Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Πριν μπούμε στην κανονική διαδικασία, θα ήθελα να κάνω γνωστό στο Σώμα ότι οι Υπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Εξωτερικών και Οικονομικών κατέθεσαν σήμερα 14-2-2017 σχέδιο νόμου: «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν για συνεργασία στον τομέα της γεωργίας». Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση της Σύμβασης για τον κεντρικό τελωνισμό, όσον αφορά την κατανομή των εθνικών εξόδων είσπραξης που παρακρατούνται κατά τη διάθεση των παραδοσιακών Ιδίων Πόρων στον προϋπολογισμό της Ε.Ε.». Το σχέδιο νόμου ψηφίστηκε στη Διαρκή Επιτροπή κατά πλειοψηφία. Εισάγεται προς συζήτηση στη Βουλή με τη διαδικασία του άρθρου 108 του Κανονισμού της Βουλής, δηλαδή μπορούν να πάρουν τον λόγο όσοι έχουν αντίρρηση επί της κυρώσεως αυτής της συμφωνίας. Θέλει κάποιος συνάδελφος να πάρει τον λόγο;
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε Καρακώστα, έχετε τον λόγο.
Στην επιτροπή είχαμε ψηφίσει κατά.
Ναι, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ. Η εφαρμογή της διαδικασίας του κεντρικού τελωνισμού αποτελεί μία ακόμη περίπτωση εκχώρησης των εθνικών αρμοδιοτήτων προς μία ευρωπαϊκή κεντρική υπηρεσία, πλήρως ελεγχόμενη από τα συμφέροντα και τις επιδιώξεις των Βρυξελλών. Το κάθε κράτος - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως τα πιο αδύναμα και οικονομικά ευάλωτα κράτη του ευρωπαϊκού νότου στερούνται με τον τρόπο αυτό τη δυνατότητα επαρκούς και ολοκληρωμένου ελέγχου των εισαγόμενων και εξαγόμενων προϊόντων και χάνουν το δικαίωμα να διαμορφώσουν τους κανόνες και το πλαίσιο που θα διέπει την μετακίνηση των εμπορευμάτων με βάση τις πραγματικές ανάγκες της εθνικής τους οικονομίας. Η συγκεκριμένη κατάσταση προφανώς και θα λειτουργήσει προς όφελος των ισχυρών οικονομικά χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κυρίως της Γερμανίας, η οποία ρυθμίζει το πλαίσιο και τους κανόνες σε κάθε τομέα οικονομικών δραστηριοτήτων με τρόπο συγκεντρωτικό, δήθεν υπέρ της ευρωπαϊκής οντότητας, αλλά στην ουσία προς όφελος των γερμανικών συμφερόντων. Με τον τρόπο αυτό καθίσταται δυσχερής οποιαδήποτε απόπειρα των ασθενέστερων οικονομικά δομών και χωρών να ανακάμψουν, μέσω της αύξησης της παραγωγής τους και των εξαγωγών των παραγόμενων προϊόντων τους και προς τρίτες χώρες με κριτήρια πρώτιστα εθνικά, απαλλαγμένη από τους περιορισμούς και τις υπαγορεύσεις της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας. Η Ελλάδα θα μπορούσε ενδεχομένως και υπό προϋποθέσεις, λόγω της γεωγραφικής της θέσης, να ευνοηθεί από το σύστημα ανακατανομής των εσόδων είσπραξης και αυτό γιατί θα μπορούσε να αποτελέσει τη χώρα εισόδου των προϊόντων πριν την εισαγωγή τους στον τελικό αποδέκτη κράτος - μέλος. Το λυπηρό ωστόσο είναι ότι ακόμη και μέχρι σήμερα και ενώ έχει επισημανθεί και στην επιτροπή, το Υπουργείο κωφεύει και δεν έχει παρουσιάσει, έστω και με καθυστέρηση, μία μελέτη στην οποία θα αποτυπώνονται τα έσοδα, καθώς και ένα διάγραμμα εφαρμογής της σύμβασης στην πράξη. Ενδιαφέρον θα ήταν στην αιτιολογική ή την εισηγητική έκθεση, την οποία μας προσκομίσατε, να αναφέρεται και ποια είναι χρονικά η διαδικασία που ακολουθήθηκε από τα υπόλοιπα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να αντιληφθούμε και τον ρόλο της Ελλάδος, αλλά και το πώς λειτουργεί και σε σχέση με τους λοιπούς εν δυνάμει αντισυμβαλλόμενούς της. Επιπλέον, από το 2009, που υπεγράφη η σύμβαση, ως το 2012, που υποτίθεται ότι θα αναθεωρούνταν, και μέχρι το 2017, που εμείς τη συζητούμε, θα ήταν ιδιαιτέρως ωφέλιμο να γνωρίζουμε ποιες είναι οι αποδόσεις της και ποιες οι εγγυήσεις για τα κράτη - μέλη τα οποία την έχουν ήδη ενσωματώσει στο εσωτερικό τους δίκαιο και προέβησαν στην εφαρμογή της. Εν προκειμένω, δεν έχει παρουσιαστεί καμμία οικονομική μελέτη που να προβαίνει σε εκτίμηση για τα δημοσιονομικά οφέλη και τα βάρη για την Ελλάδα. Αντιθέτως, η έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους αναφέρει απώλεια εσόδων του Κρατικού Προϋπολογισμού λόγω της απόδοσης του 50% του ποσού των παρακρατούμενων εξόδων είσπραξης σε άλλο κράτος, η οποία πιθανόν να αντιρροπηθεί με αύξηση εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού. Δηλαδή, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους δηλώνει με την έκθεσή του ότι είναι δεδομένη η οικονομική ζημιά του ελληνικού δημοσίου ως αντισυμβαλλόμενου στα πλαίσια της παρούσας Σύμβασης. Και σε αυτήν ακόμη την περίπτωση το αρμόδιο Υπουργείο προβαίνει στην άνευ όρων υπογραφή της ζημιώνοντας εκ των προτέρων το ελληνικό δημόσιο. Το δε ενδεχόμενο αντισταθμίσματος, με αύξηση δηλαδή των δημοσίων εσόδων, είναι μετά βεβαιότητος απίθανο, διότι η Ελλάδα ως χώρα με σχεδόν μηδενική παραγωγή δεν δύναται να εξάγει προϊόντα και, συνεπώς, είναι εκ προοιμίου δεδομένη η επιβάρυνση του Κρατικού Προϋπολογισμού, εφόσον η Ελλάδα δεν θα αποτελεί ούτε το κράτος το αρμόδιο για την έκδοση των αδειοδοτήσεων, αλλά ούτε και το κράτος εκείνο που διενεργεί τους ελέγχους. Θα πρέπει, επίσης, να τονιστεί ότι διοικητικά τα τελωνεία υπάγονται στον έλεγχο του Υπουργείου Οικονομικών και συγκεκριμένα στην Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων. Η δε Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων από 1-1-2017 αποτελεί βάσει μνημονιακής δεσμεύσεως Ανεξάρτητη Αρχή με ξένη εποπτεία. Ο ρόλος, δηλαδή, του αρμόδιου Έλληνα Υπουργού είναι καθαρά διαδικαστικός. Αντιλαμβάνεται και ο πλέον αδαής πως ακόμη και η τελωνειακή υπηρεσία, η υπεύθυνη δηλαδή για τα θέματα τα οικονομικά, φορολογικά, δασμολογικά κ.ο.κ. των εισαγόμενων προϊόντων ανατίθεται σε ξένες αρχές και αυτό δικαιολογεί για ποιο λόγο η Ελλάδα υπογράφει την παρούσα σύμβαση χωρίς προηγουμένως να έχει διασφαλίσει τα δικά της οικονομικά συμφέροντα. Συμπερασματικά, μόνο η επικράτηση ενός οικονομικού εθνικισμού στους τομείς της παραγωγής και της διακίνησης των εμπορευμάτων και των οικονομικών και εμπορικών σχέσεων μεταξύ των εθνικών κρατών μπορεί να αποτελέσει την απάντηση των εθνικά κυρίαρχων κρατών απέναντι στο διευθυντήριο και στους αντεθνικούς μηχανισμούς των Βρυξελλών. Η δική μας πρόταση, ως Χρυσή Αυγή, θεωρεί επιβεβλημένη την αύξηση της εθνικής παραγωγής με το κράτος σε ρόλο προστάτη των εγχώριων προϊόντων, με αυστηρή εποπτεία και έλεγχο επί των εισαγόμενων προϊόντων, με θέσπιση των αναγκαίων ασφαλιστικών δικλίδων, ώστε να μην αποβαίνει η εισαγωγή αγαθών και εμπορευμάτων εις βάρος της εγχώριας παραγωγής. Για τους λόγους που εκτέθηκαν ανωτέρω, η Χρυσή Αυγή καταψηφίζει το εν λόγω νομοσχέδιο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο παρακαλώ.
Ορίστε, κύριε Δελή.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητάμε ένα νομοσχέδιο που κυρώνει τη σύμβαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τον κεντρικό τελωνισμό εμπορευμάτων και αυτό που ρυθμίζει είναι η κατανομή για τις περιπτώσεις του κεντρικού τελωνισμού, εκεί όπου εμπλέκονται δύο διαφορετικά κράτη - μέλη, δηλαδή το 20% παρακρατείται ως έσοδα από το κράτος - μέλος που εισπράττει τους δασμούς για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό που κάνει είναι να το κατανέμει 50% -50% στα δύο κράτη που συμμετέχουν στη διαδικασία του τελωνισμού. Το πρώτο που θέλουμε να σημειώσουμε είναι πως μπροστά μας έχουμε μια σύμβαση που υπέγραψε η Νέα Δημοκρατία ως Κυβέρνηση και φέρνει στη Βουλή, για ενσωμάτωσή της στο εθνικό δίκαιο, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, με την ψήφο και των άλλων κομμάτων της Αντιπολίτευσης που πίνουν νερό στο όνομα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα μου πείτε: Είναι η πρώτη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο; Όχι βέβαια, όταν πρόκειται για σύμβαση ή οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτό το φαινόμενο επαναλαμβάνεται επακριβώς σε όλο το δίχρονο διάστημα της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Εδώ που τα λέμε τα βρίσκετε σε άλλα πιο ουσιαστικά. Σε μία σύμβαση για τον κεντρικό τελωνισμό θα κολλούσατε; Με τη συγκεκριμένη σύμβαση τώρα τι κάνετε; Ενώ όλοι σας γνωρίζετε ότι η χώρα μας είναι χώρα εισόδου εμπορευμάτων για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ όλοι σας θέλετε να καταστήσετε την Ελλάδα πύλη εισόδου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και διαμετακομιστικό κέντρο, για να πετύχετε τους στόχους αυτούς δίνετε γη και ύδωρ: Ιδιωτικοποιείτε λιμάνια, αεροδρόμια, τρένα, εθνικές οδούς. Έρχεστε και ψηφίζετε το 20% των εισπράξεων από τους δασμούς που μπαίνουν στα εισαγόμενα προϊόντα να το μοιράζεται με άλλες χώρες και ενώ όλοι σας γνωρίζετε πως η Ελλάδα είναι κυρίως χώρα εισαγωγής προϊόντων από τρίτες χώρες. Τελικά, αυτό που γίνεται είναι ότι υπηρετείτε με θρησκευτική ευλάβεια τα συμφέροντα της αστικής τάξης της χώρας μας, η οποία, προκειμένου να διασφαλίσει τα γενικότερα συμφέροντά της, την κερδοφορία της δηλαδή, επιλέγει συνειδητά τη συνεργασία της με τις αστικές τάξεις των υπολοίπων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η επίκληση της πρόβλεψης της Σύμβασης για αναθεώρησή της στο άρθρο 9 μετά από τρία χρόνια ή η δυνατότητα καταγγελίας της από κάθε συμβαλλόμενο μέλος στο άρθρο 10, δεν αποτελεί άλλοθι, από τη στιγμή που από τώρα γνωρίζετε πάρα πολύ καλά πως η χώρα μας θα είναι χαμένη από αυτήν τη μοιρασιά. Αφού έτσι έχουν τα πράγματα, από τη στιγμή που η θέση των άλλων κομμάτων είναι δεδομένη και αποδεικνύεται και από τη στάση τους και την αγωνία που δείχνουν για το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης του τρίτου μνημονίου, που θα φορτώσει με νέο βαρύτατο πακέτο αντιλαϊκών μέτρων τον λαό μας, το βασικό ζήτημα, λοιπόν, που προκύπτει είναι τι κάνει ο λαός μας. Κατά τη γνώμη μας, το βασικό είναι ο λαός να προβληματιστεί πώς θα γίνει σήμερα να σταματήσει πια να ματώνει, για να φύγει η αβεβαιότητα από τα κέρδη ή για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, να οργανώσει την πάλη του ενάντια στον κύριο αντίπαλο, που είναι η δράση του κεφαλαίου για την εξυπηρέτηση των κερδών του, να πάρει τα κλειδιά της οικονομίας στα δικά του χέρια. Μονάχα έτσι λέμε εμείς ότι θα μπορέσει να τη σχεδιάσει πραγματικά με τέτοιον τρόπο, ώστε αυτή η να υπηρετεί τις δικές του αποκλειστικά ανάγκες. Αν θέλετε, αποτελεί και μία καλή ευκαιρία να παρέμβει στις εξελίξεις, συμμετέχοντας στα συλλαλητήρια στις 21 Φλεβάρη σε όλη την Ελλάδα, για να δώσει μία δυνατή απάντηση, τη δική του απάντηση, στα σχέδια της Κυβέρνησης, της Ευρωπαϊκής ένωσης και του κεφαλαίου. Να σταματήσει, δηλαδή, η απληρωσιά, να επανέλθουν οι κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας, να αποκατασταθεί, να διεκδικηθεί και να επικρατήσει το ύψιστο δικαίωμα της μόνιμης και σταθερής δουλειάς. Αυτό θα γίνει με τον αγώνα του, την παρέμβασή του, ο οποίος αγώνας μπορεί να αφήσει ένα θετικό αποτύπωμα και για τη συνέχεια. Όπως γίνεται φανερό μετά από τα όσα έχουμε πει, καταψηφίζουμε το παρόν νομοσχέδιο.
Η κυρία Υφυπουργός έχει τον λόγο.
Θέλουμε κι εμείς να μιλήσουμε, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ θα ήθελα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Θέλουμε τον λόγο.
Εσείς στην επιτροπή είχατε…
Ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος θα ήθελα τον λόγο.
Θέλετε κάτι να πείτε τώρα;
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Μισό λεπτό, κυρία Υφυπουργέ. Ορίστε, κύριε Λοβέρδο.
Υπάρχει τέτοια διαδικασία;
Υπάρχει, βεβαιότατα υπάρχει, κύριε συνάδελφε. Την έχετε παρακολουθήσει κι εσείς επανειλημμένα. Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ που μου δίνετε τον λόγο. Ήθελα να απευθύνω στην κυρία Υπουργό ένα ερώτημα, που έχει απευθύνει ο κ. Αρβανιτίδης στην επιτροπή, αλλά απάντηση δεν πήραμε. Δεν αλλοιώνει αυτό το τελικό προϊόν της δικής μας στάσης, εμείς θα ψηφίσουμε. Και γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ποιες είναι οι αρμοδιότητες της Κυβέρνησης, όταν προωθεί την κύρωση ενός τέτοιου κειμένου. Σας είχε ρωτήσει, όμως, ο κ. Αρβανιτίδης, επειδή από το Γενικό Λογιστήριο δεν είχαμε πάρει κάποια εικόνα, εάν οι ρυθμίσεις του κειμένου που κυρώνουμε, που θέλουν ένα προϊόν, όταν εκτελωνίζεται εδώ, αλλά έχει προορισμό άλλο κράτος - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα τέλη θα καταμερίζονται σε 50% εδώ, 50% στο κράτος προορισμού. Να μας πείτε, εν συγκρίσει με το σήμερα, ποιες θα είναι οι πιθανές απώλειες του ελληνικού δημοσίου σε αυτήν την κρίσιμη περίοδο ή εάν δεν θα υπάρχουν καθόλου απώλειες. Αυτό ο κύριος συνάδελφος το αξιολόγησε ως πολύ σημαντικό και πράγματι, έτσι είναι. Με κοινή λογική, αν κανείς το δει, αυτό το συμπέρασμα θα βγάλει.
Ωραία, κύριε Λοβέρδο.
Όχι, δεν τελείωσα.
Δεν τελειώσατε;
Όχι.
Ερώτημα είπατε ότι θα κάνετε.
Όχι, είπα ότι θέλω να κάνω μια συγκεκριμένη παρέμβαση. Το δεύτερο θέμα μου, κύριε Πρόεδρε - και ζητώ εδώ κατανόηση, όχι ανοχή - το έθεσα και εχθές στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων. Αφορά μια παρέμβαση του Πρωθυπουργού την Παρασκευή εδώ, απαντώντας σε κάποιον συνάδελφο, όχι στην Δημοκρατική Συμπαράταξη…
Αυτό είναι άσχετο, κύριε Λοβέρδο.
Γιατί;
Η κατανόηση έχει και τα όριά της.
Δεν με αφήνετε να μιλήσω; Οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι παίρνουμε τον λόγο. Όπως ξέρετε πολύ καλά εκ του Κανονισμού, δεν τοποθετούμεθα μόνο για το νομοσχέδιο.
Ωραία. Σας έδωσα τον λόγο. Κάνατε το ερώτημα. Σας παρακαλώ πολύ.
Θέλω να κάνω μια γενίκευση για θέμα πολιτικού ενδιαφέροντος, πολύ σοβαρού, που τρέχει τις μέρες που ζούμε.
Εντάξει.
Τότε, κύριε Πρόεδρε, θα κάνουμε τον κύκλο.
Εγώ λέω, κύριε Λοβέρδο, όχι. Σας παρακαλώ πολύ.
Παρακαλώ, να ολοκληρώσω.
Κάνατε το ερώτημα. Η κυρία Υφυπουργός έχει τον λόγο.
Όχι, κύριε Πρόεδρε, θέλω να ολοκληρώσω.
Παρακαλώ!
Θέλω να ολοκληρώσω. Έχω το δικαίωμα. Δεν ολοκλήρωσα.
Ολοκληρώστε.
Έλεγα, λοιπόν, ότι την Παρασκευή, απαντώντας ο Πρωθυπουργός σε συνάδελφο, του ανέφερε - αναφέρομαι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές στο θέμα του ΔΟΛ - για…
Κύριε Λοβέρδο, σας παρακαλώ πάρα πολύ. Γνωρίζετε πολύ καλά τι επιτρέπεται και τι δεν επιτρέπεται.
Γιατί το κάνετε αυτό; Θα είχα τελειώσει.
Σε ποιον απευθύνετε το ερώτημα αυτό;
Απευθύνομαι στην Κυβέρνηση.
Γιατί το κάνω εγώ ή γιατί το κάνετε εσείς;
Εγώ έχω δικαίωμα. Ασκώ το δικαίωμά μου.
Δεν έχετε δικαίωμα.
Βεβαίως και έχω, κατά την οικονομία των εργασιών των συγκεκριμένων άρθρων του Κανονισμού, όπως διαμορφώθηκε μέσα στους μήνες ΣΥΡΙΖΑ.
Σας παρακαλώ πάρα πολύ.
Τι με παρακαλείτε;
Να τελειώσετε. Αυτό σας λέω.
Θα ολοκληρώσω τη σκέψη μου, ειδάλλως αφαιρέστε μου τον λόγο. Είναι πολύ απλό να το κάνετε, αλλά αναλογιστείτε τι κάνετε. Βουλευτής, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Αντιπολίτευσης, κάνει πολιτική γενίκευση, απευθυνόμενος σε αρμόδια Υπουργό. Γιατί μου κόβετε τον λόγο;
Μου είπατε να σας δώσω τον λόγο, για να κάνετε κάποιο ερώτημα στην κυρία Υφυπουργό.
Σας είπα ότι θέλω να κάνω παρέμβαση.
Κατά παρέκκλιση σας έδωσα τον λόγο.
Έκανα ένα ερώτημα. Ασκώ κριτική στην Κυβέρνηση και είναι στο χέρι της να απαντήσει ή όχι. Να μην απαντήσει. Αν θεωρείτε βάρος που είστε εδώ σήμερα και διαμαρτύρεστε, να μας το πείτε. Όμως, εδώ, όταν ανοίγει η Ολομέλεια, κρίσιμα θέματα που ο Πρωθυπουργός έθεσε, δεν θα μένουν στον αέρα. Λοιπόν, έλεγα, κύριε Πρόεδρε, ότι απαντώντας σε ερώτηση Βουλευτή, ο κύριος Πρωθυπουργός είπε ότι δεν μπορεί η Κυβέρνηση να παρακολουθήσει την πρότασή μας - δική μας πρόταση - για να δώσουμε μια ολιγοήμερη δυνατότητα να ανοίξει λογαριασμός από κάποια τράπεζα για τους εργαζομένους του ΔΟΛ, για λειτουργικές ανάγκες, μεροκάματά τους και χαρτί, για να κυκλοφορήσει η εφημερίδα, διότι, όπως είπε, υπάρχει αμετάκλητη απόφαση του δικαστηρίου. Χθες, όμως, αρμόδιο δικαστήριο, ασκώντας αναθεωρητικό έργο, έκρινε ότι πρέπει να ξεμπλοκαριστεί συγκεκριμένος λογαριασμός, να αποδεσμευτεί, και έτσι η εφημερίδα ξαναλειτουργεί. Εμέμφθη δε, την Αντιπολίτευση ότι είχε κάνει, λέει, μια πρόταση ο ίδιος κι εμείς δεν είχαμε ανταποκριθεί. Εμείς είχαμε ανταποκριθεί. Επί δεκαπέντε μέρες καταθέταμε τις προτάσεις μας στον Πρόεδρο της Βουλής και εμβρόντητοι ακούσαμε τον Πρωθυπουργό να ψεύδεται ακόμη μια φορά στην Αίθουσα αυτή. Κυρία Υπουργέ, τώρα πια δεν μας χρειάζονται οι εργαζόμενοι.
Εντάξει, κύριε Λοβέρδο.
Μέχρι τις 3 Μαρτίου…
Κύριε Λοβέρδο…
Αφήστε με.
Σας παρακαλώ πολύ! Σας παρακαλώ πολύ!
Μέχρι τις 3 Μαρτίου οι εφημερίδες μπορούν να λειτουργήσουν κανονικά. Έχετε να μας πείτε κάτι για τα ψεύδη του Πρωθυπουργού, κυρία Υπουργέ;
Κυρία Υφυπουργέ, για το θέμα της αρμοδιότητάς σας, απαντήστε, αν θέλετε. Έχετε τον λόγο.
Κατ' αρχάς, νομίζω ότι ο κ. Λοβέρδος πρέπει να ανακαλέσει για τα «ψεύδη» του Πρωθυπουργού, γιατί πραγματικά στη συγκεκριμένη περίπτωση, το μόνο που δεν έκανε ο Πρωθυπουργός ήταν να παρέμβει στη δικαιοσύνη.
Γιατί είπε ότι είναι αμετάκλητη η απόφαση;
Η δικαιοσύνη εξέτασε τα θέματα και αποφάσισε ότι έπρεπε να δοθεί ένας από τους λογαριασμούς στο ΔΟΛ, για να μπορέσουν να συνεχίσουν να εκδίδονται οι εφημερίδες.
Γιατί είπε ότι είναι αμετάκλητη η απόφαση;
Σας παρακαλώ, κύριε Λοβέρδο! Δεν έχετε το δικαίωμα να κάνετε κάτι τέτοιο.
Γιατί είπε ότι είναι αμετάκλητη η απόφαση;
Κύριε Λοβέρδο!
Από εκεί και μετά, θα μας λέγατε ότι παρεμβαίνουμε στη δικαιοσύνη, αν κάναμε κάτι άλλο. Αφήνουμε τη δικαιοσύνη ελεύθερη να κάνει το έργο της.
Γιατί είπε ότι είναι αμετάκλητη η απόφαση;
Ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, έχει δοθεί ένας από τους λογαριασμούς του συγκροτήματος, για να μπορέσουν να συνεχίσουν να εκδίδονται τα φύλλα.
Γιατί είπε ότι είναι αμετάκλητη η απόφαση;
Σας παρακαλώ πάρα πολύ, κύριε Λοβέρδο! Υπάρχει και ο κοινοβουλευτικός έλεγχος. Αν θέλετε, μπορείτε να κάνετε ερώτηση, να πάρετε τις απαντήσεις εκεί που πρέπει. Χρησιμοποιήστε τον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Έχετε το δικαίωμα, είστε Βουλευτής, μπορείτε να κάνετε τις ερωτήσεις και να πάρετε τις ανάλογες απαντήσεις.
Γιατί είπε ότι είναι αμετάκλητη η απόφαση;
Από εκεί και μετά, κάθε φορά έρχεστε και βάζετε θέματα εκτός διαδικασίας.
Τι λέτε;
Κύριε Λοβέρδο, εδώ δεν είναι γήπεδο!
Αλλοίμονο! Νομίζω ότι μπορείτε να ασκήσετε τον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Όπως και όλοι οι υπόλοιποι Βουλευτές.
Εδώ δεν είναι το σπίτι σας. Είναι η Βουλή.
Κύριε Λοβέρδο, εδώ δεν είναι γήπεδο!
Από εκεί και πέρα, στο συγκεκριμένο θέμα που έχουμε να εξετάσουμε σήμερα.
Νομίζετε ότι ήλθατε για περίπατο εδώ;
Από εκεί και πέρα, στο συγκεκριμένο θέμα που έχουμε σήμερα.
Δεν ακούγετε ο κ. Λοβέρδος. Κλείστε το μικρόφωνο. Δεν ακούγεται!
Με τη σύμβαση για τον κεντρικό τελωνισμό ρυθμίζεται το θέμα ανακατανομής των εθνικών εξόδων είσπραξης που παρακρατούνται κατά τη διάθεση των παραδοσιακών Ιδίων Πόρων στον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ποσό των εξόδων είσπραξης ανέρχεται σε ποσοστό 20% των Ιδίων Πόρων, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 της απόφασης του Συμβουλίου 2014/335 της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με τη συγκεκριμένη σύμβαση εκπληρώνεται η δέσμευση του Συμβουλίου πως με τη θέση σε ισχύ του εκσυγχρονισμένου κοινοτικού τελωνειακού κώδικα θα πρέπει να υπάρχουν νομικά δεσμευτικοί κανόνες για την κατανομή των εξόδων είσπραξης. Κρίθηκε αναγκαία, λόγω της εμπλοκής κατά τη διαδικασία του κεντρικού τελωνισμού δύο τελωνείων που ανήκουν σε διαφορετικά κράτη - μέλη. Ειδικότερα προβλέπεται 50% του 20% των Ιδίων Πόρων να αποδίδεται στο επιβλέπον κράτος - μέλος για το κόστος διαχείρισης των αδειοδοτήσεων και τη θέση των εμπορευμάτων σε ελεύθερη κυκλοφορία και το υπόλοιπο 50% του 20% των ιδίων πόρων στο κράτος - μέλος για τους διενεργούμενους ελέγχους κατά την είσοδο. Κατά τη διαδικασία του κεντρικού τελωνισμού, ο εισαγωγέας που πρέπει να έχει την ιδιότητα του οικονομικού φορέα, δύναται να υποβάλει την τελωνειακή διασάφηση ηλεκτρονικά από τις εγκαταστάσεις του τελωνείου της έδρας του, δηλαδή στη χωρική αρμοδιότητα του τελωνείου όπου ανήκουν οι εγκαταστάσεις του εισαγωγέα και ο τόπος που διατηρεί το τελωνειακό αρχείο του, ανεξάρτητα από το κράτος - μέλος εισόδου των εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της κοινότητας. Τα απαραίτητα στοιχεία για τον έλεγχο των εμπορευμάτων ανταλλάσσονται ηλεκτρονικά μεταξύ των τελωνείων εισαγωγής και εισόδου. Η τελωνειακή οφειλή καταβάλλεται στο τελωνείο εισαγωγής, δηλαδή στον τόπο που είναι εγκατεστημένος ο διασαφιστής. Για να απαντήσουμε και στις ερωτήσεις που έγιναν κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην αρμόδια επιτροπή, θα ήθελα να αναφέρω τα εξής: Πρώτα απ' όλα, η διαδικασία του κεντρικού τελωνισμού δεν έχει εφαρμοστεί μέχρι σήμερα. Άρα δεν μπορούμε να ξέρουμε ακριβώς ποια θα είναι τα έσοδα που μπορεί να έχουμε εμείς από τις άλλες χώρες, που κάνουν κεντρικό τελωνισμό. Άρα γίνονται με εισαγωγές προς τη χώρα μας. Επίσης, η σύμβαση για τον κεντρικό τελωνισμό θα ισχύσει, εφόσον κυρωθεί από όλα τα κράτη - μέλη. Ήδη έχει κυρωθεί από όλα τα κράτη - μέλη πλην του Βελγίου και της χώρας μας. Η εφαρμογή θα ξεκινήσει το 2020. Δεν υφίσταται η υποχρέωση απόδοσης οποιουδήποτε ποσού αναδρομικά. Σήμερα παρακρατείται το 20% των Ιδίων Πόρων και παραμένει στο σύνολό του στη χώρα μας, χωρίς να υπάρχει το διοικητικό κόστος. Το μόνο στοιχείο που μπορούμε να σας δώσουμε, έχει να κάνει με τον κεντρικό τελωνισμό, με το ποσό που παρακρατείται σήμερα στην Ελλάδα. Δεν ξέρουμε, όμως, αντίστοιχα από τα άλλα κράτη - μέλη αυτό που θα εισρεύσει στην Ελλάδα. Αυτό που είναι στην Ελλάδα σήμερα είναι 47.200.000 ευρώ. Αυτό το στοιχείο μπορούμε να σας το δώσουμε. Το 20% απ' αυτό θα δοθεί στα άλλα κράτη που υπάρχει η ανάλογη σύμβαση.
Ευχαριστούμε. Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση της Σύμβασης για τον κεντρικό τελωνισμό, όσον αφορά την κατανομή των εθνικών εξόδων είσπραξης που παρακρατούνται κατά τη διάθεση των παραδοσιακών Ιδίων Πόρων στον προϋπολογισμό της Ε.Ε.». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση της Σύμβασης για τον κεντρικό τελωνισμό, όσον αφορά την κατανομή των εθνικών εξόδων είσπραξης που παρακρατούνται κατά τη διάθεση των παραδοσιακών Ιδίων Πόρων στον προϋπολογισμό της Ε.Ε.», έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Συνεχίζουμε με το δεύτερο νομοσχέδιο της ημερήσιας διάταξης. Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Αλβανίας, της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Προστασία και Αειφόρο Ανάπτυξη της Περιοχής του Πάρκου Πρεσπών». Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε στη Διαρκή Επιτροπή κατά πλειοψηφία και εισάγεται προς συζήτηση στη Βουλή με τη διαδικασία του άρθρου 108 του Κανονισμού της Βουλής, δηλαδή μπορούν να λάβουν τον λόγο όσοι έχουν αντίρρηση επί της κυρώσεως αυτής της συμφωνίας. Θέλει κάποιος συνάδελφος τον λόγο;
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η παρούσα κύρωση είχε υπογραφεί από την Ελλάδα, τους Αλβανούς, τους Σκοπιανούς και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 2 Φεβρουαρίου του 2010. Έρχεται, δηλαδή, στη Βουλή με μία αρκετά σημαντική καθυστέρηση. Η υπογραφή και βέβαια η εφαρμογή αυτής της συμφωνίας αποτέλεσε πρωτοβουλία και δέσμευση του τότε Πρωθυπουργού της Ελλάδας Γιώργου Παπανδρέου - το αναφέρω διότι έχει κι αυτό τη σημειολογία του - ο οποίος το Νοέμβριο του 2009 συναντήθηκε στην Πρέσπα με τους ομολόγους του των γειτονικών χωρών, που μοιράζονται τη λεκάνη των Πρεσπών. Η συμφωνία υπογράφηκε έπειτα από λίγους μήνες από την τότε Υπουργό ΠΕΚΑ Τίνα Μπιρμπίλη. Στην περιοχή υπάρχουν τέσσερα εθνικά πάρκα, το Εθνικό Πάρκο Πρεσπών στην Ελλάδα, το Εθνικό Πάρκο Πρεσπών στην Αλβανία και δύο Εθνικά Πάρκα στις περιοχές των Σκοπιανών. Το Εθνικό Πάρκο Πρεσπών στην Ελλάδα ξεχωρίζει για το πλούσιο φυσικό περιβάλλον, το υποβλητικό τοπίο, την αρχιτεκτονική των οικισμών και τα μοναδικά βυζαντινά μνημεία, ενώ προστατεύεται από ευρωπαϊκούς και εθνικούς νόμους, καθώς και από διεθνείς συνθήκες. Τι προβλέπει η συμφωνία; Ορισμένα από τα βασικά της σημεία είναι τα παρακάτω: Διαχείριση με σύνεση της ποιότητας και της ποσότητας των υδάτων των Πρεσπών, αποδίδοντας ιδιαίτερη προσοχή στη στάθμη των υδάτων και των δύο λιμνών, συστηματικοί έλεγχοι και μείωση της ρύπανσης των υδάτων της περιοχής του Πάρκου των Πρεσπών, προστασία και διατήρηση της βιοποικιλότητας της περιοχής κυρίως μέσω της προστασίας των ενδημικών, σπάνιων και απειλούμενων ειδών χλωρίδας και πανίδας και μέσω της αποκατάστασης και διαχείρισης των οικοσυστημάτων, προστασία του εδάφους από τη διάβρωση, την υποβάθμιση, τις μολύνσεις και τη ρύπανση, αποτροπή εισαγωγής και εκτροφής ξενικών ειδών πανίδας και χλωρίδας. Τα προβλήματα που έχουν καταγραφεί είναι τα εξής: Ενώ η στάθμη νερού της Μεγάλης Πρέσπας κατεβαίνει οκτώ μέτρα στα δέκα χρόνια, η ρύπανση αυξάνεται. Κύρια αιτία είναι η ανεξέλεγκτη άντληση από την Αλβανία και τα Σκόπια. Με τεράστιους σωλήνες αντλούν καθημερινά χιλιάδες κυβικά νερού, λιγοστεύοντας επικίνδυνα τον υδάτινο όγκο της λίμνης. Επιπλέον, τα γειτονικά κράτη δεν εφαρμόζουν ούτε την απαγόρευση του ψαρέματος κατά τη διάρκεια της γονιμοποίησης των ψαριών το μήνα Μάιο. Η μικρή Πρέσπα, η οποία είναι ρηχή και ευαίσθητη, κινδυνεύει να καταστραφεί από τα φερτά υλικά του ποταμού Ντέβολι. Αυτή η απειλή είναι σοβαρότατη, γιατί αποτελεί και πρόθεση των Αλβανών να ποτίσουν 300.000 στρέμματα - όπως είχα αναφέρει και στην επιτροπή - με τα νερά της λίμνης. Θεωρούμε πως δεν υπάρχει κάποιος που να διαφωνεί με την προστασία του Πάρκου των Πρεσπών, πως δεν υπάρχει κάποιος που να διαφωνεί με την προστασία του περιβάλλοντος των Πρεσπών, των οργανισμών που ζουν εκεί. Επίσης, δεν διαφωνεί κανείς με την προστασία των οικισμών, την ανάδειξη των ιδιαιτεροτήτων της περιοχής. Για την ακρίβεια εννοείται πως πρέπει - και μάλιστα επιβάλλεται - να προστατευτεί το Πάρκο των Πρεσπών που έτσι και αλλιώς προστατεύεται όχι μόνο από εθνικούς αλλά και από ευρωπαϊκούς νόμους και διεθνείς συνθήκες. Πέραν, όμως, από τέτοιου είδους συμφωνίες, με το πρόσχημα της προστασίας του περιβάλλοντος επιχειρούνται στην ουσία μικροπολιτικές συμφωνίες. Στην αιτιολογική έκθεση αναφέρεται - και μάλιστα χαρακτηριστικά - πως το Πάρκο Πρεσπών στόχο έχει την προστασία του περιβάλλοντος και τη βελτίωση του επιπέδου ζωής των κατοίκων μέσω της προώθησης της φιλικής συνεργασίας ανάμεσα στις τρεις χώρες οι οποίες και μοιράζονται τις Πρέσπες. Το ζητούμενο πάντα σε όλες αυτές τις κυρώσεις, είναι το εξής: Τι από όλα αυτά θα ισχύσει στην πράξη; Πώς θα υλοποιηθούν όλα αυτά τα διάφορα ζητήματα; Μάλιστα, γεννώνται εύλογοι προβληματισμοί και ερωτήματα. Για παράδειγμα, θα είναι εφικτός ο έλεγχος και η παρακολούθηση της περιβαντολογικής κατάστασης των λιμνών; Θα είναι αποτελεσματική η διαχείριση των υδάτων, όπως αυτή περιγράφεται στο άρθρο 5; Άρθρο 7. Πώς θα εξαλειφθούν οι λεγόμενες διασυνοριακές επιπτώσεις; Άρθρο 8. Στη συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς και χρηματοδότες μνημονεύονται μεταξύ άλλων η Γερμανική Τράπεζα Ανασυγκρότησης, η Γερμανική Υπηρεσία Τεχνικής Υποστήριξης, η Ελβετική Υπηρεσία για την Ανάπτυξη και Συνεργασία, καθώς και θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλοι, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται. Γιατί ειδικά αυτοί οι φορείς; Ποιοι είναι οι άλλοι; Μήπως μιλάμε για ύποπτα συμφέροντα, για ΜΚΟ που ουσιαστικά τα συμφέροντά τους είναι άλλα, πέρα και πάνω από την προστασία του περιβάλλοντος που εδώ είναι σαν προκάλυμμα; Όμως και στο άρθρο 11, στις αρμοδιότητες της Επιτροπής Διαχείρισης, γίνεται λόγος για συμμετοχή μη κυβερνητικών οργανώσεων. Στο άρθρο 16, στην επίλυση των διαφορών, αναφέρεται ότι τα μέρη θα επιχειρούν την επίλυση μέσω διαπραγμάτευσης ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο διεθνούς επίλυσης διαφορών, το οποίο και αποδέχονται. Πώς θα γίνει κάτι τέτοιο με τους Αλβανούς και τους Σκοπιανούς που είναι δεδομένη η εχθρική τους στάση απέναντι στην πατρίδα μας; Επαναλαμβάνουμε πως όλοι είναι υπέρ στο να προστατευτεί το Πάρκο των Πρεσπών και να αναδειχθεί μια εξαιρετική περιοχή της πατρίδας μας. Όμως αυτό δεν θα γίνει με τέτοιου είδους συμφωνίες, που με το πρόσχημα της δήθεν προστασίας του περιβάλλοντος, εξυπηρετούν και προωθούν ύποπτα σχέδια και σκοπούς, συμφέροντα διαφόρων ταξικών κύκλων, τραπεζικών παραγόντων και διάφορων ύποπτων μη κυβερνητικών οργανώσεων. Η Χρυσή Αυγή καταψηφίζει το παρόν σχέδιο νόμου. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Δελής.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι προφανές πως πρέπει να παρθούν μέτρα για να αντιμετωπιστεί μια κατάσταση που δημιουργήθηκε στην περιοχή των Πρεσπών από μια πολιτική, βέβαια, που υλοποιήθηκε το προηγούμενο διάστημα. Όμως, θεωρούμε ότι είναι απλουστευτικές οι προσεγγίσεις του τύπου «απομονωτισμός ή συνεργασία». Λέτε ότι είναι σε θετική κατεύθυνση το νομοσχέδιο μια που συνεργάζονται χώρες για προβλήματα που δεν γνωρίζουν σύνορα. Το ερώτημα είναι κατά πόσο αυτού του είδους οι προσεγγίσεις μπορούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. Το ζήτημα για εμάς δεν είναι εάν θα πρέπει ή όχι να υπάρχει συνεργασία μεταξύ των τριών χωρών, αλλά συνεργασία με ποιο στόχο και κυρίως για ποιόν σκοπό. Εμείς - και το λέμε εδώ, το είπαμε και στην επιτροπή - διαφωνούμε με τους στόχους και τους σκοπούς αυτής της συμφωνίας. Γιατί πέρα από τα ευχολόγια και τα μεγάλα λόγια, τις αγνές προθέσεις, υπάρχουν πάνω από όλα οι διακηρυγμένοι στόχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπάρχει η πρακτική της, όπως και η πολιτική των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων απέναντι σε προβλήματα περιβαλλοντικά. Και αυτή η Κυβέρνηση - δεν πρωτοτυπεί - θεωρεί πως η συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί εγγύηση, τάχα, για τη συνεργασία μεταξύ των τριών χωρών και για την εξασφάλιση κονδυλίων και την προστασία του περιβάλλοντος. Βεβαίως, η Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσα από τη συμμετοχή της στη χρηματοδότηση πολύ συγκεκριμένων δράσεων, στόχο έχει να εξασφαλίσει την εξουσία και την κερδοφορία των δικών της επιχειρηματικών ομίλων σε συνθήκες αυξημένου διεθνούς ανταγωνισμού. Για αυτό και ενθαρρύνει τις επενδύσεις στις νέες τεχνολογίες, επιδιώκει την καθιέρωση της λεγόμενης πράσινης ανάπτυξης που τάχα διασφαλίζει και την προστασία του περιβάλλοντος. Στόχος της, επίσης, είναι και η συσκότιση της βασικής αιτίας που προκαλεί τα οξυμένα προβλήματα του περιβάλλοντος, δηλαδή την άναρχη ανάπτυξη με αποκλειστικό κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος, η εμπορευματοποίηση της γης και του νερού και της ενέργειας. Επομένως, ο στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η προσπάθεια να διασφαλίσει τη διεύρυνση, όπως είπαμε, των κερδών των δικών της επιχειρηματικών ομίλων. Αυτή της η δράση δεν αποτελεί καμμία εγγύηση για την προστασία του διασυνοριακού πάρκου των Πρεσπών και του περιβάλλοντος γενικότερα. Για να δούμε, όμως, τώρα ορισμένα παραδείγματα για να δούμε που το πάει. Βασικός στόχος της συμφωνίας είναι η διαχείριση του νερού. Σε ποια βάση, όμως, θα γίνει η διαχείρισή του; Η ίδια η συμφωνία το ξεκαθαρίζει: «Βάση αποτελούν τα διεθνή και ευρωπαϊκά πρότυπα». Ποια είναι, όμως, αυτά τα ευρωπαϊκά πρότυπα; Η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει διαμορφωθεί από τη σχετική οδηγία, η οποία έχει μετατρέψει το νερό από αγαθό σε εμπόρευμα. Οδηγεί στην ιδιωτικοποίηση, σε αύξηση του κόστους του νερού για όλο τον λαό, αλλά και για την αγροτική παραγωγή. Κι αυτό είναι αλήθεια. Και ρωτάμε εδώ τον Υπουργό: Ετοιμάζετε ή όχι την επιβολή πρόσθετου περιβαλλοντικού τέλους, δήθεν, για το νερό άρδευσης και ύδρευσης. Το κόστος του νερού, πολύ απλά λέμε εμείς, αποτελεί ένα ακόμα όπλο - ανάμεσα στα πολλά άλλα - για το ξεκλήρισμα της φτωχής αγροτιάς, που σήμερα έδωσε το δικό της βροντερό παρόν εδώ στην Αθήνα. Βεβαίως, η ορθολογική διαχείριση των υδάτων αποτελεί προϋπόθεση για την ανάπτυξη της περιοχής, την εξασφάλιση των υγιεινών συνθηκών διαβίωσης των λαών και της προστασίας του περιβάλλοντος, μιας ανάπτυξης, όμως, σε όφελος των λαών της περιοχής και όχι των αστικών τάξεων, έτσι όπως το επιδιώκει αυτή η συμφωνία. Άλλο παράδειγμα. Μήπως θα βρουν απασχόληση εργασίας στον τουρισμό, κλάδο της οικονομίας, με λαμπρές προοπτικές λόγω της αύξησης του τουρισμού παρατήρησης των πτηνών; Κι ας υποθέσουμε πως θα συμβεί. Ποιος θα είναι ο κερδισμένος από μια τέτοια εξέλιξη; Τι θα κερδίσει, δηλαδή, ο λαός της περιοχής; Οι επενδύσεις θα γίνουν απ' αυτούς που κατέχουν τα κεφάλαια, εκτοπίζοντας τους μικρούς που σήμερα έχουν έναν ξενώνα ή μια ταβέρνα. Το σίγουρο είναι πως δεν θα κάνουν επενδύσεις οι εργαζόμενοι και οι φτωχοί αγρότες. Γι' αυτούς η προοπτική που τους επιφυλάσσετε είναι το ξεκλήρισμα από τη γη τους και η μετανάστευση για τις μεγάλες πόλεις. Η περιοχή των Πρεσπών είναι μια πρόσφορη περιοχή που δεν αφήνει ασυγκίνητο το κεφάλαιο για τις επενδυτικές του στοχεύσεις. Μόνο που πρέπει να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για να υπάρξει κερδοφορία. Κι αυτές πηγαίνετε να δημιουργήσετε μεθοδικά με την πολιτική σας. Αυτός είναι, άλλωστε, και ο στόχος της λεγόμενης ΚΑΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο άρθρο 3, προσδιορίζονται οι τομείς που θα ενδιέφεραν τους επιχειρηματικούς ομίλους, κεφάλαια δηλαδή που ψάχνουν για νέα πεδία κερδοφορίας. Εκτός από τη διαχείριση του νερού περιγράφονται στη συμφωνία η λεγόμενη χαμηλής έντασης κτηνοτροφία, αλιευτικές ρυθμίσεις, συνετές χρήσεις, διαχείριση αποβλήτων, βελτίωση δικτύων, αειφόρος ανάπτυξη, στρατηγική τουριστική ανάπτυξη κλπ.. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως της ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θέλω ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Επομένως και μόνο από την απαρίθμηση αυτών που είπα, η συγκεκριμένη συμφωνία επιταχύνει την καπιταλιστική εκμετάλλευση και τις επενδύσεις στη βάση της δήθεν προστασίας του περιβάλλοντος των Πρεσπών. Επί της ουσίας μοναδική επιδίωξη της συμφωνίας είναι να δοθούν λύσεις από την αγορά, τους επιχειρηματικούς ομίλους που ενδιαφέρονται για την κερδοφορία και όχι για την πραγματική προστασία του περιβάλλοντος. Δεν σας κάνει καμμία εντύπωση ότι το ενδιαφέρον που υπάρχει - στο άρθρο 8 αναφέρομαι - για να χρηματοδοτηθούν διάφορες δράσεις προέρχεται από γερμανικές τράπεζες, από τη Γερμανική Τράπεζα Ανασυγκρότησης, από θεσμούς της Ευρωπαϊκή Ένωσης και άλλους; Δηλαδή, το τραπεζικό κεφάλαιο, τα μονοπώλια, την Ευρωπαϊκή Ένωση όλους αυτούς τους πήρε ο πόνος για να προστατεύσουν το περιβάλλον των Πρεσπών; Στο ίδιο άρθρο, το 8, προβλέπεται και η συμμετοχή των λεγόμενων μη κυβερνητικών οργανώσεων. Το «μη» μπορεί αν θέλει κανείς να το βάλει και σε εισαγωγικά. Όπως λέει κι ο λαός μας, «όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη». Πώς μυρίζονται το ψητό όμως, ε; Κατευθείαν. Κι εσείς, όμως, όπως κι η Ευρωπαϊκή Ένωση, τους ταΐζετε κανονικά για να ξεμπερδεύετε από την υποχρέωση του κράτους για την προστασία του περιβάλλοντος. Τώρα, μάλιστα, που έχουν αποκτήσει και πλούσια εμπειρία από το μεταναστευτικό, πώς μπορείτε να τους αποκλείσετε από την προστασία του περιβάλλοντος; Καταλήγοντας, η συνδυασμένη διαχείριση των υδάτινων πόρων κατά υδρολογική λεκάνη απορροής, μπορεί να συμβάλλει στην προστασία του περιβάλλοντος, τη διατήρηση των υγροτόπων, στη σταδιακή αναβάθμιση ποτάμιων και παρόχθιων οικοσυστημάτων. Ποιο είναι, όμως, το πραγματικό εμπόδιο για να συντελεστεί αυτό; Είναι οι στρατηγικές επιλογές της άρχουσας τάξης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που υπηρετούν όλες οι κυβερνήσεις και η δική σας.
Εντάξει, κύριε Δελή, είστε σαφής.
Κλείνω, λέγοντας το εξής: Δηλαδή, με λίγα λόγια, κύριε Πρόεδρε, ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης, εκεί δηλαδή όπου το νερό, η ηλεκτρική ενέργεια, τα τρόφιμα, η γη και τα δασικά οικοσυστήματα αποτελούν απλά εμπορεύματα, είναι ο πιο σίγουρος τρόπος για τη μη προστασία όλων αυτών που υποτίθεται ότι προστατεύουν. Καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Ο Υπουργός κ. Φάμελλος έχει τώρα τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω ότι στην επιτροπή με τους συναδέλφους συζητήσαμε αρκετά για τις Πρέσπες, αλλά ίσως κάποια πράγματα αξίζει να αναφερθούν εδώ, μιας και μας παρακολουθεί και η περιοχή, αλλά και οι υπόλοιποι πολίτες, οι οποίοι ενδιαφέρονται για το θέμα τους περιβάλλοντος. Στην περιοχή της Πρέσπας εδώ και τέσσερα εκατομμύρια χρόνια, μια από τις αρχαιότερες λίμνες της Ευρώπης, η ζωή των κατοίκων είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις λίμνες και στις τρεις χώρες. Και μάλιστα, πρέπει να πούμε ότι η περιοχή χαρακτηρίζεται από την υψηλή βιοποικιλότητα και γεωποικιλότητα, αλλά και το γεγονός ότι εδώ και πάρα πολλά χρόνια ο άνθρωπος λειτουργεί αρμονικά δίπλα στη φύση και μέσα στη φύση. Και αυτό μαρτυρούν και τα βυζαντινά και μεταβυζαντινά ευρήματα τα οποία υπάρχουν στην περιοχή. Όμως, παράλληλα, στην περιοχή της ελληνικής Πρέσπας φιλοξενούνται πάνω από δύο χιλιάδες είδη φυτών, το 1/3 της ελληνικής χλωρίδας και αριθμός μεγαλύτερος από το σύνολο ίσως της βιοποικιλότητας κάποιων κεντρικών ευρωπαϊκών χωρών. Εκεί, όμως, υπάρχει η μεγαλύτερη αναπαραγωγική αποικία του αργυροπελεκάνου με περισσότερα από χίλια διακόσια ζεύγη. Τα συζητήσαμε όλα αυτά στην επιτροπή. Η διασυνοριακή Πρέσπα φιλοξενεί τρεις λαούς, δύο λίμνες κι ένα κοινό αίσθημα που είναι η αγάπη για τον τόπο και η αγάπη για το περιβάλλον. Και οι πολίτες της περιοχής και από τα τρία κράτη επιδιώκουν κι επιβάλλουν τη συζήτηση για μια κοινή διαχείριση, για κανόνες περιβάλλοντος, για τήρηση των συνθηκών και για προώθηση της ανάπτυξης στην περιοχή. Οι προκλήσεις για την εφαρμογή της συμφωνίας είναι παρά πολλές. Και αυτές αφορούν, βέβαια, στη διαβίωση των πολιτών, στις συνθήκες του αγροτικού τομέα, στις συνθήκες παραγωγής, στα είδη και στα τοπικά προϊόντα και τα χαρακτηριστικά και γενικότερα στην αρμονική συνύπαρξη του ανθρώπου με τη φύση, διότι πρέπει να ομολογήσουμε ότι και ο αγροτουρισμός, σε αυτήν την περιοχή - ο οικοτουρισμός, είναι το σωστό - μάς δίνει πρόσθετα πλεονεκτήματα που η περιοχή περιμένει από την ελληνική Βουλή να τα συναποφασίσουμε σήμερα. Η κύρωση της συμφωνίας θα αποτελέσει τη βάση για μια συστηματική συνεργασία των τριών λαών σε όλα τα επίπεδα. Και αναρωτιέμαι, ακούγοντας τους συναδέλφους είτε εδώ είτε στην επιτροπή: Αν δεν προχωρήσουμε στην κύρωση της συμφωνίας, δεν θα οπισθοχωρήσει η οποιαδήποτε, έστω και παραμικρή δυνατότητα, να βρούμε έναν κοινό δρόμο, να έχουμε έναν κοινό τρόπο να συνομιλούμε και είτε στο επίπεδο της διεθνικής και του διεθνισμού, της εργασίας των εθνών, είτε στο επίπεδο του περιβάλλοντος, να κατακτήσουμε κάτι καινούργιο για την περιοχή; Είναι προφανές, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ότι θα ανασταλεί και θα καθυστερήσει και η συνεργασία και η προστασία και η ειρηνική συνύπαρξη, αν δεν κάνουμε κι εμείς αυτό το βήμα. Η Ελλάδα καθυστέρησε για πολλούς λόγους την κύρωση της συμφωνίας, μια συζήτηση που άρχισε πριν από δεκαεπτά χρόνια στην περιοχή των Πρεσπών. Μπορεί, όμως, να κινηθεί με γοργά βήματα από δω και μπρος και έτσι ταυτόχρονα να αναγνωρίσουμε έμπρακτα την ιδιαίτερη σπουδαιότητα που έχει το πάρκο των Πρεσπών για τον άνθρωπο και τη φύση, αλλά και το ότι η συμφωνία μπορεί να προωθήσει τη βιώσιμη ανάπτυξη μέσα από την προστασία της περιοχής και με σχέσεις καλής γειτονίας, σε μια περιοχή ιδιαίτερα ευαίσθητη, μια περιοχή σημαντική για μας στα Βαλκάνια. Έτσι, λοιπόν, στο πλαίσιο της συμφωνίας θα δοθεί η δυνατότητα και της εργασίας - ενίσχυσης και ανάπτυξης της εργασίας - αλλά και της υλοποίησης κοινών δράσεων και σε επιχειρηματικό επίπεδο και στο επίπεδο της κοινωνικής οικονομίας και της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητα. Και, βέβαια, θα μας βοηθήσει - θα βοηθήσει την περιοχή, όχι μόνο εμάς - στο να εφαρμοστεί το ευρωπαϊκό κεκτημένο στους κανόνες περιβάλλοντος, στις ρυθμίσεις και της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας και της Αλβανίας. Και αυτή είναι η προτεραιότητα, το προτέρημα, που έχει η χώρα μας στην περιοχή, με εφαρμογή των κανόνων αυτών και όντας μέλος της Ευρωζώνης στο πλαίσιο αυτής της σύμβασης. Η συμφωνία για το διασυνοριακό πάρκο ξεκίνησε με πρωτοβουλία της ελληνικής πλευράς. Και έχουν περάσει δεκαεπτά χρόνια από κει. Το 2009 αυτή η διάθεση επιβεβαιώθηκε. Το 2010 οι τρεις Υπουργοί Περιβάλλοντος και ο Ευρωπαίος Επίτροπος υπέγραψαν αυτήν τη συμφωνία. Στο πλαίσιο αυτής της δεκαετίας με πάρα πολλές συναντήσεις κατακτήθηκαν πολλά κοινά έγγραφα, τα οποία είναι απόθεμα για την περιοχή. Και τα ντοκουμέντα αυτά είναι πάρα πολύ χρήσιμα. Επτά χρόνια μετά από αυτήν τη συμφωνία νομίζω ότι αξίζει να απαντήσουμε στους ανθρώπους της περιοχής, στην πολιτική πρωτοβουλία που ανέλαβε, αν θέλετε, τις πράξεις που χρειάστηκαν για αυτήν την συμφωνία, στην Αυτοδιοίκηση της περιοχής, στον φορέα των Πρεσπών και σε όλους τους Έλληνες ότι ναι, μπορούμε να προχωρήσουμε και εμπιστευόμαστε την διακρατική συνεργασία στη διασυνοριακή Πρέσπα και εμπιστευόμαστε μια συνεργασία στη βάση των κατευθύνσεων για την προστασία της φύσης και της πολιτιστικής κληρονομιάς. Μπορούμε να μετατρέψουμε το νερό σε παράγοντα συνεργασίας. Αυτό είναι το πεδίο το οποίο το περιβάλλον μας δίνει ως υλικό συνεργασίας με τις γείτονες χώρες. Το νερό για εμάς δεν είναι ένα πεδίο ανταγωνισμού και συγκρούσεων, αλλά ένα πεδίο συνεργασίας και των λαών και των κρατών. Τα αντικείμενα τα οποία τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν να διαχειριστούμε, είναι τα εξής: Η διαχείριση της ποιότητας και της ποσότητας του νερού. Με ποιους κανόνες; Με τους κανόνες επιδίωξης της βέλτιστης οικολογικής κατάστασης του νερού. Καμμία σχέση με εμπορευματοποίηση, καμμία σχέση με όλα αυτά που περιγράφηκαν από μέλη της Βουλής σήμερα. Αντιθέτως, η διαχείριση του νερού είναι ένα οικονομικό κεκτημένο, που πρέπει να το επιδιώξουμε και δεν αναστέλλει την λειτουργία των πολιτών. Αντίθετα υποστηρίζει και τις οικονομικές δραστηριότητες και την λειτουργία του περιβάλλοντος. Παράλληλα, συμφωνούμε μέσα από αυτό το πλαίσιο να προλάβουμε να ελέγξουμε και να μειώσουμε τη ρύπανση, να προστατεύσουμε και να διατηρήσουμε την βιοποικιλότητα, να προστατεύσουμε το έδαφος, την συνετή χρήση των φυσικών πόρων, την αποτροπή εισαγωγής και εκτροφής ξενικών ειδών, ζώων και φυτών και να ρυθμίσουμε τις οικονομικές δραστηριότητες. Με αυτά τα περιεχόμενα υπάρχει πολιτική δύναμη, που διαφωνεί να προχωρήσουμε σε ένα κοινό δρόμο, ο οποίος ανταποκρίνεται στις ανάγκες των πολιτών και του περιβάλλοντος; Διότι αυτό είναι το ερώτημα που τίθεται σήμερα στην ελληνική Βουλή. Πιστεύουμε ότι η συμφωνία δίνει στη χώρα μας την δυνατότητα να λάβει πρωτοβουλίες και να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην περιοχή. Δίνει στην Ελλάδα ακόμα ένα εργαλείο να μπορέσει να παρέμβει και να λειτουργήσει προς όφελος μιας δίκαιης ανάπτυξης. Και η συμφωνία αυτή μπορεί να υποστηρίξει αυτήν την ανάπτυξη. Και πρέπει να σημειώσουμε ότι η φιλοξενία της γραμματείας για τα τέσσερα πρώτα χρόνια από την χώρα μας, τα πρώτα χρόνια που θα παίξουν και τον καθοριστικό ρόλο στην διαμόρφωση της ατζέντας, είναι πολύ σημαντική και μας δίνει επιπλέον πλεονεκτήματα τα οποία πρέπει να συνεκτιμήσουμε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η απουσία συμφωνίας θα υποβαθμίσει το περιβάλλον. Είναι και αντιεπιστημονική και αντιπεριβαλλοντική επιλογή. Η περιοχή, οι πολίτες, αλλά και το ίδιο το περιβάλλον, ως απόθεμα της χώρας, περιμένουν την κύρωση της συμφωνίας από την ελληνική Βουλή. Νομίζω ότι η ελληνική Βουλή σήμερα θα ανταποκριθεί σε αυτήν την υποχρέωση. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Τελικά στην περίπτωση των Πρεσπών τα πρώτα τέσσερα εκατομμύρια χρόνια ήταν δύσκολα, τώρα θα πάνε καλά όλα. Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Αλβανίας, της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Προστασία και Αειφόρο Ανάπτυξη της Περιοχής του Πάρκου Πρεσπών». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο;
Ναι.
Ναι, με μια μικρή επισήμανση σε σχέση με την κύρωση την οποία συζητούμε. Μίλησα και στην επιτροπή. Θέλουμε να πούμε και να ακουστεί στην ελληνική Βουλή, ότι δεν είναι δεσμευτική και άμεση η εισαγωγή του ευρωπαϊκού κεκτημένου στις νομοθεσίες των συμβαλλομένων μερών, ενώ θα έπρεπε - κατά τη γνώμη μας - να είναι όρος απαράβατος. Και ο δεύτερος αστερίσκος, τον οποίο θέτουμε, είναι ότι στο άρθρο 10 σε σχέση με τη συγκρότηση της επιτροπής υπάρχει αναφορά στις ΜΚΟ και δεν διευκρινίζεται ακριβώς και με σαφήνεια ποια θα έπρεπε να είναι η δράση των ΜΚΟ για να συμμετέχουν στην υπηρεσία διαχείρισης. Άρα, λοιπόν, λέμε «ναι», αλλά θέλουμε να επισημάνουμε στον κύριο Υπουργό ότι ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις. Πρέπει να είναι πολύ πιο προσεκτικός. Ευχαριστώ.
Το λαμβάνουμε ως αστερίσκο, γιατί ερμηνεία ψήφου δεν νοείται. Συνεχίζουμε με τα υπόλοιπα κόμματα. Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο;
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Αλβανίας, της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Προστασία και Αειφόρο Ανάπτυξη της Περιοχής του Πάρκου Πρεσπών» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών της σημερινής συνεδρίασης ως προς την ψήφιση στο σύνολο των παραπάνω νομοσχεδίων.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 18.53΄ λύεται η συνεδρίαση για μεθαύριο, ημέρα Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2017 και ώρα 9.30΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος α) κοινοβουλευτικό έλεγχο: συζήτηση επίκαιρων ερωτήσεων και β) νομοθετική εργασία: μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης: «Εθνικό Μητρώο Φορτοεκφορτωτών, Εθνικό Μητρώο Ιδιωτικών Φορέων Κοινωνικής Φροντίδας και άλλες διατάξεις», σύμφωνα με τη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί.