Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. Πρόκειται για την ενδέκατη συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής. [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 13-3-2015 εξουσιοδότηση του Σώματος επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα Πρακτικά της Ι΄ συνεδριάσεώς του, της Παρασκευής 13 Μαρτίου 2015, σε ό,τι αφορά την ορκωμοσία, σύμφωνα με το άρθρο 33 του Συντάγματος του εκλεγέντος Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπιου Παυλόπουλου]] Πριν εισέλθουμε στην ημερήσια διάταξη, θα ήθελα να σας ενημερώσω σε σχέση με ζητήματα που αφορούν το Κοινοβούλιο και να προβώ στις κατά τον Κανονισμό, κατά το νόμο και κατά το Σύνταγμα ανακοινώσεις προς το Σώμα. Σας ανακοινώνω, λοιπόν, ότι οι Διαρκείς Επιτροπές Κοινωνικών Υποθέσεων, Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης και Οικονομικών Υποθέσεων καταθέτουν την έκθεσή τους στο σχέδιο νόμου: «Ρυθμίσεις για τη λήψη άμεσων μέτρων για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, την οργάνωση της Κυβέρνησης και των Κυβερνητικών οργάνων και λοιπές διατάξεις». Η έκθεση αυτή βρίσκεται στα αριστερά και στα δεξιά της Αίθουσας του Κοινοβουλίου και καλό είναι να την έχουν όλοι οι Βουλευτές. Αφορά το νομοσχέδιο που θα συζητήσουμε. Επιπλέον, σας ανακοινώνω ορισμένες αποφάσεις που έχουν ληφθεί για τη συγκρότηση συγκεκριμένων επιτροπών. Είναι ήδη αναρτημένες αποφάσεις και σας τις ανακοινώνω, προκειμένου να λάβει γνώση και η Ολομέλεια. Με την υπ' αριθμόν 2809/1719/2-3-2015 απόφαση της Προέδρου της Βουλής ορίστηκε ως Πρόεδρος της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων ο κ. Αλέξιος Μητρόπουλος Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, σύμφωνα με τα άρθρα 32 Α, 11 και 12 παράγραφος 1 του Κανονισμού της Βουλής. Με την υπ' αριθμόν 3918/2486/11-3-2015 απόφαση της Προέδρου της Βουλής συγκροτήθηκε η προβλεπόμενη στο άρθρο 32 Α του Κανονισμού της Βουλής για τη ΙΣΤ΄ βουλευτική περίοδο Ειδική Διαρκής Επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων. Θυμίζω ότι είναι μια από τις επιτροπές που συγκροτούνται για όλη τη διάρκεια της περιόδου και όχι μόνο για την τρέχουσα Σύνοδο. Με την υπ' αριθμόν 3919/2487/11-3-2015 απόφαση της Προέδρου της Βουλής συγκροτήθηκε η προβλεπόμενη στο άρθρο 31Α του Κανονισμού της Βουλής Επιτροπή του Απολογισμού και του Γενικού Ισολογισμού του Κράτους και Ελέγχου της Εκτέλεσης του Προϋπολογισμού του Κράτους. Με την υπ' αριθμόν 3920/2486/11-3-2015 απόφαση της Προέδρου της Βουλής συγκροτήθηκε η προβλεπόμενη στο άρθρο 31Β του Κανονισμού της Βουλής Ειδική Διαρκής Επιτροπή Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων. Με την υπ' αριθμόν 3921/2489/11-3-2015 απόφαση της Προέδρου της Βουλής συγκροτήθηκε η προβλεπόμενη στο άρθρο 31Γ του Κανονισμού της Βουλής Ειδική Διαρκής Επιτροπή για την Παρακολούθηση του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης. Οι σχετικές αποφάσεις, όπως σας είπα, έχουν ήδη αναρτηθεί στην κοινοβουλευτική διαφάνεια και θα καταχωριστούν στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης.
Κύριε Φορτσάκη, εάν το έκανε αυτό ένας φοιτητής σας, θα τον επιπλήττατε. Επίσης, θα μου επιτρέψετε να σας ανακοινώσω ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαβίβασε στη Βουλή την 13-03-2015, σύμφωνα με τα άρθρα 86 του Συντάγματος, 83 παράγραφος 1 του Κανονισμού της Βουλής και 1, 2 και 4 του ν. 3126/2003 για την «Ποινική ευθύνη των Υπουργών», όπως ισχύει, ποινική δικογραφία που σχηματίσθηκε κατόπιν της από 21-12-2012 μηνυτήριας αναφοράς του Βασιλείου Λεωνίδα Παπαδόπουλου, ως εκπροσώπου του πολιτικού κόμματος «ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ», που αφορά τον πρώην Υπουργό Οικονομικών κ. Ιωάννη Στουρνάρα για το φερόμενο ως τελεσθέν αδίκημα της πρόκλησης σε τέλεση πλημμελήματος, κατά το άρθρο 186 παράγραφος 2 του Ποινικού Κώδικα, κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Επίσης, ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Υπουργός διαβίβασε στην Βουλή στις 13-03-2015, σύμφωνα με τα άρθρα 86 του Συντάγματος, 83 παράγραφος 1 του Κανονισμού της Βουλής και 1, 2 και 4 του ν. 3126/2003 για την «Ποινική ευθύνη των Υπουργών», όπως ισχύει, ποινική δικογραφία που σχηματίσθηκε κατόπιν της από 3-10-2014 μήνυσης της εδρεύουσας στη Μυτιλήνη ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΕΣΒΟΥ Α.Ε.» που αφορά τον πρώην Υπουργό Ναυτιλίας και Αιγαίου κ. Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη για το φερόμενο ως τελεσθέν αδίκημα της απείθειας, κατά το άρθρο 169 του Ποινικού Κώδικα, κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Επίσης, σας ανακοινώνω ότι η Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας καταθέτει τις εκθέσεις της επί των αιτήσεων της εισαγγελικής αρχής για τη χορήγηση άδειας άσκησης ποινικής δίωξης κατά Βουλευτών. Νομίζω ότι έχουν ήδη αναρτηθεί οι σχετικές εκθέσεις. Και τέλος, σας ανακοινώνω ότι έχουν περιέλθει στο Προεδρείο τρία αιτήματα για άδεια απουσίας στο εξωτερικό. Πρόκειται για το από 12-3-2015 αίτημα του κ. Κυριάκου Χαρακίδη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του Ποταμιού, ο οποίος ζητά να εγκριθεί άδεια απουσίας του στο εξωτερικό για το χρονικό διάστημα από 13-3-2015 έως και 16-3-2015 για οικογενειακούς λόγους. Ούτως ή άλλως έχει παρέλθει η ημερομηνία αυτή χωρίς συνεδρίαση της Ολομέλειας. Επίσης, υπάρχει το με σημερινή ημερομηνία αίτημα της Βουλευτού Χριστίνας Ταχιάου από την Κοινοβουλευτική Πομάδα του Ποταμιού με το οποίο ζητεί άδεια για δικαιολογημένη απουσία από τις εργασίες του Κοινοβουλίου κατά τις ημερομηνίες από 25 μέχρι και 29 Μαρτίου του 2015, καθώς θα χρειαστεί να απουσιάσει στο εξωτερικό για προσωπικούς λόγους. Τέλος, υπάρχει το από 11-3-2015 αίτημα του Βουλευτή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Χρυσής Αυγής Γεωργίου Γαλέου, ο οποίος μας ενημερώνει ότι κατά το διάστημα από 30 Μαρτίου έως 20 Απριλίου θα απουσιάσει στο εξωτερικό για οικογενειακούς λόγους και ζητεί άδεια, σύμφωνα με το άρθρο 76 παράγραφος 3 και 4 του Κανονισμού της Βουλής. Η Βουλή εγκρίνει τις ζητηθείσες άδειες ολιγοήμερης απουσίας των συναδέλφων για προσωπικούς και οικογενειακούς λόγους;
Η Βουλή ενέκρινε τις ζητηθείσες άδειες. Στην Επιτροπή Κανονισμού της Βουλής, όπως έχουμε πει, θα εξεταστεί συνολικά το ζήτημα της παρουσίας των Βουλευτών.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Ρυθμίσεις για την λήψη άμεσων μέτρων για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, την οργάνωση της Κυβέρνησης και των Κυβερνητικών οργάνων και λοιπές διατάξεις». Η Διάσκεψη των Προέδρων, η οποία συνήλθε την Παρασκευή 13 Μαρτίου - λίγο πριν από την Ορκωμοσία του Προέδρου της Δημοκρατίας - αποφάσισε η συζήτηση του νομοσχεδίου να πραγματοποιηθεί σε τρεις συνεδριάσεις, ειδικότερα απόψε το απόγευμα, αύριο το πρωί και αύριο το απόγευμα, προκειμένου να δοθεί άπλετος χρόνος στους ομιλητές και στο Κοινοβούλιο να συζητήσουν τα αντικείμενα του νομοσχεδίου. Υπενθυμίζω ότι το νομοσχέδιο αυτό υπάγεται στην αρμοδιότητα τριών Διαρκών Επιτροπών, της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων, της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης. Γι' αυτόν τον λόγο παραπέμφθηκε στις τρεις επιτροπές που συνεδρίασαν από κοινού και υπέβαλαν την έκθεσή τους. Σας γνωστοποιώ - μιας και είναι η πρώτη συνεδρίαση της Ολομέλειας επί νομοθετικού αντικειμένου - ότι η επί της αρχής συζήτηση προηγείται της επί των άρθρων. Απόψε, λοιπόν, προτείνω να αφιερώσουμε την απογευματινή διαδικασία στην επί της αρχής συζήτηση. Η διαδικασία διεξαγωγής της επί της αρχής συζήτησης των νομοσχεδίων αναφέρεται αποκλειστικά στο σκοπό και το περιεχόμενό τους, κατά το άρθρο 95 παράγραφος 1 του Κανονισμού της Βουλής. Η κατ' αρχήν συζήτηση του νομοσχεδίου αρχίζει με την προφορική ανάπτυξή του από τον αρμόδιο Υπουργό - και θα το εφαρμόσουμε αυτό το άρθρο, έτσι θα ξεκινήσουμε, με την κατ' αρχήν ανάπτυξη από τον αρμόδιο Υπουργό ή τους αρμόδιους Υπουργούς ή την αρμόδια Υπουργό - στη συνέχεια θα μιλήσουν οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές και κατόπιν οι Βουλευτές που έχουν εγγραφεί στον κατάλογο των ομιλητών της κατ' αρχήν συζήτησης, με την επιφύλαξη του άρθρου 64 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής. Η εγγραφή στον κατάλογο των ομιλητών θα γίνει με την ηλεκτρονική σας κάρτα κατά τη διάρκεια των εισηγήσεων των δύο πρώτων εισηγητών. Δικαίωμα δευτερολογίας έχουν οι εγγεγραμμένοι ομιλητές και εφόσον το ζητήσουν έως το τέλος της κατ' αρχήν συζήτησης. Αυτό σημαίνει ότι μέχρι να εξαντληθούν οι κατ' αρχήν τοποθετήσεις μπορεί να ζητηθεί δευτερολογία. Οι αγορεύσεις στην κατ' αρχήν συζήτηση του νομοσχεδίου διέπονται, κατ' ανάλογη εφαρμογή, από τα άρθρα 64, 97 και 98 του Κανονισμού της Βουλής. Προτείνω η αποψινή συνεδρίαση να ολοκληρωθεί μέχρι τη μία η ώρα. Θα προτείνω στο Σώμα - για να το αποφασίσουμε από τώρα και να μπορέσουμε να προχωρήσουμε - εάν έχουμε πολλούς ομιλητές και δεν παραιτηθούν στη μία η ώρα, να διακοπεί η συνεδρίαση και να συνεχιστεί αύριο το πρωί για ένα δίωρο, προκειμένου να ολοκληρωθεί - εάν υπάρξει αυτό το ζήτημα, επειδή το αντιμετωπίσαμε σε άλλη συζήτηση - και εν συνεχεία να μπούμε στις δύο επόμενες συνεδριάσεις της κατ' άρθρον συζήτησης. Επίσης, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι έχουν κατατεθεί υπουργικές τροπολογίες. Αναμένω οι κύριοι Υπουργοί που έχουν καταθέσει υπουργικές τροπολογίες - οι περισσότερες είναι εμπρόθεσμες - στην αποψινή συζήτηση και το αργότερο μέχρι την ολοκλήρωσή της αύριο, πριν εισέλθουμε σε κύκλο ομιλιών επί των τροπολογιών, να εκθέσουν τους λόγους για τους οποίους εισηγούνται την εισαγωγή αυτών των τροπολογιών, προκειμένου η Ολομέλεια να εκτιμήσει εάν κατά το Σύνταγμα και τον Κανονισμό επιτρέπεται η συζήτησή τους. Οι τροπολογίες οι οποίες έχουν συνάφεια και δικαιολογείται η επείγουσα εισαγωγή τους θα γίνουν δεκτές. Eκείνες, όμως, που δεν δικαιολογούν συνάφεια και επείγον αντιλαμβάνεστε ότι δεν μπορεί να εισαχθούν με αυτόν τον τρόπο. Προτείνω, όμως, να ακούσουμε τους Υπουργούς που τις καταθέτουν και να αποφασίσει εν συνεχεία το Σώμα μέχρι αύριο στη λήξη της δεύτερης συνεδρίασης και προτού μπούμε στην τρίτη συνεδρίαση. Συμφωνείτε με αυτήν την διαδικασία;
Με ποια διαδικασία, κυρία Πρόεδρε; Συγγνώμη.
Τον λόγο έχει ο κ. Βρούτσης ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος.
Με συγχωρείτε, κυρία Πρόεδρε, και εγώ έχω ζητήσει τον λόγο.
Μάλιστα.
Να προηγηθεί ο κ. Καραθανασόπουλος.
Όχι, παρακαλώ, έχετε τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, πριν από λίγο κάνατε μια ανάπτυξη στην κατεύθυνση να αλλάξει μια πάγια διαδικασία, η οποία δεν νομίζω ότι δημιουργούσε πρόβλημα, καθώς στο Κοινοβούλιο προηγούνται οι Βουλευτές. Έχουμε το νομοθετικό έργο στο οποίο πρέπει να αναπτύσσονται οι απόψεις, δια μέσου των εισηγητών, των εκπροσώπων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων. Γι' αυτό, λοιπόν, εμείς είμαστε της άποψης ότι δεν πρέπει να αλλάξει αυτή η διαδικασία. Η μεταβολή αυτής της διαδικασίας να προηγούνται οι Υπουργοί είναι κάτι το οποίο δεν συνηθίζεται και δεν έχει εφαρμοστεί ποτέ ξανά. Γι' αυτό, λοιπόν, λέμε ότι εμείς δεν μπορεί να είμαστε σύμφωνοι με αυτήν τη διαδικασία.
Κύριε Βρούτση, σας διαβάζω ακριβώς τι ορίζει το άρθρο 95 του Κανονισμού της Βουλής, προκειμένου να μιλάμε επί συγκεκριμένων. Το άρθρο, λοιπόν, 95 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής ορίζει ρητά: «Η κατ' αρχήν συζήτηση νομοσχεδίου αρχίζει με την προφορική ανάπτυξή του από τον αρμόδιο Υπουργό.» Αυτό ορίζει ο Κανονισμός. Εσείς εισηγείστε να μην τον εφαρμόσουμε, αλλά η Ολομέλεια δεσμεύεται.
Εγώ εισηγούμαι να γίνει αυτό, το οποίο γινόταν πάγια για πολλά πολλά χρόνια.
Η παραβίαση του Κανονισμού.
Δεν είναι παραβίαση του Κανονισμού!
Με τη σύμφωνη γνώμη του Σώματος.
Με τη σύμφωνη γνώμη του Σώματος, κυρία Πρόεδρε. Δηλαδή, θα μετατρέψουμε τη Βουλή σε εισηγητές των Υπουργών;.
Κατ' αρχάς, ποιος Υπουργός θα τοποθετηθεί; Ένας, δύο, τρεις;
Και για τους Υπουργούς δεν είναι…
Τα νομοσχέδια κατατίθενται από τους Υπουργούς, οι οποίοι τα εισηγούνται. Οι Βουλευτές εκφράζουν τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες και οι εισηγητές. Έχουν ζητήσει τον λόγο ο κ. Κουτσούκος, ο κ. Καραθανασόπουλος και ο κ. Θεοχάρης. Θα δώσω τον λόγο με τη σειρά που ζητήθηκε. Ορίστε, κύριε Κουτσούκο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Όπως σωστά επισημάνατε, είναι το πρώτο νομοσχέδιο. Είναι ουσιαστικά η πρώτη συνεδρίαση της Βουλής με αντικείμενο νομοθετικό έργο μετά από πενήντα ημέρες. Βεβαίως, η παρέμβαση μου έχει να κάνει με ορισμένες παρατηρήσεις επί της διαδικασίας, γιατί θεωρώ ότι δεν πρέπει να ξεκινήσει λάθος αυτή η διαδικασία της νομοθέτησης. Παράκληση, κυρία Πρόεδρε - το άκουσα από πάρα πολλούς συναδέλφους - να μην καθιερώσουμε «ώρα Κωνσταντοπούλου» στο Κοινοβούλιο! Παράκληση! Έχουν κατατεθεί, όπως είπατε κι εσείς, επτά υπουργικές τροπολογίες και πλήθος βουλευτικών. Κυρία Πρόεδρε, στην άσκηση της πολιτικής - γιατί πολιτική δεν είναι μόνο ρητορείες και διακηρύξεις, είναι και έργα - υπάρχουν ζητήματα, τα οποία χρειάζονται άμεση αντιμετώπιση. Αυτή η πρακτική έχει ακολουθηθεί παλιά στο Κοινοβούλιο, πολλές φορές καταχρηστικά. Εσείς, η ίδια και η Κοινοβουλευτική σας Ομάδα είχατε καταγγείλει όλη αυτή τη διαδικασία των άσχετων και εκπρόθεσμων τροπολογιών. Θα μπορούσε κάποιος να θεωρήσει ότι η διάταξη για την εφάπαξ καταβολή του Υπουργείου Οικονομικών έχει μία σχέση γιατί αφορά φτωχούς ανθρώπους που θέλουν να τακτοποιήσουν τις οφειλές τους, αλλά η διάταξη για τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων που περιλαμβάνεται στην ίδια τροπολογία δεν έχει καμμία σχέση με το νομοσχέδιο. Το ίδιο θα μπορούσε κανένας να πει - ότι δεν έχει καμμία σχέση με το νομοσχέδιο - για τη διάταξη για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Πολύ δε περισσότερο, η διάταξη για τη ΝΕΡΙΤ τι σχέση έχει; Επίσης, τι σχέση έχει η διάταξη που έχει να κάνει με τους κανόνες σύναψης δημοσίων συμβάσεων, η διάταξη για την παράταση της εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης που κατέθεσε εκπρόθεσμα ο κ. Σκουρλέτης; Επί της ουσίας συμφωνούμε. Περιμέναμε τον νόμο του κ. Σκουρλέτη για να τοποθετηθούμε στο σύνολο των θεμάτων. Γιατί τα λέω αυτά, κυρία Πρόεδρε; Διότι στις προγραμματικές σας δηλώσεις αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων σας είπατε: «Η Βουλή θα πρέπει να μην επαναλάβει φαινόμενα εκφυλισμού της νομοθετικής λειτουργίας, όπως η κατάχρηση της διαδικασίας του κατεπείγοντος και των τροπολογιών. (Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ)». Αυτό έχει καταγραφεί στα Πρακτικά.
Αλλά όχι από τη δική σας πλευρά.
Τώρα θα τα πούμε. Είπατε, επίσης: «Αποτελεί δέσμευσή μου, από τη θέση του Προέδρου της Βουλής, ότι δεν θα γίνουν δεκτές εκπρόθεσμες τροπολογίες ούτε άσχετες με το αντικείμενο των νομοσχεδίων». Εγώ, λοιπόν, σας είπα ότι αυτές οι τροπολογίες και εκπρόθεσμες είναι και άσχετες. Καλόπιστα θα μπορούσαμε να δεχθούμε κάποιες που έχουν επείγοντα χαρακτήρα. Δεν αναφέρομαι στις άλλες που έχουν σχέση με το νομοσχέδιο για τα τροφεία, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κ.λπ.. Όμως, θέλω τη δική σας προσωπική θέση, ως Προέδρου της Βουλής, με βάση όσα έχετε διακηρύξει κι όσα έχετε υποστηρίξει στο παρελθόν, για το ποιο ήταν σωστό. Αυτό που κάνατε στο παρελθόν, καταγγέλλοντας τους πάντες και τα πάντα ή αυτό που επιχειρείτε να κάνετε τώρα, αναιρώντας τις δικές σας εξαγγελίες; Κυρία Πρόεδρε, πρέπει να αποφασίσετε και να ενημερώσετε το Σώμα με ποια διαδικασία θα πορευτεί αυτή η Κοινοβουλευτική Σύνοδος, ώστε κι εμείς ανάλογα να τοποθετηθούμε. Θεωρώ σε κάθε περίπτωση - και θα τοποθετηθούμε αναλυτικά - ότι αυτές που ανέφερα είναι και άσχετες και εκπρόθεσμες σε σχέση με το περιεχόμενο του νομοσχεδίου που συζητάμε. Κατά συνέπεια πριν τοποθετηθούν οι Υπουργοί, θέλω και την προσωπική σας άποψη, κυρία Πρόεδρε, για να ξέρουμε πώς θα νομοθετούμε από εδώ και στο εξής που έχετε εσείς την ευθύνη του Προεδρείου της Βουλής. Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Κουτσούκο.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ναι, κύριε Βούτση, σας είδα, μισό λεπτό. Κύριε Κουτσούκο, σαν να μην ακούσατε τι είπα στην έναρξη της συνεδρίασης. Θα το επαναλάβω, γιατί πραγματικά μου δημιουργείται η αίσθηση ότι δεν το ακούσατε. Έχουν κατατεθεί τροπολογίες, οι περισσότερες εμπρόθεσμες. Και για τις εμπρόθεσμες, όμως, θα πρέπει οι Υπουργοί να αιτιολογήσουν και να εισηγηθούν για ποιο λόγο υποστηρίζουν ότι πρέπει να συσχετιστούν με το νομοσχέδιο. Θα τους δώσουμε την ευκαιρία να εξηγήσουν και θα αποφασίσει το Σώμα. Και βέβαια, μην έχετε καμμία αμφιβολία, ο καθένας θα εκφραστεί και από τη θέση ευθύνης του. Όπως είπατε, υπάρχουν τροπολογίες που από τον ίδιο τον τίτλο τους καταφαίνεται ότι είναι και συναφείς και επείγουσες και υπάρχουν άλλες για τις οποίες δεν είναι καθόλου αυτονόητο ότι είναι συναφείς και επείγουσες. Θα περιμένουμε να ακούσουμε τους Υπουργούς και να μην έχετε καμμία αμφιβολία ότι τουλάχιστον από πλευράς Προεδρείου εκείνα τα οποία υποστηρίχθηκαν στην έναρξη της περιόδου θα εφαρμοστούν. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης κ. Νικόλαος Βούτσης.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου να μιλήσω για τη θέση της Κυβέρνησης πάνω σε αυτό το ζήτημα, διότι ενδεχομένως θα θέλαμε - κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε κιόλας - να υπάρχουν και άλλες τροπολογίες μέσα σε αυτό το νομοσχέδιο. Σε αυτήν την Αίθουσα μιλάμε επί της ουσίας και μιλάμε πολιτικά. Δεν ολοκληρώθηκε ο κύκλος της προηγούμενης κυβέρνησης. Το γνωρίζουμε πολύ καλά. Έγινε η πτώση της μέσω της διαδικασίας των συγκεκριμένων άρθρων του Συντάγματος, επειδή δεν εξελέγη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Μάλιστα, αυτό έγινε τις τελευταίες ημέρες του προηγούμενου έτους, με μόλις ψηφισθέντα τον προϋπολογισμό, ο οποίος υποχρεώνει το επόμενο έτος την όποια κυβέρνηση να τον τηρήσει, και με βάση εκκρεμότητες και προθεσμίες οι οποίες έχουν να κάνουν ακόμα και με διεθνείς συνθήκες, δεσμεύσεις ή υποχρεώσεις της προηγούμενης κυβέρνησης προς εταίρους κ.τ.λ.. Είναι ουσιαστικό, λοιπόν, το ζήτημα. Η συζήτηση αυτή δεν μπορεί να είναι τυπολατρική σε ό,τι αφορά το πρώτο νομοσχέδιο - γιατί γι' αυτό μιλάμε - το οποίο έρχεται. Διότι, βεβαίως, οι προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης και οι δεσμεύσεις της Προέδρου του Σώματος ισχύουν και πρέπει να ισχύσουν απολύτως συν τω χρόνω, εφόσον αποκτήσουμε μια κανονικότητα στο νομοθετικό έργο της Βουλής και αντίστοιχα στο παραγόμενο από πλευράς της Κυβέρνησης πολιτικό έργο, για το οποίο εγκαλούμαστε. Άκουσα προηγουμένως τον κ. Κουτσούκο να λέει ότι πέρασαν πενήντα μέρες. Εγώ θα έλεγα εβδομήντα οκτώ ημέρες δεν έχει νομοθετήσει η Βουλή, δηλαδή από τότε που έπεσε η προηγούμενη κυβέρνηση. Με αυτήν την έννοια, ζητήματα τα οποία θα έπρεπε να αντιμετωπιστούν αυτήν την περίοδο και που - επαναλαμβάνω - είναι πολύ περισσότερα από αυτά τα οποία τελικά έχουν γίνει δεκτά να έρθουν ως τροπολογίες, κατά ανοχή και κατά οικονομία, αλλά κατά απολύτως πολιτικό τρόπο - διότι σε αυτήν τη βάση συζητούμε εδώ πέρα μέσα - πιστεύω ότι θα πρέπει να γίνουν δεκτά προς συζήτηση και εφόσον συμφωνήσει η Πλειοψηφία της Βουλής, να νομοθετηθούν κιόλας, έτσι ώστε να αποκτήσουμε μια κανονικότητα στις διαδικασίες. Δεν είναι σωστό, όμως - με συγχωρείτε, κυρία Πρόεδρε, επειδή μακρηγόρησα, αλλά με αυτό τελειώνω - να εγκαλείτε την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ή και την Πρόεδρο για το τι κάναμε επί δυόμισι χρόνια εδώ, όταν ήταν, όπως θυμάστε, απλόχερα καλοκαιρινές περίοδοι, ενώ υπήρχε νομοθετικό έργο στοιβαγμένο για να το συζητήσουμε. Δηλαδή, ήταν πολύ συγκεκριμένες οι φάσεις στις οποίες απολύτως δικαίως υπήρχαν ενστάσεις, ακόμα και από Βουλευτές της τότε πλειοψηφίας. Τώρα είναι μια εντελώς ειδική περίπτωση, που καλούμε να τη σεβαστείτε, ώστε όλοι από κοινού, στις δεσμεύσεις που έχουμε αναλάβει από κοινού συν το χρόνο, να κινηθούμε από εδώ και πέρα. Ευχαριστούμε πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Βούτση. Ο κ. Καραθανασόπουλος έχει τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, αναφερθήκατε στον τρόπο οργάνωσης της ομιλίας του συγκεκριμένου νομοσχεδίου και σε συγκεκριμένο άρθρο του Κανονισμού. Υπάρχει, όμως, και το άρθρο 64 του Κανονισμού, το οποίο στην παράγραφο 2 λέει ότι στις συζητήσεις των νομοσχεδίων και των προτάσεων νόμου δίνεται ο λόγος πρώτα στους αρμόδιους Υπουργούς, αν το ζητήσουν, διαφορετικά προτάσσονται οι εισηγητές και οι τυχόν ειδικοί αγορητές και έξι Βουλευτές κατά σειρά εγγραφής. Η μέχρι τώρα διαδικασία, κυρία Πρόεδρε, ήταν αυτή που ακολουθούσαμε. Δηλαδή, εφόσον είχαν κάτι καινούργιο να προσθέσουν οι κύριοι Υπουργοί με βάση τη συζήτηση που γινόταν στις επιτροπές, έπαιρναν τον λόγο, παρουσίαζαν τροποποιήσεις ή νέες διατάξεις που μπορούσαν να φέρουν και μετά ακολουθούσε η παρουσίαση από μεριάς των εισηγητών των Κοινοβουλευτικών Ομάδων στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Γιατί τώρα να αλλάξουμε τη διαδικασία και να βάλουμε τη διαδικασία που λέτε εσείς, δηλαδή να προηγηθούν οι Υπουργοί και μετά να ακολουθήσουν οι εισηγητές; Έτσι αλλοιώνεται και ο χαρακτήρας της τοποθέτησης και των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων. Δηλαδή, οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι πότε θα μιλήσουν; Από αυτήν την άποψη, κυρία Πρόεδρε, εμείς επιμένουμε ότι πρέπει όλη αυτή η διαδικασία που έχει ακολουθηθεί όλα τα προηγούμενα χρόνια, χωρίς να υπάρξει κανένας ιδιαίτερος λόγος, να ακολουθηθεί και σήμερα. Δηλαδή, εφόσον έχουν κάτι να προσθέσουν οι κύριοι Υπουργοί και το ζητήσουν, τότε βεβαίως να τους δοθεί ο λόγος. Διαφορετικά, να ξεκινήσουν οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές και να προχωρήσει η διαδικασία όπως ήταν μέχρι τώρα, διότι δεν πιστεύουμε ότι υπάρχει λόγος να αλλάξει η συγκεκριμένη διαδικασία.
Κύριε Καραθανασόπουλε, δεν τίθεται υπό συζήτηση το αν θα εφαρμοστεί ο Κανονισμός. Ο Κανονισμός είναι ρητός. Στο άρθρο 95 προβλέπει ειδικότερη διαδικασία απ' αυτήν του άρθρου 64 που αφορά γενικά τη συζήτηση. Στο άρθρο 95 μιλά ειδικά για την κατ' αρχήν συζήτηση. Επομένως, δεν συζητάμε αυτήν τη στιγμή αν θα παραβιάσουμε τον Κανονισμό. Θα εφαρμόσουμε τον Κανονισμό. Ήδη, εξάλλου, αν δεν κάναμε όλη αυτήν τη συζήτηση, θα είχε μιλήσει η κυρία Υπουργός. Έχετε τον λόγο, κύριε Θεοχάρη και μετά ο κ. Ματθαιόπουλος και μετά ο κ. Νικολόπουλος.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Θα ήθελα κι εγώ να τοποθετηθώ επί της διαδικασίας. Δεν έχουμε εμπειρία για το κατά πόσο θα έπρεπε να ξεκινήσουν οι Υπουργοί, δεν ήμουν σε προηγούμενη Σύνοδο. Νομίζω, όμως, πως θα ήθελα να αναφερθώ και πάλι στο ζήτημα που έθεσε και ο κ. Κουτσούκος. Για το κατά πόσον κάποιες τροπολογίες είναι εκπρόθεσμες ή όχι νομίζω ότι δεν τίθεται κανένα θέμα. Είναι κάτι το οποίο είναι αντικειμενικό και νομίζω πως ήταν ρητή η δέσμευσή σας ότι αυτή η Σύνοδος, υπό τη δικιά σας Προεδρία, δεν θα δεχόταν εκπρόθεσμες τροπολογίες. Πιστεύουμε ότι αυτό ήταν σωστό και νομίζω ότι θα πρέπει να τηρηθεί, σύμφωνα και με τις εξαγγελίες που και εσείς η ίδια κάνατε κατά την ανάληψη των καθηκόντων σας. Παρακολουθούσαμε στο παρελθόν κι εγώ παρακολουθούσα ως απλός πολίτης να χρησιμοποιείται - δεν θέλω να το πω τέχνασμα - αυτή η διαδικασία, στην οποία το Προεδρείο ή η Διάσκεψη των Προέδρων ενδεχομένως να αποποιείται της ευθύνης και να τη φέρνει στο Σώμα για να αποφασίσει. Το Σώμα έχει συγκεκριμένη κοινοβουλευτική Πλειοψηφία και προφανώς όποια τροπολογία τεθεί στο Σώμα, στην κοινοβουλευτική Πλειοψηφία, η οποία θέλει να την ψηφίσει, προφανώς θα δεχτεί ότι πρέπει και να είναι αποδεκτή, ασχέτως αν είναι εκπρόθεσμη και ασχέτως αν είναι σχετική στην πραγματικότητα. Θεωρούμε ότι δεν πρέπει να ακολουθηθεί μία τέτοιου είδους διαδικασία. Θα πρέπει στη Διάσκεψη των Προέδρων ή το Προεδρείο σε συνεννόηση με τα κόμματα να αποφασίζουν για το κατά πόσον είναι σχετική μία τροπολογία ή όχι. Εμείς παρακολουθούμε τροπολογίες, όπως για παράδειγμα για τις ρυθμίσεις, ενώ περιμένουμε ένα νομοσχέδιο το οποίο απ' ό,τι ακούμε θα έρθει ενδεχομένως και αύριο με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Σημειωτέον, αυτή είναι άλλη μία διαδικασία για την οποία είπατε ότι δεν θα γίνει καταχρηστική χρήση. Κι εδώ βλέπουμε τροπολογία μία μέρα πριν, και την επόμενη μέρα θα συζητήσουμε επί του ιδίου θέματος αποσπασματικά. Νομίζουμε ότι αυτά, με δεδομένο ότι είναι το πρώτο νομοσχέδιο της Κυβέρνησης και δίνει τον τόνο για το τι θα επακολουθήσει, θα πρέπει να τα εξαλείψουμε κατά το δυνατόν. Συνεπώς, αυτό ζητούμε και από εσάς.
Κύριε Θεοχάρη, πρέπει να ενημερώσω το Σώμα πως, κατ' αρχάς, δεν ξέρω για ποια περίοδο λέτε ότι τα παρακολουθούσατε ως απλός πολίτης, αλλά πάντως μέχρι τον Ιούνιο παρακολουθούσατε ως Γενικός Γραμματέας Εσόδων, με άμεση συνάφεια με το Υπουργείο Οικονομικών, που έφερνε αυτές τις τροπολογίες. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Πρέπει να σας ενημερώσω ότι στη Διάσκεψη των Προέδρων όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης και το δικό σας κόμμα και το Κομμουνιστικό Κόμμα και η Νέα Δημοκρατία, εξέφρασαν την κατανόησή τους για το επείγον και την ανάγκη κατάθεσης των τροπολογιών. Εκείνη η οποία επεσήμανε ότι παρ' όλα αυτά η Ολομέλεια θα πρέπει να το δει, ήταν η Πρόεδρος. Επομένως, «παραβιάζετε ανοιχτές θύρες», όταν επισημαίνετε πράγματα τα οποία θα γίνουν με τον τρόπο που προβλέπει ο Κανονισμός. Τον λόγο έχει ο κ. Ματθαιόπουλος και εν συνεχεία ο κ. Νικολόπουλος, ο κ. Βρούτσης και ο κ. Φίλης.
Κυρία Πρόεδρε, η προσκόλληση σε διαδικαστικές λεπτομέρειες από αυτούς που συνειδητά και κατ' εξακολούθηση καταστρατήγησαν κάθε έννοια Συνταγματικού Δικαίου και έννοια δικαίου, είναι όχι μόνο υποκριτική αλλά και εξοργιστική. Με αφορμή τη σημερινή συζήτηση για ένα τόσο πολύ σημαντικό νομοσχέδιο, που θα διεξαχθεί σε ένα Κοινοβούλιο το οποίο παρουσιάζει ξανά ελλιπή σύνθεση, θέλω να καταγγείλω ένα φαινόμενο το οποίο προσβάλλει την ίδια τη δημοκρατία, τον Κανονισμό της Βουλής, το Σύνταγμα των Ελλήνων και το οποίο διαγράφει τη λαϊκή κυριαρχία και - επιτρέψτε μου - προσβάλλει και τον ίδιο το ρόλο σας ως Προέδρου της Βουλής. Είναι το φαινόμενο της απαγόρευσης των εν ενεργεία Βουλευτών και προσωρινά προφυλακισμένων Βουλευτών της Χρυσής Αυγής, του Αρχηγού της τρίτης πολιτικής δύναμης και λοιπών συναγωνιστών Βουλευτών. Διότι το φαινόμενο αυτό πρέπει επιτέλους να λάβει τέλος. Δεν είναι δικά μου λόγια. Να σας θυμίσω ότι επί τη αναλήψει των καθηκόντων σας είχατε δεσμευτεί πως εσείς η ίδια μέσα από το νέο σας θεσμικό ρόλο θα εγγυηθείτε την ομαλή λειτουργία του Κοινοβουλίου. Και ορθώς φέρατε ένα παράδειγμα, τη δυνητική κατάργηση όλων των μνημονιακών νόμων που ψηφίστηκαν απουσία των Βουλευτών της Χρυσής Αυγής, οι οποίοι εξέφρασαν την επιθυμία τους να είναι παρόντες είτε επί της συζήτησης είτε επί των ψηφοφοριών. Αλλά λόγω ανωτέρας βίας, ένας εισαγγελέας φυλακών αυθαίρετα, ετσιθελικά, χωρίς καμμία αιτιολόγηση απαγόρευσε την προσέλευση τους και έτσι διεξήχθησαν όλες οι προβλεπόμενες - υποτίθεται - κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Θα ήθελα να σας δώσω το χρονικό της χθεσινής και σημερινής νόμιμης αιτήσεως των Βουλευτών, η οποία απορρίφθηκε χωρίς καν να τηρηθούν οι προβλεπόμενες διαδικασίες. Χθες, λοιπόν, κατατέθηκε ένα αίτημα από όλους τους Βουλευτές οι οποίοι ζήτησαν να είναι παρόντες σήμερα εδώ για να συζητήσουν και να ψηφίσουν. Το αιτιολογικό του εισαγγελέα ήταν ότι σήμερα η συζήτηση αφορά μόνο τη συζήτηση και όχι κάποια ψηφοφορία. Ως εκ τούτου οι Βουλευτές δεν είναι απαραίτητο να βρίσκονται σήμερα εδώ στις θέσεις αυτές. Καταθέσαμε σήμερα, λοιπόν, νέο αίτημα - ήρθαμε με νέο αίτημα - προσκομίζοντας παράλληλα έγγραφα της Βουλής τα οποία αποδεικνύουν ότι η σημερινή συζήτηση προβλέπει να έχει και τη διαδικασία της ψηφοφορίας, κάτι το οποίο δεν αρνήθηκε κανείς. Και πάλι ο εισαγγελέας φυλακών αρνήθηκε το αίτημα αυτό, της προσέλευσης των Βουλευτών σήμερα στο Κοινοβούλιο, χωρίς όμως να τους επιδώσει το έγγραφο, δείχνοντάς τους ειρωνικά το προηγούμενο αίτημα όπου είχε πάνω ένα χειρόγραφο το οποίο με στυλό έγραφε τη λέξη «απορρίπτεται». Αυτές, λοιπόν, οι άθλιες πρακτικές οι οποίες προσβάλλουν το ρόλο των Βουλευτών, προσβάλλουν το ρόλο του Κοινοβουλίου πρέπει επιτέλους να λάβουν τέλος. Και είναι ντροπή για τους υπόλοιπους οι οποίοι προσκολλώνται σε διάφορα διαδικαστικού τύπου θέματα και δεν καταγγέλλουν το αυτονόητο, ότι η σημερινή σύνθεση της Βουλής είναι ελλιπής και κάθε παράγωγο της σημερινής διαδικασίας είναι νόθο. Διότι έχει εκφραστεί η επιθυμία των ανθρώπων να είναι εδώ σήμερα, αλλά για λόγους ανωτέρας βίας δεν τους δίνεται αυτή η δυνατότητα. Και ερχόμαστε στο ζητούμενο, κυρία Πρόεδρε. Θα έρθουμε με ένα αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας. Θα αναγνώσω τον κατάλογο των ονομάτων και μέσα σε αυτά είναι και άτομα τα οποία δεν είναι σήμερα εδώ λόγω της κατάστασης που περιγράψαμε προηγουμένως. Παρακαλώ να δοθεί στο Προεδρείο το αίτημα για την ονομαστική ψηφοφορία. Θέτω ένα ζήτημα σε προσωπικό επίπεδο γιατί εσείς μας δώσατε αυτό το δικαίωμα κυρία Πρόεδρε. Με αφορμή την πρώτη σας εξαγγελία ως Προέδρου της Βουλής είπατε ότι θα εγγυηθείτε την ομαλή λειτουργία του Κοινοβουλίου, όπερ σημαίνει ότι οι παράνομοι προφυλακισμένοι Βουλευτές εφόσον εκφράζουν την επιθυμία τους να είναι παρόντες πρέπει να είναι παρόντες. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Ματθαιόπουλο. Τα ζητήματα διεξαγωγής της ψηφοφορίας θα τα αντιμετωπίσουμε όταν ολοκληρωθεί ο κύκλος των εισηγητών. Το ζήτημα που θέτετε ούτως ή άλλως με βάση την προηγούμενη συζήτηση που έχει γίνει στην Ολομέλεια, θα απασχολήσει τη Βουλή. Εν σχέσει τώρα με το διαδικαστικό θέμα της προόδου της διαδικασίας, τον λόγο έχει ο κ. Νικολόπουλος.
Για το θέμα που ακούστηκε, θα τοποθετηθούμε και εμείς όταν θα έρθει με πρωτοβουλία - πιστεύω - της Κυβέρνησης εδώ στην Αίθουσα. Πάντως, αξίζει κανένας να σημειώσει ότι την προηγούμενη φορά ακούσαμε εδώ στην Ολομέλεια ότι δεν θα έπρεπε να συμμετάσχουν, γιατί θα γινόταν ψηφοφορία και δεν ήταν το κύριο επάγγελμά τους. Σήμερα, ακούμε, «γιατί θα γίνει μόνο συζήτηση». Προχτές μάθαμε ότι ο κ. Κασιδιάρης βρέθηκε εκτός για να συμμετάσχει - λέει - στην επιτροπή της βιβλιοθήκης. Φαίνεται ότι είναι καθηγητής πανεπιστημίου, είναι σοφός! Δεν ξέρω γιατί ο αντιεισαγγελέας είπε «ναι» και σήμερα λέει «όχι». Επί του θέματος, κυρία Πρόεδρε, είμαι εδώ από το 1989. Φαίνεται ότι η Βουλή έχει αποκτήσει μία Πρόεδρο που δεν θα έχει την «ώρα Κωνσταντοπούλου», που ακούσαμε, αλλά όλες τις ώρες θα έχει Πρόεδρο της Βουλής τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και μάλιστα με ψήφους όχι μόνο της Πλειοψηφίας, όχι μόνο του ΣΥΡΙΖΑ ή των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, αλλά…
Είστε συγγενείς;
Τι είπατε, κύριε Τασούλα; Λέω, λοιπόν, και με τη ψήφο του κ. Τασούλα και την ψήφο όλων εκείνων, που ένα εικοσιτετράωρο μετά ζητούσαν να δουν την πολιτική ταυτότητα της κ. Κωνσταντοπούλου και της έλεγαν ότι επειδή σας ψηφίσαμε, δεν πρέπει εσείς να είστε η κ. Κωνσταντοπούλου με τη γνωστή πολιτική και ιδεολογική τοποθέτηση. Έτσι, λοιπόν, σήμερα φέρνετε ένα θέμα που εμείς το προσεγγίζουμε στην ουσία του. Οι συνάδελφοι που σήμερα είναι εδώ και δεν ήσαν στις επιτροπές να ακούσουν τον Υπουργό ή τους Υπουργούς, δεν θέλουν να ακούσουν; Δηλαδή, οι Βουλευτές που συνέγραψαν τον Κανονισμό, που ψήφισαν τον Κανονισμό, άραγε, τι είχαν υπ' όψιν τους; Μήπως είχαν αυτό υπ' όψιν τους, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Ότι όσοι είναι σήμερα εδώ, πολύ λογικά, θα ήθελαν να ακούσουν τον Υπουργό που φέρνει στο Νομοθετικό Σώμα αυτό το νομοσχέδιο, γιατί αυτός το ξέρει και καλύτερα, προφανώς, από τον εισηγητή, γιατί το βιώνει, γιατί θα το μεταδώσει σε λίγα λεπτά σε όλους για να πάρουν την πρώτη γεύση. Γιατί να μην το δούμε; Γιατί να μην το δοκιμάσουμε; Ποιος είναι ο λόγος όλης αυτής της συζήτησης; Και πότε θα μιλήσουν οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι; Αύριο το πρωί. Είπατε, «αν δεν φτάσει ο χρόνος, αύριο το πρωί». Θα έχουμε ακούσει και τους συναδέλφους μας. Κυρία Πρόεδρε, δεν έχουμε καμμιά αμφιβολία ότι θα πρέπει να προχωρήσουμε στην εφαρμογή, όπως είπατε, του Κανονισμού. Κατά τα άλλα, όπως τα ανακοινώσατε, μας βρίσκουν σύμφωνους, για τον τρόπο της διαδικασίας. Όμως, σας παρακαλούμε πάρα πολύ, το έχει ανάγκη η Βουλή και τελευταία εσείς ή ο ομιλών, να μην είναι και αυτή η Βουλή της «ντροπολογίας».
Ευχαριστούμε τον κ. Νικολόπουλο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής σαράντα τρεις μαθητές και μαθήτριες και πέντε εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 12ο Δημοτικό Σχολείο Κέρκυρας. Η Βουλή τους καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Φίλης.
Ευχαριστώ. Κυρία Πρόεδρε, η αλήθεια είναι ότι η ώρα έχει πάει 19.15΄ δηλαδή μία ώρα και ένα τέταρτο αφ' ης είχε προγραμματιστεί η έναρξη της συνεδρίασης. Δυστυχώς, λίγο άργησε να αρχίσει η διαδικασία και πολύ τρώμε την ώρα μας σε θέματα που δεν έχουν τόση μεγάλη σημασία όσο προβάλλεται αυτήν τη στιγμή. Να το έχουμε υπ' όψιν μας ότι δεν μπορεί να λειτουργεί η Βουλή εις βάρος των Βουλευτών, δηλαδή, της διαδικασίας των ομιλιών των Βουλευτών. Σε σχέση με τα θέματα τα οποία ετέθησαν, για το θέμα των τροπολογιών, θεωρώ ότι είναι υποκριτική η ανακίνηση θέματος εκ μέρους των συναδέλφων που ανήκουν στα παλαιά κυβερνητικά κόμματα. Εμείς δεν φέρνουμε άσχετες τροπολογίες για να δώσουμε δωράκια μέσα στη νύχτα σε μεγάλα συμφέροντα. Εμείς δεν φέρνουμε δεκάδες τροπολογίες λίγο πριν κλείσει η Βουλή για να διασφαλίσουμε άνομα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα. Οι τροπολογίες που έχουν έρθει αντιστοιχούν στον επείγοντα χαρακτήρα λαϊκών προβλημάτων που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Είναι χαρακτηριστικό και το νομοσχέδιο το οποίο συζητούμε σήμερα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης με συναφή ζητήματα. Επίσης, οι τροπολογίες που έχουν τεθεί στο Σώμα είναι τροπολογίες που απαντούν σε προβλήματα επείγουσας λειτουργίας του κράτους σε μια περίοδο που, όπως αναφέρθηκε και νωρίτερα από τον κύριο Υπουργό, υπάρχει ιδιομορφία διακοπής του έργου της Βουλής επί παραπάνω από ένα μήνα, λόγω των εκλογών που έγιναν με τον τρόπο που γνωρίζουμε όλοι. Σχετικά, τώρα, με τα ζητήματα τα οποία ετέθησαν, για το αν πρέπει να προταχθούν ή όχι οι Βουλευτές στη σημερινή μας συζήτηση: Άκουσα ότι υπάρχει ένα έθιμο στη λειτουργία του Κοινοβουλίου. Το βρίσκω λογικό και ανταποκρινόμενο στην ανάγκη να εκφράζεται πρωτογενώς και κατά πρωτοβουλία σε αυτή την Αίθουσα η γνώμη των Βουλευτών. Εάν προταχθούν οι Υπουργοί, φοβούμαι ότι θα υπάρξει υποβάθμιση της λειτουργίας των εισηγητών των κομμάτων, καθώς επίσης και της άτυπης λειτουργίας, που γίνεται κάθε φορά, γύρω από την παρέμβαση των αρμοδίων Υπουργών, με τη συμμετοχή των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων. Άρα, πιστεύω ότι πρέπει να δώσουμε, σε όλη τη διάρκεια της σύντομης διαδικασίας των δύο ημερών που έχουμε - σήμερα και αύριο, πρωί και απόγευμα - τη δυνατότητα να είναι ουσιαστική η όλη διαδικασία. Δεν θα πρέπει να είναι επικεντρωμένη, θα έλεγε κανείς, στην κυβερνητική άποψη και όχι στη λειτουργία της Βουλής η συζήτησή μας. Πιστεύω ότι θα πρέπει να δώσει διέξοδο σε αυτό το θέμα το οποίο ετέθη η ίδια η Κυβέρνηση. Θα πρέπει οι ίδιοι οι Υπουργοί να μας πουν αν θα κάνουν χρήση της διακριτικής ευχέρειας που έχουν να προταχθούν της συζητήσεως ή να πάρουν μέρος κανονικά όπως μέχρι τώρα γινόταν. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Φίλη, νομίζω ότι το διευκρίνισα. Δεν τίθεται υπό συζήτηση ή υπό διαπραγμάτευση το εάν θα εφαρμόσει τον Κανονισμό η Βουλή. Θα εφαρμόσει τον Κανονισμό και επειδή είναι η επί της αρχής συζήτηση και δεν μπορεί να γίνεται επί ενός νομοσχεδίου που δεν έχει παρουσιαστεί, θα προταχθούν οι Υπουργοί για να το εισηγηθούν επί της αρχής. Αυτό λέει ο Κανονισμός της Βουλής και αυτό είναι που θα πράξει η Βουλή αυτή. Αυτή η Βουλή θα τον εφαρμόζει τον Κανονισμό.
Τότε προς τι η συζήτηση επί μία ώρα, κυρία Πρόεδρε;
Τότε γιατί το συζητάμε;
Επειδή ερωτούν εκείνοι οι οποίοι ζήτησαν τον λόγο και διά μακρόν τοποθετήθηκαν «Γιατί συζητάμε;», συζητάμε διότι ζητήσατε τον λόγο ως Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι κατά την έναρξη της διαδικασίας και έχετε καταναλώσει όλον τον χρόνο που θα χρειάζονταν οι Υπουργοί για να τοποθετηθούν εισηγητικά. Γι' αυτό συζητάμε. Και μιας και πρέπει να τα αποκωδικοποιούμε όλα, αυτό και θα πράττουμε. Ορίστε, κύριε Βρούτση, έχετε τον λόγο για δεύτερη φορά.
Δεύτερη φορά. Συγγνώμη. Ξέρετε, είναι και το πρώτο νομοσχέδιο της Κυβέρνησης. Πολύ απλά θα σας πω ότι σχεδόν ομόφωνα όλοι οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, με μία εξαίρεση, είναι στην ίδια θέση. Στην πρώτη τοποθέτησή μου σας είπα ότι αυτό είναι κατά αναντιστοιχία με ό,τι συνέβαινε στο Κοινοβούλιο για πολλά - πολλά χρόνια, ακόμα πριν κι εγώ γίνω Βουλευτής. Επικαλεστήκατε το άρθρο 95, ουσιαστικά αφήνοντας έκθετους όλους τους προηγούμενους Προέδρους της Βουλής, όλες τις προηγούμενες Κοινοβουλευτικές Ομάδες, λέτε και όλοι στο παρελθόν λειτουργούσαν κάτω από το παράτυπο πλαίσιο, έξω από τον Κανονισμό. Αυτό και μόνο, κυρία Πρόεδρε, είναι προσβλητικό, τη στιγμή μάλιστα που ο κ. Καραθανασόπουλος λίγο πριν είπε ότι υπάρχει και το άλλο άρθρο - και επικαλούμαι κι εγώ το ίδιο άρθρο - το οποίο ως Πρόεδρος της Βουλής, τουλάχιστον για την υστεροφημία παλιών Προέδρων της Βουλής, έπρεπε να το επικαλεστείτε προς το Κοινοβούλιο και να πείτε ότι υπάρχει και ένα άλλο άρθρο, το άρθρο 64 παράγραφος 2…
Το μνημόνευσα. Είναι γενικότερο, όμως, και το ειδικότερο επικρατεί, όπως οφείλατε να γνωρίζετε.
Ναι, το αναφέρατε. Υπάρχει και το άρθρο 64, παράγραφος 2…
Κύριε Βρούτση, ας μην επεκτεινόμαστε.
Να αποφασίσει το Σώμα.
Ήδη καταχρηστικά σας έχω δώσει τον λόγο για δεύτερη φορά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ»… [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κύριοι, σας παρακολουθούν μαθητές και μαθήτριες, μήπως θέλετε να τους σεβαστείτε λίγο;
Κι εσάς σας παρακολουθούν!
Κυρία Πρόεδρε, εδώ δεν αποφασίζετε μόνη σας! Εδώ αποφασίζουμε όλοι μαζί!
Επαναλαμβάνω, λοιπόν, ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι δύο μαθήτριες και μαθητές και τρεις εκπαιδευτικοί - συνοδοί τους από το Δημοτικό Σχολείο Βρυσών Χανίων. Η Βουλή τούς καλωσορίζει.
Κυρία Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Να διευκολύνει η Κυβέρνηση, κύριε Βούτση. Να διεκυκολύνει η Κυβέρνηση!
Τον λόγο έχει ζητήσει και πάλι ο κ. Βούτσης, Υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Νομίζω πως μπορούμε να πάμε στην εξής διαδικασία, κυρία Πρόεδρε, αφού αντηλλάγησαν οι απόψεις: Να εκκινήσει τη διαδικασία η βασική Υπουργός επί του νομοσχεδίου και οι άλλοι Υπουργοί να πάμε με τη διαδικασία που είχαμε συνηθίσει τα προηγούμενα χρόνια.
Γιατί, θα μιλούσατε όλοι;
Ναι, δεν το ξέρατε! [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Γιατί εκπλήσσεστε; Σας παρακαλώ! Προς Θεού! Κυρία Πρόεδρε, να ξεκινήσει η βασική εισηγήτρια και οι άλλοι Υπουργοί κατά τα ειωθότα.
Επομένως τον λόγο έχει η Αναπληρώτρια Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης η κ. Θεανώ Φωτίου, προκειμένου να εισηγηθεί το νομοσχέδιο.
Πότε γράφονται οι ομιλητές, κυρία Προέδρε;
Πρέπει να παρακολουθείτε. Το είπαμε στην αρχή. Οι ομιλητές εγγράφονται κατά τη διάρκεια των τοποθετήσεων των δυο πρώτων εισηγητών.
Κυρία Πρόεδρε, θέλω να ανακοινώσω συγκεκριμένες νομοτεχνικές βελτιώσεις επί του νομοσχεδίου. Στο άρθρο 1, παράγραφο; 1, ο όρος «νοικοκυριά» αντικαθίσταται με τον όρο «άτομα και οικογένειες». Στο άρθρο 2…
Πότε ανοίγει το μηχάνημα να εγγραφούμε; Είναι καινοφανή αυτά!
Τι να κάνω, κύριε Γεωργιάδη;
Είναι καινοφανή αυτά! Θέλω να εγγραφώ για να μιλήσω και δεν ξέρω πότε ανοίγει το μηχάνημα. Πλάκα μας κάνετε τώρα;
Ηρεμήστε λίγο, κύριε Γεωργιάδη. Στο άρθρο 2 ο όρος «νοικοκυριά» αντικαθίσταται με τον όρο «άτομα και οικογένειες». Επίσης, αντικαθίσταται η φράση «εντός του δήμου της κύριας κατοικίας τους» με τη φράση «στον τόπο της μόνιμης κατοικίας τους». Στο άρθρο 3, στον τίτλο διαγράφεται ο όρος «σε νοικοκυριά». Στην παράγραφο 1, ο όρος «φυσικά πρόσωπα» αντικαθίσταται με τον όρο «άτομα και οικογένειες». Στην παράγραφο 2 προστίθεται η φράση «Στο εισόδημα δεν προσμετρώνται έσοδα όπως, ενδεικτικά αλλά όχι περιοριστικά, τα επιδόματα αναπηρίας που χορηγούνται από το κράτος». Οι επιτροπές τα έχουν ακούσει αυτά ξανά. Απλά τα ανακοινώσω στην Ολομέλεια. Στην παράγραφο 3 διαγράφεται η λέξη «εκπτωτικά». Το σύνολο του άρθρου 4 αντικαθίσταται με: «Οι παροχές των άρθρων 1 έως 3 χορηγούνται σε συνέργεια με άλλες παρόμοιες που εντάσσονται σε προγράμματα χρηματοδοτούμενα από εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους». Τέλος, στο άρθρο 5 η φράση «με κοινή υπουργική απόφαση» αντικαθίσταται με τη φράση «κοινές υπουργικές αποφάσεις» και προστίθεται στην εξουσιοδοτική διάταξη και ο Υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης. Στο τέλος του β΄ εδαφίου της πρώτης παραγράφου του άρθρου 25Α, το οποίο προστίθεται με το άρθρο 22 του σχεδίου νόμου, προστίθενται τα εξής: «…εκτός του Υπουργείου, το χαρτοφυλάκιο του οποίου κατέχει ο Υπουργός». Είναι όλη η συζήτηση - θυμάστε - για το αν υπάρχουν Αναπληρωτές Γενικοί Γραμματείς και Γενικοί Γραμματείς στον Υπουργό. Αυτό νομίζω ότι το ξεκαθαρίζει. Το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 3 του άρθρου 25 που προστίθεται στο ν. 1558/85 με το άρθρο 22 του σχεδίου νόμου αντικαθίσταται ως εξής: «Η πλήρωση των θέσεων της παραγράφου αυτής γίνεται με διορισμό ή απόσπαση από θέσεις του δημοσίου ή νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου ή ιδιωτικού δικαίου του δημόσιου τομέα». Το άρθρο 24 του σχεδίου νόμου αντικαθίσταται ως εξής: «Η παράγραφος 4 του άρθρου 30 του ν. 1558/1985, όπως τροποποιήθηκε με την παράγραφο 2 του άρθρου 22 του ν. 1735/1987 και κωδικοποιήθηκε ως παράγραφος 4 του άρθρου 55 του Κώδικα Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα κυβερνητικά Όργανα εφαρμόζεται και για τα πολιτικά γραφεία των Υπουργών Επικρατείας». Επίσης, στην ίδια παράγραφο προστίθενται εδάφια τρίτο, τέταρτο, πέμπτο και έκτο ως εξής: «Η σύσταση των πολιτικών γραφείων των Αντιπροέδρων της Κυβέρνησης, των Αναπληρωτών Υπουργών στον Πρωθυπουργό, των Υφυπουργών στον Πρωθυπουργό, καθώς και των πολιτικών γραφείων της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, δύναται να ανατρέχει στο χρόνο διορισμού των Αντιπροέδρων της Κυβέρνησης και στο χρόνο σύστασης των θέσεων των μελών της Κυβέρνησης και των Υφυπουργών της. Στα πολιτικά γραφεία του Πρωθυπουργού, Αντιπροέδρων της Κυβέρνησης και Υπουργών επιτρέπεται η ανάθεση καθηκόντων ειδικού συμβούλου…» - πρόκειται για τους εθελοντές - «…για ορισμένο χρονικό διάστημα και συγκεκριμένα αντικείμενα, καθ' υπέρβαση του οριζόμενου ανώτατου αριθμού ειδικών συμβούλων και συνεργατών. Οι ειδικοί σύμβουλοι του προηγουμένου εδαφίου είναι διακεκριμένοι επιστήμονες ή εμπειρογνώμονες ειδικού αντικειμένου, υποστηρίζουν στο αντικείμενό τους τα διοικητικά όργανα, επιτροπές και τις αρμόδιες Υπηρεσίες και προσλαμβάνονται με αντίστοιχες αποφάσεις του Πρωθυπουργού, των Αντιπροέδρων της Κυβέρνησης ή των αρμοδίων Υπουργών που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης. Οι ειδικοί αυτοί σύμβουλοι υπηρετούν εθελοντικά και δεν λαμβάνουν μισθό, αποζημίωση ή άλλη οικονομική απολαβή εκτός των οδοιπορικών τους». Αυτές είναι οι νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα το χρόνο μου από την αρχή.
Ναι, κυρία Υπουργέ.
Κυρία Πρόεδρε, αγαπητοί και αγαπητές συνάδελφοι, θέλω πραγματικά να εισηγηθώ το πρώτο κεφάλαιο για το νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση, γιατί ακριβώς στις επιτροπές επί πέντε ημέρες, στη διαβούλευση με τους φορείς - είκοσι φορείς, για πρώτη φορά τόσοι πολλοί φορείς - νομίζω ότι βγήκαν πολύ σοβαρά συμπεράσματα, διατυπώθηκαν μεγάλες απορίες, και διατυπώθηκαν και ερωτήματα. Επομένως, θα ήθελα σήμερα να σας μιλήσω για όλα αυτά που συνέβησαν αυτές τις μέρες και γιατί ακριβώς συζητάμε εμείς εδώ σήμερα. Είναι γνωστό ότι με τις πολιτικές της λιτότητας των μνημονίων στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια η φτώχεια άγγιξε ευρύτατα τμήματα του πληθυσμού. Με την ανεργία να εκτινάσσεται κατά το τρίτο τρίμηνο του 2014 στο 27,8% και την ανεργία των νέων στο 50,2%, εκατοντάδες χιλιάδες νέες οικογένειες είδαν τα εισοδήματά τους να εκμηδενίζονται και μαζί τη δυνατότητα να εξασφαλίσουν τα βασικά αγαθά. Είτε μετράμε τη φτώχεια με απόλυτους όρους εισοδήματος είτε με άλλα εργαλεία όπως η πρόσβαση σε αγαθά, υπηρεσίες και δραστηριότητες ή με τους μήνες εργασίας των μελών της οικογένειας σε ένα χρόνο κ.ο.κ. - υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι να τη μετρήσεις - το γεγονός παραμένει το ίδιο: Ένα τεράστιο ποσοστό του πληθυσμού ζει σε συνθήκες φτώχειας. Από αυτό, ένα πολύ σημαντικό τμήμα ζει σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, ενώ υπάρχει ένα ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι του λαού μας, το οποίο βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας, δηλαδή είναι στο κατώφλι της φτώχειας, κινδυνεύει να μπει στη φτώχεια. Η Ελλάδα λοιπόν, σύμφωνα με τη EUROSTAT, βρίσκεται στη χειρότερη θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε αυτόν τον τελευταίο δείκτη, στο κατώφλι της φτώχειας, στη χειρότερη θέση από τις είκοσι οκτώ χώρες. Σε ό,τι αφορά τον κίνδυνο της φτώχειας, συγκαταλέγεται στην ομάδα των χωρών με τη μεγαλύτερη φτώχεια, με το ποσοστό να βρίσκεται στο 23,1%. Ειδικότερα, δε, η παιδική φτώχεια βρίσκεται στο 28,8%. Σήμερα, για να μην ξεχνιόμαστε, η κατάσταση στη χώρα μας έχει ως εξής: Τον Οκτώβριο του 2014 υπήρχαν ένα εκατομμύριο διακόσιες σαράντα πέντε χιλιάδες τριακόσιοι σαράντα άνεργοι -27,8% ανεργία - όταν το 2009, που ξεκίνησε όλη αυτή η ιστορία, οι άνεργοι ήταν πεντακόσιες χιλιάδες. Κατά 25,9% μειώθηκε ο πραγματικός κατώτατος μισθός, και για τους νέους η μείωση έφτασε στο 35,4%. Κατά 53 δισεκατομμύρια ευρώ μειώθηκαν τα συνολικά εισοδήματα από το 2009 μέχρι σήμερα, κατά 22,2% συρρικνώθηκε η οικονομία της χώρας σε σύγκριση με το 2009. Και, βέβαια, το καταπληκτικό με όλη την πολιτική των μνημονίων και της λιτότητας είναι ότι το χρέος έφτασε στο 176% του ΑΕΠ το τρίτο τρίμηνο του 2014, όταν πριν τα μνημόνια, το 2010- ούτε καν το 2009- ήταν στο 124%. Τα πέντε χρόνια μνημονίων και λιτότητας, λοιπόν, όχι μόνο δεν μας έσωσαν από την κρίση, όχι μόνο κατέστρεψαν την οικονομία μας, αλλά έφεραν την ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα. Η Ελλάδα, μία χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βιώνει τα αποτελέσματα ενός πολέμου σε καιρό ειρήνης. Δηλαδή, χιλιάδες οικογένειες υποσιτίζονται και αδυνατούν να πληρώσουν το ηλεκτρικό, το ενοίκιο, δεν έχουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και δεν μπορούν να μετακινηθούν για να βρουν εργασία. Η ανθρωπιστική κρίση είναι η ακραία έκφραση της ανεργίας, της αποεπένδυσης, της εσωτερικής υποτίμησης πέντε χρόνια τώρα. Η ανθρωπιστική κρίση είναι το τρομακτικό πρόσωπο των μνημονίων και της λιτότητας. Αυτή ακριβώς την ανθρωπιστική κρίση οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε με άμεσα και μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα μέτρα! Είναι γεγονός ότι στο Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου οι εταίροι μας αποδέχθηκαν την ύπαρξη της ανθρωπιστικής κρίσης για πρώτη φορά και συμφώνησαν να περιληφθεί στις δράσεις που θα αναληφθούν από την Κυβέρνηση. Είναι η πρώτη φορά που αναγνωρίζεται η ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα, λες και δεν υπήρχε τίποτα πιο μπροστά. Δηλαδή, οι εταίροι δανειστές μας ομολογούν, εμμέσως πλην σαφώς, ότι οι μνημονικές πολιτικές δεν έλυσαν τα προβλήματα, αλλά τα επιδείνωσαν και τα βάθυναν περαιτέρω. Για το λόγο αυτό φέρνουμε αυτό το πρώτο νομοσχέδιο για ψήφιση. Είναι ένα πρώτο βήμα, «ένα πρώτο μικρό βήμα» όπως είπαμε πολλές φορές, και το επαναλάβαμε, για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. Η φτώχεια για εμάς δεν είναι μία μοιραία κατάσταση μη αναστρέψιμη. Δεν φταίει αυτός που βιώνει την φτώχεια ούτε είναι ευθύνη του να την ανατρέψει. Δεν είναι μία αποδεκτή πραγματικότητα της κοινωνίας μας, δεν είναι απλά ένα πεδίο εφαρμογής φιλανθρωπικών πρακτικών. Η φτώχεια δεν αντιπαλεύεται με οριζόντιες επιδοματικές πολιτικές. Η φτώχεια αντιμετωπίζεται στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης και συντονισμένης στρατηγικής ανάπτυξης, με την είσοδο των ανέργων στην αγορά εργασίας και με τη διεύρυνση αυτής της αγοράς με νέες θέσεις. Η φτώχεια αντιμετωπίζεται με την εξασφάλιση εισοδήματος στα νοικοκυριά και με τη δραστηριοποίηση όλων των παραγωγικών ηλικιών, με την κοινωνική ένταξη και ενεργό συμμετοχή τους, με την απρόσκοπτη πρόσβαση στα βασικά αγαθά διαβίωσης, στην υγεία, στην παιδεία, στον πολιτισμό. Ο λαός μας δεν θέλει ελεημοσύνη! Ο λαός μας θέλει δουλειά και ποιότητα ζωής, όπως το δικαιούται! Σε αυτή τη λογική θα εξηγήσω - γιατί ακούστηκαν πολλά στις επιτροπές - τι ενέργειες κάνουμε από την πρώτη μέρα που πήγαμε στο Υπουργείο: Πρώτον, επεξεργαζόμαστε από τον πρώτο μήνα την αναθεώρηση και εξειδίκευση της Εθνικής Στρατηγικής Κοινωνικής Ένταξης. Κατατέθηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση ένα πρώτο πλαίσιο δράσεων και εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τελευταία στιγμή, το Δεκέμβριο του 2014, δεδομένου ότι αποτελούσε αιρεσιμότητα, δηλαδή προϋπόθεση για την υλοποίηση και την έγκριση των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ. Εμείς επανασχεδιάζουμε αναλυτικά την Εθνική Στρατηγική Κοινωνικής Ένταξης, έτσι ώστε να προσαρμοστεί στις προτεραιότητες που έχουμε θέσει σαν Κυβέρνηση. Έχει ληφθεί ειδικότερη μέριμνα για την επεξεργασία ενός ολοκληρωμένου πλαισίου αντιμετώπισης του προβλήματος της στέγης, με βάση ουσιαστικά κοινωνικά κριτήρια. Δεύτερον, εκπονούμε παράλληλα το επιχειρησιακό σχέδιο δράσης για τη διαμόρφωση του μόνιμου μηχανισμού κοινωνικής ένταξης. Βάσει του μηχανισμού θα γίνεται η καταγραφή των αναγκών και των ωφελούμενων, που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες της χώρας, των δράσεων που υλοποιούνται, αλλά και νέες διαδικασίες άμεσης ανταπόκρισης στις ανάγκες που εν τω μεταξύ δημιουργούνται. Το σχέδιο δράσης αναμένεται να ολοκληρωθεί στα τέλη Απριλίου, ενώ ως το τέλος του έτους θα λειτουργεί και ο μόνιμος μηχανισμός κοινωνικής ένταξης. Τρίτον, όσον αφορά το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα έχω δηλώσει επανειλημμένα ότι η προηγούμενη κυβέρνηση άρχισε την πιλοτική εφαρμογή του σε δεκατρείς μόνο δήμους από όλη τη χώρα το Νοέμβρη του 2014. Προγραμματίζεται, δε, για μέχρι τον Απρίλιο του 2015, μετά από έκδοση κοινής υπουργικής απόφασης που επεξεργάστηκε επί ένα χρόνο. Ενέγραψε στον προϋπολογισμό του 2014 περίπου 24 εκατομμύρια για την εφαρμογή και αξιολόγησή του, όπως προέβλεπε το ίδιο το πιλοτικό πρόγραμμα. Εμείς υλοποιούμε αυτό το πιλοτικό πρόγραμμα και δεσμευόμαστε να το αξιολογήσουμε, όπως το ίδιο προϋποθέτει. Έχουν εκταμιευθεί 8,3 εκατομμύρια συνολικά, εκ των οποίων τα 5,1 εκατομμύρια τα εκταμιεύσαμε εμείς. Επαναλαμβάνω: Θα κάνουμε ακριβή και επιστημονική αξιολόγηση μετά τη λήξη του, ώστε να καταλάβουμε τις πραγματικές δυνατότητες επέκτασής του σε όλη τη χώρα. Μας ζήτησαν πολλά κόμματα της αντιπολίτευσης να το επεκτείνουμε εδώ και τώρα, όταν είναι γνωστό ότι το κόστος του είναι 1,5 δισεκατομμύριο το έτος και όταν η προηγούμενη κυβέρνηση δεν είχε σκοπό να το επεκτείνει και γι' αυτό δεν ενέγραψε ούτε ένα ευρώ στον κρατικό προϋπολογισμό του 2015. Τέταρτον, ενεργοποιούμε το Ταμείο Ευρωπαϊκής Βοήθειας για τους Απόρους. Το επιχειρησιακό πρόγραμμα ΤΕΒΑ αποτελεί εγκεκριμένο πρόγραμμα με συνολικό προϋπολογισμό 330 εκατομμύρια ευρώ σε βάθος επταετίας και εγγεγραμμένα 45 εκατομμύρια για το 2014, που δεν χρησιμοποιήθηκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση και 45 εκατομμύρια για το 2015. Περιλαμβάνει παροχές σε είδος, όπως τρόφιμα, ένδυση, σχολικά είδη, βιβλία, παιχνίδια, αλλά και συνοδευτικές υπηρεσίες στήριξης, κοινωνικά φροντιστήρια και δραστηριότητες για τα παιδιά. Ωφελούμενοι είναι άπορες οικογένειες με παιδιά, με προτεραιότητα στις μονογονεϊκές και πολύτεκνες οικογένειες. Εμείς δεσμευόμαστε μέχρι το τέλος Απριλίου να έχει υπογραφεί η κοινή υπουργική απόφαση για το σχέδιο διαχείρισης και ελέγχου του ΤΕΒΑ. Επίσης, αναμένεται να έχει βγει η πρώτη προκήρυξη προς τις αναπτυξιακές συμπράξεις που θα αναλάβουν την υλοποίηση του προγράμματος. Πέμπτον, προχωρούμε στην καταγραφή όλων των ωφελούμενων από δράσεις που υλοποιούνται, τόσο από το Υπουργείο, όσο και από άλλους φορείς, ώστε να εξασφαλιστεί η συνέργεια και η συμπληρωματικότητά τους, να εκμεταλλευθούμε, δηλαδή, υπάρχοντα εργαλεία, αλλά με ένα νέο, διαφορετικό τρόπο από εκείνον που εφαρμοζόταν μέχρι σήμερα. Όχι αποσπασματική εφαρμογή μέτρων διαφόρων προγραμμάτων που τρέχουν παράλληλα και δεν συναντιούνται πουθενά, αλλά συνέργεια, συντονισμός των δράσεων και αλληλοσυμπλήρωσή τους, απόλυτη διαφάνεια στη διάθεση πόρων εθνικών και ευρωπαϊκών. Με τις προγραμματικές δεσμεύσεις της Θεσσαλονίκης έχουμε δώσει το στίγμα μας για το ποια μέτρα σκοπεύουμε να εφαρμόσουμε για την υποστήριξη των ατόμων και των οικογενειών που πλήττονται περισσότερο από την κρίση. Τα ξέρετε καλά, όπως τα ξέρει και ο ελληνικός λαός που μας εξέλεξε Κυβέρνηση. Είναι επτά μέτρα: Είναι για το ρεύμα, για τη στέγαση, για τη σίτιση, είναι για δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, για δωρεάν κάρτα για τα μέσα μαζικής μεταφοράς, για τον δέκατο τρίτο μισθό στους χαμηλοσυνταξιούχους και για την εξίσωση του πετρελαίου κίνησης με το πετρέλαιο θέρμανσης. Έχουμε πει πολλές φορές και το επαναλαμβάνω και τώρα εδώ, ότι το νομοσχέδιο αυτό που φέρνουμε δεν είναι παρά το πρώτο βήμα - γιατί αφορά τρία από τα επτά μέτρα - για να δοθεί μια ανάσα στο λαό μας με αυτά τα τρία πρώτα μέτρα, για να μην υπάρχουν παιδιά που λιποθυμούν στα σχολεία από την πείνα, να μην υπάρχουν σπίτια με κομμένο ρεύμα, να μπορούν οι οικογένειες να νοικιάσουν ένα σπίτι ή να ενισχυθούν για να μείνουν στο σπίτι που μένουν και να μην τους κάνουν έξωση, για να μην υλοποιηθούν οι άπειρες εξώσεις, αλλά και για να επιδοτήσουμε τη σίτιση με ηλεκτρονική κάρτα. Θέλαμε το νομοσχέδιο αυτό να γίνει γνωστό στον κόσμο, στον κόσμο που τον αφορά, γιατί αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Πρέπει να μάθουν όλοι και να ενημερωθούν ότι αυτό τους αφορά. Γι' αυτό δεν επιλέξαμε να νομοθετήσουμε ούτε με πράξη νομοθετικού περιεχομένου ούτε με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, γιατί αν υπάρχει κάτι κατεπείγον είναι αυτό το νομοσχέδιο. Για πρώτη φορά είκοσι φορείς, που εκπροσωπούν τους δικαιούχους των μέτρων που προτείνουμε, πήραν μέρος σε μια μεγάλη, ανοιχτή διαβούλευση στη Βουλή. Επαναλαμβάνω: είκοσι φορείς. Να μου πείτε πότε έχει ξαναγίνει αυτό. Και οι δεκαοκτώ στους είκοσι θεώρησαν ιδιαίτερα θετικό το νομοσχέδιο. Ο διάλογος ήταν εξαιρετικά σημαντικός όλες τις μέρες στη Βουλή και προβήκαμε σε νομοτεχνικές βελτιώσεις και αλλαγές, ακριβώς γιατί ακούσαμε όλα τα κόμματα. Τα ακούσαμε με προσοχή. Προσπαθήσαμε να συνθέσουμε απόψεις. Δεν ήρθαμε και δεν φεύγουμε όπως ήρθαμε.
Κυρία Υπουργέ, με συγχωρείτε. Παρακαλώ τους δύο πρώην Υπουργούς, τον κ. Γεωργιάδη και τον κ. Λοβέρδο, που εμφανώς διασκεδάζουν, να καθίσουν στις θέσεις τους ή αν θέλουν να συζητήσουν, να περάσουν έξω από την Αίθουσα. Συνεχίστε, κυρία Φωτίου.
Να μιλάτε καλύτερα.
Μας κάνετε παρατήρηση; Να το χέρι μου, να με βαρέσετε με το χάρακα!
Αγαπητοί συνάδελφοι, μπορώ να συνεχίσω; Με τα άρθρα του νομοσχεδίου προτείνουμε πολύ συγκεκριμένα και άμεσα μέτρα για άτομα και οικογένειες που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας: Δωρεάν επανασύνδεση της ηλεκτρικής παροχής για νοικοκυριά που τους έχει κοπεί το ρεύμα - επαναλαμβάνω δωρεάν - και δωρεάν παροχή ρεύματος μέχρι χίλιες διακόσιες κιλοβατώρες την τετραμηνία, δηλαδή έως τριακόσιες κιλοβατώρες ανά μήνα, ανεξάρτητα των οφειλών τους, σε εκατόν πενήντα χιλιάδες οικογένειες ή άτομα. Δεύτερον, επίδομα ενοικίου σε τριάντα χιλιάδες οικογένειες, ώστε οι οικογένειες να στεγαστούν σε μία νέα κατοικία ή να επεκτείνουν το συμβόλαιο της ήδη μισθωμένης τους κατοικίας. Το ενοίκιο πιστώνεται στον εκμισθωτή, δηλαδή στον ιδιοκτήτη και είναι αφορολόγητο. Τρίτον, επίδομα σίτισης σε εκατόν πενήντα τρεις χιλιάδες οικογένειες και άτομα για την προμήθεια ειδών διατροφής και βασικών ειδών πρώτης ανάγκης από τα εμπορικά καταστήματα, με χρήση ηλεκτρονικής κάρτας, όπως και οι υπόλοιποι καταναλωτές, που θα πιστώνεται μηνιαία. Στο κέντρο της προσοχής μας είναι τα παιδιά, οι μονογονεϊκές οικογένειες, οι πολυμελείς οικογένειες που διαβιούν σε συνθήκες ακραίας φτώχιας, οι πολύτεκνοι, τα άτομα με αναπηρία και οι ευάλωτες ομάδες. Τέλος, είναι ένα πρώτο βήμα, ώστε τα θύματα της κρίσης να καταλάβουν ότι δεν είναι μόνα τους στην κρίση. Επιθυμούμε τη συνεργασία με τα κινήματα αλληλεγγύης, τα κοινωνικά ιατρεία που αναπτύχθηκαν όλη αυτήν την περίοδο, τα κοινωνικά παντοπωλεία, τα κοινωνικά φροντιστήρια και την ενσωμάτωση της εμπειρίας τους στις πολιτικές μας. Είναι δράσεις που ο ίδιος ο λαός δημιούργησε, για να αντιμετωπίσει την κρίση, επιδεικνύοντας τεράστια αποθέματα φαντασίας, κουράγιου, αξιοπρέπειας και αλληλεγγύης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υπουργού]] Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε, σε ένα λεπτό. Οι περιφέρειες, οι δήμοι, οι οργανώσεις έμπρακτης αλληλεγγύης, διαπιστευμένες και άτυπες, είναι οι φυσικοί σύμμαχοί μας και οι άμεσοι συνεργάτες μας. Στόχος μας είναι η συγκρότηση δικτύων αλληλεγγύης σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, ώστε να ενεργοποιηθεί συλλογικά όλη η κοινωνία και να συμμετάσχει σε ένα νέο κοινωνικό υπόδειγμα αλληλεγγύης, συμμετοχής και συλλογικής οργάνωσης, αντίπαλο του ανταγωνισμού και της ιδιώτευσης που επέβαλε η νεοφιλελεύθερη ιδεολογία στην κοινωνία μας. Σας καλώ, τελειώνοντας, να ψηφίσετε το νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση που περιμένει ο ελληνικός λαός, να κάνουμε όλοι μαζί το πρώτο αυτό βήμα με γενναιοδωρία, ομόφωνα, με τη συνείδηση ότι γρήγορα πρέπει να ακολουθήσουν και άλλα άμεσα μέτρα, αλλά κυρίως να ακολουθήσει το μείγμα εκείνο της πολιτικής που μπορεί να απομακρύνει τον εφιάλτη που ζει η χώρα μας.
Ευχαριστούμε την Υπουργό κ. Φωτίου. Θα εισέλθουμε τώρα στον κύκλο των εισηγητών και ειδικών αγορητών. Σας θυμίζω ότι η ηλεκτρονική εγγραφή - θα το πω για τρίτη φορά για εκείνους που δεν το άκουσαν - θα γίνει κατά την ομιλία των δύο πρώτων εισηγητών, δηλαδή του κ. Ζαχαριά από τον ΣΥΡΙΖΑ και του κ. Παναγιωτόπουλου από τη Νέα Δημοκρατία. Εν τω μεταξύ, θέλω να σας γνωστοποιήσω ότι κατατέθηκε προηγουμένως αίτηση για διεξαγωγή ονομαστικής ψηφοφορίας δυνάμει του άρθρου 72 παράγραφος 1.α. του Κανονισμού της Βουλής από δεκαεπτά Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή. Η ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής θα διεξαχθεί αύριο στις 12.00΄ το μεσημέρι. Μόλις ολοκληρωθεί, θα εισέλθουμε στη δεύτερη συνεδρίαση και εν συνεχεία στην τρίτη. Επομένως, μεταξύ δεύτερης και τρίτης συνεδρίασης δεν θα υπάρξει η διακοπή που είχε προβλεφθεί, προκειμένου να δοθεί το πρωί το περιθώριο να ολοκληρωθούν οι ομιλίες των Βουλευτών και εν συνεχεία να γίνει η ζητηθείσα κατά τον Κανονισμό ονομαστική ψηφοφορία. Καλώ στο Βήμα τον εισηγητή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Κώστα Ζαχαριά. Ο χρόνος ομιλίας των εισηγητών είναι δεκαπέντε λεπτά κατά τον Κανονισμό. Ορίστε, κύριε Ζαχαριά, έχετε τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα εισέρχεται στην τελική φάση συζήτησης στην Ολομέλεια της Βουλής το πρώτο σχέδιο νόμου που καταθέτει η νέα Κυβέρνηση με κορμό την Αριστερά. Αποτελεί και το πρώτο και επείγον βήμα υλοποίησης του κυβερνητικού προγράμματος κοινωνικής σωτηρίας. Για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια ανατρέπεται η μίζερη ακολουθία των πιο ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών που διαχειρίστηκαν, εντατικοποίησαν και αναπαρήγαγαν συνθήκες φτώχειας, ανισοτήτων και αποκλεισμών μέσα σε ένα περιβάλλον διαπλοκής και διαφθοράς. Για πρώτη φορά η οικονομική κρίση δεν αποκόπτεται από το πολιτικό της περιεχόμενο, δεν χρησιμεύει ως άλλοθι, ως εργαλείο νομιμοποίησης της φτώχειας. Η διαχείρισή της δεν αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα. Στο επίκεντρο της νομοθετικής πρόνοιας βρίσκονται επιτέλους τα υποκείμενα της κρίσης, οι άνθρωποι και οι ανάγκες τους, οι άνθρωποι και όχι οι αριθμοί. Εκτιμώντας με τα δικά μας μέτρα τα αποτελέσματα των μνημονιακών πολιτικών επιλογών των προηγούμενων χρόνων, περιγράφουμε με τον όρο «ανθρωπιστική κρίση» τη σωρευτική επίπτωσή τους πάνω σε διαφορετικές όψεις της ζωής και της καθημερινότητας των ανθρώπων, με κύριο αίτιο την ανεργία που οδηγεί στην κατάρρευση του κοινωνικού ιστού, τη φτωχοποίηση των πιο ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού. Σήμερα η ανθρωπιστική κρίση αναδύεται και παρεμβαίνει στον δημόσιο λόγο και στον δημόσιο διάλογο. Η συζήτηση στο Κοινοβούλιο και μάλιστα, στην πρώτη νομοθετική πρωτοβουλία της νέας Κυβέρνησης, έχει ιδιαίτερη σημασία για την έρευνα, την κατανόηση και την αντιμετώπιση κυρίως των αιτίων και των συνθηκών που μας οδήγησαν σε αυτή. Η συζήτηση ξεπέρασε εν τω μεταξύ τα σύνορα της χώρας μας με πρωτοβουλία ενός πρωτοφανούς διεθνούς κινήματος αλληλεγγύης. Έγινε παγκόσμια γνωστό ότι ακόμα και μία ανεπτυγμένη χώρα μπορεί να υπόκειται σε συνθήκες ανθρωπιστικής κρίσης. Παλιότερα, ως τέτοιες περιγράφονταν οι συνέπειες μεγάλων φυσικών καταστροφών, πανδημιών και κυρίως τοπικών και γενικευμένων πολέμων. Ήταν Σεπτέμβρης του 1942 και ο φοβερός χειμώνας ήταν ακόμη μπροστά, όταν ο Δημήτρης Γληνός, χτίζοντας την αντίσταση στο φασισμό και το ναζισμό, απευθυνόμενος στο λαό, ανέλυε το τι είναι και το τι θέλει το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο και έγραφε: «Έτσι κατάντησαν να πεθαίνουν εκατοντάδες και χιλιάδες άνθρωποι από την πείνα. Καταντήσαμε να δρασκελάμε κουφάρια στους δρόμους, να θάφτουμε τους νεκρούς μας σωριασμένους μέσα στα κάρα των σκουπιδιών μας. Έτσι καταντήσαμε όλοι σκελετοί και τα παιδιά μας ατροφικά, με καλαμένια ποδαράκια και μάτια σβησμένα. Έτσι φυτεύεται στα στήθια μας η φυματίωση και η ατροφία και ο εκφυλισμός». Ήταν τότε πόλεμος. Ήταν η μεγαλύτερη παγκόσμια ανθρωπιστική κρίση, απότοκος της ναζιστικής κατοχής, που ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε. Σήμερα, όμως, ο όρος παίρνει μια άλλη διάσταση. Ανθρωπιστική κρίση, ακραία φτώχεια - φτώχεια, αν θέλετε - είναι και αυτό που συμβαίνει στη χώρα μας, που οδηγεί σε αναξιοπρεπή διαβίωση και σε προσβολή της προσωπικότητας των ανθρώπων που δεν μπορούν να εξασφαλίσουν βασικά κοινωνικά αγαθά και υπηρεσίες: ένα πιάτο φαΐ, ένα ασφαλές σπίτι, την πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, το ηλεκτρικό ρεύμα. Συνθήκες ακραίας φτώχειας βιώνουν κυρίως οι πιο ευάλωτες ομάδες και ακόμη περισσότερο τα παιδιά, που οδηγούνται, σε μεγάλα ποσοστά, στο κοινωνικό περιθώριο και τον αποκλεισμό. Η Ελλάδα, σύμφωνα με τη EUROSTAT, βρίσκεται στη χειρότερη θέση στην Ευρώπη των είκοσι οκτώ όσον αφορά τον κίνδυνο της φτώχειας. Η μείωση των αποδοχών και των εισοδημάτων έχει αυξήσει τον αριθμό των φτωχών εργαζομένων, τη στιγμή που η χώρα παρουσιάζει τη μεγαλύτερη μείωση κοινωνικών δαπανών στην Ευρωζώνη. Σημαντική διάσταση της φτώχειας αποτελεί και η αύξηση της παιδικής φτώχειας. Το 2013 ήταν στο 28,8% του παιδικού πληθυσμού. Ενδεικτικά, έξι στους δέκα μαθητές σε εξήντα τέσσερα σχολεία της Αθήνας αντιμετωπίζουν επισιτιστική ανασφάλεια. Έχουν ένα γονιό χωρίς δουλειά, ενώ στο 17% των οικογενειών δεν εργάζεται κανένας γονιός. Το 11% των παιδιών είναι ανασφάλιστα και το 7% έχει ζήσει και χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα για πάνω από μια βδομάδα κατά το 2014, ενώ το 3% ζούσε ακόμη και χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. Επιπλέον, σύμφωνα με εντελώς πρόσφατη έρευνα ομάδας επιστημόνων του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Υγείας που καταθέτω, με συμμετοχή πάνω από είκοσι τριών χιλιάδων εφήβων ηλικίας δεκαπέντε ως δεκαεννέα ετών, το 11,3% από αυτούς είχαν κάνει μία ή περισσότερες απόπειρες αυτοκτονίας και σε ποσοστό 11,6% είχαν απομακρυνθεί για περισσότερες από πέντε μέρες από το σπίτι τους. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Κωνσταντίνος Ζαχαριάς καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτές τις συνέπειες καλούμαστε, όχι μόνο να τις διαχειριστούμε μέσω παροχών, αλλά η πολιτική μας δέσμευση είναι να σταματήσουμε να τις παράγουμε. Με αυτή την αξιακή αφετηρία της Αριστεράς, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι τροχοπέδη σε νεοφιλελεύθερες επιλογές φτωχοποίησης, θέτοντας άλλες προτεραιότητες που έχουν κοινωνικό πρόσημο και στις σημερινές συνθήκες ξεκάθαρο ταξικό κριτήριο. Είναι ακριβώς το πρώτο ανάχωμα στη μάχη ενάντια στη λαίλαπα της ανθρωπιστικής κρίσης. Είναι η έμπρακτη ανταπόκριση στο σημαντικό κίνημα αλληλεγγύης που προσπάθησε την τελευταία μνημονιακή περίοδο να προασπίσει με ανάλογες δράσεις την αξιοπρέπεια του λαού μας. Οι διατάξεις του σχεδίου νόμου περιλαμβάνουν μέτρα και στοχευμένες δράσεις που περιμένει σήμερα ο ελληνικός λαός. Όλες οι παροχές είναι σε είδος και όχι σε υλική αξία. Προβλέπεται να δρουν σε συνέργεια με όποια άλλα κοινωνικά προγράμματα και δράσεις βρίσκονται σε εφαρμογή, δημιουργώντας ένα αλληλέγγυο πολύμορφο δίκτυο, σε ένα μεταβατικό στάδιο, στο οποίο η πολιτεία πρέπει να εγγυάται τα βασικά αγαθά και τις υπηρεσίες. Παρεμβαίνουμε, λοιπόν, με επείγοντα χαρακτήρα και παρέχουμε στους ανθρώπους που διαβιούν σε ακραία φτώχεια, σε οικογένειες κυρίως με παιδιά, σε μονογονεϊκές οικογένειες, ανέργους και μακροχρόνια ανέργους, άμεσα, εδώ και τώρα, με ανακουφιστικό τρόπο, πρόσβαση στα βασικά κοινωνικά αγαθά, όπως η παροχή δωρεάν επαρκούς ηλεκτρικού ρεύματος και η δωρεάν επανασύνδεση, που συμπληρώνουν τις ρυθμίσεις του κοινωνικού τιμολογίου της ΔΕΗ και αντιμετωπίζουν τον αποκλεισμό από αδυναμία ένταξης σε αυτό το κοινωνικό τιμολόγιο, λόγω χρεών. Προβλέπεται συμπληρωματική επιδότηση του ενοικίου σε τριάντα χιλιάδες οικογένειες, κυρίως μονογονεϊκές ή με ανήλικα παιδιά, που καθημερινά αντιμετωπίζουν την απειλή της έξωσης, την απειλή να χάσουν την ασφαλή στέγαση και να προστεθούν στη μακρά λίστα των νεόπτωχων. Προβλέπεται, επίσης, επιδότηση και διευκόλυνση πρόσβασης σε αξιοπρεπή και επαρκή αγορά ειδών διατροφής, χωρίς φιλανθρωπικό χαρακτήρα, με στόχο τον αποστιγματισμό της φτώχειας και την ελεύθερη επιλογή σε είδη τροφής που χρειάζονται. Αυτές οι παρεμβάσεις και οι ρυθμίσεις είναι, όπως είπαμε και πάλι, το πρώτο βήμα και όχι ένα καθολικό και ολοκληρωμένο σχέδιο κοινωνικής πολιτικής, που είναι ακρογωνιαίος λίθος για την Αριστερά. Είναι ένα πρώτο βήμα επείγουσας παρέμβασης, το οποίο θα συμπληρώνεται και θα εμπλουτίζεται κάθε μέρα. Πρέπει, όμως, να συμπληρωθεί άμεσα με μέτρα που θα εξασφαλίζουν την ισότιμη, αξιόπιστη και καθολική πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε όλους τους κατοίκους της χώρας, χωρίς εξαιρέσεις και γραφειοκρατικά εμπόδια. Πρέπει άμεσα να προχωρήσει το ξήλωμα όλων των μνημονιακών σχεδίων, παρεμβάσεων, αλλά και μηχανισμών και προσώπων που έφεραν τη δημόσια υγεία σε κατάσταση λειτουργικής κατάρρευσης. Η Κυβέρνηση σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία αναμετράται με το πρόγραμμα και τις δεσμεύσεις, με τον εαυτό της. Λογοδοτεί καθολικά στους πολίτες που στηρίζουν τις ελπίδες τους για έξοδο από τα μνημόνια και έξοδο από τις πολιτικές τους, για ανθρώπινη, αξιοβίωτη ζωή με δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη. Με αφετηρία την εδραίωση της κοινωνικής δικαιοσύνης, το σχέδιο νόμου περιλαμβάνει και ομάδα διατάξεων για την οργάνωση της Κυβέρνησης και των κυβερνητικών οργάνων, με επίκεντρο την αντιμετώπιση και την πάταξη της διαφθοράς. Στην ουσία, η πολιτική αυτή χειρονομία της Κυβέρνησης στο σημερινό πρώτο σχέδιο νόμου δίνει το στίγμα ότι υλοποιείται η κορυφαία πολιτική της δέσμευση για απόλυτη και αδιαπραγμάτευτη διαφάνεια στο δημόσιο βίο. Για πρώτη φορά παρεμβαίνει και αποτυπώνεται σε πρώτο στάδιο, οργανωτικά και διοικητικά, η πολιτική βούληση της Κυβέρνησης να ερευνήσει σε βάθος, να συγκρουστεί σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας και ιδιωτικής σφαίρας με διεφθαρμένα περιβάλλοντα και πρόσωπα, αλλά και τα δίκτυα διαπλοκής τους. Οι προηγούμενοι θεσμοί δοκιμάστηκαν και απέτυχαν, όχι γιατί δεν ανταποκρίθηκαν τα φυσικά πρόσωπα που στελεχώνουν τις υπηρεσίες, αλλά γιατί δεν υπήρχε ισχυρή πολιτική βούληση κατά της διαφθοράς. Η διαφθορά επεκτείνεται σε γνωστές και άγνωστες πτυχές δημόσιων υπηρεσιών, στο σύστημα συμβάσεων και προμηθειών, στις αδειοδοτήσεις και τη χρηματοδότηση των μέσων μαζικής ενημέρωσης, στη διαχείριση της δημόσιας περιουσίας, στον έλεγχο του χρηματοπιστωτικού συστήματος, στη χρήση και τις ροές των κοινοτικών επιδοτήσεων, το λαθρεμπόριο του πετρελαίου, του καπνού και του αλκοόλ, στη φοροαποφυγή, στις διακρίσεις, προτιμήσεις και τα «γρηγορόσημα», στον εκτεταμένο χρηματισμό που καταγράφεται και εκβιάζει καθημερινά τους πολίτες. Χρειάζεται άμεσα και σχεδιασμός και συντονισμός των φορέων πρόληψης, ελέγχου και καταστολής της διαφθοράς. Αυτό το πολιτικό πρόταγμα, όμως, δεν μπορεί να υλοποιηθεί μέσα από κατακερματισμένες και πολυεπίπεδες υπηρεσίες, αλλά μέσα από ένα βήμα ενοποίησής τους σε ένα φορέα με στόχο τον κοινό συντονισμό και την εποπτεία των δραστηριοτήτων τους, χωρίς να θίγεται όμως η ανεξαρτησία τους. Η δημιουργία θέσης Υπουργού Επικρατείας αρμόδιου για ζητήματα διαφθοράς συμπληρώνεται και με Γενική Γραμματεία και δημιουργείται θεσμικό όργανο με αρμοδιότητες εποπτείας, ελέγχου, καθορισμού προτεραιοτήτων, ελεγκτικών μηχανισμών, δομών και υπηρεσιών. Ελπίζουμε ότι η νέα υπηρεσία με λειτουργικό προϊστάμενο τον αρμόδιο Υπουργό Επικρατείας θα ανταποκριθεί στις ανάγκες του συντονισμού των ελεγκτικών μηχανισμών και θα αποφέρει ακόμη και οικονομικά οφέλη και εξοικονομήσεις. Τώρα, με τις διατάξεις του νόμου δημιουργείται και η Γενική Γραμματεία για την υποβοήθηση του έργου του Κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής και περιορίζεται δραστικά ο αριθμός των μετακλητών διοικητικών υπαλλήλων, με στόχο τη συνεργασία των Υπουργών, κυρίως με υπηρεσιακούς δημόσιους υπάλληλους που ήδη υπηρετούν για να σταματήσει πια αυτή η κατάσταση με τις στρατιές εξωτερικών συμβούλων. Περιορίζεται ο αριθμός των Υφυπουργών και πολλών και διαφόρων γενικών γραμματέων, ενώ εισάγεται και ο θεσμός του αναπληρωτή γενικού γραμματέα. Οι ρυθμίσεις αυτές θεσμοθετούν καλύτερη και ορθολογικότερη οργάνωση της Κυβέρνησης και των κυβερνητικών οργάνων, μειώνοντας δραστικά τον αριθμό των υπαλλήλων σε όσους είναι απαραίτητοι για τη λειτουργία και την υποβοήθηση του κυβερνητικού έργου. Από το προηγούμενο σχήμα με σαράντα πέντε Υπουργεία μεταβαίνουμε σε νέο σχήμα με σύνολο τριάντα επτά Υπουργούς και Αναπληρωτές Υπουργούς και από χίλιους εκατόν εβδομήντα τρεις μετακλητούς και αποσπασμένους υπαλλήλους, μένουμε στους πεντακόσιους πενήντα τέσσερις. Χωρίς να υποβαθμίζεται η ποιότητα του κυβερνητικού έργου, εξοικονομούνται δεκάδες εκατομμύρια για να διατεθούν για αγαθά και υπηρεσίες στους πολίτες. Στο σχέδιο νόμου υπάρχουν και διατάξεις που ρυθμίζουν επείγοντα ζητήματα, που χρήζουν άμεσης νομοθετικής παρέμβασης. Έτσι, προβλέπεται παράταση των μέχρι σήμερα διαδικασιών για τις συμβάσεις μεταφοράς μαθητών, οι οποίες πρέπει να διασφαλιστούν απρόσκοπτα, ενώ πρέπει να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα μόνο τέσσερις περιφερειακές ενότητας σε ολόκληρη τη χώρα έχουν ολοκληρώσει τους νέους διαγωνισμούς. Θα πρέπει, λοιπόν, οι περιφέρειες να εντείνουν τις προσπάθειές τους. Υπάρχουν και διατάξεις που προβλέπουν την επέκταση για ένα χρόνο της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των ανέργων και υποαπασχολούμενων από πέντε επαγγελματικές ομάδες σε ολόκληρο το φάσμα των επαγγελμάτων που παραμένουν ανασφάλιστοι και επιβεβαιώνουν την καθολικότητα της ανθρωπιστικής κρίσης. Αφορούν μακροχρόνια άνεργους και ασφαλισμένους του ΙΚΑ, ελεύθερους επαγγελματίες και μικροεπαγγελματίες, τους οποίους κυρίως έχει πλήξει η κρίση και των οποίων κλείνουν τα μαγαζιά και δεν μπορούν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους απέναντι στα ασφαλιστικά ταμεία. Επίσης, αφορούν και νέους επιστήμονες που βρίσκονται κυρίως στα πρώτα τους βήματα, αλλά και εργαζόμενους από τον ευρύτερο αστικό ιστό της Περιφέρειας Αττικής, όπως είναι οι εργαζόμενοι στο Σκαραμαγκά, στην Ελευσίνα, στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Περάματος, οι οποίοι τα δύο τελευταία χρόνια δεν έχουν βάλει ούτε ένα ένσημο. Τέλος, αφορούν και υπερήλικες ομογενείς που παραμένουν αβοήθητοι. Σίγουρα μόνο η καθολική ιατροφαρμακευτική κάλυψη των ανασφάλιστων θα δώσει οριστική λύση στο πρόβλημα. Όμως, τα πρώτα δείγματα γραφής, όπως είναι η πρόνοια της Κυβέρνησης για διεύρυνση της κάλυψης των εργαζόμενων που πλήττονται ιδιαίτερα, προοιωνίζουν θετικές λύσεις. Περιμένουμε και τις νομοθετικές πρωτοβουλίες που ήδη εξήγγειλαν τα αρμόδια Υπουργεία. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η αντιμετώπιση της ανθρωπιστική κρίσης, της ακραίας φτώχειας, η ανταπόκριση στις ανάγκες των ανθρώπων, το λιτό, αλλά λειτουργικό και αποτελεσματικό κυβερνητικό σχήμα και όργανα, η διαφάνεια στο δημόσιο βίο και η πάταξη της διαφθοράς είναι οι προτεραιότητες της Κυβέρνησης. Εκφέρονται με άλλο λόγο και ήθος και μακάρι να ολοκληρωθούν σύντομα. Παραβλέπουμε νουθεσίες και φωνές του παρελθόντος, προερχόμενες κυρίως από υπόλογα πολιτικά στελέχη των κυβερνήσεων του μνημονίου, που με περίσσευμα θράσους απαξιώνουν τα πρώτα κυβερνητικά βήματα. Παραστεκόμαστε στον αγώνα της Κυβέρνησης, αλλά τα κινήματα και οι πολίτες μπορούν και πρέπει να τραβούν την Κυβέρνηση από το μανίκι και να υπενθυμίζουν ενεργά τα λαϊκά προβλήματα και τις απαιτήσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κυρία Πρόεδρε, τελειώνω σε ένα λεπτό. Εμείς, οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, παραστεκόμαστε στον αγώνα της Κυβέρνησης να περισώσει τα θρύψαλα του κοινωνικού κράτους που άφησαν οι συγκυβερνήσεις της υποτέλειας και να αντιμετωπίσει τα επείγοντα κοινωνικά προβλήματα, έστω με πυροσβεστικό τρόπο. Για όλους τους παραπάνω λόγους, θεωρώ ότι η ψήφιση και η ένθερμη στήριξη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ της σημερινής νομοθετικής πρωτοβουλίας είναι επιβεβλημένη, προκειμένου να αναπτυχθεί σε μεγαλύτερο βάθος, σε μια πιο ριζοσπαστική προοπτική εκείνη η κοινωνική πολιτική, η οποία σε κάθε είδους ερώτημα θα απαντάει πάντα με επίκεντρο τον άνθρωπο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Ζαχαριά και για την ιστορική αναφορά στο ΕΑΜ. Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Νικόλαος Παναγιωτόπουλος.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα το λόγο.
Με συγχωρείτε, κύριε Παναγιωτόπουλε, αλλά με την άδειά σας, έχει ζητήσει το λόγο ο κ. Βούτσης. Ορίστε, κύριε Βούτση, έχετε το λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να κάνω μία δήλωση εκ μέρους της Κυβερνήσεως. Ακόμα και λίγο πριν ξεκινήσει αυτή η διαδικασία, συνεχίζονταν μέσω δηλώσεων από διεθνείς παράγοντες και εκπροσώπους των θεσμών οι ενστάσεις και οι άτοπες αιτιάσεις για τη σημερινή συζήτηση και την επικείμενη ψήφιση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Κατά τη γνώμη μας, είναι σαφές ότι δεν υφίσταται κανένα θέμα παραβίασης της συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου. Η προώθηση των νομοθετικών πρωτοβουλιών της Κυβέρνησης, με την κατάθεση νομοσχεδίων ή και με τις αναρτήσεις νομοσχεδίων, που έγιναν σήμερα και θα γίνουν και αύριο, αποτελεί τον πυρήνα της προώθησης των μεταρρυθμίσεων, για τις οποίες από κοινού έχουμε δεσμευτεί. Λέμε ευθέως ότι η εισήγηση της Υπουργού αποτελεί την έμπρακτη κυβερνητική θέση απέναντι σε αστήρικτες αιτιάσεις και μάλιστα, για ένα νομοσχέδιο που αφορά στην ανθρωπιστική κρίση στη χώρα μας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Είναι αυτονόητο ότι η νομοθετική λειτουργία δεν εκβιάζεται. Κύριε Παναγιωτόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εγώ δεν θα αποφύγω τον πειρασμό να μην κάνω δύο - τρεις τοποθετήσεις, σχετικά με τα όσα εντάσσονται ως προς τη διαδικασία ήδη από την πρώτη μέρα της λειτουργίας της νέας κοινοβουλευτικής περιόδου. Κάποιος ξένος, πιο σοφός νομίζω από μένα, είχε πει κάποτε: «Αν δεν είναι χαλασμένο, μην κοιτάς να το φτιάξεις». Εδώ, πριν από λίγο και για πρώτη φορά, νομίζω, στα κοινοβουλευτικά χρονικά - ερευνητέο - αρχίζει η κοινοβουλευτική περίοδος στην Ολομέλεια με ανάγνωση νομοτεχνικών βελτιώσεων από ένα μέρος της Κυβέρνησης. Διότι, η αρμόδια Υπουργός κ. Φωτίου που προηγήθηκε στο Βήμα, πρώτα ανέγνωσε μερικές νομοτεχνικές βελτιώσεις και μετά μπήκε στην ανάπτυξή του. Δεν νομίζω να έχει ξαναγίνει αυτό, να αρχίζει η κοινοβουλευτική περίοδος με νομοτεχνικές βελτιώσεις. Τι είχαμε εδώ; Είχαμε να κάνουμε με μια διαδικασία που και λειτουργική ήταν και το θεσμό του Βουλευτή σεβόταν και προέτασσε, αλλά και στηριζόταν στον Κανονισμό και ειδικότερα στο άρθρο 64 παράγραφος 2. Αν παρατηρήσετε αυτό το άρθρο, κυρία Πρόεδρε, έχει τροποποιηθεί το 2009, ενώ το άρθρο 95 παράγραφος 2, το οποίο επικαλείστε, είχε τροποποιηθεί το 2001. Επομένως, κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι η μεταγενέστερη διάταξη ενός κανόνα υπερισχύει της προγενέστερης και να μείνουμε στο άρθρο 95 παράγραφος 2, δηλαδή τον τρόπο που ακολουθούσαμε μέχρι σήμερα στη συζήτηση στην Ολομέλεια, κάτι το οποίο βέβαια ήταν και η κοινοβουλευτική πρακτική. Με μια πρώτη δική μου ανάγνωση, αυτή η καινοφανής διαδικασία είχε τα εξής αποτελέσματα: Πρώτον, αποδυναμώθηκε - για να μην πω καταργήθηκε - de facto ο εισηγητής της Κοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας - ο ευγενής κ. Ζαχαριάς δεν θα σας το πει, σας το λέω εγώ - όταν έρχεται να τοποθετηθεί μετά την Υπουργό. Δεύτερον, ανακύπτει ζήτημα για τον κύκλο τοποθετήσεων των κοινοβουλευτικών εκπροσώπων, οι οποίοι, ως γνωστόν, τοποθετούνται κυκλικά μετά από κάποιον Υπουργό. Τρίτον, ανακύπτει ζήτημα και ως προς τις αρχικές τοποθετήσεις άλλων Υπουργών, που συμμετέχουν στο υπό ψήφιση νομοσχέδιο. Για παράδειγμα, γιατί να μην μιλήσει και ο αρμόδιος Υπουργός Επικρατείας, ο κ. Νικολούδης; Ποιος μας λέει ότι ο Υπουργός Εσωτερικών - ο οποίος επίσης παρίσταται και μόλις ανέγνωσε τη δήλωσή του - ο κ. Βούτσης, δεν μπορεί να τοποθετηθεί ή όταν τοποθετείται - ή μάλλον επιλέγει να μην τοποθετηθεί - κάνει μια παραχώρηση εδώ σε εμάς τους Βουλευτές κατά παρέκκλιση του Κανονισμού; Ποιος μπορεί να πει ότι κάνοντας αυτήν την παραχώρηση ασκεί ένα δικαίωμα, το οποίο είναι στη διακριτική του ευχέρεια; Αν θέλει μιλάει, αν θέλει δεν μιλάει. Αυτά που εισάγονται εδώ, λοιπόν, με τη νέα διαδικασία, εκτός από καινοφανή, βάζουν πολλά ζητήματα για τα οποία πρέπει να δοθεί μια λύση. Κυρία Πρόεδρε, εδώ είναι το βουλευτήριο. Προτάσσεται ο ρόλος του Βουλευτή. Εδώ δεν είναι πεδίο πρωτίστως προβολής των κυβερνητικών θέσεων. Είναι πεδίο πρωτίστως ακρόασης των Βουλευτών από τα μέλη της Κυβέρνησης, που συνεισφέρουν στη διεξαγωγή μιας συζήτησης με τις παρατηρήσεις τους και τις τοποθετήσεις τους. Μετά έρχονται όλα τα άλλα. Εν τέλει, τον πρώτο λόγο στο κάτω - κάτω δεν πρέπει να έχουν οι Υπουργοί ως μέλη της εκτελεστικής εξουσίας, αλλά οι Βουλευτές ως ασκούντες τη νομοθετική διαδικασία. Οι Υπουργοί έπονται και τοποθετούνται. Αυτή νομίζω ότι είναι η επιβεβλημένη και σωστή κοινοβουλευτική διαδικασία. Αντί εισαγωγής, μπαίνω στη συζήτηση του υπό ψήφιση νομοσχεδίου. Συζητούμε, λοιπόν, το παρόν νομοσχέδιο σε μια ολίγον αντιφατική συγκυρία, αφού ο χρόνος πιέζει, τρέχει πάρα πολύ γρήγορα και θα έλεγα, εξαντλείται, όπως εξαντλείται η ρευστότητα στα ταμεία του κράτους, στο τραπεζικό σύστημα και στην πραγματική οικονομία. Εμείς, κάτω από δύσκολες συνθήκες στην εξέλιξη μιας διαπραγμάτευσης, η οποία τολμώ να πω ότι πλέον διεξάγεται από δυσχερέστερο σημείο εκκίνησης, καλούμαστε να ψηφίσουμε το πρώτο νομοσχέδιο περί λήψης άμεσων μέτρων για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, για την οργάνωση της Κυβέρνησης κ.λπ.. Στην εκτενέστατη συζήτηση που όντως έγινε στις επιτροπές, διατυπώσαμε με σαφήνεια τις ενστάσεις, τις αντιρρήσεις μας κατ' αρχήν ως προς τη νομοθετική του διάρθρωση. Εδώ έχουμε να κάνουμε με τρία συν ένα θα έλεγα άρθρα - τα τρία του πρώτου κεφαλαίου, το ένα του τρίτου - ως προς τα μέτρα της ανθρωπιστικής κρίσης και είκοσι δύο άρθρα για την οργάνωση της Κυβέρνησης κ.λπ. Σας επισημάναμε, λοιπόν, στη συζήτηση στις επιτροπές ότι ο κύριος όγκος των διατάξεων του νομοσχεδίου - αυτές που εισάγονται στο δεύτερο κεφάλαιο - ρυθμίζουν ζητήματα αλλότρια και τολμώ να πω, άσχετα με την ανθρωπιστική κρίση και κάθε μέτρο ανακούφισης νοικοκυριών με χαμηλό εισόδημα. Σας είπαμε ότι η ακραία φτώχεια δεν έχει καμμία σχέση με τη διάρθρωση των κυβερνητικών οργάνων. Και όταν εσείς μας είπατε ότι η Γενική Γραμματεία για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς έχει συνάφεια με την ανθρωπιστική κρίση και τα μέτρα αντιμετώπισή της, εμείς σας αντιτείναμε ότι με αυτήν τη λογική, και ένα φορολογικό νομοσχέδιο θα μπορούσε να έχει συνάφεια με την αντιμετώπιση της κρίσης, αφού δημιουργεί έσοδα για το κράτος τα οποία θα μπορούσαν να διατεθούν σε κοινωνικές παροχές κ.λπ. Εκτιμούμε, λοιπόν, ότι αυτή η θεώρηση είναι απλή δικαιολογία και δεν έχει λογική βάση. Ισχυριστήκαμε εν τέλει ότι η ορθολογική νομοθετική πρακτική και λειτουργία επέβαλε, οι ρυθμίσεις του δεύτερου κεφαλαίου να έρθουν προς ψήφιση, ακόμα και σε ξεχωριστό νομοσχέδιο. Δεν το δεχθήκατε, αλλά νομίζουμε ότι αυτό είναι το σωστό. Όπως σωστό βέβαια, είναι να μην κατατίθενται τροπολογίες άσχετες με τον κορμό των ρυθμίσεων κάθε νομοσχεδίου. Έχουμε εδώ κάποιες, καλά - καλά δεν τις έχουμε δει. Εκτενέστερα θα τοποθετηθούμε στην αυριανή συζήτηση επί των άρθρων και των τροπολογιών. Εν πάση περιπτώσει, για να μπούμε και στα θέματα της ουσίας, βασική μας θέση είναι ότι υπερψηφίζουμε επί της αρχής, διότι στηρίζουμε κάθε μέτρο που ανακουφίζει νοικοκυριά με χαμηλό εισόδημα, καθώς και ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Και πώς θα μπορούσαμε να κάνουμε διαφορετικά, όταν ήδη υλοποιούνται μέτρα, που έχουν ληφθεί και πολιτικές κοινωνικής προστασίας που έχουν θεσμοθετηθεί από προηγούμενες κυβερνήσεις; Τέτοιες είναι τα κοινωνικά τιμολόγια της ΔΕΗ και της ΕΥΔΑΠ, τα κοινωνικά παντοπωλεία, τα συσσίτια για τους άπορους μέσω των δικτύων δήμων και εκκλησίας, η πρόσβαση ανασφαλίστων στα δημόσια νοσοκομεία, ακόμα και αυτή η προστασία της πρώτης κατοικίας. Αυτά όλα συνιστούν μια κοινωνική «προίκα» που λειτουργεί εντεταγμένη στις δομές αντιμετώπισης της φτώχειας, με χρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης συνολικού ύψους περίπου 1 δισεκατομμυρίου ευρώ για την αρχή της νέας προγραμματικής περιόδου, ενώ επιπλέον έχουν ήδη δεσμευτεί οι πρόσθετοι πόροι 330 εκατομμυρίων ευρώ από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Βοηθείας Απόρων. Έχουν δεσμευτεί, όντως δεν έχουν διοχετευτεί, αλλά ελπίζουμε και θα θέλαμε να γίνει στους επόμενους μήνες από εσάς, κυρία Υπουργέ. Πώς, λοιπόν, θα μπορούσαμε να κάνουμε διαφορετικά, όταν η προηγούμενη κυβέρνηση διέθεσε πέρσι 450 εκατομμύρια ευρώ σε επτακόσιες χιλιάδες περίπου οικογένειες ως κοινωνικό μέρισμα και πώς θα μπορούσαμε να κάνουμε διαφορετικά, όταν ήδη βρίσκεται θεσμοθετημένη και σε λειτουργία η μεγάλη μεταρρύθμιση του προγράμματος ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος για το οποίο τόσα έχουμε πει; Εάν το στηρίξετε και εξελίξετε αυτό το πρόγραμμα με την εφαρμογή του σε όλη την επικράτεια - δεν είναι απλή άσκηση, το βασικό πρόβλημα είναι το χρηματοδοτικό, αλλά νομίζω ότι μπορούν να βρεθούν λύσεις εκεί - το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα θα μπορούσε να αποτελέσει το βασικό πυλώνα πολιτικής για μια συνολική - και το τονίζω με έμφαση - αντιμετώπιση της φτώχειας. Τούτων δοθέντων, καλώς εισάγονται τα τρία μέτρα για δωρεάν παροχή ρεύματος, επίδομα ενοικίου κι επιδότηση σίτισης του πρώτου κεφαλαίου του παρόντος. Το ζήτημα, όμως, του ακριβούς προσδιορισμού των δικαιούχων που θα καθορίσει και την ακριβή κοστολόγηση των μέτρων, αλλά και το εύρος εφαρμογής αυτών - καθώς το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους δεν μπορεί να εκτιμήσει ακριβώς τη δαπάνη και παραπέμπει σε εκτίμηση του Υπουργείου Εργασίας - στο συνολικό κόστος των 200 εκατομμυρίων ευρώ που προκρίνετε, πρέπει να επιλυθεί το συντομότερο δυνατόν με την έκδοση σχετικής κοινής υπουργικής απόφασης. Από εσάς εξαρτάται. Ελπίζουμε να προχωρήσετε με ταχύτητα, διότι αν δεν το κάνετε θα υπάρξουν πολλά προβλήματα ως προς την εφαρμογή του. Η θέση που διατυπώθηκε από θεσμούς, διεθνείς παράγοντες, brussels group - εσείς διαλέξτε - νομίζω ότι είναι ένα από αυτά τα προβλήματα στην εφαρμογή που διαφαίνονται στον ορίζοντα. Σας το είχαμε πει και στην επιτροπή. Θέλει πιο συγκεκριμένα νούμερα για να μπορέσει να γίνει δεκτό σε όλη του την έκταση. Επί του παρόντος, βλέπουμε αρκετές ασάφειες, όχι και τόσο δημιουργικές. Για παράδειγμα, ως προς το επίδομα σίτισης του άρθρου 3, η αρχική πρόβλεψη ήταν για κάλυψη τριακοσίων χιλιάδων οικογενειών. Έγινε επανεκτίμηση της Υπουργού για εκατόν πενήντα τόσες χιλιάδες - στην επιτροπή είχε κάνει λόγο για εκατόν εβδομήντα χιλιάδες - με εκτιμώμενο κόστος 137,7 εκατομμύρια για εννιά μήνες, δηλαδή 15,3 εκατομμύρια το μήνα. Το διαιρώ αυτό με τις εκατόν εβδομήντα χιλιάδες - φαντάζομαι θα πρέπει να το κάνω με τις εκατόν πενήντα τρεις χιλιάδες, δεν πήρα όμως μαζί την αριθμομηχανή μου - και βγαίνει 90 ευρώ το μήνα ή 3 ευρώ ημερησίως ανά οικογένεια. Αυτή είναι η τάξη μεγέθους. Δεν είναι και πολύ, είναι κάτι. Αυτό το λέω για να αντιληφθούμε την τάξη μεγέθους του επιδόματος σίτισης. Έχω, όμως, να πω και κάτι άλλο. Όταν ο Υπουργός Οικονομικών πήγε στο Eurogroup, είχε κάνει λόγο για κάλυψη τριακοσίων χιλιάδων οικογενειών. Άρα, ή το κόστος, όπως καταλαβαίνετε, για τριακόσιες χιλιάδες οικογένειες θα έπρεπε να είναι πολύ μεγαλύτερο ή το επίδομα θα έπρεπε να είναι πολύ μικρότερο ή ο Υπουργός Οικονομικών επικαλέστηκε λάθος στοιχεία. Αυτές είναι οι ασάφειες, που νομίζω ότι πρέπει στην πορεία να διορθωθούν. Ως προς το δεύτερο κεφάλαιο, έχουμε πολλές και σοβαρές αντιρρήσεις στα όσα θεσπίζονται για την οργάνωση της Κυβέρνησης και των κυβερνητικών οργάνων. Τις διατυπώσαμε και στην επιτροπή. Για τη Γενική Γραμματεία Καταπολέμησης της Διαφθοράς ήμασταν σαφέστατοι. Πρόκειται για έναν κυβερνητικό φορέα με διακριτή και προφανή πολιτική χροιά με την ευθεία υπαγωγή του στον αρμόδιο Υπουργό και κατ' επέκταση στο Γραφείο του Πρωθυπουργού. Όταν, λοιπόν, προβλέπεται ότι η εισαγγελική λειτουργία ανώτερης βαθμίδας, όπως ο Εισαγγελέας Οικονομικού Εγκλήματος ή ο Εισαγγελέας Εγκλημάτων Διαφθοράς, εφ' εξής θα εντάσσουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τη δράση τους στο σχεδιασμό και τις ενέργειες ενός κυβερνητικού οργάνου, τότε καταλαβαίνετε ότι για μας προκύπτει, αμέσως, σοβαρό ζήτημα παραβίασης της συνταγματικής αρχής διάκρισης των εξουσιών και βέβαια, φαλκιδεύεται και η αρχή της ανεξαρτησίας των δικαστικών αρχών. Η αναδιατύπωση του άρθρου 10 από τον κύριο Υπουργό είναι βέβαια προς τη σωστή κατεύθυνση. Ενδεχομένως, δεν εγείρεται πλέον ζήτημα υποβολής ένστασης αντισυνταγματικότητας, αλλά αυτό δεν αρκεί για να αρθούν οι επιφυλάξεις μας για πολιτική χειραγώγηση και εισαγγελικών λειτουργών μεταξύ άλλων. Και τούτο, αφενός διότι η νεοσύστατη γενική γραμματεία βρίσκεται στο στενό πυρήνα των κυβερνητικών δομών, αφετέρου διότι με τις λοιπές σχετικές διατάξεις του παρόντος μετατρέπεται - δηλαδή η γενική γραμματεία - σε ένα υπερσυγκεντρωτικό, υπερελεγκτικό και υπερεποπτικό μηχανισμό όλων των ελεγκτικών δομών της δημόσιας διοίκησης, καθώς ενσωματώνει και το Σώμα Ελεγκτών Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης, αλλά και το Σώμα Επιθεωρητών των Δημοσίων Έργων και υπαγάγει την υπηρεσιακή δράση του ΣΔΟΕ, του ΣΕΥΥΠ, τους Επιθεωρητές Ελεγκτές Υγείας Πρόνοιας, τη Διεύθυνσης Οικονομικής Αστυνομίας και τις Μονάδων Εσωτερικού Ελέγχου των Υπουργείων κάτω από τον απόλυτο έλεγχο μιας κυβερνητικής δομής. Τελικά, ο νέος φορέας δεν ικανοποιεί τα εχέγγυα θεσμικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας που θα έπρεπε να απολαμβάνει η κορυφαία Αρχή για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς της χώρας, όπως γινόταν με τον καταργηθέντα θεσμό του Ειδικού Συντονιστή για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς. Ως προς τις λοιπές διατάξεις για την οργάνωση της Κυβέρνησης κ.λπ, η βασική μας κριτική έγκειται στο ότι δημιουργούνται εδώ επιπλέον δομές κυβερνητικής και διοικητικής δράσης - αναφέρομαι στη Γενική Γραμματεία του Κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής και στο θεσμό των Αναπληρωτών Γενικών Γραμματέων - οι οποίες: Πρώτον, προσθέτουν κυβερνητική πολυφωνία και διοικητική δυσκαμψία. Δεύτερον, εγκυμονούν κινδύνους επικάλυψης αρμοδιοτήτων, δυσχεραίνοντας το ρυθμό παραγωγής έργου της Κυβέρνησης. Τρίτον, επιβαρύνουν το δημόσιο τομέα με τη θέσπιση άλλης μιας διαβαθμίδας δημόσιας διοίκησης, τους Αναπληρωτές Γενικούς Γραμματείς δηλαδή. Τέταρτον, ακυρώνουν την εν εξελίξει διοικητική μεταρρύθμιση. Πιθανόν να δημιουργηθεί και εκεί προστριβή με τους αξιολογητές με τους θεσμούς. Πέμπτον, μεγαλώνουν αντί να μικρύνουν ή να κάνουν πιο ευέλικτο το κράτος. Παρά τις περί αντιθέτου εξαγγελίες, η στελέχωση αυτών των οργάνων προσθέτει γραφειοκρατία και έχει και κάποιο άρωμα τακτοποιήσεων «ημετέρων», διευθετήσεων ρουσφετολογικών, αφού αυξάνονται, αντί να μειωθούν οι θέσεις αποσπασμένων υπαλλήλων στα γραφεία Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών. Αυτό το πνεύμα «τακτοποίησης» φίλων βρίσκει την κορύφωσή του στο παρόν νομοσχέδιο με τη θεσμοθέτηση του εθελοντή ειδικού συμβούλου στα πολιτικά γραφεία του Πρωθυπουργού, των Αντιπροέδρων της Κυβέρνησης και των Υπουργών της Κυβέρνησης. Τι έχουμε εδώ τώρα; Είναι μια αντίληψη για τη λειτουργία του Γραφείου του Πρωθυπουργού ως ΜΚΟ με εθελοντές; Δεν νομίζω ότι συμβαίνει αυτό. Και δεν το νομίζω, γιατί εδώ προβλέπεται οι εθελοντές σύμβουλοι να παίρνουν οδοιπορικά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ήθελα ένα λεπτό ακόμα, κυρία Πρόεδρε, με την ανοχή σας. Προβλέπεται να παίρνουν οδοιπορικά, λοιπόν, οι εθελοντές σύμβουλοι. Άρα, πρόκειται για αμειβόμενους εθελοντές και μάλιστα, ανασφάλιστους αμειβόμενους εθελοντές. Δεν ξέρω, πραγματικά, αν κάποιος στην Κυβέρνηση έχει αναλογιστεί τι σημαίνει το Γραφείο του Πρωθυπουργού να παρέχει ανασφάλιστη εργασία σε συμβούλους και τι δρόμους θα μπορούσε να ανοίξει αυτό όσον αφορά την αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων για τους υπόλοιπους εργοδότες της χώρας. Το έχει αναλογιστεί κανείς; Είναι και ο αρμόδιος Υπουργός εδώ. Νομίζω θα πρέπει να το σκεφτείτε αυτό, κύριε Υπουργέ. Εδώ δεν υπάρχει θεσμικό πλαίσιο για τον εθελοντισμό. Άρα, περί αυτού πρόκειται. Νομίζω ότι εδώ πρέπει να δοθούν και οι σχετικές εξηγήσεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σαν επίλογο θα ήθελα να πω ότι για τις διατάξεις του τρίτου κεφαλαίου και τις τροπολογίες θα τοποθετηθούμε αύριο. Το παρόν νομοσχέδιο, τουλάχιστον το σχετικό με την ανθρωπιστική κρίση μέρος του, είναι, όπως είπα, τρία συν ένα μέτρα για την αντιμετώπιση της φτώχειας, της ακραίας φτώχειας κατά το αρμόδιο Υπουργείο, χωρίς όμως να προσδιορίζεται ακόμα και επακριβώς η ακραία φτώχια. Επομένως, είναι νομοσχέδιο κατ' αρχήν χρήσιμο ως προς αυτές τις διατάξεις, αλλά ατελές. Το πρόβλημα θα αντιμετωπιστεί αποτελεσματικότερα εάν υπάρχει συνολικό, συγκροτημένο, ολοκληρωμένο σχέδιο. Έχει το Υπουργείο εργαλεία προς τούτο στη διάθεσή του, έχει την Εθνική Στρατηγική Κοινωνικής Ένταξης, έχει Πράσινη Βίβλο για την κοινωνική ένταξη. Στη διάθεσή σας είναι, κυρία Υπουργέ, αλλά ακόμα και αν δεν τα υιοθετείτε ως έχουν θα μπορούσατε να τα αξιοποιήσετε ως βάση για το σχεδιασμό μιας ολοκληρωμένης πολιτικής και θα σας συμβούλευα να το κάνετε. Ο χρόνος τρέχει, οι ανάγκες μεγαλώνουν, θα πρέπει να κινηθείτε γρήγορα και εμείς θα είμαστε εδώ για να στηρίζουμε τα σωστά και να επισημαίνουμε διαφοροποιούμενοι τα λάθη. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Παναγιωτόπουλο. Κύριε συνάδελφε, επί της τετράλεπτης εισαγωγής που κάνατε επί των διαδικαστικών θα ήθελα απλώς, για να είναι πλήρως ενήμερο και το Σώμα και οι πολίτες, να σας πω ότι δεν είναι καινοφανές το να εφαρμόζεται το άρθρο 95 του Κανονισμού. Αντίθετα, στην προηγούμενη περίοδο αρκετές φορές στις επιτροπές και οι Υπουργοί των κυβερνήσεων στις οποίες συμμετείχατε αποδέχτηκαν να εφαρμόσουν τον Κανονισμό. Εν σχέσει δε με το ότι το 2009 τροποποιήθηκε το άρθρο 64, αλλά όχι το άρθρο 95, αυτό αντιλαμβάνεστε ότι ενισχύει τους λόγους για τους οποίους πρέπει να εφαρμοστεί μια διάταξη που κανείς δεν επιχείρησε να τροποποιήσει. Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι έχει λήξει η διαδικασία εγγραφής στον κατάλογο των ομιλητών. Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής της Χρυσής Αυγής κ. Ηλίας Παναγιώταρος
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Πριν ξεκινήσω να πω τις θέσεις και τις απόψεις της Χρυσής Αυγής για το εν λόγω νομοσχέδιο, δεν μπορώ κι εγώ παρά να σχολιάσω δύο - τρία ζητήματα που έθεσε ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας. Μιλούσε για την απρόσκοπτη λειτουργία των Βουλευτών εντός του βουλευτηρίου, την ίδια στιγμή που ο ίδιος και πάρα πολλοί άλλοι Βουλευτές της προηγούμενης συγκυβέρνησης, αλλά και της Αντιπολίτευσης με έμμεσο ή άμεσο τρόπο φίμωναν και φιμώνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο την τρίτη πολιτική δύναμη της χώρας. Ακούσατε όλοι σας πριν από λίγο όταν ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής μίλησε για τα τελευταία φαιδρά - διότι περί αυτών πρόκειται, περί φαιδρών δικαιολογιών - σύμφωνα με τα οποία δεν μπορούν να έρθουν οι προσωρινά κρατούμενοι έγκλειστοι Βουλευτές και ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής στη σημερινή Ολομέλεια. Η δικαιολογία του Εισαγγελέα των Φυλακών Κορυδαλλού είναι ότι είναι προς συζήτηση και όχι προς ψήφιση. Προφανώς, ειρωνευόταν και τους έγκλειστους Βουλευτές, αλλά και τους θεσμούς αυτού του Κοινοβουλίου, όπως και το δικό σας πρόσωπο, κυρία Πρόεδρε. Και με νέο χαρτί - βεβαίωση από τη Βουλή ότι θα γίνει και ψήφιση, ειρωνικά, με μία απάντηση γραμμένη με ένα στυλό, από μακριά κούνησαν την αρνητική νέα εισήγηση του Εισαγγελέα στους έγκλειστους Βουλευτές. Αυτά, για να μην λέει ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας περί απρόσκοπτης λειτουργίας των Βουλευτών. Μίλησε λίγο πιο μετά ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας και αναφέρθηκε σε φαινόμενα διαφθοράς, λέγοντας ότι με κάποιες από τις διατάξεις και τα άρθρα του δευτέρου κεφαλαίου ενδεχομένως να έχουμε πολιτική παρέμβαση στις εισαγγελικές δικαστικές αρχές. Ακούγεται γελοίο, στην καλύτερη των περιπτώσεων, να ομιλούν αυτοί, οι οποίοι στην κυριολεξία έχουν εξευτελίσει το Σύνταγμα, τους θεσμούς, τα πάντα. Θα μπορούσε κάλλιστα να γυρίσει αριστερά του και να δει τον πρωταγωνιστή όλων αυτών των παραδικαστικών κυκλωμάτων - απουσιάζει αυτή τη στιγμή - για να καταλάβει τι γίνεται και να μην ψελλίζουν περί δημοκρατίας, ελευθερίας και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Τώρα, για το εν λόγω νομοσχέδιο διαβάζουμε: «Ρυθμίσεις για τη λήψη άμεσων μέτρων για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, για την οργάνωση της Κυβέρνησης και των Κυβερνητικών οργάνων και λοιπές διατάξεις». Διαβάζοντας κανείς αυτήν την πρόταση και ενθυμούμενος τις προεκλογικές εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ και όχι μόνο, ειδικότερα τι έλεγε τα τελευταία δυόμισι χρόνια όταν βρισκόταν στην Αξιωματική Αντιπολίτευση, θα φανταζόταν ότι θα έρχονταν κάποια βαρβάτα μέτρα, για να μπορέσει να αντιμετωπίσει ο ελληνικός λαός, αυτοί που έχουν το μεγαλύτερο πρόβλημα, την τεράστια αυτή κρίση που βιώνουν όλοι σε προσωπικό επίπεδο, οικογενειακό, επαγγελματικό και πάει λέγοντας. Από τα τριάντα ένα άρθρα του εν λόγω νομοσχεδίου, μόνο τα πέντε επί της ουσίας έχουν να κάνουν με ανακούφιση, με έμμεσο ή άμεσο τρόπο, όλων όσων χρειάζονται. Μάλλον όχι όλων όσων, γιατί υπάρχουν και αλλαγές στα νούμερα. Από τριακόσιες χιλιάδες πήγατε σε τριάντα χιλιάδες οικογένειες, οι οποίες θα έχουν δωρεάν ρεύμα, θα έχουν τροφή, θα έχουν δυνατότητα να πηγαίνουν τα παιδιά τους σχολείο κ.λπ.. Όμως, έστω κι έτσι, έχει ενδιαφέρον και γι' αυτό θα υπερψηφίσουμε τα εν λόγω άρθρα. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν φοβερές ασάφειες, αοριστολογίες. Για παράδειγμα, το άρθρο 5 του πρώτου κεφαλαίου αφήνει σε υπουργικές αποφάσεις που θα βγουν τη συγκεκριμενοποίηση όλων όσων θα πρέπει και θα επωφεληθούν αυτών των ευνοϊκών ρυθμίσεων - διατάξεων. Βλέπουμε διάφορα στο κεφάλαιο δύο, που έχει να κάνει με διοικητικά ως επί το πλείστoν μέτρα, με αλλαγές, με ζητήματα άσχετα της αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης. Ακούσαμε τον εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ να λέει ότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν είχαν βούληση. Άρα το πρόβλημα είναι αν υπάρχει βούληση και θέληση κι όχι να αλλάζουμε κάποιους γενικούς γραμματείς, να φέρνουμε άλλους, να ιδρύουμε νέες γενικές γραμματείες κ.λπ.. Αυτό είναι παντελώς άσχετο με το ζητούμενο της βούλησης, γιατί αν έχεις βούληση με τα μέσα που διαθέτεις κι όχι αλλάζοντας συνεχώς το περιτύλιγμα, αλλά αφήνοντας το ίδιο περιεχόμενο, μπορείς να κάνεις πολύ θετικά και πολύ σωστά πράγματα. Διαβάζουμε τι λέτε για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. Ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ εστίασε στο ότι η κύρια, σχεδόν η αποκλειστική, αιτία της ανθρωπιστικής κρίσης, των ανθρώπων οι οποίοι βρίσκονται υπό συνθήκες ακραίας φτώχειας, είναι τα μνημόνια, οι εφαρμοστικοί νόμοι και όλα όσα ψήφισαν οι συγκυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας τα τελευταία τρία περίπου χρόνια. Αφού η αιτία είναι τα μνημόνια, γιατί κινείστε σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση από όλα όσα λέγατε για τα μνημόνια και εσείς και όλοι οι άλλοι οι οποίοι κινούντο στην αντιμνημονιακή θεωρία; Δεν λέτε λέξη για κατάργηση των μνημονίων, όπως διατυμπανίζατε συνεχώς. Δεν λέτε πουθενά λέξη για λογιστικό έλεγχο του χρέους, όπως διατυμπανίζατε προεκλογικά, παρόλο που ο λογιστικός έλεγχος του χρέους είναι η σωτηρία της πατρίδας μας, διότι από εκεί θα μπορέσουμε να μάθουμε τα πάντα, δηλαδή ποιο τμήμα του χρέους είναι παράνομο και θα πρέπει να διαγραφεί. Στην πορεία το αλλάξατε αυτό. Είπατε ότι δεν είναι το μεγαλύτερο μέρος του χρέους, είναι το 30%. Τώρα πλέον δεν μιλάτε καθόλου για διαγραφή χρέους ούτε καν σε δικές σας εσωτερικές συζητήσεις. Όταν βρισκόμαστε σε κόκκινο συναγερμό, οι πενήντα περίπου ημέρες της νέας Κυβέρνησης είναι πάρα πολλές, για να μην έχουν έρθει επί της ουσίας νομοσχέδια στη Βουλή, προκειμένου να λύσετε ζητήματα διαφθοράς. Όμως, όπως ξαναείπαμε, το άντρο της διαφθοράς βρίσκεται εδώ μέσα. Δεν βρίσκεται έξω, εκεί όπου πολλοί λέτε ότι πρέπει να πάρουμε μέτρα κ.λπ.. Επίσης, δεν ονοματίζετε, όπως έγινε χθες, όταν η Υπουργός κ. Βαλαβάνη στην επιτροπή μίλησε για ολιγάρχες. Και όταν κάποιος Βουλευτής της τέως συγκυβέρνησης της είπε «ονοματίστε», δεν μπόρεσε να ονοματίσει αυτούς που καταδυναστεύουν τον ελληνικό λαό, που είναι λίγες οικογένειες και στα δάχτυλα των δύο χεριών μετριούνται βαριά - βαριά. Είναι αυτοί που έχουν πάρει όλες τις δουλειές - βγαίνουν συνεχώς στοιχεία, και εσείς τα λέτε και άλλοι - όπως είναι τα προγράμματα ΕΣΠΑ και οι επιδοτήσεις. Έχουν πάρει τους δρόμους, τα διόδια, τα λιμάνια και οτιδήποτε μπορεί να φέρει έσοδο για τη χώρα, για το κράτος, για τους πολίτες και δεν αφήνουν τίποτα για όλους τους υπόλοιπους. Δεν μιλήσατε καθόλου για την άλλη παράμετρο της ανθρωπιστικής κρίσης. Ναι, η μία είναι τα μνημόνια, που είναι εντελώς αντιαναπτυξιακά, εθνοκτόνα, θανατηφόρα. Η λύση όμως έρχεται, όχι μόνο από το λογιστικό έλεγχο του χρέους, την καταγγελία των μνημονίων και τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, που θα αποδειχθεί μετά από λογιστικό έλεγχο ότι είναι παράνομο - όπως έλεγαν πολλά κόμματα, αλλά που τώρα σταμάτησαν και δεν το λένε καθόλου - αλλά και μέσα από συγκεκριμένα μέτρα πραγματικής ανάπτυξης. Ειδικότερα, πρόκειται για μέτρα προς τον πρωτογενή τομέα, προς τους μικρομεσαίους αυτής της χώρας είτε είναι αγρότες είτε κτηνοτρόφοι είτε μικροεπιχειρηματίες, είτε βιοτέχνες είτε οτιδήποτε άλλο, γιατί αυτοί πάντοτε ήταν και για την Ελλάδα, αλλά και για κάθε χώρα του κόσμου οι στυλοβάτες της πραγματικής οικονομίας και όχι οι δήθεν επενδυτές, αφού κανείς δεν μπορεί να δώσει τον ορισμό του τι είναι ο επενδυτής. Μάλιστα, η προηγούμενη κυβέρνηση είχε φτάσει στο σημείο να θεωρεί και να λέει «επενδυτές» όλους αυτούς τους ιδιοκτήτες των μεγάλων funds, που έρχονται και παίρνουν τα κόκκινα δάνεια έναντι πινακίου φακής και μετά σε κυνηγούν μέχρι να σου πάρουν τα πάντα. Και εκείνοι τους θεωρούσαν επενδυτές. Όχι, δεν είναι επενδυτές αυτοί. Όλοι αυτοί απεργάζονται τη διάλυση της πατρίδας μας. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να αποκομίσουν όσο το δυνατόν περισσότερα κέρδη μπορούν για τους προσωπικούς τους λογαριασμούς και για τίποτα άλλο και φυσικά δεν έχουν καμμία σχέση με τους πάσης φύσεως μικρομεσαίους, οι οποίοι - επαναλαμβάνω - αποτελούσαν, αποτελούν και θα αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας κάθε χώρας. Μόνο με πραγματική ανάπτυξη θα μπορέσει να υπάρξει ανάσχεση της ανθρωπιστικής κρίσης, θα μπορέσει ο κόσμος να έχει λεφτά, να βάλει πετρέλαιο για να ζεσταθεί το χειμώνα, να στείλει τα παιδιά του σωστά και αξιοπρεπώς στο σχολείο, ώστε να μπορούν να φάνε κάτι και να μην λιποθυμούν, θα μπορεί να προσλάβει και κάποιον εργαζόμενο, που - όπως γίνεται τώρα - παρ' όλο που πολλοί έχουν ανάγκη κάποιον εργαζόμενο, δεν έχουν τη δυνατότητα να τον πληρώσουν. Επίσης, ο κόσμος θα μπορεί να πληρώσει τις εισφορές του, καθώς - όπως όλοι βλέπουμε - οι εισφορές όλο και μειώνονται προς τα ασφαλιστικά ταμεία, γιατί η ανεργία συνεχώς αυξάνει καλπάζοντας. Θα μπορούσαν να γίνουν πάρα πολλά για να σταματήσει η ανθρωπιστική κρίση, αλλά συνεχίζετε στο ίδιο λάθος μοτίβο των προηγούμενων. Βαφτίσατε το μνημόνιο «θεσμούς», βαφτίσατε την τρόικα κάπως αλλιώς. Αντί να τους βλέπετε στα Υπουργεία, πηγαίνουν τώρα συνεργάτες σας στα μεγάλα ξενοδοχεία της Αθήνας, εν κρυπτώ, για να τους δείξουν τα αποτελέσματα. Βγαίνει ο καθ' ύλην αρμόδιος, ο Υπουργός Οικονομικών, όπως έγινε στη χθεσινή συνεδρίαση με αφορμή τον νέο Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο στο ΤΑΙΠΕΔ, τον κ. Αναστασάκη, και λέει ότι τα έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις θα πηγαίνουν για την αποπληρωμή του χρέους, ενώ η κ. Βαλαβάνη έλεγε «όχι, θα πηγαίνουν για την κοινωνική πολιτική και να βοηθήσουμε όσους είναι αναξιοπαθούντες». Βλέπουμε συνεχώς μία διγλωσσία και ό,τι κι αν κάνετε, με τη συμφωνία που έχετε υπογράψει και την τετράμηνη παράταση του μνημονίου - γιατί περί αυτού πρόκειται, όπως και να το βαφτίσετε - , μετά από τέσσερις μήνες θα τελειώσουν τα ψέματα καθ' οιονδήποτε τρόπο και θα φανεί ποιος έχει δίκιο και ποιος έχει άδικο. Από τα πρώτα τα οποία είπατε εντός του Κοινοβουλίου ήταν ότι δεν θα ξαναγίνει τίποτα με πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Έχετε υπογράψει μία συμφωνία από τις 20 Φεβρουαρίου. Σχεδόν κρυφή την έχετε. Κανείς δεν ξέρει τις λεπτομέρειες. Δεν τη φέρνετε στη Βουλή. Όλο λέτε ότι θα τη φέρετε προς συζήτηση. Έχουμε 17 Μαρτίου, έχει περάσει κοντά ένας μήνας και περιμένει το Κοινοβούλιο, περιμένουν οι Έλληνες πολίτες να ακούσουν τι έχετε να πείτε επ' αυτού. Δυστυχώς, επαναλαμβάνουμε, κινείστε σε πολύ λάθος δρόμο, σε πολύ διαφορετικό δρόμο απ' ό,τι λέγατε κι εσείς οι ίδιοι, τα στελέχη σας, άνθρωποι που τώρα είναι σε υπουργικές θέσεις, που ήσασταν με μία εντελώς διαφορετική φιλοσοφία. Επαναλαμβάνουμε ότι η Χρυσή Αυγή όπως και κατά τη διάρκεια της προηγούμενης συγκυβέρνησης ψήφιζε θετικά σε οτιδήποτε είχε να κάνει με τη βοήθεια, με την αλληλεγγύη, με τη στήριξη των αναξιοπαθούντων, έτσι θα υποστηρίξει και τώρα τα άρθρα που έχουν να κάνουν με την ανθρωπιστική κρίση. Σίγουρα δεν πρόκειται να ψηφίσουμε άρθρα όπως το άρθρο 5, το οποίο αφήνει σε μελλοντικές διαθέσεις Υπουργών τις λεπτομέρειες αυτών των προηγούμενων σημαντικών άρθρων. Δεν μπορούμε να ψηφίσουμε άρθρα για δημιουργίες νέων γραμματειών, νέων θέσεων, που κοστολογούνται με αρκετά εκατομμύρια ευρώ. Δεν μπορούμε να ψηφίσουμε τροπολογίες που φέρνετε - οι οποίες δεν έχουν και άμεση σχέση, εκτός κι αν έτσι εσείς λογίζεστε την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης - , για να ψηφίσουμε κονδύλι 7 εκατομμυρίων ευρώ για τη σίτιση των παράτυπων μεταναστών, όπως θέλετε να τους λέτε. Την ίδια ώρα, κάνοντας κανείς τη διαίρεση, βγαίνει 6 ευρώ την ημέρα η σίτιση για τον παράτυπο μετανάστη, ενώ με τα μέτρα που έχετε φέρει για τους Έλληνες βγαίνουν 3 ευρώ την ημέρα για τη σίτιση του Έλληνα, τον οποίο έχουν διαλύσει τα μνημόνια - και όχι μόνο - και πάει λέγοντας. Συνεχίζουμε. Θα είμαστε στην πρώτη γραμμή του αγώνα. Η Χρυσή Αυγή έχει δείξει τον δρόμο - είτε σας αρέσει είτε όχι - στην αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, όταν για όσο καιρό είχαμε την κρατική επιδότηση τη μετατρέπαμε σε συσσίτια. Δεκάδες χιλιάδες συμπολιτών μας συνεχώς έπαιρναν όχι απλώς μια μερίδα φαγητό, αλλά δίναμε σακούλες για να σιτίσουν την οικογένειά τους για μέρες ολόκληρες και ξανά και ξανά. Θα μπορούσατε κάλλιστα - το είπαμε και στην επιτροπή - να έχετε φέρει ένα άρθρο που μέρος της κομματικής χρηματοδότησης όλων των κομμάτων, είναι πολλά εκατομμύρια ευρώ, θα μπορούσε να πάει για την ανακούφιση των συμπολιτών μας, οι οποίοι πλήττονται καθ' οιονδήποτε τρόπο. Θα μπορούσατε να κάνετε πάρα πολλά. Επαναλαμβάνουμε ότι - κι ευχόμαστε να μας διαψεύσετε - κινείστε σε εντελώς λάθος κατεύθυνση. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον εισηγητή του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή. Σας ενημερώνω ότι ο Υπουργός Οικονομικών κ. Βαρουφάκης και η Αναπληρώτρια Υπουργός Οικονομικών κ. Βαλαβάνη καταθέτουν, συνυπογραφόμενο και από άλλα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου, σχέδιο νόμου με τίτλο: «Ρυθμίσεις για την επανεκκίνηση της οικονομίας». Σας διαβάζω το συνοδευτικό έγγραφο, που αιτιολογεί τους λόγους για τους οποίους προτείνεται, από πλευράς της Κυβέρνησης, να εισαχθεί αυτό το νομοσχέδιο με τη διαδικασία του κατεπείγοντος: «Η Κυβέρνηση κατέθεσε το σχέδιο νόμου: «Ρυθμίσεις για την επανεκκίνηση της οικονομίας», με το οποίο προτείνονται ρυθμίσεις, αφ' ενός μεν για τη ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών στη φορολογική διοίκηση, Κεφάλαιο Α, αφ' ετέρου δε για ασφαλιστικά θέματα επείγοντος χαρακτήρα, Κεφάλαιο Β. Η ψήφιση του εν λόγω νομοσχεδίου είναι κατεπείγουσα, κατά την έννοια της παραγράφου 2 του άρθρου 74 του Συντάγματος, διότι με την υπαγωγή των οφειλετών στις ευεργετικές διατάξεις του νέου νόμου αναμένεται να εισρεύσουν άμεσα δημόσια έσοδα στα κρατικά ταμεία και να αυξηθεί έτσι η ρευστότητα της χώρας. Εν όψει τούτων, το ανωτέρω σχέδιο νόμου, λόγω του εξαιρετικά σοβαρού και επείγοντος χαρακτήρα του, θα πρέπει να ψηφιστεί άμεσα και παρακαλούμε να εισαχθεί και να συζητηθεί κατά την ειδική διαδικασία που προβλέπεται στα άρθρα 74 παράγραφος 2 και 76 παράγραφος 4 του Συντάγματος και στο άρθρο 109 του Κανονισμού της Βουλής». Εκ πρώτης όψεως - θα το δω και ειδικότερα - το νομοσχέδιο υπάγεται στη συναρμοδιότητα της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων και της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων. Υπενθυμίζω ότι οι επιτροπές θα αποφασίσουν επί του ζητήματος που τίθεται, της πρότασης δηλαδή εισαγωγής του νομοσχεδίου με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Σε κάθε περίπτωση, το νομοσχέδιο θα παραπεμφθεί για συνεδρίαση στις συναρμόδιες επιτροπές την Πέμπτη, μετά δηλαδή από την ολοκλήρωση της διαδικασίας επί του παρόντος νομοσχεδίου. Τον λόγο έχει η ειδική αγορήτρια του Ποταμιού κ. Αντιγόνη Λυμπεράκη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σχέδιο νόμου επιχειρεί να αντιμετωπίσει αρκετά κρίσιμα κοινωνικά προβλήματα που δημιουργεί η κρίση. Αυτή είναι η προμετωπίδα στον τίτλο του και εμφανίζεται κάπως και σαν ναυαρχίδα της κοινωνικής πολιτικής. Δυστυχώς - για εμάς τουλάχιστον, με τον τρόπο που το διαβάζουμε - αποτελεί μία προσχηματική προσπάθεια, δηλαδή μια προσπάθεια που είναι ταυτόχρονα και επιφανειακή και πρόχειρη και ρηχή και οπωσδήποτε εντελώς αναντίστοιχη με την κλίμακα των προβλημάτων που αντιμετωπίζει. Στην αντιμετώπιση των συνεπειών της ακραίας φτώχειας αφιερώνονται μόλις πέντε στα τριάντα επτά άρθρα - αν μέτρησα σωστά μετά, με τα νέα που ήρθαν - και ελάχιστες, ίσως δύο, από τις, ων ουκ έστιν αριθμός, τροπολογίες. Δεν είμαι σίγουρη καν πόσες είναι στο σύνολό τους. Το χειρότερο, όμως, είναι ότι εισάγεται μια τρομερή δυσαρμονία, μια τρομερή έλλειψη ισορροπίας, ανάμεσα στη ρητορική ένταση της επίκλησης της ανθρωπιστικής κρίσης από τη μία μεριά και της κλίμακας της πολιτικής παρέμβασης. Αυτό μπορώ να σας το πω με πιο απλά λόγια, λέγοντας , εάν η ανθρωπιστική κρίση σε μια χώρα μπορεί να αντιμετωπιστεί με πόρους που αντιστοιχούν στο 0,1% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος της - και ειδικά αν είναι μια χώρα που έχει χάσει και το 1/4 του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος της τα τελευταία χρόνια - , σημαίνει ή ότι η χώρα κολυμπάει στα χρήματα και έχει τόσο πολύ ΑΕΠ που και το 0,1% φτάνει και περισσεύει για να αντιμετωπίσει την ακραία φτώχεια ή ότι το φαινόμενο για το οποίο μιλάμε δεν είναι ανθρωπιστική κρίση ή ότι είναι ανθρωπιστική κρίση, αλλά η παρέμβαση είναι δυσανάλογα μικρή, περιθωριακής εμβέλειας και δεν μπορεί να την αντιμετωπίσει. Θα μπορούσα να πω ότι αυτό το νομοσχέδιο συγχέει την έννοια της ανθρωπιστικής κρίσης - που έχει ένα πολύ συγκεκριμένο περιεχόμενο στη διεθνή συζήτηση και βλέπουμε στα διεθνή νέα τα βράδια στην τηλεόραση τι σημαίνει ανθρωπιστική κρίση, κατά κανόνα σε άλλες ηπείρους - με την απότομη μείωση εισοδήματος, που είναι αυτό που έχει συμβεί στην Ελλάδα, μια μείωση εισοδήματος που ήταν γρήγορη, ήταν απότομη, ήταν ραγδαία, ήταν δραματική, ήταν κατά μέσο όρο 25%. Στην πραγματικότητα, συγχέοντας αυτές τις δύο έννοιες, δημιουργεί μια ασαφή δεξαμενή δικαιούχων, γιατί ίσως το σημαντικότερο πρόβλημα είναι ότι μιλάει εν ονόματι των ανθρώπων που βρίσκονται σε ακραία φτώχεια και ανθρωπιστική κρίση, αλλά πουθενά δεν ορίζει με ποια κριτήρια κάποιος εντάσσεται σε αυτήν την κατηγορία. Δημιουργείται, λοιπόν, μια πολύ γενναιόδωρη, μεγάλη δεξαμενή αναξιοπαθούντων που περιμένουν να δουν τον εαυτό τους μέσα σε αυτά τα μέτρα και αυτό το οποίο στην πραγματικότητα κάνει είναι ότι χρησιμοποιεί λίγους πόρους, για να αντιμετωπίσει μια ομάδα που έφτιαξε, επειδή δεν μπορούσε να προσδιορίσει τους πραγματικούς δικαιούχους και - ακόμα χειρότερο - η ασάφεια τροφοδοτείται απ' αυτήν την παραπομπή σε υπουργικές αποφάσεις του βασικού στοιχείου της κοινωνικής πολιτικής, που είναι τα κριτήρια, οι τρόποι μέτρησης, οι μηχανισμοί. Ατυχώς, το πνεύμα αλλά και το γράμμα του νομοσχεδίου δείχνουν πως επικρατεί μια μεγάλη σύγχυση για το τι είναι κοινωνική πολιτική. Για να σας το θυμίσω, λοιπόν, κοινωνική πολιτική είναι η απαρέγκλιτη εφαρμογή απρόσωπων κανόνων και κριτηρίων που έχουν από πριν συμφωνηθεί. Προκειμένου η κοινωνική υποστήριξη που δέχονται οι άνθρωποι που βρίσκονται σε μεγάλη δυσκολία να είναι κοινωνικό δικαίωμα και όχι πελατειακή παραχώρηση, πρέπει να τηρούνται απρόσωποι κανόνες, οι οποίοι είναι γνωστοί από πριν, αλλιώς, έχουμε κοινωνική πολιτική τύπου Εβίτα Περόν. Τι έκανε η Εβίτα Περόν; Έβαζε τα καλά της, έφερνε και τον διοικητή της κεντρικής τράπεζας δίπλα με ένα σεντούκι με λεφτά και δεχόταν τους φτωχούς της χώρας. Ο καθένας τής έλεγε την πικρή του ιστορία, το δράμα του και ανάλογα με το πώς αισθανόταν του έλεγε «πάρε τόσα», έκλεινε το μάτι στον κεντρικό τραπεζίτη, άνοιγε το σακούλι και έδινε το ποσό. Πρέπει να σας πω ότι παλιότερα, στα βυζαντινά χρόνια, δεν χρειάζονταν καν κάποιος να πει την πικρή του ιστορία. Μπορούσε να πάει στις μεγάλες θρησκευτικές εορτές, εκεί από όπου πέρναγε ο αυτοκράτορας πάνω στο άλογό του, που από την πολλή κατάνυξη πετούσε κέρματα δεξιά και αριστερά, και, σε γενικές γραμμές, όλο και κάποιος αναξιοπαθών θα υπήρχε εκεί για να τα εισπράξει. Ευτυχώς από τότε το νόημα της κοινωνικής πολιτικής έχει αλλάξει και στην Ευρώπη και σε όλον τον κόσμο. Κοινωνική πολιτική σημαίνει χρήση κριτηρίων που έχουν οριστεί από πριν. Αυτό, δυστυχώς, φαίνεται ότι δεν μπορεί να το καταλάβει η Κυβέρνηση. Στα μέτρα για την καταπολέμηση της ακραίας φτώχειας που εισηγείται δεν υπάρχει η αγωνία να ενταχθούν σε ένα συντονισμένο σχέδιο. Πρέπει να πω ότι με παρηγόρησε πολύ η παρέμβαση της κυρίας Υπουργού πριν από λίγο, που είπε προφορικά ότι «θα μαζέψουμε γνώσεις, θα καταγράψουμε, θα συνδυάσουμε, θα συσχετίσουμε, θα προσπαθήσουμε». Όλα αυτά είναι πάρα πολύ χρήσιμα πράγματα και χαίρομαι πάρα πολύ που το ακούω, γιατί καταλαβαίνω ότι δεν πήγαν τελείως εις μάτην όλες οι προτάσεις που κάναμε στις επιτροπές και εμείς και οι φορείς. Πρέπει, όμως, να αποτυπώνονται και στο γράμμα και στο πνεύμα του νομοθετήματος. Μικρή παρένθεση: Δεν καταλαβαίνω την αντικατάσταση του όρου «νοικοκυριών» με «άτομα και οικογένειες». Σε όλη την Ευρώπη και στον κόσμο η κοινωνική μονάδα είναι το νοικοκυριό, με την έννοια των ανθρώπων που ζουν στο ίδιο σπίτι οικειοθελώς και μοιράζονται, βάζουν μαζί, τους πόρους που έχουν για να ζήσουν. Οι οικογένειες είναι πολύ ευρύτερο πράγμα, μπορεί να ζουν σε πολλά σπίτια, σε πολλές πόλεις, σε πολλές χώρες. Δεν είναι όλα τα νοικοκυριά οικογένειες, με τη στενή έννοια. Ποιος θα αποφασίσει ποιος είναι οικογένεια και ποιος δεν είναι, στο φινάλε; Λυπάμαι που υποχωρήσατε από τον όρο «νοικοκυριά» και πήγατε στον όρο «άτομα και οικογένειες». Κλείνει η παρένθεση. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει ιεράρχηση και στόχευση. Και αν δεν υπάρχει ιεράρχηση και στόχευση και σαφή κριτήρια, ανοίγει ορθάνοιχτα η πόρτα, για να γίνει η παροχή ενός ακόμη πελατειακού επιδόματος, το οποίο απευχόμαστε και θα θέλαμε πάρα πολύ να μην το δούμε. Στην πραγματικότητα, όταν λέει το νομοσχέδιο «θα παρθεί μια υπουργική απόφαση που θα καθορίζει τα κριτήρια», είναι σαν να ζητάει από τη Βουλή λευκή επιταγή, του τύπου «δεν ξέρω σε ποιους και πώς θα τα δώσω, αλλά θα το μάθω, θα το αποφασίσω και εν τω μεταξύ εσείς εγκρίνετε». Δεν είναι αυτός ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπίζει κανείς θέματα κοινωνικής πολιτικής. Εμείς, το Ποτάμι, υποστηρίζουμε ότι η ακραία φτώχεια είναι ένα διαρθρωτικό κοινωνικό πρόβλημα και για την αντιμετώπισή της χρειάζεται μια μόνιμη και διαρθρωτική λύση. Δεν χρειάζονται πυροτεχνήματα. Αυτό που πραγματικά έχει ανάγκη η χώρα μας είναι να φτιάξουμε επιτέλους, με μεγάλη καθυστέρηση σε σχέση με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους εταίρους μας, έναν ουσιαστικό κοινωνικό ιστό ασφάλειας και ένα πρώτο βήμα θα ήταν η θέσπιση ενός καλά σχεδιασμένου ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος. Δυστυχώς, το σχέδιο νόμου χαρακτηρίζεται από τέσσερα «χωρίς». Είναι ένα σχέδιο νόμου χωρίς κριτήρια, είναι ένα σχέδιο νόμου χωρίς δομές εφαρμογής, είναι ένα σχέδιο νόμου χωρίς ιεράρχηση και προτεραιότητες και, τέλος, είναι ένα σχέδιο νόμου χωρίς αξιολόγηση - γραπτώς, άλλο το προφορικό. Σε αυτό το σχέδιο νόμου δεν μπορούμε να δώσουμε θετική ψήφο εμείς, το Ποτάμι. Θα ήταν εύκολο, για λόγους επικοινωνιακής διαχείρισης της θέσης μας, να πούμε: «Κοινωνική ευαισθησία; Κι εμείς μέσα.». Θα μας παρηγορούσε κιόλας η ιδέα ότι, εντάξει, μέσα στους πολλούς που θα το πάρουν οπωσδήποτε και κάποιοι θα είναι πραγματικά φτωχοί και στο τέλος, τέλος της γραφής μιλάμε για μία παρέμβαση η οποία, όσο κακά στοχευμένη και να είναι, δεν θα ρίξει και έξω τα οικονομικά της χώρας. Άλλωστε, εμείς, το Ποτάμι, έχουμε πει ότι τα καλά τα υποστηρίζουμε και δεν έχουμε κάποιον λόγο να έχουμε μία ενιαία, άκαμπτη γραμμή για τα νομοθετήματα που έρχονται. Παρ' όλα αυτά, θέλω να σας δώσω τους λόγους γιατί εμείς, σε αυτό το πρώτο νομοσχέδιο για την κοινωνική πολιτική - που εμείς τη θεωρούμε όχι απλώς αναγκαία, αλλά και εργαλείο όχι μόνο κοινωνικής ευημερίας, αλλά και οικονομικής ανάπτυξης - γιατί, λοιπόν, για αυτό το νομοσχέδιο δεν μπορούμε να δώσουμε θετική ψήφο. Ο πρώτος λόγος που δεν μπορούμε να δώσουμε θετική ψήφο είναι επειδή πιστεύουμε ότι πρέπει να σταματήσει επιτέλους η χρήση της κοινωνικής πολιτικής για να κάνουμε άλλα πράγματα, να σταματήσει το κλείσιμο του ματιού και η σχετική υποκρισία. Χρησιμοποιείται, κατά κόρον, και στη χώρα μας στο παρελθόν, η επίδειξη κοινωνικής ευαισθησίας σαν άλλοθι για πιθανή πελατειακή διανομή, χωρίς προσυμφωνημένα και σαφή κριτήρια. Γι' αυτό τα κριτήρια μας νοιάζουν. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι δεν θέλουμε να δώσουμε πράσινο φως στον αναχρονισμό. Δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι μηχανισμός διανομής αυτών των λίγων και σημαντικών πόρων θα είναι η Εκκλησία ή άλλοι αδιαφανείς μηχανισμοί, που θα βάζουν τα δικά τους κριτήρια, τα οποία μπορεί να υποψιαστεί κάποιος ότι δεν είναι ακριβώς τα ίδια με τα κριτήρια του κράτους. Ο τρίτος λόγος είναι γιατί δεν υπάρχει πουθενά ρητή διαβεβαίωση ότι αυτοί που θα ωφεληθούν από αυτές τις παροχές θα είναι φτωχότεροι από εκείνους που πληρώνουν φόρους, για να δημιουργηθούν αυτές οι παροχές. Σε κάθε εποχή αυτό είναι πολύ σημαντικό να διασφαλίζεται και σε εποχές κρίσης και φοβερής φορολογικής αφαίμαξης είναι ακόμα πιο σημαντικό.
Έχετε διαβάσει το νομοσχέδιο, κυρία εισηγήτρια;
Τέλος, δυσανασχετούμε με τη διπλή εργαλειακή χρήση της επίκλησης της ακραίας φτώχειας και της ανθρωπιστικής κρίσης. Γίνεται μία επίκληση στο διεθνές ακροατήριο, όπου διεκτραγωδείται η κατάσταση των ακραία φτωχών - τους οποίους δεν μπορούμε όμως να προσδιορίσουμε εμείς ποιοι είναι, άρα ούτε και πόσοι - , ελπίζοντας ότι έτσι θα κινητοποιηθεί ο ανθρωπισμός των Ευρωπαίων και έτσι θα ελαφρυνθούν οι όροι δανεισμού της χώρας μας. Αυτή είναι κακή χρήση των φτωχών μιας χώρας. Στο εσωτερικό, καθώς δεν υπάρχει διασφάλιση ότι τα χρήματα και οι υπηρεσίες θα πάνε σε αυτούς που έχουν πραγματικά τη μεγαλύτερη ανάγκη - και όχι σε κάποιους που νομίζουμε ότι έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από εμάς ή από τους φίλους μας - , δημιουργείται ένα ρεύμα πιθανής νεοπελατειακής διαχείρισης ή έστω απλή κατάθεση ενσήμων κοινωνικής ευαισθησίας, τα οποία ενδεχομένως να θέλει να τα χρησιμοποιήσει η Κυβέρνηση πολύ σύντομα, όταν αρχίσει να κυβερνά. Εμείς, στο Ποτάμι, δεν έχουμε λόγο να συμμετάσχουμε σε αυτήν την ομαδική ψυχοθεραπεία, γιατί εμείς, στο Ποτάμι, πιστεύουμε ειλικρινά στην κοινωνική πολιτική και έχουμε και πάρα πολύ λεπτομερείς και πλήρεις προτάσεις για την αντιμετώπιση της ακραίας φτώχειας. Εν κατακλείδι, αν δίναμε θετική ψήφο επί της αρχής, θα σήμαινε ότι θεωρούμε ότι με αυτό το νομοσχέδιο κάνουμε ως Βουλευτές και Βουλεύτριες το καθήκον μας απέναντι στους φτωχούς αυτής της χώρας. Πολύ φοβάμαι ότι με αυτό το νομοσχέδιο δεν υπηρετούμε τους φτωχούς ανθρώπους αυτής της χώρας. Το χειρότερο από όλα είναι ότι, προωθώντας αυτά τα αποσπασματικά μέτρα - και δεν θα πείραζε να ήταν αποσπασματικά, αν εντάσσονταν σε έναν συνολικότερο σχεδιασμό, τον οποίο κάπως προφορικά τον ψιλοακούμε, γραπτά δεν το διαβάζουμε - , μπορεί να χρησιμοποιηθούν στο τέλος - , τέλος για να αποτρέψουν τη μεγαλύτερη από τις σημαντικές μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η χώρα μας, τη μεταρρύθμιση της κοινωνικής πολιτικής, με άξονα έναν ιστό ασφάλειας και με πρώτο - αν θέλετε - εργαλείο ένα σωστό και καλά σχεδιασμένο ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Τελειώνοντας, θα ήθελα να πω ότι έχουμε και διάφορες παρατηρήσεις και στα θέματα των άρθρων που αφορούν την καταπολέμηση της διαφθοράς, κυρίως σε ό,τι αφορά τη διάσπαση γραμμής εντολής για τα ελεγκτικά σώματα, αλλά και τον τρόπο εφαρμογής των ελέγχων με τις εξουσιοδοτήσεις του άρθρου 13. Έχουμε και μερικές ενστάσεις στο πολυκέφαλο του συντονισμού της Κυβέρνησης με την εισαγωγή άλλης μιας συντονιστικής γενικής γραμματείας, τη βαθμίδα αυτή των αναπληρωτών γενικών γραμματέων και τους εθελοντές συμβούλους, οι οποίες όλες ενστάσεις δεν είναι αυτές που χρωματίζουν εν τέλει την άρνησή μας να δώσουμε θετική ψήφο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα ήθελα να κλείσω με μια πάρα πολύ μικρή εκτός κειμένου υπόμνηση. Θα ήθελα πάρα πολύ να σκεφθούμε όλοι και όλες ότι το ενδεχόμενο ενός ατυχήματος στις σχέσεις μας με τους Ευρωπαίους εταίρους θα το πληρώσουν πρώτα και κύρια οι φτωχότεροι και οι φτωχότερες αυτής της κοινωνίας. Θα ήθελα, λοιπόν, με πάρα πολύ μεγάλη περισυλλογή και μετρημένα βήματα να θυμηθούμε ότι οι θεσμοί στο πρώτο πρόγραμμα σταθεροποίησης - για να χρησιμοποιήσω τη νέα ορολογία - τον Οκτώβριο του 2010 είχαν βάλει ως αναγκαίο συμπλήρωμα για οτιδήποτε άλλο γινόταν πάνω στο δημοσιονομικό πεδίο τη δημιουργία ενός μονιμότερου μηχανισμού. Είναι πάρα πολύ κρίμα πέντε χρόνια μετά, αντί να αποφοιτήσουμε από αυτήν τη διαδικασία, να φορτώσουμε στους φτωχότερους και στις φτωχότερες την ανικανότητα να επιλύσουμε σημαντικά θέματα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Λυμπεράκη. Τον λόγο έχει η ειδική αγορήτρια του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Διαμάντω Μανωλάκου. Διευκρινίζω ότι ο Κανονισμός έχει αυτόν τον διαχωρισμό εισηγητών και ειδικών αγορητών, επειδή όμως ισότιμα ένας εκπρόσωπος από κάθε κόμμα τοποθετείται και επί της αρχής και επί των άρθρων προτείνω συνολικά να μιλούμε για εισηγητές. Κυρία Μανωλάκου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ. Το νομοσχέδιο με το οποίο ισχυρίζεστε ότι στοχεύετε να αντιμετωπίσετε την ανθρωπιστική κρίση έχει όλα εκείνα τα στοιχεία της υποκρισίας σε συνδυασμό με τη διαφημιστική απάτη. Υποκρισία γιατί οι πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των αστικών κυβερνήσεων γεννούν τη φτώχεια και την εξαθλίωση σε μεγάλα ποσοστά λαϊκών μαζών. Η φτώχεια είναι αποτέλεσμα του εκμεταλλευτικού συστήματος που ζούμε. Υπήρχε φτώχεια και σε περιόδους οικονομικής ανάπτυξης, που έφτανε το 20% με 25% του πληθυσμού. Είναι λοιπόν σύμφυτη με την καπιταλιστική βαρβαρότητα και οξύνεται με την καπιταλιστική οικονομική κρίση. Ενδημεί μόνιμα στην καπιταλιστική Ευρωπαϊκή Ένωση, ακόμη και σε ισχυρές οικονομικά χώρες, όπως στη Γερμανία. Αλλά και στις ΗΠΑ ένας στους τρεις Αμερικανούς - σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Απογραφής - δηλαδή περίπου εκατό εκατομμύρια άτομα, έπεσε κάτω από το όριο της φτώχειας μεταξύ 2009 και 2011. Επίσης, πληθώρα ασθενειών έχει αιτία τον υποσιτισμό, που οδηγεί ακόμα και σε απώλεια ζωής. Βεβαίως, αυτά δεν καταμετρούνται. Αυτός είναι ο καπιταλισμός και παιδιά του είναι η φτώχεια, η ανεργία, η δυστυχία, η βαρβαρότητα, για τους ανθρώπους που με τη δουλειά τους παράγουν πλούτο, δεν τον καρπώνονται όμως, και ταυτόχρονα αμύθητα κέρδη εξασφαλίζονται σε μονοπώλια με αρωγό το αστικό κράτος. Μόνο στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες είχαν όλοι δουλειά, δωρεάν υγεία, παιδεία, πρόνοια, αθλητισμό, πολιτισμό και η πείνα ήταν άγνωστη λέξη. Αυτά, για να θυμόμαστε. Συνεπώς τέτοια νομοσχέδια σαν αυτό δεν αντιμετωπίζουν, δεν εξαλείφουν τη φτώχεια και τις συνέπειές της. Αντίθετα, τη διαιωνίζουν, αφού αφήνουν ανέγγιχτες τις αιτίες που την προκαλούν. Εξάλλου, τα παζάρια ανάμεσα στην ελληνική Κυβέρνηση και τους εταίρους της για την εφαρμογή της αντιλαϊκής συμφωνίας της 20ης Φλεβάρη στρώνουν έδαφος για νέα μέτρα σε βάρος του λαού. Παράλληλα με αυτές τις αντιλαϊκές διεργασίες στο εσωτερικό της χώρας καλλιεργείται το κλίμα όχι μόνο για την αναστολή ψίχουλων για την ακραία φτώχεια που υποσχόσασταν προεκλογικά, αλλά και για την επιβολή νέων σκληρών μέτρων. Εξάλλου, η δήλωση που αναγκάστηκε να κάνει πριν από λίγο ο κύριος Υπουργός δεν είναι παρά διαπιστευτήρια ότι είναι στο πλαίσιο του μνημονίου και δεν αποτελεί μονομερή ενέργεια. Έτσι θα κινείστε κάθε φορά. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Είναι ακόμα το νομοσχέδιο αυτό διαφημιστική απάτη, γιατί δεν αντιμετωπίζει ουσιαστικά ούτε και τα φαινόμενα της απόλυτης εξαθλίωσης. Δεν ανακουφίζει εξαθλιωμένους ανθρώπους, αλλά έναν απειροελάχιστο αριθμό τους. Και λέτε: «Περιμένει ο λαός». Τι περιμένει; Τα ψίχουλα, που τα ελαχιστοποιήσατε σε σύγκριση με αυτά του προγράμματος Θεσσαλονίκης; Τα τρία μέτρα που έχετε ανακοινώσει αποτελούν το 23% αυτών της Θεσσαλονίκης. Ταυτόχρονα, θέλετε να συγκαλύψετε ότι θα συνεχίσουν να φτωχοποιούνται λαϊκά στρώματα, αφού το αντιλαϊκό πλαίσιο του μνημονίου και οι κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης η σημερινή συγκυβέρνηση δεσμεύεται να το τηρήσει μέσα από την πρόσφατη συμφωνία που υπέγραψε με τους τροϊκανούς, συγγνώμη, τους θεσμούς. Οι σκόπιμες διαρροές που πρόσφατα δίνουν ότι τα τεχνικά κλιμάκια διαπιστώνουν δημοσιονομικό κενό 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, καθώς και η ανακοίνωση ότι το πρωτογενές πλεόνασμα του 2014 περιορίστηκε στο 0,3% αντί του 1,5% του ΑΕΠ, παρουσιάζοντας μαύρη τρύπα 2 δισεκατομμύρια ευρώ, έχουν στόχο να προετοιμάσουν με όρους μαζικής προπαγάνδας να μην υπάρχει καμμία απαίτηση, αλλά αντίθετα να προετοιμάζονται για σκληρότερα μέτρα ως αναγκαία, υπηρετώντας έτσι το στόχο μέσα από τις διαπραγματεύσεις να εξοικονομηθούν κρατικοί πόροι που θα κατευθυνθούν στην ανάκαμψη των κερδών του κεφαλαίου μέσω κρατικής στήριξης. Συνεχίζεται λοιπόν η φοροληστεία σε βάρος του λαού και οδηγούμαστε σε μία κατάσταση, όπου η φτωχή οικογένεια θα πληρώνει για την ακόμη φτωχότερη. Το κεφάλαιο βέβαια στο απυρόβλητο! Εξάλλου, η τροπολογία για τον εσωτερικό δανεισμό αποτελεί αρπαγή ταμειακών διαθέσιμων των ασφαλιστικών ταμείων και άλλων φορέων του δημοσίου, που από εθελοντικό πηγαίνει στο υποχρεωτικό, και αυτό είναι και προκλητικό και επικίνδυνο, γιατί δεν υπάρχει καμμία εξασφάλιση των χρημάτων αυτών, που ανήκουν στους ασφαλισμένους. Στο όνομα του εσωτερικού δανεισμού για την κάλυψη των χρηματοδοτικών κενών τα εργατικά λαϊκά στρώματα θα επιβαρυνθούν για άλλη μια φορά, την ίδια στιγμή που το κεφάλαιο, τα κέρδη του, τα προνόμιά του μένουν στο απυρόβλητο και μάλιστα ενισχύονται. Τις συνέπειες τις γεύτηκαν με αγωνία οι πενήντα χιλιάδες βαμβακοπαραγωγοί, που καθυστερημένα πληρώθηκαν σήμερα. Συνεχίζεται, όμως, η απληρωσιά στην εξισωτική αποζημίωση για χιλιάδες κτηνοτρόφους, όπως και στην επιστροφή του πετρελαίου και στα προγράμματα βιολογικής γεωργίας και απονιτροποίησης και σε άλλες εκκρεμότητες. Ακόμα και οι αποζημιώσεις των εκτός έδρας των υπαλλήλων του ΟΠΕΚΕΠΕ - εποχικών και μόνιμων - δεν έχουν πληρωθεί. Δημιουργείται φόβος ότι η απόφαση αυτή του εσωτερικού δανεισμού θα δημιουργήσει κινδύνους για νέες και μεγάλες καθυστερήσεις, με υπαρκτό κίνδυνο να μην μπορέσουν οι αγρότες να ξεκινήσουν τις ανοιξιάτικες καλλιέργειες, να μην μπορέσουν τελικά να επιβιώσουν οι μικρομεσαίοι, που δεν έχουν αποταμιεύσεις, αλλά μόνο χρέη. Με αυτήν την έννοια, είναι ατυχής η σύγκριση του νομοσχεδίου με τον παλλαϊκό αγώνα του ΕΑΜ. Εδώ η φτώχεια διαιωνίζεται, ενώ εκεί πάλευαν πραγματικά για ανεξαρτησία. Φαίνεται, λοιπόν, ότι η Κυβέρνηση και μέσα από τον εσωτερικό δανεισμό αναγνωρίζει το χρέος, αλλά το πληρώνει πάνω στις πλάτες και της αγροτιάς και συνολικά του λαού. Συγκεκριμένα στο νομοσχέδιο, ήδη από το πρώτο κεφάλαιο, μπορεί να προβλέπεται δωρεάν επανασύνδεση και παροχή ηλεκτρικού ρεύματος με 300 KWh, που από μόνες τους είναι σκέτη φτώχεια. Τι να πρωτοκαλύψει; Φωτισμό; Ενέργεια; Θέρμανση; Επιπλέον διατηρούνται ληξιπρόθεσμες οφειλές, τη στιγμή που αυτές θα έπρεπε να διαγραφούν για ανθρώπους που δεν έχουν καθόλου εισόδημα, όπως είναι οι άνεργοι. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας σε τροπολογία που κατέθεσε ζητά τη διαγραφή οφειλών των οικογενειών που ζουν σε συνθήκες φτώχειας προς τις επιχειρήσεις ηλεκτρικής ενέργειας και την αύξηση της μηνιαίας δωρεάν παροχής. Σε ό,τι αφορά το επίδομα ενοικίου, χορηγείται απευθείας στον εκμισθωτή του ακινήτου, θα συμψηφίζεται με οφειλές στο δημόσιο και ασφαλιστικούς οργανισμούς. Ιεραρχείτε δηλαδή πιο ψηλά τις ανάγκες του εκμισθωτή. Η επιδότηση σίτισης με κάρτα σε τριακόσιες χιλιάδες άτομα είναι πολύ λίγο, όταν οι άνεργοι είναι ενάμισι εκατομμύριο. Επίσης, μελετητικοί φορείς βεβαιώνουν ότι ο αριθμός των παιδιών που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού διαρκώς μεγεθύνεται. Ήδη, επτακόσιες χιλιάδες παιδιά - δηλαδή, το 35,5% του μαθητικού πληθυσμού που επιβεβαιώνει και η Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία - αυτή η ομάδα έχει υλικές στερήσεις που φτάνουν το 37,3%. Εάν υπολογιστούν και οι συνταξιούχοι, όμως, που παίρνουν σύνταξη κάτω από τετρακόσια ευρώ τον μήνα - είναι το εισοδηματικό κριτήριο που εσείς βάζετε για να εντάξετε κάποιον στην ακραία φτώχεια - , τότε στην κυριολεξία συγκεντρώνονται εκατομμύρια άνθρωποι που είναι πάρα πολύ φτωχοί. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας με τροπολογία που κατέθεσε ζητάει την παροχή ενός γεύματος ημερησίως στους μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με δαπάνη του κρατικού προϋπολογισμού. Θεωρούμε ότι αυτό είναι το ελάχιστο που μπορείτε να κάνετε. Έρχομαι στο δεύτερο κεφάλαιο για τη δημιουργία της Γενικής Γραμματείας για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς. Η διαφθορά και η σήψη υπάρχει και θα υπάρχει όσες γραμματείες και να φτιάξετε, αφού είναι γνήσιο τέκνο του σημερινού εκμεταλλευτικού συστήματος και σύμφυτο με την οικονομική εξουσία των κεφαλαιοκρατών και με την πολιτική εξουσία της αστικής τάξης. Από αυτή τη σύμφυση πηγάζουν σκάνδαλα, διαφθορά, που μερικές φορές συζητιούνται, αλλά δεν τιμωρούνται, όπως το σκάνδαλο της «SIEMENS». Ακόμη άλλα δεν θεωρούνται κολάσιμα, αν και είναι προκλητικά και κοινωνικά χυδαία, όπως οι φοροαπαλλαγές των εφοπλιστών, τη στιγμή που ο κόσμος πεινάει, παιδιά είναι νηστικά σε σχολεία. Ή ακόμα, δίνετε αφορολόγητο πετρέλαιο σε επιχειρηματίες αεροπορικών εταιρειών και σε εφοπλιστές, όταν σχολεία και λαϊκά νοικοκυριά ξεπαγιάζουν, με ό,τι επιπτώσεις έχει αυτό στην υγεία τους. Τα κέρδη του εφοπλιστικού κεφαλαίου ήταν ακμαιότατα ακόμα και στην περίοδο της κρίσης. Έβγαζαν δισεκατομμύρια ευρώ. Βέβαια στην κυριολεξία είναι στο απυρόβλητο οι φοροαπαλλαγές που έχουν και η Κυβέρνηση τηρεί σιγή ιχθύος. Στα αποθεματικά, όμως, των εργαζομένων βάζετε χέρι. Σε ό,τι αφορά τις παροχές ασθένειας σε είδος για άνεργους κλπ., διατηρείτε τα εμπόδια που έβαζε η προηγούμενη κυβέρνηση για να αποκτήσουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη πραγματικά φτωχοί άνθρωποι. Τα ελάχιστα πενήντα ένσημα που βάζετε για την παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης ή ακόμα η προϋπόθεση να μην έχουν οφειλές στο ταμείο τους ή να τις έχουν ρυθμίσει οι ασφαλισμένοι του ΟΑΕΕ που έχουν διακόψει την άσκηση του επαγγέλματός τους είναι απαράδεκτα. Αυτό σημαίνει ότι θα συνεχίσουν να παραμένουν ανασφάλιστοι οι περισσότεροι, όπως ακριβώς ισχύει και σήμερα. Πουθενά δεν αναφέρεστε και δεν καλύπτετε ανασφάλιστους αγρότες εν ενεργεία, όταν το 40% περίπου δεν έχουν να πληρώσουν το ασφάλιστρο του ΟΓΑ και δεν έχουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη οι ίδιοι και οι οικογένειές τους. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας κατέθεσε τροπολογία για το δικαίωμα στην πλήρη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη, που πρέπει να καλύπτει όλο το λαό και να παρέχεται χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Τελικά, ο θησαυρός σας αποδείχτηκε άνθρακας. Φύκια για μεταξωτές κορδέλες παρουσιάζετε. Δεν αντιμετωπίζετε ουσιαστικά ούτε και τα φαινόμενα απόλυτης εξαθλίωσης. Είναι και αυτά τα μέτρα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των προγραμμάτων της. Δημιουργεί φτώχεια, ανεργία, βάσανα η άγρια αντιλαϊκή πολιτική της, που και εσείς υποστηρίζετε, και πετάει και κάτι ψίχουλα, κολοβά κι αυτά, για δήθεν αντιμετώπιση. Συνεχίζετε από εκεί που σταμάτησαν οι προηγούμενοι, οι οποίοι βέβαια και ξαφνικά εμφανίζονται δήθεν να έχουν φιλολαϊκό πρόσωπο και να αγωνιούν για τη φτωχολογιά, που εκείνοι την αύξησαν, και να κάνουν και κριτική για την αντιμετώπισή της. Βέβαια, πάντα στο πλαίσιο της ευρωκοινοτικής πολιτικής παρουσιάζουν ως τη μεγαλύτερη μεταρρύθμιση το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, που και εσείς το καλοβλέπετε, που δεν είναι παρά ένας ακόμη μηχανισμός συγκάλυψης και ανακύκλωσης της φτώχειας, εργαλείο για την παραπέρα περικοπή των προνοιακών επιδομάτων και κυρίως για την καλλιέργεια μειωμένων απαιτήσεων στον λαό που υποφέρει. Η ελπίδα που καλλιεργήσατε φάνηκε πολύ γρήγορα πόσο κάλπικη ήταν. Ετοιμάζεστε για νέα αντιλαϊκά μέτρα. Επιστρατεύετε τη γνωστή συνταγή της καμένης γης, αξιοποιώντας και τις εκτιμήσεις της τρόικας. Η αποκλειστική προτεραιότητά σας είναι η τήρηση όλων των υποχρεώσεων της αποπληρωμής του χρέους, που δεν δημιούργησε ο λαός και θα ματώσει και άλλο για να πληρώσει και όλο απλήρωτο θα μένει. Έτσι διευκολύνονται και περνάνε ευκολότερα όλες οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις της ενίσχυσης και ανάκαμψης των επιχειρηματικών ομίλων. Ωστόσο, το λέμε καθαρά: Όσοι είχαν ελπίδες για κάτι καλύτερο δεν πρέπει να απογοητευθούν, αλλά να αντιδράσουν. Πολύ περισσότερο δεν θα πρέπει να εγκαταλείψουν τον στόχο της πραγματικής κατάργησης των μνημονίων, των εφαρμοστικών νόμων, των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων και της ανάκτησης των απωλειών, σε σύγκρουση και ρήξη με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, που γεννά και αναπαράγει τη φτώχεια, την ανασφάλεια και την εκμετάλλευση. Με αυτή την έννοια δεν μπορούμε να ψηφίσουμε αυτό το νομοσχέδιο και εκφραζόμαστε με το «παρών».
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι πέντε μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί - συνοδοί τους από το Γυμνάσιο Πέτρας Λέσβου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Παύλος Χαϊκάλης, ειδικός αγορητής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Ανεξαρτήτων Ελλήνων.
Κύριε Πρόεδρε, για ένα έκτακτο γεγονός θέλω ένα λεπτό τον λόγο, για να κάνω μία καταγγελία στο Σώμα και ζητώ συγγνώμη από τους δύο εισηγητές.
Ορίστε, κύριε Κουτσούκο, σας ακούμε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Εκμεταλλεύομαι τη ζωντανή διαδικασία του διαλόγου για να καταγγείλω το γεγονός ότι πριν από λίγη ώρα περίπου είκοσι πέντε άτομα από την περιοχή των Εξαρχείων, τον γνωστό χώρο, επιτέθηκαν στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ και με ειδικά εργαλεία έσπασαν τις θωρακισμένες τζαμένιες πόρτες, εκτόξευσαν βόμβες μολότοφ και έθεσαν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές. Το γεγονός αυτό έχει επαναληφθεί πριν από είκοσι μέρες περίπου και το ΠΑΣΟΚ έστειλε επιστολή τότε στον κ. Πανούση, για να μην αποσύρει τη φύλαξη των γραφείων μας, τα οποία ως γνωστόν είναι στη Χαριλάου Τρικούπη και έχουν δεχθεί πολλές επιθέσεις στο παρελθόν. Δεν θέλω να δώσω άλλες προεκτάσεις στο γεγονός, αλλά δράττομαι της ευκαιρίας ότι στο νομοσχέδιο αυτό είναι παρόν ο προϊστάμενος Υπουργός κ. Βούτσης, για να θέσω το θέμα και να καλέσω την Κυβέρνηση να πάρει τα απαραίτητα μέτρα. Δεν είναι δυνατόν να βρισκόμαστε αντιμέτωποι με αυτές τις επιθέσεις συνεχώς, να κινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές και να κωφεύει ο αρμόδιος Υπουργός. Αυτά ήθελα να πω και ευχαριστώ για την ανοχή σας.
Παρακαλούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Παύλος Χαϊκάλης, ειδικός αγορητής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Ανεξαρτήτων Ελλήνων.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, θα ήθελα να ξεκινήσω καταδικάζοντας, βέβαια, αυτές τις ενέργειες που έγιναν στο ΠΑΣΟΚ και νομίζω ότι δεν συμβάλλουν στη διαμόρφωση ενός ικανού κλίματος πολιτικού βίου στην εξέλιξη των πραγμάτων στον τόπο μας. Κύριοι συνάδελφοι, αν με ρωτούσατε προσωπικά, θα σας έλεγα ότι είμαι πολύ ευχαριστημένος μετά από δυόμισι χρόνια, αν θέλετε, κοινοβουλευτικής παρουσίας να έχω μπροστά μου ένα νομοθέτημα που βάζει πάνω απ' όλα τον άνθρωπο και την κοινωνική δικαιοσύνη. Αν με ρωτούσατε, επίσης, αν είμαι ικανοποιημένος και αν λύνει όλα τα προβλήματα όλων όσοι εντάσσονται σ' αυτό που λέμε φτώχεια ή ακραία φτώχεια, θα σας έλεγα «όχι», για τον απλούστατο λόγο ότι, όσο κι αν παρατηρώ την κ. Φωτίου δίπλα μου, δεν μου θυμίζει σε τίποτα το δεκατριάχρονο αγοράκι που βλέπαμε στις οθόνες με τα γυαλάκια και το ραβδάκι στο χέρι, τον επονομαζόμενο Χάρι Πότερ. Όταν δεν μπορείς να έχεις τα υλικά και τη δύναμη να κάνεις πράγματα, σίγουρα δεν μπορείς να ανταποκριθείς πλήρως, αλλά, τουλάχιστον, βάζεις τα θεμέλια για να ξεκινήσεις κάτι ουσιαστικό από την αρχή, όταν έχεις μπροστά σου γκρεμισμένα χαλάσματα. Το παρόν νομοσχέδιο αποδεικνύει στην πράξη ότι η νέα Κυβέρνηση ξεκινάει άμεσα να εφαρμόζει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, ακολουθώντας τις προτεραιότητες που τέθηκαν στις προγραμματικές μας δηλώσεις, με κύριο στόχο την προστασία των πλέον αδύνατων συμπολιτών μας. Πιστεύω ότι όλοι μας κατανοούμε τη δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα. Στο σύντομο χρονικό διάστημα που βρίσκεται στην εξουσία αυτή η Κυβέρνηση έχει επιδείξει πολλά θετικά σημάδια όσον αφορά τη διαπραγμάτευση με τους εταίρους και την προάσπιση των συμφερόντων των Ελλήνων πολιτών. Είναι λογικό σ' αυτό το όντως μικρό χρονικό διάστημα να έχουμε κληθεί να αντιμετωπίσουμε όσα χρόνια προβλήματα διατήρησαν και διόγκωσαν τα δύο πάλαι ποτέ μεγάλα κόμματα. Επιβάλλεται, όμως, να αποδείξουμε στον ελληνικό λαό ότι αυτά που λέμε τα εννοούμε και τα υποστηρίζουμε με πράξεις και όχι με απλά λόγια. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να δοθεί η εντύπωση ότι μένουμε στην καταγγελία των ατελών νομοθετημάτων των προηγούμενων κυβερνήσεων. Ήρθε η ώρα να αποδείξουμε ότι υπάρχει ένας άλλος δρόμος, αυτός της εντιμότητας και της ειλικρινούς διαβούλευσης με τον ελληνικό λαό, ώστε να δώσουμε τις λύσεις εκείνες που θα επιτρέψουν να επανέλθει το χαμόγελο στα χείλη του κατατρεγμένου από τις μνημονιακές πολιτικές λαού μας. Η βαθιά ύφεση στην οικονομία που προκάλεσαν οι πολιτικές λιτότητας και η οικονομική κρίση των τελευταίων χρόνων οδήγησαν σε δραματικές κοινωνικές επιπτώσεις. Όλοι οι κοινωνικοί δείκτες, η φτώχεια, η ανεργία και κυρίως η νεανική ανεργία επιδεινώθηκαν δραματικά. Βασικό μας μέλημα είναι να δοθεί προτεραιότητα στην προστασία της πρώτης κατοικίας και στην αναστολή των πλειστηριασμών. Σημαντική βοήθεια προς τους ανέργους θα αποτελέσει και η παροχή δωρεάν εισιτηρίων για τις αστικές συγκοινωνίες, ενώ επιβεβλημένη θεωρείται και η αποποινικοποίηση των οφειλών, που θα δώσει μια νότα ελπίδας κυρίως προς τους επιχειρηματίες της χώρας, ότι το κράτος τούς στηρίζει, όπως και αυτοί στηρίζουν την ελληνική οικονομία. Είναι αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια υπάρχει μείωση των πόρων για κοινωνικούς μηχανισμούς στήριξης και για αυτόν τον λόγο πρέπει μέσω διαβούλευσης να διασφαλιστούν επιπλέον πηγές χρηματοδότησης. Όμως, ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα κατά της φτώχειας δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά σε επιδοματικές πολιτικές πρόνοιας, αλλά πρέπει να συνδέεται και με πολιτικές ανάπτυξης, απασχόλησης, εκπαίδευσης και επαγγελματικής κατάρτισης, υγείας, στέγασης και ενίσχυσης της παιδικής ηλικίας και της μητρότητας, τα οποία πρέπει να ληφθούν άμεσα υπ' όψιν. Λέγοντας «παιδική ηλικία» και «μητρότητα», φυσικά στον νου όλων έρχεται το δημογραφικό πρόβλημα, που νομίζω ότι είναι το μείζον πρόβλημα της χώρας και ότι αυτό χρειάζεται άμεση αντιμετώπιση. Ένα πολύ μεγάλο στοίχημα που έχουμε αναλάβει, επίσης, σχετικά με την καταπολέμηση της διαφθοράς είναι ένα στοίχημα στο οποίο ολόκληρος ο ελληνικός λαός είναι στο πλάι μας. Η νέα Γενική Γραμματεία κατά της Διαφθοράς καλείται να αναλάβει ένα έργο υψίστης σημασίας για την ομαλή λειτουργία του κράτους και την επικράτηση του δικαίου στην ελληνική κοινωνία. Με το τρίτο κεφάλαιο ρυθμίζεται η παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σε διάφορες κατηγορίες συνανθρώπων μας, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια επλήγησαν από την οικονομική κρίση, με αποτέλεσμα, σύμφωνα με τα όσα ισχύουν και σήμερα, να μη δικαιούνται ούτε και των βασικών παροχών υγείας. Ξεκινώντας, λοιπόν, από αυτό το θετικό νομοσχέδιο, θέτουμε τις βάσεις για την κατ' ελάχιστον προστασία των πιο αδύναμων οικονομικά συμπολιτών μας και δείχνουμε τον δρόμο για ένα κράτος που βάζει σε προτεραιότητα τους πολίτες και τις καθημερινές μας ανάγκες. Πιστεύω ότι αυτές τις μέρες γίνεται ένας ουσιαστικός διάλογος, με γνώμονα τον ανθρώπινο παράγοντα, κάτι που έλειπε εμφανώς από την προηγούμενη Βουλή. Εκ μέρους των Ανεξαρτήτων Ελλήνων δεσμεύομαι ότι θα συνεχίσουμε αυτήν την πορεία. Όμως, κύριοι συνάδελφοι, ανθρωπιστική κρίση είναι μόνο το να μην έχεις να πληρώσεις το νερό, το φως, το τηλέφωνο; Όχι, βέβαια. Ανθρωπιστική κρίση και μάλιστα ως την ακραία φτώχεια - μυαλού, θα έλεγα, περισσότερο και σκέψης - είναι αυτός ο φανταστικός, φανταχτερός κόσμος των εραστών της δερμάτινης στρογγυλής θεάς που λέγεται «μπάλα» και που όλοι τον γνωρίζουμε, ο οποίος έχει άμεση σχέση με τη σήψη, τη διαφθορά και τη βία, γεγονότα που έχουν κάνει ρεζίλι τη χώρα και που όντως αυτήν τη στιγμή δείχνουν έναν δρόμο για τη χώρα μας που δεν της αρμόζει. Ανθρωπιστική κρίση 2015 είναι οι κρανίου τόποι, γεμάτοι σκουπίδια και κατασκευασμένα εξαμβλώματα, τα οποία χωρίζουν τους πολίτες σε β΄ και γ΄ κατηγορίας. Ξεχασμένοι, επίσης, στο Στρατόπεδο «Καποτά» από την ανθρωπιστική κρίση είναι οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν μείνει εκεί από το 1999, από τους σεισμούς, και στους οποίους κανένας δεν έχει δώσει σημασία. Είναι ξεχασμένοι από το κράτος. Ζουν έναν δικό τους Γολγοθά. Κανείς δεν έχει δώσει καμμία σημασία σε αυτά που περνούν. Ζουν σε όρια πραγματικής εξαθλίωσης, με κομμένα ρεύματα και σε σπίτια που τους έχουν δοθεί από υλικά που είναι αυτήν τη στιγμή καρκινογόνα. Νομίζω ότι η πολιτεία θα πρέπει να ενδιαφερθεί και για αυτόν τον τομέα. Ανθρωπιστική κρίση είναι επίσης και η επιβολή της ισχύος των αδίστακτων πια εργοδοτών, που εκμεταλλεύονται, ελλείψει εργασιακών συμβάσεων, τον ανθρώπινο πόνο, επιβάλλοντας την ισχύ τους στο αναφαίρετο δικαίωμα - συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα - κάθε πολίτη για εργασία. Ανθρωπιστική κρίση έχει και η χώρα που δεν μπορεί να αντιδράσει, όταν αφήνεται να γίνεται αποθήκη ψυχών, χωρίς να μπορεί να διαχειριστεί αυτές τις ψυχές. Μιλάω για τους παράτυπα εισερχόμενους μετανάστες, οι οποίοι ζουν υπό ένα ιδιότυπο καθεστώς στην Ελλάδα. Αυτό είναι κάτι που δεν θέλει καμμία χώρα - και από όλες τις χώρες είναι απευκταίο - αλλά έχουν επιβάλει στην Ελλάδα να το ζει. Ανθρωπιστική κρίση υπάρχει στον τόπο μας, όταν βιώνουμε έλλειψη ασφάλειας και όταν η αστυνόμευση έχει γίνει πλέον ανέκδοτο. Ανθρωπιστική κρίση, δείγματα έλλειψης σεβασμού, μυαλού, διαπαιδαγώγησης είναι και το bullying, η τελευταία αυτή εισαγόμενη μόδα. Με αφορμή τον θάνατο του Βαγγέλη Γιακουμάκη - για τον οποίο κανείς δεν μίλησε - ο οποίος βρέθηκε εχθές νεκρός και αποτελεί μια πληγή για τη χώρα, θα ήθελα να πω ότι πρόκειται για μια εισαγόμενη μόδα την οποία πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Αποτελεί ένα δείγμα ακραίας φτώχειας σεβασμού και έλλειψης γνώσης και πληροφόρησης. Εναπόκειται, λοιπόν, τόσο στους γονείς και τους δασκάλους όσο και στην ίδια την πολιτεία να λάβουν μέτρα, ώστε ο Βαγγέλης Γιακουμάκης να είναι το τελευταίο θύμα αυτής της αισχρής μόδας που έχει έρθει από το εξωτερικό. Κάποιοι άνθρωποι δείχνουν το νταηλίκι τους και τον ανδρισμό τους επιβάλλοντας τη δύναμή τους σε άλλα, ανήμπορα άτομα. Η έλλειψη παιδείας και η άγνοια του πολιτισμού μας είναι επίσης ανθρωπιστική κρίση με ακραία φτώχεια, όταν δεν γνωρίζεις αυτά τα βασικά στοιχεία, που είναι η αναπνοή, ο αέρας στον τόπο τον οποίο ζούμε. Ανθρωπιστική κρίση έχει και η Ευρωπαϊκή Ένωση, όταν οι δήθεν Ευρωπαίοι εταίροι μας μας κουνούν το δάχτυλο κατά της διαφθοράς για συμμόρφωση, όταν οι ίδιοι οδηγούν τη χώρα στα όρια της φτωχοποίησης, αγνοώντας τις πρόσφατες εντολές ενός λαού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ανθρωπιστική κρίση δεν είναι μια έννοια η οποία έχει μόνο υλικό μέρος, αλλά έχει και ηθικό μέρος. Αυτό το ηθικό μέρος είναι εκείνο που προσβάλλεται πολύ περισσότερο στις ημέρες μας κι αν κοιτάξουμε, θα διαπιστώσουμε ότι εκεί υπάρχει ένα τεράστιο έλλειμμα. Ελπίζω να το διορθώσουμε. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Χαϊκάλη. Τον λόγο έχει ο κ. Βασίλειος Κεγκέρογλου, ειδικός αγορητής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ.
Υπουργέ, μήπως θα ήθελες να πεις καμμιά κουβέντα για το θέμα που έθεσε ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος ή δεν ενημερώθηκες;
Το γνωρίζετε ότι όλα τα γραφεία είναι φυλασσόμενα. Αυτό είναι. Αν συνέβη κάτι χωρίς να υπάρχει φύλαξη, πρέπει να το διερευνήσουμε και θα το κάνουμε άμεσα. Έχω ειδοποιήσει τον κ. Πανούση. Πάντως, για σήμερα, που υπήρχε μια κάπως ιδιαίτερη διαδήλωση, είχαν δοθεί οι εντολές να είναι φυλασσόμενα και τα δημόσια κτήρια και τα κόμματα, τα πάντα. Να το δούμε αν υπάρχει οποιοδήποτε θέμα, κύριε Κουτσούκο, αλίμονο. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα έγινε μια παρέμβαση στη νομοθετική διαδικασία. Ο κ. Βούτσης ανακοίνωσε τη θέση της Κυβέρνησης έναντι αυτής της παρέμβασης. Πράγματι, η απάντησή μας πρέπει να είναι άμεση, καθαρή και τεκμηριωμένη και ιδιαίτερα για θέματα που είναι συμφωνηθέντα. Όμως η Κυβέρνηση έδωσε αυτό το δικαίωμα, δυστυχώς, στην τρόικα, πρώτον, γιατί με τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου και τις «δημιουργικές ασάφειες» έθεσε όλα τα ζητήματα για τα οποία θα αποφασίζει το Κοινοβούλιο υπό αίρεση και υπό την κρίση της τρόικας, όσον αφορά το αν αποτελούν ή όχι μονομερή ενέργεια και, δεύτερον, γιατί το συγκεκριμένο θέμα της αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης το έθεσε υπό την έγκριση των δανειστών, ενώ αποτελεί ένα συμφωνημένο θέμα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και θα παρακαλούσα το επιχείρημα αυτό, την πραγματικότητα αυτή να την αναφέρετε προς τον αγαπητό κύριο εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Έχω την επιστολή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής - και την έχει και το Υπουργείο ασφαλώς, γιατί απευθύνεται στον κ. Κεγκέρογλου, αλλά δεν είναι προσωπική, απευθύνεται στον Υφυπουργό Κεγκέρογλου - που δίνει την έγκριση σε όλο αυτό το σχέδιο και, βεβαίως, περιλαμβάνει και θέματα που έχουν να κάνουν με την υλοποίησή του. Από πού και ως πού, λοιπόν, συμφωνηθέντα με την Ευρωπαϊκή Ένωση θέματα θα τίθενται υπό αμφισβήτηση και υπό την έγκριση των δανειστών; Όμως, απεμπολήσατε δυστυχώς αυτό το επιχείρημα, πηγαίνοντας ακόμη και για το Ταμείο Ευρωπαϊκής Βοήθειας για τους Απόρους, για το οποίο έχουμε πάρει την έγκριση στις 15 Δεκεμβρίου, να ζητήσετε από τον Γιούνκερ να μας δώσει την έγκριση να το υλοποιήσουμε. Ε, αυτό πια δεν είναι διαπραγματευτική τακτική! Αυτό δεν είναι υποστήριξη των συμφερόντων της χώρας! Θα πρέπει να ξεκαθαρίσετε τον οδικό χάρτη για τις διαπραγματεύσεις. Αφού απεμπολήσατε πολύ νωρίς στη Διεθνή Διάσκεψη τη σημαία για τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, μπήκατε σε έναν τακτικισμό ο οποίος δεν οδηγεί πουθενά, με αντιφάσεις, με διγλωσσία και με αλληλοϋπονομευόμενες ενέργειες. Δυστυχώς, δεν έχετε οδικό χάρτη διαπραγματεύσεων. Ενώ πηγαίνατε για δανειακή σύμβαση χωρίς πρόγραμμα - μνημόνιο, βρεθήκατε με πρόγραμμα χωρίς χρηματοδότηση. Αυτά δεν είναι, όμως, δικιά σας υπόθεση κομματική. Δεν είναι καν υπόθεση - βεβαίως, σε καμμιά περίπτωση - του κ. Βαρουφάκη. Δεν είναι καν υπόθεση μόνο της Κυβέρνησης. Είναι υπόθεση της χώρας. Και γι' αυτό εδώ πρέπει, όσο το δυνατόν συντομότερα, να γίνει η συζήτηση για τον οδικό χάρτη που έχετε επιλέξει. Πρέπει να επιλέξετε ανάμεσα στον ευρωπαϊκό δρόμο και τις ατραπούς. Δεν μπορεί η χώρα να ζει την ανασφάλεια, να ζει κάτω από το καθεστώς της τρομοκρατίας του οποιουδήποτε, του «ατυχήματος» ή του «δυστυχήματος». Εδώ να γίνει η συζήτηση, ξεκάθαρα, για να υπάρξει και η απαραίτητη εθνική συνεννόηση. Την αρνηθήκατε από την πρώτη στιγμή. Αυτό, όμως, είναι λάθος. Θα πρέπει εδώ να επιτευχθεί, στις βασικές αρχές που αφορούν τη διαπραγμάτευση των μεγάλων θεμάτων για τη χώρα. Διαφωνούμε - ναι! - σήμερα για το πλεόνασμα, αν είναι 0,3% ή αν πρέπει να είναι 1,5%. Θυμάστε το 2010 για τι διαφωνούσαμε; Διαφωνούσαμε για το αν το έλλειμμα ήταν 36 δισ. ή 34 δισ. Με τις θυσίες του ελληνικού λαού έχουμε φτάσει να διαφωνούμε για το πλεόνασμα. Ε, όχι! Αυτές τις θυσίες δεν πρέπει να τις διακινδυνέψουμε, σε καμμιά περίπτωση - και σε αυτό νομίζω ότι συμφωνούν άπαντες - , για να περάσουμε στην επόμενη μέρα. Πώς θα περάσουμε στην επόμενη μέρα, πώς θα υπάρξει οικονομική ανάκαμψη, ανάπτυξη, πώς θα υπάρξει παραγωγική ανασυγκρότηση, εάν δεν υπάρχει χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας; Όταν στραγγίζετε την πέτρα - όπως λέτε - και αποστραγγίζετε δημόσιο, τράπεζες, οργανισμούς, ασφαλιστικά ταμεία, ΟΑΕΔ, ΟΠΕΚΕΠΕ και όταν τα κάνετε όλα αυτά για να πληρώσετε μια δόση στο ΔΝΤ - το λέω επειδή κορδώνεστε ότι δεν ζητήσατε λεφτά για τη χρηματοδότηση του προγράμματος, ότι δεν ζητήσατε τα 11 δισ. ευρώ του ΤΧΣ ούτε ζητήσατε τη συνέχιση και την ένταξη στην πιστωτική γραμμή - τότε πραγματικά υπονομεύετε κάθε προοπτική για την οικονομική ανάκαμψη και, βέβαια, οδηγούμαστε πίσω. Σήμερα, μετά από τόση προσπάθεια που κάνατε, κυρίως επικοινωνιακή, βρεθήκαμε στην ίδια θέση με τον Σεπτέμβριο του 2014, δηλαδή μας ξαναδεχθήκανε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Αυτή είναι η μεγάλη επιτυχία, το ότι μας ξαναδεχθήκανε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων! Βεβαίως, υπάρχουν αλλαγές. Υπάρχουν αλλαγές, γιατί περιλαμβάνεται πλέον μόνο το 70% της προηγούμενης ατζέντας. Τα θέματα έχουν λίγο διαφοροποιηθεί. Η τρόικα λέγεται πλέον «εκπρόσωποι των τριών θεσμών». Νομίζω ότι προστέθηκε και ένας τέταρτος. Τα τεχνικά κλιμάκια απαγορεύεται να φωτογραφηθούν είτε σε ξενοδοχεία είτε σε υπόγεια είτε οπουδήποτε κάνουν τις συναντήσεις. Αυτά, όμως, είναι ανούσια πράγματα. Τα συζητάνε κάποιοι και γελάνε. «Πιπέρι θα βάλουμε σε όσους ξαναπούνε «τρόικα»»! Αυτό είναι το ζήτημα για τη χώρα σήμερα ή το πώς θα συνεχίσουμε πιο δυναμωμένοι, ακόμα και αν θέλετε και από το αποτέλεσμα των εκλογών, με εσάς μπροστά, για να πετύχουμε πράγματα θετικά για την οικονομία και την κοινωνία; Εδώ, λοιπόν, ερχόμαστε να συζητήσουμε ένα νομοσχέδιο. Στην περίπτωση, λοιπόν, που ακούγαμε απ' έξω, ως παρατηρητές, τα σωστά στοιχεία που ειπώθηκαν και από την κυρία Υπουργό αλλά και από άλλους ομιλητές, για το πρόβλημα το οποίο υπάρχει στη χώρα μας σχετικά με τη φτώχεια - τους ανθρώπους που βρίσκονται στον κίνδυνο της φτώχειας, τους ανέργους, τους ανθρώπους που βιώνουν την ακραία φτώχεια - και στη συνέχεια ακούγαμε την αναφορά στο «φάρμακο» αυτής της κατάστασης, στο οποίο συμφωνεί αυτή η Βουλή των Ελλήνων - μάλιστα νομίζω ότι τα πιο πολλά κόμματα υποστηρίζουν αυτό το νομοσχέδιο - και βλέπαμε ότι αυτό το «φάρμακο» αφορά τριάντα και εξήντα χιλιάδες αντί για πεντακόσιες ή τριακόσιες χιλιάδες, όπως ήταν στις προγραμματικές εξαγγελίες, θα ήταν σαν να λέμε μόνοι μας ότι είμαστε ανάξιοι να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα, το οποίο ορθά διαπιστώνουμε και παρά το γεγονός ότι συμφωνούμε. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Πρόεδρος της Βουλής κ. ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ]] Εδώ θα έπρεπε να έχουμε πραγματικά μέτρα και ασπίδα προστασίας για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. Και εμείς επιμένουμε σ' αυτό, γιατί αυτή την επιλογή κάναμε. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο επιμένουμε και όχι γιατί δεν το θέλει η κυρία Υπουργός, η Κυβέρνηση ή οι άλλοι. Επιμένουμε, λοιπόν, στο ότι ο μόνος δρόμος είναι η ολοκληρωμένη παρέμβαση μέσω του νέου, καινοτόμου και σύγχρονου θεσμού, του εγγυημένου κοινωνικού εισοδήματος. Αντί των πολλαπλών παρεμβάσεων, των διαφορετικών προγραμμάτων, της αδιαφάνειας, των στεγανών και των επικαλυπτόμενων πολιτικών, αυτό που χρειάζεται είναι διαφάνεια, στο πλαίσιο ενός ενιαίου συστήματος κοινωνικής προστασίας. Αυτό είναι κάτι στο οποίο επιμένουμε, γιατί τα πράγματα δεν είναι απλά. Διαφορετικά, θα το είχαμε κάνει ήδη σε όλη την επικράτεια και δεν θα προχωρούσαμε στο πιλοτικό πρόγραμμα, μιας και χρειάζεται και η αξιολόγησή του, προκειμένου να διορθώσουμε λάθη. Σ' αυτό έχει δίκιο η κυρία Υπουργός. Ωστόσο, αυτή - η αξιολόγηση - μπορεί να γίνει παράλληλα και στο αμέσως επόμενο διάστημα. Μάλιστα, αυτό είναι από τα θετικά που βρέθηκαν μέσα στο mail Βαρουφάκη και στη συμφωνία, όπως έχω πει ξανά, παρά το γεγονός ότι δεν ήταν πρόταση της ελληνικής Κυβέρνησης. Επαναλαμβάνω, λοιπόν, ότι αυτό είναι από τα πολύ θετικά στοιχεία. Όμως, δεν μπορεί η αντιμετώπιση ιδιαίτερα της ακραίας φτώχειας να περιμένει τις θεωρητικές αξιολογήσεις και τους δήθεν ειδικούς ανά τον κόσμο ή στην Ελλάδα να συμφωνήσουν για το πώς ακριβώς πρέπει να αντιμετωπιστεί το θέμα. Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, να βλέπουμε το θέμα και στην πορεία θα αντιμετωπίσουμε τα όποια προβλήματα. Εμείς λέμε «ναι» στα τρία θέματα που αποσπασματικά, αντιφατικά και με ισχνό τρόπο προωθεί η Κυβέρνηση. Βεβαίως και δεν μπορείς να πεις «όχι» σ' αυτό. Όμως, για να είμαστε εξηγημένοι, μετά τις διορθώσεις που σωστά έγιναν και που κακώς δεν ενσωματώθηκαν στη δουλειά που κάναμε στην επιτροπή - δεδομένου του ότι ήταν πάρα πολύ σημαντική - και ήρθε ξανά στην Ολομέλεια το αρχικό κείμενο και όχι το πραγματικό, αυτό της δεύτερης ανάγνωσης,…
Έγινε για τεχνικούς λόγους, κύριε συνάδελφε.
Αν ήταν για τεχνικούς λόγους, εντάξει. Θα ζητούσαμε από την κυρία Υπουργό, δεδομένου του ότι ήταν πάρα πολύ σημαντικά και τα θέματα που τέθηκαν από άλλους συναδέλφους, σχετικά με τα κριτήρια, τους στόχους, τις δομές και τους μηχανισμούς με τους οποίους θα υλοποιηθεί αυτό, να φέρει το σχέδιο της κοινής υπουργικής απόφασης στη συνεδρίαση της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων να το συζητήσουμε, να πει ο καθένας τη γνώμη του, μήπως και συμβάλουμε στο να μην υπάρχουν προβλήματα. Ψηφίζουμε, λοιπόν, αυτά τα τρία άρθρα. Όμως, πρέπει να συζητήσουμε άμεσα την εφαρμογή του εγγυημένου κοινωνικού εισοδήματος. Δεν γίνεται διαφορετικά, γιατί τα νούμερα είναι αμείλικτα. Είναι άλλο ο κερδισμένος χρόνος και η ανάσα και άλλο πράγμα ο χαμένος χρόνος και η αδράνεια. Διότι περί αυτού πρόκειται. Υπάρχει μία σύγχυση. Η Κυβέρνηση πάει να μας πει ότι ο κερδισμένος χρόνος και οι ανάσες ταυτίζονται με την αδράνεια και τον χαμένο χρόνο. Όχι! Όσο το γρηγορότερο, τόσο καλύτερα, ιδίως όταν αφορά ανθρώπους, ιδίως όταν αφορά τα προβλήματα που βιώνει η κάθε οικογένεια. Και υπάρχουν οι δυνατότητες και εκεί είναι που μπορούμε να πιέσουμε παραπάνω και όλοι μαζί και σε σχέση με τον προϋπολογισμό. Τι ακριβώς, δηλαδή, θα διαπραγματευόμαστε για την ανθρωπιστική κρίση με τους θεσμούς; Ποιο είναι το αντικείμενο της διαπραγμάτευσης; Και επειδή το θέσατε, θα σας πω ότι εδώ είναι, δεδομένου του ότι υπάρχει η συμφωνία για το εγγυημένο κοινωνικό εισόδημα. Αντί να πατήσουμε πάνω στη συμφωνία και στη δέσμευσή τους να υλοποιηθεί και να διευρυνθεί μέσα στο 2015, ανοίγουμε έναν άλλο δρόμο, ο οποίος είναι μεν καλός, αλλά μικρός και αναποτελεσματικός και εγκαταλείπουμε αυτό που έχουμε συμφωνήσει. Περί αυτού πρόκειται! Επιμένουμε! Είναι η συμφωνημένη κοινωνική πολιτική με βασικό πυλώνα το εγγυημένο κοινωνικό εισόδημα, όπως την έχουμε επεξεργαστεί και είναι μέσα στην εθνική στρατηγική για την κοινωνική ένταξη, την κοινωνική προστασία. Δεν είναι θέσφατο. Εξάλλου προβλέπεται και η αναμόρφωση του εθνικού σχεδίου σε δύο χρόνια. Προβλέπεται και η εξειδίκευσή του μέχρι το τέλος του Απριλίου, Ιουνίου, δεν ξέρω πόσο θα μας πάρει. Το κεντρικό, όμως, είναι ότι αποτελεί συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και άρα κανείς Κοστέλο δεν θα μπορούσε να μας στείλει κανένα μήνυμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει μέσα μια διάταξη πάρα πολύ σωστή για το θέμα της ασφάλισης, η οποία επεκτείνει τις ρυθμίσεις που υπήρχαν για διάφορες περιπτώσεις, ώστε να καλύπτεται η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη πολλών ανθρώπων. Από την εμπειρία που έχω - παρ' ότι δεν κατάφερα να πείσω αυτούς που έπρεπε να συνυπογράψουν ή να νομοθετήσουν, για να υπάρξει αυτή η λύση - αυτό το οποίο χρειάζεται σήμερα είναι μια καθολική αντιμετώπιση όλων των πολιτών που δεν εντάσσονται μέσα στις περιπτωσιολογικές αντιμετωπίσεις που κάνει ο νόμος. Δηλαδή, σύμφωνα με την τροπολογία την οποία έχω καταθέσει όσοι ανασφάλιστοι - ή ασφαλισμένοι οι οποίοι έχουν χάσει την ασφαλιστική τους ικανότητα για οποιονδήποτε λόγο - δεν καλύπτονται από το άρθρο 30 του παρόντος νομοσχεδίου ή από άλλες εν ισχύι διατάξεις, είναι δικαιούχοι - χωρίς άλλες προϋποθέσεις - του βιβλιαρίου ανασφάλιστου και οικονομικά αδύναμου πολίτη, με μοναδικό κριτήριο το δηλωθέν οικογενειακό τους εισόδημα κατά τα τρία προηγούμενα χρόνια να μην υπερβαίνει τις 12.000 ευρώ, κατά μέσο όρο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κυρία Πρόεδρε. Η δεύτερη παράγραφος στην ίδια τροπολογία - την οποία έχω προσθέσει - λέει ότι ο κάτοχος βιβλιαρίου ανασφάλιστου και οικονομικά αδύναμου πολίτη δικαιούται πλήρη πρόσβαση στο ΠΕΔΥ, στο ΕΣΥ, στον ΕΟΠΥΥ, με πλήρη ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη. Δυστυχώς ο νόμος, βάσει του οποίου έχει βγει η σχετική ΚΥΑ, για την οποία είχε συγκροτηθεί ομάδα εργασίας, προκειμένου να την αλλάξουμε - και την είχαμε αλλάξει, είχαμε υπογράψει τότε ως Υπουργείο Εργασίας, αλλά δεν είχε υπογράψει το Υπουργείο Υγείας - και που σήμερα επανεξετάζουν ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας κ. Ξανθός και ο κ. Στρατούλης, δεν θα μπορέσει να λύσει το πρόβλημα, αν δεν ψηφιστεί η διάταξη που σας λέω, που καλύπτει τον πολίτη για πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Κλείνω τονίζοντας για άλλη μια φορά ότι οι δράσεις τις οποίες κάνουμε πολλές φορές, αν τις εξετάσεις μια - μια χωριστά, φαίνεται ότι δεν είναι αυτό που έχει ανάγκη ο τόπος, η κοινωνία, για την αντιμετώπιση της κρίσης, ενώ αν τις δούμε όλες μαζί με συνέργεια - και είναι θετική η τροποποίηση για το άρθρο 4- τότε μπορούμε να έχουμε καλύτερο αποτέλεσμα. Θα καλέσω τον Υπουργό Οικονομίας και βεβαίως τον Υπουργό Εργασίας να ανακαλέσουν την ανάκληση της επέκτασης της χρηματοδότησης των δικτύων φτώχειας - στα οποία αναφέρθηκε η κ. Φωτίου - για το πρώτο εξάμηνο του 2015. Την Παρασκευή, δυστυχώς, εκδόθηκε ανακλητική απόφαση της επέκτασης της χρηματοδότησης αυτών των προγραμμάτων και μάλιστα είμαστε στον Μάρτιο. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι εβδομήντα χιλιάδες ωφελούμενοι και περίπου τρεις χιλιάδες εργαζόμενοι σ' αυτά τα δίκτυα μένουν στον αέρα. Πρέπει να ολοκληρωθεί το εξάμηνο, καθώς οι περιφέρειες έχουν την αντίστοιχη χρηματοδότηση για να τα εντάξουν στα ΠΕΠ και να κυλήσει ομαλά αυτή η διαδικασία. Θα παρακαλούσα, επειδή δεν αφορά κυρίως το Υπουργείο Εργασίας, αλλά αφορά το Υπουργείο Οικονομίας, να ζητηθεί από τον κ. Σταθάκη να ανακληθεί η ανάκληση της απόφασης, γιατί πραγματικά θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα. Σας ευχαριστώ και εύχομαι στα άρθρα με τη συζήτηση να έχουμε περισσότερες συγκλίσεις απ' ό,τι διαφωνίες.
Ευχαριστούμε τον εισηγητή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ κ. Κεγκέρογλου. Έχει ζητήσει τον λόγο ο Υπουργός Επικρατείας για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς και τη Δίωξη του Οικονομικού Εγκλήματος κ. Νικολούδης. Προτού του δώσω, όμως, τον λόγο, θέλω να πω συναφώς με μία πρόταση που έγινε, απ' ό,τι ενημερώθηκα, από τον Αντιπρόεδρο της Βουλής κ. Λαμπρούλη. Είναι πράγματι ογδόντα τέσσερις οι εγγεγραμμένοι στον κατάλογο. Επομένως προτείνω να εφαρμόσουμε κατ' αρχάς το εξάλεπτο και στην πορεία το πεντάλεπτο, προκειμένου να μιλήσουν κατά το δυνατόν περισσότεροι. Θα λάβετε υπ' όψιν ότι μετά την ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής, που θα γίνει αύριο στις 12.00΄ η ώρα και αναμένεται να ολοκληρωθεί το αργότερο γύρω στις 13.30΄, θα μπούμε στις επόμενες δύο συνεδριάσεις που θα γίνουν εξακολουθητικά. Έτσι μπορώ, επίσης, να προτείνω στο Σώμα εκείνοι οι οποίοι δεν θα προλάβουν σε αυτό το περιθώριο να μιλήσουν επί της αρχής, να προτιμηθούν στην επί των άρθρων συζήτηση. Συμφωνεί το Σώμα με αυτήν την πρόταση;
Επομένως το Σώμα συνεφώνησε ομοφώνως. Ωραία, αυτό είναι ευχάριστο. Ελάτε, κύριε Νικολούδη.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι εκπρόσωποι, πήρα τον λόγο, πρώτον, για να περιγράψω τον σκοπό αυτού του υπό συζήτηση νομοσχεδίου και ειδικότερα των άρθρων 6 έως και 15. Θα το επιχειρήσω με τη μεγαλύτερη δυνατή συντομία, δεδομένου ότι θεωρώ πως είναι σε όλους σαφές ποιος είναι ο σκοπός αυτού του νομοσχεδίου και των συγκεκριμένων άρθρων. Δεύτερον, για να προσδιορίσω με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια και ευκρίνεια το νοηματικό περιεχόμενο κάποιων όρων που εμπεριέχονται στο κείμενο του νομοσχεδίου, πιστεύοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα δοθούν κάποιες εξηγήσεις και θα διευκολυνθεί η συζήτηση για τους επόμενους αγορητές, που θεωρώ ότι σε κάποια σημεία θα είναι περιττή η αναφορά τους μετά από τις διευκρινίσεις τις οποίες θα κάνουμε. Τρίτον, για να δώσω κάποιες απαντήσεις σε συγκεκριμένα ερωτήματα ή και αιτήματα που τέθηκαν κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην αρμόδια επιτροπή. Σκοπός του υπό συζήτηση νομοσχεδίου και των σχετικών άρθρων, λοιπόν, είναι η ενίσχυση της αποτελεσματικότητας στον αγώνα κατά της διαφθοράς και του οικονομικού εγκλήματος, τόσο στο πεδίο της πρόληψης όσο και στο πεδίο της καταστολής. Αυτό εκφράζεται με τον όρο «καταπολέμηση», ο οποίος εμπεριέχει και τις δύο παραπάνω έννοιες, δηλαδή και την έννοια της πρόληψης και την έννοια της καταστολής. Όπως πιθανότατα κάποιος θα παρατηρήσει, στο κείμενο του νομοσχεδίου γίνεται άλλοτε λόγος για διαφθορά και άλλοτε λόγος για οικονομικό έγκλημα. Εδώ θεωρώ πως είμαι υποχρεωμένος να κάνω κάποιους προσδιορισμούς του νοηματικού περιεχομένου αυτών των δύο όρων. Η αναφορά άλλοτε τους ενός όρου και άλλοτε του άλλου δεν έγινε τυχαία. Έγινε ακριβώς για λόγους συμβολικούς και, συγκεκριμένα, για να εξάρει την πρόθεση της Κυβέρνησης να καταπολεμήσει και τα δύο αυτά δεινά του δημόσιου βίου. Ωστόσο, από επιστημονική καθαρώς άποψη πρόκειται για το ίδιο εγκληματικό φαινόμενο, έστω και αν κάποιοι στη θεωρητική τους προσέγγιση θέλουν να λένε ότι μπορούν να διακρίνουν σαφώς τα όρια του ενός από το άλλο. Στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία η διαφθορά παγίως αναφέρεται ως οικονομικό έγκλημα των ευυπόληπτων προσώπων, το γνωστό «white - collar crime», δηλαδή το έγκλημα των φερόντων λευκό περιλαίμιο. Αλλά και στα καθ' ημάς η διαφθορά ως εγκληματολογική έννοια δεν περιορίζεται πλέον στις ατομικές περιπτώσεις των παλαιών υπηρεσιακών εγκλημάτων του Ποινικού Κώδικα - η γνωστή «δωροδοκία», «δωροληψία» στα άρθρα 235 και εξής του Ποινικού Κώδικα - αλλά περιλαμβάνει και άλλα φαινόμενα αθέμιτου πλουτισμού μέσω καταχρήσεων δημοσίων αξιωμάτων ή θέσεων, όπως για παράδειγμα το γνωστό «lobbying», το παράνομο πολιτικό χρήμα κ.λπ.. Πρόκειται, επομένως, για όψεις ενός και μόνο πολύμορφου και πολυδαίδαλου φαινομένου που περιγράφεται γενικόλογα ως οικονομικό έγκλημα κι αφορά την παραβίαση των όρων του «θεμιτώς συναλλάσσεσθαι», με σκοπό τον πορισμό παράνομου περιουσιακού οφέλους. Κατά συνέπεια η κάποια φαινομενική ασάφεια στη χρήση των όρων «διαφθορά» και «οικονομικό έγκλημα» αντανακλά απλώς την πραγματική εικόνα, την πραγματική ασάφεια, των παραπάνω εγκληματικών μορφών. Δεν φταίνε, λοιπόν, οι λέξεις που άλλοτε τις διατυπώνουμε έτσι κι άλλοτε αλλιώς. Αν κάτι φταίει - ή ψάχνουμε να βρούμε τι φταίει - είναι η πραγματική ασάφεια στην κοινωνική πραγματικότητα και στην εγκληματική πραγματικότητα που φέρει αυτές τις δύο εγκληματικές μορφές να συγχέονται και να συνδέονται πολλάκις. Κατά τη συζήτηση ενώπιον της αρμόδιας επιτροπής ζητήθηκε από διάφορες πλευρές να διασφαλιστεί ότι από τις διατάξεις του σχεδίου νόμου δεν θα αφήνεται οποιοδήποτε περιθώριο παρέμβασης της διοίκησης στο έργο και τις αρμοδιότητες των δικαστικών αρχών, κάτι που θα παραβίαζε καθ' οιονδήποτε τρόπο την κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα ανεξαρτησία τους. Προκειμένου να μην υπάρξει ούτε καν ίχνος ούτε υποψία τέτοιας πρόθεσης ή τέτοιας δυνατότητας, αναδιατυπώθηκε - και μάλιστα δύο φορές - το άρθρο 10 του σχεδίου νόμου. Και ειλικρινώς θα ήμουν έτοιμος να το διατυπώσω επτά φορές, αν χρειαζόταν, προκειμένου να μην υπάρξει η παραμικρή αμφιβολία. Αντίθετα, δεν δέχτηκα να αναδιατυπώσω τις διατάξεις του άρθρου 7 παράγραφος 1δ του σχεδίου νόμου και τις διατάξεις του άρθρου 13. Και θα επιχειρήσω να σας εξηγήσω - θεωρώ κατά τρόπο πειστικό - γιατί το αρνήθηκα. Ας δούμε, κατ' αρχάς, τις διατάξεις, για όσους τυχόν δεν ήταν στην αρμόδια επιτροπή, για να έχουν μια σαφή και πολύ ζωντανή εικόνα του τι λένε αυτές οι διατάξεις. Το άρθρο, λοιπόν, 7 παράγραφος 1δ του σχεδίου νόμου λέει τα εξής: «Η Γενική Γραμματεία για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς αίρει συγκρούσεις και επιλύει ζητήματα επικαλύψεων αρμοδιοτήτων μεταξύ υπηρεσιών ή φορέων που εμπλέκονται στην καταπολέμηση της διαφθοράς». Κάποιος θα μπορούσε να πει: «Μα, και οι εισαγγελείς εμπλέκονται στην καταπολέμηση της διαφθοράς. Άρα είναι ενδεχόμενο να αίρει συγκρούσεις και αυτών»; Εδώ θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω πλήρως με την οποιαδήποτε σκέψη ή υποψία. Οι φορείς είναι συγκεκριμένοι και μετρημένοι. Είναι η Εισαγγελία, είναι το Λιμενικό, η Αστυνομία, η Αστυνομία Οικονομικού Εγκλήματος, οι Υπηρεσίες Εσωτερικών Ελέγχων. Όλοι οι λοιποί φορείς, δηλαδή η Αστυνομία με το Λιμενικό, το Οικονομικό Έγκλημα με το ΣΔΟΕ, μπορεί να γίνει δεκτό ότι κάποια στιγμή έχουν σύγκρουση. Καμμία, μα καμμία από αυτές, δεν μπορεί να έχει σύγκρουση με τον εισαγγελέα. Ο ρόλος του εισαγγελέα στη χώρα μας είναι πολύ γνωστός. Δεν μπορούμε να νοήσουμε σε καμμιά περίπτωση ότι θα υπάρξει διαφωνία ή σύγκρουση αρμοδιοτήτων ανάμεσα στον εισαγγελέα και το ΣΔΟΕ, ανάμεσα στον εισαγγελέα και το Λιμενικό και ότι θα χρειαστεί σε αυτήν την περίπτωση η γενική γραμματεία να παρέμβει, για να άρει τις συγκρούσεις. Με ενδιαφέρει το ουσιαστικό και αυτό ήθελα να εξηγήσω στο Σώμα. Εξάλλου, δεν μπορώ παρά να παρατηρήσω ότι η ίδια ακριβώς διατύπωση, αγαπητέ κύριε Αθανασίου, υπάρχει στην υποπαράγραφο ΙΓ.2 εδάφια ε΄ και η΄ του ν. 4152/2013, στην οποία καθορίζονται οι αρμοδιότητες του εθνικού συντονιστή για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Βεβαίως, ουδέποτε υπήρξε κανένα πρόβλημα και προφανώς αυτή η ανάλογη συζήτηση έγινε όταν επρόκειτο να ψηφιστεί αυτός ο νόμος και απ' ό,τι είδα κανείς δεν ήγειρε την παραμικρή αμφισβήτηση αν αυτό μπορεί να γεννήσει ζητήματα που να άπτονται του ρόλου των εισαγγελέων. Παρακαλώ δείτε τα. Η συγκεκριμένη διάταξη είναι ακριβώς - κατά γράμμα - το ίδιο με αυτό. Ας δούμε τώρα το άρθρο 12, παράγραφος 1α του σχεδίου νόμου, στο οποίο προβλέπεται ότι ο Υπουργός Επικρατείας καταρτίζει συντονισμένα προγράμματα δράσης και ελέγχει την υλοποίησή τους από τους ελεγκτικούς και διωκτικούς μηχανισμούς και τα σώματα της Διοίκησης. Πέρα από το σαφές λεκτικό, ότι πρόκειται για μηχανισμούς και σώματα της διοίκησης, που, κατά τη γνώμη μου, δεν αφήνουν καμμιά αμφιβολία - μιλάμε για ελεγκτικούς μηχανισμούς, διωκτικούς μηχανισμούς και σώματα της διοίκησης, το «διοίκησης» αναφέρεται σε όλα αυτά - θα ήθελα να παρατηρήσω και κάποια παραπέρα στοιχεία. Ο εισαγγελέας, αγαπητοί κύριοι και κυρίες, δεν είναι σε καμμία περίπτωση μηχανισμός. Δεν μπορεί να νοήσει κανένας τον εισαγγελέα ως μηχανισμό. Η εισαγγελική αρχή είναι οργανωμένη κατά το ατομικό σύστημα και αυτό έχει καταστεί περισσότερο και από σαφές από την εποχή του Ζησιάδη και του Μπουρόπουλου ήδη. Άρα όταν ο Υπουργός λέει ότι απευθύνεται σε μηχανισμούς, σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι απευθύνεται στον εισαγγελέα. Κατά συνέπεια η άρνησή μου να προβώ στην οποιαδήποτε τροποποίηση δεν είχε κανένα άλλο λόγο ούτε κανενός είδους πείσμα, βεβαίως. Δεν είναι εδώ ο χώρος όπου κανένας θα προβάλει τα πείσματά του. Απλώς θεωρώ ότι για κάτι που είναι απολύτως σαφές, αν θέλεις να επιχειρήσεις να το διευκρινίσεις, επιτυγχάνεις ακριβώς το αντίθετο πράγμα, διότι δημιουργείς μια τεχνητή σύγχυση. Γι' αυτό αρνήθηκα παντοιοτρόπως. Ελπίζω τα επιχειρήματά μου να έπεισαν και να ήραν τις οποιεσδήποτε αμφιβολίες. Θα ήταν λάθος να επιχειρούσα οποιαδήποτε διευκρίνιση επάνω σε αυτά τα δύο στοιχεία. Τέλος, θέλω να αναφερθώ σε ένα θέμα για το οποίο έχω μια ευαισθησία και υποθέτω ότι όλοι μπορείτε εύκολα να το καταλάβετε. Ρωτήθηκα κατά τη συζήτηση ενώπιον της επιτροπής - και μάλιστα ρωτήθηκα ευθέως - για ποιον λόγο καταργείται ο Τέντες. Αυτή ήταν η ερώτηση κατά λέξη. Θα επιχειρήσω, λοιπόν, ευθέως να σας δώσω μια απάντηση. Ο κ. Τέντες είναι εξαίρετος επιστήμων, υπήρξε εξαίρετος δικαστικός λειτουργός και είναι εξαίρετος άνθρωπος. Δεν έχω μάλιστα κανένα πρόβλημα να πω ότι υπηρέτησε κατά τρόπο εξαίρετο και τον θεσμό του εθνικού συντονιστή. Εκείνος που απεδείχθη ανεπαρκής να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τα κρίσιμα ζητήματα της διαφθοράς δεν είναι ο κ. Τέντες, αλλά ο θεσμός ο ίδιος του Εθνικού Συντονιστή κατά της Διαφθοράς και αυτό για έναν πολύ απλό, αλλά και πολύ σημαντικό λόγο. Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι εκπρόσωποι, ο θεσμός αυτός δεν είχε επιχειρησιακές αρμοδιότητες. Δεν είχε τον επιχειρησιακό έλεγχο των επιμέρους ελεγκτικών και διωκτικών μηχανισμών και υπηρεσιών. Αν δεν υπάρχουν οι αρμοδιότητες αυτές, δεν είναι δυνατόν να γίνεται λόγος καν για ύπαρξη αποτελεσμάτων στην πάλη κατά της διαφθοράς. Ο θεσμός του εθνικού συντονιστή, έτσι όπως λειτούργησε το σύντομο χρονικό διάστημα, παρ' όλες τις φιλότιμες προσπάθειες του κ. Τέντε - το επαναλαμβάνω και τελειώνω με αυτήν την αναφορά στο πρόσωπο - είναι η «αγιαστούρα» με την οποία επιδιώκαμε να απαλλάξουμε το δημόσιο χώρο από τα τρωκτικά. Είναι, κατά τη γνώμη μου, η χαρά των λυμεώνων του δημόσιου χρήματος να έχουν τέτοιους θεσμούς, που φαίνονται δήθεν ότι τους βάζουμε για να αντιπαλέψουμε τη διαφθορά, αλλά στην ουσία δεν είναι τίποτα άλλο παρά η «αγιαστούρα»! Η διαφθορά, αγαπητοί και αξιότιμοι κύριοι εκπρόσωποι, δεν γίνεται με αγιαστούρες! Η διαφθορά θέλει αγώνα. Δεν γίνεται με ασκήσεις προσκόπων. Είναι γνωστό σε όλους μας ότι για να διώξεις τα ποντίκια, καλός είναι ο αγιασμός. Σε κάθε περίπτωση, όμως, χρειάζεσαι και μια γάτα. Και η «γάτα» και προβλέπεται και παρέχεται με το συζητούμενο σχέδιο νόμου και δεν είναι τίποτε άλλο από την παροχή επιχειρησιακής αρμοδιότητας που θα επιτρέπει την επιχειρησιακή δράση σε εκείνον και εκείνους που θα κληθούν να ενεργοποιήσουν και να λειτουργήσουν τους επιμέρους θεσμούς και φορείς. Το τελευταίο σημείο στο οποίο θα ήθελα να αναφερθώ είναι πως είναι γνωστό σε όλους σας ότι εγώ δεν έχω την κοινοβουλευτική ιδιότητα. Aυτό με κάνει χωρίς υποκρισία να αισθάνομαι ότι οφείλω αυξημένο και ιδιαίτερο σεβασμό σε όσους την έχουν αυτήν την κοινοβουλευτική ιδιότητα. Έχω επιβάλει στον εαυτό μου την υποχρέωση για όσο διάστημα θα είμαι Υπουργός και θα εμφανίζομαι ενώπιον του Κοινοβουλίου να αποφύγω συστηματικά κάθε είδος αντιπαράθεσης. Θα ήθελα, λοιπόν, εκ προοιμίου να δηλώσω ότι όποια διαφωνία πρόκειται να διατυπώσω, και σήμερα και όποτε άλλοτε μου δοθεί η ευκαιρία και η τιμή να είμαι ενώπιόν σας, δεν έχει την έννοια αντιπαράθεσης. Είναι απλώς μία διατύπωση διαφορετικής άποψης. Μετά απ' αυτόν τον σύντομο πρόλογο θα ήθελα να απευθυνθώ στην αξιότιμη κ. Μανωλάκου, την Εκπρόσωπο του ΚΚΕ, την οποία δύο φόρες άκουσα να λέει: «Δεν πάει να φτιάξετε Γενική Γραμματεία για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς, δεν πάει να φτιάξετε ό,τι θεσμούς θέλετε, η διαφθορά δεν πρόκειται να καταπολεμηθεί! Η διαφθορά θα καταπολεμηθεί, μόνο όταν θα πάψει να υπάρχει το καπιταλιστικό σύστημα». Δεν έχω, αγαπητή κυρία, καμμία διάθεση σε πολιτικό επίπεδο να αντιπαρατεθώ μαζί σας για το εάν η διαφθορά εξαρτάται από την ύπαρξη του καπιταλιστικού συστήματος στο οικονομικό πεδίο, παρ' ότι έχω κάποιες σκέψεις ότι δεν είναι αποκλειστικό φαινόμενο μόνο του καπιταλιστικού συστήματος. Και σε άλλα, μη καπιταλιστικά συστήματα, υπήρξε διαφθορά απ' όσο γνωρίζω. Ωστόσο, δεν είναι το πεδίο στο οποίο θέλω να διατυπώσω αντίθετη άποψη με τη δική. Έμεινα με το ερώτημα. Δηλαδή, τι μου λέτε αγαπητή και αξιότιμη κυρία; Επειδή δεν μπορούμε να αλλάξουμε το καπιταλιστικό σύστημα, θα πρέπει να σηκώσουμε τα χέρια ψηλά στον αγώνα κατά της διαφθοράς; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Η απάντηση μου - ας μου επιτραπεί πάντα στο ίδιο πλαίσιο - είναι όχι. Εμείς είμαστε εδώ για να αγωνιστούμε κατά της διαφθοράς, άσχετα με το ποιο είναι το κοινωνικοπολιτικοοικονομικό σύστημα, στο οποίο μέσα κινούμαστε και υπάρχουμε. Και κάτι ακόμα, που - παρακαλώ - ας μην εκληφθεί ως μεγαλοστομία. Δεν είμαστε εδώ μόνο για να παλέψουμε. Είμαστε για να νικήσουμε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και εφόσον μας δοθεί ο αναγκαίος χρόνος, σας διαβεβαιώ, έχοντας πλήρη συνείδηση του βάρους που έχει μία διαβεβαίωση αυτού του είδους, πως δεν μπορώ να υποσχεθώ ότι θα κάνουμε αυτόν τον κόσμο, αυτήν τη χώρα παράδεισο. Όμως, αν μας δοθεί λίγος χρόνος, αυτή η χώρα στο συγκεκριμένο τομέα, στον τομέα της διαφθοράς, θα είναι μία άλλη χώρα! Και θα μου το θυμηθείτε. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό.
Κυρία Πρόεδρε, επί προσωπικού θα ήθελα τον λόγο.
Κυρία Μανωλάκου, θέλετε τον λόγο επί προσωπικού;
Μάλιστα, κυρία Πρόεδρε.
Δεν νομίζω ότι υπήρξε προσωπική προσβολή, αλλά επειδή αναφέρθηκε ο κύριος Υπουργός στην ομιλία σας, έχετε τον λόγο.
Οφείλω να διευκρινίσω ότι το ΚΚΕ παλεύει κατά της διαφθοράς και των διεφθαρμένων πολιτικών. Πολιτικών - όχι ανθρώπων - και πολιτικών που γεννάνε διαφθορά. Είμαστε πολύ καθαροί και με συγκεκριμένα παραδείγματα. Όταν στους εφοπλιστές δίνονται φοροαπαλλαγές προκλητικές και την ίδια στιγμή πεινάει κόσμος, αυτή είναι διεφθαρμένη πολιτική! Με αυτήν την έννοια τέτοια πολιτική δεν πάει να κυνηγήσει καμμία επιτροπή, καμμία γραμματεία κατά της διαφθοράς. Άρα απ' αυτήν την άποψη, κύριε Υπουργέ, θα πρέπει να πάρετε υπ' όψιν και τη θέση του ΚΚΕ. Γιατί όταν υπάρχει φοροαπαλλαγή στον εφοπλιστή και την ίδια φοροαπαλλαγή δεν την έχει ο απλός άνθρωπος, τότε αυτό είναι πρόκληση και σήψη! [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε. Σε ό,τι αφορά τα άλλα συστήματα, ναι, διαφθορά υπήρξε και σε αυτές τις χώρες που προσπάθησαν να οικοδομήσουν τον σοσιαλισμό. Όμως, πότε υπήρξε και μάλιστα αυξημένη; Όταν πήγαν να αντιγράψουν καπιταλιστικές δομές. Γι' αυτό ακριβώς το καπιταλιστικό σύστημα είναι σύμφυτο με τη διαφθορά.
Ευχαριστούμε την κ. Μανωλάκου. Τον λόγο έχει ζητήσει ο Υπουργός Εργασίας κ. Πάνος Σκουρλέτης. Κύριε Υπουργέ, θέλετε τον λόγο για παρέμβαση ή για ομιλία;
Για παρέμβαση.
Δηλαδή, θέλετε το πεντάλεπτο που δικαιούστε ανά πάσα στιγμή.
Ακριβώς.
Μπορώ να έχω το λόγο επί του Κανονισμού, κυρία Πρόεδρε;
Δεν έχετε τον λόγο, κύριε Κουτσούκο. Έχω δώσει τον λόγο στον Υπουργό. Θα σας δώσω τον λόγο μετά. Κύριε Σκουρλέτη, ορίστε, έχετε τον λόγο.
Παίρνω τον λόγο, γιατί θέλω να κάνω μία διευκρίνιση. Είπε πριν ο κ. Κεγκέρογλου ότι έχει υπάρξει απόφαση ανάκλησης από το Υπουργείο Ανάπτυξης και τον κ. Σταθάκη σε σχέση με τις δομές φτώχειας. Σας πληροφορώ ότι δεν έχει γίνει καμμία τέτοιου είδους κίνηση. Άρα δεν συντρέχει και κανένας λόγος «ανάκλησης της ανάκλησης», όπως χαρακτηριστικά είπε. Εκείνο το οποίο έχει γίνει είναι ότι έχει υπάρξει μία τροποποίηση των τεχνικών δελτίων, έτσι ώστε να έχουμε όλα τα πλήρη στοιχεία, που θα μας βοηθήσουν σε έναν επανασχεδιασμό, για να επεκταθεί και να συνεχιστεί η λειτουργία. Το ένα ζήτημα είναι αυτό. Το δεύτερο ζήτημα που θα ήθελα, επ' ευκαιρία, να σχολιάσω είναι κάτι το οποίο τελικά, παρ' όλο που έχει τεθεί και εισηγητικά σαν ερώτημα, δεν έχει απαντηθεί. Ακούγεται και ξανακούγεται η ανάγκη να επεκταθεί το πρόγραμμα για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Βεβαίως, στο πολύ κρίσιμο ερώτημα γιατί εσείς δεν πήρατε καμμία πρόνοια, γιατί δεν εγγράψατε το αντίστοιχο ποσό στον προϋπολογισμό που τρέχει δεν μας έχετε απαντήσει. Θέλω να αναφερθώ και σε ένα τρίτο ζήτημα. Όσον αφορά όλο αυτό το πλέγμα των επιδοτούμενων προγραμμάτων, εμείς δεν θέλουμε να το αφήσουμε να λειτουργεί ως έχει. Προφανώς αντιλαμβανόμαστε τις πιεστικές ανάγκες των ανέργων και της ελληνικής κοινωνίας σήμερα, αλλά καταλάβετέ το ότι όταν δίνονται, για παράδειγμα, 100 ευρώ δεν μπορεί να πηγαίνουν 25 ή 20 ευρώ στον άνεργο και όλα τα υπόλοιπα να χάνονται σε ένα κύκλωμα εκμετάλλευσης αυτού όλου του πλέγματος και του μηχανισμού. Κατά συνέπεια εμείς θα το επανασχεδιάσουμε, έτσι ώστε να έχουμε όσον το δυνατόν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα των κάθε είδους προγραμμάτων από τα ευρωπαϊκά ταμεία, γιατί μας ενδιαφέρει στο τέλος αυτής της διαδικασίας να μένουν θέσεις εργασίας και όχι απλώς και μόνο να έχουμε μια ανακύκλωση της ανεργίας. Σας ευχαριστώ.
Τώρα μπορώ να έχω τον λόγο επί του Κανονισμού, κυρία Πρόεδρε;
Ευχαριστούμε τον κ. Σκουρλέτη. Κύριε Υπουργέ, επί τη ευκαιρία, θέλω να σας υπενθυμίσω να προγραμματίσετε μέχρι αύριο νωρίς το απόγευμα να μας εκθέσετε τους λόγους της τροπολογίας που έχετε καταθέσει, ώστε να αποφανθεί το Σώμα για την παραδοχή της ή μη.
Το έχω υπ' όψιν μου. Θα κάνω μία βασική παρέμβαση, για να σας το πω.
Σύμφωνοι. Ο κ. Κουτσούκος έχει ζητήσει τον λόγο ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Θέλετε την δευτερολογία σας, κύριε Κουτσούκο; Γιατί έχετε παρέμβει αρκετές φορές. Δεν τις έχω προσμετρήσει, αλλά για να σεβαστούμε και τους Βουλευτές που περιμένουν να ξεκινήσουν να μιλούν, θα πρέπει πια να μπούμε σε μια κανονικότητα, την οποία και εσείς επικαλείστε. Θέλετε να μας πείτε με ποια διαδικασία;
Με την ίδια διαδικασία που εσείς ως Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος και εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ παίρνατε κάθε φορά το λόγο επί της διαδικασίας. Με τον ίδιο τρόπο.
Με ποια διαδικασία; Αν επικαλείστε κάτι, πρέπει να το πείτε.
Υπάρχει άρθρο στον Κανονισμό που λέει ότι οι Υπουργοί θα μιλούν μετά τους έξι πρώτους Βουλευτές. Επειδή, λοιπόν, έχουμε δεκατέσσερις Υπουργούς που υπογράφουν και ογδόντα τέσσερις Βουλευτές, αν συνεχιστεί - εγώ δεν παρενέβην, όταν μίλησε ο κ. Νικολούδης, ο οποίος ως εξωκοινοβουλευτικός δήλωσε ότι σέβεται και το Κοινοβούλιο - με αυτόν τον τρόπο η συζήτηση, δεν πρόκειται να μιλήσει κανένας συνάδελφος. Σας καλώ, λοιπόν, να παρακαλέσετε τους Υπουργούς να εφαρμόσουν τον Κανονισμό. Αυτό είπα. Αφαιρέστε το από τον χρόνο μου!
Κύριε Κουτσούκο, καλό είναι αυτές οι παραινέσεις πάντως να έρχονται από τους μη ομιλήσαντες και όχι από τους πολλάκις ομιλήσαντες. Εισερχόμαστε στον κατάλογο των ομιλητών. Καλώ στο Βήμα τον πρώτο ομιλητή, τον κ. Αθανάσιο Παπαδόπουλο. Έχετε τον λόγο για έξι λεπτά, κύριε συνάδελφε.
Τα πρώτα μέτρα για την αντιμετώπιση της εξαθλίωσης ευρύτατων κοινωνικών στρωμάτων στην πενταετία της νεοφιλελεύθερης μνημονιακής βαρβαρότητας στην Ελλάδα, δεν εξαφανίζουν, αγαπητοί συνάδελφοι, τη φτώχεια, ούτε καν την ακραία φτώχεια. Απλά ανακουφίζουν, αλλά να μην το υποτιμάμε. Γιατί, ταυτόχρονα με τα συγκεκριμένα μέτρα, κινητοποιούν τις δομές της κοινωνίας της αλληλεγγύης, από τα δίκτυα χωρίς μεσάζοντες μέχρι τα κοινωνικά ιατρεία, τα κοινωνικά φαρμακεία, τις παρεμβάσεις της Εκκλησίας και πολλές άλλες παρεμβάσεις ανθρωπιστικού χαρακτήρα, στις συνθήκες που ζούμε. Προσωπικά, θα ήμουν ευτυχής αν η Κυβέρνηση την οποία στηρίζω θα μπορούσε να διαβεβαιώσει ότι μία υπερχρεωμένη χώρα, η οποία υπόκειται σε εκβιασμούς για να εξυπηρετήσει ένα δανεισμό, ο οποίος περιλαμβάνει και τη στρεβλή καπιταλιστική ανάπτυξη και την ανελέητη δημοσιονομική πειθαρχία, τη λιτότητα υπέρ των πλουσίων και τη συντήρηση της αθλιότητας του πελατειακού κράτους και τη διαπλεκόμενη διαφθορά, δεν θα έχει άστεγους να κοιμούνται σε παγκάκια ή σε εσοχές, δεν θα έχει πεινασμένους που να αναγκάζονται να μιμηθούν το Γιάννη Αγιάννη ή να λιποθυμούν στα σχολεία, δεν θα έχει φοιτητές που να αναγκάζονται να ανάβουν μαγκάλι να ζεσταθούν ή οικογένειες με κομμένο ρεύμα. Θα ήμουν, ακόμη, ευτυχής εάν η κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας μπορεί να μας πει - νομίζω ότι μπορεί να μας διαβεβαιώσει η κ. Φωτίου - ότι η Κυβέρνηση μπορεί να κατορθώσει να μετατρέψει την Ελλάδα σε μία κανονική ευρωπαϊκή χώρα, που εφαρμόζει το χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ενωμένης Ευρώπης για το δικαίωμα στην τροφή ή στη στέγαση, στην ενέργεια, στην υγεία, στα δημόσια αγαθά. Το ΚΚΕ ισχυρίζεται ότι τα μέτρα είναι ψίχουλα, φύκια για μεταξωτές κορδέλες, διαφημιστική απάτη και ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν στοχεύει στην ανατροπή του καπιταλισμού, που είναι υπεύθυνος για τη φτώχεια και για τις κοινωνικές ανισότητες. Νομίζω ότι κάνει λάθος. Τα μέτρα συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της ακραίας φτώχειας. Επιπλέον έχουν συμβολικό χαρακτήρα και βαρύτητα. Δείχνουν τον δρόμο για μία κοινωνία χωρίς φτωχούς και πλούσιους, χωρίς ταξικούς ανταγωνισμούς, χωρίς εκμετάλλευση και αλλοτρίωση, σε μία κοινωνία ανθρώπινης χειραφέτησης και είναι σημαντική πολιτική παρέμβαση μέσα στις συνθήκες που γίνεται. Πριν από λίγο ακούσατε τον Υπουργό, τον κ. Βούτση, να λέει για τους εκβιασμούς που διαπιστώνουμε ότι γίνονται τώρα και παράλληλα, ακόμα και τα τεχνικά κλιμάκια των δανειστών - και όχι μόνο ο κ. Ντράγκι ή ο Σόιμπλε - επιμένουν να αποδείξουμε ότι υλοποιούμε τα κριτήρια της πέμπτης αξιολόγησης του τρέχοντος προγράμματος και όχι αυτά των επτά μεταρρυθμίσεων, που συμφωνήθηκαν στις 20 Φλεβάρη. Θέλουν, δηλαδή, να εφαρμόσουμε τα δεκαεννιά προαπαιτούμενα, ομαδικές απολύσεις, lockout, περικοπές στις συντάξεις κ.λπ. Το τραγικό είναι ότι θέλουν να υποθηκεύσουν και τα μελλοντικά έσοδα που θα έχει η Τράπεζα της Ελλάδας. Κι αν το ΚΚΕ κάνει κριτική από τη σκοπιά ενός δογματικού αντικαπιταλισμού, που δεν κατανοεί ότι για να φτάσουμε στην κοινωνία των ελεύθερων και ίσων παραγωγών, χρειάζεται μία στρατηγική που να οδηγεί σε ανατροπές των συσχετισμών και στην παρούσα ιστορική φάση, η κριτική της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και ορισμένων άλλων, νομίζω ότι είναι προκλητική. Γνωρίζουν πάρα πολύ καλά - γιατί επισημαίνουν ότι δίνονται λίγα χρήματα - ότι θα είχαμε μια άλλη δυνατότητα χρηματοδότησης, με όρους, όμως, υποταγής και ταπείνωσης, που δεν πρόκειται να το κάνει αυτή η Κυβέρνηση. Είναι διπλά προκλητικό, γιατί ισχυρίζονται ότι μοίρασαν κοινωνικό πλεόνασμα, κινήθηκαν στη λογική του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος και άφησαν την Ελλάδα όρθια. Για τα πρώτα δώδεκα να απαντήσεις. Για το εάν η Ελλάδα είναι όρθια είναι αποκαλυπτική η συνολική εικόνα που έχουμε. Μια ομάδα εργασίας, που συγκροτήθηκε με την ευθύνη του Αναπληρωτή Υπουργού Υγείας και συγκέντρωσε στοιχεία από την ΟΕΝΓΕ, τις ενώσεις νοσοκομειακών γιατρών, τις διοικήσεις νοσοκομείων, μας οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μία τραγική πραγματικότητα η οποία πρέπει να αντιμετωπιστεί κατεπειγόντως παράλληλα με τα πρώτα μέτρα που λαμβάνει η Κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής τραγωδίας. Νομίζω ότι αυτό που προσλαμβάνουμε σήμερα ως τραγική υποστελέχωση των δημόσιων νοσοκομείων - ειδικά αυτών που βρίσκονται στις δυσπρόσιτες περιοχές, στα νησιά, στις περιφέρειες της χώρας - σε ιατρικό, νοσηλευτικό, εργαστηριακό προσωπικό - που παρουσιάζει μια εικόνα αθλιότητας - με εκρηκτικές ελλείψεις, επικίνδυνες και ένοχες για την κακή πορεία αντιμετώπισης των προβλημάτων υγείας πάρα πολλών ανθρώπων, οφείλουμε να το αντιμετωπίσουμε τώρα και να κάνουμε κάθε τι, πείθοντας και τα Υπουργεία Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Οικονομικών ότι η αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης - δηλαδή τα μέτρα τα οποία θα λάβουμε για την ανόρθωση του δημόσιου συστήματος υγείας σε αυτήν την κρίσιμη φάση που οι φτωχοί δεν έχουν να πληρώνουν και που το δημόσιο σύστημα υγείας ανοίγει σε όλους, ασφαλισμένους, ανασφάλιστους - πρέπει να εξασφαλίζει όλες εκείνες τις δομές που μπορούν να λένε ότι η Ελλάδα έχει μια αξιοπρεπή παρέμβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας της. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Παπαδόπουλο. Τον λόγο έχει ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Η ώρα είναι 22.20΄, στις 18.00΄ η ώρα έπρεπε να ξεκινήσει η συνεδρίαση και είμαι ο δεύτερος εγγεγραμμένος στον κατάλογο ομιλητής. Όπως αντιλαμβάνεστε εάν δεν βρούμε κάποιον τρόπο να συνεννοηθούμε καλύτερα σε αυτήν την Αίθουσα, σε λίγο καιρό οι Βουλευτές απλά δεν θα προλαβαίνουν να μιλήσουν. Έχετε βάλει όριο τη δωδεκάτη μεσημβρινή αύριο για να γίνει η ονομαστική ψηφοφορία και μετά να μπούμε στην επί των άρθρων συζήτηση. Αυτό σημαίνει ότι πολύ λίγοι συνάδελφοι θα τοποθετηθούν επί της αρχής. Και αυτό είναι ένα πρόβλημα του Κοινοβουλίου. Έρχομαι λίγο στη συζήτηση του παρόντος νομοσχεδίου. Κατ' αρχάς χαίρομαι που είναι ακόμα εδώ ο κ. Βούτσης για να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα. Στις 20 Φεβρουαρίου η δική σας Κυβέρνηση υπέγραψε μία συμφωνία στο Eurogroup. Η Κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, η κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας, η «πρώτη φορά Αριστερά» έβαλε φαρδιά πλατιά υπογραφή σε μία συμφωνία. Αυτήν τη συμφωνία κακώς, κάκιστα δεν την έχετε φέρει στη Βουλή για να τα συζητήσουμε. Γιατί, εάν την είχατε φέρει στη Βουλή να τη συζητήσουμε, πιθανόν να είχαμε προλάβει τις σημερινές εξελίξεις. Αποφασίσατε να πάρετε όλη την ευθύνη πάνω σας. Σε αυτήν τη δική σας συμφωνία, κύριε Βούτση, εσείς έχετε υπογράψει - γιατί ωραία είναι τα κολοκοτρωνέικα, αλλά να δούμε τι έχετε υπογράψει - ότι δεσμεύεστε, εσείς, ο Αλέξης Τσίπρας και η Κυβέρνησή του ότι δεν θα προχωρήσει σε καμμία μονομερή ενέργεια και επίσης εσείς, η κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας έχετε υπογράψει ότι θα φέρετε μέτρα μόνο εφόσον έχετε βρει δημοσιονομικά ισοδύναμα. Αυτά έχετε υπογράψει εσείς. Εμείς ως Νέα Δημοκρατία ψηφίζουμε επί της αρχής το νομοσχέδιο. Το ψηφίζουμε με την καλή πίστη ότι εσείς που φέρνετε αυτή τη συμφωνία και που έχετε την ευθύνη να την υλοποιήσετε έχετε κάνει τις αναγκαίες εκείνες συνεννοήσεις, ώστε να μην αποτελούν όλα αυτά τα οποία ψηφίζουμε εδώ λόγους διακοπής χρηματοδοτήσεως της χώρας. Διότι, πάλι η δική σας Κυβέρνηση, ο Κυβερνητικός σας Εκπρόσωπος και σε σημερινές του δηλώσεις είπε ότι θα ήταν καταστροφή να μη συνεχιστεί η χρηματοδότηση της χώρας. Άρα για να είμαστε όλοι συνεννοημένοι, την ευθύνη για οτιδήποτε συμβαίνει την έχετε αποκλειστικά εσείς. Εμείς ψηφίζουμε το νομοσχέδιο καλή τη πίστη. Μην γελάτε, μην γελάτε καθόλου.
Και εσείς το ψηφίζετε;
Πειθαρχώ στο κόμμα μου. Διότι η εντολή που λάβατε από τον ελληνικό λαό στις 25 Ιανουαρίου είναι να βρείτε λύση εντός του ευρώ. Και ακούστε τι ζούμε σήμερα: Ο κ. Ντάισελμπλουμ - ο οποίος δεν είναι κανένας περαστικός, είναι ο Πρόεδρος του Eurogroup με τον οποίο εσείς κάνετε διαπραγματεύσεις και κλείσατε συμφωνία - είπε ότι εξετάζεται το σενάριο της Κύπρου για την Ελλάδα. Δεν θυμάμαι να έδωσε κανένας Έλληνας πολίτης την έγκρισή του στην Κυβέρνησή σας για να έχουμε κλειστές τράπεζες και κούρεμα καταθέσεων. Γιατί αυτό είναι το σενάριο της Κύπρου για όσους δεν το ξέρουν. Επίσης, για να είμαστε όλοι καθαροί και συνεννοημένοι μέσα σε αυτήν την Αίθουσα, σε κανένα σημείο της προεκλογικής εκστρατείας δεν είχε πει ο κ. Αλέξης Τσίπρας ότι μπορεί να βρεθούμε με εσωτερική στάση πληρωμών, όπως αυτή που ζούμε σήμερα. Γιατί άκουσα τον προηγούμενο συνάδελφο στο Βήμα που έκλεισε με την ανησυχία του για το δημόσιο σύστημα υγείας. Ξέρετε ποια είναι η πραγματικότητα του δημοσίου συστήματος υγείας; Νοσοκομείο «Παπαγεωργίου», σήμερα. Το λέω για τους Βουλευτές Θεσσαλονίκης. Δεν πληρώνει ο ΕΟΠΥΥ τα χρωστούμενα στο Νοσοκομείο «Παπαγεωργίου», αγαπητέ κ. Αμανατίδη - εμένα με βρήκε ο σύλλογος των εργαζομένων του νοσοκομείου - που έπρεπε να δώσει στις αρχές Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου. Χρησιμοποιήσαν τα χρήματα του Ιανουαρίου και του Φεβρουαρίου για τους προμηθευτές για να πληρώσουν μισθούς και συντάξεις. Δεν έχουν άλλα χρήματα για να πληρώσουν καν μισθούς και συντάξεις τον επόμενο μήνα.
Τις συντάξεις; Copy - paste είναι αυτό;
Μισθούς. Και λέω «συντάξεις». Μισθούς των εργαζομένων. Ήδη μία εταιρεία έκανε κατάσχεση για 2,5 εκατομμύρια. Μη γελάτε καθόλου. Αν κλείσει το Νοσοκομείο «Παπαγεωργίου», μην γελάτε καθόλου, κύριε Φίλη.
Με τα λάθη σας γελάμε.
Μία εταιρεία έκανε κατάσχεση στο νοσοκομείο προ ολίγων ημερών και το Νοσοκομείο «Παπαγεωργίου» κινδυνεύει επί της κυβερνήσεως κοινωνικής σωτηρίας και ενώ εδώ ψηφίζονταν νομοσχέδια για την ανθρωπιστική κρίση, στις επόμενες είκοσι ημέρες να έχει κλείσει.
Άλλη μια εκδοχή των ΑΤΜ είναι αυτό. Από τρομοκρατία σε τρομοκρατία πηγαίνετε.
Άρα, λοιπόν, κύριε Βούτση κάνετε εσωτερική στάση πληρωμών. Γιατί τι έχετε κάνει; Για να πληρώνετε τις δόσεις στους δανειστές και να μην χρεοκοπήσει η χώρα, κατά τη ρήση του κ. Βαρουφάκη «θα στύψουμε την πέτρα και θα βγάλουμε αίμα για να πληρώσουμε τους δανειστές μας». Εάν είχε πει οποιοσδήποτε από τη Νέα Δημοκρατία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, τη φράση «θα στύψουμε την πέτρα για να βγάλουμε αίμα και να πληρώνουμε τους δανειστές μας», θα είχαν πέσει και οι οροφές εδώ. Εν πάση περιπτώσει, το είπε ο κ. Βαρουφάκης. Στύβει, λοιπόν, ο κ. Βαρουφάκης την πέτρα. Ποια δηλαδή; Τα ταμειακά διαθέσιμα των ασφαλιστικών ταμείων, των νοσοκομείων, των οργανισμών. Με αυτά πληρώνει τους δανειστές μας, αλλά κάνει εσωτερική στάση πληρωμών. Και έρχεται τώρα εδώ ο κ. Βούτσης και μας λέει «δεν υποχωρούμε». Μάλιστα, πολύ ωραία. Η ευθύνη είναι όλη σε εσάς, οι οποίοι θέλατε και να την πάρετε κιόλας, οι οποίοι είχατε και σχέδιο μάλιστα. Αδημονούσατε να πάρετε την εξουσία. Θέλατε να ρίξετε την κυβέρνηση Σαμαρά οπωσδήποτε, μην τυχόν και χάσει η Βενετιά βελόνι. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό ανοχή ζητώ, κυρία Πρόεδρε. Άρα για να το συγκεφαλαιώσουμε, οφείλατε να έχετε φέρει εδώ τη συμφωνία που υπογράψατε για να ξέρουμε τους όρους. Δεν το κάνατε. Κυβερνάτε μόνοι σας εν κρυπτώ και παραβύστω. Δεν μας είχατε ενημερώσει για το αν όλα αυτά τα συζητούσατε με τους Ευρωπαίους εταίρους. Ξαφνικά μαθαίνουμε από την άλλη πλευρά ότι το θεωρούν μονομερή ενέργεια και εμείς είμαστε, ως Εθνική Αντιπροσωπεία, στο σκοτάδι. Η ευθύνη είναι όλη σε εσάς. Και για να κλείσω, επειδή ακούω διάφορα σχόλια για τις μεγάλες επιτυχίες να μετονομάσετε την τρόικα σε θεσμούς και διάφορα τέτοια. Θα μπείτε σε όλα τα blogs να δείτε τη σημερινή δήλωση της Άνγκελα Μέρκελ, της Καγκελαρίου που πάει να συναντήσει ο Πρωθυπουργός στο Βερολίνο τη Δευτέρα. Τι είπε στους Βουλευτές της η Άνγκελα Μέρκελ; Ακούστε τη φρασεολογία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί ο κόσμος το έχει τούμπανο και εσείς κρυφό καμάρι: «Η συνάντηση με τον Αλέξη Τσίπρα ουδόλως μειώνει τη σημασία της αξιολογήσεως της Ελλάδας από την τρόικα». Τώρα πώς γίνεται η Καγκελάριος Μέρκελ, την οποία πάει να συναντήσει ο κ. Τσίπρας, να λέει στους Βουλευτές της ότι περιμένει την αξιολόγηση της τρόικας, την ίδια τρόικα που εσείς σκοτώσατε και καταργήσατε, αυτό μόνο εσείς και η κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας το ξέρει. Ως προς το νομοσχέδιο τα έχουμε πει και στην επιτροπή, κύριε Υπουργέ. Ένα νομοσχέδιο το οποίο στηρίζεται σε κοινές υπουργικές αποφάσεις, οι οποίες με βάση τον ρυθμό που κυβερνάτε θα κάνουν έναν χρόνο τουλάχιστον να εκδοθούν, είναι το λιγότερο κοροϊδία. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Γεωργιάδη. Μιλήσατε επτά λεπτά και σαράντα πέντε δευτερόλεπτα.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης κ. Βούτσης έχει τον λόγο.
Προφανώς όχι επί προσωπικού, παρ' ότι με ονομάτισε ο κ. Γεωργιάδης πάρα πολλές φορές, ενδεχομένως θεωρώντας ότι θα του έκανα μία διακοπή τότε. Τώρα, όμως, επειδή μιλάμε σοβαρά, θα πω ότι πραγματικά είχαμε καιρό να ακούσουμε στη Βουλή μια τόσο ισχυρή και συνεκτική, απολογητική ρητορεία υπέρ των δυνάμεων της λιτότητας και των μνημονίων στην Ευρώπη, με πλήρη κάλυψη και άλλοθι για τον κ. Ντάισελμπλουμ - ονομαστικά μάλιστα - για την κ. Μέρκελ, για τον κ. Κοστέλο κ.λπ. Ενδεχομένως - δεν ξέρω - αν είχε περισσότερη ώρα ο προηγούμενος ομιλητής θα έλεγε και για τους άλλους. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κοιτάξτε, αντί να λέτε ότι υπάρχει μονομερής ενέργεια εναντίον της χώρας, πολλαπλή μονομερής ενέργεια, με το κλείσιμο της στρόφιγγας της ρευστότητας, ακόμα και από το σχέδιο Ντράγκι του 1 τρισεκατομμυρίου - που είναι εκτός κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ενώ σωστά ελήφθησαν αυτές οι αποφάσεις για να υπάρχει ελάχιστη ρευστότητα σε όλη την Ευρώπη, εξαιρεί αυτόν που έχει τη μεγαλύτερη ανάγκη, τη χώρα μας - έρχεστε και λέτε ότι έχουμε εμείς την ευθύνη; Για ποιο πράγμα; Για στάση πληρωμών! Έξι, οκτώ, τεσσεράμισι δισεκατομμύρια; Τα θυμάστε τα χρόνια που περάσαμε εδώ μέσα, που χρώσταγε το δημόσιο λόγω της εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών στους μικρούς, στους μεσαίους, στους μικρομεσαίους, στα νοσοκομεία, κανονικότατη στάση πληρωμών, επί τρία χρόνια, για να βγαίνουν πλαστά δήθεν περισσεύματα και δήθεν πλεονάσματα; Πού τα λέτε αυτά; Πού μιλάτε δηλαδή; Σε τίποτα ανθρώπους που δεν έχουν ακούσει, δεν ξέρουν, που είναι σε έναν άλλο κόσμο; Και μιλάτε εσείς για στάση πληρωμών; Βεβαίως, μπορεί να άργησαν για τους βαμβακοπαραγωγούς τρεισήμισι μέρες και δόθηκαν σήμερα. Πιστώθηκαν 200 εκατομμύρια και το γνωρίζετε, μετά από παρέμβασή σας, που σωστά την κάνατε, γιατί αυτός είναι ο ρόλος της Αντιπολίτευσης. Και εγκαλείτε την Κυβέρνηση για μονομερή ενέργεια; Να έχουμε ενοχές; Να έχουμε ενοχές που δεν μας πληρώνουν ως χώρα για τα ομόλογα, για τα οποία θα έπρεπε να έχουμε ένα μεγαλύτερο πλαφόν να μπορούμε να κάνουμε έκδοση, για το ότι δεν δίνουν αυτά τα οποία κέρδισαν από τα ελληνικά ομόλογα από την Κεντρική Τράπεζα, για το ότι δεν μας βάζουν στο σχέδιο Ντράγκι, για το ότι διακυβεύεται το σχέδιο Γιούνκερ; Αντίθετα, θα έπρεπε να ήσασταν αρκετά προβληματισμένος. Δεν θα έλεγα περήφανος, διότι δεν είστε αυτής της πολιτικής σχολής. Δικαίωμά σας. Θα έπρεπε να ήσασταν αρκετά προβληματισμένος, γιατί έχουμε καταφέρει πραγματικά να περάσει σε πολιτικό επίπεδο, για πρώτη φορά, η συζήτηση και ταυτόχρονα να είναι ένα θέμα το οποίο να απασχολεί όλα τα διεθνή fora και τον δημόσιο διάλογο, όχι με την έννοια του «τι θα γίνει με την κακομοίρα την Ελλάδα», αλλά με την έννοια της αναζήτησης μιας άλλης στρατηγικής, μιας εναλλακτικής στρατηγικής πέρα από τη λιτότητα. Θα κερδίσουμε λοιπόν χρόνο. Θα κερδίσει χρόνο ο ελληνικός λαός, θα έρθουν κι άλλοι πολιτικοί συσχετισμοί και θα αλλάξει αυτή η ρότα. Αυτό είναι σίγουρο. Αν σε κάτι είχατε δίκιο από αυτά που είπατε, ξέρετε τι είναι; Διότι το επαναλάβατε και τρεις φορές. Πράγματι, η ευθύνη είναι όλη δικιά μας, γι' αυτόν τον νέο δρόμο που ακολουθεί η χώρα, η ευθύνη είναι όλη δικιά μας! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Όποιος θέλει να τη μοιραστεί από τις πτέρυγες της Βουλής καλοδεχούμενος και να βρούμε μαζί και συνθέσεις και να επηρεαστούμε και να πάμε δύο βήματα από εδώ, δύο βήματα από εκεί. Αλλά αυτό που είπε ο Πρωθυπουργός «ούτε βήμα πίσω» θα ισχύσει μέχρι την τελευταία στιγμή. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό.
Έτσι θα πάει η διαδικασία, κυρία Πρόεδρε; Σε κάθε Βουλευτή θα απαντά και ένας Υπουργός;
Θα ήθελα τον λόγο επί του προσωπικού να μιλήσω για ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε.
Αν έχετε την καλοσύνη, κατ' αρχάς να πω, κύριε Γεωργιάδη, ότι δεν φαντάζομαι να υπονοήσατε ότι μπορεί το Κοινοβούλιο να εκβιαστεί σε σχέση με την ψήφο Βουλευτών από δηλώσεις οποιουδήποτε. Τώρα επιτρέψτε μου να σας κάνω κάποιες ανακοινώσεις σε σχέση με τη συγκρότηση επιτροπών. Με την από 12 Μαρτίου 2015 απόφαση της Προέδρου της Βουλής με αριθμό 4044/2562/13-03-2015 συγκροτήθηκε η προβλεπόμενη από το άρθρο 43Α του Κανονισμού της Βουλής, για την Α΄ Σύνοδο της ΙΣΤ΄ Βουλευτικής Περιόδου, Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Ελληνισμού της Διαφθοράς. Με συγχωρείτε, της Διασποράς. Μίλησε πολύ ο αρμόδιος Υπουργός και «γλώσσα λανθάνουσα». Δεν λέγει όμως τα αληθή. Με την από 12 Μαρτίου 2015 απόφαση της Προέδρου της Βουλής με αριθμό 4046/2564/13-03-2015 συγκροτήθηκε η προβλεπόμενη από το άρθρο 43Α του Κανονισμού της Βουλής, για την Α΄ Σύνοδο της ΙΣΤ΄ Βουλευτικής Περιόδου, Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας Περιβάλλοντος. Με την από 12 Μαρτίου 2015 απόφαση της Προέδρου της Βουλής με αριθμό 4048/2566/13-03-2015 συγκροτήθηκε η προβλεπόμενη από το άρθρο 43Α του Κανονισμού της Βουλής, για την Α΄ Σύνοδο της ΙΣΤ΄ Βουλευτικής Περιόδου, Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Έρευνας και Τεχνολογίας. Με την από 12 Μαρτίου 2015 απόφαση της Προέδρου της Βουλής με αριθμό 4049/2567/13-03-2015 συγκροτήθηκε η προβλεπόμενη από το άρθρο 43Α του Κανονισμού της Βουλής, για την Α΄ Σύνοδο της ΙΣΤ΄ Βουλευτικής Περιόδου, Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Περιφερειών. Με την από 12 Μαρτίου 2015 απόφαση της Προέδρου της Βουλής με αριθμό 4050/2568/13-03-2015 συγκροτήθηκε η προβλεπόμενη από το άρθρο 43Α του Κανονισμού της Βουλής, για την Α΄ Σύνοδο της ΙΣΤ΄ Βουλευτικής Περιόδου, Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Οδικής Ασφάλειας. Με την από 12 Μαρτίου 2015 απόφαση της Προέδρου της Βουλής με αριθμό 4052/2569/13-03-2015 συγκροτήθηκε η προβλεπόμενη από το άρθρο 43Α του Κανονισμού της Βουλής, για την Α΄ Σύνοδο της ΙΣΤ΄ Βουλευτικής Περιόδου, Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Σωφρονιστικού Συστήματος και λοιπών Δομών Εγκλεισμού Κρατουμένων. Οι σχετικές αποφάσεις έχουν ήδη προ πολλών ημερών αναρτηθεί στην «Κοινοβουλευτική Διαφάνεια» και θα καταχωρισθούν στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης.
Κύριε Αμανατίδη, επιμένετε να πάρετε τον λόγο;
Κυρία Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Αμανατίδη, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Κυρία Πρόεδρε, ευχαριστώ για τον λόγο. Επειδή ακριβώς αναφέρθηκε το όνομά μου και απέδωσε ουσιαστικά άγνοια στο πρόσωπό μου όσον αφορά το πρόβλημα του Νοσοκομείου «Παπαγεωργίου» θέλω να κάνω την εξής δήλωση: Ότι επικοινωνούμε και εμείς και έχουμε και επαφές με τα σωματεία. Το πρόβλημα είναι γνωστό εδώ και μία εβδομάδα και η υπόσχεση που έχουμε από το Υπουργείο Υγείας είναι ότι αυτό το πρόβλημα θα λυθεί άμεσα. Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ θέλω τον λόγο επί προσωπικού, κυρία Πρόεδρε.
Ούτε τριάντα δευτερόλεπτα.
Κυρία Πρόεδρε, θέλω τον λόγο για τριάντα δευτερόλεπτα.
Δεν έχετε έρεισμα για να ζητάτε τον λόγο. Και πριν κλαίγατε για τους ομιλητές που δεν θα μιλήσουν.
Αναφερθήκατε σε εμένα προσωπικά. Είπε το όνομά μου η Πρόεδρος.
Υπάρχουν επόμενοι ομιλητές. Σεβαστείτε τους. Εσείς έχετε μιλήσει πολλές φορές στη Βουλή.
Κυρία Πρόεδρε, για τριάντα δευτερόλεπτα.
Κύριε Γεωργιάδη, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Απευθύνομαι κυρίως σε εσάς και δευτερευόντως στον κ. Βούτση. Εγώ δεν είπα ότι το Κοινοβούλιό μας εκβιάζεται, κυρία Πρόεδρε. Μου αποδώσατε κάτι που δεν είπα. Εγώ είπα ότι η δική σας Κυβέρνηση - απ' ό,τι γνωρίζω, εσείς προσωπικά όχι, έχετε διαφωνήσει - και ο κ. Τσίπρας σίγουρα έχει υπογράψει ένα χαρτί στις 20 Φεβρουαρίου με το οποίο δεσμεύεται, ο κ. Τσίπρας και η Κυβέρνησή του, ότι δεν θα κάνει μονομερείς ενέργειες. Άρα αν κάποιος έχει βάλει το Κοινοβούλιό μας υπό εκβιασμό, δεν είμαι εγώ, είστε εσείς! Μην βάζετε, λοιπόν, αυτό που κάνετε εσείς σε μας. Εσείς υπογράψατε, κυρία Πρόεδρε, ότι δεν θα κάνετε μονομερείς ενέργειες. Ο κ. Βούτσης το έχει υπογράψει ως μέλος της Κυβερνήσεως. Να μην έρχεται εδώ να μας κάνει μαθήματα! Δεύτερον, σε όλη την προεκλογική περίοδο σας λέγαμε ότι δεν θα πάρετε αύξηση των εντόκων γραμματίων γιατί δεν τηρείτε τους κανόνες για να την πάρετε. Και αυτό συμβαίνει τώρα. Και τρίτο και τελευταίο, με όλη αυτή τη συζήτηση - ότι σας έχουν βάλει το μαχαίρι στο λαιμό - δεν επιχαίρω. Θέλω να σας πω τι να κάνετε σωστά για να το πάρετε για να σωθεί η Ελλάδα και με διακόπτετε.
Υπάρχουν κανόνες; Σοβαρά;
Βεβαίως και υπάρχουν. Μην με διακόπτετε.
Ποιοι είναι οι κανόνες; Είναι το ένα τρισεκατομμύριο κανόνες;
Μην εκνευρίζεστε! Μη με διακόπτετε! Αν μου δώσει χρόνο θα σας το εξηγήσω γιατί δεν το ξέρετε. Ακούστε, όμως, γιατί εδώ τα πράγματα είναι σοβαρά και παίζετε με τη τύχη της χώρας. Σχετικά με το ότι η Κυβέρνησή σας είναι με το μαχαίρι στον λαιμό που πάτε να περάσετε τώρα και να πείτε «ο κακομοίρης ο Τσίπρας που τον πιέζουν οι ξένοι», ποια Κυβέρνηση των τελευταίων ετών δεν ήταν με το μαχαίρι στον λαιμό, κύριε Βούτση;
Όχι! Με το μαχαίρι στα δόντια ήταν!
Υπήρχε καμμία Κυβέρνηση από τη μέρα της χρεοκοπίας που έκανε ό,τι ήθελε; Όχι! Άρα μην το παίζετε εσείς κακομοίρηδες!
Όχι, δεν ήταν έτσι! Εναντίον του λαού ήταν!
Έχετε πάρει την Ελλάδα και την πάτε στα βράχια! Ε, δεν θα σας αφήσουμε, κύριε! Δεν θα σας αφήσουμε!
Εναντίον του λαού ήταν το μαχαίρι και το ξέρετε!
Παρακαλώ, αν θέλει κάποιος Υπουργός τον λόγο, να ζητήσει τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, τι θα γίνει τώρα; Δεν θα τελειώσουμε ποτέ έτσι! Πρέπει να προχωρήσουμε τη διαδικασία.
Να προχωρήσει, λοιπόν, η διαδικασία. Όμως, κύριε Γεωργιάδη, επειδή απευθυνθήκατε στο Προεδρείο, το παρόν Κοινοβούλιο και η Βουλή δεν είναι υπό κανέναν εκβιασμό. Ελπίζω αυτό να σας χαροποιεί και να μην σας λυπεί, όπως φαίνεται.
Στον κ. Τσίπρα να το πείτε αυτό και όχι σε εμάς!
Ο επόμενος ομιλητής είναι ο κ. Γεώργιος Γαλέος από τη Χρυσή Αυγή.
Κυρία Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ήθελα κι εγώ με τη σειρά μου να εκφραστώ γι' αυτό το ζήτημα που απασχολεί ιδιαιτέρως εμάς της Χρυσής Αυγής, που αυτήν τη στιγμή κάποιοι συνάδελφοί μας Βουλευτές δεν βρίσκονται στην Αίθουσα. Πιστεύω ότι κάποιοι συγκεκριμένοι εξυπηρετούν κάποια συμφέροντα, τα οποία δεν θέλουν αυτούς τους ανθρώπους να είναι παρόντες στη συζήτηση και να πούνε τη γνώμη τους. Και νομίζω ότι καλό θα είναι να παύσει αυτό. Εύχομαι αύριο, που δεν θα έχουμε μόνο συζήτηση, αλλά θα έχουμε και ψηφοφορία, να είναι παρόντες. Εκτός, εάν ο κύριος εισαγγελέας τις μονές μέρες απαγορεύει να έρχονται σε συζητήσεις και τις διπλές σε ψηφοφορίες. Κλείνω την παρένθεση. Έρχομαι στο νομοσχέδιο. Ακούσαμε πάρα πολλά πράγματα γι' αυτό το νομοσχέδιο. Ακούσαμε ότι είναι πρόχειρο. Κατά τη γνώμη μου δεν είναι πρόχειρο - βέβαια, δεν είναι και λεπτομερέστατο - και συμφωνώ απόλυτα ότι είναι ένα πρώτο βήμα. Ελπίζω η Κυβέρνηση να κάνει και τα επόμενα βήματα. Έχει κι ένα άλλο θετικό: Συντονίζει και κατευθύνει όλους τους πόρους και όλα τα χρήματα προς μία κατεύθυνση. Αυτό πρέπει να το αναγνωρίσουμε. Βέβαια, έχω ορισμένες επιφυλάξεις όσον αφορά τις ΜΚΟ, γιατί συνήθως οι κυβερνήσεις επιδοτούν και χρηματοδοτούν τις ΜΚΟ, οι οποίες εφόσον αφαιρέσουν πλουσιοπάροχα τα έξοδα τους, τα υπόλοιπα - αν μείνει κάτι - το δίνουν σε αυτούς που πραγματικά έχουν ανάγκη. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ]] Βέβαια, μου κάνει εντύπωση ότι κανένας από τους Βουλευτές εδώ δεν βρήκε το λεπτό σημείο των νομοσχεδίων αυτών. Κανένας δεν έκανε κριτική σε αυτό το πράγμα που πραγματικά υστερεί το νομοσχέδιο. Κι εγώ θα περιοριστώ στο πρώτο νομοσχέδιο, για την ανθρωπιστική βοήθεια. Κυρία Υπουργέ, λυπάμαι αλλά πρέπει να σας πω ότι το νομοσχέδιο δεν έχει στόχο. Και αυτό είναι το τρωτό του σημείο. Βέβαια, θα μου πείτε ότι εμείς λέμε ότι θα δώσουμε λεφτά, θα ανακουφίσουμε από τη φτώχεια ανθρώπους και αυτός είναι ο στόχος μας. Συμφωνώ. Αυτός μπορεί να είναι ένας στρατηγικός στόχος, αλλά οι στόχοι έχουν δύο χαρακτηριστικά. Είναι συγκεκριμένοι και μετριώνται. Τι θα έρθετε να μας πείτε σε έξι μήνες ή σε ένα χρόνο εδώ; Ανακουφίσαμε τους φτωχούς; Και εμείς θα σας λέμε, «Όχι, δεν τους ανακουφίσατε»; Σε αυτήν τη βάση θα μιλάμε στο Κοινοβούλιο; Θα μου επιτρέψετε να σας δώσω ένα παράδειγμα. Οι αριθμοί είναι τυχαίοι. Τι θα λέγατε αν ο στόχος σας ήταν να διπλασιάσουμε το εισόδημα οικογενειών από τρία άτομα και πάνω, οι οποίες έχουν ετήσιο εισόδημα από 6.000 ευρώ και κάτω; Αυτός θα ήταν ένας δύσκολος στόχος. Σας βάζω δύσκολα. Θα σας βοηθήσω. Θα το βρούμε μαζί. Εάν δώσετε στους ανθρώπους αυτούς την επιδότηση για το ενοίκιο, θα τους δώσετε 2.700 ευρώ και πλέον. Εάν προσθέσετε και τη ΔΕΗ και κάποια συσσίτια, τους διπλασιάσατε το εισόδημα. Θα μπορούσατε να μας το πείτε συγκεκριμένα, ότι θέλετε αυτό το πράγμα. Αν ναι, να μας το πείτε. Εάν όχι, μη μας λέτε για τυχαίους, δημιουργικούς, αλλά ασαφείς στόχους. Υπάρχει ένα κακό. Νομίζουν ότι αν οι στόχοι είναι συγκεκριμένοι και μετριόνται είναι καλό για την Αντιπολίτευση, γιατί αυτή θα τους πει «εκεί το κάνατε, εκεί δεν το κάνατε». Αυτό είναι λάθος. Οι στόχοι είναι για την ίδια την Κυβέρνηση. Εσείς, κυρία Υπουργέ, εάν δεν πετυχαίνετε τον στόχο σας και αν βλέπετε ότι δεν είστε καλά, πώς θα το μετρήσετε αυτό και πώς θα το ξέρετε ανά πάσα στιγμή, έτσι ώστε εσείς η ίδια να πάρετε τα απαιτούμενα μέτρα για να πετύχετε στο τέλος το στόχο σας; Πώς θα το κάνετε αυτό, εάν δεν μετριέται και εάν δεν είναι συγκεκριμένος ο στόχος; Συνεχίζω, όμως, σε ένα τελευταίο σημείο. Ανέφερε ο συνάδελφος προηγουμένως ότι ζητάτε μία λευκή επιταγή. Όντως, στον πυρήνα του νομοσχεδίου, στο άρθρο 5, ζητάτε λευκή επιταγή. Και δεν έχουμε καμμία αντίρρηση, ούτε αμφιβάλουμε για τους κυρίους Υπουργούς που θα πάρουν τις αποφάσεις τους. Το θέμα είναι το εξής: Εμείς σαν Κοινοβούλιο κάνουμε σωστά τη δουλειά μας; Μπορούμε εμείς να ψηφίζουμε ασαφείς νόμους; Αυτό είναι το ζητούμενο. Γι' αυτό σας είπα προηγουμένως ότι αν είχατε βάλει στόχους οι οποίοι θα ήταν συγκεκριμένοι και θα μετριώνταν, δεν θα χρειαζόσασταν τις υπουργικές αποφάσεις. Από μόνοι τους οι στόχοι θα ήταν αυτό που θα χρειαζόταν. Θα προσπαθούσατε να επιτύχετε τους στόχους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Σε μισό λεπτό ολοκληρώνω, κυρία Πρόεδρε. Κλείνοντας, θα ήθελα να σας πω ότι όπως πολύ σωστά είπατε, φέρατε διάφορους φορείς στο Κοινοβούλιο. Για πρώτη φορά ήταν είκοσι και περισσότεροι. Κάνατε διάφορες τροποποιήσεις - όπως στο άρθρο 4- και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Θα ήθελα, όμως, να μου πείτε, θυμάστε τι σας είπε τουλάχιστον το 80% από τους φορείς; Θυμάστε ποιο ήταν το αίτημα τους και γιατί το αγνοήσατε; Το αίτημα των δεκαπέντε ή δεκαέξι φορέων ήταν να ορίσετε τι σημαίνει «ακραία φτώχεια». Αυτό ορίζεται στο άρθρο 5. Και εσείς το άρθρο 5 θέλετε να το ορίσετε με υπουργικές αποφάσεις. Αυτό είναι το αδύνατο σημείο σας. Κλείνοντας, εύχομαι - και το πιστεύω - οι συμπολίτες μας να επωφεληθούν κάπως από το νομοσχέδιο. Εάν, όμως, κάνετε κάποιες μετατροπές προς την κατεύθυνση που σας είπα, νομίζω ότι η ωφέλεια θα είναι ακόμη μεγαλύτερη. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Αικατερίνη Μάρκου. Θα ακολουθήσει ο κ. Χρήστος Κατσώτης.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με μεγάλο ενδιαφέρον περιμέναμε όλοι το πρώτο νομοσχέδιο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξαρτήτων Ελλήνων ως ένα πρώτο δείγμα γραφής τόσο σε επίπεδο πολιτικής, όσο και διαδικασίας. Ήδη, στο δεύτερο επίπεδο έχουμε απογοητευθεί. Η δημόσια διαβούλευση ήταν πρόσχημα που διήρκησε μερικές ώρες. Αυτό είναι το πρώτο σημάδι για το τι θα ακολουθήσει. Το νομοσχέδιο για τις εκατό δόσεις θα έρθει ως κατεπείγον για να δημιουργήσει τετελεσμένα η Κυβέρνηση πριν τη συνάντηση του Πρωθυπουργού με την κ. Μέρκελ. Πρέπει να αναρωτηθείτε αν οι τακτικές τύπου Ντενκτάς θα επιτρέψουν στη χώρα να περάσει αλώβητη την κρίση. Επίσης, οι τροπολογίες που έχουν κατατεθεί - και έπονται κι άλλες - ελάχιστη συνάφεια έχουν με το λοιπό νομοσχέδιο. Μεταξύ τους υπάρχει και μία τροπολογία για τη ΝΕΡΙΤ για την οποία εκκρεμεί άλλο νομοσχέδιο. Αυτές οι διαδικαστικές ελλείψεις θα μπορούσαν να μην έχουν καμμία σημασία, εφόσον συμφωνούσαμε στην ουσία - προσέξτε, στην ουσία - και όχι στους τύπους. Στην ουσία το μείζον θέμα είναι η άσκηση κοινωνικής πολιτικής σε μία πραγματικά δύσκολη για τη χώρα περίοδο. Πρώτα απ' όλα, να συμφωνήσουμε σε κάτι. Όταν λέμε «κοινωνική πολιτική» εννοούμε ένα ολοκληρωμένο σύστημα κινήτρων που διατηρεί την κοινωνία σε συνοχή. Δεν εννοούμε μία αναδιανομή χωρίς σχέδιο, πρόγραμμα και πόρους. Όπως είπε και η εισηγήτριά μας, διαχρονικά οι πόροι που δίνονται για κοινωνικές παροχές, έχουν τελικώς, ενίοτε, ανεπιθύμητα αποτελέσματα, αφού διανέμονται περισσότερο σε μεσαία εισοδηματικά στρώματα και όχι σε πραγματικά φτωχούς και καταλήγουν έτσι να μην μειώνουν την ανισότητα. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ από το 2009 μέχρι το 2013 η μείωση στο ποσοστό κινδύνου φτώχειας, μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις, κυμαίνεται, στο 3% με 4%, ποσοστό εξαιρετικά χαμηλό σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Αν δεν θέλουμε να συνεχίσουμε αυτήν την πολιτική, χρειάζονται στοιχεία, αξιολόγηση, δείκτες αποτελεσματικότητας, ποιότητα στις παρεμβάσεις μας. Χρειάζεται να συγκεντρώσουμε τη γνώση από προηγούμενα προγράμματα αλλά και από τα προτεινόμενα, να δούμε τι κάνουν οι ανεπτυγμένες χώρες και κυρίως αυτές με μέθοδο διερεύνησης των μέσων διαβίωσης των δικαιούχων, με στόχο να σχεδιάσουμε ένα μονιμότερο μηχανισμό γι' αυτούς που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη. Αυτός ο μόνιμος μηχανισμός κοινωνικής πολιτικής μπορεί να είναι μεταξύ των άλλων το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα; Εμείς λέμε πως μπορεί. Πρέπει, όμως, να προηγηθεί η αξιολόγηση του πιλοτικού προγράμματος, η οποία δεν έχουμε καταλάβει αν και πότε θα γίνει και από ποιον. Πάντως, στο νομοσχέδιο δεν περιγράφεται, έστω και με αδρές γραμμές, ένα σύστημα ελέγχου, παρακολούθησης και αξιολόγησης του μηχανισμού διανομής των παροχών, ένα σύστημα που θα ξεχωρίζει αυτούς που έχουν πραγματικά ανάγκη από αυτούς που λόγω των κακών κινήτρων και των άστοχων εξαγγελιών της συγκυβέρνησης ΑΝΕΛ - ΣΥΡΙΖΑ απλά δεν πληρώνουν τις οφειλόμενες υποχρεώσεις τους προς το κράτος, ενώ σαφέστατα μπορούν. Τελικά, το σημερινό νομοσχέδιο, παρά τις αδιαμφισβήτητες θετικές προθέσεις, καταλήγει να είναι ένα βιαστικό εγχείρημα αναδιανομής χωρίς πόρους, το οποίο φοβάμαι ότι δεν θα έχει παρά ελάχιστο αποτέλεσμα. Μπορεί να ανακουφίσει ευκαιριακά κάποιους σε ανάγκη - και αυτό είναι θετικό - αλλά σοβαρή λύση, προοπτική, δεν θα δώσει. Η ίδια η συγκυβέρνηση ΑΝΕΛ - ΣΥΡΙΖΑ παραδέχεται ότι πρόκειται για μία σειρά έκτακτων μέτρων. Δεν ακούσαμε, όμως, στις τέσσερις συνεδριάσεις των επιτροπών, ποια θα είναι τα τακτικά και τα μόνιμα μέτρα. Όλα αυτά δεν τα λέμε ούτε για να μειώσουμε το μέγεθος των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν χιλιάδες συμπολίτες μας, ούτε για να υποτιμήσουμε τη συγκυβέρνηση. Δεν επιχαίρουμε για τις δυσκολίες, ούτε περιμένουμε αποτυχίες της πολιτικής της συγκυβέρνησης για να την καταγγείλουμε. Τα λέμε με πρόθεση να βοηθήσουμε. Αντί, όμως, να μιλήσουμε για την ταμπακιέρα, να καταθέσουμε προτάσεις για τα προβλήματα, η συγκυβέρνηση έχει οδηγήσει το δημόσιο διάλογο σε μια άνευ ουσίας συζήτηση για την αξιοπρέπεια γενικώς και αορίστως. Αξιοπρέπεια δεν σημαίνει ελεημοσύνη. Αξιοπρέπεια σημαίνει δουλειές και εισόδημα για τους ανέργους. Ελεημοσύνη κάνουν οι συντηρητικοί. Οι προοδευτικοί κάνουν προγράμματα επανένταξης, θετικές ενεργητικές πολιτικές, δράσεις με σκοπό την κοινωνική ενσωμάτωση των συμπολιτών μας που βρίσκονται σε ανάγκη. Χρειάζονται πολιτικές για τη δημιουργία θέσεων εργασίας, επενδύσεις από ιδιώτες και κράτος. Να θυμίσω ότι ο επενδυτικός νόμος έχει να εφαρμοστεί από τις αρχές του 2014. Και διαβάζουμε πως ο νέος Υπουργός προτίθεται να τον αλλάξει πάλι. Χρειάζεται ένα σύστημα ενεργητικών πολιτικών για την εκπαίδευση, την υγεία, την πρόνοια, την επανένταξη στην αγορά εργασίας και τον κοινωνικό ιστό. Αυτό είναι η πραγματική πολιτική αναδιανομής. Όσο για τους πόρους, πρέπει να συμφωνήσουμε με τους ευρωπαίους σε ένα σύστημα χρηματοδότησης για τους πολίτες σε ανάγκη επανένταξης. Αυτές θα έπρεπε να είναι οι διαπραγματεύσεις μας με τους εταίρους και όχι να παριστάνουμε τους καμπόσους και η χώρα να απομονώνεται διαρκώς. Και δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε το θυμικό του λαού για πολιτικούς σκοπούς. Αυτό θα γυρίσει μπούμερανγκ και πολύ πιο γρήγορα απ' ό,τι νομίζουν μερικοί. Αυτές είναι, λοιπόν, σε γενικές γραμμές οι κατευθύνσεις που πρέπει να ακολουθήσει η συγκυβέρνηση ΑΝΕΛ - ΣΥΡΙΖΑ, αν θέλει πράγματι να δώσει λύσεις. Και μπορεί να είναι βέβαιη τότε ότι θα έχει και τη στήριξη που χρειάζεται. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Μάρκου που τήρησε ακριβώς τον χρόνο. Τον λόγο έχει ο κ. Χρήστος Κατσώτης. Θα ακολουθήσει ο Αναπληρωτής Υπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Θα σταθώ στο πρώτο μέρος του νομοσχεδίου το οποίο αναφέρεται στη λήψη άμεσων μέτρων για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. Αλήθεια, όμως, πώς ορίζεται η ανθρωπιστική κρίση; Το ενάμισι εκατομμύριο ανέργων πού τους εντάσσετε; Το 90% που δεν λαμβάνει ούτε επίδομα ανεργίας πώς χαρακτηρίζεται; Όσοι αυτοαπασχολούμενοι έβαλαν λουκέτο, χρωστάνε παντού, πού υπολογίζονται; Όσοι εργάζονται με τις ελαστικές μορφές εργασίας και οι αμοιβές τους είναι άθλιες - ιδιαίτερα οι νέοι - που εντάσσονται; Ο υποσιτισμός των μαθητών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση τι είναι; Στα 400 ευρώ το οικογενειακό εισόδημα; Τα 450, τα 600, τα 700, αλλά και τα 1000 τι ανάγκες αντιμετωπίζουν; Ο όρος «ανθρωπιστικός» έρχεται να συγκαλύψει ακριβώς τις ταξικές αιτίες αυτής της φτώχειας και της εξαθλίωσης. Διότι δεν ζουν όλοι στη φτώχεια και στην εξαθλίωση. Ο καπιταλισμός γεννά τη φτώχεια. Δεν μπορεί στο πλαίσιό του να αντιμετωπιστεί. «Κοινωνία…» - λέει ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ - «…χωρίς φτωχούς και πλούσιους. Αυτό θέλουμε». Δεν γίνεται αυτό με την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής στους μονοπωλιακούς και επιχειρηματικούς ομίλους, με την ενθυλάκωση του πλούτου που παράγεται. Είναι γνωστά τα στοιχεία για τη συγκέντρωση του πλούτου. Οι πεντακόσιοι πέντε που κατείχαν 60 δισεκατομμύρια έγιναν πεντακόσιοι εξήντα πέντε με 70 δισεκατομμύρια. Οι εκατομμυριούχοι αυξήθηκαν την περίοδο της κρίσης. Άρα οι αιτίες της κρίσης, οι αιτίες της επιδείνωσης της κατάστασης της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων είναι γνωστές και δεν μπορεί να αναζητηθούν πουθενά αλλού παρά στο ίδιο το κεφαλαιοκρατικό σύστημα, είτε αυτό ακολουθεί περιοριστική πολιτική που στηρίζει η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ είτε επεκτατική πολιτική που στηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και άλλες δυνάμεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η επίθεση, ο πόλεμος σε βάρος της εργατικής τάξης και του λαού εκφράζει ακριβώς τα συμφέροντα και τους στόχους του κεφαλαίου, έτσι όπως αυτά αποτυπώνονται στις διάφορες αποφάσεις, στις συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και υλοποιούνται από τις κυβερνήσεις σε όλες τις χώρες - μέλη. Και, βεβαίως, φτώχεια και εξαθλίωση, όπως είναι γνωστό, υπάρχει σε όλες τις χώρες - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι δανειακές συμβάσεις, που υπογράφτηκαν για να καλύψουν ανάγκες του κεφαλαίου, συνοδεύθηκαν από μνημόνια με εκατοντάδες εφαρμοστικούς νόμους που υλοποιούσαν τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλήθεια, ποιους από αυτούς έχετε σαν σκοπό να καταργήσετε; Κανέναν! Έχετε δεσμευθεί όλοι αυτοί να εφαρμοστούν, να συνεχίσουν να εφαρμόζονται και, βεβαίως, να εφαρμοστούν και άλλοι με τις μεταρρυθμίσεις που έχετε υποσχεθεί ότι θα κάνετε το επόμενο διάστημα, προκειμένου να στηρίξετε την κάλυψη του χρέους, αλλά και την καπιταλιστική ανάκαμψη της επόμενης περιόδου. Η έκρηξη της ανεργίας, η συνεχής μείωση των μισθών και των συντάξεων, η απλήρωτη εργασία, η γενικευμένη ευελιξία ή ευελφάλεια, όπως έχει βαπτιστεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η κατάργηση της σταθερής δουλειάς με δικαιώματα, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, η φοροληστεία και τα κάθε λογής χαράτσια, είναι ακριβώς μέτρα που πάρθηκαν ώστε η καπιταλιστική κρίση, το χρέος, τα ελλείματα, να φορτωθούν στην εργατική τάξη, στα λαϊκά στρώματα, και, βεβαίως, με τις συνέπειες που σήμερα βιώνουμε. Οι πολιτικές που ασκήθηκαν και συνεχίζουν να ασκούνται στο κέντρο τους έχουν ακριβώς τη σωτηρία και ανάκαμψη του κεφαλαίου, τη δημιουργία φιλικού περιβάλλοντος για τους επενδυτές, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς τους. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ συνεχίζει με τη νέα συμφωνία - γέφυρα, η οποία θα συνδέσει τα προηγούμενα μνημόνια με το επόμενο, με συνέχιση των μεταρρυθμίσεων και με σύμβουλο τον ΟΟΣΑ, οργανισμό του μεγάλου κεφαλαίου, γνωστό από την εργαλειοθήκη, που, βεβαίως, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ αναθεμάτιζε και πολλά κοσμητικά επίθετα έλεγε γι' αυτόν τον οργανισμό. Μέσα στην ωρίμανση της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ - στην προσαρμογή της μάλλον στον ρεαλισμό - η «κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας», όπως τη χαρακτηρίζετε, αναστέλλει την κοινωνική σωτηρία. Για να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των δανειστών, παγώνει, κουρεύει ακόμα και τα ψίχουλα του προγράμματος της Θεσσαλονίκης για αυτόν τον λόγο. Για όσους είχαν οικογενειακό εισόδημα πάνω από 700 ευρώ έλεγαν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, για να επιχειρηματολογήσουν για τη ρεαλιστικότητα του προγράμματος, ότι δεν προβλέπεται ούτε 1 ευρώ. Το ποσό αυτό υποτίθεται ότι ήταν το όριο της φτώχειας. Τώρα το όριο αυτό πήγε στα 400 ευρώ οικογενειακό εισόδημα. Η επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ και του θεσμού των συλλογικών συμβάσεων τώρα έγινε φιλοδοξία για επαναφορά. Έτσι γράφεται τουλάχιστον. Έτσι δεν είναι, κύριε Βούτση; Φιλοδοξία έγινε η επαναφορά! Ηχηρή δέσμευση αποτελεί, επίσης, το «καμμιά μονομερής ενέργεια!». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δώστε μου λίγο ακόμη χρόνο, κυρία Πρόεδρε. Γι' αυτό και οι αιτιάσεις για το νομοθετικό έργο σήμερα, γιατί είναι ισχυρή η δέσμευση «καμμία μονομερής ενέργεια». Και αποτελούν μονομερή ενέργεια τα 200 εκατομμύρια, αυτό που λέτε για την ακραία φτώχεια. «Θα πληρώσουμε τις υποχρεώσεις μας» λέει η Κυβέρνηση. Και αυτό έρχεται να υπηρετήσει η τροπολογία που αφορά τα ταμειακά διαθέσιμα των ασφαλιστικών οργανισμών. Να κατατεθούν στην Τράπεζα της Ελλάδας για να τα πάρουν οι δανειστές. Τι σημαίνει αυτό για τα ασφαλιστικά ταμεία; Είναι γνωστό ότι και σήμερα σωματεία των εργαζομένων και συνταξιοδοτικές οργανώσεις έκαναν παράσταση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο με κύριο αίτημα «κάτω τα χέρια από τις εισφορές των ασφαλισμένων!». Επειδή ο χρόνος τελείωσε, πρέπει να πούμε ότι τα μονοπώλια και οι επιχειρηματικοί όμιλοι χειροκροτούν, στηρίζουν την πολιτική που ασκεί η νέα συγκυβέρνηση, γιατί τώρα θέλουν ακριβώς αυτό το μείγμα της πολιτικής, το τέλος της λιτότητας, την παραπέρα, δηλαδή, κρατική ενίσχυση με ζεστό χρήμα, αλλά και τον λιτό βίο για τον λαό, όπως και τη διατήρηση των κεκτημένων τους που είναι όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο το οποίο η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει δεσμευτεί ότι θα διατηρήσει, τις φοροαπαλλαγές, την παραπέρα ελάφρυνσή τους από ασφαλιστικές εισφορές και άλλα προνόμια.
Κύριε Κατσώτη, ολοκληρώστε.
Τελειώνοντας, λέω ότι η εργατική τάξη, ο λαός δεν έχει άλλο δρόμο από την οργάνωσή του στα σωματεία, στους άλλους φορείς, την οργάνωση της πάλης για ανάκτηση των απωλειών, για διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών. Πρέπει να μη συμβιβαστούν με τα ψίχουλα. Τον πλούτο που παράγεται από τους εργαζόμενους και τον λαό τον τσεπώνει μια δράκα κεφαλαιοκρατών. Απευθυνόμαστε στην πλειοψηφία του λαού και την καλούμε σε συμπόρευση με το ΚΚΕ στον αγώνα για μονομερή διαγραφή του χρέους, για αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, με τη λαϊκή τάξη στην εξουσία. Άλλος δρόμος φιλολαϊκός δεν υπάρχει εκτός από αυτόν.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, δεν γίνεται αυτό το πράγμα! Δεν έχει ολοκληρωθεί ούτε ένας κύκλος ομιλητών από όλα τα κόμματα! Τι είναι αυτό; Είναι απίστευτο!
Κύριε Κωνσταντινόπουλε, τι θέλετε ακριβώς; Πείτε μου. Έχω δώσει τον λόγο στον κύριο Υπουργό…
Κυρία Πρόεδρε, θέλω τον λόγο επί της διαδικασίας.
Ωραία, κύριε Καραθανασόπουλε, έχετε τον λόγο επί της διαδικασίας. Περιμένετε λίγο, κύριε Στρατούλη, σας παρακαλώ.
Μέχρι τώρα, όλα τα προηγούμενα χρόνια, η διαδικασία που υπήρχε ήταν να μην παρεμβαίνει ο Υπουργός τουλάχιστον στις ομιλίες των εισηγητών και στον πρώτο κύκλο των ομιλητών. Ήδη έχουν παρέμβει δύο Υπουργοί και θα παρέμβει και τρίτος. Θα επιβεβαιώσετε, δηλαδή, με την πράξη σας αυτό που λέει το ΚΚΕ, ότι το αστικό Κοινοβούλιο δεν βουλεύεται, απλώς ακροάται και προσυπογράφει τις αποφάσεις της Κυβέρνησης.
Απλώς θα ήθελα να πω ότι έχω ζητήσει τον λόγο από την Πρόεδρο γιατί έχω πρόβλημα υγείας.
Κυρία Πρόεδρε, δεν είναι προσωπικό το ζήτημα.
Κατά τα άλλα συμφωνώ. Απλώς ζήτησα και λιγότερο χρόνο από αυτόν που δικαιούμαι, γιατί πρέπει να φύγω.
Κυρία Πρόεδρε, δεν είναι προσωπικό για τον κ. Στρατούλη.
Το ξέρω ότι δεν είναι προσωπικό για τον κ. Στρατούλη.
Όλοι οι Βουλευτές, όλοι οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι των κομμάτων, εκτός από ένα…
Κύριε Βρούτση, πήρατε τον λόγο χωρίς να σας τον δώσω.
Έχετε δίκιο, αλλά είναι κάτι που βλέπουμε ότι εξελίσσεται λάθος.
Λοιπόν, θα το πάμε καλά από εδώ και πέρα. Κάνουμε μια μικρή παραχώρηση για τον κ. Στρατούλη. Με συγχωρείτε, αλλά έξι Βουλευτές έπρεπε να μιλήσουν κι έχουν μιλήσει πέντε, χωρίς παρέμβαση Υπουργού. Επιτρέψτε μου. Κύριε Στρατούλη, έχετε τον λόγο για δεκαοκτώ λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Ήθελα να πω ότι συμφωνώ απόλυτα και με καλύπτει η τοποθέτηση του συναδέλφου μου Υπουργού Νίκου Βούτση πριν από λίγο απέναντι σε δηλώσεις κύκλων των λεγόμενων «θεσμών», ότι αποτελούν μονομερείς ενέργειες της ελληνικής Κυβέρνησης η κατάθεση και η συζήτηση στη Βουλή των Ελλήνων δύο νομοσχεδίων, ένα που συζητείται κι ένα που κατατέθηκε σήμερα, για την ανθρωπιστική κρίση και για τις ρυθμίσεις οφειλών σε ασφαλιστικά ταμεία. Οι δηλώσεις του συναδέλφου μου αποπνέουν δημοκρατική και πατριωτική ευαισθησία και αξιοπρέπεια και με καλύπτουν πλήρως. Και θεωρώ αυτές τις δηλώσεις που έγιναν από τέτοιους παράγοντες σήμερα ως πλήρως ανυπόστατες, πλήρως αδικαιολόγητες και στην πράξη και την ουσία λειτουργούν εκβιαστικά για τον λαό και την πατρίδα. Δεν είναι δυνατόν να θεωρείται μονομερής ενέργεια η συζήτηση στη Βουλή των Ελλήνων του νομοσχεδίου για την ανθρωπιστική κρίση. Δηλαδή, αυτοί που έκαναν τις δηλώσεις σήμερα τι θέλουν; Να συνεχίσουμε στη χώρα μας να έχουμε εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας να πεινούν, να μην έχουν στέγη, να μην έχουν ηλεκτρικό ρεύμα; Είναι μονομερής ενέργεια να καλύψουμε τις ανάγκες αυτών των ανθρώπων, που τα μνημόνια τους οδήγησαν στην απόλυτη οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση, τη δυστυχία και την απελπισία; Είναι δυνατόν να μιλούν για μονομερή ενέργεια της ελληνικής Κυβέρνησης, όταν αυτή καταθέτει νομοσχέδιο για τη ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών στο δημόσιο και στα ασφαλιστικά ταμεία, που δεν έχει κανένα μα κανένα δημοσιονομικό κόστος, αντίθετα δημοσιονομικό όφελος και αναμένεται το δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία να εισπράξουν δισεκατομμύρια ευρώ; Μόνο τα ασφαλιστικά ταμεία, από τις ρυθμίσεις, στις οποίες θα ενσωματωθούν και παλαιότερες ρυθμίσεις, θα εισπράξουν για φέτος 1,46 δισεκατομμύρια ευρώ. Είναι μονομερής ενέργεια; Είναι δημοσιονομικό κόστος αυτό; Τι θέλουν δηλαδή; Να μη συγκεντρώσει έσοδα το δημόσιο; Να μη συγκεντρώσουν έσοδα τα ασφαλιστικά ταμεία μας; Θέλουν να πνίξουν τον λαό μας και τη χώρα μας; Έχουν σχέδιο μαζί με όσες αποφάσεις έχει πάρει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για πιστωτική ασφυξία, για εκβιασμό στην Κυβέρνηση; Είναι δυνατόν; Όλοι αυτοί που κάνουν αυτές τις δηλώσεις θα πρέπει να ξέρουν ότι η χώρα μας δεν είναι Μπανανία, ότι η χώρα μας δεν είναι προτεκτοράτο, ότι η χώρα μας δεν είναι αποικία. Είναι μια ελεύθερη, μια κυρίαρχη, μια ανεξάρτητη χώρα. Είμαστε ένας λαός με μεγάλη ιστορία, με αξιοθαύμαστο πολιτισμό, με ηρωικούς αγώνες για τη λευτεριά, για την κοινωνική δικαιοσύνη, για την αξιοπρέπεια, για τη δημοκρατία. Απαιτούμε να σέβονται την εντολή του λαού με την ψήφο του, όπως ο λαός μας σέβεται και τις επιλογές των άλλων λαών. Και δεν ανεχόμαστε να μας κουνάνε το δάχτυλο. Και το έχουμε πει χιλιάδες φορές και το επαναλαμβάνουμε. Κάποιοι πρέπει να το καταλάβουν. Η διαφορά δημοκρατίας και δικτατορίας είναι ότι στη δημοκρατία ψηφίζουν οι λαοί, επιλέγουν προγράμματα πολιτικών δυνάμεων που τους εκτίθενται προεκλογικά και επιλέγουν και εκλέγουν κυβερνήσεις να εφαρμόσουν αυτά τα προγράμματα. Είμαστε σίγουροι και ξέρουμε ότι ο λαός μας στηρίζει την προσπάθεια της Κυβέρνησης να διαπραγματευτεί σκληρά για τα συμφέροντα τα δικά του και της πατρίδας. Είμαστε σίγουροι ότι θα συνεχίσει και θα δυναμώσει αυτή τη στήριξη και τους αγώνες του για την προσπάθειά μας να σεβαστούμε τη λαϊκή εντολή και την ψήφο του. Είμαστε σίγουροι και το ξέρουμε - το έκαναν και το Σάββατο με διαδήλωση στη Γερμανία - ότι υπάρχει αλληλεγγύη των λαών της Ευρώπης στην προσπάθειά μας. Ξέρουμε ότι όταν δίνουμε μάχη να σπάσουμε τη λιτότητα, αγωνιζόμαστε και για τους άλλους λαούς της Ευρώπης. Και θεωρούμε για τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας - και γι' αυτές που συμμετέχουν και γι' αυτές που δεν συμμετέχουν στο Κοινοβούλιο, αλλά κυρίως γι' αυτές που συμμετέχουν - ότι είναι ύψιστο δημοκρατικό και πατριωτικό καθήκον να δώσουν έμπρακτη πολιτική απάντηση σε αυτούς τους εκβιασμούς σε βάρος του λαού και της χώρας, ψηφίζοντας και τα δύο νομοσχέδια, που το πρώτο αντιμετωπίζει την ανθρωπιστική κρίση και το δεύτερο δίνει ανάσα στο δημόσιο, στα έσοδα του δημοσίου, στα ασφαλιστικά ταμεία. Δίνει προϋποθέσεις ανάσας σε μικρές, πολύ μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις και αυτοαπασχολούμενους και τη δυνατότητα να σπάσουμε τον κύκλο της λιτότητας και της ύφεσης και να επανεκκινήσει η οικονομία μας και η κοινωνία μας. Θεωρώ αδιανόητο - συμφωνώ και με τη δεύτερη παρέμβαση του συναδέλφου μου Νίκου Βούτση, του Υπουργού Εσωτερικών, και όλων των συμπαρομαρτούντων - να ακούω από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Γεωργιάδη, όχι απλά να παπαγαλίζει - να παπαγαλίζει κυριολεκτικά - τα επιχειρήματα των δανειστών της χώρας και όσων από αυτούς τους κύκλους, τους κυρίαρχους, στη Γερμανία και στην Ευρωζώνη επιδιώκουν να εκβιάσουν την Κυβέρνηση, τον λαό και την πατρίδα μας, αλλά να ειρωνεύεται και να λέει - πώς το είπε, είναι απίστευτο! - «Ωραία τα κολοκοτρωναίικα»! Ωραία τα κολοκοτρωναίικα; Τι είναι αυτό; Δηλαδή προσβάλλουμε και τη μνήμη των αγωνιστών του '21 που αγωνίστηκαν για να έχουμε σήμερα ελεύθερη πατρίδα, να έχουμε σήμερα δημοκρατία, να έχουμε αυτή την ανοικτή αντιπαράθεση των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων; Ειρωνεία και στους αγωνιστές του '21, μέχρι εκεί φτάσανε! Θέλω να του πω και του ίδιου, κυρίως όμως σε αυτούς που κάνουν τις δηλώσεις και εφόσον στην Ελλάδα παίζουν τον ρόλο της πέμπτης φάλαγγας σε αυτούς τους εκβιασμούς, ότι η Κυβέρνησή μας ούτε υποκύπτει σε εκβιασμούς ούτε φοβάται ούτε υπαναχωρεί και το πρόγραμμα, για το οποίο την εξέλεξε ο ελληνικός λαός θα το εφαρμόσει και θα το εφαρμόσει μέχρι τέλους. Τώρα, όσον αφορά το νομοσχέδιο, τα άρθρα 30 και 31 είναι αρμοδιότητας του χαρτοφυλακίου για το οποίο έχω την ευθύνη, συνεχίζει να καλύπτει και για άλλη μία χρονιά με υγειονομική περίθαλψη τους υποαπασχολούμενους που έχουν συμπληρώσει την προηγούμενη χρονιά πενήντα ένσημα, αντί εκατό που προβλέπει ο νόμος. Δεσμεύεται η Κυβέρνησή μας ότι θα φέρει και άρθρο, όπου τα εκατό ένσημα που είναι προϋπόθεση για την ασφαλιστική ικανότητα και την ασφάλιση υγείας να τα κάνει και με νόμο πενήντα. Δεύτερον, καλύπτει ασφαλισμένους του ΟΑΕΔ που διέκοψαν την επαγγελματική δραστηριότητά τους ή προέβησαν σε δήλωση αδράνειας εργασιών στη ΔΟΥ, εφόσον το οικογενειακό τους εισόδημα τα τρία προηγούμενα χρόνια για κάθε χρονιά δεν ξεπερνάει τα 12.000 ευρώ. Τρίτον, καλύπτει τους ανασφάλιστους υπερήλικες και ομογενείς που, δυστυχώς, τους κόπηκε η σύνταξή τους των 360 ευρώ από τον ΟΓΑ και δεν έχουν ούτε καν υγειονομική περίθαλψη. Υπάρχει η δέσμευση της Κυβέρνησής μας - ήδη έχει δοθεί εντολή και έχει ετοιμαστεί η σχετική νομοθετική ρύθμιση και θα έρθει πολύ γρήγορα στη Βουλή - να ξαναπάρουν πίσω αυτή τη μικρή σύνταξη του ΟΓΑ, ώστε τουλάχιστον να έχουν να φάνε αυτοί οι άνθρωποι. Τέταρτον, επεκτείνουμε την κάλυψη για τους μακροχρόνια ανέργους, εφόσον έχουν πραγματοποιήσει στην ασφάλιση οποιουδήποτε φορέα τα προηγούμενα χρόνια εξακόσιες μέρες εργασίας. Πέμπτον, καλύπτουμε με υγειονομική περίθαλψη τους εργαζόμενους στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά και τα μέλη των οικογενειών τους, καθώς και της Εταιρείας Τροχαίου Υλικού Ελλάδας, ανεξάρτητα των ημερών ασφάλισής τους, χωρίς ούτε ένσημο. Καταθέσαμε ήδη τροπολογία για την οποία είχα δεσμευθεί στη διάρκεια της συνεδρίασης της επιτροπής και επεκτείνουμε την υγειονομική κάλυψη με προϋπόθεση ούτε ένα ένσημο και στους ανέργους και τους ανασφάλιστους της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης του Περάματος που δεν μπορούν να συμπληρώσουν, γιατί δεν έχουν δουλειά, ούτε ένα ένσημο το μήνα, καθώς και στους εργαζόμενους των ναυπηγείων Ελευσίνας που γνωρίζετε ότι εδώ και δεκατέσσερις μήνες είτε δεν έχουν δουλειά είτε δεν πληρώνονται. Δεσμευόμαστε - ήδη έχουμε κάνει ομάδα έργου μαζί με το Υπουργείο Υγείας - ότι πολύ σύντομα θα βγει κοινή υπουργική απόφαση, με την οποία θα υλοποιήσουμε τον τέταρτο από τους επτά άξονες της αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης που έλεγε το πρόγραμμά μας στη Θεσσαλονίκη για υγειονομική κάλυψη των ανέργων και των ανασφάλιστων. Είναι θέμα ημερών. Έχουμε προχωρήσει πάρα πολύ και θα φέρουμε αυτή την κοινή υπουργική απόφαση για να αντιμετωπίσουμε οριστικά και τελεσίδικα αυτό το πρόβλημα ανθρωπιστικής κρίσης και δυστυχίας που έχει δημιουργηθεί στη χώρα μας, που υπάρχουν συμπατριώτες μας που δεν έχουν πρόσβαση σε φάρμακο, σε νοσοκομείο, σε γιατρό. Τέλος, με το άρθρο 31 ικανοποιούμε ένα αίτημα των σχολικών φυλάκων να παρατείνουμε για τρεις μήνες τη δυνατότητα που είχαν να αναγνωρίσουν ως χρόνο ασφάλισης τον χρόνο που εργάζονταν ως σχολικοί φύλακες σε προγράμματα εργασιακής εμπειρίας, ώστε αυτό το τρίμηνο να υπάρξει και επαναφορά τους στη δουλειά. Ήδη, απ' ό,τι γνωρίζετε, κατατίθεται σε λίγες μέρες και το σχετικό νομοσχέδιο για την επαναφορά στην εργασία και αυτών και των καθαριστριών και των εκπαιδευτικών και όσων ήταν σε ασφαλιστικά ταμεία, αλλά και άλλων δημοσίων υπαλλήλων που απολύθηκαν μέσα από τον αντισυνταγματικό και απάνθρωπο θεσμό της διαθεσιμότητας - απόλυσης. Επιπλέον, δίνουμε παράταση - γιατί ήταν με το μαχαίρι στον λαιμό μέχρι 28 Φλεβάρη - στα επικουρικά ταμεία και στα εφάπαξ των ενστόλων για το αν θα πάνε σε ιδιωτικό ταμείο ή θα ενταχθούν στο ΕΤΕΑ. Δίνουμε, λοιπόν, μια δυνατότητα επιπλέον τεσσάρων μηνών για να γίνει ένας ουσιαστικός διάλογος μαζί τους και στην κατεύθυνση της κατάργησης του άρθρου 220, με το οποίο δημιουργούνταν πολλά προβλήματα και στους ίδιους αλλά και στα ταμεία τους. Και αυτά, όπως είπε και η κ. Φωτίου - και τελειώνω με αυτό, κυρία Πρόεδρε - είναι το πρώτο βήμα, το πρώτο δείγμα των μέτρων για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης. Και είναι σαφές ότι ισχύει η δέσμευσή μας και με τη στήριξη του ελληνικού λαού, των λαών της Ευρώπης και με τα διεθνή μας στηρίγματα θα καταφέρουμε να τιμήσουμε τη λαϊκή εντολή και να εφαρμόσουμε το πρόγραμμα, για το οποίο μας εξέλεξε ο ελληνικός λαός. Σας ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε και εμείς τον κύριο Υπουργό, ο οποίος μίλησε μόνο δέκα λεπτά από τα δεκαοκτώ που είχε στη διάθεσή του. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Κωνσταντινόπουλος και θα ακολουθήσει η κ. Ελένη Αυλωνίτου. Ορίστε, κύριε Κωνσταντινόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Θα ήθελα να ευχηθώ σε όλους τους συναδέλφους και ιδιαίτερα στους νέους «καλή δύναμη» σ' αυτή την κοινοβουλευτική περίοδο. Κυρία Πρόεδρε, ανακοινώσατε πριν από λίγο ότι κατατέθηκε στη Βουλή το νομοσχέδιο για τις εκατό δόσεις. Θα θέλαμε να μας ενημερώσετε αν είναι πρόθεσης της Κυβέρνησης να το καταθέσει ή αν έχει ήδη κατατεθεί. Διότι αν έχει έρθει με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, θα θέλαμε να ενημερωθούμε και να έχουμε το νομοσχέδιο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, άκουσα σήμερα το πρωί τον κ. Σκουρλέτη να λέει ότι υπάρχουν κύκλοι στην Ευρώπη που εκβιάζουν - εκβίαζαν πάντα κάποιοι κύκλοι στην Ευρώπη τα τελευταία πέντε χρόνια - και θέλουν τη χώρα μας εκτός ευρώ. Νομίζω, λοιπόν, ότι είμαστε όλοι εδώ πέρα, εμείς από την πλευρά της Αντιπολίτευσης να το καταδικάσουμε και εσείς από την πλευρά της Κυβέρνησης να κάνετε ό,τι χρειάζεται μέσα από τις προεκλογικές σας δεσμεύσεις και το πρόγραμμά σας, ώστε να παραμείνει η χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ. Όμως, υπάρχουν και στο εσωτερικό της χώρας πολιτικοί οι οποίοι μιλούν για την έξοδο από το ευρώ. Σήμερα ένας Βουλευτής σας είπε σε συνέντευξή του το εξής: «Η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ έφτασε στο τέλος της. Έχει έρθει η στιγμή που η Ελλάδα και οι εταίροι της πρέπει να καταλάβουν πως μαστιγώνουν ένα νεκρό άλογο. Αντί αυτού, πρέπει να εργαστούν από κοινού για μια έξοδο». Είναι και ο κ. Λαπαβίτσας, ο οποίος μας καλεί - καλεί εσάς, την Πλειοψηφία και είναι εκλεγμένος Βουλευτής! - να εργαστούμε μαζί με τους εταίρους μας για την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, φίλος του Σόιμπλε; Τον κ. Λαπαβίτσα, κύριε Βούτση - όπως πολύ σωστά κάνατε πριν από λίγο και καταγγείλατε φωνές που υπάρχουν στην Αξιωματική Αντιπολίτευση ή οποιαδήποτε άλλη μεμονωμένη φωνή - θα τον καταγγείλετε;
Γιατί; Μία άποψη είναι! Δεν είναι τυχαία…
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο νομοσχέδιο που φέρατε για την ανθρωπιστική κρίση - με το οποίο πραγματικά θέλατε να δείξετε τη στήριξή σας σε ένα πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού, το οποίο περνάει πάρα πολύ δύσκολα - φέρατε και τροπολογίες, τις οποίες εσείς οι ίδιοι λέγατε ότι σε καμμία περίπτωση δεν θα καταθέτατε σε άσχετα νομοσχέδια. Και ρωτώ εσάς, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, σχετικά με αυτό, για το οποίο η κυρία Πρόεδρος είπε ότι αύριο θα ψηφίσετε για το αν αυτή η τροπολογία είναι σχετική ή άσχετη με το νομοσχέδιο. Μάλιστα, τροπολογίες που εκθέτουν την Προεδρία της Δημοκρατίας. Υπάρχει υπουργική τροπολογία, τεσσάρων Υπουργών για σύσταση Ειδικής Γραμματείας στην Προεδρεία της Δημοκρατίας, η οποία πίσω από αυτή τη σύσταση κρύβει κάποιους μετακλητούς συμβούλους. Θεωρείτε ότι χρειάζεται και πρέπει να ψηφιστεί στο σχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση; Αν το θεωρείτε, να το ψηφίσετε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα μπω στο κείμενο της συμφωνίας που έγινε στις 20 του μηνός, διότι δεν το έχετε φέρει και θέλω να εμπιστευθώ εσάς, την Κυβέρνηση της χώρας γι' αυτά που λέει ότι έχει υπογράψει. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εδώ υπάρχουν στελέχη σας, τα οποία λένε διαφορετικά πράγματα και είναι στο ίδιο Υπουργείο. Χθες η κ. Βαλαβάνη είπε ότι τα έσοδα από το ΤΑΙΠΕΔ θα πάνε στην κοινωνική πολιτική. Αν μπείτε στο site του Υπουργείου Οικονομικών, ο κ. Βαρουφάκης σε δηλώσεις του είπε στο Eurogroup ότι «όσον αφορά στο ΤΑΙΠΕΔ, δεν θα πιάσουμε τους στόχους που σας είχε πει η προηγούμενη κυβέρνηση από τις ιδιωτικοποιήσεις, αλλά ό,τι ποσό εξασφαλιστεί, θα πάει στο χρέος».
Διάβασε λίγο παρακάτω.
Σας παρακαλώ, κύριε Λεουτσάκο.
Διάβασε λίγο παρακάτω. Δεν κάνει κακό.
Σας παρακαλώ. Εγώ ρωτάω τον κ. Βούτση. Υπάρχει εκπρόσωπος της Κυβέρνησης εδώ. Ποιος από τους δύο λέει την αλήθεια; Και επειδή μιλάτε για την ευαισθησία σας, θα μου επιτρέψετε να σας πω για κάποιες δράσεις που είχαμε - διότι ο χρόνος δυστυχώς τελειώνει - σχετικά με τους ανθρώπους που είχαν πραγματικό πρόβλημα με το ρεύμα. Θέλω να σας δώσω μερικά στοιχεία και η Κυβέρνηση είναι εδώ πάλι για να τα διαψεύσει. Πρώτον, στο κοινωνικό οικιακό τιμολόγιο με έκπτωση ως 45%, στο ρεύμα έχουν ενταχθεί εξακόσιες πενήντα χιλιάδες φτωχές οικογένειες, σε καμμία από τις οποίες δεν έχει κοπεί το ρεύμα. Οι εξακόσιες πενήντα χιλιάδες οικογένειες είναι γύρω στα δύο εκατομμύρια άνθρωποι. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τα οκτώ χιλιάδες πολύ φτωχά νοικοκυριά στη χώρα μας, με απόφαση των τοπικών επιτροπών, των δήμων και της ΔΕΗ έχουν δωρεάν ρεύμα. Αν αυτά είναι αναληθή, να μας τα πείτε. Υπάρχει 70% έκπτωση στο ρεύμα όλων των φορέων αλληλεγγύης, κοινωνικών, εκκλησιαστικών, δημοτικών συσσιτίων. Αυτό ήταν κάτι που έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση. Θέλω, όμως, να παραδεχτώ ότι η επικοινωνιακή πολιτική της Κυβέρνησης το τελευταίο χρονικό διάστημα δεν έχει αλλάξει απλά σελίδα, έχει αλλάξει βιβλίο. Δεν μπορούμε σε καμμία περίπτωση να πιάσουμε επικοινωνιακά την Κυβέρνηση. Όμως, κυρία Υπουργέ, είναι μια πραγματικότητα και πρέπει να πείτε στον ελληνικό λαό ότι αυτά που κάνετε είναι μεν θετικά, αλλά προϋπήρχαν. Κυρία Πρόεδρε, κυρία Υπουργέ, κύριε Βούτση, τελειώνω με κάτι που είχατε πει εσείς στη Θεσσαλονίκη. Ο κύριος Πρωθυπουργός - Πρόεδρος της τότε, αξιωματικής αντιπολίτευσης - είχε δηλώσει ότι θα μπορέσει να κάνει ανακατανομή από το ΕΣΠΑ 3 δισεκατομμυρίων, 1,5 δισεκατομμύριο από το ΕΣΠΑ 2007-2013 και 1,5 δισεκατομμύριο από το ΕΣΠΑ 2014-2020. Μάλιστα τότε μας μιλούσε για «όψιμους» ο κ. Σταθάκης, όταν του είπαμε ότι αυτό δεν γίνεται. Θα καταθέσω αυτήν τη στιγμή στα Πρακτικά τόσο του κ. Σταθάκη όσο και τις δικιές μας απαντήσεις.
Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Ο κ. Σταθάκης είναι Υπουργός σήμερα. Πενήντα πέντε μέρες όχι μόνο δεν έχει κάνει καμμία ανακατανομή των κονδυλίων αλλά τον περιμένουμε στην επιτροπή - και του έχουμε ζητήσει - να έρθει να μας ενημερώσει τι γίνεται τόσο με το προηγούμενο ΕΣΠΑ 2007-2013, που δεν πρόκειται να κάνει καμμία ανακατανομή για οποιαδήποτε διαδικασία αλλά και για το ΕΣΠΑ 2014-2020 και για τους φόβους που υπάρχουν στο εσωτερικό - για το εξωτερικό δεν μιλάω - ώστε να μη χαθούν κονδύλια. Σας εύχομαι πραγματικά να κερδίσετε το στοίχημα, όχι για το κόμμα σας αλλά για τη χώρα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κωνσταντινόπουλο. Να σας ενημερώσω ότι ήδη η κυρία Πρόεδρος της Βουλής είχε ανακοινώσει ότι έχει κατατεθεί το νομοσχέδιο για τις εκατό δόσεις και θα συζητηθεί στην Ολομέλεια με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Έχει κατατεθεί και είναι στο site της Βουλής και εσείς είστε παλιός Κοινοβουλευτικός, κύριε Κωνσταντινόπουλε. Τον λόγο έχει η κ. Αυλωνίτου και να ετοιμάζεται η κ. Διώτη.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όταν ο ιστορικός του μέλλοντος θελήσει να συνοψίσει την κατάσταση της Ελλάδας στις αρχές του 2015 μετά από πέντε μνημονιακά χρόνια, θα μπορεί να καταφύγει για συντομία στο κείμενο του πρώτου νομοσχεδίου της Κυβέρνησης συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ - Ανεξαρτήτων Ελλήνων του νομοσχεδίου «Ρυθμίσεις για τη λήψη άμεσων μέτρων για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, την οργάνωση της Κυβέρνησης και των κυβερνητικών οργάνων και άλλες διατάξεις» που συζητάμε σήμερα. Γιατί το σημερινό νομοσχέδιο συνοψίζει μέσα σε λίγες σελίδες ακριβώς το πού βρισκόμαστε σήμερα και γιατί. Το πρώτο κεφάλαιο του νομοσχεδίου προβλέπει ότι οι άνθρωποι πρέπει να τρώνε, πρέπει να στεγάζονται, πρέπει να έχουν ηλεκτρικό ρεύμα. Αυτά ήταν κάποτε αυτονόητα. Αλλά αφού για μερικούς δεν είναι πια, τα νομοθετούμε σήμερα. Βέβαια μακροπρόθεσμα θέλουμε αυτές οι βασικές ανάγκες να καλύπτονται από τους μισθούς και τις συντάξεις των ανθρώπων. Αλλά με τη χώρα σε βαθιά ύφεση, την ανεργία στο 27% και την περικοπή μισθών και συντάξεων χρειάζονται σήμερα ειδικά μέτρα. Και αυτά προβλέπει το σημερινό νομοσχέδιο. Οι προβλεπόμενες παροχές είναι στο επίπεδο των σημερινών δυνατοτήτων που δεν είναι απεριόριστες, οριοθετούν όμως τις προτεραιότητες μας. Στόχος μας είναι να μη χρειάζονται στο μέλλον τέτοιες ρυθμίσεις. Όσο όμως χρειάζονται, εμείς θα τις κάνουμε. Το δεύτερο κεφάλαιο πιάνει στη ρίζα του το πώς και γιατί φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Ποταμοί χρημάτων εισέρευσαν τα προηγούμενα χρόνια στο δημόσιο ταμείο από τους έμμεσους φόρους που πληρώναμε όλοι, αλλά και από τους άμεσους φόρους που πληρώναμε κυρίως όσοι είμαστε μισθωτοί και συνταξιούχοι. Ποταμοί χρημάτων εισέρευσαν στη χώρα από τα διάφορα προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ποταμοί χρημάτων εισέρευσαν από δάνεια που μας μαστίζουν τώρα. Αλήθεια, πού πήγαν όλα αυτά τα λεφτά; Πήγαν σε μίζες, υπερτιμολογήσεις, άχρηστες δαπάνες και σε λογαριασμούς στο εξωτερικό. Διέρρευσαν ακαταδίωκτα από την κάλυψη του νόμου περί ευθύνης Υπουργών. Εξαφανίστηκαν. Έγιναν αόρατα. Πίσω τους άφησαν ένα θηριώδες δημόσιο χρέος που στραγγαλίζει τη χώρα. Μετά, λοιπόν, την πρώτη μας φροντίδα, που είναι τα άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, φροντίζουμε να μπει πια τέρμα στην ανοχή και την υπόθαλψη της διαφθοράς στην Ελλάδα. Το πρόβλημα εδώ δεν περιορίζεται στο αναμφισβήτητο γεγονός ότι υπάρχει διαφθορά στη χώρα, αλλά στο ανήκουστο γεγονός ότι το πολιτικό μας σύστημα έχει φτάσει να θεωρεί τη διαφθορά αποδεκτή, ακόμα και επιθυμητή. Ακόμα και στην εφαρμογή των μνημονίων η διαφθορά αντιμετωπίστηκε σαν κάτι που θα πρέπει να προστατευτεί σε αντίθεση με το λαϊκό εισόδημα που θυσιάστηκε χωρίς δεύτερη σκέψη. Καμμία διαπραγμάτευση για το χρέος, κανένα πρόγραμμα κοινωνικών παροχών και καμμία νομοθετική ρύθμιση οποιουδήποτε πράγματος δεν θα δώσει λύση στα προβλήματα της χώρας, αν δεν καταπολεμηθεί αποτελεσματικά η διαφθορά. Η μέχρι τώρα εμπειρία στο θέμα αυτό μας δείχνει ότι παρά την ύπαρξη των σχετικών υπηρεσιών και νόμων, οι υποθέσεις διαφθοράς που είχαν πολιτική κάλυψη πάντα έβρισκαν στο σύστημα κάποια χαραμάδα να τρυπώσουν ώσπου να παραγραφούν. Με την υπαγωγή όλων των σχετικών υπηρεσιών δίωξης της διαφθοράς στη Γενική Γραμματεία για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς, που συστήνεται τώρα, επιδιώκεται να μην υπάρχουν πια αυτές οι χαραμάδες, να μην υπάρχει διοικητική σύγχυση και να είναι καθαρές οι πολιτικές ευθύνες. Το σημερινό νομοσχέδιο πιάνει, λοιπόν, την κορυφή και τη βάση του προβλήματος της χώρας. Πιάνει την πηγή των προβλημάτων, τη διαφθορά και τη χειρότερη συνέπεια της διαφθοράς, την ανθρωπιστική κρίση. Ας μην κοροϊδευόμαστε. Αν δεν λυθεί το πρώτο, δεν θα μπορέσει να λυθεί οριστικά το δεύτερο. Τέλος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή σε αυτήν εδώ την Αίθουσα ακούστηκαν πάρα πολλά για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, θα έλεγα υποκριτικά, νοιάζεστε πολύ γι' αυτό, όταν οι ίδιοι δεν φροντίσατε να βάλετε μέσα στον προϋπολογισμό ούτε 1 ευρώ για ένα κόστος 1,5 δισεκατομμύριο. Επίσης, μιλάτε και λέτε ότι αυτό που ετοιμάζεται τώρα - το νομοσχέδιο της ανθρωπιστικής κρίσης - «κι εμείς θα το κάναμε γιατί είμαστε σε πλήρη συνεννόηση με τα ευρωπαϊκά ταμεία στήριξης». Κι ερωτώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: Δεν μπορέσατε; Δεν τα καταφέρατε; Προσπαθήσατε αλλά δεν βρήκατε άκρη; Πώς καταφέρατε να μην έχετε απορροφήσει ούτε 1% από αυτά τα ευρωπαϊκά ταμεία στήριξης τα οποία μας ανήκουν; Τέλος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι πολίτες χρειάζονται στήριξη τώρα, επειγόντως. Χρειάζονται σίτιση, χρειάζονται τροφή, χρειάζονται ηλεκτρικό ρεύμα. Εμείς λοιπόν ως Κυβέρνηση, ως Κυβέρνηση που επέλεξε ο ελληνικός λαός στις 25 του Γενάρη, αυτήν την ανάγκη ερχόμαστε να καλύψουμε και αυτήν την ανάγκη την ιεραρχούμε πρώτη απ' όλες, κάτω από οποιεσδήποτε αντίξοες συνθήκες. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Αυλωνίτου. Τον λόγο έχει η κ. Διώτη Ηρώ κι αμέσως μετά ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Ποτάμι κ. Χάρης Θεοχάρης.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με την παρέμβασή μου αυτή θέλω να τονίσω τρία σημεία σε σχέση με το νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση και τους γενικότερους συμβολισμούς που έχει. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ]] Το πρώτο σημείο, που έχει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τονιστεί, είναι αυτό που μιλάει για τις αιτίες της ανθρωπιστικής κρίσης. Όλοι κι όλες γνωρίζουμε ότι δεν έβρεξε ανθρωπιστική κρίση, ούτε μας καταράστηκε κάποιος θεός, ούτε απλώς μιλάμε για αναξιοπαθούντες, λέξη όχι μόνο άσχημη αλλά που συσκοτίζει την πραγματικότητα. Την πραγματικότητα την ξέρουν και οι πέτρες. Όλα αυτά είναι αποτελέσματα πολιτικών που ασκήθηκαν στην Ελλάδα και κατ' επέκταση και στην Ευρώπη. Το δεύτερο σημείο είναι ποιοι υποστήριξαν κι ενίσχυσαν αυτήν την κρίση. Μια ολόκληρη προπαγανδιστική μηχανή, που ξεκινούσε από το Μαξίμου κι έφτανε στα κανάλια, προσπαθούσε να πείσει πως ο δρόμος αυτός είναι μονόδρομος για τη σωτηρία της χώρας. Ποιας χώρας τη σωτηρία εννοούσαν; Της χώρας των πλουσίων που γίνονται πιο πλούσιοι και των φτωχών που γίνονται φτωχότεροι. Πετραδάκι, πετραδάκι έχτισαν αυτήν τη χώρα και την έφτασαν σε μια χώρα με δυόμισι εκατομμύρια ανθρώπους κάτω από τα όρια της φτώχειας κι ενάμισι εκατομμύριο ανέργους. Τους αξίζουν, βέβαια, συγχαρητήρια, γιατί όπως φαίνεται κι από τα νούμερα, τη δουλειά τους την έκαναν καλά. Επίσης, υπάρχει και μια άλλη κατηγορία δήθεν αντιμνημονιακών δυνάμεων που ενίσχυσαν την κρίση σε όλα τα επίπεδα, όπως η Χρυσή Αυγή που λέει ότι συμφωνεί κι αυτή ότι υπάρχει ανθρωπιστική κρίση και πρέπει να την αντιμετωπίσουμε. Η ενασχόλησή της βέβαια με την ανθρωπιστική κρίση ήταν τα λεγόμενα συσσίτια μόνο για Έλληνες και μόνο για τα κανάλια, ενώ την ίδια στιγμή μέλη της επιδίδονταν σε δολοφονικές επιθέσεις εναντίον εργατών και συνδικαλιστών στο Πέραμα, γιατί ενοχλούνταν, όπως ενοχλούνταν και οι εφοπλιστές από τις διεκδικήσεις των ανθρώπων για δουλειά κι αξιοπρεπή μεροκάματα. Και το τρίτο σημείο είναι ποιος θα αντιμετωπίσει αυτήν την κρίση. Έρχεται, λοιπόν, μια Κυβέρνηση που αλλάζει την κυρίαρχη αφήγηση και τη ρητορεία περί μονοδρόμου και που αποδεικνύει πως υπάρχει άλλος δρόμος και άλλος τρόπος και ξεκινάει αυτόν τον δρόμο να τον περπατάει φτιάχνοντας νόμους που ασχολούνται με τις κοινωνικές ανάγκες, έστω και αν τα μέσα που διαθέτει αυτήν τη στιγμή είναι πενιχρά. Αυτό είναι μια ανατροπή στα μέχρι στιγμής δεδομένα όχι γιατί το νομοσχέδιο αυτό λύνει τα προβλήματα - αναφέρθηκε και από άλλους αυτό - αλλά γιατί ξεκινάει την προσπάθεια να τα λύσει και κυρίως γιατί αλλάζει το πρόσημο της μέχρι τώρα ασκούμενης πολιτικής. Τα κόμματα, λοιπόν, που συμμετείχαν στις μνημονιακές κυβερνήσεις και όχι μόνο ψηφίζουν καλή τη πίστει, όπως μας είπε και ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης το νομοσχέδιο και αυτό είναι ακόμα μια νίκη αυτής της Κυβέρνησης και απόδειξη μιας ηγεμονίας που θα την κατακτήσουμε βήμα - βήμα πρωτίστως βέβαια με την κοινωνία. Τουτέστιν μεθερμηνευόμενο δεν τολμάνε να μην ψηφίσουν μια κάποια ανακούφιση που προτείνει αυτή η Κυβέρνηση για τα θύματα της πολιτικής τους και αυτό είναι ένα πρώτο καλό βήμα και ένα καλό σήμα. Δεν θέλω να πω για την κριτική που ασκείτε ότι πρόκειται για ψίχουλα. Δεν πιστεύω ότι οδηγεί πουθενά αυτή η προσέγγιση και δεν πιστεύω ότι η απόσταση από την κοινωνική πραγματικότητα που είναι βασανιστική καθημερινά για τους ανθρώπους και η αφ' υψηλού τοποθέτηση με όρους μόνο ιδεολογίας οδηγεί κάπου. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Κυβέρνηση νομοθετεί και πρέπει να συνεχίσει με ακόμα μεγαλύτερες τομές στην πολιτική της υπέρ των από κάτω, γιατί ακριβώς είναι η Κυβέρνηση που επέλεξε ο ελληνικός λαός με την ψήφο του και η Κυβέρνηση που την στήριξε και την στηρίζει πολύ μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας από αυτό που την ψήφισε. Άρα την πολιτική μας μέσα στη χώρα την καθορίζει αυτό το συμβόλαιο και κανένα άλλο και κανείς δεν δικαιούται να αποφασίσει αντί για εμάς ποια νομοσχέδια θα κατατίθενται και με ποιο περιεχόμενο και παρ' ότι έτσι είχαν καλομάθει θα ξεμάθουν. Η κατάθεση των νομοσχεδίων που προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την απόλυτη έλλειψη οποιασδήποτε δικαιοσύνης σε αυτήν τη χώρα για τους εργαζόμενους, για τους ανέργους, για τους φτωχούς, για τους καθημερινά δοκιμαζόμενους ανθρώπους είναι μια σύγκρουση με την μέχρι τώρα πορεία και θα φανεί και στα επόμενα νομοσχέδια που θα αφορούν ζητήματα δημοκρατίας, εργασιακά και άλλα. Χαιρετίζουμε, λοιπόν, την πρώτη νομοθετική πρωτοβουλία αυτής της Κυβέρνησης και να είστε βέβαιοι και βέβαιες ότι η σχέση μας με τον ελληνικό λαό - και αναφέρομαι σε αυτούς που πλήττονται και αγωνιούν χρόνια τώρα - συνεχώς θα δυναμώνει και θα είναι αυτή η σχέση εμπιστοσύνης που πρέπει να υπάρχει ανάμεσα στους ανθρώπους και σε αυτούς που οι ίδιοι επέλεξαν να τους εκπροσωπούν. Και όσοι ρωτούν αν μέσα στον καπιταλισμό υπάρχει κοινωνική δικαιοσύνη, απαντώντας φυσικά ότι δεν υπάρχει, ας αναρωτηθούν μήπως υπάρχει τρόπος να φτιαχτούν οι προϋποθέσεις για ένα άλλο παράδειγμα για όλη την Ευρώπη, αυτό το παράδειγμα που χτίζεται σήμερα στην Ελλάδα με την αριστερή Κυβέρνηση και που όλοι επιθυμούν να τσακίσουν, ακριβώς γιατί αποδεικνύει ότι δεν είναι μονόδρομος το σύστημα της λιτότητας, των μνημονίων και της νεοφιλελεύθερης πολιτικής. Τέλος, όπως πολύ καλά ξέρετε, αυτό το σύστημα πήγε αγκαζέ με τη διαφθορά και είναι σημαντικό που σε αυτό το νομοσχέδιο υπάρχει το στίγμα ότι θα αντιμετωπιστεί και αυτό το σύμπτωμα αυτής της πολιτικής. Υλοποιείται έτσι, όπως είπε και ο εισηγητής μας, όπως είπε και ο κύριος Υπουργός, η δέσμευση της Κυβέρνησης για απόλυτη και αδιαπραγμάτευτη διαφάνεια σε οικονομικά μεγέθη και συμβάσεις του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα και για ποινικές κυρώσεις σε περιπτώσεις διαφθοράς. Κατακερματισμένες και πολυεπίπεδες υπηρεσίες δεν θα μπορούσαν να υλοποιήσουν αυτό το πρόταγμα μας, που ήταν εξάλλου και κοινωνικό αίτημα. Έτσι ξεκινάμε με αυτό το νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση, αλλά και με τα αμέσως επόμενα συμπεριλαμβανομένων και των εργασιακών μέχρι το Πάσχα, να παλεύουμε και να πιστεύουμε πως θα τα καταφέρουμε, παρ' όλο που απέναντί μας βρίσκεται όλος ο νεοφιλελευθερισμός, οι αστικές πολιτικές, η διαφθορά, οι δανειστές, τα κανάλια, τα δελτία των 20.00΄ και τα εγχώρια συμφέροντα με τους εκπροσώπους τους και εντός Βουλής. Μαζί μας, όμως, είναι η μεγαλύτερη δύναμη. Και αυτή είναι η λαϊκή και κοινωνική κινητοποίηση. Σας ευχαριστώ.
Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Ποταμιού κ. Θεοχάρης Χάρης έχει τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία και κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο Ποτάμι ζητούσαμε για πολύ καιρό πια επιτέλους να κυβερνήσετε. Πέρασαν πενήντα μέρες και ξεκινήσαμε. Έχουμε αρχίσει να φοβόμαστε μήπως ήταν καλύτερα όταν δεν κυβερνούσατε, τις πρώτες πενήντα μέρες. Δύο πολιτικές σε κάθε Υπουργείο. Αυτό βλέπουμε ως τώρα. Δύο πολιτικές στο μεταναστευτικό, τώρα ανοίγουν, τώρα κλείνουν. Άλλα λέει ο κ. Βαρουφάκης στο Eurogroup, υπογράφοντας και κάνοντας μία συμφωνία που χαιρετήσαμε και στις 20 Φεβρουαρίου και στηρίξαμε ενεργά, άλλα είπε χθες η κ. Βαλαβάνη. Αλλάζει ο σκοπός του ΤΑΙΠΕΔ, όχι όπως είχε πει και είχε δεσμευθεί ο Υπουργός Οικονομικών της χώρας στους ομολόγους του. Τα έσοδα από το ΤΑΙΠΕΔ δεν πάνε υπέρ της ελάφρυνσης του χρέους, πάνε υπέρ της ενίσχυσης της κοινωνικής ασφάλισης. Ευγενής είναι ο σκοπός, δεν λέει κανένας το αντίθετο. Όμως, άλλο αυτό, άλλο να λέμε κάποια πράγματα και την επόμενη ημέρα να τα αναιρούμε. Η αξιοπιστία της Κυβέρνησης και των κομμάτων που τη στηρίζουν έχει σημασία - πρέπει να το καταλάβετε - δεν είναι παιχνίδι. Ο κ. Τσίπρας επιτέλους βλέπει την κ. Μέρκελ. Είπαμε ότι θα έπρεπε να το έχει κάνει νωρίτερα. Έστω και τώρα δεν θα είμαστε εμείς που θα τον πούμε μερκελιστή. Εμείς θα τον στηρίξουμε. Εμείς με τις ευχές μας και ό,τι άλλο μπορούμε να κάνουμε, όταν πάει στη Γερμανία, θα είμαστε κοντά του. Ο κ. Βαρουφάκης λέει ότι δεν πρέπει να πει τη λέξη «κούρεμα» και το έχει υποσχεθεί. Η Πρόεδρος της Βουλής ανακοινώνει σύσταση επιτροπής, σύμφωνα με το άρθρο 49 για το επαχθές και επονείδιστο χρέος. Άλλα λέει η Κυβέρνηση, άλλα λέει το Προεδρείο της Βουλής. Έχουμε δύο πολιτικές. Ευτυχώς, ίσως εκεί υπάρχει κάποια σύμπνοια, γιατί με σοφία η Πρόεδρος της Βουλής χρησιμοποίησε το άρθρο 49 για να κάνει αυτήν την επιτροπή. Τόσο πολύ πιστεύει στο επαχθές και επονείδιστο χρέος. Το άρθρο 49- να θυμίσω - ορίζει επιτροπές για την προαγωγή της διεθνούς συνεργασίας της Βουλής με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τα κοινοβούλια των άλλων χωρών και τους διεθνείς οργανισμούς. Ποια είναι αυτή η συνεργασία ακριβώς; Θα της προτείνουμε εμείς, αν θέλει να την βοηθήσουμε, να ορίσει την επιτροπή σύμφωνα με το 49γ, ίσως είναι καλύτερο, Κοινοβουλευτικές Ομάδες Φιλίας για το επονείδιστο χρέος. Διαφέρουν βέβαια τα δύο άρθρα. Στο πρώτο συστήνεται η επιτροπή κατευθείαν από την Πρόεδρο, στο δεύτερο χρειάζεται έγγραφη αίτηση Βουλευτών. Εμείς προθυμοποιούμαστε να κάνουμε την έγγραφη αίτηση για να βοηθήσουμε στην προσπάθεια αυτή. Νομίζω ότι θα πρέπει να προσπαθήσουμε να είμαστε λίγο πιο σοβαροί σε αυτά που προσπαθούμε να πετύχουμε. Σας ψήφισε ο ελληνικός λαός για να αλλάξετε τις προτεραιότητες, για να πάρετε από εδώ τα χρήματα και να τα πάτε εκεί, για να τα πάρετε από τη διαφθορά και να τα δώσετε στον κόσμο, να τα πάρετε από τους πλουσίους και να τα αναδιανέμετε υπέρ των φτωχών. Όχι για να λέτε άλλα τη μία μέρα και άλλα την επόμενη. Είμαστε μαζί σας όταν είστε αξιόπιστοι, όχι όταν δεν είστε. Έχουμε τα πρώτα νομοσχέδια. Τα πρώτα νομοσχέδια, κοιτώντας τα είναι πρόχειρα. Καλώς ή κακώς, είναι πρόχειρα, πρέπει να το καταλάβετε. Δεν λέει κανένας ότι δεν ασχολούνται με σοβαρά ζητήματα. Το ξέρουμε και συμφωνούμε και με τους Υπουργούς που τα εισάγουν. Είναι σοβαρότατα τα ζητήματα αυτά και χρειάζεται να αντιμετωπιστεί η κοινωνική κρίση. Όμως, όταν φέρνετε το νομοσχέδιο για την ΕΡΤ, για παράδειγμα, δεν μπορεί να μην επαναπροκηρύσσετε και τις άδειες, βάζοντάς τα με τους καναλάρχες. Τα δύσκολα τα αφήνετε για αργότερα. Να τα δούμε τα δύσκολα και θα τα στηρίξουμε. Εδώ είναι και τα περιμένουμε. Αυτά τα δύσκολα δεν τα βλέπουμε. Βλέπουμε τα εύκολα. Στο νομοσχέδιο αυτό που φέρατε για την ανθρωπιστική κρίση, λείπει η ανθρωπιστική κρίση. Μπάζει κι από δεξιά κι από αριστερά. Μπάζει από δεξιά, γιατί δεν λέει αυτά τα χρήματα τα λίγα που δίνει από πού θα τα πάρει. Δεν λέει. Πείτε για παράδειγμα «με αυτήν και αυτή και αυτή τη δράση θα πάρουμε αυτά τα χρήματα». Και μπάζει και από αριστερά, γιατί δίνει ελάχιστα. Δίνει 200 εκατομμύρια, όταν ακόμα και το κοινωνικό μέρισμα, το οποίο ήταν μία σταγόνα στο ωκεανό, ήταν 450 εκατομμύρια πέρσι, δυστυχώς. Μπάζει διότι πέντε άρθρα στα τριάντα επτά, τριάντα οκτώ, στα σαράντα - θα δούμε πόσα θα βγουν με τις τροπολογίες - ασχολούνται με την ανθρωπιστική κρίση. Μπάζει γιατί δίνετε 15 ευρώ το μήνα, μισό ευρώ τη μέρα, για το ρεύμα, όταν ο κ. Φωτόπουλος πήρε 6 ευρώ την ημέρα. Ρωτήστε με ποιον τρόπο το έκανε. Κάτι παραπάνω ήξερε. Ρωτήστε τον προϊστάμενο Υπουργό του, που δίνει αυτού του είδους τις αυξήσεις στη ΔΕΗ, αλλά φωνάζει όταν η ΔΕΗ αυξάνει το ρεύμα. Υπάρχουν σχέσεις μεταξύ αυτών των δύο. Όπως λένε, καλύτερα νέος και πλούσιος παρά φτωχός και ηλικιωμένος. Προφανώς και εγώ αυτό θέλω. Δεν είναι έτσι, όμως. Η προηγούμενη κυβέρνηση το κατάλαβε πολύ επώδυνα. Δεν κυβερνάς με τα «ναι», κυβερνάς με τα «όχι», με το πόσα και ποια «όχι» λες. Αυτά κάνουν κυβέρνηση. Πρέπει να τα δούμε τα «όχι». Φέρατε ένα νομοσχέδιο που δίνει, χωρίς να παίρνει από κάπου. Κάποια όρια πρέπει να μπαίνουν και στις δαπάνες. Θα πω τώρα περισσότερα στοιχεία σε σχέση με τις συγκεκριμένες διατάξεις του νομοσχεδίου. Πρέπει να μπουν κάποια όρια στις δαπάνες στα πρώτα άρθρα, που έχουν σχέση με την ανθρωπιστική κρίση, ώστε οι ΚΥΑ - οι υπουργικές αποφάσεις - με τις οποίες εξουσιοδοτούνται οι Υπουργοί να βάλουν τα κριτήρια, να μην είναι αντισυνταγματικές. Το λέει και η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής ότι δεν μπορούν να θεωρηθούν επουσιώδη τα κριτήρια. Αν μπουν κάποια όρια, έστω αυτό το πράγμα μετριάζεται. Θα υπάρχουν προβλήματα. Τα είπαμε και στην επιτροπή. Δίνουμε 15 ευρώ ρεύμα, αλλά πρέπει να πληρώσει 35 ευρώ κάποιος για να πάρει το ρεύμα και να πληρώσει την ΕΡΤ και όλα τα υπόλοιπα. Προσπαθήστε να δώσετε λύση σε αυτό. Δίνετε σίτιση, όχι όμως με την κοινωνική επιταγή που είναι θεσμοθετημένη. Τη δίνετε με μια κάρτα τραπεζική. Αυτό είναι καλύτερο και πράγματι πρέπει να το κάνετε. Θα σας πάρει, όμως, χρόνο. Δεν θα δώσει λύση άμεσα. Εγώ υπολογίζω ότι θα πάρει τουλάχιστον ένα εξάμηνο για να μπορέσει να λειτουργήσει αυτό σωστά, ώστε να δοθεί η κάρτα αυτή με τη σίτιση. Μακάρι να γίνει νωρίτερα. Τρεις μήνες μόνο θα σας πάρει η ΚΥΑ. Αν συμβεί αυτό όπως το λέω, από τα 200 εκατομμύρια ευρώ ίσως να μη φτάσουν ούτε 80 εκατομμύρια στον κόσμο. Μακάρι να φτάσουν περισσότερα και εδώ θα είμαστε να το χειροκροτήσουμε. Επαναλαμβάνουμε για μια τελευταία φορά: Αξιολογήστε φέτος το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, το μόνο που μπορεί να δώσει συνεκτική αντιμετώπιση του φαινομένου της ακραίας φτώχειας. Αυτό είναι το μόνο. Κατηγορείτε την προηγούμενη κυβέρνηση γιατί δεν ενέγραψε κονδύλια φέτος στον προϋπολογισμό για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Καλά κάνετε! Επανεκκινήστε το από 1-1-2016. Βάλτε εσείς τα κονδύλια στον επόμενο προϋπολογισμό. Κλείστε μέχρι τότε τις τρύπες με τις διατάξεις που λέτε. Αν το κάνετε αυτό, τότε καταλαβαίνουμε ότι έχετε ένα συγκεκριμένο σχέδιο. Θα πω δυο λόγια και για το Κεφάλαιο Δεύτερο: Εθνικός Συντονιστής κατά της διαφθοράς. Έχουμε εδώ και τον αρμόδιο Υπουργό. Υπάρχει πραγματικά ανάγκη για στόχευση των επιχειρησιακών δράσεων και ενός θεσμού που θα κάνει τον πραγματικό συντονισμό. Αυτή είναι, θα έλεγα, μια «αναβάθμιση» για τις υπουργοποιήσεις, η οποία όμως οδηγεί σε έναν πιο σφικτό εναγκαλισμό με την Κυβέρνηση. Αυτό είναι ένα μειονέκτημα σε σχέση με τον προηγούμενο θεσμό, τον Εθνικό Συντονιστή κατά της διαφθοράς, ο οποίος είναι ένας θεσμός που επαινέθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και καλώς. Σας κάνουμε, λοιπόν, συγκεκριμένες προτάσεις. Τα είπαμε και στην επιτροπή. Καλό θα είναι να ακουστούν και στην Ολομέλεια. Σας το είπα, λοιπόν, στην επιτροπή και δεν συμφωνήσαμε τότε, κύριε Υπουργέ, ότι θα πρέπει να βάλετε στις αρμοδιότητες το Εθνικό Σχέδιο κατά της διαφθοράς. Μην το αφήνετε. Το γράφει τώρα και το Επιστημονικό Συμβούλιο. Χάνεται η αρμοδιότητα με την κατάργηση του Εθνικού Συντονιστή και δεν είναι η ρητή η αρμοδιότητα στη Γενική Γραμματεία. Βάλτε το. Δική σας δουλειά είναι.
Υπάρχει αυτό το σχέδιο.
Διαβάστε την έκθεση του Επιστημονικού Συμβουλίου. Το λέει. Το σχέδιο υπάρχει τώρα. Κάποια στιγμή καταργείται το σχέδιο. Γίνεται παλιό. Πρέπει να το επικαιροποιήσετε. Πρέπει να έχετε εσείς την αρμοδιότητα. Αυτό σας λέμε. Δεν λέμε κάτι άλλο. Επίσης, αυτός ο εναγκαλισμός που φέρνει τον Συντονιστή κατά της Διαφθοράς και τον Υπουργό πιο κοντά στην Κυβέρνηση και στον Πρωθυπουργό, θα πρέπει έστω με κάποιον τρόπο να εξισορροπηθεί. Δώστε αρμοδιότητες στον Συνήγορο του Πολίτη να εκπονεί εθνική έκθεση για την κατάσταση του αγώνα κατά της διαφθοράς και να την υποβάλει στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας στη Βουλή. Αυτό θα φέρει μια ισορροπία και θα έχει μεγαλύτερη λογοδοσία ο Υπουργός, καθότι η θέση του είναι πάρα πολύ ευαίσθητη. Θα πω ακόμα δυο λόγια και θα τελειώσω. Κατ' αρχάς, με το ΚΗΣΥΠ έχουμε νέες δομές, ευθέως ανταγωνιστικές του Υπουργείου Οικονομικών. Δυστυχώς , έχουμε ήδη δει τα πρώτα σημάδια ανταγωνισμών μεταξύ των δύο αυτών θέσεων που έχουν σχέση με τα οικονομικά. Δεν πρέπει να προσθέσουμε νέους ανταγωνισμούς και στις υπηρεσίες. Τριάντα θέσεις δημιουργούνται εδώ, δεκαπέντε υπαλλήλων από τον ιδιωτικό τομέα. Δεν θα πρέπει να δημιουργήσουμε μεγαλύτερα προβλήματα απ' ότι έχουμε. Επίσης, στο νομοσχέδιο γίνονται και άλλες διευθετήσεις. Δεν θα αναφερθώ σε αυτές περισσότερο. Θα μιλήσω μόνο για δύο. Μετά την κριτική μας βελτιώσατε νομοτεχνικά τις διατάξεις για τους εθελοντές. Βάλατε κριτήρια - και αυτό το χαιρετίζουμε - να είναι διακεκριμένοι επιστήμονες ή εμπειρογνώμονες ειδικού αντικειμένου. Αυτό είναι σωστό και μπράβο σας. Πρέπει να προσέξουμε, όμως, γιατί λείπουν κι άλλα. Δεν υπάρχει κανένα όριο στον αριθμό τους και δεν υπάρχει κανένα ασυμβίβαστο. Μήπως θα μπορεί κάποιος - όχι εσείς, η επόμενη κυβέρνηση σας λέω - να προσλάβει εθελοντή επιστήμονα γιατρό, ο οποίος έχει κλινική, στον Υπουργό Υγείας; Μήπως θα μπορεί να προσλάβει επιστήμονα μηχανικό, που να έχει κατασκευαστική εταιρεία, στον Υπουργό Μεταφορών; Βάλτε, ενδεχομένως, τις ίδιες διατάξεις που υπάρχουν για τα ασυμβίβαστα και το όριο. Όσον αφορά τους Αναπληρωτές, υποσχεθήκατε - ο κύριος Υπουργός λείπει - να μην έχουμε Αναπληρωτές μαζί με Γενικούς και φέρατε, πράγματι, μία νομοτεχνική βελτίωση. Έχω την αίσθηση ότι είναι προχειρογραμμένη. Δείτε τη λίγο γιατί εμένα, τουλάχιστον, μου φαίνεται παράδοξο ο Υπουργός να μην μπορεί να έχει Αναπληρωτή, έχει μόνο Γενικό, αλλά ο Αναπληρωτής Υπουργός έχει δικαίωμα να έχει και τους δύο και Γενικό και Αναπληρωτή.
Το ανάποδο. Το είπαμε δέκα φορές.
Όπως είναι γραμμένο, δεν συστήνονται οι θέσεις των Αναπληρωτών στον Υπουργό, άρα μένει μόνο με το Γενικό Γραμματέα, αλλά συστήνονται στον Αναπληρωτή Υπουργό, ο οποίος έχει και Γραμματέα. Οπότε αυτό δημιουργεί ένα πρόβλημα. Πάρτε το καλοπροαίρετα. Αν έχω λάθος, θα το παραδεχθώ. Έχω την αίσθηση, όμως, ότι είμαι σωστός. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Θεοχάρη. Τον λόγο έχει ο κ. Ηλίας Καματερός και στη συνέχεια ο κ. Καραγιαννίδης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι, συγχωρέστε μου μια κάποια σύγχυση, που σίγουρα θα διακρίνετε, με αυτά που ακούω τόση ώρα μέσα στην Αίθουσα. Από πού να ξεκινήσω; Από τον κ. Γεωργιάδη; Τόλμησε και μας είπε ότι κινδυνεύει να κλείσει ένα νοσοκομείο στη Θεσσαλονίκη. Ας έρθει να δει πόσα νοσοκομεία κλείνουν στην περιοχή μας, στα Δωδεκάνησα. Ας έρθει στο νοσοκομείο της Κω, που λειτουργεί με στρατιωτικούς γιατρούς. Ας πάει στα νησάκια που δεν έχουν αγροτικό γιατρό και κάθε δεκαπέντε μέρες πηγαίνει με απόσπαση κάποιος και αλλάζει κάθε δεκαπέντε μέρες. Ποιος τα έκανε όλα αυτά; Ποιος ήταν Υπουργός; Ποιοι είναι οι υπεύθυνοι για την κατάσταση των νοσοκομείων; Μας εγκαλεί και εγκαλεί τους Υπουργούς μας ότι υπέγραψαν συμφωνία να μη γίνονται από κανέναν μονομερείς ενέργειες. Ποιοι μας εγκαλούν; Αυτοί οι οποίοι είχαν δεχθεί να γίνονται μονομερείς ενέργειες μόνο από τους δανειστές και αυτοί απλά υπέγραφαν αυτά που τους υποδείκνυαν. Ακούω και από την άλλη μεριά, από το παλαιό σοσιαλιστικό κόμμα ότι μόνο για εκατόν πενήντα χιλιάδες φροντίζουμε για σίτιση και για ρεύμα, ενώ θα έπρεπε για πεντακόσιες χιλιάδες.
Ρεύμα για εξήντα πέντε χιλιάδες.
Εντάξει. Πάντως είναι πολύ μακριά από το ενάμισι εκατομμύριο ανέργους που δημιουργήσατε και από τα εκατομμύρια φτωχούς που δημιουργήσατε. Δεν μπορώ να καταλάβω. Πλήρης σύγχυση. Μας λένε και οι δύο της συγκυβέρνησης ότι είπε ο Υπουργός μας πως «θα στύψουμε και την πέτρα για να μπορέσουμε να τα καταφέρουμε». Ε, βέβαια, τι να πείτε εσείς, οι οποίοι ξέρετε μόνο να στύβετε τους ανθρώπους; Αυτό κάνατε τόσο καιρό. Μόνο τους ανθρώπους στύβατε. Κοιτάξτε, δεν θα πω πολλά. Θα αναφερθώ μόνο σε ένα θέμα για το κατεπείγον - έγινε μια κουβέντα και ερωτήσεις, όπως «θα έρθουν νομοσχέδια, δεν θα έρθουν, θα είναι με τη διαδικασία του κατεπείγοντος κ.λπ.» - και μάλιστα διέκρινα και μία κωλυσιεργία ωρών πάνω σε αυτό το θέμα. Ναι, αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες, όλα αυτά είναι κατεπείγοντα. Ο κόσμος δεν μπορεί να περιμένει. Ο κόσμος πεθαίνει. Κάθε ώρα που περνάει έχουμε αυτοκτονίες, κλείνουν μαγαζιά, δημιουργούνται άνεργοι. Δεν μπορούν να περιμένουν όλα αυτά. Εάν δεν είναι αυτά κατεπείγοντα, ποια είναι; Αυτά που μόνιμα ψηφίζατε εσείς, τις μειώσεις μισθών, συντάξεων και τα χαράτσια όχι μόνο σαν κατεπείγοντα αλλά και με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου; Δεν θα μίλαγα για όλα αυτά, γιατί τα λένε πολλοί, τα παρακολουθούμε όλη μέρα. Θα τελειώσω με μία αναφορά. Εάν ήθελα να μιλήσω, ήταν μόνο για να βάλω μία νότα για τα νησιά μας. Γιατί θεωρώ ότι ήταν ευκαιρία στο νομοσχέδιο αυτό για την ανθρωπιστική κρίση να περάσουν δύο, τρία ζητήματα για τα νησιά. Ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολο. Έχω κάνει και μια κουβέντα με την κυρία Υπουργό. Εάν δεν μπορούν και κάποια από αυτά να περάσουν, σίγουρα πρέπει για τα νησιά να κάνουμε ιδιαίτερη συζήτηση και μάλιστα - προτείνω - ιδιαίτερο νομοσχέδιο για τα μικρά νησιά για να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματά τους. Γιατί, εάν μιλάμε για ανθρωπιστική κρίση και λέμε ότι χρειάζονται τροφή, ρεύμα και στέγη οι συνάνθρωποί μας, πρέπει να σας πω ότι για ορισμένους συνανθρώπους μας που ζουν σε κάποιες περιοχές και ειδικά στα μικρά νησιά αυτά δεν φτάνουν. Επιτρέψτε μου να πω ότι τροφή και στέγη έχουν και στις φυλακές και τα νησιά - μη νομίζετε - είναι κάτι σαν φυλακές. Υπάρχουν σοβαρά προβλήματα. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να περάσει στο νομοσχέδιο το θέμα με την ηλεκτροδότηση. Γιατί, δηλαδή, σε κάποια νησιά όπου έχουμε σαράντα κατοίκους, που έχουμε δέκα κατοίκους δεν δικαιούνται να έχουν δωρεάν ρεύμα; Ξέρετε ότι πρέπει να δούμε και το δημογραφικό πρόβλημα. Γι' αυτό πρότεινα ότι πρέπει να φτιάξουμε ένα ιδιαίτερο νομοσχέδιο για τα μικρά νησιά. Σιγά σιγά θα φύγουν και θα ερημώσουν, θα έχουμε ερημοποίηση των νησιών. Υπάρχει νησί που έχει έναν μαθητή, ένα παιδί. Υπάρχει νησί που έχει τέσσερις μαθητές και πρέπει για παράδειγμα να μεταφερθούν από τους Αρκιούς στο Αγαθονήσι. Και εδώ το νομοσχέδιο μιλάει για χιλιομετρικές αποστάσεις για τη μεταφορά μαθητών. Μιλάει το νομοσχέδιο για ασφάλιση - παρ' όλο που θα μπορούσαμε να πούμε πολλά παραδείγματα για τα νησιά - και για πενήντα ένσημα. Πείτε μου εσείς τι ένσημα θα κάνει ένας σε ένα νησί των δέκα κατοίκων ή των σαράντα κατοίκων ή των ογδόντα κατοίκων. Αυτοί οι άνθρωποι σε αυτά τα νησιά δεν έπρεπε να έχουν δωρεάν ασφάλιση; Και όχι μόνο δωρεάν ασφάλιση, αλλά δωρεάν μεταφορές και ένα σωρό άλλα κίνητρα, τα οποία προτείνω και να τα λάβει παρακαλώ η Κυβέρνηση σοβαρά υπ' όψιν της. Θα πρέπει να ασχοληθούμε και να κάνουμε ειδικό νομοσχέδιο «Κίνητρα για τη συγκράτηση των κατοίκων στα μικρά νησιά.». Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Καματερό. Τον λόγο έχει ο κ. Καραγιαννίδης
Ευχαριστώ τον κ. Καραθανασόπουλο που μου παραχώρησε τη σειρά του. Να ξεκινήσω με το νομοσχέδιο. Αυτό το νομοσχέδιο έρχεται σε μια στιγμή που η χώρα ζει συνθήκες οικονομικής ασφυξίας. Και έρχεται για να αντιμετωπίσει ένα ζήτημα που αφορά σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας, το οποίο βιώνει τις πολιτικές των μνημονίων τα τελευταία πέντε χρόνια. Απαντάει συνολικά στην κρίση; Όχι. Λύνει συνολικά τα προβλήματα όλων των υποτελών τάξεων που έχουν βιώσει αυτή την κοινωνική καταστροφή τα τελευταία πέντε χρόνια; Όχι. Είναι, όμως, ένα βήμα το οποίο δείχνει και ένα άλλο παράδειγμα. Είναι ένα βήμα, το οποίο δείχνει ότι μπορεί μια συντεταγμένη κοινωνία να βαδίσει και με διαφορετικό τρόπο. Και είναι ένα βήμα το οποίο γίνεται σήμερα και όχι με την αναμονή της Δευτέρας Παρουσίας, όπου όλα θα λυθούν ως διά μαγείας. Είναι ένα βήμα το οποίο απαντάει σε καθημερινές ανάγκες ανθρώπων που ζουν χωρίς ρεύμα, χωρίς στέγη και χωρίς τροφή. Δεν είναι το άπαν. Σε ένα νομοσχέδιο δεν λύσαμε το πρόβλημα της κρίσης των τελευταίων πέντε χρόνων. Έχει, όμως, σημαντική πολιτική και συμβολική σημασία αυτό το νομοσχέδιο για τρεις συγκεκριμένους λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι ότι ακόμα και τα μνημονιακά κόμματα αναγνωρίζουν την αποτυχία των πολιτικών της λιτότητας καθολικά και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Αναγνωρίζουν, δηλαδή, ότι οι πολιτικές τους δημιούργησαν κοινωνική καταστροφή. Το παραδέχονται ακόμα και εδώ μέσα στην Αίθουσα και η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ ότι αυτές οι πολιτικές ώθησαν ένα κομμάτι της κοινωνίας στην ακραία φτώχεια. Και αυτό είναι νίκη δική μας. Γιατί μέχρι σήμερα με τα success story και την έξοδο από την κρίση δεν παραδεχόσασταν τίποτα. Όλους αυτούς τους ανθρώπους τους κρύβατε κάτω από το χαλί. Σήμερα, λοιπόν, έρχεται το νομοσχέδιο και σας αναγκάζει να δείτε την πραγματικότητα κατάματα. Και όχι μόνο εσείς, αλλά και η Ευρώπη. Πλέον η ανθρωπιστική κρίση - αυτός είναι ο δεύτερος λόγος - μπαίνει μέσα σε μια νομοθετική ρύθμιση. Και αυτό είναι πάλι σημαντικό για εμάς. Γιατί πλέον μπορούμε με άλλα δεδομένα να διεκδικήσουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση την απόδοση δικαιοσύνης για τις πολιτικές που δημιούργησαν αυτήν την κοινωνική κρίση. Και μπορούμε πλέον και στην Ευρωπαϊκή Ένωση να πούμε ότι τα τελευταία πέντε χρόνια καταπατήθηκαν θεμελιώδη κοινωνικά και ανθρώπινα δικαιώματα, όπως είναι η πρόσβαση στην υγεία, η πρόσβαση στην ενέργεια, η πρόσβαση στην παιδεία, η πρόσβαση στην τροφή, η πρόσβαση στη στέγαση. Και δεν μπορείτε να είστε περήφανοι για μια χώρα που έχει ανθρώπους που τρώνε απ' τα σκουπίδια. Δεν θα έπρεπε ούτε καν να γελάτε, όταν τα λέμε αυτά τα πράγματα. Δεν θα έπρεπε καν να έρχεστε και να υποστηρίζετε αυτά που υποστηρίζετε σήμερα εδώ για να λέτε ότι είστε σε μια ευρωπαϊκή χώρα του 21ου αιώνα. Ο τρίτος, όμως, λόγος για εμένα είναι ο σημαντικότερος. Εδώ υπάρχει ένα ρήγμα στη νεοφιλελεύθερη λογική. Για τη νεοφιλελεύθερη λογική δεν υπάρχει κοινωνία, υπάρχουν τα άτομα που παλεύουν μόνα τους και ηττώνται. Και γι' αυτά δεν υπάρχει καμμία βοήθεια. Αυτό το νομοσχέδιο, λοιπόν, ανοίγει έναν δρόμο και λέει ότι η συντεταγμένη πολιτεία αντιμετωπίζει τις υποτελείς τάξεις οργανωμένα γιατί τους αναγνωρίζει ότι έχουν προβλήματα. Η νεοφιλελεύθερη πολιτική λέει ότι η κοινωνική καταστροφή είναι ένα φυσικό φαινόμενο και αυτοί που έχουν ηττηθεί μέσα σε έναν απάνθρωπο ανταγωνισμό είναι αναγκασμένοι να υποστούν τις συνέπειες. Εμείς, λοιπόν, αυτήν τη λογική δεν την παραδεχόμαστε. Εμείς δεν υποστηρίζουμε μια κοινωνία ζούγκλα. Εμείς δεν υποστηρίζουμε μια κοινωνία του ανταγωνισμού, όπου οι οικονομικά και κοινωνικά αδύναμοι θα πρέπει να είναι συνεχώς στο καναβάτσο. Εμείς λέμε στην κοινωνία να σηκωθεί, να σηκωθεί όρθια και να διεκδικήσει αυτά όχι που της αξίζουν, αλλά αυτά που θα έπρεπε να έχει εδώ και πολλά χρόνια ευμάρειας που έζησαν τα τελευταία είκοσι χρόνια. Αυτή, λοιπόν, η λογική μας έχει φέρει ένα ρήγμα στη νεοφιλελεύθερη λογική και λέει πως όταν συντεταγμένα κοινωνικές τάξεις μπορούν να διεκδικήσουν πράγματα, τότε πετυχαίνουν. Θέλω να τελειώσω με τον κ. Κοστέλο, όχι τον Έλβις, τον τραγουδιστή ούτε τον Άμποτ, τον συμπρωταγωνιστή σε κινηματογραφικές ταινίες. Ένας κ. Κοστέλο μας είπε ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι μονομερής ενέργεια και καλά θα κάνουμε να το παγώσουμε. Ακούστε, λοιπόν, καλά - αν και οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας δεν είναι εδώ οι περισσότεροι - το εξής: Μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Deutsche Bank και των ευρωπαϊκών και ελληνικών ελίτ και μεταξύ των ανθρώπων που ζουν την ακραία φτώχεια και την ανθρωπιστική κρίση, εμείς δογματικά και ακραία δογματικά είμαστε υπέρ των δεύτερων. Μεταξύ, λοιπόν, των υποτελών τάξεων και αυτών που έχουν τον πλούτο και τον κρατάνε, είμαστε ακραία δογματικά με τις υποτελείς τάξεις. Εάν αυτό ο κ. Κοστέλο το θεωρεί μονομερή ενέργεια, λυπάμαι, αλλά θα τον πήξουμε στις μονομερείς ενέργειες. Από εδώ και πέρα τα νομοσχέδια που θα έρχονται θα είναι μονομερείς ενέργειες. Εάν δεν μπορεί να συνηθίσει με αυτό, καλά είναι να παραιτηθεί. Γιατί σε αυτήν την Ευρώπη που εμείς προσδοκούμε να ζήσουμε οι κοινωνίες και οι άνθρωποι θα είναι πάνω από τα χρήματα και όχι οι τράπεζες και οι εφοπλιστές. Με αυτή, λοιπόν, τη λογική δεν περιμένουμε το σοσιαλισμό, αλλά τον οικοδομούμε καθημερινά με παραδείγματα που δίνουμε στην κοινωνία και με προσπάθεια το κίνημα να αναπνεύσει επιτέλους, για να μπορέσει να εμπνευστεί και να προχωρήσει μπροστά. Δεν περιμένουμε τη Δευτέρα Παρουσία, τη βιώνουμε και τη δημιουργούμε σήμερα. Με αυτή, λοιπόν, τη λογική υπερψηφίζουμε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο.
Ευχαριστούμε τον κ. Καραγιαννίδη. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΚΚΕ κ. Καραθανασόπουλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Επιτρέψτε μου, πριν αναφερθώ στο νομοσχέδιο, να καταγγείλω εκ μέρους του ΚΚΕ την πράξη της Χρυσής Αυγής να καταθέσει ονομαστική ψηφοφορία, μια ονομαστική ψηφοφορία - καρικατούρα, από τη στιγμή που ψηφίζει επί της αρχής το νομοσχέδιο. Γιατί το κάνει αυτό; Δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα επικοινωνιακό τρικ. Κακόγουστο σόου θέλει να στήσει. Και από αυτή την άποψη, θα έλεγα, ας σκεφτούν κάποιοι, ας προβληματίσει αυτό κάποιους ή και κάποιες από την πλειοψηφία, που άνοιξαν το προηγούμενο διάστημα μία πολύ επικίνδυνη συζήτηση, δημιουργώντας αντικειμενικά γέφυρες επικοινωνίας και συνδιαλλαγής με τη Χρυσή Αυγή, αλλά και μια στάση εξωραϊσμού του εγκληματικού χαρακτήρα της Χρυσής Αυγής, της ναζιστικής αυτής οργάνωσης. Και από αυτήν την άποψη οι εξελίξεις καλό θα είναι να παραδειγματίσουν ορισμένους. Έρχομαι τώρα στο νομοσχέδιο το οποίο συζητάμε. Δεν θα αναφερθώ στα διαδικαστικά, απασχόλησαν αρκετά τη συζήτηση, ως προς το πώς μπορεί να οργανωθεί η κουβέντα. Ας συζητήσουμε, όμως, για το νομοσχέδιο. Είχαμε προκαλέσει και την Κυβέρνηση να απαντήσει στο βασικό ερώτημα ποιος φταίει για τη φτώχεια και την εξαθλίωση, γιατί η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι θέλει να την αντιμετωπίσει. Βεβαίως. Όμως, για να είσαι αποτελεσματικός στην αντιμετώπιση της φτώχειας και της εξαθλίωσης, πρέπει να εντοπίσεις και ποιος έχει την ευθύνη και η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι την ευθύνη την έχουν οι μνημονιακές πολιτικές. Βεβαίως! Έχουν ευθύνη οι μνημονιακές πολιτικές, οι νόμοι, τα μέτρα, τα οποία οδήγησαν, συνέβαλαν στο να κοπούν μισθοί, συντάξεις, στο να ανατραπούν οι εργασιακές σχέσεις, στο να αυξηθεί η ανεργία, στο να αυξηθεί η φορολογία. Ναι, υπάρχει, αλλά τουλάχιστον, εφόσον είναι και αυτό, γιατί δεν φέρνετε έναν νόμο να καταργήσετε όλους τους εφαρμοστικούς νόμους, που οδήγησαν εκτεταμένα λαϊκά στρώματα στη φτώχεια και στην εξαθλίωση; Κάντε το, καταργήστε, λοιπόν, με έναν νόμο όλους αυτούς τους νόμους. Δεν το κάνετε, όμως, ούτε αυτό. Όμως, φταίει μόνο αυτό; Αν έφταιγε μόνο αυτό, τότε θα έπρεπε να ήταν ένα φαινόμενο που ενδημεί μόνο στην Ελλάδα ή, άντε, και στις αφρικανικές και ασιατικές χώρες. Όμως δεν είναι έτσι τα πράγματα. Φτώχεια, ανεργία και εξαθλίωση χαρακτηρίζει το σύνολο των καπιταλιστικών οικονομιών και των πιο ανεπτυγμένων. Τα στοιχεία δεν χωρούν αμφισβήτηση. Παράδειγμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής είναι μια οικονομία σε ανάπτυξη, το πιο ισχυρό οικονομικό κέντρο του ιμπεριαλισμού. Τι έχει; Με βάση τα στοιχεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, έχει πενήντα εκατομμύρια, τα οποία ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας και το 25% των παιδιών στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής είναι σε αυτό το επίπεδο, δηλαδή ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Οι ανασφάλιστοι το 2013 ήταν σαράντα τρία εκατομμύρια και με συσσίτια ελεημοσύνης διαβιούν στις Ηνωμένες Πολιτείες σαράντα έξι εκατομμύρια. Με δυσκολία τα φέρνουν πέρα εκατόν τριάντα δύο εκατομμύρια. Πού δηλαδή; Στη μητρόπολη του καπιταλισμού! Όμως και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα στοιχεία τα οποία υπάρχουν είναι ότι είναι εκατόν είκοσι τέσσερα εκατομμύρια - με μέτριους υπολογισμούς, έτσι όπως θεωρείται και καταγράφεται η φτώχεια στην Ευρωπαϊκή Ένωση - την ίδια στιγμή που άλλα στοιχεία, όπως παρουσιάστηκαν στο Νταβός, λένε ότι ο πλούτος του 1% του πληθυσμού σε παγκόσμιο επίπεδο αυξήθηκε. Οι πιο πλούσιοι δηλαδή, αυτό το 1% των πλουσίων, αύξησε κι άλλο τα περιουσιακά του στοιχεία, φτάνοντας να κατέχει το 50% του παγκόσμιου πλούτου, ενώ αντίθετα το 80% αυτών που βρίσκονται στη βάση της πυραμίδας τα βγάζουν πέρα μόνο με το 5% του παγκόσμιου πλούτου. Σε παγκόσμιο επίπεδο, λοιπόν, καταγράφεται μία όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων. Ποιος ευθύνεται για αυτή την όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων; Οι ανίκανες κυβερνήσεις ή μήπως είναι το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, που εκ του ρόλου και του χαρακτήρα του αναπαράγει την ανισότητα την κοινωνική και την οξύνει ακόμα περισσότερο, συγκεντρώνοντας τον κοινωνικά παραγόμενο πλούτο σε όλο και λιγότερα χέρια; Αυτό είναι το πρόβλημα. Αυτή είναι η αιτία του προβλήματος. Εμείς δεν έχουμε καμμία αυταπάτη και ούτε καταγγέλλουμε τον ΣΥΡΙΖΑ ότι ήρθε για να ανατρέψει το καπιταλιστικό σύστημα. Σιγά μην είχε τέτοιον σκοπό ο ΣΥΡΙΖΑ, να ανατρέψει το καπιταλιστικό σύστημα. Προσαρμόζεται στο καπιταλιστικό σύστημα και προσπαθεί να το εξωραΐσει. Αλλά λέγαμε «ρε αδελφέ, εφόσον θέλεις να πάρεις κάποια μέτρα για να ανακουφίσεις τα πιο εξαθλιωμένα στρώματα, περιόρισε τουλάχιστον τη δράση των επιχειρηματικών ομίλων, των κεφαλαιοκρατών, των καπιταλιστών και βάλε τους να πληρώσουν κατιτίς γι' αυτό το πράγμα». Ούτε αυτό δεν κάνετε! Όχι βέβαια ότι δεν οικοδομείτε τον σοσιαλισμό - με αυτές τις διατυπώσεις η επιστήμη σηκώνει ψηλά τα χέρια - αλλά δεν περιορίζετε καν τη δράση των κεφαλαιοκρατών. Βάλατε στους εφοπλιστές κάποια έκτακτη εισφορά να πληρώσουν για να δώσετε χρήματα στα πιο εξαθλιωμένα λαϊκά στρώματα; Είπατε στους μεγαλοβιομήχανους, στους τραπεζίτες, στους μεγαλέμπορους ότι σας βάζω έκτακτη εισφορά για να πληρωθεί αυτό το πακέτο, όπως το ονομάζετε εσείς, που ανακουφίζει λαϊκά στρώματα; Όχι. Από πού θα τα κάνετε όλα αυτά; Κάνοντας κάποιες ρυθμίσεις στο πλαίσιο του προϋπολογισμού, που στο κάτω - κάτω της γραφής ο κρατικός προϋπολογισμός χρηματοδοτείται από τη φορολογία των λαϊκών στρωμάτων. Ο λαός πληρώνει τους φόρους. Δεν τους πληρώνουν ούτε οι εφοπλιστές ούτε οι βιομήχανοι ούτε κανείς άλλος. Ή πληρώνουν ελάχιστα. Δεν κάνετε ούτε καν αυτό! Φοβηθήκατε να τους αγγίξετε. Και όχι μόνο φοβηθήκατε να τους αγγίξετε, αλλά και παίρνετε μέτρα και σχεδιάζετε και διαπραγματεύεστε ζητήματα, τα οποία ευνοούν τη δραστηριότητα των επιχειρηματικών ομίλων στο όνομα της επιτάχυνσης της καπιταλιστικής ανάκαμψης. Αυτό θέλετε να κάνετε. Από αυτήν την άποψη, εμείς λέμε καθαρά ότι και η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνει κάτι διαφορετικό επί της ουσίας από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Διαπραγματεύεται σκληρά με τους θεσμούς, τους τροϊκανούς, την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, όμως αυτή η διαπραγμάτευση δεν αφορά μέτρα ανακούφισης των λαϊκών στρωμάτων, πολύ δε περισσότερο αποκατάσταση των απωλειών και ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, δηλαδή δεν διαπραγματεύεται για λογαριασμό του λαού, αλλά διαπραγματεύεται για λογαριασμό του κεφαλαίου. Μάλιστα, αυτή η διαπραγμάτευση εντάσσεται στο πλαίσιο μιας συνολικότερης διαπραγμάτευσης που γίνεται ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Και η διαπραγμάτευση έχει να κάνει με τη διαπάλη, επί της ουσίας, ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και την Ευρωπαϊκή Ένωση, μια διαπάλη κατά την οποία οι Αμερικάνοι θέλουν να υποβαθμίσουν τον ρόλο της Γερμανίας σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι μια διαπάλη ανάμεσα στα νομίσματα, στο όνομα της Διατλαντικής Συμφωνίας για το Εμπόριο, την οποία θέλουν να επιβάλουν και αντιστέκονται οι Γερμανοί, στο όνομα του ποιος θα ελέγξει τους αγωγούς, ποιος θα είναι κυρίαρχος και θα έχει το πάνω χέρι στην αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών, των ενεργειακών αλλά και των διαδρομών. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, μέσα σε αυτήν τη διαπάλη εντάσσεται και η διαπραγμάτευση που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ και όχι σε μια διαφορετικού επιπέδου συζήτηση που θέλει να έρθει σε κόντρα, που θέλει να έρθει σε ρήξη, που θέλει να διαμορφώσει τις προϋποθέσεις ανατροπών με την Ευρωπαϊκή Ένωση - που έγινε λυκοσυμμαχία - , με την Ευρωζώνη και τα υπόλοιπα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Άρα γι' αυτό λέμε ότι όλη η συζήτηση, η οποία γίνεται, ανεξάρτητα σε ποιο αποτέλεσμα θα οδηγήσει, αν θα υπάρξει συμβιβασμός και υλοποίηση των μνημονιακών μέτρων ή αν θα είναι οποιαδήποτε άλλη επιλογή, θα είναι σε αντιλαϊκή κατεύθυνση. Γιατί; Διότι δεν έχει διάθεση και όχι μόνο δεν έχει διάθεση, δεν έχει καν στο οπτικό πεδίο να συγκρουστεί με τους κεφαλαιοκράτες, να συγκρουστεί με τους επιχειρηματικούς ομίλους, αλλά διαπραγματεύεται πώς θα διαμορφωθεί ένα πιο ευνοϊκό έδαφος για να υπάρξει επιτάχυνση της καπιταλιστικής οικονομικής δραστηριότητας και μέσα απ' αυτή τη διαδικασία αξιοποιεί το νομοθετικό πλαίσιο που διαμόρφωσαν οι μνημονιακοί νόμοι και στην αγορά εργασίας και στο ασφαλιστικό σύστημα. Δεν θα κάνει - λέει - μονομερείς ενέργειες. Θέλει να βρει χρήματα μέσα από τον εσωτερικό δανεισμό που κάνει αφ' ενός μεν για να ξεπληρώσει τους δανειστές αλλά και ταυτόχρονα να έχει ένα κομπόδεμα να χρηματοδοτήσει τους καπιταλιστές, τους κεφαλαιοκράτες στις νέες επενδύσεις και να διευρύνει ακόμη περισσότερο τοn βαθμό εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης. Από αυτήν την άποψη, λοιπόν, λέμε πως όλο αυτό το οποίο κάνετε είναι μία προσπάθεια στην οποία τα μέτρα αυτά τα οποία έχετε ανακοινώσει είναι αναντίστοιχα με την πραγματικότητα, την οποία διαβιούν τα πλατιά λαϊκά στρώματα. Δεν έχει καμμία σχέση, είναι ψίχουλα και μάλιστα ψίχουλα τα οποία ούτε καν ανταποκρίνονται στο επίπεδο των δεσμεύσεών σας στη Θεσσαλονίκη. Έχετε περιορίσει ακόμη αυτό το πακέτο. Δεν λέμε τα υπόλοιπα τέσσερα μέτρα που δεν έχετε ακόμη ανακοινώσει. Λέμε για τα τρία μέτρα. Τα έχετε πετσοκόψει. Κουρέψατε δηλαδή αυτά τα ψίχουλα της Θεσσαλονίκης, για να μπορείτε να πληρώνετε τους δανειστές - γι' αυτό τα κουρέψατε - και για να εξυπηρετείτε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τις υπόλοιπες δανειακές υποχρεώσεις της Ελλάδας. Πολύ δε περισσότερο έχετε εφεύρει αυτήν τη λογική της ανθρωπιστικής κρίσης που είναι μια ψευδεπίγραφη λογική, μια λογική η οποία συγκαλύπτει τον ταξικό χαρακτήρα της κρίσης και τις επιπτώσεις που έχει στους εργαζόμενους. Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο της λεγόμενης ανθρωπιστικής κρίσης, κάνετε και ένα νέο διαχωρισμό ανάμεσα στην απόλυτη φτώχεια -400 ευρώ και κάτι είναι η απόλυτη φτώχια για μία τετραμελή οικογένεια - και στους υπόλοιπους φτωχούς. Επί της ουσίας δηλαδή μέσα από αυτήν τη λογική τι κάνετε; Αναδιανέμετε τη φτώχεια σε ευρύτερα λαϊκά στρώματα και καλείτε τους λιγότερους φτωχούς να πληρώσουν για τους περισσότερους φτωχούς. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, λέμε ότι δεν μπορούμε να ψηφίσουμε επί της αρχής το νομοσχέδιό σας και τα άρθρο αυτά που το αφορούν. Πάω τώρα σε ένα δεύτερο ζήτημα, γιατί υπάρχει και ένα δεύτερο θέμα. Υπάρχουν οι διατάξεις για τη Γενική Γραμματεία Καταπολέμησης της Διαφθοράς. Μας έκανε κριτική ο κύριος Υπουργός και την ακούμε την κριτική. Καλοπροαίρετα τη δεχόμαστε. Επιμένω όμως, κύριε Υπουργέ. Πρώτα από όλα, δεν πρέπει να συσκοτιστεί ποιο; Ότι έχουμε να κάνουμε με καπιταλιστικό σύστημα που εκ της φύσεώς του είναι εκμεταλλευτικό, άρα, άδικο, βαθύτατα ταξικό. Και από αυτήν την άποψη, υπάρχει ένα νομοθετικό πλαίσιο που νομιμοποιεί την καπιταλιστική ιδιοκτησία, που νομιμοποιεί την καπιταλιστική εκμετάλλευση. Που νομιμοποιεί δηλαδή τι; Ότι ο κοινωνικά παραγόμενος πλούτος υφαρπάζεται από τους άμεσους παραγωγούς, από τους κεφαλαιοκράτες. Αυτή είναι μια κλεψιά, η οποία όμως είναι νόμιμη στον καπιταλισμό. Και υπάρχει ένα τεράστιο νομοθετικό πλαίσιο που δίνει κίνητρα, που δίνει νέες επιδοτήσεις, που δίνει νέες απαλλαγές στους κεφαλαιοκράτες, στο όνομα ακριβώς της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Δεν τους φτάνει μόνο που εκμεταλλεύονται αλλά και ένα κομμάτι από αυτό τον πλούτο που παίρνουν οι εργαζόμενοι, το αποσπά το καπιταλιστικό κράτος για να το δώσει πάλι στους κεφαλαιοκράτες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, έχετε λίγο υπομονή. Θα ολοκληρώσω τη σκέψη μου, γιατί είναι ουσιαστικό το ζήτημα. Άρα, υπάρχει αυτό το νομικό πλαίσιο που τις νομιμοποιεί και βεβαίως υπάρχουν εκτός από αυτό το νομικό πλαίσιο και πράξεις, αυτές που λένε παράνομες, αυτές που λένε καταχρηστικές της διαφθοράς, οι οποίες είναι όμως αποτέλεσμα της σήψης ανάμεσα στην οικονομική και στην πολιτική εξουσία. Είπατε βεβαίως ότι δεν είναι μόνο στον καπιταλισμό ίδιο γνώρισμα. Είπατε ότι είναι και στον σοσιαλισμό. Εμείς τι λέμε; Το λέω εγώ, κύριε Υπουργέ, για να μη φανεί ότι θέλουμε να υπεκφεύγουμε. Τι λέμε; Ότι εμφανίστηκαν τέτοια φαινόμενα στο σοσιαλισμό, την εποχή που αμφισβητήθηκαν οι σοσιαλιστικοί νόμοι οικοδόμησης…
Στάλιν!
…και στη θέση τους υπήρξαν οι καπιταλιστικές λογικές που οδήγησαν εκ του αποτελέσματος και στην ανατροπή του σοσιαλιστικού συστήματος. Όμως, στο πλαίσιο αυτό, εμείς δεν πετάμε μαζί με τα παλιόνερα και το παιδί και βγάζουμε συμπεράσματα. Και το δεύτερο στοιχείο αυτής της συζήτησης που πρέπει να προβληματίσει, είναι ότι ιστορικά η υπόθεση της καταπολέμησης της απάτης και της διαφθοράς έχει αξιοποιηθεί για αντιδραστικές στροφές στο πολιτικό αστικό σύστημα. Το παράδειγμα της Ιταλίας στις αρχές της δεκαετίας του '90 είναι πολύ αποκαλυπτικό. Δεν κάνω κανένα παραλληλισμό με το σήμερα. Τι είχαμε εκεί πέρα; Είχαμε τους εισαγγελείς που θέλαν να πατάξουν τη διαφθορά. Πού πήγε το πολιτικό σύστημα της Ιταλίας; Αντιδραστικοποιήθηκε και έκανε Μπερλουσκόνιδες. Όμως, η μαφία και η διαφθορά στην Ιταλία συνεχίζεται. Δεύτερον, στο όνομα της αντιμετώπισης της διαφθοράς η Ευρωπαϊκή Ένωση φτιάχνει ένα νομικό πλαίσιο και στο όνομα της πάταξης του πολιτικού χρήματος που θέλει να ποινικοποιήσει και να περιορίσει τη δράση των ριζοσπαστικών κομμάτων.
Κύριε Καραθανασόπουλε, ολοκληρώνετε. Είναι ήδη πολύ αργά.
Εμείς λοιπόν, κύριε Υπουργέ, βεβαίως λέμε να υπερασπιστείτε το έργο σας, βεβαίως να αντιμετωπίσετε τη διαφθορά αλλά φοβόμαστε πολύ δυστυχώς ότι στο όνομα της πάταξης της διαφθοράς, στο όνομα της πάταξης της καταπολέμησης αυτών των φαινομένων, θα νομιμοποιηθούν στη λαϊκή συνείδηση - κι αυτό θα επιδιώξετε - αντιλαϊκού χαρακτήρα μέτρα. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, και για την ανοχή σας.
Ευχαριστούμε κι εμείς τον κ. Καραθανασόπουλο. Τον λόγο έχει ο κ. Πετράκος. Στη συνέχεια θα μιλήσει ο κ. Λάππας. Ορίστε, κύριε Πετράκο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, αγαπητέ συνάδελφε, κύριε Καραθανασόπουλε, δυστυχώς κι αυτά τα λίγα που δίνει αυτό το νομοσχέδιο που τα χαρακτηρίζετε «ψίχουλα», τα έχουν ανάγκη δεκάδες χιλιάδες συνάνθρωποι μας. Θέλω να θυμίσω ότι το τραγούδι του ΕΑΜ στον πρώτο του στίχο λέει: «Το ΕΑΜ μάς έσωσε από την πείνα, θα μας σώσει κι από τη σκλαβιά».
Δεν έχει σχέση αυτό.
Δεύτερον, μέσα από αυτό το νομοσχέδιο και με όσα είπε ο παριστάμενος Υπουργός, προχωράμε στο να πληρώσουν όσοι δεν πλήρωσαν αυτά τα χρόνια και έβγαλαν αφορολόγητα τα χρήματά τους στο εξωτερικό. Άρα, ούτε αυτούς φοβόμαστε. Κανέναν δεν φοβόμαστε. Επίσης, δεν φοβόμαστε και τις απειλές των δανειστών. Η απάντησή μας στην άθλια πρόκληση των δανειστών, είναι η κατάθεση του δεύτερου νομοσχεδίου, το οποίο θα ψηφιστεί αυτήν την εβδομάδα και που έρχεται να ρυθμίσει τις οφειλές των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, των αυτοαπασχολούμενων προς τις εφορίες και τα ασφαλιστικά ταμεία. Η πρώτη απάντηση, είναι η ψήφιση του παρόντος νομοσχεδίου για την ανθρωπιστική κρίση και την καταπολέμηση της διαφθοράς. Θα ακολουθήσει και τρίτο και τέταρτο και πέμπτο νομοσχέδιο - απάντηση, όπως το νομοσχέδιο για την προστασία της πρώτης κατοικίας, τα κόκκινα δάνεια, την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, την επαναπρόσληψη των παράνομα απολυθέντων υπαλλήλων και συνολικά η υλοποίηση του προγράμματος μας που δεσμευθήκαμε στον ελληνικό λαό και στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Ας καταλάβουν καλά και οι κύριοι Σόιμπλε και Κοστέλο ότι στην Ελλάδα έγιναν εκλογές και ο λαός με την ψήφο του τελείωσε τα μνημόνια. Η Κυβέρνηση εθνικής και κοινωνικής σωτηρίας του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, θα εφαρμόσει μέχρι κεραίας το πρόγραμμα με το οποίο πήρε ψήφο εμπιστοσύνης από το ελληνικό Κοινοβούλιο. «Ούτε βήμα πίσω» είπε χθες στη συνέντευξη του ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης, ο Αλέξης Τσίπρας. Ας το πάρουν, λοιπόν, απόφαση όλοι. Η Κυβέρνηση αυτή, δεν πρόκειται να υποταχθεί στους ακραίους εκβιαστές της λιτότητας. Η λιτότητα που επέβαλαν με τις μνημονιακές κυβερνήσεις οδήγησε στην ανθρωπιστική κρίση. Τα μνημόνια που επέβαλαν οδήγησαν στην κοινωνική καταστροφή. Άρα το θράσος τους, να το κρατούν για αυτούς στους οποίους μπορούν να επιβάλλουν τις θελήσεις τους. Εμείς δεν εκβιαζόμαστε. Τελεία και παύλα. Μονομερείς ενέργειες, είναι το θράσος του κ. Κοστέλο. Μονομερείς ενέργειες, είναι ο εκβιασμός του κ. Ντράγκι. Μονομερής ενέργεια, είναι οι δηλώσεις του κ. Σόιμπλε. Το στόχο τους τον ξέρουμε. Είναι να υποχωρήσει η ελληνική Κυβέρνηση και να πάει στο δρόμο των μνημονίων. Ο ελληνικός λαός και η Κυβέρνησή του, όμως, δεν πρόκειται να ανεχθεί άλλο να συνεχιστεί η πολιτική της λιτότητας και της εξαθλίωσης που νομίζει ότι μπορεί να συνεχίζει να επιβάλλει η νεοφιλελεύθερη ελίτ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ελλάδα δεν είναι προτεκτοράτο. Γι' αυτό καλούμε και τον ελληνικό λαό, να αντιδράσει μαζικά και αγωνιστικά και να βάλει τη σφραγίδα του για θετικές εξελίξεις και προοδευτικούς δρόμους που να ανταποκρίνονται στα συμφέροντα και του ελληνικού και των ευρωπαϊκών λαών. Καλούμε όμως και τους Βουλευτές όλων των κομμάτων να υπερψηφίσουν το σημερινό νομοσχέδιο αλλά και το επόμενο αυτήν την εβδομάδα, για να δώσουν έμπρακτη απάντηση στη θρασύτητα των εκβιαστών αλλά και για να συμπαραταχθούν με τη θέληση του ελληνικού λαού. Είναι λυπηρό, όμως, να υπάρχουν Βουλευτές από τη Νέα Δημοκρατία και το Ποτάμι, που ουσιαστικά δικαιολογούν τους εκβιασμούς των δανειστών. Ο ελληνικός λαός όμως κρίνει, όπως έκρινε και θα κρίνει ακόμα πιο αυστηρά στο μέλλον του και η κρίση του θα είναι σκληρή για όλους αυτούς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν τρέφουμε ψευδαισθήσεις ότι με το νομοσχέδιο αυτό θα λύσουμε όλα τα προβλήματα που δημιούργησαν οι σκληρές μνημονιακές πολιτικές αλλά είναι τα πρώτα και τελείως απαραίτητα μέτρα για την αντιμετώπιση των αναγκών των ανθρώπων που είναι κάτω από τα όρια της ακραίας φτώχειας. Προτείνουμε τα μέτρα άμεσης ανάγκης για σίτιση, στέγαση, παροχή ρεύματος και ακολουθεί για την δωρεάν μετακίνηση για τους μακροχρόνια ανέργους στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Είναι ένα νομοσχέδιο προοδευτικό, που βρίσκεται στο δρόμο που έχουν ανάγκη σήμερα οι άνθρωποι οι οποίοι δεν μπορούν να ζήσουν. Είναι ένα μέρος από αυτά που έχουμε δεσμευθεί στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Με το πρόγραμμά μας αυτό, γίνεται προσπάθεια να διασφαλίσουμε τα βασικά κοινωνικά δικαιώματα των ευπαθών ομάδων του πληθυσμού, να διασφαλιστεί η σταδιακή επανένταξη των ανθρώπων που βρίσκονται σε ακραία φτώχεια και να αυξηθεί εν μέρει η αγοραστική τους δυνατότητα και με το δεύτερο νομοσχέδιο. Η Αντιπολίτευση ισχυρίζεται ότι τα μέτρα αυτά ήδη υπάρχουν. Αν υπάρχουν αυτά τα μέτρα, τότε πώς έχουν αυξηθεί η φτώχεια, οι άστεγοι, οι συμμετοχές στα συσσίτια, οι άνθρωποι που πάνε στα κοινωνικά παντοπωλεία; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Πώς αυξήθηκε ο αριθμός των νοικοκυριών που ζουν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, χωρίς θέρμανση, χωρίς να μπορούν να καλύψουν τις στοιχειώδεις ανάγκες διατροφής τους; Μας εγκαλείτε ότι δεν υλοποιούμε μέσα σε σαράντα μέρες ολόκληρο το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, εσείς, οι οποίοι δώσατε γη και ύδωρ στους δανειστές. Μεγαλύτερη υποκρισία δεν υπάρχει. Όταν κάνετε κριτική στη νέα Κυβέρνηση, καλύτερα να κάνετε κριτική στους εαυτούς σας και στον κ. Χαρδούβελη, που διαφήμιζε τη σταθερότητα της οικονομίας αλλά ταυτόχρονα έστελνε τα χρήματά του στο εξωτερικό και έλεγε ότι φοβόταν μην τα χάσει στη χώρα. Λοιπόν, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ αλλά και του πλέον μνημονιακού κόμματος στο οποίο αναδεικνύεται το Ποτάμι, δεν πρόκειται να απολογηθούμε σε αυτά που λέτε. Απολογούμαστε στον ελληνικό λαό και υλοποιούμε σιγά - σιγά το πρόγραμμα για το οποίο έχουμε δεσμευθεί.
Ευχαριστούμε τον κ. Πετράκο. Τον λόγο έχει ο κ. Λάππας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πιάνω το νήμα από εκεί που το άφησε ο φίλος ο Χρήστος Καραγιαννίδης και θέλω να πω στον κ. Γεωργιάδη, εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας και στους φίλους της Νέας Δημοκρατίας ότι την πολιτική σας κριτική, στην καλύτερη περίπτωση την εκλαμβάνουμε σαν πολιτικό ανέκδοτο, στη χειρότερη περίπτωση σαν πολιτική ύβρη. Γιατί ο ελληνικός λαός αυτήν την ύβρη ξεπέρασε την 25η του Γενάρη, αγαπητοί φίλοι. Πρέπει να σας θυμίσω αυτό που έλεγε ο Ηράκλειτος, ότι ο λαός περισσότερο και από την πυρκαγιά, πρέπει να σβήνει την ύβρη. Και αυτήν την ύβρη έσβησε στις 25 του Ιανουαρίου. Σχετικά με την ανθρωπιστική κρίση έχω να πω δύο πράγματα. Πρώτον, για πρώτη φορά νομοσχέδιο, κείμενο νόμου, θεωρεί την αξιοπρέπεια, δηλαδή την αξία του ανθρώπου, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 του Συντάγματος, σαν λέξη επί νομοθετικού κειμένου για πρώτη φορά. Δεύτερον, στο πλαίσιο του οποιουδήποτε συμβιβασμού γίνει με τους Ευρωπαίους εταίρους, η ανθρωπιστική κρίση πλέον ως κείμενο νομοθετικό θα αξιολογηθεί παντοιοτρόπως και το ελπίζουμε προς όφελος της κοινωνίας και του ελληνικού λαού. Αυτό και τελειώνω με το θέμα της ανθρωπιστικής κρίσης. Όσα δε είπε ο Χρήστος Καραγιαννίδης αποτυπώνουν μια εικόνα, φίλοι μου, που μου θυμίζει αυτό που έλεγε ο Σοφοκλής στην αρχαία Αθήνα, ότι εκεί που το κράτος είναι φτωχό, το 99% είναι πάμφτωχο και μια χούφτα πλούσιοι. Συγκεκριμένα, λέει στην «Αντιγόνη» του: «Όταν το κράτος δυστυχεί, όσοι δηλώνουν και διαβιώνουν ως πλούσιοι και ευτυχείς, είναι εχθροί του». Δεν θέλω να πω τίποτε άλλο για το θέμα της ανθρωπιστικής κρίσης και ο νοών νοείτο. Περί διαφθοράς. Την ώρα που η ανθρωπιστική κρίση διαλύει τον κοινωνικό ιστό, εξαθλιώνει τους πολίτες και αδρανοποιεί τις κρατικές δομές, η διαφθορά έχει απλώσει το γκρίζο πέπλο της στο κράτος και την κοινωνία αλώνοντας τα πάντα. Την ώρα που έχουμε βίαιη πτώχευση του ελληνικού λαού, μερικοί - μεγαλοσχήμονες βεβαίως - έκαναν πάρτι διαφθοράς και διαπλοκής μεταλλάσσοντας την πολιτική και κοινωνική ζωή σε καρκινικό μελάνωμα που εξαπλώνεται ταχύτατα στο σώμα της κοινωνίας και του κράτους. Ανθρωπιστική κρίση και διαφθορά επιχειρήθηκε να λεχθεί ότι είναι δύο πράγματα ασύμβατα και κακώς μπορούν να συμποσούνται και να συμπυκνώνονται σε ένα ενιαίο νομοσχέδιο. Κάνουν μεγάλο λάθος. Είναι συναφέστατα και θα έλεγα δε, απαντώντας και στους φίλους του ΚΚΕ, ότι μάλιστα η σχέση τους είναι διαλεκτική από επιστημονική άποψη. Έχουν σχέση αιτίου και αιτιατού. Το αίτιο είναι η διαφθορά. Το αιτιατό, το αποτέλεσμα δηλαδή, είναι η ανθρωπιστική κρίση, η φτώχεια, η εξαθλίωση, ο πόνος ο κοινωνικός. Αυτό το δεύτερο, το αιτιατό, εμείς θα το εξαλείψουμε πολεμώντας το αίτιο, που είναι η διαφθορά. Ο ελληνικός λαός, βιώνει βασανιστικά την ανθρωπιστική κρίση. Υφίσταται τραγικά τις συνέπειες της διαφθοράς. Η διαφθορά, όπως όλοι λένε - κι εμείς οι νομικοί αλλά και η επιστήμη της εγκληματολογίας - είναι ένα σύνθετο φαινόμενο αλλά πάντοτε πορεύεται παράλληλα με την πλουτολατρεία που κυριαρχεί, δηλαδή, με την πεποίθηση ότι ο κυριότερος στόχος ενός ανθρώπου, ενός ατόμου της εποχής μας, πρέπει να είναι η απόκτηση όσο το δυνατόν περισσότερου πλούτου με οποιοδήποτε μέσο, χωρίς καμμία απολύτως ηθική αναστολή. Διαβάζω απόσπασμα από τον πρόλογο ενός συγγράμματος, κύριε Υπουργέ, το οποίο γνωρίζετε πολύ καλά. Είναι του Χαράλαμπου Δημόπουλου. Θα σας πω μετά ποιος τον γράφει: «Η διαφθορά, είναι πάντως κατ' ουσίαν ταυτισμένη με την ανισότητα, την αδικία, την έλλειψη ορθολογισμού και διαφάνειας, τον κοινωνικό αποκλεισμό, τον αθέμιτο ανταγωνισμό, την απώλεια συγκριτικών πλεονεκτημάτων για τη χώρα και τον λαό, την αδυναμία λειτουργίας του κράτους δικαίου και του κοινωνικού κράτους, την κρίση νομιμοποίησης της σύγχρονης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Η διαφθορά δεν είναι, επίσης, μόνο ένα πρόβλημα κορυφής αλλά ένα πρόβλημα που αφορά όλα τα επίπεδα εξουσίας, αρμοδιότητας, ισχύος, επιρροής ή επιτηδειότητας». Ποιος τα λέει αυτά και ποιος τα γράφει; Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, στον πρόλογο του βιβλίου του Χαράλαμπου Δημόπουλου «Περί διαφθοράς». Ερωτώ τους φίλους που κυβέρνησαν τη χώρα μέχρι σήμερα. Ποια και πόση ευθύνη - τουλάχιστον ευθύνη πολιτική εννοώ - έχει ο πολιτικός κόσμος τού χθες, για όλα όσα διαπιστώνει ο κ. Βενιζέλος; Αν έχει, πότε και με ποιον τρόπο ελέγχθηκε; Πόσες και ποιες, κατά συνέπεια, είναι οι ευθύνες τους; Πώς προσδιορίστηκαν; Πότε καταλογίστηκαν; Δεν υπάρχει απάντηση από το σύστημα που κυβερνούσε μέχρι χθες. Υπάρχει, όμως, απάντηση από δικούς τους ανθρώπους, υπεύθυνους, σε καίρια πόστα, απ' όπου έρχονται δημοσιοποιημένες διαπιστώσεις τους, όπως του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, του κ. Ρακινζή και του Γενικού Γραμματέα Διαφάνειας, του δικού σας ανθρώπου, του κ. Σούρλα, οι οποίοι σαν καταπέλτες, καταγγέλλουν σαφώς την άρνηση συγκεκριμένων παραγόντων του πολιτικού συστήματος να βάλουν βαθιά το μαχαίρι για την καταπολέμηση της διαφθοράς. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Αναφέρει ο κ. Ρακιντζής: «Αλληλοεπικαλύψεις αρμοδιοτήτων, μη ομοιομορφία μεθόδων, πρακτικών, εκθέσεων κ.λπ.». Και καταλήγει - και αυτό είναι ενδιαφέρον, κύριε Υπουργέ, και σας δικαιώνει απόλυτα - λέγοντας «η δυσχέρεια συντονισμού του ελεγκτικού έργου» - αυτό, δηλαδή, το οποίο είναι ο σκοπός ακριβώς στο νομοσχέδιο στο κεφάλαιο 2- «είναι μία από τις αιτίες της διαφθοράς, διότι μόνο με την ενοποίηση των ελεγκτικών μηχανισμών, μπορεί να έχουμε το ελάχιστο πολιτικό αποτέλεσμα». Ο κ. Σούρλας, από τη μεριά του καταλογίζει το φαινόμενο αυτό διαφθοράς - το πρωτάκουστο, το πρωτοφανές σε παγκόσμιο επίπεδο, τουλάχιστον του πολιτισμένου κόσμου - που υπάρχει στην Ελλάδα, στην έλλειψη πολιτικής βούλησης και αναφέρει συγκεκριμένα: «Αυτήν που δεν υπήρχε μέχρι σήμερα, με αποτέλεσμα τη γιγάντωση των φαινομένων και της διαφθοράς. Χρειάζονται ακόμη είπε πολιτικοί…» - ο ίδιος τα λέει - «…με καθαρά χέρια και ηθική συνείδηση, χέρια που δεν πρέπει να λερώνονται με το βρώμικο, παράνομο χρήμα, προδίδοντας τον λαό, ξεπουλώντας τα συμφέροντά του. Χρειάζεται ηθική συνείδηση, αυτός ο σπουδαίος ελεγκτικός μηχανισμός απέναντι στους εαυτούς μας και στην κοινωνία.» [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελείωσα, κύριε Πρόεδρε. «Απαιτούνται πολιτικοί, που είναι αποφασισμένοι να μη σκύψουν για να ανέβουν στην εξουσία και να μη λυγίσουν για να κρατηθούν στην εξουσία, πολιτικοί που έχουν συνειδητοποιήσει ότι απαιτείται δύναμη σύγκρουσης με τις δυνάμεις που συντηρούν και αναπαράγουν το φαινόμενο.» Αυτά τα λέει ο κ. Σούρλας στην τελευταία έκθεσή του. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, θυμίζοντας αυτά που είπε ο Απολλώνιος ο Ρόδιος το 296 π.Χ. ότι η πολιτική και οι πολιτικοί, δεν πρέπει ποτέ να απέχουν από την ηθική, που είναι στοιχείο της πολιτικής τους σκέψης και συνείδησης. Είπε ότι όσοι διαχωρίζουν την πολιτική από την ηθική, δεν μπορούν να κατανοήσουν ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Ευχαριστούμε τον κ. Λάππα. Πριν δώσω τον λόγο στον επόμενο ομιλητή, έχει ζητήσει τον λόγο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Ποταμιού. Επί τίνος θέματος ζητάτε τον λόγο, κύριε Θεοχάρη; Γιατί έχετε ήδη μιλήσει.
Επί προσωπικού, κύριε Πρόεδρε, για την αναφορά στο μνημονιακό…
Θεωρείτε ότι υπήρξε προσωπικό;
Θεωρώ ότι μας κατατάσσει ο κ. Πετράκος…
Αφού θεωρείτε ότι υπήρξε προσωπικό, έχετε τον λόγο, αλλά σύντομα, αν είναι δυνατόν.
Ένα λεπτό θα χρειαστώ. Δεν έχω να αναπτύξω πάρα πολλά. Να μην έχει ανησυχία ο κ. Πετράκος, αυτό θα του ζητήσω. Δεν είμαστε όψιμα μνημονιακό κόμμα. Καλό θα είναι να βλέπει ποιοι είναι οι σύμμαχοί του. Το Ποτάμι συμμάχησε με την Κυβέρνηση, για να βοηθήσει τη διαπραγμάτευση. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα σταματήσουμε την κριτική σε ό,τι βλέπουμε ότι είναι κακώς κείμενο. Δεν είμαστε μέσο μαζικής ενημέρωσης, για να υμνολογούμε την Κυβέρνηση, ούτε δημοσιογράφοι που από τον έναν πρωθπουργό κερδίζουμε αναφορές μέσα στη Βουλή και υμνολογούμε την επόμενη κυβέρνηση. Δεν είναι αυτός ο κοινοβουλευτικός σκοπός μας. Είμαστε εδώ για να σας κρίνουμε. Η δική σας αναξιοπιστία πρέπει να στηλιτευθεί, ώστε να έχουμε τα σωστά αποτελέσματα. Δεν φταίμε εμείς, αν υποσχεθήκατε 1,3 δισεκατομμύρια ευρώ στη Θεσσαλονίκη και φέρατε 200 εκατομμύρια και στις υπόλοιπες τροπολογίες συνολικά έχουμε κόστος σχεδόν 40 εκατομμύρια, ενώ 200 εκατομμύρια έχουμε για το κύριο θέμα του νομοσχεδίου αυτού.
Είναι 1,8.
Ευχαριστούμε τον κ. Θεοχάρη που πήρε τον λόγο επί συγκεκριμένου προσωπικού. Τον λόγο έχει η κ. Ασημακοπούλου. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κύριε Πετράκο, παρακαλώ, ησυχία. Η κ. Ασημακοπούλου έχει λάβει τον λόγο. Ορίστε, κυρία Ασημακοπούλου, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά από δύο μήνες κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξαρτήτων Ελλήνων και στη νέα πολιτική εποχή της δημιουργικής ασάφειας, ερχόμαστε επιτέλους στη Βουλή, για να συζητήσουμε και ένα νομοσχέδιο, κάτι με χαρτί, με κείμενο, κάτι το οποίο υποτίθεται ότι είναι συγκεκριμένο και σαφές. Ξεκινώ με ένα σχόλιο, σχετικά με τη δήλωση του Εκπροσώπου της Κομισιόν, ο οποίος χαρακτήρισε το νομοσχέδιο αυτό μονομερή ενέργεια. Διευκρινίζω κάτι, το οποίο θα έπρεπε να είναι αυτονόητο. Και εγώ και όσοι είναι με την παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, δεν συντασσόμαστε προφανώς με τους δανειστές και δεν συντασσόμαστε με τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά συντασσόμαστε με τη χώρα. Όμως, από ό,τι βλέπω από τη στάση της Κυβέρνησης, που δεν θεωρεί ότι είναι μονομερής ενέργεια, τουλάχιστον η δημιουργική ασάφεια δεν έχει οδηγήσει στο να βλέπουν τα δύο μέρη τη συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου με τον ίδιο τρόπο τι είναι και τι δεν είναι μονομερής ενέργεια. Και εγώ, προσωπικά, πάντα θεωρούσα ότι η σαφήνεια είναι υπέρ του αδύναμου σε μια συμφωνία και όχι του δυνατού. Τη σαφήνεια τη θέλει ο αδύναμος, γιατί θέλει να ξέρει τι θα πάρει και - πολύ πιο σημαντικό - θέλει να ξέρει τι θα δώσει. Ειλικρινά δεν ξέρω τι είναι η δημιουργική ασάφεια, μετά από όλο αυτό το χρονικό διάστημα. Δυστυχώς, από ό,τι βλέπω, είναι μάλλον ένα πέπλο πίσω από το οποίο κρύβεται η σημερινή Κυβέρνηση και πίσω από το οποίο κρύβει συγκεκριμένα πράγματα. Πρώτον, την αναντιστοιχία μεταξύ των προεκλογικών της λόγων και των μετεκλογικών της έργων, δεύτερον, την ασυμφωνία μεταξύ των μελών της Κυβερνήσεως επί παντός επιστητού και τρίτον, την ανικανότητά της να κυβερνήσει με οποιοδήποτε σχέδιο - τουλάχιστον δεν διαφαίνεται να υπάρχει ένα - αλλά και αποτελεσματικότητα. Και αν βαφτίστηκε σε αυτήν τη συμφωνία η τρόικα «Brussels Group» ή «θεσμοί» και αν βαφτίστηκε η παράταση «γέφυρα» και αν βαφτίζεται η νέα συμφωνία, η οποία ουσιαστικά είναι ένα τρίτο μνημόνιο που έρχεται, κάπως αλλιώς, «κοινωνικό συμβόλαιο», «συμφωνία για την ανάπτυξη», νομίζω ότι δημιουργική ασάφεια βαφτίσατε την πολιτική σας υποκρισία. Και αυτό το νομοσχέδιο είναι ένα δείγμα της πολιτικής σας υποκρισίας - και ξεκινώ με τον τίτλο που έχει τις βαρύγδουπες λέξεις «αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης» - όταν πέντε από τα τριάντα δύο άρθρα αφορούν σε αυτό το θέμα, όταν βγήκε στη δημόσια διαβούλευση για συνολικά δεκατρείς ώρες, εκ των οποίων οι πέντε ήταν μεταμεσονύκτιες και είχε έντεκα σχόλια, όταν συνοδεύεται από οκτώ τροπολογίες, οι οποίες εμένα δεν μου φαίνεται να έχουν απόλυτη σχέση με το νομοσχέδιο - τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως - και όταν κοστίζει 200 εκατομμύρια ευρώ έναντι 2 δισεκατομμυρίων που έλεγε το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Θα μου επιτρέψετε να πρωτοτυπήσω έναντι του λαλίστατου Υπουργού Οικονομικών σας, του κ. Βαρουφάκη και να χρησιμοποιήσω και μερικά νούμερα τώρα που θα μιλήσω εκτενέστερα. Η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά, για να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα, είχε δώσει σε επτακόσιες χιλιάδες άτομα 450 εκατομμύρια ως κοινωνικό μέρισμα, δηλαδή 650 ευρώ ανά δικαιούχο. Είχε δώσει 30 εκατομμύρια σε εξήντα τέσσερις χιλιάδες ένστολους. Είχε επανασυνδέσει το ρεύμα σε ανθρώπους που το είχαν ανάγκη. Είχε εφαρμόσει το κοινωνικό τιμολόγιο για εξακόσιες πενήντα χιλιάδες οικογένειες. Είχε δώσει δωρεάν νοσοκομειακή κάλυψη. Είχε δώσει 20 εκατομμύρια ευρώ για τους αστέγους. Είχε δώσει σε δεκατρείς δήμους, πιλοτικά, 30 εκατομμύρια ευρώ για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, το οποίο εξετάζει, λέει, η κυρία Υπουργός και γενικώς, μας εγκαλεί η Κυβέρνηση ότι το ένα δισεκατομμύριο για την πλήρη εφαρμογή του προγράμματος, δεν το είχαμε εγγράψει στον προϋπολογισμό. Λοιπόν, αν πραγματικά αυτός είναι ένας καλός θεσμός που θέλει η Κυβέρνηση να τον στηρίξει, γιατί είναι συμφωνημένος, γιατί επιτρέπει αξιοπρέπεια, γιατί είναι κάτι που έχει μια βιωσιμότητα και έχει μέσα του ένα σχέδιο, τότε θα μπορούσε αυτά 200 εκατομμύρια ευρώ - που ακόμη δεν ξέρουμε από πού θα τα πάρει - να τα δώσει για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα και να προχωρήσουμε στο να βρούμε όλοι μαζί τα υπόλοιπα. Η πολιτική, όμως, υποκρισία συνεχίζεται και στο δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου, όπου - πολύ σύντομα θα αναφερθώ, καθώς αναλύθηκε πολύ καλά από τον εισηγητή μας αυτό το θέμα - η καταπολέμηση της διαφθοράς αλλά και της φοροδιαφυγής γίνεται μέσα από θεσμούς οι οποίοι είναι άμεσα συνδεδεμένοι και εποπτευόμενοι από την πολιτική ηγεσία, ανοίγοντας, προφανώς, παράθυρα για μικροκομματικά συμφέροντα και την εξυπηρέτησή τους, για να μην προχωρήσουμε σε πιθανούς πολιτικούς εκβιασμούς. Και βεβαίως, η πολιτική υποκρισία συνεχίζεται και στο ότι υποτίθεται ότι έχουμε μια μικρότερη Κυβέρνηση, με λιγότερους συμβούλους και τα λοιπά. Όταν διαβάσει κανείς το νομοσχέδιο, ακόμα και με τις νομοτεχνικές βελτιώσεις, βλέπει ότι τη θέση των συμβούλων έχουν πάρει αναρίθμητοι αποσπασμένοι, όπως επίσης και εθελοντές σύμβουλοι, που παίρνουν δεν ξέρουμε πόσα οδοιπορικά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εγώ συντάσσομαι με τον εισηγητή προφανώς του νομοσχεδίου, τον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας για το νομοσχέδιο, τον κ. Παναγιωτόπουλο και με την τοποθέτησή του. Γιατί εμείς έχουμε πει, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, ότι θα στηρίξουμε καθετί καλό που έρχεται και βεβαίως θα είμαστε απέναντι σε καθετί επιζήμιο, με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον του τόπου. Δυστυχώς, μέσα στη δημιουργική ασάφεια, έχω αρχίσει να αναρωτιέμαι που πάτε τον τόπο. Έχω αρχίσει να φοβάμαι ότι ούτε εσείς ξέρετε που πάτε τον τόπο και ότι δεν μπορείτε να συμφωνήσετε μεταξύ σας που τον πάτε, γιατί δεν συμφωνείτε τι είναι μονομερής ενέργεια, δεν συμφωνείτε πόσο είναι το πρωτογενές πλεόνασμα, δεν συμφωνείτε που θα πάνε οι πόροι από τις αποκρατικοποιήσεις, δεν συμφωνείτε αν θα τηρηθούν ή όχι οι προεκλογικές σας δεσμεύσεις. Και εν τω μεταξύ, βρισκόμαστε με μια πραγματική οικονομία η οποία είναι νεκρή, βρισκόμαστε μέσα σε χρηματοπιστωτική ασφυξία κι εσείς συζητάτε, σε αυτό το διάστημα, δημιουργώντας ένα κλίμα πάρα πολύ άσχημο για τον τόπο, για το ποιος θα φορτωθεί τον «μουτζούρη» αν δεν πετύχετε. Και βεβαίως, εμείς θέλουμε να πετύχετε, γιατί είναι για το καλό της χώρας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κλείνω, λέγοντας ότι για να αντιμετωπίσει κανείς ένα πρόβλημα, πρέπει να αντιμετωπίσει την αιτία του προβλήματος. Η αιτία του προβλήματος που πραγματεύεται το παρόν νομοσχέδιο, είναι η οικονομική κρίση - κατ' εσάς το μνημόνιο - και βεβαίως, φταίμε εμείς για όλα. Λοιπόν, εμείς δεν κυβερνάμε πια. Τώρα κυβερνάτε εσείς και καιρός είναι να το συνειδητοποιήσετε. Το μνημόνιο υποτίθεται ότι δεν υπάρχει πια, έτσι δεν λέτε; Άρα, αντιμετωπίστε, λοιπόν, το θέμα αυτό. Αντιμετωπίστε το, γιατί πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι εσείς κυβερνάτε αλλά σε πενήντα ημέρες, δυστυχώς, δεν έχετε καταφέρει, να το αντιμετωπίσετε καθόλου. Αυτό που έχετε καταφέρει είναι να αρχίσουν να πηγαίνουν στράφι οι θυσίες του ελληνικού λαού. Και το κακό είναι ότι οι άνθρωποι που θα πληγούν, αν έρθει ένα τρίτο μνημόνιο, είναι ακριβώς αυτοί στους οποίους στοχεύει αυτό το νομοσχέδιο, στους οποίους εσείς δίνετε 3 ευρώ την ημέρα για να φάνε, την ώρα που υπάλληλοι καλά αμειβόμενοι στη ΔΕΗ, παίρνουν 6 ευρώ την ημέρα για να πίνουν καφέ. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Ασημακοπούλου. Τον λόγο έχει ο κ. Χρίστος Δήμας και στη συνέχεια ο κ. Γκίκας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε για ένα νομοσχέδιο το οποίο όμως τυπικά και ουσιαστικά δεν είναι ένα αλλά είναι τουλάχιστον δύο. Πρόκειται για διαφορετικά νομοσχέδια άσχετα μεταξύ τους, που θα έπρεπε το καθένα από τα δύο να συζητηθεί και να κατατεθεί ξεχωριστά. Νομίζω ότι αυτό είναι σε όλους μας σαφές, διότι σήμερα καλούμαστε να συζητήσουμε, για το πως θα βοηθηθούν οικογένειες και συνάνθρωποί μας που ζουν σε πολύ δύσκολες οικονομικές συνθήκες και την ίδια στιγμή να αξιολογήσουμε και τη νέα διοικητική δομή, ενώ στο τέλος προστίθενται και τρία παντελώς άσχετα άρθρα. Όσον αφορά τις τροπολογίες, απλώς επιβεβαιώνετε για μία ακόμη φορά την αναντιστοιχία δηλώσεων και πράξεων στο ΣΥΡΙΖΑ, μιας και έχουν κατατεθεί σωρεία άσχετων αλλά και εκπρόθεσμων τροπολογιών. Εμείς βεβαίως ξεκαθαρίζουμε ότι δεν είμαστε αντίθετοι στο συγκεκριμένο πολυνομοσχέδιο επί της αρχής. Όμως θα πρέπει, κυρία Υπουργέ, να υπογραμμίσουμε την ανάγκη τήρησης της συμβιβαστικής συμφωνίας με τους εταίρους μας. Άρα, οφείλετε να συνεννοηθείτε μαζί τους, ώστε να μη θεωρηθεί μονομερής ενέργεια. Να σας υπενθυμίσω, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, ότι δεν έχετε λάβει εντολή από τους Έλληνες πολίτες να οδηγήσετε τη χώρα σε διεθνή και ευρωπαϊκή απομόνωση ούτε να διακινδυνεύετε τη θέση της Ελλάδας στην Ευρωζώνη. Για πρώτη φορά, υπάρχει τόσο μεγάλη ανησυχία μεταξύ των Ελλήνων πολιτών για το αν θα πληρωθούν μισθοί και συντάξεις, για το αν θα είναι άδεια τα ταμεία, για το αν θα δεσμευθούν οι καταθέσεις ή ακόμα αν θα υπάρξει κεφαλαιακός περιορισμός. Όσο συνεχίζεται αυτή η συζήτηση, ζημιωμένη βγαίνει η χώρα μας. Άρα, πρέπει να εργαστείτε μεθοδικά, ώστε να προχωρήσουμε μπροστά. Η μόνη διέξοδος είναι η ουσιαστική συνεργασία με τους εταίρους μας και όχι η απομόνωση. Δεν μας ενδιαφέρει πως θα ονομαστεί, που θα γίνονται οι συναντήσεις και άλλα τέτοια ανούσια. Θέλουμε, όμως, ξεκάθαρη πρόοδο επί των συζητήσεων για τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η χώρα. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι κακογραμμένο, πρόχειρο και εμπεριέχει πάρα πολλές ασάφειες. Αν πρέπει να ξεχωρίσουμε το πιο ασαφές σημείο, αυτό είναι η αδυναμία κοστολόγησής του. Στο Κεφάλαιο 3 της έκθεσής του, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, αναφερόμενο στα μέτρα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, λέει επακριβώς: «Το ύψος της δαπάνης δεν μπορεί να εκτιμηθεί, διότι εξαρτάται από την έκδοση της σχετικής κοινής υπουργικής απόφασης». Με δύο λόγια, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους μάς λέει: «εγώ δεν μπορώ να κοστολογήσω αυτό που προτίθεστε εσείς να κάνετε». Είναι πολύ λογικό να απαντάει έτσι, κυρία Υπουργέ, και επιτρέψτε μου να φέρω ένα παράδειγμα. Δεν έχετε ακόμα αποφασίσει πόσοι και ποιοι θα ωφεληθούν. Στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, αναφέρατε επί λέξει τις φράσεις «Δωρεάν ρεύμα σε τριακόσιες χιλιάδες νοικοκυριά κάτω από το όριο της φτώχειας και πρόγραμμα επιδότησης διατροφής με κουπόνια σίτισης σε τριακόσιες χιλιάδες άπορες οικογένειες». Κατόπιν, πριν ένα μήνα περίπου, ο Υπουργός Οικονομικών κ. Βαρουφάκης, στην τελευταία επιστολή του στο Eurogroup, αναφέρθηκε σε τριακόσιες χιλιάδες νοικοκυριά όσον αφορά το μέτρο σίτισης. Βέβαια, την περασμένη βδομάδα κατά τη διάρκεια της σχετικής συζήτησης στην Επιτροπή Οικονομικών, σάς άκουσα να μιλάτε για εκατόν πενήντα τρεις χιλιάδες νοικοκυριά. Τώρα το πόσα νοικοκυριά θα ωφεληθούν από το δωρεάν ρεύμα, νομίζω ότι δεν το έχετε ξεκαθαρίσει πουθενά. Πιστώνετε εκεί 22.100.000 ευρώ με ανύπαρκτα κριτήρια. Τι θα ισχύσει τελικά από όλα τα παραπάνω; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με τα οικονομικά δεδομένα της χώρας, σε ένα πράγμα θα πρέπει να συμφωνούμε όλοι, ότι όταν μιλάμε για χρήματα πρέπει να λέμε πόσα είναι αυτά και που ακριβώς θα τα βρούμε. Όλοι συμφωνούμε σε δράσεις ανακούφισης των συμπολιτών μας που χρειάζονται βοήθεια. Όμως, θα πρέπει να κάνουμε σωστά τις πράξεις. Στην προκειμένη περίπτωση, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους μάς λέει: «δεν ξέρουμε καν ποιους αριθμούς να προσθέσουμε». Αυτή είναι η αλήθεια. Όσον αφορά το Κεφάλαιο που άπτεται της οργάνωσης της Κυβέρνησης και των κυβερνητικών οργάνων, κύριε Υπουργέ, ασφαλώς και είναι δικαίωμα της εκάστοτε κυβέρνησης να δημιουργεί δομές που θα διευκολύνουν το έργο της και θα συντονίζουν καλύτερα τη λειτουργία της. Όμως, να λέμε και την αλήθεια. Οι συγκεκριμένες ρυθμίσεις όχι απλώς δεν καθιστούν πιο ευέλικτο το σχήμα αλλά αντίθετα το διογκώνουν και δημιουργούν ακόμα μεγαλύτερη γραφειοκρατία. Το χειρότερο είναι, όμως, ότι με τις προβλέψεις που γίνονται, δημιουργείται μία διαρροή - πέραν του συνηθισμένου - εκατοντάδων δημοσίων υπαλλήλων από τις υπηρεσίες τους στις νέες γενικές γραμματείες, με ό,τι συνέπειες μπορεί να έχει αυτό για τη δημόσια διοίκηση. Ειδικά ως προς αυτό αναφέρομαι στο άρθρο 23 όπου ούτε λίγο ούτε πολύ διπλασιάζεται ο αριθμός των αποσπασμένων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δεν αρκεί δηλαδή που έχουμε την πολυπληθέστερη Κυβέρνηση, παρά τις διαφορετικές προεκλογικές εξαγγελίες - μάλιστα στα τηλεοπτικά πλάνα φαίνεται ότι αυτό είναι το πιο στριμωγμένο Υπουργικό Συμβούλιο, δεν βρίσκουν να κάτσουν οι Υπουργοί! - αλλά με το νομοσχέδιό σας, μας λέτε κιόλας ότι η κοσμοσυρροή αυτή είναι εποικοδομητική και πρέπει να υπάρξει και μέσα στα υπουργικά και στα πολιτικά γραφεία. Το λέω αυτό, διότι με αυτά που διαβάζουμε, κύριε Πρόεδρε, καταλαβαίνουμε ότι τουλάχιστον τετρακόσιοι υπάλληλοι θα αποσπαστούν από το δημόσιο, μόνο για να στελεχωθούν τα Γραφεία Υπουργών, Αναπληρωτών, Υφυπουργών, Αντιπροέδρων και άλλων. Και βεβαίως αυτοί οι υπάλληλοι, θα στοιχίζουν πολύ περισσότερο στον Έλληνα φορολογούμενο απ' ό,τι αν παρέμεναν στη θέση τους, αφού πλέον θα λαμβάνουν φυσικά και υπερωριακό επίδομα. Πρόκειται για σοβαρή ανακολουθία σε σχέση με αυτά που λέγατε προεκλογικά, όσον αφορά τα μικρά και ευέλικτα σχήματα και αυτό που τελικά κάνετε. Πόσω δε μάλλον, που έχουν σχέση με την ανάγκη για χρηστή διοίκηση που τόσο έχει ανάγκη η χώρα και παραδεχόμαστε όλοι. Όμως, δεν τελειώνουν εδώ αυτές οι γραφειοκρατικές προβλέψεις. Δημιουργείτε δεκάδες θέσεις για νέους αναπληρωτές γενικούς γραμματείς και με το προσωπικό που αντιστοιχούν σ' αυτές. Δηλαδή, ένα διοικητικό υπάλληλο και έναν ειδικό σύμβουλο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Και τι λέτε για να μας πείσετε ότι μειώνεται η γραφειοκρατία και ο υπερπληθυσμός στα κυβερνητικά όργανα; Μας λέτε, λοιπόν, ότι καταργείται η θέση του Εθνικού Συντονιστή για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς και οι οκτώ υπάλληλοι που αυτός δικαιούται. Καταργείτε δηλαδή εννιά θέσεις, για να δημιουργήσετε εξήντα. Αυτό μας λέτε! Συνολικά - και νομίζω ότι αυτό έχει σημασία να κρατήσουμε - στις ρυθμίσεις που εισάγετε, οι αποσπάσεις από το δημόσιο προς την Κυβέρνηση, σχεδόν τριπλασιάζονται σε σχέση με το τι συνέβαινε στο παρελθόν. Μάλιστα, υπάρχει και ο άγνωστος «χ». Αυτός είναι ο αριθμός και οι πληρωμές οδοιπορικών και εθελοντών που θα εργάζονται στα πολιτικά γραφεία του Πρωθυπουργού, των Αντιπροέδρων της Κυβέρνησης και των Υπουργών. Γιατί δεν μας λέτε, μέχρι πόσοι μπορεί να είναι αυτοί οι εθελοντές και μέχρι πόσα χρήματα δικαιολογούνται μηνιαίως για τα οδοιπορικά τους;
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ, θα πρέπει να ολοκληρώσετε.
Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ, θα ήθελα την ανοχή σας για λίγο. Άλλωστε, δεν είμαι ο πρώτος που παραβαίνει το χρόνο. Υπάρχει ένα ακόμα σημείο που θέλω να πω πριν κλείσω την ομιλία μου. Θέλω να πιστεύω ότι το λάθος της αρχικής διατύπωσης του άρθρου 10, σχετικά με τη λειτουργία της νέας Γενικής Γραμματείας για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς που προκαλούσε ευθεία παραβίαση της αρχής διάκρισης των εξουσιών, ευτυχώς διορθώθηκε. Όμως, το ερώτημα παραμένει και είναι το εξής: Τι νέο και καινοτόμο προσφέρει η Γενική Γραμματεία για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς, σε σχέση με αυτό που προσέφερε ο Εθνικός Συντονιστής για τη Διαφθορά; Στις αρμόδιες επιτροπές, κύριε Υπουργέ, δεν μπορέσατε να το απαντήσετε καθόλου αυτό το ερώτημα, όπως και σήμερα. Καταργείτε μία ανεξάρτητη αρχή δημιουργώντας μία Γενική Γραμματεία υπό την Κυβέρνηση, με όσα ερωτηματικά μπορεί να φέρει αυτό για τη διαφάνεια της ανεξάρτητης λειτουργίας της. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνοντας θα ήθελα να πω, όπως είπα και προηγουμένως, ότι δεν είμαστε αρνητικοί στο πολυνομοσχέδιο, αλλά υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι δεν παραβιάζεται η συμβιβαστική συμφωνία που υπέγραψε ο κ. Βαρουφάκης αλλά την οποία φυσικά δεν φέρατε εσείς στη Βουλή για κύρωση. Στο πρώτο νομοσχέδιο που φέρνει στη Βουλή η καινούργια Κυβέρνηση δεν είναι λίγα ούτε τα προβληματικά σημεία ούτε τα ασαφή. Είναι ένα πρόχειρο και κακογραμμένο νομοσχέδιο αλλά ελπίζουμε έστω και την τελευταία στιγμή να εισακουστούν κάποιες από τις παρατηρήσεις μας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Χρίστο Δήμα. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Γκίκας και μετά η κ. Μακρή και ο κ. Σεβαστάκης. Όμως, δεδομένου του ότι είναι αρκετά αργά, θα παρακαλούσα τους τελευταίους ομιλητές να σεβαστούν το χρόνο. Ορίστε, κύριε Γκίκα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αυτή σήμερα στη 01.00΄ το βράδυ είναι και η πρώτη μου ομιλία αλλά δεν πειράζει. Για πρωτάρη, δεν πειράζει! Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι, συμπληρώθηκαν περίπου δύο μήνες που είστε στην Κυβέρνηση.
25 Μαρτίου είναι;
Σχεδόν δύο μήνες. Πέρασαν, λοιπόν, σχεδόν δύο μήνες και ο ελληνικός λαός περίμενε να κάνετε πολύ περισσότερα πράγματα. Μπήκατε με ένα επαναστατικό αέρα, πήγατε στην Ευρώπη, νομίσατε ότι θα αντιμετωπίζατε τους Ευρωπαίους, όπως αντιμετωπίζετε τους πολίτες στο εσωτερικό, και βεβαίως αντιμετωπίσατε έναν τοίχο. Εγώ είμαι στρατιωτικός - τρεις δεκαετίες υπηρέτησα το ένδοξο Πολεμικό Ναυτικό - και ξέρω από διπλωματία, γιατί έχω κάνει πολλά χρόνια στο ΝΑΤΟ. Σας λέω, λοιπόν, ότι αυτή η πολιτική που ακολουθείτε, είναι εθνικά επικίνδυνη. Και είναι εθνικά επικίνδυνη όχι μόνο στο οικονομικό επίπεδο αλλά σε όλα τα επίπεδα. Ελπίζω να διαψευστώ. Και μιλάω καλή τη προθέσει. Επειδή ο χρόνος τρέχει, όσον αφορά στο νομοσχέδιο, δεν θα μπω στο κείμενο αλλά θα ήθελα να πω δυο θέματα. Είναι θετικό το γεγονός ότι αντιμετωπίζονται αναξιοπαθούντες συμπολίτες μας. Συμφωνούμε, όπως είπε και ο εισηγητής μας, επί της αρχής. Όμως, τα περισσότερα από τα θέματα τα οποία τίθενται σ' αυτό το νομοσχέδιο, τουλάχιστον στο κομμάτι που αφορά την ανθρωπιστική κρίση, είχαν αντιμετωπιστεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο από την προηγούμενη κυβέρνηση. Τα είπε πολύ ωραία ο εισηγητής μας, τα είπε πολύ ωραία η κ. Ασημακοπούλου και δεν θα μπω σε αυτήν τη διαδικασία. Θα πω, όμως, ότι το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, το οποίο πάρα πολλοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ - αν θέλετε - απέκρουσαν, είναι ένα πολύ σοβαρό μέτρο, το οποίο αν το ακολουθήσετε, θα επιλύσει το πρόβλημα της φτώχειας και της ανέχειας. Πρέπει να παραδεχθούμε ότι και φτώχεια υπάρχει και ανέχεια υπάρχει και δυστυχία υπάρχει, στα χρόνια του μνημονίου. Θα μπω σε μια διάταξη που αφορά τον Εθνικό Συντονιστή κατά της Διαφθοράς. Είχα την ευκαιρία πριν από μια - δυο εβδομάδες να επισκεφθώ τον κ. Τέντε - και χαίρομαι που ο κύριος Υπουργός μίλησε με αυτά τα λόγια, γιατί, πράγματι, είναι ένας άνθρωπος άμεμπτου κύρους και ήθους - και μου εξήγησε ακριβώς τη φιλοσοφία που είχε ο Εθνικός Συντονιστής κατά της Διαφθοράς. Το θέμα, κύριε Υπουργέ, δεν είναι ο έλεγχος, είναι η πρόληψη. Υπήρχαν ομάδες εργασίας, οι οποίες είχαν δημιουργηθεί σε όλα τα Υπουργεία και παρήγαγαν έργο. Προσπαθούσαν να εντοπίσουν όλα τα «παραθυράκια», όλες τις «τρύπες» - με συγχωρείτε για την έκφραση - που είχε και έχει η υφιστάμενη νομοθεσία. Και, βεβαίως, οι ομάδες αυτές εργασίας και το έργο το οποίο παρήγαγαν - οι περισσότερες έχουν ήδη παραδώσει το έργο στον Εθνικό Συντονιστή - χάνονται. Το θέμα είναι η πρόληψη, κύριε Υπουργέ, κι όχι ο έλεγχος. Ελεγκτικοί μηχανισμοί υπάρχουν πάρα πολλοί. Μιλήσατε για έλλειψη επιχειρησιακών αρμοδιοτήτων. Γιατί δεν δίνετε επιχειρησιακές αρμοδιότητες στον Εθνικό Συντονιστή; Γιατί δεν τον αφήνετε να εκτελέσει ανεξάρτητα το έργο αυτό; Και - προσέξτε - δεν μιλάμε για πρόσωπα, μιλάμε για την ουσία, για το αποτέλεσμα, για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Λέγοντας αυτό, για σκεφτείτε. Μιλάμε για αλλαγή σε δομές. Εγώ μπορώ να συμφωνήσω μαζί σας για πολλά πράγματα. Δεν μπορώ, όμως, να συμφωνήσω με τη διάταξη για τους «εθελοντές συμβούλους». Αυτοί πώς θα αμείβονται, αφού δεν θα αμείβονται; Πώς θα ζουν; Μου λέτε ότι θα παίρνουν οδοιπορικά. Δεν σας περνάει από το μυαλό ότι μπορούν να χρησιμοποιήσουν την ισχύ της θέσεως, την κάρτα που λέμε «Σύμβουλος Υπουργού» για ίδιον όφελος; Μήπως, λοιπόν, δημιουργούμε εμείς νέα «παράθυρα» για διαφθορά; Λέω: μήπως; Καλή τη προθέσει το λέω, κύριε Υπουργέ. Επειδή προέρχομαι από νησιωτική περιοχή, παίρνω το έναυσμα από τον κ. Καματερό, ο οποίος μίλησε για τα μικρά νησιά. Ξέρετε, κι εμείς έχουμε τα Διαπόντια νησιά στην Κέρκυρα και πάρα πολλά από αυτά τα οποία είπε τα προσυπογράφω. Σε ένα τέτοιο νομοσχέδιο ίσως θα έπρεπε να υπάρχουν μερικές διατάξεις για τα μικρά νησιά. Συμφωνώ απολύτως με την πρότασή του να γίνει ένα καινούργιο νομοσχέδιο, το οποίο θα αντιμετωπίζει όλο αυτό το πλέγμα των προβλημάτων των μικρών νησιών είτε αφορά κίνητρα για γιατρούς είτε τις θαλάσσιες συγκοινωνίες είτε τα έργα είτε οτιδήποτε. Τέλος, κλείνοντας θέλω να πω ότι επί της αρχής βεβαίως θα στηρίξουμε οτιδήποτε έχει να κάνει με βοήθεια προς τους συνανθρώπους μας και θα ήθελα να παρακαλέσω τον κύριο Υπουργό να επανεξετάσει το θέμα του Εθνικού Συντονιστή κατά της Διαφθοράς. Δώστε του επιχειρησιακές αρμοδιότητες. Μην τον καταργείτε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Γκίκα. Τον λόγο έχει η κ. Μακρή.
Ομολογώ, κύριε Πρόεδρε, ότι άκουσα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα σήμερα στη συζήτηση του πρώτου νομοσχεδίου που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Άκουσα τη Νέα Δημοκρατία να μιλάει για χρηστή διοίκηση, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας για το ότι ο καπιταλισμός φταίει για τη δημιουργία της φτώχειας και βέβαια τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του κόμματος Το Ποτάμι να μας λέει: «Πηγαίνετε στους Γερμανούς και εμείς είμαστε μαζί σας». Ακούγοντας, λοιπόν, όλα αυτά τα επιχειρήματα, μου ήλθαν στο μυαλό κάποια συγκεκριμένα πράγματα. Να πω, λοιπόν, ότι για το μεν θέμα του «για όλα φταίει ο καπιταλισμός και για τη φτώχεια», μου ήρθε στο νου ένα απόσπασμα από το γνωστό βιβλίο του Τζορτζ Όργουελ «Η φάρμα των ζώων» όπου στο τέλος του βιβλίου κοίταζαν τα ζώα από το παράθυρο μία τα γουρούνια και μία τους ανθρώπους αλλά δεν μπορούσαν να διαχωρίσουν ποια ήταν τα γουρούνια και ποιοι οι άνθρωποι. Νομίζω ότι όλοι γνωρίζουμε ποια είναι η σημειολογία αυτού του σπουδαίου βιβλίου του Τζορτζ Όργουελ. Όσον αφορά το επιχείρημα του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του Ποταμιού, μου θύμισε την περίφημη ατάκα στην ελληνική ταινία «Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας». Πολύ ωραία ταινία! Θυμήθηκα όμως και κάτι άλλο ακούγοντας τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του Ποταμιού. Θυμήθηκα μια ερώτηση που είχα καταθέσει στις 18-6-2014, όπου εμφανιζόταν όταν αποπέμφθηκε από την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου ως Γραμματέας Εσόδων, να διεκδικεί ένα μπόνους 5 εκατομμυρίων ευρώ από το ελληνικό δημόσιο. Η ερώτηση αυτή δεν απαντήθηκε ποτέ, παρ' όλο που είχα καταθέσει και αίτηση κατάθεσης εγγράφων όπου ζητούσα το περίφημο συμβόλαιο, «το χρυσό συμβόλαιο», όπως έλεγαν τα δημοσιεύματα εκείνης της περιόδου. Δεν περιμένω βέβαια να μου απαντήσει, αλλά ήρθε η ώρα που θα δούμε για το συμβόλαιό σας και θα δούμε ακριβώς αν διεκδικήσατε ή όχι τα 5 εκατομμύρια ευρώ εις βάρος του ελληνικού λαού. Η συζήτηση του πρώτου νομοσχεδίου της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, δεν μπορούσε παρά να αφορά την ανακούφιση της κοινωνίας από τα αποτελέσματα της ανθρωπιστικής κρίσης. Η νομοθετική πρωτοβουλία αποδεικνύει τις προτεραιότητες της Κυβέρνησης όλων των Ελλήνων. Με όσους πόρους μπορούμε να βρούμε άμεσα, στοχεύουμε στην ανακούφιση όσων έχουν ανάγκη. Η ανθρωπιστική κρίση αποτελεί, κυρίες και κύριοι, κοινωνικό φαινόμενο και υφίστανται πολλοί συγκεκριμένοι λόγοι για τη γέννησή του. Αποτυχίες πολιτικής, οικονομικής σκέψης, πρακτικής και ιδεολογικές αγκυλώσεις, η ανούσια λιτότητα, η ανεφάρμοστη εσωτερική υποτίμηση, η αδιέξοδη νεοφιλελεύθερη εξυπηρέτηση της τσέπης των ολιγαρχών έναντι των αναγκών των πολλών, αποτελούν κύριους γενεσιουργούς παράγοντες του κοινωνικού φαινομένου το οποίο δεν δικαιολογείται σε μια χώρα που υποτίθεται ότι έχει περάσει το στάδιο της υπανάπτυξης. Οι πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων είναι αυτές που δημιούργησαν τον εφιάλτη σε πλήθος πολιτών. Σήμερα, καλούμαστε να λύσουμε το πρόβλημα που μας κληροδότησαν. Αυτό το νομοσχέδιο αποτελεί την αρχή της λύσης. Δεν διεκδικούμε δάφνες τελειότητας, αφού τόσο ο χρόνος όσο και οι πόροι είναι περιορισμένοι. Όμως πιστεύουμε ότι αφού η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, έχουμε κάνει τουλάχιστον μια πρώτη καλή προσέγγιση. Ακούμε την κριτική για την έκταση των προσπαθειών, γιατί - λέει - καλύπτουμε μερικές εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά και όχι τα διπλάσια ή τα τριπλάσια, γιατί παρέχουμε τόσα εκατομμύρια ευρώ και όχι τα διπλάσια ή τα τριπλάσια, γιατί - λέει - φέρνουμε τροπολογίες. Οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι ναι, υπάρχει πλήθος τροπολογιών οι οποίες όμως - όπως είπε και η Πρόεδρος της Βουλής - και θα αναλυθούν από τους Υπουργούς διεξοδικά, κάτι το οποίο εσείς ποτέ δεν κάνατε. Το Σώμα είναι αυτό το οποίο θα αποφασίσει αν θα τις κάνει αποδεκτές, κάτι που εσείς ποτέ δεν κάνατε. Η ειδοποιός διαφορά αυτών των τροπολογιών από τις δικές σας, είναι ότι εμείς εξυπηρετούμε τα συμφέροντα των πολιτών και όχι τα συμφέροντα και τις τσέπες των ολιγαρχών που εξυπηρετούσατε εσείς. Εμείς τις καταθέτουμε για να έχουν τη δυνατότητα να τις μελετήσουν οι Βουλευτές και δεν τις καταθέτουμε λίγο πριν κλείσει η συνεδρίαση της Ολομέλειας, για να εξυπηρετήσουν τους ολιγάρχες και να μη φαίνονται οι ντροπές σας, για συναλλαγές όπως, για παράδειγμα, με την τροπολογία 1251/67 που περάσατε εν μία νυκτί, όπου απαλλάσσατε ολιγάρχες. Σύμφωνα με δημοσίευμα του περιοδικού «UNFOLLOW» η κυβέρνησή σας, ήταν αυτή που έσβησε πρόστιμα και βεβαιωμένες φορολογικές υποχρεώσεις, που μόνο για μια εταιρεία και μόνο για το 2010 και 2011, ανέρχονται στα 480 εκατομμύρια ευρώ από 800 εκατομμύρια ευρώ που ήταν το αρχικό. Δεν γίνεται, λοιπόν, αυτοί που συντέλεσαν, με πράξεις ή παραλείψεις τους, στην ανθρωπιστική κρίση και δεν έκαναν τίποτα ουσιαστικό για να την περιορίσουν, να παρουσιάζονται ως επικριτές των προσπαθειών επίλυσης του προβλήματος που οι ίδιοι δημιούργησαν. Πιστεύω ακράδαντα ότι εάν οι Υπουργοί της Κυβέρνησης είχαν τη δυνατότητα να ανακουφίσουν ακόμα περισσότερους, θα το έκαναν. Πιστεύω ότι θα μπορέσουμε να επεκτείνουμε τις προσπάθειες για να συμπεριληφθούν ακόμη περισσότεροι συμπολίτες μας, πέραν αυτών που βιώνουν ακραία φτώχεια, στους δικαιούχους ενός προγράμματος επανεκκίνησης της ελληνικής οικονομίας, γιατί η επανεκκίνηση οφείλει να γίνει από τη βάση της κοινωνίας και όχι από τους υποτιθέμενους επενδυτές στους οποίους στόχευε η προηγούμενη κυβέρνηση… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, ζητώ λίγο ακόμη χρόνο. Φυσικά θέλουμε τις επενδύσεις αλλά αυτές που θα έχουν θετικό κοινωνικό αντίκτυπο, όχι μόνο οικονομικό όφελος γι' αυτούς που τις υλοποιούν. Πιστεύουμε σε ένα κράτος που θα μπορεί να λειτουργεί και να ελέγχει την αγορά προς όφελος των πολιτών και του ανταγωνισμού, γι' αυτό και ζητάμε την αξιοκρατία σε όλα τα επίπεδα. Είναι αλήθεια ότι περιορίσαμε, κύριε Υπουργέ, τα Υπουργεία και τους μετακλητούς και τους γραμματείς, όμως σε μια εποχή που ζητάμε από τους πολίτες να στύψουν και το αίμα από την πέτρα, οφείλουμε να δουλέψουμε, προκειμένου να σταματήσουν τα φαινόμενα αναξιοκρατίας κι αναξιοκρατικών διορισμών, τα οποία βέβαια γιγάντωσαν το παλαιοκομματικό πολιτικό σύστημα. Δεν είναι δυνατόν, για παράδειγμα, οι πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας να διακινδυνεύουν τη ζωή και τη σωματική τους ακεραιότητα για ψίχουλα και να παρέχονται τριπλάσιοι και τετραπλάσιοι μισθοί στους γενικούς γραμματείς και ταυτόχρονα να υπάρχει παροχή αυτοκινήτων, οδηγών, ασφάλειας κι εξόδων κίνησης.
Ολοκληρώστε, κυρία συνάδελφε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί ριζοσπαστικό κόμμα και πρώτα απ' όλα πρέπει να στοχοποιήσει αυτές τις αδικίες, για να κάνει πράξη τη δήλωση του Πρωθυπουργού «ίση αμοιβή για ίση εργασία» και μόνο οι έντιμοι και οι άξιοι θα συμμετέχουν στην Κυβέρνηση όλων των Ελλήνων. Η μέχρι τώρα εξοικονόμηση ήταν απαραίτητη αλλά οφείλουμε να συνεχίσουμε, να υπάρχουν οι απαραίτητες κρατικές θέσεις και να στελεχώνονται από άξιους με απαιτούμενα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα. Οι πρακτικές του παρελθόντος για το βόλεμα κομματικά αρεστών, πρέπει να μπουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας μαζί με όσους υποστηρίζουν τέτοιες λογικές και οι πόροι που θα εξοικονομηθούν να οδηγηθούν στην κοινωνία. Οι πολίτες καταλαβαίνουν ότι προσπαθούμε αλλά απαιτούν ταχύτητα, καθώς οι συνθήκες πίεσης που δέχονται είναι ασφυκτικές.
Κυρία συνάδελφε, ολοκληρώνετε.
Από τη μελέτη - και κλείνω, κύριε Πρόεδρε - του νομοσχεδίου, διαπιστώνει κανείς ότι η Κυβέρνηση κάνει τα πρώτα βήματα ολοκλήρωσης και υλοποίησης των προεκλογικών της δεσμεύσεων. Φυσικά πρέπει να γίνουν ακόμη πολλά. Γνωρίζουμε ότι, μέχρι στιγμής, οι μόνες κινήσεις στόχευαν στον εντυπωσιασμό και όχι στην ουσία. Γνωρίζουμε ότι καπηλεύονταν οι έννοιες και κατασπαταλούνταν οι πόροι, για να κάνουν βόλτες οι Υπουργοί και να βολεύονται οι «ημέτεροι». Γνωρίζουμε, όμως, κι ότι ο ελληνικός λαός ήταν σαφής και ξεκάθαρος στην εντολή να δοθεί τέλος σε όλα αυτά. Κλείνοντας, να πω ότι οφείλουμε - μιας και είναι μέρα πένθους για την ελληνική κοινωνία - να καταδικάσουμε σήμερα αυτό που έγινε. Μιλάω για το παιδί το οποίο κηδεύτηκε, το οποίο οδηγήθηκε στο θάνατο από ένα συνονθύλευμα δειλών. Θέλω να εκφράσω τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια μαζί με τη δέσμευση - πιστεύω ολόκληρου του Σώματος - ότι θα πράξουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας, ώστε αυτό το περιστατικό να είναι το τελευταίο στη χώρα μας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Μακρή.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Ένα λεπτό! Δεν έχετε τον λόγο. Έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Σεβαστάκης. Τον έχω προαναγγείλει και θέλω να μιλήσει.
Όχι, κύριε Πρόεδρε, θέλω τώρα τον λόγο για τριάντα δευτερόλεπτα.
Ο κ. Σεβαστάκης περιμένει υπομονετικά.
Ώσπου να ανέβει ο κ. Σεβαστάκης στο Βήμα θα έχω ολοκληρώσει.
Ελάτε, κύριε Σεβαστάκη.
Σας παρακαλώ πάρα πολύ.
Θα πάρετε τον λόγο.
Τώρα θέλω τον λόγο, κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ πάρα πολύ. Θέλω να πω μία κουβέντα.
Κατ' αρχάς επί τίνος θέματος θέλετε τον λόγο; Έχετε μιλήσει.
Θέλω να πω δυο λόγια ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΚΚΕ.
Έχετε μιλήσει.
Δεν έχει σημασία. Έχω το δικαίωμα ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος…
Έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Θεοχάρης πριν από εσάς.
Λοιπόν, δεν πειράζει. Δεν έχει ζητήσει τώρα τον λόγο ο κ. Θεοχάρης.
Σας παρακαλώ και τους δύο, επειδή περιμένουν οι ομιλητές τόσο χρόνο...
Όχι, κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ…
Είναι λίγο αυθαίρετο τώρα αυτό που κάνετε. Δεν σέβεστε τον ομιλητή.
Θα είχα τελειώσει τώρα. Κοιτάξτε, ως ΚΚΕ αποδεχόμαστε και την κριτική και την πολεμική, όχι όμως τη χυδαιολογία, γιατί αν ορισμένοι ή ορισμένες νομίζουν ότι πρωτοτυπούν καταφεύγοντας σε παλιές μεθόδους αντικομμουνισμού, για να δικαιολογήσουν τα εγκλήματα του καπιταλισμού, είναι βαθύτατα γελασμένοι.
Ευχαριστώ πολύ. Εν πάση περιπτώσει…
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Επί τίνος θέματος, προσωπικού; Όπως και το προηγούμενο;
Δεν ακούσατε τι ειπώθηκε για τα πέντε εκατομμύρια; Δεν πρέπει αυτό να απαντηθεί;
Εντάξει, εγώ εκτιμώ - με όλο το θάρρος - ότι πρόκειται για υπερβολές. Ορίστε, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Εάν δεν είναι αυτό προσωπικό, τότε τι είναι;
Τώρα αυτό είναι, ναι. Αλλά πριν δεν ήταν προσωπικό όσον αφορά τον κ. Καραθανασόπουλο.
Δεν θα άξιζε τον κόπο να απαντήσω στην κ. Μακρή. Δεν θα μπορούσε να με καταλάβει. Όμως, παρά το προχωρημένο της ώρας, υπάρχουν άξιοι συνάδελφοι τους οποίους σέβομαι και συνεπώς θα πρέπει να απαντήσω και για χάρη των Πρακτικών. Παραιτήθηκα από αίσθηση καθήκοντος κι όταν έφυγα άφησα και τη θέση μου, αντίθετα με ό,τι κάνανε άλλοι. Δεν πήρα ούτε 1 ευρώ απ' αυτήν την παραίτησή μου και δεν έχω υπογράψει κανένα συμβόλαιο, όσο ήμουν Γενικός Γραμματέας, σε αντίθεση με επόμενους οι οποίοι ακολούθησαν σε αυτήν τη θέση. Εγώ, λοιπόν, δεν μπορώ να ακούω από το Βήμα εδώ της Βουλής συκοφαντίες! Να προσέχει πάρα πολύ η κ. Μακρή, όταν αποφασίζει να ασχολείται με τέτοια θέματα τα οποία ξέρει…
Ένα λεπτό.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Τι πρόβλημα υπάρχει;
Έχω δικαίωμα από τον Κανονισμό να απαντήσω, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κυρία Μακρή, έχετε τον λόγο.
Θα άξιζε, λοιπόν, τον κόπο ο κ. Θεοχάρης να μην απαντήσει σε εμένα, γιατί εγώ αναφέρθηκα με στοιχεία. Έχω καταθέσει συγκεκριμένα ερώτηση στο Κοινοβούλιο και η κυβέρνηση η προηγούμενη που σας διόρισε, αρνήθηκε να απαντήσει. Επομένως, λοιπόν, μη λέτε ότι απαξιοίτε να απαντήσετε σε εμένα. Δεν απαντάτε σε εμένα. Να απαντήσετε στον ελληνικό λαό!
Απάντησα.
Ωραία. Ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο έχει ο κ. Σεβαστάκης.
Ο τελευταίος στην πρώτη μου ομιλία. Είναι σχεδόν ένα λογοπαίγνιο. Στις προγραμματικές δηλώσεις ο κ. Σταϊκούρας - νομίζω - είχε μιλήσει για μια διαφορετική αξιωματική που απεύχεται να εισηγηθεί αυτή η Κυβέρνηση. Εντούτοις νομίζω ότι αυτό το νομοσχέδιο αποτελεί μια πραγματικά διαφορετική αξιωματική, μια διαφορετική ιεράρχηση και αυτό το κρίνω ως πολιτικά παραγωγικό. Συνδέει δύο πεδία, τα οποία είναι οργανικά συνδεόμενα, δηλαδή μια στηρικτική αντίληψη και από την άλλη πλευρά η αναδόμηση ορισμένων χαρακτηριστικών του κράτους, η απάλειψη ορισμένων χαρακτηριστικών που είναι αντιπαραγωγικά, δηλαδή δημόσιος χώρος δομημένος και από την άλλη πλευρά στηρικτικές δομές. Νομίζω ότι το νομοσχέδιο έχει μερικά πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία, όπως παραδείγματος χάριν η συγκρότηση ενός ενιαίου στηρικτικού χώρου μέσα από τις συνέργειες - προστιθέμενη αξία το λέει - των υπαρχουσών δομών που νομίζω ότι αλλάζουν ίσως μια κοσμοθέαση που κυριαρχεί στην κοινωνία. Αυτό το βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρον από πολιτιστική άποψη. Επίσης, βρίσκω ενδιαφέρον ότι αυτό το νομοσχέδιο, ενώ αφορά το «τώρα», έχει μια σχεδόν ισχυρή διασύνδεση με το παρελθόν, με τον παρελθόντα χρόνο. Ουσιαστικά εικονογραφεί πολιτικές σαράντα χρόνων που παράγουν τεράστιες ταξικές και κοινωνικές ανισότητες, που παράγουν φαινόμενα αποκλεισμού, που εξοικειώνουν την κοινωνία με την έννοια του αποκλεισμού και που δημιουργούν έναν συλλογικό μιθριδατισμό. Αυτό το νομοσχέδιο έρχεται να αναιρέσει και να αποκαταστήσει ένα κοινωνικό συνεχές που έχει διαρραγεί. Είπε η κ. Λυμπεράκη ότι τα μέτρα είναι αποσπασματικά. Η ίδια η ακραία φτώχεια είναι μια απόσπαση από το πολιτιστικά παραδεκτό. Επομένως, το νομοσχέδιο προσπαθεί αυτήν την ακρότητα να την μετριάσει. Δεν θα την επιλύσει. Δεν θα δώσει ταξική απάντηση, κύριε Καραθανασόπουλε, σε κανένα συστημικό ερώτημα. Δεν μπορεί να το κάνει αυτό και δεν είναι η συνθήκη που η ελληνική κοινωνία μπορεί να την συγκροτήσει αυτή την απάντηση. Όμως, μπορεί να την αποπειραθεί συστήνοντας μια νέα συλλογικότητα. Είναι ένα ερώτημα, ποιος οργανώνει το αρχείο με βάση το οποίο θα δημιουργηθούν αυτές οι στηρικτικές δομές, δηλαδή θα δοθεί η αρωγή στους πολίτες. Ποιος οργανώνει αυτό το έντιμο αρχείο που εικονογραφεί την πραγματικότητα; Αυτό φωτίζει και το ερώτημα του δευτέρου κεφαλαίου, του κεφαλαίου «περί διαφθοράς». Όντως η χώρα μας πάσχει από την οργάνωση ενός αρχείου, μιας αξιόπιστης ανάγνωσης της πραγματικότητας, μιας αξιόπιστης αποτίμησης της πραγματικότητας. Είναι προφανές ότι όλες οι κυβερνήσεις δεν μπόρεσαν να φτιάξουν, να συγκροτήσουν κρατικές δομές που να έχουν ποιότητα, ηθική και παραγωγικότητα. Kαι ακριβώς γι' αυτό το χτύπημα της διαφθοράς, το οποίο είναι μία πολιτική επιλογή και είναι μία παραγωγική ιδιοτυπία - η διαφθορά είναι η παραγωγική ιδιοτυπία, είναι οικονομικό μέγεθος, δεν είναι απλώς ένα ηθικό πρόβλημα - είναι στα μεγάλα ζητούμενα και του λαϊκού ανθρώπου αλλά και του ορθολογιστή, αυτού που θέλει να κατασκευάσει μια πραγματικότητα που να είναι λειτουργική. Νομίζω ότι το καπιταλιστικό σύστημα δεν παράγει απλώς ανισότητες. Παράγει ένα σύστημα αξιών που απαλείφει, αποεντοπίζει τις ανισότητες, δηλαδή τις εξαφανίζει ή δημιουργεί μία αίσθηση ότι είναι κάτι φυσικό η ανισότητα. Δηλαδή το καπιταλιστικό σύστημα πρωτίστως, είναι ένα πολιτιστικό σύστημα, ένα σύστημα που ορίζει διαφορετικές θεωρήσεις. Και αυτή η σύγκρουση είναι πολύ βαθύτερη από την απλή καταγγελία του συστήματος, από την απλή ηθικολογία έναντι του συστήματος. Κλείνοντας, θέλω να πω ότι μπορεί να κατασκευάσει κανείς ψευδαισθήσεις. Μπορεί κανείς να απαντήσει στις ψευδαισθήσεις, κάνοντας ένα πολιτικό ή άλλο χειρισμό. Εντούτοις αυτό το φαινόμενο των «ανθρώπων των σκουπιδιών» νομίζω ότι μας οδηγεί σε μια σύνθεση. Πρέπει να απαντήσουμε σαν μια οργανωμένη κοινωνία απέναντι σε αυτό το φαινόμενο, έστω χρησιμοποιώντας και ένα νομοσχέδιο που δεν μπορεί να δώσει την οριστική λύση. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Σεβαστάκη, πρώτον, γιατί είχε την υπομονή να καθίσει και να μιλήσει ως τελευταίος ομιλητής και δεύτερον γιατί τήρησε τον χρόνο του. Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 01.13΄ λύεται η συνεδρίαση για σήμερα ημέρα Τετάρτη 18 Μαρτίου 2015 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος νομοθετική εργασία: Συνέχιση της συζήτησης επί της αρχής του σχεδίου νόμου: «Ρυθμίσεις για τη λήψη άμεσων μέτρων για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, την οργάνωση της Κυβέρνησης και των κυβερνητικών οργάνων και λοιπές διατάξεις».