Türkiye Büyük Millet Meclisinin 73’üncü Birleşimini açıyorum. Elektronik cihazla yoklama yapacağız. Yoklama için iki dakika süre vereceğim. Sayın milletvekillerinin oy düğmelerine basarak salonda bulunduklarını bildirmelerini, bu süre içerisinde elektronik sisteme giremeyen milletvekillerinin salonda hazır bulunan teknik personelden yardım istemelerini, buna rağmen sisteme giremeyen üyelerin ise yoklama pusulalarını görevli personel aracılığıyla iki dakikalık süre içerisinde Başkanlığa ulaştırmalarını rica ediyorum. Yoklama işlemini başlatıyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] Gündeme geçmeden önce üç sayın milletvekiline gündem dışı söz vereceğim. Gündem dışı ilk söz, Irak Türkmenlerinin yaşadığı sorunlar hakkında söz isteyen Samsun Milletvekili Sayın Cemalettin Şimşek’e aittir. Buyurun Sayın Şimşek.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Irak’ta yaşayan Türkmenlerin sorunları konusunda gündem dışı söz aldım. Bu vesileyle değerli heyetinizi ve bizi ekranları başında izleyen milletimizin fertlerini saygıyla selamlıyorum. Değerli milletvekilleri, 2003’te Irak’ın işgal edilmesi ve sözde Arap Baharı çerçevesinde gelişen olaylar Irak’taki Türkmen varlığını çok olumsuz etkilemiş, AKP iktidarının ABD ve AB güdümündeki dış politikaları nedeniyle, oradaki Türkmen varlığının zora düştüğü zaman tek güvendiği ülke olan Türkiye’den maalesef yeterli desteği bulamamışlardır. Türkiye’nin bu konudaki dış politikası Irak Merkezî Hükûmetinin de tepkilerine sebep olmuştur ve Irak’la aramızın açılması pahasına Kuzey Irak Özerk Bölgesi’yle siyasal, sosyal ve ekonomik anlaşmalar yapılmış, Suriye’de gelişen olaylar bile kuzeydeki yönetim ile konuşularak Suriye’nin geleceği konusunda bir mutabakat aranmıştır. Irak Merkezî Hükûmeti ile Kuzey Irak Bölgesel Yönetimi, Kerkük üzerinde birtakım hesaplar yaparken Türkiye Cumhuriyeti Hükûmeti tavrını, Kuzey Irak Bölgesel Yönetimi tarafından yana kullanmıştır. 2003’teki Irak’ın işgalinden bu yana Kerkük’e 600 bin Kürt aile yerleştirilerek Kerkük’ün demografik yapısı bozulmaya çalışılmış, AKP ise Barzani’yi kongresine çağırarak “Türkiye seninle gurur duyuyor.” diye alkışlatmıştır. Dışişleri Bakanı Sayın Davutoğlu’nun, Irak Hükûmetinden izinsiz olarak Kuzey Irak’a, Erbil’e gittiği gerekçesiyle Irak Hükûmeti yetkilileri, Davutoğlu’nu, kendilerinin tutuklama yetkilerinin olduğunu söyleyerek derhâl ülkeyi terk etmesi konusunda uyarmışlardır. Son olarak, Irak’a gitmek isteyen Enerji Bakanı Sayın Taner Yıldız’ın uçağını havada iken geri çevirmişler, Sayın Bakan Kayseri’ye inmek zorunda kalmıştır. Irak yönetimi ile Barzani arasında petrol gelirlerinin paylaşılması konusundaki gerginlik de ABD işgalinden sonraki dönemde en üst düzeydedir. Bu süreçte bölgesel Kürt yönetimiyle, enerji de dâhil, çok sayıda anlaşma imzalayan AKP Hükûmeti ise Barzani tarafında yer almıştır. Dolayısıyla AKP Hükûmeti, bu tavrıyla Kerkük üzerinde emelleri olan Kuzey Irak Bölgesel Yönetimine siyasal, sosyal ve ekonomik destek vererek Irak Türkmenlerinin yok olmasına sebep olabilecek her türlü yaklaşımda bulunmaktadır. Davutoğlu’nun Kerkük’e gidip içi boş, hamasi nutuk atması ise tamamen bir kandırmacadan ibarettir. Davutoğlu konuşmasında “Irak Anayasası’nın 121’inci maddesinde ‘Türkmenler yoğun olarak yaşadıkları yerlerde siyasi, ekonomik, kültürel ve eğitimsel haklara sahiptir…’ Biz ise bunun takipçisiyiz.” bile diyememiştir. Anlaşılıyor ki Hükûmet, Irak Hükûmetiyle Kuzey Irak Bölgesel Yönetimi arasında Kerkük üzerinde oynanan oyunlarda tavrını Kuzey Irak Bölgesel Yönetimi tarafından yana koymaktadır. Hatta AKP, Türkiye’nin Türkmeneli Vakfı vasıtasıyla Irak Türkmen cephesine Kuzey Irak Bölgesel Yönetimiyle birlikte hareket etmesi konusunda baskı uygulamaktadır. Değerli milletvekilleri, şu anda Irak Türkmenlerinin can ve mal güvenliği yoktur. Gün geçmiyor ki Kerkük ve civarında bombalar patlamasın. Kerkük Türkmenlerinin can ve mal güvenliği peşmergeye teslim edilmiştir. Bu da kurda kuzunun teslim edilmesi gibi bir şeydir. Kerkük Türkmenleri bir taraftan merkezî Hükûmetin, diğer taraftan ise Irak Bölgesel Yönetiminin baskısı altındadır. Onların bu dünyada Allah’tan ve Türkiye’den başka kimseleri yoktur. O nedenle Türkiye, derhâl Irak politikasını gözden geçirmeli ve ucuz menfaatlere Irak Türkmenlerini feda etmemelidir. Irak Türkmenleri için: Irak Türkmenleri Irak Merkezî Hükûmetinden ayrılmak istememektedirler. Ancak Irak Anayasası’nın 121’inci maddesi gereği Türkmenlerin hak ve statüsü yerine getirilmeli, Türk Hükûmeti de bunun takipçisi olmalıdır. Kerkük bölgesinde göçlerle Kerkük’ün demografik yapısı değiştirilmeye çalışılmamalıdır. Iraklı Türkmenlerin can ve mal güvenliği peşmergeye bırakılmamalı, ya merkezî Hükûmet tarafından ya da Kerkük’te oluşturulacak Türkmen gücü tarafından sağlanmalıdır. Kerkük’ün hiçbir federatif bölgeye katılmadan Bağdat gibi özel bir statüde ve konumda olması gerekmektedir. Telafer Sınır Kapısı derhâl açılmalı, Türkmenlerin Türkiye’ye geliş gidişleri… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Bunun vebalinin çok büyük olduğunu ifade ediyor, hepinize tekrar saygılar sunuyorum.
Gündem dışı ikinci söz, Dilovası’nda bulunan Kömürcüler İhtisas Organize Sanayi Bölgesi’nin sebep olduğu çevre kirliliği hakkında söz isteyen Kocaeli Milletvekili Sayın Mehmet Hilal Kaplan’a aittir. Buyurun Sayın Kaplan.
“Dilovası” denince, “kanser” akla geliyor. Buradaki kanser oranı Türkiye ortalamasının yaklaşık 2,5-3 katı. Benim tespitim değil. Merak edeni varsa Sağlık Bakanlığı yayınlarından bununla ilgili kitap verebilirim. 1980’li yıllardan itibaren bu bölgede plansız ve kontrolsüz yapılan sanayileşme ve beraberindeki çarpık kentleşme sonucu bu felaket hazırlanmış oldu. Yaşanan çevre kirliliğine ne yazıktır ki insan ölümlerine neden oluncaya kadar tedbir almak hiç kimsenin aklına gelmedi. Bu çerçevede, 2006 yılında Meclis araştırma komisyonu kuruldu. Bu komisyon yaptığı araştırmada 29 maddelik tedbirlerin alınmasına karar kıldı. Vaktimin sınırlı oluşu nedeniyle bu 29 maddeyi ifade etmemin gereği yok ama komisyon raporunun özü şu: “Bu bölge sanayiye doymuştur. Yeni sanayi ve kapasite artışı olmayacaktır. Mevcut sanayi de yeni teknolojilerini kullanarak daha derli toplu olacaktır.” Ancak hiç kimse sözünde durmadı. Asıl üzücü olan, sizin Hükûmetinizin de birinci derecede sorumlu bulduğu olay da şu: 2006 yılında, komisyon raporuna rağmen, bu tarihten itibaren Dilovası’nın kuzeyinde, yerleşim hattının kuzeyinde 4 tane yeni organize sanayi bölgesi ihdas ettiniz. Bu yetmiyormuş gibi, hemen bunlar ile yerleşim yerleri arasında yaklaşık 500 metrelik alan içerisine katı atık deposu ve Kömürcüler İhtisas OSB kurulmasına izin verdiniz. Bu Kömürcüler İhtisas OSB’de, kömür eleme, kırma, yıkama, paketleme, briketleme işlemi yapılmaktadır. Şimdi, soruyorum size değerli milletvekilleri: Böyle bir ortamda tozun olmaması mümkün mü? Dilovası’nın basık havası yetmiyormuş gibi, Türkiye’nin kimya ve boya sanayisinin yüzde 30’u bu bölgede değilmiş gibi, Türkiye’deki ağır metal sanayisinin yüzde 33’ünün bu bölgede olmadığı varsayılmış gibi, yetmiyor, TEM ve E5’ten günde ortalama, 120 bin arabanın geçtiği bu hava kirliliğinin yanına bir de bu vatandaşları kömür tozuna mahkûm ettiniz. Bakın, bu Kömürcüler OSB 2003 yılında kâğıt üzerinde kurulmasına rağmen 2010 yılana kadar herhangi bir işlem yapılmıyor. Gerekçesi… Mahallî çevre komisyonu toplanıyor, her defasında, bölgenin yanlış seçildiği, yerleşim alanının kuzeyinde kalan yer olduğu ve Dilovası’nın hava sirkülasyonunun tek kuzeyden değişebileceği raporunun verilmesine rağmen, ne yazıktır ki 2010 yılından itibaren bu bölgede ısrarla, yetkililer, Kömürcüler OSB kurulmasına karar veriliyor, anlamış değilim. Üstüne üstlük, Kömürcüler İhtisas OSB, ek-1’de ÇED raporlarına göre ÇED alması gerekirken Valiliğin vermiş olduğu “ÇED gerekli değildir.” raporu da düşündürücüdür. Sayın Bakanım buradadır, takip edip konuyu araştırabilir, eğer araştırmakta sıkıntı çekiyorsa bunun bir mahkeme kararını kendisine sunarım. Geçen hafta, sivil toplum kuruluşları ve Dilovası’ndaki muhtarlar bana ziyarete geldiler. Muhtemelen iktidar partisi milletvekillerine de gitmişlerdir. Talepleri şu, diyorlar ki: “Biz dışarıya çıkamıyoruz değerli milletvekilim. Çamaşır asamıyoruz, penceremizi açamıyoruz. Çocuklarımız sokaklarda, parklarda oynama olanağından yoksunlar. Talebimiz şu: Kömürcüler OSB’nin yeri yanlış, lütfen, bu yerin bir an önce değiştirilmesi lazım. Bu kadar zor mu? Bu bir farz mı?” diyorlar. Bir yılda bu Kömürcüler OSB’ye, Dilovası’nın içi de kullanılarak yaklaşık 10 milyon ton kömür girip çıkacak. 10 milyon ton kömür taşınırken kamyonların çıkaracağı gürültüyü, tozu ve branda kullanmadan yapılacak işlemi siz düşünün. Tozun olmamasını düşünmek mümkün değil. Yetkililerle dönem dönem bir araya geldiğimizde diyoruz ki: “İnsan sağlığını olumsuz etkilelen bir fabrika veya bir iş yeri varsa bunu sonlandıralım; burayı gerekiyorsa cezalandıralım, kapatalım.” Ama nedense Kömürcüler İhtisas OSB’nin yerinden vazgeçilmiyor. Dilovası halkının talebi şu: “Biz Anayasa’dan kaynaklanan insanca yaşam hakkını istiyoruz, nefes almak istiyoruz, çocuklarımızın yarınlarına sahip çıkmak istiyoruz.” Sizce bu istekler çok mu? Hepinize saygılar sunuyorum.
Gündem dışı üçüncü söz, Mersin Arslanköy olayları hakkında söz isteyen Mersin Milletvekili Sayın Çiğdem Münevver Ökten’e aittir. Buyurun Sayın Ökten.
Değerli milletvekilleri, milletimiz, Kurtuluş Savaşı esnasında her bölgede gösterdiği olağanüstü cesaret ve kahramanlıklarla işgal kuvvetlerini hezimete uğratmış ve bağımsızlığını elde etmiştir. İşte, Akdeniz Bölgesi’nde, Mersin’imize 55 kilometre uzaklıkta ve 2 bin rakımlı bir yörük köyünde yaşayan Efrenkliler, işgalci Fransızlar ve onların iş birlikçisi Ermeni çetelerini milis kuvvetlerimizin yardımı olmadan bütün işgalcileri yok ederek bir destan yazmışlardır. Bütün Efrenklilerin birebir mücadelesi ile kazanılan bu zafer Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün onayı ile Türkiye Büyük Millet Meclisinde taçlandırılmış ve tıpkı Antep’e, Maraş’a verilen unvan gibi Efrenk’e de, arslan gibi, cengâverce savaştıkları ve muvaffak oldukları için “Arslanköy” unvanı verilmiştir. 1 Mart, Arslanköy’ün kurtuluşu olarak tarihe geçmiştir. Arslanköy yalnız Kurtuluş Savaşı’na destan yazmamıştır değerli milletvekilleri. Türk siyasi tarihine “46 olayları” olarak geçen ve 1947 yılındaki muhtarlık seçimlerinde gösterdikleri dirayetle, cesaretle ve demokrasi aşkıyla da bir meydan okuma ve direniş örneği göstermişlerdir. Bu direniş ve destanda yine Anadolu kadını başroldedir. Arslanköy’de “46 hadisesi” diye bilinen olay cumhuriyet tarihimizin ilk yıllarının en önemli olayıdır. Çünkü çok partili sisteme geçtikten bir yıl sonra tüm Türkiye genelinde 1947 yılında muhtarlık seçimleri CHP ve Demokrat Partinin serbest ortamda ilk defa yarıştıkları bir dönemdir. Halk uzun yıllardan sonra ilk kez tercihini değiştirme şansını elde etmiş ve bunu da büyük bir iştiyak ve disiplinle sandığa yansıtmıştır. Ancak oylamadaki “açık oy, kapalı tasnif” şekli, oylama sonucunun antidemokratik olmasına neden olmuş, halkın tercihleri ne yazık ki sandıklardan çıkmamıştır. Bu durum bütün Türkiye genelinde itirazlara ve tepkilere neden olmuştur. Ancak yine Arslanköy’lüler, farklılığını ortaya koyarak, oylarına sahip çıkma adına ölümü dahi göze almış, kadınları ile birlikte demokratikleşme yolunda mihenk taşı oluşturacak bir direniş sergilemişlerdir. Usulüne uygun yapılan muhtarlık seçimlerinde oyların tasnifi sırasında Demokrat Parti adayının 566 oy ve eski muhtarın 54 oy alması sonucunda muhtarlık seçimi için kullanılmış olan oy pusulaları tekrar sandıklara konularak mühürlenmiş ve öğretmen Mustafa Kubilay’a teslim edilmiştir. Ne yazık ki iktidar partisinin muhtarı seçimi kaybettiğini anlayınca dönemin valisine durumu bildirip seçimlerin yenilenmesi talebinde bulunmuştur. Sayın milletvekilleri, 25 Şubat günü Arslanköy’e yeni seçim için gelen komisyon, seçimlerin kanunsuz yapıldığını, seçimin yeniden halkevlerinde yapılacağını duyurmuştur. Israrla, yeni oy sandığına değil, eski oy sandığının içerisindeki oyların çıkarılarak tekrar oy atılmasını istemiştir. Ancak Mustafa Kubilay, sandığı halktan aldığını, onu ancak halka teslim edeceğini bildirmiştir. Valinin emri doğrultusunda, eski muhtarı halkın istememesine rağmen seçtirmeyi kafasına koyan jandarma komutanı, askerlerine öğretmen Mustafa Kubilay’ın kapısının zorla kırılarak sandığın alınmasını emretmiş, ancak özellikle Arslanköylü kadınlar tarafından büyük bir mukavemetle karşılaşmışlardır. “Rey bizim namusumuzdur, bizim şerefimizdir. Bizler devletimize hiçbir zaman karşı gelmedik. Biz, demokrasi adına antidemokratik bir tutuma karşı geldik ve bu bizim için namus kadar, şeref kadar, vatan kadar kıymetlidir. Kimse bizim elimizden oyumuzu alamaz. Biz bu toprakları düşmanlardan kazandık, sandıktan da bağımsız verdiğimiz oylarımızla zaferle çıkmak istiyoruz.” dediler, oy sandığını vermediler. Bunun üzerine, yaşları 19 ile 60 arasındaki çoğunluğu kadın tutuklulardan oluşan 47 kişi bu tarihten sonra Türk Ceza Kanunu’nun 190’ıncı, 149’uncu ve 172’nci maddeleriyle bilfiil isyan ve buna iştirak iddiasıyla Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılandılar. 23 Şubat 1947’de Arslanköy’de yaşananlar ne bir isyan ne bir halk ayaklanması ne de basit bir parti çekişmesidir. Bu davanın tek canlı şahidi Havana Koç, şu anda 95 yaşındadır ve o tarihte doğan kızına diğer kadınlar gibi “Hadise” adını vermiştir. Değerli milletvekilleri, geçmişi büyük fedakârlıklar ve başarılarla dolu Arslanköy halkı, ülkemizde demokrasinin yeşermesinde, gelişmesinde üzerine düşeni layıkıyla yerine getirmiş, tüm olumsuzluklara ve baskılara rağmen vermiş olduğu oyu canı pahasına korumuş, namus olarak nitelendirdiği oy sandığını siyasi çirkin emellere alet etmemiştir. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Hükûmet adına Çevre ve Şehircilik Bakanı Sayın Erdoğan Bayraktar. Buyurun Sayın Bayraktar.
Kocaeli Milletvekilimiz Sayın Mehmet Hilal Kaplan’ın açıklamaları doğrultusunda söz aldım. Sayın Milletvekilimize de hem Dilovası’na sahip çıktığı için hem de çevreye gösterdiği duyarlılık için çok teşekkür ediyorum. Tabii, bizim Gebze ilçemiz yaklaşık altmış yıldır sanayinin konuşlandığı…
Dilovası ilçesi Sayın Bakan, Dilovası ilçesi. İlçe oldu.
Gebze ilçemiz, dolayısıyla Dilovası da bunun içerisinde.
Hayır efendim, Gebze ayrı bir ilçe, Dilovası ayrı bir ilçe.
Efendim, daha önce Dilovası beldesiydi, şu anda ilçe oldu. Gebze Türkiye’nin en önemli sanayi bölgesidir, Dilovası da beraberdir. Dilovası şu anda ilçe oldu, ilçe olmasını tabii tebrik ediyoruz. Bunu da özellikle ifade etmek istiyorum. Dilovası da çok önemli bir yer, tabii ki Dilovası’nın, coğrafi konumu, topografyası itibarıyla sanayinin sıkıntılı olduğu bir bölge olduğunu kabul ediyoruz. Yine burada, Kömürcüler İhtisas Organize Sanayi Bölgesi’yle -özellikle vurguladı- burasıyla ilgili Valililiğimize bizim yapmış olduğumuz uyarılar ve verdiğimiz talimatlar doğrultusunda, 9 Ocak tarihinde Valiliğimizin genelgesi var. Bu genelge doğrultusunda buradaki Kömürcüler İhtisas Organize Sanayi Bölgesi çalışıyor, buradaki müdürlüğümüz burayı çok sıkı şekilde denetliyor. Yine, Kocaeli ilinde dağınık ve düzensiz olarak faaliyet gösteren tüm kömür depolama, eleme, paketleme, briketleme tesisleri Dilovası ilçesinde kurulu bulunan Kömürcüler İhtisas Organize Sanayi Bölgesi alanına taşınmış ve organize sanayi bölgesi alanı dışındaki kömürcülerin de tümü kapatılmıştır. Şu anda ilçe merkezine 3 kilometre uzaklıkta yer alan söz konusu organize sanayi bölgesinde on altı tesis faaliyette bulunmaktadır. Organize sanayi bölgesi alanında bulunan tüm tesislere, toz emisyonunun önlenmesi için tüm alanlarını kapsayacak şekilde fıskiyeli su sistemleri kurdurulmuş…
Mümkün değil Sayın Bakanım.
…her birinin tamamını kapsayacak şekilde depolanan kömür yığınlarının yüksekliğini aşan duvar ve paneller yaptırılmış, tüm eleme ve paketleme bantlarının üzerleri kapattırılmış ve bunker ile bantlara pulverize su sistemleri kurdurulmuştur. Organize sanayi bölgesi alanlarındaki tüm yollar asfaltlıdır, atık suyun kontrolü için zemin, beton ve asfaltla sızdırılmaz hâle getirilmiş ve her bir tesise en az 3 kademeli çöktürme havuzları yaptırılmıştır. Organize sanayi bölgelerinde doluluk oranından dolayı, merkezî atık su arıtma tesisleri için atık su proje onay süreci devam etmektedir. Söz konusu tesislerin, hava emisyonu açısından uymakla yükümlü oldukları çevre mevzuatı, Sanayi Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği ve toz şikâyetine çözüm getirmek gayesiyle aynı yönetmeliğe dayanılarak yayınlanan Kömür Depolama, Eleme ve Briketleme Tesisleri Genelgesi olup Kocaeli Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü tarafından, söz konusu mevzuata ek olarak, Kömürcüler İhtisas Organize Sanayi Bölgesi Müdürlüğü ve firmalar hakkında genelge yayınlanmış ve söz konusu mevzuat çerçevesinde çalışmalar yürütülmektedir. Kocaeli merkez ve Dilovası’nda bulunan hava kalitesi ölçüm istasyonlarından alınan verilere göre, partikül madde yani toz ve kükürtdioksit parametrelerinde 2011 ve 2012 yılı ortalama sınır değerleri aşılmamıştır; bunların devamlı surette ölçümlerini yapıyoruz. Ayrıca, Hava Kalitesi Değerlendirme ve Yönetimi Yönetmeliği çerçevesinde, hava kalitesi sınır değerlerinin 1 Ocak 2014 tarihine kadar kademeli olarak azaltılması ve o tarihten sonra, Avrupa Birliği hava kalitesi limit değerleri, artı, tolerans değerlerine başlanarak kademeli geçiş ile Avrupa Birliği limit değerlerine uyum sağlanması hedeflenmektedir. Aynı şekilde, buradaki Organize Sanayi Bölgesi’nin çalışmaları çevre yönünden dikkatli bir şekilde izlenmektedir. Yine, söz almışken, çevre konusunda yaptıklarımı yüce Meclisle paylaşmak istiyorum.
Sayın Bakan, bir tek soru sorayım, cevap verin: Çevre İl Müdürü niye Ankara’ya tayin edildi, görevden alındı?
Çok değerli milletvekilleri, 2002 yılında 145 atık su arıtma tesisi ile 245 belediye hizmet vermekteyken, bugün itibarıyla 428 atık su arıtma tesisi ile 550 belediye hizmet vermektedir. Yine, 2002 yılı sonunda belediye nüfusunun yüzde 35’i atık su arıtma tesisine bağlı iken, bugün bu oran yüzde 72’ye ulaşmıştır. Yine, 2003 yılı başında 15 katı atık düzenli depolama tesisi ile 157 belediye tarafından 23 milyon kişiye hizmet verilirken, yine 2012 yılı sonu itibarıyla ifade ediyorum, 69 katı atık düzenli depolama tesisi ile 903 belediye tarafından 45 milyon insanımıza hizmet verilmektedir. Yine, 2003 yılı başında 46 geri kazanım tesisinde yaklaşık 4 bin kişi istihdam edilirken, bugün 956 geri kazanım tesisinde 60 binin üzerinde insanımız hizmet vermektedir. 956’ya ulaşan geri kazanım tesisleriyle ülke ekonomisine 1 milyar lira katma değer sağlar hâle geldik. Bugün, artık, çöplerimiz yüzde 60 oranında modern tesislerde düzenli şekilde depolanıyor. Aynı şekilde, katı atıklardan enerji üretilmesi, katı atık tesislerinde çiçek üretilmesi, sera üretimi ve kompost üretilmesi şeklindeki çalışmalarımız devam etmekte, günbegün yine bunları artırmaktayız. Yine, 81 ilde 161 hava kalitesi ölçüm istasyonuyla hava kalitesini on-line olarak tüm Türkiye’de takip etmekteyiz. Nüfus ve sanayinin yoğun olduğu Marmara Bölgesi’nde bölgesel ağ yapısı oluşturularak bölgede 24 olan hava kalitesi ölçüm istasyonu sayısı bugün itibarıyla 63’e ulaştı. Sadece Marmara Bölgesi’nde -buna Kocaeli Gebze, Dilovası da dâhildir- 63 adet on-line sistemle hava kalitesini devamlı ölçmekteyiz. Şehirlerimizin gürültü haritalarını çıkarıyoruz. Yine, 2012 yılından itibaren başlatmış olduğumuz çalışmalarla belediyelerimize, katı atık depolama hizmetlerinde kullanılmak üzere 1.041 adet çöp toplama aracı hibe ettik. Belediyelerin çevre altyapı ihtiyaçlarını karşılamak üzere, yine 2007 ile 2013 yılları arasında, belediyelerimize 930 milyon euro bütçeli 39 çevre altyapı projesinin yapımını başlattık. Yine, aynı şekilde, çevrecilik açısından son derece önemli olan belediyelerimizin yine bizim desteğimizle kendilerinin yapmış oldukları atık su arıtma tesislerinin enerji giderlerinin de yüzde 50’sini hibe olarak ödemekteyiz. Sadece 2012 yılı içerisinde, belediyelere atık su arıtma tesislerinde harcadıkları enerjisinin yarısının karşılığı olan hibe bedeli 27 milyon TL ödedik. Yine, denizlerimizin daha önceden kirliliği hiç ölçülmemekte iken bugün 208 noktada denizlerimizin çevre kirliliğini ölçmekteyiz ve mavi bayraklı plaj sayımız da eskiye oranla ciddi şekilde artmıştır. Bu şekilde bana fırsat verdiğiniz için tekrar yüce Meclise saygılarımı arz ediyorum, hepinize teşekkür ediyorum.
Sayın Başkan, bir cümleyi düzeltebilir miyim?
Şimdi, sizin zaten 60’ncı maddeye göre pek kısa söz talebiniz var, düzeltmeleri de öyle yaptırıyoruz, orada veririm söz. Şimdi, önce grup başkan vekillerinin ve sonra 10 arkadaşımızın 60’ncı maddeye göre pek kısa söz talebini yerine getireceğim gündeme geçmeden evvel. Sayın Hamzaçebi…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Evvelsi gün kaybettiğimiz sanatçı Müslüm Gürses’i, dün, cenaze namazının ardından defnettik. Arabeskin “hayata tutunamama”, “isyan”, “keder”, “delikanlılık” gibi kavramlarını müziğinde en iyi şekilde ifade eden, son derece önemli bir sanatçı olan Müslüm Gürses’e Allah’tan rahmet diliyorum; ailesine, yakınlarına, sevenlerine ve milletimize sabır ve başsağlığı diliyorum. Şarkılarına, müziğine yüreğini, ruhunu veren hakikaten önemli bir sanatçıydı. Ben de iki şarkısını beğenen bir kişiyim; “Paramparça” ve “Sensiz olmaz.” şarkıları bende de iz bırakmış şarkılardandır. Onun şarkıları öksüz kaldı belki ama şimdiden klasikleşmiş olan bu şarkılar ve Müslüm Gürses, müzik tarihinde yerini alacaktır. Kendisine Cumhuriyet Halk Partisi Grubu olarak Allah’tan rahmet diliyoruz.
Biz de Başkanlık Divanı olarak rahmetli Müslüm Gürses’e Allah’tan rahmet diliyoruz, ailesine sabır diliyoruz. Ben de “Bu dağlarda kar olsaydım.”ı çok severdim. Evet, şimdi Sayın Ünal.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; aramızdan ayrılan -arabeskin kendi ifadesiyle- duygularını ve kendi acılarını o duygularla kendi halkıyla paylaşan Müslüm Gürses için Allah’tan rahmet diliyoruz. Müziğiyle, sesiyle, yorumuyla hepimizin bir şekilde duygularına dokundu, her birimizin hayatında yaşadığı bir acıya dair birkaç mısra ya da birkaç ses oldu. Allah mekânını cennet eylesin diyoruz.
Sağ olun. Sayın Şandır…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Biz de Milliyetçi Hareket Partisi Grubu olarak Müslüm Gürses’e Yüce Allah’tan rahmetler diliyoruz; sevenlerine, ailesine, yakınlarına başsağlığı diliyoruz. O gerçekten toplumun büyük bir kısmında kendisini baba yerine koyacak bir sevgi halesi oluşturmayı bilmiş bir gönül adamıydı, bir müzik adamıydı; halkın içinden gelmiş, acılar yaşamış, acılarını müziğe dökmüş ve halk tarafından kabul edilmiş, sevilmiş ama takdir, zamanı gelince de ahirete intikal etmiş bir değerli vatan evladıdır, millet evladıdır. Kendisine Milliyetçi Hareket Partisi Grubu olarak Yüce Allah’tan rahmetler diliyoruz efendim. Teşekkür ederim.
Teşekkür ederim. İlk 10 kişiye söz vereceğimi söylemiştim. Şimdi en sondan başlıyorum. Sayın Türkkan…
Sayın Başkan, buradan İçişleri Bakanına bir soru sormak istiyorum. Muş’a 45 kilometre uzaklıktaki 94 haneli, 810 nüfuslu Yukarıyongalı köyünde kar nedeniyle hayatın durma noktasına geldiği, bahara sayılı günler kalmasına rağmen kar kalınlığının 3 metreyi bulduğu iddia edilmektedir. Köyde karların erimesi sabırsızlıkla beklenmektedir. Metreleri bulan kar kalınlığı nedeniyle evlerinden çıkmak isteyenler ya pencereleri ya da kazılan tünelleri kullanmaktadır. Bu nedenle, Muş’a 45 kilometre uzaklıktaki dağlık bölgedeki Yukarıyongalı köyünde kar nedeniyle hayatın durma noktasına geldiği iddiası konusunda İçişleri Bakanına Başkanlığınız vasıtasıyla soru yöneltmek istiyorum. Teşekkür ederim.
Sayın Kaplan…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Öncelikle Sayın Bakanımın bir ifadesinin, kendisine verilen bilginin doğru olmadığını düzelterek başlamak istiyorum. Sayın Bakanım, Dilovası’nda bulunan OSB’nin şehre uzaklığının 3 kilometre olduğunu söyledi. Yaklaşık 1 kilometre ile 500 metre arasında olan bu alana -Sayın Bakanımın da bilgisi dâhilindedir- 2 tane okul ve Dilovası Hastanesinin yapıldığını da anımsatmak istiyorum. Benim söz alma gerekçem, 3 Mart 1992’de Zonguldak Kozlu’da yaşamını yitiren 263 madenciyi yaşamını yitirdiği facianın yıl dönümünde saygıyla anıyorum. İş kazalarının artık bir kader olmadığı, iş yerlerinde, önce insan, önce sağlık, önce iş güvenliği anlayışının esas alınarak, iş kazalarının ve işçi ölümlerinin artık son bulmasını temenni ediyorum. Saygılar sunuyorum.
Sayın Topal…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Başbakan Sayın Recep Tayyip Erdoğan bir grup konuşmasında, 65 yaş üstü vatandaşlarımız, Devlet Demir Yollarının, deniz yollarının, belediyenin şehir içi toplu taşıma hatlarında Türkiye genelinde ücretsiz seyahat edecekler, şehirler arası yolculukta ise yüzde 50 indirimli yolculuk yapacaklar demiş ve vatandaşlarımızı umutlandırmıştır. Köylerden, kasabalardan, kentlerden 65 yaş üstü vatandaşlarımız arıyor, Sayın Başbakanın verdiği sözle ilgili herhangi bir girişimde bulunmadığı, yetkililere sorduklarında ise böyle bir şeyin olmadığı cevabını aldıklarını, bu vaatlerini ne zaman yerine getireceğini soruyorlar. Ben de, vatandaşlara bulunduğu bu vaatleri adına Başbakan Sayın Recep Tayyip Erdoğan’a sormak istiyorum: “Boynumun borcu” diyerek verdiğiniz bu vaatleri ne zaman yerine getireceksiniz? Bu teklif Türkiye Büyük Millet Meclisi gündemine ne zaman gelecek? Teşekkür ediyorum Sayın Başkan.
Sayın Uzunırmak…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Türkiye Büyük Millet Meclisi demokrasinin tecelligâhıdır, bütün milletvekillerimizin dikkatini çekmek istiyorum demokrasi açısından. Değerli milletvekilleri, sosyal paylaşım sitelerinden YouTube’da “Bir Başbakan iki Erdoğan” isimli bir video vardı. Sayın Başbakanın kendi sesinden, çeşitli zamanlarda çeşitli beyanatlarını içeriyordu bu video. Kendi sesinden hiç katkı yapılmamış bu videoya Sayın Başbakan yayın yasağı koydurmuş çünkü bu videodaki konuşmaları, birbirine ters düşen, halkı aldatan, birbiriyle çelişen açıklamalardı. Kendi hakkında başkalarının yalan ve iftira içeren konuşmalarına yayın yasağı konmasını anlarım ama insanın kendi açıklamalarına yayın yasağı koyması düşündürücüdür. Şu açıdan düşündürücüdür: Bir, acaba Sayın Başbakan bu çelişkilerinden dolayı utanıyor mu bilinmesini istemiyor mu? İki…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Kahramanmaraş’ımızın ilçelerinden Çağlayancerit’imizin mevcut bulunan hastanesinde hastane teçhizat malzemeleri çok eksik olduğu gibi teknik personelde de çok eksikliği var ancak bunların yanında, hastanemizde maalesef tek bir doktorumuz mevcut. Vardiya sistemine geçecek olursa, yirmi dört saat hizmet verecek olursa tek doktor sadece sekiz saat çalışıyor. Bir ilçemizde bir tane doktorun olması çok düşündürücü bir olay. Hükûmetten bu konuyla ilgili derhâl tedbir almasını diliyorum.
Sayın Varlı…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Aracılığınızla Hükûmeti uyarmak istiyorum. Bugünler çiftçinin en fazla gübre ihtiyacı olan bir dönem. Her yıl bu zaman, gübre ihtiyacının ortaya çıktığı zaman, gübre fiyatlarında yüzde 20 oranında bir artış oluyor. Eğer yüzde 20 aşağısına bu fiyatlara gübre kurtarıyorsa neden bu yüzde 20 zam yapılıyor? Eğer yüzde 20 aşağısından bu gübreyi zamanında satabiliyorlarsa neden şu anda satmıyorlar? Hükûmetin bu konuda bir tedbir geliştirmesi, bir önlem alması lazım. Çiftçinin bu manada çok büyük şikâyeti var, çok büyük sıkıntıları var. Zaten girdi maliyetlerinin arttığı, girdi maliyetlerinin sırtında kambur olduğu bir dönemde bir de gübre fiyatları yüzde 20 artınca çiftçide aşırı bir tepki oluştu. Hükûmeti buradan uyarmak istiyorum, lütfen bu gübre konusunda bir çözüm üretsinler. Teşekkür ederim.
Sayın Ağbaba…
Sayın Başkan, Hekimhan Kavacık köyünün isyanını, haykırışını buradan duyurmak istiyorum. Kavacık köyü 40 haneden oluşmakta, geçimini hayvancılıkla sağlamakta ancak saman ve yemin çok zamlanması nedeniyle hayvanlarını besleyemedikleri için hayvanlar ölmek üzere ve hayvancılığı bırakıyorlar. Kavacıklılar hayvancılık yapamadıkları için başka köylere çobanlığa gidiyorlar. Köyün yerinden dolayı evler insanların başına çöküyor, geçen yıl 3 ev, bu yıl da 3 ev tamamen çökmüş. İnsanlar yoksulluktan dolayı evlerini tamir edemiyorlar, çaresizce evlerinin başlarına yıkılmasını bekliyorlar. Ayrıca, köylerini ana yola bağlayacak yolları yok, ancak üç saatte yürüyerek ana yola ulaşabiliyorlar. Köyde tuvalet yok. İçme suyu gözesi açık olduğu için yaz aylarında hayvanlar suyun içinde yatıyorlar, bu yüzden sürekli insanlar hasta oluyorlar. Köylüler “Abdestimizi bile alamıyoruz. 10 hayvanımız olduğu için yeşil kartımızı iptal ediyorlar, çay ve şeker alacak paramız yok. Seçimde oyumuzun tamamını AKP’ye verdik.” diyorlar ve oylarını alanlara haklarını helal etmiyorlar. Bu haykırışı buradan dile getiriyorum. Teşekkür ederim.
Sayın Öğüt…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Bağlarbaşı Spor Salonu İstanbul’un olimpiyat standartlarına sahip tek jimnastik salonudur. Neredeyse yarım asırlık mazisi olan spor salonu binlerce sporcu yetiştirmiş, bu sporcular uluslararası yarışmalarda ülkemizi temsil etmiştir. Salonda 15 kulüpten 1.250 civarında lisanslı sporcu çalışmakta, yılda 760’tan fazla maça sahne olan hentbol salonlarından ise 27 takım ve 5 bine yakın lisanslı sporcu ile 340 spor okulu öğrencisi faydalanmaktadır. Şimdi ise mülk sahibi Vakıflar Genel Müdürlüğü, Spor Genel Müdürlüğüyle olan kira sözleşmesini yenilemediği için Bağlarbaşı kapatılma tehlikesiyle karşı karşıyadır. Bizzat görüştüğüm sporcular son derece üzgündür çünkü aynı standartlara sahip alternatif bir spor salonu da olmadığı için bu sporcular ortada bırakılacaktır ve Bakanlık yetkililerine ulaşmak yönündeki tüm çabalarının sonuçsuz kaldığını söylemektedirler. Son derece vahim olan ise spor salonunun kapatılıp yıkılarak yerine alışveriş merkezi yapılacağı iddialarıdır. Sporcuların yeni salonları yapılana kadar kira sözleşmesi mutlaka uzatılmalıdır. Teşekkür ediyorum.
Sayın Yeniçeri…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Bundan doksan üç yıl önce 5 Mart 1920 tarihinde “Yeşilay” olarak bildiğimiz kurum gençliği uyuşturucu ve içkinin zararlarından korumak üzere kurulmuştur. Yeşilayın bugün bu amacına ulaştığını söylemek zordur. Ne acıdır ki bugün resmî rakamlara göre sadece İstanbul’da öğrencilerin yüzde 20’si sigara, yüzde 21’i alkol, yüzde 4’e yakın bir kesimi ise esrar kullanmaktadır. Ankara’da yapılan bir araştırmada 100 öğrenciden 5’inin uyuşturucu kategorisinde olan reçetesiz ilaç kullandığı tespit edilmiştir. Türkiye’de uyuşturucu, keyif verici madde kullanımı çok daha ileri boyutlardadır. Boşanma, cinayet, intihar ve taciz gibi kriminal vakaların altyapısında bu tür kötü alışkanlıklar vardır. Kamuda madde bağımlığı tedavisi veren sağlık kurumu sayısı ise sınırlıdır. Bu alanda hizmet veren özel kuruluşların büyük bir kısmı da bir ticarethane gibi çalışmaktadır. Madde bağımlılığı ve kötü alışkanlıklar konusunda ciddi bir tedavi de uygulanamamaktadır. Asıl olan tedavi değil toplumun bu alışkanlıkları edinmesini önlemek olmadır.
Sayın Erdemir…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Sekreterliği 4 Mart 2013 tarihinde yaptığı duyuruyla, akıllı telefon ve tabletler için “TBMM Mobil” uygulamasını geliştirdiğini ve milletvekillerinin kullanımına sunduğunu açıklamıştır. Yasama ve denetim faaliyetlerini daha etkin kılacak bu uygulamaya emeği geçen herkesi kutlar, teşekkür ederim. Ne yazık ki bu uygulama yalnızca IOS mobil işletim sistemi için hazırlanmış, Türkiye’de kullanıcıların yarıdan fazlasını oluşturan Android, Symbian ve BlackBerry mobil işletim sistemleri için hizmet sunulmamıştır. Bu durum Meclisin tüm mobil işletim sistemlerine eşit mesafede durmadığı algısına neden olmaktadır. Meclisin, IOS dışındaki işletim sistemini tercih eden milletvekillerine de eşit hizmet götürme anlayışında olduğunu gösterir bir tutum içinde bulunması daha doğru olacaktır. TBMM Mobil uygulamasının vakit kaybetmeden diğer mobil işletim sistemleri için de kullanıma sunulmasını diliyorum. Teşekkür ediyorum.
Sayın Tüzel…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Halk sanatçısı Müslüm Gürses’in sevenlerine baş sağlığı diliyorum. Unutulmayacaktır. Değerli milletvekilleri, Adıyaman’da Güçlü Tekstil adı altında çalışan firmada 300 işçi sendikalaştıkları için işten atıldılar ve otuz sekiz gündür direniyorlar. Şimdi de çadır kurdular, çadırda, patronun, valiliğin ve emniyetin el birliği ile saldırılarına karşı direniyorlar. Anayasal hakkını kullanmaya engel olanlar, işçilerin emeğine göz dikenler kimler, çok iyi görülmeli. Bunlar ÖZ İPLİK-İŞ sendikasında örgütlenecekler ve mutlaka işe iade edilmeleri sağlanmalı. Meclisimize “Sesimizi duyun.” diyorlar. Yine, aynı şekilde, geçen hafta, yurttaşlara hizmet götüren büro emekçileri -tam 100 bin- bir günlük grev yaptılar. İş güvencesi, yaşanabilir ücret, eşit işe eşit ücret, sosyal haklar, grevli toplu sözleşmeli örgütlenme hakkı için ortak eylem yaptılar. Her gün hakları gasbedilen, ücretlerinden açıklanmaz kesintiler yapılan kamu emekçilerinin sesine de kulak verelim. 8 Marta doğru giderken, alanlarda emeğini, sosyal haklarını savunan, barışın ve dayanışmanın mücadelesini veren tüm emekçi kadınları kutluyor ve selamlıyorum.
Sayın Ulupınar…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. 3 Mart 1992 tarihinde Zonguldak’ın Kozlu beldesinde bulunan Türkiye Taşkömürü Kurumuna ait maden ocağında 19.45-20. 00 saatleri arasında art arda meydana gelen grizu patlamaları sonucu Türkiye’nin en büyük madencilik kazası yaşanmış olup patlamalar sonucunda çoğu yanarak 263 madenci yaşamını yitirmiştir. Eksi 560 ana katı hazırlanmaktayken meydana gelen patlamada 529 işçi sağ olarak kurtarılmış, 78 işçi tedavi edilmek üzere hastaneye sevk edilmiştir. Bu tür faciaların tekrar yaşanmaması temennisiyle, büyük emek harcayarak yerin yüzlerce metre altında kara elmasımız taş kömürünü çıkartan değerli madencilerimizin verdikleri mücadelenin herkese örnek olmasını diliyor, şimdiye kadar hayatını kaybeden tüm madencilerimizi saygıyla, rahmetle anıyorum. Teşekkür ediyorum.
Gündeme geçiyoruz. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının bir tezkeresi vardır, okutup bilgilerinize sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna Avrupa Parlamentosu tarafından 4-5 Mart 2013 tarihlerinde Belçika’nın başkenti Brüksel’de düzenlenecek Organize Suçlar, Rüşvet ve Kara Paranın Aklanması ile Mücadele konulu seminere Türkiye Büyük Millet Meclisinden bir heyetin katılması, Genel Kurulun 26 Şubat 2013 tarihli ve 70’inci Birleşiminde kabul edilmiştir. 28/3/1990 tarihli ve 3620 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisinin Dış İlişkilerinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun’un 2’nci maddesi uyarınca heyeti oluşturmak üzere siyasi parti gruplarının bildirmiş olduğu isimler Genel Kurulun bilgilerine sunulur. Ad ve Soyad Seçim Çevresi Hacı Bayram Türkoğlu Hatay Milletvekili Bilgilerinize sunulmuştur. Komisyondan istifa önergesi vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Üyesi bulunduğum Plan ve Bütçe Komisyonu üyeliğinden istifa ediyorum. 28/02/2013 Gereğini arz ederim. Bilgilerinize sunulmuştur. Meclis araştırması açılmasına ilişkin üç önerge vardır, sırasıyla okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Çay ve çay üreticileri ile ilgili sorunların araştırılması ve alınması gereken önlemlerin tespiti ile çözümüne yönelik politikaların oluşturulması amacıyla Anayasa’nın 98’inci ve TBMM İçtüzüğü’nün 104 ve 105’inci maddeleri gereğince Meclis Araştırması açılması arz ve talep ederiz, 1) D. Ali Torlak [[İstanbul]] [[Kocaeli]] [[İstanbul]] [[İzmir]] [[Eskişehir]] [[Ankara]] [[İstanbul]] [[Aydın]] [[Kahramanmaraş]] [[Tokat]] [[Konya]] [[Tekirdağ]] [[Muğla]] [[Yozgat]] [[Afyonkarahisar]] [[Kastamonu]] [[Kayseri]] [[Elazığ]] [[Balıkesir]] [[Manisa]] [[Denizli]] [[Mersin]] [[Bursa]] [[Erzurum]] [[Isparta]] Dünya kuru çay üretiminde ise; Hindistan yaklaşık 845 bin tonluk üretimi ile 1’inci sırada yer alırken Çin, 820 bin tonluk üretimi ile 2’nci sırada yer almaktadır. Sri Lanka ve Kenya’yı takip edilen Türkiye ise, yaklaşık 200 bin ton kuru çay üretimiyle dünya çay üretiminde 5’inci sırada yer almaktadır. Ülkemizde, Karadeniz Bölgesi’nin en büyük geçim kaynağı olan çay; yetiştiği bölgede istihdama, dengeli gelir dağılımına, bölgesel göçün azalmasına, aynı bölgede yer alan diğer toprakların verimli kullanılmasına ve millî ekonomiye büyük katkı sağlamaktadır. Çay bir yandan bölgede yaşayan insanların geçimini idame ettirirken, diğer taraftan çay sanayisinde istihdama katkıda bulunmaktadır. Ancak, 2003 ve 2004 yıllarında kaçak çay girişlerinin 15 bin ton seviyelerine inmesiyle üretim-tüketim dengesi sağlanmışken, daha sonraki yıllarda Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerimizdeki sınırlar ve kapılar kullanılarak, kaçak çay girişlerinin tekrar 40-50 bin ton civarına çıkması; stokların artmasına, dolayısıyla da ülke kaynaklarının heba edilmesine neden olmaktadır. Ayrıca, işlenerek ihraç edilmesi kaydıyla gümrüksüz ithal edilen çayların, yasalara aykırı olarak yurt içinde satışa sunulması ülkemizin gelir kaybına neden olmaktadır. Diğer taraftan yüksek üretim maliyetleri ihracatı olumsuz yönde etkilemektedir. En önemli maliyet unsuru olarak görülen yaş çayın, üretici tarafında taban fiyat düşüklüğü, çay sanayisinde taban fiyat yüksekliği, temel gıda maddesi olarak görülen tüketici tarafında ise kuru çayın pahalılığı her üç kesimi tatmin etmemektedir. Bu hususta, dünya çay fiyatlarına bakıldığında çay sanayicisinin, çay taban fiyatlarıyla enflasyon karşılaştırıldığında üreticinin, açlık sınırıyla karşılaştırıldığında ise tüketicinin haklılığı sonucuna varılmaktadır. Ülkemizde kayıtlı 77 bin, gerçekte ise 90 bin hektar alanda iklim şartlarına göre değişen üretim nedeniyle ülkemizde yıllara göre 900 bin ile 1 milyon 200 bin ton arasında yaş çay yaprağı hasat edilmektedir. Diğer taraftan, çay üretimi yapan 200 bin civarında aile olduğu bilinmektedir. Bu durumda, her aileye yaklaşık 4 dönüme yakın çay üretim alanı düştüğü gerçeği karşımıza çıkmaktadır. 4 dönümden alınabilen 4,8 ton çay, 2011 fiyatlarıyla yıllık 5.280 TL civarında gelir getirmekte; bu, aylık olarak yaklaşık 440 TL’ye tekabül etmektedir. Bu tablo tek geçimi çay olan üreticilerin 1.026 TL olan açlık sınırının da altında bir gelire mahkûm edildiği anlaşılmaktadır. Ayrıca, çay piyasasında birçok özel firma kayıtsız, kalitesiz, sistem dışı yollarla çay üretmektedir. Aynı zamanda, yaş çay üreticisine verdiği sözleri yerine getiremediğinden sanayici ve üretici açısından olumsuzluklar meydana gelmektedir. Özel sektördeki bu sağlıksız gelişmeyi teşvik eden, devletin uyguladığı yanlış politikalar olmuştur. Devletin görevi, piyasada gerekli denetim ve kontrolleri yapmaktır. Ancak, sektörde devletin özellikle kuru çay üretimi ve paketleme aşamalarında, üretim izin belgesi olup olmamasına bakmadığı, bu durumun da halk sağlığını tehdit ettiği kadar, haksız rekabete de yol açtığı görülmektedir. Diğer bir sorun ise, temel gıda maddesi olarak görülmesi ve kuru çay satışlarında KDV oranının yüzde 1 olması gerekirken, hâlâ % 8 olarak uygulanması faturasız ve kaçak çay satışlarını teşvik etmektedir. Sanayide kullanılan enerji fiyatlarının yüksekliği de dünya ortalamasının üzerinde seyretmekte, bu durum çay sanayisini zor duruma sokmaktadır. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Tüm bakanlıklar nezdinde çalışan memurların kusurlu davranışlarından dolayı devlet tarafından bugüne kadar ödenmiş olan tazminat miktarlarının ve bu miktarların sorumlu kişilere Anayasa’nın 129’uncu maddesi uyarınca rücu edilip edilmediği hususunda Anayasa’nın 98, Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü’nün 104 ve 105’nci maddeleri uyarınca Meclis araştırması açılması hususunda gereğini saygılarımla arz ederim. 27/01/2012 [[İstanbul]] [[Gaziantep]] [[Aydın]] [[Kocaeli]] [[Erzincan]] [[Balıkesir]] [[Hatay]] [[Adana]] [[İzmir]] [[İstanbul]] [[Antalya]] [[Sivas]] [[Niğde]] [[İstanbul]] [[Muğla]] [[Ankara]] [[Burdur]] [[Antalya]] [[İstanbul]] [[Kocaeli]] [[Kocaeli]] [[Çanakkale]] [[İstanbul]] 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 71’inci maddesine göre; “Kamu zararı; kamu görevlilerinin kasıt, kusur veya ihmallerinden kaynaklanan mevzuata aykırı karar, işlem veya eylemleri sonucunda kamu kaynağında artışa engel veya eksilmeye neden olunmasıdır.” Söz konusu yasal düzenlemeye göre devletin, memurların kusuru nedeniyle ödediği tazminatı sorumlulara rücu edilmemesi dolayısıyla kamu zararı meydana gelmektedir. Meydana gelen bu kamu zararının ortadan kaldırılması ya da en azından azaltılabilmesi için devlet tarafından ödenmiş ancak bugüne kadar sorumlulardan rücu edilmemiş tazminat miktarlarının araştırılması gerekmektedir. Örneğin 19 Aralık 2000 tarihinde Bayrampaşa Cezaevinde yapılan operasyondan dolayı mahkemelerce verilen karar doğrultusunda bugüne kadar toplam 214.528,24 TL tazminat ödemesi yapıldığı, ancak bu miktarın rücuen tazmini için herhangi bir dava açılmadığı öğrenilmiştir. Oluşan 214.528,24 TL kamu zararının giderilmesi için çalışma yapılmalıdır. Açıklamalar nedeniyle memurların kusurlu davranışları nedeniyle devlet tarafından bugüne kadar ödenmiş olan tazminat miktarlarının ve bu miktarların sorumlu kişilere rücu edilip edilmediğinin, rücu edilmeyen miktarlar nedeniyle oluşan kamu zararının nasıl giderileceğinin tespiti ve daha fazla kamu zararı oluşmasının önlenmesi amacıyla Anayasanın 98, Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü’nün 104 ve 105’inci maddeleri uyarıca bir Meclis Araştırması açılması hususunda gereğini saygılarımla arz ederim. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Hrant Dink Suikastı, Rahip Santaro Cinayeti ve Malatya Zirve yayınevi katliamı birlikte incelenerek aynı örgüt tarafından işlenip işlenilmediğinin araştırılması ve gerçeklerin ortaya çıkarılması amacıyla Anayasanın 98, Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü’nün 104 ve 105’inci maddeleri uyarınca Meclis Araştırması açılması hususunda gereğini saygılarımızla arz ederiz. 30.01.2012 [[İstanbul]] [[Gaziantep]] [[Aydın]] [[Kocaeli]] [[Erzincan]] [[Balıkesir]] [[Adana]] [[Hatay]] [[İzmir]] [[İstanbul]] [[Bursa]] [[Sivas]] [[İstanbul]] [[Muğla]] [[Ankara]] [[İstanbul]] [[Burdur]] [[Antalya]] [[Antalya]] [[İstanbul]] [[Kocaeli]] [[Kocaeli]] [[Çanakkale]] [[İzmir]] Malatya’daki katliamın bir numaralı sanığı Emre Günaydın’ın ilk sorgusunu yapan yargıca, “Türkiye’yi bunlara teslim edemezdik.” ifadesi, Hrant Dink cinayeti sürecinde eski Trabzon TEM Şube Müdürünün söylediği öne sürülen “Bayrak yere düştü, onu Erhan ve Yasin kaldıracak.” sözü ve katil zanlısı Ogün Samast’ın “Vatan toprağı kutsaldır, kaderine terk edilemez.” yazılı bayrak önündeki pozlarını hatırlatmaktadır. Emre Günaydın’ın da Ogün Samast gibi bir başka partinin gençlik örgütüne üye olması, O. S. gibi yakın dövüş eğitimi alması, şehir dışında silah talimi yapması her iki sanığın da kişilik olarak benzerliklerini ortaya koymaktadır. Malatya katliamından önce 5 cevşen alınması ve Ogün Samast’ın cebinden bayrak çıkması da birbirini andırmaktadır. Dink cinayetinin işlendiği yerdeki kameranın sabah ile öğle arasındaki kayıtlarının kaybolduğu, savcının kayıtları istediği ama kayıtların bulunamadığı basına yansımıştı. Malatya olayında da Emre Günaydın’ın odasına yerleştirilen kamera kayıt sisteminin ses alma ve kendi hafızası dışında bir kaynağa kopyalanabilme özelliğinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Yani cinayetten sonraki on günlük sürede kayıt yapılamamıştır. Hrant Dink cinayetinde olduğu gibi Malatya katliamı sonrasında da emniyet ve jandarma mensupları hakkında görevlerini ihmal ve suçun önlenmesi sorumluluğunun yerine getirilmediği iddiasıyla soruşturma yapılması istenmiştir. Her üç olayın bir diğer ortak noktası ise öldürülenlerin etnik köken ve inanç bakımından farklı kültürlerden olmasıdır. Bütün bu gelişmeler ışığında yargı tarafından sonuca bağlanmış olan Rahip Andrea Santoro cinayeti dâhil, Hrant Dink ve Malatya katliamının birbirleriyle bağlantılı bir şekilde geniş kapsamlı ele alınması ve aynı örgüt tarafından gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması amacıyla, Anayasanın 98, Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü’nün 104 ve 105’nci maddeleri uyarınca Meclis araştırması açılması hususunda gereğini saygılarımızla arz ederiz. Bilgilerinize sunulmuştur. Önergeler gündemdeki yerlerini alacak ve Meclis araştırması açılıp açılmaması konusundaki görüşmeler sırası geldiğinde yapılacaktır. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının bir tezkeresi daha vardır, okutup oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkan Vekili Mehmet Sağlam’ın, Meksika Senatosu Başkanı Erneste Cordero Arroyo’nun vaki davetine icabetle Mexico City’de düzenlenecek olan G20 Üye Ülkeleri Parlamento Başkanları IV. Toplantısı’na katılmak üzere, beraberinde Parlamento heyetiyle, Meksika’ya ziyarette bulunması hususu Türkiye Büyük Millet Meclisinin Dış İlişkilerinin Düzenlenmesi Hakkında 3620 sayılı Kanun’un 9’uncu maddesi uyarınca Genel Kurulun tasviplerine sunulur. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı Tezkereyi oylarınıza sunuyorum, karar yeter sayısı arayacağım: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı yoktur. Birleşime on dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 73’üncü Birleşiminin İkinci Oturumunu açıyorum. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı tezkeresinin oylamasında karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi tezkereyi tekrar oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir, karar yeter sayısı vardır. Cumhuriyet Halk Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu 05/03/2013 Salı günü (bugün) toplanamadığından, grubumuzun aşağıdaki önerisinin İç Tüzük’ün 19’uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını saygılarımla arz ederim. Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kurulunun 6/2/2003 tarihli 32’nci Birleşimi ve 1 Mart 2003 tarihli 39’uncu Birleşiminde gerçekleştirilen kapalı oturumlara ilişkin tutanaklar ile tutanak özetlerinin İç Tüzük’ün 71’inci maddesi uyarınca yayımlanması önerilmiştir. Cumhuriyet Halk Partisi Grubu önerisinin lehinde ilk söz, İstanbul Milletvekili Sayın Mehmet Akif Hamzaçebi. Buyurunuz.
Cumhuriyet Halk Partisi Grubu olarak, 1 Mart 2003 tarihinde gerçekleştirilmiş olan ve Irak’a Türk Silahlı Kuvvetleriyle Amerikan Silahlı Kuvvetlerinin intikalini öngören tezkereye ilişkin kapalı oturum görüşmeleri tutanaklarının ve yine 1 Mart öncesinde yapılmış olan 6 Şubat 2003 tarihli; yine Irak’la ilgili, Irak’a yapılacak olan askerî harekât öncesinde Amerikan askerlerinin Türkiye’ye gelerek Amerikan istihkâm birliklerinin bu savaş hazırlığını yapmaya yönelik olarak ön hazırlık yapmasına ilişkin kapalı oturum tutanaklarının açılması için Cumhuriyet Halk Partisi Grubu olarak önerimizi Genel Kurulun huzuruna getirdik. İç Tüzük’ün 71’inci maddesi, kapalı oturum tutanaklarının on yıl geçtikten sonra yayınlanabileceğini hükme bağlamaktadır. Yine, Anayasa’mızın 97’ncı maddesine göre de kapalı oturum tutanakları on yıl geçtikten sonra Türkiye Büyük Millet Meclisi kararıyla yayınlanır. Gerçekte, İç Tüzük’ün iradesi, on yıl geçtikten sonra bu tutanakların herhangi bir Genel Kurul kararı olmaksızın yayınlaması yönünde olmakla birlikte, madde metninin iyi yazılmamış olması ve bugüne kadarki uygulamaların hep Genel Kurul kararı alınarak yapılıyor olması nedeniyle, bugün Cumhuriyet Halk Partisi Grubu olarak Danışma Kuruluna götürmüş olduğumuz öneriyi, Danışma Kurulunun karar alamaması nedeniyle -bir siyasi parti katılmadığı için toplantı yapılamadı- buraya getirdik ama iktidar partisi grubunun bu konudaki görüşünün ne olduğunu doğrusu merak ediyorum. Değerli milletvekilleri, 1 Mart 2003 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi, gerçekten tarihî bir oturum gerçekleştirmiştir; Türkiye Büyük Millet Meclisinin şerefini yükselten, yücelten, gerçekten, Türkiye Cumhuriyeti tarihine onurla geçen bir sayfa yazmıştır. Türkiye Cumhuriyeti’nin son altmış yıllık dış politika tarihine baktığımızda, dört temel kırılma noktası olduğunu görürüz. Birincisi, 1964 yılındaki Johnson Mektubu’dur. Kıbrıs’ta, Rumların Türklere karşı girişmiş olduğu katliamlara karşı Türkiye’nin bir silahlı harekât, askerî harekât düşünmesi üzerine, Amerika Başkanı Johnson’un dönemin Başbakanı İsmet İnönü’ye yazdığı “Bizim verdiğimiz silahları kullanamazsınız.” şeklindeki mektubu, birinci kırılma noktasıdır. İkinci kırılma noktası, 1974 yılındaki Kıbrıs Barış Harekâtı’dır. Yine bu harekâttan sonra uygulanan ambargo -daha doğrusu- kırılma noktasıdır. Üçüncü kırılma noktası, 1 Mart 2003 tarihli, Türkiye Büyük Millet Meclisinin tezkereye ilişkin kararıdır. Dördüncü kırılma noktası da bu tezkereden sonra, 4 Temmuz 2003 tarihinde, Irak’ta Süleymaniye’de Türk askerinin başına Amerikan askerleri tarafından çuval geçirilmesi hadisesidir. 1 Mart 2003 tarihli tezkerenin görüşmelerinin kamuoyuna açıklanması şarttır. Bu tezkerenin Türkiye Cumhuriyeti tarihinde ne kadar önemli bir yere sahip olduğunu anlayabilmek için, bu görüşmeleri açıklamanın, milletle paylaşmanın şart olduğunu düşünüyoruz. O günlere ilişkin kısa bir hatırlatma yapmak istiyorum sizlere.
Sayın Hamzaçebi, bir saniyenizi rica edebilir miyim. Sayın milletvekilleri, Sayın Hatibi ben duyamıyorum. Lütfen, sükûneti sağlayalım Genel Kurulda. Buyurun Sayın Hamzaçebi.
Hatırlanacaktır, 1 Mart tarihli Türkiye Büyük Millet Meclisinin tezkereye ilişkin kararından önce, Sayın Recep Tayyip Erdoğan, Adalet ve Kalkınma Partisi Genel Başkanı olarak Beyaz Saray’a davet edildi. 10 Aralık tarihinde, Beyaz Saray’da, dönemin Başkanı Bush’la görüştü. Sayın Recep Tayyip Erdoğan henüz “Başbakan” sıfatına sahip değil, Türkiye’de bir başka Başbakan var. Sayın Abdullah Gül, Türkiye’de o günlerde hükûmeti kurdu veya kurmak üzeredir; evet, kurmuştur. Sayın Abdullah Gül, Türkiye Cumhuriyeti’nin Başbakanıydı. Ve Sayın Recep Tayyip Erdoğan, Amerika’da yürütmüş olduğu bütün temasları, Dışişleri Bakanlığı yetkilileri olmadan yapmıştır. Otelde, kendi danışmanlarıyla, kendi milletvekilleriyle, Dışişleri Bakanlığı ve onun yetkilileri, Bakanlığın yetkilileri olmaksızın temaslar yürütmüştür. Ne idi Amerika’nın Türkiye’ye olan ilgisi? Orta Doğu’nun yeniden dizaynıydı. Irak’ta, o zamanki hükûmetin gönderilmek istenmesinin nedeni ne 11 Eylüldür ne de başka bir şeydir. 11 Eylülden çok daha önceleri, 90’lı yıllardan itibaren, Amerika’nın Irak’taki yönetimi işbaşından uzaklaştırma düşüncesi vardır. Onun etkilerini bugün görüyoruz, Amerika’nın Huntington Projesi’ne uygun olarak Orta Doğu’da Türkiye’ye de İslam ülkelerinin liderliğini vermek isteyen rolüne uygun olarak, Irak’taki yönetimi oradan uzaklaştırma mücadelesi vardı. Değerli milletvekilleri, ilk kez 1 Mart tezkeresine konu olan Hükûmet talebi, 62 bin Amerikan askerinin Türkiye’ye gelerek bunun 23 bininin Türkiye’de konuşlanması, 37 bin küsurluk kısmının da Türk Silahlı Kuvvetlerinin 31 bin kişilik askeriyle birlikte Irak’a girmesiydi. Amerika, Türkiye üzerinden Irak’a bir savaş açıyordu. Cumhuriyet Halk Partisi olarak o günlerde öne çıkardığımız ve şart koştuğumuz, vazgeçilmez gördüğümüz konu, uluslararası meşruiyetti. Anayasa’mızın 92’nci maddesinin öngördüğü uluslararası meşruiyetin burada olmadığını, o dönemki Genel Başkanımız Sayın Deniz Baykal grup konuşmalarında müteaddit defalar ifade etti. 27 Şubat 2003 tarihli grup konuşmasında Sayın Deniz Baykal çok tarihî değerlendirmeler yapmıştır. Bu tarihî değerlendirmeleri, kapalı oturum olduğu için, kapalı oturumda konuşulanları sizlerle paylaşma imkânı olmadığı için açıklama şansına sahip değilim hatırladığım kadarıyla ama Sayın Deniz Baykal o tarihî değerlendirmeleri, o günkü, 1 Mart 2003 tarihli kapalı Genel Kurul toplantısında da yaptı ve tezkerenin reddedilmesinde Sayın Deniz Baykal’ın o yapmış olduğu tarihî konuşmanın çok önemli bir payı olduğunu düşünüyorum. Yine, o günlerde, kapalı oturuma geçmeden, o dönemki Genel Sekreterimiz Sayın Önder Sav’ın usul tartışması bölümünde yapmış olduğu konuşma da bugün hafızalardadır, hatırlardadır. 1 Mart tezkeresini Türkiye Büyük Millet Meclisi reddetmekle çok tarihî bir görev yapmıştır. 264 kabul oyuna karşılık 250 milletvekili ret oyu kullanmıştır, 19 çekimser oy çıkmıştır ama İç Tüzük’ün öngördüğü salt çoğunluk sağlanamadığı için yani oturuma katılan 533 milletvekili olduğuna göre kabul yönünde 267 oy çıkmış olmadığı için o tezkere o gün reddedildi ve Türkiye Cumhuriyeti bir savaşın, Orta Doğu’da sonu gelmeyecek olan bir karmaşanın etkilerinden kurtulmuş oldu. Türkiye Cumhuriyeti, gerçekten, cumhuriyet tarihinin en önemli olaylarından birini o günkü oturumda o tezkereyi kabul etmemek suretiyle atlatmıştır, rahat bir nefes almıştır. Değerli milletvekilleri, o günlerde çok üzerinde durulmayan, Sayın Deniz Baykal’ın üzerinde durduğu ama kamuoyunun gözünden kaçan bir konu vardı, “Askerî mutabakat belgeleri” dendi, “askerî muhtıralar” dendi, “siyasi mutabakat belgeleri” dendi ama bir de ekonomik belge vardı. Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Bush’a giden iki bakana, Bush’un “Burada ne arıyorsunuz, gidin ülkenize dönün, tezkereyi çıkarın.” şeklinde o günlerde söylediği hafızalardadır, hafızalarda kalmıştır. “At pazarlığı” lafını hepiniz hatırlayacaksınız, at pazarlığı. Irak’a girme karşılığında Türkiye Cumhuriyeti bir para pazarlığı yapıyordu. Nitekim, o tezkerenin reddedilmesinden sonra 15,8 milyar TL’lik paketi 3 Mart tarihinde Başbakan Abdullah Gül sabah saat dokuzda açıklamıştır, saat onu bekleyemedi çünkü o saatte borsa açılıyordu ve piyasalar son derece karmaşık olacaktı, ekonomi altüst olacaktı. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Çok teşekkür ediyorum. Değerli milletvekilleri, Türkiye o zaman, Türkiye Cumhuriyeti Hükûmeti, Sayın Recep Tayyip Erdoğan ve onun ekibi Amerika Birleşik Devletleri’yle bir at pazarlığı yapmıştır ama 90 milyar dolar talep eden Türkiye, sonuçta 4 milyar dolara razı olmuştur. Ben, 27 Şubat tarihli Cumhuriyet Halk Partisi grup toplantısında Sayın Deniz Baykal’ın söylediği bir cümleyi sizlerin bilgisine sunmak istiyorum: “Türkiye’nin şerefini yüceltecek olanlar, Türkiye’yi bu savaşa sokanlar değil, Türkiye’nin bu savaşa girmesine ‘Hayır.’ diyenler olacaktır. O günkü oturumda o tezkereye ‘Hayır.’ diyenler Türkiye’nin onurunu yükseltmişlerdir.” Yine, Sayın Deniz Baykal’ın bir cümlesini burada söyleyerek tamamlamak istiyorum cümlelerimi: “Hükûmet o gün Washington’a ehlisünnet bir sakalla gitmiştir, Amerikan tıraşıyla dönmüştür.” Bakalım, bugün bu Amerikan tıraşı devam ediyor mu, etmiyor mu göreceğiz. Tutanakların açılmasını hepinizin takdirine sunuyorum. 90 yılındaki Körfez Harekâtı’na ilişkin kapalı oturum tutanakları için, 2003 yılında Adalet ve Kalkınma Partisi ve Cumhuriyet Halk Partisi gruplarının müşterek Danışma Kurulu önerisi Genel Kurula gelmiş ve gizliliği oy birliğiyle kaldırılmıştı; aynı anlayışın devamını Genel Kurulun dikkatine sunuyorum. Teşekkür ederim.
Bütün gizli tutanaklar açıklanacak.
Sayın Başkan, kayıtlara geçmesi açısından bir düzeltme yapmak istiyorum. Aslında, tabii, birçok husus var, ister buradan iki kelime söyleyeyim, isterseniz kürsüden.
Buyurun.
Burada sayın konuşmacının insanların zihninde oluşturduğu birtakım istifhamlarla ilgili de şunu söylemek istiyorum: Öncelikle, burada herhangi bir pazarlık yapılmamıştır, bu gezi usulü dairesinde yapılmış bir gezidir. Ayrıyeten, biz hiçbir zaman milletimizin haklarını hiç kimseyle pazarlık konusu yapmadık, yapmayız. Ayrıca, o gezide 1 Mart tezkeresi sorulduğunda da Sayın Başbakanımız nezaketle “Bu konuyu Başbakanımız Sayın Abdullah Gül’le görüşün.” demiştir. Dolayısıyla, bu düzeltmeye gerek gördüğüm için bu açıklamaları yapıyorum.
92 milyar doları kim istedi?
Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum.
Ali Babacan’a sor onu.
Sen konuşma!
Cumhuriyet Halk Partisi Grubu önerisinin aleyhinde ilk söz, Van Milletvekili Sayın Nazmi Gür’ündür. Evet, buyurun Sayın Gür.
Tabii, herhâlde benim şansım, bu kürsüye çıktıkça Kamer Bey kavga çıkarıyor. Değerli arkadaşlar, CHP önerisi üzerine grubum adına söz aldım. Kamuoyunda “1 Mart tezkeresi” olarak bilinen ve esasında Saddam’ın nihai gidişini getirecek, sonunu getirecek, Baas rejiminin sonunu getirecek İkinci Körfez Savaşı’nın hemen öncesi, Amerika Birleşik Devletleri, NATO ve diğer müttefikleriyle bu savaşı örgütlemeye, organize etmeye çalışılan bir atmosferde 1 Mart tezkeresi Türkiye’nin önüne konuldu ve Hükûmetin getirdiği tezkere, bu Meclisçe reddedildi, bunu herkes biliyor. Değerli arkadaşlar, İskenderun Limanı’ndan Silopi Sınır Kapısı’na kadar o bölgeyi karış karış gezen, adım adım gezen biri olarak ve o dönem, insan hakları savunucusu olarak da, savaşa karşı sıkı bir muhalefet örgütleyen bir kurumun yöneticisi olarak da biraz hafızaları tazelemek istiyorum. İskenderun Limanı ve nihayetinde, Silopi’ye uzanan yaklaşık 700-800 kilometrelik sınır boyu, neredeyse bütün ilçelerin girişi, neredeyse bütün il ve kasabaların girişi, o bölgede bulunan, İpek Yolu güzergâhında bulunan bütün tesisler -buna dinlenme tesisleri de dâhildir- kimi bölgelerde inşaat hâlindeki bazı sanayi bölgeleri, sanayi siteleri dâhil olmak üzere, Amerikan askerinin geçişine hazır hâle getiriliyordu, çok hummalı bir çalışma söz konusuydu. O dönemde Hükûmet dâhil, Sayın Abdullah Gül’ün Başbakanlığındaki Hükûmet dâhil olmak üzere, 1 Mart tezkeresinin AKP’nin o günkü çoğunluğuna dayanarak rahatlıkla geçeceğinden hem Washington emindi hem Brüksel emindi hem de o dönem Genel Başkan olan Sayın Recep Tayyip Erdoğan, gerçekten grubundan ve Parlamentoda bu 1 Mart tezkeresinin geçişinden son derece emindi. Tabii, Hükûmet cephesinde bu söz konusuyken, Amerika cephesinde bu söz konusuyken bir taraftan da Türkiye’de demokrasi güçleri savaş karşıtı mücadelelerini sokağa taşımışlar ve savaşa karşı seslerini giderek yükseltmişler. Tabii, Körfez Savaşı, nihayetinde farklı dinamiklerin de harekete geçmesini sağlayan… O dönemin koşulları içerisinde de değerlendirdiğimizde, İran’ı ve özellikle İsrail’i, iki farklı zıt ekseni de bu süreçte düşünmemiz gerekiyor. Tabii, AKP açısından bir yol kazası ama ABD açısından da kesinlikle bir hayal kırıklığıydı, öyle ki Türkiye’yle güçlü müttefiklik ilişkisini dahi gözden geçirecek bir konuma, bir duruma gelmişti. Türkiye dış politikada bu tezkerenin reddi ile oldukça zor günler, zor anlar yaşadı çünkü o dönemin AKP’si bu redde gerçekten bir anlam verememişti, Parlamentonun o günkü iradesine bir açıklık getirememişti. Diğer taraftan da Amerika Birleşik Devletleri, NATO ve diğer müttefikler, başlayacak olan savaş öncesi bir müttefikten böylesi bir darbenin gelmesini ise içlerine çok sindirememişlerdi. Genel manzara buydu. Tabii ki Orta Doğu’da bütün bu otoriter rejimlerin, dikta rejimlerinin tasfiyesi için bir bakıma o otoritelerin, o dikta rejimlerinin arkasında duranlar, yaratanlar ve nihayetinde Orta Doğu’ya öncelikle şekil verenler, kendi çıkarlarına şekil verenler, şimdi bu hantal yapıyı, bu dikta rejimlerini kendi çıkarları açısından son derece tehlikeli, kendi çıkarları açısından artık aşılması gereken rejimler olarak görüyorlardı. Birinci Körfez Savaşı’nda denedikleri şey gerçekleşemedi, İkinci Körfez Savaşı’nda Amerika artık bu sefer müttefikleriyle birlikte Saddam rejimini devirme konusunda emin adımlarla gidiyordu. Fakat ilk çelmenin Türkiye’den gelmesi, 1 Mart tezkeresiyle gelmesi ise… Onu daha sonraları yaşanacak çuval olayına kadar bağlayanlar bile var. Değerli arkadaşlar, ulus devletlerin dikta rejimlerinin Orta Doğu’da aşılma sürecinin başlamasını bugün belki de Orta Doğu halklarının “Arap Baharı” olarak anılan, aslında demokrasi ve özgürlükler mücadelesiyle yani savaş ve demokrasi mücadelesini iki farklı uçta düşünürsek hem birbiriyle çelişen ve aslında biri diğerini de yaratan, diğerine de zemin hazırlayan bir durum olduğunu buradan söylemekte fayda var. Kaldı ki İkinci Körfez Savaşı’ndan sonra yani 1 Mart tezkeresi reddedildi ama Amerika Birleşik Devletleri diğer Arap müttefikleriyle birlikte kimyasal silah, kitle ölüm silahları bulundurduğu gerekçesiyle Irak’a müdahale etti, Bağdat’a girdi, Saddam rejimi devrildi, Irak ordusu tasfiye edildi, Baas rejimi tasfiye edildi, sonraki süreci ve günümüze kadar olan şeyi de zaten bu Parlamento ve siz değerli üyeleri bu konuya son derece vâkıfsınız. Değerli arkadaşlar, tabii ki yeni durumlar çıkardı bu savaş. Örneğin, bizim Güney Kürdistan dediğimiz Kuzey Irak Bölgesi’nde bir Kürt yapılanması, federatif bir Kürt oluşumu ortaya çıkardı. Bu da savaşın, belki de Türkiye’nin beklemediği ya da tahmin ettiği, karşı koymaya çalıştığı, engellemeye çalıştığı ama engelleyemediği yeni bir durum oldu ki şimdi o bölgede oluşturulan Kürdistan Bölgesel Yönetimi ve Türkiye ilişkilerini de düşündüğümüzde, özellikle ticari ve siyasi ilişkilerini düşündüğümüzde, bu konuda Türkiye’nin kaygılarının ve korkularının Kürtler açısından yersiz olduğunu çok rahatlıkla görebilirsiniz. Tabii ki benzeri durumlar bugün de yaşanıyor. Tıpkı 1 Mart tezkeresi öncesi Orta Doğu’da siyasal dönem, siyasal süreç varlığını sürdürüyor, özellikle Suriye’de. Suriye halkının tabii ki demokrasiye, tabii ki özgürlüklere ihtiyacı var. Suriye halkının, tabii ki halklarının Esad rejiminden kurtulmaya hakkı var ve elbette ki bizlerin de Suriye halklarının demokrasi ve özgürlük mücadelesini destekleme gibi bir görevimiz var hem insan olarak hem biz siyasetçiler olarak ama değerli arkadaşlar kazın ayağı hiç de öyle değil. Biz defalarca burada, özellikle, AK PARTİ’nin Suriye dış politikasını, Esed’a dönük dış politikasının ve hâlihazırda yürüttüğü dış politikanın yanlışlarını, içine düştüğü yanlışı defalarca dile getirdik. O gün nasıl bir Kürt statüsüne karşı çıkılmış ise bugün de özellikle Sayın Başbakan, Suriye’nin kuzeyinde ortaya çıkacak bir Kürt statüsüne karşı çıkmaktadır. Oysa Irak’ın Kürtleri bugün eğer bir dost ve müttefik görevi görmüşse ve bu durumdaysa -ki, biz parti olarak Hükûmetin, Türkiye’nin Güney Kürdistan’daki Kürdistan Bölgesel Hükûmeti ile ilişkilerinin son derece ilerletilmesinden yanayız- aynı tutumu, bu sefer sadece Kürtlere değil, Suriye Kürtlerine değil ve fakat oradaki diğer halklara da aynı ilgiyi göstermesini ummak ve dilemek bizim de isteğimiz ve arzumuzdur. Değerli arkadaşlar, biz şeffaflıktan yanayız parti olarak. O günkü Meclis tutanaklarının, gizli oturumun tutanaklarının on yıl sonra İç Tüzük’ün ve Anayasa’nın ilgili maddesi gereği açıklanması ve kamuoyunun bilgisine sunulması bugünkü siyasal tabloya farklı etkileri olabilir, tabii ki tartışmalar yaratabilir ama bu, Türkiye’deki demokrasi için, demokrasi mücadelesi için de son derece ön açıcı olabilir, son derece faydalı olabilir. Her ne kadar aleyhte söz almışsak da biz, Meclisin bu tutanaklarının, CHP önerisi doğrultusunda bu tutanakların Genel Kurul kararıyla halka açıklanmasını, kamuoyuna açıklanmasını, siyaset bilimcilerin, üniversitelerin, siyasetçilerin, hepimizin o tutanakları okuyarak bilgilenmesini ve böylece bugün içinde bulunduğumuz siyasi sürece de yön verme konusunda o tutanaklardan faydalanmamızı öneriyoruz. Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum. Teşekkür ediyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi Grubu önerisinin lehinde ikinci söz, Mersin Milletvekili Sayın Mehmet Şandır. Buyurun Sayın Şandır.
Cumhuriyet Halk Partisi Grubunun bugün gündeme alınmasını istediği konu gerçekten Meclisimiz açısından, ülkemiz açısından önemli bir konu, geçmişte yaşanan bir hadisenin milletin bilgisine sunulmasını talep eden bir konu. Değerli arkadaşlar, bundan on yıl önce Türkiye Büyük Millet Meclisi -bu Genel Kurul- bugünleri belirleyen, milletimizin geleceği açısından çok önemli bir karara birlikte imza koydu ve 1 Mart tezkeresi diye adlandırdığımız, Irak’a Amerikan askeri gönderilmesi ve Türkiye’nin bu askerin geçişine ve konuşlanmasına, kullanılmasına yetki talebinin reddiyle ilgili yani talebiyle ilgili tezkere 1 Mart 2003 tarihinde yani on yıl önce reddedildi. Bu, Türk tarihi açısından, Parlamento tarihi açısından önemli bir konu. Değerli arkadaşlar, demokratik sistemlerde, demokratik yönetimlerde olmazsa olmaz bir şart, adına yetki kullandığımız milletin bilgilendirilmesi meselesidir. Milletten gizli hiçbir şey yapmaya hakkımız yok. Eğer gerçekten demokratsak bu millet adına kullandığımız yetkiyle aldığımız kararların gerekçelerini millete anlatmak mecburiyetindeyiz. Adına şeffaflık veya ne derseniz deyin ama milletin geleceğiyle ilgili verdiğiniz bir kararın gerekçesini o gün açıklayamıyorsanız daha sonra açıklamak bir mecburiyettir. Bu sebeple, 1 Mart tezkeresinin reddiyle ilgili Genel Kurulda yapılan kapalı oturumun tutanaklarının açıklanmasını biz gerekli görüyoruz, faydalı buluyoruz. Bu konuyla ilgili, 4 Mart günü, Meclis Başkanlığına Milliyetçi Hareket Partisi Grubu olarak biz de müracaat ettik ve İç Tüzük’ümüzün 71’inci maddesindeki “yayımlanabilir” ibaresinin takdire bırakılmadan Meclis Başkanının inisiyatifiyle bu tutanakların açıklanmasını talep ettik. Değerli arkadaşlar, bu tutanakları açıklamamız sizin için bir zaaf olmasa gerek. Sakladığınız, gizlediğiniz, milletten sakladığınız bir husus mu var? Açıklamamakla bunu geliştiriyorsunuz. Sanki burada bir ayıbınızı saklıyormuşsunuz gibi bir görüntü oluşturuyorsunuz. Bunun ülkemize faydası yok, bunun Meclisimize faydası yok. Tabii, bir hususu daha söylemek lazım: Yine, millet adına yetki kullanan siyasetçilerin milletin faydasını öncelikleyerek meseleye yaklaşmaları lazım. Yani o gün aldığınız ret kararının nelerini saklıyorsunuz ki, milletin faydasına olmayan hangi gerekçeleriniz vardı da bugün açıklanmasına itiraz ediyorsunuz; bunu gerçekten sorguluyoruz, bunu gerçekten bilmek istiyoruz. Değerli arkadaşlar, 1 Mart 2003’ü bir hatırlamak gerekiyor. Bir başka gerçekliği daha ifade etmem lazım: Siyaset adamı, ülkeyi yöneten siyasetçiler geleceği doğru öngörebilmek için geçmişi bilmek mecburiyetindeler. Geçmişte ne yaşandıysa sebepleri ve sonuçları itibarıyla tamamlanmıştır, bizim ders almamız için tarihin tozlu raflarında bizi beklemektedir. Eğer geçmişi bilmezsek veya -bir başka tanımla- bugünün geçmişteki iz düşümünü doğru belirleyip, o iz düşümü doğru tahlil ve analiz edip sebep ve sonuçlarını belirleyemezsek bugünü anlamakta ve geleceği doğru öngörmekte çok zorlanırız; el yordamıyla, o zaman, geleceği tanzim ederiz . Bizim, siyaset adamları olarak, ülkemizin ve milletimizin geleceğiyle ilgili öngörülerimizi doğru ortaya koymamız gerekir ki alınması gereken tedbirleri yeterince ve zamanında alabilelim. Bakın, bundan on yıl önce, burada, gerçekten Parlamento tarihimizde bir demokrasi örneği olan, bir millî irade ifadesi olarak yani demokrasi tarihimizin böyle anlamlı günlerinden biri olan o tezkerenin reddi konusunda siyasetçilerin bugünleri öngörememiş olmasını bir ders olarak burada birlikte tartışmamız lazım. Ben, o tezkere kabul edilsin veya edilmesin tartışmasına girmiyorum, Milliyetçi Hareket Partisi olarak meselenin o noktasında değiliz. Ama o gün burada 533 milletvekili bulunmaktadır. Bu 533 milletvekilinin 264’ü tezkereye “evet” oyu vermiştir, 250 milletvekili de “hayır” oyu vermiştir; 99 milletvekili, AKP’nin 99 milletvekili de “hayır” oyu vermiştir. Değerli milletvekilleri, değerli Hükûmet yöneticileri, AKP grup yöneticileri; 264 mü yanlıştır, 99 mu yanlıştır? Bu iradeye saygı gösteriyoruz ama bu iradenin gerekçelerini millete açıklamak mecburiyetindesiniz, çünkü o gün verdiğiniz kararın bugünlere yansıması çok ağır olmuştur, çok acı olmuştur. O gün, o verdiğiniz kararla oluşan sonuç, bugün maalesef, Türkiye Cumhuriyeti devletini bir suçlunun önüne, bir eli kanlı katilin önüne yardım dilenir hâline getirmiştir. Bugün, adını ne koyarsanız koyunuz, ortaya koyduğunuz gerekçe, “Kan dursun, gözyaşı dinsin.” gerekçesi aldatmadan başka bir şey değildir. Adına ne söylerseniz söyleyin, bir sorun olarak tanımladığınız konunun çözümü için o sorunu yaratan kişinin ayaklarına gitmiş olmanız, Türkiye Cumhuriyeti devletini düşürmüş olmanızdır. Bu, Türkiye Cumhuriyeti tarihinde ve Türk milletinin tarihinde, zannediyorum, gelecek zamanlarda ihanetle ifade edilecek bir zelil durumudur, bir düşüklük durumudur. Eğer 2003 1 Martında verdiğiniz kararın bugünkü sonuçlarını öngörebilip gereken tedbiri alabilseydiniz belki bugün bu duruma düşmeyecektiniz değerli arkadaşlar. Bugün, bizim kabullenemediğimiz, Milliyetçi Hareket Partisi olarak isyan ettiğimiz sonuçları siz nasıl hazmediyorsunuz, bunu gerçekten anlamakta zorlanıyoruz. Değerli arkadaşlar, birkaç gün önce basına düşen, bu, İmralı tutanaklarında Hükûmetiniz, Başbakanınız, Türkiye’yle ilgili, Türkiye’nin bilinen insanlarıyla ilgili ortaya konulan beyanları siz nasıl içinize hazmediyorsunuz, nasıl buna itiraz etmiyorsunuz, bunu anlamakta zorlanıyoruz ve milletimiz adına sizden hesap soruyoruz. Değerli arkadaşlar, yani bu tutanakların açıklanmasını tenkit etmek, “sabotaj” diyerek tenkit etmek çok önemli değil. İçeriğini tenkit etmeyişinizi gelip burada izah etmeniz lazım. İçeriğinde -bu tutanaklarda- bize göre hâlâ “İmralı canisi” olan, hâlâ “bebek katili” olarak sizin de andığınız, bizim de andığımız kişi bakın size neler söylüyor, diyor ki: “AKP’ye altın tepsi içinde iktidarı biz sunduk, biz getirdik. Bize bir teşekkür bile etmediler.” Niye görevinizi yapmıyorsunuz? İmralı canisine teşekkür borçluymuşsunuz Sayın Bakan.
Efendim, bir gazetede yazan ifadeler üzerinden, kaynağı meşru olmayan ifadeler üzerinden konuşmanın ne anlamı var?
Oslo için de aynı şeyleri söylemiştiniz, Oslo için de.
Bakın diyor ki: “MİT’e de darbe planlandı, Başbakan sıranın kendisine geleceğini gördü ve vatana ihanet suçundan tutuklanacaktı, ben devreye girdim ve süreci başlattım.”
Teröristlerle pazarlık yaparken de bunu savunmuştunuz. Oslo ortaya çıktığında da bunu söylemiştiniz.
Değerli arkadaşlar, yani bunları okumaya ben utanıyorum doğrusu.
Mehmet Bey, muhatap almış oluyorsunuz. Tam deli saçması…
Bize hakaret edeni karşılıksız bırakmayız.
Size söyledikleri de sizin kesenize kaldı, bugünkü yazınızı okudum Sayın Metiner. Dolayısıyla, ben şunu söylüyorum: Dün bugünü öngöremediyseniz bugün yaşadıklarımızın milletin geleceğinde neye mal olacağını öngöremeyeceksiniz demektir. (MHP sıralarından alkışlar) Siz, bu gidişle bu ülkeyi uçuruma atıyor… Bu ülkeyi ve bu milleti böldüğünüzün farkında değilsiniz değerli arkadaşlar. Bu vesileyle bunu hatırlatmak istiyorum, bir tenkit anlamında değil ama dünü öngöremediğiniz için bugünleri yaşıyoruz. Devleti ve milleti, bir eli kanlı katilin ayağına düşürdünüz. Bugünleri doğru tanzim etmediğiniz için yarın nereye ulaşacağımızı size hatırlatmak istiyoruz. Bu milletin kanını akıtan, anaları ağlatan kişiden medet ummak ne anlam taşıyor?
Yok öyle bir şey, yok!
Nedir olmayan? Nedir olmayan? İmralı’yla müzakere etmiyor musunuz? (AK PARTİ sıralarından gürültüler) Ne yapıyorsunuz? Bu millete hesabını veremeyeceksiniz bunun değerli arkadaşlar.
Biz veririz, hesabını veririz.
Veremeyeceksiniz bunun hesabını…
Sandıkta görüşürüz.
Eğer 1 Mart tezkeresinde burada bir ayıp yapmadıysanız, milletten saklayacak bir kusurunuz yoksa biraz sonra tutanaklar açıklansın, biz de gerçekleri görelim.
Susmak erdemdir susmak. Susma cesaretini bari göster!
Hepinize teşekkür ediyorum.
Hiçbir hakareti karşılıksız bırakmayız.
Sen işine bak. Erdemli ol biraz erdemli.
Sen neye inanıyorsun sen? Sen neye inanıyorsun?
Sayın milletvekilleri, lütfen… Cumhuriyet Halk Partisi Grubu önerisinin aleyhinde son söz Çorum Milletvekili Sayın Salim Uslu’ya aittir. Buyurun Sayın Uslu.
Aslında burada tartıştığımız konu az önce konuşmacıların yaptıkları konuşmalardan da anlaşılacağı üzere, sadece tezkere kararının politik sonuçlarını tartışmak değildir. Burada tartıştığımız konu teknik bir sorundur. Yani 1 Mart tezkeresinin görüşüldüğü gizli oturum tutanaklarının açıklanıp açıklanmaması gerektiği şeklindedir. Dolayısıyla, buraya Anayasa ve İç Tüzük açısından bakmak daha doğru olur.
Siz nasıl bakarsanız bakın. Bizim nasıl bakacağımıza nasıl karar verirsiniz öyle?
Yoksa, 1 Mart tezkeresinin, iyi mi olmuştur, kötü mü olmuştur, doğru mu olmuştur, yanlış mı olmuştur, bu konuda söylenecek çok söz vardır ve hele hele o günkü Meclis iradesini de bir yol kazası gibi tanımlamak da son derece yanlıştır.
Dışişleri Bakanınız söylüyor.
Yol kazası değil, bu düpedüz bir Meclis iradesidir ve Meclis iradesine de herkesin saygılı davranması, elbette, beklenir. Şimdi, Cumhuriyet Halk Partisinin değerli sözcüleri birkaç gündür açıklama yapıyorlar “1 Mart tezkeresinde gizli oturum tutanakları açıklansın.” diye. Oysa bunun politik bir atraksiyon olduğu açıklandı, ortaya çıktı ve o günkü gizli oturumların tutanaklarının açıklanmasının tek yolu da Meclis Başkanından bu tutanakların açıklanmasını talep etmek olmamalıydı. Nitekim, Anayasa ve İç Tüzük hükümlerine baktığımız zaman Meclis iradesine ait olan bir açıklama eyleminin Meclis Başkanı tarafından takdire bırakılmış olarak açıklanması elbette söz konusu değil. Nitekim, gerek Türkiye Büyük Millet Meclisinin gerekse Senatonun bulunduğu dönemlerdeki tutanakları incelediğimizde şunu görüyoruz ki genelde Türkiye Büyük Millet Meclisi, Meclis ve Senato müşterek tutanaklarında, müşterek Başkanlık Divanı kararlarında konu ele alınır ve orada şayet bir mutabakat sağlanırsa gizli tutanaklar kamuoyuna açıklanır. Daha sonra yapılan İç Tüzük değişikliğinde de bildiğiniz gibi bu sefer Senato kaldırılmış ve yerine Türkiye Büyük Millet Meclisi Danışma Kurulunun kararına bırakılmıştır. Bugüne kadar birkaç kez, Danışma Kurulu, gizli tutanakların açıklanması konusunda karar vermiştir. Nitekim, bunlarla ilgili rakamlar elimizde de vardır. Mesela 211 Danışma Kurulu önerisi Mecliste oylanarak açıklanmasına karar verilmiştir ve bu 211 Danışma Kurulu kararı da yine partilerin müşterek kararıyla gerçekleşmiştir yani burada gerek Anayasa’mızın 97’nci maddesi gerekse İç Tüzük’ümüzün 71’inci maddesi açıkça bir uzlaşmayı, partiler arası bir uzlaşmayı işaret etmiştir ve bugüne kadar da Meclis gizli oturumlarındaki tutanaklar ancak ve ancak Meclis Danışma Kurulundaki uzlaşmayla, bir uzlaşma sonucu Meclis gündemine gelebilmiştir. Nitekim bundan önce…
Teamül o.
E, tabii yani demokrasilerde teamüller de, demokratik teamüller de önemlidir yani demokrasi sadece yazılı kurallardan ibaret değildir, demokratik teamüller de yine demokratik iradelerle, müşterek iradelerle oluşturulmuştur ve bu teamüllere de dikkat edilmesi, özen gösterilmesi gerekir.
Ama olmazsa olmaz değil.
Bugüne kadar 39 gizli görüşme yapılmış, bunlar on yılı doldurmuş olmasına rağmen açıklanmamıştır, açılmamıştır. Bu da yine Meclisin iradesiyle gerçekleşmiştir. Yine, 21 gizli görüşme henüz on yılını doldurmamış olduğu için elbette gündemimize gelmemiştir. Değerli milletvekilleri, özellikle burada ifade etmek istediğim husus bilhassa şudur ki bugün, 1 Mart tezkeresinin sonuçlarını tartışmanın zamanı değildir, bu nedenle de aleyhindeyiz. Oysa, bunları daha telaşsız bir ortamda tartışmamız gerekir. Sadece, burada, 1 Mart tezkeresini değil, 1 Mart tezkeresinin görüşüldüğü Meclis zabıtlarını değil, bugüne kadar, bu Parlamentonun kuruluşundan bugüne kadar yani doksan yıldır Mecliste gizli kalmış hangi zabıtlar, hangi yapılmış gizli oturumlar varsa bunların tamamının açıklanması mümkündür. Bu da ancak Meclis iradesiyle mümkün olabilmektedir. Değerli milletvekilleri, devlet yönetmek ciddi bir meseledir. Bunu gündelik siyasi politikalarımızın dolgu malzemesi olarak görmek ve gizli tutanaklardan bir çatışma kültürü çıkartmak ya da bir siyasi rekabet sonucu çıkartmak çok da doğru ve ciddi bir politika değildir. O açıdan, devletin özellikle güvenlikle ilgili yanını ilgilendiren konularda, devletin güvenlik yanını bugün deşifre etmenin, kamuoyu önünde tartışmanın, devleti tartıştırmak anlamına geleceğini en iyi, devletçilik ilkesine sahip olan, ulusalcılık iddiası olan Cumhuriyet Halk Partisi bilmektedir. Bu nedenle de bizim, şu anda içerisinden geçtiğimiz süreç içerisinde gizli oturumlarla devletin pozisyonunun tartışmaya açılmasını AK PARTİ Grubu olarak doğru bulmadığımızı belirtmek istiyorum. Sayın Kılıçdaroğlu birkaç gün önceki konuşmasında Türkiye’nin ağır sorunları olduğunu ve bu sorunların toplumsal uzlaşmayla çözülmek durumunda olduğunu belirtiyor. Sanıyorum 1 Mart tarihli konuşmasından aldım bu ifadesini. Bence doğru bir yaklaşımdır. Özellikle sendikal kültürden gelenler de çok iyi bilirler ki geniş bir kesimi ilgilendiren, hemen hemen toplumun bütününü ilgilendiren konularda toplumsal uzlaşma ortak iradeyi yansıtmış olduğundan, yansıtacağından bir uzlaşı çabası içerisinde olmak elbette en doğru yoldur. Her ne kadar İç Tüzük 19’uncu madde Danışma Kurulundan gelmeyen ya da Danışma Kurulundan çıkmayan kararlar konusunda Genel Kurulun iradesine konuyu bırakıyor ise de aslında Danışma Kurulunda karar alınması bizzat burada bir uzlaşma arayışına işaret etmektedir ve böyle bir uzlaşma hem gerçekleşmemiştir hem de bugüne kadar gizli tutanakların açıklanması daima Danışma Kurulu kararıyla olmuştur. O nedenle, Danışma Kurulunun kararını da yine aramak ve bu karara uygun davranmak gerektiğini düşünmekteyiz. Burada özellikle belirtmek istediğim bir husus var. Milliyetçi Hareket Partisinin Sayın Grup Başkan Vekili ifade ettiler. “O günlerden bir korkunuz mu var? Bu, devletin zaafı değildir.” dediler. Evet, o günlerden hiçbir korkumuz yok. O gün Türkiye Büyük Millet Meclisi bir irade ortaya koymuştur ve hele hele Türkiye’ye gelen asker, o günkü tezkerenin reddiyle geri gitmiştir. Dolayısıyla, kimsenin sakalının ehlisünnete uygun olup olmadığı ya da saç tıraşının Amerikan tıraşı olup olmadığına değil, bu millet kimin ense tıraşına baktığını o günlerde ortaya koymuştur. Dolayısıyla, burada, AK PARTİ gocunacak bir parti değildir ve gocunacak hiçbir şeyi yoktur.
Açıklayın o zaman!
Açıklayın o zaman!
Yalnız şu var ki…
Niye açıklamıyorsunuz?
Bakınız, burada söz konusu olan…
Meclisin iradesine saygılı olun o zaman.
Meclisin iradesi ortadadır ve bu iradeye saygılıyız. Burada söz konusu olan, İç Tüzük’e göre, bir Danışma Kurulu, uzlaşılarak şayet Genel Kurulun gündemine, huzuruna getirilirse elbette bunun gereğini AK PARTİ Grubu da yapacaktır. Bugüne kadarki demokratik teamülleri ve İç Tüzük hükümlerini yok sayarak Meclis Genel Kuruluna getirilen bu tip, tabii, önerilerin aleyhinde olduğumuzu belirtir, yüce Meclisi saygıyla selamlarım.
Sayın Başkan…
Buyurun Sayın Şandır.
Efendim, bir sataşma olarak değil, tutanaklara geçmesi açısından söylüyorum. Sorum çok net: 367 AKP milletvekilinden 264’ü “evet” vermiş, 99 tanesi “hayır” oyu vermiş. İkisinin de iradesine saygı gösteriyoruz ama hangisinin doğru, hangisinin yanlış olduğunu o günkü kapalı oturumda ortaya konan gerekçelerle ancak anlayabiliriz. Onun açıklanmasını istiyoruz. İşin özü bu. Yoksa, bizim sözümüzü bir başka tarafa çekmek veya iradeye saygısızlık göstermek anlamı çıkarması doğru olmamıştır. Ama o gün AKP’nin 99 milletvekili bu tezkereye neden “hayır” demiştir, 264’ü neden “evet” demiştir, bunun gerekçeleri burada açıklansın.
Teşekkür ederim.
Sayın Başkan…
Buyurun.
Şimdi, sayın konuşmacı konuşmasında, bu tip kararların Danışma Kurulu kararı üzerine alındığını söylemiştir. Teamül budur tabii ki ama Danışma Kurulu karar alamıyorsa bu kararı Genel Kurulun almasında hiçbir sakınca yoktur. Tarih 1 Martla ilgili hükmünü vermek istiyor, 1 Martla ilgili tutanaklar açıklanacak ki tarih hükmünü versin.
Utanıyorlar.
Yani Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu neden çekiniyor veya endişe duyuyor? O tezkereye o grup içerisinde “hayır” diyen çok değerli arkadaşlarımız var, ben biliyorum, Hükûmette görev yapmış, Mecliste görev yapmış, hâlen Hükûmette görev yapanlar var.
Teşekkür ederim.
Yani bırakalım bu onuru bu arkadaşlar da yaşasın, herkesin ismini kamuoyu bilsin. Bu olayların perde arkasını da bütün milletin ve kamuoyunun bilmesi gerekir.
Cumhuriyet Halk Partisi Grubu önerisini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmemiştir. Adalet ve Kalkınma Partisi…
Sayın Başkan, Anayasa’nın 97’nci maddesine göre “Türkiye Büyük Millet Meclisi gizli oturum tutanakları Meclis kararıyla açıklanır.” İç Tüzük’ün 71’inci maddesinde de “On yıl geçtikten sonra Türkiye Büyük Millet Meclisinin tutanakları açıklanabilir.” deniliyor.
“…açıklanabilir.” diyor.
“…açıklanabilir.” diyor. Ancak bu tarihten sonra veya önce açık olabilmesi için Danışma Kurulu kararı, bir de Genel Kurul karar verir. Şimdi, bu durumda bir müphemlik var. On yıl dolmuş; Türkiye Büyük Millet Meclisi bunun açıklanmaması konusunda bir karar da almadığına göre o zaman açıklanması lazım. Yani, bakın, çok açık, İç Tüzük’ün 71’inci maddesini okuyun, orada diyor ki: “On yıl geçtikten sonra açıklanabilir.” Bu tarihten önce veya sonra açıklanabilmesi için Danışma Kurulu karar alıp Genel Kurulun da karar vermesi lazım. Şimdi, Danışma Kurulu bir karar alıp da bunların açıklanmaması konusunda -on yıl geçmesine rağmen- karar vermediğine göre o zaman bize bir cevap verin veya bu konuda bir tartışma açın efendim. Bu konuda bir karar verelim yani.
Teşekkür ederim. Şimdi, bir saniye… Anayasa 97’nci maddeyi okuyorum: “Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kurulundaki görüşmeler açıktır ve tutanak dergisinde tam olarak yayımlanır. Türkiye Büyük Millet Meclisi İç Tüzük hükümlerine göre kapalı oturumlar yapılabilir, bu oturumlardaki görüşmelerin yayımı Türkiye Büyük Millet Meclisi kararına bağlıdır.” Dolayısıyla bir karar alınması gerekmektedir.
İç Tüzük 71’inci maddede de diyor ki efendim…
İç Tüzük’ün 71’inci maddesini okuyorum: “Kapalı oturum tutanakları ve özetleri, kapalı oturum tarihinden itibaren on yıl geçtikten sonra yayımlanabilir.
Yayımlanabilir, evet.
Bunların daha önce veya sonra yayımlanması hususunda Genel Kurul, Danışma Kurulunun teklifi üzerine işaret oyuyla karar verir.” şeklinde düzenlenmiştir. “İç Tüzük hükümleri çerçevesinde yapılan bütün uygulamalarda kapalı oturum tutanaklarının, konunun siyasi parti gruplarınca Danışma Kurulunun gündemine getirilmesi Danışma Kurulunun önerisi ve Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kurulunun kararıyla yayımlandığı görülmektedir. Kapalı oturum tutanakları, her hâlükârda, Türkiye Büyük Millet Meclisinin kararıyla yayımlanabildiğinden söz konusu tutanakların Başkanlığımızca resen yayımlanması mümkün bulunmamaktadır. Ancak, siyasi parti gruplarının konuyu Danışma Kurulunun gündemine getirmesi ve konunun bu yolla Danışma Kurulu veya grup önerisi olarak Genel Kurula sunulması mümkün bulunmaktadır.”
Utanmaları da yeter!
Hayır, Sayın Başkan, isterseniz bu konuda bir usul tartışması açalım çünkü İç Tüzük hükmü çok müphem, “açıklanabilir” diyor.
Peki, Sayın Genç, ben şimdi…
Yahu, neden korkuyorlar?
Yani bu, benimle hiç alakalı olmayan bir konu.
Utanıyorlar, utanıyorlar.
Açacağım, bir saniye…
Ayıpları var, utanıyorlar.
Sayın Meclis Başkanıyla konuşmanız gereken bir mevzu bu ama ben usul tartışmasını açacağım. İlk sözü de size veriyorum. Buyurun…
Lehte…
Lehte…
Lehte…
Hayır, ne var ki bunda?
Yani benim usulümde tartışma açıldı, ben de açıyorum. Buyurun, size üç dakika. Aleyhinde konuşacak.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; şimdi, Anayasa’da açık hüküm var, diyor ki 97’nci maddesinde: Türkiye Büyük Millet Meclisi kapalı oturum yapar ve kapalı oturum tutanakları da Türkiye Büyük Millet Meclisi kararıyla açıklanır. Ama yine Anayasa’daki bir hükme göre Türkiye Büyük Millet Meclisi çalışmalarını bu İç Tüzük’e göre yapacağına… İç Tüzük’ün 71’inci maddesinin ikinci fıkrasında “Kapalı oturum tutanakları kapalı oturum tarihinden itibaren on yıl geçtikten sonra açıklanabilir.” diyor. Bu tarihten sonra veya önce yani kapalı oturum tutanaklarının yapıldığı tarihten on yıl geçmeden önce veya daha sonra açıklanması için de Danışma Kurulu karar alacak ve Genel Kurul karar verecek. Şimdi, on yıl geçmiş, 1 Martta doldu, on yıl bitti. Şimdi, Danışma Kurulu da bu tutanakların daha sonraki bir tarihte açıklanması konusunda bir karar alıp da Genel Kuruldan karar almadığına göre, bu süre de on yıl olduğuna göre her hâlükârda bunun açıklanması lazım yani çok açık İç Tüzük hükümleri. O zaman ne olacak? Yani farz edelim ki Danışma Kurulu karar almadı ve Genel Kurula geldi karar almadı, bu tutanaklar kapalı mı kalacak?
Açıklanmayacak.
İç Tüzük diyor ki “On yıl.” On yılı da siz neye göre artırıyorsunuz? Bunun on yıldan sonra açıklanabilmesi için her hâlükârda Danışma Kurulunun bir karar alması ve Genel Kurulun karar vermesi lazım. Sonra, kaldı ki bu konuların gizli kalmasının da bir anlamı yok. Yani, kamuoyu bilsin, bu Türkiye Büyük Millet Meclisinde ne konuşulmuş, bu hayati konuda hangi parti, hangi milletvekili ne konuşmuş bunlar açıklansın. Yani, peki ne zamana kadar bu böyle kapalı kalacak? Yani, o zaman Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanının bunu resen yapması lazım, buraya grup önerisi olarak gelmesine gerek yok. Maalesef, bizim Meclis Başkanı, Meclisin çalışmaları dışında kendi iradesi -yani çalışmaların Anayasa ve İç Tüzük hükümlerine göre yapılması konusunda- yok, Tayyip Bey ne derse öyle hareket ediyor. Diyor ki: “Anayasa Uzlaşma Komisyonuna git, partilere söyle, şu tarihe kadar anayasa hazırlasın, getirsinler.” o da geliyor, buna aracılık yapıyor. Meclis Başkanı biraz tarafsız olacak, Meclisi tarafsız yönetecek, böyle bir Meclis Başkanlığı olmaz ki arkadaşlar. Yani, burada Anayasa’ya göre açık hüküm var, İç Tüzük’e göre hüküm çok açık ama görevini yapmıyor. Niye korkuluyor acaba? O zaman siz bir karar alın, bu 1 Mart tezkerelerinin açıklanmasını on sene daha erteleyin yani bu sizin elinizde. Yani, böyle bir karar alınmadıktan sonra, İç Tüzük’ün 71’inci maddesine göre kapalı oturum tutanaklarının açılması zorunludur; aksi takdirde keyfî bir davranış olur. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Teşekkür ederim.
Lehte İstanbul Milletvekili Sayın Mehmet Doğan Kubat. Buyurun.
Değerli milletvekilleri, Anayasa’nın 97’nci maddesinin ikinci fıkrasında “Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzük hükümlerine göre kapalı oturumlar yapabilir, bu oturumlardaki görüşmelerin yayımı Türkiye Büyük Millet Meclisi kararına bağlıdır.” diye emredici bir hüküm getirilmiştir. Yine, 1973 yılında yürürlüğe giren İç Tüzük’ün 71’nci maddesinde de bu kapalı oturum tutanaklarının nasıl yayımlanacağına dair usuli şartlar düzenlenmiştir. Buna göre “Kapalı oturum tutanakları ve özetleri, kapalı oturum tarihinden itibaren on yıl geçtikten sonra yayımlanabilir. Bunların daha önce veya sonra yayımlanması hususunda Genel Kurul, Danışma Kurulunun teklifi üzerine işaret oyuyla karar verir.” Değerli milletvekilleri, 1927 tarihli Türkiye Büyük Millet Meclisi Dahili Nizamnamesi’nin 98’inci maddesinde -mehaz maddedir bu, 1973 tarihli Tüzük’e mehaz maddedir- gizli zabıtların yayımlanma usulü orada net biçimde, emredici bir biçimde “On sene geçtikten sonra sürenin bitiminde herhangi bir karar alınmasına lüzum olmaksızın Başkanlık Divanınca otomatik olarak yayımlanır.” hükmü var iken 73 tarihli, şu anda yürürlükte bulunan Tüzük’te bu hüküm biraz önce okuduğum şekilde değiştirilmiş ve bu düzenlemeyle konuya iki yeni boyut getirilmiştir. Buna göre, İç Tüzük’e temel teşkil eden teklifteki “yayımlanır” şeklindeki emredici ifade “yayımlanabilir” olarak kabul edilmiş; dolayısıyla hükmün emredici niteliği takdirî bir boyut kazanmıştır. İkincisi: Konunun Genel Kurula sunulması yolunda da bir düzenleme yapılmış ve buna göre Başkanlık Divanı yerine Danışma Kurulunun teklifine ve bu teklif üzerine de Genel Kurulun kararına bağlanmıştır. Değerli milletvekilleri, biraz önce grubumuz adına konuşan Değerli Milletvekilimiz Salim Uslu Bey de ifade ettiler, bugüne kadar yapılan gizli görüşme kapalı oturum tutanaklarının 211 tanesi yayımlanmıştır. Şu anda on yıllık süre geçmiş olmasına rağmen geçmişte yapılan kapalı oturumlardan 55 tanesi yayımlanmamıştır. Bu, bizim dönemden öncekileri de kapsamaktadır, bizim dönemdekileri de kapsamaktadır. Dolayısıyla, değerli milletvekilleri, bu konuda yüce Meclisin bir kararı olmadıkça kapalı oturum tutanaklarının sürenin bitiminde otomatik olarak, resen Başkanlık tarafından yayımlanması Anayasa’ya ve İç Tüzük’e aykırıdır. Bu nedenle Sayın Başkanımızın tutumunun yerinde olduğunu belirtiyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Usul tartışmasında aleyhte konuşmak üzere Mersin Milletvekili Sayın Mehmet Şandır.
Bakın, bugünkü bu sürece benzer bir süreci on yıl önce yaşadık. On yıl önce bu Meclisin verdiği bir kararla bugünler oluştu. Bize göre, milletimize göre milletimizin yüreğine batan bir süreci yaşıyoruz, bir hakareti yaşıyoruz bu millete. Gelecekte buna benzer bir sonuç yaşamamak için geçmişte yaşananı sorgulamak veya bilmek mecburiyetindeyiz. Önemli kararların arifesindesiniz. Değerli milletvekilleri, önümüzdeki süreç içerisinde buraya milletimizin geleceğini, ülkemizin geleceğini belirleyecek çok temel kanunlar getirilecek; bu kanunlarda doğru karar verebilmeniz için dünü bilmeniz gerekiyor. Dünün bugüne benzer bir örneğini bundan tam on yıl önce bu Genel Kurul yaşadı. 99 sayın AKP milletvekili bu tezkereye “hayır” oyu verdi, gerekçelerini bilmek mecburiyetindesiniz. Bu gerekçeleri bilmeden yarın önünüze getirilecek kanunlara kaldırdığınız parmaklarla Allah indinde sorumlu olacaksınız. 264 AKP milletvekili de tezkereye “evet” oyu verdi. Hangi gerekçelerle “evet” oyu verdi, hangi gerekçelerle “hayır” oyu verdi, bizim istediğimiz bunları öğrenelim. Bunlardan niye kaçınıyorsunuz, bunu sorguluyoruz. Nedir gizlediğiniz konu? Sayın Meclis Başkanıyla ben konuştum. Tabii, grupların karar vermesi lazım. Grup yöneticileri burada. Grup Başkanı Sayın Başbakan, hangi konuyu bu milletin bilgisinden saklıyor? Hani siz millete dayalı bir iktidardınız? Hani milletten hiçbir şey saklamazdınız?
Ne yaptığımızı biliyoruz.
Değerli arkadaşlar, tekrar ediyorum. Dün yaşananların bugün sonuçlarını görüyoruz. Bugün gördüğümüz sonuçlar bizim yüreğimize batıyor, Türkiye Cumhuriyeti devletini, Türkiye Cumhuriyeti devletinin Başbakanını bir suçlunun önünde hakarete muhatap ettiniz. Buna bir cevabınız olmalı. Bu tutanakların yayımlanmasına itiraz etmenize bir şey söylemiyorum ama içeriğine niye itiraz etmiyorsunuz? Oradan bana laf atacağınıza gelip buradan “Bunlar deli saçmasıdır.” niye demiyorsunuz? Yarın daha ağır sonuçlarla karşılaşmamak için dünü bilmek mecburiyetindesiniz. Müslüman aynı çukura 2 defa düşerse sorumluluk kendine aittir. Değerli milletvekilleri, hatırlatmak istediğimiz husus budur, bilgilerinize sunulur. Hepinize saygılar sunuyorum.
Usul tartışmasında lehte son söz, Isparta Milletvekili Sayın Recep Özel’de. Buyurun Sayın Özel.
Evet, Meclisimizin tarihinde birçok kereler buralarda gizli oturumlar, gizli görüşmeler yapılmıştır. Bunların bir kısmı Danışma Kurulunun ve yüce Meclisin kararıyla açıklanmış ve yayımlanmıştır, yayımlanmasına karar verilmiştir. Bu, son, 1 Mart tezkeresiyle ilgili olarak da açıklanmasında veya açıklanmamasında bizim, AK PARTİ olarak çekindiğimiz hiçbir şey yoktur. Yalnız, açılan usul tartışmasının konusu, burada, Meclis Başkanlığının bunu resen, hiçbir karara gerek olmadan bunları yayımlanması gerektiği noktasındaki bir usul tartışması.
Hayır, hayır. Sen yanlış anlamışsın.
71’inci maddeyi iyi okursanız “Kapalı oturum tutanakları ve özetleri, kapalı oturum tarihinden itibaren on yıl geçtikten sonra yayımlanabilir.” diyor. “Yayımlanır” diye bir emredici hüküm yok. Yayımlanabilir. Devamında da “Bunların daha önce veya daha sonra...” “Daha önce veya “daha sonra” ayrımı yapmasında da her iki hâlde de ister on yıldan önce açıklanmasında ister on yıldan sonra açıklanması usulünde de bir Meclis kararının gerekliliğine burada işaret buyuruyor. Yoksa Meclis Başkanlığının, Meclis Başkanlık Divanının bunları kendiliğinden resen yayımlaması Anayasa ve İç Tüzük’e göre mümkün değil. Bu nedenle Başkanlık tutumu yerindedir. Meclis kararı olmadan bu tutanakların yayımlanması doğru ve yerinde değildir. Burada bu tür tartışmaları gerekçe göstererek birtakım terör örgütünün başlarıyla yok şöyle polemik... Bunlara da girmek istemiyoruz. Türkiye bir barış sürecine doğru hızlı şekilde koşmaktadır. Lütfen, bunları hiçbir şekilde, her fırsatı kullanarak sabote etmeye çalışmayalım diyorum. İsteseniz de istemeseniz de biz bu Türkiye’ye barış ortamını getireceğiz diyorum. Hepinize saygılar sunuyorum efendim.
Tutumumda bir değişiklik yoktur. Adalet ve Kalkınma Partisi Grubunun, İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım.
Efendim, şunu söylemek istiyorum: Yani İç Tüzük’ün 71’inci maddesine göre...
“Tutumumda bir değişiklik yoktur.” dedim.
Hayır, sizin zaten yapacağınız bir şey yok da 71’inci maddede diyor ki: “Bu tutanakların on yıl önce veya on yıl sonra açıklanabilmesi için Divan Kararı üzerine Genel Kurulun karar vermesi lazım.” Ne Divan, Danışma Kurulu yaptılar. Bugüne kadar, buna Danışma Kurulu da -yani üç dört gün geçmesine rağmen- karar vermemiştir, Genel Kurul da bir karar vermemiştir. Ne olacak peki? Burada, yani İç Tüzük’ün 71’inci maddesini siz de Başkan olarak uygulayın.
Şimdi, Sayın Genç, bakın, her istediğinizi yaptım. Allah rızası için nokta. Buyurun. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu 05.03.2013 Salı günü (bugün) toplanamadığından İç Tüzük’ün 19’uncu madde gereğince, grubumuzun aşağıdaki önerisinin Genel Kurulun onayına sunulmasını arz ederim. AK PARTİ Grup Başkan Vekili Gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” kısmında bulunan 426 ve 310 sıra sayılı Kanun tasarılarının bu kısmın 4 ve 5’inci sıralarına alınması ve diğer işlerin sırasının buna göre teselsül ettirilmesi; Haftalık çalışma günlerinin dışında 08 Mart 2013 Cuma günü saat 14. 00’te toplanması ve bu Birleşimde gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” kısmında yer alan işlerin görüşülmesi; 12, 19 ve 26 Mart 2013 Salı günkü birleşimlerinde bir saat sözlü soruların görüşülmesini müteakip diğer denetim konularının görüşülmeyerek gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” kısmında yer alan işlerin görüşülmesi; 6, 13, 20, ve 27 Mart 2013 Çarşamba günkü birleşimlerinde sözlü soruların görüşülmemesi; 5 Mart 2013 Salı günkü (bugün) birleşiminde sözlü sorular ve diğer denetim konularının görüşülmeyerek 428 sıra sayılı Kanun Teklifi’nin görüşmelerinin tamamlanmasına kadar; 6 Mart 2013 Çarşamba günkü birleşiminde 348 sıra sayılı Kanun Tasarısı’na kadar olan işlerin görüşmelerinin tamamlanmasına kadar; 7 Mart 2013 Perşembe günkü birleşiminde 424 sıra sayılı Kanun Tasarısı’na kadar olan işlerin görüşmelerinin tamamlanmasına kadar; 8 Mart 2013 Cuma günkü birleşiminde ise 49 sıra sayılı Kanun Tasarısı’na kadar olan işlerin görüşmelerinin tamamlanmasına kadar; Yukarıda belirtilen birleşimlerde gece 24. 00’te günlük programın tamamlanamaması hâlinde günlük programın tamamlanmasına kadar; 12, 19 ve 26 Mart 2013 Salı günkü birleşimlerinde 15.00-20. 00 saatleri arasında; 13, 14, 20, 21, 27 ve 28 Mart 2013 Çarşamba ve Perşembe günkü birleşimlerinde 14.00 -20.00 saatleri arasında çalışmalarına devam etmesi, 426 ve 310 sıra sayılı kanun tasarılarının İç Tüzük’ün 91’inci maddesine göre temel kanun olarak görüşülmesi ve bölümlerinin ekteki cetveldeki şekliyle olması önerilmiştir. 426 Sıra Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu Tasarısı [[1/724]] 1’inci Bölüm 1 ila 25’inci maddeler 25 2’nci Bölüm 26 ila 33’üncü maddeler 25 [[30’uncu maddenin]] [[1,2]] 310 Sıra Sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu Tasarısı [[1/619]] 1’inci Bölüm 1 ila 30’uncu maddeler 30 2’nci Bölüm 31 ila 60’ncı maddeler 30 3’üncü Bölüm 61 ila 90’ıncı maddeler 30 4’üncü Bölüm 91 ila 112’nci maddeler 22 5’inci Bölüm 113 ila 126’ncı maddeler 28 1,2,3,4’üncü fıkraları, 5’inci fıkrasının (a), (b), (c), (ç), (d) bentleri 6,7,8,9 Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu önerisinin lehinde İstanbul Milletvekili Sayın Mehmet Doğan Kubat. Buyurun.
Değerli milletvekilleri, grubumuzun önerisiyle Meclisin mart ayı içerisindeki çalışma gün ve saatleri düzenlenmekte, bir kısım kanun tasarı ve tekliflerinin de gündemin ön sıralarına alınması önerilmektedir. Buna göre, 426 sıra sayılı Elektrik Piyasası Kanunu iki bölüm hâlinde, 50 madde olarak gündemin 4’üncü sırasına, Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu Tasarısı gündemin 5’inci sırasına… Bu da beş bölüm, 140 maddedir. Bu iki kanun da şu an itibarıyla önemlidir. Elektrik Piyasası Kanunu lisansla ilgili özellikle çok önemli düzenlemeler içermektedir. Yabancılar ve koruma kanunu da bu konudaki bir yasal boşluğu aynı zamanda dolduracaktır çünkü uluslararası koruma mevzuatı kanun düzeyinde henüz iç hukukumuzda yoktur. Avrupa Birliği müktesebatına uyumlu biçimde hazırlanmış, özellikle Suriye’den ülkemize sığınan mültecilerle birlikte bu kanun daha da hayati bir öneme sahip olmuştur. Dolayısıyla bu kanunların bir an önce görüşülmesinde yarar vardır. Yine, 12 Mart, önümüzdeki haftadan itibaren, değerli milletvekilleri, salı günleri saat üçten sekize kadar, çarşamba ve perşembe günleri de saat ikiden saat sekize kadar Genel Kurul çalışmaları önerilmektedir. Bugün, 2/B olarak adlandırılan yasa tasarısının görüşmelerinin tamamlanmasına kadar, yarın da yine Elektrik Piyasası Kanunu’nun -eğer yüce Genel Kurul kabul ederse- görüşülmesi, perşembe günü de Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu’nun görüşülmesi planlanmaktadır. Bu çalışmalar perşembe günü tamanlanamazsa cuma günü de Meclisimizin toplanması ve çalışmalarına devam etmesi önerilmektedir. Önerimizin, Meclisin çalışmalarının verimli ve etkinliği noktasında önemli bir süreçte… Şu anda, özellikle Suriye sorununa yönelik bu kanunların bir an önce yasalaşması adına bütün milletvekillerimizin bu konuda destek vereceğini ümit ediyor, yüce heyetinizi saygılarımla selamlıyorum.
Buyurun Sayın Çıray.
Şimdi, çok değerli milletvekilleri, insanların hayatında öyle felaketler vardır ki bazen bu felaketleri hafızalarımızın en derinliklerine gömeriz. Bizim tarihimizde belki de bu felaketlerin en dramatik olanı, Kırım’dan başlamak üzere Balkanlarda ve Kafkaslarda yaşadığımız büyük ricat, büyük acılardır. Türk milletinin son bin yıllık tarihinde belki de bu kadar büyük bir acı yaşanmamıştır. Ama bizi büyük yapan şudur: “Artık tükendiler.” denildiği noktada dahi, tekrar, Allah’ın verdiği ilahî bir güçle ayağa kalkarak yeniden bir millet ve bir devlet kurmamızdır. Değerli milletvekilleri, Balkanlarda insanlık suçu olan soykırım, etnik arındırma, tehcir gibi çok travmatik cürümlere maruz kaldık biz. Bizim bu süre içinde yaşadıklarımızı başkaları yaşamış olsaydı, hiç şüpheniz olmasın, bundan sayısız soykırım hikâyeleri ve filmleri çıkarırlardı. Ama bu beş yüz yıllık, anamızın ak sütü gibi helal olan, toprakları terk etmemize rağmen, bunları biz bir unutuluşa terk ettik. Sebebi ne, neden terk ettik? Çünkü, başta Atatürk olmak üzere, cumhuriyetin kurucu kadrolarının büyük çoğunluğu Balkan ve Kafkas şehirlerinde doğmuş, büyümüşlerdi; onlar, Anadolu’da da aynı şeylerin yaşanmaması için -bunlarla uğraşacak, yas tutacak zamanları yoktu- çökmüş bir imparatorluktan kurtarılabilecek ne varsa onu kurtarmaya çalışıyorlardı. Bugün, Türkiye nüfusunun yarısını oluşturan biz Balkan, Kırım ve Kafkaslılar için atalar sözümüze uygun olarak davrandık, kol kırıldı, yen içinde kaldı. Oysa, kayıplarımız kırık bir kola indirilemeyecek kadar büyüktü. Ama kimse bu büyük acılardan, hiç birimiz, ne bir Kafkaslı sorunu ne de bir Balkanlı sorunu yaratmayı düşünmedik. “Yurtta sulh ve cihanda sulh” ilkesi çerçevesinde davrandık. Biz, bu asaleti gösterirken azgın şovenler propagandalar içerisinde farklı hesaplarla iş birlikçileriyle yürüyüp duruyor. Son derece sistematik bir şekilde insanımızın kimlik bilinci bulandırılmak, yeniden yapılandırılmak isteniyor. Biliyorsunuz, 2002 sonlarında Samatya’da 5 yaşlı kadın vatandaşımız saldırıya uğradı. Mağdurlardan 3’ü Ermeni Türk’tü. Ancak medya kamuoyuna bu cinayetleri çok farklı bir yorumla yansıttı. Özellikle “Maritsa Küçük” adlı vatandaşımızın hayatını kaybetmesiyle sözde Ermeni soykırımı arasında bir ilişki kurulmaya çalışıldı. Bana sorarsanız, Hrant Dink’in katledilmesinin ve Hrant Dink cinayetinin arkasında yatan da budur. Katiller “Bugün bu katliamları yapan Türkler kim bilir 1915’te neler yapmıştır!” dedirtmek istiyorlar. Beyler, değerli milletvekilleri; İstanbul polisi dün Samatya cinayetlerinin katilini yakaladı. Irkçı nefretin tezahürü olarak sunulan olayların zanlısı “Murat Nazaryan” isimli, Ermeni asıllı bir vatandaşımız çıktı. Şüphesiz, bir cinayet zanlısının kökeninin ne olduğu önemli değildir. Ancak bu üzücü olaylar haberleştirilirken Türk milleti hedef alındı, bu olayların adi hırsızlık ve cinayet cürümleri olabileceği ihtimali âdeta yok sayıldı, Türk milleti zımnen örtülü bir nefret söyleminin kurbanı hâline getirilmeye çalışıldı. Böylece insanlarımızda Türk milletine mensup olmanın iyi bir şey olmadığı duygusu uyandırılmaya çalışıldı. Değerli vekiller, artık oynanan oyunu görelim; hedefte Türk milleti var. Gençlerimiz nefret ajanlarının saldırısı altındalar. Bunlar gençlerimize mensubiyetlerinden utanma duygusu aşılamak istiyorlar. Bunu yaparken de kendi halis ırkçı nefretlerini gizleyip vatanseverleri ırkçı ilan ediyorlar, Türk milletine ve Türkiye’ye olabilecek en büyük düşmanlığı yapıyorlar. Değerli milletvekilleri, CHP’nin 6 okundan birisi milliyetçiliktir. Bu, kurucu milliyetçiliktir. Kurucu milliyetçilik, modernleşme dinamiklerini harekete geçiren ve vatanseverlik duygusunu ve fikrini ifade eden bir duygudur. Anlatmaktan dilimizde tüy bitti ama bir kez daha söyleyelim: Bu milliyetçiliğin ırkçılıkla hiçbir ilgisi ve ilişkisi yoktur, bize çağdaşlığı yakalama ve geçme azmi veren vatanseverlik duygusu ve fikrinden ibarettir. Bu duygu, bizim 20’nci yüzyılın ilk çeyreğinde yaşadığımız büyük çöküntülerden sağ salim çıkmamızı sağlayan milliyetçilik duygusudur. Meydana getirdiğimiz Türkiye Cumhuriyeti başta olmak üzere, tüm değerlerimiz, Başbakanın ayaklarının altına almaya çalıştığı işte bu milliyetçiliğin ürünüdür. Biz, Balkan Türkleri, hepimiz bunun önemini ve değerini çok iyi takdir ediyoruz çünkü bu duygu sahici bir barışın ancak millî birlikle sağlanabileceğini gösterdi. Bu tecrübe milletimiz için paha biçilmez bir hazinedir. Şimdi, tam bir yüzyıl sonra, tarihsel olarak birbirlerini beslemiş siyasi İslamist ve ayrılıkçı fikriyatın aktörleri yani Erdoğan ve eş başbakan Apo işte bu duyguyu ve bu fikri değersizleştirmek istiyorlar. O yüzden, asıl ırkçılığı bal gibi kendileri yapıyorlar ama değerli milletvekilleri, kamuflajlar yırtılır, maskeler düşer, gerçekler kendini ele verir. Erdoğan milliyetçiliği ayaklar altına alırken Sayın Sakık Meclis kürsüsüne çıkıp “Dağdan geldiniz, bağcıları kovuyorsunuz.” diyerek ırkçılığın daniskasını yapar. Buradan herkesi uyarıyorum: Etnik duygu ve ruh, ırkçılığın ateşidir, yakar ve geçer, geride yıkımın ve acının pişmanlıklarından başka hiçbir şey bırakmaz. Bu yangın bizi bir araya toplayan çatıyı ortadan kaldırır. Bu, ortak bir gelecek hayalinin yok olması demektir. Erdoğan ve Apo’nun elemanları bundan şu an hoşnut kalabilir, bir zafer duygusu yaşayabilirler ama vatanı geçmişte bir defa elinden alınan Türk milleti buna bir defa daha izin vermeyecektir. Onun için, daha önce ifade ettiğim gibi, bundan sonra bütün konuşmalarımı -Cato’nun Roma Senatosunda her defasında “Kartaca yıkılacak.” dediği gibi bir söz vermiştim- her sözümü bununla bitirecektim. “Ne mutlu Türk’üm diyene.” diyorum, saygılar sunuyorum.
Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu önerisinin lehinde son söz Muş Milletvekili Sayın Sırrı Sakık. Buyurun Sayın Sakık.
Yani 28 Şubattan bugüne dek bu Parlamentoda çok ciddi tartışmalara tanıklık ediyoruz. Bugün 1 Mart tezkeresi de konuşuluyordu ama 1 Marttan sonra 2 Mart var. Bu Parlamentoda bir sivil darbe yapıldı yani haktan, adaletten, Allah korkusundan bahsedenler, işte “Millî iradeye karşı şunlar yapıldı.” diyenler… 28 Şubatta arkadaşlarımızı dinledim, 28 şubat mağdurları bunu söylüyordu ama burada, bu Parlamentoda sivil bir darbe yapıldı. Bu darbe Kürt milletvekillerine karşı yapıldı, Kürtlerin demokratik zeminde sesinin kısılması için askerler ve sivil, siyaset dünyası el ele vererek bizi Parlamentodan aldılar. Dört gün burada kaldık ama ne yazık ki bu Parlamentoda bir tek insan çıkıp 2 Martla ilgili bir tek söz etmedi. Yani bugün 1 Mart tezkeresiyle ilgili bir barış sürecini baltalamaya, onu heba etmeye çalışanlar, eğer demokratsanız, eğer insan haklarından, hukuktan, demokrasiden bahsediyorsanız burada halkın iradesine karşı darbe yapıldı ve bu acı dolu yıllar yaşandı. Bakın, 28 Şubatta bir tek milletvekili tutuklanmadı ama 2 Mart darbesinde 6 milletvekili onlarca yıl cezaevinde kaldılar, tutuklandılar ve hâlâ onlarca milletvekili sürgünde, Avrupa’da ve dünyanın dört bir tarafında sürgün hayatı yaşıyorlar. Demokrasilerde çifte standart olmaz. Eğer darbelere karşıysanız 28 Şubata da karşı olacaksınız, 27 Nisana da karşı olacaksınız, 12 Eylüle de, 12 Marta da. Siz bunlara karşı olduğunuzu söylüyorsunuz ama 2 Martta Kürtlere yapılan darbeye karşı olmadığınızı… Ne yazık ki Darbeleri Araştırma Komisyonu da bu noktada çok kötü bir sınav vermiştir. Bütün darbecileri buralara çağırıp o süreçte bu işin aktörü olanları alıp tek tek sorgulamışlar, dinlemişler ama 2 Martı gerçekleştirenlerle ilgili ne yazık ki bu Komisyon da üzerine düşeni yapmamıştır. 2 Martı sorgulamadan, 2 Martı yargılamadan biz bu ülkede hukuku, barışı inşa edemeyiz. Bakın, 2 Martın mağduru olan Sayın Hatip Dicle 1994’ten bugüne kadar hâlen cezaevindedir ve halkın iradesiyle seçilmiş bir milletvekilidir yani 2 Mart darbesiyle gerçekleştirilen operasyonlar… Bugünkü iktidar tarafından da “KCK operasyonu” adı altında 10 binin üzerinde insan cezaevindedir. Eğer biz barış sürecinden, demokrasiden, toplumsal uzlaşıdan, karşılıklı bir helalleşmeden bahsediyorsak bu 2 Martı masaya yatırmalıyız. 2 Martın ruhuyla bu ülkede iç barışı sağlayamayız. Bakın, 2 Martta olup bitenler uzun yıllar Kürt siyasetinin demokratik zeminde sesinin kısılması için yapılan bir operasyondu. O tarihte bizi alıp götürenler, bizim aleyhimizde bir tek delil bulamayanlar… Yargıçlar bunu iyi bilirler yani delilden tutuklama çıkar ama bizi alıp tutukladılar. Hatta bize 4 savcı -başsavcı dâhil olmak üzere- “Siz tutuklanmayacaksınız.” dedi ama askerler emretmişti, bizi alıp götürüp tutukladılar, sonradan helikopterlerle bölgede suç oluşturmaya, delil oluşturmaya gittiler. Bu, Türkiye tarihinde bilinir ama kimse, adı “sosyal demokrat” mı, “demokrat” mı, “liberal” mi, “dinci” mi neyse, bu konuda sorun Kürtler olunca kılınız kıpırdamıyor. Böyle bir demokrasi olmaz. O tarihte bunlar yaşandı, o tarihin mağdurlarıyız ve o tarihte eller kalktığında da bu kürsüde aynen şunları söyledik: “Bakın, siz, ilahlar emretti, askerler emretti el kaldırdınız. Biz gidiyoruz, biz haklı bir mücadelenin savunucularıyız, onun için buraya gelirken de çok geriye dönüp bakmadık. Biz, acı çekeceğimizi biliyoruz, gidip tutuklanacağımızı biliyoruz ama haklıyız, geleceğiz, geldiğimiz zaman siz de tarihin çöplüğünde olacaksınız.” Bugün dönüp bakıyorum, o gün el kaldıranların hiçbiri bu Parlamentoda yok, hepsi tarihin çöplüğünde, apoletiyle öyle, başbakanıyla öyle. O dönem bu sürece kim ki o tarihte karar aldı, hepsi tarihin çöplüğünde. Şimdi dostça söylüyorum: 12 Eylüllerden, 12 Martlardan hesap sormak ne kadar boynumuzun borcuysa, 2 Marttan da hesap sormak bizim boynumuzun borcudur. Şimdi, buradan çıkıp bizi ırkçılık mırkçılıkla suçlayanlar, gidin aynada kendinize bakın, her tarafınızdan faşizm akıyor, bizi ırkçılıkla suçlamayın. Ben burada çıkıp ne söylediğimi iyi bilirim ve arkasındayım. Eğer siz çıkıp burada bir halkı aşağılayıp, diğer halkları yüceltip, diğer bir halkın acısını yüceltip, diğer halkın acılarını da yerlerde sürüklendirirseniz size çok lafımız var. Biz ona çıkıp cevap verdik. Siz çıkar dönüp dönüp burada bütün kimlikleri tek kimliğe hapsederseniz size sözümüz olur. Bizim ne Balkanlardan, ne Kafkaslardan veyahut da dünyanın dört bir tarafından burayı vatan edinen hiçbir insana karşı bir haksızlığımız, saygısızlığımız olmaz. Ama kime söyledik? Siz, Bosna’da zulme uğramış, Sırpların zulmüne uğramışsanız, Miloseviç’in zulmüne uğramışsanız ama gelip burada Türk kimliğine hapsolup ırkçılık yaparsanız, elinize satırları, baltaları alırsanız, Kürtlere saldırırsanız, Sırp ruhuyla Kürtlere hücum ederseniz size sözümüz olur, “Haddinizi bilin.” deriz. Benim sözüm ırkçı ve milliyetçileredir.
Haddini bildiririz herkese.
Yoksa bu coğrafyada halkların kardeşliğini içine sindiren hiç kimseye tek sözümüz yok.
Nasıl bir tahrik bu ya!
Onun için, eğer siz Bursa’da Kürt mahallesine saldırırsanız…
Ya, yalan söyleme, kim saldırıyor Kürtlere?
… eğer siz Sakarya’da saldırırsanız, eğer siz Afyon’da saldırırsanız ve sonra dönerseniz yani polis desteğiyle, Alperen, Ülkü Ocaklarının desteğiyle gidip saldırırsanız…
Ya, yalan söylüyor, yalan. Var mı bir tespitin?
Gidin, yalanı siz söylüyorsunuz.
Var mı bir tespitin?
Ben biliyorum efendim. Bakın, Hükûmete, açın bakandan sorun kimlerin yaptığını.
Sen devletin adamı mısın!
Yalan siz söylüyorsunuz. Benim sözüm onlaradır. Sevgili arkadaşlar…
Sen Güneydoğudaki PKK caniliğinin hesabını ver önce.
Siz hesap vereceksiniz siz.
Güneydoğuda öldürülen askerlerin, polislerin hesabını ver önce.
Bakın, ölen asker ve polisin üzerinden…
PKK’nın oraya çıkmış propagandasını yapıyorsun.
Polis ve askerin üzerinden siyaset yapmayın, sizi menederiz.
Hadi canım, sen yap, sen yap olur! Senin hakkın, olur!
Bakın, ben yapmıyorum.
Sen Kandil adına siyaset yapıyorsun!
Sayın Korkmaz, lütfen…
Bu ülkede sizin politikalarınızdır ki bu halkı…
Gidin ortaklarınızla konuşun, gidin.
Bu savaş devam ediyorsa, bu kavga devam ediyorsa ret ve inkâr politikalarının yansımasıdır.
Ne reddi, ne inkârı?
Neyi inkâr ediyorsunuz… Ya, o çirkin sesinizi çıkarmayın be!
Doğu ve güneydoğuda katliam yapan PKK, Kürt kökenli insanları öldüren PKK.
Şimdi, siz bakın, onlardan, eğer 30 bin, 40 bin, 50 bin insandan bahsediyorsanız, bunların 30 bini PKK militanı ve gerillasıdır.
“Terörist” bile diyemiyorsun.
Biz onların acısına da sahip çıkıyoruz, ölen askerin de acısına sahip çıkıyoruz.
Bak, “terörist” bile diyemiyorsun sen!
Peki, bana söyler misiniz, 17.500 faili meçhulün katili kim? 3.500 köyü kim yaktı, söyler misiniz?
Yazık! O da yalan çıktı.
İşte, siz ve sizin zihniyetinizdir.
O da yalan çıktı.
Al, Mardin Nusaybin…
Sen ondan başka neyi bilirsin ya, neyi bilirsin?
Sen neyi bilirsin?
Her gün aynı şeyleri söylemekten başka neyi bilirsiniz?
Sen kan dilini konuşuyorsun, kan dili!
Tahrik etmekten başka, kardeşine kurşun sıkmaktan başka sen ne biliyorsun?
Sayın Korkmaz, lütfen…
Onun için, bakın, bir barış süreci yaşanıyor.
Provokasyon yapmaktan başka ne bilirsin?
Sevgili arkadaşlar… Sayın Başkan, susturur musunuz. Arkadaşlar, bir barış süreci devam ediyor. Bütün yollar denendi, bütün mücadele yöntemleri de denendi, ilk kez Türkiye’de Türkiye halkları barışa bu kadar yakındır. Barış karşıtları cephe oluşturacaklar, saldıracaklar.
Sizinle AKP barışçısınız, öyle mi?
Bunlara teslim olmayacağız. Biz bu ülkede barışı inşa edeceğiz; ülkenin bütünlüğü içerisinde, eşit yurttaşlık temelinde bu ülkede barışı inşa edeceğiz ve biz barışı inşa ettiğimizde, emin olun… Nasıl 1994’te 2 Martta bu kürsüde aynen şunu söylemiştim, yine altını çizerek söylüyorum: “Bizi alıp gönderiyorsunuz; biz geleceğiz, siz yok olacaksınız.” Şimdi buradan tekrar söylüyorum: Barış karşıtları, biz, bakın, barışı inşa edeceğiz, çok yakın bir tarihte bu ülkede barış inşa olacak. Biz geleceğiz, barış karşıtları yok olacak, tarihin çöplüğüne gömülecektir.
Asla, asla!
Teşekkür ediyorum.
Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu önerisinin aleyhinde Isparta Milletvekili Sayın Süleyman Nevzat Korkmaz.
Sayın Başkan…
Evet…
Ben bir eski Ülkü Ocakları başkanıyım.
Evet…
Ülkü Ocaklarının, ülkenin meseleleriyle ilgili, milliyetçilikle ilgili suçlanabilecek hiçbir şeyi yoktur. Biz, güneydoğuda Bingöl Belediye Başkanımız rahmetli Hikmet Tekin’den -Zaza’dır kendisi- biz, Ağrı’da Mustafa Kılıçaslan’dan, Hacı’dan -Kürt’tür kendisi- buralarda şehitler verdik. PKK köpekleri öldürdü onları. Burada Türkiye Büyük Millet Meclisinde hiç kimse Türk milliyetçilerini, ülkücüleri ırkçılıkla suçlayarak, ırkçılık yaparak, başka söylemlerle tarihi karartmasınlar. Bu ayıptır, yanlıştır. Sabrın bir sonu vardır, bu sabrın sonu buradaki nefret söylemleriyle son bulundurulmamalıdır.
Teşekkür ederim.
Sabrın sonu selamettir.
Söyleyene değil, söyletene bakacaksın.
Bugün cezaevinde devlete isyan etmiş bir eşkıyanın “barış”, “savaş”, birtakım efsunlu kelimelerle Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarını küçük düşüren, devleti küçük düşüren söylemlerini nefretle kınıyorum. Burası Türkiye Büyük Millet Meclisi.
Teşekkür ederim.
Devlete isyan etmiş, milletvekili de olsa tutuklanır, herkes tutuklanır. Burada 94’ten, 85’ten, bilmem nereden hiçbir şey olmaz.
Teşekkür ederim.
Sayın Başkan…
Efendim?
Devlete isyan olmaz burada.
Böyle konuşmaya hakkı yok bunun!
Burada devlete isyan olmaz.
Teşekkür ederim.
Böyle konuşma hakkı yok!
Burası Türkiye Büyük Millet Meclisi.
Lütfen sustur bunu!
Teşekkür ediyorum.
Sayın Başkan…
Bir saniye, şimdi sırayla gidiyoruz.
Sen oradan zehir zemberek konuşacaksın biz konuşmayacağız.
Bakın, şimdi herkes…
Hayır, eşit davranmak zorundasınız. Burada herkes aklına geleni söylemek hakkını kendisinde bulamaz.
Sen niye aklına geleni söylüyorsun orada?
Bulamaz! Susuyoruz, sabrediyoruz, yeter!
Bu Meclisi geren kim? Yanındakine söyle!
Sen devleti böl, parçala, burada her şeyi söyle…
Yeter artık ya! Tarihimize, kimliğimize…
Burada sabreden kim?
Herkesin bir kimliği vardır. Hayvanların bile kimliği vardır, ağaçların vardır, taşların vardır, insanların vardır. Benim de bir kimliğim var.
Kürt kökenli insanlara kurşun sıkanların hesabı sorulacak.
Niye kimlik üzerinden politika yapıyorsun?
Onları bizden kopartmak isteyenlerden hesabı sorulacak.
Sayın Özensoy, buyurun.
Sayın Başkanım, konuşmacı kürsüden ve diğer konularda defaatle Bursa’daki olaylarda Ülkü Ocaklarının olduğunu, MHP’lilerin olduğunu söylüyor. Ben Bursa Milletvekili olarak…
Buyurun.
Sayın Başkan, teşekkür ediyorum. Sayın konuşmacı, defaatle bu kürsüde, basın toplantılarında, Bursa’daki olaylarla ilgili, Ülkü Ocaklı gençlerin, Milliyetçi Hareket Partililerin olduğunu ifade ediyor. Bu olayların başından sonuna kadar takipçisi oldum, orada olayların içerisinde olan, gözaltına alınan veya herhangi bir şekilde o fotoğrafın içerisinde olan bir tane Ülkü Ocaklı veya Milliyetçi Hareket Partisine üye olan birini tespit edip getirsinler ben milletvekilliğinden istifa ediyorum.
Ya olabilir de, boş ver.
Ama, böyle ikide birde oradaki olayları provoke edip, polisle karşı karşıya gelen PKK’lıların o olayları provoke edip, oradaki hassas bölgedeki olan halkı, cam çerçeve indirerek, arabaların camlarını çerçevesini indirip orada provoke ettikten sonra o olayların akabinde 30 yaşında bir Erzurumlu orada vefat etti. 30 yaşında bir Erzurumlu, daha 3 yaşında çocuğu olan bir Erzurumlu kardeşimiz o olaylarda vefat etti. Dolayısıyla, böyle ikide birde, bilmeden, iftira atarak bu kürsüden, olaylarda, işte Ülkü Ocaklılar mahalleye saldırıyor vesaire gibi sözlerle milleti burada yanıltmasınlar. Oradaki o bölücülerin, PKK’lıların yaptıklarını da bizimle karşı karşıya getirmek adına da hiç uğraşmasınlar. Böyle konuşmaları da, böyle olayları da buradan kınadığımı ifade ediyor, hepinize saygılar sunuyorum.
Koalisyon ortağı mısınız?
Yani kimseye hakaret etmiyorum. Ben bir siyasetçiyim, bir durum tespiti yapıyorum. Yarası olan gocunur, demek ki yaraları var gocunuyorlar. Yoksa ben bir durum tespiti yapmışım, kimseye de hakaret etmedim.
Sayın Başkan…
Sayın Başkan…
Sayın Başkanım, tabii, yani Milliyetçi Hareket Partisine ve ülkücü harekete iftira edenlerin arasında AKP ve BDP gibi, şıracının şahidi bozacı gibi davranışları önce milletvekillerinin vicdanına, sonra Türk milletinin vicdanına havale ediyorum. İşte ortaklığı görün.
Sayın Çıray…
Bizim ortaklığa ihtiyacımız yok kardeşim, yok.
Ya! Ya!
AK PARTİ güçlüdür, ortağa ihtiyacı yok. Sen git kendine ara ortak! Kendine ortak ara sen! AK PARTİ’nin gücünü görmüyorsun sen.
Ne bakıyorsun?
Ne bağırıyorsun?
Ne konuşuyorsun orada daha!
Buyurun, buyurun…
MHP’ye onun için saldırıyorsunuz, milliyetçilere onun için saldırıyorsunuz! Hepinizin ağzında Milliyetçi Hareket Partisine hücum var, milliyetçilere hücum var.
Hadi oradan!
Dostunuz PKK!
Sen hiç konuşma!
Sayın milletvekilleri, lütfen…
MHP’ye, ülkücülere hep hakaret ediyorsunuz. İnsafsız canavarlar!
Sopayı ilk sen yiyeceksin, haberin olsun! Dangalak!
Bağırma!
Ne yaptı MHP, ne yaptı ülkücüler, ne yaptı Milliyetçi Hareket Partisi memleketi sevmekten başka. Ne vicdansızlıktır bu.
Sayın Vural, lütfen. Sayın Çıray, buyurun.
Arkadaşlar, ben buraya çıktım, birbirimize saygılı olalım.
Çağatay, bana bak, kendine dikkat et! Ezerim seni haberin olsun, ezerim vallahi! Haddini bil, bülbül!
Ağzından çıkanı kulağın duysun!
Şimdi, değerli arkadaşlar, Hükûmetin politikalarının Türkiye’yi ne hâle getirdiğini, Türkiye’de kardeşlik bağlarını nasıl zayıflattığını Parlamentonun içerisinde görüyoruz şu anda. Bu Parlamentoda şu anda yaşadığımız tablo bu Hükûmetin siyasetinin Türkiye’yi getirdiği yerdir.
Burası MHP’nin sırası, Başbakanlık basın bürosu değil. Dikkat edeceksin!
Şimdi, değerli arkadaşlar, Cumhuriyet Halk Partisi veya Türkiye’de hiç kimse bir tek ananın ağlamasını istemez. Üstelik biz bu sürece destek vermek için belli bir süre kredi açtığımızı da size söylemiştik, açıktan. Fakat ne yazık ki Sayın Başbakan daha ertesi günü burada çıkıp -hani “Barış dili konuşmuyorsunuz, başka dil konuşuyorsunuz.” diyenler için söylüyorum- “Siz kim oluyorsunuz bana kredi verecek.” diye konuşarak bu ortamı bozmuştur. Değerli arkadaşlar, biz bu saatte bunları konuşurken bu konuştuğumuz şeyleri gazetesine yazan bir genel yayın yönetmeni görevden alınmak üzere ya da alındı. Basında sabah çıkan haberlere göre 2 gazetecinin görevden alınması için Başbakan tarafından talimat verildiği söyleniyor. Yani sizin “barış süreci” dediğiniz, “insanlık süreci” dediğiniz bu mu? Bakın, eğer Türkiye’de bir sorun varsa bugün -bu sorun en önemli sorundur- o da şu: Adalet ve Kalkınma Partisi bugüne kadar izlediği siyasetle kardeşlik bağlarını zayıflatmıştır. Bu, bir vebal olarak, bir çıngırak gibi boynunuza asılacak. Bu ülkeyi bu hâle getirdiniz. Sabah uyandınız ırktan, akşam uyandınız etnisiteden, öğleden sonra ümmet, gece vakti başka bir şey… Türkiye’yle oynaya oynaya vidalarını gevşettiniz ve bu siyasetin bedelini bu Türk milleti size ödetecek. Saygılar sunuyorum arkadaşlar.
Buyurun.
AKP’nin getirdiği grup önerisinde Genel Kurulun çalışma saatleri ve Meclis gündemi değiştiriliyor. Her zaman yaptığı şey tabii AKP’nin, elinden gelse sözlüklerden “uzlaşma”, “mutabakat” gibi sözcükleri çıkaracak, muhalefeti Meclise sokmayacak, Danışma Kurulunda muhalefetin hiçbir dediğini dikkate almayacak, gündemi kafanıza göre sık sık değiştirecek, çalışma saatleriyle oynayarak muhalefeti hazırlıksız yakalamaya çalışacaksınız. AKP’nin yıllardır Danışma Kurulundaki tavrı bu. Arkadaşlar, o zaman bu kurulu ne diye topluyorsunuz, dikkate almayacaksanız ne diye toplantıya çağırıyorsunuz? Oldu olacak ismini de “danışma” değil, “dayatma kurulu” yapın olsun bitsin. Değerli milletvekilleri, terörle pazarlığın oluşturduğu ülke gündemi o kadar ağır, bu ülkeyi sevenler o kadar umutsuz ki çalışma saatlerini şöyle yapsan ne olur böyle yapsan ne olur? On dört yıl önce neredeyse salya sümük Kenya’dan paketlenip işbaşındaki Sayın Ecevit’in kurduğu azınlık hükûmetine teslim edilen bebek katili ağlamaklı “Ne isterseniz yaparım, yeter ki bana bir şey yapmayın.” diye yalvarıyordu. Şimdi Hükûmeti karşısına almış ülkemizin egemenlik haklarının pazarlığını yapıyor, koca koca konuşuyor: “AKP’ye iktidarı altın tabakta biz sunduk. On iki yıldır bizim sayemizde iktidarda.” diyor. Her yere laf yetiştirmeye çalışan Başbakan suskun. Suçüstü yakalandığından mıdır nedir azar işitmiş çocuk misali utlu yüklü! Ülkenin Başbakanı kendisine, iktidarına, milletine yapılan hakaretler karşısında suspus. Sözcüleri de bölücübaşının söylediklerini tevil etme gayretine girmişler. Bekir Bozdağ “Devletin imzaladığı bir şey yok.” diyor. İyi de Oslo müzakere tutanakları ile İmralı tutanakları arasındaki zamana bir bakın. PKK’nin siyasal taleplerini tasarı ve teklifler hâlinde AKP Meclise taşımamış mı? Ömer Çelik olan biteni masum göstermeye çalışıyor: “Yapılan müzakereler devletin niteliği ve milletin vasfı üzerine değil.” Ya ne üzerine? “Sosyal barış ve silah bırakma üzerine…” Sayın Çelik, bir bakana “Yalan söylüyorsunuz.” demek bana yakışmaz ama bu kadar gaflet, bu kadar dalalet, -adına ne derseniz deyin- bu kadar saflık yahut milleti saf yerine koymak fazla. Soruyorum: PKK otuz yıldır yürüttüğü terör eylemlerinden ne için vazgeçiyor öyle ise? Üstelik İmralı’daki konuşmaların neredeyse tamamı devlet, millet ve Anayasa üzerine. Ama biz bu zihniyeti tanıyoruz. Terörle pazarlık yapıyorsunuz dediğimizde, Oslo müzakere tutanakları ortaya çıktığında da, önce alev çıktı ağızlarından, yalanladılar, inkâr ettiler, hakaret ettiler, sonra söylediklerinin hepsini yutmak zorunda kaldılar. BDP’nin Genel Başkanı Erbil’de diyor ki: “Biz sızdırmadık ama konuşulanlar ile tutanaklar büyük benzerlik taşıyor. Sızdıranın kim olduğunu araştırıyoruz.” Dikkat edelim arkadaşlar “Bunlar konuşulmadı.” denilmiyor, “Kim sızdırdı? Gazete niye bunu yazdı?” deniyor. Yani, on dört yıl önce Türk askerinin karşısında süt dökmüş kedi gibi duran katili, dünün müebbet mahkûmunu, bugünün muhatap mahkûmu yaparken sen utanmıyorsun da bunu Türk milletine duyuranlar mı utanacak? AKP, milletin gözünde, gerçekleri gizleme ve perdeleme faaliyetlerinde açığa düşmüş, suçüstü yakalanmıştır. AKP ve PKK’nın niyet birlikteliğini perdeleyen “Canım tüm PKK’lılar kötü değil, aralarında namaz kılanlar bile var, iyileri de var. Biz iyileri muhatap alıyoruz.” saptırmaları hep bu yüzdendi, gizli gündemlerini uygulamaktı istedikleri. Teröristlerle pazarlık sürecinde neler neler konuşulmamış ki. PKK’nın, AKP’nin kullandığı terimler hemen hemen aynı. 35 bin kişinin katilinin, bu Mecliste yemin etmiş milletvekillerine ve onlar aracılığı ile AKP Hükûmetine verdiği ev ödevlerinde de bunu görebilirsiniz. Bu konular önceki pazarlıklarda konuşulmasa “Yapılacak, edilecek, böyle olacak.” gibi şartlı cümleler mi kurulur? Bakın bebek katilinin sözlerine: “Rejim değişikliği olacak, yepyeni bir cumhuriyet kurulacak.” diyor. Demokratik özerklik telaffuz edilmeden “Avrupa Yerel Özerklik Şartı’na Türkiye’nin koyduğu çekince kaldırılacak.” diyor. “Aynen İspanya’da olduğu gibi, halkların kendi aralarındaki dayanışma ve kültürü garanti altına alınacak.” Devam ediyor: “Kolektif haklar ve Kürt reformu yasası çıkartılacak. Hakikat ve akil adamlar komisyonu kurulacak. Çekilme Meclis onayıyla olacak.” diyor. Dikkat buyurun lütfen -Meclis, bir başka ülkeyle savaş ya da barış kararı verir- eli kanlı cani, PKK’yı Türk Silahlı Kuvvetleriyle aynı ayarda görüyor ve diyor ki: “Çekilme Meclis kararıyla olacak. Ev hapsi ya da genel affa gerek kalmayacak, hepimiz özgür olacağız.” AKP’nin dördüncü yargı paketi arifesinde, tüm bunlar PKK’ya neredeyse taahhüt edilmiş gibi konuşuyor. Arkasından da diyor ki: “Tayyip Bey’in Başkanlığını destekleriz.” Değerli milletvekilleri, AKP-PKK pazarlıkları sürerken bazı görevlendirilmiş yazarçizer takımı da İngiliz yardakçısı Ali Kemal’i aratmayacak yazılar yazıyorlar, Milliyetçi Hareket Partisini suçluyorlar, Türk milliyetçilerine hakaret edip ayaklarının altına alıyorlar. AKP, terörü önleme konusunda çözüm yanlısı, Milliyetçi Hareket Partisi de bunun önündeki engelmiş gibi, papağanlar misali aynı nakaratı tekrarlıyorlar. Bir milletin onuru, haysiyeti, şerefi hak getire. Onlara on bininci kere tekrar ediyoruz: Terörle mücadelede AKP Milliyetçi Hareket Partisinden ne istemiş de eli böğründe kalmış? Milliyetçi Hareket Partisi bugüne kadar, ne istemiş de yardımcı olmamış? Kastettiğiniz terörle müzakereyse binlerce şehit ve gazinin üzerine ne bizim ne sizin ne de başka birinin pazarlık etmeye yetkisi, ayrıcalığı yok, olamaz da. Köprü altından su mu bağışlıyorsunuz? Şehit anasına, babasına, eşine, evladına sordun mu da pazarlık masasına oturuyorsun? Oğlun gemicikler alırken Sayın Başbakan “Evladını askere gönderiyor musun?” diye rızalarını aldın mı? O hâlde Milliyetçi Hareket Partisinden bu vefasızlığa, bu onursuzluğa nasıl katkı vermesini beklersin? Tüm dünya yıkılsa altında bizler kalsak Iğdırlı, Antepli, Kayserili, Ispartalı, Mersinli, Yozgatlı şehidimizin hakkını aramaktan asla vazgeçmeyeceğiz. “Şehitleri ölü sanmayın, onlar diridir.” diyen yüce kitabımız, “Şehitlerin yeri peygamberlerin yanıdır.” diyen Sevgili Peygamberimiz rehberimiz olduğu sürece şehidi küçümsemenin peygamberlere hakaret etmek olduğunu unutmayacağız, unutturmayacağız. Kendisine hakaret edilen bu millet hem bu dünyada hem de ruzi mahşerde bunun hesabını mutlaka soracaktır. Rahmani kılığa girmiş şeytani projelerin eş başkanlarını, onların yol arkadaşlarını tarih yazacak, evlatlarımız da okuyacak. Tekrar tekrar soruyorsanız Milliyetçi Hareket Partisinin son sözünü, işte son sözümüz: “Mühür vursalar da dilimize, kelepçe geçirseler de kolumuza, zincir taksalar da ayağımıza yine vatan deriz, yine millet deriz ve yine Türklük ve milliyetçilik uğruna düşeriz çetin yollara, kul olmayız Allah’tan başkasına ve çakmak çakmak gözlerimizle, hilal gibi bakışlarımızla meydan okuruz zifirî karanlığa.” Yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.
Adalet ve Kalkınma Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, onu oylamaya sunuyorum…
Karar yeter sayısı…
Karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Karar yeter sayısı vardır. İç Tüzük’ün 37’nci maddesine göre verilmiş bir doğrudan gündeme alınma önergesi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına (2/191) Esas numaralı Kanun Teklifim kırk beş gün içinde Komisyonda görüşülmediğinden İç Tüzük’ün 37’nci maddesi gereğince doğrudan gündeme alınması konusunda gereğinin yapılmasını saygılarımla arz ederim. 15/2/2012 Teklif sahibi, Manisa Milletvekili Sayın Erkan Akçay… Buyurunuz.
Değerli milletvekilleri, kanun teklifimizle Tarım Kanunu’nun 21’inci maddesine göre millî gelirin yüzde 1’i oranında yapılması gereken tarım desteklerinin yüzde 1,5’e çıkarılmasını teklif ediyoruz. 2013 bütçesinde tarıma 8 milyar 900 milyon lira destek verilmesi öngörülmektedir. Bu da millî gelirin binde 49’udur yani millî gelirin yüzde 0,5’ine tekabül etmektedir. Biz ise tarımsal desteğin nakit 8,9 milyar liradan 23,5 milyar liraya çıkarılmasını hedef alıyoruz. Hükûmetin ilgi alanının dışında kalan Türk tarımı ve çiftçimiz Milliyetçi Hareket Partisinin her zaman çok önem verdiği konuların başında gelmektedir. Çiftçilerimizin sorunlarını hiçbir zaman aklımızdan ve gündemimizden çıkarmadık, Meclis faaliyetlerimizi de bu çerçevede gerçekleştirme gayreti içerisindeyiz. Değerli milletvekilleri, AKP ile geçen on yılda yanlış politikaların en büyük kurbanı Türk tarımıdır, Türk çiftçisidir. Tarım, âdeta can çekişmektedir. Üretici fukaralaşmış ve borca batmıştır. On yılda tarımsal kredi borcu 530 milyon liradan 30 milyar liraya çıkmıştır. Borç 6 kat artmıştır. Çiftçinin elinde ödenmemiş faturalar, evinde icra tebligatları vardır. Çiftçi her geçen gün üretimden uzaklaşmaktadır. Türkiye’nin nüfusu hızla artarken, üretim yapan çiftçi sayısı azalmaktadır. İşlenen tarım alanları on yılda 24 milyon hektardan 20 milyon 500 bin hektara düşmüştür. Millî geliri on yılda 3’e katladığını iddia eden Hükûmet, tarımın millî gelirden aldığı payı yüzde 10’dan yüzde 8’e düşürmüştür. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı 2008’de “2008-2012 Tarım Vizyonu” başlığı ile bir belge açıklamıştır. Bu belgenin başında, Sayın Başbakanın “Türk tarımını kalkındırmadan Türkiye’yi kalkındıramayız.” sözüne yer verilmişti. Bu belgedeki hedeflerin hiçbiri yerine getirilmemiştir ancak belgede yer almayan ilkleri Türk milletine yaşattılar. Bu dönemde tarihinde ilk kez kurbanlık hayvan ithal etti Türkiye. Tarım ülkesi Türkiye, saman ithal eden bir ülke durumuna geldi ve canlı hayvan ve et ithalatı yine bu dönemde başladı. İlk kez, Tarım Bakanı, Fransa tarafından tarım alanında şövalye liyakat nişanıyla ödüllendirildi. Türkiye’de ekilen tarım arazisi yüzde 14,5 azalırken Afrika ülkesi Sudan’da doksan dokuz yıllığına 5 milyon dönüm tarım arazisi kiralanıyor. AKP Hükûmeti Türkiye’deki çiftçiyi desteklemek yerine Sudan’da sudan ucuz mazot ve işçilik maliyetleri gibi ucuz girdilerle yapılacak üretimi Türkiye’ye getirme gayreti içerisindedir. Bu durum Türk çiftçisini daha da zarara uğratacaktır. Türkiye’de tarımı iyileştirmesi gerekenler sanki Sudan Tarım Bakanı gibi çalışmaktadır. Bu azimle yabancılardan alacağı liyakat nişanları koleksiyonu da artacaktır. Türkiye’de tarım sektörünün ayakta durabilmesi için üretim maliyetlerinin düşürülmesi gerekmektedir. Temel girdi fiyatları her geçen gün artarken üretim maliyetlerinde elbette düşüş beklenemez. Oysa Hükûmet sadece göz boyuyor, sağ eliyle verdiğini sol eliyle geri alıyor. Tarımda yılda kullanılan 3,5 milyar ton mazottan ÖTV ve KDV olarak 9 milyar Türk lirası tahsil edilmektedir. Hükûmet 2013 için belirlediği 8,9 milyarlık destek ödemelerini, sadece çiftçinin kullandığı mazottan geri almaktadır. Çiftçiye verilen destek ise çiftçinin dişinin gediğini dahi doldurmamaktadır. Örneğin buğday üreticisi dekar başına 56 lira mazot harcaması yaparken, mazot desteği olarak sadece 4 Türk lirası prim ödenmektedir. Çiftçi yeterli desteği alamazken artan girdi fiyatları altında ezilmektedir. 2002’de çiftçimiz 3,5 kilogram buğdayla 1 litre mazot alabilirken, bugün 1 litre mazotu ancak 6,5 kilo buğdayla alabilmektedir.
2002 de 1 kilogram kuru üzüme 1 litre mazot alınabilirken, bugün 2 kilogram veya 1 kilo 900 grama 1 litre mazot ancak alınabilmektedir. Bu düşüncelerle kanun teklifimize desteklerinizi bekler, saygılar sunarım.
Adana Milletvekili Sayın Muharrem Varlı.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; kanun teklifimizin kabulü hakkında söz aldım. Bu vesileyle hepinizi saygıyla selamlıyorum. Bu kanun teklifi, çiftçi desteklerinin biraz daha artırılması, çiftçinin durumunun daha düzeltilmesiyle alakalı içeriği olan bir kanun teklifi. Tabii, destekler denilince akla çitçiye doğrudan yapılan destekler geliyor yani yağlı tohumlara prim destekleri gibi, gübre-mazot destekleri gibi. Bu desteklerin daha da arttırılması yönünde bir kanun teklifi vermişiz. Bakalım, biraz sonra oylamaya sunulacak, değerli iktidar milletvekillerini bu konudaki tavrı da nedir, onu da görmüş olacağız. Tabii, destekler çiftçinin yaşaması için, çiftçinin varlığını devam ettirebilmesi için çok önemli. Bugün dünyanın her tarafında ülkeler çiftçilerini destekliyorlar. Niye? Çünkü çiftçi üreten insan, ürettiğini pazarlayabilen, ürettiğiyle ülkesini doyuran, tahılıyla, meyvesiyle, sebzesiyle ülkesinin insanlarını doyuran insanlar çiftçiler. Ama bugün günümüze geldiğimizde çiftçi hakikaten çok sıkıntıda, çok perişan. Mazot fiyatları geldiğiniz günden bu yana 400 kat artmış arkadaşlar. Gübre fiyatları geldiğiniz günden bu yana yüzde 400 artmış. Şimdi bu şartlarda çiftçinin üretim yapması, çiftçinin ekip biçmesi öyle çok da kolay değil. Ha, biz diyoruz ki, -hep Avrupa Birliğinden bahsediyorsunuz, Avrupa Birliğine girmenin gayreti içinde olduğunuzu iddia ediyorsunuz- Avrupa Birliğindeki ülkelerin çiftçiye vermiş olduğu desteğin gelin yarısını verelim çiftçimize. Keşke verebilsek ama yok; hep Avrupa Birliğinden, Avrupa Birliğindeki çiftçiden, onlarla rekabet etmekten bahsediyorsunuz. Bugün Yunanistan’da bu kriz öncesinde pamuğun desteği 700-800 liraydı. Şu anda ne kadar olduğunu çok iyi bilmiyorum ama Amerika Birleşik Devletlerin’de, bizim çiftçimize vermiş olduğunuz desteğin en az 3 misli. Yani şu anda pamuktaki destekleme primi sertifikalı tohumlarda 420 lira, sertifikasız tohumlarda 350 lira, ABD’de bu rakam en az 3 misli bizim çiftçimize verilen destekten daha fazla. Şimdi, Sayın Bakana bu konuda eleştiriler getirdiğimiz zaman Sayın Bakan -“Biz şu kadar destek veriyoruz, bu kadar destek veriyoruz…”- geliyor burada, çiftçi sanki bütün meselelerini halletmiş, bütün sıkıntılarını halletmiş gibi toz pembe bir tablo çiziyor ama baktığınız zaman bu öyle değil. Yani şimdi sizin vermiş olduğunuz destek çiftçinin dönüme atmış olduğu gübrenin yüzde 1’i bile değil arkadaşlar. Çiftçinin yakmış olduğu mazotun onda 1’i bile değil sizin vermiş olduğunuz destek ama bu desteklerle övünüyorsunuz. Millî gelirin yüzde 1’i kadar destek vermeyi taahhüt ediyorsunuz. Gelin bunu 1,5 yapalım, 2 yapalım. Çiftçi, üreten insan. Ürettiğinden para kazanmak istiyor ama çiftçimiz şu anda para kazanamıyor. Sayın Bakan “Ziraat Bankasından şu kadar fazla kredi verdik, bu kadar fazla kredi verdik.” diyor. Yahu, parası olan bir insan gidip Ziraat Bankasından niye kredi alsın? Parası olan çiftçi gidip Denizbanktan, Finansbanktan niye kredi alsın ya! Keyfine mi gidip kredi alıyor, borçlanıyor? Ancak tarlasını ekebilmek için bu bankalara ipotek veriyor, gidiyor oradan kredi temin ediyor ve tarlasını ekmeye çalışıyor, mazot almaya, gübre almaya çalışıyor. Dolayısıyla, çiftçimizin durumu hiç iyi değil. Bakın, bir şey daha var. Buradan özellikle, çiftçilik yapan AKP’li değerli milletvekillerimize veya çiftçilerin olduğu bölgede yaşayan değerli AKP’li milletvekillerimize seslenmek istiyorum: Şimdi, Adana’da erken mısırdan yani birinci ürün mısırdan 1.400 kilo, 1.500 kilo ürün alınır. Şu anda TÜİK rakamları ne belirlemiş biliyor musunuz Adana’daki ortalamayı? 896 kilogram. Ya, insan Allah’tan korkar biraz! Yani 896 kilogram... Niye? “Destek verdik.” diyorsunuz ya, işte desteklemeyi hem fiyat olarak düşürdünüz hem de aklınız sıra, TÜİK’in vermiş olduğu rakamları baz alıp çiftçinin gerçekten ürettiği rakamı bile fazla görüyorsunuz, onu azaltarak çiftçiye vereceğiniz desteği azaltmış oluyorsunuz dolayısıyla. Gelin bundan vazgeçin. Çukurova’ya gidin sorun, kime sorarsanız sorun, vicdanı olan, Allah korkusu olan herkes söyler, 1.400 kilodur Çukurova’nın ortalaması ama TÜİK’in rakamları 896 kilogram. Var mı böyle bir şey? Buğdaya verdiğiniz destekleme 5 kuruş, mısıra verdiğiniz destekleme 4 kuruş. Gelin bunları artıralım… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinize saygılar sunuyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmemiştir. Gündemin “Seçim” kısmına geçiyoruz. Plan ve Bütçe Komisyonunda boşalan, Adalet ve Kalkınma Partisi Grubuna düşen 1 üyelik için İzmir Milletvekili Sayın İlknur Denizli aday gösterilmiştir. Oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Alınan karar gereğince, sözlü soru önergeleriyle diğer denetim konularını görüşmüyor ve gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” kısmına geçiyoruz. 1’inci sırada yer alan, Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğünde Değişiklik Yapılmasına Dair İçtüzük Teklifi ve Anayasa Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 2’nci sırada yer alan, Devlet Sırrı Kanunu Tasarısı ve Avrupa Birliği Uyum Komisyonu ile Adalet Komisyonu raporlarının görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 3’üncü sırada yer alan, Rize Milletvekili Sayın Nusret Bayraktar ve Kars Milletvekili Sayın Yunus Kılıç ile 16 milletvekilinin; Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun ile Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Cumhuriyet Halk Partisi Grup Başkanvekili İstanbul Milletvekili Sayın Mehmet Akif Hamzaçebi’nin; Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun Teklifi ve Tarım, Orman ve Köyişleri Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Burada. Hükûmet? Burada. 28/02/2013 tarihli birleşimde teklifin tümü üzerindeki görüşmeler tamamlanmıştı. Şimdi, maddelerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. ORMAN KÖYLÜLERİNİN KALKINMALARININ DESTEKLENMESİ VE HAZİNE ADINA ORMAN SINIRLARI DIŞINA ÇIKARILAN YERLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ İLE HAZİNEYE AİT TARIM ARAZİLERİNİN SATIŞI HAKKINDA KANUN İLE ORMAN KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN TEKLİFİ MADDE 1- 19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanunun 6 ncı maddesinin dördüncü fıkrasının sonuna aşağıdaki cümleler eklenmiş, sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesinde yer alan “yüzde onu” ibaresi “tamamen ve münhasıran bilfiil tarımsal amaçlı olarak kullanılan ve üzerinde tarımsal amaçlı yapılar (mandıra, sera, ağıl, kümes vb.) ile sürekli ikamet amacıyla kullanılan konut hariç yapı bulunmayan yerler için yüzde onu, diğer yerler için yüzde yirmisi,” olarak, “üç yılda altı eşit taksitte” ibaresi “beş yılda on eşit taksitte” olarak ve “dört yılda sekiz eşit taksitte” ibaresi “altı yılda oniki eşit taksitte” olarak değiştirilmiştir. “Ancak, tamamen ve münhasıran bilfiil tarımsal amaçlı olarak kullanılan ve üzerinde tarımsal amaçlı yapılar (mandıra, sera, ağıl kümes vb.) ile sürekli ikamet amacıyla kullanılan konut hariç yapı bulunmayan yerler için satış bedeli, rayiç bedelin yüzde ellisi üzerinden hesaplanır, bu şekilde satılan taşınmazların sonradan farklı amaçla kullanılması halinde, taşınmazın satış tarihi itibariyle rayiç bedelinin yüzde yetmişi üzerinden hesaplanacak bedel esas alınarak aradaki fark kanuni faiziyle birlikte ecrimisilin tarh, tahakkuk ve tahsiline ilişkin hükümler uyarınca kayıt malikinden tahsil edilir.” Madde üzerinde gruplar adına ilk söz, Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Sayın Kerim Özkan, Burdur Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum. 1’inci maddede Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz aldım. Bu arada televizyonları başlarında sabırsızlıkla bu kanunun geçmesini bekleyen çiftçi kardeşlerimize de yürekten saygılarımı, sevgilerimi sunuyorum. (x) 428 S. Sayılı Basmayazı 28/02/2013 tarihli 72’nci Birleşim Tutanağı’na eklidir. Bugün, Antalya coğrafyasından, Antalya’nın Gazipaşa’sından, Serik’inden, Manavgat’ından, Alanya’sından, merkezinden, Kumluca’sından, Finike’sinden, Kalkan’ından birçok insan Ankara’daydı, yaklaşık 56 otobüs. Niçin geldiler bunlar? Ekmekleri için geldiler. Yani 2/B, 2002 yılından beri 2/B konuşuyoruz.
“Niye engellediniz?” diye size sormaya gelmişlerdir.
Engelleme diye bir şey söz konusu değil. Yıllardır, ancak Adalet ve Kalkınma Partisi kasaptaki ete soğan doğrar gibi 2002 yılında 25 milyar dolar bu çiftçilerden, bu üreten insanlardan, 2/B arazilerinden bir gelir elde edeceğini sandı, bir kanun teklifi getirdi. Ancak Cumhuriyet Halk Partisinin o gün de, bugün de söylediği söylemi, o “41 Söz”de dile getirdiklerini sizlerle paylaşmak isterim: “2/B arazilerinin mülkiyet sorunu çözülecek, kullandıkları araziler orman köylüsüne bedelsiz verilecek.” Bunu söylemişiz, akabinde “Uzun yıllardır kentsel yerleşim alanına dönüşmüş veya turizm amaçlı kullanıma açılmış olan 2/B alanlarıyla ilgili mülkiyet sorunları hızla çözülecek, sağlanacak kaynak yeni orman alanlarının yaratılmasında kullanılacaktır. Orman köylümüzün yaşadığı yerde işi, aşı ve huzuru olacaktır. Sosyoekonomik tedbirler alınarak ormandan usulsüz faydalanmanın ve her türlü işgalin önüne geçilecektir.” dedik ama on bir yıllık süreçte Adalet ve Kalkınma Partisini bir türlü ikna edemedik. Komisyonlara geldi, gruplara geldi; harcadığımız efor vatandaşı mutlu etmedi. Vatandaş infial hâlinde, İzmir’de Manisa yolunu kesiyor infial hâlinde, Antalya’da defterdarlık basıyor infial hâlinde. Bugün, şu anda serasında çalışması gereken, domates toplaması gereken, biber toplaması gereken, patlıcan toplaması gereken insanlar işini gücünü bırakmış gelmiş, Hükûmetten, Türkiye Büyük Millet Meclisinden bir şeyler bekliyor. (CHP sıralarından alkışlar) Attığımız taş, ürküttüğümüz kurbağaya değmedi arkadaşlar. Bugün yine yanlış yapıyoruz. Biz ne diyoruz: Emlak değeri üzerinden bu çiftçilerimizi bu toprakla buluşturalım. Toprakla koyun, gerisi oyun. Toprağa sahip çıkalım, üretime sahip çıkalım, hayvancılığa sahip çıkalım diyoruz ama ne yazık ki rakamlarla oyalanmaya devam ediyorsunuz. Bakın, 25 milyar dolardan başladık, en sonunda 5 milyar dolara kadar indik, geldik. Ne olurdu sanki bunu 2002’de bizim dediğimiz gibi halletmiş olsaydık, o vatandaşlarımız o topraklarla buluşmuş olsaydı? Ama ne yazık ki dediklerimizi bir anlamda değerlendirmediniz. Seçim bildirgelerimizde yer aldı bu konular değerli arkadaşlarım, sizin de aldı, bizim de aldı. Yıl 2002, Milliyetçi Hareket Partisinin de programında vardı, Adalet ve Kalkınma Partisinin de programında vardı, Cumhuriyet Halk Partisinin de programında vardı: “Sorun 2/B çözülecek.” Ve o günlerde dediğimizde “Hayır, biz o aradan kazanacağımız parayı ekonomide kullanırız.” dediniz. Hayır, bu ormanlar hepimizin, ortak değerimiz. Gelin, bu parayı tekrar ağaçlandırmada, orman alanlarını yaşatmada kullanalım. dedik ama kabul etmediniz. Anayasa Mahkemesinden döndü. Kanun geldi, “Rayiç değerin yüzde 70’i dediniz. Bugün, o feryat eden üreticileri dinledim dışarıda; o anneleri, o teyzeleri, o amcaları dinledim. Diyorlar ki: “İki köy yan yana…” Toprak bütünlüğünüz var da, aradan yol geçiyor… “Hayır, yan yana, alanlarımız beraber.” diyor. Bir milletvekilinin veya imtiyazlı kişinin alanına farklı… İmtiyazlı insana, dönümü 60 lira; imtiyazsız çiftçiye, üreten insana 340 lira. Bu olmaz. Sonra göstermelik… Burada söylemler dile getirdi arkadaşlar, o söylemlerden sonra rayiç değeri yüzde 10 oranında o köylerde artırmışlar. Olmaz değerli arkadaşlarım, vatandaşımızı eşit tutmak zorundayız. Milletvekilinin imtiyazı, memurun imtiyazı, defterdarın imtiyazı, polisin imtiyazı olmaz, köyün imtiyazı olmaz. Bütün atalarımız bu ülke için ulusal Kurtuluş Savaşı’nda hep beraber aynı hedefe kurşun sıktılar. Bu insanlar arasında ayrım yapamayız ama günümüz koşullarında rayiç değer üzerinde bu ayrım yapılmış, bunu düzeltin diyoruz, Hükûmet yetkililerini uyarıyoruz. O emlak dairelerinde, Millî Emlakta çalışan insanlarımız fedakârca çalışmışlar. Bakın, onların da alın terlerini vermemişsiniz. Ek mesai yapmışlar, ek mesai ücretlerini takdim etmemişsiniz, onlar da feryat ediyor çiftçiler gibi. Bu konunun çözülmesi gerekiyor. Önergelerimiz var, bu önergelerimizi, gelin, hep beraber değerlendirelim, bu çiftçilerimizi emlak değeri üzerinden bu topraklarla buluşturalım, orman köylülerine bedelsiz verelim. Orman köylüleri o dağlarda, o orman arazilerinde isimsiz kahramanlardır. Doğduğumuz topraklarda doymak istiyoruz. Değerli arkadaşlarım, bakın -ben o coğrafyada o çok çalıştım- bu insanlar, bundan otuz sene kırk sene önce, bir kürek iki yürek, karı-koca, ellerinde sadece gaz ocağı var. O zaman Aygaz, Milangaz, İpragaz yoktu, sadece gaz ocağı… Gazlı bir ocak, bir yatak, bir yorgan, bir de kürekle bu alanlara indiler. Bu alanlar taşlıktı, bu alanlar tarım arazisi değildi, çadırını kurdu, bu süreçte üretim yaptı. Bu süreçte ne yaptı? Çocuklarını okuttu; yetmedi, bu çocuklarını memur yaptı, düğünleri yaptı bu gelir ve getiriyle, ancak -o araziye verecek parayı toplayamadı- hayatını idame ettirdi. Bu, Alanya’da böyle, Manavgat’ta böyle, Burdur’da böyle, Muğla’da böyle, İzmir’de böyle, Mersin’de böyle, Türkiye coğrafyasında böyle ne yazık ki. Bu insanlar, evlatlarıyla, düğünlerinde borçlarıyla gark oldular bu süreç içerisinde, buraya ayrıca bir artırım yapamadılar. Onun için feryat ediyorlar “Elimizde yok bu para.” diyorlar. “Olmuş olsa biz bunu alırız çünkü yıllardır bizim en ücra köşelerde ürettiğimiz domates para etmedi; biz dünyanın en pahalı mazotunu kullandık, dünyanın en pahalı elektriğini kullandık, dünyanın en pahalı ilacını kullandık, en pahalı tohumunu kullandık ama bizim üzerimizden geçinenler rant sahibi oldular, kat sahibi oldular, zengin oldular ama bizler olduğumuz yerde sayıyoruz. Bizim çocuklarımız, sizin çocuklarınız gibi imtiyaz sahibi değil, onlar hem çalıştılar hem okudular.” diyorlar.
Gemiyi de söyle, gemiyi!
O zorluğu sizin aranızda görenler de var, bizim aramızda görenler de var. O zorlukları görenlerden biri de kardeşiniz. Kolay olmadı buralara gelmek yani “Buraya gelinceye kadar çok çektik zoru, Allah’ım cümlenle koru.” diyoruz. Bu vatandaşlar da aynı şeyi söylüyor, kapısına yazmış, seranın kapısına. Seranın kapısına şunu yazmış: “Allah’ım, bunu kuruncaya kadar çok çektim zoru, cümlenle koru.” diyor. Ne demek bu? Serası onun ekmeği, ekmek teknesine sahip çıkıyor. Onun için, bu 2/B’yle ilgili söylemlerinizi değiştirmeniz, önergelerimizi kabul etmeniz gerekiyor. O, iştahınızı kabartan, kasaptaki ete soğan doğramaktan vazgeçmeniz gerekiyor. Bundan vazgeçersek, bugün o binlerce insanı mutlu edersek, aynı şekilde İstanbul’da bir göz evi olmuş bu insanlar da bu kanunun çıkmasını bekliyor. Beykoz’da, Sultanbeyli’de, İstanbul’un değişik, Avcılar’ında, bu kanunun çıkmasını bekleyen milyonlarımız var. Bunların istemlerine göre bu Meclisin hareket etmesini talep ediyoruz. Yine aynı şekilde, elinde tapusu olan vatandaşlarımız var. Ormanla mahkemeye düşmüş, mahkeme, tapusu olduğu hâlde elinde mülkiyeti elinden almış, ormana çıkarmış ama o insanlar hâlâ orada ekip dikip, bir şeyler üretiyorlar. Onların da haklarının korunması gerekiyor, onlar da feryat ediyor “Benim atamdan kaldı.” diyor. 10 dönüm, 15 dönüm, 20 dönüm, yerine göre 60 dönüm, 40 dönüm. “Bu yer benim atamdan kaldı, dedelerimden kaldı, yıllardır biz burada tarım yapıyorduk ama elimizden alınmış, ormana geçmiş, haberimiz yok. Bu konuda bir düzenleme istiyoruz, bu yerler bizim, bizim namusumuz bu topraklar.” diye feryat ediyorlar. Bunların da söylemlerini, isteklerini kabul etmeniz gerekiyor. Daha önce, bakın, değerli arkadaşlarım, bunlar olurken katkı payı aldınız. Benim Burdur’umda, Elsazı’nda metrekareye 3 bin lira değer biçmişiz, rayiç değer. Vatandaş şu anda 500 liraya alıp satıyor bunları. 500 liraya; 3 bin lira değer biçmişisiniz. 500 liraya alıp satarken, siz 3 bin lira değer biçiyorsunuz ve bunun da “güzellik” olduğunu söylüyorsunuz. Bu, güzellik değil arkadaşlarım. “Gelin, bunları emlak değeri üzerinden bir değerlendirmeye tabi tutun.” diye feryat ediyoruz. Yine, aynı şekilde, bu süre 26 Nisanda bitti, bundan sonra da bir uzatma talepleri var. Bu uzatmayı da bu Meclis olarak bugün, burada, yapmamız gerekiyor. Bakana soruyoruz: “Sayın Bakan, bu konuda bir uzatmanız olacak mı?” Cevap yok ama on binler, yüz binler bu sorunun cevabını bekliyor. Bu konuda, bu değerlerin tespiti konusunda bir cevap vermesini de Sayın Bakandan rica ediyorum. Değerli arkadaşlarım, vatandaşlarımız dertli, sorun çok. Emeklilerde dert var, işçilerde dert var, öğrencilerde dert var, şoförlerde dert var; dert, dert, dert, dert… Bu derdin çözüm yeri de Türkiye Büyük Millet Meclisi. Onları da, inşallah vereceğiniz oylarla bu sorunu bugün çözeceğiz. Bu duygularla hepinize saygılar, sevgiler sunuyorum.
Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına, Manisa Milletvekili Sayın Sümer Oral. Buyurun Sayın Oral.
Bugün görüşmekte olduğumuz 5 maddeden oluşan kanun teklifi, dokuz ay kadar önce, 19 Nisan 2012 günü burada görüşülüp kabul ettiğimiz, kısaca 2/B diye isimlendirilen kanunda yeni bir değişiklik öngörüyor. Böylece, dokuz ay gibi uzunca olmayan bir süre içinde yapılan ikinci bir kanuni değişiklik. 30 Ocak 2013 tarihinde yani otuz üç gün kadar önce gene aynı konuda ve aynı kanunda rayiç bedel ile ilgili bir değişiklik daha gerçekleştirildi. Neticede, Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kurulu, dokuz ay içinde yirmi sekiz gün ara ile aynı konuda ikinci değişikliği görüşme durumuyla karşı karşıya kalıyor. Haklı ve doğru olarak bugün ele alınan değişikliğin, aynı konuyla ilgili bir ay kadar önce kanunlaştırdığımız düzenleme içinde niçin düşünülmediğini anlamak güç. Aynı kanunda ve aynı konuda bu kadar kısa aralıklarla değişikliğe gidilmesi, bizim Parlamento geleneğimizde fazlaca rastlanan bir uygulama değil, hele hele Maliye Bakanlığı tatbikatında hiç değil. Kaldı ki bir ay ara ile yapılan her iki değişikliğin de 19 Nisan 2012 tarihli 2/B’ye ilişkin ana kanunda yer alması gerekirdi. Gecikmeyle gelen bu tür değişiklikler, kuşkusuz, bazı yurttaşlarımızı ekonomik açıdan mağduriyete düşürmüş olabilir, hatta olabilir değil olmuştur. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; daha önce bazı değerli milletvekili arkadaşlarımızın da dile getirdiği gibi 2/B olayı hayli uzun geçmişe sahiptir. Esasen bu konu, 2001 ve 2002 yıllarında kapsamlı biçimde ele alındı, hazırlıkları yapıldı, ancak Anayasa’da mevcut hükümler karşısında Meclise sunulamamış idi. Hatırlanacağı üzere, aynı dönemde hazine taşınmazlarının satışına sürat ve kolaylık kazandırmak amacıyla 29 Haziran 2001 tarihinde 4706 sayılı Kanun çıkarıldı. Taksitli satış, KDV muafiyeti gibi daha bir kısım kolaylıklar ve imkânlar sağlanmıştı. Değerli Başkan, sayın milletvekilleri; 2/B olarak adlandırdığımız hazineye ait taşınmazları; bir, üzerinde yapılaşma olan ve/veya imar planı içinde kalanlar; iki, imar planları dışında tarım alanında kalanlar olmak üzere iki grup altında ele alıp satış şartlarının buna göre belirlenmesi gerekirdi. Yapılan uyarılara rağmen satış şartları belirlenirken üzerinde yapılaşma olan ve imar planı içinde kalan taşınmazlar ve tarım alanı vasfında olan taşınmazlar ayrımı yapılmamıştır. Oysa 2/B alanları ayrıma tabi tutularak, tarım alanlarının daha uygun şartlarda çiftçilere satılması için bazı düzenlemelerin yapılması gerekirdi. Hazine arazilerinin satışına yönelik olarak daha önce çıkarılmış bulunan kanunlarda bu ayrım hep yapılmıştır. Tarım arazisi için neden özel şartlar getirilmedi bunun sebebini anlamak gerçekten mümkün değil. Bu yetmezmiş gibi, 6292 sayılı Kanun’da değişiklik yapılarak 30 Ocak 2013 gün ve 6412 sayılı Kanun yine tarım alanı-yapılaşmış alan ayrımı yapılmaksızın satışı yapılacak taşınmazın 400 metrekareye kadar kısmı için rayiç bedelin yüzde 50’sinin alınması esası getirilmiştir. Şimdi, yanlışlığın farkına varıldı ve tarım alanlarını da rayiç bedelin yarısı üzerinden satmak için kanun teklifi getiriliyor ama maalesef geç kalındı. Rayiç değerin yüzde 70’ini ödeyerek tarlasını satın alamayacağını anlayan birçok çiftçi ellerindeki arazileri âdeta yok pahasına noter senediyle devretmek zorunda kaldı. Şimdi 2/B vasfındaki bu tarlaların bir kısmı için satın alma hakkı kanuni tabirle “akdi halef” denilen bazı kişilerin eline geçti. Sayın Başkan, uzun süredir kamuoyunun gündeminde bulunan 2/B sorununun çözümünden esas itibarıyla beklenen şudur: Birincisi: Bin bir mahrumiyet içinde çoluk çocuğu ile geçim mücadelesi veren orman köylüsüne imkân sağlamak, ona daha iyi şartlar sunmak. İkincisi: Yıllarca üzerinde yaşadığı, çalıştığı, hayatını kazandığı taşınmazları uygun şartlarla ona devretmek. Temel amaç bu idi. Peki, bu amaçla çıkarılan kanun uygulamasına bugün baktığımızda, gösterilen gayretlere baktığımızda bu amaca paralel bir seyir görülüyor mu? Ne yazık ki bunlara olumlu cevap verme imkânı yok. Tarım alanlarının satışında yaşanan başka bir sıkıntıyı gündeme getirmek istiyorum. Hatırlarsak 2/B arazilerinin satışı gündeme geldiğinde, Hükûmet, satışlara hazırlık olmak ve satışları kolaylaştırmak için 2009 yılında bazı kanunlarda değişiklik tasarılarını Türkiye Büyük Millet Meclisine sevk etti ve bu tasarılar kanunlaştı. Bunlardan biri de Kadastro Kanunu’na eklenen “Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Kadastrosu ve Tescili” başlıklı ek madde 4’tür. Bu maddenin beşinci fıkrasında, bu madde kapsamındaki kadastro ifraz ve tescil işlemlerinin 3194 sayılı Kanun ile 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu’ndaki kısıtlamalara tabi olmaksızın yapılacağı öngörülmüştür. Bu değişiklikle Hükûmet, 2/B arazilerinin satışında İmar Kanunu’ndan ve Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu’ndan gelen kısıtlamaları ortadan kaldırarak satışları kolaylaştırmak istiyordu. Ancak, 4’üncü maddenin beşinci fıkrası bilahare Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildi. Tarım arazilerinin parçalara bölünerek verimliliğinin düşmesi uygun değil ama ortaya çıkan sorun da çözülmeli. Çözülmediği takdirde 20 bin metrekarenin altındaki 2/B arazilerinin çiftçilere satışı mümkün olamayacak. Bu konuda, Anayasa’ya uygun düşecek bir çözüm bulmak ve geliştirmek gerekecek. Önemle belirtmek gerekir ki 2/B vasfındaki tarım arazilerinin çok büyük bir bölümünün esas hak sahipleri bugün hayatta değiller. Bu yerler hayatta olmayan hak sahiplerinin mirasçıları tarafından satın alınacaktır. Bu sorun çözüme kavuşturulmadığı takdirde 2/B tarım arazilerinin büyük bölümü satılamayacaktır. Güncelleme yapılarak bu sorunu çözmek de mümkün değil. Sorun çözülmediği takdirde binlerce dava ile mahkemeler uğraşmak zorunda kalacak. Bilindiği gibi, güncelleme çalışmaları yapılırken iptal kararı olmadığından hisseli tespit yapıldı. Bu çalışmalara göre tapudan hisseli tescil istendiğinde bu tescil işlemi yapılamaz, yapılsa da kanuna aykırı olur. Anayasa Mahkemesi kararı tescilden sonra yayımlanmış olsaydı sorun çıkmazdı ama şimdi çıkar. Satılması planlanan 2/B tarım arazilerinin adet olarak yüzde kaçı 20 dönümün üzerinde, yüzde kaçı 20 dönümün altında, bunun oranını bilmiyoruz ama tahmin, 20 dönümün altındaki arazi sayısının daha fazla olduğudur. Öyle görülüyor ki bu kanun uygulamasında ciddi sorunlarla karşı karşıyayız. Sayın Başkan, teşekkür eder, değerli arkadaşlarıma saygılar sunarım.
Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına Bitlis Milletvekili Sayın Hüsamettin Zenderlioğlu.
Ayrıca, 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü’nü kutluyorum. Burada görülen odur ki, AKP Hükûmeti çıkarılan yasalardan umduğunu bulamadığı için yeniden yasa çıkarmaya çalışıyor. Bilindiği gibi, kamuoyunda “2/B yasası” olarak bilinen 6292 sayılı Yasa 19 Nisan 2012 tarihinde Parlamentoda kabul edilmiş idi. Yeni yasanın üzerinden daha bir ay geçmemesine rağmen yeterli olmadığı ortaya çıkmıştır. Yenisinin de toplumun taleplerine cevap olabileceğini düşünmüyoruz. Şimdi, neden bu yasa parça parça çıkarılmak isteniyor anlamış değiliz. Bu işin içinde kuşkusuz rant vardır. Yoksa, bir AKP Hükûmeti klasiği olarak mı değerlendirelim? Bu kadar adaletsiz, bu kadar hukuksuz ve hakkaniyete uygun olmayan böylesi bir yasayı tekrar Parlamentoya getirmek ne anlama geliyor acaba? Her nedense, bu Parlamentonun çıkardığı mera yasaları, 2/B yasaları yürürlüğe girer girmez sanki birileri karanlıktan bağırarak “Yahu, arkadaşlar, benim istediğim yasa bu değildir. Bunu götürün değiştirin, yoksa ortalığı duman ederim.” der gibi geliyor. Bakarsınız, bir sabah tekrar, birinin çıkarına uygun değil ise başka bir madde değiştirme istemiyle Meclis gündemine gelir. Ne yazık ki böylesi temel yasalar enine boyuna ölçülmeden, biçilmeden, kârı zararı hesaba katılmadan tekrar gündeme gelmektedir. Böyle yasa çıkarmak olmaz. Salt çoğunluğa güvenerek birilerine rant kapısını açmak için bir günde milyoner yaratmak toplumsal ahlaka aykırıdır, etik olarak da uygun görmüyoruz. Elbette, çıkarılan bu yasa ayet değildir, değişmesi gerekebilir. Toplumun yararına değiştirilmesi elbette önemlidir, kimse buna karşı çıkmaz, muhalefet etmez ama görülen o ki bizde durum böyle değildir. Neden bunları söylüyoruz? Muhalefetin sesine kulak verin, söylemlerini, düşüncelerini dikkate alınız diye. Genel Kurulda defalarca, bu konuda değişiklik içeren önergeler verdik. Yine, AKP iktidarı, çoğunluğuna güvenerek önergelerimizi kuşkusuz reddetmiştir. Neden tartıştığımız da bu noktada gizlidir. Aslında, yeni AKP Hükûmetinin çıkarmış olduğu kanun tasarıları yeterince kamuoyuyla, sivil toplum örgütleriyle, konunun erbabı, uzmanıyla da tartışılmamıştır. Şu anda görüşmekte olduğumuz yasa teklifi yine böyle antidemokratik bir zihniyetin ürünüdür. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; ormanlar bir ülkenin akciğeridir, tüm canlıların ortak yaşam alanıdır, insanların ortak zenginliği ve hazinesidir. Ormanlar insan yaşamının olmazsa olmazıdır. Ormanların korunması, geliştirilmesi insanlığın temel görevidir. Ormanları geçim kaynağı olarak görmemeliyiz. Ormanlar geleceğimizdir. Kimse geleceğimizi yok etmeye yeltenmesin. Aslında, ormanlar, cumhuriyetin kuruluşundan sonra 1937 yılında çıkarılan yeni bir yasayla koruma altına alınmıştır. Tapu Kadastro Yasası’yla da orman alanlarının sınırları belirlenmeye çalışılmıştır. Türkiye topraklarının yüzde 80’i ormanla kaplı idi, ne yazık ki şu anda yüzde 20’ye düşmüştür. Sözüm ona, bazı kurnazlar orman niteliği üzerinde uzman kesilerek ormanların yok olmasına neden olmuşlardır. Hangi hileyle, yalanla, orman ürünlerini ve arazilerini nasıl talan edebiliriz hesabını yapanlar var. Bunlar, ormanların insan sağlığı, ekolojik değerlerle ilgili bölümünü dikkate almamaktadırlar. Her ne kadar yasalarda orman alanının korunması sağlanmaya çalışılmışsa da doğal afetler sonucu, yıldırım düşmesi, köylünün tarla açma istemleri ve kasıtlı orman yangınlarının çıkarılması orman alanlarının daraltılmasına neden olmuştur. Yanan orman alanlarında ağaçlandırma yapılmamıştır çünkü kasıtlı yakılmıştır. Maalesef askerî operasyonlarda bölgemizde de binlerce hektar orman kasıtlı olarak yakılmış, ekolojik dengeyi de bozmuştur. Örnek verecek olursak Bitlis bölgesinde, özellikle, Şeyh Cuma ormanları, Hecinan ormanları, Mutki ilçemize bağlı Kerebo, Hilolin, Samo, Tılmi, Dölek ormanlarının çatışma alanı olarak nitelendirilmesi sonucu büyük bir bölümü yakılmış yani doğanın yüreğine ateş düşürülmüştür. Norşin ilçemize bağlı Gölbaşı beldesi de 2/B kapsamındadır. Bir kez köylüler bu toprakları almıştır, şimdi ikinci kez bu toprakları alacak güçte değillerdir. Zaten köylülerin durumu iyi değil. Bir de yeniden kendi topraklarını almaya kalkışırlarsa ekonomik olarak çökme noktasına gelebilirler. Ormanların diğer kalan kısmı ise, orman kesim müteahhitleri tarafından talan edilmiştir. Bilinçli bir orman kesimi yoktur. Kim ne kopardıysa kârdır anlayışıyla ormanlara saldırmaktadır. Tüm bu işlemlerin çoğu devletin resmî organı olan orman işletmelerinin vasıtasıyla da olmuştur. Orman müdürleri fakir fukara olan insanların kuru odun toplamasına göz açtırmazken, öte yandan müteahhidin de yasal yetkiye dayanarak ormanı yok etmesine sessiz kalmaları manidar değil midir sizce? Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bu nedenle başta orman, mera ve benzeri yerleri, devletin arazisi, akarsuları, kıyı şeridi, doğal varlıkları yerli ve yabancı sermayeye peşkeş çekilmektedir. Bu alanların satışı ve kiralanması belli çevrelere yapılmaktadır. Bu uygulamalar yüzünden özellikle tarih ve kültür alanları da bir bir bu kirli politikalara kurban edilmektedir. Özellikle binlerce yıllık tarih ve kültür mirasları sular altında kalmaya zorlanmıştır. Ilısu Barajı, Hasankeyf gibi tarihî mirasları yok etmektedir. 2/B maddesinin buna dayanarak çıkarılması İstanbul, Antalya, Muğla, İzmir gibi verimli olan alanları parsellemesi, bölüşmesidir. Sultançiftliği’nin durumu ortada, değil mi? Hâlbuki ormanların canlı örtüsü olan ağaçları yok ederek tarım arazisi olarak kullanılmasının ne yararı vardır, varın siz düşünün. Her şey para için değildir ve olmamalıdır. Bilim ve fen açısından orman niteliğini kaybetmek, kendiliğinden oluşan bir süreç asla değildir. Birilerinin çıkarlarını toplumun çıkarlarının üstünde tutanların marifeti ile meydana gelmektedir. 2/B arazisinin kendiliğinden orman arazisine dönüştüğünü söylemek biraz safdilliliktir. Yakılan, yıkılan, tarumar edilen yerleri tekrar orman alanlarına dönüştürmek gerekir ama ne yazık ki bunlar yapılmıyor. Bilime ve insanlık hukukuna uygun olmayan gerekçelerle kendimizi böylesi politikalarla kandırıyoruz. AKP Hükûmeti, bu süreçte topraksız köylünün toprak sorununun çözümü olarak orman içinde yaşayan köylüyü emsal göstererek sürekli ormanların bölüşümünü sağlamayı yasal değişikliklerle gündeme getirmektedir. Bu yanıltıcı politikaların, orman köylüsünün yoksulluğunu giderme yöntemi olmadığını siz de biliyorsunuz. Talan politikasıyla bazı çevrelerin ceplerini şişirdiğini biliyoruz. 2/B arazisinin orman köylerinde yaşayanları mağdur ettiği, köylünün toprak sorununu orman alanına bağladığı gün gibi açık ve ortadadır. Birbirimizi yanıltmayalım. Bu arazilerin satılmasını heyecanla isteyen hangi çevrelerdir? Bakın, inceleyin, göreceksiniz ki kayıt dışı parası olanlardır, yerli ve yabancı sermayelerdir. Bu ülkede arazi işletme ve kullanma planı yapılmadığından yerleşim alanları, tarım, sanayi ve mera alanları net olarak açık değildir. Ormanlara zarar verenler, bu arazileri satmak, yurttaşlar arasında ayrım yapmak haksızlığa neden olmaktadır. Bu girişimle, bu anlayışla yurttaşlar arasında adaleti asla sağlamayacaksınız. Bu yöntem orman köylüsünün sorunlarını da çözmez. Söz konusu yasa adaletin ruhuna uygun da değildir; orman alanında villa, tatil köyü, fabrika yapanların çıkarına hizmet edecektir. Bu da haksızlık ve adaletsizliktir. AKP iktidarı hazine arazilerini özel şirketlere satarken öte yandan orman köylüsünün bu rayiç bedelle arazileri satın alma imkânı elbette yoktur. Yeni tasarıda rayiç bedeli yüzde 70’ten yüzde 50’ye çekmenin de bir faydası yoktur. Yani köylü yine mağdur olacaktır, yine bu köylü işsiz güçsüz kalacaktır. Bu nedenle şunu söylemek istiyoruz: Orman köylülerine arazilerin bedelsiz olarak verilmesini talep ediyoruz. Hepinizi saygıyla sevgiyle selamlıyorum.
Buyurun.
Bu “2/B” diye bilinen yasanın içerisinde hazine arazilerinin satışı da var. Tabii, o zaman komisyonda görüşülürken de -Değerli Komisyon Başkanımız da burada, kendisi de gayet iyi bilirler- ben, komisyonda da bu rayiç bedelin yüzde 70’inin çok yüksek olacağını, yüzde 50 olması gerektiğini özellikle söylemiştim. Komisyondan da yüzde 50 olarak geçti ama daha sonra Genel Kurulda, Maliye Bakanlığının ve Sayın Başbakanın talimatıyla yüzde 70’e çekildi. Ama şimdi, tepkiler oluşunca, vatandaşta sıkıntı oluşunca yeniden yüzde 50’ye çekilerek iyi bir şey -aslında çiftçinin faydasına- ama yeterli olmayan bir düzenleme yapılıyor. Şimdi, bir defa 2/B yasası içerisinde İstanbul’un içerisindeki arsalar da var, Bodrum’daki arsalar da var, Adana’da çiftçinin ekip diktiği tarlalar da var. Şimdi, bunları birbirinden ayırt etmek lazım. Elbette ki İstanbul’daki, İstanbul’un içerisindeki arsanın rayiç bedeli, ödeme imkânları çiftçinin ödeme imkânlarıyla bir olacak diye bir şey yok. Orayı satın alacak olan insanların elbette ki çiftçiden çok daha fazla parası var ki böyle bir yatırıma yönelmek istiyor. Şimdi, oradaki arsayla siz çiftçinin alacağı tarlayı aynı kategoriye koyar, aynı düzenlemeyi yaparsanız burada hata yaparsınız. Bir defa, Bodrum’daki tatil köyleri, İstanbul’un merkezindeki arsalarla çiftçinin işlediği tarlaları birbirinden ayırt etmemiz lazım. Eğer biz gerçekten bu arazileri köylünün almasını, çiftçinin almasını istiyorsak, bu manada da kolaylıklar sağlamamız lazım. Nasıl kolaylıklar sağlamamız lazım? Şimdi, bir defa, rayiç bedel ne kadar olacak bu belli değil. Rayiç bedeli kimin vicdanına, kimin insafına bırakacağız; bu da belli değil. Burada önemli bir komisyon kurmak lazım. Bu komisyonun içerisinde çiftçinin mutlak olması lazım, ziraat odasının temsilcisinin olması lazım, belediyelerin yetkililerinin olması lazım; kaymakamlığın, ilçe tarım müdürlüğünün yetkililerinin olması lazım ve orada söz sahibi insanların olması lazım. Eğer bu kapsamda rayiç bedel belirlenirse adaletli ve güzel bir rayiç bedel belirlenmiş olur. Köylünün, çiftçinin lehine bir rayiç bedel belirlenmiş olur. Ama siz bunu “Sadece bakanlık yetkilileri belirleyecek.” derseniz, burada olumsuz şeyler çıkabilir. O zaman bu tarlaları köylü ve çiftçi alamaz. Dolayısıyla -ardından, hemen bir hafta sonra, bu yasayı çıkardıktan bir hafta sonra yabancılara mülk satışı yasasını çıkardınız- köylünün, çiftçinin alamadığı araziyi bir başkası alır. Bu da hiç hoş olmaz arkadaşlar, hiç doğru olmaz. Yani biz, bu tarlayı yıllardan beri eken, babasından, dedesinden, ondan miras kalmış, yıllardan beri ekip süren insanların bu tarlaları almasını arzu ediyoruz. Onun için gayret gösteriyoruz. Bizim buradaki bakış açımız bu. Şimdi, işte, rayiç bedelin yüzde 50’si, altı yıl, 12 taksit, hazine arazileri için bu; belediyenin mücavir alanı içerisinde değil ise eğer, altı yıl, 12 taksit. Bana göre yeterli değil. Hem yıl sayısı hem taksit sayısı uzatılmalı. Şimdi, 30 dönüm, 40 dönüm, 50 dönüm tarlası olan gariban bir köylünün bu şartlarda bu tarlayı alması mümkün değil. O köylü o tarlayı alamazsa, para sahipleri, mülk sahipleri gidip o tarlayı satın alır, o zaman da hır çıkar arkadaşlar, hır çıkar. Yani bu hiç iyi bir sonuç doğurmaz. Memleketimiz açısından da, orada yaşayan insanlar açısından da çok iyi bir şey ortaya çıkmaz. Bizim, köylünün ve çiftçinin bu tarlaları alabilmesi için burada en asgariden düzenleme yapmamız lazım. Gelin, on yıla çıkartalım, taksit sayısını yirmiye çıkartalım. Gelin, bunu köylü alsın, çiftçi alsın arkadaşlar. Niye korkuyoruz bundan? Yani bu tarlaları yıllardan beri bu insanlar sahiplenmiş, ekmişler, ecri mislini gidip devlete ödemişler, parasını tıkır tıkır ödemişler. Niye bundan korkuyoruz? Gelin bunu daha da arttıralım. Tamam, geçmişe göre, bir öncekine göre iyi bir düzenleme ama yeterli bir düzenleme değil. Bunu daha da geliştirmemiz, daha da arttırmamız lazım yoksa her hâlükârda -bakın göreceksiniz- bu tarlaları çiftçilerimiz satın alamayacaklar. Ama Bodrum’daki birinci sınıf, efendim, tatil beldesindeki arsayı ne kadar bedelle satıyorsan sat kardeşim, bu beni ilgilendirmiyor. İstanbul’un göbeğindeki arsayı da hangi bedelle satıyorsan sat, bu da beni ilgilendirmiyor. Beni ilgilendiren kısmı, çiftçi alsın, köylü alsın. Eken, diken, bu tarlayı yıllardan beri sahiplenen insanlar bu tarlaları alsınlar. Zaten çiftçinin durumu ortada -mazot fiyatları, gübre fiyatları- ektiğinden para kazanamıyor. Dolayısıyla, daha iyi bir düzenleme yapmayı umuyor, hepinize saygılar sunuyorum.
Buyurun.
Bu maddede de ifade edildiği gibi, bugün, burada tarımla uğraşan, kendi bölgesinde seracılık yapan, farklı amaçlarda arazisini ekip diken kişilere özel bir daha ayrı iskonto yapıyoruz. Yani bu kişiler rayiç bedelin yüzde 50’sini ödüyorlar, peşinat olarak yüzde 10’unu yatıracaklar ve belediye sınırları içerisinde beş yılda, belediye sınırları dışında ise altı yılda ödeyecekler. Bugün Türkiye Büyük Millet Meclisi olarak tarımla uğraşan çiftçilerimize dönük böyle bir iyileştirme yapıyoruz. Bu, elbette sevindirici bir husus. Bütün buraya çıkan arkadaşlar da bu konunun faydalı olduğunu ifade ettiler ama ben, burada, şahsımla ilgili bazı arkadaşlar adımı geçirdiği için veya köyümden bahsettikleri için yüce Meclise bilgi vermek durumundayım. Bundan daha önceki dönemde Antalya Milletvekilimiz Sayın Gürkut Acar benim köyüm olan Yurtpınar köyündeki rayiç bedel fiyatlarının ne olduğunu soruyor ve diyor ki: “Yurtpınar’da rayiç bedelin metrekare birim fiyatı nedir, onun dibindeki komşu köylerin metrekare birim fiyatı nedir?” diye soruyor, “Burada siyasi bir etki var mıdır?” diye de ekliyor. Ve buna cevap -âdeta Gürkut Bey’e cevap- kendi aralarında bir koordinasyonsuzluk var ki grup toplantısında Sayın Genel Başkan Kılıçdaroğlu’ndan geliyor. Ulusal bir gazetede adımdan bahsediliyor ve bu bahsetmiş olduğu benim köyümün dibindeki köyleri sırayla sayıyor: “Alaylı köyünün rayiç bedeli şudur, milletvekilinin bir köyü -oysa benim köyüm değil, CV’me baksa görürdü- Murtuna rayiç bedeli şudur, bir diğer köyü Kurşunlu, rayiç bedeli budur ve burada rayiç bedelleri düşüktür.” diyor. İşte, aslında Gürkut Bey’e Sayın Kılıçdaroğlu cevap veriyor. Benim köyüm, Kılıçdaroğlu’nun saymış olduğu bu üç köyün tam ortasındaki köy ve bunlardan rayiç bedeli 10 lira daha yüksek. Ne oldu şimdi? Hani benim köyümde rayiç bedel daha düşüktü? Şimdi, bir genel başkana cevap vermek buradan uygun düşmezdi ama sanırım yanlış bilgilendirme ve yönlendirmelerden dolayı bir genel başkana cevap vermek durumunda kaldım ve bu genel başkan hesap uzmanı. Hesap uzmanı olan bir kişi “doğru bilgiye ulaşabilen” demektir. Size böyle bir bilgi aktarıldıysa bunu defterdarlığa açıp sorarsınız “Bu bilgi doğru mudur?” diye, “Bu milletvekili hangi köydendir?” diye sorarsınız. Bunun bitişiğindeki köylerin fiyatını da sorarsınız ve sorduğunuz zaman görürsünüz ki benim köyümün fiyatı, dibindeki köylerden daha yüksektir. Maalesef, biz bugün burada 2/B Yasasında köylüye dönük bu indirimi konuşacakken, arkadaşlarımızın “kasaba siyaseti” mantığıyla olayı buralara indirgemelerinden dolayı bunlara cevap vermek zorunda kalıyoruz. Ben buradan şunu anlıyorum: Cumhuriyet Halk Partili arkadaşlar “Eğer biz olsaydık öncelikle kendi köyümüzün fiyatlarıyla ilgilenirdik; Antalya’nın tamamıyla ilgilenmezdik, Türkiye’nin tamamıyla ilgilenmezdik.” demek istiyorlar ve bunu burada ifade eden bütün arkadaşların zihniyetinin bu olduğunu ifade etmek istiyorum. Peki, onların da bölgeleri olabilir. Ya onların bölgelerindeki fiyat, yani Cumhuriyet Halk Partili bir milletvekilinin kendi bölgesindeki fiyat buradan da daha düşükse o zaman o etki yapmış mı olacak? Böyle bir mantıksızlık olabilir mi? Bir milletvekili bu kadar mantıksız gerekçeler ortaya koyabilir mi? Ha, efendim, soruyorlar biraz önce, 2 tane parselden bahsediyorlar, birinin fiyatı diğerinden düşük. Onun muhatabı, bu komisyon sıralarında oturan genel müdürümüze sorarsınız, eğer teknik bir şey varsa, sorun varsa… Biz bugüne kadar kaç tane husus varsa hepsini kendisine sorduk, siz de sorabilirsiniz. Bir yanlışlık varsa da düzelteceğini düşünüyoruz. Gerekli ekibi gönderir, onun bilgisini alır. Yani buradan herhangi bir kişinin etkisiyle, bir milletvekilinin etkisiyle herhangi bir olayın olabilmesinin mümkün olmayacağını bu arkadaşlarımız çok iyi biliyorlar. Sayın Başkan, değerli milletvekili arkadaşlarım; aslında bugün burada çok önemli bir hususu görüşüyoruz. Yani köylerden bize olan talep buydu, rayiç bedelin yüzde 50’ye indirilmesi talebi. Bugün yüce Meclis bunu sağlıyor. Emeği geçen herkese çok teşekkür ediyorum. Tekrar heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Birleşime bir saat ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 73’üncü Birleşiminin Üçüncü Oturumunu açıyorum. 428 sıra sayılı Kanun Teklifi’nin görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Burada. Hükûmet? Burada. Şimdi, teklifin 1’inci maddesi üzerinde soru-cevap işlemi yapacağız.
Sayın Başkanım, ondan önce, bana Hüseyin Samani burada yaptığı konuşmasında isim vererek sataştı.
O, o oturumdaydı.
Oturum geçti Sayın Başkanım.
Ama siz kapattınız oturumu, onun için ben…
Siz zaten yoktunuz, o zaman…
Buradaydım efendim.
Yani itiraz etmediniz ki o zaman.
Ama fırsat vermediniz ki hemen kapattınız o sırada.
Yani bu Mecliste birinin kafasına taş düşse benim suçum! Kusura bakmayın ya, vallahi yani görmemişim o zaman.
Gerçekten öyle oldu Sayın Başkanım.
Görmemişim o zaman.
Estağfurullah.
Yani şimdi konuşmalar var, orada söz alırsınız, şey yaparsınız ama ara verildiği için maalesef tekrar veremiyoruz İç Tüzük’e göre.
Aynı şey değil ama.
Tamam, ısrar etmeyin, bırakın.
Şimdi ne yapabilirim?
Bana, bu sataşma nedeniyle söz hakkı verebilirsiniz.
Neyse… Şimdi soru-cevap işlemini yapalım. Sayın Yılmaz…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, geçen hafta Çalışma Bakanı oturuyordu, “26 Şubat son mu?” demiştim, “Son, bir daha uzatmayacağız.” demişti. Yaklaşık 120 bine yakın vatandaşımızın müracaat etmediğini ifade etti ve bunların hakları öldü. Bu vatandaşlarımızın hakları öldüyse, bu vatandaşlarımıza yazık olmadı mı? Yani bu, çok ciddi manada bir haksızlık değil mi? İkinci bir sorum da: Sayın Bakan, şimdi, Antalya’da devlet kamulaştırma yapıyor ve bu kamulaştırmada dönümünü 6 bin lira bedelle vatandaşın elinden alıyor fakat biz, şimdi, 2/B’ye rayiç bedel koymuşuz, aynı yerde, bitişik yerde, devletin 6 bin liraya kamulaştırdığı yerin bitişiğinde 2/B alanının dönümüne 60 bin lira, 75 bin lira koymuşuz yani böyle bir haksızlık olabilir mi? Bunu nasıl değerlendiriyorsunuz? Devlet alırken, kamulaştırırken 6 bin liraya alıyor, vatandaşa satarken 60 bin liraya, 70 bin liraya satıyor yani bu bir çelişki değil midir? Teşekkür ediyorum.
Sayın Aslanoğlu…
Sayın Bakanım, sorum zatıalinize değil ama bir konuyu dile getirmek istiyorum: Bu ülkede, bir milletvekili seyahat etmek istiyor oğlu ve kızıyla ama her ne hikmetse, Alman Başkonsolosluğu, milletvekili yazı yazmasına rağmen, oğlu ve kızına vize vermiyor. Batsın böyle bir Avrupa Birliği! Batsın böyle bir vize anlayışı! Eğer bu ülkenin bir milletvekilinin oğluna ve kızına, beraber gitmek için vize vermiyorsa, ben, bunu bu Mecliste protesto ediyorum. Teşekkür ederim.
Sayın Acar, şimdi size iki dakika veriyorum.
Teşekkür ederim Sayın Başkanım.
Sözünüzü de yerine getirdim.
Sayın Hüseyin Samani, ismimi vererek bana sataşmada bulundu. Geçen hafta, Sayın Genel Başkanım rayiç bedeller konusunda bir açıklama yaptı. Ben de rayiç bedellerle ilgili, 2/B konusunda bir araştırma önergesi verdim ve bu araştırma önergesinde, burada köyler arasında bir farklılık var mıdır, özel olarak verilmiş bilgiler var mıdır, bunların araştırılmasını talep ettim ve bunun ikisinde de gerek Genel Başkanımın açıklamasında gerekse benim vermiş olduğum önergede, herhangi bir araştırma önergesinde isim konulmadı, söylenmedi. Sayın Samani buradan çok fazla alınmış ki ismimi söyleyerek sataştı. Burada ben de sormak istiyorum. Bize gelen bilgiler muhtarlar derneğinden ve o bölgedeki muhtarlardan gelmiştir ve bunlar son derece doğru bilgilerdir fakat sormak istiyorum: Neden açıklamıyorsunuz rayiç bedelleri? Oradan bugün köylüler geldi, 2 bin köylü Ankara’daydı bugün. 56 otobüsle geldiler ve 2 bin köylü de bu konudaki şikâyetlerinde rayiç bedellerle ilgili haksızlıklardan bahsederek geldiler. Şimdi, burada Sayın Samani’ye sormak istiyorum: Niye açıklanmıyor bu rayiç bedeller? Defterdarlık bilgileri elinizde. Hadi Apo’yla yaptığınız Oslo’yu halktan saklıyorsunuz, korkuyorsunuz, İmralı’yı saklıyorsunuz, bunları niye saklıyorsunuz? Rayiç bedelleri niye açıklamıyorsunuz? Burada, bugün bu 2 bin kişinin önleri kesildi, Meclise gelemediler ama içlerinden 250 kişiyi ancak biz grup toplantısına sokabildik ve onlar, Sayın Samani’ye gerekli olan cevabı çok yüksek sesle verdiler. Teşekkür ederim Sayın Başkan.
Sayın Yılmaz…
Teşekkür ediyorum. Sayın Bakan, biliyorsunuz, bu kanunun adı, orman köylülerinin desteklenmesi fakat gelen yasada, yapılan çalışmalarda orman köylülerinin desteklenmesiyle ilgili hiçbir şey yok. Bunu nasıl karşılıyorsunuz, nasıl düşünüyorsunuz? Teşekkür ediyorum.
Sayın Bakan, buyurun.
Çok teşekkür ederim. Sayın Milletvekilimiz Seyfettin Yılmaz Bey’in söylediği… Bugün itibarıyla başvuru sayısı 511.290 kişidir. Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla hak sahibi 450 bin kişiydi, bunların yüzde 94’ü başvurdu. Başvuruyu değerlendiremeyen, başvuramayan 110 bin kişi rakamı da doğru değil, arada yüzde 6’lık bir fark var.
Faruk Bey verdi geçen hafta, üç gün önce Faruk Bey verdi rakamı. Yanlışlık orada o zaman, aynı soruyu sormuştum.
Şimdi, kanundan sonra olanların bir kısmının süresi var, o süreleri devam ediyor. Onların müracaatları…
Yani benimkinde yanlışlık yok, Bakanın ifadesine göre. Ben geçen hafta da aynı şeyi sormuştum.
Tamam, teşekkür ederim, sağ olun efendim. Şimdi bir de tabii bu yasanın ismi bu ama buradaki, yasadaki esas bizim maksadımız, muradımız gerekçelerimizde, maddelerimizde nedir? Hem yasanın arasında hem de bugünkü getirmiş olduğumuz iki maddede, esas itibarıyla, orman vasfını kaybetmiş arazileri kullanıcılarına sahiplendirmektir. Bu doğrultuda düzenleme yapılmıştır ve “Bunu da en ucuz şekilde, en uygun şekilde vatandaşlarımıza nasıl sahiplendiririz?” bu, gaye edinilmiş, amaçlanmıştır. Bu bakımdan, orman köylülerine bugüne kadar verilen krediler de ayrıca yine milletvekillerine bilgi olarak sunulmuştur bu dönemde. Devamlı orman köylülerini desteklemekteyiz. Bundan sonra da yine sayın milletvekillerimizin burada beyan etmiş oldukları fikirlerden de biz kuvvet almak suretiyle yeni birtakım düzenlemeler getirmeye çalışacağız inşallah; Orman ve Su İşleri Bakanlığımızın, orman köylülerini destekleme tahtında birtakım yeni düzenleme çalışmaları var. Onu da inşallah, burada tüm dört grubumuzun da desteğiyle birlikte hallederiz. Daha evvelden de düzenlemeleri yapmıştık, bunlar Anayasa Mahkemesinden dönmüştü, Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmişti ama Anayasa’ya uygun yeni düzenlemeleri yine hep beraber yapmaya çalışacağız. Arz ederim. Yine, Antalya’dan 56 araçla gelen 2 bin köylüyle ilgili olarak Sayın Acar kardeşimizin sorduğu soruya cevap vermek istiyorum. 21 vilayette rayiç bedeller açıklandı. Tabii, bunlar peyderpey açıklanmaya devam ediliyor. İnternet sayfasına girerseniz, Maliye Bakanlığından bunları öğrenebilirsiniz. Kontrollü bir şekilde, önümüzdeki bir hafta, on gün içerisinde bunların hepsini tamamlayacağız. Tabii, burada ince eleyip sık dokuyoruz, bir yanlışlık olmasın diye bunları yapıyoruz. Bir de rayiç bedeller konusunda, çok değerli milletvekilleri, yani samimiyetle ifade etmek gerekirse, bugün itibarıyla tespit edilen rayiç bedeller bazı yerlerde emlak vergi değerlerinin altındadır. Bunlar çok daha gerçeğe uygundur, çok daha piyasa şartlarına uygundur ve “rayiç bedel” dediğimiz bedeller de alınıp satılan bedellerin yüzde 40’ıyla yüzde 60’ı arasındadır. Bugün Maliye Bakanlığından arkadaşlarımızın dönüşümlü şekilde değişik yerlerde, işte, Antalya ekibi İstanbul’a gitti, İstanbul ekibi Bursa’ya gitti, böyle dönüşümlü şekilde yaptık ve bunların ortalamasını aldık, mali beyan değerlerini aldık, piyasa değerlerini aldık. Mahallinde muhtarlardan, emlakçılardan, alım satım, yıllara sâri, tapuda yapılan işlemleri kontrol ettik, tapudaki yapılan değerlerin hepsini kontrol etmek suretiyle bunları yaptık ve bunların da bugün birisinin “Ben malımın metrekaresini 70 liraya satmam.” dediği yerin rayiç bedelini 50 lira gösterdik yani çok net bir şekilde eğer tahlil ederseniz bunları görebilirsiniz. Bir de, şimdi, bu yaptığımız, şu anda yine tüm milletvekillerinin uyarıları doğrultusunda yapılan iştir bu, buradaki 550 milletvekili arkadaşımızın. Nedir, biz şimdi ne yapıyorduk? Daha evvelden beyan ettiğimiz rayiç bedelin yüzde 70’ini alıyorduk. Şimdi diyoruz ki: Artık bunu mücavir alanların dışında tarım alanlarında yüzde 50’sini alıyoruz ve buna vade yapıyoruz. Peşin olursa bir de yüzde 10 indirim yapıyoruz ve yani, 100 lira bedeli olan bir yer 40 liraya geliyor ve bu 100 lira bedel de gerçek rayiç bedelin, piyasadaki bedelin yer yer yüzde 40’ı ile yüzde 60’ı arasındadır. Biz bunu çok yerde “check” ettik. Bu bakımdan bu son geldiğimiz nokta, inşallah, vatandaşlarımızın lehine bir uygulamadır. Bu tüm olarak da yaklaşık tüm Türkiye’de 610 bin parseldir. 610 bin parsel, 724 bin vatandaşımızı ilgilendirmektedir ama kanun kapsamında yararlanan kişi sayısını da az önce ifade ettim, bunlar, işte, 511 bin 290 kişidir. İstanbul’da yüzde 100’e varan bir müracaat var, diğer taraflarda da müracaatlar devam etmekte ve yasal düzenlemeler tahtında eksik kalan müracaatları da tamamlayacağız ve burada da beş yıl ve altı yıl vade var 10 eşit taksitte ve 12 eşit taksitte ve bunlarda da faiz yok, vade farkı yok, enflasyon farkı yok, tamamen sabit taksitlerle bunlar verilmektedir. Vatandaşın tamamen lehine bir durumdur bu. Aksini yapsaydık belki çok daha fazla eleştiri gelecekti. Bütün milletvekili arkadaşlarımızın da uyarılarını dikkate almak suretiyle, muhalefetteki arkadaşlarımızın, iktidardaki arkadaşlarımızın tamamının uyarılarını, ikazlarını dikkate almak suretiyle son noktaya geldik. İnşallah bunların satışları da kısa sürede başlayacak ve denildiği gibi de öyle çok büyük bir rakam da buradan devletimizin, Hükûmetimizin beklediği yoktur. Esas beklentimiz, yıllarca, yirmi sene, otuz sene vatandaşlar tarafından kullanıldığı hâlde sahiplenilemeyen, çocuğuna miras olarak bırakılamayan, alınıp satılmasında zorluk çekilen, gerçekten alınıp satılamaya… Hatta üzerinde bina yapılmıştır, bunların da üzerindeki tahkikatları kesinlikle hesaba katmıyoruz, onları da vatandaşın kabul ediyoruz, onları da vatandaşa vereceğiz.
Teşekkür ederim Sayın Bakan. Madde üzerinde üç önerge vardır, sırasıyla okutup işleme alacağım. Görüşülmekte olan 428 sıra sayılı kanun teklifinin 1. maddesinde geçen “sekizinci fıkrasının” ibaresinden sonra gelmek üzere “ikinci cümlesinde yer alan “yüzde yirmi” ibaresinin “yüzde elli olarak” ve 1. maddesinin sonuna “sahiplerine tapu verildiği hâlde tapuları Orman Genel Müdürlüğünün açtığı davalar sonucu iptal edilen alanlar ‘Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler’ kapsamına kabul edilir, satışında tapu sahiplerine öncelik tanınır.” cümlesinin eklenmesini arz ederiz. Münir Kutluata Ali Halaman Mehmet Şandır Zühal Topcu Mehmet Günal Seyfettin Yılmaz Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 428 sıra sayılı kanun teklifi 1. Maddesi’nin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Hasip Kaplan İdris Baluken Demir Çelik Erol Dora Sırrı Sakık Hüsamettin Zenderlioğlu Madde 1- 19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanunun 6 ncı maddesine 17. Fıkra şeklinde aşağıdaki ibareler eklenmiştir. “Tamamen ve münhasıran aynı kişi tarafından en az 5 yıl bilfiil tarımsal amaçlı olarak kullanılan ve üzerinde tarımsal amaçlı yapılar (mandıra, sera, ağıl, kümes vb) hariç hiçbir yapılanma olmayan yerler için hâlihazırda araziyi işleyen kişi bilabedel hak sahibi sayılır. Bu amaçla kullanılmadıklarının sonradan anlaşılması hâlinde, taşınmazın satış tarihi itibarıyla rayiç bedelinin yüzde yetmişi üzerinden hesaplanacak bedel esas alınarak aradaki fark kanuni faiziyle birlikte hak sahibinden tahsil edilir.” Şimdiki önergeyi okutup işleme alıyorum. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 428 sıra sayılı Kanun Teklifinin 1 inci maddesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Ramazan Kerim Özkan Aytun Çıray Ercan Cengiz Musa Çam Aydın Ağan Ayaydın Mehmet Akif Hamzaçebi Madde 1 - 6292 sayılı Kanun’un 6’ncı maddesinin 4 numaralı fıkrası aşağıdaki gibi değiştirilmiştir. “4) Hak sahiplerine doğrudan satılacak taşınmazlarda aşağıdaki hükümler uygulanır: a) Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde olan, üzerinde konut bulunan taşınmazlar; hak sahibinin satışa konu taşınmazın bulunduğu büyükşehir belediyesi ve/veya belediye sınırları içerisinde tapuda adına kayıtlı tam mülkiyetine sahip olduğu konutunun bulunmaması hâlinde emlak vergi değeri üzerinden, diğer hak sahiplerine rayiç bedel üzerinden satılır. b) Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde olan ve üzerinde tarım ve hayvancılık amaçlı bina ve tesisler ile sanayi, ticaret, vb. işyeri amaçlı bina ve tesisler bulunan taşınmazlar; esnaf ile tarım ve hayvancılık faaliyetinde bulunanlara emlak vergi değeri, diğerlerine rayiç bedel üzerinden satılır. c) Belediye ve mücavir alan sınırları dışında bulunan, münhasıran bahçe ya da tarım veya hayvancılık amacıyla kullanılan taşınmazlar hak sahiplerine emlak vergi değeri üzerinden satılır. d) Orman köyü sınırları içerisinde bulunan taşınmazlar orman köylülerine bedelsiz olarak devredilir. Bu fıkranın (c) ve (d) bentlerine göre; münhasıran tarım veya hayvancılık amacıyla kullanıldığı için hak sahiplerine emlak vergi değeri üzerinden satılan taşınmazlar ile orman köyü sınırları içerisinde bulunan ve münhasıran yerleşim veya tarım ya da hayvancılık amacıyla kullanıldığı için hak sahiplerine bedelsiz olarak devredilen taşınmazların tapu kütüklerine, satış ve devir işlemi sırasında, on yıl süreyle satış ve devir amacı dışında kullanılamayacağı yönünde şerh konulur. Emlak Vergi Değeri esas alınarak hesaplanan bedel rayiç bedelin yüzde 50’sinden fazla olamaz. Komisyon, katılıyor musunuz? TARIM, ORMAN VE KÖYİŞLERİ KOMİSYONU BAŞKANI İBRAHİM YİĞİT (İstanbul) – Katılamıyoruz Sayın Başkan. Hükûmet, katılıyor musunuz?
Katılamıyoruz Sayın Başkanım.
Sayın Hamzaçebi, buyurun.
Türkiye’de tam 7 milyon orman köylüsü vardır ve bu teklifin ona getirmiş olduğu hiçbir şey yoktur. Orman köylüsüyle 2/B arazisi üzerinde yapısı olan veya diğer hazine arazilerini kullanan vatandaşlarımızı aynı kefeye koymak, hepsi aynı değerlerden bu arazileri satın alacak şekilde bir kanun düzenlemek en hafif tabiriyle adaletsizliktir. Bu adaletsizliği göz göre göre yapıyorsunuz. Değerli milletvekilleri, bizim önerimiz gayet açık, gelin, üzerinde binası olan vatandaşımıza, bir başka evi de yok ise o belediye sınırları içerisinde, bu evin bulunduğu arsayı emlak vergi değeri üzerinden verelim; aynı şekilde, eğer bu arazileri yatırım amaçlı elinde bulunduran vatandaşlar var ise -50 dönüm, 100 dönüm, 200 dönüm, 20 dönüm- “Kanun çıksın da, fiyatlar açıklansın da bu araziyi satın alayım.” diyen vatandaşlara da rayiç bedel yani piyasa fiyatı ne ise ondan satalım diyoruz. Şimdi, 100 dönüm araziyi el senediyle satın alıp da “Bedeller açıklansın ve bu araziyi satın alayım.” diyen vatandaşla diğer vatandaşı aynı kefeye nasıl koyarsınız? Bakın, bu teklifin, bu kanunun, çözmediği birçok konu da var. İstanbul’un Sultanbeyli ilçesinden size örnekler vermiştim, tekrar vereceğim. Sultanbeyli ilçesinin Hasanpaşa Mahallesi bir örnektir. Sultanbeyli 2/B konusunda bir sembol ilçedir. Orada bir kısmı 2/B kapsamına giren, yapılaşmış olan araziler, yine hemen onun bitişiğinde, sokağın diğer tarafında 2/B kapsamına girmeyen ama aynı şekilde yapılaşmış, mahalle olmuş diğer yerleşim yerleri… Bir kanun, bir teklif sokağın bir tarafındaki sorunu çözüp öbür tarafındakini çözmüyor ise burada bir adaletsizlik var demektir, bunu kabul etmek mümkün değildir. İstanbul’un Ümraniye ilçesi 300 bine yakın insanımızın yaşadığı bir ilçedir. Bu teklifin sorunu çözmediği mahalleleri var, Cemil Meriç Mahallesi var, İnkılap Mahallesi var, Hekimbaşı var, Dumlupınar var, Topağacı Mahallesi var, Ihlamurkuyu Mahallesi var, buraları çözmüyor, burada ihtilaflı parseller var. Hazine ile şahıslar arasında davası devam eden, bu nedenle bugüne kadar başvurusunu dahi yapma imkânı bulamamış olan 10 binlerce vatandaşımız var, çözüm bekliyor. Her konuşmamda bunu söylüyorum, önergelerini veriyoruz ama “Yahu, Sayın Cumhuriyet Halk Partisi yetkilileri, Sayın Hamzaçebi, sayın diğer konuşmacılar, gelin şunu çözelim.” diyen bir irade şu Mecliste çıkmıyor. Bu mahalleler yine bekliyor. Yine, bakın, Sultanbeyli’nin Hasanpaşa Mahallesinde vatandaşlarımıza ceza ihbarnameleri gidiyor. Bakın, bir tanesini örnek olarak getirdim, Muharrem Düzgün isimli bir vatandaşımıza gönderilmiş olan bir ihbarname. Bunun gibi onlarca ihbarname var, “Gel, davayı kaybettin, şu para cezalarını öde.” deniliyor. Pendik Kurnaköy’de benzer uygulamalar var, Beykoz’da var. Bakın, Beykoz’un Alibahadır köyünde, orman haritalarına göre orman sınırı dışına çıkmış ama mahkeme kararlarına göre hâlâ orman sayılan yerler var, ikisi arasında bir ihtilaf var. Bu kanun çıktı diye hemen ormanlık alanda evi olan vatandaşlarımıza tahliye yazıları gönderiliyor. Değerli milletvekilleri, gelin, ısrar etmeyin. Bugün Antalya’dan gelmiş olan o binlerce vatandaşımız, 7 milyon orman köylüsünün sözcüsüdür. Gelin, onlara kulak verin. Bu bedeli düzeltelim. Yine, rayiç bedelin yüzde 50’si şeklindeki bir uygulama, bütün vatandaşlarımıza hitap edecek, onların bu araziyi satın almasını sağlayacak olan bir uygulama değildir. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Teşekkür ederim.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 428 sıra sayılı kanun teklifi 1. Maddesi’nin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Hasip Kaplan (Şırnak) ve arkadaşları Madde 1- 19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanunun 6 ncı maddesine 17. Fıkra şeklinde aşağıdaki ibareler eklenmiştir. “Tamamen ve münhasıran aynı kişi tarafından en az 5 yıl bilfiil tarımsal amaçlı olarak kullanılan ve üzerinde tarımsal amaçlı yapılar (mandıra, sera, ağıl kümes vb) hariç hiçbir yapılanma olmayan yerler için hâlihazırda araziyi işleyen kişi bilabedel hak sahibi sayılır. Bu amaçla kullanılmadıklarının sonradan anlaşılması hâlinde, taşınmazın satış tarihi itibarıyla rayiç bedelin yüzde yetmişi üzerinden hesaplanacak bedel esas alınarak aradaki fark kanuni faiziyle birlikte hak sahibinden tahsil edilir.” Komisyon, katılıyor musunuz? TARIM, ORMAN VE KÖYİŞLERİ KOMİSYONU BAŞKANI İBRAHİM YİĞİT (İstanbul) – Katılamıyoruz Sayın Başkan. Hükûmet, katılıyor musunuz?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 428 sıra sayılı Kanun Teklifi’nin 2’nci maddesi üzerinde grubum adına söz almış bulunuyorum. Bu vesileyle yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum. Değerli milletvekilleri, daha önce Genel Kurulda görüşülen ve 2/B yasası olarak bilinen yasanın doğru bir düzenleme olmadığını defaatle dile getirmemize rağmen, iktidar partisi tüm söylemlerimizi kulak ardı etmiştir. Geçen sefer yapılan düzenlemede eğer iktidar partisi muhalefetin görüş ve önerilerini dikkate almış olsaydı ve bu demokratik kitle örgütlerinin önerilerine kanun tasarısında yer vermiş olsaydı bugün burada bu konu üzerinde konuşmamıza da gerek kalmayacaktı. Hükûmet, hemen her yasa tasarısında, muhalefetin görüş ve önerilerini dikkate almamakta, halkın sesine kulak tıkamaktadır. Yaşadığımız durumun demokratik bir parlamenter rejimle ilgisi yoktur. Sayı çoğunluğu üzerinden demokrasi oyunlarını oynamak bu ülkeye ciddi biçimde zarar vermektedir. Oysa, demokratik parlamenter rejimlerde muhalefetin yeri oldukça önemlidir. İktidar-muhalefet dengesinin kurulması, gerek rejim açısından gerekse yasama işlemlerinde son derece önemli bir yerde durmaktadır. Türkiye de gerek dil, din, mezhep ve etnik kökene dayalı farklılıkların, gerekse derin ideolojik ayrılıkların biçimlendirdiği çok parti sistemine sahip bir ülke olduğu için, toplumsal barış ancak çoğulcu iktidar yapısı ile sağlanabilmektedir. Siyasi partiler milyonların oyunu alan kurumlar olarak Mecliste kendi kitlelerinin tercihlerini parlamentoya yansıtmaktadır. Dolayısıyla, burada bulunan her siyasi parti aynı zamanda halkı temsil etmekte, yürütmede olmasa bile yasama faaliyetlerinde halkın görüş ve önerilerini parlamentoya yansıtmaya çalışmaktadır. Burada sağlanacak uzlaşı, toplumsal uzlaşı anlamına geleceği gibi, ülkenin sağlıklı bir şekilde yönetilmesine imkân sağlayacaktır ancak karşımızdaki manzara bunu sağlamamakta. Temel olarak yürütme faaliyetlerinden sorumlu olan Hükûmet, yasama faaliyetlerini de toptan eline almış durumdadır. Muhalefet tarafından sunulan öneriler komisyonlarda dikkate alınmamakta, Genel Kurulda verilen değişiklik önergeleri oy çoğunluğundan mütevellit görmezden gelinmektedir. Geçen seferki oturumda muhalefet vekillerinin ve grup başkan vekillerinin uyarı ve önerilerini dikkate almak bir zaaf değil, demokrasinin bir erdemi olacaktı. Evet, iktidar partisi burada sahip olduğu oy çokluğu ile dilediği yasayı çıkarabilmektedir, burada bir sıkıntı yok. Ancak halkın istemediği bir yasayı halka dayatmak, demokrasi ve hukuk ilkeleriyle bağdaşmayacağı gibi halk tarafından da teveccüh görmeyecektir. Nitekim bugün de yaşanan budur. Değerli milletvekilleri, Barış ve Demokrasi Partisi olarak temel paradigmalarımızdan biri, dünyadaki ve ülkemizdeki ekolojik dengeyi gözetmek, bu çerçevede siyaset üretmektir. Görev ve sorumluluklarımızın başında bu faaliyetler gelmektedir. Ekonomik, sosyal, kültürel ve teknolojik gelişmelerin hızlı olduğu günümüzde orman, ağaç topluluklarının bulunduğu mekân olma yanında, başta odun ham maddesi olmak üzere çok değişik ürünler ve hizmetler üreterek topluma fayda sağlayan, kendi içinde birtakım dengeleri olan, canlı, dinamik ve karmaşık yapıya sahip bir varlıktır. Değerli milletvekilleri, doğrusu, 2/B kapsamında orman arazileri ile bu kapsamın dışında kalan, bu niteliğe sahip olmayan arazilerin aynı rayiç bedele sahip olması, Anayasa’nın eşitlik ilkesiyle de çelişen bir durum olacaktır. Ödeme sürelerinin uzatılması soruna çare olmayacaktır. Yeni düzenleme, orman köylüsünü ve arazide evi bulunan vatandaşı mağdur etmeye devam edecektir. Sosyal devlet ilkesiyle açık bir şekilde çelişen bu tasarının yanında olmadığımızı bir kere daha ifade ediyor, Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmemiştir. Görüşülmekte olan 428 sıra sayılı kanun teklifi’nin 1. maddesinde geçen “Sekizinci fıkrasının” ibaresinden sonra gelmek üzere ikinci cümlesinde yer alan “yüzde yirmi” ibaresinin “yüzde elli” olarak ve 1. maddenin sonuna “sahiplerine tapu verildiği hâlde tapuları Orman Genel Müdürlüğünün açtığı davalar sonucu iptal edilen alanlar ‘Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler’ kapsamına kabul edilir, satışında tapu sahiplerine öncelik tanınır.” cümlesinin eklenmesini arz ederiz. Münir Kutluata (Sakarya) ve arkadaşları Başkan – Komisyon, katılıyor musunuz? TARIM, ORMAN VE KÖYİŞLERİ KOMİSYONU BAŞKANI İBRAHİM YİĞİT (İstanbul) – Katılamıyoruz Sayın Başkanım. Hükûmet?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Münir Kutluata, Sakarya Milletvekili. Buyurunuz.
Görüşülmekte olan 428 sıra sayılı Kanun Teklifi’nin 1’inci maddesinin sonuna şu cümlenin eklenmesini teklif ediyoruz: “Sahiplerine tapu verildiği hâlde tapuları Orman Genel Müdürlüğünün açtığı davalar sonucu iptal edilen alanlar ‘Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler’ kapsamında kabul edilir, satışında tapu sahiplerine öncelik tanınır.” Türkiye, bir 2/B süreci yaşamaktadır. Uzun yıllar lafı edildi, Nisan 2012’de de yasa kabul edildi ama bitmedi, çeşitli defalar Meclisin önüne geldi. Nitekim, Nisan 2012’den sonra, Haziran 2012’de müracaat süresi altı ayın üstüne üç ay daha uzatıldı, daha sonra bir aylık bir süre daha tanındı. Ocak 2013’te, bu bir aylık sürenin arkasından, 400 metrekareye kadar olan… Yani bir ay önce 400 metrekareye kadar olan alanlar için yüzde 50 ödenmesi kolaylığı getirildi ama o sırada orman köylerinin buna dâhil edilmesi tekliflerimiz reddedildi ve bugün de orman köylerinin dâhil edilmesi hususu ayrıca Meclisin önüne gelmiş oldu. Yani gerçekten, çok uzun yıllar sözü edilmesine rağmen, çok kısa sürede yamalı bohçaya döndürülmüş bir yasal düzenlemeden söz ediyoruz. Bütün bu süreç içinde, hiçbir zaman, tapuları iptal edilen vatandaşların sorunu bu kanunun hiçbir yerine giremedi, hiçbir şekilde konu ilgi görmedi. O bakımdan, bugün, bu mağduriyetin giderilmesi gerekir diye düşünüyoruz. Bu konuyu her düzenleme teşebbüsünde ve sık sık dile getirdiğimiz hâllerde önümüze Anayasa engeli sürüldü ve Anayasa’nın mâni olduğu söylendi. Hâlbuki, bu kanunun adında bile hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan arazilerden bahsediyoruz. Burada da yapılacak olan, esasen oydu. 2012 yılının Nisan ayında kanun ilk defa Meclise geldiği zaman temel gerekçede şu hususu görüyoruz: “Bu Kanun ile orman sınırları dışına çıkarılma işlemi sonucunda Hazineyle yargı makamları önünde karşı karşıya gelen vatandaşlar açısından mevcut ihtilafın uzun kanuni süreç yerine Kanun hükmü çerçevesinde çözümlenmesi…” deniliyor. Bizim de kastettiğimiz, talep ettiğimiz budur. Diğer taraftan, aynı gerekçede “hukuk devleti olmanın gereği doğrultusunda” deniliyor, biz de evet, devletin verdiği tapuların iptal edilmiş olması sorununu gündeme getiriyoruz. Değerli milletvekilleri, bu sorun bütün Türkiye sathında yaşanmaktadır, Karadeniz Bölgesi’nde daha yaygın olarak görülmektedir, ilim Sakarya’da da çok yaygın olarak yaşanmaktadır. İşin nerelere kadar indiğini ve ne kadar yaygınlık kazandığını belirtmek bakımından bazı ilçelerimizi ve bu problemi yaşayan beldeleri saymak istiyorum. Hendek ilçesinde Çamlıca beldesi Merkez ve Yeşiller mahalleleri, Göksun köyü, Kocadöngel köyü, Çobanyatak köyü, Dereköy köyleri. Bu sadece bir ilçede. Karasu ilçesinde Karadere beldesi mahalleleri, Kocaali ilçesinde Karapelit, Açmabaşı, Bolazar köyleri. Akyazı ilçesinde Güzlek köyü tamamen, Yeniköy, Şerefiye, Taşburun, Reşadiye, Ballıkaya, Haydarlar, Beştepe, Güvençler, Hanyatak, Taşyatak köyleri ve diğer ilçelerde buna benzer çok sayıda köy. Bu adaletsizlik burada giderilemeyecekse ne zaman giderilecek? O bakımdan desteklerinizi bekliyoruz. Bu tapuların iptal şekli de son derece enteresandır. Arazisinde hiç yeşillik bırakmayan vatandaşların tapusu iptal edilmemiş, yeşili koruyan vatandaşların arazileri yukarıdan çekilen fotoğraflarla orman alanı ilan edilmiş ve ellerinden alınmıştır. Şimdi sahipsiz kaldığı için oralar da tarumar edilecek ve talan edilecektir. O bakımdan, yeşili korumanın cezası gibi bir sonuçla vatandaşlarımız karşılaşmıştır. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinize saygılar sunuyorum.
Teşekkür ederim. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. MADDE 2 - 6292 sayılı Kanunun 12 nci maddesinin ikinci fıkrasının ilk cümlesinde yer alan “satış bedeli rayiç bedelin yüzde yetmişidir.” ibaresi “satış bedeli, 6 ncı maddenin dördüncü fıkrasının dördüncü cümlesinde belirtilen şekilde kullanılanlar için rayiç bedelin yüzde ellisidir, bu şekilde satılan tarım arazilerinin sonradan farklı amaçla kullanılması halinde aynı cümlede belirtilen şekilde işlem yapılır.” şeklinde, üçüncü fıkrasında yer alan “belediye ve mücavir alan sınırları içinde bulunan yerler,” ibaresi, “bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte geçerli olan belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan yerler,” şeklinde değiştirilmiştir. 2’nci madde üzerinde Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Antalya Milletvekili Sayın Osman Kaptan. Buyurun.
Ben bu kürsüden “Yörükler için, Tahtacılar için, Türkmenler için at, avrat, silah kadar toprak da önemlidir.” Demiştim. “Yörüklerin ayranını kabartmayalım, kafasının tasını attırmayalım.” demiştim ve yine “Atatürk boşuna dememiş ‘Yörüklerin Toroslarda tek bir çadırında duman tütüyor, tütmeye de devam ediyorsa Türkiye Cumhuriyeti devleti güvence altındadır.’diye.” demiştim. Sayın arkadaşlar, şimdi geldiğimiz noktada, Antalya’dan Kaş’ına, Gazipaşa’sına kadar bütün 2/B’ciler, muhtarlar, Yörükler, Tahtacılar, herkes ayakta, sadece Antalya’da değil, Türkiye’de ayakta. AKP binası basılıyor, defterdarlık, mal müdürlükleri basılıyor, yollar kesiliyor. Bugün, Antalya’dan 46 otobüs 2/B mağduru Ankara’ya gelmiştir. Orman Bakanı “Haddinizi bilin.” diye bağırıyor, ortalık toz duman. Sayın milletvekilleri, Sayın Orman Bakanı “Devletin malını kime vereceğiz? İşine gelmiyorsa alma.” diyor. 2/B’si olan 7 milyon orman köylüsünün hepsini işgalci görmek çok yanlıştır. Hükûmet en yüksek fiyata satmak istiyor. Keşke, bunu özelleştirmede de böyle yapsaydınız. 2/B’lik yerleri bazı yerlerde vatandaşa devlet vermiştir, vatandaş işgal etmemiştir. Ey Hükûmet, ey sayın bakanlar, ey defterdarlar; bizim Antalya’nın Finike’sinde, Demre’sinde, Kaş’ında, Kalkan’ında, Serik’te, Kınık’ta, Gebiz’de, Kocayatak’ta suyu olmayan, taşlık, kıraç yamaçları, yabani zeytinlikleri, bundan yetmiş yıl, yetmiş beş yıl önce, 1940’larda “Kökleyerek, aşılayarak zeytin yetiştir.” diye devlet köylülere vermiştir. Devlet vermiştir, devlet, vatandaş işgal etmemiştir “Buralarda zeytin yetiştir, hem millî ekonomiye katkın olsun hem de aileni geçindir.” demiştir. Vatandaş, elleriyle taşlarını ayıklamış, bu topraklarda zeytin yetiştirmiştir. Zamanında harç parasını yatıramadıkları için de bir kısmı bu zeytinliklerin tapularını alamamışlar. Bu parsellerin kayıtları zaten devlet arşivlerinde mevcuttur. Devlet, şimdi, bu yerleri 2/B olarak, rayiç bedeli 30 bin lira ile 250 bin lira arasında satmaya çalışıyor. Beğenmediğiniz, iktidarın beğenmediği şu 1940’ların devleti var ya, vatandaşa parasız toprak veren devlet… Şimdi ise bu toprağı vatandaştan geri alan devlete geldik. Hani, Sayın Başbakan diyor ya “Nereden nereye geldik.” diye… Değerli arkadaşlarım, evet, veren devletten alan devlete geliyoruz. Sayın milletvekilleri, şimdi, sorun nedir? Rayiç bedel çok yüksektir, adaletsizdir. Mahkemeler, icra müdürlükleri, tarım kredi kooperatifleri, vergi daireleri bir değer tespit ediyor ama 2/B’nin değeri bunların 3-4 kat daha fazlasıdır. Örneğin, Antalya Değirmendere, Elikesik, Konaklı, Pamukyeri, Toslak köyü muhtarları Alanya Kaymakamlığına bir dilekçe veriyorlar. Dilekçe burada. Bu dilekçeye kaymakam cevap veriyor, diyor ki bu dilekçeye ilişkin cevapta, sadece 2’nci maddeyi okuyorum: “113 ada 36 no. lu parsel Haziran 2010 tarihinde hazineden ihaleyle, metrekaresi 71 liraya satılmıştır. Bu parselin bitişiğinde bulunan 2/B arazisinin ise şimdi -31 no. lu parsel- şu anda 2/B rayiç bedeli 325 liradır.” Sayın arkadaşlarım, yine, Antalya Güzelbağ’da, devlet altı ay önce, sanayi sitesi yapmak için yer alıyor, dönümünü bin liradan. Şimdi, rayiç bedel ise 4 bin lira, 5 bin lira, 7-8 bin liraya kadar çıkıyor. Hazinenin ihaleyle sattığı bu yerlerin 2/B rayiç bedeli 4-5 kat daha fazlası oluyor. Bu Kaş’ta böyle, Ulupınar’da, Beycik’te böyle, Konyaaltı’nda, Doyran’da, efendim, Çağlarca’da böyle, Çamköy’de böyle, Döşemealtı’nda böyle, Aksu’da böyle, bizim Antalya’da Gazipaşa’da böyle. Dolayısıyla, vatandaşın tarlasını devlet ucuza alıyor ama devlet kendi satarsa bire 5 satıyor. Adalet bunun neresinde? Sayın arkadaşlarım, insanlara kendi yerini, Osmanlı’dan beri tapusu olan vatandaşa, anasından babasından kalmış, tapusu iptal edilmiş kişilere, yıllarca eken biçen kişilere burayı parayla satmayalım. Efendim, tutturdunuz bir rayiç bedel, rayiç bedel. Hani, Sayın Başbakan’ın “Batsın bu…” dediği gibi, batsın bu rayiç bedel. Yani sayın arkadaşlar, değerli milletvekilleri; bu rayiç bedel hesaplanırken gerçek hesaplanırsa köylü alacaklı çıkar. Niye alacaklı çıkar? Bağ bahçe yapan, imar eden kişinin yarattığı bir artı değer vardır. Örneğin, bir tarla 10 bin liraysa, bahçe yaptıktan sonra burası 40 bin lira olduysa aradaki değeri yaratan çiftçidir. Bunun çiftçinin hanesine yazılması gerekir. O, tarlayı bağ yapmış, bahçe yapmıştır, afetten, selden korumuştur, etrafına duvar çevirmiştir. Bu insanları sahibi olarak görmüyorsanız bekçisi olarak bari görün de bekçilik parası verin bu insanlara. Zaten köylünün ürünü on yıldır yerinde sayıyor. Naylon, camekân, gübre, tohum, mazot derken, efendim, bunlar yüzde 200 artmış, çiftçinin sattığı ise yerinde kalmıştır. Antalya’da, Orman Bakanı “Param yok.” diyen 2/B sahibi vatandaşa “Haddini bil.” diyor. Sayın Bakan, siz PKK’nın haddini bildiremediniz, şimdi orman köylüsünün haddini mi bildiriyorsunuz? Sizin gücünüz köylüye mi yetiyor? Siz Orman Bakanısınız, orman köylüsünü elbette dinleyeceksiniz. İmralı’yı dinliyorsunuz, biraz da köylüyü dinleyin. Maliye Bakanı “Derdimiz para değil, sorun çözmek.” diyor. Sayın Bakan, güldürmeyin Allah aşkına, derdiniz para değilse o zaman köylüye parasız verin. Değerli milletvekilleri, 2/B konusuna Sayın Başbakan doğrudan el koymalı ve Orman Bakanı, Şehircilik Bakanı, Maliye Bakanı, kusura bakmasınlar, bu işi birbirine karıştırdılar. Orman köylüsüne, tarım yapan köylüye 2/B tapuları verilsin; Sayın Akif Hamzaçebi’nin vergi beyanı değerini esas alan teklifi esas alınsın; rantçılara, Boğaz’da villa yapanlara rayiç bedel üzerinden verilsin. Nisan 2012’de kanun çıkardık, 2/B. Bizim Antalya Kepez’de 15 bin hektar tapu iptali var. Bunların tapularının bir tanesi bile geriye iade edilmedi. Neden iade edilmedi? On bir ay oldu, on bir ay. Bürokrasinin elini çabuk tutması gerekir. Sit alanları bu kanunda yok. Üçağız’dan Hasibe teyze haber göndermiş “Alım gücüm yok, alsam da üzerine bir şey yapamıyorum.” diye. Sit alanlarını da dikkate almamız gerekiyor. Rayiç bedeller yeniden adaletli olarak belirlenmelidir. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinize saygılar sunuyorum.
Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Muğla Milletvekili Sayın Mehmet Erdoğan. Buyurun.
Henüz bu kanunun üzerinden bir yıl geçmemesine rağmen, bugün üçüncü defa konuşuyoruz. Bu da göstermektedir ki bu kanun çıkartılırken gerekli hazırlıklar Hükûmet tarafından yapılmamıştır. Yine, komisyonlarda verdiğimiz katkıların, önergelerin hiçbirisi dikkate alınmadı. “Biz her şeyi en iyi şekilde biliyoruz, kimsenin katkısına ihtiyacımız yok” zihniyeti, daha kanun uygulanmaya başlamadan üçüncü defa bu kanunu Meclis gündemine getirdi. Aslında, biz, bugün, burada görüştüğümüz konuların hepsini gerek komisyonlarda gerekse daha önceki Genel Kurul görüşmelerinde defaatle dile getirdik, bu konularla ilgili önergeler verdik ama hepsi iktidar grubunun oylarıyla reddedildi. Tabii ki bugün üçüncü defa görüşüyoruz ama bu üçüncü defayla da bitmeyecek, belki üç, beş defa daha bu kanunu önümüzdeki süreçte görüşmeye devam edeceğiz. Çünkü, kanun çıkalı yaklaşık bir yıl olmasına rağmen, hâlihazırda kimsenin sorunu çözülmedi, kimse rayiç bedellerini öğrenip, yerlerini satın alıp, tapusunu alıp, rahatça uyuyabilir hâle gelmedi bugüne kadar. Şimdi, tabii ki vatandaşın rayiç bedelin yüzde 70’ini ödemesi yerine, bunun yüzde 50’ye düşürülmesi köylü vatandaşımız açısından güzel. Lakin, ortada rayiç bedel olmadığı için, belirlenecek rayiç bedelin ne olduğu bilinmediği için, vatandaşın bu işten kârının olup olmayacağı belli değil. Çünkü, fiyatları oran olarak düşürüp miktar olarak artırmak, hâlihazırda Hükûmetin, iktidarın takdirindeki bir durumdur. Şimdi, rayiç bedeller tabii daha öncesinden hazırlık yapılıp açıklanmadığı için, vatandaş dedikodulara göre “Ben zaten bu yerlerin hepsini satın alamayacağım.” diye elindeki 2/B arazilerinin bir kısmını satma gayreti içerisinde, fırsatçılar da vatandaşın elindeki bu arazileri toparlama, kendilerine yeni rant alanları, yatırım alanları oluşturma peşinde koşmaktadır. Geçtiğimiz hafta sonu, ben seçim bölgem Muğla’daydım. Vatandaş birçok yerde, Fethiye’de, Dalaman’da, Ortaca’da, Köyceğiz’de 2/B arazisinin bir kısmını satarak geriye kalanı alma gayreti içerisinde, arada emlakçılar koşuşturmaya devam ediyorlar. Tabii bir başka husus, rayiç bedellerin muhataplarına mektupla tebliğ edilecek olması. Şeffaf olarak hangi köyde, hangi semtte hangi fiyatların uygulanacağının bildirilmemesi de ayrı bir konu. Bu, tabii ki insanların kafasında yeni kargaşalar oluşmasına sebep oluyor. Çünkü, vatandaş, bu 2/B fiyatlarının iki kardeşin tarlasına bile farklı geleceğinden endişe ediyor. “E, siz kimin adamısınız, iktidardan yana mısınız, muhalefetten yana mısınız?” diye vatandaşın kafasında ciddi manada soru işaretleri var. Gene, rayiç bedellerin belirlenmesiyle ilgili bugün Antalya’dan gelen vatandaşlarla yaptığımız görüşmede çok enteresan örnekler ortaya çıktı. Aynı köyde, arazi kamulaştırılırken vatandaşa istimlak bedeli olarak 6 bin lira ödenmiş ama o köydeki rayiç bedel olarak 25 binle 75 bin lira arasında vatandaşın önüne fiyat konmuş. Yani, eğer rayiç bedel 25 binle 75 bin arasındaysa, o köydeki kamulaştırma yapılırken vatandaşa niye 6 bin lira ödendi? Tabii, bu da Hükûmetin köylünün ne kadar yanında, ne kadar karşısında olduğunun gözükmesi bakımından çok enteresan bir örnek. Yine, tabii, köylü perişan vaziyette Bugün, Türk köylüsü dünyanın en pahalı mazotunu kullanıyor. Bugün, Türk köylüsü dünyanın en pahalı gübresini kullanıyor. Türk köylüsü ineğine dünyanın en pahalı samanını yediriyor. Bu şartlar altında üretim yapan vatandaşın gelir seviyesi, kârlılık oranı, vatandaşın bu yerleri alabilecek kadar parayı bulmasını da zorlaştırmaktadır. Yine, tabii ki Çek Kanunu’ndaki değişiklikten sonra, bölgemizde şu anda sattığı domatesin, limonun, portakalın parasını alamayan bir sürü vatandaş var. Kendi sattıkları ürünün parasını alamayan bu vatandaşların şu andaki oluşan şartlarda, oluşan piyasada bu yerleri alması da gerçekten ayrı bir sorundur. Yine, bölgemizdeki bir başka sorun da bu kanunla düzenlenen, tarımda kullanılan hazine arazilerinin satışı meselesidir. Şimdi, tarımda kullanılan hazine arazilerinin satışında birkaç tane kısıtlama var: Bir defa, denize 5 kilometre mesafedeki hazine arazileri satılmaz. Göllere ve nehirlere 500 metre mesafedeki hazine arazileri satılmaz. Yine, belediye sınırları içerisindeki tarım arazileri yani tarımda kullanılan hazine arazileri satılmaz hükümleri var. Tabii, özellikle beldelerde belli bir nüfusu korumak için beldelerin sınırları çok genişletilmiş. Dolayısıyla buralarda imar planı içerisinde herhangi bir yatırım söz konusu değilken, okul, hastane vesaire gibi bir şey söz konusu değilken bu hazine arazilerinin satılmayacak olması da o hazine arazilerini yıllardır kullanan, onun üzerinde tarımsal yatırım yapan, bahçe yapan insanların mağdur olmasına sebep olmaktadır. Hiç olmazsa, imar planı içerisinde yer almayan, orada kısa vadede şu andaki ilgili bakanlıkların, herhangi bir kamu kurumunun, işte okul, hastane vesaire gibi ortak ihtiyaçlar için yatırım yapacağı konusunda bir bilgi olmayan tarımda kullanılan hazine arazilerinin satışının da önünün açılması önemli bir konudur. Yine, Muğla’da yaptığımız görüşmelerden, bugün Antalya’dan gelen vatandaşlardan aldığımız bilgilerden, özellikle sahile yakın bölgelerdeki 2/B arazilerinin fiyatlarının çok yüksek olması ciddi bir sorundur. Yani burada, biliyorsunuz, bu arazilerin vatandaş tarafından alınamaması durumunda -özellikle denize 5 kilometre mesafedeki- buralar hazineye kalacak ve oradan bu araziler maalesef yandaşlara peşkeş çekilecek “yatırımcı” adı altında yandaşlara tahsis edilecek, onlar bu yerleri bedava kullanmaya devam edecekler. Sonuç olarak, iktidar, orman köylüsüne, ormanda yaşayan vatandaşın sorununu çözeceğim diye bu kanunu getirdi. Bu kanun buraya geldiği zaman biz, hakikaten, Hükûmet 2/B arazileriyle birlikte orman köylülerinin bütün bu sorunlarını ortadan kaldıracak, vatandaş rahatlayacak, rahat uyuyacak zannetmiştik ama her geçen gün kargaşa artmakta, insanlar bu yerleri alma konusunda umudunu kaybetmektedir. Yani buradan bu kanunla ilgili sıkıntıları aslında böyle alelacele, bir günde, işte komisyondan geçirip yarış atı gibi yeniden yeniden gündeme getirmek yerine gruplar arasında bir mutabakat sağlayıp bu konuda vatandaşın sorunlarını çözecek bir seferlik bir görüşmeyle bir defa çözüp, gerçekten bu sorunu çözüme kavuşturup vatandaşı uyku uyuyamaz hâle düşmekten bir an önce kurtarmak lazım. Ama, görünen odur ki iktidar orman köylüsüne “orman kanunu” uygulamaktan keyif alıyor. Halbuki, bu insanlar, bu köylülerimiz, gariban köylülerimiz, şimdiye kadar, hiç başka bir dönemde olmadığı kadar iktidara destek oldular. Hiç olmazsa şu gariban vatandaşın kafasındaki soru işaretlerini kaldıracak bir düzenleme üzerinde anlaşalım ve bir an önce… Yani bu yüzde 50’ye düşmesi vatandaşın bu yerleri almasını maalesef çoğu yerde sağlayamayacak, rayiç bedellerin de doğru düzgün, vatandaşın bu yerleri alabileceği şekilde belirlenmesi konusunda endişe var. Ben, inşallah, önümüzdeki günlerde bu konuda kesin bir çözüm sağlama umuduyla yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Şahıslar adına ilk söz Giresun Milletvekili Sayın Selahattin Karaahmetoğlu’nda. Buyurun Sayın Karaahmetoğlu.
19 Nisan 2012 tarihinde 2/B yasalaştı. O günden bu yana on buçuk ay geçti. Yasanın özelliği, rayiç bedelin yüzde 70 olarak Genel Kuruldan çıkmasıydı. Bundan yaklaşık bir buçuk ay önce Komisyona yeni bir düzenleme sunuldu. Bu düzenlemeye göre, satışa arz edilecek arazilerin 400 metrekaresi rayiç bedelin yüzde 50’sinden, geri kalan kısmı yüzde 70 oranından satılacaktı. Şahsın birden fazla arazisi varsa bunlardan birini tercih etmesi gerekiyordu. Satışa söz konusu arazilerin rayiç bedelin yüzde 70’i üzerinden satışının bugün yüzde 50’ye indirilmesi -yani olaydan bir ay sonra yüzde 70’den yüzde 50’ye indirilmesi konusu- tekrar Meclis gündemine taşındı. Komisyon toplantısında Grup Başkan Vekilimiz Sayın Akif Hamzaçebi’nin düzenlemenin sorunu çözemeyeceğini, kısa bir süre sonra yeniden, gerçekten düzenlemeye ihtiyaç doğabileceğini “Dilerim, söylediklerimde yanılırım, bunu yaşamayız.” diye uyarıda bulunduğunu, bu olaydan bir ay sonra da bugüne geldiğimizi hatırlatmak isterim. Konuyu, bugün, bu akşam Genel Kurulda görüşüyoruz. Sonuç olarak çoğunluğun oylarıyla yasa kabul edilecek ama sorunlar çözülmeyecek ve ihtiyaçlar karşılanmayacak. Bu anlamda, tekrar karşımıza yeni bir düzenleme çıkması sorunu ortaya çıktığında, ben, Cumhuriyet Halk Partisinin 2/B konusundaki görüşlerini, belki ileride size yardımı olur diye, hatırlatmak istiyorum. Cumhuriyet Halk Partisi olarak bizim olaya bakış açımız, ülkemizde, orman içi 2 milyon, orman dışı 5 milyon ve toplamda 10 milyon insanı ilgilendiren devletle vatandaş arasındaki bu hukuki sorunun çözülmesi ve devletle vatandaşın barıştırılmasıdır. Olaya bu gözle bakıyoruz. “Orman köylülerinin münhasıran yerleşim veya tarım, hayvancılık amaçlı kullandıkları taşınmaz, bedelsiz olarak devredilecek; tarım ve hayvancılık amaçlı kullanıldığı için, emlak vergisi değeri üzerinden veya orman köylülerine bedelsiz olarak devredilen araziler tarım, hayvancılık amacı dışında kullanılmayacak; devlet tarafından daha önce satıldığı veya çeşitli kanunlara dayanarak devredildiği hâlde, sonradan 2/B alanına alınması sebebiyle tapuları iptal edilen yerleri mülkiyet hakkına saygının bir gereği olarak eski sahiplerine bedelsiz olarak iade edeceğiz; eskiden beri vatandaşlarımızın tapulu yeri olduğu hâlde daha sonra 2/B alanı olduğu gerekçesiyle tapuları iptal edilerek mülkiyeti hazineye geçen araziler de emlak vergisi değerinin yarısı üzerinden eski sahiplerine devredilecektir.” diyoruz. Bir konuya açıklık getirmek istiyorum: 2/B Komisyona ilk geldiğinde rayiç bedelin yüzde 70’i olarak teklif edildi. Komisyonda gruplar kendi aralarında da görüştüler ve yüzde 70’in yüksek olduğu, yüzde 50’ye çekilmesi konusunda anlaştılar ve oy birliğiyle yüzde 50’ye indirildi. Bu arada, Komisyon Başkanımız İstanbul Milletvekili Sayın İbrahim Yiğit, Sayın Bakana aslında yüzde 50’nin de yüksek olduğunu söyleyerek Bakanlar Kurulunda bunun da daha aşağı çekilmesi konusunda temennilerde bulunmuştu ama burada, Genel Kurulda yasa görüşülürken AKP sıralarından milletvekili arkadaşların verdiği önergeyle, Komisyonda yüzde 70’ten yüzde 50’ye inen satış bedeli Genel Kurulda yüzde 50’den yüzde 70’e çıkarıldı. Komisyonda, yüzde 70’ten yüzde 50’ye indiren 12 AKP’li arkadaşımız Genel Kurulda ne yazık ki yüzde 50’den yüzde 70’e çıkarmak için parmak kaldırdılar. Bunu tabii doğru bulmuyoruz. Şunu hatırlatmak isterim: Bu yasa, gerçekten vatandaşlarımızın sorunlarını çözmek için mi oluyor, yoksa belli bir rant için mi oluyor? Afet riski taşıyan alanların kentsel dönüşümü yasası görüşülürken 2/B yasalaşmadığı hâlde 2/B’den gelecek gelirlerin kentsel dönüşüme kaynak olarak gösterilmesi de bu olaydaki ciddiyeti ve olaya vatandaşın açısından mı, yoksa rant açısından mı bakıldığının çok bariz örneğidir. Saygılar sunuyorum.
Şahıslar adına son söz Kars Milletvekili Sayın Yunus Kılıç’ta. Buyurun Sayın Kılıç.
6292 sayılı, kısa adıyla “2/B” olarak bilinen Kanun’un bazı maddelerinde değişiklik öngören kanun teklifimiz hakkında söz aldım, 2’nci maddesi üzerinde konuşmak istiyorum, hepinize saygılar sunuyorum. Saygıdeğer milletvekilleri, burada yapmak istediğimiz şu: Kendilerinin korunaklı olması gereken, pozitif ayrımcılığa ihtiyacı olan ve çiftçilik yapan, tarımla uğraşan, bu ülke için üreten insanlara tarım arazilerinin, eski kanunda belirlenmiş olan rayiç bedelinin yüzde 70’ini yüzde 50’ye çekiyoruz. Ne yapmak istiyoruz burada? Biraz daha sosyal devlet olmak istiyoruz. Yani, elbette köylümüzün millî hasıladan aldığı pay ülkemizin diğer kesimlerine göre oldukça düşüktür. Her ne kadar AK PARTİ’yle beraber bu 3 katına çıkmış olsa da, yine de ülke ortalamasının üçte 1’i kadardır. Yani, dünyanın hemen hemen her tarafında kırsal kesimdeki nüfusun millî gelirden aldığı pay düşüktür. Demek ki sosyal devlet olmanın bir gereği de pozitif ayrımcılığa ihtiyaç duyulan alanlarda bunların iyi belirlenmesi, bunların kanunlarla teslim edilmesi, takip edilmesi ve düzenlemeler yapılmasıyla ancak korunabilecek hâle gelmesidir. Şöyle ki: Ülkemizde bir taraftan refah artarken bir taraftan da sınıflar arasındaki gelişmişlik farkının azaltılabilmesi için hükûmetin, devletin, bu manada düzenlemeler yaparak alt seviyelerdeki gelir gruplarındaki insanların gelirlerini artırmak gibi bir mecburiyeti de var. Yoksa sizin gelirleriniz 25 bin dolarlara, 30 bin dolarlara ulaşır ama sosyal devlet olmuş sayılmazsınız, İnsani Gelişme Endeksi çok aşağılarda kalır. O yüzden, şu anda, bizim tarımla uğraşan, hayvancılık yapan insanlarımızın, kırsalda yaşayan insanlarımızın, bu ülke için üreten insanlarımızın gelir seviyesi, hepimiz kabul etmek durumundayız ki hâlâ düşüktür. O yüzden, bu alandaki insanların gelir seviyesine katkı sunmak adına, kanunda bu gruba pozitif bir ayrımcılık yapıyoruz. Peki, muhalefet milletvekilleri diyor ki: “Efendim, sıfır fiyatla, bedava, bilabedel verseydiniz.” Bu, adalet olur muydu? Bize göre olmazdı çünkü bu tarım arazilerinin üzerinde bütün ülkenin insanının hakkı var. Siz, bunu, bir tarafa pozitif ayrımcılık yapacaksınız diye adaletsiz bir şekilde o tarafa devredemezsiniz. Dolayısıyla bunun bir orta hâlini bulmak, bir tarafı korurken öbür tarafın hakkını da haksız bir şekilde teslim etmemek gerekiyordu. AK PARTİ şu anda yaptığı kanuni değişiklikle bunu yapmak istiyor. Peki, hâlâ pahalı mıdır? Pahalı olduğunu biz düşünmüyoruz. Şöyle ki -Millî Emlak Genel Müdürümüz de burada- Komisyon görüşmeleri sırasında biz genellikle şöyle bir tavır sergiledik saygıdeğer milletvekilleri, dedik ki: Bu rayiç bedelleri belirlerken, lütfen, vatandaş yanında olarak bir tavırla belirleyin yani devleti koruma refleksiyle bunları belirlemeyin. “Biz düşünüyoruz ki, inanıyoruz ki öyle belirlendi rayiç bedeller yani vatandaşı düşünerek belirlediklerini düşünüyoruz. Ve yine, korunmaya ihtiyacı olan kesim olduğunu düşünerek, AK PARTİ Grubu olarak, bundan da yüzde 50’sini almak suretiyle, hak sahipliğini köylülerimize, tarım arazilerini işletenlere, almak isteyenlere devretmek istiyoruz. Tabii, peşin ödedikleri takdirde yüzde 10 da buradan bir indirim olacak yani rayiç bedelin yüzde 40’ına biz buraları bu insanlara devretmiş olacağız. Bunun dışında, “mücavir alan” tanımını belirgin hâle getiriyoruz çünkü Büyükşehir Belediye Yasası’yla mücavir alanların değişeceği açık. Daha sonra bir karışıklığa sebebiyet vermesin diye bu alanları bu tanımı belirgin bir hâle getiriyoruz. CHP adına konuşan hatip şöyle bir ifadede bulundu: “Ormanları açmak suretiyle tarım arazilerine dönüştürenlere, aslında bir de bunları yapanlara ilave olarak para vermek gerekir.” dedi. Şimdi, saygıdeğer milletvekilleri, bu, akla, mantığa, ormanları koruma refleksine çok aykırı bir tutum. Yani vatandaş bir taraftan ormanları açıyor, bir de açtığı için siz buna bedava veriyorsunuz, bir de ilave para veriyorsunuz ama bir taraftan da 2/B arazilerini biz hak sahiplerine kavuşturmak için kanun teklifini verdiğimiz zaman aynı muhalefet partisi şöyle bağırıyordu: “Ormanları insanlara peşkeş çekiyorsunuz, satıyorsunuz.” [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hayırlı olsun diyor, saygılar sunuyorum.
Soru-cevap işlemine geçiyorum. Sayın Yılmaz...
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, bu Orman Genel Müdürlüğünün arazisi önce Büyükşehir Belediyesi tarafından usulsüz bir şekilde elinden alındı ve şu anda Adalet ve Kalkınma Partisinin otoparkı olarak kullanılıyor çevirdiğiniz o alan, araçların durduğu o alan. Bunu, bir Bakan olarak etik buluyor musunuz? Adalet ve Kalkınma Partisinin otopark alacak parası yok mu da Orman Genel Müdürlüğünün arazisini çevirerek otopark olarak kullanıyorsunuz ve araçlarınız içinde duruyor? İkinci bir sorum da: Sayın Bakan “Bu Gazi Yerleşkesi’ne inşaat yapılırken bir tane bile ağaç kesilmeyecek.” denmişti ama yüzlerce ağaç kesildi. Bir bakanın Genel Kurulda veya sizin oturduğunuz yerden yanlış bilgi vermesini doğru buluyor musunuz? Teşekkür ediyorum.
Sayın Işık...
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakan, bu yeni düzenlemeyle orman köylülerinden ve İstanbul veya diğer büyükşehirlerde kaçak inşaat yapan kişilerden kaçar kişinin yararlanması öngörülmekte? Rayiç bedellerin bugüne kadar belirlenemediği iller hangileridir? Bunlar içerisinde Kütahya ili de var mıdır? Bugüne kadar bu rayiç bedellerin belirlenememesinin temel sebepleri nelerdir? Bu düzenlemeyle belirlenen bu rayiç bedellerin bir garantisi var mı? Köylü daha düşük rayiç bedelle yıllarca üzerinde işlem yaptığı bu arazileri alabilecek mi, yoksa bu düzenlemeden sonra yine köylünün elindeki araziler de rantçı bazı şirketlere ya da kişilere satılabilecek mi? Teşekkür ederim.
Sayın Yılmaz...
Teşekkür ediyorum. Sayın Bakan, şimdi, Ankara Orman Bölge Müdür Muavinliği yapan Sami Kılıç kırk yıl bu devlete namusuyla, şerefiyle hizmet ederken yandaş bir sendikanın başkanını Ankara Bölge Müdürlüğüne getirmek için, Denizli Bölge Müdürü görevden alınıyor ve Ankara’ya getiriliyor. Sami Kılıç da sürgüne gönderiliyor ve bu tayin tebliğ edildiğinde beyin kanaması geçiriyor ve üç gün sonra vefat ediyor. Şimdi, bu yandaş sendikanın başkanı, atama yönetmeliğine aykırı bir şekilde, kadrosu Denizli’de olmasına rağmen, Ankara Bölge Müdürlüğü görevini sürdürüyor. Bir Bakan olarak bu tür usulsüz atamaları veya kanunu dolanarak, yönetmeliği dolanarak yapılan atamaları doğru buluyor musunuz? Bu şekilde yönetilen bir Orman Bakanlığının 2/B’yi çözebileceğine inanıyor musunuz? Teşekkür ediyorum.
Sayın Demiröz.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Sayın Bakanım, ÇED raporlarıyla ilgili, web sayfanıza girildiği zaman, bunu, Türkiye’nin hangi bölgesinde, hangi konularla ilgili ÇED yapıldığını, bunlarla ilgili bilgileri görme şansımız vardı. Ancak, Bakanlığınızın taşınmasından sonra veya reorganizasyonundan sonra sisteme girildiği zaman görme şansımız yok, bu ne zaman açılacak? ÇED raporlarıyla ilgili bilgi alabilmek için eski şekle ne zaman döneceksiniz? Bu konuda bilgi verirseniz sevinirim. Teşekkür ediyorum.
Sayın Demir…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakan, Muğla Gökova fidanlığında yaklaşık 50 ila 150 kişi arasında değişen, zaman zaman çalıştırılan mevsimlik işçiler var. Bunların sigortalarının ödenmediği söyleniyor. Sigortasız işçi çalıştırıyor musunuz? Bu konuda bilginiz var mı? Teşekkür ederim.
Sayın Yılmaz…
Teşekkür ediyorum. Sayın Bakan, Orman ve Su İşleri Bakanlığının Özel Kalem Müdürünün 6400 ek göstergeden, Strateji ve Geliştirme Daire Başkanlığından maaş almasını doğru buluyor musunuz? Yine, Bakanlık müşavirlerinin kanun hükmünde kararnameyle maaşları artırıldı ve birçok yandaş ve partiliniz müşavir olarak alındı. Bunların büyük bir bölümü göreve gelmezken uzun yıllar bu meslekte hizmet eden, hasta olan müşavirlerin çeşitli yerlerde görevde bulundurulmasını doğru buluyor musunuz? Bu bir yıldırma politikası mıdır, alan boşaltma politikası mıdır; müşavirlikler boşaltılarak yine, hâlâ bu yandaşların, vekil akrabalarının, vekil çocuklarının alımına yol açmak için yapılan bir uygulama mıdır?
Sayın Bakan, buyurun.
Milletvekilimiz Sayın Yılmaz tarafından Orman Genel Müdürlüğüne ait arazinin Büyükşehir Belediyesi tarafından alındığı ve otopark olarak kullanıldığı ifade edildi. Buradaki cevabı okuyacağım ben: “Orman Genel Müdürlüğü yeni kampüsü, mülkiyeti Orman Genel Müdürlüğümüze ait Ankara ili Yenimahalle ilçesi Orman Çiftliği Mahallesi koruma alanı dışında kalan kısmında inşa edilecektir. Atatürk Evi ve Bekçi Evi koruma alanı olan parsel alanında herhangi bir daraltma yapılmamış, parseller içindeki otopark alanı ile AK PARTİ Genel Merkezi önünde bulunan ve hâlen otopark olarak kullanılan alan, imar planıyla trampa edilerek değiştirilmiş ve koruma alanında herhangi bir daralma olmamıştır.”
Otopark alanı sizin mi Sayın Bakan? Onun cevabını versinler.
Ama trampa edilmiş…
Şu andaki otoparkınız, kullandığınız otopark, AKP’nin otoparkı devletin malı.
Trampa edilmiş ama. Trampa edilerek devletin malı dışına çıkarılmış.
Efendim, trampayı AKP’yle mi yapmış? Trampayı belediyeyle yapmış yani kanunu dolanmak için. Şu anda usulsüz bir yerde araçlarınızı park ediyorsunuz.
Muhterem, beş dakika sonra Bakanın konuşmasını bitireceğim ben, diğer sorulara da fırsat bırakın ne olur.
Sayın Işık’ın “Yeni düzenlemeler ile bu 2/B alanlarından kaç kişi istifade edecek ve kaçak inşaat yapılacak? Rayiç bedeller bugüne kadar niye belirlenmedi? Köylüye yine yüksek bedel gösterilip bunlar başkalarının eline geçecek mi?” şeklinde soruları var. Efendim, şimdi, sizin de takdir etmeniz, bütün herkesin takdir etmesi gerekir ki on yıldır, bizim dönemimizde kaçak inşaat yüzde 95 azaltılmıştır. Yani, kimsenin gözünün yaşına bakmadan -kaçak inşaat yapan, nerede olursun olsun, imara aykırı, ruhsatsız- bunları belediyelerimiz yıkmaktadır. Bunu, bir defa, çok açık yüreklilikle söylemek lazım. Rayiç bedeller konusunu da -tabii, çok dile getirildi- özellikle ifade etmek istiyorum. Tüm Türkiye’de orman vasfını kaybetmiş alanların sahiplendirilmesi kapsamında rayiç bedeller değerlendirirken parsel bazında, ada bazında, bölge bazında değerlendirmeler hassasiyetle yapılmıştır. Bitişik parsel, belki ana caddenin arka tarafındandır; ön tarafında caddeye bakan bir parselle aynı adada olan arka parselin fiyatları değişik olabildiği gibi, parselin zemini itibarıyla, konumu itibarıyla, büyüklüğü, küçüklüğü itibarıyla da fiyatları değişmektedir. Yine, tarım arazisi olup olmadığı, getirdiği kira, getirdiği verim, imar durumu, bütün kıstaslar değerlendirilmiştir. Burada, sadece tek yerden değil, tapular, emlakçılar, muhtarlar, çevre, alım satımlar… Oradaki vatandaşlara, 2/B’yi kullanan kişilere “Siz bu arsanızı kaça satarsınız?” diye sorulmak suretiyle çok ciddi bir değerlendirme yapılmıştır. İnanın, samimiyetle burada ifade etmek istiyorum, ben de işin içerisinde bir nebze bulundum, emlak beyan değerleri üzerinden gitseydik -sizin de beğenmeyeceğiniz- çok da haksız bir şekilde yürümüş olurduk. Şimdi, burada mümkün mertebe gerçek rayiç bedelleri tespit etmeye çalıştık. Bu rayiç bedellerinde, şu anda, mücavir alanlar dışında tarım alanlarında ne yapıyoruz? Yüzde 50’sini, peşin olursa yüzde 10 daha indiriyoruz yani 50 lira olan bir yeri 22,5 liradan vatandaşa veriyoruz. Yani, bu hakikaten çok güzel bir noktadır. Vatandaşın, âdeta çok cüzi bir miktarla ama kendisinin de “Ben para verdim, yerimi aldım.” diyerek sahipleneceği bir husustur. Herkesin takdirine bunu sunmak istiyorum. Orman bölge müdürünün tayiniyle ilgili ben bir çalışma yapayım, Sayın Yılmaz sizleri daha sonra bilgilendireyim. ÇED raporlarıyla ilgili daha önceden 119 belge istenirken şimdi 19 belge isteyerek ÇED raporlarını vermekteyiz ve bunlar İnternet sayfamızda yine yayınlanmaktadır. Belki bir süre bir aksama olmuştur ama bunu, belki pazartesi gününden itibaren yine İnternet sayfamızdan öğrenebilirsiniz. Yine, süre olarak da biz ÇED raporlarını, “ÇED değildir” belgesini yaklaşık on beş gün içerisinde, ÇED raporlarını da yaklaşık iki ay içerisinde vermekteyiz. Daha evvelden bunlar -sekiz sene evvel, on sene evvel- yaklaşık bir seneye kadar sürüyordu ama bunu iki aya indirdik. İnşallah -çalışma yapıyoruz şu anda- daha kısa sürede, belki yirmi beş gün, bir ay, bir buçuk ay içerisinde de yine bunu vereceğiz. Muğla’yla, Gökova’yla ilgili soru var. Sigortasız işçi çalıştırıldığını ben bilmiyorum, böyle bir şey söz konusu değil ama bakıp, yine, bilgi takdim edeceğim. Özel kalemlerde… Şunu da ifade etmek istiyorum çok değerli milletvekili arkadaşlarım: Bu dönem, bizim dönemimizde, on yıllık Adalet ve Kalkınma Partisi iktidarlarında açıktan atamanın en az yapıldığı dönemdir. Biz, hatıra binaen, vasıfsız olan, ihtiyacı olmayan kişileri kesinlikle almıyoruz. Müşavir kadrosuyla veyahut da basın müşaviri veya özel kalem kadrosu en az kullandığımız kadrodur. Teşekkür eder, saygılar sunarım.
6400…
Teşekkür ederim Sayın Bakan, süreniz doldu. Daha sonra herhâlde yazılı olarak verirsiniz. Şimdi, madde üzerinde üç önerge var, sırasıyla okutup işleme alacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 428 sıra sayılı Kanun Teklifinin 2 inci maddesinde yer alan “rayiç bedelin yüzde ellisidir” ibaresinden sonra gelmek üzere “ancak bu bedel emlak vergi değerini geçemez” ibaresinin eklenmesini arz ve teklif ederiz. Ramazan Kerim Özkan Arif Bulut Osman Kaptan Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 428 sıra sayılı kanun teklifinin 2. maddesinde yer alan “Bu şekilde satılan tarım arazilerinin sonradan farklı amaçlarla kullanılması halinde” ifadesinin çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Oktay Vural Seyfettin Yılmaz Celal Adan Ahmet Kenan Tanrıkulu D. Ali Torlak Şimdiki önergeyi okutup işleme alacağım: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 428 sıra sayılı kanun teklifi 2. Maddesi’nin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Hasip Kaplan Demir Çelik Sırrı Sakık İdris Baluken Erol Dora Hüsamettin Zenderlioğlu 6292 sayılı Kanunun 12 nci maddesinin ikinci fıkrasının ilk cümlesinde yer alan “satış bedeli rayiç bedelin yüzde yetmişidir.” ibaresi “satış bedeli, 6 ncı maddenin dördüncü fıkrasının dördüncü cümlesinde belirtilen şekilde kullanılanlar için rayiç bedelin yüzde ellisidir, bu şekilde satılan tarım arazilerinin sonradan farklı amaçla kullanılması halinde aynı cümlede belirtilen şekilde işlem yapılır.” şeklinde değiştirilmiştir. Komisyon katılıyor mu? TARIM, ORMAN VE KÖYİŞLERİ KOMİSYONU BAŞKANI İBRAHİM YİĞİT (İstanbul) – Katılamıyoruz Sayın Başkan. Hükûmet?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Gerekçeyi okutuyorum: Kanun teklifinin mevcut halinde yer alan “bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte geçerli olan belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan yerler” ibaresi, önümüzdeki yerel seçimlerde hayata geçirilecek olan yeni büyükşehir belediye yasasını boşa çıkarmaktadır. Yeni Büyükşehir yasası ile birlikte yeni yetki sınırları belirlenecek ve dolayısıyla bu alanlara ilişkin kafa karışıklığı yaşanacaktır. Bunun önlenebilmesi için metnin değiştirilmesi teklif edilmiştir.
Karar yeter sayısı…
Karar yeter sayısı arayacağım. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı yoktur. Birleşime on dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 73’üncü Birleşiminin Dördüncü Oturumunu açıyorum. 428 sıra sayılı Kanun Teklifi’nin 2’nci maddesi üzerinde Şırnak Milletvekili Sayın Hasip Kaplan ve arkadaşları tarafından verilen önergenin oylanmasında karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi önergeyi tekrar oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmemiştir, karar yeter sayısı vardır. 428 sıra sayılı Kanun Teklifi’nin görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Burada. Hükûmet? Burada. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 428 sıra sayılı Kanun teklifinin 2. maddesinde yer alan “Bu şekilde satılan tarım arazilerinin sonradan farklı amaçlarla kullanılması halinde” ifadesinin çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Seyfettin Yılmaz (Adana) ve arkadaşları Komisyon katılıyor musunuz? TARIM, ORMAN VE KÖYİŞLERİ KOMİSYONU BAŞKANI İBRAHİM YİĞİT (İstanbul) – Katılmıyoruz Sayın Başkan. Hükûmet?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Yılmaz, buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 428 sıra sayılı Kanun Teklifi’yle ilgili verdiğimiz önerge hakkında söz almış bulunuyorum, yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum. Sözlerime başlamadan önce, bugün akşamüstü Adana ilimizin Ceyhan ilçesinin Azizli köyünde 3 dönümlük arazi yüzünden 5 vatandaşımız hayatını kaybetti, 7 vatandaşımız da yaralı. Hayatını kaybedenlerden 1 tanesi Adalet ve Kalkınma Partisinin İl Genel Meclis üyesi -benim de çok yakından tanıdığım, Allah rahmet eylesin- ve oğlu. Yine, Azizli köyünün -orman köyüdür- çok yakından tanıdığım eski muhtarı ve oğlu ve 1 işçi hayatını kaybetmiştir, 7 tane de yaralımız vardır. Ben, hayatını kaybeden vatandaşlarımıza Allah’tan rahmet, yaralılara acil şifalar diliyorum. Değerli milletvekilleri, buradaki acı olayın, tamamı 3 dönümlük bir arazi üzerindeki anlaşmazlık yüzünden silahların konuşması neticesinde olması, gerçekten, Türkiye’nin içinde bulunduğu durum açısından ibretlik bir olaydır, bunu dikkatlerinize sunmak istiyorum. Değerli milletvekilleri, 2/B konusunda anlaşamadığımız en önemli noktalardan bir tanesi şu yani Hükûmet ve Adalet ve Kalkınma Partisi bu arazilere şöyle bakıyor: Bu araziler arsa, devlet de satıcı ve devlet, bu arazileri alıcılarına satmak gibi bir zorlamayla karşı karşıya bırakıyor vatandaşı. Değerli milletvekilleri, bu yerlerdeki vatandaşlarımız, bu yerleri yüz yıllardır kullanıyor, yüz yıldır kullanıyor. Şimdi –yanımda vardı, almamışım birden çıkınca- vatandaşın elinde Osmanlı tapusu var, 1918 yılında bu yerlerle ilgili yazılan mektuplar var yani bu yerleri, siz, bu vatandaşa… Bugün, hani “Rayiç bedelleri çok düşük tuttuk.” diyorsunuz ya yani düşük tutma falan değil. Bunlar burayı sıfırdan alan insanlar olsa kabul ediyorum Sayın Bakan, değerli milletvekilleri ama bunlar, bu yerleri uzun süredir kullanan vatandaşlarımız. Bugün, bakın, Meclise, buraya 2 bine yakın vatandaş 2/B mağduru olarak geldi. Bunlar bu kadar ucuzdu da… Hatta, bayanlar vardı, yaşlı teyzeler vardı içlerinde. Şunu iddiayla söylüyorum, diyorlar ki: “Bizim köyümüzde Adalet ve Kalkınma Partisine yüzde 70 oy çıktı.” Yani bu insanlar, otuz saattir, dünden beri otobüslerle buraya yolculuk yapma gereğini niye hissediyorlar ucuz alabilecekleri bir şeyse? Nasıl alacaklar? Alamıyorlar, sıkıntı orada. Sordum gelen teyzelerden bir kısmına, -yaşlı yaşlı teyzeler, amcalar var- dedim ki: “Ya, nedir sizin sıkıntınız?” “8 dönüm yerim var, 90 bin lira, 80 bin lira rayiç bedel belirlenmiş. Bunun yüzde 50’sinden burayı almaya kalktığım zaman 40 bin lira, 50 bin liraya gelecek; 8 dönümü 300 bin lira, 400 bin lira. Bizim bir kuruş ödeyecek paramız yok. Zaten bankalara borçlanmışız, tefecilerin eline düşmüşüz. Buralardan elde ettiğimiz ayda 2-3 bin lira civarında bir gelir.” diyorlar. Bu vatandaşlarımızın suçu nedir değerli milletvekilleri? Şimdi, bunlar her türlü görevlerini yapmışlar. Kendileri almamış, dedelerinden kalmış, dedelerinin dedelerinden kalan yerler var. Bu sıkıntıların içerisinde yaşayan bu vatandaşlarımız, çok zor şartlar altında buraları ekerek, biçerek buralardan çocuklarının okul imkânlarını sağlamaya çalışıyorlar ve hayatlarını idame ettirmeye çalışırken bu yerleri alamayacaklar. Bu yerleri almadıkları zaman, alamadıkları zaman… Biraz önce sordum. Bakın, Türkiye’nin her tarafıyla görüşüyorum, siz de görüşüyorsunuzdur, müracaat etmelerine rağmen bu yerleri alamayacaklar. Alamadıkları zaman… Daha önceki konuşmamda söylediğim gibi, “Toprak bizim oralarda namustur. Biz devlete olan bütün görevlerimizi yapıyoruz; ‘askere’ dediğiniz zaman biz gidiyoruz, ‘vergi verilecek’ dediğiniz zaman biz veriyoruz. Bütün işleri biz yapmamıza rağmen Sayın Başbakan ve sayın bakanlar bizim bir derdimizi dinlemiyor.” diyorlar. Biraz önce söylediler, Antalya’da, Orman ve Su İşleri Bakanı bu gariban vatandaşı azarlamasını biliyor. Ama buradan açık yüreklilikle söylüyorum, Türkiye’nin kanunlarına, asgari şartlarına bu kadar uyan vatandaşları dinlemeyeceksiniz ama ne yazık ki bebek katiliyle, teröristbaşıyla, eroin kaçakçısıyla konuşma yapacaksınız ve pazarlık yapacaksınız, bunu bu millet affetmez sayın milletvekilleri. Bu millet görevlerini yaparken, askere giderken, devletin bütün dediklerini uygularken yapmayacaksınız ama teröristbaşıyla pazarlığı, ona imkân sağlamayı içinize sindireceksiniz; bu, kabul edilebilir bir olay ve yaklaşım değildir. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Saygılarımla.
Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 428 sıra sayılı Kanun Teklifinin 2 inci maddesinde yer alan “rayiç bedelin yüzde ellisidir” ibaresinden sonra gelmek üzere “ancak bu bedel emlak vergi değerini geçemez” ibaresinin eklenmesini arz ve teklif ederiz. Arif Bulut (Antalya) ve arkadaşları Komisyon katılıyor musunuz? TARIM, ORMAN VE KÖYİŞLERİ KOMİSYONU BAŞKANI İBRAHİM YİĞİT (İstanbul) – Katılamıyoruz Sayın Başkan. Hükûmet?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Kim konuşacak?
Sayın Arif Bulut…
Sayın Bulut, buyurun.
Seçim bölgem olan Antalya’da yaklaşık 83 bin vatandaşımızın hak sahibi olduğu 46 bin hektar 2/B arazisi vardır ve miktar olarak bakıldığı zaman, Antalya Türkiye’de 1’inci sıradadır. Antalya önemli bir turizm bölgesi olması yanında, Türkiye’nin en önemli tarım bölgesidir. Tarımda çeşitlilik bakımından eşsizdir. Antalya’daki tarım hareketi Türkiye’deki enflasyonu direkt etkileyebilecek büyüklüktedir. Bu 2/B arazileri de çoğunlukla tarım amaçlı olarak kullanılan imarsız arazilerdir. Bu arazilerin kullanıcısı olan 83 bin kişi de çoğunlukla dar gelirli, yoksul vatandaşlarımızdır. Son on yılda tarımda girdilerde astronomik artışlar olmasına rağmen ürün fiyatları artmadığı için bu vatandaşlarımızın ekonomik durumu giderek bozulmuştur. Hükûmet, Antalya’daki 2/B arazilerinden 4 ila 7 milyar Türk lirası gelir beklemektedir ancak bizim vatandaşımızda böyle bir para yoktur, altı yıla değil on yıla bile yaymış olsanız köylünün bunu ödeme gücü yoktur. Antalya’daki 2/B arazilerinin rayiç bedelleri belirlenirken çok ciddi yanlışlıklar yapılmıştır. Özellikle, rayiç bedeller belirlenirken hakkaniyet gösterilmemiştir. Rayiç bedeller aynı yerdeki tapulu araziye göre 4 ila 10 kat yüksek bedelle belirlenmiştir. Buradaki değer yüzde 50 azaltılsa bile hâlen 2 ila 5 katı daha yüksektir. Özellikle Aksu, Kaş, Kemer, Kumluca, Finike, Serik ve Alanya’da rayiç bedeller oldukça yüksek belirlenmiştir. Buralardaki emlak değer vergisine, ecri misil değerine, kamulaştırma değerine, valilik tarafından yapılan takdir komisyonunun belirlediği değerlere, belediyelerin takdir ettiği değerlere ve bu tarlaların yıllık kiralarına bakıldığında fiyatların ne kadar yüksek olduğu ortadadır. Ayrıca, aynı bölgelerde Ziraat Bankasının yaptırdığı toprak barem tespitleri de bu fiyatların ne kadar yüksek olduğunu göstermektedir. Değerli arkadaşlar, bu yasanın adında “orman köylüsünün desteklenmesi” vardır ama içinde destek olmadığı gibi, orman köylüsünün nasıl soyulacağı vardır. Antalya’daki defterdarlık tarafından belirlenen rayiç bedeller çok ciddi tepkiler almıştır. Antalya halkı eylem üstüne eylem yapmaktadır. Antalya Defterdarlığı belirlediği rayiç bedelleri 2010 yılından beri Antalya kamuoyuna açıklayamamıştır ancak Sayın Orman Bakanı, vatandaşın haklı tepkisine bizzat Antalya’da, yerinde maruz kalmış fakat tepki gösteren vatandaşı azarlamış ve aşağılamıştır. AKP’ye yakışanı da budur. Partisinin İl Başkanı “Evet, bu rayiç bedeller adil değildir, yüksektir.” çığlıklarının haklı olduğunu kabul edip “Bunu yapanlar CHP’li ve MHP’li defterdarlık memurlarıdır, AKP’yi zora sokmak için bunu yapmaktadırlar.” diye devlet memurlarını suçlamış, onları hedef göstermiştir. Burada çok daha ilginç bir durum tespiti vardır. AKP’li bir vekil arkadaşımızın bölgesinde tespit edilen rayiç bedeller emlak vergisi, ecri misil değerleri, tarla kira değerleri ile kıyaslandığında uygun fiyatlandırılmıştır. Yani, diğer köylere ve mahallelere bakıldığında 4 ila 10 kat daha ucuza fiyatlandırılmıştır. Böylece, yandaşlar korunmuş, kollanmış… Buralarda verilen fiyatlar neredeyse emlak fiyatları değerindedir. Bu, bizim tüm vatandaşlar için önerdiğimiz değerdir yani rayiç bedel emlak değerini geçmemelidir. Fakat, tüm vatandaşlar için önerdiğimiz çözümü kendileri için uygulamışlar ancak normal vatandaşlar için bunu uygulamamışlardır. Antalya’da birçok bölgede tarım yapılan tarlalar sanki imarlı arsalarmış gibi fiyatlandırılmıştır. Bu, çok ciddi bir haksızlıktır. Değerli arkadaşlar, bu vekil arkadaşımız ve AKP’li yöneticilerin mevkilerinde tarlalara verilen fiyatlar normaldir fakat diğerleri anormaldir. İtirazımız da tam bu noktada ortaya çıkmaktadır. Hak sahibi olan 83 bin kişiden hiçbiri bedava ya da gerçek değerinin altında bedel talep etmemektedir. Talep ettikleri, AKP’li vekilin ve yöneticilerin bölgelerinde olduğu gibi, gerçek rakamlar, gerçek rayiç bedeller kendi tarlalarında da uygulansın, haklı ve hakkaniyetli bir rakam ortaya çıksın istemektedirler.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler. Kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler. Kabul edilmiştir. Madde 3’te iki önerge vardır, sırası… Pardon…
Sayın Başkan, madde üzerinde kişisel söz istiyorum.
Daha başlamadık, başlamadık. Pardon… Şimdi madde 3’ü okutuyorum, ondan sonra, işte, kişisel sözlere bakacağız. MADDE 3- 31/8/1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununun ek 11 inci maddesine aşağıdaki bent eklenmiştir. e) Sağlık ve eğitim tesisleri yapılması maksadıyla verilen izinlere konu tesislerin kamu özel işbirliği modeli çerçevesinde yaptırılması veya mevcut izinli tesislerin yenilenmesi halinde ilgili Bakanlıkların talebi üzerine yüklenici adına üst hakkı tesis edilebilir. İzinler ilgili Bakanlıklar adına devam eder. Adına üst hakkı tesis edilen yükleniciden ağaçlandırma bedeli dışında kira dahil başkaca hiçbir bedel alınmaz. Bu kapsamdaki izinler öncelikle bozuk orman alanlarında verilebilir. İzin verilen alanın en az iki katı alan Maliye Bakanlığı tarafından Orman Genel Müdürlüğüne ağaçlandırılmak üzere tahsis edilir.” 3’üncü madde üzerinde gruplar adına söz talepleri olan arkadaşlarımızı okuyacağım, şahısları adına söz talebi olan arkadaşları okuyacağım Genel Kurulun bilgisine: Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına, İstanbul Milletvekili Sayın Mehmet Akif Hamzaçebi; Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına, Adana Milletvekili Sayın Seyfettin Yılmaz. Şahısları adına, Adana Milletvekili Sayın Seyfettin Yılmaz, Karabük Milletvekili Sayın Osman Kahveci. İlk söz, Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına İstanbul Milletvekili Sayın Mehmet Akif Hamzaçebi’de, buyurunuz.
Sayın Genç, herkes konuşuyor. Ben, yalnız bir hata yaptım, temel kanun gibi görüşüldüğünü, yani öyle hissederek maddeden hemen şeylere geçtim. Yok, aynen konuşuyor herkes. Buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına hepinizi saygıyla selamlıyorum. 2/B yasasında değişiklik öngören bu kanun teklifinin, şimdi görüşmeye başladığımız 3’üncü maddesinin 2/B’yle herhangi bir ilgisi bulunmamaktadır. Böyle bir düzenlemenin, 2/B gibi milyonlarca insanı ilgilendiren bir kanun teklifinin içerisine yerleştirilmesi kanun yapma tekniğine uygun değildir, 10 milyon vatandaşımızın beklentilerine uygun değildir. Onlar 2/B konusunda kendi bütçelerine, mali güçlerine hitap edebilecek bir bedelin burada çıkmasını beklerken, onların bu duygularını hiçe sayarcasına kamu-özel ortaklığı iş birliği dediğimiz bir modelle birtakım yatırımcılara birtakım kolaylıklar sağlayan, ormanların Anayasa’ya aykırı bir şekilde onlara tahsisini öngören bu düzenlemenin, gerçekten, burada yer almış olmasını üzüntü verici buluyorum. Kamu-özel ortaklığı, kamu-özel iş birliğiyle sağlık tesislerinin yapılmasına ilişkin bir yasayı kabul ettiniz, yürürlüğe koydunuz. Bu yasanın sakıncalı yönlerini biz hem ilgili komisyonda hem Genel Kurulda ifade ettik. Bu yatırımlara hazine garantisi vermek gibi bir sakıncanın kamu borç yönetiminde ne kadar büyük sorunlara yol açacağını buralarda ifade ettik. Şimdi, siz, o düzenlemeyi, ormanlarda yapılacak olan sağlık ve eğitim tesislerine de teşmil etmek suretiyle buraya getiriyorsunuz. Bu maddede yer alan düzenleme, Anayasa’nın 169’uncu maddesine çok açık bir şekilde aykırıdır. Bizim Anayasa’mız, diğer birçok ülke anayasasından farklı olarak ormanların korunmasına özel bir önem vermiş ve bunu anayasal bir hüküm olarak tesis etmiştir. Anayasa’mızın 169’uncu maddesi “Ormanların korunması ve geliştirilmesi” başlığını kapsar, bu başlık altında ormanların korunmasına ve geliştirilmesine yönelik düzenlemeler içerir. Bakın, ilgili madde yani Anayasa’nın 169’uncu maddesi ne söylüyor. Maddenin ikinci fıkrası aynen şu şekilde: “Devlet ormanlarının mülkiyeti devrolunamaz. Devlet ormanları kanuna göre, Devletçe yönetilir ve işletilir. Bu ormanlar zamanaşımı ile mülk edinilemez ve kamu yararı dışında irtifak hakkına konu olamaz.” “Ormanlar kamu yararı dışında irtifak hakkına konu olamaz.” Anayasa’nın ormanların korunması yönündeki bu hükmünü, Anayasa Mahkemesi, çeşitli kararlarında üstün kamu yararı olarak ifade etmiştir. Birçok Anayasa Mahkemesi kararı, ormanların korunmasını diğer bütün kamu yararı olarak nitelendirilen işlerden, yatırımlardan önceye alarak üstün kamu yararı olarak nitelendirir. Dolayısıyla, ormanların korunması şeklindeki bu üstün kamu yararının önüne geçebilecek olan bir başka kamu yararı var ise ancak bu takdirde ormanlarda irtifak hakkı tesis edilerek birtakım yatırımların yapılmasına izin verilebilir, der. Onu da Anayasa Mahkemesi çeşitli kararlarında açıklığa kavuşturmuştur, örneğin bir kara yolu yatırımı, örneğin bir su yatırımı, örneğin bir petrol boru hattı yatırımı, örneğin bir enerji nakil hattı yatırımı, bunun gibi gerçekten “kamu yararı” dediğimiz zaman tartışma konusu olmayacak, bütün toplum tarafından “Evet, bunlar ormanlarda yapılabilir, yapılmalıdır.” denilecek olan yatırımlar nedeniyle ormanlarda üçüncü kişiler lehine irtifak hakkı tesis edilebilir. Bu madde, Anayasa’nın bu çok açık hükmünü ihlal etmektedir. Bu ihlali biraz gözlerden kaçırmak amacıyla buraya bir hüküm konulmuş, denilmiş ki: “Bu amaçla üçüncü kişiler lehine tesis edilecek irtifak hakları için bozuk ormanlara öncelik verilir.” Yani “Orman var ama ağaç kalitesi, orman kalitesi yeteri kadar iyi değil, teknik olarak ‘bozuk orman’ olarak ifade edilen yerlerde bu yatırımları yapalım.” deniliyor. Hangi yatırımlar bunlar? Sağlık ve eğitim yatırımları. Sağlık ve eğitim yatırımları Anayasa Mahkemesinin ilgili kararları dikkate alındığında ormanlarda yapılması mümkün olmayan yatırımlardır. Sadece sanatoryum için Anayasa Mahkemesinin ilgili kararlarında ve Orman Kanunu’nun ilgili maddesinde bir düzenleme yapılmıştır, bunun dışında bir hastane yatırımını ne Orman Kanunu’nun ilgili maddesi ne de Anayasa Mahkemesi kararları ormanlarda yapılabilir bir tesis olarak nitelendirmemiştir. Hastaneyi her yerde yapabilirsiniz ama ormanı her yerde tesis edemezsiniz, eğitim tesisini her yerde yapabilirsiniz ama ormanı her yerde tesis edemezsiniz. Eğitim ve sağlık yatırımlarını ormanlarda yapabilmek için, bunun objektif şartlarını kanunun belirlemesi gerekir. Kanun bunu belirlememiş ise “Eğitim ve sağlık yatırımlarını ben ormanda yapacağım.” deme şansına sahip değilsiniz. Bunların bozuk ormanlarda yapılacak olması, durumu Anayasa’nın bu ilgili hükmü karşısında kurtarmaya yetmez. Bozuk orman da mahiyeti itibarıyla hukuken ormandır. Kaldı ki Orman ve Su İşleri Bakanlığı “bozuk ormanların rehabilitasyonu” dediğimiz bir projeyi uygulamaktadır. Bu projenin birçok alt başlığı var, alt projesi var. Bu bozuk ormanların ıslahı için yüzlerce milyon TL’lik, milyarlarca TL’lik bir ödeneği Orman ve Su İşleri Bakanlığı ayırmıştır, bunu harcıyor. Sayın Orman ve Su İşleri Bakanı, bu kürsüden bütçesi nedeniyle, diğer vesileler nedeniyle, orman konusunda ne kadar adım attıklarını söylüyor, bozuk ormanların iyileştirilmesi için ne kadar çaba sarf ettiklerini söylüyor. Değerli milletvekilleri, düzenleme doğru değildir. Bu düzenlemenin buradan çıkarılması gerekir. Önergemiz bu içeriği maddeden çıkarıyor, bunun yerine 2/B konusunda bu teklifin veya geçen yıl 19 Nisanda kabul edilmiş olan 6292 sayılı Kanun’un çözmediği bir kısım sorunların çözümünü öneriyor. Bizim önergemiz bunları düzenliyor. 2/B arazileriyle hukuken orman gözükmekle birlikte gerçekte orman vasfını kaybetmiş olduğu hâlde orman sınırı dışına çıkarılma işlemi gerçekleştirilmemiş olan yerlerin ve yine 2/B arazileriyle, yapılaşmış olan 2/B arazileriyle, yine, yapılaşmış olan orman arazilerinin iç içe geçtiği yerlerdeki mülkiyet sorununu çözmeyi hedefliyor, bizim önerimiz onu kapsıyor. Bunun örneklerini İstanbul’da Sultanbeyli’de görebiliriz, Çekmeköy’de görebiliriz, Sultangazi’de görebiliriz, Beykoz’da görebiliriz, Ümraniye’de görebiliriz, Anadolu’nun çeşitli illerinde görebiliriz, Antalya’da görebiliriz, bunu çözen bir önergedir. 2/B konusu Türkiye’nin tam 68 ilinde vardır değerli milletvekilleri. 68 ilinde var olan bir sorunu çözmeyen bir teklifle karşı karşıyayız. Sayın Bakan burada açıklamalar yapıyor. Aslında Sayın Bakanın görev alanında değil ama Hükûmet adına oturduğu için o savunmak durumunda. Evet, rayiç bedelin yüzde 70’ini veya yüzde 50’sini bedel olarak belirliyorsunuz. Komisyonlar bunu değerlendiriyor. Komisyonlar çok titiz çalışmışlardır, eminim ama kanunun vermediği, kanunun yapmadığı bir düzenlemeyi, siz komisyonlardan fedakârlık isteyerek onların yapmasını istiyorsunuz; sorun burada çıkıyor. Antalya’dan onun için binlerce vatandaşımız buraya geldi. O komisyonların, nihayetinde, yapabileceği sınırlıdır, takdir hakları sınırlıdır, belli bir rakamın da altına inme şansları ve esneklikleri yoktur. Olmayan esnekliği komisyonlardan isteyemezsiniz. Onun çözüm yeri burasıdır. Komisyonlardan fedakârlık isteyeceğinize, gelin, burada yasayla çözelim. Niye 100 dönüm 2/B arazisini elinde bulunduran kişiye vereceğiniz satış bedeli, onun için öngördüğünüz satış bedeliyle diğer vatandaşın satış bedelini aynı tutuyorsunuz? Bu, adalete uygun mudur? Gelin, bunları düzeltelim. Önergemiz bunlardan bir bölümünü düzeltmeye yöneliktir. Diğer bölümü için 1’inci maddede önerge verdik, kabul etmediniz. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Teşekkür ederim. Hepinize saygılar sunuyorum.
Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Adana Milletvekili Sayın Seyfettin Yılmaz. Buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 3’üncü madde üzerinde Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına söz almış bulunuyorum. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Değerli milletvekilleri, 2/B gibi önemli bir kanun teklifinin içerisine 2/B’yle hiç alakası olmayan bu maddenin niye girdiğini anlamakta gerçekten güçlük çekiyoruz. Bu, doğru bir yaklaşım değildir. Bu, direkt Orman Kanunu’nu ilgilendiren bir maddedir ve aldığımız bilgilere göre, Orman Kanunu’nda bazı değişikliklerle ilgili Orman ve Su İşleri Bakanlığının zaten bir hazırlığı var, bu hazırlığın içerisinde bu madde gelmiş olsaydı çok daha iyi değerlendirilebilirdi. Bu maddenin kesinlikle ve kesinlikle bu kanun teklifinden çıkarılması gerekiyor. Değerli milletvekilleri, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun ek 11’inci maddesinin (1)’inci fıkrasının (ç) bendi değişikliğiyle ilgili… 16’ncı madde ormanlardan maden izinlerini, 17’nci madde de genel izinleri kapsar. Şimdi, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun genel izinleri düzenleyen 17’nci maddesi çok genişti. Anayasa Mahkemesi, 2002/200 karar sayıyla turizm, vakıf üniversiteleri gibi bazı izinleri ormanlardan daha üstün kamu yararı olmadığı savıyla iptal etmişti. Sadece altyapı gibi kara yolları, telefon, su, gaz, petrol, boru isale hatları, savunma tesisleri, sanatoryum gibi öncelikli kamu hizmetlerinin ormandan geçmesi ya da anılan bina ve tesislerin orman arazileri üzerinde yapılması zorunluluğu bulunduğu hâllerle sınırlı olması yönünde hüküm tesis etmişti. Anayasa Mahkemesinin bu kararı doğrultusunda 17’nci maddenin bazı fıkraları 17/06/2004 tarih 5192/1 maddesiyle yeniden düzenlenmiş. Bu düzenlemede “Savunma, ulaşım, enerji, su, atık su, petrol, doğal gaz, altyapı ve katı atık bertaraf tesislerinin; sanatoryum, baraj, gölet ve mezarlıkların; devlete ait sağlık, eğitim ve spor tesislerinin ve bunlarla ilgili her türlü yer ve binanın devlet ormanları üzerinde bulunması veya yapılmasında kamu yararı veya zarureti olması hâlinde gerçek ve tüzel kişilere bedeli mukabilinde Çevre ve Orman Bakanlığınca izin verilebilir. Devletçe yapılan veya işletilenlerden bedel alınmaz.” denmektedir. Buradaki önemli husus, devlete ait sağlık, eğitim ve spor tesislerinin ve bunlarla ilgili her türlü yer ve binanın devlet ormanlarında bedelsiz olarak yapılabileceğidir. Gerçek ve tüzel kişilere böyle bir hak tanımlanmamıştır ama bu 3’üncü maddeyle kamu-özel sektör iş birliğiyle yapılan hastanelere de izin getirilmiştir. Değerli milletvekilleri, şimdi, bununla, eğer her çözemediğiniz konuyu ormanlardan izinle çözerseniz ciddi sıkıntılarla karşı karşıya kalırsınız. Milliyetçi Hareket Partisi olarak sağlık tesislerinin ormanlarda yapılmasıyla ilgili herhangi bir sıkıntımız yok ama kendim de bu teşkilatta çalıştığım için biliyorum ki, çoğu zaman orada şunu getirmişiz: “Zaruret hâlinde -yani ormandan başka alternatifi olmayan yerlerde ancak- izin verilebilir.” denmesine rağmen, geçmiş hükûmetler döneminde de bugün de olan en önemli uygulamalardan bir tanesi, en kolay yer devletin ormanları ve bu ormanlardan alınan yerlere hastane ve spor tesisleri gibi kamu yatırımlarının yapılması herkesin kolayına gitmiştir ve bu noktada da ormanlarımız çeşitli tahribatlara uğramıştır. Bugün, bu getirilen yasayla, çok açıkça söylüyorum, örneğin, İstanbul’da özel sektörden yatırım yapmak isteyen bir vatandaş İstanbul’da üç kapalı ormanlarda yeri de beğenmek şartıyla diyecek ki: “Bana şurayı tahsis edin, ben buraya kamu-özel ortaklığıyla, iş birliğiyle bir hastane yapayım.” Ve ondan sonra Sağlık Bakanlığı müracaat edecek ve İstanbul gibi, Antalya gibi Türkiye’nin çeşitli yerlerinde orman arazilerinin üzerinde, kapalı orman alanlarında bu tür yerlerin yapılaşmasının önünü açacaktır. Değerli milletvekilleri, şunu çok iyi bilmemiz gerekiyor ki, Türkiye, bırakın orman zengini bir ülke olmayı orman fakiri bir ülkedir. Bugün, dünyada ve Avrupa’da yüz ölçümlerinin yüzde 30’u ormanlarla kaplıyken, ülkemizde bu oran yüzde 27 civarındadır ve Avrupa ormanlarının hemen hemen tamamına yakını verimli ormanken, bizim ormanlarımızın yüzde 50’si verimsiz ormanlardır. Yani 10,5 milyon hektara yakın verimli ormanımız varken, 10,5 milyon hektar da verimsiz ormanlarımız vardır. Şimdi, buradan, Sayın Bakan defalarca çıkıyor, diyor ki: “Biz, dünyada orman varlığını arttıran ender ülkelerden bir tanesiyiz.” Şimdi, arkadaşlar, kendi kendimizi kandırmamızın bir gereği yok, tespitleri doğru yapmamız gerekiyor. Bakın, Türkiye’de cumhuriyetli yıllarda, hepimiz biliyoruz ki nüfusumuzun yüzde 75’i köylerde yaşıyordu. Daha sonra, köylerdeki geçim sıkıntıları dolayısıyla ve şehirlerimizde sanayileşmenin artmasıyla beraber kırsal kesimden şehirlere doğru yoğun bir göç oldu, bu da ormanların üzerindeki baskıyı azalttı. Kastamonu ilinde Tosya işletmesinde görev yaparken Kilkuyu’da araziyi gezdiğim sürede bir yer gördüm, geniş bir alan, tamamen fırça gibi ormanlarla kaplı, dedim ki: “Burada ne zaman çalışma yapılmış?” Vatandaşın ekip sürdüğü yerdi. Kilkuyu’dan, Tosya’dan İstanbul’a göç etmiş ve yeri terk etmiş, oradan orman gelmiş. Yine, hepimiz biliyoruz ki orman kadastro çalışmaları son yıllarda çok süratli bir şekilde artınca orman kadastrosuyla beraber ormanlık alanlar tespit edilmeye başladı ve bunlar, ormanlık alanlarımızın artmasına neden oldu. Bunun yanı sıra, orman teşkilatımızın özverili çalışmaları neticesinde hazinenin tahsis ettiği alanlarla beraber ağaçlandırma yapılarak da orman varlığımızın artmasına katkı sağlandı ama Sayın Orman ve Su İşleri Bakanı ormancılıktan hiç anlamadığı için geliyor buraya, size elli tane tablo gösteriyor değil mi? “Biz, yapılmayanı yaptık, gerçekleştirilmeyeni gerçekleştirdik, 500 bin hektar gibi bir alanda ağaçlandırma yaptık.” diyor. Değerli arkadaşlar, bu Sayın Bakanın yaptığı ağaçlandırma falan değil. Şimdi, rehabilitasyonla ağaçlandırmayı birbirinden ayıramayan bir Orman ve Su İşleri Bakanının yönettiği bir Bakanlık burası. Şimdi, rehabilitasyon çok önemli. Bakın, değerli milletvekilleri, dünya, bugün, küresel ısınma ve iklim değişikliğini dünyayı tehdit eden en önemli unsur olarak görüyor. Küresel ısınma ve iklim değişikliğinin panzehiri ormanlardır. 1 hektar verimli orman 52 ton karbondioksiti absorbe ederken, 1 hektar bozuk orman alanı 13 ton karbondioksiti absorbe ediyor. Yani verimli orman ile verimsiz ormanlarımızın arasında, nereden bakarsanız bakın 4 kata yakın bir fark var. Eğer dünyada küresel ısınma ve iklim değişikliğiyle mücadele edeceksek orman alanlarımızı artırmamız lazım ve rehabilitasyonu süratli bir şekilde yapmamız lazım. Ee, bizim de 10,5 milyon hektara yakın bozuk orman alanımız varsa, burada hızla rehabilitasyon yapmamız gerekiyor. Bunlar doğru çalışmalar, ama Meclisi ve kamuoyunu doğru bilgilendirmek lazım. “Benim yaptığım rehabilitasyon 350 bin hektar, bunun karşılığında yaptığım ağaçlandırma ve erozyon kontrolü 100-120 bin hektar, 130 bin hektar.” derseniz, Meclisi ve kamuoyunu doğru bilgilendirirsiniz, ama bizim Orman ve Su İşleri Bakanı gibi çıkar da tabelaları önünüze alır, kendine verilen bilgileri doğru vermezseniz bu Meclisi yanıltırsınız. Onun için, değerli milletvekilleri, şunu açıkça ifade ediyorum, bizim bu orman varlığımızın üzerinde artık hiçbir oynama yapmamamız lazım. Teşekkür ediyorum, gerçekten Adalet ve Kalkınma Partisi Hükûmeti döneminde de kadastroya çok hız kazandırıldı, bugün Türkiye ormanlarının kadastrosunun yaklaşık yüzde 95’ine yakınının bittiği bir süreçte, bizim artık ormanların üzerinde, ormanları herkesin gelip kullanacağı bir alan olarak çevirmememiz lazım. Bugün Avrupa’da artık kelebeklerin, yaban hayatlarının yaşam alanlarının planlandığı bir ortamda biz hâlâ orman köylümüzün yaşam alanını planlayamıyorsak ve işin kolayına kaçıyorsak, orman alanlarını her isteyene, her sıkıştığımızda başvurulacak bir alan olarak görürsek bu ormanları koruyamayız, bu ormanlarımızın tahribatını artırırız. Bugün de bu maddeyle bu konmuştur. 2/B’yle hiç alakası olmadığı hâlde kamu-özel iş birliğiyle yapılan hastaneler, sanki hiçbir yer kalmamış gibi, ormanlardan… Biz Komisyonda da iddia ettik. “En azından bozuk orman alanlarında verelim.” dememize rağmen, yine verimli ormanları da koydular. Bakın, değerli milletvekilleri, bunu önemsemiyorsunuz ama yarın olacağı size söylüyorum, gelecekler, üç kapalı verimli ormanlarımızda tutup bu hastaneleri yapmaya kalkacaklar. Bunun önünü açarsanız, yarın başka kamu kurumları en kolay arsa olarak ormanları görecek ve bu ormanların tahribatına neden olacak. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Teşekkür ediyorum, saygılar sunuyorum.
Buyurunuz.
Şimdi, orman arazilerindeki kamu-özel iş birliği ile sağlık ve eğitim ile ilgili tesislerin yapılmasına imkân vermekten evvel sizin kanun yapma tekniğiniz üzerinde bir iki cümle söylemek istiyorum. Yani 2/B’de muhalefet milletvekilleri defalarca bunun yanlışlığını, bunun orman köylülerini mağdur edeceğini, bunların acısı, bunların ızdırabı üzerine bir kanun yapılamayacağını sizlere ifade ettiler, ben de dâhil olmak üzere. Hatta yine bu kürsüden bir konuşmamda gerek referandum -7 milyon orman köylüsü var çünkü- gerekse 2007 seçimlerinde bu köylülere nasıl sözler verdiğinizi ve onların da referandumda neredeyse yüzde 100, genel seçimlerde de yüzde 75-80’den aşağı oylarını almadığınızı ama bunun sonucunda da gelinen nokta itibarıyla bunun bir şekilde orman köylüsüne yapılan nankörlük olduğunu ifade etmiştik. Şimdi, ha bire bunu değiştirmeye çalışıyorsunuz yani Tarım, Orman Komisyonunda iktidar partisinin milletvekilleri de dâhil muhalefeti de mahcup ediyor ve bu kanunlara imza atan milletvekillerini de töhmet altında bırakıyorsunuz. Bir kanunu getiriyorsunuz komisyona, tartışmaya, aynı kanunu, daha biz tartışmadan, farklı bir önergeyle peşinden değiştiriyorsunuz. Yani on yıllık bir iktidara yakışmıyor bu. Aranızda Orman Genel Müdürlüğü yapmış çok değerli milletvekilleri var, çok değerli bürokratlar var. Fakat bazı kanunlarda görüyorum ki üstünde direkt ıslak imza var yani matbu şekilde açılmış bir kanun teklifinin sahibinin adı yok. Buradan da şunu anlıyoruz: Herhâlde bürokrasi veyahut bir yerler kanun teklifini hazırlıyor, komisyondan veya şuradan buradan buldukları milletvekillerine bunu imzalatıyorlar. Bir kere, bu ciddiyette hazırlanan bir kanun -diğer komisyonları bilmiyoruz tabii- ne üzerinde olursa olsun fayda getirmez, duvara toslarsınız ve nitekim, herhâlde bu yıl Meclis bitene kadar, 30 Hazirana kadar bu orman kanunlarıyla daha çok uğraşacağız. Bu kafayı değiştirin, bir daha gelecek. Yüzde 70’ten 50’ye düşürdünüz, taksiti 5’ten 10’a çıkardınız; isterseniz 20 taksit yapın, bu rayiç bedelde bu anlayışınızı değiştirmedikten, rayiç bedeli, rayiç bedel tespit komisyonunu maliyecilerden kurtarmadıktan sonra orman köylüsüyle barışamazsınız. Maliyecileri kınamıyorum, maliyeciler elbette ki devleti kollar, insanı değil, milleti değil. Yani maliyeci vatandaşı kollasa seksen, doksan senedir bu devlette 1 metre arazi kalmazdı. Ama bu yapıda, bu anlayışta bir kadroyla, rayiç bedelle orman köylüsüyle buluşamaz ve barışamazsınız. Ayrıca bu kamu-özel ortaklığı durup dururken geliyor, yani bunun altından daha çok şeyler çıkacağa benziyor. Bir kapı aralıyorsunuz. Allah ormanların sonunu hayır getirsin, Cenab-ı Allah ormanları bu kötü zihniyetten korusun. Bunlar doğru şeyler değil. İleride bunların zararını hep birlikte göreceğiz. Bu duygu ve düşüncelerle hepinize saygı ve sevgiler sunuyorum. İnşallah, bu yanlıştan da dönmeye davet ediyorum.
Buyurun.
Değerli milletvekilleri, ülkemizde ormanlar devletin hüküm ve tasarrufu altında olan en önemli doğal kaynaklarımızdır. Ormanlar, başta küresel ısınma ve iklim değişikliğinden su ve toprağın korunmasına kadar insanlığa eşsiz hizmetler sunmaktadır. Bundan dolayı, ormanlar üzerinde yapılacak her türlü tesis ve izin gerek Anayasa’mızın 169 ve 170’inci maddeleri ve gerekse de 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 17’nci maddesi ile sınırlandırılmış ve verilecek her türlü izinde kamu yararı gözetilmesi esası getirilmiştir. Ancak, 2002 yılında sadece kamu yararı gözetilerek verilen izinlerden dolayı, 17’nci madde iptali için Anayasa Mahkemesine gidilmiş ve bu madde Anayasa’ya aykırılıktan iptal edilmişti. Bu madde, iptal gerekçeleri doğrultusunda yeniden düzenlenmiş ve kamu yararı yanında zorunluluk kavramı getirilmiştir. Bu düzenleme ile devlet ormanları üzerinde bulunması ve yapılmasında kamu yararı ve zaruret olması hâlinde -savunma, ulaşım, enerji, haberleşme gibi- baraj, gölet, mezarlıklar ile devlete ait olması hâlinde sağlık, eğitim ve spor tesislerine kırk dokuz yıla kadar izin verilmektedir. Bugüne kadar bu kapsamda verilmiş izinler, ülke orman alanının binde 2’si kadardır. Ancak son yıllarda sağlık, eğitim ve spor tesisleri için kamu yararı adına kamu kurum ve kuruluşlarına yap-işlet-devret modeliyle yapılmasına ihtiyaç olmuş ve bundan dolayı da, 17’nci maddeye ek 11’inci madde ilave edilmek suretiyle, buralarda da bedelsiz izin verilen yerlerde yapılacak tesislerin yap-işlet-devret modeliyle yaptırılmasına izin verilmesinin önü açılmıştır. Bu 3’üncü madde düzenlemesiyle de, yine, eğitim ve sağlık alanında orman alanları üzerinde yapılacak tesislere ilgili bakanlıklar adına izin verilmektedir. İzin sahibinin talep etmesi hâlinde ise bu tesislerin üçüncü kişilere yaptırılması veya yenilettirilmesine de izin verilmekte ve yüklenici adına üst hakkı kurulması imkânı getirilmektedir. Bu düzenlemeyle, 6428 sayılı Kanun’un 1’inci maddesindeki hazine alanlarındaki tahsislerle paralellik tesis edilmektedir. Bu durumda ise, taahhüt senedindeki bütün haklar ve yükümlülükler yüklenici ve işleticilerce yerine getirilmektedir. Yine bu düzenlemede, yükleniciye üst hakkı verilirken ondan ağaçlandırma bedeli alınmakta ve yine öteki izinlerinden istisna olarak burada -üzerine basarak söylüyorum- önemli bir kriter getirilmekte. Verilen alanın 2 misli kadar alan hazineden ormana verilmek suretiyle, orman alanları da aksine azaltılmıyor, verilen alanın 2 misli kadar da alan yapılıyor. Bakın, bugüne kadar -dikkatinizi çekiyorum- verilmiş sağlık ve eğitim tesislerinin oranı ülke orman alanının on binde 1’i kadardır. Dolayısıyla, böylesi bir orman tahribatı söz konusu olmadığı gibi getirilen yenilikle de orman alanı artırılıyor. Sonuç olarak, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 17’nci maddesi gereğince kamu yararı ve zaruret olması hâlinde kamu idareleriyle diğer kamu kurum ve kuruluşlarına yap-işlet-devret modeli esas alınarak verilen izinlere ilave olarak kamu-özel iş birliğiyle de verilmesi sağlanmaktadır. Böylece, devlet imkânlarıyla uzun süre beklenecek sağlık, eğitim gibi çok önemli kamu hizmetleri, kamu-özel iş birliği ile özel sektör kaynaklarının da devreye sokulmasıyla daha kısa sürede milletimizin hizmetine sunulacaktır. Bu amaçla, ihtiyaç duyulması ve zaruret olması hâlinde öncelikle -az önce arkadaşımız üç kapalı ormanlardan bahsetti, burada kanunda zikrediliyor- bozuk orman alanlarından verilmek suretiyle de bir an evvel bu kaynakların hizmete sokulması ve sağlık ve eğitim gibi önemli hizmetlerin milletimize en kısa sürede sunulmasının önü açılmaktadır. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Orman alanlarıyla ilgili az önce arkadaşımız burada bazı rakamlar söyledi. Sayın Bakanımızın…
Teşekkür ederiz Sayın Kahveci.
…orman varlığıyla ilgili söylediği ağaçlandırma konuları tamamen sadece ağaçlandırma değil, eylem planımızda -kendisi de biliyor- yaptığımız 500 bin hektarlık alan ağaçlandırma, rehabilitasyon olarak düzenlenmiştir. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Ormanlar ağlıyor!
Ben milletvekillerinin sözünü kesmiyorum, her partiden milletvekili orada uzun uzun konuşuyor. Ondan sonra da başka partilerden olanlar başlıyorlar bağırmaya, kızmaya. Ya, işte, böyle, onu da söylemiş olayım. Soru-cevap işlemine geçiyorum. Sayın Gürkan…
Sayın Başkanım, ben soru sormayacağım. Adana’da bir silahlı çatışma sonucu İl Genel Meclis Üyemiz Ceyhan’dan Mahmut Mazı, oğlu, yanında çalışan işçisi, yine Mustafabeyli Azizli köyünden 2 vatandaşımız Allah’ın rahmetine kavuştu. Çok sevdiğimiz bir arkadaşımızdı Mahmut Mazı kardeşimiz, iki gün önce de birlikteydik. Allah’tan rahmet diliyorum, mekânı cennet olsun. Tüm Adana’mızın başı sağ olsun diyorum, Teşekkür ediyorum söz verdiğiniz için.
Sayın Özensoy…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Bursa Doğanbey Kentsel Dönüşüm Projesi, Bursa’nın bağrına saplanmış bir hançer gibi duruyor. Buraya daha vatandaşlar girmeden binanın dış duvarlarındaki sıvalar dökülmeye başladı. Bakanlığınıza soru sorduğumuzda, verdiğiniz cevapta “Bu proje Osmangazi Belediyesinin.” diyorsunuz, Osmangazi Belediyesine soru sorulduğunda, Osmangazi Belediyesi “Bu proje TOKİ’nin.” diyor. Sayın Bakan, tabii, bu kötüye kimse sahip çıkmaz ama bu proje kimin? Bu projedeki yanlışlıkların, vatandaşa yapılan bu eziyetin hesabını kim verecek, bunu merak ediyorum. Teşekkür ederim.
Sayın Yılmaz…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, bu 16’ncı ve 17’nci madde kapsamında verilen izin alanlarının toplamı kaç hektardır? Teşekkür ediyorum.
Sayın Demiröz…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Orman ve Su İşleri Bakanı Sayın Eroğlu hafta sonu Bursa’da idi, her zaman olduğu gibi proje ve yatırımlardan bahsetti. Doğruluğu konusunda şüphemiz olmasına rağmen, 46 projeye 558 milyon TL ödenek ayırdığını ifade etti. Bu projelerin, Devlet Su İşleri ve Orman Genel Müdürlüğü olarak, ayrı ayrı, başlama, bitiş ve ödenek miktarları ne kadardır? Bunları öğrenmek istiyorum. Teşekkür ederim.
Sayın Acar…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakan, Kepez ilçesi Kirişçiler köyünde, 2013 yılı kamulaştırma değeri metrekare için 7,8 liradır, aynı köyde 2/B rayiç bedeli ise 30 liradır. Bu, haksızlık değil midir? Elimde, orman sınırına giriyor diye iptal edilen Osmanlı tapusu ve cumhuriyet tapuları var. Bir elinle yurttaşa tapu vereceksin, diğer elinle geri alacaksın; sonra da aynı yeri satacaksın. Bu nasıl bir adalettir? Antalya Geyikbayırı; Kaş Kasaba, Uğrar, Akörü, Sarıbelen; Gazipaşa’dan Kaş’a kadar tüm eli nasırlı çiftçilerimizin gözyaşları boynunuza zincir gibi asılıyor. Bu vebalden korkmuyor musunuz? Teşekkür ederim.
Sayın Eyidoğan…
Teşekkür ederim. Hem Çevre ve Şehircilik Bakanlığına hem de Orman ve Su işleri Bakanlığına sorduk, İstanbul’da kuzeyde üçüncü köprü ve üçüncü havaalanı yapılacak yani “ihalesi geldi” falan diyorlar. İhalesi gelmiş olan bir şeyin ÇED raporu olur, fizibilite raporu olur. Bunları soruyoruz, diyoruz ki: “Sayın Bakanlar, İstanbul’un kuzeyinde havaalanı, üçüncü köprü ve kuzey otoyolu için ne kadar ağaç kesilecek?” Cevap yok. “Çevre nasıl kirletilecek, Terkos Gölü nasıl kirlenecek, Sazlıdere Barajı nasıl kirlenecek, bunların ÇED raporları var mı?” cevap yok. “Kanal açacağız.” diyorsunuz, “Bu kanalla ilgili bir fizibilite etüdü, çevre raporu var mı?” Cevap yok. Sayın Bakan, sizi bulduk, Orman ve Su İşleri Bakanımız yok, lütfederseniz burada cevap bekliyoruz. Sorulara yazılı cevap vermediniz bari sözlü olarak bekliyoruz Sayın Bakanım.
Sayın Çelebi…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Sayın Başkanım, ben, bugün Ağrı’nın ender yetiştirmiş olduğu iş adamlarından Sayın Hayrettin Atmaca’nın vefatını üzüntüyle öğrenmiş bulunmaktayız, dolayısıyla burada kendilerine başsağlığı diliyorum. Teşekkür ediyorum.
Sayın Özkan…
Sayın Başkan, teşekkür ederim. Sayın Bakanım, bu 2/B arazilerinden mağdur olanların isimlerine dikkat ettiniz mi? Hasan, Hüseyin, Ramazan, Bayram, Ese, Musa, Fadime, Fatma yani Anadolu’nun bağrından kopmuş çiftçi kardeşlerimiz. Bu isimleri araştırmanızı rica ediyorum. Bu çiftçi kardeşlerimizin bu taleplerini reddediyorsunuz, bir değişiklik göremiyorum, bunun üzüntüsünü taşıyorum. Teşekkür ediyorum.
Evet, Sayın Bakan, buyurun.
Sayın Başkan, çok değerli milletvekilleri; Bursa Osmangazi ilçesindeki kentsel dönüşüm projesi, Toplu Konut İdaresi Başkanlığımızla Osmangazi Belediyesi ve Büyükşehir Belediyesi arasında üçlü protokol kapsamında yapılan ortak bir projedir. Projenin iyi tarafları var, eleştirilebilecek tarafları var, eleştiriler için ben teşekkür ediyorum. Şimdi, inşaatlarda tabii aksaklıklar vardır, bunları, biz, beş sene içerisinde olan aksaklıkları gideriyoruz. Müteahhidin teminatı vardır, bu geçici teminatın hepsi kendisine verilmemiştir, teminat olarak gelen kısmın. Kati kabulden sonra belli bir miktarı da tutulmaktadır, eksikleri de giderilmektedir. Yalnız, tabii, günün şartlarına göre, proje, mahallin şartlarına dikkat edilerek oradaki arsa sahiplerinin hepsine daire verilmesi, daha büyük daire verilmesi ve fiyatları da yüzde 30 daha ucuza verilmesi şeklinde yapılmıştır. Bunu özellikle ifade ediyorum. Yani orada 100 bin liraya mal ettiğimiz daireyi 70 bin liraya hak sahiplerine verdik ve orada olan hak sahiplerinin hepsini yerinde daire sahibi yaptık. Ama bugün için…
Sadece farklara uyguladınız onu Sayın Bakan, farklara uyguladınız, toplam maliyete değil. 25-30 bin lira faizle daire başına…
Hak sahiplerinin hepsine maliyetinin yüzde 70’inden daha düşüğe daireleri verdik, tamamına verdik.
Daire başına 30-40 bin lira para aldınız yani o paralara… Taahhütleri uygulamadan, daha tapuları vermediniz, içeriye giremedi vatandaş, hâlâ sokakta.
Şimdi, yine, Milletvekilimiz Sayın Yılmaz’ın sorduğu “16’ncı ve 17’nci maddesinde kaç hektar alana izin verdiniz?” diye… 16’ncı madde kapsamında 45.315 hektar alana, 17’nci madde kapsamında da 442.835 hektar alana maden, enerji izinleri verilmiştir. Sayın Demiröz’ün sorduğu soru var: “Orman ve Su İşleri Bakanımız Bursa’da 46 proje açıkladı, ödeneklerini…” Sayın Bakana ben ileteceğim bunu, cevabını yazılı olarak vermeye çalışacağım. Sayın Acar’ın “Antalya Kepez’de…” Şimdi, çok değerli arkadaşlar, burada parselleri mukayese etmek, kamulaştırmayla, rayiç bedelle mukayese etmek çok doğru değil. Her parselin kendine mahsus şartları olduğu gibi yıllara sâri olarak da fiyatlar süratli bir şekilde değişmektedir. Burada tarihine bakmak lazım ve buradaki parselin konumuna bakmak lazım, büyüklüğüne bakmak lazım. Burada biz devlet olarak kesinlikle bir haksızlık yapmayız. Yani burada esas itibarıyla haksızlıkları gidermek için, ortada duran, yıllardan beri kangren olan bir meseleyi halletmek için ciddi bir adım atılmıştır ve milletvekillerinden, tüm milletvekillerinden yani burada grubu bulunan dört partimizin milletvekillerinden çok ciddi katkı yapılmıştır. Bu katkıların sonucunda bugün bu noktaya gelinmiştir. Bu haksızlıkları gideriyoruz. Yani tapuları iptal edilenlerin çoğu mahkeme kararlarıyla iptal edilmiştir yani kadastro tespitleri sırasında kanun gereği orman alanı olan yerler, orman vasfı kazanan yerler tabii ki orman kadastrosu sebebiyle ve tapu kadastrosu sebebiyle iptal edilmiştir, daha sonra bunlara vatandaş tarafından itiraz edilmiştir, mahkeme kararı verilmiş, mahkeme kararı doğrultusunda bu işlemler yapılmıştır ama bunların haksızlıklarını gidermek için de yine adımları atmaktayız. Yani bunları yapmak için... Kadastro tespitleri de, şu anda gerek normal kadastro gerekse orman kadastrosu da yüzde 95 mesafesinde bitirilmiştir. Bu 2/B’nin de hallolması için… Tabii ki kadastroda bir kısım eksiklikler vardı. Bu süreç içerisinde bu kadastroları da bitirmeye çalıştık, onun için süre uzadı, bitirelim ki bundan bir haksızlık olmasın diye. Bunları da özellikle ifade etmek istiyorum. İstanbul’da üçüncü Boğaz köprüsünü inşallah yapacağız, bunun ihale süreci devam ediyor. Yine İstanbul’da üçüncü havaalanını yapacağız, bunun da ihale süreci devam ediyor. Yine üçüncü Boğaz köprüsüyle ve havaalanıyla entegre bir şekilde kuşaklama çevre yolu yapılacak. Bunlar için başlamadan önce ÇED raporları mutlaka verilecek, ÇED raporu olmadan ruhsat verilemez ve kesinlikle başlanılamaz. Burada, ağaç eğer kesilecekse kesilecek ağaçların 2 katı kadar ağaç kendi içerisinde mutlaka dikilecek. Bunları özellikle…
Nereye dikeceksiniz Sayın Bakan, nereye dikeceksiniz?
Taşıyabildiğimiz ağaçları, yaşı müsait olan ağaçları taşıyacağız ve diğerlerini de başka taraflarda mutlaka dikeceğiz, bundan hiç şüpheniz olmasın. Yani çevreye, ormana ve şehrin konumuna, ekolojisine dikkat etmek suretiyle bu gelişmeleri, İstanbul’umuz için şart olan gelişmeleri yapacağız. Sazlıdere Barajı’nın da konumunu düşünüyoruz. Gerekirse bunu başka tarafa taşıma imkânı olabilir. Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ederim Sayın Bakan. Madde 3 üzerinde iki önerge vardır, sırasıyla okutup işleme alıyorum. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 428 sıra sayılı Kanun Teklifinin 3’üncü maddesinin (e) bendinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. (e) “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde bulunan ve 31/12/1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman vasfını kaybetmesine rağmen, 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik 2’nci maddesinin (B) bendi uygulaması ile Hazine adına orman sınırı dışına çıkartılma işlemi her ne sebeple olursa olsun henüz yapılamayan yerler ile 2/B ve orman alanlarının iç içe geçtiği yerleşim yerlerinin orman kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun 2’nci maddesinin (B) bendi uygulaması ile 3402 sayılı Kanunun ek 4 üncü maddesine göre kadastro çalışması, öncelikle büyükşehir belediyesi olan yerlerden başlanılmak üzere en geç bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren en geç bir yıl içinde tamamlanır. Bu yerler de, bu maddede belirtilen bedeller üzerinden bu Kanun hükümleri çerçevesinde hak sahiplerine satılır.” Ramazan Kerim Özkan Ali Sarıbaş Haydar Akar Candan Yüceer Osman Kaptan Vahap Seçer Şimdiki önergeyi okutup işleme alıyorum. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 428 sıra sayılı Kanun Teklifinin 3. maddesinin Teklif metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Mehmet Şandır Ali Öz Zühal Topcu Ali Uzunırmak Seyfettin Yılmaz Münir Kutluata Komisyon katılıyor musunuz? TARIM, ORMAN VE KÖYİŞLERİ KOMİSYONU BAŞKANI İBRAHİM YİĞİT (İstanbul) – Katılamıyoruz Sayın Başkanım. Hükûmet?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Aydın Milletvekili Sayın Ali Uzunırmak. Buyurun.
Değerli milletvekilleri, yine bir mantık inşasını da yüce Meclisin dikkatlerine çekmek istiyorum, bir konuya farklı açıdan bakmak istiyorum. Devleti acemi nalbant eşeğine döndürdünüz, hiç kusura bakmayın. Beş ay önce yüzde 50’yle gelen, burada, bir önergeyle yüzde 70’e çıktı. Peki, yüzde 70’e çıktığında gariban köylü vatandaş veya belli yerlerde arazisi olan vatandaşlar ne yaptı? Şimdiye kadar konuşan arkadaşlarım hiç kusura bakmasınlar, bu yüzde 70 beş ay önce Türkiye Büyük Millet Meclisinde karar altına alındıktan sonra bu bedelin düşürülmesi zannetmeyin ki köylüye yarayacaktır, bu bedelin düşürülmesi… Bu beş ay zarfında bu ücreti karşılayamayacağını, yüzde 70 olarak çıktığını gören belli yerlerdeki vatandaşlarınız muhtar senetleriyle zaten ellerindeki bu arazileri sattılar birilerine. O, bu arazileri toplayanlara yaracaktır Sayın Bakan çünkü birçok arazi muhtar senetleriyle el değiştirmiştir. Şimdi, aslında demokratik bir ülkede, mantık kurulan bir ülkede Meclisin inisiyatif alıp, böyle bir önergeyi verip, bu arazi değişikliklerini kontrol edip bu önergeyi verenleri yargılaması lazım. Çünkü, vatandaşı yüzde 70’e yükseltip, beş ay sonra gel, yüzde 50’ye düşür tekrar. Buradan vatandaşın faydasına bir şey olmaz, yüzde 70’e çıktığı için ümitsizliğe düşenlerin elinden arazileri toplayan para babalarının faydasına olur bu iş. Değerli milletvekilleri, devleti acemi nalbant eşeğine döndürdünüz dedim. Özür diliyorum ama olan odur. Bakın, eğer… Çok meşgul olan arkadaşlar var. Burada oturmalarına rağmen herhâlde milletvekilleri çok saygılı davranıyorlar, hem de en ön sırada! Gazete okuyorsa milletvekili arkadaşlarımız bir şeyleri görmeleri lazım. Bundan bir hafta önce bir gazetemizde çıkan haber bu. “Tablet bilgisayarlar” dediniz, “FATİH Projesi” dediniz, değil mi? Millete ne ümitler aşıladınız, neler yaptınız? Acaba Millî Eğitim Bakanı da, hani “Ranta uğrayanları biz eleyerek gidiyoruz.” dedi ya Sayın Başbakan, bundan dolayı mı gitti acaba? Bakın, “Akıllı tahta tableti tanımıyor.” diyor ve sorulan sorularda “Tablet etkileşimli tahta bağlantısı var mı?” sorusuna öğrencilerin yüzde 54’ü “Hayır.” diyor, yüzde 46’sı “Evet.” yanıtını veriyor. Enteresan bir şeyi söylüyorum sizlere değerli arkadaşlar. Bakın, “Tablet üzerinden iletişim kurulabiliyor ve paylaşımda bulunulabiliniyor mu?” şeklindeki soruya öğrencilerin yüzde 78’i ve öğretmenlerin yüzde 89,6’sı “Hayır.” diyor. Öğrenciler de öğretmenler de FATİH Projesi’nde etken değil, edilgen olduklarını söylüyorlar. “Bu tablet, öğrencilerde yüzde 88,4; öğretmenlerde ise yüzde 97,3 oranında ifade edildi.” deniliyor. Okuyor musunuz bunları değerli arkadaşlar?
Bir sınıf var mı tahtaları çalışan, bir sınıf? Gösteremezler.
Yani, şimdi, Fransa’da iki yüz yıldır aynı, bizde her yıl değişiyor. On yıllık AKP iktidarı döneminde, 2001’de ilkokula başladıktan sonra 3 liseye giriş, 3 de üniversiteye giriş sistemi değişti bir öğrenci için. İşte “Muhalefet yok ülkede.” deniyor. Arkadaşlar, siz kendinizin muhalifisiniz. Eğer bir bakandan bir bakana sistem, metot, müfredat, kadro, her şey değişiyorsa siz kendi yaptıklarınızı yıkıyorsunuz, yeniden yapıyorsunuz. Sağlık Bakanı, kendi dönemi içerisinde doktorlardan, Tam Gün Yasası’ndan ötekine varıncaya kadar kaç defa geri adım attı, bu da öyle bir yasa şimdi. Yazboz tahtası oldu devlet düzeni. Böyle bir Meclis çalışması, böyle bir devlet mantalitesi… Okuyun biraz değerli arkadaşlar. Burada yasaya oy verirken, yasaya önerge verirken, kanun teklifi verirken ne değişiklik yaptığınızı bilin. Tekrar söylüyorum: Bir gecede yüzde 70’e çıkarıp ondan sonra, vatandaşın elinden mal toplayanların, arazi toplayanların, muhtar senetlerini toplayanların kimler olduğunu biraz vicdanlarınıza danışın. Burada indir kaldır makinesi gibi oy kullanmayın değerli milletvekilleri. Dolayısıyla, maddeler çok önemli değil, önergeler de çok önemli değil. Biliyorum, reddedeceksiniz ama tarih sizi affetmeyecek. Teşekkür ediyorum, saygılar sunuyorum.
Karar yeter sayısı…
Karar yeter sayısı arayacağım. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı yoktur. Birleşime on dakika ara veriyorum.