Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων: «Για την Προστασία της Εργασίας - Σύσταση Ανεξάρτητης Αρχής «Επιθεώρηση Εργασίας» - Κύρωση της Σύμβασης 190 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για την εξάλειψη της βίας και παρενόχλησης στον κόσμο της εργασίας - Κύρωση της Σύμβασης 187 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για το Πλαίσιο Προώθησης της Ασφάλειας και της Υγείας στην Εργασία - Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/1158 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ήης Ιουνίου 2019 για την ισορροπία μεταξύ της επαγγελματικής και της ιδιωτικής ζωής». Ξεκινάμε από εκεί που σταματήσαμε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κυρία συνάδελφε.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Καλή σας μέρα. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία θα καταθέστει πρόταση για ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής, μιας σειράς άρθρων και επί του συνόλου του νομοσχεδίου. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς, κύριε Πρόεδρε, θα καταθέσουμε σε λίγο πρόταση.
Το είχε πει ο εισηγητής σας από προχθές, αλλά καταγράφεται και σήμερα που το λέτε. Είχατε πει ότι προτίθεστε να καταθέσετε πρόταση για ονομαστική.
Και το Κίνημα Αλλαγής.
Και το Κίνημα Αλλαγής.
Και από το Κίνημα Αλλαγής, κύριε Πρόεδρε, θα κατατεθεί πρόταση για ονομαστική ψηφοφορία για σειρά άρθρων και για το σύνολο.
Ωραία, εντάξει, κύριε Μουλκιώτη. Και από το Κίνημα Αλλαγής. Ξεκινάμε με τη συνάδελφο, Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, την κ.υρία Τσαμπίκα Ιατρίδη. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρισκόμαστε στην τρίτη μέρα της συνεδρίασης και αυτό που έχουμε δει μέχρι τώρα από την Αξιωματική Αντιπολίτευση αλλά και από τα άλλα κόμματα είναι ένα κρεσέντο παραποίησης των διατάξεων του νομοσχεδίου και μία συνεχής διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Περαιτέρω, βλέπουμε την προφανή αμηχανία των κομμάτων της Ααντιπολίτευσης, η πλειοψηφία των οποίων θεωρεί τον εαυτό τους ως Αριστερά, να στηρίξουν τις αναμφισβήτητα θετικές πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης για τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες. Θα προσπαθήσω, όσο μπορώ πιο ψύχραιμα και ήρεμα, να προσεγγίσω τις διατάξεις του νομοσχεδίου και τη γενικότερη πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα που το περιβάλλει. Και το κάνω αυτό, γιατί πιστεύω ότι οι κραυγές δεν μπορούν να έχουν θέση σε μία περίοδο, στην οποία οι Έλληνες πολίτες θέλουν να δουν τη ζωή τους να βελτιώνεται. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πραγματικότητα είναι ότι το παρόν νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας αποτελεί μία ακόμα υλοποίηση των προεκλογικών δεσμεύσεων της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη. Πρόκειται για την εφαρμογή ενός σύγχρονου πλαισίου εργασίας, το οποίο απαντά στις σημερινές προκλήσεις και αντιμετωπίζει παθογένειες προηγούμενων ετών. Θα μπορούσε να πει κανείς ανατρέχοντας στο παρελθόν από τη Μεταπολίτευση και μετά, ότι η Αριστερά - Κεντροαριστερά στην Ελλάδα θεωρεί τα εργασιακά ζητήματα προνομιακό πεδίο της και βασικό στοιχείο για την όποια πολιτική κυριαρχία της. Ωστόσο, με βάση το εκλογικό αποτέλεσμα του 2019 και τις δημοσκοπήσεις που έχουν ακολουθήσει, μεσολαβήσει μέχρι και σήμερα, είναι προφανές ότι ο ελληνικός λαός θέλει τον εκσυγχρονισμό του πλαισίου εργασίας, αντιλαμβάνεται ότι σε πολλές περιπτώσεις υπάρχει καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος απεργίας και βλέπει, βέβαια, ότι όταν η Αριστερά είναι κυβέρνηση χρησιμοποιεί τελείως διαφορετική φρασεολογία και υιοθετεί πολιτικές τις οποίες μετά τις καταγγέλλει ως αντιπολίτευση. Με βάση τα παραπάνω, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κατέθεσε ένα νομοσχέδιο, το οποίο εξασφαλίζει την προστασία των εργαζομένων, ανταποκρίνεται στις σύγχρονες συνθήκες και περιέχει διατάξεις οι οποίες είναι προοδευτικές, σέβονται όλους τους εργαζόμενους και είναι σε αντιστοιχία με τις εργατικές νομοθεσίες των προηγμένων ευρωπαϊκών χωρών. Είναι γεγονός ότι και στα εργασιακά ζητήματα η Κυβέρνηση αφουγκράζεται τις ανάγκες του ελληνικού λαού, την κατάσταση της οικονομίας και της αγοράς εργασίας και δείχνει με την τόλμη της ότι η Αριστερά το μόνο που κάνει είναι να μιλά για την εργασία με όρους παρελθόντος και με σκοπό να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των συνδικαλιστικών της παρατάξεων και των προνομίων που τη συνοδεύουν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο περιέχει σημαντικές διατάξεις για τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες. Θα ήθελα να εστιάσω στα ακόλουθα. Η Ελλάδα αποτελεί μία από τις πρωτοπόρες χώρες που προχωρά στην κΚύρωση της σΣύμβασης 190 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, μέσα από την οποία θεσπίζεται η δημιουργία ενός τείχους προστασίας του φύλου και καταπολέμησης της βίας και της παρενόχλησης στο εργασιακό περιβάλλον. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας πιστή στις αρχές και τις αξίες του σεβασμού της ισότητας και του ρόλου της γυναίκας στην κοινωνία μας, με τις ρυθμίσεις που εισάγονται στο νομοσχέδιο για την εργασία διευρύνει την υφιστάμενη προστασία που αντιμετωπίζει την παρενόχληση ως μορφή διάκρισης και προσθέτει τη βία στις συμπεριφορές που τιμωρούνται. Η λεκτική και η ψυχολογική βία είναι μη αποδεκτή και οφείλει να τιμωρείται, καθώς η κατάρρευση της προσωπικής αυτοεκτίμησης του ατόμου μέσα από αυτήν τη διαδικασία είναι άκρως καταστροφική. Μέσα από το νομοσχέδιο αναφέρουμε ως προστατευόμενα πρόσωπα ακόμη και τους αιτούντες εργασία και εθελοντές, καλύπτοντας πλέον όλες τις έννομες σχέσεις εργασίας. Θεσμοθετούμε την υποχρέωση του εργοδότη και άρα, μπορούμε να τον ελέγξουμε, να προλαμβάνει, να σταματά και να αντιμετωπίζει περιστατικά βίας ή παρενόχλησης, να ενημερώνει τους εργαζόμενους σχετικά με τους κινδύνους, τα μέτρα, τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματά τους, να απευθύνεται στις δημόσιες αρχές για να εξετάσουν τις καταγγελίες και να επικρατήσει φως σε όλη τη διαδικασία. Επίσης, αξίζει να σημειωθεί πως πλέον υποχρεώνουμε τις επιχειρήσεις που απασχολούν πάνω από είκοσι άτομα να υιοθετήσουν εταιρική πολιτική για την καταπολέμηση της βίας και παρενόχλησης, ενισχύοντας τη νέα κουλτούρα που επιδιώκουμε, πλέον, να έρθει οριζόντια σε όλα τα εργασιακά περιβάλλοντα, διασφαλίζοντας υγιείς εργασιακές συνθήκες και ταυτόχρονα τον σεβασμό όλων προς όλους. Αυτό από μόνο του διασφαλίζει την ομαλότερη λειτουργία και απόδοση των εργαζομένων, οι οποίοι όταν νιώθουν ασφαλείς αποδίδουν και περισσότερο, αφού είναι προσηλωμένοι αποκλειστικά στον στόχο τους. Είναι σημαντικό πως σε περίπτωση που λάβει χώρα περιστατικό βίας ή παρενόχλησης, ο εργοδότης υποχρεούται πια να λάβει μέτρα στο πλαίσιο των εργασιακών σχέσεων, ώστε να το σταματήσει ακόμη και με καταγγελία σχέσης εργασίας. Εφόσον ο εργοδότης δεν λάβει μέτρα ή αυτά είναι ανεπαρκή, ο εργαζόμενος ή η εργαζόμενη που έχει θιγεί, μπορεί να ενημερώσει τον εργοδότη και να αποχωρήσει από την εργασία για όσο διάστημα χρειαστεί, για να μπορέσει να επανέλθει ουσιαστικά. Η απόλυση, καθώς και οποιαδήποτε δυσμενής μεταχείριση του καταγγέλλοντος ή μάρτυρα απαγορεύεται, ενώ ενισχύεται το σήμα ισότητας στις επιχειρήσεις, το οποίο επεκτείνεται και στις πολιτικές καταπολέμησης της βίας και παρενόχλησης στην εργασία. Μέσα από αυτήν τη συνθήκη που δημιουργεί το νέο νομοσχέδιο όλοι οι εργαζόμενοι, γυναίκες και άντρες, νοιώθουν πια ασφαλείς, πιο δυνατοί και πιο θωρακισμένοι και η κοινωνία μας έχει ανάγκη να νιώσει πως το κράτος δικαίου είναι εκεί προληπτικά και όχι μόνο θεραπευτικά. Δημιουργούμε ένα πλαίσιο λειτουργίας που ενισχύει τη θέση της γυναίκας που κατά κύριο λόγο είναι η θιγόμενη στο εργασιακό της περιβάλλον, λόγω αναχρονιστικών αντιλήψεων και στερεοτύπων που έπρεπε να είχαν εξαλειφθεί χθες και δεν έχουν χώρο στην Ελλάδα του 2021. Είμαστε πρωτεργάτες και είμαι περήφανη ωςσαν γυναίκα, ωςσαν μητέρα και ωςσαν εκπρόσωπος του εΕλληνικού Κοινοβουλίου, που είμαι κομμάτι της αλυσίδας που θεσμοθέτησε αυτήν την αλλαγή που τόσοι άνθρωποι ονειρευόντουσαν και σήμερα γίνεται, επιτέλους, πράξη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η παράταξή μας, η Κυβέρνησή μας, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, όλοι εμείς, είμαστε με το βλέμμα σταθερά προσανατολισμένο στο μέλλον. Υιοθετούμε και εφαρμόζουμε τις πιο σύγχρονες και ευέλικτες πολιτικές που εφαρμόζονται σε όλη την Ευρώπη. Είμαστε δίπλα στους εργαζόμενους, στηρίζουμε τη δημιουργία, την καινοτομία, την ασφάλεια και την ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής και το κυριότερο, τα δύο αυτά χρόνια τιμάμε τις δεσμεύσεις μας απέναντι στους πολίτες, όπως έχουμε κάνει και με τα προηγούμενα νομοσχέδιά μας, όπως κάνουμε και με το παρόν νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κυρία Τσαμπίκα. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Τρύφων Αλεξιάδης, από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Στην ουσία η συζήτηση γι' αυτό το νομοσχέδιο έχει εξαντληθεί, τα επιχειρήματα ένθεν και κακείθεν έχουν κατατεθεί και έχει εξαντληθεί ο διάλογος. Βεβαίως, θα σεβαστούμε την κοινοβουλευτική διαδικασία, θα είμαστε εδώ μέχρι τέλους και θα δώσουμε - και με την ψηφοφορία - τη μάχη μέχρι τέλους, γιατί ελπίζουμε ότι αυτή η μάχη που ξεκίνησε θα τελειώσει νικηφόρα για εμάς, νικηφόρα για όλους αυτούς που αγωνίζονται ενάντια στην εργασιακή βαρβαρότητα που φέρνει το νομοσχέδιό σας. Τα επιχειρήματα ακούστηκαν όλα και δεν έχω να προσθέσω κάτι περισσότερο από όσα με πλήρη πολιτική επάρκεια τα πολιτικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και από άλλους πολιτικούς χώρους, έχουν καταθέσει. Θέλω να σταθώ μόνο σε κάποια σημαντικά σημεία. Θέλω να ευχαριστήσω τη Νέα Δημοκρατία για το ανέλπιστο δώρο που έκανε στην Αντιπολίτευση, για το ανέλπιστο δώρο που έκανε στην πολιτική ιστορία της χώρας. Κοιτάξτε τι κάνατε, τώρα πλέον μπορούμε να σας το πούμε δημόσια. Υπενθυμίσατε, τονίσατε, αναδείξατε τις διαχωριστικές γραμμές που υπάρχουν μεταξύ της προοδευτικής δημοκρατικής παράταξης και του δικού σας πολιτικού χώρου. Δεν θα μιλήσω για την πολιτική σας καταγωγή και για τα όσα ακραία ακούστηκαν από το δικό σας πολιτικό χώρο. Διότι άκουσα από εσάς για υμνητές της Θάτσερ για το τι έγινε τα προηγούμενα χρόνια στην Ελλάδα και μια σειρά από ζητήματα, αλλά δεν θα μιλήσω γι' αυτά. Καλά κάνατε και ευχαριστούμε πάρα πολύ που τα θυμίσατε. Διότι κατάλαβε πλέον ο κάθε πολίτης ότι από τη μια μεριά υπάρχει η προοδευτική παράταξη που αγωνίζεται για μια συγκεκριμένη πορεία της χώρας και από την άλλη είστε εσείς που θέλετε να γυρίσετε τη χώρα πίσω στα πιο σκοτεινά χρόνια. Βεβαίως, αυτό είναι το ιδεολογικό και πολιτικό σας DNA. Εγώ αντιμάχομνται με τη δική σας παράταξη από τη δεκαετία του 1970, δεν έχω καμμία αυταπάτη τι πρεσβεύετε. Κάνατε πολύ καλά, λοιπόν, που συγκεντρώσατε τους δεξιούς, τους ακροδεξιούς, τους θαυμαστές της Θάτσερ και των ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών, διότι στελέχη σας εδώ - όχι όλα, αρκετά - βγήκαν να θυμίσουν και να επιχειρηματολογήσουν υπέρ αυτής της ιστορίας. Κάνατε, λοιπόν, το τραγικό πολιτικό λάθος! Η ίδια η Νέα Δημοκρατία αφαίρεσε το επιχείρημα, αφαίρεσε το άλλοθι, αφαίρεσε οποιαδήποτε δικαιολογία από όλους αυτούς οι οποίοι από άλλους πολιτικούς χώρους ξεκίνησαν και έχουν ταυτιστεί μαζί σας. Έχουν ενταχθεί σε εσάς εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ ή για να εξυπηρετήσουν τους δικούς σας πολιτικούς λόγους. Και για όσους από αυτούς έχουν το ισχυρό επιχείρημα του Υπουργού, του Υφυπουργού, του Γενικού Γραμματέα ή του στελέχους σε κάποιον οργανισμό, δεν υπάρχει εκεί αντεπιχείρημα, είναι πολύ ισχυρό το επιχείρημα, αλλά για όλους τους άλλους; Διότι υπάρχουν μέσα σε' αυτούς και έντιμοι και πολιτικά σκεπτόμενοι άνθρωποι. Τώρα, πλέον, δεν έχουν επιχείρημα. Είναι σαφέστατο το πολιτικό χάσμα. Από τη μια η δημοκρατική παράταξη και από την άλλη η δεξιά και ακροδεξιά λογική. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση και επειδή είμαι πολύ περισσότερα χρόνια μαχόμενος αγωνιζόμενος συνδικαλιστής και με έχουν τιμήσει οι εργαζόμενοι με την ψήφο τους σε πολλά συνδικαλιστικά αξιώματα - είμαι πολύ περισσότερα χρόνια συνδικαλιστής απ' ότι είμαι Βουλευτής, δύο χρόνια κλείνω τώρα Ββουλευτής - η αλλεργία σας, η απέχθεια, το μίσος σας απέναντι στους συνδικαλιστές. Και τι δεν είπατε! Συνδικαλιστική αριστοκρατία, συνδικαλιστική γραφειοκρατία και μια σειρά από άλλες ακραίες εκφράσεις που, βεβαίως, δικαιολογούν το ποιες κοινωνικές τάξεις και ποιους εκφράζετε. Αλλά εγώ θέλω να ρωτήσω με απορία και με ανθρώπινη ειλικρίνεια και με φιλική διάθεση, τον Θόδωρο, τον Γιάννη, τον Αποστόλη, τον Βασίλη, Βουλευτές, πρώην συνδικαλιστές από τον χώρο της Νέας Δημοκρατίας που μαζί δώσαμε και τους τιμώ για τους συνδικαλιστικούς αγώνες - που από τους συνδικαλιστικούς τους αγώνες έγιναν γνωστοί στην κοινωνία και στους πολίτες και εκλέχτηκαν Βουλευτές και ορισμένοι από αυτούς κατέκτησαν και πολύ σωστά και υπουργικούς θώκους - ταυτίζονται με όλη αυτήν την επίθεση στο συνδικαλιστικό κίνημα και στους συνδικαλιστές; Σε καμμία περίπτωση δεν θα πω εγώ ότι όλα στον συνδικαλισμό είναι τέλεια. Ως συνδικαλιστής έχω θέσει αυτά τα ζητήματα. Άλλο, όμως, αυτό και άλλο να μπαίνουμε στην χρυσαυγίτικη λογική, επειδή υπάρχουν προβλήματα στον συνδικαλιστικό χώρο, όλοι οι συνδικαλιστικές είναι ίδιοι και επίθεση στους συνδικαλιστές. Για σκεφτείτε, κύριοι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, αν γινόταν κάτι αντίστοιχο από οποιονδήποτε συνδικαλιστή στους πολιτικούς, από οποιονδήποτε πολιτικό στους δημοσιογράφους; Είναι αυτή η χρυσαυγίτικη λογική, όπως σας είπα, όλοι είναι ίδιοι και κάνουμε μία επίθεση σε όλους. Το ξαναλέω, όμως, αυτοί οι τέσσερις ειδικά Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που έγιναν Βουλευτές, κατά τη δική μου ταπεινή άποψη, επειδή ξεκίνησαν από τον συνδικαλιστικό χώρο και από εκεί έγιναν γνωστοί, πρέπει να πάρουν θέση αν ταυτίζονται με αυτήν την επίθεση, με αυτόν τον λίβελλο εναντίον του συνδικαλιστικού κινήματος. Είναι σαφέστατο το τι σας φοβίζει. Σας φοβίζουν οι αγώνες των εργαζομένων, σας φοβίζουν οι κοινωνικοί αγώνες. Δεν συμμετείχατε, άλλωστε, ως πολιτικός χώρος ποτέ σε' αυτούς τους αγώνες, με φωτεινές εξαιρέσεις προσώπων από τον δικό σας χώρο που βεβαίως συμμετείχαν. Σας φοβίζουν οι αγώνες των εργαζομένων. Θα θυμίσω πρόσφατους αγώνες, όπως οι αγώνες των εργαζομένων στα Λιπάσματα της Καβάλας που έδειξαν και με την πρόσφατη κινητοποίηση έξω από το Υπουργείο Εργασίας τον δυναμισμό τους, την αποφασιστικότητά τους και ελπίζω να δοθεί επιτέλους μία λύση στα προβλήματά τους. Σας φοβίζουν οι αγώνες των συμβασιούχων καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών, που δίνουν με τις κινητοποιήσεις σχεδόν κάθε μέρα έξω από το Υπουργείο Οικονομικών έναν σοβαρό αγώνα, που προσπαθούν να λύσουν προβλήματα που έλυσαν άλλες απολυμένες καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών και δυστυχώς δέχονται μία τρομερή επίθεση και από συγκεκριμένα μΜέσα μΜαζικής εΕνημέρωσης, τελευταία όμως δυστυχώς και από συγκεκριμένο δικαστή, ο οποίος ανέλαβε από την ελληνική δΔικαιοσύνη να δικάσει την υπόθεσή τους. Καταθέτω στα Πρακτικά όλα τα δημοσιεύματα, για να μείνει στην κοινοβουλευτική ιστορία ο κύριος και να φορτωθεί την ευθύνη των όσων έκανε, διότι ήμουν παρών στο δικαστήριο και είδα τη συμπεριφορά του. Να φορτωθεί την ευθύνη, γιατί, πριν ακόμα ανέβει στην Έδρα και εξετάσει τα δεδομένα της υπόθεσης, εκφωνούσε απόφαση και έλεγε ότι είναι απαράδεκτα πράγματα αυτά, ότι εσείς καταστρέψετε τη χώρα και να έκανε πολιτικές δίκες ο κύριος σε μια εποχή που αυτά είναι απαράδεκτα ακόμα και να ακούγονται. Εγώ καταθέτω στα Πρακτικά τα πλήρη δημοσιεύματα, για να εκτεθεί κοινοβουλευτικά ο συγκεκριμένος, για να αποφύγουν και κάποιοι άλλοι να τον αντιγράψουν και να καταλάβουν ότι οι εργαζόμενοι έχουν φωνή και δικαιώματα. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Τρύφων Αλεξιάδης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[Στο σημείο αυτό κχτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, θέλοντας να συγχαρώ τη Νέα Δημοκρατία ως Κυβέρνηση ακόμα και για κάτι άλλο. Θα ήθελα να το πω, όπως λέμε στον Πειραιά τη φράση, αλλά δεσμεύομαι από την κοινοβουλευτική πρακτική και από τον καθωσπρεπισμό που υπάρχει. Μας «φλομώσατε» στα ψέματα στην προεκλογική περίοδο και την πρώτη περίοδο διακυβέρνησης για επιτελικό κράτος, για οργάνωση. Το τι μας λέγατε δεν περιγράφεται.
Ολοκληρώστε, γιατί σήμερα δεν έχουμε χρόνο.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, με μία φράση. Παρασκευή βράδυ καταθέσατε τροπολογίες του Υπουργείου Οικονομικών στο εργασιακό νομοσχέδιο, ενώ Παρασκευή βράδυ κατατέθηκε άλλο νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών το οποίο συζητήθηκε χθες στην εΕπιτροπή. Μα, τόση ανικανότητα να οργανώσετε στοιχειώδη θέματα και να βάλετε το Κοινοβούλιο να λειτουργεί σε μια στοιχειώδη διαδικασία; Κλείνετε τα δύο χρόνια, κλείνει η πολιτική σας περίοδος, είστε απέναντι στους αγώνες εργαζομένων. Ευχαριστώ πάρα πολύ για τον χρόνο σας.
Σήμερα απευθύνω παράκληση προς όλους να τηρείται ο χρόνος. Είναι ημέρα Αρχηγών και θέλω να εξαντληθεί όλος ο κατάλογος, να μιλήσουν όλοι οι συνάδελφοι. Καλείται στο Βήμα ο συνάδελφος από τη Νέα Δημοκρατία, ο κ. Σπυρίδωνας Πνευματικός.
Καλημέρα, κύριε Πρόεδρε. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να μου δώσετε το δικαίωμα να ξεκινήσω σήμερα με το θέμα της απεργίας και να ρωτήσω: Είναι δυνατόν ποτέ να προκηρύσσεται τέτοια απεργία σε μια μέρα που τα παιδιά μας δίνουν πανελλαδικές εξετάσεις; Είναι μια ομάδα παιδιών, τα οποία τους τελευταίους δεκαοκτώ μήνες βασανίζονται από το φαινόμενο της πανδημίας.
Δεν απεργούν αυτοί. Δεν το ξέρετε;
Μην διακόπτετε.
Είναι το άγχος που έζησαν τα παιδιά αυτά χθες. Και το δικό μου το παιδί συμμετέχει στις εξετάσεις σήμερα και η αγωνία τους πώς θα φτάσουμε τελικά στο σχολειό ήταν μια ένα επιπρόσθετο άγχος, με το οποίο δεν υπήρχε κανένας λόγος να φορτίσουμε αυτά τα παιδιά. Δημιουργείται, λοιπόν, μια τέτοια τεράστια αναστάτωση σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή. Έτσι επενδύουμε τελικά στο μέλλον της χώρας μας; Ποιος θα ζητήσει τελικά συγγνώμη από αυτά τα παιδιά; Δεν είναι, όμως, η μόνη ακρότητα που είδαμε τις τελευταίες ημέρες στο πλαίσιο της μητέρας των μαχών, όπως μας λέει η Αντιπολίτευση. Ακούμε εδώ όλες αυτές τις ημέρες ότι αυτό το νομοσχέδιο είναι οδοστρωτήρας, αντεργατικό και καταστροφικό. Ακούμε για γαλέρες, ότι διαλύει τα ωράρια, ότι αυξάνει την ανεργία. Ακούμε πολλούς ακραίους χαρακτηρισμούς, αλλά καμμία δημιουργική πρόταση. Αναρωτιέμαι, αν πραγματικά έχουμε όλοι διαβάσει το ίδιο νομοσχέδιο. Υπάρχει, δηλαδή, κάποιος ο οόποίιος διαφωνεί με το πλαίσιο για τη βία και τη σεξουαλική παρενόχληση μέσα στον εργασιακό χώρο; Υπάρχει κάποιος που να διαφωνεί με τις διατάξεις για την προστασία της οικογενειακής ζωής, την άδεια πατρότητας για δεκατέσσερις ημέρες που προβλέπεται για πρώτη φορά; Διαφωνεί κανείς με το γεγονός ότι η χώρα μας είναι από τις πρώτες που εισάγει το δικαίωμα για την αποσύνδεση από την τηλεργασία; Και τέλος, ποιος δεν επιθυμεί τη δημιουργία πλαισίου για την υγιεινή και την ασφάλεια των εργαζομένων στα delivery και τα κούριερ; Για όλα αυτά δεν ακούσαμε τίποτα. Ακούμε για τα ωράρια και τη διευθέτηση που υπάρχει και εφαρμόζεται εδώ και χρόνια, ότι καταργείται το οκτάωρο, ενώ έχει τονιστεί επανειλημμένα ότι αυτό δεν ισχύει. Και πάλι θα ήθελα να μου επιτρέψετε εδώ να κάνω μια μικρή παρένθεση, που θα μπορούσε να συμβεί στην πραγματική ζωή. Φανταστείτε, κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, έναν ασθενή ο οποίος βρίσκεται στο χειρουργικό τραπέζι και ο χειρουργός ξαφνικά να σηκώνεται να φεύγει γιατί συμπλήρωσε το οκτάωρο και να αντικαθίσταται από κάποιον άλλον, ο οποίος δεν έχει έρθει ποτέ σε επαφή με τον ασθενή και ο οποίος μπορεί ναι, μπορεί και όχι να μην έχει την ίδια εξειδίκευση με τον προηγούμενο. Νομίζω ότι αυτό είναι μια κοινωνικά απαράδεκτη πράξη και όλη η κοινωνία μας δεν το δέχεται. Και αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι η δουλειά δεν μπορεί να μετριέται πάντοτε με το οκτάωρο και το συγκεκριμένο ωράριο. Η δουλειά πολλές φορές μπορεί να έχει υποχρεώσεις που διέπονται από κανόνες ευθύνης, ηθικής και δεοντολογίας. Ακριβώς για την προστασία του ωραρίου και των εργαζομένων εισάγεται με το νομοσχέδιο μια μεγάλη τομή. Η ψηφιακή κάρταψηφιακή κάρτα εργασίας, που είναι ακριβώς η εγγύηση για την τήρηση του ωραρίου, των υπερωριών και του δικαιώματος αποσύνδεσης, της διευθέτησης χρόνου εργασίας, αλλά και την αποφυγή αθέμιτου ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων. Πρόκειται για το χρησιμότερο ίσως εργαλείο, για να ελεγχθεί η «μαύρη» και υποδηλωμένη εργασία. Δεν πιστεύω να αρνείται κανείς ότι υπάρχουν εργοδότες που δίνουν λιγότερες υπερωρίες ή τις πληρώνουν με ρεπό. Αυτές οι πρακτικές και οι εκβιασμοί στους εργαζόμενους πρέπει να σταματήσουν και επιτέλους με αυτόν τον τρόπο αποκτούμε ένα αποτελεσματικό μέσο. Και ξαναρωτώ: Γιατί υπάρχουν όλες αυτές οι αντιδράσεις; Μήπως τελικά, όλη αυτή η φασαρία και ο ντόρος αφορούν τις ρυθμίσεις που έχουν να κάνουν με το ξεβόλεμα των κατ' επάγγελμα συνδικαλιστών, δηλαδή τις ρυθμίσεις για τις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες μέσα στις οργανώσεις εργαζομένων, ώστε να μην αποφασίζει πλέον το 10% των εργαζομένων για το υπόλοιπο 90%; Εδώ, απλώς, αρκεί να θυμηθεί κανένας τα φοιτητικά χρόνια στη δεκαετία του ΄'80, που κάναμε συνελεύσεις οι οποίες διαρκούσαν ατελείωτες ώρες μέχρι τελικά να αδειάσει η αίθουσα, να μείνει ένα πολύ μικρό ποσοστό ανθρώπων οι οποίοι και έπαιρναν την τελική απόφαση. Αυτή τη δημοκρατία ονειρευόμαστε; Ή το απίστευτο γεγονός ότι με το σημερινό καθεστώς βλέπουμε ότι οι συνδικαλιστές μπορούν να έχουν περισσότερα προνόμια στον χώρο της εργασίας σε σχέση με μια έγκυο γυναίκα; Είναι κάτι που αλλάζει με το σημερινό νομοσχέδιο. Εισάγονται, επίσης, διατάξεις για την αστική ευθύνη των συνδικαλιστών σε περιπτώσεις βίας κατά τη διάρκεια της απεργίας, καθώς και την κατάργηση των σωματείων - σφραγίδα μέσα από τα ηλεκτρονικά μητρώα. Όλα αυτά ίσως να ενοχλούν κάποιους, αλλά δεν γίνεται με πρόσχημα την προστασία των εργαζομένων να προσπαθούν ορισμένοι να διατηρήσουν τα κακώς εννοούμενα κεκτημένα τους και τα συμφέροντά τους, δυναμιτίζοντας κάθε προσπάθεια για αλλαγή. Το μοντέλο του επαγγελματία εργατοπατέρα συνδικαλιστή με την ξύλινη ρητορική της δεκαετίας του ΄'80 έχει ξεπεραστεί πια από την ίδια την κοινωνία. Οι εργαζόμενοι θέλουν εφαρμογή της νομιμότητας, προστασία από αυθαιρεσίες, πλήρη αμοιβή και καλύτερες συνθήκες και απασχόληση. Θέλουν την προστασία του οκταώάωρου τους, που όχι μόνο δεν καταργείται, αλλά θα εφαρμόζεται και θα ελέγχεται με τη νέα ψηφιακή κάρταψηφιακή κάρτα εργασίας. Θέλουν να έχουν τη δυνατότητα να δουλεύουν λίγο παραπάνω τέσσερις ημέρες για να έχουν μια επιπλέον μέρα ανάπαυσης ή να κάνουν περισσότερες υπερωρίες για να συμπληρώνουν νόμιμα και κατοχυρωμένα το εισόδημά τους. Θέλουν να έχουν τη δυνατότητα να ρυθμίζουν τις ώρες εργασίας τους ατομικά, σε συνεννόηση με τον εργοδότη, εφόσον το επιθυμούν και με την προστασία του νόμου, χωρίς να χρειάζεται να δώσουν λόγο σε κάποιο τρίτο μέρος. [[Στο σημείο αυτό κχτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνοντας, λοιπόν, θα ήθελα να πω ότι με το παρόν νομοσχέδιο δεν απαξιώνεται ποτέ ο υγιής συνδικαλισμός, ούτε φυσικά το κατοχυρωμένο δικαίωμα της απεργίας, πράγματα τα οποία είναι κατοχυρωμένα από το Σύνταγμα της χώρας μας. Εισάγονται κανόνες που δίνουν τέλος στην ασυδοσία και την ταλαιπωρία ολόκληρης της κοινωνίας και από τους λίγους. Ο συνδικαλισμός απαξιώνεται από τις πρακτικές του παρελθόντος που πρέπει να πάρουν τέλος. Αυτή η μεταρρύθμιση πρέπει να προχωρήσει όχι μόνο γιατί φέρνει την αγορά εργασίας στις συνθήκες του σήμερα, ισορροπώντας τις σύγχρονες ανάγκες εργαζομένων και επιχειρήσεων, αλλά και γιατί αφήνει πίσω ιδεοληψίες και παράλογα συνδικαλιστικά προνόμια που βλάπτουν τελικά το συμφέρον της κοινωνίας. Σας καλώ, λοιπόν, όλους να την υπερψηφίσετε. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Και εμείς, κύριε Πνευματικέ. Τον λόγο θα πάρει τώρα ο κ. Χρήστος Γκόκας από το Κίνημα Αλλαγής. Έχουν περισσέψει τέσσερις, πέντε συνάδελφοι από χθες. Βλέπω τον έναν, ήρθε στην Αίθουσα ο κ. Καστανίδης. Θα μπουν εμβολίμως κατά την ανάγνωση του καταλόγου. Αυτή η συμφωνία είχε γίνει από χθες. Ορίστε, κύριε Γκόκα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι γεγονός ότι η χώρα μας σήμερα, μετά την υπερδεκαετή οικονομική κρίση και την υγειονομική κρίση με την πανδημία αλλά και τις επιπλέον δυσμενείς επιπτώσεις της και στην οικονομία και στην ελληνική κοινωνία, έχει ανάγκη πλέον ένα ολοκληρωμένο σχέδιο παραγωγικής και αναπτυξιακής ανασυγκρότησης που θα στηρίζει την παραγωγή αλλά και τον κόσμο της εργασίας, δηλαδή επιχειρήσεις, επαγγελματίες και εργαζομένους, που θα φέρει επενδύσεις σε παραγωγικές δραστηριότητες, αλλά και θα προσφέρει αξιοπρεπή εισοδήματα και συνθήκες εργασίας για όλους. Θα μειώσει την ανεργία που έχει πάρει την ανηφόρα με κοινωνική συνοχή, με ένα σύγχρονο κοινωνικό κράτος, με στήριξη της κοινωνικής ασφάλισης που κινδυνεύει με κατάρρευση. Όμως, οι προβλέψεις είναι δυσοίωνες, αφού με τα πολλά προβλήματα των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων οι κίνδυνοι να οδηγηθούν στην ανεργία και άλλοι εργαζόμενοι δημιουργεί μεγάλη ανασφάλεια σε πάρα πολλούς. Από όλες τις πλευρές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διατυπώνονται διάφορες εκτιμήσεις για τη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στην αγορά εργασίας με την εξέλιξη της τεχνολογίας, την ψηφιακή μετάβαση, τη ρομποτική και τους αυτοματισμούς. Άλλοι βλέπουν αυτήν την πραγματικότητα σαν κίνδυνο, άλλοι ως άλλοθι για αλλαγές που φέρνουν, όμως, ανατροπή στις εργασιακές σχέσεις σε βάρος των εργαζομένων πίσω από αόριστες και γενικές θεωρίες περί μεταρρυθμίσεων. Εμείς λέμε ότι πράγματι χρειάζεται να υπάρξει μια νέα ρύθμιση που να αντιστοιχεί στις νέες συνθήκες στον χώρο της εργασίας, αλλά σήμερα με αυτό το νομοσχέδιο δεν συζητάμε για αυτό. Συζητάμε ένα μονόπλευρο αντεργατικό στον κεντρικό πυρήνα του νομοσχέδιο, που προφανώς θεωρεί ότι με αυτόν τον τρόπο εξυπηρετεί την ανάπτυξη χωρίς διάλογο, χωρίς διαβούλευση με την κοινωνία, με τους φορείς για ρυθμίσεις που θα στηρίζουν και θα διασφαλίζουν τη συμμετοχή όλων σε μια νέα αναπτυξιακή πορεία, τις παραγωγικές δραστηριότητες, τις επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους, που θα συνδέει την ανάπτυξη με νέες θέσεις εργασίας. Εμείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μιλάμε για μια νέα ρύθμιση με πρόνοια για τον εργαζόμενο, για την ασφάλειά του, την αξιοπρέπειά του και την αξιοποίηση των ικανοτήτων του με κατάρτιση και επιμόρφωση. Πράγματι, τα δεδομένα αλλάζουν και το επιχείρημα από την πλευρά της πλειοψηφίας της Νέας Δημοκρατίας είναι ότι οι αλλαγές, οι εξελίξεις δικαιολογούν ανατροπές έτσι γενικά και πολλές φορές με ειρωνικό και κυνικό συγχρόνως τρόπο έκφρασης. Ξεχνάτε, όμως, ότι κάποια πράγματα, κάποιες έννοιες και κάποιες αξίες δεν αλλάζουν, δεν έχουν σχέση με τα χρόνια. Τα δικαιώματα, τα εργασιακά δικαιώματα που συζητάμε σήμερα, η ατομική και συλλογική ασφάλεια, η ισότιμη διασφάλιση της αξιοπρέπειας στην εργασία και στο επίπεδο ασφάλειας δεν ξεπερνιούνται όσες δεκαετίες και αν περάσουν. Και όσα πρέπει να αλλάξουν αλλάζουν με διάλογο. Σε αυτό το νομοσχέδιο ο αναχρονισμός που προκύπτει παρουσιάζεται ως καινοτόμες διατάξεις, ενώ στην πραγματικότητα ευνοούνται οι εργασιακές και οι κοινωνικές ανισότητες, η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια των εργαζομένων. Ισχυρίζεστε ότι κατοχυρώνεται και προστατεύεται ο εργαζόμενος. Πραγματικά πιστεύετε ότι αυτές οι ρυθμίσεις είναι υπέρ του εργαζόμενου; Είναι αυτό μεταρρύθμιση; Είναι αυτό που περίμενε ο κόσμος της εργασίας στις συνθήκες που βιώνει; Μιλήσατε με εργαζόμενους και σας είπαν ότι συμφωνούν με όλα αυτά; Και για ποια προστασία μιλάμε, όταν τις συλλογικές διαπραγματεύσεις αντικαθιστά η ατομική διευθέτηση του χρόνου εργασίας, όταν προκύπτει μείωση του εισοδήματος των εργαζομένων και όταν έχουμε την απελευθέρωση ουσιαστικά των απολύσεων, όταν το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας μετατρέπεται σε δήθεν Ανεξάρτητη Αρχή, όταν καταργείται το οκτάωρο και θεσμοθετείτε τη δεκάωρη απασχόληση για τους εργαζόμενους με ατομική και όχι συλλογική σύμβαση εργασίας και χωρίς αύξηση αποδοχών; Οι έννοιες «υπερωρία» και «υπερεργασία»α φαίνεται να μην σας αφορούν, αλλά κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και στα δύσκολα χρόνια της οικονομικής κρίσης, της πολιτικής αστάθειας και των ισχυρών πιέσεων και της δημαγωγίας, ο ν. 3986/2011 από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προέβλεπε τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας - που δεν ψηφίσατε - αλλά με τη σύναψη συλλογικής σύμβασης εργασίας και αυτή είναι η σημαντική και ουσιώδης διαφορά. Για ποια, επίσης, εργασιακά δικαιώματα μιλάτε, όταν αφαιρείτε το δικαίωμα στη συλλογική διεκδίκηση; Αυτό το νομοθέτημα σήμερα οδηγεί τα ζητήματα που τυχόν υπάρχουν και αφορούν στη συνδικαλιστική δράση στο άλλο άκρο. Ακυρώνεται πλήρως ο ν. 1264/1982, πάλι από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Ισχυρίζεται ο κύριος Υπουργός ότι οι εργαζόμενοι θα μπορούν να αξιοποιήσουν εποικοδομητικά τον ελεύθερο χρόνο τους και πως το νομοσχέδιο θα προσφέρει αξιοπρεπείς συνθήκες για αυτούς και τις οικογένειές τους. Πώς; Με τη διεύρυνση του καταλόγου των επιχειρήσεων που θα λειτουργήσουν νόμιμα και τις Κυριακές; Με τη διευκόλυνση των απολύσεων, αφού ο εργοδότης απαλλάσσεται από την υποχρέωση πληρωμής μισθών υπερημερίας που υποκαθίσταται από την πληρωμή μιας μικρής πρόσθετης αποζημίωσης, όταν καταλύεται κάθε προστασία του εργαζομένου, αφού η απώλεια μιας θέσης εργασίας σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να θεραπευτεί με την καταβολή αυτής της πρόσθετης αποζημίωσης; Για τους νέους μας τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Τα ευέλικτα ωράρια, η μείωση του ήδη χαμηλού εισοδήματος, ο ακανόνιστος χρόνος εργασίας απογοητεύουν τους νέους, ενισχύουν την επιλογή να φύγουν στο εξωτερικό, στερούν τη χώρα από το καλύτερο ανθρώπινο δυναμικό και αυτή η κατάσταση προφανώς θα επιδεινώσει δραματικά το ήδη οξύ δημογραφικό πρόβλημα, αφού και όσοι θα μένουν δεν θα μπορούν να δημιουργήσουν ή να ολοκληρώσουν οικογένεια. Στις όποιες θετικές διατάξεις έχουμε αναφερθεί, όπως αναφέρθηκε και σε όλα τα ζητήματα ο εισηγητής μας, ο κ. Μουλκιώτης, όλες τις προηγούμενες μέρες αναλυτικά. Όμως, η ψΨηφιακή Κάρταηφιακή κάρτα εΕργασίας, που καταψηφίσατε το 2011 και θα μπορούσε να αποτελεί μια δικλείδα ελέγχου του χρόνου εργασίας, στην ουσία αποτελεί κενό γράμμα, αφού δεν προβλέπεται η άμεση εφαρμογή της. Για τον όποιο αντίλογό σας, κύριε Υπουργέ και κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, δεν έχετε παρά να διαβάσετε τόσο την έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής, αλλά και τις θέσεις που προέρχονται από τον χώρο της δικαιοσύνης και τους δικηγορικούς συλλόγους που καταγράφουν με τρόπο καθαρό και απόλυτο την κριτική και τη διαφωνία τους για όλα τα επίμαχα θέματα που και εμείς αναδεικνύουμε. Μια είναι η επιλογή: να αποσυρθούν αυτές οι διατάξεις. Είναι ανάγκη να μην καταργηθούν δικαιώματα, να μην δοθεί χώρος και περιθώριο για αυταρχισμούς. Δεν λέμε ότι όλοι θα λειτουργήσουν με αυταρχισμό, αλλά αφήνετε το περιθώριο όποιος θέλει να λειτουργήσει με αυτόν τον τρόπο. Κλείνοντας, από την πλευρά μας δεσμευόμαστε για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο με κατοχύρωση των δικαιωμάτων για όλους, για να διαμορφώσουμε για τους νέους μας, για τη νέα γενιά τις προϋποθέσεις που θα δικαιώνουν τις ελπίδες τους για δημιουργία και για ένα καλύτερο μέλλον στον τόπο τους. Και αυτή είναι η δέσμευσή μας και σήμερα και αύριο, όταν η αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών θα μας δώσει αυτήν τη δύναμη και αυτήν τη δυνατότητα. Ευχαριστώ πολύ.
Για να μην είναι δύο συνάδελφοι από το ίδιο κόμμα, τον λόγο θα πάρει τώρα ο κ. Ζεμπίλης, μετά ο κ. Καστανίδης, μετά η κ. Αγαθοπούλου και μετά η κ. Μάλαμα. Τον λόγο έχει ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Ζεμπίλης Αθανάσιος. Ορίστε, κύριε Ζεμπίλη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύρια και κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν έχει το αποκλειστικό προνόμιο ο κ. Χατζηδάκης να χαρακτηρίζεται ως νεοφιλελεύθερος από τον ΣΥΡΙΖΑ. Σχεδόν όλοι οι προηγούμενοι Υπουργοί και όλες οι κυβερνήσεις είχαν την ίδια ακριβώς τύχη χωρίς καμμία εξαίρεση. Είναι χαρακτηριστικό ότι τον Δεκέμβριο του 2016 το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ κατηγορούσε ακόμα και την ίδια του την κυβέρνηση, την κΚυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, για νεοφιλελευθερισμό. Συγκεκριμένα το τΤμήμα εΕργατικής πΠολιτικής του κΚόμματος καλούσε σε κινητοποιήσεις ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που ισοπεδώνουν τα εργασιακά δικαιώματα όπως αυτολεξεί ανέφερε η ανακοίνωσήη του. Καλούσε μάλιστα τον κόσμο να κατέβει στη γενική απεργία κατά της πολιτικής που εφάρμοζε η ίδια τους η Κυβέρνηση. Έτσι το απόγευμα στο Σύνταγμα οι Υπουργοί διαδήλωναν κατά των μέτρων που οι ίδιοι είχαν πάρει το πρωί στα γραφεία τους. Σε αυτό το πλαίσιο διπολισμού καλούν και σήμερα στις κινητοποιήσεις τους πολίτες μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ και κατά του ΣΥΡΙΖΑ κορυφαία στελέχη του οποίου νομοθέτησαν κατά το παρελθόν τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας. Μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ που θα καταργήσει τον ν Νόμο Χατζηδάκη, κατά του ΣΥΡΙΖΑ που εφάρμοσε κατά γράμμα το άρθρο 7 του νΝόμου Κατσέλη. Αυτός ο λαϊκισμός ως ταυτοτικό στοιχείο αποτελεί μοναδικότητα παγκοσμίως στα πολιτικά πράγματα, όπως είχαν επισημάνει από τότε τα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Το ίδιο παρακολουθούμε τρεις μέρες τώρα στο Κοινοβούλιο από την Ααντιπολίτευση. Δεσμεύεται από το Βήμα της Βουλής η αρμόδια τΤομεάρχης ότι θα καταργήσει τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας την οποία η ίδια είχε νομοθετήσει. Αυτά, λοιπόν, είναι τα αδιέξοδα και αυτές είναι οι αντιφάσεις από τις οποίες θέλει να αποδράσει η Αξιωματική Αντιπολίτευση και αντιμετωπίζει το παρόν σχέδιο νόμου ως τη μάχη των μαχών. Διότι πίσω από τα κροκοδείλια δάκρυα, πίσω από τα ψέματα και τις μισές αλήθειες, πίσω από την επιχείρηση παραπληροφόρησης, πίσω από την προσπάθεια μαζικών διαδηλώσεων, πίσω από την αγωνία να ηγηθεί του μετώπου της αντιπολίτευσης, πίσω από την προσπάθεια να βρει αφήγημα, πίσω από όλα αυτά κρύβεται η οδυνηρή πραγματικότητα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι απομονωμένος, απομονωμένος και από την κοινωνία και από τις δυνάμεις παραγωγής και από τις δυνάμεις της εργασίας. Είναι απομονωμένος γιατί αδυνατεί να συζητήσει και να προτείνει λύσεις για τα καθημερινά προβλήματα των ανθρώπων της εργασίας, όπως η άδεια πατρότητας, η τηλεργασία, η παρενόχληση στην εργασία, όπως επίσης η διασφάλιση δικαιωμάτων για τους εργατοτεχνίτες, για τα παιδιά που εργάζονται υπό δυσμενείς συνθήκες ως κούριερ και ντελίβερι. Επιπλέον, η Αριστερά αδυνατεί να παρακολουθήσει τις εξελίξεις και να τοποθετηθεί μπρος στα σύγχρονα ζητήματα της απασχόλησης τον καιρό τηςτης τέταρτης Δ' β Βιομηχανικής εΕπανάστασης. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι αλλαγές που έχουν συντελεστεί στο επίπεδο της εργασίας είναι τεκτονικές με αποτέλεσμα η εργατική νομοθεσία σε αρκετά σημεία να έχει ξεπεραστεί από την ίδια τη ζωή. Πρόσφατα από έρευνα του Ινστιτούτου της ΓΣΕΕ προέκυψε ότι το 52% των εργαζομένων εργάζεται παραπάνω από το κανονικό του ωράριο και ότι το 40% των εργαζομένων αυτών δεν αμείβεται για τις υπερωρίες του. Άραγε για αυτήν την παγιωμένη εργοδοτική αυθαιρεσία που βιώνουν χιλιάδες εργαζόμενοι, ο νΝόμος Χατζηδάκη φταίει, που δεν έχει ακόμα ψηφιστεί; Γιατί αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί στη χώρα μας από τα χρόνια των μνημονίων και εντεύθεν με τους εργαζόμενους να απασχολούνται στα κρυφά εκβιαστικά και άτυπα καθ' υπέρβαση του ωραρίου τους, χωρίς αμοιβή και χωρίς δικαιώματα. Αυτό το πρόβλημα επιχειρεί να αντιμετωπίσει η ψηφιακή κάρταψηφιακή κάρτα που θεσπίζει το παρόν σχέδιο νόμου, θέτοντας ανάχωμα στην εργοδοτική κατάχρηση και την αδήλωτη εργασία. Τερματίζεται έτσι το υφιστάμενο καθεστώς παραβατικότητας που δημιουργούσε συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού σε βάρος των επιχειρήσεων που τηρούσαν τους νόμους και τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Ουσιαστικά, δηλαδή, το σχέδιο νόμου που διακρίνει τις υγιείς επιχειρήσεις που πρωτοπορούν στον τομέα της κοινωνικής και εταιρικής ευθύνης, επιχειρήσεις που δίνουν μέρισμα και ειδικά κίνητρα απόδοσης στους εργαζόμενους διότι γνωρίζουν ότι η επιτυχία δεν έγκειται μόνο στην καινοτομία και τις ιδέες, αλλά κυρίως στο ανθρώπινο δυναμικό. Δεν είναι τυχαίο μάλιστα ότι σε τέτοιες πρότυπες επιχειρήσεις εφαρμόζεται επιτυχώς ο κατοχυρωμένος εδώ και χρόνια στην Ελλάδα και την Ευρώπη θεσμός της διευθέτησης του χρόνου εργασίας, ένας θεσμός που στηρίζεται στην αμοιβαία κατανόηση και διευκόλυνση των μερών και συμβάλλει στη διασφάλιση ενός ισορροπημένου ασφαλούς και φιλικού εργασιακού περιβάλλοντος. Προς στην κατεύθυνση αυτή άλλωστε, της ασφάλειας των εργασιακών δικαιωμάτων, της προστασίας της αξιοπρέπειας και της ισότητας των δύο φύλων, κατατείνουν πολλές διατάξεις του παρόντος που επιχειρούν μια γενναία προσπάθεια συμφιλίωσης, προσωπικής και οικογενειακής, με την επαγγελματική ζωή. Ωστόσο, η προστασία των εργατικών δικαιωμάτων δεν θα είχε νόημα, αν το σχέδιο νόμου δεν περιλάμβανε και διατάξεις για τον εκσυγχρονισμό και τη θωράκιση της συνδικαλιστικής εκπροσώπησης. Έτσι έχουμε ρυθμίσεις που αποσκοπούν στην προστασία του κοινωνικού συνόλου με την παροχή της ελάχιστης εγγυημένης υπηρεσίας κατά τη διάρκεια απεργιών στην κοινή ωφέλεια. Περαιτέρω διασφαλίζεται η διαφάνεια με την υποχρεωτική εγγραφή των συνδικαλιστικών οργανώσεων στο ηλεκτρονικό μητρώο, ώστε να αποτρέπονται τα σωματεία - σφραγίδα ενώ δίνεται υποχρεωτικά η δυνατότητα και της εξ αποστάσεως συμμετοχής των εργαζομένων στις γενικές συνελεύσεις. Τώρα θα μου πείτε: Υπήρχε ανάγκη αυτών των ρυθμίσεων; Ας δούμε, λοιπόν, σε όλες τις δημοσκοπήσεις στο ερώτημα προς τους πολίτες κατά πόσο εμπιστεύονται τους θεσμούς, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις έρχονται τελευταίες μεταξύ των είκοσι πέντε θεσμών ή δομών που περιλαμβάνονται στο ερωτηματολόγιο με ποσοστό γύρω στο 13%, ακόμα χαμηλότερα και από τις εργοδοτικές οργανώσεις που βεβαίως καλύπτουν πολύ λιγότερους. Αυτό σημαίνει ότι απέναντι στον κατακερματισμό των δυνάμεων, τα ξεθωριασμέναο αιτήματα, τη συνδικαλιστική βία, απέναντι στις συντεχνίες, την αδιαφάνεια, τον στρατευμένο συνδικαλισμό, απέναντι σε οργανωμένες μειοψηφίες, στέκεται η πλειοψηφία των δυνάμεων της εργασίας, μια η πλειοψηφία που αξιώνει ένα θαρραλέο και σύγχρονο συνδικαλιστικό κίνημα, ένα συνδικαλιστικό κίνημα που δεν θα διακατέχεται από τις συντηρητικές φοβίες για τις τεχνολογικές εξελίξεις που είχαν οι λουδίτες τον 19ο αιώνα. Σε αυτή την έως τώρα σιωπηλή πλειοψηφία απευθύνεται το παρόν σχέδιο νόμου προκειμένου να της δώσει φωνή και δύναμη για να ανανεώσει τη συνδικαλιστική δράση, προκειμένου να επανακτήσει την χαμένη της αξιοπιστία στο κοινωνικό σύνολο. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Βουλευτής από το Κίνημα Αλλαγής κ. Καστανίδης Χαράλαμπος.
Καλημέρα σας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το συζητούμενο νομοσχέδιο εκθεμελιώνει κάθε γνωστό κανόνα του ατομικού και συλλογικού εργατικού δικαίου που στοχεύει στην προστασία της εργασίας, από τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας μέχρι τα συνδικαλιστικά δικαιώματα. Και απορώ που η Κυβέρνηση επιμένει με έναν καθολικά μονότονο τρόπο να υπερασπίζεται τη θέση, ότι οι ρυθμίσεις της βοηθούν τον εργαζόμενο, και όχι μόνο τον βοηθούν στον χώρο της εργασίας, αλλά τον βοηθούν να αναπλάσει επί το ευτυχέστερον τον ελεύθερο χρόνο του και την οικογενειακή του ζωή. Είναι δε βέβαιον ότι η αντιπολίτευση αδυνατεί να καταλάβει το ανδραγάθημα που επιχειρεί η Κυβέρνηση. Ας δούμε λίγο το θεμελιώδες πρόβλημα, που είναι η διευθέτηση του χρόνου εργασίας. Ο θεσμός της διευθέτησης του χρόνου εργασίας είναι γνωστός θεσμός από το 1990 ακόμη, αλλά ουδέποτε μέχρι τώρα αποτελούσε αντικείμενο μιας σύμβασης ατομικής προσχώρησης. Ήταν αποτέλεσμα επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων ή συμβάσεων με το εργασιακό σωματείο σε μια συγκεκριμένη επιχείρηση. Ποτέ δεν αποτελούσε αντικείμενο ρύθμισης μιας ατομικής σύμβασης. Στις σχέσεις εξαρτημένης εργασίας δεν ισχύει η ωραιοποιημένη κατάσταση της Κυβέρνησης, όπως την περιγράφει, ότι δηλαδή δύο φίλοι μεταξύ τουςτους, με αμοιβαία κατανόηση συνεννοούνται και διαθέτουν τον χρόνο του εργαζόμενου. Για να σας δώσω να καταλάβετε, Εεπιτρέψτε μου να χρησιμοποιήσω ένα πραγματικό παράδειγμα. Έστω ότι ο κ. Παφίλης Αθανάσιος εργάζεται σε μία από τις επιχειρήσεις του εργοδότη Χατζηδάκη. Ένα πρωινό μιας θεσπέσιας ανοίξεως ο κ. Χατζηδάκης απευθυνόμενος στον κ. Παφίλη του λέει: «Κύριε Παφίλη, ας προχωρήσουμε σε μια διευθέτηση του χρόνου εργασίας για το καλό το δικό σου και της επιχείρησης.». Τότε ο κ. Παφίλης του απαντά: «Ξέρετε, σας υπενθυμίζω τη σχετική διάταξη που προβλέπει ότι μόνο εγώ μπορώ να προτείνω τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, κι αν ενδεχομένως με απολύσετε, τότε και η απόλυσή σας θα είναι άκυρηη.». Έντρομος, καθώς ακούει τη νομιμότητα, ο εργοδότης Χατζηδάκης απαντά στον κ. Παφίλη: «Κύριε Παφίλη, μου διέλαθε της προσοχής η σχετική ρύθμιση. Με συγχωρείτε! Δεν θα προχωρήσουμε παραπάνω. Θα παραμείνετε στην επιχείρηση με τον χρόνο που γνωρίζετε και όχι μόνο δεν θα σας απολύσω, αλλά θα σας κρατήσω για τα επόμενα τριάντα χρόνια στην επιχείρησή μου.». Ευτυχής ο κ. Παφίλης, διότι τον ήκουσε ο εργοδότης, σε μια σχέση εξηρτημένης εργασίας, όπου ισχυρός είναι ο κ. Παφίλης και ανίσχυρος ο κ. Χατζηδάκης!. Αυτά περιγράφει ο κ. Χατζηδάκης και η Κυβέρνησή του. Βεβαίως, όμως, ο κ. Παφίλης δεν συνεννοήθηκε με την Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής, ώστε να καταγγέλλει η τελευταία, Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής ότι δεν υπάρχει εργατολόγος, ούτε καθηγητής του εργατικού δΔικαίου, ούτε άνθρωπος στοιχειωδώς ασχολούμενος με τους θεσμούς του συλλογικού και ατομικού εργατικού δΔικαίου που να υπερασπίζεται ότι σε μια εξαρτημένη σχέση εργασίας μπορεί να γίνει τόσο απλάεύκολα μια ατομική διευθέτηση. Όμως, δεν εκθεμελιώνει μόνο τον χρόνο εργασίας. ΕπιτυγχάνειΦτάνει και μέχρι του σημείου να υποαμείβεται πια επισήμως ο εργαζόμενος. Διότι λησμονεί να μας πει η Κυβέρνηση, ότι πέραν της υποχρεωτικής υπερ - εργασίας που ανά ημέρα επιβάλλει ο εργοδότης, μπορεί να υπάρχουν και υπερωρίες, που μέχρι τις εκατόν πενήντα ώρες, δεν αμείβονται με το 60% πια του καταβαλλομένου ημερομισθίου, αλλά με το 40%. Όταν, λοιπόν, σας λέει η αντιπολίτευση ότι θα προχωρήσουμε και σε μία μείωση των αμοιβών των εργαζομένων, το λέει επειδή το λέει το κείμενο σας, όχι γιατί έτσι φαντάζεται. Η ρύθμιση για το ΣΕΠΕ; Δημιουργεί η ΚυβέρνησηΚάνει μια άλλη αΑνεξάρτητη δΔιοικητική αΑρχή. Ανεξάρτητη αΑρχή την ονομάζει λέει, προσβάλλοντας τις αΑνεξάρτητες αΑρχές συνταγματικής περιωπής. η Κυβέρνηση. Θέλει να κάνει μια αΑνεξάρτητη δΔιοικητική αΑρχή που θα επιθεωρεί τη νομιμότητα στους χώρους εργασίας. της. Τώρα, τι σόι αΑνεξάρτητη δΔιοικητική α Αρχή είναι όταν η διοίκησή της επιλέγεται από συμβούλιο, η πλειοψηφία του οποίου ορίζεται από την Κυβέρνηση; Μας έχει συνηθίσει η Κυβέρνηση. Επρόκειτο να προχωρήσει στην επιλογή Προέδρου και Αντιπροέδρων του ΑΣΕΠ; Άλλαξε το καθεστώς προσλήψεων μετά από τριάντα σχεδόν χρόνια ισχύος των παλαιοτέρων διατάξεων. Θέλει να προχωρήσει σε διευθετήσεις που δεν γνωρίζω,; Ααλλάζει την επιλογή του επικεφαλής της αΑνεξάρτητης αΑρχής για το ξέπλυμα του βρώμικου χρήματος, τοποθετώνταςβάζοντας και συνταξιούχους δικαστικούς, οι οποίοι θα επιλέγονται με κοινή απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης και του Υπουργού Οικονομικών. Τώρα θέλει να κάνει μια αΑνεξάρτητη δΔιοικητική αΑρχή, της οποίας - επαναλαμβάνω - η ηγεσία επιλέγεται από συμβούλιο το οποίο ελέγχεται από την Κυβέρνηση. Όμως, υπάρχει και κάτι ακόμη: Η ρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και κυρίως η προστασία των εργατικών δικαιωμάτων ανήκουν στον σκληρό πυρήνα του Συντάγματος και, συνεπώς, στον σκληρό πυρήνα των κρατικών υποχρεώσεων. Δεν μπορεί να είναι αντικείμενο ρυθμίσεων, έστω αΑνεξάρτητης - υποτιθέμενα ανεξάρτητης - δΔιοικητικής αΑρχής. Είναι βασική, θεμελιώδης υποχρέωση του κράτους και, συνεπώς, το κράτος πρέπει να έχει απόλυτηα, ολική, την ευθύνη για να επιβάλλει τη νομιμότητα στους εργασιακούς χώρους. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με μια παρατήρηση, παρ' ότι είχα να πω κι άαλλαά. Οι συντηρητικές αντι - μεταρρυθμίσεις δεν αντιμετωπίζονται μόνο μέσα στη Βουλή, αλλά και με την παρουσία της κοινωνίας που πρέπει να είναι όρθια. Επιχαίρει η Κυβέρνηση και σε αυτό αντανακλά την πραγματικότητα, γιατί η κοινωνία δεν είναι στον βαθμό που θέλαμε παρούσα και ενεργός με στη δράση τηςτης, απέναντι σε τέτοιου είδους συντηρητικές μεταρρυθμίσεις, εκθεμελιωτικές «μεταρρυθμίσεις». Πρέπει, λοιπόν, να υπάρξει και ένα μήνυμα προς τους πολίτες. Δεν υπάρχουν αλλαγές προς τη σωστή κατεύθυνση χωρίς την παρουσία της κοινωνίας. Αυτή την κοινωνία, όμως, η Κυβέρνηση θα τη βρει κάποια στιγμή μπροστά της. Είναι μία κοινωνία χωρίς συλλογική συνείδηση. Είναι κατεστραμμένη η συλλογική συνείδηση. Είναι μία κοινωνία παραιτημένη και κουρασμένη από μια υπερ - δεκαετή δημοσιονομική κρίση, η οποία ακολουθήθηκε από τα βάσανα της πανδημίας. Μια παραιτημένη και κουρασμένη κοινωνία μπορείτε προσωρινά να την αντιμετωπίσετε και να επιχαίρετε. Όμως, κάποια στιγμή θα εγερθεί, γιατί όπως έλεγε ένας πολύ συντηρητικός διανοούμενος, ο Έντμουντ Μπέρκ: , «Όόταν ξηλώνεις τα δικαιώματα και το κράτος πρόνοιας, το κοινωνικό κράτος, τότε ξηλώνεις και το υφάδιεφ ά δει της κοινωνικής ανοχής απέναντι στις ασκούμενες πολιτικές». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ελπίζω ότι ο συντηρητικός Έντμουντ Μπερκ θα εμπνεύσει την Κυβέρνηση, αν και δεν το πιστεύω. Εδώ δεν τους εμπνέει ούτε ο θανών πατέρας της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας, ο οποίος, όπως ξέρετε, δήλωνε λίγο πριν πεθάνει: , «Σας έλεγα, ιδιωτικοποιήστε, ιδιωτικοποιήστε, ιδιωτικοποιήστε. Έκανα λάθος. Το σωστό είναι ότι πρέπει να ενισχύσουμε το κράτος δικαίουπρόνοιας, διότι μόνο με αυτότο κράτος πρόνοιας μπορεί να υπάρχει ισορροπεί μια κοινωνία», ο Μίλτον Φρίντμαν. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει τώρα η κ.υρία Αγαθοπούλου από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μετά την κ.υρία Αγαθοπούλου θα πάρει τον λόγο για τρία λεπτά, για να παρουσιάσει την τροπολογία του, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, ο κ. ΠΠαναγιωτόπουλος. Ορίστε, κυρία Αγαθοπούλου, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, πολύ κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, τα είπαμε και στις εΕπιτροπές, τα ακούσατε και από τους φορείς. Το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα και αυτές τις τελευταίες μέρες, είναι η επιτομή της οπισθοδρόμησης, η απόλυτη ελαστικοποίηση της εργασίας, η άνευ όρων στήριξη της εργοδοσίας. Είναι, στην ουσία, η συνέχιση των μνημονιακών πολιτικών που υλοποιούσατε μέχρι το 2014, αλλά πλέον χωρίς να υπάρχουν μνημόνια. Άλλωστε, τότε το είχε πει ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης, ότι αν δεν υπήρχαν τα μνημόνια, θα έπρεπε να τα έχουμε εφεύρει. Και ακριβώς μια τέτοια εφεύρεση, μνημονιακή, είναι και αυτό το νομοσχέδιο που συζητάμε αυτές τις μέρες, που με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί σε μείωση των θέσεων εργασίας και αύξηση της ανεργίας, σε μείωση μισθών, σε εξαντλητικά ωράρια εργασίας, σε πλήρη καταπάτηση κεκτημένων, εδώ και χρόνια, εργασιακών δικαιωμάτων και, φυσικά, στη μετανάστευση στη μετανάστευση των νέων μας στο εξωτερικό. Γιατί ποιος θέλει να μείνει εδώ για να έχει τέτοιες εξοντωτικές συνθήκες εργασίας; Λέτε ότι αλλάζουν οι συνθήκες. Ποιες είναι αυτές οι συνθήκες που αλλάζουν και μπορεί πλέον σήμερα ο άνθρωπος να δουλεύει δέκα ώρες τη μέρα συνεχόμενα, τέσσερις φορές την εβδομάδα επί, τουλάχιστον, μισό χρόνο; Αποκτήσαμε ξαφνικά υπερδυνάμεις; Η θέσπιση του οκταώρου8ωρού πριν τόσα χρόνια ήταν τυχαία; Και ευτυχώς βρέθηκε σήμερα η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για να μας ανοίξει τα μάτια, ότι πλέον αυτό δεν χρειάζεται να ισχύει; Οι χώρες που προωθούν το εξά6ωρο τι είναι; Είναι υποανάπτυκτες; Δεν έχει δουλειά εκεί, γι' αυτό δουλεύουν λιγότερο; Υποτίθεται ότι ζούμε στον 21οο αιώνα, ότι η τεχνολογική πρόοδος θα διευκόλυνε τον άνθρωπο στη δουλειά του και δεν θα χρειαζόταν να δουλεύουμε όσο παλιότερα. Όμως, εσείς έχετε μείνει προσκολλημένοι στον μεσαίωνα, στο παρελθόν. Και αναρωτιέμαι αν έχει δουλέψει κανείς από εσάς δεκά10ωρο επί μονίμου βάσεως, για να ξέρει εάν όντως αυτό μπορεί να είναι εφικτό. Και σαν φερετζέ σε όλες αυτές τις αντεργατικές ρυθμίσεις που συζητήθηκαν πολύ αναλυτικά εδώ μέσα κατά τη διάρκεια αυτής της τριήμερης συζήτησης, φέρνετε και δύο διεθνείς συμβάσεις και μία ευρωπαϊκή οΟδηγία - υποχρεώσεις της χώρας - για να μας πείτε ότι προστατεύετε τους εργαζόμενους. Κατ' αρχάςήν, αν ήταν στο χέρι σας, δεν θα τις φέρνετε ποτέ αυτές τις ρυθμίσεις. Είναι υποχρέωση της χώρας και γι' αυτό τις φέρνετε. Ούτε για την καταπολέμηση της βίας και της παρενόχλησης στην εργασία ενδιαφέρεστε, ούτε για την υγεία και την ασφάλεια ενδιαφέρεστε, ούτε για τη συμφιλίωση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής. Εξάλλου, εσείς τώρα, κυρία Συρεγγέλα, δίνετε απλήρωτα ρεπό. Τι να τις κάνουν τις γονικές άδειες οι εργαζόμενοι; Δεν τις χρειάζονται. Θα έχουν τα απλήρωτα ρεπό. Φέρνετε, λοιπόν, τις ρυθμίσεις για τη συμφιλίωση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής μέσα σε' αυτήν την άδεια πατρότητας, γονική άδεια, κ.ο.κ., άδειες που συνολικά ζήτημα να αφορούν κάποιους μήνες της εργασιακής μας ζωής. Και έτσι νομίζετε ότι ξεμπερδέψατε με τη συμφιλίωση, ότι αυτό είναι συμφιλίωση. Από τη μία λοιπόν σε καθημερινή βάση δεκάωρη απασχόληση, μείωση μισθών, ευέλικτες ατομικές συμβάσεις, όπως τις θέλουν οι εργοδότες και από την άλλη σας πετάμε και ένα τυράκι με κάποιες άδειες ευρωπαϊκών προδιαγραφών για να μην αισθάνεστε εντελώς σκλάβοι. Και αυτό εσείς το λέτε συμφιλίωση. Έτσι νομίζετε ότι θα πείσετε τους νέους να μείνουν στην Ελλάδα και να κάνουν οικογένεια; Έτσι νομίζετε, γιατί έχετε κάνει σημαία σας το δημογραφικό, ότι βοηθάτε στο δημογραφικό; Ή μήπως βοηθάτε στο δημογραφικό με τη συμμετοχή σας σε κάτι απαράδεκτα συνέδρια για τη γονιμότητα; Και θέλω να μου απαντήσετε, κυρία Υφυπουργέ, ποια γυναίκα ή ποιο ζευγάρι δεν γνωρίζει σήμερα ότι μετά τα σαράντα είναι πολύ δύσκολο να κάνει παιδιά; Περίμενε τα συνέδρια, που στηρίζετε, να της το πουν; Γι' αυτό δηλαδή, επειδή δεν γνωρίζουν οι άνθρωποι δεν κάνουν οικογένεια πριν τα τριάντα πέντε, σαράντα; Η έλλειψη γνώσης τους εμποδίζει ή η επισφάλεια στην εργασία και οι πενιχροί μισθοί; Είστε εντελώς άσχετοι με τα θέματα ισότητας και λυπάμαι που το λέω εντελώς επικίνδυνοι και το αποδεικνύετεαι καθημερινά. Δεν έχετε καμμία επαφή με την πραγματικότητα ούτε καν με αυτά που εσείς οι ίδιοι έχετε ψηφίσει. Και θα σας φέρω ένα παράδειγμα, το άρθρο 45 του νομοσχεδίου, το έχετε δει φαντάζομαι, λέει για τις άδειες σε μονογονείς και λέει συγκεκριμένα: «Στους εργαζόμενους γονείς που έχουν χηρέψει και στον άγαμο γονέα που έχει την αποκλειστική επιμέλεια παιδιού χορηγείται άδεια έξι εργάσιμων ημερών ετησίως επιπλέον αυτής που δικαιούνται από άλλες διατάξεις.». Δεν ξέρετε ότι πριν λίγες μέρες αλλάξατε τον νόμο για την επιμέλεια και πλέον στην πλειοψηφία των περιπτώσεων η επιμέλεια μετά το διαζύγιο θα συνεχίσει να ασκείται από κοινού; Δεν μιλάτε με το Υπουργείο Δικαιοσύνης; Δεν μιλάτε με τον κ.ύριο Τσιάρα; Δεν καταλαβαίνετε ότι όταν βάζετε εδώ μια διάταξη για έξι εργάσιμες ημέρες άδεια στους γονείς που έχουν την αποκλειστική επιμέλεια παιδιού περιορίζετε με αυτόν τον τρόπο στο ελάχιστο τους δικαιούχους αυτής της άδειας και θα παραμείνει μόνο στα χαρτιά; Προχωράω στη δΔιεθνή σΣύμβαση 190 για τη βία και την παρενόχληση στην εργασία. Μας είπατε ότι η ΓΣΕΕ συμφωνεί με τις διατάξεις σας. Μάλιστα, είκοσι δύο σελίδες παρατηρήσεις της ΓΣΕΕ μόνο για τη σύμβαση, επειδή συμφωνεί με τις διατάξεις σας. Εάν διαφωνούσε τι θα κατέβαζε ως κείμενο; Θα τις καταθέσω στα Πρακτικά. Αν δεν τις έχετε δει, τουλάχιστον να τις δείτε τώρα. Μήπως συμφωνεί και η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου με τις διατάξεις του νομοσχεδίου, γιατί εκτός του ότι σας κατακρίνει - θα το καταθέσω κι αυτό στα Πρακτικά - για τη διαδικασία νομοθέτησης, τι λέει συγκεκριμένα για τη σΣύμβαση 190; Λέει: Η ΕΕΔΑ αξιολογεί αρνητικά τον τρόπο με τον οποίο επιχειρείται η κύρωση της σΣύμβασης 190, καθώς το κείμενο εμφανίζει σοβαρά ζητήματα στα εφαρμοστικά μέτρα. Η εφαρμογή της αναμένεται δυσχερής κυρίως λόγω οπισθοδρόμησης σε σχέση με το ήδη ισχύον εθνικό θεσμικό πλαίσιο λόγω ασαφειών, παραλείψεων και αντιφάσεων. Συγχαρητήρια! Τι άλλο λέει; Περιορισμένο πεδίο εφαρμογής μόνο σε μεγάλες επιχειρήσεις, ενώ η σύνθεση της ελληνικής οικονομίας αποτελείται από κυρίως μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις. Σας το είπαμε και εμείς στην εΕπιτροπή, κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε. Τι άλλο λέει; Σύγχυση αρμοδιοτήτων ΣΕΠΕ, Συνηγόρου του Πολίτη και Εθνικής Αρχής Διαφάνειας σε βάρος των θυμάτων βίας και παρενόχλησης, διακινδύνευση προστασίας εργαζομένων λόγω της υποχώρησης της μέχρι τώρα ισχύουσας συλλογικής διάστασης των συμφωνιών διευθέτησης χρόνου εργασίας. [[Στο σημείο αυτό κχτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τι άλλο λέει; Η σφαίρα προστασίας του εργαζόμενου από την απόλυση πλήττεται υπέρμετρα με αυτό το νομοσχέδιο. Τι άλλο; Το προωθούμενο σχέδιο νόμου εισάγει ένα δυσανάλογο περιορισμό στο δικαίωμα της απεργίας.
Κυρία Αγαθοπούλου, σας παρακαλώ να ολοκληρώσετε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Αυτά όμως δεν είναι δικά μου λόγια, δεν είναι του ΣΥΡΙΖΑ, είναι της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που καμμία σχέση δεν έχει με τον ΣΥΡΙΖΑ. Συνεχίζετε να κωφεύετε, συνεχίζετε να μην ακούτε κανέναν. Μόνοι σας θα ψηφίσετε αυτό το νομοσχέδιο χωρίς τη στήριξη ούτε της κοινωνίας ούτε των υπόλοιπων πολιτικών κομμάτων απομονωμένοι από όλη την κοινωνία.
Κυρία Αγαθοπούλου, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Εμείς, λοιπόν, ως ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία δεσμευόμαστε ότι θα έρθουμε να εφαρμόσουμε αυτά τα οποία σήμερα λέμε και τις πολιτικές συμφιλίωσης στην πράξη και το τριανταπεντάωρο και το τετραήμερο και την προσπάθεια αύξησης του κατώτατου μισθού που είχαμε ξεκινήσει, γιατί δεν ζούμε για να δουλεύουμε, δουλεύουμε για να ζούμε. Έκλεισα, κύριε Πρόεδρε.
Κυρία Αγαθοπούλου, κλείστε, όμως.
Μπορούμε να πάμε τη συνεδρίαση και σήμερα μέχρι τις 3.: 00΄ η ώρα το βράδυ εάν βιάζεστε τόσο πολύ για να μιλήσουν όλοι οι Βουλευτές. Ευχαριστώ πολύ.
Δεν θα μου πείτε εσείς μέχρι τι ώρα θα πάμε τη συνεδρίαση. Να μάθετε να σέβεστε τους συναδέλφους από όλα τα κόμματα που έπονται. Σας υπενθυμίζω ότι με ομόφωνη απόφαση της Ολομέλειας στην έναρξη του νομοσχεδίου συμφωνήσαμε για τις 20: .00΄. Ευχαριστώ για την υπόδειξη, αλλά σας υπενθυμίζω την ομόφωνη απόφασδειξη. Πριν δώσω τον λόγο στον κ.ύριο Βελόπουλο θα δώσω τον λόγο στον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, τον κ. Παναγιωτόπουλο, για να υποστηρίξει την τροπολογία του. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η παρέμβασή μου αφορά στην τροπολογία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας που κατατέθηκε με αριθμό κατάθεσης 929 και ειδικό αριθμό 62/11- .6- .2021 στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Κατά κάποιο τρόπο έχει και εργασιακό αντίκτυπο, αφού δια αυτής υποστηρίζεται το έργο και διασφαλίζεται η βιωσιμότητα των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων, πρόκειται για την ΕΑΣ, έναν από τους βασικούς πυλώνες της Εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας. Με τις προτεινόμενες, λοιπόν, διατάξεις τροποποιούνται δύο άρθρα, τα άρθρα 125 και 126 του ν.4446/2016. Ήταν τα άρθρα δια των οποίων διασφαλίστηκε η χορήγηση αποδεικτικών ασφαλιστικής και φορολογικής ενημερότητας των ΕΑΣ για ένα διάστημα πενήντα τεσσάρων μηνών αρχής γενομένης από 22 Δεκεμβρίου του ΄'16, οπότε και ψηφίστηκε ο νόμος που τροποποιείται σήμερα. Όπως καταλαβαίνετε με απλή αριθμητική οι πενήντα τέσσερις μήνες λήγουν τον Ιούνιο, τώρα δηλαδή, και επομένως υπήρξε ανάγκη να δώσουμε μία παράταση δώδεκα μηνών στο καθεστώς αυτό. Επομένως, επιδιώκεται δια της τροπολογίας αυτής η απρόσκοπτη χορήγηση στην εταιρεία ΕΑΣ αποδεικτικών φορολογικής και ασφαλιστικής ενημερότητας και η αναστολή μέτρων αναγκαστικής και διοικητικής εκτέλεσης σε βάρος κινητής και ακίνητης περιουσίας της για δώδεκα επιπλέον μήνες ήτοι έως τις 22 Ιουνίου του 2022. Γιατί το κάνουμε; Γιατί με την κατίσχυση αυτής παράτασης διασφαλίζεται η περαιτέρω συμμετοχή των ΕΑΣ σε δημόσιους διαγωνισμούς έργων ή προμηθειών, στη δυνατότητα είσπραξης χρημάτων από το ελληνικό δημόσιο και στη συνέχιση λειτουργίας και δραστηριοποίησης της εταιρείας στην παραγωγή και εμπορία όπλων πυρομαχικών και πολεμικού υλικού σε συνάρτηση βέβαια και με την ολοκλήρωση εκκρεμουσών συμβάσεων με το ελληνικό δημόσιο. Είναι ένα απαραίτητο μέτρο προκειμένου η εταιρεία να συνεχίσει να λειτουργεί και να μπορεί να διεκδικεί και να παίρνει δουλειές μάλλον και από τις εγχώριες Ένοπλες Δυνάμεις, κάτι που άλλωστε αποτελεί πάγια τακτική της και αίτημα της. Άρα, παράταση δώδεκα μηνών στο καθεστώς χορήγησης αποδεικτικών για ασφαλιστική, φορολογική ενημερότητα στην ΕΑΣ ΑΒΕΕ και παρακαλώ το Σώμα να υποστηρίξει και να υπερψηφίσει αυτήν την τροπολογία. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να κάνω μια ερώτηση στον κύριο Υπουργό.
Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να ρωτήσω, επειδή δεν είναι ευκρινές από την τροπολογία, σχετικά με τα οικόπεδα και τη θέση τους. Κατ' αρχάςήν, ο λόγος πώλησης των οικοπέδων ποιος ακριβώς είναι; Δεύτερον, αφορά παλαιότερη προσπάθεια πώλησης, η οποία εν μέρει είχε ολοκληρωθεί, οικοπέδου που ήταν όμορο με τα ΕΛΠΕ; Πρόκειται για άλλα οικόπεδα; Υπάρχει ένα τίμημα εκκίνησης σε σχέση με την πώληση; Αν είναι δυνατόν να μου απαντήσετε σε αυτά τα ερωτήματα.
Εντάξει, δεν έχουν τόσο σχέση με την τροπολογία, για άλλο πράγμα είναι η τροπολογία. Για να εξηγούμαστε. Κύριε Υπουργέ, για ένα λεπτό έχετε τον λόγο για να απαντήσετε.
Έχει απαντηθεί σχετική ερώτηση, μπορεί να ξαναεγερθεί στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Εγώ απλά ήρθα εδώ για να υποστηρίξω την τροπολογία παράτασης του καθεστώτος φορολογικής ασφαλιστικής ενημερότητας. Δεν έχει σχέση με αυτό. Δώδεκα μήνες επιπλέον στον νόμο του '΄16.
Ωραία, το ακούσαμε αυτό. Είναι ξεκάθαρο.
Επειδή υπήρχε αναφορά, κύριε Πρόεδρε.
Για το άλλο κάντε μια επίκαιρη ερώτηση να έρθει ο Υπουργός. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης κ. Κυριάκος Βελόπουλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Εγώ περίμενα από τον κ. Σκουρλέτη να ρωτήσει αν θα δοθούν οι νέες αμερικανικές βάσεις στη Σκύρο για να τοποθετήσουν ραντάρ οι Αμερικανοί. Όπως αν θα δοθούν, κύριε Υπουργέ, οι νέες βάσεις στην Ξάνθη. Είναι Αλεξανδρούπολη, Ξάνθη, Σκύρος, δίνουμε βάσεις συνεχώς. Αλλά η ρίζα και η καταβολή ξεχνιέται.
Και στους Ρώσους να δώσουμε και σε όλους.
Τα δώσατε και εσείς, έτσι είναι αυτά. Όταν κυβερνάμε δίνουμε και εμείς κάτι παραπάνω. Έτσι περίμενα να λειτουργεί. Να μιλάει για τους Αμερικανούς. Συνεπές το Αριστερό κόμμα, το ΚΚΕ. Εσείς μας τα γυρίζετε πούυ και πούυ. Καμιά φορά, ξέρετε, εκμαυλίζει η εξουσία και αλλάζει και η ιδεολογία, αν χρειαστεί. Κύριε Υπουργέ, η δουλειά απαλλάσσει τον άνθρωπο από τα τρία μεγαλύτερα κακά, έλεγε ο μεγάλος Βολταίρος, πρώτον την άνοια, δεύτερον τα ελαττώματα και τρίτον την ανάγκη. Αυτά έλεγε ο Βολταίρος πριν πολλούς αιώνες. Έρχεστε με ένα εργασιακό νομοσχέδιο ολετήρα πραγματικά να διαμορφώσετε έναν νέο εργασιακό μεσαίωνα σε πλήρη αντίθεση ακόμα και με την αρχαία ελληνική γραμματεία και λογική όπως του Φωκυλίδου, ο οποίος έλεγε για τον μισθό: «Να πληρώνεις αυτόν που δούλεψε. Μην στενοχωρείς τον φτωχό». Είστε ένα κόμμα το οποίο προέρχεται από τα πλατιά λαϊκά στρώματα, αλλά μισείτε τον φτωχό. Έχετε μπερδέψει τον καπιταλισμό με τον ακραιονεοφιλελευθερισμό. Γιατί το λέω αυτό; Ομιλώ ως επιχειρηματίας, ξέρετε. Πείτε μου σε ποια εταιρεία ο κακώς αμειβόμενος εργαζόμενος είναι ευτυχισμένος και παράγει καλά. Πείτε μου μία εταιρεία, μία δουλειά. Εκτός αν αλλάζετε τον τόνο και τη δουλειά την κάνετε δουλεία. Γιατί άλλο δουλειά, άλλο δουλεία. Τα μπερδεύετε τα πράγματα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Και βέβαια η δουλεία, προέρχεται αν θέλετε από τις σχέσεις σας με τους ολιγάρχες, γιατί η πολιτική δουλεία προς τους ολιγάρχες οδηγεί, επαναλαμβάνω, τον εργαζόμενο στη δουλεία της εργασίας. Γιατί περί δουλείας πρόκειται. Τι πετυχαίνετε με αυτό το περιβόητο μεσαιωνικό νομοσχέδιο; Κατάργηση του οκταώρου. Και ποιο κόμμα; Το κόμμα που με τον γενάρχη Καραμανλή και τις συλλογικές συμβάσεις υλοποίησε, και το οκτάωρο έφερε, και στον εργαζόμενο παρείχε δικαιώματα. Δεν έχετε καμμία σχέση με εκείνη τη Νέα Δημοκρατία. Είστε μια άλλη Νέα Δημοκρατία που δεν αφορά τους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας. Εβδομάδα πενήντα ωρών, ανεξέλεγκτες απολύσεις, κατάργηση Κυριακάτικης αργίας, παραβίαση του βασικού κανόνα της Ορθοδοξίας, που είστε μέλη της εσείς της Νέα Δημοκρατίας - αντιλαμβάνομαι ότι το ΚΚΕ έχει μια άλλη άποψη - αλλά η Κυριακή είναι η ημέρα κατά τας γραφάς που προσευχόμαστε. Ακόμη και αυτό το ξεχάσατε. Κατάργηση Επιθεώρησης Εργασίας. Αντί να προσλάβετε κόσμο για να γίνονται έλεγχοι, τους δίνετε σε ιδιώτες να ελέγχουν τις εταιρίες. Και να σας πω και κάτι; Αυτό είναι και εξόχως αντισυνταγματικό και θα το καταθέσω παρακάτω. Απαγόρευση απεργιών. Είναι το ύψιστο δικαίωμα του εργαζόμενου να απεργεί. Βέβαια πρέπει να πω ότι έχουν γίνει και καταχρήσεις. Γιατί άλλη η χρήση της απεργίας και άλλο η κατάχρηση από τους κακούς συνδικαλιστές. Το να έχουμε κάθε εβδομάδα απεργίες, σας το λέω ευθέως, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι ζημιά στον εργαζόμενο και όχι να τον βοηθήσει. Όμως το να ποινικοποιείς τη συνδικαλιστική δράση είναι επαίσχυντο, είναι αναίσχυντο και να επιβραβεύεις την απεργοσπασία; Δηλαδή μιλάμε για τους νέους δωσίλογους, τους νέους ρουφιάνους που θα σπάνε την απεργία και θα επιβραβεύονται κιόλας. Αυτά είναι απίστευτα πράγματα σε μια κοινωνία που χειμάζει, που πένεται, που δεν έχει εργασία ο Έλληνας, που έχουν φύγει εξακόσιες χιλιάδες ελληνόπουλα από τον ελλαδικό χώρο. Θα σας πω λοιπόν τα λάθη ένα προς ένα στο νομοσχέδιο αυτό. Λάθος πρώτο: Η έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής είναι καταπέλτης. Το άρθρο 59 για το ωράριο εργασίας είναι ασύμβατο με το εργατικό δίκαιο. Ασκεί κριτική για τη δυνατότητα ατομικής συμβάσεως μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου. Λάθος δεύτερο: Ο διευθυντής προσωπικού μπορεί να υποδείξει στον εργαζόμενο ελαστικό οκτάωρο, δηλαδή έχει και δέκα ώρες εργασίας. Ο εργαζόμενος μπορεί να αρνηθεί, αλλά η δαμόκλειος σπάθη της απολύσεως είναι πάνω από το κεφάλι του. Αυτά είναι αυτονόητα πράγματα για όσους έχουν εργαστεί. Αλλά για όσους δεν έχουν εργαστεί στη ζωή τους ούτε μία ημέρα, δεν έχουν κολλήσει ούτε ένα ένσημο, δεν έχουν παράγει οι ίδιοι πραγματικό πλούτο και δεν έχουν εργαστεί είναι δυσνόητα πράγματα. Εμείς τουλάχιστον στην Ελληνική Λύση είμαστε από αυτούς που και ελεύθεροι επαγγελματίες είμαστε, και επιχειρηματίες, και εργαζόμενοι, και ξέρουμε τι σημαίνει μόχθος και κόπος και πόνος. Λάθος τρίτο: Αν διαμαρτυρηθεί, θα απολυθεί για άλλον λόγο. Αν η απόλυση κριθεί παράνομη από το δικαστήριο, η επιχείρηση δεν υποχρεούται να τον ξαναπροσλάβει. Αυτά είναι απίστευτα πράγματα. Του δίνει μια μικρή αποζημίωση, δηλαδή ψιχία και του λέει άντε στο καλό. Λάθος τέταρτο: Η ψηφιακή κάρταψηφιακή κάρτα, που τόσο επαίρεται ο κ. Πιερρακάκης και η Νέα Δημοκρατία, δεν θα εφαρμοστεί το επόμενο διάστημα. Κατά συνέπεια κανείς δεν ξέρει αν το μειωμένο ωράριο θα εφαρμοστεί ή όχι. Λάθος πέμπτο: Οι υπερωρίες ουσιαστικά καταργούνται. Σε περίπτωση, λέει, διευθετήσεως για επιπλέον δύο την ημέρα ανά δεκάωρο διαγράφεται το δικαίωμα μιας ώρας υπερωρίας. Τι είναι αυτά; Πού τα βρήκατε όλα αυτά; Λάθος έκτο: Με ατομική σύμβαση η επιχείρηση μπορεί να αναστείλει την απασχόληση για αόριστο χρόνο. Λάθος έβδομο: Το πεντάωρο μπορεί να μοιραστεί σε πρωινό τρίωρο και απογευματινό δίωρο. Το περάσανε στη Βουλή εδώ, που άλλοι έρχονται το πρωί καμιά δύο ώρες ή μία ώρα και έρχονται και το απόγευμα μια ώρα, αλλά πληρώνονται κανονικά. Εκεί δεν θα πληρώνονται καθόλου. Αυτή είναι η αλήθεια. Κλέβουν τον εργαζόμενο, κλέβουν τον φτωχό, ληστεύουν την τσέπη του Έλληνα εργαζόμενου, αυτό κάνουν! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Λάθος όγδοο: Για τις μητέρες μετά την άδεια λοχείας προβλέπεται τετράμηνη άδεια μητρότητας, αλλά μόνο οι δύο μήνες θα είναι αμειβόμενοι. Ρωτώ εσάς: Σε μια χώρα που το δημογραφικό είναι το μείζον θέμα υπάρξεως ενός έθνους, έρχεστε και λέτε στη μητέρα: «Ξξέχασε αυτά που ήξερες, δεν μας ενδιαφέρει, δεν μας αφορά. Έλα στη δουλειά και άσε το παιδί πού;». θα σας πω σε λίγο πού. Γιατί τα πράματα είναι τραγικά. Αλλά βέβαια έχετε τη λύση με την Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Θα εμπλουτίσουμε τη χώρα με λαθρομετανάστες, με νέους Έλληνες, με εικοσάχρονα και εικοσιδυάχρονα παιδιά, τα οποία, λέει, θα βοηθήσουν ώστε και το εργασιακό να επιλυθεί - ασφαλιστικές εισφορές - ενώ έχουμε τόση ανεργία, αλλά και να εμπλουτίσουμε τη χώρα με νέους πολίτες Έλληνες είτε τον λένε Χασάν είτε Ιμπραήμ, δεν έχει σημασία, δεν σας αφορά αυτό εσάς. Εμάς μας αφορά. Εμείς θα δώσουμε κίνητρα να γεννηθούν Έλληνες, να παράγουμε Έλληνες και όχι να παράγουμε ό,τι θέλετε εσείς πολυπολιτισμικό πολτό. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Λάθος ένατο: Οι εργαζόμενοι θα πληρώνονται με ρεπό. Από αύριο προτείνω στη Νέα Δημοκρατία να εφαρμόσει αυτό στο κόμμα της στην Πειραιώς στους εργαζόμενούς της πρώτα, πιλοτικά για έναν χρόνο, να πληρώνονται οι εργαζόμενοι με ένα ρεπό και τα ξαναλέμε εδώ. Ποιον κοροϊδεύετε, όταν τα golden boys της ΔΕΗ παίρνουν 350 χιλιάρικα το έτος, τα δικά σας golden boys; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Λάθος δέκατο: Το νομοσχέδιο ανατρέπει τους πιο σημαντικούς νόμους του εργατικού δικαίου, ν.2112/1920, ν.1264/1982, ν.1876/1990. Βασική αρχή του νομοσχεδίου είναι η ανάπτυξη, αλλά με ρήτρα φθηνής εργασίας. Ποιον βολεύει αυτό; Τους ολιγάρχες που υπηρετείτε και τους Γερμανούς που δήθεν επενδύουν στην Ελλάδα είτε «FRAPORT», είτε «EL DORAD,O» είτε όλοι αυτοί που ήρθαν εδώ. Ααυτούς υπηρετείτε και εξυπηρετείτε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Πρωταγωνιστές ευρωπαϊκές, ξένες κρατικές εταιρείες. Μήπως τα ελληνικά αεροδρόμια η «FRAPORT», είναι ιδιωτική εταιρεία; Κρατική είναι. Δεν το ξέρετε αυτό; Μήπως όσοι αγόρασαν τα αεροδρόμιά μας είναι ιδιώτες; Κράτος είναι από πίσω. Αλλά αυτά δεν τα λέτε. Μισείτε το ελληνικό κράτος. Θέλετε να το εκποιήσετε, να το ιδιωτικοποιήσετε και το αγοράζουν άλλα κράτη από την πίσω πόρτα. Λάθος δέκατο: Έκρηξη εργασιακής φτώχειας, μείωση μισθών, φθηνές υπερωρίες, πάγωμα ευνοϊκών ρυθμίσεων για συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Σε νέο και μεγαλύτερο κύμα μετανάστευσης θα οδηγήσει το μεσαιωνικό νομοσχέδιο που φέρατε εδώ. Δουλοκτητική κοινωνία παράγετε και φτιάχνετε και όχι κοινωνία εργαζομένων οι οποίοι θα χαμογελούν, κοινωνία εργαζομένων οι οποίοι θα μπορούν να πηγαίνουν σπίτι τους να χαϊδεύουν τα παιδιά τους, να μιλάνε μαζί τους, να τα αγκαλιάζουν. Δημιουργείτε μια κοινωνία νεόπτωχων οι οποίοι δεν θα έχουν στον ήλιο μοίρα. Λάθος ενδέκατο: Βάζετε στο στόχαστρο την απεργία. Είναι απίστευτο αυτό. Για εμένα είναι τραγικό. Άλλο η κακή χρήση - και υπάρχει ένας σωρός νόμοι που ακυρώνονται με αυτούς - άλλο η κατάχρηση και άλλο το σβήσιμο και διαγραφή του δικαιώματος της απεργίας. Έχετε υποπέσει σε αντισυνταγματικό ολίσθημα. Έχετε υποπέσει σε ένα μεγάλο έγκλημα και δεν το έχετε καταλάβει. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Λάθος δωδέκατο: Αντισυνταγματική η αντικατάσταση του ΣΕΠΕ από αΑνεξάρτητη αΑρχή. Έχετε μια αδυναμία στις ανεξάρτητες αρχές για να βολεύετε τους δικούς σας ανθρώπους και λυπάμαι που το λέω αυτό. Το Σύνταγμα λέει πέντε, τριάντα δυο έχουμε, τριάντα τρεις κάνετε τώρα για να μοιράζετε 600 εκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με την απάντηση του Υπουργού, σε διοικητές, διευθυντές, μέλη διοικητικού συμβουλίου να κάθονται και να στρογγυλοκάθονται σε καρέκλες οι αποτυχημένοι Βουλευτές και τα στελέχη σας για να έχετε ψήφους. Τα υπόλοιπα παιδιά των Ελλήνων, τα παιδιά του ΣΥΡΙΖΑ, τα παιδιά του ΚΚΕ, τα παιδιά της Ελληνικής Λύσης, τα παιδιά του ΜέΡΑ25 ή του Κινήματος ΑλλαγήςΙΝΑΛ δεν είναι παιδιά; Μόνο τα παιδιά τα δικά σας είναι βολεμένα παιδιά και πρέπει να τα βολέψετε; Αυτά είναι εγκλήματα. Επίσης, κύριε Υπουργέ, μου είπαν ότι έχετε μια υποχρέωση, μια συνέντευξη, το αντιλαμβάνομαι, είναι μεγάλος ο φόρτος, αλλά εν πάση περιπτώσει θα πάμε και λίγο στην οικονομία. Ήρθε και ο κύριος. Υπουργός. Κύριε Υπουργέ, σας άκουσα χθες να καταγγέλλετε τον ΣΥΡΙΖΑ. Και καλά κάνατε γιατί αυτοί θα ψήφιζαν και αν δεν τα εφάρμοζαν αυτοί, τα εφαρμόζετε τώρα εσείς. Πρέπει να γίνουμε Ευρωπαίοι, κύριε Υπουργέ. Κάποια στιγμή είπε εδώ ο Υπουργός ότι πρέπει να γίνουμε Ευρωπαίοι. Να γίνουμε Ευρωπαίοι με μισθούς ελληνικούς, με ανασφάλεια του Έλληνα; Με ανεργία σε τέτοιο ύψος; Πώς θα γίνουμε Ευρωπαίοι; Έχουμε το ίδιο φορολογικό καθεστώς; Έχουμε τις ίδιες παροχές με τους Ευρωπαίους; Όχι, κύριε Χατζηδάκη, έχετε λάθος αντίληψη περί της Ευρώπης. Γιατί για εμάς η Ευρώπη σημαίνει «παίρνω πρώτα τα καλά και τα εφαρμόζω και μετά κάνω πειράματα στα πειραματόζωα στους εργαζόμενους, στους Έλληνες». [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Κάνετε λάθος, κύριε Υπουργέ. Έχετε ταξιδέψει στο εξωτερικό όπως και εγώ και αν νομίζετε ότι έτσι είναι οι εργαζόμενοι στη Γερμανία, στη Γαλλία ή στην Ιταλία κάνετε λάθος, κύριε Υπουργέ. Μάλλον δεν βγαίνετε στο εξωτερικό ή όταν βγαίνετε δεν βλέπετε καλά. Επίσης, και αυτό είναι σημαντικό, κάποια στιγμή για την οικονομία, κύριε Υπουργέ, σας έχουμε επισημάνει πολλαπλά λάθη. Λάθος πρώτο: Διάβαζα χθες το «BLOOMBERG» και μιλούσε για τον Μπιίλ Γκέιτς, αυτόν τον γνωστό. Κατέχει διακόσιες εξήντα εννέα χιλιάδες στρέμματα σε δεκαοχτώ πολιτείες στις Ηνωμένες Πολιτείες γιατί το νέο business plan του είναι η παραγωγή αγροτικών προϊόντων. Δεν είναι κορόιϊδο. Εκτός εάν νομίζουν κάποιοι Υπουργοί εδώ ότι είναι πιο έξυπνοι από τον Γκέιτς, εκτός αν κάποιοι εδώ μέσα νομίζουν ότι έχουν περισσότερη φαιά ουσία, είναι μεγαλύτεροι εγκέφαλοι και πιο πετυχημένοι από τον κ. Γκέιτς. Όταν, λοιπόν, σε οδηγεί μαθηματικά σε μια κατεύθυνση η επόμενη δεκαετία, που είναι η παραγωγή αγροτικών προϊόντων, η χρησιμοποίηση του νερού αλλά κυρίως των αγαθών που χρειάζεται ο άνθρωπος για να επιβιώσει σου δείχνει τον δρόμο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Εσείς βρήκατε έναν άλλο δρόμο, στα χωράφια βάζετε φωτοβολταϊκά και φουρφουράκια, ανεμογεννήτριες για να δουλεύουν οι φίλοι σας οι Γερμανοί και λυπάμαι που το λέω έχουμε γίνει ο σκουπιδότοπος της ανεμογεννήτριας των Γερμανών. Δεύτερο λάθος: Υδρογονάνθρακες. Πάλεψα από το 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 εδώ μέσα. Ήμουν ο μόνος που τα έλεγε. Όλοι με κορόιδευαν και βγαίνει σήμερα ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών και ακυρώνει τη δυνατότητα εξορύξεων των υδρογονανθράκων. Αλλά αν αγοράζεις φρεγάτες και πας να βγάλεις υδρογονάνθρακες στην Ανατολική Μεσόγειο, θα έχεις έσοδα 10 δισεκατομμύρια, 20 δισεκατομμύρια, 30 δισεκατομμύρια, 40 δισεκατομμύρια. Αυτό σημαίνει ότι θα πληρωθούν και τα Rafale και οι φρεγάτες και θα σου μείνει και κέρδος. Αν όμως, κάνω ότι κάνετε και εσείς, πάω και πάρω δανεικά για να πληρώσω τα όπλα, θα τα πληρώσω πέντε φορές πάνω γιατί είναι δανεικά και με τόκο. Αυτή είναι η διαφορά της Ελληνικής Λύσης. Εμείς θα παράγουμε πλούτο για να πληρώνουμε, εσείς δανείζεστε, χρεώνετε τις επόμενες γενιές για να μην μπορείτε να το αποπληρώσετε. Αυτό είναι το λάθος σας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Λάθος επίσης τρίτο: Βιομηχανία αυτοκινήτων. Η Ελλάς είναι η μόνη χώρα που δεν έχει βιομηχανία αυτοκινήτων. Ακούστε λίγο, ούτε καν εξαρτημάτων. Διακόσιες ενενήντα οχτώ εταιρείες με εξαρτήματα στην Ευρώπη και ούτε μια δεν έχει επενδύσει στην Ελλάδα. Αντ' αυτού στην Τουρκία δώσανε 216% πάνω χρήματα για οχήματα που παράγονται ή κατασκευάζονται στην Τουρκία. Η Τουρκία παράγει δυόμισι εκατομμύρια αυτοκίνητα. Εταιρείες όπως η «BEKO», η «VESTER», η «ZORLU» και άλλες είναι από τους μεγαλύτερους παραγωγούς ηλεκτρονικών συσκευών στην Ευρώπη. Αυτή είναι η Ελλάδα της αποβιομηχανοποιήσεως, του χτυπήματος της αγροτικής οικονομίας, της κτηνοτροφίας, της αλιείας, της μη παραγωγής πλούτου. Εκεί είναι η διαφορά μας. Εμείς θέλουμε να παράγουμε πλούτο και να πληρώσουμε, εσείς δανείζεστε - το επαναλαμβάνω - και χρεώνετε τις επόμενες γενιές γιατί σκέφτεστε τις επόμενες εκλογές και όχι τις επόμενες γενιές. Ααυτή είναι η ουσιαστική μας διαφορά. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Επόμενο λάθος: Οι Γερμανοί κάνουν μπίζνες, μας βρήκαν μπόσικους, κορόιδα. Αυτή είναι η αλήθεια. Δεν θα πω ότι μας βρήκαν κορόιδα, θα πω ότι μας βρήκαν κορόιδα όλους. Αντί να μας αποζημιώσουν για τα 100 εκατομμύρια τουλάχιστον ευρώ για το Diesel Gate που δεν διεκδικεί ο Υπουργός Ανάπτυξης - ούτε και εσείς τα διεκδικήσατε ποτέ ως κυβέρνηση - βάζουν φουρφουράκια σε όλη την Ελλάδα, κλείνουν τους λιγνίτες για τους Γερμανούς οι οποίοι τους χρησιμοποιούν τους λιγνίτες καθώς και οι Πολωνοί. Γιατί εμείς να κλείσουμε 200 δισεκατομμύρια, 300 δισεκατομμύρια - πόσοι είναι οι λιγνίτες; - για να κάνουμε την «πράσινη» ανάπτυξη και τα «πράσινα άλογα»; Θα σας το πω για να το καταλάβετε, όλη η Ελλάδα να γεμίσει με φουρφουράκια πάλι δεν έχουμε ενεργειακή αυτάρκεια και επάρκεια, καταλάβετέ το. Η μόνη λύση είναι αυτό που απεμπόλησε ο κ. Δένδιας: Εξόρυξη φυσικού αερίου, ενεργειακή αυτάρκεια και εξαγωγή αυτού στο εξωτερικό για να έχουμε συνάλλαγμα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Επειδή δεν ξέρετε τα βασικά θα καταθέσω μια μελέτη που έγινε σε ελληνικό πανεπιστήμιο για την προβληματική τοποθέτηση ανεμογεννητριών σε σχέση με τα ραντάρ μας. Ψάξτε λίγο τον κίνδυνο που ελλοχεύει με τις ανεμογεννήτριες στα νησιά μας. Τα ραντάρ μας θα έχουν πρόβλημα ανίχνευσης ιχνών. Το σταματώ εδώ γιατί έχετε κάνει εγκλήματα στο θέμα αυτό. Επόμενο λάθος: Δεν μπορεί η οικονομία να βασίζεται στον τουρισμό. Έλεος πια με τον τουρισμό. Η Γερμανία έχει τα τρισεκατομμύρια σε ΑΕΠ, αλλά έχει βαριά βιομηχανία. Παράγει από καρφίτσες, από συμπληρώματα που παράγουμε και εμείς στην Ελλάδα όπως και εγώ, αλλά μέχρι και ελικόπτερα, αεροπλάνα όχι, τανκς παράγει, όμως. Μην ξεχνιόμαστε, πολεμικά πλοία παράγει. Εσείς κλείνετε τα ναυπηγεία με εγκληματικά λάθη. Και εσείς που δεν τα ανοίξατε. Κλείσατε τα ελληνικά ναυπηγεία, στείλατε στην ανεργία Έλληνες ναυπηγούς, καθώς και στο εξωτερικό για να δουλεύουν για Γερμανούς, για Γάλλους, για Ιταλούς και αναγκαζόμαστε να αγοράζουμε γαλλικά, ολλανδικά πλοία. Ποιοι; Εμείς που διδάξαμε ναυτιλία, ναυπηγεία, σε ολόκληρο τον πλανήτη. Μπράβο σας ηττηθήκατε, πτωχεύσατε, ρημάξατε τον τόπο! Αυτή είναι η αλήθεια! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Λάθος έβδομο: Έλεγα για τον τουρισμό. Περιμένουμε να οικονομήσουμε από την μελιτζανοσαλάτα του Γερμανού με το σανδάλι και την κάλτσα. Εκεί καταντήσατε τον Έλληνα. Ποιον τουρισμό; Ποιον τουρισμό του all inclusive που σκοτώνει την περιφέρεια, που σκοτώνει κάθε νησί που έχει τουρισμό; Ποιον τουρισμό; Και από την άλλη, ενώ γνωρίζει πολύ καλά ο Πρωθυπουργός, απέκλεισε η Βρετανία την Ελλάδα, η Ρωσία διαθέτει μόλις μια πτήση την εβδομάδα, οι Γερμανοί προτιμούν Ισπανία και Πορτογαλία, τα περισσότερα νησιά δεν διαθέτουν κέντρα διενέργειας PCR TEST που χρειάζονται για να επιστρέψουν πίσω οι άνθρωποι. Και πάει και παρακαλάει ο Έλληνας Πρωθυπουργός τον Τζόνσον να του πει στείλτε μας, βγάλτε μας πάλι «πράσινους». Τι είναι αυτά τα πράγματα; Τι λογικές παραλογισμού είναι αυτές; Και φτάσατε στο σημείο να έχουμε έλλειμμα 8,16 δισεκατομμυρίων τους πρώτους μήνες του 2021. Παίρνετε συνεχώς δανεικά εις βάρος των δικών μας παιδιών, εις βάρος των παιδιών της Ελλάδας δανείζεστε συνεχώς με μικρά επιτόκια. Ποιος θα τα πληρώσει τα χρήματα αυτά; Πείτε μας επιτέλους! Ο δανεισμός είναι εύκολος, όλοι αυτό ξέρουμε να κάνουμε. Θα σας το πω, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και κύριοι της Κυβέρνησης, πραγματικά δεν κάνουν όλοι για όλα, κάποιοι όμως, δεν κάνουν για τίποτα και αυτοί είστε δυστυχώς είστε εσείς και η Κυβέρνησή σας, γιατί με δανεικά δεν μπορείς να κάνεις πολιτική. Δεν γίνεται. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Πάμε και στους λόγους που εκτιμώ ότι ο κόσμος ψήφισε Νέα Δημοκρατία. Ο κόσμος ψήφισε Νέα Δημοκρατία για τρεις λόγους. Ο πρώτος είναι για τα Σκόπια, με τις περικεφαλαίες, με τις χλαμύδες πηγαίνατε στα συλλαλητήρια και τώρα έχουμε υποστεί μια ήττα δεινή στον αγώνα που έγινε. Και θα σας πω και άλλα τώρα. Ο δεύτερος λόγος είναι γιατί δεν ήθελαν να μπαινοβγαίνουν οι Τούρκοι στο Αιγαίο. Πίστευαν σε εσάς. Ο τρίτος ήταν να μην γίνονται όσα γίνονται με τους λαθρομετανάστες. Κατηγορούσατε αυτούς που λιάζονται από δίπλα και τώρα λιάζονται καλύτερα κάτω από υπόστεγα αυτοί. Και το σημαντικό για μένα είναι το εξής. Ακούστε: Το πρόβλημα με εσάς είναι ότι χρησιμοποιείτε ξύλινο λόγο. Δεν καταλαβαίνετε ότι ο ξύλινος λόγος απωθεί τον κόσμο. Παραδείγματος χάριν, δεν έχει νόημα το πυλώνας σταθερότητας η Ελλάδα. Για πείτε μου τι σημαίνει αυτό; Πυλώνας σταθερότητας ο κατευνασμός και ο ενδοτισμός; Πυλώνας σταθερότητας είναι αυτός; Επίσης, πείτε μου τι σημαίνει δημοκρατικό τόξο που λέμε όλοι εδώ μέσα. Έχουμε παραβιάσει κάθε έννοια του Συντάγματος. Βγάζετε πιστοποιητικά φρονημάτων νέου τύπου με τα εμβόλια. Ακυρώνετε τις διαδικασίες στο Κοινοβούλιο, κλείνετε μικρόφωνα Αρχηγών κΚομμάτων εαπιοκαλούμενοι τον Κανονισμό της Βουλής που ξεχειλώσατε εδώ μέσα άπειρες φορές. Λέτε για ανάπτυξη. Ανάπτυξη χωρίς βιομηχανία πού το έχετε δει; «Βλέπουμε φως στο τούνελ», ναι βάλατε το σκοτάδι, πτωχεύσατε τη χώρα και τώρα, βλέπετε φως στο τούνελ. Αυτός είναι ξύλινος λόγος. Είμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Λυπάμαι που το λέω. Συνομίλησε ο Πρωθυπουργός με τον κ. Ερντογάν. Δεν είναι κακό να μιλάς με κάποιον. Συμφωνώ κι εγώ με αυτό. Με κάποιον όμως, που έχει σώας τας φρένας, όχι με' έναν αυταρχικό φασίστα που έχει φυλακίσει όλον τον κόσμο στην Τουρκία, έναν, ο οποίος διεκδικεί κομμάτια ελληνικού εδάφους και νομιμοποιεί τις διεκδικήσεις του. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Επίσης, το έχω ξανακούσει τριάντα οκτώ φορές: μορατόριουμ στο Αιγαίο. Και στις 20 Ιουλίου θα πάει ο Ερντογάν στην Κύπρο, την οποία περιέργως την άφησε απ' έξω ο Πρωθυπουργός. Δεν την ανέφερε καν την Κύπρο μας. Γιατί η Κύπρος είναι Ελλάδα. Καταλάβετέ το. Οι Τούρκοι, λοιπόν, την ώρα που ο Πρωθυπουργός συναντιόταν, την προηγούμενη ημέρα χτυπούσαν σκάφος ελληνικό του Λιμενικού δύο φορές. Και το σκάφος αυτό είχε παρθεί από τους Τούρκους με ελληνικά χρήματα και ευρωπαϊκά. Γι' αυτούς τους Τούρκους μιλάμε. Μιλάτε για πάγωμα προκλήσεων. Πάει στις 20 Ιουλίου ο Ερντογάν και εγκαινιάζει βάση ντρόουνς στα Κατεχόμενα. Για ποιο πάγωμα προκλήσεων μιλάτε; Θα πω και κάτι άλλο. Και δεν απευθύνομαι μόνο σε' εσάς. Απευθύνομαι σε όλους, στα μέσα ενημερώσεως και στους δημοσιογράφους. Αφού η Συμφωνία των Πρεσπών αφορά μόνο κρατικούς θεσμούς, γιατί ο «ΣΚΑΪ», το «STAR», ο «ΑΝΤΕΝΝΑ», ο «ALPHA» και όλα τα κανάλια και οι Βουλευτές, αλλά και οι δημοσιογράφοι αποκαλούν τα Σκόπια Βόρεια Μακεδονία; Πείτε μου εσείς, αφού αφορά μόνο τις διακρατικές σχέσεις. Αυτό υπέγραψε ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν αφορά τα υπόλοιπα. Γιατί λοιπόν μιλούν για Βόρεια Μακεδονία συνεχώς, ενώ τα σκοπιανά όταν μιλούν γι' αυτά, μιλούν για Μακεδονία, ούτε καν για Βόρεια Μακεδονία. Κάνετε έγκλημα. Εθίζετε τον ελληνικό λαό στην ονομασία Βόρεια Μακεδονία, για να το καταπιεί, διότι έξις δευτέρα φύσις. Η συνήθεια, σου λέει. Αφού συνηθίσει ο άλλος, θα καταπιεί και το Μακεδονία. Δεν θα καταπιεί ο Έλληνας ούτε το βΒόρεια ούτε το νΝότια ούτε τίποτα απ' όλα αυτά. Θέλετε Αλβανοσλαβία; Έτσι θα είναι. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Επίσης, είναι δυνατόν να' ακούω τον Έλληνα Υπουργό Εξωτερικών να παρακαλάει τον Σκοπιανό Υπουργό Εξωτερικών; Ακούστε: «Βγάλτε από τις φανέλες το σκέτο Μακεδονία». Και του απαντάει ο Υπουργός Εξωτερικών των Σκοπίων, ο Αλβανός στην καταγωγή, ο Οσμάνι: «Διαβάστε τι υπέγραψε η Ελλάς στη Συμφωνία των Πρεσπών». Αυτή είναι η μεγάλη συμφωνία σας. Να τη χαίρεστε στον ΣΥΡΙΖΑ! Να τη χαίρεστε που την υλοποιείτε στη Νέα Δημοκρατία! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Λυπάμαι που το λέω, γιατί ξέρω ότι πολλοί από εσάς είστε έντιμοι άνθρωποι, είτε εθνικόφρονες, να το πω πολύ απλά, ή αγαπάτε την πατρίδα, όπως την αγαπάμε όλοι. Όμως, αποδείξτε το. Αγαπάς την Ελλάδα; Απόδειξη. Αγαπάς τη Μακεδονία; Απόδειξη, όχι στα λόγια, αλλά στις πράξεις. Θα ήθελα να πω κάτι στην Αριστερά. Όταν θα σας δω να ειρωνεύεστε τις περικεφαλαίες των Σκοπιανών στο γήπεδο, τις χλαμύδες που φορούσαν και να τους λέτε γραφικούς - περικεφαλαίες με φελιζόλ - τότε θα πειστώ ότι είστε κατά του κακού εθνικισμού. Μέχρι τότε, για εμένα προσωπικά - και αναφέρομαι σε' εμένα - θα είστε ελληνοφοβικοί και όχι - επαναλαμβάνω - άνθρωποι της ειρήνης. Τελεία και παύλα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Δεν είδα καμμία ανακοίνωση από τον ΣΥΡΙΖΑ να καταδικάζει τα φασιστικά, σοβινιστικά, μιλιταριστικά συνθήματα των Σκοπιανών στο γήπεδο. Και αυτό είναι απότοκο της δικής σας κακής συμφωνίας, την οποία εφαρμόζει η Νέα Δημοκρατία πιστά, διότι το κράτος έχει συνέχεια. Είναι απλά πραγματάκια αυτά. Διάχυση ευθύνης λέγεται αυτό. Εμείς ως Ελληνική Λύση δεν λέμε «μόνο η Ελλάδα, μόνο οι Έλληνες». Εμείς λέμε «πρώτα η Ελλάδα, πρώτα οι Έλληνες». Αυτή είναι η διαφορά μας. Άλλο «μόνο», άλλο «πρώτα». Τα ξεκαθαρίζουμε αυτά. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Βέβαια, οι στόχοι μας είναι απολύτως φυσιολογικοί, για την επιβίωση, την ενδυνάμωση της πατρίδος, την επιβίωση των Ελλήνων, την ενδυνάμωση των Ελλήνων, για να υπάρχουν Έλληνες σε μερικά χρόνια. Αυτό κάνουμε και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε. Συγκρουστήκατε τις τελευταίες τρεις μέρες για ένα σποτ τηλεοπτικό. Δεν συμμετείχα στον παραλογισμό. Δεν σκεφτήκατε ποτέ ποιο είναι το αίτιο της υπογονιμότητας των γυναικών και ποιο είναι το πρωτογενές πρόβλημα για να το θεραπεύσουμε. Διότι αυτό που συζητούσατε και πάλι ήταν το παράγωγο του αιτίου. Κάνουμε λίγα ή καθόλου παιδιά. Αυτή είναι η αλήθεια. Πώς να κάνουν παιδιά οι Έλληνες με 450 ευρώ, κύριοι. Κύριε Υπουργέ μου, πώς να κάνει παιδιά ο άλλος με αυτόν τον εργασιακό μεσαίωνα που φέρνετε; Πώς θα γεννήσουν Έλληνες οι Έλληνες, όταν κάνετε τους Έλληνες δούλους και όχι εργαζόμενους. Επειδή οι Αριστοδεξιές κυβερνήσεις τσάκισαν τον Έλληνα στη φορολογία, έκαναν τεκμήριο το παιδί, επειδή τα σχολεία είναι άθλια, επειδή δεν υπάρχουν βρεφονηπιακοί σταθμοί, επειδή δεν εργάζονται και οι δύο γονείς κάθε μέρα, δουλεύουν για να μπορούν να επιβιώσουν δεν έχουν πού να' αφήσουν τα παιδιά τους, επειδή οι γονείς παίρνουν μαζί 1.000 ευρώ και έχουν ενοίκιο 450 ευρώ, επειδή μια γέννα κοστίζει 3.000 ευρώ, επειδή με νόμο θεωρείτε το παιδί τεκμήριο. Το παιδί δεν είναι αυτοκίνητο. Δεν είναι σπίτι. Δεν είναι είδος πολυτελείας. Είναι είδος ανάγκης της επιβιώσεως τους έθνους. Είναι «είδος» αναπαραγωγής ενός ολόκληρου λαού. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Εξωθείτε την κοινωνία στην πόλωση. Μαλώνετε για τα μικρά, τα ασόβαρα και όχι τα σοβαρά. Αρχίζετε να λέτε ένα σωρό αηδίες, ανοησίες σκοπίμως, δολίως και επικινδύνως, διότι αντί να βρούμε τρόπο να λύσουμε το δημογραφικό, εσείς έχετε έναν απώτερο στόχο: τη διάλυση της κοινωνίας, την πόλωση, τον διχασμό για κομματικούς και μόνο μικροκομματικούς λόγους. Και αυτό μας ενοχλεί ως Ελληνική Λύση. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Πρόκειται για μια Βουλή που τρομάζει στην πραγματικότητα. Θα βρει χιλιάδες προφάσεις για να' αποφύγει την ουσία, να' αποφύγει τη συζήτηση για τα σημαντικά. Έχει ηττηθεί αυτή η Βουλή πριν καν πολεμήσει. Και ξέρετε γιατί; Γιατί παρασκηνιακά υμνείτε την πολιτική βραδύτητα όλοι σας ανεξαιρέτως. Συμφωνείτε με τη Χάγη, συμφωνείτε με τα εμβόλια, συμφωνείτε με ό,τι μεγάλο κρίσιμο υπάρχει για τα Σκόπια και διαφωνείτε στα μικρά. Είστε υπέρ της παραλυτικής βραδύτητας. Είμαστε υπέρ της εγρήγορσης της Ελλάδος, της εγρήγορσης των Ελλήνων, για να προχωρήσουμε μπροστά. Είστε το χθες και είμαστε το σήμερα. Είστε το παρελθόν και είμαστε το μέλλον. Είμαστε η λύση και είστε το χθες. Τελεία και παύλα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Επίσης, θα πω και κάτι που με θλίβει. Αποχαιρετάμε σε λίγο καιρό το ΄'21. Υποδεχόμαστε έναν μεσαίωνα δυστυχώς. Μία είναι η λύση σε όλα αυτά - και αυτή είναι η άποψή μας - μία είναι η λύση η πραγματική. Ή να καθίσουμε να συζητήσουμε σοβαρά όλοι μαζί για τα μεγάλα φλέγοντα ζητήματα που έρχονται και δεν κρύβονται ή μία τετραετία και η λύση θα δοθεί. Η λύση θα είναι ελληνική. Η Ελληνική Λύση θα δώσει τη λύση. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Κλείνοντας, για να μην καταχραστώ περισσότερο τον χρόνο, τώρα, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, που έχουμε νεκρούς και παρενέργειες, όταν σας έλεγα εγώ ότι είμαστε επιφυλακτικοί, δεν είμαστε εναντίον των εμβολίων. Εγώ του χρόνου θα κάνω το εμβόλιο για τον πνευμονιόκοκκο κανονικά. Σας έλεγα να μην ρισκάρετε ζωές. Έστω και μία ζωή να ρισκάρεις είναι έγκλημα κατά την άποψή μας. Τώρα που επισήμως έχουμε νεκρούς και σοβαρές παρενέργειες θα' ανακοινώνονται καθημερινά οι αριθμοί αυτοί; Θα λένε ότι έχουμε παρενέργειες από τα εμβόλια ή θα τα θάβετε και πάλι; Θα σας πω, λοιπόν, τα λάθη σας. Λάθος πρώτο: Πρωθυπουργός στον Σρόιτερ στον «ALPHA»: «Από την πρώτη στιγμή δεν σταματήσαμε. Θέλω να θυμίσω τον εμβολιασμό με το εμβόλιο «AstraZzeneca». Είδαμε ότι το εμβόλιο είναι απολύτως ασφαλές». Δεν μπορεί να λέγεται αυτό το πράγμα και σήμερα, μετά από μερικές μέρες να λέει ότι απαγορεύεται για τους πάνω από εξήντα ή μην το κάνετε. Λάθος δεύτερο: Ζητάτε να κάνουμε ένα οποιοδήποτε εμβόλιο που έχει πάρει άδεια έκτακτης ανάγκης. Δεν έχει περάσει κανονική φάση έρευνας ανάπτυξης και ολοκλήρωσης. Σας λέω ακριβώς τι λέει ο ΠΟΥ. Δεν έχει εγκριθεί επίσημα από τον ΕΜΑ. Λάθος τρίτο: ανεξήγητη απόφαση της Επιτροπής Εμβολιασμών. «Όχι στον εμβολιασμό με «AstraZzeneca» για τους κάτω των εξήντα». Για πείτε μου τώρα εσείς. Τι θα πουν οι κάτω των εξήντα που έκαναν «AstrazZeneca»; Τι θα τους πείτε όλοι εσείς; Πήγαν φίλοι και γνωστοί μου και το έκαναν. Διότι εμείς δεν αποτρέψαμε κανέναν να κάνει το εμβόλιο. Εμείς είμαστε υπέρ της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της ακεραιότητας του σώματος του καθενός. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Ενώ εσείς είστε της επιβολής και κυρίως, του εκβιασμού, ότι εάν δεν κάνετε, θα έχετε αυτό. Βγάζετε Υπουργούς στα κανάλια εκβιαστικά σαν να είναι Σιναλόα εδώ και εκβιάζουν τους Έλληνες. Λάθος τέταρτο: Προκαλείτε σύγχυση στον κόσμο. Βγαίνει η Λινού χθες. Αυτό που δεν λέγεται ακόμη από την εΕπιτροπή είναι ότι το «JOHNSON & JOHNSON» έχει τις ίδιες παρενέργειες για τις νέες γυναίκες. Θα καταθέσω στα Πρακτικά τη δήλωση. Και το «JOHNSON & JOHNSON» και η «MODERNA». Σας έλεγα ότι είμαστε επιφυλακτικοί. Δεν σας έλεγα ότι είμαστε εναντίον των εμβολίων. Αυτό με' ενοχλεί. Και άκουσα τον κ. Τσίπρα και ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω τη λογική του. Τον άκουσα να λέει ότι όλοι είμαστε υπέρ των εμβολίων εκτός του Βελόπουλου. Μάλλον, δεν έχει ακούσει τον Πολάκη ή τον δΔιευθυντή του γΓραφείου του σήμερα που έκανε τη δήλωση. Έκανε ο δΔιευθυντής του γΓραφείου του κ. Τσίπρα δήλωση σήμερα. Το διάβασα προσεκτικά και κατάλαβα. Ακούστε: «Το κρίμα στον λαιμό σας». Σε ποιον; Στον κ. Τσίπρα που συμφωνεί για τα εμβόλια ή στη Νέα Δημοκρατία; Ο Πολάκης λέει άλλα. Ο Ξανθός λέει άλλα. Ο Τσίπρας λέει άλλα. Ο δΔιευθυντής του γΓραφείου του λέει άλλα. Αποφασίστε λοιπόν. Είστε άλλα ντ' άλλων, με όλους μαζί. Αποφασίστε ποιοι είστε και τι είστε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Λάθος πέμπτο. Είστε πραγματικά σαν τους εκβιαστές στη Σιναλόα. Όχι εσείς. Βάζετε τους χρήσιμους ηλίθιους ή τους επιστήμονες, οι οποίοι έχουν μια άλλη άποψη. Βασιλακόπουλος: «Να τους στερήσουμε αυτά που τους αρέσουν. Θα εμβολιαστούν.».
Εσείς το κάνατε το εμβόλιο;
Όχι, κύριε.
Εντάξει ωραία.
Πρέπει να το κάνω; Θα το κάνω, όταν είμαι σίγουρος και όταν μου επιτρέψετε να επιλέξω το εμβόλιο που θέλω. Δεν μου το επιτρέπετε.
Εγώ;
Όχι εσείς, το σύστημά σας.
Μία ερώτηση έκανα.
Κι εγώ απαντάω: Ο Πολάκης και ο διευθυντής του γραφείου του κ. Τσίπρα.
Παρακαλώ! Μη διακόπτετε.
Πάτε να πείσετε τον διευθυντή του κ. Τσίπρα και τον κ. Πολάκη και ελάτε να μου πείτε εμένα αν έκανα το εμβόλιο. Καταλάβατε, κύριε Σκουρλέτη; Πείστε τους δικούς σας πρώτα και μετά πείστε όλους τους άλλους. Λέω. Μπορεί να κάνω λάθος.
Είστε επικίνδυνοι.
Μη διακόπτετε. Παρακαλώ!
Επικίνδυνοι είήσαστε εσείς. Πέντε χρόνια ισοπεδώσατε την Ελλάδα. Εκατό δισεκατομμύρια μέσα τη βάλατε, αλλά σας καλύπτουν αυτοί. Σας καλύπτουν αυτοί, δυστυχώς. Δεν κάνουν εξεταστική, να δούμε ποιος φταίει. Μίλησε και ο Σκουρλέτης για επικίνδυνους. Τώρα τι να πει κανείς. Ποιος το είπε; Ο κ. Σκουρλέτης! Εντάξει. Γεώργιος Παπανδρέου. Πάμε στην ουσία. Έκτο λάθος. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Είστε πραγματικά απρεπείς μερικοί στη συμπεριφορά σας. Ουδέποτε η Ελληνική Λύση διέκοψε τον κ. Τσίπρα. Ουδέποτε! Όσο αυστηρός και να είναι απέναντί μας, κανέναν δεν διακόψαμε. Αλλά έχετε μάθει, κύριε συνάδελφε, από το 2012-2013. Εκεί μείνατε εσείς στα μυαλά, μερικοί. Πάμε στην ουσία. Έκτο λάθος. Υποχρεωτικοί εμβολιασμοί. Συμβούλιο της Ευρώπης. Συνεδρίαση 27 Ιανουαρίου -1-2021: «Ο εμβολιασμός δεν είναι υποχρεωτικός. Καμμία πολιτική, κοινωνική ή άλλη πίεση. Όχι διακρίσεις.». Αλλά η Νέα Δημοκρατία λέει να κάνουμε το εμβόλιο. Ο κ. Τσίπρας λέει να κάνουμε το εμβόλιο. Έβδομο λάθος. Λένε, πέθανε άλλος, επειδή έπαθε ανακοπή και θρόμβωση. Από πού το έπαθε; Μετά το εμβόλιο. Πώς το έπαθε; Ξαφνικά έκανε θρόμβωση; Τι έγινε; Είναι σαν τη σφαίρα. Συλλαμβάνουν τη σφαίρα και όχι το πιστόλι ή όχι τον ηθικό αυτουργό ή τον φυσικό αυτουργό. Η ανακοπή είναι σύμπτωμα, κύριοι συνάδελφοι. Δεν ξυπνάει μια ωραία πρωία η καρδιά και λέει: «Τι να κάνω τώρα; Έχω ρεπό; Δεν έχω ρεπό; Ας πάθω μια ανακοπή.». Κοροϊδεύετε τον κόσμο. Λάθος όγδοο. Εφαρμόζετε λάθος μέτρα. Έχω όλη τη νομοθεσία της Ολλανδίας, για να μη σας κουράζω, και το σύνταγμά της. Θα τα καταθέσω στα Πρακτικά. Ποτέ μάσκες σε εξωτερικούς χώρους. Ποτέ στα παιδιά ακόμα και στα σχολεία. Εμβολιασμός προαιρετικός. Η Ολλανδία το λέει αυτό. Το ολλανδικό Υπουργείο Υγείας. Ακόμα και οι εμβολιασμένοι μπορούν να μεταδώσουν τον ιό. Ουδείς μπορεί να επιβάλει εμβολιασμούς σε εργαζόμενο. Απαγορεύεται να ερωτάται εργαζόμενος αν εμβολιάστηκε. Είναι προσωπικά δεδομένα. Το κάνατε εσείς προηγουμένως. Το ολλανδικό Υπουργείο Υγείας ξεκίνησε έρευνα για τα μακροπρόθεσμα δυσάρεστα αποτελέσματα των εμβολίων. Η Ολλανδία χθες! Θα το καταθέσω στα Πρακτικά κι αυτό. Δεν λέω για το σύνταγμά τους. Ένατο λάθος. Στη Χιλή το 72% εμβολιάστηκαν. Lockdown το Σαντιάγκο. Στο Σαντιάγκο εμβολιάστηκε το 72% -75% με δύο δόσεις και έχουν lockdown από προχθές. Δέκατο λάθος. Φοβάστε, λέει η Νέα Δημοκρατία, τους τουρίστες για τον COVID και καλεί ο Πρωθυπουργός - ακούστε τώρα - τον κ. Τζόνσον να επιτρέψει να έρθουν στην Ελλάδα οι τουρίστες. Δεν σας απασχολεί, λοιπόν, η υγειονομική βόμβα που έρχεται. Όχι! Δηλαδή, ελαφρά την καρδία επιλέγετε κάποιες δράσεις. Λάθος ενδέκατο. Στην αρχή η πανδημία θα τελείωνε, αν φτάναμε στο 60% των εμβολίων. Αργότερα, πήγε στο 70%. Τώρα πάει στο 80% και αύριο θα πάει στο 240%. Ε, λοιπόν, στο τέλος θα κάνουμε κάθε βδομάδα εμβόλιο, για να ησυχάσουμε όλοι. Θα γίνουμε όλοι πειραματόζωα. Δωδέκατο λάθος. Η Πελώνη στην ΕΡΤ: «Η ασυλία της επιτροπής έγινε, για να διασφαλιστεί η ελευθερία του λόγου των επιστημόνων.». Κι αυτό αρέσει στη δημοκρατική Αριστερά. Να λέει αυτό το πράγμα η κ.υρία Πελώνη; Οι άλλοι επιστήμονες που λένε άλλα, γιατί διώκονται από τους ιατρικούς συλλόγους; Για πείτε μου. Άλλοι επιστήμονες, που λένε άλλα πράγματα, γιατί διώκονται και αποπέμπονται από τους ιατρικούς συλλόγους; Δεν είναι επιστήμονες αυτοί; Για πείτε μου. Γιατί κινδυνεύουν με διαγραφή; Λάθος δέκατο τρίτο. Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αλέξανδρος Μπριασούλης, Επίκουρος Καθηγητής Καρδιολογίας και Θάνος Δημόπουλος, Πρύτανης του ΕΚΠΑ. Μιλούν για σπάνιες περιπτώσεις μυοκαρδίτιδας και περικαρδίτιδας. Στις ΗΠΑ είχαμε αναφορές. Σταματάω εδώ, για να μην τρομοκρατήσουμε κανένα, όπως λέει κάποιος, αλλά θα πω το εξής. Βλέπουμε εδώ και δέκα μέρες, είκοσι μέρες το ένα μετά το άλλο τα κράτη να κάνουν πίσω με τοην AstraZzeneca, να αρχίζουν να μιλούν για το Pfizer που έχει παρενέργειες και εσύ επιμένεις ως Κυβέρνηση λέγοντας ότι δεν προκαλεί καμμία βλάβη. Πόση βλάβη μπορείς να έχεις εδώ, όταν επιμένεις σε κάτι που οι άλλοι το παίρνουν πίσω; Αυτό πρέπει να λέτε, κύριε συνάδελφε, και όχι να ρωτάτε αν κάναμε το εμβόλιο ή δεν το κάναμε. Να πείτε στην Κυβέρνηση, όπως ο διευθυντής του γραφείου του κ. Τσίπρα, «το κρίμα στον λαιμό σας». Κι είναι έντιμος ο διευθυντής του κ. Τσίπρα. Δεν είναι κανένα παιδάκι που κάνει ό,τι θέλει. Κι επίσης, έρευνα…
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ να συντομεύετε.
Ναι, κλείνω εδώ. Επίσης, έρευνα στο “«Journal of Neurology»”. Περίπτωση σκλήρυνσης κατά πλάκας μετά τον εμβολιασμό με Pfizer. Θα το καταθέσω στα Πρακτικά, παρακαλώ. Κλείνω, εδώ, λοιπόν, και λέω το εξής: Νέα Δημοκρατία, ΣΥΡΙΖΑ, Κίνημα ΑλλαγήςΙΝΑΛ και κάποια άλλα κόμματα είναι τα κόμματα του εμβολιασμού και φαίνεται. Εμείς είμαστε τα κόμματα της δημοκρατίας, της ελεύθερης επιλογής του σώματος του καθενός. Ο καθένας θα κάνει ό,τι θέλει στο σώμα του και δεν θα υποχρεώσουμε κανέναν να κάνει κάτι που δεν θέλει. Αυτή είναι η ουσιαστική διαφορά μας ουσιαστική. Εμείς είμαστε με την πραγματική δημοκρατία και εσείς με τη δημοκρατία της παραβιάσεως του Συντάγματος, των ανθρώπινων αξιών και, κυρίως, δικαιωμάτων. Είστε, λοιπόν, τα κόμματα του εμβολιασμού και του εμβολιασμού της λογικής των Ελλήνων. Μια τετραετία ζητά η Ελληνική Λύση, για να εμβολίσουμε το χθες, να εμβολίσουμε τα κακώς κείμενα και τον παραλογισμό σας. Μια τετραετία και η Ελλάδα θα βρει επιτέλους τη λύση που της αξίζει. Σας ευχαριστώ πολύ. [[Όρθιοι οι Βουλευτές της Ελληνικής Λύσης χειροκροτούν ζωηρά και παρατεταμένα]] [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης κ. Κυριάκος Βελόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σας ευχαριστώ πολύ.
Καλώς. Θα δώσουμε τώρα τον λόγο τώρα στον Υφυπουργό τον κ. Τσακλόγλου. Για την τροπολογία ζητήσατε, κύριε Τσακλόγλου, να τοποθετηθείτε.
Όχι, κύριε Πρόεδρε, να τοποθετηθώ…
Τώρα έρχονται πολιτικοί αρχηγοί. Μου μεταφέρθηκε από τον προηγούμενο Προεδρεύοντα ότι θέλετε - και όντως θα σας έδινα τον λόγο - να αναπτύξετε την τροπολογία. Τώρα μου λέτε για τοποθέτηση. Θερμή παράκληση, αν θέλετε, να περιμένετε.
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Ωραία. Καλούμε στο Βήμα τότε τον Γενικό Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδαος, τον Δημήτρη Κουτσούμπα.
Κυρίες και κύριοι, είναι αλήθεια πωςς, για να φτάσετε σήμερα εδώ στη Βουλή, να νομιμοποιήσετε αυτό το τερατούργημα, έχετε επιστρατεύσει μπόλικο θράσος μαζί φυσικά με πολλά ψέματα και συκοφαντίες. Απολύτως αναμενόμενο, βέβαια. Τέτοιοι είστε. Μόνο ψέματα θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε για τα τόσα νέα αντεργατικά μέτρα που δεν αφήνουν τίποτα όρθιο. Μόνο με συκοφαντίες για το οργανωμένο, το αγωνιζόμενο, το ζωντανό συνδικαλιστικό κίνημα θα μπορούσε μια Κυβέρνηση σαν και τη δική σας να υπερασπιστεί τις ανατροπές του αιώνα στο εργασιακό τοπίο. Όμως, ό,τι κι αν κάνετε, ακόμα κι αν οι Βουλευτές σας ψηφίσουν τελικά αυτό το αντεργατικό νομοσχέδιο, ακόμα κι αν αυτό το σκουπίδι γίνει νόμος του αντιδραστικού κράτους σας και των μηχανισμών του, ξέρετε καλά πως ούτε για μια στιγμή δεν πρόκειται να νομιμοποιηθεί στη συνείδηση των εργαζομένων. Εκεί έχει οριστικά καταδικαστεί. Το φώναξαν δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, άνεργοι στις μεγάλες απεργιακές συγκεντρώσεις σε όλη την Ελλάδα, που αψήφησαν τρομοκρατία, εκβιασμούς αλλά και τις τρικλοποδιές που προσπάθησαν να τους βάλουν οι εργατοπατέρες, για να χρησιμοποιήσω τις δικές σας εκφράσεις, τις εκφράσεις του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, επίσης του Κινήματος ΑλλαγήςΙΝΑΛ, δηλαδή του πάλαι ΠΑΣΟΚ αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ βεβαίως - βεβαίως. Η μητέρα των μαχών για τον κ. Τσίπρα και το κόμμα του παραλίγο να τελειώσει πριν καλά - καλά αρχίσει. Παρ' όλα αυτά, όμως, δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι σε όλη τη χώρα, πολλοί και για πρώτη φορά, έστειλαν ήδη εκεί που ανήκει το νομοσχέδιο αυτό. Αποστόμωσαν με την αποφασιστικότητά τους τα παπαγαλάκια σας. Το νομοσχέδιό σας, κύριε Χατζηδάκη, δεν χρειάζεται να σας το πω εγώ - το ξέρετε - πως δεν είναι άλλο ένα ακόμα αντεργατικό νομοσχέδιο, σαν κι αυτά που έχει να επιδείξει από την υπουργική του θητεία ο κ. Βρούτσης, πριν η κ.υρία Αχτσιόγλου ή οι προηγούμενοι Υπουργοί του ΠΑΣΟΚ. Μην ανησυχείτε, λοιπόν, μην έχετε το άγχος που το εκφράζετε εδώ ή στα κανάλια στηρίζοντας. Έχετε ήδη εξασφαλίσει τη θέση σας δίπλα και πάνω από τους προκατόχους σας, από προηγούμενες κυβερνήσεις, που νόμο τον νόμο έστρωσαν το έδαφος, για να μπορείτε εσείς σήμερα να δώσετε συντριπτικό χτύπημα σε εργασιακά δικαιώματα με την κατάργηση του οκταώρου και τον περιορισμό της συνδικαλιστικής δράσης. Μπορείτε να καυχιέστε ότι τους ξεπεράσατε σε αντεργατικότητα, σκοταδισμό, γιατί το δικό σας νομοσχέδιο παρεμβαίνει κατευθείαν στην καρδιά των εργασιακών δικαιωμάτων, που είναι ο σταθερός ημερήσιος χρόνος εργασίας. Τον τελευταίο λόγο, όμως, τον έχουν οι εργαζόμενοι, οι εργάτες, οι εργάτριες, που ξέρουν καλά τι θα πει εκμετάλλευση, την ζουν καθημερινά στο πετσί τους. Τον τελευταίο λόγο τον έχουν οι νέοι και οι νέες που ήδη βιώνουν τις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές, δεν χρειάζονται μαθήματα από κανέναν σαν εσάς. Τον τελευταίο λόγο τον έχουν όλοι αυτοί, η πλειοψηφία του λαού, που αν συνειδητοποιήσουν την δύναμή τους, τη δύναμη του συλλογικού ανυποχώρητου αγώνα, μπορούν όχι μόνο να αχρηστέψουν τον νόμο σας, αλλά μπορούν να πάρουν και τη ζωή τους στα χέρια τους, να διεκδικήσουν σύγχρονα δικαιώματα στη δουλειά και τη ζωή. Τον φόβο τους να έχετε και όπως φαίνεται τον έχετε. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη γι' αυτό από αυτό το νομοσχέδιο, γιατί πέρα από το ξεχείλωμα του εργάσιμου χρόνου επιχειρείτε να στήσετε στο απόσπασμα και την συνδικαλιστική δράση και το απεργιακό δικαίωμα, επεκτείνοντας, βέβαια, παλαιότερους νόμους, ιδιαίτερα, τελευταία, του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί, λοιπόν, τα κάνετε όλα αυτά, αφού όπως λέτε εσείς και τα καλοπληρωμένα φερέφωνα του συστήματός σας, οι αγώνες, οι απεργίες, είναι κάτι το ξεπερασμένο, κάτι το αναποτελεσματικό; Και τα κάνετε μάλιστα, σε μία περίοδο που το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα δεν βρίσκεται και στα επάνω του, το αντίθετο, λόγω και της χρόνιας διαλυτικής δράσης του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού τόσα χρόνια, παραμένει σε υποχώρηση. Η απάντηση είναι αυτονόητη, φοβόσαστε τη δύναμη των εργαζομένων, φοβάστε όλους αυτούς, που αν το αποφασίσουν, μπορούν να πάρουν αμπάριζα εσάς και όλο το βάρβαρο σύστημα που εσείς υπηρετείτε. Με ψέματα, λοιπόν, συκοφαντίες, πολύ θράσος - σας το αναγνωρίζουμε αυτό - προσπαθείτε να βαφτίσετε το μαύρο - άσπρο. Να παρουσιάσετε το νομοσχέδιό σας ως δήθεν φιλεργατικό. Γελάνε και οι πέτρες. Αυτό που ονομάζετε εκσυγχρονισμό, αφορά μόνο την ολιγαρχία του πλούτου, το μεγάλο κεφάλαιο και το πώς στις σημερινές συνθήκες, αυξάνοντας την εκμετάλλευση των εργαζομένων θα κατοχυρώσει και θα αυξήσει παραπέρα τα κέρδη του. Για τους εργαζόμενους, όμως, ακόμη για τους νέους που δεν έχουν καν γνωρίσει δικαιώματα και κατακτήσεις, έστω σαν αυτά που είχαν οι γονείς τους, οι παππούδες, οι γιαγιάδες τους, αποτελεί μεγάλο πισωγύρισμα. Ποτέ και πουθενά στον κόσμο δεν συναντήθηκαν ούτε πρόκειται να συναντηθούν τα πραγματικά δικαιώματα των εργαζομένων με τα κέρδη και τα προνόμια των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των τραπεζιτών, των μεγαλοεπιχειρηματιών, δηλαδή, όλων αυτών των οποίων εκπροσωπείτε τα συμφέροντα, αν και αποτελούν μία ισχνή κοινωνική μειοψηφία. Γιατί η κερδοφορία και η ανταγωνιστικότητα προϋποθέτει ένταση της εκμετάλλευσης, τσάκισμα δικαιωμάτων και για να παραφράσω το σύνθημα της απαξιωμένης ΓΕΣΕΕ: «Η ανάπτυξη χρειάζεται εξαθλιωμένους εργαζόμενους». Οι νέες αντεργατικές αλλαγές είναι τα νέα προαπαιτούμενα και για την ένταξη στο Ταμείο Ανάκαμψης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βλέπετε. Αυτό είναι το νέο σούπερ μνημόνιο, αυτό που ονομάσατε εσείς Ελλάδα δύο μηδέν και ο ΣΥΡΙΖΑ Ελλάδα plus. Γι' αυτό δεν πρόκειται, τελικά, να καταργήσετε αυτόν τον νόμο, κύριε Τσίπρα, όπως ακριβώς δεν καταργήσατε και τα άλλα μνημόνια, αλλά ψηφίσατε και καινούργια. Γιατί όρος για τα 340 δισεκατομμύρια του ταμείου, που θα καταλήξουν πάλι στις τσέπες των επιχειρηματικών ομίλων, είναι η μετατροπή όλης της χώρας σε μία απέραντη ειδική οικονομική ζώνη, φθηνής εργασίας, χωρίς κατοχυρωμένα δικαιώματα και με απαγόρευση της συνδικαλιστικής δράσης. Κάθε νομοθετική πρωτοβουλία, λοιπόν, που κινείται γύρω από τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, δεν μπορεί να είναι προς όφελος των εργαζομένων. Είναι από χέρι αντεργατική, γιατί η διευθέτηση είναι, ουσιαστικά, η κατάργηση του σταθερού ημερήσιου χρόνου ανάπαυσης. Αυτή βέβαια είναι εδώ και χρόνια η επιδίωξη όλων όσων από εσάς έχετε κυβερνήσει μέχρι σήμερα. Γιατί αυτός είναι ο κρυφός, αλλά και ο φανερός στόχος των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των τραπεζιτών και εσείς κάνετε ό,τι περνάει από το χέρι σας για να τον εκπληρώσετε. Υπηρετείτε αυτούς που σας φτύνουν και από πάνω, όπως ο εφοπλιστής Λασκαρίδης, για να μην πω τίποτα χειρότερο. Εδώ ακριβώς, στη διευθέτηση του ημερήσιου χρόνου εργασίας βρίσκεται ο μηχανισμός εκμετάλλευσης των εργαζομένων, η οποία απογειώνεται με αυτό το νομοσχέδιο. Θα μας πει ξανά ο κ.ύριος Χατζηδάκης ότι αυτά τα ακούει από τη δεκαετία του 1980. από τότε που ήταν φοιτητής. ΕΈ, τότε κάτι θα έχει διαβάσει ή τουλάχιστον θα έχει ακούσει και για το κεφάλαιο του Μαρξ για όλον αυτόν τον μηχανισμό της εκμετάλλευσης. Ίσως, επίσης, ο κύριος Χατζηδάκης εδώ δίπλα έχει ακούσει πως πριν αρκετές δεκαετίες ακόμα είχε υπολογισθεί επιστημονικά ότι ο χρόνος εργασίας που είναι αναγκαίος για την εξασφάλιση των μέσων επιβίωσης του εργαζόμενου, της οικογένειάς του, για τη συντήρηση και ανάπτυξη της κοινωνίας δεν ξεπερνούσε τις τρεις ώρες δουλειάς στα μεγάλα εργοστάσια, τόσες μόνο χρειαζόταν. Αυτές οι ώρες δουλειάς στις σύγχρονες τότε επιχειρήσεις ήταν υπεραρκετές για να πληρώνονται οι μισθοί, οι κοινωνικές παροχές και η κοινωνική ασφάλιση για τους εργαζόμενους. Οι υπόλοιπες ώρες μέχρι το οκτάωρο ήταν η λεγόμενη υπεραξία, η απλήρωτη δουλειά που πήγαινε κατευθείαν στην τσέπη του εργοδότη του καπιταλιστή. Καταλαβαίνει κανείς πόσο μεγαλώνει σήμερα αυτή η υπεραξία με την είσοδο τόσων νέων τεχνολογιών στην παραγωγή, με την εκτίναξη της εντατικοποίησης της παραγωγικότητας. Καταλαβαίνει κανείς πόσο, επίσης, μεγαλώνει η εκμετάλλευση με την αύξηση του χρόνου εργασίας πέρα από τις οκτώ8 ώρες. Γι' αυτό η κατάργηση του σταθερού ημερήσιου χρόνου εργασίας είναι εδώ και δεκαετίες στην καρδιά των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μάλιστα, όλοι σας στην κυβερνητική σας θητεία εδώ και χρόνια προσπαθείτε να θέσετε σε πλήρη εφαρμογή την οΟδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας. Να περάσετε μέτρα που από κοινού, βέβαια, έχετε συναποφασίσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και θα το είχατε καταφέρει, όπως το κατάφεραν σε κάποιες άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αν στη χώρα μας δεν υπήρχαν οι αγώνες, οι αντιστάσεις του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος. Είμαστε υπερήφανοι γιατί εμείς ως κσαν Κόμμα δώσαμε όλες μας τις δυνάμεις στην ανάπτυξη αυτών των αγώνων, οι οποίοι έβαλαν εμπόδια, καθυστέρησαν αντεργατικές ανατροπές, αυτές, δηλαδή, που φέρνετε σήμερα. Δεν έχει άδικο ο Υπουργός Εργασίας που μονότονα επαναλαμβάνει πως οι ρυθμίσεις αυτές ισχύουν στην Ευρώπη, πως δεν είναι δικές του ακριβώς πατέντες. Έχει δίκιο. Είναι βγαλμένες από τα πιο αντιδραστικά εγχειρίδια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από την εποχή ακόμα της ΕΟΚ, σας θυμίζουμε. Θυμάστε την περίφημη Λλευκή Β βίβλο για την εργασία στις αρχές της δεκαετίας του 1990, την οποία εμείς ως κΚόμμα τυπώσαμε και διακινήσαμε στους εργαζόμενους, για να τους ενημερώσουμε για τη μαυρίλα που θα καλύψει εργασιακά δικαιώματα. Θυμάστε την περίφημη μετά flexicurity, την ευελιξία και ασφάλεια, την ευελφάλεια, μια έννοια που εφηύραν τα επιτελεία της Ένωσης για να περιγράψουν το νέο τοπίο στις εργασιακές σχέσεις. Πάνω σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, πατήσατε όλοι σας η μία μετά την άλλη οι κυβερνήσεις. Ο ένας έδινε την αντιλαϊκή σκυτάλη στον επόμενο. Όλοι σας έχετε λερωμένη τη φωλιά σας, γιατί όλοι σας πορευτήκατε με πυξίδα τη στρατηγική αυτή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις οΟδηγίες της, τις βέλτιστες - τάχα - ευρωπαϊκές πρακτικές και τώρα μας λέτε ότι αυτά ισχύουν στην αγορά εργασίας, λες κι αυτά όλα έγιναν από μόνα τους. Όλοι σας είχατε ως κοινό σημείο αναφοράς την οΟδηγία 88 του 2003, την οΟδηγία, δηλαδή, που αποκαλεί κανονικότητα τις δεκατρείς ώρες εργασίας την ημέρα και επιτρέπει διάλειμμα για ανάπαυση μέσα στο εικοσιτετράωρο μέσα στη μέρα έντεκα ώρες. Δεκατρείς ώρες δουλειά και σερί έντεκα ώρες ύπνο, άντε και να τσιμπήσεις κάτι για φαγητό. Κοιμάσαι, δουλεύεις τίποτα άλλο. Παύεις έτσι να λέγεσαι άνθρωπος. Ο καπιταλιστής σου επιτρέπει να ζεις μόνο για να του βγάζεις εμπόρευμα, χρήμα και από το πολύ βαρύ χουβαρνταλίκι του προβλέπει έως και δώδεκα συνεχόμενες ημέρες εργασίας χωρίς ρεπό, χωρίς σταματημό. Κάπως έτσι η Ευρώπη των λαών, η Ευρωπαϊκή Ένωση, που κατά τον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί και να αλλάξει, να γίνει πιο φιλεργατική, πιο ανθρώπινη, άνοιγε τις πύλες της κολάσεως, της εργασιακής κόλασης. Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται πως αυτές οι ενώσεις των καπιταλιστών μόνο χειρότερες μπορούν να γίνονται για τους λαούς. Με την ευρωπαϊκή οΟδηγία η εργασία και η ανάπαυση μετριούνται πλέον όχι στις είκοσι τέσσερις ώρες που έχει η μέρα, αλλά σε περίοδο αναφοράς εβδομάδας ή και μηνών. Το 2011, με το πρώτο μνημόνιο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έκανε νόμο αυτήν την οΟδηγία σε πρώτη φάση για δεκάωρη δουλειά. Θέλετε να σας θυμίσουμε ποιοι ήταν οι εισηγητές και οι Βουλευτές που την υπέγραψαν; Κεντρικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ που σήμερα είναι κεντρικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Η κ.υρία Ξενογιαννακοπούλου, ο κ. Ραγκούσης, μαζί φυσικά με την κ. Κατσέλη τότε. Και αν αναγκαστήκατε τότε να θέσετε ως όρο για την εφαρμογή της να προβλέπεται σε συλλογική σύμβαση των εργαζομένων με τα σωματεία τους, το κάνατε για να ρίξετε μόνο στάχτη στα μάτια των εργαζομένων, που εκείνη την περίοδο βρέθηκαν μαζικά πάλι στους δρόμους του αγώνα. Αφού λοιπόν κάνατε τη βρώμικη δουλειά, αφού στρώσατε το έδαφος, αφού νομιμοποιήσατε στη συνείδηση των εργαζομένων αυτήν τη λογική της διευθέτησης, τώρα παριστάνετε ότι διαρρηγνύετε τα ιμάτιά σας για τη διευθέτηση της Νέας Δημοκρατίας, λες και υπάρχει καλή και κακή διευθέτηση. Τώρα, τι κάνει ακριβώς η Νέα Δημοκρατία; Αφαιρεί τον ελάχιστο αυτό όρο της ύπαρξης συλλογικών συμβάσεων, καθιερώνει τη δεκάωρη δουλειά, η οποία θα επιβάλλεται από τους εργοδότες πλέον με ατομικές συμβάσεις εργασίας. Αυτό, σε πολύ απλά ελληνικά, κύριε Χατζηδάκη, δεν είναι η κατοχύρωση του οκταώρου, όπως κοροϊδεύετε, αλλά η πλήρης κατάργησή του. Για πρώτη φορά αναγράφεται σε νομοσχέδιο το εξής εξωφρενικό, ότι οι δύο επιπλέον ώρες πέραν του οκταώρου δεν θα πληρώνονται, αλλά θα επιστρέφονται πίσω με άδειες και ρεπό, όταν θα πέφτει η δουλειά μετά από εβδομάδες και μήνες. Ξέρετε τι θα είναι αυτές οι παραπάνω δύο ώρες δουλειά, οι οποίες δήθεν θα πληρώνονται σε ρεπό; Δανεικά και αγύριστα! Έτσι το λέει απλά ο λαός μας. Όταν και αν το επιτρέψουν οι συνθήκες, δηλαδή οι δουλειές και τα κέρδη του μεγαλοεργοδότη, τότε, ναι, οι εργαζόμενοι θα παίρνουν και το ρεπό τους. Σας ακούμε πώς το υπερασπίζεστε. Λίγο ακόμη και θα μας πείτε ότι υπάρχουν και εργαζόμενοι που θεωρούν δικαίωμά τους το να δουλεύουν τζάμπα δέκα ώρες τη μέρα και πως τάχα αυτό το δικαίωμα δεν θα πρέπει να τους το στερήσουμε. Μήπως αυτοί οι εργαζόμενοι δεν θέλουν και καθόλου αμοιβή; Μήπως δουλεύουν μόνο για την εμπειρία, όπως έλεγε και ένας τηλεοπτικός μαϊντανός σας; Παραλίγο και θα μας πείτε πως οι εργαζόμενοι δεν περιμένουν καν να ψηφιστεί το νομοσχέδιο σας, ήδη κάνουν ουρές έξω από το γραφείο του προσωπάρχη για να υπογράψουν δεκάωρη δουλειά. Έχετε μάλιστα το θράσος να μας εγκαλείτε γιατί δεν θα το ψηφίσουμε. Γιατί, μας λέτε, να εμποδίσουμε μια νέα μητέρα να δουλεύει καθημερινά δεκάωρα για να βλέπει τα παιδιά της έστω την Παρασκευή; Για πείτε μας ακριβώς, ποιο παιδί θέλει να βλέπει τη μάνα του κάθε Παρασκευή ή κάθε Σαββατοκύριακο και δεν τη θέλει κάθε μέρα, να διαβάζει μαζί της, να παίζει μαζί της, να περνάει την ώρα μαζί της; Ποιο παιδί θέλει να βλέπει τη μάνα του εξοντωμένη, τσακισμένη; Και τι νομίζετε πως είναι η μητρότητα, ένα πεταχτόεί το φιλί για καληνύχτα; Δεν ξέρω τι μυαλά κουβαλάτε, κύριε Χατζηδάκη, αλλά εμείς, όσο περνάει από το χέρι μας, δεν θα καταδικάσουμε καμμία μάνα, κανέναν πατέρα να μην βλέπει το παιδί του. Γιατί αυτό θα γίνει και τις Παρασκευές, αλλά και τις Κυριακές που στέλνετε τους εργαζόμενους για δουλειά, αφού επιπλέον καταργείτε την κυριακάτικη αργία για δεκάδες κλάδους. Και ενώ έχετε πει τόσα ψέματα, ανάμεικτα βέβαια με πολλές ανοησίες, για να στηρίξετε τη δεκάωρη δουλειά, την ίδια στιγμή αυξάνετε τον αριθμό των νόμιμων υπερωριών από τις εκατόν είκοσι120 που ισχύει σήμερα στις εκατόν πενήντα150 ώρες. Ταυτόχρονα, ορίζετε ως ημερήσιο όριο νόμιμης υπερωρίας τις τρεις ώρες, οι οποίες αν αθροιστούν στο οκτάωρο και στη μία ώρα υπερεργασίας φτάνουν τις δώδεκα ώρες δουλειάς τη μέρα. Δουλειά ήλιο με ήλιο, με ό,τι αυτό σημαίνει για την υγεία των εργαζομένων. Έχετε υπ' όψινη σας την πρόσφατη έρευνα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας; Ασφαλώς την έχετε, γιατί την κατέθεσαν ήδη οι Βουλευτές του ΚΚΕ. Αποκαλύπτει ότι σε αναπτυγμένες χώρες επτακόσιες σαράντα πέντε χιλιάδες πρόωροι θάνατοι οφείλονται στην υπερεργασία με βασικές αιτίες καρδιακά προβλήματα και εγκεφαλικά επεισόδια, επειδή οι εργαζόμενοι δούλευαν πάνω από πενήντα πέντε ώρες την εβδομάδα. Η έρευνα εντοπίζει τις ηλικίες σαράντα πέντε45 με εξήντα πέντε65 χρόνων και αποκαλύπτει ότι όσοι σε αυτήν την ηλικία εργάζονταν πάνω από πενήντα πέντε ώρες την εβδομάδα είχαν 30% περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν από εγκεφαλικό και 17% παραπάνω πιθανότητες να πεθάνουν από καρδιακό έμφραγμα. Ξέρετε πολύ καλά ότι αυτή η αύξηση των ωρών θα έρχεται στους εργοδότες ακόμα πολύ πιο φθηνά, στους οποίους εδώ που τα λέμε κλείνετε το μάτι σαν να τους λέτε: «Κκάντε απολύσεις, διώξτε εργαζόμενους και κρατήστε με απλήρωτη δουλειά λιγότερους, όσες ώρες θέλετε, αφού η υπερωρία θα είναι τζάμπα για να βγάλετε και άλλα κέρδη που θέλετε». Και όλα αυτά τη στιγμή που η επίσημη ανεργία σκαρφάλωσε ξανά πάνω από το εκατομμύριο, τη στιγμή που εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι βρίσκονται διασωληνωμένοι στον αναπνευστήρα των 534 ευρώ της αναστολής. Σε αυτές, λοιπόν, τις συνθήκες και προκειμένου να στηριχθούν η ανάκαμψη και τα κέρδη μετά την πανδημία, δίνετε σήμα στους εργοδότες ότι μπορούν εύκολα να ξεφορτωθούν προσωπικό, κάνοντας εύκολες και φθηνές απολύσεις. Τους δίνετε κίνητρα, δηλαδή. Ακόμα και στην περίπτωση που δικαιωθούν οι εργαζόμενοι από τα δικαστήρια, δίνετε στον εργοδότη τη δυνατότητα έναντι κάποιου αντιτίμου να μην ξαναπροσλάβει τον απολυμένο. Αυτά όμως που με θράσος ξεστομίζετε υπάρχουν εργαζόμενοι που δεν τα ακούν για πρώτη φορά. Τα έχουν ζήσει δηλαδή, τα ζουν. Μιλάω για τους εργαζόμενους στα μεγάλα ξενοδοχεία όλων των τουριστικών νησιών και της Χαλκιδικής, όπου ήδη εφαρμόζεται η διευθέτηση με συλλογική σύμβαση εργασίας που υπόγραψε η οΟμοσπονδία των εργαζομένων, στην οποία πλειοψηφούν οι δικές σας συνδικαλιστικές παρατάξεις, της Νέας Δημοκρατίας του κ. Μητσοτάκη και του Κινήματος ΑλλαγήςΙΝΑΛ - ΠΑΣΟΚ της κ.υρίας Γεννηματά. Οι εργαζόμενοι δουλεύουν ώρες ατελείωτες στα πολυτελή ξενοδοχεία και κάνουν μήνες για να συνέλθουν μόλις τελειώσει η σεζόν. Τώρα, με αυτό το νομοθετικό τερατούργημα θα το κάνουν και χωρίς πρόσθετη αμοιβή και χωρίς συλλογική σύμβαση. Αυτή, όμως, η διευθέτηση δεν πέρασε στα μεγάλα ξενοδοχεία της Αττικής και άλλων περιοχών της χώρας, αλλά και σε άλλους κλάδους όπου υπάρχουν σωματεία που συσπειρώνονται και συμπορεύονται με το ΠΑΜΕ και αγωνίζονται, υπογράφουν συμβάσεις προς όφελος των εργαζομένων. Γι' αυτό σήμερα βγάζετε από τη μέση το εμπόδιο της συλλογικής σύμβασης. Το νομοσχέδιό σας δεν νομιμοποιεί απλά τη ζούγκλα, που ήδη ζουν όσοι δουλεύουν, διαμορφώνει το ακόμα χειρότερο επόμενο στάδιο της δουλειάς, χωρίς κανένα δικαίωμα ούτε στην ανάπαυση, στην ψυχαγωγία, στην ξεκούραση, πολύ περισσότερο στην οργανωμένη διεκδίκηση και τη συμμετοχή στα κοινά. Ακούσαμε τον Υπουργό Εργασίας να λέει πως προχωράει μπροστά με ένα νομοσχέδιο το οποίο εκσυγχρονίζει το εργατικό δίκαιο, ότι δίνει περισσότερες δυνατότητες, επιλογές, ευκαιρίες στον εργαζόμενο, δίνει παραπάνω δύναμη τελικά στον εργαζόμενο. Πού τα πουλάτε αυτά, κύριε Χατζηδάκη; Στα σαλόνια της τάξης σας; Ξέρετε πολύ καλά πως το εργατικό δίκαιο, κάτω, φυσικά, παλιότερα και από την πίεση που ασκούσε το εργατικό κίνημα, που ήταν πιο δυνατό με τους αγώνες του, αλλά και κάτω από την επίδραση των κατακτήσεων που υπήρχαν σε εργαζόμενους στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες - τις πάλαι ποτέ - αυτό το εργατικό δίκαιο όριζε τη σχέση εργαζόμενου - εργοδότη ως σχέση ανισότιμη. Προστάτευε με μια έννοια τον εργαζόμενο. Σήμερα, ακόμα και αυτό το στοιχειώδες το αναιρείτε. Γενικεύοντας ατομικές συμβάσεις, θεωρείτε ότι μπορεί η σχέση εργαζόμενου - εργοδότη να είναι μια σχέση ισότιμη. Όλα τα ανάγετε στην ατομική ευθύνη και στη δήθεν ελεύθερη βούληση του εργαζομένου. Όμως, στους χώρους δουλειάς δεν επικρατεί η ελεύθερη βούληση των εργαζομένων, επικρατεί η ελεύθερη βούληση του εργοδότη, η εντολή του εργοδότη. Δηλαδή, εδώ που τα λέμε, μια καθαρίστρια σε ένα εργολαβικό συνεργείο, που θα διαπραγματευτεί μόνη της με τον εργολάβο για να δουλέψει δέκα ώρες την ημέρα χωρίς πρόσθετη αμοιβή, αυτή ελεύθερα θα επιλέξει; Ένας νέος εργαζόμενος που του λένε: «Ήή θα κάνεις αυτά που απαιτεί η επιχείρηση ή περιμένουν πολλοί ακόμα απέξω» ελεύθερα θα επιλέξει; Μια εργαζόμενη μητέρα με τηλεργασία ελεύθερα θα αποφασίσει να κλείσει την κάμερά της και να μην απαντήσει στο τηλέφωνο ή το e - mail του αφεντικού; Μάλιστα, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός για να στηρίξει το νομοσχέδιο λέει πως αυτό θα δώσει δύναμη στον εργαζόμενο και πως οι εργαζόμενοι στις διανομές θα έχουν περισσότερα δικαιώματα. Δεν ξέρουμε αν έχετε ρωτήσει τα νέα παιδιά που εργάζονται πάνω στα δίκυκλα - είτε delivery είτε στις ταχυμεταφορές - αλλά να σας ενημερώσουμε ότι ιδιαίτερα τους τελευταίους μήνες οι εργαζόμενοι σε αυτούς τους χώρους μετρούν δεκάδες εργατικά ατυχήματα, έχουν θρηνήσει νεκρούς συναδέλφους τους. Η εντατικοποίηση έχει χτυπήσει κόκκινο με δεκάωρα και δωδεκάωρα πάνω στις δύο ρόδες, που εσείς τώρα έρχεστε να τα μονιμοποιήσετε και να δώσετε παραπέρα ελευθερία στην ασυδοσία της εργοδοσίας, ώστε να τους εξαναγκάζει και με τη βούλα να δουλεύουν από το πρωί έως το βράδυ. Τι θα λύσει η ψΨηφιακή Κάρταηφιακή κάρτα που μας την κοπανάτε ως φάρμακο διαά πάσαν νόσον; Και μάλιστα, επικαλείστε εργαζόμενους που εργάζονται με τις πλέον ευέλικτες σχέσεις και με ωρομίσθιο 2 με 3 ευρώ. Μήπως η ψΨηφιακή Κάρταηφιακή κάρτα θα λύσει την έλλειψη μέτρων προστασίας, όταν εκτός από τα ακανόνιστα, τα ατέλειωτα ωράρια, εκτός από την εξάντληση εργάζονται κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, όταν έχει καύσωνα, βρέχει, όταν χιονίζει; Θα λύσει η ψΨηφιακή Κάρταηφιακή κάρτα και το νομοσχέδιό σας την πλήρη ασυδοσία που έχει η εργοδοσία, όταν τους ζητά να πληρώνουν από την τσέπη τους τη βενζίνη, τη συντήρηση των μηχανών τους, τον εξοπλισμό τους, δηλαδή με λίγα λόγια την ίδια την ασφάλειά τους; Θα λύσει μήπως η ψΨηφιακή Κάρταηφιακή κάρτα τον εξαναγκασμό που υπάρχει στους χώρους δουλειάς για να υπογράφουν σε κενό χαρτί τους όρους δουλειάς, ώστε να μπορούν να έχουν και την επόμενη μέρα μεροκάματο;
Λίγο ησυχία, παρακαλώ!
Θα λύσει τα πάγια αιτήματά τους για την ένταξή τους στα βαρέα και ανθυγιεινά, για να έχουν σταθερό εργάσιμο χρόνο, για να μην πληρώνουν τον εξοπλισμό και τα έξοδα συντήρησης, για να έχουν περιορισμένη ακτίνα κίνησης; Όχι απλά δεν τα λύνει, αλλά με τις ανατροπές του αιώνα που φέρνει επιδεινώνει ακόμα περισσότερο τη θέση χιλιάδων νέων εργαζομένων που δουλεύουν ευέλικτα, κακοπληρωμένα, τους αφήνει εντελώς ανυπεράσπιστους μπροστά στα συμφέροντα των εργοδοτών τους. Φυσικά, δεν θα μπορούσατε να νομοθετήσετε τις ανατροπές του αιώνα χωρίς να πάρετε και μέτρα για να περιορίσετε τη συνδικαλιστική δράση, να δώσετε ακόμα ένα χτύπημα στο δικαίωμα της απεργίας. Ας είναι καλά ο ΣΥΡΙΖΑ που έκανε τη μισή δουλειά, για να έρθετε εσείς τώρα να ολοκληρώσετε. Έλεγε τότε ο κ. Τσακαλώτος, όταν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ψήφιζε τους περιορισμούς στην απεργία, «κάθε εμπόδιο για καλό». Αναρωτιόμαστε: Μήπως τώρα που τα εμπόδια στην απεργία είναι ακόμα μεγαλύτερα, είναι ακόμα καλύτερα για τους εργαζόμενους; Τώρα, με αυτό το νομοσχέδιο η δράση των συνδικάτων είναι κάτι σαν εγκληματική ενέργεια και η απεργία γίνεται πλέον - ή θέλετε να την κάνετε - μια συμβολική πράξη. Γιατί βάζετε στο στόχαστρο την απεργία; Για να μην ταλαιπωρείται ο κόσμος από μειοψηφίες, όπως λέτε; Σε καμμίαιά περίπτωση! Το κάνετε για να μπορεί μια μειοψηφία αυτής της χώρας, μια χούφτα εκμεταλλευτές, να ταλαιπωρούν ελεύθερα και ανενόχλητα τους πολλούς, τους εργαζόμενους, τους ανθρώπους του καθημερινού μόχθου. Βάζετε στο στόχαστρο το δικαίωμα της απεργίας, γιατί ξέρετε ότι η απεργία δεν είναι μόνο οι δεκάδες χιλιάδες που διαδηλώνουν με τα σωματεία τους, απεργία είναι η μηχανή που σβήνει, η πύλη που μένει κλειστή στο εργοστάσιο, το ρολό που κατεβαίνει στο πολυκατάστημα, ο σβηστός υπολογιστής, το γραφείο που μένει άδειο στην επιχείρηση, το καράβι που μένει δεμένο στο λιμάνι. Και αυτό είναι που πονάει εσάς, αλλά κυρίως αυτούς που εκπροσωπείτε, τραπεζίτες, εφοπλιστές, βιομηχάνους, μεγαλοξενοδόχους. Η απεργία δεν είναι οι δρόμοι που κλείνουν για να έχουν να λυσσάνε κάποιοι πληρωμένοι στα κανάλια όλων αυτών, η απεργία είναι όπλο στα χέρια των εργαζομένων για να υπερασπίσουν τη δουλειά τους, τα δικαιώματά τους και εσείς θέλετε να το κάνετε μια συμβολική ενέργεια. Δεν σας τα είπανε καλά. Εδώ δεν είναι Ιαπωνία, όπου οι εργαζόμενοι απεργούν - υποτίθεται - δουλεύοντας, βγάζοντας παραγωγή και κέρδη, φυσικά, για τον καπιταλιστή, φορώντας μόνο ένα περιβραχιόνιο στο μπράτσο. Βάζετε νέα πρόσθετα εμπόδια στη λήψη απόφασης για απεργία. Επιβάλλετε την ηλεκτρονική ψηφοφορία σε συνδυασμό με παλιότερη διάταξη του ΣΥΡΙΖΑ περί υποχρεωτικής συμμετοχής στη γενική συνέλευση, που για απεργία θα αποφασίζει τουλάχιστον το 50% των οικονομικά ενεργών μελών του πρωτοβάθμιου συνδικάτου. Έχετε πραγματικά πολύ μεγάλο θράσος, όταν εσείς οι ίδιοι ψηφίσατε εκλογικό νόμο για τους δήμους και τις περιφέρειες, με τον οποίο δίνετε στην πρώτη δύναμη τα 3/5 των δημοτικών και περιφερειακών συμβούλων, χωρίς να υπολογίζετε και το μεγάλο ποσοστό αποχής, όταν από την πρώτη Κυριακή με 43% θα εκλέγεται περιφερειάρχης ο οποίος θα διαχειρίζεται και δισεκατομμύρια και θα καθορίζει τις ζωές χιλιάδων πολιτών. Πώς και ξεχνάτε, αλήθεια, ότι η ίδια η Κυβέρνησή σας έχει πάρει πλειοψηφία σήμερα στη Βουλή και έχει εκλεγεί με λιγότερο από 40% όσων πήγαν να ψηφίσουν, ποσοστό που στην πραγματικότητα είναι πολύ μικρότερο, βέβαια, αν συνυπολογίσουμε και την αποχή, στο σύνολο δηλαδή του λαού, των εγγεγραμμένων στους καταλόγους. Εάν, δηλαδή, για την κορυφαία δημοκρατική - κατ' εσάς - διαδικασία προβλέπατε ό,τι προβλέπετε σήμερα για απλούς εργαζόμενους που ζητάνε ένα δίκιο, θα βρισκόσασταν σήμερα στρογγυλοκαθισμένοι στα έδρανα της Κυβέρνησης, στις καρέκλες σας, να κουνάτε το δάχτυλο στον λαό και στους εργαζόμενους πώς θα ψηφίζει; Δηλαδή, εννοούμε η Κυβέρνησή σας να εκλεγόταν με το «50+1» των εγγεγραμμένων στους καταλόγους. Δεν απαντάτε, γιατί δεν μπορείτε να απαντήσετε επί της ουσίας. Ψελλίζετε μόνο ότι το δημοκρατικό πολίτευμα έχει νόμους, όπως είναι παραδείγματος χάριν οι εκλογικοί νόμοι που διαμορφώνουν τις πλειοψηφίες και πρέπει να το τηρούμε. Ακριβώς αυτό σας λέμε, λοιπόν, ότι αυτούς τους νόμους σας τους ψηφίζει μια σταθερή πλειοψηφία κάθε φορά, οι εκατόν πενήντα οκτώ Βουλευτές, που στην πραγματικότητα ακόμα και της δημοκρατικής αστικής σας τάξης δεν εκπροσωπούν πάνω από ενενήντα Βουλευτές, αφού τόσοι αναλογικά είναι το 30% που πραγματικά και ουσιαστικά εκπροσωπείτε, εκπροσωπούσατε στον λαό τον Ιούλιο του 2019 με βάση τους εγγεγραμμένους στους εκλογικούς καταλόγους. Αυτό είναι μόνο ένα μικρό δείγμα της αστικής κοινοβουλευτικής δικτατορίας σας. Και το πάτε παραπέρα. Θέλετε να επιβάλετε σε σωματεία να μετρούν και οι ψήφοι όσων ψηφίζουν εξ αποστάσεως. Εδώ το πρόβλημα βρίσκεται, όπως και σε όλες βέβαια τις ανάλογες περιπτώσεις της εξ αποστάσεως ψηφοφορίας, στο ποιος διασφαλίζει ότι οι εργαζόμενοι δεν θα ψηφίζουν για παράδειγμα από το γραφείο του διευθυντή ή του προϊστάμενό τους με τον ίδιο πάνω από το κεφάλι τους ή ακόμα ότι δεν θα ψηφίζει ο ίδιος ο διευθυντής τους αντί για τους ίδιους. Αλλά και αυτό ακόμα το απογειώνετε με τον νόμο. Ακόμα και αν οι εργαζόμενοι ξεπεράσουν όλα αυτά τα μεγάλα εμπόδια και αποφασίσουν τελικά απεργία, τότε σειρά έχουν οι απεργοσπαστικοί μηχανισμοί αφού με το νομοσχέδιο απαγορεύετε ακόμα και τη φυσική παρουσία συνδικαλιστών έξω από τους τόπους δουλειάς τη μέρα της απεργίας για να περιφρουρήσουν τη δημοκρατικά και πλειοψηφικά, όπως λέτε, παρμένη απόφασή τους. Τι σημαίνει αυτό σε απλά ελληνικά σημαίνει ότι βιομήχανοι, μεγαλοεπιχειρηματίες θα μπορούν με απειλές, εκβιασμούς, τραμπουκισμού από τα «μαντρόσκυλά» τους να φέρουν απεργοσπάστες ή να σπάνε την απεργία, αλλά το σωματείο δεν θα μπορεί να το αποτρέψει. Προετοιμάζετε, λοιπόν, την επόμενη μέρα με απεργούς να σέρνονται σε δικαστήρια, με την εργοδοτική και κρατική βία να σμπαραλιάζει κάθε έννοια συνδικαλιστικών ελευθεριών. Ανοίγετε τον δρόμο για τη δράση σκοτεινών κύκλων που θα δρουν προβοκατόρικα και οι ενέργειές τους θα χρεώνονται στα συνδικάτα. Ήδη κάποιοι εργοδότες, άλλοι κρατικοί μηχανισμοί, έχουν αρχίσει να στρατολογούν τέτοιου είδους τάγματα εφόδου από τα «ορφανά» της εγκληματικής Χρυσής Αυγής και άλλους μαύρους φασίστες σκοταδιστές και ανορθολογιστές, αρνητές των πάντων, που διαδηλώνουν ενάντια στα εμβόλια και τους στρέφουν ενάντια σε αγωνιστές που διεκδικούν τη ζωή και τα δικαιώματά τους. Ολική επιστροφή στο 1900 και πιο πριν! Θέλετε να βγάλετε στην παρανομία το απεργιακό δικαίωμα και να νομιμοποιήσετε την απεργοσπασία. Αυτό κι αν είναι εκσυγχρονισμός! Το αντεργατικό νομοσχέδιο που σήμερα ετοιμάζεστε να ψηφίσετε είναι ένα νομοσχέδιο όπως μας είπε ο Υπουργός Εργασίας της σύγχρονης εποχής. Αν ήταν έτσι, τότε γιατί οι όροι δουλειάς γυρνούν έναν αιώνα πίσω μετατρέποντας τους εργαζόμενους σε σκλάβους τον 21ο αιώνα, με αύξηση αντί για μείωση του χρόνου εργασίας, με δουλειά από ήλιο σε ήλιο, με συνδικαλιστικές διώξεις και απεργοσπασία; Στη σύγχρονη εποχή της τεράστιας ανάπτυξης της τεχνολογίας και της επιστήμης, σύγχρονο είναι να μειώνεται ο χρόνος εργασίας. Σύγχρονο είναι το επταήμερο, το πενθήμερο, το τριανταπεντάωρο. Σύγχρονο είναι να εξασφαλίζεται δουλειά για όλους με ικανοποιητικούς όρους αμοιβής και δικαιώματα και όχι να γυρνάμε σε συνθήκες δουλειάς του μΜεσαίωνα. Γι' αυτό το έκτρωμά σας θα μείνει στα χαρτιά όπως και τόσοι άλλοι άδικοι νόμοι πριν από αυτόν.
Θα προχωρήσουμε τον κατάλογο και θα δώσουμε τον λόγο στην κ.υρία Όλγα Κεφαλογιάννη από τη Νέα Δημοκρατία.
. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μέσα σε μία δύσκολη συγκυρία όπως αυτή της πανδημίας καλούμαστε να συζητήσουμε ένα κρίσιμο νομοσχέδιο για τα εργασιακά ζητήματα. που Κκαλούμαστε να περάσουμε γρήγορα στην περίοδο της ανασύνταξης και της δυναμικής επαναφοράς στην ανάκαμψη. Σε μία περίοδο, όμως, που τίποτα δεν θα είναι όπως πριν, υπό τη σκιά των υπολογιστών και μακροπρόθεσμων συνεπειών από την οικονομική κρίση, οι προκλήσεις την επόμενη μέρα είναι τεράστιες στην υγεία, στην εκπαίδευση και φυσικά στην εργασία. Η πανδημία άλλαξε και τον χάρτη των εργασιακών σχέσεων. Στον απόηχο αυτής της δοκιμασίας οι εργαζόμενοι σήμερα ανησυχούν για την εργασιακή τους ασφάλεια που καθορίζει την προσωπική και την οικογενειακή τους ευημερία. Από την άλλη πλευρά οι επιχειρήσεις χρειάζεται να προσαρμοστούν και αυτές στις νέες συνθήκες, να στηριχθούν για να σηκώσουν το βάρος των τεράστιων οικονομικών συνεπειών από την πανδημία. Απέναντι σε αυτήν την σοβαρή διπλή πρόκληση, οφείλουμε να απαντήσουμε άμεσα και με πράξεις. Στην κατεύθυνση αυτή το σημερινό νομοσχέδιο από τη μια πλευρά προστατεύει και θωρακίζει την εργασία και από την άλλη την εμπλουτίζει με σύγχρονα εργαλεία και διευρυμένες δυνατότητες απασχόλησης με κύριο στόχο την αύξηση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας της χώρας, αλλά και την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής. Θεσμοθετείται, λοιπόν, η ψηφιακή κάρταψηφιακή κάρτα εργασίας, ένα πάγιο αίτημα της ΓΣΕΕ που ικανοποιείται σήμερα και θα λειτουργήσει ως εγγύηση υπέρ των εργαζομένων για την εξασφάλιση του οκταώρου, αλλά και την προσμέτρηση της πρόσθετης εργασίας ως υπερωριακής απασχόλησης. Στα χρόνια και γνωστά φαινόμενα εργοδοτικής ασυδοσίας, η Κυβέρνηση όφειλε να απαντήσει με θεσμικά ισχυρό και σύγχρονο πλαίσιο ελέγχου. Γι' αυτό και έχει μεγάλη σημασία η θεσμοθέτηση της επιθεώρησης εργασίας ως Ανεξάρτητης Αρχής κατά τα πρότυπα της ΑΑΔΕ, που σημαίνει καλύτεροι έλεγχοι και πιστή εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας. Όσον αφορά στην εναρμόνιση των επιτρεπόμενων ωρών υπερωριακής απασχόλησης με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, δηλαδή τις εκατόν πενήντα ώρες, πρόκειται για υπερωρίες που προφανώς θα πληρώνονται και όχι με ρεπό, όπως ισχυρίζονται κάποιοι, αλλά με χρήματα. Είναι μέτρο που εξυπηρετεί εξίσου εργοδότες και εργαζόμενους για την κάλυψη των αναγκών των επιχειρήσεων, αλλά και για την ενίσχυση των εργαζομένων που θέλουν να δουλέψουν περισσότερο και να αυξήσουν το εισόδημά τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλο το προηγούμενο διάστημα ακούσαμε την Αξιωματική Αντιπολίτευση να μιλάει για δήθεν αντεργατικές πολιτικές, ακούσαμε όμως στείρα αντιπολίτευση, χωρίς επιχειρήματα, χωρίς προτάσεις, από ένα κόμμα που όταν κυβέρνησε εφάρμοσε το τρίτο και πιο σκληρό μνημόνιο, με τα γνωστά σε όλους αποτελέσματα που είχε στις εργασιακές σχέσεις, στον κόσμο της εργασίας, στη μεσαία τάξη. Τα ακούσαμε από ένα κόμμα που όταν κυβέρνησε εφάρμοσε τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας σε μεγάλες βιομηχανίες και στον ξενοδοχειακό κλάδο. Μιλάμε για τέτοια υποκρισία! Και φυσικά αναρωτιέται κανείς: Είναι αντεργατική πολιτική τα μέτρα προστασίας των εργαζομένων από την αδήλωτη και απλήρωτη εργασία με την ψηφιακή κάρταψηφιακή κάρτα; Είναι αντεργατική πολιτική η διεύρυνση της λίστας των περιπτώσεων της άκυρης απόλυσης; Είναι αντεργατική πολιτική να συμφωνείται η διευθέτηση του χρόνου εργασίας κατόπιν πρωτοβουλίας του εργαζόμενου υπό τη ρητή επιφύλαξη ότι δεν μπορεί αυτή η διευθέτηση να εκβιάζεται από τον εργοδότη και υπό την σαφή πρόβλεψη ότι αν τέτοιες πρακτικές οδηγήσουν σε απόλυση, τότε αυτή κηρύσσεται αμέσως άκυρη; Η απάντηση είναι προφανής: Όχι! Γιατί αντεργατική είναι η πολιτική του στρουθοκαμηλισμού, του «άλλα λέμε και άλλα κάνουμε». Αντεργατική είναι η προσκόλληση στη συντήρηση, στο παρελθόν, στον αιώνα που έφυγε και στις αδιέξοδες και εις βάρος των εργαζομένων πολιτικές που εσείς θέλετε να διατηρήσετε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε μια περίοδο που η χώρα έχει άμεση ανάγκη από αλλαγές, σε μια περίοδο που η κοινωνία ζητά περισσότερη θεσμική ασφάλεια, η Αξιωματική Αντιπολίτευση επιλέγει να παίξει με την αγωνία των εργαζομένων. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση, που ως κυβέρνηση άφησε πίσω της συντρίμμια και στα εργασιακά, επιλέγει να πολώσει, να γίνει ακόμα μια φορά η φωνή της συντήρησης και της οπισθοδρόμησης, στον βωμό φυσικά των μικροκομματικών συμφερόντων της. Η αλήθεια, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αδυσώπητη και στη Βουλή σήμερα έχει έρθει η ώρα της αλήθειας. Εδώ θα αναμετρηθεί η πρόοδος με τη συντήρηση στην πράξη, όχι στα λόγια. Θα καταψηφίσει η Αντιπολίτευση τις ρυθμίσεις για τις γονικές άδειες που εναρμονίζουν ισότιμα τον εργασιακό και οικογενειακό βίο των δύο φύλων, που αποτελούν κρίσιμες ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος; Θα καταψηφίσει τις ρυθμίσεις για την σεξουαλική παρενόχληση τη στιγμή που ο παγκόσμιος διάλογος και τα ευρωπαϊκά μέτρα στήριξης προωθούν την επίτευξη της έμφυλης ισότητας ως προϋπόθεσης για τη βιώσιμη ανάπτυξη; Θα καταψηφίσει τις ρυθμίσεις εξίσωσης των αποζημιώσεων εργατοτεχνιτών με αυτές των υπαλλήλων που αποτελεί πάγιο και δίκαιο αίτημα των εργατοτεχνιτών και του ίδιου του ΚΚΕ; Θα καταψηφίσει τις ρυθμίσεις για την τηλεργασία, που αποτελεί άλλη μία ευέλικτη μορφή εργασίας και, ανεξάρτητα από τις έκτακτες υγειονομικές συνθήκες, μπορεί να είναι ελκυστική για κάποιους εργαζόμενους; Θα καταψηφίσετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Ααντιπολίτευσης, τις ρυθμίσεις για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων; Αυτά είναι τα αμείλικτα ερωτήματα. Θα κρυφτείτε πίσω από τα ψέματα περί δήθεν κατάργησης του οκτά8ωρου, το οποίο expressis verbis κατοχυρώνεται και στο νομοσχέδιο αυτό, για να καταψηφίσετε ισχυρά μέτρα προστασίας των εργαζομένων ή θα επιλέξετε να πείτε «ναι» σε μέτρα που διορθώνουν προβλήματα χρόνιων κοινωνικών ανισοτήτων εντός της εργασίας, μέτρα που ανοίγουν το δρόμο για δημιουργία νέων, ποιοτικών θέσεων εργασίας; Με την ψήφο σας, κύριοι συνάδελφοι της αντιπολίτευσης, θα απαντήσετε στο δίλημμα: θα μείνετε προσκολλημένοι στο παρελθόν ή θα συνταχθείτε, έστω και συγκυριακά, στο δρόμο της προόδου και της ανάκαμψης της χώρας; Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.
Ευχαριστούμε πολύ την κ. υρία Κεφαλογιάννη. Θα δώσουμε τον λόγο τώρα στον κ. Αναστασιάδη από τη Νέα Δημοκρατία και μετά θα ακολουθήσει η Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κινήματος ΑλλαγήΙΝΑςΛ, η κ.υρία Γεννηματά. Ορίστε, κύριε Αναστασιάδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθώ από το πρωί τις συζητήσεις των συναδέλφων από διάφορους χώρους, αλλά και τους Αρχηγούς των κομμάτων. Είναι απορίας άξιο πώς χώροι που αυτοπροσδιορίζονται ως προοδευτικοί, αντιδρούν σε κάθε μεταρρύθμιση και σε κάθε προσπάθεια εκσυγχρονισμού και προσαρμογής της χώρας στις σύγχρονες αντιλήψεις και στις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας. Προκαλεί εντύπωση πώς ένα κόμμα που κυβέρνησε επί πέντε χρόνια τον τόπο, είναι προσκολλημένο σε πρακτικές ξεπερασμένες, αδυνατώντας να καταλάβει και να συντονιστεί με τις σύγχρονες συνθήκες και αντιλήψεις. Και είναι ακατανόητο γιατί η αντιπολίτευση σήμερα αρνείται να καταλάβει ότι ο κόσμος αλλάζει, ότι ο κόσμος εξελίσσεται και επιμένει να χρησιμοποιεί συνθήματα και πρακτικές που είχαν ακροατές πριν από σαράντα περίπου χρόνια, αλλά σήμερα δεν τα ακούει κανείς. Είναι ακατανόητο, επίσης, πως είναι πεισματικά κολλημένοι σε ανεδαφικές και δογματικές απόψεις και αδυνατούν να αντιληφθούν τις ανάγκες του μέλλοντος, πως ο χώρος αυτός, που αυτοπροσδιορίζεται ως προοδευτικός, μένει εγκλωβισμένος στις ιδεοληψίες του και δεν στηρίζει την προσπάθεια εκσυγχρονισμού της χώρας και την προσαρμογή της στα σύγχρονα δεδομένα. Δεν στήριξε μία σειρά από νομοθετήματα που μας φέρνουν πιο κοντά στο σύγχρονο κόσμο. Δεν στήριξε, τελευταία, το νομοσχέδιο για την τηλεργασία. Δεν στηρίζει σήμερα το νομοσχέδιο για την προστασία της εργασίας, την ώρα που είναι γνωστό ότι υπάρχει εκμετάλλευση του εργαζόμενου, υπάρχουν απλήρωτες υπερωρίες, υπάρχει εργοδοτικός καταναγκασμός και υποδηλωμένη εργασία. Τι εισάγει η Κυβέρνηση σήμερα με τον νόμο, που συζητάμε, για την προστασία της εργασίας; Εισάγει πρακτικές που εφαρμόζονται σε όλες τις προηγμένες χώρες της Ευρώπης. Αντιμετωπίζει σύγχρονα και πραγματικά προβλήματα των εργαζομένων. Βελτιώνει την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων όχι, όμως, σε βάρος των εργαζομένων. Ενισχύει την ανάπτυξη και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Το 8ωρο όχι μόνο δεν καταργείται, όπως ισχυρίζεστε, αλλά, αντίθετα, θωρακίζεται και μπαίνει τάξη στις συνθήκες αυθαιρεσίας που παρατηρούνται στους χώρους εργασίας. Με βάση τη ρύθμιση που ισχύει σήμερα, σε ορισμένες περιόδους του χρόνου - και είναι γνωστό αυτό - όταν υπάρχουν αυξημένες ανάγκες για την επιχείρηση , επιτρέπεται οι ώρες εργασίας να αυξηθούν κατά δύο ώρες και να φθάσουν τις δέκα ώρες την ημέρα με αντίστοιχη μείωση των ωρών εργασίας σε άλλες μέρες ή παροχή άδειας. Προϋπόθεση, όμως, για την εφαρμογή της διευθέτησης είναι η ύπαρξη συλλογικής σύμβασης, συλλογικής συμφωνίας. Ο νόμος αυτός ίσχυε και επί ΣΥΡΙΖΑ και εφαρμοζόταν και τέτοιες συμφωνίες υπήρχαν σε πολλούς κλάδους της βιομηχανίας, όπως είναι η «ΚΟΝΣΕΡΒΟΠΟΙΪΙΑ» και όπως είναι ο «ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΣ», που πολύ χαρακτηριστικά ανέφερε χθες ο Υπουργός, τον οποίο χειροκρότησε ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κατά την επίσκεψή του. Ο νόμος αυτός που συζητάμε σήμερα, δίνει τη δυνατότητα στον εργαζόμενο - αν το θέλει - ο ίδιος να ρυθμίσει τις ώρες εργασίας του με βάση τις ανάγκες του, τις προσωπικές του ανάγκες. Άρα, θα υπάρχει η δυνατότητα του εργαζόμενου - όχι η υποχρέωση του - εάν το θέλει, να το ζητήσει ή αν έχει συμφωνηθεί από το σωματείο του, να διευθετήσει το χρόνο εργασίας του χωρίς να υπερβαίνει τις πέντε ημέρες ανά βδομάδα και τις οκτώ ώρες ανά ημέρα κατά μέσο όρο. Επομένως, μιλάμε για δυνατότητα, όχι για υποχρέωση διευθέτησης του χρόνου εργασίας, που δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να υπερβεί κατά μέσο όρο τις πέντε ώρες τη βδομάδα και τις οκτώ ώρες την ημέρα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ]] Το σύστημα αυτό ωφελεί τους εργαζόμενους που θέλουν να εργαστούν περισσότερο κάποιες μέρες, προκειμένου να πάρουν άδεια ή να δουλέψουν τέσσερις μέρες τη βδομάδα, χωρίς να μειωθούν οι αποδοχές τους, ούτε να αυξάνεται ο μέσος όρος εργασίας τους ανά εβδομάδα. Και εσείς θέλετε να στερήσετε αυτήν τη δυνατότητα από τον εργαζόμενο! Στο ερώτημα «πώς θα προστατεύεται το οκτ8άωρο;», έρχεται να δώσει απάντηση η θεσμοθέτηση της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας. Με την ψηφιοποίηση θα καταγράφεται σε πραγματικό χρόνο η απασχόληση του εργαζόμενου, οι υπερωρίες ή η υπέρβαση του χρόνου εργασίας. Έτσι, θα επέρχονται άμεσα οι σχετικές συνέπειες: κυρώσεις στον εργοδότη εάν η υπέρβαση είναι παράνομη ή επιπλέον αμοιβή στον εργαζόμενο. Η εισαγωγή της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας είναι μία επανάσταση στην αγορά, κάτι που ζητούσε και η ΓΣΕΕ. Προστατεύει τον εργαζόμενο από καταχρηστικές συμπεριφορές του εργοδότη και στηρίζει τον υγιή ανταγωνισμό από εργοδότες που χρησιμοποιούν αθέμιτα μέσα. Στην πράξη, δηλαδή, υπάρχει δυνατότητα τετραήμερης εργασίας με προστασία του οκτάω8ώρου και της πενθήμερης εργασίας. Με το νομοσχέδιο διασφαλίζεται, επίσης, η προστασία της εργαζόμενης γυναίκας και ενισχύεται η θέση της. Κατοχυρώνει δικαιώματα και για τους άνδρες εργαζόμενους, όπως η άδεια πατρότητας και η γονική άδεια με επιδότηση από τον ΟΑΕΔ. Η υπερωριακή απασχόληση, που δεν μπορεί να υπερβαίνει σήμερα τις ενενήντα έξι ώρες στη βιομηχανία και τις εκατόν είκοσι ώρες σε άλλους κλάδους, εναρμονίζεται με τον μέσο ευρωπαϊκό όρο και μπορεί να φτάσει μέχρι τις εκατόν πενήντα ώρες. Με δεδομένο ότι θα γίνεται ακριβής καταγραφή της απασχόλησης μέσω της Ηλεκτρονικής Κάρτας Εργασίας διασφαλίζεται ότι οι υπερωρίες θα πληρώνονται. Η αναβάθμιση του ΣΕΠΕ σε Ανεξάρτητη Διοικητική Αρχή Επιθεώρησης Εργασίας, η αύξηση της αποζημίωσης απόλυσης για τους εργατοτεχνίτες, η λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση βίας στην εργασία, η λήψη μέτρων για τη διαφάνεια στο συνδικαλισμό, η διερεύνηση της προστασίας των εργαζομένων από άκυρες απολύσεις είναι μερικά από τα μέτρα που εισάγει το νομοσχέδιο. Κυρίες και κύριοι, το νομοσχέδιο στο μεγαλύτερο μέρος του μεταφέρει πρακτικές που εφαρμόζονται με επιτυχία σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Προστατεύει τον εργαζόμενο και ενισχύει τον υγιή ανταγωνισμό. Ο ΣΥΡΙΖΑ, η Αντιπολίτευση, κάνει πως δεν αντιλαμβάνεται τα θετικά του νομοσχεδίου. Εμείς προχωράμε μπροστά και βάζουμε τάξη σε ένα άναρχο εργασιακό τοπίο, εσείς παραμένετε πεισματικά προσηλωμένοι στις ανεδαφικές και δογματικές θέσεις του παρελθόντος. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε τον κ. Αναστασιάδη. Είχε ειδοποιήσει ο κύριος Πρωθυπουργός ότι θα μίλαγε στις 12.00΄. Ωστόσο, η κ.υρία Γεννηματά μπήκε νωρίτερα στην Αίθουσα. Οπότε, μετά από μία σύντομη συνεννόηση που είχα με τον κύριο Πρωθυπουργό, για λόγους και αστικής ευγένειας θα προηγηθεί η κ.υρία Γεννηματά, η οποία προηγήθηκε στην είσοδο.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στο μέσον της θητείας της έχει βάλει τη συντηρητική της σφραγίδα σε όλους τους τομείς της οικονομικής και κοινωνικής ζωής. Ο δήθεν μεταρρυθμιστικός της λόγος και η προπαγάνδα δεν μπορούν πια να κρύψουν την οπισθοδρόμηση παντού. Κυβερνά υπέρ μιας κομματικής και επιχειρηματικής ελίτ. Με την πολιτική της για την αντιμετώπιση της πανδημίας κατάφερε να εξαντλήσει και την υπομονή της κοινωνίας, αλλά και την αντοχή της οικονομίας. Το Εθνικό Σύστημα Υγείας αφέθηκε στην τύχη του, στην απαξίωση χωρίς καμμία στήριξη ούτε των υποδομών ούτε των ανθρώπων του που έδωσαν φιλότιμα τη μάχη και τη δίνουν στην πρώτη γραμμή. Αντίθετα, ο ιδιωτικός τομέας της υγείας ενισχύθηκε, ωφελήθηκε συνειδητά από την Κυβέρνηση και κρατήθηκε covid free όλο αυτό το διάστημα. Παρόλα αυτά η πανδημία είναι ακόμα εδώ. Το νέο άνοιγμα εξελίσσεται και φέτος χωρίς κανένα συγκεκριμένο σχέδιο ολοκληρωμένο σχέδιο. Τα λάθη που βιώσαμε την προηγούμενη χρονιά, το προηγούμενο καλοκαίρι επαναλαμβάνονται. Τα ποσοστά των εμβολιασμένων εξακολουθούν να είναι χαμηλά σε σχέση με τις προσδοκίες μας και σε σχέση με ό,τι συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη. Βεβαίως, κατανοείτε όλοι ότι η σύγχυση και η ανασφάλεια που υπήρχε στην ελληνική κοινωνία έχει ενισχυθεί ιδιαίτερα μετά από τις τελευταίες εξελίξεις γύρω από το AstraZeneca και τις ανακοινώσεις της εΕπιτροπής. Κύριε Μητσοτάκη, η Κυβέρνησή σας οφείλει να δώσει απαντήσεις, δεν είναι Πόντιος Πιλάτος. Πρέπει, λοιπόν, να εξηγήσετε σήμερα από αυτό το Βήμα στον ελληνικό λαό γιατί και με ποια κριτήρια χορηγήθηκε το AstraZeneca στις συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες και ποια είναι τα νέα επιστημονικά δεδομένα με τα οποία η εΕπιτροπή άλλαξε την εισήγησή της. Η ευθύνη είναι πάρα πολύ μεγάλη. Συνδέεται η απόφασή σας για τη χορήγηση του AstraZeneca με το άνοιγμα των δραστηριοτήτων το προηγούμενο διάστημα που φαινόταν ότι ήταν επιτακτική ανάγκη για την Κυβέρνηση σας; Θέλουμε να μας πείτε τώρα. Ζητάμε συγκεκριμένες απαντήσεις. Στον εμβολιασμό απαιτείται μια σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στον πολίτη και στην πολιτεία και αυτήν την εμπιστοσύνη την υπονομεύετεαι με τα λάθη και τις παλινωδίες σας εσείς. Μην αναζητείτε αλλού υπεύθυνους. Έχετε μεγάλη ευθύνη γι' αυτό που συμβαίνει σήμερα στον ελληνικό λαό σε σχέση με τον εμβολιασμό. Και είναι η μοναδική μας λύση για να φτάσουμε στην πολυπόθητη ελευθερία, για να φτάσουμε στην ανοσία. Θα αναφερθώ στην οικονομία τώρα. Η μικρή και μεσαία επιχείρηση ασφυκτιά. Οι ενισχύσεις για την πανδημία διοχετεύτηκαν στις μεγάλες επιχειρήσεις, στους καλούς πελάτες των τραπεζών, σε αυτούς που ήταν ήδη ισχυροί. Οδηγείτε, κύριε Μητσοτάκη, σε ένα μοντέλο φτηνής εργασίας, λουκέτων και μαζικής ανεργίας. Ακόμα κι αυτή η πολύ μεγάλη ευκαιρία του Ταμείου Ανάκαμψης κινδυνεύει να χαθεί. Δεν μιλάω για την έγκριση ή μη. Μιλάω για το πού πάει το Ταμείο Ανάκαμψης, ποια είναι η στόχευση, με ποιους και για ποιους η ανάπτυξη; Γιατί εσείς έχετε παρουσιάσει ένα σχέδιο που δεν είναι αποτέλεσμα διαλόγου, που δεν είναι αποτέλεσμα των αναγκών της ελληνικής κοινωνίας, της κάθε περιφέρειας, όπως οφείλατε να κάνετε και κυρίως δεν έχει βασικό στόχο την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου. Εσείς συνεχίζετε στην ίδια γραμμή, εισαγωγές και κατανάλωση. Ποιοι κερδίζουν από όλα αυτά; Οι μεσάζοντες και οι μεγάλοι και εκεί πάνω κρεμάει και όλο σας το πρόγραμμα και όλος σας ο σχεδιασμός ακόμα και το σημερινό νομοσχέδιο που συζητάμε. Βεβαίως, η λέξη μεταρρύθμιση έχει γίνει συνώνυμο της ανασφάλειας. Στο δημόσιο κάνουν κουμάντο τα ρουσφέτια και ο πελατειίασμόος. Η τοπική αυτοδιοίκηση είναι εγκλωβισμένη στον υπερσυγκεντρωτισμό σας. Για άλλη μια φορά θέλετε να την κάνετε απλά το μακρύ χέρι του κράτους. Για την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ακόμα και οι σύγχρονες προκλήσεις αυτές της ψηφιακής μετάβασης και της κλιματικής αλλαγής δεν είναι τίποτε άλλο παρά άλλη μια ευκαιρία για κατά παρέκκλιση διαδικασίες. Η βαριά εγκληματικότητα είναι σε έξαρση. Οι γειτονιές έχουν καταντήσει ξέφραγο αμπέλι στις συμμορίες. Η Κυβέρνησή σας έχει κλονίσει το αίσθημα ασφάλειας κάθε ελληνικής οικογένειας. Και είναι πια ολοφάνερο ότι το περίφημο δόγμα νόμος και τάξη για εσάς αφορά μόνο την αντιμετώπιση των φοιτητών και των διαδηλωτών. Έρχομαι στα εθνικά θέματα. Το έχω πει πάρα πολλές φορές και θα το επαναλάβω και σήμερα. Το τεράστιο έλλειμμα εθνικής στρατηγικής που έχουμε σήμερα με δική σας ευθύνη, κύριε Πρωθυπουργέ, είναι υπεύθυνο για το ότι δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ο αναθεωρητισμός και η προκλητικότητα και η επιθετικότητα της Τουρκίας. Και η Κυβέρνηση όφειλε να έχει καταστήσει σαφές και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στους συμμάχους μας και στο εσωτερικό της χώρας ότι δεν θα δώσει την ψήφο της σε μια θετική ατζέντα με την Τουρκία χωρίς να υπάρξουν συγκεκριμένες υποχρεώσεις και δεσμεύσεις της χώρας αυτής απέναντι μας, απέναντι στο διεθνές δίκαιο, με την προσχώρησή της στο δίκαιο της θάλασσας, με το σεβασμό των ατομικών δικαιωμάτων, με τη σταθερότητα και την ειρήνη στην ευρύτερη περιοχή, ένα νέο Ελσίνκι με λίγα λόγια που είναι αναγκαίο σήμερα όσο ποτέ. Δεν γνωρίζουμε, λοιπόν, τι προτίθεστε να κάνετε. Δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς συζητήσατε με τον κ.ύριο Ερντογάν. Εμάς δεν μας αρκούν οι πομπώδεις διαρροές για το καλό κλίμα που την επόμενη μέρα ακυρώνονται από τις παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας. Ζητήσαμε και ζητάμε αναλυτική ενημέρωση των κομμάτων της Βουλής από εσάς για το περιεχόμενο των συζητήσεων και την προοπτική, πώς θα προχωρήσουμε από εδώ και πέρα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το περίφημο αυτό εργασιακό νομοσχέδιο απλά είναι άλλο ένα παράδειγμα της συντηρητικής πολιτικής της Κυβέρνησης. Απορυθμίζει τις εργασιακές σχέσεις, ισοπεδώνει τα εργασιακά δικαιώματα, υπονομεύει τις συλλογικές συμβάσεις, ενισχύει τους ασύδοτους εργοδότες, εκθεμελιώνει το εργατικό δίκαιο, μας γυρίζει στην εποχή των ατομικών συμβάσεων και βεβαίως αποδυναμώνει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς στην αγορά εργασίας στην οποία γίνεται κανόνας η ασυδοσία. Σβήνετε μονοκονδυλιά δίκαια κεκτημένα με αγώνες δεκαετιών. Πάμε ολοταχώς προς τα πίσω και βεβαίως ξεπληρώνετε και προεκλογικά σας γραμμάτια. Σας είχαμε ακούσει προεκλογικά να εξαγγέλλετε περίπου όσα σήμερα νομοθετείτε σε συνελεύσεις του ΣΕΒ. Είναι ολοφάνερο, το έχουμε δείξει μέχρι σήμερα με κάθε τρόπο, το επαναλαμβάνω και εγώ, το έχει πει όλη η Κοινοβουλευτική μας Ομάδα, το Κίνημα Αλλαγής είναι απολύτως απέναντι σε αυτές τις ρυθμίσεις, στέκεται στο πλευρό του κόσμου της εργασίας. Δεν θα σταματήσουμε μέσα και έξω από τη Βουλή να διεκδικούμε την αποκατάσταση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, αλλά και των συνδικαλιστικών ελευθεριών. Τι κάνει, λοιπόν, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας σήμερα; Αντί να προετοιμάσει το ανθρώπινο δυναμικό της χώρας με μια πραγματικά νέα ρύθμιση για αυτό που έρχεται για τη ρομποτική και ψηφιακή εποχή, την τεχνητή νοημοσύνη, που η πανδημία λειτούργησε ως καταλύτης και όλα αυτά έρχονται πολύ πιο γρήγορα, το αύριο είναι ήδη εδώ και έπρεπε να προετοιμαζόμαστε σε αυτήν την κατεύθυνση, εσείς οδηγείτε, η Κυβέρνησή σας, σε μια πλήρως απορρυθμισμένη εργασία, αρρύθμιστη ευελιξία, ό,τι ζητά ο ασύδοτος εργοδότης που οδηγεί και σε αθέμιτο ανταγωνισμό στην αγορά εργασίας, γιατί δεν είναι όλοι οι εργοδότες στο ίδιο τσουβάλι, δουλειά με τετράωρα και οκτάωρα και διάλειμμα ενδιάμεσα. Θα περιμένουν πίσω στις αποθήκες ένα δίωρο τη μία φορά διάλειμμα και ένα δίωρο όποτε θέλει ο εργοδότης. Και άμα πει και κουβέντα θα φύγει, ποιος θα τον προστατέψει; Δουλειά και τις Κυριακές ακόμα, με τις ανάλογες αμοιβές βέβαια. Σας ενοχλούσε όταν έλεγα το δόγμα μισή δουλειά - μισός μισθός, αλλά να τος στην πράξη. Για άλλη μια φορά δυστυχώς δικαιωνόμαστε. Αντί να δώσετε βάρος στην κατάρτιση και την εκπαίδευση των εργαζομένων στις νέες τεχνολογίες εσείς προχωράτε να στηρίξετε, δήθεν, την ανταγωνιστικότητα στο φθηνό μεροκάματο. Ο κατώτερος μισθός παραμένει καθηλωμένος και βεβαίως, όπως είπα και πριν, υπονομεύονται και οι κλαδικές συλλογικές συμβάσεις. Και δεν υπολογίζετε ότι σε αυτού του είδους τον ανταγωνισμό υπάρχουν πολύ σημαντικοί ανταγωνιστές γύρω μας που θα έχουν πάντα πολύ φθηνότερες αμοιβές από εμάς. Αλλού έπρεπε να στοχεύουμε εμείς. Αντί να εφαρμόσετε πολιτικές που δίνουν διέξοδο και δημιουργούν θέσεις εργασίας για τους ανέργους ενδιαφέρεστε μόνο για τα κέρδη των ισχυρών. Γιατί το λέω αυτό; Γιατί είναι πολύ απλό, όταν ο εργαζόμενος δουλεύει για να καλύψει τις ανάγκες μιας επιχείρησης δεκάωρα χωρίς υπερωρίες καταλαβαίνετε ότι μειώνονται οι ανάγκες της επιχείρησης για προσλήψεις και άρα περιορίζονται οι προσδοκίες και οι ελπίδες των ανέργων ότι τελικά μπορούν να ξαναβρεθούν στην παραγωγή. Αντί να στηρίξετε τη συμφιλίωση οικογενειακής και εργασιακής ζωής - ακούσαμε πολύ μεγάλα λόγια γύρω από αυτό - εσείς αντί να πάρετε πρόσθετα μέτρα για τη στήριξη της οικογένειας, των νέων ζευγαριών για να αντιμετωπίσουμε το δημογραφικό, που ίσως έχει γίνει χειρότερος βραχνάς και από αυτό το ίδιο το χρέος της χώρας, εσείς έρχεστε με τις ρυθμίσεις σας και δημιουργείτε ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα στην οικογένεια από τον τρόπο που θα εργάζονται πια όσοι εργάζονται σε αυτόν τον τόπο. Αντί λοιπόν, να συμφιλιώσετε την εργασία με την οικογένεια, αντί να πάρετε μέτρα για το δημογραφικό η πρώτη σας επιλογή ήταν να στηρίξετε αμφιβόλου ποιότητας και κατεύθυνσης συνέδρια που όλη την ιστορία της υπογεννητικότητας και του δημογραφικού τη ρίχνουν πάλι στην ευθύνη και στην πλάτη της γυναίκας. Να τα αφήσουμε λοιπόν αυτά για την αστική ευθύνη στα λόγια. Εμείς εδώ περιμένουμε πράξεις. Δεν ευθύνεται η γυναίκα μόνη της ούτε για την υπογεννητικότητα ούτε για το δημογραφικό. Πάρτε ουσιαστικά μέτρα τώρα! Αρκετά με τα λόγια, αρκετά με την προπαγάνδα. Θέλουμε πράξεις. Σε μια εποχή που οι νέες τεχνολογίες διευκολύνουν τη συζήτηση για τη μείωση του χρόνου εργασίας εμείς πάμε σε αντίθετες κατευθύνσεις. Ήδη στην Ευρώπη δοκιμάζονται αυτά σε πειραματικό στάδιο. Και βεβαίως αντί να στηρίξετε τον κοινωνικό διάλογο για να βρούμε λύσεις σε όλα αυτά, στις νέες προκλήσεις της νέας εποχής, κηρύσσετε εχθρό τα συνδικάτα. Και η μεγαλύτερη υποκρισία; Έρχεστε στους νέους, που ζουν μέσα στην ανασφάλεια, που μαστίζονται από την ανεργία, από χαμηλές αμοιβές, από τη μαύρη εργασία, που δοκιμάζονται καθημερινά και κρίνουν το αν θα μείνουν εδώ ή να φύγουν και οι επόμενες γενιές, και τους λέτε: «Εελάτε, θα κάνετε τριήμερα διακοπές. Θα δουλέψετε τέσσερις ημέρες δεκάωρα, χωρίς υπερωρίες και μετά θα πάτε τριήμερα διακοπές». Με τι λεφτά θα το κάνουν αυτό, κύριε Μητσοτάκη; Ακόμα και αν τους δώσουν οι εργοδότες το ρεπό που τους χρωστάνε το ρεπό δεν πληρώνει λογαριασμούς, δεν πληρώνει υποχρεώσεις, δεν πληρώνει διακοπές, δεν πληρώνει ταξίδια. Κοροϊδευόμαστε εδώ μεταξύ μας και κοροϊδεύουμε και τη νέα γενιά; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της Προέδρου του Κινήματος Αλλαγής κυρίας Φωτεινής (Φώφης) Γεννηματά]] Κύριε Πρόεδρε, όπως καταλαβαίνετε αυτήν τη φορά θα χρειαστώ παραπάνω χρόνο.
Είναι στη διάθεσή σας ο χρόνος.
Ευχαριστώ πολύ. Τα αποτελέσματα των μέχρι τώρα πολιτικών αποτυπώνονται ήδη με εφιαλτικό τρόπο στην έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ. Έχουμε το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση που εργάζονται με διευρυμένο ωράριο. Έχουμε το υψηλότερο ποσοστό εργαζομένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση που εργάζονται τα Σσαββατοκύριακα. Και εσείς τους λέτε τώρα ότι είναι μεταρρύθμιση να δουλεύουν και τις Κυριακές. Τους περισσότερους έχουμε! Έχουμε μισθούς φτώχειας. Το 50% των εργαζομένων στην Ελλάδα εργάζονται με μισθούς κάτω των 800 ευρώ. Το 2020 ο μέσος μισθός στην Ελλάδα μειώθηκε κατά 2,5% ενώ στην Ευρωζώνη κατά 1%. Και δεν συνυπολογίζουμε σε αυτό τους πεντακόσιους χιλιάδες εργαζόμενους που τους βάλατε να δουλεύουν με 534 και δεν νοιαστήκατε για τις υποχρεώσεις τους και πώς θα τις αντιμετωπίσουν. Ο κατώτερος μισθός στην Ελλάδα έχει την πέμπτη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και παραμένει καθηλωμένος. Και τον κρατάτε ακόμα εκεί. Καταλαβαίνετε λοιπόν με το εργασιακό νομοσχέδιο πού θα πάει αυτή η κατάσταση; Μόνο χειρότερη μπορεί να γίνει. Και το χειρότερο απ' όλα, κύριε Πρωθυπουργέ, είναι ότι προσπαθείτε να ωραιοποιήσετε την κατάσταση, να διαστρεβλώσετε για άλλη μια φορά την αλήθεια και εσείς και τα στελέχη σας που παίρνουν τον λόγο και όλοι αυτοί βέβαια, τα μΜέσα, που προσπαθούν να πουν πόσο καλό είναι το νομοσχέδιο, και μεταρρυθμιστικό, και προοδευτικό, και πώς νοιάζεται για την ανάπτυξη αυτής της χώρας. Να τα πάρουμε ένα - ένα. Στηρίζετε, μας λέτε, τον εργαζόμενο. Η πραγματικότητα είναι ότι νομιμοποιείτε την εργασιακή ζούγκλα και ευνοείτε τους ασύδοτους εργοδότες. Προστατεύετε, μας λέτε, την εργασία. Η πραγματικότητα είναι ότι παρεμποδίζετε το δικαίωμα της απεργίας και την ελεύθερη άσκηση της συνδικαλιστικής δράσης. Είναι, μας λέτε, ευρωπαϊκές πρακτικές αυτές που ακολουθείτε. Μα, σε όλη την Ευρώπη, κύριε Πρωθυπουργέ, αναζητούνται και προωθούνται νέες πολιτικές προστασίας των εργαζομένων στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση από αυτά που κάνετε εσείς. Καταθέτω μάλιστα και την ανακοίνωση των ευρωπαίων σοσιαλιστών, ανακοίνωση συμπαράστασης στις θέσεις μας και αντίθεσης με το νομοσχέδιο που προωθείτε. [[Στο σημείο αυτό η Πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής κ. Φωτεινή (Φώφη) Γεννηματά καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών]] Και δεν είναι μονάχα οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές σε αυτήν την κατεύθυνση, αλλά ακόμα και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού ο Πρόεδρος Μπάιντεν προωθεί ήδη τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου και των πολυεθνικών, προωθεί την αύξηση των δημοσίων επενδύσεων που δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας με στόχο την πλήρη απασχόληση, στηρίζει το διαθέσιμο εισόδημα των εργαζομένων και την αύξηση του κατώτερου μισθού, ενισχύει το κοινωνικό κράτος για να χτυπήσει τις ανισότητες που διευρύνθηκαν τα τελευταία χρόνια και προωθεί νέες ρυθμίσεις για την ανταπόκριση των εργαζομένων στις τεχνολογικές εξελίξεις. Αυτές, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι και οι απαντήσεις της σοσιαλδημοκρατίας. Είναι οι δικές μας απαντήσεις, οι δικές μας προτάσεις, οι δικές μας πραγματικές προοδευτικές μεταρρυθμίσεις για την έξοδο από τη διπλή κρίση, την υγειονομική και την οικονομική, που αντιμετωπίζει η χώρα μας. Και επιπλέον αυτών, αύξηση τώρα του κατώτερου μισθού μέσω της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης από τους κοινωνικούς εταίρους με ισχυρούς μηχανισμούς ελέγχου στο Υπουργείο Εργασίας και δίκτυο προστασίας των εργαζομένων με τηλεργασία και των εργαζομένων στις πλατφόρμες που μένουν έξω από όλες τις ρυθμίσεις. Ο κόσμος αλλάζει, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και κύριε Πρωθυπουργέ, αλλά αλλάζει προς την πρόοδο, δεν αλλάζει προς τη συντήρηση, που μας πάτε εσείς. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, επαναλαμβάνω ότι είμαστε απέναντι και καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο και τα άρθρα που αποτελούν τον πυρήνα της κυβερνητικής πολιτικής. Έχετε και το θράσος να έρχεστε και να μας βάζετε εμάς διλήμματα για το αν θα ψηφίσουμε προτάσεις που εφαρμόζουν ευρωπαϊκές οδηγίες και κάνουν πράξη ρυθμίσεις που εδώ και μήνες προωθούμε και ζητάμε εμείς να φέρει η Κυβέρνηση. Κοιτάξτε, εμείς δεν είμαστε γαλάζιοι λαϊκιστές, όπως εσείς. Εμείς θα τις ψηφίσουμε. Είμαστε ένα κόμμα με ξεκάθαρες θέσεις, δεν παλαντζάρουμε πότε από εδώ, πότε από εκεί. Δεν είμαστε τυχοδιώκτες της πολιτικής ζωής. Έχουμε ιστορία, έχουμε ρίζες, έχουμε ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα και πολύ συγκεκριμένες προτάσεις προοδευτικές για το τι πρέπει να γίνει σήμερα στη χώρα. Ανεξάρτητα, λοιπόν, εάν χρησιμοποιούνται από εσάς ως ένα προκάλυμμα για να κρύψετε το αποκρουστικό πρόσωπο του νομοσχεδίου, αυτές τις θετικές ρυθμίσεις που ζητάμε εδώ και μήνες εμείς φυσικά θα τις ψηφίσουμε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Είναι δικό μας αίτημα, κύριοι της Κυβέρνησης από τον Φεβρουάριο, η κύρωση της σΣύμβασης κατά της βίας και της σεξουαλικής παρενόχλησης στους χώρους εργασίας αλλά από τότε που προέκυψαν τα προβλήματα και ήρθε στο φως το ελληνικό «Me Too» η Κυβέρνηση ευαισθητοποιήθηκε όταν βρέθηκε στην πλάτη με την υπόθεση Λιγνάδη και έρχεται τώρα και μας κουνάει και το χέρι. Είναι δικό μας αίτημα εδώ και μήνες η λήψη μέτρων για την προστασία των εργαζομένων με τηλεργασία, με δημόσιες συζητήσεις, με δημόσιες προτάσεις για το τι πρέπει να γίνει ανεξάρτητα εάν η Κυβέρνηση, όπως είπα πριν, δεν περιέλαβε το σύνολο των ρυθμίσεων, ιδιαίτερα για τους εργαζόμενους στις πλατφόρμες. Είναι δικό μας άρθρο στον ν. 3846/2010 η ψηφιακή κάρταψηφιακή κάρτα εργασίας που είναι η μοναδική ασφαλιστική δικλίδα για τον εργαζόμενο και βεβαίως, προσχηματικά την ξαναφέρνει η Κυβέρνηση γιατί ήδη μας ενημέρωσε ότι μόνο πιλοτικά θα εφαρμοστεί, πάει στις καλένδες. Πριν κλείσω θέλω να αναφερθώ ιδιαίτερα σε τέσσερα σημεία που για εμάς αποτελούν την καρδιά του νομοσχεδίου, τέσσερα σημεία με έναν κεντρικό στόχο: Να ενισχυθεί μόνο ο ισχυρός και να αφεθεί ο εργαζόμενος χωρίς προστασία, χωρίς δικαιώματα, ανασφαλής και με χαμηλές αμοιβές. Είναι τέσσερα θέματα που λειτουργούν σωρευτικά. Πρώτον, αφαιρείται η συλλογική σύμβαση ως προϋπόθεση για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, δηλαδή ο εργαζόμενος, με λίγα λόγια, μένει μόνος του να διαπραγματευθεί με τον εργοδότη. Στην πράξη δεν θα υπάρχει πια οχτάωρο, πάμε για δεκάωρα και υπερωρίες που δεν θα πληρώνονται και αυτή η διάταξη είναι μια πρόκληση και βρίσκει αντίθετο ακόμα και το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής που επισημαίνει ότι δεν υπάρχει ισότιμη διαπραγμάτευση μεταξύ του μεμονωμένου εργαζόμενου και του εργοδότη, αλλά δεν τα ακούτε όλα αυτά. Εσείς μιλάτε μόνο με τα μέσα και τους λέτε τι πρέπει να πουν για εσάς. Μόνο με αυτό ασχολείστε. Δεύτερον, διευκολύνονται οι απολύσεις, ακόμα και αυτές που κηρύσσονται παράνομες από το δικαστήριο. Το μήνυμα είναι στον εργαζόμενο ότι αν δεν είσαι αρεστός στον εργοδότη θα φύγεις. Τελείωσε, δεν υπάρχει άλλη προοπτική. Ακόμα και αν δικαιωθείς από τα δικαστήρια, δεν θα επαναπροσληφθείς, θα δώσει κάτι παραπάνω ο παράνομος εργοδότης και θα κλείσει με αυτό τον τρόπο την παρανομία του. Είναι παράνομο και ανήθικο, αλλά θα μπορεί να το κάνει με δική σας παρέμβαση. Τρίτον, η απεργία παρεμποδίζεται και η προστασία των συνδικαλιστικών στελεχών καταργείται. Αυτός είναι ο πραγματικός στόχος, όχι όπως λέτε ή όπως θα έπρεπε για εμάς να είναι η ισορροπία ανάμεσα στο δικαίωμα στην απεργία και τις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου. Υπονομεύεται ο ν. 1264 του ΠΑΣΟΚ που είναι ακόμα και σήμερα ο πιο φιλελεύθερος στην Ευρώπη. Και ξέρετε γιατί είναι ιστορικοί αυτοί οι νόμοι και ιστορικές αυτές οι πραγματικά προοδευτικές μεταρρυθμίσεις του ΠΑΣΟΚ και άντεξαν όλες αυτές τις δεκαετίες και δεν τόλμησε κανείς να τις πειράξει ούτε τα πέτρινα χρόνια των μνημονίων και της λιτότητας; Γιατί είναι μεταρρυθμίσεις που δεν επιβλήθηκαν με τιμωρητικό τρόπο από πέντε σοφούς ή από πέντε ισχυρούς, αλλά προήλθαν από συλλογική δουλειά, αφουγκράστηκαν τις ανάγκες της κοινωνίας, μίλησαν με τους άμεσα ενδιαφερόμενους, συνδιαμορφώθηκαν, δημιουργήθηκαν συμμαχίες. Έτσι πάει μπροστά η πατρίδα, αυτό σημαίνει εθνική λαϊκή ενότητα, η ενότητα των παραγωγικών δυνάμεων και η συμφωνία γύρω από τέτοιες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις που πραγματικά αλλάζουν τον τόπο και ανοίγουν νέους ορίζοντες για τη νέα γενιά της πατρίδας μας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Αλλά είστε πάρα πολύ μακριά από αυτούς τους στόχους γιατί απλά δεν μπορείτε να ξεπεράσετε αυτό που πραγματικά είσαστε. Τέταρτον, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτος, το ΣΕΠΕ αποδυναμώνεται πλήρως. Με μια βαθιά υποκριτική λογική η Κυβέρνηση λέει στον εργαζόμενο: «Δδεν θα σε στηρίξει ο συνδικαλιστής γιατί θα τον απολύσω και αυτόν, δεν έχει προστασία, δεν θα πληρωθείς, θα διαπραγματευτείς μόνος σου, θα δουλεύεις δεκάωρα, δεν θα παίρνεις ρεπό, θα στα δίνει όποτε θέλει ο εργοδότης, δεν θα επαναπροσλαμβάνεσαι, εάν δικαιώνεσαι στα δικαστήρια και επιπλέον» - έρχεται και το κερασάκι, αυτή είναι η τέταρτη ρύθμιση - «μην περιμένεις και τίποτα από το κράτος γιατί εμείς δεν θα σε προστατεύσουμε». Η ευθύνη φεύγει από το Υπουργείο Εργασίας, φεύγει από εμάς και η Επιθεώρηση Εργασίας γίνεται μια Ανεξάρτητη Αρχή. Ο κάθε Υπουργός δεν θα έχει καμμία ευθύνη για το τι συμβαίνει στην αγορά εργασίας. Βεβαίως από το πλάι θα διορίζει τη διοίκηση της αΑνεξάρτητης αΑρχής, μην κάνουν ό, τι θέλουν από μόνοι τους, από κάτω θα τους υπαγορεύουν τη δουλειά, αλλά δεν θα εκτίθενται απευθείας, θα υπαγορεύουν πλαγίως το τι θέλει η αγορά των ισχυρών. Καμμία ελπίδα, λοιπόν, στον εργαζόμενο. Γι' αυτό είπα στην αρχή ότι όλες αυτές οι ρυθμίσεις συνδέονται η μια με την άλλη, δημιουργούν μια πολύ καλά μελετημένη παρέμβαση, αδίστακτη και στοχευμένη. Έτσι, λοιπόν, απαιτούν από τον εργαζόμενο να σκύψει το κεφάλι, να δεχθεί τα πάντα και να υποταχθεί. Απέναντι, λοιπόν, σε αυτήν την πολιτική κάθε πολίτης που θέλει να λέει ή να δηλώνει ή να αισθάνεται προοδευτικός δεν μπορεί να μείνει αμέτοχος και σιωπηλός, κανείς δεν δικαιούται να σιωπήσει ή να κρυφτεί μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις. Εδώ κρινόμαστε όλοι. Εμείς από την πρώτη γραμμή σταθήκαμε απέναντι πιστοί στις αρχές μας, στις αξίες μας, στη διαδρομή του ΠΑΣΟΚ, της δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης με ενεργή παρουσία στις κινητοποιήσεις, με ενεργή παρουσία σε δεκάδες εργασιακούς χώρους με δημόσιο διάλογο, με όλα σχεδόν τα εργατικά κέντρα της χώρας και αν σήμερα αυτή η κυβερνητική πλειοψηφία τελικώς πει το «ναι» σε αυτό το νομοσχέδιο εμείς, το Κίνημα Αλλαγής, και εγώ προσωπικά δεσμευόμαστε ότι θα καταργήσουμε όλες αυτές τις ρυθμίσεις μόλις βρεθεί η ευκαιρία με την αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών. Αρχίζουν να αλλάζουν οι πολιτικοί συσχετισμοί, κύριε Μητσοτάκη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Εμείς στο Κίνημα Αλλαγής ανοίγουμε έναν νέο δρόμο, τον δρόμο της νέας αλλαγής, βεβαίως μέσα από συμπληγάδες, και της συντήρησης και του λαϊκισμού, ένα δρόμο μακριά από τις αποτυχημένες λογικές της λιτότητας, τις συνταγές της διάλυσης του κοινωνικού κράτους, της διεύρυνσης των ανισοτήτων, της απορρύθμισης της εργασίας, ένα δρόμο μακριά από τις φωνές της δημαγωγίας, τις εύκολες που δεν είχαν αποτελέσματα και κρίθηκαν, ένα δρόμο που σφυρηλατούμε, όχι μόνοι μας, αλλά με τις παραγωγικές δυνάμεις αυτού του τόπου, στη βάση του νέου «πράσινου» κοινωνικού συμβολαίου που έχει στην καρδιά του ένα νέο παραγωγικό μοντέλο για τη χώρα που έχει στο επίκεντρο το περιβάλλον και τον άνθρωπο, αυτό είναι το μέλλον της πατρίδας μας και θα το πετύχουμε. Εμείς θα υλοποιήσουμε αυτή τη νέα αλλαγή. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Γεννηματά. Τώρα, μετά την τακτοποίηση του Βήματος, καλείται στο Βήμα ο Πρωθυπουργός και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, χαίρομαι που βλέπω περισσότερους Βουλευτές παρόντες στη συνεδρίαση, καθώς αποκαθίσταται σταδιακά και η κανονικότητα στην κοινοβουλευτική διαδικασία. Κυρία Γεννηματά, για τα ευρύτερα θέματα εκτός του νομοσχεδίου, τα οποία θίξατε στην πρωτολογία σας, επιφυλάσσομαι να' απαντήσω στη δευτερολογία μου, συμπεριλαμβανομένου και του ζητήματος που αφορά τη διαδικασία εμβολιασμού στη χώρα μας. Επιτρέψτε μου, να κάνω μόνο μία εισαγωγική παρατήρηση. Ακούγοντάς σας, άκουσα ένα κρεσέντο μηδενισμού, αφορισμού με αναμάσημα ξεπερασμένων κλισέ. Όλα μαύρα στη χώρα. Όλα μαύρα στο νομοσχέδιο. Είχα την εντύπωση ότι δεν άκουγα εσάς, αλλά ότι άκουγα τον κ. Τσίπρα.
Καλά, μας τα έχετε ξαναπεί αυτά.
Πρέπει να σας δώσω μία φιλική συμβουλή: Μεταξύ του πρωτότυπου και του αντίγραφου, πάντα το πρωτότυπο θα διαλέγουν οι πολίτες. Αυτό, όμως, είναι ζήτημα, το οποίο αφορά εσάς. Θα τα λύσετε μεταξύ σας.
Αναμασημένα, κύριε Πρωθυπουργέ. Βρείτε κάτι άλλο.
Κυρία Γεννηματά, αφού επιλέξατε να μιλήσετε πριν από εμένα, θα ακούσετε και την κριτική. Σεβαστείτε τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Θα μιλήσετε στη συνέχεια. Το πόσο διαφορετική ήσασταν σήμερα από τον κ. Τσίπρα ας το κρίνουν οι πολίτες.
Αφήστε να το κρίνει ο ελληνικός λαός αυτός. Εσείς απαντήστε σε αυτά που σας ρώτησα.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ξεκινώ με μία εικόνα του παρόντος που αποτελούσε ταυτόχρονα και εικόνα του παρελθόντος, του πρόσφατου, αλλά και του απώτερου. Σήμερα, στην Ελλάδα, η απασχόληση ενός στους τέσσερις εργαζόμενους δεν δηλώνεται ή δηλώνεται μερικώς, με αποτέλεσμα να αμείβεται λιγότερο και να στερείται την ασφάλιση που δικαιούται. Το 63% των διαφορών στους χώρους εργασίας αφορά την καταβολή δεδουλευμένων και απλήρωτες υπερωρίες. Εξακόσιοι χιλιάδες εργατοτεχνίτες εξακολουθούν να θεωρούνται κατώτεροι των υπαλλήλων, ενώ επαγγελματίες σε υπηρεσίες που είναι ολοένα και πιο διαδεδομένες, όπως οι ταχυμεταφορές, δεν έχουν ακόμα ούτε εργασιακό πλαίσιο ούτε ειδική προστασία. Την ίδια ώρα, πληθαίνουν οι κάθε είδους διακρίσεις, απουσιάζουν, όμως, δικαιώματα, τα οποία ισχύουν παντού, όπως να μπορεί κάποιος να ορίζει ο ίδιος τον χρόνο δουλειάς του με βάση τις ανάγκες της ζωής του. Καμμία πρόβλεψη δεν υπάρχει σήμερα στο εργατικό μας δίκαιο για αλλαγές που έρχονται από το αύριο, όπως η τηλεργασία ή για προβλήματα του σήμερα, όπως ο ρόλος των δύο γονέων στην ανατροφή των παιδιών. Και βέβαια, σταδιακά, τα τελευταία χρόνια μειώνεται η συμμετοχή και των γυναικών και των νέων στην απασχόληση, κάτι που δεν αποτελεί μόνο θέμα ανάπτυξης και οφειλής της κοινωνίας απέναντι στη νέα γενιά, αλλά αποτελεί και θέμα δικαιοσύνης. Εργαζόμενοι και μη, πάντως, αναστατώνονται από ξαφνικές απεργίες, οι οποίες, αν και συχνά κηρύσσονται παράνομες, τελικά, γίνονται ή πραγματοποιούνται από λίγους σε βάρος των πολλών. Δεν είναι τυχαίο ότι την περασμένη εβδομάδα η συμμετοχή στην απεργία των μέσων μαζικής μεταφοράς κυμάνθηκε από το 10% έως το 20% ανά οργανισμό. Η πρωτεύουσα, όμως, παρέλυσε, επειδή έτσι αποφάσισαν ένας, μάξιμουμ δύο στους δέκα εργαζόμενους. Ενώ - υποτίθεται - ότι ο εχθρός ήταν η Κυβέρνηση, τελικά, τα θύματα και πάλι ήταν οι πολίτες, ο άρρωστος που ήθελε να πάει στον γιατρό ή η νοικοκυρά που ήθελε να πάει να κάνει τα ψώνια της. Αυτό που μόλις περιέγραψα, ναι, θα μπορούσε να αποκαλεστεί ζούγκλα της αγοράς ή εργασιακός μεσαίωνας, σύμφωνα με τα γνωστά συνθήματα που με τόσο μεγάλη άνεση και από κοινού αναμασάτε. Γι' αυτό και ο νέος νόμος έρχεται να' αλλάξει αυτήν την κατάσταση, για πρώτη φορά μετά το 1982. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Θέτει κανόνες στη ζούγκλα και ξεπερνά τον μεσαίωνα. Απαντά σε παθογένειες του παρελθόντος, σε προκλήσεις του παρόντος, αλλά και σε ζητούμενα του μέλλοντος. Όσοι τον αμφισβητούν, αποδεικνύονται οπαδοί της συντήρησης και της καθήλωσης ενός καθεστώτος που, μάλιστα, και οι ίδιοι καταγγέλλουν. Με τα εκατόν είκοσι εννέα άρθρα του, το νομοσχέδιο οικοδομεί στην πατρίδα μας πια ένα σύγχρονο εργασιακό περιβάλλον. Δεν είναι τυχαίο ότι ξεκινά κυρώνοντας δύο από τις πιο εμβληματικές συμβάσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, στην εμβέλεια των οποίων κινούνται και οι πιο πολλές από τις ρυθμίσεις του, τη Σύμβαση 187, για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία και τη Σύμβαση 190, για την αντιμετώπιση της βίας και της παρενόχλησης στην εργασία. Νομίζω ότι οι τίτλοι και μόνο αρκούν για να δηλώσουν το περιεχόμενο και τη σημασία του. Τις κατευθύνσεις αυτές, αγαπητοί συνάδελφοι, υπηρετούν και οι δέκα τολμηρές τομές που δρομολογούνται. Είναι τομές που θωρακίζουν τους εργαζόμενους, κάνοντας σαφείς και διαφανείς τις σχέσεις με τον εργοδότη. Είναι τομές που επιτρέπουν στις δυνάμεις της παραγωγής μόνες τους να καθορίζουν τους όρους, ώστε η συνεργασία τους να γίνεται πιο αποτελεσματική, αλλά είναι και τομές που βοηθούν επιτέλους την εθνική οικονομία, αλλά και την ελληνική κοινωνία να συναντηθούν με τον ταχύ βηματισμό της υπόλοιπης Ευρώπης, αλλά και συνολικά της εποχής μας. Τομή πρώτη, η ψηφιακή κάρταψηφιακή κάρτα εργασίας, την οποία θα χτυπά ο εργαζόμενος, χτυπώντας, ταυτόχρονα, τη μαύρη εργασία και τις αδήλωτες υπερωρίες, αλλά και την εισφοροδιαφυγή. Γιατί στο εξής, οι ώρες απασχόλησήης του θα καταγράφονται σε πραγματικό χρόνο και χωρίς να μεσολαβεί κανείς στην πλατφόρμα του Υπουργείου Εργασίας. Καταργείται, έτσι, κάθε αυθαιρεσία και από κάθε πλευρά. Πρόκειται για ένα μέτρο που αποτελούσε πάγιο αίτημαά της ΓΣΕΕ, εφαρμόστηκε όντως πιλοτικά από το ΠΑΣΟΚ, τώρα όμως, γίνεται χειροπιαστή πραγματικότητα για όλη την αγορά εργασίας, κυρία Γεννηματά, και όχι μόνο για την πιλοτική του εφαρμογή. Τη μεταρρύθμιση αυτή πλαισιώνει η ανασυγκρότηση της Επιθεώρησης Εργασίας. Αναρωτιέμαι, γιατί τέτοια αντίδραση, άραγε, για το θέμα αυτό, κυρία Γεννηματά. Γιατί είναι κακό η Επιθεώρηση Εργασίας να παύει να' ανήκει στον εκάστοτε Υπουργό και να' αναβαθμίζεται σε ανεξάρτητη αρχή, όπως η ΑΑΔΕ και η Εθνική Αρχή Διαφάνειας, ενισχυμένη με μέσα και προσωπικό. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Μήπως σπάμε κάποια μαγαζάκια που είχαν στηθεί μέσα στην Επιθεώρηση Εργασίας; Γι' αυτό ενοχλείστε τόσο πολύ που γίνεται αυτή η αλλαγή;
Θα σας απαντήσω στη δευτερολογία.
Θα κάνει ελέγχους, διασταυρώνοντας τα στοιχεία της ψηφιακής κάρτας με τις απαιτήσεις, για παράδειγμα, δεδουλευμένων ή επιδομάτων αδείας και στο εξής, τα δικά της πορίσματα θα συγκροτούν την αντικειμενική βάση για την επίλυση κάθε εργατικής διαφοράς, ακόμα κι αν αυτή τελικά οδηγηθεί στα δικαστήρια. Αλλαγή τρίτη: Η δυνατότητα ο κάθε εργαζόμενος να διευθετεί ο ίδιος τον χρόνο δουλειάς του. Έτσι, αν το επιθυμεί ο ίδιος, θα μπορεί να εργαστεί έως δύο ώρες περισσότερο. Αυτές θα μεταφράζονται σε πρόσθετη άδεια, ώστε να μπορεί να ρυθμίζει καλύτερα τις προσωπικές του ανάγκες. Με αυτόν τον τρόπο μια επιχείρηση θα μπορεί να λειτουργεί πιο έντονα, όταν αυτό χρειάζεται. Αλλά και ο εργαζόμενος θα μπορεί να διατηρεί ελεύθερες μέχρι και τρεις μέρες την εβδομάδα. Είναι κάτι το οποίο ευνοεί τα εποχικά επαγγέλματα, αλλά διευκολύνει και μεγάλες κατηγορίες εργαζομένων. Τέταρτη παρέμβαση: Η εξίσωση των εργατοτεχνιτών με τους υπαλλήλους ως προς την αποζημίωση λόγω απόλυσης. Φαντάζομαι, γνωρίζετε από πότε ισχύει το υφιστάμενο πλαίσιο. Ένα διάταγμα του 1920, επαναλαμβάνω, ένα διάταγμα του 1920 προέβλεπε ότι για τους πρώτους αυτή θα αφορά λίγα μεροκάματα, ενώ για τους δεύτερους θα αντιστοιχεί με τις ετήσιες αποδοχές τους. Έπρεπε να περάσουν εκατόν ένα χρόνια, για να αποκατασταθεί αυτή η αδικία, όπως και για να μεταφερθεί το βάρος της απόδειξης του λόγου απόλυσης στον εργοδότη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Όλα αυτά, λοιπόν, αλλάζουν από μία κεντροδεξιά κυβέρνηση δύο ετών, που αποδεικνύεται πιο προοδευτική από τα αριστερά συνθήματα ενός αιώνα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τομή πέμπτη: Η ειδική φροντίδα για τους δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους σε υπηρεσίες που παρέχονται από τις ψηφιακές πλατφόρμες, έναν κλάδο οποίος διαρκώς διευρύνεται και απαιτεί πλέον τους δικούς του κανόνες. Στο εξής, λοιπόν, τα αυτοαπασχολούμενα παιδιά των κούριερ και των ντελίβερι θα έχουν προστατευτικά κράνη και οχήματα μετακίνησης από τις εταιρείες τους και θα λειτουργούν όπως όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι με ασφάλιση και εφόσον το επιθυμούν με συνδικαλιστική εκπροσώπηση. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ένα νέο εργασιακό πεδίο αποκτά, δηλαδή, το δικό του ρυθμιστικό πλαίσιο. Η έκτη μεταρρύθμιση θεσπίζει για πρώτη φορά άδεια πατρότητας δεκατεσσάρων ημερών με αποδοχές. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Φαντάζομαι ότι γνωρίζετε ότι είναι μεγαλύτερη ακόμα και από το δεκαήμερο της σχετικής εΕυρωπαϊκής οΟδηγίας. Ο νέος πατέρας θα προστατεύεται από απόλυση επί ένα εξάμηνο. Εισάγεται, επίσης, γονική άδεια τεσσάρων μηνών με επιδότηση στο πρώτο δίμηνο και για τους δύο γονείς, ενώ οι γυναίκες προστατεύονται από περιστατικά βίας και παρενοχλήσεων. Απαγορεύεται η απόλυση εγκύου ή νέας μητέρας. Η απαγόρευση αυτή επεκτείνεται και για την υιοθεσία τέκνου, όπως και για τις περιπτώσεις παρένθετης μητρότητας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η επόμενη πρωτοβουλία εναρμονίζει τον αριθμό των υπερωριών με τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Έτσι, η νόμιμη επιπλέον απασχόληση αυξάνεται σε εκατόν πενήντα ώρες ετησίως, με τις ανάλογες βεβαίως προσαυξήσεις στην αμοιβή των εργαζομένων. Στην απέναντι όχθη, όταν θα υπάρξει υπέρβαση αυτού του ορίου, οι υπερωρίες θα αποζημιώνονται με βάση το 120% του κανονικού ωρομισθίου, αντί του 80% σήμερα. Κι αυτό τι θα σημαίνει; Πρόσθετη παραγωγή και στα κέρδη από αυτήν είναι σωστό να συμμετέχουν και εκείνοι που έχουν συμβάλει στη δημιουργία τους. Η όγδοη καινοτομία φέρνει την Ελλάδα πρωτοπόρα στη νομοθέτηση κανόνων για την τηλεργασία. Αυτή θα γίνεται υποχρεωτική μόνο για λόγους δημόσιας υγείας, με τη σχετική υποδομή να βαραίνει πάντα τον εργοδότη, αλλά όπου ισχύει, θα τη συνοδεύει το δικαίωμα στην αποσύνδεση, όπως συμβαίνει ήδη στη Γαλλία και στην Ισπανία. Ο εργοδότης δεν θα μπορεί να απασχολεί, να ενοχλεί με διαρκή e - mail τον εργαζόμενο από απόσταση εκτός του ωραρίου. Προβλέπονται, μάλιστα, και οι τεχνικές διαδικασίες, ώστε η ηλεκτρονική επικοινωνία εργοδότη - εργαζόμενου να ολοκληρώνεται αυτόματα μετά το πέρας της εργασίας. Και αν η τελευταία αυτή ρύθμιση αφορά ένα θέμα το οποίο μας έρχεται από το αύριο, η επόμενη κλείνει μία πληγή από το χθες. Στο εξής θα λειτουργούν Κυριακή και στην Ελλάδα όποιες επιχειρήσεις λειτουργούν και στην υπόλοιπη Ευρώπη και κυρίως στις μεσογειακές χώρες. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Η σχετική λίστα διευρύνεται. Όμως, τα δικαιώματα των εργαζομένων παραμένουν σταθερά. Η αμοιβή τους προσαυξάνεται κατά 75% και κάθε εργάσιμη ημέρα θα αναπληρώνεονται με μία ακόμα ημέρα ξεκούρασης την επόμενη εβδομάδα. Είναι μια ρύθμιση από τις πιο φιλεργατικές σε ολόκληρη την Ευρώπη. Τον δεκάλογο των μεγάλων τομών ολοκληρώνει η δημοκρατική διαφάνεια στον σημερινό σκοτεινό λαβύρινθο του συνδικαλισμού με μέτρα που τον επαναφέρουν στον αληθινό του ρόλο, δηλαδή σε αυτόν της υπεράσπισης των συμφερόντων των εργαζομένων με δικλείδες που αποτρέπουν την κατάχρηση των κινητοποιήσεων, που τελικά περιθωριοποιεί και τα δίκαια αιτήματα των συνδικαλιστών, αλλά και με πρόνοιες, ώστε οι διεκδικήσεις μιας ομάδας πολιτών να μην στρέφονται εναντίον των υπολοίπων. Γιατί το δημόσιο συμφέρον είναι το συμφέρον όλων. Με το νέο πλαίσιο, όταν μία απεργία απορρίπτεται από το δικαστήριο, δεν θα μπορεί να επιστρέφει από το παράθυρο με άλλη απόφαση δευτεροβάθμιου σωματείου. Με άλλα λόγια, η απεργία διαχωρίζεται από την παρανομία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και ναι, στις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας θα υπάρχει πάντα προσωπικό ασφαλείας. Δεν θα πνίγονται οι δήμοι στα σκουπίδια, δεν θα μένουν χωρίς συγκοινωνίες όλοι οι πολίτες, όταν ένα σωματείο διεκδικεί κάποιο αίτημα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αλλά και οι ίδιες οι κινητοποιήσεις θα πρέπει να αποφασίζονται με τη συμμετοχή των εργαζομένων και όχι σε κλειστά γραφεία. Από την άλλη πλευρά, η επιστροφή των συνδικαλιστών στα γνήσια, στα πραγματικά τους καθήκοντα θα αναβαθμίσει τελικά και τους ίδιους ως συνεπείς κοινωνικούς εταίρους. Η απαγόρευση να χρηματοδοτούνται από τους εργοδότες ή και από τα κόμματα θα εμποδίσει τη χειραγώγησή τους και η αντιστοίχιση - είμαι σίγουρος ότι θα συμφωνείτε - των προνομίων τους με εκείνα της εγκύου εργαζόμενης θα αποκλείει τη μετατροπή τους σε μία ξεχωριστή κάστα μεταξύ των συναδέλφων τους και η επαναφορά των συνδικαλιστών στην όσμωση με την κοινωνία θα τους απεγκλωβίσει από τη σημερινή γραφειοκρατική τους απομόνωση. Όλα αυτά συμπληρώνουν την εικόνα που θέλουμε για τον κόσμο της εργασίας, με τον υπάλληλο να μη χάνει μισό μισθό τον μήνα από υπερωρίες που δεν αναγνωρίζονται. Την εργαζόμενη που παράλληλα σπουδάζει, να μπορεί να κρατάει ελεύθερη την Παρασκευή της, αν το θέλει και να μπορεί να καταγγέλλει άφοβα όποιον την παρενοχλεί στο γραφείο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τον τεχνίτη να παίρνει πλήρη αποζημίωση στην περίπτωση που φύγει από τη δουλειά, αλλά και τον αεικίνητο ντελιβερά να είναι πλέον και αυτός ένας κανονικός υπάλληλος, με ασφάλεια, με δικαιώματα, με ασφάλιση. Στην ίδια εικόνα ανήκει και όποια ή όποιος θα κλειδώνει άφοβα πια τον υπολογιστή του, την οθόνη του, μόλις τελειώνει η εργασία του από απόσταση και τα ζευγάρια θα έχουν μεγαλύτερη γονική άδεια, ο πατέρας, μάλιστα, για πρώτη φορά. Και όλους θα τους καλύπτει μία ισχυρή ανεξάρτητη αρχή που θα ελέγχει ηλεκτρονικά τη νομιμότητα στον χώρο που δουλεύουν και όλοι τους θα συναντούν τους συνδικαλιστές των σωματείων δίπλα τους, όχι μπροστά στα πλοία, όταν ξεκινούν για λίγες διακοπές. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Γιατί τα μπλόκα στους καταπέλτες μετατρέπονται, πλέον, σε καταπέλτη της κοινωνίας κατά των εχθρών της. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Το συμπέρασμα, λοιπόν, είναι ότι, ναι, συζητάμε για ένα νομοσχέδιο πραγματικά εκσυγχρονιστικό. Ο Υπουργός Εργασίας σας ζήτησε πολλές φορές να απαντήσετε ποιες από τις διατάξεις που νομοθετεί σήμερα η Κυβέρνηση, δεν εφαρμόζονται - επαναλαμβάνω - στη μεγάλη πλειοψηφία των ευρωπαϊκών χωρών και, κυρίως, σε χώρες όπως η Πορτογαλία και η Ισπανία όπου η Αριστερά συγκυβερνά. Είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο στον πυρήνα του είναι φιλεργατικό, καθώς με την ψηφιακή κάρταψηφιακή κάρτα εργασίας εγγυάται, για πρώτη φορά, τη σωστή αμοιβή και στις υπερωρίες και ακόμη καθιερώνει πρόσθετα δικαιώματα, ειδικά για τις γυναίκες. Εξισώνει εργατοτεχνίτες με υπαλλήλους και μεριμνά για όσους εργάζονται σε δυναμικά επαγγέλματα. Είναι ένα νομοσχέδιο βαθιά αναπτυξιακό, γιατί επιτρέπει στην εργασία να παρακολουθεί την οικονομία, γιατί αυξάνει την παραγωγικότητα μειώνοντας τη γραφειοκρατία και αποκαθιστώντας διακριτούς ρόλους, γιατί οι εργαζόμενοι πρέπει να προστατεύονται ώστε να αποδίδουν περισσότερο για τους ίδιους και την εθνική οικονομία και, ναι οι επιχειρήσεις χρειάζονται ευελιξία, ώστε η δική τους στασιμότητα να μην έχει συνέπειες στην απασχόληση, ενώ οι συνδικαλιστές πρέπει να αγωνίζονται για τους ανασφαλείς και τους επισφαλείς και όχι μόνο για να είναι οι ίδιοι ασφαλείς. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αγαπητοί συνάδελφοι, δεν είναι τυχαίο ότι το νέο πλαίσιο ακολουθεί το προηγούμενο το οποίο αισίως συμπληρώνει, σχεδόν, σαράντα χρόνια ζωής ούτε κι ότι καλείται να λύσει εκκρεμότητες που, όπως είδαμε, ανατρέχουν ακόμη και στο 1920. Εάν για κάτι μπορεί κάποιος να μας ασκήσει κριτική είναι ότι αργήσαμε να προχωρήσουμε σε αυτήν την κεντρική μας μεταρρύθμιση η οποία, βέβαια, προβλέπεται με απόλυτη σαφήνεια στο προεκλογικό μας πρόγραμμα. Έπρεπε, ωστόσο, να μελετηθεί καλά και να εκδηλωθεί την κατάλληλη στιγμή. Και να θυμηθώ και μία φράση του Τζον Κένεντυ: «Τ, τη «στέγη για τη βροχή την φτιάχνεις όταν έχει λιακάδα». Μπορεί, λοιπόν, οι παθογένειες του εργασιακού να έχουν τις ρίζες τους στο βαθύ παρελθόν. Να βάλτωσαν και να πέτρωσαν στο πέρασμα του χρόνου, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως κάποιοι έπαψαν να διαβάζουν το σήμερα με τα γυαλιά του χθες. Το δηλώνουν και οι ίδιοι άλλωστε, όταν αντιμετωπίζουν τον θεσμό των υπερωριών ή την Κυριακάτικη απασχόληση σαν να ισχύουν σήμερα στην Ελλάδα συνθήκες της βιομηχανικής επανάστασης του 19ου αιώνα ή όταν βλέπουν στις μέρες μας γαλέρες από το μακρινό παρελθόν και αυτή είναι η πιο ανώδυνη όψη του προβλήματος της κριτικής που μας ασκεί η Αντιπολίτευση. Ο αναχρονισμός. Γιατί η άλλη είναι χειρότερη. Και είναι το ωμό ψέμα. Όχι η απλή ανάγνωση του παρόντος με δόγματα και τσιτάτα από το παρελθόν, αλλά η συνειδητή διαστρέβλωση της αλήθειας στο τώρα, με συνθήματα τρόμου που μπορεί να μην έχουν περιεχόμενο, αλλά παράγουν εντυπώσεις και τα οποία εκπέμπονται από τα ίδια στόματα που πριν από δύο χρόνια ύψωναν, δήθεν, το σκιάχτρο, τις επτά ημέρες εργασίας που - τάχα - θα έφερνε η Νέα Δημοκρατία. Σήμερα, βέβαια, μιλάμε για τετραήμερη απασχόληση, κύριε Τσίπρα, αλλά για εσάς δεν έχει σημασία η διάψευση των λόγων σας, σας αρκεί μόνο το δηλητήριο που σπέρνετε. Επειδή, λοιπόν, πολλοί μύθοι διακινήθηκαν και πολλή δημαγωγία απλώθηκε για να υπάρξει σύγχυση, απαντώ με λίγα λόγια στα βασικά fake news τα οποία ακούστηκαν. Μύθος πρώτος εμβληματικός: Καταργείται το οκτάωρο. Όποιος το λέει, καταργεί την ελληνική γλώσσα. Γιατί η προστασία του οκταώρου αναφέρεται ρητά στο άρθρο 55 του νομοσχεδίου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Όποιος το λέει, όμως, καταργεί και την πολιτική λογική, γιατί το οκτάωρο προβλέπεται ρητά στον ευρωπαϊκό κοινωνικό χάρτη. Συνεπώς, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από καμμία χώρα - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό μπορεί να αλλάξει, μόνο, αν ένα κράτος εγκαταλείψει την Ευρώπη. Σκεφτείτε, λοιπόν, ποιοι φλέρταραν κάποτε με αυτήν την ιδέα. Μύθος δεύτερος: Οι υπερωρίες θα πληρώνονται με ρεπό. Όποιος το φωνάζει αυτό, έχει πάρει ρεπό από την αλήθεια. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Οι υπερωρίες θα πληρώνονται με την προσαυξημένη αμοιβή, όπως και τώρα, πάντοτε με τη σύμφωνη γνώμη του εργαζόμενου. [[Ζωηρά και παρατεταμένα χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Υπάρχουν μαύρες υπερωρίες, πράγματι, αλλά αυτές είναι που ξοδεύονται για την κατασκευή προπαγάνδας στα εργαστήρια της Κουμουνδούρου.
Μια χαρά τα πηγαίναμε μέχρι τώρα, συνεχίζουμε.
Και μιας και επιμένετε συνειδητά να διαστρεβλώνετε και να συγχέετε τις υπερωρίες με τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, αναρωτιέμαι, εάν στις ατομικές συμβάσεις υπάρχει ασυμμετρία στη διαπραγματευτική ισχύ μεταξύ εργαζόμενου και εργοδότη, το ίδιο δεν θα πρέπει να ισχύει και στις υπερωρίες; Γιατί σας ενοχλεί το ένα και όχι το άλλο; Μύθος τρίτος: Έρχεται το ευέλικτο ωράριο. Καλώς το δέχτηκαν όσοι το λένε. Μόνο που άργησαν τριάντα ένα χρόνια, διότι τόσο ισχύει και μάλιστα, οι τροποποιήσεις του έχουν από κάτω και τις υπογραφές της κ.υρίας Ξενογιαννακοπούλου και του κ. Ραγκούση. [[Ζωηρά και παρατεταμένα χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δύσκολο να βρίσκεστε, όντως, στην πρώτη γραμμή, δίπλα στον Αρχηγό σας, όταν έχετε κάνει ακριβώς τα ανάποδα απ' αυτά τα οποία σήμερα εισηγείστε. [[Ζωηρά και παρατεταμένα χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τον κ. Ραγκούση τον αποσύρατε βλέπω σήμερα, αλλά μείνατε εσείς. Να μας πείτε και για τα δάνεια των κομμάτων μετά, γιατί θυμίζω ότι ήσασταν και Γραμματέας του ΠΑΣΟΚ. Να μας πείτε και για αυτά, πόσο άσχημα κάναμε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Βέβαια, κύριε Τσίπρα, φαντάζομαι ότι θυμάστε ότι το ευέλικτο ωράριο εφαρμόστηκε πλήρως επί ΣΥΡΙΖΑ, όπως εφαρμόζεται και τώρα στον τουρισμό και σε δεκάδες επιχειρήσεις με βάση τις συμβάσεις που έχουν σήμερα με τους εργαζόμενους. Ρεκόρ, λοιπόν, ευελιξίας στις κυβιστήσεις έχει μόνο η Αντιπολίτευση. Και ο επίλογος της πολιτικής μυθολογίας: Καθιερώνονται οι ατομικές συμβάσεις. Λίγο δύσκολο να καθιερωθεί κάτι το οποίο είναι ήδη καθιερωμένο, γιατί ατομικές συμβάσεις υπάρχουν, όπως υπάρχουν και συλλογικές συμβάσεις, και ο νέος νόμος επεκτείνει απλά ευρωπαϊκή οδηγία που ψηφίστηκε επί ΣΥΡΙΖΑ με Υπουργό τότε την κ. Αχτσιόγλου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εκείνη, λοιπόν, θα σας εξηγήσει εάν είναι σωστή. Μπορείτε, όμως, αν θέλετε, να πάρετε ιδέες και από αλλού. Ρωτήστε και τους φίλους σας, τους Podemos, αν τους μιλάτε ακόμα, που επίσης την καθιέρωσαν προ καιρού στην Ισπανία. Αγαπητοί συνάδελφοι, περιορίστηκα μόνο στην αποκαθήλωση μερικών καταγγελιών της Αντιπολίτευσης και ασφαλώς δεν σχολίασα όσα εκείνη αποσιωπά με ενοχή. Δεν άκουσα να λέτε κουβέντα για την ψηφιακή κάρταψηφιακή κάρτα και την άδεια πατρότητας, για την προστασία από τη βία στον χώρο εργασίας, για τη φροντίδα για τα επαγγέλματα της εποχής, για τους εργατοτεχνίτες, για την πρόσθετη θωράκιση στις αυθαίρετες απολύσεις. Οι αντίπαλοί μας, βλέπετε, μένουν απολύτως πιστοί στο δόγμα «ποτέ δεν αναφέρουν αυτά που δεν συμφέρουν». Βέβαια, το σύνθημα «ασταμάτητα δουλεύουν μόνο τα ρολόγια» είναι έξυπνο. Είναι λίγο παλιό βέβαια. Η ζωή έχει απαντήσει πως υπάρχουν και σταματημένα ρολόγια που λένε πάντα την ίδια ώρα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Γιατί τα νέα προβλήματα δεν λύνονται με γέρικα επιχειρήματα. Θα ήταν, συνεπώς, πιο εύστοχο, αν για τη μητέρα των μαχών η Αντιπολίτευση μιλούσε για τη γιαγιά των μαχών και αποκαλούσε τους λιγοστούς υποστηρικτές της, όχι πλέον εργατοπατέρες, αλλά εργατοπαππούδες. Τουλάχιστον, έτσι θα φαινόταν και η ίδια πιο συνεπής με την εποχή της. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Επιστρέφω, όμως, στην ουσία του νομοσχεδίου, γιατί πιστεύω πραγματικά ότι στο περιεχόμενό του αντιπαρατίθεται η πραγματικά προοδευτική σκέψη με τις δυνάμεις της αληθινής συντήρησης, που μπορεί ανέξοδα να δηλώνουν φίλοι της προόδου, αλλά κάθε πρόοδος προϋποθέτει τολμηρές αλλαγές. Και είναι γνωστό ότι οι αλλαγές είχαν, έχουν και θα έχουν πάντα αρκετούς εχθρούς. Δεν βλέπετε πόσο αλλάζει ο κόσμος γύρω μας; Η γραμμική πορεία «σπουδές, καριέρα, συνταξιοδότηση» αμφισβητείται και στη θέση της εισέρχεται μια ρευστή πορεία, η οποία εξαρτάται ολοένα από περισσότερους παράγοντες, από δημογραφικές αλλαγές, από την εξέλιξη της τεχνολογίας, από τις δεξιότητες που μια αγορά εργασίας που αλλάζει συνέχεια αναζητά, χωρίς κανείς να μπορεί να προβλέψει ποια θα είναι η επαγγελματική σταδιοδρομία των νέων μας σε δέκα χρόνια. Για όλα αυτά θα έπρεπε να μιλάμε σε αυτήν την Αίθουσα. Σε έναν κόσμο, λοιπόν, που η ίδια η φύση της εργασίας μεταβάλλεται, είναι ανάγκη να την ακολουθεί και το ρυθμιστικό της περιβάλλον, υπηρετώντας όμως πάντα τρεις παράλληλες και ταυτόχρονες κατευθύνσεις: Την ευελιξία της επιχειρηματικότητας που αυξάνει τον παραγόμενο πλούτο και τις θέσεις απασχόλησης, την προστασία αλλά και την κινητροδότηση του εργαζόμενου, ώστε αυτός να μπορεί να προκόβει μαζί με τη χώρα και τέλος, την εγγύηση της πολιτείας ότι με τους κανόνες της θα επενδύει θεσμικά στην κοινή προσπάθεια, ώστε μετά να μπορεί να κατανέμει δίκαια το κοινό αποτέλεσμα. Αυτή η αντίληψη διαπερνά το σημερινό νομοσχέδιο, προσφέροντας ευελιξία και ασφάλεια, ασφάλεια και ευελιξία, στους δύο πόλους του κόσμου της εργασίας, συγχρονίζοντας το εθνικό πλαίσιο με το διεθνές περιβάλλον για να μπορεί και αυτό επιτέλους να είναι ανταγωνιστικό και προτάσσοντας εκείνες τις συνθήκες που δημιουργούν τις προϋποθέσεις για την αύξηση του εθνικού εισοδήματος, για να ακολουθήσει στη συνέχεια η διάχυσή του σε ολόκληρη την κοινωνία. Γιατί δικός μας στόχος δεν είναι η εργασία να αποδίδει λίγα, αλλά ο κόπος των εργαζομένων να επιστρέφει σε αυτούς, να αποφέρει εργασία, πολλά σε όλους. Και η προστασία του εργαζόμενου αποτελεί σταθερή προτεραιότητα. Γι' αυτό και προσθέτουμε σε αυτήν έξι ακόμα περιπτώσεις που αποκλείουν την παράνομη απόλυσή του. Είτε πρόκειται για άσκηση δικαιωμάτων του, είτε για ευαίσθητες περιόδους, όπως αυτή της γονικής φροντίδας. Τον οπλίζουμε με λύσεις στο παρόν για τη δυναμική των πλατφορμών, αλλά και για το μέλλον της συνεργασίας. Κυρίως, όμως, δίνουμε στην εργαζόμενη και στον εργαζόμενο τη δυνατότητα να διαμορφώνει η ίδια και ο ίδιος τη ζωή του. Γιατί ο εργαζόμενος, για εμάς, δεν ήταν ποτέ μια απλή παραγωγική μονάδα, είναι μια αυτόνομη προσωπικότητα. Και αυτό, άλλωστε, αποτελεί και μια θεμελιώδη διαφορά μας με τους αντιπάλους μας, οι οποίοι επιμένουν να ερμηνεύουν τον κόσμο με ισοπεδωτικά σχήματα, που τελικά κρύβουν την αλήθεια. Έτσι, μέσα στη γενική έννοια του λαού, χάνεται τελικά ο πολίτης και μέσα στις μεγαλοστομίες για τα ανάλγητα αφεντικά εξαφανίζονται οι τεκτονικές αλλαγές που έχουν μεσολαβήσει στην παγκόσμια παραγωγική διαδικασία. Δεν είναι τυχαία, συνεπώς, και η διαφορετική οπτική μας για τον ρόλο του συνδικαλισμού. Εμείς τον θέλουμε πυλώνα δημοκρατικό. Κάποιοι άλλοι τον θέλουν φεουδοκομματικό. Στο εξής οι συνδικαλιστές θα έχουν τις οφειλόμενες διευκολύνσεις, αλλά όχι γενική ασυλία ακόμα και για αδικήματα, όπως η βιαιοπραγία ή η σεξουαλική παρενόχληση. Θα έχουν ταυτότητα, αλλά και υπευθυνότητα αν προκαλούν ζημιά στην κοινωνία. Θα κληθούν να υπηρετήσουν την εργατική προστασία και όχι να διαιωνίσουν τη γραφειοκρατική πατρωνία. Κάποτε θα πρέπει, τουλάχιστον σε αυτήν την Αίθουσα, να ξανασυμφωνήσουμε στα βασικά. Τα σωματεία υπάρχουν για τα μέλη τους, όχι για τα κόμματα. Και οι συνδικαλιστές υπάρχουν για τους εργαζόμενους και όχι οι εργαζόμενοι για τους συνδικαλιστές. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τα παραπάνω νομίζω ότι αναδεικνύουν το πολιτικό περιεχόμενο του νομοσχεδίου. Ταυτόχρονα, όμως, περιγράφουν και τις δύο αντίπαλες προσεγγίσεις, αυτών που το υποστηρίζουν από τη μία και αυτών που το πολεμούν από την άλλη. Πρόκειται πράγματι για μια μεγάλη, για μια χαώδη πολιτική, αλλά και ιδεολογική διαφορά, που ασφαλώς θα δοκιμαστεί στην πράξη. Από τη δημόσια διαβούλευση, η οποία προηγήθηκε και η οποία με πρωτοβουλία του Υπουργού υπήρξε εκτενέστατη, ξεχωρίζω τις έντονες επιφυλάξεις του ΣΕΒ, αλλά και τη συμφωνία της ΕΣΕΕ και των γυναικείων οργανώσεων. Αυτός ο συνδυασμός, ίσως, να δίνει και το μέτρο της ισορροπημένης κατεύθυνσης των αλλαγών που σήμερα προτείνουμε. Πάνω από όλα, ωστόσο, θέλω να επιμείνω στο νέο πνεύμα που τις διατρέχει, εισάγοντας μία κουλτούρα υγιούς συμπόρευσης όλων των δυνάμεων της εργασίας, κάτι το οποίο αποτυπώνει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη μεταρρύθμιση η ψΨηφιακή Κάρταηφιακή κάρτα, η οποία δίνει πια καθαρούς ρόλους σε όλους, στον εργαζόμενο, στον εργοδότη και στο κράτος το οποίο εποπτεύει την όλη διαδικασία. Γι' αυτό ακριβώς και υποστηρίζω την εργασιακή μεταρρύθμιση, επειδή προωθεί την αίσθηση του κοινού σκοπού σε όλες τις παραγωγικές δυνάμεις. Είναι μία ανάγκη της χώρας ύστερα από μία δεκαετία καθήλωσης. Είναι ένα χρέος προς τη νέα γενιά που θα πρέπει επιτέλους να συναντήσει πολλές και καλές δουλειές σε ένα αξιοπρεπές και δίκαιο εργασιακό περιβάλλον. Είναι, όμως, ταυτόχρονα και μία εθνική απάντηση στη συγκυρία, καθώς επί δεκαέξι μήνες η Ελλάδα προστάτευσε το εισόδημα και την απασχόληση από την πανδημία και τώρα καλείται να κερδίσει με νέα ορμή το στοίχημα της ανάπτυξης. Άλλωστε, ένα ακόμα χαρακτηριστικό του νομοσχεδίου είναι και ο δυναμικός του χαρακτήρας. Για παράδειγμα, η ελληνική αγορά εργασίας λόγω μικρού μεγέθους επιχειρήσεων έχει πράγματι πολλές ατομικές συμβάσεις, οι οποίες αφήνουν περιθώρια για αυθαιρεσίες. Συμβαίνει αυτό σήμερα που μιλάμε στις ταχυμεταφορές, παραδείγματος χάριν. Για αυτό και το νέο πλαίσιο θέτει κανόνες. Αύριο και στους τομείς αυτούς θα μπορούν να καθιερωθούν συλλογικές συμβάσεις. Είναι κάτι το οποίο προσωπικά υποστηρίζω. Και σίγουρα θα προκύψει αυτή η ανάγκη, καθώς η οικονομία θα μεγεθύνεται και καθώς αναπόφευκτα θα αυξάνεται η ζήτηση για εργασία. Και στο συναρπαστικό αυτό ταξίδι της αναγέννησης η πατρίδα μας θα έχει ως οδηγό το Εθνικό Σχέδιο «Ελλάδα 2.0», ο τρίτος πυλώνας του οποίου αφορά την εργασία και τη συνοχή της κοινωνίας, περισσότερα από 5 δισεκατομμύρια ευρώ, 5 δισεκατομμύρια ευρώ ευρωπαϊκών πόρων, τα οποία θα μπορούν να γίνουν πολλά περισσότερα με τα ιδιωτικά κεφάλαια που θα κινητοποιήσουν. Θα χρηματοδοτήσουν δεκάδες δράσεις, από τις οποίες έξι συγκεκριμένα θα επικεντρωθούν αποκλειστικά στην οικοδόμηση και στην υποστήριξη του πλαισίου που σήμερα νομοθετούμε. Μιλάμε για μία πολυεπίπεδη, παράλληλη και συνεκτική πορεία προς το αύριο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνω με τα εξής ερωτήματα: Είναι αλήθεια, κύριε Τσίπρα, αλλά και κυρία Γεννηματά - και νομίζω ότι μπορώ να απευθυνθώ συνολικά στην Αντιπολίτευση - ότι καταγγείλατε το νομοσχέδιο πριν ακόμα αυτό βγει σε δημόσια διαβούλευση, ότι σπεύσατε να διαδηλώσετε εναντίον του, ενώ ακόμα αυτό διαμορφωνόταν στη Βουλή. Και σήμερα διαπιστώνω ότι επιμένετε να μην μιλάτε για τα άρθρα του, αλλά για τα fake news τα οποία κατασκευάσατε στη θέση τους. Δεν θα παραιτηθώ, ωστόσο, από την προσπάθεια να διαμορφωθεί μία στοιχειώδης διακομματική συναίνεση γύρω από μερικές εύλογες αλλαγές που ζητά η ίδια η πραγματικότητα. Σας ερωτώ, λοιπόν, κυρία Γεννηματά και, κύριε Τσίπρα: Θα ψηφίσετε έστω και τώρα την ψΨηφιακή κΚάρτα που καταργεί τη «μαύρη» και υποδηλωμένη εργασία; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Θα ψηφίσετε την επαγγελματική αποκατάσταση - ασφάλιση των ταχυμεταφορέων;
Θα μας πείτε εσείς γιατί δεν θα ψηφίσετε…
Θα ψηφίσετε;
Παρακαλώ, ησυχία!
Εδώ, εδώ, σε εμένα θα απαντήσετε…
Θα ψηφίσετε την εξίσωση εργατοτεχνιτών με τους υπαλλήλους; Θα στηρίξετε τη διεύρυνση των περιπτώσεων που καθιστούν άκυρη μια απόλυση; Δεν φαντάζομαι να αρνηθείτε τις ευρωπαϊκές ρήτρες κατά της βίας και της παρενόχλησης, υπέρ της υγείας και της ασφάλειας στην εργασία. Θα πείτε «ναι» ή θα πείτε «όχι» στην καθιέρωση και στην Ελλάδα της άδειας πατρότητας με αποδοχές, στη γονική άδεια τεσσάρων μηνών και για τους δύο γονείς; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Μήπως τελικά μας αιφνιδιάσετε και αρνηθείτε και την απαγόρευση απόλυσης του νέου πατέρα, όπως και κάθε εργαζόμενου που ασκεί τα καθήκοντά του; Και τελικά, συμφωνείτε ή διαφωνείτε με το ότι όποιος εργάζεται από απόσταση έχει το δικαίωμα να αποσυνδέεται από την εργασία, όταν λήγει το ωράριό του; Οφείλω να επισημάνω ότι από τα εκατόν είκοσι επτά άρθρα του νομοσχεδίου…
Άλλο ψήφισαν οι Ευρωβουλευτές σας!
Παρακαλώ, δεν υπήρξαν διακοπές μέχρι τώρα, καιρός είναι να σταματήσουν.
Φαντάζομαι ότι ο Αρχηγός σας έχει την επάρκεια να απαντήσει στα ερωτήματα αυτά, εκτός αν θέλετε να τον υποκαταστήσετε.
Απόσυρε την καταστρατήγηση των δικαιωμάτων!
Εντάξει, παρακαλώ, συνεχίζουμε.
Όμως, κύριε Τσίπρα και κυρία Γεννηματά, θα σας διευκολύνω. Θα κΚαταθέσωαταθέτω αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας για όλα τα άρθρα του νομοσχεδίου, για όλα, όλα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Για να αναλάβετε και εσείς επώνυμα και φανερά τις ευθύνες σας και να αναδειχθεί η υποκρισία σας και να δούμε στο τέλος πόσα από τα άρθρα του νομοσχεδίου θα έχετε ψηφίσει. Η μητέρα όλων των μαχών θα καταλήξει τελικά, όταν κάνουμε τον απολογισμό, να έχετε ψηφίσει δύο στα τρία από τα άρθρα τα οποία έχουμε καταθέσει, γιατί τόσο υποκριτές είστε, εκτός αν επιλέξετε πάλι, φυσικά, τον δρόμο της αποχώρησης από την Αίθουσα. Συνηθισμένο σάς είναι τελευταία. [[Όρθιοι οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας χειροκροτούν ζωηρά και παρατεταμένα]] Κλείνω, κύριε Πρόεδρε.
Έρχεστε δεύτερος, όμως, από το πρωί το καταθέσαμε.
Ο ομιλητής τελειώνει, παρακαλώ.
Κλείνω με ένα πολύ ενδιαφέρον και προφητικό κείμενο το οποίο μας έρχεται από το 1992. Ακούστε το, έχει ενδιαφέρον: «Καθοριστική στην προοπτική μιας φιλικής ανάπτυξης είναι και η εισαγωγή νέων τεχνολογιών στην εργασία και στοιχείο της αποτελεί» - προσέξτε! - «η νέα οργάνωση του χρόνου παραγωγικής διαδικασίας. Δεν είναι, λοιπόν, μόνο η διεκδίκηση μειωμένου ωραρίου, γιατί η νέα εποχή» - το 1992- «εισάγει και εναλλακτικές μορφές απασχόλησης, ελαστικό ωράριο και εργασία μέσω τερματικού» - δεν τα έλεγε η Θάτσερ αυτά - «σε αυτά, συνεπώς, πρέπει να επικεντρωθούν οι προτάσεις της Αριστεράς, εγκαταλείποντας τη στείρα υπεράσπιση της παλιάς εποχής». Και έγραφε ο συγγραφέας ακόμα: «Η Αριστερά έμεινε παιδί της μεγάλης βιομηχανίας και εγκλωβίστηκε στην αποκλειστική ενασχόληση με εκείνα τα προβλήματα των πολιτών τα οποία απέρρεαν από τη θέση τους στην παραγωγική διαδικασία». Ποιος υπέγραφε, κυρίες και κύριοι, κύριε Τσίπρα, τρία χρόνια αφ' ότου μπήκατε στη νεολαία του Κομμουνιστικού Κόμματος, τη χρονιά που έπεσε το Τείχος αυτό το τολμηρό κείμενο; Ένας μεγάλος Ευρωπαίος αριστερός και μεταρρυθμιστής, ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης, η σκέψη του οποίου νομίζω ότι και τώρα συναντιέται με τις περισσότερες επιλογές αυτού του νομοσχεδίου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και αναρωτιέμαι μερικές φορές πού πήγε αυτή η φωτισμένη Αριστερά, η οποία μπορούσε να αντιλαμβάνεται τις αλλαγές του κόσμου μέσα από το πρίσμα της πραγματικής προόδου και όχι μέσα από αγκυλώσεις μιας άλλης εποχής. Καταργούμε, λοιπόν, ξεπερασμένα ιδεολογικά σύνορα και ανασχεδιάζουμε το τόξο των δυνάμεων της ανανεωτικής πνοής και της γνήσιας προοδευτικής πράξης. Σας καλώ, λοιπόν, να ψηφίσετε - γιατί θα αναγκαστείτε να το κάνετε - θετικά ώστε να αποκτήσει και η Ελλάδα ένα θεσμικό περιβάλλον εργασίας αντάξιο του ρόλου που διεκδικεί στον 21ο αιώνα, σύγχρονο και δίκαιο, κοινωνικό και αναπτυξιακό, αποτελεσματικό, αλλά πάντα δίκαιο. Ένα πλαίσιο που δεν αλλάζει μόνο τους κανόνες του παλιού παιχνιδιού, αλλά και τους ίδιους τους παίκτες, απελευθερώνοντας συνολικά τον κόσμο της παραγωγής, δίνοντας ώθηση σε όλους τους συντελεστές της οικονομίας και πάνω από όλα οπλίζοντας με νέα δύναμη τους εργαζόμενους της χώρας μας. Σας ευχαριστώ.
Θέλω να σας πω ότι έχουν μιλήσει ήδη εκατόν ενενήντα πέντε συνάδελφοι σε' αυτό το πυκνό τριήμερο. Αμέσως μετά τον λόγο έχει ο κ. Αλέξης Τσίπρας Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χαίρομαι που βλέπω τη Βουλή μετά από πολύ καιρό με φυσική παρουσία Βουλευτών, έστω και αν όχι σε πλήρη σύνθεση. Ιδιαίτερα βεβαίως χάρηκα για την παρουσία του κ. Μητσοτάκη έστω και για να αναγνώσει μία ομιλία πενήντα και πλέον λεπτών προφανώς γραμμένη από δύο διαφορετικούς λογογράφους, διότι επαναλαμβάνονταν διαρκώς τα ίδια και τα ίδια. Δεν είναι κακό να γράφψουν δύο λογογράφοι, αρκεί ένας στο τέλος να κάνει το ρετούς και να μην λέτε τα ίδια και τα ίδια διαρκώς γιατί μας κουράζετεαι. (Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ) Ο κ. Μητσοτάκης προσπάθησε δήθεν να αποκαθηλώσει τους μύθους σε μία ομιλία προ κατασκευασμένων επιχειρημάτων, αλλά στην πραγματικότητα αποκαθήλωσε το εργατικό δίκαιο και την κοινωνική δικαιοσύνη προσπαθώντας να εγείρει συναισθήματα κοινωνικού αυτοματισμού και να δημιουργήσει μία εικόνα απόλυτου διχασμού για την ελληνική κοινωνία. Παρ' όλα αυτά χάρηκα που ήρθε έστω και για να καταθέσει προκατασκευασμένα επιχειρήματα, έστω χωρίς να μπορεί να κρύψει τον εκνευρισμό του για το γεγονός ότι είναι βαθιά απομονωμένος σήμερα στη Βουλή έχοντας απέναντί του όλα τα κόμματα. Δεν το έκρυψε από την επίθεση από το πρώτο λεπτό της ομιλίας του απέναντι στους πολιτικούς του αντιπάλους και ιδιαίτερα στην κ.υρία Γεννηματά. Ήρθε, όμως, εδώ! Είναι μια πρόοδος αυτή για τη δημοκρατία μας, τη δημοκρατία του κ. Μητσοτάκη. Είναι εδώ! Γιατί τον τελευταίο καιρό αποφεύγετε, κύριε Μητσοτάκη, όπως ο διάολος το λιβάνι να έρθετε εδώ και να απαντήσετε στα ερωτήματα που σας θέτω. Γιατί άραγε; Δεν έχετε επιχειρήματα; Περιφρονείτε τον δια ζώσης κοινοβουλευτικό διάλογο; Ή μήπως φοβάστε τον δικαστικό επιμελητή για τα χρέη του κόμματός σας, γι' αυτό δεν έρχεστε να απαντήσετε; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Μάλλον, όμως, δεν έρχεστε γιατί νομίζετε ότι έτσι θα καταφέρετε να αποφύγετε τη δημοσιότητα γύρω από τα ερωτήματα που σας θέτω. Αλλά ξέρετε κάτι; Το ζήτημα είναι ότι δεν τα θέτω εγώ. Τα θέτει η ίδια η ζωή, τα συζητάνε οι συμπολίτες μας στα καφενεία, τα διαβάζουν οι συμπολίτες μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όσο κι αν επιχειρούν να τα κρύψουν τα καλοπληρωμένα μέσα ενημέρωσης. Συνεπώς, είναι άδικος ο κόπος να προσπαθείτε να φιμώσετε τη φωνή των πολιτικών σαςτης αντιπάλων. Δεν είστε σε θέση να φιμώσετε τη φωνή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, όπως δεν είστε σε θέση να φιμώσετε και τη φωνή της κοινωνίας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Γι' αυτόν τον λόγο θα σας συμβούλευα να μην το ξαναεπιχειρήσετε αυτό, διότι εκτίθεστε τόσο εσείς, όσο και οι εντολοδόχοι σας. Γιατί - ξέρετε κάτι - δεν είναι εύκολο στην εποχή μας, στην εποχή της τεχνολογίας, το 2021 στη χώρα μας να κρύψεις ισχυρές αλήθειες. Οι αλήθειες αυτές είναι - για να χρησιμοποιήσω μια σπουδαία φράση σας - ορατές διά γυμνού οφθαλμού! Σε αντίθεση με τον κορωνοϊό, που είχατε την ευκαιρία να κάνετε μια παγκόσμια αποκάλυψη προχθές, δεν είναι ορατός δια γυμνού οφθαλμού. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Οι αλήθειες, όμως, αυτές είναι ορατές δια γυμνού οφθαλμού και είναι μάταιος κόπος να προσπαθείτε να φιμώστε όσους λένε τις αλήθειες μήπως και τις κρύψετε. Πώς μπορείτε να κρύψετε άλλωστε στις εκατό χιλιάδες οικογένειες που αγωνιούν σήμερα που τα παιδιά τους δίνουν πανελλαδικές εξετάσεις, ότι εσείς αποφασίσατε αυτή τη χρονιά, την πιο δύσκολη χρονιά, να απλώσετε ένα συρματόπλεγμα που θα κρατήσει δεκάδες χιλιάδες παιδιά μακριά από το όνειρό τους, την εισαγωγή σε μια σχολή ενός Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος στη χώρα μας; Πώς μπορείτε να κρύψετε από τους εμπόρους, τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, ότι με τον πτωχευτικό νόμο σας πολλοί από αυτούς θα χάσουν τα πάντα και μπορεί να βρεθούν στους πέντε δρόμους;. Πώς μπορείτε να κρύψετε ότι αυτήν τη χρονιά, που μετά την πανδημία όλοι συνειδητοποίησαν την αξία του Εθνικού Συστήματος Υγείας, εσείς δεν προχωρήσετε σε καμία ενίσχυση των δημόσιων νοσοκομείων, παρά μονάχα επαναφέρετε τώρα τις ίδιες παρωχημένες αντιλήψεις και προτάσεις σας για τη σύμπραξη δημόσιου - ιδιωτικού στα δημόσια νοσοκομεία; Πώς να κρύψετε από τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους αυτοαπασχολούμενους που καταδιώκονται καθημερινά από εισπρακτικές εταιρείες που τους ταλαιπωρούν και τους κυνηγάνε για λίγες εκατοντάδες ευρώ και που εξοντώνονται με στέρηση ασφαλιστικής και φορολογικής ενημερότητας για τις επιχειρήσεις τους, ότι εσείς μπορείτε χωρίς καμία επίπτωση να φορτώνετε κάθε χρόνο με 30 εκατομμύρια ευρώ τον Έλληνα φορολογούμενο, ενώ το κόμμα σας έχει φτάσει σε χρέη τα 340 εκατομμύρια ευρώ και δεν σας κυνηγάει κανείς; Πώς να τα κρύψετε όλα αυτά; Και πώς μπορεί να κρυφτεί πια ότι μας κυβερνά ένα κόμμα χρεοκοπημένο και οικονομικά, αλλά και ηθικά, ένα κόμμα που είναι ο μεγαλύτερος στρατηγικός κακοπληρωτής που έχει περάσει από αυτή τη χώρα και μάλιστα κακοπληρωτής σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δεν μπορεί να κρυφτεί, κύριε Μητσοτάκη, ότι εσείς προσωπικά είσαστε ο αρχιερέας του λαϊκισμού και των ψεύτικων υποσχέσεων της αναξιοπιστίας και του φαρισαϊσμού. Αφού εσείς προσωπικά δεσμευτήκαμε για την εξυγίανση των οικονομικών του κόμματός σας και αντί γι' αυτό φορτώσατε με δεκάδες εκατομμύρια ευρώ τον Έλληνα φορολογούμενο. Πώς μπορούν να κρυφτούν όλα αυτά; Και κυρίως δεν μπορεί να κρυφτεί ο φόβος, η απέχθεια, η περιφρόνηση, το μίσος ορισμένες φορές απέναντι στη νέα γενιά, στις νέες και στους νέους της χώρας μας, που τώρα φέρνετε ένα νομοσχέδιο που αυτούς βάζετε στο στόχαστρο. Ξέρετε πόσο θα αυξηθεί το brain drain, δηλαδή η φυγή των νέων μας στο εξωτερικό, διότι δεν θα έχουν προοπτική ή διότι θα έχουν προοπτική να δουλέψουν σε μια δουλειά αναξιοπρεπή με αναξιοπρεπείς αμοιβές στη χώρα μας; Αυτούς στοχοποιείτε που δεν τους δίνετε τη δυνατότητα να οργανώσουν το μέλλον τους, να έχουν οικογενειακό προγραμματισμό, να φτιάξουν οικογένεια, ενώ το βασικό πρόβλημα της χώρας είναι το δημογραφικό. Και εσείς λέτε να δουλεύουν με ελαστικά ωράρια, ανάλογα με την επιλογή του εργοδότη, σε μία σχέση διαπραγμάτευσης, όπου ξέρουμε ποιος είναι το λιοντάρι και ποιος είναι το ερίφιο, ξέρουμε ποιος είναι ο ισχυρός στην ατομική διαπραγμάτευση, όπου θα πηγαίνει ο εργοδότης να επιβάλει, με βάση τις δικές του ανάγκες για την κερδοφορία του, τις ώρες εργασίας του εργαζόμενου σε ατομική βάση. Και έρχεστε εδώ με χυδαία ψέματα να μας πείτε ότι αυτά γινόντουσαν και χθες και τα υπογράφαμε εμείς. Ποτέ στη χώρα ατομικές συμβάσεις εργασίας και διευθέτηση του χρόνου εργασίας σε ατομική βάση δεν υπήρξε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και ήταν ο διακαής πόθος της τρόικα και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και των εργοδοτικών οργανώσεων στη χώρα μας να περάσουν αυτά. Ούτε, όμως, οι κυβερνήσεις της Δεξιάς δεν τα πέρασαν. Και έρχεστε εσείς τώρα, χωρίς μνημόνια να τα περάσετε. Επιτίθεστε στη νεότητα, στους νέους ανθρώπους. Στερείτε από τους νέους της πατρίδας μας τα όνειρά τους για να περάσουν σε ένα πανεπιστήμιο. Τους στοχοποιήσατε στη διάρκεια της πανδημίας. Στέλνετε χιλιάδες από αυτούς στην ανεργία με τις πολιτικές σας. Ε, λοιπόν, θα το πω στα ίσια. Αυτό που κάνετε είναι το εξής: Ξεστοκάρετε πάνω στους νέους της χώρας μας όλο το μίσος που στοκάρουν παντού και πάντα απέναντι στη νεότητα τα αυταρχικά καθεστώτα. Όλο το μίσος! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Θα έρθω και στην πιο κραυγαλέα, πρόσφατη επιλογή σας. Τους στερήσατε ακόμη και την επιλογή και τους υποχρεώσατε να κάνουν ένα συγκεκριμένο εμβόλιο, ενώ ξέρατε ότι σε όλη την Ευρώπη η επιστημονική κοινότητα είχε εγείρει σοβαρές ενστάσεις για τη χορήγηση του εν λόγω εμβολίου σε νέες ηλικίες. Και εσείς το χορηγήσατε αποκλειστικά στους κάτω των τριάντα εννέα ετών χωρίς δικαίωμα άλλης επιλογής. Και σήμερα έρχεται η ίδια η ε Επιτροπή, που χυδαία εργαλειοποιήσατε όλο το προηγούμενο διάστημα, για να το αποσύρει όταν ήδη τετρακόσιες εξήντα χιλιάδες περίπου νέοι άνθρωποι έχουν κάνει την πρώτη δόση. Όταν, όμως, εγώ τόλμησα να πω αυτή την αλήθεια, μου επιτεθήκατε τότε με όλα τα αήθη μέσα που διαθέτατε. Γιατί; Γιατί λειτουργείτε δίχως σχέδιο και δίχως αρχές ακόμα και στο πιο κρίσιμο θέμα, αυτό του εμβολιασμού. Το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι η επικοινωνία, η επίθεση στους πολιτικούς σας αντιπάλους, τα πρόσκαιρα επικοινωνιακά οφέλη. Όλα τα κόμματα, από όλες τις πτέρυγες της Βουλής, σας δώσαμε άπλετη στήριξη για να αντιμετωπίσετε την πανδημία. Φερθήκαμε με αίσθημα ευθύνης και με σοβαρότητα. Και εσείς τι κάνατε;
Παρακαλώ!
Το είδατε ως ευκαιρία για να δώσετε κάποιες δεκάδες εκατομμυρίων στα μΜέσα μΜαζικής εΕνημέρωσης προκειμένου να σας στηρίζουν με τις «λίστες Πέτσα», ως ευκαιρία για να κάνετε πάρτι με απευθείας αναθέσεις δημόσιου χρήματος σε εταιρείες που στηνόντουσαν τρεις μέρες πριν από την ανάθεση, ως ευκαιρία να υπολειτουργεί η Βουλή και να περνάτε κρίσιμα νομοσχέδια, με τους Βουλευτές απόντες να ψηφίζουν με επιστολική ψήφο, ως ευκαιρία να επιβάλλετε αστυνομοκρατία. Είναι αυτό μια υπεύθυνη στάση; Κύριε Μητσοτάκη, είστε ένας Πρωθυπουργός που αντί να ενώνει στην περίοδο της πιο σκληρής δοκιμασίας για τον ελληνικό λαό, διχάζει την ελληνική κοινωνία και τον ελληνικό λαό. Σας δώσαμε στήριξη όλοι και μας αντιγυρίσατε επιθέσεις. Επιθέσεις στα κόμματα, επιθέσεις στους πολιτικούς αντιπάλους, επιθέσεις στους νέους ανθρώπους, που στοχοποιήσατε, στους ανθρώπους του μόχθου, στη μεσαία τάξη με το Πτωχευτικό, στα παιδιά που δίνουν πΠανελλήνιες, στους εργαζόμενους με το νομοσχέδιο αυτό. Εσείς διχάζετε, δεν ενώνετε. Και εσχάτως θέλετε να εγείρετε και μια νέα διαχωριστική γραμμή, έναν νέο διχασμό: Να διχάσετε την ελληνική κοινωνία σε μη εμβολιασμένους που πρέπει να τιμωρηθούν και εμβολιασμένους που πρέπει να αποκτήσουν προνόμια. Δεν πάει, όμως, έτσι μπροστά καμμία κοινωνία. Με την καταστολή, με την τιμωρία, με το διχασμό δεν πάει καμία κοινωνία μπροστά. Οι κοινωνίες πάνε μπροστά με την πειθώ, οι κοινωνίες πάνε μπροστά με την αλληλεγγύη, οι κοινωνίες πάνε μπροστά με την αίσθηση της συλλογικής ευθύνης, όχι με τον αυταρχισμό. Εσείς, όμως, κύριε Μητσοτάκη, αντί για συλλογική ευθύνη ξέρετε τι χτίζατε; Χτίζατε τείχη γύρω από τη νεολαία, γύρω από τους εργαζόμενους, τους μικρομεσαίους, τους ανθρώπους του πολιτισμού, όλους όσοι προσπαθούν να παράγουν και να δημιουργήσουν σε αυτόν τον τόπο χωρίς απευθείας αναθέσεις και με πλάγιες υποθέσεις, τείχη, τελικά, διχασμού και κοινωνικής κατάστασης πολιορκίας. Γιατί αυτό είναι που βιώνει σήμερα ο μέσος πολίτης. Και εντός των τειχών βρίσκεται η ελίτ που σας στηρίζει και τη στηρίζετε. Εκτός των τειχών, η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα είναι ένας από τους θεμέλιους λίθους αυτού του τείχους. Είναι ο πυρήνας, θα έλεγα, της παρωχημένης, κατά την άποψή μας, και παλαιικής - θα εξηγήσω γιατί - κοσμοθεωρίας σας, θεμέλιος λίθος του καθεστώτος που οικοδομείτε και της κοινωνίας που οραματίζεστε. Και ποια είναι η μεθοδολογία, η τεχνική για να στηρίξετε αυτό το θεμέλιο λίθο; Η πρώτη τεχνική είναι η προπαγάνδα και η διαφήμιση με ασύστολα ψεύδη αυτού του νομοσχεδίου. Το εμφανίζετε όχι απλώς ως αναπτυξιακό, αλλά και ως φιλεργατικό. Βαφτίζετε τον Μεσαίωνα, Αναγέννηση και μετά τον αείμνηστο Λάσκαρη, που κατήργησε σε αυτήν εδώ την Αίθουσα με νόμο την ταξική πάλη, έρχεται σήμερα ο κ. Χατζηδάκης και κάνει ένα βήμα παραπέρα. Τάσσεται, δήθεν, στο πλευρό των εργαζομένων και τους προσφέρει σμύρνα και λίβανο. Η δεύτερη συνταγή - αν η πρώτη συνταγή είναι η προπαγάνδα και η διαφήμιση με ψεύδη του νομοσχεδίου - είναι η δυσφήμιση, η συκοφάντηση όσων αντιδρούν και αντιστέκονται. Το κάνατε και σήμερα στην πενήντα λεπτών ομιλία σας. Αφήστε τον ΣΥΡΙΖΑ. Και νομίζετε ότι δύο χρόνια που κυβερνάτε, είστε ακόμα αντιπολίτευση και το μόνο που κάνετε, είναι να κάνετε αντιπολίτευση στην Αξιωματική Αντιπολίτευση. Δεν κάνετε τίποτα άλλο. Δύο χρόνια, όμως, κυβερνάτε. Έχετε ευθύνη για αυτόν τον τόπο. Όλα ο ΣΥΡΙΖΑ. Αφήστε, λοιπόν, τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι χιλιάδες εργαζόμενοι δεν έχουν καταλάβει; Οι χιλιάδες απεργοί και διαδηλωτές δεν έχουν καταλάβει; Όλες οι μετρήσεις, είτε αυτές που αξιοποιούν μία μεθοδολογία που σας βγάζει πολιτικά κυρίαρχο, πόσω δε μάλλον αυτές που σας βγάζουν στρυμωγμένο - όλες όμως - καταγράφουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών βλέπει αρνητικά το νομοσχέδιο αυτό. Και αυτοί είναι αδαείς και ανόητοι; Τα συνδικάτα της χώρας, εντάξει, τα απαξιώνετε. Τις κοινωνικές οργανώσεις τις απαξιώνετε. Όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης στηρίζονται στην προπαγάνδα, είναι συνήγοροι του παλιού, είναι όργανα των εργατοπατέρων ή των εργατοπαππούδων που μας είπατε εσείς, κινούμενοι όλοι από σκοτεινά σχέδια; Όμως, τώρα μιλάτε εσείς για εργατοπατέρες και για εργατοπαππούδες απέναντι σε μας όταν το κΚόμμα σας και η Νέα Δημοκρατία είτε στα πανεπιστήμια με τη ΔΑΠ, είτε και στον χώρο της εργασίας με τη ΔΑΚΕ, είναι αυτή που έχει στήσει τα πιο άθλια καθεστώτα στο συνδικαλιστικό χώρο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και απευθύνεστε στην Αριστερά και δη στη δική μας Αριστερά! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δεν σας ακούω, γιατί φοράτε τη μάσκα.
Τι συμβαίνει τώρα ξαφνικά; Παρακαλώ ησυχία! [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Παρακαλώ ησυχία!
Και δεν διστάζετε ό,τι πιο αντεργατικό έχει έρθει για ψήφιση σε αυτήν τη Βουλή από τη Μεταπολίτευση, δηλαδή, - και το επαναλαμβάνω - τη διαπραγμάτευση σε ατομική βάση του εργαζόμενου με τον εργοδότη για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, να το εμφανίζετε ως τάχα μου επιτομή του νέου και του καινούργιου, χρησιμοποιώντας, μάλιστα, και έννοιες και αξίες με φορτίο αγώνων και αίματος. Ήταν πολύ άστοχο, κύριε Μητσοτάκη, το γεγονός ότι επιχειρήσατε - δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνατε - να τσιτάρετε από αυτό εδώ το Βήμα τα λόγια του αείμνηστου Μιχάλη Παπαγιαννάκη με τους αγώνες τους δημοκρατικούς και τους κοινωνικούς για να υπερασπιστείτε αυτό το άθλιο νομοσχέδιο. Ήταν ύβρις απέναντι στην ιστορία του και τους αγώνες του. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Το θράσος σας, όμως, είναι απύθμενο. Εδώ δεν διστάζετε να επικαλεστείτε την έννοια της ελευθερίας. Ελευθερία. Ποια είναι η ελευθερία; Ελευθερία να διαπραγματεύεται ο πανίσχυρος εργοδότης με τον ξεμοναχιασμένο από τον νόμο σας εργαζόμενο. Αυτό είναι η ελευθερία. Ελευθερία της ατομικής σύμβασης απέναντι στην ανελευθερία της συλλογικής σύμβασης. Ελευθερία να προστατεύονται οι εκβιασμοί της εργοδοσίας και οι απεργοσπάστες και να διώκονται οι απεργοί. Αυτή είναι η ελευθερία στο μυαλό σας. Ελευθερία να πληρώνονται οι εργαζόμενοι με ρεπό και να γίνεται το ωράριο λάστιχο στον λαιμό της εργατικής τάξης. Ελευθερία λέτε να μπορεί κάθε επιχείρηση να απολύει όποιον θέλει χωρίς να ανησυχεί για δικαστικές αποφάσεις. Αυτή είναι η ελευθερία σας. Να την χαίρεστε αυτήν την ελευθερία. Ποιους αφορά αυτή η ελευθερία; Αφορά μια πολύ μικρή μειοψηφία που λύνονται τα χέρια της. Είναι ελευθερία αυτό για τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, της κοινωνίας, των εργαζομένων που μας παρακολουθούν; Αυτή τη δήθεν ελευθερία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της κΚοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας, οι εργαζόμενοι στη χώρα μας τη γνωρίζουν από πρώτο χέρι. Είναι στις πλάτες τους χαραγμένα τα σημάδια αυτής της ελευθερίας, γιατί έχουν δώσει αγώνες οι εργαζόμενοι στη χώρα μας για αυτές τις κατακτήσεις. Αυτή τη δήθεν ελευθερία, που δίνει και το τελευταίο κομμάτι από το ψωμί και τα δικαιώματα στον αχόρταγο πλούτο, την πολέμησαν οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι στον τόπο μας και είχαν μια σειρά από κατακτήσεις. Και τώρα εσείς έχετε την αυταπάτη ότι μπορείτε να την ισοπεδώσετε χάρη στους φοβερούς λογογράφους σας που μιλούν εδώ για fake news και για κατασκευή επιχειρημάτων στα εργαστήρια της Κουμουνδούρου, όταν εσείς δεν έχετε αφήσει δημοσιογράφο για δημοσιογράφο, μέσο ενημέρωσης για μέσο ενημέρωσης, τηλεοπτικό σταθμό για τηλεοπτικό σταθμό να μην τον μπουκώσετε με δεκάδες, εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ στο όνομα της πανδημίας για να υμνούν καθημερινά τις δικές σας πολιτικές. Και έχετε το θράσος να μιλάτε για κατασκευή fake news στα γραφεία των κομμάτων της Αντιπολίτευσης! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Είναι, όμως, καιρός οι δημοκρατικοί πολίτες που μας παρακολουθούν να δουν τα πράγματα κατάματα. Φέρνετε ρυθμίσεις από τα εγχειρίδια του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων και μόνο. Και είχατε το θράσος να μας πείτε ότι διαφωνεί ο ΣΕΒ. Πραγματικά συγκινήθηκα, μην πάθουν τίποτα οι άνθρωποι από τη μεγάλη διαφωνία που έχουν με όλα αυτά τα οποία περνάτε και τα οποία επιχειρούσαν με όλες τις μνημονιακές κυβερνήσεις να τα περάσουν και δεν περνάγαν. Και τα φέρνετε εσείς! Ξεχρεώνετε γραμμάτια σε αυτούς που σας στήριξαν και σας στηρίζουν. Αυτή είναι η αλήθεια. Μιλάτε υποκριτικά για αύξηση της απασχόλησης και μείωση της ανεργίας. Το αμαρτωλό σας παρελθόν, όμως - ως παράταξη εννοώ και δικό σας - δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών για τις προθέσεις σας. Σας θυμίζω μόνο ένα πράγμα: την Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου το 2012 που καταργούσε τις συλλογικές συμβάσεις, που τσάκιζε τους μισθούς κατά 40%, που καθιέρωνε το δουλικό υποκατώτατο μισθό για τους νέους εργαζόμενους. Προφανώς θα θυμάστε τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής. Η ανεργία και δη η ανεργία των νέων, εκτοξεύθηκε σε δυσθεώρητα νούμερα στη χώρα μας και σε σχέση με κάθε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ήταν πρωτοφανή τα μεγέθη της ανεργίας των νέων ανθρώπων, κοντά στο 60% και συνολικά η ανεργία στο 24%. Και η κατάσταση ξέφυγε. Τα εισοδήματα που χάθηκαν, έλειψαν από την αγορά και η αγορά καταστράφηκε. Χιλιάδες μικρομεσαίοι επιχειρηματίες έβαλαν λουκέτα στα μαγαζιά τους. Και έχουν νωπές μνήμες από αυτήν την καταστροφική περίοδο ΄'12 με ΄'14. Με βάση τα επίσημα στοιχεία από το 2010 μέχρι το 2014 χάθηκαν ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας στον τόπο μας με αυτές τις πολιτικές που θέλετε να επαναφέρετε σήμερα από το παράθυρο. Αντιθέτως, στα σκληρά δικά μας χρόνια, από το ΄'15 έως το ΄ '19, δημιουργήθηκαν τετρακόσιες πενήντα χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. Το ΄'10 με ΄ '14 χάθηκε ένα εκατομμύριο και το ΄'15 με ΄'19 δημιουργήθηκαν τετρακόσιες πενήντα χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. Αυτή είναι η απαράγραπτη ιστορικά σύγκριση από την οποία κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Η πολιτική σας, κύριοι και κυρίες της Κυβέρνησης, είναι στον πυρήνα της λογικής των λεγόμενων trickle - down economics, η πολιτική δηλαδή που λέει ότι διευκολύνουμε τη συσσώρευση του πλούτου και η αγορά θα τον διανείμει αυτόν τον πλούτο, δεν μας νοιάζει εάν θα είναι πολύ δίκαια, αλλά θα τον διανείμει. Είναι ένα οικονομικό υπόδειγμα σύμφωνα με το οποίο το κράτος πρέπει να περιορίσει τον ρόλο του στην οικονομία, να αφήσει τις δυνάμεις της αγοράς να κινηθούν ελεύθερα και αυτό από μόνο του θα δημιουργήσει ανάπτυξη, θα παράγει πλούτο, που ναι μεν θα πάει κυρίως σε συγκεκριμένες επιχειρήσεις, αλλά όλο και κάτι θα κυλήσει προς τα κάτω. Αυτή είναι η βασική αντίληψη. Αυτό, όμως, το παράδειγμα δεν λειτούργησε ποτέ και πουθενά. Δεν ξέρω αν ειλικρινά σας έκανε εντύπωση που αυτός που βγήκε εσχάτως πιο δυναμικά να αντικρούσει αυτήν τη λογική των trickle - down economics και να πει ότι ποτέ δεν δούλεψαν ποιος ήταν; Ήταν ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, ο οποίος άσκησε από το Βήμα του Κογκρέσου μια άνευ προηγουμένου επιθετική ρητορική και ιδεολογική επίθεση, πυρηνικής κλίμακας θα έλεγα, στην παράδοση του ριγκανισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες και του θατσερισμού στην Ευρώπη. Αλήθεια, θα ήθελα να σας ρωτήσω, εσείς θα αντέχατε μετά από όλα όσα έχετε κάνει δύο χρόνια ως Πρωθυπουργός απέναντι στη μεσαία τάξη, η οποία έγινε σημαία σας προεκλογικά, να βγείτε σε αυτό εδώ το Βήμα και να πείτε τα ίδια; Τι δηλαδή; Ο Μπάιντεν είπε: «Δεν χτίστηκε η Αμερική από τη Wall Street, αλλά από τη μεσαία τάξη και την εργατική τάξη και από τα συνδικάτα». Εσείς θα αντέχατε να πείτε εδώ τα ίδια ότι δεν φτιάχτηκε η χώρα μας και το θαύμα το μεταπολιτευτικό από δέκα, δεκαπέντε οικογένειες που νέμονται τον πλούτο ούτε από τις εφοπλιστικές οικογένειες που εσχάτως βγαίνουν δημόσια και σας καταχεριάζουν και δεν αντιδράτε, αλλά φτιάχτηκε από τους εργαζόμενους, φτιάχτηκε από την εργατική τάξη, φτιάχτηκε από τη μεσαία τάξη, φτιάχτηκε από τα συνδικάτα που βγαίνουν στους δρόμους και δίνουν αγώνες και τώρα εσείς τους στοχοποιείτε; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Θα τολμούσατε να το πείτε αυτό εσείς; Προφανώς όχι. Προφανώς και δεν θα τολμούσατε να το πείτε. Πού είναι οι υποσχέσεις σας για τη μεσαία τάξη; Τάξατε περισσότερες και καλύτερες δουλειές. Τάξατε καλοπληρωμένες δουλειές. Πού είναι οι καλοπληρωμένες δουλειές; Πώς θα έρθουν με αυτά που φέρνετε τώρα εδώ για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, να δουλεύουμε περισσότερο και να αμειβόμαστε λιγότερο; Τάξατε ανάπτυξη. Πού είναι όλα αυτά; Μπήκαμε στην ύφεση πολύ πριν μας βρει ο κορωονοϊός, ήδη από τα τέλη του ΄'119. Εν τοιαύτη περιπτώσει όταν όλος ο κόσμος μετά την παγκόσμια περιπέτεια της πανδημίας αναστοχάζεται και αναθεωρεί τις βεβαιότητες του χθες, εσείς βαδίζετε συστηματικά προς τα πίσω στην ίδια αντίληψη, στην αντίληψη του χθες που αρχίζει σιγά - σιγά να ξεθωριάζει, σαν να κυβερνά τη χώρα ένα μαυσωλείο, το μαυσωλείο του νεοφιλελευθερισμού. Έρχεστε να καταργήσετε το οκτάωρο, δηλαδή να θεσπίσετε δεκάωρη εργασία με ίση αμοιβή, απλήρωτη δηλαδή δεκάωρη εργασία. Αίρετε τη δικαστική προστασία των εργαζομένων απέναντι στην απόλυση. Διαλύετε στην πραγματικότητα την Επιθεώρηση Εργασίας, που μας κάνατε και μαθήματα εδώ για συστήματα μέσα στην Επιθεώρηση Εργασίας, λες και δεν ξέραμε τι γινόταν τόσα χρόνια και ήρθε η κΚυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και ένιωσε ο εργαζόμενος να έχει ένα στήριγμα δίπλα του. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Έξι εκατομμύρια ώρες απλήρωτων υπερωριών δηλώθηκαν επί των ημερών μας. Πρόστιμο 1,5 εκατομμύριο αναγκάστηκε να πληρώσει η Τράπεζα Πειραιώς και με το που ανεβήκατε στην Κυβέρνηση αλλάξατε τα πρόστιμα ώστε, αν ποτέ συμβεί να πιαστεί από το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας - αν τυχόν - να μην είναι 1,5 εκατομμύριο, αλλά να είναι 80.000-90.000. Αυτά κάνατε. Νομιμοποιείτε τα σπαστά ωράρια. Ανοίγετε τον δρόμο για τη χειραγώγηση των συνδικάτων από την εργοδοσία και προσπαθείτε να πείσετε ότι αυτό είναι εγγύηση για εννιά στους δέκα εργαζόμενους ενώ στην πραγματικότητα είναι εγγύηση για έναν στους εκατό πολίτες αυτής της χώρας. Αυτό το 1% που στα χρόνια της ανάπτυξης έβγαλε υπερκέρδη, αυτό το 1% που στα χρόνια της κρίσης συνέχισε να κάνει χρυσές δουλειές ενώ οι περισσότεροι υπέφεραν, αυτό το 1% που και στην επόμενη ημέρα μετά την πανδημία φιλοδοξεί να έχει την απόλυτη ιδιοκτησία της χώρας. Θέλετε, λοιπόν, να πούμε την αλήθεια με παραδείγματα, την αλήθεια που δεν θα την ακούσετε και δεν θα τη διαβάσετε σε πολλά από τα μέσα ενημέρωσης στη χώρα μας; Να δώσω ορισμένα παράδειγμα λοιπόν τι θα συμβεί άμα τη εφαρμογή του νομοσχεδίου που φέρνετε σήμερα; Ένας βιομηχανικός εργάτης από τον Ασπρόπυργο, που λαμβάνει 900 ευρώ και ωρομίσθιο 5,4 ευρώ, αν κάνει σήμερα εκατόν είκοσι ώρες υπερωρία παίρνει 958 ευρώ επιπλέον τον χρόνο. Με την ψήφιση του νομοσχεδίου σας και με το νέο καθεστώς για εκατόν πενήντα ώρες νόμιμης υπερωρίας θα πάρει 115 ευρώ λιγότερα. Ένας εναερίτης της ΔΕΗ από την Κοζάνη, που λαμβάνει 1.800 ευρώ και ωρομίσθιο 10,8 ευρώ, αν κάνει σήμερα εκατόν είκοσι ώρες υπερωρία παίρνει 1917 ευρώ επιπλέον τον χρόνο. Με το νέο καθεστώς για τις ίδιες ώρες νόμιμης υπερωρίας θα πάρει 232 ευρώ λιγότερα. Μία εργάτρια σε συσκευαστήριο στην Πρέβεζα, που λαμβάνει 1.200 ευρώ και ωρομίσθιο 7,2 ευρώ, αν κάνει σήμερα εκατόν είκοσι ώρες υπερωρία παίρνει 1.278 ευρώ επιπλέον τον χρόνο. Με το νέο καθεστώς για τις εκατόν πενήντα ώρες νόμιμης θα πάρει 154 ευρώ λιγότερα. Αυτή λοιπόν είναι η αλήθεια. Περισσότερη δουλειά, λιγότερη αμοιβή, καμμία απολύτως προστασία. Αυτό κάνετε! Περισσότερη δουλειά, λιγότερη αμοιβή, καμμία απολύτως προστασία! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Για ποιους; Γι' αυτούς που βάλατε στο σημάδι ήδη από τον πρώτο μήνα που αναλάβατε. Μέσα σε δύο χρόνια καταργήσατε ό,τι θετικό είχε καταφέρει η κΚυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ σε συνθήκες ασφυξίας και επιτήρησης. Και μάλιστα τα πιο σημαντικά από αυτά τα καταργήσατε όχι στα δύο χρόνια, αλλά στους δύο μήνες. Καταργήσατε τον βάσιμο λόγο απόλυσης. Καταργήσατε τα μέτρα προστασίας των εργολαβικών εργαζόμενων. Αποδιαρθρώσατε το πλαίσιο συλλογικών διαπραγματεύσεων επαναφέροντας τη μνημονιακή λογική. Τα κάνατε με τον κ. Βρούτση αυτά με μια μεσημεριανή τροπολογία, ήταν ντάλα μεσημέρι κατακαλόκαιρο σε άσχετο νομοσχέδιο. Και μέσα στην πανδημία βρήκατε την ευκαιρία να κάνετε ακόμα περισσότερα. Θεσπίσατε την εκ περιτροπής εργασία, τη μείωση μισθού και την αναστολή της σύμβασης εργασίας με επίδομα 534, αναστείλατε την υποχρέωση καταχώρησης στο «ΕΡΓΑΝΗ» των αλλαγών σχετικών με το ωράριο. Θεσπίσατε απλήρωτες υπερωρίες για τους εργαζόμενους που τέθηκαν σε καραντίνα. Μειώσατε το δώρο Χριστουγέννων και Πάσχα για τους εργαζόμενους σε αναστολή εργασίας. Και φυσικά από τη μέρα που αναλάβατε η αύξηση του κατώτατου μισθού, που ήταν βασική μας προεκλογική δέσμευση και αναγκαστήκατε προεκλογικά και είπατε «και εμείς θα το κάνουμε» διαρκώς αναβάλλεται, για όσο θα είστε Κυβέρνηση θα αναβάλλεται. Έχω καλά νέα για τους εργαζόμενους, μάλλον δεν θα είστε για πολύ με τις πολιτικές που εφαρμόζετε και αποδεικνύουν το πραγματικό σας πρόσωπο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αυτήν τη δυστοπία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλετε να επιβάλετε και μάλιστα ως πρόοδο. Ξαφνικά γίνατε εσείς προοδευτική δύναμη που τα κάνετε όλα αυτά και όλα τα υπόλοιπα που λέμε εμείς είναι αναχρονιστικά συνθήματα της Αριστεράς. Αυτή η δυστοπία δεν μπορεί να είναι το αύριο της πατρίδας μας. Η συνταγή να ευνοείται με κάθε τρόπο ο πλούτος, γιατί έτσι θα εξασφαλίζεται ανάπτυξη και άρα καλύτερο εισόδημα για όλους αποδείχθηκε εκτός από άδικη, και ανήθικη, και εντελώς αναποτελεσματική, σε πολλές περιπτώσεις αποδείχθηκε και καταστροφική. Είναι η ίδια συνταγή που μας οδήγησε στη χρεοκοπία το 2010. Για εμάς λοιπόν είναι θέμα αρχής, αλλά είναι και θέμα κοινής λογικής. Η εργασία είναι το θεμέλιο της ανάπτυξης και της κοινωνικής συνοχής. Αυτό συνεπώς που απαιτείται σήμερα δεν είναι νόμοι που θεσπίζουν τη φτώχεια για τον εργαζόμενο και που παραδίδουν τον εργαζόμενο δεμένο χειροπόδαρα στις διαθέσεις της εργοδοσίας. Αυτό που απαιτείται σήμερα είναι ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο. Στην Ελλάδα υπάρχουν σήμερα κοινωνικές δυνάμεις, εγώ θα έλεγα είναι η κοινωνική πλειοψηφία, που είναι σε θέση να υπογράψει και να εγγυηθεί την εφαρμογή ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου. Με αυτές τις δυνάμεις τάσσεται ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία. Σε αυτές τις δυνάμεις εμείς αισθανόμαστε ότι δίνουμε λογαριασμό. Ακριβώς για αυτόν τον λόγο άλλωστε σε απίστευτα δύσκολες συνθήκες, δραματικές δημοσιονομικά συνθήκες τηνς περίοδο της δικής μας διακυβέρνησης κάναμε τα πάντα για προστατέψουμε τις δυνάμεις της εργασίας. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να παραδεχθώ κοιτάζοντας στα μάτια τους ανθρώπους της εργασίας, τους εργαζόμενους, τους μικρομεσαίους, τους ανθρώπους της δουλειάς και να πω ότι, ναι δεν καταφέραμε όλα όσα θα θέλαμε. Αλλά είναι ιστορικά απαράγραπτο ότι εμείς σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες μειώσαμε την ανεργία κατά 10%. Αυξήσαμε τον κατώτατο μισθό κατά 11%. Και καταργήσαμε τον υποκατώτατο για τους νέους. Επαναφέραμε τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Μειώσαμε την αδήλωτη εργασία από το 19,2% όταν παραλάβαμε, τότε που λειτουργούσε καλά το ΣΕΠΕ, στο 8,9% το 2018. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ήμασταν εμείς που θεσπίσαμε τον βάσιμο λόγο απόλυσης και ήρθατε και τον αποσύρατε, που αυξήσαμε πρόστιμα για παραβάσεις χρονικών ορίων εργασίας σε όσους εργάζονται με μερική απασχόληση, που αυξήσαμε το δυναμικό του ΣΕΠΕ κατά 35%. Και πήραμε μια σειρά από μέτρα στήριξης για τους εργολαβικούς εργαζόμενους, για τους αδύναμους συμπολίτες μας και για τον κόσμο της εργασίας. Ξέρω και ξέρουμε βεβαίως ότι πρέπει να γίνουν πολλά ακόμα για να απελευθερωθεί η εργασία από την ασυδοσία και η επιχειρηματικότητα από την ακραία εκμετάλλευση και την πειρατεία. Το δυστύχημα όμως ξέρετε ποιο είναι; Ότι έρχεστε εσείς εδώ να νομοθετήσετε μέτρα που διευκολύνουν και χειροτερεύουν τα πράγματα και αυτήν την ασυδοσία στην οποία αναφέρθηκα σε ένα εργασιακό τοπίο που είναι ασύγκριτο σε σχέση με όσα συμβαίνουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όταν ο μέσος όρος των εργαζόμενων που καλύπτεται με συλλογικές συμβάσεις στην Ευρώπη είναι πάνω από το 60% στην Ελλάδα είναι στο 16%. Και όταν η ανεργία στη χώρα μας είναι περίπου στις δεκαεπτά17 μονάδες ο μέσος ευρωπαϊκός όρος είναι επτά7 μονάδες. Και όταν η αγοραστική αξία του κατώτατου μισθού στη χώρα μας είναι η πέμπτη χειρότερη σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε αυτό το πλαίσιο έρχεστε να φέρετε αυτές τις ρυθμίσεις που δυσχεραίνουν ακόμη περισσότερο τη ζωή των εργαζόμενων. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Γι' αυτό λοιπόν και εμείς δεσμευόμαστε ότι το νέο κοινωνικό συμβόλαιο, που αποτελεί τον πυρήνα των ιδεών και της πολιτικής μας, θα είναι στον αντίποδα όσων επιχειρεί να επιβάλει σήμερα η Κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη. Και θα υλοποιηθεί, ναι, από μία προοδευτική διακυβέρνηση, από μία προοδευτική κυβέρνηση που θα έρθει σύντομα όποτε και αν αποφασίσετε την προσφυγή στην κάλπη, από μία προοδευτική κυβέρνηση η οποία θα αντικαταστήσει μια κυβέρνηση που γυρίζει τη χώρα μας δεκαετίες πίσω. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δυνατή κοινωνία με ισχυρό κοινωνικό κράτος, ασφάλεια στην εργασία, απόλυτη στήριξη του δικαιώματος οι εργαζόμενοι να διεκδικούν συλλογικά το ωράριο, τα δικαιώματα και τις αμοιβές τους είναι κάποια από τα κεφάλαια αυτού του νέου κοινωνικού συμβολαίου. Ο τίτλος του είναι «Δημοκρατία και Δικαιοσύνη». Στον τόπο μας είναι επείγον να επιστρέψει η δημοκρατία και η δικαιοσύνη, να επιστρέψει η δικαιοσύνη παντού. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Όμως, κανείς δεν θα χαρίσει στον ελληνικό λαό μία πιο ευοίωνη προοπτική. Οι αγώνες του και μόνο είναι αυτοί που μπορούν να αλλάξουν ό, τι σήμερα φαίνεται αναλλοίωτο, ό, τι σήμερα φαίνεται ανέφικτο να το κάνουν εφικτό. Κυρίες και κύριοι της κΚοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας, με τη σημερινή ψήφιση αυτού του νόμου, με το νομοσχέδιο αυτό που αναμένεται να ψηφίσετε, οδηγείτε την ελληνική κοινωνία και ιδιαίτερα τους νέους ανθρώπους σε ένα ιστορικό αδιέξοδο, μια χώρα όπου οι σημερινοί σαραντάρηδες, σαρανταπεντάρηδες, πενηντάρηδες δεν έχουν άλλη ελπίδα παρά να γεράσουν απελπισμένοι και οι σημερινοί εικοσάρηδες να φεύγουν και να εγκαταλείπουν τη χώρα αποκαρδιωμένοι. Αυτή, όμως, δεν είναι η Ελλάδα που αξίζει στις πιο μορφωμένες γενιές που έβγαλε ποτέ ο τόπος, γιατί αυτές οι γενιές, στις οποίες αναφέρθηκα, είναι οι πιο μορφωμένες γενιές που έβγαλε ποτέ ο τόπος. Δεν αξίζει αυτή η μοίρα σε έναν λαό που ήδη πλήρωσε τα σπασμένα της χρεοκοπίας και τα σπασμένα της χρεοκοπημένης ιδεολογίας σας και της αιώνιας αφοσίωσής σας στα συμφέροντα μιας μικρής παρασιτικής μειοψηφίας. Όμως, δεν θα σας επιτρέψουμε να κάνετε αυτήν τη δυστοπία πραγματικότητα. Μαζί με τις υγιείς δυνάμεις αυτού του τόπου, τον κόσμο της εργασίας κυρίως, τις νέες και τους νέους, τον κόσμο της επιστήμης και του πολιτισμού δεσμευόμαστε ότι θα αντισταθούμε παντού στη Βουλή, στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς, παντού. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και έχει, ξέρετε, ήδη γυρίσει ανάποδα, πριν συμπληρώσετε το μισό της θητείας σας, κύριε Μητσοτάκη, η κλεψύδρα και ο χρόνος κυλάει αντίστροφα. Η αντίστροφη μέτρηση στην πιο κυνική και πιο ανίκανη Κυβέρνηση της μεταπολιτευτικής Ελλάδας έχει ήδη αρχίσει και το τέλος σας θα σημάνει μια νέα αρχή λύτρωσης για τον τόπο. Όσο και αν προσπαθείτε με νύχια και με δόντια αυτό να το αποτρέψετε, δεν θα το καταφέρετε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Έχει βαθιά επίγνωση αυτός ο τόπος. Υπάρχει μια συλλογική μνήμη και γνωρίζουν όλοι πάρα πολύ καλά. Αν θέλετε και εσείς ανατρέξτε στην ιστορική μνήμη από την περίοδο της διακυβέρνησης του πατέρα σας. Θα δείτε ότι όταν κυβερνήσεις έρχονται σε σύγκρουση με την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία και τα συμφέροντά της, τότε είναι μετρημένες οι μέρες της και εσείς με αυτό το νομοσχέδιο έρχεστε σε σύγκρουση με τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία και κυρίως με το πιο ελπιδοφόρο κομμάτι της κοινωνίας, τις νέες και τους νέους, τους εργαζόμενους. Και αυτό θα σημάνει την αρχή του τέλους.
Έχει ζητήσει να κάνει χρήση της δευτερολογίας του ο κύριος Πρωθυπουργός, στον οποίο και θα δώσω τον λόγο. Και επειδή αναφέρθηκε και ο Πρωθυπουργός και ο κύριος Αρχηγός της Αντιπολιτεύσεως για την εικόνα της Βουλής, θέλω να σας πω ότι εχθεές και προχθές είχαμε τετρακόσια εξήντα μοριακά τεστ και αισίως ήταν όλα αρνητικά. Ελπίζουμε ότι προχωρούμε χωρίς πισωγυρίσματα. Ελάτε, κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Τσίπρα, βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα την ιστορική σας αποστροφή και την απόπειρα να συγκρίνετε το τι ενδεχομένως θα συμβεί στις επόμενες εκλογές με το τι συνέβη την περίοδο 1990-1993. Να σας πω ένα μυστικό; Δεν είστε Ανδρέας Παπανδρέου! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Οπότε προσέξτε, μην εξάγετε τέτοια συμπεράσματα βιαστικά, γιατί κινδυνεύετε να διαψευστείτε από τις εξελίξεις.
Παρακαλώ!
Και μιας και έχω δύο λογογράφους, να σας στείλω τον έναν μήπως μπορέσει να τακτοποιήσει λίγο τη σκέψη σας, διότι καταφέρατε να μιλήσετε για όλα και να μην απαντήσετε σε κανένα από τα ερωτήματα τα οποία έθεσα; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Γενικά, καλό είναι να μη βλέπετε τα πράγματα διπλά. Προσέξτε το αυτό. Έρχομαι στο ζήτημα της πανδημίας. Δεν θα μιλήσω πολύ γι' αυτό, αλλά ας αφήσουμε επιτέλους στην άκρη αυτό το ψέμα, ότι βάλατε πλάτη στην Κυβέρνηση στη μάχη κατά της πανδημίας! Διότι ό,τι έκανε αυτή η Κυβέρνηση σπεύδατε πάντα να πείτε το ακριβώς ανάποδο! Και σήμερα εξακολουθείτε να το κάνετε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Θέλετε να σας θυμίσω τις δηλώσεις σας; Βάλατε πλάτη, λοιπόν, κύριε Τσίπρα, όταν τον Νοέμβριο λέγατε ότι υποσχόμαστε ένα εμβόλιο, το οποίο δεν υπάρχει! Βάλατε πλάτη τον Ιανουάριο, όταν μας λέγατε ότι το να κάνουμε είκοσι πέντε χιλιάδες25.000 εμβολιασμούς την ημέρα είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας! Και κάνουμε εκατό χιλιάδες100.000 εμβολιασμούς κάθε μέρα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Βάλατε πλάτη που, όταν πήραμε τη δύσκολη απόφαση να κλείσουμε την οικονομία, υπερασπιστήκατε την οικονομική δραστηριότητα και όταν ανοίγαμε την οικονομική δραστηριότητα, μας λέγατε «προσέξτε τι κάνετε, διότι θέτετε σε κίνδυνο την υγεία των πολιτών»! Ναι, έτσι βάλατε πλάτη; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Βάλατε πλάτη με το να μην έχετε μία κουβέντα, μία θετική κουβέντα για την επιχείρηση «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»! Σας το είπε εξάλλου και ο κ. Τσακαλώτος. «Θα ήμασταν πιο αξιόπιστοι» - είπε ο κ. Τσακαλώτος - «αν αναγνωρίζαμε ότι η Κυβέρνηση τα έχει πάει καλά στην οργάνωση των εμβολίων». Δεν το έχετε πει ούτε μία φορά! Και σήμερα ακόμα που μιλάμε, πρωτοκλασάτα στελέχη σας έρχονται και υπονομεύουν ευθέως τη διαδικασία του εμβολιασμού. Και δεν μιλάμε για τυχαία στελέχη. Μιλάμε για στελέχη που είναι γιατροί στο επάγγελμα και διετέλεσαν Υπουργοί Υγείας. Και αναφέρομαι συγκεκριμένα στον κ. Πολάκη και στις απαράδεκτες τελευταίες αναρτήσεις του, με τις οποίες ευθέως έρχεται και αμφισβητεί τη διαδικασία εμβολιασμού αφήνοντας σαφέστατα υπονοούμενα, ότι δήθεν αυτό το θαύμα της επιστήμης, το οποίο μας έχει επιτρέψει να σώσουμε εκατομμύρια ζωές στον κόσμο και να επανέλθουμε σε κάποια κανονικότητα, δεν θα έπρεπε να το αγκαλιάσουμε, αλλά θα έπρεπε να είμαστε καχύποπτοι. Γιατί λέει ο μεγάλος επιστήμων και γνώστης περί των εμβολίων κ. Πολάκης: «Πώς είναι δυνατόν να ανακαλύψαμε το εμβόλιο σε λίγους μήνες, όταν το αμέσως επόμενο εμβόλιο χρειάστηκε τέσσερα χρόνια για να ανακαλυφθεί;». Αλήθεια, κύριε Τσίπρα; Τα στηρίζετε αυτά; Έτσι στηρίζετε την προσπάθεια; Έτσι καταπολεμάτε το αντιεμβολιαστικό κίνημα; Και έχετε το θράσος να έρχεστε σήμερα εδώ και να λέτε ότι βάλατε πλάτη; Αν πραγματικά θέλετε να βάλετε πλάτη, το πρώτο βήμα που μπορείτε να κάνετε είναι να έρθετε εδώ πέρα και να αποκηρύξετε δημόσια τις σαχλαμάρες του πρωτοκλασάτου στελέχους σας. Ελάτε και κάντε το, λοιπόν! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και για του λόγου το αληθές καταθέτω στα Πρακτικά τις σχετικές αναρτήσεις. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά τις προαναφερθείσες αναρτήσεις, οι οποίες βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Άκουσα πάλι τις συνηθισμένες αναφορές σας περί ελίτ του κόσμου της εργασίας και πως αυτή η παράταξη - την οποία στις τελευταίες εκλογές σας θυμίζω την στήριξε το 40% του ελληνικού λαού - δήθεν δεν εκπροσωπεί την κοινωνία, αλλά μόνο κάποια συμφέροντα και θέλω να σας ρωτήσω ευθέως τα εξής: Ο εργατοτεχνίτης ο οποίος σήμερα, στην περίπτωση που χάσει τη δουλειά του, θα μπορέσει να αποζημιωθεί όπως ο οποιοσδήποτε ιδιωτικός υπάλληλος, είναι ελίτ; Ο νέος πατέρας, ο οποίος έχει τη δυνατότητα για πρώτη φορά να πάρει άδεια πατρότητας, είναι ελίτ; Ο εργαζόμενος στα κούριερ, προς τον οποίο με τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου για πρώτη φορά έχει η εταιρεία την υποχρέωση να του παρέχει και ασφάλιση αλλά και τα μέσα ατομικής προστασίας, είναι ελίτ; Ο οποιοσδήποτε ιδιωτικός υπάλληλος, ο οποίος έχει πέσει θύμα εργοδοτικής αυθαιρεσίας και έχει πια τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει την ψηφιακή κάρταψηφιακή κάρτα εργασίας για να κατοχυρώσει το πόσο πραγματικά εργάζεται, είναι ελίτ; Όλοι αυτοί είναι ελίτ, κύριε Τσίπρα; Σε ποιον κόσμο ζείτε και πώς είναι δυνατόν να επιμένετε, να επαναλαμβάνετε όλα αυτά τα απίστευτα στερεότυπα; Διότι δεν μπορώ να μη σχολιάσω ότι η κριτική σας στο νομοσχέδιο έχει περάσει όλους αυτούς τους μήνες από διάφορες φάσεις. Στην αρχή ήσασταν κατά της έννοιας της διευθέτησης του χρόνου εργασίας συνολικά. Όμως, σας θύμισε ο κ. Χατζηδάκης ότι όταν είχατε πάει το 2017 στην εταιρεία «ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΣ», είχατε κάνει ομιλία, στην οποία λέγατε επί λέξει: «Δεν έχετε εσείς σχέση με αυτά τα φαινόμενα γιατί έχετε την τύχη να εργάζεστε σε μια υγιή επιχείρηση, σε μια επιχείρηση η οποία φροντίζει να διασφαλίζει τις εργασιακές σχέσεις». Ωστόσο, παραλείψετε να πείτε ότι ο «ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΣ» είναι μια εταιρεία που χρησιμοποιεί το εργαλείο της διευθέτησης του χρόνου εργασίας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Όταν σας το επισημάναμε, αλλάξατε τροπάριο και είπατε: «Αα, το πρόβλημά μας δεν είναι η διευθέτηση του χρόνου εργασίας όταν είναι αποτέλεσμα συλλογικής σύμβασης, το πρόβλημά μας είναι οι ατομικές συμβάσεις εργασίας». Όμως, πάλι ξεχάσατε να μας πείτε γιατί η Υπουργός Εργασίας κ. Αχτσιόγλου υπέγραψε και συμφώνησε με τη σχετική οδηγία 1158 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία λέει επί λέξει: «Για να ενθαρρυνθούν οι εργαζόμενοι που είναι γονείς και έχουν ευθύνες φροντίδας να παραμείνουν στο εργατικό δυναμικό, θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να προσαρμόζουν την εργασία τους στις προσωπικές τους ανάγκες και προτιμήσεις. Προς τον σκοπό αυτόν και με τις ανάγκες του εργαζόμενου στο επίκεντρο, θα πρέπει οι εργαζόμενοι να έχουν το δικαίωμα να ζητούν ευέλικτες ρυθμίσεις εργασίας, για να προσαρμόζουν τη μορφή απασχόλησής τους, μεταξύ άλλων όπου είναι εφικτό, με τη χρήση ρυθμίσεων τηλεργασίας, ευέλικτου ωραρίου ή μειωμένων ωραρίων εργασίας, με σκοπό την παροχή φροντίδας». Αυτό λέει η σχετική οΟδηγία. Εμείς επεκτείνουμε το φάσμα της σχετικής οΟδηγίας και στις περιπτώσεις ενός νέου ανθρώπου, ο οποίος μπορεί να μην έχει παιδί, αλλά μπορεί να θέλει να δουλέψει δύο ώρες παραπάνω, για να πάρει μία Παρασκευή πληρωμένης άδειας προφανώς - γιατί θα έχει εξισορροπήσει το χρόνο εργασίας με παραπάνω εργασία - , για να φύγει ένα Σαββατοκύριακο με τη φίλη του ή με τον φίλο του. Και εσείς έρχεστε και μας αραδιάζετε μια σειρά από παραδείγματα, για τα οποία θα σας παρακαλούσα πάρα πολύ στη δευτερολογία σας να καταθέσετε στα Πρακτικά από πού βγαίνουν αυτοί οι υπολογισμοί. Διότι τα παραδείγματά σας - θα σας το πω ανοιχτά και ξεκάθαρα - είναι ψεύτικα. Είναι ψεύτικα για τον απλούστατο λόγο ότι κάνετε μια σύγχυση. Συγχέετε τις υπερωρίες, από τη μία, με τη διευθέτηση χρόνου εργασίας, από την άλλη. Για να το πούμε πάρα πολύ απλά, ο οποιοσδήποτε εργαζόμενος σήμερα δουλέψει παραπάνω υπερωρίες - εμείς, πράγματι, αυξάνουμε το πλαφόν των υπερωριών - θα πάρει περισσότερα λεφτά. Τελεία και παύλα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και είναι ντροπή σας να παρουσιάζετε τέτοια παραδείγματα, τα οποία είναι εμφανώς ψεύτικα, διότι ισχύει ο απαράβατος όρος «παραπάνω δουλειά, παραπάνω αμοιβή»! Πώς να το κάνουμε; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ο εργαζόμενος o οποίος αυτήν τη στιγμή στη βιομηχανία θα έχει τη δυνατότητα να κάνει εκατόν πενήντα υπερωρίες, αντί για τις ενενήντα έξι που θα μπορούσε να κάνει μέχρι σήμερα, θα πληρωθεί περισσότερο με το ποσοστό το οποίο ορίζει ο νόμος για την υπερωριακή απασχόληση και το ίδιο ισχύει και για την απασχόληση την Κυριακή. Εξηγήστε μας λοιπόν με απλά λόγια όλοι αυτοί οι υπολογισμοί από πού προκύπτουν. Βγείτε να μας εξήγησετε ότι αυτό το παράδειγμα το οποίο δώσατε, το νούμερο αυτό το οποίο δώσατε προκύπτει έτσι, να το καταλάβουμε κι εμείς. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και να σταματήσετε εδώ πέρα να έρχεστε και να αραδιάζετε ψεύτικα παραδείγματα και μετά να κατηγορείτε αυτήν την Κυβέρνηση ότι εμείς είμαστε δήθεν αυτοί που, έχοντας εξαγοράσει τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και έχοντας κάποια παράξενη κυριαρχία στο διαδίκτυο, δημιουργούμε μια επίπλαστη πραγματικότητα. Μιας και σας ενοχλούν τόσο πολύ τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, την επόμενη φορά θα φροντίσω να καταθέσω στα Πρακτικά πάρα πολλά θετικά δημοσιεύματα από το εξωτερικό, τα οποία παρουσιάζουν τις καλές επιδόσεις της χώρας μας. Φαντάζομαι ότι αυτά εντάσσονται στη ««Λλίστα Πέτσας International», όχι στη «λΛίστα Πέτσας Domestic»! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ο κ. Πέτσας εξαγόρασε τους «FINANCIAL TIMES», τους «NEW YORK TIMES», όλα τα μεγάλα έντυπα του εξωτερικού για να παρουσιάζουν κι αυτά μια ισορροπημένη εικόνα μιας χώρας, η οποία, κατά τη δικήιά σας άποψη, βρίσκεται ήδη στα πρόθυρα της απόλυτης καταστροφής! Βρήκα ενδιαφέρουσες τις αναφορές σας στις πρωτοβουλίες τις οποίες αναλαμβάνει ο νέος Αμερικανός Πρόεδρος, ο κ. Μπάιντεν, σε μια σειρά από ζητήματα. Πρέπει να σας πω ότι πρώτος χαιρέτισα το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επανήλθαν στη Συμφωνία των Παρισίων για την κλιματική αλλαγή. Θεωρώ εξαιρετικά θετικό το γεγονός ότι ανοίγει και σε επίπεδο Ηνωμένων Πολιτειών μια συζήτηση γύρω από ένα πρόγραμμα μεγάλων δημοσίων επενδύσεων, όπως θεωρώ και εξαιρετικά θετικό το γεγονός ότι η συζήτηση για τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου ανοίγει από τη μεγαλύτερη οικονομία και από τον Αμερικανό Πρόεδρο. Πιστεύω ότι αυτή είναι μια συζήτηση στην οποία και εμείς πρέπει να συμμετέχουμε ενεργά, προσυπογράφοντας τη βασική παραδοχή ότι πρέπει να υπάρχει ένας ελάχιστος εταιρικός φόρος στις μεγάλες οικονομίες τουλάχιστον και τις μεσαίες και τις ευρωπαϊκές οικονομίες προφανώς, έτσι ώστε να αποφεύγεται ο φορολογικός ανταγωνισμός. Δεν είδα όμως να λέτε τίποτα, μιας και αγαπάτε τόσο πολύ το μοντέλο της Αμερικής, για το πλαίσιο των εργασιακών σχέσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, κύριε Τσίπρα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν την πιο απορυθμισμένη αγορά εργασίας στον κόσμο. Απολύεσαι την επόμενη ημέρα, κανείς δεν σε ρωτάει, καμμία κάλυψη δεν έχεις και προσλαμβάνεσαι με την ίδια ταχύτητα. Αν θέλετε να συγκρίνετε την Ελλάδα με την Αμερική, δεν μπορείτε να τα έχετε μονά - ζυγά δικά σας. Δεν υπογράφω το αμερικανικό μοντέλο ρύθμισης των εργασιακών σχέσεων. Θέλω να είμαι τελείως ξεκάθαρος. Αλλά μην παρουσιάζετε εδώ πέρα τη μισή αλήθεια. Η αλήθεια είναι άλλη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Ο κόσμος μας αλλάζει και αλλάζει με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Και πράγματι ακούγοντας την κ.υρία Γεννηματά να υπεραμύνεται μιας μεταρρύθμισης η οποία έρχεται από το 1982 και να λέει πόσο σημαντική ήταν για εκείνη την εποχή, δεν μπορώ να μην προβληματίζομαι για το πώς είναι δυνατόν να συγκρίνουμε την Ελλάδα και τον κόσμο του 2021 με την Ελλάδα και τον κόσμο του 1982. Δεν αντιλαμβανόμαστε ότι σήμερα οι ίδιες οι εργασιακές σχέσεις έχουν αλλάξει, όχι επειδή εμείς έτσι το επιθυμούμε, αλλά επειδή έτσι προέκυψε από την οργάνωση της εργασίας, από τον τρόπο με τον οποίο πια οι νέοι μας δουλεύουν, πολλοί από έναν υπολογιστή, από οποιοδήποτε σημείο του κόσμου ενδεχομένως. Η λεγόμενη «gig economy» είναι μια πραγματικότητα. Δεν μπορούμε εμείς αυτήν τη στιγμή να την αμφισβητήσουμε. Αυτό το οποίο μπορούμε να κάνουμε όμως είναι να έρθουμε να ρυθμίσουμε την πραγματικότητα των επιχειρήσεων που παρέχουν υπηρεσίες με αυτόν τον τρόπο και την πραγματικότητα των επιχειρήσεων που επιλέγουν να έχουν εργαζόμενους γιατί το επιλέγουν και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, οι οποίοι είναι αυτοαπασχολούμενοι και δεν είναι εργαζόμενοι με εξαρτημένες σχέσεις εργασίας. Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε. Για όλα αυτά δεν είπατε κουβέντα. Σας έκανα μια σειρά από ερωτήσεις. Εάν συμφωνείτε ή εάν διαφωνείτε με συγκεκριμένες ρυθμίσεις του νομοσχεδίου. Δεν είπατε, κύριε Τσίπρα, κουβέντα για καμμία. Θα έρθει βέβαια η ώρα που θα πρέπει να τοποθετηθείτε διαά της ψήφου σας και τότε θα μπορέσουμε να κάνουμε τον συνολικό απολογισμό για το αν τελικά το νομοσχέδιο αυτό είναι η μητέρα όλων των μαχών και είναι τόσο καταστροφικό όσο το παρουσιάζετε ή εάν επιλέγετε να κάνετε σημαία σας κάποιες ρυθμίσεις του νομοσχεδίου όπως η δήθεν κατάργηση του οκταώρου πολύ απλά γιατί ακούγονται ωραία στα αυτιά κάποιων και έρχονται και ενδεχομένως ενισχύουν στερεότυπα τα οποία ήδη υπάρχουν. Ξέρουμε πολύ καλά ότι κάθε μεγάλη αλλαγή μπορεί να προκαλέσει και δυσφορία και αναταράξεις και διαδηλώσεις. Αυτά είναι μέρος του δημοκρατικού διαλόγου και της δημοκρατικής διαδικασίας. Είμαστε όμως απολύτως πεπεισμένοι ότι κάνουμε το καλό και το σωστό πρωτίστως σήμερα για τη νέα γενιά, η οποία έχει κάθε δικαίωμα να αναζητεί ένα καλύτερο αύριο, να προσβλέπει σε μια εύρωστη ανάπτυξη, η οποία θα δημιουργήσει πολλές και καλές θέσεις εργασίας. Μου έκανε εντύπωση, κύριε Τσίπρα, αυτό το οποίο είπατε ότι είχαμε ήδη μπει σε ύφεση, λέει, από το 2019. Δεν ήμουν παρών, ήμουν στις Βρυξέλλες όπως γνωρίζετε, αλλά πληροφορήθηκα ότι είπατε σε συνέντευξη την οποία δώσατε τη Δευτέρα ότι ήρθε η πανδημία την ώρα που ήμασταν έτοιμοι να κάνουμε το μεγάλο άλμα προς τα μπρος. Τι από τα δύο ισχύει, κύριε Τσίπρα; Ήμασταν έτοιμοι να κάνουμε το μεγάλο άλμα προς τα εμπρός ή η ελληνική οικονομία είχε ήδη μπει σε ύφεση πριν μας χτυπήσει η πανδημία; Α, κατάλαβα. Το μεγάλο άλμα προς τα μπρος θα το κάναμε στις 6 Ιουλίου και ήρθε στις 7 Ιουλίου η κακή αυτή Κυβέρνηση να τα φέρει όλα τα πράγματα πίσω! Λοιπόν, κοιτάξτε να δείτε. Εδώ πέρα θα είμαστε και σήμερα και σε έξι μήνες και σε δώδεκα μήνες. Και μιας και αναφερθήκατε σε κλεψύδρες, πρέπει να σας πω ότι η κλεψύδρα κάθε κυβέρνησης αρχίζει και γυρνάει ανάποδα από την ημέρα της εκλογής της. Πράγματι έχουν περάσει δύο χρόνια και απομένουν άλλα δύο, γιατί οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας. Και όταν θα γίνουν οι εκλογές, τότε θα μπορέσουμε να κάνουμε τη συνολική αποτίμηση, όχι μόνο για το πώς αντιμετωπίσαμε την πανδημία, που ελπίζουμε πια ότι την αφήνουμε πίσω μας, αλλά και για το πώς η χώρα θα οδηγηθεί στον δρόμο της ανάπτυξης. Και για να δούμε τότε τι θα έχετε να πείτε. Διότι οι δικές μας προβλέψεις είναι ότι αυτή η ανάπτυξη θα είναι και ρωμαλέα, αλλά θα είναι και μια ανάπτυξη δίκαιη, μια ανάπτυξη η οποία θα δημιουργήσει πολλές και καλές θέσεις εργασίας. Μιλάτε για το brain drain. Μιλάτε εσείς για το brain drain, κύριε Τσίπρα; Δεν βλέπετε ότι αυτήν τη στιγμή για πρώτη φορά υπάρχει ένα ορατό ρεύμα νέων ανθρώπων το οποίο σκέφτεται σοβαρά να επιστρέψει στην Ελλάδα; Και σκέφτεται να επιστρέψει στην Ελλάδα, όχι μόνο διότι πιστεύει ότι υπάρχουν και θα υπάρχουν πολλές καλές νέες θέσεις εργασίας, αλλά σκέφτεται να επιστρέψει στην Ελλάδα διότι πιστεύει πραγματικά ότι μετά από μια δεκαετία η χώρα μας άφησε πίσω της την κρίση και ανοίγεται μπροστά μας ένας δρόμος ευοίωνος, θετικός σε βάθος χρόνου. Αύριο θα είναι εδώ πέρα η κ.υρία φον ντερ Λάιεν και ελπίζουμε, εκτιμούμε, είμαστε περίπου σίγουροι ότι μέσα στην ημέρα θα έχει και τυπικά εγκριθεί από τα πρώτα το σχέδιο της ελληνικής Κυβέρνησης για το Ταμείο Ανάκαμψης. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τα άστρα για την καλή πορεία της οικονομίας είναι ευθυγραμμισμένα. Και όσο κι αν εσείς επιμένετε, κύριε Τσίπρα, να παρουσιάζετε μια εικόνα μιας χώρας η οποία δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα, τόσο θα διαψεύδεστε. Αλλά έχετε και ένα άλλο πρόβλημα. Το έχω ξαναπεί, το επαναλαμβάνω και σήμερα. Η Δεξιά την οποία δήθεν αντιμάχεστε πολύ απλά δεν υπάρχει. Η Νέα Δημοκρατία την οποία παρουσιάζετε είναι μία καρικατούρα, δεν ανταποκρίνεται καν στην ιστορία της παράταξης. Ανταποκρίνεται μόνο στο δικό σας φαντασιακό δημιούργημα, διότι μόνο μέσα από μία τέτοια Νέα Δημοκρατία μπορείτε να υπάρξετε! Μόνο που δεν υπάρχει αυτή η Νέα Δημοκρατία! Είναι μια άλλη Νέα Δημοκρατία!
Και ο Σαμαράς τα ίδια λέει!
Αντιπαλεύετε φανταστικούς ανεμόμυλους! Αδυνατείτε να προσαρμοστείτε σε έναν κόσμο ο οποίος αλλάζει πολύ γρήγορα. Το αποδείξατε, δυστυχώς, και σήμερα με την πρωτολογία σας. Και επιτρέψτε μου να τελειώσω, γιατί το οφείλω, γιατί πρέπει να απαντήσω σε μία μεγάλη απρέπεια την οποία είπατε στην τηλεοπτική σας συνέντευξη, γιατί κάνατε χιουμοράκι ότι δήθεν δεν κάνω ούτε για διαχειριστής πολυκατοικίας. Σίγουρα δεν θα αναλάμβανα διαχειριστής σε πολυκατοικία που έχετε χτίσει εσείς ως πολιτικός μηχανικός! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Το πρόβλημα, ωστόσο, είναι ότι οι Έλληνες μου ανέθεσαν να διαχειριστώ την τύχη μιας χώρας που επί πέντε χρόνια προσπαθούσατε να κατεδαφίσετε και αυτό πράγματι είναι δύσκολο έργο!
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει ζητήσει από ώρα τον λόγο η κ. Γεννηματά για τη δευτερολογία της. Ο κ. Τσίπρας, που μου έχει ζητήσει κι αυτός ευγενώς τον λόγο, παραχωρεί τη θέση του. Κάτι συμβαίνει με εσάς σήμερα, κυρία Γεννηματά! Και εκκρεμεί βεβαίως η ομιλία του κ. Βαρουφάκη που δεν έχει καν πρωτολογήσει, αλλά προηγούνται οι προηγούμενοι Αρχηγοί. Ελάτε, κυρία Γεννηματά και αμέσως μετά θα μιλήσει ο κ. Βαρουφάκης.
Όχι, κύριε Πρόεδρε.
Αμέσως μετά τις δευτερολογίες. Ορίστε, κυρία Γεννηματά, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρωθυπουργέ, πρέπει να ομολογήσω ότι είναι η δεύτερη φορά σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα που έρχεστε και μιλάτε εδώ στο Κοινοβούλιο με πολύ έντονη αμηχανία και ανησυχία. Αποφύγατε να απαντήσετε σε όλα τα ερωτήματα που σας έθεσα. Κάνατε περίπου ότι δεν ακούσατε τίποτα απ' ό,τι είπα στην πρωτολογία μου για το νέο παραγωγικό μοντέλο, για την πρόοδο, για το τι σημαίνει προστασία των εργαζομένων, για τις αλλαγές, για τις αξίες, τις αρχές, τις προτάσεις της σοσιαλδημοκρατίας, για τις δικές μας προτάσεις για το τι πρέπει να γίνει και περιοριστήκατε να προσπαθήσετε να μας ταυτίσετε με τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι πολύ μεγάλη η ανησυχία σας, κάτι που είναι ολοφάνερο, από τη δυναμική του Κινήματος Αλλαγής. Και εΕίπατε μια κουβέντα στην πρωτολογία σας, που είναι η μόνη με την οποία θα συμφωνήσω από όσα είπατε. Είπατε ότι το πρωτότυπο είναι πάντα πιο ισχυρό από το αντίγραφο και επικρατεί. Θα συμφωνήσω μαζί σας, κύριε Μητσοτάκη, γιατί πράγματι ο εκφραστής της πΠροοδευτικής πΠαράταξης στη χώρα, το πρωτότυπο, είναι το Κίνημα Αλλαγής και είναι θέμα χρόνου να ξεπεράσουμε τις συκοφαντίες, την προβοκάτσια και όλη την προσπάθεια που τόσο συντονισμένα όλα τα τελευταία χρόνια επιχειρεί και η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ σε βάρος μας. Ξαναβρίσκουμε τη σχέση μας με τις προοδευτικές δυνάμεις του τόπου, με τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου και είναι θέμα χρόνου να επικρατήσουμε ξανά. Γι' αυτό και είναι τόσο έντονη η δική σας ανησυχία. Αυτό που παρακολουθήσαμε σήμερα είναι άλλο ένα έργο της λογικής ΣΥΡΙΖΑ και «γαλάζιου» ΣΥΡΙΖΑ, πόσο μοιάζουμε κι οι δυο, το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δυο το πρόσωπο! Ποιο είναι το πρόσωπο; Είναι η προπαγάνδα, η επικοινωνία, ο αυταρχισμός, η αλαζονεία και τελικά η αναποτελεσματικότητα. Μια αναποτελεσματικότητα που την πληρώνει με μεγάλο κόστος ο ελληνικός λαός, η μεσαία τάξη, οι εργαζόμενοι, οι πιο αδύναμοι. Και κάπου εκεί υπάρχει μια τεράστια προσπάθεια αλληλοστήριξης. Τάχαμου δεν υπάρχουμε, τάχαμου είμαστε ίδιοι και κάνουμε την ίδια αντιπολίτευση εμείς που έχουμε βάλει πλάτη για την πανδημία, εμείς που έχουμε καταθέσει προτάσεις για όλα τα θέματα, για τα υγειονομικά, για τους μικρομεσαίους, για την οικονομία, για τους εμβολιασμούς, για την παιδεία, για την εργασία, για το Ταμείο Ανάκαμψης, για τα πάντα! Δεν έχετε ακούσει τίποτα απ' όλα αυτά! Δεν ακούσατε τίποτα από την πρωτολογία μου για όλα όσα σας είπα, ότι μη μας προκαλείτε και μη μας κουνάτνε το χέρι για το αν θα ψηφίσουμε τις κοινοτικές οδηγίες και τις συμβάσεις, διότι εμείς τις προωθούμε και τις στηρίζουμε εδώ και μήνες και κάνετε ότι δεν ακούτε! Και σας το είπα ξεκάθαρα, αλλά προσπαθείτε να δημιουργήσετε εντυπώσεις. Καταλαβαίνω! Αγωνιάτε πάρα πολύ! Όσο περνάει ο καιρός, θα αγωνιάτε και περισσότερο, κύριε Μητσοτάκη! Θα το βλέπετε αυτό ό,τι κι αν κάνετε, κι εσείς και τα «παπαγαλάκια» σας που με το αζημίωτο προσπαθούν να πλήξουν, να διαστρεβλώσουν, να αλλοιώσουν όλες τις προτάσεις και τις θέσεις του Κινήματος Αλλαγής. Μας μιλήσατε για τα άστρα και την οικονομία, αλλά δεν μας είπατε τίποτα για το «AstraZeneca», ενώ μου είπατε ότι θα απαντήσετε στη δευτερολογία. Και επιμένω και σας προκαλώ! Δώστε μας απαντήσεις: Συνδέονται οι αποφάσεις σας με την επιλογή σας να ανοίξετε τις οικονομικές και κοινωνικές δραστηριότητες, γιατί απέτυχε το μεγαλύτερο σε διάρκεια «lockdown» που μας επιβάλλατε όλους αυτούς τους μήνες οριζόντια σε όλη τη χώρα; Δεν έχετε δώσει καμμία απάντηση. Και έρχομαι στα θέματα του νομοσχεδίου. Μιλήσατε για τις υπερωρίες. Καθαρές κουβέντες! Το πώς θα πληρώνονται οι υπερωρίες και αν τελικά όλο αυτό είναι υπέρ ή όχι του εργαζόμενου έχει να κάνει με τη θέση στην οποία φέρνετε τον εργαζόμενο, γιατί δεν μπορεί να διαπραγματευτεί πια σε ατομικό επίπεδο με τον εργοδότη. Διότι αυτό του επιβάλλετεαι! Από το οκτάωρο, λοιπόν, ως το δεκάωρο, γιατί δεν θα έχει τη δύναμη να διαπραγματευτεί, θα μπορεί να πάρει μόνο ρεπό, όταν θα αποφασίσει να του το δώσει ο εργοδότης! Και μετά το δεκάωρο, θα αρχίζει πάλι η διαπραγμάτευση για το πώς και με ποιους. Ποιος θα στηρίζει τον εργαζόμενο σε αυτήν τη διαπραγμάτευση; Μάλιστα, έρχεστε ταυτοχρόνως και λέτε ότι ο εργοδότης θα έχει στη διάθεσή του και δεκαπέντε μέρες προθεσμία να το δηλώσει. Και μας κουνάτε και το δάχτυλο για την ψηφιακή κάρταψηφιακή κάρτα, που πράγματι θα ήταν μια ασφαλιστική δικλείδα, και δικαίως τη ζητάει και η ΓΣΕΕ. Όμως, για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους για την ψηφιακή κάρταψηφιακή κάρτα! Τι κάνατε προσωπικά, κύριε Μητσοτάκη, όταν ήρθε για ψήφιση από το ΠΑΣΟΚ το 2011; Τι κάνατε προσωπικά, κύριε Χατζηδάκη; Τι κάνατε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, όσοι ήσασταν τότε Βουλευτές; Είπατε τρία μεγάλα «όχιΟΧΙ». Κυριάκος Μητσοτάκης: «όΌχι», Χατζηδάκης: «όχι» Όχι, Νέα Δημοκρατία: «όχι» Όχι. Ξέρετε τι λέω εγώ; Ότι είστε μεταρρυθμιστές αλά καρτ«à la carte», ανάλογα με τα συμφέροντά σας και ανάλογα με το τι θέλετε να παρουσιάσετε και ποιον τελικά θέλετε να εξυπηρετήσετε! Αυτή είναι η απάντησή μας! Και δεν μπορούμε να ακούμε άλλα λόγια από εσάς, ότι δήθεν θα γίνει άμεσα η ψηφιακή κάρταψηφιακή κάρτα. Μάλιστα! Τα ίδια μας λέγατε και για τις ανέκδοτες συντάξεις: Ψηφιακά, θα βγαίνουν γρήγορα! Δύο χρόνια τώρα είστε στην εξουσία και αυξάνονται οι ανέκδοτες συντάξεις! Και οι συνταξιούχοι δεν πήραν τίποτα για να στηριχθούν αυτό το διάστημα της πανδημίας! Θέλετε να συνεχίσουμε με τα ψέματα; Προσπαθείτε απεγνωσμένα εδώ και πάρα πολύ καιρό να μας πείτε ότι η διευθέτηση του χρόνου εργασίας είναι έργο ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα! Ελάτε τώρα να πούμε την αλήθεια! Διότι το ΠΑΣΟΚ αναγνωρίζοντας προφανώς ότι υπάρχει θέμα με τη διευθέτηση της εργασίας, έκανε υποχρεωτική για τη διευθέτηση εργασίας τη συλλογική σύμβαση, την οποία έρχεστε τώρα εσείς και αφαιρείτε! Και κρύβετε την αλήθεια και προσπαθείτε να κρυφτείτε πίσω από εμάς! Και κάνετε διάφορα αστειάκια με πρώην στελέχη μας και με τον Ανδρέα Παπανδρέου που δεν μπορεί να τον ακουμπήσει κανένας σας στο δαχτυλάκι του! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Και μας μιλάτε για τη δεκαετία 1980 που έγιναν οι μεγαλύτερες μεταρρυθμίσεις, οι μεγαλύτερες τομές! Και μπορεί να αλλάζουν οι συνθήκες, αλλά οι αξίες και οι αρχές παραμένουν, για μας τουλάχιστον! Για μας! Δεν ξέρω τι αλλάξατε στη Νέα Δημοκρατία, αλλά εμείς τις αξίες μας και τις αρχές μας τις διατηρούμε αναλλοίωτες! Προσαρμοζόμαστε στις αλλαγές που πρέπει να γίνουν σε προοδευτική κατεύθυνση και οι μεταρρυθμίσεις που προτείνουμε έχουν έρθει μετά από διάλογο με όλους τους παραγωγικούς φορείς ολόκληρης της χώρας, παρά την πανδημία, όχι διά ζώσης, αλλά διαδικτυακά. Τους ακούσαμε και τους αφουγκραστήκαμε όλους. Θέλετε να συνεχίσω για την Επιθεώρηση Εργασίας; Μα, το πρόβλημα είναι ακριβώς ότι δεν καταλαβαίνετε γιατί είναι πρόβλημα που την παίρνετε από το Υπουργείο Εργασίας! Μας έχετε μιλήσει τόσες φορές αυτά τα δύο χρόνια για το δήθεν επιτελικό κράτος σας, αλλά θα έπρεπε να γνωρίζετε, κύριε Μητσοτάκη, ότι ένα σοβαρό, πραγματικό επιτελικό κράτος, πρώτον, θέτει τους κανόνες και, δεύτερον, έχει ισχυρούς μηχανισμούς ελέγχου, για να μπορεί να ελέγχει αν εφαρμόζονται οι κανόνες που θέτει. Δεν τους απεμπολεί. Είναι από τα λίγα πράγματα που κρατάει και που πρέπει να κρατήσει. Όλα τα άλλα πρέπει να τα δώσει στην αυτοδιοίκηση, όχι να την κάνει απλώς το δεξί χέρι του κράτους, όπως προσπαθείτε και μας γυρνάτε στις εποχές και στους νόμους Παυλόπουλου για την αυτοδιοίκηση. Πρέπει να τους δώσει εξουσίες. Όμως, τους μηχανισμούς ελέγχου τους κρατάει το κράτος. Αυτό θα πει «επιτελικό κράτος». Θέλετε να μιλήσουμε για τις γονικές άδειες; Να μιλήσουμε για τις γονικές άδειες και για τις αλήθειες. Γονικές άδειες, λοιπόν, δίνονται από το 1984 σε αυτόν τον τόπο, γιατί δεν ξεκίνησε τώρα η προστασία της οικογένειας. Και η αύξηση των ημερών που δίνετε στους γονείς και στους πατεράδες είναι αποτέλεσμα της κοινοτικής οΟδηγίας. Και, αλίμονο, κύριε Μητσοτάκη, αν δεν κυρώνατε και τις ευρωπαϊκές οΟδηγίες! Αλίμονο αν δεν κάνατε και αυτό! Είναι στοιχειώδης υποχρέωσή σας! Είναι υποχρέωση της χώρας μας - ούτε καν δική σας - και γι' αυτό τη στηρίζουμε, γι' αυτό είμαστε εδώ! Θέλετε να μιλήσουμε για την τετραήμερη απασχόληση; Να μιλήσουμε για την τετραήμερη απασχόληση που λέτε για τους νέους. Με ποια λεφτά; Δεν μου απαντήσατε. Πώς θα πληρώνονται; Διότι είναι άλλο να λες ότι η τεχνολογία σου δίνει τη δυνατότητα να μειώσεις τις ημέρες και τις ώρες εργασίας, αλλά να διατηρήσεις αμοιβές αξιοπρεπείς και είναι άλλο να κόβεις τις αμοιβές και μετά να μιλάς για τετραήμερη και να κάνεις ό,τι κάνεις και με τους ελέγχους και να κάνεις ό,τι κάνεις και με την αδυναμία του εργαζόμενου να διαπραγματευτεί και να κάνεις ό,τι κάνεις και με τις υπερωρίες! Τότε, το σκηνικό είναι αυτό που λέμε εμείς και δεν είναι ψέμα ότι περιγράφουμε μία ζοφερή πραγματικότητα. Αυτή δημιουργείτε. Αυτή είναι η αλήθεια και γι' αυτό είστε σε τόση ανησυχία, γιατί καταλαβαίνετε ότι απομονώνεστε. Αντιλαμβάνεστε ότι είστε σε δύσκολη θέση και θα έρθετε σε ακόμα δυσκολότερη το επόμενο διάστημα, γιατί τώρα μπορεί το κλίμα να είναι παγωμένο, γιατί τώρα μπορεί κάθε ελληνική οικογένεια να ασχολείται πιο πολύ με την πανδημία, με το αν θα επιβιώσει, με το αν το μαγαζί θα ανοίξει, αν θα έχει έσοδα, αν θα είναι ακόμα πιο μειωμένος ο τζίρος, αλλά από φθινόπωρο θα αρχίσει κάθε ελληνική οικογένεια να έρχεται αντιμέτωπη όχι με τις συνέπειες της πανδημίας, αλλά με τις συνέπειες της δικής σας πολιτικής και το πώς διαχειριστήκατε την πανδημία. Διότι ξοδεύτηκε ένας πακτωλός χρημάτων και το αποτέλεσμα για τους εργαζόμενους και τη μεσαία τάξη δεν είναι αυτό που θα έπρεπε. Μόνο το 42% του χαμένου εισοδήματος καλύψατε, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη που με λιγότερα χρήματα κάλυψαν το 90% των απωλειών. Όλα αυτά, λοιπόν, θα τα δουν οι Έλληνες αμέσως μετά το καλοκαίρι. Και τότε τα πράγματα θα δυσκολέψουν πολύ και θα αναγκαστείτε να τα αντιμετωπίσετε, πέρα από την επικοινωνιακή διαχείριση των πραγμάτων, πέρα από τα πληρωμένα παπαγαλάκια που αντιμετωπίζουν το 60% της Αντιπολίτευσης ως τη «σάρα και τη μάρα». Είναι πολύ σοβαρό θέμα δημοκρατίας αυτό, αλλά θα έρθει άλλη στιγμή να τα πούμε, γιατί εγώ δεν κάνω αποπροσανατολισμό της συζήτησης. Είναι απαράδεκτο αυτό που γίνεται. Κάθε φορά που είναι με την πλάτη στον τοίχο ο κ. Μητσοτάκης και η Κυβέρνησή του, πετάγεται ο ΣΥΡΙΖΑ και κάνει έναν αποπροσανατολισμό της συζήτησης για άλλα θέματα, που μπορεί να είναι σοβαρά θέματα και πρέπει να τα συζητήσουμε, αλλά σήμερα κάνουμε «focus» στο εργασιακό και στη θέση που έρχεται ο εργαζόμενος. Αφήστε, λοιπόν, ΣΥΡΙΖΑ και «γαλάζιος» ΣΥΡΙΖΑ, τα μικροκομματικά παιχνίδια στην πλάτη των εργαζομένων! Ως εδώ! Αρκετά! Κάθε τι στην ώρα του! Σήμερα πρέπει να μιλήσουμε για την εργασιακή ζούγκλα που διαμορφώνετε, κύριε Μητσοτάκη, γιατί αυτή είναι η αλήθεια! Αυτή είναι η πραγματικότητα. Όλα όσα μας είπατε, τα δήθεν θετικά, αφορούν μόνο τις οδηγίες και τις συμβάσεις. Θα ήθελα να σας θέσω και τρία άλλα θέματα. Αναφορικά με τη σεξουαλική παρενόχληση, είναι ένα θέμα που είμαστε από τους πρώτους που αναδείξαμε και είπαμε ότι πρέπει επιτέλους να αφήσουμε ελεύθερο το ελληνικό «Me Too» να καθοδηγήσει τις εξελίξεις και να ανταποκριθούμε ως πολιτικός κόσμος στις ανάγκες. Και έρχεστε σήμερα εδώ που αναγκάζεστε να υιοθετήσετε την ευρωπαϊκή οΟδηγία και ενώ ξέρετε ότι η σεξουαλική παρενόχληση είναι μία μορφή κατάχρησης εξουσίας που συμβαίνει σε όλα τα επίπεδα και προφανώς και στους εργοδότες και από τους εργοδότες, και στοχοποιείτε μόνο τους συνδικαλιστές. Είναι απαράδεκτο από τη μεριά σας! Αδιανόητο! Για να μην πω για τη συνολική επίθεση που κάνατε στους συνδικαλιστές και στον συνδικαλισμό, θέλω να σας απαντήσω ότι οι εργατοπατέρες, όπως τους ξέρετε, τελειώσανε τη δεκαετία του 1980 και τους τελειώσαμε εμείς με τον νόμο μας! Έχει κλείσει αυτή η εποχή, στην οποία αναφερθήκατε. Αυτός ο νόμος, μάλιστα, είναι από τους πιο φιλελεύθερους στην Ευρώπη, αναγνωρίζεται από παντού και τον υπερασπίζονται σήμερα οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές, που κάνετε ότι δεν ακούτε. Θα ήθελα, επίσης, να θίξω δύο πολύ σοβαρά θέματα, ένα κοινωνικό και ένα ευρύτερο. Ο φορέας επαναπόκτησης ακινήτων που λέγατε ότι αυτοί που κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους θα μπορούν ως ενοικιαστές να μένουν και να τα διατηρούν, δεν θα έχει δημιουργηθεί μέχρι τα μέσα του 20221922. Ήδη ξεκίνησαν οι κατασχέσεις και έρχονται και οι πλειστηριασμοί. Τι πρόκειται να κάνετε; Οι ρυθμίσεις με όλα τα προγράμματα που φέρατε μέχρι τώρα έχουν αποτύχει. Και σαν να μην έφθανε όλο αυτό, το οποίο μάλιστα γίνεται μετά από τη δίδυμη κρίση που ζούμε, έρχεστε με τις αντικειμενικές αξίες και αυξάνετε και μία σειρά από φόρους στα ακίνητα που δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο τη συνολική κατάσταση. Θα μείνετε να παρακολουθείτε ανθρώπους να χάνουν τα σπίτια τους; Σας ερωτώ. Σας έχουμε προκαλέσει πάρα πολλές φορές και απάντηση δεν έχουμε πάρει. Θα πω και ένα τελευταίο, πολύ ευαίσθητο κατά τη γνώμη μου, θέμα. Υπάρχουν άτομα με αναπηρία - «παιδιά με αναπηρία» λέγονται, αλλά είναι μεγαλύτερης ηλικίας - που για να ζήσουν, έχουν ανάγκη ανάδοχες οικογένειες. Και όταν μιλάμε για ανάδοχες οικογένειες για ανθρώπους που έχουν ενηλικιωθεί, καταλαβαίνετε ότι είναι άτομα που έχουν ανάγκη στήριξης και δεν μπορούν να βγουν στην αγορά εργασίας και να ζήσουν μόνοι τους, να σταθούν στα πόδια τους. Έρχεστε, λοιπόν, με τροπολογία σας και κόβετε αυτό το επίδομα αναδοχής από μία ηλικία και πάνω. Αν έχετε απαντήσεις γι' αυτούς τους ανθρώπους από είκοσι έξι26 ετών και πάνω ότι με κάποιον τρόπο θα απορροφηθούν στην αγορά εργασίας και ότι θα τους βάλετε σε στέγες υποστηριζόμενης διαβίωσης με εξασφαλισμένο εισόδημα, αν έχετε εξασφαλίσει πώς θα ζήσουν, να μας το πείτε. Αν δεν το έχετε κάνει αυτό, πάρτε τώρα πίσω αυτήν την ανάλγητη τροπολογία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Τσίπρα, ορίστε, έχετε τον λόγο. Θέλετε να μιλήσετε από το έδρανό σας;
Ναι, αλλά με τη μάσκα από εδώ; Αν είναι χωρίς τη μάσκα, να έρθω στο Βήμα.
Ελάτε από το Βήμα. Λίγο ακόμη να τα τηρούμε τα μέτρα, χωρίς πισωγυρίσματα, είπαμε. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Θα φροντίσω να είμαι σύντομος, κύριε Πρόεδρε. Γι' αυτό έλεγα να μιλήσω από κάτω, αλλά προτιμώ να μιλάω χωρίς τη μάσκα. Είπε ο κ. Μητσοτάκης ότι δεν βάλαμε πλάτη για τη διαχείριση της πανδημίας. Νομίζω ότι αυτό θα μπορούσε να το πει μονάχα κάποιος που δεν έχει επίγνωση της πραγματικότητας ή είναι αχάριστος. Θα ήθελα να θυμίσω ποια ήταν η στάση σας, κύριε Μητσοτάκη, ως Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης απέναντι σε καθετί που έκανε η κΚυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Σας θυμίζω ότι είχατε έρθει εδώ και μας κουνάγατε το δάχτυλο ως υπεύθυνους και εγκληματίες για τους νεκρούς του ιού της γρίπης, που κάθε χρόνο κυμαίνονταν στα ίδια επίπεδα, και εγείρατε μείζον ζήτημα, ότι είναι νεκροί για τους οποίους ευθύνεται είχατε πει τότε η κΚυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Κ Και έρχεστε σήμερα εδώ σαν να μην έχετε καταλάβει τίποτα. Δεν έχετε καταλάβει τίποτα. Δεν καταλάβατε ότι επί ενάμιση χρόνο σε αντίθεση με ό,τι έγινε σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες η Αντιπολίτευση στο σύνολό της ήταν μια Αντιπολίτευση εποικοδομητική απέναντι στην Κυβέρνηση. Τα δύο βασικά ζητήματα στα οποία φαίνεται η εποικοδομητικότητα είναι στο ότι στήριξε και όχι μόνο στήριξε, αλλά προσπάθησε να πείσει τους πολίτες για την αναγκαιότητα πρωτοφανών και σκληρών μέτρων περιορισμού δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών. Έκανε το ίδιο αντιπολίτευση της Δεξιάς σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως, για παράδειγμα στην Ισπανία, μιας και αναφέρεστε πολύ συχνά στην Ισπανία και έχετε μπερδέψει τον λαϊκισμό, που είναι λαϊκισμός της Δεξιάς, με την προοδευτική διακυβέρνηση εκεί που στηρίζεται από το σΣοσιαλιστικό κΚόμμα και από ένα κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς. Ποιοι ήταν αυτοί στην Ισπανία που βγήκαν απέναντι, όχι απλά στην κυβέρνηση και στις αποφάσεις της, αλλά στην αναγκαιότητα περιοριστικών μέτρων; Ήταν η εκπρόσωπος του αδελφού σας κόμματος στην Ισπανία, η εκπρόσωπος της λαϊκιστικής δεξιάς, η οποία κέρδισε και πανηγυρίζατε κιόλας ότι κέρδισε τους Podemos και το σΣοσιαλιστικό κΚόμμα στις εκλογές. Ποιος κέρδισε; Η αρνητής του ιού κέρδισε. Είχαμε τέτοια Αντιπολίτευση εδώ και δεν το ξέραμε; Είχαμε τέτοια στάση εμείς εδώ και δεν το ξέραμε; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Φανταστείτε τι θα τραβούσε αυτή η έρμη η χώρα, εάν η πανδημία έβρισκε στη διακυβέρνηση του τόπου προοδευτικές δυνάμεις και δη τον ΣΥΡΙΖΑ. Σε ποια ανίερη συμμαχία θα καταφεύγατε εσείς προσωπικά και μέσα ενημέρωσης που σας στηρίζουν προκειμένου κάθε άνθρωπο που χάνει τη ζωή του να τον χρεώνετε σε αυτούς που κυβερνούν. Εμείς κάναμε κάτι τέτοιο; Και έρχεστε σήμερα εδώ να μας πείτε ότι δεν βάλαμε πλάτη; Όμως, κύριε Μητσοτάκη, επαναλαμβάνω: Κυβερνάτε δύο χρόνια τώρα και η τακτική της αντιπολίτευσης στην Αντιπολίτευση έχει και ένα όριο. Πάλι σήμερα τα ίδια άκουσα. Αντί να έρθετε εδώ και να πείτε μια συγγνώμη στον ελληνικό λαό και ιδιαίτερα στις νέες και στους νέους κάτω των τριάντα εννέα ετών για τους οποίους με δικές σας υποδείξεις η εΕπιτροπή των εΕπιστημόνων φρόντισε να έχει σε αποκλειστική χρήση μόνο ένα εμβόλιο, ενώ γνώριζε ότι σε όλη την Ευρώπη υπάρχουν μελέτες οι οποίες αναδεικνύουν ότι στους νέους ανθρώπους και ιδιαίτερα στις νέες γυναίκες αυτό το εμβόλιο προκαλεί θρομβώσεις, ενώ το γνωρίζατε, ασκήσατε πιέσεις. Και αντί να έρθετε να απολογηθείτε γι' αυτό, έρχεστε για άλλη μια φορά και βάζετε κάτω από τη γλώσσα την ίδια καραμέλα: Ο Πολάκης. Ο Πολάκης ήταν στην επιτροπή; Ο Πολάκης έδωσε την εντολή να δοθεί το εμβόλιο αυτό στους κάτω των τριάντα εννέα και μόνο σε αυτούς; Ο Πολάκης μετά ήταν στην επιτροπή που άλλαξε γνώμη και ενώ τετρακόσιες εξήντα χιλιάδες άνθρωποι έχουν κάνει την πρώτη δόση, τους είπε: «Σσυγγνώμη λάθος, αποσύρεται και είναι επικίνδυνο για τη δημόσια υγεία»; Και ποιος ήταν αυτός ο οποίος εργαλειοποίησε τους επιστήμονες, την επιστήμη και την ίδια την επιτροπή; Εγώ ήμουνα; Εσείς δεν ήσασταν, που φλερτάρατε με την υπουργοποίηση του επικεφαλής της επιτροπής και τάζατε θέση στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας και κάνατε την επιστήμη και τους επιστήμονες κομματικούς ταγούς και πολιτικούς ταγούς των μικροκομματικών σας σκοπιμοτήτων; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εμείς ήμασταν αυτοί; Εμείς όμως σας είπαμε από την πρώτη μέρα: Ελάτε να βάλουμε πλάτη όλοι μαζί, να κάνουμε ένα κοινό σχεδιασμό. Πόσες φορές από αυτό εδώ το Βήμα δεν ζήτησα τη σύγκληση των Αρχηγών για να κουβεντιάσουμε τον σχεδιασμό μας για την πανδημία, τη συμφωνία σε έναν Υπουργό Υγείας κοινής αποδοχής για να έχουμε κοινή ευθύνη και κοινή δράση απέναντι στην πανδημία; Πόσες φορές δεν ήμασταν εμείς αυτοί οι οποίοι αναδείξαμε ως πρώτιστο καθήκον και υποχρέωση το συμφέρον της δημόσιας υγείας και την προστασία της ανθρώπινης ζωής; Και εσείς είπατε «όχι». Και έρχεστε σήμερα εδώ να μας πείτε ότι δεν βάλαμε πλάτη πουθενά. Πόσες φορές σας ζητήσαμε να ενισχύσετε το Εθνικό Σύστημα Υγείας και εσείς αρνηθήκατε; Κύριε Μητσοτάκη, ο ελληνικός λαός βλέπει και κρίνει. Εγώ θέλω να σας πω ότι δεν μπορείτε πια να κρύβεστε πίσω από μια παρωχημένη τακτική αντιπολίτευσης στην Αντιπολίτευση και να παίζετε διαρκώς το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι με την περιβόητη εΕπιτροπή των εΕπιστημόνων που τους απαξιώνετε. Δεν ξέρω αν για αυτόν τον λόγο νομοθετήσατε και την ασυλία της επιτροπής, αλλά σε κάθε περίπτωση η μεγαλύτερη ζημιά που έχει γίνει στη χώρα είναι ότι χάνει την εμπιστοσύνη της η ελληνική κοινωνία απέναντι στην επιστήμη και στους επιστήμονες και αυτό είναι το χειρότερο το οποίο θα μπορούσε να συμβεί. Έρχομαι στα θέματα που αφορούν το εργασιακό νομοσχέδιο. Κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε προφανώς, διότι καταλαβαίνετε. Είστε ευφυής άνθρωπος. Και εσείς και ο κ. Χατζηδάκης.
Είναι ευφυής;
Ε, ναι, είναι ευφυής. Δεν είναι χαζός ο Πρωθυπουργός. Αλίμονο. Μας περνάει εμάς για χαζούς καμιά φορά και τον ελληνικό λαό. Αυτό, όμως, είναι μια άλλη ιστορία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Έρχεστε λοιπόν και κρύβεστε πίσω από δύο διεθνείς συμβάσεις και μία ευρωπαϊκή οδηγία, αναφέρεστε διαρκώς στα άρθρα που αφορούν αυτές τις συμβάσεις και αυτήν την οδηγία για να κρύψετε την ουσία του νομοσχεδίου, που δεν είναι οι διεθνείς συμβάσεις και η ευρωπαϊκή οδηγία. Αυτά είναι ο φερετζές για να κρύψειουν τη μεγάλη επιδίωξη που έρχεστε να υλοποιήσετε και τον διακαή πόθο των εργοδοτικών οργανώσεων και του ΣΕΒ, που δεν κατάφεραν να τον υλοποιήσουν σε τρεις διαδοχικές κυβερνήσεις με την τρόικα και έρχονται τώρα με εσάς χωρίς τρόικα, που μαρτυράτε χωρίς ξύλο, που λέει ο ελληνικός λαός., Έρχεστε εδώ χωρίς να υπάρχει πίεση να εφαρμόσετε τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας μέσα από τις ατομικές συμβάσεις. Η ατομική σύμβαση είναι το κρίσιμο, ο πυρήνας της αποδόμησης των δικαιωμάτων των εργαζομένων μέσα στο νομοθέτημά σας. Αντιλαμβάνεστε όλοι σας - και ένα μικρό παιδί μπορεί να το καταλάβει αυτό - ότι σε ατομικό επίπεδο και μάλιστα σε μια αγορά εργασίας η οποία δυστυχώς είναι διαλυμένη στη χώρα μας μετά από τόσα χρόνια μνημονίων και όταν σας επαναλαμβάνω - το είπα και στην πρωτομιλία μου - στην Ευρώπη έχουμε 60% και πάνω συλλογικές συμβάσεις εργασίας και εδώ έχουμε 16%, όταν έχουμε μια υπερδιπλάσια ανεργία στην Ελλάδα απ' ό,τι ο μέσος ευρωπαϊκός όρος και έναν από τους χαμηλότερους κατώτατους μισθούς η διαπραγματευτική δύναμη του εργαζόμενου ατομικά απέναντι στον εργοδότη είναι πάρα πολύ ανίσχυρη. Σε κάθε συνθήκη σε ατομική διαπραγμάτευση είναι ανίσχυρη η δύναμη του εργαζόμενου, πόσω δε μάλλον σε αυτές τις συνθήκες που ξέρει ο εργαζόμενος ότι μπορεί να απολυθεί και να βρεθεί κάποιος άλλος. Αντιλαμβάνεστε πού θα οδηγήσει αυτό; Πώς θα αντιμετωπίσουμε τα μεγάλα προβλήματα που απασχολούν σήμερα την ελληνική οικογένεια και το δημογραφικό πρόβλημα και τον οικονομικό και οικογενειακό προγραμματισμό; Ή μήπως με αυτό τον τρόπο θα μειωθεί η ανεργία πιστεύετε; Θα αυξηθεί η ανεργία, διότι δίνεται ένας ωκεανός κακοπληρωμένων υπερωριών στη διάθεση του εργοδότη, προκειμένου να τους φορτώσει στους ήδη εργαζομένους του και όχι να προσλάβει νέους εργαζόμενους. Έρχεστε, λοιπόν, και λέτε υποκριτικά, - ενώ γνωρίζετε - , ότι αυτά τα έχει υπογράψει η Ξενογιαννακοπούλου και η Αχτσιόγλου. Δεν ντρέπεστε λιγάκι; Τριάντα χρόνια υπήρχε σε επίπεδο συλλογικών συμβάσεων η διευθέτηση χρόνου εργασίας στην Ελλάδα, με τελευταία νομοθετική παρέμβαση το 2010. Αφορούσε, όμως, συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Επιχειρησιακή σύμβαση έχει ο Παπαστράτος. Δεν κάθεται να διαπραγματευτεί με έναν έναν κάθε εργαζόμενο, όπως θα γίνεται από εδώ και στο εξής. Δεν καταλαβαίνετε αυτήν τη διαφορά και διαρκώς επαναλαμβάνετε την ίδια καραμέλα; Προφανώς και την καταλαβαίνετε, αλλά είναι η τακτική σας αυτή, είναι μέρος της προπαγάνδας σας αυτό. Αναφέρεστε στην κ. Αχτσιόγλου, που επί των ημερών της και επί των ημερών μας υπήρξαν δύο βασικότατες παρεμβάσεις προστασίας των εργαζομένων που δεν τις είχαμε δει από τη Μεταπολίτευση και μετά στη χώρα και έγιναν στις πιο σκληρές εποχές της μνημονιακής επιτήρησης. Ποια; Ο βάσιμος λόγος απόλυσης. Ο εργοδότης να είναι υποχρεωμένος να δικαιολογήσει γιατί απολύει τον εργαζόμενο. Και η συνευθύνη εργολάβου και αναθέτοντος την εργολαβία. Διότι νέα φάμπρικα εις βάρος των εργαζομένων στη χώρα μας είναι οι λεγόμενοι ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι, οι εργολαβικοί που δουλεύουν χωρίς συνθήκες, χωρίς ωράρια, χωρίς δικαιώματα, χωρίς κατοχυρωμένες σχέσεις και δεν δίνει λογαριασμό ο αναθέτων την εργασία. Ο εργολάβος. Τρέξε βρες τον εργολάβο. Αυτά τα δυο τα ξηλώσατε μέσα σε μια νύχτα αμέσως μόλις βγήκατε στην κυβέρνηση για να τους εξυπηρετήσετε. Διότι ο ΣΕΒ επί των ημερών μας έκανε παραστάσεις ξανά και ξανά και ξανά έξω από το Μαξίμου μη τυχόν τα περάσουμε. Και τα περάσαμε όμως αυτά γιατί εμείς λογοδοτούμε απέναντι στον κόσμο της εργασίας. Δεν λογοδοτούμε απέναντι στην επιχειρηματική ελίτ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αναφέρεστε τώρα στην κ. Αχτσιόγλου ψευδώς για μια οδηγία η οποία δεν αφορούσε τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας αλλά αφορούσε τις γονικές άδειες. Το γνωρίζετε ότι ψευδώς αναφέρεστε σε αυτό. Αλλά δημιουργείτε εντυπώσεις. Μιλήσατε για διαχωρισμό της απεργίας από την παρανομία. Σοβαρά; Δηλαδή, το βασικό θέμα που απασχολεί αυτή τη στιγμή τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες είναι ότι οι απεργίες είναι παράνομες; Τι είδους κοινωνικός αυτοματισμός είναι αυτός σε ένα δικαίωμα το οποίο υπάρχει στην ελληνική, στην ευρωπαϊκή και στη διεθνή κοινωνία εδώ και δεκαετίες; Είναι προοδευτική πολιτική αυτή; Είναι αυτή η Νέα Δημοκρατία που άλλαξε και έγινε προοδευτική και δεν είναι η Νέα Δημοκρατία η παλιά η δεξιά που γνωρίσαμε, η δεξιά, το μαύρο αυτό σκοτάδι στη χώρα που συρρίκνωνε δικαιώματα και κατακτήσεις; Αυτό είναι. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ρετουσάρετε το προσωπείο σας. Αλλά ο πυρήνας της ιδεολογίας σας αυτός είναι. Υποσχέθηκα όμως να μην μακρηγορήσω. Το μόνο που θα πω σε σχέση με τα εργασιακά είναι ότι δεσμευόμαστε αυτό το νομοσχέδιο να το αποσύρουμε όταν οι πολιτικές συνθήκες θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση, με απλή αναλογική, να συγκροτηθεί μια προοδευτική κυβέρνηση. Όχι μόνο να ανατραπεί αυτό το νομοσχέδιο αλλά να προωθηθούν και οι ρυθμίσεις στήριξης του κόσμου της εργασίας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Είπατε όμως, κύριε Μητσοτάκη, ότι κακώς σας κατηγορούμε ότι έχετε προνομιακή σχέση με μέσα μαζικής ενημέρωσης αξιοποιώντας τη λίστα Πέτσα για το δημόσιο χρήμα, διότι αν ήταν έτσι θα έπρεπε να είχατε πληρώσει και ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης τα οποία εξίσου σας λιβανίζουν. Δεν το βλέπω εγώ αυτό. Αντιθέτως είδα ότι οι «FINANCIAL TIMES» ήταν το μόνο μέσο το οποίο έγραψε στις 14 Νοεμβρίου 2019 ότι η κκυβέρνηση Μητσοτάκη νομοθέτησε υπέρ υπόπτων για ξέπλυμα χρήματος και διαφθορά. Δεν είδα κανένα άλλο μέσο ενημέρωσης στην Ελλάδα να τα αναδείξει όλα αυτά. Τα καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλέξης Τσίπρας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όπως επίσης, το «POLITICO» και ο «GUARDIAN» ήταν που ξανά και ξανά είχαν εκτεταμένα ρεπορτάζ για το γεγονός ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός παραβιάζει διαρκώς τα μέτρα του lockdown που ο ίδιος είχε θεσπίσει. Η Ικαρία έγινε πρωτοσέλιδο στον «GUARDIAN» και το «POLITICO» πρώτα και μετά αναγκάστηκαν και κάποια μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα να τα αναδείξουν. Μην προσπαθείτε να κάνετε τη νύχτα μέρα. Ο ελληνικός λαός καταλαβαίνει τι ακριβώς συμβαίνει τούτη την ώρα στον τόπο. Σε ό,τι αφορά την εγκυρότητα των στοιχείων που κατέθεσα, συνηθίζετε να αμφισβητείτε την εγκυρότητα τους. Εδώ θα είμαστε, κύριε Μητσοτάκη, μόλις εφαρμοστεί ο νόμος σας. Και ο βιομηχανικός εργάτης στον Ασπρόπυργο και ο εναερίτης της ΔΕΗ και η εργάτρια συσκευάστρια στην Πρέβεζα θα δουν πόσο θα μειωθεί το εισόδημά τους με τον νέο σας νόμο και τις κακοπληρωμένες υπερωρίες. Εσείς όμως μιλήσατε για τον εργατοτεχνίτη, για τον νέο πατέρα, τον ιδιωτικό υπάλληλο. Και αυτοί όλοι θα δουν, αν δεν απολυθούν μέχρι τότε - γιατί η απόλυση θα κρέμεται πάνω από το κεφάλι τους σαν δαμόκλειος σπάθη - τις επιπτώσεις του νόμου που ψηφίζετε. Κλείνω λέγοντάς σας το εξής. Ωραίο το λογοπαίγνιο που σας σκάρωσαν για τον διαχειριστή της πολυκατοικίας και την πολυκατοικία που θα κατασκεύαζα εγώ και δεν θα μπαίνατε ως διαχειριστής. Να σας πω κάτι. Δεν ξέρω κανέναν εργολάβο που να ζει έντιμα που θα έδινε διαμέρισμα σε έναν τέτοιο μπαταχτσή, στον μεγαλύτερο μπαταχτσή της ελληνικής πολιτικής ζωής, γιατί δεν θα έπαιρνε ποτέ τα λεφτά του. Ξεπληρώνετε τα χρέη σας με τα low payments. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Όμως σας ρωτώ και πάλι. Σε ένα από τα πολλά ακίνητα που εσείς διαθέτετε θα βάζατε διαχειριστή κάποιον, που όπως εσείς, αντί να μειώσει τα χρέη της επιχείρησής του - εσείς το κόμμα σας - τα αυξάνει κατά 30 εκατομμύρια κάθε χρόνο συσσωρεύοντας 120 στην πενταετία σε ένα χρέος που συσσωρεύεται στην πλάτη του ελληνικού λαού; Αντί για ευφυολογήματα, λοιπόν, ελάτε αν έχετε τα κότσια να συζητήσουμε επί της ουσίας την πρόταση νόμου που έχουμε καταθέσει ώστε να πληρώσετε επιτέλους. Να πληρώσετε. Είναι ζήτημα ισονομίας απέναντι στα κόμματα και δημοκρατίας και απέναντι στον ελληνικό λαό. Αφήστε τα αστειάκια. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δεν μπορείτε να χρωστάτε εκατομμύρια και να κάνετε τις ακριβότερες καμπάνιες στο διαδίκτυο κι εμείς να νοικοκυρεύουμε το κόμμα μας. Δεν μπορεί ένας πολίτης να μην έχει ενημερότητα, να μπορεί να επιχειρήσει κι εσείς να σωρεύετε χρέη επί χρεών. Είναι ζήτημα ισονομίας. Είναι ζήτημα δημοκρατίας σε ' αυτόν τον τόπο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Έχει ζητήσει τον λόγο για να απαντήσει ο κύριος Πρωθυπουργός. Ορίστε, κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Για ένα λεπτό. Θα καταθέσω στα Πρακτικά, κύριε Τσίπρα, τέσσερις σελίδες από τίτλους άρθρων που μιλούν με πολύ θετικά λόγια για την πατρίδα μας, για τις οικονομικές της επιδόσεις για το γεγονός ότι για πρώτη φορά δανειζόμαστε με αρνητικά επιτόκια, για τον τρόπο με τον οποίο οργανώσαμε την επιχείρηση εμβολιασμού.
Ησυχία, ησυχία. Όπως και πριν έτσι και τώρα.
Ήμασταν από τις πρώτες χώρες που καταθέσαμε το σχέδιό μας για το Ταμείο Ανάκαμψης το οποίο εκτιμούμε ότι εντός της ημέρας θα έχει εγκριθεί. Το γεγονός, κύριε Τσίπρα, ότι η εικόνα της χώρας βελτιώνεται στο εξωτερικό κι ότι αφήνουμε πίσω μας δύσκολες και σκοτεινές εποχές μόνο καλό είναι για τη χώρα. Ήταν όντως σκοτεινές κάποιες από τις εποχές αυτές. Διαπίστωσα ότι ενοχληθήκατε από τη σχετική αναφορά την οποία έκανα με αφορμή τα σαράντα χρόνια από την είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. θα πρέπει να σας πω ότι η ιστορία των παρατάξεων μας η προσωπική διαδρομή του καθενός μας δεν διαγράφεται και ούτε ξεχνιέται. Λογοδοτούμε όλοι μας απέναντι στην ιστορία. Εγώ λογοδοτώ στον ελληνικό λαό ως εκλεγμένος Πρωθυπουργός αυτής της χώρας και εσείς ως Αρχηγός της Αντιπολίτευσης και στο τέλος και οι δύο θα λογοδοτήσουμε στις επόμενες εκλογές. Καταθέτω στα Πρακτικά τον σχετικό ενδεικτικό κατάλογο μόνο από τα θετικά δημοσιεύματα για τη χώρα. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης, κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Καταλαβαίνω ότι οτιδήποτε καλό γράφεται για τη χώρα, όχι για την κυβέρνηση, σας προκαλεί πάντα μια σχετική δυσθυμία. Το δείχνετε εξάλλου μέσα από αυτά που λέτε και μέσα από τη γλώσσα του σώματος. Είναι καλό όμως η χώρα να αναγνωρίζεται ως ένας αξιόπιστος παίκτης στη γεωπολιτική σκακιέρα. Είναι καλό η χώρα να αναγνωρίζεται ως μια χώρα η οποία είναι στην πρώτη γραμμή της μετάβασης προς μια οικονομία χαμηλών και τελικά μηδενικών εκπομπών άνθρακα. Είναι καλό η χώρα να αναγνωρίζεται ότι έκανε ένα ψηφιακό άλμα ως προς τις υπηρεσίες τις οποίες προσφέρει στον Έλληνα πολίτη. Αλλά τελικά το τι γράφει ο ξένος τύπος μικρή σημασία έχει. Αυτό που μετράει είναι τι πιστεύουν οι πολίτες. Κι αυτό θα σας το δείξουν μια και καλή όταν θα έρθει η ώρα των επόμενων εκλογών.
Σας παρακαλώ. Θα μοιραστεί αυτό που κατέθεσε ο Πρωθυπουργός. Καλείται στο Βήμα για την ομιλία του ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΜέΡΑ25 κ. Γιάνης Βαρουφάκης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαστε σε συνεδρίαση εν εξελίξει. Πρόκειται να μιλήσει αμέσως τώρα ο κ. Βαρουφάκης, γι' αυτό και θα ήθελα την προσοχή σας. Κύριε Βαρουφάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε και κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Κύριε Υπουργέ, κυρία και κύριοι της Κυβέρνησης, ο κ. Χατζηδάκης έθεσε πολλά ενδιαφέροντα και σημαντικά ζητήματα για τα θέματα που αφορούν τον κόσμο της εργασίας στο προοίμιο του νομοσχεδίου. Ζητήματα, για παράδειγμα, όπως η εξισορρόπηση της εργασίας και της προσωπικής και οικογενειακής ζωής. Ποιος διαφωνεί ότι έχει σημασία; Η προστασία του πρεκαριάτου, δηλαδή των ανθρώπων «λάστιχο» που δουλεύουν με το κομμάτι, με το χιλιόμετρο. Τους βλέπουμε στα μηχανάκια. Οι κανόνες τηλεργασίας που δεν υπάρχουν. Η πάταξη της «μαύρης» αδήλωτης ή της «γκρι» υποδηλωμένης εργασίας, αυτό το μεγάλο πλήγμα, αυτήν την πληγή της ελληνικής κοινωνίας. Η ανάγκη να αξιολογήσουμε τους λεγόμενους «ψηφιακούς νομάδες», που κατά κάποιο μικρό τρόπο εξισορροπούν κάπως το brain drain, αλλά και εγείρουν τεράστια ζητήματα όσον αφορά την ικανότητα αυτής της κοινωνίας να ενσωματώνει την παραγωγική διαδικασία στον κοινωνικό της ιστό.
Παρακαλώ ησυχία. Όσοι θέλουν να μιλήσουν παρακαλώ να βγουν έξω. Από τα βορινά βλέπω να μιλούν. Πρέπει να σεβαστούμε τον ομιλητή. Κύριε Πρόεδρε, συνεχίστε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Όλα αυτά είναι πολύ σημαντικά ζητήματα. Με μια του λέξη, όμως, ο κύριος Υπουργός έθεσε τέλος σε οποιαδήποτε σοβαρή επίλυση αυτών των προβλημάτων. Μπορεί μια μόνο λέξη να κάνει τόσο μεγάλη ζημιά, ένας επιθετικός προσδιορισμός να ακυρώσει ή να γελοιοποιήσει ένα σοβαρό ζήτημα, μία έννοια ουσίας; Και βέβαια μπορεί. Ο επιθετικός αυτός προσδιορισμός είναι η λέξη «ατομική» μπροστά από τη λέξη «διαπραγμάτευση». Βάζοντας το «ατομική» μπροστά στο «διαπραγμάτευση» είναι σαν να βάζετε το «έσω» μπροστά στο «αυθόρμητος». Αν σου πει κάποιος «έσω αυθόρμητος», λέει ανοησίες. Είναι σαν να βάζεις το «μονομερής» μπροστά στο «σύμβαση». «Μονομερής σύμβαση» δεν βγάζει νόημα. Είναι σαν να βάζεις το «εθελοντική» μπροστά στο «φορολόγηση». Άλλη κοροϊδία, άλλο σχήμα οξύμωρο. Το ίδιο ισχύει όταν βάζετε τη λέξη «ατομική» μπροστά στη λέξη «διαπραγμάτευση» μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει o Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, κ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ]] Κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, ο εργασιακός νόμος χρειάζεται σε μια χώρα. Γιατί χρειάζεται ο εργασιακός νόμος; Επειδή η ατομική διαπραγμάτευση μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου ισοδυναμεί με εργασιακή ζούγκλα. Γι' αυτό χρειάζεται ο εργασιακός νόμος. Το έλεγε ο Αριστοτέλης. Τι είχε πει ο Αριστοτέλης για τη μεγαλύτερη αδικία; «Η μεγαλύτερη αδικία», είχε πει ο Αριστοτέλης, «είναι να αντιμετωπίζεις άνισους ως εάν ήταν ίσοι». Υιοθετώντας, λοιπόν, την ατομική διαπραγμάτευση ο εργασιακός σας νόμος, κύριε Χατζηδάκη, αυτοαναιρείται, μετατρέπεται σε αντεργατικό νόμο εξ ορισμού βέβαια. Επειδή είστε οξυδερκής άνθρωπος - δεν είναι ότι δεν το ξέρετε - σας αναγνωρίζω ότι αυτός είναι ο στόχος σας. Περνάτε σε άλλες καταστάσεις. Περνάμε, για την ακρίβεια, από σήμερα σε άλλες καταστάσεις σκοτεινές, όπως αυτές που παρουσιάζονται το αριστούργημα του Φράνσις Φορντ Κόπολα, τον «Νονό», τότε που ο Μάρλον Μπράντο εξηγεί πώς θα κάμψει τις αντιστάσεις ενός αντιπάλου του. «Θα του κάνουμε», λέει, «μία πρόταση που δεν θα μπορεί να αρνηθεί». Η χειρότερη σκλαβιά είναι εκείνη στην οποία ο εργαζόμενος συναινεί γιατί δεν έχει άλλη επιλογή. Αυτός είναι ο ορισμός της σκλαβιάς. Έτσι, αντί για εξισορρόπηση μεταξύ της εργασίας και της οικογενειακής και προσωπικής ζωής, που θα έπρεπε να συζητάμε, βάζοντας τη λέξη «ατομική» μπροστά στη λέξη «διαπραγμάτευση», η ατομική διαπραγμάτευση μεταξύ του εργοδότη και εργαζόμενου που θα διαφεντεύει τη διανομή του χρόνου ουσιαστικά θα φέρει την κατάργηση της προσωπικής και οικογενειακής ζωής, η οποία θα προσαρμόζεται έτσι στις βουλές του εργοδότη, όπως γίνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό ήδη και εσείς έρχεστε να επισημοποιήσετε. Αντί για προστασία του πρεκαριάτου, των ντελιβεράδων, των ανθρώπων που δουλεύουν με το κομμάτι, η ατομική διαπραγμάτευση μετατρέπει μεγάλες μάζες του έως τώρα προλεταριάτου σε ανυπεράσπιστο πρεκαριάτο. Αντί για κανόνες τηλεργασίας που θα προστατεύουν τους τηλεργάτες, η ατομική διαπραγμάτευση τι κάνει; Νομιμοποιεί την επέκταση της επικράτειας του αφεντικού στο σπίτι του εργαζομένου. Όσο για την ψηφιακή κάρταψηφιακή κάρτα της Κυβέρνησης, με δεδομένη την κατάργηση των επιθεωρήσεων εργασίας απλά θα καταγράφει ό,τι πει ο εργοδότης ότι θα πρέπει να καταγράφει. Αντί για πάταξη, θα ζήσουμε νέες στιγμές « δόξας» για τη « μαύρη» εργασία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να μην ξεχνιόμαστε, το μέγα παράδοξο στον καπιταλισμό, σε αυτό το σύστημα των αγορών υποτίθεται, είναι το εξής: . Με το που μπαίνει ο εργαζόμενος στον χώρο δουλειάς βγαίνει από κάθε αγορά. Έχει ήδη πουλήσει την εργασιακή του δύναμη, οπότε εισερχόμενος στο γραφείο, στην κουζίνα όπου δουλεύει μάγειρας ή βοηθός μάγειρα, στο σουπερμάρκετ που δουλεύει στο ταμείο ή την αποθήκη, τη βιοτεχνία, το εργοστάσιο, με το που μπαίνει στον χώρο δουλειάς παύει να είναι αγοραστής, παύει να είναι πωλητής, παύει να είναι πολίτης. Μετατρέπεται εκείνη τη στιγμή με το που μπαίνει στον χώρο δουλειάς σε ένα γρανάζι μιας παραγωγικής διαδικασίας της οποίας το αποτέλεσμα είναι ένα προϊόν ή μια υπηρεσία ξένο προς τον εργαζόμενο. Δεν του ανήκει. Το να μιλάει ο κ. Χατζιδάκης για ατομική διαπραγμάτευση αυτού του εργαζόμενου με τον εργοδότη μέσα σε αυτόν τον χώρο, σε έναν χώρο από τον οποίο λείπει η αγορά, λείπει η πολιτεία, στον οποίο εξ ορισμού όσο καλός και αν είναι ο εργοδότης ως άνθρωπος ισχύει το δίκαιο του ισχυρού, το να μιλάτε για αυτό ισοδυναμεί με τη νομιμοποίηση της δικτατορίας των αφεντικών. Γίνεστε σαν κάποιον που θεωρεί ότι επειδή στη ρωμαϊκή αρένα το δάπεδο είναι οριζόντιο επίπεδο τόσο για τα λιοντάρια όσο και για τους χριστιανούς, λιοντάρια και χριστιανοί έχουν ίσες ευκαιρίες στη ρωμαϊκή αρένα. Προσέξτε. Το ζήτημα - αναφέρθηκε ο Πρωθυπουργός πριν - δεν είναι αν θα πρέπει να υπάρχει ευελιξία, αν κάποιοι άνθρωποι θα μπορούν να δουλεύουν λιγότερες ώρες την Τετάρτη και περισσότερες την Πέμπτη, αν το θέλουν. Και βέβαια θα έπρεπε να μπορεί να ισχύει αυτό. Το ζήτημα είναι πώς η πολιτεία εξασφαλίζει ότι όντως το θέλουν και δεν τους επιβάλουν να το θέλουν οι εργοδότες στη βάση της λογικής και της πρακτικής του «Νονού», του Μάρλον Μπράντο. Και πώς εξασφαλίζεται ότι ο εργαζόμενος πραγματικά το ήθελε και το ζήτησε σήμερα να δουλέψει περισσότερες ώρες και αύριο λιγότερες; Πώς εξασφαλίζεται αυτό; Με έναν μόνο τρόπο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Με το να έχει δίπλα του τον συνδικαλιστή, τον εκπρόσωπο του συνδικάτου, να τον ενισχύει, να την ενισχύει, έτσι ώστε να μπορούμε να ξέρουμε και εμείς ότι αυτό το θέλησε και δεν το θέλησε ως εργοδότης να το θελήσει ο εργαζόμενος. Και μη μας πείτε ότι οι συνδικαλιστές είναι εργατοπατέρες, γιατί αυτό ουσιαστικά είναι σαν μας λέτε ότι επειδή κάποιοι ή πολλοί - δεν έχει σημασία - δικηγόροι είναι ανεπαρκείς ή επίορκοι αυτό είναι λόγος να καταργήσουμε τους συνηγόρους υπεράσπισης από τα δικαστήρια. Το ίδιο επιχείρημα είναι. Βέβαια δεν προσπαθώ να σας πείσω. Γιατί; Διότι τα ξέρετε όλα αυτά. Και αυτός είναι ακριβώς ο στόχος σας, η εντεταλμένη αποστολή την οποία φέρνετε σήμερα εις πέρας σε αυτό το Κοινοβούλιο: Η επισημοποίηση της κατάργησης όποιας προστασίας έχει μείνει όρθια για τους εργαζόμενους μετά από έντεκα χρόνια επιδρομών υπό την κάλυψη της χρεοδουλοπαροικίας που σκοτεινιάζει τούτο τον τόπο, που σκοτεινιάζει το νου των ανθρώπων μας εκεί έξω. Κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, γνωρίζετε επίσης ότι μετά από έντεκα χρόνια, μετά την μετατροπή της χώρας σε μια απέραντη αποικία χρέους, σε μία χρεοδουλοπαροικία, έχουμε τριών ειδών επιχειρήσεις. Τριών ειδών επιχειρήσεις έχουμε στην Ελλάδα. Έχουμε την πρώτη κατηγορία τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που ακροβατούν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, που σήμερα είναι αύριο δεν είναι. Σε αυτές εργαζόμενοι και εργοδότες ξαγρυπνούν με την ίδια αγωνία, την αγωνία του λουκέτου του αύριο, του αν θα υπάρχει δουλειά. Την ίδια αγωνία έχει ο εργοδότης και ο εργαζόμενους σε αυτές τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Σε αυτές, μαζί με την υπεραξία - που δεν υπάρχει - έχει συρρικνωθεί, έχει εξαφανιστεί κιόλας η διελκυστίνδα μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου μαζί με τα πενθήμερα, μαζί με τα οκτάωρα, μαζί με τις υπερωρίες. Δεν χρειάζεται, κύριε Χατζηδάκη, να πείτε στους εργαζόμενους σε τέτοιες επιχειρήσεις να βάλουν πλάτη στις επιχειρήσεις για να μην κλείσουν. Το κάνουν από το 2010. Συνέχεια βάζουν πλάτη. Έχει κατσιάσει η πλάτη τους από το βάλε - βάλε τόσα χρόνια. Η δεύτερη κατηγορία επιχειρήσεων που είναι πολύ λιγότερες μετά από έντεκα χρόνια κρίσης είναι αυτές που τα βγάζουν πέρα σχετικά καλά, αρκετά καλά, ώστε να μπορούν να σέβονται τα πενθήμερα, τα οκτάωρα και τις υπερωρίες. Με το νόμο σας αυτόν, όμως, αυτήν την κατηγορία των έντιμων επιχειρηματιών την καταδικάζετε. Και αυτό γιατί υπάρχει μια τρίτη κατηγορία, μια κατηγορία επιχειρήσεων με μεγάλες προσόδους - πάρτε για παράδειγμα τα σουύπερ μάρκετ - με υπεραξίες, με υπερκέρδη, με αθέμιτο ανταγωνισμό, με επιχειρηματίες που θα αδράξουν την ευκαιρία που τους δίνετε σήμερα να επιβάλουν στους εργαζόμενούς τους - να επιλέξουν οι εργαζόμενοι, βεβαίως! - την κατάργηση των πενθήμερων, των υπερωριών, του οκτάωρου. Όπως η τρόικα σας ξευτέλιζε όλους εσάς που υπογράψατε μνημόνια - Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ - που σε κάθε μνημόνιο - θυμάστε - σας έβαζαν στην πρώτη παράγραφο να λέει: «Μετά από αίτηση των ελληνικών αρχών εισάγονται…», και ακολουθούσε ο κατάλογος της φρίκης - λες και οι ελληνικές αρχές το είχαν απαιτήσει αυτό, όχι η τρόικα! - , έτσι όπως σας εξευτέλιζε η τρόικα - και σας εξευτελίζει ακόμα και σήμερα, σας βάζει να λέτε ότι αυτά που θέλει εκείνη να πει, είναι δικές σας ιδέες, κύριε Μητσοτάκη, όπως συνέβαινε και με τον κ. Τσίπρα από το 2015 και μετά - έτσι θα βάζουν και τους εργαζόμενους να απαιτούν οι ίδιοι τη φρίκη που τους επιβάλλουν οι εργοδότες. Αυτό σημαίνει ατομική διαπραγμάτευση. Κάνοντας, όμως, αυτό, δεν χτυπάτε μόνο τους εργαζόμενους. Χτυπάτε και εισάγετε αθέμιτο ανταγωνισμό στους λίγους καλούς εργοδότες που δεν θέλουν να καταργήσουν το πενθήμερο, που δεν θέλουν να καταργήσουν τις υπερωρίες, που δεν θέλουν να καταργήσουν το οκτάωρο. Εκείνο που ως σήμερα αυτοί οι έντιμοι επιχειρηματίες έκαναν χωρίς δεύτερη σκέψη, τηρούσαν δηλαδή τα δικαιώματα των εργαζομένων, ο νόμος σας μετατρέπει αυτήν την τήρηση των εργασιακών δικαιωμάτων των ανθρώπων σε ηρωική πράξη. Και όπως ξέρουμε πάρα πολύ καλά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι ηρωικές πράξεις δεν επιβιώνουν σε μια μη ηρωική εποχή. Με άλλα λόγια, κύριε Υπουργέ, ο νόμος σας δεν έχει στόχο οι εργαζόμενοι να βάλουν πλάτη στις επιχειρήσεις που θα έκλειναν αλλιώς. Όχι. Ο νόμος σας έχει στόχο να αυξήσει κι άλλο τα ποσοστά κέρδους των αρπακτικών ολιγοπωλίων που ήδη εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενους και τους καταναλωτές και τους εκμεταλλεύονται με ρυθμούς εκμετάλλευσης που δεν συναντάμε παρά μόνο στον τρίτο κόσμο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΜέΡΑ25]] Μέσα στον παροξυσμό σας να βάλετε πλάτη σε αυτά τα αρπακτικά, κύριε Χατζηδάκη, - που μάλιστα είδαν τα κέρδη τους να εκτοξεύονται εν μέσω πανδημίας την ώρα που η συντριπτική πλειοψηφία συντρίβεται από τη νέα τροπή της ενδεκαετούς κρίσης - , ο νόμος σας εκθέτει τους λίγους εργοδότες στον αθέμιτο ανταγωνισμό των αρπακτικών και τους εξαναγκάζει να υιοθετήσουν πρακτικές του 19ου αιώνα. Θα πουν οι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας ότι ίσως να τα παραλέω. Ο κ. Χατζηδάκης σίγουρα θα το έλεγε. Θα πουν ότι το νομοσχέδιο δεν μιλάει για κατάργηση του οκτάωρου, ότι πάμε από τις οκτώ στις δέκα ώρες με μια ευελιξία, θα πουν ότι ούτε μιλάει για την κατάργηση των υπερωριών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πέραν του ότι αυτές οι δύο ώρες μπορεί για εσάς να μην έχουν σημασία, για έναν εργαζόμενο που όμως που έχει ένα παιδί να παραλάβει ή έναν άρρωστο γονιό στο σπίτι, αυτές οι δύο ώρες μπορεί να παίξουν ρόλο. Αλλά δεν είναι αυτή η βασική ουσία του εγκλήματος το οποίο κάνετε. Ακόμα και ένα λεπτό της ώρας, εξήντα δευτερόλεπτα να προσθέσετε στο νόμιμο οκτάωρο, καταργείται το οκτάωρο ως ιδέα, ως ιερή κατάκτηση του εργατικού κινήματος. Γι' αυτό το κάνετε. Πρόκειται για τη λεπτή πλευρά της σφήνας. Την τοποθετείτε στο πιο αδύναμο μέρος της εργατικής τάξης. Και από τη στιγμή που την τοποθετείτε με το νομοσχέδιό σας το σημερινό, μια σφυριά μπαίνει όλη μέσα. Είναι κάτι αντίστοιχο με το εξής. Φανταστείτε να έβαζε, να τα κατάφερνε να ξεπεράσει το Σύνταγμα η άλλη των αρίστων της Κυβέρνησής σας, η ανεκδιήγητη κ.υρία Κεραμέως, φανταστείτε να κατάφερνε να βάλει δίδακτρα ετήσια στα προπτυχιακά προγράμματα του ενός ευρώ. Τι ψυχή έχει ένα ευρώ θα ρωτήσει κάποιος; Έχει και παρά έχει. Γιατί το να πας από το μηδέν, από το δωρεάν, στο ένα ευρώ είναι μεγαλύτερη πολιτική και ψυχολογική και ηθική απόσταση από το να πας από το 1 ευρώ στα 1.000 ευρώ τα δίδακτρα, από τα 1.000 στα 5.000, από τα 5.000 στα 10.000. Το ίδιο και με το οκτάωρο. Όπως το μηδέν στα δίδακτρα είναι ριζοσπαστικός αριθμός που είναι αποτέλεσμα δεκαετιών, αγώνων του ελληνικού λαού, όπως το οκτώ το οκτάωρο είναι αποτέλεσμα τεράστιων αγώνων από το Σικάγο μέχρι σήμερα της εργατικής τάξης παγκοσμίως και είναι ριζοσπαστικός αριθμός το οκτώ, το να πας από το μηδέν στο ένα ευρώ τα δίδακτρα και το να πας το οκτάωρο στο οκτώ και ένα λεπτό είναι αυτό το οποίο συμβολίζει για εσάς - και γι' αυτό το κάνετε - τη δολοφονία της «ιερότερης των αγελάδων» του εργατικού κινήματος παγκοσμίως. Αυτός είναι ο σκοπός. Είναι ο λόγος που για εμάς αυτό που κάνετε είναι casus belli σήμερα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΜέΡΑ25]] Έρχομαι τώρα στο ευρύτερο πλαίσιο. Ισχυρίζεται η Κυβέρνηση ότι ο νόμος σας αυτός θα δώσει μια δυναμική στην ελληνική οικονομία. Στα όνειρά σας! Σε καμμία περίπτωση. Τρενάροντας το ωράριο των ολιγοπωλίων, των σουύπερ μάρκετ, των εμπορικών κέντρων, και δίνοντάς τους την ευκαιρία να τραβάνε σαν λάστιχο το ωράριο των εργαζόμενων χωρίς ούτε μία δεκάρα παραπάνω με αυτές τις διευθετήσεις που λέτε, τι κάνετε; Εντείνετε τον αθέμιτο ανταγωνισμό, αυξάνετε τη μονοπωλιακή δύναμη των μεγάλων και έτσι μειώνετε τη συνολική πίτα. Ακόμα και ένας αστοιχείωτος φιλελεύθερος οικονομολόγος αυτό το γνωρίζει. Και εσείς το γνωρίζετε. Αλλά γι' αυτό το κάνετε. Δεν το κάνετε παρά το γεγονός ότι έγινε έτσι. Το κάνετε επειδή είναι έτσι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ποιος σοβαρός επενδυτής επενδύει σε μια χώρα της οποίας το εργατικό δυναμικό φτωχοποιείται συστηματικά έντεκα χρόνια τώρα και μάλιστα εν μέσω πανδημίας εξαθλιώνεται ακόμα περισσότερο; Το μόνο που αναπτύσσεται έτσι η υποανάπτυξη, η ανάπτυξη της υποανάπτυξης. Αυτό εξυπηρετείτε. Στον βωμό των συμφερόντων των αρπακτικών που κρύβονται πίσω από την «Μητσοτάκης Α.Ε.», την οποία ο κ. Χατζηδάκης εκπροσωπεί επάξια, προωθείται η ανάπτυξη της υποανάπτυξης. Αυτό κάνουν, με τέσσερις αρωγούς, με τέσσερις θεραπαινίδες. Πρώτος αρωγός, η ήδη καμένη γη. Οι νέοι άνθρωποι εκεί έξω που δεν απεργούν καν, που μας λένε: «Ποια εργασιακά δικαιώματα μάς λέτε τώρα, αφού εγώ δεν έχω κανένα, δουλεύω έξι ημέρες την εβδομάδα, εφτά ημέρες την εβδομάδα μερικές φορές, μου δίνει ρεπό όποτε μου δίνει, με πληρώνει ή δεν με πληρώνει! Τι μου λέτε εμένα τώρα;». Αυτός είναι ο πρώτος σας αρωγός ότι υπάρχουν πάρα πολλοί, ιδίως νέοι άνθρωποι, που δουλεύουν έτσι. Ο δεύτερος αρωγός σας είναι η ορθή εκτίμηση ότι δεν μπορεί σοβαρά να προστατευθεί η εργασία όσο ο κόσμος της εργασίας είναι πιασμένος στην παγίδα της χρεοδουλοπαροικίας. Σε τι οδήγησε; Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης των Εργατικών Συνδικάτων, ETUC, από το 2010 μέχρι το 2019 σε τρεις χώρες μόνο υποχώρησε ο δείκτης ποιότητας της απασχόλησης, σε όλες τις άλλες ανέβηκε. Οι χώρες ήταν η Πορτογαλία με -3%, η Κύπρος με -2%, η Ελλάδα με -11,5%. Διότι, αν αποδομήσετε τον δείκτη αυτόν, θα δείτε ότι το βασικό κομμάτι αυτού που πήγε προς τα κάτω ήταν ο εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας, που είναι ο υψηλότερος στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είμαστε το μόνο κράτος - μέλος στην Ευρωπαϊκή Ένωση που και έχει τον υψηλότερο εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας και χειροτερεύει αυτό και παράλληλα, είμαστε το μοναδικό κράτος όπου ο μέσος όρος του μισθού έχει μειωθεί από το 2010 και που αποκλίνει από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντίθετα ακόμα και με χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που συγκλίνουν με τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αν θέλουμε να καταλάβουμε γιατί συμβαίνει αυτό, ένα στοιχείο από την ίδια Έκθεση της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας των Συνδικάτων απαντάει: Επειδή το ποσοστό κάλυψης των συλλογικών διαπραγματεύσεων φθίνει στην Ελλάδα με τον μεγαλύτερο ρυθμό φθοράς από ότι οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Ο τρίτος αρωγός σας, κύριε Χατζηδάκη, στην προσπάθειά σας είναι η ακόμα πιο ορθή εκτίμηση της Πλειοψηφίας ότι έχουμε πιαστεί ως κοινωνία σε μια δίνη. Έχουμε μια λιτότητα που επιβάλλει το μη βιώσιμο δημόσιο χρέος. Αυτή η λιτότητα παράγει ιδιωτικές χρεοκοπίες. Οι ιδιωτικές χρεοκοπίες δημιουργούν πεδίο δόξης λαμπρό για τα αρπακτικά του «ΗΡΑΚΛΗ», που ρευστοποιούν περιουσίες και τις βγάζουν στα Cayman Islands, αφαιρώντας οικονομική δυναμική από την ελληνική οικονομία, μέσα από την εξαγωγή κεφαλαίων. Αυτοί οι πλειστηριασμοί, ο πτωχευτικός νόμος και τώρα η Χατζηδάκειος ρευστοποίηση της μισθωτής εργασίας, η περαιτέρω ρευστοποίηση, δημιουργούν νέες δυστυχίες, νέα ανέχεια, νέα συρρίκνωση της λαϊκής κατανάλωσης. Και έτσι, έχουμε νέα μείωση των παραγωγικών επενδύσεων όσο μειώνεται η ενεργός ζήτηση σε αυτή τη χώρα και η έμφαση δίνεται σε τι; Δίνεται στις επενδύσεις των αρπακτικών, σε κόκκινα δάνεια κ.λπ., στον τζόγο, στις εξορύξεις, που βέβαια φέρνουν όσον αφορά στη φορολογία των πολιτών που ζουν σε αυτή τη χώρα και πασχίζουν να επιβιώσουν, νέα συρρίκνωση της φορολογικής βάσης και έτσι, νέα λιτότητα, νέες χρεοκοπίες και πάει λέγοντας. Ο τέταρτος αρωγός του κ. Χατζηδάκη είναι ένα συνδικαλιστικό κίνημα το οποίο πραγματικά αφήνει πολλά ερωτηματικά. Είναι σύμμαχός σας, κύριε Χατζηδάκη, ο εργατοπατερισμός, τον οποίο συγχέετε επίτηδες με τον συνδικαλισμό. Επικαλείστε των εργατοπατερισμό για να διαβάλετε τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, όπως κάνετε και με τον λαϊκισμό, τον οποίο πάτε να ταυτίσετε με τη δημοκρατική αντίσταση στην απώλεια δημοκρατικής κυριαρχίας σε αυτήν τη χώρα. Ποιος είναι ο στόχος σας στο πλαίσιο του μνημονιακού λαϊκισμού σας; Και τι εννοώ με αυτό; Τι είναι ο μνημονιακός σας λαϊκισμός, όχι μόνο δικός σας, αλλά και του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ; Το αφήγημα ότι, αν λέμε «ναι» σε όλα, αν είμαστε υποδειγματικοί κρατούμενοι, τελικά όλοι θα γίνουμε πλούσιοι ή τουλάχιστον, θα ορθοποδήσουμε και θα πετάξουμε. Αυτός είναι ο μνημονιακός λαϊκισμός. Ο λαϊκιστής είναι αυτός που υπόσχεται τα πάντα σε όλους. Έτσι κάνετε και εσείς: Υπόσχεστε τα πάντα, λέγοντας «ναι» σε όλα στην Τρόικα. Αυτό κάνετε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΜέΡΑ25]] Στο πλαίσιο, λοιπόν, αυτού του μνημονιακού λαϊκισμού, έρχεστε τώρα να παριστάνετε εσείς τον σωτήρα των εργαζόμενων από τους εργατοπατέρες, ως εμφανιζόμενος εσείς ως ο πατερούλης των εργαζόμενων που θα τους φροντίσετε, την ώρα που αυτό που κάνετε είναι ότι τους στρέφετε εναντίον των δικών τους συμφερόντων, τους αποξενώνετε από τη μία και μοναδική αλήθεια. Ποια είναι αυτή; Ότι για να πραγματώσουν τα προσωπικά τους όνειρα, για να δουν ένα καλύτερο αύριο, για να γίνουν οι νέες τεχνολογίες σκλάβοι τους και όχι αυτοί οι σκλάβοι των νέων τεχνολογιών, πρέπει να δράσουν συλλογικά. Εν τέλει, κύριε Χατζηδάκη, ο μεγαλύτερος αρωγός σας είναι η αίσθηση εκεί έξω ότι τα πράγματα είναι τόσο άσχημα που δεν μπορούν να γίνουν χειρότερα. Και τι θα κάνει ένας νΝόμος Χατζηδάκη; Τα πράγματα έχουν καταστραφεί στον χώρο της αγοράς εργασσίας έτσι και αλλιώς, έχει και κάποια καλά που έχει - ο φερετζές που είπε ο κ. Τσίπρας σωστά προηγουμένως - που χειρότερα δεν μπορούν να γίνουν, με εξαίρεση κάποιους τυχερούς που έχουν ακόμα κεκτημένα δικαιώματα. Ας τα χάσουν αυτοί, σου λέει. Εκμεταλλεύεστε την ηττοπαθή στάση πολλών εργαζόμενων, που μέσα στην απόγνωσή τους και την απαισιοδοξία τους, σου λένε «αφού πέθανε η δική μου κατσίκα, ας πεθάνει και του γείτονα». Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να επισημάνω ότι τίποτα δεν απειλεί μια χώρα περισσότερο από μια κυβέρνηση που ετοιμάζει εμφύλια επιδρομή στους μισθωτούς, εναντίον δηλαδή των ελάχιστων που έχουν μείνει στους πολλούς, την ώρα που ακονίζει μαχαίρια και πιρούνια για το φαγοπότι των πολύ λίγων. Η προετοιμασία για το φαγοπότι αυτό είναι εμφανής. Φαίνεται και από αυτά τα δύο πράγματα για τα οποία θριαμβολογείτε και χαίρεστε και ζητάτε και τους Έλληνες να ντυθούμε Ευρώπη και να χορεύουμε στον δρόμο. Το πρώτο είναι τα αρνητικά επιτόκια των ομολόγων, όπως για παράδειγμα, προχθές το πενταετές. Γιορτάστε, κύριε Χατζηδάκη! Γιορτάστε ελεύθερα! Γιορτάστε το παράδοξο να σας πληρώνουν τα κοράκια των αγορών για να φορτώνετε νέο χρέος στο ήδη μη βιώσιμο χρέος ενός κράτους, το οποίο γίνεται όλο και πιο χρεοκοπημένο κάθε μέρα. Γιορτάστε! Λες και ξεχάσαμε τι σήμαινε ο φτηνός δανεισμός πριν το 2008. Νόμιζα ότι τουλάχιστον με τα μνημόνια μετά το 2010, κύριε Χατζηδάκη, είχαμε συμφωνήσει, ανεξάρτητα πολιτικής και κομματικής τοποθέτησης, για τον φτηνό δανεισμό πριν το 2008, τα ωραία άρθρα που γράφατε για την Ελλάδα που πέταγε - θυμάστε που είχαμε ρυθμό ανάπτυξης πραγματικό 5%, όταν η Γερμανία είχε 2%; - ότι όλα αυτά ήταν η παγίδα, ήταν η αρχή της καταστροφής. Εσείς τώρα, σαν να το ξεχάσαμε όλο αυτό, γιορτάζετε ξανά ότι δανείζεστε φθηνά. Ποιος δανείζεται φθηνά; Ένα χρεοκοπημένο κράτος. Λες και δεν γνωρίζουμε ότι όσο αυξάνεται αυτή η πώληση των ομολόγων - που τελικά δεν αγοράζονται από τους χρηματιστές, από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αγοράζονται, όπου οι χρηματιστές τα πουλούν αμέσως μετά, εξ ου και τα χαμηλά επιτόκια - όσο αυξάνεται η εξάρτησή σας, της Κυβέρνησής σας, του κράτους μας από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα τόσο πιο κοντά έρχεται και τόσο πιο σκληρό θα είναι, όταν θα έρθει τι ο ισοσκελισμός του γερμανικού προϋπολογισμού, που αμέσως θα σηματοδοτήσει ένα e - mail που θα έρθει σε εσάς και στον κ. Σταϊκούρα, στην παλιοπαρέα ολόκληρη, που θα σας σφίξει τα λουριά. Τη νέα λιτότητα, το πέμπτο μνημόνιο το λέμε εμείς. Δεν θα το πείτε έτσι. Δεν ξέρω πώς θα το πείτε. Και για ποιους θα σφίξουν τα λουριά; Όχι για σας προσωπικά ούτε για την παρέα σας. Θα σφίξουν για τους μισθωτούς, που σήμερα αφήνετε ακόμα πιο απροστάτευτους στο ξεζούμισμα από τα αρπακτικά ολιγοπώλια, τα οποία εξάγουν προσόδους εις βάρος ακόμα και των αγορών, ακόμα και των μικρομεσαίων, ακόμα και των μη καπιταλιστών που σας στηρίζουν και σας ψηφίζουν. Το δεύτερο για το οποίο θριαμβολογείτε βεβαίως - και το έκανε ο κύριος Πρωθυπουργός πάλι, όπου μας είπε και ότι σήμερα θα πάρει την έγκριση και τα εύσημα από τις Βρυξέλλες - είναι το Ταμείο Ανάκαμψης. Είναι πολλά τα δισεκατομμύρια αυτά. Είναι αρκετά, όντως, για να αυξήσουν το ποσοστό των Ελλήνων που ωφελούνται από την κρίση. Διότι υπάρχουν και Έλληνες που ωφελούνται από την κρίση από το 2010. Αυτό το ποσοστό εγώ το υπολογίζω με τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης ότι θα πάει από ένα 5% του ελληνικού πληθυσμού, αλλά μπορεί να φτάσει και το 15%. Και όντως, θα ωφεληθούν αυτοί οι άνθρωποι. Βέβαια, αυτά τα δισεκατομμύρια δεν αρκούν ούτε για σάλιο ούτε για πλάκα για να καλύψουν τις δημοσιονομικές σας τρύπες ή για να γίνουν οι επενδύσεις που είναι απαραίτητες, έτσι ώστε να προλάβει η Ελλάδα το τρένο της τΤέταρτης πΠράσινης βΒιομηχανικής εΕπανάστασης, παράγοντας ικανή πράσινη ενέργεια, ικανή εγχώρια προστιθέμενη αξία. Κύριε Χατζηδάκη, μακριά από μένα η υποτίμηση των επιτευγμάτων σας. Έχετε πετύχει σε πολλές εντεταλμένες υπηρεσίες ρευστοποίησης εκ μέρους μιας συγκεκριμένης ολιγαρχίας. Είμαι σίγουρος ότι και σήμερα θα περάσετε το νομοσχέδιο αυτό, θα έχετε πετύχει τουλάχιστον στα χαρτιά την περαιτέρω ρευστοποίηση μιας ήδη ρευστοποιημένης μισθωτής εργασίας. «Τουλάχιστον στα χαρτιά» λέω, γιατί για μας, ο πόλεμος ξεκινά σήμερα. Είναι προφανές αυτό. Είστε στην πρωτοπορία μιας Κυβέρνησης αντίστροφων αλχημιστών. Τι είναι ο αντίστροφος αλχημιστής; Αυτός που πιάνει χρυσό και το κάνει κάρβουνο, όχι από ανικανότητα, αλλά επειδή αυτός είναι ο στόχος σας. Δεν είστε, άλλωστε, ο πρώτος Υπουργός Εργασίας που κλήθηκε να κάνει αυτό που εσείς κάνετε σήμερα. Το βλέπουμε μια δεκαετία το έργο αυτό. Σαν τους καταδρομείς που ακολουθούν το βαρύ πυροβολικό, το οποίο έχει σφυροκοπήσει μια ώρα εργασίας και την «αεροπορία της τΤρόικας», η οποία δεν έχει αφήσει σχεδόν τίποτα όρθιο, κάποια ερείπια. Εσείς έρχεστε να γκρεμίσετε και αυτά τα ερείπια, ό,τι απέμεινε όρθιο από τα οχυρωματικά έργα υπέρ της εργασίας. Κατεδαφιστές ερειπίων είστε, όπως και οι προηγούμενοι άλλωστε. Αυτό το κάνατε όλα αυτά τα χρόνια. Αποδεχθήκατε τον ρόλο του λοχία που δίνει τη χαριστική βολή στα θύματα των μνημονίων, στους χρεοκοπημένους μικρομεσαίους και προπάντων βέβαια στα δικαιώματα των μισθωτών. Έχετε μια διαφορά από τους προηγούμενους, κύριε Χατζηδάκη. Και θα πω για τον ΣΥΡΙΖΑ τώρα: Εσείς του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούσατε υποκριτικά, έχοντας υπογράψει τα μνημόνια και έχοντας παίξει τον ρόλο αυτόν της τρόικας, να επιδέσετε με επιδέσμους τα ετοιμοθάνατα κορμιά των θυμάτων της τρόικας. Ενώ εσείς, κύριε Χατζηδάκη, ίσως λίγο πιο ειλικρινής, σκάβετε τάφους. Ενώ εκείνοι άφησαν οκτάωρα, υπερωρίες και πενθήμερα να εξαφανιστούν από μόνα τους, χωρίς να νομιμοποιήσουν τον αφανισμό τους, εσείς έρχεστε και τον νομιμοποιείτε. Κι αυτό είναι μια μορφή ειλικρίνειας. Οι διαφορές σας είναι υπαρκτές, αλλά θλιβερά μικρές, συμβολικές, ανούσιες. Όσο για εμάς, για το ΜέΡΑ 25 η προστασία των εργαζομένων πάει χέρι - χέρι με την πραγματική ανάπτυξη, με την κοινή πράσινη ευημερία. Και όλα αυτά έχουν για εμάς ένα προαπαιτούμενο: ρήξη. Ρήξη με τη λιτότητα που φέρνει το μη βιώσιμο δημόσιο χρέος. Ρήξη με τη χρεοκοπία των οικογενειών και των μικρομεσαίων μέσα από τους πλειστηριασμούς, που είναι προϋπόθεση για τις αρπακτές των αρπακτών του «ΗΡΑΚΛΗ». Ρήξη με τον πτωχευτικό νόμο, που έρχεται να ολοκληρώσει το θεάρεστον έργον του «ΗΡΑΚΛΗ». Ρήξη με την επιτυχημένη προσπάθεια να στραφούν ιδιωτικοί εναντίον δημόσιων υπαλλήλων, πρεκαριάτο εναντίον προλεταριάτου, και τανάπαλιν. Ρήξη με την ασυδοσία των ολιγαρχών εναντίον ανθρώπων και περιβάλλοντος, την οποία θα χρηματοδοτεί με πολλά δις το Ταμείο Ανάκαμψης, το νέο μεγάλο ταμείο των νέων, επόμενων σκανδάλων, το ταμείο που θα λειτουργεί και ως πράσινο πλυντήριο πανβρώμικων πρακτικών, που αντί να ενισχύσουν, ακυρώνουν την πράσινη βιομηχανική επανάσταση. Και ναι, ρήξη και με τον εργατοπατερισμό, κύριε Χατζηδάκη, που το ΜέΡΑ 25 θέλουμε να βοηθήσουμε να αντικατασταθεί από ένα νέο συνδικαλιστικό πρότυπο τύπου ΒΙΟΜΕ, έναν παραγωγικό συνδικαλισμό όπου οι πραγματικά εργαζόμενοι παίρνουν στα χέρια τους την παραγωγική διαδικασία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΜέΡΑ 25]] Και κάτι τελευταίο, κύριε Χατζηδάκη, για να μην μου πείτε ότι δεν σας προειδοποιήσαμε. Μιλάτε για σεβασμό των αποφάσεων των δικαστηρίων όταν κηρύττουν παράνομες τις απεργίες. Μιλάτε για αστική ευθύνη των συνδικαλιστών που αγνοούν αυτές τις απαγορευτικές συνδικαλιστικές αποφάσεις. Ακούστε, κύριε Χατζηδάκη, αυτά να τα ξεχάσετε. Αν οι λαοί αποδέχονταν τις δικαστικές αποφάσεις εναντίον των απεργιών, δεν θα υπήρχε ποτέ οκτάωρο για να έρθετε να το καταργήσετε εσείς σήμερα. Θα ήμασταν ακόμα, όσον αφορά τις εργασιακές σχέσεις αλλά και άλλα πράγματα, στον 19ο ο αιώνα. Μιλάτε, κύριε Χατζηδάκη, για ηλεκτρονικό μητρώο συνδικάτων και ηλεκτρονικές ψηφοφορίες πριν από την κήρυξη μια απεργίας. Εμείς στο ΜέΡΑ 25 έχουμε κάνει πράξη και το ηλεκτρονικό μητρώο, πολύ πριν από εσάς και πανευρωπαϊκά, και κάνουμε κάθε εβδομάδα εμείς ηλεκτρονικές ψηφοφορίες. Αυτό το κόμμα, που οι ηλεκτρονικές ψηφοφορίες είναι κομμάτι του DNA μας, σας κοιτάζει στα μάτια και σας λέει «Ξεχάστε το.». Άλλο οι ηλεκτρονικές ψηφοφορίες μέσα σε ασφαλές λογισμικό περιβάλλον, που το έχουμε φτιάξει εμείς για εμάς, και άλλο οι ηλεκτρονικές ψηφοφορίες στα συνδικάτα, που θα γίνονται πού; Πάνω στις πλατφόρμες του ψηφιακού παρακράτους της «Μητσοτάκης Α.Ε.», που στόχο έχει να ξέρει ο εργοδότης τι ψηφίζει ο κάθε εργαζόμενος. Σας το λέμε για να μην υπάρχει η παραμικρή παρεξήγηση. Το ΜέΡΑ 25 είμαστε ψυχή τε και σώματι ταγμένοι στη μετωπική σύγκρουση με όποιους από εσάς τολμήσετε να ακολουθήσετε τον δικαστικό δρόμο προς τον φασισμό, ο οποίος σημαίνει απαγορεύσεις απεργιών και στοχοποίηση συνδικαλιστών. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΜέΡΑ 25]] Αν εσείς, κύριε Χατζηδάκη, επιλέγετε να γίνετε ένας ψηφιακός Γκοτζαμάνης, εμείς επιλέγουμε να σας κυνηγάμε στα πέρατα της γης. Σήμερα κηρύσσετε έναν τέτοιον πόλεμο. Σήμερα εμείς σηκώνουμε το γάντι σας. Θα σας πολεμήσουμε σε κάθε γωνιά της χώρας. Θα σας εμποδίσουμε σε κάθε σπιθαμή ελληνικού εδάφους. Νομίζετε ότι έχετε τη δύναμη να νικήσετε τόσο τη λογική όσο και το δίκαιο. Γελιέστε. Καληνύχτα σας, κύριε Χατζηδάκη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Τον λόγο τώρα έχει ο κύριος Υπουργός.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να ζητήσω συγγνώμη κατ' αρχάς, γιατί δεν ήμουνα σε ένα σημαντικό τμήμα της ομιλίας του κ. Βαρουφάκη. Έπρεπε να χειριστώ κάποια επείγοντα θέματα σε σχέση με νομοτεχνικές βελτιώσεις και τροπολογίες. Ο λόγος του κ. Βαρουφάκη ήταν φυσικά γλαφυρός και εννοείται ότι διαφωνώ πλήρως. Δεν θα σχολιάσω περαιτέρω, όμως, γιατί έχω μιλήσει ήδη τρεις φορές στην εΕπιτροπή, δύο φορές στην Ολομέλεια και δεν έχω στην παρούσα φάση να πω κάτι καινούργιο και κυρίως δεν έχω να προσθέσω κάτι σε σχέση με αυτά που είπε ο Πρωθυπουργός. Ο λόγος που κάνω αυτήν την παρέμβαση βασικά είναι για να καταθέσω το πρώτο από τα δύο πακέτα των νομοθετικών βελτιώσεων. Είναι τριάντα νομοτεχνικές βελτιώσεις, όχι μεγάλης σημασίας σπεύδω να σας πω - θα τις δείτε - οι οποίες σε έναν βαθμό λαμβάνουν υπ' όψινη τις προτάσεις, τις ιδέες της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής. Θα ακολουθήσει ακόμα ένα πακέτο. Πιστεύω ότι θα κατατεθεί εγκαίρως. Επίσης, θα τοποθετηθώ και για τις τροπολογίες που δέχεται η Κυβέρνηση ή δεν δέχεται η Κυβέρνηση. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο παρακαλώ;
Κύριε Γρηγοριάδη, μόλις τώρα μίλησε ο Πρόεδρός σας.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα για ένα λεπτό μέχρι να ανέβει η κ. Μάλαμα στο Βήμα, που πολύ έχει περιμένει, για να μιλήσω επί της διαδικασίας, η οποία είναι πολύ παράξενη και αλλόκοτη. Δεν φταίτε εσείς, δεν προεδρεύατε εσείς. Κοιτάξτε, κύριε Πρόεδρε, τι συνέβη σήμερα εδώ στη Βουλή, πριν από μία ώρα, όχι με δική σας ευθύνη, αλλά του Προέδρου της Βουλής κ. Τασούλα. Αφού τελείωσαν τις πρωτολογίες τους όλοι οι πολιτικοί Αρχηγοί και ενώ ο Αρχηγός της τελευταίας κοινοβουλευτικής δύναμης παρευρίσκετο και ζητούσε τον λόγο, εδόθησαν δευτερολογίες στον Πρωθυπουργό, στον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και στην κ. Φώφη Γεννηματά, την Πρόεδρο του Κινήματος ΑλλαγήςΙΝΑΛ. Αυτό, κατά τη γνώμη μας, κατ' αρχάς είναι παράξενο για τον κοινοβουλευτικό τους πολιτισμό το ότι δέχθηκαν αυτήν την ανακολουθία, να μην έχει μιλήσει μια πολιτική δύναμη, και δεύτερον δείχνει, κατά τη γνώμη μας - και κλείνω με - ότι τρεις δυνάμεις, που δεν είναι τυχαίο κατά τη γνώμη μου ότι έφεραν μνημόνια στη χώρα, συνεννοήθηκαν σχεδόν για να φιμωθεί η φωνή μιας τέταρτης δύναμης, που αντιστέκεται στα μνημόνια. Ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο.
Τον λόγο έχει η κ. Κυριακή Μάλαμα από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κυρίες και κύριοι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, ό,τι και να λέτε, όπως και να το βαφτίζετε το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα για τα εργασιακά αποτελεί την επιτομή της κυβερνητικής επίθεσης απέναντι στον κόσμο της εργασίας. Εισάγει διατάξεις που καταργούν στην πράξη το δικαίωμα του εργαζομένου στον προσωπικό του χρόνο, καθώς πλέον σε όλο το φάσμα της οικονομίας ο εργαζόμενος θα επιτρέπεται να ολοκληρώνει το ωράριο εργασίας του μόνο όταν και αν του το επιτρέψει ο εργοδότης του. Με το παρόν νομοσχέδιο ευνοούνται και πάλι οι μεγάλοι εργοδότες και ζημιώνονται, εκτός από τους εργαζόμενους, και όλες οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις που αδυνατούν να ανταγωνιστούν τους μεγάλους οικονομικούς παίκτες μιας πλήρως απορυθμισμένης αγοράς. Τι δώρο δίνει η Κυβέρνηση με αυτό το νομοσχέδιο στη μεγάλη εργοδοσία; Χαρίζει τη δυνατότητα επιβολής ατομικών συμβάσεων εργασίας χωρίς ωράριο. Δίνει τη δυνατότητα δήθεν διευθέτησης του ωραρίου εργασίας μέσα από ένα υποχρεωτικό σαρανταπεντάωρο, όπως προβλέπεται στο άρθρο 45. Δίνει τη δυνατότητα στον εργοδότη κατάργησης του πενθημέρου και του οκταώρου, με την εισαγωγή του υποχρεωτικού εξαήμερου ή του υποχρεωτικού δεκάωρου στο άρθρο 44. Και βέβαια δίνεται η δυνατότητα συμψηφισμού των αμοιβών της υπερωριακής εργασίας με ρεπό, γεγονός που θίγει άμεσα τον εργαζόμενο και μειώνει τις αμοιβές του, καθώς εξισώνεται η αμοιβή της υπερωρίας με την αμοιβή του κανονικού χρόνου εργασίας. Την ίδια στιγμή, το νομοσχέδιο εισάγει και άλλες ακραίες διατάξεις, οι οποίες αφορούν τους εργαζόμενους με συμβάσεις ημιαπασχόλησης. Για πρώτη φορά οι εργαζόμενοι με μειωμένο ωράριο θα υποχρεούνται σε μονομερή υποχρεωτική αύξηση ωραρίου σε περίπτωση φόρτου εργασίας, χωρίς όμως η αύξηση αυτή του ωραρίου να αμείβεται ως υπερωρία. Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι θα υποχρεούνται και σε κυλιόμενο ωράριο, εφόσον θελήσει ο εργοδότης να το κάνει έτσι και να το επιβάλει μονομερώς. Εάν βάλουμε όλο αυτό το πλέγμα διατάξεων μέσα στο πλαίσιο των ατομικών συμβάσεων εργασίας που προωθεί αυτό το νομοσχέδιο, τότε αντιλαμβανόμαστε όλοι πια πώς θα είναι η εργασιακή και κοινωνική ζούγκλα, αυτή δηλαδή που θέλει να επιβάλει η συγκεκριμένη Κυβέρνηση. Και φυσικά, τα δώρα στη μεγάλη εργοδοσία δεν σταματούν εδώ και δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ βεβαίως σε έναν από τους μεγάλους εργοδότες σας, την «ELDORADO GOLD», αυτή στη Χαλκιδική. Στο άρθρο 63 του νομοσχεδίου καταργείται η κυριακάτικη αργία για τους εργαζόμενους στον μεταλλευτικό κλάδο. Αυτό σημαίνει ότι η «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ» δεν θα υποχρεούται να πληρώνει ούτε υπερεργασία ούτε τις υπερωρίες στους μεταλλεργάτες και θα τους υποχρεώνει να εργάζονται τις Κυριακές. Με τι θα τους πληρώνει; Θα τους πληρώνει με ρεπό κάποια άλλη μέρα που θα βολέψει την εταιρεία. Αυτό σημαίνει πρακτικά μείωση του πραγματικού εισοδήματος και των συγκεκριμένων εργαζομένων. Επειδή βέβαια δεν θέλω να αερολογώ, πριν από λίγο πληροφορηθήκαμε ότι η εταιρεία έληξε τις εργολαβίες δύο υπερεργολάβων και έτσι απολύθηκαν σαράντα τρία άτομα. Οι θέσεις αυτές, σύμφωνα με πληροφορίες και διαρροές από την εταιρεία, θα καλυφθούν - λέει - μέσα από υπερεργασία - υπερωρίες και διευθέτηση από τους υπαλλήλους που ήδη εργάζονται σε άλλες θέσεις εργασίας, με άλλο αντικείμενο. Οι εργολάβοι είναι, αυτήν τη στιγμή που συνεδριάζουμε εμείς, στα γραφεία στη Στρατονίκη και αναμένουν εξηγήσεις από την εταιρεία. Κρίμα που δεν είναι εδώ και ο κ. Χατζηδάκης. Είναι και φίλος, αν δεν κάνω λάθος, με την «ELDORADO». Έχουμε πάρε - δώσε, σε σχέση με αυτήν τη συγκεκριμένη εταιρεία. Για να φανταστείτε λοιπόν, δεν περίμεναν καν να ψηφιστεί το νομοσχέδιο. Αυτή τη στιγμή σαράντα τρία άτομα, εργολαβικοί εργαζόμενοι, είναι έξω από τα γραφεία της «ELDORADO», γιατί απολύθηκαν, πριν καν ψηφιστεί το νομοσχέδιο. Και συνεχίζω. Αντίστοιχα αύξηση του φόρτου εργασίας θα δουν και όλοι οι υπάλληλοι που εργάζονται σε καθήκοντα γραφείου και οι οποίοι, με τη δυνατότητα πάλι δήθεν διευθέτησης του χρόνου εργασίας τους, θα φορτώνονται για το σπίτι τα καθήκοντα που δεν πρόλαβαν να διεκπεραιώσουν στο γραφείο τους. Ένας τραπεζικός υπάλληλος, για παράδειγμα, ενός υποκαταστήματος τράπεζας σε μια τουριστική περιοχή προφανώς όλο το καλοκαίρι θα αναγκάζεται να παίρνει δουλειά για το σπίτι, για να καλύψει το σχετικό φόρτο εργασίας. Θα πληρώνεται γι' αυτό; Όχι βέβαια, διότι η διευθέτηση αυτή θα επιτρέπει διά νόμου πλέον τον εργοδότη, δηλαδή θα έχει εν προκειμένω τη δυνατότητα η τράπεζα αντί για αμοιβή, να του δώσει ημερήσια ρεπό σε μια άλλη χρονική στιγμή εντός εξαμήνου, μέσα στο χειμώνα παραδείγματος χάρινη. Όμως, υπάρχει και ένα άλλο μείζον ηθικό και πολιτικό ζήτημα, σε σχέση με αυτό το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, το οποίο συνδέεται και με το απαράδεκτο αυτοαποκαλούμενο «συνέδριο γονιμότητας» που απασχόλησε την επικαιρότητα τις τελευταίες μέρες, ένα συνέδριο μίσους απέναντι στην γυναικεία ύπαρξη, που ευτυχώς ακυρώθηκε. Ωστόσο, θα ήθελα να επισημάνω το εξής: Στο συγκεκριμένο συνέδριο θα συμμετείχε ως ομιλήτρια η Υφυπουργός Εργασίας κ. Συρεγγέλα. Η συγκεκριμένη Υφυπουργός, η οποία εμφανίστηκε τις προηγούμενες μέρες ως ένθερμος υποστηρικτής του παρόντος νομοσχεδίου, το οποίο άλλωστε και υπογράφει η ίδια, αναμενόταν να συμμετάσχει ως ομιλήτρια σε αυτό το συνέδριο, αυτό το συνέδριο του ακραίου πουριτανισμού και μισογυνισμού. Την ρωτάμε, λοιπόν: Πώς ακριβώς θα διασφαλίσει αυτό το νομοσχέδιο μια γυναίκα να έχει πρόσβαση στη μητρότητα, όταν ο εργοδότης της θα μπορεί να κατακερματίσει όσο θέλει τον χρόνο εργασίας της; Πώς θα μπορέσει μια γυναίκα να γίνει μάνα, όταν θα μπορεί να την θέτει σε αναγκαστική αργία ο εργοδότης της χωρίς αμοιβές, όταν θα μπορεί να τη απολύει καταχρηστικά; Να βγει και να μας τα εξηγήσει λοιπόν αυτά, για τα οποία υποτίθεται ότι κόπτεται η συγκεκριμένη Υφυπουργός, που υποτίθεται ότι είναι και αρμόδια για τα θέματα δημογραφικής πολιτικής και οικογένειας. Ολοκληρώνοντας θέλω να πω ότι η Νέα Δημοκρατία με το παρόν νομοσχέδιο υπηρετεί τα συμφέροντα των μεγάλων, του ΣΕΒ, της «ELDORADO», των τραπεζών και υποθηκεύει το μέλλον των νέων παιδιών, των ανθρώπων που θέλουν να κάνουν οικογένεια, που θέλουν να μπορούν να βιοπορίζονται αξιοπρεπώς από τη δουλειά τους. Όμως, αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας και καλούμε, στο πλαίσιο αυτό, όλους τους εργαζόμενους να απαντήσουν δυναμικά και ταυτόχρονα επαναλαμβάνουμε τη δέσμευσή μας ότι αυτό το αντιδραστικό και απαράδεκτο αντεργατικό πλαίσιο δεν πρόκειται να το αφήσουμε να εφαρμοστεί. Θα παλέψουμε για κοινωνική δικαιοσύνη μαζί με τους εργαζόμενους, μαζί με τους μικρούς και μεσαίους της οικονομίας, για να μπορέσουμε να έχουμε μία ανάπτυξη όχι μόνο για τους λίγους, αλλά μια ανάπτυξη για όλους, μια ανάπτυξη που θα επιτρέπει στον εργαζόμενο να ζει με αξιοπρέπεια και να κάνει οικογένεια, να μπορεί να προχωρήσει στην επαγγελματική και προσωπική του ζωή αξιοπρεπώς. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Καράογλου από τη Νέα Δημοκρατία. Αμέσως μετά θα ακολουθήσουν ο κ. Καραθανασόπουλος από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και η κ. Γεροβασίλη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ελάτε, κύριε Καράογλου.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής για το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας, το οποίο αναμορφώνει και εκσυγχρονίζει μετά από σαράντα χρόνια την εργατική νομοθεσία στην πατρίδα μας, πραγματοποιείται τη στιγμή που η Αξιωματική Αντιπολίτευση δηλητηριάζει την πολιτική ζωή του τόπου με την εμμονική αντίληψήη της ότι η δεύτερη φορά Αριστερά θα είναι αλλιώς. Το συγκεκριμένο επιχείρημα, το οποίο περισσότερο εκλαμβάνεται ως απειλή, ξεστομίζεται καθημερινά σχεδόν από τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι επιδίδονται σε απέλπιδες προσπάθειες να εκτροχιάζουν κάθε νομοθετική πρωτοβουλία που βάζει την Ελλάδα στο δρόμο της προόδου. Το σύνδρομο της ύβρης που τους διακατέχει, επιβεβαιώνει δυστυχώς ότι οι αυταπάτες που οδήγησαν στις καταστροφικές πολιτικές του 2015- δυστυχώς, επαναλαμβάνω - διατηρούνται ζωντανές εντός της Κουμουνδούρου. Γι' αυτό και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει ο ΣΥΡΙΖΑ το παρόν νομοσχέδιο βασίζεται στο τρίπτυχο «παρωχημένος συνδικαλισμός, διασπορά fake news και αδιαφορία για το γενικό συμφέρον». Αντίθετα, οι δικοί μας απαράβατοι άξονες και προτεραιότητες είναι η προστασία, η προσαρμογή και η διαφάνεια. Ακούμε μονότονα ότι καταργείται το οκτάωρο, όταν στην πραγματικότητα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Ακούμε συναδέλφους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να χρησιμοποιούν αγωνιστικά τσιτάτα, όπως το κλασικό «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη», παραβλέποντας ωστόσο το δίκαιο της κοινωνίας. Επικαλούνται το ιερό δικαίωμα στην απεργία, με το οποίο συμφωνούμε, όταν πρόνοια του νομοθετήματος είναι να θεσπίσει κανόνες διαφάνειας για τη λειτουργία των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Ήρθε λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ώρα να καταρρίψουμε μύθους, προκαταλήψεις, αυθαίρετα συμπεράσματα. Ζώντας σε μία εποχή, κατά την οποία οι θέσεις εργασίας συνδέονται με την τεχνολογία, το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας είναι προσαρμοσμένο στις εργασιακές, κοινωνικές και οικογενειακές συνθήκες της εποχής. ΗΗ ψηφιακή κάρταψηφιακή κάρτα εργασίας, η άδεια πατρότητας δεκατεσσάρων ημερών μετ' αποδοχών, η απαγόρευση απόλυσης για καταγγελλόμενα περιστατικά βίας, η αύξηση της αποζημίωσης απόλυσης στους εργατοτεχνίτες και η εξίσωσή τους με εκείνη των υπαλλήλων, η αύξηση των υπερωριών, η μετατροπή του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας σε ανεξάρτητη διοικητική αρχή αποτελούν σημαντικές θεσμικές τομές οι οποίες παρέχουν στους εργαζόμενους περισσότερες επιλογές, περισσότερες δυνατότητες, περισσότερα δικαιώματα. Για εμάς στη Νέα Δημοκρατία η διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και η ενίσχυση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας μας αλληλοσυνδέονται, όντας το ζητούμενο κάθε σύγχρονης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Και για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, σαφέστατα και δεν καταργείται το οκτάωρο. Σαφέστατα και δεν καταργούνται οι υπερωρίες. Σαφέστατα και δεν πληρώνονται με ρεπό οι υπερωρίες, ούτε βέβαια απελευθερώνονται οι απολύσεις, ούτε δημιουργούνται εξαντλητικές συνθήκες εργασίας, ούτε περιορίζεται το δικαίωμα στην εργασία, ούτε φυσικά καταργείται και η κυριακάτικη αργία. Σε ό,τι αφορά το οκτάωρο καθιερώνεται σε όλους ανεξαιρέτως τους κλάδους εργασίας και σε όλους τους τομείς οικονομικής δραστηριότητας. Καθιερώνεται, λοιπόν, με το άρθρο 55 η οκτάωρη εργασία, η σαραντάωρη εβδομαδιαία εργασία και η πενθήμερη εργασία. Κάθε τι άλλο είναι απλώς ένα χονδροειδέστατο ψέμα. Οι υπερωρίες αυξάνονται σε εκατόν πενήντα ώρες ετησίως από τις ενενήντα έξι σήμερα που είναι στη βιομηχανία και από τις εκατόν είκοσι στις υπηρεσίες. Εξυπακούεται δε ότι θα πληρώνονται με προσαύξηση 40% και όχι με ρεπό. Σχετικά με τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, υπενθυμίζω ότι ως θεσμός είναι σε ισχύ εδώ και τριάντα χρόνια. Το αποδεικνύει άλλωστε η συλλογική σύμβαση εργασίας στον ξενοδοχειακό κλάδο. Ό,τι ίσχυε μέχρι σήμερα διευρύνεται στις επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους που έμειναν έξω από τον νόμο με αποτέλεσμα να γίνονται προσωπικές συνεννοήσεις. Ένας εργαζόμενος μπορεί να επιθυμεί να δουλεύει περισσότερες ώρες από Δευτέρα έως Πέμπτη και την Παρασκευή να ξεκουράζεται, γνωρίζοντας ότι αφ' ενός αναπληρώνει χρόνο με την οικογένειά του και αφ' ετέρου θα πληρώνεται κανονικά, αφού στη διευθέτηση η αμοιβή είναι σταθερή. Κάθε τι άλλο είναι κραυγές και τρομοκρατία. Αναφορικά δε με το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας, αποσυνδέεται από το «μακρύ χέρι» του κράτους, δηλαδή από το Υπουργείο Εργασίας, αναβαθμίζεται και με την ψήφιση του νόμου θα λειτουργεί πλέον ως ανεξάρτητη αρχή με ισχυρότερο ρόλο, αντιμετωπίζοντας και απαλείφοντας τα φαινόμενα «μαύρης» εργασίας και απλήρωτων υπερωριών. Για την εργασία την Κυριακή στην Ελλάδα υπάρχουν κλάδοι που ούτως ή άλλως είναι κλειστοί, όπως τα logistics ή οι φαρμακοβιομηχανίες. Προφανώς και δεν αλλάζουν οι κανόνες, απλά στους υπάρχοντες κλάδους που λειτουργούσαν Κυριακή προστίθενται και άλλοι που είναι ανοιχτοί σε ανταγωνίστριες χώρες. Υπενθυμίζω δε ότι όσοι εργάζονται Κυριακή θα αμείβονται 75% περισσότερο απ' ό,τι τις εργάσιμες ημέρες. Για την τηλεργασία, αυτή θα στηρίζεται στη συμφωνία εργοδοτών και εργαζομένων. Εφόσον υπάρχει συμφωνία, τότε και μόνο τότε θα υπάρχει και τηλεργασία. Για την ψηφιακή κάρταψηφιακή κάρτα εργασίας να θυμίσω ότι αποτελούσε και αποτελεί ένα πάγιο αίτημα της ΓΣΕΕ που ικανοποιείται σήμερα. Είναι το κλειδί για τη δίκαιη εφαρμογή μεταρρυθμίσεων, όπως το δικαίωμα της αποσύνδεσης στην τηλεργασία, η διευθέτηση του χρόνου εργασίας και η εξίσωση των υπερωριών σε βιομηχανία και υπηρεσίες. Μάλιστα, η αρχιτεκτονική της προβλέπει τη δυνατότητα αμοιβαίας δήλωσης του ωραρίου, της υπερεργασίας, των υπερωριών από τους εργαζόμενους και τους εργοδότες με «κόφτες» που θα αποκλείουν τις παράτυπες δηλώσεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή στην πολιτική οι συμβολισμοί έχουν σημασία, η λυσσαλέα αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ για το εργασιακό νομοσχέδιο δεν πηγάζει από την ανάγκη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να υπερασπιστεί το δίκιο του εργάτη. Είχε την ευκαιρία ως κυβέρνηση να το πράξει, αλλά ουδέποτε το υπερασπίστηκε. Πηγάζει από την υποχρέωση που έχει σε ορισμένα πρόσωπα να εμποδίσει τη θέσπιση κανόνων διαφάνειας γύρω από τη λειτουργία των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Πίσω από την πύρινη ρητορική κρύβεται η αγωνία να προστατεύσει τα κεκτημένα των κατ' επάγγελμα εργατοπατέρων, οι οποίοι με τη συμπεριφορά τους απαξιώνουν το συνδικαλιστικό κίνημα στην Ελλάδα. Ως παλαιός συνδικαλιστής - και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε - γνωρίζω εκ πείρας ότι ο οργανωμένος συνδικαλισμός που αντιμετωπίζει με υπευθυνότητα τον ρόλο του συμβάλλει καθοριστικά στην πρόοδο της οικονομίας και την προστασία των εργαζομένων. Είναι όμως άλλο πράγμα να υπερασπίζεσαι δικαιώματα και άλλο να διαιωνίζεις κακώς κείμενα ενός εργασιακού στάτους, το νομικό πλαίσιο του οποίου διαμορφώθηκε πριν από τέσσερις δεκαετίες και έπαψε να ανταποκρίνεται στις αυξημένες απαιτήσεις του σήμερα. Προφανώς το δικαίωμα στην απεργία είναι ιερό και αυτονόητα κατοχυρωμένο στο Σύνταγμα και στο νομοσχέδιο. Γι' αυτό και με μέτρα διαφάνειας ενισχύουμε την αξιοπιστία και την αντιπροσωπευτικότητα των συνδικαλιστικών οργανώσεων, διευκολύνοντας τη συμμετοχή των εργαζομένων στη λήψη των αποφάσεων. Συνοψίζοντας και κλείνοντας, το εργασιακό νομοσχέδιο ανατρέπει παρωχημένες λογικές φέρνοντας μια κανονικότητα στις εργασιακές σχέσεις, θέτει όρια, βάζει δικλείδες ασφαλείας, διευκολύνει εργαζόμενους και εργοδότες να συμπορεύονται με ηρεμία, αλληλοσεβασμό και αλληλοκατανόηση. Εξυπακούεται ότι η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας θα υπερψηφίσει το εργασιακό νομοσχέδιο διότι αυξάνει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, εξασφαλίζει καλύτερες αμοιβές, αναβαθμίζει το εργασιακό περιβάλλον και παρέχει καλύτερη ποιότητα ζωής. Το υπερψηφίζουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διότι δίνει δύναμη στον εργαζόμενο και δύναμη στην οικονομία θεραπεύοντας παθογένειες του παρελθόντος. Γιατί όταν η Αντιπολίτευση πορεύεται με δογματισμούς, εμείς δημιουργούμε την Ελλάδα του 21ου αιώνα και της τΤέταρτης βΒιομηχανικής εΕπανάστασης. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο κ. Καραθανασόπουλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Και τι δεν έχουμε ακούσει όλες αυτές τις μέρες από τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας όταν απευθύνονται στο Κ.Κ.Ε.! Ότι το Κ.Κ.Ε δεν εναρμονίζεται με τη νέα εποχή, ότι είμαστε προσκολλημένοι στο παρελθόν, στον προηγούμενο αιώνα, ενώ ο κόσμος αλλάζει. Μάλιστα έφτασαν στο σημείο να επιστρατεύσουν και τον αντικομμουνισμό, τον εμετικό και τον χρυσαυγίτικο. Μια Βουλευτής μάλιστα της Νέας Δημοκρατίας χθες το βράδυ έβαλε στο στόχαστρο ακόμη και τα «κόκκινα μεροκάματα», δηλαδή την ηρωική προσφορά προς το Κ.Κ.Ε. των φίλων, των μελών και των στελεχών του Κ.Κ.Ε. και της Κ.Ν.Ε., τα οποία κάποιες εποχές σήμαιναν φυλακίσεις και εξορίες. Αλλά τι το πέρασε το Κ.ΚΚ.Ε.; Ανώνυμη εταιρεία, όπως είναι η Νέα Δημοκρατία, για να παίρνει δανεικά και αγύριστα; Ας έρθουμε όμως στα σημαντικά ζητήματα. Ποιες είναι λοιπόν αυτές οι αλλαγές οι βασικές; Η πρώτη βασική αλλαγή, ας το πούμε, είναι η τεχνολογία, είναι οι εξελίξεις της έρευνας και της επιστήμης και οι επιπτώσεις που έχουν στην εργασία. Το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας είναι αντικειμενικό και χωρίς αμφισβήτηση. Είναι δηλαδή η τεράστια, η γιγαντιαία αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι στον ίδιο χρόνο εργασίας ένας εργαζόμενος παράγει πολύ περισσότερα εμπορεύματα ή ότι λιγότεροι εργαζόμενοι μπορούν να παράγουν πολύ περισσότερα. Αυτό είναι το αντικειμενικό αποτέλεσμα της αύξησης της παραγωγικότητας της εργασίας και δεν αμφισβητείται. Πού θα πρέπει όμως να οδηγεί αυτό το αντικειμενικό αποτέλεσμα; Δεν θα πρέπει να οδηγεί στη λογική ότι ο εργαζόμενος πρέπει να δουλεύει λιγότερο, αλλά και να έχει καλύτερες αμοιβές, μεγαλύτερες αμοιβές; Να έχει καλύτερο ασφαλιστικό σύστημα, δουλεύοντας λιγότερα χρόνια και να έχει σύνταξη που να ικανοποιεί τις σύγχρονες ανάγκες του. Να έχει ελεύθερο χρόνο για να μπορεί να ζει καλύτερα, να τον αξιοποιεί για τον πολιτισμό και τον αθλητισμό και τη δημιουργική ενασχόληση. Αλήθεια, αυτό κάνετε; Αυτό γίνεται με το σημερινό νομοσχέδιο της Νέας Δημοκρατίας; Το αντίθετο γίνεται. Γιατί εκτός από την αύξηση της ανεργίας, στην οποία οδηγεί η αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας, έχουμε αύξηση του ημερήσιου χρόνου εργασίας, έχουμε μείωση των αποδοχών του πραγματικού εισοδήματος των εργαζομένων, έχουμε εντατικοποίηση της εργασίας και εργατικά ατυχήματα. Έχουμε ακόμη και την παιδική εργασία. Και μην λέτε ότι είναι στις χώρες του τρίτου κόσμου, γιατί και οι πολυεθνικές που λειτουργούν και στη χώρα μας παράγουν εκεί. Γιατί συμβαίνει αυτό; Συμβαίνει μήπως γιατί κάποια δήθεν σκουριασμένα νεοφιλελεύθερα μυαλά φταίνε που επιβάλλουν αυτά τα μέτρα και τώρα με τον Μπάιντεν θα αλλάξουν όλα αυτά; Όπως άλλωστε αλλάζει και η κατάσταση για τα παιδικά θύματα της λωρίδας της Γάζας, όπου ο Μπάιντεν συνεχίζει να εξοπλίζει με «έξυπνα» όπλα το Ισραήλ για να συνεχίσει τις δολοφονίες του. Αυτό συμβαίνει, γιατί το επιβάλλουν οι ανάγκες των καπιταλιστικών επιχειρηματικών ομίλων και όχι κάποιων δήθεν ολιγαρχών ή κάποιων «αρπακτικών». Συμπέρασμα: Πρέπει, όπως λέτε όλοι σας, Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και οι λοιποί, να προσαρμοστούν οι ανάγκες των εργαζόμενων στις ανάγκες των καπιταλιστικών επιχειρήσεων και στον τρόπο οργάνωσης της οικονομίας, ο οποίος στο επίκεντρό του έχει το καπιταλιστικό κέρδος και τη μεγέθυνση του καπιταλιστικού κέρδους. Αλήθεια, γιατί να γίνει αυτό και να μη γίνει το αντίθετο; Είναι ουτοπία; Γιατί, λοιπόν, να μην προσαρμόζονται οι ανάγκες των επιχειρήσεων στις ανάγκες των εργαζομένων; Άλλωστε, ο εργαζόμενος δεν αποτελεί τον αναντικατάστατο παράγοντα μιας παραγωγικής διαδικασίας; Δεν είναι αυτός που δίνει ζωή στις μηχανές και στις επιχειρήσεις και παράγει τα εμπορεύματα και όχι το αντίθετο; Αυτό λέμε ως ΚΚΕ και αυτό θέλουμε. Θέλουμε, δηλαδή, την οργάνωση της οικονομίας και της παραγωγής με τέτοιο τρόπο που να ικανοποιεί τις ανάγκες των εργαζομένων και να έχει στο επίκεντρό της την ικανοποίηση των σύγχρονων και διευρυμένων λαϊκών αναγκών. Από πότε αυτό είναι μεσαίωνας; Από πότε αυτό είναι συντηρητισμός και όχι άλμα της ανθρωπότητας στην απελευθέρωσή της από τη σκλαβιά της μισθωτής εργασίας; Αυτό είναι ο σοσιαλισμός - κομμουνισμός. Και εδώ έχουμε την άλλη βασική αλλαγή. Ποια, δηλαδή; Την ανατροπή του σοσιαλισμού και την αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων σε βάρος του παγκόσμιου εργατικού κινήματος, την ισχυροποίηση του καπιταλισμού και την αποκάλυψη της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Μόνο που οι συσχετισμοί αλλάζουν. Το νομοσχέδιό σας αποτελεί συνέχεια των προηγούμενων αντεργατικών νόμων της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ, και του ΣΥΡΙΖΑ. Διότι όλοι σας έχετε ως κοινή συνισταμένη την προσαρμογή των εργαζομένων στις ανάγκες των επιχειρήσεων, την προσαρμογή των εργαζομένων στις αντοχές της καπιταλιστικής οικονομίας, την ενίσχυση της ανάπτυξης και τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων. Άλλωστε, όλα αυτά συμπυκνώνονται σε αυτό που όλοι σας με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο τονίζετε ως «βέλτιστες πρακτικές στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Αυτά είπατε κι εσείς, αυτά ισχύουν και στην Ισπανία, και στην Πορτογαλία, όπου υπάρχουν αριστερές ή κεντροαριστερές κυβερνήσεις. Έτσι, λοιπόν, όλοι μαζί από κοινού προχωράτε στη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, οκτάωρο στα χαρτιά, αλλά στην πράξη δεκάωρο και βάλε. Εμείς ως ΚΚΕ είμαστε αντίθετοι με οποιαδήποτε μορφή διευθέτησης εργασίας, είτε μέσα από συλλογικές διαδικασίες είτε μέσα από ατομικές. Και δεν φτάνουμε τώρα να σχολιάσουμε αυτά τα ακραία τα οποία τόνισε σήμερα το πρωί ένας Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, ότι ο χειρουργός όταν τελειώσει το οκτάωρο, θα αφήσει τον ασθενή στο χειρουργικό κρεβάτι και θα σηκωθεί να φύγει; Μα, τι είναι αυτά που λέτε; Με αυτά προσπαθείτε να πείσετε τον κόσμο; Έτσι, λοιπόν, είμαστε αντίθετοι σε κάθε μορφή διευθέτησης. Αλήθεια, θα «διευθετήσουμε» και τον ύπνο; Θα μάθουμε, δηλαδή, τον κόσμο να κοιμάται δύο και τρεις ώρες, για να μπορεί τις υπόλοιπες να δουλεύει; Αυτό θυμίζει την ιστορία του Χότζα που όταν έμαθε τον γάιδαρό του να μην τρώει, ο γάιδαρος ψόφησε. Αυτό θέλετε να κάνετε και στην εργατική τάξη: Προωθείτε την ευελιξία στην αγορά εργασίας, την εντατικοποίηση και το ξεζούμισμα των εργαζομένων, τον ενεργό και ανενεργό χρόνο, το σπάσιμο του εργασιακού χρόνου, μισές ώρες το πρωί, μισές το απόγευμα, ακόμη και της μερικής απασχόλησης και την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας. Αυτός είναι εργασιακός μεσαίωνας, να δουλεύει δηλαδή ο εργαζόμενος σε ημερήσια βάση στις σημερινές συνθήκες περισσότερες ώρες από ό,τι δούλευε εκατόν είκοσι χρόνια πριν. Και έτσι, τα όποια θετικά μέτρα τα οποία λέτε δεν είναι τίποτα άλλο παρά το καρότο στη φάκα που ακυρώνονται από τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Βεβαίως θα έρθει και η συνέχεια με το ασφαλιστικό και την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης και με τη μείωση του λεγόμενου «μη μισθολογικού κόστους». Όμως, κοιτάξτε να δείτε, έχετε κι ένα άλλο πράγμα. Δεν φτάνουν μόνο αυτά, αλλά προχωράτε και στις δεύτερες αλλαγές, στη θωράκιση του αντεργατικού οπλοστασίου σε βάρος της συλλογικής δράσης των εργαζομένων. Προσπαθείτε να φτιάξετε κρατικά και εργοδοτικά σωματεία. Εσείς υπερασπίζεστε την εργατική αριστοκρατία της ΓΣΕΕ. Με τα ΜΑΤ έκανε το συνέδριο για να ξαναγυρίσει στις καρέκλες του ο Παναγόπουλος. Στο στόχαστρο όλων σας είναι το ταξικό κίνημα, τα ταξικά σωματεία που υπερασπίζονται τον εργαζόμενο από την εργοδοτική αυθαιρεσία στους χώρους δουλειάς. Όλα τα υπόλοιπα περί κοινωνικού συνεταιρισμού και περί συνεργατικού κινήματος και μια σειρά άλλων που μετατρέπουν σε μετακαπιταλιστικά «Νεφελίμ» οδηγούν ακριβώς στην προσπάθεια χειραγώγησης του εργατικού κινήματος και στο να μπουν οι εργαζόμενοι κάτω από τις σημαίες της εργοδοσίας. Και από αυτή την άποψη, χτυπάτε το μοναδικό όπλο και ολοκληρώνετε το έγκλημα σε βάρος της απεργίας που ξεκίνησε από τον ΣΥΡΙΖΑ, θέλοντας να τη μετατρέψετε σε συμβολική ενέργεια. Όλα αυτά δείχνουν τον πανικό και τον φόβο σας που προέρχονται από το ταξικό μίσος που έχετε απέναντι στην εργατική τάξη. Και γι' αυτό ακριβώς καλά θα κάνετε να θυμηθείτε τι διδάσκει η ιστορία, όπως για παράδειγμα ότι ο νόμος του Λάσκαρη, ο οποίος ήθελε να καταργήσει την ταξική πάλη, πετάχτηκε στον κάλαθο των αχρήστων. Έτσι, λοιπόν, και ο δικός σας ο νόμος θα πεταχτεί στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας! Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο: Γιατί όταν σπέρνετε ανέμους, θα θερίσετε θύελλες! Κι εμείς ως ΚΚΕ θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας, ώστε η πάλη του λαού και της εργατικής τάξης να είναι απέναντι στον πραγματικό αντίπαλο, απέναντι στα μονοπώλια και στην εργοδοσία, απέναντι στο καπιταλιστικό σύστημα και τον σοσιαλισμό, για την απελευθέρωση του εργαζόμενου από την καπιταλιστική βαρβαρότητα και τον εργασιακό μεσαίωνα στον οποίο τον έχετε καταδικάσει. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ σας ευχαριστώ! Τον λόγο έχει τώρα η κ. Όλγα Γεροβασίλη από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι αυτό το νομοσχέδιο εκτός από πολιτικό ενδιαφέρον έχει και κοινωνιολογικό ενδιαφέρον, με την έννοια ότι κάποιοι, κυρίως μη εξαρτημένοι από τον μισθό, νομοθετούν για τους εξαρτημένους από τον μισθό. Είναι η καινούργια ορολογία που έχει βάλει στη συζήτηση ο κ. Μητσοτάκης. Θυμίζω τι έλεγε προεκλογικά η Νέα Δημοκρατία. Μιλούσε για νέο συμβόλαιο ανάμεσα στους επιχειρηματίες και τους εργαζομένους, για φορολογικά κίνητρα στις επιχειρήσεις που έμπρακτα θα αντάμειβαν τους εργαζόμενους, μιλούσε υπέρ των συλλογικών διαπραγματεύσεων και για ένα μοντέρνο εργατικό δίκαιο με τους εργαζόμενους στο κέντρο. Αυτές ήταν οι προεκλογικές τοποθετήσεις. Βέβαια, αν ψάξει κανείς το πώς μπαίνουν οι λέξεις μέσα σε όλα αυτά, διαπιστώνει ότι προφανώς η Νέα Δημοκρατία προεκλογικώς έλεγε αυτά που κάνει σήμερα, μόνο που τα έλεγα πιο «ντυμένα». Από το 2018, βεβαίως, ξεκίνησε ο κ. Μητσοτάκης να δηλώνει μεταξύ άλλων ότι δεν είναι κακό να δουλεύουν οι γυναίκες από το σπίτι και ότι είναι καλό για την ψηφιακή επανάσταση. Βεβαίως δεν είναι κακό κάποιοι εργαζόμενοι να δουλέψουν από το σπίτι, ειδικά σε αυτές τις συνθήκες. Όμως, εμείς θα συμπληρώναμε ότι αρκεί η θέση των γυναικών να μην είναι στο σπίτι. Και αυτό δεν το εννοείτε εις βάθος, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Σήμερα η Ελλάδα έχει τη μεγαλύτερη ανεργία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όταν υπάρχει η εργασία, είναι κατά κανόνα επισφαλής, υπο - αμειβόμενη και αδήλωτη. Από την πρώτη μέρα δε η Νέα Δημοκρατία ξεκίνησε να ξηλώνει εργασιακά δικαιώματα. Να θυμίσω την κατάργηση του βάσιμου λόγου απόλυσης, ενώ βεβαίως όσο συνεχιζόταν η πανδημία και με αφορμή αυτό, απορρύθμιζε ακόμα περισσότερο τις εργασιακές σχέσεις. Ωστόσο, με το σημερινό νομοσχέδιο ανεβαίνει πραγματικά επίπεδο. Ας δούμε, λοιπόν, τι μας είπε η Νέα Δημοκρατία και προεκλογικά και μετεκλογικά. Ότι η Κυβέρνηση θέλει να τελειώσει με τη Μεταπολίτευση και την ιδεολογική δήθεν ηγεμονία της Αριστεράς, δηλαδή να αλλάξει πρόσημο και να ξαναγράψει την ιστορία και να διαγράψει ότι οι προοδευτικές κατακτήσεις, οι ατομικές ελευθερίες και τα κοινωνικά δικαιώματα ήταν προϊόν της Μεταπολίτευσης. Έτσι, η Δεξιά επιχειρεί να καταλάβει κρίσιμο χώρο και να επανασυστηθεί στην κοινωνία. Τα καταφέρνει! Στην εποχή μετά την πανδημία ή τώρα που αρχίζει και φαίνεται ότι ενδεχομένως η πανδημία υφίεται και αρχίζει ένας αναστοχασμός, μία επαναπροσέγγιση και στον καθένα προσωπικά, αλλά και στις πολιτικές δυνάμεις και στις χώρες παγκόσμια και πανευρωπαϊκά βεβαίως, οι συντηρητικές κυβερνήσεις αρχίζουν και κάνουν στροφή. Μιλούν για κοινωνικό κράτος, για μείωση ανισοτήτων, καταρρίπτουν το νεοφιλελεύθερο δόγμα ότι η ανάπτυξη έρχεται δήθεν μέσω της διάχυσης του οφέλους που δήθεν προκύπτει όταν οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι. Η Νέα Δημοκρατία τραβάει σταθερά σε αντίθετη κατεύθυνση. Δεν ξέρω αν θεωρεί η Νέα Δημοκρατία και τον Μπάιντεν Αριστερό. Δεν ξέρω. Αν καταφέρει ο κ. Μητσοτάκης και συναντηθεί, ας τον ρωτήσει εάν είναι ριζοσπαστικά και αριστερά αυτά τα οποία λέει. Στην Ευρώπη έχει αρχίσει η συζήτηση για λιγότερες ώρες απασχόλησης την εβδομάδα, με ίδιες αμοιβές, άρα αύξηση των αμοιβών και, φυσικά, βελτίωση του επιπέδου ζωής. Εδώ πάλι οι νέοι και οι νέες είναι άνεργοι, δουλεύουν δεκάωρα με μισθούς χαρτζιλίκι. Κατά τα λοιπά, το κράτος βάζει και υπό την αιγίδα του συνέδρια υπογονιμότητας για την αντιμετώπιση του δημογραφικού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κΚυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ σε εποχές μνημονίων κατάφερε να μειώσει την ανεργία κατά 10% και να καταργήσει τον ντροπιαστικό υποκατώτατο μισθό, αλλά και να αυξήσει τον βασικό μισθό. Δεν ισχυρίζομαι ότι όλα ήταν ρόδινα ή ότι όλα είναι εύκολα. Το θέμα, όμως, είναι τι μέτρα παίρνει η Κυβέρνηση. Υπηρετεί η Νέα Δημοκρατία το προεκλογικό σλόγκαν: «Καλύτερες και περισσότερες δουλειές»; Διότι αυτό έταξε. Βεβαίως το υπηρετεί, αλλά βαφτίζοντας το «ψάρι» «κρέας». Το σημερινό παράνομο δεκάωρο, δωδεκάωρο αύριο θα λέγεται «ελεύθερη διευθέτηση του χρόνου εργασίας από τον εργαζόμενο», ο οποίος θα επιβάλλει στον εργοδότη το ωράριό του για να πάει να μαζέψει ελιές, παραδείγματος χάρινη. Το δώρο του Πάσχα και το δώρο των Χριστουγέννων, από τις πολλές μειώσεις και αναγκαστικές επιστροφές κάτω από το τραπέζι, θα πρέπει να λέγεται «δώρο στον εργοδότη». Το οκτάωρο θα έχει πια δέκα ώρες που φυσικά δεν θα θεωρούνται ούτε θα αμείβονται ως υπερεργασία ή υπερωρία. Η εργασία θα λέγεται «απασχόληση» και οι άδειες χωρίς αποδοχές θα είναι αναγκαστικές. Φθηνή εργασία, χωρίς φυσικά κανείς να υπολογίζει τον εργαζόμενο. Νομίζω ότι η Νέα Δημοκρατία έχει γοητευτεί από μισθούς και από μοντέλα Βουλγαρίας, Ινδίας. Νομίζω ότι αυτή είναι η πεποίθησή της. Μπορεί να το πει πιο ξεκάθαρα. Φτωχοποίηση θέλει, ελαστική εργασία, εργαζόμενους χωρίς ιδιοκτησία, κατασχεμένα σπίτια, φιλοξενούμενους χωρίς προοπτική και βεβαίως κατά το δυνατόν χωρίς μόρφωση. Θυμίζω τους περίπου τριάντα χιλιάδες υποψήφιους που φέτος θα μείνουν έξω από τα ελληνικά πανεπιστήμια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό δεν είναι ανάπτυξη. Είναι υποθήκευση του μέλλοντος της χώρας. Όταν στην Ευρώπη οι χώρες ανταγωνίζονται ποια δίνει περισσότερα κίνητρα και δικαιώματα σε εργαζόμενους για να τους προσελκύσει, στην Ελλάδα η Νέα Δημοκρατία δεν δίνει στους Έλληνες εργαζόμενους ούτε τις βαλίτσες. Και ολοκληρώνοντας, θα κλείσω με μία ερώτηση στον κύριο Υπουργό που δεν είναι εδώ τώρα. Κατά τη γνώμη μας, εμείς λέμε ποια μέτρα θίγουν τους εργαζόμενους. Θα ήθελα μία απάντηση από τον κ. Χατζηδάκη για ένα σημείο αυτού του νομοσχεδίου που βάζει κανόνες και θέτει μέτρα στους εργοδότες. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κυρία Γεροβασίλη, ειδικά και για την τήρηση του χρόνου. Ο κ. Παπαδημητρίου Χαράλαμπος από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο και αμέσως μετά η κ.υρία Λιακούλη από το Κίνημα Αλλαγής.
Πείτε μας και τους επόμενους ομιλητές, κύριε Πρόεδρε.
Ακούστε, κύριε Αμανατίδη. Μετά την κ.υρία Λιακούλη είστε εσείς. Η κατάσταση διαμορφώθηκε λόγω των εσωτερικών αλλαγών που ζήτησαν οι παρατάξεις. Συνεπώς, ακολουθώ αυτήν την κατάσταση.
Διαβάστε μας τα ονόματα όπως τα έχετε εσείς.
Τι να σας πω τώρα; Όλοι θα μιλήσετε. Δεν είναι ευθύνη του Προεδρείου, αλλά των παρατάξεων. Οι εσωτερικές αλλαγές έγιναν με ευθύνη των κομμάτων. Παρακαλώ, κύριε Παπαδημητρίου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Μιας που η ιστορία χρησιμοποιείται συχνά και την χρησιμοποίησε και ο κ. Τσίπρας, για να πάω από την αποφοίτηση του επιπέδου ενός στην αποφοίτηση σε πιο υψηλά επίπεδα, θα πρέπει να σας θυμίσω κάποια πράγματα, τα οποία ελπίζω να κερδίσουν το ενδιαφέρον σας. Σας διαβάζω κάτι το οποίο το έψαξα και το βρήκα στις σημειώσεις μου: «Que no sombreros trabaja con horas salida repartidas como convenga». Με λίγα λόγια: , «Οι εργαζόμενοι θα εργάζονται οκτώ ώρες την ημέρα, οι οποίες θα κατανέμονται όπως εξυπηρετεί». Και εξηγεί παρακάτω: Όλοι οι εργαζόμενοι θα εργάζονται οκτώ ώρες την ημέρα, τέσσερις το πρωί και τέσσερις αργότερα, στα δημόσια έργα και στα εργοστάσια. Οι ώρες εργασίας θα κατανεμηθούν κατά τον βέλτιστο τρόπο, όποτε είναι πιο βολικό ώστε να απαλλάσσονται από τη σκληρότητα του ήλιου κατά την κρίση των μηχανικών και λαμβάνοντας μέριμνα για την εξασφάλιση της υγείας και της ικανότητάς τους σε εργασία. Πρόκειται για τον νόμο 6 του 1593 του Φιλίππου του Β΄ της Ισπανίας. Καθόλου τυχαία, η Ισπανία ήταν το πρώτο κράτος που καθιέρωσε οκτάωρο γενικότερα. Η Ουρουγουάη είχε προηγηθεί, αλλά για μερικούς κλάδους. Επίσης, όλοι εδώ συμμετέχουμε στον κοινό μας πολιτισμό. Κανείς δεν έχει ξεχάσει τη διατύπωση του Κάρολου Μαρξ - ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τσίπρας περιέργως δεν τον ανάφερε, αλλά εμένα δεν με πειράζει προσωπικά - καθώς ήταν αυτός που διατύπωσε το 1866 το πώς είναι η διεκδίκηση. Επίσης, όμως, πρέπει να θυμόμαστε ότι ήταν η Συμφωνία των Βερσαλλιών η οποία κατοχύρωσε και δέσμευσε τα κράτη να περάσουν το οκτάωρο, γιατί είναι μέρος της ειρήνης. Τα λέω αυτά για τον κ. Βαρουφάκη, ο οποίος έχει ένα πάθος όταν μιλάει και πάντοτε με ενθουσιάζει ο τρόπος του - δεν μπορώ να τον μιμηθώ δυστυχώς - αλλά τα λέω και για την κ.υρία Αχτσιόγλου, η οποία προ ολίγων ετών ως Υπουργός Εργασίας - ευτυχώς που υπάρχει και ο κ. Κατσώτης και μου το θύμισε - στο άρθρο 211 του νόμου εκείνου που ήταν τα πάντα όλα μέσα, έχει περάσει μία διάταξη που λέει: «Ειδικά για τη συζήτηση και λήψη απόφασης κήρυξης απεργίας απαιτείται παρουσία τουλάχιστον του 1/2, «πενήντα συν ένα», οικονομικά τακτοποιημένων μελών». Η κ. υρία Αχτσιόγλου δεν είπε τίποτα γι' αυτό στην ομιλία της. Το λησμόνησε προφανώς. Δεν είναι περίεργο να λησμονούμε κάτι το οποίο δεν πιστεύαμε ποτέ ότι θα το κάναμε. Πλην όμως, αφού έγινε, θα πρέπει να κοιτάξει και τα νούμερα η κυρία πρώην Υπουργός Εργασίας και νυν εκπρόσωπος επί των οικονομικών της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως, διότι κατά τη θητεία του κ. Τσίπρα το ποσοστό των ανθρώπων οι οποίοι - όπως τουλάχιστον το λέει το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ και δεν διαφωνώ - βρίσκονται σε επισφαλή εργασία, δηλαδή έχουν είτε μερική απασχόληση, είτε μία μορφή απασχόλησης η οποία είναι εκ περιτροπής όπως τη λέμε, αυτό το ποσοστό που το παρέλαβαν από την κΚυβέρνηση Σαμαρά που είχε να διαχειριστεί τη χειρότερη στιγμή της πρόσφατης οικονομικής ιστορίας, πήγε από το περίπου 50% στο 55%. Ένα εκατομμύριο πεντακόσιοι πενήντα τρεις χιλιάδες τετρακόσιοι ογδόντα εννέα άνθρωποι το 2019 προσελήφθησαν με καθεστώς μερικής απασχόλησης ή εκ περιτροπής, ενώ το 2014 ήταν μόνον επτακόσιες ενενήντα χιλιάδες. Άρα, τις συνθήκες αυτές, τις οποίες τώρα αναγνωρίζουμε σαν πραγματικότητα, θα τις ανατρέψουμε. Και θα το δείτε αυτό, γιατί είστε δύσπιστοι, καταλαβαίνω. Όμως, αφήστε τα πράγματα να κυλήσουν. Ο ρους της ιστορίας που λέγαμε και στον οποίο αναφέρεστε, όταν έχετε την όρεξη να αναφερθείτε στην ιστορία, λέει ότι αυτό που κάποιοι άλλοι δοκίμασαν, έξυπνα κράτη, κράτη στα οποία, δόξα τω Θεώ, τα συνδικάτα συγκεντρώνουν πολλούς περισσότερους στις γραμμές τους απ' ό,τι γίνεται στην Ελλάδα όπου δυστυχώς μόνο δύο στους δέκα συμμετέχουν κάπως στη ζωή των συνδικάτων. Τα κράτη αυτά, εφαρμόζουν αυτές τις ρυθμίσεις. Έχουν βρει ότι το να υπάρχει μία διευθέτηση και μία συνεννόηση στα ζητήματα της εργασιακής απασχόλησης και ταυτόχρονα της οικογενειακής και προσωπικής ζωής είναι προς το συμφέρον όλων και της οικονομίας. Κανέναν λόγο δεν έχουν τα αφεντικά να αρνηθούν κάτι που τους συμφέρει τους ίδιους. Και επιτέλους, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, εκτός από τα κακά αφεντικά που υπάρχουν προφανώς, υπάρχουν και τα καλά. Όλα τα αφεντικά δεν είναι κακά. Ο κ. Σκουρλέτης που διαβάζει τώρα το «iPad», νομίζω ότι μπορεί να το επιβεβαιώσει γιατί έχει σχετική εμπειρία. Άρα, πρέπει να κερδίσουμε μία μάχη η οποία είναι σημαντικό να κερδηθεί, ξεκινώντας από εδώ, από το Κοινοβούλιο. Θα ήθελα, επίσης, να μην ξεχάσω να πω κάτι για το θέμα του κ. Μπάιντεν που δεν μου πέφτει λόγος, γιατί ο Μπάιντεν, δόξα τω Θεώ, ήρθε για να αλλάξει τα πράγματα στην Αμερική. Ώσπου να φτάσει ως εδώ η χάρη του, έχουμε καιρό. Όμως, τουλάχιστον όταν τον αναφέρουμε, να λέμε ότι θέλει να αλλάξει μέχρι το 2026, σταδιακά, την κατώτατη αμοιβή που αφορά το 1% -2% των εργαζομένων, ανάλογα την πολιτεία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εμείς εδώ είμαστε κάπως διαφορετικά. Εμείς έχουμε να ανεβάσουμε τη μέση αμοιβή η οποία είναι στα 800 ευρώ και κάτι και δυστυχώς η επιδημία της COVID την έκανε χειρότερα λίγο. Έχουμε να ανεβάσουμε αυτήν τη μέση αμοιβή την οποία η κρίση την κατέβασε κι αυτή αρκετά. Για να το πετύχουμε αυτό, χρειάζονται αυτά που είπε προ ολίγου ο Πρωθυπουργός. Χρειάζεται το Ταμείο Ανάκαμψης, χρειάζονται επενδύσεις, χρειάζεται να ανέβει η παραγωγικότητα της εργασίας, χρειάζεται να τα καταφέρουμε. Και αυτό δεν θα το πετύχουμε, εάν συνεχίσουμε να λέμε ψέματα, να τα πιστεύουμε και μετά να εφευρίσκουμε επιχειρήματα τα οποία δυστυχώς δεν είναι και καινούργια - και καταντά κουραστικό κάποια στιγμή - για να καταρρίψουμε κάτι που ευφηύραμε και που δεν υπάρχει, όπως το θέμα της ατομικής σύμβασης εργασίας. Χιλιάδες εργαζόμενοι γνωρίζουν ότι όταν πάνε να πιάσουν δουλειά υπογράφουν την ατομική σύμβαση εργασίας. Βεβαίως όπου υπάρχει συλλογική σύμβαση η ατομική σύμβαση αναφέρεται στη συλλογική προφανώς. Η ατομική σύμβαση, όμως, είναι στο κέντρο της νομικής εξασφάλισης του εργαζόμενου. Γιατί την πολεμάτε; Το να πολεμήσουμε ώστε η ατομική σύμβαση να είναι σωστή, να περιγράφει σωστά τα πράγματα και να μην υπάρχουν καταστάσεις οι οποίες δυστυχώς υπάρχουν σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτό ναι, να το κάνουμε μαζί από αύριο το πρωί, διότι, στρέφοντας το ενδιαφέρον μου προς την ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας, οι σωστές διατάξεις που θα περάσουν ελπίζω σήμερα το βράδυ, θα κριθούν τελικά στην πράξη όπως κρίνονται όλα. Και πιστέψτε με δεν θα είναι καθόλου εύκολη δουλειά. Το ξέρω, κύριοι συνάδελφοι του ΚΚΕ δεν θα θελήσετε να εφαρμόσετε τον νόμο αλλά αν τον εφαρμόζατε δεν θα μπορούσατε να λέτε, κύριε Κατσώτη, ότι εννέα στις δέκα απεργίες κηρύσσονται παράνομες. Είναι πολύ απλό. Εφαρμόζετε τον νόμο και πάμε κανονικά σε απεργία. Το κάνετε επίτηδες. Δεν υπάρχει κανένα άλλο πρόβλημα, κύριε Καραθανασόπουλε. Εφαρμόστε τον νόμο. Πάμε παρακάτω.
Εσείς θέλετε να μην γίνονται καθόλου απεργίες.
Κύριε Καραθανασόπουλε, μην διακόπτετε.
Επειδή μας ρώτησε.
Ολοκληρώστε, κύριε Παπαδημητρίου.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ολοκλήρωσα με τη βοήθεια των συναδέλφων.
Ευχαριστώ πολύ. Τον λόγο έχει η κ. Λιακούλη. Αμέσως μετά ο κ. Αμανατίδης, ο κ. Κουρουμπλής και ο κ. Διγαλάκης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν έχουμε την τιμή ο κύριος Υπουργός να είναι μαζί μας. Δεν πειράζει, θα μας παρακολουθεί σίγουρα με πολύ μεγάλη προσοχή, ελπίζω μεγαλύτερη από αυτή που έδωσε στη διαβούλευση για ένα τόσο σημαντικό νομοσχέδιο. Παρακολουθώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τη συζήτηση στη Βουλή και πραγματικά γι' αυτό το νομοσχέδιο νιώθω ότι έχουμε να κάνουμε με ένα κοινοβουλευτικό ριάλιτι. Ατάκες προδιαγεγραμμένες, τσιτάτα, συνθήματα - το «απογείωσε» σήμερα ο Πρωθυπουργός - , πρόσωπα - φίρμες, σκοτεινά σημεία, αφορισμοί, ο καλός, ο κακός και ο άσχημος, κόντρες προσχεδιασμένες για την τηλεθέαση. Και βεβαίως μετά από όλα αυτά, η ποιότητα αναζητείται. Δυστυχώς στην περίπτωση του νομοσχεδίου η ποιότητα κατα - ζητείται προκηρυγμένη και κατατρεγμένη από όλα όσα φέρνετε προς ψήφιση σήμερα ανερυθρίαστα στη Βουλή. Μάρτυρες είμαστε ενός ακόμη υποτιθέμενου νέου «success story» των απολύτως πραγματικών άκρως συντηρητικών εργαλείων πραγμάτωσης. Όμορφα αφηγήματα εσείς της Συμπολιτεύσεως, που όμορφα όμως πολλές φορές καίγονται. Τι μας έχετε πει σήμερα; Μας λέτε από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο ότι είστε και είμαστε ισχυροί ως χώρα. Λέτε πως σιγά σιγά ξεφεύγουμε από τη βαλκανική πραγματικότητα. Λέγατε για να εκλεγείτε και λέτε και τώρα πως με εσάς στο τιμόνι της χώρας έρχεται η περιβόητη ανάπτυξη την οποία θα πάρουμε με το σπαθί μας και λέτε μάλιστα ότι κάνετε πολλές μεταρρυθμίσεις τις οποίες η χώρα δεν έχει ξαναδεί. Πράγματι τόσες καραμπινάτες περιπτώσεις αντιμεταρρυθμίσεων δεν έχουμε ξαναδεί. Και λέτε ακόμη πως έχετε και σχέδιο. Σχέδιο για τη διεθνή θέση της χώρας. Θα σας καλούν ελπίζουμε πλέον στις διεθνείς συσκέψεις για τη Λιβύη. Σχέδιο για την ανάταξη της οικονομίας τύπου ελατήριο. Σχέδιο για την πανδημία, όταν ο μισός λαός ψάχνεται - «να την κάνω τη δεύτερη δόση ή να μην την κάνω ή θα πάω χαμένος;» με το «AstraZeneca». Καμμία απάντηση σήμερα δεν πήραμε, κάτω από το χαλί το σπρώξατε και αυτό. Σχέδιο για την αυτοδιοίκηση με ένα «καπέλο» το οποίο μας φορέσετε μέχρι τη φτέρνα την προηγούμενη εβδομάδα και με έναν νόμο που δυστυχώς έχουμε να δούμε από τον καιρό του Παυλόπουλου. Και βεβαίως έχετε ένα σχέδιο για την προστασία της εργασίας σήμερα. Τι μας λέει ο κ. Χατζηδάκης και η Κυβέρνησή σας βεβαίως σύσσωμη; Ότι είναι το καλύτερο που έχει περάσει ποτέ. Πληρωμή εργασίας με ρεπό ήταν αυτό που ο κ. Χατζηδάκης και έσκισε σε δημοφιλία στα «τρολς», ένας Υπουργός που θυμίζω πως απολύτως συμβολικά είναι και Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας - για να μην ξεχνιόμαστε - και ο όποιος αφού στο Υπουργείο Περιβάλλοντος έσωσε το περιβάλλον, άλλαξε πόστο προκειμένου να φτιάξει και το χειμαζόμενο από κάθε λογής αρνητική εξέλιξη πλαίσιο της εργασίας στον ιδιωτικό τομέα. Βέβαια είναι αλήθεια, κύριε Υπουργέ, από όπου μας ακούτε, ότι εγείρονται σοβαρές επιφυλάξεις για το πόσο σώσατε και τις σώσατε και αν σώσατε. Βλέπετε υπάρχει αυτή η μνήμη τύπου καμήλας από τις περιβαλλοντικές οργανώσεις και τους υποψιασμένους πολίτες που θυμούνται ακόμα τον περιβόητο «νόμο Χατζηδάκη» όπως θέλατε εσείς να τον ονομάσετε, τον άκρως αντιπεριβαλλοντικό ν.όμο 4685/2020 που τον κρύψατε πίσω από τον φερετζέ της ενσωμάτωσης στην ελληνική νομοθεσία οδηγιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ήρθε και ψηφίστηκε όμως άνωθεν κατόπιν υπόδειξης ανωτέρων δυνάμεων. Κι εγώ δεν εννοώ το Θεό. Έτσι, λοιπόν, και τώρα με τον βολικό φερετζέ απολύτως απαραίτητων κυρώσεων συμβάσεων για την εξάλειψη της βίας και παρενόχλησης στον κόσμο της εργασίας, όπως και την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και ιδιωτικής ζωής, μας φέρατε μαζί με το ξερό και το χλωρό. Και κατάφερε ο Υπουργός με τις δικές του νομοθετικές προσθήκες να ενώσει όλη την Αντιπολίτευση, να την κάνει μια ενιαία δυνατή φωνή μαζί με τους πολλούς οι οποίοι δίκαια διαδηλώνουν εδώ και μέρες έξω από τη Βουλή βροντοφωνάζοντας ένα μεγάλο ηχηρό «όχι». Οι ειδικοί βέβαια συμβουλεύουν να μην οριζόμαστε από τις αρνήσεις μας. Στην περίπτωσή μας, όμως, οι ειδικοί και εν προκειμένω η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής μίλησαν και είπαν κι αυτοί «όχι». Και το ξεπερνάτε χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα. Εδώ ξεπερνάτε ότι μιλούν οι Βουλευτές και δεν είναι κανένας απολύτως στα υπουργικά έδρανα. Είναι και αυτό ένδειξη του ήθους. Όμως πάω παρακάτω. Η πληγή αυτή από την Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής - μέσα από το νομοσχέδιο αυτό έμαθε ολόκληρη η Ελλάδα τι σημαίνει Επιστημονική Επιτροπή - που όσο και να την γλείψετε, δεν είναι επουλώνεται, σας σκίασε, σας σκέπασε, σας σκοτείνιασε. Μαζί όμως και σας αποκάλυψε και σε αξιακό επίπεδο. Πώς να πεις λοιπόν μετά από όλα αυτά «ναι» σε ένα νομοσχέδιο που ξεθεμελιώνει κάθε εργασιακό δικαίωμα; Πώς να πεις «ναι» σε νέες καταστροφικές ρυθμίσεις για τη ζωή και τις αμοιβές των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα; Πώς να πεις «ναι» στην πρωτοφανή ιδέα πληρωμής πραγματικής εργασίας με ρεπό; Πώς να πεις «ναι» στην κακώς εννοούμενη εργασιακή ευελιξία και πώς να πεις «ναι» στην αποδυνάμωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, «ναι» στον περιορισμό του δικαιώματος του συνδικαλίζεσθαι και της απεργίας; Αυτά τα «ναι» μάς ζητάτε να πούμε σήμερα. Ε, λοιπόν, είναι «όχι», δεν είναι «ναι», γιατί δεν μπορούμε σε καμμία περίπτωση να εξισώσουμε τον εργοδότη και τον εργαζόμενο όπως κι αν το παρουσιάζετε. Δεν μπορούμε να το καταπιούμε δυστυχώς αυτό και η Κυβέρνησή σας θα πρέπει να καταλάβει ότι σε αυτήν τη διαπραγμάτευση έχει αποτύχει στο Κοινοβούλιο. Και βεβαίως δεν μπορούμε να τα καταπιούμε αυτά διότι σε καμμία περίπτωση στον πυρήνα της πολιτικής σας δεν βρίσκεται η νέα σύγχρονη Ελλάδα, όπως ήθελε ο Πρωθυπουργός σήμερα να την παρουσιάσει, αλλά δυστυχώς βρίσκονται τα παλιά ιδεολογήματά σας που έχουν σχέση με τις πολιτικές Ρέιγκαν, έχουν σχέση με τις πολιτικές Θάτσερ. Δυστυχώς όλα αυτά τα passes, τα βαλκανικά κακέκτυπα τα οποία φέρνετε για άλλη μια φορά. Σε όλα αυτά τα ιδεώδη που σας στοιχειώνουν, εμείς έχουμε και στοιχεία τα οποία αποδεικνύονται, κύριε Υπουργέ. Χαιρόμαστε που ήρθατε έστω και στο τέλος. Και μια που ήρθατε θα σας τα πω κιόλας. Ένα στοιχείο το οποίο εγώ είδα λοιπόν να σας αφορά, είναι τα στοιχεία της πραγματικής ζωής, όπως εκείνη η περιβόητη φωτογραφία σας που έκανε το γύρο του διαδικτύου από τα πρόσφατα γενέθλιά σας - πολύχρονος και καλόχρονος - όπου ο ίδιος στην τούρτα σας απεικονίζεστε ως Σούπερμαν κάτω από το κουστούμι του πολιτικού. Εγώ το βρήκα διασκεδαστικό προσωπικά, κύριε Υπουργέ, να σας πω την αλήθεια. Όμως αυτό που δεν κατάλαβα είναι τι δουλειά έχει ήδη η ΔΕΗ, ο ΟΣΕ, η «ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ» και οι συντάξεις στην τούρτα σας. Ποτέ δεν θα ήθελα στη θέση σας να σβήσω κεράκια της ζωής μου με μνήμες ΟΣΕ, ΔΕΗ, «ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ» και συντάξεων. Εκτός εάν υποψιαστώ ότι αυτή ήταν η ευχή σας. δηλαδή, να μην καταποντιστούν έτει περαιτέρω. Διότι να θυμίσουμε ότι όλα αυτά για οποία επαίρεστε και τα θυμίσατε αυτές τις μέρες στο Κοινοβούλιο - γι' αυτό τα επιστρέφω - όπως η ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής, κατέληξαν σε ένα φιάσκο. Το μονοπώλιο που λέγατε του κράτους έγινε μονοπώλιο του ιδιώτη. Ο ΟΣΕ επίσης με την χαριστική βολή της Κκυυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ πωλήθηκε τελικά έναντι πινακίου φακής. Ιδιωτικοποιώντας την ΔΕΗ περαιτέρω, κατά δήλωσή σας, θεωρούσατε πως καταφέρατε να ξεθεμελιώσετε την τελευταία σοβιετική δημοκρατία, όπως πιστεύετε ότι είναι η Ελλάδα. Μετά απ' όλα αυτά, λοιπόν, ο λόγος δεν είναι πειστικός αλλά και για τα δείγματα γραφής που μας δίνετε θα πρέπει να σας θυμίσω ότι πολλές φορές υπάρχει ο κρυπτονίτης. Είναι το υλικό που τον σούπερμαν, τέλος πάντων, τον σκοτώνει. Είναι πράσινο αυτό το ορυκτό σας θυμίζω. Να μας προσέχετε, λοιπόν. Λέμε ότι τις ιδέες και τις απόψεις που έχει η κάθε παράταξη και τα ιδεολογήματα που φέρνετε έτσι όπως τα ενσωματώνετε μέσα στη νομοθεσία που σήμερα προτείνετε, θα πρέπει να τα αιτιολογήσετε. Είναι όλος ο κόσμος απέναντι. Ή θα λέτε ότι έχουν υπερβεί τη λογική ή θα λέτε ότι έχουν όλοι τρελαθεί. Και δυστυχώς τους επιστήμονες δεν τους συμβουλεύεστε. Όπως το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ που βάσει στοιχείων σας λέει ότι η Ελλάδα βρίσκεται τελευταία στην Ευρωπαϊκή Ένωση στον δείκτη ποιότητας εργασίας. Γι' αυτά, λοιπόν, δεν κάνατε απολύτως τίποτα. Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω. Η μεγάλη λαϊκή βάση της Νέας Δημοκρατίας - αφήστε τη δική μας παράταξη και τις άλλες παρατάξεις - οι άνθρωποι του μεροκάματου σε κάθε λογής μεγάλη και μικρή εταιρεία, τα μικρομάγαζα, αναρωτηθήκατε πώς αντιμετωπίζουν τη συγκεκριμένη νομοθεσία την οποία φέρατε σήμερα εδώ; Εμείς θα συνεχίσουμε να είμαστε στις επάλξεις και να δίνουμε τις πολύ μεγάλες μάχες. Αυτό μπορούμε να υποσχεθούμε στον κόσμο. Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου σας παρακαλώ να δώσω ένα υστερόγραφο. Έχω προσωπική ανάγκη να κάνω αυτήν την προσωπική αναφορά. Δεν θα το δώσω στην κυβέρνηση όμως. Το υστερόγραφο θα το δώσω στην παράταξη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης του ΣΥΡΙΖΑ. Αλήθεια, φέρατε πρόταση νόμου για τη ρύθμιση των δανείων των κομμάτων; Λέτε μάλιστα στην πρότασή σας οι νέοι Βουλευτές να πληρώσουν για να εξοφλήσουν τα δάνεια αυτά; Το Κίνημα ΑλλαγήςΙΝΑΛ ανέλαβε και ρύθμισε την υπόθεση αυτή και εμείς οι νέοι Βουλευτές συμμετέχουμε σε αυτά. Εσείς στρογγυλοκάθεστε στις καρέκλες σας. Πόσο θράσος χρειάζεται αλήθεια για να κάνετε τέτοια πρόταση νόμου ο κ. Ραγκούσης, η κ. Ξενογιαννακοπούλου, ο κ. Κουρουμπλής, ο κ. Μωραϊτης, η κ. Τζάκρη, άνθρωποι τους οποίους φιλοξενήσαμε...
Κυρία Λιακούλη, σας παρακαλώ. Έχετε πάει στα δέκα λεπτά. Να σεβαστούμε τους συναδέλφους. Έχει εξαντληθεί το θέμα αυτό.
Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω. Δυστυχώς έρχεστε και κουνάτε το δάχτυλο, κρατικοδίαιτοι άνθρωποι. Δυστυχώς δώσατε μεγάλα δικαιώματα στον ελληνικό λαό. Δεν έτρεμε το χέρι σας, κύριοι και κυρίες, όταν υπογράφατε αυτή την πρόταση νόμου; Μόνο αυτό απευθύνουμε στον ελληνικό λαό σαν ερώτημα και σε εσάς και στο ήθος σας και στη συνείδησή σας γιατί απευθυνθήκατε στους νέους Βουλευτές. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Είναι πάρα πολλοί ομιλητές ακόμα. Σας παρακαλώ. Να τηρείται ο χρόνος. Εξάλλου πρόκειται για θέματα που έχουν εξαντληθεί. Ο κ. Αμανατίδης από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο. Μετά ο κ. Κουρουμπλής, όπως ανέφερα.
Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, «μην αμελήσετε. Πάρτε μαζί σας νερό. Το μέλλον μας θα έχει πολλή ξηρασία». Απόσπασμα από το ποίημα του «Θα σας περιμένω» του Μιχάλη Κατσαρού. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πίστευα ότι μετά το 2012 και με το μνημόνιο που είχε υπογραφεί, με την περίφημη πράξη υπουργικού συμβουλίου σύμφωνα με την οποία ο κατώτατος μισθός κατέβαινε, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις πάγωναν και θεσπιζόταν ο κατώτατος μισθός, δεν θα υπήρχε κυβέρνηση που σε συνθήκες οι οποίες δεν είναι χρεοκοπίας - τότε χρησιμοποιήθηκε η χρεοκοπία - θα έφερνε τέτοια αντεργατικά μέτρα όπως είναι τα άρθρα των μερών 4 και 5, κύριε Υπουργέ, του συγκεκριμένου νομοσχέδιου. Γιατί αυτά τα άρθρα αυτών των μέτρων είναι η επιτομή των αντεργατικών μέτρων. Θυμηθείτε τι λέγατε τότε. Θεσπίσατε 22% υποκατώτατο μισθό στους νέους με ποιο επιχείρημα; Ο παραλληλισμός είναι αντίστοιχος και τώρα. Ότι θα αυξήσετε την εργασία των νέων, την απασχόληση των νέων, δίνοντας ως κίνητρο στους εργοδότες να πάρουνε νέους κάποιας ηλικίας από είκοσι έξι και κάτω. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Τι μας έδειξε η εμπειρία; Η ανεργία εκτινάχθηκε στο 27%. Τα ίδια αποτελέσματα θα έχετε και τώρα. Είναι τέτοια δε τα μέτρα που αγγίζουν τα όρια του ανοσιουργήματος. Και γι' αυτό ούτε και εσείς η ίδια η Κυβέρνηση τολμήσατε να το φέρετε σαν αυτοτελές νομοσχέδιο. Προσπαθώντας να θολώσετε την πραγματικότητα, φέρνετε ταυτόχρονα την κύρωση των συμβάσεων 190 και 187 και φυσικά την υποχρεωτική ενσωμάτωση της οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης του 2019, την 1158. Γνωρίζετε ότι η συνήθης κοινοβουλευτική πρακτική είναι να ψηφίζονται αυτές ξεχωριστά αφού δεν επιδέχονται αλλαγές και σύμφωνα με τα άρθρα 122 και 108 του Κανονισμού της Βουλής. Είναι συμβάσεις θετικές που όμως εδώ τις χρησιμοποιείτε, κύριοι της κυβέρνησης, ως προπέτασμα συγκάλυψης των υπόλοιπων καταστροφικών ρυθμίσεων του συζητούμενου σχεδίου νόμου αδικώντας και τις ίδιες τις συμβάσεις, ενώ στα άλλα άρθρα υπονομεύετε και την ουσία τους. Η επιχειρηματολογία τόσων ημερών επιβεβαιώνει νομίζω την εκτίμησήη μου αυτή. Η προσπάθεια αυτή δεν πέτυχε. Κανείς μα κανείς δεν πείστηκε από την επιχειρηματολογία σας. Επιτρέψτε μου, κύριε Υυπουργέ, να σας πω ότι σας αδικεί. Κινήθηκε ανάμεσα σε ευφυολογήματα με δήθεν αφέλεια του τύπου: «Εμένα εμπιστεύεστε περισσότερο ως Υπουργό ή μια ανεξάρτητη αρχή; Τι σας πειράζει που κάνουμε γενίκευση των ευεργετικών διατάξεων για την πατρότητα σε όλους» και από την άλλη μεριά σε έναν όμορφο κόσμο ηθικό αγγελικά πλασμένο με την κατάργηση της πάλης των τάξεων και το τέλος της ιστορίας. Όλες μα όλες οι τριτοβάθμιες, οι δευτεροβάθμιες, τα πρωτοβάθμια σωματεία, τα εργατικά κέντρα και οι επαγγελματικές ενώσεις είναι αντίθετοι στις διατάξεις αυτές. Η Κυβέρνησή σας γίνεται βασιλικότερη του βασιλέως και νομοθετεί με εμφανή ταξική μεροληψία ως ταγός των ελίτ ενστερνιζόμενη τα κελεύσματά τους με υπερβάλλοντα ζήλο σε αντίθεση όχι μόνο με τις προεκλογικές της υποσχέσεις αλλά και με την ίδια σας την ιδρυτική διακήρυξη, αφού οι διατάξεις του νομοσχεδίου υπηρετούν τον άκρατο νεοφιλελευθερισμό καθιστώντας ως δυνάστης - αυτό που λέει μέσα το καταστατικό σας - την αυθαιρεσία του γιγαντωμένου ιδιώτη. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα προσπαθήσω να ρίξω φως σε ορισμένες πτυχές. Σε μια Ελλάδα που όπως αναφέρεται στην έρευνα «Εργασία - κοινωνικό κράτος» της Δανάης Κοτσίδα και της Κατερίνας Τσατσαρώνη είναι αρνητική πρωταθλήτρια της Ευρώπης στους περισσότερους δείκτες που αφορούν την αγορά της εργασίας. Ενδεικτικά αναφέρω: χαμηλά ποσοστά συμμετοχής στην αγορά εργασίας, υψηλή ανεργία, μη οικειοθελείς μερική απασχόληση, μέσες χαμηλές αμοιβές, κατώτατος μισθός σε πολύ χαμηλά επίπεδα, υψηλά επίπεδα του εβδομαδιαίου εργάσιμου χρόνου. Οι Έλληνες είμαστε πρωταθλητές με 43,9 ώρες. Συλλογικές διαπραγματεύσεις με χαμηλό ποσοστό κάλυψης περίπου στο 14,2% και μικρή συνδικαλιστική πυκνότητα. Εάν αυτές είναι οι συνθήκες, το νομοσχέδιό σας πώς θα λειτουργήσει εφόσον ψηφιστεί και εφαρμοστεί; Θα λειτουργήσει περισσότερο αποδιαρθρωτικά. Θα αντιστρέψει τη σχέση κανόνας - εξαίρεση που υπάρχει σήμερα στο εργατικό δίκαιο σε σχέση με τα ωράρια και θα δείξει ένα πολύ ευρύ πεδίο εργοδοτικής αυθαιρεσίας. Η εναλλακτική αποζημίωση μαζί με τη μείωση κάνει ακόμα πιο φθηνή την υπερεργασία για τους εργοδότες. Η γενίκευση της ατομικής διευθέτησης του εργασιακού χώρου σε συνδυασμό με την υποβάθμιση των ελεγκτικών μηχανισμών θα οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη αύξηση του ήδη μεγαλύτερου στην Ευρώπη εργασιακού χρόνου με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την υγεία και την προσωπική, κοινωνική και οικογενειακή ζωή των εργαζομένων στην Ελλάδα. Πρόκειται για την αντίστροφη ακριβώς τάση από αυτή που κυριαρχεί διεθνώς. Η υποκρισία και το ενδιαφέρον για τη συμμετοχή των εργαζομένων στα συνδικάτα περισσεύει. Πρέπει να το ακούσετε αυτό ειδικά εσείς, κυρίες και κύριοι της συμπολίτευσης. Λέτε ότι πρέπει να συμμετέχουν όσο περισσότεροι εργαζόμενοι στα συνδικάτα. Προσέξτε. Στο Υπουργείο Παιδείας νομιμοποιήσατε ως Κυβέρνηση και διορίσατε ως αιρετούς στα υπηρεσιακά συμβούλια των εκπαιδευτικών αυτούς που εκλέχτηκαν με τη συμμετοχή του 7% του συνόλου των εκπαιδευτικών, που σας γύρισαν βεβαίως την πλάτη. Με 7% συμμετοχή όσων ψήφισαν τους έχετε νομιμοποιήσει. Αυτή την αντιπροσωπευτικότητα θέλετε; Οι παραπάνω διαπιστώσεις επιβεβαιώνονται αποκαλυπτικά και από την έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής, αλλά ακόμα και από την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, που αποδόμησε άρθρο προς άρθρο το αντεργατικό σας νομοσχέδιο, επισημαίνοντας πως η ψήφισή του θα διευρύνει την ήδη υφιστάμενη νομική και πραγματική ανισότητα στις εργασιακές σχέσεις. Και φυσικά όλες αυτές οι αναχρονιστικές ιδεοληπτικές εμμονές δεν θα μπορούσαν παρά να οδηγήσουν στη διάλυση των ελεγκτικών μηχανισμών, όπως το ΣΕΠΕ. Είναι επιλογή αναβάθμισης η μετατροπή του σε αΑνεξάρτητη αΑρχή; Σύμφωνα με εσάς, ναι.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω σε μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Αυτό που ενδιαφέρει στην πραγματικότητα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι να αναδιοργανωθεί η μορφή μιας δημόσιας υπηρεσίας, αλλά το επίπεδο προστασίας των εργαζομένων. Αν ήταν προσπάθειά σας η συνολική αναβάθμιση του ΣΕΠΕ, θα είχαμε μια νομοθετική παρέμβαση στην κατεύθυνση της οργανωτικής και θεσμικής ενδυνάμωσής του. Αυτό που σκόπιμα θέλει να ξεχάσει η Κυβέρνηση είναι πως το ΣΕΠΕ δεν είναι εισπρακτικός μηχανισμός όπως η ΑΑΔΕ, με την οποία η Κυβέρνηση επιλέγει συνέχεια να συγκρίνει τον νέο οργανισμό. Είναι το βασικό μέσο για να εξασφαλιστούν τα δικαιώματα των εργαζομένων στην πράξη. Η εκάστοτε πολιτική εξουσία θα μπορεί να αποποιείται των ευθυνών της για το πώς εφαρμόζεται στην πράξη η εργατική νομοθεσία. Το μόνο πραγματικό αποτέλεσμα είναι ότι από εδώ και πέρα ο Υπουργός Εργασίας δεν θα έχει την πολιτική ευθύνη για τη λειτουργία της Επιθεώρησης Εργασίας. Αυτός είναι και ο πραγματικός σκοπός. Όπως λέτε στη σχετική διάταξη του νομοσχεδίου - και έτσι επιχειρηματολογώ - «η Επιθεώρηση Εργασίας απολαμβάνει λειτουργικής ανεξαρτησίας, διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας και δεν υπόκειται σε έλεγχο ή εποπτεία από κυβερνητικά όργανα ή κρατικούς φορείς ή άλλες διοικητικές αρχές και υπόκειται σε κοινοβουλευτικό έλεγχο, σύμφωνα με τα οριζόμενα στον Κανονισμό της Βουλής». Εν κατακλείδι, Το σημερινό νομοσχέδιο συνιστά βαρβαρότητα σε βάρος των αδυνάμων και δίνει «γη και ύδωρ», εν προκειμένω νομοθετική ρύθμιση και στήριξη στο κεφάλαιο, προκειμένου να επικρατήσει στη συνεχή πάλη του με την εργασία. Για εμάς η εργασία είναι βασική παράμετρος ενός μοντέλου δίκαιης και βιώσιμης ανάπτυξης. Δεσμευόμαστε για την ενίσχυση και την ενδυνάμωση των εργαζομένων με κάθε τρόπο και είναι για εμάς η βασική προϋπόθεση για μια πραγματική αλλαγή υπέρ της κοινωνικής πλειοψηφίας και για τον οικονομικό και κοινωνικό μετασχηματισμό. Στις προκλήσεις της εποχής απαντάμε με την προώθηση ενός άλλου παραγωγικού μοντέλου που, όχι μόνο θα αναγνωρίζει τον ρόλο της εργασίας, αλλά θα την καθιστά κινητήριο μοχλό της ανάπτυξης. Θα τελειώσω πάλι με ένα κομμάτι του Μιχάλη Κατσαρού: «Το ζήτημα έχει πια τεθεί. Ή θα εξακολουθούμε να γονατίζουμε όπως αυτός ο δραπέτης ή θα σηκώσουμε άλλον πύργο ατίθασο απέναντί τους». Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Σας ευχαριστώ. Ο κ. Κουρουμπλής από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, μετά τις αλλοπρόσαλλες αποφάσεις της επιτροπής εμβολιασμών και το κλίμα ανησυχίας που δημιούργησαν, θα ήθελα δι' υμών να ζητήσω από την Κυβέρνηση να κατατεθούν στη Βουλή τα πρακτικά των επιτροπών διαπραγμάτευσης της τιμής των εμβολίων, τα πρακτικά της επιτροπής αξιολόγησης του φαρμάκου και τα σχετικά πρωτόκολλα, γιατί είναι κρίσιμα ζητήματα που αφορούν την υγεία του ελληνικού λαού. Να δούμε, η συγκεκριμένη επιτροπή ακολούθησε τη σωστή διαδικασία; Πήρε τις εγκρίσεις αυτών των θεσμών; Ή έκανε «bypass» και πήρε αποφάσεις κατ' εντολή της Κυβέρνησης; Και να δούμε και πόσα λεφτά πλήρωσε η χώρα για τα εμβόλια. Είναι και αυτό ένα ζήτημα που μας αφορά ως πολίτες.
Κύριε Κουρουμπλή, όπως ξέρετε πολύ καλύτερα από μένα ως παλιός κοινοβουλευτικός, υπάρχει ειδική διαδικασία στον Κανονισμό της Βουλής που προβλέπει είτε με επίκαιρη ερώτηση είτε με αίτηση και αναφορά να τα ζητήσετε.
Κύριε Πρόεδρε, την ξέρω πολύ καλά τη διαδικασία και θα το κάνω, αλλά δοθείσης ευκαιρίας το ανέφερα. Και το Κοινοβούλιο έχει ευθύνη για αυτά τα ζητήματα. Δεν είναι «Πόντιος Πιλάτος», οφείλει να ακούει τον Βουλευτή και όταν υπάρχει ζήτημα που αφορά την κοινωνία οφείλει και το Κοινοβούλιο να παρεμβαίνει. Ξέρω πολύ καλά τη διαδικασία κατάθεσης εγγράφου, κύριε Πρόεδρε. Πάμε παρακάτω στο ζήτημα του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Κύριε Πρόεδρε, εισάγεται ένα νομοσχέδιο που ουσιαστικά αποσταθεροποιεί τις εργασιακές σχέσεις. Μετατρέπει την όποια βεβαιότητα εξασφάλιζαν διατάξεις στήριξης του εργαζόμενου απέναντι στην εργοδοσία σε αβεβαιότητα. Και παρακάτω συμβάλλει, κύριε Πρόεδρε, στην αύξηση της ανεργίας. Διότι με τον τρόπο που επιχειρείται να καθιερωθεί η απλήρωτη υπερωρία, στο τέλος της ημέρας θα αυξάνεται η ανεργία. Και ποιος θα την πληρώσει πρώτος την ανεργία, κύριε Πρόεδρε; Οι νέες και οι νέοι, στους οποίους αυτό το νομοσχέδιο επιβάλλει μια ζωή παρατεταμένης εφηβείας, χωρίς να τους δίνει η Κυβέρνηση τη δυνατότητα να «πετάξουν με τα δικά τους φτερά». Αυτό είναι το πρώτο και βασικό πλήγμα που επιχειρείται με το νομοσχέδιο. Ποιους άλλους πλήττει, κύριε Πρόεδρε, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο; Πλήττει τους εργαζόμενους, τους οποίους ουσιαστικά μετατρέπει σε έρμαιο της κακής εργοδοσίας. Γιατί δεν θέλω να δώσω χαρακτήρα κακού εργοδότη σε όλους τους Έλληνες εργοδότες. Και γιατί κάθε φορά μία κυβέρνηση ενδεχομένως που θέλει να στηρίξει τον εργαζόμενο φέρνει έναν νόμο πρωτίστως, κύριε Πρόεδρε; Για να προστατεύσει τον εργαζόμενο από τους κακούς εργοδότες. Θα έλεγα στη σημερινή Κυβέρνηση και στον σημερινό Υπουργό να ρωτήσει μερικούς ανθρώπους του ποιο καθεστώς εργασιακό υπάρχει σήμερα στις εταιρείες τηλεπικοινωνιών, στην κινητή τηλεφωνία, για να δείτε πώς εργάζονται οι άνθρωποι αυτοί. Φανταστείτε τώρα με τις νέες διατάξεις τι μέλλει γενέσθαι. Όλοι θα πάνε για το ψυχιατρείο. Ας μου επιτραπεί η έκφραση. Γιατί κατάσταση αφόρητη επικρατεί σε πάρα πολλούς εργασιακούς χώρους. Αυτή είναι η αλήθεια. Κύριε Πρόεδρε, έρχονται διατάξεις που εργαλειοποιούν το κράτος στη διαδικασία αποπροστασίας της εργασίας. Έρχονται διατάξεις με τις οποίες θεωρεί ο κ. Χατζηδάκης - γιατί εγώ αυτό πιστεύω, δεν κατέχω βεβαίως τη μοναδική αλήθεια, αλλά είναι άποψή μου - ότι αυτό το περιβάλλον θα προσελκύσει επενδύσεις. Αλλά, θα μπορούσε να του απαντήσει κάποιος ότι άλλο περιβάλλον υπάρχει έργο, για παράδειγμα, στις σκανδιναβικές χώρες και άλλη φορολογία και παρά ταύτα εκεί γίνονται επενδύσεις. Εδώ αν έρθουν επενδύσεις κάτω από αυτό το περιβάλλον του εργασιοκτόνου νομοσχεδίου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα είναι επενδύσεις αρπαχτής. Ας μου επιτραπεί η έκφραση. Δεν θα είναι επενδύσεις που πραγματικά θα θέλουν να αναγνωρίζουν και τον ρόλο του εργαζόμενου στην προσπάθεια παραγωγής. Αυτό επιχειρείτε. Επίσης, όλη αυτή η αποσταθεροποίηση, κύριοι της Κυβέρνησης, θα υπονομεύσει τη διαδικασία εργασιακής ειρήνης και όταν θα υπάρχει ένα τέτοιο καθεστώς, ένας σοβαρός επενδυτής δεν θα επιλέξει να έρθει στην Ελλάδα. αντί να προωθήσετε τη διαδικασία κωδικοποίησης της νομοθεσίας που ξεκίνησε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τον ν. 4369 και αντί να προχωρήσετε σε διαδικασίες επίσπευσης των δικαστικών αποφάσεων - που είναι η γραφειοκρατία και η καθυστέρηση των δικαστικών αποφάσεων όπου διαχρονικά είναι ένας κρίσιμος λόγος για να μην κάνει κάποιος επενδύσεις γιατί απογοητεύεται ακριβώς από αυτές τις καταστάσεις - , αντί λοιπόν να ρίξετε το βάρος εκεί αποσαρθρώνοντας κάθε έννοια προστασίας, θεωρείτε και πιστεύετε ότι με αυτόν τον τρόπο θα φέρετε επενδύσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μας λέτε επίσης ότι οι καλές πρακτικές στην Ευρώπη επιτρέπουν την ελεύθερη διευθέτηση των εργασιακών σχέσεων. Μα, για όνομα του Θεού! Δεν είμαστε άνθρωποι δεύτερης νοημοσύνης. Η Ευρώπη όπου εφαρμόζεται αυτό, κύριοι Υπουργοί, έχει ανεργία 5% και 4%. Άρα ο εργαζόμενος έχει δυνατότητα επιλογής να προχωρήσει σε μια τέτοια διευθέτηση υπό τον όρο ότι δεν θα θίγεται η αξιοπρέπειά του. Έχει όμως επιλογή να βρει εύκολα εργασία. Εδώ τι θα κάνει; Θα υποστεί εκ των πραγμάτων τις επιλογές και τις αποφάσεις της εργοδοσίας.
Ολοκληρώστε σας παρακαλώ.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Μας λέτε επίσης για τη νέα ανεξάρτητη αρχή. Γενικά δεν είμαι υπέρ αυτής της θεώρησης, γιατί περιορίζεται η δημοκρατία και η εκλεγμένη βούληση του λαού, όποιας κυβέρνησης. Όμως, κύριε Υπουργέ, το πρόβλημα όλα αυτά τα χρόνια - για να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας - ήταν ότι αυτές οι υπηρεσίες οι ελεγκτικές δεν είναι στελεχωμένες επαρκώς. Δεν μπορούσαν οι κυβερνήσεις να εξασφαλίσουν μια ολοκληρωμένη στελέχωση, θα την εξασφαλίσει η ανεξάρτητη αρχή! Το πιστεύετε ειλικρινά; Κλείνω, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε. Και θέλω να αφιερώσω έναν στίχο ενός αρχαίου ποιητού στον κ. Χατζηδάκη: , «Μισθόν μοχθήσαντα δίδου, μη θλίβε πένητα». Ευχαριστώ.
Και εγώ σας ευχαριστώ. Τον λόγο τώρα θα πάρει ο κ. Βασίλειος Διγαλάκης. Αμέσως μετά θα δώσω τον λόγο στον Υφυπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης κ. Στύλιο να αναπτύξει την τροπολογία επ' ολίγον. Κύριε Διγαλάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε τρεις εβδομάδες από σήμερα συμπληρώνονται δύο χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, δύο χρόνια που η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη κατάφερε να αντεαπεξέλθει σε δύσκολες και πρωτόγνωρες προκλήσεις. Κυρίως όμως κατάφερε να επαναφέρει τη χώρα στο προσκήνιο, να επανέλθει η εμπιστοσύνη των άλλων χωρών και των διεθνών φορέων προς την ελληνική οικονομία και να εφαρμόσει μια αξιόπιστη και βιώσιμη στρατηγική ανάπτυξης, όπως και δεσμεύτηκε προεκλογικά, αξιοποιώντας όλα τα διαθέσιμα εργαλεία, όπως το Ταμείο Ανάκαμψης. Έρχομαι στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει την ψευδαίσθηση ότι όπως και η παιδεία έτσι ο τομέας της εργασίας είναι προνομιακός του χώρος για την άσκηση στείρας και λαϊκίστικης αντιπολίτευσης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, τόσο η παιδεία όσο και η εργασία είναι για όλους τους Έλληνες, για όλους τους συμπολίτες και τους νέους μας και όχι για τα διάφορα κομματικά ακροατήρια. Και προοδευτικοί σήμερα, την εποχή των μεγάλων αλλαγών του 21ου αιώνα, της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης και της τεχνητής νοημοσύνης είναι αυτοί που δεν φοβούνται τον εκσυγχρονισμό και τις μεταρρυθμίσεις, γιατί μόνο έτσι η χώρα μας θα είναι ανταγωνιστική και οι πολίτες της θα ευημερούν. Το παρόν, λοιπόν, είναι ένα πολύ σημαντικό, εκσυγχρονιστικό νομοσχέδιο, καθώς περιέχει σημαντικές τομές και στοχεύει στο να αντιμετωπίσει πραγματικά προβλήματα των εργαζομένων και ιδιαίτερα των γυναικών και των νέων, αποκαθιστώντας αδικίες και πραγματοποιώντας τις απαραίτητες προσαρμογές της εργασιακής νομοθεσίας στις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές. Στον σύντομο χρόνο που έχω θα αναφερθώ επιλεκτικά σε ορισμένες από τις μεταρρυθμίσεις του νομοσχεδίου. Δεν μπορώ να καταλάβω πραγματικά γιατί δεν συμφωνούμε όλοι με την Ψηφιακή Κάρταψηφιακή κάρτα εΕργασίας, καθώς με αυτή θα έχουμε καταπολέμηση της μαύρης εργασίας, των αδήλωτων υπερωριών και της εισφοροδιαφυγής. Η ψΨηφιακή Κάρταηφιακή κάρτα, σε συνδυασμό με τους ελέγχους από τη νέα μορφή του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας ως ανεξάρτητη αρχή, θα καθιστά ευκολότερο τον εντοπισμό υπέρβασης του πλαφόν των υπερωριών. Έτσι οι εργοδότες θα είναι υποχρεωμένοι να καταβάλλουν σημαντικές προσαυξήσεις στους εργαζόμενους, καθώς να θυμίσω ότι με το παρόν νομοσχέδιο η προσαύξηση των παράνομων υπερωριών ανεβαίνει από το 80% στο 120%. Το έργο της ψΨηφιακής κΚάρτας εΕργασίας θα χρηματοδοτηθεί από το Ταμείο Ανάκαμψης, σε συνεργασία με το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Είναι άλλο ένα από τα άλματα που κάνει η χώρα μας τα δύο τελευταία χρόνια στην κατεύθυνση του ψηφιακού μετασχηματισμού της. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πανδημία προκάλεσε ένα ντόμινο αλλαγών, υπήρξε ένας καταλύτης αλλαγών, πολλές από τις οποίες θα μείνουν στη ζωή μας και την επόμενη μέρα. Η τηλεργασία εξαπλώθηκε σε πολλά πεδία εργασίας και είναι σαφές σε όλους μας ότι πολλές επιχειρήσεις θα συνεχίσουν και μετά την πανδημία να υιοθετούν σε μεγάλο βαθμό και αυτό το μοντέλο εργασίας. Με μια λοιπόν ακόμη έγκαιρη νομοθετική πρωτοβουλία, και συγκεκριμένα με το άρθρο 67, η Ελλάδα γίνεται από τις πρώτες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ που νομοθετεί την αναγνώριση του δικαιώματος αποσύνδεσης, δηλαδή το δικαίωμα κάθε εργαζόμενου να απέχει πλήρως από την παροχή εργασίας με τηλεφωνικό ή ηλεκτρονικό τρόπο εκτός ωραρίου εργασίας και κατά τη διάρκεια των αδειών του. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ]] Στις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί η εν λόγω ρύθμιση προστατεύει έμπρακτα τις σαράντα ώρες εργασίας και κυρίως είναι μια ακόμη απόδειξη ότι μας ενδιαφέρει πραγματικά η ισορροπία της επαγγελματικής και της προσωπικής ζωής. Και εδώ, σε αντίθεση με αυτά που λέει η Αξιωματική Αντιπολίτευση, η τηλεργασία ισχύει μετά από συμφωνία μεταξύ του εργοδότη και του εργαζόμενου ή σε περιπτώσεις που συντρέχουν λόγοι προστασίας της δημόσιας υγείας ή εφόσον το ζητήσει ο ίδιος ο εργαζόμενος σε περίπτωση που υφίστανται τεκμηριωμένος κίνδυνος για την υγεία του. Αλλά δεν μπορώ να μην αναφερθώ σε μια σειρά από μεταρρυθμίσεις που απευθύνονται να αντιμετωπίσουν το σημαντικότερο ίσως πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα μας, το δημογραφικό: Η άδεια πατρότητας δεκατέσσερις ημέρες με αποδοχές έναντι δύο που ισχύει σήμερα, η προστασία του νέου πατέρα κατά της απόλυσης για έξι μήνες, ο περιορισμός των αντικινήτρων για την πρόσληψη γυναικών, η γονική άδεια τεσσάρων μηνών για κάθε γονέα με επιδότηση για πρώτη φορά από τον ΟΑΕΔ, καθώς και το δικαίωμα ευέλικτων ρυθμίσεων για γονείς και φροντιστές με βάση την οΟδηγία 1158/2019. Στηρίζονται με αυτές τις ρυθμίσεις οι νέοι γονείς τη στιγμή που ο πληθυσμός της χώρας μας γερνά και λιγοστεύει και ενισχύεται η ισότιμη αντιμετώπιση των δύο φύλων στην αγορά εργασίας. Τελευταίο θέμα στο οποίο θέλω να αναφερθώ, είναι κάτι το οποίο θα θεωρούσα αυτονόητο και δημοκρατικό το οποίο προβλέπει το νομοσχέδιο, τη δυνατότητα τα μέλη των συνδικαλιστικών οργανώσεων να συμμετέχουν και να ψηφίζουν εξ αποστάσεως με χρήση ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. Και εδώ, όμως, στα αυτονόητα δεν συμφωνούμε. Δεν είναι εξάλλου η πρώτη φορά. Το ίδιο έγινε και πέρυσι τέτοιο καιρό κατά τη συζήτηση του ν. 4692/2020 σχετικά με τις διαδικασίες εκλογής οργάνων διοίκησης στα πανεπιστήμια. Οι δικαιολογίες που ακούστηκαν περί αδυναμίας ελέγχου της ταυτοπροσωπίας ή περί απορρήτου της ψήφου είναι εκ του πονηρού. Τις απαντήσεις τις δίνει η ίδια η επιτυχημένη εφαρμογή της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας σε εκατοντάδες εκλογικές διαδικασίες, που και φέτος αυτή την περίοδο γίνονται στα πανεπιστήμια. Τις δίνει επίσης η απόλυτα εμπεριστατωμένη αΑπόφαση 519/2015 της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας την οποία σας συνιστώ να τη διαβάσετε προσεκτικά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δημοκρατία είναι η διευρυμένη συμμετοχή και η ελεύθερη έκφραση γνώμης των εργαζομένων στις αποφάσεις που τους αφορούν, όχι ο αποκλεισμός τους με τις γνωστές μεθοδεύσεις και τακτικισμούς ορισμένων εργατοπατέρων. Ελευθερία είναι η διασφάλιση του δικαιώματος της απεργίας, αλλά με ταυτόχρονη προστασία του κοινωνικού συνόλου από τις καταχρήσεις της. Πρόοδος είναι η προσαρμογή της εργασιακής νομοθεσίας στις εξελίξεις του εικοστού πρώτου αιώνα, με την ταυτόχρονη διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και η ισορροπία μεταξύ της επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής.
Παρακαλώ, κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Είναι πραγματικά λυπηρό το γεγονός ότι σε μια τέτοια σημαντική στιγμή, μια στιγμή που η Κυβέρνηση τολμά και πάλι να προχωρήσει μπροστά, η Αξιωματική Αντιπολίτευση για λόγους ιδεοληψίας, αλλά και σκοπιμότητας στέκεται για άλλη μια φορά με το βλέμμα στο παρελθόν και την πλάτη στο μέλλον, αδυνατώντας να κατανοήσει τα νέα δεδομένα και πολύ περισσότερο, να προτάξει αντί για το όποιο ενδεχομένως πρόσκαιρο μικροπολιτικό όφελος, την εθνική ανάγκη για μια ουσιαστική και σύγχρονη μεταρρυθμιστική πρωτοβουλία στον τομέα της εργασίας. Ευχαριστώ.
Κύριοι συνάδελφοι, με ενημέρωσαν ότι πρέπει να ολοκληρωθεί η διαδικασία σε δύο ώρες και έτσι, πρέπει να είμαστε όλοι εντός του χρόνου μας για να ψηφιστεί και όλα αυτά.
Δηλαδή, αν τελειώσουμε νωρίτερα εμείς, θα καθίσουμε δυο ώρες;
Κύριε Σκουρλέτη, σας παρακαλώ! Θα συνεχίσουμε τώρα με τον Υφυπουργό, τον κ.ύριο Στύλιο, για μια τροπολογία. Τροπολογία δεν είναι, κύριε Υφυπουργέ; Ορίστε, έχετε τον χρόνο για δύο λεπτά.
Θα αναφερθώ και στα άρθρα, κύριε Πρόεδρε, οπότε, αν θέλετε, μου δίνετε λίγο περισσότερο χρόνο. Πρόκειται για την τροπολογία 928/6, η οποία κατατέθηκε στις 11 Ιουνίου -6-2021. Η τροπολογία είναι του Υπουργείου μας, του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Έχει έξι άρθρα συνολικά και ο επείγον χαρακτήρας της τροπολογίας είναι ότι αφορά διατάξεις που θα έπρεπε μέσα στον μήνα Ιούνιο να έχουν ολοκληρωθεί, να έχουν ληφθεί ορισμένες αποφάσεις. Πιο συγκεκριμένα και πιο αναλυτικά, σε σχέση με το άρθρο 1 της τροπολογίας, δίνεται η δυνατότητα παράτασης για έναν χρόνο ορισμένων συμβάσεων μίσθωσης έργου. Είναι οι συμβάσεις των μηχανικών οι οποίοι επιβλέπουν το ΚΤΙΜΑ -16. Είναι το μεγαλύτερο πρόγραμμα κτηματογράφησης που υπάρχει σε εξέλιξη στη χώρα. Προσελήφθησαν με σύμβαση έργου με βάση το άρθρο 37 παράγραφος 3 του ν. 4512/2018, που κάνει επίκληση στο άρθρο 162 του ν. 4483/2017. Με απλά λόγια, τα συγκεκριμένα άρθρα προέβλεπαν το εξής, ότι οι συμβάσεις μπορούν να έχουν τριετή διάρκεια, με παράταση έναν ακόμα χρόνο, άρα να έχουν τετραετή διάρκεια. Με το άρθρο 1, λοιπόν, δίνουμε τη δυνατότητα σε όσες συμβάσεις λήγουν μέχρι 31 Δεκεμβρίου -12-2021, το τρέχον έτος, να παραταθούν για έναν ακόμα χρόνο. Με αυτό τον τρόπο, θα ολοκληρωθεί ομαλά η κτηματογράφηση του ΚΤΙΜΑ -16 και έμπειρα στελέχη που ήδη επιβλέπουν αυτές τις μελέτες θα μπορέσουν να ολοκληρώσουν τη δουλειά τους και έτσι θα έχουμε ένα καλό αποτέλεσμα. Σε σχέση με τα άρθρα 2 και 4 της τροπολογίας, αντιμετωπίζονται ανάγκες οι οποίες έχουν να κάνουν με τη στελέχωση των κτηματολογικών γραφείων ανά τη χώρα. Έχουμε μια μετάβαση στο ΚτηματολόγιοΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ, όπου τα τριακόσια ενενήντα πέντε υποθηκοφυλακεία της χώρας μετατρέπονται σε εβδομήντα πέντε υποκαταστήματα κτηματολογικών γραφείων και σε δεκαεπτά κτηματολογικά γραφεία. Αυτή, λοιπόν, η μετάβαση απαιτεί να γίνουν ορισμένες αλλαγές. Οι αλλαγές αυτές αφορούν κυρίως στη δυνατότητα να μπορεί ο φορέας, το ΚτηματολόγιοΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ, να μετακινήσει το προσωπικό του από την Κεντρική Υπηρεσία προς την περιφέρεια ή από μια περιφέρεια, από ένα περιφερειακό γραφείο σε κάποιο άλλο περιφερειακό γραφείο. Οι διατάξεις έχουν περιστασιακό χαρακτήρα, καθαρά μόνο για την προετοιμασία των νέων γραφείων και για την ομαλή μετάβαση, την εκπαίδευση και την ενημέρωση των νέων υπαλλήλων στα νέα κτηματολογικά γραφεία, διότι οι υπάλληλοι προέρχονται από τα υποθηκοφυλακεία, έμμισθα ή άμισθα της χώρας. Σε σχέση με το άρθρο 5, δίνεται η δυνατότητα στο εΕλληνικόΛΛΗΝΙΚΟ ΚτηματολόγιοΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ να παρατείνει την προθεσμία εντός της οποίας οι πολίτες μπορούν να υποβάλλουν εκπρόθεσμες δηλώσεις χωρίς πρόστιμο. Όλοι γνωρίζουμε ότι βρισκόμαστε μέσα στην πανδημία… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υφυπουργού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Είμαι στο άρθρο 5. Είναι το 6 και τελειώνω. Λόγω, λοιπόν, της πανδημίας, τα κτηματολογικά γραφεία ήταν κλειστά μέχρι τα μέσα Μαρτίου του 2021. Δεν δινόταν, λοιπόν, η δυνατότητα σε πολλούς πολίτες να συλλέξουν τα απαραίτητα έγγραφα που χρειαζόταν για να κάνουν τις δηλώσεις τους κατά την κτηματογράφηση. Με τη συγκεκριμένη διάταξη δεν τους επιβάλλουμε πρόστιμο, εάν καταθέσουν εκπρόθεσμες δηλώσεις. Τέλος, με το άρθρο 6 της τροπολογίας δίνεται η εξής δυνατότητα στην Αρχή Πιστοποίησης του εΕλληνικού δΔημοσίου. Είναι ο οΟργανισμός ο οποίος εκδίδει τις ψηφιακές υπογραφές. Οι ψηφιακές υπογραφές πλέον θα μπορούν να εκδοθούν και για νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου και για ιδιωτικούς φορείς και ρυθμίζεται ο χρόνος στον οποίον λειτουργεί η συγκεκριμένη αΑρχή, σύμφωνα με τον κανονισμό eIDAS της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πλέον ο οΟργανισμός θα είναι σε λειτουργία όλο το εικοσιτετράωρο. Αυτές είναι οι διατάξεις. Είναι ωφέλιμες και χρήσιμες για τους πολίτες, διότι θα δώσει τη δυνατότητα της μετάβασης στο λειτουργούν ΚτηματολόγιοΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ, όπου θα μπορούν να κάνουν χρήση ψηφιακών υπηρεσιών, κάτι που θα διευκολύνει τους μηχανικούς, τους δικηγόρους, αλλά πάνω από όλα, θα διευκολύνει τους πολίτες και πολλές υποθέσεις οι οποίες εκκρεμούν στα κτηματολογικά γραφεία και στα υποθηκοφυλακεία αυτή τη στιγμή θα πάρουν σιγά - σιγά τον δρόμο τους και γρήγορα και άμεσα θα πραγματοποιούνται. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε. Κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζουμε με τον κ. Μωραΐτη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αμέσως μετά είναι η κ. Πέρκα, ο κ. Κουμουτσάκος και έχει ζητήσει τον λόγο αμέσως μετά ο Υφυπουργός Εργασίας και θα συνεχίσουμε με τον κ. Αρβανιτίδη, την κ. Βέττα. Παρακαλώ, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν μας αφήνει κάτι η μεγάλη εμπειρία της υγειονομικής κρίσης της πανδημίας, είναι ότι ο κόσμος αλλάζει και παράλληλα, ότι αποκαλύφθηκε η παταγώδης αποτυχία ενός νεοφιλελεύθερου μοντέλου, το οποίο ακολουθήθηκε για πάρα πολλές δεκαετίες. Τι ανέδειξε; Την ανάγκη πλέον ενός ισχυρού κοινωνικού κράτους και της αλληλεγγύης για την οικοδόμηση ενός διαφορετικού κόσμου. Σε αυτήν τη συγκυρία, στον δυτικό κόσμο και όχι μόνο έχει ανοίξει μια μεγάλη κουβέντα, με πρώτη επιλογή να εγκαταλειφθούν αυτές οι αποτυχημένες συνταγές που οδήγησαν στην καταστροφή, στη διεύρυνση των ανισοτήτων, στην υπερσυγκέντρωση πλούτου σε λίγους, αλλά αφουγκράζεται τις νέες κοινωνικές ανάγκες, αναζητά βιώσιμα και δίκαια μοντέλα ανάπτυξης, ανταλλάσσει ιδέες, συνεργάζεται ακόμη και στη «Μέκκα» του καπιταλισμού. Έχει ξεκινήσει μια μεγάλη κουβέντα στις Ηνωμένες Πολιτείες για το κοινωνικό κράτος, την αύξηση του κατώτατου μισθού, τη φορολόγηση του πλούτου, μια κουβέντα που πλέον παίρνει άλλες διαστάσεις. Στην Ευρώπη, στη Γερμανία, στην Ισπανία πιλοτικά ξεκινάει μια ολόκληρη κουβέντα για την τετραήμερη εργασία, το τριανταπεντάωρο και πράγματα που έρχονται να αλλάξουν όλη αυτή τη φρικτή πραγματικότητα που ζουν οι εργαζόμενοι τα τελευταία χρόνια. Εσείς, όμως, μένετε περιχαρακωμένοι στις εμμονές σας, περιχαρακωμένοι στις ιδεοληψίες του παρελθόντος, στις ιδεοληψίες μιας άλλης εποχής και γυρίζετε, βεβαίως, την πλάτη σε αυτές τις αλλαγές που συντελούνται. Απομονώνετε τη χώρα από τις εξελίξεις, στερώντας της την τεράστια ευκαιρία να αποτελέσει ένα κομμάτι αυτών των αλλαγών και συνειδητά μας γυρίζετε πίσω σε χρεοκοπημένες πολιτικές. Και η πολιτική σας αυτά τα δύο χρόνια είναι συνεπής και είναι εξαιρετικά συνεπής, είναι νεοφιλελεύθερη, σκοταδιστική, είναι σκληρή, είναι αντιλαϊκή. Έτσι και το πολυνομοσχέδιο - κόλαφος, που συζητάμε και ολοκληρώνεται η κουβέντα του σε λίγες ώρες, ένα πρωτοφανές νομοθέτημα για το ελληνικό εργατικό δίκαιο, ένα πολυνομοσχέδιο θατσερικό, αντεργατικό, αντικοινωνικό, αυταρχικό και συνάμα αντιαναπτυξιακό, χαριστική βολή σε κάθε εργασιακό κεκτημένο, ένα νομοσχέδιο καθ' υποβολή του ΣΕΒ και των συμφερόντων τα οποία εξυπηρετείτε όλο αυτό το διάστημα. Είναι απέναντι στον κόσμο της εργασίας, είναι απέναντι στον κόσμο της παραγωγής, τον κόσμο που καλείται να σηκώσει την πορεία της χώρας στις πλάτες του, μετά από ένα πολύ δύσκολο διάστημα με την πανδημία, που αναζητά προοπτική. Βεβαίως το νομοσχέδιό σας δεν συνιστά καμμία μα καμμία θεσμική μεταρρύθμιση, αλλά επίθεση στις συνταγματικές ελευθερίες, επίθεση που ξεκινήσατε από την πρώτη μέρα της διακυβέρνησής σας με την κατάργηση της αυτονομίας του ΣΕΠΕ, με την κατάργηση του βάσιμου λόγου απόλυσης, με την κατάργηση του πλαισίου των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων και πολλά άλλα, τα οποία θα μπορούσα να αναφέρω, αλλά φτάσατε σε σημείο να εργαλειοποιήσετε μέχρι και την πανδημία για να επιτεθείτε περαιτέρω στον κόσμο της εργασίας. Δεν δώσατε ασφάλεια και κίνητρα σε εργαζόμενους αλλά και επιχειρήσεις. Διότι εμείς πιστεύουμε ότι αυτά τα πράγματα πάνε μαζί και ότι η υγιής ανάπτυξη απαιτεί στη χώρα μια υγιή επιχειρηματικότητα. Και σας καλώ να κοιτάξετε γύρω σας το πραγματικό κομμάτι της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας σε τι κατάσταση βρίσκεται σήμερα, τι εργαλεία του δώσατε και τι αδιέξοδα έχει μπροστά του. Παγιώνετε την εργασιακή αβεβαιότητα και την εισοδηματική ανασφάλεια, καθιστώντας τον κόσμο της εργασίας όμηρο φόβου και εργοδοτικής αυθαιρεσίας. Ο οδοστρωτήρας σας λοιπόν είναι εδώ. Με το νομοσχέδιο αυτό, μεταξύ άλλων - θα αναφέρω μόνο δύο - τρία παραδείγματα - διευρύνετε την εργασία τις Κυριακές και μετατρέπετε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τον εμπορικό κόσμο της χώρας σε Ιφιγένειες ενός αθέμιτου ανταγωνισμού. Κι αυτό δεν είναι κάτι που λέει η αντιπολίτευση. Σας το λένε οι ίδιοι, το λέει η ΓΣΕΒΕ, το λέει η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα της χώρας. Επιτίθεστε στους νέους, επιτίθεστε στους εργαζόμενους, θεσπίζετε ανεξέλεγκτες και απροειδοποίητες απολύσεις, πλήττετε τη συλλογική αυτονομία και τη συλλογική διαπραγμάτευση. Και στον αντίποδα όλων αυτών ακούμε δυο μέρες τώρα ότι είμαστε σε μια χώρα που έρχονται επενδύσεις, είμαστε σε μια χώρα που έρχεται ανάπτυξη. Ερωτώ ειλικρινά: Ήταν ένα από τα βασικά σας αφηγήματα αυτό, η ανάπτυξη και οι επενδύσεις. Δύο χρόνια τώρα έχει ξεκινήσει μια σημαντική επένδυση στη χώρα; Διαφημίζετε δύο μέρες τώρα, έναν μήνα θα μπορούσα να πω, τα 7,5 δισεκατομμύριας της πρώτης δόσης του Ταμείου Ανάκαμψης. Μπορείτε να μας πείτε, πέρα από τα αφιερώματα που βλέπουμε σε κυριακάτικα έντυπα περί επενδύσεων, τι είναι προγραμματισμένο και τι θα προχωρήσει, για να μπορέσουμε πράγματι να έχουμε πολλές δουλειές, καλές δουλειές, με καλούς μισθούς; Δεν έχετε να παρουσιάσετε απολύτως τίποτα. Έχουν σταματήσει τα δημόσια έργα, έχουν κολλήσει μια σειρά από μικρές επενδύσεις κι ακόμη παίζετε το παραμύθι, βοηθούμενοι από το ροζ συννεφάκι το οποίο σας φτιάχνουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης να κοροϊδεύετε και να εξαπατάτε τον κόσμο δυστυχώς. Θέλω να κλείσω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας ότι απέναντι σε αυτήν την κατάσταση θέτουμε ένα ερώτημα προς την Κυβέρνηση και τον κύριο Υπουργό: Έχει πραγματικά καταλάβει σε ποιας χώρας Κυβέρνηση νομοθετεί Για μια χώρα στην οποία οι εργαζόμενοι, όσο κι αν εκπλήσσεστε, εξαρτώνται από τον μισθό τους. Αυτή είναι η χώρα μας. Είναι η χώρα στην οποία το 90% των επιχειρήσεων είναι μικρομεσαίες και ειλικρινά θέτω ένα ερώτημα, πόσοι από αυτούς τους εργαζόμενους θα μπορούν πράγματι μέσω σωματείων να διαπραγματευτούν; Είναι μια χώρα που είναι πρωταθλήτρια της Ευρώπης στην ανεργία αυτήν τη στιγμή, μια χώρα η οποία έχει πολύ σκληρά εργαζόμενους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αποτύχατε σε όλα τα αφηγήματά σας. Θεωρώ ότι στο αδιέξοδο το οποίο διαμορφώνετε δεν είστε η απάντηση κι ο κόσμος, που, όπως σωστά λέτε, βλέπει και κρίνει, θα προτάξει την πολιτική αλλαγή. Θα επιλέξει αυτούς που πραγματικά αφουγκράζονται τις ανάγκες του. Αυτούς που θα τον στηρίξουν και θα τον βοηθήσουν να σταθεί γερά στα πόδια του με όραμα και ελπίδα. Κι εμείς είμαστε εδώ να αναλάβουμε τις ευθύνες μας σε αυτήν την πολύ δύσκολη συγκυρία. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε κι εμείς. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Πέρκα και ακολουθεί μετά ο κ. Κουμουτσάκος και ο κύριος Υπουργός.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Όπως σε όλα τα νομοσχέδια που έχετε φέρει, έτσι και σε αυτό, με πρόφαση τον COVID, δεν καταφέραμε να ακούσουμε τους φορείς που επιθυμούσαν να τοποθετηθούν. Βεβαίως αυτήν τη στιγμή διαδηλώνουν, είναι έξω από τη Βουλή και οι απόψεις τους δεν θα αποκρυφτούν. Το άλλο που σημειώνω είναι η αδυναμία που παρατήρησα στους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας στο να στηρίξουν την ουσία αυτού του νομοσχεδίου. Έμειναν όλοι στις θετικές ρυθμίσεις της ευρωπαϊκής οΟδηγίας και για τα επίμαχα δεν ακούσαμε και πολλά. Και βεβαίως αυτό κάνατε, χρησιμοποιήσατε την ευρωπαϊκή οΟδηγία με τις θετικές ρυθμίσεις για να ξηλώσετε απολύτως την εργατική νομοθεσία. Ο κύριος Πρωθυπουργός μάς ρώτησε πόσα άρθρα θα ψηφίσετε. Μα σας λείπει και η θεωρία της ποιοτικής και ποσοτικής διαφοράς. Σε κάθε νομοσχέδιο που φέρνετε, αγαπητοί και αγαπητές συνάδελφοι της Κυβέρνησης, είναι φανερή η προσήλωσή σας στις πιο ακραίες, νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Αυτό, όμως, το νομοσχέδιο αποτελεί επιτομή αυτών των πολιτικών. Είναι γνωστό ότι η υποβάθμιση της εργασίας αποτελεί συστατικό στοιχείο της νεοφιλελεύθερης θεωρίας και όσο ο νεοφιλελευθερισμός αγνοεί την αξία της εργασίας τόσο εμείς πιστεύουμε ότι αποτελεί τη σημαντικότερη παραγωγική δύναμη. Και δεν εναντιωνόμαστε, δεν σας κάνουμε την αντιπολίτευση που μας κάνατε ούτε είμαστε οπισθοδρομικοί και ντεμοντέ, κύριε Υπουργέ. Θίγετε τον πυρήνα της δίκαιης και αξιοπρεπούς εργασίας και αγνοείτε ακόμη και βασικές αρχές του Διαφωτισμού, βασικές αρχές των εργασιακών σχέσεων. Εισάγετε λοιπόν διατάξεις οι οποίες καταργούν ουσιαστικά το δικαίωμα στην απεργία, προσβάλλουν τη συλλογική αυτονομία. Καταργείτε το οκτάωρο, αφού προβλέπετε καθιέρωση εντεκάωρου μέσω ατομικής σύμβασης εργοδότη - εργαζόμενου, λες και είναι ισότιμη η σχέση, με τις δύο παραπάνω ώρες να τις πληρώνονται οι εργαζόμενοι σε ρεπό. Ανήκουστα και τραγελαφικά όλα αυτά. Σε αυτήν την ιδεοληπτική μανία προς υλοποίηση του σχεδίου Πισσαρίδη επιλέγετε να στοχοποιήσετε τους νέους, τις μικρές, πολύ μικρές επιχειρήσεις και να οδηγήσετε την οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας σε ένα παρελθόν με φθηνή και ανελαστική εργασία, επισφάλεια, κόκκινα δάνεια, μείωση εισοδημάτων, αναδιανομή του πλούτου υπέρ των πλουσιότερων. Έχετε κηρύξει ανίερο πόλεμο κατά του κόσμου της εργασίας. Και βεβαίως αναπαράγονται συνεχώς από τα καλοπληρωμένα προπαγανδιστικά μέσα πλείστες αναφορές κοινωνικού αυτοματισμού και ανοησίες, θα έλεγα, παραπληροφόρησης χωρίς αντίλογο. Αλήθεια, κύριε Υπουργέ, πόσα επιχειρήματα χρειάζεται μια αλήθεια για να λάμψει; Κάποιο πρόβλημα υπάρχει. Αγνοείτε, όμως - και αυτό είναι πολύ σημαντικό - τις σοβαρές επιπτώσεις στην κοινωνική συνοχή, που επιφέρει η επισφάλεια στην αγορά εργασίας. Διότι έχουμε επισφάλεια στην αγορά εργασίας όταν δεν έχουμε συλλογικές διαπραγματεύσεις. Αντί για την αλληλεγγύη, προωθείτε την εξατομίκευση, κι αυτό έχει σοβαρές κοινωνικές συνέπειες. Οι εργαζόμενοι δεν θα μπορούν να νιώσουν ότι ανήκουν σε μια επαγγελματική ομάδα. Καλούνται να οργανώσουν την εργασιακή τους ζωή ως άτομα. Εδώ θα αναφερθώ στον κοινωνιολόγο Serge Paugam, που λέει ότι η επισφάλεια στην αγορά εργασίας είναι μια επισφάλεια ενός ειδικού δεσμού, αυτού μεταξύ των εργαζομένων. Αποκαλεί αυτόν τον δεσμό οργανικό και δεσμό συμμετοχής. Αυτή η επισφάλεια επηρεάζει τον δεσμό της οικογένειας, τους δεσμούς συμμετοχής και τον δεσμό της ιδιότητας του πολίτη, η οποία βασίζεται στη συμμετοχή στη θεσμική πλευρά του κράτους. Πράγματι, ένας άνθρωπος που έχει επισφαλή εργασία πώς αλήθεια θα οργανώσει την οικογενειακή του ζωή, τον ελεύθερο χρόνο του; Ή πώς μπορεί να συμμετέχει σε οργανώσεις, συνδικάτα, γενικότερα στους θεσμούς και πώς προάγεται σε ένα τέτοιο πλαίσιο η δημοκρατία; Θα μου πείτε αυτό ακριβώς επιδιώκουμε. Μιλάμε, λοιπόν, για ένα παντελώς αντικοινωνικό και αυταρχικό νομοσχέδιο που δεν λαμβάνει υπ' όψινη τις ανισότητες που δημιουργούνται και στην περιφέρεια. Κι εδώ θα αναφερθώ στην εκτόξευση της ανεργίας - κύριε Χατζηδάκη, περάσατε και από το αντίστοιχο Υπουργείο - στη δΔυτική Μακεδονία, διότι δεν υπάρχει κανένα σχέδιο ανάκαμψης της περιοχής. Γνωρίζετε ότι η δΔυτική Μακεδονία κατέχει τα πρωτεία στην ανεργία. Όμως, γνωρίζετε ότι η χώρα μας κατέχει και το δεύτερο μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας των νέων στην Ευρώπη με 34,2%. Πλέον αρχίζουμε να αμφιβάλλουμε πολύ σοβαρά αν αντιλαμβάνεστε τα στοιχεία. Όταν έρχεστε εδώ να υποστηρίξετε ένα νομοσχέδιο που καταλύει τις συλλογικές συμβάσεις, οδηγεί σε ανεξέλεγκτες απολύσεις, διπλασιάζει τις νέες υπερωρίες, ενισχύει το σπαστό ωράριο της μερικής απασχόλησης και απαξιώνει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, αρχίζουμε να πιστεύουμε ότι δεν σας ενδιαφέρει κανένα στοιχείο που δείχνει ότι κινδυνεύει η ευημερία των πολιτών της χώρας μας. Είμαστε πλέον βέβαιοι και είναι καθαρό ότι το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι η εξυπηρέτηση των συμφερόντων του ΣΕΒ και των πολυεθνικών. Έρχεστε, λοιπόν, στην ήδη υψηλή ανεργία και προσθέτετε ένα υψηλό επίπεδο επισφαλούς εργασίας, με αποτέλεσμα να δημιουργείται τεράστιο πρόβλημα και νέες ανισότητες. Και το χειρότερο είναι ότι προκρίνετε ως λύση σε αυτό το πρόβλημα την καταστροφή του συστήματος της σταθερής εργασίας. Αυτό που ο Πρωθυπουργός σήμερα ονόμασε «σύγχρονο εργασιακό περιβάλλον» είναι η καταστροφή του συστήματος σταθερής εργασίας. Σας πληροφορούμε λοιπόν ότι εμείς θα βρεθούμε απέναντι σε αυτές τις ρυθμίσεις που νομοθετείτε και μας παραπέμπουν σε εργασιακό μεσαίωνα, μιας εποχής θλιβερής, βάναυσης και συγκεχυμένης, που την ακολούθησε η βιομηχανική επανάσταση, όπου το ωράριο εξαφανίστηκε και οι αργίες καταργήθηκαν. Όμως, πρέπει να σας υπενθυμίσουμε ότι τότε ακριβώς εμφανίστηκαν τα εργατικά κινήματα και οι ιδεολογίες που βασίστηκαν στην καταπίεση των εργαζομένων και στην απληστία των εργοδοτών. Η προοδευτική μας απάντηση θα δώσει ρεπό στον κ. Μητσοτάκη και όπως κατά την προηγούμενη διακυβέρνησή μας προχωρήσαμε στην αύξηση του κατώτατου μισθού, στην κατάργηση του υποκατώτατου για τους νέους, θα ενισχύσουμε τον κόσμο της εργασίας με συλλογικές συμβάσεις και αποτελεσματικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς, που θα λειτουργούν ενάντια στην ανομία. Θα σταθούμε πλάι στην κοινωνία, στην κοινωνική πλειοψηφία, στους δημοκρατικούς και προοδευτικούς πολίτες, που αυτήν τη στιγμή αγωνίζονται να ακυρωθεί το αντεργατικό σας νομοσχέδιο, μαζί με τους νέους, τους ανθρώπους του μόχθου και της ανασφάλειας, από τη Βουλή αλλά και από όλους τους χώρους εργασίας. Μπορεί σήμερα πολλοί εργαζόμενοι να συμβιβάζονται αναγκαστικά. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν συνειδητοποιούν πως χειροτερεύει η θέση τους με αυτό το νομοσχέδιο. Γι' αυτό προσπαθούν να συλλογικοποιήσουν την αντίδρασή τους. Έτσι λοιπόν εμείς θα είμαστε δίπλα τους και εσείς θα τους βρείτε και θα μας βρείτε απέναντί σας. Ευχαριστώ και μάλιστα ήμουν και πρώτη φορά στο χρόνο μου.
Τον λόγο έχει τώρα ο Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Κουτσούμπας.
Δικαιούμαστε και δευτερολογία νομίζω. Οι άλλοι έκαναν. Παρ' ότι σήμερα το Προεδρείο δεν ξέρω πώς τα ρύθμισε, πώς ενημέρωσε. Τέλος πάντων, ίσως δεν είναι θέμα κυρίως του Προεδρείου. Ίσως είναι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων, των υπολοίπων κΚομμάτων όμως. Η ομιλία του Πρωθυπουργού, κυρίες και κύριοι, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι η κατακραυγή στο νομοθετικό τερατούργημα είναι καθολική. Για να υπερασπιστεί ο κ. Μητσοτάκης τις διατάξεις του νομοσχεδίου, επιστράτευσε ξανά το ψέμα, τη συκοφαντία, το μίσος απέναντι στους εργαζόμενους που κινητοποιούνται. Όμως, εκεί, στους καταπέλτες των πλοίων, στα εργοστάσια, σε άλλους τόπους δουλειάς φάγατε τα μούτρα σας, στα λιμάνια, σε διάφορους εργασιακούς χώρους σε όλη την Ελλάδα. Αυτό το νομοσχέδιο θα μείνει στα χαρτιά. Ήταν η ομόθυμη απόφαση των εργαζομένων, ακόμα και αυτών που δεν απήργησαν κάτω από τις πιέσεις της εργοδοσίας, των κρατικών και παρακρατικών μηχανισμών. Βέβαια, είχαν προηγηθεί άλλα κυβερνητικά φυντάνια καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της σημερινής αλλά και της χθεσινής και προχθεσινής διαδικασίας. Καλά, είστε ανεκδιήγητοι. Απευθύνομαι στον κ. Μητσοτάκη: Καλά, πού βρήκατε αυτά τα φυντάνια; Μέσα σε αυτά είναι και ο κ. Χατζηδάκης και η κ. Κεραμέως. Λένε το ένα χοντρό ψέμα μετά το άλλο χωρίς ντροπή, χωρίς καν να αισθάνονται ή να κάνουν ένα απλό κοκκίνισμα. Τα μάγουλά τους δεν κοκκινίζουν, όπως ίσως θα ένιωθαν οι πρόγονοί τους. Όμως, θα μου πείτε, εικόνα σας είναι, κύριοι της Κυβέρνησης, και σας μοιάζουν, εικόνα μιας τάξης ελίτ που έχει σημαία της το «ο θάνατός σου η ζωή μου». Δεν ντρέπεστε να συκοφαντείτε ανθρώπους που παλεύουν για να ζήσουν τις οικογένειές τους, που εσείς και οι πολιτικές σας τους κρατάνε ομήρους; Από πού και ως πού η Υπουργός Παιδείας αντλεί το θράσος να πηγαίνει στα δικαστήρια τα σωματεία στα μέσα μαζικής μεταφοράς, τους συλλόγους των καθηγητών με ένα χονδροειδέστατο ψέμα, ότι δήθεν θα απεργήσουν και δεν θα δώσουν τα παιδιά τις πανελλήνιες εξετάσεις τους και ότι δεν μπορούν να πάνε στα εξεταστικά κέντρα; Δεν ήξερε η κυρία Υπουργός, δεν έμαθε έστω, ότι λεωφορεία, τραμ, ηλεκτρικός, άλλα μέσα μαζικής μεταφοράς είχαν στάση ανακοινωμένη; Πώς το ξέραμε εμείς μέσα από τα portal, από το διαδίκτυο, από τους ίδιους τους εργαζόμενους και τα σωματεία τους, όταν τους ρωτήσαμε; Είχαν στάση άλλα μετά τις δέκα το πρωί και άλλα μετά τη μία το μεσημέρι σήμερα. Ότι το μετρό θα λειτουργούσε από την ώρα που ξεκινάει το πρωί μέχρι τις δέκα; Ότι οι καθηγητές που έπαιρναν μέρος στις εξετάσεις ως επιτηρητές ή είχαν άλλα καθήκοντα, όπως και οι υπάλληλοι του Υπουργείου Παιδείας της είχαν την κατεύθυνση από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις και την απόφασή τους ότι δεν θα τους θεωρούσε και κανένας απεργοσπάστες να πηγαίνουν στη δουλειά τους; Χώρια που, εδώ που τα λέμε, έτσι κι αλλιώς απ' τον νόμο προβλέπεται αυτό που ονομάζουμε γενικά σε διάφορους κλάδους, κύριε Υπουργέ της Εργασίας, «προσωπικό ασφαλείας». Πού τα πουλάτε, λοιπόν, αυτά; Στους άσχετους των σαλονιών, των καφέ του Κολωνακίου που συχνάζετε; Γιατί και από το Τιμπουκτού να ήσασταν - γιατί τώρα πάτε κατά κει, κατά το Μάλι, πολύ συχνά, με αποστολές εκτός συνόρων, στα πλαίσια του ΝΑΤΟ και άλλων στρατιωτικών οργανισμών - , πάλι θα ξέρατε πώς λειτουργεί το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα και ποιους πρωταρχικά ενδιαφέρεται να προστατέψει. Οι εργάτες, οι υπάλληλοι, οι επιστήμονες, οι καθηγητές που αγωνίζονται, πρώτα από όλα, ενδιαφέρονται για τα παιδιά τους, κυριολεκτικά και μεταφορικά παιδιά τους. Αφήστε λοιπόν τις προβοκάτσιες. Αυτές δεν θα σας σώσουν από τη λαϊκή οργή. Όμως, φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Εσείς φθάσατε να λέτε ότι ακόμα και στις απεργίες πρέπει να λειτουργούν οι επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, γιατί αλλιώς η απεργία - λέει - στρέφεται ενάντια σε άλλους εργαζόμενους. Ξέρετε πόσα χρόνια τα ακούμε αυτά; Πάρα πολλά χρόνια, αφού υπάρχουν τα διάφορα παπαγαλάκια, γνωστοί απεργοσπάστες, τσιράκια της μεγαλοεργοδοσίας, των καναλιών, άλλοι που τους έχει κράξει και επανειλημμένα το πανελλήνιο για τη στάση τους. Δεν πτοούνται φυσικά, αφού γι' αυτό ακριβοπληρώνονται. Σας έπιασε, τάχα, ο πόνος για την κοινή ωφέλεια; Ποιος είναι αυτός που κόβει το ρεύμα, το νερό σε χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά; Είναι οι απεργοί οι σημερινοί ή οι χθεσινοί; Ποιος είναι αυτός που δεν έχει προσλάβει το απαραίτητο προσωπικό στα μέσα μεταφοράς και μάλιστα μέσα στην πανδημία για να μη συνωστίζεται ο κόσμος; Οι απεργοί; Ποιος, αλήθεια, πέταξε εκτός ΜΕΘ σοβαρά άρρωστους, χιλιάδες ασθενείς εκτός νοσοκομείων; Οι αγωνιστές γιατροί και οι νοσηλευτές, που διεκδικούσαν τα αυτονόητα; Ποιος αρνήθηκε να επιτάξει ιδιωτικές κλινικές - μεγαθήρια μέσα στην πανδημία; Τους απεργούς ναυτεργάτες, τους απεργούς εκπαιδευτικούς, τους απεργούς εργαζόμενους στην καθαριότητα ξέρετε να τους επιτάσσετε. Τους κλινικάρχες, για να μην πεθαίνουν άνθρωποι εκτός ΜΕΘ, δεν τους ενοχλήσατε καν. Υποκριτές και φαρισαίοι. Αφήστε και τις δήθεν θετικές διατάξεις του νομοσχεδίου σας περί της κακοποίησης των γυναικών, που αντιμετωπίζεται πλέον, των γονικών αδειών, που τα βάζετε ως κερασάκι, για ξεκάρφωμα, αφού άλλες διατάξεις στη συνέχεια ή προηγούμενες ακυρώνουν ακριβώς τα όποια θετικά επικαλείστε. Για τα μάτια του κόσμου λοιπόν. Εάν θέλατε καθαρά, τίμια να νομοθετήσετε όλα αυτά που είναι απαραίτητα για την κακοποίηση των γυναικών, για τις γονικές άδειες και άλλες θετικές διατάξεις που έχει προτείνει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, θα τα φέρνατε ξεχωριστά, με ολοκληρωμένη συζήτηση, θα τα νομοθετούσατε και όχι ως άλλοθι για το οπισθοδρομικό συνολικά νομοσχέδιό σας, χωρίς δηλαδή να ακυρώνετε με άλλες διατάξεις. Αλλά εσείς για άλλα ενδιαφέρεστε. Εσάς σας νοιάζουν οι έπαινοι από το ΝΑΤΟ, από τον Μπάιντεν, από όλα τα κοράκια, γιατί φτάσατε να ξοδεύετε τον πλούτο της χώρας, το χρήμα της χώρας που ρουφάτε από φορολογούμενους εργαζόμενους Έλληνες για πολεμικούς στρατιωτικούς εξοπλισμούς που επιβάλλουν δολοφόνοι για επιθετικές ενέργειες κατά άλλων λαών. Μέχρι και τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής θα ξεπεράσετε φέτος σε πολεμικά κονδύλια για εξοπλισμούς, σύμφωνα με τα στοιχεία που δώσατε εσείς στη δημοσιότητα. Ήσασταν δεύτεροι και τώρα ανεβήκατε στην πρώτη θέση με τις προχθεσινές ανακοινώσεις, πάνω από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την ίδια ώρα που ο λαός πεινάει, δεν έχει δουλειά, κλείνουν οι επιχειρήσεις του, πληρώνει ακριβά για να σπουδάσει τα παιδιά του, για να πάει στον γιατρό, για να πάρει τα φάρμακά του. Να πληρώνετε το ΝΑΤΟ σας μάρανε, για να βομβαρδίζει. Γιατί οι Αμερικάνοι φοβούνται μήπως τους πάρει την πρωτοκαθεδρία, βλέπετε, στην οικονομία η Κίνα και στους στρατιωτικούς εξοπλισμούς η Ρωσία. Κι εσείς από κοντά, κολαούζοι τους, μπας και σας πετάξουν κανένα κοκαλάκι, για να σκοτώνονται λαοί και για να χαριεντίζεστε με τον Ερντογάν για το πώς θα μοιράσετε το Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο, με συνεκμετάλλευση, σε βάρος κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά και σε βάρος της ειρήνης και της ασφάλειας των λαών. Γιατί οι πολυεθνικές, τα μονοπώλια που θα βάλετε συνεκμεταλλευτούν, θα τσακωθούν μεταξύ τους, θα βγάλουν τους λαούς σε περιπέτειες, να χύνουν το αίμα τους. Διαβάστε λίγο Ιστορία, καλό θα σας κάνει. Όμως, εσείς άλλα παραπέρα έχετε στο μυαλό σας και όχι να υπηρετήσετε αυτόν τον πολύπαθο λαό. Τον νου σας ακόμη περισσότερο τον έχετε στα συχαρίκια και που περιμένετε για τις αντιλαϊκές επιδόσεις της Κυβέρνησής σας, για τα εύσημα για την επίθεση που συνεχίζετε ακάθεκτοι και σε όλα τα μέτωπα απέναντι σε εργατικά λαϊκά δικαιώματα, για τους μεταμνημονιακούς στόχους που πιάνονται και από κοντά οι επισημάνσεις ότι δεν επιτρέπονται καθυστερήσεις και πισωγυρίσματα. Η προετοιμασία εδάφους για την επόμενη φουρνιά, με συστάσεις για νέο χτύπημα σε συντάξεις, σε μισθούς, στον δημόσιο τομέα, παραπέρα διεύρυνση της φοροληστείας. Οι εργαζόμενοι εξοργίζονται. Έχουν βαρεθεί τα ψέματά σας, όλων σας. Η εικόνα ίδια, γνωστή και αποκρουστική για τον λαό μετά από τρία μνημόνια, δέκα γύρους μεταμνημονιακών αξιολογήσεων και άλλους τόσους ευρωπαϊκών εξαμήνων. Και ταυτόχρονα εικόνα από το πολύ κοντινό μέλλον του σούπερ μνημονίου που ακούει στο όνομα Ταμείο Ανάκαμψης και προσθέτει εκατοντάδες νέα βάρβαρα μέτρα ως αντάλλαγμα για την εκταμίευση δόσεων, που επίσης θα πηγαίνουν σε μεγάλους ομίλους. Στην άλλη όψη του νομίσματος οι ίδιες εκθέσεις μιλάνε για τις χαμηλές πτήσεις της καπιταλιστικής οικονομίας και τις πεσμένες προσδοκίες. Οι εκτιμήσεις τους αδειάζουν τα γνωστά παχιά λόγια της Κυβέρνησης για το ελατήριο που θα εκτιναχθεί, με τα οποία προσπαθεί να βάλει τον λαό σε στάση αναμονής ότι θα απολαύσει κι αυτός μερικά ψίχουλα από το φαγοπότι της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Επιβεβαιώνουν ταυτόχρονα το βάθος της κρίσης που δεν τιθασεύεται από την αστική πολιτική σε όλες τις εκδοχές της, ενώ τον λογαριασμό τον πληρώνουν πάντα οι εργαζόμενοι, ο λαός. Δέκα χρόνια με μνημόνια και μεταμνημονιακές συμφωνίες οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα έζησαν άγριες περικοπές σε μισθούς και δικαιώματα, φορτώθηκαν βουνό από κρατικά δάνεια στις πλάτες τους για να ανακάμψει το κεφάλαιο. Τώρα με νεοκεϋνσιανές συνταγές, αμοιβαιοποίηση χρεών και χρήμα - υποτίθεται - με ουρά από το Ταμείο της Ανάκαμψης φορτώνονται ξανά νέα μέτρα, αντεργατικά μέτρα, όπως το κατάπτυστο σημερινό νομοσχέδιο, με δεκάωρα, απαγόρευση απεργίας, εμπόδια στη συλλογική οργάνωση και δράση, ενώ οι επιδοτήσεις και τα δάνεια για την «πράσινη» και ψηφιακή ανάκαμψη δίνονται έναντι και θα αποπληρωθούν με κλιμάκωση των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων και της φοροληστείας. Αυτό δείχνει άλλωστε και όλη αυτή η συζήτηση για την επαναφορά του Συμφώνου Σταθερότητας και των στόχων για το έλλειμμα και το χρέος, επιβεβαιώνοντας ότι ούτε υπήρξαν ούτε υπάρχουν καθαρόαιμες περιοριστικές ή επεκτατικές πολιτικές διαχείρισης. Γι' αυτό άλλωστε και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε κανένα πρόβλημα να υπερασπιστεί τα μνημόνια που ψήφισε όταν κυβερνούσε και τα αντεργατικά μέτρα που νομοθέτησε ως κυβέρνηση, όπως ακριβώς σήμερα η νεοφιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία διαφημίζει την εκτεταμένη κρατική παρέμβαση, τη νεοκεϋνσιανή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης που και η ίδια εφαρμόζει, παρ' ότι πριν έβγαινε στα κεραμίδια γι' αυτήν. Οι προσδοκίες που καλλιεργούν όλοι μαζί, Κυβέρνηση και άλλα κόμματα, ότι η «πράσινη» ανάπτυξη και ο ψηφιακός μετασχηματισμός της οικονομίας με γενναία στήριξη από το κράτος θα απαλλάξουν το καπιταλιστικό σύστημα από τις αντιφάσεις, τα αδιέξοδα και τις κρίσεις του και ότι εγγυώνται διατηρήσιμη ανάπτυξη με γερά πόδια, από την οποία δήθεν θα ωφεληθούν εξίσου και κεφάλαιο και εργαζόμενοι, θα καταρρεύσουν σαν χάρτινος πύργος. Όμως το κρίσιμο είναι άλλο, είναι να μη χαθεί πολύτιμος χρόνος για τον ελληνικό λαό, για τους εργαζόμενους. Γιατί σήμερα μπορούν να βάλουν τη σφραγίδα τους σε αυτές τις εξελίξεις, δυναμώνοντας την οργάνωση, τη συμμαχία, την ενότητά τους, τον αγώνα τους ενάντια και απέναντι στη στρατηγική του μεγάλου κεφαλαίου, της Κυβέρνησης και των αστικών κομμάτων, περνώντας στην αντεπίθεση, βάζοντας τον πήχη στο ύψος πραγματικά των σύγχρονων αναγκών τους. Ξεπερνώντας συκοφαντίες, ψέματα, απειλές, καταστολή, οι εργαζόμενοι, το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα θα βγουν πιο δυνατοί από αυτές τις μάχες. Γι' αυτό λοιπόν «μαύρο» σε αυτό το νομοσχέδιο - σκουπίδι. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο τώρα έχει ο πρώην Πρωθυπουργός και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Γιώργος Παπανδρέου.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από την εμπειρία μου, η καλύτερη εκδοχή της πολιτικής είναι να λειτουργεί ως δημιουργός του μέλλοντος αλλά και ως πλαίσιο για τη διαμόρφωση σκεπτόμενων και συμμέτοχων στα κοινά πολιτών, δηλαδή ικανών να συμβάλλουν με τη συμμετοχή τους στην αντιμετώπιση των μεγάλων ζητημάτων που αφορούν όλους μας. Αυτό όμως απαιτεί να συλλαμβάνουμε τα προτάγματα της εποχής. Η χώρα μας, διακόσια χρόνια τώρα, πληρώνει ακριβά το κόστος της απρονοησίας. Αυτό δεν οφείλεται στην έλλειψη έξυπνων ανθρώπων στην πολιτική. Οφείλεται στην έλλειψη βούλησης να συγκρουστούμε με τα κακώς κείμενα, να πούμε αλήθειες για τη χώρα μας, να μη μένουμε στη νομή της εξουσίας και τη διαχείριση της μιζέριας ενός πελατειακού συστήματος. Όταν μιλούσα για την ανάγκη μετάβασης στην «πράσινη» ανάπτυξη το 2008 και το 2009, εξηγούσα ότι τα λεφτά της προσαρμογής θα βρεθούν, τα λεφτά υπάρχουν από εκεί που σπαταλώνται στις πελατειακές διαδρομές χτυπώντας την αδιαφάνεια, έτσι ώστε να μην πληρώσουν το τίμημα οι αδύνατοι και η μεσαία τάξη. Όμως, εσείς, κι εσείς δυστυχώς, μιλούσατε για «πράσινα άλογα». Θυμάμαι το 2008, όταν στο «Athens Summit» για την κΚλιματική αΑλλαγή και την εΕνεργειακή αΑσφάλεια, αλλά και αργότερα στα τέλη του 2011- δεν ήμουν πια Πρωθυπουργός - επέμενα βλέποντας τι συμβαίνει διεθνώς και ποιες θα είναι οι επιπτώσεις στην εργασία. Τότε, στη Σύνοδο του ΟΗΕ, μίλησα για την κλιματική αλλαγή στον τομέα της Νότιας Αφρικής και είπα ότι τα θέματα του περιβάλλοντος συνδέονται στενά με την ανάπτυξη, τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και ότι απαιτείται επένδυση στην εκπαίδευση και αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού, γιατί η εποχή που έρχεται χρειάζεται δυναμικό συνεχώς εκπαιδευόμενο και διά βίου καταρτιζόμενο, που όμως - και εδώ είναι και «κλειδί» για το νομοσχέδιο - να αισθάνεται ασφαλές και προστατευμένο από τη στυγνή εκμετάλλευση και όχι μόνο. Όλο και περισσότερο στο νέο μοντέλο αυτής της βιώσιμης ανάπτυξης ο εργαζόμενος φεύγει από το βιομηχανικό μοντέλο του «τεϊλορισμού», του «φορντισμού» και πηγαίνει στη δημιουργική καινοτομική προσφορά, στην παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών. Και αυτή η αυξημένη παραγωγικότητα, λόγω της νέας τεχνολογίας και της γνώσης που επενδύεται στην παραγωγική διαδικασία, θα πρέπει να μεταφραστεί σε έμπρακτη αναδιανομή και πλούτου, αλλά με συμμετοχή και λόγο στην παραγωγική διαδικασία και βέβαια με αξιοπρέπεια για τον ίδιο τον εργαζόμενο. Αναρωτιέμαι λοιπόν, κύριε Υπουργέ, αν αυτό το νομοσχέδιο τιμά ή τελικά υποτιμά το ανθρώπινο δυναμικό της χώρας μας. Διότι, σύμφωνα και με τα στοιχεία της EUROSTAT, αλλά και με έρευνα του Ινστιτούτου της ΓΣΕΕ, είμαστε στην τελευταία θέση στην Ευρώπη όσον αφορά στην ποιότητα των συνθηκών εργασίας. Σκεφτείτε τι σημαίνει αυτό για την ποιότητα τόσο των προϊόντων μας, όσο και για την ανταγωνιστικότητα, την οποία εσείς επικαλείστε πάντα. Σκεφτείτε τι σημαίνει για τους νέους μας που έφυγαν στο εξωτερικό. Δεν θα γυρίσουν ποτέ, παρά μόνο για διακοπές. Ωστόσο, θα φύγουν κι άλλοι. Αν θέλετε να γυρίσουν τα παιδιά μας, επενδύστε τώρα που έχετε λεφτά και κάντε ριζικές αλλαγές στην παιδεία, στην κατάρτιση, στον παραγωγικό ιστό, στην έρευνα για τα νέα επαγγέλματα της «πράσινης» οικονομίας. Επίσης, διασφαλίστε και συνθήκες διαβίωσης και εργασίας που να είναι αξιοπρεπείς, εφάμιλλες με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου μεταναστεύουν τόσοι νέοι Έλληνες και Ελληνίδες. Θυμάμαι ότι με χλεύασαν πολλοί, όταν στις αρχές της νέας χιλιετίας έλεγα: «σοσιαλισμός η βαρβαρότητα». Όμως, αγαπητοί συνάδελφοι, αν δεν εξανθρωπίσουμε το παγκοσμιοποιημένο καπιταλιστικό σύστημα, θα ενταθούν τα φαινόμενα που ανέδειξε παγκοσμίως η ίδια η πανδημία, δηλαδή τις τεράστιες οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες, τις ανισότητες στην πρόσβαση στις ποιοτικές υπηρεσίες υγείας, τις ανισότητες στον χώρο της εκπαίδευσης, την τεχνολογία που όμως απειλεί να θέσει εκτός παραγωγικής διαδικασίας τον άνθρωπο τοποθετώντάςτοποθετώντας τον στο περιθώριο της ιστορίας. Θα τα επιτρέψουμε όλα αυτά ή θα σχεδιάσουμε ένα καλύτερο ανθρώπινο μέλλον, όπου η υγεία και η ζωή μας θα είναι στενά συνυφασμένες με το φυσικό περιβάλλον, την ορθολογική και βιώσιμη αξιοποίηση των αγαθών και των πρώτων υλών, με ένα περιβάλλον όπου θα θέσουμε την τεχνολογία και την ηλεκτρονική διακυβέρνηση στην υπηρεσία του πολίτη και της δημοκρατίας; Η πανδημία ανέδειξε μια υποβόσκουσα σύγκρουση μεταξύ ενός δημοκρατικού κράτους δικαίου και ενός κράτους που είναι αιχμάλωτο ενός κεφαλαίου που πολλαπλασιάζεται με απίστευτους ρυθμούς, ενώ αυτή η εξουσία συγκεντρώνεται στα χέρια λίγων με ακόμα ταχύτερους ρυθμούς αιχμαλωτίζοντας εύκολα και το δημοκρατικό μας σύστημα. Σήμερα το μεγάλο κεφάλαιο μετακινείται ταχύτατα βρίσκοντας φορολογικούς «παραδείσους» ή συνθήκες χαμηλής φορολόγησης και αποφεύγοντας βασικές κοινωνικές υποχρεώσεις, όπως είναι αυτές των συνθηκών εργασίας, των βιώσιμων μισθών, της στήριξη υποδομών υγείας, παιδείας και ασφαλιστικών ταμείων. Αυτήν την ασφυξία ζήσαμε το 2010 με τις αγορές και τους φορολογικούς «παραδείσους», κάτι που είχα θέσει πολλές φορές στο Συμβούλιο Κορυφής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιτέλους το «G7», μια συντηρητική κατά τα άλλα μάζωξη, αναγκάστηκε υπό αυτές τις συνθήκες να μιλήσει για ενιαίο παγκόσμιο φόρο επί των κερδών των πολυεθνικών. Αυτό είναι ένα πρώτο βήμα. Όμως, αγαπητοί συνάδελφοι, αν δεν εξανθρωπίσουμε την παγκοσμιοποίηση, τα φαινόμενα της προσφυγιάς, των φυσικών καταστροφών, των πανδημιών, της φτώχειας και της ανισότητας θα ενταθούν. Όλα αυτά θα έχουν ως αποτέλεσμα τη δημαγωγία, τον εθνικισμό, τη μισαλλοδοξία και τον ρατσισμό σε μια εποχή που για την ίδια την ύπαρξη της ανθρωπότητας και του πολιτισμού μας χρειάζεται και απαιτείται η συνεργασία, η αλληλοκατανόηση και η αλληλεγγύη. Όλα αυτά για τα οποία θα έπρεπε να συζητάμε τα τελευταία είκοσι χρόνια κρύφτηκαν, δυστυχώς, κάτω από το πέπλο σιωπής στο όνομα πολλών μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων. Πρόκειται για εύκολη δημαγωγία με δική σας ευθύνη, κομμάτων, συναδέλφων της Νέας Δημοκρατίας, δυστυχώς και του ΣΥΡΙΖΑ. Παγκοσμίως βρισκόμαστε σε μετάβαση προς την επόμενη μέρα. Αμείλικτα ερωτήματα τα οποία θέλουν απάντηση. Θα παραδώσουμε τον έλεγχο της τεχνολογίας, των «big data», των δικών μας δεδομένων, των παραγωγικών μέσων, ακόμη και των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αυτής της εξέλιξης προς το μέλλον, στα χέρια λίγων και ισχυρών, που με απόλυτη βεβαιότητα πλέον θα οδηγήσουν σε ασφυξία τη δημοκρατία ή θα μιλήσουμε για μια νέα δημοκρατική «πράσινη» πορεία για βιώσιμη ανάπτυξη με κοινωνικό πρόσημο; Η απάντηση οριοθετεί τους δύο διαφορετικούς κόσμους, τις δύο διαφορετικές φιλοσοφικές, ιδεολογικές και πολιτικές σχολές σκέψης που συνεχίζουν και θα συνεχίσουν να συγκρούονται σε πείσμα όσων προφητεύαν το τέλος των ιδεολογιών. Η απάντηση πρέπει να είναι τόσο σε διεθνές επίπεδο, όσο και σε εθνικό και τοπικό. Σημαντικότατο στοιχείο αυτής της σύγκρουσης είναι το παραγωγικό αναπτυξιακό μοντέλο, αλλά και ο ρόλος του εργαζόμενου και της εργασίας. Είμαστε πεπεισμένοι ότι απαιτείται μια ρυθμισμένη αγορά εργασίας με το βλέμμα πάντα στο μέλλον. Το νομοσχέδιο της Κυβέρνησης κινείται σε αντίθετη κατεύθυνση από αυτήν που χρειάζεται η χώρα, από αυτή που χρειάζονται οι εργαζόμενοι οι πολίτες, που χρειάζεται, αν θέλετε, το μέλλον της αναπτυξιακής προοπτικής της χώρας μας. Αυτό αποτελεί συνταγή αποτυχίας και μαζί μοχλό κοινωνικών αναταράξεων. Δίνει το τελειωτικό χτύπημα σε μια ήδη απορυθμισμένη αγορά εργασίας με μέτρα που συμβάλλουν στην περαιτέρω αποδιάρθρωσή της. Απλά παραδείγματα έχουν αναφερθεί πολύ και δεν θα καταναλώσω τον χρόνο σας με λεπτομέρειες. Πρώτο κρίσιμο στοιχείο του νομοσχεδίου είναι το γεγονός ότι η διευθέτηση του χρόνου εργασίας μπορεί να ρυθμίζεται όχι με συλλογική, αλλά με ατομική σύμβαση εργασίας, όπου ο εργοδότης είναι βεβαίως κυρίαρχος. Ό,τι δηλαδή θέλαμε ως Κυβέρνηση να αποφύγουμε στην αρχή της κρίσης, και σε μεγάλο βαθμό το πετύχαμε, όταν υπό το βάρος του τριπλού ελλείμματος, δημοσιονομικού - ισοζυγίου και αξιοπιστίας, υποχρεωθήκαμε να καταφύγουμε στον αναγκαστικό δανεισμό. Ο εργαζόμενος δεν προστατεύεται. Αντίθετα, θα δει στη ζωή του τη μείωση των αποδοχών του, λόγω της μη πληρωμής της επιπλέον εργασίας του, λόγω του περιορισμού ή της εξάλειψης της ανάγκης δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας και λόγω του πλήγματος στη συνδικαλιστική ελευθερία, στη λειτουργία, στη δράση και στην παράκαμψη των συνδικαλιστικών οργανώσεων και λόγω της παραβίασης της συλλογικής τους αυτονομίας. Κύριε Υπουργέ, επικαλεστήκατε ως επιχείρημα άλλες χώρες, όπως τη Σουηδία και τη Δανία, όπου υπάρχει το σύστημα του «flexicurity», δηλαδή της μεγάλης ευελιξίας. Μπορώ να σας μιλήσω και από προσωπική μου εμπειρία. Πρώτον, οι όροι της ευελιξίας αποφασίζονται μέσα από συλλογικές διαπραγματεύσεις και όχι από τον εκάστοτε εργοδότη. Δεύτερον, στην περίπτωση που απολυθεί ο εργαζόμενος, υπάρχει ένα τεράστιο κοινωνικό δίκτυο, κάτι που δεν ισχύει στη χώρα μας, ένα δίκτυο με διασφαλισμένες υπηρεσίες υγείας, παιδείας, παιδικών σταθμών, στέγασης, συνεχούς κατάρτισης και επανακατάρτισης. Σκεφθείτε τις διαφορές και το έλλειμμα που παρατηρείται στη χώρα μας σε σχέση με αυτές, αλλά και άλλες χώρες. Τρίτον, πάνω από το 60% των εργαζομένων είναι συνδικαλισμένοι, ενώ αντίστοιχα στη Γαλλία, για παράδειγμα, είναι κάτω του 20%. Αυτή η επίθεση στον συνδικαλισμό που ακούω από σας δεν έχει καμία σχέση με αυτό που πρέπει να υπάρχει στη χώρα μας, σε κάθε χώρα, δηλαδή ισχυρά συνδικάτα που μπορούν να διασφαλίσουν την κοινωνική συνοχή, όπως υπάρχουν σε αυτές τις βόρειες χώρες στις οποίες εσείς αναφερθήκατε. Κι επειδή έχω δουλέψει ως εποχικός εργάτης στη Σουηδία και, μάλιστα, με πολλούς συμπατριώτες Έλληνες σε δουλειές καθαρισμού, καλοκαίρια για να πληρώσω τις σπουδές μου στην Αγγλία όπου τότε φοιτούσα, σας λέω ότι δεν μπορούσα να δουλέψω νόμιμα, εάν δεν ήμουν γραμμένος στο συνδικάτο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, αν μπορείτε, θα ήθελα λίγο χρόνο ακόμα. Κάντε το αυτόματα, κύριε Υπουργέ, με την ηλεκτρονική κάρτα εργασίας. Ας γράφεται κατευθείαν στο συνδικάτο, αν θέλετε πράγματι να προστατεύσετε τον εργαζόμενο στη χώρα. Θυμίζω, βέβαια, ότι η ρύθμιση για την ηλεκτρονική κάρτα εργασίας αποτελούσε αίτημα της ΓΣΕΕ, καθώς μπορεί να συμβάλει στον έλεγχο και τον περιορισμό της αδήλωτης και της υποδηλωμένης εργασίας. Είχε εισαχθεί από την Κυβέρνησή μας το 2011 με σκοπό τη δημιουργία όλων των υποδομών που θα ήταν απαραίτητες για την εφαρμογή της. Δυστυχώς, οι επόμενες κυβερνήσεις δεν την ολοκλήρωσαν. Φοβάμαι, όμως, ότι η δήλωσή σας πως θα ξεκινήσετε δειλά - δειλά από τις μεγάλες επιχειρήσεις σημαίνει ότι θα πάει στις καλένδες και αυτή η διάταξη για τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων. Και αν το 2011 ήταν δύσκολη η καταγραφή όλων με ηλεκτρονική κάρτα εργασίας, επειδή δεν υπήρχε καν ηλεκτρονική πλατφόρμα, σήμερα δεν δικαιολογείται η καθυστέρηση, αφού υπάρχει πια η «ΕΡΓΑΝΗ» και μπορεί να καταγράφεται και η νόμιμη εργασία και όλες οι εργασιακές συνθήκες απλά και καθαρά. Το νομοσχέδιο απελευθερώνει ουσιαστικά τις ατομικές απολύσεις, αφαιρεί κάθε προστασία για τους εργαζόμενους και μάλιστα σε μία εξαιρετικά δυσχερή εποχή για την αγορά εργασίας και την κοινωνία λόγω της πανδημικής κρίσης. Επίσης, με το νομοσχέδιο η Επιθεώρηση Εργασίας συστήνεται ως Ανεξάρτητη Αρχή και δεν υπόκειται πλέον σε ιεραρχικό έλεγχο η εποπτεία από τον Υπουργό Εργασίας. Θα ήθελα να κάνω μία ερώτηση προς την κυβερνώσα παράταξη. Από πότε αγαπήσατε τόσο τις αΑνεξάρτητες αΑρχές; Μήπως αγαπήσατε το ΑΣΕΠ; Μα, έκανε τα πάντα η Νέα Δημοκρατία για να ξεπεράσει τη συνταγματική υποχρέωση αξιοκρατικής πρόσληψης στο κράτος με τη «γαλάζια συνέντευξη» - θυμόμαστε - και τα λεγόμενα «STAGE». Μήπως είχατε καλές σχέσεις με την Ανεξάρτητη Αρχή Προστασίας Δεδομένων όταν βρέθηκαν ίχνη κρατικής παρακολούθησης πολιτών; Μήπως αγκαλιάσετε τον Συνήγορο του Πολίτη και τις συστάσεις του προς το κράτος; Μήπως συνδράμετε την Επιτροπή Ανταγωνισμού στο έργο της; Μήπως λάβατε υπ' όψιν σας τις σοβαρότατες ενστάσεις της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων αναφορικά με τις ευάριθμες διατάξεις για απευθείας αναθέσεις και προμήθειες, χωρίς διαγωνιστικές διαδικασίες με το πρόσχημα της πανδημίας; Μήπως, δηλαδή, τελικά η μετατροπή της Επιθεώρησης Εργασίας σε Ανεξάρτητη Αρχή δείχνει απλώς τη δικιά σας αδυναμία να συμβάλετε σε ένα κράτος που προστατεύει όλους τους πολίτες, χωρίς πελατειακά ταξικά ή κομματικά κριτήρια; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να κάνω μία τελευταία, αλλά για μένα μία καθοριστική παρατήρηση. Το ILO, το Διεθνές Γραφείο Εργασίας, σε πρόσφατη μελέτη τονίζει ότι η διευθέτηση του χρόνου εργασίας προϋποθέτει συλλογικές διαπραγματεύσεις με τους εκπροσώπους των εργαζομένων και, μάλιστα, εξειδικεύει και τους όρους που πρέπει να προσδιοριστούν με συλλογική συμφωνία. Δεν εισακούστηκε, βεβαίως, η προτροπή τους από την Κυβέρνησή σας, αλλά αυτό υποδηλώνει μία βαθύτερη δική σας φιλοσοφική προσέγγιση όχι μόνον ως ενός νεοφιλελεύθερου - παρωχημένου πια - μοντέλου, αλλά μία φιλοσοφία που θέτει τον πολίτη στο περιθώριο, αντί να τον φέρνει στην κεντρική σκηνή. Το λέω αυτό, γιατί νομίζω ότι είναι καθοριστικής σημασίας για το μέλλον αυτής της χώρας και σε αυτή τη μετάβαση την πολύ δύσκολη την οποία έχουμε μπροστά μας όλες οι χώρες, αλλά και η Ελλάδα. Παίρνω ως παράδειγμα το Ταμείο Ανάκαμψης και τον τρόπο που το αντιμετωπίσατε. Προσφέρει, κατά τη γνώμη μου, τη δυνατότητα να διαμορφωθεί ένα σχέδιο μετάβασης της Ελλάδας στη νέα εποχή. Είναι μία κοινωνική συμφωνία, ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, ένα «green deal» που θα μεριμνά για την υγεία του ανθρώπου και του κόσμου που μας περιβάλλει ως ενιαία πραγματικότητα, την παιδεία, τα δικαιώματα και βέβαια την εργασία. Ουσιαστικά μιλώ για ένα σχέδιο μετάβασης - μία «επανάσταση του αυτονόητου», όπως την έχω αποκαλέσει εδώ και είκοσι χρόνια - που θα λειτουργήσει απελευθερωτικά για τις παραγωγικές και δημιουργικές δυνάμεις της χώρας μας. Αυτό είναι το ζητούμενο που θα μας καταστήσει ικανούς να τιμήσουμε έμπρακτα και τους αγώνες εκείνων που ξεκίνησαν μία άλλη απελευθερωτική διαδικασία πριν από διακόσια χρόνια. Αυτή η μετάβαση, αγαπητοί συνάδελφοι, σε μία νέα εποχή βιώσιμης «πράσινης» ανάπτυξης ή θα γίνει δημοκρατικά, συμμετοχικά, με τον πολίτη ή δεν θα γίνει καθόλου. Θα κινητοποιήσουμε όλες τις δυνάμεις του ελληνισμού, δηλαδή τους κοινωνικούς εταίρους, τα επιμελητήρια, τα πανεπιστήμια, τους νέους Έλληνες στην Ελλάδα και στη διασπορά, τα ερευνητικά κέντρα, αλλά και τα κόμματα ή θα μείνουμε στα μισά του δρόμου; Πού είναι η αυτοδιοίκηση σε' αυτό το Ταμείο Ανάκαμψης που θα έπρεπε να είναι από τους κύριους σχεδιαστές και διαχειριστές του τΤαμείου αυτού, ειδικά η πΠεριφέρεια; Πουθενά! Όλα εδώ, στην Αθήνα, σε ένα κέντρο για πελατειακή διαχείριση δυστυχώς. Βέβαια, υπάρχει και σαφής και άμεση ανάγκη ενίσχυσης του θεσμικού πλαισίου ρύθμισης της αγοράς εργασίας και του συνδικαλισμού στη χώρα μας. Βεβαίως, κύριε Υπουργέ, υπάρχουν και θετικές ρυθμίσεις στο νομοσχέδιο, τις οποίες στηρίζω. Άργησαν να έρθουν. Δείχνουν, όπως είπα, την απουσία προταγμάτων από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος. Όμως, δεν μπορούν αυτές οι θετικές ρυθμίσεις να χρησιμοποιηθούν ως άλλοθι για τις αρνητικότατες ρυθμίσεις που υπάρχουν σε αυτό το νομοσχέδιο. Το νομοσχέδιό σας διέπεται από μία παλαιά συντηρητική λογική του φόβου απέναντι στην κοινωνία και τον εργαζόμενο. Δεν απελευθερώνει, αλλά χειραγωγεί και δείχνει το μελλοντικό αδιέξοδο στο οποίο θα βρεθείτε εσείς, αλλά και η χώρα, όταν τα λεφτά θα έχουν ξοδευτεί χωρίς την ενεργή συμμετοχή, τη συναίνεση, τη δημιουργικότητα, την καινοτομία και την κινητοποίηση του ελληνισμού. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Συνεχίζουμε τώρα με τον κ. Κουμουτσάκο από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κύριε Κουμουτσάκο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτές τις τρεις μέρες, ανάμεσα σε ακραίους χαρακτηρισμούς, συχνά προσωπικούς - εδώ ανοίγω μία παρένθεση, καθώς ήταν δυσάρεστη έκπληξη ο Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος κ. Κουτσούμπας, όταν απευθύνθηκε με ακραίους προσωπικούς χαρακτηρισμούς προς τον Υπουργό Εργασίας - προσπάθησα μέσα από τις κραυγές πολλών από τους ομιλητές της Αντιπολίτευσης και ειδικά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, να εντοπίσω τα βασικά επιχειρήματά της κατά του σχεδίου νόμου που φέρνει η Κυβέρνηση για την προστασία της εργασίας. Προσπάθησα να ερμηνεύσω την πολιτική της στάση. Τα συμπεράσματά μου σε τέσσερις λέξεις είναι τα εξής: προσποίηση, παραποίηση, παραπλάνηση και απόγνωση. Προσποιείστε, κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ότι δεν βλέπετε, δεν γνωρίζετε, δεν καταλαβαίνετε τις τεράστιες και ταχύτατες μεταβολές που έχουν παγκοσμίως επέλθει στη λειτουργία της οικονομίας και στο σύγχρονο πεδίο της εργασίας . Καλπασμός τεχνολογίας, εξάπλωση του διαδικτύου, αύξηση του ανταγωνισμού, ανάδειξη νέων τομέων οικονομικής δράσης, όπως η πράσινη ανάπτυξη, η ψηφιοποίηση, η ρομποτική, η βιοτεχνολογία και ένας νέος επιθυμητός τρόπος ζωής και εργασίας στην περίοδο της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης. Και όλα αυτά προσποιείστε ότι δεν τα καταλαβαίνετε. Και όταν λέω ότι προσποιείστε είμαι και επιεικής, διότι αν πιστέψω ότι πράγματι δεν τα καταλαβαίνετε αντιλαμβάνεστε ότι πλέον προκύπτει ότι είστε ακατάλληλοι. Αυτά ως προς την προσποίηση. Υπάρχει, όμως, και παραποίηση. Παραποιείτε και παραμορφώνετε όταν μιλάτε για κατάργηση του οκταώρου, ενώ γνωρίζετε πολύ καλά ότι κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει και δεν θα μπορούσε άλλωστε να συμβαίνει. Παραποιείτε και παραμορφώνετε όταν ψευδώς ισχυρίζεστε ότι καταργείται ο ελεύθερος συνδικαλισμός, ενώ ξέρετε ότι εκείνο που διορθώνεται και αντιμετωπίζεται είναι η αυθαιρεσία, η συνδικαλιστική ασυδοσία και τελικά η επικυριαρχία των κατ' επάγγελμα συνδικαλιστών και εργατοπατέρων πάνω στους εργαζόμενους. Θέλω να καταθέσω στα Πρακτικά της Βουλής μια είδηση σημερινή. Διαβάζω από τη σημερινή «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»: «Αντιδράσεις συνδικαλιστών απειλούν νέες συμβάσεις της ΕΑΒ με τη «LOCKHEED MARTIN»». Δεκαπέντε - το τονίζω, δεκαπέντε - συνδικαλιστές απαγόρευσαν την είσοδο στο εργοστάσιο σε δεκαπέντε εργαζόμενους που έχει προσωρινά προσλάβει η «LOCKHEED», ενώ ξέρουν ότι δεν μπορεί να γίνουν προσλήψεις γιατί δεν υπάρχει το ειδικευμένο προσωπικό γι' αυτό. Αυτός είναι ο συνδικαλισμός που είναι όχι απέναντί μας, απέναντι στην κοινωνία, απέναντι στην οικονομία. Το καταθέτω στα Πρακτικά, γιατί είναι ένα χαρακτηριστικό του συνδικαλισμού που δεν θέλουμε και δεν πρέπει να θέλουμε όλοι μας. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Κουμουτσάκος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Παραποιείτε και παραμορφώνετε επίσης όταν μιλάτε για κατάργηση της προστασίας του εργαζόμενου από την απόλυση. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει με αυτό το νομοσχέδιο. Αντίθετα η προστασία ενισχύεται. Και η παραπλάνηση. Παραπλανάτε ή μάλλον αποπειράσθε να παραπλανήσετε τους εργαζόμενους, όταν χαρακτηρίζετε έναν νόμο ως τερατούργημα, έκτρωμα, βάρβαρο και κατάπτυστο, προσέξτε, την ίδια στιγμή που στην ουσία συμφωνείτε με τα εκατόν εννέα, αν συνυπολογίσουμε και τις ρυθμίσεις για το ΣΕΠΕ, από τα εκατόν είκοσι εννέα άρθρα του. Καταγγέλλετε, δηλαδή, ως έκτρωμα έναν νόμο με τον οποίον συμφωνείται κατά 80%. Αυτό λέγεται πολιτική απάτη. Η απάτη, όμως, δεν πιάνει. Θα αποκαλυφθεί σήμερα το απόγευμα σε λίγη ώρα, όταν στη δοκιμασία που θα υποστείτε την ώρα της ονομαστικής ψηφοφορίας θα αποκαλυφθεί η εξαπάτηση που επιχειρείτε εδώ και έναν μήνα περίπου. Και αυτό φέρνει την απόγνωση, την πολιτική απόγνωση, καθώς δεν μπορείτε να δώσετε ούτε τη μάχη που εσείς χαρακτηρίσατε «μητέρα όλων των μαχών» γιατί δεν έχετε επιχειρήματα, δεν παρουσιάζετε αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση, δεν προσφέρετε και δεν έχετε προοπτική. Με μία απαρχαιωμένη επιχειρηματολογία επιβεβαιώνετε ότι δεν θέλετε να αλλάξει απολύτως τίποτα, την ώρα που όλα γύρω αλλάζουν. Είστε εκφραστές του χθες, είμαστε οι δημιουργοί του αύριο. Θέλετε με αφορμή αυτό το νομοσχέδιο να κηρύξετε έναν ανένδοτο ιδεολογικό αγώνα βασισμένο στη ρηχή και απολύτως ξεπερασμένη λογική ότι για τους εργαζόμενους ό,τι είναι δεξιό είναι κακό και ό,τι είναι αριστερό είναι καλό. Αθεμελίωτη, ρηχή, ξεπερασμένη λογική. Και θέλω εδώ σε όλους εσάς, που μας κατηγορείτε για ακραίο νεοφιλελευθερισμό, ότι κυνηγάμε τους εργαζόμενους, ότι είμαστε κόμμα της εργοδοσίας, να θυμίσω τρεις θεμελιώδεις καταστατικές αρχές της παράταξής μας. Διαβάζω: «Η Νέα Δημοκρατία θα θεωρεί πάντα όλους τους Έλληνες όχι μόνο ίσους απέναντι των νόμων, αλλά και με ίσα δικαιώματα απέναντι των βιοτικών ευκαιριών και των δυνατοτήτων που διανοίγει ο πολιτικός, ο οικονομικός και κοινωνικός βίος». Διαβάζω από το ίδιο κείμενο, το ιστορικό κείμενο της συντηρητικής παράταξης, της ιδρυτικής θέσης: «Η ιδιωτική πρωτοβουλία» λέει η ιδρυτική διακήρυξη της Νέας Δημοκρατίας «δεν μπορεί να βρει τη δικαίωσή της χωρίς παράλληλη συμμετοχή των ευρύτερων λαϊκών μαζών στην κατανομή του εθνικού προϊόντος. Κάθε πολίτης αυτής της χώρας πρέπει να γίνει εργάτης μαζί και νομεύς της οικονομικής ευημερίας και να αισθάνεται ήσυχος για το μέλλον του και για το μέλλον των παιδιών του». Αυτά λέει η ιδρυτική μας διακήρυξη, αυτή είναι η πολιτική μας παρακαταθήκη, αυτό πιστεύαμε, αυτό πιστεύουμε, αυτό θα συνεχίσουμε να πιστεύουμε, αυτήν την ισορροπία μεταξύ ελεύθερης οικονομίας και μιας ισχυρής και ασφαλούς κοινωνίας. Λέμε, όμως, και κάτι άλλο, ότι από την παράδοση, γιατί είμαστε ένα λαϊκό και προοδευτικό κόμμα ταυτόχρονα, συντηρούμε μόνο όσα ο χρόνος έχει αποδείξει σωστά και χρήσιμα και κάνουμε μεγάλα και τολμηρά βήματα στις νέες και διαρκώς εξελισσόμενες συνθήκες. Αυτοί είμαστε εμείς. Ποιοι είστε εσείς; Κάνετε ακραία, αθεμελίωτη κριτική σε ένα νομοσχέδιο που προστατεύει το οκτάωρο, το πενθήμερο, καταπολεμά τη μαύρη εργασία, τις αδήλωτες υπερωρίες με την ψηφιακή κάρταψηφιακή κάρτα, συμβάλλει στην ισορροπία μεταξύ προσωπικής και επαγγελματικής ζωής, αφού κατοχυρώνει το δικαίωμα ηλεκτρονικής αποσύνδεσης του εργαζόμενου, υψώνει τείχος προστασίας για τις γυναίκες και σε περιπτώσεις αυθαιρεσίας και παρενόχλησης, κατοχυρώνει δικαιώματα για τους άνδρες εργαζόμενους, όπως η άδεια πατρότητας, προστατεύει νέους εργαζόμενους που εργάζονται με νέες μορφές απασχόλησης, όπως η τηλεργασία και οι ψηφιακές πλατφόρμες και αποκαθιστά αδικίες δεκαετιών, καθώς αναγνωρίζει ίσα δικαιώματα στους εργατοτεχνίτες με τους υπαλλήλους. Πρέπει να συνειδητοποιήσετε, επιτέλους, ότι δεν υπάρχουν επιχειρήσεις χωρίς εργαζόμενους ούτε εργαζόμενοι χωρίς επιχειρήσεις. Πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι το εργασιακό τοπίο έχει αλλάξει ραγδαία ειδικά τα τελευταία είκοσι χρόνια. Δεν ισχυρίζομαι ότι όλα είναι καλά. Δεν ισχυρίζομαι ότι όλα είναι εύκολα για τους εργαζόμενους στη νέα εποχή, στις νέες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες των αλλεπάλληλων αλλαγών. Πρέπει αναμφισβήτητα να δοθούν μάχες για να στηριχθούν οι εργαζόμενοι, αλλά μάχες με νέα εργαλεία, με νέες προτάσεις, με νέες ιδέες, με νέες προσεγγίσεις που ταιριάζουν και ανταποκρίνονται σ' αυτήν την εποχή, όχι σε κάποια άλλη εποχή που έχει ανεπιστρεπτί περάσει. Εσείς λέτε τα ίδια σχεδόν μισό αιώνα τώρα. Σχηματικά θα σας έλεγα ότι απέναντι σε προκλήσεις που για να τις αντιμετωπίσουμε χρειάζονται drowns εσείς έρχεστε με τόξα και βέλη. Ανήκετε στο παρελθόν και αυτό θα οδηγήσει στην ήττα σας την πολιτική και την ιδεολογική. Είναι προδιαγεγραμμένη.
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ πολύ.
Τελειώνω σε δέκα δευτερόλεπτα. Κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, φωνάζετε πολύ. Φωνάζετε πολύ γιατί έχετε την ψευδαίσθηση ότι με τον θόρυβο μιας ακραίας κριτικής θα καλύψετε τη φτώχεια των επιχειρημάτων σας και την απουσία της πολιτικής σας εναλλακτικής πρότασης.
Κύριε συνάδελφε, έχετε φτάσει στα εννέα λεπτά.
Εμείς θα ψηφίσουμε αυτό το νομοσχέδιο γιατί βλέπουμε μπροστά, γιατί χτίζουμε ένα καλύτερο μέλλον για την κοινωνία και για τους εργαζόμενους. Θέλετε να μας περιορίσετε στο να είμαστε μια κυβέρνηση διαχείρισης της πανδημίας.
Δεν ξέρω πώς μπορώ να σας σταματήσω.
Εμείς όμως καθημερινά επιβεβαιώνουμε πως είμαστε μια κυβέρνηση δημιουργίας και έτσι θα επιβραβευθούμε από τον ελληνικό λαό όταν θα έρθει η στιγμή των εκλογών που θα σας οδηγήσει και πάλι στο περιθώριο της πολιτικής ζωής του τόπου. Ευχαριστώ.
Πάντως από χρόνο δεν πάτε καλά, κύριε Κουμουτσάκο. Για τα υπόλοιπα θα δείξει η ζωή. Τον λόγο έχει ο Υφυπουργός Εργασίας, ο κ. Παναγιώτης Τσακλόγλου.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όποτε έχουμε σημαντικές αλλαγές στην τεχνολογία, έχουμε αλλαγές στην παραγωγική διαδικασία και κατά συνέπεια έχουμε και αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις. Τότε ακριβώς είναι που πρέπει να παρέμβει η εργατική νομοθεσία και να βάλει ρύθμιση σε' αυτές τις καινούργιες σχέσεις. Ταυτόχρονα, όποτε έχουμε αλλαγή των κοινωνικών αντιλήψεων, δηλαδή όποτε συμπεριφορές που κάποτε μπορεί να ήταν κοινωνικά αποδεκτές και πλέον θεωρούνται καταδικαστέες, και αυτό πολύ συχνά έχει επιπτώσεις για το τι ρυθμίσεις πρέπει να γίνουν αντιστοίχως στην αγορά εργασίας. Το υφιστάμενο πλαίσιο που έχουμε αυτήν τη στιγμή είναι από τη δεκαετία του 1980. Παρενθετικά θα ήθελα να πω ότι τα κόμματα από τα οποία προέρχονται πολλοί από αυτούς τους οποίους άκουσα το τελευταίο τριήμερο στη Βουλή να είναι διαπρύσιοι υποστηρικτές αυτού του πλαισίου, ήταν φανατικοί πολέμιοί του όταν εισήχθη η αντίστοιχη νομοθεσία. Σίγουρα αυτό το πλαίσιο το οποίο λέμε χρήζει εκσυγχρονισμού και νομίζω ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο κάνει αυτό ακριβώς. Ενδεικτικά να αναφέρω. Θεσπίζεται ψηφιακή κάρταψηφιακή κάρτα εργασίας που αποτελεί. Είναι ένα πάγιο αίτημα της ΓΣΕΕ. Θεσπίζονται μέτρα και κανόνες για την τηλεργασία και το δικαίωμα της αποσύνδεσης. Ρυθμίζεται το πεδίο των εργασιακών σχέσεων σε ψηφιακές πλατφόρμες. Εξισώνεται και αυξάνεται η αποζημίωση των εργατοτεχνιτών με' αυτήν των υπαλλήλων. Θεσπίζονται άδεια πατρότητας δεκατεσσάρων ημερών, γονική τεσσάρων μηνών για κάθε γονέα. Θεσπίζεται πενθήμερη άδεια φροντιστή. Θεσπίζονται μέτρα κατά της βίας και παρενόχλησης στην εργασία. Θεσπίζεται δικαίωμα ευέλικτων ρυθμίσεων εργασίας για γονείς παιδιών έως δώδεκα ετών. Διευρύνεται η λίστα των περιπτώσεων άκυρης απόλυσης προστατεύοντας ακόμα περισσότερο τους εργαζόμενους. Και, και, και, και… Αναφέρθηκε αναλυτικά ο Υπουργός Εργασίας κ. Χατζηδάκης σε όλα αυτά. Καλύτερα να μην συνεχίσω σε' αυτό εδώ. Καταλαβαίνω βεβαίως ότι η ρητορική στον δημόσιο διάλογο στην Ελλάδα πάντα έρεπε προς την υπερβολή. Παρ' όλα αυτά θα ήθελα να ρωτήσω αν όλα αυτά τα προηγούμενα που ανέφερα είναι αυτό που άκουσα επανειλημμένα από πολλούς ομιλητές, κυρίως από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή, εργασιακός μεσαίωνας, ζούγκλες, γαλέρες. Ας σοβαρευτούμε καλύτερα. Δεν θα ήθελα να φύγω από το επίμαχο θέμα της διευθέτησης του χρόνου εργασίας, κάτι στο οποίο νομίζω αναλώθηκε το μεγαλύτερο κομμάτι του διαλόγου. Αυτό είναι κάτι που στην Ελλάδα υπάρχει ήδη από τη δεκαετία του 1990. Είναι κάτι το οποίο καλύπτει την πλειονότητα των εργαζομένων σε πολλές - ίσως και στις περισσότερες - ευρωπαϊκές χώρες. Μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση πως στη συζήτηση η οποία έγινε εδώ, το θέμα αυτό απομονώθηκε από την πιο σημαντική ρύθμιση που φέρνει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Έχει να κάνει με την ψηφιακή κάρταψηφιακή κάρτα εργασίας. Αναφέρθηκε προηγουμένως ο κ. Κουρουμπλής στους κακούς εργοδότες και είπε δεν είναι όλοι οι εργοδότες κακοί. Υπάρχουν όμως και κακοί εργοδότες. Πραγματικά έτσι είναι. Αναφέρθηκε ο Πρωθυπουργός νωρίτερα στην ομιλία του και είπε ότι ένα σημαντικό κομμάτι στην ελληνική αγορά εργασίας εργάζεται σε επιχειρήσεις όπου μπορεί να καταπατείται το οκτάωρο, να δουλεύουν δεκάωρα τα οποία είναι εντελώς απλήρωτα. Εκεί είναι ακριβώς που έρχεται η μεγάλη αλλαγή. Με την ψηφιακή κάρτα εργασίας. Αυτό το εξτρά ημερήσιο δίωρο θα πρέπει είτε να πληρωθεί σαν υπερεργασία ή υπερωρία, είτε θα πρέπει να ανταλλαγεί με ρεπό σε κάποια άλλη ημέρα ή δεν πρέπει να γίνει καθόλου. Σε σύγκριση με το υφιστάμενο καθεστώς και οι τρεις περιπτώσεις είναι πολύ περισσότερο ευνοϊκές για τον εργαζόμενο. Γενικότερα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θέλουμε ανταγωνιστικές επιχειρήσεις και ταυτόχρονα θέλουμε και προστασία των εργαζομένων. Η εξεύρεση της χρυσής τομής ανάμεσα στους δύο αυτούς πόλους δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση, όμως νομίζω ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο πηγαίνει πάρα πολύ προς αυτήν την κατεύθυνση. Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ και σε τρία επιμέρους ζητήματα. Το πρώτο έχει να κάνει με μία συγκεκριμένη τροπολογία η οποία συμπεριλήφθηκε στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Πρόκειται για την τροπολογία 932/65 για τη μεταφορά του αναλογιστικού ισοδυνάμου. Με βάση τις ρυθμίσεις αυτής της τροπολογίας ανοίγει ο δρόμος για την επίλυση ενός προβλήματος το οποίο έμενε ανοιχτό για πάνω από μια πενταετία και είχε οδηγήσει σε αδιέξοδο ανθρώπους οι οποίοι είχαν εργαστεί κυρίως σε ευρωπαϊκούς και διεθνείς οργανισμούς και δεν μπορούσαν να μεταφέρουν στο ελληνικό συνταξιοδοτικό σύστημα τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα βάσει των προβλέψεων της ενωσιακής νομοθεσίας. Θέλω να τονίσω ότι πρόκειται για ένα ιδιαίτερα πολύπλοκο και τεχνικό ζήτημα για το οποίο απαιτήθηκε συστηματική και πολύμηνη δουλειά από ομάδα εργασίας εντός του Υπουργείου μας. Η προηγούμενη ρύθμιση μεταφοράς αναλογιστικού ισοδυνάμου με τις διατάξεις των νόμων 592/1998 και 3865/2010, όπως τροποποιήθηκαν κατά καιρούς, έμεινε πρακτικά ανεφάρμοστη αφ' ενός γιατί οι υπουργικές αποφάσεις ήταν ελλιπείς, αφ' ετέρου δε γιατί δεν υπήρξαν ρυθμίσεις ενσωμάτωσης των προβλέψεων του ν.όμου 4387/2016. Με την τροπολογία αυτή ανοίγουμε τον δρόμο της λύσης για ένα πρόβλημα που χρόνιζε και ταλαιπωρούσε. Καλώ όλους τους Βουλευτές να την ψηφίσετε καθώς είναι μια ρύθμιση που έχει μόνο θετικές επιπτώσεις για το ασφαλιστικό μας σύστημα, τους ασφαλισμένους αλλά και τη θέση μας ως προς τη συμμόρφωση με τους ευρωπαϊκούς κανόνες. Τα άλλα δύο ζητήματα στα οποία θέλω να αναφερθώ έχουν να κάνουν με το ότι βρισκόμαστε στη Βουλή, άρα χρειαζόμαστε τονκαι ένα διάλογο. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση ότι χθες ορισμένοι από τους ομιλητές του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Παππάς και ο κ. Χαρίτσης, οι οποίοι αναφέρθηκαν ονομαστικά σε μένα, αλλά και άλλοι Βουλευτές επαναλάμβαναν ότι η έκθεση Πισσαρίδη συνιστά τηβασίζεται στη μείωση μισθών. Ουδέν αναληθέστερο. Η έκθεση Πισσαρίδη αυτό το οποίο προσπαθεί να επισημάνει είναι ριζικές μεταρρυθμίσεις οι οποίες θα επιτύχουνκάνουν δύο στόχουςπράγματα. Θα αυξήσουν τις επενδύσεις στην ελληνική οικονομία και, κυρίως, θα αυξήσουν την παραγωγικότητα. Ας μΜη γελιόμαστε. Είναι μόνο οι αυξήσεις των μισθών οι οποίες συνοδεύονται με αύξηση της παραγωγικότητας οι οποίες μπορεί να έχουν διάρκεια. Το έχουμε δει επανειλημμένα το έργο στην Ελλάδα όπου κάναμε αυξήσεις μισθών χωρίς αντίστοιχες αυξήσεις την παραγωγικότητα. Η χώρα μας είναι μια ανοιχτή οικονομία. Αυτό έΈριχνε την ανταγωνιστικότητα. Ήμασταν σε προβλήματα με το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και οποιαδήποτε οφέλη μετά από λίγο εξανεμιζόντουσαν. Το έχουμε δει πολλές φορές στην Ελλάδα αυτό το έργοπράγμα. Το τελευταίο σημείο από τα τρία στο οποίο θέλω να αναφερθώ έχει να κάνει με την έννοια της ευελιξίας. Επιχειρήθηκε συστηματικά μία δαιμονοποίηση ιδιαίτερα από τον ΣΥΡΙΖΑ της έννοιας αυτής. Εδώ πρέπει να εξαιρέσω τους Βουλευτές του Κινήματος ΑλλαγήςΙΝΑΛ που άκουσα χθες αλλά και τον κ. Παπανδρέου. Η ευελιξία είναι κάτι το οποίο μπορεί να είναι ιδιαίτερα θετικό και μπορεί να έχει αμοιβαία οφέλη και για τις επιχειρήσεις και για τους εργαζόμενους. Το έχουμε δει σε πολλές φορές χώρες. Αν πάμε να δούμε στις βάσεις δεδομένων του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης εκείνο το οποίο προκύπτει ξεκάθαρα εκεί ότι εκείνες οι χώρες οι οποίες έχουν μεγάλη ευελιξία είναι εκείνες οι οποίες έχουν χαμηλή ανεργία, υψηλή συμμετοχή στο εργατικό δυναμικό και πολύ υψηλή απασχόληση. Οι χώρες αυτές δεν είναι νεοφιλελεύθερες, όπως μας λένε οι περισσότεροι. Σοσιαλδημοκρατικές είναι οι περισσότερες από αυτές. Θα αναφερθώ και σε κάτι άλλο στο οποίο αναφέρθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είχαμε καθόλου ανάπτυξη μεταξύ του 20013 και του 2018, κατά την εμπειρία της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Πληροφοριακά η ανεργία δεν άρχισε να μειώνεται το 2015, όπως ανέφεραν κάποιοι ομιλητές χθες. Από τα μέσα του 2013 άρχισε να μειώνεται. Στο διάστημα αυτό από το 2013 μέχρι τα τέλη του 2018 η οικονομία ήταν περίπου στα ίδια επίπεδα από άποψη ανάπτυξης. Τι ήταν εκείνο το οποίο βοήθησε ώστε να μειωθεί κατά δέκα μονάδες το ποσοστό της ανεργίας; Ήταν ακριβώς αυτή η εισαγωγή μέτρων ευελιξίας στην ελληνική αγορά εργασίας. Μη φοβάστε την ευελιξία. Καλό πράγμα είναι. Δεν είναι κακό. Θέλει τη ρύθμισή της; Ναι, τη θέλει. Και αυτό το πράγμα είναι που προσπαθούμε να κάνουμε. Κλείνοντας, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ήθελα να πω ότι η ελληνική οικονομία και η κοινωνία έχουν ανάγκη από καλές εργασιακές συνθήκες που θα δημιουργήσουν προοπτική για τους εργαζόμενους. Η ελληνική οικονομία έχει επίσης ανάγκη από ισχυρές και κυρίως ανταγωνιστικές επιχειρήσεις. Το νομοσχέδιο αυτό συμβάλλει προς αυτήν την κατεύθυνση. Και ας μην ξεχνάμε ότι η λύση το 2021 δεν είναι η επιστροφή στο 2009. Είναι η φυγή προς τα μπρος. Και αυτό πρέπει να επιχειρήσουμε. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για δυο λεπτά.
Παρακαλώ. Δεν μπορώ να μην σας τον δώσω.
Παρ' ότι θα θέλατε, δεν μπορείτε να μου τον αφαιρέσετε, έτσι όπως το είπατε. Θα παρεξηγηθείτε. Κατ' αρχάςήν, καθώς ολοκληρώνεται η συζήτηση θέλω να κάνω μία επισήμανση αναφερόμενος στον κύριο Υπουργό. Να είχε χρώμα η μοναξιά, κύριε Υπουργέ. Μου κάνει πραγματικά εντύπωση πως ένα νομοσχέδιο το οποίο εσείς το χαρακτηρίζετε ως κορυφαία μεταρρύθμιση, δεν το υποστηρίξαν άλλα κεντρικά κυβερνητικά στελέχη. Είναι πραγματικά από τις σπάνιες περιπτώσεις που απουσιάζουν βαριά ονόματα της κυβέρνησης από την υπεράσπιση αυτής της «κορυφαίας» μεταρρύθμισης. Αντιμεταρρύθμισης στην ουσία. Φαντάζομαι ότι ίσως να σχετίζεται με το ότι κι εσείς το έχετε συνειδητοποιήσει. Ίσως θα θέλατε να περάσετε πολύ πιο χαμηλά τη συζήτηση αυτή με τη λαϊκή κατακραυγή, αυτή που επιβεβαιώνεται αυτή τη στιγμή με τους χιλιάδες εργαζόμενους οι οποίοι διαδηλώνουν απέναντι σε αυτό που πάτε να κάνετε και οι οποίοι θα συνεχίσουν τον αγώνα μέχρις ότου αυτό να μείνει ανενεργό και να καταργηθεί από μια επόμενη κυβέρνηση. Δεν είναι, κύριε Τσακλόγλου, υπερβολική η ρητορική των δυνάμεων της αντιπολίτευσης και του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία. Υπερβολικές είναι οι δικές σας αντιμεταρρυθμίσεις. Διότι πραγματικά, με αυτά όλα τα οποία εισάγετε για πρώτη φορά στο εργατικό δίκαιο, που χτυπάτε τον πυρήνα του, οδηγούμαστε σε ένα διαφορετικό επίπεδο, σε μια διαφορετική πια ποιότητα σχέσεων, όπου υποβαθμίζεται ολοταχώς η εργασία. Μια και κάνατε αναφορά στον κ. Πισσαρίδη, ακριβώς στο όνομα των μεταρρυθμίσεων αποσκοπείτε στη μείωση - και το είπατε με άλλα λόγια - του εργατικού κόστους ως μέσο για αύξηση του ανταγωνισμού, αυτό το οποίο δηλαδή παταγωδώς έχει διαψευσθεί συνολικά στην Ευρώπη κυρίως. Γιατί την Ελλάδα, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, έστω και ως πιο αδύνατη οικονομία, κανείς πρέπει να τη συγκρίνει με τις ευρωπαϊκές οικονομίες. Πουθενά, λοιπόν, δεν επιβεβαιώθηκε αυτό το οποίο εισηγείστε αυτή τη στιγμή. Αντίθετα, έχουμε τη δικιά μας πρόσφατη εμπειρία με τη μνημονιακή πολιτική, την ακραία πολιτική λιτότητας, το σχέδιο της εσωτερικής υποτίμησης, που ακριβώς οδήγησαν σε μία αποεπένδυση, σε μείωση των θέσεων εργασίας και δεν οδήγησαν σε αύξηση του ανταγωνισμού. Άρα, γιατί τέτοια εμμονή; Πρόκειται, λοιπόν, για έναν νεοφιλελεύθερο δογματισμό, αραχνιασμένο, μουχλιασμένο, ξεπερασμένο, ο οποίος γίνεται ακόμη πιο έντονα απαρχαιωμένος με βάση τα συμπεράσματα από την πανδημία. Διότι η πανδημία, αν μας θύμισε κάτι, είναι την αξία της οργανωμένης παρέμβασης του κράτους και του δημοσίου, για να βγούμε σήμερα - και αυτό απαιτείται - από τη βαθιά οικονομική κρίση, όχι μόνο στην Ελλάδα. Και βλέπετε ότι κάτω από την πίεση της πραγματικότητας αναγκάστηκαν οι ακραίοι νεοφιλελεύθεροι να «βάλουν νερό στο κρασί τους». Τι άλλο είναι το Ταμείο Ανάκαμψης; Η πρακτική της αμοιβαιοποίησης του χρέους. «Σηκώνονται οι τρίχες» του Σόϊμπλε και των νεοφιλελεύθερων. Γιατί το κάνουν; Άλλαξαν; Όχι, θέλουν να κλείσουν αυτή την παρένθεση. Το κάνουν κάτω από την πίεση της πραγματικότητας, που ακριβώς έρχεται να μας θυμίσει ότι χρειάζονται και δημόσιες επενδύσεις και σχέδιο και ότι η αυτορρύθμιση της αγοράς δεν φτάνει.
Ευχαριστούμε, κύριε Σκουρλέτη.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να κάνω μία παρέμβαση - τελευταία υποθέτω - ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος.
Ορίστε, κύριε Κεγκέρογλου.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα και εγώ για ένα λεπτό τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, θα σας δώσω τον λόγο μετά. Όμως, αν ξεκινήσουμε έτσι και ο ένας αρχίσει να απαντάει στον άλλον, δεν θα τελειώσουμε.
Κύριε Πρόεδρε, θα μου δώσετε και εμένα τον λόγο για τρία - τέσσερα λεπτά, δεν θα με κόψετε.
Όχι, δεν θα σας κόψω, κύριε συνάδελφε. Χρόνος υπάρχει. Κύριε Κεγκέρογλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Παρακολουθούμε μια συζήτηση και μια επιμονή της Κυβέρνησης ότι «οι συνθήκες έχουν αλλάξει, οι εξελίξεις». Μα, δεν υπάρχει καμμία κυβέρνηση που να μην επικαλείται τις εξελίξεις. Και καλά κάνει να επικαλείται τις εξελίξεις. Το ζήτημα είναι αλλού, αν ο συγχρονισμός με τις εξελίξεις γίνεται με βάση τις αρχές, τα πιστεύω, τους κανόνες και τις αξίες που πρέπει να γίνεται αυτή η προσαρμογή. Αν η προσαρμογή γίνεται κάτω από την πίεση των οικονομικών συμφερόντων, με υποχώρηση της πολιτικής και των κανόνων, χωρίς αξίες και αρχές που έχουν να κάνουν με την κοινωνική δικαιοσύνη, με τους στόχους για κοινωνική συνοχή, προφανώς και είναι εκτός του πεδίου του δικού μας. Γι' αυτό σας κάνουμε κριτική, ότι οι αλλαγές και όλα όσα ονομάζονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο «μεταρρυθμίσεις» δεν διέπονται από βασικές αρχές και αξίες με επίκεντρο τον άνθρωπο, με σεβασμό στο περιβάλλον. Δεύτερο σημείο για το οποίο πήρα τον λόγο. Αναφέρθηκαν πολλοί στην περιβόητη απειλή της Κυβέρνησης για την ΕΑΒ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, είναι συγκεκριμένο το θέμα στην ΕΑΒ. Λένε οι εργαζόμενοι ότι όποιοι άνθρωποι προσλαμβάνονται στα προγράμματα που είναι υψηλής εξειδίκευσης, που είναι συγκεκριμένα προγράμματα συνεργασίας και συμμετοχής της χώρας μας σε διεθνές επίπεδο θα πρέπει να είναι εργαζόμενοι που θα μείνουν στην ΕΑΒ, για να μένει η τεχνογνωσία, για να μένει η προστιθέμενη αξία, για να μπορεί να αυξάνεται η δυναμική και η ανταγωνιστικότητα της εταιρείας. Όχι να είναι τ«τουρίστες» ή εγκάθετοι εταιρειών που θα έρθουν και θα φύγουν μαζί με την τεχνογνωσία, μαζί με ό,τι χρειάζεται να μείνει στον τόπο μας. Άρα, λοιπόν, ακούστε τη διαφορετική φωνή στη συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν είναι ούτε καμιά συντεχνιακή αντίδραση ούτε κάτι αντεθνικό. Είναι εθνικό και με αυτή την πατριωτική διάσταση πρέπει να το δει η Κυβέρνηση και όχι με φωνασκίες από την πλευρά του Υπουργού Ανάπτυξης, που στο κάτω - κάτω της γραφής δεν είναι ούτε μέτοχος της ΕΑΒ ούτε κανένας αρμόδιος για τα προγράμματα εθνικής άμυνας. Σχετικά με την τροπολογία που έχει σχέση με τα αμυντικά συστήματα, θα ψηφίσουμε θετικά, παρ' ότι είναι επαναλαμβανόμενη και η λύση στο πρόβλημα είναι διαφορετική. Το ξαναέχουμε επισημάνει. Τελειώνω με την τροπολογία του Υπουργείου Εργασίας, η οποία έχει θετικές διατάξεις πάρα πολλές, αλλά έχει και μια διάταξη η οποία πρέπει να αποσυρθεί. Σας το ζήτησε και η Πρόεδρός μας από το Βήμα της Βουλής. Πρέπει να γίνει διάλογος με την ΕΣΑΜΕΑ και άλλους φορείς, προκειμένου να δούμε το θέμα. Είναι ένα θέμα που χρειάζεται συζήτηση. Όμως, δεν μπορείτε να κόβετε το επίδομα των αναπήρων παιδιών στην αναδοχή, χωρίς να έχουμε διασφαλίσει έναν προγραμματισμό τέτοιο για να δούμε την τύχη τους. Και δεν είναι όλα τα ανάπηρα παιδιά, ακόμα και ηλικίας είκοσι έξι ετών…
Σας παρακαλώ, κύριε συνάδελφε.
…άλλα μπορούν να εργαστούν και άλλα όχι. Εάν υπάρξει αυτή η σκέψη, θα είναι δυστυχώς για να αποσυρθεί.
Ευχαριστούμε. Κύριε Τσακλόγου, έχετε τον λόγο, με την ελπίδα ότι δεν θα ανοίξει νέος διάλογος.
Θα πάρω τον λόγο για ένα λεπτό για να απαντήσω στον κ. Σκουρλέτη. Ειλικρινά, πιστεύω ότι κανείς σας δεν έχει διαβάσει το πόρισμα της εΕπιτροπής Πισσαρίδη. Ειλικρινά το πιστεύω αυτό.
Θα το καταθέσω.
Το να το καταθέσετε δεν λέει κάτι. Λέει τα εντελώς αντίθετα από αυτά τα οποία μου λέτε. Δεύτερον, επειδή υπάρχει μια «καραμέλα» περί νεοφιλελευθερισμού και την ακούω όλη την ώρα, φιλοσοφικά τι σημαίνει «νεοφιλελεύθερος»; Νεοφιλελεύθερος είναι εκείνος ο οποίος πιστεύει στην αυτορρύθμιση των αγορών. Δεν θέλει καμμία από αυτές τις ρυθμίσεις που βάζουμε εδώ. Το να λεςέει κάποιος ότι «βάζω ρυθμίσεις και αυτό προωθεί τον νεοφιλελευθερισμό» πάει να πει ότι δεν καταλαβαίνεις τι λέειες. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ.
Θέλω να καταθέσω εν ειρήνη τις νομοτεχνικές βελτιώσεις, το δεύτερο και τελευταίο πακέτο, προκειμένου να διευκολυνθούν οι υπηρεσίες. Και πάλι δεν είναι κάποιες που είναι μείζονος σημασίας παρεμβάσεις.
Για να διευκολύνω τη συζήτηση σε σχέση με κάτι που είπε ο κ. Κεγκέρογλου, προβλέπεται και μια νομοτεχνική βελτίωση για το θέμα που εθίγη μόλις προηγουμένως για τα ανάπηρα παιδιά. Αλλά, θα μιλήσει στη συνέχεια γι' αυτό η αρμόδια Υφυπουργός.
Θα το δει ο κ. Κεγκέρογλου που είναι ειδικός.
Και σας χρωστάω μόνο τις τροπολογίες.
Να τελειώσουμε και με αυτές, γιατί κάποια στιγμή θα ολοκληρωθεί η διαδικασία.
Το ξέρω.
Συνεχίζουμε με τον κ. Αρβανιτίδη από το Κίνημα Αλλαγής. Κύριε Αρβανιτίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εδώ και δύο χρόνια κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι η Νέα Δημοκρατία έχει αλώσει τον κεντρώο χώρο. Υποτίθεται ότι με τις πολιτικές της νοιάζεται και εκπροσωπεί καλύτερα τα συμφέροντα της μεσαίας τάξης. Υποτίθεται επίσης ότι έτσι φέρνει εμάς, το Κίνημα Αλλαγής, σε δύσκολη θέση. Για κάποιους μάλιστα υποτίθεται ότι δεν έχουμε καν λόγο ύπαρξης ως κόμμα, γιατί βολεύονται να επιλέγουν τον εύκολο αντίπαλο, τον ΣΥΡΙΖΑ, τον μεγαλύτερο χορηγό ίσως στη σημερινή συγκυρία της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Επίσης, κάποιοι άλλοι θέλουν να εμφανίσουν τη Νέα Δημοκρατία ως το κόμμα των μεγάλων μεταρρυθμίσεων. Ενώ πιο πρόσφατα η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας άρχισε να λανσάρεται και ως προοδευτική δύναμη. Φαίνεται ότι όπως όψιμα ανακάλυψαν την πράσινη ανάπτυξη, δέκα και πλέον χρόνια μετά, το ίδιο όψιμα ανακαλύπτουν και την προοδευτική διακυβέρνηση. Αλλά η ιστορία και το «παραταξιακό DNA» της Νέας Δημοκρατίας μάς έχει αποδείξει ότι τίποτα από όλα αυτά δεν ισχύει. Και η μεγαλύτερη και η πιο δραματική απόδειξη ότι δεν ισχύουν όλα αυτά τα κεντρώα αφηγήματα και τα παραδοσιακά φτιασιδώματα της Νέας Δημοκρατίας είναι αυτό το συγκεκριμένο εργασιακό νομοσχέδιο που φέρνει σήμερα για ψήφιση στη Βουλή. Σήμερα καταρρέει και το όποιο προοδευτικό προσωπείο της Κυβέρνησης. Σήμερα αναδύεται ο νέος βαθύς νεοσυντηρητισμός της. Τα επιχειρήματα για επιμέρους θετικές διατάξεις που έρχονται να ενσωματώσουν ευρωπαϊκές οδηγίες νομίζω ότι δεν σώζουν την κατάσταση. Υπάρχουν στο νομοσχέδιο για να χρυσώνουν το χάπι. Και ο κύριος Υπουργός, ο κ. Χατζηδάκης, ακολουθεί την ίδια τακτική. Όπως έφερνε πέρυσι το αντιπεριβαλλοντικό νομοσχέδιο μαζί με ευρωπαϊκές οδηγίες ενεργειακές, έτσι φέρνει και φέτος το αντιεργατικό νομοσχέδιο μαζί με ευρωπαϊκές οδηγίες και κυρώσεις συμβάσεων. Η εμμονή του Υπουργού να φωτίζει αυτά τα ελάχιστα θετικά δεν μπορεί να αποκρύψει την ουσία του νομοσχεδίου. Και η ουσία είναι ότι ο πυρήνας αυτού του νομοσχεδίου είναι μια αντιμεταρρύθμιση που φέρνει η Νέα Δημοκρατία για τις εργασιακές σχέσεις. Πρόκειται για μια αναχρονιστική κατεύθυνση που η Νέα Δημοκρατία θέλει να οδηγήσει συνολικά τη χώρα και τον τρόπο ανάπτυξής της. Στο Κίνημα Αλλαγής δεν διαφωνούμε απλά με το παρόν εργασιακό νομοσχέδιο, διαφωνούμε ιδεολογικά και συνολικά με το αναπτυξιακό μοντέλο που προωθεί η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για την μετά - COVID εποχή. Έχουμε μια άλλη αντίληψη για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Η Νέα Δημοκρατία αντιλαμβάνεται την ανάπτυξη με όρους ασυδοσίας των ισχυρών και εκμετάλλευσης των αδύναμων. Η Κυβέρνηση προσπαθεί να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας πιέζοντας την εργασία. Ας ασχοληθεί με την ενέργεια, με το κόστος ενέργειας, ας ασχοληθεί με το κόστος του χρήματος, ας ασχοληθεί με την καινοτομία αν θέλει πραγματικά να οδηγηθούμε σε άλλο επίπεδο ανάπτυξης. Αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους ως κόστος και όχι ως κεφάλαιο. Η Κυβέρνηση δεν θέλει να επενδύσει στη γνώση και τις δεξιότητες του ανθρώπινου δυναμικού. Και αντί να διαμορφώνει συνθήκες επιστροφής των εκπαιδευμένων νέων που βρίσκονται στο εξωτερικό, δυστυχώς, με τις επιλογές της νομίζω ότι η έξοδος των ανθρώπων αυτών θα επιταχυνθεί. Είναι μια βαθιά νεοσυντηρητική σχολή σκέψης αυτή που θέλει την οικονομία να επανακάμπτει σε ένα τριτοκοσμικό μοντέλο εργασίας και τους εργαζόμενους σε διαρκή φόβο και ανασφάλεια. Δεν είναι βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης η συμπίεση των μισθών και η αποδυνάμωση των συνδικαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων. Δεν θα αυξηθεί έτσι ούτε η παραγωγικότητα ούτε η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας. Ο νέος προγραμματιστής που κάθεται πίσω από την οθόνη ενός υπολογιστή στήνοντας αλγορίθμους θέλει να πληρώνεται καλά και έγκαιρα η εργασία του και οι υπερωρίες του και όχι να παίρνει ρεπό για να μαζέψει ελιές και να συμπληρώσει το εισόδημά του. Αυτή η πολιτική που ακολουθείτε αυξάνει τις ανισότητες και πριμοδοτεί τους ισχυρούς εργοδότες. Δυναμιτίζετε την κοινωνική και εργασιακή ειρήνη, η οποία είναι και το κλειδί για να μπορέσουν να γίνουν αποδεκτές οι πραγματικά αναγκαίες αλλαγές του παραγωγικού μας μοντέλου γρήγορα και αποτελεσματικά. Φέρνετε αντιεργατικά μέτρα χωρίς σχέδιο για αξιοπρεπή εργασία και υγιή επιχειρηματικότητα. Οδηγούμαστε σε μείωση εισοδήματος των εργαζομένων και σε προβλήματα και κρίσεις στην οικογενειακή ζωή. Την ίδια στιγμή που στηρίζετε συνέδρια για τη γονιμότητα τα οποία «μυρίζουν ναφθαλίνη» και δίνουν τον τόνο αυτής της νέας συντήρησης που ευαγγελίζεστε παντού, παντού σε κάθε τομέα της οικονομικής αλλά και της κοινωνικής ζωής της χώρας. Είναι πρωτοφανή πράγματα αυτά που δυστυχώς, κύριε Υπουργέ, ακούστηκαν ότι οι εργαζόμενοι θα πληρώνονται με ρεπό. Ακόμα και το παγκόσμιο οικονομικό ρητό που λέει ότι «ο χρόνος είναι χρήμα», καταντήσατε να το κάνετε «ο χρόνος είναι ρεπό.»! Αντί να συζητάμε μέτρα νέας κοινωνικής απελευθέρωσης και απόδοσης στους εργαζόμενους μερίσματος από την τεχνολογική πρόοδο, βλέπουμε την κατά τα άλλα προοδευτική Κυβέρνησή σας να καταργεί το οκτάωρο, να διευκολύνει τις απολύσεις, να χτυπά τις συνδικαλιστικές ελευθερίες, να ξεθεμελιώνει το εργατικό δίκαιο. Για εμάς αποτελούν προτεραιότητες η προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων, η ενίσχυση της συλλογικής διαπραγμάτευσης, η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, το βασικό εισόδημα, η αύξηση του κατώτατου μισθού, η προστασία των εργαζομένων στις ψηφιακές πλατφόρμες. Αυτά αποτελούν στοιχεία μιας προοδευτικής εργατικής εργασιακής πολιτικής, σε αντίθεση με τους σχεδιασμούς και τις πράξεις της νεοσυντηρητικής σας Κυβέρνησης, της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Είμαστε πεπεισμένοι ότι οι τεχνολογικές εξελίξεις της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης πρέπει να αποβούν σε όφελος των εργαζομένων και όχι σε βάρος τους, όπως δυστυχώς τους επιφυλάσσει η Νέα Δημοκρατία με το παρόν νομοσχέδιο. Η εποχή της τηλεργασίας και των νέων συνθηκών μετά την πανδημία δεν είναι ευκαιρία για επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα. Είναι εποχή για μείωση των ανισοτήτων και στήριξη των εργαζομένων. Είναι λάθος προσέγγιση και είναι επικίνδυνη πολιτική για την κοινωνική συνοχή και τη βιώσιμη ανάπτυξη αυτές οι ρυθμίσεις που φέρνετε. Είναι απόλυτη επιστροφή στο παρελθόν, επιστροφή μέσα από ένα νεοσυντηρητισμό που σας διακατέχει. Και αυτός ο νεοσυντηρητισμός δεν έχει απολύτως καμμία σχέση με την πρόοδο και τις ανάγκες της μεσαίας τάξης. Δεν είναι προοδευτική πολιτική αυτό. Και δεν θα έρθει έτσι κανένας πράσινος ψηφιακός μετασχηματισμός στην οικονομία. Γι' αυτό και εμείς καταψηφίζουμε αυτό το εργασιακό νομοσχέδιο που θα στιγματίσει νομίζω και της θητεία σας ως Κυβέρνηση. Το στίγμα θα είναι ξεκάθαρα νεοσυντηρητικό. Με αυτήν την επιλογής σας είμαστε παντελώς ασύμβατοι και ασυμβίβαστοι ως παράταξη, ως παράταξη που έκανε τις μεγάλες μεταρρυθμιστικές τομές στη χώρα εκσυγχρονίζοντας την κοινωνία και την οικονομία. Γι' αυτό δεν θα πάρουμε από αυτόν τον νεοσυντηρητισμό σας! Και αυτό το αντεργατικό νομοσχέδιο θα ακυρωθεί στην πράξη. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε για τον χρόνο, κύριε Αρβανιτίδη. Η κ.υρία Βέττα από τον ΣΥΡΙΖΑ θα πάρει τώρα τον λόγο. Και ακολουθεί η Υφυπουργός, η κ.υρία Μιχαηλίδου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας είναι μια αρνητική τομή για την κοινωνική και εργασιακή πραγματικότητα της χώρας. Αποτυπώνει με τον πιο σαφή τρόπο μια διαίρεση που υφίσταται διαχρονικά, μια σύγκρουση συμφερόντων ανάμεσα σε δύο κόσμους. Από τη μία είναι ο κόσμος της εργασίας και της υγιούς επιχειρηματικότητας, ο κόσμος που θέλει να διασφαλίσει τα κοινωνικά κεκτημένα - στερεότυπα τα χαρακτήρισε σήμερα ο κ. Μητσοτάκης - , που θέλει να διασφαλίσει τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη σταθερή εργασία, τους αξιοπρεπείς μισθούς, το δικαίωμα στην απεργία και τον συνδικαλισμό, ο κόσμος που θέλει να διασφαλίσει το δικαίωμα στη σχόλη, την αναψυχή, την άθληση, την κοινωνικοποίηση, ο κόσμος που βλέπει με ενδιαφέρον και προσμονή την αύξηση των μισθών που παρατηρείται διεθνώς, όπως και τις συζητήσεις για μείωση του εργάσιμου χρόνου, γεγονός που φέρνει θετικά αποτελέσματα στην παραγωγικότητα, την κατανάλωση και την ποιότητα της ανθρώπινης ζωής. Είναι ο κόσμος που διαδηλώνει σήμερα εκεί έξω. Από την άλλη είναι τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, οι ιθύνοντες του ΣΕΒ που είδαμε στο νομοσχέδιο, όπως σε κάθε νομοσχέδιο της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, την αποτύπωση των πιο μύχιων επιθυμιών τους. Είναι ο κόσμος που βασίζεται στην απορρύθμιση της εργασίας, στην απογύμνωση και την πλήρη εξατομίκευση της σχέσης εργοδότη και εργαζόμενου, ο κόσμος που αποδεδειγμένα παρασιτεί. Είναι αυτοί εν ολίγοις που προσδοκούν στη συμπίεση και την υποτίμηση της εργασίας για να προσποριστούν τα υπερκέρδη που θα δημιουργηθούν. Σήμερα με το «νομοσχέδιο ολετήρα» που φέρνει στη Βουλή η Κυβέρνηση με τον κατεξοχήν ειδικό σε τέτοιες αποφάσεις Υπουργό Εργασίας, τον κ. Χατζηδάκη, η Νέα Δημοκρατία εξυπηρετεί πλήρως τα συμφέροντα του δεύτερου. Εδώ ταιριάζει μία φράση του Μπρέχτ «οι χορτάτοι μιλάνε στους πεινασμένους για τις μεγάλες εποχές που θα έρθουν». Θα παραθέσω σύντομα μερικά βασικά σημεία για να αντιληφθούμε τον σαρωτικό μετασχηματισμό στην εργασία που θα ισχύσει από αύριο κιόλας. Προβλέπεται κατάργηση του οκταώρου με επιβολή δεκάωρης εργασίας, με ταυτόχρονη μείωση μισθών, όπως θα προκύψει από την ατομική σύμβαση ανάμεσα σε εργοδότη και εργαζόμενο. Να αναφέρω απλώς ότι επιστημονικοί φορείς, συνδικαλιστές, συνδικαλιστικές ενώσεις και ομοσπονδίες, συλλογικότητες, η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής ακόμα και εργατολόγοι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας αναφέρουν ότι η σχέση εργοδότη - εργαζόμενου είναι εξ ορισμού άνιση, ιδιαίτερα σε συνθήκες ανεργίας ρεκόρ με ένα1,2 εκατομμύριο διακόσιους χιλιάδεςα ανέργους. Διπλασιασμός υπερωριών με πολύ μικρότερη αποζημίωση για τους εργαζόμενους από την υφιστάμενη. Νομοθέτηση σπαστού ωραρίου ακόμα και για εργαζόμενους με μερική απασχόληση, οι οποίοι πλέον μπορεί να εργάζονται ένα τετράωρο το πρωί και ένα το απόγευμα. Επιτρέπονται οι ανεξέλεγκτες καταχρηστικές απολύσεις, καθώς καταργείται η υποχρέωση επαναπρόσληψης, η καταβολή των αποζημιώσεων και των τόκων υπερημερίας σε περίπτωση δικαστικής δικαίωσης εργαζομένου. Πλέον, ένας κακός εργοδότης μπορεί να απολύει αναίτια οποιονδήποτε. Αν και όταν δικαιωθεί ο εργαζόμενος, δεν υπάρχει πλέον υποχρέωση επαναπρόσληψης ούτε καταβολή των νόμιμων έως σήμερα απολαβών. Περιορισμός του δικαιώματος στην απεργία και στοχοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης. Επέκταση της κατάργησης της κυριακάτικης αργίας για χιλιάδες εργαζόμενους. Υποβάθμιση της Επιθεώρησης Εργασίας με την απαλλαγή της άμεσης κρατικής εποπτείας για τον συγκεκριμένο τομέα. Θα σας πω μόνο αυτό: Το πρώτο τετράμηνο του 2021 είχαμε διπλάσια θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα από το 2020. Καταλαβαίνετε τι θα γίνει με την πλήρη απελευθέρωση του ωραρίου, ειδικά των ευάλωτων εργαζομένων. Να θυμίσω, επίσης, ότι η πρώτη πράξη της Νέας Δημοκρατίας ήταν η μείωση των προστίμων της Επιθεώρησης Εργασίας. Οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας επικαλούνται συχνά την εναρμόνιση με ορισμένους ευρωπαϊκούς κανονισμούς για να δικαιολογήσουν τους εαυτούς τους για την υπερψήφιση του νομοσχεδίου, ξεχνώντας τεχνηέντως να αναφέρουν ότι η χώρα υστερεί σε δείκτες, όπως το ποσοστό συμμετοχής των εργαζομένων της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε συλλογικές συμβάσεις, που είναι στο 60%, ενώ στη χώρα μας είναι στο 14% και είναι βέβαιο ότι με τις νέες ρυθμίσεις θα πάει ακόμα πιο χαμηλά. Η ανεργία στη χώρα μας είναι στο 16%, όταν στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι στο 7,3%. Με τον κατώτατο μισθό στη χώρα μας ένας εργαζόμενος διαθέτει την πέμπτη χειρότερη αγοραστική δύναμη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τέλος, είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση που έχουμε χαμηλότερο μισθό σε σχέση με το 2010, ενώ η μόνη αύξηση 11% έγινε το 2018 επί ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή είναι η εργασιακή πραγματικότητα που θέλει να απορρυθμίσει ακόμη περισσότερο η Κυβέρνηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τον Ιούλιο του 2019 και έπειτα βομβαρδιζόμαστε με αναφορές για την ατομική ευθύνη τόσο σε επίπεδο πολιτικό όσο και ιδεολογικό. Παραδείγματος χάρινη, για τη φτώχεια φταίει ο φτωχός που κάνει λάθος επιλογές, δεν φταίει ο περιορισμός της κοινωνικής και εκπαιδευτικής κινητικότητας λόγω συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών. Για την πανδημία φταίει αυτός που συνωστίζεται στα μέσα μαζικής μεταφοράς και στους χώρους εργασίας του, λες και έχει και άλλη επιλογή. Για την υπογεννητικότητα η γυναίκα, λες και ένα ζευγάρι επιλέγει να φέρει στον κόσμο ή όχι παιδιά ανεξάρτητα από το τι συμβαίνει στην αγορά κατοικίας, στην εργασία ή την ανεργία, στη στήριξη της πολιτείας ή στην απουσία αυτής. Διαβάσαμε χθες, για παράδειγμα, σε εφημερίδα ότι δύο στους τρεις νέους τριάντα χρόνων μένουν ακόμη με τους γονείς τους. Προφανώς, έχουν και αυτοί την ατομική ευθύνη που οι δυσεύρετες δουλειές είναι κακοπληρωμένες, τα αξιοπρεπή σπίτια πανάκριβα και το κόστος ζωής ανεβαίνει. Το καταλάβαμε ότι για όλα φταίει ο άνθρωπος και οι επιλογές του. Δεν υπάρχει κοινωνία. Εξάλλου, πλέον, ο κάθε εργαζόμενος θα φταίει, γιατί δεν θα κάνει καλές ατομικές συμβάσεις με τον εργοδότη του. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε, για λίγο. Δεν είναι κάτι νέο. Δεν έχουν όλες και όλοι τα ίδια δικαιώματα. Η κοινωνική ισότητα είναι αντίθετη στην ανθρώπινη φύση, μας είπε ο κύριος Πρωθυπουργός το 2017 και η Κυβέρνησή του το επιβεβαιώνει κάθε μέρα. Ωστόσο, τίποτα δεν είναι νομοτελειακό και ανεπίστρεπτο. Η μεγαλειώδης απεργία της Πέμπτης, η σημερινή, η συσσώρευση οργής, εναντίωσης και διαμαρτυρίας θα βρει μια πολιτική διέξοδο. Απευθυνόμαστε στην κοινωνία και δεσμευόμαστε ότι αυτός ο νόμος θα καταργηθεί άμεσα μόλις, οι πολιτικοί συσχετισμοί το επιτρέψουν και έρθει στην εξουσία μια προοδευτική κυβέρνηση. Να είναι όλοι σίγουροι: Η εξέλιξη αυτή θα έρθει το συντομότερο από όσο πιστεύουν ή επιθυμούν κάποιοι. Ευχαριστώ.
Τον λόγο τώρα έχει η Υφυπουργός Εργασίας κ. Μιχαηλίδου για εννιά λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, μπορείτε να μας πείτε ποιοι είναι οι επόμενοι ομιλητές;
Αμέσως μετά είναι ο κ. Τζανακόπουλος και ακολουθείτε εσείς.
Είπατε ότι στις 19.00΄ θα ολοκληρώναμε και θα είχαμε ψηφοφορία.
Παρακαλώ, κυρία Υφυπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η τελευταία νομοθετική παρέμβαση που ρύθμιζε τις σχέσεις εργασίας με έναν κάπως οριστικό τρόπο έγινε το 1982, τριάντα εννέα ολόκληρα χρόνια πριν. Έκτοτε έχουν πράγματι συμβεί τεκτονικές αλλαγές στην παγκόσμια παραγωγή και οικονομία, οι οποίες μοιραία οδήγησαν σε νέες μορφές εργασίας, πιο ευέλικτες, πιο ελαστικές, προσαρμοσμένες στις νέες ανάγκες και απαιτήσεις των καιρών. Το μέγεθος των αλλαγών το αντιλαμβάνεται κανείς, αρκεί να σκεφτεί ότι σήμερα ζούμε στην εποχή της τΤέταρτης βΒιομηχανικής εΕπανάστασης, ότι σήμερα υπάρχουν επιχειρήσεις που το 100% του κύκλου εργασίας τους γίνεται διαδικτυακά, όταν το 1982 δεν υπήρχε καν ίντερνετ, η τηλεργασία ήταν κάτι το αδιανόητο, η δομή της ελληνικής οικονομίας και παραγωγής διαφορετική, οι θέσεις εργασίας είχαν ένα τελείως διαφορετικό προφίλ. Έναντι αυτής της πραγματικότητας η ελληνική πολιτεία προχώρησε στο παρελθόν σε κάποιες μεμονωμένες παρεμβάσεις, οι οποίες όμως επιχειρούσαν αποσπασματικά να ανταποκριθούν στις προκλήσεις, να ανακουφίσουν παρά να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα. Όμως, η απορρύθμιση που υφίσταται η αγορά εργασίας είναι βαθιά. Οι εργασιακές σχέσεις χρειάζονται ένα νέο ρυθμιστικό πλαίσιο. Την τομή αυτή, λοιπόν, επιχειρούμε με το παρόν νομοσχέδιο, μια σχεδιασμένη και σταθμισμένη προσπάθεια επικαιροποίησης της εργατικής νομοθεσίας από το Υπουργείο Εργασίας, που στοχεύει πρωτίστως στην προστασία της εργασίας. Αφήνω πραγματικά ασχολίαστα τα περί απλήρωτης εργασίας, κατάργησης του οκταώρου, επιστροφής στον 19ο αιώνα και επιστροφής στον εργασιακό μ«Μεσαίωνα». Είναι οι συνηθισμένες αντιδράσεις, δυστυχώς, μιας στείρας Αντιπολίτευσης, η οποία αρνείται να δει την πραγματικότητα και εμμένει σε ένα αναχρονιστικό μοντέλο, πάνω - κάτω το ίδιο εδώ και σαράντα χρόνια, το οποίο είναι και αποδεδειγμένα ανεπαρκές. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει και μια σειρά από διατάξεις οι οποίες είτε ήταν πάγιες διεκδικήσεις του εργατικού κινήματος, είτε ενισχύουν και επεκτείνουν το δίχτυ προστασίας της εργασίας, είτε διορθώνουν αδικίες. Έχουμε και λέμε, λοιπόν. Ψηφιακή ΚάρταΨηφιακή κάρτα Εργασίας: Πάγιο αίτημα της ΓΣΕΕ εδώ και χρόνια. Πρόκειται για ένα ψηφιακό όπλο στα χέρια του εργαζόμενου, που εγγυάται την τήρηση του ωραρίου, εγγυάται την τήρηση του οκταώρου και τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας με τον τρόπο που επιθυμεί ο ίδιος ο εργαζόμενος. Είναι, επίσης, ένα πρωτοποριακό εργαλείο ελέγχου της αδήλωτης και της υποδηλωμένης εργασίας, που προστατεύει από τον αθέμιτο ανταγωνισμό εργαζομένους και εργοδότες. Την ίδια στόχευση, αυτή της διαφάνειας και του ελέγχου, εξυπηρετεί και η αναβάθμιση του ελεγκτικού μηχανισμού σε Ανεξάρτητη Διοικητική Αρχή. Η νέα Επιθεώρηση Εργασίας δεν θα βρίσκεται πλέον υπό την εποπτεία της Κυβέρνησης και ο Υπουργός δεν θα μπορεί παρά να μην παρεμβαίνει στους ελέγχους με οποιονδήποτε τρόπο. Μακριά από πολιτικές ή άλλες σκοπιμότητες και με το κύρος της αΑνεξάρτητης αΑρχής, θα διενεργεί ελέγχους και θα τιμωρεί παρεμβάσεις. Οι ενστάσεις της Αντιπολίτευσης περί αντισυνταγματικότητας είναι τουλάχιστον αστείες, φοβάμαι. Οι αΑνεξάρτητες αΑρχές είναι θεσμοί του κράτους που δεν τελούν υπό την εποπτεία της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας και αυτό ακριβώς είναι που τις κάνει αξιόπιστες. Πέραν αυτών, με το παρόν νομοσχέδιο επιχειρείται επιτέλους να μπει μια τάξη στο πεδίο της τηλεργασίας, μιας μορφής εργασίας που με την πανδημία ήρθε για να μείνει και αδιαμφισβήτητα, χρειάζεται ρύθμιση. Αυτό κάνουμε. Προβλέπουμε ότι η τηλεργασία δεν μπορεί να επιβάλλεται στον εργαζόμενο παρά μόνο όταν το απαιτούν λόγοι δημόσιας υγείας. Εφαρμόζεται μόνο όταν το θέλει ο εργαζόμενος και έχει τη σύμφωνη γνώμη του εργοδότη. Θα πρέπει να αφήσουμε τον καθένα και την καθεμία να φτιάξει το δικό του σχέδιο ζωής. Δεν χρειάζεται να πατρονάρουμε στάσεις και επιλογές. Η τηλεργασία δεν πρέπει ούτε να επιβάλλεται ούτε όμως και να απαγορεύεται. Στην Ελλάδα γινόμαστε από τις πρώτες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ που νομοθετούμε και το δικαίωμα της αποσύνδεσης, προστατεύοντας έτσι το οκτάωρο και την πενθήμερη εργασία με σεβασμό στην ισορροπία προσωπικής και επαγγελματικής ζωής των εργαζομένων. Θα ήθελα, όμως, να επικεντρωθώ σε δύο στοιχεία του νομοσχεδίου, τα οποία είναι αλήθεια ότι δεν έχουν γίνει αντικείμενο ευρύτερου σχολιασμού από την αντιπολίτευση, κι αυτό είτε γιατί δεν προσφέρονται για καταγγελίες, είτε γιατί είναι καλοδεχούμενες παρεμβάσεις, είτε γιατί θεωρούνται αυτονόητα. Αναφέρομαι στις δύο διατάξεις που αποσκοπούν στη στήριξη της οικογένειας και της γονεϊκότητας και στην αντιμετώπιση της βίας και της παρενόχλησης στους χώρους εργασίας. Τι προβλέπει το νομοσχέδιο; Επέκταση των γονικών αδειών και θέσπιση νέων, και πάλι από την «κοινωνικά ανάλγητη» Νέα Δημοκρατία. Ο στόχος είναι διπλός: Καθιερώνεται η ίση μεταχείριση των δύο φύλων σε σχέση με τον γονεϊκό τους ρόλο, ενώ παράλληλα επιχειρείται η εξισορρόπηση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής. Για πρώτη φορά προβλέπεται γονική άδεια τεσσάρων μηνών, εκ των οποίων οι δύο με αποδοχές και για τα δύο φύλα, και για τους δύο γονείς. Για πρώτη φορά προβλέπεται άδεια πατρότητας δεκατεσσάρων ημερών με αποδοχές. Επεκτείνεται το μειωμένο ωράριο εργασίας και στις μητέρες που απέκτησαν τέκνο με τη διαδικασία της παρένθετης μητρότητας και δίνεται το δικαίωμα σε γονείς και φροντιστές παιδιών έως δώδεκα ετών να επιλέγουν ευέλικτα σχήματα εργασίας, όπως οι ίδιοι θέλουν. Για πρώτη φορά αναγνωρίζεται στις θετές μητέρες το δικαίωμα στην άδεια λοχείας εννέα εβδομάδων και στην ειδική άδεια προστασίας της μητρότητας διάρκειας έξι μηνών και επιδοτούμενης από τον ΟΑΕΔ. Θα μου επιτρέψετε να τονίσω τη μεγάλη σημασία αυτής της διάταξης, και μόνο επειδή θα μπορούσε να λειτουργεί ως μια ανακούφιση προς όλους εκείνους τους συμπολίτες μας οι οποίοι θα επιθυμούσαν να υιοθετήσουν ένα παιδί, που σήμερα ζει σε κάποιο ίδρυμα. Μάλιστα την πρόβλεψη αυτή τη χαιρετίζω και με το ρόλο μου ως Υφυπουργού Κοινωνικών Υποθέσεων έχοντας καταβάλει μεγάλη, πολύ μεγάλη προσπάθεια για την ενίσχυση του θεσμού της υιοθεσίας και της αναδοχής. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να πω δυο λόγια για την τροπολογία στην οποία αναφέρθηκε και χθες και σήμερα η αντιπολίτευση. Συγκεκριμένα, ως προς το ύψος του επιδόματος αναδοχής, να πούμε ότι το επίδομα δίνεται για πρώτη φορά σε όλη την επικράτεια από αυτήν την Κυβέρνηση, την Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Παρά τις όποιες νομοθετικές προβλέψεις δεν είχε εκδοθεί καμμία εφαρμοστική υπουργική του και ουδέποτε είχε προβλεφθεί η χορήγησή του. Πώς δομήσαμε λοιπόν το επίδομα αυτό; Για παιδιά τυπικής ανάπτυξης δίνουμε - και τονίζω, δίνουμε, γιατί η πλατφόρμα ήδη λειτουργεί εδώ και εβδομάδες -325 ευρώ, αυτόματα και οριζόντια, μηνιαία. Για παιδιά με αναπηρία προβλέπουμε βάση τα 375 ευρώ και προσαυξάνουμε σε αυτό το ποσό με το πλήρες ποσό του αναπηρικού επιδόματος που δικαιούται το κάθε άτομο με αναπηρία, έτσι ώστε επιτέλους και οι ανάδοχοι γονείς να λαμβάνουν σύννομα το επίδομα αναπηρίας του παιδιού τους. Επομένως, το επίδομα - βάση των 375 ευρώ αθροιστικά μπορεί να ξεπερνά σε περίπτωση πολλαπλών αναπήρων και τα 2.000 ευρώ. Κι εδώ έρχεται και η νομοτεχνική, την οποία κατέθεσε και ο Υπουργός πριν λίγο, η οποία δεν βάζει κάποιο όριο ηλικίας στο επίδομα αναδοχής αναδόχων παιδιών με αναπηρία. Αυτό που κατανοούμε ως σχεδιασμό της προηγούμενης κυβέρνησης, δυστυχώς, ήταν ένα επίδομα που ξεκινούσε από τα 325 ευρώ και έφτανε έως τα 1.063 ευρώ σε περιπτώσεις αναπηρίας του αναδεχόμενου παιδιού. Αντίθετα, το δικό μας σύστημα, ένα σύστημα το οποίο υπάρχει και δεν είναι στο πλαίσιο του φαντασιακού, ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των παιδιών με αναπηρία και των οικογενειών τους και μπορεί να ξεπερνά μέχρι και τα 2.000 ευρώ. Πέρα από αυτά τα μέτρα με κοινωνικό πρόσημο, το σχέδιο νόμου δίνει μια ακόμα κοινωνική διάσταση στο περιεχόμενό του. Εισάγει μέτρα κατά της βίας και της παρενόχλησης στον εργασιακό χώρο. Υποχρέωσή μας είναι να προφυλάξουμε τον κόσμο της εργασίας από απαράδεκτες συμπεριφορές και αυτό κάνουμε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το παρόν νομοσχέδιο επεκτείνει τα κεκτημένα δικαιώματα των εργαζομένων και τα προσαρμόζει στα νέα δεδομένα που διαμορφώνονται στη διεθνή αγορά εργασίας, με μόνο στόχο την ενίσχυση της προστασίας τους. Όχι μόνο δεν εξυπηρετεί τα εργοδοτικά συμφέροντα, αλλά αναβαθμίζει τον ελεγκτικό μηχανισμό, ώστε να περιορίζεται η εργοδοτική αυθαιρεσία και η παραβατικότητα, ενώ καθιστά υπεύθυνο τον εργοδότη για την ασφάλεια των εργαζομένων του. Με τη σύνταξη του νομοσχεδίου δεν ανακαλύψαμε την πυρίτιδα. Προχωρήσαμε στην κύρωση διεθνών συμβάσεων που προστατεύουν την εργασία και αξιοποιήσαμε καλές ευρωπαϊκές και παγκόσμιες πρακτικές, με στόχο να προλάβουμε τις εξελίξεις και να κερδίσουμε το μέλλον για τις επόμενες γενιές. Γι' αυτό πρέπει να ψηφιστεί με μεγάλη πλειοψηφία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την Υπουργό και για τον χρόνο. Συνεχίζουμε τώρα με την κ. Κασιμάτη από τον ΣΥΡΙΖΑ και ακολουθεί η κ. Αδαμοπούλου από το ΜέΡΑ 25. Μετά έχουμε δύο συναδέλφους από WEBEX, μετά είναι οι εΕισηγητές με δευτερολογίες και θα κλείσει ο Υπουργός. Κυρία Κασιμάτη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριοι Υπουργοί, κυρίες Υφυπουργοί, πρώτα απ' όλα θα ήθελα να απαντήσω στον κ. Τσακλόγλου σε αυτό που ανέφερε για τον νεοφιλελευθερισμό και για τη ρύθμιση που φέρνει αυτό το νομοσχέδιο και αυτό άρα το καθιστά μη νεοφιλελεύθερο. Είναι πολύ χαρακτηριστικό σε αυτό το νομοσχέδιο ότι ακόμα και οι λίγες ρυθμίσεις που είναι θετικές - και δεν αναφέρομαι στις οΟδηγίες και τις διεθνείς συνθήκες, που ούτως ή άλλως θα εισάγονταν στην ελληνική έννομη τάξη - όλες αυτές οι θετικές ρυθμίσεις αφορούν τον εργαζόμενο ως άτομο και όχι ως συλλογικότητα, του πατέρα, της μητέρας κ.λπ.. Αποσυλλογικοποιείται ο εργαζόμενος, αποσυλλογικοποιείται η ταυτότητα του εργαζομένου ως μια παραγωγική σχέση στην κοινωνία που είναι μαζί με άλλους ανθρώπους, διεκδικεί, παράγει, συμμετέχει. Αυτό είναι το κυριότερο, αυτή είναι η νεοφιλελεύθερη ψυχή αυτού του νομοσχεδίου. Γι' αυτό σας έχω φέρει εδώ κάποια courses από τα ξένα πανεπιστήμια και από το ίντερνετ για τις ατομικές διαπραγματεύσεις: «“Salary negotiation for women»”, πώς θα κάνουν διαπραγματεύσεις οι γυναίκες για να αυξήσουν το μισθό τους, για να πάρουν κάποια άδεια. για το οτιδήποτε. Αυτό θα χρειάζεται, γιατί το σωματείο εκλείπει. Αυτή είναι η λογική σας λοιπόν. Πρώτα απ' όλα, θα ήθελα να χαιρετίσω τους συγκεντρωμένους σήμερα γι' αυτό το νομοσχέδιο στο Σύνταγμα, τους ναυτεργάτες στον Πειραιά και πανελλαδικά, που απεργούν παρά το σαμποτάζ που επιχείρησαν τα αφεντικά, τα δικά σας αφεντικά, όπως αποκαλύφθηκε πρόσφατα από περιώνυμο εφοπλιστή, και βέβαια χαιρετίζω την ανακοίνωση του συντονιστικού των μαθητών, που εκθέτει ανεπανόρθωτα την προσφεύγουσα Υπουργό Παιδείας κατά της σημερινής απεργίας των εργαζομένων από δήθεν ενδιαφέρον της για τη διεξαγωγή των πανελληνίων εξετάσεων, όταν εσείς αποφασίσατε να συζητηθεί και να ψηφιστεί το αντεργατικό σας νομοσχέδιο - σφαγείο εν μέσω πανελληνίων εξετάσεων και όταν εκ προοιμίου έχετε αποκλείσει χιλιάδες μαθητές από μια θέση στα πανεπιστήμια της χώρας, θεσπίζοντας φέτος - φέτος! - τη βάση εισαγωγής και κλείνοντας πανεπιστημιακά ιδρύματα. Μιλάμε για τους μαθητές, που στις δύο τελευταίες τάξεις του λυκείου ήρθαν αντιμέτωποι και αντιμέτωπες με την ανατροπή κάθε κανονικότητας λόγω της πανδημίας και διεκδικούν τη ζωή τους. Πρέπει πραγματικά να αισθάνεστε πολύ άβολα στην Κυβέρνηση με τη νέα γενιά, με αυτή τη νέα γενιά και τον συσχετισμό δυνάμεων που εκφράζει, γιατί είναι σκεπτόμενη και πολιτικοποιημένη, γιατί αντιλαμβάνεται ότι εσείς, αντί να χρησιμοποιείτε τους υλικούς όρους, που αντικειμενικά παρέχει η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση και ο ψηφιακός μετασχηματισμός, για την επέκταση των εκπαιδευτικών και εργασιακών δικαιωμάτων, τα συρρικνώνετε αντιδραστικά. Και αυτό κάνατε και στη Β΄ Πειραιά, αποστερώντας από τα παιδιά του Περάματος και του Κερατσινίου που επιλέγουν τον δρόμο, όποια παιδιά θέλουν να επιλέξουν τον δρόμο της επαγγελματικής εκπαίδευσης για να περάσουν σε μια σχολή, αποστερώντας τους το σχολείο τους, το ΕΠΑΛ Περάματος, στο οποίο διακόπηκε η ελεύθερη πρόσβαση για να εξυπηρετήσει όλη την Αττική ως μοναδικό πρότυπο. Σας καλώ και από εδώ να πάρετε πίσω την απόφαση αυτή, γιατί είναι απέναντι όλη η κοινωνία της Β΄ Πειραιά και να δώσετε πίσω το σχολείο στα παιδιά που το έχουν ανάγκη για να βγουν στην αγορά εργασίας, γιατί αυτή η περιοχή χτυπήθηκε αλύπητα με ανεργία και λουκέτα από το 2010. Κύριε Υπουργέ της Εργασίας, κύριε Χατζηδάκη, εργασίας όπως λέγεται μετωνυμικά, όπως και το νομοσχέδιό σας περί δήθεν προστασίας της εργασίας, ενώ καταργεί όλη την πρόοδο σε επίπεδο εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων που έχουν νομοθετηθεί στον 20ο ό αιώνα στη χώρα, αρχής γενομένης από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, με κάποιες καλές στιγμές στη Μεταπολίτευση του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του Ράλλη εν όψει της αλλαγής και, βέβαια, τη φωτεινή εκείνη άνοιξη των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων της κΚυβέρνησης της αΑλλαγής του Ανδρέα Παπανδρέου. Νομοθετείτε κόντρα και στον νομικό κόσμο της χώρας που σας καταγγέλλει. Ξέρετε ότι ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ. Καταργείτε το οκτάωρο, αυξάνετε την υπερεργασία, την απλήρωτη εργασία, διακορεύετε το δίκαιο της καταγγελίας, δηλαδή της απόλυσης, απεκδύεστε το ΣΕΠΕ ως κράτος, τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες που είναι προϋπόθεση για την ενάσκηση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων που προστατεύονται από το Σύνταγμα, αλλά και από το πρώτο άρθρο αυτού του νομοσχεδίου που κυρώνει τη Σύμβαση 190 του ILO και που στο άρθρο 5 της οποίας ορίζεται ρητή υποχρέωση για τα κράτη - μέλη να προωθούν και να πραγματώνουν τις θεμελιώδεις αρχές και δικαιώματα στην εργασία, δηλαδή τη συνδικαλιστική ελευθερία και την πραγματική - effective, όχι στα λόγια, έτσι γράφεται στα αγγλικά, με αυτήν τη λέξη - αναγνώριση της συλλογικής διαπραγμάτευσης. Και θέλω πραγματικά να δω αν θα το ψηφίσετε αυτό το άρθρο, κύριε Χατζηδάκη, γιατί αν ψηφίσετε αυτό, απλά δεν μπορείτε να ψηφίσετε τα άρθρα 55-63 για την επιβολή της διευθέτησης του χρόνου εργασίας και τα άρθρα 82-97 που τροποποιούν τον ν. 1264/1982 και τις βασικές ρυθμίσεις του Συλλογικού Εργατικού Δικαίου της πατρίδας μας. Σας το λέγαμε από τον Νοέμβριο του 2019 στη Συνταγματική Αναθεώρηση ότι είχαμε προτείνει τη συνταγματική κατοχύρωση των βασικών αρχών του Συλλογικού Εργατικού Δικαίου, που κατά τη διάρκεια της κρίσης επλήγησαν βαριά, γιατί γνωρίζαμε τον βολονταρισμό, με τον οποίον θα επανερχόσασταν για να τα αποστερήσετε από την ελληνική κοινωνία και τους εργαζόμενους και αυτό κάνατε. Βέβαια, σήμερα με το τερατούργημα που θέλετε να ψηφίσετε η εξειδίκευση των μέτρων μπορεί να είναι εγχώρια, να υπαγορεύεται από τον ΣΕΒ, που για άλλη μια φορά επιβεβαιώνει τον Παναγιώτη Κονδύλη περί παρακμής και καχεξίας του αστικού στοιχείου στη νεοελληνική κοινωνία, για να χαρακτηρίσουμε κομψά το υλικά και πνευματικά μεταπρατικό μεγάλο κεφάλαιο που κυβερνά τη χώρα μέσω υμών και προωθώντας, σύμφωνα με τα δικά τους συμφέροντα, τους στόχους του, επιδεικνύοντας χαρακτηριστική καθυστέρηση και ετεροχρονισμό σε σχέση με τις διεθνείς τάσεις. Η εμβάθυνση των νεοφιλελεύθερων απορρυθμίσεων και της αποπαραγωγικοποίησης της χώρας από το 1990 με διάλειμμα την περίοδο 1993-1995 ως το 2009-2010-2014, που μας οδήγησαν στην κρίση και στη χρεοκοπία, τώρα πάλι συνεχίζεται. Και το εγχώριο κεφάλαιο, που πάλι δεν ξέρει τίποτα για τον φόνο, συνεχίζει. Μόνο που το 2021, μετά τον πόλεμο της πανδημικής κρίσης, μοιάζει τώρα με τη μεταπολεμική δεκαετία του 1950 και του 1960, όπου στην Ελλάδα το μετεμφυλιακό κράτος της Δεξιάς και το εξαρτημένο κεφάλαιο δεν είναι παρόντα στην ισχυροποίηση της εργατικής νομοθεσίας διεθνώς και στην οικοδόμηση του καθολικού κοινωνικού κράτους, όπως γίνεται στους δυτικούς κοινωνικούς σχηματισμούς μετά την κοινή τραγική εμπειρία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Έτσι και τώρα στην αυγή μιας νέας κατάστασης που διαμορφώνεται μετά την πανδημία, όπου όλοι αναθεωρούν λιγότερο ή περισσότερο πάγιες θέσεις τους, εσείς δεν είστε απλώς παρακολουθήματα ή οτιδήποτε, αλλά από κοινού είστε λάθος, καταδικάζετε τη χώρα, την οικονομία, την κοινωνία σε μια καθυστέρηση και τον λαό σε δυστυχία. Δυστυχώς, δεν έχω χρόνο για να σας δώσω τα ιδιαίτερα παραδείγματα που είχα ετοιμάσει, αλλά θα σας συμβούλευα, κύριοι Υπουργοί, να διαβάσετε το special report για το μέλλον της εργασίας του «ECONOMIST», που είναι των δικών σας απόψεων, για να δείτε ότι πολλές ρυθμίσεις από αυτές που σήμερα φέρνετε είναι κόντρα στην τάση που διαμορφώνεται αυτήν τη στιγμή, που διαμορφώνεται και γεννώνται ερωτήματα.
Ευχαριστούμε, κυρία Κασιμάτη.
Υπάρχει μια διαδικασία επαναπροσδιορισμού και επαναρύθμισης της διακυβέρνησης της οικονομίας. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο παρακαλώ.
Μα, κύριε Υπουργέ, θα μιλήσετε στο τέλος.
Δεν θέλω να κλείσω.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Δεν ήθελα να κλείσω. Ήθελα απλώς να παρουσιάσω τις θέσεις μας για τις τροπολογίες. Δεχόμαστε από τις τροπολογίες που έχουν κατατεθεί δύο. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Γ΄' Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ]] Δεχόμαστε την τροπολογία με γενικό αριθμό 925 και ειδικό αριθμό 58 του συναδέλφου Μανούσου Βολουδάκη, που αφορά σε τροποποίηση των άρθρων 25 και 33 του σχεδίου νόμου. Είναι για τις εργαζόμενες στην αΑμερικανική βΒάση της Σούδας σε σχέση με γονικές άδειες και τα λοιπά. Αυτό είναι το θέμα. Επίσης, δεχόμαστε και την τροπολογία με γενικό αριθμό 941 και ειδικό αριθμό 70 του συναδέλφου Μακάριου Λαζαρίδη που αφορά ρύθμιση για την ενίσχυση επιχειρήσεων στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη. Αυτές τις δύο τροπολογίες μόνο κάνουμε δεκτές. Όλες οι άλλες δεν γίνονται δεκτές από την Κυβέρνηση. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Τώρα το λόγο έχει η κ. Αδαμοπούλου Αγγελική από το ΜέΡΑ25.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, το νομοσχέδιό σας είναι προφανώς το χρονικό ενός προαναγγελθέντος βίαιου θανάτου. Ήρθατε με αυτό το νομοσχέδιο να δολοφονήσετε εν ψυχρώ όσα εργασιακά δικαιώματα έχουν απομείνει από τον αφανισμό και από την απορρύθμιση που μεθοδεύει η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με τις χυδαίες πολιτικές της, μια Κυβέρνηση, η οποία εδώ και δύο χρόνια έχει δείξει μια βαθύτατη προσήλωση στην κινεζοποίηση των όρων απασχόλησης, στην περαιτέρω, δηλαδή, ελαστικοποίηση των εργασιακών ωρών, στην ενίσχυση του διευθετικού δικαιώματος, μια Κυβέρνηση που έρχεται να εξευτελίσει κυριολεκτικά τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Ξέρετε το 1983 κυκλοφόρησε μια τηλεταινία με παγκόσμια επιτυχία «Η Επόμενη Μέρα», η οποία έδειχνε πώς θα ήταν την επόμενη μέρα ο κόσμος μετά από ένα υποτιθέμενο παγκόσμιο πυρηνικό όλεθρο. Δυστυχώς, η δική σας «επόμενη μέρα» δεν είναι προϊόν μυθοπλασίας, διότι έρχεστε με αυτό το νομοσχέδιο ουσιαστικά να εγκαταστήσετε μια πραγματική δυστοπία στην εργασιακή κατάσταση στην Ελλάδα. Και τι κάνετε με αυτό το νομοσχέδιο; Κατ' αρχάς, καταλύετε κάθε έννοια εργασιακού κεκτημένου και ακυρώνετε μακραίωνους αγώνες. Καταδιώκετε εμμονικά το δικαίωμα στην απεργία, το οποίο από ένα πραγματικό μέσο αυτοπροστασίας του εργαζόμενου το μετατρέπετε σε μια καταχρηστική συμπεριφορά. Νεκρανασταίνετε το εργοδοτικό lock out και, βεβαίως, καταδιώκετε εμμονικά και το συνδικαλιστικό δικαίωμα με το να καθιερώνετε την αποζημιωτική αστική ευθύνη χαϊδεύοντας τα αυτιά στους «yes men» και στους απεργοσπάστες. Διευθετείτε, καθιερώνετε την ατομική διευθέτηση του χρόνου εργασίας μέσα από τις ατομικές συμβάσεις εργασίας όπου προφανέστατα δεν υπάρχει ισοτιμία των μερών, αλλά θα πρέπει ο εργαζόμενος να συμμορφώνεται στους όρους τους εργασιακούς που του επιβάλλει ο εργοδότης ασκώντας το διευθετικό του δικαίωμα. Και βεβαίως καθιερώνετε το απλήρωτο δεκάωρο, το οποίο αντί να το ανταμείβετε με επιπρόσθετη αμοιβή, εσείς δίνετε απλά ρεπό. Τι άλλο κάνετε; Καταργείτε τις κυριακάτικες αργίες, επιβάλλετε τις αναγκαστικές άδειες άνευ αποδοχών, απελευθερώνετε γενικότερα το εργασιακό ωράριο και επιβάλλετε το σπαστό ωράριο στους μερικώς απασχολούμενους, αφήνετε ανεξέλεγκτες τις απολύσεις με το να ορίζετε τι; Ότι δεν θα ισχύει πια αυτό που λένε οι περισσότερες δικαστικές αποφάσεις ότι σε περίπτωση παράνομης, άκυρης και καταχρηστικής απόλυσης ο εργοδότης θα έχει την υποχρέωση και να καταβάλει τους μισθούς υπερημερίας, αλλά και να επαναπροσλαμβάνει τον εργαζόμενο. Αυτό έρχεστε και το καταργείτε. Απαλλάσσετε ουσιαστικά απ' αυτήν την υποχρέωση των εργοδότη. Και βεβαίως η πιο σκανδαλώδης, κατά τη δική μου γνώμη η χειρότερη διάταξη απ' όλες είναι η διάταξη που προβλέπει την ανεξαρτητοποίηση του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας που ουσιαστικά θα είναι ένα πολιτικά ελεγχόμενο όργανο, γιατί ας τελειώσει επιτέλους αυτή η φαρσοκωμωδία με τις ανεξάρτητες αρχές. Έχουμε δει πού έχουν καταλήξει οι ανεξάρτητες αρχές όπως η ΑΑΔΕ. Από τότε μάλιστα που αναλάβατε τη διακυβέρνηση έχουν μειωθεί ουσιαστικά οι έλεγχοι του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα όργανο, σύμφωνα με πληροφορίες από εκπροσώπους εργαζομένων, του ίδιου του Υπουργείου Εργασίας. Πρόκειται για ένα Σώμα το οποίο τα τελευταία τρία χρόνια είχε ασκήσει πάνω από είκοσι πέντε χιλιάδες25.000 ελέγχους, είχε επιβάλει πρόστιμα πάνω από 75 εκατομμύρια ευρώ και στα έσοδα του δημοσίου ταμείου ήλθαν περίπου 25 εκατομμύρια ευρώ. Αυτήν τη στιγμή θέλετε να αποκόψετε ουσιαστικά το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας από το Υπουργείο Εργασίας, να μην παρεμβαίνει, να μην υπάγεται στον ιεραρχικό έλεγχο του Υπουργείου Εργασίας, να καταργηθούν και οι τριμερείς συμφιλιωτικές διαδικασίες και διοικητής βεβαίως θα τοποθετηθεί ένα πρόσωπο το οποίο θα είναι υποχείριο του Μεγάρου Μαξίμου, που δεν θα διενεργεί πραγματικούς ελέγχους, προκειμένου να εξαργυρώσει το γραμμάτιο της καρέκλας του, γιατί καρεκλοκένταυρος θα είναι. Ουσιαστικά θα ξετινάζει τους ελέγχους με διαδικασίες αδιαφανείς, για να μην πω πραγματικά διαδικασίες στημένες, ένα όργανο του οποίου τις περίπου τριάντα πέντε35 αρμοδιότητες εσείς ορίσατε μέσα σε μόλις τέσσερις σελίδες. Θα είναι, λοιπόν, ένας πραγματικός «Χατζηαβάτης πολυτελείας» που δεν θα χαλάει χατίρια στα φιλαράκια της Νέας Δημοκρατίας. Σε μια περίοδο ακραίας ανεργίας όπου η Ελλάδα παρουσιάζει πραγματικά κορυφαία ποσοστά απολύσεων σε σχέση με τα υπόλοιπα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εσείς αντί να έλθετε τώρα και να προσπαθήσετε να εξασφαλίσετε σταθερές και ασφαλείς θέσεις εργασίας με αξιοπρεπείς μισθούς, διογκώνετε, οξύνετε ακόμα περισσότερο την επισφάλεια με' αυτό το νομοσχέδιο - οδοστρωτήρα και θέλετε να μετατρέψετε τους εργαζόμενους σε σύγχρονους είλωτες. Θέλετε να επιστρέψετε την εργασιακή κατάσταση στην Ελλάδα στο μοντέλο του 19ου αιώνα, σε μια κατάσταση εργασιακής γαλέρας και ζούγκλας, όταν στον υπόλοιπο δυτικό κόσμο αυτό που κάνουν είναι να μειώνουν τον εργασιακό χρόνο χωρίς παράλληλη περικοπή των μισθών. Εσείς θέλετε να μετατρέψετε την Ελλάδα σ' έναν θύλακα οπισθοδρόμησης, διότι στο πολιτικό σας όραμα αυτό που θα πρέπει να επικρατεί στην Ελλάδα είναι η εκμετάλλευση, μια χώρα με κολλήγους, μια χώρα με τσιφλικάδες. Κύριε Υπουργέ, θα αναγκαστώ να κάνω και μια προσωπική αναφορά σε εσάς, διότι οι πληροφορίες μου - και αν δεν είναι έγκυρες διαψεύστε με, το έχουν πει και άλλοι συνάδελφοι - είναι ότι η δική σας επαγγελματική εμπειρία περιορίζεται στοα πλαίσιοα των κομματικών κόλπων ως ένας κομματικός επαγγελματίας. Είναι αδιανόητο πραγματικά να βγαίνετε στα κανάλια να κουνάτε το δάχτυλο στην κοινωνία και στην Αντιπολίτευση, να προσπαθείτε να εξωραΐσετε αυτήν τη στιγμή αυτό το νομοσχέδιο, να κάνετε το άσπρο μαύρο σα να είναι κουτορνίθι ο ελληνικός λαός και να μην καταλαβαίνει, αντί να βγείτε τουλάχιστον με ειλικρίνεια, έστω και με κυνισμό να πείτε ότι αυτό το νομοσχέδιο είναι καθ' υπόδειξη των εργοδοτικών συμφερόντων, είναι καθ' υπόδειξη του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων. Προσβάλλετε, λοιπόν, τη συλλογική νοημοσύνη προσπαθώντας να εξωραΐσετε αυτό το νομοσχέδιο. Η δική σας κοσμοθεώρηση, που είναι κοσμοθεώρηση όλης της Κυβέρνησης, είναι κυνική, γιατί αντιλαμβάνεται τον εργαζόμενο ως έναν πειθήνιο υποτακτικό ο οποίος δεν θα μπορεί να συνδυάσει την προσωπική με την επαγγελματική του ζωή, θα βρίσκεται σε μια πραγματική σύγχυση, θα βρίσκεται μέσα του στα όρια της σωματικής και ψυχικής εξάντλησης, δεν θα μπορεί να οργανώνει ούτε καν ομαδικά τις διεκδικήσεις του και τις άμυνές του, αφού αυτήν τη στιγμή βάζετε μια ταφόπλακα στα συνδικαλιστικά δικαιώματα, στο δικαίωμα στην απεργία. Έτσι, λοιπόν, θα είναι αποκομμένος και από τον εαυτό του και από τον περίγυρό του. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Λίγο την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε. Τελειώνω σε λίγο.
Θα παρακαλέσω όχι, γιατί άργησα να βάλω τον χρόνο. Να πω τώρα με την ευκαιρία αυτή να ολοκληρώσετε, γιατί σε λίγο θα υπάρχει συνωστισμός στην Αίθουσα. Στις οκτώ η ώρα πρέπει να κάνουμε την ονομαστική ψηφοφορία. Έχει συμφωνηθεί. Έχουν μιλήσει διακόσιοι δέκα210 Βουλευτές. Θα έχουν συμπληρωθεί σαράντα τέσσερις44 ώρες συνεδρίασης που είχαν όλοι άνεση χρόνου, πολύ χρόνο οι Αρχηγοί, άρα παράκληση θερμή να κλείσετε σε ένα λεπτό, κάτι που δείχνει ανοχή.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, παρ' όλο που υπήρξε πρώην Υπουργός που μίλησε δέκα λεπτά, αλλά κλείνω σε λίγο. Θέλετε, λοιπόν, τον σύγχρονο άνθρωπο, τον homo sapiens, να τον μετατρέψετε σε ένα εργαζόμενο ζώο και όχι σ' έναν ελεύθερο άνθρωπο. Θέλετε να τον μετατρέψετε σ' έναν άνθρωπο ο οποίος δεν θα ζει για να σκέπτεται, αλλά θα ζει κυριολεκτικά για να εργάζεται. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, σε' αυτό το νομοσχέδιο έχετε μείνει ολομόναχοι όχι μόνο στο Κοινοβούλιο, αλλά έχετε απομονωθεί από τη συντριπτική πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας. Είναι πολλοί αυτοί οι οποίοι αντέδρασαν απέναντι στο νομοσχέδιο, κύριε Υπουργέ. Σας ζήτησα να στηρίξετε τις συλλογικές συμβάσεις και το συνδικαλιστικό δικαίωμα. Αν σας έχει μείνει η στοιχειώδης, ελάχιστη πατριωτική συνείδηση, οφείλετε αυτό το νομοσχέδιο σήμερα να το καταψηφίσετε, γιατί είναι ένα σχέδιο απάνθρωπο, ένα σχέδιο βαρβαρότητας, το οποίο τι θέλει; Θέλει την εργασία να είναι ένα survivor στο οποίο θα παίρνουν τα βραβεία οι επιζώντες της βαρβαρότητας. Κύριε Υπουργέ, αποσύρετε αυτό το νομοσχέδιο.
Ευχαριστούμε την κ. Αδαμοπούλου. Τον λόγο έχει η κ. Θεοδώρα Αυγέρη από τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία. Παράκληση θερμή: Επειδή δεν βλέπετε το κουδούνι, να βάλετε δίπλα το ρολόι ώστε στα επτά λεπτά να έχετε ολοκληρώσει. Έχετε τον λόγο, κυρία Αυγέρη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς να πω ότι λόγω του εμβολιασμού μου στη Θεσσαλονίκη δεν μπορούσα να παρίσταμαι σήμερα στην Αίθουσα της Ολομέλειας για να μιλήσω διά ζώσης. Όμως, ο λόγος μου και το «όχι» μου σε' αυτόν τον νόμο ενώνεται μαζί με τον λόγο όλων εκείνων που αντιστέκονται …
Πιο κοντά στο μικρόφωνο, κυρία Αυγέρη, για να ακούγεστε.
Δεν ακούγομαι;
Πιο κοντά στο μικρόφωνο.
Με ακούτε τώρα;
Σας ακούμε. Σας μηδενίζω τον χρόνο.
Δεν ξέρω αν ακούσατε την εισαγωγή μου ή αν πρέπει να την επαναλάβω.
Συνεχίστε. Τα ακούσαμε.
Είπα ότι ο λόγος μου, παρ' ότι απουσιάζω από την Ολομέλεια και δεν μιλάω διά ζώσης, ενώνεται με το «όχι» που έχει διατυπωθεί όλο αυτό το διάστημα όχι μόνο από το κόμμα μου, την Αξιωματική Αντιπολίτευση, τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά από όλες τις δυνάμεις της Αντιπολίτευσης και πολύ περισσότερο από τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Αυτός ο λόγος είναι ένας λόγος που σε τίποτα δεν έχει να κάνει με τα ψέματα και τις γελοιότητες, θα τολμήσω να πω, που έχουν χρησιμοποιηθεί αυτές τις τρεις μέρες που έχει διεξαχθεί η συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής, από την κυβερνητική ππλειοψηφία για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, όπως για παράδειγμα αυτό που είπε Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας ότι η εξαντλητική δεκάωρη εργασία είναι ευεργετική γιατί μειώνει τον χρόνο των μετακινήσεων. Ή για να αναφερθώ στον Dr. Jekyll και Mister. Hyde, στον Πρωθυπουργό τον ίδιο που στη σημερινή του ομιλία μέσα σε λίγα λεπτά κατάφερε να αναιρέσει τον εαυτό του. Στην αρχή της ομιλίας του παραδέχτηκε ότι θεσμοθετείται πρόσθετη εργασία δύο ωρών, η οποία θα αμείβεται με ρεπό και πριν «αλέκτωρ λαλήσει» στην ίδια ομιλία του το αναίρεσε, λέγοντας ότι δεν θα πληρώνονται με ρεπό οι υπερωρίες. «Όχι». Ξεκάθαρο «όχι». Ένας εργαζόμενος που ασθενεί σοβαρά δεν έχει ανάγκη από το ρεπό της μίας μέρας. Έχει ανάγκη από ένα κοινωνικό κράτος και πολυήμερη πληρωμένη άδεια. Έχει ανάγκη από το κοινωνικό δίχτυ προστασίας από ένα κράτος που μεριμνά και αυτό σίγουρα δυστυχώς δεν το μεριμνά αυτή η Κυβέρνηση και αυτό το νομοσχέδιο, παρά το ψευδεπίγραφο και παραπλανητικό τίτλο του για την προστασία της εργασίας. Εξάλλου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πάγια πρακτική της Κυβέρνησης είναι το να κάνει το μαύρο άσπρο. Το παρόν νομοσχέδιο θυμίζει προηγούμενα κυβερνητικά νομοσχέδια, όπως για τη δήθεν αναβάθμιση του σχολείου, όπου η Κυβέρνηση νομοθέτησε τη διάλυση του δημόσιου σχολείου ή για παράδειγμα επίσης τη δήθεν παροχή δεύτερης ευκαιρίας με την οποία η Κυβέρνηση νομοθέτησε τη χρεοκοπία των φυσικών προσώπων και την απελευθέρωση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας. Όσα σχήματα λόγου κι αν επιστρατεύσει η Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι γυμνή. Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη νομοθετεί χωρίς να παρεκκλίνει καθόλου από τις καταγωγικές ιδεοληψίες της. Επιχειρεί να μετασχηματίσει την κοινωνία, όπως προστάζει ο νεοφιλελευθερισμός εδώ και δεκαετίες. Με μια διαφορά όμως, ότι ο ίδιος ο νεοφιλελευθερισμός βρίσκεται σήμερα σε φάση αναδίπλωσης μετά από τις δύο μεγάλες κρίσεις, τόσο την χρηματοπιστωτική, όσο φυσικά και την κρίση της πανδημίας, την υγειονομική. Παρ' όλα αυτά, ο κ. Μητσοτάκης επιμένει να εμφανίζεται ως «θΘατσερικότερος» της Θάτσερ. Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη υπάρχει μόνο για να ευνοεί την περαιτέρω συσσώρευση κεφαλαίου εις βάρος της μισθωτής εργασίας, των μικρομεσαίων επαγγελματιών και των πολύ μικρών επιχειρήσεων. Δεν υπάρχει νομοθέτημα τα τελευταία δύο χρόνια που να μην είναι κομμένο και ραμμένο για αυτό το πελατειακό σύστημα ολιγαρχών, στα μέτρα του, κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του. Δεν υπάρχει κυβερνητική πρωτοβουλία του περιβόητου επιτελικού κράτους που να μην παίρνει ό,τι μπορεί από τους πολλούς, τους φτωχότερους, στους πιο αδύναμους, για να τα δώσει στους λίγους, στους πλουσιότερους και τους πιο ισχυρούς. Όποιος δεν το καταλαβαίνει, ανήκει στην πρώτη κατηγορία και θα πρέπει να ανησυχεί. Βεβαίως εδώ διαπιστώνουμε και μια επιτελική καινοτομία, που είναι ο ολοκληρωτικός έλεγχος της ενημέρωσης, αλλά και η προσπάθεια διάβρωσης των θεσμών από το σύστημα Μητσοτάκη, ώστε όλο αυτό το σχέδιο αντιμεταρρύθμισης και κοινωνικής διάλυσης να φαντάζει ως ο μοναδικός λογικός μονόδρομος, ως μια τάχα ιστορική αναγκαιότητα. Για όποιον δεν πείθεται, υπάρχει και ο δρόμος της καταστολής, νέα ήθη, ξένα προς κάθε έννοια δημοκρατίας και προόδου. Και πράγματι σε αυτά τα δύο χρόνια η Νέα Δημοκρατία και ο κ. Μητσοτάκης έχουν επιδοθεί σε μια λυσσαλέα προσπάθεια να καταργήσουν από τη θεσμική και πολιτική μνήμη τη μεταπολίτευση την οποία έκτοτε θυμάμαι μόνο στην απαρχή της και επ' ουδενί σε κάθε προοδευτικό της βήμα, όπως με τον ίδιο τρόπο η Νέα Δημοκρατία και ο κ. Μητσοτάκης θυμάται το ευρωπαϊκό κεκτημένο μόνο για επικοινωνιακό αντιστάθμισμα. Άραγε για ποια εξάλειψη της βίας και παρενόχληση στην εργασία, για ποια ασφάλεια και υγεία στην εργασία, για ποια ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και ιδιωτικής ζωής μας μιλάει ο κ. Χατζηδάκης σε μια χώρα με τόσα πολλά εργατικά ατυχήματα και ελάχιστη απόδοση ευθυνών, με υπαμειβόμενες γυναίκες εργαζόμενες, με ανεξέλεγκτο το διευθυντικό δικαίωμα και τις απολύσεις, με την προώθηση της κουλτούρας του αδυσώπητου άνευ όρων ανταγωνισμού και της ατομικιστικής ηθικής. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας το εξής: Κάπως έτσι φτάνουμε να συζητάμε σήμερα για την υποτιθέμενη προστασία της εργασίας, δηλαδή στην ουσία για το ξήλωμα και των τελευταίων προστατευτικών προς τα συμφέροντα των εργαζομένων διατάξεων εγχώρια νομοθεσία. Εδώ η Κυβέρνηση Μητσοτάκη οριστικοποιεί τη θεσμοθέτηση της πλήρους αποδυνάμωσης των εργαζομένων απέναντι στην εργοδοσία. Όποιος έχει ιδέα από χώρους εργασίας - και να με συμπαθά ο κύριος Υπουργός, αλλά δεν έχει καμμία εμπειρία από αυτούς τους χώρους εργασίας - καταλαβαίνει ότι καμμία παροχή ρεπό, ψηφιακής κάρτας, γονεϊκής άδειας δεν μπορεί να λειτουργήσει υπέρ του εργαζόμενου όταν αποδυναμώνεται και μάλιστα σε αυτό το εύρος και σε αυτό το βάθος η συλλογική διαπραγματευτική ισχύς των εργαζομένων. Η ιστορία μάς δείχνει ότι η βελτίωση των όρων εργασίας και η αύξηση των εισοδημάτων εργατών και εργαζομένων είναι συνυφασμένη με τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και την ύπαρξη συνδικαλιστικού κινήματος. Η προστασία της εργασίας δεν ήρθε ποτέ με απονομές καλοπροαίρετων ηγεμόνων. Ήρθε και έρχεται μέσα από τη μαζική διεκδίκηση και ισχυροποιείται μέσα από τον κοινωνικό διάλογο. Ένας ανίσχυρος εργαζόμενος προς έναν ισχυρό εργοδότη δεν είναι κοινωνικός διάλογος. Είναι πολιτικός κανιβαλισμός. Λέμε «όχι» και καλούμε όσους τολμούν να πουν «όχι». Αν δεν το κάνουν, θα έχουν να αντιμετωπίσουν το μεγάλο «όχι» της κοινωνίας στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση. Και να είστε σίγουροι ότι αυτό το «όχι» θα είναι πάρα πολύ ηχηρό. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε την κ. Αυγέρη και για τη συνέπεια στον χρόνο. Ολοκληρώνουμε όλον αυτόν τον κύκλο των διακοσίων δέκα συναδέλφων με τον συνάδελφο Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, τον κ. Σπύρο Λάππα. Έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, έχουν λυθεί τα πάντα πλέον και σε πολιτικό και σε ιδεολογικό και σε νομικό επίπεδο. Κάνω μια γενική παρατήρηση. Θεωρώ ότι το κυβερνητικό όχημα σε μια σειρά νομοσχεδίων, το σασμάν του διαθέτει μόνο όπισθεν. Δεν διαθέτει άλλη ταχύτητα, ούτε πρώτη, ούτε δεύτερη και πολύ περισσότερο πέμπτη και έκτη που έχει υψηλές ταχύτητες προς τα εμπρός. Μάλλον μόνο την όπισθεν διαθέτει. Με αυτό το σασμάν που βάζει μόνο όπισθεν κατεδαφίζει δικαιώματα και κατακρημνίζει κατακτήσεις αιώνων, όχι δεκαετιών. Ως νομικός διακονώ και το εργατικό δίκαιο επί τέσσερις δεκαετίες στα ακροατήρια. Εδώ ανοίξτε μια παρένθεση, κύριε Πρόεδρε, κάτι πολύ σημαντικό. Οι διεργατικές διαφορές, οι διαφορές δηλαδή μεταξύ εργαζόμενου και εργοδότη και οι διαφορές μεταξύ συζύγων είναι οι σφοδρότερες δικαιικές συγκρούσεις στα ακροατήρια. Δεν είναι τίποτα το αγαπησιάρικο, ούτε «όλοι μαζί» και «να τα βρούμε» και σε ένα επίπεδο πολιτισμού κ.λπ.. Μιλάμε για σύγκρουση συμφερόντων. Είναι δεδομένο και το λέει ο νόμος. Αποδεικνύεται από τη δικηγορική και τη δικαστική πρακτική. Δεύτερον, ακούω από βουλευτικά και υπουργικά χείλη της Νέας Δημοκρατίας κάτι το οποίο μου προκαλεί κατάπληξη ως νομικό κυρίως. Λένε δηλαδή ότι η αναγκαιότητα αυτής της νομοθετικής πρωτοβουλίας έχει να κάνει με το γεγονός ότι το ισχύον δήθεν καθεστώς είναι παλαιό και απαρχαιωμένο και προφανώς αναφέρονται στον ν.1264/82. Μα, ο ν.1264/82 δεν ήταν κάτι εν κενώ και εν λευκώ. Ήταν η υλοποιήσει ουσιαστικά συνταγματικών επιταγών, τα άρθρα 18 παράγραφος 1 για το δικαίωμα συνεταιρίζεσθαι, το άρθρο 22 και 23 του Συντάγματος που προβλέπουν την προστασία της εργασίας και τη συνδικαλιστική ελευθερία και τη συλλογική σύμβαση. Αυτό λέει ο ν.1264/82. Αυτό ήταν η φιλοσοφία του, αυτό ήταν ο πυρήνας του. Άκουγα τον κ. Κουμουτσάκο πριν που έλεγε: «Δεν αντιλαμβάνεστε ότι από το ΄82 μέχρι σήμερα έχουν μεταβληθεί οι συνθήκες»; Αν έχουν μεταβληθεί οι συνθήκες, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτές και Υπουργοί, επιχειρείστε να αλλάξετε την κατάσταση του Συντάγματος που είναι το 75. Δεν είναι ούτε 2001 ούτε 2019 και μάλιστα το 75 μετά από την κατάλυση της δικτατορίας. Εκτός από το Σύνταγμα του 1975, που έχει ιστορικό ενδιαφέρον, το Σύνταγμα του 1952 που ήταν το πρώτο μετεμφυλιακό Σύνταγμα στη χώρα, μετά τον σπαραγμό, μετά το σφαγείο του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και τον εμφύλιο σπαραγμό, δεν εμπεριείχε καμία διάταξη απολύτως για την προστασία της εργασίας, ενώ υπήρχε ρύθμιση στο Σύνταγμα του 1827, κύριε Πρόεδρε, το πρώτο επαναστατικό Σύνταγμα, της Τροιζήνας, αν θυμάμαι καλά, όπου είναι ακριβώς η ίδια διάταξη που υπάρχει στο 1975, που έλεγε συγκριμένα και το αναφέρει ρητά: «Η εργασία, πνευματική και σωματική, διατηρεί υπό την προστασία του κράτους, μεριμνώντας…», το κράτος δηλαδή, «…συστηματικώς…», μάλιστα, «…υπέρ της ηθικής και υλικής εξυψώσεως των εργαζομένων τάξεων, αστικών και αγροτικών». Άρα, βλέπετε λοιπόν ότι το επαναστατικό σύνταγμα του ΄27 και το προοδευτικό του ΄75, μετά την κατάρρευση της δικτατορίας είναι που αποτυπώνουν πράγματι μια διάταξη προστασίας της εργασίας και εγγυητής της προστασίας είναι το κράτος. Το 1952 ήταν μια επιλογή του νικητή ενός εμφύλιου σπαραγμού και των νικητών γενικά της περιόδου εκείνης. Τώρα σήμερα εσείς θέλετε να επαναφέρετε το πνεύμα του συντάγματος του 1952. Αυτό κάνετε και εντάξει, το αντιλαμβάνομαι αυτό που λέει ο κ. Κουμουτσάκος, ότι είναι παλαιωμένος και απαρχαιωμένος ο ν.όμος 1264. Να τον κάνουμε σύγχρονο και να βάλουμε νέες διατάξεις που έχει ανάγκη η κοινωνία. Όμως να κατεδαφίζονται και τις συνταγματικές διατάξεις, το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι; Είναι από τα βασικότερα ατομικά δικαιώματα. Το δικαίωμα του 22, ότι το κράτος θα εγγυάται για την εργασία; Πανευρωπαϊκό και διεθνές προσωπικό δικαίωμα. Ή να διαφοροποιήσουμε το άρθρο 23 για να το μεταβάλουμε, να το περιορίσουμε, να το καλλωπίσουμε, όπως είπαν μερικοί, να το κάνουμε σύγχρονο για τις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας; Τα συντάγματα δεν γίνονται για δέκα ή δεκαπέντε χρόνια. Το σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών έχει τρεισήμισι αιώνες ζωή, όπως και γαλλικό από τη γαλλική επανάσταση. Αλίμονο εάν ακούγονται από υπουργικά χείλη ότι είναι παλαιωμένοι οι νόμοι που ήταν εφαρμοστικοί συνταγματικών διατάξεων και μάλιστα της σύγχρονης εποχής, από το 1975, που ο ιστορικός χρόνος αν θέλει να τον αποτιμήσει κανείς είναι το χθες. Και δεν είναι παλιός και αρχαίος. Τα λέω αυτά κυρίως γι' αυτούς που αντιλαμβάνονται μερικά πράγματα. Για τα νομοσχέδια τα οποία περιλαμβάνουν ρυθμίσεις που ούτως ή άλλως έχουν ως συνέπεια την ανισότητα, μια νέα ανισότητα, θα πω και θα θυμίσω στον κύριο Υπουργό, κ. Χατζηδάκη που είναι αρκετά ευφυής τι έλεγε ο Ρουσσώ το 1785, τον 18ο αιώνα, περί το τέλος. Έλεγε ότι η ανισότητα είναι μια πολύ παλιά και τρομερή ιστορία. Αν τότε ήταν παλιά και τρομερή ιστορία, τι είναι σήμερα μετά από τρεισήμισι αιώνες; Θα του σύστηνα για να κατανοήσει αυτήν την τρομερή ανισότητα - που τότε ήταν παλιά και τρομερή, σήμερα είναι παλιότερη βέβαια αλλά δύο φορές τρομερή - ένα πολύ σύγχρονο βιβλίο, του Ερίκ Βιγιάρ, «Ο πόλεμος των φτωχών», για να γίνει κατανοητό και στους νεοφιλελεύθερους ότι οι ανισότητες είναι αυτές που καταστρέφουν την κοινωνική και εθνική συνοχή και καθετί που την υπηρετεί είναι αντεθνικό και αντικοινωνικό μέτρο. Αυτό το κάνει αυτό το νομοσχέδιο σε αρκετά σημεία. Και επειδή ανέφερε συνταγματικές διατάξεις πριν, κύριε Πρόεδρε, θα θυμίσω, επειδή επικαλέστηκα τον Ερίκ Βιγιάρ και τον πΠόλεμο των φτωχών, τι λέει στο βιβλίο του κάποια στιγμή: «Όταν αναφερόμαστε σε συνταγματικές διατάξεις, πρέπει να σας πω το εξής…», έλεγε στην κοινωνία, «…στο συνταγματικό δίκαιο και στα μαθηματικά, ένα πράγμα δεν μπορείς να κάνεις. Δεν μπορείς να κλέψεις». Κι αυτό πρέπει να καταστεί σαφές. Γιατί είναι ασαφέστατο για εμάς τους νομικούς που υπηρετούμε τον αστικό κώδικα υποτίθεται, που σήμερα αλλάζει διατάξεις και το παρόν νομοσχέδιο που είναι η κερκίδα του νομικού και διοικητικού μας πολιτισμού, σε μια χώρα όπου ιδρύθηκε τέλος πάντων, ανακαλύφθηκε και εκδηλώθηκε, με αριστοτεχνικό μάλιστα τρόπο, η έννοια της δημοκρατίας. Επιλέγω από το νομοσχέδιο μόνο δύο διατάξεις, κύριε Πρόεδρε. Ακούστε τι φοβερό και τρομερό πράγμα λέει το νομοσχέδιο, που νομίζω ότι κανείς δεν το ανέφερε σήμερα, εκτός από την κ. Ξενογιαννακοπούλου. Προβλέπεται το εξής εξοργιστικό: την ώρα που αρχίζουν οι διαπραγματεύσεις των εργαζομένων με τον εργοδότη για τα αιτήματα, απαγορεύεται να υπάρξει απεργία, αναστέλλεται το δικαίωμα της απεργίας, την ώρα που είναι γνωστό από σωρεία αποφάσεων του Αρείου Πάγου ότι στο στάδιο της διαπραγμάτευσης, η απεργία είναι το μοναδικό προσωπικό δικαίωμα και το συλλογικό δικαίωμα των εργαζομένων να ασκήσουν πίεση ούτως ώστε οι διαπραγματεύσεις να καταλήξουν και προς όφελος των εργαζομένων. Και έρχεστε και αναστέλλετε το δικαίωμα αυτό. Και πως θα κάνει διαπραγματεύσεις ατομικά πλέον ο εργαζόμενος αφού εξατομικεύετε και τη σύμβαση εργασίας; Με τι όπλο; Με το όπλο εκείνο που έλεγε ο Αριστοτέλης όταν είχε μαθητή του τον Αλέξανδρο, τον μετέπειτα Μέγα. Του είπε: «Σπάσε ένα κλαδί της ιτιάς» και το έσπασε πολύ εύκολα και ήταν πολύ χαρούμενος. Και όταν του έδωσε πενήντα κλαδιά και του είπε «σπάστα», κατέβασε το κεφάλι ντροπιασμένος για τη σοφία του δασκάλου του. Αυτό δεν κατανοείτε εσείς.
Ολοκληρώστε, κύριε Λάππα.
Οι εργαζόμενοι το κατανοούν και ξέρουν ότι τα πολλά κλαδιά δεν σπάνε εύκολα. Ένας νόμος τελικά αποδεικνύεται επιτυχημένος όταν ικανοποιεί την κοινωνική πλειοψηφία, την κοινωνική δικαιοσύνη και την κοινωνική ισότητα. Δεν κάνει τίποτα από αυτά. Το ένα έγκλημα λοιπόν είναι αυτό. Και ένα δεύτερο, κυρίως για τους νομικούς, με το οποίο θα κλείσω, κύριε Πρόεδρε. Είναι επιτρεπτό σε ένα κράτος δικαίου και μια ευνομούμενη πολιτεία, να επιχειρείται παρέμβαση της κρατικής εξουσίας στην αυτονομία των συνδικαλιστικών οργανώσεων; Και αν ναι, μέχρι ποιο βαθμό; Διότι ο αστικός κώδικας εδώ - τα άρθρα 81, 83, 84, 85- , λέει τα σωματεία με ποιον τρόπο λειτουργούν, πώς ιδρύονται, πώς αποκτούν προσωπικότητα. Μπορεί το κράτος να παρέμβει στα όρια, να αρθεί ως ένα βαθμό αυτή η αυτονομία; Διότι όταν του λες του σωματείου «έτσι θα κάνεις τις εκλογές σου, έτσι θα συγκροτείς το σωματείο σου, έτσι θα κάνεις τις συνελεύσεις σου, έτσι την ψηφοφορία σου» είναι κύριε Πρόεδρε, αδόκιμη και αντισυνταγματικού χαρακτήρα παρέμβαση της κρατικής εξουσίας στην συλλογική αυτονομία των συνδικαλιστών οργανώσεων. Εδώ είναι το μεγάλο, το τεράστιο πρόβλημα, το οποίο θα το δει και η δικαιοσύνη στο μέλλον και τα ευρωπαϊκά και διεθνή όργανα. Επίσης, σας λέω και κάτι άλλο. Το κλειδί όλου του νομοσχεδίου είναι η εξατομίκευση της σχέσης εργασίας.
Ευχαριστούμε, κύριε Λάππα.
Έκλεισα, κύριε Πρόεδρε. Μία φράση μόνο.
Ευχαριστούμε, κύριε Λάππα. Έχετε πάει στα δέκα λεπτά.
Εντάξει, κύριε Πρόεδρε. Σας ευχαριστώ θερμά.
Ολοκληρώθηκε ένας μακρύς κατάλογος διακοσίων δέκα συναδέλφων, συνεδριάσεων τριών ημερών και συνολικά σαράντα τεσσάρων ωρών, με πολύωρες τοποθετήσεις όλων των Αρχηγών των κοινοβουλευτικών κομμάτων της Βουλής. Δόθηκε πολύς χρόνος σε όλους. Υπήρξε πληρότητα ενημέρωσης. Οι αρχηγοί μίλησαν με πολύ άνεση, που αντιπροσωπεύουν όλους μας, ο καθένας στην κοινοβουλευτική Κοινοβουλευτική του Οομάδα χωρίς περιορισμούς. Γι' αυτό θα πάμε στα τέσσερα λεπτά η δευτερολογία για τους ειδικούς αγορητές και τους εισηγητές. Και πάμε τώρα στις δευτερολογίες των εΕιδικών αΑγορητών και των εΕισηγητών. Ξεκινάμε όπως πάντα από το τέλος στην αρχή. Τον λόγο έχει η εΕιδική αΑγορήτρια του ΜέΡΑ25, κ. Μαρία Αμπατζίδη, για τέσσερα λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, σήμερα παρακολουθήσαμε μια ακόμα παράσταση μεταξύ του Πρωθυπουργού και του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Ποιο το ζητούμενο αυτής της παράστασης; Μα, ποιο άλλο; Να διακριθεί ο ένας υπηρέτης ολιγαρχίας από τον άλλο, ότι δήθεν είναι ορκισμένοι αντίπαλοι και εκπροσωπούν διαφορετικές τάξεις και συμφέροντα, προωθώντας το δικομματικό αφήγημα που τόσο πολύ βολεύει τους εντολείς τους, όπως τον κ. Λάτση για παράδειγμα. Την ώρα λοιπόν, που η εργασία ρευστοποιείται πλήρως στο δόγμα της ανταγωνιστικότητας, την οποία έχουν υπηρετήσει μέχρι κεραίας και οι δύο παρατάξεις, την ώρα που ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης αποσύρει το κόμμα του και επίσημα από τις τάξεις της Αριστεράς, δηλώνοντας ότι η ταξική πάλη αρχίζει και τελειώνει στην ψήφο και όχι στην απεργία και τις διεκδικήσεις στον δρόμο, έρχεται μια φαινομενικά ασήμαντη τροπολογία για να καταδείξει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι οι δύο δήθεν μονομάχοι είναι γυμνοί, είναι υπηρέτες των αφεντικών. Αναφέρομαι στην τροπολογία 929 του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Η ιστορία της εν λόγω διάταξης ξεκινά στις 19 Δεκεμβρίου του 2016 με παρόμοια τροπολογία που είχε καταθέσει η Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα τότε. Το ζήτημα που ρύθμιζε και ρυθμίζει η τροπολογία είναι η κατά παρέκκλιση δυνατότητα χορήγησης φορολογικής και ασφαλιστικής ενημερότητας στα αμυντικά ελληνικά συστήματα για να ολοκληρωθεί η πώληση εκτάσεων της ΠΥΡΚΑΛ στην Ελευσίνα. Το πραγματικό επίδικο της διάταξης αυτής που επανέρχεται, είναι η οριστικοποίηση της εκποίησης έναντι πινακίου φακής 26 εκατομμυρίων ευρώ της τεράστιας έκτασης των τετρακοσίων εβδομήντα στρεμμάτων στα ΕΛΠΕ του κ. Λάτση. Εκποίηση που φέρει φαρδιά πλατιά την υπογραφή του κ. Τσίπρα. Είναι άλλη μία από τις πολλές περιπτώσεις που, κύριε Μητσοτάκη και κύριε Τσίπρα αποδεικνύετε ότι είστε εντολοδόχοι των ίδιων συμφερόντων. Οι σκηνοθετημένες αντιπαραθέσεις σας δεν είναι τίποτα άλλο από θεατρικές παραστάσεις που γίνονται απλώς για να εξασφαλίζει η ολιγαρχία ότι στην εξουσία θα υπάρχει πάντα κάποιος που θα υπηρετεί την ίδια και ποτέ τον λαό. (LS). Εμείς ως ΜέΡΑ25 φυσικά ζητάμε να αποσυρθεί το νομοσχέδιο και να μην ψηφίσουν αυτοί οι εκατόν πενήντα οκτώ Βουλευτές αυτό το αντεργατικό νομοσχέδιο που φέρατε στη Βουλή. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε και για την οικονομία του χρόνου. Τον λόγο έχει η ειδική αγορήτρια της Ελληνικής Λύσης κ. Μαρία Αθανασίου για τέσσερα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πριν αναφερθώ εν συντομία στο υπό κρίση νομοθέτημα, επιτρέψτε μου ως γιατρός να σχολιάσω τις τελευταίες εξελίξεις στον χώρο της υγείας και ειδικότερα τον τραγέλαφο του εμβολιασμού με το εμβόλιο της Astra Zeneca. Η υγεία των Ελλήνων δεν σας ενδιαφέρει; Πόσοι θα πεθάνουν από το εμβόλιο; Οι χώρες που σέβονται στους πολίτες τους ούτε προωθούν υποχρεωτικό εμβολιασμό, ούτε εκβιάζουν, ούτε υποκινούν κοινωνικό διχασμό. Οι χώρες που σέβονται τους πολίτες τους το απαγόρευσαν στις γυναίκες κάτω των πενήντα πέντε ετών προ εξαμήνου. Εσείς όμως όχι, γιατί το μέλημα της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, το ένα και μοναδικό, ήταν τα οικονομικά έσοδα από τον τουρισμό για να καλύψετε τη χασούρα. Δυστυχώς, η φετινή τουριστική χρονιά προαναγγέλλεται πολύ χειρότερη από την περσυνή με ήδη σωρηδόν ακυρώσεις αφίξεων εξωτερικού. Επανέρχομαι στον υποχρεωτικό εμβολιασμό των υγειονομικών. Αλήθεια, πού τον στηρίζετε ιατρικά; Γιατί όταν οι εμβολιασμένοι νοσούν και το μεταδίδουν, ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω την ιατρική ένδειξη, αλλά την καταπάτηση των ελευθεριών και των δικαιωμάτων. Κάντε έρευνα για τη νιγηριανή μετάλλαξη της Αθήνας και αυτούς που τη μεταδίδουν, εάν τους εντοπίσετε, πριν προτείνετε υποχρεωτικό εμβολιασμό. Ως προς το νομοσχέδιο, μέσα σε συνθήκες πανδημίας έχει απορυθμιστεί πλήρως η αγορά εργασίας. Έγιναν μειώσεις μισθών, έχει υπεισέλθει ο κόσμος σε ένα καθεστώς εργασιακής ανασφάλειας. Εσείς όμως το εκμεταλλεύεστε όλο αυτό αφού γνωρίζετε ότι οι συλλογικές αντιδράσεις είναι δυσκολότερο μέσα σε τέτοιες συνθήκες να ληφθούν υπ' όψιν. Όλοι οι φορείς των μικρομεσαίων στρωμάτων είναι απέναντί σας, όχι μόνο των εργαζομένων, αλλά και οι επιστημονικοί φορείς, όπως ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών ο οποίος σας καλεί μάλιστα να το αποσύρετε. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι όχημα νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποιημένης πολιτικής το οποίο έχει σκοπό να μετατρέψει την Ελλάδα σε μια ιδιάζουσα οικονομική ζώνη, με φτηνή ελαστική εργασία, χωρίς εργασιακά δικαιώματα. Σχεδιάζετε και διαβουλεύεστε μόνοι σας χωρίς κανένα σχέδιο διαμόρφωσης συνθηκών για αξιοπρεπή εργασία και υγιή επιχειρηματικότητα, χωρίς καμμία μέριμνα για τους νέους. Είναι νομοτελειακό ότι το νέο νομοσχέδιο θα οδηγήσει σε μια νέα νεόπτωχη κοινωνία, γεγονός που θα οδηγήσει σε νέο κίνημα μαζικής φυγής των νέων από τη χώρα μας προς το εξωτερικό. Το νομοσχέδιο ανατρέπει ριζικά την έννοια του ωραρίου, καταργείται η υπερωριακή απασχόληση και ο εργοδότης ουσιαστικά θα έχει πλήρες δικαίωμα να ρυθμίσει όπως επιθυμεί τον εργασιακό χρόνο εις βάρος των εργαζομένων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα σουύπερ μάρκετ των οποίων το ωράριο ως τώρα με πρόσχημα την πανδημία επεκτείνεται. Το νομοσχέδιο είναι σαφέστατα μεροληπτικό υπέρ των εργοδοτών, διαταράσσοντας σαφέστατα την κοινωνική δημοκρατία, τα συλλογικά δικαιώματα, τα δικαιώματα που προκύπτουν από τις συλλογικές διαπραγματεύσεις που αποτελούν βασικούς μηχανισμούς εκδημοκρατισμού της χώρας με πρόσχημα τον δήθεν εκσυγχρονισμό της νομοθεσίας. Οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε ακόμα πιο αδύναμη θέση έναντι κακόπιστων εργοδοτών. Τιμωρείτε τις οικογένειες διότι η ελαστικοποίηση του ωραρίου μόνο κοντά δεν θα τις φέρει, αφού ενδέχεται και Κυριακές και αργίες και με διακεκομμένα ωράρια να εργάζεται μέσα στην ημέρα. Θα πείτε βέβαια πως τους δίνετε ρεπό. Στην πραγματικότητα τους ωθείτε σε εξαναγκασμό σε αργία με ταυτόχρονη μείωση των αποδοχών τους. Τι να κάνουν οι εργαζόμενοι τα ρεπό όταν φροντίζετε το μειωμένο εισόδημα; Η κατάργηση από την άλλη της κυριακάτικης αργίας θα δώσει ποιοτικό χρόνο για την οικογενειακή ζωή στους εργαζόμενους; Αυτό είναι το όραμά σας, κύριε Χατζηδάκη, για τους νέους επιστήμονες; Δεν δικαιούστε να μιλάτε για νομοθέτημα που προάγει ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής όταν δεν έχετε προβλέψει τη δημιουργία υποστηρικτικών δομών σε ζευγάρια που μόνα τους αγωνίζονται να μεγαλώσουν τα παιδιά τους και να συμβιβάσουν δουλειά και οικογένεια σε αφιλόξενες, μη υποστηρικτικές και ασύμβατες με τις ανάγκες τους κοινωνικές και εργασιακές συνθήκες. Δεν δικαιούστε να μιλάτε για νομοθέτημα που προάγει ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής όταν δεν δίνετε κίνητρα στους μεν να επιστρέψουν στην Ελλάδα, όταν δεν δίνετε κίνητρα στους νέους και στις νέες μας να φέρουν στον κόσμο νέα ελληνόπουλα, αλλά εναποθέτετε τις ελπίδες σας περί διάσωσης του δημογραφικού μας στους εισαγόμενους και μάλιστα αλλόθρησκους. Νομίζετε ότι έτσι γίνεστε προοδευτικοί και διεθνείς. Η Ελληνική Λύση θεωρεί ότι αυτό το νομοθέτημα είναι εκτός πραγματικότητας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κυρία Αθανασίου, και για τη συνέπεια στον χρόνο. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Χρήστος Κατσώτης εκ μέρους του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θέλουμε να χαιρετήσουμε τους χιλιάδες εργαζόμενους, νέους, γυναίκες, συνταξιούχους, αυτοαπασχολούμενους σε όλη τη χώρα που αψήφησαν τις απειλές της εργοδοτικής και κρατικής τρομοκρατίας, τη μαύρη προπαγάνδα των μέσων μαζικής ενημέρωσης, τις όποιες δυσκολίες και απέργησαν, διαδήλωσαν και συνεχίζουν ενάντια στο νομοσχέδιο - έκτρωμα υπερασπίζοντας τα δικαιώματά τους, οργανώνοντας αγώνες για τις σύγχρονες ανάγκες. Το κίνημα, κύριοι, θα ανασυνταχθεί μέσα από τους αγώνες. Γι' αυτό προκαταβολικά παίρνετε μέτρα. Φοβάστε και καλά κάνετε. Ωστόσο, δεν θα σταματήσετε αυτή την αντικειμενική εξέλιξη. Κύριοι της Κυβέρνησης, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, αυτές τις μέρες ειπώθηκαν ψέματα που ντράπηκαν τα ίδια μιας και δεν ντράπηκαν τα στόματα που τα έλεγαν. Ταιριάζουν απόλυτα οι στίχοι του Μενέλαου Λουντέμη. Ψέματα που συνοδεύτηκαν με ένα πρωτοφανές μίσος απέναντι σε όσους σας αποκαλύπτουν και ιδιαίτερα σε όσους αγωνίζονται. Μίσος απέναντι στα ταξικά σωματεία, ψέματα και ταξικό μίσος για να ισχυροποιήσετε τη θέση των επιχειρηματικών ομίλων τσακίζοντας το εργατικό κίνημα και ανατρέποντας τη μεγαλύτερη κατάκτηση της εργατικής τάξης, τον σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας που αποτελεί τη μονάδα μέτρησης της αξίας της εργατικής δύναμης. Επανήλθαν τα «μαθηματικά Μητσοτάκη», όπως το μηδέν συν μηδέν ίσον 14%, του 1992. Τώρα οκτώ συν δύο ίσον οκτώ και όχι δέκα σύμφωνα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Προσβάλλετε κάθε εργαζόμενο, κάθε άνθρωπο. Όλες οι διατάξεις του νομοσχεδίου έρχονται από το μακρινό παρελθόν για να εφαρμοστούν ως νέες. Ο Μπρεχτ έλεγε: «Είδα το παλιό να πλησιάζει, μα ερχόταν σαν νέο, σερνόταν πάνω σε καινούργια δεκανίκια που κανένας δεν είχε ξαναδεί, μα βρομούσε νέες μυρωδιές σαπίλας που κανείς δεν είχε πριν ξαναμυρίσει». Αυτό φέρνετε, κύριοι. Συνθήκες εργασίας του 1900 και τις παρουσιάζετε σαν νέες, σύγχρονες, καινοτόμες. Στρατεύσατε όλους τους μηχανισμούς του κράτους και καλοπληρωμένα φερέφωνα των ιδιοκτητών των μέσων μαζικής ενημέρωσης για να γίνουν τα ψεύτικα επιχειρήματα πιστευτά, να πετύχετε ανοχή στο έγκλημα. Παρουσιάζετε όλες τις ανατροπές ως φιλεργατικές, κάνετε το μαύρο άσπρο, την αλήθεια την παρουσιάζετε ανάποδα. Ο Μπρεχτ πάλι έλεγε: «Αυτός που δεν ξέρει την αλήθεια είναι απλά άσχετος. Όμως, αυτός που ξέρει την αλήθεια και την διαψεύδει είναι κάθαρμα.» Αυτό έλεγε ο Μπρεχτ. Το ψέμα λοιπόν έχει κοντά ποδάρια. Οι εργαζόμενοι που ζουν την εκμετάλλευση, τις ευέλικτες μορφές που όλοι σας νομοθετήσατε, ξέρουν τι λέτε, ξέρουν γιατί οργίζονται. Οργίζονται με το θράσος σας να τους κοροϊδεύετε μέσα στα μούτρα τους, να τους λέτε ότι όλα αυτά που εφαρμόζει ο εργοδότης και τον θυμώνουν, τον εξοργίζουν, τον δυσκολεύουν στη ζωή του είναι για το καλό του και τα νομιμοποιείτε. Θυμώνει για παράδειγμα η καμαριέρα στο επαρχιακό ξενοδοχείο που μπορεί να δουλεύει δέκα και παραπάνω ώρες την ημέρα και μέχρι τώρα τις πληρωνόταν ως υπερωρίες. Τώρα της λέτε ότι θα πληρωθεί με ρεπό. Θα χάσει 318 ευρώ τον μήνα αυτή η καμαριέρα με τη διευθέτηση του χρόνου που κάνετε. Θυμώνει ο εποχιακά εργαζόμενος που δεν θα επαναπροσληφθεί και μέχρι τώρα έπρεπε να του καταβληθεί, εκτός της αποζημίωσης, και μισθοί υπερημερίας για τη σεζόν. Εσείς τώρα καταργείτε την υποχρεωτικότητα της επαναπρόσληψης που είναι το βασικό αντικίνητρο και εκλείπει βέβαια με τη ρύθμιση που εισάγετε. Πρέπει να απολογηθείτε απέναντι σε όλους τους εποχιακούς ξενοδοχοϋπαλλήλους από άκρη σε άκρη της χώρας. Λέτε ότι το δεκάωρο και με ατομική σύμβαση είναι υπέρ του εργαζόμενου. Λέτε ότι η αύξηση των υπερωριών και η μείωση της αμοιβής είναι υπέρ του εργαζόμενου. Λέτε ότι η δουλειά, η μερική απασχόληση πρωί ή βράδυ που μπορεί να παρατείνεται ως χρόνος και πρωί και βράδυ αν χρειαστεί είναι υπέρ του εργαζομένου, υπέρ της μητέρας του φοιτητή. Λέτε ότι για το αν δεν έχει δουλειά ένας ή για αναστολή της σύμβασης εργασίας χωρίς αμοιβή και χωρίς ασφάλιση. Λέτε για άδεια άνευ αποδοχών για τους εποχιακά εργαζόμενους αν δεν έχει πληρότητα. Αυτό τους λέτε. Λέτε ότι η δουλειά όλες τις Κυριακές είναι υπέρ του εργαζόμενου. Του λέτε ότι θα έχει ελεύθερη την Παρασκευή και του στερείτε και την Κυριακή! Λέτε ότι η μείωση της αποζημίωσης που έρχεται όταν προειδοποιείται ο εργαζόμενος ότι θα απολυθεί είναι υπέρ του εργαζομένου. Και τι άλλο δεν λέτε!
Παρακαλώ, κύριε συνάδελφε!
Τι λέτε όμως ακόμη ιδιαίτερα στο συλλογικό δίκαιο; Λέτε ότι η δημιουργία του χαφιεδίστικου μηχανισμού θα διασφαλίσει τη διαφάνεια, θα ξεκαθαρίσει τα σωματεία, θα χτυπήσει τον εργατοπατερισμό. Κύριε Χατζηδάκη, κατανοούμε το μίσος σας. Έχετε προσωπική εμπειρία από τη στάση των εργατοπατέρων απέναντί σας. Μόνο που δεν βρίσκετε τη δύναμη να πείτε ότι με αυτούς είστε μαζί στο ίδιο κόμμα. Μαζί σχεδιάζετε την ισχυροποίηση της εργοδοσίας, το χτύπημα των αγώνων, το τσάκισμα του ταξικού κινήματος. Με αυτούς φωτογραφιζόταν προβεβλημένα στελέχη της παράταξής σας στην ΓΣΕΕ και ιδιαίτερα αυτοί που χύνουν χολή, δηλητήριο και μπόλικο αντικομουνισμό ενάντια στο κίνημα. Τέλος επειδή όντως πρέπει να τελειώσω, κ. Χατζηδάκη είστε το πουλέν των επιχειρηματικών ομίλων, ψυχρός και μειλίχιος εκτελεστής των εργασιακών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Βέβαια δεν είναι μόνο δικό σας το έγκλημα, αλλά πρωτοστατείτε.
Κλείστε.
Τα εγκλήματα των κομμάτων του κεφαλαίου απέναντι στην εργατική οικογένεια είναι διαχρονικά. Εκεί που σταματούν οι προηγούμενοι, συνεχίζουν οι επόμενοι. Αυτό το βάρβαρο, σάπιο και απάνθρωπο σύστημα υπηρετείτε και διαχειρίζεστε. Αυτό όμως το σύστημα η εργατική τάξη θα το ανατρέψει.
Ευχαριστούμε. Συνεχίζουμε με τον ειδικό αγορητή του Κινήματος Αλλαγής, κ. Γεώργιο Μουλκιώτη. Ορίστε, κύριε Μουλκιώτη, έχετε τον λόγο για τέσσερα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ζούμε στην απαρχή μιας νέας εποχής. Ζούμε σε μια εποχή μετά την πανδημία ή συνεχιζόμενης πανδημίας η οποία όμως όπως φαίνεται και όπως λέγεται θα δώσει σε παγκόσμιο επίπεδο μια άλλη διαφορετικότητα, μια επανάσταση, η οποία επανάσταση επιβάλλει τη δικαιότερη κατανομή του πλούτου, την αύξηση και την καταπολέμηση της φτώχειας, την άμβλυνση των ανισοτήτων, την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους σαν βασικού παράγοντα οικονομικής ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής. Το νομοσχέδιο Χατζηδάκη - Μητσοτάκη στοχεύει δυστυχώς σε αντίθετη κατεύθυνση. Επιβεβαιώνει - και αν θέλετε διαψεύστε - ότι η Κυβέρνηση δεν επιθυμεί ούτε να κατανείμει τον πρόσθετο παραγωγικό πλούτο σαν κοινωνικό κεφάλαιο, ούτε να μειώσει το χρόνο της εργασίας χωρίς τη μείωση αποδοχών, ούτε να ενισχύσει το κοινωνικό κράτος. Ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Εργασίας με όποιον τρόπο κι αν επιχειρήσουν να βαφτίσουν το κρέας ψάρι και όποιο μεταρρυθμιστικό μανδύα και αν φορέσουν με την ατομική διευθέτηση του χρόνου εργασίας χωρίς συλλογικές συμβάσεις και χωρίς συνδικάτα, με την εργάσιμη εβδομάδα λάστιχο, με την ευέλικτη τηλεργασία πλήρους, μερικής ή εκ περιτροπής εργασία, με ημερήσιο ωράριο «λάστιχο» επίσης, με συνδυασμό τηλεργασίας και εργασίας στις εγκαταστάσεις του εργοδότη, με την κατάργηση στην πράξη του θεσμού της τηλεργασίας, με περιορισμό της συλλογικής αυτονομίας δήθεν συνδικάτων και του δικαιώματος του συνδικαλίζεσθαιε αλλά και με τη μετατροπή του ΣΕΠΕ σε «imitation» ανεξάρτητη αρχή και το γκρέμισμα όλων των ελεγκτικών μηχανισμών, δεν πρόκειται να αποκρύψουν τις βαθιές αντιμεταρρυθμιστικές προθέσεις τους. Διότι με αυτό το νομοθέτημα πλήττεται καίρια: Πρώτον, το δικαίωμα στην εργασία και την απασχόληση. Δεύτερον, το δικαίωμα στη συλλογική διεκδίκηση και εκπροσώπηση των εργαζομένων, όταν τους αφαιρεί κάθε δυνατότητα συλλογικής διαπραγμάτευσης. Και τρίτον το δικαίωμα στην προσωπική διαχείριση του ελεύθερου χρόνου. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα. Γι' αυτό λοιπόν και το υπό ψήφιση νομοσχέδιο, συγκροτεί θεσμική, κοινωνική, παραγωγική, πολιτική και ιδεολογική κατά μείζονα λόγο αντιμεταρρύθμιση. Μία αντιμεταρρύθμιση την οποία σαν γνήσια προοδευτική δύναμη την καταγγέλλουμε. Όχι γιατί δεν μπορούμε να προσαρμοστούμε στις δήθεν αλλαγές που έρχονται. Ό, όχι γιατί όπως δήθεν λέει η Κυβέρνηση νοσταλγούμε κατακτήσεις των εργατών του Σικάγο ή κατακτήσεις της ελληνικής εργατικής τάξης του 1980. Την καταγγέλλουμε όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γιατί αντιστεκόμαστε στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας. Γιατί πιστεύουμε ότι το παραγωγικό πρότυπο πρέπει να αλλάξει και να ανασυγκροτηθεί σε διαφορετική κατεύθυνση από εκείνη που επιδιώκει το παρόν νομοσχέδιο και γενικότερα η Κυβέρνηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εν έτει 2021 οι γνήσιες προοδευτικές δυνάμεις δεν αποδέχονται ένα μοντέλο εργασίας και ανάπτυξης όπως αυτό το οποίο θα ψηφιστεί σε λίγο στη Βουλή. Αυτό όμως φέρνει η αρεσκόμενη να αυτοαποκαλείται Κεντροδεξιά αλλά στην πραγματικότητα Δεξιά της δεκαετίας του ΄'60. Δεν είναι μοντέλο εργασίας ο εξαθλιωμένος εργαζόμενος. Δεν είναι μοντέλο ανάπτυξης η συσσώρευση πλούτου σε λίγους και αρεστούς. Δεν είναι βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης η εκμετάλλευση του εργαζόμενου και η όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων. Εμείς, το Κίνημα Αλλαγής, το ΠΑΣΟΚ, πιστοί στις παραδόσεις και στην προσφορά μας στον τόπο, με υπευθυνότητα ανοίγουμε ένα νέο, δύσκολο αλλά και δίκαιο εναλλακτικό και αυτόνομο δρόμο, τον δρόμο της νέας αλλαγής. Είμαστε σε διαρκή ρήξη με τον λαϊκισμό από τη μια, αλλά και τη λογική «θατσερισμού» από την άλλη. Καλούμε την ελληνική Βουλή να καταψηφίσει το νομοσχέδιο. Αλλά κάνουμε και πρόταση στους συναδέλφους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να ψηφίσουν κατά συνείδηση. Γιατί είμαστε βέβαιοι ότι η συνείδηση, η δική τους συνείδηση με κανένα τρόπο δεν μπορεί να δεχθεί τέτοιες εκδοχές του υπό ψήφιση νομοσχεδίου. Καλούμε τέλος την ελληνική κοινωνία, αλλά και τους κοινωνικούς εταίρους σε ένα κοινωνικό συμβόλαιο, σε μια νέα κοινωνική συμφωνία για ανθρωποκεντρική πρόοδο μέσα από βιώσιμη ανάπτυξη και κοινωνική δικαιοσύνη και πρόοδο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε τον κ. Μουλκιώτη και για τη συνέπεια στο χρόνο. Τον λόγο έχει η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία η κ.υρία Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου για τέσσερα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά από τρεις μέρες πυκνής συζήτησης στη Βουλή είναι σαφές ότι έχει αποκαλυφθεί η πλήρης πολιτική απομόνωση της Κυβέρνησης. Έχει αποκαλυφθεί από την απομόνωση μέσα στη Βουλή, καθώς όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης είναι απέναντι, από όλους τους φορείς πλην του ΣΕΒ που καταδικάζουν αυτό το νομοσχέδιο και πάνω από όλα η πλήρης απομόνωση στην κοινωνία, η καταδίκη και η αποδοκιμασία από τον εργαζόμενο λαό, από τους εργαζόμενους οι οποίοι γνωρίζουν πολύ καλά το οικονομικό και το κοινωνικό κόστος που θα φέρει στη ζωή και στη δουλειά τους αυτή η αντεργατική αντιμεταρρύθμιση της Κυβέρνησης Μητσοτάκη. Ο κύριος Υπουργός - και ακούσαμε και τον Πρωθυπουργό σήμερα - προσπάθησε να ισοσκελίσει κατά κάποιο τρόπο - αν γίνεται - αυτό το αντεργατικό και αντιδημοκρατικό και αυταρχικό νομοσχέδιο με ένα νομοσχέδιο στη Βουλή που φέρνει δύο διεθνείς συμβάσεις καθόλα αναγκαίες και υποχρεώσεις της χώρας για την υγεία, την ασφάλεια, και όσον αφορά την κακοποίηση και σεξουαλική παρενόχληση καθώς και την οΟδηγία για τις γονικές άδειες. Αυτό όμως σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί να ξεγελάσει τους εργαζόμενους. Δεν μπορείτε, κύριε Υπουργέ, να ξεγελάσετε και να πείτε: «Μμα γιατί φωνάζετε αφού το μισό νομοσχέδιο είναι νομοσχέδιο που μπορεί να αποδεχθείτε». Εμείς εδώ είμαστε σαφείς. Άλλο πράγμα οι διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας και άλλο ο πυρήνας, αυτό το κατάπτυστο αντεργατικό νομοσχέδιο το οποίο το καταγγέλλουμε και το καταψηφίζουμε. Και θέλω να είμαστε σαφείς σε αυτό. Από εκεί και πέρα μας είπατε όλο αυτό το διάστημα - και το ακούμε συνεχώς μέσα από την προπαγάνδα και την παραπληροφόρηση που δυστυχώς και οι συνάδελφοι της συμπολίτευσης επαναλαμβάνουν - ότι έρχεται ένα νομοσχέδιο που δίνει δύναμη στον εργαζόμενο. Προφανώς για σας είναι δύναμη να διαλύετε τα ωράρια, να διαλύετε το οκτάωρο και να επιβάλλετε δεκά10ωρη εργασία με τις δύο ώρες απλήρωτες και πληρωμή με ρεπό, να απελευθερώνετε πλήρως τις απολύσεις, να διπλασιάζετε τις φτηνές υπερωρίες, να ερχόσαστε και να αποκλείετε τους ανέργους από σαράντα χιλιάδες θέσεις εργασίας, που θα μπορούσαν να δημιουργηθούν και με αυτό το νομοσχέδιο αποτρέπονται - και στο μέλλον θα είναι ακόμα χειρότερες συνέπειες όσον αφορά την ανεργία - και κυρίως βέβαια μέσα από την πλήρη κατάλυση των συνδικαλιστικών ελευθεριών, τη χειραγώγηση των σωματείων και φυσικά καθιστώντας κενό γράμμα την απεργία. Ακούσαμε μάλιστα τον κ. Μητσοτάκη να συνδυάζει το δικαίωμα της απεργίας με την παρανομία. Ακούσαμε βέβαια και τον κ. Τσακλόγλου, που δεν είναι εδώ αυτή τη στιγμή. Αποτύπωσε πλήρως τη αντίληψη του νεοφιλελευθερισμού που διακατέχει την Κυβέρνηση Μητσοτάκη, ο οποίος είπε ότι θα αυξηθεί η παραγωγικότητα και θα δούμε να αυξάνονται αναλόγως και οι μισθοί. Μα, αυτό είναι το μεγαλύτερο ψέμα του νεοφιλελευθερισμού και πλέον υπάρχει μια εμπειρία τριάντα ετών που λέει ότι η παραγωγικότητα μπορεί να αυξάνει, οι μισθοί όμως καθηλώνονται, τα δικαιώματα διαλύονται, το κοινωνικό κράτος αποδυναμώνεται. Γιατί τι μας λέτε, τι λέτε όλα αυτά τα χρόνια; Πρώτα θα αυξήσουμε την πίτα και μετά θα τη μοιράσουμε, μετά τα δικαιώματα. Αυτό όμως δεν γίνεται ποτέ και οι ανισότητες απλώς διευρύνονται. Και αυτό το νομοσχέδιο, σε μία φάση μάλιστα κρίσης με την πανδημία, που είναι ανάγκη για ανάκαμψη και μια διαφορετική πολιτική, που να στηρίξει τη ζήτηση και τους μισθούς, εσείς φέρνετε ένα νομοσχέδιο, το οποίο καταδικάζει την ίδια την ανάκαμψη της οικονομίας. Καταδικάζει σε μείωση τα εισοδήματα των εργαζομένων και φυσικά σε μεγάλη διεύρυνση των ανισοτήτων. Αυτή είναι η πραγματικότητα γι' αυτό το νομοσχέδιο. Και αυτή είναι η καθαρή φωνή των εργαζομένων, και των εργαζόμενων που απήργησαν και των εργαζομένων που είναι έξω από τη Βουλή και ακόμα και αυτών που δεν μπόρεσαν να απεργήσουν για να μη χάσουν το μεροκάματο, γιατί φοβούνται για οτιδήποτε. Ξέρουν πολύ καλά τις συνέπειες αυτού του νομοσχεδίου. Αυτό το νομοσχέδιο δεν το καταψηφίζουμε μόνο εμείς. Το έχει ήδη καταψηφίσει η πλειοψηφία του ελληνικού λαού και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Είναι ένα νομοσχέδιο χωρίς καμμία πολιτική και κοινωνική νομιμοποίηση. Είναι ένα νομοσχέδιο που θα ακυρωθεί στην πράξη από το ίδιο το εργατικό κίνημα και τον αγώνα των εργαζομένων. Είναι ένα νομοσχέδιο που, με την εντολή του ελληνικού λαού, θα καταργήσουμε, όταν ξανά υπάρξει μια προοδευτική κυβέρνηση στη χώρα, που θα ανοίξει μια νέα προοδευτική και κοινωνικά δίκαιη προοπτική.
Ευχαριστούμε την κ. Ξενογιαννακοπούλου και για τη συνέπεια στο χρόνο. Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Κωνσταντίνος Μαραβέγιας για τέσσερα λεπτά.
Αγαπητέ κύριε Σκουρλέτη, προηγουμένως ρωτήσατε τον Υπουργό με απορία γιατί δεν ήρθαν πρωτοκλασάτοι Υπουργοί να υποστηρίξουν το νομοσχέδιο. Σας το αντιστρέφω. Νομίζω πρέπει να προβληματιστείτε εσείς, γιατί τα επιχειρήματά σας ήταν αίο έωλα και σας κερδίσαμε με τατσικό. Και το λέω γιατί άκουσα με προσοχή… [[Διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ναι, εσείς το είπατε. Εγώ δέχομαι τη λογική σας. Σας κερδίσαμε με τατσικό. Άκουσα με προσοχή τις τοποθετήσεις όλων των συναδέλφων, νομίζω, αυτό το τριήμερο και ειδικότερα των εκπροσώπων των κομμάτων της Αντιπολίτευσης και έψαξα να βρω τυχόν αιτιάσεις που να χρήζουν απάντησης. Δυστυχώς δεν βρήκα απολύτως τίποτα. Αντιθέτως, με ελάχιστες εξαιρέσεις κοινοβουλευτικής εγκράτειας, επικράτησε ακράτεια λόγων και προσβλητικών χαρακτηρισμών. Ήταν σαν να βρισκόμαστε όχι σε κοινοβουλευτική συζήτηση, αλλά στην πάνω και στην κάτω πλατεία, όπως τότε που γεννήθηκαν φαινόμενα σαν της Χρυσής Αυγής. Το προσπαθήσατε με ένα κύμα πολιτικής χυδαιότητας και μέσα στη Βουλή, γιατί η αλήθεια είναι ότι έξω από τη Βουλή δεν μπορέσατε να τα καταφέρετε και πραγματικά σας λέω να μην βγείτε έξω από αυτήν την πόρτα. Θα στενοχωρηθείτε με το θέαμα που θα δείτε. [[Θόρυβος - δΔιαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έρχεται για όλους μας η ώρα του απολογισμού, για την Κυβέρνηση που καλείται να εφαρμόσει στην πράξη το νέο εργασιακό με όλα τα θετικά μέτρα και για εσάς που θα κληθείτε να εξηγήσετε στην κοινωνία και στα μέλη των κομμάτων σας πώς είναι δυνατόν να πήγατε τόσο λάθος. Γιατί αυτό που συνέβη τις τρεις τελευταίες μέρες είναι πραγματικά πρωτοφανές. Ακούσαμε από την Αντιπολίτευση μόνο δύο είδη σχολίων πάνω στο νομοσχέδιο. Ήταν για τη Νέα Δημοκρατία μια μοναδική ευκαιρία να φανεί στην κοινωνία ο τρόπος, αλλά και η ποιότητα της ασκούμενης αντιπολίτευσης και ο τρόπος σας στηρίχτηκε σε κραυγές, χυδαιότητες και ύβρεις. Σε ό,τι αφορά δε την ποιότητα των επιχειρημάτων σας, αυτή απλώς δεν υπήρχε. Μόνο ανακρίβειες, ασυναρτησίες, γραφικότητες αποτέλεσαν την πρώτη ύλη σας. Κοινός παρονομαστής αυτών των κακής ποιότητας επιχειρημάτων είναι η πλήρης άγνοια του γεγονότος ότι ένας επιχειρηματίας επενδύει τα χρήματά του πάνω και στο ανθρώπινο δυναμικό. Στο 98% των ελληνικών επιχειρήσεων ο εργοδότης και ο εργοδοτούμενος είναι και οι δύο εργαζόμενοι και γνωρίζονται καλά. Αυτό το ανθρώπινο δυναμικό μέχρι να φτάσει σε επίπεδο καλής απόδοσης απαιτεί και εκπαίδευση. Παρελάσατε λοιπόν από το Βήμα της Βουλής, ο ένας μετά τον άλλον, χαρακτηρίζοντας τους εργαζόμενους αναλώσιμους. Εγώ, αν ήμουν στον καναπέ του σπιτιού μου, θα σκεφτόμουν ότι εσείς είστε οι αναλώσιμοι. Παρομοίως σκεφτήκατε και για όλα τα υπόλοιπα μέτρα και τις θετικές διατάξεις. Έτσι μετατρέψαμε την τετραήμερη εβδομάδα εργασίας με πλήρεις αποδοχές, που φέρνει το νομοσχέδιο, σε καθημερινό δωδεκάωρο. Η δυνατότητα αύξησης των αποδοχών των εργαζομένων, με τις ετήσιες υπερωρίες να ανέρχονται στις εκατόν πενήντα ώρες, μετατράπηκε σε δήθεν μείωση μισθών. Η αυξημένη προστασία των εργαζομένων από τις απολύσεις, με την προσθήκη έξι νέων περιπτώσεων αυτόματης ακυρότητάς τους, παρουσιάστηκε σαν απελευθέρωση των απολύσεων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ο στενότερος έλεγχος των εργοδοτών, που εισάγουμε με την ψηφιακή κάρταψηφιακή κάρτα και την αναβάθμιση του ΣΕΠΕ σε ανεξάρτητη αρχή εμφανίστηκαν σαν κατάργηση, όχι μόνο των ελέγχων, αλλά και αυτής ακόμα της Επιθεώρησης Εργασίας. Ακόμα και η προστασία του κοινωνικού συνόλου, με την καθιέρωση του προσωπικού ελάχιστης εγγυημένης υπηρεσίας, για να λειτουργούν στοιχειωδώς τα μΜέσα μ Μεταφοράς και η καθαριότητα κατά τη διάρκεια απεργιών, είναι κατά τη γνώμη σας διάταξη αντισυνταγματική. Γι' αυτό κάνατε και σχετική ένσταση, αν και γνωρίζατε ότι η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής έκρινε ότι το σκεπτικό του άρθρου 95 είναι συμβατό με το Σύνταγμα, αλλά για σας δεν είχε καμία σημασία. Επίσης, δεν έχει σημασία για την Αριστερά…
Ολοκληρώστε, κύριε Μαραβέγια, με την τελευταία σας φράση.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. …αν κατά τη διάρκεια μιας απεργίας απειλείται η δημόσια υγεία από τόνους σκουπιδιών στους δρόμους ή αν οι ηλικιωμένοι δεν θα μπορούν να πάνε στο γιατρό. Πέρα όμως από τα παραπάνω, ακούσαμε και ακραία σχόλια και τις γνωστές σας λεκτικές «κωλοτούμπες». Τέλος πάντων, κάποια στιγμή μάθαμε ότι τελικά κάποια άρθρα θα τα ψηφίσετε γιατί είναι καλά.
Κλείστε, κύριε Μαραβέγια.
Προχθές βέβαια ζητούσατε την απόσυρση του νομοσχεδίου από τη Βουλή και μάλιστα πριν δέκα μέρες απειλούσατε τον Υπουργό να μην τολμήσει καν να το καταθέσει.
Ολοκληρώσατε, κύριε Μαραβέγια.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Απορρίπτατε συνολικά και χαρακτηρίζατε συλλήβδην «κατάπτυστο» το νομοσχέδιο…
Σας ευχαριστούμε, κύριε Μαραβέγια.
Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Κανένα λεπτό, σας ευχαριστώ.
Συμπεριφορά διπολική λέγεται αυτό από τους ψυχολόγους. Προσπαθείτε την τελευταία στιγμή να στρίψετε, βλέποντας πόσο έχετε εκτεθεί στην κοινωνία. Η Νέα Δημοκρατία, σε αντίθεση με τα εργατοπατερικά κόμματα, στηρίζει την αλήθεια και νομοθετεί με ευθύνη. Αφήνουμε τα ψέματα στην Αντιπολίτευση. Εμείς ψηφίζουμε μια μεταρρύθμιση υπέρ της προόδου της κοινωνίας μας και των εργαζομένων. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε τον κ. Μαραβέγια. Τον λόγο τώρα έχει ο Υπουργός προκειμένου να κλείσει η συνεδρίαση που διήρκησε σαράντα τέσσερις ώρες και τρεις ημέρες. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαστε όλοι κουρασμένοι. Δεν θα σας ταλαιπωρήσω λοιπόν πολύ, καθώς έχουν λεχθεί όλα και μάλιστα από όλους. [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] [[Να μπουν οι σελ. 458α -458β]] Έκλεισαν οι διαδηλώσεις. Ομολογώ ότι έχω δει και πιο μαζικές όλα τα τελευταία και τα παλιότερα χρόνια κι έχω δει και μεγαλύτερη συμμετοχή σε απεργίες από τη συμμετοχή 2%, 4% ,8%, άντε και 15%, που ήταν το ανώτερο ποσοστό συμμετοχής στις απεργίες που έγιναν. Φυσικά άκουσα τα σχολιανά μου, όχι μόνο τις τελευταίες τρεις μέρες, αλλά εδώ και δυόμισι μήνες. Δεν ήταν η πρώτη φορά που τα έχω ακούσει, εδώ που τα λέμε. Τα έχω ξανακούσει τα σχολιανά μου και όταν, με πρωθυπουργό τον Κώστα Καραμανλή, προχωρούσαμε την αποκρατικοποίηση της «ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ» και την εξυγίανση του ΟΣΕ και όταν, με πρωθυπουργό τον Αντώνη Σαμαρά, προχωρούσαμε τη σύμβαση παραχώρησης των περιφερειακών αεροδρομίων και όταν, τώρα, με Πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, προχωρούσαμε την προσπάθεια διάσωσης της ΔΕΗ από τη χρεοκοπία. Η συνέχεια ήρθε να διαψεύσει τους επικριτές μας. Από την «ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ» έχουμε γλιτώσει 1 εκατομμύριο ευρώ την ημέρα, από τον ΟΣΕ 2 εκατομμύρια ευρώ την ημέρα, τα περιφερειακά αεροδρόμια έχουν αλλάξει όψη και η ΔΕΗ εκεί που οι μεέτοχή της ήταν 1,2 ευρώ, σήμερα, ενάμιση χρόνο μετά, είναι 9 ευρώ. Δεν ξέρω τι σκέφτονται οι επικριτές μας για όλα αυτά τα συγκεκριμένα θέματα. Οι ίδιοι που μας επέκριναν γι' αυτά πάντως είναι αυτοί που μας επικρίνουν και για τούτο εδώ το νομοσχέδιο. Εν πάση περιπτώσει, κι εσείς κι εμείς θα κριθούμε στην πράξη. Διότι τούτο εδώ το νομοσχέδιο δεν θα εφαρμοστεί σε πέντε τέρμινα. Πάρα πολλές διατάξεις θα ξεκινήσουν να εφαρμόζονται από την ημέρα της δημοσίευσης στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβερνήσεως και κάποιες άλλες κάνα δυο μήνες μετά, άρα Κυριακή κοντή γιορτή. Θα φανεί ποιος έλεγε αλήθεια και ποιος έλεγε ψέματα. Δεν θέλω να πω ποιος έχει πάρει διαζύγιο με την αλήθεια, το ξέρει ο ελληνικός λαός. Αλλά θέλω να πω ότι είτε αμέσως μετά τη δημοσίευση στο ΦΕΚ είτε μετά από έναν - δύο μήνες οι πατεράδες που η σύζυγός τους κάνει ένα παιδί θα παίρνουν αμέσως άδεια πληρωμένη δεκατεσσάρων ημερών. Θέλω να πω ότι και οι δύο γονείς από εδώ και πέρα θα παίρνουν άδεια πληρωμένη για δύο μήνες γονική από τον ΟΑΕΔ. Θέλω να πω ότι οι εργαζόμενοι θα μπορούν να συμφωνούν ρυθμίσεις σε προσωπική βάση για τη συμφιλίωση της προσωπικής με την επαγγελματική τους ζωή, όλο αυτό που καταριέστε και για το οποίο μάς άνοιξε τον δρόμο η κ. Αχτσιόγλου και ο ΣΥΡΙΖΑ με τη ρύθμιση που τώρα φέρνουμε και την ενσωματώνουμε, την οΟδηγία 1158 για τη συμφιλίωση της ιδιωτικής με την επαγγελματική ζωή. Βεβαίως στον ΣΥΡΙΖΑ «ουκ οίδαμε την οδηγία», κάνουν ότι δεν την ξέρουν. Επίσης, οι εργατοτεχνίτες θα ξεκινήσουν να παίρνουν την ίδια αποζημίωση που παίρνουν οι υπάλληλοι και είναι εξακόσιες χιλιάδες άνθρωποι. Οι τηλεργαζόμενοι θα έχουν δικαίωμα αποσύνδεσης, να μην τους ενοχλεί δηλαδή ο εργοδότης τους, μετά το πέρας του ωραρίου τους. Όλοι οι εργαζόμενοι και όλες οι εργαζόμενες θα έχουν προστατευτικό πλαίσιο για τη βία και τη σεξουαλική παρενόχληση στην εργασία. Όλοι οι εργαζόμενοι χάρη στη σύμβαση που ενσωματώνουμε του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας θα έχουν καλύτερα στάνταρ, καλύτερα πρότυπα για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία. Όσοι θέλουν παραπάνω υπερωρίες θα μπορούν να το κάνουν, γιατί αυξάνουμε τον αριθμό των υπερωριών κι έτσι θα βάζουν παραπάνω χρήματα στην τσέπη τους οι άνθρωποι. Οι αυτοαπασχολούμενοι στα ντελίβερι θα έχουν το δικαίωμα να συνδικαλίζονται, αλλά κυρίως θα έχουν προστασία για την υγεία και την ασφάλειά τους χάρη σε αυτό εδώ το «κατάπτυστο» κατά τα άλλα νομοσχέδιο. Και βεβαίως θα ξεκινήσει αμέσως η προετοιμασία για να βγει το προεδρικό διάταγμα που θα θέσει τις βάσεις για να προχωρήσει η νέα ανεξάρτητη αρχή που μακριά από τις παρεμβάσεις του όποιου υπουργού και της όποιας κυβέρνησης θα κάνει αντικειμενικούς ελέγχους στην αγορά εργασίας. Κυρίως όμως θα προχωρήσει η βασική τομή αυτού του νομοσχεδίου που είναι η ψηφιακή κάρταψηφιακή κάρτα εργασίας, η οποία είναι η εγγύηση για τα δικαιώματα του εργαζόμενου, εγγύηση για το οκτάωρο, εγγύηση για τις υπερωρίες, εγγύηση για τη διευθέτηση. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και αυτό δεν μπορέσατε να το αμφισβητήσετε. Δεν είχατε κανένα επιχείρημα ακόμα και μέσα στο πλαίσιο του θράσους στο οποίο κινήθηκαν οι τοποθετήσεις σας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χωρίς καμιά αμφιβολία το νομοσχέδιο για την προστασία της εργασίας είναι ένα μεγάλο βήμα μπροστά, είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο εκσυγχρονίζει σημαντικά το εργατικό δίκαιο της χώρας και είναι μια παρέμβαση που ακολουθεί αυτά που συμβαίνουν στις προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες. Είμαστε το κόμμα της Ευρώπης και το αποδεικνύουμε για ακόμη μία φορά. Φέρνουμε ρυθμίσεις που ισχύουν σε όλα τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη, ενώ εσείς δεν ξέρω από πού εμπνέεστε, πάντως από τις ευρωπαϊκές χώρες δεν εμπνέεστε. Θα ήθελα λοιπόν, έχοντας πει όλα αυτά, να ευχαριστήσω, τώρα που κλείνουμε αυτή την τριήμερη συζήτηση και αυτή τη δημόσια συζήτηση των δυόμισι μηνών, πρώτα απ' όλα όσους μου άσκησαν κριτική, ακόμα και αυτούς που μου άσκησαν αυστηρή κριτική, σεβόμενοι τους κανόνες του πολιτικού αλλά και του ανθρώπινου πολιτισμού. Δεν ήταν ο κανόνας στην αντιπολίτευση. Αλλά πραγματικά αισθάνομαι από την καρδιά μου την ανάγκη να ευχαριστήσω ανθρώπους συναδέλφους εδώ στη Βουλή που άσκησαν κριτική και σε μένα και στο νομοσχέδιο χωρίς να καταφύγουν σε ύβρεις και σε αυτήν τη γνωστή τοξική προσέγγιση που χαμηλώνει το επίπεδο της πολιτικής και αδικεί την Ελλάδα. Θέλω να ευχαριστήσω πάρα πολύ τους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας, την ισχυρή Κκοινοβουλευτική Οομάδα της Νέας Δημοκρατίας για τη στήριξή της σε μένα και στο νομοσχέδιο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Θέλω να ευχαριστήσω τους συνεργάτες μου στο Υπουργείο, τους Υφυπουργούς, τους Γενικούς Γραμματείς, τους νομικούς συμβούλους, όλους τους άλλους συμβούλους για την πολύ δύσκολη και ποιοτική δουλειά που κάναμε. Σας ευχαριστώ πολύ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και να ευχαριστήσω φυσικά και πάνω απ' όλα τον Πρωθυπουργό, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, για την εμπιστοσύνη του, για τις ιδέες που μας έδωσε κατά την επεξεργασία αυτού του νομοσχεδίου, για τη συνεργασία και πάνω απ' όλα, για τη στήριξή του από την αρχή ίσαμε το τέλος. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Για μένα, όπως αντιλαμβάνεστε, είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα το νομοσχέδιο για την προστασία της εργασίας στην πολιτική μου διαδρομή. Είναι όμως ακόμα περισσότερο αυτό το νομοσχέδιο για όλους μια μεταρρύθμιση η οποία δίνει παραπάνω δύναμη στον εργαζόμενο και παραπάνω δύναμη στην οικονομία. Δίνει δύναμη στην Ελλάδα να μπει στον πυρήνα των προηγμένων ευρωπαϊκών χωρών. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων: «Για την Προστασία της Εργασίας - Σύσταση Ανεξάρτητης Αρχής «Επιθεώρηση Εργασίας» - Κύρωση της Σύμβασης 190 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για την εξάλειψη της βίας και παρενόχλησης στον κόσμο της εργασίας - Κύρωση της Σύμβασης 187 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για το Πλαίσιο Προώθησης της Ασφάλειας και της Υγείας στην Εργασία - Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/1158 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Ιουνίου 2019 για την ισορροπία μεταξύ της επαγγελματικής και της ιδιωτικής ζωής». Εισερχόμαστε στην ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου του σχεδίου νόμου και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έΈχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας επί της αρχής, επί των άρθρων και επί του συνόλου του σχεδίου νόμου από Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Επίσης, έ Έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας επί της αρχής, επί των άρθρων 55, 57, 58, 59, 61, 62, 63, 65, 66, 69, 75, 78, 82, 83, 84, 86-125 και επί του συνόλου του σχεδίου νόμου από Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ,. της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας επί της αρχής και επί των άρθρων 57, 58, 59, 63, 65, 66, 69, 82-125 του σχεδίου νόμου από την Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κινήματος Αλλαγής και τους Βουλευτές του κόμματός τηςτης, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
. Τέλος, έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας επί της αρχής και επί των άρθρων 55-125 του σχεδίου νόμου από τον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και τους Βουλευτές του κόμματός του, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
. Δεν θα αναγνώσω τον κατάλογο των υπογραφόντων Βουλευτών διότι λόγω των ειδικών συνθηκών θεωρούμε ότι υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή τους και πράγματι υπάρχει. Συνεπώς διακόπτουμε τη συνεδρίαση για δέκα (10΄) λεπτά, σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. Δέχεστε να συμπτύξουμε τις τέσσερις ψηφοφορίες σε μία;
Το Σώμα συμφώνησε. Συνεπώς θα γίνει μία ψηφοφορία. Συνεπώς, διακόπτουμε τη συνεδρίαση για δέκα λεπτά, σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Επαναλαμβάνεται η διακοπείσα συνεδρίαση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό θα διεξαχθεί ονομαστική ηλεκτρονική ψηφοφορία επί της αρχής, επί των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι έχουν έρθει στο Προεδρείο επιστολές ήκαι τηλεομοιοτυπίες ( - φαξ) συναδέλφων, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο τους. Οι ψήφοι αυτές θα κατατεθούν για τα Πρακτικά και θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει και καταχωρίζονται στα Πρακτικά.
Παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου. Οι θέσεις των Βουλευτών, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής: Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής Νομού Αχαΐας του Κινήματος Αλλαγής κ. Γεώργιος Παπανδρέου καταθέτει για τα Πρακτικά διευκρίνιση ψήφου σύμφωνα με το άρθρο 72Α του Κανονισμού της Βουλής, που αφορά το άρθρο 59 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων. [[Να μπει η σελ.1348α]] [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής Νομού Ηρακλείου του Κινήματος Αλλαγής κ. Βασίλειος Κεγκέρογλου καταθέτει για τα Πρακτικά διευκρίνιση ψήφου σύμφωνα με το άρθρο 72Α του Κανονισμού της Βουλής, που αφορά το άρθρο 109 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων. [[Να μπει η σελ.1348β]] [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής Νομού Αρκαδίας του Κινήματος Αλλαγής κ. Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά διευκρίνιση ψήφου σύμφωνα με το άρθρο 72Α του Κανονισμού της Βουλής, που αφορά το άρθρο 55 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων.
Μετά την ολοκλήρωση της ονομαστικής ηλεκτρονικής ψηφοφορίας επί της αρχής, επί των άρθρων και του συνόλου, προχωράμε στην ψήφιση επί των τροπολογιών του σχεδίου νόμου. Παρακαλούνται οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές να καταθέσουν στο Προεδρείο τα έγγραφα με τις ψήφους τους, προκειμένου να συμπεριληφθούν στα επίσημα Πρακτικά της Βουλής.
Συνεπώς μετά την ολοκλήρωση της ψηφοφορίας, το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων: «Για την Προστασία της Εργασίας - Σύσταση Ανεξάρτητης Αρχής «Επιθεώρηση Εργασίας» - Κύρωση της Σύμβασης 190 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για την εξάλειψη της βίας και παρενόχλησης στον κόσμο της εργασίας - Κύρωση της Σύμβασης 187 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας για το Πλαίσιο Προώθησης της Ασφάλειας και της Υγείας στην Εργασία - Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/1158 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Ιουνίου 2019 για την ισορροπία μεταξύ της επαγγελματικής και της ιδιωτικής ζωής», έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου.
Παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Επίσης, έχουν διανεμηθεί τα Πρακτικά των συνεδριάσεων: ΠΗ΄ της Πέμπτης 25 Φεβρουαρίου 2021, ΠΘ΄ της Παρασκευής 26 Φεβρουαρίου 2021, ϟ΄ της Δευτέρας 1ης Μαρτίου 2021, ϟΑ΄ της Τετάρτης 3 Μαρτίου 2021, ϟΒ΄ της Πέμπτης 4 Μαρτίου 2021, ϟΓ΄ της Παρασκευής 5 Μαρτίου 2021, ϟΔ΄ της Δευτέρας 8 Μαρτίου 2021, ϟΕ΄ της Τετάρτης 10 Μαρτίου 2021, ϟΣΤ΄ της Πέμπτης 11 Μαρτίου 2021, ϟΖ΄ της Παρασκευής 12 Μαρτίου 2021, ϟΗ΄ της Τετάρτης 17 Μαρτίου 2021, ϟΘ΄ της Πέμπτης 18 Μαρτίου 2021, Ρ΄ της Παρασκευής 19 Μαρτίου 2021, ΡΑ΄ της Δευτέρας 22 Μαρτίου 2021, ΡΒ΄ της Τρίτης 23 Μαρτίου 2021, ΡΓ΄ της Τετάρτης 24 Μαρτίου 2021 και ΡΔ΄ της Δευτέρας 29 Μαρτίου 2021 και ερωτάται το Σώμα εάν τα επικυρώνει.
Συνεπώς τα Πρακτικά των συνεδριάσεων: ΠΗ΄ της Πέμπτης 25 Φεβρουαρίου 2021, ΠΘ΄ της Παρασκευής 26 Φεβρουαρίου 2021, ϟ΄ της Δευτέρας 1ης Μαρτίου 2021, ϟΑ΄ της Τετάρτης 3 Μαρτίου 2021, ϟΒ΄ της Πέμπτης 4 Μαρτίου 2021, ϟΓ΄ της Παρασκευής 5 Μαρτίου 2021, ϟΔ΄ της Δευτέρας 8 Μαρτίου 2021, ϟΕ΄ της Τετάρτης 10 Μαρτίου 2021, ϟΣΤ΄ της Πέμπτης 11 Μαρτίου 2021, ϟΖ΄ της Παρασκευής 12 Μαρτίου 2021, ϟΗ΄ της Τετάρτης 17 Μαρτίου 2021, ϟΘ΄ της Πέμπτης 18 Μαρτίου 2021, Ρ΄ της Παρασκευής 19 Μαρτίου 2021, ΡΑ΄ της Δευτέρας 22 Μαρτίου 2021, ΡΒ΄ της Τρίτης 23 Μαρτίου 2021, ΡΓ΄ της Τετάρτης 24 Μαρτίου 2021 και ΡΔ΄ της Δευτέρας 29 Μαρτίου 2021 επικυρώθηκαν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 22.09΄λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Πέμπτη 17 Ιουνίου 2021 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: νομοθετική εργασία: Μόνη συζήτηση και ψήφιση και επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού: «Αναμόρφωση θεσμικού πλαισίου της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού, διατάξεις εναρμόνισης με ολιστική μελέτη FIFA - UEFA για το ποδόσφαιρο και την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, αναδιάρθρωση επαγγελματικών κατηγοριών ποδοσφαίρου, λειτουργική ενίσχυση Εθνικού Οργανισμού Καταπολέμησης Ντόπινγκ, αναμόρφωση θεσμικού πλαισίου προπονητών αθλημάτων και λοιπές τροποποιήσεις της αθλητικής νομοθεσίας».