Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών: «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής σχετικά με τα προξενικά προνόμια και ασυλίες». Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε στη Διαρκή Επιτροπή κατά πλειοψηφία. Εισάγεται προς συζήτηση στη Βουλή με τη διαδικασία του άρθρου 108 του Κανονισμού της Βουλής, δηλαδή θα μπορούν να λάβουν το λόγο όσοι έχουν αντίρρηση επί της κυρώσεως αυτής της συμφωνίας. Πριν δώσω τον λόγο στον πρώτο εισηγητή, μια ανακοίνωση προς το Σώμα. Η Διαρκής Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση της Σύμβασης της Μιναμάτα για τον υδράργυρο». Με βάση τη συνήθη πρακτική ξεκινάμε με την κοινοβουλευτική σειρά. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας κ. Νικόλαος Παπαναστάσης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι, μπορεί αντικείμενο της παρούσας συμφωνίας να είναι μία τυπική επικύρωση προξενικών προνομίων και ασυλιών βασιζόμενη στη Σύμβαση της Βιέννης. Έχει, όμως, μία ιδιαιτερότητα και αυτή δεν είναι άλλη από το ότι αφορά τις προξενικές διευκολύνσεις και ασυλίες, που θα παρέχει η Ελλάδα προς τις ΗΠΑ και τους υπηκόους της που βρίσκονται στον ελλαδικό χώρο. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι οι προβλέψεις της Σύμβασης της Βιέννης αγκαλιάζουν όχι απλά επισκέπτες, τουρίστες, εργαζόμενους, φοιτητές ή και διπλωματικό προσωπικό. Βάζει κάτω από την ομπρέλα της τη σάρα και τη μάρα που λέει ο λαός μας. Αυτούς που θα έρθουν στη χώρα μας, σε ενισχυμένους μάλιστα αριθμούς, σύμφωνα με την εγκληματική για τον λαό μας συμφωνία επέκτασης των βάσεων, αυτή που η Κυβέρνηση έχει καταθέσει σήμερα για κύρωση. Τα πλεονεκτήματα, λοιπόν, αυτής της συμφωνίας συμπεριλαμβάνουν και αυτούς που στην πράξη θα κληθούν να υλοποιήσουν τη στρατιωτική βία. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας σε αγαστή συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ - και δεν μας παραπλανούν οι δήθεν διαφοροποιήσεις τους, γιατί είναι δήθεν! - πέρα από την παραχώρηση γης, αέρα, και θάλασσας τους απαλλάσσει επιπλέον και από κάθε ευθύνη για τα πεπραγμένα τους. Για παράδειγμα μία βόλτα στα Χανιά, το Ηράκλειο, τη Ρόδο, τη Λάρισα, τον Βόλο, την Αλεξανδρούπολη, τη Σύρο, και όπου αλλού δένουν τα αμερικανικά πλοία, αρκεί για να αντιληφθεί κάποιος ότι όταν αποβιβάζονται τα πληρώματά τους - που είναι εκατοντάδες - οι ντόπιοι κλείνονται στα σπίτια τους. Η καλλιεργημένη από τα αμερικανικά κυβερνητικά επιτελεία και υπηρεσίες αίσθηση ανωτερότητας και ατιμωρησίας στο στρατιωτικό τους προσωπικό αλλά και η εκπαίδευσή τους για την τυφλή εκτέλεση της ληστρικής αποστολής τους όπου γης, τους κάνει ασύδοτους. Και προφανώς ο λαός αυτών των περιοχών δεν εξαπατάται από τα μαρκετίνστικα τερτίπια τους με τα ναυτάκια του στόλου να καθαρίζουν παρκάκια. Όσο για το πιθανό αντεπιχείρημα της αμοιβαιότητας, νομίζουμε ότι δεν χρειάζεται απάντηση για την αντιστοίχιση της ελληνικής παρουσίας στις ΗΠΑ. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας θεωρώντας ότι αυτή η συμφωνία είναι ένα επιπλέον εργαλείο εξυπηρέτηση της πολιτικής παραχώρησης διευκολύνσεων για τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην περιοχή μας, την καταψηφίζει. Ευχαριστώ.
Και εγώ, κύριε Παπαναστάση. Τον λόγο έχει ο κ. Χήτας που το κόμμα του εξέφρασε επιφύλαξη στη Διαρκή Επιτροπή.
Δεν έχω να πω κάτι. Συμφωνούμε, κύριε Πρόεδρε. Είμαστε σύμφωνοι.
Κύριε Υπουργέ, θέλετε να πείτε κάτι;
Όχι, κύριε Πρόεδρε.
Επομένως, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής και των άρθρων του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών: «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής σχετικά με τα προξενικά προνόμια και ασυλίες». Η ψηφοφορία περιλαμβάνει την αρχή του νομοσχεδίου, το άρθρο πρώτο, το ακροτελεύτιο άρθρο, καθώς και το σύνολο του νομοσχεδίου. Αφού καταχωρήσετε την ψήφο σας, έχετε τη δυνατότητα να την ελέγξετε ή και να την αναθεωρήσετε έως τη λήξη της ψηφοφορίας. Για οποιαδήποτε απορία απευθυνθείτε στο Προεδρείο, προκειμένου να συνδράμουν οι αρμόδιοι υπάλληλοι. Υπενθυμίζω ότι ψηφίζουν μόνο οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές, όχι οι άλλοι συνάδελφοι, ασχέτως που παρίσταστε και καλά κάνετε. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας
Παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Οι θέσεις των κομμάτων, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών: «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής σχετικά με τα προξενικά προνόμια και ασυλίες» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση.
Κύριε Πρόεδρε, έχω μια παράκληση, ένα αίτημα να μεταφέρετε στον Πρόεδρο της Βουλής από την πλευρά μου. Ό,τι έγινε σχετικά με το ποδόσφαιρο, όλη αυτή η νομοθετική πρωτοβουλία, μήπως μπορεί η Κυβέρνηση να μας τη δώσει γραπτώς να την έχουμε και στο αρχείο μας; Μην χαθεί και το είδος. Είκοσι χρόνια μέσα στην Αίθουσα αυτή δεν έχει ξαναγίνει. Τα συγχαρητήριά μας να τα δίνουμε έχοντας και την προσπάθεια γραπτώς.
Κατά σύμπτωση είναι παρών ο Ειδικός Γραμματέας που θα το μεταφέρει αμέσως. Είμαι σίγουρος ότι ο κ. Τασούλας σας άκουσε. Ευχαριστώ για τη συνεργασία που είχαμε στην πρώτη σύμβαση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι προχωρούμε τώρα στο δεύτερο νομοσχέδιο. Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών: «Κύρωση του Πρωτοκόλλου Τροποποίησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής». Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε στη Διαρκή Επιτροπή κατά πλειοψηφία. Εισάγεται προς συζήτηση στη Βουλή με τη διαδικασία του άρθρου 112 παράγραφος 3 του Κανονισμού της Βουλής λόγω της ειδικής πλειοψηφίας που απαιτεί το άρθρο 27 παράγραφος 2 του Συντάγματος. Ως προς τη διαδικασία συζήτησης έχει αποφασιστεί ομόφωνα αυτό που θα ακούσετε στη Διάσκεψη των Προέδρων: Προτείνω να διευρυνθεί ο κατάλογος των ομιλητών με τέσσερις κύκλους ομιλητών, που θα περιλαμβάνουν έναν Βουλευτή από κάθε κοινοβουλευτική ομάδα, όπως αποφασίστηκε όπως σας είπα, στη Διάσκεψη των Προέδρων της 23ης Ιανουαρίου. Ως προς τους χρόνους ομιλίας αυτό αποφασίστηκε σήμερα κατά πλειοψηφία. Οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές να έχουν χρόνο ομιλίας δέκα λεπτά καθώς και δικαίωμα δευτερολογίας για πέντε λεπτά. Ο αρμόδιος Υπουργός δέκα λεπτά. Οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι δέκα λεπτά. Οι ορισθέντες από τα κόμματα ομιλητές πέντε λεπτά. Τέλος, η ονομαστική ψηφοφορία που προβλέπεται σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 2 του Συντάγματος και το άρθρο 72 παράγραφος 1 εδάφιο γ του Κανονισμού της Βουλής θα διεξαχθεί, μετά από απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων, στις 19.00΄. Είπαμε σήμερα, για να εξυπηρετήσουμε όσους χρειάζονται περισσότερο χρόνο από τους εισηγητές και τους αγορητές, να μπορούν να μου ζητάνε να ενσωματώσω και τη δευτερολογία τους στον χρόνο της πρωτολογίας οπότε δεν θα έχουν μετά δευτερολογία. Αλλά μπορεί να τους εξυπηρετεί καλύτερα έτσι. Ξεκινάμε, λοιπόν, με τον γενικό εισηγητή από τη Νέα Δημοκρατία τον συνάδελφο κ. Ανδρέα Νικολακόπουλο. Όταν θα φτάσουμε στα δέκα λεπτά θα σας ρωτήσω για τη δευτερολογία αλλιώς θα κατέβετε στα δέκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συνεδρίαση συνιστά κορυφαία θεσμική διαδικασία και αυτό διότι ως εθνική αντιπροσωπεία καλούμαστε, σύμφωνα με τη συνταγματική επιταγή, να επικυρώσουμε κείμενα διεθνών συμφωνιών που επιφέρουν σημαντικά αποτελέσματα τόσο για την αναβάθμιση της διεθνούς θέσης της χώρας μας όσο και για την ενίσχυση της ασφάλειάς μας. Και είναι προφανές ότι στα ευαίσθητα εκείνα ζητήματα, που αφορούν τα εθνικά μας θέματα ως αντιπρόσωποι του ελληνικού λαού θα πρέπει να λειτουργούμε πέρα και πάνω από πολιτικές ιδεολογίες και υπολογισμούς. Διότι στην εξωτερική πολιτική δεν χωράνε κομματικά συμφέροντα και υπολογισμοί. Την εξωτερική μας πολιτική οφείλουμε να την ασκούμε με σοβαρότητα, νηφαλιότητα και λογική με γνώμονα το εθνικό και συλλογικό συμφέρον. Υπό την έννοια αυτή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής έχουμε ιστορική ευθύνη ώστε να την αντιμετωπίζουμε με τη δέουσα υπευθυνότητα και προσοχή χωρίς διαιρέσεις και ρήξεις που ζημιώνουν τις εθνικές μας θέσεις και την εθνική μας ενότητα. Στο πλαίσιο αυτό τα δύο σχέδια νόμου που κατέθεσε στην κρίση μας το Υπουργείο Εξωτερικών υπηρετούν την ανάγκη της υπεύθυνης και λελογισμένης εξωτερικής πολιτικής, ενισχύοντας τη στρατηγική μας συμμαχία με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και αναβαθμίζοντας την εταιρική σχέση που έχουμε σφυρηλατήσει. Θα ήθελα να εστιάσω στο περιεχόμενο του πρωτοκόλλου τροποποίησης της συμφωνίας αμοιβαίας αμυντικής συνεργασίας μεταξύ των δύο κυβερνήσεων. Αρχικά να σημειώσουμε ότι η συμφωνία αμοιβαίας αμυντικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Ηνωμένων Πολιτειών υπογράφτηκε το 1990 και προέβλεπε οκταετή ισχύ και δυνατότητα ετήσιας ανανέωσής της με ανταλλαγή ρηματικών διακοινώσεων έξι μήνες προ της λήξης της. Σύμφωνα με τις προβλέψεις αυτές η συμφωνία ανανεώνεται έκτοτε κάθε χρόνο και αυτό δεν αλλάζει με τη νέα ρύθμιση. Λόγω της παρέλευσης του χρόνου και της αλλαγής της κατάστασης ασφάλειας στην ανατολική Μεσόγειο η συμφωνία του 1990 χρίζει επικαιροποίησης ώστε να αποτυπώσει τις αλλαγές που έχουν επέλθει στην αμυντική μας συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες καθότι βάσει τεχνικών διευθετήσεων είχαν ήδη αναπτυχθεί σε διάφορες εγκαταστάσεις νέες μορφές αμυντικής συνεργασίας και για να ανταποκριθεί στις νέες ανάγκες και προοπτικές εμβάθυνσης αυτής της συνεργασίας. Για τον λόγο αυτόν οφείλαμε, ως Κυβέρνηση, να επικαιροποιήσουμε αυτή τη συμφωνία στη βάση των νέων δεδομένων. Αυτό έπραξε και η ελληνική Κυβέρνηση με την υπογραφή του πρωτοκόλλου τροποποίησης που υπογράφτηκε μεταξύ των δύο κυβερνήσεων στην Αθήνα στις 5 Οκτωβρίου 2019 στη διάρκεια της επίσκεψης του Αμερικάνου Υπουργού Εξωτερικών Μάικ Πομπέο στην ελληνική πρωτεύουσα και στο πλαίσιο του δεύτερου στρατηγικού διαλόγου Ελλάδας και Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Το πρωτόκολλο τροποποίησης προβλέπει δύο βασικές κατηγορίες ρυθμίσεων. Πρώτον, διαγράφονται πολλές τοποθεσίες και εγκαταστάσεις όπου εδώ και χρόνια δεν υφίσταται πλέον αμυντική συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών ή αμερικάνικη παρουσία. Οι εγκαταστάσεις αυτές αφορούν το πλέγμα σταθμού ναυτικών επικοινωνιών Νέας Μάκρης, την αεροπορική βάση Ελληνικού και τους κομβικούς σταθμούς επικοινωνιών. Επίσης, διαγράφονται παράγραφοι της συμφωνίας, οι οποίες αναφέρονται σε ευκολίες που δεν υφίστανται πλέον και συγκεκριμένα, στο πλέγμα σταθμού επικοινωνιών Ηρακλείου και στους κομβικούς σταθμούς επικοινωνιών στα όρη Πατέρας, Πάρνηθα, Εδερή και Λευκάδα. Δεύτερον, προβλέπονται δραστηριότητες και χρήση εγκαταστάσεων στις οποίες έχει αναπτυχθεί αμυντική συνεργασία, ειδικότερα τα τρία τελευταία χρόνια. Οι συγκεκριμένες δραστηριότητες πραγματοποιούνταν στη βάση σύντομων και ανανεούμενων τεχνικών διευθετήσεων εξαμηνιαίας ή ετήσιας διάρκειας και καθότι πλέον οι δραστηριότητες αυτές δεν πραγματοποιούνται εφάπαξ ή περιστασιακά κρίθηκε σκόπιμο να συμπεριληφθούν στη Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ των κυβερνήσεων των δύο χωρών με στόχο να λειτουργούν σε ενιαίο θεσμικό πλαίσιο. Επομένως σύμφωνα με τους σκοπούς της Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας επιτρέπεται στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών να διατηρεί και να λειτουργεί στρατιωτικές και βοηθητικές ευκολίες εντός των εγκαταστάσεων των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και συγκεκριμένα στην Αεροπορική Βάσης της Λάρισας, στη Βάση Αεροπορίας Στρατού Στεφανοβικείου και σε άλλες εγκαταστάσεις των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, όπου συμφωνούνται αμοιβαία από τα μέρη. Οι συγκεκριμένες δραστηριότητες και αποστολές αφορούν λειτουργίες πτήσεων, συντήρηση και υποστήριξη των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας και αεροσκαφών αναγνώρισης των Ηνωμένων Πολιτειών και περιορισμένη εκτέλεση επεξεργασίας, προσγείωσης στο έδαφος, λειτουργίες πτήσεων, συντήρηση και υποστήριξη αερομεταφορών και εφοδιαστική υποστήριξη περιλαμβανομένων αεροσκαφών ανεφοδιασμού, επικοινωνίες εντός και εκτός σταθμού, περιλαμβανομένων υπηρεσιών ραδιοφώνου και τηλεόρασης των Ενόπλων Δυνάμεων. Συγκεκριμένα, η Αεροπορική Βάση Σούδας θα χρησιμοποιεί τις συχνότητες εκείνες που θα διατεθούν από την κυβέρνηση της Ελληνικής Δημοκρατίας σύμφωνα με τις πάγιες διεθνείς επικοινωνιακές διαδικασίες και οποιαδήποτε αλλαγή στις συχνότητες αυτές θα υπόκειται σε προηγούμενη συγκατάθεση της κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας. Διατηρούνται και στο παρόν πρωτόκολλο δραστηριότητες διοικητικής και εφοδιαστικής υποστήριξης που προβλέπονταν στο κείμενο του παραρτήματος της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας πριν από την τροποποίησή του με το υπό κύρωση πρωτόκολλο τροποποίησης. Επίσης, προβλέπονται αποστολές και δραστηριότητες που επιτρέπεται να διεξάγονται από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών στις παραπάνω ευκολίες οι οποίες αφορούν επισκέψεις, εκπαίδευση, ασκήσεις, κινήσεις μονάδων και σχηματισμών, διέλευση, υποστήριξη και συναφείς δραστηριότητες, ανεφοδιασμό αεροσκαφών, προσγείωση και ανάκτηση αεροσκαφών, προσωρινή συντήρηση πλοίων και αεροσκαφών, ενδιαίτηση προσωπικού, στάθμευση και ανάπτυξη δυνάμεων και υλικού, τοποθέτηση εξοπλισμού, προμηθειών και υλικού, κοινές και συνδυασμένες εκπαιδευτικές δραστηριότητες, δραστηριότητες συνδρομής στην αντιμετώπιση ανθρωπιστικών κρίσεων και φυσικών καταστροφών, επιχειρήσεις αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών και κατασκευές για την υποστήριξη κοινά συμφωνημένων δραστηριοτήτων. Να σημειώσουμε ότι τα δύο μέρη της συμφωνίας ή οι ορισμένοι εκπρόσωποί τους έχουν τη δυνατότητα να καθορίσουν αμοιβαία, σύμφωνα με τις αντίστοιχες εσωτερικές διαδικασίες, και άλλες αποστολές ή δραστηριότητες. Πέρα από τη χρήση στρατιωτικών εγκαταστάσεων και υποδομών στην Ελλάδα από τις Ηνωμένες Πολιτείες χορηγείται στην αμερικάνικη κυβέρνηση καθεστώς προτεραιότητας για τη χρήση και μη στρατιωτικών εγκαταστάσεων και άλλων τοποθεσιών, καθότι η χρήση τους δεν αναμένεται να είναι καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου συνεχής ή αποκλειστική. Συγκεκριμένα, προβλέπεται ανεμπόδιστη πρόσβαση και χρήση στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης και άλλων τοποθεσιών όπου συμφωνείται αμοιβαία από τα μέλη της συμφωνίας. Περαιτέρω ορίζεται ότι το καθεστώς αυτό αφορά σε προγραμματισμένες και έκτακτες απαιτήσεις συμπεριλαμβανομένης της υποδοχής, στάθμευσης και προώθησης, αλλά και άλλων δραστηριοτήτων διοικητικής μέριμνας και υποστήριξης όπως αμοιβαία θα καθοριστεί. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Ηνωμένων Πολιτειών και η Κύρωση του Πρωτοκόλλου Τροποποίησης συνεπάγεται μια σειρά από πλεονεκτήματα για την ελληνική πλευρά τα οποία θα ήθελα να σας παραθέσω συνοπτικά. Τα πλεονεκτήματα για τη χώρα μας κινούνται σε δύο βασικούς άξονες. Πρώτον, στον τομέα της αμυντικής μας θωράκισης και ενίσχυσης της ασφάλειάς μας στην ευρύτερη περιοχή. Δεύτερον, στον τομέα της γεωστρατηγικής αναβάθμισης της χώρας μέσω της ανάδειξης της Ελλάδας ως πυλώνα σταθερότητας και ανάπτυξης σε ευρύτερους τομείς συνεργασίας με τους συμμάχους μας. Ως προς τον τομέα της άμυνας και της ασφάλειας η συγκεκριμένη συμφωνία τροποποίησης θωρακίζει τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις για την καλύτερη αντιμετώπιση των προκλήσεων ασφαλείας στην περιοχή των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου σε μια χρονική συγκυρία που, όπως όλοι γνωρίζουμε, λαμβάνουν χώρα σημαντικές μεταβολές, εκφράζονται σοβαρές απειλές και επεκτατικές βλέψεις από την γείτονα και αναδύονται σημαντικές προκλήσεις για τη διασφάλιση κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Η συνεχής ετοιμότητα, ο εκσυγχρονισμός και η διασφάλιση του αξιόμαχου των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων αποτελεί απαραίτητο παράγοντα της εξωτερικής μας πολιτικής και της πολιτικής άμυνας της πατρίδας μας, καθώς ενισχύει την αποτρεπτική μας δύναμη απέναντι σε απειλές και προστατεύει την εδαφική μας ακεραιότητα. Υπό αυτή την έννοια, η δραστηριότητες συνεκπαίδευσης με τις αμερικάνικες Ένοπλες Δυνάμεις σε σύγχρονες συνθήκες μας κάνουν πιο ισχυρούς. Σημαντικό πλεονέκτημα προκύπτει, επίσης, από το γεγονός ότι η συγκεκριμένη συμφωνία δεν βελτιώνει μόνο το αξιόμαχο των ελληνικών δυνάμεων ενισχύοντας την τεχνογνωσία μας στη χρήση σύγχρονων μέσων, αλλά βελτιώνει και τις υποδομές και εγκαταστάσεις οι οποίες αναβαθμίζονται και εκσυγχρονίζονται μέσω της αμερικάνικης παρουσίας. Δεδομένου δε ότι η αμερικάνικη παρουσία στις εν λόγω εγκαταστάσεις είναι περιοδική, οι υποδομές αυτές θα χρησιμοποιούνται και από τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, συχνά δε και για περισσότερο χρόνο από όσο τις χρησιμοποιούν οι αμερικάνικες μονάδες, ενώ βάση της συμφωνίας η διοίκηση και ο έλεγχος των στρατιωτικών εγκαταστάσεων, εντός των οποίων θα φιλοξενούνται οι αμερικάνικες δυνάμεις, παραμένουν στην ελληνική πλευρά, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι υπεύθυνες μόνο για τη διοίκηση των δικών τους μονάδων κατά την περιορισμένη χρονική περίοδο της εκεί παρουσίας τους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα κάνω χρήση και της δευτερολογίας μου. Εξίσου σημαντικό είναι ότι η αναβάθμιση των υποδομών αυτών θα γίνει με δαπάνες της αμερικάνικης κυβέρνησης χωρίς να επιβαρύνεται ο ελληνικός προϋπολογισμός, ενώ δεν περιέχονται στο πρωτόκολλο τροποποίησης ρητές διατάξεις περί δαπανών ή διατάξεις που συνεπάγονται απώλεια εσόδων εκτός των συνήθως προβλεπομένων στις περιπτώσεις διεθνών συνθηκών, ατελειών και απαλλαγών φόρων και δασμών. Επομένως, η συμπερίληψη στη συμφωνία των εγκαταστάσεων και των υποδομών οι οποίες προβλέπονται από το πρωτόκολλο τροποποίησης ανοίγει νομικά τον δρόμο για τη διάθεση κονδυλίων από το Αμερικάνικο Κογκρέσο για την εκτέλεση έργων και βελτιώσεων που θα αναβαθμίσουν προς όφελος και της ελληνικής πλευράς τις εγκαταστάσεις αυτές. Οι εγκαταστάσεις αυτές είναι το Μαράθι στην περιοχή της Σούδας, όπου εδώ και χρόνια ελλιμενίζονται σκάφη του ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών, η Αεροπορική Βάση της Λάρισας, όπου τα τελευταία χρόνια σταθμεύουν μη επανδρωμένα αεροσκάφη, οι εγκαταστάσεις της Αεροπορίας Στρατού στο Στεφανοβίκειο Μαγνησίας, όπου τα τελευταία χρόνια διεξάγονται περιοδικά ασκήσεις αμερικάνικων δυνάμεων Αεροπορίας Στρατού και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει χρησιμοποιηθεί για μεταφορά προσωπικού και υλικού από και προς άλλες συμμαχικές χώρες, όπως είναι η Βουλγαρία και η Ρουμανία. Εκτιμούμε ότι μέσα από την υλοποίηση των συγκεκριμένων έργων υποδομών, αλλά και την παρουσία του αμερικάνικου προσωπικού, όπως μας έχει δείξει και η προηγούμενη εμπειρία, θα ωφεληθούν οικονομικά και οι τοπικές κοινωνίες. Στον τομέα της γεωστρατηγικής αναβάθμισης της χώρας και εδώ τα οφέλη που προκύπτουν είναι εξόχως σημαντικά. Μέσα από τη συμφωνία και τη σχετική πρόβλεψη για την πρόσβαση και χρήση του λιμένα της Αλεξανδρούπολης αξιοποιείται και αναβαθμίζεται η στρατηγική αξία της συγκεκριμένης εγκατάστασης αλλά και της ευρύτερης περιοχής. Οι πλήρως αναπτυγμένες υποδομές της πόλης που περιλαμβάνουν λιμάνι, αεροδρόμιο, χερσαία και σιδηροδρομική σύνδεση λειτουργούν ως μια παρακαμπτήρια των Δαρδανελίων οδό προς τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία αλλά και προς άλλες χώρες της περιοχής των Βαλκανίων. Την ίδια στιγμή λόγω της γεωγραφικής της θέσης η Αλεξανδρούπολη μετατρέπεται σε στρατηγικό και ενεργειακό κόμβο μέσα από τον αγωγό «TAP», τον αγωγό φυσικού αερίου Ελλάδας - Βουλγαρίας, αλλά και τον τερματικό σταθμό επεξεργασίας φυσικού αερίου. Με τον τρόπο αυτό ενισχύεται ο εθνικός στόχος της χώρας μας για την αναβάθμιση του ρόλου της Αλεξανδρούπολης, επιτυγχάνοντας την ενεργειακή διασύνδεση εντός ελληνικής επικράτειας και τη διασύνδεση της Ελλάδας με άλλες χώρες της ευρύτερης περιοχής. Συνεπώς μέσα από τη συμφωνία η Ελλάδα ενισχύει τη γεωστρατηγική αξία και θέση της στους ευρύτερους σχεδιασμούς πολιτικής και ασφάλειας των συμμάχων, ενώ σε συμβολικό επίπεδο η αναβάθμιση και η διεύρυνση της αμερικάνικης στρατιωτικής παρουσίας στην Ελλάδα, πέραν της Σούδας, δείχνει ότι η αμερικάνικη κυβέρνηση αναγνωρίζει τον στρατηγικό ρόλο της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο. Με άλλα λόγια η συγκεκριμένη, συμφωνία δημιουργεί μια πρόσθετη ομπρέλα ασφάλειας πάνω από τη χώρα σε μια περίοδο ιδιαίτερης έντασης και απειλών από τους γείτονές μας, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη στενότερων δεσμών με τις Ηνωμένες Πολιτείες γύρω από τα στρατηγικά συμφέροντα αμοιβαία και για τις δύο πλευρές. Ωστόσο, διατυπώθηκε κριτική από τους συναδέλφους της Αντιπολίτευσης ως προς την αναγκαιότητα και τα οφέλη της υπογραφής του συγκεκριμένου Πρωτοκόλλου Τροποποίησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας την οποία κριτική άκουσα προσεκτικά και θα ήθελα συνοπτικά να αναφερθώ. Κατ' αρχάς, θα ήθελα να υπενθυμίσω στους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ ότι η προετοιμασία της συγκεκριμένης συμφωνίας είχε ξεκινήσει επί ημερών της δικής τους διακυβέρνησης. Επομένως, πώς είναι δυνατόν να μας ζητάτε τώρα να κωλυσιεργήσουμε ως προς την ολοκλήρωση μιας συμφωνίας την οποία εσείς είχατε κρίνει μερικούς μήνες εσείς ως κυβέρνηση ως επωφελή και αναγκαία για τη χώρα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αποφασίσαμε χωρίς καθυστέρηση να πράξουμε το αυτονόητο. Και το αποφασίσαμε διότι κρίνουμε ότι η συγκεκριμένη συμφωνία υπηρετεί το εθνικό μας συμφέρον και διασφαλίζει σημαντικά οφέλη για την ελληνική πλευρά τα οποία ήδη ανέφερα. Μας ασκείτε κριτική, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της αντιπολίτευσης, ότι ως Κυβέρνηση δεν διασφαλίσαμε ανταλλάγματα από την αμερικάνικη πλευρά, όπως η μεταφορά υλικού, η διασφάλιση μεταχειρισμένου υλικού ή παλαιών οπλικών συστημάτων. Επιτρέψτε μου όμως να σας πω ότι αυτή η λογική άσκησης πολιτικής δεν συνάδει με τη δική μας αντίληψη περί άσκησης εξωτερικής πολιτικής και διπλωματίας της χώρας, διότι οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις δεν χρειάζονται πεπαλαιωμένα οπλικά συστήματα, όπως πράγματι έχει συμβεί στο παρελθόν. Αυτό που χρειάζονται οι Ελληνικές Ένοπλες δυνάμεις είναι συνεχή εκπαίδευση σε σύγχρονα οπλικά συστήματα, σε σύγχρονες τεχνικές, σε σύγχρονες συνθήκες. Αυτό που χρειάζονται είναι τεχνογνωσία, η διαρκής άσκηση στη χρήση των σύγχρονων μέσων έτσι όπως επιβάλλουν οι τεχνολογικές εξελίξεις στον τομέα της άμυνας και της ασφάλειας. Και μέσα από τις ασκήσεις και τις δραστηριότητες της εκπαίδευσης που διασφαλίζουμε με την συγκεκριμένη συμφωνία γινόμαστε πιο ισχυροί. Αυτό είναι το σκεπτικό της συγκεκριμένης συμφωνίας και αυτό επιτυγχάνουμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κοινή επιδίωξη τόσο της Ελλάδας όσο και των Ηνωμένων Πολιτειών είναι η επίτευξη σταθερότητας και ανάπτυξης στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου. Στην επίτευξη της επιδίωξης αυτής η Ελλάδα αποτελεί έναν αξιόπιστο στρατηγικό εταίρο, μια φίλη χώρα με ιδιαίτερη γεωστρατηγική θέση και αξία. Η αναβάθμιση της θεσμικής σχέσης των δύο χωρών αποτελεί κοινή πρόθεση και στρατηγική προτεραιότητα των δύο κυβερνήσεων, καθώς συνεπάγεται κοινά οφέλη και για τις δύο πλευρές. Η κύρωση των δύο σχεδίων νόμων αντικατοπτρίζει την κοινή βούληση Ελλάδας και Ηνωμένων Πολιτειών να εμβαθύνουν την συνεργασία τους και να δεσμευτούν περαιτέρω για την ασφάλεια και την ευημερία της ευρύτερης περιοχής. Και αυτή την στρατηγική επιλογή ως μέλη του ελληνικού Κοινοβουλίου πρέπει να υπηρετούμε με συνέπεια και υπευθυνότητα προς το συμφέρον της χώρας και το καλό της πατρίδας μας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο γενικός εισηγητής από το ΣΥΡΙΖΑ, ο συνάδελφος κ. Θεόδωρος Δρίτσας. Κύριε Δρίτσα, θα κάνετε χρήση και της δευτερολογίας σας;
Θα προσπαθήσω να κρατήσω το χρόνο μου.
Ωραία, σας βάζω δέκα λεπτά και, αν χρειαστεί, θα σας βάλω και άλλα πέντε, όπως έκανα στον κ. Νικολακόπουλο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι βουλευτές, η σοβαρότητα της συμφωνίας που σήμερα εισάγεται ως σχέδιο νόμου: «Κύρωση του Πρωτοκόλλου Τροποποίησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής» δεν εξαντλείται στους τεχνικούς, πρακτικούς, πραγματικούς και νομικούς όρους αυτής της συμφωνίας. Προφανώς, όλοι καταλαβαίνουμε ότι είναι ένα ζήτημα που έχει πολύ μεγάλη σημασία. Δεν είναι δε τυχαίο ότι καλούμαστε σήμερα ως Ολομέλεια της Βουλής να ψηφίσουμε επί τη βάσει των προβλέψεων της παραγράφου 2 του άρθρου 27 του Συντάγματος το οποίο αναφέρει ότι «χωρίς νόμο που ψηφίζεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών δεν είναι δεκτή στην ελληνική επικράτεια ξένη στρατιωτική δύναμη ούτε μπορεί να διαμένει σε αυτή ή να περάσει μέσα από αυτή». Εκεί εντάσσεται και η συμφωνία αυτή όπως και η αρχική συμφωνία της 8ης Ιουλίου 1990, το πρωτόκολλο της οποίας προτείνεται να τροποποιηθεί και να το επικυρώσει η ελληνική Βουλή. Το Σύνταγμα προβλέπει - δεν το λέει ρητά - ότι απαιτείται τέτοια προσέγγιση και ανάλογη ρύθμιση, γιατί οιονεί εκχωρείται, όπως και να το δούμε, εθνική κυριαρχία. Και αυτή τη βαρύτητα και αυτή τη σοβαρότητα έχει μια τέτοια συμφωνία. Δεν είναι μια οποιαδήποτε διακρατική συμφωνία. Δεν θα επικαλεστώ μόνο την παράδοση της ύπαρξης των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα που έχει γεννήσει πάρα πολλές συζητήσεις, αντιθέσεις, αγώνες. Εν πάση περίπτωση, σταθερό αίτημα σε κάθε περίπτωση είναι η παρουσία των αμερικανικών βάσεων, της βάσης της Σούδας αλλά και άλλων, να μη θέτει σε κίνδυνο τις διεθνείς σχέσεις της χώρας αναφορικά με την πάγια στόχευση της Ελλάδας να είναι μία φιλειρηνική χώρα με σχέσεις σε πολλά επίπεδα με όλες τις γειτονικές χώρες, σχέσεις ειρήνης, συνεργασίας και συνανάπτυξης και από την άλλη πλευρά, να μη δημιουργεί σχέσεις εξάρτησης. Βέβαια, αν ανατρέξουμε στη δεκαετία του ΄50 ή του ΄60, την μεταπολεμική και μετεμφυλιακή περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, πράγματι αυτού του είδους οι συμφωνίες εντάσσονταν μέσα σε ένα πλαίσιο σχέσεων που θα τις έλεγε κανείς και σχέσεις υποτέλειας. Τώρα όμως πια για τη χώρα μας, παρότι παραμένουμε μικρή χώρα, παραμένουμε χώρα που δεν είναι ισχυρή και παρ' ότι παραμένει ο ρόλος των Ηνωμένων Πολιτειών, με όλες τις αλλαγές που έχουν επισυμβεί όπως και άλλων χωρών, ως παρεμβατικός, ιμπεριαλιστικός ρόλος, εντούτοις οι σχέσεις υποτέλειας είναι στο παρελθόν ή πρέπει να είναι στο παρελθόν. Άρα οποιαδήποτε συμφωνία πρέπει να γίνεται κατά το δυνατόν με όρους ισοτιμίας και αμοιβαιότητας και εξασφάλισης όλων εκείνων των εγγυήσεων που άπτονται και αναφέρονται, στα κυριαρχικά δικαιώματα και κυρίως στα συμφέροντα της χώρας και του ελληνικού λαού. Και μόνο υπό αυτό το πρίσμα μπορεί κανείς τη γενική αμφισβήτηση και εναντίωση στην ύπαρξη στρατιωτικών βάσεων στη χώρα μας ή γενικώς της κλιμάκωσης των στρατιωτικών εξοπλισμών, μόνο υπό αυτή την έννοια μπορεί να τα προσεγγίσει και να τα δει. Σε αυτό το πλαίσιο και σε αυτή ακριβώς τη συγκυρία στη συζήτηση εδώ στην Ολομέλεια του προϋπολογισμού του 2020, το Δεκέμβριο του 2019, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας, τελειώνοντας την ομιλία του πέρα από τα οικονομικά και τα ζητήματα του προϋπολογισμού είπε τα εξής γιατί ήταν ακριβώς επίκαιρο ζήτημα, μια και επίκειτο η επίσκεψη του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στις Ηνωμένες Πολιτείες και οι συνομιλίες με τον Πρόεδρο Τραμπ. Είπε ο Αλέξης Τσίπρας: «Ξέρετε - και ολοκληρώνω - ως Κυβέρνηση εμείς παλέψαμε και εξασφαλίσαμε το στρατηγικό διάλογο με τις Ηνωμένες Πολιτείες και προετοιμάσαμε την αναθεώρηση της αμυντικής συμφωνίας που συζητάμε το επόμενο διάστημα να εγκρίνουμε», αυτής δηλαδή που έρχεται σήμερα στη Βουλή, «και αφορά τέσσερις στρατιωτικές εγκαταστάσεις στη χώρα μας. Αυτό το κάναμε προφανώς όχι από ιδεολογική προσέγγιση αλλά από εθνική ευθύνη αναγνωρίζοντας ότι τα συμφέροντά μας, τα συμφέροντα της χώρας με τις Ηνωμένες Πολιτείες συνέκλιναν στην ανάγκη να καταστεί η Ελλάδα ένας ισχυρός πυλώνας ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή. Όμως, αν οι Ηνωμένες Πολιτείες», γιατί ήδη γκρίζα σύννεφα είχαν φανεί, «θεωρούν ότι μπορούμε να παίξουμε το ρόλο αυτό, ενώ την ίδια στιγμή κυριαρχικά μας δικαιώματα θα απειλούνται με τόσο ξεκάθαρο τρόπο τότε η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι δεδομένη. Δεδομένους δεν πρέπει να μας θεωρεί κανείς.» Ακολούθησε μετά από αυτή, την κατά τη γνώμη μου, βαρυσήμαντη τοποθέτηση ενώπιον του ελληνικού Κοινοβουλίου του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, ο Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος σε ένα κατά το μάλλον ή ήττον συναινετικό κλίμα, πέραν των όσων είχαν ανταλαγεί για τον προϋπολογισμό και τα οικονομικά, συνομολόγησε για την ανάγκη να μην είμαστε δεδομένοι. Αυτό όμως ξεχάστηκε πολύ γρήγορα. Στην επίσκεψη του Πρωθυπουργού στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν επιβεβαιώθηκε. Αντίθετα, είδαμε μια άλλη πραγματικότητα, μια πραγματικότητα που ορίστηκε ως «προβλέψιμος», δηλαδή ως δεδομένος. Και εδώ αυτό που εμείς ζητήσαμε και τότε δια του Προέδρου στη συζήτηση του προϋπολογισμού της Βουλής στην οποία αναφέρθηκα και με πολλούς άλλους τρόπους, να παγώσει η έγκριση της συμφωνίας και να επανεξεταστούν τα δεδομένα για την έγκρισή της ή όχι, αυτό δεν συνέβη. Αντίθετα, ένα ισχυρό όπλο όχι της Κυβέρνησης, της Ελλάδας, η Κυβέρνηση το θυσίασε στο πλαίσιο της κατά την κρίση της επιλογής, του πώς καλλιεργούνται και δημιουργούνται και χτίζονται οι καλές σχέσεις με τους συμμάχους μας ή με τις χώρες με τις οποίες θέλουμε να έχουμε συνεργασίες. Ακόμη και ο τίτλος του πρωτοκόλλου μιλά για αμοιβαία συνεργασία. Και ερχόμαστε τώρα εδώ να δούμε τα δεδομένα από τότε που η ελληνική Κυβέρνηση, με Πρωθυπουργό τότε τον Αλέξη Τσίπρα, με Υπουργό Εξωτερικών τον Γιώργο Κατρούγκαλο, με Υπουργό Άμυνας τον Βαγγέλη Αποστολάκη, προχώρησαν πράγματι σ' αυτή τη διαπραγμάτευση, στην οποία αναφέρθηκε και ο Πρωθυπουργός σ' αυτά που σας διάβασα πριν και συγκρότησαν ένα σχέδιο συνεννόησης και συμφωνίας, χωρίς να υπάρξει κείμενο. Εμείς, όταν φύγαμε από την κυβέρνηση, δεν είχε συνταχθεί επίσημο τελικό κείμενο. Άρα, ήταν ακόμη πάρα πολλά πράγματα εκ των πραγμάτων ανοιχτά, πολύ περισσότερο δεν είχε υπογραφεί αυτό το κείμενο, όπως εν συνεχεία υπεγράφη με τις υπογραφές του Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας, του κ. Δένδια, και του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, του κ. Πομπέο. Δεν υπήρχε κείμενο και είχαμε πετύχει σ' αυτή τη διαπραγμάτευση να μην γίνει δεκτό το αίτημα των Ηνωμένων Πολιτειών, ώστε η Σύμβαση της Σούδας και οι άλλες συμβάσεις να έχουν πενταετή διάρκεια. Εμμείναμε - και κρατήθηκε - στο να έχουν ετήσια διαδικασία ανανέωσης. Επίσης, πέραν της Σούδας, που αποτελεί ένα καθεστώς πολυετές, ότι δηλαδή τη διοίκηση την έχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, στις άλλες εγκαταστάσεις, στο Στεφανοβίκειο, στη Λάρισα, στις διευκολύνσεις στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, τη διοίκηση εμμείναμε να την διατηρήσουν οι ελληνικές αρχές και όχι οι αμερικανικές. Αυτά είναι δυο πράγματα, που από τη μεριά μας εξασφαλίστηκαν τότε και παραμένουν στο τελικό κείμενο. Τι άλλαξε, εν τω μεταξύ, από τότε που ήταν η ελληνική κυβέρνηση και τα πράγματα ήταν έτσι όπως τα περιέγραψε ο Αλέξης Τσίπρας; Έχουμε σημαντικές εξελίξεις. Έχουμε την εισβολή της Τουρκίας, παραβιάζοντας σύνορα κράτους - μέλους του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, της Συρίας δηλαδή, με την ανοχή και των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας, με την ανοχή και της Ευρώπης και της διεθνούς κοινότητας
Να σας βάλω και τον χρόνο της δευτερολογίας σας;
Θα πάρω λίγα λεπτά από τη δευτερολογία μου, κύριε Πρόεδρε.
Ωραία, συνεχίστε.
Έχουμε και πολλά άλλα. Κυρίως, όμως, έχουμε την εξέλιξη με την υπογραφή αυτού του μνημονίου αναφορικά με την αποκλειστική οικονομική ζώνη ανάμεσα στην κυβέρνηση της Λιβύης, αυτή που υπάρχει, και της Τουρκικής Δημοκρατίας. Αυτό είναι ένα απολύτως καινούργιο δεδομένο, που όχι μόνο έχει μια ξεχωριστή αυτοτέλεια, αλλά διαμορφώνει και ένα εντελώς νέο πεδίο, γιατί, όπως το έχετε παρακολουθήσει όλες και όλοι, εμπλέκονται πλέον πάρα πολλοί παίκτες, πολλές δυνάμεις στη Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, στην ευρύτερη περιοχή και πλέον τα πράγματα αλλάζουν άρδην αναφορικά με ό,τι ξέραμε, με σοβαρά ζητήματα με επισφάλειες και ανασφάλειες των προηγούμενων ετών. Έχουμε μια απολύτως νέα πραγματικότητα. Σε αυτές τις συνθήκες, το ταξίδι του Έλληνα Πρωθυπουργού στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν απέδωσε τίποτα. Παρά το γεγονός ότι πρέπει να διατυπώνουμε αιτήματα - και εμείς εμμένουμε σ' αυτό - για έμπρακτη στήριξη σε περίπτωση κρίσης, όπως εξελίσσονται τα πράγματα και για ακύρωση του μνημονίου Λιβύης - Τουρκίας στη μεταπολεμική πραγματικότητα της Λιβύης, όπου εμείς ευχόμαστε να αποκατασταθούν όροι δημοκρατικής λειτουργίας αυτής της χώρας υπέρ του λιβυκού λαού. Τέτοιες, όχι απλώς εγγυήσεις, αλλά σοβαρές, δεσμευτικές διαβεβαιώσεις, που δεν χρειάζεται να δοθούν κατ' ανάγκη δημόσια, είναι το ελάχιστο, για να συγκροτηθεί η έννοια της αμοιβαιότητας σε σχέση με την κύρωση αυτού του πρωτοκόλλου, που θα μπορούσαμε να κρατήσουμε «παγωμένη». Ταυτόχρονα δε, η συνολική ελληνική εξωτερική πολιτική πρέπει να εμπλουτίσει τις επεξεργασίες της με όλα αυτά τα νέα δεδομένα και τις εξελίξεις, που απαιτούν όχι μόνο από τα πολιτικά κόμματα, αλλά και από την ελληνική πολιτεία στο σύνολό της μια νέα προσέγγιση και αξιολόγηση των δεδομένων. Απ' αυτή την άποψη, το γεγονός ότι είναι εν λειτουργία κάποιες στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο Στεφανοβίκειο ή στη Λάρισα, όπως επικαλέστηκε ο κύριος Υπουργός κατά τη συζήτηση στην επιτροπή, δεν λέει τίποτα. Γιατί αυτές ναι μεν λειτουργούν, αλλά λειτουργούν υπό νατοϊκή ομπρέλα, δεν εντάσσονται στο πλαίσιο. Θα ήταν αδιανόητο, εάν λειτουργούσαν, ενώ δεν έχει υπογραφεί και εγκριθεί ακόμα το πρωτόκολλο. Λειτουργούν υπό άλλο καθεστώς και αυτό το πρωτόκολλο δίνει άλλη διάσταση και άλλο χαρακτήρα. Όσο δε για τη βάση της Σούδας, η ίδια η συμφωνία δίνει τη δυνατότητα, όσο δεν έχει ανανεωθεί, εκ των πραγμάτων να παρατείνεται. Δεν υπάρχει κανένας μα κανένας λόγος, που να υποχρεώνει την ελληνική Κυβέρνηση να μην «παγώσει» αυτή τη συμφωνία, να μην την χρησιμοποιήσει ως μια ισχυρή διαπραγματευτική δυνατότητα μέσα στο πλαίσιο της ανάγκης του επανακαθορισμού των δεδομένων στην περιοχή υπέρ του ελληνικού λαού, υπέρ της αμυντικής θωράκισης της χώρας, υπέρ των συμφερόντων του ελληνικού κράτους, της ελληνικής πολιτείας, των Ελλήνων πολιτών. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ]] Προς αυτή την κατεύθυνση, λοιπόν, η κριτική μας είναι ναι μεν όσο μπορούμε περισσότερο προσεκτική, αλλά είναι σαφώς καθαρή και σταθερή, χωρίς να παίζουμε κανένα παιχνίδι, που έχει να κάνει με πολιτικούς τακτικισμούς. Θα μπορούσαμε, λοιπόν, ακριβώς υπ' αυτές τις συνθήκες να προχωρούσαμε σ' ένα άλμα, δηλώνοντας κατηγορηματικά την αντίθεσή μας στην υπογραφή αυτής της συμφωνίας τώρα, με μια ψήφο «κατά», κάτι το οποίο δεν θα είχε τη φυσική ακολουθία των όσων περιέγραψα πριν και τη συνθετότητα των δεδομένων, που εμείς θέλουμε να είμαστε και ως Αξιωματική Αντιπολίτευση και ως χώρα υπεύθυνα μέσα σ' αυτόν τον, όχι απλώς ρεαλιστικό, αλλά σύνθετο, υπεύθυνο, προωθητικό όμως και πάντα φιλειρηνικό υπέρ των εθνικών συμφερόντων, των συμφερόντων του ελληνικού λαού, προσανατολισμό. Απ' αυτή την άποψη, η ψήφος μας, την οποία καταθέτουμε ενώπιον του Σώματος, το βράδυ θα είναι «παρών» και είναι αυτή που δηλώνει όλα αυτά που σας περιέγραψα με τον πιο εναργή τρόπο, θέτει το θέμα, ανοίγει τη συζήτηση και ακριβώς χτυπά καμπανάκια ότι πρέπει και τα κόμματα και η ελληνική Βουλή και η ελληνική πολιτεία να δουν τα νέα δεδομένα και να κοιτάξουμε μπροστά το μέλλον και της δική μας χώρας και της ευρύτερης περιοχής με πολύ διαφορετικούς όρους πια απ' ό,τι ξέραμε πέρυσι ή πρόπερσι, που επίσης δυσκολίες μεγάλες υπήρχαν, αλλά που τώρα αποκτούν μια ξεχωριστή διάσταση. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής του Κινήματος Αλλαγής, ο κ. Γεώργιος Φραγγίδης, για δέκα λεπτά. Κύριε Φραγγίδη, θα χρειαστείτε και τον χρόνο της δευτερολογίας σας;
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Σας βάζω από τώρα δεκαπέντε λεπτά.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εν λόγω συμφωνία αποτελεί τροποποίηση των διατάξεων του παραρτήματος της αμοιβαίας αμυντικής συμφωνίας, η οποία υπογράφτηκε στις 8 Ιουλίου 1990 και τέθηκε σε ισχύ στις 8 Νοεμβρίου του ίδιου χρόνου. Αυτή επιτρέπει στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών να διατηρεί και να λειτουργεί στρατιωτικές και βοηθητικές ευκολίες εντός των εγκαταστάσεων των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Η προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων αποτελεί τον πνεύμονα της εθνικής μας επιβίωσης και στηρίζεται στην αμυντική μας ισχύ. Η άμυνα της χώρας, όμως, δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο των Ενόπλων Δυνάμεων. Είναι μια πολύπλευρη και πολυσύνθετη διαδικασία που εμπλέκει πλήθος παραγόντων και μεγεθών της χώρας, καθώς και των ενεργειών των φορέων του κρατικού μηχανισμού. Αυτοί οι παράγοντες που υπεισέρχονται στην απόκτηση ή τον υπολογισμό της ισχύος του κράτους, άρα και μιας ισχυρής εθνικής άμυνας, απαρτίζουν τους τρεις βασικούς πυλώνες της εθνικής ισχύος οι οποίοι είναι: Οι εθνικοί πόροι, τεχνολογία, ανθρώπινοι - οικονομικοί και φυσικοί πόροι, οι εθνικές επιδόσεις, δηλαδή εξαρτήσεις εσωτερικές και εξωτερικές, ποιότητα της κυβέρνησης, ποιότητα και αποτελεσματικότητα της διπλωματίας για διεθνείς συνεργασίες και συμμαχίες, εσωτερική συνοχή, γόητρο του κράτους, πνευματικοί και ιδεολογικοί πόροι. Τέλος, η στρατιωτική ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων που εξαρτάται από πόρους, αμυντική δομή και μαχητική επάρκεια. Σκοπός είναι να επιτυγχάνει το κράτος τους εξωτερικούς στόχους του στο εκάστοτε διεθνές και περιφερειακό περιβάλλον. Σ' αυτό το περιβάλλον η Τουρκία συνεχίζει την πάγια αναθεωρητική επεκτατική πολιτική της, προσηλωμένη στους στόχους της, ανεξάρτητα από τα εσωτερικά της προβλήματα ή την οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Θέτει υπό αμφισβήτηση μέρος της εθνικής κυριαρχίας μας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Προβάλλει παράλογες διεκδικήσεις, επιδεικνύει παραβατική συμπεριφορά. Φτάσαμε στις παράνομες υποθαλάσσιες έρευνες και γεωτρήσεις που επιχειρεί εντός των θαλάσσιων ζωνών της Κυπριακής Δημοκρατίας, μέχρι την πρόσφατη εκδήλωση της επιθετικότητάς της, και το πλασάρισμα σαν ένας από τους ρυθμιστές της κρίσης στα θέματα της Συρίας και της Λιβύης. Όσον αφορά το θέμα της Λιβύης, για εμάς, η μόνη αποδεκτή πολιτική λύση συμπεριλαμβάνει την ακύρωση του μνημονίου Τουρκίας - Λιβύης. Με τις τελευταίες κινήσεις της η Τουρκία προσπαθεί να επεκτείνει τα στρατηγικά συμφέροντά της στην Ανατολική Μεσόγειο. Με την ανοχή των ισχυρών η Τουρκία έχει επιδοθεί εδώ και χρόνια σε μία κούρσα εξοπλισμών, κάνει επίδειξη στρατιωτικής ισχύος προσπαθώντας να οδηγήσει την ελληνική πλευρά σε διαπραγματεύσεις υπό δυσμενείς συνθήκες. Δεδομένης της γεωγραφικής και γεωπολιτικής θέσης της χώρας μας, ιδιαίτερα καθώς οι προκλήσεις και οι αστάθειες στο χώρο μας αυξάνονται σταθερά, αυτό πρέπει να το έχουμε πάντα υπ' όψιν. Η απαίτηση βελτίωσης της μαχητικής και αμυντικής και ασφάλειας είναι αυτονόητη και δεν αποτελεί επιτελικό ζητούμενο, αλλά εθνική επιταγή, τόσο τον αριθμό όσο και την ποιότητα του προσωπικού και των απαιτούμενων οπλικών συστημάτων. Το επιχειρησιακό περιβάλλον, όπου θα κληθούν οι Ένοπλες Δυνάμεις να δράσουν, θα είναι το ευρύτερο περιβάλλον του αέρα και του θαλάσσιου χώρου, του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, μέσω εκτέλεσης αεροναυτικών επιχειρήσεων. Εκεί λοιπόν οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας απαιτείται να έχουν υπολογίσιμη ισχύ. Σχεδιάζοντας λοιπόν τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις του μέλλοντος, η νέα επιχειρησιακή απαίτηση για ανάπτυξη ναυτικών μονάδων κρούσης, αλλά και τον απαραίτητων προς υποστήριξη αεροπορικών μονάδων για την εκτέλεση αεροναυτικών επιχειρήσεων κρίνεται καθοριστική. Γίνεται προφανές ότι η στήριξη των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας μας στους τομείς αυτούς γίνεται επιτακτική και πρέπει να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση. Όσο μικρότερη εθνική ισχύ διαθέτει μία χώρα τόσο περισσότερο υπόκειται στην επιρροή άλλων χωρών και τόσο πιο ευάλωτη γίνεται σε γεωστρατηγικές μεταβολές του status quo. Η διπλωματία, ως μέσο υψηλής στρατηγικής, αποδεικνύεται ιδιαίτερα αποτελεσματική για τη βελτίωση και διατήρηση της εθνικής ισχύος της χώρας, μέσω της εξασφάλισης συνεργασιών και της εκμετάλλευσης της ισορροπίας δυνάμεων για τη δημιουργία αξόνων μέσω συμμαχιών. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α' Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ]] Οι διεθνείς σχέσεις της χώρας μας, οι όποιες συνεργασίες και συμμαχίες μας πρέπει να βασίζονται στην ισότιμη και αμοιβαία αντιμετώπιση των δύο συνεργαζόμενων μερών. Η πατρίδα μας βρίσκεται σε ένα γεωστρατηγικό και γεωπολιτικό περιβάλλον, αυτό του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου, το οποίο θεωρείται από τα πιο ευαίσθητα και ασταθή παγκοσμίως. Η θέση μας γίνεται ακόμα πιο δυσχερής, δεδομένης της δημοσιονομικής κατάστασης που εδώ και χρόνια δοκιμάζει την κοινωνία μας. Μέσα στο ασταθές περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί, το ΝΑΤΟ κρατά ουδέτερη στάση, θέλοντας να κρατήσει ισορροπίες για να μην δυσαρεστήσει την Τουρκία. Η χώρα μας ψάχνει να βρει συμμαχίες για να αναχαιτίσει τα σχέδια του Ερντογάν. Από πλευράς δε Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Γαλλία είναι αυτή που ουσιαστικά ανταποκρίνεται πιο θερμά. Η Τουρκία προσεγγίζει ανοιχτά τις δυνάμεις της Ευρασίας, δηλαδή Ρωσία, Κίνα, Ιράν, Πακιστάν και έχει επιρροές από τη φονταμενταλιστική οργάνωση των αδελφών μουσουλμάνων. Ακόμη, οι λαϊκές της μάζες έχουν επηρεαστεί από την ισλαμική επανάσταση του Ιράν. Υπό τις παρούσες συνθήκες, τα ανατολικά σύνορα του ΝΑΤΟ είναι ευάλωτα, γεγονός που αυξάνει τη στρατηγική αξία του ελληνικού χώρου για το ΝΑΤΟ. Η Δύση δύναται να αξιοποιήσει επιχειρησιακά τον αεροναυτικό χώρο της Ελλάδας με το τεράστιο στρατηγικό βάθος που έχει. Η κυριαρχία και ο έλεγχος επί των ενεργειακών πόρων της Ανατολικής Μεσογείου από φιλικές προς τη Δύση δυνάμεις και η διασφάλιση θαλάσσιων γραμμών διέλευσης υδρογονανθράκων προς τη Δύση είναι προς το ύψιστο συμφέρον της χώρας μας. Είναι ένας ρόλος που η Ελλάδα δύναται να καλύψει ως χώρα του ΝΑΤΟ, με δυτικό αξιακό κώδικα, σε συνεργασία με χώρες της περιοχής, όπως Ισραήλ, Ιορδανία, Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αλλά και άλλες, όπως η Αίγυπτος και η Κύπρος. Η στρατηγική αξία της Ελλάδας, λοιπόν, στο ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον μεγιστοποιείται, ενώ οι όποιοι κίνδυνοι του συστημικού ρίσκου μπορούν να μετατραπούν σε γεωπολιτικά προτερήματα. Η Ελλάδα πρέπει να αναδείξει στη συμμαχία όλες τις παραμέτρους που την καθιστούν ισότιμο στρατηγικό εταίρο της Δύσης. Σ' αυτό λοιπόν το σύνθετο και δυναμικό τοπίο ερχόμαστε σήμερα να ψηφίσουμε την «Κύρωση του Πρωτοκόλλου Τροποποίησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής», την οποία προετοίμασε η προηγούμενη κυβέρνηση χωρίς ουσιαστικά ανταλλάγματα και στο ίδιο μοτίβο και τον ίδιο δρόμο συνεχίζει και η σημερινή Κυβέρνηση με την υπογραφή που γίνεται. Ως προς το περιεχόμενό της, η συμφωνία περιλαμβάνει την αεροπορική βάση και το ναύσταθμο της Σούδας, την αεροπορική βάση της Λάρισας, τη βάση ελικοπτέρων στο Στεφανοβίκειο, το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, αλλά και άλλες εγκαταστάσεις των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, όπως συμφωνούνται αμοιβαία από τα δύο μέρη ή από ορισμένους εκπροσώπους τους, σύμφωνα με τις αντίστοιχες εσωτερικές τους διαδικασίες. Πρόκειται δηλαδή για μία γενική και αόριστη αναφορά που υπόσχεται πολλά από τη μεριά μας προς την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Παράλληλα, το ελληνικό δημόσιο έχει απώλειες εσόδων από τις λειτουργίες στρατιωτικών και βοηθητικών ευκολιών στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών στις αναφερόμενες εγκαταστάσεις των Ενόπλων Δυνάμεων. Απαλλαγή από φόρους, δασμούς, τέλη, άλλες επιβαρύνσεις, καθώς και από ατέλειες εισαγωγής αγαθών, προμηθειών, εξοπλισμού ή προσωπικών αντικειμένων των μελών της Δυνάμεως, του πολιτικού προσωπικού και των εξαρτημένων προσώπων. Στη συνεδρίαση της αρμόδιας επιτροπής της Βουλής ζητήσαμε από τον Υπουργό Οικονομικών να κοστολογηθεί το ποσό που χάνει το ελληνικό δημόσιο και να εκτιμηθεί τουλάχιστον η ελάχιστη τάξη μεγέθους, σε ευρώ, της ετήσιας οικονομικής απώλειας σε βάρος του δημοσίου και να μας ενημερώσει. Μέχρι σήμερα αυτό δεν έχει γίνει. Όσον αφορά στις τροποποιητικές διατάξεις, κάποιες από αυτές, όπως στην παράγραφο 5 του άρθρου 1, είναι γενικές, αόριστες και ασαφείς σχετικά με τη χρήση από τις Ένοπλες Δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών πού θα εγκατασταθούν, θα αναπτυχθούν ή θα σταθμεύσουν και πιθανόν να μη μας καλύπτουν ως χώρα σε θέματα εθνικής ασφάλειας. Από την άλλη, υπάρχει ενδεχόμενο να μας στοχοποιούν ως χώρα, δεδομένου ότι ουσιαστικά δημιουργούνται και επίσημα βάσεις των ΗΠΑ στο έδαφός μας περισσότερες από αυτές που υπήρχαν μέχρι τώρα και σαφώς με μεγαλύτερες δυνατότητες. Εν ολίγοις, το πρωτόκολλο τροποποίησης της συμφωνίας είναι κομμένο και ραμμένο κυρίως στα μέτρα των ΗΠΑ και όχι της χώρας μας. Από το 1990, που υπογράφηκε η συμφωνία, υφίσταται συνοδευτική επιστολή των ΗΠΑ για την αμυντική βοήθεια, που την είχε υπογράψει τότε ο Πρέσβης, ο κ. Σωτήρχος. Σε αυτήν, λοιπόν, επιβεβαιώνεται η στήριξη της κυβέρνησης των ΗΠΑ για δωρεάν χρηματοδότηση ξένων στρατιωτικών πωλήσεων προς την Ελλάδα με το ποσό των 345 εκατομμυρίων δολαρίων για περίοδο ενός έτους και η συνδρομή στον εκσυγχρονισμό των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Παρέχονται εγγυήσεις για τη συνέχιση της προσπάθειας διάθεσης πλεονάσματος υλικού για τις ανάγκες εκσυγχρονισμού των Ενόπλων Δυνάμεων. Γίνεται λόγος για παροχή αμυντικού υλικού που θα διατίθεται από την εφαρμογή της συμφωνίας για τις συμβατικές δυνάμεις στην Ευρώπη. Επισημαίνεται η δυνατότητα αναχρηματοδότησης των δανείων εξωτερικών στρατιωτικών πωλήσεων και η πρόθεση να παράσχουν οι ΗΠΑ τη δυνατότητα στην ελληνική κυβέρνηση να επωφεληθεί από την παραίτηση των μη επαναλαμβανόμενων εξόδων που σχετίζονταν με την αγορά μείζονος αμυντικού υλικού των Ηνωμένων Πολιτειών. Η σημερινή συμφωνία δεν συνοδεύεται από κάτι τέτοιο. Ή τουλάχιστον κι αν συνοδεύεται, δεν έχει εμφανιστεί μέχρι τώρα για να το γνωρίζει και η ελληνική Βουλή. Ο ελληνικός στόλος έχει ανάγκη από πλοία με ικανότητα αντιαεροπορικής άμυνας περιοχής, τα οποία θα διόρθωναν τη σημερινή ανισορροπία σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο. Η ανωτέρω ανάγκη, όπως και απόκτηση άλλων κρίσιμων οπλικών συστημάτων θα μπορούσαν να διερευνηθούν στο πλαίσιο της παρούσας συμφωνίας. Η αλήθεια είναι ότι δώσατε πολλά, κύριε Υπουργέ, στην κυβέρνηση των ΗΠΑ και πήρατε υποσχέσεις και ευχολόγια, που θέλω να ελπίζω ότι θα γίνουν πράξη όταν χρειαστεί. Μέσα στο πλαίσιο της διαμορφούμενης αστάθειας στην περιοχή μας και υπό το βάρος των εξελίξεων, η Ελλάδα αποτελεί νησίδα σταθερότητας, στηρίζοντας τη Δύση και τα συμφέροντα της. Εμείς, όμως, τι διεκδικήσαμε για τη χώρα μας; Ποιο είναι το αντιστάθμισμα της προσφοράς μας αυτής, αναφορικά με την προστασία της εθνικής μας κυριαρχίας έναντι της τουρκικής προκλητικότητας, την ενίσχυση της αμυντικής μας ικανότητας και τα οικονομικά ανταποδοτικά οφέλη; Μόνο την πρόσφατη επιστολή με τις υποσχέσεις του κ. Πομπέο έχουμε. Ή τουλάχιστον αυτά γνωρίζουμε. Αγαπητοί συνάδελφοι της Κυβέρνησης, η εν λόγω συμφωνία είναι γεγονός ότι έχει ήδη υπογραφεί από τις δύο κυβερνήσεις. Το Κίνημα Αλλαγής, έχοντας συναίσθηση της ευθύνης και της κρίσιμης για τα εθνικά μας θέματα συγκυρίας, θα την ψηφίσει παρά τα προαναφερθέντα προβλήματα. Η χώρα μας οφείλει να διατηρήσει την αξιοπιστία της, ιδιαίτερα μέσα σ' αυτές τις κρίσιμες και μεταβαλλόμενες συνθήκες στην περιοχή μας. Δεν πρέπει να κάνει το μπρος - πίσω που κάνουν σήμερα, δυστυχώς, άλλες πολιτικές δυνάμεις που κυβέρνησαν και τον τόπο. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, ο κ. Γεώργιος Μαρίνος. Κύριε συνάδελφε, θα χρησιμοποιήσετε και τον χρόνο της δευτερολογίας σας;
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σήμερα το απόγευμα, στην Αθήνα, στο Σύνταγμα και σε πολλές άλλες πόλεις της χώρας χιλιάδες εργαζόμενοι, νέοι και νέες, θα δώσουν αποφασιστική απάντηση. Θα καταδικάσουν και θα καταψηφίσουν μαζί με το ΚΚΕ την κατάπτυστη ελληνοαμερικανική συμφωνία για τις στρατιωτικές βάσεις. Τη συμφωνία που ετοίμασε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τους Αμερικανούς και έχει το θράσος να τη φέρνει για επικύρωση στη Βουλή η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Απαιτούμε να αποσυρθεί αυτό το έκτρωμα. Και να ξέρετε ότι δεν θα νομιμοποιηθεί ποτέ στη συνείδηση του λαού μας και των παιδιών του. Ο αγώνας θα συνεχιστεί, γιατί η ελληνοαμερικανική συμφωνία για τις βάσεις είναι καθοριστικός κρίκος στη βαθιά εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις. Βάζει τη χώρα και τον λαό σε τεράστιους κινδύνους. Ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση έδωσε και την ψυχή του στις Ηνωμένες Πολιτείες, το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σφιχταγκαλιάστηκε με τον Αμερικανό Πρέσβη Πάιατ, με τον Πρόεδρο Τραμπ, με το αμερικανικό επιτελείο. Συνυπόγραψε όλες τις αποφάσεις του ΝΑΤΟ. Και σήμερα, συνεχίζει η Νέα Δημοκρατία. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν - και είναι - δεδομένος για τους ιμπεριαλιστές, όπως και η σημερινή Κυβέρνηση. Ακόμα και οι πιο διστακτικοί εργαζόμενοι μπορούν να αντιληφθούν την παραπλανητική και ύπουλη συνθηματολογία του ΣΥΡΙΖΑ περί προοδευτισμού και να σκεφτούν πόσο αντιλαϊκή, αντιδραστική είναι η πολιτική που αποθεώνει την καπιταλιστική ανάπτυξη, τα συμφέροντα των μονοπωλίων και τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, η πολιτική που προσπάθησε να χτυπήσει τα αντιιμπεριαλιστικά αισθήματα του λαού μας και να πλασάρει ως αναγκαίες τις αμερικάνικες βάσεις στην Ελλάδα με - δήθεν - ισότιμους ή αμοιβαίους όρους και άλλα κακόγουστα αστεία. Ο ΣΥΡΙΖΑ αναβάθμισε τη βάση της Σούδας, αυτό το φρούριο του ιμπεριαλισμού στη Μεσόγειο, το φονικό άντρο από το οποίο φορτώθηκαν πολλοί πύραυλοι που εκτόξευσαν τα αμερικανικά αντιτορπιλικά υποβρύχια, αεροσκάφη κατά των λαών του Ιράκ, της Συρίας, της Λιβύης. Δημιούργησε την αμερικανική μονάδα των μη επανδρωμένων αεροσκαφών στη Λάρισα, ελικοπτέρων στο Στεφανοβίκειο. Έδωσε στις Ηνωμένες Πολιτείες το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης για να προωθούνται νατοϊκά στρατεύματα. Τώρα, υποκριτικά μίλησε για αναστολή της ψήφισης της συμφωνίας στη Βουλή, έχοντας κατά νου πως αυτές ήδη λειτουργούν. Έχουν ενταχθεί στα νατοϊκά πολεμικά σχέδια κατά της Ρωσίας και του Ιράν. Τώρα, προσπαθεί να παίξει με το «παρών». Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αξιοποιεί τη στρατηγική σύμπλευση με τον ΣΥΡΙΖΑ, το Κίνημα Αλλαγής και τα άλλα αστικά κόμματα και φουλάρει τις μηχανές. Αυτό ζούμε σήμερα. Αναβαθμίζει το καθεστώς των αμερικανικών βάσεων και ανοίγει τον δρόμο να φυτέψουν όσες βάσεις θανάτου επιθυμούν οι Αμερικάνοι σε μονάδες του ελληνικού στρατού, δυναμώνοντας την πρόσδεση του στις νατοϊκές δυνάμεις που υλοποιούν έναν εφιαλτικό σχεδιασμό, με στόχο την περικύκλωση της Ρωσίας, που αφορά ακόμα και το πρώτο πυρηνικό πλήγμα. Ετοιμάζεστε να εγκαταστήσετε πυρηνικά όπλα στον Άραξο και διαπράττετε έγκλημα με την αποστολή ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων σε πολεμικές εστίες στο εξωτερικό. Διότι είναι έγκλημα κατά του λαού η αποστολή ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στη Λιβύη που διασταυρώνονται μεγάλα μονοπωλιακά και κρατικά συμφέροντα και μαίνεται μία πολύ σκληρή πολεμική αναμέτρηση. Είναι έγκλημα η στρατιωτική αποστολή στη Σαουδική Αραβία, η μεταφορά συστοιχίας πυραύλων Patriot που είναι αναγκαία για την άμυνα της χώρας. Και εσείς τη διαθέτετε, σε συνεννόηση με τους Αμερικανούς, σε μία χώρα που σκοτώνει τον λαό της Υεμένης και είναι έτοιμη για πόλεμο με το Ιράν. Τι δουλειά έχουν ελληνικά πολεμικά πλοία στα Στενά Του Ορμούζ, χιλιάδες μίλια μακριά από τη χώρα μας ή η φρεγάτα «ΣΠΕΤΣΑΙ» στη γαλλική αρμάδα που εκτελεί αποστολή στην υπηρεσία του γαλλικού ιμπεριαλισμού; Αφήστε τα παραμύθια περί ειρηνευτικών αποστολών που δουλεύετε μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ, το Κίνημα Αλλαγής και τα άλλα κόμματα. Παίζετε κορώνα - γράμματα τη ζωή των αξιωματικών και στρατιωτών. Τους εξαναγκάζετε να πάνε σε ιμπεριαλιστικές εκστρατείες. Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας το είπε: Δώσαμε το αίμα μας δίπλα στους Αμερικανούς και θα το κάνουμε και στο μέλλον. Είναι μεγάλη πρόκληση. Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας σας καταγγέλλει και σας προειδοποιεί: Αναλαμβάνετε τεράστιες ευθύνες και δεν θα ξέρετε πού να κρυφτείτε. Καταλάβετε, τι σας λέμε. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε ορμητήριο ιμπεριαλιστικών επιδρομών και παράλληλα, σε μαγνήτη επιθέσεων - αντιποίνων. Πείτε την αλήθεια στον λαό. Οι αμερικάνικες βάσεις στην Ελλάδα και οι αποστολές στο εξωτερικό είναι στο στόχαστρο ρωσικών και ιρανικών πυραύλων που θα χρησιμοποιηθούν σε περίπτωση που εκτιμηθεί ότι τίθεται σε κίνδυνο η ασφάλεια της Ρωσίας και του Ιράν. Η πολιτική σας είναι άκρως επικίνδυνη. Συμμετέχετε ενεργά στο πλευρό των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον σκληρό ανταγωνισμό με τη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν, για να υπηρετήσετε τα συμφέροντα της αστικής τάξης και τη γεωστρατηγική της αναβάθμιση, γιατί σε αυτή δίνετε λογαριασμό, για να αρπάξει ένα κομμάτι της λείας, να κατακτήσει νέα πεδία επενδύσεων και κερδοφορίας, όπως προβλέπει η εθνική γραμμή που προβάλλετε όλοι σας και δεν έχει καμμία, μα καμμία σχέση με τα λαϊκά συμφέροντα. Η Κυβέρνηση, όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ, υπολογίζει ως στρατηγικό σύμμαχο το Ισραήλ που πατάει στον λαιμό και δολοφονεί τον παλαιστινιακό λαό. Μαζί πανηγυρίσατε για τον αγωγό East - Med που εμπλέκει την Ελλάδα σε ένα πλέγμα πολύ σκληρών ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων για τους ενεργειακούς αγωγούς, για να κερδίζουν τα μονοπώλια. Ο λαός μας πρέπει να καταδικάσει μαζικά το αισχρό σχέδιο των Ηνωμένων Πολιτειών για το παλαιστινιακό που διαιωνίζει την ισραηλινή κατοχή και προειδοποιεί για τις ιμπεριαλιστικές διευθετήσεις που προωθούνται στην Ανατολική Μεσόγειο, στο Αιγαίο, στο Κυπριακό. Κανείς δεν μπορεί να σφυρίζει αδιάφορα. Από τον Δεκέμβριο του 2015 υπάρχει ομόφωνη απόφαση της Βουλής για αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους και η απόφαση αυτή επιβάλλεται να υλοποιηθεί άμεσα. Κύριοι της Κυβέρνησης, οι ισχυρισμοί που χρησιμοποιείτε είναι διάτρητοι. Ισχυρίζεστε ότι η συμμαχία με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ υπηρετεί την ειρήνη και την ασφάλεια στην περιοχή μας και στη χώρα μας, αλλά κάθε φορά τα γεγονότα σας διαψεύδουν και οι κίνδυνοι αυξάνονται. Οι δυνάμεις αυτές του ευρωατλαντισμού έχουν διαπράξει εκατοντάδες εγκλήματα. Κανείς δεν ξεχνά τις ευθύνες τους για την επιβολή της στρατιωτικής δικτατορίας στην Ελλάδα, το πραξικόπημα στην Κύπρο, την τουρκική εισβολή και κατοχή, τα διχοτομικά σχέδια στο νησί. Τι προσδοκάτε; Οι Αμερικανοί αξιοποίησαν τη συμμαχία με τους Κούρδους στη Συρία, αλλά στήριξαν την τρίτη τουρκική εισβολή και άδειασαν τους συμμάχους τους. Αυτές τις μέρες υμνείτε τη Γαλλία και τον Μακρόν, αλλά η Γαλλία παίζει τα δικά της γεωστρατηγικά παιχνίδια και στοχεύει να δυναμώσει τον ρόλο της στα επιθετικά σχέδια της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά την αποχώρηση της Βρετανίας. Δημιούργησε στρατιωτική βάση στην Κύπρο το 2007 και την ενίσχυσε το 2017. Πάτησε πόδι στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Η γαλλική «TOTAL» μαζί με την αμερικανική «EXXONMOBIL» και την ιταλική «EVI» ελέγχουν τα ενεργειακά οικόπεδα του νησιού, αλλά η κατοχή συνεχίζεται. Η Τουρκία καταπατά κυριαρχικά δικαιώματα. Τα γεωτρύπανα της τρυπούν την κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Καμαρώνετε για τις στρατιωτικές ασκήσεις στην περιοχή και τον ρόλο των γαλλικών πλοίων, αλλά το ελικοπτεροφόρο «ΝΤΙΞΜΟΥΝΤ» πριν λίγες μέρες ήταν σε κοινές ασκήσεις με τις τουρκικές φρεγάτες, γιατί έτσι παίζονται τα ιμπεριαλιστικά παιχνίδια. Καλλιεργήσατε συνειδητά εφησυχασμό για την τουρκική επιθετικότητα, ακουμπώντας τις ελπίδες σας στο ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κρύβετε συνειδητά την αλήθεια. Η τουρκική επιθετικότητα εκδηλώνεται μεταξύ δύο νατοϊκών συμμαχικών κρατών, μέσα από τον ανταγωνισμό των αστικών τάξεων και η σύμμαχός σας Τουρκία, με την οποία την αποφασίζετε στα τραπέζια του ΝΑΤΟ κατά των λαών, προωθεί το δόγμα της «γαλάζιας πατρίδας». Παραβιάζει τα ελληνικά σύνορα. Υπογράφει την απαράδεκτη συμφωνία με τη Λιβύη, τη συμφωνία Ερντογάν - Σάρας. Η προκλητικότητα της Τουρκίας στηρίζεται στις πλάτες των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής που προσπαθούν να την κρατήσουν πάση θυσία στο νατοϊκό, στο δυτικό στρατόπεδο, να αποσπαστεί από την επιρροή της Ρωσίας. Ο ευρωατλαντικός ιμπεριαλισμός έχει μεγάλα συμφέροντα στη γειτονική χώρα. Η Γερμανία έχει ισχυρή επενδυτική βάση κι έχει βρει καλή αγορά πώλησης στρατιωτικού εξοπλισμού. Η απαράδεκτη συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας, που εγκλωβίζει χιλιάδες πρόσφυγες στη χώρα μας, εκπληρώνει το δικό της ρόλο στις εξελίξεις και το Υπουργείο Άμυνας ετοιμάζει φράγματα - παγίδες στο Αιγαίο κατά των προσφύγων, δυναμώνοντας την καταστολή. Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος προχθές κρατούσε στα τηλεοπτικά κανάλια την ανακοίνωση του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών Πομπέο ως την πλάκα του Μωυσή, ενώ η ανακοίνωση αυτή επέμενε στη συναλλαγή με την τουρκική κυβέρνηση για να προχωρήσει η συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ καλλιεργήσατε ψεύτικες προσδοκίες για παρεμβάσεις του Τραμπ κι αυτός στην πρόσφατη τηλεφωνική συνομιλία με τον Ερντογάν έθεσε την αμερικανική γραμμή της συνδιαχείρισης. Σας κάλεσε να τα βρείτε, να εκχωρήσετε κυριαρχικά δικαιώματα για να μπουν ανεμπόδιστα τα αμερικανικά και ευρωπαϊκά μονοπώλια στην περιοχή και να αρπάξουν τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Εξυφαίνονται σενάρια συμβιβασμών και σ' αυτά εντάσσεται η προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης με συνυποσχετικό. Και το ΚΚΕ σας ξαναρωτά: Τι θα περιέχει το συνυποσχετικό; Το κρύβετε, ενώ η τουρκική πλευρά θέτει τις γκρίζες ζώνες, την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών και θα αξιοποιήσει τις άθλιες συμφωνίες του κ. Σημίτη στη Μαδρίτη και στο Ελσίνκι το 1997 και το 1999, με την ομπρέλα του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τότε ο Πρωθυπουργός και Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ υπέγραψε τα περί ζωτικών συμφερόντων της Τουρκίας στο Αιγαίο και περί διμερών διαφόρων, νομιμοποιώντας τις τουρκικές διεκδικήσεις που γέννησε η κρίση των Ιμίων, το «ευχαριστώ» του κ. Σημίτη στους Αμερικάνους και η μεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Τώρα εσείς και μηχανισμοί σας πλασάρετε το ψεύτικο δίλημμα: συμβιβασμός, συνεκμετάλλευση ή πόλεμος, για να φοβίσετε, να χειραγωγήσετε τον λαό. Η πολιτική της εμπλοκής και των ανταλλαγμάτων που ακολουθείτε είναι φαύλος κύκλος. Καιροφυλακτεί η αμερικανική επιδιαιτησία σε περίπτωση θερμού επεισοδίου και είναι φανερό πως τα παζάρια και οι μοιρασιές ανοίγουν νέες πληγές, διευρύνουν τα πεδία των ανταγωνισμών με τη συμμετοχή περισσότερων παικτών και σφοδρότερες συγκρούσεις. Και λέμε ότι είστε συνυπεύθυνοι για ό,τι συμβεί. Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας και σήμερα ταυτίζεται με την πάλη που αναπτύσσεται στην Αθήνα και σε δεκάδες άλλες πόλεις και θα δώσει τη μάχη για να ακυρωθεί η ελληνοαμερικάνικη συμφωνία για τις στρατιωτικές βάσεις, να κλείσει τώρα η βάση της Σούδας και οι άλλες στρατιωτικές βάσεις, να μην είναι ούτε ένας Έλληνας στρατιωτικός έξω από τα ελληνικά σύνορα. Ο λαός μας πρέπει να βγάλει ουσιαστικά συμπεράσματα, να δυναμώσει τον αγώνα του για να ανατρέψει αυτή τη βαρβαρότητα. Σας ευχαριστώ.
Συνεχίζουμε με τον ειδικό αγορητή από την Ελληνική Λύση τον κ. Κωνσταντίνο Χήτα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συνήθως δεν βγαίνω εκτός θέματος, ούτε σήμερα θα βγω, απλώς να πω ένα χρόνια πολλά. Είναι 30 του Γενάρη σήμερα, των Τριών Ιεραρχών, να ακούγονται αυτά εδώ μέσα, Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Βασίλειος ο Μέγας, Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός. Μιας και τα έχουμε καταργήσει όλα στη χώρα αυτή, να τους αναφέρουμε σήμερα εμείς, όσοι διδαχτήκαμε τον βίο των τριών αυτών, οι οποίοι συνέβαλαν πάρα πολύ στην ανάπτυξη των γραμμάτων και της φιλανθρωπίας. Βέβαια, ως Έλληνες, κύριε Πρόεδρε, θα μου επιτρέψετε να πω ότι έχουμε κάνει ακριβώς τα αντίθετα από αυτά που δίδαξαν οι τρεις συγκεκριμένοι. Ως Έλληνες έχουμε γίνει αλαζόνες, άπληστοι και εγωιστές. Εν πάση περιπτώσει, προχωράω και έρχομαι στο σημερινό νομοσχέδιο. Είναι, κύριε Δένδια, η «Κύρωση του Πρωτοκόλλου Τροποποίησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής». Ή αλλιώς, θα μου επιτρέψετε να βάλω εγώ έναν τίτλο, «πωλείται όπως είναι επιπλωμένο». Θα σας πω κάτι, κύριε Δένδια. Μην μας περάσετε ότι είμαστε αντίθετοι σε όλα, όπως ακούγαμε εδώ τον αγαπητό συνάδελφο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Εμείς δεν είμαστε κατά των Αμερικανών. Όχι, καμμία σχέση. Γιατί σας έβλεπα πιάνατε το κεφάλι σας πριν από λίγο. Δεν είμαστε εναντίον των Αμερικανών. Απλά είμαστε υπέρ της Ελλάδος. Εμείς δεν απορρίπτουμε τους πάντες. Απλά θέλουμε σε μία συνεργασία να κερδίζουμε κι εμείς. Να δώσω και να πάρω. Αυτή είναι η λογική μας, αυτή είναι η βάση πάνω στην οποία στηριζόμαστε. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, με το νομοσχέδιο που φέρνετε σήμερα για ψήφιση επιβεβαιώνετε για άλλη μία φορά τους χειρότερους φόβους μας. Πολύ φοβάμαι, λοιπόν, ότι ο νόμος αυτός, όταν τελειώσει η σημερινή διαδικασία, θα αποδεικνύει ότι και αγνοείτε και αδυνατείτε να κατανοήσετε τους τεράστιους κινδύνους στους οποίους βάζετε την Ελλάδα με την ψήφισή του. Αν δεν κάνω λάθος, γιατί είστε πολύ έμπειρος, άσκηση εξωτερικής πολιτικής, αγαπητέ κύριε Δένδια, σημαίνει τα εξής: Πρώτον, ύπαρξη εθνικής στρατηγικής. Δεύτερον, καλός προγραμματισμός. Και τρίτον, συντονισμένη και οργανωμένη προώθηση των εθνικών συμφερόντων. Σημαίνει ακόμη, όμως, συνεχή και σθεναρή υποστήριξη των θέσεών μας στη διεθνή πολιτική σκηνή. Όλα αυτά, βέβαια, δεν λέω ότι είναι εύκολα. Ξέρω ότι ο ρόλος σας είναι πάρα πολύ δύσκολος κι ούτε επιτυγχάνονται από τη μία στιγμή στην άλλη. Για να είμαστε ρεαλιστές και να ξέρουμε τι λέμε. Κάπου εδώ είναι απαραίτητη και μπαίνει στο παιχνίδι η διπλωματία, που κανονικά θα έπρεπε να έχει στόχο να γίνουν γνωστές οι θέσεις της πατρίδας μας, της χώρας μας και να προωθηθούν αυτές οι θέσεις με το σωστό τρόπο. Κι εδώ, όμως, θα μου επιτρέψετε να πω ότι πηγαίνουμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Έχετε αναρωτηθεί τι κάνετε με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο; Θυσιάζετε τα εθνικά μας συμφέροντα στους Αμερικανούς. Και θα γίνω συγκεκριμένος. Τους δίνετε, αν όχι τα πάντα, σχεδόν όλα, χωρίς αντάλλαγμα. Αυτό είναι το θέμα. Δηλαδή, το άρθρο 1, στην παράγραφο 3, που άκουγα και το συνάδελφό της Νέας Δημοκρατίας, επιτρέπει στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών να χρησιμοποιεί συγκεκριμένες εγκαταστάσεις, την Αεροπορική Βάση της Λάρισας, τη Βάση της Αεροπορίας Στρατού στο Στεφανοβίκειο. Βέβαια, για να λέμε την αλήθεια και για να τα λέμε όλα, φτάσαμε εδώ γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ φρόντισε να κάνει τη βρώμικη δουλειά την προηγούμενη πενταετία. Άνοιξε το στρατηγικό διάλογο με την Αμερική, αναβάθμισε τη Βάση της Σούδας, πρόσθεσε βάσεις drones στη Λάρισα και τα ελικόπτερα στο Στεφανοβίκειο και τώρα έρχεται η Νέα Δημοκρατία να τα προσφέρει όλα αυτά απλόχερα. Ξέρετε γιατί το κάνει αυτό η Νέα Δημοκρατία; Γιατί, όπως φωνάζουμε εδώ και πάρα πολύ καιρό, σ' όλα τα μεγάλα και τα σημαντικά, το κράτος έχει συνέχεια. Έχει συνέχεια και σ' αυτό. Είναι άλλη μια απόδειξη ότι είστε ίδιοι. Είστε ίδιοι στις πολιτικές αυτές. Στα μεγάλα και σημαντικά είστε ίδιοι! Δεν αλλάζετε σε κάτι και δεν διαφέρετε σε τίποτα. Αυτή η συνέχεια, λοιπόν, περιλαμβάνει και τη δυνατότητα παραχώρησης κι άλλων εγκαταστάσεων, που δεν προβλέπονταν στην αρχική συμφωνία. Δηλαδή, εσείς το εξελίξατε ακόμη περισσότερο, να δώσουμε και κάτι παραπάνω. Για να βάλω, λοιπόν, σε σειρά τις παροχές έχω ετοιμάσει ένα πινακάκι, αγαπητέ κύριε Υπουργέ, το οποίο θα καταθέσω για τα Πρακτικά μόλις το αναγνώσω. Να δούμε τις παροχές, να ακούσουν σήμερα οι Ελληνίδες και οι Έλληνες τι παρέχουμε στους Αμερικανούς με τη σημερινή κύρωση συμφωνίας που θα ψηφίσουμε. Είναι τεράστιο το πινακάκι. Τι δίνουμε στους Αμερικανούς; Δίνουμε: λειτουργίες πτήσεων, συντήρηση αεροσκαφών αναγνώρισης των Ηνωμένων Πολιτειών, υποστήριξη αερομεταφορών, επισκέψεις, ασκήσεις, διέλευση, προσγείωση και ανάκτηση αεροσκαφών, στάθμευση και ανάπτυξη δυνάμεων και υλικού, συντήρηση και υποστήριξη των αεροσκαφών, ναυτική συνεργασία, επικοινωνίες, υπηρεσίες ραδιοφώνου - τηλεοράσεων Ενόπλων Δυνάμεων, εκπαίδευση, κινήσεις μονάδων και σχηματισμών, υποστήριξη κ.λπ.. Είναι ένα ολόκληρο πινακάκι. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Κωνσταντίνος Χήτας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Να ρωτήσω κάτι. Έμεινε τίποτα που να μην έχει, εν δυνάμει, παραχωρηθεί; Υπάρχει κάτι που απαγορεύεται να κάνει η Αμερική στις στρατιωτικές μας εγκαταστάσεις, στις δικές μας στρατιωτικές εγκαταστάσεις; Υπάρχει κάποιο όριο στις παραχωρήσεις μας; Για να καταλάβω, κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει κάποιο όριο; Είναι αυτό διπλωματία και αποτέλεσμα άσκησης διπλωματικής πολιτικής; Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά τα παραπάνω, ακούστε, για να τ' ακούσει και ο κάθε Έλληνας σήμερα, παραχωρείται εθνική κυριαρχία και σε μη στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Διαβάζω ακριβώς τη διατύπωση: «Χορηγείται στις Ηνωμένες Πολιτείες καθεστώς προτεραιότητας για ανεμπόδιστη πρόσβαση και χρήση μη στρατιωτικών εγκαταστάσεων, στο λιμένα Αλεξανδρούπολης και σε όσα άλλα μέρη συμφωνήσουν οι δύο πλευρές». Αυτή η διάταξη είναι τόσο γενική, είναι τόσο καταχρηστική που, ταυτόχρονα, καθίσταται άκρως επικίνδυνη στην εφαρμογή της. Με ποιο δικαίωμα το κάνετε αυτό; Ποιος σας έδωσε την άδεια να εκχωρήσετε έτσι αβίαστα εθνική κυριαρχία; Ακούστε λίγο. Εμείς είμαστε εδώ για να υπηρετούμε το δημόσιο συμφέρον κι όχι να το πουλήσουμε, εντός ή εκτός εισαγωγικών, σε τιμή ευκαιρίας. Άκουσα, μεταξύ άλλων, στην επιχειρηματολογία της Νέας Δημοκρατίας ότι ακόμη και οι περιοχές αυτές θα αναβαθμιστούν - λέει - , θα αυξηθεί ο τζίρος στα μαγαζιά. Το είπα και στην επιτροπή, να το πω κι εδώ. «Καλώς τα ναυτάκια τα ζουμπουρλούδικα. Καλώς ήρθε το δολάριο». Αυτό θα ζήσουμε. Επίσης, η σύμβαση, μεταξύ άλλων, προβλέπει ότι στο πλαίσιο ευκολιών - γιατί παρέχουμε διάφορες ευκολίες στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής - η σημαία των ΗΠΑ δύναται να κυματίζει μαζί με την ελληνική σημαία, στο ίδιο ύψος, στο ίδιο μέγεθος. Φιρί - φιρί το πάμε να αποκτήσουμε περισσότερους εχθρούς. Εγώ απορώ, κύριε Υπουργέ, πώς βαφτίζετε αυτές τις κινήσεις ως εξωτερική πολιτική και άσκηση διπλωματίας. Ξέρω τι θα μου απαντήσετε. Τα είπατε και στην επιτροπή. Απλά να ξέρετε ότι διαφωνούμε μ' αυτό και δεν μας πείσατε. Ξέρω την απάντησή σας. Αυτός, λοιπόν, είναι ο τρόπος για να αξιοποιήσετε τη μοναδική γεωπολιτική θέση της πατρίδας μας, της Ελλάδας; Γιατί ένα αβαντάζ έχουμε ως χώρα, τη γεωπολιτική μας θέση, αυτή που πρέπει να καταλάβουμε κάποια στιγμή ότι μας δίνει ένα τεράστιο πλεονέκτημα. Ποιο είναι αυτό το πλεονέκτημα, λοιπόν, που μας δίνει η γεωπολιτική θέση της Ελλάδας; Το πλεονέκτημα της διαπραγμάτευσης. Είναι το σημείο που είμαστε. Τελείωσε. Είναι πλεονέκτημα, ατού τεράστιο για μας. Η Ελλάδα, όμως, παρά το ότι είναι μήλο της Έριδος, ακριβώς γι' αυτήν τη γεωπολιτική της θέση, οι ελληνικές κυβερνήσεις για κάποιο λόγο, που κανείς δεν έχει καταλάβει ακόμη κι εμείς αδυνατούμε να καταλάβουμε, ποτέ δεν κατάφεραν να το κεφαλαιοποιήσουν αυτό το πράγμα. Να το κάνουν κεφάλαιο, ένα αβαντάζ στις διαπραγματεύσεις. Αντίθετα, όλες οι κυβερνήσεις μέχρι και σήμερα, κατά κύριο λόγο, ήταν υποτελικές και φοβικές. Λυπάμαι που το λέω, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Τι κερδίζουμε εμείς; Για άλλη μία φορά δίνουμε γη και ύδωρ στους Αμερικανούς. Και τι πήραμε; Πήραμε ένα χτύπημα στην πλάτη. Πού είναι η παροχή συγκεκριμένου στρατιωτικού εξοπλισμού; Τι παίρνουμε; Συγκεκριμένα, τι στρατιωτικό εξοπλισμό παίρνουμε; Μην μου πείτε παίρνουμε γνώσεις στην τεχνολογία και πέρασαν οι εποχές που παίρναμε όπλα, τώρα παίρνουμε άλλα πράγματα, έχουμε ανάγκη γνώσης στην τεχνολογία. Ο στόλος μας δεν έχει ανάγκη από πλοία με ικανότητα αντιαεροπορικής άμυνας; Γιατί δεν ζητήσαμε οπλικά συστήματα, πολλαπλούς εκτοξευτές πυραύλων, με μη επανδρωμένα αεροσκάφη; Μακάρι να μπορούσα να πω, τουλάχιστον, ότι πήραμε κάποιες εγγυήσεις, κύριε Υπουργέ, για τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, μήπως και σταματήσει αυτή η τουρκική διεκδικητικότητα, όπως σωστά διευκρινίζει ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκος Βελόπουλος. Γιατί δε μιλάμε για τουρκική προκλητικότητα. Ο Τούρκος δεν προκαλεί. Ο Τούρκος, δυστυχώς, διεκδικεί. Αν παίρναμε, λοιπόν, εγγυήσεις από τους Αμερικανούς ότι τουλάχιστον θα είχαμε ησυχία με τους Τούρκους, θα έλεγα κομμάτια να γίνει. Ξέρετε τι πήραμε, κύριε Υπουργέ; Πήραμε μία επιστολή. Πήραμε την επιστολή του Πομπέο. Τι μας κάνει αυτή η επιστολή; Μας συμβουλεύει να βρούμε και να λύσουμε ειρηνικά τις διαφορές μας. Πιστέψτε με, αυτή την επιστολή του Πομπεο θα τη ζήλευε, κύριε Δένδια, και ο Πόντιος Πιλάτος. Δυστυχώς, όταν ως χώρα μας ασκούν εξωτερική πολιτική δι' αλληλογραφίας, καταλαβαίνετε μάλλον ότι μας θεωρούν, όπως ξεκάθαρα είπε ο Πρωθυπουργός της χώρας, δεδομένους. Θέλει η Κυβέρνηση να κρυφτεί, κύριε Δένδια, και η χαρά δεν την αφήνει, γιατί δεδομένη και έτοιμη λέτε ότι είναι η χώρα μας. Συμπληρώθηκαν είκοσι τέσσερα χρόνια από την κρίση στα Ίμια. Πρόκειται για είκοσι τέσσερα χρόνια ανελέητης τουρκικής αυθάδειας και τουρκικής υπεροψίας. Τότε, σημαδεύτηκε από τον θάνατο τριών αξιωματικών του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Βρήκαν τραγικό θάνατο τρεις αξιωματικοί μας εξαιτίας της τουρκικής αυθάδεια, υπεροψίας και προκλητικότητας. Τότε, αυτή την τουρκική προκλητικότητα τη βαφτίσαμε «ατύχημα», έτσι είπαμε ότι ήταν ατύχημα, και υποταχθήκαμε σαν καλά παιδιά στις υποταγές και τις προσταγές των Αμερικανών και τους είπαμε κι ευχαριστώ. Σήμερα τι κάνουμε; Διδαχτήκαμε από τα λάθη μας; Κοιτάμε την ιστορία πίσω; Καθόλου. Συνεχίζουμε να χορεύουμε στους ρυθμούς των Αμερικανών χωρίς να ορθώνουμε, όταν πρέπει και οπότε πρέπει, το ανάστημά μας. Μήπως τώρα, κύριε Υπουργέ, που οι σχέσεις μας, όπως υποστηρίζετε, είναι πολύ καλές με την Αμερική και με τον πλανητάρχη να ζητήσουμε να μεσολαβήσει η Αμερική για να μπορούν και πάλι οι Έλληνες ψαράδες να πηγαίνουν στα Ίμια για να ψαρεύουν και οι Έλληνες βοσκοί να μπορούν να βοσκούν τα πρόβατά τους στα Ίμια; Γιατί τώρα δεν μπορούμε ούτε να περπατήσουμε. Είναι γκρίζα ζώνη. Χάσαμε κάτι δικό μας. Αφού έχουμε τόσο καλή επαφή με τους Αμερικάνους, ας επέμβουν να μας βοηθήσουν σ' αυτό. Εντάξει, μια ερώτηση έκανα. Δεν χρειάζεται να απαντήσετε. Ακούστε κάτι τώρα, για την Ελληνική Λύση το εθνικό συμφέρον - το λέω ξεκάθαρα, το είπα και στην επιτροπή, κύριε Υπουργέ - δεν είναι σε καμμία περίπτωση πεδίο πολιτικών αντιπαραθέσεων. Το γεγονός όμως ότι έχουμε λυσσάξει τόσο καιρό και συγκεκριμένα ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης Κυριάκος Βελόπουλος έχει λυσσάξει να φωνάζει να μην πάμε στη Χάγη, ότι δεν πρέπει να φτάσουμε στη Χάγη, δεν το κάνουμε για αντιπολίτευση, δεν το κάνουμε για κάποιο καπρίτσιο, γιατί έτσι μας τη βίδωσε και μιλάμε για τη Χάγη. Το κάνουμε γιατί το εθνικό μας συμφέρον επιτάσσει να μην πάμε στη Χάγη, όπως ετοιμάζεστε να πάτε στη Χάγη. Εκτός, κύριε Δένδια, και αν οι «λαγοί» που έχετε αμολήσει στα δικά σας μέσα μαζικής ενημέρωσης, γιατί «λαγούς» τους ονομάζουμε εμείς αυτούς οι οποίοι αφήνουν σιγά - σιγά να εννοηθεί ότι δεν τρέχει και τίποτα άμα χάσουμε την ΑΟΖ στο Καστελόριζο για να κερδίσουμε την ΑΟΖ στη Λέρο και στη Ρόδο. «Λαγοί» είναι αυτοί. Τι είναι; Αυτές οι λογικές δεν είναι ελληνικές λογικές. Οι λογικές που μας βάζουν σε σκέψεις στην Ελληνική Λύση, κύριε Υπουργέ και κύριε Πρόεδρε, είναι ότι δεν χαρίζεται ούτε βότσαλο από ελληνικό νησί. Και καλά θα κάνετε τους «λαγούς» σας να τους περιορίσετε και να τους μαζέψετε, αν μπορείτε γιατί το ξέρω ότι είναι δύσκολο. Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν λέμε το εξής: Καμμία συμφωνία και σε καμμία περίπτωση δεν ταυτίζεται με άνευ όρων παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας. Για εμάς - είναι σημαντικό αυτό που λέω και κλείνω όπως ξεκίνησα - όλες οι συμφωνίες πρέπει πρώτα και πάνω από όλα να εξυπηρετούν την Ελλάδα και τους Έλληνες. Δεν ξέρω αν είναι δύσκολο να το αντιληφθείτε, αλλά για μας είναι πολύ απλό. Πρώτα η Ελλάδα και πρώτα οι Έλληνες.
Ευχαριστούμε. Κλείνουμε τον πρώτο κύκλο των εισηγητών - αγορητών με τη συνάδελφο κ. Σοφία Σακοράφα από το ΜέΡΑ25. Θέλετε και τη δευτερολογία σας, κυρία Σακοράφα;
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλούμαστε να κυρώσουν δύο συμφωνίες της χώρας μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τη μια την κυρώσαμε ήδη μια φορά στη διερεύνηση των προξενικών προνομίων και ασυλιών και την άλλη στην «Κύρωση του Πρωτοκόλλου Τροποποίησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής». Παρά το ότι ψηφίσαμε την πρώτη, θα μου επιτρέψετε να πω δυο λόγια, πολύ λίγα, κύριε Πρόεδρε για τη συμφωνία για τα προξενικά προνόμια και ασυλίες. Όπως σε όλες τις συναφείς συμφωνίες έτσι και στη συμφωνία αυτή στο προοίμιό της γίνεται αναφορά ότι τα προνόμια και οι ασυλίες δεν έχουν ως στόχο τους τη διευκόλυνση των συγκεκριμένων ατόμων, αλλά τη διευκόλυνση της αποτελεσματικής λειτουργίας των αρχών του κράτους αποστολής στη χώρα υποδοχής. Στην αιτιολογική έκθεση του σχεδίου νόμου γίνεται ρητή αναφορά σχετικά με τον αριθμό των επωφελούμενων μόνο στα έξι γενικά προξενεία και στα δύο προξενεία που διατηρούμε τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Επισημαίνω όμως ότι δεν γίνεται καμμία αναφορά στα γραφεία οικονομικών και εμπορικών υποθέσεων και στο προσωπικό τους. Τέτοια γραφεία διατηρούμε, σύμφωνα και με τον οργανισμό του Υπουργείου των Εξωτερικών, σε τέσσερις από τις έξι πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών που διατηρούμε γενικά προξενεία, στην Ουάσιγκτον, στο Σαν Φρανσίσκο, στη Νέα Υόρκη και στο Σικάγο. Είναι απαραίτητο, λοιπόν, να διευκρινιστεί ρητά από την πλευρά της Κυβέρνησης ότι στο πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας αυτής θα εμπίπτουν και τα γραφεία οικονομικών και εμπορικών υποθέσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως επίσης και το προσωπικό τους, διότι τα γραφεία αυτά δεν ανήκαν πάντα στο Υπουργείο των Εξωτερικών και διότι κάποιες φορές η σταθερότητα των διοικητικών δομών κάμπτεται απέναντι στην ικανοποίηση εσωτερικών ισορροπιών μιας κυβέρνησης. Κυρίες και κύριοι, η συμφωνία αμοιβαίας αμυντικής συνεργασίας δεν είναι ούτε αμυντική ούτε έχει στοιχεία αμοιβαιότητας. Προχωρώ με μία σύντομη εκτίμηση για τον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών στην περιοχή για να τοποθετηθούμε για το αμυντικό σκέλος. Οι Ηνωμένες Πολιτείες κλιμακώνουν τη στρατιωτική ισχυροποίησή τους στην Ευρώπη. Στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη, αλλά και στα Βαλκάνια υφίσταται μία σοβαρή μεταβολή των ζωνών επιρροής υπέρ του ΝΑΤΟ. Οι γραμμές του ΝΑΤΟ μετατίθενται συνεχώς κοντύτερα στη Μόσχα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες με τη στάση τους, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, όχι μόνο όξυναν τις ήδη υπάρχουσες εντάσεις στην περιοχή μας, αλλά δημιούργησαν και νέες εξίσου επικίνδυνες, για τη σταθερότητα και την ειρήνη ολόκληρης της περιοχής. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνώρισαν στην Τουρκία το δικαίωμα κατάληψης εδάφους της Συρίας, η οποία δεν ήταν μία συμφωνία ανακωχής, αφού ανακωχή μπορεί να υπάρξει μόνο μεταξύ των δύο εμπολέμων, της Συρίας και της Τουρκίας. Η παγκόσμια δύναμη, έτσι όπως ονομάζονται οι Ηνωμένες Πολιτείες, νομιμοποίησαν την αναθεωρητική και επιθετική βίαιη αρπαγή τμήματος επικράτειας της Συρίας χωρίς τη συναίνεση του αμυνόμενου. Το προηγούμενο παρόμοιας πράξης στην ιστορία ήταν το 1938, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη Συμφωνία του Μονάχου. Η τότε Τσεχοσλοβακία είναι η σημερινή Συρία και η τουρκο - συριακή μεθόριος, η Σουδητία. Η τότε Γερμανία είναι η σημερινή Τουρκία. Η τότε Αγγλία και Γαλλία είναι οι σημερινές Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Ιστορικά το τι ακολούθησε τότε τη Συμφωνία του Μονάχου το γνωρίζουμε όλοι μας αλλά και πριν το δίδυμο Τραμπ - Ερντογάν οι σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και Τουρκίας δεν ήταν διαφορετικές. Η Τουρκία σαν περιφερειακή υπερδύναμη θέτει στις Ηνωμένες Πολιτείες απαιτήσεις που οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν και δεν θέλουν να ικανοποιήσουν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες όμως δεν θέλουν να δυσαρεστούν την Τουρκία με την αναβαθμισμένη γεωπολιτική θέση. Σε αυτήν την κατάσταση, το τίμημα της αμερικανοτουρκικής διαπραγμάτευσης πληρώνεται με ελληνικά έξοδα. Για παράδειγμα: Όταν οι Τούρκοι στρατιώτες εισέβαλαν στα Ίμια το αποτέλεσμα της παρέμβασης των Ηνωμένων Πολιτειών δεν ήταν η επιβεβαίωση της ελληνικής επικυριαρχίας, αλλά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το γκριζάρισμα της περιοχής. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ακολουθούν μια επικίνδυνη πολιτική στη Μέση Ανατολή σύμφωνα με το δόγμα «ο σημερινός εχθρός είναι ο χθεσινός μου σύμμαχος». Μόνη συνέπεια βρίσκει κάποιος στην ενίσχυση της επιθετικότητας των ακραίων τάσεων του Ισραήλ. Πρόκειται για τάσεις οι οποίες επιβεβαιώθηκαν δυστυχώς και μία ακόμη φορά προχθές με την κατάπτυστη συμφωνία του αιώνα, όπως την ονόμασαν οι εμπνευστές της. Είναι μια συμφωνία που γράφτηκε στα μέτρα του Ισραήλ για καθαρά προεκλογικούς λόγους και προσωπικές σκοπιμότητες. Είναι μια συμφωνία που υπαγορεύτηκε από την ισραηλινή κυβέρνηση και το ισραηλινό αμερικανικό λόμπι. Το περιεχόμενο του σχεδίου αυτού ακυρώνει στην πράξη οποιοδήποτε θεσμικό κεκτημένο του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, περιφρονεί όλες τις αποφάσεις και τα ψηφίσματα που έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα και καταπατεί κάθε έννοια διεθνούς δικαίου έστω και προσχηματική. Οι Ηνωμένες Πολιτείες καλλιέργησαν την επιθετικότητα του Ερντογάν στον οποίο επιτρέπουν μία πρωτοφανή πολυτέλεια: Να συνομιλεί και να παίζει προνομιακά και με τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και με τη Ρωσία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες κατάφεραν να γίνει πραγματικότητα η στρατιωτική συνεργασία μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας. Επιπλέον, με την πολιτική του κ. Τραμπ ενισχύονται ακραίες δυνάμεις στο Ιράν. Ο Λευκός Οίκος δρα σαν ταραχοποιός στην περιοχή μας. Με εντολή του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, και χωρίς έγκριση από το Κογκρέσο, δολοφονήθηκε ο Ιρανός Στρατηγός Κασέμ Σουλεϊμανί, κρατικός αξιωματούχος αναγνωρισμένης χώρας, από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών με την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι σε πόλεμο. Αυτή η δολοφονία καταλύει το διεθνές δίκαιο και παραβιάζει κυνικά την έννοια της εθνικής κυριαρχίας των κρατών. Η δολοφονία αυτή συνιστά απειλή για την ίδια τη δημοκρατία και τους διεθνείς κανόνες. Βέβαιο είναι ένα: για όποιον γνωρίζει έστω και λίγο την κατάσταση στη Μέση Ανατολή, για την ιρανική πλευρά το θέμα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι λήξαν. Και τι κάνει η Κυβέρνηση της χώρας; Ο Πρωθυπουργός, τη στιγμή που όλος ο κόσμος ζητούσε αυτοσυγκράτηση και αποκλιμάκωση, επικροτεί πρώτος και μόνος απ' όλους τους Ευρωπαίους ηγέτες τη δολοφονία του Σουλεϊμανί κατά την επίσκεψή του στην Ουάσινγκτον. Αυτή, θα επιτρέψετε να πω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι εικόνα Πρωθυπουργού ανεξάρτητου κράτους. Υπενθυμίζω ότι την ίδια αστραπιαία υποχωρητικότητα, για να φανούμε πιο Αμερικανοί από τους Αμερικανούς, είχαμε δείξει και στην περίπτωση του ιρανικού τάνκερ «GRACE 1», για το οποίο ο Υπουργός Ναυτιλίας διεμήνυσε προς όλες τις κατευθύνσεις ότι δεν υπάρχει περίπτωση να προσεγγίσει ελληνικό λιμάνι, δεν μπορεί να δέσει σε κανέναν τόπο σε όλη την χώρα, κατά παράβαση κάθε αρχής ελεύθερης ναυσιπλοΐας. Η Κυβέρνηση παρά τις ενστάσεις μερίδας στρατιωτικών και κατόπιν πιέσεων των αμυντικών μας συμμάχων, των Ηνωμένων Πολιτειών, στέλνει συστοιχία αντιαεροπορικών - αντιβαλλιστικών Patriot στη Σαουδική Αραβία και φρεγάτα στον περσικό κόλπο. Συνάδελφοι, ο Ελληνικός Στρατός δεν έχει καμμία δουλειά εκεί. Η αποστολή του είναι αποκλειστικά και μόνο η εξασφάλιση της άμυνας της χώρας και η υπεράσπιση της εθνικής μας ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας μας. Προκύπτουν, όμως, και ερωτήματα: Θα σταλούν μαζί με τη συστοιχία και εκατόν σαράντα στρατιωτικοί; Αδυνατίζει ή όχι η άμυνα και η προστασία της ασφάλειας της Ελλάδας, μετά την αφαίρεση της αμυντικής της συστοιχίας και της ναυτικής δύναμης που αποστέλλεται στο εξωτερικό; Κύριοι συνάδελφοι, με το πρωτόκολλο που συζητάμε δεν διαγράφονται μόνο οι ανενεργές από καιρό αμερικάνικες βάσεις. Αναβαθμίζεται η στρατιωτική παρουσία των Ηνωμένων Πολιτειών με νέες βάσεις που πολλαπλασιάζονται, το είπαν αρκετοί συνάδελφοι, στο Μαράθι, στη Λάρισα, στο Στεφανοβίκειο, στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης και όπου αλλού θα συμφωνηθεί δήθεν αμοιβαία. Η αμοιβαιότητα είναι θεμελιώδης έννοια στις διεθνείς σχέσεις. Σύμφωνα με την αρχή αυτή, δικαιώματα και υποχρεώσεις από ένα κράτος αναγνωρίζονται σε ένα άλλο κράτος και υπό την προϋπόθεση της αναγνώρισης ίσων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων και από το άλλο κράτος. Στο προοίμιο όμως της συμφωνίας, οι δύο χώρες επιβεβαιώνουν ότι η συνεργασία τους στο πεδίο της άμυνας βασίζεται στις αρχές του αμοιβαίου οφέλους και του πλήρους σεβασμού της κυρίαρχης ισότητας, της ανεξαρτησίας και των συμφερόντων των δύο χωρών. Συνάδελφοι, ας δούμε επίσης, επί της ουσίας αν η συγκεκριμένη συμφωνία ισχυροποιεί την άμυνά μας, διότι στο πλαίσιο της αμοιβαιότητας δεν θα εγκατασταθούν ελληνικές βάσεις στο αμερικανικό έδαφος. Λέγεται ότι η συμφωνία του 1990 είχε ενισχύσει το αίσθημα ασφάλειας της Ελλάδας. Αυτό έπρεπε να αποτυπώνεται στο οικονομικό αποτέλεσμα του συνόλου των αγορών μας για εξοπλισμούς. Αυτό σημαίνει ότι θεωρητικά θα έπρεπε να υπάρχει μείωση των δαπανών για εξοπλισμούς μετά τη συμφωνία του 1990. Η πραγματικότητα όμως, διαψεύδει αυτήν την άποψη. Από το 1990 έως το 2018 οι εξοπλιστικές μας δαπάνες αυξήθηκαν από το 87% στο 105% του μεταπολιτευτικού μέσου όρου. Θα αυξάνονταν και περισσότερο χωρίς την οικονομική κρίση. Συνεπώς, η αμυντική συμφωνία του 1990 δεν ενίσχυσε το αίσθημα ασφάλειας της χώρας μας. Αντίθετα, εντάθηκε το αίσθημα ανασφάλειας και αντί να οδηγηθούμε σε μείωση των εξοπλισμών, οι εξοπλισμοί μας αυξήθηκαν. Ήταν ετεροβαρής η συμφωνία σε βάρος της Ελλάδος, όπως ετεροβαρής είναι η συμφωνία που συζητάμε σήμερα, που δεν παρέχει πρόνοιες ούτε εγγυήσεις κατά της απειλής της ασφάλειας της ελληνικής κυριαρχίας. Το αντίθετο, θα έλεγα. Ενώ η χώρα μας διευκόλυνε τα σχέδια των Ηνωμένων Πολιτειών για την ένταξη των δυτικών Βαλκανίων στο ΝΑΤΟ, όχι μόνο δεν ενίσχυσε την ασφάλεια της, αλλά υποχρεώθηκε σε υποχωρήσεις σε εθνικά ζητήματα. Άλλωστε, το άρθρο 5 της συμφωνίας δεν προβλέπει ενεργοποίηση της συμμαχίας για προστασία μέλους του εναντίον μελών του. Ο Υπουργός Εξωτερικών στάθηκε στην επιτροπή στα οφέλη που η συμφωνία έχει ως προς τον εκσυγχρονισμό των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, μέσω της αξιοποίησης τεχνογνωσίας των Αμερικανών. Αυτή η τεχνογνωσία όμως, αφορά σε υλικό που δεν έχουμε ή που θα όφειλε να την παράσχει ο κατασκευαστής σαν αντισταθμιστικό όφελος για τα ελληνικά αμυντικά συστήματα. Από την άλλη, είναι οικονομικά και παραγωγικά σωστό να αποκτήσουμε τεχνογνωσία σε υλικό που δεν έχουμε και δεν είναι γνωστό αν θα το αποκτήσουμε και πότε; Ο ίδιος δε ο Υπουργός τόνισε ότι η αντίληψη ανταλλαγμάτων αυτής της συμφωνίας δεν είναι μια αντίληψη μεταφοράς μεταχειρισμένου, πεπαλαιωμένου υλικού. Σχετικά επικαλέστηκε σαν τέτοιο αντάλλαγμα το παράδειγμα των τεσσάρων αντιτορπιλικών, που δόθηκαν το 1990 από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αναφέρθηκε στα ηλικιωμένα αντιτορπιλικά που βυθίστηκαν τελικά για να οδηγήσει σε αντιπαραθετικούς συνειρμούς με τεθωρακισμένα, που πολλοί στην Αθήνα έβλεπαν θετικά, να τα λάβουμε σαν ανταλλάγματα. Εγώ θέλω να ρωτήσω: Μήπως αυτή η συζήτηση γίνεται για να φορτωθούμε, όπως δημοσιεύεται στον Τύπο, τα πεπαλαιωμένα θωρηκτά κλάσης TICONDEROGA που έχουν τεράστιο κόστος λειτουργίας και δεν χωρούν να ναυλοχηθούν στο ναύσταθμο; Δεν θα αναφερθώ στις συγκρίσεις που γίνονται ανάμεσα στα ηλικιωμένα TOMA BRADLEY, που δεν έχουμε και τα ΤΟΜΠ Μ113, τα οποία χρησιμοποιούνται από το πεζικό μας και είναι τουλάχιστον 55 ετών. Θέλω να δώσω ένα άλλο παράδειγμα. Τα ΤΟΜΠ Μ113 τα χρησιμοποιεί και ο ισραηλινός στρατός, τα έχει ανακατασκευάσει και τα έχει αναβαθμίσει σε πλατφόρμες μεταφοράς διαφόρων οπλικών συστημάτων προς όφελος της αμυντικής βιομηχανίας του Ισραήλ. Εμάς, τι μας εμποδίζει να κάνουμε ακριβώς το ίδιο; Δεσμευόμαστε για το αντίθετο; Κυρίες και κύριοι, οι ΗΠΑ δεν είναι διατεθειμένες να προσφέρουν κανένα αντάλλαγμα. Τη συμφωνία αμοιβαίας αμυντικής συνεργασίας μεταξύ των κυβερνήσεων της Ελληνικής Δημοκρατίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, το πρωτόκολλο της οποίας τροποποιείται στη σημερινή συνεδρίαση, δεν διέπει καμμία αμοιβαιότητα. Η συμφωνία αυτή δεν προστατεύει τα σύνορά μας. Η χώρα μας οφείλει να προστατεύσει τα σύνορά της, με τις δικές της δυνάμεις, για να μην ζούμε αυτό που ζούμε σήμερα, μια Ελλάδα με de facto μειωμένα κυριαρχικά δικαιώματα, η άσκηση των οποίων εξαρτάται από το τι ανέχονται οι Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν οφείλουμε να συμπορευόμαστε με τις Ηνωμένες Πολιτείες ως άβουλος εντολοδόχος. Ενίσχυση της ασφάλειας μας δεν εξασφαλίζουμε ως δεδομένοι σύμμαχοι, με τυφλή αφοσίωση σε ΗΠΑ και Γερμανία, διότι οι τελευταίοι θα πιέζουν για υποχωρήσεις, προκειμένου να παγιωθούν οι σχέσεις μας με την Τουρκία, όπως αυτές οι χώρες επιθυμούν. Στις αμυντικές μας συμφωνίες, οφείλουν να αποτυπώνονται τα εθνικά μας συμφέροντα. Το πρωτόκολλο που συζητάμε το επεξεργάστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ υποχώρησε στην πιο ακραία εκδοχή αποδοχής του ατλαντισμού. Το μέγιστο μέρος της επιζήμιας συμφωνίας που συζητάμε είναι έργο ΣΥΡΙΖΑ. Μην το ξεχνάμε. Μετά το διαπραγματεύτηκε και για ένα δίμηνο η Νέα Δημοκρατία και να τα αποτελέσματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ κυρίως, αλλά και η σημερινή Κυβέρνηση δείχνουν ότι δεν είναι σε θέση να προωθήσουν τα εθνικά μας συμφέροντα. Έχουμε, λοιπόν καθήκον να μην εθελοτυφλούμε. Οι σύμμαχοι αξίζουν για μας όσο αξίζουμε εμείς για εκείνους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τότε που θυμάμαι πολιτικά τον εαυτό μου, ακούω τον Κίσινγκερ να αναφέρεται στην Ελλάδα ως μια πολύ σημαντική σύμμαχο χώρα και στην Τουρκία ως μια χώρα αναντικατάστατη για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το ίδιο ακριβώς ισχύει ακόμα και σήμερα. Τι δεν καταλαβαίνετε, όταν μας αποκλείουν από διασκέψεις που μας αφορούν, όπως η Διάσκεψη του Βερολίνου; Κυρίες και κύριοι, πρέπει να αυξήσουμε το ειδικό μας βάρος. Η άμυνά της χώρας απαιτεί μια ακμαία εθνική οικονομία, όχι οικονομία άθυρμα της πλέον παρασιτικής ολιγαρχίας, ελληνικής και διεθνούς, που ήταν πάντα ισχυρή στην Ελλάδα, αλλά ενισχύθηκε στον υπέρτατο βαθμό με τα μνημόνια. Όχι, κύριοι συνάδελφοι. Εμείς, αυτή τη συμφωνία αρνούμαστε να την ψηφίσουμε. Σας ευχαριστώ.
Λοιπόν, θα προχωρήσουμε τώρα ως εξής: Θα πάρει τον λόγο η κ. Παπαρήγα για δέκα λεπτά και μετά είναι η πρώτη πεντάδα από τους τέσσερις κύκλους, ο κ. Λαμπρόπουλος, ο κ. Αμανατίδης, η κ. Γιαννακοπούλου, ο κ. Παπαναστάσης και ο κ. Μυλωνάκης. Ταυτόχρονα, έχουν ζητήσει τον λόγο οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι οι οποίοι θα λάβουν τον λόγο κατά προσέγγιση ο κ. Βιλιάρδος γύρω στις 16.30΄, ο κ. Γρηγοριάδης στις 16: 45΄, ο κ. Παφίλης γύρω στις 17: 00 και ο κ. Λιβανός γύρω στις 17: 30΄. Μπορείτε να αλλάξετε τους χρόνους. Έχετε δικαίωμα ανά πάσα στιγμή. Και βεβαίως, ο κύριος Υπουργός Θα πει στο Προεδρείο πότε θέλει να κάνει την ομιλία του, όποια στιγμή εκείνος κρίνει. Τον λόγο έχει η κ. Παπαρήγα.
Δεν υπήρξε ποτέ, δεν υπάρχει ούτε και σήμερα - από οποιαδήποτε κυβέρνηση κι αν πέρασε - ελληνοαμερικάνικη αμυντική συμφωνία. Δεν υπάρχει, δεν ισχύει. Όλες οι συμφωνίες που έχουν υπογραφεί ανάμεσα στην Ελλάδα και τις Ηνωμένες Πολιτείες, ήταν συμφωνίες χρησιμοποίησης του εδάφους της Ελλάδας με στρατιωτικές βάσεις, με διάφορα μέσα - εκσυγχρονίζονται κιόλας - μέχρι και με ένοπλες δυνάμεις για την πραγματοποίηση επιθετικών, ιμπεριαλιστικών πολέμων για τη διανομή και αναδιανομή της λείας, για διασπάσεις κρατών, για προσαρτήσεις κρατών και εδαφών κ.λπ., για να μην κάνω ολόκληρη ανάλυση τι έγινε από το 1950 και μετά. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρικής Έδρα καταλαμβάνει ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, κ. ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ]] Και η Ελλάδα με όλες τις κυβερνήσεις ανταποκρίθηκε και ανταποκρίνεται και σήμερα. Και ας μην λέει τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ ότι προετοίμαζε μία προοδευτική αμυντική συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Προσύμφωνο είχε κάνει. Υπάρχει κάτι καινούργιο στη σημερινή που φέρνει η Νέα Δημοκρατία; Υπάρχει. Διεύρυνε οπωσδήποτε τη δυνατότητα οι αμερικανικές δυνάμεις να χρησιμοποιούν όλες τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις που θα υπάρχουν στην Ελλάδα, πέραν των καθορισμένων αυστηρά μέσα στη συμφωνία. Με την ευκαιρία, λοιπόν, εάν αποπειραθούμε να κάνουμε μία κατάταξη - που συνήθως γίνεται - μπορούμε να πούμε ότι υπάρχουν κράτη και - δεν θα πω χώρες και λαοί, γιατί οι λαοί όσο δεν παίρνουν την υπόθεση στα χέρια του δεν έχουν ευθύνη γι' αυτά - κυβερνήσεις που θεωρείται ότι έχουν επιθετική πολιτική, γιατί διεκδικούν εδάφη και αντίστοιχα υπάρχουν κράτη - εδώ κατατάσσεται η Ελλάδα - που δεν διεκδικούν και θέλουν την ειρήνη. Για να πάμε στην περίπτωση της Ελλάδας με την Τουρκία. Βεβαίως, η Τουρκία αμφισβητεί κυριαρχικά δικαιώματα και σύνορα και μάλιστα με μία κλιμάκωση. Ξεκίνησε από το Αιγαίο με επίκεντρο τα Ίμια και καμμιά εκατοστή νησιά, και τώρα το διεύρυνε στο Καστελόριζο λόγω πετρελαίων, ΑΟΖ κ.λπ. για να μπορέσει να αποκτήσει εκείνη σύνορα με την Αίγυπτο, την Κύπρο και το Ισραήλ και τώρα πάει στην Κρήτη. Δεν λέω ότι όλα τα πράγματα είναι τα ίδια. Η Ελλάδα είναι φιλειρηνική δύναμη ως κράτος, ως κρατική πολιτική, ως πολιτική των κυβερνήσεων; Δεν υπάρχει πόλεμος που να μην έχει πάρει μέρος! Είναι αλήθεια ότι δεν διεκδικεί. Δεν διεκδικεί εδάφη. Αυτό, όμως, δεν την κάνει λιγότερο επικίνδυνη για το δικό της τον λαό και για τους λαούς της περιοχής. Και η ελληνική αστική τάξη - για να μιλήσουμε με τους δικούς μας όρους - και οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν βάψει και αυτές με αίμα τα χέρια τους δίπλα τους συμμάχους τους, όπως τις Ηνωμένες Πολιτείες κ.λπ.. Και επομένως, το θεωρώ ειλικρινά πρόκληση να μιλάμε για αμυντική συμφωνία και με ανταλλάγματα υπέρ της Ελλάδας. Τι ανταλλάγματα ζητάει η Ελλάδα; Ένα είναι η βοήθεια σε ενδεχομένη τουρκική απειλή και το δεύτερο είναι να πάρει μέρος στη διανομή της λείας. Αυτό ζητάει. Και εμείς, αν θέλετε, απευθύνουμε ένα ερώτημα στον λαό. Ακόμα και αν υποτίθεται για κάποιο χρονικό διάστημα να εξασφαλίσεις - δεν πρόκειται να το εξασφαλίσεις, αλλά εν πάση περιπτώσει ας το πούμε - για πέντε με δέκα χρόνια ειρήνη, είναι ειρήνη αυτή; Όταν λόγω της πολιτικής των κυβερνήσεων και των συμμάχων της συμμετέχει η χώρα σε λουτρό αίματος σε βάρος άλλων λαών, αισθάνεσαι καλά; Δεν υπάρχει ιμπεριαλιστική επέμβαση που δεν τη στήριξε η Ελλάδα και όχι μόνο πολιτικά. Μπορούσε να γίνει ο πόλεμος στο Ιράκ χωρίς τη Σούδα; Μπορούσε να γίνει ο πόλεμος της Γιουγκοσλαβίας χωρίς τη διέλευση των νατοϊκών στρατευμάτων; Και πού δεν έχει συμμετάσχει η Ελλάδα; Και για ποια ανταλλάγματα συζητάμε; Να προσφέρουμε τις στρατιωτικές, ιμπεριαλιστικές υπηρεσίες και να πάρουμε κάποια ανταλλάγματα για την άμυνα της χώρας. Ξέρετε πάρα πολύ καλά - και είμαι βέβαιη ότι το ξέρουν όλα τα κόμματα αυτό και θα το ξαναπώ - ότι εμείς δεν είμαστε πιο έξυπνοι. Απλώς ξεκινάμε από άλλη αφετηρία. Οι ελληνοτουρκικές ας πούμε διαφορές χρησιμοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, κυρίως από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, αλλά και από άλλα κράτη ως στοιχείο εκβιασμού. Εκβιάζουν και την Τουρκία και την Ελλάδα. Μπορεί να έρθει η στιγμή που να μιλήσουν πιο θετικά για την Ελλάδα εάν θέλουν να φοβίσουν την Τουρκία και να την τραβήξουν μαζί τους. Γιατί αυτό είναι το κύριο, να έχουν την Τουρκία μαζί για τους γνωστούς λόγους που έχετε επικαλεστεί και εσείς. Είναι στοιχείο εκβιασμού ότι τάχα η Σούδα, το Στεφανοβίκειο, η Αλεξανδρούπολη, ο Άραξος θα χρησιμοποιηθεί κατά της Τουρκίας, εάν η Τουρκία κάνει κάποιο πιο αυξημένο επιθετικό βήμα κατά της Ελλάδας. Μην κοροϊδευόμαστε. Το ξέρετε πάρα πολύ καλά. Διότι, και Υπουργοί της Κυβέρνησης και Βουλευτές, και ο πρώην Υπουργός Εθνικής Άμυνας επί ΣΥΡΙΖΑ είπαν ότι στην κρίσιμη στιγμή θα είμαστε μόνοι μας. Ειλικρινά τα δύο τελευταία χρόνια βγαίνουν και αλήθειες από στόματα και Υπουργών ακόμα και καθηγητών πανεπιστημίου - που διδάσκουν Διεθνές Δίκαιο - και για την Χάγη. Βγαίνουν αλήθειες γιατί - μιλάω για εκλεγμένους με τη Νέα Δημοκρατία - δεν μπορούν να έρθουν σε πλήρη διάσταση με αυτά που διαβάζουν για το διεθνές δίκαιο ή γι' αυτά που παρακολουθούν στην πραγματικότητα, ανεξάρτητα του ότι παραμένουν στην γενική στρατηγική που ακολουθείται. Θα είμαστε - λέει - μόνοι μας! Αυτό έχει διπλή έννοια. Χρησιμοποιείται ως εξής: Από τη μία μεριά μπαίνει το δίλημμα «συνθηκολόγηση ή πόλεμος», για να πάμε στην συνθηκολόγηση. Από την άλλη μεριά πρέπει να ειπωθεί και μία αλήθεια, ούτως ώστε να προετοιμάζεται και ο λαός σε μία τέτοια κατεύθυνση. Και θα πω ότι η μεγαλύτερη προετοιμασία του λαού που γίνεται σήμερα - με εξαίρεση κάποιες φωνές τάχα υπέρ του πολέμου - είναι να αποδεχθεί η Ελλάδα να συμμετέχει σε πόλεμο κατά των γειτονικών λαών και να αποδεχτεί συμβιβασμούς που έχουν σχέση με κυριαρχικά δικαιώματα, με σύνορα κ.λπ.. Και κοιτάξτε να δείτε. Όσο υπάρχει εθνοκρατική οργάνωση - και θα υπάρχει και στο πλαίσιο του καπιταλισμού και στο πλαίσιο των σοσιαλιστικών κρατών που θα διαμορφωθούν μέσα σε αυτόν τον αιώνα και το κάνουμε και εμείς που είμαστε υπέρ, αν θέλετε, να ζήσουμε σε μία περίοδο που δεν θα πρέπει να υπάρχουν σύνορα και δεν θα υπάρχει πόλεμος, δεν θα υπάρχει χρεία συνόρων - υπάρχει ζήτημα για το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και υπεράσπισης των συνόρων και υπεράσπισης των κυριαρχικών δικαιωμάτων, ανεξάρτητα του ότι το κουμάντο σε αυτά το κάνει η αστική τάξη και ο στρατός της. Εμείς, βεβαίως, λέμε ότι έχει τη δυνατότητα ο λαός, βγάζοντας και πολιτικά συμπεράσματα, να έχει την επαγρύπνηση και την ετοιμότητα να πάρει την υπόθεση στα χέρια του εάν βρεθούμε σε μία τέτοια στιγμή. Αυτό είναι - αν θέλετε - το κυρίως ζήτημα. Κοιτάξτε να δείτε. Είναι η υπόθεση - το έθεσε και ο σύντροφός μου, ο Γιώργος Μαρίνος - της Παλαιστίνης. Κυπριακό και Παλαιστίνη είναι τα δύο ζητήματα τα οποία απέμειναν ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών να έχει θετικές θέσεις, την περίοδο εκείνη που υπήρχε και το Σοσιαλιστικό σύστημα και στο Συμβούλιο Ασφαλείας υπήρχε η Σοβιετική Ένωση. Υπήρχε ένας καλύτερος συσχετισμός από τον δραματικά αρνητικό που υπάρχει σήμερα. Και έχουμε δύο αποφάσεις. Πού εφαρμόστηκαν αυτές; Και περιμένουμε να βοηθήσουν την Ελλάδα και να στηρίξουν οι σύμμαχοι την Ελλάδα απέναντι στην Τουρκία; Είναι το παλαιστινιακό και το κυπριακό. Και έρχεται αυτό το σχέδιο, το οποίο πρέπει να ξεσηκώσει όλους τους λαούς της περιοχής και όχι μόνο τους Παλαιστίνιους, διότι κτυπάει η καμπάνα για πολλά κράτη. Η Συρία είναι ενιαίο κράτος; Η Λιβύη είναι ενιαίο κράτος; Τρέχετε κάθε μέρα όλα τα κόμματα εκτός από εμάς και περιμένετε να δείτε μία φράση ρουτίνας των Ηνωμένων Πολιτειών, μία φράση χρησμό που να ερμηνευτεί ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ρίχνουν σε εμάς μεγαλύτερο δίκιο απ' ότι στην Τουρκία. Τώρα βρήκαμε σωτήρα τον Μακρόν. Ποιος ευθύνεται για την κατάσταση στη Λιβύη; Η Γαλλία και η Ιταλία. Πότε μεθόδευσαν την ανατροπή του Καντάφι, με τον οποίο εμείς ποτέ δεν ήμαστε, ούτε καλημέρα δεν είχαμε πει, ούτε καμμία σχέση είχαμε με το καθεστώς, αλλά και με πολιτικές δυνάμεις της Λιβύης; Όταν ο Καντάφι είχε το όνειρο να γίνει κυρίαρχος ηγέτης ολόκληρης της αφρικανικής ηπείρου σε αντίθεση και με τη Νοτιοαφρικανική Ένωση και όταν άρχισε τις συμφωνίες με τους Κινέζους για να τους δίνει το πετρέλαιο. Τότε μπήκε η Γαλλία και η Ιταλία και ανέτρεψαν τον Καντάφι. Η Γερμανία εκείνη την περίοδο έπαιξε ρόλο, όχι με στρατιωτικές δυνάμεις - η Γερμανία έχει πρόβλημα δράσης με στόλο στην Μεσόγειο, δεν έχει εύκολη έξοδο στην Μεσόγειο - όταν άρχισε τις συμφωνίες με τα κράτη της Βορείου Αφρικής. Και αν πριν δέκα χρόνια ή πριν δεκαπέντε μιλάγαμε για τα προβλήματα στο Αιγαίο, τώρα μιλάμε για τα προβλήματα που θα πλήξουν τον ελληνικό λαό σε μία πολύ ευρύτερη περιοχή, Αιγαίο, Νοτιοανατολική Μεσόγειος, Μέση Ανατολή, Λιβυκό Πέλαγος κ.λπ.. Γιατί βεβαίως, ειπώθηκε και από τον σύντροφό μου, τον Γιώργο Μαρίνο, εδώ γίνονται συμμαχίες οι οποίες διατάσσονται και αναδιατάσσονται. Εάν οι παγκόσμιας δύναμης καπιταλιστικές, ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, Ευρωπαϊκή Ένωση, Κίνα και άλλες, οι οποίες παλεύουν μεταξύ τους με περιφερειακούς συμμάχους, δεν μπορέσουν να λύσουν τα ζητήματα όπως τα λύνουν μέχρι τώρα, και έχεις μία γενικότερη έκρηξη η Ελλάδα δεν θα γίνει στόχος; Θα είναι το πρόβλημα μόνο η Τουρκία; Θα γίνει και θα παραγίνει. Λέτε «προετοιμαζόμαστε για πόλεμο για να επιβάλουμε την ειρήνη». Όχι, προετοιμάζεστε για να υπηρετήσετε την υπόθεση του ιμπεριαλιστικού πολέμου και σήμερα και αύριο. Αυτή είναι η προετοιμασία που γίνεται. Δεν υπάρχει αμυντική συμφωνία. Και για εμάς, και για να τελειώσω, οι τελευταίες αποφάσεις του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφέρονται σε άμυνα; Μα, σε επιθέσεις αναφέρονται. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είπε καθαρά «εντείνουμε τη στρατικοποίηση» και για πρώτη φορά επισήμως, γιατί στο βάθος υπήρχε πάντα, περιλαμβάνει την αντιμετώπιση λαϊκών εξεγέρσεων στον χώρο της Ευρώπης. Δεν παλεύετε μόνο για τον πόλεμο, αλλά παλεύετε για να εμποδίσετε την πραγματική, την ουσιαστική αφύπνιση των λαών να πάρουν στα χέρια τους την υπόθεση των κυριαρχικών δικαιωμάτων, των συνόρων και πάνω απ' όλα αυτοί να κάνουν κουμάντο στον πλούτο που υπάρχει στην περιοχή. Καταψηφίζουμε είναι απολύτως ευνόητο. Το «όχι» που μπορεί να ακουστεί και από άλλα κόμματα στη Βουλή είναι στη λογική των ανταλλαγμάτων. Το «παρών» του ΣΥΡΙΖΑ είναι σαν το σκίσιμο των μνημονίων.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Λαμπρόπουλος. Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι, να είμαστε εντός του χρόνου των πέντε λεπτών λόγω της διαδικασίας, που πρέπει να ολοκληρωθεί σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
Οι προηγούμενοι δεν το τήρησαν.
Αρχίζουμε από εσάς, κύριε Λαμπρόπουλε.
Με μικρή ανοχή, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το Πρωτόκολλο Τροποποίησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ της Ελλάδος και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, που συζητάμε σήμερα και καλούμαστε να ψηφίσουμε, υπεγράφη στην Αθήνα τον Οκτώβρη του 2019. Είχε συνταχθεί σχεδόν ολόκληρο από την προηγούμενη κυβέρνηση των κυρίων Τσίπρα και Καμμένου. Θυμόμαστε τον κ. Καμμένο, εταίρο για τεσσεράμισι χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ, να καλεί τους Αμερικάνους να κάνουν σε όλη την Ελλάδα βάσεις όπου επιθυμούν. Τώρα δεν ψηφίζουν το πρωτόκολλο. Θυμήθηκαν τον παλιό τους εαυτό, έγιναν πάλι αντιαμερικάνοι. Η Ελλάδα μετέχει στο ΝΑΤΟ από το 1952 και είναι σταθερός σύμμαχος των ΗΠΑ. Μετέχουμε στην ίδια συμμαχία με συνέπεια στις υποχρεώσεις μας. Σήμερα οι σχέσεις μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται στο καλύτερο σημείο γεγονός που το επιβεβαίωσε και η πρόσφατη επίσκεψη στην Ουάσιγκτον του Πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη. Αυτοί που έσπευσαν να μεμψιμοιρήσουν και φτηνά να πολιτικολογήσουν όταν ακόμα δεν είχε ολοκληρωθεί η συνάντηση του Πρωθυπουργού στον Λευκό Οίκο διαψεύστηκαν. Η παροχή εκ μέρους μας στρατιωτικών διευκολύνσεων στις ΗΠΑ είναι αμοιβαία επωφελής για την ασφάλειά μας, τις ένοπλες δυνάμεις μας, την οικονομία και όχι μόνο. Η Ελλάδα και οι Ηνωμένες Πολιτείες πιστεύουν στις ίδιες αρχές και αξίες, στον ίδιο πολιτισμό, στη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η Ελλάδα και οι ΗΠΑ βρέθηκαν μαζί σε όλους τους αγώνες για ελευθερία, ανεξαρτησία, σε όλες τις μεγάλες κρίσεις. Η Ελλάδα και στους δύο παγκοσμίους πολέμους συντάχθηκε με τις δυνάμεις της ελευθερίας. Πολεμήσαμε σκληρά, δώσαμε πολύ αίμα και στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο χαρίσαμε στους συμμάχους τις πρώτες νίκες κατά του άξονα του κακού, του φασισμού και ναζισμού. Μεταπολεμικά ήμασταν και είμαστε σταθερά προσηλωμένοι στον δυτικό κόσμο. Σήμερα που δεχόμαστε απειλές και αμφισβητήσεις των εθνικών μας δικαίων απαιτούμε στήριξη και βοήθεια από τους συμμάχους μας. Δεν νοείται να είμαστε μέλος του ΝΑΤΟ, να απειλούμαστε από χώρα μέλος του ΝΑΤΟ, την Τουρκία, και ο Γραμματέας της συμμαχίας να νίπτει τας χείρας του. Πού ήταν η Τουρκία στους δύο παγκοσμίους πολέμους; Όταν εμείς χύναμε το αίμα μας μαζί με τους συμμάχους οι Τούρκοι είτε ήταν απέναντι, Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, είτε παρέμειναν ουδέτεροι, Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Όταν τώρα η ιμπεριαλιστική Τουρκία εισβάλλει στη Συρία, στο Ιράκ, πάει στη Λιβύη, παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου, συνεχίζει την κατοχή της Κύπρου, απειλεί την Ελλάδα με όπλα που της έχουν προμηθεύσει οι σύμμαχοί μας και οι φίλοι μας δεν είναι δίκαιο και σωστό ο Πρόεδρος Τραμπ να εξισώνει τον θύτη με τα θύματα και να λέει «βρείτε τα» μετά τις θετικές για εμάς επιστολές και δηλώσεις στήριξης του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ και του πρέσβη των ΗΠΑ στην Αθήνα. Αν είναι δυνατόν την ίδια στιγμή που η ιμπεριαλιστική Τουρκία απειλεί την Ευρώπη ότι θα την πνίξει με τους μετανάστες μεγάλη ευρωπαϊκή χώρα εταίρος και σύμμαχός μας να τη χαϊδεύει. Η Τουρκία όλους τους έχει ανάγκη για τη στήριξη της οικονομίας της και τη λειτουργία των οπλικών της συστημάτων. Η ελληνική Κυβέρνηση και όλοι οι Έλληνες ενωμένοι πασχίζουμε για την ειρήνη, αλλά είμαστε και αποφασισμένοι να υπερασπιστούμε τα Εθνικά μας Δίκαια με κάθε τρόπο. Ο μεγάλος διπλωματικός μαραθώνιος που ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Εξωτερικών έχουν ξεκινήσει θέτουν όλους τους συμμάχους μας προ των ευθυνών τους για τη διαφύλαξη της ειρήνης στην περιοχή μας και έχουμε την πεποίθηση πως έτσι θα γίνει. Ο ελληνικός και ο αμερικανικός λαός με συνδετικό κρίκο τους εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνοαμερικάνους που βρίσκονται, ζουν και προοδεύουν στις ΗΠΑ θα συνεχίσουμε πιστοί στην ιστορία μας να υπηρετούμε μαζί και με πάθος τα ίδια ιδανικά, τον ίδιο πολιτισμό. Σας καλώ να ψηφίσουμε την παρούσα συμφωνία.
Ευχαριστούμε τον κ. Λαμπρόπουλο για τον χρόνο. Καλούμε τον κ. Αμανατίδη να συνεχίσει στα ίδια πλαίσια.
Είναι πρώτη φορά που προεδρεύετε εσείς οπότε θα ζητήσω την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, καλωσήλθατε από το Ζάγκρεμπ. Επιτέλους θα έλεγα μπήκε στο στόχαστρο της πολιτικής σας το ότι θα πρέπει τη διεύρυνση να τη δούμε πιο σοβαρά και να μην φτάσουμε ξανά σε αποτελέσματα όπως είχαμε τα βέτο σε σχέση με τις προς ένταξη χώρες των Δυτικών Βαλκανίων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε ένα περιβάλλον γεωπολιτικής αστάθειας και συγκρούσεων και σε ένα δυσμενές ιδιαίτερα περιβάλλον τι κάναμε εμείς; Εφαρμόσαμε μία εξωτερική πολυδιάστατη ενεργητική πολιτική και καταφέραμε όχι μόνο να διατηρήσουμε, αλλά να αναβαθμίσουμε τον ρόλο της χώρας ως πυλώνα σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή. Να θυμίσω τις επισκέψεις του Αλέξη Τσίπρα σε χώρες, τις επισκέψεις ξένων ηγετών, εμβληματικών θα έλεγα, στη χώρα μας, τη συμμετοχή μας στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη διάσκεψη των ηγετών των χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης του Νότου, κάτι το οποίο έχει αφεθεί, τα σχήματα τριμερούς και τετραμερούς συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο και βέβαια στα Δυτικά Βαλκάνια. Και βεβαίως οι τριμερείς και τετραμερείς συμμαχίες αυτές έχουν γίνει ακόμα και με χώρες που μεταξύ τους έχουν αντίθετα συμφέροντα, όπως Αίγυπτος, Ισραήλ, Λίβανος, Ιορδανία. Την άσκηση και ήπιας πολιτικής μέσα από τη συνεργασία των αρχαίων πολιτισμών, όπως και τις διασκέψεις για τις συγκρούσεις και τον θρησκευτικό πλουραλισμό, ο οποίος πρέπει να υπάρχει στις χώρες της Μέσης Ανατολής. Και βέβαια κορυφαίο τη Συμφωνία των Πρεσπών. Γιατί τα λέω αυτά; Γιατί οι συμφωνίες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να εξετάζονται με βάση τα δεδομένα στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή και στο συγκεκριμένο περιβάλλον. Προεκλογικά τι έκανε η Νέα Δημοκρατία; Εργαλειοποίησε κρίσιμα θέματα και μάλιστα κρίσιμα θέματα εξωτερικής πολιτικής, το μεταναστευτικό και βεβαίως, την απεμπόληση της εθνικής μας θέσης στο μακεδονικό. Να θυμίσω άλλωστε τις ανεκδιήγητες συνδέσεις ανάμεσα στο μακεδονικό και την αξιολόγηση ή με τις συντάξεις και το μεταναστευτικό; Είχε έναν λόγο διχαστικό και καταστροφολογικό, ειδικά ακόμα και όταν ο Αλέξης Τσίπρας έβγαινε στο εξωτερικό για να υπερασπίσει τα εθνικά συμφέροντα. Τι έκανε μετά η Νέα Δημοκρατία αφού έγινε Κυβέρνηση; Να θυμίσω τις λεπτές γραμμές του κ. Πέτσα, του Κυβερνητικού Εκπροσώπου και τη συμπεριφορά μας προς την Τουρκία σε σχέση με το μεταναστευτικό; Στάση κατευνασμού, αδράνειας, αφωνίας και αμηχανίας. Θυμίζω τις δηλώσεις του κ. Μητσοτάκη στον ΟΗΕ όπου συνάντησε τον Ερντογάν και αντίστοιχες δηλώσεις μετά τη συνάντησή του στο ΝΑΤΟ, μια πολιτική χωρίς πυξίδα και χωρίς ξεκάθαρα μηνύματα. Αυτή τη στάση, την οποία επισημάναμε, τη διαδέχθηκε μια άλλη στάση εξίσου χειρότερη, η προβλεψιμότητα και ότι είναι δεδομένη, αλλά και ανατροπή μιας εξωτερικής πολιτικής πολλών ετών. Θυμίζω τη διαφοροποίηση του κ. Μητσοτάκη σε σχέση με τη δολοφονία του Στρατηγού Σουλεϊμανί. Αποτέλεσμα αυτών ήταν η μη συμμετοχή της χώρας μας στη διαδικασία του Βερολίνου, απουσία. Το επιτελικό κράτος ήταν εντελώς ανέτοιμο να αντιμετωπίσει τα μεγάλα ζητήματα. Τούτων δοθέντων, τι ζητήσαμε από την Κυβέρνηση σε μια πολιτική ίσων αποστάσεων, την οποία τηρούν αρκετά κράτη; Όταν κρατάς ίση απόσταση από αυτόν που παραβαίνει το Διεθνές Δίκαιο και απειλεί τα κυριαρχικά σου συμφέροντα, τότε δεν είναι προς το συμφέρον σου. Ζητήσαμε να παγώσει η συμφωνία αυτή. Μας ρωτάτε τι άλλαξε. Αλλάξανε τα δεδομένα, άλλαξε η παραβατική, αναβαθμισμένη συμπεριφορά της Τουρκίας στο ευρύτερο περιβάλλον. Ήμασταν εμείς που προωθήσαμε σταθερά την αναβάθμιση της διμερούς αμυντικής και διπλωματικής συνεργασίας. Οι συνομιλίες ξεκίνησαν επί της θητείας μας. Όμως, αυτό βασίστηκε στη σύγκλιση των συμφερόντων και σε τέτοιες πρωτοβουλίες που σε κάθε βήμα είχαμε αμοιβαίο όφελος για τα συμφέροντα των δύο χωρών: Επίσκεψη Τσίπρα στην Ουάσιγκτον το 2018-2019, καθιέρωση στρατηγικού διαλόγου, αγωγός EastMed, καθιέρωση σχήματος τρία συν ένα, νομοσχέδιο «EastMed Act», αναβάθμιση των F -16 με προνομιακούς όρους. Η επίσκεψη του κ. Μητσοτάκη στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν παρείχε τα καθαρά μηνύματα και ούτε τις ουσιαστικές βεβαιώσεις για τη στήριξη της Ελλάδος σε περίπτωση κρίσης και σίγουρα δεν δικαιολογούν την σπουδή, κύριε Υπουργέ, με την οποία φέρνετε αυτή τη συμφωνία, την ώρα που η Τουρκία κλιμακώνει τις απειλές της. Χρειαζόντουσαν περισσότερες σοβαρές διαπραγματεύσεις στην κατεύθυνση αυτή. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τη συμφωνία αυτή την ξεκινήσαμε εμείς. Ωστόσο, διαφωνούμε κάθετα, κύριε Υπουργέ, σε αυτό το οποίο έχετε κάνει, δηλαδή να θεωρείστε προβλέψιμοι και δεδομένοι. Είναι μια λογική που την προωθείτε χωρίς ταυτόχρονα να διεκδικείτε σοβαρές διαβεβαιώσεις για την έμπρακτη στήριξη σε περίπτωση κρίσης ή στην επόμενη μέρα για τη Λιβύη, την ακύρωση όλων των μνημονίων, τα οποία είναι και ανυπόστατα και παράνομα. Γι' αυτό και θα ψηφίσουμε «παρών». Εμείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα συνεχίσουμε μια υπεύθυνη και πατριωτική πολιτική στην κατεύθυνση της υπεράσπισης των εθνικών συμφερόντων και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Κυρία Γιαννακοπούλου, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα ένα ιδιαίτερα σοβαρό θέμα. Η πατρίδα μας διέρχεται μια από τις πιο κρίσιμες περιόδους της ιστορίας της και ιδιαίτερα της ιστορίας των τελευταίων εξήντα και πλέον χρόνων. Οι καθημερινές παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας, οι παραβιάσεις της ΑΟΖ της Κύπρου, η συμφωνία μεταξύ Τουρκίας και της Λιβύης δημιουργούν μια εκρηκτική κατάσταση στο Αιγαίο και στη Νοτιοανατολική περιοχή της Μεσογείου. Η επιθετική, αναθεωρητική και προκλητική ρητορική του κ. Ερντογάν διατηρεί την ένταση και τροφοδοτεί ανησυχία για τα μελλούμενα. Επομένως, συνιστά χρέος όλων μας να πάρουμε άμεσα όλα τα αναγκαία και αποτελεσματικά μέτρα τόσο στον διπλωματικό όσο και στον αμυντικό τομέα. Οφείλουμε να διαμορφώσουμε μια εθνική στρατηγική η οποία θα επιτρέψει διεθνείς πρωτοβουλίες, πλέγμα συμμαχιών που θα δημιουργεί αποτελεσματική ασπίδα για τη χώρα και αποθαρρυντικό στοιχείο για οποιαδήποτε τυχοδιωκτική ενέργεια. Οφείλουμε να απαντήσουμε σε κρίσιμα θέματα επιλογών, όπως παραδείγματος χάριν, η προσφυγή στη Χάγη, με αποκλειστικά, βέβαια, ζητήματα και με αποκλειστική ατζέντα την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ. Πρέπει να πάρουμε όλα τα μέτρα για να οχυρώσουμε την πατρίδα μας. Πρέπει να δυναμώσουμε τον διεθνή λόγο και τον ρόλο της Ελλάδας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, υπό τις παρούσες συνθήκες τα ανατολικά σύνορα του ΝΑΤΟ είναι ευάλωτα, γεγονός που αυξάνει μέγιστα τη στρατηγική αξία του ελληνικού χώρου για το ΝΑΤΟ. Η κυριαρχία και ο έλεγχος επί των ενεργειακών πόρων της Ανατολικής Μεσογείου από φιλικές προς τη Δύση δυνάμεις και παράλληλα, η διασφάλιση θαλάσσιων γραμμών διέλευσης υδρογονανθράκων για την απρόσκοπτη ροή τους προς τη Δύση είναι προς το ύψιστο συμφέρον της. Η στρατηγική, λοιπόν, αξία και σημασία της Ελλάδας στο ρευστό αυτό γεωπολιτικό περιβάλλον μεγιστοποιείται, ενώ οι όποιοι κίνδυνοι συστημικού ρίσκου μπορούν να μετατραπούν σε πραγματικά γεωπολιτικά προτερήματα. Αυτό, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να αξιοποιήσουμε, αυτό πρέπει να αναδείξουμε. Η Ελλάδα πρέπει να αναδείξει στη συμμαχία όλες εκείνες τις παραμέτρους οι οποίες την καθιστούν ισότιμο εταίρο με τη Δύση. Σε αυτό το νεφελώδες, το μεταβαλλόμενο, το ανήσυχο, αν θέλετε, τοπίο ερχόμαστε σήμερα να ψηφίσουμε μια αμυντική συμφωνία μεταξύ των κυβερνήσεων ΗΠΑ και της Ελλάδας η οποία - να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους - προετοιμάστηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση και έχει ήδη υπογραφεί από τη σημερινή μετά βαΐων και κλάδων. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Το Κίνημα Αλλαγής έρχεται με αίσθημα ευθύνης να ψηφίσει την εν λόγω συμφωνία που έχει ήδη υπογραφεί από τις δύο κυβερνήσεις, παρά τα όποια προβλήματά της, κάποια από τα οποία ήδη ανέφερα παραπάνω. Ένα σοβαρό κράτος οφείλει να διατηρεί την αξιοπιστία του και τις διαχρονικές στρατηγικές συμμαχίες του, ειδικά σε συνθήκες όπως οι παρούσες. Ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω - και δεν μπορώ να μην το αναφέρω - πως σε αυτές τις συνθήκες και μάλιστα ενώ αυτός ο οποίος προετοίμαζε ακριβώς αυτή τη συμφωνία είναι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, πώς, λοιπόν, σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ με επιχειρήματα, που ομολογώ ότι δεν μπορεί να τα καταλάβει κανένας, ψηφίζει «παρών» σε αυτή τη συμφωνία. Δικαίωμά του, σε δημοκρατία ζούμε. Όμως, όλοι κρινόμαστε και όλοι κρίνονται από τον λαό με βάση την ειλικρίνεια και την αξιοπιστία τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ότι ψηφίζουμε τη συμφωνία αυτή δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε σοβαρές ενστάσεις και ερωτήματα, κύριε Υπουργέ. Προκύπτει το εξής πολύ σοβαρό ερώτημα: Έχει κοστολογηθεί το ποσό το οποίο χάνει το ελληνικό δημόσιο; Ρωτήσαμε τον Υπουργό της Οικονομίας να εκτιμήσει τουλάχιστον την ελάχιστη τάξη μεγέθους σε ευρώ της ετήσιας οικονομικής απώλειας σε βάρος του δημοσίου και να μας ενημερώσει. Το Γενικό Λογιστήριο σημειώνει ότι εντοπίζει οικονομικές ζημίες. Η συμφωνία φαίνεται να είναι μονομερής, φαίνεται να είναι ετεροβαρής χωρίς την εξασφάλιση αναγκαίων και απαραίτητων αντισταθμιστικών. Εμείς, κύριε Υπουργέ, διεκδικούμε κάτι για τη χώρα μας; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Πήραμε έστω κάποιες εγγυήσεις ως προς τα κυριαρχικά μας δικαιώματα για να τερματιστεί η τουρκική προκλητικότητα την οποία βιώνουμε καθημερινά; Πήραμε κάποια αντισταθμιστικά οφέλη έστω με κάποιες ελάχιστες οικονομικές ελαφρύνσεις για να ενισχύσουμε την αμυντική μας βιομηχανία η οποία ξέρετε ότι είναι ένα ζήτημα το οποίο πονάει και πονάει πολύ; Πετύχαμε κάποια οικονομικά οφέλη από την ενοικίαση των αναφερόμενων βάσεων; Αντιθέτως, έχουμε και οικονομικές απώλειες του προϋπολογισμού, σύμφωνα με την αναφορά του Λογιστηρίου του Κράτους, που η ετήσια οικονομική ζημία δεν αναφέρεται. Νομίζω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω, κύριε Υπουργέ, ότι είναι απολύτως εύλογα ερωτήματα. Θεωρούμε, λοιπόν, ότι είναι απολύτως απαραίτητες οι απαντήσεις και οι εξηγήσεις από την πλευρά σας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο τώρα θα πάρει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Λιβανός.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Να ζητήσω την άδεια κατ' αρχάς να ευχηθώ καλή ανάρρωση στον συνάδελφό μας κ. Τρύφωνα Αλεξιάδη.
Σωστά.
Τον ξεχωρίζω ως άνθρωπο, όχι ως συνάδελφο - ως συνάδελφοι είμαστε όλοι στην ίδια βάρκα - και για το θάρρος του αλλά και από την εμπειρία που έχω μέχρι τώρα ως πολιτικό αντίπαλο για την τεκμηριωμένη πάντα άποψή του και για την προσπάθειά του για ήπιο διάλογο αναμεταξύ μας. Άρα, καλή ανάρρωση και ταχύτατη επάνοδο στα καθήκοντά του στη Βουλή. [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Η σημερινή κύρωση αποτελεί μία εξαιρετική ευκαιρία, για να γίνει μία σοβαρή και συγκροτημένη συζήτηση για τον γενικότερο τρόπο άσκησης εξωτερικής πολιτικής. Είμαστε μία μικρή χώρα, που όμως έχει πολύ σημαντική γεωγραφική και γεωπολιτική θέση. Είμαστε το φυσικό σύνορο μεταξύ Δύσης και Ανατολής και ο βασικός σταθερός και αξιόπιστος συνομιλητής τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και των Ηνωμένων Πολιτειών στην ευρύτερη περιοχή. Οικοδομούμε, λοιπόν, κατάλληλες και σταθερές συμμαχίες, με γνώμονα ακριβώς το εθνικό συμφέρον και με ευρεία προοπτική, γιατί οι σχέσεις μεταξύ των κρατών σφυρηλατούνται σε βάθος χρόνου και όχι ευκαιριακά. Η συμμαχία μας, λοιπόν, με τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι μία συμμαχία βαθιά, πολύχρονη και δοκιμασμένη στον χρόνο. Η παράταξή μας σε αντίθεση με το σύνολο των λοιπών δυνάμεων του ελληνικού Κοινοβουλίου ήταν πάντα υπέρ αυτής της στρατηγικής συμμαχίας. Δεν διστάσαμε, όμως, όταν στο παρελθόν το απαιτούσαν οι περιστάσεις να λάβουμε γενναίες αποφάσεις, όπως την αποχώρησή μας από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ. Παράλληλα, όμως, η αταλάντευτη θέση μας στη συμμαχία του δυτικού κόσμου δεν σημαίνει ότι δένουμε τα χέρια της Ελλάδας ως προς τις σχέσεις με τις άλλες χώρες. Ήταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης που αναβάθμισε τις διπλωματικές σχέσεις, αναγνωρίζοντας το Ισραήλ και ο Αντώνης Σαμαράς που εμβάθυνε το στρατηγικό διάλογο. Ο κ. Τσίπρας ορθώς συνέβαλε στην εμβάθυνση των σχέσεων τόσο με το Ισραήλ όσο και με τον αραβικό κόσμο. Ήταν ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής που άνοιξε δρόμους επικοινωνίας και διαλόγου με τη Ρωσία και την Κίνα, που εγκαινίασε έναν ουσιαστικό στρατηγικό διάλογο με τις χώρες αυτές και αποκορύφωμα αυτής της πολιτικής ήταν το άνοιγμα του λιμανιού στον Πειραιά από τους Κινέζους, που σήμερα παρακολουθούμε, βλέπουμε και εγκρίνουμε όλοι τα θετικά αποτελέσματα. Στις μέρες μας είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Νίκος Δένδιας ως επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής, που επιδιώκουν μέσω της παρουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης και της γενικότερης πολιτικής μας μετατροπής της βορείου Ελλάδας ως ένα ενεργειακό κόμβο, να θωρακίσουν την αμυντική μας πολιτική. Γιατί βάσεις της επιτυχημένης διπλωματίας είναι ο ρεαλισμός και οι σωστές συμμαχίες, θεμέλιο των οποίων είναι η αξιοπιστία. Η σημερινή συμφωνία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνιστά κατά τη γνώμη μας μία επιτυχία της ελληνικής διπλωματίας που λειτούργησε συγκροτημένα, τόσο από την προηγούμενη κυβέρνηση όσο και από την τωρινή. Η παρουσία των αμερικανικών στρατευμάτων στη χώρα μας αποτελεί ασύγκριτο πλεονέκτημα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Ζούμε - το έχουμε καταλάβει όλοι - σε μία εποχή μεγάλων αλλαγών αλλά και αστάθειας. Οι παραδοσιακές δυνάμεις κλυδωνίζονται, ενώ νέες αναδύονται. Το Brexit που ολοκληρώνεται αύριο πληγώνει την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ όλοι γνωρίζουμε τις συζητήσεις που διεξάγονται για το μέλλον του ΝΑΤΟ. Η γειτονιά μας, λοιπόν, η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται σε πλήρη αναταραχή με την Τουρκία να εφαρμόζει πλέον μία ευθέως αναθεωρητική πολιτική, αμφισβητώντας ακόμα και συνθήκες - πυλώνες της ειρήνης στην περιοχή, όπως αυτή της Λοζάνης. Απέναντι, λοιπόν, στην τουρκική προκλητικότητα η Ελλάδα απαντά με την προσήλωσή της στο Διεθνές Δίκαιο και τη νομιμότητα. Όπως έχει διακηρύξει, όμως, τόσο ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης όσο και ο παριστάμενος Υπουργός Εξωτερικών, θα υπερασπιστούμε με κάθε μέσον την εδαφική μας ακεραιότητα σε κάθε περίπτωση που χρειαστεί. Η εθνική μας κυριαρχία και το εθνικό συμφέρον είναι αδιαπραγμάτευτα και αυτή είναι η κόκκινη γραμμή του συνόλου των πολιτικών μας δυνάμεων. Η τουρκική προκλητικότητα, όμως, δεν είναι ένα διμερές ζήτημα μεταξύ ημών και των γειτόνων μας. Είναι ένα ευρωπαϊκό ζήτημα και ως τέτοιο θέλουμε και πρέπει να αντιμετωπίζεται. Η εργαλειοποίηση δε του προσφυγικού ζητήματος από την Τουρκία και η παράβαση της συμφωνίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση ανοίγουν τον δρόμο για την υλοποίηση ευρύτερων συμμαχιών, διμερών ή πολυμερών, στην Ευρώπη, αλλά και την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Ένα πρώτο ηχηρό σήμερα δόθηκε χθες από τον Πρόεδρο Μακρόν, που συνυπέγραψε πλήρως τη θέση της Ελλάδας ότι η λύση του μεταναστευτικού περνά μέσα από την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και τη συνυπευθυνότητα. Η πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική της Κυβέρνησης ήδη καταγράφει σημαντικές διπλωματικές επιτυχίες. Το Υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, ο ίδιος ο Υπουργός Πομπέο αλλά και ο Πρόεδρος Τραμπ έχουν πάρει ξεκάθαρες θέσεις υπέρ των ελληνικών θέσεων και συμφερόντων. Έχετε διαβάσει όλοι φαντάζομαι πλέον την επιστολή του κ. Πομπέο προς τον Πρωθυπουργό. Τη σύμβαση αυτή - και τα δυο μέρη της εννοώ - την οποία εσείς ουσιαστικά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, σήμερα δεν ψηφίζετε, ο Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών την χαρακτηρίζει κομβικό σημείο στην ενισχυμένη συμφωνία ασφάλειας μεταξύ Ελλάδας και Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως, όμως, επιτάσσει η διπλωματία, δεν βάζουμε όλα τα αβγά μας στο ίδιο καλάθι. Αποτέλεσμα αυτής της πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής που ασκεί η Κυβέρνηση, είναι οι καταδίκες από το σύνολο σχεδόν της Δύσης των παράνομων ενεργειών της Τουρκίας και της Λιβύης. Είδαμε, επίσης, χθες όλοι τον Γάλλο Πρόεδρο Μακρόν να καταδικάζει απερίφραστα τις τουρκικές προκλήσεις και να διαδηλώνει την αμέριστη στήριξη της Γαλλίας. Είδαμε όλοι το γαλλικό ελικοπτεροφόρο που ελλιμενίστηκε στον Πειραιά και θα λάβει μέρος στην άσκηση «Μέγας Αλέξανδρος 2020». Η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης διά του Ζοζέπ Μπορέλ εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα θέματα εξωτερικής πολιτικής, χαρακτήρισε τη συμφωνία αυτή ως παράνομη και ανυπόστατη. Η νομική υπηρεσία της γερμανικής Βουλής κατέληξε ακριβώς στο ίδιο συμπέρασμα. Ταυτόχρονα, έχει καταστεί σαφές σε όλους ότι καμμία πολιτική λύση για τη Λιβύη δεν θα γίνει δεκτή χωρίς την ταυτόχρονη ακύρωση του παράνομου μνημονίου συνεργασίας Λιβύης και Τουρκίας. Ακούμε, όμως - εκτός της δογματικής αντίθεσης του Κομμουνιστικού Κόμματος και του ανούσιου μικρομεγαλισμού της λαϊκιστικής Δεξιάς - την Αξιωματική Αντιπολίτευση να εγκαλεί την Κυβέρνηση για το γεγονός ότι φέρνει προς κύρωση ενώπιον της Βουλής την παρούσα αμυντική συμφωνία. Σύμφωνα και με τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης αλλά και με τους ομιλητές στην επιτροπή και σήμερα, η Κυβέρνηση θα έπρεπε να καθυστερήσει την κύρωση της σύμβασης μέχρι να λάβει δεσμεύσεις από την αμερικανική κυβέρνηση για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της Ελλάδας στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Είναι, θα μου επιτρέψετε να πω, επιπόλαιο - για να μην πω πολιτικά αφελές - να θεωρείτε ότι η αναβολή κύρωσης μίας τέτοιας συμφωνίας θα μπορούσε να λειτουργήσει ως διαπραγματευτικό μέσο της Ελλάδας προς τις Ηνωμένες Πολιτείες για τα ελληνοτουρκικά. Σας θυμίζω δε, αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, ότι ήταν η δική σας κυβέρνηση που αναγνώρισε την εθνική σημασία αυτής της συμφωνίας και τη διαπραγματεύθηκε επιτυχώς με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αν δεν είναι αυτό αναξιοπιστία και πολιτική κυβίστηση, τότε τι είναι; Βεβαίως, δεν εκπλησσόμαστε, διότι εσείς ήσασταν που είχατε υπογράψει με τυμπανοκρουσίες τις συμβάσεις για τις εξορύξεις των υδρογονανθράκων, αλλά όταν η Κυβέρνηση αυτή τις έφερε προς κύρωση, με αστείες πάλι δικαιολογίες οχυρωθήκατε πίσω από το «παρών». Να ξέρετε, όμως, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, ότι το «παρών» ουσιαστικά ισούται με το «απών». Και η ιστορία θα σας κατατάξει ως απόντες από τη στρατηγική εμβάθυνση των σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Πλην όμως του παραλόγου να αρνείστε να ψηφίσετε αυτό που διαπραγματευτήκατε, το να μας λέτε να καθυστερήσουμε την κύρωση της σύμβασης αντίκειται και στη δημοκρατική αρχή. Η συμφωνία αυτή, εν τοις πράγμασι, εφαρμόζεται. Στις βάσεις που αναφέρονται υπάρχει αυξημένη στρατιωτική παρουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, δυνάμεις που σταθμεύουν σ' αυτές. Ποιος επιτρέπει, λοιπόν, στην Κυβέρνηση να πράττει αυτό; Ποιος επιτρέπει να εφαρμόζει μία συμφωνία, που ουσιαστικά εκείνη η συμφωνία είναι αυτή που επιτρέπει την παρουσία των ξένων στρατευμάτων στη χώρα, χωρίς την έγκριση της Εθνικής Αντιπροσωπείας, που και κατά το άρθρο 27 του Συντάγματος θα πρέπει να κυρωθεί με νόμο; Το πεδίο της εξωτερικής πολιτικής δεν προσφέρεται για μικροπολιτική και ειδικά για μία συμφωνία που ενισχύει τις αμυντικές δυνάμεις της χώρας μας, επιτρέποντάς της να εκμεταλλευτεί την αμερικανική τεχνογνωσία, ενώ θα διατηρεί και τη διοίκηση επί των βάσεων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό ακόμα, κύριε Πρόεδρε. Παράλληλα, τα έξοδα για την τροποποίηση των βάσεων θα φέρει, όπως έχετε ήδη ακούσει από τον Υπουργό, εξ ολοκλήρου η αμερικανική πλευρά. Κλείνοντας, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ήθελα να πω για άλλη μία φορά ότι γνωρίζουμε όλοι σ' αυτή την Αίθουσα ότι όποτε ως έθνος δράσαμε με ενότητα και ομοψυχία, ακόμα και υπό αντίξοες συνθήκες, θριαμβεύσαμε. Όποτε διχαστήκαμε, χάσαμε. Με αυτές τις σκέψεις, λοιπόν, σας καλούμε ως παράταξη να αναθεωρήσετε και να ψηφίσετε με λογική και ρεαλισμό. Ευχαριστώ.
Ο κ. Παπαναστάσης Νικόλαος από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Λιβανέ, όσον αφορά τη δογματική θέση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, είναι γνωστό ότι δογματική θέση είναι η θέση η οποία δεν τεκμηριώνεται, δεν αποδεικνύεται. Εάν αυτή την άποψη έχετε για τις θέσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος, θα πρέπει να το προσέξετε, γιατί είναι απολύτως λανθασμένη άποψη. Συνήθως, τις θέσεις των αντιπάλων μας πρέπει να μαθαίνουμε από τη σωστή κατεύθυνση και τον σωστό τρόπο. Τώρα, όσον αφορά τη σημερινή τοποθέτηση, κυρίες και κύριοι, η συζητούμενη συμφωνία για τη χώρα μας, τον λαό μας και τους λαούς της περιοχής είναι απολύτως επικίνδυνη και απαιτούμε να αποσυρθεί άμεσα. Σήμερα η Κυβέρνηση ολοκληρώνει με επιτυχία τη βρώμικη δουλειά που ξεκίνησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτός ξεκίνησε τον στρατηγικό διάλογο με τις ΗΠΑ, αναβάθμισε τη βάση της Σούδας, ενεργοποίησε τις βάσεις μη επανδρωμένων αεροχημάτων στη Λάρισα, μεταφορικών και μαχητικών ελικοπτέρων στο Στεφανοβίκειο, αλλά και το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Και επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, ας το πούμε απλά: Υλοποίησε με επιτυχία την αποστολή του. Παρέδωσε στη Νέα Δημοκρατία την πόρτα ανοιχτή και τα σκυλιά δεμένα. Σήμερα - και αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό - η Κυβέρνηση παραχωρεί στεριά, αέρα και θάλασσα της χώρας μας. Προ ημερών, ο Υπουργός ο κ. Δένδιας στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας επανέλαβε περίπου τα λεχθέντα από τον κύριο Πρωθυπουργό στην Ουάσιγκτον, στο πρόσφατο ταξίδι του, δηλαδή ότι αυτή η συμφωνία διασφαλίζει την ειρήνη, την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην περιοχή. Από ποτέ, αλήθεια, κύριε Υπουργέ, η επιθετική συλλογή πληροφοριών με τα UAV, με τα MQ -4C, τα drones όπως εκλαϊκευμένα λέγονται, συγκεντρώνουν πληροφορίες για τα ληστρικά σχέδια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ και αυτές οι πληροφορίες συντείνουν στη διασφάλιση της ειρήνης, της ασφάλειας και της σταθερότητας στην περιοχή μας; Από πότε, άραγε, η δράση των αμερικανικών ελικοπτέρων του Στεφανοβικείου με αποστολή την ενίσχυση των νατοϊκών δυνάμεων, των ταγμένων απέναντι στις αντίστοιχες ρωσικές, που είναι με το δάχτυλο στη σκανδάλη, είναι πράξη ειρηνική; Μήπως είναι πράξη ειρήνης και ο ανεφοδιασμός με πυραύλους Τόμαχοκ των αμερικανικών πολεμικών πλοίων στη Σούδα, για να ξαναβομβαρδίσουν τη Συρία ή τη Λιβύη ή το Ιράν; Είναι πράξη ειρήνης ο ελλιμενισμός στην ίδια βάση αμερικανικών υποβρυχίων, πυρηνικών και αεροπλανοφόρων, στον δρόμο τους για τις αποστολές θανάτου και ξεριζωμού εκατομμυρίων ανθρώπων; Αυτήν τη χώρα θέλετε να παρουσιάσετε σαν νησίδα ειρήνης και ασφάλειας; Παραπλανάτε τον λαό, κύριε Υπουργέ. Και είναι τέτοιες οι συμβατικές δεσμεύσεις σας - και αυτό είναι απότοκο αυτής της συμφωνίας - που την ώρα της κορύφωσης της τουρκικής επιθετικότητας εσείς στέλνετε μία φρεγάτα συνοδεία στο γαλλικό αεροπλανοφόρο για την Αραβική Θάλασσα. Στέλνετε, επίσης, μία συστοιχία του αντιπυραυλικού συστήματος Patriot, συνοδευόμενη από δεκάδες ελληνόπουλα στη Σαουδική Αραβία και τέλος, δρομολογείτε πρόθυμα τη μετάβαση προφανώς επίλεκτων τμημάτων των Ενόπλων Δυνάμεων στη Λιβύη. Το ερώτημα είναι το εξής: Να κάνουν, άραγε, εκεί τι; Την απάντηση την γνωρίζετε καλά και την κρύβετε. Θα παραταχθούν απέναντι στα ήδη ευρισκόμενα εκεί αντίστοιχα λιβυκά, τούρκικα και ποιος ξέρει από πού αλλού στρατεύματα με τον πολύ πιθανό κίνδυνο εμπλοκής τους σε πολεμικές πράξεις. Οι συνέπειες της πολιτικής και των δεσμεύσεων που έχετε αναλάβει αφορά και ένα άλλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Είναι η στρατευμένη νεολαία μας, είναι τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Οι διαπρύσιοι θιασώτες της υπογραφής αυτής της κατάπτυστης συμφωνίας ας εξηγήσουν σε όλους αυτούς γιατί πρέπει να σκοτώσουν ή και να σκοτωθούν, υπερασπιζόμενοι τα διυλιστήρια της Aramco στο Ριάντ ή τα πετρελαϊκά συμφέροντα της Ιταλίας, της Γαλλίας, των ΗΠΑ, στις ερήμους της Λιβύης. Βεβαίως, έχετε όπλα πειθούς στη φαρέτρα σας. Θα τους τάξετε χιλιάδες ευρώ και θα είναι «ματωμένα» αυτά τα ευρώ. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και απ' αυτό το Βήμα απευθύνεται στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, τους στρατευμένους μας. Τους καλούμε να συναισθανθούν τις συνέπειες αυτών των εμπλοκών. Τους καλούμε ο καθένας και η καθεμιά να πάρουν θέση απέναντι σε όλα αυτά, να αναρωτηθούν, να αναλάβουν την προσωπική τους ευθύνη. Είναι ώρα να υπάρξει μία καθολική άρνηση στις προτροπές για εθελοντική συμμετοχή σ' αυτές τις αποστολές. Τους καλούμε να μην εξαγοραστούν. Σ' αυτές τις ομολογουμένως δύσκολες επιλογές το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας τους υπόσχεται ότι δεν θα είναι μόνοι. Απόδειξη οι εκατοντάδες μαζικοί φορείς, που απαιτούν αγωνιστικά σήμερα την ακύρωση της ελληνοαμερικάνικης συμφωνίας. Σε λίγο μπροστά στη Βουλή χιλιάδες θα διατρανώσουν την αντίθεσή τους σ' αυτό το κατάπτυστο κείμενο. Θα είναι μία συγκέντρωση που θα καταθέσει την υπόσχεση ενός ανειρήνευτου αγώνα, για να κλείσει οριστικά η βάση της Σούδας, να ξηλωθούν όλες οι αμερικανο - νατοϊκές βάσεις από τη χώρα μας, να αποδεσμευτεί από το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, να σταματήσει η αποστολή ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων σε ιμπεριαλιστικές αποστολές στο εξωτερικό.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα θα πάρει ο κ. Αντώνιος Μυλωνάκης από την Ελληνική Λύση. Θα ακολουθήσουν ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας και αμέσως μετά ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής λύσης, ο κ. Βιλιάρδος. Κύριε Μυλωνάκη, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, θέλω να ξεκινήσω, λέγοντας ότι είμαι πολύ ευτυχής που είμαι μέλος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ελληνικής Λύσης, ενός κόμματος που, όπως έχω ξαναπεί, μπήκε μέσα στο Κοινοβούλιο για να προσφέρει στην πατρίδα και στην ελληνική κοινωνία. Αυτό το οποίο γίνεται τις τελευταίες μέρες εν τάχει θα πω ότι είναι το άκρον άωτον του παραλόγου. Αποτύχατε σε όλα, κύριοι της Κυβέρνησης. Χθες μόλις καταφέρατε το ακατόρθωτο. Με εντελώς λανθασμένες τακτικές καταφέρατε να στρέψετε εναντίον σας το σύνολο του ελληνικού λαού, διότι οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού και του ΠΑΟΚ είναι σχεδόν τα δύο τρίτα του ελληνικού λαού.
Έλεος!
Καλά, κύριε Λαζαρίδη. Πηγαίνετε πάνω και μετά τα λέμε.
Στην Καβάλα ήμουν. Όλα ήταν μια χαρά.
Καλά, εντάξει. Σας τα είπε ο Πρόεδρός μας, ο Κυριάκος Βελόπουλος.
Υπάρχει ελευθερία σε όλη την Ελλάδα, με πληροφορούν οι Βουλευτές και οι πολίτες.
Εμείς με τη λογική που μιλάμε και αποφασίζουμε προσπαθούμε να σας συνετίσουμε, αλλά δεν μπορείτε να συνετιστείτε.
Είναι αμετανόητοι.
Είναι αμετανόητοι! Εμείς σε όλα τα μεγάλα ζητήματα έχουμε τη δική μας άποψη και τη δική μας προσφορά στην πατρίδα και στον ελληνικό λαό. Και στην Προεδρία της Δημοκρατίας πήραμε σαφέστατη θέση και στον εκλογικό νόμο πήραμε σαφή θέση, αλλά και χθες πήραμε μία θέση σαφέστατη και όποιος καταλαβαίνει, καταλαβαίνει την προσφορά μας. Ερχόμαστε τώρα να δούμε τα σημερινά. Ψάχνουμε, κύριοι Υπουργοί, για προστάτες; Ψάχνουμε για κανένα νταβατζή και δεν το κατάλαβα; Τι είναι αυτή η συμφωνία, την οποία έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ και την επικυρώνετε; Εκτός αν πιστεύετε ότι εδώ πέρα έχετε να κάνετε με ανθρώπους οι οποίοι δεν διαβάζουν, δεν μελετούν, δεν καταλαβαίνουν, δεν σκέπτονται. Είναι δυνατόν να φέρνετε μία λεόντειο συμφωνία στη Βουλή των Ελλήνων; Τα δώσαμε όλα. «Σαν το σπίτι σας», είπαμε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ξέρετε πολύ καλά - και μάλιστα το καταλαβαίνει όλος ο ελληνικός λαός - ότι η Ελληνική Λύση δεν είναι εναντίον των συμμαχιών. Η Ελληνική Λύση θέλει πολύπλευρες συμμαχίες. Θέλει συμμαχίες οι οποίες να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Θέλει συμμαχίες, κύριοι Υπουργοί, που να δίνουν τη δυνατότητα στον ελληνικό λαό να δίνει και να παίρνει. Δώσαμε τα πάντα. Ξεβρακωθήκαμε! Τι πήραμε; Επειδή δεν έχω πολύ χρόνο, θέλω να σας τα πω γρήγορα για να καταλάβετε τι σημαίνει να δίνετε τις βάσεις - είτε αυτή λέγεται Στεφανοβίκειο είτε λέγεται Λάρισα είτε Σούδα είτε το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης - και άλλα σημεία του ελλαδικού χώρου, τα οποία θα βγουν, λέει, στο μέλλον, με κοινές υπουργικές αποφάσεις. Ποια είναι αυτά τα σημεία; Ακούστε τώρα το παράλογο. Κύριε Υπουργέ, κύριε Παναγιωτόπουλε - που ξέρετε πόσο σας εκτιμώ - πηγαίνετε να μιλήσετε με τους στρατιωτικούς διοικητές. Έχετε στρατιωτικό διοικητή στο Στεφανοβίκειο και ξαφνικά λέτε σ' αυτόν τον άνθρωπο ότι δεν θα ονομάζεται «στρατιωτικός διοικητής», θα ονομάζεται «στρατιωτικός αντιπρόσωπος». Το έχετε μέσα στη συμφωνία. Ξέρετε τι σημαίνει να βγάλεις από στρατιωτικό διοικητή τον στρατηγό και να του πεις «είσαι αντιπρόσωπος;». Με ποια καθήκοντα; Θα επιβλέπει, λέει, αν τηρείται η συμφωνία. Ποια συμφωνία; Δηλαδή σε ένα στρατόπεδο που φιλοξενούμε δέκα ελικόπτερα και πέντε άλλα, θα πρέπει εμείς να παραχωρήσουμε και τη διοίκηση; Δεν το καταλαβαίνω αυτό το πράγμα. Η αμερικανική με την ελληνική σημαία, λέει, θα είναι στο ίδιο ύψος. Γιατί; Για ποιο λόγο; Φιλοξενούμενοι είναι. Πού το πάμε; Όχι, δεν είμαστε εναντίον των Αμερικανών, αλλά αυτή τη συμφωνία που κάναμε, σας λέω από τώρα να την πάρετε πίσω. Σας το λέει ένας άνθρωπος που όλη τη ζωή του την αφιέρωσε στο να πετάει και να υπερασπίζεται την πατρίδα. Όχι, όχι! Είναι απίστευτο αυτό το πράγμα, κύριε Υπουργέ. Είστε Υπουργός Εθνικής Άμυνας. Ο κ. Δένδιας έφυγε, δεν με ακούει. Είναι απίστευτα αυτά τα πράγματα. Μιλήσατε με διοικητές; Δείτε τι γίνεται. Τα δώσαμε όλα και τελικά τι παίρνουμε; Απολύτως μηδέν! Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μυλωνάκη για την τήρηση του χρόνου. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα μου επιτρέψετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να πάρω το λόγο δεδομένου ότι η MDCA, η Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας, στο πλαίσιο της ανάπτυξης της στρατηγικής σχέσης της Ελλάδας με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, έχει κυρίως αμυντικό περιεχόμενο και απ' ό,τι καταλαβαίνω αυτό το περιεχόμενο γίνεται και αντικείμενο έντονης κοινοβουλευτικής συζήτησης εδώ. Άκουσα τις περισσότερες τοποθετήσεις και των εισηγητών και των ομιλητών. Δυστυχώς, τολμώ να πω, μπαίνοντας στην ουσία, ότι δεν πιάσατε το βασικό πνεύμα, κανένας από σας.
Δεν είμαστε Αϊνστάιν…
Δεν είναι ανάγκη να είσαι Αϊνστάιν για να το πιάσεις. Αυτό είναι το θέμα, κύριε Βελόπουλε, δεν είναι ανάγκη να είσαι Αϊνστάιν για να πιάσεις το πνεύμα. Ακούστε με λίγο για να καταλάβετε. Το πνεύμα, λοιπόν, δεν είναι ένα ανατολίτικο παζάρι του τύπου «τόσα έδωσα, τόσα πήρα, θα πάρω σε τιμή ευκαιρίας αυτά ή εκείνα τα οπλικά συστήματα». Δεν είναι αυτό το πνεύμα. Το πνεύμα συμπυκνώνεται σε δύο λέξεις: Κοινωνία συμφερόντων. Έτσι το είχα περιγράψει και την πρώτη φορά που τοποθετήθηκα δημόσια. Δύο μέρη, δηλαδή τα αντισυμβαλλόμενα μέρη, κτίζουν από τη βάση, κτίζουν υποδομές κυρίως, κτίζουν από κοινού. Κτίζουν, οικοδομούν ένα κοινό συμφέρον, όπου όταν αυτό αναπτύσσεται για τη μία πλευρά, αυτομάτως αναπτύσσεται και για την άλλη, όταν θίγεται για τη μία πλευρά, αυτομάτως θίγεται και για την άλλη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το εθνικό συμφέρον. Όταν κτίζεις μία κοινωνία συμφέροντος, με την εναπομείνασα θα έλεγα υπερδύναμη και σύμμαχό μας άλλωστε και στα στρατόπεδα του ΝΑΤΟ και στο δυτικό κόσμο, όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες μας αναγνωρίζουν ως χώρα αιχμής, χώρα προωθημένη στα σύνορα του δυτικού κόσμου, όταν λοιπόν κτίζουμε υποδομές μαζί, έχουμε κάθε συμφέρον ως προς την ανάπτυξη αυτών των υποδομών προς όφελος τελικά - ως προς το ισοζύγιο - και του δικού μας εθνικού συμφέροντος. Οι εξοπλισμοί, ξέρετε, ακολουθούν για όλες τις χώρες τη γεωπολιτική συγκυρία σε εποχές αστάθειας, όπως η σημερινή που ζούμε. Λογικό είναι οι χώρες που εμπλέκονται σε περιοχές σχετικής αστάθειας να θέλουν να αναπτύξουν τους εξοπλισμούς τους, να αυξήσουν τις αμυντικές τους δαπάνες για να διασφαλίσουν τα κυριαρχικά τους δικαιώματα, διά της ενισχυμένης αποτρεπτικής ισχύος των εν λόγω δυνάμεων. Το επίπεδο των αμυντικών δαπανών δεν είναι κάτι συγκεκριμένο ή δεδομένο ή στάνταρ. Αυξομειώνεται και σε αυτή την ολίγον ασταθή γεωπολιτική περίοδο, ιδίως για την ευρύτερη περιοχή μας, λογικό είναι να μας απασχολεί και ως πολιτική ηγεσία της χώρας και ειδικά των Ενόπλων Δυνάμεων, η αναβάθμιση των εξοπλισμών και των αμυντικών μας δαπανών. Αυτό είναι μόνο. Η γεωπολιτική συγκυρία, λοιπόν, τούτη την ώρα είναι σημαντική αφού εξαιτίας της γνωστής συμπεριφοράς της Τουρκίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής αντιλαμβάνονται πλέον ότι η Ελλάδα είναι χώρα πρώτης γραμμής, σταθερός και αξιόπιστος σύμμαχος και εταίρος, πυλώνας σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο και αυτό το γεγονός αυξάνει τη στρατηγική μας βαρύτητα. Αυτό οδηγεί τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής να εντείνουν την παρουσία τους, αποφασίζοντάς το, στην περιοχή μας, μετά από μία περίοδο σχετικής μείωσης αυτής και σε μία περίοδο μάλιστα που πάρα πολλές χώρες, άλλες χώρες, όχι μόνο επιζητούν για λόγους ασφαλείας την παρουσία αμερικανικών δυνάμεων στο έδαφός τους, αλλά είναι και πρόθυμες ακόμα και να πληρώσουν, να χρηματοδοτήσουν με σημαντικά ποσά την εγκατάστασή τους. Το κείμενο της συμφωνίας αμοιβαίας αμυντικής συνεργασίας είχε διαμορφωθεί βέβαια σε μία άλλη εποχή, στο τέλος της δεκαετίας του 1990, όταν οι αμερικανικές δυνάμεις μείωναν την παρουσία τους στην Ελλάδα. Αυτή είχε περιοριστεί μόνο στην περιοχή της Σούδας. Όμως, με δεδομένες τις νέες γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή, η περιοδική ανάπτυξη σε στρατηγικές εγκαταστάσεις στη χώρα μας τμημάτων των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων θεωρήθηκε χρήσιμη. Οι ΗΠΑ είχαν ήδη τέτοια παρουσία και δραστηριότητα σε εγκαταστάσεις του Στεφανοβικείου και της Λάρισας, αλλά και με τη μερική χρήση του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης. Ωστόσο, αυτή η παρουσία ακόμα και αν δεν έχει μόνιμο χαρακτήρα - που δεν έχει - απαιτεί τη δημιουργία υποδομών στις δικές μας εγκαταστάσεις. Έτσι, λοιπόν, μετά την παρέλευση τριάντα ετών η MDCA έχρηζε κάποιας σχετικής προς τούτο επικαιροποίησης και εκσυγχρονισμού, ώστε να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και τις απαιτήσεις της αμυντικής συνεργασίας και παράλληλα - και αυτό έχει σημασία - να διαγραφούν εγκαταστάσεις που δεν υφίστανται πλέον εδώ και χρόνια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Επομένως, η επικύρωση αυτής της συμφωνίας με την κύρωση παραρτήματος που ψηφίζουμε σήμερα, έχει διττό στόχο: Αφ' ενός την τυπική διαγραφή των μη λειτουργουσών πλέον εγκαταστάσεων, αφ' ετέρου την προσθήκη εγκαταστάσεων όπου υπήρχε μεν παρουσία, αλλά δεν περιλαμβάνονταν αυτές στη συμφωνία και στο παράρτημά της και αυτό με γνώμονα τα κοινά συμφέροντα των δύο χωρών. Προς τούτο κατατείνει και η επιστολή του Υπουργού Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών κ. Πομπέο προς τον Έλληνα Πρωθυπουργό. Θυμίζω ότι τον Οκτώβριο ήρθε στην Ελλάδα, εδώ στην Αθήνα και υπεγράφη σε επίπεδο Υπουργών Εξωτερικών αυτή η συμφωνία. Θα χρειαστώ περίπου ενάμισι λεπτό ακόμα, κύριε Πρόεδρε.
Συνεχίστε, κύριε Υπουργέ.
Νομίζω ότι οι εξηγήσεις αυτές είναι σκόπιμο να δοθούν για να καταλάβει και το Σώμα. Το κείμενο, λοιπόν, που καλείστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να ψηφίσετε αποτέλεσε αντικείμενο επιτυχών διαπραγματεύσεων με την αμερικανική πλευρά που διεξήγαγε κοινή ομάδα των Υπουργείων Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας. Παράδοξο είναι ότι οι διαπραγματεύσεις αυτές άρχισαν και οικοδομήθηκαν προς τη σωστή κατεύθυνση από την προηγούμενη κυβέρνηση, η οποία όμως έρχεται σήμερα και αρνείται το έργο και τους καρπούς των προσπαθειών της και δεν ψηφίζει. Περιλαμβάνει, όπως σας είπα, τις εξής τροποποιήσεις: Πρώτον, απάλειψη περιοχών εγκαταστάσεων που δεν χρησιμοποιούνται από μακρού, όπως η Βάση της Νέας Μάκρης και του Ελληνικού, η τοποθεσία Γούρνες Ηρακλείου Κρήτης και άλλες. Δεύτερον, περιλαμβάνει προσθήκες. Προσθήκη περιοχών και εγκαταστάσεων των Ενόπλων Δυνάμεων κοινού ενδιαφέροντος, εντός των οποίων δύναται να εγκαθίστανται, όπως γίνεται ήδη σήμερα, τμήματα των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων και συγκεκριμένα στη Λάρισα η μονάδα από όπου επιχειρούν τα μη επανδρωμένα αεροπορικά οχήματα, τα UAV, στο Στεφανοβίκειο η μονάδα κοινής εκπαίδευσης πληρωμάτων ελικοπτέρων, στην περιοχή του Μαραθίου της ναυτικής βάσης της Σούδας, αλλά και η μερική παραχώρηση χρήσης υποδομών και συγκεκριμένα του λιμένα της Αλεξανδρούπολης. Προσθήκη - επικαιροποίηση των δραστηριοτήτων που δύνανται να εκτελεστούν σε αυτές τις εγκαταστάσεις, με βάση τις σύγχρονες απαιτήσεις. Προσθήκη μηχανισμών τροποποίησης του αριθμού και είδους εγκαταστάσεων και δραστηριοτήτων, πάντα όμως υπό την προϋπόθεση ότι θα συμφωνηθεί και από τις δύο πλευρές, δεν θα γίνει ερήμην της βούλησης της μίας πλευράς από την άλλη και θα ακυρωθεί, βέβαια, σύμφωνα με τους κανόνες και την εσωτερική νομοθεσία των δύο χωρών. Τέλος, προσθήκη εκτελεστικού οργάνου για μελλοντικές αλλαγές του παραρτήματος. Για τις ΗΠΑ αυτό είναι το Υπουργείο Άμυνας, για την Ελλάδα το Υπουργείο Εξωτερικών και το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Από την πλευρά μας, θεωρούμε ότι αυτή η συμφωνία αναβαθμίζει τη στρατηγική σημασία της χώρας μας στον αμερικανικό σχεδιασμό και είναι κατά κάποιο τρόπο μία ευκαιρία που μπορεί να ενισχύσει την αποτροπή μας με τους εξής τρόπους: Πρώτον, με ενισχυμένη παρουσία του αμερικανικών δυνάμεων και τις απαιτήσεις σε υποδομές, όπως είπα, που θα πραγματοποιηθούν σε επιλεγμένες και οριοθετημένες σαφώς τοποθεσίες, φυσικά κατόπιν συμφωνίας με τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Θυμίζω ότι για την Βάση στο Στεφανοβίκειο για τη συνεκπαίδευση πληρωμάτων ελικοπτέρων η ελληνική πλευρά υποδεικνύει στην αμερικανική πλευρά τα συγκεκριμένα σημεία της βάσης όπου θα πραγματοποιηθούν εργασίες επέκτασης των εγκαταστάσεων με αμερικανική χρηματοδότηση. Δεύτερον - και συναφές - , είναι πλέον δυνατή η διάθεση μεγαλύτερων αμερικανικών επενδύσεων στη δημιουργία υποδομών και στις άλλες εγκαταστάσεις των Ενόπλων Δυνάμεων, πέραν της Αμερικανικής Ευκολίας Σούδας. Μιλάω πάντα για Λάρισα, Στεφανοβίκειο, ό,τι προβλέπεται στην MDCA. Αυτές θα δύνανται να χρησιμοποιούνται από κοινού από τις Ένοπλες Δυνάμεις των δύο χωρών. Ο όρος που αναφέρεται στη συμφωνία είναι «join use». Χαρακτηριστικό παράδειγμα, όπως όλοι γνωρίζετε - το έχουμε ξαναπεί - , είναι η ανέλκυση με κονδύλια αμερικανικά της βυθοκόρου «ΟΛΓΑ» που παρέμενε βυθισμένη για χρόνια στον λιμένα Αλεξανδρούπολης, με αποτέλεσμα το λιμάνι να υφίσταται, εξαιτίας αυτής της κατάστασης, περιορισμό ως προς τη χρήση, απελευθέρωσαν, αν θέλετε, τον λιμένα Αλεξανδρούπολης ως προς τις δυνατότητες εκμετάλλευσής του οι Αμερικανοί, επενδύοντας 2,5 περίπου εκατομμύρια, χρηματοδοτώντας την ανέλκυση αυτής της βυθοκόρου. Για την ανέλκυση συνεργάστηκαν και ελληνικές τεχνικές εταιρείες, Έλληνες δύτες δίπλα σε Αμερικανικούς. Έτσι νομίζω ότι με δεδομένο και αφετηρία την εν μέρει παραχώρηση χρήσης, μερικής μάλλον παραχώρησης χρήσης του λιμένα, πλέον το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης αποκτά άλλες προοπτικές από τις οποίες ασφαλώς και ωφελείται η χώρα και η τοπική οικονομία. Επόμενες σε σειρά επενδύσεις είναι το αεροδρόμιο της Λάρισας και η περιοχή του Μαραθίου της ναυτικής βάσης «Σούδα». Εκτιμάται ότι στη Λάρισα θα επενδυθούν 12.000.000 με 15.000.000 ευρώ σε υποδομές, πάλι με αμερικανικά κεφάλαια και όφελος στη χώρα - όπως και να το κάνουμε - και στο Μαράθι γύρω στα 6.000.000 ευρώ, πάλι από αμερικανικά κεφάλαια.
Κύριε Υπουργέ, κλείστε παρακαλώ.
Αυτά, επειδή «δεν πωλούνται, όπως είναι επιπλωμένα», όπως άκουσα, αλλά παραχωρούνται σε ένα βάθος χρόνου, στο τέλος θα τα καρπωθεί, ποιος; Κανένας άλλος παρά η ελληνική πλευρά. Αυτές οι υποδομές θα μείνουν, λοιπόν, προς όφελος των Ενόπλων Δυνάμεων. Τέταρτο και τελευταίο - και κλείνω - , οι Ένοπλες Δυνάμεις αντιμετωπίζουν διαρκώς το πρόβλημα της παλαιότητας του κύριου υλικού. Η κάλυψη αυτών των αναγκών δεν μπορεί να γίνεται αποσπασματικά και επενδύοντας πόρους με τιμές και μεθόδους λιανικής, όπως σας είπα, όπως γινόταν στο παρελθόν. Από εδώ και πέρα, δυνάμει αυτής της συμφωνίας, η κάλυψη των αμυντικών δαπανών θα γίνεται με τρόπο μεθοδικό και δεύτερον, θα δημιουργηθεί προστιθέμενη αξία για την οικονομία. Και αυτό, γιατί στο κύριο σώμα της συμφωνίας, που δεν τροποποιείται, περιλαμβάνονται τα άρθρα 9 και 10, που επιτρέπουν μεγάλης κλίμακας κάλυψη εθνικών αμυντικών αναγκών μέσα από τη στρατηγική σχέση με τις ΗΠΑ.
Κύριε Υπουργέ, ολοκληρώστε.
Εμείς θα πάμε και θα συζητήσουμε με την αμερικανική πλευρά, κατόπιν των εισηγήσεων που θα λάβουμε από τη στρατιωτική μας ηγεσία, τι ακριβώς θα θελήσουμε. Θα θελήσουμε επιθετικά ελικόπτερα τύπου «KIOWA», πεπαλαιωμένα, αλλά ακόμα λειτουργικά - το καλοκαίρι τα πρώτα από αυτά θα είναι διαθέσιμα, μετά από τις εκπαιδεύσεις των πληρωμάτων και θα διατεθούν στη δομή των Ενόπλων μας Δυνάμεων - , θα ζητήσουμε κάποια πλοία, όπως τα καταδρομικά που άκουσα νωρίτερα; Εξαρτάται από μας. Θα είναι τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού από το πλεονάζον αμυντικό υλικό, τα οποία, εάν και εφόσον συμφωνήσουμε να τα πάρουμε, είτε θα μπορέσουμε να τα αναπτύξουμε αμέσως στις δομές είτε να τα εκσυγχρονίσουμε, προσθέτοντας μέσω της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας αναβαθμίσεις στη λειτουργία τους; Είναι δική μας υπόθεση.
Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ.
Το δεδομένο, όμως, είναι ότι όλα αυτά καθίστανται δυνατά μέσα από ένα καινούργιο, αναθεωρημένο πλαίσιο στρατηγικής συνεργασίας. Το εργαλείο που κάνει αυτή τη στρατηγική σχέση πραγματικότητα απτή είναι αυτή η συμφωνία αμοιβαίας αμυντικής συνεργασίας. Νομίζω ότι είναι προφανώς επωφελής για τα εθνικά συμφέροντα, κυρίως όμως για την αναβάθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας και γι' αυτό τον λόγο σας καλώ να υπερψηφίσετε τη συμφωνία. Σας ευχαριστώ και για την ανοχή.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Να δούμε λίγο το πρόγραμμα. Θα μιλήσει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης, ο κ. Βιλιάρδος. Θα συνεχίσει ο κ. Παφίλης, μετά ο κ. Κλέων Γρηγοριάδης και θα ακολουθήσει ο κ. Βαρουφάκης, ο κ. Κουτσούμπας, ο κ. Βελόπουλος και η κ. Ξενογιαννακοπούλου.
Εμείς πότε θα πάρουμε τον λόγο, κύριε Πρόεδρε;
Όπως καταλαβαίνετε, κυρία συνάδελφε, οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι - είναι και μπροστά σας, θα σας πουν - προηγούνται όταν ζητάνε τον λόγο. Στους Προέδρους των κομμάτων, αν έρθει και ο κ. Τσίπρας, δεν μπορούμε να αρνηθούμε. Μπορείτε, όμως, κάτι να κάνετε. Να μιλήσετε με τους αντίστοιχους Αρχηγούς των κομμάτων, για να αλλάξει. Κύριε Βιλιάδρο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ξεκινήσω λίγο διαφορετικά, αλλά θα γίνει αργότερα κατανοητό, επειδή όλα συνδέονται μεταξύ τους. Θα ξεκινήσω με το ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε τρισχειρότερη θέση, σε σχέση με το 2010, όπου οδηγήθηκε σκόπιμα στην παγίδα του ΔΝΤ. Τη χαρακτηρίζω «παγίδα» και όχι «κρίση», επειδή είναι ξεκάθαρο πως δεν υπήρχε κανένας λόγος υπαγωγής της στα μνημόνια, ενώ η παγίδα στήθηκε μάλλον από κοινού, τόσο από τον Γιώργο Παπανδρέου όσο και από το ΔΝΤ, με τη γνωστή συμπαιγνία κυρίως του ανθρώπου που τοποθετήθηκε επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ τον Αύγουστο του 2010, ενώ ήταν στέλεχος του ΔΝΤ από το 1999 έως το 2010, σύμφωνα με το βιογραφικό του. Ο άνθρωπος αυτός διόγκωσε εκ των υστέρων τα ελλείμματα του προϋπολογισμού, αλλάζοντας απλά τη μεθοδολογία μόνο για την Ελλάδα, έτσι ώστε να μην γίνει αντιληπτή η παγίδα, κάτι που έχει τεκμηριωθεί από πολλούς, μεταξύ άλλων από τον πρώην Υπουργό Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας και νυν Πρόεδρο των κερδοφόρων, καθώς επίσης μεγάλης στρατηγικής σημασίας «ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΩΝ» που προορίζονται να ξεπουληθούν στον Όμιλο «Λάτση», σε ένα μικρό βιβλίο που έγραψε. Ποιο ήταν το πιθανό κίνητρο του Γιώργου Παπανδρέου; Δεν πιστεύουμε πως ήταν τα κέρδη που λέγεται πως αποκόμισε ο αδελφός του στοιχηματίζοντας στα γνωστά CDS, με τα οποία ασφαλίζει κανείς το σπίτι του γείτονα, οπότε έχει κάθε λόγο να το κάψει. Ούτε ο χρηματισμός του από τους άλλους κερδοσκόπους, αλλά πιθανότητα η πεποίθησή του πως μόνο το ΔΝΤ θα μπορούσε να διορθώσει τα προβλήματα διαφθοράς, διαπλοκής κ.ο.κ., που είχε εισάγει στην ελληνική κοινωνία ο πατέρας του. Ποιο ήταν το κίνητρο του ΔΝΤ; Αφ' ενός μεν, η εμπλοκή τους στην Ευρωζώνη, για να μπορέσει να ελέγξει το ευρώ, προτού καταστραφεί η αμερικανική οικονομία και το δολάριο από την κρίση του 2008- κάτι που ασφαλώς κατάφερε - και αφ' ετέρου η εύρεση νέων εσόδων, για να καλύψει τα έξοδά του, αφού ο μοναδικός πελάτης που του είχε απομείνει τότε ήταν η Τουρκία, ενώ καμμία άλλη χώρα δεν το ήθελε πια, έχοντας στο παρελθόν υποφέρει από τις ληστρικές και καταστροφικές μεθόδους του. Έτσι οδηγηθήκαμε στη σημερινή κατάσταση, όπου από σχετικά ελεγχόμενα οικονομικά προβλήματα, όπως ήταν το δημόσιο μόνο χρέος και το ελλειμματικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, καταφέραμε να χρεοκοπήσει τόσο το κράτος όσο και ο ιδιωτικός μας τομέας, χάσαμε την εθνική μας κυριαρχία, υποθηκεύσαμε τα πάντα και βρισκόμαστε πια στο έλεος της Γερμανίας και των Ηνωμένων Πολιτειών με τεράστια πλέον οικονομικά, κοινωνικά, μεταναστευτικά, εποικιστικά καλύτερα, και εθνικά προβλήματα. Γιατί τα αναφέρω όλα αυτά σήμερα; Επειδή στην κατάσταση που βρισκόμαστε δεν πρέπει, ουσιαστικά, να υπογράφουμε καμμία σύμβαση, αφού μας ζητούνται τρομακτικές παραχωρήσεις χωρίς να μας προσφέρεται κανένα απολύτως αντάλλαγμα. Όσον αφορά τη σύμβαση αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας - Ηνωμένων Πολιτειών, έχουν υπάρξει πολλά δημοσιεύματα στα διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης, σχετικά με αιτήματα από την πλευρά της Ελλάδας για την εγκατάσταση περισσότερων αμερικανικών δυνάμεων στην επικράτεια μας, καθώς επίσης για παραχώρηση βάσεων. Καταθέτω ένα από αυτά τα δημοσιεύματα στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Βιλιάρδος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Πρόκειται, λοιπόν, για δικά μας αιτήματα, για δικές μας παρακλήσεις που ασφαλώς αφορούν την άμυνά της ανοχύρωτης χώρας μας ως αποτέλεσμα των μνημονίων. Σε κάθε περίπτωση, έχουν εγκατασταθεί drones στη Λάρισα, έχουν εμφανιστεί αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» και στη Σούδα, επιθετικά ελικόπτερα στη βάση της αεροπορίας στρατού και δημιουργείται, επιπλέον, βάση στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, ενώ φυσικά υπάρχει και η Σούδα, η οποία αναβαθμίζεται για να εξυπηρετεί τα μεγάλα μεταγωγικά και τα αεροσκάφη εφοδιασμού. Δεν έχω, όμως, καμμία εικόνα σχετικά με το αν πήραμε κάποια ανταλλάγματα, αν και ποτέ δεν έχουμε διεκδικήσει ως χώρα τα δικαιώματά μας, έχοντας μάθει να παρακαλάμε με σκυφτό το κεφάλι. Βέβαια, πώς να απαιτήσουμε ανταλλάγματα αν ισχύει ότι εμείς παρακαλάμε για την εγκατάσταση των αμερικανικών δυνάμεων; Ακόμη χειρότερα, προσφέρουμε μία σειρά από διευκολύνσεις, χωρίς να αναφέρεται στη σύμβαση το κόστος τους για το ελληνικό δημόσιο, όπως για παράδειγμα, το κόστος των συχνοτήτων που παραχωρούνται. Για να έχουμε μία ιδέα περί τίνος πρόκειται, οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ πως για τις συχνότητες κινητής τηλεφωνίας που τέθηκαν σε δημοπρασία το 2011, τα κρατικά έσοδα ήταν 119.000.000 από την «COSMOTE», 168.000.000 από τη «VODAFONE - PANAFON» και 93.000.000 από τη «WIND». Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Βιλιάρδος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Περαιτέρω, προκύπτουν πολλά ερωτήματα από τη σύμβαση, κυρίως για ποιους λόγους χρειάζονται οι Ηνωμένες Πολιτείες τις βάσεις στην Ελλάδα και σε τι κινδύνους μας εκθέτουν. Εκτός αυτού, δεν είναι σαφές το πώς θα διοικούνται οι βάσεις με την κοινή παρουσία ελληνικών και αμερικανικών δυνάμεων, κάτι πολύ σημαντικό για το αξιόμαχό μας. Συνεχίζοντας, θεωρούμε απαραίτητη τη σύγκριση της Ελλάδας με την Τουρκία, όσον αφορά το εμπόριο τους με τις Ηνωμένες Πολιτείες, γνωρίζοντας πως η Ελλάδα αποτελεί - ή δήθεν αποτελεί - μία εναλλακτική λύση αντικατάστασης των αμερικανικών βάσεων στην Τουρκία, η οποία έχει προσεγγίσει τη Ρωσία και ουσιαστικά, απομακρύνεται σταδιακά από το ΝΑΤΟ. Εν προκειμένω, θα ξεκινήσουμε από το ότι ο πληθυσμός της Τουρκίας είναι οκτώ προς ένα σχετικά με την Ελλάδα, ενώ το ΑΕΠ της ήταν ένα προς δύο πριν τη χρεοκοπία της χώρας μας, όταν σήμερα έχει, δυστυχώς, αυξηθεί η απόσταση μας στο ένα προς τέσσερα. Δηλαδή, ενώ το ΑΕΠ της Ελλάδας ήταν 318 δισεκατομμύρια δολάρια το 2007 και της Τουρκίας 675 δισεκατομμύρια δολάρια, το 2018 το ΑΕΠ ήταν 200 δισεκατομμύρια της Ελλάδας και 851 δισεκατομμύρια της Τουρκίας, τεκμηριώνοντας πόσο κόστισε η παγίδα των μνημονίων, που φυσικά συνεχίζονται ακόμη. Οι εξαγωγές, τώρα, της Ελλάδας προς τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι της τάξης του 1,1 δισεκατομμυρίου ευρώ και οι εισαγωγές μας μόλις 750.000 ευρώ, ενώ οι αντίστοιχες εξαγωγές της Τουρκίας είναι 10,3 δισεκατομμύρια ευρώ και οι εισαγωγές της 10,2 δισεκατομμύρια ευρώ. Επομένως υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ των δύο χωρών, όσον αφορά γενικότερα τις εμπορικές συναλλαγές με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με την Ελλάδα μόλις στα 1,9 δισεκατομμύρια ευρώ και με πλεόνασμα, ενώ με την Τουρκία στα 20,5 δισεκατομμύρια ευρώ ισοσκελισμένο. Ειδικά, όσον αφορά τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς, η Τουρκία υπερτερεί επίσης, αφού η Ελλάδα αγόραζε το 68% από τη Γερμανία από το 2013 έως το 2017 και μόλις το 17% από τις Ηνωμένες Πολιτείες, όταν την ίδια περίοδο η Τουρκία αγόραζε το 59% από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Συνεχίζοντας στις στρατιωτικές δυνάμεις, το προσωπικό των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ελλάδα είναι τετρακόσια εβδομήντα τρία άτομα και στην Τουρκία χίλια επτακόσια είκοσι εννιά άτομα εκ των οποίων τα πεντακόσια πενήντα άτομα είναι στο Ιντσιρλίκ, όπου αποθηκεύουν πυρηνικά. Το κόστος της βάσης του Ιντσιρλίκ είναι 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ, κυρίως λόγω των πυρηνικών που αποθηκεύονται, ενώ της ναυτικής βάσης της Σούδας είναι 545.000.000 ευρώ, όπως θα καταθέσουμε στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Βιλιάρδος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Υπάρχει αλήθεια περίπτωση να εγκατασταθούν τα αμερικανικά πυρηνικά στην Ελλάδα εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκαταλείψουν τελικά την τουρκική βάση; Έχει μήπως πληροφορίες η Κυβέρνηση και μας τις αποκρύπτει; Εξετάζεται πράγματι η εγκατάσταση πυρηνικών όπλων στον Άραξο; Κλείνοντας, τονίζουμε πως το ελληνικό δημόσιο έχει επιπλέον απώλειες εσόδων στις αναφερόμενες εγκαταστάσεις των Ενόπλων Δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως απαλλαγή από φόρους, δασμούς, τέλη, επιβαρύνσεις και πολλά άλλα. Προκύπτει, λοιπόν, το ερώτημα, εάν έχει κοστολογηθεί το ποσό που χάνει το ελληνικό δημόσιο. Θα μπορούσε η Κυβέρνηση να εκτιμήσει τουλάχιστον την ελάχιστη τάξη μεγέθους της ετήσιας οικονομικής απώλειας εις βάρος του δημοσίου και να μας ενημερώσει. Σε κάθε περίπτωση, η σύμβαση, η τροποποίηση ουσιαστικά των προηγούμενων ανάλογων συμβάσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες, δεν κατοχυρώνει ούτε στο ελάχιστο τα ελληνικά συμφέροντα, ούτε στον οικονομικό τομέα, ούτε στην παροχή κάποιων εγγυήσεων ως προς την τουρκική διεκδικητικότητα, ούτε έστω στην προμήθεια κάποιου απαραίτητου εξοπλισμού για τις Ένοπλες Δυνάμεις με οικονομικές διευκολύνσεις. Λογικά, λοιπόν, την καταψηφίζουμε. Οφείλουμε, πάντως, να συνειδητοποιήσουμε, πως είμαστε μόνοι μας, τόσο όσον αφορά το μεταναστευτικό, όσο και την τουρκική διεκδικητικότητα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Βιλιάρδο και για τον χρόνο. Στη συνέχεια, τον λόγο θα πάρει ο κ. Παφίλης που του ζητάμε να είναι εντός του χρόνου. Κάνουμε μία μικρή αλλαγή. Συνεχίζουμε με τον κ. Παφίλη, μετά με τον κ. Κλέωνα Γρηγοριάδη, τον κ. Βαρουφάκη, τον κ. Βελόπουλο, τον κ. Κουτσούμπα, την κ. Ξενογιαννακοπούλου. Πριν τον κ. Βαρουφάκη, έχει ζητήσει τον λόγο - πριν τους πολιτικούς Αρχηγούς - ο Υπουργός Εξωτερικών, ο κ. Δένδιας. Κύριε Παφίλη, έχετε τον λόγο.
Θέλουμε πρώτα από όλα να χαιρετίσουμε όλους αυτούς που από άκρη σε άκρη της Ελλάδας διαδηλώνουν σήμερα, αλλά και τις προηγούμενες μέρες κατά της εγκληματικής για τον λαό μας και για τους λαούς της περιοχής συμφωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, που μετατρέπουν τη χώρα μας σε πολεμικό, επιθετικό ορμητήριο με απρόβλεπτες συνέπειες. Να σας πούμε ότι δεν είναι μόνο οι κομμουνιστές που είναι αντίθετοι. Είναι εκατοντάδες χιλιάδες από όλους τους χώρους που αντιλαμβάνονται το τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον. Θέλουμε, επίσης, να θυμίσουμε σε όλους και ιδιαίτερα στο ΣΥΡΙΖΑ - και θα πω γιατί - ότι η ιστορία των ξένων βάσεων αμερικανονατοϊκών - γιατί στη συντριπτική πλειοψηφία είναι αμερικανονατοϊκές βάσεις - είναι συνδεδεμένη με πολλαπλά εγκλήματα. Είναι έτσι ή όχι; Είναι συνδεδεμένη με πολλαπλές δολοφονίες λαών ολόκληρων. Είναι έτσι ή όχι; Πάρτε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Είναι συνδεδεμένη με διάλυση χωρών. Δίπλα μας είναι η Γιουγκοσλαβία. Παρακάτω είναι η Λιβύη. Παίζουν αποφασιστικό ρόλο οι βάσεις με οργάνωση πραξικοπημάτων σε Ελλάδα και πολλές άλλες χώρες, με εξαπόλυση βρώμικων πολέμων. Για αυτό, ονομάζονται βάσεις του θανάτου. Και παραμένουν του θανάτου, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, και όχι προοδευτικές βάσεις, που πήγατε να μας τις βαπτίσετε, αποτελώντας τη μοναδική εξαίρεση προοδευτικού κόμματος σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Αυτή η επαίσχυντη συμφωνία που μετατρέπει τη χώρα, πραγματικά, σε απέραντη αμερικανονατοϊκή βάση έχει κάτι ξεχωριστό και καινούργιο: Ποτέ, από όσο γνωρίζουμε πριν και σε άλλες χώρες - μπορεί να υπάρχουν κάποιοι που θα είναι σαν και εσάς - δεν παραδόθηκε, όπως τώρα, σε ξένη δύναμη, σε ξένη χώρα όλη η στρατιωτική υποδομή και η πολιτική υποδομή, όπως κάνετε εσείς με αυτή τη βάση. Τι είναι αυτό αλήθεια; Τι χώρα είναι αυτή που μπορούν οι Αμερικανοί να χρησιμοποιούν όλη τη στρατιωτική υποδομή και κατά συνέπεια και τον στρατό της χώρας; Τα ξέρουμε όλα αυτά. Και γι' αυτό λέμε ότι είναι επαίσχυντοι εκτός των άλλων όταν λένε για «μη στρατιωτικές υποδομές». Ποιο είναι τώρα το παραμύθι που σερβίρουν όλες οι δυνάμεις που υπηρετούν τα συμφέροντα εκείνων που έχουν τον πλούτο; Γιατί αυτοί θέλουν τους Αμερικανούς και τους άλλους προστάτες. Το παραμύθι είναι ότι δήθεν είναι αμυντική συμφωνία με τις ΗΠΑ και ότι δήθεν προστατεύει την ασφάλεια της χώρας. Μίλησε και ο κ. Παναγιωτόπουλος. Κύριε Παναγιωτόπουλε, διαβασμένος πρέπει να είστε σαν Υπουργός Εθνικής Άμυνας. Πείτε μας και εσείς και οι υπόλοιποι: Είναι αλήθεια ή όχι ότι οι αμερικανικές βάσεις εντάσσονται στον γενικότερο σχεδιασμό των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και του ΝΑΤΟ, που είναι επιθετικός σχεδιασμός κατά λαών και χωρών στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και που έχει και δεύτερο και πιο σημαντικό και πρώτο στόχο που τα υπογράψατε και εσείς του ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Δημοκρατία, την περικύκλωση της Ρωσίας; Είναι έτσι ή όχι; Τι παραμύθια λέτε στον ελληνικό λαό ότι οι βάσεις γίνονται για να γίνουν έργα και θα αναβαθμίσουμε την άμυνα κ.λπ.; Είναι σχεδιασμός του ιμπεριαλισμού που παίρνετε συνειδητά μέρος σε αυτόν το σχεδιασμό και δεν αφορά καθόλου - το αντίθετο μάλιστα - την άμυνα της χώρας. Άλλωστε αυτό είναι όλες οι εκθέσεις του Πενταγώνου, του Υπουργείου Εξωτερικών. Τι λένε; Ότι οι αμερικάνικες βάσεις εξυπηρετούν τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής για την ευρύτερη περιοχή για την επιβολή της δημοκρατίας: βλέπε σφαγές, βλέπε σκοτωμούς, βλέπε ξεριζωμένους πρόσφυγες. Μάλιστα ακόμα και για την αναβάθμιση των F -16, το γράμμα του Πενταγώνου προς την Κυβέρνηση ήταν ότι: «Θα αναβαθμιστούν τα F -16 για να μπορούν να συνεργάζονται με τα αεροπλάνα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στις επιχειρήσεις στην ευρύτερη περιοχή». Είναι έτσι ή όχι; Το έχουμε καταθέσει. Είναι αλήθεια ή δεν είναι; Αυτό επιβεβαιώνεται και από τη μέχρι τώρα δραστηριότητα. Επιβεβαιώνεται και με όλα τα σενάρια των ασκήσεων, κύριε Υπουργέ και υπόλοιποι κύριοι που την υποστηρίζετε, που γίνονται και που τα χρηματοδοτεί με το αίμα του ο ελληνικός λαός από τη Νορβηγία μέχρι όπου θέλετε. Πώς επιβεβαιώνονται, λοιπόν; Σούδα πρώτη. Για την ασφάλεια της Ελλάδας είναι; Χρησιμοποιήθηκε σε όλες τις πολεμικές επιχειρήσεις, Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Συρία. Ναι ή όχι. Το ίδιο και η βάση του Ιντσιρλίκ, συνεργαζόμενη με τη βάση της Σούδας για τις ίδιες επιχειρήσεις. Δεύτερον, Άκτιο, ιπτάμενα «AWACS», κατασκοπευτικά, χρησιμοποιήθηκαν ναι ή όχι στον πόλεμο κατά της Γιουγκοσλαβίας; Για ποια ασφάλεια της χώρας μας λέτε; Για να σφαχτεί ο διπλανός λαός και να γίνει κομμάτια. Πάμε παρακάτω: Άραξος, Ανδραβίδα. Είναι ενδιάμεσος σταθμός ανεφοδιασμού των νατοϊκών αεροπλάνων που επιχείρησαν και στη Λιβύη και σε όλη την ευρύτερη περιοχή, ναι ή όχι; Εξυπηρετούν την άμυνα της χώρας; Και προετοιμάζετε να φέρετε και πυρηνικά. Αυτά τα πυρηνικά εξυπηρετούν την ελληνική άμυνα; Θα πω ένα παράδειγμα μετά για το πώς είναι τα πυρηνικά και τι είναι αυτές οι συμφωνίες. Γίνεται και ο σχεδιασμός για τις νέες βάσεις και τι μας λέτε τώρα στην εκπαίδευση; Νομίζετε ότι γλείφουμε το δάχτυλό μας; Φτιάχνουν βάσεις οι Αμερικανοί επειδή είναι αγαθοί, στο Στεφανοβίκειο για να εκπαιδεύσουν τους Έλληνες πιλότους; Και αυτούς που θα τους εκπαιδεύσουν θα τους εκπαιδεύσουν για τα δικά τους τα σχέδια. Είναι βάση ελικοπτέρων στραμμένη προς βορρά, βλέπε Ρωσία. Το ίδιο είναι και η Αλεξανδρούπολη. Ο κ. Λιβάνιος, νομίζω, είπε στον οίστρο του πάνω ότι για την Αλεξανδρούπολη θα είναι εγγύηση Αμερικανοί που θα είναι διαμετακομιστικό κέντρο των πετρελαίων και όλων των υπόλοιπων. Τι μας λέτε; Η Αλεξανδρούπολη βλέπει Μαύρη Θάλασσα. Εκείνο τον στόχο υπηρετεί, την περικύκλωση της Ρωσίας. Drones στη Λάρισα. Αυτό είναι απίστευτο. Ρωτήστε έναν σοβαρό στρατιωτικό. Παραδίδεται την παρακολούθηση ακόμα και προς ανάγκη του αν πάει κανένας από τα υπερσύγχρονα drones σε όλη την ελληνική επικράτεια και μέχρι το Λιβυκό Πέλαγος και βόρεια που φτάνουν στη Μαύρη Θάλασσα. Αυτό τον στόχο έχουν τα drones. Τι έχουν; Να κατασκοπεύσουν το συμμάχους Τούρκους για να μας δώσουν στοιχεία πού θα βομβαρδίσουμε; Ούτε τα μικρά παιδιά, δεν τα πιστεύουν αυτά. Πάμε στα ναυπηγεία Σύρου και Σκαραμαγκά. Τι είναι οι Αμερικανοί; Ευεργέτες; Θέλουν να επισκευάζουν τα πλοία τους, γι' αυτό τα παίρνουν. Γι' αυτό και η πολυθρύλητη εξωτερική πολιτική με τους Κινέζους του ΣΥΡΙΖΑ μόλις έτριξαν τα δόντια οι Αμερικανοί κόψατε τη συνεργασία με τους Κινέζους και κατευθείαν τα δίνετε στους Αμερικανούς. Τι υπηρετούν οι στρατιωτικές ασκήσεις; Ποια εθνική ασφάλεια; Στη Νορβηγία τι θέλαμε; Δύο F -16 και άλλο προσωπικό. Ήταν η πιο ψυχροπολεμική άσκηση, μεγαλύτερη και αυτή την εποχή το ονομαζόμενο Ψυχρού Πολέμου. Τι θέλουμε στις ασκήσεις με Βουλγαρία, Ρουμανία κ.λπ. στη Μαύρη Θάλασσα; Ποιον κυνηγάμε; Την επιθετικότητα της Τουρκίας ή είναι στα σενάρια περικύκλωσης της Ρωσίας. Και κάτι ακόμα. Έγιναν ασκήσεις Ελλάδα, Ισραήλ, Αμερικανοί. Με τι προσομοίωση έγινε στην περιοχή των Γρεβενών; Με προσομοίωση Ιράν. Αυτά που πληρώνει ο ελληνικός λαός είναι για την άμυνά του ή για να συμμετέχει σε έναν μελλοντικό πόλεμο και επίθεση στο Ιράν; Βέβαια να θυμίσουμε και κάτι για το οποίο κόπτεστε μαζί με τους Τούρκους πιλότους και άλλους στρατιωτικούς και συμμετέχετε σε όλες αυτές τις ασκήσεις. Άρα, λοιπόν, ποια σχέση έχουν με την άμυνα και την ασφάλεια της χώρας; Με ένα πράγμα έχουν σχέση όλα αυτά, με τη συμμετοχή της Ελλάδας και όχι του ελληνικού λαού, που είναι φιλειρηνικός ο λαός μας, μέσα από τα σχέδια των μεγαλοεπιχειρηματιών, των μεγάλων μονοπωλίων, για πολέμους και φρικαλεότητες, ώστε οι μονοπωλιακοί όμιλοι να διεκδικήσουν μεγαλύτερο μερίδιο μαζί και το έχουν κάνει σε όλη την πορεία. Αυτά χρηματοδοτεί σήμερα ο ελληνικός λαός με λεφτά και αύριο καλείται και δεν κινδυνολογούμε, την αλήθεια λέμε, να τα χρηματοδότηση και με το αίμα του. Και είναι γνώστες οι δηλώσεις και οι προειδοποιήσεις της Ρωσίας, αλλά και του Ιράν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα χρησιμοποιήσω και τη δευτερολογία μου.
Δεν υπάρχει δευτερολογία, κύριε Παφίλη. Θα ολοκληρώσετε στον χρόνο σας.
Ο Υπουργός μίλησε διπλάσιο. Εκεί δεν είπατε τίποτα. Θα χτυπηθούν όλες οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις που θα χρησιμοποιούν για επιθέσεις. Και αυτό το έκανε επίσημα η Ρωσία προς τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και ειδικά για το πρώτο πυρηνικό χτύπημα που υπέγραψε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στη σύνοδο στη Βαρσοβία. Επομένως τι θα πείτε αλήθεια; Δεν τα ξέρατε αυτά εσείς του ΣΥΡΙΖΑ; Αφού τα υπογράψατε όλα. Τότε τι μιλάτε; Τι υποκρισία είναι αυτή; Δεν ξέρατε όλα τα σχέδια των Αμερικανών για τις βάσεις; Τι ήταν οι βάσεις εδώ; Κέντρα διασκεδάσεως; Είναι τέτοιες που υπηρετούν αυτά τα σχέδια. Τι θα πείτε αύριο στους νέους και στις νέες που θα κληθούν να σκοτωθούν για τα αμερικανικά και άλλα συμφέροντα; Τι θα πείτε αλήθεια, στις μανάδες σε άλλους που κατοικούν δίπλα στις βάσεις, άμα σκάσουν δυο - τρεις πύραυλοι και σκοτωθεί κόσμος; Τι θα τους πείτε; Προστατεύουμε τα σύνορά μας; Προστατεύουμε τα συμφέροντα του ελληνικού λαού; Θα μακελευτεί ο ελληνικός λαός για τους Αμερικανούς, τα μονοπώλια και τα πετρέλαια; Και κάτι ακόμα, που είναι πάρα πολύ σοβαρό. Λέτε ότι βοηθάει την εθνική άμυνα, δεν ξέρετε ότι οι βάσεις είναι κράτος εν κρατεί; Αυτό το επιχείρημα του Έλληνα διοικητή είναι για κοροϊδία. Ξέρετε, εγώ υπηρέτησα στη Δράμα που τότε ήταν μια αμερικανική πυρηνική βάση, του πυροβολικού, οχτάιτζα, τα μεγαλύτερα. Ο διοικητής ήταν συνταγματάρχης και ο Αμερικάνος ήταν λοχαγός. Οι Έλληνες έκαναν την εκπαίδευση και Αμερικάνοι είχαν τα κλειδιά για τις οβίδες τις πυρηνικές. Και τον έβαζε να κάτσει και προσοχή και αγανακτούσε. Αυτή τη διοίκηση θα κάνετε; Όμως, το πιο σημαντικό είναι ότι σε περίοδο κρίσης, όταν οι Αμερικάνοι - και το έχουν ξανακάνει - δεν θα βοηθήσουν και επιλέξουν ισορροπία ή να υπονομεύσουν τη δική μας εθνική άμυνα, μπορούν να το κάνουν ή όχι; Μπορούν με τα drones ή όχι; Μπορούν! Εδώ τους παραδίδετε όλε τις επικοινωνίες. Στη συμφωνία είναι. Μπορούν ή όχι; Και το λέω εδώ. Όσοι ξέρουνε και οι στρατιωτικοί, μπορούν να μπουν στο λογισμικό των αναβαθμισμένων F -16 και να τα στέλνουν στην αντίθετη κατεύθυνση από εκεί που πρέπει να πάνε. Ναι ή όχι; Για να μην πω για τα F -35, το τι μπορεί να κάνουν. Άρα, λοιπόν, μπορούν να παραλύσουν κυριολεκτικά την αμυντική ικανότητα της χώρας και το έχουνε κάνει και στο παρελθόν. Τελειώνω, σε ένα λεπτό. Δεν περιμέναμε κάτι άλλο από τη Νέα Δημοκρατία, αλλά αυτή η απύθμενη υποκρισία του ΣΥΡΙΖΑ είναι πραγματικά εκπληκτική. Σπάει όλα τα ρεκόρ. Στρατηγικός διάλογος. Τον ανοίξατε. Σας διαβάσαμε εδώ τι λέει το Υπουργείο Εξωτερικών, όταν ήσασταν εσείς κυβέρνηση. Τι υπηρετεί ο στρατηγικός διάλογος; Υπηρετεί τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στην ευρύτερη περιοχή. Αφού κάνατε πλυντήριο τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό - είναι καλός τώρα ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, «είναι καλό το ΝΑΤΟ», δήλωση Κατρούγκαλου στην επιτροπή όταν συζητούνταν οι Πρέσπες - αφού κάνατε τον Πάιατ Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, αφού πριν να περάσετε από τη Βουλή βάζατε τις βάσεις να λειτουργούν - θα μπορούσε να πει κανένας ότι είναι παράνομο, αλλά δεν είναι τίποτα - αφού κάνατε όλα αυτά, σήμερα τι λέτε; Λέτε προσωρινό πάγωμα. Δηλαδή, κύριε Δρίτσα, τι ακριβώς πάγωμα; Θα σταματήσουν τα έργα; Θα φύγουν από το Στεφανοβίκειο; Θα φύγουν από την Αλεξανδρούπολη; Θα φύγουν από το Μαράθι; Θα σταματήσουν οι άλλες βάσεις; Πού να πείτε τέτοιο πράγμα. Προς θεού! Κακές κουβέντες τώρα για τους συμμάχους και τον «διαβολικά καλό» Τραμπ; Τι ζητάτε, λοιπόν, τώρα εσείς για τη διοίκηση; Σας είπα για τη διοίκηση. Είναι μια μεγάλη κοροϊδία και το ξέρουν οι στρατιωτικοί. Ας τολμήσει, μου έλεγε ο Παπαναστάσης, Έλληνας αξιωματικός να πάει να μπει μέσα στα σπίτια που μένουν οι Αμερικάνοι στο Άκτιο. Θα πυροβοληθεί πριν προλάβει να πάει εκεί. Και οι στρατιωτικοί το ξέρουν. Είναι έτσι, κύριε Μυλωνάκη;
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Τέλειωσα. Λέω, λοιπόν. Τι περιμένετε; Μία δήλωση; Καλά, δεν ξέρετε ότι οι Αμερικάνοι, είτε είναι το δημοκρατικό είτε είναι το συντηρητικό, λένε τα ίδια, λένε «βρείτε τα», παίζουν και με τους δύο; Για να δούμε λοιπόν. Δεκαετία του 1970. Συνομιλίες Μπίτσιου - Κίσινγκερ. Τι προέκυψε; Προέκυψαν το «ΧΟΡΑ» και το «ΣΙΣΜΙΚ». Μπους - Μητσοτάκης, δεκαετία του 1990. Τι προέκυψε; Έγιναν οι συμφωνίες ωραίες κ.λπ. και για την αμερικάνικη βάση. Προέκυψαν τα Ίμια και το γκριζάρισμα του Αιγαίου. Στρατηγικός διάλογος σήμερα και συμφωνία για τις βάσεις. Και τι προέκυψε; Η Τουρκία διεκδικεί τα πάντα. Έφτιαξε και τη συμφωνία με τη Λιβύη και αρχίζει και μιλάει και για την Κρήτη και για όλα τα υπόλοιπα. Ο λαός, λοιπόν, δεν μπορεί να περιμένει τίποτα. Πρέπει να ξεσηκωθεί. Εμείς θα είμαστε στην πρώτη γραμμή. Αυτός θα βάλει τη σφραγίδα του κι ας φαίνονται τόσο δύσκολα σήμερα. Ξέρετε, όσα φέρνει η ώρα, δεν τα φέρνει ο χρόνος. Απλά, το λέμε έτσι για να ακουστεί. Τις ευθύνες που αναλαμβάνετε απέναντι στον ελληνικό λαό να τον στείλετε στο σφαγείο, θα τις πληρώσετε πάρα πολύ ακριβά και θα 'ναι μέρα - μεσημέρι.
Το λόγο έχει ο κ. Κλέων Γρηγοριάδης, από το ΜέΡΑ25.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Κυβέρνησή μας, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έφερε στη Βουλή προς ψήφιση ένα νομοσχέδιο που περιλαμβάνει συνολικά δώδεκα διεθνείς συμβάσεις προς κύρωση, συμβάσεις οι οποίες είναι τυπικές ως επί το πλείστον, χρήσιμες για την καλή σχέση μας με διάφορες χώρες, εντός και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θεωρητικά, αποσκοπούν στην τήρηση διεθνών κανόνων και ορθών λειτουργιών. Εδώ, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει κι ένα μικρό - όμως υπάρχει - «αλλά». Μέσα στην πληθώρα αυτών των διεκπεραιωτικών, λοιπόν, συμβάσεων, έχουν συμπεριληφθεί και συμβάσεις προς κύρωση που απαιτούν την ιδιαίτερη, τολμώ να πω, προσοχή μας και οι οποίες σε καμμία περίπτωση δεν μπορούν να θεωρηθούν τυπικές ή διεκπεραιωτικές. Μία από αυτές, την οποία μάλιστα καλούμαστε να ψήσουμε σήμερα, είναι η διεθνής σύμβαση με τίτλο: «Κύρωση του Πρωτοκόλλου Τροποποίησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής». Δεν κρίνω απαραίτητο, κατ' αρχάς, να περιγράψω κι εγώ, όπως όλοι οι προλαλήσαντες από αυτό εδώ το Βήμα, τα άρθρα της εν λόγω σύμβασης, αφού πιστεύουμε ότι αυτά έχουν γίνει εν τω μεταξύ απολύτως κατανοητά. Τα περιέγραψε, άλλωστε, θαυμάσια η ειδική μας αγορήτρια, η κ. Σοφία Σακοράφα, θα έλεγα με σπάνια σαφήνεια και ενδελέχεια. Εγώ θα περιοριστώ να θέσω μόνο ένα μικρό, ποιητικό, αλλά και ρητορικό ερώτημα: «Στρατηγέ, τι ζητούσες στη Λάρισα συ ένας Υδραίος;». Είναι Νίκος Εγγονόπουλος, βέβαια. Φαντάζομαι το ξέρετε οι περισσότεροι. Είναι από το «Μπολιβάρ». Το 1942-1943 κυκλοφόρησε αυτή η ποιητική συλλογή. Να επεκτείνω τώρα λίγο αυτόν το συλλογισμό και να τον επεκτείνω προς τους Υπουργούς. Κύριε Υπουργέ, λοιπόν, τι να γυρεύουνε άραγε δύο φρεγάτες μας και κάπου εκατόν σαράντα αξιωματικοί μας στη Σαουδική Αραβία; Μήπως θα ήταν κατά κάποιο τρόπο χρησιμότεροι να ήταν κοντά εδώ γύρω και μάλιστα σε μία τέτοια περίοδο πρωτοφανούς έντασης, θα έλεγε κανείς, για τη μεταπολιτευτική μας ιστορία στα ελληνοτουρκικά; Μήπως θα ήταν καλύτερα να είναι στην Πελοπόννησο, στην Κρήτη, να είναι στο Αιγαίο Πέλαγος, στο Καστελόριζο, να είναι κάπου, τέλος πάντων, όπου απειλείται η εθνική μας κυριαρχία, παρά στη Σαουδική Αραβία; Σκεφτείτε το. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν πιστεύετε ότι σαν ξαφνικά οι αμερικάνικες βάσεις εδώ στην Ελλάδα μας να πολλαπλασιάζονται, για την ακρίβεια να τετραπλασιάζονται; Δεν μπορεί να είναι η ιδέα μου. Μπορεί; Όπως, ασφαλώς, δεν μπορεί να είναι μόνον η ιδέα μου ότι υπάρχει ένα είδος σύμπλευση της επίσημης ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, της Κυβέρνησής μας δηλαδή, της Κυβέρνησή σας, της Νέας Δημοκρατίας, με την ακρότατη, την ακραία μιλιταριστική πολιτική του Προέδρου Τραμπ. Σημειολογικά και μόνο, για να αποδείξω αυτή τη σύμπλευση, θα σας αναφέρω την αναγγελία, μόλις χθες - προχθές, σε διάφορες εφημερίδες, της αγοράς και τοποθέτησης του περίφημου πλωτού φράγματος, μήκους χιλίων διακοσίων περίπου χιλιομέτρων από την ελληνική Κυβέρνηση στο Αιγαίο Πέλαγος, ασφαλώς κατά το πρότυπο Τραμπ σε σχέση με τον τοίχος του Μεξικού. Φαντάζομαι πως η κίνηση αυτή, να τοποθετηθεί δηλαδή ένα πλωτό φράγμα στο Αιγαίο χιλίων διακοσίων χιλιομέτρων, εξυπηρετεί ταυτοχρόνως για εσάς δύο σκοπούς. Αφ΄ ενός να αποδείξει, κόντρα βέβαια στην παγκόσμια κοινή λογική, ότι ναι, τελικά και στις θάλασσες μπορούν πράγματι να χτιστούν σύνορα, αρκεί να παραμερίσει κάνεις για λίγο τις αριστερές εμμονές και ιδεοληψίες του και αφ' ετέρου, βεβαίως, να λύσει ταυτοχρόνως και μάλιστα άπαξ δια παντός, το οξύτατο προσφυγικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα μας και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Εντελώς χιουμοριστικά, λοιπόν, θα προτείνω και εγώ με τη σειρά μου, αφού το στήσουμε και πάντα φυσικά, κατά το αμερικάνικο πρότυπο, ό,τι έκανε ο κ. Τραμπ δηλαδή, να μετακυλήσουμε - και νομίζω ότι επιχειρηματικά είναι brilliant η ιδέα μου, σκεφτείτε την - το κόστος αγοράς και τοποθέτησης του εν λόγω φράγματος στους δύσμοιρους Σύρους πρόσφυγες, τους παππούδες και τα παιδιά τους, φυσικά με πρότυπό μας το δόγμα Τραμπ, τη λογική δηλαδή που λέει αν δεν υπήρχατε, δεν θα το χρειαζόμασταν, γιατί δεν θα ερχόσασταν και οπότε, αφού το χρειαζόμαστε επειδή εσείς ήρθατε, πληρώστε το. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, για να σοβαρευτούμε. Δεν είναι αρκετά επίφοβο να προσφέρουμε τόσες πολλές υπηρεσίες στον αμερικάνικο στρατό, όταν μάλιστα ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής δεν χάνει ευκαιρία, πραγματικά είναι λες και το κάνει επίτηδες, να διατρανώνει τη στήριξη και τη φιλία του την προσωπική προς το πρόσωπο του Τούρκου ηγέτη, του κ. Ερντογάν; Ποια είναι αλήθεια τα ανταλλάγματα που θα κερδίσει η Ελλάδα με τον πολλαπλασιασμό, τουλάχιστον τετραπλασιασμό, των αμερικανικών βάσεων; Η απάντηση, όπως πάντα, όπως εδώ και αιώνες, είναι απολύτως κανένα αντάλλαγμα. Είπαμε, είμαστε σύμμαχοι του ΝΑΤΟ, αλλά πόσο ακόμα θα πρέπει να το αποδείξουμε και μάλιστα σε μία τόσο εύθραυστη συγκυρία κι ενώ οι εντάσεις στη γειτονιά μας διαρκώς αυξάνονται - και το λέμε για να το ακούσετε - σε ιδιαίτερα επικίνδυνο βαθμό. Δεν είναι για σας, κύριοι Υπουργοί, αυτονόητο ότι ο πολλαπλασιασμός των αμερικανικών βάσεων στη χώρα μας πολλαπλασιάζει, αυτομάτως, και τη στοχοποίηση της χώρας μας και μάλιστα από πολυποίκιλες, από διάφορες κατευθύνσεις, από παραδοσιακούς συμμάχους μας; Δεδομένων, λοιπόν, πρώτον, του πολλαπλασιασμού των αμερικανικών βάσεων στη χώρα μας, δεύτερον, της πρόσφατης, κατάφωρα αντίθετης με το Διεθνές Δίκαιο, μαφιόζικης δολοφονίας κρατικού αξιωματούχου, αναγνωρισμένης από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών χώρας - του Ιράν εννοώ - με την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής δεν είναι σε πόλεμο και μάλιστα ενόσω αυτός - ο δολοφονηθείς εννοώ - βρισκόταν σε διπλωματική, ειρηνευτική αποστολή και στο έδαφος τρίτης χώρας - γι' αυτό λέω μαφιόζικο, ξέρετε, οι μαφιόζοι ξεκινούν από τη Βουλγαρία, κλείνουν ένα δωμάτιο ενός ξενοδοχείου στην παραλιακή μας λεωφόρο, εκτελούν το συμβόλαιό τους και την άλλη μέρα είναι πάλι στη Βουλγαρία, μην πάθουν τίποτα οι Βούλγαροι, σύμπτωση ήταν, θα μπορούσα να πω για την Ελλάδα, πάντως ήταν σε τρίτη χώρα, μαφιόζικη διαδικασία δηλαδή - τρίτον, της όξυνσης των εντάσεων, κατά την περίοδο αυτή που η προαναφερθείσα δολοφονία επέφερε και της αβεβαιότητας για τις μελλοντικές πρωτοβουλίες των δύο αυτών μερών, των ΗΠΑ δηλαδή και του Ιράν και τέταρτον και κυριότερον της θεμελιώδους, πάγιας για εμάς, στο ΜέΡΑ25, θέσης υπέρ της ειρήνης και εναντίον του αμερικανικού μιλιταρισμού, καταψηφίζουμε - αστειευόμενος θα το πω - μετά βδελυγμίας αυτή τη συμφωνία. Εμείς στο ΜέΡΑ25 θεωρούμε ότι η χώρα μας πρέπει να αποδεσμευτεί από την ουσιαστικά άνευ όρων παράδοση και πρόσδεσή της στη μιλιταριστική πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Να πω και κάτι σχετικό για την κ. Παπαρήγα. Κύρια Παπαρήγα μου, εμείς δεν καταψηφίζουμε κατ' άρθρο το νομοσχέδιο αυτό. Το καταψηφίζουμε στην ουσία του και όχι μόνο επειδή αυτά τα άρθρα είναι κάπως κόντρα σε αυτά που πιστεύουμε. Πιστεύουμε ότι η πρόσδεσή μας με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό είναι εγκληματική για το μέλλον της πατρίδας μας. Το πιστεύουμε συνολικά. Πιστεύουμε ότι δεν είναι η θέση μας εντός του ΝΑΤΟ, τουλάχιστον μακροπρόθεσμα. Ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας.
Ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για να κάνω μια δήλωση.
Παρακαλώ. Έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ. Θέλω να κάνω μία δήλωση σχετικά με ένα χωρίο από την τοποθέτηση του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του κόμματος Ελληνική Λύση. Ο συνάδελφος Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος έκανε μια αναφορά σε μία παλιά ιστορία η οποία έχει πάρει τον δρόμο της δικαιοσύνης και έχει καταλήξει, σχετικά με πιθανά κέρδη - λέει - του αδελφού του πρώην πρωθυπουργού κ. Παπανδρέου από το παιχνίδι των CDS. Θέλω να του πω ότι αυτή η υπόθεση έχει κλείσει με δικαστικές αποφάσεις καταδίκης του κ. Καμμένου. Αν ζεσταίνεται ο συνάδελφος να πληρώσει κι αυτός όσα θα του καταλογίσει ένα δικαστήριο σε αγωγή που θα κατατεθεί εναντίον του, να παραμείνει στη θέση αυτή. Ειδάλλως, ζητώ από τον ίδιο να πάρει απόσταση από αυτές τις ανοησίες και να ανακαλέσει αυτά που είπε. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για πολύ λίγο.
Παρακαλώ.
Εγώ δεν περίμενα από έναν πολιτικό να απειλεί με αγωγές έναν συνάδελφό του, πρώτον. Και δεύτερον, να του πω πως αν περιμένουμε από την ελληνική δικαιοσύνη να λύσει τα προβλήματα της Ελλάδος, θα είχε λύσει και τη «SIEMENS» με τα εξοπλιστικά επί δεκαετίες. Τα υπόλοιπα λοιπόν τα αφήνω στην ιστορία, για να ξέρουμε τι λέμε εδώ μέσα. Ευχαριστώ.
Ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Δένδιας έχει τον λόγο τώρα.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα προσπαθήσω να σεβαστώ απολύτως τον χρόνο και ίσως και να τον περιορίσω, δεδομένου ότι έχει ήδη τοποθετηθεί ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Παναγιωτόπουλος και θα μιλήσει και ο Πρωθυπουργός της χώρας αργότερα. Κατ' αρχάς θα ήθελα κι εγώ, όπως λαμπρά έπραξε προηγουμένως ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος κ. Λιβανός, να διατυπώσω τις καλύτερες ευχές της Κυβέρνησης για την ανάρρωση του συναδέλφου μας, κ. Τρύφωνα Αλεξιάδη. Νομίζω ότι όλοι από την καρδιά μας του ευχόμαστε το καλύτερο. Το δεύτερο το οποίο θα ήθελα να πω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ότι είναι νομίζω υποχρέωσή μου να καταδικάσω με τον πιο κάθετο τρόπο την πατριδοκάπηλη συμπεριφορά του πρώην Ευρωβουλευτή του ναζιστικού μορφώματος. Το «πρώην» αναφέρεται στην ιδιότητα ως προς το ναζιστικό μόρφωμα, γιατί έχει ανεξαρτητοποιηθεί στο Ευρωκοινοβούλιο. Εάν εξαντλούμε την αγάπη μας προς την πατρίδα σκίζοντας σημαίες άλλων χωρών, τότε πολύ φοβάμαι ότι διατυπώνουμε με έναν εξαιρετικά προβληματικό και απολύτως απαράδεκτο τρόπο την αγάπη μας προς την πατρίδα και μάλλον περισσότερα προβλήματα της δημιουργούμε. Η ελληνική Κυβέρνηση και η χώρα συνολικά δεν έχουν καμμία σχέση με αυτές τις πρακτικές και κάθετα τις αποκηρύσσουν και τις απορρίπτουν. Έρχομαι τώρα στο ζήτημα που συζητάμε. Η Κυβέρνηση φέρνει σήμερα προς κύρωση ενώπιον της Βουλής την τροποποίηση του παραρτήματος της συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας Ελλάδος και Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτή η συμφωνία όπως ξέρετε υπεγράφη το 1900 και κυρώθηκε με τον ν.1893/1990. Ο επιμελής εισηγητής της πλειοψηφίας αναφέρθηκε στη συμφωνία με τρόπο απολύτως επαρκή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προσπαθώ πάντοτε, από όταν μου έγινε η εξαιρετική τιμή να έχω τη θέση του Υπουργού των Εξωτερικών, να διατυπώνω την άποψή μου με τον τρόπο αυτό που θα επιτρέψει να διεξάγεται μεταξύ μας ένας νοήμων διάλογος. Νομίζω ότι όλοι καταλαβαίνουμε την ιδιαιτερότητα των στιγμών. Νομίζω ότι όλοι κατανοούμε ότι η κατάσταση είναι η πλέον ρευστή της Μεταπολίτευσης. Και χρησιμοποιώ το επίθετο «ρευστή» για να μην χρησιμοποιήσω κάποιο άλλο το οποίο πιθανόν θα διεγείρει αντανακλαστικά στην ελληνική κοινωνία. Όμως, χρειάζεται τεράστια προσοχή στον τρόπο που διατυπώνουμε τις σκέψεις μας και στον τρόπο με τον οποίο διεξάγουμε τον μεταξύ μας διάλογο επί θεμάτων που κατ' ουσίαν άπτονται της εθνικής μας ύπαρξης. Προσπάθησα γι' αυτό από την πρώτη μέρα να εξηγήσω διά του παραδείγματος. Όπως νομίζω ξέρετε πολύ καλά, δεν έχει ακουστεί ούτε μία λέξη κριτικής για την προηγούμενη κατάσταση. Ουδείς παραλαμβάνει ένα Υπουργείο τέλειο. Είναι γνωστό. Όμως, αυτό το οποίο οφείλουμε να υπηρετήσουμε είναι πολύ μεγαλύτερο από το κομματικό όφελος του καθενός και της καθεμιάς, της κάθε παράταξης, του κάθε κόμματος, της οποιασδήποτε κυβέρνησης. Η απόλυτη εθνική ομόνοια είναι απαραίτητη συνθήκη για την εθνική μας ύπαρξη. Και κατά συνέπεια έχουμε όλοι απόλυτη υποχρέωση, και βεβαίως πρώτα από όλα η Κυβέρνηση, να υπηρετούμε αυτή την ανάγκη, έστω κι αν αυτό οδηγεί στο να αφήνουμε αναπάντητα τα προφανή, έστω κι αν οφείλουμε να ανεχόμαστε να μας αποδίδονται κατηγορίες ή σκέψεις οι οποίες ευκολότατα θα μπορούσαν να απαντηθούν, άλλα που η όξυνση δεν θα υπηρετούσε αυτό το οποίο τελικά είναι η συνταγματική μας υποχρέωση, δηλαδή η ευημερία της χώρας και της κοινωνίας και η διασφάλιση της εθνικής της ανεξαρτησίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς η Κυβέρνηση, αλλά νομίζω και η ευρύτατη αντίληψη του πολιτικού κόσμου της χώρας, με τις θεμιτές εξαιρέσεις τις οποίες όλοι γνωρίζουμε, έχουν την αντίληψη ότι η διεύρυνση του αμερικανικού αποτυπώματος στην Ελλάδα υπηρετεί την εθνική μας ασφάλεια. Εάν υπάρχει άλλη τοποθέτηση η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε επιτυχέστερη διαπραγμάτευση, θα ήμουν έτοιμος να την ακούσω. Επειδή καταλαβαίνω ότι κάτι τέτοιο δεν είναι τόσο απλό, ώστε να λέγεται στο πλαίσιο ενός πεντάλεπτου κοινοβουλευτικού λόγου από οποιονδήποτε των συναδέλφων, σάς διαβεβαιώ ειλικρινά ότι ο χρόνος μου είναι στην απόλυτη διάθεσή σας. Όμως, σας παρακαλώ, ας αποφύγουμε τα στερεότυπα του παρελθόντος ανάμεσα στους εθνικούς μειοδότες και τους υπερπατριώτες ή ανάμεσα στους ανίκανους προς διαπραγμάτευση και τους ευφυείς που κατέχουν το κλειδί της μοναδικής αλήθειας και το οποίο θα έπειθε τις Ηνωμένες Πολιτείες να υιοθετήσουν διά μιας το σύνολο των θέσεών μας, να συντρίψουν την οποιαδήποτε χώρα αμφισβητεί τα ελληνικά δίκαια και τα λοιπά και τα λοιπά και τα λοιπά. Δεν προάγουμε έναν νοήμονα διάλογο με τέτοιες υπεραπλουστεύσεις. Οφείλουμε με ρεαλισμό και με σοβαρότητα να επιδιώκουμε την εκπλήρωση του εθνικού μας στόχου που είναι η ανεξαρτησία και η ευημερία της χώρας, το βασικό ερώτημα το οποίο καλούμαστε να απαντήσουμε. Διότι - θυμίζω - ότι η παρούσα συμφωνία δεν στρέφεται καθ' οιασδήποτε άλλης χώρας. Δεν είναι μια συμφωνία η οποία αποτελεί συμμαχία μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον κάποιου τρίτου. Δεν είναι αυτή η ορθή ανάγνωσή της και, αν μου επιτρέπετε να σας πω, δεν είναι και η επιτρεπτή ανάγνωσή της και δεν είναι η ανάγνωσή της που υπηρετεί το εθνικό συμφέρον. Αυτή η συμφωνία λοιπόν έχει ένα κριτήριο το οποίο πρέπει να δούμε αν υπηρετείται. Η αντίληψη της υπερδύναμης, ως εκφράζεται, υπηρετεί ή, αν θέλετε, ταυτίζεται με τις ελληνικές θέσεις σε θέματα ιδιαίτερα σημαντικού εθνικού ενδιαφέροντος; Να πάρουμε για παράδειγμα το τεράστιο, για εμάς, θέμα του εάν τα νησιά δικαιούνται Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και υφαλοκρηπίδα. Για την Ελλάδα αυτό είναι κάτι το αυτονόητο. Όμως, υπάρχουν άλλες χώρες στην περιοχή οι οποίες έχουν την απολύτως αντίθετη άποψη, την άποψη ότι δεν δικαιούνται Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη τα νησιά, ότι δεν δικαιούνται υφαλοκρηπίδα και ότι το μόνο το οποίο έχουν είναι τα χωρικά τους ύδατα. Ποια είναι η άποψη των Ηνωμένων Πολιτειών πάνω σε αυτό το ζήτημα; Σας διαβάζω τη δήλωση του State Department: «Σε αντίθεση με όσα ισχυρίζεται…», μνημονεύει την Τουρκία εδώ, «…σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, όπως απεικονίζεται στη σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, τα νησιά γενικά δικαιούνται Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και δικαιούνται υφαλοκρηπίδας, στον ίδιο βαθμό με οποιαδήποτε άλλη περιοχή». Πώς αποτιμάται η θέση αυτή των Ηνωμένων Πολιτειών, κυρίες και κύριο συνάδελφοι; Πώς την αποτιμάτε, σε σχέση με τα εθνικά μας συμφέροντα; Την επιθυμεί η Ελλάδα ή δεν την επιθυμεί;
Αυτονόητη.
Αυτονόητη είπε κάποιος. Σοβαρά; Όλες οι χώρες την ίδια θέση έχουν; Μου προσκομίζετε μια όμοια δήλωση με αυτή τη σαφήνεια άλλων σημαντικών δυνάμεων στην περιοχή σας παρακαλώ; Αφού είναι τόσο αυτονόητη και όχι ετερονόητη; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αναφέρθηκε το θέμα της Λιβύης και της πραγματικά νεοσουρεαλιστικής αυτής συμφωνίας, που υπεγράφη ανάμεσα στην τουρκική κυβέρνηση και στην κυβέρνηση Σάρατζ. Ποια είναι η θέση των Ηνωμένων Πολιτειών επ' αυτής της συμφωνίας; Η ελληνική Κυβέρνηση έχει μια θέση, η οποία θεωρεί ότι είναι στέρεη, ότι βασίζεται στο Διεθνές Δίκαιο. Ποια είναι η ανάγνωση της υπερδύναμης; Είναι συμβατή με την ελληνική θέση, υπηρετεί την ελληνική θέση ή είναι απέναντι στην ελληνική θέση; Σας διαβάζω αμερικανική δήλωση: «Συνεχίζουμε να ανησυχούμε για τις προκλήσεις της Τουρκίας στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένων συγκεκριμένα των παράνομων γεωτρήσεων εντός των χωρικών υδάτων της Κύπρου και της πρόσφατης συμφωνίας θαλάσσιας οροθέτησης μεταξύ της Τουρκίας και της Λιβύης». Μας είναι χρήσιμο; Μας είναι αδιάφορο; Την επιστολή Πομπέο προς τον Πρωθυπουργό, κ. Μητσοτάκη, την έχετε διαβάσει όλοι. Υπογεγραμμένη. «Την ευμάρεια, την ασφάλεια και τη δημοκρατία σας». Μας είναι αδιάφορο; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, άκουσα να λέγεται - απάντησε επ' αυτού ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, κ. Πάνος Παναγιωτόπουλος - , περί θεμάτων παραχώρησης μεταχειρισμένου αμυντικού υλικού. Κατ' αρχάς, σας είπα στην επιτροπή ότι αυτή η συμφωνία, την εισηγούνται οι επιτελείς των Ενόπλων Δυνάμεων σε μας. Εγώ δεν δικαιούμαι να γνωρίζω τι ακριβώς υλικό χρειάζονται οι Ένοπλες Δυνάμεις. Το ότι υπήρξα ένα διάστημα Υπουργός Εθνικής Άμυνας δεν μου επιτρέπει να θεωρώ ότι έχω το κλειδί της γνώσης και την τεχνογνωσία του πράγματος. Όπως λοιπόν αυτά τα πράγματα ελέχθησαν, έχουμε περάσει σε μια άλλη εποχή. Δεν ζητάμε κάποια μεταχειρισμένα τεθωρακισμένα, κάποια μεταχειρισμένα ελικόπτερα και κάποια μεταχειρισμένα πλοία. Έχουμε την επιλογή και σας το είπε ο Υπουργός, να πάρουμε μεταχειρισμένα ελικόπτερα και μεταχειρισμένα τεθωρακισμένα οχήματα. Αλλά η αντίληψή μας είναι η αντίληψη αναζήτησης τεχνογνωσίας και γνώσης των μέσων της επόμενης δεκαετίας, της δημιουργίας των υποδομών της επόμενης δεκαετίας. Και σας ανέφερα ρητά το παράδειγμα του λάθους το '90, όταν πήραμε τα τέσσερα Abrams των 8 χιλιάδων τόνων το καθένα και αφού χαλάσαμε ένα κάρο χρήματα για να τα στελεχώσουμε και να τα εντάξουμε, μετά τα κάναμε στόχους και τα βουλιάξαμε μόνοι μας. Η συμφωνία δεν υπηρετεί την αντίληψη του χτες. Υπηρετεί τα συμφέροντα του αύριο. Καταλήγω, κύριε Πρόεδρε. Ελέχθη ένα επιχείρημα περί παγώματος. Το σέβομαι ως επιχείρημα, σκέψη πίεσης για να πετύχουμε κάτι παραπάνω. Όμως, κατ' αρχάς το πάγωμα, δηλαδή η καθυστέρηση υλοποίησης, ποιον υπηρετεί; Διότι εμείς σας λέμε ξεκάθαρα ότι επιθυμούμε αυτή την παρουσία. Θεωρούμε παραδείγματος χάριν ότι η αμερικάνικη παρουσία στην Αλεξανδρούπολη είναι συν για την Ελλάδα, δεν είναι μείον. Δεν θέλω να την καθυστερήσω, δεν θέλουμε την καθυστερήσουμε. Θα θέλαμε να επιταχύνουμε. Και θα δεχόμουν την κριτική της εθνικής αντιπροσωπείας, ότι ενώ υπεγράφη αυτή η συμφωνία τον Οκτώβρη την φέρνουμε τώρα προς κύρωση. Αυτή θα ήταν μια θεμιτή κριτική. Και είπα επίσης, πέραν του πραγματικού επιχειρήματος, το θεσμικό επιχείρημα: ποιος δίνει τη δυνατότητα σε μια κυβέρνηση να παρέχει ευκολίες, χωρίς να τις έχει αποδεχτεί το εθνικό κοινοβούλιο; Εκτός αν η σκέψη είναι να πάψουμε να παρέχουμε ευκολίες στην αμερικάνικη πλευρά ή να κοροϊδέψουμε την εθνική αντιπροσωπεία και την ελληνική κοινωνία, παριστάνοντας ότι γίνεται κάτω από την ομπρέλα του ΝΑΤΟ και όταν δεν είναι κάτω από την ομπρέλα του ΝΑΤΟ. Αυτά δεν μπορούμε να τα κάνουμε. Εμείς θεωρούμε ότι η παρούσα συμφωνία υπηρετεί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το συμφέρον της χώρας. Καταλήγω, αφού ευχαριστήσω και πάλι - διότι πάντοτε στο πλαίσιο των επαφών μου και με τους συναδέλφους και με τα μέλη του Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής το επίπεδο υπήρξε εξαιρετικό και αντάξιο της κρισιμότητας των στιγμών - , λέγοντας το εξής: αν η εθνική αντιπροσωπεία θέλει να διεξάγουμε έναν διάλογο για την εξωτερική πολιτική, επί τη βάσει των επιλογών της χώρας και των δυνατοτήτων της χώρας και των ευκαιριών που έχουμε, ευχαρίστως να το κάνουμε. Το πιθανότερο είναι ότι πρέπει να γίνει κεκλεισμένων των θυρών, για να μπορούμε να μιλήσουμε με τον τρόπο που πρέπει να μιλήσουμε. Αλλά, σας παρακαλώ ως έσχατη παρακαταθήκη κρατήστε το εξής: Το μεγαλύτερο όπλο της χώρας, κατά παρασάγγης είναι η αρραγής εθνική της ενότητα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ΜέΡΑ25, κ. Γιάνης Βαρουφάκης. Ακολουθεί ο κ. Βελόπουλος, ο κ. Κουτσούμπας, η κ. Ξενογιαννακοπούλου, ο κ. Λοβέρδος και συνεχίζουμε.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, επειδή σε αυτή τη Βουλή διψάμε για διάλογο αντί γι' αυτές τις αντιπαραθέσεις μονολόγων, θα απαντήσω άμεσα σε κάτι που είπατε. Θέσατε το ερώτημα αν είμαστε αδιάφοροι σε δηλώσεις που κλείνουν, όπως φαίνεται, προς τη μεριά της δικής σας αντίληψης του εθνικού μας συμφέροντος.
Δεν τις συμμεριζόμαστε, κύριε Πρόεδρε;
Θα σας πω γιατί δεν τις συμμεριζόμαστε. Πρώτον, διαβάσατε μια ανακοίνωση του State Department. Κύριε Δένδια, είστε έμπειρος, γνωρίζετε πολύ καλά ότι το πρόβλημα που είχαμε πάντα ως ελληνικό κράτος με τις Ηνωμένες Πολιτείες από τη δεκαετία του '60, για να μην πω και πιο πριν, ήταν ότι δεν υπάρχει μια αμερικανική πολιτική. Άλλη η γνώμη του State Department, άλλη η γνώμη του National Security Council, άλλη του Λευκού Οίκου, άλλη του Κογκρέσου. Εδώ προσπάθησαν να ετοιμάσουν ένα πραξικόπημα το 1967 και άλλο πραξικόπημα προετοίμαζε το Πεντάγωνο, άλλο πραξικόπημα προετοίμαζε η CIA, μεταξύ τους δεν μιλούσαν κιόλας. Με άλλα λόγια, εγώ να συμφωνήσω μαζί σας ότι ήταν μια θετική κίνηση αυτή. Δεν είναι όμως αξιόπιστη. Να σας δώσω ένα άλλο παράδειγμα, πολύ πρόσφατο. Πόσες δεκαετίες ακούμε το State Department να διατυμπανίζει ότι σέβεται τις αποφάσεις του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για την επίλυση του παλαιστινιακού και για το σεβασμό των συνόρων του 1967, εντός των οποίων θα πρέπει να δημιουργηθεί παλαιστινιακό κράτος; Είδατε τι έγινε αυτή τη εβδομάδα. Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών έσκισε σε χιλιάδες κομματάκια όλες αυτές τις δεσμεύσεις, πέταξε στο καλάθι των αχρήστων όλες αυτές τις εξαγγελίες και παρουσιάζει ένα δήθεν σχέδιο για την επίλυση του παλαιστινιακού, που δεν κάνει τίποτα άλλο από το να εξανεμίζει, να καταδικάζει, να εκμαυλίζει τις προσδοκίες του παλαιστινιακού λαού. Αυτό θα πρέπει να το ξέρετε. Είμαι σίγουρος ότι το ξέρετε. Και αν βασιστείτε σε μια δήλωση του State Department, για να περάσουμε ένα πρωτόκολλο κύρωσης μιας πολύ σημαντικής αμυντικής συμφωνίας σαν αυτή, νομίζω ότι θα πρέπει να συμφωνήσετε μαζί μου ότι δεν αποτελεί στέρεη βάση κάτι τέτοιο ούτε μια ανακοίνωση του κ. Πομπέο, η οποία σήμερα υπάρχει, αύριο δεν υπάρχει. Ο κ. Τραμπ ο ίδιος, κάθε μέρα μέσα από το twitter άλλαξε τρεις φορές αποφάσεις και κάνει τρεις διαφορετικές, αντικρουόμενες μεταξύ τους, δηλώσεις. Αυτό πρέπει να το λάβετε σοβαρά υπ' όψιν, κύριε Δένδια, και είμαι σίγουρος ότι θα το κάνετε. Έρχομαι στη συγκεκριμένη κύρωση. Είναι αδύνατον για το ΜέΡΑ25 να ψηφίσει ένα πρωτόκολλο τροποποίησης συμφωνίας αμοιβαίας αμυντικής συνεργασίας της Ελλάδας - ΗΠΑ, όταν πρόκειται για μια συμφωνία που ξεκάθαρα δεν είναι ούτε αμοιβαία ούτε αμυντική. Αμοιβαία; Μιλήσατε για το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Να το συζητήσουμε κατά πόσον η Ελλάδα προστατεύεται από την παρουσία του 6ου Στόλου, του 7ου Στόλου, του 35ου Στόλου στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης. Ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι το 1974- παρά το γεγονός ότι εδώ είχαμε μία κυβέρνηση χούντας, η οποία ουσιαστικά ήταν υπάλληλοι των Ηνωμένων Πολιτειών - η παρουσία του αμερικανικού στρατού και των ενόπλων δυνάμεων δεν μας βοήθησε καθόλου στο να υπεραμυνθούμε των εθνικών μας κυριαρχικών δικαιωμάτων. Πέρα απ' αυτό, όμως, ως νομικό κείμενο, θα ήταν αμοιβαία η συμφωνία εάν, ταυτόχρονα με την ανεμπόδιστη και απρόσκοπτη πρόσβαση στα αμερικανικά πλοία που προσφέρει η συμφωνία αυτή στην Αλεξανδρούπολη, πρόσφερε και ανεμπόδιστη και απρόσκοπτη πρόσβαση στον ελληνικό στόλο, σε μία φρεγάτα που μπορεί να έφτανε στο Νιου Τζέρσεϊ. Γιατί δεν το βάζετε και αυτό; Αυτό σημαίνει αμοιβαιότητα τουλάχιστον στα χαρτιά. Πέραν, όμως, του ανέκδοτου αυτού - το οποίο, όμως, αν το σκεφτείτε, δεν είναι - τρέχουμε - το είπε και ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος - με ένα μήνυμα, με ένα e - mail, με μία αίτηση των Αμερικανών συμμάχων και στέλνουμε πολεμικό υλικό, αντιαεροπορικά οπλικά συστήματα, φρεγάτες στη Σαουδική Αραβία! Τι αμυντικούς σκοπούς του αμερικανικού έθνους ακριβώς εξυπηρετούμε κάνοντας κάτι τέτοιο; Κανέναν. Αντίθετα, εμείς, που έχουμε πραγματικά ανάγκες άμυνας των εθνικών μας κυριαρχικών δικαιωμάτων, όπως είπατε πολύ σωστά, τι αντιμετωπίζουμε από τον μεγάλο σύμμαχο, πέραν της δήλωσης που είπα; Ουσιαστικά ούτε καν ίσες αποστάσεις. Να σας θυμίσω ότι στις 4 Δεκεμβρίου, που μας πέρασε, ο κ. Ερντογάν βρέθηκε στο Λευκό Οίκο. Πήγε, βέβαια, μετά και ο κ. Μητσοτάκης. Η διαφορά ποια είναι; Ο κ. Ερντογάν έφυγε με μία συμφωνία εντεινόμενων διμερών εμπορικών σχέσεων της τάξης των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ενώ ο κ. Μητσοτάκης να μη σας πω με τι έφυγε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, δεν είναι αμυντική αυτή η συμφωνία. Η δολοφονία Σουλεϊμανί στη Βαγδάτη ήταν μία κατάφωρη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου, δυναμίτισε την περιοχή και θα συνεχίζει να το κάνει για πολύ καιρό. Η εμπλοκή του ελληνικού χώρου μέσα απ' αυτές τις συμφωνίες σε αυτή τη διαδικασία, εμείς στο ΜέΡΑ25 θεωρούμε ότι πρώτον είναι ψευδεπίγραφη. Γιατί αυτό που κάνουμε ουσιαστικά είναι να διευκολύνουμε μιλιταριστικές επιδρομές των Ηνωμένων Πολιτειών στη γύρω περιοχή σε αντίθεση με το Διεθνές Δίκαιο. Αν εσείς πιστεύετε ότι αυτό εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα, να το συζητήσουμε. Αλλά τουλάχιστον, κύριε Υπουργέ, να παρακαλέσω να αλλάξετε τον τίτλο του νομοσχεδίου; Να το πούμε κάτι σαν «μονομερής συμφωνία διευκόλυνσης εκ μέρους της Ελλάδας των μιλιταριστικών επιδρομών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής», για να λέμε και τα πράγματα με το όνομά τους; Να μου πείτε ότι πρέπει να τους διευκολύνουμε στις μιλιταριστικές τους επιδρομές και να το συζητήσουμε αν αυτό μας εξυπηρετεί ή όχι. Αλλά μην κοροϊδεύουμε το Κοινοβούλιο, μην κοροϊδεύουμε τον ελληνικό λαό! Δεν υπάρχει αμοιβαιότητα και δεν υπάρχει καμμία αμυντική συνεργασία εδώ. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να μη μιλάμε σε αυτό το Κοινοβούλιο σήμερα, τον Γενάρη του 2020, σαν να είμαστε στο 1990. Ναι, καλά κρατεί ο ιμπεριαλισμός, αλλά έχουμε νέα δεδομένα. Κύριε Υπουργέ, το ξέρετε; Είμαι σίγουρος ότι το ξέρετε. Σε μια συνέντευξη που έδωσε ο Ντόναλντ Τραμπ την 19η Απριλίου του 2019 στο «CBS» και συγκεκριμένα στον δημοσιογράφο Τζεφ Γκλορ - υπάρχει στο YouTube, μπορείτε να το δείτε - ρωτήθηκε ποιος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής αυτή τη στιγμή. Θυμάστε τι απάντησε; Αυτό είναι δική μου μετάφραση, αλλά verbatim. «Θεωρώ ότι έχουμε πολλούς εχθρούς. Νομίζω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένας βασικός μας εχθρός με αυτό που μας κάνουν εμπορικά. Δεν θα το σκεφτόσασταν εσείς», είπε στον δημοσιογράφο, «αλλά είναι εχθρός.». Θα ήθελα να μας πείσετε εδώ, στο Κοινοβούλιο, ότι η ελληνική Κυβέρνηση γνωρίζει αυτά τα νέα δεδομένα. Πάρτε για παράδειγμα το πρώτο πράγμα που έκανε ο Ντόναλντ Τραμπ όταν εξελέγη Πρόεδρος. Ποιο ήταν; Ουσιαστικά κατήργησε τη συμφωνία με το Ιράν, αποπυρηνικοποίηση του Ιράν και τερματισμού των κυρώσεων. Ήταν το πρώτο που έκανε. Ξέρετε γιατί το έκανε; Θα σας πω την άποψή μου και πείτε μου αν έχω λάθος ή όχι. Ήταν ένας πολιορκητικός κριός με τον οποίο προσπάθησε να δημιουργήσει ρήγματα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την επόμενη μέρα η κ. Μέρκελ βγήκε και είπε ότι αυτή τη συμφωνία η Ευρωπαϊκή Ένωση με το Ιράν θα την τηρήσει. Δέκα λεπτά αργότερα δέκα μεγάλες γερμανικές επιχειρήσεις δήλωσαν ότι δεν θα την τηρήσουν, γιατί προτιμούσαν τις μειώσεις των φορολογικών συντελεστών στις Ηνωμένες Πολιτείες απ' οποιοδήποτε business τούς παρείχε αυτό το πλαίσιο συμφωνίας με το Ιράν. Πέντε μέρες αργότερα είχαμε την πρώτη σύγκρουση μεταξύ Μέρκελ και Μακρόν για θέματα δασμών. Όλα αυτά είναι κομμάτι του σκεπτικού Ντόναλντ Τραμπ. Είναι νέα δεδομένα στο ιμπεριαλιστικό πλαίσιο στο οποίο ζούμε. Για τον Ντόναλντ Τραμπ αυτή τη στιγμή η διάσπαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η διάσπαση κάθε μίας από τις παγκόσμιες πολυδιάστατες διαδικασίες και συμφωνίες, από το World Trade Organization, τη Συμφωνία των Παρισίων, είναι κομμάτι ενός σχεδίου το οποίο θα επιβιώσει του Ντόναλντ Τραμπ, ανεξάρτητα από το ποιος θα βγει μετά - εκτός αν βγει ο φίλος μας ο Μπέρνι Σάντερς - και αφορά τη δημιουργία ενός νέος νέου διεθνούς καθεστώτος, όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες θα διαπραγματεύονται κατά μόνας με τη Γερμανία, ξεχωριστά με τη Γαλλία, με τη Γαλλία ξεχωριστά απ' ό,τι με εσάς. Σε αυτό το πλαίσιο εμείς στο ΜέΡΑ25 θεωρούμε ότι «strongmen», όπως ο Ερντογάν, θα είναι από τους βασικούς επωφελούμενους. Αυτό επιβραβεύετε με τη βιασύνη για την κύρωση αυτής της συμφωνίας; Είναι στιγμή αυτή; Εμείς είμαστε κάθετα εναντίον αυτής της συμφωνίας, είτε γίνει σήμερα είτε γίνει σε δύο χρόνια. Αλλά προσπαθούμε να το σκεφτούμε από τη δική σας πλευρά. Είναι αυτή η στιγμή να επιβραβεύσετε τον δυναμιτιστή της Ευρώπης, τον δυναμιτιστή της κοινής δράσης για την κλιματική αλλαγή, τον δυναμιτιστή της ειρήνης στη Μέση Ανατολή, τον νεκροθάφτη των προσδοκιών του παλαιστινιακού λαού, του καλύτερου φίλου όσων επιβουλεύονται τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, είτε αυτοί λέγονται Ορμπάν, Σαλβίνι, Λεπέν, Πούτιν ή Ερντογάν; Εμείς ως ΜέΡΑ25 καταψηφίζουμε ως Έλληνες, γιατί δεν πιστεύουμε ότι αυτή η συμφωνία τελικά - αντίθετα με ό,τι πιστεύετε εσείς - θα ενισχύσει τη δυνατότητά μας να υπεραμυνόμαστε του εθνικού μας εδάφους και των θαλασσών μας. Καταψηφίζουμε ως Ευρωπαίοι, που βλέπουμε μία συμφωνία που επιβραβεύει τον δυναμιτιστή της Ευρώπης. Καταψηφίζω προσωπικά ως φίλος του Τζούλιαν Ασάνζ, που σαπίζει σε μία φυλακή της Βρετανίας, επειδή ο κ. Τραμπ συγκεκριμένα μαζί με το National Security Establishment προσπαθούν να τον εξοντώσουν, επειδή τόλμησε, εσείς και εγώ, να γνωρίζουμε τα εγκλήματα που έγιναν από τις ένοπλες δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και αλλού. Καταψηφίζουμε εκ μέρους των Παλαιστινίων. Καταψηφίζουμε εκ μέρους των Εβραίων συντρόφων μας, που, στο πρόσωπο του κ. Νιετανιάχου από τη μία μεριά και του κ. Τραμπ από την άλλη, βλέπουν τον εξευτελισμό των δικών τους προσδοκιών για ένα δημοκρατικό Ισραήλ, το οποίο θα συζεί ειρηνικά με τους Παλαιστίνιους. Καταψηφίσουμε εκ μέρους των Αμερικανών συντρόφων μας, οι οποίοι βλέπουν μία τέτοια συμφωνία ως επιβεβαίωση της χειρότερης κυβέρνησης που έχει περάσει από αμερικανικό έδαφος τους τελευταίους αιώνες. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ]] Κάποιοι θα πουν: «Καταψηφίζετε και τα βάζετε με το θηρίο;». Να σας θυμίσω, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής όχι μόνο δεν υπέγραψε κάτι τέτοιο, αλλά, όταν χρειάστηκε, έβγαλε την Ελλάδα από το ΝΑΤΟ. Να σας θυμίσω, κύριοι και κυρίες του ΚΙΝΑΛ, αυτό που εμένα μου έμαθε ο Ανδρέας Παπανδρέου, ότι οι «yes men» δεν έχουν τύχη απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν πρόκειται να μακρηγορήσω. Απλώς θα μου επιτρέψει ο Πρόεδρος κ. Βαρουφάκης, μία, δύο παρατηρήσεις, μιας και είχε την καλοσύνη να μου απευθύνει τον λόγο. Κατ' αρχάς γνωρίζετε, κύριε Πρόεδρε - το χρησιμοποιήσατε, είμαι βέβαιος, ως λεκτικό σχήμα - , ότι κατά την επίσκεψη Ερντογάν στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν υπεγράφη συμφωνία. Εκδηλώθηκε η ευχή περί διπλασιασμού. Οφείλω να σας πω ότι αυτή είναι η μόνιμη ευχή την οποία διατυπώνει ο Πρόεδρος Ερντογάν. Όταν συναντάται με κάποιον, του δηλώνει την επιθυμία του η Τουρκία να διπλασιάσει τα επόμενα χρόνια τις συναλλαγές. Το ίδιο έγινε και κατά τη συνάντησή του με τον κ. Μητσοτάκη. Δεν υπήρξε πάντως καμμιά υπογραφή συμφωνίας μεταξύ της Τουρκίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία να έχει σαν αποτέλεσμα τον διπλασιασμό. Όσον αφορά το ζήτημα της JCPOA, της συμφωνίας για τα πυρηνικά, η ελληνική θέση είναι η ευρωπαϊκή θέση. Την ξέρετε, δεν έχω κάτι να πω σε αυτό. Θα μου επιτρέψετε να σας ζητήσω να παρατηρήσετε, μιας και αναγκάζομαι να πω κάτι το οποίο με οδηγεί σε μια, θα μου επιτρέψετε να σας πω, παγίδα, δηλαδή να συζητήσουμε τη συμφωνία αυτή αμυντικής συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες σαν μια συμφωνία η οποία αφορά τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αυτό είναι κάτι το οποίο δεν πρέπει να γίνει. Δεν πρέπει να γίνει! Αλλά, εν πάση περιπτώσει, αφήνουμε στην πάντα τη συμφωνία. Θέσατε ορισμένα θέματα που αφορούν τις σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών - Τουρκίας και επ' αυτών σχολιάζω, όχι σαν συζήτηση για τη συμφωνία. Το «EastMed Act», το οποίο ψήφισαν τα νομοθετικά σώματα των Ηνωμένων Πολιτειών, δεν αποτιμάται; Μόνο οι δηλώσεις και τα tweet, τα οποία εν πάση περιπτώσει είναι η άποψη του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών; Η «EastMed Act» δεν αποτιμάται; Υπήρξε πιο προωθημένη τοποθέτηση των νομοθετικών σωμάτων των Ηνωμένων Πολιτειών έναντι της Τουρκίας ποτέ; Κάτι επιπλέον, η αναστολή της συμμετοχής της Τουρκίας στην παραγωγή των F -35 δεν αποτιμάται; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καταλαβαίνω και συγχωρείστε με, σαφέστατα τις ανάγκες της πολιτικής. Καταλαβαίνω απολύτως την ύπαρξη ενός αριστερού, κεντροαριστερού ακροατηρίου, το οποίο έχει συγκεκριμένα αντανακλαστικά, συγκεκριμένες ιστορικές αναφορές και συγκεκριμένο τρόπο ερμηνείας ή επιθυμίας ερμηνείας των πραγμάτων. Επιτρέψτε μου, όμως, να σας πω ότι δεν είμαστε στη φάση που μπορούμε να επιτρέψουμε κάτι τέτοια στον εαυτό μας σαν κίνητρα τοποθέτησης επί των θεμάτων αυτών. Δεν είμαστε σε περίοδο γαλήνιων νερών. Και βεβαίως, για τον Θεό, δεν υφίσταται πιθανότητα να χωρίσω την Αίθουσα στους υποτελείς και εθελόδουλους και στους ανεξάρτητους και γενναίους πατριώτες. Έχουμε πληρώσει αυτούς τους διαχωρισμούς πάρα πολύ μέσα στα χρόνια ακόμα και στη Μεταπολίτευση. Ο πατριωτισμός όλων για εμένα και για την Κυβέρνηση είναι απολύτως δεδομένος. Η Νέα Δημοκρατία, η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν διεκδικεί το μονοπώλιο του πατριωτισμού. Όμως, επίσης, και δεν το απευθύνω σε κανέναν στην Αίθουσα, αλλά το αναφέρω ως γενική θέση, έχει μια κάθετη γραμμή απέναντι στην πατριδοκαπηλία και στην προσπάθεια εκμετάλλευσης του πατριωτισμού των Ελλήνων. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο.
Τον λόγο έχει ο κ. Βαρουφάκης για δύο λεπτά, όμως, γιατί ανοιγόμαστε πολύ.
Θα είμαι σύντομος, κύριε Πρόεδρε. Σέβομαι τον λίγο χρόνο που μου δίνετε. Κύριε Υπουργέ, ποτέ δεν θα ακούσετε από εμένα επιθετικό προσδιορισμό. Σε καμμία περίπτωση δεν ζητάμε εμείς στο ΜέΡΑ25 το μονοπώλιο του πατριωτισμού ούτε στερούμε από εσάς το δικαίωμα να θεωρείστε πατριώτης. Εμείς σας θεωρούμε πατριώτη. Μπορούμε, όμως, να διαφωνούμε για το πώς εξυπηρείται το πατριωτικό συμφέρον αυτού του λαού, χωρίς αλληλοχαρακτηρισμούς; Συμφωνώ και επαυξάνω σε αυτό. Η διχόνοια πρέπει να τελειώνει και οι επιθετικοί αλληλοπροσδιορισμοί. Επί της ουσίας, πρώτον - γιατί θέλω να μείνω στο ένα λεπτό - μετά την επίσκεψη του Ερντογάν στις Ηνωμένες Πολιτείες είχαμε δύο εξελίξεις μεγάλης οικονομικής σημασίας; Πρώτον, ένα σημαντικό swap line μεταξύ της FED και της Κεντρικής Τράπεζας της Τουρκίας, που έδωσε στον Ερντογάν μεγάλες ανάσες. Εάν εσείς πιστεύετε ότι αυτό δεν έχει καμμία σχέση με την καλή προσωπική χημεία Ερντογάν και Τραμπ, είναι δικαίωμά σας. Μπορώ να πω πολύ περισσότερα για αυτό, αλλά δεν θα το κάνω, κύριε Πρόεδρε, σας το υπόσχομαι. Δεύτερον, όσον αφορά μικρές κινήσεις, που, το είχε πει και η κ. Παπαρήγα πριν, μπορεί να παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό, που φαίνεται να γέρνουν λίγο προς την Ελλάδα είτε αυτό είναι κάποια νομοθέτηση από το Κογκρέσο ή κάποια δήλωση από το State Department, αυτά είναι καλά. Δεν θέλω να σας αφαιρέσω το δικαίωμα να τα χειροκροτείτε. Αυτό που σας λέμε, ως ΜέΡΑ25, είναι ότι καμμία τέτοια κίνηση των Ηνωμένων Πολιτειών δεν πρόκειται να αλλάξει το δεδομένο ότι την κρίσιμη στιγμή μιας σύρραξης οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής δεν θα κουνήσουν το μικρό τους δαχτυλάκι υπέρ μας, όπως δεν έκαναν το 1974, όπως δεν θα κάνουν αύριο ή μεθαύριο. Το να πιστεύουμε ότι δίνοντας αυτή τη συμφωνία στις Ηνωμένες Πολιτείες, τις συγκεκριμένες Ηνωμένες Πολιτείες, που με τη συγκεκριμένη κυβέρνηση λειτουργούν επιθετικά απέναντι στην Ευρώπη, απέναντι στους λαούς της Μέσης Ανατολής, απέναντι στους γείτονές μας, αυτό ενισχύει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα εμείς θεωρούμε ότι είναι λάθος.
Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδος της Ελληνικής Λύσης κ. Βελόπουλος.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κανείς δεν θα μπορούσε να διαφωνήσει με όσα συναινετικά, ενωτικά αναφέρατε πριν από λίγα λεπτά. Θα ήμασταν τρελοί, παλαβοί, όλοι να μη σας παρείχαμε όλη εκείνη την εθνική ενότητα που θα χρειαζόταν σε δύσκολους καιρούς, σήμερα η Ελλάδα και η Κυβέρνησή σας. Όμως, έχω μια απορία. Πώς θα μπορούσα να συναινέσω σε κάτι, όταν δεν ξέρω τι υλοποιείτε; Πείτε μου εσείς, τώρα, πώς μπορεί να συναινέσει η Ελληνική Λύση και τα υπόλοιπα κόμματα όχι στον τομέα της διαφωνίας και των πραγμάτων που θα μπορούσαμε να έχουμε, αφού δεν μας καλέσατε ποτέ να μας ενημερώσετε, ως Προέδρους κομμάτων, τι στο παρασκήνιο συζητάτε; Να συμφωνήσω, δηλαδή, εν λευκώ σε ό,τι κάνετε και να γίνω συμμέτοχος, συνένοχος στην όποια αποτυχία, που δεν την εύχομαι γιατί είναι εθνικά τα θέματά μας; Είναι ένα ρητορικό ερώτημα το οποίο αβίαστα μπορεί να απαντηθεί πως δεν μπορώ να το κάνω. Δεν μπορώ να συμφωνήσω σε κάτι που δεν ξέρω. Πείτε μας ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές συνολικά στα θέματά σας, για να δούμε τελικά πού συμφωνούμε και πού διαφωνούμε. Και σας υπόσχομαι ότι, και να διαφωνήσω ακόμα, όταν μας καλέσετε εκεί δεν θα βγω δημοσίως να πω πού διαφωνούμε. Γιατί είναι θέμα εθνικό. Αλλά δεν μπορεί να κάνετε ό,τι θέλετε, κύριε Υπουργέ, εσείς και η Κυβέρνησή σας και να λέτε «συναινέστε με αυτά που λέμε, εθνική ενότητα, εθνική συμφιλίωση, εθνική συμπαράταξη». Είναι τελείως διαφορετικό αυτό από το να λέτε «ναι, ελάτε να σας ενημερώσω, να δούμε πού διαφωνούμε, να δούμε πού συμφωνούμε και να κάνουμε μια ενιαία στάση όλα τα κόμματα ανεξαρτήτως αριστερού ή δεξιού, κεντρώου» και δεν ξέρω τι άλλο. Ναι, έτσι, ναι. Κύριε Υπουργέ, έχετε την επιστολή του κ. Πομπέο; Την έχετε μαζί σας;
Κάπου εδώ είναι.
Για δείτε λίγο, έχει ημερομηνία; Γιατί εγώ έχω μια επιστολή του κ. Πομπέο, η οποία δεν έχει ημερομηνία. Η επιστολή που διέρρευσε δεν έχει ημερομηνία. Είναι πρωτόγνωρο από το State Department επιστολή χωρίς ημερομηνία. Δεν ξέρω, αλλά να το δούμε λίγο. Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης κ. Κυριάκος Βελόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Πείτε μου αν η δική σας έχει ημερομηνία, γιατί η δική μου δεν έχει. Παραδόθηκε σήμερα. Την ψάξαμε και τη βρήκαμε. Πείτε μου, σας παρακαλώ, υπάρχει ημερομηνία; Ή είναι all weather και all time επιστολή, δηλαδή την έχουμε πέντε χρόνια και μπορούμε να τη χρησιμοποιούμε όποτε θέλουμε ως φέιγ βολάν; Μπορεί να κάνω λάθος και να ζητήσω και συγγνώμη. Έχετε ημερομηνία εσείς; Υπάρχει ημερομηνία στην επιστολή; Θα την ήθελα την ημερομηνία.
Μα, τι μου λέτε τώρα;
Όχι, όχι μην απαντήσετε έτσι. Θέλω την επιστολή να μου τη δώσετε, να δω αν έχει ημερομηνία, γιατί έχω μια περιέργεια ως δημοσιογράφος. Είμαι διεστραμμένος δημοσιογραφικά στον εγκέφαλο. Το λέω έτσι, γιατί θέλω να είμαστε προσεκτικοί όταν διατυπώνουμε εκφράσεις. Σαφώς και έχετε απόλυτα δίκιο, 100 δισεκατομμύρια δεν είναι - έτσι και αλλιώς - οι αμερικανοτουρκικές εμπορικές συναλλαγές τους. Δεν γίνεται να είναι, γιατί είναι 20 δισεκατομμύρια και δεν μπορεί να γίνουν 100, έτσι και αλλιώς. Είπατε, κύριε Υπουργέ, για τον EastMed. Ξέρετε, έχετε έναν Πρόεδρο κόμματος σήμερα, κύριε Υπουργέ, απέναντί σας, Βουλευτής το 2007-2008-2009, που όταν εγώ μιλούσα για τον EastMed και τους αγωγούς και τα πετρέλαια εδώ μέσα οι περισσότεροι χαμογελούσαν. Κύριε Δένδια, δεν ήσασταν εδώ εσείς, αν θυμάμαι καλά, το 2007-2008. Ήσασταν;
Ναι.
Φαντάζομαι και εσείς χαμογελούσατε ή γελούσατε με εμένα. Όλοι γελούσαν στη Νέα Δημοκρατία όταν έλεγα για τους αγωγούς και τον EastMed. Τώρα, ξαφνικά γίνατε σημαιοφόροι του EastMed. Βέβαια ξεχνάτε να πείτε ότι ο «EastMed Act» για να υλοποιηθεί, επειδή και χρονοβόρος και κοστοβόρος, δεν είναι εύκολο έργο, χωρίς την Ιταλία να υπογράψει. Θέλω, δηλαδή, να πω ότι δεν εξαρτάται από τη δική μας διάθεση να γίνει ο EastMed, εξαρτάται από άλλους. Αυτό είναι πολύ, επαναλαμβάνω, σημαντικό για να το καταθέτουμε εδώ. Ούτε επιτυχία της δικής σας Κυβέρνησης είναι. Να τα ξεκαθαρίσουμε. Το ΠΑΣΟΚ έστω και αργά, έκανε εκείνη την ιστορία με τα πετρέλαια, με τον κ. Μανιάτη. Συζητούσα μαζί του χρόνια ατελείωτα και ώρες ατελείωτες, για να υλοποιήσουμε μια συμφωνία για τα πετρέλαια. Το λέω για να το ξεκαθαρίσουμε εδώ στη Νέα Δημοκρατία, από την άλλη πλευρά, διότι μιλάτε σήμερα λες και εσείς κάνατε τον EastMed, λες και εσείς κάνατε τα οικόπεδα των πετρελαίων, λες και εσείς τα κάνατε όλα. Δεν είναι έτσι. Κάποτε μας κοροϊδεύατε, κάποτε μας λέγατε «πετρελαιάδες». Σήμερα γίνατε όλοι από το Τέξας, Τεξανοί. Είστε και λίγο φιλοαμερικανοί, γίνατε και Τεξανοί. Όμως, θα ήθελα στην παρούσα χρονική στιγμή να πω κάτι. Σαν σήμερα, για όσους δεν ξέρετε ή ξεχάσατε, στις 30 Ιανουαρίου 1996 έγιναν τα Ίμια. Ξεκίνησαν από τις 21.00΄ το βράδυ και τελείωσαν το βράδυ αργά την επόμενη μέρα. Το λέω στον Υπουργό, γιατί δεν ξέρω αν είναι ατυχής συγκυρία που φέρατε κάτι τέτοιο στο ελληνικό Κοινοβούλιο. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ]] Τότε, κύριε Υπουργέ, ξέρετε τι πληρώσαμε; Την αναποφασιστικότητα του κ. Σημίτη, την αναποφασιστικότητα των Ελλήνων αξιωματικών, των υψηλά ισταμένων, όχι των χαμηλών αξιωματικών και, το κυριότερο, ότι μας ξεγέλασαν πάλι οι Αμερικανοί. Οι Αμερικανοί πάλι ξεγέλασαν τους Έλληνες και αυτό που «επιτεύχθηκε» με τα Ίμια ήταν το γκριζάρισμα αυτών των βραχονησίδων, δηλαδή το γκριζάρισμα της ευρύτερης περιοχής. Πρέπει να είμαστε πολύ προσεχτικοί για ορισμένα πράγματα. Επειδή είδα τον κ. Αυγενάκη εδώ - τώρα έχει φύγει - να πω ότι, ευκαιρίας δοθείσης, βάλατε όχι ένα αυτογκόλ, αλλά δέκα αυτογκόλ με αυτή την ιστορία. Κύριε Υπουργέ, ξέρω ότι δεν είστε πολύ ποδοσφαιρόφιλος, αλλά βάλατε δέκα αυτογκόλ. Καταφέρατε το απίστευτο, το ακατόρθωτο, να σας βρίζουν όλοι μαζί και οι οπαδοί των μεν και οι οπαδοί των δε. Αυτά δεν τα κάνει καμμία κυβέρνηση, η οποία σοβαρά ασκεί πολιτική. Και εδώ απεδείχθη κάτι - και το λέω απερίφραστα, το είπα και το πρωί - ότι οι πολιτικοί διοικούν το ποδόσφαιρο και οι μεγαλομέτοχοι κυβερνούν τον τόπο. Δυστυχώς, αυτή είναι η πραγματικότητα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Οι πολιτικοί, λοιπόν, διοικούν το ποδόσφαιρο με την παρέμβαση του Υπουργού, που υπάρχει και το αυτοδιοίκητο και στην τελική ήταν μια ανόητη, για να μην πω βλακώδης, επιλογή. Και εδώ θα ήθελα να πω και το εξής: Αν πραγματικά, κύριοι συνάδελφοι όλων των κομμάτων, υπήρχε νόμος στο ελληνικό ποδόσφαιρο, όλες οι ομάδες από το 1974 και μετά θα έπρεπε να είχαν πέσει στη Β΄ Εθνική και στη Γ΄ Εθνική. Αποκαλούσαν «Βουλγάρους» τους Μακεδόνες και δεν τιμωρήθηκαν ποτέ οι άλλες ομάδες. Ποτέ, μα ποτέ, δεν τόλμησε μια Κυβέρνηση να ρίξει για αντεθνικά ζητήματα μια ομάδα του Νότου, του Βορρά, - ξέρω εγώ - της Ανατολής ή της Δύσης. Δεν υπάρχει. Είναι ο νόμος του ποδοσφαίρου και άγεστε και φέρεστε για έναν και μόνο λόγο, γιατί ο κ. Σαββίδης τα πάει καλά με τον ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Μαρινάκης με εσάς. Έχετε χωριστεί σε δυο στρατόπεδα, οι Πράσινοι και οι Βένετοι. Αν θυμάστε καλά στο Βυζάντιο έτσι ήταν, ήταν δυο παρατάξεις και έτσι είναι και σήμερα και έχετε και τους ολιγάρχες, τους οποίους υπηρετείτε ή εξυπηρετείτε. Το προσπερνώ, γιατί δεν είναι σημαντικό. Κύριε Δένδια, ο μεγάλος Αριστοτέλης θέλοντας να φωτογραφίσει τους Αθηναίους, οι οποίοι ήταν ισχυροί εκείνη την περίοδο καθώς και λίγο πριν, όπως η Αμερική σήμερα, αλλά ήταν στη δύση τους, έλεγε το εξής και ακούστε το, κύριε Υπουργέ, γιατί είναι καλό να το μάθουμε από τον Αριστοτέλη: «Κανένας δεν είναι πραγματικός φίλος για αυτόν που έχει πολλούς φίλους.». Το έλεγε για τους Αθηναίους που είχαν πολλούς φίλους, αλλά αναγκαστικά ήταν φίλοι οι αδύναμες χώρες. Αυτό μας είπατε σήμερα. Δεν είναι σημαντικό που εμείς προσπαθούμε να γίνουμε φίλοι με τους Αμερικανούς; Δεν είναι σημαντικό; Ναι, είναι σημαντικό. Αυτοί είναι φίλοι με τους Έλληνες; Είναι φίλοι με τους Έλληνες οι Αμερικανοί; Είναι ένα ρητορικό ερώτημα. Πότε απεδείχθη ιστορικά ότι η Αμερική, οι Ηνωμένες Πολιτείες στήριξαν την Ελλάδα; Πείτε μου εσείς. Πότε ήρθε το τελευταίο δολάριο πραγματικά για να μας βοηθήσει επί της ουσίας; Μη μου πείτε για τη Σκύρο, γιατί έγιναν κάτι κουρέματα! Κούρεψαν τα μαλλιά τα δικά μας και τα δικά σας για να το πάρουν. Το πήραν τζάμπα, κοψοχρονιά, για να κάνουν τα δικά τους πλοία στη Σκύρο, τα δικά τους πολεμικά, που θα φεύγουν προς την περιοχή. Μην κοροϊδευόμαστε.
Το σχέδιο Μάρσαλ.
Το σχέδιο Μάρσαλ ήταν μια άλλη ιστορία και το πήραν κάποιοι, κύριε Ναύαρχε, που έκαναν σουπερμάρκετ μετά από μερικές δεκαετίες. Πήραν τα τρόφιμα και τα έκαναν σουπερμάρκετ, μπακάλικα και παντοπωλεία. Άσ' το να πάει στο καλό, μην το θυμάσαι αυτό. Πάμε στην ουσία. Αυτή η συμφωνία που φέρατε εδώ είναι ετεροβαρής, ξεκάθαρα πράγματα. Δεν είναι αμοιβαία συμφωνία. Δεν είμαστε εναντίον της καλής γειτονίας και συμφωνίας με τους Αμερικανούς, προς θεού! Όλοι θέλουμε καλές σχέσεις με τους υπόλοιπους λαούς, κράτη και έθνη και ειδικά με τους ισχυρούς. Ποιος δεν θα το ήθελε; Όμως, το ερώτημα είναι τι δίνουμε και τι παίρνουμε. Ο φίλος του Τραμπ, ο Ερντογάν λέει «καζάν - καζάν». Εγώ θα σας πω «win - win». Τι κερδίζουμε έχει σημασία, αυτό λέει η Ελληνική Λύση. Δεν δίνω, αν δεν πάρω. Δεν μπορώ να σου παρέχω τα πάντα, αν δεν πάρω εγώ τίποτα. Ρωτώ όλους εσάς, από το 1974 που έγινε η εισβολή στην Κύπρο, οι Αμερικάνοι τι έκαναν για να ανασχέσουν τους Τούρκους εισβολείς; Τίποτα. Είχαν τον Κίσινγκερ που τους έλεγε «κάντε και άλλα και άλλα». Οι Έλληνες κατάπιναν, οι χουντικοί - με την ανοησία που τους διέκρινε τους χουντικούς - ό,τι τους έλεγαν αμάσητο. Ε, μη φτάνουμε σήμερα και στη δημοκρατία μετά από σαράντα - πενήντα χρόνια να μη βάλουμε μυαλό και να καταπίνουμε αμάσητα ό,τι μας λένε οι Αμερικανοί. Δεν είναι σωστό. Τι παρέμβαση έγινε στα Ίμια από τους Αμερικανούς, τους φίλους σας, τους φίλους μας, τους φίλους όλων των λαών, των χωρών και των κρατών; Καμμία παρέμβαση. Όμως, εδώ αρχίζει και η υποκρισία του ΣΥΡΙΖΑ. Κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, είναι δυνατόν να κάνετε μια συμφωνία, να την υλοποιείτε εσείς και να μην την υπογράφετε σήμερα, να μη δέχεστε να την υπογράψετε, αφού εσείς τη φέρατε; Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί σε δυο σημαντικά θέματα που εσείς υλοποιήσατε - πετρέλαια, χάρτες και οι βάσεις αυτές - δεν υπογράφετε. Αν αυτό δεν λέγεται πολιτικός οπορτουνισμός ή αν δεν λέγεται υποκρισία, κάτι άλλο πρέπει να λεχθεί. Το λέω με πολλή συμπάθεια, διότι θα σας το πω στην απλή λαϊκή, να προσέχετε πού βάζετε την υπογραφή σας. Η υπογραφή μας μπαίνει πολύ προσεκτικά. Βάλατε υπογραφές όταν ήσασταν κυβέρνηση και σήμερα έχετε αυτούς και τους λέτε «δεν ψηφίζουμε». Πείτε μου τώρα εσείς, γιατί το κάνετε αυτό; Όμως, να μου το πείτε αιτιολογημένα. Δεν υπάρχει no frost στην εξωτερική πολιτική. Λέει «παγώστε τη συμφωνία». No frost πολιτική θα κάνουμε; Το παγώνουμε και περιμένουμε να ξαναγυρίσουμε μετά; Δεν γίνεται. Το κάνατε, πείτε «ναι» σήμερα, για να είστε, τουλάχιστον με την υπογραφή σας, έντιμοι. Πού είναι οι βάσεις; Πέντε, έξι βάσεις, όμως, σε όλη την Ελλάδα και γεμίζουμε βάσεις. Τι δίνουμε; Δίνουμε τα πάντα, κύριε Υπουργέ. Μην κοροϊδευόμαστε. Δίνουμε προτεραιότητα σε χρήση μη στρατιωτικών εγκαταστάσεων. Λιμάνι Αλεξανδρουπόλεως: Έχετε μια αναφορά πολύ περίεργη, «ανοικτή δέσμευση και άλλες εγκαταστάσεις, όπως αυτές συμφωνήθηκαν». Για αυτό λέω ότι πρέπει να μιλήσουμε σοβαρά. Σε τι να συμφωνήσω μαζί σας; Λέτε μέσα «και άλλες εγκαταστάσεις, όπως συμφωνήθηκαν». Ποιες είναι οι εγκαταστάσεις που συμφωνήθηκαν; Μπορείτε να μου πείτε; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του Προέδρου της Ελληνικής Λύσης]] Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ λίγα λεπτά ακόμη. Η Ελλάς εκχωρεί απόρρητες ραδιοσυχνότητες σε τρίτο κράτος. Η Ελλάς εκχωρεί ραδιοσυχνότητες. Παραβίαση του εθνικού κώδικα ασφαλείας και διαβαθμισμένες πληροφορίες του ΥΠΕΘΑ και του Επικοινωνιών. Τι χάνουμε; Να σας πω εγώ, κύριε Υπουργέ Άμυνας και κύριε Υπουργέ Εξωτερικών, τι χάνουμε. Για να δοθούν άδειες σε συχνότητες των εταιριών κινητής τηλεφωνίας, η Ελλάς πήρε 250 εκατομμύρια στον διαγωνισμό και στους Αμερικανούς δίνετε δωρεάν συχνότητες, χωρίς να πάρουμε ούτε ένα ευρώ ούτε ένα δολάριο. Γιατί το κάνετε αυτό; Ούτε ένα ευρώ! Γιατί; Πείτε μου εσείς, δεν είναι απώλεια αυτά τα λεφτά; Ποιος θα τα πληρώσει; Εσείς από τους μισθούς σας; Τι χάνουμε; Απώλειες εσόδων δημοσίου, φόροι, δασμοί, τέλη. Κύριε Υπουργέ, ένα πράγμα θα σας πω: Είναι δυνατόν να αφήνετε στις βάσεις να τροφοδοτούνται από την Ιταλία; Λέει ότι μπορεί να παίρνουν πορτοκάλια από την Ιταλία, να παίρνουν τρόφιμα. Δηλαδή, έρχονται στην Ελλάδα, κάνουν βάσεις και ό,τι προμηθεύονται για να τρώνε και να πίνουν αυτοί οι χίλιοι πεντακόσιοι, οχτακόσιοι θα τα παίρνουν από την Ιταλία. Γιατί; Δεν μπορείτε να βάλετε μέσα έναν όρο και να πείτε, «όχι, βρε παιδιά, σας δίνουμε τα πάντα, τουλάχιστον πάρτε τα προϊόντα από εμάς». Ούτε αυτό κάνατε. Δεν θα πω για το λιμάνι Αλεξανδρούπολης. Ακούστε, κύριε Υπουργέ, να λέμε την αλήθεια εδώ μέσα. Η βάση έγινε για δυο λόγους, ο έλεγχος Δαρδανελίων, η Συνθήκη του Μοντρέ και, δεύτερον, ο έλεγχος των αγωγών στην περιοχή και ο μεγαλύτερος λόγος είναι η Ρωσία. Οι Αμερικάνοι κοιμούνται και σηκώνονται με το πρόβλημα της Ρωσίας. Τι κάνει η Ελλάδα, η μικρή, πλην τίμια, Ελλάς; Ακούγοντας τους Αμερικανούς έχει κάνει ήδη τους Πέρσες, Ιρανούς, εχθρούς της με τα Patriot που στέλνετε εκεί, χωρίς να πάρουμε τίποτα και κάνετε και εχθρό τον ρωσικό παράγοντα. Τι ανάγκη έχω εγώ να γίνω εχθρός με τη Ρωσία; Για ποιον λόγο πρέπει να είμαι εχθρικός με τη Ρωσία; Της έχω βάλει εμπάργκο, έχω κάνει κινήσεις εναντίον της, έχω στείλει στρατό στην Νορβηγία. Στη Νορβηγία; Ο Χριστός και η Παναγία! Στείλαμε δυο F -16 στη Νορβηγία. Έστειλε η Ελλάδα δύο F -16 στη Νορβηγία, σε κοινές στρατιωτικές ασκήσεις εναντίον της Ρωσίας μαζί με τους Νορβηγούς. Δεν καταλαβαίνω τη λογική σας. Ειλικρινά δεν την καταλαβαίνω! Πάμε στη λογική. Είπατε για τη λογική περί υφαλοκρηπίδας. Μας είπατε ότι το είπε η Αμερική, κύριε Υπουργέ. Ξέρετε πόσα άλλα έχουν πει οι Αμερικανοί; Το πρόβλημα είναι τι θα κάνουν σε περίπτωση που θα συμβεί το παραμικρό, αν γίνει το παραμικρό, αν γίνει το λάθος. Φοβάμαι ότι δεν είστε βέβαιοι για το τι θα κάνουν. Επίσης, θα σας απαριθμήσω δυο - τρεις δηλώσεις για τον Ερντογάν. Λέει ο Τραμπ για τον Ερντογάν: «Έχει γίνει φίλος μου ο Ερντογάν.». «Παραγωγική και θαυμάσια η συνάντηση με τον Ερντογάν, είναι πολύ καλός μου φίλος.». «Μου αρέσει η Τουρκία και τα πάω πολύ καλά με τον Πρόεδρο.». Αυτά τα λέει ο Τραμπ, ο φίλος μας, ο Αμερικανός Πρόεδρος. Και βγαίνει ο Πρωθυπουργός της χώρας στην πρόσφατη επίσκεψη και λέει, εμμέσως, πλην σαφώς, ότι είμαστε δεδομένοι εμείς στους Αμερικανούς. Δείτε τη διαφορετική προσέγγιση. Λέω - για να κλείσω εδώ και για να μην πάρω περισσότερο χρόνο - για το άρθρο 3 παράγραφος 1 και το διαβάζω αυτούσιο για όσους θέλουν να καταλαβαίνουν ελληνικά, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας. «Ο ανώτερος Έλληνας αξιωματικός που θα τοποθετηθεί σε καθεμιά από τις ευκολίες», ακούστε, «ευκολίες» τις λέτε…
Σε όλο τον κόσμο.
Μισό λεπτό! …θα καλείται “Έλληνας αντιπρόσωπος”.». Ο ανώτατος Έλληνας αξιωματικός ή ο στρατηγός θα λέγεται «αντιπρόσωπος». Να σας πω κάτι; Κάντε μια μάντρα αυτοκινήτων, κάντε μια αντιπροσωπεία αυτοκινήτων ή φέρτε το σε μια από τις εταιρίες να τον κάνετε αντιπρόσωπο της εταιρείας με franchise. Είναι δυνατόν να υποβιβάζετε έτσι τον Έλληνα αξιωματικό με αυτή την επιλογή σας; Φραστικά τουλάχιστον και ουσιαστικά τον υποβιβάζετε, τον εξευτελίζετε. Μια τελευταία ερώτηση που θέλω να απαντήσει ο κύριος Υπουργός και φαντάζομαι ότι θα απαντήσει. Κύριε Υπουργέ, κάνατε συνάντηση μυστική με το ΕΛΙΑΜΕΠ, με τους ανθρώπους του ΕΛΙΑΜΕΠ εσχάτως; Απαντήστε μου. Θέλω να ξέρω. Έγινε συνάντηση με το ΕΛΙΑΜΕΠ; Να σας πω τα ονόματά τους. Είναι συγκεκριμένα ονόματα, είναι ο κ. Ζέππος, ο κ. Ροζάκης, ο κ. Τσούκαλης. Κάνατε συνάντηση εσείς και ο Πρωθυπουργός; Έγινε η συνάντηση αυτή; Δεν απαντάτε. Έγινε η συνάντηση, λοιπόν. Οι πληροφορίες μου ευσταθούν. Ξέρετε ποιοι είναι όλοι αυτοί; Αυτοί έχουν μια συγκεκριμένη άποψη, όχι του ρεάλ πολιτίκ, φιλοτουρκική. Να σας διαβάσω τι έχουν πει; Να σας διαβάσω τι έχουν πει, για να κλείσουμε εδώ. Ο κ. Ροζάκης, λοιπόν, καταδίκασε τη χώρα μας πολλές φορές μεταξύ άλλων για το Ουράνιο Τόξο και τον Σύλλογο Μειονότητας Έβρου, που θέλουν να λέγονται Τούρκοι. Πάμε σε άλλο. Αφήστε τον Ροζάκη. Πάμε στον κ. Ζέππο. Μιλά για δώδεκα ναυτικά μίλια, για δικαιώματα των Τούρκων στο Αιγαίο, ότι η Ελλάς δεν μπορεί να έχει όλη την υφαλοκρηπίδα. Διευθυντής του πολιτικού γραφείου του κ. Παπανδρέου. Είναι ΠΑΣΟΚ αυτός; Δεν ξέρω. Διοικητής της ΕΥΠ ο Αποστολίδης επί κυβερνήσεων Σημίτη δεν βλέπει άλλη επιλογή, λέει, εκτός από τον διάλογο, τη διαπραγμάτευση και τη διεθνή διαιτησία. Αυτά είναι μηνύματα αρνητικά. Πώς ζητάτε από εμένα εθνική συνεννόηση, όταν συζητάτε με ανθρώπους οι οποίοι είναι από το «δώσε» και όχι από το «πάρε»; Πώς είναι δυνατόν εγώ να συναινέσω σε αυτή τη μικρή μυστική μάζωξη με ανθρώπους, οι οποίοι - θα το πω ευθέως, δεν λέω ότι είναι μειοδότες ή προδότες - έχουν μια άποψη δεδομένη, μιλάνε για ειρήνη θυσιάζοντας τα πάντα, ακόμη και κάτι που δεν τους ανήκει, το Αιγαίο, για να κάνουμε ειρήνη; Αυτό δεν λέγεται ειρήνη. Θα σας πω πώς λέγεται, κύριε Υπουργέ. Η Τουρκία μού θυμίζει τον λύκο που είναι έξω από το μαντρί, ο οποίος γρυλίζει και θέλει να φάει πρόβατα, γιατί πεινάει. Θα του δώσετε ένα πρόβατο. Είναι ένα νησί, όπως είπε η εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» ή δεν ξέρω ποιος το είπε; Το Καστελλόριζο; Θα το φάει. Αλλά δεν θα χορτάσει. Θέλει και άλλο πρόβατο και άλλο πρόβατο. Στο τέλος στο μαντρί, κύριε Υπουργέ μου, δεν θα μείνουν πρόβατα. Θα φάει και τον βοσκό, θα φάει και εσάς και στο τέλος θα μείνετε εντελώς μόνοι να λέτε «θέλουμε ενότητα». Ενότητα με τέτοιες πολιτικές δεν γίνεται. Μην ακούτε πάντα τους ξένους, τους Αμερικανούς, τι σας λένε. Μην ακούτε πάντα τις ξένες χώρες. Μόνοι ήμασταν, μόνοι είμαστε και μόνοι θα παραμείνουμε, για να παλεύουμε μαζί, από κοινού, είτε συμφωνούμε είτε διαφωνούμε, αριστεροί ή δεξιοί. Και κλείνοντας, να μνημονεύσω μια ρήση την οποία είχε πει ο κ. Αθανασίου, αν δεν κάνω λάθος, χρησιμοποιώντας μια άλλη έκφραση παλιότερα: «Η νίκη θα είναι δική μας, αν βασιλεύσει στην καρδία μας μόνο το αίσθημα το ελληνικό. Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης.». Αυτά τα έλεγε ο Καποδίστριας πριν από πάρα πολλά χρόνια, για να τα θυμόμαστε όλοι σήμερα και να μιλάμε ελεύθερα. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Καλείται στο Βήμα ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Κουτσούμπας.
Κυρίες και κύριοι, ξέρετε ότι το ΚΚΕ δεν τοποθετείται ευκαιριακά. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν παίρνουμε υπ' όψιν μας την κάθε περίοδο, όπως σήμερα την κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας και τη διαφαινόμενη περαιτέρω όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην ευρύτερη περιοχή. Υπολογίζοντας, λοιπόν, και όλους αυτούς τους παράγοντες, θα καταψηφίσουμε την ελληνοαμερικανική συμφωνία σήμερα. Μάλιστα αυτή την απαράδεκτη συμφωνία την ονομάσατε από κοινού με την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών «αμυντική». Τίποτα πιο ψεύτικο από αυτόν τον τίτλο. Ουσιαστικά έρχεστε εδώ, για να δικαιώσετε το «ευχαριστούμε τους Αμερικάνους» της αλήστου μνήμης κυβέρνησης Σημίτη, να συνεχίσετε την αναβάθμιση της ελληνικής εμπλοκής στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, όπως αυτή αποτυπώθηκε στη διακυβέρνηση Τσίπρα, γεγονός για το οποίο βέβαια πανηγυρίζετε όλοι, και η σημερινή Κυβέρνηση και η Αξιωματική Αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και η Αμερικάνικη Πρεσβεία αλλά και άλλα αστικά επιτελεία, τα οποία, όπου σταθούν και όπου βρεθούν, επαναλαμβάνουν, για να μην ξεχνιόμαστε, ότι την αναβάθμιση των σχέσεων με τις ΗΠΑ την πιστώνεται και ο Τσίπρας. Δεν έχουμε αντίρρηση, βέβαια, με αυτή την ανάλυση. Είναι μια πλευρά της ελληνικής μας πραγματικότητας, η οποία αποδεικνύει ότι στα μεγάλα ζητήματα, στη στρατηγική των συμφερόντων μια διεφθαρμένης άρχουσας τάξης συμπλέουν σήμερα τόσο η Κυβέρνηση όσο και η Αξιωματική Αντιπολίτευση. Είστε - για να χρησιμοποιήσω μια ορολογία οικεία με τη δική σας - δεδομένοι και προβλέψιμοι για το ΝΑΤΟ, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τους σχεδιασμούς τους. Αυτό συμβαίνει, γιατί και οι δυο σας έχετε την ίδια πυξίδα, το δόγμα που λέει ότι όσα περισσότερα δίνουμε στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο ΝΑΤΟ, τόσο καλύτερα προστατεύεται η χώρα, όπως λέτε συνήθως, καθημερινά. Αυτό το δόγμα, όμως, έχει πολλαπλά πλέον χρεοκοπήσει. Το ξέρετε καλύτερα από όλους εσείς που υποστηρίζετε αυτό το δόγμα. Τι άλλο δείχνει η υπογραφή του παράνομου και απαράδεκτου τουρκο - λιβυκού συμφώνου; Τι άλλο δείχνει η λογική του Πόντιου Πιλάτου, που αναπαράγεται με κάθε αφορμή από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού; Και δεν θα σταματήσουμε να θυμίζουμε ότι η νέα αυτή συμφωνία που συζητάμε σήμερα έχει δίπλα στη σφραγίδα της Νέας Δημοκρατίας και αυτή του ΣΥΡΙΖΑ. Θα θυμίσω μόνο το ταξίδι του Τσίπρα στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον διαβολικά καλό Τραμπ, την έναρξη του στρατηγικού διαλόγου με τις ΗΠΑ, με αποκλειστικό αντικείμενο την πιο αναβαθμισμένη συμμετοχή της Ελλάδας στο ιμπεριαλιστικό σφαγείο. Ακολούθησαν η επέκταση της αμερικάνικης βάσης της Σούδας καθώς και η, εδώ και καιρό, λειτουργία όλων των βάσεων, που επικυρώνει και τυπικά σήμερα πλέον αυτή τη συμφωνία. Πρόκειται για τις αμερικάνικες βάσεις στο Στεφανοβίκειο, την εγκατάσταση των drones στη Λάρισα, στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, ενώ δεν έχει διαψευστεί ότι σε υποδομές, όπως στον Άραξο, έχουν γίνει οι εργασίες, για να φιλοξενηθούν ακόμη και πυρηνικά όπλα. Αυτή την προίκα όντως άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ στη Νέα Δημοκρατία και η Νέα Δημοκρατία, βέβαια, τη συνεχίζει μετά χαράς. Άλλωστε, τη Νέα Δημοκρατία την ξέρουμε δεκαετίες τώρα. Πιστή φίλη και εταίρος των Αμερικάνων και του ΝΑΤΟ, με συνέπεια και συνέχεια, ακολουθεί αυτή την πολιτική την οποία με συνέπεια όμως ανέκαθεν κατήγγειλαν οι αριστερές, οι ριζοσπαστικές δυνάμεις. Δεν περίμενε κανένας μας ότι η Νέα Δημοκρατία θα συνετιστεί και θα αλλάξει ρότα στις διεθνείς της συμμαχίες. Τουλάχιστον όσον αφορά εμάς, δεν είχαμε καμμία τέτοια αυταπάτη. Η στάση του ΣΥΡΙΖΑ, όμως, είναι που προκαλεί και το αίσθημα και τη λογική του λαού μας, των γειτονικών λαών, που έχουν πολλά υποφέρει από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ. Σήμερα, μάλιστα, ο ΣΥΡΙΖΑ προκαλεί και για δύο επιπλέον λόγους: Πρώτον, σηκώνει τη σημαία δήθεν των ανταλλαγμάτων, την ώρα που μέχρι και τα δέντρα έχουν καταλάβει τι κάνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, αφού εκφρασμένη στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής είναι να κρατηθεί πάση θυσία η Τουρκία στο ΝΑΤΟ, να διατηρηθεί η νατοϊκή συνοχή στην Ανατολική Μεσόγειο, κόβοντας τις όποιες παρτίδες Τουρκίας - Ρωσίας έχουν αναπτυχθεί τελευταία. Αν δεν συμβεί αυτό, ο κίνδυνος είναι η Ελλάδα να μετατραπεί σε στρατιωτική αιχμή του δόρατος ενάντια στην Τουρκία. Αν συμβεί αυτό που επιδιώκουν, σημαίνει ότι η Τουρκία θα πάρει τέτοια ανταλλάγματα, που θα αφορούν σίγουρα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας. Σε αυτή τη στρατηγική συμπαρατάσσεται και η σημερινή Κυβέρνηση όπως και οι προηγούμενες. Το δεύτερο επιχείρημα που ακούγεται από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι να προτείνει μια αναστολή της ψήφισης της συμφωνίας. Και εδώ πρόκειται για τουλάχιστον διπλή κοροϊδία, αφού δεν βάζει ζήτημα ούτε αναστολής καν λειτουργίας των βάσεων, που θα συνεχίσουν να λειτουργούν κανονικά και μάλιστα στο φουλ, κάνοντας τη δουλειά για την οποία φτιάχτηκαν. Αλλά ας αναρωτηθούμε: Αν, για παράδειγμα, η συμφωνία επικυρωθεί αργότερα, μετά από μερικούς μήνες, μετά από ένα - δυο χρόνια, οι βάσεις δεν θα είναι πολεμικά ορμητήρια; Δεν θα συνεχίσουν να είναι μαγνήτες επιθέσεων; Δεν θα συνεχίσουν να σπέρνουν τον όλεθρο και να φέρουν προσφυγικά ρεύματα; Τίποτα από όλα αυτά δεν θα συμβεί και το ξέρετε όλοι σας πολύ καλά, και οι της Κυβέρνησης και οι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Εσείς, κύριοι της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, επιλέγετε κάποιους δραματικούς τόνους, για να νομιμοποιηθεί αυτή η συμφωνία. Κυρίως, απευθύνεστε στον ελληνικό λαό και όχι βέβαια στους Βουλευτές εδώ μέσα, γιατί τον ελληνικό λαό έχετε να πείσετε. Ο ελληνικός λαός είναι κουμπωμένος και διστακτικός, μέχρι ανοιχτά εχθρικός με τέτοιες ενέργειες, που υπονομεύουν την ασφάλειά του, την ειρήνη και ανοίγουν τον δρόμο, για να γίνει σφαγείο στη γειτονιά μας. Άλλωστε, όπως σωστά διαπιστώνετε, εσείς οι ίδιοι στις ηγεσίες και στους Βουλευτές της Αντιπολίτευσης, Μείζονος και Ελάσσονος, δεν έχετε κάποιον να πείσετε. Ήδη συμφωνείτε σχεδόν με όλους τους, με εξαίρεση βέβαια τους Βουλευτές του ΚΚΕ. Ο λαός είναι αυτός που πρέπει να δει καλά την πραγματικότητα έτσι όπως έχει διαμορφωθεί και να κρίνει και με αυστηρότητα και με καθαρό μυαλό τι ακριβώς του λέτε να αποδεχθεί, δηλαδή την πιο βαθιά και άμεση εμπλοκή του στα ιμπεριαλιστικά δολοφονικά σχέδια. Λέτε χωρίς τσίπα «όσες περισσότερες βάσεις έχουμε, τόσο μεγαλύτερα εμπόδια θα μπαίνουν στην τουρκική επιθετικότητα». Εάν είναι έτσι, πώς γίνεται το τελευταίο τρίχρονο, που όντως έχει διευρυνθεί το αμερικανικό αποτύπωμα στην Ελλάδα, να αυξάνεται συνεχώς, να κλιμακώνεται η τουρκική επιθετικότητα; Δεν ξέρετε ότι στο Αιγαίο το ΝΑΤΟ δεν αναγνωρίζει σύνορα; Δεν ξέρετε πως ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκή Ένωση, τόσα χρόνια έχουν ουσιαστικά νομιμοποιήσει την εισβολή και κατοχή από τη νατοϊκή Τουρκία στην Κύπρο; Βλέπετε κάτι άλλο, πέρα από τα διάφορα ευχολόγια όλων τους, για τις παράνομες γεωτρήσεις της Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ; Κάνετε πως δεν ξέρετε ότι η τουρκική προκλητικότητα και επιθετικότητα έχουν πολύ γερές νατοϊκές πλάτες. Λέτε, ακόμα, «η συμφωνία είναι αμυντική» και διάφορα τέτοια. Ποιον δουλεύετε, αλήθεια; Και τα μικρά παιδιά ήδη ξέρουν πως οι ΗΠΑ έχουν τα πιο επιθετικά σχέδια, για να αναχαιτίσουν σχέδια των ανταγωνιστών τους, δηλαδή της Ρωσίας, της Κίνας, του Ιράν, άλλων. Αυτά τα σχέδια «μυρίζουν» μπαρούτι, σαν και αυτό που ξοδεύεται εδώ και χρόνια στη Συρία, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Λιβύη, και τα αποτελέσματα των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών τα βιώνουμε στη χώρα μας και με τις δεκάδες χιλιάδες εγκλωβισμένων προσφύγων και μεταναστών. Ακούσαμε, μάλιστα, από Βουλευτές στην επιτροπή της Βουλής να λένε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ διαπραγματευόταν με τις ΗΠΑ υπέρ της ειρήνης. Έλεος! Βέβαια, εδώ πέρυσι έφθασε να μας πει ότι βάζει τη Βόρεια Μακεδονία στο ΝΑΤΟ, τιμώντας έτσι τη μνήμη των μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού. Το βαρέλι, δηλαδή, δυστυχώς δεν έχει πάτο. Μας λέτε, επίσης, «οι βάσεις προστατεύουν την Ελλάδα». Όμως, η άλλη όψη της μετατροπής της Ελλάδας σ' ένα απέραντο αμερικανικό και νατοϊκό στρατόπεδο είναι όσα κρύβετε από τον ελληνικό λαό. Γιατί δεν του λέτε καθαρά τι δηλώνουν αξιωματούχοι της Ρωσίας ή πρόσφατα αξιωματούχοι του Ιράν, ότι οι βάσεις των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ όπου υπάρχουν - και στην Ελλάδα, δηλαδή - είναι στόχος αντιποίνων. Θεωρούν ότι από το έδαφος τους γίνονται εχθρικές ενέργειες προς τις χώρες τους και έτσι τις αντιμετωπίζουν. Αλήθεια, αυτή είναι η προστασία που προσφέρουν αυτές οι βάσεις στον λαό μας; Οι βάσεις του ΝΑΤΟ δεν προστατεύουν. Αντίθετα, μόνο στοχοποιούν τη χώρα, τον ελληνικό λαό. Μάλιστα, ο ελληνικός λαός και στοχοποιείται και πληρώνει. Την ώρα που από τις τσέπες μας βγαίνουν 4 και πλέον δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ, έρχεστε με αυτή τη σημερινή συμφωνία σας και απαλλάσσετε επιπλέον από κάθε τέλος την προσγείωση, τον ελλιμενισμό, ακόμα και τις εργασίες αναβάθμισης της βάσης. Λέτε, βέβαια, «παίρνουμε τεχνογνωσία από τις Ηνωμένες Πολιτείες για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις». Εμείς βλέπουμε κάτι άλλο. Να παραχωρείται με ευθύνη της Κυβέρνησης στρατιωτικός εξοπλισμός και προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων στη Σαουδική Αραβία. Αλήθεια, ποια κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας διακυβεύονται στο Ριάντ και στις ερήμους της Σαουδικής Αραβίας; Βλέπουμε ακόμη να παραχωρείται ελληνική φρεγάτα για περιπολίες στα Στενά του Ορμούζ, να «ψήνεται» συμμετοχή με προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας και στη Λιβύη. Και αυτό το κάνετε όλοι σας, οι του ευρωατλαντικού τόξου, αφού και ο ΣΥΡΙΖΑ προτρέπει την Κυβέρνηση να βρει, λέει, την κατάλληλη φόρμουλα, για να σταλούν δυνάμεις εκτός συνόρων, αρκεί να είναι υπό την επίσημη, τυπική τουλάχιστον, σκέπη του ΟΗΕ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ακόμα και του ΝΑΤΟ. Και αυτό στο όνομα της Αριστεράς και της προόδου, συνεχίζοντας ασύστολα να ξεφτιλίζετε αγωνιστικές αξίες και ιδανικά. Παράλληλα, σύμφωνα με το κείμενο της συμφωνίας, κάθε στρατόπεδο δύναται να μετατραπεί σε παράρτημα των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων όποτε απαιτηθεί. Ξαναρωτάμε: Τι δουλειά έχουν υποδομές και προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων να βρίσκονται εκτός συνόρων; Όχι μόνο δεν πρέπει να σταλεί, αλλά πρέπει να επιστρέψει και όλο το προσωπικό που ήδη υπηρετεί σε άλλες δεκαπέντε ιμπεριαλιστικές αποστολές εκτός συνόρων. Εάν κάτι, βέβαια, φαίνεται να κλείνει είναι το deal με την αμερικανική βιομηχανία όπλων. Όμως, και εδώ πάλι λέτε ψέματα, γιατί η αναβάθμιση των F -16 γίνεται με στόχο την εμπλοκή των μαχητικών αεροσκαφών στα νατοϊκά σχέδια και στην εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Αυτά ανέφερε το Αμερικανικό Πεντάγωνο, όταν αποφάσισε την αναβάθμιση των ελληνικών F -16. Ξέρετε μήπως καλύτερα εσείς από την αμερικανική κυβέρνηση, η οποία ισχυρίζεται ότι η αναβάθμιση αυτών που πληρώνει ο ελληνικός λαός υπηρετούν την εξωτερική πολιτική των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ; Τώρα το καινούργιο «τάμα του έθνους» πάνε να γίνουν τα F -35, χωρίς να είναι δεδομένο καν εάν μπορούν με επάρκεια στοιχειωδώς να συμβάλλουν στην άμυνα της χώρας, όπως προβληματίζονται οι ειδικοί επί του ζητήματος και με γνωστό βέβαια το υπέρογκο κόστος, που πάλι ο λαός θα πληρώσει. Κυρίες και κύριοι, η κρίση στο Αιγαίο, στη Μεσόγειο, η νέα ελληνοαμερικανική συμφωνία επιβεβαιώνουν πως το θέμα δεν είναι βασικά μόνο το ύψος των εξοπλισμών, αλλά κυρίως ο προσανατολισμός αυτών των εξοπλισμών, προσανατολισμός ώστε να υπηρετείται καλύτερα ο ρόλος που έχει αναλάβει η χώρα στο πλαίσιο των αμερικανονατοϊκών σχεδιασμών. Θα μας πείτε ότι η πρόταση του ΚΚΕ οδηγεί περίπου στην απομόνωση. Γνωστό, παλιό και χιλιοειπωμένο. Αλήθεια, σας ρωτάμε: Είναι ή δεν είναι πραγματική απομόνωση να μην προμηθεύεσαι τα οπλικά συστήματα που έχεις ανάγκη σαν λαός, σαν χώρα, αλλά αυτά που υπαγορεύει η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση; Είναι ή δεν είναι απομόνωση το γεγονός πως στο πλαίσιο της ευρωενωσιακής πολιτικής έχει μαραζώσει η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία; Οι ίδιες οι δηλώσεις νατοϊκών, Αμερικανών, Γερμανών, κυβερνητικών στελεχών επιβεβαιώνουν ότι, εάν γίνει κάτι σήμερα, μία πολεμική εμπλοκή, ένα επεισόδιο, πάλι θα είμαστε μόνοι μας. Και αυτό το παραδέχονται ακόμα και στελέχη και της σημερινής Κυβέρνησης και της προηγούμενης. Ουσιαστικά όλοι αυτοί περιγράφουν ακριβώς αυτή την απομόνωση. Λέτε, επίσης, ότι είστε σε διπλωματικό μαραθώνιο. Δεν αμφιβάλλουμε. Δεν συμμεριζόμαστε, όμως, τις υπερφίαλες εκτιμήσεις πως η Τουρκία, όπως λέτε, απομονώνεται, γιατί ξέρετε πολύ καλά ότι και η αστική τάξη της Τουρκίας κάνει τα κουμάντα της τριγύρω. Αφήνετε, ακόμα, να εννοηθεί ότι την κρίσιμη στιγμή θα υπάρξει αμερικανική παρέμβαση για αποκλιμάκωση. Αλήθεια, στα Ίμια δεν είχαμε πάλι τέτοια παρέμβαση; Όμως, τελικά οι τρεις ήρωες Έλληνες αξιωματικοί, δυστυχώς, δεν γλίτωσαν, ενώ η παρέμβαση των ΗΠΑ τότε ήταν ο καταλύτης για το «γκριζάρισμα» των Ιμίων. Ακολούθησε, βέβαια, η Συμφωνία της Μαδρίτης, με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, στην οποία αναγνωρίστηκαν νόμιμα και ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο. Τώρα στον λαό μας βάζετε το δίλημμα «συνεκμετάλλευση ή σύγκρουση;», «συμβιβασμός ή εμπλοκή;». Το λέμε καθαρά. Και αυτό το δίλημμα είναι πλαστό. Κάθε πλευρά του έχει επικίνδυνες συνέπειες για την ειρήνη, για τα κυριαρχικά δικαιώματα και τη ζωή του ελληνικού λαού. Η όποια σύγκρουση, το όποιο επεισόδιο εμπλοκής μπορούν να λειτουργήσουν ως καταλύτης για μία συμφωνία συνεκμετάλλευσης με νατοϊκή ομπρέλα και το πιστόλι στον κρόταφο του λαού μας, με υποχώρηση σε ζωτικά κυριαρχικά μας συμφέροντα. Επίσης, ο συμβιβασμός, η συνεκμετάλλευση, η παραχώρηση κάποιων κυριαρχικών δικαιωμάτων, για να μη γίνει εμπλοκή και επεισόδιο, για την οποία μιλούν ήδη στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, του ΣΥΡΙΖΑ, άλλοι διάφοροι δημοσιολογούντες, όχι μόνο δεν σου εξασφαλίζει ειρήνη, σταθερότητα και ασφάλεια, αλλά δυστυχώς φέρει μόνο το σπέρμα της επόμενης πολεμικής σύγκρουσης και μάλιστα μεγαλύτερης κλίμακας από ένα απλό επεισόδιο. Σήμερα, όποια συμφωνία και συμβιβασμός και αν γίνει, υπάρχουν συγκεκριμένα δεδομένα, τα οποία δεν πρέπει καθόλου να τα υποτιμούμε ούτε, πολύ περισσότερο, να τα αποκρύβουμε από τον ελληνικό λαό, να τα αποσιωπούμε, δηλαδή ότι, πρώτον, η όποια τέτοια συμφωνία - ο συμβιβασμός που λέτε - γίνεται μεταξύ ανταγωνιζόμενων οικονομικών συμφερόντων καπιταλιστικών κρατών. Δεύτερον, η όποια συμφωνία θα καθορίζει το ποιοι όμιλοι και ποιο από τα ανταγωνιστικά ενεργειακά blog θα αρμέξουν αυτόν τον πλούτο που ανήκει στους λαούς της περιοχής. Τρίτον, το μοίρασμα της τράπουλας, έτσι κι αλλιώς, κάποιους θα αφήσει χαμένους, ριγμένους σε ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο κλιμακώνονται όλο και πιο επικίνδυνα οι ανταγωνισμοί μεγάλων παικτών διεθνώς. Και μην παριστάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε τι εννοούμε. Βλέπετε άλλωστε τι γίνεται αυτά τα χρόνια και τώρα στη Λιβύη. Τέταρτον, σε κάθε περίπτωση κανείς δεν αποκλείει πως στην πορεία προς μία συμφωνία δεν θα περιλαμβάνεται και κάποιο στρατιωτικό πολεμικό επεισόδιο, ακόμα και τυχαία. Κυρίες και κύριοι, η νέα εκδοχή του εφησυχασμού είναι η περιβόητη προσφυγή στο Δικαστήριο της Χάγης. Όμως και εδώ οι παγίδες είναι πάρα πολλές. Όλοι μας θυμόμαστε, για παράδειγμα, πώς το Δικαστήριο της Χάγης νομιμοποίησε τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία, την ανεξαρτησία του προτεκτοράτου του Κοσόβου, κινούμενο σε πλήρη αντίθεση με το Διεθνές Δίκαιο και ερμηνεύοντάς το εντελώς αυθαίρετα. Όλα αυτά σημαίνουν πως το σημερινό διεθνές πλαίσιο, από το οποίο δυστυχώς δεν είναι δυνατόν να αποκλίνουν ούτε οι αποφάσεις των διαφόρων διεθνών δικαστηρίων, παρεμβάλλονται κάθε φορά μεγάλα οικονομικά πολιτικά συμφέροντα, σχεδιασμοί ισχυρών καπιταλιστικών κρατών που προωθούν τις δικές τους επιδιώξεις και όχι βέβαια το δίκαιο των λαών. Για την προσφυγή στη Χάγη επίσης όλοι μας ξέρουμε ότι προϋπόθεση είναι η υπογραφή πρώτα συνυποσχετικού ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία. Τι θα προβλέπει όμως αυτό το συνυποσχετικό; Θα καταγράφει τις θέσεις των δύο πλευρών και η τουρκική κυβέρνηση θα μπορεί να θέσει όλες τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο, στην ευρύτερη περιοχή, δημιουργώντας έτσι προηγούμενα. Δυστυχώς με ευθύνη της άρχουσας τάξης της χώρας, όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων και των κομμάτων τους, η Ελλάδα έχει χωθεί για τα καλά στη δίνη αυτών των σχεδιασμών, στρατευμένη στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ρίχνετε τον λαό στη φωτιά των πολέμων, με στόχο το πολύ - πολύ να κερδίσουν κάποια μερίδια, μία χούφτα μονοπωλιακοί και επιχειρηματικοί όμιλοι της χώρας. Οι εξελίξεις δείχνουν πως σήμερα η ελληνική εμπλοκή πάει ένα βήμα παραπέρα, με την αποστολή προσωπικού και μέσων των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων εκτός συνόρων και την ανάμειξη της Ελλάδας στη στρατιωτική περικύκλωση κυρίως της Ρωσίας, με την ενεργή στράτευση της χώρας στα σχέδια των ΗΠΑ για να περιοριστεί η ενεργειακή τροφοδοσία της Ευρώπης από τη Ρωσία και να προμηθεύεται ενέργεια από άλλες πηγές, προκειμένου να επωφεληθούν οι αμερικανικές επιδιώξεις. Κομμάτι αυτού του παζλ είναι και η συμφωνία για τον EastMed. Επιτρέψτε εδώ και μία κουβέντα για τον έτερο περιφερειακό σύμμαχο της χώρας, το κράτος του Ισραήλ, που ματώνει διαχρονικά τον παλαιστινιακό λαό και του κλέβει την πατρίδα του, τα εδάφη του και την ίδια ώρα αμφισβητεί κυριαρχικά δικαιώματα της παλαιστινιακής αρχής, όσο και του Λιβάνου, γράφοντας το Διεθνές Δίκαιο στα παλαιότερα των υποδημάτων τους, εκεί που τα γράφει και ο Ερντογάν και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Θέλουμε ιδιαίτερα σήμερα να καταγγείλουμε το αμερικανικό σχέδιο για το παλαιστινιακό, γιατί όχι μόνο δεν κατοχυρώνει ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος, αλλά διαιωνίζει και θωρακίζει την ισραηλινή κατοχή. Πρόκειται για επικίνδυνη εξέλιξη, μέρος ενός γενικότερου σχεδίου, με απαράδεκτες διευθετήσεις στην περιοχή κατά των λαών. Οι ελληνικές κυβερνήσεις μέχρι σήμερα έχουν ευθύνη γιατί δεν έχουν προχωρήσει στην αναγκαία αναγνώριση του ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους, παρά την ομόφωνη απόφαση της ελληνικής Βουλής, την ίδια στιγμή που συνεχώς αναβαθμίζουν τη στρατηγική τους συνεργασία με τον Νετανιάχου, τους δολοφόνους του παλαιστινιακού λαού. Και παραπέρα, ο ελληνικός λαός πρέπει να γνωρίζει ότι και μέσω της υπογραφής του EastMed η Ελλάδα μπαίνει πιο βαθιά μέσα σε αυτή την αντιπαράθεση. Αλήθεια, οι συνεκπαιδεύσεις της ελληνικής με την ισραηλινή αεροπορία με τι σενάρια διεξάγονταν; Ποιος ακριβώς ήταν ο στόχος; Ξαναλέμε και προειδοποιούμε - και από αυτό εδώ το Βήμα - οι δρόμοι του πετρελαίου είναι βαμμένοι με το αίμα των λαών. Οι αγωγοί είναι μαγνήτες ανταγωνισμών και πολέμων. Ζητάτε ομοψυχία στα σχέδια των λίγων αυτής της χώρας για πιο βαθιά εμπλοκή σε τυχοδιωκτισμούς και πολέμους, σχέδια που βρίσκουν χαμένο μόνο τον ελληνικό λαό. Εμείς απευθυνόμαστε στον ελληνικό λαό: Δεν είναι αργά να διαχωριστεί από κόμματα και κυβερνήσεις και συμμαχίες ξένες προς τα συμφέροντά του. Έχει τη δύναμη και να σας καταδικάσει και να σας απορρίψει. Σε αυτό καλούμε όλο τον λαό ενωμένο να δώσει την πάλη του. Τώρα απαιτείται απεγκλωβισμός από αυτά τα επικίνδυνα σχέδια, από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, από τα συμφέροντα της ολιγαρχίας του πλούτου, για να μπορέσουμε πραγματικά να προασπίσουμε τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Αυτός ο δρόμος βέβαια είναι δύσκολος, αλλά είναι ο μόνος ελπιδοφόρος για να μπορεί η χώρα μας να συνάπτει σχέσεις με όλες τις χώρες και τους λαούς στη βάση του αμοιβαίου οφέλους, για να αξιοποιηθούν οι πλουτοπαραγωγικές πηγές με κριτήριο την εξασφάλιση της λαϊκής ευημερίας και του περιβάλλοντος και όχι για τα κέρδη και τα σχέδια κάποιων ενεργειακών κολοσσών. Καταψηφίζουμε τη συμφωνία, γιατί δεν θέλουμε νέο Ιράκ, νέο Αφγανιστάν, νέα Συρία, νέα Λιβύη, νέα Γιουγκοσλαβία, νέα Υεμένη, νέα Παλαιστίνη, νέα Ουκρανία, νέα Κύπρο, νέα Ίμια, νέα πραξικοπήματα, νέες καραβιές προσφύγων, νέα σφαγεία με θύματα και τον λαό μας και όλους τους γειτονικούς λαούς. Η καρδιά και η ψυχή μας είναι εκεί έξω από τη Βουλή, στο Σύνταγμα με τους χιλιάδες διαδηλωτές αυτή την ώρα που τραγουδάνε για την αλληλεγγύη, για την ειρήνη των λαών και όχι για τα πολεμοκάπηλα σχέδια των ιμπεριαλιστών.
Καλείται στο Βήμα, εκ μέρους του Κινήματος Αλλαγής, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος κ. Ανδρέας Λοβέρδος.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρωθυπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σε αυτή την πάρα πολύ δύσκολη συγκυρία, σε αυτή τη συγκυρία που κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνας ανησυχεί και σκέπτεται, σε αυτή τη συγκυρία μέσα στην οποία καλείται και η Εθνική Αντιπροσωπεία να κυρώσει αυτή την αμυντική συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι πραγματικά άστοχο και ζημιογόνο να ασχολούνται εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες πολίτες με την κατάσταση την οποία δημιούργησε στον χώρο του ποδοσφαίρου μια άφρων, παραγοντίστικη, ανόητη πολιτική από την πλευρά της Κυβέρνησης, η οποία όσο επιχειρεί να διορθώσει τα κακώς κείμενα, τόσο τα χειροτερεύει. Εύχομαι καλά ξεμπλέγματα, αλλά αυτά δεν μου φαίνεται να είναι και εύκολα. Ελπίζω να κάνω λάθος. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι η πρώτη φορά, στα πολλά χρόνια που παρακολουθώ την εξωτερική πολιτική της χώρας, που στο Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής διαπίστωσα - και το έχω πει και άλλη φορά στην Εθνική Αντιπροσωπεία - έξι πολιτικά κόμματα που συγκροτούν το σημερινό κοινοβουλευτικό μας σύστημα να προσφέρονται στην Κυβέρνηση για τη στήριξη της πορείας της χώρας σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία. Μέσα σε αυτή τη συγκυρία λοιπόν είμαστε σήμερα εδώ, συζητώντας τη συγκεκριμένη συμφωνία. Τι την συγκροτεί; Πολλοί συνάδελφοι έκαναν σχετικές αναφορές και το Κίνημα Αλλαγής θα τις υπογραμμίσει. Το μεγάλο πρόβλημα της μετανάστευσης. Ήμασταν εδώ, σε αυτή την Αίθουσα, χωρίς πολλούς συναδέλφους, να συζητάμε νομοθετικές πρωτοβουλίες από την πλευρά του Υπουργείου Αμύνης σχετικά με τη συνεργασία Αστυνομίας και Στρατού. Εμείς είχαμε στηρίξει αυτή την προσπάθεια. Εγώ με την άδεια του Υπουργού έκανα περιοδεία στα εκατόν σαράντα περίπου χιλιόμετρα της χερσαίας συνοριακής γραμμής και διαπίστωσα ότι αυτή η συνεργασία πηγαίνει εξαιρετικά. Και από την πολιτική του κ. Χρήστου Παπουτσή και της κυβέρνησης Παπανδρέου του 2010-2011, τώρα, από τον Νοέμβριο και μετά, επεκτείνεται το εμπόδιο που δημιουργείται στην παράνομη παράτυπη μετανάστευση, αλλά το μεγάλο πρόβλημα το έχουμε στη θάλασσα και εκεί τα προβλήματα είναι ανοικτά. Συμφωνώ με αυτό που έχουν πει πάρα πολλά κόμματα και εμείς - ίσως πρώτοι εμείς - ότι στη Διαρκή Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας, κεκλεισμένων των θυρών, πρέπει να συζητήσουμε το συγκεκριμένο θέμα. Θυμίζω στα μέλη της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και Εξωτερικών και Άμυνας τα όσα συζητήσαμε με τον κ. Μαργαρίτη Σχοινά πριν από λίγες μέρες, όταν καταγράφηκε, και τώρα πια είναι κτήμα όλης της Αντιπροσωπείας, ότι το πρόβλημα της επαναπροώθησης και η απαγόρευσή της προκύπτει από τη Συνθήκη της Γενεύης του 1951, δεν είναι θέμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή διμερές ή μικροπολυμερές. Άρα το πρόβλημα είναι μεγάλο και παρ' ότι έχουμε προσφέρει και εμείς - και νομίζω και όλα τα κόμματα - στην Κυβέρνηση τη διάθεση συνεργασίας, εμείς επ' αυτού λόγο πρωτοβουλίας και με περιεχόμενο που να μπορεί να γίνει ορατό το αποτέλεσμά του δεν έχουμε δει. Όσον αφορά τη συμφωνία της Λιβύης, την παράτυπη, την παράνομη, την ανυπόστατη, δεν μπορεί κανείς να με πείσει ότι και στα τέλη της προηγούμενης κυβέρνησης και στις αρχές τις δικές σας, το πρόβλημα υποτιμήθηκε. Έχω την ενημέρωση σαν τώρα του Υπουργού Άμυνας του κ. Αποστολάκη στο μυαλό και στα αυτιά μου τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2019 για μία συμφωνία που επίκειται και που η Ελλάδα έπρεπε να πάρει τα μέτρα της. Πέρασαν οι μήνες, το είδαμε ως γεγονός και η δραστηριοποίηση άρχισε μετά, για να αντιμετωπίσουμε σε αυτό το πλαίσιο και το πρόβλημα με τη Ρωσία που γέννησε η πραγματικά επιπόλαιη στάση του πρώην Υπουργού Εξωτερικών του κ. Κοτζιά - και αυτού. Ακόμη, με την ευκαιρία, η κ. Γεννήματα έχει προτείνει πολλές φορές - κύριε Υπουργέ, σας το έχω μεταφέρει κιόλας - ότι για τα θέματα που συζητάμε τώρα σε σχέση με την Τουρκία με αιχμή τη Χάγη, έχουμε επιτρέψει ως πολιτικό σύστημα να αρθρώνεται ο πιο επιπόλαιος διάλογος των τελευταίων ετών. Ό,τι θες ακούς. Επιτρέψτε μου να πω ότι έχετε ευθύνη για αυτό. Διότι εάν είχε γίνει το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών, τα σχετικά βήματα που η χώρα σε επίπεδο πολιτικού λόγου θα μπορούσε να έχει κάνει, θα είχαν ήδη γίνει και δεν έχουν. Ακούς ακόμα και από πολιτικούς, θα έλεγα επιπόλαιους, πάρα πολλά και αντιφατικά πράγματα. Δεν είναι ώρα, όμως, για τέτοια. Η εθνική γραμμή στηρίζεται στη θέση μας της δεκαετίας του '70. Ίσως μετά τη Συνθήκη του Μοντέγκο Μπέι επεκτάθηκε το spectrum της δικής μας πρότασης, σε σχέση με την αποκλειστική οικονομική ζώνη. Όμως, τα θέματα δεν είναι αυτά που συζητούνται στον δημόσιο χώρο. Δεν υπάρχει επιπολαιότητα που να μην έχει ακουστεί. Και επειδή δεν έχει υπάρξει συμφωνία σε επίπεδο πολιτικών Αρχηγών, το έδαφος είναι εύφορο και δεν ευθύνεται η Αντιπολίτευση για αυτό. Ευθύνεται η Κυβέρνηση. Κυρίες και κύριοι, το περιβάλλον σε ό,τι αφορά την εξωτερική μας πολιτική συνεχώς επιδεινώνεται. Οι πιο πολλοί από εδώ είναι ενήμεροι για τις κυβερνοεπιθέσεις που δέχεται η Ελλάδα, για τις κυβερνοεπιθέσεις και μάλιστα, από όσο ενημερωνόμαστε, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου σχεδίου, της «θαλάσσιας χελώνας», και κανείς δεν μπορεί να αγνοεί ότι από το έτος 2018 έως το 2019 οι κυβερνοεπιθέσεις έχουν αυξηθεί και τα κράτη που τις έχουν δεχτεί είναι πολλά. Τελευταία και το δικό μας με τις επιθέσεις εναντίον του ΙΤΕ στην Κρήτη, αλλά και κυβερνητικών sites. Θέλω να κάνω μία επισήμανση από ορισμό του Υπουργείου Εξωτερικών για τις υβριδικές απειλές που δίνουν έμφαση στην εκμετάλλευση των τρωτών σημείων μιας χώρας και στη δημιουργία ασάφειας ως προς την προέλευση και το μέγεθος των κινδύνων, αλλά και την πρόκληση γενικευμένης πολιτικής αστάθειας που έχουν ως στόχο. Και εδώ έχουν υπάρξει προβλήματα, καινούργια προβλήματα, καινούργια για την Ελλάδα. Για το ΝΑΤΟ, για την Ευρωπαϊκή Ένωση προβλήματα γνωστά εδώ και χρόνια. Τέλος, στο πλαίσιο αυτών των δυσκολιών, όπως έχουν διαγραφεί από τις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις, έχουμε αυτή την αμυντική συνεργασία με τις ΗΠΑ που καλούμαστε ως Βουλή να κυρώσουμε. Χρησιμοποιώ ως πρώτη μου φράση μια πραγματικά εξαιρετική διατύπωση του νέου Αρχηγού ΓΕΕΘΑ του κ. Κωνσταντίνου Φλώρου: «Η προς πόλεμο προπαρασκευή είναι η μοναδική οδός για τη διαρκή ειρήνη.» Την προσυπογράφουμε, πιστεύω, όλες και όλοι. Ακριβώς τα πράγματα έχουν έτσι. Η γνώμη του Κινήματος Αλλαγής είναι πως αυτή η συμφωνία ανταποκρίνεται τόσο στις διπλωματικές μας ανάγκες και υποχρεώσεις, όσο και προς σε σχέση με τις αμυντικές μας ανάγκες. Σε δύο θέματα ακουμπάει, εκεί δηλαδή που πραγματικά υπάρχει ώσμωση αμυντικής και εξωτερικής πολιτικής. Και δεν είναι λόγος αντιπολίτευσης ότι και η προηγούμενη κυβέρνηση την προετοίμαζε. Είναι λόγος υπογράμμισης μιας εναρμόνισης των βασικών στελεχών του πολιτικού συστήματος γύρω από κοινές ανάγκες. Αυτό είναι για καλό, δεν είναι για κακό και για αντιπολίτευση. Σε εκείνες τις φωνές - σήμερα ακούστηκαν εδώ - που ασκούν κριτική στην επέκταση αυτής της αμυντικής συνεργασίας και σε άλλες περιοχές της χώρας, λόγου χάριν στην Αλεξανδρούπολη, θέλω να κάνω μία επισήμανση και να υποβάλω ένα σχετικό ερώτημα: Θα ήταν καλύτερα η συμφωνία αυτή των Ηνωμένων Πολιτειών για την αξιοποίηση και του λιμένα της Αλεξανδρούπολης αλλά και των εγκαταστάσεών μας εκεί σε στρατιωτικό επίπεδο να είχε γίνει παραδίπλα, στο λιμάνι Ενέζ της Τουρκίας; Θα το προτιμούσαμε αυτό; Δεν μας αρέσει ότι η συνεργασία με αυτή τη χώρα γίνεται σε αυτή την περιοχή της Ελλάδας όπου τα προβλήματα είναι πάρα πολλά; Θεωρώ ότι ως παράδειγμα θετικό η ανάσυρση του ναυαγίου στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης που δίνει ευκαιρίες, είναι ένα πάρα πολύ καλό παράδειγμα για να στηρίξουμε τις πολιτικές μας θέσεις. Όμως, στην κριτική που ασκούμε στην Κυβέρνηση - και νομίζω η κ. Γεννηματά σήμερα ήταν πολύ σαφής - ότι κάθε τέτοια συμφωνία που υπηρετεί στρατηγικές και των δύο πλευρών - για μας είναι σαφής η στρατηγική - , συνηθίζουμε μέσα στις δεκαετίες να τις συνδυάζουμε με κάποια ανταλλάγματα. Εγώ τα διπλωματικά και αμυντικά ανταλλάγματα τα καταλαβαίνω. Ούτε υπερβολικός είμαι ούτε το κόμμα μου διατυπώνει υπερβολικές θέσεις, αλλά όχι σε παλιές μεθόδους, κύριε Δένδια. Όχι σε παλιές μεθόδους ανταλλαγών, λόγου χάριν πλοία που δεν χρειαζόμαστε, όπως είπατε σωστά, ή άλλα οπλικά συστήματα που μας κοστίζει ο εκσυγχρονισμός τους και στη συνέχεια δεν μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε και τα αχρηστεύουμε. Όμως, στους τομείς που αναφέρατε, στον τεχνολογικό τομέα, δεν θα μπορούσε εκεί η ίδια η συμφωνία να έχει προβλέψεις για τέτοιου είδους εξισορροπήσεις και ανταλλάγματα; Η αξία χρήσης που δίνουμε εμείς στις δικές μας εγκαταστάσεις, ξαναλέω, είναι σαφείς, αλλά δεν θα έπρεπε να συνδυάζεται με τα ανταλλάγματα στην εκπαίδευσή μας γύρω από την τεχνολογία, στην αμυντική μας βιομηχανία που πάσχει; Πολλές φορές - πέντε χρόνια τώρα - με τον κ. Βίτσα και τους Υπουργούς της προηγούμενης κυβέρνησης που είχαν ευθύνη την αμυντική βιομηχανία, λέγαμε εδώ ότι πρέπει να δοθεί ένα τέλος σε αυτή την κατηφόρα της αμυντικής μας βιομηχανίας. Δεν είναι ευκαιρία, αφού δεν δόθηκε αυτό το τέλος, με αυτού του είδους τις συνεργασίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες να προχωρήσουμε και εκεί; Κυρίες και κύριοι, η υπερβολή σε αυτή τη συγκυρία είναι ο χειρότερος σύμβουλος. Όποιος αντιπολιτεύεται σε τέτοια θέματα με κριτήριο την υπερβολή, δεν προσφέρει στη χώρα, αλλά αφαιρεί από τη χώρα. Μας δόθηκε η ευκαιρία ως πολιτικό κόμμα και με τη Συμφωνία των Πρεσπών, με την οποία δεν συμφωνούσαμε, να δείξουμε χαρακτήρα και σοβαρότητα. Ούτε κόσμο καλούσαμε σε διαδηλώσεις και σε πορείες ούτε κτυπούσαμε τους Υπουργούς, παρ' ότι συγκρουόμασταν με την τότε κυβέρνηση που ήθελε και πολιτικά να δολοφονήσει τα στελέχη μας. Εν τούτοις, είχαμε το μυαλό μας στην πατρίδα, στη χώρα και είχαμε κρατήσει και έξω από την αντιπαράθεση και από τη διαρροή πληροφοριών τις όσες συζητήσεις κάναμε μαζί τους. Και τώρα την ίδια στάση κρατάμε. Δεν κερδοσκοπούμε σε βάρος σας, αλλά θέλουμε και εσείς, πέραν της στάσης του Υπουργού Εξωτερικών - το επαληθεύω αυτό που είπε - που μας ενημερώνει και σε επίπεδο συμβουλίου αλλά και σε επίπεδο κομμάτων - αυτό είναι αλήθεια - , θέλουμε από τον Πρωθυπουργό να πάρει την ευθύνη της χάραξης μιας πολιτικής πάνω στην οποία θα συμπλέουν ει δυνατόν όλα τα κόμματα του πολιτικού συστήματος, για την αντιμετώπιση των πιο κρίσιμων προβλημάτων που περνάει η χώρα τουλάχιστον μετά το 1996. Ευχαριστώ πολύ.
Καλείται στο Βήμα ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Αλέξης Τσίπρας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, επιτρέψτε μου εισαγωγικά να αναφερθώ σε αυτό που αισθάνομαι ότι είναι το κυρίαρχο συναίσθημα σήμερα στη μεγάλη πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας. Και το κυρίαρχο συναίσθημα είναι η ανησυχία. Η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού ανησυχεί για τις εξελίξεις. Πιστέψτε με, η ανησυχία αυτή είναι πολιτική, κοινωνική, εθνική. Η ανησυχία αυτή είναι ειλικρινής. Δεν έχει να κάνει με κόμματα. Ανησυχούμε, όχι μόνο γιατί στην οικονομία οι οιωνοί δεν είναι οι καλύτεροι δυνατοί, όπως είχε διαφανεί την προηγούμενη χρονιά, όχι μόνο γιατί στην κοινωνία, η Κυβέρνηση εφαρμόζει με σπουδή και με αγριότητα - θα έλεγα - μια πολιτική που ευνοεί τα πάνω στρώματα και συμπιέζει ακόμα παρακάτω τα κάτω στρώματα, όχι μόνο γιατί στο προσφυγικό βρίσκεστε μπροστά στα αδιέξοδα που οι ίδιοι δημιουργήσατε και δυστυχώς μαζί σας στα ίδια αδιέξοδα βρίσκεται η χώρα και σε μεγάλο αναβρασμό οι τοπικές κοινωνίες, όχι μόνο γιατί στην υγεία, την παιδεία, το κοινωνικό κράτος οι πληγές που προκαλείτε καθημερινά επηρεάζουν τη ζωή και την ασφάλεια εκατομμυρίων ανθρώπων, αλλά και γιατί καθημερινά αποδεικνύετε την αδυναμία σας και την επιτελική σας ανικανότητα να διαχειριστείτε προβλήματα. Και τελικά, εσείς αντί να λύνετε προβλήματα, γεννάτε, δημιουργείτε ακόμα περισσότερα. Ξέρετε, τι λέει ο λαός μας, παρακολουθώντας τις τραγελαφικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών; Λέει: Εδώ, εσείς δεν μπορείτε να χωρίσετε δυο γαϊδάρων άχυρα, δεν είστε σε θέση να χειριστείτε προς το συμφέρον της κοινωνικής ομαλότητας και της δικαιοσύνης κάποιους ισχυρούς του χρήματος και των μέσων ενημέρωσης, εδώ, εσείς τα κάνατε μπάχαλο σε μια αντιπαράθεση ποδοσφαιρικού τύπου και οδηγείτε σε αχρείαστους διχασμούς σε μια κρίσιμη στιγμή για τον τόπο, θα διαχειριστείτε άραγε μια κρίση - ο μη γένοιτο - στα εθνικά μας ζητήματα; Θα διαχειριστείτε εσείς, που δεν μπορείτε να διαχειριστείτε τους ποδοσφαιρικούς παράγοντες, τον κ. Ερντογάν; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Η μεγαλύτερη αιτία της ανησυχίας των πολιτών είναι η εξωτερική πολιτική. Δεν υπάρχει αμφιβολία για αυτό. Και τα όσα βλέπει να κάνετε σε άλλα πιο εύκολα θέματα από τα θέματα της εξωτερικής πολιτικής, προφανώς, μεγεθύνουν αυτή την ανησυχία. Πριν δύο μήνες, σε αυτή την Αίθουσα, σας είχα πει ότι η πολιτική της αδράνειας, το να καλοπιάνετε τους γείτονές μας, μία πολιτική που ασκήσατε επί μήνες απέναντι στην Τουρκία και που εύγλωττα είχε εκφράσει ο Κυβερνητικός σας Εκπρόσωπος - και είχαμε αντιπαρατεθεί, μάλιστα, για το ζήτημα αυτό - ήταν μία λαθεμένη και επικίνδυνη πολιτική. Διότι η πολιτική αυτή συνεισφέρει στο να αποθρασύνεται η Τουρκία στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Συνεισφέρει στο να επιδεινώνεται, αντί να βελτιώνεται, η κατάσταση στο προσφυγικό. Σας είχα πει, όμως, ότι δεν πρόκειται εμείς να ακολουθήσουμε μία στείρα αντιπολίτευση στα εθνικά θέματα, όπως κάνατε εσείς την προηγούμενη περίοδο και ιδίως, στο ζήτημα της Συμφωνίας των Πρεσπών που τώρα εφαρμόζετε και τιμάτε - και σωστά κάνετε - αλλά και στο προσφυγικό. Μπροστά στην πιο επιθετική κίνηση της Τουρκίας απέναντι στη χώρα μας των τελευταίων είκοσι ετών, δηλαδή στη σύναψη αυτού του παράνομου συμφώνου Τουρκίας - Λιβύης, τόνισα ότι πρέπει να συμφωνήσουμε, τουλάχιστον, τα σημαντικά, τα μεγάλα κόμματα - μακάρι, όλα τα κόμματα - σε μία κοινή εθνική στρατηγική. Και ένα από τα πιο κρίσιμα στοιχεία αυτής της στρατηγικής, κατά τη γνώμη μας ήταν - και είναι - να μην είμαστε δεδομένοι για κανέναν, ούτε για τους συμμάχους μας, είτε είναι Αμερικάνοι είτε είναι Ευρωπαίοι. Θυμάμαι πάρα πολύ καλά, κύριε Μητσοτάκη, ότι απαντήσατε θετικά και στην ομιλία σας στον προϋπολογισμό, αν δεν κάνω λάθος. Αναφέρατε ότι κι εσείς προσυπογράφετε αυτή την άποψη και ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη για κανέναν. Πολύ ωραία λόγια. Αναρωτιέμαι, όμως, αν υπάρχει έστω και ένας Έλληνας πολίτης που παρακολούθησε την επίσκεψή σας στον Λευκό Οίκο που να πιστεύει σήμερα ότι εφαρμόσατε εκεί αυτά τα λόγια που είπατε εδώ με στόμφο, ιδίως, τη στιγμή που ανακοινώνατε στον Αμερικανό Πρόεδρο ότι η Ελλάδα είναι πιστός και προβλέψιμος σύμμαχος. Άραγε, τι άλλο σημαίνει αυτό, αυτές τις εξαιρετικά κρίσιμες στιγμές για τη χώρα μας, αν όχι ότι είμαστε δεδομένοι, όταν, μάλιστα σπεύσατε στην ίδια επίσκεψη, πριν καν δείτε τον Πρόεδρο Τραμπ να υιοθετήσετε τις αμερικανικές θέσεις για το 5G, τη στιγμή μάλιστα που και η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά μέχρι και το Ηνωμένο Βασίλειο ανακοινώνουν τη συμμετοχή κινεζικών εταιρειών στους σχετικούς διαγωνισμούς, όταν σπεύσατε, μόνος σε όλη την Ευρώπη, να στηρίξετε, να επικροτήσετε δημόσια την εκτέλεση του Ιρανού στρατηγού Σουλεϊμανί από αμερικανικές δυνάμεις στο Ιράκ, απόφαση που και οι ίδιες Ηνωμένες Πολιτείες δυσκολεύονται να στηρίξουν βάσει του Διεθνούς Δικαίου και κυρίως, όταν μας λέτε σήμερα ότι η Ελλάδα θα στείλει πυροβολαρχία Patriot και πάνω από εκατό στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων στη Σαουδική Αραβία και μάλιστα, χωρίς καμμιά ομπρέλα Διεθνούς Δικαίου, χωρίς καμμιά ομπρέλα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή οποιουδήποτε άλλου διεθνούς οργανισμού στον οποίο ανήκουμε. Αναρωτιέμαι: Τι δουλειά έχουν δικοί μας πύραυλοι, που αγοράστηκαν από το υστέρημα του ελληνικού λαού για να προστατεύουν τα ελληνικά νησιά, στη Σαουδική Αραβία; Τι δουλειά έχουν Έλληνες στρατιώτες στη Σαουδική Αραβία; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εμπλέκετε τη χώρα σε περιπέτειες που την ξεπερνούν και που αλλάζουν το δόγμα της εξωτερικής πολιτικής και άμυνας που είχε η χώρα για δεκαετίες. Σας ζήτησα τόσο κατ' ιδίαν, όσο και δημόσια να ζητήσετε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τη σύγκληση του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών. Σας το έχει ζητήσει και η κ. Γεννηματά, αν δεν κάνω λάθος.
Δύο φορές.
Δύο φορές. Σας ζήτησα, λοιπόν, να συγκληθεί το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών να κουβεντιάσουμε για μία εθνική στρατηγική. Αρνηθήκατε. Σας ζήτησα να μην καταθέσετε αυτό το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα, να το παγώσετε δηλαδή, μέχρι να έχουμε ουσιαστικές δεσμεύσεις από τους ισχυρότερους εκ των συμμάχων μας, από τις Ηνωμένες Πολιτείες, για την υποστήριξη μας σε περίπτωση που οι γείτονες μας κλιμακώσουν ακόμα περισσότερο τις προκλήσεις τους. Και αυτό - αν θυμάστε - σας το ζήτησα πριν καν φύγετε για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Και εσείς βεβαίως κάνατε το ακριβώς αντίθετο. Ψηφίζετε τη συμφωνία χωρίς καμμία ουσιαστική διαβεβαίωση για τη στάση των Ηνωμένων Πολιτειών στις δύσκολες στιγμές. Και με θράσος ανακοινώνει ο ίδιος ο κ. Ερντογάν ότι έρχονται οι δύσκολες στιγμές. Έτσι λέει. Δηλαδή, τι άλλο έπρεπε να κάνετε, κύριε Μητσοτάκη, για να δείξετε στις Ηνωμένες Πολιτείες αυτό ακριβώς που είπατε ότι δεν πρέπει να δείχνει η χώρα στους συμμάχους της, δηλαδή, ότι είμαστε δεδομένοι. Τι άλλο έπρεπε να κάνετε; Αυτό το νομοσχέδιο, κατά την άποψή μας, δεν θα έπρεπε καν να είχε κατατεθεί, όχι να τίθεται προς ψήφιση σήμερα. Δεν έπρεπε να κατατεθεί έως ότου εξασφαλιστούν οι διαβεβαιώσεις που ξέρω ότι όλοι επιζητούμε, όλοι θέλουμε. Δεν υπάρχει κανείς εδώ που να μην τις θέλει. Βεβαίως, η σπουδή σας να το ψηφίσετε χωρίς να διασφαλιστούν αυτές οι διαβεβαιώσεις σάς καθιστά και υπεύθυνο για οποιαδήποτε δυσμενή εξέλιξη που βεβαίως όλοι θέλουμε να αποφευχθεί. Μας λέτε, βεβαίως, και αυτό είναι το κυρίαρχο επιχείρημα σας: «Μα, εσείς δεν είστε αυτοί που διαπραγματευτήκατε αυτή τη συμφωνία;». Ναι, βεβαίως εμείς είμαστε. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ήταν αυτή που προώθησε την αναβάθμιση των αμυντικών και διπλωματικών μας σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Όπως η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αυτή που προχώρησε ουσιαστικά την αναβάθμιση του γεωπολιτικού ρόλου της χώρας, όταν αναλάβαμε το 2015 που ήμασταν σε μια πρωτοφανή κρίση, η οποία είχε επιπτώσεις και στη γεωπολιτική δυναμική της χώρας, όχι μόνον στην οικονομία. Εμείς ήμασταν αυτοί που ανοίξαμε τις συνομιλίες γι' αυτό το νομοσχέδιο. Δεν το κάναμε, όμως, επειδή είμαστε πιστοί και προβλέψιμοι σύμμαχοι, όπως είπατε στον κ. Τραμπ. Καταστήσαμε από την αρχή σαφές στους συμμάχους μας ότι η αναβάθμιση της συνεργασίας μας βασίζεται στη σύγκλιση των εθνικών μας συμφερόντων και κάθε βήμα πρέπει να έχει αμοιβαίο όφελος. Και σε αυτό το πλαίσιο καθιερώσαμε τον στρατηγικό διάλογο τον Δεκέμβρη του 2018. Σε αυτό το πλαίσιο κατεγράφη τον ίδιο μήνα η σαφής στήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών στην προώθηση του αγωγού EastMed. Σε αυτό το πλαίσιο καθιερώθηκε το σχήμα τρία συν ένα με την Κύπρο, το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, πρώτα στο Μπερ Σεβά, μετά στην Ιερουσαλήμ, με την παρουσία του Πομπέο. Σε αυτό το πλαίσιο προωθήθηκε στην αμερικανική Γερουσία το νομοσχέδιο «EastMed Act», που για πρώτη φορά μιλάει με τόσο σαφήνεια για τις παραβιάσεις των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας από την πλευρά της Τουρκίας και κυρίως προβλέπει την κατάργηση του εμπάργκο όπλων στην Κύπρο. Σε αυτό το πλαίσιο αναβαθμίσαμε τα F16 με προνομιακούς όρους. Και τότε βεβαίως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν υπήρχε τουρκο - λιβυκό σύμφωνο και δεν είχαμε τότε έναν Τραμπ που όταν τον ρωτάνε για τη Λιβύη μπροστά στον Έλληνα Πρωθυπουργό, απάντα ότι το θέμα της Λιβύης θα το κουβεντιάσω με τον κ. Ερντογάν και την κ. Μέρκελ. Δεν είχαμε έναν τέτοιον Τραμπ τότε. Για εμάς είναι σαφές ότι ο Πρόεδρος Τραμπ για μια σειρά από λόγους, δεν είναι της ώρας, σήμερα έχει αποφασίσει να ενισχύσει τη συνεργασία του με τον Τούρκο Πρόεδρο σε διάφορα μέτωπα στην περιοχή. Επίσης, είναι σαφές ότι βρισκόμαστε και σε μια πολύ δύσκολη περίοδο, όπως φαίνεται και από το σχέδιό του για το παλαιστινιακό και από τις αντιδράσεις που αυτό το σχέδιο δημιουργεί. Φαίνεται ότι επιδεινώνει τις προοπτικές δίκαιης λύσης, αντί να τις βελτιώνει. Επίσης, είναι σαφές ότι και η Ευρωπαϊκή Ένωση, δυστυχώς, αδυνατεί να ανταποκριθεί στις μεγάλες προκλήσεις της περιοχής μας. Αλλά ακριβώς για όλους αυτούς τους λόγους, θα έλεγα ότι σήμερα είναι απαραίτητη περισσότερο από ποτέ μια κοινή εθνική στρατηγική που θα επαναφέρει την χώρα στην τροχιά μιας ενεργητικής εξωτερικής πολιτικής. Κοινή στρατηγική που αρνείστε. Ρωτάνε, βέβαια, πολλοί: Μα, υπάρχουν οι προϋποθέσεις, αφού διαφωνούμε; Βεβαίως υπάρχουν, λέω εγώ. Όπως για παράδειγμα, η συμφωνία μας για την εμβάθυνση της συνεργασίας της Ελλάδας με τη Γαλλία. Όπως για παράδειγμα η σταθερή θέση της χώρας που εμείς είχαμε και εσείς - βλέπω - θέλετε να συνεχίσετε για ανοικτούς διαύλους διαλόγου με την γείτονα χώρα, για την επανέναρξη των διερευνητικών συνομιλιών, όταν βεβαίως οι συνθήκες το επιτρέψουν. Γιατί δεν είναι εύκολο να ζητάς επανέναρξη διερευνητικών συνομιλιών όταν υπάρχει αυτή η συμπεριφορά. Και για προσφυγή στη Χάγη υπό προϋποθέσεις, αν οι συνομιλίες αποτύχουν και αν αυτή η προσφυγή αφορά και το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, όχι μόνο το ένα από τα δύο, και βεβαίως αν αφορά την υφαλοκρηπίδα και τις θαλάσσιες ζώνες και όχι άλλες απαιτήσεις, ιδίως απαιτήσεις κυριαρχίας. Αλλά θέλω να το πω ξεκάθαρα ότι, ενώ υπάρχουν οι προϋποθέσεις για κοινή εθνική στρατηγική, δεν μπορεί αυτή να υπάρξει, ακόμη κι αν αποφασίσετε κάποια στιγμή να κάτσουμε στο τραπέζι - που το αρνείστε - και να κουβεντιάσουμε, αν δεν σταματήσετε να διαλαλείτε παντού πόσο δεδομένη είναι η χώρα, πόσο δεδομένος είστε εσείς, πόσο δεδομένη είναι η Κυβέρνηση στην εξωτερική μας πολιτική. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και όχι μόνο να διαλαλείτε, αλλά και να ενεργείτε ως δεδομένος και όχι μόνο σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και με την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου πριν από λίγες μέρες συναινέσατε στην ανανέωση της επιχείρησης «Σοφία». Ορθώς, θα πω εγώ ότι συναινέσατε. Ζητήσατε, όμως, κάτι για αυτό, για τη συναίνεσή σας; Ζητήσατε κάτι από τις δύο χώρες που ενδιαφέρονται πρωτίστως γι' αυτή την επιχείρηση, την Ιταλία και τη Γερμανία; Για την Ιταλία γνωρίζετε καλά και εσείς, κύριε Υπουργέ, και αν κάνω λάθος θα με διορθώσει ο Αρχηγός, εγώ είμαι εδώ για να ακούσω τον διάλογο, να ακούσω τα αντεπιχειρήματα. Αναφέρομαι στην Ιταλία και στη Γερμανία, διότι η Ιταλία είναι αυτή που δεν ήρθε τελικά να παραστεί στην υπογραφή του EastMed, διότι μπορούσαμε έναν χρόνο πριν να είχαμε πάει στην υπογραφή, αλλά περιμέναμε για να πείσουμε τον Ιταλό Πρωθυπουργό να άρει τις διαφωνίες ενός εκ των κυβερνητικών εταίρων. Δεν ήρθε τελικά και θα μπορούσε να αποτελεί αυτό ένα αντάλλαγμα. Αλλά αναφέρομαι και στη Γερμανία η οποία δεν κάλεσε την Ελλάδα, ενώ κάλεσε το Κονγκό στη Διάσκεψη για τη Λιβύη στο Βερολίνο. Το ίδιο, βεβαίως, αφορά και στο ζήτημα της επέκτασης των κυρώσεων που κερδίσαμε τον Ιούνιο με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη στην περιοχή της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης της Κύπρου και τώρα θα έπρεπε η στρατηγική μας να είναι να φτιάξουμε τις απαραίτητες εκείνες συμμαχίες εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να επεκταθούν και στην περιοχή νοτίως της Κρήτης, δηλαδή στην ελληνική ΑΟΖ, αν εκεί υπάρξουν παράνομες ενέργειες. Ο ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ως δύναμη πατριωτικής ευθύνης, δεν μπορεί σήμερα να υπερψηφίσει αυτή τη συμφωνία για όλους αυτούς τους λόγους που σας περιέγραψα, διότι δεν πληρούνται σήμερα οι απαραίτητες προϋποθέσεις ώστε να αποβεί θετική για τα συμφέροντα της χώρας. Διαφωνούμε κάθετα με τη λογική του δεδομένου συμμάχου που εσείς προωθείτε. Ψηφίζουμε, λοιπόν, σήμερα «παρών» και ελπίζουμε, κύριε Μητσοτάκη, τουλάχιστον αυτή την ύστατη στιγμή και μετά από όλα αυτά τα διπλωματικά αδιέξοδα στα οποία έχει βρεθεί η χώρα μας τους τελευταίους μήνες, να αναθεωρήσετε τη στάση σας εις ό,τι αφορά το θέμα της συνεννόησης. Βαριά λέξη η συναίνεση. Να υπάρχει συνεννόηση τουλάχιστον. Πρέπει να καθίσετε στο τραπέζι του διαλόγου για να συζητήσουμε μια σοβαρή εθνική στρατηγική για την Ελλάδα του 21ου αιώνα και για την αντιμετώπιση των μεγάλων προκλήσεων που αντιμετωπίζει στην εξωτερική της πολιτική. Μια πολιτική που πρέπει να προστατεύει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και να μας ξανακάνει πυλώνα ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή και όχι να προσπαθείτε, πολλές φορές, να κρύψετε την πολιτική ανεπάρκεια της Κυβέρνησης και τις διπλωματικές αποτυχίες πίσω από ακροδεξιές κραυγές και πολεμοχαρείς δηλώσεις. Όχι εσείς προσωπικά ούτε ο κ. Δένδιας που είναι δίπλα σας, αλλά άλλοι Υπουργοί, παραδίπλα. Ανακοινώνονται τραγελαφικές πρωτοβουλίες, σαν αυτή που διάβασα σήμερα, για πλωτά φράγματα που δήθεν θα κρατάνε τους πρόσφυγες έξω από τα ελληνικά νησιά. Μα, είναι δυνατόν να λέτε τέτοια πράγματα; Ποιος σας τα λέει αυτά; Τόσο εύκολο είναι να λύσουμε το πρόβλημα των προσφυγικών ροών με πλωτά φράγματα; Τι είναι οι βάρκες που έρχονται, τσούχτρες να τις εμποδίζουν τα πλωτά φράγματα; Ποιος σας τα λέει αυτά; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αν συνεχίσετε να κάνετε πολιτική σε κρίσιμα διεθνή θέματα με όρους επικοινωνιακής κατανάλωσης και πυροτεχνημάτων για το εσωτερικό, σε λίγο δεν θα σας παίρνει κανένας στα σοβαρά στο εξωτερικό. Βεβαίως, μη νομίζετε ότι σας παίρνουμε και πολύ σοβαρά στο εσωτερικό, ιδίως το τελευταίο διάστημα, με όλα τα κωμικοτραγικά που γίνονται στον χώρο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Επιτρέψτε μου, κλείνοντας, να πω δυο λόγια γι' αυτά. Δεν έχουν, βέβαια, από πρώτη τουλάχιστον ματιά, καμμία σχέση με τα εθνικά μας θέματα και ελπίζω με την αβελτηρία που σας διακρίνει να μην αποκτήσουν ποτέ. Έχουν, όμως, σχέση με την αξιοπιστία. Έχουν, όμως, σχέση με την ικανότητα, τη σοβαρότητα, την ειλικρίνεια μιας Κυβέρνησης που ταυτόχρονα διαχειρίζεται και κρίσιμα εθνικά θέματα. Επιτρέψτε μου σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και κύριε Μητσοτάκη, να πάω λίγο κόντρα στο ρεύμα των τελευταίων ημερών. Δεν διακρίνω εδώ τον κ. Αυγενάκη, «το φάντασμα που πλανιέται πάνω από τον χώρο του ποδοσφαίρου και της χώρας τις τελευταίες μέρες», όπως εύστοχα είπε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος. Επιτρέψτε μου, όμως, να πάω κόντρα στο ρεύμα και να εκφράσω την αλληλεγγύη και τη συμπαράστασή μου στον κ. Αυγενάκη. Γιατί πολύ απλά, γι' αυτούς τους άθλιους χειρισμούς - ας μη γελιόμαστε - δεν έχει την ευθύνη ο κ. Αυγενάκης. Την ευθύνη αυτή την έχει ο κ. Μητσοτάκης και μόνο ο κ. Μητσοτάκης. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δεν υπάρχει, λοιπόν, Αυγενάκης. Υπάρχει ο κ. Μητσοτάκης και το επιτελικό του κράτος. Σεις δεν μας λέγατε ότι θέλετε με αυτό το επιτελικό κράτος όλες οι κρίσιμες αποφάσεις να παίρνονται από σας; Τώρα γιατί ρίχνετε το «μουτζούρη» στον Υφυπουργό σας; Ή μήπως εσείς δεν γνωρίζατε; Αφού εσείς αποφασίζετε τα κρίσιμα. Εσείς, λοιπόν, είστε και προσωπικά υπεύθυνος γι' αυτό το χάος που έχετε δημιουργήσει στον χώρο του ποδοσφαίρου. Και είστε υπεύθυνος γιατί η διαπλοκή σας με τους μεγαλόσχημους που σας στήριξαν προκειμένου να εκλεγείτε, σας οδήγησε σε αυτούς τους πρωτοφανείς ακροβατισμούς. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και ξέρετε, αυτό έχει κόστος όχι μόνο για το ποδόσφαιρο, έχει κόστος για τη χώρα, για την κοινωνία, για τη δικαιοσύνη. Πρέπει να αναλάβετε αυτή την ευθύνη σήμερα. Διότι, εσείς γνωρίζατε, αν δεν ήσασταν αυτός που συμβουλεύσατε τον κ. Αυγενάκη για να αντικαταστήσει δύο μέλη της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού που πήρε αυτή την απόφαση και μάλιστα, να τους αντικαταστήσει χωρίς, όπως προβλέπει ο νόμος που ψηφίσαμε εμείς, την έγκριση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής. Αρνήθηκε να φέρει τις επιλογές του και επιλογές σας, προφανώς, στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων προς έγκριση και αντικατέστησε αυτά τα δύο μέλη στην πενταμελή αυτή επιτροπή, ενόσω γνώριζε ότι είναι εν εξελίξει μία κρίσιμη υπόθεση για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Όποια απόφαση και να έπαιρνε αυτή η επιτροπή, ήταν ναρκοθετημένη. Είναι σαν να αλλάζεις το διαιτητή της αναμέτρησης στο 90΄ και ο νέος διαιτητής να σφυρίζει πέναλτι στο 93΄, στις καθυστερήσεις. Είτε το σφυρίξει είτε δεν το σφυρίξει, ξύλο θα φάει. Κι εσείς τρώτε ξύλο τώρα, και καλώς τρώτε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δική σας επιλογή ήταν, λοιπόν, αυτή. Δεν ήταν του κ. Αυγενάκη. Όπως, επίσης, στο Μαξίμου συντάχθηκε, κατά πληροφορίες του Τύπου, αλλά και με βάση την κοινή λογική, το περίφημο tweet του κ. Αυγενάκη, το βράδυ της απόφασης που ξεσήκωσε αυτή τη θύελλα. Και βεβαίως, απόλυτα δική σας ήταν και η ιδέα αυτής της τροπολογίας, που μέσα σε λίγες ώρες σκαρώσατε, υπό το κράτος του πανικού και των αντιδράσεων, μία τροπολογία που όξυνε την κατάσταση αντί να την εξομαλύνει, όπως αρχικά πιστεύατε. Η Κυβέρνησή σας, λοιπόν, κύριε Μητσοτάκη, αποδείχτηκε ανίκανη και ανήμπορη μπροστά σε μία εσωτερική κρίση που η ίδια δημιούργησε. Το τονίζω, όμως, αυτό. Το μπάχαλο στο ποδόσφαιρο δεν είναι, κυρίως, δείγμα ανικανότητας και ανεπάρκειας. Αναδεικνύει κι ένα μεγαλύτερο ζήτημα, ότι αδυνατείτε να ξεπληρώσετε τα γραμμάτια που υπογράψατε με τη διαπλοκή προεκλογικά. Είναι πολλά αυτά τα γραμμάτια και προς πολλές κατευθύνσεις! Γι' αυτό και τώρα, όσο κι αν προσπαθείτε, δεν θα ισορροπήσετε τα πράγματα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ξέρετε κάτι; Ο λαός μας έχει μία παροιμία που λέει «όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα, τον τρώνε οι κότες». Κι εσείς ανακατευτήκατε πολύ με τα πίτουρα και συνεχίζετε να ανακατεύεστε. Με αυτόν τον τρόπο, το κακό που κάνετε είναι ότι αναβαθμίζετε τους ολιγάρχες σε συνδιαμορφωτές της πολιτικής, της κοινωνικής ζωής, των πρακτικών, της ιδεολογίας. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ζημιά που έχετε προξενήσει στη χώρα και είναι το αποτέλεσμα ενός ηθικού και πολιτικού εκφυλισμού, που οδηγεί και την κοινωνία σε έναν εκφυλισμό. Συνεπώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η άποψή μας είναι ότι με βάση τον τρόπο που χειριστήκατε αυτή την υπόθεση, ένα πράγμα αποδεικνύεται. Δεν είστε άξιοι εμπιστοσύνης. Σας διαβεβαιώ ότι αυτό έχει αρχίσει να γίνεται φανερό στη μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων. Ειδικά, κύριε Μητσοτάκη, μετά το χθεσινό σας ηχηρό άδειασμα από τον πρώην Πρωθυπουργό, τον κ. Σαμαρά, που έσπασε την κομματική πειθαρχία, ειλικρινά κατανοώ ότι πρέπει να περνάτε δύσκολες ώρες. Οι Πρωθυπουργοί, ξέρετε, τα τελευταία χρόνια - κι εγώ μεταξύ αυτών - περνάγαμε δύσκολες ώρες, πράγματι, για τις απαιτήσεις των δανειστών σε υπερβολικά πράγματα που αφορούσαν τα μνημόνια ή για κρίσιμες για τη χώρα εθνικές συμφωνίες. Εσείς περνάτε δύσκολες ώρες για το ποδόσφαιρο, κύριε Μητσοτάκη. Ο καθείς και η μοίρα του, ανάλογα με τις ικανότητές του!
Καλείται στο Βήμα ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδος της Νέας Δημοκρατίας, Πρωθυπουργός, κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.
Κύριε Τσίπρα, Προτιμώ να περνάω δύσκολες ώρες για το ποδόσφαιρο, παρά για αχρείαστα δημοψηφίσματα, για κλείσιμο τραπεζών και για το πώς οδηγήσατε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αν κρίνω τουλάχιστον από τη συνέντευξη την οποία δώσατε, στην οποία μιλήσατε, για άλλη μία φορά, με θλίψη και προβληματισμό για την κατάσταση στην οποία φέρατε τη χώρα, ναι, όλοι σε αυτό το αξίωμα περνάμε δύσκολες ώρες. Έχουμε, όμως, πιο σοβαρά πράγματα, κύριε Τσίπρα, από το ποδόσφαιρο να ασχοληθούμε σε αυτή τη χώρα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κι αυτό κάποια στιγμή καλό είναι να το αντιληφθείτε και να σταματήσετε κάθε φορά που παίρνετε τον λόγο να παρουσιάζετε μια εικόνα της χώρας την οποία φαντάζεστε μόνο στο δικό σας το μυαλό. Ξεκινήσατε την ομιλία σας λέγοντας ότι οι Έλληνες πολίτες ανησυχούν. Δεν θα διαφωνήσω μαζί σας ότι στην κοινωνία υπάρχει, όντως, μία διάχυτη ανησυχία και για την κατάσταση που επικρατεί στα εξωτερικά ζητήματα και για το προσφυγικό - μεταναστευτικό. Είναι απολύτως λογικό, έχουμε μιλήσει πολλές φορές σε αυτή την Αίθουσα και θα επανέλθω και στη συνέχεια, το γεγονός ότι σήμερα η χώρα αντιμετωπίζει μία έξαρση στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής η οποία μάς υποχρεώνει να ασχοληθούμε πολύ περισσότερο και πολύ πιο συστηματικά με τα ζητήματα αυτά. Όμως, κύριε Τσίπρα, στην ελληνική κοινωνία υπάρχει και ένα άλλο αίσθημα. Υπάρχει το αίσθημα της αισιοδοξίας και το αίσθημα της εμπιστοσύνης. Διότι, ξέρετε, κύριε Τσίπρα, εάν η κατάσταση στην Ελλάδα ήταν τόσο άσχημη όσο την περιγράφατε δεν θα προηγείτο η Νέα Δημοκρατία με διαφορά διπλάσια του εκλογικού αποτελέσματος σε όλες τις δημοσκοπήσεις. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ξέχασα, όμως, «Δεν υπάρχει ούτε μία στο εκατομμύριο πιθανότητα να χάσω από τον Κυριάκο Μητσοτάκη». Αυτά λέγατε πριν από τις εκλογές και εξακολουθείτε να μένετε εγκλωβισμένος, δυστυχώς, στον δικό σας θολό κόσμο ο οποίος βλέπει τα πράγματα μόνο μέσα από φακούς που παραμορφώνουν την πραγματικότητα. Θα ξεκινήσω την τοποθέτησή μου δίνοντας κάποιες απαντήσεις για τα ζητήματα του ποδοσφαίρου στα οποία αναφερθήκατε με αρκετά απαξιωτικό τρόπο.
Μην ασχολείστε με το ποδόσφαιρο.
Όχι, ασχολούμαι και με το ποδόσφαιρο, αλλά το ποδόσφαιρο δεν είναι η πρώτη προτεραιότητα της ελληνικής κοινωνίας ούτε το σημαντικότερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Όμως, είναι ένα ζήτημα το οποίο πρέπει να συζητηθεί. Και πράγματι οι τελευταίες μέρες έβγαλαν στην επιφάνεια μία μίζερη επικαιρότητα. Το διαπίστωσα κι εγώ με θλίψη επιστρέφοντας από τις συναντήσεις που είχα με τον Πρόεδρο Μακρόν στο Παρίσι και με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Μισέλ, στις Βρυξέλλες. Δυστυχώς την ώρα που η χώρα ανακτά διεθνώς την αξιοπιστία της - φαντάζομαι ότι αυτό δεν μπορείτε να το αμφισβητήσετε όταν για πρώτη φορά η χώρα δανείζεται με δεκαπενταετές ομόλογο με επιτόκιο κάτω του 2%, όταν αναβαθμίζεται από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης και όταν υπάρχει μια πρωτοφανής θετική διάθεση του διεθνούς οικονομικού κεφαλαίου απέναντι στην Ελλάδα με πολλές επενδυτικές πρωτοβουλίες για τη χώρα μας - την ώρα, λοιπόν, που η χώρα ανακτά αξιοπιστία στην οικονομία, την ώρα που η χώρα βηματίζει στον δρόμο της προόδου, πράγματι πληγώνεται στο εξωτερικό από μια ποδοσφαιρική βεντέτα. Για την ακρίβεια πρόκειται για μια επιχειρηματική και προσωπική αντιπαλότητα, η οποία μάλιστα αφού πρώτα μπήκε στα γήπεδα, τώρα απειλεί να απλωθεί και στην κοινωνία, διχάζοντας τους πολίτες ακόμα και με όρους γεωγραφίας. Αυτά δεν είναι καινούργια φαινόμενα, κύριε Τσίπρα. Ας είμαστε εδώ ειλικρινείς. Τουλάχιστον είκοσι χρόνια τώρα ταλανίζεται από τέτοια γεγονότα και καμμία κυβέρνηση δεν κατάφερε να τα αντιμετωπίσει με το απαραίτητο θάρρος και την απαραίτητη αποτελεσματικότητα, ούτε η δική σας η κυβέρνηση. Ας μην μπούμε στη συζήτηση σήμερα του ποιος έκανε παρέα με ποιον διαπλεκόμενο. Δεν θέλω να θυμηθώ δηλώσεις παραγόντων όταν εσείς ήσασταν στην κυβέρνηση, ούτε τις δικές σας εκλεκτικές σχέσεις. Ας τα αφήσουμε αυτά λίγο στην άκρη. Ας συμφωνήσουμε σε αυτή την Αίθουσα ότι η φωτεινή Ελλάδα του 21ου αιώνα δεν μπορεί να φυλακίζεται σε μία γκρίζα κερκίδα. Είναι χρέος μας, λοιπόν, να μην αφήσουμε να μετατραπεί η κοινωνική ζωή σε μία ποδοσφαιρική αρένα, να αποκρούσουμε κάθε διχαστικό σχέδιο και να μην επιτρέψουμε σε καμμία μάχη ιδιωτικών συμφερόντων να σκεπάσει την καθημερινή προσωπική μάχη που δίνει ο κάθε Έλληνας πολίτης για να ζήσει καλύτερα, για να προκόψει. Χθες η Κυβέρνηση σε μία κίνηση καταλλαγής ψήφισε μία νομοθετική ρύθμιση με σκοπό να αμβλυνθούν οι αντιδράσεις από μία γνωμοδότηση, όχι απόφαση, της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού. Σύμφωνα με τη νέα διάταξη, η παρανομία μιας ομάδας θα οδηγεί πια στην τιμωρία, όχι, όμως, στην εξόντωσή της. Ρωτώ, λοιπόν: Συμφωνείτε ή διαφωνείτε με αυτή τη διάταξη; Αυτό είναι, λοιπόν, το πρώτο ερώτημα το οποίο θέτουμε στην Αξιωματική Αντιπολίτευση.
Δεν σας ρώτησε τοις μετρητοίς. Είναι ρητορικό το ερώτημα. Απαντάτε όλοι!
Κατά συνέπεια δεν μιλάμε για μια αθλητική διευθέτηση, αλλά για μια παρέμβαση για να πέσουν οι τόνοι. Για την υπόθεση, εξάλλου, θα επιληφθεί τελικά η αθλητική δικαιοσύνη. Κρίναμε, ωστόσο - έκρινα εγώ προσωπικά - ότι μια ποδοσφαιρική διαμάχη δεν επιτρέπεται να μετεξελιχθεί σε κοινωνική. Γι' αυτό πρώτος εγώ τόλμησα να απομακρύνω έναν Ευρωβουλευτή μας ο οποίος συμπεριφέρθηκε όχι ως αντιπρόσωπος του λαού, αλλά ως οπαδός ενός μεμονωμένου συλλόγου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Η πολιτεία λειτούργησε με κριτήρια κοινωνικά και όχι οπαδικά και με πυξίδα την ενότητα των πολιτών, αποκρούοντας άθλιες διχαστικές κραυγές, όπως ότι η χώρα θα κοπεί στα δύο, θα χυθεί αίμα, οι Έλληνες θα μοιραστούν σε βόρειους και νότιους. Απέναντι σε αυτή την κατάσταση η οποία επαναφέρει στο μυαλό όλων μας παλιούς όρους, όπως νταβατζήδες και διαπλοκή, εσείς απλά σιωπάτε. Οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις μην έχοντας τι να προτείνουν, επί της ουσίας, επέλεξαν την αποχή. Ίσως και γι' αυτό η μετριοπαθής προσέγγιση της Κυβέρνησης να συγκεντρώνει τα πυρά των φανατικών και από τις δύο πλευρές, γιατί μάλλον ήταν η μόνη αναγκαία και επιβεβλημένη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όμως, φαίνεται ότι μερικοί εξέλαβαν ως αδυναμία την πρόθεσή μας. Έτσι, κάποιοι επιμένουν να μεταφέρουν τις διαφορές τους από τα γήπεδα στην κοινωνία. Κάποιοι επιμένουν να εξακολουθούν να χρησιμοποιούν οπαδικούς στρατούς, απειλώντας ακόμα και Βουλευτές, εκπροσώπους του ελληνικού λαού, να μετατρέπουν μέσα ενημέρωσης σε φανατικά φερέφωνα, δηλητηριάζοντας την κοινή γνώμη με φτηνά συνθήματα.
Παρακαλώ ησυχία. Ο κ. Τσίπρας δεν διεκόπη ούτε ίχνος δευτερολέπτου. Ησυχία!
Είναι γνωστή, εξάλλου, και καταγεγραμμένη σε όλες τις έρευνες της κοινής γνώμης, η ευθύνη πρωτίστως των παραγόντων και δευτερευόντως της πολιτείας για την κατάντια του ελληνικού ποδοσφαίρου. Προσωπικά θα πράξω αυτό που επιβάλει η συνείδησή μου με γνώμονα το κοινωνικό συμφέρον. Γι' αυτό και σήμερα προειδοποιώ ξανά όσους δυναμιτίζουν την κοινωνική ομαλότητα να ξεχάσουν τα σχέδιά τους. Η Κυβέρνηση και η Βουλή έχουν τρόπο να προστατεύσουν την κοινωνία και θα απαντήσουν κατάλληλα. Ο αθλητισμός είναι υγεία, επικοινωνία, διασκέδαση. Υπάρχει για να ενώνει και όχι για να χωρίζει τους ανθρώπους. Στο κάτω - κάτω, όπως σας είπα στην αρχή, ναι, το ποδόσφαιρο είναι σημαντικό, αλλά οι μειωμένοι φόροι, οι περισσότερες δουλειές, τα καλά νοσοκομεία, τα καλά σχολεία είναι πολύ πιο σημαντικά από ό,τι είναι το ποδόσφαιρο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Όμως, και σε αυτή την περίπτωση θεωρώ ότι πίσω από ένα μεγάλο πρόβλημα, ένα διαχρονικό πρόβλημα, κρύβεται και μια μεγάλη ευκαιρία. Αυτή την ευκαιρία θα ήθελα όλοι οι υπεύθυνοι των ομάδων να την αξιοποιήσουν σε μια ύστατη προσπάθεια συνεννόησης και κοινών αποφάσεων με την ευθύνη και της FIFA και της UEFA. Διαφορετικά, ελληνικοί σύλλογοι θα αποκλειστούν από κάθε διεθνή διοργάνωση και οι ιδιοκτήτες τους θα αποκλειστούν από τα πολλά έσοδα τους. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ενώ, στην περίπτωση που το άρρωστο αυτό κλίμα συνεχιστεί επί μακρόν, θα αναγκαστούμε ως ύστατη λύση να διακόψουμε αμέσως τη Super League, γιατί είναι καλύτερα να μην έχουμε κανένα πρωτάθλημα, παρά να έχουμε αυτό το πρωτάθλημα, το οποίο έχουμε σήμερα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Συγκεκριμένα, η Κυβέρνηση θα αποταθεί στο ανώτατο επίπεδο, στην ηγεσία της Παγκόσμιας και Ευρωπαϊκής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, τη FIFA και τη UEFA. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Ακούστε λίγο, μπορεί και να συμφωνήσετε σε κάποια απ' αυτά τα οποία προτείνουμε. Κάντε λίγο υπομονή. Οι πρόεδροι των δύο ομοσπονδιών, θα προσκληθούν προσωπικά για να συντάξουν μαζί μας ένα μνημόνιο. Ναι, μνημόνιο ανάταξης και επανεκκίνησης του ελληνικού ποδοσφαίρου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και αυτή τη φορά μη σας φοβίζει, κύριε Τσίπρα, η λέξη, διότι αυτού του τύπου τις συμφωνίες - και με δική σας υπαιτιότητα - τις ζήσαμε παντού, εκτός από εκεί που υπήρχε πραγματική ανάγκη να εφαρμοστούν. Διότι, μνημόνιο σημαίνει κανόνες και διεθνή παρακολούθηση, στοιχεία που στην περίπτωσή μας, όπως αποδεικνύεται, πρέπει να εισαχθούν και εδώ από την παγκόσμια αθλητική εμπειρία. Με διεθνή υποστήριξη, λοιπόν, και με τεχνική βοήθεια θα ξεκινήσει η ανασύνταξη του αθλήματος. Και αν οι ίδιοι οι παράγοντες - και νομίζω ήμουν πολύ ξεκάθαρος στη χρονική διορία, την οποία έδωσα - δεν συμμετέχουν σε αυτή την προσπάθεια αυτοκάθαρσης, θα αναγκαστούν οι ίδιοι, με δική τους ευθύνη να υποστούν απώλεια εσόδων και κύρους. Και θα αναλάβουν οι ίδιοι, ενώπιον των φιλάθλων και των οπαδών τους, το βάρος της αποβολής των συλλόγων τους από ευρωπαϊκούς αγώνες. Αυτή η πρωτοβουλία θα έλθει να χτίσει πάνω σε μία σειρά από μέτρα τα οποία κινούνται αναμφισβήτητα στη σωστή κατεύθυνση. Ο θεσμός των ξένων διαιτητών, το VAR παρά τα προβλήματά του, είναι εργαλεία τα οποία είχαμε στηρίξει όταν ήμασταν στην Αντιπολίτευση, κινούνται στη σωστή κατεύθυνση, αποδεικνύεται όμως, δυστυχώς ότι δεν ήταν αρκετά για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε με τρόπο δραστικό το πρόβλημα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Θα έχουμε την ευκαιρία για όλα αυτά και όταν επισκεφτούμε και μας επισκεφτούν οι ιθύνοντες της UEFA και της FIFA, να πούμε πολλά περισσότερα από την επόμενη εβδομάδα. Αναλαμβάνουμε όλοι την ευθύνη που μας αναλογεί. Δεν κρυβόμαστε πίσω από το αυτοδιοίκητο του ποδοσφαίρου, όταν διακινδυνεύεται η κοινωνική ειρήνη και η κοινωνική συνοχή. Αναγνωρίζουν όλοι οι συνένοχοι σε αυτόν τον ολισθηρό δρόμο ότι θα υποστούν τις συνέπειες των επιλογών τους. Κύριε Τσίπρα, έρχομαι τώρα στο ζήτημα της σημερινής συζήτησης, στην αμυντική συνεργασία την οποία υπογράφουμε και η οποία σήμερα έρχεται προς κύρωση. Σας άκουγα να μιλάτε και μου δώσατε πράγματι την εντύπωση ότι επιχειρείτε να κάνετε αντιπολίτευση μόνο χάριν της αντιπολίτευσης. Σας έχω πει πολλές φορές και σε αυτή την Αίθουσα - και έχουμε κάνει αρκετές συζητήσεις για θέματα εξωτερικής πολιτικής, σας το είπα και στην κατ' ιδίαν συνάντησή μας - , ότι δεν έχω ουσιαστικά διαγνώσει καμμία σημαντική απόκλιση ως προς τις κεντρικές κατευθύνσεις της εξωτερικής πολιτικής. Θεωρώ ότι αυτό είναι θετικό, είναι μια κατάκτηση για τη χώρα, κατάκτηση για το πολιτικό σύστημα. Αυτή την εικόνα εξάλλου, μου μεταφέρει και ο Υπουργός Εξωτερικών από τις συζητήσεις που γίνονται στο επίπεδο του Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής. Δεν υπάρχουν σήμερα ουσιαστικές αποκλίσεις και διαφοροποιήσεις. Και πρέπει να σας πω, κύριε Τσίπρα, πως όταν πήγα στις Ηνωμένες Πολιτείες, χρησιμοποίησα ακριβώς αυτή τη διακομματική συναίνεση ως απόδειξη της σταθερότητάς της χώρας στις επιλογές της εξωτερικής πολιτικής. Μίλησα για τη στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών που κάνατε από τότε που αναλάβατε την κυβέρνηση της χώρας, πως ξεχάσατε τα συνθήματα περί φονιάδων Αμερικανών, τις πορείες στην Αμερικανική Πρεσβεία, τα συνθήματα κατά του Ισραήλ και προσαρμοστήκατε στον σκληρό κόσμο της γεωπολιτικής, αναγνωρίζοντας και την ανάγκη για την εμβάθυνση της στρατηγικής συμμαχίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και την ανάγκη η χώρα να αναβαθμίσει το επίπεδο των στρατηγικών σχέσεων με το Ισραήλ. Ξαφνικά, επιστρέφω από τις Ηνωμένες Πολιτείες και ακούω τον ΣΥΡΙΖΑ να λέει ότι «δεν μπορούμε να ψηφίσουμε την κύρωση της συμφωνίας αμυντικής συνεργασίας, διότι κάτι άλλαξε και αν το κάνουμε θα φανούμε…», δήθεν, πώς το είπατε, «…προβλέψιμοι και δεδομένοι. Άρα δεν μπορούμε να ψηφίσουμε αυτή τη συμφωνία, γιατί δεν μπορούμε να είμαστε δεδομένοι και προβλέψιμοι στην εξωτερική πολιτική».
Εσείς το είπατε αυτό.
Κοιτάξτε, κύριε Τσίπρα. Αυτή είναι μία συμφωνία την οποία είχατε διαπραγματευθεί εσείς. Όχι απλά την είχατε διαπραγματευτεί, ουσιαστικά την είχατε θέσει σε εφαρμογή. Πολλές από τις προβλέψεις της συμφωνίας, οι οποίες σήμερα έρχονται και επικυρώνονται και αποκτούν νομική ισχύ, όπως, παραδείγματος χάριν, η λειτουργία της βάσης των drones στη Λάρισα ή η αξιοποίηση του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης, είχαν ήδη δρομολογηθεί από τη δική σας κυβέρνηση και σωστά είχαν δρομολογηθεί, κύριε Τσίπρα. Άρα όλα αυτά τα είχατε ήδη κάνει. Δεν είναι ότι τα είχατε διαπραγματευτεί, τα κάνατε! Από το 2018 λειτουργεί! Ποιον κοροϊδεύετε, λοιπόν, εδώ; Και ποια αυτιά πάτε πάλι να χαϊδέψετε; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Φαντάζομαι, λοιπόν - αν κατάλαβα καλά και θα ήθελα μια διευκρίνιση - ότι δεν διαφωνείτε με τον πυρήνα της συμφωνίας. Έτσι δεν είναι; Η συμφωνία είναι καλή, διότι προφανώς εσείς τη διαπραγματευτήκατε και εσείς την εφαρμόσατε. Η συμφωνία, λοιπόν, είναι καλή αλλά δεν πρέπει να την κυρώσουμε τώρα, διότι πρέπει να στείλουμε ένα ισχυρό μήνυμα αποφασιστικότητας στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού ότι η Ελλάδα δεν είναι δεδομένη και κατά συνέπεια δεν κυρώνει μια συμφωνία, την οποία εμείς θεωρούμε ότι είναι ωφέλιμη για τα εθνικά μας συμφέροντα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Είναι καλό να έχουμε τους Αμερικανούς στην Αλεξανδρούπολη, είναι καλό να ενισχύουμε τις δικές μας δυνατότητες, γιατί θα αποκτήσουμε κάποια στιγμή drones με μια βάση στη Λάρισα. Να μην το κάνουμε αυτό, γιατί θα μας φοβηθούν οι Αμερικανοί αν τους πούμε ότι δεν υπογράφουμε τη συμφωνία! Αυτό μας λέτε περίπου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αυτό συστήνετε στην ελληνική Κυβέρνηση και αυτό θεωρείτε ότι είναι σωστή εξωτερική πολιτική, υπεύθυνη εξωτερική πολιτική. Πράγματι! Είπα στις Ηνωμένες Πολιτείες ότι είναι καλό να είσαι προβλέψιμος, γιατί όλες οι συμμαχίες, ξέρετε κύριε Τσίπρα, στηρίζονται στην έννοια της προβλεψιμότητας. Απρόβλεπτος ήσασταν εσείς το πρώτο εξάμηνο του 2015 και είδαμε πού μας οδηγήσατε! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εγώ, λοιπόν, θεωρώ ότι η προβλεψιμότητα στην εξωτερική πολιτική είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημα. Πόσω μάλλον, όταν αποτελεί και το επιστέγασμα μιας σχέσης, η οποία έχει και διαχρονικά χαρακτηριστικά. Θυμίζω ότι αυτή η συμφωνία είναι η επικαιροποίηση μιας συμφωνίας, η οποία είχε υπογραφεί για πρώτη φορά το 1990. Και για εμάς που έχουμε και ένα ενδιαφέρον για το τι είχε γίνει ιστορικά τη δεκαετία του '80, θυμόμαστε και πόσο εγκλωβίζεται η εξωτερική πολιτική, όταν τη χρησιμοποιούμε για εσωτερική κατανάλωση και λέμε «φεύγουν οι βάσεις του θανάτου», για να μείνουν τελικά οι βάσεις του θανάτου και να γίνουν τα διάφορα τραγελαφικά της εξωτερικής πολιτικής της δεκαετίας του '80 από το ΠΑΣΟΚ και από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Έρχεστε, λοιπόν, και μας λέτε ότι, κοιτάξτε, δεν θέλουμε να υπογράψουμε αυτή τη συμφωνία, όχι γιατί είναι κακή συμφωνία, αλλά γιατί δεν έχουμε πάρει επαρκείς εγγυήσεις. Έχουμε μια προκλητική Τουρκία και θέλουμε περισσότερες εγγυήσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες, με αντάλλαγμα τη συμφωνία την οποία υπογράφουμε. Λοιπόν, θέλω να σας θυμίσω, κύριε Τσίπρα, μόνο ορισμένα πράγματα και ορισμένες δηλώσεις, οι οποίες έχουν γίνει από αμερικανικές αρχές τις τελευταίες εβδομάδες, τους τελευταίους μήνες. Στέιτ Ντιπάρτμεντ, δήλωση της 15ης Ιανουαρίου του 2020: «Σε αντίθεση με όσα ισχυρίζεται η Τουρκία, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, όπως απεικονίζεται στη σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, τα νησιά γενικά δικαιούνται αποκλειστικής οικονομικής ζώνης και υφαλοκρηπίδας στον ίδιο βαθμό με οποιαδήποτε άλλη περιοχή». Δεν θυμάμαι αντίστοιχη δήλωση επί δικών σας ημερών! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ψήφιση και υπογραφή από τον Πρόεδρο Τραμπ του «EastMed Act». Αναφερθήκατε και εσείς σε αυτό το σημαντικό νομοθέτημα. Τον Δεκέμβριο του 2019 ψηφίστηκε. Κάτι κάναμε και εμείς, κύριε Τσίπρα, για να υπογραφεί, εκτός αν και αυτό θέλατε να το δρομολογήσετε εσείς, αλλά ούτε και αυτό προλάβατε! Ξέχασα, δεν προφτάσατε να κάνετε ούτε αυτό! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τουλάχιστον συμφωνούμε ότι είναι μια σημαντική κατάκτηση. Γιατί είναι κατάκτηση ο «EastMed Act», κύριε Τσίπρα; Διότι σήμερα για πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες υπάρχει μια διακομματική συναίνεση σε ένα εξαιρετικά πολωμένο περιβάλλον, που αναγνωρίζει, πρώτον, τη στρατηγική σημασία της λεκάνης της Ανατολικής Μεσογείου για τις Ηνωμένες Πολιτείες και, δεύτερον, αναγνωρίζει τον άξονα Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ, προβλέψιμους - ναι, προβλέψιμους - στρατηγικούς συμμάχους για τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίοι πρέπει να υποστηριχτούν. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Προσθέτουμε, λοιπόν, στη φαρέτρα μας και αυτό το όπλο. Θέλω να σας θυμίσω ότι το Αμερικανικό Κογκρέσο είναι πανίσχυρο. Η δε Αμερικανική Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας είναι κράτος εν κράτει. Όταν πήγα στην Ουάσιγκτον συναντήθηκα με δώδεκα από τους είκοσι δύο Γερουσιαστές, οι οποίοι άκουσαν με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον αυτά που τους είπα: Γιατί η Ελλάδα είναι παράγοντας σταθερότητας στην περιοχή και γιατί σε αυτή τη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία η αναβάθμιση της σχέσης με τις Ηνωμένες Πολιτείες έχει αυτοτελή σημασία, όχι κατ' ανάγκη, όπως είπε ο Υπουργός Εξωτερικών, σε αντιδιαστολή με το τι συμβαίνει στην Τουρκία. Έχουμε, λοιπόν, και αυτό το πολύ σημαντικό κείμενο, το οποίο προσθέτουμε στη φαρέτρα των διπλωματικών μας εργαλείων. Θέλω να θυμίσω, κύριε Τσίπρα, ότι η πώληση των F -35 στην Τουρκία μπλοκαρίστηκε από το Κογκρέσο. Και αυτό συνέβη ως αποτέλεσμα μιας συνολικής παρέμβασης, η οποία έγινε από πολλές χώρες, οι οποίες έπεισαν τελικά την Αμερικανική Γερουσία και το Αμερικανικό Κογκρέσο ότι η αγορά F -35 από την Τουρκία, όταν ταυτόχρονα η Τουρκία έχει αγοράσει το σύστημα S -400, θα έθετε σε κίνδυνο σημαντικές επιχειρησιακές δυνατότητες του ΝΑΤΟ. Καταθέτω, λοιπόν, τον «EastMed Act» στα Πρακτικά της Βουλής. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τρίτον, έλαβα πριν από δέκα μέρες μια προσωπική επιστολή του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών κ. Πομπέο. Σε αυτή την επιστολή, κύριε Τσίπρα, ο κ. Πομπέο γράφει - δεν τα λέει πια μόνο - ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν αφοσιωμένες στη στήριξη της ευημερίας, της ασφάλειας και της δημοκρατίας της Ελλάδος. Δεν θυμάμαι να πήρατε καμμία τέτοια επιστολή επί δικών σας ημερών! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Η τελευταία φορά, επειδή σας βλέπω να γελάτε ειρωνικά, που λάβαμε τέτοια επιστολή από Αμερικανό Υπουργό Εξωτερικών ήταν το 1976 στην περιβόητη ανταλλαγή επιστολών Κίσινγκερ και Μπίτσιου. Είχατε πάρει και εσείς μία επιστολή από τον κ. Τραμπ, που σας συνεχάρη για την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών! Ναι, είχατε πάρει μία επιστολή. Μόνο που, λυπάμαι, δεν έχει ακριβώς την ίδια αξία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Καταθέτω και αυτή την επιστολή στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κατά συνέπεια η Ελλάδα σήμερα έχει καταφέρει ως προς τις σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες να αντιστρέψει μια πάγια κατάσταση δεκαετιών, μια πάγια κατάσταση η οποία στην καλύτερη περίπτωση διεκδικούσε από τις Ηνωμένες Πολιτείες μια ευμενή ουδετερότητα και στη χειρότερη περίπτωση μια ξεκάθαρη αναγνώριση της στρατηγικής σημασίας της Τουρκίας εις βάρος της Ελλάδος ως προς τα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών στην ευρύτερη περιοχή μας. Λοιπόν, αυτά είναι σημαντικές κατακτήσεις, κύριε Τσίπρα, για την εξωτερική πολιτική συνολικά. Θα ήταν γενναίο εκ μέρους σας να το αναγνωρίσετε. Εξάλλου εμείς χτίζουμε πάνω τις δικές σας πολιτικές επιλογές, τις οποίες έρχεστε τώρα και αναιρείτε. Όντως, όμως, κύριε Τσίπρα - και θα κλείσω με αυτό - παραμένετε πράγματι, όπως διεκδικείτε για τον εαυτό σας, απρόβλεπτος και αναξιόπιστος. Άλλοτε ξεκινούσατε για πορεία προς την Αμερικανική Πρεσβεία και φεύγατε στο Σύνταγμα, στρίβατε στη γωνία. Έτσι και τώρα, αρνείστε μια συμφωνία, την οποία μέχρι και χθες υμνούσατε. Φαίνεται, κύριε Τσίπρα, ότι το «πεπρωμένο της κωλοτούμπας φυγείν αδύνατον»! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Στο όνομα όμως - και κλείνω με αυτό - της κοινής εθνικής γραμμής, εγώ θα σας καλέσω να φανείτε και πάλι απρόβλεπτος, παρά τη θέση σας ότι θα ψηφίσετε «παρών», να έχετε το θάρρος να ψηφίσετε «όχι» τουλάχιστον. Τι είναι αυτά τα μεσοβέζικα πράγματα; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αλλάξτε την άποψή σας και ψηφίστε μαζί μας λίγο πριν φύγετε από την Αίθουσα. Για την Ελλάδα θα είναι πράγματι ένα απρόβλεπτο κέρδος. Σας ευχαριστώ πολύ.
Έχει ζητήσει να δευτερολογήσει ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως. Ελάτε, κύριε Τσίπρα, έχετε τον λόγο για λίγα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Θα μιλήσετε από τη θέση σας;
Από τη θέση μου, κύριε Πρόεδρε, για να μην παρασυρθώ και μιλήσω περισσότερο!
Δεν παρασύρεστε εσείς!
Θα προσπαθήσω, γιατί ο κ. Μητσοτάκης είπε ότι το ποδόσφαιρο είναι δευτερεύον αλλά μίλησε δεκαέξι λεπτά για το ποδόσφαιρο. Οπότε μπορεί να παρασυρθώ και εγώ για δευτερεύοντα ζητήματα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Θα ξεκινήσω όμως με τα θέματα της εξωτερικής πολιτικής και ακολούθως θα πω και δυο λόγια μόνο για τα θέματα του ποδοσφαίρου. Κύριε Μητσοτάκη, έχω την αίσθηση ότι είτε κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε τι ακριβώς σας λέμε ή ότι πράγματι δεν μας παρακολουθείτε. Είσαστε πολυάσχολος, βλέπω, το τελευταίο διάστημα. Δεν ξέρω αν έχετε επίγνωση του τι ακριβώς λέμε και του τι ακριβώς συμβαίνει στη χώρα. Διότι βλέπω ότι ταξιδεύετε πολύ ως Πρωθυπουργός - λογικό είναι αυτό - ακόμα περισσότερο και από το πρόγραμμά σας - δικαίωμά σας είναι αυτό - αλλά εμείς λέμε συγκεκριμένα πράγματα. Και τα συγκεκριμένα πράγματα που λέμε σε σχέση με τη συμφωνία είναι ότι βεβαίως τη συμφωνία αυτή εμείς τη διαπραγματευτήκαμε και τη διαπραγματευτήκαμε σε μια λογική αμοιβαίου οφέλους, όμως η κύρωσή της σήμερα από τη Βουλή των Ελλήνων, πριν διασφαλιστούν από την πλευρά των Ηνωμένων Πολιτειών τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια, είναι μια λάθος κίνηση. Και θα εξηγήσω τι εννοώ. Όπως σας είπα στην κατ' ιδίαν συζήτηση που είχαμε, η εξωτερική πολιτική δεν είναι ζήτημα αγάπης, φιλίας ή και ιδεολογίας. Αναφερθήκατε πιο πριν στο ότι αναγκάστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ. Ναι, αναγκάστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ, διότι είχαμε πρώτιστο το συμφέρον της χώρας. Και ακριβώς επειδή δεν είναι ζήτημα φιλίας, αγάπης ή ιδεολογίας αλλά ζήτημα συμφερόντων, κάτι δίνεις και κάτι παίρνεις. Και, βεβαίως, ίσως να μην έχετε καταλάβει τι ακριβώς ψηφίζουμε σήμερα, διότι λέτε ότι εμείς τα εφαρμόζαμε. Άλλο είναι μια ad hoc χρήση άδειας βάσει των διεθνών συμφωνιών και άλλο η ετήσια συμφωνία. Είναι άλλο πράγμα. Συνεπώς εμείς αυτό το οποίο είπαμε, είναι ότι η χώρα θα έπρεπε να πάρει μία σαφέστατη δέσμευση ότι αν κλιμακωθούν οι προκλήσεις από τους γείτονές μας, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα αρκεστούν σε ρητορικές παρεμβάσεις. Κύριε Μητσοτάκη, μου δίνετε την ευκαιρία να πω δύο πράγματα, διότι σήμερα κάνατε μια συγκινητική προσπάθεια να εξηγήσετε τι καλό που είναι να είναι κανείς προβλέψιμος. Σχεδόν βγήκατε στο Βήμα της Βουλής και μας λέγατε ότι η προβλεψιμότητα είναι κάτι πολύ σημαντικό στην εξωτερική πολιτική. Και κατηγορήσατε εμένα ως απρόβλεπτο. Ναι, κύριε Μητσοτάκη, εγώ ο απρόβλεπτος είμαι αυτός ο Πρωθυπουργός όμως, που κατάφερε μαζί με την κυβέρνηση και τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να βγει η χώρα από τα μνημόνια μετά από μία οκταετή κρίση. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Η απρόβλεπτη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτή που κατάφερε να φέρει τους εταίρους στο τραπέζι για να πάρουμε μία ρύθμιση για το δημόσιο χρέος. Η απρόβλεπτη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτή που κατάφερε να δημιουργήσει ένα buffer 37 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η απρόβλεπτη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτή που κατάφερε να αναβαθμίσει την αξιοπιστία και τη γεωπολιτική δυναμική της χώρας με τις συμφωνίες της στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, αλλά και στα βαλκάνια με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Και μιλάτε εσείς σήμερα για κωλοτούμπα σε αυτή εδώ την Αίθουσα; Έχετε το θράσος και μιλάτε για κωλοτούμπα; Πού είναι αυτή η συμφωνία η προδοτική; Την τηρείτε και την τιμάτε! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αλλά, κύριε Μητσοτάκη, εγώ ο απρόβλεπτος όταν πήγα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, δεν κάθισα βουβός απέναντι στον Τραμπ. Μιλήσατε όλα και όλα εβδομήντα δύο δευτερόλεπτα, όταν ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών μίλησε για δεκαεπτά λεπτά! Αφωνία! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ο απρόβλεπτος, λοιπόν, δεν σκούνταγε τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών μπας και πει μια λεξούλα. Αλλά η απρόβλεπτη κυβέρνηση και η απρόβλεπτη διπλωματία μας είχε εξασφαλίσει συνέντευξη Τύπου, ώστε να ακουστούν οι θέσεις μας, να ακουστούν οι εθνικές θέσεις, να υπερασπιστούμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και η απρόβλεπτη αυτή στάση οδήγησε και στη συμφωνία για τον EastMed και στη στήριξη του EastMed από τις Ηνωμένες Πολιτείες και στο νομοσχέδιο «EastMed Act». Δεν το κάνατε εσείς. Κυρώθηκε αυτό το νομοσχέδιο - που πράγματι δίνει πολύ σημαντικά οφέλη στα εθνικά μας συμφέροντα - πολύ πριν πάτε στις Ηνωμένες Πολιτείες και δηλώσετε ότι είστε προβλέψιμος. Αναφερθήκατε στις δηλώσεις. Και μου είπατε ότι πήραμε δεσμεύσεις, πήραμε δηλώσεις. Και μόνο το γεγονός ότι βρεθήκατε στο σημείο να πανηγυρίζετε και να κραδαίνετε μια επιστολή του κ. Πομπέο λίγες μέρες μετά το ταξίδι σας εκεί, φανερώνει την αποτυχία της επίσκεψή σας. Γιατί δεν τα είπε αυτά εκεί; Γιατί δεν τα είπε ο Τραμπ αυτά και σας τα έστειλε ο Πομπέο; Και παρουσιάζετε δήθεν αυτές τις δηλώσεις ως μοναδικές. Μα, ο ίδιος ο Πομπέο στην ίδια την επιστολή που σας έστειλε, γράφει: «Τα έχω πει και δημόσια αυτά ξανά». Τι πανηγυρίζετε; Επικοινωνιακή πολιτική για όλα. Δεν είναι όλα επικοινωνία, κύριε Μητσοτάκη. Και αναφέρεστε μάλιστα και σε επιστολές παλαιότερων ετών, όπως αυτή του 1976. Ελπίζω να μη χρειαστεί να έχουμε παρόμοιες τραγωδίες και τώρα. Διότι, αυτή έγινε δύο χρόνια μετά την απώλεια της Κύπρου και τη στάση των Ηνωμένων Πολιτειών, που ανάγκασε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να πάρει την απόφαση για την έξοδο από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ. Θέλω, όμως, σε αυτό το σημείο, μιας και μιλάτε για δηλώσεις, να πω ότι στην ομιλία μου δεν αναφέρθηκα σε δηλώσεις. Προσπάθησα για ευνόητους λόγους να μην αναφερθώ. Με υποχρεώνετε, όμως, να σχολιάσω δημόσια κάποιες δηλώσεις. Όλη η Ελλάδα άκουσε και έκρινε και, βεβαίως, άκουσε τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, τον κ. Τραμπ, σύμφωνα με τις επίσημες διαρροές μετά το τηλεφώνημα που είχε με τον Τούρκο Πρόεδρο να λέει: «Βρείτε τα στην Ανατολική Μεσόγειο». Και την άλλη μέρα τι έγινε; Την άλλη μέρα ο Τούρκος Πρόεδρος είπε αυτά τα απαράδεκτα και προκλητικά. Και να σας θυμίσω τη συνέντευξη στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», αν δεν κάνω λάθος, του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας του Τραμπ, ο οποίος είπε το εξής πρωτοφανές: «Να μην είναι η Ελλάδα τόσο επιθετική με την Τουρκία. Διότι μας προξενεί προβλήματα, διότι σπρώχνει τη σημαντική αυτή χώρα εκτός του ΝΑΤΟ».
Πού το είπε αυτό;
Δεν το διαβάσατε; Δεν το διαβάσατε.
Την έχετε; Καταθέστε το.
Μην την πατήσετε πάλι έτσι με τα Πρακτικά. Να το διαβάσετε.
Συνεχίστε, κύριε Πρόεδρε.
Ελπίζω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - γιατί στα θέματα εξωτερικής πολιτικής μία αγωνία έχουμε όλοι, δεν έχουμε άλλη - αυτή η στάση της προβλεψιμότητας να μας βγει σε καλό. Η αίσθησή μας είναι ότι δημιουργεί και γεννά κινδύνους. Έρχομαι τώρα και θα κλείσω με τα θέματα του ποδοσφαίρου. Κύριε Μητσοτάκη, - εάν σας άκουσα καλά - μιλήσατε εσείς για νταβατζήδες; Μιλήσατε εσείς για εκλεκτικές σχέσεις με νταβατζήδες; Ποιοι είναι αυτοί οι νταβατζήδες; Σας προκαλώ να λάβετε τον λόγο και να μας το πείτε. Έχουν ονοματεπώνυμο αυτοί οι νταβατζήδες; Ποιοι είναι; Πώς λέγονται; Ποιος είναι νταβατζής; Ο κ. Μαρινάκης, ο κ. Σαββίδης; Αυτοί είναι οι νταβατζήδες; Πείτε το. Γιατί δεν το λέτε; Μιλάτε εσείς για φερέφωνα των ιδιοκτητών των μέσων ενημέρωσης; Εσείς τα λέτε αυτά; Με βάση τα συμφέροντά τους - λέτε - στο ποδόσφαιρο, γέρνουν τα μέσα ενημέρωσής τους. Αλήθεια συμβαίνει αυτό στον τόπο; Δεν το είχαμε καταλάβει τόσα χρόνια! Δεν το είχαμε καταλάβει ότι συμβαίνει αυτό! Καλωσορίσατε στη χώρα μας! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και, εν πάση περιπτώσει, ποια είναι αυτά τα φερέφωνα; Πείτε μας. Είναι η εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» φερέφωνο; Είναι το κανάλι «ΟΝΕ»; Ή μήπως είναι ο τηλεοπτικός σταθμός «OPEN» ή το «ΕΘΝΟΣ»; Γιατί δεν τα λέτε; Όταν βγαίνετε στο Βήμα και λέτε τέτοιες βαριές κουβέντες, να έχετε την ευθύνη, να βάλετε υπογραφή σε αυτά που λέτε, όχι απλά να μιλάτε για νταβατζήδες και για φερέφωνα και για μέσα ενημέρωσης! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και, εν πάση περιπτώσει, κύριε Μητσοτάκη, μας κάνετε πλάκα μάλλον. Καλά, ανακαλύψατε πράγματα εδώ, όπως την UEFA στην Ελλάδα. Αυτά έχουν έρθει από το 2016. Η ΕΠΟ είναι σε στενή συνεργασία, είναι υπό την εποπτεία της. Καλωσορίσατε σε όλα αυτά. Εμείς τα κάναμε. Εν πάση περιπτώσει, όμως, δεν χρειάζεται να είστε πολύ καλός γνώστης των ποδοσφαιρικών. Τις κρίσιμες αποφάσεις πήρατε εσείς και τις χρεώνετε τώρα στον Αυγενάκη, τον κακομοίρη. Εσείς τις πήρατε όμως. Εσείς είστε πίσω από τις κρίσιμες αποφάσεις. Τα άλλα τα ξέρει ο Αυγενάκης. Ένα πράγμα θα σας πω. Εσείς δεν ήσασταν που με το που βγήκατε μειώσατε κατά 50% τη φορολογία των ομάδων, των ΠΑΕ του ποδοσφαίρου, στα συμβόλαιά τους με τους ποδοσφαιριστές, κάνοντας δώρο σε αυτή τη διαπλοκή, που σήμερα εσείς καταγγέλλετε; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εσείς ήσασταν, κύριε Μητσοτάκη. Και επειδή εσείς ήσασταν, καλά ξεμπερδέματα. Τώρα δεν σας λυπάμαι καθόλου.
Τον λόγο έχει ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης.
Κύριε Τσίπρα, θα σας παρακαλούσα την επόμενη φορά χάριν ακρίβειας, όταν αναφέρεστε σε δηλώσεις τρίτων, ζητήστε από το επιτελείο σας να έχει τουλάχιστον τα ακριβή αντίγραφα αυτών που έχουν πει. Εγώ προσωπικά δεν θυμάμαι καθόλου τον Σύμβουλο Εθνικής Ασφαλείας να λέει αυτά τα οποία είπατε. Δεν το θυμάμαι εγώ, δεν το θυμούνται οι συνεργάτες μου, δεν έχω εύκαιρη την τοποθέτησή του. Είμαι περίπου βέβαιος ότι δεν τα είπε έτσι όπως τα είπατε εσείς. Η μισή αλήθεια είναι χειρότερη από ένα μεγάλο ψέμα, κύριε Τσίπρα. Ειδικεύεστε, για άλλη μια φορά, στη διαστρέβλωση της πραγματικότητας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Θέλω να καταλάβω ακριβώς τι ζητάτε από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ζητάτε μία ομπρέλα ασφάλειας και προστασίας των εθνικών συμφερόντων; Ζητάτε μία διμερή αμυντική συμμαχία η οποία θα σημαίνει ότι αν, ο μη γένοιτο, η Ελλάδα δεχθεί επίθεση, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να συνδράμουν, να υποστηρίξουν την Ελλάδα, μια ομπρέλα ασφάλειας; Αυτό ζητάτε; Εξηγήστε το, παρακαλώ, κύριε Τσίπρα. Θέλω να καταλάβω τι είναι αυτό που μου ζητάτε. Και αν ζητάτε αυτό, γιατί δεν το ζητήσατε από τον κ. Τραμπ όταν πήγατε να τον επισκεφθείτε και λέγατε διάφορα περί «διαβολικού» και χαριτολογώντας προσπαθούσατε να δικαιολογήσετε την κωλοτούμπα σας; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Η πραγματικότητα είναι ότι αυτό το οποίο ζητάτε, εάν ζητάτε αυτό, είναι έξω από τη σφαίρα του εφικτού. Κατά συνέπεια αυτό το οποίο έχουμε μπορέσει και εξασφαλίσει είναι ξεκάθαρες δηλώσεις από πλευράς Ηνωμένων Πολιτειών, αναγνώριση του ρόλου της Ελλάδας ως πυλώνας σταθερότητας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, αναβάθμιση της εταιρικής σχέσης της Ελλάδος, άξονας Ελλάδα - Κύπρος - Ισραήλ, ενίσχυση των οικονομικών μας σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες, αναγνώριση και από τις Ηνωμένες Πολιτείες της σημαντικής προόδου που έχει πετύχει η Ελλάδα τους τελευταίους έξι μήνες στο μέτωπο της οικονομίας. Καταλαβαίνω ότι σας προκαλεί πολύ μεγάλη ενόχληση κάθε φορά που η χώρα, γιατί δεν πρόκειται για την Κυβέρνηση, λαμβάνει εύσημα για την πρόοδο την οποία έχει πετύχει τους τελευταίους έξι μήνες. Σας ενοχλεί αυτό το πράγμα, το δείχνετε. Προσπαθήστε να το δείξετε λίγο λιγότερο. Στην Ελλάδα κάνουμε καλό επιτέλους και όχι μόνο στην παράταξή μας με το να βγει η Ελλάδα από την κρίση. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και, εν πάση περιπτώσει, σταματήστε αυτή την πιπίλα για το πόσο απρόβλεπτοι είστε και για το πώς βγάλατε την Ελλάδα από τα μνημόνια, αφού τη βάλατε πρώτα. Είστε σαν τον πυρομανή ο οποίος, αφού έχει κάψει το σπίτι, έρχεται και πανηγυρίζει γιατί φώναξε την πυροσβεστική. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] [[Θόρυβος στην Αίθουσα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Η Ελλάδα επιδίδεται, κύριε Τσίπρα, σε μία διπλωματία η οποία στηρίζεται σε ένα ξεκάθαρο τρίπτυχο και νομίζω ότι τουλάχιστον σε αυτό το τρίπτυχο μπορούμε να συμφωνήσουμε. Ενισχύουμε το πλαίσιο των στρατηγικών μας συμμαχιών όχι μόνο με τις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και με πολλές άλλες χώρες. Χθες επισκέφθηκα τη Γαλλία και πρέπει να σας πω ότι το επίπεδο των ελληνογαλλικών σχέσεων και το επίπεδο της στρατιωτικής μας συνεργασίας ποτέ δεν ήταν καλύτερο. Φαντάζομαι ότι συμφωνείτε ότι αυτή είναι μία πρωτοβουλία η οποία κινείται στη σωστή κατεύθυνση. Τις επόμενες ημέρες έχω να επισκεφθώ τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Προσπερνώ τον ειρωνικό σας τόνο σχετικά με τα ταξίδια, κύριε Τσίπρα. Είναι απαράδεκτο και απρεπές την ώρα που ο Πρωθυπουργός της χώρας αγωνίζεται για την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων της χώρας να αφήνετε τέτοια υπονοούμενα. Είναι απαράδεκτο και απρεπές. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και, βέβαια, υπήρχε πάντα σε αυτή την Αίθουσα μία πάγια πρακτική των πολιτικών δυνάμεων ότι όταν ο Πρωθυπουργός της χώρας είναι στο εξωτερικό αποφεύγεται η κριτική εντός Ελλάδος. Την έχετε παραβιάσει επανειλημμένως. Θα σας συνιστούσα να επιστρέψετε σε αυτή την πρακτική. Εξάλλου θυμάμαι και την πρώτη δήλωση την οποία έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είχα καν προφτάσει να βγω από τη συνάντηση με τον κ. Τραμπ, προφανώς την είχατε γράψει πιο πριν. Δεν βοηθούνε όλα αυτά. Μη νομίζετε κιόλας ότι σας αποφέρουν πόντους εσωτερικά. Καταλαβαίνω έχετε αρκετά εσωτερικά προβλήματα στη διαδικασία της μετάλλαξης του ΣΥΡΙΖΑ με τους πενήντα τρεις, τους κεντροδεξιούς και όλες τις συνιστώσες! Τα καλά ξεμπερδέματα σας τα επιστρέφω για τα δικά σας εσωκομματικά προβλήματα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κλείνω τώρα με τα ζητήματα του ποδοσφαίρου. Μιλήσατε, κύριε Τσίπρα, με ονόματα. Να μιλήσω και εγώ, λοιπόν, με ονόματα. Εξ όσων θυμάμαι ο κ. Μαρινάκης είναι αυτός ο οποίος σας έκανε διθυραμβικά εξώφυλλα στις εφημερίδες μέχρι που δεν τα βρήκατε κάπου. Δεν ξέρω πού, αλλά αυτός σας στήριξε με κόκκινα εξώφυλλα. Ως προς τον κ. Σαββίδη, με τον οποίο πηγαίνατε αγκαλιά στη Θεσσαλονίκη, αν θυμάμαι καλά, αυτός ήταν που είχε πει ότι ο Μητσοτάκης δεν θα γίνει ποτέ Πρωθυπουργός. Αφήστε τα, λοιπόν, αυτά στην άκρη, κύριε Τσίπρα. Εσείς τους είχατε πάρει αγκαλιά και τους δύο μέχρι που κάπου τσακωθήκατε!
Έχει ζητήσει τον λόγο η κ. Γεννηματά για δύο - τρία λεπτά. Η κ. Γεννηματά δεν μίλησε στην αντίστροφη σειρά των Αρχηγών. Έχετε τον λόγο, κυρία Γεννηματά, για ελάχιστα λεπτά γιατί μας είχατε ειδοποιήσει ότι δεν θα μιλήσετε, αλλά προφανώς αυτά τα δύο - τρία λεπτά είναι δικά σας.
Πράγματι, κύριε Πρόεδρε, και σας ευχαριστώ πάρα πολύ, είχα ειδοποιήσει ότι δεν θα μιλήσω γιατί ακόμα και τις διαφωνίες μας στα εθνικά ζητήματα, στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, τις κρατάμε χαμηλά. Αλλά, δυστυχώς, παρακολουθώντας τη συζήτηση - και ιδιαίτερα το τελευταίο μισάωρο - είναι αδύνατον να μην παρέμβω και να μη ζητήσω τον λόγο. Γιατί πραγματικά εκπλήσσομαι. Ζούμε εξαιρετικά κρίσιμες ώρες για τα εθνικά μας θέματα, για τα εθνικά μας συμφέροντα και ο ελληνικός λαός περιμένει απ' όλους εμάς να έχουμε τουλάχιστον στον τομέα αυτόν τη δυνατότητα να συνεννοηθούμε και να χαράξουμε μία εθνική γραμμή. Και έχω ζητήσει κατ' επανάληψη να συγκληθεί το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών, ακριβώς για να μπορέσουμε να συζητήσουμε ανοικτά μεταξύ μας και να συμφωνήσουμε επιτέλους σε μία κοινή γραμμή, για να εμπνεύσουμε ασφάλεια και εμπιστοσύνη στον ελληνικό λαό και να εκπέμψουμε προς τους εταίρους και τους συμμάχους και προς όλη τη διεθνή κοινότητα ένα μήνυμα αποφασιστικότητας, ετοιμότητας και πυγμής. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Αντί γι' αυτό βλέπω σήμερα ότι επιλέγουν για άλλη μια φορά ο Πρωθυπουργός και ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να στήσουν μια κοκορομαχία σε ένα τόσο κρίσιμο θέμα. Στην πραγματικότητα τι επιχειρούν να κάνουν; Να κρύψουν πίσω από βαριές κουβέντες και κούφια λόγια και λογοπαίγνια τις ενοχές που φέρουν και οι δύο, τις μεγάλες ευθύνες που έχουν, γιατί από το καλοκαίρι του 2015 μέχρι σχεδόν σήμερα είμαστε φοβερά προβλέψιμοι και δεδομένοι στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Το λέω συνεχώς. Είδα σήμερα ότι μας αντέγραψε και ο κ. Τσίπρας στο πόσο επικίνδυνο είναι να είμαστε προβλέψιμοι και δεδομένοι. Μα, αυτό κάνει η Ελλάδα συστηματικά στα ζητήματα της εξωτερικής της πολιτικής από το καλοκαίρι του 2015 μέχρι σήμερα. Και για ποιο πράγμα πανηγυρίζουμε ακριβώς; Επειδή παραμένουν εδώ όλες οι δεσμεύσεις στην οικονομία, στο Υπερταμείο της υποτέλειας, στο προσφυγικό; Και μήπως δεν ήξερε η κυβέρνηση Τσίπρα, όταν διαπραγματευόταν αυτή την αμυντική συμφωνία, ποια ήταν η κατάσταση με την Τουρκία; Αν την υποβάθμισε, κακώς. Αλλά αυτοί τη διαπραγματεύτηκαν και έχουν τεράστια ευθύνη. Και, βεβαίως, έχει τεράστια ευθύνη και η Κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη, της Νέας Δημοκρατίας, σήμερα, που την επικυρώνει χωρίς να έχουν εξασφαλιστεί με τη διαπραγμάτευση που έκαναν, τόσο η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ όσο και η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, τα συμφέροντα της χώρας. Αυτή είναι η πραγματικότητα και αυτό ακριβώς προσπαθούν σήμερα να κρύψουν πετώντας την μπάλα στην εξέδρα. Ήρθαν εδώ να καταναλώσουν τον περισσότερο χρόνο της τοποθέτησής τους στο ποδόσφαιρο. Μία είναι η αλήθεια: τα κάνατε μπάχαλο. Γι' αυτό αποχωρήσαμε. Σας καταγγείλαμε για όλη σας την πολιτική όλους τους τελευταίους μήνες και όχι μόνο για τη ρύθμιση που φέρατε προχθές. Γι' αυτό αρνηθήκαμε να είμαστε εδώ και να νομιμοποιήσουμε όλες αυτές τις επιλογές. Και αφού τα κάνατε μπάχαλο, έρχεστε εκ των υστέρων να εξαπολύσετε από το Βήμα της Βουλής αόριστες απειλές. Μία είναι η αλήθεια, μπήκατε από τις μεταρρυθμίσεις στις διευθετήσεις, κύριε Μητσοτάκη. Δεν μπορείτε να επιβάλλετε τον νόμο στα επιχειρηματικά συμφέροντα. Αυτό το συμπέρασμα έχει εξαγάγει ο ελληνικός λαός τις τελευταίες δύο ημέρες και ό,τι και αν κάνετε σήμερα εδώ μεταξύ σας, γιατί πάντα βρίσκεται πρόθυμος ο κ. Τσίπρας να σας εξυπηρετήσει για να αποπροσανατολίσετε τη συζήτηση, δεν θα καταφέρετε να αλλάξετε αυτές τις εντυπώσεις. Το λέω αυτό, διότι εμείς είχαμε προβλέψει ότι η δήθεν απρόβλεπτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είναι ο μεγαλύτερος χορηγός της Δεξιάς και της ανοίγει τον δρόμο για να επιστρέψει. Ιδού, λοιπόν, τα αποτελέσματα και στα εθνικά, ακόμα και στο ποδόσφαιρο. Λυπάμαι πάρα πολύ!
Μιας και μιλάμε για προβλέψεις…
…να το καταθέσω στα Πρακτικά…
Να το καταθέσετε.
Ναι, αλλά να διαβάσετε και τι είπε και να συγκρίνετε μετά!
Ένα λεπτό, περί τίνος πρόκειται;
Απλά για να καταθέσω στα Πρακτικά, διότι αμφισβητήθηκε, ότι ο Σύμβουλος της Εθνικής Ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών έδωσε μια συνέντευξη, η οποία κρατούσε ίσες αποστάσεις και ουσιαστικά έλεγε να αποφύγουμε τις προκλήσεις που θα βλάψουν τη συνοχή του ΝΑΤΟ και την παραμονή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ. [[Θόρυβος στην Αίθουσα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Περιμένετε να ακούσετε. Είπε, λοιπόν, επί λέξει…
Τι σχέση έχει αυτό;
Ακούστε με! Τι έχετε πάθει; Εντάξει, κύριε Μητσοτάκη, δεν πειράζει. Αντιδικήσαμε αρκετά πριν. Εγώ απλά θα σας πω τι γράφει. Επειδή δεν ήμουν πρόχειρος να βρω την «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», βρήκα την εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» που είναι του κ. Μαρινάκη σήμερα, που, όπως μου είπατε και εσείς, όταν τα βρίσκαμε, μου έκανε, λέει, πρωτοσέλιδα. Δηλαδή, εσείς τα βρήκατε και σας κάνει διαρκώς; Αυτή είναι η αντίληψή σας για τα μέσα ενημέρωσης; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εν πάση περιπτώσει, επειδή εγώ θεωρώ όλες τις εφημερίδες έγκριτες και έγκυρες, ακόμα και αυτές που μας ασκούν κριτική, σας διαβάζω τον τίτλο «Ίσες αποστάσεις. ΗΠΑ για Τουρκία και Ελλάδα: Αποφύγετε τις προκλήσεις που θα βλάψουν τη συνοχή του ΝΑΤΟ. Μηνύματα αποφυγής των προκλήσεων στη Μεσόγειο, που θα έβαζαν σε κίνδυνο τη συνοχή του ΝΑΤΟ στέλνουν οι Αμερικανοί με φόντο την ένταση ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία». Και λέει, λοιπόν, ο Ρόμπερτ Ο΄ Μπράιεν επί λέξει: «Οι Ηνωμένες Πολιτείες ενθαρρύνουν την Ελλάδα να διαχειριστεί τις σχέσεις της με την Άγκυρα με τρόπο που δεν θα πλήξει τη σημαντική συμμαχία μας, το ΝΑΤΟ». Τι ακριβώς θέλετε; Αλλά δεν έχετε πολύ ελεύθερο χρόνο για να διαβάζετε τα δημοσιεύματα αυτά.
Ελύθησαν τα μυστήρια! Είχαμε πει …
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Παφίλη, για τη διαδικασία θα μιλήσω και εγώ.
…για τη διαδικασία που συμφωνήσαμε…
Για τη διαδικασία όπως προβλέψαμε, αλλά που απρόβλεπτα εξελίχθηκε.
Σκόπιμα επί μιάμιση ώρα μιλάνε για την μπάλα! Σκόπιμα!
Μας κολακεύετε τώρα, ειδικά εμένα! Όχι, δεν έχω τέτοιες ικανότητες. Ακούστε, είχαμε υπολογίσει να ολοκληρωθεί η συζήτηση γύρω στις 19.00΄ και να ξεκινήσει πριν από μιάμιση ώρα η ψηφοφορία. Προφανώς πέσαμε έξω και δεν πέσαμε λίγο έξω, πέσαμε κατά πολύ. Μίλησαν οι πολιτικοί Αρχηγοί με αφθονία χρόνου. Δεδομένου ότι δεν μπορέσαμε να τηρήσουμε αυτό που είχαμε λογαριάσει στη Διάσκεψη των Προέδρων με κάποια ομολογουμένως ευελιξία, δηλαδή να γίνει η ψηφοφορία στις 19.00΄, παρακαλώ να δεχθείτε τώρα αμέσως μετά, που τελείωσαν οι συζητήσεις και οι διάλογοι των πολιτικών Αρχηγών, να ξεκινήσουμε τώρα την ονομαστική ψηφοφορία.
Το Σώμα ενέκρινε.
Κύριε Πρόεδρε, επί της διαδικασίας…
Κύριε Παφίλη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, δεν συμφωνήσαμε αυτά. Με την παρέμβαση τη δική μας από την αρχή που ήρθε αυτή η συμφωνία για συζήτηση στην επιτροπή και στην Ολομέλεια, τελικά συμφωνήσαμε για τέσσερις κύκλους ομιλητών. Μίλησαν μόνο πέντε. Συμφωνήσαμε ή όχι για τέσσερις κύκλους; Συμφωνήσαμε. Το πρωί όταν είπατε στις 19.00΄, σας είπα και εγώ και ο κ. Κακλαμάνης, αν είναι εδώ, ότι είναι αδύνατον να γίνει αυτό και να εκπληρώσουμε αυτό που είχαμε αποφασίσει και είπαμε ότι θα είμαστε ευέλικτοι. Δηλαδή, αν θα μιλήσουν μία ώρα, γιατί τόσο είναι οι υπόλοιποι, θα καταστραφεί το πρόγραμμα που έχει παραβιαστεί μιάμιση ώρα και μάλιστα λόγω ποδοσφαίρου που είναι ασήμαντο; Εμείς ζητάμε, όπως γίνεται πάρα πολλές φορές, μετά τις τοποθετήσεις των πολιτικών Αρχηγών να συνεχίσουν οι υπόλοιποι, όσοι θέλουν να μιλήσουν και μετά να γίνει η ονομαστική ψηφοφορία.
Ωραία, το κατάλαβα, κύριε Παφίλη. Έχει δίκιο κατά το ήμισυ. Είχαμε συμφωνήσει να γίνουν τέσσερις κύκλοι τεσσάρων Βουλευτών με στόχο, όμως, να κλείσουμε στις 19.00΄. Δεν επετεύχθη. Ευελιξία σημαίνει 19.30΄, 20.00΄. Ξέφυγε κατά πολύ αυτό, γι' αυτό και έθεσα στην Ολομέλεια να εγκρίνει, να προχωρήσουμε μετά τις ομιλίες των Αρχηγών στη διεξαγωγή της ψηφοφορίας, επειδή ξεφύγαμε κατά πολύ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Άρα η Ολομέλεια εγκρίνει αυτή την ολοκλήρωση της διαδικασίας και παρακαλώ…
Για μία ώρα;
Για μιάμιση ώρα, κύριε Παφίλη. Σας παρακαλώ, έγινε δεκτό …
Σας λέω ότι άλλη φορά δεν θα κρατήσουμε την ίδια τακτική προσπαθώντας να βρούμε συνεννόηση και στο Προεδρείο και παντού. Όταν παραβιάζεται…
Δεν παραβιάστηκε τίποτα. Ξεφύγαμε μιάμιση ώρα. Υπήρξε ανοχή και στην ομιλία του Αρχηγού του Κομμουνιστικού Κόμματος και στου κ. Τσίπρα και στου κ. Μητσοτάκη.
Οι άλλοι μίλησαν τέσσερις φορές παραπάνω. Τι μας λέτε τώρα;
Όλοι μίλησαν περισσότερο από την ώρα τους. Κατά συνέπεια κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής και των άρθρων του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών: «Κύρωση του Πρωτοκόλλου Τροποποίησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής». Σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 εδάφιο γ΄ του Κανονισμού της Βουλής θα διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής, επί του πρώτου άρθρου, επί του ακροτελεύτιου άρθρου, καθώς και του συνόλου του νομοσχεδίου λόγω της ειδικής πλειοψηφίας που απαιτεί το άρθρο 27 παράγραφος 2 του Συντάγματος. Συνεπώς διακόπτουμε τη συνεδρίαση για δέκα (10΄) λεπτά, σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. Θα διεξαχθεί ηλεκτρονική ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής, επί του πρώτου άρθρου, επί του ακροτελεύτιου άρθρου και επί του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών: «Κύρωση του Πρωτοκόλλου Τροποποίησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής». Σας επισημαίνουμε ότι η ψηφοφορία περιλαμβάνει την αρχή του νομοσχεδίου, ένα άρθρο, το ακροτελεύτιο άρθρο και το σύνολο. Βεβαιωθείτε ότι έχετε ψηφίσει και τα τέσσερα πεδία που περιλαμβάνει η ψηφοφορία. Αφού καταχωρίσετε την ψήφο σας, έχετε τη δυνατότητα να την ελέγξετε ή και να την αναθεωρήσετε ως τη λήξη της ψηφοφορίας. Για οποιαδήποτε απορία απευθυνθείτε στο Προεδρείο, προκειμένου να σας συνδράμουν οι αρμόδιοι υπάλληλοι. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι έχουν έρθει στο Προεδρείο επιστολές ή τηλεομοιοτυπίες (φαξ) συναδέλφων, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο τους. Οι ψήφοι αυτές θα καταχωριστούν στο ηλεκτρονικό σύστημα και θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει. Οι επιστολές, οι οποίες απεστάλησαν στο Προεδρείο από τους συναδέλφους, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, θα καταχωριστούν στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ενημερώνω ότι οι συνάδελφοι κ.κ. Μπουρχάν Μπαράν, Ιλχάν Αχμέτ, Γεώργιος Βαγιωνάς, Μαριέττα Γιαννάκου, Σταύρος Αραχωβίτης, Κωνσταντίνος Ζουράρις, Ειρήνη Αγαθοπούλου, Τρύφων Αλεξιάδης, Σωκράτης Βαρδάκης και Σπυρίδωνας Λάππας δεν θα παρευρεθούν στη σημερινή ονομαστική ψηφοφορία και μας γνωρίζουν με επιστολή την πρόθεση ψήφου τους. Οι επιστολές αυτές, οι οποίες εκφράζουν πρόθεση ψήφου, δεν συνυπολογίζονται στην ηλεκτρονική καταμέτρηση των ψήφων και θα καταχωριστούν στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης.
Παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. Εψήφισαν συνολικά 288 Βουλευτές. Επί της αρχής του νομοσχεδίου: Υπέρ της αρχής του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά της αρχής του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 33 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισαν 80 Βουλευτές. Συνεπώς το νομοσχέδιο έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου πρώτου του νομοσχεδίου: Υπέρ του άρθρου πρώτου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του άρθρου πρώτου του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 33 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισαν 80 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο πρώτο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Επί του ακροτελεύτιου άρθρου του νομοσχεδίου: Υπέρ του ακροτελεύτιου άρθρου του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του ακροτελεύτιου του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 33 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισαν 80 Βουλευτές. Συνεπώς το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Επί του συνόλου του νομοσχεδίου: Υπέρ του συνόλου του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 175 Βουλευτές. Κατά του συνόλου του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 33 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισαν 80 Βουλευτές. Συνεπώς το νομοσχέδιο έγινε δεκτό επί του συνόλου κατά πλειοψηφία. Οι θέσεις των κομμάτων, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του του Υπουργείου Εξωτερικών: «Κύρωση του Πρωτοκόλλου Τροποποίησης της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 20.48΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2020 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: α) αναφορά από τον προεδρεύοντα της συνεδρίασης στη μνήμη των πεσόντων Ελλήνων αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού στα Ίμια την 31η Ιανουαρίου 1996 και τήρηση ενός λεπτού σιγής και β) κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.