. Έρχομαι πολύ σύντομα στο άρθρο 7, κύριε Υπουργέ. Σας λέμε από τώρα ότι υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να βγει αντισυνταγματικό. Σας το λέει και η αρμόδια Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής. Διαβάζω συγκεκριμένα επί του άρθρου 7: «Επισημαίνεται ότι η αρχή της αξιοκρατίας τόσο κατά την επιλογή του προσωπικού της δημοσίας διοίκησης όσο και κατά την υπηρεσιακή εξέλιξή του, έχει ευθεία συνταγματική κατοχύρωση στο άρθρο 103 παράγραφος 7 εδάφιο β΄ του Συντάγματος». Καταλήγει, τέλος, η παρατήρηση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής μεταξύ άλλων, «Υπό το φως των ανωτέρω εγείρεται προβληματισμός, ως προς το εάν η μείωση του αριθμού των ιατρών που συμμετέχουν στα ανωτέρω συμβούλια, ιδίως για τη συμμετοχή στη σχετική κρίση διοικητικού υπαλλήλου» - αυτό βεβαίως το διορθώσατε - «χωρίς πτυχίο ιατρικής και εκτός της ιατρικής υπηρεσίας εξυπηρετεί την αρχή της αξιοκρατίας και επομένως το δημόσιο συμφέρον». Το λέμε αυτό, κύριε Υπουργέ, για να μην εκπλαγείτε στη συνέχεια, αν αυτό καταπέσει ως αντισυνταγματικό. Δεν θα σας φταίει ούτε η δικαιοσύνη ούτε οι αποφάσεις των δικαστηρίων. Σας το επισημαίνω από τώρα, σας το επισημαίνει και η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής.
Αυτό τροποποιήθηκε, άλλαξε.
Τροποποιήθηκε όσον αφορά τον διοικητικό υπάλληλο, δεν τροποποιήθηκε όσον αφορά τον αριθμό των ιατρών. Αυτό σας λέει μέσα η επιτροπή. Διαβάστε το, κύριε Υπουργέ, πιο προσεκτικά.
Ο ίδιος αριθμός…
Παρακαλώ, μην κάνετε διάλογο γιατί δεν ακούγεστε. Συνεχίστε, κύριε Κεφαλογιάννη.
Δείτε το και όταν θα πάρετε τον λόγο, μπορείτε να απαντήσετε.
Δεν ισχύει αυτό.
Προχωρώ στο άρθρο 15. Κάνετε μία πρόβλεψη, κύριε Υπουργέ, για το άρθρο 15, στην ουσία το να παύσουν οι διαδικασίες που είναι στα δικαστήρια, κάτι το οποίο εμείς - επί της αρχής, δηλαδή, στο να παρεμβαίνει η νομοθετική εξουσία στο κομμάτι της δικαστικής - είμαστε αντίθετοι. Επί της ουσίας όμως, πράγματι, θα πρέπει να δούμε αυτό το γεγονός και να το αντιμετωπίσουμε. Βέβαια να σας πω ότι έχετε βάλει - αν θέλετε και στο μέτρο της υπερβολής - στην αιτιολογική έκθεση ότι για πρώτη φορά αντιμετωπίστηκε το φαινόμενο αυτό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Να σας θυμίσω ότι και πριν από τη δική σας υπουργία και από την προηγούμενη διακυβέρνηση, οι ανασφάλιστοι μπορούσαν να πάνε μέσα και να μην πληρώσουν αντίτιμο. Αυτό, δυστυχώς, προσπαθείτε συνεχώς με συγκεκριμένο τρόπο, να το παραχαράξετε όχι εσείς προσωπικά αλλά γενικά η Κυβέρνησή σας. Το μόνο που προστέθηκε επί της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξαρτήτων Ελλήνων, είναι ότι απλώς οι παράνομοι μετανάστες μπορούν στην ουσία να πηγαίνουν στα νοσοκομειακά ιδρύματα και να περιθάλπονται χωρίς να πληρώνουν το οτιδήποτε. Όμως δείτε το νομοθετικό πλαίσιο, κύριε Υπουργέ, με πολύ προσοχή και νομίζω ότι σε αυτό θα συμφωνήσουμε. Εγώ όμως θα σας το αντιστρέψω. Υπάρχει εικόνα αυτή τη στιγμή από πλευράς της Κυβέρνησης, για τι ποσό μιλάμε; Γιατί εγώ, τουλάχιστον, διαβάζοντας την αιτιολογική έκθεση, το μόνο που είδα, ήταν ένα ποσό 264.000 που αναφέρεται για το «Παπαγεωργίου». Ως Υπουργείο έχετε εικόνα για τι ύψος ποσού μιλάμε; Γιατί εδώ στην Ολομέλεια θα πρέπει να μιλάμε για συγκεκριμένα ποσά. Είναι κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, είναι κάποια εκατομμύρια; Θα σας κάνω και μία πρόταση. Αντί να παρεμβαίνει η νομοθετική εξουσία στη δικαστική και στην ουσία να διακόπτετε τις δίκες και να φαίνεται ότι ως Βουλή εμείς παρεμβαίνουμε, καλώς ή κακώς, στο θέμα της δικαιοσύνης, γιατί δεν προβλέπετε, αν αυτό το κονδύλι είναι μικρό - γιατί από ό,τι φαίνεται τουλάχιστον δεν μιλάμε για εκατομμύρια, μιλάμε για ένα πολύ συγκεκριμένο ποσό - να το περιλάβετε στο περίφημο πλεόνασμα, το οποίο θα παρουσιάσετε ως Κυβέρνηση, να το βάλετε μέσα; Μιλάω για τους ασθενέστερους συμπολίτες μας. Αν μιλάμε για ένα μικρό ποσό, ας αφαιρεθεί από το πλεόνασμα και αυτοί οι άνθρωποι αντί να πληρώσουν τα χρήματα αυτά, να πάει από τον κρατικό προϋπολογισμό και τα νοσοκομεία να μην έχουν και ελλείμματα. Είναι κάτι, το οποίο νομίζω ότι μπορείτε να το δείτε, αρκεί να παρεμβαίνετε στο έργο της δικαιοσύνης και στην ουσία να προλαμβάνετε δικαστικές αποφάσεις.
Παρακαλώ, ολοκληρώσετε, κύριε Κεφαλογιάννη. Έχετε φτάσει τα δέκα λεπτά.
Ολοκληρώνω στην ουσία, κύριε Πρόεδρε. Όσον αφορά την υπόλοιπη επικαιρότητα, νομίζω ότι θα χρειαζόμασταν ώρες στην ουσία για να σχολιάσουμε. Απλώς νομίζω - και θα κλείσω με αυτό, κύριε Πρόεδρε, ότι το να ακούω από αυτή την Κυβέρνηση, να μιλάει στην ουσία περί ηθικής, όταν έχουν αφήσει πάρα πολλά μεγάλα, αναπάντητα ερωτήματα - άκουσα με πολλή προσοχή τον αξιότιμο κ. Μαντά, προηγουμένως, να αναφέρεται στα Paradise Papers και τις offshore κ.λπ. - όταν υπάρχει αναπάντητο ερώτημα για παράδειγμα του κομματικού οργάνου, της εφημερίδας «ΑΥΓΗΣ», που εδώ και μήνες ρωτάμε ποια είναι η offshore που βρίσκεται από πίσω και δεν υπάρχει απάντηση, όταν, δυστυχώς, υπάρχουν αναπάντητα πολλά ερωτήματα που έχουμε θέσει, νομίζω ότι είναι λίγο υπερβολή, το να δείχνετε προς την πλευρά μας και να λέτε ότι στην ουσία εμείς προσπαθούμε να αλλάξουμε την επικαιρότητα και δεν συζητάμε για το νομοσχέδιο αλλά συζητάμε για άσχετα θέματα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κεφαλογιάννη. Τον λόγο έχει η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος από τον ΣΥΡΙΖΑ, κ. Μερόπη Τζούφη, για δώδεκα λεπτά και ακολουθεί ο κ. Καραθανασόπουλος από το ΚΚΕ. Κυρία Τζούφη, έχετε τον λόγο.
Κύριοι Υπουργοί, κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, ακούσαμε - και πριν από λίγο το έπραξε και ο ευγενής εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας αλλά και τα πρωτοκλασάτα στελέχη της, συμπεριλαμβανομένου του Αρχηγού της - για την επικαιρότητα της Νέας Δημοκρατίας. Η Νέα Δημοκρατία, επιλέγει για την ανάγνωση της επικαιρότητας, θα έλεγα, την επιλεκτική αμνησία, αφού η επικαιρότητα για την οποία συζητάει όλος ο κόσμος, είναι οι αποκαλύψεις που προέκυψαν από τα «παραδείσια χαρτιά». Καταλαβαίνω ως γιατρός, ότι είναι λογικός ο μηχανισμός της άρνησης, αφού οι ελληνικές προεκτάσεις περιλαμβάνουν τη στενή εμπλοκή κάποιων του χώρου της και οι απαντήσεις που μπορούν να δώσουν, όπως και αυτή που ειπώθηκε πριν για την «ΑΥΓΗ» - όπου έχουν δοθεί στα επίσημα όργανα οι πλήρεις απαντήσεις - τους αφήνουν έκθετους στην ηθική, στην κοινωνία αλλά επιτρέψτε μου να πω, και στην κοινή λογική. Η Νέα Δημοκρατία, δυστυχώς, αποκομμένη από την κοινωνική πραγματικότητα, εχθρική σε κάθε ιδέα και βήμα προόδου, στηριγμένη, βεβαίως, σε ισχυρές δυνάμεις του ντόπιου οικονομικού κατεστημένου αλλά και των φίλιων μέσων μαζικής ενημέρωσης, φτιάχνει τη δική της επικαιρότητα, ανίκανη να αντιληφθεί τις καθοριστικές της ευθύνες για την κατάσταση στη χώρα και, δυστυχώς, εξαντλεί το ρόλο της σε μια τρομολαγνική τακτική. Περιγράφει και διαφημίζει από τα μέσα μια Ελλάδα χάους, βίας, ανασφάλειας, ανομίας και εγκληματικότητας. Επιχειρεί να χτίσει πάνω σε αυτή την άμμο μια αντιπολιτευτική γραμμή με κραυγές συκοφαντίας και διχασμού. Αφόρητος λαϊκισμός, λάσπη, ψεύδη, υπερπαραγωγές μονταζιέρας, εκμετάλλευση κάθε πραγματικής τραγωδίας. Δυστυχώς αυτό γίνεται απόλυτα συνειδητά, ασύστολα, συκοφαντικά, στοχευμένα, με στόχο την ηθική απαξίωση των πολιτικών της αντιπάλων. Δυστυχώς σήμερα εδώ είδαμε μια παράλληλη τακτική, να ακολουθεί και ο εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, ο οποίος στην αρχή επέλεξε να μιλήσει για ένα αποσυρθέν άρθρο, αφού για αυτό είχε προετοιμαστεί και μάλιστα το συνόδευσε με μια εσάνς ψευδολογίας και αλλεργίας προς προηγούμενους κινητοποιούμενους. Προσπάθησε μάλιστα να τους απαξιώσει και προσωπικά τον Υπουργό αλλά και τον εκπρόσωπο του χώρου, τον κ. Βαρνάβα, λέγοντας ότι είναι άφαντος και για αυτό είπα πριν και καταθέτω και τώρα τη δήλωσή του, η οποία υπάρχει, σχετικά με το νομοσχέδιο που αυτή τη στιγμή καταθέτει η Κυβέρνηση και που σε λίγο θα αποτελέσει και νόμο. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Μερόπη Τζούφη καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Θα έλεγα ότι επέλεξε και μια ακραία, απαξιωτική συμπεριφορά προς τους επίγονους του θεωρούμενου θρόνου του στο Υπουργείο Υγείας, λέγοντάς μας συλλήβδην ότι πρόκειται για ένα μπουλούκι. Επαναλαμβάνω ότι ψυχολογικά το αντιλαμβάνομαι ως βαρύ και αξεπέραστο τραύμα αυτής της απώλειας. Προχωρώ, λοιπόν, σε αυτό καθαυτό το νομοσχέδιο και θα πω εδώ προς τον κ. Κεφαλογιάννη, ο οποίος είπε «μα γιατί δεν τα κάνατε;», ότι ουσιαστικά ήμασταν υποχρεωμένοι, να εναρμονίσουμε την ιατρική νομοθεσία της χώρας μας ήδη από το 2003, κύριε Κεφαλογιάννη. Αυτή τη στιγμή τι καλούμαστε να κάνουμε; Να απαλλάξουμε τη χώρα μας από την επιβολή αυτού του υψηλού χρηματικού προστίμου, όμως χρησιμοποιούμε αυτή τη δύσκολη συγκυρία, γιατί όλοι συμφωνούμε ότι το σημερινό σύστημα, είναι εξαιρετικά επιβαρυντικό και για τους γιατρούς και για τους ασθενείς και, τηρουμένων των δυσκολιών, προσπαθούμε να κάνουμε μια καλύτερη αναδιοργάνωση. Βέβαια αυτό θα έχει οπωσδήποτε μια σταδιακή προσαρμογή, διότι αλλιώς είναι βέβαιο ότι θα διαταραχθεί έτι περαιτέρω η λειτουργία των δημόσιων μονάδων παροχής υπηρεσιών υγείας. Όμως θα πρέπει να πω για μια ακόμη φορά ότι δεν αλλάζει τίποτα σε ό,τι αφορά το εργασιακό κεκτημένο των νοσοκομειακών γιατρών και δεν τεκμηριώνεται η κριτική για αντεργατικό νομοθέτημα. Δεν αυξάνεται ο χρόνος εργασίας. Δεν προβλέπονται ατομικές συμβάσεις και ελαστικές σχέσεις εργασίας, που τις είχαν προγραμματίσει οι προηγούμενοι, όπως είναι το locum, οι κυκλικές βάρδιες, οι συμβάσεις έργου. Δεν πρόκειται να υπάρξει απλήρωτη εργασία και διατηρείται στο ακέραιο ο προϋπολογισμός των εφημεριών. Πιο συγκεκριμένα αναφέρθηκε και ο κ. Μαντάς σ' αυτό. Οργανώνεται σε δωδεκάωρη βάση ο χρόνος εφημερίας, με προσπάθεια να καταργηθούν σταδιακά οι εικοσιτετράωρες εφημερίες. Εδώ θα καταθέσω και την προσωπική μου εμπειρία. Απετέλεσε δίκαιο, διαχρονικό αίτημα όλων ημών, που κάναμε ενεργές εφημερίες, να μπορούμε να εφημερεύουμε για δώδεκα ώρες και να πληρωνόμαστε για είκοσι τέσσερις. Όσοι συνάδελφοί μου με ακούν, είναι προφανές ότι καταλαβαίνουν ότι αυτό είναι ένα βήμα, που πάει τα πράγματα μπροστά. Είπα και πριν ότι διατηρείται το τακτικό ωράριο των νοσοκομειακών γιατρών και δεν εφαρμόζεται κυκλικό ωράριο. Όμως ένα πράγμα που είναι πάρα πολύ σημαντικό και νομίζω ότι δεν τονίστηκε, είναι ότι οφείλουμε στην εφημερία να συμμετέχουμε όλοι οι ειδικευόμενοι αλλά και οι ειδικευμένοι γιατροί όλων των βαθμίδων. Είναι μία ρύθμιση δίκαια, ασφαλής για τον ασθενή αλλά και αίτημα όλων των νεότερων συναδέλφων. Είναι ένας από τους λόγους, μαζί με άλλες προσπάθειες που κάνουμε, για να ενισχύσουμε τη δουλειά των νεότερων συναδέλφων, ώστε να αποτρέψουμε αυτό που ονομάζουμε «αναχώρησή» τους σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Βεβαίως δεν μπορούμε να μιλήσουμε για καλύτερους μισθούς, όμως νομίζω ότι κάνουμε το πρώτο βήμα για τη βελτίωση των εργασιακών συνθηκών και είναι ανοιχτό προς συζήτηση, το πώς θα βελτιώσουμε και το εκπαιδευτικό τους πλαίσιο. Από την άλλη μεριά, η ρήτρα εξαίρεσης, την οποία είναι υποχρεωμένοι να δηλώσουν οι γιατροί, εφόσον εργάζονται πάνω από σαράντα οκτώ ώρες, η οποία θα έχει μία μεταβατικότητα, βάζει ανώτερο όριο. Υπήρχε, αγαπητοί συνάδελφοι, μέχρι τώρα ανώτερο όριο, που έπρεπε κανείς να εργάζεται; Επομένως βάζει ανώτερο όριο στην υπερεργασία, όμως λαμβάνει υπ' όψιν της και το γεγονός ότι λόγω των χαμηλών μισθών που υπάρχουν στα δημόσια νοσοκομεία, μπορεί με αυτόν τον τρόπο να υπάρξει μία ισχνή ενίσχυση και να διατηρηθούν τα σημερινά εισοδήματα των γιατρών. Οι εφημερίες ετοιμότητας αποζημιώνονται. Αυτό που δεν μπορεί να γίνει, είναι εάν κάποιος βρίσκεται σε εφημερία ετοιμότητας και έρθει στο νοσοκομείο, θα αμειφθεί εφόσον θα κάνει ενεργό εφημερία. Βεβαίως εάν ξεπεράσει τις δώδεκα ώρες, θα έχει και αντισταθμιστικό χρόνο. Δεν μπορεί για έναν γιατρό, ο οποίος βρίσκεται στο σπίτι του και δεν έχει πάει στο νοσοκομείο και βρίσκεται σε ετοιμότητα, να ζητάμε αυτός ο χρόνος να συνοδεύεται από ρεπό σαν αντισταθμιστικό μέτρο. Φυσικά δεν καταργείται το ρεπό. Αντίθετα είναι υποχρέωση μετά τη βραδινή βάρδια και τη νυχτερινή εφημερία και το Σαββατοκύριακο να χορηγείται. Αυτή τη στιγμή να ξέρετε ότι πολλοί συνάδελφοι που κάνουν αυτή τη δουλειά, δεν έπαιρναν το ρεπό την επόμενη ημέρα. Επέλεγαν είτε μέσα στην εβδομάδα είτε να μαζεύουν αργότερα τα ρεπό. Τώρα αυτό γίνεται με έναν υποχρεωτικό τρόπο και εξασφαλίζει και τα ζητήματα υγείας του γιατρού που εφημερεύει αλλά και των ασθενών τους οποίους καλείται να διακονήσει. Επομένως θέλω να πω ότι με αυτές τις ρυθμίσεις, εκείνο που προσπαθούμε να κάνουμε, είναι ένα πρώτο βήμα στη βελτίωση της καθημερινότητας των συναδέλφων μας, που βρίσκονται μέσα στα μεγάλα νοσοκομεία. Χρειάζονται, βεβαίως, να γίνουν πολύ περισσότερα πράγματα. Η δική μου αγωνία είναι, πώς είναι δυνατόν να υλοποιηθούν τα πράγματα την επόμενη ημέρα. Πρέπει να υπάρξει ένας ανοιχτός διάλογος, ο οποίος να περιλαμβάνει τις τοπικές συνθήκες, τους ανθρώπους που αναμένεται να υποστηρίξουν το σύστημα, ώστε να βρούμε τις βέλτιστες λύσεις. Βεβαίως για να υλοποιηθεί, απαραίτητη προϋπόθεση είναι, να συνεχιστούν οι προσλήψεις προσωπικού που έχουν ξεκινήσει τα τελευταία δύο χρόνια. Έχουν δρομολογηθεί τρεις χιλιάδες πεντακόσιες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Μιλήσαμε για μόνιμες προσλήψεις στα ΤΕΠ και ήδη έχουμε προσλάβει προσωπικό στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, όπου μπορούν και εκεί να ξεκινήσουν - και έχουν ξεκινήσει - δομές να μπαίνουν σε εικοσιτετράωρη λειτουργία, γεγονός που θα συμβάλει στην αποσυμφόρηση της εφημερίας του μεγάλου δημόσιου νοσοκομείου. Επομένως σε αυτό το σύνθετο πρόβλημα το οποίο έχει και τη νομική διάσταση, δηλαδή την ενσωμάτωση της οδηγίας στο Εθνικό Δίκαιο αλλά και την πρακτική διάσταση, νομίζω ότι το κρίσιμο θα είναι η επόμενη ημέρα των υπουργικών αποφάσεων, έτσι ώστε να μπορέσουμε να καταρτίσουμε τα πιο ασφαλή και πιο ανθρώπινα προγράμματα εφημερίας, που να ανταποκρίνονται και στις τοπικές συνθήκες. Κατανοώ τις ανησυχίες, κάθε φορά που πάμε να αλλάξουμε ένα πλαίσιο και του μοντέλου εργασίας και των εφημεριών, αλλά αυτό σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί να δικαιολογήσει την κινδυνολογία και την καταστροφολογία και μάλιστα σε μία περίοδο που το σύστημα υγείας όχι μόνο δεν συρρικνώνεται, αλλά καταβάλλεται αγωνιώδης και συνεχής προσπάθεια ενίσχυσης και σταθεροποίησης. Βεβαίως το ανθρώπινο δυναμικό του συστήματος θέλει εχέγγυα ότι δεν θα επιδεινωθεί η μισθολογική του κατάσταση - που είναι ήδη πολύ συμπιεσμένη - ότι δεν θα ανατραπεί η καθημερινότητά του ότι θα βρεθεί η βέλτιστη δυνατή λύση, για να μπορέσουμε να το εφαρμόσουμε. Θα πω και κάτι προσωπικό. Συζητήθηκε το θέμα των πανεπιστημιακών γιατρών και των πανεπιστημιακών κλινικών. Η Κυβέρνηση αυτή δεν έχει ανοίξει μάχη με τις πανεπιστημιακές κλινικές. Αντιλαμβάνεται πολύ καλά, τα πιο ειδικά καθήκοντα που έχουν οι συνάδελφοι πανεπιστημιακοί. Μάλιστα έχει δώσει και θέση στις ιατρικές σχολές, για να μπορέσουν τα πράγματα να πάνε παρακάτω. Έχει κάνει κοινές επιτροπές, για να συζητούν για τη συνύπαρξη των πανεπιστημιακών και των γιατρών του ΕΣΥ, έτσι ώστε να υπάρξει μια ισορροπία, αλλά επιπλέον για να μπορούν οι συνάδελφοι αυτοί να δώσουν τη μάχη για την εκπαίδευση των νεότερων γιατρών, που είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Επομένως οι συνάδελφοί μου και οι άνθρωποι που δουλεύουν στο σύστημα υγείας, νομίζω ότι αυτή τη στιγμή έχουν απόλυτη γνώση τού τι συμβαίνει. Θεωρώ ότι είναι λανθασμένη η προσπάθεια που γίνεται εδώ στη Βουλή να μιλήσουμε για κινδυνολογία, για καταστροφολογία και μερικές φορές θα έλεγα ότι προσβάλλεται και η νοημοσύνη μας και είναι κρίμα να πηγαίνουμε σ' αυτή την κατεύθυνση. Για μένα το σχέδιο νόμου μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα αρχικό δίχτυ ασφαλείας και για τους γιατρούς και για τους ασθενείς και μαζί με τη λειτουργική ενίσχυση του ΕΣΥ και τη μεταρρύθμιση στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας νομίζω ότι μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών και στον στόχο της καθολικής, ισότιμης και αποτελεσματικής κάλυψης των υγειονομικών αναγκών των πολιτών. Σχετικά με το δεύτερο θέμα, το θέμα των συμβουλίων της κρίσης, έχουν ειπωθεί πάρα πολλά πράγματα. Θα ήθελα να αναφέρω εδώ σαν παράδειγμα ότι η κριτική που μας γίνεται, ουσιαστικά είχε γίνει και στο προηγούμενο νομοσχέδιο για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Εκεί, αν θυμάστε, μας έλεγαν ότι φτιάχνουμε κομματικούς στρατούς. Έχουν λήξει αυτές οι κρίσεις και προφανώς απαντούν με αρνητικό τρόπο, σ' όλους αυτούς που νομίζουν ότι εμείς έχουμε οποιαδήποτε διάθεση ή πρόθεση και μάλιστα αυτό γίνεται πάρα πολύ σαφές, με τον τρόπο που συγκροτούνται τα συμβούλια αλλά, κυρίως, με το γεγονός ότι ο Υπουργός είπε ότι η μοριοδότηση θα μπει σε δημόσια διαβούλευση και θα υπάρχει πολύ μεγάλη συζήτηση σ' αυτή την κατεύθυνση, ενώ οι περισσότεροι επικρότησαν και το θέμα της δομημένης συνέντευξης. Κλείνω λέγοντας το εξής: Θεωρούμε ότι βρισκόμαστε σε μια αποφασιστική καμπή και για την πορεία της οικονομίας και για την πορεία της χώρας αλλά και για την πορεία της διακυβέρνησης. Υπάρχουν ακόμα πολλά και μεγάλα μέτωπα ανοικτά. Έχουμε διανύσει μια δύσκολη πορεία. Απομένουν τα τελευταία μέτρα. Οφείλουμε να ανταποκριθούμε πιο σκληραγωγημένοι σήμερα, πιο υποψιασμένοι, πιο έμπειροι, πιθανώς και πιο κουρασμένοι στις απαιτήσεις της συγκυρίας και με τη μέγιστη δυνατή επάρκεια αλλά και την καλύτερη δυνατή αποτελεσματικότητα να δώσουμε τη μάχη και θα έλεγα ότι αυτό αφορά τον καθένα μας, απ' όποια θέση και αν υπηρετεί σ' αυτή την υπόθεση. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ την κ. Τζούφη.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός για ένα λεπτό, για να κάνει μία παρέμβαση σχετικά με δύο τροπολογίες.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κάνουμε αποδεκτή την τροπολογία με γενικό αριθμό 1334 και ειδικό 101 του Υπουργείου Εργασίας για το θέμα του ΕΔΟΕΑΠ. Επίσης κάνουμε αποδεκτή μία βουλευτική τροπολογία μόνο, την με γενικό αριθμό 1339 και ειδικό 104, που αφορά στην καταβολή απλήρωτων εφημεριών του 2015 στο Νοσοκομείο Σερρών, που εκ παραδρομής δεν είχε συμπεριληφθεί σε προηγούμενες ρυθμίσεις που είχαμε κάνει για τα υπόλοιπα νοσοκομεία της χώρας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο έχει ο κ. Καραθανασόπουλος, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΚΚΕ. Κανονικά έχετε έξι λεπτά. Θα σας δώσω οκτώ, κύριε συνάδελφε, και διαχειριστείτε εσείς τον χρόνο αντίστοιχα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Μεγάλη η διαπάλη για το θέμα της επικαιρότητας, όμως συσκοτίζετε και οι δύο - και η Κυβέρνηση και η Αξιωματική Αντιπολίτευση - την επικαιρότητα. Επικαιρότητα, για παράδειγμα, στον χώρο της υγείας είναι η κατάσταση που βιώνει ο κόσμος, όταν αναγκάζεται να πάει στο νοσοκομείο. Είναι η κατάσταση που βιώνουν το ιατρικό και το νοσηλευτικό προσωπικό. Αυτή είναι η πραγματικότητα, η οποία είναι έργο και των δύο κυβερνήσεων, και των προηγούμενων αλλά και της σημερινής Κυβέρνησης. Απέναντι σ' αυτή την πραγματικότητα, επειδή συμφωνείτε επί της ουσίας του νομοσχεδίου που συζητάμε - τα έξι πρώτα άρθρα, που είναι ο πυρήνας του, τα ψηφίζει και η Νέα Δημοκρατία και εσείς - δεν θέλετε να πείτε κουβέντα, γι' αυτό προσπαθείτε να ανακαλύψετε τεράστιες υποτιθέμενες διαφορές, για να συγκαλύψετε την ουσία πάνω στις στρατηγικές επιλογές που κάνετε και τις οποίες στρατηγικές επιλογές τις πληρώνει πολύ ακριβά ο λαός, η εργατική τάξη. Αυτό γιατί είναι οι επιλογές που εξυπηρετούν τις ανάγκες του μεγάλου κεφαλαίου, την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία του, εξυπηρετούν τις στρατηγικές επιλογές της αστικής τάξης στην πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό το οποίο συζητάμε σήμερα στο νομοσχέδιο, είναι, λέει, η διευθέτηση του χρόνου εργασίας. Άρα, λοιπόν, αν μόνο και μόνο από τον τίτλο δεν υπονοεί, κύριε Υπουργέ, ότι πάμε σε μια πιο ευέλικτη μορφή οργάνωσης του χρόνου εργασίας του ιατρικού προσωπικού, τότε τι άλλο μπορεί να εννοήσει; Αλλιώς η διατύπωση θα ήταν πάρα πολύ απλή. Επτάωρο θέλετε; Εξάωρο ζητούν οι γιατροί. Θα υπάρχει επτάωρο πενθήμερο σε εβδομαδιαία βάση. Τελεία. Αυτό σημαίνει σταθερός χρόνος εργασίας. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ]] Εσείς δεν κάνετε, όμως, αυτό. Τι λέτε; Θα είναι σαράντα οκτώ ώρες η εβδομαδιαία απασχόληση, η οποία όμως θα ορίζεται ως μέσος όρος, όχι καν του μήνα αλλά του τετράμηνου. Άρα, λοιπόν, ανοίγει αμέσως το έδαφος, να φαλκιδευτεί η σταθερή εργασία, ο σταθερός ημερήσιος χρόνος εργασίας. Ανοίγει το έδαφος. Τι άλλο κάνει; Αλλιώς η διατύπωση θα ήταν πάρα πολύ ρητή. Σε εβδομαδιαία βάση μετριέται ο χρόνος εργασίας και όχι ως μέσος όρος στο τετράμηνο, στο εξάμηνο, στον χρόνο θα πάει αργότερα. Έχουμε, λοιπόν, ευελιξία όσον αφορά το ωράριο των γιατρών στο δημόσιο σύστημα υγείας και μάλιστα βάζετε και ρήτρα εξαίρεσης. «Εθελοντικά» λέτε, μπορεί να γίνει μέχρι εξήντα ώρες τη βδομάδα. Αφήστε, πολύ περισσότερο, που επί της ουσίας αυτή η οδηγία τι είναι; Είναι, ακριβώς, η ανατροπή στον σταθερό χρόνο εργασίας συνολικά των εργαζομένων σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μάλιστα ενσωματώνετε, επί της ουσίας, μέσα από τις διατάξεις του νομοσχεδίου και την έκθεση της Σέρκας για τον ενεργό και ανενεργό χρόνο εργασίας. Γιατί τι άλλο μπορεί να σημαίνει η εφημερία ετοιμότητας, η οποία δεν θα πληρώνεται, αν ο γιατρός δεν αναγκάζεται να πάει στο νοσοκομείο; Σημαίνει ανενεργός χρόνος εργασίας άρα απλήρωτος χρόνος εργασίας.
Αφού θα πληρώνεται!
Αυτό είναι το ζητούμενο. Ελαστικοποίηση σημαίνει ελαστικοποίηση επί της ουσίας του χρόνου εργασίας. Μεγαλύτερη, δηλαδή, ευελιξία και πού οδηγεί αυτό; Οδηγεί σε εργασιακές σχέσεις - λάστιχο, σε απάνθρωπο ωράριο εργασίας, σε εντατικοποίηση της εργασίας και μιλάμε τώρα για έναν ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα, όπως είναι το ιατρικό προσωπικό, το οποίο έχει να κάνει με ανθρώπινες ζωές. Από αυτή την άποψη, αυτό τι εξυπηρετεί; Είναι πολύ απλό. Εξυπηρετεί στο να έχουμε ένα πολύ πιο φθηνό εργατικό δυναμικό, στο να καλυφθούν τα κενά, τα τεράστια κενά που υπάρχουν σε ιατρικό προσωπικό στις νοσηλευτικές μονάδες μέσα από αυτή τη διαδικασία της διευθέτησης - όπως την ονομάζετε - του χρόνου εργασίας, με το να κάνετε, επί της ουσίας, σμπαράλια τη ζωή των γιατρών, των εργαζόμενων, να μην έχουν ελεύθερο χρόνο, να μην μπορούν να αναπληρώσουν την εργατική τους δύναμη. Υπήρχε, όχι τυχαία, το άρθρο 6, το οποίο καταργούσε, στην αρχική του έκφραση, το εδάφιο 3 του άρθρου 1 του ν.337/1954, που έλεγε ότι στα προγράμματα εφημερίας και ομαλής λειτουργίας του νοσοκομείου δεν εφαρμόζονται ελαστικά ωράρια και ελαστικές σχέσεις εργασίας και αυτό το καταργούσατε. Βεβαίως μετά την αντίδρασή μας αναγκαστήκατε να το πάρετε πίσω, γιατί εκεί ακριβώς ήταν και η ουσία. Και εδώ αυτό δεν αλλάζει. Δεν ωραιοποιεί την κατάσταση. Απλώς θα έρθει το επόμενο διάστημα διά της διολισθήσεως. Όπως για παράδειγμα οι επικουρικοί γιατροί τι είναι; Είναι κατάργηση της σταθερής απασχόλησης, της μόνιμης και αποκλειστικής απασχόλησης. Εκεί, λοιπόν, θα φτάσουμε και στους γιατρούς. Είναι το τελευταίο που έχει εναπομείνει, καθώς το νοσηλευτικό προσωπικό έχει ελαστικές σχέσεις εργασίας, τα υπόλοιπα τεχνικά προσωπικά στα νοσοκομεία έχουν ελαστικές σχέσεις εργασίας και δεν μιλάμε για το διοικητικό και το υπόλοιπο προσωπικό, το οποίο είναι απαραίτητο για τη λειτουργία ενός νοσοκομείου. Άρα από αυτή την άποψη αυτό το οποίο κάνετε, είναι να προχωρείτε σε ακόμα μεγαλύτερη ελαστικοποίηση και ευελιξία του ωραρίου εργασίας. Αντίθετα αυτό το οποίο χρειάζονται σήμερα τα νοσοκομεία, είναι μαζικές προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού αλλά και παραϊατρικού προσωπικού, με μόνιμη, σταθερή και αποκλειστική απασχόληση, με εξάωρο και πενθήμερο, όπως ζητάνε οι νοσοκομειακοί γιατροί, και με αύξηση των αποδοχών τους, για να αλλάξει η κατάσταση στα νοσοκομεία και να βελτιωθεί η θέση τους. Το δεύτερο ζήτημα στο οποίο θα θέλαμε να αναφερθούμε σε αυτή τη σύντομη παρέμβαση - αναφέρθηκε άλλωστε αναλυτικά για τα ζητήματα του νομοσχεδίου και ο εισηγητής του ΚΚΕ, αλλά και ο ίδιος ο Γενικός Γραμματέας, ο Δημήτρης Κουτσούμπας - είναι το εξής. Αφορά την τροπολογία του ΕΔΟΕΑΠ, ενός Ταμείου το οποίο έχει οδηγηθεί στη χρεοκοπία. Έχει οδηγηθεί το ταμείο αυτό στη χρεοκοπία εξαιτίας των πολιτικών επιλογών και των προηγούμενων κυβερνήσεων και της σημερινής Κυβέρνησης. Το αγγελιόσημο 20% η σημερινή Κυβέρνηση το κατάργησε. Σήμερα έρχεστε για έναν φορέα, ένα ασφαλιστικό ταμείο το οποίο το έχετε οδηγήσει στη χρεοκοπία, να πείτε ότι θα αντιμετωπίσετε τα προβλήματά του. Πώς; Θα του επιστρέψετε μήπως τα κλεμμένα, από το PSI και από μια σειρά άλλα ζητήματα; Καμμία επιστροφή των κλεμμένων. Δεύτερον, θα υποχρεώσετε τους εργοδότες, σημερινούς και χθεσινούς, να πληρώσουν τις εισφορές τις οποίες έχουν παρακρατήσει από τους εργαζόμενους και δεν έχουν καταβάλει τα τεράστια χρέη που έχουν προς το Ταμείο; Καμμία υποχρέωση. «Σβου» επί της ουσίας σε αυτά τα ζητήματα! Και τι έρχεστε και κάνετε; Αυξάνετε τις εισφορές των εργαζόμενων, από 3% το πάτε στο 7,05%. Κόβετε το εφάπαξ από τους νεοασφαλισμένους, από αυτούς που θα ασφαλιστούν μετά την ψήφιση της τροπολογίας. Το εφάπαξ θα το βάζετε συνεχώς μειούμενο, με βάση τον νέο τύπο που έχετε βάλει εκεί μέσα. Οι συνταξιούχοι του ΕΔΟΕΑΠ θα κληθούν να πληρώσουν εισφορά 5%, που μέχρι τώρα δεν πλήρωναν. Οι άνεργοι δεν αναφέρονται πουθενά, τι μέλλει γενέσθαι, όσον αφορά το ταμείο. Βεβαίως το βασικό είναι ότι αλλάζετε τη φιλοσοφία στο ταμείο. Ποια είναι η φιλοσοφία; Μετατρέπετε τον ΕΔΟΕΑΠ, η ασφάλιση να γίνεται σε ατομική μερίδα - αυτό λέει το άρθρο 3 β΄ - , που σημαίνει, δηλαδή, ότι εγκαταλείπεται η αλληλεγγύη και οι όποιες παροχές θα γίνονται με βάση τις ατομικές εισφορές. Άρα από εκεί που υπήρχε μια κοινωνική ασφάλιση με διασφαλισμένες παροχές, τώρα πού πάτε; Σε μία ασφάλιση - γιατί δεν είναι κοινωνική ασφάλιση αυτό, καταργείται ο χαρακτήρας της κοινωνικής ασφάλισης και της αλληλεγγύης - όπου οι όποιες παροχές θα εξαρτώνται από τη βιωσιμότητα του ταμείου και από τις ατομικές εισφορές του καθενός. Άρα συμπίεση, μείωση των παρεχόμενων υπηρεσιών του ταμείου, μείωση των συντάξεων, μείωση των παροχών που δίνουν στους ασφαλισμένους. Από αυτή την άποψη, λοιπόν, όχι μόνον δεν διασφαλίζει και δεν εφησυχάζει η κατάσταση, αλλά ο ετήσιος έλεγχος που έχετε βάλει στα έσοδα - έξοδα του ΕΔΟΕΑΠ, για να είναι βιώσιμο το ταμείο, προμηνύει νέες μειώσεις, νέες περικοπές στις παροχές και όλο αυτό λέτε ότι θα λειτουργεί με βάση το κεφαλαιοποιητικό σύστημα, λες και δεν έχουμε γνωρίσει τα άλλα ασφαλιστικά ταμεία και τα κεφαλαιοποιητικά συστήματα που τα οδήγησαν στη χρεοκοπία. Από αυτή την άποψη, λοιπόν, εμείς το λέμε καθαρά: «η τροπολογία την οποία φέρνετε είναι βαθιά αντεργατική. Είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα και της Κυβέρνησης αλλά και της εργοδοσίας.
Κύριε Καραθανασόπουλε, ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, σε ένα λεπτό. Δεν είναι τυχαία τα παζάρια που έχει κάνει η Κυβέρνηση με τους εργοδότες στον χώρο του Τύπου, του έντυπου και του ηλεκτρονικού, για να υπάρχει αυτή η τροπολογία, με την οποία επί της ουσίας δεν κάνετε τίποτε άλλο, παρά να υπόσχεστε νέα προνόμια και ενισχύσεις στους εργοδότες. Είναι αντεργατικό και αντιλαϊκό, γιατί αυξάνονται οι εισφορές των εργαζόμενων, υπερδιπλασιάζονται, ανοίγει πολύμορφα ο δρόμος για δραστικές μειώσεις σε παροχές, ανοίγει ο δρόμος στην εφαρμογή της ανταποδοτικότητας, φορτώνετε τις εισφορές στους συνταξιούχους. Εμείς τι προτείνουμε ως ΚΚΕ; Το ασφαλιστικό συνδέεται άμεσα με τις εργασιακές σχέσεις, συνδέεται άμεσα με τις συλλογικές συμβάσεις και τους μισθούς. Από 300 ευρώ μισθό τι εισφορές και τι βιωσιμότητα ταμείου θα υπάρχει; Έτσι, λοιπόν, η τροπολογία μπορεί να ψηφιστεί, αλλά οι εργαζόμενοι θα βρίσκονται σε ολοένα και πιο ζοφερή πραγματικότητα, αφού θα χάνουν συνέχεια ασφαλιστικά δικαιώματα σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και επικούρηση. Αντικειμενικά εμείς λέμε ότι για όλους τους εργαζόμενους και για τον χώρο των μέσων μαζικής ενημέρωσης και τους συνταξιούχους ένας δρόμος υπάρχει, ο συνεχής αγώνας για ενιαίο, υποχρεωτικά ασφαλιστικό, δημόσιο και δωρεάν, καθολικό σύστημα ασφάλισης, που να εξασφαλίζει σύνταξη και άλλες παροχές για όλους αντίστοιχες των αναγκών. Αυτό σημαίνει εντελώς δωρεάν παροχές όλων των υπηρεσιών ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σε όλους, να πληρώσει το κράτος και η εργοδοσία, οι εισφορές τους να βρίσκονται στο ύψος που να πληρούν τουλάχιστον τις σημερινές παροχές, υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς, με γνώμονα τις ανάγκες των εργαζόμενων, να μην αυξηθούν οι εισφορές των εργαζόμενων, αντίθετα να βαίνουν συνεχώς μειούμενες ως την πλήρη κατάργησή τους, να μην τεθούν εκτός του ΕΔΟΕΑΠ οι άνεργοι, να επιστραφούν όλα τα «κλεμμένα» από το «κούρεμα» και όλα τα χρωστούμενα των εργοδοτών στον ΕΔΟΕΑΠ και να μην υπάρχουν εργοδότες στο δ. σ. Από αυτή την άποψη, κύριε Πρόεδρε - και ολοκληρώνω με αυτό - το ΚΚΕ ψηφίζει «παρών», γιατί είμαστε αντίθετοι στο σημερινό καθεστώς και είμαστε αντίθετοι και σε αυτό που πάτε να δημιουργήσετε. Και το «παρών» το δικό μας σημαίνει ναι στην πρόταση που καταθέτει το ΚΚΕ, που μπορεί, πραγματικά, να απαντήσει στις ανάγκες των εργαζόμενων, όσον αφορά την θωράκιση των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα τέσσερις μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Γυμνάσιο Παραλίας Καλαμάτας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Λαζαρίδης.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η Αντιπολίτευση για άλλη μια φορά στη γνωστή τακτική της, αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση, χωρίς καμμία διάθεση για γόνιμη κριτική και διάλογο. Βέβαια τώρα τελεί και κάτω από μια κατάσταση πανικού, γιατί βλέπετε αποκαλύπτονται διάφορα πράγματα. Συγκεκριμένα αποκαλύπτονται τώρα, ποια πρόσωπα είναι σε μεγάλες offshore εταιρείες με στόχο την αποφυγή των φορολογικών υποχρεώσεων επιχειρηματιών και - ω του θαύματος - μέσα σε όλες τις λίστες φιγουράρουν προβεβλημένα πρόσωπα της Αντιπολίτευσης και κυρίως της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Οπότε σου λέει: «Τώρα τι να κάνουμε; Να αρχίσουμε τα πυρά αντιπερισπασμού, να πιάσουμε το θέμα Κουφοντίνα, οπότε να αποπροσανατολίσουμε την κοινή γνώμη». Εγώ προσωπικά και το κόμμα μου, όπως δήλωσε ο Πρόεδρός μας, πολιτικά διαφωνούμε. Βεβαίως. Αλλά το νομικό πλαίσιο...
Υπέρ του Κουφοντίνα είστε!
Δεν διέκοψα εγώ κανέναν. Κύριε συνάδελφε, επιβεβαιώνετε αυτό που είπα προηγουμένως για πανικό. Έχετε τη δυνατότητα, εάν νιώθετε ότι σας προσβάλλω, να ζητήσετε τον λόγο στη συνέχεια και να απαντήσετε. Αυτό δείχνει πανικό. Επιβεβαιώνει αυτό που είπα προηγουμένως. Σας ευχαριστώ για την επιβεβαίωση. Όσον αφορά για την άδεια του Κουφοντίνα, δεν αποφασίζει η Κυβέρνηση για το ποιος θα πάρει άδεια. Το ξέρετε πολύ καλά ότι αποφασίζει το δικαστικό συμβούλιο των φυλακών. Δηλαδή τι θέλετε; Να παρέμβει η Κυβέρνηση; Από τη μια μιλάμε για την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και από την άλλη εσείς ζητάτε να παρέμβει η Κυβέρνηση; Φαίνεται ότι αυτά κάνατε εσείς, δηλαδή, όταν μιλούσατε για ανεξαρτησία της δικαιοσύνης αυτό εννοούσατε, τις όποιες παρεμβάσεις κάνατε εσείς. Αυτή η Κυβέρνηση δεν παρεμβαίνει στη δικαιοσύνη, σέβεται την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και αυτή είναι που αποφάσισε ότι δικαιούται άδεια ο Κουφοντίνας. Μάλιστα - εδώ τώρα έχω και ένα στοιχείο επιπλέον, που μου ήρθε πριν λίγο - υπήρξε ομόφωνη απόφαση στο αρμόδιο συμβούλιο των φυλακών Κορυδαλλού και με τη σύμφωνη γνώμη του συμμετέχοντος σε αυτό αντιεισαγγελέα εφετών. Δηλαδή εσείς είστε εναντίον αυτών των ανθρώπων. Δηλαδή, τι έπρεπε; Να παρέμβει η Κυβέρνηση; Είναι δυνατόν; Τι είναι αυτά που λέτε; Έχω άλλη δήλωση τώρα. Ο Κουφοντίνας δικαιούται άδεια, λέει η Ομοσπονδία Σωφρονιστικών Υπαλλήλων Ελλάδος. Λέει μάλιστα η ομοσπονδία, σας το διαβάζω αυτολεξεί: «Ο Δημήτρης Κουφοντίνας πήρε μία άδεια την οποία δικαιούται». Αυτό αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Ομοσπονδία Σωφρονιστικών Υπαλλήλων Ελλάδας, σημειώνοντας, προσέξτε εδώ, κύριοι συνάδελφοι, ότι θα την είχε πάρει νωρίτερα, εάν δεν είχε παραβιάσει την άδειά του ο Χριστόδουλος Ξηρός. Αυτό είναι το νομικό πλαίσιο το οποίο εσείς είχατε διαμορφώσει και πήρε και ο Ξηρός άδεια και παίρνει τώρα άδεια και ο Κουφοντίνας. Συνεχίζω τώρα. Έχω χρόνο, θα μιλήσω για το νομοσχέδιο, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας 88/2003, στη βάση της δωδεκάωρης ενεργού εφημερίας, της δωδεκάωρης ημερήσιας ανάπαυσης, της εβδομαδιαίας ανάπαυσης είκοσι τεσσάρων τουλάχιστον ωρών χωρίς διακοπή ή του ρεπό και της αξιοποίησης και των άλλων μορφών εφημερίας, της ετοιμότητας της μεικτής, δίνεται η δυνατότητα στα νοσοκομεία και στις μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, να εξασφαλίσουν σταδιακά ανθρώπινες συνθήκες εφημέρευσης για τους γιατρούς, οργάνωση των εκπαιδευτικών προγραμμάτων τους και κάλυψη των λειτουργικών αναγκών τους. Ασκείτε κριτική ότι έγινε καθυστερημένα, αλλά ήταν μια μεγάλη εκκρεμότητα την οποία η χώρα μας δεν είχε αντιμετωπίσει εδώ και πάρα πολλά χρόνια, την εναρμόνιση, δηλαδή, του νομοθετικού μας πλαισίου σε ένα καθεστώς το οποίο προστατεύει την εργασία και βάζει ανώτατο όριο εβδομαδιαίας εργασίας, ειδικά για τους γιατρούς, γιατί αναγνωρίζουν και τα ευρωπαϊκά όργανα και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ότι είναι μια επαγγελματική ομάδα, η οποία καταπονείται κατά την άσκηση του έργου τους. Άρα κρίνεται ως αναγκαία η επείγουσα νομοθέτηση. Το παρόν σχέδιο νόμου αποσκοπεί σε νομοθετικές ρυθμίσεις εναρμόνισης και, κυρίως, σε κυβερνητικές παρεμβάσεις υλοποίησης των προϋποθέσεων για την εφαρμογή της οδηγίας στο πρόγραμμα εφημεριών όλων των νοσοκομείων της χώρας και των μονάδων πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Αφορούν στη στελέχωση των νοσοκομείων, που θα εξασφαλίζει τη δυνατότητα για σαράντα οχτώ ώρες εργασίας την εβδομάδα των γιατρών του ΕΣΥ, αλλά και των πανεπιστημιακών, των γιατρών υπηρεσίας υπαίθρου, των ειδικευόμενων γιατρών και των οδοντιάτρων, που με οποιαδήποτε σχέση προσφέρουν υπηρεσίες στα νοσοκομεία του ΕΣΥ και στις δημόσιες μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, των γιατρών του ΕΚΑΒ, του «Παπαγεωργίου», του «Ωνασείου». Στη βάση της οδηγίας το Υπουργείο Υγείας, οι υγειονομικές περιφέρειες, οι διοικήσεις των νοσοκομείων και οι γιατροί, οφείλουν να συνεργαστούν για να οργανώσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα προγράμματα εφημεριών τους και από τον ειδικό αγορητή μας αναφέρθηκαν οι λόγοι στήριξης του νομοσχεδίου και των διατάξεων που φέρνει. Στην Αντιπολίτευση να πούμε ότι καλό θα ήταν να στηρίξει τον πολύ σημαντικό ρόλο της, με έλεγχο της νομοθετικής διαδικασίας και προτάσεις ουσιαστικές. Βέβαια τις καλύτερες προτάσεις τις κάνει κάποιος, όταν έχει περάσει πρώτα από τη διαδικασία της αυτοκριτικής, πόσω μάλλον τη στιγμή που τα αποτελέσματα της διαφθοράς στον κλάδο είναι γνωστά και είναι αποτέλεσμα δικό τους. Η εκτίναξη των δαπανών των νοσοκομείων την τελευταία δεκαετία, κυρίες και κύριοι, θα έπρεπε να σας απασχολεί, όπως απασχολεί τους χρόνια ταλαιπωρημένους συμπολίτες μας. Το γνωστό όργιο υπερτιμολόγησης των φαρμάκων και των υλικών, που είχαν φθάσει το 600% των τιμών των αντίστοιχων ειδών στις ευρωπαϊκές χώρες, θα έπρεπε να σας απασχολεί. Είναι βέβαια και αντικείμενο σχετικής εξεταστικής επιτροπής, αλλά δεν θα επιτρέψουμε τη συνέχιση μιας τακτικής, που έχει γίνει γενικός κανόνας, να παρέχετε κάλυψη στις εκάστοτε ηγεσίες υγείας και να αποφεύγετε να τοποθετείστε. Μπορεί να μην είναι της παρούσης και σχετικό με το σχέδιο νόμου, όμως οι πολιτικές σας έχουν προκαλέσει πληθώρα δυσλειτουργιών, που η σημερινή Κυβέρνηση καλείται να δώσει λύσεις. Θα πρότεινα γόνιμη και δημιουργική κριτική και περισσότερη αυτοκριτική από εσάς. Αν θέλετε, πραγματικά, να ασχοληθείτε και λίγο με τη διερεύνηση ύποπτων συναλλαγών προσώπων, που είχαν ως αποτέλεσμα τον παράνομο πλουτισμό συγκεκριμένων ομάδων και σαφή ζημία σε περιουσιακά στοιχεία μονάδων υγείας, με κυρίαρχη την περίπτωση του «Ερρίκος Ντυνάν» και άλλων. Εάν έπρεπε, λοιπόν, να απαντήσουμε, γιατί η νομοθέτηση αυτή έρχεται σήμερα, θεωρούμε ότι είναι επειδή οι συνθήκες το επιτρέπουν πια. Ο συνολικός χρόνος εργασίας και εφημερίας των γιατρών του Εθνικού Συστήματος Υγείας μπορεί να εξεταστεί σήμερα, κυρίες και κύριοι, που δεν παρουσιάζεται κίνδυνος κλεισίματος κάποιου νοσοκομείου λόγω έλλειψης υλικών ή ανθρώπινου δυναμικού. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες στηρίζουμε τη νομοθετική πρόταση του Υπουργείου Υγείας. Σας ευχαριστώ.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Αγαπητοί συνάδελφοι, κλείνουμε αυτή τη συζήτηση, η οποία όντως έγινε με σύντμηση χρόνου, αλλά νομίζω ότι είχαμε το περιθώριο αυτές τις τρεις μέρες, να κάνουμε μια αναλυτική αναφορά στα ουσιαστικά και κρίσιμα θέματα τα οποία θίγει το νομοσχέδιο. Ασκήθηκε μια κριτική περί αιφνιδιασμού. Δεν υπάρχει κανένας αιφνιδιασμός. Η εκκρεμότητα αυτή ήταν γνωστή. Υπήρχε καταδικαστική απόφαση. Διαπραγματευτήκαμε με την Κομισιόν. Οι διαπραγματεύσεις έληξαν τον Απρίλιο. Tον Μάιο ετοιμάσαμε νομοτεχνικά τη ρύθμιση. Tον Ιούνιο τη δώσαμε στην Ομοσπονδία Νοσοκομειακών Γιατρών, κάναμε διαβούλευση μαζί της δύο φορές. Δεν υπήρχε πεδίο συνεννόησης, διότι η εκτίμηση της ομοσπονδίας είναι πως ό,τι νομοθετούμε αυτή την περίοδο, είναι σε αντιδραστική κατεύθυνση και υπηρετεί το κεφάλαιο. Υπήρξε μια δυσκολία τον πρώτο μήνα του φθινοπώρου να προχωρήσουμε όπως είχαμε συμφωνήσει και τώρα διακινδυνεύαμε, επειδή υπάρχουν και άλλα νομοσχέδια και υπάρχει φόρτος κοινοβουλευτικός, να υπήρχε μια μεγάλη καθυστέρηση και πραγματικά να επιβαλλόταν ένα πολύ δυσβάσταχτο πρόστιμο από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Δεν μπορούσαμε, λοιπόν, να ρισκάρουμε αυτή την πιθανότητα και αποφασίσαμε να κάνουμε αυτή την εσπευσμένη κατά κάποιο τρόπο συζήτηση, χωρίς αυτό να εμποδίσει όλους τους βασικούς εμπλεκόμενους φορείς να πουν την άποψή τους. Στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων κλήθηκαν όλοι που είχαν λόγο. Για διαφορετικούς λόγους ένας δύο φορείς δεν μπόρεσαν να εκπροσωπηθούν, αλλά επί της ουσίας και οι νοσοκομειακοί γιατροί και οι ελευθεροεπαγγελματίες γιατροί και η εγχώρια και η εξωχώρια βιομηχανία εκπροσωπήθηκαν και είπαν την άποψή τους. Τώρα όσον αφορά την ουσία. Ξεκαθαρίσαμε στη συζήτηση στις επιτροπές ότι προφανώς είναι μια ρύθμιση, η οποία για να υλοποιηθεί με πληρότητα και με καθολικότητα, απαιτεί ορισμένες κρίσιμες προϋποθέσεις. Μια από αυτές, κομβική, είναι το να ολοκληρωθεί η δέσμη προσλήψεων, που έχουμε δρομολογήσει ήδη στο σύστημα υγείας. Αναφέρθηκαν και οι προηγούμενοι συνάδελφοι σε αυτό το σχέδιο. Είναι σε εξέλιξη μια «ένεση» ανθρώπινου δυναμικού, ιατρικού δυναμικού, ειδικευμένων γιατρών του ΕΣΥ, μονίμων γιατρών του ΕΣΥ, η οποία αθροιστικά φτάνει περίπου στις τρεισήμισι χιλιάδες γιατρούς. Επειδή αυτή η διαδικασία είναι αρκετά χρονοβόρα, γι' αυτόν τον λόγο στις περίπου χίλιες πεντακόσιες πενήντα προσλήψεις που έχουμε περιθώριο ακόμη να προκηρύξουμε στο αμέσως επόμενο διάστημα, κρίναμε ότι θα έπρεπε να πάμε με ένα πιο ευέλικτο και ταχείας διεκπεραίωσης σύστημα επιλογής. Γι' αυτό και κάναμε αυτή την πρόταση, θεωρώντας ότι παράλληλα διασφαλίζουμε και τη διαφάνεια και την αξιοκρατία. Και δεν κάνουμε επ' ουδενί εκπτώσεις επ' αυτού. Η μία προϋπόθεση, λοιπόν, είναι οι προσλήψεις. Η δεύτερη προϋπόθεση είναι η οργάνωση των ΤΕΠ. Σε αυτή έχουμε κάνει πολύ συγκεκριμένα βήματα και το ξέρετε. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται μια μαζική προκήρυξη μονίμων θέσεων, στοχευμένα, στα τμήματα επειγόντων περιστατικών όλης της χώρας, περίπου πεντακοσίων θέσεων. Αυτό είναι σημαντική αναβάθμιση του πιο κρίσιμου τμήματος, με την έννοια της πρώτης επαφής, της πρώτης γραμμής άμυνας του συστήματος υγείας. Θα υπάρξει και η εξειδίκευση στην επείγουσα ιατρική. Τα έχουμε πει αυτά. Συνολικά οι άνθρωποι ειδικά που ασχολούνται με την επείγουσα ιατρική, καταλαβαίνουν ότι είναι μία κρίσιμη παρέμβαση, που συμπληρώνει και την αναβάθμιση που έχει γίνει και τη στελέχωση που έχει προχωρήσει στις ΜΕΘ και την προσπάθεια να ενισχυθεί η προνοσοκομειακή περίθαλψη, με την αναβάθμιση του ΕΚΑΒ και τη βελτίωση της ανταπόκρισής του είτε με τα επίγεια είτε με τα εναέρια μέσα στη διακομιδή επειγόντων περιστατικών. Τρίτη κρίσιμη προϋπόθεση, είναι η πρωτοβάθμια φροντίδα, εκεί που υπήρχε ένα τοπίο αποδιοργανωμένο, με συνειδητό τρόπο, από το 2014. Αρχίζουμε σιγά σιγά και επενδύουμε σε αυτό το πεδίο. Ήταν το μεγάλο έλλειμμα του συστήματος, το ξέρουμε όλοι. Φτιάχνουμε νέες δομές, στηρίζουμε τις υπάρχουσες, κεντρικοποιούμε τα εργαστήριά τους, αυξάνουμε τη δυνατότητά τους να καλύψουν περισσότερες ανάγκες πολιτών. Τέταρτη κρίσιμη προϋπόθεση, είναι να περιορίσουμε τη διαρροή νέων γιατρών και ιδιαίτερα ειδικευόμενων γιατρών προς το εξωτερικό, αναβαθμίζοντας την εκπαίδευσή τους και βελτιώνοντας τις εργασιακές τους συνθήκες. Αυτό επιτυγχάνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό με αυτό το νομοσχέδιο, διότι αυτοί που θα ωφεληθούν, πρωτίστως, είναι οι γιατροί, που, πραγματικά, προσφέρουν συνεχή, πολύωρη, εξαντλητική και εξουθενωτική εργασία σήμερα στο σύστημα υγείας. Φυσικά υπάρχει ένα θέμα αναδιοργάνωσης του εφημεριακού μοντέλου στο Λεκανοπέδιο, κυρίως, και στη Θεσσαλονίκη, για να υπάρχει μια πιο ισόρροπη κατανομή του φόρτου εργασίας στην εφημερία. Υπάρχει, λοιπόν, ένα κρίσιμο ερώτημα. Υπερασπίζεται κανείς τη σημερινή πραγματικότητα στο σύστημα; Φαίνεται ότι κάποιοι την υπερασπίζονται και περίπου μας λένε ότι σήμερα έχουμε μία κανονικότητα, την οποία έρχεται να διαταράξει αυτό το νομοσχέδιο. Ε, λοιπόν, αυτή η κανονικότητα που ισχυρίζονται κάποιοι, είναι ο ορισμός της εργασιακής βαρβαρότητας. Η υποχρέωση συνεχούς εικοσιτετράωρης εφημερίας, συνεχούς εικοσιτετράωρης εργασίας στο νοσοκομείο, πολλές φορές και σαρανταοκτάωρης, όπως ήδη ειπώθηκε, στην επαρχία και με τη συνέχεια της υποχρέωσης να είσαι και στο πρωινό ωράριο της επομένης μέρας, είναι ο ορισμός της εργασιακής ζούγκλας. Αυτό, αγαπητοί φίλοι και αγαπητοί συνάδελφοι, καταργείται. Μπαίνει όριο. Υπάρχουν, λοιπόν, δύο κρίσιμες πτυχές: Πρώτον, βάζουμε ανώτατο όριο στον εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας. Σαρανταοκτάωρο λέει η οδηγία. Ακριβώς για να έχουμε το περιθώριο να λειτουργήσει η ενίσχυση του συστήματος με γιατρούς, δίνουμε τη δυνατότητα για μια τριετία, να υπάρχει, με τη συναίνεση των γιατρών, μετακίνηση αυτού του ορίου μέχρι τις εξήντα ώρες. Μέχρι τώρα δεν υπήρχε όριο. Υπήρχε η κλαδική συμφωνία του 2009, αλλά όριο δεν υπήρχε. Υπήρχε υπερεκμετάλλευση και αυτό αφορούσε, κυρίως, τους ειδικευόμενους γιατρούς, ιδιαίτερα στα πανεπιστημιακά νοσοκομεία, ιδιαίτερα στα μεγάλα νοσοκομεία, όπου πολλές φορές γινόταν και κατάχρηση και επιβολή από την πλευρά διευθυντών, καθηγητών κ.λπ.. Φυσικά αφορούσε και κατώτερες βαθμίδες του συστήματος. Το ένα, λοιπόν, είναι το ανώτατο όριο και το δεύτερο, ένας κρίσιμος όρος της οδηγίας, είναι ότι μετά από δεκατριάωρη συνεχή εργασία, επιβάλλεται υποχρεωτικά ενδεκάωρη ανάπαυση. Αυτό λέει η ευρωπαϊκή οδηγία. Εμείς λέμε ότι μετά από δωδεκάωρη εργασία επιβάλλεται δωδεκάωρη ανάπαυση. Αυτό είναι αρνητική εξέλιξη για την καθημερινότητα των γιατρών, για τις εργασιακές τους σχέσεις, για τη λειτουργία του συστήματος τυγείας; Νομίζω ότι είναι εντελώς αβάσιμη αυτή η κριτική. Εμείς, λοιπόν, βάζουμε δύο κρίσιμους περιορισμούς, οι οποίοι επιτρέπουν, πραγματικά, να υπάρχει ένας στοιχειώδης εξανθρωπισμός του ωραρίου εργασίας, το οποίο είναι πάρα πολύ υπεύθυνο, πολύ στρεσογόνο, πολύ πιεστικό και το ξέρουν πάρα πολύ καλά οι άνθρωποι που έχουν δουλέψει στα δημόσια νοσοκομεία. Θεωρώ, λοιπόν, ότι ούτε η κατάργηση του πρωινού ωραρίου, τακτικού ωραρίου, έχει βάση. Αυτή η κριτική από την πλευρά του ΚΚΕ είναι τελείως αβάσιμη. Το ΚΚΕ, μπορεί να έχει κάθε δικαίωμα να κριτικάρει μέτρα τα οποία έρχονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση κ.λπ.. Στο νομοσχέδιο αυτό δεν έχει καθόλου δίκιο. Εμείς σεβόμαστε πάρα πολύ την κριτική που γίνεται από τα αριστερά, από τη σκοπιά των κοινωνικών αγώνων. Μπορεί να διαφωνούμε με αυτή την κριτική αλλά, πραγματικά, θεωρούμε ότι σε αυτό το θέμα δεν έχει καμμία βάση. Δεν υπάρχει ούτε κατάργηση, λοιπόν, του πρωινού τακτικού ωραρίου ούτε ατομικές συμβάσεις εργασίας. Ειπώθηκε και αυτό, επειδή δίνουμε τη δυνατότητα να υπάρξει το opt out, το οποίο είναι κάτι νομοθετημένο σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Είναι κομβικό στοιχείο της ευρωπαϊκής οδηγίας. Δεν υπάρχει ούτε εξουθένωση των γιατρών. Είναι σαφές ότι μειώνεται το περιθώριο εξουθένωσης και άρα καλύτερης παροχής υπηρεσιών προς τον κόσμο. Ούτε σμπαράλιασμα των εργασιακών σχέσεων υπάρχει ούτε διάλυση των κλινικών και αποδιοργάνωση του ΕΣΥ ούτε εισοδηματική εξαθλίωση των γιατρών. Είπαμε ότι το κονδύλι των εφημεριών έχει ενισχυθεί τα προηγούμενα δύο χρόνια και θα ενισχυθεί και φέτος. Ενισχύθηκε ήδη στη διάρκεια του 2017, για να καλύψουμε από το δεύτερο εξάμηνο την προσαύξηση. Θα υπάρξει αντίστοιχη πρόβλεψη για τον προϋπολογισμό του 2018. Δεν υπάρχει, λοιπόν, ούτε οικονομική εξαθλίωση και φυσικά δεν είναι ούτε αντιλαϊκό και αντεργατικό έκτρωμα. Νομίζω, λοιπόν, ότι το κρίσιμο ερώτημα για εμάς, είναι εάν όντως υπάρχει η βούληση να εξανθρωπιστεί το ωράριο και να υλοποιηθεί η ευρωπαϊκή οδηγία. Από την πλευρά του ΚΚΕ καταλάβαμε ότι υπάρχει άρνηση. Βλέπουμε μια αντίφαση από την πλευρά της ομοσπονδίας. Ενώ λέει ότι αυτό είναι μια αντιλαϊκή, αντεργατική, εκτρωματική παρέμβαση και διάφορα άλλα κοσμητικά επίθετα, ταυτόχρονα έχουμε παρουσιάσει στις επιτροπές εξώδικο της ομοσπονδίας, που ζητά να εφαρμοστεί η ευρωπαϊκή οδηγία και απειλεί ότι θα παρέμβει στην Κομισιόν, για να μας επιβληθεί πρόστιμο. Αυτή τη δομική αντίφαση δεν μπορούμε να την καταλάβουμε και δεν μας την εξήγησαν αυτές τις τρεις μέρες, οι συνάδελφοι που μίλησαν απ' αυτή την πλευρά. Από την πλευρά της Αντιπολίτευσης, επίσης, δεν μπορώ να αντιληφθώ μία λογική που λέει ότι εμείς είμαστε με την Ευρώπη, είναι καλές οι ευρωπαϊκές ρυθμίσεις εν γένει, αλλά επειδή αυτή τη ρύθμιση τη φέρνει η κακή Κυβέρνηση, δεν την ψηφίζουμε. Νομίζω ότι αδικεί τη σοβαρότητα του θέματος και τα όποια περιθώρια ουσιαστικής κριτικής μπορούν να υπάρξουν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου λίγο. Εμείς, λοιπόν, έχουμε δώσει δείγματα γραφής. Πρώτον, ξεκαθαρίσαμε ότι δεν αλλάζει τίποτα όσο αφορά την κατηγοριοποίηση των εφημεριών. Οι εφημερίες είναι ενεργείς, μικτές και ετοιμότητας. Συνεχίζουν να αμείβονται με τον ίδιο τρόπο. Για την εφημερία ετοιμότητας αυτό το οποίο λέμε, είναι ότι δεν είναι δυνατόν ο χρόνος της εφημερίας ετοιμότητας, που δεν καλείται ο γιατρός να προσφέρει υπηρεσία στο νοσοκομείο, να συμπεριλαμβάνεται στο σαρανταοκτάωρο και άρα να χρειάζεται αντισταθμιστικό χρόνο και ρεπό. Αυτό θεωρούμε ότι είναι μη λογικό. Επίσης στην εφαρμοστική απόφαση που θα βγάλουμε, στο πλαίσιο, δηλαδή, το εφημεριακό το οποίο θα εξειδικευτεί σε κάθε νοσοκομείο, θα υπάρχουν οι πρόνοιες, έτσι ώστε να τεθεί και όριο στη δυνατότητα ενός γιατρού, ενός τμήματος να δουλεύει με εφημερίες ετοιμότητας. Δεν θέλουμε, λοιπόν, να πάμε σε μία λογική που διαστέλλει αυτή τη δυνατότητα και πιέζει τον γιατρό να είναι δεσμευμένος έστω και εκτός νοσοκομείου για προσφορά υπηρεσίας. Επίσης έχουμε δώσει δείγματα γραφής στην εργασιακή πραγματικότητα του συστήματος υγείας και έχουμε προχωρήσει όλες αυτές τις παρεμβάσεις στήριξης και ενίσχυσης του συστήματος. Αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά αυτής της παρέμβασης. Αυτή η παρέμβαση εντάσσεται σε ένα πολιτικό σχέδιο στήριξης και αναβάθμισης του ΕΣΥ και όχι συρρίκνωσης, αποδιοργάνωσης και εγκατάλειψης όπως ήταν οι προηγούμενες περίοδοι. Τότε υπήρχαν, βεβαίως, κινητοποιήσεις και τότε διεκδικούσαμε να μην κλείσουν νοσοκομεία, να μη συγχωνευθούν νοσοκομεία, να μην καταργηθούν οργανικές κλίνες, να μην καταργηθούν κλινικές. Αυτό ήταν το επίδικο την περίοδο της υπουργίας του κ. Λοβέρδου και για αυτό υπήρχαν μαζικές κινητοποιήσεις εκείνη την περίοδο των νοσοκομειακών ιατρών. Εδώ να πω ότι εμείς δεν επιχαίρουμε για τις ισχνές κινητοποιήσεις και την ισχνή συμμετοχή στα συλλαλητήρια διαμαρτυρίας αυτή την περίοδο. Έχει κρίση το συνδικαλιστικό κίνημα και δεν επιχαίρουμε για αυτό, δεν είναι υγιές στοιχείο. Υπάρχει κρίση στην κοινωνική και στην πολιτική εκπροσώπηση στη χώρα και αυτό δεν είναι υγιές και πρέπει να κάνουμε μια σοβαρή συζήτηση. Όμως είναι και ενδεικτικό. Υπάρχουν χαμηλές προσδοκίες, υπάρχει πραγματική δυσκολία. Εμείς δεν αμφισβητούμε ότι τα πράγματα, προφανώς, δεν είναι ρόδινα, αλλά αυτό που αμφισβητούμε είναι την ισοπεδωτική και την καταστροφολογική κριτική ότι τα πράγματα πάνε διαρκώς από το κακό στο χειρότερο. Αυτό δεν ισχύει. Το ξέρουν οι πολίτες που έχουν μεγαλύτερο δικαίωμα πρόσβασης σήμερα στο σύστημα υγείας με καθολικό τρόπο και τις ουρές αυτής της παρέμβασης τις κλείνουμε σιγά - σιγά, με τις ρυθμίσεις των χρεών που είχαν βεβαιωθεί στις ΔΟΥ ή είχαν κινηθεί τα νοσοκομεία - προσέξτε - δικαστικά. Αυτό πάμε να καταργήσουμε. Η διαγραφή των χρεών έχει γίνει. Αυτό που καταργούμε είναι, σε περιπτώσεις που δεν έχει προχωρήσει η δικαστική διαδικασία, να σταματήσει το νοσοκομείο να απαιτεί από πολίτες, που προφανώς δεν είχαν τα χρήματα, δικαστικά να τους τα πάρει πίσω. Είναι το άρθρο 15. Υπάρχει, λοιπόν, μια εύλογη ανησυχία, υπάρχει μια ισορροπία τρόμου, επιτρέψετε μου να πω, που έχει βρεθεί αυτά τα χρόνια και μπορεί κάποιοι εύλογα να αναρωτιούνται, πώς θα είναι το νέο τοπίο. Αυτό, λοιπόν, το οποίο θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε, είναι ότι δεν πάμε σε μία βίαιη και αυταρχική παρέμβαση. Πάμε σε μία ρύθμιση, σε μια εναρμόνιση που έχει μέσα το στοιχείο της κανονικότητας και της ευστάθειας του συστήματος και αυτό θα το κάνουμε με σεβασμό και στις ανάγκες των ιατρών και στην ανάγκη λειτουργίας των τμημάτων και των κλινικών, αλλά κυρίως με σεβασμό και με απόλυτη προτεραιότητα στις ανάγκες, στην αξιοπρέπεια και στα δικαιώματα των ασθενών. Τη δική τους ασφάλεια πρέπει να διασφαλίζει οπωσδήποτε η πολιτεία με τις παρεμβάσεις της. Θα προσπαθήσω να κλείσω λέγοντας το εξής: Θεωρώ ότι είναι σαφές ότι από την πλευρά της Αντιπολίτευσης δεν υπάρχει εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο για τον χώρο της υγείας. Το μόνο που έχουν καταφέρει να ψελλίσουν, και το είπε πριν από λίγες ημέρες πολύ εμφατικά ο κ. Μητσοτάκης στα Γιάννενα, είναι ότι θέλουν να ενισχύσουν τον ανταγωνισμό ανάμεσα στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, δηλαδή, να δώσουν μια προτεραιότητα και να δώσουν ζωτικό χώρο στον ιδιωτικό τομέα, αυτό πρακτικά σημαίνει. Εμείς ακριβώς κινούμαστε στην αντίθετη λογική. Το έχουμε ξεκαθαρίσει ότι στηρίζουμε κατά προτεραιότητα το δημόσιο σύστημα, αυξάνουμε την χωρητικότητά του, το capacity, και αναζητούμε με τον ιδιωτικό τομέα μια καθαρή και συμπληρωματική συνεργασία. Το δεύτερο που είπα, είναι ότι θα πάει η πρωτοβάθμια φροντίδα στην ευθύνη της τοπικής αυτοδιοίκησης. Αντιλαμβάνεστε όλοι, με τα σοβαρά προβλήματα που έχει η τοπική αυτοδιοίκηση αυτή την περίοδο, τι σημαίνει να μεταθέσουμε την ευθύνη της λειτουργίας ενός τόσο κρίσιμου τομέα, που πρέπει να επενδύσουμε σε ανθρώπινο δυναμικό και σε πόρους, στην τοπική αυτοδιοίκηση. Δεν μπορούν οι ΟΤΑ να κάνουν πολιτική υγείας σε αυτή την φάση, είναι απολύτως σαφές. Αυτό που χρειάζεται είναι συνεργασία και υπάρχει ευτυχώς. Εμείς θα επιδιώξουμε και στην πρωτοβάθμια φροντίδα μια δικτύωση ανάμεσα στις δομές του συστήματος υγείας, δομές πρωτοβάθμιας ψυχικής υγείας, αντιμετώπισης των εξαρτήσεων και στις κοινωνικές δομές της αυτοδιοίκησης. Είναι και κάτι πολύ ενδιαφέρον που είπε επίσης ο κ. Μητσοτάκης. «Δεν χρειαζόμαστε» - λέει - «κατ' ανάγκην περισσότερους γιατρούς». Έτσι ακριβώς το έχει πει. Λέει ότι χρειαζόμαστε περισσότερους νοσηλευτές. Αλλά προσέξτε, «Δεν χρειαζόμαστε κατ' ανάγκην περισσότερους γιατρούς». Πώς λοιπόν, αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, θα εξανθρωπίσετε το ωράριο των γιατρών; Πώς θα τα κάνετε όλα αυτά; Τη μαγική λύση, την τροχιοδεικτική βολή, την έχει δώσει ο κ. Στουρνάρας: Ένα μεγάλο ΣΔΙΤ, αυτό θέλει η υγεία. Να δώσουμε, λοιπόν, χώρο στον ιδιωτικό τομέα, να αγοράσουμε υπηρεσίες από τον ιδιωτικό τομέα, που ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι έχει μέσα του το γονίδιο της προκλητής ζήτησης, της σπατάλης και συχνά της διαφθοράς. Όχι ότι δεν το έχει και το σύστημα υγείας, για να είμαστε απολύτως σαφείς, αλλά εκεί διαχρονικά τα πράγματα ήταν απολύτως ασύδοτα και ανεξέλεγκτα. Εμείς, λοιπόν, πραγματικά θεωρούμε ότι η υγεία είναι μία τεράστια υπόθεση, που έχει σχέση με την αξιοπρέπεια των ανθρώπων, έχει σχέση με την κοινωνική συνοχή, έχει σχέση με την ευημερία, έχει σχέση σε τελευταία ανάλυση με αυτό που λέμε «δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη». Γι' αυτό και στα αναπτυξιακά συνέδρια αυτή την περίοδο, σε συνεννόηση με τις περιφέρειες, έχουμε ενσωματώσει μία θεματική που αφορά τον τομέα της υγείας. Πιστεύουμε ότι πραγματικά η επένδυση στην υγεία, η μεταφορά ανθρώπινων και υλικών πόρων σε αυτόν τον τομέα, δεν είναι προφανώς ένα πεδίο ρουσφετολογικής, πελατειακής αξιοποίησης, όπως κάνατε όλα τα προηγούμενα χρόνια και γι' αυτό έχετε τη μύγα και μυγιάζεστε, όταν ακούτε για προσλήψεις. Γιατί παλιά οι προσλήψεις γίνονταν με τέτοιου τύπου παρεμβάσεις και είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι στη ρύθμιση που κάνουμε, είναι απολύτως μη ελεγχόμενα τα συμβούλια επιλογής, με την ελίτ του συστήματος υγείας, τους συντονιστές - διευθυντές και τους διευθυντές όλων των τμημάτων και όλων των κλινικών, οι οποίοι προφανώς αφού δηλώσουν τη διαθεσιμότητά τους, μέσα από μια διαδικασία κλήρωσης θα επιλέγονται για να κάνουν την αξιολόγηση των μοριοδοτημένων κριτηρίων και των προσόντων των υποψήφιων γιατρών. Εσείς περίπου μας είπατε, αφήσατε να εννοηθεί έτσι, ψαρεύοντας στα θολά νερά ότι πάμε να προσλαμβάνουμε τους γιατρούς του ΕΣΥ με κλήρωση! Αυτό αφήνατε να εννοηθεί αυτές τις μέρες! «Όπως» - λέει - «βάζετε και τους σημαιοφόρους στο δημοτικό, να κρατάνε τη σημαία». Είναι ντροπή να λέγονται αυτά τα πράγματα, είναι προσβολή στη νοημοσύνη των συναδέλφων, των ανθρώπων του συστήματος υγείας! Όμως ξέρετε - είμαι σίγουρος γι' αυτό - δεν σας νοιάζουν αυτοί, δεν απευθύνεστε σε αυτούς. Έχουν καταλάβει αυτοί οι άνθρωποι την προσπάθεια, την υπερπροσπάθεια που έχουμε κάνει όλον αυτόν τον καιρό, έχουν καταλάβει ότι, πραγματικά, υπάρχει νοιάξιμο, υπάρχει φροντίδα να μην υπάρχει απλήρωτη εργασία. Έχουν να γίνουν δυόμισι χρόνια επισχέσεις εργασίας στο σύστημα υγείας. Γιατί, αγαπητοί συνάδελφοι; Επειδή είναι φίλοι μας οι συνάδελφοι στα νοσοκομεία; Όχι βέβαια. Επειδή έχουμε φροντίσει από την πρώτη μέρα που αναλάβαμε, να υπάρχει μια κανονικότητα στις πληρωμές και αυτά τα λίγα λεφτά που μπορούμε να δώσουμε να τα δίνουμε στην ώρα τους και όπου υπάρχουν προβλήματα προσπαθούμε, ασχολούμαστε προσωπικά, παρεμβαίνουμε για να τα επιλύουμε. Αυτή είναι, λοιπόν, η διαφορά. Εδώ θέλω - και θα κλείσω με αυτό - να πω το εξής: Δεν γίνεται, αγαπητοί συνάδελφοι - κι αυτό αφορά κυρίως τη Νέα Δημοκρατία - να ζητάς καλά νοσοκομεία, περισσότερους γιατρούς, καλές παροχές υγείας από τον ΕΟΠΥΥ, αναβαθμισμένο κοινωνικό κράτος και ταυτόχρονα να ζητάς χαμηλές ασφαλιστικές εισφορές, χαμηλή φορολογία και ενδεχομένως να καλύπτεις και τις υποθέσεις φοροδιαφυγής, βλέπε Paradise Papers, γιατί οι άνθρωποί σου εμπλέκονται σε αυτές. Κοροϊδεύεις τον κόσμο, πολύ απλά. Δεν γίνεται να τα έχουμε όλα σε αυτή τη χώρα. Αν θέλουμε, πραγματικά, ένα αξιόπιστο δημόσιο σύστημα υγείας κι ένα σοβαρό κοινωνικό κράτος, πρέπει φυσικά με δίκαιο τρόπο, να επιζητούμε τα μέγιστα δυνατά φορολογικά έσοδα, τα οποία, όμως, βεβαίως οφείλουν να έχουν κοινωνική ανταποδοτικότητα. Επιτρέψτε μου να πω ότι στον τομέα της υγείας αυτό το πράγμα έχει γίνει πράξη. Τα χρήματα, τα οποία εισπράττονται από τους πολίτες, είτε ως ασφαλιστικές εισφορές υγείας είτε ως φορολογικά έσοδα, επενδύονται με διαφανή τρόπο, πρωτοφανή για τα χρονικά της διαχείρισης του συστήματος υγείας και πραγματικά, μας ενοχλεί πάρα πολύ η κριτική που ακούστηκε ακόμη και από το Γενικό Γραμματέα του ΚΚΕ, ότι πάμε να κάνουμε τη βρώμικη δουλειά. Εμείς, συνάδελφοι, ξεβρωμίζουμε το σύστημα υγείας και δεν ήρθαμε σαν κλέφτες εδώ πέρα, αλλά ήρθαμε ως οργανικά στοιχεία του συστήματος, ξέροντας τους ανθρώπους του, ξέροντας τις ανάγκες του, ξέροντας τις αγωνίες, για να σφυρηλατήσουμε ένα κλίμα συνεργασίας, εμπιστοσύνης και αξιοπιστίας! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Αυτό, λοιπόν, κάνουμε. Προφανώς, τα πράγματα είναι δύσκολα. Προφανώς, πρέπει να υπερβούμε τη λιτότητα προοπτικά μετά την ολοκλήρωση της μνημονιακής φάσης, για να έχουμε τον δημοσιονομικό χώρο να έχουμε ένα σοβαρό σύστημα υγείας. Προφανώς, χρειάζονται κίνητρα για την αξιοπρεπή και έντιμη εργασία, τα οποία πρέπει να τα βρούμε και να τα αποφασίσουμε. Είμαστε αφοσιωμένοι σε αυτή την προσπάθεια και πιστεύουμε ότι θα τα καταφέρουμε. Να είστε καλά!
Κύριε Λαμπρούλη, έχετε τον λόγο για να δευτερολογήσετε.
Κύριε Πρόεδρε, προφανώς μπήκαμε στη διαδικασία των δευτερολογιών. Στην τοποθέτησή μας, και εμού του ιδίου αλλά και του Γενικού Γραμματέα μας και του Νίκου Καραθανασόπουλου αλλά και του συντρόφου του Χρήστου Κατσώτη και εδώ και στις επιτροπές, εμείς αναδείξαμε τον αντεργατικό, αντιλαϊκό χαρακτήρα αυτής της οδηγίας. Μάλιστα πρωτοπορείτε και δεν είναι μόνο εδώ στην Ελλάδα. Να σας πω και κάτι, κύριε Υπουργέ; Εμείς δεν στηρίξαμε ποτέ την εργασιακή ζούγκλα και την αντιπαλεύουμε χρόνια - και το ξέρετε πολύ καλά - ακόμα και μέσα από τις συνδικαλιστικές ενώσεις, μέσα από τη συνδικαλιστική δράση και το κίνημα των νοσοκομειακών γιατρών και ξέρετε τα αιτήματα και τις θέσεις μας. Μην τα παραποιείτε αυτά και μην πετάτε στον αέρα κουβέντες, για να πέφτει το ανάθεμα σε όλους. Εμείς ήμασταν ξεκάθαροι εδώ και πάρα πολλά χρόνια για το ΕΣΥ, τι ΕΣΥ θέλουμε, τι εθνικό σύστημα, τι σύστημα υγείας, με δημόσιο - λέμε εμείς - , κρατικό σύστημα υγείας, που να καλύπτει όλες τις ανάγκες, να είναι πλήρως επανδρωμένο, στελεχωμένο, με υποδομές, πράγμα, το οποίο δεν έγινε ποτέ, όπως θα έπρεπε να είναι και να απολαμβάνει ο λαός μας με βάση τον πλούτο που παράγει και τις αντίστοιχες υπηρεσίες υγείας. Υπενθυμίζω αυτό που είπαμε, ότι αυτή η οδηγία ή αλλιώς η ενσωμάτωση αυτής της οδηγίας ανοίγει τον δρόμο για όλους τους εργαζόμενους, είτε σας αρέσει είτε όχι. Τα παραδείγματα είναι και από την Ευρωπαϊκή Ένωση, σε μια σειρά από χώρες και όχι μόνο - και το τονίζω αυτό - στους νοσοκομειακούς γιατρούς ή, αν θέλετε, στα νοσοκομεία, είτε αφορά τον δημόσιο τομέα είτε αφορά τον ιδιωτικό τομέα. Βεβαίως, κάνετε την βρώμικη δουλειά ως Κυβέρνηση. Ό,τι δεν μπόρεσε να κάνει η Νέα Δημοκρατία με το ΠΑΣΟΚ, το προχωρήσατε εσείς και από το πρώτο μνημόνιο και από το δεύτερο μνημόνιο, αφού μαζί ψηφίσατε και το τρίτο μνημόνιο. Και τώρα προετοιμάζετε, εν όψει της τρίτης αξιολόγησης, νέα επίθεση στα εργατικά δικαιώματα, συνδικαλιστικούς νόμους, απεργία και πάει λέγοντας. Όλα αυτά που λέγατε, ότι θα καταργούσατε με ένα νόμο όλα τα μνημόνια, ότι θα παίρνατε πίσω όλα τα αντιλαϊκά και αντεργατικά μέτρα που νομοθέτησε η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ είτε χωριστά είτε και μαζί, τα πήρατε πίσω; Τα παραλάβατε, τα κληρονομήσατε και τα συνεχίζετε και τσακίζετε τον λαό ακόμη πιο πολύ. Και με τα μνημόνια και με τις συμφωνίες που έχετε κάνει, έχετε δέσει χειροπόδαρα τον λαό μέχρι το 2060. Και έχετε το σθένος να εγκαλείτε το ΚΚΕ, που σας λέει ότι κάνετε τη βρώμικη δουλειά;
Κύριε Λαμπρούλη, σας παρακαλώ να επικεντρωθείτε στο νομοσχέδιο.
Βεβαίως, για το σύστημα κάνετε τη βρώμικη δουλειά υπέρ του συστήματος και κατά του λαού! Και μην μας πείτε τώρα εσείς ότι ως Κυβέρνηση ασκείτε φιλολαϊκή πολιτική! Εμείς λέμε ξεκάθαρα και αυτό βάζουμε στον κόσμο και στο κίνημα ότι είναι ζήτημα του κινήματος αυτό, και να το διεκδικήσει και να το κατακτήσει, εννοώ σε ό,τι αφορά στους νοσοκομειακούς γιατρούς: Εξάωρη εργασία, πενθήμερο, τριάντα ώρες την εβδομάδα με μία εφημερία. Ξεκάθαρα πράγματα! Και δεν το λέμε τώρα, το λέμε χρόνια. Έτσι, λοιπόν, όταν απευθύνεστε σε εμάς να απευθύνεστε στη βάση αυτών των αιτημάτων και των θέσεων που εκφράζουμε και μέσα από το συνδικαλιστικό κίνημα και όχι μόνο, αλλά και ως κόμμα. Γιατί με βάση την ανάπτυξη που υπάρχει σήμερα, τις δυνατότητες που προσφέρει η επιστήμη, η τεχνολογία, το έμπειρο εργατικό και επιστημονικό, βεβαίως, κυρίως προσωπικό σε ό,τι αφορά τον χώρο της υγείας, να στερείται ο λαός μας όλα αυτά τα επιτεύγματα ή τις δυνατότητες; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του ΣΤ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής]] Γιατί αυτό το σύστημα, ειδικά την περίοδο της κρίσης, θέλει συνεχώς τον λαό να ματώνει, το κράτος συνεχώς να κόβει δαπάνες, να φορολογεί τον κόσμο, προκειμένου να μπουκώνει με δισεκατομμύρια, με πακτωλό χρημάτων, μέσω των αναπτυξιακών νόμων, μέσω εισφοροαπαλλαγών και φοροαπαλλαγών, ποιους; Τους μεγάλους επιχειρηματίες! Αυτό γίνεται. Αυτούς υπηρετείτε. Και βέβαια για τον λαό θα είναι τα ψίχουλα. Τον τσακίζετε στη φορολογία, τον βάζετε να πληρώνει εισφορές. Να μην το πάμε τώρα περαιτέρω. Και βέβαια, το τι πληρώνει για την υγεία του, αυτό το λέμε; Το τι του προσφέρει το κράτος και οι κυβερνήσεις, η πρώην και η παρούσα, μέσω ακόμα και των ασφαλιστικών ταμείων, πόσες περικοπές έχουν γίνει και πόσες παροχές έχουν ψαλιδιστεί μέσω των ασφαλιστικών ταμείων; Ουκ έστιν αριθμός! Δεν βάζει ο λαός το χέρι στην τσέπη βαθιά για υπηρεσίες υγείας; Δεν στήνεται στις ουρές στα νοσοκομεία; Γιατί είναι ανεπίκαιρο σήμερα, για παράδειγμα, να επανδρωθούν με βάση τη δική μας πρόταση για το ωράριο, τα νοσοκομεία με προσωπικό; Και όχι επαρκές με βάση τους πετσοκομμένους οργανισμούς ούτε και με τους παλιούς, αλλά με βάση τις ανάγκες του κάθε νοσοκομείου, της κάθε περιοχής σε εξειδικευμένο, ειδικευμένο κ.λπ. προσωπικό. Δεν θα μας έφταναν οι γιατροί, όχι δεν θα είχαμε brain drain. Δεν θα μας έφταναν οι γιατροί που παράγονται εδώ στη χώρα μας, για να προσφέρουν υπηρεσίες για να είναι ενταγμένοι σε ένα εθνικό - κρατικό λέμε εμείς - δημόσιο σύστημα υγείας. Όμως, αυτό μέσα σε αυτό το σύστημα δεν μπορεί ποτέ να υπάρξει. Αυτό λέμε! Και σε αυτή την κατεύθυνση, πέρα από την πάλη, πέρα από τη διεκδίκηση των εργαζομένων και του λαού και για υπηρεσίες υγείας προς όφελός του, εμείς λέμε ότι αυτός ο αγώνας θα πρέπει να συνδυάζεται και με ριζικότερες κοινωνικοπολιτικές αλλαγές στο ίδιο το σύστημα, ούτως ώστε και στο ζήτημα της υγείας να απολαύσει αυτά που μπορεί να του προσφέρει σήμερα η επιστήμη και η πρόοδος. Βεβαίως και θα διαφωνείτε. Δεν έχουμε καμμία αντίρρηση σε αυτό. Εσείς όλοι είστε από τη μία πλευρά και αυτό φανερώνεται σήμερα και στο νομοσχέδιο. Την οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σήμερα θα την ψηφίσετε όλοι, είτε ανοιχτά είτε συγκεκαλυμμένα.
Σώπα!
Βεβαίως, κύριε Μαντά! Αφήστε τα «σώπα». Εγώ δεν διέκοψα κανέναν. Σας παρακαλώ!
Κύριε Λαμπρούλη, βάλτε μία τελεία. Σας παρακαλώ, κύριε Μαντά!
Θα τελειώσω, κύριε Πρόεδρε. Θα πω δύο κουβέντες και για τις τροπολογίες. Σε ό,τι αφορά την τελευταία τροπολογία που είπε ο Υπουργός, την με αριθμό 1339, που αφορά την πληρωμή των εφημεριών του 2015, εμείς θα είμαστε υπέρ. Αλίμονο, δεν το συζητάμε αυτό! Γιατί κουνάτε το κεφάλι; Δεν πρέπει να πληρωθούν;
Συνεχίστε, κύριε Λαμπρούλη.
Εμείς, όμως, ζητούμε να πληρωθούν, όπως προβλέπεται από την τροπολογία και σε κάθε περίπτωση η πληρωμή να γίνεται με αύξηση από τον κρατικό προϋπολογισμό. Και εδώ είναι ένα ζήτημα, για παράδειγμα, εάν υπάρχει περίσσευμα από τα κονδύλια του 2017 για την πληρωμή των εφημεριών στο συγκεκριμένο νοσοκομείο. Σε ό,τι αφορά την τροπολογία με αριθμό 1337, που αφορά τους οδοντιάτρους και τους φυσικοθεραπευτές, θα την καταψηφίσουμε. Είναι όντως εφαρμογή των οδηγιών του ΟΟΣΑ περί ανάπτυξης της ανταγωνιστικότητας και στους οδοντιάτρους αλλά και στους φυσικοθεραπευτές. Βεβαίως, λέμε ότι οι ρυθμίσεις αυτές τίποτε άλλο δεν κάνουν από το να θεσμοθετούν και με τη βούλα του νόμου τον κανόνα της ίδιας της οικονομίας που υπηρετείτε εσείς, της καπιταλιστικής οικονομίας και ανάπτυξης όπου το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. Βεβαίως, οι μικροί - να το πω έτσι - αυτοαπασχολούμενοι οδοντίατροι και φυσικοθεραπευτές δεν πρόκειται να ωφεληθούν απ' αυτήν την εξέλιξη, πολύ δε περισσότεροι οι ίδιοι οι ασθενείς που - ειρήσθω εν παρόδω - πληρώνουν τα μαλλιοκέφαλά τους, αν έχουν, για να φτιάξουν τα δόντια τους, γιατί δεν τους καλύπτουν τα ασφαλιστικά ταμεία. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εμείς ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, διεκδικώ κι εγώ το δικαίωμα να κλείσω, γιατί ο κ. Λαμπρούλης μετά την ομιλία του Υπουργού θέλησε εκ μέρους του ΚΚΕ να έχει τον τελευταίο λόγο. Δεν θα τον έχει.
Δεν ζήτησα εγώ τον τελευταίο λόγο.
Κύριε Παπαδόπουλε, δεν ήταν στην Αίθουσα, γι' αυτό του έδωσα τον λόγο.
Διεκδικώ το δικαίωμα της δευτερολογίας, όπως έκανε κι εκείνος, γιατί πρέπει να διευκρινιστούν και μετά την ομιλία του ορισμένα πράγματα.
Περιμένετε λίγο, κύριε συνάδελφε. Γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα δύο μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί - εκπαιδευτικοί από το Γυμνάσιο Παραλίας Καλαμάτας. Αυτό είναι το δεύτερο τμήμα. Το πρώτο ήλθε προηγουμένως. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Αϊβατίδης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η Χρυσή Αυγή θα καταψηφίσει ανενδοίαστα, όπως προείπα, επί της αρχής το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου, αλλά και την συντριπτική πλειοψηφία των εμπεριεχομένων άρθρων σ' αυτό για έναν βασικό λόγο αρχής: Πέραν του ότι έχει μνημονιακή συνιστώσα το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου, εκχωρείται και εθνική κυριαρχία και αυτό αφορά στο σύστημα δικαίου, διότι η εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας δεν αφορά μόνο στα σύνορα. Αφορά και στο σύστημα δικαίου της χώρας. Η οδηγία αυτή, λοιπόν, η υπ' αριθμόν 88 του έτους 2003, κινείται ακριβώς σ' αυτό το πλαίσιο. Εκχωρείται εθνική κυριαρχία. Εν κατακλείδι, με βάση αυτά που άκουσα, κύριε Πρόεδρε, και με βάση τις θέσεις των φορέων όχι μόνο από τις συνεδριάσεις για το εν λόγω νομοσχέδιο, αλλά και από άλλες συνεδριάσεις που αφορούσαν σε άλλα νομοσχέδια, έχω αντιληφθεί ότι, καίτοι ιατροί και οι δύο Υπουργοί Υγείας αποφασίζουν για τους ιατρούς ερήμην των ιατρών. Αυτό είναι κατακριτέο. Κύριε Πρόεδρε, είμαι στη δυσάρεστη θέση - γιατί απουσιάζει ο κ. Κοντονής - να αναφερθώ στην τραγική πραγματικά εμφάνισή του. Με κυνισμό και με προπέτεια και χωρίς ψήγμα συμπάθειας αντιμετώπισε μ' έναν κατακριτέο τρόπο την κ. Μπακογιάννη. Δεν είμαι υπερασπιστής της, όμως νομίζω ότι όλοι εκείνη την χρονική περίοδο είχαμε συγκλονιστεί από εκείνο το έγκλημα. Βεβαίως και η Χρυσή Αυγή έχει θύματα πολιτικής τρομοκρατίας. Δεν εκπλησσόμεθα βέβαια ως Χρυσή Αυγή από την εμφάνιση και τη στάση του κ. Κοντονή. Ο κ. Κοντονής ανερυθρίαστα δήλωσε, ίσως και ευθαρσώς, όπως ο ίδιος νομίζει, ότι είναι θιασώτης, αν όχι υμνητής του Λένιν. Μάλιστα, χαρακτήρισε τον Στάλιν ως μία δεξιά απόκλιση. Πρωτάκουστο, αλλά ελέχθη. Έχω επανειλημμένως τονίσει ότι δυστυχώς με διάφορα τεχνάσματα εισάγονται στο νομικό σύστημα, στο δίκαιο της χώρας, ιδεολογήματα του αναρχισμού. Αυτό αφορά και το θέμα της ταυτότητας φύλου, αλλά και τις εν γένει αποφυλακίσεις. Γιατί το λέω αυτό; Διότι υπάρχει ένα ιδεολογικό κομμάτι του αναρχισμού που λέει ότι όλοι οι κρατούμενοι είναι πολιτικοί κρατούμενοι. Δεν συγκλονίζομαι, βέβαια, από τη στάση του κ. Κοντονή, του θιασώτη του Λένιν, διότι ο Λένιν την εποχή της κόκκινης τρομοκρατίας είχε αποφυλακίσει βαρείς ποινικούς που η μυστική αστυνομία των Μπολσεβίκων, η ΤΣΕΚΑ, είχε χρησιμοποιήσει εναντίον των ιδεολογικών αντιπάλων - των τσαρικών, δηλαδή - και μάλιστα προέβησαν σε ακρότητες. Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να τονίσω ότι η Νέα Δημοκρατία φέρει βαρύτατη ιστορική ευθύνη για δύο πράγματα: Πρώτον, για τη σκευωρία που στήθηκε σε βάρος της Χρυσής Αυγής και δεύτερον, διότι αυτήν τη στιγμή υπάρχουν άνθρωποι στην Κυβέρνηση που είναι στην κυριολεξία νεομπολσεβίκοι και η πολιτική της Νέας Δημοκρατίας κατά μείζονα λόγο τους οδήγησε στην εξουσία. Ευχαριστώ.
Κύριε Παπαδόπουλε, έχετε τον λόγο και τελειώνουμε.
Νομίζω ότι συμφωνήσαμε όλοι στην αλλαγή μιας τραγικής πραγματικότητας που υπάρχει ακόμη στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Το όραμα είναι ένα ποιοτικό, αποτελεσματικό, δωρεάν δημόσιο σύστημα υγείας. Τα βήματα είναι εκείνα τα οποία συζητάμε με αφορμή ένα νομοσχέδιο προσαρμογής στο ανώτερο όριο εβδομαδιαίας απασχόλησης των νοσοκομειακών γιατρών και των άλλων γιατρών που συμβάλλουν στο «εφημεριακό» πρότυπο νοσοκομείων και κέντρων υγείας που θα δώσει τη δυνατότητα για εξανθρωπισμό της σημερινής πραγματικότητας. Ξεκαθαρίσαμε ότι δύο τρόποι υπάρχουν. Ο ένας είναι η πρόταση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, την οποία υιοθετεί η πλειοψηφία της Ομοσπονδίας Νοσοκομειακών Γιατρών και ο δεύτερος αυτός που κάνουμε εμείς: Μία εφημερία την εβδομάδα και όλα τα άλλα, στα οποία δίνει απόλυτες απαντήσεις το σχέδιο νόμου - πρωινό, επτάωρο, συνεχές, τακτικό - με καμμία πιθανότητα κυκλικού ωραρίου, με καμμία πιθανότητα ελαστικότητας. Σκεφτείτε λίγο. Θέλουμε να κάνουμε πάρα πολλές προσλήψεις στο χρονικό διάστημα της προσαρμογής για να μπορέσουμε να φτάσουμε στο ποιοτικό πρόγραμμα εφημερίας που θέλουμε, που να καλύπτει επείγουσες ανάγκες, ανάγκες κλινικών τμημάτων και ούτω καθ' εξής. Σε αυτό συμφωνούμε. Με ποιον τρόπο; Με την πρόταση για μία εφημερία τη βδομάδα; Σκεφτείτε λίγο. Νοσοκομείο Τρικάλων. Για να μην σας πάω μακριά, σας πάω στο δικό μου. Η ουρολογική, η οφθαλμολογική και η ΩΡΛ κλινική για να πραγματοποιούν μια εφημερία την εβδομάδα θέλουν οκτώ γιατρούς. Το δερματολογικό τμήμα πρέπει να έχει οκτώ γιατρούς. Πρέπει να έχουμε και οκτώ γαστρεντερολόγους για να κάνουμε εφημερία. Σκεφτείτε λίγο και όλα τα άλλα τμήματα τα οποία πρέπει να οργανώσουμε. Το αναισθησιολογικό τμήμα που πρέπει να έχει δύο εφημερεύοντες, για να υπακούσει στο μοντέλο αυτό το οποίο λέτε, πρέπει να έχει τουλάχιστον δεκαπέντε αναισθησιολόγους.
Δεν μιλάμε για το μοντέλο του ΚΚΕ. Για το δικό σας μοντέλο συζητάμε σήμερα. Τα μπερδέψατε. Δεν θα ξέρουμε τι να ψηφίσουμε στο τέλος, κύριε Πρόεδρε.
Τι να κάνω; Εσείς καλύψατε όλη την εποχή των μνημονίων, κύριε Λαμπρούλη.
Αφού τα εφαρμόζετε.
Όσοι κατανοούν ότι έχουμε έναν σχεδιασμό ο οποίος αξιοποιεί τα αυτοτελή τμήματα επειγόντων περιστατικών, την ενίσχυση υποστελεχωμένων τμημάτων μονάδων εντατικής θεραπείας, τη δυνατότητα να έχουμε εικοσιτετράωρη εφημερία αρκετών κέντρων υγείας με απόφαση που θα πάρει ο Υπουργός και τη δυνατότητα να αξιοποιήσουμε τις τρεισήμισι χιλιάδες θέσεις γιατρών που έχουν μπει στη δυνατότητα υλοποίησής τους - έχουν ξεκινήσει, συνεχίζονται, η επόμενη προκήρυξη θα γίνει εντός ημερών για τα τμήματα επειγόντων περιστατικών και ακολουθεί αυτή για τα κέντρα υγείας, για τα υποστελεχωμένα τμήματα συνεχίζονται - θα δώσει τη δυνατότητα μιας σαφούς βελτίωσης. Τι άλλο μένει; Ακούσαμε και μια πρόταση από την Ένωση Κεντρώων. Χρησιμοποιήστε - λέει - τα 150 εκατομμύρια, αγαπητοί Υπουργοί, τα οποία εξοικονομούμε αν δεν τα πληρώσουμε για να πάρουμε έξι χιλιάδες θέσεις γιατρών Εθνικού Συστήματος Υγείας. Μακάρι να γινόταν αυτό, αλλά δεν γίνεται. Είμαστε αναγκασμένοι, στη βάση της πραγματικότητας, να κινηθούμε με κάθε τρόπο προς το ποιοτικό πρότυπο εφημέρευσης το οποίο - και με αυτό θέλω να κλείσω - το κουβεντιάζουμε στην Ομοσπονδία Ενώσεως Νοσοκομειακών Γιατρών σε όλη την περίοδο από το 1993. Σκεφτείτε το λίγο, είκοσι τρία χρόνια κουβεντιάζουμε για πρότυπο εφημέρευσης. Αυτό που κατατίθεται σήμερα στο σχέδιο νόμου είναι η δυνατότητα αυτό το μοντέλο, το οποίο σκεφτόμασταν ανά νοσοκομείο, ανά κέντρο υγείας, ανά υγειονομική περιφέρεια, ανά τμήματα, ανά μονάδες να έχει τη δυνατότητα της προσαρμογής με μια ουσιαστική αλλαγή. Εσείς λέτε να συνεχίζουμε με εικοσιτετράωρες εφημερίες. Εμείς λέμε με δωδεκάωρη και ανάπαυση. Τι είναι προτιμότερο για τους γιατρούς που μας ακούνε; Να συνεχίζουμε με εικοσιτετράωρες εφημερίες. Νομίζω, λοιπόν, ότι οδηγούμαστε στη βάση του οράματος σε μια συζήτηση με τους γιατρούς σε κάθε περιοχή για το πώς θα μπορέσουμε όλον αυτόν τον όγκο προσλήψεων, που θα έχουμε και τις περισσότερες που διεκδικούμε, να μπορέσουμε να τις βάλουμε σε ένα ποιοτικό πρόγραμμα, το οποίο να υλοποιεί και την προσαρμογή αλλά και την υλοποίηση του συστήματος υγείας, όπως το ονειρευόμαστε. Θα είναι, κύριε Λαμπρούλη, και ολοκληρωμένο και ποιοτικό και δωρεάν, γιατί έτσι εμείς τη θέλουμε την υγεία, να υλοποιεί το δικαίωμα στην υγεία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσαμε να έχουμε τον λόγο εγώ και ο κ. Πολάκης για δυο σύντομες δευτερολογίες;
Παρακαλώ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Έχουμε ακούσει πολλά όλη μέρα και κρατιόμαστε πολύ. Δεν θα αναφερθώ σε πολλές λεπτομέρειες. Σε δύο πράγματα θέλω να απαντήσω τα οποία ακούστηκαν και τα οποία χρειάζονται μια απάντηση. Το πρώτο αφορά τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη. Θα διαβάσω κάτι σε σχέση με αυτά που είπε, διότι καταλαβαίνω και τη θλίψη και τον πόνο των ανθρώπων, αλλά δεν μπορώ να δεχτώ με τίποτα μια λογική η οποία λέει ότι πρέπει να προσέξουμε τη σκέψη των ανθρώπων. Είναι πολύ βαρύ αυτό που είπε, ότι δηλαδή πρέπει να πάρουμε υπ' όψιν μας για το τι μέτρα κατασταλτικά θα πάρουμε το πώς σκέφτονται οι άνθρωποι. Καταλαβαίνετε πού οδηγεί αυτό το πράγμα; Αυτό είπε προηγουμένως.
Δεν μίλησε για τυχαίο άνθρωπο, κύριε Υπουργέ.
Ούτε εγώ θα μιλήσω για τυχαίο άνθρωπο, κύριε συνάδελφε. Ακούστε με. Μη με διακόπτετε. Δεν διέκοψα κανέναν ακόμα και όταν προκλήθηκα πάρα πολύ σοβαρά. Ακούστε με. Θα διαβάσω κάτι, το οποίο λέει: «Στο τέλος - τέλος, η συνεχής εξαίρεση από διατάξεις που ισχύουν για όλους τους Έλληνες θα μπορούσε ενδεχομένως από μιας πλευράς να θεωρηθεί και αντισυνταγματική. Γιατί δηλαδή ο πλέον στυγερός δολοφόνος, ο οποίος προκάλεσε το κοινό αίσθημα πρέπει να βγαίνει, και πρέπει διαρκώς να εξαιρείται ο άνθρωπος ο οποίος διέπραξε αυτό το έγκλημα...», δηλαδή και αυτός δολοφόνος και κάποια άλλα πράγματα, «... αδιαμφισβητήτως, αλλά ο οποίος πλήρωσε ακριβά όλα αυτά τα χρόνια το έγκλημα το οποίο διέπραξε και δεν έχει μεταμεληθεί βέβαια». Ξέρετε ποιανού λόγια είναι αυτά; Είναι του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και αφορούσαν την αποφυλάκιση των εγκληματιών της χούντας, τον Παττακό δηλαδή. Σκεφτείτε, λοιπόν, τι είπατε σήμερα και τι είπε ο πατέρας του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και το κλείνω εδώ. Δεύτερον, ο κ. Γεωργιάδης είπε προηγουμένως κάποια πράγματα. Καλά, είπε πολλά. Είναι αυτό το σόου και το θεατρινίστικο. Όσο ζορίζει η κατάσταση, τόσο το ρίχνουμε στο θεατρινισμό, διότι και αυτή η παρέμβαση του κ. Μητσοτάκη, αλλά και μια σειρά από άλλα πράγματα που είπε εκείνος αυτές τις μέρες μόνο αυτά είναι στην επικαιρότητα; Μόνο αυτά βλέπουμε και προσπαθούμε να ρίξουμε μαύρη σκόνη και καταχνιά στην πραγματική γενική πολιτική επικαιρότητα αυτών των ημερών; Δηλαδή, το ότι βγαίνουν αυτά τα Paradise Papers, στα οποία είναι μέσα και η σύζυγος του κ. Μητσοτάκη με εξωχώρια εταιρεία εκεί και μια και δυο και χάνει κανείς τον λογαριασμό και με κάτι κινήσεις, για αυτό δεν υπάρχει καμμία ανάγκη να δοθούν εξηγήσεις; Ο φρουρός της κ. Μπακογιάννη συνεννοούνταν με υπόκοσμο και είναι στοιχεία δικογραφίας. Αυτά δεν είναι στην επικαιρότητα; Δεν χρειάζεται να απαντηθούν από κανέναν; Ο Γραμματέας του κόμματός σας, ο κ. Αυγενάκης, ο ίδιος και η φρουρά του σε δικογραφία επίσημη - παρακολούθηση από την ΕΥΠ, όχι γενικώς από παρακράτος - πιάνεται να κλείνει δουλειές και deals με τον υπόκοσμο. Σε αυτά δεν πρέπει να απολογηθείτε; Για να μην πιάσουμε τα άλλα, τα παλιότερα τώρα που βγαίνει και η «SIEMENS» με την κατάθεση της κ. Τσακάλου, κ.λπ.. Για αυτά δεν έχετε κανένα λόγο να απολογηθείτε και καλείτε εμάς να απολογηθούμε γιατί το Δικαστικό Συμβούλιο των Φυλακών έδωσε άδεια - όχι αποφυλάκισε - με βάση τον νόμο που εσείς μέσω του κ. Δένδια είχατε κάνει την τελευταία τροποποίηση; Είμαστε με τα καλά μας; Ζούμε όλοι στον ίδιο τόπο; Δεν απολογηθήκατε για τα «πόθεν έσχες», δεν απολογηθήκατε για το σπίτι του Βολταίρου, δεν απολογηθήκατε για τα δάνεια του «Κήρυκα», δεν απολογηθήκατε για όλα αυτά. Πάμε παρακάτω. Θα πω μια κουβέντα για τον κ. Γεωργιάδη, ο οποίος τόλμησε και πέταξε την εξής κουβέντα - ποιος σε ποιους; - ότι με τη ρύθμιση, την οποία αποσύραμε για να υπάρξει χρόνος συνεννόησης με την φαρμακοβιομηχανία, κάνουμε λέει, δωράκι στις ξένες φαρμακοβιομηχανίες. Από τα πολλά δωράκια που τους κάναμε βγήκε η «ROCHE» και απειλεί, λες και μιλάει σε αποικία, όπως τους μιλούσε τότε που ήταν αυτοί απάνω και απειλεί ότι θα αποσύρει φάρμακο που το κάνει για τον εξής λόγο, επειδή το 25% rebate, δηλαδή υποχρεωτική έκπτωση όγκου, που βάλαμε στα φάρμακα που μπήκαν στη θετική λίστα, τα νέα φάρμακα, από τον Γενάρη του 2017 πρώτα από όλα πλήττει αυτές τις εταιρείες. Το επαναλαμβάνω άλλη μια φορά. Το μεγαλύτερο, το πιο διαχρονικό έγκλημα στη φαρμακευτική πολιτική, το οποίο το έκαναν όλες οι κυβερνήσεις από τη Μεταπολίτευση και έπειτα, όλοι οι Υπουργοί Υγείας από τη Μεταπολίτευση και μετά είναι το εξής: ότι ποτέ στην Ελλάδα τα ασφαλιστικά ταμεία, το Υπουργείο Υγείας δεν διαπραγματεύτηκε θεσμικά με την φαρμακοβιομηχανία για τις τιμές των φαρμάκων. Αυτό είναι το διαχρονικό έγκλημα. Αυτό είναι τα 35 με 40 δισεκατομμύρια από τα 85 του μαύρου χρήματος. Και θα το εξηγήσω με μια κουβέντα τελική για να μην τολμάει ο κ. Γεωργιάδης, που έχει βουτήξει πολύ βαθιά τα χέρια του σε αυτή την ιστορία, να ξαναπεί τέτοιες κουβέντες σε εμένα και στον κ. Ξανθό για δωράκια. Όταν ένα φάρμακο παίρνει τιμή στη Γερμανία ή στο Βέλγιο ή στην Αυστρία ή οπουδήποτε και πάρει τιμή καταλόγου 100 ευρώ τα ασφαλιστικά ταμεία αυτών των χωρών δεν το πληρώνουν 100 ευρώ, το πληρώνουν 20, 30, 35 ευρώ. Τόσο το πληρώνουν, γιατί είναι οι μοναδικοί, οι μεγάλοι αγοραστές. Αυτό στην Ελλάδα δεν έγινε ποτέ. Όταν πάρει τιμή 100 ευρώ τα ασφαλιστικά ταμεία παλαιότερα και ο ΕΟΠΥΥ σήμερα πληρώνει ή 100 ευρώ αν δεν έχει συμμετοχή ή 75 ευρώ. Εμείς που κάναμε την πρώτη διαπραγμάτευση που έριξε τις τιμές των φαρμάκων για την Ηπατίτιδα C από 35.000 και 40.000 στα 8.000 με 12.000 και τώρα το κάνουμε παντού. Και στήσαμε από την αρχή έναν μηχανισμό που και ο λαλίστατος κ. Λοβέρδος δεν τον εφάρμοσε ποτέ, παρότι τον νομοθέτησε και βέβαια και οι δύο του διάδοχοι μετά. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Αυτή είναι η στυγνή πραγματικότητα. Διότι έτσι θα είχαμε αποφύγει αυτήν την κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος στον χώρο της υγείας. Και γιατί φωνάζει και τσινάει και η «ROCHE» και η κάθε «ROCHE» με το 25% plus rebate για τα νέα φάρμακα από φέτος; Διότι έτσι, πρώτον αναγκάζονται να έρθουν γρήγορα στη διαπραγμάτευση και δεύτερον, δεν έχουν τη δυνατότητα με την υψηλή τιμή που την αποζημιώνει όλη ο ΕΟΠΥΥ να ακολουθήσουν επιθετική πολιτική προώθησης. Και καταλαβαίνετε, υποθέτω, πώς περνάει αυτή η επιθετική πολιτική προώθησης. Και είναι και μια απάντηση και στο 20-60-20 που έλεγα πριν και το έχουν διαστρεβλώσει με τον τρόπο που το έχουν διαστρεβλώσει. Αν ένα φάρμακο αξίζει, τη θέση του στην αγορά θα τη βρει. Τέλος! Από τη στιγμή που έχει θεραπευτικό αποτέλεσμα. Αν όμως, ένα καινούργιο φάρμακο έχει παρεμφερή αποτελέσματα με ένα παλαιότερο ακριβό ή πιο φθηνό, αλλά αυτό να είναι πολύ πιο ακριβό, τότε εκτοπίζει το άλλο, επειδή κάποιοι με κάποιον τρόπο το προωθούν και το συνταγογραφούν. Μας έλεγαν μέσα και οι εκπρόσωποι της φαρμακοβιομηχανίας ότι πρέπει να ελέγξουμε τη συνταγογράφηση. Και ποιος την προωθεί τη συνταγογράφηση την αυξημένη; Εγώ; Ή δεν έχουν δουλειά οι γιατροί και συνταγογραφούν; Ποιος προωθεί τη συνταγογράφηση; Μέσα από ποιους μηχανισμούς προωθείται; Γιατί προωθείται έτσι; Μέσα από τη διάχυση τέτοιου χρήματος από τις φαρμακοβιομηχανίες. Έτσι προωθείται. Να μην τα πούμε ανοιχτά αυτά ποτέ; Θα μας κουνάνε το δάχτυλο αυτοί που έκλειναν τα deals ότι παίρνουμε εμείς δωράκια; Κι αυτή η ιστορία που καταλήξαμε προχθές, είπαμε να αποσυρθεί. Διότι αυτό το plus rebate ουσιαστικά κοστίζει περίπου 50 εκατομμύρια ευρώ στις ξένες φαρμακοβιομηχανίες. Και είπαμε και πρέπει να το δούμε. Το ξέρουμε ότι το clawback είναι άδικο. Χαίρω πολύ, το ξέρουμε. Όμως είμαστε ακόμα υπό επιτροπεία και μνημόνια. Του χρόνου το καλοκαίρι θα βγούμε και θα έχει και ντάλα μεσημέρι και τότε θα μιλήσουμε αλλιώς. Όμως, μέχρι τότε πρέπει να υπάρχει αυτή η οροφή δαπανών. Κοιτάζουμε λοιπόν να τη μοιράσουμε δίκαια. Δεν μπορείς, όμως, σε ένα άδικο μέτρο να έχεις πλήρη δικαιοσύνη. Και γι' αυτό και θα τους καλέσουμε και θα τους πούμε ότι σε δεκαπέντε μέρες πρέπει να συμφωνήσετε στο μοίρασμα αυτής της ιστορίας για να νομοθετηθεί. Αυτά ήθελα να πω, γιατί χρειάζονταν οι απαντήσεις. Και νομίζω ότι και ο Ανδρέας θα συμπληρώσει.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Υγείας κ. Ανδρέας Ξανθός.
Πολύ σύντομα θέλω να αναφερθώ σε ένα θέμα που δεν είχα τον χρόνο στην ομιλία μου, σε αυτό το κομμάτι του φαρμάκου. Πραγματικά ήταν προκλητική η παρέμβαση του Αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος, ενώ έχει αποσυρθεί μια τροπολογία, έρχεται εδώ και επιχειρηματολογεί ότι εσείς το είχατε στήσει έτσι για να δώσετε ένα δωράκι στις πολυεθνικές. Και προφανώς τα λέει αυτά σε συναδέλφους οι οποίοι δεν μπορούν να γνωρίζουν λεπτομέρειες. Είναι πάρα πολύ δύσκολο και ευαίσθητο αυτό το θέμα της πολιτικής φαρμάκου. Και οφείλουμε, λοιπόν, να δώσουμε μια πολύ σαφέστατη απάντηση. Απάντησε ο Παύλος προηγουμένως. Το αντικειμενικό γεγονός ποιο είναι; Ότι έχουμε υπέρβαση της φαρμακευτικής δαπάνης. Το όριο πληρωμών, αυτό δηλαδή που πάνω από το οποίο υπάρχει clawback, είναι όντως πολύ χαμηλό και πρέπει πραγματικά στην επόμενη φάση, στη φάση που θα ξεφύγουμε από την ασφυκτική δημοσιονομική επιτροπεία κι επιτήρηση με σοβαρό και συγκροτημένο τρόπο και με τεκμηρίωση επιστημονική επιδημιολογική, νοσολογική να διεκδικήσουμε μια μεγαλύτερη ευχέρεια να καλύπτουμε με άνεση τις φαρμακευτικές ανάγκες του κόσμου. Αυτό είναι άλλη υπόθεση. Δεν είναι του παρόντος. Του παρόντος είναι να διαχειριζόμαστε με όσο γίνεται πιο καθαρό τρόπο τη σημερινή δαπάνη, αυτά τα 2,5 δισεκατομμύρια δηλαδή περίπου που είναι η εξωνοσοκομειακή και η νοσοκομειακή κι όσο είναι δυνατόν να κατανέμεται με πιο δίκαιο τρόπο η υπέρβαση αυτής της δαπάνης. Ένας μηχανισμός δικαιότερης κατανομής της υπέρβασης είναι αυτό που κάναμε αυξάνοντας το rebate tone, αυξάνοντας δηλαδή την έκπτωση, το ποσοστό έκπτωσης, με βάση τον όγκο που έχει κάποιος στην αγορά. Όσο περισσότερο όγκο, τόσο περισσότερη έκπτωση. Αυτό είναι κάτι που και η βιομηχανία το αναγνωρίζει ως θετικό μέτρο. Απλώς, η βιομηχανία παραπονείται - και ενδεχομένως δικαίως - ότι το άθροισμα clawback και rebate δημιουργεί σοβαρά προβλήματα, διότι περίπου ένα στα τρία φάρμακα είναι υποχρεωμένο να μην αποζημιώνεται, επειδή δεν φτάνει ο προϋπολογισμός. Αφήνω στην άκρη την περίοδο της ασυδοσίας, του πάρτι, στο οποίο προφανώς ξέρουμε όλοι ποιοι ήταν οι συμμετέχοντες και ποιοι ήταν και οι οργανωτές. Αυτό δεν αφορά αυτή τη συγκυρία. Νομίζω ότι σήμερα σε αυτό που επικεντρώνεται η προσπάθειά μας είναι ακριβώς αυτό για το οποίο μας κατηγόρησε ο κ. Γεωργιάδης ότι δεν λαμβάνουμε μέτρα. Λέει ότι δεν υπάρχει κανένα διαρθρωτικό μέτρο. Ενώ αυτός τι μέτρα είχε πάρει, για να καταλάβω; Μέχρι και το 2016 δεν είχε ληφθεί κανένα διαρθρωτικό μέτρο στον τομέα της φαρμακευτικής πολιτικής και για αυτό και οι θεσμοί επέμεναν σε μια πολιτική πολύ σκληρή στο επίπεδο της μείωσης των τιμών, η οποία βεβαίως ήταν αδιέξοδη, δημιούργησε στρεβλώσεις, επιβάρυνε περισσότερο τα φθηνά φάρμακα, τα γενόσημα και τώρα τελευταία τα off patent και πολύ λιγότερο τα on patent ακριβά φάρμακα. Η μόνη περίοδος που έχουν αρχίσει να λαμβάνονται διαρθρωτικά μέτρα είναι αυτή. Όπως είπε σωστά ο κ. Πολάκης έχουμε ενεργοποιήσει την Επιτροπή Διαπραγμάτευσης του ΕΟΠΥΥ. Έχουμε ήδη ένα πρώτο θετικό βήμα, πρωτοφανές για τη χώρα. Δεν είχε ξαναϋπάρξει αυτό το πράγμα, η τιμή καταλόγου ήταν και η τιμή αποζημίωσης. Αυτό, λοιπόν, έχουμε με μια πολύ συγκεκριμένη σύμβαση που υπογράψαμε μετά από διαπραγμάτευση με εταιρείες που έχουν φάρμακα για την Ηπατίτιδα C. Αυτό έδωσε τη δυνατότητα στη χώρα να μπορεί να καλύψει πενταπλάσιους ασθενείς με χρόνια Ηπατίτιδα C. Αυτό είναι τεράστια συμβολή στη δημόσια υγεία της χώρας. Τώρα είναι σε εξέλιξη διαπραγμάτευση για τρεις επιπλέον νοσολογικές κατηγορίες, για το μελάνωμα, για τη σκλήρυνση κατά πλάκας και για την οικογενή υπερχοληστερολαιμία και υπερλιπιδαιμία που υπάρχουν τώρα καινούργια φάρμακα ακριβά. Συνεργαζόμαστε με άλλες επτά χώρες, δηλαδή οκτώ χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου, αλλά και δύο εκτός Νότου και ενισχύουμε την διαπραγματευτική μας δύναμη. Από το Γενάρη έχουμε τέσσερις ομάδες φαρμάκων που δύο - δύο αυτές οι χώρες, ανά δύο, θα διαπραγματευτούν εξ ονόματος 150 εκατομμυρίων πολιτών, που είναι το άθροισμα αυτής της συνεργασίας. Αυτό είναι μοναδική πρακτική σε επίπεδο Ευρώπης. Και δεν θέλουμε να ευλογούμε τα γένια μας, αλλά βάλαμε ένα πολύ σημαντικό λιθαράκι σε αυτή την προσπάθεια. Όσον αφορά την κριτική που ασκήθηκε, τα 50 ή 70 εκατομμύρια ενδεχομένως, που είναι η υπέρβαση του νοσοκομειακού φαρμάκου του ΕΟΠΥΥ, που χορηγείται για να γίνεται η θεραπεία σε ιδιωτικές κλινικές, η πρόταση ήταν να μπουν στον κλειστό προϋπολογισμό της υπόλοιπης δαπάνης του ΕΟΠΥΥ στα 1.945.000.000. Μας είπε ο κ. Γεωργιάδης ότι αυτό είναι δωράκι προς τις πολυεθνικές. Προσέξτε, στα 1.945.000.000, τα 300.000.000 μόνο είναι η εγχώρια βιομηχανία. Το μερίδιο της εγχώριας βιομηχανίας, το μερίδιο των γενοσήμων είναι 300.000.000 ευρώ. Όλο το υπόλοιπο μέχρι τα 1.945.000.000 αφορά ξένες εταιρείες πολυεθνικές. Είναι απολύτως ψευδές, δηλαδή, αυτό το οποίο ελέχθη. Θα επιβαρυνθούν, βεβαίως, οι ελληνικές, αλλά θα επιβαρυνθούν και οι πολυεθνικές εταιρείες από αυτή τη ρύθμιση, την οποία πήραμε πίσω, όχι για να μην αντιμετωπιστεί το πρόβλημα - το πρόβλημα υπάρχει και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε - αλλά για να δώσουμε ένα μικρό περιθώριο χρόνου. Ελπίζω σε δεκαπέντε μέρες να έχουμε μία συμφωνημένη γραμμή και να πάμε σε μία όσο γίνεται πιο δίκαιη λύση. Τη Δευτέρα έχουμε καλέσει στο Υπουργείο τους εκπροσώπους και των δύο θεσμικών φορέων με τους οποίους διαλεγόμαστε, για να βρούμε μία κοινή γραμμή. Επιτρέψτε μου να κλείσω με το θέμα που έχει δημιουργηθεί με την απειλή μίας εταιρείας, η οποία αυτονομήθηκε από το ΣΦΕ, που είναι το συλλογικό όργανο εκπροσώπησης των πολυεθνικών εταιρειών κυρίως, η οποία απειλεί να αποσύρει ένα αντικαρκινικό φάρμακο από τη σχετική λίστα. Εμείς, λοιπόν, είπαμε από την αρχή σε αυτή την εταιρεία ότι αυτό το πράγμα είναι ένας ωμός εκβιασμός και ότι το αν θα έχουν πρόσβαση οι καρκινοπαθείς της χώρας στις σύγχρονες θεραπείες, δεν είναι ένα ζήτημα το οποίο εξαρτάται από το business plan μιας εταιρείας και από το εταιρικό κέρδος. Είναι ένα πολιτικό ζήτημα και τους είπαμε ότι αυτό το θέμα δεν θα το αφήσουμε έτσι. Αρχίσαμε μια δέσμη πολιτικών παρεμβάσεων για να δώσουμε το σήμα ότι δεν έχουμε μέτωπο με τις εταιρείες. Έχουμε μέτωπο με τις πρακτικές και τις συμπεριφορές. Θα δώσουμε, λοιπόν, το σήμα ότι αυτές οι πρακτικές δεν είναι ανεκτές, ακόμα κι αν είμαστε μια χώρα χρεωκοπημένη και υπό επιτροπεία. Έστειλε, λοιπόν, ο Υπουργός Υγείας επιστολές σε όλους τους ομολόγους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στον Επίτροπο Υγείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τον οποίο είχα και τηλεφωνική συνομιλία, στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ο οποίος σήμερα μας έστειλε μια επιστολή η οποία λέει ότι στηρίζει την Ελλάδα στην προσπάθειά της να έχει πρόσβαση στο φάρμακο ο πληθυσμός της χώρας και να ενισχυθεί η καθολική κάλυψη. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Την έχει υπογράψει η Σουζάνα Γιάκαμπ, η Διευθύντρια του περιφερειακού γραφείου του Π.Ο.Υ. της Ευρώπης. Την καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός κ. Ανδρέας Ξανθός καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα επιστολή, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Θα το θέσουμε και στο Συμβούλιο των Αρχηγών και θα το θέσουμε θέμα στους ομολόγους μας, με τους οποίους συνεργαζόμαστε στον Νότο της Ευρώπης. Γιατί αυτή η αθέμιτη πρακτική ναρκοθετεί κάθε περιθώριο συνεννόησης και συνεργασίας ανάμεσα σε χώρες. Πραγματικά, με ευαισθησία απέναντι στους ανθρώπους, καλέσαμε και τους συλλόγους των ασθενών και τους εξηγήσαμε και προσπαθήσαμε να τους δώσουμε την αίσθηση ότι αυτό που κάνουμε δεν είναι ένας καυγάς με τη βιομηχανία, είναι ένας αγώνας να διασφαλίσουμε το δικό τους δικαίωμα να έχουν πρόσβαση στα φάρμακα που τεκμηριωμένα χρειάζονται. Τώρα έχουμε και μηχανισμό αξιολόγησης της φαρμακευτικής βιομηχανίας. Αυτό είναι το δεύτερο διαρθρωτικό μέτρο. Έχουμε τελειώσει τη διαπραγμάτευση με τους θεσμούς. Έχουμε έτοιμο σχέδιο και δημιουργούμε Επιτροπή HTA για πρώτη φορά στη χώρα. Ήταν τεράστιο θεσμικό έλλειμμα στη φαρμακευτική πολιτική αυτό. Εμείς το δρομολογούμε και μέσα στο επόμενο διάστημα θα το έχουμε συγκροτήσει. Αργότερα θα φτιάξουμε κι ένα συνολικό φορέα αξιολόγησης και πραγματικά, θα δώσουμε τη δυνατότητα στα φάρμακα που έχουν θεραπευτική προστιθέμενη αξία, που τεκμηριωμένα από τη βιβλιογραφία έχουν θεραπευτικό όφελος, να αποζημιώνονται στη χώρα.
Κύριε Υπουργέ, με αυτό να ολοκληρώσετε.
Τελειώνω, λοιπόν, λέγοντας ότι καταλαβαίνουμε τις δυσκολίες και τα προβλήματα, ιδιαίτερα στον ευαίσθητο χώρο του φαρμάκου, καταλαβαίνουμε την αγωνία επιχειρήσεων της χώρας που απασχολούν εργατικό δυναμικό, που έχουν θέσεις εργασίας, που φέρνουν προστιθέμενη αξία στη χώρα, να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητά τους. Αντιλαμβανόμαστε την ανάγκη να υπάρχει μία ισορροπημένη γραμμή που να παίρνει υπ' όψιν της τις ανάγκες και την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς, αλλά πρωτίστως, θα είμαστε με τις ανάγκες των πολιτών και το δικαίωμά τους να έχουν αξιοπρέπεια και ασφάλεια την ώρα της αρρώστιας. Αυτή είναι η γραμμή την οποία θα ακολουθήσουμε. Και πιστεύουμε ότι με τις πολιτικές κινήσεις που έχουμε κάνει αυτήν την περίοδο ενισχύουμε αυτήν την προοπτική και καλούμε τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας να τοποθετηθούν υπεύθυνα σε αυτό το θέμα και όχι να έρχονται εδώ και να παριστάνουν τους ουδέτερους σχολιαστές. Πραγματικά καλούμε τις πολιτικές δυνάμεις! Πάρα πολλές μη κυβερνητικές οργανώσεις - και είναι προς τιμή τους - αυτές τις μέρες με πρωτοπόρα την «PRAKSIS» - συνυπογράφουν οι Γιατροί του Κόσμου, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, η «ΕΚΠΟΙΖΩ» και πάρα πολλές άλλες - μας έστειλαν επιστολή και μας λένε ότι είναι μαζί μας στην προσπάθεια να διασφαλιστεί το δικαίωμα της πρόσβασης και της καθολικής κάλυψης των πολιτών.
Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, επί των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Υγείας: «Εναρμόνιση του ελληνικού δικαίου με την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 4ης Νοεμβρίου 2003 “σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας” ως προς την οργάνωση του χρόνου εργασίας των ιατρών και οδοντιάτρων του Ε.Σ.Υ. - Ρυθμίσεις θεμάτων ιατρών Ε.Σ.Υ. και άλλες διατάξεις». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας: «Εναρμόνιση του ελληνικού δικαίου με την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 4ης Νοεμβρίου 2003 “σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας” ως προς την οργάνωση του χρόνου εργασίας των ιατρών και οδοντιάτρων του Ε.Σ.Υ. - Ρυθμίσεις θεμάτων ιατρών Ε.Σ.Υ. και άλλες διατάξεις», έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση των άρθρων και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 3 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 5, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 5 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 6, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 6 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 7, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 7 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 8 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 8 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 9, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 9 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 10 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 10 έγινε δεκτό ως έχει ομοφώνως. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 11 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 11 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 12, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 12 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 13, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 13 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Το άρθρο 14 αποσύρεται και τα λοιπά άρθρα αναριθμούνται. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 14 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 14 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 15, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 15 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 16 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 16 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 17 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 17 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 18 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 18 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νέο άρθρο 19, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το νέο άρθρο 19 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1334 και ειδικό 101, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1334 και ειδικό 101 έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδια άρθρα. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1339 και ειδικό 104 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1339 και ειδικό 104 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας: «Εναρμόνιση του ελληνικού δικαίου με την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 4ης Νοεμβρίου 2003 “σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας” ως προς την οργάνωση του χρόνου εργασίας των ιατρών και οδοντιάτρων του Ε.Σ.Υ. - Ρυθμίσεις θεμάτων ιατρών Ε.Σ.Υ. και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων. Προχωρούμε στη ψήφιση του νομοσχεδίου και στο σύνολο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας: «Εναρμόνιση του ελληνικού δικαίου με την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 4ης Νοεμβρίου 2003 “σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας” ως προς την οργάνωση του χρόνου εργασίας των ιατρών και οδοντιάτρων του Ε.Σ.Υ. - Ρυθμίσεις θεμάτων ιατρών Ε.Σ.Υ. και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 18.45΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Παρασκευή 10 Νοεμβρίου 2017 και ώρα 10.00΄ με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.