Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Πριν ξεκινήσουμε, θα ήθελα να αφιερώσουμε λίγο χρόνο, αλλά πολλή σκέψη σε δύο σημαντικά ορόσημα που συμπίπτουν χρονικά σήμερα. Μπορεί φαινομενικά να μοιάζουν ετερόκλητα, όμως έχουν τον ίδιο τον άξονα αναφοράς. Η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας σε βάρος των Γυναικών αλλά και η δική μας ημέρα Εθνικής Αντίστασης έχουν κάτι κοινό, τη σθεναρή και αλύγιστη στάση που ενέπνευσαν και την οποία οφείλουμε να τηρήσουμε απέναντι στη βία κάθε μορφής, είτε πρόκειται για τα ατομικά, είτε για τα συλλογικά, είτε για τα εθνικά μας κεκτημένα. Η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας σε βάρος των Γυναικών καθιερώθηκε αρχικά για να τιμήσει τη μνήμη των αδερφών Μιραμπάλ, οι οποίες πάλεψαν παλικαρίσια ενάντια στο καθεστώς του δικτάτορα Τρουχίγιο στη Δομινικανή Δημοκρατία της δεκαετίας του '60. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Όποιος δεν θέλει, μπορεί να βγει έξω από την Αίθουσα, εάν δεν τον ενδιαφέρουν οι δύο επετειακές τιμές. Η αντιστασιακή τους δράση με το κίνημα της 14ης Ιουνίου τις έκανε γνωστές σε όλη την υφήλιο με το προσωνύμιο «πεταλούδες». Δυστυχώς, το τέλος των τριών εξ αυτών ήταν μαρτυρικό. Στις 25 Νοεμβρίου του ‘60 οι αδερφές Μιραμπάλ βρήκαν φρικτό θάνατο, αφού προηγουμένως βασανίστηκαν και ξυλοκοπήθηκαν άγρια από τα πρωτοπαλίκαρα του δικτάτορα. Οι εμβληματικές μορφές τους ενέπνευσαν την καθιέρωση της Παγκόσμιας Ημέρας για την Εξάλειψη της Βίας σε βάρος των Γυναικών, δίνοντας όμως νέες ευρύτερες προεκτάσεις. Γι' αυτό και σήμερα μία γυναίκα, όχι απαραίτητα μία επαναστάτρια, έχει τις ίδιες αν όχι περισσότερες πιθανότητες να υποστεί σωματική ή λεκτική ή συναισθηματική βία, επειδή απλώς γεννήθηκε γυναίκα. Όταν μία στις τρεις θα αντιμετωπίσει κάποια στιγμή στη ζωή της σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική βία, όταν η μία στις πέντε θα πέσει σίγουρα θύμα βιασμού ή απόπειρας βιασμού, όταν πάνω από το 40% των γυναικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης υφίσταται σεξουαλική παρενόχληση στο χώρο εργασίας, όταν εκατοντάδες χιλιάδες γυναίκες πάνω στον πλανήτη διακινούνται παράνομα κάθε χρόνο με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση και την εξαναγκαστική εργασία, καταλαβαίνουμε ότι η βία που υφίσταται το γυναικείο φύλο είναι ένα ανεξέλεγκτο φαινόμενο, το οποίο όμως, όλοι εμείς και ο καθένας ξεχωριστά μπορούμε να το παλέψουμε με μικρά αλλά και με μεγαλύτερα συλλογικά βήματα. Η δράση και η αντίδραση όλων μας είναι το κλειδί για την πάταξη της βίας, η σιωπή και η ανοχή είναι συνενοχή, ενώ η δυναμική αντίσταση είναι ιδανική απάντηση για την εξάλειψη του φαινομένου. Με λίγα λόγια, θα πρέπει να ακούμε και να βλέπουμε γύρω μας, να μιλάμε και να καταγγέλλουμε, να μην εφησυχάζουμε, να μην καλύπτουμε, να μην δικαιολογούμε. Γιατί, φυσικά, δεν υπάρχει καμμία δικαιολογία και κανένα ελαφρυντικό για οποιαδήποτε μορφή βίας και ειδικά σε ό,τι αφορά στη γυναίκα. Μόνο με αδιάκοπες μικρές ή μεγάλες μάχες μπορούμε πλέον να αισθανθούμε βέβαιοι και ίσως και περήφανοι ότι θα καταφέρουμε ισχυρά και αποτελεσματικά πλήγματα κατά της βίας των γυναικών. Το μόνο που χρειάζεται είναι θάρρος και δυνατή φωνή, γιατί η σιωπή και η ανοχή τρέφει την παθογένεια, ενώ η τόλμη την αποδυναμώνει και έχει πραγματικά τη δύναμη να την εξαλείψει. Αυτήν, λοιπόν, την τόλμη, όπως σας προείπα, τιμούμε σήμερα εις διπλούν. Μαζί με την Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας σε βάρος των Γυναικών έρχεται και η μεγάλη μέρα τιμής της Εθνικής μας Αντίστασης, που καθιερώθηκε με αφορμή την επέτειο ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοπόταμου. Πρόκειται για ένα ορόσημο αποκλειστικά δικό μας, δεδομένου ότι η πατρίδα μας αποτέλεσε το κορυφαίο σύμβολο αγώνα ενάντια στην τριπλή κατοχή που έζησε. Από το βορρά ως το νότο και από την ανατολή ως τη δύση, η Ελλάδα μας υπέστη τα πάνδεινα από τους Ιταλούς, τους Βούλγαρους και τους Γερμανούς, οι οποίοι με πρωτοφανή σκληρότητα, με κυνισμό, άρπαξαν, μοίρασαν και λεηλάτησαν τον τόπο, το βιος και τις ζωές των Ελλήνων. Μόλις ένα μήνα μετά την κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τα γερμανικά στρατεύματα τον Μάιο του '41, γεννιέται η πρώτη αντιστασιακή μας οργάνωση με το όνομα «Ελευθερία». Ήταν η απαρχή μιας λαμπρής ιστορίας που έγραψε η Εθνική Αντίσταση και μάλιστα ήταν η πρώτη αντιστασιακή οργάνωση σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Η συνέχεια είναι πλέον σε όλους γνωστή. Μικροί και μεγάλοι πυρήνες δράσης, τόσο σε τοπικό όσο και σε διευρυμένο επίπεδο, έδρασαν μεθοδικά στην περιφέρεια και τα αστικά κέντρα, καταφέρνοντας ισχυρά χτυπήματα στην κατοχική παντοδυναμία. Δυναμικοί και αποφασισμένοι κινήθηκαν με συντεταγμένους αγώνες αλλά και με τολμηρές συμβολικές κινήσεις, όπως το κατέβασμα της ναζιστικής σημαίας από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης, χάρη στον Λάκη Σάντα και τον Μανώλη Γλέζο, στον οποίον - πιστεύω - σύσσωμη η Βουλή ευχόμαστε όλοι σήμερα να αναρρώσει γρήγορα και να είναι σύντομα κοντά μας. Από τη Μακεδονία έως την Κρήτη και από την Ήπειρο έως τη Σάμο οι Έλληνες αγωνίστηκαν με λεβεντιά, με αυτοθυσία αλλά και με τρομακτικές απώλειες. Κοντά στις πενήντα χιλιάδες ψυχές χάθηκαν, αφού μαρτύρησαν στα χέρια Γερμανών και Ιταλών. Όταν για έναν νεκρό στρατιώτη τους, οι Γερμανοί για παράδειγμα σκότωναν δέκα Έλληνες, για έναν αξιωματικό εκατό και για συνταγματάρχες ή στρατηγούς πάνω από χίλιους, μπορούμε να αντιληφθούμε την έκταση της σφαγής που υποστήκαμε. Κανένας άλλος λαός της Ευρώπης δεν υπέφερε, δεν πάλεψε, δεν τόλμησε, όπως ο λαός μας. Κανένας δεν αντιστάθηκε, δεν χτυπήθηκε, δεν σήκωσε ανάστημα όπως εμείς. Γι' αυτό η Εθνική μας Αντίσταση αποτελεί πολύτιμη κληρονομιά στο νου και τις καρδιές μας, γιατί εμπνέει, καθοδηγεί και διδάσκει. Εμπνέει την αγάπη για μία ελεύθερη πατρίδα. Καθοδηγεί τις επόμενες γενιές με πυξίδα την πίστη και την τόλμη. Διδάσκει μέσα από την ακμή της, αλλά κυρίως μέσα από τα μετέπειτα σκοτάδια του εμφυλίου, ότι οι αγώνες οφείλουν να δίνονται συλλογικά με οδηγό τα ιδανικά και την ομοψυχία, πάντα με θετικό πρόσημο και μακριά από διαιρέσεις ή διχόνοιες, που εξυπηρετούν κατά κανόνα αλλότρια συμφέροντα. Η Εθνική Αντίσταση εξακολουθεί να αποτελεί ένα ζωντανό και γόνιμο κομμάτι ιστορίας, έναν οδηγό για το ποιοι είμαστε, τι είμαστε και τι δεν πρέπει να γίνουμε ποτέ. Όποιος σκύψει με σεβασμό και αφουγκραστεί με ευαισθησία και καθαρό μυαλό τα διδάγματά της, μπορεί να νιώσει το μεγαλείο της ελληνικής ψυχής και συνάμα τις αδυναμίες της, μπορεί να αισθανθεί υπερήφανος για το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένος ο λαός μας αλλά και να δει ξεκάθαρα τα τρωτά του σημεία. Εάν ο καθένας από εμάς κρατούσε στον νου αυτή τη σκέψη, τότε όλοι μαζί, με κοινά όνειρα, ακόμη και από διαφορετικά μετερίζια θα μπορούσαμε να παλέψουμε σήμερα για τη δική μας εθνική αντίσταση προς κάθε τι επιζήμιο για την πατρίδα, μια αντίσταση ενάντια σε σχέδια, σε παρασκήνια και σε συμφέροντα, που κλέβουν λίγο από το μέλλον αυτού του τόπου, μια αντίσταση που θα φέρει την ανάταση ενός ολόκληρου λαού και μιας πατρίδας που ακόμα περιμένει την ανάστασή της. Σας ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ΕΙΔΙΚΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ Αποφάσεις Βουλής: Συζήτηση, σε επίπεδο Αρχηγών Κομμάτων, και λήψη απόφασης (ψηφοφορία) επί των αναθεωρητέων διατάξεων του Συντάγματος, σύμφωνα με τα άρθρα 110 του Συντάγματος και 119 του Κανονισμού της Βουλής. Η σημερινή συνεδρίαση θα ξεκινήσει με τις ομιλίες των Προέδρων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων κατά αντίθετη φορά και θα κλείσει με την ομιλία του Πρωθυπουργού, χωρίς δευτερολογίες, και στη συνέχεια θα ακολουθήσει η διαδικασία της ψηφοφορίας, όπως έχει αποφασιστεί στη Διάσκεψη των Προέδρων. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΜέΡΑ25 κ. Γιάνης Βαρουφάκης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Πρωθυπουργέ, κορυφαία πράγματι είναι η στιγμή που ως Βουλευτές αναθεωρούμε λέξεις, φράσεις, άρθρα του συνταγματικού πλαισίου, εντός του οποίου το κρατικό μονοπώλιο στη νόμιμη βία καλείται να περιορίσει την εξουσία των πανίσχυρων εναντίον των ανίσχυρων και των κατατρεγμένων. Αυτός είναι, άλλωστε, ο ρόλος του κάθε Συντάγματος, να καταστήσει την κρατική εξουσία εμπόδιο άλλων ιδιωτικών εξουσιών αλλά και εμπόδιο στον ίδιο της τον εαυτό. Στη διαδικασία Αναθεώρησης του Συντάγματος, που εξελίχθηκε τις προηγούμενες μέρες, την περασμένη εβδομάδα, με ενδιαφέρον παρατηρήσαμε τη στάση των κομμάτων που είχαν συνταχθεί με τη μνημονιακή διαδικασία, που ενώ για οκτώ χρόνια τώρα λένε «ναι» σε όλα εκείνα τα οποία ουσιαστικά οδήγησαν στην απαλλοτρίωση μέσα από το «αποφασίζουμε και διατάζουμε» της τρόικας ενός μεγάλου κομματιού τόσο της δημόσιας όσο και της ιδιωτικής περιουσίας, τώρα ερχόμαστε με τρόπο διαδικαστικό, παρακολουθούμε τις προτάσεις των μεγάλων κομμάτων, χωρίς μεγάλη φιλοδοξία, να αλλάξουν εργαλειακά και πολλές φορές για συμφέροντα κομματικά κάποια άρθρα του Συντάγματος, προσθέτοντας στις χαμένες ευκαιρίες της μνημονιακής Ελλάδας μια ακόμα χαμένη ευκαιρία μιας συστημικής και συστηματικής συνταγματικής Αναθεώρησης. Σε πλήρη αντίθεση με αυτή την κουρασμένη στάση, εμείς στο ΜέΡΑ25 καταθέσαμε και καταθέτουμε μετρημένες προτάσεις, που συστηματικά προκρίνουν ένα Σύνταγμα αρωγό του απαραίτητου αγώνα για την προστασία των ανθρώπων από την απαλλοτρίωση, την αλλοτρίωση, τον αυταρχισμό και την πλήρη απώλεια του δημοκρατικού ελέγχου πάνω σε αυτά που έχουν σημασία για τις ζωές των πολιτών. Με άλλα λόγια, από τη μία μεριά, έχουμε αποσπασματικές, εργαλειακές αλλαγές και εμείς αντιτάσσουμε μία συστημική αναθεώρηση. Στις συνταγματικές φαντασιώσεις, που ακούμε πολύ συχνά σε αυτή την Αίθουσα, περί συνταγματικής κατοχύρωσης ελευθεριών και δικαιωμάτων, εμείς αντιτάσσουμε μια προσέγγιση ρεαλιστική και ενισχυτική σε όλα αυτά, που κανένα Σύνταγμα δεν μπορεί να εξασφαλίσει από μόνο του, όταν η ολιγαρχική υπερεξουσία συμπράττει με τον άκρατο κρατικό αυταρχισμό σε ένα καθεστώς χρεοδουλοπαροικίας. Για εμάς στο ΜέΡΑ25, το Σύνταγμα είναι δύο πράγματα ταυτόχρονα, είναι ένα εργαλείο κατανόησης της δομής της εξουσίας σήμερα, συμπεριλαμβανομένης της προπαγάνδας των ισχυρών με την οποία κρύβουν και ενισχύουν την άνομη εξουσία τους, και παράλληλα το Σύνταγμα είναι ένα χρήσιμο εργαλείο για την πλειοψηφία των πολιτών αλλά και για τις μειονότητες, που πασχίζουν να προστατευτούν από τους ισχυρούς. Οι προτάσεις μας, οι προτάσεις του ΜέΡΑ25, υπάγονται σε τρεις διαφορετικές κατηγορίες: Πρώτον, ριζοσπαστική ισότητα στα πολιτικά δικαιώματα, δεύτερον, επιστροφή του δήμου στη δημοκρατία, τρίτον, μέγιστη ελευθερία, ασυλία από όλες τις μορφές εξουσίας, κρατικής, ολιγαρχικής, εργοδοτικής και τέταρτον, μια νέα ερμηνεία των δικαιωμάτων ως ένα νέο τρίπτυχο ελευθεριών. Θα ξεκινήσω από τη ριζοσπαστική ισότητα πολιτικών δικαιωμάτων. Έχει σημασία να χρησιμοποιήσουμε αυτήν τη διαδικασία της συνταγματικής Αναθεώρησης για να «αποκρατικοποιήσουμε» τις πεποιθήσεις. Και ξεκινώ με τις σχέσεις Κράτους - Εκκλησίας. Ο Τζον Στιούαρτ Μιλ είχε πει ότι η πλειοψηφία δικαιούται να πιστεύει ότι τα πιστεύω της είναι η ορθή δόξα. Αυτό που δεν δικαιούται η πλειοψηφία να κάνει είναι να πιστεύει πως δικαιούται να αναγκάζει στη συναίνεση με τα πιστεύω της αυτά, έστω και ένα άτομο, ακόμα και αν αυτό το ένα άτομο σφάλλει. Ο Τζέιμς Μάντισον, ένας από τους γονείς του πρώτου δυτικού Συντάγματος, του αμερικανικού, είχε πει «Όσο λιγότερη σχέση έχει η Εκκλησία και το Κράτος, τόσο πιο εξαγνισμένοι και οι δύο θεσμοί αυτοί θα είναι». Όσον αφορά το άρθρο 3 παράγραφος 1, είμαστε το μόνο κόμμα που υποστηρίζει την πλήρη ουδετεροθρησκεία της πολιτείας. με απαλοιφή κάθε αναφοράς σε οποιαδήποτε θρησκεία, ούτε επίσημη ούτε επικρατούσα, και με οποιαδήποτε νομιμοποίηση του κράτους να ασχολείται και να εμπλέκεται στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται και οργανώνει μία θρησκευτική κοινότητα, μία εκκλησία τα του οίκου της. Όσον αφορά τον όρκο, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εμείς στο ΜέΡΑ25 λέμε κάτι πολύ απλό: Είναι αναχρονιστικός θεσμός. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να ορκίζεται κανείς για οτιδήποτε. Είμαστε το μόνο κόμμα που προτείνει κατάργηση του αναχρονιστικού θεσμού του όρκου για τους αποφοίτους πανεπιστημίων, για τους Βουλευτές. Η ανάληψη καθηκόντων αρκεί από μόνη της. Ισότητα απέναντι στον νόμο, κάτι στο οποίο συμφωνούμε όλοι. Όμως, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θέλω να σας πάω πίσω στο 2001. Μόλις είχαμε μπει στη νομισματική ένωση, είχαν αρχίσει τα κύματα των δανείων από τις τράπεζες της Φρανκφούρτης, των Παρισίων, του Σίτι του Λονδίνου, προς τη χώρα μας, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα. Είχε αρχίσει το χτίσιμο της φούσκας που θα έσκαγε τόσο βροντερά το 2010. Είχε αρχίσει η διαπλοκή να παίρνει εκθετικούς ρυθμούς μεγέθυνσης. Ήταν τότε που εσείς της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ περάσατε τον νόμο περί ευθύνης Υπουργών με διακόσιες πενήντα οκτώ ψήφους μεταξύ σας, έναν νόμο που ήταν σαν να ήταν φτιαγμένος για να ξεπλύνει τη διαπλοκή που χτιζόταν από το 2001 μέχρι το 2010 και της οποίας η φούσκα έσκασε το 2010. Εμείς λέμε κάτι απλό: κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας, κατάργηση της ασυλίας Υπουργών. Στο τρίτο κομμάτι, όσον αφορά τη ριζοσπαστική ισότητα πολιτικών δικαιωμάτων, χαιρετίζουμε την αλλαγή που εισήγαγε η Κυβέρνηση στο άρθρο 54, με την εισαγωγή της ιδέας - και της πρακτικής ελπίζουμε - με σχετικό νομοθέτημα των εκλογικών περιφερειών εξωτερικού για τους απόδημους Έλληνες. Παράλληλα, θα σταθούμε αντίθετοι στην ενδιαφέρουσα αυτή συμμαχία που βλέπουμε μεταξύ όλων υμών όσον αφορά τον περιορισμό του δικαιώματος στο εκλέγειν και εκλέγεσθαι των αποδήμων. Είναι δυνατόν να εισάγουμε περιουσιακά στοιχεία, Ε9, για να συνδέουμε το δικαίωμα άσκησης της ψήφου με τα περιουσιακά στοιχεία; Είναι δυνατόν ιδίως από κόμματα της Αριστεράς να συνδέεται η ιδιοκτησία με το δικαίωμα; Αυτά ήταν απομεινάρια του φεουδαλισμού και τα ξαναφέρνουμε εδώ για τους απόδημούς μας; Κλείνω αυτήν την παρένθεση. Έρχομαι στο δεύτερο κεφάλαιο. Το δεύτερο κεφάλαιο αφορά την επιστροφή του δήμου στη δημοκρατία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σύγχρονη υπεράσπιση της ολιγαρχίας βρίσκεται ενταγμένη εξαρχής, κωδικοποιημένη, σε όλα τα συντάγματα αρχής γενομένης με το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Είχε πει ο Τζέιμς Μάντισον, τον οποίο ανέφερα προηγουμένως, «όσο μικρός και να είναι ο πληθυσμός μιας πολιτείας οι αντιπρόσωποί του πρέπει να είναι αρκετοί ώστε να αποφευχθεί η ολιγαρχία». Δεν διαφωνούμε εδώ. Και πρόσθεσε, όμως: «Αντίθετα, όταν ο πληθυσμός είναι μεγάλος», όπως σε μια σύγχρονη κοινωνία, πάνω από εκατό χιλιάδες, «οι αντιπρόσωποι πρέπει να είναι λίγοι, ώστε να εξασφαλιστούν από τη σύγχυση της μάζας». Με άλλα λόγια, οι σύγχρονες αντιπροσωπευτικές δημοκρατίες στον καπιταλισμό έχουν στόχο την έξωση του δήμου από τη δημοκρατία, μια περιοδική ανά τέσσερα - πέντε χρόνια άσκηση εκλογικού δικαιώματος χωρίς, όμως, οι πολλοί να συμμετέχουν στη λήψη των αποφάσεων. Το αποτέλεσμα είναι μία δημοκρατική διαδικασία που όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλες τις δυτικές κοινωνίες φθίνει με την απάθεια, με την απαξίωση. Ως ΜέΡΑ25, θα το ακούτε ξανά και ξανά από εμάς. προτείνουμε μια νέα αντιμετώπιση του προβλήματος της φθίνουσας δημοκρατίας με την εισαγωγή στους θεσμούς της δημοκρατίας κληρωτών αντιπροσώπων. Η κληρωτίδα ήταν ένα πολύ καλά δοκιμασμένο εργαλείο της δημοκρατίας στην αρχαία Αθήνα. Σήμερα παραμένει ο αντίκτυπος αυτού με τους ενόρκους στα δικαστήρια. Εμείς προτείνουμε το αναθεωρημένο μας Σύνταγμα να εμπεριέχει τη δυνατότητα για τη δημιουργία διαβουλευτικών συμβουλίων κληρωτών και εκλεγμένων πολιτών που θα είναι θεσμοί παράλληλα με το Κοινοβούλιο, με τις περιφέρειες, με τους δήμους. Συγκεκριμένα δύο παραδείγματα: Όσον αφορά το άρθρο 101Α για τις ανεξάρτητες αρχές και το ζήτημα του σχεδιασμού της εθνικής στρατηγικής για την παιδεία, για τη μόρφωση, για την υγεία, για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Θεωρούμε ότι αν απλά εμείς, τα κόμματα, ορίζουμε τους εκπροσώπους μας στο Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο, στις διάφορες ανεξάρτητες αρχές, αυτό που θα γίνεται δεν είναι τίποτα άλλο από την αναπαραγωγή μιας αποτυχημένης και φθίνουσας δημοκρατικής νομιμοποίησης, η οποία τελικά δεν νομιμοποιείται. Εμείς προτείνουμε τα ΔΙΑΣΚΕΠ, τα Διαβουλευτικά Συμβούλια Κληρωτών και Εκλεγμένων Πολιτών, που θα αποτελούνται κατά ένα τρίτο από εκλεγμένους και δύο τρίτα από κληρωτούς, οι οποίοι θα λειτουργούν όπως η συνέλευση πολιτών στην Ιρλανδία, που βρήκε τον τρόπο να σπάσει το αδιέξοδο για τα ζητήματα που αφορούσαν τις εκτρώσεις, μια διαδικασία που δεν θέλω να εμπλακώ ιδιαίτερα αυτήν τη στιγμή, αλλά που μας δείχνει ότι ο συνδυασμός κληρωτών και εκλεγμένων είναι ένας συνδυασμός που πρέπει να μπει στο Σύνταγμά μας και πρέπει να διέπει τον τρόπο με τον οποίο ο δήμος επιστρέφει στη δημοκρατία. Ας πάρουμε ένα άλλο παράδειγμα, την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Η σημερινή διαδικασία - το γνωρίζουμε οι περισσότεροι, νομίζω ότι συμφωνούμε σχεδόν όλοι - είναι απαράδεκτη. Δεν είναι δυνατό να παίζονται κομματικά παιχνίδια με την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Από την άλλη μεριά, το να ρίξουμε τον πήχη στους εκατόν πενήντα έναν Βουλευτές ρίχνει ιδιαίτερα τα στάνταρ τα οποία απαιτούμε ως κοινωνία για να εκλέξουμε αυτόν ή αυτήν η οποία θα ενσωματώσει, θα προσωποποιήσει το πολίτευμα της χώρας. Η καθολική ψηφοφορία δεν συνάδει με το πολίτευμα το οποίο έχουμε, γιατί θα καταλήξουμε με έναν Πρωθυπουργό, ο οποίος έχει λάβει λιγότερες ψήφους από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Εμείς προτείνουμε κάτι απλό: Διαδικασία των ψηφοφοριών όπως υπάρχουν. Εάν δεν καταλήξουμε στους εκατόν ογδόντα Βουλευτές, να προστεθεί στους τριακόσιους της Βουλής ένα κληρωτό σώμα εξακοσίων και αυτό το κληρωτό σώμα στο οποίο θα συμμετέχει και το Κοινοβούλιο - θα είναι το ένα τρίτο του - να αποφασίζει και να ψηφίζει για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Γενικότερα, οι προτάσεις μας βρίσκονται στην κατεύθυνση της συμμετοχής των πολιτών στη λήψη των αποφάσεων, την επιστροφή του δήμου στη δημοκρατία. Στο άρθρο 44 παράγραφος 2 θεωρούμε ότι στο πλαίσιο ενός τέτοιου ΔΙΑΣΚΕΠ θα πρέπει να μπορεί να προτείνεται ακόμη και δημοψήφισμα για δημοσιονομικά ζητήματα. Στο άρθρο 73, δικαίωμα πρότασης νόμων, πάλι είμαστε οι μόνοι που προτείνουμε δημοψήφισμα για λαϊκή νομοθέτηση ενός τέτοιου διαβουλευτικού συμβουλίου κληρωτών και εκλεγμένων πολιτών, εφόσον υπάρχουν εκατό χιλιάδες υπογραφές. Και έρχομαι τώρα στο τρίτο κεφάλαιο, στο κεφάλαιο των ελευθεριών, της μεγιστοποίησης των ελευθεριών των πολιτών της χώρας αυτής. Εδώ και τριακόσια χρόνια τα Κοινοβούλια όταν συζητούν για συνταγματικές Αναθεωρήσεις βρίσκονται εγκλωβισμένα σε μια σύγκρουση μεταξύ της έννοιας της ελευθερίας και της έννοιας της ισότητας. Εμείς θεωρούμε ότι ο μόνος τρόπος να υπάρξει μία ισορροπία μεταξύ αυτών των δύο εννοιών είναι μέσα από τον επαναορισμό της λέξης εξαναγκασμός. Υπάρχει ένας τρόπος να σε εξαναγκάσει ένας ληστής με ένα περίστροφο, να σου στερήσει το δικαίωμα στη συναίνεση, αλλά υπάρχει και ένας άλλος τρόπος να σε εκμεταλλευτεί κάποιος, όταν δεν έχεις τη δυνατότητα να πεις όχι σε ένα συμβόλαιο το οποίο είναι άκρως εκμεταλλευτικό, αλλά εσύ δεν έχεις καμμία δυνατότητα να πεις όχι. Από τη μία, λοιπόν, μεριά μιλάμε για ενίσχυση των ελευθεριών που υπάρχουν αυτήν τη στιγμή στο Σύνταγμα με την επέκταση της έννοιας της ελευθερίας ως ασυλία από την εκμετάλλευση, επέκταση της ελευθερίας τού να λες «ναι», να συναινείς στην ελευθερία να πεις «όχι». Το οποίο όμως τι σημαίνει; Σημαίνει ότι χρειάζεται να έχεις εναλλακτικές. Γι' αυτό εντάσσουμε την κοινωνική ασφάλιση, τα δικαιώματα στην εργασία, το δικαίωμα στις συλλογικές διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο της ενίσχυσης των ελευθεριών και όχι απλά των δικαιωμάτων. Δίνουμε μια νέα ερμηνεία στα δικαιώματα ως μία θετική ελευθερία να αναπτύξει το άτομο ταλέντα, προσωπικότητα, σωματική υγεία, που απαιτούν δημόσια αγαθά από το νερό μέχρι τα βιβλία. Και τέλος, επέκταση όλων των ελευθεριών σε όσους πατούν το ελληνικό έδαφος. Είμαστε το μόνο κόμμα, όσον αφορά το άρθρο 5 παράγραφος 2, που καταθέτουμε προτάσεις για να κατοχυρωθούν συνταγματικά αντίστοιχα δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κλείνοντας, ποια είναι η μεγαλύτερη απειλή για τη δημοκρατία μας σήμερα; Κατ' εμάς, το ΜέΡΑ25, είναι η αίσθηση των πολλών ότι τους κοροϊδεύουμε σε αυτήν την Αίθουσα σήμερα. Θέλω να σας μεταφέρω τη γνώμη ενός οδηγού ταξί την περασμένη Πέμπτη. Δεν ήταν οπαδός του ΜέΡΑ25 σας διαβεβαιώ. Για την ακρίβεια ψήφισε Νέα Δημοκρατία. Μου είπε: «Αγαπητέ μου, έχουμε στη χώρα μας έναν ιδιαίτερο καταμερισμό εργασίας. Εμείς σας στέλνουμε στη Βουλή για να νομοθετείτε υπέρ των λίγων, που μετά ξεζουμίζουν εμάς τους ανίσχυρους και με τα χρήματα αυτά αγοράζουν δημοσιότητα για εσάς ώστε να μας πείθετε να σας ξαναψηφίσουμε». Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σε μια κανονική χώρα συγκρούονται δύο συνταγματικά αφηγήματα. Το κυρίαρχο συνταγματικό αφήγημα έχει τις ρίζες του, βεβαίως, όπως όλοι γνωρίζουμε, στον Λοκ, στον Μοντεσκιέ, στον Άνταμ Σμιθ, στον Τζέιμς Μάντισον. Αυτό το αφήγημα αποτελεί έναν χάρτη προστασίας της ελευθερίας του ατόμου, μια ασυλία από την παραβίαση του ατόμου, της περιουσίας, των συμβολαίων τόσο από άλλους όσο και από το κράτος. Υπάρχει, όμως, και η ριζοσπαστική ερμηνεία των αστικών συνταγμάτων ως εργαλεία περιορισμού του δήμου και προστασίας της μειοψηφίας των κατεχόντων από το κράτος και την κρατική καταστολή, μια καταστολή που οι κατέχοντες έχουν ανάγκη, ώστε να περιορίζει τους άκληρους και να εξασφαλίζει τα προνόμια των κατεχόντων. Όμως η Ελλάδα δεν είναι καν κανονική χώρα. Κάποιοι την περασμένη εβδομάδα ενοχληθήκατε, όταν είπα ότι η Βουλή μας, το κράτος μας είναι ευτελισμένο μετά από δέκα χρόνια μνημονιακής διαδικασίας, ότι είναι ένα κράτος υπόδουλο, με έναν λαό μας να βρίσκεται στις δαγκάνες της τετραπλής πτώχευσης, πως τα Υπουργεία μας είναι γεμάτα τρύπες με βασικές υπηρεσίες να είναι παραδομένες πλήρως στους δανειστές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η δουλειά της αλήθειας δεν κολακεύει την υποκρισία και ιδίως τη μνημονιακή υποκρισία. Εάν σφάλλω κι αν είμαστε κυρίαρχοι ως Βουλή εδώ μέσα, κύριε Σταϊκούρα, κύριε Πρωθυπουργέ, νομοθετείστε - και θα έχετε την ψήφο μας - για μείωση από αύριο το πρωί των πρωτογενών πλεονασμάτων. Νομοθετείστε την κατάργηση της 100% προπληρωμής του φόρου. Δημιουργείστε, επιτέλους, την «κακή» τράπεζα, που θα σταματήσει το πλιάτσικο της ιδιωτικής περιουσίας από τα ιδιωτικά ταμεία. Πάρτε πίσω από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας τις αποικιοκρατικές διαδικασίες επιλογής των στελεχών του και του τρόπου με τον οποίο αμείβονται και του ύψους των αμοιβών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν δεν είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια, δεν θα καταφέρουμε - η Βουλή αυτή και το Σύνταγμά μας - να ανακτήσουμε την αξιοπιστία μας. Ναι, είναι κορυφαία η στιγμή της Αναθεώρησης του Συντάγματος και αυτό, γιατί μας δίνει την ευκαιρία να έρθουμε αντιμέτωποι με την πραγματικότητα. Το αστικό μας Σύνταγμα εξ ορισμού παρέχει μια παραμυθένια περιγραφή ίσων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων για μια ταξική κοινωνία της αφόρητης ανισότητας δικαιωμάτων και υποχρεώσεων. Δεν είναι απλά ότι η πραγματικότητα αποτυγχάνει να ανταπεξέλθει με τις συνταγματικές επιταγές. Όχι, οι συνταγματικές επιταγές βοηθούν να κρυφτεί η στυγνή πραγματικότητα του χρεοδουλοπάροικου ελληνικού, παρασιτικού, παρεοκρατικού καπιταλισμού. Μια ερώτηση κρίσεως: Πότε ένα ιδεώδες γίνεται εμπόδιο στην πραγμάτωσή του; Η απάντηση: Όταν οι πολίτες καλούνται το ιδεώδες αυτό να το μπερδέψουν με περιγραφή αυτών που ισχύουν, με μια πραγματικότητα που απέχει μακράν από αυτό το ιδεώδες. Οι προτάσεις του ΜέΡΑ25 στόχο έχουν να δώσουν χώρο για νέες έννοιες και διαδικασίες, οι οποίες να σέβονται όχι αφηρημένα ιδεώδη, που δεν έχουν καμμία σχέση με την πραγματικότητα, αλλά να σέβονται την πραγματικότητα, δηλαδή το τι κάνει ποιος, σε ποιον σε αυτή τη χώρα που για μια δεκαετία τώρα πασχίζει, χωρίς πραγματική λαϊκή, δημοκρατική κυριαρχία, να ξαναγίνει βιώσιμη. Το Σύνταγμα από μόνο του δεν εξασφαλίζει τίποτα. Είναι σαν ένα δικαστήριο σε μια εξουθενωμένη, υπόδουλη πολιτεία. Όμως, είναι μια ευκαιρία, μια ευχή, μια σημαντική δήλωση αξιοπρέπειας, ένας εν δυνάμει αρωγός της ελευθερίας από την καταστολή της κρατικής και της ιδιωτικής εξουσίας. Είναι ένας μοχλός για να επαναφέρουμε το «Δήμο» στη Δημοκρατία, όπως για παράδειγμα με το θεσμό των κληρωτών που συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων. Ποιος θα διαφυλάξει αυτή την ευχή, που είναι το Σύνταγμα; Ό,τι και να ψηφίσουμε σήμερα, κύριε Πρωθυπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η απάντηση είναι, ο πατριωτισμός των Ελλήνων, όπως το θρυλικό «1-1-4» μας έχει γαλουχήσει. Προσέξτε, κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, που σήμερα, την ώρα που σε αυτή την Αίθουσα μιλάμε τα ωραία τα λόγια, τα μεγάλα, ενώ εκεί έξω εφαρμόζονται όλο και πιο επικίνδυνες μορφές άνομης καταστολής στο όνομα του νόμου: Βασική αρχή της συνταγματικής νομιμότητας είναι το δικαίωμα και η υποχρέωση των πολιτών στην αντίσταση μπροστά στο φάσμα της παραβίασης του πνεύματος και πολύ συχνά του γράμματος του Συντάγματος. Πριν πείτε ότι αυτό είναι απόφθεγμα κάποιου ανατρεπτικού, να σας θυμίσω ότι πρόκειται για την αρχή που πρώτος διατράνωσε ο Άνταμ Σμιθ. Λίγο μετά ο Τζέιμς Μάντισον, το 1787, είπε ότι το πνεύμα της αντίστασης στην κυβέρνηση είναι τόσο χρήσιμο που εύχομαι να τα κρατήσουμε ζωντανό εσαεί. Η υπεύθυνη ανυπακοή του ΜέΡΑ25 σήμερα παίρνει τη μορφή υπεύθυνων δημοκρατικών προτάσεων εδώ, στο πλαίσιο της συνταγματικής Αναθεώρησης, ενώ από αύριο και κάθε μέρα, θα πάρει τη μορφή των αγώνων για τη δημοκρατία, την αξιοπρέπεια και την ανάκτηση της λαϊκής κυριαρχίας εκεί έξω, εκεί που δίνεται, σε πραγματικό χρόνο και χώρο, η μάχη για τη δημοκρατία μας. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος Ελληνική Λύση, κ. Κυριάκος Βελόπουλος.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή μιλάμε για δημοκρατία, η εικόνα του Κοινοβουλίου αποδεικνύει πως ούτε εμείς οι ίδιοι δεν είμαστε πεπεισμένοι ότι αυτό που κάνουμε είναι ορθό. Άδεια έδρανα, λείπουν πολλοί συνάδελφοι σε ένα πολύ σημαντικό θέμα με τεράστιες πτυχές για τα επόμενα έτη. Αυτό με θλίβει, γιατί αποδεικνύουμε για ακόμη μια φορά ότι δεν είμαστε απλά ανεπαρκείς, αλλά γυρίζουμε την πλάτη ακόμη και σε αυτό που πρέπει να κάνουμε σωστά. Και το λέω ειλικρινά με πολλή θλίψη! Και θα πω στον φίλο μου, τον Ανδρέα το Λοβέρδο ότι, «Με έναν Λοβέρδο άνοιξη δεν έρχεται». Είσαι μόνος στη συνταγματική Αναθεώρηση!
Έρχονται τώρα.
Η άνοιξη θα έρθει μετά από μερικούς μήνες, Αντρέα μου. Και το λέω αυτό για όλους. Και επαναλαμβάνω, για όλους! Και όταν λέω για όλους, εννοώ για όλους. Και για να είμαστε συνεπείς, κύριε Πρωθυπουργέ, θλίβομαι γιατί μιλήσαμε για συνταγματική Αναθεώρηση, αλλά οι προτάσεις των μικρών κομμάτων δεν ακούστηκαν καθόλου. Φέρνετε μόνο τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ και τις δικές σας. Για ποιο λόγο; Τότε γιατί κάναμε τον περιβόητο διάλογο; Και είστε ένας άνθρωπος ο οποίος έχει - τουλάχιστον έτσι πιστεύω - μια μεταρρυθμιστική αντίληψη, πιστεύετε στις συναινέσεις. Γιατί δεν υπήρχε ούτε μια καλή πρόταση, να πω από το ΚΚΕ, να μην πω από την Ελληνική Λύση; Γιατί πρέπει σώνει και καλά το δίπολο να αυτοτροφοδοτείται συνεχώς από τις επιλογές σας; Πόσο δημοκρατικό και συνταγματικό μπορεί να είναι αυτό; Πόσο σοβαρό, αν θέλετε, μπορεί να είναι αυτό ως πρόταση; Καμμία πρόταση της Ελληνικής Λύσης δεν σας άρεσε; Μα, καμμία; Είστε εσείς οι κήνσορες και οι πάνσοφοι που τα ξέρετε όλα; Ας μην το κάναμε καθόλου. Ας ερχόσασταν εδώ πέρα, να το ψηφίσετε μόνοι σας και να φεύγατε. Τόσος ντόρος, λοιπόν, τόση φασαρία για το τίποτα. Βέβαια, αυτό που θεωρώ - και πρέπει να το πω - ότι ισχύει για τη Νέα Δημοκρατία, είναι ότι διακατέχεστε από έναν αβδηριτισμό. Ο αβδηριτισμός ήταν μια επιλογή των Αβδήρων. Είχαν κάνει πολύ ωραίες κρήνες για νερό, έφτιαξαν πολύ ωραία τα πράγματα, αλλά δεν είχε νερό η πόλη, κύριε Πρωθυπουργέ. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] «Αβδηριτισμός», κύριε συνάδελφε. Τα ξέρετε εσείς αυτά, κύριε Τζαβάρα. Γιατί το λέω αυτό; Μιλάμε για το Σύνταγμά μας, μιλάμε για μια κορυφαία μεταρρύθμιση όταν το κράτος είναι υπό επιτροπεία, όταν, δηλαδή, οι ελληνικοί νόμοι υποκαθίστανται από τους ευρωπαϊκούς και τις οδηγίες και την επιτροπεία. Δεν είναι ένα είδος αβδηριτισμού αυτό, Πρωθυπουργέ μου; Σαφώς και είναι. Και είναι, γιατί σας είπα ότι κάνετε κρήνες στην πόλη, κάνετε ωραία νερά, ωραίες λεκάνες, αλλά δεν έχει νερό η πόλη. Πηγαίνετε να κάνετε ένα Σύνταγμα καλό κατά την άποψή σας, κακό κατά τη δική μας άποψη - όπως βολεύει, βέβαια, την πλειοψηφία ως συνήθως, γιατί αυτή είναι η δημοκρατία, θέλουμε, δεν θέλουμε η πλειοψηφία αποφασίζει - αλλά ακούστε και τη φωνή της λογικής, ακούστε και τη φωνή και τις προτάσεις τις δικές μας. Δεν είναι κακό να ακούτε. Κακό είναι να μην ακούτε, κύριε Πρωθυπουργέ, και να θεωρείτε ότι η Νέα Δημοκρατία τα ξέρει όλα. Διότι αν τα ήξερε όλα η Νέα Δημοκρατία - οι μισοί και παραπάνω εδώ είναι είκοσι χρόνια Βουλευτές - δεν θα πτωχεύατε την Ελλάδα. Αν τα ξέρατε όλα καλά, δεν θα οδηγούμασταν μαθηματικά στην πτώχευση υπό Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ. Αργότερα έβαλε και ο ΣΥΡΙΖΑ το λιθαράκι του. Άρα, ίσως να μην τα ξέρετε όλα καλά. Σας έχουμε πει, κύριε Πρωθυπουργέ, ότι εμείς ως Ελληνική Λύση είμαστε υπέρ της ιδιωτικής παιδείας. Γιατί φοβηθήκατε; Γιατί φοβηθήκατε, κύριοι συνάδελφοι; Δεν είστε υπέρ της ιδιωτικής παιδείας, κύριε Πρωθυπουργέ, ο ίδιος προσωπικά εσείς; Τι σας φοβίζει και δεν το νομοθετείτε σωστά, ορθά και να μιλήσουμε για μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα πανεπιστήμια, αλλά ιδιωτική παιδεία; Να σας πω εγώ. Φοβάστε αυτούς εδώ. Έχετε μια αριστεροφοβία ιδεοληπτική στη Νέα Δημοκρατία. Φοβάστε μην ξεσηκωθεί η δήθεν Αριστερά. Καταλάβετέ το, δεν υπάρχει Αριστερά στην Ελλάδα. Αν υπήρχε, δεν θα έμεναν στην Εκάλη οι περισσότεροι, θα έμεναν στο Κερατσίνι. Λίγοι εξ αυτών μένουν εκεί. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί φοβάστε. Επίσης, φοβάστε τους καθηγητές. Οι καθηγητές είναι για εμάς πολύ σημαντικό γεγονός. Ξέρετε τι είχε πει ένα κορυφαίος Γερμανός: Φέρτε μου καθηγητές, να διαλύσουμε το κράτος. Για αυτό διαλύθηκε η Ελλάδα. Από τους καθηγητές, τους οποίους φοβάστε και εσείς. Κύριε Γεραπετρίτη, δεν είναι προσωπική μομφή. Είστε εξαίρετος καθηγητής, παιδαγωγός, αλλά ξέρετε με ποιον τρόπο γίνονται πολλοί καθηγητές στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες. Γιατί ήταν ο μπατζανάκης του μπατζανάκη, ο αδερφός του αδερφού, ήταν ο εραστής ή η ερωμένη και γίνονται καθηγητές οι περισσότεροι. [[Γέλωτες στην Αίθουσα]] Μη γελάτε. Αυτή είναι η αλήθεια. Αυτή είναι η Ελλάδα, η Ελλάδα του 1974 και μετά. Δυστυχώς, αυτά ισχύουν. Βέβαια, δεν είναι όλοι έτσι. Κάποια στιγμή, όμως, να δούμε ποιοι δεν είναι έτσι, για να τους βγάλουμε από εκεί μέσα. Γιατί δεν κάνετε ιδιωτικά πανεπιστήμια; Πείτε μου ένα λογικό επιχείρημα να το ακούσω, ότι «ρε παιδί μου, δεν τα κάναμε γι' αυτό τον λόγο». Φοβάστε να κυβερνήσετε, φοβάστε να μπήξετε το μαχαίρι στο κόκκαλο. Αυτό είναι το πρόβλημα της Νέας Δημοκρατίας εδώ και δεκαετίες. Τρέμετε για δεκαετίες αυτούς που όσο κυβερνούσαν είχαν πέντε έξι πορείες και με το που κυβερνά μια Δεξιά παράταξη - όσο μπορεί να λέγεστε Δεξιοί, εν πάση περιπτώσει, ελαφροδεξιοί είστε, κατά την άποψη μου - είχατε δεκαπέντε, είκοσι συλλαλητήρια και πορείες. Σας το λέω, γιατί θέλω να μιλήσουμε λίγο σοβαρά. Πάμε στα σοβαρά. Πείτε μου, γιατί δεν θεσπίζετε το ασυμβίβαστο συνδικαλισμού; Γιατί δεν το θεσπίσατε; Ποιος είναι ο λόγος; Πείτε μου εσείς. Ιδιότητα πολιτικού στελέχους, κομματική ταυτότητα και συνδικαλιστής. Γιατί πρέπει να έχω συνδικαλιστές στην ΕΛΜΕ, στην ΟΛΜΕ, στα πανεπιστήμια, στις φοιτητικές παρατάξεις και να συγκρούονται μεταξύ τους; Τι σχέση έχει η παιδεία με όλο αυτό το πράγμα; Να το πω ευθέως, για να το ξεκαθαρίσουμε και μεταξύ μας. Ένα κομματικό στέλεχος ανελίσσεται στην κομματική μηχανή και αργότερα στο κομματικό κράτος διά αυτού του τρόπου. Απογαλακτίστε το κόμμα από το κράτος. Δεν μπορεί στη Γερμανία - την ξέρουμε καλά και οι δύο, κύριε Πρόεδρε - να φεύγει η κυβέρνηση, αλλά να λειτουργεί το κράτος. Στην Ελλάδα φεύγει η κυβέρνηση, δεν λειτουργεί το κράτος. Και τώρα έχετε όλοι στο μυαλό σας τις εκλογές που έρχονται. Σκέφτεστε, λέει, να πάτε σε πρόωρες εκλογές. Φανταστείτε να πάμε σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις ταυτόχρονα. Αλλά όταν λειτουργείς με το μυαλό στις εκλογές, δεν μπορείς να κάνεις μία συνταγματική Αναθεώρηση πρέπουσα και άξια λόγου εν πάση περιπτώσει. Ακούστε, εμείς έχουμε μία κάθετη αντίληψη, εσείς δεν την έχετε. Είναι δυνατόν συνδικαλισμός στην Ελληνική Αστυνομία και στον Στρατό; Είμαστε με τα καλά μας; Συνδικαλιστές σε Ελληνική Αστυνομία και σε Στρατό; Εμείς λέμε κάτι άλλο. Δεν χρειάζεται ο συνδικαλισμός αν αυτοί οι άνθρωποι πληρώνονται πολύ καλά και έχουν και την υλικοτεχνική υποδομή για να δουλέψουν καλύτερα. Δεν γίνονται αυτά. Είναι αντιφατικά για τη δημοκρατία. Δεν στέκουν λογικά σε ένα κράτος που θέλει εν πάση περιπτώσει να μιλάει με μεταρρυθμιστική αντίληψη και να καταθέτει προτάσεις. Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Το έχω πει χίλιες φορές, το έχουμε «ξεχειλώσει» το θέμα. Από το 1974 και μετά, όλα γίνονται με βάση την κομματική σας - τη δική σας, του ΠΑΣΟΚ παλαιότερα - γραμμή. Τι βόλευε; Ήταν Δεξιά κυβέρνηση και επέλεγε έναν κεντροαριστερό για τον ψηφίσουνε οι άλλοι, γιατί θεωρούνταν ότι ήταν όμηροι οι άλλοι και έπρεπε να ψηφίσουν. Τι είχαμε; Αριστερή κυβέρνηση. Βάζαμε - να μην πω το όνομα του ανθρώπου - έναν κεντροδεξιό, για να ψηφίσουμε όλοι μαζί. Αν αυτό δεν λέγεται συμπαιγνία ή συμφωνία κάτω από το τραπέζι ή ομηρία του Προέδρου της Δημοκρατίας, πώς λέγεται; Εμείς λέμε, άμεσα από τον ελληνικό λαό να ψηφίζεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Γιατί μας ενοχλεί; Και η Γαλλία είναι έτσι και μία σειρά άλλων κρατών. Και σας λέω να το αλλάξουμε.
Δεν αλλάζει.
Συνταγματική Αναθεώρηση, να το αλλάξουμε. Προεδρικό, γιατί; Δεν κατάλαβα. Και να σας το πω διαφορετικά, μπορούμε να το αλλάξουμε. Εδώ αλλάξαμε τα πάντα.
Απαγορεύεται.
Απαγορεύεται; Και για τους μισθούς που κόπηκαν απαγορευόταν. Από τα δικαστήρια δόθηκαν ουσιαστικά οι μισθοί πίσω, αλλά δεν τους δώσατε πίσω εσείς. Δεν απαγορεύεται αυτό; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Αλλά σας βολεύει, να απαγορεύεται, κύριε Γεραπετρίτη, όταν δεν σας βολεύει, δεν απαγορεύεται. Δεν το καταλαβαίνω αυτό. Είναι κατ' επίφαση η δημοκρατία σας. Απαγορεύεται, το λέει το Σύνταγμα. Το Σύνταγμα λέει και άλλα, όμως, τα οποία δεν εφαρμόζονται. Λέει ότι δεν μπορείς να μου κόβεις τον μισθό, το δικαστήριο να με δικαιώνει, αλλά εσύ να συνεχίζεις να μου κόβεις τον μισθό. Δεν είναι έτσι. Μπορώ να πω και άλλα. Από την άλλη, να συμφωνήσουμε στους εκατόν πενήντα έναν, ότι είναι πλειοψηφικό ως νούμερο. Γιατί δεν βάζετε το άλλο, κύριε Γεραπετρίτη; Τρία κόμματα, εκατόν πενήντα μία ψήφοι. Τρία κόμματα, γιατί δύο, γιατί ένα; Να ψηφίζουν εκατόν πενήντα ένας Βουλευτές τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Σας λέω εγώ διασταλτικά τώρα. Βάλτε τρία κόμματα. Έτσι ουσιαστικά έχετε και την επίφαση, τη δικαιολογία της συναινέσεως των υπολοίπων κομμάτων. Έτσι λέτε «είμαστε εκατόν πενήντα οκτώ, μπορεί να μας φύγουν πέντε - έξι, θα μας μείνουν εκατόν πενήντα ένας. Ε, θα ψηφίσουμε.». Δεν είναι λογικές αυτές. Ειλικρινά, βάζετε στη ζυγαριά την ίδια τη δημοκρατία. Βάζετε στη ζυγαριά την ίδια τη συνταγματική διαδικασία. Είναι όμηρος ο Πρόεδρος και όποιος Πρόεδρος και να βγει, πάλι θα είναι όμηρος αυτού του κόμματος που θα τον υποστηρίξει. Επίσης, εκλογή μάξιμουμ τρεις τετραετίες. Είχα ακούσει παλαιότερα τον σημερινό Πρωθυπουργό να το λέει, δηλαδή ότι πρέπει ο Βουλευτής να μένει για τρεις τετραετίες και τέλος. Δεν μπορεί να είμαστε εδώ αιώνιοι Βουλευτές. Δεν γίνεται να είμαστε είκοσι και τριάντα χρόνια Βουλευτές και να μην αλλάζει η σύνθεση του Κοινοβουλίου. Και δεν αναφέρομαι μόνο στα πρόσωπα, αναφέρομαι και στις ιδέες. Θέλουμε νέα, φρέσκα παιδιά, όποια και αν είναι η παράταξή τους. Θέλουμε νέους ανθρώπους που δεν είναι ουσιαστικά από την οικογενειοκρατία ή την κομματοκρατία δομημένοι, γεννημένοι και μεγαλωμένοι. Το κόμμα ορίζει τους Βουλευτές; Τρεις τετραετίες και στο σπίτι τους. Τέλος! Δεν είμαστε αιώνιοι Βουλευτές. Γιατί να μην επαναφέρουμε, λέει η Ελληνική Λύση, κύριε Πρόεδρε, τον θεσμό της ανάκλησης από τους ίδιους τους πολίτες της εκλογικής περιφέρειας του εκλεγέντος Βουλευτού, έναν θεσμό που έχουν πάρα πολλά κράτη; Για μας οι προτάσεις νόμων - θα σας το πω ευθέως - πρέπει να γίνονται από τριάντα χιλιάδες πολίτες. Τριάντα χιλιάδες πολίτες να κάνουν μια πρόταση νόμου. Αυτό σημαίνει άμεση δημοκρατία. Γιατί πρέπει να τα ξέρετε όλα εσείς και να νομοθετείτε μόνο εσείς; Για ποιον λόγο πρέπει εσείς να κάνετε όλους τους νόμους, όπως σας βολεύει, να διορίζετε όποιον θέλετε και να νομοθετείτε; Και όταν λέω εσείς, εννοώ η όποια κυβέρνηση. Τριάντα χιλιάδες πολίτες θέλουν να νομοθετήσουν. Προτείνουν κάτι. Το λέγαμε εμείς στις προτάσεις μας, δεν εισακουστήκαμε. Δεν ακούστηκε η Ελληνική Λύση. Προβλέπεται σε Ισπανία, Ιταλία, ακόμη και στα Σκόπια. Ακόμη και στη Ρουμανία! Δεν σας λέω για την Ισπανία και την Ιταλία. Τριάντα χιλιάδες υπογραφές - που είναι πολλά εκατομμύρια περισσότεροι από εμάς αυτοί - και μπορούν να κάνουν νόμο οι πολίτες. Να η συμμετοχή του πολίτη στη διαδικασία τη νομοθετική. Να ο ενεργός πολίτης, πως θα τον έχουμε ουσιαστικά και εμείς εν εγρηγόρσει, για να μπορεί να ταυτιστεί με τη δημοκρατία. Τώρα ο πολίτης είναι μόνο για να ζητάει ρουσφέτια. Τρέχει στο γραφείο του Υπουργού, στο γραφείο του Βουλευτού, για να ζητήσει ένα ρουσφέτι και είναι υποχείριο του Βουλευτού για την εξυπηρέτηση αυτή. Όχι! Πρέπει ο πολίτης να είναι ενεργός πολίτης. Δεν μιλώ για τον νόμο περί ευθύνης Υπουργών. Εδώ γελάνε - πόσα χρόνια - και τα μάρμαρα. Δεν τιμωρήθηκε κάποιος, δεν θα τιμωρηθεί κανένας, είναι δεδομένο. Επιτροπές, εξεταστικές. Ο αριθμός λογαριασμού, κατά έναν μεγάλο συνταγματολόγο, στην εποχή των εξοπλιστικών ήταν αριθμός τηλεφώνου. Για τον Άκη Τσοχατζόπουλο μιλώ. Όλα αυτά, μας έχουν απαξιώσει ουσιαστικά ως Βουλευτές, ως Κοινοβούλιο, ως δημοκρατία στα μάτια των πολιτών, οι οποίοι βέβαια δεν είναι άμοιροι ευθυνών, γιατί δυστυχώς έρχονται κάθε φορά και ξαναψηφίζουν αυτόν που τους κατέστρεψε. Οι περισσότεροι πολίτες διακατέχονται από έναν αυτοκτονικό ιδεαλισμό, ο οποίος είναι στη δική μου λογική λίγο παράλογος. Δεν μπορεί η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ να τους κατέστρεψαν και να τους ξαναψηφίζουν. Κάτι δεν πάει καλά. Κάτι δεν στέκει καλά στη λογική. Μπορεί εγώ να έχω άλλη αντίληψη για τη λογική και αυτοί να ξέρουν καλύτερα. Το χειρότερο δε όλων, είναι ότι είμαστε η μοναδική χώρα που δεν έχει συνταγματικό δικαστήριο, κύριε Πρωθυπουργέ. Γιατί δεν το κάνετε αυτό; Συνταγματικό δικαστήριο από πέντε ανώτατους δικαστές, πέντε καθηγητές νομικής και πέντε δικηγόρους του Αρείου Πάγου. Το προτείναμε εγγράφως, γίνεται αύριο το πρωί. Γιατί δεν το κάνετε; Για να γνωρίζουμε ποιοι νόμοι είναι παράνομοι ή νόμιμοι. Ποιος νόμος είναι συμβατός με το Σύνταγμα ή ασύμβατος. Να μην πηγαίνουμε στο Συμβούλιο της Επικρατείας και να περιμένουμε πέντε χρόνια για το αν είναι συνταγματικός ή αντισυνταγματικός ένας νόμος. Ρωσία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Τσεχία, Σλοβακία, Ουγγαρία, Σλοβενία, ένα σωρό χώρες έχουν συνταγματικό δικαστήριο. Γιατί να μην έχουμε εμείς; Για ποιον λόγο να μην έχει η Ελλάδα συνταγματικό δικαστήριο; Πείτε μου έναν σοβαρό λόγο ή ένα επιχείρημα για να το καταλάβω, αλλά να είναι συγκροτημένο, όχι γιατί έτσι θεωρώ ή έτσι πιστεύω. Για την Αναθεώρηση του Συντάγματος δεν θέλω να πω κάτι, θα πω όμως για τον εκλογικό νόμο. Εμείς είμαστε φύση και θέση υπέρ της απλής αναλογικής. Το έχω πει χίλιες φορές. Όμως, υπάρχει ένα θέμα το οποίο μας βάζει φρένο και είναι η Θράκη. Άρα, λοιπόν, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με την απλή αναλογική. Για να μπούμε στη Βουλή με το 1% -1,5% δεν θα παίξουμε παιχνίδια με τη Θράκη. Ξέρουν πολύ καλά κάποιοι εδώ μέσα τι εννοώ. Δεν θα δώσουμε το δικαίωμα σε κανέναν να ομιλεί για άλλα πράγματα. Ναι στην απλή αναλογική, αλλά κοιτώντας πάντα το εθνικό συμφέρον. Πάνω από την Ελληνική Λύση μπαίνει το εθνικό συμφέρον και όχι κάτω από την Ελληνική Λύση το εθνικό συμφέρον. Ξεκάθαρα πράγματα, γιατί δεν παίζεις με τη φωτιά. Όποιος παίζει με τη φωτιά, καίγεται ο ίδιος. Να τον δούμε, λοιπόν, και τον νόμο για να το συζητήσουμε. Να σας πω τώρα, γιατί είναι δειλή η πρότασή σας για την Αναθεώρηση του Συντάγματος. Δεν τολμήσατε την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας απευθείας από τον ελληνικό λαό. Δεν τολμάτε. Και ξέρετε γιατί; Φανταστείτε να προτείνατε εσείς ή άλλοι κάποιον και να έβγαινε ο άλλος. Θα είχατε πρόβλημα. Έτσι λειτουργούν τα κόμματα εξουσίας. Τι φοβούνται; Την ετυμηγορία του ελληνικού λαού, τη μετεκλογική. Γιατί; Διότι βλέποντας ότι κατρακυλάτε, θα είχατε ένα αποτέλεσμα του 30% -35% σήμερα. Από 40% που είχατε, μέσα σε πέντε μήνες, πέντε μονάδες κάτω; Αυτό φοβάστε. Το αντίκρισμα, την εικόνα της ήττας που μπορεί να επισυμβεί. Άρα, λοιπόν, δεν είστε δημοκράτες, είστε νεοδημοκράτες που κοιτάτε τις καρέκλες. Έχει διαφορά. Άλλο είμαι δημοκράτης και άλλο είμαι νεοδημοκράτης που κοιτάω την καρέκλα μου - και αυτό φυσικά αναφέρεται σε όλα τα κόμματα. Και βέβαια εδώ συμφωνούν και οι δύο και η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ και λένε να αποσυνδεθεί από τις εκλογές η εκλογή του Προέδρου. Για το συνταγματικό δικαστήριο, όπως είπα, δεν τολμήσατε. Το ασυμβίβαστο του Βουλευτή και Υπουργού. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα, κύριε Γεραπετρίτη, για να τα ξέρετε αυτά. Στη Γερμανία υπάρχουν δεκαέξι διαφορετικά συνταγματικά δικαστήρια. Το ξέρετε αυτό; Κάθε κρατίδιο έχει συνταγματικό δικαστήριο, κύριε Γεραπετρίτη. Κάθε κρατίδιο της Γερμανίας έχει δικό του συνταγματικό δικαστήριο. Κάθε κρατίδιο!
Δεν έχει τεθεί σε αναθεώρηση.
Να το κάνουμε. Συμφωνούμε να το κάνουμε, ναι ή όχι; Ξεκινήστε, κύριε Γεραπετρίτη. Ακούστε κάτι, το «δεν έχει, δεν μπορώ, δεν κάνω», αν δεν ξεκινήσω κάτι, τι να το κάνω; Να κάνουμε έναν διάλογο. Γιατί δεν κάνετε έναν διάλογο να δούμε πόσοι συμφωνούν με το συνταγματικό δικαστήριο; Να τους εκθέσετε τους υπολοίπους. Ξέρετε, μου αρέσει το «δεν γίνεται». Τίποτα δεν γίνεται σ' αυτόν τον τόπο. Πραγματικά, δεν γίνεται τίποτα όταν το λέει ο νόμος. Αλλά, βέβαια, ο νόμος πιάνει τη μικρή μυγούλα, όχι την τεράστια ταραντούλα. Κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε. Οι νόμοι είναι, δυστυχώς, στην Ελλάδα, όχι για να υπάρχουν, όχι για να εφαρμόζονται, αλλά για να τους επικαλούνται κάποιοι για την ανικανότητά τους ή την απροθυμία τους να υλοποιήσουν κάτι καινούργιο. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ]] Πάμε στην άλλη ιστορία, για το άρθρο 86 «περί ευθύνης Υπουργών». Καλά, εντάξει, αυτό έπρεπε να λέγεται, «άρθρο 86 “περί ανευθύνης υπουργών”». Και αυτό είναι που με ενοχλεί. Κύριε Πρωθυπουργέ, θέλετε να μείνετε στην ιστορία; Ειλικρινά το λέω, γιατί γνωριζόμαστε κι από τα παλιά. Κάντε, επιτέλους, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας της χώρας. Θέλετε να μείνετε στην ιστορία; Κάντε αυτό το πρώτο βήμα. Κάντε Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας, όπως έχει η Τουρκία, όπως έχει η Γερμανία, όπως έχει η Γαλλία. Να μην αποφασίζει μόνο ο Πρωθυπουργός και όποτε θέλει να φωνάζει τους Αρχηγούς των Κομμάτων ή τους στρατηγούς. Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας. Κάντε το! Υλοποιήστε το, επιτέλους! Τόσο δύσκολο είναι; Ξέρετε, όλα αυτά που σας λέω είναι προτάσεις οι οποίες απερρίφθησαν από τη Νέα Δημοκρατία και το ΣΥΡΙΖΑ, διότι δεν τους άρεσαν. Ίσως τώρα που το ακούει ο Πρωθυπουργός - γιατί φαντάζομαι ότι πολλά μπορεί να μην του μεταφέρονται κιόλας - να το ακούσει και να το δεχτεί. Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας, γιατί περνάμε όντως δύσκολη περίοδο - ξέρετε τι εννοώ - και με την Τουρκία και με τα Σκόπια και με την Αλβανία και με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, είναι τώρα περισσότερο απαραίτητο παρά ποτέ. Να γίνει τώρα, για να μην πω χθες! [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του Προέδρου της Ελληνικής Λύσης]] Δύο λεπτά παραπάνω θα χρειαστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα μιλήσω για την οικονομία. Θα πω, όμως, κάτι πολύ απλό. Χθες ο Αυστριακός Κουρτς εξέδωσε έναν νέο νόμο. Βάζει λουκέτο σε τζαμιά και διώχνει ιμάμηδες, κύριε Πρωθυπουργέ. Διαβάστε την ανακοίνωσή του, κύριε Γεραπετρίτη. Και η Δανία αποφάσισε να πηγαίνει τους λαθρομετανάστες που ζητάνε άσυλο, σε ακατοίκητο νησί. Κι αυτό διαβάστε το. Κι αν δεν θέλετε να διαβάσετε, καλύτερα να πάτε στην Ισπανία με τον «gag law»… [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Ακούστε, κύριοι συνάδελφοι, να σας πω κάτι. Μπορώ να επικαλούμαι ό,τι θέλω. Όμως, όταν είμαι εδώ, ξέρω πολύ καλά τι λέω. Πιστέψτε με. Και θα σας πω και κάτι καλύτερο. Εάν δεν μπορείτε να τα κάνετε εσείς αυτά, αντιγράψτε επιτυχημένες ιδέες άλλων, την Ελληνικής Λύσης. «Gag law» είναι η νομοθεσία της Ισπανίας από το 2015, που ουσιαστικά απαγορεύει το άσυλο. Διαβάστε, μελετήστε και ελάτε. Μην μου λέτε ότι δεν γίνεται. Είναι πράγματα που γίνονται. Γιατί να τα κάνουν οι άλλοι και να μην τα κάνουμε εμείς; Όταν, λοιπόν, οι άλλοι κλείνουν τζαμιά, κύριε Πρωθυπουργέ, εσείς θέλετε μέσα στα hot spots να κάνετε τζαμιά. Και θα σας δώσω μια συμβουλή, να ξέρετε κάτι. Ο Αφγανός με τον Πακιστανό δεν μπορούν να πηγαίνουν στο ίδιο τζαμί. Να το ξέρετε. Ρωτήστε τους συμβούλους σας. Δεν πηγαίνουν ποτέ στο ίδιο τζαμί. Θα χρειαστεί και δεύτερο τζαμί και τρίτο τζαμί και τέταρτο τζαμί. Θα χρειαστούν πολλά τζαμιά, πιστέψτε με, γιατί δεν είναι το ισλάμ μια ενιαία θρησκεία. Θα χρειαστούμε πολλά τζαμιά μαζί! Αν εσείς θέλετε να κάνετε την Ελλάδα μουσουλμανική, εμείς έχουμε μια άλλη άποψη. Η Ελλάδα θα παραμείνει ελληνική και χριστιανική, ανεκτική μεν, χριστιανική και ελληνική δε. Τελεία και παύλα και σε όποιον αρέσει! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Επίσης, είναι δυνατόν, κύριε Πρωθυπουργέ - έχετε και μια σοβαρότητα - να μου βάζετε την κ. Αγαπηδάκη Ειρήνη - ωραίο το επίθετο - η οποία είναι συνεργαζόμενη με τον Τζορτζ Σόρος, από την Κύπρο, στο Πανεπιστήμιο Κύπρου που είναι ιδιοκτησία Σόρος έμμεση και άμεση; Δεν το έψαξαν οι σύμβουλοί σας αυτό; Τόση λατρεία με τον Σόρος; Τόση αγάπη; Και το λέω γιατί ο Τζορτζ Σόρος έχει απαγορευτικό στο Ισραήλ, γιατί αυτός ο τύπος αφάνισε Εβραίους, τους έστειλε στα κρεματόρια. Όταν ήταν δεκαεπτά χρονών, με δικές του επιστολές, πήγαιναν οι ομόφυλοί του, το έθνος του, στα κρεματόρια. Κι εμείς τον έχουμε να κάνει κουμάντο στην Ελλάδα με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις και βάζουμε την κ. Αγαπηδάκη, η οποία πλέον απευθύνεται απευθείας σε σας, ξαφνικά και από το πουθενά η κυρία αυτή έχει αξίωμα Υπουργού. Και επειδή θέλω να δίνω νούμερα, έχω την απάντηση του Υπουργού Δημόσιας Τάξεως, του κ. Χρυσοχοΐδη. Καταθέτω το σχετικό έγγραφο για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης κ. Κυριάκος Βελόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Στη Θεσσαλονίκη το εννεάμηνο του 2019 είχαμε έξι χιλιάδες εννιακόσιες ογδόντα πέντε συλλήψεις για λαθροεισβολή, λαθρομετανάστες. Οι δράστες κλοπών και υπότροπων ληστειών σε ποσοστό 52,1%, 44% και 30% είναι άτομα από το Πακιστάν, το Μαρόκο, το Μπαγκλαντές, την Αλγερία. Η απάντηση είναι στο έγγραφο που κατέθεσα. Αυτούς φέρνετε, κύριε Πρωθυπουργέ; Αυτούς θα φέρουμε στην Ελλάδα; Και δεν φταίτε εσείς. Απλά δεν έχουν χαρτιά, δεν έχουν διαβατήρια. Τα πετάνε, τα σκίζουν. Πώς τους καλείτε εδώ μέσα και τους λέτε, «Ελάτε εδώ, τα ασυνόδευτα παιδιά»; Για να ξεκαθαρίσουμε λίγο τους όρους. Τι σημαίνει «ασυνόδευτο παιδί»; Θέλω να το ακούσω, κύριε Πρωθυπουργέ. Ασυνόδευτο παιδί είναι ο μαντράχαλος ο εικοσιτριάχρονος; Παιδάκι είναι κάτω από τα δώδεκα έτη. Ο άλλος είναι ανήλικος, κύριε Πρωθυπουργέ. Ο δεκαεξάχρονος δεν είναι παιδάκι, είναι ανήλικος. Άλλο παιδάκι κι άλλο ανήλικος. Και όταν ο ανήλικος είναι εικοσιτριάχρονος, αλλά δηλώνει δεκαεπτάχρονος και δεν το ξέρει η πολιτεία, δεν το ξέρουν οι υπηρεσίες, μην μου τους λέτε όλους ασυνόδευτους και ανηλίκους. Ξέρετε, υπάρχουν τρομακτικές αντιφάσεις. Ακούω από συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας να λένε ότι δεν μπορούν τα θαλάσσια σύνορα να φυλαχτούν. Μου θυμίζουν τον κ. Τσίπρα που λέει ότι η θάλασσα δεν έχει σύνορα. Παγκόσμια πρωτοτυπία αυτή βέβαια! Όλες οι θάλασσες έχουν σύνορα, αρκεί να το θέλει η πολιτεία και το κράτος. Ξέρουν οι στρατιωτικοί, ότι τα σημεία από όπου έρχονται οι λαθρομετανάστες είναι οκτώ σημεία στο Αιγαίο. Οκτώ! Μιλήστε με τους αρμοδίους. Οκτώ είναι τα σημεία από όπου έρχονται. Αν η χώρα μας δεν μπορεί να διαφυλάξει οκτώ σημεία στη θάλασσα, τότε φοβάμαι! Κλείστε το μαγαζί, ξεκλειδώστε τα παράθυρα και τις πόρτες να μπουκάρουν όλοι εδώ μέσα. Από την άλλη απαγορεύεται - και θα στο πω ευθέως - το push up, το push back. Γιατί να μην κάνω push back; [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Ε, ναι, κάνατε όλους τους Έλληνες να κάνουν push ups κι έχουν τρελαθεί στα push ups χωρίς να παίρνουν και τίποτα. Ας κάνουν κι ένα push back τώρα. Πάμε στην ουσία. Φράγματα από δικά μας πλοία στα θαλάσσια σύνορα μπορούν και πρέπει να γίνουν. Και μία ερώτηση, κύριε Πρωθυπουργέ: Είναι αλήθεια αυτό που γράφτηκε στον Τύπο, ότι στα Λέβιθα, στο ακατοίκητο αυτό νησί, ήταν ο πρώτος χώρος που θα πήγαιναν αυτοί οι άνθρωποι και ξαφνικά κάνατε πίσω, γιατί φοβηθήκατε την Τουρκία, η οποία διεκδικεί από τον 25ο Μεσημβρινό και ανατολικά πολλά νησιά; Είναι αλήθεια αυτό; Γράφτηκε στον Τύπο. Όλος ο Τύπος βοά, ότι ακούσατε την Ελληνική Λύση και θα τους πηγαίνατε σε ένα ημιακατοίκητο νησί. Σωστή επιλογή. Σε ακατοίκητο νησί. Κάνατε, όμως, πίσω, γιατί φοβηθήκατε την Τουρκία. Λέτε ότι σας ενημέρωσε το Υπουργείο Εξωτερικών. Πάμε και στην ουσία για να κλείσω εδώ. Εγώ έχω ένα ερώτημα για όλους αυτούς τους ευφυείς - τα «ευφυή τίποτα», όπως έλεγε ο Περικλής - πολύ σημαντικό: Ο Κονγκολέζος έχει κατά κεφαλήν εισόδημα 446 ευρώ ετησίως - ο Κονγκολέζος! - αυτά είναι στοιχεία από τον ΟΟΣΑ, και δίνει 5.000 ευρώ για να έρθει στην Ελλάδα. Δηλαδή, δουλεύει δώδεκα χρόνια για να έλθει στην Ελλάδα. Αυτό πιστεύουν οι συριζαίοι και όλοι αυτοί οι ψευτοπροοδευτικοί και όλοι οι υπόλοιποι. Εσείς πιστεύετε ότι δουλεύει δώδεκα χρόνια αυτός ο τύπος με 446 ευρώ το χρόνο, για να δώσει τα λεφτά αυτά και να έρθει στην Ελλάδα. Αν δεν καταλαβαίνετε τι γίνεται, ψάξτε λίγο παραπάνω. Με 50 ευρώ εισιτήριο από την Αλγερία και από το Μαρόκο και από το Κονγκό ο Ερντογάν τους πηγαίνει στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί έρχονται στην Ελλάδα. Αυτή είναι η πραγματικότητα! Έχουμε εισβολή, πραγματική εισβολή, ειρηνική εισβολή, αλλά εισβολή! Και πρέπει να αποτραπεί!
Έχετε πάει στα 23 λεπτά.
Και κλείνοντας, θα ήθελα να πω, κύριε Πρόεδρε - δυστυχώς, λείπει ο Πρωθυπουργός - ότι σήμερα στην Ελλάδα…
Ο Πρωθυπουργός σας ακούει.
…υπολογίζονται σαράντα χιλιάδες άστεγοι, κύριε Καλαφάτη. Σήμερα σαράντα χιλιάδες άστεγοι υπολογίζονται στην Ελλάδα, κύριε Καλαφάτη! Αυτό να ακούτε τώρα. Σαράντα χιλιάδες άστεγοι! Καμμία μέριμνα γι' αυτούς. Τους έχετε πεταμένους. Μαλώνετε με το ΣΥΡΙΖΑ για τα 200 ευρώ επίδομα θέρμανσης - είναι απίστευτο! - όταν δίνετε 550 ευρώ σε κάθε λαθρομετανάστη. Όλες αυτές, λοιπόν, οι συμπεριφορές καταδεικνύουν κάτι. Στη Σάμο γεννήθηκαν διακόσια είκοσι έξι παιδιά εκ των οποίων τα ενενήντα έξι είναι λαθρομεταναστών. Τελειώνει η Ελλάδα! Την τελειώνετε δημογραφικά, την τελειώνετε πολιτικά, την τελειώνετε ως Έλληνες πολιτικοί. Καταλάβετέ το! Δώστε κίνητρα να γεννήσουν οι Έλληνες, να λύσουμε το δημογραφικό. Το μυαλό του Πρωθυπουργού - σας το λέω από τώρα - είναι στις επόμενες εκλογές, που έρχονται σύντομα. Γιατί το συζητάνε για διπλές εκλογές. Δεν είναι στα θέματα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί, από κοινού. Αυτό είναι το δυστύχημα. Και όταν το μυαλό το έχεις στις επόμενες εκλογές, δυστυχώς τελειώνουν οι επόμενες γενεές και για τους Έλληνες και για την Ελλάδα!
Τον λόγο έχει…
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Κύριε Λοβέρδο, σήμερα δεν υπάρχουν παρεμβάσεις.
Τι δεν υπάρχουν παρεμβάσεις, κύριε Πρόεδρε; Οι διορθώσεις δεν είναι περασμένες εδώ!
Σήμερα έχουμε τις ομιλίες των πολιτικών Αρχηγών. Τον λόγο έχει ο Γενικός Γραμματέας και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Δημήτριος Κουτσούμπας. Ορίστε, κύριε Κουτσούμπα, έχετε τον λόγο.
Πολλές φορές στη διάρκεια της συνταγματικής Αναθεώρησης και σ' αυτήν την Αναθεωρητική Βουλή και στην προηγούμενη, την προτείνουσα Βουλή, ακούστηκε από σχεδόν όλα τα κόμματα, ότι το Σύνταγμα είναι πεδίο συναινέσεων, συγκλίσεων και ότι η τρέχουσα πολιτική αντιπαράθεση πρέπει να μένει έξω από αυτό. Για τα κόμματα που υπερασπίζονται αυτό το σύστημα, αυτό το εκμεταλλευτικό σύστημα και ορκίζονται πίστη σ' αυτό το αντιλαϊκό Σύνταγμα, είναι όντως έτσι. Η διαδικασία συνταγματικής Αναθεώρησης, παρά τις όποιες υπαρκτές διαφορές των Κομμάτων, που έχουν οπωσδήποτε να κάνουν και με τις καταβολές τους και με τα ακροατήρια που απευθύνονται και με τις διάφορες σκοπιμότητες της στιγμής και άλλα, είναι μια διαδικασία σύγκλισης και συναίνεσης. Άλλωστε, είναι Κόμματα ίδιας κοπής. Οι καυγάδες σε επιμέρους ζητήματα δεν μπορούν να κρύψουν τις συγκλίσεις της Νέας Δημοκρατίας, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΙΝΑΛ σε μια σειρά κρίσιμα άρθρα, ανεξάρτητα πώς αυτό θα εκφραστεί στις ψηφοφορίες. Συγκλίσεις που αποτυπώνουν και τη συνολικότερη πολιτική στρατηγική τους ταύτιση. Για παράδειγμα, υπήρξε σύμπτωση στο μείζον ζήτημα της αλλαγής της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας και της αποσύνδεσης από τη διενέργεια εκλογών, παρά το γεγονός ότι δεν τα βρίσκετε στο πώς θα γίνεται η εκλογή, γιατί εκεί υπεισέρχονται και μικροκομματικές σκοπιμότητες. Τι εκφράζει όμως η συνολική σύμπτωση; Εκφράζει την κοινή σας επιδίωξη να μην διαταράσσεται για κανέναν λόγο η κυβερνητική σταθερότητα, η συνέχεια του κράτους και των κυβερνήσεων, δηλαδή να μη διακόπτεται η άσκηση της κυρίαρχης πολιτικής, είτε εξαιτίας εσωτερικών αντιφάσεων του ίδιου του συστήματος είτε κάτω από την πίεση του λαϊκού παράγοντα, του λαϊκού κινήματος. Υπήρξε, επίσης, σύμπτωση στο ζήτημα των ονομαζόμενων ανεξάρτητων αρχών που παίζουν ρόλο περισσότερο ως τροχονόμοι επιχειρηματικών, αλλά και πολιτικών συμφερόντων, αρκετές φορές ως προάγγελοι νέων αντιλαϊκών επιλογών με βάση το ευρωπαϊκό δίκαιο, αφού αρκετές ούτε στοιχειωδώς δεν μπορούν να εκπληρώσουν τον ρόλο για τον οποίο - υποτίθεται - συστάθηκαν. Υπήρξε σύμπτωση απόψεων μεταξύ σας να μην καταργηθεί τελείως ο απαράδεκτος νόμος περί ευθύνης Υπουργών, που ήταν όμως πάγιο αίτημα, αφού, παρά τις όποιες βελτιώσεις, εξακολουθεί η Βουλή να έχει εισαγγελικές αρμοδιότητες. Και φυσικά υπήρξε σύμπτωση, όσον αφορά στην απόρριψη όλων των προτάσεων του ΚΚΕ και στην προτείνουσα, προηγούμενη, και στη σημερινή Αναθεωρητική Βουλή. Προτάσεις του ΚΚΕ που είχαν να κάνουν με την διεύρυνση λαϊκών, δημοκρατικών, δικαιωμάτων, κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, με την κατάργηση των προκλητικών προνομίων των εφοπλιστών, του ξένου κεφαλαίου, με την κατάργηση έστω κάποιων αναχρονισμών που επιβιώνουν στο Σύνταγμα. Κυρίες και κύριοι, ξέρετε πολύ καλά πως δεν έχουμε αυταπάτες ότι μπορεί να υπάρξει ένα πραγματικά δημοκρατικό προοδευτικό Σύνταγμα στο πλαίσιο της σημερινής εξουσίας του κεφαλαίου, της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, που είναι και η πηγή, η αιτία των δεινών του λαού. Από τη Νέα Δημοκρατία, αυτή η στάση ήταν απολύτως αναμενόμενη γιατί απλά εκφράζει τον συντηρητισμό ενός αυθεντικού και παραδοσιακού κόμματος της αστικής τάξης. Από πού κι ως πού όμως είναι προοδευτική η τοποθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ, όταν δεν τολμά να αποδεχθεί την κατάργηση της αναχρονιστικής διασύνδεσης και αλληλεξάρτησης Κράτους - Εκκλησίας με τον πλήρη διαχωρισμό τους, ο οποίος σε άλλες χώρες έχει συντελεστεί πριν δεκαετίες, ακόμα και πριν έναν αιώνα και βάλε; Αυτόν βέβαια τον κάλπικο προοδευτισμό του τον στηρίζει και τον καλλιεργεί και το ίδιο το αναχρονιστικό ακροδεξιό ιερατείο εντός της συντηρητικής παράταξης της Νέας Δημοκρατίας - και εκτός φυσικά αυτής - με τις θέσεις που προβάλλει, δίνοντας τη δυνατότητα στον ΣΥΡΙΖΑ να χειραγωγεί έτσι ευκολότερα ριζοσπαστικές δυνάμεις εν ονόματι αυτού του κάλπικου προοδευτισμού της δήθεν αριστεροσύνης του. Αλήθεια, από πού κι ως πού είναι προοδευτική η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, όταν φτάνει στο σημείο να ξεπατικώνει από το γερμανικό Σύνταγμα άρθρα, όπως αυτό για την εποικοδομητική πρόταση δυσπιστίας, που στην ουσία οδηγεί σε κυβερνήσεις μειοψηφίας και μάλιστα με τη βούλα του Συντάγματος; Πρόκειται για πραγματικό μνημείο μιας ιερής για σας αστικής κυβερνητικής σταθερότητας στην οποία έχετε προσχωρήσει. Ακόμη και οι προτάσεις σας για τα κοινωνικά δικαιώματα ή τα δημοψηφίσματα είναι ψευδεπίγραφες, αφού οι περισσότερες προτάσεις σας, παραδείγματος χάριν για τα κοινωνικά δικαιώματα, διαπνέονται από τη λογική των ελάχιστων, η οποία δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια ακόμα αυτοδιάψευση δική σας βεβαίως και του αστικού Συντάγματος, αφού δεν μπορεί σε καμμία περίπτωση να εξασφαλίσει αυτό την πραγματική ισότητα. Αποτελεί πρόκληση για τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα, τη νεολαία ότι μία από τις αλλαγές αυτές είναι η συνταγματική καθιέρωση της λογικής της ακραίας φτώχειας, του ελάχιστου επιπέδου διαβίωσης, ενός εγγυημένου εισοδήματος, που μόνο αυτό θα έχει υποχρέωση να εξασφαλίσει το κράτος και από 'κει και πέρα ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Βάζετε μάλιστα ξεδιάντροπα και το ζήτημα της αξιοπρέπειας. Όμως αξιοπρέπεια σήμερα είναι ο άνθρωπος να ζει με βάση τις δυνατότητες που του προσφέρει η εποχή, τις δυνατότητες της επιστήμης, της τεχνολογίας. Η λογική της ανακύκλωσης της ακραίας φτώχειας, της εξίσωσης προς τα κάτω αναγκών και δικαιωμάτων, της λογικής ο φτωχός να πληρώνει για τον φτωχότερο για να μη δημιουργούνται και μόνιμες εστίες φτώχειας, που δυνητικά μπορεί να γίνουν και απειλητικές, δεν είναι φυσικά ούτε πρόταση στενά και αποκλειστικά της Νέας Δημοκρατίας ούτε του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι μια ολόκληρη στρατηγική που υπάρχει συνολικά στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και λανσάρεται ως το νέο μοντέλο του δήθεν κοινωνικού κράτους. Πρόκληση αποτελεί και η ρητορική σας, όταν προσπαθείτε να εμφανιστείτε ως υπερασπιστές του κοινωνικού κράτους, των κοινωνικών δικαιωμάτων, όταν την ίδια στιγμή είναι ακόμα νωπές οι υπογραφές σας στο τρίτο μνημόνιο, σε πλήθος μέτρων που τσάκισαν μισθούς και συντάξεις, διατήρησαν και αύξησαν τα χαράτσια, χτύπησαν το δικαίωμα στην απεργία, γιγάντωσαν την υποχρηματοδότηση, την υποστελέχωση, τις ελλείψεις στα νοσοκομεία, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια. Η δε πρόταση για τα δημοψηφίσματα είναι μια καρικατούρα που μπορεί πολύ εύκολα να ακυρώνει οποιαδήποτε στιγμή τη θέληση του λαού, είτε κλείνεστε ως ανήλικοι είτε ως ενήλικοι στα δωμάτια των θεσμικών εταίρων σας και φίλων σας και απεργάζεστε σχέδια και μνημόνια ενάντια στο λαό μας, σαν αυτά που γνωρίσαμε. Σαν το δημοψήφισμα και ό,τι ακολούθησε αυτό που κάνατε πριν πέντε χρόνια, κορώνα κερδίζω, γράμματα χάνεις. Συνεπώς, όντως η διαδικασία της συνταγματικής Αναθεώρησης δεν είναι μια διαδικασία ουδέτερη και ανεξάρτητη από τη συνολικότερη πολιτική αντιπαράθεση. Απλά το ζήτημα είναι να βλέπουμε ποια είναι η κυρία αντιπαράθεση, ποιες είναι οι πραγματικές διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των κομμάτων. Κι αν προσεγγίσουμε τη συνταγματική Αναθεώρηση μ' αυτά τα κριτήρια, θα διαπιστώσουμε ότι βασικός στόχος τόσο της Νέας Δημοκρατίας, που έχει σήμερα την κοινοβουλευτική Πλειοψηφία, όσο και του ΣΥΡΙΖΑ, που είχε την πλειοψηφία στην προηγούμενη Βουλή, την Προτείνουσα Βουλή, είναι να γίνουν όλες αυτές οι αναγκαίες αλλαγές στο Σύνταγμα που θα θωρακίζουν παραπέρα το αστικό κράτος, τις κυβερνήσεις του από πιθανούς κινδύνους αστάθειας που σίγουρα θα προκύψουν στο μέλλον. Άλλωστε, παρά το κλίμα ευφορίας που προσπαθείτε να καλλιεργήσετε στον λαό, οι εξελίξεις σάς διαψεύδουν. Και τι δείχνουν αυτές οι εξελίξεις; Πρώτον ενισχύονται τα στοιχεία που δείχνουν επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομίας. Δεύτερον, οξύνονται οι αντιθέσεις μεταξύ ιμπεριαλιστικών κρατών και διεθνών ενώσεών τους. Τρίτον, εντείνονται οι πολεμικές προετοιμασίες ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή, την Ανατολική Μεσόγειο. Όλες αυτές οι εξελίξεις είναι σίγουρο ότι θα επηρεάσουν και τη χώρα μας, η οποία μετέχει ενεργά σε αυτούς τους σχεδιασμούς και ανταγωνισμούς. Είναι σίγουρο ότι θα δημιουργήσουν μεγαλύτερα ή μικρότερα προβλήματα αστάθειας. Εμείς επιδιώκουμε ο ελληνικός λαός να αντιμετωπίσει όλες αυτές τις πιθανές εξελίξεις χωρίς φόβο, χωρίς μοιρολατρία, αλλά να τις αντιμετωπίσει με όρους κινήματος, οργάνωσης, ενωμένης λαϊκής πάλης, με όρους σύγκρουσης με αυτήν τη σαπίλα του συστήματος. Το δικό σας άγχος είναι να διαμορφώσετε το κατάλληλο νομικό οπλοστάσιο και στο επίπεδο του Συντάγματος, μην τυχόν και αυτές οι εξελίξεις απειλήσουν τη σταθερότητα της αστικής εξουσίας. Και αυτό το νομικό οπλοστάσιο δεν εξαντλείται μόνο στο Σύνταγμα. Διαπερνά και άλλες πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης, όπως είναι το νομοσχέδιο για το επιτελικό κράτος, όπως ήταν η κατάργηση του ασύλου και η καταστολή, όπως είναι ο νέος Ποινικός Κώδικας με όλες τις αντιδραστικές διατάξεις που ενσωματώνει, όπως είναι, επίσης, ο συνδικαλιστικός νόμος και τόσα άλλα ακόμη. Η συνταγματική Αναθεώρηση αποτελεί, συνεπώς, την απαραίτητη νομική θεμελίωση της προσαρμογής του κράτους στις παραπάνω συνθήκες, τη βάση για τον καταιγισμό νέων μέτρων για την μεγαλύτερη επίθεση σε δικαιώματα του λαού και της νεολαίας. Εδώ που τα λέμε, αυτό είναι και το πραγματικό περιεχόμενο του ερωτήματος, που θέτετε όλοι. Ποια ήταν η αντοχή του Συντάγματος την περίοδο της κρίσης; Διότι το ερώτημα δεν αφορά το αν το Σύνταγμα προστάτευσε εργατικά λαϊκά δικαιώματα, γιατί κανένα τέτοιο Σύνταγμα και σε καμμιά περίπτωση δεν μπορεί να προστατεύσει αποτελεσματικά τα λαϊκά δικαιώματα, αφού ξέρουμε όλοι ότι, ακόμη κι αν υπάρχει μία κάποια προστασία στο Σύνταγμα για μια σειρά δικαιώματα, την οποία κι εμείς φυσικά επιδιώκουμε, την ίδια στιγμή όμως υπάρχουν στο ίδιο Σύνταγμα ρήτρες, παραθυράκια, εξαιρέσεις, η επίκληση του δημόσιου συμφέροντος, της δημόσιας τάξης, η ερμηνεία του Συντάγματος με βάση τη συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έτσι ώστε σε κρίσιμες καμπές, όταν αυτό απαιτούν οι ανάγκες του συστήματος, αυτά τα δικαιώματα να πετιούνται κυριολεκτικά στον κάλαθο των αχρήστων. Το είδαμε αυτό κατά κόρον τα χρόνια της κρίσης, το πώς, παραδείγματος χάριν, κρίθηκαν συνταγματικά βάρβαρα ταξικά μέτρα, αφού σε πολλές περιπτώσεις, όταν χρειάστηκε, πετάχτηκε στο καλάθι των αχρήστων και αυτό το ίδιο το Σύνταγμα. Όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, βασικό άρθρο αυτής της Αναθεώρησης είναι αυτό, που αφορά την αλλαγή της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας, που έχει σαν βασικό στόχο να μην υπάρχει προσφυγή στις κάλπες από μία αποτυχημένη εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από τη Βουλή. Και κάπως έτσι αρχίζουν τα αδιέξοδα όλων σας. Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει εκλογή από τον λαό, μία πρόταση, που την απέρριψαν ακόμα και οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στην προτείνουσα προηγούμενη Βουλή, γιατί εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας με γενικές εκλογές είναι δεδομένο ότι αντικειμενικά θα ισχυροποιούσε τον ρόλο του, δηλαδή τον ρόλο ενός μονοπρόσωπου θεσμού, ακόμα και με τις περιορισμένες σχετικά αρμοδιότητες, που έχει σήμερα στο πλαίσιο του σημερινού Συντάγματος. Χώρια που, εκ των πραγμάτων, θα άνοιγε και τη συζήτηση για αύξηση αυτών των αρμοδιοτήτων στο μέλλον, γιατί η ισχύς που θα προσέδιδε η γενική ψήφος στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας αντικειμενικά θα άνοιγε τη συζήτηση ότι αυτή η ισχύς δεν μπορεί να μένει γυμνή, αλλά θα πρέπει να ενδυθεί με επιπλέον σημαντικές και ουσιαστικές αρμοδιότητες. Παρόμοια πρόταση είχε παλαιότερα και η Νέα Δημοκρατία. Για ποιον λόγο; Διότι αυτή η πρόταση - που επαναλαμβάνω, κατά τη γνώμη μας, είναι μία αντιδραστική πρόταση, όσο κι αν εμφανίζεται ότι έχει μία δημοκρατικοφάνεια - απηχεί και γενικότερους προβληματισμούς που υπάρχουν. Προβληματισμοί, που αφορούν στη μετεξέλιξη του θεσμού του Προέδρου της Δημοκρατίας σε έναν θεσμό πιο καθοριστικό σε ό,τι αφορά την εξασφάλιση κυβερνητικής πολιτικής σταθερότητας του συστήματος. Η Νέα Δημοκρατία λέει «εκλογή με απόλυτη ή και με σχετική πλειοψηφία». Μάλιστα, το αρχικό σας σχέδιο προέβλεπε εκλογή του πρεσβύτερου ή και με κλήρωση, το οποίο και το αποσύρατε βεβαίως. Είναι τέτοια η προσήλωσή σας στον αντιλαϊκό στόχο της περιβόητης κυβερνητικής σταθερότητας, που για να την επιτύχετε καταφεύγετε είτε μερικές φορές σε αστεία είτε και σε επικίνδυνα σχήματα. Κατά τη γνώμη μας, ο θεσμός του Προέδρου της Δημοκρατίας συγκαταλέγεται έτσι κι αλλιώς στον σκληρό πυρήνα της εξουσίας. Ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι θεματοφύλακας του κύρους αυτού του πυρήνα και ο υψηλότερος εκφραστής του. Και επειδή ακριβώς παίζει αυτό τον ρόλο, γι' αυτό και επιδιώκεται να περιβάλλεται από το φωτοστέφανο αυτό της συναίνεσης και όλοι σας αναζητείτε - επαναλαμβάνω με τις ιδιαίτερες σκοπιμότητες, βέβαια, του καθενός - τρόπους για το πώς θα εξασφαλίζεται αυτό. Όμως, δυστυχώς ο εκάστοτε Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι υποχρεωμένος να κινηθεί μέσα σε ένα δοσμένο αντιλαϊκό πολιτικό πλαίσιο, να επικυρώνει αντιλαϊκές αποφάσεις της Πλειοψηφίας της Βουλής, να εκφράζει τους γενικότερους αντιλαϊκούς στόχους της κυρίαρχης πολιτικής τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Την άρχουσα τάξη, ειδικά σήμερα, δεν την ενδιαφέρει πρωταρχικά αν αυτό το πρόσωπο θα προέρχεται από τον α΄ ή από τον β΄ πολιτικό χώρο. Την ενδιαφέρει, κυρίως, αυτό το πρόσωπο να τηρεί αυτό το πλαίσιο. Αν, μάλιστα, αυτό το πρόσωπο έχει και την ταμπέλα της προοδευτικότητας, αριστεροφάνειας και πάει λέγοντας, τόσο το καλύτερο. Χώρια, φυσικά, από το γενικότερο ιδεολογικοπολιτικό ρόλο, που παίζει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με τη θεσμική παρουσία του και με τις κάθε τόσο παρεμβάσεις του. Και αυτός ο ρόλος δεν αλλάζει, αν ο Πρόεδρος έχει εκείνες ή τις άλλες αρμοδιότητες, μικρότερες ή μεγαλύτερες, όπως επίσης αυτός ο ρόλος δεν αλλάζει, αν εκλέγεται με τον ένα ή τον άλλον τρόπο. Η ουσία παραμένει η ίδια. Γι' αυτό και εμείς, το ΚΚΕ, δεν συναινούμε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όχι γιατί επικεντρωνόμαστε στο πρόσωπο, που προτείνεται κάθε φορά ή στις αρμοδιότητες, που έχει ή στον τρόπο εκλογής που προκρίνεται από το Σύνταγμα, αλλά γιατί δεν συμφωνούμε και δεν συναινούμε σε ό,τι εκφράζει ο θεσμός σε αυτό το πλαίσιο του υπάρχοντος συστήματος. Επίσης, κυρίες και κύριοι, ισχυρίζεστε ότι άλλος στόχος της συνταγματικής Αναθεώρησης είναι η προσπάθεια, όπως λέτε, της διάσωσης της τιμής του αστικού πολιτικού συστήματος, που δέχτηκε πλήγμα τα χρόνια της κρίσης, των μνημονίων, εξαιτίας της πολιτικής, που εφάρμοσαν όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα. Δηλαδή στην ουσία επιδιώκετε ένα «μακιγιάζ», ισχυρίζεστε. Διότι η αντιλαϊκή πολιτική δεν είναι ζήτημα γενικά ηθικό, αλλά είναι ζήτημα ταξικό. Απορρέει από το ίδιο το σύστημα και τις πολιτικές, που υπηρετείτε. Και μπορεί να υπάρχουν έντιμοι ως άτομα πολιτικοί, που όμως να υποστηρίζουν βάρβαρες, άδικες πολιτικές. Άλλο πράγμα βέβαια ότι από αυτό το σύστημα πηγάζει ταυτόχρονα και η μίζα, η διαφθορά, η διαπλοκή, γιατί είναι - πώς να το κάνουμε - ένα σύστημα που έχει ως οξυγόνο του μόνο το κέρδος, το οποίο επιδιώκεται και με νόμιμο και με παράνομο τρόπο. Περιορίζετε, λοιπόν, τη συζήτηση για τα θέματα αυτά στο άρθρο 86, περί ευθύνης Υπουργών. Και ενώ το αίτημα ήταν η πλήρης κατάργηση του, τελικά το διατηρείτε, έστω με κάποιες βελτιώσεις. Γιατί τόσο η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ όσο, ακόμη περισσότερο, η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας δεν ακουμπά έναν βασικό πυρήνα του άρθρου αυτού, που ήταν η ανάθεση στη Βουλή εισαγγελικών αρμοδιοτήτων, που τελικά, όπως έχει δείξει η εμπειρία, αυτές οι αρμοδιότητες δεν αξιοποιούνται για να γίνεται και ουσιαστική έρευνα, αλλά για να παίζονται τα διάφορα πολιτικά παιγνίδια. Τι φοβάστε, αλήθεια, και δεν προχωράτε στην πλήρη κατάργησή του, όπως προτείνει το ΚΚΕ, ώστε να δικάζονται οι Υπουργοί όπως όλοι οι πολίτες και διατηρείτε την ευχέρεια της κάθε φορά κυβερνητικής πλειοψηφίας να αποφασίζει τη δίωξη τους; Το ΚΚΕ, τόσο στην προτείνουσα όσο και στην Αναθεωρητική Βουλή, κατέθεσε προτάσεις για μια σειρά από συνταγματικές διατάξεις. Κάποιες απορρίφθηκαν κάποιες μετ' επαίνων και άλλες απορρίφθηκαν με πιο εκκωφαντικό τρόπο, τόσο από τη Νέα Δημοκρατία όσο και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι, απορρίψατε τις προτάσεις για απαγόρευση εκχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων, με την κατάργηση της παραγράφου 1 του άρθρου 27 του Συντάγματος, το οποίο επιτρέπει τη μεταβολή στα όρια του ελληνικού κράτους. Απορρίψατε την απαγόρευση διέλευσης από τη χώρα μας και τη στάθμευση σε αυτή ξένων στρατιωτικών δυνάμεων, την απαγόρευση παραχώρησης βάσεων και άλλων διευκολύνσεων, την απαγόρευση παραγωγής, απόκτησης και παραμονής πυρηνικών και χημικών όπλων στη χώρα μας, αλλά και την κατάργηση συνολικά του άρθρου 28 του Συντάγματος, με την οποία αναγνωρίζεται η υπεροχή του Διεθνούς Δικαίου και των διεθνών συμβάσεων έναντι του εσωτερικού Ελληνικού Δικαίου. Φαίνεται ότι είναι κοινής αποδοχής τα όσα ομολόγησε κυνικά ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας πριν λίγες μέρες, ότι δηλαδή οι Έλληνες στρατιώτες θα ξαναματώσουν - λέει - στο πλευρό των Αμερικανονατοϊκών φονιάδων, για να προωθούνται συμφέροντα διεθνικών και ελληνικών μονοπωλίων και να αιματοκυλούνται, τελικά, οι λαοί. Απορρίψατε από κοινού τις προτάσεις για διεύρυνση κοινωνικών, συνδικαλιστικών, πολιτικών δικαιωμάτων, όπως η εξασφάλιση του απορρήτου της προσωπικής ζωής και η πλήρης απαγόρευση της συλλογής και επεξεργασίας στοιχείων, που αφορούν τη συνδικαλιστική και πολιτική δράση, όπως η διεύρυνση του δικαιώματος της απεργίας, η πλήρης κατοχύρωση χωρίς περιορισμούς των ελεύθερων συλλογικών συμβάσεων στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, η κατοχύρωση του δικαιώματος της συνδικαλιστικής έκφρασης των μονίμων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και της πλήρους πολιτικής και κοινωνικής δραστηριότητάς τους, αλλά και η πλήρης διασφάλιση του αποκλειστικά δημόσιου χαρακτήρα της παιδείας, με απαγόρευση στη λειτουργία ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων στην εκπαίδευση, την κατάρτιση και με πλήρη κατοχύρωση στη δωρεάν παροχή παιδείας για όσους βρίσκονται στη χώρα μας. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ]] Απορρίψατε την πλήρη διασφάλιση της παροχής υπηρεσιών υγείας - πρόνοιας αποκλειστικά από το δημόσιο δωρεάν, με απαγόρευση της όποιας επιχειρηματικής δραστηριότητας ειδικά σ' αυτό τον κρίσιμο για τον λαό νευραλγικό τομέα. Απορρίψατε τη διασφάλιση του δημοσίου, αποκλειστικά, χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης. Απορρίψατε, επίσης, την πλήρη κατοχύρωση του δικαιώματος να συνέρχονται και να συναθροίζονται οι ευρισκόμενοι στη χώρα μας, με ταυτόχρονη κατάργηση των όποιων περιορισμών στις δημόσιες συναθροίσεις. Απορρίψατε την τροποποίηση του άρθρου 18, έτσι ώστε ο ορυκτός πλούτος της χώρας, τα κοινωνικά αγαθά, οι δημόσιες εκτάσεις σε ορεινούς όγκους, αιγιαλούς, αρχαιολογικούς χώρους κ.λπ., να μην μπορούν να παραχωρηθούν με κανέναν τρόπο σε τρίτους, που τους λυμαίνονται για εκμετάλλευση. Απορρίψατε από κοινού τη συνταγματική κατοχύρωση, ως πάγιου εκλογικού συστήματος, της απλής ανόθευτης αναλογικής, γιατί και ο ΣΥΡΙΖΑ στις προτάσεις, που κατέθεσε ως κυβέρνηση διατηρούσε και το μπόνους για το πρώτο κόμμα στο 10% και το πλαφόν διατήρησε και άλλα δεν ακούμπησε. Απορρίψατε την πρόταση για κατάργηση της επιλογής - δηλαδή του διορισμού ουσιαστικά - της ηγεσίας της δικαιοσύνης από την εκάστοτε κυβέρνηση, όπως και την κατάργηση του απαράδεκτου άρθρου 48 για την κατάσταση πολιορκίας. Η κοινή σας απορριπτική στάση απέναντι στις προτάσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας είναι ένα στοιχείο της ταύτισής σας σ' αυτά τα ζητήματα. Δεν περιμέναμε, βέβαια, κάτι διαφορετικό. Άλλωστε, η αξία αυτών των προτάσεων δεν κρίνεται τελικά από την τύχη, που θα έχουν εντός αυτού εδώ του αστικού Κοινοβουλίου, αλλά από το αν αυτές τελικά, αργά ή γρήγορα, θα γίνουν υπόθεση πάλης και αλλαγής από τον ίδιο τον ελληνικό λαό. Η υπεράσπιση και διεύρυνση των δικαιωμάτων, για να αντιστοιχηθούν με βάση τις πραγματικές, τις σύγχρονες ανάγκες, απαιτούν συνολικά βαθύτερες αλλαγές στην οικονομία, στην εξουσία και ριζική αλλαγή του σημερινού Συντάγματος. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν καλέσω στο Βήμα την Πρόεδρο του Κινήματος Αλλαγής κ. Γεννηματά, θα ήθελα να σας παρακαλέσω για μία μικρή νομοτεχνική διόρθωση. Στο σχέδιο αναθεώρησης διατάξεων του Συντάγματος, που έχετε ενώπιόν σας, στην τρίτη στήλη στη σελίδα 9, εκεί δηλαδή που είναι το άρθρο 54, όπου έχουμε προσθήκη νέας παραγράφου, έχουμε στην πρόταση της Νέας Δημοκρατίας στην προτελευταία σειρά τη διατύπωση ότι «Με τον νόμο της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου μπορεί να καθιερώνονται μία ή περισσότερες εκλογικές περιφέρειες». Επειδή στο άρθρο 54, όπου έχουμε αυτή την πρόταση προσθήκης, χρησιμοποιείται το ρήμα «ορίζονται» - λέει, δηλαδή, το άρθρο 54 στην πρώτη παράγραφο ότι το εκλογικό σύστημα και οι εκλογικές περιφέρειες «ορίζονται» με νόμο και λέει στην παράγραφο 2 ότι ο αριθμός των Βουλευτών κάθε περιφέρειας «ορίζεται» με προεδρικό διάταγμα - για την ταυτότητα του λόγου αλλάζουμε το ρήμα «καθιερώνονται» και βάζουμε πάλι το ρήμα «ορίζονται». Δηλαδή λέμε «Με τον νόμο της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου μπορεί να ορίζονται μία ή περισσότερες εκλογικές περιφέρειες», αντί του «καθιερώνονται». Έγινε, λοιπόν, αυτή η μικρή διόρθωση, για να έχουμε το ίδιο ρήμα σε όλες τις διατάξεις του άρθρου 54. Συνεπώς, μετά απ' αυτό, καλείται στο Βήμα η κ. Φωτεινή Γεννηματά, Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κινήματος Αλλαγής.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με τη σημερινή συζήτηση ολοκληρώνεται η κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία της Αναθεώρησης του Συντάγματος, μία διαδικασία διαχρονικής αξίας, που απαιτεί συναίνεση και υπευθυνότητα για συλλογικές αποφάσεις, οι οποίες αντέχουν στον χρόνο και ανταποκρίνονται στις ανάγκες της κοινωνίας και της νέας εποχής. Χρειαζόταν, λοιπόν, τελικά να γίνει αυτή η Αναθεώρηση; Από νωρίς μέσα στα τελευταία δύσκολα χρόνια, το Σύνταγμα είχε αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης. Κάποιοι το δαιμονοποίησαν, άλλοι το θεοποίησαν. Πολλοί ήταν εκείνοι, που το χρέωσαν με ευθύνες για το ίδιο το ξέσπασμα της κρίσης. Είπαν ότι δεν εγγυήθηκε τη δημοσιονομική σταθερότητα της χώρας, ότι δεν άντεξε στους κλυδωνισμούς της κρίσης. Πολλοί το είδαν ως πανάκεια. Πίστεψαν ότι στο σώμα των διατάξεών του θα έβρισκαν τη λύση διά πάσαν νόσον. Το Κίνημα Αλλαγής ήταν η πρώτη παράταξη, που μίλησε καθαρά για την ανάγκη Αναθεώρησης του Συντάγματος, που δεν θα λύσει προφανώς όλα τα προβλήματα και ούτε ευθύνεται για όλα τα δεινά σ' αυτό τον τόπο. Μετά από δέκα χρόνια πόλωσης και διχασμού, που καλλιέργησε ο τεχνητός διπολισμός της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ, εμείς αναδείξαμε την ανάγκη η συζήτηση για την Αναθεώρηση να διεξαχθεί με νηφαλιότητα και μέσα σε ένα κλίμα συναίνεσης. Πήραμε την πρωτοβουλία, από πάρα πολύ νωρίς, για να ξεκινήσει ο διάλογος στη Βουλή - το τονίζω αυτό - και καταθέσαμε ένα συνεκτικό και ολοκληρωμένο σχέδιο προτάσεων αναθεώρησης του Καταστατικού Χάρτη της χώρας, μέσα σε ένα κλίμα, δυστυχώς, συνταγματικού λαϊκισμού και βερμπαλισμού. Το πώς φτάσαμε στη σημερινή συνεδρίαση έχει μεγάλο ενδιαφέρον, από την περίφημη δημόσια διαβούλευση που προσπάθησε να παρακάμψει τη Βουλή και τις προβλεπόμενες από το ίδιο το Σύνταγμα διαδικασίες, ως την προεκλογική συζήτηση για το Σύνταγμα και, βέβαια, τη σημερινή δεύτερη Αναθεωρητική Βουλή. Όλα αυτά, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ανήκουν στην ιστορία. Σήμερα, εδώ δεν έχει σημασία το χθες, αλλά το αύριο. Η χώρα αποκτά την πέμπτη έκδοση του μεταπολιτευτικού της Συντάγματος. Εκείνο που έχει σημασία είναι η συμβολή του συνταγματικού κειμένου στην πορεία της χώρας στο μέλλον. Ποια είναι η σημασία της Αναθεώρησης για τον πολίτη; Πώς τον αφορά; Μπορεί να εγγυηθεί τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα, την πολιτική συμμετοχή, την ευστάθεια και αντοχή του πολιτικού μας συστήματος, το φιλελεύθερο κράτος δικαίου; Σε δέκα χρόνια από τώρα, όταν θα είναι νοητή η συζήτηση για την επόμενη Αναθεώρηση, θα δώσουμε και εμείς λογαριασμό για την άτολμη, αλλά αναγκαία Αναθεώρηση του 2019. Χάθηκε η ευκαιρία; Δεν έγιναν όλα όσα χρειαζόμαστε, όλα όσα οι πολίτες προσδοκούν. Αυτή η Αναθεώρηση, όμως, δεν είναι ένα νέο 2008, δεν είναι μία χαμένη ευκαιρία. Το εγχείρημα έχει θετικό πρόσημο τελικά, μία διαδικασία σύντομη, αλλά ουσιαστική. Είμαι και προσωπικά υπερήφανη που η δική μας παράταξη συμμετείχε ενεργά και με τρόπο ουσιώδη στη διαμόρφωση των τελικών προτάσεων. Όλοι οι Βουλευτές μας έλαβαν μέρος με παραγωγικό τρόπο στην κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία. Φυσικά δεν συμφωνήσαμε σε όλα, αλλά αυτή είναι και η πεμπτουσία της δημοκρατίας. Αν και δεν είχαμε τον απαιτούμενο αριθμό Βουλευτών συμβάλαμε με προτάσεις υπεύθυνες και ρεαλιστικές. Ασφαλώς δεν μπορούμε να πούμε ότι είμαστε ικανοποιημένοι από τις τελικές διατυπώσεις σε όλες τις διατάξεις, πρώτα και κύρια στο ζήτημα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Από την αρχή, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είχαμε ξεκαθαρίσει την ανάγκη αποσύνδεσης της εκλογής του Προέδρου από τη διάλυση της Βουλής και στην κατεύθυνση αυτή κάναμε συγκεκριμένες προτάσεις, με δύο όμως παραδοχές: Πρώτον, διαφωνούμε με την απευθείας εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από τον λαό. Με δεδομένες τις περιορισμένες αρμοδιότητες του Προέδρου, ειδικά μετά την Αναθεώρηση του '86, η καταφυγή στο εκλογικό σώμα μπορεί να προκαλέσει έναν καταστροφικό για τη χώρα δυισμό με συνεχείς συγκρούσεις και βέβαια την ανεπιθύμητη και αχρείαστη κομματικοποίηση του θεσμού. Θα φτάναμε στην τραγελαφική εικόνα να βλέπουμε υποψηφίους Προέδρους να ανεβαίνουν στα μπαλκόνια και να ζητούν την ψήφο των πολιτών εκπροσωπώντας συγκεκριμένα κόμματα. Από την άλλη, αποτελεί υποβάθμιση του θεσμού η εκλογή με απόλυτη ή σχετική πλειοψηφία. Είπαμε να μην διαλύεται η Βουλή, αλλά όχι και να ευτελίσουμε τον θεσμό. Δεν είναι εκλογές σωματείου ούτε μπορεί να γίνει δεκτό να έχουμε αρχηγό του κράτους εκλεγμένο με λιγότερες ψήφους από όσες χρειάζεται ένας απλός νόμος. Θεωρούμε - και το είπαμε σε κάθε τόνο - ότι είναι σκόπιμη η παράταση της θητείας του Προέδρου έως και τις επόμενες εκλογές ακόμα, αν δεν βρεθούν μετά από διαδοχικές προσπάθειες τουλάχιστον εκατόν εξήντα Βουλευτές. Δυστυχώς, είναι φανερό ότι το θέμα της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας αντιμετωπίστηκε από την Πλειοψηφία υπό τον φόβο της διάλυσης της παρούσας Βουλής. Οι προτάσεις της Πλειοψηφίας και της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης καταλήγουν από διαφορετικό δρόμο η καθεμία στο ίδιο αποτέλεσμα, έναν κομματικά ελεγχόμενο Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Θυμίζω ότι ο κ. Τσίπρας με την ψήφο του στην προηγούμενη Βουλή έδωσε τη δυνατότητα σήμερα στον κ. Μητσοτάκη να διαμορφώσει την τελική διάταξη και να την ψηφίσει μόνο με τη δική του πλειοψηφία. Όπως έχουμε πει πάρα πολλές φορές, είναι ο καλύτερος πολιτικός του χορηγός. Εμείς δεν πρόκειται να συναινέσουμε σε αυτή την πρόταση που υποβαθμίζει το κύρος και την υπερκομματική αποστολή του ανώτατου άρχοντα ούτε φυσικά σε λύσεις, που απειλούν να αλλάξουν τη φυσιογνωμία του προεδρευόμενου πολιτεύματός μας. Έρχομαι στο περιβόητο πια άρθρο 86 περί ποινικής ευθύνης των μελών της Κυβέρνησης. Πρώτον, συμφωνούμε χωρίς επιφυλάξεις στην αναθεώρηση του άρθρου, ώστε να τελειώνουμε με ένα θέμα, που για πολλά χρόνια ταλαιπωρεί το πολιτικό μας σύστημα και υπονομεύει την αξιοπιστία του στα μάτια των πολιτών. Υλοποιούμε αυτό που ζητήσαμε με τις προτάσεις μας από την πρώτη στιγμή. Σήμερα εδώ τελειώνει η δημαγωγική εκμετάλλευση του άρθρου 86. Συμφωνούμε στην κατάργηση των αποσβεστικών προθεσμιών, δηλαδή της πρόωρης παραγραφής, ώστε να ισχύει για τα αδικήματα των Υπουργών ό,τι για κάθε Έλληνα πολίτη, ένα αποφασιστικό βήμα για το πολιτικό μας σύστημα. Διαλύουμε τους μύθους και τις ιστορίες συνωμοσίας, που αναπτύχθηκαν γύρω από το θέμα αυτό ιδιαίτερα την εποχή της κρίσης. Τώρα, όσον αφορά τα επικοινωνιακά τρικ του κ. Τσίπρα δεν θα ασχοληθώ ιδιαίτερα και όχι μόνο γιατί γνωρίζει και ο ίδιος πως αναδρομικές ερμηνείες δεν έχουν καμμία ισχύ, αλλά γιατί όλοι καταλαβαίνουμε ότι επιχειρεί απελπισμένους αντιπερισπασμούς απέναντι στην έρευνα, που ήδη ξεκίνησε για την αποκάλυψη του άθλιου παραδικαστικού κυκλώματος, που καλλιέργησε στην αυλή του. Είναι δε, πραγματικά, πρόκληση αυτή η πρόταση να προέρχεται από ένα κόμμα, που τα στελέχη και οι Υπουργοί του κρύφτηκαν πολλές φορές τα τελευταία χρόνια πίσω από την προστασία του άρθρου 86. Για το άρθρο 62 και τη βουλευτική ασυλία: Εμείς θέλουμε τον περιορισμό της ασυλίας. Η προστασία να ισχύει αυστηρά μόνο για τις περιπτώσεις πολιτικών διώξεων και όχι για κάθε κοινό ποινικό αδίκημα. Στο άρθρο 54, άλλες διορθώσεις έπρεπε να έχετε ανακοινώσει σήμερα και σας το έχουμε πει σε όλους τους τόνους κατά τη διάρκεια της συζήτησης. Το άρθρο 54 απέκτησε κομβική θέση στην αναθεωρητική συζήτηση μετά τη συναίνεση, που φαίνεται ότι υπάρχει σχετικά με την ψήφο των κατοίκων του εξωτερικού. Κατανοούμε την ανάγκη αναθεώρησής του για να εξασφαλιστούν οι διακόσιοι Βουλευτές, όμως μπορεί απλά να προβλέπει τη δυνατότητα να υπάρχουν περιορισμοί με νόμο. Είναι λάθος να αποτυπωθούν περιορισμοί στη συνταγματική διάταξη. Είμαστε υπέρ της αναθεώρησης της διάταξης με αυτό το πνεύμα και με το βλέμμα στην κοινή νομοθεσία που πρέπει να ακολουθήσει το αμέσως επόμενο διάστημα για να γίνει πράξη επιτέλους η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος από τους Έλληνες, που διαμένουν στο εξωτερικό, τα παιδιά της κρίσης, του brain drain, τις δυναμικές ελληνικές κοινότητες του εξωτερικού, τις κοιτίδες Ελληνισμού σε κάθε ήπειρο. Διανύσαμε πολύ δρόμο, είναι αλήθεια, με αμοιβαίες υποχωρήσεις. Είμαστε πλέον ένα βήμα μακριά από ένα πρωτοφανές για τα ελληνικά χρονικά γεγονός: μία διάταξη του Συντάγματος και ένας κοινός νόμος με απόλυτη αποδοχή από το Κοινοβούλιό μας. Εγγεγραμμένοι στους καταλόγους κάτοικοι του εξωτερικού πρέπει να συμμετέχουν ισότιμα, με ισοδύναμη ψήφο στις εθνικές εκλογές. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Γίνεται μία αρχή με τελικό όμως στόχο - δεν τον εγκαταλείπουμε - την επιστολική ψήφο και την ευρύτερη συμμετοχή. Γι' αυτό, κύριε Πρωθυπουργέ και οι περιορισμοί δεν πρέπει να είναι στο Σύνταγμα. Είναι λάθος. Έχετε χρόνο να το ξαναδείτε. Ήταν, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όλα αυτά αναγκαία; Ναι. Ήταν, όμως, αρκετά; Όχι. Πράγματι, με ευθύνη της προηγούμενης Βουλής, η Αναθεώρηση απέτυχε να απαντήσει σε καίρια αιτήματα της κοινωνίας και των πολιτών για τη νέα εποχή που έρχεται. Αδιαφόρησε για τις σύγχρονες παγκόσμιες προκλήσεις. Παρά τις δικές μας προτάσεις, δεν προστέθηκε στο Σύνταγμα ρητή αναφορά στην υποχρέωση της πολιτείας να αναλαμβάνει δράσεις για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και την προστασία της βιοποικιλότητας.Το άρθρο 24 παραμένει εκτός αναθεώρησης. Το Σύνταγμα δεν θα προβλέψει τίποτα για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και τη δίκαιη κατανομή του παραγόμενου πλούτου στο σύγχρονο περιβάλλον της τεχνολογικής εξέλιξης και των εφαρμογών τεχνητής νοημοσύνης. Και φυσικά δεν θα συζητήσουμε ούτε αυτή τη φορά για την ανώτατη εκπαίδευση, για την ίδρυση μη κρατικών μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων και την αναβάθμιση του κεντρικού πυλώνα του δημόσιου πανεπιστημίου. Μείναμε παγιδευμένοι σε μία αναχρονιστική ανάγνωση των πραγμάτων, στην τυφλή άρνηση οποιασδήποτε αλλαγής και αναρωτιέμαι πραγματικά πώς μπορεί αυτή η βαθιά συντηρητική επιλογή να πλασάρεται κιόλας ως προοδευτική εκπαιδευτική πολιτική. Δεν βλέπουμε τι γίνεται γύρω μας; Όπως επίσης δεν συζητήσαμε για τη δικαιοσύνη. Καταθέσαμε πλαίσιο προτάσεων για τον εκσυγχρονισμό του δικαστικού συστήματος και τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας των λειτουργών του με διαφάνεια και αξιολόγηση. Δεν έγινε δεκτό. Δεν μιλήσαμε για τον έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων και φυσικά δεν συζητήσαμε ούτε για τη διαδικασία επιλογής της ηγεσίας της δικαιοσύνης με ενεργό εμπλοκή της Βουλής. Δεν κάναμε τίποτα, δυστυχώς - και το τονίζω - για άλλη μία φορά για την αυτοδιοίκηση και την ουσιαστική διοικητική και οικονομική χειραφέτησή της από το κεντρικό κράτος. Επίσης, η Βουλή δεν επέδειξε την αναγκαία τόλμη να ασχοληθεί με τα του οίκου της, να αυστηροποιήσει το πλαίσιο διαφάνειας και ελέγχου για τα οικονομικά των κομμάτων, να εξαλείψει τις άσχετες τροπολογίες, να εκσυγχρονίσει το νομοθετικό της έργο και τον κοινοβουλευτικό έλεγχο, να θεσπίσει αυξημένες πλειοψηφίες για τους νόμους - πλαίσιο που θα αφορούν σε σπουδαία ζητήματα, όπως οι στρατηγικές επενδύσεις, και να προφυλάξει τη λειτουργία της από την καταχρηστική επίκληση λόγων εθνικού συμφέροντος, που χρησιμοποιούνται ως εργαλείο για τη διάλυσή της, ανάλογα με τον σχεδιασμό της εκάστοτε κυβέρνησης. Πολύ σοβαρό ζήτημα, που, δυστυχώς, και πάλι δεν λύνεται. Ωστόσο, θέλω να σταθώ ιδιαίτερα στο ότι γίνεται ένα σημαντικό βήμα και αυτό το βήμα αφορά την υιοθέτηση της δικής μας πρότασης για τη θεσμοθέτηση της λαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας. Πρόκειται για μια σύγχρονη μορφή άμεσης δημοκρατίας, που τονώνει τη συμμετοχή των πολιτών στην πολιτική. Όπως πολύ σημαντικό και ελπιδοφόρο είναι ότι έγινε δεκτή η πάγια πρότασή μας για τη συνταγματική κατοχύρωση του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, μιας μεγάλης μεταρρύθμισης, που φέρει τη «σφραγίδα» του ΠΑΣΟΚ από το 2012. Είναι το ελάχιστο δείγμα γραφής του Συνταγματικού Χάρτη για τη διαφύλαξη ενός αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης για κάθε πολίτη και για την απόλυτη πρόσβαση όλων στα κοινωνικά αγαθά. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Αναθεώρηση αυτή, παρά τις αστοχίες και την ατολμία της, είναι η απάντηση του πολιτικού συστήματος στις προκλήσεις της νέας εποχής. Αν η απάντηση αυτή θα είναι πειστική, αποτελεσματική, βιώσιμη, μένει πλέον να αποδειχθεί. Αλλά δεν είναι από μόνη της αρκετή. Η Αναθεώρηση του Συντάγματος είναι αναγκαία, αλλά όχι ικανή συνθήκη. Ναι, έχει κορυφαία σημασία για τη λειτουργία του πολιτεύματός μας και τη διασφάλιση των δικαιωμάτων μας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν ζούμε, όμως, σε συνθήκες νομικού και συνταγματικού εργαστηρίου. Η ζωή είναι εκεί έξω, στην κοινωνία, στην οικονομία, στη νέα γενιά, στον κόσμο της εργασίας και της παραγωγής, στις πολύπαθες κοινότητες των Ελλήνων, στο μέτωπο του προσφυγικού, εκεί που δοκιμάζεται ο ανθρωπισμός μας. Ο αγώνας για ένα καλύτερο αύριο, λοιπόν, συνεχίζεται. Είναι χρέος όλων μας να εγγυηθούμε και να υλοποιήσουμε όσα σήμερα κατοχυρώνουμε. Να κάνουμε πράξη την ισότητα, την ισονομία, την ελευθερία. Να χτίσουμε ξανά, αργά αλλά σταθερά την εμπιστοσύνη των πολιτών στην πολιτική. Να εργαστούμε για μεγαλύτερη συμμετοχή, για την επιστροφή των νέων ανθρώπων στα κοινά, για την κοινωνική δικαιοσύνη και την αλληλεγγύη, για μια δημοκρατία πιο ευρεία, πιο ανεκτική και πιο ανοιχτή, όχι για τους λίγους, όχι απλά για τους πολλούς, αλλά για όλους. Σας ευχαριστώ πολύ.
Καλείται στο Βήμα ο κ. Αλέξης Τσίπρας, Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριες και κύριοι Βουλευτές, τον Ιούλιο του 2016 αναλάβαμε την πρωτοβουλία, ως πλειοψηφία κοινοβουλευτική τότε, να ξεκινήσει η διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης, προτάσσοντας μία δημόσια διαβούλευση και έναν εκτεταμένο δημόσιο διάλογο με τους πολίτες και με την κοινωνία των πολιτών, ώστε όλα τα κόμματα, οι πολιτικές δυνάμεις, να γνωρίζουν τις προτάσεις, τις αγωνίες, τις απόψεις της κοινωνίας των πολιτών πριν ξεκινήσει η προβλεπόμενη από το Σύνταγμα αναθεωρητική διαδικασία στη Βουλή. Αφετηρία της πρωτοβουλίας μας ήταν μία θεμελιώδης παραδοχή, με την οποία, βεβαίως, υπάρχει μία εξίσου θεμελιώδης διαφωνία ανάμεσα στις παρατάξεις μας. Η δική μας παραδοχή είναι ότι το Σύνταγμα ανήκει πρωτίστως στους πολίτες, σε όλους τους πολίτες, συνεπώς λόγο για το Σύνταγμα δεν πρέπει να έχουν μονάχα οι ειδικοί και οι τεχνοκράτες. Φυσικά, θα έχουν και αυτοί, αλλά όχι μονάχα αυτοί. Και βεβαίως, λόγο για το Σύνταγμα δεν μπορεί να έχουν μόνο οι πολιτικές και οικονομικές ελίτ, αλλά όλοι οι πολίτες, όλος ο λαός. Οι αντιδράσεις στην πρωτοβουλία αυτή τότε από τα κόμματα, που εμείς ονομάζουμε «κόμματα του παλιού πολιτικού συστήματος», πιστεύω ότι δεν είχαν να κάνουν μόνο με έναν θεσμικό καθωσπρεπισμό - επιτρέψτε μου την έκφραση - αλλά, κυρίως, υπέκρυπταν και έναν φόβο, τον φόβο να χάσουν για πρώτη φορά τον έλεγχο του Συντάγματος οι πολιτικές δυνάμεις, που το μονοπώλησαν από τη Μεταπολίτευση και μετά. Οι ίδιες πολιτικές δυνάμεις, δηλαδή, που έβαλαν το άρθρο 86 στο Σύνταγμα, για να διασφαλίζουν την ατιμωρησία των στελεχών τους, που διετέλεσαν σε κυβερνητικές θέσεις. Οι ίδιες πολιτικές δυνάμεις, που έβαλαν το δικαίωμα επίταξης στο Σύνταγμα για να περιορίζουν το δικαίωμα της απεργίας. Οι ίδιες πολιτικές δυνάμεις που έχουν την εξής θεώρηση για τη λειτουργία της δημοκρατίας: Να ψηφίζει ο λαός μία φορά στα τέσσερα χρόνια και μετά να παρακολουθεί αμέτοχος να αποφασίζουν άλλοι για λογαριασμό του. Αφού, λοιπόν, προηγήθηκε μία μακρά και γόνιμη διαδικασία διαβούλευσης σε κάθε άκρη της Ελλάδας, καταθέσαμε την πρότασή μας τον Νοέμβρη του 2018. Η πρόταση Αναθεώρησης που καταθέσαμε αποτυπώνει ένα συνολικό σχέδιο για το Σύνταγμα και τους θεσμούς, ένα σχέδιο για μια «νέα Μεταπολίτευση», όπως το ονομάσαμε, για μια Ελλάδα, που αφήνει επιτέλους πίσω της τα βαρίδια του 20ου αιώνα και μπαίνει, έστω με καθυστέρηση, στον 21ο αιώνα, ένα σχέδιο που βάζει μπροστά τους πολίτες και τον ελληνικό λαό. Το σχέδιό μας αυτό έχει τρεις πυλώνες. Ο πρώτος πυλώνας είναι ο εκδημοκρατισμός του πολιτεύματος. Ο δεύτερος είναι η διεύρυνση της λαϊκής συμμετοχής και των κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων. Ο τρίτος είναι η αποκατάσταση της αξιοπιστίας της πολιτικής. Όταν καταθέσαμε την πρότασή μας αυτή είχαμε απόλυτη επίγνωση ότι παίρνουμε ένα ρίσκο. Η Κοινοβουλευτική μας Ομάδα δεν είχε καν την απόλυτη πλειοψηφία στη Βουλή και φυσικά γνωρίζαμε, πολύ καλά, ότι θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να διασφαλίσουμε για τις προτάσεις μας στην προτείνουσα Βουλή την απαιτούμενη αυξημένη πλειοψηφία των εκατό ογδόντα Βουλευτών, είτε στην προτείνουσα είτε στην Αναθεωρητική Βουλή. Γνωρίζαμε, όμως, επίσης, πολύ καλά ότι η κοινωνία δεν μπορεί να περιμένει άλλο, διότι ιδίως το αίτημα για την εξυγίανση του πολιτικού συστήματος ήταν και είναι κάτι παραπάνω από ώριμο αίτημα. Είναι επιτακτικό αίτημα, επείγον αίτημα. Γι' αυτό και δεν διστάσαμε να πάρουμε αυτό το πολιτικό ρίσκο. Πήραμε την απόφαση να εκκινήσουμε τη διαδικασία Αναθεώρησης, χωρίς μικροπολιτικούς υπολογισμούς και χωρίς τακτικισμούς, με στάση υπευθυνότητας απέναντι στην κοινωνία και απέναντι στο πολιτικό σύστημα. Το σχέδιό μας, προφανώς, δεν θα υλοποιηθεί. Παρ' όλα αυτά, δεν μετανιώνουμε που ανοίξαμε αυτήν τη διαδικασία. Δεν μετανιώνουμε που βάλαμε τις βάσεις της συζήτησης στην ελληνική κοινωνία για την ανάγκη μιας προοδευτικής Αναθεώρησης του Συντάγματος και ενός συνταγματικού εκσυγχρονισμού της χώρας μας. Άλλωστε, πρωτίστως στην κοινωνία και τους πολίτες απευθυνθήκαμε και καταθέσαμε ένα ολοκληρωμένο και συνεκτικό σχέδιο για το Σύνταγμα και τους θεσμούς, για το οποίο είμαστε περήφανοι. Είναι ένα σχέδιο που είμαστε βέβαιοι πως αν το θέταμε στην κρίση των πολιτών, στη μεγάλη τους πλειοψηφία θα το ενέκριναν. Απέναντι στο σχέδιό μας, η άλλη πλευρά, η συντηρητική παράταξη, η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, τι αντιπρόταση είχε; Ποιο ήταν το σχέδιό της; Η αντιπρόταση της Νέας Δημοκρατίας ήταν μία αμήχανη και άτολμη συρραφή σκόρπιων διατάξεων. Ήταν ένα μνημείο βερμπαλισμού, χωρίς άξονες και κεντρική ιδέα, χωρίς ειρμό και χωρίς έρμα. Εμείς δείξαμε και αποδείξαμε ότι έχουμε σχέδιο, μπορεί να διαφωνείτε με αυτό. Η Νέα Δημοκρατία, αντιθέτως, απέδειξε ότι, στα του Συντάγματος τουλάχιστον, κινείται χωρίς πυξίδα και χωρίς σχέδιο. Δεν χρειάζεται να πω πολλά για να το αποδείξω αυτό. Μία απλή σύγκριση της πρότασης που κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία για την Αναθεώρηση του Συντάγματος το 2014, με την πρόταση που κατέθεσε το 2018, αρκεί για του λόγου το αληθές. Είναι δύο εντελώς διαφορετικά κείμενα. Η πρότασή σας το 2014, όσο κι αν διαφωνήσαμε μαζί της, είχε τουλάχιστον μία στοιχειώδη δομή και μία στοιχειώδη κεντρική λογική. Η πρόταση του 2018 μοιάζει να είναι ένα ποτ πουρί ποικίλων και ασύνδετων μεταξύ τους ρυθμίσεων, που φαίνεται τελικά πως ο μόνος λόγος που προτάθηκαν, πέραν των τρεχουσών πολιτικών σκοπιμοτήτων, είναι για να συγκαλύψουν τον έναν και μοναδικό σκοπό στον οποίον η πρόταση αποβλέπει, που είναι η συνταγματοποίηση του νεοφιλελευθερισμού στην παιδεία και στο περιβάλλον, με διατάξεις που οδηγούν ευθέως στην εμπορευματοποίηση της παιδείας και διατάξεις που οδηγούν ευθέως στην υποβάθμιση της προστασίας του περιβάλλοντος. Περαιτέρω, αυτό που πετύχαμε με τη δική μας πρόταση είναι να αποδείξουμε πως είμαστε μία πολιτική δύναμη συνταγματικής και θεσμικής υπευθυνότητας. Βεβαίως, η πρότασή μας - δεν το κρύβουμε αυτό - έχει αριστερό και προοδευτικό πρόσημο. Ωστόσο, οι επιμέρους παρεμβάσεις που τη συγκροτούν ενέχουν το στοιχείο της συναίνεσης και του συμβιβασμού, έτσι όπως απαιτείται σε μια διαδικασία Αναθεώρησης. Δεν προτείνουμε εμείς, όπως η Νέα Δημοκρατία το κάνει, τη συνταγματοποίηση του πολιτικού μας προγράμματος. Προτείνουμε ώριμα αιτήματα της ελληνικής κοινωνίας και μάλιστα αιτήματα που έχουν διαμορφώσει μία πλειοψηφική δυναμική στην κοινή γνώμη. Ομολογώ ότι αυτό σε κάποιες περιπτώσεις δυσαρέστησε ακόμη το στενό κομματικό μας ακροατήριο, όπως για παράδειγμα στην πρότασή μας για το άρθρο 3, που προτείναμε έναν ήπιο εξορθολογισμό κι όχι τη ριζική διάρρηξη των σχέσεων Πολιτείας και Εκκλησίας. Όμως αυτή, όπως και όλες οι προτάσεις μας, έγινε με την επίγνωση ότι το Σύνταγμα αποδίδει πάντοτε έναν ορισμένο συσχετισμό των κοινωνικοπολιτικών δυνάμεων, τον οποίο δεν μπορούμε να υπερβούμε. Το πόσο συναινετική και συνθετική υπήρξε η πρότασή μας φαίνεται άλλωστε και από το γεγονός ότι υιοθετήσαμε ακόμη και προτάσεις που είχε κάνει το 2014 η Νέα Δημοκρατία, όπως την τότε πρόταση της Νέας Δημοκρατίας να εκλέγεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μετά από αλλεπάλληλες ψηφοφορίες στη Βουλή, πάντοτε όμως με αυξημένη πλειοψηφία, και εναλλακτικά - δική σας πρόταση ήταν - με άμεση εκλογή από τον λαό ή την πρόταση - επίσης δική σας ήταν - της καθιέρωσης και μέσω του Συντάγματος ενός παγίου αναλογικού εκλογικού συστήματος. Το οξύμωρο, όμως, είναι σήμερα ότι σε αυτές τις δύο προτάσεις, που είναι προτάσεις που βρίσκονται, επαναλαμβάνω, στο δικό σας πακέτο για την Αναθεώρηση του 2014, βασίζεται σχεδόν το κύριο μέρος της πολεμικής σας και της αντιπαράθεσής σας προς τις δικές μας προτάσεις, προς τον ΣΥΡΙΖΑ, σήμερα. Αυτό αποδεικνύει την πολιτική ένδεια, αλλά και τον καιροσκοπισμό σας, αφού όχι μόνο αρνείστε να ψηφίσετε τις προτάσεις σας, αλλά ξιφουλκείτε εναντίον τους με πάθος. Την υπεύθυνη και συνθετική μας στάση την αποδείξαμε εξάλλου και κατά τις εργασίες της προτείνουσας Βουλής - και βλέπω σήμερα με μεγάλη έκπληξη ότι ακόμα και γι' αυτό μας εγκαλείτε - όταν, σε αντίθεση με τη στάση της σημερινής Πλειοψηφίας, εμείς αποδεχθήκαμε αυτοβούλως μία σειρά από προτάσεις της τότε αντιπολίτευσης, χωρίς να έχουμε καμμία υποχρέωση να το κάνουμε, στις οποίες δώσαμε έτσι εμείς την ευκαιρία να είναι σήμερα μεταξύ των αναθεωρητέων διατάξεων. Ελπίζω, κύριε Πρόεδρε, να θυμάστε ότι η πρόταση που εσείς φέρατε, ως απλός Βουλευτής τότε, για το άρθρο 96 και τη στρατιωτική δικαιοσύνη, βρίσκεται σήμερα στις αναθεωρητέες διατάξεις, μόνο και μόνο επειδή την υιοθέτησαν οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στην προτείνουσα Βουλή. Ελπίζω, κυρίες και κύριοι της σημερινής Πλειοψηφίας, να θυμάστε επίσης ότι η πρόταση που φέρατε για το άρθρο 68 και τις εξεταστικές επιτροπές βρίσκεται σήμερα στις αναθεωρητέες διατάξεις επειδή την αποδέχθηκαν οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στην προτείνουσα Βουλή. Το ίδιο και όσον αφορά την εκκαθάριση των μεταβατικών διατάξεων του Συντάγματος στα άρθρα 112 έως 119. Εμείς δεν είχαμε, λοιπόν, πρόβλημα να υιοθετήσουμε τις προτάσεις σας αυτές στην προηγούμενη Βουλή και δεν έχουμε πρόβλημα σήμερα να αναγνωρίσουμε ότι αυτά συνιστούν συμβολές της δικής σας παράταξης στη συνταγματική Αναθεώρηση. Όμως, λυπάμαι που θα το πω, η συμβολή σας σταματάει εκεί. Οτιδήποτε άλλο πετύχει η συνταγματική Αναθεώρηση σήμερα, έστω αυτά τα λίγα που θα αφήσετε, οφείλεται σε δική μας πρωτοβουλία, πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ. Θα ξεκινήσω με το άρθρο 86, γιατί νομίζω ότι είναι το κορυφαίο θέμα συζήτησης στην κοινωνία των πολιτών, στους πολίτες. Έπρεπε να έρθει η Αριστερά για πρώτη φορά με κοινοβουλευτική Πλειοψηφία για να εκκινήσει η αναθεώρηση του κατάπτυστου αυτού άρθρου για την ποινική ευθύνη των Υπουργών. Στα προηγούμενα σαράντα χρόνια, όσο Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ εναλλάσσονταν στην εξουσία, δεν είδαμε καμία σχετική πρωτοβουλία. Αντιθέτως, το 2001 είδαμε ένας κακός νόμος να συνταγματοποιείται, να περνάει στο Σύνταγμα της χώρας και να μην μπορεί να αλλάξει. Και το κάνατε αυτό διότι μπορούσατε ανενόχλητοι τότε να εναλλάσσεστε στα κυβερνητικά έδρανα χωρίς άγχος για την ποινική ευθύνη. Νομίζω ότι εδώ πρέπει το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του να κάνει και μία βαθιά αποτίμηση, γιατί αυτή είναι μία από τις αιτίες που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία. Βεβαίως, στην Αναθεώρηση του 2008, τα δύο κυρίαρχα κόμματα τότε, από κοινού ξεχάσατε φαίνεται να αναθεωρήσετε το άρθρο 86. Και να μην μιλήσω για την, υποτίθεται, εκσυγχρονιστική Αναθεώρηση του 2001, διότι τότε όχι μόνο περάσατε στο Σύνταγμα έναν άθλιο νόμο, αλλά προβάλατε και το επιχείρημα ότι διευρύνετε, μεγαλώνετε την αποσβεστική προθεσμία. Στην ουσία, αυτό που κάνατε ήταν να τη μεγαλώσετε για έναν χρόνο, αλλά να δημιουργήσετε αδύνατη την αλλαγή ενός νόμου, που είναι μία πολύ βαριά σκιά στο πολιτικό σύστημα και στη σχέση του πολίτη με την πολιτική. Θα το πω με δυο λόγια. Υπάρχει αυτή η αίσθηση της αδικίας, αν ο οποιοσδήποτε Έλληνας πολίτης διαπράξει ένα αδίκημα, αυτό παραγράφεται σε δεκαπέντε και είκοσι χρόνια. Αν το διαπράξουν οι «πορφυρογέννητοι» Υπουργοί, παραγράφεται με το πέρας της δεύτερης Συνόδου της επόμενης Βουλής, δηλαδή το πολύ δύο χρόνια μετά τις εκλογές ή αν γίνουν εκλογές, όπως έγινε το 2015, σε σύντομο χρονικό διάστημα, αμέσως, στο εξάμηνο. Έπρεπε, λοιπόν, να έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ να προτείνει την κατάργηση και αυτό να γίνει πράξη. Και θέλω να επισημάνω ότι η πρότασή μας εδώ είναι καθαρή και κρυστάλλινη. Λέμε το αυτονόητο. Λέμε ότι τα αδικήματα των Υπουργών πρέπει να παραγράφονται όπως όλων των υπολοίπων Ελλήνων μετά από πέντε, δεκαπέντε ή είκοσι χρόνια, ό,τι προβλέπει ο νόμος για όλους, όχι ειδικές παραγραφές. Και σήμερα, όμως, έχετε ακόμα - θα πω μια έκφραση που μπορεί να πείτε ότι είναι βαριά - το θράσος όχι απέναντι σε εμάς, αλλά απέναντι στους Έλληνες πολίτες, να έρχεστε και να μας λέτε: «Ξέρετε, ok από εδώ και στο εξής. Αλλά εάν κάποιος Υπουργός δωροδοκήθηκε, εάν κάποιος Υπουργός πήρε μίζες πριν από το 2015 δεν θα διωχθεί, γιατί τα αδικήματά του πηγαίνουν με την παλιά ρύθμιση και έχουν παραγραφεί.». Μας λέτε με δύο λόγια ότι όσες πράξεις δωροδοκίας τυχόν τελέστηκαν πριν από το 2015 πρέπει να μπουν στο αρχείο. Πρέπει να σταματήσουν να ερευνώνται από τη δικαιοσύνη. Αυτός είναι ο λόγος που εμείς στην προηγούμενη διαδικασία της προτείνουσας Βουλής δεν φέραμε μονάχα την αναθεώρηση του άρθρου 86, αλλά και μία διευκρινιστική δήλωση, έχοντας την αίσθηση ότι θα τύχει της έγκρισης μιας ευρύτατης πλειοψηφίας. Και μάλιστα, δεν υπήρξε καμμία αντιπαράθεση επ' αυτού στον δημόσιο διάλογο, κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ότι κακώς το φέρνουμε. Και το φέραμε για να είναι ξεκάθαρο ότι καμμία προνομιακή παραγραφή για Υπουργούς δεν θα υπάρχει όχι μόνο για αδικήματα που τυχόν διαπράξουν οι Υπουργοί από την Αναθεώρηση και μετά, αλλά και για δωροδοκίες που έχουν τελεστεί στο παρελθόν, ώστε η δικαιοσύνη να μην σταματά τις έρευνες στο 2015, αλλά να μπορεί να πάει και πιο πίσω στο 2014, στο 2012, στο 2010, στο 2007, μέχρι όπου φτάνει ο χρόνος παραγραφής, της κανονικής παραγραφής που ισχύει για όλους τους Έλληνες και όχι αυτής της παρωδίας παραγραφής που βάλατε στο Σύνταγμα το 2001. Και τότε στα μουλωχτά, λοιπόν, αποφύγατε να το ψηφίσετε χωρίς να ανοίξετε μέτωπο με αυτήν την διευκρινιστική δήλωση και σήμερα συνεχίζετε να αποφεύγετε και να αρνείστε να το ψηφίσετε. Και ψάχνω να βρω ποιο είναι το επιχείρημα πάνω στο οποίο βασίζετε αυτή την άρνηση, που δεν την κατανοεί ο ελληνικός λαός. Εσείς, όμως, προσπαθείτε να δημιουργήσετε ένα νομικό επιχείρημα προκειμένου προφανώς να φυλάξετε τα νώτα σας. Μας λέτε ότι δεν υπάρχει ερμηνευτική διχογνωμία για το άρθρο 86. Απαντάμε: Βεβαίως και υπάρχει ερμηνευτική διχογνωμία. Το γνωρίζετε. Και γι' αυτό ακριβώς προτείνουμε τη δήλωση αυτή. Ερμηνευτική δήλωση σημαίνει αυθεντική ερμηνεία του Συντάγματος. Αυθεντική ερμηνεία του Συντάγματος μόνο η Αναθεωρητική Βουλή κάνει. Ποια καλύτερη ευκαιρία, λοιπόν, απ' αυτή ως Αναθεωρητική Βουλή και ως πολιτικό σύστημα συνολικά να δώσουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα; Το δεύτερο επιχείρημα που έχω ακούσει είναι ότι δεν μπορεί να υπάρχει αναδρομικότητα σε ποινική διάταξη. Απαντάμε: Για ποια αναδρομικότητα μας λέτε; Άλλο τροποποίηση διάταξης, άλλο αυθεντική ερμηνεία της διάταξης. Εδώ δεν εισάγεται νέος ποινικός κανόνας. Και ξέρετε κάτι; Η πρότασή μας στο τέλος της ημέρας - για να το ξεκαθαρίσω - είναι πεντακάθαρη. Είναι, όμως, πεντακάθαρη για τον απλούστατο λόγο ότι και εμείς είμαστε πεντακάθαροι! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Όσο ασκήσαμε εξουσία, την κυβερνητική μας παρουσία δεν την σκιάζει καμμία υποψία σκανδάλου, ενώ αντιθέτως η δική σας στάση σήμερα όχι μόνο δεν είναι καθαρή, αλλά είναι θλιβερή και σκιώδης. Ψάχνετε - επαναλαμβάνω - να βρείτε νομικά επιχειρήματα και δικαιολογίες. Γιατί; Γιατί αντιστοίχως η δική σας διακυβέρνηση του τόπου ήταν σκιώδης και θλιβερή. Γι' αυτό άλλωστε οδηγήθηκε ο τόπος στην χρεοκοπία. Αλήθεια, κυρίες και κύριοι Βουλευτές της Πλειοψηφίας, της Νέας Δημοκρατίας και του ΚΙΝΑΛ, ξέρετε ποιο είναι το ερώτημα το οποίο θα επικρέμεται στα χείλη των πολιτών μετά απ' αυτήν σας την άρνηση; Τι ακριβώς φοβάστε; Αυτό είναι το ερώτημα. Μήπως φοβάστε για προβεβλημένα στελέχη σας; Αυτό θα είναι το ερώτημα που θα επικρέμεται. Ή μήπως έχετε αμφιβολίες - εν πάση περιπτώσει, εάν δεν φοβάστε - για την αθωότητα Υπουργών σας στις κυβερνήσεις σας; Εν πάση περιπτώσει, δε θέλω να εξαντλήσω την παρέμβασή μου σε αυτό το θέμα. Ο ελληνικός λαός νομίζω έχει ήδη βγάλει και θα βγάλει ακόμα περαιτέρω τα συμπεράσματά του. Έρχομαι σε μια σειρά από κρίσιμες παρατηρήσεις. Υπάρχουν μια σειρά από προτάσεις που κάναμε στην προηγούμενη Βουλή, οι οποίες πιστεύω ότι ο μέσος πολίτης θα μπορούσε να υποθέσει ότι αυτονοήτως θα έβρισκαν μεγάλη συναίνεση, όπως και η πρόταση για την ερμηνευτική δήλωση του άρθρου 86, αλλά τώρα εσείς αρνείστε να στηρίξετε, δηλαδή, αρνείστε να μπουν στο Σύνταγμα. Και εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε αυτό που οι συνταγματολόγοι ονομάζουν επιβεβαιωτική λειτουργία της Αναθεώρησης. Όταν δηλαδή, προταθεί η αναθεώρηση μιας διάταξης αλλά αυτή τελικά δεν αναθεωρηθεί, τότε η διάταξη ουσιαστικά είναι σαν να αναβαπτίζεται, να επανανομιμοποιείται. Είναι σαν να ψηφίζεται και να εγκρίνεται εκ νέου. Παίρνει νέα ζωή και νέα νομιμοποίηση. Δεν είναι μια διάταξη που την ψήφισαν πριν σαράντα πέντε χρόνια κάποιοι άνθρωποι που ανήκαν τότε σε άλλες γενιές και σε περασμένους κόσμους. Είναι, όμως, μια διάταξη που ουσιαστικά επαναβαπτίζεται σήμερα κάτω από τους σύγχρονους όρους. Θέλετε να δούμε μερικές διατάξεις απ' αυτές που ουσιαστικά με αυτήν την έννοια ξαναψηφίζει, επαναεπιβεβαιώνει η Νέα Δημοκρατία αρνούμενη να ψηφίσει την αναθεώρησή τους, όπως προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ; Πάμε, λοιπόν. Εμείς προτείναμε να καταργηθεί όχι μόνο η παράγραφος 1 του άρθρου 3, αλλά και η παράγραφος 3 του άρθρου 3. Τι λέει η παράγραφος 3; Λέει ότι απαγορεύεται - αυτή τη λέξη χρησιμοποιεί το άρθρο - η μετάφραση της Αγίας Γραφής χωρίς προηγούμενη άδεια. Και αναρωτιέμαι σε ποιον αιώνα ζει η χώρα. Είμαστε στον 21ο αιώνα ή έχουμε μείνει στα «Ευαγγελικά» του 1901 που αποτέλεσαν την αφορμή για να μπει αυτή η διάταξη στο Σύνταγμα του 1911; Πού βρισκόμαστε για να επικυρώνουμε τέτοιες διατάξεις, ενώ έχει προταθεί η κατάργησή τους; Είμαστε στην Ευρώπη των θεμελιωδών δικαιωμάτων και της Ευρωπαϊκής Σύμβασης ή είμαστε κάπου αλλού; Πέρασε από εδώ ο Διαφωτισμός ή μήπως δεν ακούμπησε; Και κύριε Μητσοτάκη, ειλικρινά απευθύνομαι και σε σας για το ζήτημα αυτό, διότι είστε κατά δήλωσή σας φιλελεύθερος. Πολλές φορές δηλώνετε και προοδευτικός, αλλά δεν το πάω τόσο μακριά, μένω στο φιλελεύθερος. Θέλετε το Σύνταγμα της χώρας να απαγορεύει την έκδοση βιβλίων; Θέλετε να απαιτείται προηγούμενη άδεια για να μεταφράσεις ένα βιβλίο; Ναι, είναι ιερό βιβλίο. Αλλά αυτό είναι το θέμα σας; Θέλετε αυτό; Το πιστεύετε; Εάν το πιστεύετε, πείτε ότι το πιστεύετε. Εγώ δεν έχω αντίρρηση. Ξέρετε, κανείς δεν είναι ό,τι δηλώνει τελικά. Είναι ό,τι πράττει. Πόσο φιλελεύθερος και εκσυγχρονιστής μπορεί να είστε, κύριε Μητσοτάκη, και εσείς κύριοι της Νέας Δημοκρατίας όταν αρνείστε την παράγραφο 3 του άρθρου 3; Διότι, εντάξει, εγώ κατανοώ - διαφωνώ κάθετα μαζί σας - την επιλογή Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας να μην θέλουν να αναθεωρηθεί η πρώτη παράγραφος του άρθρου 3 για τις σχέσεις Εκκλησίας - Κράτους. Παρ' ότι διαφωνώ, κατανοώ ότι έχετε ένα θέμα να μην δυσαρεστήσετε αυτό που ονομάζεται εκλογική σας πελατεία. Το σέβομαι, παρ' ότι θεωρώ ότι και εκεί κάνετε λάθος. Κάνετε λάθος, διότι πιστεύω ότι μεγάλο μέρος της κοινωνίας και μεγάλο μέρος ακόμα και αυτού που ονομάζεται εκλογική πελατεία του εκκλησιάσματος - πολύ μεγαλύτερο μέρος απ' ό,τι νομίζετε - θέλει και επιθυμεί τον εκσυγχρονισμό, τον εξορθολογισμό των σχέσεων Κράτους και Εκκλησίας. Αφήστε, όμως, την παράγραφο 1. Γιατί όχι, όμως, την παράγραφο 3; Περιμένω μια απάντηση. Πάμε παρακάτω. Εκτός από την επιβεβαιωτική λειτουργία της Αναθεώρησης, οι συνταγματολόγοι μιλούν και για το λεγόμενο επιχείρημα εξ αντιδιαστολής. Τι σημαίνει αυτό; Ότι αν προταθεί να μπει κάτι στο Σύνταγμα, αλλά τελικά η Αναθεωρητική Βουλή το απορρίψει, μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι η Βουλή το απέρριψε γιατί ήθελε το ακριβώς αντίθετο. Δεν το συμμερίζομαι, δεν ισχύει πάντοτε αυτό, αλλά λέω ότι μπορεί να συμβεί. Για να δούμε λοιπόν μερικές από τις προτάσεις μας, που η Νέα Δημοκρατία απορρίπτει: Η Νέα Δημοκρατία απορρίπτει την πρόταση να μπει στο Σύνταγμα η απαγόρευση διακρίσεων λόγω φύλου ή σεξουαλικού προσανατολισμού. Προτάθηκε, αλλά εσείς οι φιλελεύθεροι και οι προοδευτικοί το απορρίπτετε μετ' επαίνων. Η Νέα Δημοκρατία, επίσης, απορρίπτει την πρόταση να μπει στο Σύνταγμα η αρχή για ίση αμοιβή για ίση εργασία, ανεξαρτήτως ηλικιακών διακρίσεων. Προτάθηκε, αλλά το απορρίπτετε. Θα μπορούσε λοιπόν κάποιος να ισχυριστεί ότι εφόσον προτάθηκε, αλλά απορρίφθηκε, αυτό σημαίνει ότι το Σύνταγμα μάς επιτρέπει να φέρουμε ξανά τον υποκατώτατο μισθό ή να κάνουμε άλλες διακρίσεις, ακόμα χειρότερες, όχι μόνο λόγω ηλικίας, αλλά και λόγω φύλου ή σεξουαλικού προσανατολισμού. Δεν το υιοθετώ, αλλά με βάση αυτό το επιχείρημα, το επιχείρημα εξ αντιδιαστολής, αυτό πράττετε, αν δεν το γνωρίζετε, με την άρνησή σας σε δύο παρεμβάσεις, που πιστεύω ότι θα έβρισκαν τη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας σύμφωνη. Αλλά φοβάστε. Φοβάστε διότι όλη σας η πολιτική στάση, και στο Σύνταγμα, έχει να κάνει με τις ισορροπίες που θέλετε να διατηρήσετε στο εσωτερικό του κόμματός σας. Ολοκληρώνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τις παρατηρήσεις μου, με αυτό που θεωρώ ότι είναι το έσχατο παράδειγμα καιροσκοπισμού από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας αλλά και κατάπτωσης θεσμικής. Το είπα και πριν, αφορά την επίσημή σας πρόταση για την Αναθεώρηση του Συντάγματος του 2014, για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας και τη στάση σας σήμερα. Θέλω να σας διαβάσω τι προτείνατε το 2014 για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Λέγατε ο Πρόεδρος να εκλέγεται είτε δια της άνευ περιορισμών επανάληψης της ως άνω τρίτης πλειοψηφίας, βεβαίως με την ίδια πάντα πλειοψηφία - υπογραμμίζω την τελευταία φράση, εννοείται η πλειοψηφία των εκατόν ογδόντα Βουλευτών - είτε διά της προσφυγής στο εκλογικό σώμα για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας ευθέως από αυτό. Εσείς τα λέγατε αυτά. Παραλλαγή αυτής της πρότασης είναι αυτό το οποίο φέραμε εμείς, δηλαδή αλλεπάλληλες ψηφοφορίες επί ένα εξάμηνο μέχρι να συγκεντρωθεί η πλειοψηφία των εκατόν ογδόντα Βουλευτών, και αν παρ' ελπίδα αυτές δεν τελεσφορήσουν, τότε και μόνο τότε άμεση εκλογή από τον λαό. Και σε κάθε περίπτωση ο Πρόεδρος διατηρεί την υψηλή νομιμοποίηση και το κύρος που απαιτείται για να διατελέσει τον θεσμικό του ρόλο, γιατί είτε θα έχει εκλεγεί διακομματικά, θα έχει - επιτρέψτε μου τον όρο - «εκβιαστεί» η συναίνεση, αν δεν υπάρχει, αν δεν μπορεί να προκύψει, είτε θα έχει εκλεγεί απευθείας από τους πολίτες. Ποια είναι η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας σήμερα; Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας - γιατί εντάξει αυτό που προτείνει το ΚΙΝΑΛ εγώ θα μπορούσα να το κατανοήσω, αλλά αυτό που προτείνει η Νέα Δημοκρατία, με συγχωρείτε αλλά είναι το αδιανόητο. Τι προτείνετε; Μέχρι πέντε ψηφοφορίες για την εκλογή Προέδρου. Στην πρώτη και τη δεύτερη, διακόσιοι Βουλευτές. Στην τρίτη, εκατόν ογδόντα. Στην τέταρτη, εκατόν πενήντα ένας: κομματάρχης Πρόεδρος! Και στην τελευταία ψηφοφορία, σχετική πλειοψηφία: Διοικητής ΔΕΚΟ ο Πρόεδρος! Όχι κομματάρχης, ο κηπουρός του κόμματος! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Μα είναι δυνατόν; Ειλικρινά, θα ψηφίσετε σήμερα μία τέτοια διάταξη; Ειλικρινά, έχω την αίσθηση ότι ψηφίζοντας μία τέτοια διάταξη, όχι μόνο δεν σέβεστε τον θεσμό, τη διαδικασία, αλλά δεν σέβεστε και το παρελθόν σας, της παράταξής σας, την ιστορία σας, την ιστορία της παράταξής σας. Πότε είχε η Νέα Δημοκρατία εκφράσει τέτοια άποψη για μειοψηφικό Πρόεδρο; Τόσες Αναθεωρήσεις έχουν γίνει. Θα μπορούσαν ποτέ να φανταστούν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο Κωνσταντίνος Τσάτσος, όταν έφτιαχναν το Σύνταγμα του 1975, ότι έχει θέση στο πολίτευμά μας Πρόεδρος μειοψηφίας; Θα δέχονταν ποτέ ο Καραμανλής και ο Τσάτσος να γίνουν Πρόεδροι - που έγιναν - εάν ήξεραν ότι για να εκλεγούν στη θέση αυτή αρκεί η πλειοψηφία που απαιτείται για να εγκρίνει η Βουλή έναν διοικητή ΔΕΚΟ; Και αλήθεια, κύριε Μητσοτάκη και λοιποί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας που είχατε υπογράψει την πρόταση της Αναθεώρησης του 2014, τόση αξία δίνετε στην υπογραφή σας; Αυτά που υπογράφατε τότε, σήμερα έρχεστε και επιχειρηματολογείτε για τα ακριβώς αντίθετα; Εκτός αν δεν είχατε σύμβουλο τότε τον κ. Γεραπετρίτη, γι' αυτό υπογράφατε, και τώρα έχετε ανακαλύψει τη Μέκκα του συνταγματικού δικαίου και έχετε μία άλλη αντίληψη για τα πράγματα. Αλλά ειλικρινά, αισθάνομαι ότι εδώ διαπράττετε ένα μεγάλο φάουλ και δεν νομίζω ότι χρειάζεται να πω πολλά γι' αυτήν την πρόταση, ούτε ότι είναι αντισυνταγματική ούτε ότι αναιρεί τον προεδρευόμενο χαρακτήρα του πολιτεύματος και τον ρυθμιστικό ρόλο του Προέδρου της Δημοκρατίας, τον οποίο καθιστά ενεργούμενο της πλειοψηφίας ή ακόμα και της μειοψηφίας που τον εξέλεξε. Θα πω μόνον το εξής, ότι αν αυτή η πρόταση περάσει, θα μείνει ως μαύρο στίγμα στην ιστορία του πολιτεύματός μας αλλά και στην ιστορία της δικής σας παράταξης. Επιλέξτε λοιπόν με την ψήφο σας σήμερα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με αποκλειστική ευθύνη των Βουλευτών της Πλειοψηφίας η διαδικασία που εμείς, με όραμα τον συνταγματικό εκσυγχρονισμό, ξεκινήσαμε πριν από το 2016, αλλά μέσα στη διαδικασία στη Βουλή πριν από ένα χρόνο, η διαδικασία της Αναθεώρησης πολύ φοβάμαι ότι καταλήγει σε μία μίζερη και καχεκτική Αναθεώρηση. Εάν δε επιμείνετε μέχρι τέλους και στην άρνηση υιοθέτησης της ερμηνευτικής δήλωσης του 86 και στην αδιανόητη πρόταση για Πρόεδρο μειοψηφίας του 36, τότε δεν θα έχουμε απλά στα μάτια της ελληνικής κοινωνίας μια καχεκτική Αναθεώρηση, αλλά και μία Αναθεώρηση παρωδία, που όχι μόνο κανένα από τα επιτακτικά αιτήματα της ελληνικής κοινωνίας δεν υιοθετεί, αλλά δημιουργεί και επιπλέον προβλήματα, αφήνοντας στίγματα στο πολιτικό σύστημα. Η παράταξή σας και εσείς προσωπικά, κύριε Μητσοτάκη, θα έχετε, αν επιμείνετε, το θλιβερό προνόμιο να χρεωθείτε, μετά την Αναθεώρηση παρωδία του 2008- εσείς κυβερνάγατε και τότε - και μια δεύτερη συνεχόμενη αποτυχημένη Αναθεώρηση του Συντάγματος. Θα μείνετε στην ιστορία ως η παράταξη που αρνήθηκε ακόμα και τα ελάχιστα, τα στοιχειώδη, τα αυτονόητα για τον συνταγματικό εκσυγχρονισμό της χώρας, προκειμένου να ικανοποιήσει τις εσωτερικές της αντιφάσεις και απαιτήσεις της τρέχουσας συγκυρίας, όπως για παράδειγμα τον φόβο απέναντι στην έρευνα της «NOVARTIS» και για αυτό επιμένετε στην άρνηση της ερμηνευτικής δήλωσης αλλά και τις αντιφάσεις στο εσωτερικό σας να εκλέξετε έναν Πρόεδρο της Δημοκρατίας με μεγάλη πλειοψηφία. Γι' αυτό και οδηγείστε σε αυτόν τον εξευτελισμό της θεσμικής διαδικασίας, αλλά και του κύρους του θεσμού. Το κυριότερο όμως πιστεύω είναι ότι αυτή η απόφασή σας σήμερα θα επιτείνει, αν θέλετε, θα διευρύνει τις σκιές και την κρίση ανάμεσα στους πολίτες και στο πολιτικό σύστημα. Οι πολίτες όμως πιστεύω ότι βλέπουν, κρίνουν και έχουν και μνήμη και γι' αυτό αποφάσισα να κλείσω την ομιλία μου, κύριε Πρόεδρε, θετικά, με τις θετικές προτάσεις μας για το Σύνταγμα που σήμερα απορρίπτονται, αλλά θα είναι οι προτάσεις που αφορούν το Σύνταγμα του μέλλοντος της χώρας, προτάσεις που εσείς τώρα μπλοκάρετε με την άρνησή σας, αλλά δεν τις ματαιώνετε, απλώς τις αναβάλλετε. Γιατί όσο και αν εσείς επιθυμείτε να φρενάρετε την πορεία του τόπου προς τα εμπρός, στο τέλος δεν θα τα καταφέρετε. Αργά ή γρήγορα η πρόοδος, όπως συμβαίνει πάντα, θα νικήσει τη συντήρηση και πρόοδος είναι οι προτάσεις μας για τη διεύρυνση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων που ενδιαφέρουν άμεσα τους πολίτες. Προτείνουμε λοιπόν, κι εσείς αρνείστε, να καθιερωθεί ο πολιτικός όρκος ως αποκλειστικός τύπος όρκου για όλους τους κρατικούς αξιωματούχους και δημόσιους λειτουργούς, από τον πρώτο πολίτη της χώρας ως τον τελευταίο δημόσιο υπάλληλο. Προτείνουμε, κι εσείς αρνείστε, ότι εντός της ελληνικής επικράτειας κανείς δεν πρέπει να υποστεί ποτέ ξανά δυσμενή μεταχείριση και διακρίσεις λόγω του φύλου του, ή λόγω της ταυτότητας φύλου, ή λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού για να δώσουμε επιτέλους το μήνυμα ότι η ελληνική κοινωνία είναι ανοιχτή, είναι ανεκτική, είναι φωτεινή, είναι πολύχρωμη και δεν την εκφράζουν το μαύρο και ο σκοταδισμός. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Προτείνουμε και εσείς αρνείστε την εγγύηση ενός αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης για όλους όχι με την μορφή ενός επιδόματος φτώχειας, αλλά πρωτίστως με τη διασφάλιση κανονικών κοινωνικών υπηρεσιών για όλους και συμπληρωματικά με εισοδηματικές ενισχύεις, βεβαίως, εκεί όπου χρειάζονται. Προτείνουμε και εσείς αρνείστε την καθολική πρόσβαση στο Εθνικό Σύστημα Υγείας αυτό, δηλαδή, που εμείς κατοχυρώσαμε νομοθετικά και εσείς τώρα σιγά - σιγά ξηλώνετε. Θέλουμε να διασφαλιστεί και στο Σύνταγμα, ώστε να μην κινδυνεύει από τις νεοφιλελεύθερες και αντικοινωνικές εμμονές σας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Προτείνουμε και εσείς αρνείστε την κατοχύρωση του δημόσιου αναδιανεμητικού συστήματος κοινωνικής ασφάλισης καθολικής κάλυψης, για να αποκλείσουμε δια παντός κάθε σκέψη για εκχώρηση του ασφαλιστικού συστήματος σε αδηφάγες ασφαλιστικές επιχειρήσεις και funds, που απομυζούν τις αποταμιεύσεις και τον ιδρώτα του απλού κόσμου για να δίνουν προκλητικά μπόνους σε golden boys και όταν έρθει η ώρα και «βαράνε κανόνι» να αφήνουν τους συνταξιούχους στον δρόμο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Προτείνουμε και εσείς αρνείστε ότι στοιχειώδη κοινωνικά αγαθά, όπως το νερό και η ηλεκτρική ενέργεια, πρέπει να παραμένουν υπό δημόσιο έλεγχο ώστε να παρέχονται υποχρεωτικά σε όλους τους πολίτες, ώστε να μην κοπεί ποτέ ξανά το νερό ή το ρεύμα σε κανέναν πολίτη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Προτείνουμε και εσείς αρνείστε να κατοχυρωθεί το δικαίωμα των συνδικάτων να προσφεύγουν μονομερώς στη διαιτησία για να μην καταργηθεί ποτέ ξανά το δικαίωμα της διαιτησίας όπως το κατήργησαν οι κυβερνήσεις σας και ανάγκασαν ακόμα και το Συμβούλιο της Επικρατείας να κρίνει τον νόμο σας αντισυνταγματικό. Προτείνουμε και εσείς αρνείστε να κατοχυρωθεί ότι ο κατώτατος μισθός θα καθορίζεται μόνο με συλλογικές συμβάσεις και όχι με νόμο ή με υπουργική απόφαση, όπως οι δικές σας κυβερνήσεις νομοθέτησαν για να καθιερώσουν μισθούς πείνας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Προτείνουμε και εσείς αρνείστε να καθιερωθεί η ισότητα αμοιβής για ίση εργασία ανεξαρτήτως ηλικιακών διακρίσεων για να μην επαναληφθεί ποτέ ξανά αυτό το όνειδος του υποκατώτατου μισθού, που είναι δικό σας όνειδος, εσείς το νομοθετήσατε για να έρθουμε εμείς να το καταργήσουμε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Προτείνουμε και εσείς αρνείστε να απαγορευτεί συνταγματικά η κατάχρηση της επίταξης ως απεργοσπαστικού μηχανισμού για να μην επαναληφθεί ποτέ ξανά η πρωτοφανής επίθεση που υπέστη το συνδικαλιστικό κίνημα επί κυβερνήσεών σας, για να μην ζήσουμε ποτέ ξανά την ντροπή της απαγόρευσης του δικαιώματος της απεργίας σε ναυτεργάτες, σε εργαζόμενους στις συγκοινωνίες, σε εκπαιδευτικούς της μέσης εκπαίδευσης. Αυτά προτείνουμε και εσείς αρνείστε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αλλά είμαστε περήφανοι εμείς για τις προτάσεις μας παρ' ότι σήμερα αυτές απορρίπτονται. Εσείς, κύριε Μητσοτάκη, δεν ξέρω αν μπορείτε να πείτε το ίδιο, αν είστε εσείς περήφανοι για αυτά που προτείνει η παράταξή σας κατά τη συνταγματική Αναθεώρηση. Εμείς είμαστε βέβαιοι ότι οι πολίτες, ο ελληνικός λαός θα επιβραβεύσουν τη συνέπειά μας και θα μας δώσουν την ευκαιρία, θα δώσουν ξανά την ευκαιρία στην προοδευτική παράταξη του τόπου να ξεκινήσει και να ολοκληρώσει την επόμενη Αναθεώρηση. Να υλοποιήσουμε αυτό το σχέδιο του προοδευτικού εκσυγχρονισμού του Συντάγματός μας. Να αποτινάξουμε επιτέλους τα βαρίδια του παρελθόντος, να διευρύνουμε τη δημοκρατία, τα δικαιώματα, τη λαϊκή συμμετοχή και να αποκαταστήσουμε την αξιοπιστία της πολιτικής. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Επαναλαμβάνω, η ιστορία αργά ή γρήγορα θα μας δικαιώσει γιατί πηγαίνει προς τα εμπρός. Η ιστορία με τα όσα εσείς επιλέγετε να κάνετε στην Αναθεώρηση, κύριε Μητσοτάκη, ανεξαρτήτως αποτελέσματος πιστεύω ότι ήδη σας έχει καταδικάσει. Σας ευχαριστώ.
Καλείται στο Βήμα ο Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδος της Νέας Δημοκρατίας.
Κύριε Τσίπρα, τις προτάσεις σας δεν τις απορρίπτει σήμερα η κοινοβουλευτική Πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας. Τις απέρριψε ο ελληνικός λαός στις εκλογές της 7ης Ιουλίου. Γι' αυτό εξάλλου μεσολαβεί η λαϊκή ετυμηγορία μεταξύ των δύο φάσεων της συνταγματικής Αναθεώρησης. Ήταν αντικείμενο των εκλογών και η συνταγματική Αναθεώρηση, κύριε Τσίπρα. Και αν μάλιστα είχατε το θάρρος να προσυπογράψετε την πρότασή μου, για να θέσουμε στην κρίση του ελληνικού λαού με αυξημένη πλειοψηφία ένα μεγαλύτερο εύρος διατάξεων, θα είχαμε τη δυνατότητα να εξηγήσουμε στον ελληνικό λαό γιατί οι εκλογές της 7ης Ιουλίου αφορούσαν και τη συνταγματική Αναθεώρηση. Δεν το κάνατε, γιατί προφανώς γνωρίζατε ποιο είναι το αποτέλεσμα. Θα αργήσουμε πολύ, κύριε Τσίπρα, να έχουμε άλλη αναθεωρητική διαδικασία. Διότι η επόμενη Αναθεώρηση, όπως καλά γνωρίζετε, δεν μπορεί να ολοκληρωθεί παρά μόνο αν παρέλθει ουσιαστικά μία δεκαετία. Κατά συνέπεια, είναι σήμερα μία ευκαιρία, καθώς ολοκληρώνεται αυτή η συζήτηση, να κάνουμε μία όσο το δυνατό ψύχραιμη αποτίμηση του τι ακριβώς συνέβη κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας. Διότι, το έχουν πει όλοι, η Αναθεώρηση του Συντάγματος είναι η σημαντικότερη στιγμή κάθε Βουλής. Δεν έχουν όλοι οι Βουλευτές τη δυνατότητα να συμμετέχουν σε αυτήν τη διαδικασία. Πολλοί Βουλευτές πέρασαν από τα βουλευτικά έδρανα, χωρίς να τους δοθεί η δυνατότητα να συμμετέχουν σε αυτήν τη συζήτηση. Σήμερα, ολοκληρώνεται μία διαδικασία, η οποία ξεκίνησε στη Βουλή - διότι η Βουλή είναι φυσικός χώρος της αναθεωρητικής διαδικασίας - πριν από έναν χρόνο και από αύριο η χώρα θα έχει νέο Σύνταγμα, το Σύνταγμα του 2019. Θα φέρει τη σφραγίδα της σημερινής κοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας, αλλά θα είναι και προϊόν διακομματικής συναίνεσης, όπως εξάλλου το ίδιο το Σύνταγμα επιτάσσει. Ο συνολικός απολογισμός, παρά τις επιμέρους ενστάσεις, αμφιβολίες, προβληματισμούς - θα αναφερθώ σε αυτούς στη συνέχεια - είναι θετικός. Το θεωρώ ένα ακόμα μεγάλο βήμα δημοκρατίας και κοινοβουλευτισμού. Δεν μπορώ να μην σχολιάσω, κύριε Τσίπρα, ότι ο τόνος της ομιλίας σας ήταν εκτός κλίματος της γενικότερης συζήτησης και της συζήτησης, η οποία έγινε σε επίπεδο Αρχηγών κομμάτων στη Βουλή - δεν ακούσατε κανέναν πολιτικό Αρχηγό, ήρθατε μόνο για να κάνετε την ομιλία σας και να ακούσετε εμένα - αλλά ήταν και εκτός κλίματος, σε σχέση με τη συζήτηση, η οποία έγινε στην επιτροπή. Στο επίπεδο της διαδικασίας, οφείλω να επισημάνω ότι για έναν σχετικά μικρό αριθμό διατάξεων μεσολάβησαν περίπου ογδόντα ώρες πλούσιου διάλογου. Έγιναν εκατόν εξήντα οκτώ παρεμβάσεις Βουλευτών απ' όλες τις πτέρυγες. Και αυτή η αντιπαράθεση των επιχειρημάτων απεδείχθη γόνιμη. Θα ήθελα, ακόμα μια φορά, να συγχωρώ τον Πρόεδρο της Επιτροπής τον συνάδελφο κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη και τον γενικό εισηγητή κ. Κώστα Τζαβάρα, αλλά και όλους τους γενικούς εισηγητές της Αντιπολίτευσης. Αντιμετώπισαν αυτήν τη διαδικασία, ο καθένας με τη δική του ματιά, από τη δική οπτική γωνία, με τη σοβαρότητα που επιβάλλεται. Όπως είχαμε δεσμευτεί, προσεγγίσαμε τη συνταγματική Αναθεώρηση με έναν διαφορετικό τρόπο από εκείνον του ΣΥΡΙΖΑ την προηγούμενη περίοδο. Η διαδικασία της Αναθεώρησης ξεκίνησε στον φυσικό της χώρο, στη Βουλή και όχι ως μαζική κομματική φιέστα στο προαύλιό της. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ευτυχώς, ξεχάστηκαν αυτά τα οποία έλεγε ο εισηγητής σας, η ρητορική περί συντακτικής συνέλευσης, όπως και οι εξαγγελίες περί δήθεν συνταγματικού δημοψηφίσματος. Αποδείχθηκαν αντιεπιστημονικοί, αλλά και δημαγωγικοί ελιγμοί. Δεύτερον, τώρα το Κοινοβούλιο εργάστηκε παραγωγικά μέσα σε προσδιορισμένο χρόνο. Γιατί έμεινε αδρανές για τριάντα ένα μήνες, κύριε Τσίπρα; Για να θυμηθείτε την συνταγματική Αναθεώρηση προσχηματικά, λίγο πριν τις προηγούμενες εκλογές; Είναι ένα ερώτημα, στο οποίο δεν απαντήσατε. Η Πλειοψηφία, σε αντίθεση με αυτό το οποίο ισχυριστήκατε, δεν αγνόησε τη θέση της Μειοψηφίας και με την αναθεωρητική του σύνθεση το Κοινοβούλιο εξέτασε τις διατάξεις, που έφτασαν σε αυτό από την απελθούσα, την προτείνουσα Βουλή. Δεν είχε, εξάλλου, δυνατότητα να κάνει κάτι διαφορετικό. Θυμίζω ότι υπήρχαν διατάξεις - όπως το άρθρο 16- οι οποίες δεν μπορούσαν να συζητηθούν στην Αναθεωρητική Βουλή, διότι πολύ απλά, δεν συγκέντρωσαν την απαιτούμενη πλειοψηφία στην προτείνουσα Βουλή. Το συμπέρασμα, λοιπόν, είναι ότι οι κανόνες επέστρεψαν. Η αναθεωρητική διαδικασία ακολουθήθηκε και τα βήματα, τα οποία ορίζει το ίδιο το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής, αποτέλεσαν τον οδηγό μας. Η διαδικασία πυροδότησε τον αναγκαίο παραγωγικό διάλογο μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων. Κατά πλειοψηφία και με ελάχιστες εξαιρέσεις απέφυγε να μετατραπεί σε φτηνό εργαλείο μικροκομματικών σκοπιμοτήτων. Όμως, στο ίδιο διάστημα αποτυπώθηκαν ανάγλυφα και οι διαφορετικές αντιλήψεις στο πεδίο της ουσίας, στο ίδιο το περιεχόμενο, δηλαδή, των εισηγήσεων για το νέο Σύνταγμα. Υπενθυμίζω ότι στην προηγούμενη Βουλή η ευρεία και γενναία πρόταση Αναθεώρησης της Νέας Δημοκρατίας, αυτή την οποία σπεύσατε απαξιωτικά να χαρακτηρίσετε ως μια συρραφή διατάξεων, στηριζόταν σε τέσσερις άξονες. Απαντώντας στις μεγάλες προκλήσεις του εικοστού πρώτου αιώνα, προέβλεπε την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, αλλά και την οριζόντια περιβαλλοντική προστασία, που θα ενέτασσε την ιδιωτική οικονομική πρωτοβουλία και την ανάπτυξη της χώρας σε ένα σύγχρονο περιβαλλοντικό ισοζύγιο. Αλήθεια, κύριε Τσίπρα, σας είχα ρωτήσει και στην προηγούμενη Βουλή: Δεν κρίνατε απαραίτητη μια αναφορά στο Σύνταγμα για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής; Σας το είπε και η κ. Γεννηματά. Όμως, εσείς δεν κρίνατε ότι το άρθρο 24 έπρεπε να αναθεωρηθεί. Εσείς, που είστε φίλος του περιβάλλοντος, κρίνατε ότι καλυπτόμαστε από ένα άρθρο, το οποίο συντάχθηκε - και ήταν πολύ καινοτόμο για την εποχή του - το 1975. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αναζητώντας εντονότερη κοινοβουλευτική λειτουργία και βελτίωση του νομοθετικού έργου, ζητούσαμε έναν πιο έγκυρο έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων, τη σύμμετρη διεύρυνση των αρμοδιοτήτων του Προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά κυρίως την καθιέρωση σταθερών εκλογικών κύκλων. Διεκδικώντας ευέλικτο κράτος, δημοσιονομική συνέπεια, αλλά και οικονομική ανάπτυξη, προτείναμε μια ευρεία δέσμη προβλέψεων από κανόνες αξιοκρατίας στο δημόσιο και πόρους για την αυτοδιοίκηση, μέχρι συνθήκες ασφαλούς επενδυτικού περιβάλλοντος και απαγόρευση της αναδρομικής φορολόγησης. Τέλος, ενισχύοντας την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης προτείναμε - δεν ήμασταν μόνοι και άλλα κόμματα συμφώνησαν με αυτή την πρόταση - την αποσύνδεση της επιλογής των ανώτατων δικαστών από την Κυβέρνηση, ενώ για μεγαλύτερη ταχύτητα στην απονομή της δικαιοσύνης, προκρίναμε ειδικά δικαστικά τμήματα για σημαντικές υποθέσεις. Όπως και εσείς θα θυμάστε, αντίθετα με τα παραπάνω, ο ΣΥΡΙΖΑ επέμεινε σε μια διαφορετική κατεύθυνση, κατά την άποψή μας με περιττούς συνταγματικούς βερμπαλισμούς, καθώς σχεδόν όλα τα ζητήματα, τα οποία θίξατε, καλύπτονται ήδη από την πάγια νομολογία των δικαστηρίων, για δικαιώματα, τα οποία είναι ήδη κατοχυρωμένα, με επικίνδυνες κάποιες διατάξεις κομματικού καιροσκοπισμού, όπως η καθιέρωση της απλής αναλογικής ως πάγιου εκλογικού συστήματος για μόνιμη ακυβερνησία. Πού ακούσατε, κύριε Τσίπρα, ότι εμείς είχαμε προτείνει ποτέ την απλή αναλογική ως μόνιμο σύστημα; Ποιος σας τα λέει αυτά; Δεν έχετε καν διαβάσει την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας; Δεν γνωρίζετε την πάγια αντίθεσή μας στην απλή αναλογική; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Είναι άλλο η συνταγματική κατοχύρωση σταθερού εκλογικού συστήματος και άλλο αυτό το οποίο είπατε, ότι προτείναμε την απλή αναλογική, ως σύστημα. Μα, λίγη κοινωνική λογική δεν έχετε, κύριε Τσίπρα; Καλά, σας γράφουν κάποιοι τις ομιλίες. Βάλτε, όμως και μια δική σας αξιολογική κρίση σε αυτά τα οποία λέτε, διότι ενίοτε, όταν παρεισφρέουν λογογράφοι άλλοι, μπορεί να υποπίπτετε σε τέτοια σφάλματα. Όμως, έχει ένα ενδιαφέρον: Ενώ αναγνωρίζουμε όλοι σε αυτήν την Αίθουσα ότι στη Μεταπολίτευση εκδηλώθηκαν μια σειρά από σημαντικές θεσμικές αρρυθμίες, η πρότασή σας - θέλω να το υπενθυμίσω, πια έχει μόνο ιστορική αξία - δεν συμπεριελάμβανε λέξη για τη δημόσια διοίκηση, λέξη για την εκπαίδευση, λέξη για τη δικαιοσύνη, λέξη για την οικονομία, λέξη για το περιβάλλον. Το αποτέλεσμα ήταν ότι από τις εκατόν πενήντα τέσσερις προτάσεις αλλαγών, που είχαν τεθεί αρχικά, η προτείνουσα Βουλή έφερε προς Αναθεώρηση στην παρούσα Βουλή μόνο σαράντα - και αυτό, φυσικά, ήταν δική σας απόφαση - που και αυτές, κατά βάση, αφορούσαν είτε εισηγήσεις της προηγούμενης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, είτε καταργήσεις παρωχημένων διατάξεων. Έτσι γίνεται προφανές, ότι η σημερινή Αξιωματική Αντιπολίτευση, όταν έκανε λόγο για Αναθεώρηση, δεν είχε ως σκοπό τον εκσυγχρονισμό του Συντάγματος, αλλά τη ματαίωση, για μια δεκαετία, μιας ριζικής αλλαγής, μιας «νεοφιλελεύθερης» Αναθεώρησης, που θα άνοιγε την πόρτα στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Αυτά, άλλωστε, ήταν λέξη προς λέξη τα λόγια της κυνικής ομολογίας του σημερινού Εισηγητή της Μειοψηφίας, του κ. Κατρούγκαλου. Προσθέτετε τώρα, χωρίς ίχνος αυτοκριτικής, ότι αυτή η Αναθεώρηση, την οποία εσείς οι ίδιοι περιορίσατε ως προηγούμενη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, τη μικρύνατε με δική σας απόφαση, είναι - λέει - μια τζούφια αναθεώρηση. Για άλλη μια φορά, είστε κατώτερος των περιστάσεων και μικρότερος ενώπιον της ιστορικής ευκαιρίας για τη χώρα. Παρά, όμως, αυτήν την περιορισμένη κληρονομιά, η παρούσα Αναθεωρητική Βουλή πέτυχε τη συμφωνία σε εννέα κρίσιμα κεφάλαια του συνταγματικού μας χάρτη. Από τις εννέα διατάξεις, που θα κριθούν, τελικά, αναθεωρητέες, οι δύο ήταν προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας στην προηγούμενη Βουλή. Η μεν πρώτη αφορά την ισοτιμία των στρατιωτικών με τους τακτικούς δικαστές, ώστε να εξασφαλίζεται η πλήρης ανεξαρτησία τους και η δεύτερη παρέχει πλέον και στη Μειοψηφία της Βουλής τη δυνατότητα συγκρότησης εξεταστικών επιτροπών. Θέλω να επιμείνω ιδιαιτέρως στη δεύτερη αυτή διάταξη. Τη θεωρώ σημαντική για το πολίτευμα. Αποκαθιστά, επιτέλους, την εξεταστική επιτροπή ως ένα γνήσιο μέσο κοινοβουλευτικού ελέγχου, όπως, άλλωστε, τη θέλησε και ο συντακτικός νομοθέτης το 1975. Δυστυχώς, στην εξέλιξη του χρόνου, η ερμηνεία που δόθηκε γύρω από τις επιτροπές αυτές, ήταν ότι μπορούσε να τις συγκροτήσει μόνο η Πλειοψηφία. Έτσι, από ένα όργανο επίκαιρου ελέγχου από την Αντιπολίτευση, κατέληξε ένα εύκολο όπλο των κατά καιρούς κυβερνητικών πλειοψηφιών εναντίον των αντιπάλων τους. Θα επισημάνω, ακόμα, ότι φέρνουμε τη συγκεκριμένη διάταξη, ενόσω διαθέτουμε αυτοδυναμία στην παρούσα Βουλή, κάτι που, βέβαια, επιβεβαιώνει και την προσήλωσή μας στο Σύνταγμα, ανεξάρτητα από πρόσκαιρα κομματικά οφέλη. Σημαντική τομή θεωρώ, επίσης, την πρότασή μας για τη συνταγματική κατοχύρωση του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Είναι μια σταθερή δέσμευση ότι το κράτος θα μεριμνά για την αξιοπρεπή διαβίωση του κάθε πολίτη. Το ερώτημα, λοιπόν, αντιστρέφεται, κύριε Τσίπρα. Γιατί εσείς δεν υπερψηφίζετε σήμερα την πρότασή μας για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα; Ελπίζω, τελικά, να το κάνετε, από τη στιγμή, που και οι δύο συμφωνούμε ότι είναι ένα απαραίτητο, το μόνο αποτελεσματικό εργαλείο, για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά τις περιπτώσεις ακραίας φτώχειας. Εύχομαι και ελπίζω τελικά, να πρυτανεύσει η λογική και το κρίσιμο αυτό άρθρο να υπερψηφιστεί με ευρεία πλειοψηφία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Συνεχίζω με την περιστολή των προνομίων των Βουλευτών και των Υπουργών, που περιέχονται σε διατάξεις, οι οποίες όντως είναι ώριμες προς αναθεώρηση. Προτείνουμε τον περιορισμό της ασυλίας των Βουλευτών, μόνο σε πράξεις, που αφορούν την πολιτική τους δράση και την κατάργηση της αποσβεστικής προθεσμίας για την ευθύνη των Υπουργών, ώστε η Βουλή να μπορεί να ασκεί δίωξη εντός των χρονικών ορίων της κοινής παραγραφής για κάθε αδίκημα. Με άλλα λόγια, ο πολιτικός θα έχει την ίδια αντιμετώπιση με κάθε πολίτη. Ας χειροκροτήσουμε, επιτέλους, ότι το άρθρο 86 αλλάζει με τη διακομματική στήριξη της Βουλής των Ελλήνων. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ξεχωριστό κεφάλαιο θεωρώ τη διάταξη στο άρθρο 54, που διευκολύνει την άσκηση του δικαιώματος ψήφου από τους εκτός επικρατείας εκλογείς. Είναι μια πρωτοβουλία, για την οποία πρέπει να είμαστε περήφανοι, τόσο για την ουσία όσο και για τον τρόπο με τον οποίο διαβουλευτήκαμε με τα άλλα κόμματα. Είχα δηλώσει εξαρχής, ότι η βούληση της Νέας Δημοκρατίας ήταν η σύνθεση των απόψεων, ώστε να καταστεί δυνατή και η συνταγματική διασφάλιση αυτού του δικαιώματος και για τους Έλληνες, που κατοικούν μόνιμα εκτός των συνόρων. Έτσι, αν και εμείς πιστεύουμε - και δεν το κρύψαμε - ότι πρέπει να ψηφίζουν όλοι οι Έλληνες του εξωτερικού, που είναι Έλληνες πολίτες, εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους, χωρίς προϋποθέσεις και - γιατί όχι; - μέσω της επιστολικής ψήφου, φανήκαμε ευέλικτοι. Κάναμε υποχωρήσεις και ανταποκριθήκαμε με ευθύνη στην κατεύθυνση συναίνεσης, που το ίδιο το Σύνταγμα μάς επιβάλλει. Διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι το Σύνταγμα προβλέπει πως, για να αλλάξει η σχετική διάταξη, χρειάζονται διακόσιοι Βουλευτές. Ήμασταν υποχρεωμένοι, λοιπόν, να κάνουμε παραχωρήσεις σε αυτό το οποίο θεωρούσαμε ότι είναι το σωστό, για να μπορέσουμε να πετύχουμε, επιτέλους, μια μεγάλη θεσμική τομή και να κλείσει μια πληγή, η οποία μένει ανοικτή εδώ και σαράντα πέντε χρόνια. Η πατρίδα μας έχει ανάγκη, όσο ποτέ, τον παγκόσμιο ελληνισμό. Έχει ανάγκη τα παιδιά, που έφυγαν τα χρόνια της κρίσης, αλλά και τους παλαιότερους, οι οποίοι, αν και διαπρέπουν εκτός συνόρων στο όνομα της Ελλάδος, δεν έχουν λόγο για ό,τι συμβαίνει μέσα στην Ελλάδα. Κάθε υπεκφυγή συνιστά προσβολή, αλλά και στερεί από την ίδια τη χώρα ισχύ και επιρροή. Σήμερα, λοιπόν, κάνουμε το πρώτο βήμα. Το βήμα αυτό θα γίνει άλμα, γιατί ενωμένοι οι Έλληνες παντού στον κόσμο, πάντα μεγαλουργούν. Η Νέα Δημοκρατία, μετά την υπερψήφιση της σχετικής προσθήκης στο άρθρο 54, θα καταθέσει άμεσα σε δημόσια διαβούλευση, με πρόθεση να έχει ψηφιστεί πριν το τέλος του χρόνου, το σχετικό νομοσχέδιο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Έγιναν πάρα πολλές συζητήσεις στο αρμόδιο Υπουργείο με εκπροσώπους των κομμάτων. Όπως σας είπα, κάναμε κάθε δυνατή προσπάθεια να βρούμε έναν κοινό τόπο. Καταλήξαμε σε μια πρόταση, την οποία θεωρώ αρκούντως ικανοποιητική και γι' αυτό και την εισηγούμαστε. Εύχομαι και ελπίζω, όπως το έχω πει πολλές φορές, αυτό το νομοσχέδιο - τουλάχιστον αυτό το νομοσχέδιο - ας είναι μόνο αυτό το νομοσχέδιο που θα ψηφιστεί από αυτή την Αίθουσα από τριακόσιους Βουλευτές! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Σε ό,τι αφορά την επόμενη διάταξη, που πρόκειται να αναθεωρηθεί, δεν έχω να πω πολλά. Η εμπειρία έδειξε ότι συχνά παρουσιάζεται μια μεγάλη αδυναμία στη συγκρότηση ανεξάρτητων αρχών από τα πρόσωπα που επιλέγονται. Η πρότασή μας, λοιπόν, περιορίζει την απαιτούμενη πλειοψηφία, από τα 4/5, στα 3/5 των μελών της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής. Προβλέπει την επέκταση της θητείας των υφιστάμενων μελών για όσο χρόνο δεν είναι δυνατή η νέα συγκρότηση, ώστε να διασφαλίζεται η αδιάληπτη και νόμιμη λειτουργία τους. Μπορεί να ακούγεται ως μια παρέμβαση με χαρακτήρα τεχνοκρατικό και λειτουργικό. Όμως, έχει ουσιαστικό αντίκτυπο, διότι διευκολύνει τη δράση των ανεξάρτητων αρχών, που αποτελούν πλέον συστατικό κάθε σύγχρονης δημοκρατίας. Το περιεχόμενό της, συνεπώς, είναι άκρως πολιτικό. Με συναινετική διάθεση η Κοινοβουλευτική μας Ομάδα ενσωμάτωσε στην τελική της πρόταση και τη λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία, την οποία πρότεινε η Αντιπολίτευση. Συμφωνήσαμε, οι υπογραφές πεντακοσίων χιλιάδων πολιτών, με δικαίωμα ψήφου, να οδηγούν στην κατάθεση προτάσεων, οι οποίες θα συζητούνται υποχρεωτικά στη Βουλή. Βεβαίως, μια διαδικασία όπως αυτή, η οποία σε πρώτη ανάγνωση φαίνεται ανοικτή στη λαϊκή συμμετοχή, εγκυμονεί και κινδύνους - μπορεί να κρύβει κινδύνους - για την αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Γι' αυτό και περιορίζουμε τον αριθμό τέτοιων προτάσεων σε δύο ανά βουλευτική περίοδο και θέτουμε κάποια απολύτως - εκτιμώ - αυτονόητα όρια, ώστε να μην αφορούν θέματα όπως η Εθνική Άμυνα, η δημοσιονομική πολιτική και η εξωτερική πολιτική. Δείξαμε, όμως, υιοθετώντας αυτή την πρόταση, τη διάθεσή μας να αξιοποιήσουμε αυτήν τη μακρά διαδικασία και να ενσωματώσουμε προτάσεις, οι οποίες θεωρούμε ότι κινούνται στη σωστή κατεύθυνση και οι οποίες δεν βρισκόντουσαν στον πυρήνα της δικής μας πρότασης. Αγαπητοί συνάδελφοι, έχουμε, τέλος, τη διάταξη που προκάλεσε τη μεγαλύτερη συζήτηση σε αυτή την Αίθουσα, την αλλαγή στον τρόπο εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας. Πρόκειται για μία κρίσιμη διάταξη, η οποία υπέστη και μια σοβαρή μετάλλαξη στη διάρκεια της Μεταπολίτευσης. Η αρχική πρόβλεψη του Συντάγματος κατέτεινε πάντα στην αναζήτηση πολιτικών συναινέσεων. Στην ουσία, όμως, ειδικά μετά την αναθεώρηση του 2001, λειτούργησε ως προνόμιο της εκάστοτε αντιπολίτευσης για την πρόκληση εκλογών και τη διακοπή του εκλογικού κύκλου. Γι' αυτό, άλλωστε, και η προτείνουσα Βουλή συνέκλινε στη θέση ότι αυτή η διάταξη έπρεπε να αναθεωρηθεί. Αναθεωρούμε τη διάταξη, η οποία αποσυνδέει την πρόωρη διάλυση της Βουλής από την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Δεν αναθεωρούμε το άρθρο, που καθορίζει πώς εκλέγεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ήταν τόσο πρόχειρη η διάταξή σας, κύριε Τσίπρα, που δεν μεριμνήσατε καν να αναθεωρήσετε το άρθρο 30, το οποίο καθορίζει ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγεται από την Εθνική Αντιπροσωπεία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αν θέλαμε να κάνουμε μια συζήτηση για το αν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει να εκλέγεται από τον λαό, θα είχατε υποχρέωση να προτείνετε την αναθεώρηση και του σχετικού άρθρου. Η πρόταση που υποβάλαμε, ήταν σαφής και καθαρή. Θα ισχύσει η υφιστάμενη διάταξη, η οποία αρχικά και επαναλαμβανόμενα αναζητεί μεγάλες συνθέσεις. Εν τέλει, καταλήγει στην απλή πλειοψηφία, αφαιρώντας τη μεσολάβηση των εκλογών. Μας μέμφεστε ότι προσχωρήσαμε στη θέση αυτή, αντίθετα με παλαιότερες προτάσεις μας. Καλό είναι, στο σπίτι του κρεμασμένου να μην μιλάμε για σχοινί… [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] …διότι από την πρότασή μας το 2014 μεσολάβησε μια δραματική εμπειρία, κύριε Τσίπρα, που προσέφερε διδάγματα και ναι, αναθεώρησε οπτικές. Και αυτή δεν ήταν άλλη, από την ωμή καταστρατήγηση του νοήματος του Συντάγματος από σας προσωπικά το 2014, όταν αρνηθήκατε προκλητικά τότε την εκλογή οποιουδήποτε προσώπου προτεινόταν για τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας. Και εσάς αν προτείναμε, φανταζόμαστε ότι πάλι αντίθετοι θα ήσασταν! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τόσο πολύ θέλατε να αξιοποιήσετε το Σύνταγμα, ως εργαλείο για να διαλύσετε τη Βουλή. Με δηλωμένο τότε τον προκλητικό σας στόχο να διακόψετε τη θητεία της προηγούμενης κυβέρνησης, διακόψατε την πορεία της και οδηγήσατε αμέσως στο εθνικά ολέθριο πρώτο εξάμηνο του 2015. Έχει ενδιαφέρον, κύριε Τσίπρα, ότι κάνατε αναφορές στον Κωνσταντίνο Καραμανλή και στον Κωνσταντίνο Τσάτσο και αναρωτηθήκατε αν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ότι θα μπορούσε ο ίδιος να υιοθετήσει μια τέτοια διάταξη. Πάλι αδιάβαστος, κύριε Τσίπρα, γιατί εκλέχθηκε με εκατόν πενήντα τρεις Βουλευτές ο Κωνσταντίνος Καραμανλής Πρόεδρος το 1990!
Όχι, με εκατόν είκοσι.
Και δεν γνωρίζατε, κύριε Τσίπρα, ότι αυτή ήταν η διάταξη, που υπήρχε στο αρχικό Σύνταγμα, που γράφτηκε από τον Καραμανλή και τον Τσάτσο! Πάλι αδιάβαστος; Και στα συνταγματικά αδιάβαστος;
Όχι, με εκατόν είκοσι…
Πάλι αδιάβαστος! Και σε αυτό αδιάβαστος!
Και μετά από εκλογές, που προκάλεσε ο πατέρας σας.
Είναι σε επίπεδο Αρχηγών η συζήτηση. Κάποιοι βιάζονται!
Έχε χάρη που δεν μπορώ να πάρω τον λόγο μετά!
Πιστεύετε, πραγματικά, ότι μπορεί να υπάρξει κυβέρνηση με απόλυτη πλειοψηφία, κύριε Τσίπρα, η οποία να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας με σχετική πλειοψηφία και να μπορεί να σταθεί εδώ πέρα, σε αυτή την Αίθουσα, την επόμενη μέρα; Η λύση, την οποία προτείνουμε, είναι η μόνη εφαρμόσιμη λύση, η οποία μας επιτρέπει οριστικά και αμετάκλητα να απεμπλέξουμε τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας από την πρόωρη διάλυση της Βουλής. Δεν υπάρχει άλλη - που να ξέρουμε εμείς τουλάχιστον - που να μπορεί να δουλέψει στην πράξη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αυτό το οποίο προτείνετε εσείς, είναι κατ' αρχάς μια πρόταση που συνταγματικά, εάν ψηφιζόταν, θα ήταν τελείως έωλη, διότι δεν έχετε φροντίσει να αναθεωρήσετε το άρθρο 30. Επίσης, παραπέμπει σε άλλα συστήματα, με ισχυρό Πρόεδρο της Δημοκρατίας και θα προκαλούσε σοβαρότατες τριβές και στο δικό μας πολίτευμα. Διότι, μην έχουμε καμμία αμφιβολία ότι, σε αυτή την περίπτωση, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα καθίστατο πρόσωπο με κομματική ταυτότητα. Η εκλογή του δεν μπορεί να είναι μέρος της πολιτικής ατζέντας αυτών που τον προτείνουν. Βέβαια, είναι και παράξενο, κύριε Τσίπρα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος μπορεί να εκλεγεί από τη Βουλή με αυξημένη κοινοβουλευτική συναίνεση, αυτό, δηλαδή, το οποίο όλοι επιθυμούμε, να έχει, τελικά, λιγότερη πολιτική νομιμοποίηση από έναν Πρόεδρο, ο οποίος δεν θα έχει εκλεγεί με αυξημένη συναίνεση από τη Βουλή, αλλά θα έχει εκλεγεί από τον λαό. Θα έχουμε, δηλαδή, δύο κατηγορίες Προέδρων. Αν θέλαμε να κάνουμε μια ουσιαστική συζήτηση - δεν την προκρίνω, γι' αυτό δεν το προτείναμε - για το αν πρέπει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξαρχής να εκλέγεται από τον λαό, αυτή θα ήταν μια θεμιτή συζήτηση. Μπορούμε να την κάνουμε. Δεν προκρίνουμε, όμως, σε καμμία περίπτωση - και ειδικά μετά την τραυματική εμπειρία του 2015- ότι η προεδρική εκλογή πρέπει καθ' οποιονδήποτε τρόπο να εμπλακεί στα γρανάζια της πολιτικής διαδικασίας. Αυτή είναι η πρόταση, την οποία εισηγούμαστε στη Βουλή. Και είναι αυτονόητο ότι η συνταγματική πρόβλεψη για τελική εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας με απλή πλειοψηφία, δεν αναιρεί - το επαναλαμβάνω: δεν αναιρεί! - την πολιτική ευθύνη της εκάστοτε πλειοψηφίας να αναζητεί πρόσωπο, το οποίο θα εξασφαλίζει τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση. Άλλωστε, και αυτή η επιλογή θα είναι πάντα ανοιχτή στην κρίση των πολιτών. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κλείνω, λέγοντας ότι, παρά τα βέλη τα οποία με πολύ μεγάλη άνεση κάποιοι εκτοξεύουν κατά της Μεταπολίτευσης, αυτή η περίοδος εισέφερε στην Ελλάδα μια μακρά περίοδο συνταγματικής ομαλότητας, για την οποία, γνωρίζοντας την ταραγμένη ιστορία του τόπου μας, πρέπει να είμαστε ευγνώμονες. Η οικονομική κρίση προσέθεσε μεγάλες προκλήσεις στο συνταγματικό μας οπλοστάσιο. Κλόνισε την παράσταση καταλληλότητας των θεσμών. Ασφαλώς, το Σύνταγμα από μόνο του δεν ευθύνεται για την οικονομική περιπέτεια ούτε μπορεί, με οποιονδήποτε τρόπο, ένα Σύνταγμα να εξασφαλίζει ευημερία. Εν τούτοις, το Σύνταγμα, που θα ισχύσει από αύριο - έστω και χωρίς την έκταση, που εμείς θα επιθυμούσαμε - εκπέμπει ένα μήνυμα εκσυγχρονισμού. Δεν μπορεί κανένα Σύνταγμα, κυρίες και κύριοι, να υποκαταστήσει τη διαδικασία ωρίμανσης της ίδιας της κοινωνίας. Αυτή συντελέστηκε με τρόπο βίαιο, με τρόπο επώδυνο, με τρόπο τραυματικό. Καθώς, όμως, σήμερα η Ελλάδα, με σταθερά βήματα αφήνει πίσω της την περίοδο της κρίσης, πλαισιώνει αυτό το Σύνταγμα θεσμικά, την εθνική προσπάθεια για μία Ελλάδα, που μας αξίζει, με αξιοπρέπεια για όλους, με ασφάλεια για όλους, με δημοκρατία για όλους, με ανάπτυξη για όλους. Με επίγνωση, λοιπόν, της ιστορικότητας των στιγμών και της ευθύνης μας απέναντι στην επόμενες γενιές, παραδίδουμε σήμερα το νέο κείμενο Συντάγματος της Ελλάδος, για μια νέα εποχή και για μια νέα Ελλάδα! Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό ολοκληρώθηκε η συζήτηση επί της ειδικής ημερησίας διατάξεως για την Αναθεώρηση του Συντάγματος. Θα κάνουμε μια ολιγόλεπτη διακοπή και αμέσως μετά θα εισέλθουμε στην διαδικασία της λήψης απόφασης, δηλαδή της ψηφοφορίας επί των διατάξεων του Συντάγματος των οποίων προτείνεται η αναθεώρηση. Η διακοπή θα είναι της τάξεως των δέκα λεπτών.
Μετά τη δεκάλεπτη διακοπή, συνεχίζουμε την διαδικασία της ειδικής ημερήσιας διάταξης και εισερχόμαστε στη διαδικασία της λήψης απόφασης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι από τα άνω δυτικά θεωρεία παρακολουθούν τη συνεδρίαση, αφού ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ», είκοσι οκτώ μαθήτριες και τέσσερις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το Δημοτικό Σχολείο Αγίου Αντωνίου Θεσσαλονίκης. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα]] Παρακολουθείτε τη διαδικασία Αναθεώρησης του Συντάγματος, του πιο σπουδαίου νόμου του κράτους, που την επόμενη φορά που θα αλλάξει θα πηγαίνετε στη Γ΄ Λυκείου. [[Χειροκροτήματα]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ να λάβετε τις θέσεις σας, για να ανακοινώσουμε τη διαδικασία της ψηφοφορίας, η οποία πρέπει να γίνει με τρόπο προσεκτικό και ήσυχο. Εισερχόμαστε στη λήψη απόφασης επί των διατάξεων του Συντάγματος των οποίων προτείνεται η Αναθεώρηση, σύμφωνα με τα άρθρα 110 του Συντάγματος και 119 του Κανονισμού της Βουλής. Αντικείμενο της σημερινής ψηφοφορίας είναι οι διατάξεις του Συντάγματος, των οποίων προτείνεται η Αναθεώρηση, όπως αυτές καθορίστηκαν με την απόφαση της Βουλής της ΙΖ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου και όπως το περιεχόμενό τους διαμορφώθηκε από την Επιτροπή Αναθεώρησης του Συντάγματος και την Ολομέλεια της παρούσης Θ΄ Αναθεωρητικής Βουλής. Εδώ αξίζει τον κόπο ένας μικρός απολογισμός. Εκτός από τους πολιτικούς Αρχηγούς, τους έξι Γενικούς Εισηγητές και Ειδικούς Αγορητές και τους έξι Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους, μίλησαν διακόσιοι είκοσι έξι Βουλευτές, κάποιοι προφανώς σε δύο ή τρεις συνεδριάσεις την προηγούμενη εβδομάδα, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και πέντε Υπουργοί. Όλη η προηγούμενη εβδομάδα, από Δευτέρα έως και Παρασκευή, ήταν αφιερωμένη στη συζήτηση, η οποία οδηγεί στη σημερινή ψηφοφορία και συζητήσαμε επί εξήντα ώρες. Αυτή είναι η ποσοτική διάσταση της Αναθεώρησης. Το κείμενο των διατάξεων του Συντάγματος, των οποίων προτείνεται η αναθεώρηση έχει ήδη τεθεί υπ' όψιν του Σώματος. Όπως είναι γνωστό, έχει κηρυχθεί περαιωμένη η συζήτηση επί των ενοτήτων των άρθρων των οποίων προτείνεται η αναθεώρηση με τις μεταβολές που έχουν επέλθει επ' αυτών, όπως διατυπώνονται στο κείμενο το οποίο σας έχει διανεμηθεί. Πριν προχωρήσουμε στην έναρξη της ψηφοφορίας, θέτω υπ' όψιν σας τα εξής και παρακαλώ για την προσοχή σας. Σας έχει ήδη διανεμηθεί ψηφοδέλτιο, το οποίο περιέχει τις διατάξεις των οποίων προτείνεται η αναθεώρηση. Το ψηφοδέλτιο, που έχετε στα χέρια σας, έχει τρεις διακρίσεις ψήφου με τετραγωνίδια «ναι», «όχι», «παρών», σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής. Σε περίπτωση κατά την οποία δεν υπάρξει σημείωση της ψήφου του Βουλευτή δίπλα από μια διάταξη με «ναι», «όχι» ή «παρών» αυτό θα θεωρηθεί ως «παρών», έστω κι αν δεν έχει σημειώσει ο Βουλευτής το τετραγωνίδιο «παρών», γιατί τρεις είναι οι επιλογές. Όπως γνωρίζετε, η ψηφοφορία είναι ονομαστική, φανερή και διεξάγεται για όλες τις διατάξεις, όπως αυτές αποτυπώνονται στο ψηφοδέλτιο ταυτοχρόνως, με σημείωση της ψήφου των Βουλευτών χωριστά για κάθε διάταξη, σύμφωνα με το άρθρο 119 παράγραφος 6 του Κανονισμού της Βουλής. Κατά την ανάγνωση του καταλόγου, που θα γίνει από την Έδρα, με την εκφώνηση του ονόματός σας, σημειώνετε την προτίμησή σας στο ψηφοδέλτιο, το ονοματεπώνυμό σας, την εκλογική περιφέρεια και την Κοινοβουλευτική σας Ομάδα, το υπογράφετε στο τέλος της δεύτερης σελίδας και το προσκομίζετε στους ψηφολέκτες, οι οποίοι το υπογράφουν και εν συνεχεία το μαζεύουν. Για τις διατάξεις, των οποίων δέχεστε την Αναθεώρηση, σημειώνετε στο τετραγωνίδιο «ναι» και για εκείνες των οποίων δεν αποδέχεστε την αναθεώρηση, σημειώνετε «όχι». Ο σταυρός, το «χ», ή το «ν», το τικ δηλαδή, είναι αποδεκτά σύμβολα ένδειξης ψήφου. Αντιστοίχως, αν θέλετε, σημειώνετε «παρών». Ακούγοντας το όνομά σας, θα προσέρχεστε, ένας προς έναν, στους συναδέλφους κ. Αθανάσιο Καββαδά από την Νέα Δημοκρατία και κ. Μάριο Κάτση από τον ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι θα παραλαμβάνουν το ψηφοδέλτιο, θα το μονογράφουν, θα το αριθμούν και θα ελέγχουν στοιχειωδώς αν είναι ήδη υπογεγραμμένο και έχει γίνει η ψηφοφορία. Συμπληρώνω ότι οι ψηφολέκτες θα κάνουν έναν πρώτο έλεγχο του ψηφοδελτίου, προκειμένου να ελέγξουν αν υφίστανται τα απαραίτητα τυπικά στοιχεία του, δηλαδή ονοματεπώνυμο και υπογραφή. Σε περίπτωση παράλειψης του ονοματεπωνύμου και της υπογραφής, θα γίνεται αμέσως πρόσκληση του Βουλευτή, συμπλήρωση και μονογραφή. Για τον λόγο αυτό, παρακαλώ θερμά - και παρακαλώ για την προσοχή σας - να μην απομακρυνθείτε από την Αίθουσα, τουλάχιστον επί μισή ώρα από τη στιγμή κατά την οποία θα έχουν ψηφίσει όλοι οι Βουλευτές. Καλούνται επί του καταλόγου οι συνάδελφοι κ. Βασίλειος Γιόγιακας από τη Νέα Δημοκρατία και κ. Αναστασία Γκαρά από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μετά το πέρας της ψηφοφορίας θα σχηματιστούν οκτώ εφορευτικές επιτροπές για την καταμέτρηση των ψηφοδελτίων ως εξής: Κάθε επιτροπή θα είναι τριμελής και θα απαρτίζεται από τον πρόεδρό της και δύο μέλη. Στις επιτροπές αυτές θα μοιραστεί ίσος αριθμός ψηφοδελτίων. Κάθε επιτροπή θα συντάξει πρωτόκολλο καταμέτρησης και στο τέλος θα συνυπολογιστεί το αποτέλεσμα κάθε επιτροπής. Σας ενημερώνω ακόμη ότι έχουν αποσταλεί στο Προεδρείο τηλεομοιοτυπίες (φαξ), σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού, με τις οποίες συνάδελφοι γνωστοποιούν τη ψήφο τους επί των διατάξεων του Συντάγματος, των οποίων προτείνεται η αναθεώρηση. Οι ψήφοι αυτές θα ανακοινωθούν και θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα επακολουθήσει. Σας ανακοινώνω ότι μετά την ολοκλήρωση της ονομαστικής ψηφοφορίας, επειδή δεν απαιτείται για το ψήφισμα από το Σύνταγμα ή τον Κανονισμό ονομαστική ψηφοφορία, θα ψηφισθεί δι' ανατάσεως της χειρός ψήφισμα με το οποίο θα τεθούν σε εφαρμογή οι αναθεωρημένες διατάξεις του Συντάγματος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ να αρχίσει η ονομαστική ψηφοφορία με την ανάγνωση του καταλόγου.
Υπάρχει συνάδελφος ο οποίος δεν άκουσε το όνομά του; Κανείς. Οι επιστολές, οι οποίες απεστάλησαν στο Προεδρείο από τους συναδέλφους, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, καταχωρίζονται στα Πρακτικά.
Επίσης, έχουν αποσταλεί στο Προεδρείο επιστολές των Βουλευτών κυρίων Εμμανουήλ Θραψανιώτη, Νίκου Φίλη και Αθανασίου Παφίλη, οι οποίοι γνωστοποιούν την ψήφο τους επί των διατάξεων των οποίων προτείνεται η αναθεώρηση. Οι επιστολές αυτές, οι οποίες εκφράζουν πρόθεση ψήφου, θα καταχωριστούν στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης, αλλά δεν συνυπολογίζονται στην καταμέτρηση των ψήφων.
Κηρύσσεται περαιωμένη η ψηφοφορία. Για τις εφορευτικές επιτροπές καλούνται οι Βουλευτές: 1η εφορευτική επιτροπή: πρόεδρος ο κ. Μαρκόπουλος, μέλη ο κ. Βασίλειος Βασιλειάδης και η κ. Ειρήνη Αγαθοπούλου. 2η εφορευτική επιτροπή: πρόεδρος ο κ. Κωνσταντίνος Κυρανάκης, μέλη οι κύριοι Ιωάννης Οικονόμου και Αλέξανδρος - Χρήστος Αυλωνίτης. 3η εφορευτική επιτροπή: πρόεδρος ο κ. Θεμιστοκλής Χειμάρας, μέλη η κ. Μαρία - Αλεξάνδρα Κεφάλα και η κ. Καλλιόπη Βέττα. 4η εφορευτική επιτροπή: πρόεδρος ο κ. Χρήστος Δερμεντζόπουλος, μέλη ο κ. Αναστάσιος Μπαρτζώκας και η κ. Σουλτάνα Ελευθεριάδου. 5η εφορευτική επιτροπή: πρόεδρος ο κ. Ευάγγελος Λιάκος, μέλη ο κ. Αθανάσιος Λιούτας και η κ. Κυριακή Μάλαμα. 6η εφορευτική επιτροπή: πρόεδρος ο κ. Περικλής Μαντάς, μέλη οι κύριοι Κωνσταντίνος Μαραβέγιας και Χαράλαμπος Μαμουλάκης. 7η εφορευτική επιτροπή: πρόεδρος ο κ. Ιωάννης Μελάς, μέλη η κυρία Αικατερίνη Μονογυιού και ο κ. Θεόφιλος Ξανθόπουλος. 8η εφορευτική επιτροπή: πρόεδρος ο κ. Μιλτιάδης Χρυσομάλλης, μέλη ο κ. Φίλιππος Φόρτωμας και η κ. Ραλλία Χρηστίδου. Τα μέλη των εφορευτικών επιτροπών θα καθίσουν στα μπροστινά έδρανα όλων των κομμάτων. Θα ήθελα να παρακαλέσω τα μέλη των εφορευτικών επιτροπών, στους οποίους θα μοιραστούν τα ψηφοδέλτια για να γίνει η καταμέτρηση, που είναι πολύ υπεύθυνη δουλειά, να ξέρουν και να θυμούνται ότι το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ανακοινώνεται από το Προεδρείο. Συνεπώς δεν επιτρέπεται κατά τη διάρκεια της καταμέτρησης καμμία επικοινωνία τους και καμμία «διαρροή» μερικού αποτελέσματος από κανέναν. Το αποτέλεσμα θα ανακοινωθεί από το Προεδρείο. [[ΚΑΤΑΜΕΤΡΗΣΗ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής των Ελλήνων, τριάντα τρεις μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 8ο Γυμνάσιο Λαμίας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής των Ελλήνων, τριάντα οκτώ μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το Γυμνάσιο Καμένων Βούρλων. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. Ενημερώνω τους επισκέπτες ότι αύτη τη στιγμή είναι πολύ ήσυχη η Βουλή, γιατί γίνεται μία καταμέτρηση ψηφοφορίας. Είχαμε μια σημαντική ψηφοφορία πριν λίγο για την αλλαγή του Συντάγματος, μια διαδικασία πολύ σπουδαία, η οποία γίνεται κάθε δέκα χρόνια. Τώρα οι Βουλευτές μετρούν τα ψηφοδέλτια για να ανακοινωθεί το αποτέλεσμα. Άρα παρακολουθείτε αυτή τη στιγμή που δεν έχει διάλογο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα, μετά από διασταύρωση και επαλήθευση που έπρεπε να γίνει, το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας επί των αναθεωρητέων διατάξεων του Συντάγματος. Ψήφισαν συνολικά 297 Βουλευτές επί συνόλου 300 Βουλευτών. Απόντες ήταν 3 Βουλευτές, σύμφωνα με το πρωτόκολλο ονομαστικής ψηφοφορίας. Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας έχει ως εξής: Το άρθρο 3 παράγραφος 1, περί θρησκευτικής ουδετερότητας του κράτους, (πρόταση ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 83 «ΝΑΙ», 190 «ΟΧΙ», 24 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 3 παράγραφος 2, περί θρησκευτικής ουδετερότητας του κράτους, (πρόταση ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 85 «ΝΑΙ», 190 «ΟΧΙ», 22 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 3 παράγραφος 3, κατάργηση της παραγράφου (πρόταση ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 124 «ΝΑΙ», 170 «ΟΧΙ», 3 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 3, πρόταση εισαγωγής ερμηνευτικής δήλωσης επί του όρου «επικρατούσα θρησκεία» (πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 83 «ΝΑΙ», 187 «ΟΧΙ», 27 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 5 παράγραφος 2, απαγόρευση διακρίσεων και βάσει φύλου, ταυτότητος φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού (πρόταση ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 120 «ΝΑΙ»,170 «ΟΧΙ», 7 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 13 παράγραφος 5, περί θέσπισης του πολιτικού όρκου, με βάση πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ έλαβε: 83 «ΝΑΙ», 170 «ΟΧΙ», 44 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 21 παράγραφος 1, η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, έλαβε: 190 «ΝΑΙ», 107 «ΟΧΙ», 0 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς η διάταξη αναθεωρείται. Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, για την εγγύηση αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης για όλους, έλαβε: 106 «ΝΑΙ», 182 «ΟΧΙ», 9 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 21 παράγραφος 3, δικαίωμα στην υγεία, (πρόταση ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 115 «ΝΑΙ», 182 «ΟΧΙ», 0 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 21, προσθήκη παραγράφου 7, περί δημοσίου ελέγχου βασικών κοινωνικών αγαθών, (πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ), έλαβε: 125 «ΝΑΙ», 172 «ΟΧΙ», 0 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 22 παράγραφος 1, περί δικαιώματος ίσης αμοιβής για ίσης αξίας εργασία ανεξαρτήτως ηλικίας, (πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 129 «ΝΑΙ», 168 «ΟΧΙ», 0 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 22 παράγραφος 2, περί μονομερούς προσφυγής σε διαιτησία για τον καθορισμό γενικών όρων εργασίας και κατίσχυσης της πλέον ευνοϊκής για τους εργαζομένους ρύθμισης, (πρόταση ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 128 «ΝΑΙ», 168 «ΟΧΙ», 1 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 22 παράγραφος 4, περί απαγόρευσης επίταξης προσωπικών υπηρεσιών λόγω απεργίας, (πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 106 «ΝΑΙ», 190 «ΟΧΙ», 1 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 22 παράγραφος 5, για την αναγωγή της κοινωνικής ασφάλισης σε δικαίωμα, (πρόταση ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 109 «ΝΑΙ», 170 «ΟΧΙ», 18 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 25 παράγραφος 3, κατάργηση της απαγόρευσης της καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος με παράλληλη στη θέση της εισαγωγή της αρχής της επιείκειας, (πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 107 «ΝΑΙ», 190 «ΟΧΙ», 0 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 28 παράγραφος 2, περί θεσπίσεως δημοψηφίσματος επί συνθήκης ή συμφωνίας που προβλέπει μεταβίβαση κυριαρχικών αρμοδιοτήτων του κράτους, (πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 94 «ΝΑΙ», 194 «ΟΧΙ», 9 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 32 παράγραφος 4 αφορά στην εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας έλαβε: 158 «ΝΑΙ», 139 «ΟΧΙ», 0 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς η διάταξη αναθεωρείται με βάση την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας. Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για το ίδιο θέμα, περί εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας, έλαβε: 83 «ΝΑΙ», 212 «ΟΧΙ», 1 «ΠΑΡΩΝ». Άρα δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 32 παράγραφος 5, για την έκτακτη σύγκληση της απούσας Βουλής για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, (πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 83 «ΝΑΙ», 213 «ΟΧΙ», 1 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 33 παράγραφος 2, θέσπιση του πολιτικού όρκου κατά την ορκωμοσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, (πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 97 «ΝΑΙ», 168 «ΟΧΙ», 32 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 37 παράγραφος 2, περί θέσπισης υποχρεωτικής βουλευτικής ιδιότητας του Πρωθυπουργού, (πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 93 «ΝΑΙ», 180 «ΟΧΙ», 24 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 38 παράγραφος 1, περί εποικοδομητικής πρότασης δυσπιστίας, (πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 83 «ΝΑΙ», 212 «ΟΧΙ», 2 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 38 παράγραφος 2, περί ορισμού αναπληρωτή Πρωθυπουργού, (πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 103 «ΝΑΙ», 182 «ΟΧΙ», 12 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 44 παράγραφος 2, δημοψήφισμα με λαϊκή πρωτοβουλία, (πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 116 «ΝΑΙ», 158 «ΟΧΙ», 23 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 54 παράγραφος 1, θέσπιση αναλογικού εκλογικού συστήματος, (πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 94 «ΝΑΙ», 180 «ΟΧΙ», 23 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Πάμε στο άρθρο 54, στο οποίο έχουμε πρόταση προσθήκης παραγράφου 4. Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας επ' αυτού, που αφορά την ψήφο των εκτός επικρατείας εκλογέων, έλαβε: 212 «ΝΑΙ», 84 «ΟΧΙ», 1 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς αναθεωρείται. Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ επ' αυτού, δηλαδή για την ψήφο των εκτός επικρατείας εκλογέων, έλαβε αντιστοίχως: 108 «ΝΑΙ», 178 «ΟΧΙ», 11 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 54, εισαγωγή ερμηνευτικής δήλωσης που αφορά στον ορισμό του αναλογικού εκλογικού συστήματος, (πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 84 «ΝΑΙ», 204 «ΟΧΙ», 9 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 56, προσθήκη παραγράφου 5, για κώλυμα εκλογιμότητας διατελεσάντων Βουλευτών επί τρεις διαδοχικές βουλευτικές περιόδους, (πρόταση ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 84 «ΝΑΙ», 202 «ΟΧΙ», 11 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 59 παράγραφος 1, θέσπιση του πολιτικού όρκου για τους Βουλευτές, (πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 96 «ΝΑΙ», 169 «ΟΧΙ», 32 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 59 παράγραφος 2, θέσπιση του πολιτικού όρκου, (πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 97 «ΝΑΙ», 167 «ΟΧΙ», 33 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Στο άρθρο 62 η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, για περιορισμό του βουλευτικού ακαταδίωκτου, έλαβε: 179 «ΝΑΙ», 117 «ΟΧΙ», 1 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς αναθεωρείται. Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ αντιστοίχως για το ίδιο θέμα, δηλαδή τον περιορισμό του βουλευτικού ακαταδίωκτου, έλαβε: 117 «ΝΑΙ», 171 «ΟΧΙ», 9 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Στο άρθρο 68 παράγραφος 2, η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, για σύσταση εξεταστικών επιτροπών κατ' εξαίρεση του κανόνα της πλειοψηφίας, έλαβε: 189 «ΝΑΙ», 94 «ΟΧΙ», 14 «ΠΑΡΩΝ». Άρα αναθεωρείται. [[Χειροκροτήματα]] Η πρόταση ΣΥΡΙΖΑ για το ίδιο θέμα, σύσταση εξεταστικών επιτροπών κατ' εξαίρεση του κανόνα της πλειοψηφίας, έλαβε: 106 «ΝΑΙ», 166 «ΟΧΙ», 15 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 73, θέσπιση λαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας. Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας επ' αυτού αφορά σε προσθήκη παραγράφου 6 και έλαβε: 254 «ΝΑΙ», 32 «ΟΧΙ», 11 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς αναθεωρείται. Η αντίστοιχη πρόταση ΣΥΡΙΖΑ, που αφορά όμως σε τροποποίηση της παραγράφου 1, έλαβε: 98 «ΝΑΙ», 189 «ΟΧΙ», 9 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Στο άρθρο 84 παράγραφος 2 έχουμε την εποικοδομητική πρόταση δυσπιστίας (πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ), η οποία έλαβε: 83 «ΝΑΙ», 213 «ΟΧΙ», 1 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 86 παράγραφος 3, κατάργηση της προθεσμίας άσκησης δίωξης του άρθρου 86 παράγραφος 3, που είναι κοινή πρόταση Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ, έλαβε: 274 «ΝΑΙ», 0 «ΟΧΙ», 23 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς αναθεωρείται. Στο άρθρο 86, η εισαγωγή ερμηνευτικής δήλωσης για τον προσδιορισμό του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 86 παράγραφος 1, (πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 84 «ΝΑΙ», 188 «ΟΧΙ», 25 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 96 παράγραφος 5 έχει πρόταση της Νέας Δημοκρατίας με θέμα τα στρατιωτικά δικαστήρια. Η πρόταση αυτή έλαβε: 189 «ΝΑΙ», 94 «ΟΧΙ», 14 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς αναθεωρείται. Επί του ιδίου θέματος η αντίστοιχη πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τα στρατιωτικά δικαστήρια έλαβε: 103 «ΝΑΙ», 180 «ΟΧΙ», 14 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 101 παράγραφος 1, για την περιφερειακή οργάνωση του κράτους, (πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 93 «ΝΑΙ», 189 «ΟΧΙ», 15 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 101 παράγραφος 4, για την εξειδίκευση της κρατικής μέριμνας για τις νησιωτικές και ορεινές περιοχές, (πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 129 «ΝΑΙ», 168 «ΟΧΙ», 0 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Στο άρθρο 101 η περίπτωση εισαγωγής ερμηνευτικής δήλωσης με θέμα την εξειδίκευση της κρατικής μέριμνας για τις νησιωτικές και ορεινές περιοχές (πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 129 «ΝΑΙ», 158 «ΟΧΙ», 10 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 101Α αφορά στην επιλογή των μελών των ανεξαρτήτων αρχών. Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας επ' αυτού του θέματος, δηλαδή επί του θέματος της επιλογής των μελών των ανεξαρτήτων αρχών, έλαβε: 158 «ΝΑΙ», 139 «ΟΧΙ», 0 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς αναθεωρείται. Η αντίστοιχη πρόταση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ για ίδρυση νέων ανεξαρτήτων αρχών με αυξημένη πλειοψηφία της Βουλής και συγχρόνως επιλογή των μελών των ανεξαρτήτων αρχών έλαβε: 84 «ΝΑΙ», 194 «ΟΧΙ», 19 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 102 παράγραφος 2, για τη θέσπιση του αναλογικού εκλογικού συστήματος κατά την εκλογή των αρχών των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης - λαϊκές συνελεύσεις και τοπικά δημοψηφίσματα, (πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 105 «ΝΑΙ», 190 «ΟΧΙ», 2 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς δεν αναθεωρείται. Το άρθρο 112 παράγραφος 4, κατάργηση παραγράφου, (κοινή πρόταση Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ), έλαβε: 297 «ΝΑΙ», 0 «ΟΧΙ», 0 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς αναθεωρείται. Το άρθρο 113, κατάργηση του άρθρου, (κοινή πρόταση Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 297 «ΝΑΙ», 0 «ΟΧΙ», 0 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς αναθεωρείται. Το άρθρο 114 παράγραφος 1, κατάργηση παραγράφου (κοινή πρόταση ομοίως Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 297 «ΝΑΙ», 0 «ΟΧΙ», 0 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς αναθεωρείται. Το άρθρο 114 παράγραφος 2, κατάργηση παραγράφου, (κοινή πρόταση Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 297 «ΝΑΙ», 0 «ΟΧΙ», 0 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς αναθεωρείται. Το άρθρο 115 παράγραφος 1, κατάργηση παραγράφου - αυτό είναι το θέμα του - (κοινή πρόταση Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 297 «ΝΑΙ», 0 «ΟΧΙ», 0 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς αναθεωρείται. Το άρθρο 115 παράγραφος 2, κατάργηση παραγράφου (κοινή πρόταση Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 297 «ΝΑΙ», 0 «ΟΧΙ», 0 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς αναθεωρείται. Το άρθρο 115 παράγραφος 3, κατάργηση παραγράφου (κοινή πρόταση Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 297 «ΝΑΙ», 0 «ΟΧΙ», 0 «ΠΑΡΩΝ». Άρα αναθεωρείται. Το άρθρο 115 παράγραφος 4, κατάργηση παραγράφου (κοινή πρόταση Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 297 «ΝΑΙ», 0 «ΟΧΙ», 0 «ΠΑΡΩΝ». Συνεπώς αναθεωρείται. Και, τέλος, το άρθρο 119 παράγραφος 1, κατάργηση παραγράφου (κοινή πρόταση, ομοίως, Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ) έλαβε: 297 «ΝΑΙ», 0 «ΟΧΙ», 0 «ΠΑΡΩΝ». Άρα αναθεωρείται. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το πρωτόκολλο της ψηφοφορίας και τα ψηφοδέλτια των ψηφισάντων συναδέλφων Βουλευτών θα καταχωρισθούν στα Πρακτικά.
Συνεπώς η Θ΄ Αναθεωρητική Βουλή αποφάσισε σήμερα, στις 25 Νοεμβρίου 2019, ημέρα Δευτέρα, με την απαιτούμενη από τις παραγράφους 3 και 4 του άρθρου 110 του Συντάγματος, σε συνδυασμό και με την παράγραφο 10 του άρθρου 119 του Κανονισμού της Βουλής, πλειοψηφία, την ψήφιση και την ενεργοποίηση της ισχύος των κατωτέρω διατάξεων του Συντάγματος, όπως διαμορφώθηκαν κατά τη συζήτηση στη Βουλή και τη δημοσίευση και την ενεργοποίηση της ισχύος αυτών, όπως προβλέπεται με το προς ψήφιση Ψήφισμά της. Τις ψηφισθείσες διατάξεις του Συντάγματος, όπως διαμορφώθηκαν ή τροποποιήθηκαν, τις ανέφερα ήδη προηγουμένως και αναλυτικά θα καταχωρισθούν στα Πρακτικά. Στο σημείο αυτό θα αναγνώσω το Ψήφισμα, το οποίο έχει ως εξής: «ΨΗΦΙΣΜΑ Ψήφιση, δημοσίευση και έναρξη ισχύος των αναθεωρημένων διατάξεων του Συντάγματος. Η Θ΄ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Έχοντας υπ' όψιν: 1. τα άρθρου 110 του Συντάγματος και 119 του Κανονισμού της Βουλής, 2. την από 2ας Νοεμβρίου 2018 πρόταση του Προέδρου του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλέξη Τσίπρα και 49 Βουλευτών του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς προς τη Βουλή των Ελλήνων για αναθεώρηση ορισμένων άρθρων και διατάξεων του Συντάγματος, 3. την από 14ης Νοεμβρίου 2018 πρόταση του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκου Μητσοτάκη και 76 Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας προς τη Βουλή των Ελλήνων για αναθεώρηση ορισμένων διατάξεων του Συντάγματος, 4. τις από 18ης Ιανουαρίου 2019, 21ης Ιανουαρίου 2019 και 8ης Φεβρουαρίου 2019 συμπληρωματικές και κατά το Σύνταγμα υποβληθείσες προτάσεις Βουλευτών για την αναθεώρηση ορισμένων διατάξεων του Συντάγματος, 5. την υπ' αριθμ. 14017/8812 της 12ης Νοεμβρίου 2018 απόφαση του Προέδρου της Βουλής κ. Νικολάου Βούτση περί συστάσεως Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος, 6. την από 31ης Ιανουαρίου 2019 έκθεση της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος προς τη Βουλή των Ελλήνων, 7. την από 14ης Φεβρουαρίου και 14ης Μαρτίου 2019 απόφαση της Βουλής των Ελλήνων για την αναθεώρηση διατάξεων του Συντάγματος, 8. την υπ' αριθμ. 15314/8798 16ης Σεπτεμβρίου 2019 απόφαση του Προέδρου της Βουλής κ. Κωνσταντίνου Αν. Τασούλα περί συστάσεως Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος, 9. την από 11ης Νοεμβρίου 2019 έκθεση της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος προς τη Βουλή των Ελλήνων, 10. το Β΄ Ψήφισμα της 6ης Μαρτίου 1986 της ΣΤ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων «μεταφορά του κειμένου του Συντάγματος στη δημοτική γλώσσα», το οποίο δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 24 Α΄/14-3-1986, 11. τη Β΄ παράγραφο του Ψηφίσματος της 6ης Απριλίου 2001 της Ζ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων, βάσει της οποίας δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 85 Α΄/18-4-2001 ολόκληρο το κείμενο του Συντάγματος και 12. τη Β΄ παράγραφο του Ψηφίσματος της 27ης Μαΐου 2008 της Η΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων, βάσει της οποίας δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 102 Α΄/2-6-2008 ολόκληρο το κείμενο του Συντάγματος. ψηφίζει Α. Οι διατάξεις που αναθεωρούνται έχουν ως εξής: …» Παρακαλώ με την άδειά σας να καταθέσω στα Πρακτικά τις διατάξεις που αναθεωρούνται και προκύπτουν με βάση τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας, δηλαδή άρθρο 21 παράγραφος 1, άρθρο 32 παράγραφος 4, άρθρο 54, άρθρο 62, άρθρο 68 παράγραφος 2, άρθρο 73, άρθρο 86 παράγραφος 3, άρθρο 96 παράγραφος 5, άρθρο 101 Α, άρθρο 112 παράγραφος 4, άρθρο 113, άρθρο 114 παράγραφος 1, άρθρο 114 παράγραφος 2- που σημαίνει ότι το άρθρο 114 καταργείται - άρθρο 115 παράγραφος 1, άρθρο 115 παράγραφος 2, άρθρο 115 παράγραφος 3, άρθρο 115 παράγραφος 4- που σημαίνουν όλα αυτά ότι το άρθρο 115 καταργείται - και άρθρο 119 παράγραφος 1. Συνεχίζω με την ανάγνωση του Ψηφίσματος. «Β. Ο Πρόεδρος της Βουλής να υπογράψει και να δημοσιεύσει το παρόν Ψήφισμα στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθώς και ολόκληρο το κείμενο του Συντάγματος, ενσωματώνοντας και τις αναθεωρημένες διατάξεις. Γ. Σε περίπτωση αμφιβολίας για μεν τις διατάξεις που αναθεωρούνται το μόνο αυθεντικό κείμενο είναι το κείμενο στο οποίο αυτές διατυπώθηκαν και ψηφίστηκαν από την παρούσα Αναθεωρητική Βουλή των Ελλήνων, για δε τις διατηρούμενες σε ισχύ διατάξεις το κείμενο της καθαρεύουσας, σύμφωνα και με τα οριζόμενα στο Β΄ Ψήφισμα της ΣΤ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων, το Ψήφισμα της 6ης Απριλίου 2001 της Ζ΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων και το Ψήφισμα της 27ης Μαΐου 2008 της Η΄ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων. Δ. Οι αναθεωρούμενες διατάξεις, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά σε κάποια από αυτές, τίθενται σε ισχύ με τη δημοσίευση του Ψηφίσματος αυτού στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Ε. Το Ψήφισμα αυτό ισχύει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως».
Παρακαλώ, κατόπιν αυτών, οι κύριοι συνάδελφοι να εγκρίνουν το Ψήφισμα δι' ανατάσεως της χειρός. [[Σηκώνουν το χέρι οι εγκρίνοντες το Ψήφισμα Βουλευτές]] Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε ομοφώνως. Πριν κηρύξω την περάτωση του αναθεωρητικού έργου της Θ΄ Αναθεωρητικής Βουλής, επιτρέψτε μου να εκφράσω τις ειλικρινείς, βαθιές και ανυπόκριτες ευχαριστίες μου και τα συγχαρητήρια προς όλες και όλους εκείνους οι οποίοι συνετέλεσαν σε δύο διαδοχικές Βουλές, την προτείνουσα και την αναθεωρητική - δηλαδή την παρούσα - εις τη διαδικασία της Αναθεωρήσεως του Συντάγματος που μόλις προηγουμένως ολοκληρώθηκε: τον Γενικό Γραμματέα της Βουλής κ. Μυλωνάκη, τον Ειδικό Γραμματέα κ. Μπαγιώκο, τον Πρόεδρο του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής καθηγητή κ. Μαυριά, τη Γενική Διεύθυνση Κοινοβουλευτικού Έργου και ειδικότερα τις Διευθύνσεις Νομοθετικού Έργου, Κοινοβουλευτικών Επιτροπών, Στενογραφίας και Πρακτικών, το Τμήμα Ηλεκτρολογίας - ακόμη και αυτό - για τη σωστή και ευκρινή διεξαγωγή των συνεδριάσεων, τους γενικούς εισηγητές της Αναθεωρητικής Βουλής Κωνσταντίνο Τζαβάρα και Γεώργιο Κατρούγκαλο, τους ειδικούς αγορητές της Αναθεωρητικής Βουλής Ανδρέα Λοβέρδο, Ιωάννη Γκιόκα, Κωνσταντίνο Χήτα, Αγγελική Αδαμοπούλου, Ιωάννη Δελή και Φωτεινή Μπακαδήμα, το Προεδρείο της Επιτροπής, που μας έκανε την πρόταση, κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη, Πρόεδρο, Ευτυχία Αχτσιόγλου, Αντιπρόεδρο, και Γεώργιο Καμίνη, Γραμματέα, καθώς και τους γενικούς εισηγητές και ειδικούς αγορητές και το Προεδρείο της Προτείνουσας Βουλής, τον κ. Πικραμένο, Αντιπρόεδρο της Κυβερνήσεως και πρώην Πρόεδρο του Σ.τ.Ε. και τον κ. Γεραπετρίτη, Υπουργό Επικρατείας και καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου, όλους αυτούς, δηλαδή, οι οποίοι συνέβαλαν εις το να ολοκληρωθεί μια σοβαρή, σπάνια και κρίσιμη κοινοβουλευτική διαδικασία - η υπέρτατη κατά το Σύνταγμα - αυτή της Αναθεωρήσεως του Συντάγματος. Τέλος, θέλω να ευχαριστήσω και τους κοινοβουλευτικούς συντάκτες, που κάλυψαν τις συνεδριάσεις στην επιτροπή, στην Ολομέλεια και τη διαδικασία της σημερινής ψηφοφορίας και - επαναλαμβάνω - όλα τα στελέχη της Βουλής που συνέδραμαν το έργο, ώστε να φτάσουμε στο σημερινό αποτέλεσμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Θ΄ Αναθεωρητική Βουλή περάτωσε το αναθεωρητικό της έργο, σύμφωνα με το Σύνταγμα και την απόφαση της προηγούμενης Βουλής. Κατόπιν των ανωτέρω, παρακαλώ να εξουσιοδοτήσετε το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών της σημερινής συνεδριάσεως.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι εννιά μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 2ο Δημοτικό Σχολείο Αρτέμιδος Κάτω Λεχωνίων. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 17.52΄ λύεται η συνεδρίαση για σήμερα, Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2019 και ώρα 18.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.