Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, μισθολογικές ρυθμίσεις και άλλες επείγουσες διατάξεις εφαρμογής της Συμφωνίας Δημοσιονομικών Στόχων και Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων». Το ανωτέρω νομοσχέδιο, σύμφωνα με την απόφαση την οποίαν έλαβαν οι Διαρκείς Κοινοβουλευτικές Επιτροπές ύστερα από πρόταση του αρμόδιου Υπουργού, συζητείται με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, σύμφωνα με το άρθρο 76 παράγραφος 4 του Συντάγματος και το άρθρο 109 του Κανονισμού της Βουλής. Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι σύμφωνα με τη διαδικασία αυτή, η συζήτηση ολοκληρώνεται επί της αρχής και επί των άρθρων σε μία συνεδρίαση. Στη συζήτηση μετέχουν οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές, ο Πρωθυπουργός ή ο αρμόδιος Υπουργός, οι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων και από ένας εκπρόσωπός τους. Η ομιλία τους περιορίζεται στο μισό του χρόνου που προβλέπεται από τα άρθρα 97 και 103 του Κανονισμού της Βουλής. Σας προτείνω, αν και δεν προβλέπεται από τον Κανονισμό της Βουλής, να λάβουν τον λόγο πέντε ορισμένοι ομιλητές από τον ΣΥΡΙΖΑ, τρεις ορισμένοι ομιλητές από τη Νέα Δημοκρατία, ένας ορισμένος ομιλητής από τον Λαϊκό Σύνδεσμο - Χρυσή Αυγή, ένας ορισμένος ομιλητής από την Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, ένας ορισμένος ομιλητής από το ΚΚΕ, ένας ορισμένος ομιλητής από το Ποτάμι και ένας ορισμένος ομιλητής από τους Ανεξάρτητους Έλληνες, καθώς και ένας ορισμένος ομιλητής από την Ένωση Κεντρώων. Επίσης, προτείνω η συζήτηση επί της αρχής και επί των άρθρων να είναι ενιαία. Όσον αφορά τους χρόνους, η πρόταση είναι οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές να έχουν χρόνο ομιλίας δώδεκα λεπτά, ο αρμόδιος Υπουργός δεκατρία λεπτά, ο αρμόδιος Αναπληρωτής Υπουργός δέκα λεπτά, οι υπόλοιποι Υπουργοί και Υφυπουργοί οκτώ λεπτά, ο Πρωθυπουργός και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ καθώς και ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας δεκατέσσερα λεπτά, οι Πρόεδροι των υπόλοιπων Κοινοβουλευτικών Ομάδων δώδεκα λεπτά, οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι δέκα λεπτά, οι ορισθέντες από τα κόμματα ομιλητές επτά λεπτά. Η δευτερολογία περιορίζεται στο μισό του χρόνου της πρωτολογίας. Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 109, η συνεδρίαση πρέπει να ολοκληρωθεί κατ' ανώτατο όριο εντός δέκα ωρών. Το Σώμα συμφωνεί;
Όχι, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Πρόεδρε, έχουμε εθιστεί στις διαδικασίες του κατεπείγοντος και, όπως ειπώθηκε και χθες στις επιτροπές, τελικώς αντιστρέφονται οι όροι - δικό σας επιχείρημα. Να μας λέει η Κυβέρνηση, εφόσον όλα είναι κατεπείγοντα, ποιο δεν θα είναι. Εδώ υπάρχει ένας εθισμός στο Σώμα. Συμβουλεύω να δείτε την ταινία «Η συνταγή της Πωλέτ», εσείς ειδικά, κύριοι Υπουργοί, που είστε τόσο χαρούμενοι με τα κατεπείγοντα. Σε αυτόν τον εθισμό εμείς δεν θα προσχωρήσουμε, κύριε Πρόεδρε. Έγινε θέμα χθες στην επιτροπή, θα γίνει και στην Ολομέλεια και θα γίνεται κάθε φορά. Θα ξαναγυρίσουμε στις τακτικές διαδικασίες νομοθετικού έργου και κατ' εξαίρεση, όποτε χρειάζεται και απαιτείται και όποτε υπάρχουν λόγοι καταφανώς πολύ σημαντικότεροι από την τήρηση του Κανονισμού της Βουλής για την τακτική νομοθετική διαδικασία, θα το βλέπουμε. Όμως αυτό, κάθε βδομάδα να έρχονται ένα ή δύο κατεπείγοντα σχέδια νόμου, δεν μπορεί να συνεχιστεί. Και πρέπει να αφυπνιστεί η Εθνική Αντιπροσωπεία, αλλά…
Ποιο θέμα θέτετε; Πείτε το θέμα!
Σας παρακαλώ, κύριε. Σας παρακαλώ τώρα! «Καλώς τα τα παιδιά» είπαμε για τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και το πήρατε και πάνω σας. Το δεκάωρο, όπως αρκετές διατάξεις του Κανονισμού της Βουλής, να το δούμε στη σχετικότητά του, κύριε Πρόεδρε. Λόγου χάριν, χθες με την συγκατάθεση της πλειοψηφίας είδαμε φορείς. Το έχουμε ξανακάνει. Το δεκάωρο δεν θα τηρηθεί. Θα μας δώσετε τη δυνατότητα να μιλήσουμε. Άρπα - κόλα δεν θα ψηφίζονται εδώ τα σχέδια νόμου. Θα μας δώσετε τη δυνατότητα να μιλήσουμε. Η Κυβέρνηση έχει, όπως εξήγησε ο κ. Τσακαλώτος εχθές, τους λόγους της να θέλει κατεπειγόντως να ψηφιστεί και αυτό. Οι επιτροπές εχθές κατά πλειοψηφία το δέχτηκαν αλλά μετά από έντονη συζήτηση. Και σήμερα σας λέω, ξεκινώντας, δεν μπορείτε το δεκάωρο να το τηρήσετε με αυστηρότητα και να μας λέτε, ειδικά μετά το μεσημέρι, «Τελειώνετε». Δεν θα τελειώνουμε! Θέλω να μας πείτε από τώρα αν θα είστε ως προς το δεκάωρο χαλαροί. Θέλουμε χρόνο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Θέλουμε χρόνο, κύριε Πρόεδρε. Κατά τούτο, διαφωνούμε με τον τρόπο που θέσατε το θέμα. Θέλουμε να μας υποσχεθείτε ότι θα είστε αρκετά «ευρύχωροι» στα ζητήματα του χρόνου, για να μπορέσουμε να τοποθετηθούμε, έστω στην κατεπείγουσα διαδικασία, πάντως επαρκώς.
Κύριε Λοβέρδο, όπως ξέρετε, το Προεδρείο…
Δεν θα περνάνε αμάσητα από εδώ! Τέλος! Έληξε αυτή η ιστορία!
Κύριε Λοβέρδο, όπως ξέρετε, το Προεδρείο έχει μια διαχρονικότητα. Όπως συμπεριφέρεται στις προηγούμενες αντίστοιχες, αν θέλετε, συνεδρίες, θα συμπεριφερθεί και σήμερα.
Όχι, όχι, κύριε Πρόεδρε!
Συγγνώμη…
Όχι, σας θυμίζω ότι στην περασμένη συνεδρίαση, που είχαμε πάλι κατεπείγον σχεδίου νόμου, ο κύριος Πρόεδρος της Βουλής εξήγησε γιατί έπρεπε να τηρηθεί το δεκάωρο όχι λεγκαλιστικά, ντε και καλά να εφαρμόσουμε τον Κανονισμό της Βουλής, που λέει για το δεκάωρο πράγματι στο άρθρο 109 αλλά γιατί υπήρχε κάποια διεθνής υποχρέωση της χώρας. Δεκτό. Σήμερα δεν υπάρχει.
Δεν υπάρχει;
Παρακολούθησα εχθές τον κ. Τσακαλώτο, που είπε ότι πρέπει να τελειώνουμε για το 1 δισεκατομμύριο. Δεν είπε στις 20.00΄ ή στις 19.00΄ αύριο το βράδυ.
Εντάξει, κύριε Λοβέρδο.
Εντάξει;
Παρακαλώ, ο Πρόεδρος της Βουλής, ο κ. Βούτσης, έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, ο ίδιος ακριβώς λόγος που υπήρχε την προηγούμενη φορά υπάρχει και τώρα για την τήρηση του δεκαώρου. Αλλιώς, είναι προφανές ότι θα υπήρχε και μέχρι αργά το βράδυ η ελάχιστη ελαστικότητα, για να γίνει πιο ουσιαστική συζήτηση. Δεν το συζητάμε. Ούτε κανείς είναι ευτυχής, όταν έρχονται κατεπειγόντως να συζητηθούν εδώ μέσα νομοσχέδια. Αυτή είναι η δεύτερη φορά, λόγω του ότι είναι τα δεύτερα προαπαιτούμενα.
Όχι, όχι, έχετε άδικο.
Κι ελπίζω μέσα στον προσεχή μήνα να κλείσει αυτός ο κύκλος των κατεπειγουσών διαδικασιών. Επαναλαμβάνω - και το γνωρίζει και ο κ. Λοβέρδος αυτό - ότι ουδείς είναι ευτυχής όταν γίνονται τόσο συντετμημένες διαδικασίες και ιδιαίτερα όταν οι Βουλευτές δεν έχουν και καιρό να μελετήσουν. Γιατί αυτό είναι το πιο σοβαρό θέμα. Διότι αναρτήθηκε το Σάββατο το βράδυ, εχθές έγιναν οι επιτροπές κ.λπ.. Γι' αυτό ακριβώς και σωστά αναγγείλατε ότι είναι μια διαδικασία κάπως ενδιάμεση ως προς τη δυνατότητα να μιλήσουν και άλλοι και όχι μόνο, εν πάση περιπτώσει, μια σειρά εισηγητών. Δηλαδή, από κάθε κόμμα - εκτός από τα δύο της Κυβέρνησης και της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης - θα δοθεί ευχέρεια τουλάχιστον σε τέσσερις να μιλήσουν κατά τη διάρκεια της μέρας, κάτι το οποίο είναι σχετικά αρκετό μέσα σε αυτά τα χρονικά πλαίσια, για να ξεδιπλωθούν οι απόψεις. Πάντως, ως προς το προκείμενο, πράγματι, δεν είναι θέμα του Προεδρείου το σφίξιμο για το δεκάωρο. Θα πρέπει μέχρι τις 20.00΄ η ώρα να έχουμε τελειώσει διότι υπάρχει…
Όχι, όχι, κύριε Πρόεδρε.
Δεν υπάρχει «όχι, όχι». Θέλω να πω ότι γνωρίζω από την Κυβέρνηση - κι αν δεν σας το είπε χθες ο κ. Τσακαλώτος, το λέω εγώ εδώ επισήμως - πως υπάρχει ανάγκη μέχρι τις 20.00΄ η ώρα να έχουμε τελειώσει. Διότι υπάρχουν διαδικασίες…
Όχι, όχι, δεν υπάρχουν αυτά, κύριε Πρόεδρε.
Πώς δεν υπάρχουν; Αν είναι, να μπει σε ψηφοφορία ή, εν πάση περιπτώσει, με τη δεδηλωμένη. Όπως νομίζετε εσείς. Δεν υπάρχει θέμα.
Κύριε Πρόεδρε…
Κύριε Πρόεδρε, να μας προφυλάξετε από τον κ. Λοβέρδο.
Το ότι θα περάσουν αμάσητα ή μη μασημένα, είναι σαφές. Όλους διερμηνεύει ο κ. Λοβέρδος, όταν λέει πως θέλουμε διαδικαστικά να γίνουν διαφορετικά τα πράγματα. Δεν υπήρχε αυτή η χρονική δυνατότητα. Και ξέρουμε πολύ καλά μέχρι πού πηγαίνουν οι ψηφοφορίες. Θα κάνουμε αύριο Διάσκεψη των Προέδρων εκτάκτως, όχι την Πέμπτη αλλά την Τετάρτη, για να δούμε όλο το πρόγραμμα, γιατί, απ' ό,τι φαίνεται, θα πάμε μέχρι την άλλη Τετάρτη, ενώ λέγαμε να πάμε μέχρι την Τρίτη. Διότι πέραν του συμφώνου συμβίωσης έχει υποβληθεί και το νομοσχέδιο με τα παράλληλα μέτρα από πλευράς της Κυβέρνησης αλλά όχι ως κατεπείγον. Θα δούμε πώς θα το διεπεξέλθουμε. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Από την απάντηση του Προέδρου…
Κύριε Πρόεδρε, δεν υπάρχει. Με συγχωρείτε τώρα.
Κύριε Πρόεδρε…
Παρακαλώ.
Αφαιρέστε μου τον λόγο. Μόνο αυτό σας έχει μείνει να κάνετε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Έχετε τον λόγο, κύριε Θεοχάρη.
Κύριε Πρόεδρε, και εμείς μετά, έτσι;
Κύριε Πρόεδρε, δεν είναι ακριβές - και μας το είπε χθες ο κ. Τσακαλώτος - ότι είναι τόσο επείγουσες οι διαδικασίες. Χθες ο κ. Τσακαλώτος είπε το εξής: Κατ' αρχάς τα χρήματα αυτά δεν χάνονται. Πάνε στον ESM και πρέπει να γίνει μια διαδικασία. Είναι χρήματα της χώρας. Δεν χάνονται. Δεν μας είπε ότι έχουμε κάποια επείγουσα διαδικασία η οποία μας υποχρεώνει. Εν πάση περιπτώσει, η επιτροπή αποφάσισε. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να υπάρξει επαρκής χρόνος για συζήτηση. Δεύτερον, θα παρακολουθήσω με πάρα πολύ ενδιαφέρον με ποιον λόγο θα δικαιολογήσει η Κυβέρνηση την κατάθεση του χθεσινοβραδινού νομοσχεδίου για το ανύπαρκτο πρόγραμμα - όχι παράλληλο πρόγραμμα, ανύπαρκτο. Την περασμένη εβδομάδα ο Πρωθυπουργός θυμήθηκε τις ταινίες. Αυτήν την εβδομάδα μας καταθέτει την ταινία «Γυναίκα συρρίκνωσα το παράλληλο πρόγραμμα». Αυτό βλέπουμε. Δεν είναι δυνατόν να συνεχίζουμε τη διαδικασία των επειγόντων και κατεπειγόντων και να έρχεται και ένα νομοσχέδιο χθες το βράδυ, που θα είναι πάλι επείγον ή κατεπείγον. Παρακαλούμε να σταματήσει αυτή η πρακτική, διότι ουσιαστικά ευτελίζει το ίδιο το Κοινοβούλιο. Πρέπει να προσέξει η Κυβέρνηση.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ο Υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, έχουμε ζητήσει τον λόγο.
Μα, κύριε Πρόεδρε, έχω ζητήσει τον λόγο.
Ζήτησε και έχει τον λόγο ο Υπουργός.
Νομίζω ότι πρέπει να είναι σαφές το κατεπείγον. Τέθηκε χθες στη συζήτηση στην επιτροπή και δεν υπάρχει κανένας λόγος ερμηνειών του τι ειπώθηκε από την πλευρά της Κυβέρνησης χθες στην επιτροπή. Το κατεπείγον εκπορεύεται από το γεγονός ότι υπάρχει μια διαδικασία εφαρμογής ορισμένων συμφωνιών, οι οποίες συνδέονται με τη χρηματοδότηση της ελληνικής οικονομίας, όπως έχει αυτή συμφωνηθεί. Προχθές, την Παρασκευή, έκλεισε ο δεύτερος κύκλος των συμφωνιών, με τις οποίες συνδέεται η εκταμίευση ενός δισεκατομμυρίου εντός του έτους. Το ότι δεν υπάρχει κατεπείγον ως προς το διπλό αυτό στοιχείο είναι παραπλανητικό, διότι αν για οποιοδήποτε λόγο παραταθεί αυτή η διαδικασία για το νέο έτος, αυτό το ένα δισεκατομμύριο ναι μεν ανήκει στην Ελλάδα αλλά θα πρέπει να ξαναμπεί στην διαδικασία έγκρισης από τα κοινοβούλια χωρών, όπου αυτό είναι αναγκαίο και θα είναι μια εκτεταμένη διαδικασία χρονικά. Συνεπώς, το κατεπείγον προέρχεται από το γεγονός ότι υπάρχει η συμφωνία που επιτεύχθηκε. Η εκταμίευση της δόσης συναρτάται από την ολοκλήρωση των διαδικασιών του Euro Working Group, του Eurogroup αυτήν την εβδομάδα και η εκταμίευση αυτή πρέπει να γίνει την Παρασκευή. Τούτων δοθέντων, δικαιολογείται ο χαρακτήρας του κατεπείγοντος, παρά το γεγονός, όπως έχει δηλώσει και η Κυβέρνηση σε όλους τους τόνους, ότι με εξαίρεση το ασφυκτικό χρονικό πλαίσιο εφαρμογής των συμφωνηθέντων - τα οποία, υπενθυμίζω, είχαν δύο κομβικά σημεία, τον κύκλο των σαράντα οκτώ προαπαιτουμένων, τη συμφωνία που φέρνουμε σήμερα, την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και όλα αυτά εντός ενός διμήνου έχουν υλοποιηθεί, συνεπώς δικαιολογούν το κατεπείγον - η πρόθεση της Κυβέρνησης είναι σαφής και δεδομένη. Δηλαδή, οποιεσδήποτε διαδικασίες δεν εκπορεύονται από αυτά τα αυστηρά χρονικά πλαίσια, που συμβάλλουν στη σταθεροποίηση της ελληνικής οικονομίας και στην ανακεφαλαιοποίηση και αναχρηματοδότησή της, προφανώς δεν θα έχουν τον χαρακτήρα του κατεπείγοντος και ούτε τον έχουν.
Ευχαριστώ. Ο κ. Βρούτσης έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, απευθύνομαι προς τους συναδέλφους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ αλλά ιδίως προς τον Υπουργό. Κύριε Υπουργέ, αν υπήρχε η δυνατότητα να πατήσετε ένα κουμπί και να γυρίσετε λίγο τον χρόνο πίσω - όχι πολύ, κάποιους μήνες - και βλέπατε το τι λέγατε και πώς συμπεριφερόσασταν κι εσείς και το κόμμα σας σε αντίστοιχες περιπτώσεις, να είστε σίγουρος - και είμαι σίγουρος - ότι δεν θα αισθανόσασταν καθόλου καλά. Εδώ έχουμε ξεπεράσει, κύριοι συνάδελφοι, κάθε όριο. Έχουμε μπει σε νέα κοινοβουλευτικά ήθη. Έχετε μετατρέψει την Κυβέρνηση σε «κυβέρνηση του κατεπείγοντος». Και δεν ξέρω πώς το δικαιολογείτε συνειδησιακά, στον κόσμο που συναντάτε αλλά τουλάχιστον το Κοινοβούλιο το έχετε μετατρέψει κι έχει πάρει μια άλλη πορεία λανθάνουσα. Κύριε Πρόεδρε, άκουσα τον Υπουργό να προσπαθεί να δικαιολογήσει την επιτάχυνση των διαδικασιών λόγω μνημονιακών υποχρεώσεων. Καλά, τουλάχιστον, λίγη ευαισθησία στο κομμάτι των μη μνημονιακών υποχρεώσεων, δεν υπάρχει; Γιατί θυμίζω στο Σώμα ότι εμείς, ως κυβέρνηση το προηγούμενο διάστημα, οτιδήποτε δεν ήταν στη βάση των υποχρεώσεων του κατεπείγοντος, το βγάζαμε από το νομοσχέδιο. Και ρωτάω, κύριε Υπουργέ: Οι νέες δομές, που είναι γραφειοκρατία, που είναι πελατειακή σχέση, που βάζετε στα Υπουργεία, είναι μνημονιακή υποχρέωση; Το μισθολόγιο στο οποίο δίνετε αυξήσεις υπέρογκες στους δικούς σας ανθρώπους που βάζετε στα υπουργεία, ως δημοσίους υπαλλήλους, είναι μνημονιακή υποχρέωση; Αυτά γιατί τα βάζετε μέσα; Και κάτι ακόμα, κύριε Πρόεδρε, ιδιαίτερα σημαντικό… [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Μη γελάτε, κύριοι, θα τα πούμε στην Ολομέλεια. Επιλέγετε τους δικούς σας πελάτες, κάνετε πρωτόγνωρες νομοθετικές παρεμβάσεις, αυξάνετε μισθολογικά κλιμάκια για τους δικούς σας ανθρώπους…
Μην κρίνετε εξ ιδίων τα αλλότρια. Μην κρίνετε από το κόμμα σας.
…κι έχετε το θράσος να μιλάτε; Έχετε κάνει πελατειακή σχέση με όλη τη Βουλή. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κύριε Πρόεδρε, κλείνω. Βλέπω δίπλα τον Αναπληρωτή Υπουργό Κοινωνικής Ασφάλισης. Δεν πιστεύω να μας αιφνιδιάσετε με τροπολογίες σε τέτοια ζητήματα και νομοσχέδια, που έχουν τη μορφή του κατεπείγοντος. Περιμένουμε να δούμε την παρουσία του εδώ…
Κύριε Βρούτση, ολοκληρώνετε.
…καλοδεχούμενη, αλλά δεν πιστεύω να μας αιφνιδιάσετε πάλι με τροπολογίες και διατάξεις που δεν έχουν σχέση με το νομοσχέδιο. Ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Ο κ. Φάμελλος, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, δυστυχώς, οι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης μεταφέρουν μέσα στο Κοινοβούλιο τα άγχη και τα προβλήματα της εσωκομματικής τους αντιπαράθεσης.
Έλεος πια. Έλεος! Πες κάτι καινούργιο.
Φαίνεται ότι τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στον πολιτικό λόγο τα κόμματα της Αντιπολίτευσης και η αδυναμία να τοποθετηθούν απέναντι στα σοβαρά θέματα της Ελλάδας, δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στην κοινοβουλευτική διαδικασία. Εκτός κι αν πρέπει κάποιος να υποθέσει ότι το πρόβλημα που έχουν με τις τηλεοπτικές παρουσίες τούς υποχρεώνει - όλους τους συναδέλφους - να δημιουργούν θέματα στη Βουλή, για να τους παίζουν τα κανάλια. Εμείς, αγαπητοί συνάδελφοι, αισθανόμαστε απόλυτα συνεπείς για το έργο που αναλάβαμε, που είναι να κρατήσουμε την Ελλάδα όρθια, την Ελλάδα που κατρακυλήσατε εσείς στην τελευταία θέση της Ευρώπης, την Ελλάδα η οποία είχε πολύ μεγάλες προοπτικές αλλά κυριολεκτικά ξεπουλήσατε και καταβαραθρώσατε και οικονομικά και κοινωνικά, αλλά και διοικητικά. Και οι δεσμεύσεις οι οποίες έχουμε λάβει είναι καταγεγραμμένες στη συμφωνία, που εσείς, βέβαια, αναγκαστήκατε να υποστηρίξετε για να τηρήσετε την κοινοβουλευτική σας παρουσία, όμως, τώρα ξαφνικά την ξεχνάτε και μέσα σε αυτήν τη συμφωνία περιλαμβανόντουσαν όλα τα ζητήματα τα οποία είναι σήμερα στο νομοσχέδιο. Και βέβαια είναι υποκρισία να κρύβετε το ότι το ΕΣΠΑ ήταν απαραίτητο να περάσει σήμερα, διότι αλλιώς οι πόροι μέχρι 31/12 θα αμφισβητούνταν. Γιατί θέλετε να κρύψετε ότι η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα που πιστοποίησε σύστημα διαχείρισης για το ΕΣΠΑ. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί σας πονάει το ότι η Ελλάδα προλαβαίνει τις υποχρεώσεις της και είναι πρώτη στην Ευρώπη…
Αυτά τα κάναμε εμείς. Δεν τα κάνατε εσείς. Αυτά είναι δικά μας.
…όπως, επίσης, γιατί κέρδισε από τη διαπραγμάτευση για τους μεγάλους οδικούς άξονες ποσά που υπερβαίνουν τα 120 εκατομμύρια ευρώ, που εσείς θέλατε να δώσετε στους μεγαλοεργολάβους. Όλα αυτά τελειώσανε τώρα και νομίζω, κύριε Πρόεδρε, ότι είναι υποκρισία όταν ξεκαθαρίστηκε χθες στην επιτροπή ποιο είναι το περιβάλλον, να γίνεται σήμερα συζήτηση για τον χρόνο της κοινοβουλευτικής διαδικασίας. Είναι απόλυτα κοινοβουλευτικά σωστό κάτι που συζητήθηκε τον Αύγουστο, επαναλήφθηκε χθες στην επιτροπή και κλείνει σήμερα, κρατάει την χώρα όρθια, γιατί αύριο συζητιέται η χρηματοδότηση στα ευρωπαϊκά όργανα. Και αυτό χρησιμοποιείται για αντιπολιτευτικούς λόγους εις βάρος του συμφέροντος της χώρας. Παρακαλώ να ολοκληρώσουμε τη διαδικασία με βάση το δεκάωρο και να σταματήσει το θέατρο και οι θεατρινισμοί από την Αντιπολίτευση, που δεν έχουν καμμία ουσιαστική βάση.
Ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο κ. Παφίλης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Ακριβώς αυτό ήθελα να πω. Σταματήστε το θέατρο, γιατί πλέον καταντάει γελοιότητα για όλους σας. Είναι γελοιότητα. Και απευθύνομαι στον κόσμο και όχι στη Βουλή - δεν έχει κανένα νόημα - , σε όσους μπορεί πρωί πρωί να παρακολουθούν αυτήν τη συζήτηση. Πρώτον, έχουμε χάσει ήδη τριανταπέντε με σαράντα λεπτά. Για ποιον λόγο άραγε; Είναι καθαρά τα θέματα. Η Κυβέρνηση με απαράδεκτο τρόπο αυτά που κατήγγελλε σε όλους τους τόνους, κ.λπ., τα φέρνει με διαδικασία κατεπείγοντος. Και δεν έρχεται μία φορά, έρχεται συνεχώς. Δεύτερον, έχει καταργηθεί η λειτουργία της Βουλής με την έννοια ότι έχει Δευτέρα, Παρασκευή κοινοβουλευτικό έλεγχο και τις άλλες μέρες έχει νομοθετικό έργο. Αυτό το ξεχάσαμε. Τρίτον, διαδικασία κανονική δεν ξέρουμε να υπάρχει εδώ και πάρα πολύ καιρό. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και τι έχουμε τώρα εδώ; Επειδή ο μαθητής ξεπέρασε τον δάσκαλο - και εννοώ ότι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ξεπέρασε τη Νέα Δημοκρατία - ΠΑΣΟΚ - , αυτό δεν σημαίνει ότι ο δάσκαλος είναι αθώος. Είναι κοροϊδία δηλαδή. Καταντάει και γελοιότητα, γιατί έχουμε πέντε χρόνια τώρα που λειτουργούμε έτσι, με διαδικασίες κατεπείγοντος. Και όλη η αντιπαράθεση που γίνεται από το πρωί δεν είναι για την ουσία, είναι για τις εντυπώσεις. Εμείς διαφωνούμε, είναι γνωστό ότι διαφωνούμε με αυτές τις διαδικασίες. Γι' αυτό, λοιπόν, εμείς λέμε τις επόμενες φορές, γιατί έτσι θα πηγαίνουμε, από ό,τι φαίνεται, σύντομα να τοποθετείται κάθε κόμμα, σοβαρά και να μη χάνουμε χρόνο και να προχωράμε στις διαδικασίες, παρ' ότι λέμε ότι είναι απαράδεκτες και δεν συμφωνούμε.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής, ο κ. Παππάς.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Αν θέλετε να προηγηθεί ο κ. Λοβέρδος, δεν έχω πρόβλημα.
Παρακαλώ, κύριε Παππά, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, το κάνετε επίτηδες!
Τελείωσε η θυμηδία;
Παρακαλώ!
Να την συνεχίσω εγώ την θυμηδία και να θυμίσω ότι η λαϊκή σοφία λέει ότι «δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα». Η Νέα Δημοκρατία ψήφισε το μνημόνιο - συμφωνία το λένε, συμφωνήσαν και οι δύο, και ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία, να το λένε συμφωνία - την 14η Αυγούστου του 2015, το λεγόμενο, κακώς, αριστερό μνημόνιο, διότι δεν είναι αριστερό μνημόνιο, είναι και δεξιό μνημόνιο. Τώρα, λοιπόν, τι σκούζουν της Νέας Δημοκρατίας; Ψήφισαν τα προαπαιτούμενα και το να μας πάρουν τα σπίτια, την πρώτη κατοικία οι τοκογλύφοι και οι τραπεζίτες προαπαιτούμενο ήταν της συμφωνίας και του μνημονίου. Γιατί μαλώνουν; Θαυμάσαμε δε τον υποστηρικτή των λαϊκών αγώνων το ΚΚΕ Α.Ε. που είπε: «Διαφωνούμε αλλά ας προχωρήσουμε γρήγορα να τελειώνουμε». Εμείς διαφωνούμε απόλυτα με τη διαδικασία. Αυτό το νομοσχέδιο, τα προαπαιτούμενα, είναι απαράδεκτο και θα το καταψηφίσουμε και θα σταθούμε βράχος στο πλευρό του λαού.
Να βάλει και τη σβάστικα, που θα μας πει Α.Ε! Φασιστόμουτρα! Χιτλερικοί!
Κύριε Πρόεδρε, να διαγραφεί από τα Πρακτικά!
Καλά σας λέει!
Κάτσε κάτω τώρα!
Παρακαλώ, κύριε Παφίλη!
Κύριε Πρόεδρε, να τον ανακαλέσετε στην τάξη!
Παρακαλώ, κύριε Παφίλη, κατ' αρχάς, παίρνετε τον λόγο χωρίς να τον ζητήσετε. Δεν είναι σωστό.
Γιατί δεν τον διακόψατε εσείς;
Δεν έχω το δικαίωμα της διακοπής.
Δεν έχετε το δικαίωμα;
Και εγώ έχω το δικαίωμα να διακόπτω. Παρακαλώ να γραφτούν όλα στα Πρακτικά.
Ε, τώρα τι λέτε; Της διακοπής; Να αφαιρώ τον λόγο; Παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε…
Κύριε Λοβέρδο, όλοι είπαν να μη μιλάτε πολύ οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, γιατί δεν μιλάνε οι Βουλευτές. Παρακαλώ, έχετε μιλήσει. Τι θέλετε;
Έγινε μια συζήτηση για το κατεπείγον, κύριε Πρόεδρε. Και ευτυχώς, για τη διατήρηση της αξιοπρέπειάς μας. Ο κανόνας δεν ήταν αυτός τα περασμένα χρόνια. Γινόταν και ίσως ορισμένες φορές συχνά. Αλλά όχι μία με δύο φορές την εβδομάδα. Αυτά είναι πρωτόγνωρα! Κι έχω αποδείξει, με έγγραφο που κατέθεσα, ότι οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου που εκδόθηκαν τον τελευταίο χρόνο, το τελευταίο δεκάμηνο δεν έχουν προηγούμενο. Ίσως, όμως, δεν έγινε αντιληπτό, κύριε Πρόεδρε: Πέραν της συζητήσεως που έγινε χθες στις Διαρκείς Επιτροπές, έθεσα ένα άλλο θέμα σήμερα, το θέμα του δεκαώρου, κατά το άρθρο 109 παράγραφος 4. Γράμματα γνωρίζουμε εδώ. Το θέμα του δεκαώρου κατά τη χθεσινή ομιλία του κυρίου Υπουργού Οικονομίας φάνηκε ότι δεν είναι απαραίτητο. Να δείτε τα Πρακτικά και να σέβεστε το Σώμα.
Μα, τώρα, με ποιες διαδικασίες…
Το θέμα του δεκαώρου πρέπει να το δείτε χαλαρά. Κι αν δεν το δείτε εσείς, θα το δει η Εθνική Αντιπροσωπεία από μόνη της. Πρέπει να το δείτε χαλαρά και να μας δώσετε τη δυνατότητα να εκφράσουμε τις απόψεις μας. Είπαμε κατεπείγον. Το ψήφισε κατά πλειοψηφία η χθεσινή συνεδρίαση των επιτροπών. Εντάξει, αλλά η τήρηση του άρθρου 109 παράγραφος 4 δεν θα πρέπει να είναι αυστηρή. Ο κ. Τσακαλώτος τοποθετήθηκε χθες και για το κατεπείγον αλλά και για άλλα θέματα με όρους αναλυτικούς. Αν δείτε την ομιλία του, θα καταλάβετε ότι αυτό που λέει ο Πρόεδρος της Βουλής δεν στέκει. Συνεπώς η δική μας διαφωνία, πέραν του κατεπείγοντος, εντοπίζεται και στο σημείο του δεκαώρου. Δεν θα πρέπει αυτό να είναι οδηγός της δικής σας - εκ μέρους του Προεδρείου, δηλαδή - διεύρυνσης των συζητήσεων.
Πρέπει να προχωρήσουμε τη διαδικασία. Παρακαλώ.
Και με συγχωρείτε αλλά αν έπρεπε να ξεκινήσουμε - που βιάζεστε τώρα - να ερχόσασταν στην ώρα σας. Ξεκινήσατε με είκοσι λεπτά καθυστέρηση. Εσείς!
Τώρα, κύριε Λοβέρδο, να κάνετε εσείς παρατήρηση ότι δεν σας δίνεται ο λόγος είναι αμαρτία. Τα κόμματα έχουν απευθύνει επιστολή προς τον Πρόεδρο της Βουλής, κ. Βούτση, ορίζοντας τους ειδικούς αγορητές τους. Είναι ο Παναγιώταρος για τη Χρυσή Αυγή, ο κ. Κωνσταντινόπουλος για τη Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, ο κ. Καραθανασόπουλος για το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, ο κ. Θεοχάρης για το Ποτάμι, ο κ. Δημήτριος Καμμένος για τους Ανεξάρτητους Έλληνες και ο κ. Μάριος Γεωργιάδης για την Ένωση Κεντρώων. Ως Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι ορίζονται ο κ. Βρούτσης για τη Νέα Δημοκρατία, ο κ. Παππάς για τον Λαϊκό Σύνδεσμό - Χρυσή Αυγή, ο κ. Λοβέρδος για τη Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, ο κ. Παφίλης για το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, ο κ. Δανέλλης για το Ποτάμι, ο κ. Καρράς για την Ένωση Κεντρώων. Ο κ. Δημήτριος Δημητριάδης, εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πιστοί στον οδικό χάρτη εξόδου από την κρίση, φέρνουμε αυτό το νομοσχέδιο. Ο οδικός χάρτης για την κρίση είναι πρώτα απ' όλα δημοκρατικός, άρα προϋποθέτει συναίνεση και συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων κοινωνικών δυνάμεων στις προωθούμενες επιλύσεις, των οποίων βεβαίως την ευθύνη έχουμε πρώτα και κύρια εμείς. Δεύτερον, για την ανασυγκρότηση της οικονομίας και του κράτους γνωρίζουμε ότι απαιτούνται ριζοσπαστικές αλλαγές και υιοθετούμε αυτές τις προοπτικές. Η δε όμως ανασυγκρότηση της οικονομίας περνάει μέσα από την εξομάλυνση και ανασυγκρότηση του τραπεζικού συστήματος. Παρεμβαίνουμε για τον εξορθολογισμό και τη βιωσιμότητά του. Αυτό με τη σειρά του απαιτεί δύο πράγματα. Πρώτον, λύση στο πρόβλημα των κόκκινων δανείων και δεύτερον, τέλος στα πελατειακά κατεστημένα. Τα κόκκινα δάνεια είναι ένας βρόχος στο ίδιο το σύστημα, ένα άγχος για την κοινωνία και μια παγίδα ασφυξίας της οικονομίας. Ξεκινήσαμε την επίλυση του προβλήματος με την προστασία της πρώτης κατοικίας και τη ρύθμιση των κόκκινων δανείων που αφορούν αυτό. Συνεχίζουμε με τα δάνεια των μεγάλων επιχειρήσεων σήμερα και κλείνουμε αυτόν τον κύκλο στις 15 Φλεβάρη με τα καταναλωτικά και τα υπόλοιπα στεγαστικά και τα δάνεια των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Η προηγούμενη ακολουθούμενη πολιτική της διαρκούς αναβολής και μετάθεσης των προβλημάτων γιγάντωνε το πρόβλημα, επέτεινε τα αδιέξοδα, υποθήκευσε οποιαδήποτε δυνατότητα επίλυσης. Εμείς, όμως, που δεν είμαστε ίδιοι, κοιτάμε το πρόβλημα κατάματα, παίρνοντας την ευθύνη να σπρώξουμε τα πράγματα μπροστά. Φέρνουμε τα καλά νέα των επιλύσεων, στερεώνοντας παρεμβάσεις που θα χρησιμεύσουν στο ξεδίπλωμα μιας εναλλακτικής προοπτικής στο συγκεκριμένο ζήτημα. Στο δεύτερο κομμάτι της ανασυγκρότησης του κράτους βάσει αυτών των ενωτικών επιλύσεων και του εξορθολογισμού, είναι η διόρθωση της δομής του μισθολογίου - βαθμολογίου. Η συγκεκριμένη νομοθετική παρέμβαση δεν είναι μεταρρύθμιση αλλά είναι ορθή βάση για να αναπτύξουμε το σύνολο των πρωτοβουλιών μας στην προοπτική της ριζοσπαστικής μεταρρύθμισης της δημόσιας διοίκησης και του ευρύτερου κράτους. Τα καλά νέα συνεχίζονται, διότι όχι μόνο δεν μειώνονται ούτε κατά 1 σεντ οι μισθοί αλλά στην πλειοψηφία τους οι δημόσιοι υπάλληλοι αυξάνουν έστω και λίγο τον μισθό τους. Είναι ένα σήμα αλλαγής φοράς των πραγμάτων, ένα στοπ στον κατήφορο, είναι η αρχή μιας αλλαγής πορείας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σχέδιο νόμου «Διαχείριση μη εξυπηρετούμενων δανείων, μισθολογικές ρυθμίσεις και άλλες επείγουσες διατάξεις» αποτελείται από επτά κεφάλαια, με τα οποία εισάγονται διατάξεις σχετικά με τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, αναμορφώνεται το νέο βαθμολόγιο - μισθολόγιο, έτσι ώστε να αντιμετωπιστούν οι στρεβλώσεις και οι αδικίες που έχουν προκληθεί από τη μέχρι τώρα εφαρμογή του, εισάγονται ρυθμίσεις αρμοδιότητας Υπουργείων Παιδείας, Υγείας και Αγροτικής Ανάπτυξης και κυρώνονται οι δύο συγκεκριμένες συμφωνίες τροποποίησης των συμβάσεων παραχώρησης μεγάλων οδικών έργων. Όσον αφορά τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, κατ' αρχάς, πριν από όλα ισχύει - είναι εν ισχύ - ο νόμος Κατσέλη. Το πρώτο Κεφάλαιο αφορά τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, που αποτελούν ένα τεράστιο - τόσο κοινωνικό όσο και οικονομικό - ζήτημα και στην προκειμένη περίπτωση τα μεγάλα επιχειρηματικά. Με συνέπεια στο προεκλογικό μας πρόγραμμα, όπου αναζητούσαμε μία δευτερογενή αγορά για τη ρύθμιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, το υιοθετούμε και έτσι αποφεύγεται η ανεξέλεγκτη πώληση δανείων και θωρακίζονται τα δικαιώματα των δανειοληπτών. Ανοίγει ο δρόμος οι όποιες μεταβιβάσεις δανείων να μπορέσουν να οδηγήσουν σε αναδιαρθρώσεις χρεών που θα ελαφρύνουν τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, καθώς δυνητικά είναι καλύτερες από αυτές που μπορούν να κάνουν οι τράπεζες. Ταυτόχρονα, τίθενται ασφαλιστικές δικλίδες, για να μην υπάρξουν επιθετικές κινήσεις από τις εταιρείες, στις οποίες θα μεταβιβαστούν τα δάνεια, καθώς και για τους δανειολήπτες θα εξακολουθήσει να ισχύει το ίδιο ακριβώς καθεστώς προστασίας. Επιπλέον, εξαιρούνται από το πλαίσιο εφαρμογής του παρόντος και μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου όλες οι απαιτήσεις από καταναλωτικές δανειακές συμβάσεις, από δανειακές συμβάσεις με υποθήκη ή προσημείωση, από δάνεια και πιστώσεις χορηγούμενες σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, καθώς και από τα δάνεια με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου που εξαιρούνται πλήρως. Η πώληση των δανείων που επιτρέπει το σχέδιο νόμου περιορίζεται στα δάνεια προς τις μεγάλες επιχειρήσεις. Είναι ένα μικρό κομμάτι αλλά αφορά περίπου δάνεια ονομαστικής αξίας 42 δισεκατομμυρίων, ενώ για τις υπόλοιπες κατηγορίες το νέο καθεστώς θα θωρακιστεί, θα αποσαφηνιστεί στον επόμενο γύρο της διαπραγμάτευσης. Σε κάθε περίπτωση, απαγορεύεται η πώληση ενήμερων δανείων. Επιπλέον, επιτεύχθηκε ένα αυστηρό ρυθμιστικό πλαίσιο αδειοδότησης και λειτουργίας των εταιρειών, στις οποίες μπορεί να τεθεί η διαχείριση των απαιτήσεων ή η μεταβίβαση απαιτήσεων από μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Τα περισσότερα σχετικά ζητήματα ρυθμίζονται με τον παρόντα νόμο και δεν παραπέμπονται στην Τράπεζα της Ελλάδος, παρά τις αντιρρήσεις των θεσμών και για τις δύο αυτές περιπτώσεις. Ένα ακόμα σημαντικό ζήτημα είναι ότι με τις υπό ψήφιση νομοθετικές ρυθμίσεις προβλέπεται ρητά ότι δώδεκα μήνες πριν την προσφορά προς πώληση των απαιτήσεων του παρόντος νομοσχεδίου πρέπει να έχει προταθεί στον δανειολήπτη και τον εγγυητή με εξώδικη πρόσκληση η ρύθμιση του δανείου του, ώστε αυτό να καταστεί εξυπηρετούμενο. Η ρύθμιση αποσκοπεί στο να αποτρέψει τον αιφνιδιασμό των οφειλετών, στους οποίους δίνεται η ευκαιρία να ρυθμίσουν την οφειλή τους πριν κατ' αυτών η απαίτηση εκχωρηθεί προς τρίτους. Επιπλέον, καθορίζεται το είδος των εταιρειών στις οποίες μπορεί να ανατεθεί η διαχείριση των απαιτήσεων και η μεταβίβαση απαιτήσεων από μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Επίσης, περιγράφονται οι όροι, οι προϋποθέσεις και τα δικαιολογητικά χορήγησης της σχετικής άδειας, ενώ ρυθμίζονται και οι όροι τερματισμού των δραστηριοτήτων της εταιρείας και της αναστολής ή ανάκλησης της αδείας της. Σημειώνεται ότι για τη λήψη της αδείας είναι απαραίτητη η πιστοποίηση της ταυτότητας των μετόχων τόσο για τη διασφάλιση της διαφάνειας όσο και για την αντιμετώπιση του κινδύνου νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα. Θεσπίζεται το πλαίσιο εποπτείας των εν λόγω εταιρειών από την Τράπεζα της Ελλάδος. Το ύψος του ελάχιστου μετοχικού κεφαλαίου ορίζεται σε 100.000 ευρώ και ρυθμίζονται θέματα σχετικά με το διοικητικό τους συμβούλιο. Παρέχεται η δυνατότητα στην Τράπεζα της Ελλάδος να διεξάγει, όποτε κρίνει, απαραίτητους επιτόπιους ελέγχους σε αυτές τις εταιρείες. Τέλος, με τις ρυθμίσεις που εισάγονται, προστατεύεται η θέση του δανειολήπτη, καθώς διασφαλίζεται ότι, κατά τη μεταβίβαση ή ανάθεση της διαχείρισης, εφαρμόζεται το πλαίσιο προστασίας του καταναλωτή αλλά και η ειδική μέριμνα για τις ευπαθείς ομάδες, όπως ισχύει στο νομοθετικό πλαίσιο. Το δεύτερο κεφάλαιο του νομοσχεδίου αφορά το ενιαίο μισθολόγιο - βαθμολόγιο, που μας έχει απασχολήσει ιδιαίτερα. Με το δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου αναμορφώνεται το ενιαίο μισθολόγιο - βαθμολόγιο, έτσι ώστε να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που προέκυψαν από την εφαρμογή του ή από τη μη ολοκληρωμένη εφαρμογή του και να διορθωθούν οι στρεβλώσεις και ανισότητες που δημιουργήθηκαν από το ν. 4024/2011, όπως είναι, για παράδειγμα, η συνεχιζόμενη αναστολή βαθμολογικών προαγωγών, οι εξαιρέσεις ένταξης στο ενιαίο μισθολόγιο, οι βαθμολογικές κλίμακες μεταβατικών διατάξεων και άλλα. Όπως αναφέρεται και στην αιτιολογική έκθεση, το νέο σύστημα αμοιβών που εισάγεται υπόκειται στις εξής αρχές. Στην ισότητα και την αξιοκρατία, στη διασφάλιση της μέγιστης δυνατής απόδοσης των υπαλλήλων αλλά και στη δημοσιονομική προσαρμογή. Ως εκ τούτου, επέρχονται οι εξής σημαντικές αλλαγές. Αποσυνδέεται ο βαθμός από τον μισθό με τη θέσπιση ενός αριθμού μισθολογικών κλιμακίων για την κατάταξη των υπαλλήλων. Συγκεκριμένα, προβλέπονται δεκατρία μισθολογικά κλιμάκια για τους υπαλλήλους της κατηγορίας υποχρεωτικής εκπαίδευσης και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και δεκαεννέα μισθολογικά κλιμάκια για τους υπαλλήλους της τεχνολογικής και πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, ενώ η κατάταξη γίνεται βάσει των ετών προϋπηρεσίας και των τυπικών προσόντων των υπαλλήλων. Προβλέπεται προωθημένη μισθολογική κατάταξη για τους υπαλλήλους με μεταπτυχιακούς τίτλους σπουδών, με διδακτορικά ή σε αποφοίτους της Σχολής Δημόσιας Διοίκησης. Εντάσσεται στις διατάξεις του νέου νόμου η μισθολογική κατάταξη των γενικών και ειδικών γραμματέων των Υπουργείων, των μετακλητών υπαλλήλων, των ειδικών επιστημονικών συνεργατών, των ειδικών επιστημονικών συνεργατών ανεξάρτητων διοικητικών αρχών, των δικηγόρων με έμμισθη εντολή και άλλα. Θεσπίζεται διαφορετική μισθολογική εξέλιξη ανάλογα με την κατηγορία εκπαίδευσης του υπαλλήλου. Τριετής είναι για τους υπαλλήλους υποχρεωτικής εκπαίδευσης και διετής για τους υπαλλήλους τεχνολογικής και πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Προβλέπεται ο χρόνος προωθημένης μισθολογικής εξέλιξης των υπαλλήλων, σε μια προσπάθεια άμεσης σύνδεσης των μισθολογικών διατάξεων με αντίστοιχες του νόμου περί αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων και θα ισχύει από 1-1-2018. Αυξάνεται κατά 14% μεσοσταθμικά το επίδομα θέσης ευθύνης. Προβλέπεται η σύνδεση του μισθολογίου των υπαλλήλων με την περιγραφή, βαθμολόγηση και αξιολόγηση των θέσεων εργασίας. Διατηρείται το επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας και ορίζονται οι δικαιούχοι του επιδόματος παραμεθορίων περιοχών. Καταργείται η αποζημίωση για συμμετοχή σε συλλογικά όργανα, με εξαίρεση όσα χρηματοδοτούνται από συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα. Εδώ θα γίνει και μια νομοθετική ρύθμιση, γιατί υπάρχουν κάποιες ασάφειες. Διασφαλίζεται, με τη μορφή προσωπικής διαφοράς, το υφιστάμενο ύψος των καταβαλλόμενων αποδοχών, στην περίπτωση που μειώνονται με την εφαρμογή του νέου καθεστώτος και απομειώνεται μελλοντικά. Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι με την ένταξη των υπαλλήλων στο νέο σύστημα, θα υπάρξει αύξηση του βασικού μισθού για τριακόσιες δεκατέσσερις χιλιάδες υπαλλήλους σε σύνολο πεντακοσίων εξήντα επτά χιλιάδων περίπου, η οποία θα χορηγηθεί, όμως, σταδιακά σε διάστημα τεσσάρων ετών -25% κατ' έτος - αρχής γενομένης από 1-1-2016, προκειμένου να υπάρξει και μια ομαλή αντιμετώπιση του αυξημένου μισθολογικού κόστους. Με το τέταρτο κεφάλαιο του υπό συζήτηση νομοσχεδίου, εισάγονται ρυθμίσεις με στόχο την άρση οποιασδήποτε αμφισβήτησης σε σχέση με το θεσμικό πλαίσιο των έργων ΕΤΑΚ, που συγχρηματοδοτούνται από τα επιχειρησιακά προγράμματα του ΕΣΠΑ 2014-2020. Επίσης, αναδιατυπώνεται το άρθρο 23 του ν. 4310/2014. Διασαφηνίζεται η νομική μορφή των ενστάσεων που δικαιούνται να υποβάλλουν οι υποψήφιοι δικαιούχοι προγραμμάτων και καταργούνται οι διατάξεις του ν. 4310/2014 που αφορούν την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη. Όσον αφορά τις διατάξεις αρμοδιότητας του Υπουργείου Υγείας, επιχειρείται η ενιαία αντιμετώπιση της παροχής φαρμάκων νοσοκομειακής χρήσης από δημόσιες φαρμακευτικές δομές. Έτσι, συμπεριλαμβάνονται στα υφιστάμενα όρια δαπανών και η φαρμακευτική δαπάνη, πέραν των οποίων έχει εφαρμογή ο μηχανισμός αυτόματης επιστροφής, και οι δαπάνες των φαρμακείων του ΕΟΠΥΥ. Με το πέμπτο κεφάλαιο, ρυθμίζονται θέματα που αφορούν την παραγωγή τοπικού οίνου, τη χρήση του όρου «τοπικός οίνος», την προστασία της αμπελουργίας και τη λειτουργία των οινολογικών εργαστηρίων. Τέλος, κυρώνονται και αποκτούν ισχύ νόμου δύο συγκεκριμένες συμβάσεις που αφορούν τον «ΜΟΡΕΑ» και τον Ε65. Είναι δύο συμβάσεις οι οποίες έχουν σταματήσει. Έχει γίνει αναθεώρηση του ύψους δαπανών. Έχουμε κερδίσει ήδη 120 εκατομμύρια ευρώ από αυτήν τη διαπραγμάτευση και φροντίζουμε να εκταμιευθούν τα χρήματα φέτος, ώστε να ολοκληρωθούν αυτά τα έργα. Αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες, η συζήτηση για το σημερινό νομοσχέδιο που έγινε ήδη στην επιτροπή - και αυτήν την εμπειρία μπορώ να σας τη μεταφέρω - κατέδειξε πως εμείς και μπορούμε και παίρνουμε το βάρος των επερχόμενων αναγκαίων αλλαγών. Οι δυνάμεις του χθες, όχι μόνο δεν ψηφίζουν, εξάλλου δεν το απαιτούμε αυτό αλλά αρνούνται να συζητήσουν, να προτείνουν, να διαφωνήσουν, τελικά αρνούνται να τοποθετηθούν. Είναι μια ανεπίστρεπτη πορεία αποφυγής της πραγματικότητας γι' αυτούς, είναι σε μια διαρκή άρνηση, σε ένα διαρκές πένθος, μάλλον γι' αυτά που έχουν χάσει. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι' αυτό παρά να ακολουθήσουμε αυτήν την πορεία ευθυνών και για λογαριασμό όλων - ακόμα και των απόντων - και απ' όλο το πολιτικό φάσμα. Παίρνουμε την ευθύνη να κινήσουμε τα πράγματα προς τα εμπρός, να ανοίξουμε τους δρόμους των μεταρρυθμίσεων, να επιστρέψει η αξιοπρέπεια στον τόπο της και η ελπίδα στην καρδιά και τον νου του λαού. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε Δημητριάδη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα επτά μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Παιανίας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Βρούτσης.
Όχι, κύριε Πρόεδρε.
Με συγχωρείτε, ο κ. Χατζηδάκης έχει τον λόγο.
Τα μπερδέψατε, κύριε Πρόεδρε.
Ε, επειδή είδα εδώ τον κατάλογο. Κύριε Χατζηδάκη, με συγχωρείτε, αλλά εζήτησε τον λόγο ο κ. Βρούτσης και νόμισα ότι ήταν εισηγητής.
Δεν πειράζει, κύριε Πρόεδρε. Άλλωστε εσείς δεν είστε υποχρεωμένος να ξέρετε την ανθρωπογεωγραφία της Νέας Δημοκρατίας. Αν ήταν ο κ. Κακλαμάνης, θα είχα παραπονεθεί. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα σας διαβάσω κάτι το οποίο κάποιος χθες στη συνεδρίαση της επιτροπής μου είπε ότι δεν έχει σημασία. Αλλά εγώ θα το διαβάσω γιατί πιστεύω πως έχει σημασία, είναι οι προγραμματικές δηλώσεις του Πρωθυπουργού. «Η Κυβέρνηση θα δώσει», λέει ο Πρωθυπουργός στις προγραμματικές δηλώσεις στις 5 Οκτωβρίου, «τέσσερις μάχες. Πρώτον, τη μάχη για τη ρύθμιση των λεγόμενων «κόκκινων» δανείων, στην οποία επιδιώκουμε να εξασφαλίσουμε την προστασία της πρώτης κατοικίας για όσους αποδεδειγμένα δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν και την ίδια στιγμή να αποτρέψουμε τη δυνατότητα αγοράς δανείων από τα λεγόμενα distress funds». Και προσθέτει ο Πρωθυπουργός στις προγραμματικές δηλώσεις: «Βασικά εργαλεία μας σε αυτήν την προσπάθεια θα είναι ένας ενδιάμεσος φορέας που θα μεσολαβεί μεταξύ των εμπλεκόμενων δανειστών και οφειλετών, ώστε να διευθετείται το χρέος εξωδικαστικά» κ.λπ.. Προφανώς σαν τον ενδιάμεσο φορέα που ορισμένοι ίσως έχουν την εντύπωση - ξέρω 'γω; - ότι ψηφίζουμε σήμερα. Αυτός που μου είπε πως δεν έχει νόημα να στεκόμαστε στις ανακολουθίες της Κυβέρνησης ήταν ο παριστάμενος Υπουργός, ο κ. Σταθάκης, που είπε, περίπου, «δεν καταλαβαίνω για πόσο καιρό εσείς της Νέας Δημοκρατίας θα στεκόσαστε στις υποτιθέμενες», κατά τον ίδιο, «ανακολουθίες της Κυβέρνησης». Και το ερώτημα που θέλω εγώ να απευθύνω είναι. Αυτή η στάση δείχνει κυνισμό; Μας λέει ο Υπουργός ίσως ότι δεν πρέπει να τους παίρνουμε και τόσο στα σοβαρά; «Ε, κάτι είπαμε τώρα, δεν βαριέσαι»; Ή μας ζητάει να προσχωρήσουμε στην αντίληψη «Πετάει ο γάιδαρος; Πετάει»; Κάθε δεκαπενθήμερο ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ένα καινούργιο ρεπερτόριο και εμείς να προσχωρούμε και να παρακολουθούμε το ρεπερτόριο του ΣΥΡΙΖΑ. Ε, όχι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από εμάς το «Πετάει ο γάιδαρος; Πετάει» να το ξεχάσετε. Αντιθέτως, σας συνιστούμε, μια και έχετε αυτού του είδους τις αντιλήψεις, μια και έχετε ξεπεράσει κάθε δημαγωγό στην ιστορία της χώρας, να αλλάξετε το σήμα στο κόμμα σας και να βάλετε τον χαμαιλέοντα, διότι είστε κόμμα πολιτικού χαμαιλεοντισμού, αυτό είσαστε! [[Χειροκροτήματα απ' την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, τις σημερινές ρυθμίσεις για τα κόκκινα δάνεια τις έχετε υπονομεύσει μόνοι σας. Τις έχετε υπονομεύσει προεκλογικά, τις έχετε υπονομεύσει και μετεκλογικά με τις ίδιες τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού. Εμείς, λοιπόν, από την πλευρά μας, ξεκάθαρα και υπεύθυνα, πέρα από την ουσία των ρυθμίσεων, που - επαναλαμβάνω - εσείς τις έχετε υπονομεύσει, επισημαίνουμε τρία πράγματα. Το πρώτο, είναι οι φοβερές σας παλινωδίες, οι οποίες γίνονται μεγαλύτερες, εάν σταθεί κανείς στην ουσία των ρυθμίσεων. Πάω στο άρθρο 3 παράγραφος 9, το οποίο λέει ότι η εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος άρθρου - προσέξτε - αναστέλλεται ως προς τις καταναλωτικές δανειακές συμβάσεις και πιστώσεις, τις δανειακές συμβάσεις με υποθήκη ή προσημείωση υποθήκης πρώτης κατοικίας και τα δάνεια και τις πιστώσεις προς μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις μέχρι τη 15η Φεβρουαρίου. Τι λέει αυτή η διάταξη σε απλά ελληνικά; Το λέω και θέλω να το ξέρει κάθε Έλληνας πολίτης. Λέει ότι εάν δεν έρθει συγκεκριμένος νόμος μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου, δηλαδή εάν δεν συμφωνήσει η τρόικα με την Κυβέρνηση μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου, ισχύουν για όλα τα δάνεια, ανεξαρτήτως της φύσης τους, οι σημερινές διατάξεις. Αυτό θα ψηφίσετε το βράδυ. Να το ξέρετε, γιατί ενδεχομένως ορισμένοι δεν το έχετε καταλάβει. Το λέω για εσάς, που τόσο εύκολα ξιφουλκούσατε εναντίον της δικής μας «ανάλγητης» και «νεοφιλελεύθερης» κυβέρνησης. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν και άλλα μέσα στις διατάξεις αλλά δεν έχω το χρόνο να σταθώ. Στο άρθρο 3 παράγραφος 4 υπάρχει και η εξής πρόβλεψη, που θα την ψηφίσετε. Λέει ότι η σύμβαση πώλησης και μεταβίβασης της παραγράφου 1 κ.λπ.. προχωρεί ασχέτως του ανεκχώρητου που έχει υπογραφεί μεταξύ των μερών, δηλαδή της τράπεζας και του δανειολήπτη. Όλα αυτά δεν αντιτάσσονται στον εκδοχέα. Δηλαδή, είτε κάποιος δανειολήπτης συμφώνησε με την τράπεζά του ότι δεν εκχωρούνται οι απατήσεις είτε όχι, αυτό δεν έχει καμμία σημασία, καταργείται αυτή η σύμβαση με το σημερινό νόμο και εκχωρούνται τα πάντα σε όλα αυτά τα τρισκατάρατα funds και κοράκια. Οι εκφράσεις δεν είναι δικές μας, είναι δικές σας. Απόψε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, «πρώτη φορά Αριστερά», θα τα ψηφίσετε! Ετοιμαστείτε να τα ψηφίσετε και να δικαιολογήσετε την αλλαγή της στάσης σας. Το δεύτερο που επισημαίνουμε, πέραν των παλινωδιών, είναι ότι αυτό το πρόβλημα κατέστη πράγματι ανεξέλεγκτο λόγω της πολιτικής απέναντι στο τραπεζικό σύστημα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Παρουσίασα χθες στοιχεία. Είναι τα επίσημα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος που δείχνουν ότι το Δεκέμβριο του 2013 τα κόκκινα δάνεια ήταν περίπου 32%. Το Δεκέμβριο του 2014 ήταν 34%, δηλαδή δυο μονάδες πάνω. Τώρα, τον Ιούνιο είχαν πάει στο 42% και η εκτίμηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στις 31 Οκτωβρίου, την οποία αμφισβήτησε ο Υπουργός αλλά εδώ έχω πλήθος δημοσιευμάτων - δεν μπορώ να φέρω μαζί μου και το σύνολο του ελληνικού Τύπου - ήταν ότι θα πάνε στο τέλος του χρόνου στο 52%. Είχαμε δεκαοκτώ μονάδες αύξηση μέσα σε μια χρονιά! Πάρα πολύ μεγάλη επιτυχία! Πρέπει να βγείτε στις εκλογικές σας περιφέρειες και να περηφανεύεστε ότι από το 34% σε μια χρονιά τα «κόκκινα» δάνεια έγιναν 52%. Αυτή είναι η επιτυχία σας!
Σε δέκα μήνες, κύριε Χατζηδάκη. Να είμαστε ακριβείς.
Από εκεί και πέρα, στεκόμαστε και σε ένα τρίτο σημείο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει νόμος για τα κόκκινα δάνεια. Είναι ο νόμος που έφερε ο κ. Δένδιας στη Βουλή, ο ν. 4307, που προβλέπει ότι μπορούν να δοθούν κίνητρα στις τράπεζες και στους δανειολήπτες, για να αντιμετωπίσουν αυτό το θέμα με «κούρεμα» δανείων. Ο νόμος ψηφίστηκε, πέρασε, βγήκε και το προεδρικό διάταγμα αλλά δεν εφαρμόστηκε, γιατί δεν βγήκε μια απόφαση περί εποπτικού συμβουλίου. Δεν την βγάλατε εσείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και το θέμα είναι πραγματικά τι δικαιολογία δίνετε στον ελληνικό λαό. Ο Υπουργός το παρέκαμψε αυτό και είπε «ξέρετε, οι τράπεζες δεν ήθελαν να το εφαρμόσουν». Το ερώτημα είναι πόσες φορές κάλεσε τις τράπεζες ο Υπουργός και τις πίεσε, γιατί εγώ είχα καθιερωμένη σύσκεψη μαζί τους - εγώ προσωπικά - μια φορά κάθε μήνα. Γιατί και εμείς είχαμε δυσκολίες με τις τράπεζες αλλά απ' όσο ξέρω, η σύσκεψη αυτή καταργήθηκε και γίνεται σε επίπεδο υπηρεσιακών παραγόντων. Οι νόμοι χρειάζονται ιδίως σε αυτές τις περιπτώσεις και κάποια πίεση για να εφαρμοστούν. Εσείς, λοιπόν, που - προσέξτε - δεν ψηφίσατε αυτόν το νόμο, γιατί τον θεωρούσατε τραπεζοκεντρικό, ψηφίζετε σήμερα το νόμο για τα funds. Ακριβοί στα πίτουρα και φτηνοί στο αλεύρι. Αυτή είναι η πολιτική σας. Και θα ήθελα ειλικρινά, ανεξαρτήτως του τι θα μου πείτε δημόσια, με τη συνείδησή σας να σκεφτείτε τι κάνετε, γιατί ξέρετε εδώ δεν είμαστε δρομείς ταχύτητας, είμαστε δρομείς αντοχής. Δεν έχουν σημασία οι θεατρικές παραστάσεις, έχει σημασία το αποτέλεσμα. Αυτό είναι που θα μας κρίνει όλους. Εμείς, λοιπόν, τοποθετούμαστε αρνητικά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, απέναντι σε αυτές τις διατάξεις, διότι πολύ απλά δεν θέλουμε να ξεπλύνουμε τις παλινωδίες σας, τη δημαγωγία σας, την ανακολουθία σας και κυρίως τις ευθύνες σας για τη φοβερή όξυνση του προβλήματος των κόκκινων δανείων. Και επειδή το νομοσχέδιο είναι σπονδυλωτό, έρχομαι σε ένα δεύτερο θέμα που αφορά στις συμβάσεις των δημοσίων έργων. Είχαμε χθες μια συζήτηση με τον κ. Σπίρτζη, ενδιαφέρουσα συζήτηση. Ο κ. Σπίρτζης ήρθε και μας έφερε δυο συμβάσεις της προηγούμενης κυβέρνησης. Τη μια με υπογραφή του κ. Χρυσοχοΐδη, την άλλη την είχε διαπραγματευτεί ο κ. Χρυσοχοΐδης και την έφερε σχεδόν αυτούσια, σχεδόν αυτολεξεί, για να την εγκρίνουμε ο κ. Σπίρτζης, με καθυστέρηση ένα χρόνο - τρέχα γύρευε γιατί με καθυστέρηση - αλλά το ενδιαφέρον είναι ότι ενώ τις έφερε για να τις κυρώσουμε, μας κατακεραύνωσε γι' αυτές τις συμβάσεις που ο ίδιος έφερε! Τι να πω; Σουρεαλισμός; Κάφκα; «Μόντι Πάιθον»; [[Γέλωτες στην Αίθουσα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ας δώσει μια απάντηση η Κυβέρνηση επιτέλους ποια είναι η κατεύθυνσή της. Αυτήν την κατεύθυνση των «Μόντι Πάιθον» ακολούθησε ο κ. Σπίρτζης και για το θέμα των περιφερειακών αεροδρομίων, που μου είπε ότι πρέπει να ντρέπομαι, επειδή είχα προετοιμάσει τις συμβάσεις των περιφερειακών αεροδρομίων, τις οποίες ο ίδιος με πόνο ψυχής υπέγραψε! Πόσο θέλει να μας τρελάνει αυτή η Κυβέρνηση; Πραγματικά πόσο θέλει να μας τρελάνει! Αποφασίστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δικαιούστε να είστε προφανώς αριστεροί, δικαιούστε να είστε δεξιοί, δικαιούστε να είστε χαμαιλέοντες, δεν δικαιούστε να μην είστε σοβαροί. Κάποια στιγμή πρέπει να τα λύσετε αυτά τα θέματα με τον εαυτό σας. Αυτήν την παρατήρηση έχω να κάνω για τον κ. Σπίρτζη και τις δημόσιες συμβάσεις και θέλω να κλείσω την τοποθέτησή μου με το ζήτημα του ενιαίου μισθολογίου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου του κυρίου Βουλευτή]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σημείωσα και χθες, το επαναλαμβάνω και σήμερα: Οι διατάξεις του ενιαίου μισθολογίου ως προς τη φιλοσοφία τους είναι θετικές. Τις είχαμε διαπραγματευτεί εμείς το τελευταίο εξάμηνο της κυβέρνησης Σαμαρά με Υπουργό τον κ. Μητσοτάκη, αποσύνδεση μισθού και βαθμού, παραπάνω κίνητρα σε αυτούς που έχουν υψηλότερες θέσεις, παραπάνω αμοιβές σε αυτούς που έχουν υψηλότερες θέσεις, ταχύτερη εξέλιξη γι' αυτούς που έχουν πανεπιστημιακά πτυχία και μεταπτυχιακά αλλά εδώ φέρνετε αυτές τις ρυθμίσεις με τα εξής δυο χαρακτηριστικά. Πρώτον, χωρίς κανένα σύστημα αξιολόγησης. Πώς μπορεί να λειτουργήσουν αυτές οι ρυθμίσεις χωρίς αξιολόγηση; Δεν υπάρχει σύστημα αξιολόγησης. Δεν σας άρεσε αυτό που έκανε η προηγούμενη Κυβέρνηση.
Εσάς σας άρεσε;
Τυπικά υπάρχει ένα ξεχασμένο του 2011 και αυτήν την ώρα προσπαθείτε να μας πείσετε ότι θα κάνετε εκσυγχρονισμό, χωρίς κανένα σύστημα αξιολόγησης. Δεύτερον. Μέχρι να το φέρετε στη Βουλή, ισχυριζόσασταν ότι ήταν δημοσιονομικά ουδέτερες οι ρυθμίσεις, δηλαδή ότι δεν είχαν επιβάρυνση για τον προϋπολογισμό και τους φορολογούμενους. Χθες παραδεχθήκατε - έχω εδώ άλλωστε και τις εκθέσεις, σας τις διάβασα εχθές και δεν είναι ανάγκη να τις επαναλαμβάνω και σήμερα - ότι θα έχουν ετήσια επιβάρυνση για το Δημόσιο 150 εκατομμύρια ευρώ. Το δέχτηκε ο ίδιος ο Υπουργός. Το ερώτημα που πάλι θέλω να θέσω σε συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ είναι το εξής: Όταν θα πάτε στις εκλογικές σας περιφέρειες, έχοντας δώσει προηγουμένως 150 εκατομμύρια ευρώ, με αδιαφανή μάλιστα κριτήρια, σε μια κατηγορία συγκεκριμένη του πληθυσμού, τι θα πείτε όσοι είστε από νησιά στους νησιώτες που τους αυξήσατε το ΦΠΑ; Τι θα πείτε όσοι είστε από την ύπαιθρο, από αγροτικές περιοχές, στους αγρότες που ετοιμάζεστε να τους αυξήσετε και άλλο τη φορολογία; Και τι θα πείτε όλοι σας στους συνταξιούχους, που ενώ δίνετε αυτές τις ρουσφετολογικές σχεδόν αυξήσεις σε μια συγκεκριμένη - επαναλαμβάνω - κατηγορία πληθυσμού, κόβετε τις επικουρικές συντάξεις; Ή μήπως όχι; Τι θα τους πείτε; Αυτή η πολιτική σας κάθε άλλο παρά σύγχρονη είναι και κάθε άλλο παρά κοινωνικά δίκαιη είναι. Και πρέπει να απολογηθείτε στη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού για το ότι ακολουθείτε μια πελατειακή πολιτική. Είναι πελατειακή και κοινωνικά άδικη πολιτική. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συμπεραίνω. Με αυτήν την πολιτική - προφανώς και σας το λέει ένας άνθρωπος που είναι κατ' εξοχήν υπέρ της εθνικής συνεννόησης - δεν αφήνετε περιθώρια για συνεννόηση, διότι στρεβλώνετε τις θέσεις των αντιπάλων, διότι νοθεύετε τις ρυθμίσεις και τις μεταρρυθμίσεις, διότι κινείστε χωρίς καμμία πυξίδα αλλά κυρίως δεν αφήνετε περιθώρια στη χώρα, διότι η χώρα χρειάζεται ένα άλμα προς τα εμπρός και εσείς δυστυχώς το μόνο άλμα που μπορείτε να κάνετε είναι το άλμα προς τον σουρεαλισμό. Ο Πρωθυπουργός την περασμένη εβδομάδα από αυτό εδώ το Βήμα είχε πει ότι ε, δικαιούται να έχει μια κάποια οίηση, γιατί είναι ο νεότερος Πρωθυπουργός στην ιστορία της χώρας.
Σας παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Εγώ θέλω να του πω, λοιπόν, ότι με αυτήν την οίηση και με αυτήν τη ρότα, φοβούμαι ότι πολύ σύντομα θα είναι ο νεότερος πρώην Πρωθυπουργός στην ιστορία αυτής της χώρας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Με αυτό το πλευρό να κοιμάστε!
Ευχαριστώ. Πολλά χειροκροτήματα, κύριε Χατζηδάκη! Ο κ. Σταθάκης, Υπουργός Οικονομίας έχει τον λόγο.
Κύριε Χατζηδάκη, προφανώς μπορεί να ήσασταν καλύτερος Υπουργός από εμένα. Αυτό μπορώ να το αποδεχτώ. Πολύ δραστήριος με τις τράπεζες, σε αντίθεση μ' εμένα. Όμως, παρά τη δραστηριότητά σας με τις τράπεζες, σας υπενθυμίζω ότι στο νόμο Δένδια έχουν κάνει αίτηση δεκαεννέα επιχειρήσεις.
Μα, γιατί δεν μας καλούσατε!
Το επαναλαμβάνω για πολλοστή φορά. Δεκαεννέα επιχειρήσεις μετά από ενάμιση χρόνο εφαρμογής του νόμου, τον οποίο θα παρατείνουμε - για να δείτε ότι εμείς δεν κάνουμε αντιπαράθεση - βελτιωμένο αλλά θα αλλάξουμε και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί. Επαναλαμβάνω. Δεν φταίμε εμείς. Αυτά είναι τα δεδομένα που παραλάβαμε. Δεύτερον. Είναι άδικο να μας κατηγορείτε για όλη αυτήν τη μεταστροφή. Εμείς έχουμε μια συμφωνία προ των εκλογών. Σας το υπενθυμίζω για πολλοστή φορά. Προ των εκλογών. Μια συμφωνία σαφή, συγκεκριμένη, χωρίς καινούργια ή παλιά θέματα και αυτήν τη συμφωνία μέχρι στιγμής η Κυβέρνηση την προχωράει, την εφαρμόζει, φτάνει σε συμφωνίες, βελτιώνει σε πολλά σημεία τα συμφωνηθέντα. Άρα, προς τι η κριτική ότι άλλα λέγαμε προεκλογικά; Η συμφωνία δεν ήταν μέρος των δεδομένων με τα οποία πήγαμε στις εκλογές;
Οι προγραμματικές δηλώσεις δεν έλεγαν…;
Σας παρακαλώ, στις προγραμματικές δηλώσεις δεν έχει τη συμφωνία μέσα; Δηλαδή βγήκε η Κυβέρνηση…
…(Δεν ακούστηκε)
Σας παρακαλώ, κύριε Χατζηδάκη. Βγήκε η Κυβέρνηση και είπε στις προεκλογικές δηλώσεις ότι η συμφωνία, την οποία θεωρούμε ότι πρέπει - και έχει και τα συγκεκριμένα σημεία - δεν θα την εφαρμόσουμε;
Τα αντίθετα δεν έλεγε;
Αυτές ήταν οι προγραμματικές μας δηλώσεις; Μιλήσαμε για παράλληλο πρόγραμμα. Καλώς κάνουμε και το προχωρούμε. Μιλήσαμε για τα θετικά και τα αρνητικά αυτού που πρέπει να εφαρμοστεί και αυτό κάνουμε. Άρα, προς τι αυτή η μεταστροφή και η προσπάθειά σας να δημαγωγείτε συνεχώς το ότι άλλα λέγαμε και άλλα κάνουμε; Επαναλαμβάνω: Αυτά που υπήρχαν προεκλογικά στο χαρτί, ένα - ένα τα συζητάμε. Επίσης, ολοκληρώνουμε τις διαδικασίες και προσπαθούμε να φέρουμε την οικονομία σε σταθερότητα νομισματική, τραπεζική και δημοσιονομική. Αυτό είναι δεδομένο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Τρίτο σημείο. Δεν μπορεί να διαβάζετε το άρθρο για τις 15 Φεβρουαρίου, αφήνοντας να υπονοηθεί ότι εφόσον σήμερα συζητάμε μόνο για τα μεγάλα επιχειρηματικά δάνεια - το επαναλαμβάνω, μεγάλα επιχειρηματικά δάνεια! - , μιας και εξαιρούνται στεγαστικά πρώτης κατοικίας, καταναλωτικά και μικρομεσαίων επιχειρήσεων με τον ευρωπαϊκό ορισμό - δηλαδή επιχειρήσεις με τζίρο κάτω των 50 εκατομμυρίων και με απασχόληση κάτω των διακοσίων πενήντα - , αυτά δεν απελευθερώνονται. Απελευθερώνονται τα πολύ μεγάλα επιχειρηματικά δάνεια. Δεν μπορούμε να παίζουμε, υπονοώντας ότι αυτό το οποίο είναι προς συζήτηση και θα βγει το πλαίσιο, οι κανόνες, το ρυθμιστικό, η προστασία και όλα τα σχετικά, θα αφορά όλες αυτές τις κατηγορίες δανείων, τις οποίες εμείς θέλουμε να προστατέψουμε. Και αυτό είναι το αντικείμενο διαπραγμάτευσης προ της 15ης Φεβρουαρίου. Άρα, μην ανησυχείτε, θα έρθει η νομοθεσία και θα συζητήσουμε τότε επί της ουσίας της Κυβέρνησης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Και εν πάση περιπτώσει, επειδή μου θέσατε συνειδησιακά θέματα πολλά και δύο στους δύο ομιλητές της Νέας Δημοκρατίας μας εγκαλούν για συνειδησιακούς λόγους, θέλω να σας ρωτήσω το εξής. Θεωρούσατε…
Παρακαλώ, κύριε Σταθάκη, ολοκληρώστε.
Τελειώνω, σε ένα λεπτό. Είχα την εντύπωση ότι είστε λάτρεις της ελεύθερης αγοράς, ορθά ή λανθασμένα. Σήμερα η ελεύθερη αγορά εικάζει και θεωροί - και οι θεσμοί - ότι και στα κόκκινα δάνεια η ελεύθερη αγορά θα δώσει τη λύση. Εμείς για διάφορους λόγους θεωρούμε ότι αυτό δεν αποτελεί τη λύση. Γι' αυτό και φτιάχνουμε ένα πολύ σκληρό ρυθμιστικό πλαίσιο και προσπαθούμε να δώσουμε ισορροπημένες λύσεις που θα αποτρέψουν τη λύση της ελεύθερης αγοράς. Σας άκουσα σήμερα να μη θέλετε καμμία απολύτως αγορά. Έχετε συνειδησιακό ή πολιτικό πρόβλημα; Πρέπει κάποια στιγμή να μας εξηγήσετε με ποιους είστε.
Ο ειδικός αγορητής του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πριν ξεκινήσω, θα ήθελα να κάνω μια ιστορική αναδρομή. Σαν σήμερα πριν ογδόντα χρόνια, στις 15 Δεκεμβρίου του 1937, με διάταγμα του Στάλιν στοχοποιείται η ελληνική κοινότητα ως εθνικώς ύποπτη. Με τη ντιρεκτίβα 50205 του Νικολάι Γιεζόφ, Επιτρόπου Κρατικής Ασφαλείας, ξεκίνησε η Grecheskaya Operatsiya, η ελληνική επιχείρηση, όπου συνελήφθησαν εκατόν πενήντα χιλιάδες ελληνικής καταγωγής πολίτες και το 90% εξ αυτών δολοφονήθηκε. Όσο για το εν λόγω νομοσχέδιο…
Σας τσούζει ο Στάλιν.
Εσάς σας τσούζει. Εμείς δεν έχουμε κανένα πρόβλημα, απλώς υπενθυμίζουμε ιστορικά γεγονότα, σύντροφε.
Τον βλέπετε στον ύπνο σας και σκιάζεστε.
Σύντροφε! Όσο για την απορία του κ. Χατζηδάκη, όταν ρώτησε στο τέλος για την κατεύθυνση της Κυβέρνησης αν έχει να κάνει με Κάφκα, με Monty Python, θα θέλαμε να τον διευκολύνουμε λίγο: Η κατεύθυνση της εν λόγω Κυβέρνησης θυμίζει περισσότερο την ταινία «Ξύπνα Βασίλη», όπου σε κάποιο σημείο οι αριστεροί που κέρδισαν το λαχείο κι έχουν γίνει οι δεξιότεροι, καπιταλιστικότεροι όλων, έχουν καλέσει στο σπίτι τους τον ποιητή Φανφάρα με τα ποιήματα τα φοβερά, τα «μαύρα κοράκια» και καταλήγει κάποια στιγμή ο τρελός ο Βασίλης να τους λέει «Και το μυαλό είναι θολό, πω πω πω πω, πω πω πω πω!». Αυτό συμβαίνει αυτήν τη στιγμή στη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - Ανεξαρτήτων Ελλήνων, όπου άλλα έλεγαν μέχρι πρότινος και τώρα λένε τα ακριβώς αντίθετα. Προσπαθούν να πείσουν τους Έλληνες πολίτες, μα πάνω από όλα προσπαθούν να πείσουν τους εαυτούς τους, ότι τα λένε σωστά και έχουν δίκιο. Ακούσαμε χθες το βράδυ τον Υπουργό Άμυνας κ. Καμμένο στην εκπομπή του κ. Χατζηνικολάου να λέει πολλά, μεταξύ των οποίων είπε κάνα - δύο πολύ δυνατά, όπως ότι αν είναι να δώσουμε τα δάνεια στο 10% στους τοκογλύφους, στα κοράκια, στα distress funds, γιατί να μην τα πάρουν ιδιώτες; Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Το βράδυ έχει ψηφοφορία. Κάντε το, φέρτε τροπολογία και αφήστε τα σαχλά λόγια. Επίσης, είπε ότι θα πρέπει να ενεργοποιηθεί και η δεύτερη ευκαιρία για τους μικρομεσαίους. Βλέπουμε πώς θα γίνει αυτό! Παίρνοντας τους μετά τις 15 Φεβρουαρίου - γιατί αυτό θα γίνει - την εναπομείνασα περιουσία τους είτε είναι επιχειρήσεις είτε είναι σπίτια είτε οτιδήποτε άλλο, αφού όχι τόσο η τωρινή συγκυβέρνηση αλλά η προηγούμενη και προ - προηγούμενη έφεραν τη χώρα σε αυτό το άθλιο, τρισάθλιο σημείο! Φέρνετε σήμερα κάποια προαπαιτούμενα, προκειμένου να πάρετε τη δόση σας. Και βλέπουμε άλλη μια εξευτελιστική, απαξιωτική διαδικασία υποτέλειας, ξεπουλήματος της περιουσίας των Ελλήνων, όπως σας επιβάλλουν οι τοκογλύφοι - δανειστές, αυτούς που μέχρι να γίνετε συγκυβέρνηση, τους λοιδορούσατε με τα χειρότερα λόγια, με χυδαίες εκφράσεις, ακραίους χαρακτηρισμούς, σε σημείο που θα έπρεπε να επεμβαίνει κάθε τρεις και λίγο ο φρούραρχος όταν δεν ήταν απασχολημένος με τους Βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Είναι αυτοί για τους οποίους καίγατε την Αθήνα κατά το δοκούν - και όχι μόνο την Αθήνα - πάρα πολλές φορές, μα πάρα πολλές φορές! Και όταν τα βρίσκατε δύσκολα, πάντοτε υπήρχε η λύση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, όπως του κ. Λάμπρου. Κάνατε ένα τηλεφωνάκι στον κ. Λάμπρου για να σας βρει δικηγόρους υπεράσπισης ή οτιδήποτε άλλο. Και τώρα, με το τρίτο μνημόνιο, τίποτα! Ούτε πέτρα δεν πετάχτηκε, αν αυτό λέει κάτι για το ποιοι κινούν τα νήματα, ποιοι κατευθύνουν καταστάσεις. Και ανδρωθήκατε πάνω στο άλλοθι των αιμοσταγών δανειστών μέσω μιας άκρως σαγηνευτικής, συγκρουσιακής ρητορικής σας, όπως - για να θυμόμαστε και να μην ξεχνάμε - τα περί σεισάχθειας, περί λογιστικού ελέγχου τους χρέους, περί διαγραφών του μεγαλύτερου τμήματος του χρέους, περί κρατικοποιήσεως των προβληματικών τραπεζών. Το είδαμε. Ποιος να ξεχάσει τις λαϊκές επιτροπές, όπου σε διάφορες πλατείες όταν ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπολίτευση, ο κ. Τσακαλώτος, ο κ. Βαρουφάκης, έχοντας φύγει από τα πανάκριβα σπίτια τους, πήγαιναν και μίλαγαν στο πόπολο και του έλεγαν για διάφορα πράγματα τα οποία ούτε κατ' ελάχιστον δεν έκαναν όταν έγιναν Κυβέρνηση; Να θυμηθούμε τι; Το «κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη;». Το είδαμε προχθές με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Το βλέπουμε και σήμερα με τα προαπαιτούμενα τα οποία φέρνετε. Να θυμηθούμε τι λέγατε για τα distress funds, τα οποία φέρνετε τώρα και που ο Υπουργός κ. Σταθάκης δικαιολογήθηκε ότι το πλαίσιο είναι πολύ σκληρό; Ναι, το βλέπουμε πόσο σκληρό είναι το ρυθμιστικό πλαίσιο! Χαρίζετε περιουσία Ελλήνων ιδιωτών, επιχειρηματιών άνω των 100 δισεκατομμυρίων ευρώ, για να πάρετε μόλις μια ανθυποδόση ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, που ούτε πρόκειται να τη δει κανείς. Καμμία ελεύθερη οικονομία, τίποτα απολύτως. Το μεγαλύτερο τμήμα αυτομάτως θα επιστρέψει για αποπληρωμή τόκων και τίποτε άλλο. Εμπαίζετε το ελληνικό Κοινοβούλιο. Βέβαια, αυτό δεν λέει και τίποτα. Δυστυχώς, όμως, τον εμπαιγμό αυτόν και τη δημαγωγία σας τα βιώνει με τον χειρότερο τρόπο και ο ελληνικός λαός. Με το να σαλαμοποιείτε, με την εκχώρηση όλων αυτών των δανείων σε δύο δόσεις - το φέρνετε σιγά - σιγά, μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου - αυτομάτως θα παιχτεί και η τελευταία πράξη του δράματος. Τα distress funds θα αγοράσουν τα δάνεια στο 6% με 20% - μάξιμουμ το 20%, σε ελάχιστες περιπτώσεις - της ονομαστικής τους αξίας. Μιλάμε για καραμπινάτη περίπτωση απιστίας. Αλήθεια, αφού δίνετε στο 6% της ονομαστικής τους αξίας τα δάνεια, γιατί δεν κάνετε πρώτα την εξής πρόταση στον δανειολήπτη; «Αγοράζεις το δάνειο σου στο 6% της αξίας του;». Και αν μπορεί, του το δίνετε και τελειώνει η υπόθεση όμορφα και ωραία. Αλλά, δεν θέλετε, γιατί είναι όλα ένα οργανωμένο σχέδιο υφαρπαγής της περιουσίας των Ελλήνων. Δεν έχετε καμμία δικλίδα ασφαλείας, κύριε Υπουργέ. Ο κύριος Υπουργός, έφυγε. Τον αντικατέστησε ο κ. Τσακαλώτος. Είναι τόσο ξεδιάντροπα αποικιοκρατική η πώληση των δανείων, όχι μόνο των κόκκινων αλλά στην πορεία και λοιπών εξυπηρετούμενων, αλλά καθυστερούμενων δανείων, όπου άρον - άρον όλα τα κοράκια της υφηλίου, τα αρπακτικά, ξανασυστήνουν funds τα οποία είχαν κλείσει γιατί δεν είχαν αντικείμενο εργασίας, κάνουν consortium διάφορα funds μεταξύ τους για να βρουν τα απαραίτητα κεφάλαια, για να υφαρπάξουν τις περιουσίες των Ελλήνων πολιτών, για να σκυλεύσουν το βιός των Ελλήνων. «Βρήκαμε παπά, να θάψουμε πέντε - έξι», που λέει και ο θυμόσοφος λαός μας, για να μην πω κάτι άλλο που είπα και στην Επιτροπή. «Μας βρήκαν μπόσικους, πλακώσαν και οι αθίγγανοι». Αυτό γίνεται στην πατρίδα μας αυτήν τη στιγμή. Και έχετε ακόμα έναν πολύ σοβαρό «ανθρωπιστικό» λόγο. Πρέπει επειγόντως να βρείτε σπίτια για να στεγάσετε μερικές δεκάδες χιλιάδες δυστυχισμένους πρόσφυγες ή μετανάστες ή λαθρομετανάστες, οι οποίοι φεύγουν από τις πατρίδες τους. Τώρα, πώς γίνεται και φεύγουν μόνο οι τριαντάρηδες, οι τριανταπεντάρηδες, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι αιμοσταγείς, πολεμοχαρείς - έχουμε συνεχώς αποδεικτικά στοιχεία - αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Και πρέπει να βρείτε σπίτια. Πού θα τα βρείτε; Άρον - άρον θα πετάξετε τους Έλληνες για να βάλετε τους πρόσφυγες. Και επειδή δεν έχουν λεφτά, θα επιχορηγείται το ενοίκιο - τώρα, τι ενοίκιο μπορεί να είναι αυτό! - από τον ΟΗΕ και από κάποιους φιλάνθρωπους τύπου Τζορτζ Σόρος, από αυτούς οι οποίοι απεργάζονται τη διάλυση των εθνών, των πατρίδων και ειδικότερα στην περιοχή των Βαλκανίων. Παλιά, γνωστή ιστορία που, όμως, δεν την βλέπετε και θα έχει ολέθρια αποτελέσματα για όλους. Με τα εν λόγω προαπαιτούμενα, προβαίνετε στον αφελληνισμό των ελληνικών επιχειρήσεων, γιατί περί αυτού ο λόγος. Ολόκληροι κλάδοι της οικονομίας θα περάσουν στα χέρια ξένων. Και υπάρχουν κλάδοι ήσσονος σημασίας και κλάδοι μείζονος σημασίας, εθνικής σημασίας. Δεν παίρνετε, όμως, κανένα μέτρο ούτε προς αυτήν την κατεύθυνση. Τέλος, για τα δάνεια υπάρχουν πλέον εκατοντάδες τελεσίδικες αποφάσεις δικαστηρίων υπέρ δανειοληπτών. Απαιτούμε να εφαρμοστεί το Σύνταγμα που ορίζει ότι τελεσίδικες αποφάσεις δικαστηρίων αυτομάτως λογίζονται ως νόμος του κράτους. Αν ήθελε το κράτος να βοηθήσει, θα έπρεπε με υπηρεσίες, με τα στελέχη, με όσους έχει, να κατευθύνει τους πολίτες, ώστε να διεκδικήσουν την άρση της αδικίας που έχει γίνει εις βάρος τους από τις τράπεζες. Δεν είναι δυνατόν οι διαχρονικοί υπαίτιοι της καταστροφής της Ελλάδος, αυτοί που συνεχώς ρίχνουν το καράβι πάνω στα βράχια, να έρχονται εδώ ξανά και ξανά ως αυτόκλητοι σωτήρες, δοτοί πολλές φορές, όπως ο κ. Στουρνάρας, βασικός παίκτης, υπαίτιος της χρεοκοπίας της πατρίδος μας και ως διοικητής τραπεζών που ήταν - παλαιότερα της Εμπορικής, μετά Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος - και μετά ως Υπουργός, και να ζητούν συναίνεση. Γιατί ζητάει συναίνεση ο κ. Στουρνάρας; Γιατί έτσι του λένε τα αφεντικά του; Πού είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, πού είναι οι Ανεξάρτητοι Έλληνες που μέχρι την 5η Ιουλίου είχαν τον Στουρνάρα για το εκτελεστικό απόσπασμα. Και τώρα είναι οι καλύτεροι φίλοι! Πηγαίνουν και τρώνε, πίνουν, τα λένε και όλα καλά. Τελικά πέρασε του Στουρνάρα, των δανειστών, των τοκογλύφων και όχι αυτό που ήθελε ο ελληνικός λαός. Έχει και άλλα προαπαιτούμενα. Έχουν έλθει κάποιες διατάξεις για το ΕΣΠΑ. Και λέτε οι μεν «είναι καλό», «όχι, ήταν δικές μας διατάξεις», «θα έλθουν», «πρέπει να γίνουν γρήγορα, μη χάσουμε τα λεφτά». Το σίγουρο είναι ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία τα ποσά των ΕΣΠΑ πάνε σε ελάχιστους, σε συγκεκριμένους. Ούτε δέκα δεν πρέπει να είναι αυτοί που έχουν πάρει το 80% με 90% των κονδυλίων ΕΣΠΑ. Και φυσικά δεν πάνε στην πρωτογενή παραγωγή. Πάνε σε τσέπες ως επί το πλείστον, πάνε σε έργα φανφάρας, σε έργα διακοσμητικά, σε έργα που δεν έχουν απολύτως καμμία αξία. Και μην ξεχνάμε ότι ναι, παίρνεις ένα πρόγραμμα, είναι το ΕΣΠΑ αλλά και το άλλο είναι δάνειο. Άρα, και μέσω των προγραμμάτων ΕΣΠΑ συνεχίζει και δανείζεται και δανείζεται και δανείζεται το ελληνικό κράτος και ο ελληνικός λαός. Έχετε φέρει κάποιες μισθολογικές διατάξεις που αφορούν μόνο το δημόσιο τομέα. Για τον ιδιωτικό τομέα, που είναι η «ραχοκοκαλιά» της οικονομίας, καμμία διάταξη. Και δεν έχετε και απολύτως καμμία πρόβλεψη. Ελντοράντο! Χάος! Ο καθένας κάνει ό,τι θέλει. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανέργων προέρχεται από τον ιδιωτικό τομέα. Και αυτοί που εργάζονται - γνωρίζετε πολύ καλά τι γίνεται - εργάζονται μία μέρα την εβδομάδα, μία ώρα την ημέρα, με κάτι μισθούς ούτε καν χαρτζιλίκι. Και κανείς δεν νοιάζεται γι' αυτούς! Διότι αν θέλουμε ανάπτυξη, θα πρέπει να κοιτάξουμε με πολύ μεγάλη σοβαρότητα τον ιδιωτικό τομέα, τον πραγματικό ιδιωτικό τομέα, αυτόν που φέρνει ανάπτυξη, που φέρνει δουλειές και όχι τα διάφορα κερδοσκοπικά funds που απλώς έρχονται εδώ για να κάνουν διάφορα deals και να μην προσφέρουν ούτε μία θέση εργασίας. Πιο κάτω έχετε διατάξεις για την φαρμακευτική δαπάνη, clawback, rebate και διάφορα άλλα πολύ εύηχα, που όμως σημαίνουν την καταστροφή για κλινικές, για ιδιωτικές επιχειρήσεις, για όλους αυτούς που τούς οφείλει το κράτος τεράστια ποσά και δεν μπορούν να λειτουργήσουν, κλείνουν και καταστρέφονται. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Αν θέλετε να είστε σωστοί, αποπληρώστε αυτά που τους οφείλετε μέχρι τώρα κι από εδώ και πέρα κάντε καινούργια συμφωνία. Και όποιος θέλει να συμφωνήσει, ας προχωρήσει με την καινούργια συμφωνία. Δεν είναι δυνατόν να οφείλετε χρήματα σε κάποιους για τρία, τέσσερα, πέντε χρόνια, να έρχεστε να τους τα «κουρεύετε» και να μην τους αποπληρώνετε ούτε καν τα υπόλοιπα. Και την ίδια ώρα αυτές οι επιχειρήσεις - που έχουν κι αυτές έξοδα, ΙΚΑ, ΟΑΕΕ, εφορία - δεν μπορούν να πληρώσουν αφού δεν έχουν ρευστότητα. Δεν υπάρχουν ούτε καν δάνεια. Και δεν ζητάνε παράλογα πράγματα. Συμψηφισμό ζητάνε. Ζητάνε διευκολύνσεις, για να κάνουν ρυθμίσεις μέχρι να βρει το κράτος λεφτά, γιατί γνωρίζουν την κατάσταση του κράτους. Δεν σας ενδιαφέρει τίποτα απολύτως για τον ιδιωτικό τομέα! Διαβάζουμε κι ένα καλό στο πέμπτο κεφάλαιο: «Ρύθμιση θεμάτων που αφορούν την παραγωγή τοπικού οίνου και τη λειτουργία οινολογικών εργαστηρίων». Πολύ ωραίο, αλλά εσείς πριν από λίγες μέρες φέρατε και ψηφίσατε το πρωτοφανές σε αυτήν την χώρα. Ειδικό φόρο κατανάλωσης στον οίνο! Πρώτη φορά μια οινοπαραγωγός χώρα βάζει φόρους σε αυτό το προϊόν, όταν δεν βάζει καμμία άλλη πουθενά. Στο έκτο κεφάλαιο, βλέπουμε τροποποιήσεις συμβάσεων παραχώρησης μεγάλων οδικών έργων και ρύθμιση συναφών θεμάτων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Είναι αυτό που κάποτε ο ΣΥΡΙΖΑ με το κίνημα του «Δεν Πληρώνω», πήγαιναν και σήκωναν μπάρες, δεν πλήρωναν, έκαναν εκεί διάφορα. Έλεγαν στους πολίτες, στο πόπολο, «Όταν έρθουμε στα πράγματα, θα καταργήσουμε τα διόδια, δεν θα γίνουν αυτά, θα επέλθει δημοκρατία, θα επέλθει αξιοκρατία, τάξη.». Τελικά, όμως, τίποτα! Από τότε που ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ, συνεχώς νέα διόδια φυτρώνουν σε όλο τον οδικό άξονα, σε όλο το εθνικό δίκτυο, αυξήσεις παντού και μόνο κάτι ελάχιστες μειώσεις για να τρώνε κουτόχορτο οι πολίτες. Βλέπουμε, επίσης, όλα αυτά τα μεγάλα σκάνδαλα για τα έργα, όπου τελικά οι εργολάβοι μένουν αλώβητοι. Δεν τους πειράζει κανείς. Ούτε όνομα δεν τολμήσατε να ψελλίσετε - ούτε προεκλογικά - ενώ είχατε πει ότι θα λέγατε. Ούτε όνομα! Εδώ ήταν ο κ. Δραγασάκης και τον πίεζε η Αντιπολίτευση και δεν έλεγε λέξη για ονόματα. «Θα πούμε», «θα κάνουμε». Και τελικά μούγκα στη στρούγκα. Τίποτα απολύτως. Δεν καταργήσατε τον απαράδεκτο νόμο Βορίδη για αυτόφωρο για όσους δεν πληρώνουν διόδια. Γιατί δεν κάνετε το ίδιο και για όποιον ιδιώτη δεν πληρώνει κάποιον άλλον ιδιώτη; Να τον κυνηγάνε μέχρι να πάρει τα λεφτά του. Όχι! Μόνο για τους μεγαλοεργολάβους, τους φίλους σας, τους χρηματοδότες σας! Αλήθεια, για τις κακοτεχνίες σε ολόκληρο το εθνικό δίκτυο, τίποτα. Πήρατε ποτέ πίσω χρήματα από κάποιον; Όχι. Τίποτα απολύτως. Για τις μονοπωλιακές πρακτικές στους διαγωνισμούς, τίποτα! Για την ατιμωρησία της «HOCHTIEF», τίποτα! Η «HOCHTIEF» έφαγε 400 εκατομμύρια ευρώ από τον ελληνικό λαό. Εισέπραξε τον ΦΠΑ. Έφυγε. Δικαιώθηκε και στα δικαστήρια, γιατί βλέπετε η κυβέρνηση Σημίτη είχε από τότε, από το 1996, φτιάξει συμφωνία για το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», όπου προβλεπόταν ότι θα διέπεται από το Αγγλικό Δίκαιο και οι όποιες διαφορές θα επιλύονται στα δικαστήρια του Λουξεμβούργου. Πήρε, λοιπόν, 400 εκατομμύρια ευρώ η «HOCHTIEF» και έφυγε. Και ξανάρθε, γιατί φτιάχνει πάλι το οδικό δίκτυο από την Κόρινθο μέχρι την Πάτρα, μέχρι την Ολυμπία Οδό και αλλού. Μια χαρά! Έχουν βρει εδώ πέρα τους ιθαγενείς και κάνουν ό,τι θέλουν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει παρατεταμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Όσο για τη Νέα Δημοκρατία - για να κλείσω - που η αντιπολιτευτική της τακτική έχει να κάνει μόνο με το να στηλιτεύει τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί κάνει αυτά που έκαναν αυτοί, ενώ θα ήθελαν πάρα πολύ να τα κάνουν οι ίδιοι, δεν έχει να προτείνει τίποτα. Εξάλλου, εσείς ψηφίσατε και το τρίτο μνημόνιο. Ψηφίσατε και πολλά από τα προηγούμενα προαπαιτούμενα...
Παρακαλώ, ολοκληρώστε, κύριε Παναγιώταρε.
Θα χρησιμοποιήσω και τη δευτερολογία μου, κύριε Πρόεδρε. Γι' αυτό πήρα λίγο χρόνο παραπάνω. Όπως και να έχει, θα υπενθυμίσω και πάλι τη φράση που είπε και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής: «Δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα». Βέβαια, θα μπορούσε να υπάρξει και μια εφημερίδα που να πει: «Πετάει ο γάιδαρος;. Ναι, ναι πετάει, γιατί το γράφει η εφημερίδα του κόμματος.». Γεια σας!
Ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, δεκαεννιά μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 36ο Δημοτικό Σχολείο Περιστερίου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, κ. Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση αναζητά προτάσεις και γόνιμη κριτική από την αντιπολίτευση. Χθες έγινε μια συζήτηση στην επιτροπή και, δυστυχώς, ο αρμόδιος Υπουργός δεν απάντησε σε κανένα από τα θέματα που του θέσαμε. Αν πιστεύετε ότι είναι γόνιμη η κριτική - και χρειάζεται να είναι και να βοηθήσουμε όλοι - σημαίνει ότι στο τέλος της συνεδρίασης ο κύριος Υπουργός φέρνει προτάσεις, απαντά σε αυτά που του λέμε και υιοθετεί ή όχι προτάσεις ή θέσεις Βουλευτών κομμάτων. Δυστυχώς, αυτό δεν έγινε. Το μόνο που έγινε χθες και υπήρξε ως αντίδραση - γιατί ο κ. Σταθάκης πάντα μιλάει γενικά και αόριστα και τα καλύπτει όλα - ήταν η θέση του κ. Σπίρτζη. Χθες ο κ. Σπίρτζης ήρθε στη Βουλή και είπε, «υπογράφουμε, συμφωνούμε, ψηφίζουμε αλλά πονάμε». Πουλάμε τις τράπεζες με 5 δισεκατομμύρια στα κοράκια, αλλά πονάμε! Πουλάμε τα αεροδρόμια και βάζουμε την υπογραφή μας, αλλά πονάμε! Αναρωτιέστε, άραγε, γι' αυτό που λέει ο κ. Πιτσιώλας, στέλεχός σας, ότι δηλαδή η στήριξη και η πώληση των αεροδρομίων είναι ένδειξη στήριξης της ελληνικής οικονομίας από τη Γερμανία; Ποιον να εμπιστευθούμε; Τον κ. Πιτσιώλα ή τον αρμόδιο Υπουργό, τον κ. Σπίρτζη; Και επειδή ο κύριος Υπουργός το λέει πολλές φορές και ελπίζω να το καταλαβαίνετε και εσείς, το σημερινό νομοσχέδιο είναι αποσπασματικό. Το γνωρίζουμε, άλλωστε, όλοι. Τα χειρότερα έρχονται μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου. Και αφού πονάτε πολύ, είμαι σίγουρος ότι θα ψηφίσετε το ασφαλιστικό, το αγροτικό και ό,τι αφορά στα κόκκινα δάνεια των μικρομεσαίων με έναν πόνο! Σας το ευχόμαστε αυτό! Και ξέρετε κάτι; Επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια πονεμένη ιστορία από τον πολύ πόνο, οι πολίτες το καταλαβαίνουν σιγά - σιγά αυτό. Και είμαι σίγουρος ότι οι πολίτες έχουν αντιληφθεί τη μεγάλη κοροϊδία και το μεγάλο ψέμα. Κύριοι συνάδελφοι, θέλετε προτάσεις. Αναρωτιέμαι, κύριε Υπουργέ: Γιατί επιλέξατε το μοντέλο «Ραχόι plus» και δεν επιλέξατε το μοντέλο της Ιρλανδίας που είναι μεικτό σύστημα; Είπαμε να μην είστε πολύ αριστεροί - άντε, να έρθετε κοντά στη σοσιαλδημοκρατία που θέλετε - αλλά αυτό που φέρνετε σήμερα είναι νεοφιλελεύθερο. Είναι το μοντέλο «Ραχόι plus»! Τι άλλαξε από τον κρατικό φορέα που το δίνετε στα κοράκια; Και γιατί δεν ακούτε την πρότασή μας για το ιρλανδικό μοντέλο το οποίο είναι ένα μεικτό σύστημα; Θέλετε πρόταση. Γιατί δεν την υιοθετείτε; Επιτυχημένο μοντέλο. Κύριοι συνάδελφοι, όσον αφορά στον τουρισμό, έχετε αναρωτηθεί - γιατί μιλάμε για τα μεγάλα δάνεια - πόσο έχει επιβαρυνθεί ένας δανειολήπτης με το 23% στη φορολογία που εσείς φέρατε και ψηφίσατε; Έχετε αναρωτηθεί πόσο έχει δυσκολέψει η οικονομική του κατάσταση, για να μπορέσει να ανταποκριθεί στις νέες ρυθμίσεις που φέρνετε; Δεν του δίνετε τη δυνατότητα και δίνετε μεγαλύτερες ευκαιρίες σε έναν ξένο επενδυτή, στην αναδιάρθρωση, να έρθει να πάρει το δάνειο. Βεβαίως, οι Υπουργοί δεν ακούνε. Ούτε παρακολουθεί κανένας ούτε απαντάει κανένας. Κύριε Υπουργέ, είπατε χθες - και χαίρομαι - ότι θα φέρετε μια νέα ρύθμιση μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου. Θέλω να σας ρωτήσω για τις εταιρείες και τις μεγάλες επιχειρήσεις. Πολλές από αυτές τις επιχειρήσεις έχουν ένα κόκκινο δάνειο κι όλα τα άλλα δάνεια είναι ενήμερα. Είναι αλήθεια ότι ο νόμος προβλέπει ότι αν έχεις έστω κι ένα κόκκινο δάνειο ή μπαίνουν συγκεντρωτικά όλες οι οφειλές και γίνεται κόκκινο το δάνειό σου; Γιατί, κύριε Υπουργέ; Υπάρχει τέτοια ρύθμιση; Τι θα κάνετε γι' αυτό; Και θέλω να εξηγήσω - και δεν απευθυνόμαστε τόσο σε σας, απευθυνόμαστε κυρίως στους πολίτες - ότι αυτήν τη μεγάλη πολιτική απάτη τόσο με τις τράπεζες και με τα κόκκινα δάνεια, θα την αποδεχθείτε κι εσείς οι ίδιοι. Λέω για την πολιτική απάτη για την ανακεφαλαιοποίηση. Θέλω να σας θυμίσω ότι ο κ. Μιχελής, διορισμένο δικό σας στέλεχος, μίλησε τον Απρίλιο και είπε ότι δεν χρειάζονται νέα κεφάλαια στις τράπεζες. Και ο κ. Σταθάκης, μετά την ανακεφαλαιοποίηση, αποδέχθηκε ότι από την ανακεφαλαιοποίηση έχασαν το δημόσιο και οι πολίτες. Αυτό θα αποδεχθείτε και μάλιστα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, με αυτόν τον νόμο που φέρνετε σήμερα. Μιλήσατε και σας ρωτήσαμε χθες για τα δάνεια που έχουν την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου. Μας είπατε ότι έχει εξαίρεση, κύριε Υπουργέ των Οικονομικών. Μας το είπε ο κ. Σταθάκης. Ποια είναι η πρόβλεψή σας, όμως, γι' αυτά τα δάνεια από δω και πέρα; Τι θα γίνει; Ποια θα είναι η νομοθετική σας πρωτοβουλία σε αυτό; Αυτά τα δάνεια αφορούν 2,5 δισεκατομμύρια, 3,2 λέει ο κύριος Υπουργός. Πάμε τώρα στα θέματα που αφορούν το μισθολόγιο, κύριε Υπουργέ. Θέλατε προτάσεις χθες. Και σας είπαμε πρόταση. Σας είπαμε ένα συγκεκριμένο θέμα. Όμως, ο κ. Βερναρδάκης ήρθε, μίλησε κι έφυγε. Διαβάζω σήμερα στον Τύπο ότι όσον αφορά το επίδομα ευθύνης για τον προϊστάμενο νοσηλευτικής υπηρεσίας, κάνατε λάθος και θα το αλλάξετε. Τι θα κάνετε, όμως, με την παραμεθόριο; Είναι ή δεν είναι οι Σέρρες στην παραμεθόριο περιοχή; Αναρωτιέμαι. Είναι η Δράμα ή δεν είναι παραμεθόριος; Εσείς τι λέτε, συνάδελφοι; Είναι ή δεν είναι, κύριε Υπουργέ; Θα κάνετε κάτι γι' αυτό ή αυτό θα το πείτε στη γενική σας ανάλυση ότι όλα εντάξει, βρε αδερφέ, δεν υπάρχει θέμα, τι έτσι τι αλλιώς; Δεύτερον. Από τη μία πουλάτε σε funds, στα κοράκια, τα κόκκινα δάνεια και από την άλλη βάζετε στο ενιαίο μισθολόγιο, ποιους; Την ΕΥΠ! Βάζετε στο ενιαίο μισθολόγιο τους υπαλλήλους των επιμελητηρίων, οι οποίοι δεν παράγουν δημόσια δαπάνη! Κύριε Υπουργέ, είστε υπεύθυνος και για τα επιμελητήρια! Οι επιμελητηριακοί υπάλληλοι δεν παράγουν δημόσια δαπάνη. Έχουν τις δικές τους εισφορές. Εσείς, από τη μία είστε νεοφιλελεύθεροι στα κόκκινα δάνεια και κομμουνιστές στους επιμελητηριακούς υπαλλήλους. Αποφασίστε! Κύριοι, απευθύνομαι σε σας, τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που γνωρίζετε για τις επιτροπές του ΙΚΑ. Δίνει μια δυνατότητα στους ανθρώπους να ζητήσουν και να πάνε να βρουν το δίκιο τους, ώστε να μην πάνε απευθείας στα διοικητικά δικαστήρια. Αυτό το έχει ζητήσει τρεις φορές η τρόικα και τρεις φορές το πήρε πίσω. Και τώρα έρχεστε να το καταργήσετε. Θα το ψηφίσετε; Θα το ψηφίσετε, κύριοι συνάδελφοι; Έναν μεροκαματιάρη που θέλει να πάει να κάνει την ένστασή του, θα τον πάτε απευθείας στα διοικητικά δικαστήρια; Θα το ψηφίσετε και θα πονάτε τουλάχιστον, κύριε Σταθάκη; Τουλάχιστον αν το πείτε και εσείς αυτό, θα είναι μια σοβαρή εξήγηση. «Θα το καταργήσουμε αλλά θα πονάμε», τουλάχιστον, πείτε τό μας αυτό. Θέλω να ρωτήσω κάτι, αν και λείπει ο κ. Βερναρδάκης. Γιατί οι αυξήσεις αυτές αφορούν τον γενικό γραμματέα του Υπουργείου; Πολύ σωστά πριν λίγο καιρό ο Πρόεδρος της Βουλής με εισήγησή του μείωσε τη βουλευτική αποζημίωση. Για τους γενικούς γραμματείς και τους μετακλητούς υπαλλήλους των Υπουργείων μέσα από τη διάταξη αυτή αυξάνεται ή όχι ο μισθός τους, κύριε Σταθάκη; Εγώ σας λέω ότι αυξάνεται. Θα το αλλάξετε ή δεν σας αφορά και αυτό; Είναι και αυτό μέσα στη γενικότερη χαλαρότητα: «Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα», «Έλα, βρε αδελφέ», «Για όλα εδώ είμαστε, θα τα λύσουμε». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω. Στο ΕΣΠΑ, κύριε Υπουργέ, χθες δεν είπατε μια κουβέντα. Είπατε ότι θα τα πείτε σήμερα. Θέλω να ξέρετε ότι ο κύριος Υπουργός, ο οποίος κάνει διευθετήσεις με το ΕΣΠΑ, για να εξυπηρετήσει τους Υπουργούς και τους αναπληρωτές φτιάχνει μια επιτελική μονάδα στον καθένα. Επειδή στο Υπουργείο Εργασίας έχουν διένεξη η κ. Αντωνοπούλου και η κ. Θεανώ Φωτίου, για να μη χαλάσει το χατίρι σε καμμία ο κύριος Υπουργός - είναι τζέντλεμαν - , έδωσε μία επιτελική μονάδα στην κ. Φωτίου και μία στη κ. Ράνια Αντωνοπούλου. Με κόστος; Φτιάχνει μία πιθανή ειδική μονάδα για τους πόρους του Υπουργείου Παιδείας από το ΕΠΑΝΕΚ. Όλοι οι πόροι είναι καμμιά 100-150 εκατομμύρια, όπως θα καταλήξουν στο τέλος. Αυτό θα στοιχίσει κάτι παραπάνω, αλλά πρέπει να υπάρχει. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Σε μια χώρα δέκα εκατομμυρίων θα κάνει δεκατρείς διαφορετικούς διαχωρισμούς σε κάθε περιφέρεια για ενδιάμεσους φορείς. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, κ. ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ]] Πραγματικά, τέτοιο φαραωνικό σύστημα στο ΕΣΠΑ, το οποίο δεν ξέρω με ποιους το έχετε συμφωνήσει, δεν έχω ξαναδεί.
Με τις περιφέρειες.
Ολοκληρώνω. Θα αποδειχθεί, κύριε Υπουργέ, εάν στο τέλος η διαχείριση που κάνετε και οι αλλαγές είναι προς όφελος των τελικών δικαιούχων ή ενός συστήματος γραφειοκρατίας το οποίο σας αρέσει. Ολοκληρώνω με τους αυτοκινητόδρομους. Θα το ξαναπώ σήμερα, όπως το είπα και χθες. Η φρασεολογία που είχατε για τη διαπλοκή για τους αυτοκινητόδρομους ήταν φρασεολογία Χρυσής Αυγής, την οποία αυτή συνεχίζει μέχρι σήμερα. Μας κατηγορούσατε, συνωμοσιολογούσατε και σήμερα ψηφίζετε την ίδια σύμβαση χωρίς να αλλάξετε ούτε ένα κόμμα. Και το χειρότερο είναι ότι αυτοί που έρχονται να την υπερασπιστούν δεν έχουν ίχνος ντροπής, να ζητήσουν μια συγγνώμη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για τους παραπάνω λόγους εμείς καταψηφίζουμε επί της αρχής το νομοσχέδιο. Εσείς, αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, να περιμένετε τα χειρότερα, που έρχονται έως τις 15/02. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής του Κομμουνιστικού Κόμματος, ο κ. Νικόλαος Καραθανασόπουλος.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Βέβαια οι κουτσαβάκηδες της Χρυσής Αυγής, με ένα πράγμα κοιμούνται και ξυπνάνε, με το μίσος τους απέναντι στους κομμουνιστές. Και αυτό το επιβεβαίωσαν και σήμερα. Έτσι είναι, όμως, ο Στάλιν και ο Κόκκινος Στρατός είναι αυτός που βύθισε βαθιά στην καρδιά του ναζισμού την κόκκινη σημαία. Από αυτήν την άποψη καλά κάνουν και τους βλέπουν ως εφιάλτες, άλλωστε με τον φόβο μας θα συνεχίσουν να υπάρχουν όσο ακόμη υπάρχουν. Βεβαίως, αυτό ήταν το εισαγωγικό. Όμως, αυτό που κάνει εντύπωση, πέρα από αυτά των χρυσαυγιτών, των ναζιστών, είναι αυτό το οποίο ισχυρίστηκε ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, ότι δηλαδή το σημερινό νομοσχέδιο έχει καλά νέα, τα καλά νέα της ημέρας, προσπαθώντας, βεβαίως, να βαφτίσει το κρέας ψάρι. Διότι ακριβώς το σημερινό νομοσχέδιο, που έρχεται κι αυτό με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, όπως όλα τα υπόλοιπα, αποτελεί ένα νέο πακέτο προαπαιτούμενων, το οποίο βεβαίως εντάσσεται στη νέα δανειακή σύμβαση, στο τρίτο μνημόνιο και που επί της ουσίας είναι ένα εργαλείο ικανοποίησης των αναγκών των μονοπωλιακών ομίλων, του μεγάλου κεφαλαίου. Και στον βωμό ακριβώς της ικανοποίησης αυτών των αναγκών, θυσιάζετε τις λαϊκές ανάγκες. Ισχυρίστηκε, δηλαδή, ότι με το σημερινό νομοσχέδιο γίνεται ένα περαιτέρω βήμα στη σταθεροποίηση της οικονομίας και του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Ισχύει, αλλά για ποιον είναι η σταθεροποίηση; Είναι μήπως για να ικανοποιηθούν οι λαϊκές ανάγκες ή για να εξυπηρετηθούν οι μονοπωλιακοί όμιλοι; Αλήθεια πότε είχατε δίκιο, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ; Όταν πριν λίγους μήνες λέγατε ότι κανένα δάνειο δεν θα πάει στα χέρια των distress funds ή τώρα, που ουσιαστικά με τις ρυθμίσεις τις οποίες κάνετε στα τρία πρώτα άρθρα, διαμορφώνετε το κέλυφος, δημιουργείτε το έδαφος, για να μπορέσουν να δράσουν αυτά τα distress funds και να διαχειριστούν και όχι μόνο, αλλά και να πωληθούν σε αυτά μη εξυπηρετούμενα δάνεια; Δεν μπορεί και τότε να είχατε δίκιο και τώρα. Από αυτήν την άποψη, λοιπόν, διαμορφώνεται σήμερα το κέλυφος μέσα από το οποίο θα δράσουν αυτές οι επιχειρήσεις με τις δύο αυτές μορφές ανωνύμων εταιρειών τις οποίες δημιουργείτε. Μία ανώνυμη εταιρεία για τη διαχείριση των δανείων και η άλλη, η οποία θα έχει τη μεταβίβαση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, δηλαδή την πώληση. Ανώνυμες εταιρείες, οι οποίες δεν θα λειτουργούν κάτω από τις όποιες δικλίδες λειτουργούν το χρηματοπιστωτικό σύστημα και οι εποπτικοί μηχανισμοί τους οποίους έχει. Ουσιαστικά θα έχουν μία ανεξέλεγκτη λειτουργία. Γιατί όλα αυτά τα οποία λέτε, όλα αυτά τα οποία ισχυρίζεστε μέσα στις προϋποθέσεις αδειοδότησης, μόνο ως αστειότητες φαντάζουν κι όχι ως τίποτα σοβαρό, όταν, για παράδειγμα, λέτε ότι η Τράπεζα της Ελλάδας θα διαπιστώνει ότι οι μέτοχοι και οι σύμβουλοι της εταιρείας έχουν καλή φήμη, έχουν επαρκή γνώση, ικανότητες και εμπειρία για να ασκούν την αρμοδιότητά τους και να πληρούν τα κριτήρια της ικανότητας. Αυτά είναι τα εργαλεία τα εποπτικά, τα σοβαρά, με τα οποία θα παρεμποδίσετε τη δράση αυτών των γερακιών, όπως λέγατε το προηγούμενο χρονικό διάστημα; Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο προχωρείτε στις διαδικασίες ίδρυσης με fast track διαδικασίες; Μέσα σε τριάντα ημέρες από τη στιγμή που θα υποβάλουν την αίτηση, πρέπει η Τράπεζα της Ελλάδας να έχει εκδώσει την έγκριση για τη λειτουργία των συγκεκριμένων επιχειρήσεων. Και βέβαια, ακόμα και στις περιπτώσεις που δεν εφαρμόζουν και αυτά τα όποια ανεπαρκή, ανεπαρκέστατα μέτρα, η Τράπεζα της Ελλάδος δύναται, δεν υποχρεούται, να ανακαλέσει τη λειτουργία τους. Δηλαδή μπορεί και να μην την ανακαλέσει με αυτήν τη λογική. Γιατί βάζετε μέσα τη λέξη «δύναται» και όχι τη λέξη «υποχρεούται»; Και σε όλο αυτό το διάστημα που μπορεί να έχει παγώσει τη λειτουργία ή και να ανακαλέσει την άδεια, για όσα δάνεια έχουν περάσει στην κατοχή τους δεν υπάρχει καμμία επίπτωση. Θα συνεχίσουν οι συγκεκριμένες εταιρείες να τα εκμεταλλεύονται. Μάλιστα, ισχυρίζεστε, κύριε εισηγητά, ότι θέτετε και αυστηρές προστατευτικές δικλίδες στους δανειολήπτες. Ποιες είναι αυτές οι ισχυρές δικλίδες προστασίας; Ο Κώδικας Προστασίας του Καταναλωτή; Επειδή βαφτίζετε τις συγκεκριμένες εταιρείες στο άρθρο 1 παράγραφος 22 σε εταιρείες προμηθεύτριες; Και θα ισχύει ο Κώδικας Προστασίας του Καταναλωτή ή και ο Κώδικας Δεοντολογίας των Τραπεζών; Δηλαδή οι ίδιοι, οι οποίοι ευθύνονται για την υπερχρέωση θα προστατεύουν και τους δανειολήπτες; Και στο κάτω κάτω της γραφής, γιατί δεν περιέχεται ρητή αναφορά ότι ισχύουν οι διατάξεις του νόμου Κατσέλη; Γιατί δεν το βάζετε μέσα; Γιατί δεν υπάρχει αυτή η ρητή αναφορά; Και έχετε μείνει μόνο σε δύο συγκεκριμένες και ρητές διατυπώσεις, πρώτον, στον Κώδικα Δεοντολογίας των Τραπεζών και δεύτερον, στην κείμενη νομοθεσία περί προστασίας του καταναλωτή. Τίποτα άλλο! Τίποτα άλλο! Ο νόμος Κατσέλη, δεν περιλαμβάνεται στα μέτρα προστασίας του δανειολήπτη, πολύ δε περισσότερο που οι όποιες ρυθμίσεις έχουν προσωρινό χαρακτήρα, γιατί μέχρι τις 15 Φλεβάρη εντάσσονται τα δάνεια των μεγάλων επιχειρήσεων, τα μη εξυπηρετούμενα αλλά και τα δάνεια για τη δεύτερη κατοικία. Δηλαδή για κάποιον που φτιάχνει ένα εξοχικό ή το σπίτι του στο χωριό που του έχει αφήσει ο πατέρας του δεν υπάρχει καμμία προστασία. Μπορεί να το πάρει το «κοράκι» το δάνειό του. Και βεβαίως και μετά τις 15 του Φλεβάρη θα φέρετε νέα νομοθετική ρύθμιση, όπου θα συμπεριλαμβάνονται όλα τα υπόλοιπα δάνεια και των αυτοαπασχολούμενων και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και τα καταναλωτικά δάνεια και τα υπόλοιπα στεγαστικά, όλα τα υπόλοιπα λοιπόν. Άρα, τι κάνετε τώρα; Διαμορφώνετε το κέλυφος και μετά η δράση του αυτή θα διευρυνθεί το επόμενο χρονικό διάστημα. Έτσι, λοιπόν, εμείς λέμε καθαρά ότι με τις συγκεκριμένες διατάξεις ανοίγετε τον ασκό του Αιόλου για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, για τα υπερχρεωμένα λαϊκά νοικοκυριά, για τους αυτοαπασχολούμενους και τους επαγγελματίες. Δεύτερο στοιχείο. Πανηγυρίζετε για το νέο μισθολόγιο το οποίο φέρνετε. Μα, ποιο είναι αυτό το νέο μισθολόγιο; Αποδέχεστε τη φιλοσοφία του μισθολογίου του 2011, αυτό που τότε αλλά και τώρα το κίνημα το έχει ονομάσει «φτωχολόγιο». Και εσείς αυτήν τη λειτουργία του «φτωχολογίου» του 2011 την αποδέχεστε, την ενσωματώνετε και τη διευρύνετε. Επί της ουσίας ισχύει ή δεν ισχύει ότι για τον επόμενο χρόνο, το 2016, με βάση τον προϋπολογισμό θα υπάρχουν μειώσεις των δαπανών, όσον αφορά το μισθολόγιο, κατά 18,3 εκατομμύρια ευρώ; Πριν από λίγες μέρες ψηφίσαμε τον προϋπολογισμό του 2016. Εκεί υπάρχουν οι δράσεις δημοσιονομικής προσαρμογής, όπου λέτε ότι για το 2016, θα υπάρξει εξοικονόμηση από το νέο ενιαίο μισθολόγιο 18,3 εκατομμυρίων ευρώ. Τότε τι ισχυρίζονται οι υπόλοιποι, όταν λένε ότι δίνονται αυξήσεις; Η Νέα Δημοκρατία, ο εισηγητής της σκίζει τα ιμάτιά του για το ότι 100 εκατομμύρια θα δοθούν στους δημοσίους υπαλλήλους. Και δεν λέει κουβέντα, όταν δίνονται 330 εκατομμύρια στους εργολάβους! Αυτός είναι ο κοινωνικός αυτοματισμός, να βάλεις δηλαδή τον ιδιωτικό υπάλληλο να τσακώνεται με τον δημόσιο υπάλληλο, για το ποιοι θα μοιράσουν τη φτώχεια τους, πώς θα μοιράσουν τη φτώχεια τους! Δεν ντρέπεστε καθόλου, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας; Δεν έχετε αίσχος κανένα; Αυτό είναι, λοιπόν, το πρόβλημά σας, πώς οι φτωχοί θα μοιράσουν τη φτώχεια τους; Και προσπαθείτε να στρέψετε τη μία κοινωνική ομάδα απέναντι στην άλλη, για να μπορέσει το μεγάλο κεφάλαιο, οι μονοπωλιακοί όμιλοι να συνεχίσουν να εκμεταλλεύονται τον λαό και τους εργαζόμενους. Και επιβεβαιώνεται για ακόμη μία φορά ότι αποτελείτε το κόμμα της αστικής τάξης, το κόμμα του μεγάλου κεφαλαίου. Και γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο έχετε βγει στο κλαρί, γιατί θέλετε την πατρότητα της σημερινής πολιτικής. Και ο εισηγητής σας αυτό είπε: «Μα αυτές οι ρυθμίσεις που φέρνετε για τους οδικούς άξονες, ήταν δικές μας ρυθμίσεις, οι ιδιωτικοποιήσεις των αεροδρομίων ήταν δικές μας ρυθμίσεις, δεν ήταν δικές σας».
Αυτό λέμε, ότι ήταν δικές μας.
Του κεφαλαίου ήταν! Την πατρότητα την έχει το κεφάλαιο και εσείς είστε υπάλληλοι του κεφαλαίου και τσακώνεστε για το ποιος είναι ο πιο ικανός διαχειριστής, αν είναι η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ ή αν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ ο πιο ικανός διαχειριστής των αναγκών του μεγάλου κεφαλαίου. Αυτό έχει την πατρότητα αυτής της πολιτικής και είσαστε απλά οι υπάλληλοί του και θέλετε να αποδείξετε στο μεγάλο κεφάλαιο και στην αστική τάξη - που έχετε χάσει την εύνοιά της - ότι εσείς μπορεί να είστε πιο αποτελεσματικοί διαχειριστές της αντιλαϊκής πολιτικής. Έτσι, με το ενιαίο μισθολόγιο - όπου δεν υπάρχει καμμία αποκατάσταση των απωλειών που έχουν δεχθεί οι δημόσιοι υπάλληλοι όλα τα προηγούμενα χρόνια και υπολογίζονται περίπου στους έξι μισθούς - υπάρχουν κατηγορίες των οποίων επιδεινώνεται η θέση, όπως είναι των υπαλλήλων της υποχρεωτικής και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, όπως είναι ορισμένων κατηγοριών, των μουσικών, των εργοδηγών, των εκπαιδευτικών της ΑΣΕΤΕΜ, που επιδεινώνεται η θέση τους σε σχέση με το σημερινό μισθολόγιο. Συρρικνώνονται οι περιοχές που παίρνουν το επίδομα παραμεθορίου περιοχής. Τα βαρέα και ανθυγιεινά θα συρρικνωθούν σε κατηγορίες που τώρα τα λαμβάνουν, γιατί λέτε ότι θα χρησιμοποιήσετε τις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές. Και βεβαίως, η μισθολογική εξέλιξη δεν συμβαδίζει και αποσυνδέεται από τη θέση και συνδέεται με την αξιολόγηση όχι μόνο του ιδίου - και ξέρουμε πολύ καλά κάτω από ποιους όρους και προϋποθέσεις θα γίνει η αξιολόγηση - αλλά και της αξιολόγησης συνολικά της θέσης. Και βεβαίως, αυτό που κάνετε είναι να αυξάνετε τα επιδόματα θέσης στα στελέχη της δημόσιας διοίκησης, για να μπορέσουν αυτά να υπηρετήσουν πολύ καλύτερα την αναδιάρθρωση του κρατικού μηχανισμού και τη συγκρότησή του ως ενός ακόμα πιο αποτελεσματικού οργάνου ικανοποίησης των αναγκών του μεγάλου κεφαλαίου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ολοκληρώσω, κύριε Πρόεδρε, σε δύο λεπτά. Αντίστοιχες λογικές προκύπτουν που επιδεινώνουν τη θέση της λαϊκής οικογένειας και με τις υπόλοιπες ρυθμίσεις, όπως είναι το άρθρο 41 για το claw back. Υπάρχει δαπάνη 570 εκατομμυρίων για το 2016 για τα φάρμακα, τη νοσηλευτική και φαρμακευτική δαπάνη. Τώρα, με αυτήν τη ρύθμιση που κάνετε, σε αυτά τα 570 εκατομμύρια εντάσσετε και τη δαπάνη των φαρμακείων του ΕΟΠΥΥ. Άρα, τι κάνετε; Μειώνετε ακόμη περισσότερο τη συνολική φαρμακευτική δαπάνη. Έχουμε μείωση, λοιπόν, της φαρμακευτικής δαπάνης με βάση αυτήν τη λογική. Τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ σε ποιους παρέχουν φάρμακα; Επί της ουσίας, σε αυτούς που έχουν σοβαρά προβλήματα - καρκινοπαθείς και ασθενείς με σπάνιες παθήσεις - και συνήθως αυτά τα φάρμακα είναι πολύ ακριβά. Άρα, τι κάνετε με αυτόν τον τρόπο; Δημιουργείτε πρόβλημα στην επάρκεια αλλά και την έγκαιρη προμήθεια αυτών ακριβώς των φαρμάκων υψηλού κόστους γι' αυτές τις ειδικές κατηγορίες των ασθενών, αφού τα νοσοκομεία αλλά και τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ θα έχουν το πλαφόν του μειωμένου προϋπολογισμού, δηλαδή θα υπάρξει πρόβλημα στην έγκαιρη θεραπεία των ασθενών. Αυτό κάνετε. Και βεβαίως, γιατί οι φαρμακευτικές εταιρείες να προμηθεύσουν φάρμακα πάνω από το πλαφόν, όταν ξέρουν ότι θα το επιστρέψουν; Άρα, θα υπάρξει πρόβλημα και με την προμήθεια των συγκεκριμένων φαρμάκων. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο ενισχύεται η τάση συνταγογράφησης φαρμάκων από γιατρούς με κριτήριο τη μείωση του κόστους αλλά και γενικεύεται η τάση να συνταγογραφούνται φάρμακα για θεραπεία άλλης νόσου από αυτήν που πραγματικά έχει ο ασθενής. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Και θα τελειώσω, κύριε Πρόεδρε, με τα άρθρα 43 και 44, όπου εδώ αποκαλύπτεται πλέον τι είναι αυτό που λέμε ελεύθερη αγορά. Τόσο η προηγούμενη κυβέρνηση όσο και η σημερινή δίνει δωράκι 330 εκατομμυρίων στους μεγαλοκατασκευαστές με το άρθρο 43. Τι λέει δηλαδή; Λόγω της καπιταλιστικής κρίσης οι εγγυημένες αποδόσεις που υπήρχαν στις συμβάσεις που είχαν υπογράψει οι προηγούμενες κυβερνήσεις με τους μεγαλοκατασκευαστές τίθενται εν αμφιβόλω. Δηλαδή η ελευθερία της αγοράς, την οποία προσκυνάτε, η ιδιωτική πρωτοβουλία και το επιχειρηματικό ρίσκο που πάνε;
Κύριε Καραθανασόπουλε, κλείστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Έτσι γίνονται επιχειρηματίες; Με τη διασφαλισμένη απόδοση που αν δεν διασφαλίζεται αυτή, τότε το κράτος παρεμβαίνει και τους στηρίζει οικονομικά, για να μην έχουμε μείωση των κερδών τους; Αυτό κάνετε. Για να μην έχουμε μείωση των κερδών, δίνετε 330 εκατομμύρια σε μεγαλοκατασκευαστές. Έτσι, λοιπόν, από τη μια μεριά, φορολογείτε τους εργαζόμενους, αυξάνετε τον ΦΠΑ, βάζετε τέλος κατανάλωσης στον οίνο, απελευθερώνετε με τη ρύθμιση που φέρνετε εδώ την επεξεργασία των σταφυλιών από τον τόπο προέλευσης και άρα εφαρμόζετε την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ και ταυτόχρονα, από την άλλη μεριά, τα χρήματα αυτά τα δίνετε στο μεγάλο κεφάλαιο. Από αυτήν την άποψη, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, κύριε Πρόεδρε - και ευχαριστώ για την ανοχή του χρόνου - καταψηφίζει και επί της αρχής και επί των άρθρων το συγκεκριμένο νομοσχέδιο.
Σειρά έχει ο κ. Θεοχάρης. Μένουν άλλοι δύο ειδικοί αγορητές και παρακαλώ τους κυρίους Υπουργούς, εάν μετά τους αγορητές πρόκειται να λάβει κάποιος τον λόγο, να ενημερωθεί εγκαίρως το Προεδρείο, για να κάνουμε τον προγραμματισμό μας. Τον λόγο έχει ο κ. Χάρης Θεοχάρης.
Ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γιατί δύο μήνες μετά τις εκλογές έχετε πρόβλημα, μπορείτε να μας το εξηγήσετε; Γιατί, αφού είπατε αλήθεια τον Σεπτέμβριο, αφού είστε οι μόνοι που φέρατε τη συμφωνία ενώπιον του ελληνικού λαού, αφού τη διαπραγματευτήκατε και πήγατε σε εκλογές, γιατί δυσκολεύεστε; Εξηγήστε το. Να σας πω εγώ; Γιατί είπατε ψέματα. Είπατε ψέματα ακόμα και τον Σεπτέμβριο. Διαβάζω από τις ομιλίες του κ. Τσίπρα. Στις 13 Σεπτεμβρίου 2015 στο Κερατσίνι: «Για να εγγυηθούμε την προστασία της πρώτης κατοικίας από τους πλειστηριασμούς και την πώληση των κόκκινων δανείων από τις τράπεζες στα ξένα αρπακτικά funds. Μόνο εμείς το αποτρέψαμε στη διαπραγμάτευση». Στις 7 Σεπτεμβρίου 2015 συνέντευξη στο πλαίσιο της ΔΕΘ: «Μπορεί όλες οι δανειακές συμβάσεις να συνοδεύονται από MOU μνημόνιο αλλά έχει μεγάλη διαφορά αν θα υπάρξει σθεναρή διαπραγμάτευση και διεκδίκηση, προκειμένου τα κόκκινα δάνεια να μην πάνε στα distress funds». Δηλαδή, δεν υπήρξε σθεναρή διαπραγμάτευση και διεκδίκηση. Σε ό,τι αφορά, λοιπόν, την παρούσα συμφωνία, που θα κληθούμε να υλοποιήσουμε και να τηρήσουμε έχει πολύ μεγάλη διαφορά, κυρία Καλογεροπούλου, εάν θα υπάρξει σθεναρή διαπραγμάτευση και διεκδίκηση, προκειμένου τα κόκκινα δάνεια των τραπεζών να μην πάνε στα λεγόμενα distress funds, δηλαδή, στα «κοράκια» που θα αρχίσουν να κυνηγάνε τους δανειολήπτες και θα ξεκινήσουν οι πλειστηριασμοί. Σήμερα το πρωί τα τηλεφωνήματα των τραπεζών σε όσους χρωστάνε μιλάνε για funds, ξεκίνησε ήδη. Στις 8 Δεκεμβρίου 2015- Δεκεμβρίου! - Αλέξης Τσίπρας στην ΕΡΤ1: «Αλλιώς οι τράπεζες δεν θα εξυγιανθούν αν μείνουμε έτσι. Θα πρέπει, όμως, με τρόπο που δεν θα περάσει στα χέρια των funds». Πάνος Χαρίτος: «Το οποίο θα περάσει στα χέρια των funds». Αλέξης Τσίπρας: «Ε, αυτό σας λέω τώρα. Κατ' αρχάς εμείς θέλουμε να αποκλείσουμε πλήρως αυτό που ονομάζουμε distress funds, δηλαδή, τα «κοράκια» της καταστροφής». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μας απείλησε ο κ. Σπίρτζης χθες με εκλογές. Ιδού πεδίο δόξης λαμπρόν. Κάντε τες. Ταιριάζει στη λογική σας. Εκλογές πάση θυσία, αρκεί να κρατηθείτε στην εξουσία. Όμως, δεν θα σας αρέσει το αποτέλεσμα. Μπορεί να μην το βλέπετε αλλά έχετε κοινωνική κατάρρευση. Νομίζω, όμως, ότι το ξέρετε και εσείς. Καταθέσατε σήμερα το παράλληλο πρόγραμμα. «Παράλληλα ρουσφέτια» πρέπει να το πούμε. Θα το δούμε αναλυτικά, θα έρθει στη συζήτηση πάλι ως επείγον ή κατεπείγον αλλά σταχυολογώ ορισμένα απ' όσα είδανε το φως της δημοσιότητας. ΚΕΠ για φτωχούς. Τι θέλει να πει ο ποιητής εδώ; Θα παίρνουν πιστοποιητικά μειωμένης τυπικής ισχύος; Αυτό είναι το ΚΕΠ των φτωχών; Θα κάνουν λιγότερες συναλλαγές; Πραγματικά ποιος τα σκέφτεται αυτά; Λίστα για χειρουργεία. Αυτό τι είναι πάλι; Θα χρειάζεσαι πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων για να χειρουργηθείς; Οι ΣΥΡΙΖΑ σε σειρά προτεραιότητας, οι άλλοι από εδώ; Καθιέρωση της αντισταθμιστικής εκπαίδευσης. Αφού διαλύσατε το ολοήμερο, την ειδική αγωγή, τώρα δίνουμε ασπιρίνες. Σας το είπα και χθες. Κάντε όσες εκλογές θέλετε και νικήστε με θριάμβους και παιάνες αλλά δεν σας καθιστά κυρίαρχους κανενός παιχνιδιού, δεν σας καθιστά ούτε καν χρήσιμους. Και σίγουρα δεν σας κάνει εθνάρχες, γιατί ακούστηκαν και αυτά τα αστεία. Εθνάρχης γίνεται κάποιος με το έργο του. Δεν θυμάμαι προσωπικά πόσες φορές νίκησε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, θυμάμαι όμως τη μονιμοποίηση των δημοσίων υπαλλήλων, το μεγάλωμα της πατρίδας, τις διαπραγματεύσεις σε συμβάσεις μετά από νίκες και ήττες της πατρίδας μας που πάντοτε είχαν επιτυχία. Αυτό κάνει έναν πολιτικό εθνάρχη. Όχι αν κατάφερε να πουλήσει στα «κοράκια» τα κόκκινα δάνεια χωρίς να ανοίξει μύτη, όχι αν κατάφερε να αναισθητοποιήσει το πανελλήνιο. Ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Να πούμε αλήθειες επιτέλους. Είστε η χειρότερη κυβέρνηση από το 1827. Αυτή είναι η οδυνηρή αλήθεια. Το μόνο χειρότερο στη χώρα απ' αυτήν την Κυβέρνηση είναι, δυστυχώς, η Αντιπολίτευση. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια. Το πολιτικό σύστημα της χώρας χρεοκόπησε. Το γιατί είστε η χειρότερη Κυβέρνηση δεν χρειάζεται να σας το πω, το ξέρει πια ο καθένας. Το ξέρετε πια και εσείς. Γιατί, όμως, είναι χειρότερη η Αντιπολίτευση από εσάς; Να σταθώ εδώ περισσότερο. Γιατί καταφέρατε να την πείσετε πως έχει έρθει το τέλος της πολιτικής, πως μέσα στο μνημόνιο δεν υπάρχει κάτι να κάνεις, παρά μόνο ό,τι σου πουν οι δανειστές. Αυτό είναι το έργο σας, ότι δεν υπάρχει πολιτική διακύβευση. Αυτό είναι ψέμα. Είναι η αυτοακύρωση της Κυβέρνησης, της Αντιπολίτευσης, τελικά και της δημοκρατίας. Αυτό είναι πολιτική δειλία. Ακόμη και όταν ισοσκελίζεις τον προϋπολογισμό σου, είναι άλλη η Ελλάδα με 42 δισεκατομμύρια έσοδα και 42 δισεκατομμύρια έξοδα και είναι άλλη η Ελλάδα με 62 δισεκατομμύρια έσοδα και 62 δισεκατομμύρια έξοδα. Είναι δύο άλλες χώρες. Υπάρχει πολιτική διακύβευση. Ακόμη και με 1 δισεκατομμύριο στο ταμείο, υπάρχουν προτεραιότητες. Πόσο κοινωνικό κράτος; Πόσες επενδύσεις; Πόσα κόβω από τις συντάξεις και πόσα βάζω στις εισφορές; Δεν βλέπετε ότι εάν αυξήσετε τις εισφορές, θα φέρετε νέα ανεργία και σε ένα χρόνο θα ξαναρωτάτε. Συντάξεις ή εισφορές; Αυτό είναι πολιτική. Ο ελληνικός λαός πρέπει να καταλάβει την απλή αλήθεια. Κάθε ευρώ που χρωστάμε θα το πληρώσουν Έλληνες. Μας τελείωσαν οι ξένοι που θα χάριζαν ευρώ. Τελείωσαν μαζί με τα ψέματα του ΣΥΡΙΖΑ. Πάνε τα «κουρέματα». Εάν δεν μπορούμε να το πληρώσουμε άμεσα, θα μας δώσουν λίγο χρόνο, με χαμηλό επιτόκιο να το πληρώσουμε αργότερα. Εάν, όμως, πρέπει να το πληρώσουμε όλο και με τόκο, ποιο είναι το πολιτικό ζήτημα; Γιατί ψηφιζόμαστε και σε τι λογοδοτούμε; Μα, για τη δικαιοσύνη στην κατανομή των βαρών. Αυτό είναι το ύψιστο αγαθό. Η δικαιοσύνη. Αυτό το ευρώ πρέπει να το μοιράσουμε σωστά ανάμεσα στη μια κοινωνική τάξη και στην άλλη, ανάμεσα στη μια γενιά και στην άλλη, ανάμεσα στους ζωντανούς του σήμερα και στους αγέννητους του αύριο. Γίνεται 50% ανεργία των νέων; Γίνεται μέση σύνταξη 1.000 ευρώ και μέσος μισθός 700 ευρώ; Γίνεται η φτώχεια των οικογενειών με παιδιά να είναι μεγαλύτερη από των συνταξιούχων; Γίνονται οριζόντιες αυξήσεις σε όλους τους δημοσίους υπαλλήλους, μόνο και μόνο για να γλιτώσουμε από το βάσανο να κάνουμε αξιολόγηση; Όχι, δεν γίνεται. Προσπαθείτε να μας πείσετε πως δεν υπάρχει εναλλακτική. Ευτελίζετε την πολιτική και το ρόλο όλων μας. Είναι λάθος και τουλάχιστον εγώ δεν το αποδέχομαι. Υπάρχει εναλλακτική. Μπορούμε να ορθοποδήσουμε, γιατί η χώρα μας έχει ακόμη μεγάλες δυνάμεις. Θέλει, όμως, σχέδιο και όχι ράβε - ξήλωνε. Θέλει στρατηγική και όχι τακτικισμούς. Να αποφασίσουμε ότι όποιο πρόβλημα επιλύσουμε, το επιλύουμε για δέκα τουλάχιστον χρόνια. Έχω ήδη καταθέσει δέκα προτάσεις - άξονες για ένα σχέδιο εξόδου από την κρίση. Εξειδικεύω εδώ. Ένας νόμος για το ασφαλιστικό και για κάθε σημαντικό κανονιστικό πλαίσιο, όπως το φορολογικό, που να μη χρειαστεί αναθεώρηση τουλάχιστον για πέντε ή δέκα χρόνια, ανάλογα με το ζήτημα. Αυτό πρέπει να είναι το μόνο μας κριτήριο, για το εάν θα στηρίξουμε ό,τι θα φέρετε στη Βουλή. Θεσμικές παρεμβάσεις, με πρώτη την Αναθεώρηση του Συντάγματος. Διάκριση των εξουσιών, η ανυπαρξία της οποίας επιτρέπει σε μεγάλο βαθμό στη διαφθορά να βασιλεύει. Συρρίκνωση και εξάλειψη των κομματικών παρεμβάσεων στο έργο της δημόσιας διοίκησης, όχι το κομματικό κράτος που διορίζετε. Ανεξαρτητοποίηση της δικαιοσύνης, όχι παρεμβάσεις στο πειθαρχικό που ποδηγετούν τους εισαγγελείς, όπως αυτή που φέρνετε στο σύμφωνο διαβίωσης. Μείωση διοικητικών υποχρεώσεων και ελαστικοποίηση του πλαισίου στις επιχειρήσεις με ταυτόχρονη αυστηροποίηση των ελέγχων. Όχι στα παράλογα βάρη, όχι στην παρανομία. Απελευθέρωση της οικονομίας από τα δεσμά του παρελθόντος. Σύγχρονο πλαίσιο για τα κόκκινα δάνεια, ώστε να μη χρειαστούμε ξανά ανακεφαλαιοποίηση. Όχι στο σημερινό «κουτσό» πλαίσιο. Ενίσχυση του ανταγωνισμού, ώστε όλοι να έχουν ίσες ευκαιρίες. Όχι στον μπάρμπα στην Κορώνη με το αζημίωτο. Στοχευμένες δράσεις για συγκεκριμένους κλάδους. Ενίσχυση των ομάδων παραγωγών και της εξωστρέφειας στους αγρότες. Ευρωβινιέτες στους μεταφορείς. Αξιολόγηση στους δημοσίους υπαλλήλους. Λύσεις για τη χρηματοδοτική ρευστότητα με μικροδανεισμό στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Δράσεις για τη μείωση του ενεργειακού κόστους στις μεγαλύτερες. Προγράμματα εργοδότη της τελευταίας καταφυγής για τους μακροχρόνια ανέργους. Αναδιάρθρωση του κοινωνικού συστήματος με καλύτερη στόχευση για τους φτωχούς και τους αδυνάμους, νέο εξατομικευμένο κατάταξης των ασθενειών για τους ΑΜΕΑ. Έτσι βγαίνουμε από την κρίση. Όχι με ευχές και δήθεν σκληρές διαπραγματεύσεις. «Τακτική ήττα» άκουσα να την αποκαλεί χθες ο κ. Μπαλαούρας. Δεν θέλουμε άλλες τακτικές ήττες, ευχαριστούμε, χορτάσαμε. Αντί γι' αυτά, όμως, τι φέρνετε; Κύρωση συμβάσεων που καθυβρίζατε. Κατά το δόγμα Σπίρτζη - Βίτσα «δεν συμφωνώ αλλά υπογράφω». Βέβαια, εξαφανίστηκε ο κ. Σπίρτζης στις Βρυξέλλες για να κάνει τον δύσκολο αλλά ο Πρωθυπουργός του την έστειλε στο αεροδρόμιο και την υπέγραψε στις σκάλες, όπως κατέβαινε από το αεροπλάνο. Ρουσφέτια για τα δικά σας παιδιά με τις νέες δομές ΕΣΠΑ, τα είκοσι χρόνια αύξηση στους αφισοκολλητές, στους φίλους και στους συγγενείς, στα γραφεία των Υπουργών και των Υφυπουργών. Λάθη και δυσλειτουργίες για τα οποία θα μας φέρετε τροπολογίες στο επόμενο νομοσχέδιο, είμαι σίγουρος. Είπα χθες για δύο, για τους σχολικούς φύλακες, για τις επιτροπές του ΙΚΑ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Σας καταθέτω στα Πρακτικά εν είδει τροπολογίας ένα πρόβλημα για τους δικηγόρους των ΟΤΑ με έμμισθη εντολή, τους οποίους καταβιβάζετε και δεν παίρνουν κανένα επίδομα. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Θεοχάρης Θεοχάρης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τα κόκκινα δάνεια και το μισθολόγιο. Ας πω δύο λόγια. Είπα ήδη αρκετά στην επιτροπή σχετικά με τους λόγους για τους οποίους θα αποτύχετε να δώσετε λύση για τα κόκκινα δάνεια. Πρώτον, γιατί υπάρχει ήδη πλαίσιο τιτλοποίησης που θα έπρεπε να είναι αρκετό, έστω και με μικρές παρεμβάσεις. Δεύτερον, γιατί οι τράπεζες δεν είναι διατεθειμένες να πουλήσουν με ζημιές, αφού δεν ανακεφαλαιοποιήθηκαν με όλα τα κεφάλαια που ήταν διαθέσιμα. Τρίτον, αφού δεν θα τα πουλήσουν φτηνά, μια και δεν αντέχουν τις ζημιές, όπως είπαμε, δεν θα έχουμε φτηνές λύσεις σε όσους έχουν πραγματικά ανάγκη. Τέταρτον, γιατί η Τράπεζα της Ελλάδος δεν έχει άμεσα έτοιμη την υποδομή εποπτείας. Δίνετε και νέες αρμοδιότητες σε έναν οργανισμό που είναι ήδη υπερφορτωμένος. Πέμπτον, γιατί μας κοροϊδεύετε με τα στεγαστικά καταναλωτικά. Λέτε πως θα πάτε πίσω, για να δείτε δυσλειτουργίες. Τι θα δείτε σε ένα μήνα; Ούτε άδεια δεν θα έχουν προλάβει να πάρουν οι εταιρείες αυτές που θα κάνουν διαχείριση. Θα πάρουν την άδεια στις 10 Φεβρουαρίου και στις 15 θα μπορούν να πάρουν στεγαστικά και καταναλωτικά. Καμμία λοιπόν, δυσλειτουργία. Κύριε Σταθάκη, μη μας ξαναπείτε ψέματα, όπως χθες στην επιτροπή, ότι το πλαίσιο είναι μόνο για τα μισά δάνεια. Το πλαίσιο είναι για όλα τα δάνεια και στις 15 Φεβρουαρίου που έτσι και αλλιώς όλα τα δάνεια θα ξεκινήσουν - είναι ανθρωπίνως αδύνατον να ξεκινήσουν νωρίτερα - θα ξεκινάει για όλους, τελεία και παύλα. Τι κάνει, λοιπόν, το πλαίσιο; Τίποτε; Όχι. Δεν είμαι άδικος. Επιτρέπει τη μεμονωμένη πώληση των δανείων. Αυτό κάνει δύο πράγματα. Πρώτον, δίνει νέα εργαλεία εκβιασμού στις τράπεζες, ώστε να περάσουν τους διακανονισμούς τους στους επιχειρηματίες κυρίως. Αντίθετα με όσα λέει ο κ. Σταθάκης, δεν είναι οι τράπεζες που δεν συνεργάζονται, είναι αρκετοί επιχειρηματίες που θέλουν καλύτερες διευθετήσεις και λένε όχι, όχι, όχι. Τώρα, θα εκβιάζονται και θα το ξανασκεφτούν, γιατί η τράπεζα θα τους μιλάει για τα funds. Σας είπα ήδη πως για δάνεια - μου είπαν το πρωί -50 ευρώ δόσης αρχίσαν οι τράπεζες στα τηλέφωνα να μιλάνε για funds. Δεύτερον, επιτρέπει τη διαφθορά….
Κύριε Θεοχάρη, σας παρακαλώ…
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, ένα λεπτό μόνο.
Εντάξει, έχετε ένα λεπτό ακόμη.
Επιτρέπει τη διαφθορά. Μπορούν να πωληθούν μεμονωμένα δάνεια με συγκεκριμένες διευθετήσεις, αρκεί να ξέρεις κάποιον ισχυρό στην Κυβέρνηση ή στην τράπεζα. Μόνο με 100.000 ευρώ και πάνω. Έχεις μια μεγάλη εταιρεία που χρωστάει 250 εκατομμύρια - για να δώσω παράδειγμα να είναι απτό - κάνεις μια τέτοια εταιρεία, αγοράζεις με πίεση στην κυβέρνηση αλλά και με πλήρη στάση πληρωμών, ώστε η τράπεζα να νομίζει πως δεν θα ανακτήσει τίποτε, 12,5 εκατομμύρια το δάνειο σου, σου το πουλάει 25 και γλύτωσες 225 εκατομμύρια. Είστε οι νονοί της διαπλοκής, αν το αφήσετε αυτό. Στη χώρα μας, αν μπορεί κάτι να γίνει, θα γίνει. Αποσύρετε το νομοσχέδιο ή κάντε τρεις αλλαγές. Πρώτον, εξαιρέστε κόμματα και μέσα μαζικής ενημέρωσης από αυτές τις ρυθμίσεις. Δεύτερον, βάλτε κατώτατο όριο αγοράς δανείων 100 εκατομμυρίων σε τιμές πώλησης, όχι ονομαστικές των δανείων. Να υπάρχουν άνθρωποι να πάρουν με κεφάλαια. Τρίτον, υποχρεώστε την Τράπεζα της Ελλάδος να κάνει τριμηνιαίες εκθέσεις διεθνούς οίκου για τα δάνεια που παίρνουν και διαχειρίζονται τα funds, έκθεση που θα την καταθέτει στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων στη Βουλή. Διαφορετικά, ο μόνος λόγος που φέρνετε αυτό το νομοσχέδιο είναι για να επιτρέψετε τη διαφθορά. Τελειώνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με δύο λόγια για τις διατάξεις - ταφόπλακα στην αξιοκρατία, το μισθολόγιο. Παίρνετε από τους συνταξιούχους, από την κοινωνική πολιτική, το επίδομα θέρμανσης, από τους εργαζομένους, από τους εργοδότες και τους ελεύθερους επαγγελματίες, από τους ευσυνείδητους δημοσίους υπαλλήλους και τα δίνετε οριζόντια σε καλούς και κακούς. Γιατί; Γιατί δεν μπορείτε να κάνετε και δεν θέλετε να κάνετε την αξιολόγηση. Για τους πελάτες σας, τα συνδικάτα! Και γιατί νομίζετε πως έτσι θα πάρετε ψηφαλάκια εις βάρος της υπηρεσίας. Όμως, ο Έλληνας δημόσιος υπάλληλος πονάει την υπηρεσία του και καταλαβαίνει την κοροϊδία σας. Δεν θα σας ανταμείψει! Και αν κάποιον τον εξαπατήσετε, του λέω αυτό που κάθε πολίτης που εμπιστεύτηκε το ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ξέρει: «Έχε το νου σου στο παιδί, κλείσε την πόρτα με κλειδί, ψέματα λένε». Ευχαριστώ.
Με έναν προγραμματισμό πρόχειρο που έχω κάνει, αν κρατήσουμε τους χρόνους και στις 20.00΄ θα έχουμε τελειώσει και ενδεχομένως θα μπορέσει και μια δεύτερη σειρά με έναν ομιλητή από κάθε κόμμα να μιλήσει. Όμως, εάν δεν τηρήσουμε τους χρόνους - όλοι μας και οι Υπουργοί - τότε δεν ξέρω πόσο θα φτάσουμε. Τον λόγο έχει ο κ. Δημήτριος Καμμένος, ειδικός αγορητής των ΑΝΕΛ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι, πέρα από τα άρθρα, τα οποία έχουν αναλύσει όλοι οι συνάδελφοι και εμείς χθες στην επιτροπή τη σχετική της Βουλής, που ψηφίσαμε για το κατεπείγον του νομοσχεδίου, όπως όλοι πιθανόν καταλαβαίνουν, όλα συντείνουν στην επίλυση του δυσβάσταχτου βάρους των κόκκινων δανείων, το οποίο βασανίζει την ελληνική οικονομία εδώ και πέντε χρόνια. Αν δεν λυθεί και αν δεν διευθετηθεί με όρους ξεκάθαρους, υγιείς, ανταγωνιστικούς, εσωτερικής και εξωτερικής ανταγωνιστικότητας των τραπεζών, με την πλήρη εποπτεία και τον έλεγχο της Τραπέζης της Ελλάδος και της ελληνικής Κυβέρνησης και του Υπουργείου Οικονομικών και των συναρμόδιων Υπουργείων το ζήτημα των κόκκινων δανείων, δεν θα μπορέσουμε και δεν θα έχουμε πιθανό λόγο του χρόνου να συζητάμε για τη διαχείριση του ΕΣΠΑ, για τους μισθούς των γραμματέων, για τους δρόμους, τα concessions και οτιδήποτε άλλο. Όπως έχω αποδείξει και σε προηγούμενες ομιλίες μου, το βάρος των κόκκινων δανείων ήταν δυσβάσταχτο - και είναι δυσβάσταχτο - διότι στο σύνολό του, στα 78 δισεκατομμύρια, τα οποία παραλάβαμε στο τέλος του 2014, τα οποία ήταν ανεβασμένα κατά 53 δισεκατομμύρια το 2009 από την εξαιρετική διαχείριση και τις καλές πρακτικές του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, έφερε τεράστιο βάρος επάνω στην ελληνική οικονομία. Αν θέλετε κρατήστε το νούμερο 78.379.000.000. Σε αυτό πρέπει να προσθέσουμε ότι ταυτόχρονα την ίδια περίοδο, 2009 με 2014, η μείωση της πιστωτικής επέκτασης, δηλαδή τα λιγότερα δάνεια που έδιναν οι επιχειρήσεις εις αντανάκλασιν των κόκκινων δανείων προς την αγορά ήταν άλλα 53 δισεκατομμύρια. Επομένως, 53 δισεκατομμύρια και 78 δισεκατομμύρια, πάμε στα 135 δισεκατομμύρια. Σε όλα αυτά αν προσθέσουμε και τα 38 δισεκατομμύρια, τα οποία κατέστρεψε το PSI από τις ελληνικές τράπεζες άμεσα, μέσα σε μια νύκτα, πάμε στα 170 δισεκατομμύρια, τα οποία λείπουν από το τραπεζικό σύστημα. Εάν σε αυτά προσθέσουμε τα πάνω από 120 δισεκατομμύρια που έχουν γίνει αναλήψεις από το 2010 έως και σήμερα, φτάνουμε σε ένα πάρα πολύ ωραίο ποσό, στα 260 δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία λείπουν από τις τράπεζες. Πριν δέκα μέρες κατηγορηθήκαμε για την ανακεφαλαιοποίηση που κάναμε, η οποία έπρεπε να γίνει για ευνόητους λόγους, για να φτιάξουμε τα εποπτικά κεφάλαια, έτσι ώστε να ισχυροποιηθούν οι τράπεζες σε σχέση με τη διεθνή τους θέση και όχι τόσο με την εσωτερική τους θέση αλλά και για να μπορέσουμε να φτάσουμε σήμερα στο νομοσχέδιο, το οποίο με υγιείς πλέον τράπεζες, ανακεφαλαιοποιημένες τουλάχιστον στα εποπτικά κεφάλαια, στα ίδια κεφάλαια, να μπορέσουμε να κάνουμε μια συμφωνία - αν θέλετε - για τα κόκκινα δάνεια. Η συμφωνία για τα κόκκινα δάνεια είναι πάρα πολύ συγκεκριμένη. Και εδώ θα πρέπει να κάνω έναν παραλληλισμό. Άκουσα τον κ. Θεοχάρη να λέει για τα δάνεια σε μέσα μαζικής ενημέρωσης και σε κόμματα. Θα μπορούσαν οι συνάδελφοι, παραδείγματος χάριν, της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, επειδή έχουν 250 εκατομμύρια κόκκινα δάνεια να κάνουν μια πρόταση διαχείρισής τους σε εμάς και στον Υπουργό Οικονομικών, στον κ. Χουλιαράκη και στις τράπεζες τις οποίες χρωστούν, να μας πουν πώς ακριβώς σκέφτονται χωρίς το πλαίσιο το οποίο βάζουμε εμείς, να διαχειριστούν τα κόκκινά τους δάνεια; Στο μιλητό; Τηλέφωνα σε Υπουργούς; Να τα συγχωρέσουμε; Να τα ξεχάσουμε; Πώς προβλέπουν να τα ρυθμίσουν χωρίς κανονιστικό πλαίσιο στις τράπεζες, οι οποίες αυτήν τη στιγμή μαζί με τους φορείς που θα αδειοδοτηθούν από την Τράπεζα της Ελλάδας, θα έχουν τη δικαιοδοσία και την τεχνογνωσία αλλά και το νομικό πλαίσιο να φέρουν μια λύση σε αυτούς; Αν δεν απαντήσουν οι ίδιοι για το ίδιο τους το σπίτι, πώς έρχονται να κριτικάρουν το τι θα γίνει για τα σπίτια των άλλων; Κι εδώ πρέπει να πούμε ότι εάν μια επιχείρηση έχει κόκκινα δάνεια και συγχρόνως ένα ΑΦΜ, ένα σωματείο, μία εταιρεία γίνεται αποδέκτης προϊόντος εγκλήματος κακουργηματικού, δηλαδή εισρέουν σε αυτήν «μαύρα» χρήματα, σε κάθε νόμιμη χώρα, οπουδήποτε στον κόσμο, από τη Νέα Ζηλανδία μέχρι την Αλάσκα, αυτή η εταιρεία θα έπρεπε να έχει κλείσει και να έχει μπει σε διαχειριστικό έλεγχο και σε ρευστοποίηση. Αυτό δεν έχει συμβεί με ένα συγκεκριμένο κόμμα στην Ελλάδα, το οποίο έχει πάρει παράνομο χρήμα, κατά δήλωση στελέχους. Συγχρόνως λειτουργεί και συγχρόνως έχει άδεια και λειτουργεί. Δεν υπάρχει νομιμότητα. Κατηγορούμαστε διότι θυμίζουμε στον λαό - και θα μου επιτρέψουν και οι γραμματείς να καταθέσω για τα Πρακτικά για άλλη μια φορά όλη την καταστροφή με πλήρη απόδειξη για τα κόκκινα δάνεια για το PSI - τα κόκκινα δάνεια μαζί με την απαξίωση των μετοχών. Ξέχασα να προσθέσω και την απαξίωση των μετοχών. Είχαν φτάσει τα 250. Να βάλω κι άλλα 25 δισεκατομμύρια, κύριε Υπουργέ, από την απαξίωση των μετοχών του ΤΧΣ επί διοίκησης εξαιρετικής και καλών πρακτικών ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας. Είναι η σελίδα του ΤΧΣ: Οι ζημίες σωρευμένες το Δεκέμβριο του 2014 είναι 24.505 δισεκατομμύρια. Έχουμε φτάσει τα 280. Έρχονται να ελέγξουν εμάς σήμερα οι κύριοι. Και τι μας άφησαν, επίσης, τον Δεκέμβριο, το οποίο σωρευτικά πρέπει να λύσει αυτή η Κυβέρνηση και το έλυσε; Μας άφησαν χρηματοδοτικές ανάγκες της τάξεως των 52 δισεκατομμυρίων. Εδώ είναι η έκθεση του ΔΝΤ. Είναι η πλήρης ανάλυση των πόσων χρημάτων μας άφησαν και που πρέπει να βρούμε εμείς, τα οποία θα τα έβρισκαν κι αυτοί, βέβαια, με μνημόνια κι όχι με τζάμπα «μαξιλάρια» προληπτικής χρηματοδότησης. Τα 54 δισεκατομμύρια, όπως έχουμε πει, τα ανακεφαλαιοποιήσαμε και τα αναδιαρθρώσαμε. Τα στείλαμε στα 32,5 χρόνια με 1% και τα κουρέψαμε σε καθαρή παρούσα αξία πάνω από 70%. Άρα, στην ουσία γλυτώσαμε άλλα 30 δισεκατομμύρια από τα χρέη των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ - Νέας Δημοκρατίας. Τι άλλο μας άφησε η ευτυχής διαχείριση ΠΑΣΟΚ - Νέας Δημοκρατίας και μας κριτικάρει γιατί έχουμε εμείς σήμερα να διαχειριστούμε τη βόμβα των κόκκινων δανείων, που, όπως είπα χθες, αν δεν λυθεί, χρεωκοπεί η Ελλάδα; Εάν δεν λυθεί το πρόβλημα των κόκκινων δανείων, χρεωκοπούμε. Είναι τόσο απλό. Διότι δεν υπάρχουν άλλα χρήματα για αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, πόσω μάλλον να είναι δανεικά. Μας άφησε μέχρι το 2030 η εξαιρετική τους διαπραγμάτευση πληρωμή τόκων 164 δισεκατομμύρια και πληρωμή κεφαλαίου 178 δισεκατομμύρια. Αυτό μέχρι το 2030. Αυτή ήταν η εξαιρετική διαπραγμάτευση και το πρόγραμμα ΠΑΣΟΚ - Νέας Δημοκρατίας μέχρι να έρθουμε εμείς στην Κυβέρνηση! Και δεν μας έχουν πει από το 2020 έως το 2023 πού θα βρουν περίπου 85 δισεκατομμύρια που τα άφησαν σ' εμάς. Εμείς θα είμαστε κυβέρνηση και το '20 και το '23. Εμείς θα το διαχειριστούμε και αυτό και θα το λύσουμε τον άλλο μήνα. Θα το καταθέσω κι αυτό στα Πρακτικά. Είναι πλήρης ανάλυση για το τι έχουμε να διαχειριστούμε. Τέλος του Δεκεμβρίου οι τράπεζες είχαν διαλυθεί, όπως απέδειξα, και η τότε κυβέρνηση μιλούσε για success story. Το success story είναι αυτό. Η αύξηση των ασφαλίστρων κινδύνου της Ελλάδας έχει εκτοξευτεί, το οποίο σημαίνει ότι δεν μπορεί να δανειστεί η πατρίδα και δεν μπορούν να δανειστούν και οι τράπεζες. Πέσαμε στον ELA με 1,55, αντί για 0,05, δηλαδή πενήντα φορές πάνω το κόστος δανεισμού εξαιτίας της καλής διαχείρισης! Θέλετε να δούμε τι έκαναν στις τράπεζες; Να μην το δούμε. Σε ό,τι αφορά το πλαίσιο, το οποίο αυτήν τη στιγμή συζητάμε, για τα κόκκινα δάνεια - και θα αναφέρω κάποια και θα αφήσω στα Πρακτικά τις σημειώσεις που έχω κάνει - , θα διαβάσω τέσσερα - πέντε πολύ σημαντικά σημεία: «Οι τράπεζες διατηρούν τη συμμετοχή τους στις αποφάσεις διαχείρισης της επίλυσης μέσω προεγκεκριμένων ενεργειών και στρατηγικών. Αυτό αποτελεί ένα σημαντικό πλεονέκτημα της διαχείρισης ή και μεταφοράς δανείων έναντι των πωλήσεων δανείων. Οι εταιρείες διαχείρισης θα σχεδιάζουν από κοινού με τις τράπεζες τις ενέργειες και στρατηγικές επίλυσης και διαχείρισης που θα εφαρμόσουν για τα υπό ανάθεση χαρτοφυλάκια προβληματικών δανείων. Δεύτερον, ταυτόχρονη προσέγγιση ξένων κεφαλαίων, οι οποίες εμπιστεύονται περισσότερες εταιρείες εξειδικευμένες στη διαχείριση προβληματικών δανείων». Είναι μια δεύτερη εμπιστοσύνη των αγορών. Όταν κάποιος βάζει τα χρήματά του στην Ελλάδα, δίνει εμπιστοσύνη στην Ελλάδα. Κι όπως είπα χθες, δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Εάν βάλουμε σε μια μαύρη τρύπα, για παράδειγμα, στην κλωστοϋφαντουργία - είπα χθες για τα ψάρια, θα πω σήμερα για τις κλωστές - , πάλι συσσωρευμένες ζημιές πάνω από 350 εκατομμύρια, με δάνεια τα οποία έχουν εξατμιστεί κι έχουν εξαφανιστεί προφανώς σε λογαριασμούς του εξωτερικού, διότι δεν υπάρχει καμμία λειτουργία στην Ελλάδα, τότε για να λειτουργήσει αυτό το δάνειο και για να έρθει ένας ξένος μαζί με έναν Έλληνα τραπεζίτη και μαζί με τους μετόχους και το ελληνικό δημόσιο να εξυγιάνουν αυτήν την επιχείρηση, πρώτον, πρέπει να μπουν νέα κεφάλαια στην τράπεζα. Νέα κεφάλαια για να μπουν, συγγνώμη, από την τράπεζα ή από το fund ή από τον οργανισμό αυτόν στην επιχείρηση, δεν υπάρχουν. Το δημόσιο δεν έχει και δεν είναι ο ρόλος του. Βάζουν οι ξένοι τα κεφάλαια λειτουργίας. Εμείς θα πρέπει να δούμε το πλαίσιο μέσω του οποίου θα βάλουμε τη διοίκηση, η οποία θα είναι καλά πληρωμένη και καλά αμειβόμενη και πιθανόν να δανειστούμε και στελέχη τα οποία θα πληρώνουν οι τράπεζες, οι οποίες έχουν ανακεφαλαιοποιηθεί ευχερώς από το ελληνικό δημόσιο, έτσι ώστε να τρέξουν τις εταιρείες αυτές, να τις πρασινίσουν. Διότι το αμοιβαίο όφελος τόσο του δημοσίου - του τριγώνου αυτού - όσο των τραπεζών - διαχειριστών των δανείων τόσο και της επιχείρησης είναι να αυξηθούν οι θέσεις εργασίας, το οποίο είναι και το ζητούμενο στην ελληνική οικονομία πλέον, δηλαδή να αυξηθεί το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν. Είναι ο μόνος τρόπος και βάζουμε πρώτοι εμείς ένα κανονιστικό πλαίσιο. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις, πέταγαν την μπάλα στην κερκίδα και πήγαιναν παρακάτω, διότι έλεγαν «δεν πειράζει, θα έλθει ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ, θα πάρουν την μπάλα στα χέρια και εμείς θα καθόμαστε με πολύ μεγάλη ευχέρεια στη γαλαρία και θα κριτικάρουμε». Έλα, όμως, που εμείς δίνουμε λύσεις και αυτό δεν αρέσει σε κανέναν. Φυσικά δεν αρέσει και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης τα οποία έχουν τεράστια δάνεια, τα οποία θα πρέπει να διαχειριστούν και αυτοί με σύννομο πλέον τρόπο. Να πω ότι θα υπάρξουν επίσης πλατφόρμες ενοποίησης και αναδιάρθρωσης των απαιτήσεων των περισσοτέρων τραπεζών. Αυτό τι σημαίνει; Ότι αν κάποια επιχείρηση έχει κοινοπρακτικά δάνεια ή έχει δάνεια σε περισσότερες από μια τράπεζες, πλέον μπαίνει ένας νόμος και ένα κανονιστικό πλαίσιο έτσι ώστε να γίνει σύντομα, σύννομα και με συγκεκριμένο τρόπο η ενοποίηση των δανείων και η αναδιάρθρωση σε μια πλατφόρμα. Μέχρι σήμερα δεν ήταν δυνατόν. Έπρεπε ένας επιχειρηματίας να τρέχει από τράπεζα σε τράπεζα και να εκβιάζεται πιθανόν και από τους τέσσερις συστημικούς. Τώρα, πλέον μπαίνει νόμος, κανόνας, με στόχο την ανάπτυξη, με στόχο την επαναλειτουργία της εταιρείας, με στόχο τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και την αύξηση του ΑΕΠ. Ο στόχος είναι αυτός. Ο τρόπος υλοποίησης είναι, ναι, αυτός. Ένας από τους τρόπους. Πλατφόρμα, όλοι μαζί στην πλατφόρμα. Και οι τέσσερις συστημικές στο ίδιο τραπέζι μαζί με το κράτος, τον δανειολήπτη και το κανονιστικό πλαίσιο, έτσι ώστε να επιλυθούν όλα τα ζητήματα και να προχωρήσουμε σε μια λύση άμεσα, μέχρι το Μάρτιο. Πιστεύω σε πολλά επιχειρηματικά δάνεια, τα οποία είναι και στρατηγικής σημασίας, κόκκινα πλέον, για να έλθει η ανάπτυξη στην ελληνική αγορά. Θα υπάρξει υγιής ανταγωνισμός και συγχρόνως, όλα αυτά - επειδή η οικονομία δεν είναι αν θέλετε πινέζες άτακτα καρφωμένες σε έναν τοίχο ή ένα χάρτη - είναι όλα συνδεδεμένα το ένα με το άλλο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Όπως πηγαίνει η λογική ροή της ομιλίας μου, καταλαβαίνετε ότι μέσα στο επόμενο τρίμηνο, εξάμηνο, επτάμηνο, πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε με τους ελέγχους κεφαλαίων και τα capital controls, τόσο σε φυσικά πρόσωπα όσο και στις επιχειρήσεις. Εάν ακολουθήσετε τη σκέψη μου και εξυγιάνουμε και βάλουμε το πλαίσιο - διότι αυτός είναι ο σκοπός - σε όλες τις επιχειρήσεις, μέσα από το κανονιστικό πλαίσιο των κόκκινων δανείων με τις εταιρείες και την Τράπεζα της Ελλάδος, τις πλατφόρμες και το ελληνικό δημόσιο, με την πλήρη εποπτεία κάτω από το ελληνικό δίκαιο, εντός ελληνικών συνόρων - όχι στο Λουξεμβούργο που ερχόντουσαν τα ταμεία της προηγούμενης διοίκησης, όπου ήταν τα ταμεία και τα επενδυτικά και αυτά που θα διαχειρίζονταν τα ελληνικά ακίνητα και κόκκινα δάνεια και τα φέραμε στην Ελλάδα - τότε, λογικό και επόμενο είναι να άρουμε ή να φτιάξουμε προς το καλύτερο τα επιχειρηματικά προβλήματα που υπάρχουν στους περιορισμούς κεφαλαίου, όπως έχουμε να κάνουμε με τα δάνεια, τα οποία πλέον θα μπορέσει και θα πρέπει να γίνει πρόωρη αποπληρωμή των δανείων μέσω capital control, που δεν γίνεται σήμερα. Επίσης, να ψάξουμε τις εισαγωγές, να ανεβάσουμε τα πλαφόν ή να μειώσουμε τις ημέρες, τις οποίες παίρνουν την έγκριση. Από εκεί και πέρα πρέπει να μπορέσουμε να ανοίξουμε νέους λογαριασμούς. Θα καταθέσω κι άλλη μία σημείωση για όποιον θέλει να διαβάσει με τις ιδέες που έχω καταγράψει σε σχέση με το επόμενο βήμα, το οποίο θα είναι ξεκάθαρα πλέον η άρση των κεφαλαιακών ελέγχων. Λογικά φθάνουμε σε μια εξυγίανση και μια αρχή της ανάπτυξης και νέων θέσεων εργασιών στο πρώτο εξάμηνο του 2016, του επόμενου έτους. Συγχρόνως, όμως τι γίνεται; Έρχεται και η συζήτηση για το χρέος. Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ άλλα δύο λεπτά.
Κύριε συνάδελφε, όχι δύο. Ένα θα έχετε όπως όλοι.
Λόγω της προσφωνήσεως σας, σε κάποια δευτερόλεπτα. Θα θυμίσω εδώ, τις δηλώσεις που έγιναν χθες - και θα τα αφήσω στα πρακτικά, για όποιον δεν έχει προλάβει να τα δει - τόσο από τον κ. Κοστέλλο όσο και από την κυρία Βελκουλέσκου και τους άλλους επιφανείς οικονομολόγους οι οποίοι είναι άμεσα δεμένοι με την Ελλάδα αυτήν την στιγμή, μετά την πρώτη αξιολόγηση, η οποία θα γίνει εφόσον περάσουν αυτά τα μέτρα, τα οποία είναι κοινής λογικής, επιχειρηματικής και πλέον, η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα - αποτυχημένο κράτος, όπως την είχαν καταντήσει «fail state» οι προηγούμενες κυβερνήσεις αλλά είναι ένα κράτος το οποίο δημιουργεί, βάζει νόμους, βάζει μια πορεία, έναν οδικό χάρτη, υλοποιούμε καταστάσεις, προγράμματα, εξυγιαίνουμε την οικονομία, γινόμαστε πιο ανταγωνιστικοί και βάζουμε στο τραπέζι και το χρέος. Όταν το χρέος θα μπει στο τραπέζι - επειδή θα αναδιαρθρωθεί, όπως κάναμε με τα 54 δισεκατομμύρια της τριετίας σε 32,5 δισεκατομμύρια - ευελπιστούμε ότι μέρος των διακρατικών ή και του EFSF, κάποια από αυτά να επιμηκυνθούν για άλλα τριάντα χρόνια ή θα έχουμε σταθερό αντί για κυμαινόμενο επιτόκιο ή οτιδήποτε άλλο το οποίο μπαίνει στο καλάθι της διαπραγμάτευσης το οποίο ήδη γνωρίζουμε ότι έχει μπει, καταλαβαίνει η ελληνική κοινωνία - και δεν χρειάζεται να κάνουμε μνημόσυνο ούτε να κατηγορούμε τους προηγούμενους - ότι αυτή η Κυβέρνηση εργάζεται πραγματικά. Μέσα σ' ένα εξάμηνο θα τα έχουμε βάλει όλα στο τραπέζι, θα προχωράει η οικονομία και ταυτόχρονα θα μειώσουμε το χρέος. Τι σημαίνει μειώνω ανάγκες εξυπηρέτησης χρέους; Έδωσα πρακτικό με τα 164 δισεκατομμύρια τόκους και τα 178 δισεκατομμύρια χρεολύσια μέχρι το '30, από το '21 έως το '23 83 δισεκατομμύρια ανάγκες τοκοχρεολυσίων. Αυτά δεν θα υπάρχουν πια είτε εμείς είμαστε Κυβέρνηση είτε άλλος, που εμείς θα είμαστε, διότι εμείς θα δώσουμε τη λύση και ο λαός θα καταλάβει ότι αυτή η Κυβέρνηση που δίνει λύσεις πρέπει να συνεχίσει τη διακυβέρνηση αυτής της χώρας. Θα ρίξουμε δραματικά και κάτω από το 50% το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους κάθε χρόνο, έτσι ώστε να μείνει τεράστιο περιθώριο για το πλεόνασμα και να βγούμε στις αγορές, εφόσον πλέον θα έχουμε…
Κύριε συνάδελφε, κλείστε, παρακαλώ. Τα του χρέους τα λέτε όταν έρθει η ώρα για το χρέος.
Έχουν όλα σχέση, κύριε Πρόεδρε, και είναι άρρηκτα δεμένα σε σχέση με τη διαχείριση που κάνουμε για τα κόκκινα δάνεια. Θα καταθέσω στα Πρακτικά της Βουλής όλον τον Κανόνα της Δεοντολογίας των τραπεζών και το ΦΕΚ. Παρακαλώ όλους τους συναδέλφους να το πάρουν, να ενημερώσουμε όλους τους πολίτες, επιχειρηματίες και φυσικά πρόσωπα…
Κύριε Καμμένo, παρακαλώ.
…για το τι ισχύει σε σχέση με τις διαπραγματεύσεις τους με τις τράπεζες. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο θα πάρει τώρα ο κ. Γεωργιάδης. Θα ακολουθήσει ο Υπουργός κ. Βερναρδάκης. Θέλω να ενημερώσω ότι δεν έχουν μιλήσει οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι. Όποτε θέλουν, θα πάρουν τον λόγο. Το λέω να το ξέρει το Προεδρείο. Θα παίρνουν τον λόγο δύο Βουλευτές και μετά ένας Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ή ένας Υπουργός, για να μην υπάρχει μονοτονία.
O κύριος Υπουργός Υγείας πότε θα πάρει τον λόγο;
Δεν έχω ενημερωθεί, κύριε Λοβέρδε. Γι' αυτό που έχω ενημερωθεί, ανήγγειλα ότι έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Βερναρδάκης και έχουμε ειδοποιηθεί ότι γύρω στις 14.00' θα μιλήσει ο κ. Χουλιαράκης. Ό,τι ενημέρωση έχουμε, την ανακοινώνω. Επίσης, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα ένας μαθητές και μαθήτριες και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 11ο Γυμνάσιο της ωραίας πόλης των Ιωαννίνων. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. Καλώς ορίσατε στην Αθήνα και στο Κοινοβούλιο. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ορίστε, κύριε Γεωργιάδη, έχετε τον λόγο.
Καλωσορίζω κι εγώ με τη σειρά μου τους μαθητές. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως σας έλεγα, παρά τις ποικίλες παλιές προεκλογικές δεσμεύσεις σας, μετά από τον ερχόμενο Φεβρουάριο τα ξένα funds θα έχουν πρόσβαση στο σύνολο των κόκκινων δανείων, δηλαδή μιλάμε για 105 με 107 δισεκατομμύρια ευρώ, 65 δισεκατομμύρια από επιχειρηματικά, 35 δισεκατομμύρια από μικρομεσαίους επιχειρηματίες και στεγαστικά, 5 δισεκατομμύρια ευρώ από καταναλωτικά. Λαμβάνοντας υπ' όψιν το γεγονός ότι από τα 65 δισεκατομμύρια ευρώ για τα επιχειρηματικά δάνεια η Κυβέρνηση δεν πέτυχε καμμία εξαίρεση, αναμένουμε να δούμε τι θα εξαιρεθεί τελικά τον Φεβρουάριο του 2016 ή μήπως πρόκειται απλά για μία παράταση δύο μηνών, κέρδος προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Σε αντίστοιχες περιπτώσεις έχουν γίνει αγορές δανείων με 10 έως 15 λεπτά του ευρώ, δηλαδή στο 10% με 15% της αξίας των μην εξυπηρετούμενων δανείων. Αυτό είναι απολύτως λογικό. Ένα κόκκινο δάνειο στην ελεύθερη αγορά τόσο αξίζει. Αυτή είναι η πιο τρανταχτή απόδειξη της «φούσκας» της ελληνικής οικονομίας που έχετε οικοδομήσει όλα αυτά τα χρόνια. Επιπλέον, παρέχετε τη δυνατότητα σε εταιρείες, στους εκδοχείς, όπως πολύ όμορφα τούς αποκαλείτε, να προχωρούν σε άρση του τραπεζικού απορρήτου των δανειοληπτών. Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση, η άρση κρίθηκε απαραίτητη, γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα μπορούσε να οδηγήσει σε αδυναμία της εταιρείας να διεκπεραιώσει τη διαχείριση των εν λόγω δανείων. Σε αυστηρό τεχνοκρατικό διαχειριστικό επίπεδο μπορεί αυτό να γίνει απολύτως κατανοητό αλλά αυτά είναι πράγματα τα οποία δεν τα γνώριζαν οι ψηφοφόροι σας. Δεν γνώριζαν ότι εκτός από τις οικονομικές τους υποχρεώσεις, έχουν λεηλατηθεί τα προσωπικά τους δεδομένα προς πάσης φύσεως ιδιωτικές επιχειρήσεις. Ξέρετε, το ένα δεν συνεπάγεται αυτομάτως και το άλλο. Μάλιστα, η ελλιπής διαχειριστική ικανότητα σε επίπεδο προσωπικών δεδομένων, μπορεί να οδηγήσει αρκετούς δανειολήπτες σε αδιέξοδο και σε άλλες περιπτώσεις σε πολύ πιο δυσάρεστες καταστάσεις. Είναι εμφανές ότι με το σημερινό νομοσχέδιο δεν ξεμπερδεύουμε με την τακτοποίηση των δανείων. Τίθενται υπό προσωρινή εξαίρεση μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου τα δάνεια τα οποία έχουν ως υποθήκη την πρώτη κατοικία του δανειολήπτη, τα καταναλωτικά, τα επιχειρηματικά των μικρών επιχειρήσεων και τα δάνεια με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου. Ο λόγος που προβάλλεται για την προσωρινή εξαίρεση είναι να διορθωθούν τυχόν παραλείψεις στην πρώτη φάση εφαρμογής του νόμου. Στη συνέχεια, θα μπορούν να πωλούνται και τα παραπάνω δάνεια, ενώ μέχρι τότε θα μπορούν να βγαίνουν στο σφυρί τα υπόλοιπα στεγαστικά δάνεια και οι πιστώσεις των μεγάλων επιχειρήσεων. Επομένως, θα υπάρξει και νέος γύρος διαπραγμάτευσης επί του θέματος των κόκκινων δανείων. Ξέρετε, κύριοι, κάθε φορά που ακούμε διαπραγμάτευση πραγματικά φοβόμαστε. Κάθε φορά που εκπροσωπείτε τα εθνικά μας συμφέροντα, λόγω της επιπολαιότητας, των ιδεοληψιών και της διαχειριστικής σας ανεπάρκειας, καταλήγουμε οι χαμένοι της υπόθεσης. Κανείς δεν σας παίρνει στα σοβαρά. Σας θυμίζω μέχρι και το πρόσφατο περιστατικό κατά το οποίο πήγατε για «business» στο Ιράν. Μετά από εξαντλητικές διαπραγματεύσεις, ο κ. Κοτζιάς γύρισε θριαμβευτής στην Ελλάδα με μια υπόσχεση στη βαλίτσα του, ότι θα δώσουμε επιτέλους στο Ιράν περίπου 800 εκατομμύρια ευρώ από τα χρωστούμενα. Τραγελαφικές καταστάσεις, δηλαδή. Όταν ο κόσμος ακούει πλέον από εσάς τους όρους «διεκδίκηση» και «διαπραγμάτευση», τρέχει να κρυφτεί στα καταφύγια. Ελπίζουμε, λοιπόν, η νέα σας αυτή διαπραγμάτευση από τον επόμενο Φλεβάρη και έπειτα για τα υπόλοιπα κόκκινα δάνεια να μην καταλήξει στο γνωστό φιάσκο της έννοιας του συνεργάσιμου δανειολήπτη. Την έννοια αυτή ενσωματώνει ο νόμος για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, ο ν. 4336/2015, όπου τα κριτήρια του συνεργάσιμου δανειολήπτη αντικειμενικά κανείς δεν μπορεί να πληροί, οπότε κανείς δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως συνεργάσιμος δανειολήπτης. Επομένως, στους πολίτες αυτό ακούγεται ως εμπαιγμός και δεν είναι ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος. Σχετικά τώρα με τις αυξήσεις των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων. Είναι πραγματικά από οξύμωρη έως τραγική η βούλησή σας να ενσωματώσετε στο νομοσχέδιο με τα κόκκινα δάνεια τις μικρές αυτές αυξήσεις. Τα είπαμε και χτες, αλλά θα επικεντρωθώ σήμερα στο εξής. Αν το δούμε συνολικότερα, αυτά τα ψίχουλα παρηγοριάς στους δημοσίους υπαλλήλους θα στοιχίσουν, σύμφωνα με τη δική σας έκθεση, κάποιες εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ ετησίως, τόσο για την επανακατάταξη στα νέα μισθολογικά κλιμάκια, όσο και για τη μισθολογική ωρίμανση αλλά και για την αύξηση στους προϊσταμένους των οργανικών μονάδων του δημοσίου. Για να δείξετε την υποτιθέμενη συμπόνοια σας, επιβαρύνετε ακόμη περισσότερο τον κρατικό προϋπολογισμό, χωρίς να λύνετε κανένα πρόβλημα στην ουσία. Όλα τα βάρη εξακολουθούν να πέφτουν στον ιδιώτη. Δείχνετε μια έντονη νοσταλγία στο παλαιό, παραδοσιακό κρατικιστικό μοντέλο οικονομίας. Από τη μία πλευρά 100% προκαταβολές φόρου στον μικρομεσαίο επιχειρηματία, από την άλλη μπόνους και δωράκια στους αγαπημένους σας. Γιατί τα κάνετε λοιπόν όλα αυτά; ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΟΓΚΑΣ Τους μειώνουμε τους μισθούς.
Δεν ξέρω αν θα μειώσετε τους μισθούς. Είναι ψίχουλα αλλά επιβαρύνετε τον προϋπολογισμό!
Αφού είπατε ότι είναι ψίχουλα. Αποφασίστε τι είναι. Ή ψίχουλα είναι ή κάτι άλλο είναι.
Όχι διάλογο, παρακαλώ! Κύριε Γεωργιάδη, συνεχίστε.
Όλα αυτά καταλαβαίνουμε ότι γίνονται για να διατηρήσετε την κομματική γραμμή που σας ξεχωρίζει από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Εσείς είστε με τους κόκκινους και πράσινους και οι προηγούμενοι με τους μπλε. Ίδια και απαράλλαχτη πολιτική γραμμή και σε αυτές τις κυβερνήσεις, δηλαδή, με διαφορετικό χρώμα στη σημαία και μόνο. Και ήδη ο μισός πληθυσμός έχει γυρίσει την πλάτη του στο πολίτευμα και δεν καταδέχεται καν να προσέλθει στην κάλπη. Αλλά δεν σας ενδιαφέρει καθόλου αυτό, συνεχίζετε τη νοοτροπία «κόζα νόστρα» στο δημόσιο μέχρι τελικής πτώσεως. Μέσα σε αυτές τις νέες μισθολογικές ρυθμίσεις του δημοσίου τομέα, γίνεται εμφανής η πρόκληση απέναντι στους υπαλλήλους του ιδιωτικού τομέα. Για παράδειγμα στο άρθρο 25. Αυτές τις πατέντες για να πληρώνονται οι δημόσιοι υπάλληλοι σε αργία τον μισό μισθό τους - τον μισό μισθό τους για την ακρίβεια - και εκείνοι σε διαθεσιμότητα τα 3/4 του μισθού τους, τα θεωρούμε όλοι εδώ φυσιολογικά απ' ό,τι καταλαβαίνω. Σας ερωτώ. Γιατί ένας δημόσιος υπάλληλος να τεθεί σε αργία ή διαθεσιμότητα; Είναι φαινόμενο καθημερινό; Τι έχει μεσολαβήσει και τι αδίκημα ενδεχομένως κουβαλάει στις πλάτες του; Αν πιάσουμε επ' αυτοφώρω έναν δημόσιο λειτουργό να παρανομεί, θα τον πληρώνει ο φορολογούμενος πολίτης μέχρι να τελεσιδικήσει η υπόθεσή του και μάλιστα με τους ρυθμούς εκδίκασης των υποθέσεων στα ελληνικά δικαστήρια; Ποιος κλάδος του ιδιωτικού τομέα προσεγγίζει - έστω και στο ελάχιστο - αυτά τα πλεονεκτήματα του δημοσίου τομέα; Για ποιον λόγο θεωρούμε de facto αυτήν την αντιστοιχία ως κάτι εντελώς φυσιολογικό που περνάει σαν ιερό κληροδότημα από κυβέρνηση σε κυβέρνηση; Η Βουλή των Ελλήνων είναι το νομοθετικό Σώμα των δημοσίων υπαλλήλων ή ολόκληρης της κοινωνίας; Πώς μπορούμε να λεγόμαστε πολιτισμένο δυτικό κράτος αν διατηρούμε αυτές τις κραυγαλέες ανισότητες μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα; Ποιο Σύνταγμα, σε νομικό επίπεδο, και ποια δεοντολογία, σε ηθικό επίπεδο, επιτάσσουν αυτήν την αντιστοιχία; Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, θα πρότεινα να συνέλθετε, να φανείτε γενναίοι και να προχωρήσετε στη ζήτηση ευρείας βοήθειας για το σχηματισμό οικουμενικής κυβέρνησης. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Βάλτε τεχνοκράτες με ευρωπαϊκό πρόσημο στα ηνία για να κερδίσετε το σεβασμό της διεθνούς κοινότητας. Ούτε τη χώρα ούτε τον εαυτό σας ούτε το κόμμα σας θα σώσετε με αυτήν την τακτική που ακολουθείτε τον τελευταίο καιρό. Και θυμηθείτε αυτό που θα σας πω: Σε λίγους μήνες από σήμερα όλοι θα αρνούνται ότι κάποτε ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ. Καταψηφίζουμε επί της αρχής το εν λόγω νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας.
Κι εγώ, κύριε Γεωργιάδη. Μας γλιτώσατε τρία λεπτά. Τον λόγο έχει ο Υπουργός κ. Βερναρδάκης. Μετά θα μπούμε στους ομιλητές, εκτός αν έχει έρθει ο κ. Χουλιαράκης και θέλει να μιλήσει. Κύριε Υπουργέ, δικαιούστε οκτώ λεπτά. Θα βάλω δέκα λεπτά. Στα δέκα λεπτά θα ολοκληρώσετε, όμως.
Ελπίζω να μην…
Να μην ελπίζετε, αλλιώς θα βάλω οκτώ λεπτά και θα χτυπάω το κουδούνι από τα οκτώ λεπτά. Βάζω δέκα λεπτά για να τελειώσετε στα δέκα λεπτά.
Ωραία. Ευχαριστώ πολύ. Κυρίες Βουλεύτριες και κύριοι Βουλευτές - δεν βλέπω πολλές βέβαια γυναίκες αλλά οφείλω να αρχίσω έτσι τον λόγο μου - έχω την αίσθηση…
Λίγες, καλές και ωραίες.
Ναι. ….ότι εδώ έχουμε ένα σοβαρό πρόβλημα μεθοδολογίας της συζήτησης - και θα σας εξηγήσω τι εννοώ - ακούγοντας και τον τελευταίο ομιλητή και κυρίως ακούγοντας τις χθεσινές παρεμβάσεις στην αρμόδια επιτροπή. Συζητάμε διάφορα πράγματα ταυτόχρονα. Παραδείγματος χάριν, ο προηγούμενος ομιλητής αναφέρθηκε, στο αν οι υπάλληλοι του ιδιωτικού τομέα έχουν διατάξεις ευεργετικές ή όχι σε σχέση με τον δημόσιο τομέα. Αυτήν τη στιγμή συζητάμε ένα νομοσχέδιο το οποίο αφορά στο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων. Δεν συζητάμε ούτε τη ρύθμιση των σχέσεων με τον ιδιωτικό τομέα ούτε το εργασιακό καθεστώς που υπάρχει ούτε τίποτα τέτοιο. Υποκρύπτεται, βεβαίως, μια πολύ επικίνδυνη αντίληψη στην ανάλυσή του, όπως και στην ανάλυση άλλων, ότι ο κοινωνικός αυτοματισμός απαιτεί οι υπάλληλοι του ιδιωτικού τομέα να είναι σε αντίθεση και σε διαμάχη με τους υπαλλήλους του δημοσίου τομέα. Όμως, εγώ θα σταθώ στο μεθοδολογικό πρόβλημα, για να ξέρουμε τι συζητάμε. Προκύπτει κι από άλλες ομιλίες άλλων εκπροσώπων των κομμάτων. Είναι το μισθολόγιο εισοδηματική πολιτική; Αν συζητάμε αυτήν τη στιγμή εισοδηματική πολιτική, πολλές από τις παρατηρήσεις θα μπορούσαν να έχουν ένα νόημα. Υπάρχει μια βάση. Όμως, το μισθολόγιο που συζητάμε σήμερα, δεν είναι εισοδηματική πολιτική. Το μισθολόγιο είναι η μηχανική, είναι η αρχιτεκτονική μέσω της οποίας αρθρώνονται ορισμένες δομικές, οργανωτικές διατάξεις πάνω στις οποίες θα χτίσουμε την όποια εισοδηματική πολιτική. Ακούγονται διάφορες κριτικές. Για παράδειγμα, ακούγονται κριτικές περί επαναφοράς των απωλειών. Είναι σωστό. Δεν έχουμε επαναφορά των απωλειών. Ακούγεται ότι δεν υπάρχει κατοχύρωση του δέκατου τρίτου ή του δέκατου τέταρτου μισθού. Πράγματι δεν υπάρχει αυτό. Πράγματι, δεν υπάρχουν αυξήσεις εισοδηματικής πολιτικής. Όμως, δεν συζητάμε αυτό. Δεν συζητάμε ούτε τις συλλογικές διαπραγματεύσεις που πρέπει να υπάρξουν, ούτε τις αυξήσεις που πιθανώς να υπάρξουν στο μέλλον. Συζητάμε τη διαχείριση του υφιστάμενου οργανωτικού, τεχνικού πλαισίου που έχουμε μπροστά μας. Υπ' αυτήν την έννοια και η κριτική που γίνεται από τις αυξήσεις που προκύπτουν από τις επανακατατάξεις, είναι άνευ ουσίας. Πρέπει να γίνουν επανακατατάξεις των μισθολογικών κλιμακίων, ναι ή όχι; Είναι καλό που ήταν παγωμένες πέντε χρόνια; Υπάρχει δημοσιονομικό κόστος από το μη ξεπάγωμα τα τελευταία πέντε χρόνια; Αν το αντιμετωπίσουμε μετά από τρία χρόνια, θα έχουμε μεγαλύτερο δημοσιονομικό κόστος; Αυτά τα απλά ερωτήματα που αφορούν τη διάρθρωση του μισθολογίου, δεν απαντώνται. Βεβαίως, στο πλαίσιο αυτής της γενικής ρύθμισης, της γενικής αρχιτεκτονικής, πράγματι, έχουμε ορισμένες χρηματικές επιπτώσεις - να το πούμε έτσι - ορισμένες χρηματικές, μισθολογικές επιπτώσεις. Πράγματι, η επανακάταταξη στα μισθολογικά κλιμάκια και το ξεπάγωμα της εξέλιξης της μισθολογικής, δημιουργεί ένα χρηματικό όφελος στον βασικό μισθό, μια διαφορά στον μισθό, ο οποίος, πράγματι, αποκρυσταλλώνεται σε μια αύξηση που ποικίλλει. Η μέση αύξηση είναι 92 ευρώ - υπάρχουν βεβαίως και μικρότερες, υπάρχουν και μεγαλύτερες - η οποία, μάλιστα, δεν θα δοθεί και εξ ολοκλήρου. Έχει διασπαστεί σε τέσσερις ισόποσες δόσεις, που θα μπορούσαμε βεβαίως κι αυτό να το δούμε. Επιβαρύνεται ο κρατικός προϋπολογισμός από αυτήν την απόδοση; Η απάντηση είναι «Όχι». Μα το κόστος του νέου μισθολογίου, έχει ήδη αντιμετωπιστεί από το πάγωμα των προηγούμενων προϋπολογισμών, από τις μισθολογικές ωριμάνσεις που δεν δόθηκαν, από τις βαθμολογικές προαγωγές που δεν έγιναν, από τις ωριμάνσεις και τις χορηγήσεις κινήτρων που υπήρχαν ως πρόβλεψη αλλά δεν δόθηκαν ποτέ και που αν δεν δοθούν ακόμη και σήμερα, σε μια προσπάθεια επανορθολογισμού του δημόσιου τομέα, το κόστος θα είναι πολύ μεγαλύτερο. Ακούγεται και η κριτική ότι επιβαρύνεται ο κρατικός προϋπολογισμός με 150 εκατομμύρια. «Με εκατοντάδες εκατομμύρια» είπε κάποιος. Είναι λιγότερο από 150 εκατομμύρια, τα οποία ήταν ήδη προϋπολογισμένα από τους προηγούμενους προϋπολογισμούς. Ήταν ο κουμπαράς ο οποίος δεν δόθηκε ποτέ. Στερείται αυτό το ποσό από τον ιδιωτικό τομέα; Εδώ, κοιτάξτε να δείτε, θα πρέπει να τελειώνουμε με αυτήν την παράλογη υποκρισία. Ο μισθός των δημοσίων υπαλλήλων, μεσοσταθμικά, μειώθηκε τα τελευταία χρόνια κατά 40% περίπου. Ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων μειώθηκε κατά τριακόσιες εβδομήντα χιλιάδες την τελευταία πενταετία. Όποιος πιστεύει ότι αυτό λειτούργησε επ' ωφελεία του ιδιωτικού τομέα, προφανώς, ζει σε άλλη χώρα. Απόδειξη είναι ότι το λάθος το οποίο υπήρχε για τη μη καταβολή του επιδόματος παραμεθόριων περιοχών - το οποίο το διορθώσαμε στο σχέδιο που είχε κατατεθεί και το οποίο θα δοθεί, προφανώς, όπως δινόταν μέχρι σήμερα - προκάλεσε τέτοια αναστάτωση στις τοπικές κοινωνίες, ακριβώς διότι πρόκειται για χρήματα τα οποία, σε τελική ανάλυση, πηγαίνουν στην ανάπτυξη των ιδιωτικών τοπικών οικονομιών. Είναι τόσο απλό. Όποιος θεωρεί, δηλαδή, ότι όσο μειώνεται ο μισθός στον δημόσιο τομέα, τόσο απελευθερώνονται πόροι για τον ιδιωτικό τομέα, προφανώς πρέπει να αναθεωρήσει το σχήμα του. Στην Ελλάδα είχαμε απίστευτη μείωση, είχαμε τεράστια ανεργία, ακριβώς, λόγω και της επεκτατικής πολιτικής μειώσεων που ίσχυε στον δημόσιο τομέα. Επομένως, το υπόδειγμα πρέπει να το πάρουμε διαφορετικά. Ο εκπρόσωπος του κόμματος του Ποταμιού - ο οποίος δεν βρίσκεται εδώ αυτήν τη στιγμή - θέτει ένα άλλο ζήτημα: «Οριζόντια αύξηση σε μισθούς, ανεξαρτήτως αξιολόγησης». Εδώ αγγίζουμε ένα άλλο πρόβλημα. Κατ' αρχάς, ποια οριζόντια αύξηση; Η μισθολογική επανακατάταξη θεωρείται οριζόντια αύξηση. Εδώ οι λέξεις χάνουν τη σημασία τους. Και συνεχίζει: «Και δεν συνδέεται με την αξιολόγηση». Μα ποια αξιολόγηση; Αυτήν την οποία δεν έγινε ποτέ; Αυτή η οποία λειτούργησε ως πρόσχημα για απολύσεις και διαθεσιμότητες στο δημόσιο; Αυτή η οποία λειτουργούσε ως το φόβητρο για τη διάσπαση των δυνάμεων της εργασίας μέσα στο δημόσιο; Και πώς εξηγείται το γεγονός ότι το ΚΚΕ από την άλλη μεριά, έρχεται και λέει: «Ναι, συνδέετε τον μισθό με την αξιολόγηση». Ποια αξιολόγηση;
Ποια αξιολόγηση; Αυτό λέμε κι εμείς.
Ποια αξιολόγηση; Η αξιολόγηση, λοιπόν, είναι αξιολόγηση ωφέλειας του δημόσιου τομέα. Αυτό είναι το σύστημα αξιολόγησης το οποίο έχουμε εμείς ως νομοθετική πρωτοβουλία στο αμέσως επόμενο διάστημα. Επίσης, είναι αξιολόγηση δομών, είναι αξιολόγηση προσώπων μέσα στις δομές, είναι αξιολόγηση που έχει πολλές παραμέτρους. Σίγουρα, όμως, δεν είναι αυτό το ιδεολόγημα το οποίο ταυτίζει τις αξιολογήσεις με μειώσεις μισθών ή με δυνατότητες χρήσης αυταρχικών πολιτικών εκ μέρους της διοίκησης απέναντι στους υπαλλήλους. Αυτή η πρακτική κάποτε πρέπει να τελειώσει. Η δημοσιοϋπαλληλία στην Ελλάδα, έχει πράγματι πολλά προβλήματα. Έχει πολύ γραφειοκρατία, έχει πολλά δομικά προβλήματα, δηλαδή δεν έχει περιγράμματα εργασίας, δεν έχει οργανογράμματα. Από την άλλη μεριά, όμως, σε καμμία περίπτωση δεν εμπίπτει και στο ιδεολόγημα της αχρηστίας, την οποία καλλιεργούν ορισμένοι πολιτικοί εγκέφαλοι σε αυτήν την χώρα. Αντίθετα, μάλιστα, χρειάζεται μια επανάκαμψη αυτής της απόδοσης εμπιστοσύνης στους ανθρώπους που δουλεύουν. Πιστεύω ότι το νέο μισθολόγιο προφανώς και δεν αποτελεί μια μεγάλη και σοβαρή εισοδηματική πολιτική, σαν και αυτή που θα έπρεπε να κάνουμε και έχουμε στο νου μας. Όμως, έχει ορισμένες βασικές αρχές. Σταματάει, κατ' αρχάς, τον γενικότερο κατήφορο που υπάρχει εδώ και πέντε χρόνια είτε στις αμοιβές είτε στις δομές είτε στη λειτουργία του δημόσιου τομέα. Μπορούμε, από εκεί και πέρα, να ξεκινήσουμε μια προσπάθεια επανορθολογισμού του δημόσιου τομέα, επανασυγκρότησης, με εμπιστοσύνη στο ανθρώπινο δυναμικό, κάνοντας απλές - κατ' αρχάς - λειτουργικές αναδιαρθρώσεις που είναι απολύτως απαραίτητες για να μπορέσουμε τα επόμενα χρόνια να έχουμε πράγματι μια σωστή εισοδηματική πολιτική με σεβασμό στις δυνάμεις της εργασίας και σε όλους τους εργαζόμενους είτε στον ιδιωτικό είτε στο δημόσιο τομέα. Ευχαριστώ.
Και εγώ, κύριε Υπουργέ. Ο κ. Λοβέρδος, ευγενώς προσέφερε τη θέση του για να μιλήσουν πρώτα δύο συνάδελφοι και ύστερα θα πάρει τον λόγο ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Άρα, καλώ στο Βήμα τον κ. Γιάννη Θεοφύλακτο από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μετά, τον λόγο θα λάβει ο κ. Νίκος Δένδιας, θα ακολουθήσει ο κ. Λοβέρδος και αν δεν είναι εδώ κάποιος Υπουργός, θα πάμε στους επόμενους δύο ομιλητές. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να ξεκαθαριστεί ο δημόσιος διάλογος, γιατί έχει εκτραπεί. Δεν ξέρουμε για τι συζητάμε. Και καλά να γίνεται αυτό στα κανάλια, στα sites, όπου έχουμε μια παραπληροφόρηση και μια κινδυνολογία. Όμως, δεν είναι ανεκτό να γίνεται εδώ, επίσημα από το Βήμα της Βουλής. Έχει φοβηθεί ο πολύς ο κόσμος για το τι γίνεται με τα δάνειά του. Να το ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν. Το παρόν νομοσχέδιο δεν αφορά τον πολύ κόσμο. Το είπε και ο Υπουργός, το είπε και ο εισηγητής μας. Θα το λέμε και θα το ξαναλέμε. Αυτήν τη φορά, το παρόν νομοσχέδιο αφορά τις μεγάλες επιχειρήσεις. Τι εννοούμε, λέγοντας μεγάλες επιχειρήσεις; Εννοούμε επιχειρήσεις με τζίρο πάνω από 50 εκατομμύρια ευρώ και με πάνω από διακόσιους πενήντα εργαζόμενους. Όχι, όμως, ότι έχει και για αυτές τις επιχειρήσεις άσχημες, επικίνδυνες διατάξεις. Θα το δούμε αυτό,. Όμως, τον πολύ τον κόσμο δεν τον αφορά. Να δούμε, λοιπόν, ποιους δεν αφορά. Δεν αφορά τα στεγαστικά πρώτης κατοικίας, τα οποία, δηλαδή, έχουν υποθήκη την πρώτη κατοικία. Δεν αφορά τα καταναλωτικά. Εδώ θέλω να καταλάβει ο κόσμος που μας παρακολουθεί, την έγνοια που έδειξε η Κυβέρνηση στη διαπραγμάτευση για να εξαιρέσει και τα καταναλωτικά δάνεια από αυτό το νομοσχέδιο. Αν συζητήσεις, όμως, με τον κόσμο θα σου πει για τα καταναλωτικά, «Πήρε ένα διακοποδάνειο. Δεν έπρεπε να το πάρει. Καλά να πάθει.». Έτσι θα πει ο πολύς ο κόσμος. Και, όμως, στη διαπραγμάτευση φέραμε αντιστάσεις και ακόμα δεν έχει περάσει η μεταβίβαση των δανείων σε επενδυτές, σε funds. Και αυτό ισχύει και για τα καταναλωτικά, όχι μόνο για τα στεγαστικά πρώτης κατοικίας. Επίσης, εξαιρούνται οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και όπου το ελληνικό δημόσιο έχει εγγυήσεις. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι και εκεί που θα μεταβιβαστούν τα δάνεια - είτε αφορά μεγάλες επιχειρήσεις είτε αφορά στεγαστικά εξοχικής κατοικίας - εφαρμόζεται το ελληνικό δίκαιο. Ο νόμος ξεκαθαρίζει ότι δεν χειροτερεύει η θέση του δανειολήπτη. Θα έχει τα ίδια ουσιαστικά και δικονομικά δικαιώματα, όπως λέει το άρθρο 3, παράγραφος 8. Το ξεκαθαρίζει. Ξεκαθαρίζει, επίσης, ότι και για αυτούς που μεταβιβάζονται τα δάνεια ή διαχειρίζονται τα δάνεια τους συνεχίζει και εφαρμόζεται ο νόμος Κατσέλη, ο ν.3869/2010. Να αναφέρω και κάτι που δεν ειπώθηκε ούτε χθες στην επιτροπή ούτε και σήμερα. Εξακολουθεί να ισχύει και για αυτούς που μεταβιβάζονται τα δάνεια τους ο νόμος περί προστασίας καταναλωτή, ο ν.2251/1994, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει σήμερα. Αυτό σημαίνει πολλά. Σημαίνει ότι οι επενδυτές που θέλουν τώρα να επενδύσουν, να αγοράσουν δάνεια και να τα διαπραγματευτούν, θα έχουν τις δεσμεύσεις του νόμου περί προστασίας καταναλωτή. Ο νόμος περί προστασίας καταναλωτή αναφέρει τους γενικούς όρους συναλλαγών, τι είναι αυτοί, έχει πολλά δικαιώματα που δίνει στον καταναλωτή.Οι επενδυτές, λοιπόν, θα δεσμεύονται κι από το ελληνικό δίκαιο κι από το νόμο Κατσέλη και από το νόμο περί προστασίας του καταναλωτή. Αναφέρθηκε, βέβαια, και από τον εισηγητή μας αλλά δεν μπορώ - σταχυολογώντας - να μην διαβάσω το άρθρο 1. Σκέφτομαι: Αν κάποιος είναι αυτό που λέμε «κοράκι», «distress fund» κ.λπ. και δει το άρθρο 1, δεν θα έρθει να επενδύσει στην Ελλάδα. Είμαι σίγουρος γι' αυτό. Θέλει να εδρεύει στην Ελλάδα, να μην είναι offshore, να υπάγεται φορολογικά εδώ ή να εδρεύει σε κράτος - μέλος του ευρωπαϊκού οικονομικού χώρου και να έχει υποκατάστημα μόνο στην Ελλάδα. Επίσης, θέλει να υποβάλει αίτηση με μία σοβαρή και τυπική διαδικασία και γραφειοκρατία που να φαίνεται το καταστατικό, η ταυτότητα των άμεσων ή έμμεσων μετόχων, η ταυτότητα των συμβούλων, η οργανωτική δομή της εταιρείας, το επιχειρηματικό πλάνο της εταιρείας, μία εμπεριστατωμένη έκθεση όπου θα γίνεται μάλιστα ειδική μνεία για δανειολήπτες που εντάσσονται σε ευπαθείς κοινωνικά ομάδες, σύμφωνα και με το νόμο Κατσέλη και το νόμο περί προστασίας καταναλωτή. Μετά η Τράπεζα της Ελλάδος κρίνει την αίτηση, την παρακολουθεί, εποπτεύει, βλέπει αν διατηρεί επίσημη ιστοσελίδα. Αν διαπιστώσει κάποιο λάθος επιβάλλει πρόστιμα, αναστέλλει, ανακαλεί την άδεια. Και επαναλαμβάνω: Αν κάποιος θέλει να κερδοσκοπήσει έτσι πρόχειρα σε βάρος των δανειοληπτών, με όλες αυτές τις προϋποθέσεις ή με το πρόστιμο που λέει μετά στην παράγραφο 5 της υποπαραγράφου 13 του άρθρου 1, ότι δηλαδή θα βάλει η Τράπεζα της Ελλάδος μέχρι 300.000 ευρώ πρόστιμο, κανένα «κοράκι», κανένα distress fund δεν θα έρθει να κάνει τέτοιες δουλειές εδώ. Αν είναι κάποιος σοβαρός επενδυτής που θέλει να υποκαταστήσει την τράπεζα στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της για να κινηθεί η διαδικασία της οικονομίας της αγοράς, τότε θα το κάνει. Ποια είναι, λοιπόν, η διαδικασία όσων διαχειρίζονται τα δάνεια ή πωλούνται σε άλλες εταιρείες; Κατ' αρχάς δεν αιφνιδιάζονται οι μεγάλες επιχειρήσεις ή οι καταναλωτές που έχουν στεγαστικό δεύτερης ή τρίτης κατοικίας. Το δάνειό τους πρέπει να είναι κόκκινο και ακολουθεί μία περίοδος ενενήντα ημερών, όπου τους γνωστοποιείται ότι θα μεταβιβαστεί το δάνειό τους και έχουν και το περιθώριο ενός χρόνου. Είναι μεγάλο το περιθώριο για να τακτοποιήσουν τις υποχρεώσεις τους με τις τράπεζες. Τώρα, αναφορικά με τη διαχείριση των δανείων, γίνεται νομική λογιστική παρακολούθηση, είσπραξη, διαπραγματεύσεις. Και θα επαναλάβω αυτό που είπε ο Υπουργός όσον αφορά στις τράπεζες: Ενώ στο νόμο Κατσέλη προβλεπόταν - θεσμοθετημένα - η διαδικασία του προδικαστικού συμβιβασμού και είχαμε δεκαεφτά χιλιάδες αιτήσεις, κα.μία τράπεζα δεν έκανε συμβιβασμό. Μήπως τώρα κάνουν. Το ίδιο και στη μεταβίβαση - πώληση. Θα επαναλάβω ότι δεν χειροτερεύει ούτε ουσιαστικά ούτε δικονομικά η θέση του δανειολήπτη. Τα επόμενα βήματα που έχει σχεδιάσει η Κυβέρνηση, τα τριάντα κέντρα ενημέρωσης δανειοληπτών, την Αρχή Πιστοποίησης της Πιστοληπτικής Ικανότητας, τη βελτίωση του Κώδικα Δεοντολογίας, αλλά και τη βελτίωση του νόμου Δένδια, του ν.4307, γιατί δεν κατέστη λειτουργικός - και πραγματικά σαν κοινότητα δικηγόρων βλέπαμε ότι ήταν πολύ δύσκολο να εφαρμοστεί και χρειάζονταν, βασιζόμενοι πάνω σε αυτό, να κάνουμε κάποιες λειτουργικές βελτιώσεις - πιστεύουμε ότι είναι λειτουργικά και θα απελευθερωθούν και οι τράπεζες και οι δανειολήπτες από το πάγωμα της εποχής. Εκεί που πρέπει να δώσει το βάρος της η Κυβέρνηση, η Γενική Γραμματεία Καταναλωτή και όλοι μας είναι η αντιμετώπιση των μαφιόζικων - θα το πω και από αυτό το Βήμα - πρακτικών των εισπρακτικών εταιρειών. Πρέπει να αντιμετωπιστούν με το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο και ίσως και με βελτιώσεις πάνω σε αυτό. Δεν θα αναφερθώ, κύριε Πρόεδρε, στους υπαλλήλους, αν και δεν μπορούμε να καταλάβουμε τη στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, επί των ημερών της οποίας δεν λειτουργούσε τίποτα στο δημόσιο, δεν δούλευε κανένας και αντίθετα, ζητούσαν και έδιναν συνέχεια επιδόματα, δεν υπήρχε καμμία αξιολόγηση και όταν ήταν να έρθει, ήρθε μόνο τιμωρητικά και με δυσμενείς συνέπειες και για τον υπάλληλο. Θα περιοριστώ, λοιπόν, στο κλείσιμό μου στα κόκκινα δάνεια. Αυτοί που τώρα διαμαρτύρονται, θα περνούσαν χειρότερα μέτρα, αφού βέβαια εξαιρούσαν τους εαυτούς τους, γιατί ήδη στα κόμματά τους έχουν κόκκινα δάνεια, και αφού κάνουν εκστρατεία περί μπαταχτσήδων. Εμείς ποτέ δεν κάναμε κάτι τέτοιο. Επίσης, θα θυμίσω για άλλη μία φορά ότι είχαν ζητήσει τη συγκυβέρνηση προεκλογικά. Δεν θα την έχουν, όμως, γιατί λάβαμε εντολή από τον ελληνικό λαό να διώξουμε το παλιό, εντολή να εφαρμόσουμε τα δύσκολα μέτρα, τα οποία δείξαμε ανοιχτά στην προεκλογική περίοδο, με όσο το δυνατόν, όμως, πιο ήπιο τρόπο και με πραγματικό ενδιαφέρον για τον ελληνικό λαό στη διαπραγμάτευση. Αυτήν την εντολή πήραμε και αυτή θα σεβαστούμε. Ευχαριστώ.
Και εγώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο κ. Νικόλαος Δένδιας.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα προσπαθήσω κυρίως να αναφερθώ στο πρώτο τμήμα του νομοθετήματος, διότι ο χρόνος που έχουμε δεν μου επιτρέπει να μιλήσω και για το μισθολόγιο και για τα θέματα του ΕΣΠΑ και για τις συμβάσεις παραχώρησης. Εδώ, κυρίες και κύριοι, αντιμετωπίζουμε το εξής: Έρχεστε μετά από ένα χρόνο αδράνειας να εισηγηθείτε ως Κυβέρνηση - αναφέρομαι στην Κυβέρνηση - μία εκχώρηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, με κάποιες παραμέτρους ποσοτικές, οι οποίες, όμως, αίρονται στο σύνολό τους τον Φλεβάρη, σε distress funds. Και το κάνετε αυτό χωρίς να έχετε εξαντλήσει καμμία άλλη δυνατότητα και καμία άλλη προοπτική πριν από αυτό. Σας παρακαλώ, επειδή θεωρώ ότι όλοι εδώ νομοθετούμε καλή τη πίστει, μην το περάσετε ως κάτι το απλό και το δεδομένο. Ο νόμος αυτός, στον οποίο έχετε την καλοσύνη να αποδώσετε το όνομά μου επειδή τον εισηγήθηκα, ο ν. 4307/2014, κατ' αρχάς θέλω να σας πω ότι ήταν ο μισός νόμος. Δεν εκπροσωπούσε το σύνολο των αντιλήψεων που τότε είχα και σήμερα διατηρώ για το τι πρέπει να γίνει. Γιατί; Διότι ο κ. Χαρδούβελης δεν συνεφώνησε ο νόμος αυτός να περιλαμβάνει και τις οφειλές στο Δημόσιο. Ο νόμος αυτός είχε μία βασική σκέψη και θα σας την πω με έναν λόγο: Έπαιρνε ως κύριο στοιχείο ανάγκης την προστασία των θέσεων εργασίας και των επιχειρήσεων που μπορούν να επιβιώσουν και έλεγε: «Για να κρατήσω αυτές τις θέσεις εργασίας, εφ' όσον η επιχείρηση είναι βιώσιμη, το τραπεζικό σύστημα οφείλει να συνεισφέρει 50%, δηλαδή να κόψει τα μισά δάνεια και το ελληνικό δημόσιο το ίδιο ποσό επίσης.». Και αυτό, διότι είχαμε υπολογίσει ότι ήταν πολύ πιο ακριβό το να έκλειναν αυτές οι επιχειρήσεις και να προσπαθούσαμε να ξαναδημιουργήσουμε τις θέσεις εργασίας. Αυτή ήταν η βασική σκέψη εκείνου του νόμου. Ο νόμος αυτός ψηφίστηκε, αλλά δεν εφαρμόστηκε, παρά σε ελάχιστες περιπτώσεις. Σε αυτό ο κ. Σταθάκης έχει δίκιο. Γιατί, όμως, δεν εφαρμόστηκε; Έφταιγε ο νόμος; Εγώ δεν θέλω να μιλήσω γι' αυτόν το νόμο. Είναι σε ένα βαθμό «παιδί μου», κατά συνέπεια τον βλέπω με ένα διαφορετικό τρόπο. Όμως, κρίνετέ τον εσείς. Λάβετε υπ' όψιν σας, όμως, ότι ενώ ο κ. Σκρέκας, που με διαδέχθηκε, φρόντισε αμέσως να βγάλει τις υπουργικές αποφάσεις και είχε ετοιμάσει ακόμα και τα σχετικά έντυπα που έπρεπε οι επιχειρήσεις οι οποίες θα ενετάσσοντο στον νόμο να συμπληρώσουν - αυτό είναι το ΦΕΚ το οποίο φέρει την υπογραφή του κ. Σκρέκα, τα templates, δηλαδή το τι έπρεπε να συμπληρώσουν οι επιχειρήσεις, τα είχαμε έτοιμα - από εκεί και πέρα, με το που κερδίσατε τις εκλογές και ενώ έμενε μόνο ένα πράγμα, το να δημιουργήσετε μια εποπτική επιτροπή, το οποίο προέβλεπε το άρθρο 79 του νόμου, δεν το κάνατε. Θα μου πείτε, αυτό εμπόδισε να εφαρμοστεί ο νόμος; Δεν ήταν μόνο αυτό. Έχω - και μπορώ να σας τις καταθέσω - εκατόν τριάντα τέσσερις ανακοινώσεις, που βρήκα, διαφόρων κυβερνητικών στελεχών, Βουλευτών, γραφείων Τύπου κ.λπ. - κυβερνητικών ή φιλοκυβερνητικών - που έλεγαν ότι ο νόμος αυτός πριν εφαρμοστεί θα τύχει αλλαγής και μάλιστα αλλαγής προς το ευνοϊκότερο. Άρα, κάποια επιχείρηση, στην οποία εσείς λέγατε ότι θα αλλάξει επί τα βελτίω ο νόμος, γιατί να πάει να υποβάλει αυτές τις αιτήσεις; Εσείς την αποτρέψατε να πάει, λέγοντάς της, «θα το φτιάξουμε καλύτερα, ευνοϊκότερα». Προσέξτε, ευνοϊκότερα από τι; Από το 50% συν 50%. Τι συνέβη, λοιπόν; Έρχεται τον Ιούνιο ο κ. Σταθάκης και τι κάνει; Με απόφασή του δημιουργεί μία επιτροπή - την έχω εδώ - η οποία υποτίθεται ότι θα εισηγηθεί μία «ολιστική» αντιμετώπιση των κόκκινων δανείων, μία ευρύτερη λοιπόν αντιμετώπιση. Τότε - σας μιλώ ειλικρινά - αυτό εγώ το είδα πολύ θετικά, γιατί πίστευα - και πιστεύω ακόμη - ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε και τα στεγαστικά. Πώς να αντιμετωπίσουμε τα στεγαστικά; Όπως είχα ήδη και τότε εισηγηθεί, με τη μέθοδο «balloon». Δηλαδή, να εξυπηρετείται το τμήμα του δανείου που ανταποκρίνεται στην υπάρχουσα αξία του ακινήτου και το υπόλοιπο να πάει με «balloon» στο μέλλον, για να δούμε πότε θα αποκατασταθεί η αξία του ακινήτου στην αγορά ή αλλιώς η τράπεζα να υποστεί τη ζημιά της και να χάσει τη διαφορά, διότι και η τράπεζα εξετίμησε το ακίνητο, όταν έδωσε το δάνειο. Αντ' αυτού, λοιπόν, τι κάνετε σήμερα; Φέρνετε παραχώρηση των δανείων στα distress funds. Με συγχωρείτε, πώς το κάνετε αυτό το πράγμα; Σας το είπε και ο Κωστής Χατζηδάκης προηγουμένως. Η συνείδησή σας πώς το επιτρέπει; Εγώ δεν πρόκειται ούτε να σας πάω σε ανακολουθίες ούτε να σας μιλήσω έντονα ούτε να σας υβρίσω ούτε να σας ψέξω. Είστε Βουλευτές και έχετε τη νομιμοποίηση. Πώς το κάνετε αυτό, χωρίς να δοκιμάσετε οτιδήποτε άλλο πριν φθάσετε σε αυτό το σημείο; Ξέρουμε όλοι ποιος τη θέλει αυτή τη ρύθμιση. Το ξέρουμε όλοι. Κι εμένα με πίεζαν να κάνω αυτήν τη ρύθμιση. Δεν μου ήταν εύκολο να περάσω μια τέτοια διάταξη; Δεν μου ήταν εύκολο; Μου ήταν πιο εύκολο να τσακώνομαι με τον κ. Χαρδούβελη; Είναι ωφέλιμο αυτό, κυρίες και κύριοι, για την εθνική οικονομία; Σας ερωτώ: Είναι ωφέλιμο; Έχετε την εντύπωση ότι τα distress funds που θα έρθουν, θα έχουν, έστω και στο βάθος του μυαλού τους, ως ενδιαφέρον τη διατήρηση των θέσεων εργασίας; Τους νοιάζει; Καλώς δεν τους νοιάζει. Είναι για κάτι άλλο φτιαγμένο. Κι επειδή δεν θέλω να είμαι μονόχνοτος, βεβαίως θα δώσουν μια ρευστότητα στο τραπεζικό σύστημα. Όμως, ξέρετε τι θα πάρουν από το πεινασμένο και διψασμένο τραπεζικό μας σύστημα; Δεν θα πάρουν μόνο αυτό που εσείς νομίζετε, τα σαπάκια. Θα πάρουν πακέτο δανείων. Και κατά συνέπεια, η ελληνική οικονομία θα αντιμετωπίσει δευτερογενώς κύμα ανεργίας από τη ρύθμιση που σήμερα ψηφίζεται. Λυπάμαι ειλικρινά, αλλά δεν είναι υπεύθυνη η στάση σας αυτή. Δεν είναι καθόλου υπεύθυνη. Και ειλικρινά σας λέω - όπως κάθε φορά που έρχομαι και μου κάνετε την τιμή να με ακούτε - ότι είμαι έτοιμος να σας πω, να σας εισηγηθώ, να σας γράψω, ρύθμιση η οποία ανταποκρίνεται και στο συμφέρον της χώρας και στο συμφέρον του τραπεζικού συστήματος - υπό την ευρεία έννοια, όχι του καθενός τραπεζίτη ξεχωριστά - αλλά και της εθνικής οικονομίας. Αυτή εδώ η ρύθμιση είναι λανθασμένη έτσι όπως γίνεται. Αυτή είναι η έσχατη κατάληξη, αφού έχουμε δοκιμάσει οτιδήποτε άλλο πριν, έχουμε ρυθμίσει ό,τι μπορούσε να ρυθμιστεί, έχουμε διασώσει ό,τι μπορούσε να διασωθεί, έχουμε προστατεύσει όσες θέσεις εργασίας μπορούσαν να διασωθούν. Και μόνο ως ultimum refugium, ως έσχατο καταφύγιο, γι' αυτά που δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο, τότε πάμε στα distress funds αν θέλετε και τα δίνουμε εκεί. Αυτό που κάνετε ως πρώτο βήμα εδώ είναι τραγική παρεξήγηση του ρόλου σας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θέλω να γίνω μάντης κακών. Όμως, ειλικρινά σας λέω ότι με νομοθετήματα σαν αυτό, δεν πάνε καλά τα πράγματα. Ούτως ή άλλως είμαστε σε ύφεση, ούτως ή άλλως αυξάνεται η ανεργία. Φοβούμαι ότι με αυτά τα οποία ψηφίζετε, δήθεν υπό το κράτος της ανάγκης - αλλά το κράτος της ανάγκης δεν γίνεται ευκολότερο, αν ψηφίζουμε λανθασμένες ρυθμίσεις - οδηγείτε τη χώρα σε ένα βαθύτερο αδιέξοδο. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ, κύριε Δένδια. Τον λόγο έχει ο κ. Λοβέρδος.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θέλω να απευθυνθώ, ξεκινώντας την ομιλία μου, στον Αναπληρωτή Υπουργό Εσωτερικών και να του πω ότι έχουμε καταθέσει ορισμένες τροπολογίες, για τις οποίες δεν τοποθετήθηκε. Έχουμε καταθέσει τροπολογίες που σχετίζονται με τη διατήρηση των επιδομάτων της παραμεθορίου και ορισμένες ειδικές τροπολογίες που αφορούν τον ανεξήγητο αποκλεισμό από το επίδομα αυτών των προϊσταμένων του ΠΕΔΥ και των σχολικών συμβούλων. Αυτές τις παρεμβάσεις τις έχουμε κάνει μετά λόγου γνώσεως και σεβόμενοι τα κριτήρια που ο νόμος βάζει και επειδή η αυταρχική διαδικασία στην οποία μας έχετε οδηγήσει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, όχι για θέματα που σχετίζονται με τα μνημόνια και τις υποχρεώσεις της χώρας, αλλά και για θέματα που σχετίζονται με την κανονικότητα, όπως είναι αυτό, δεν μας αφήνει να μιλήσουμε. Αν είχαμε, κύριε Πρόεδρε, κανονική διαδικασία, θα κάναμε αγορεύσεις επί των τροπολογιών. Οι νέοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ δεν τα ξέρουν αυτά, γιατί δεν έχουν ποτέ συζητήσει κανονική διαδικασία τροπολογιών ή αν το έχουν κάνει, το έχουν κάνει μία - δύο φορές. Αυτή όμως, είναι μια προβλεπόμενη από τον Κανονισμό της Βουλής διαδικασία, όπου με άνεση συζητάμε τις παρεμβάσεις και των Υπουργών και των Βουλευτών. Άρα, επειδή δεν έχω το περιθώριο, στα λίγα λεπτά που έχω, να αγορεύσω επί της ουσίας αυτών των τροπολογιών, σας καλώ να τις κοιτάξετε, αν δεν τις έχετε δει από εχθές, και να μας πείτε, παίρνοντας πάλι τον λόγο, τι σκοπεύετε να κάνετε, αν θα τις υιοθετήσετε ή αν τις απορρίπτετε.
Στην ομιλία του τις ανακοίνωσε ο κύριος Υπουργός.
Τις δικές μας;
Δεν είναι δικές σας. Τις έκανε ως προτάσεις δικές του.
Τις δικές μας, ως τι; Πάρτε τον λόγο να μας πείτε, ως τι; Τώρα σε ό,τι αφορά το ίδιο το σχέδιο νόμου αυτό και την ουσία του, κυρίες και κύριοι Βουλευτές της Πλειοψηφίας: 40% πλειστηριασμών στην πρώτη κατοικία, κατά τις αριθμητικές προσεγγίσεις του ίδιου του Υπουργού, κόκκινα επιχειρηματικά δάνεια - τα μεγάλα - στα λεγόμενα από το ΣΥΡΙΖΑ στο παρελθόν κοράκια. Ό,τι αρνηθήκαμε να κάνουμε, αντιστεκόμενοι, το κάνετε γελώντας και πανηγυρίζοντας. Και το ερώτημα που ο οποιοσδήποτε μπορεί να θέσει είναι αν είστε βαλτοί τελικά. Ό,τι αποτέλεσε προϊόν μάχης, ώστε να αποκλειστεί και καταλήγαμε σε άλλες ρυθμίσεις, χρονικά περιορισμένες τη μια φορά, την άλλη φορά ουσιαστικά γενναιόδωρες για το ένα ή για το άλλο θέμα - πλειστηριασμούς και κόκκινα επιχειρηματικά δάνεια - τώρα με πανηγύρια και με εισηγήσεις πάρα πολύ ενθουσιώδεις για τα καλά τα οποία κάνετε τα περνάτε και μάλιστα και γρήγορα και διαμαρτύρεστε, όταν διαμαρτυρόμαστε για τις διαδικασίες αυτές. Και ενοχλείται ο κ. Σταθάκης, ο Υπουργός, που του θυμίζουμε το παρελθόν του. Του θυμίζουμε λόγου χάρη για τα κόκκινα επιχειρηματικά δάνεια τι έλεγε στα τέλη του έτους 2013 και ως μέλος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ και αυτοτελώς ο ίδιος ως τομεάρχης - τι ήταν τότε; - στα θέματα αυτά παίρνοντας τον λόγο εδώ τον Δεκέμβριο του 2013. Δεν μπορεί όμως ούτε ο κ. Σταθάκης ούτε κανείς από την Πλειοψηφία να απαλλαγεί από τον εαυτό του. Και αν ήθελε να τον ξεχάσει, δεν θα τον αφήσουμε εμείς, διότι τα πειράματα Βαρουφάκη και τα πειράματα Τσίπρα τα πληρώσανε πανάκριβα οι Έλληνες πολίτες. Οι τρεις εκλογές, για τις οποίες θριαμβολογείτε, μέσα στο 2015 κόστισαν πανάκριβα στους Έλληνες πολίτες, όχι για τη διεξαγωγή τους, αλλά για τις συνέπειες που ενσωματώθηκαν στο άχρηστο τρίτο μνημόνιο. Δεν υπάρχει περίπτωση, κυρίες και κύριοι Βουλευτές της Πλειοψηφίας, να αφήσουμε τους Υπουργούς να φύγουν από τις έγνοιες της μεταλλαγής τους. Μετατυπία των δημαγωγών του παρελθόντος της Ελλάδας είναι η πλειοψηφία, το έχω πει πάρα πολλές φορές. Και το διαχειριστικό αποτέλεσμα είναι σε πάρα πολλούς κρίσιμους τομείς να τα έχετε κάνει μαντάρα. Η παιδεία, η εκπαίδευση πρωτεύει στον αγώνα προς το χειρότερο και σίγουρα το νήμα κόβει η μετανάστευση. Θα μου επιτραπεί για δευτερόλεπτα να κάνω αναφορά στις ρυθμίσεις του κ. Μουζάλα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ήμασταν εδώ και ίσως κάποιοι που είναι δίκαιοι στην κρίση τους θυμούνται πώς είχα απευθυνθεί εγώ στον κ. Μουζάλα με σεβασμό, με σεβασμό και στο ότι δεν είναι πολιτικός. Και του είχα πει: «Έχετε σχέδιο όταν έρθουν αυτοί από την Ειδομένη;». Και είπε εδώ ενώπιόν σας πως έχει σχέδιο. Και χθες, ζητώντας συγγνώμη από τους Δημάρχους Φαλήρου, Αλίμου, Γλυφάδας και Ελληνικού - Αργυρούπολης τους είπε ότι «στο Ελληνικό θέλω να τους φέρω». Ωραία σχέδια έχετε και ωραία προοπτική για τις επενδύσεις, κάνοντας πολιτική καταστροφής, ροκανίζοντας το Ελληνικό ως χώρο της μεγαλύτερης σύγχρονης επένδυσης, για την οποία άλλα λέει το ΤΑΙΠΕΔ, απ' ό,τι ακούμε, άλλα πρέπει να θυμάται η Κυβέρνηση και πάντως άλλα κάνει. Εμείς, να γίνει αποθήκη ψυχών το Ελληνικό δεν θα το επιτρέψουμε. Είμαστε κοντά στους κατοίκους της περιοχής και στον αγώνα του Δημάρχου του Ελληνικού, αλλά και των δημάρχων της περιοχής. Πάμε τώρα στο θέμα…
Κύριε Λοβέρδο, θα σας διακόψω για δεκαπέντε δευτερόλεπτα, για να κάνω μια ανακοίνωση για σχολείο. Εξάλλου, είναι και από τη Β΄ Αθήνας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «1974: Η αποκατάσταση της Δημοκρατίας», που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, τριάντα έξι μαθητές και μαθήτριες και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 7ο Γυμνάσιο Αιγάλεω. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ο χρόνος σας θα κρατηθεί, κύριε Λοβέρδο. Συνεχίστε.
Κατά τη φρασεολογία σας, τα μεγάλα δάνεια, πράγματι τα μεγάλα - οι παρεμβάσεις Σταθάκη εδώ πρέπει να ακουστούν, για τα μεγάλα γίνεται λόγος εδώ - πάνε στα «κοράκια», όπως τα λέγατε. Δεν ξέρω ποιος συνάδελφος και είπε πολύ σωστά - νομίζω ο κ. Κωνσταντινόπουλος - ότι αυτή ήταν η φρασεολογία της Χρυσής Αυγής και η δική σας. Τώρα εσείς αλλάξατε. Τώρα τι έγινε αυτό; Έγινε διαχειριστική επάρκεια; Τα μεγάλα, εν πάση περιπτώσει, στα λεγόμενα «κοράκια», στα distress funds. Για τα υπόλοιπα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, από τις 15 Φεβρουαρίου και μετά. Έως τότε; Εδώ υπάρχει ερωτηματικό. Τα μεγάλα δάνεια αφορούν το 45%, εάν δεν υπερβάλλω, των συνολικών κόκκινων επιχειρηματικών δανείων. Επαναλαμβάνω, είναι ένα μέρος του προβλήματος. Για τα υπόλοιπα, που υπάρχει και μεγαλύτερο κοινωνικό ενδιαφέρον, δεν πρέπει να υπάρχει μια κάποια εγγύηση διασφάλισης, έστω και με τη μορφή της δήλωσης από την πλευρά του αρμόδιου Υπουργού; Ο κ. Βενιζέλος, όταν συζητούσαμε τους πλειστηριασμούς, κατέθεσε μια τροπολογία, η οποία έχει κατατεθεί και σήμερα και η οποία έλεγε να διευκρινίσει η Κυβέρνηση ότι η μεταβολή στο πρόσωπο του δανειστή, η οποιαδήποτε μεταβολή, είτε ως κυρίου του δανείου είτε ως διαχειριστή του δανείου, δεν διαφοροποιεί επί τα χείρω όσους έχουν επαχθεί στις ευεργετικές ρυθμίσεις του ν.3869/2010. Εν όψει αυτής της ρύθμισης, μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου δεν πρέπει να προβούμε σε μια τέτοια σαφή ρύθμιση εδώ; Ή, αν δεν θέλετε να κάνετε τη ρύθμιση, δεν πρέπει να κάνετε μια σαφή διαβεβαίωση από την πλευρά των αρμόδιων Υπουργών; Πρέπει. Ασφαλέστερη οδός για μέρος του προβλήματος είναι η παρέμβαση αυτή, η τροπολογία, που και σήμερα είναι εδώ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, και δεν θα αποφύγουμε αυτή τη φορά να την ψηφίσουμε, όπως με τρόπο αντίθετο προς τον Κανονισμό της Βουλής έγινε πριν από λίγες ημέρες. Ας δούμε και άλλες τεχνικές πλευρές. Λείπει ο κ. Σταθάκης. Ελπίζω να δώσει κάποιες απαντήσεις. Εφόσον, όπως ωραία είπε ο κ. Θεοχάρης, μπορεί η διαχείριση ή η κυριότητα δανείου να γίνει πρόσωπο με πρόσωπο, man to man να είναι η σχέση, ποιος αποκλείει, τι αποκλείει σε έναν που τον ενδιαφέρει ένα συγκεκριμένο μεγάλο καθυστερούμενο ουσιωδώς δάνειο, με 100.000 μετοχικό κεφάλαιο και μόνον 100.000 και πληρώνοντας τις κεφαλαιακές προϋποθέσεις της συγκεκριμένης επένδυσης που θέλει να κάνει ή επιθετικής κίνησης που θέλει να κάνει ή αμυντικής κίνησης που θέλει να κάνει, να εμφανισθεί ως ένα fund που θέλει να κάνει τη συγκεκριμένη επένδυση; Τι θα το απαγορεύσει αυτό; Το εικοσαήμερο μόνο προθεσμίας για την Τράπεζα της Ελλάδος να κάνει τους ελέγχους; Οι ονομαστικές μετοχές; Είδαμε πώς προστάτευσαν τη διαφάνεια στο μιντιακό τοπίο.
Δεν είναι μέχρι φυσικού προσώπου.
Αυτές είναι απάτες, απατηλές μάλλον σκέψεις του παρελθόντος, χρεοκοπημένες και τίποτα περισσότερο. Ασφάλεια ουσιώδης επί του συγκεκριμένου δεν υπάρχει. Και όταν μίλησα για αμυντική κίνηση, όσοι από εμάς εδώ είναι πιο ευαίσθητοι, σκεφθείτε την περίπτωση που αυτή την κίνηση την κάνει ο ίδιος ο οφειλέτης. Πώς μπορεί να αποτραπεί με τα μέσα που έχουμε υπ' όψιν μας αυτή η κίνηση; Εν πάση περιπτώσει, αν είναι να φθάναμε εκεί, γιατί μας εμποδίζει να ρυθμίζαμε τη δυνατότητα του ίδιου του πιστωτικού ιδρύματος στο ένα προς ένα fund με δάνειο που έχουμε σήμερα, να κάνει το ίδιο το πιστωτικό ίδρυμα την πρόταση στο συγκεκριμένο οφειλέτη του, μια και μιλάμε για τα δάνεια που αφορούν κεφάλαιο ποσού άνω των 250 εκατομμυρίων και εταιρείες που απασχολούν πάρα πολλούς εργαζομένους, όπως ο νόμος ρυθμίζει; Επαναλαμβάνω αυτό που είπα και πριν, επικαλούμενος την αναφορά στην τροπολογία Βενιζέλου: Γιατί στο 3 παράγραφος 9, κύριε Σταθάκη, δεν κάνετε αυτές τις συγκεκριμένες διευκρινήσεις, για να άρετε τις όποιες ανησυχίες επικρατούν το Σώμα; Τέλος, δεν είναι κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εξόχως γενική η τοποθέτηση ότι η συνεργασία - συναλλαγή οφειλέτη με το νομικό πρόσωπο που θα αναλάβει τη διαχείριση ή την κυριότητα του χρέους και, αλήθεια, μπορεί ο ίδιος να κάνει και τα δύο; Και τη διαχείριση και την κυριότητα; Πού φαίνεται αυτό, ότι το μπορεί, από τον νόμο ή πού αποκλείεται; Εν πάση περιπτώσει, αναφέρει ο νόμος ότι δεν μπορεί αυτή η σχέση να επιδεινώνει δικονομικά και οικονομικά τη θέση του δανειζομένου, του οφειλέτη. Εξόχως γενική διατύπωση. Πώς συγκεκριμενοποιείται η προστασία αυτή; Κλείνοντας, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θέλω να κάνω μια κατά τη γνώμη μου πολύ σοβαρή αναφορά, την έκανα και χθες στην επιτροπή, όχι ως προς τα δικά μου λεγόμενα, αλλά ως προς τη σημασία της, στο λεγόμενο claw back στον χώρο της φαρμακευτικής δαπάνης. Ίσως θυμούνται οι πιο επιμελείς και παρατηρητικοί ότι τα 570 εκατομμύρια όριο στα νοσοκομεία τα ψηφίσαμε πριν από δεκαπέντε, είκοσι μέρες. Και είχα πει ότι δεν υπάρχει πιο ακραία «νεοφιλελέ», όπως τη λένε στο διαδίκτυο, παρέμβαση από αυτή. Clawback στη φαρμακευτική δαπάνη των ασφαλιστικών ταμείων έβαλα εγώ και ήταν το πιο σκληρό μέτρο που έχω βάλει και με ουρές αδικίας. Με ουρές αδικίας! Τα είχα πει αυτά στην Εθνική Αντιπροσωπεία τον Μάρτιο του 2012. Δεν διανοήθηκα να το σκεφτώ για τα νοσοκομεία. Γιατί τα νοσοκομεία πρέπει να έχουν μια ευχέρεια στη φαρμακευτική δαπάνη. Για να εξαλειφθεί η απάτη, κάναμε τεράστιες προσπάθειες όλες οι κυβερνήσεις, αλλά όχι clawback. Όχι να βάλεις ένα όριο και να πεις από εκεί και πάνω δεν με νοιάζει. Γιατί τα νοσοκομεία πολλές φορές καλύπτουν ανασφάλιστους. Τα νοσοκομεία πολλές φορές καλύπτουν και ανθρώπους, οι οποίοι δεν έχουν εκπληρώσει τις ασφαλιστικές τους υποχρεώσεις.
Οι δανειστές το έβαλαν.
Ακούστε. Το είχα καταγγείλει αυτό ως ακραίο νεοφιλελευθερισμό και ανάλγητη παρέμβαση.
Οι δανειστές το έβαλαν.
Αν δεν το αλλάξετε αυτό, θα έχει ονομαστική. Έρχεστε τώρα και βάζετε εδώ - ο κ. Ξανθός λείπει, γι' αυτό ήθελα να τον έχω ακούσει, το ανέφερα χθες στην επιτροπή - clawback και στον ΕΟΠΥΥ τα 60 εκατομμύρια, στα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ. Και ξέρετε οι ασχολούμενοι με την υγεία ότι τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ τα χρησιμοποιούν όσοι, ασφαλισμένοι ή μη, πάσχουν από χρόνιες παθήσεις πολύ σοβαρές, για να παίρνουν φθηνότερα τα φάρμακά τους. Είναι δυνατόν σ' αυτά τα 60 εκατομμύρια να έχετε όριο την ανθρώπινη αρρώστια; Και αν πάει παραπάνω; Ακούω μάλιστα και κλείνω με αυτό…
Κλείστε, όμως.
Ότι μια κυρία - κάτι σε «….άκη» - , στέλεχος του Υπουργείου Υγείας, μιλώντας με την τρόικα, είπε ότι ο ΕΟΠΥΥ έχει διπλά βιβλία. Ποιος είπε ότι ο ΕΟΠΥΥ έχει διπλά βιβλία; Και αυτό το μέτρο δεν υπήρχε και ήρθε να προστεθεί εδώ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα του κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ερώτηση προς τον κ. Ξανθό: Εξαιρούνται αυτά τα 60 από τα 570; Πάμε για 510 στα νοσοκομεία; Και αυτά τα 60 γιατί χρειάζονται; Ποιος τα έφερε εδώ;
Κύριε Λοβέρδο, παρακαλώ, κλείστε.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Αν δεν αλλάξει αυτή η διάταξη, η αντιπαράθεση μαζί μας θα είναι πάρα πολύ ισχυρή. Να τη σκεφτείτε δυο φορές και εν πάση περιπτώσει, εξηγήστε ποιο είναι το σκεπτικό σας και διευκρινίστε, 570 συν 60 ή 510; Ευχαριστώ πολύ.
Λοιπόν, συνεχίζουμε ως εξής: πρώτα δύο συνάδελφοι, ο κ. Κασιδιάρης και ο κ. Κουτσούκος, εφόσον θέλει κάποιος από τους παρευρισκόμενους κοινοβουλευτικούς να πάρει τον λόγο, θα ακολουθήσει και θα πάμε έτσι. Από ό,τι βλέπω, βέβαια, είναι δύο Υπουργοί, κανείς από το οικονομικό επιτελείο, γιατί δεν ξέρω τι προγραμματισμό θα μας δώσουν. Ο κ. Κασιδιάρης έχει τον λόγο.
Θα ξεκινήσω από τα «κοράκια». Διότι τα distress funds είναι «κοράκια», δεν μπορούν να χαρακτηριστούν κάπως αλλιώς. Οποιοσδήποτε άλλος όρος θα είναι αδόκιμος.Δεν μπορούμε να τους πούμε οικονομικούς παράγοντες. Δεν μπορούμε να τους πούμε επενδυτές, αυτούς που έρχονται σαν τα κοράκια πάνω από το πτώμα μιας χώρας, η οποία έχει καταρρεύσει, η οποία έχει πεθάνει, και βυσσοδομούν πάνω στη χώρα αυτή. Πρόκειται λοιπόν, για «κοράκια». Και πολύ σωστά ο προλαλήσας εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ είπε ότι κάποτε χρησιμοποιούσε αυτήν τη φρασεολογία και ο ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο που ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει πάρα πολλές κυβιστήσεις τους τελευταίους μήνες. Όμως, η Χρυσή Αυγή επιμένει και σε αυτήν τη φρασεολογία και κάνει πάντα πράξη την πολιτική ορολογία που χρησιμοποιεί. Και η Χρυσή Αυγή είναι το μοναδικό κίνημα, το μοναδικό πολιτικό κόμμα που μπορεί να εφαρμόσει την πολιτική αυτή που ευαγγελιζόμαστε, για να υπάρχει μέλλον σε αυτήν τη χώρα. Πρόκειται, λοιπόν, για «κοράκια» των διεθνών αγορών, τα οποία με την προτροπή της Κυβέρνησης θα αρπάξουν τα κόκκινα δάνεια των Ελλήνων πολιτών. Από τις 16 Φεβρουαρίου θα πάρουν τα σπίτια των Ελλήνων πολιτών. Ας μην παραμυθιάζετε πλέον τον κόσμο ότι θα προστατευτεί το οτιδήποτε. Τίποτα δεν πρόκειται να προστατευτεί. Και βέβαια, δεν θα χτυπηθούν οι πλούσιοι. Οι πλούσιοι έχουν μεριμνήσει και έχουν βγάλει τα λεφτά τους στο εξωτερικό. Ακόμη και αν γίνει κούρεμα καταθέσεων κάποια στιγμή σε αυτή τη χώρα - γεγονός που δεν αποκλείεται, αν κρίνουμε με βάση την αθλιότητα της οικονομικής σας πολιτικής - , οι πλούσιοι, οι βολεμένοι, το κομμάτι του συστήματος που προωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν πρόκειται να ενοχληθεί ποτέ. Πάντα οι φτωχοί είναι αυτοί που θα την πληρώνουν. Έτσι και τώρα, οι φτωχοί πλήττονται από το εν λόγω νομοσχέδιο, μέσω του οποίου τα «κοράκια» των διεθνών αγορών θα αρπάξουν τα «κόκκινα» δάνεια και εν συνεχεία τις πρώτες κατοικίες των Ελλήνων. Έχουμε πει επανειλημμένως ότι το σχέδιο του μνημονίου είναι συγκεκριμένο. Έχει πολύ συγκεκριμένη στόχευση. Είναι η φτωχοποίηση των πολιτών. Παράλληλα, είναι η φτωχοποίηση της χώρας και η αδυναμία εξυπηρέτησης του χρέους. Έτσι λειτουργεί κάθε «καλός» τοκογλύφος εδώ και πάρα πολλούς αιώνες, από όταν ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ έγραφε τον «Έμπορο της Βενετίας», που μιλούσε για τον τρόπο που οι τοκογλύφοι είναι έτοιμοι να κατασπαράξουν τις σάρκες ανθρώπων, λαών, εθνών. Για ένα κομμάτι ψωμί, λοιπόν, ξένα κερδοσκοπικά κεφάλαια θα πάρουν όλη την περιουσία των Ελλήνων πολιτών, όλη την περιουσία των ιδιωτών, οι οποίοι έχουν φτωχοποιηθεί βιαίως με την πενταετή καταστροφική μνημονιακή πολιτική. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο ισοπεδώθηκε το τραπεζικό σύστημα της Ελλάδος. Είχαμε μια ληστεία. Μιλάμε για ξεκάθαρη ληστεία. Μπορεί να μην μπήκαν με όπλα μέσα στην τράπεζα. Όμως, όταν έχουν δαπανηθεί 40 δισεκατομμύρια ευρώ για την κρατικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και εν μια νυκτί, στην κυριολεξία, ιδιωτικοποιούνται οι τράπεζες για 700 εκατομμύρια ευρώ και κάτι και ταυτόχρονα χάνονται με τα ίδια μέτρα περίπου 350 δισεκατομμύρια ευρώ από τα περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων, τότε μιλάμε για συγκεκριμένη ληστεία. Οι τράπεζες, λοιπόν, ξεπουλήθηκαν. Οι ιδιώτες φτωχοποιήθηκαν. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και σε επίπεδο κράτους. Η δημόσια περιουσία ξεπουλιέται. Όταν μιλάμε για τη δημόσια περιουσία αναφερόμαστε στα αεροδρόμια, για παράδειγμα, τα οποία είναι επιχειρήσεις, που παρ' ότι βρίσκονται σε άθλια κατάσταση από την άποψη των υποδομών, παρ' ότι διαθέτουν υποδομές της δεκαετίας του '50, παρ' όλα αυτά συνεχίζουν και σήμερα ή μάλλον συνέχιζαν και παρήγαγαν κέρδος υπέρ του ελληνικού δημοσίου. Έβγαζε ζεστό χρήμα το δημόσιο από τα αεροδρόμια, τα οποία και τα εκποιήσατε, τα οποία και τα ξεπουλήσατε. Και όπως κάποτε μιλάγατε για «κοράκια», έτσι θα θυμίσω ότι κάποτε μιλάγατε για το ξεπούλημα των αεροδρομίων που ήταν για εσάς κόκκινη γραμμή. Τώρα τι έγιναν αυτές οι κόκκινες γραμμές στην πορεία, δεν θέλω να ρίξω το επίπεδο του πολιτικού μου λόγου και να το σχολιάσω. Σε επίπεδο κράτους, λοιπόν, η δημόσια περιουσία εκποιείται. Όσες κερδοφόρες επιχειρήσεις υπήρχαν από τα αεροδρόμια μέχρι τον ΟΠΑΠ ξεπουλήθηκαν για το τίποτα σε ξένους και απώτερος στόχος αυτής της πολιτικής, όταν θα υπάρχει πλέον οριστική αδυναμία εξυπηρέτησης του ψεύτικου δημοσίου χρέους, τη διαγραφή του οποίου επίσης απεμπολήσατε, τότε η Ελλάδα θα δώσει το μεγαλύτερο τμήμα της περιουσίας της, το σημαντικότερο τμήμα του εθνικού της πλούτου, δηλαδή τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων, το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο που περικλείεται στην ελληνική αποκλειστική οικονομική ζώνη. Αυτός είναι ο στόχος όλων των προαπαιτουμένων, όλων των μνημονιακών μέτρων σαν και αυτά που ψηφίζονται σήμερα. Και γέλασα πραγματικά, βλέποντας τον άνθρωπο αυτό ο οποίος παριστάνει τον Πρωθυπουργό να κάθεται δίπλα στον Πρόεδρο της Αιγύπτου και να μιλάει για τα κοιτάσματα της αιγυπτιακής ΑΟΖ, την ίδια ώρα που η Ελλάδα δεν τολμά να ανακηρύξει αποκλειστική οικονομική ζώνη, όπως έκανε ακόμη και η Κύπρος, την ίδια ώρα που η Ελλάδα δεν τολμά να κάνει λόγο για αυτή την τεράστια περιουσία που διαθέτει. Η Deutsche Bank μιλάει για εκατοντάδες δισεκατομμύρια φυσικού αερίου νοτίως της Κρήτης. Όλα αυτά, βεβαίως, που τα έχουν κοστολογήσει οι Γερμανοί, θα μας τα πάρουν για το τίποτα, όταν η Ελλάδα θα έχει φτωχοποιηθεί, θα έχει καταρρεύσει οριστικά η οικονομία μας. Κάποιος λόγος πήγε να γίνει και για επενδύσεις. Είδαμε πολύ καλά πώς χειρίζεστε αυτό το ζήτημα. Σε χώρους στους οποίους θα μπορούσαν να έχουν γίνει επενδύσεις, θα μπορούσαν να έχουν υπάρξει νέες θέσεις εργασίας, θα μπορούσε να έχει έρθει ζεστό χρήμα απ' το εξωτερικό υπέρ των Ελλήνων πολιτών, σε χώρους όπως είναι το Ελληνικό, όπως είναι τα Ολυμπιακά Ακίνητα, εσείς προτιμήσατε να στοιβάζετε Μαροκινούς, Πακιστανούς, Αλγερινούς, Αφγανούς, να μαχαιρώνονται και να παίζουν ξύλο αναμεταξύ τους. Αυτή είναι η εικόνα της Ελλάδος, δυστυχώς. Αυτή είναι η άθλια εικόνα της χώρας μας σήμερα. Και γέλασα ακούγοντας προηγουμένως τον εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ. Γιατί εμείς αποδίδουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και είμαστε δίκαιοι. Σε σχέση με αυτά που έχει κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ αυτούς τους λίγους μήνες, είναι πολύ χειρότερα αυτά που έκαναν οι Κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ, βεβαίως, λόγω των αντιρατσιστικών συμπλεγμάτων που έχει, προχωράει με ταχύτερους ρυθμούς αυτό το αίσχος της μετατροπής του Έλληνα σε μειοψηφία μέσα στην πατρίδα του. Γέλασα όταν άκουσα τον εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ να λέει ότι συμπαρίσταται στους δημάρχους για το Ελληνικό. Και θυμάμαι τότε που ήμασταν στην Πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα, εκεί που αγωνίζονταν οι Έλληνες για μια ελεύθερη πατρίδα, για μια πατρίδα χωρίς λαθρομετανάστες, τι ξύλο είχαμε παίξει με τα ΜΑΤ, που μας έστελνε τότε το παλαιό ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία. Αυτό και κλείνει η παρένθεση. Επίσης, με το παρόν νομοσχέδιο δημιουργείτε ένα υδροκέφαλο δημόσιο, βεβαίως. Το δημόσιο δεν το αγγίζετε, δεν το πειράζετε. Είναι η κομματική σας πελατεία. Εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας χάθηκαν στον ιδιωτικό τομέα, άπειρες επιχειρήσεις έκλεισαν, εσείς όμως ασχολείστε με το πώς θα πάει μπροστά το δημόσιο, γιατί εκεί είναι οι ψήφοι. Γιατί με ένα 15% -20% του εκλογικού σώματος μπορείτε να είστε Κυβέρνηση, με αυτό το άθλιο σύστημα που το ονομάζετε δημοκρατία. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν είναι δημοκρατία. Είναι μια διεφθαρμένη κλεπτοκρατία. Θα κλείσω αναφερόμενος σημειολογικά στο τι σημαίνει «πρώτη φορά αριστερή Κυβέρνηση». Όλοι είδαμε στην τηλεόραση πώς πάνω από δέκα αστυνομικοί πάτησαν κάτω στην κυριολεξία έναν Έλληνα πολίτη. Σημειολογικά φορούσε και τζάκετ παραλλαγής αυτός ο καστανάς, αυτός ο φτωχός Έλληνας, που έκανε το έγκλημα να προσπαθεί να βγάλει ένα κομμάτι ψωμί. Μπήκαν δέκα αστυνομικοί και τον πάτησαν κάτω στην κυριολεξία. Την ίδια ώρα Υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ κάνουν χλιδάτη ζωή και χορεύουν ζεϊμπέκικα. Ο καστανάς δεν έκοβε απόδειξη για τα κάστανα. Για τα λουλούδια που πέταγαν στη Γεροβασίλη, όμως, έκοβαν απόδειξη. Ήταν με την ταμειακή μηχανή κι όταν της πέταγαν τα πανέρια με τις γαρδένιες, της έκοβαν απόδειξη και μοίραζε τα εκατόευρα από τον ελληνικό λαό. Αλλά οι αστυνομικοί πήγαν στον καστανά και τον πάτησαν κάτω. Δεν βρέθηκε ένας να αρπάξει την Υπουργό του ΣΥΡΙΖΑ και να της πει: Τι γλεντάτε εσείς; Γλεντάτε τον θάνατο του ελληνικού λαού, τον οποίο έχετε υπογράψει; Αυτό είναι το αίσχος της Κυβέρνησής σας. Η Χρυσή Αυγή με έντονο και επιθετικό ύφος θα συνεχίσει να σας καταγγέλλει. Ευτυχώς στην Κυβέρνηση αυτή δεν υπάρχει μέλλον. Όπως κάθε ανθελληνική, μνημονιακή κυβέρνηση του παρελθόντος, έτσι κι αυτή πολύ σύντομα θα καταρρεύσει. Ευχαριστώ.
Ο κ. Κουτσούκος δεν είναι εδώ.
Να πω κάτι, κύριε Πρόεδρε;
Τι να πείτε; Κύριε Κεγκέρογλου, ξέρω τι θα θέλετε να μου πείτε. Έχετε δοθεί ως τρίτος ομιλητής στην περίπτωση που περισσέψει χρόνος και μιλήσει…
Αρρώστησε ο κ. Κουτσούκος.
Άρα, δεν θα μιλήσει καθόλου;
Δεν θα μιλήσει. Θα μιλήσω εγώ.
Ορίστε, πείτε μου.
Θα μιλήσω εγώ στη θέση του, κύριε Πρόεδρε.
Δεν θα μιλήσει στη θέση του ο κ. Κουτσούκος, δηλαδή. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Έτυχε ένα έκτακτο γεγονός.
Και ευχόμαστε να πάνε όλα καλά.
Εντάξει, το καταλαβαίνουμε. Επομένως, μπαίνετε εσείς στη θέση του κ. Κουτσούκου. Αν μείνει χρόνος, που θα είναι ένας ομιλητής από κάθε κόμμα, φροντίστε από τώρα ποιος θα είναι αυτός στη θέση τη δική σας που είχατε οριστεί από το κόμμα σας. Έχετε τον λόγο, κύριε Κεγκέρογλου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Πολλή κουβέντα έχει γίνει, τα προηγούμενα δύο χρόνια κυρίως, για το θέμα της ρύθμισης των κόκκινων δανείων. Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση πάρα πολλές φορές είχαν αντιπαρατεθεί για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να χειριστούμε το θέμα. Μάλιστα, τον Οκτώβριο του 2013 ο ΣΥΡΙΖΑ, με επικεφαλής τον κ. Κουρουμπλή και δεύτερο υπογράφοντα τον κ. Λαφαζάνη, είχαν καταθέσει μια ερώτηση με την οποία κατηγορούσαν την τότε Κυβέρνηση για τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόταν ή υποπτευόταν, με βάση τα δημοσιεύματα οι ερωτώντες, ότι θα διαχειρίζονταν τα δάνεια. Στην τελευταία παράγραφο, λοιπόν, αυτής της ερώτησης λέει ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες αγωνίζονται για να επιβιώσουν μέσα στο πλαίσιο της κρίσης, θα βρεθούν μπροστά σε αδιέξοδο, αφού τα γεράκια - όχι κοράκια, δεν έλεγε κοράκια, γεράκια έλεγε τότε ο ΣΥΡΙΖΑ - των επιθετικών funds, τα οποία θα αναλάβουν τα κόκκινα δάνεια, θα πάρουν στην ιδιοκτησία τους, στην κατοχή τους περιουσίες είτε αυτές αφορούν τις επιχειρήσεις είτε αφορούν τις κατοικίες των μικρομεσαίων που έχουν υποθηκευτεί για τον απαραίτητο δανεισμό για τις επιχειρήσεις τους. Και κατέληγε με ένα σωρό κοσμητικά επίθετα για την Κυβέρνηση. Δεν έχει τόση αξία να κάνουμε κριτική γι' αυτήν την μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ. Αξία, όμως, έχει να δούμε πως από μια ακραία θέση, η οποία εκφραζόταν από τον κ. Σταθάκη επισήμως, ότι με κρατικό φορέα θα διαχειριστούμε τα κόκκινα δάνεια, περνάμε στην εντελώς αντίθετη, ότι θα παραχωρήσουμε - και μάλιστα χωρίς να έχει δικαίωμα να προβάλει αντίρρηση κανείς από τους δανειολήπτες - τις συμβάσεις σε αυτά τα κερδοσκοπικά funds, προκειμένου να ξεκαθαρίσουν τις υποθέσεις. Αυτή η μετάλλαξη από το ένα άκρο στο άλλο οδηγεί πραγματικά σε νέο αδιέξοδο αυτήν την κατάσταση. Νέο οικονομικό αδιέξοδο για χιλιάδες επιχειρηματίες και οικογένειες. Γιατί, αφήστε τώρα αυτά τα οποία λέγονται, ότι αφορά τις μεγάλες επιχειρήσεις μόνο που έχουν πάνω από 200 κ.λπ.. Αυτό είναι το εισηγητικό, για να υλοποιηθεί το θεσμικό πλαίσιο, το οποίο επιβλήθηκε και που, όπως έλεγε προηγουμένως, ο συνάδελφος κ. Παπαδόπουλος, το ζήτησαν οι δανειστές. Αφού το ζήτησαν οι δανειστές, πώς μπορούσαμε να αρνηθούμε; Έτσι μας είπε ο κ. Παπαδόπουλος το είπε για το clawback, στο οποίο θα αναφερθώ παρακάτω. Έρχεται λοιπόν, να επιλέξει αυτό το οποίο κατηγορούσε και αυτό το οποίο δεν είναι αυτό που ζητάει η πραγματικότητα. Η πραγματικότητα σήμερα ζητάει να δοθεί η προστασία στις αρμόδιες διευθύνσεις των τραπεζών, ως προς την προσωπική ευθύνη των διαχειριστών στις τράπεζες, προκειμένου να μπορέσουν σε πρώτο βαθμό να εξετάσουν τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων και να ρυθμίσουν τα δάνεια. Αυτό το απλό πρέπει να γίνει. Υπήρχε ένα θεσμικό πλαίσιο, το οποίο ψηφίστηκε πέρυσι τέτοιο καιρό από την ελληνική Βουλή. Αν αυτό είχε υλοποιηθεί, με τις βελτιώσεις και τις επεκτάσεις που χρειαζόταν, μέσα στο 2015, σήμερα δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Ερχόμαστε, λοιπόν, μετά από έναν χρόνο αδράνειας να πούμε ότι αφού δεν κάναμε τίποτα γιατί διαπραγματευόμασταν - δεν ξέρω τι έκαναν ένα χρόνο, ή μάλλον ξέρω, αλλά δεν θέλω να το πω - τώρα ο μόνος τρόπος είναι να δημιουργηθούν τέτοιες εταιρίες μέχρι τον Ιανουάριο, που έχουν εμπειρία απέξω, να έλθουν μέσα και να κάνουν αυτό το οποίο δεν κάναμε εμείς σε ένα χρόνο Αυτή λοιπόν η πολιτική επιλογή η οποία έγινε, είναι επιζήμια για την πραγματική οικονομία. Εκτός από τον αφελληνισμό, που είναι μια ελληνική έκφραση, θα υπάρξει και διάλυση παραγωγικών επιχειρήσεων, διότι όποιο fund πάρει δάνειο το οποίο βλέπει ότι δεν μπορεί με επένδυση ή με λειτουργία της επιχείρησης να πάρει το ποσοστό που θέλει, λόγω της φύσης των επιθετικών funds, τεμαχίζει την επιχείρηση, πουλάει κομμάτι - κομμάτι και διαλύει περαιτέρω τον παραγωγικό ιστό. Αυτή είναι η μεγάλη ζημιά. Δεν είναι θέμα μόνο αλλαγής ιδιοκτησίας, δηλαδή ότι θα φύγει ένας Έλληνας και θα έλθει ένας ξένος. Είναι διάλυση του παραγωγικού ιστού. Αυτό, λοιπόν, αυτή η Κυβέρνηση, όχι μόνο δεν το κατανοεί, αλλά κάνουν τα κορόιδα, συναινούν και εγκληματούν εις βάρος της ελληνικής οικονομίας. Και μάλιστα, κατηγορούν τους προηγούμενους, γιατί, όπως λένε, δίναμε προστασία και δεν λύσαμε το θέμα. Η προστασία η οποία δινόταν - και υπήρχε μάλιστα με νόμο μέχρι τις 31-12-2014 για την πρώτη κατοικία - ήταν ακριβώς γιατί δεν είχε προχωρήσει με τους ρυθμούς που έπρεπε ο ν. 3869 για την προστασία για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Αυτό που χρειαζόταν - και έγινε σ' ένα νομοσχέδιο - ήταν να δοθεί περισσότερο στελεχιακό δυναμικό στα ειρηνοδικεία, προκειμένου σε γρήγορο χρόνο να εξετάσουν όλες αυτές τις περιπτώσεις των εκατόν εβδομήντα χιλιάδων. Εμείς, λοιπόν, έχουμε καταθέσει μία τροπολογία με την οποία λέμε ότι δεν πρέπει να επιδεινωθεί η θέση όσων έχουν ενταχθεί ήδη στο ν. 3869, σε οποιοδήποτε στάδιο κι αν βρίσκονται, με την εφαρμογή αυτού του νόμου. Θα πρέπει να δούμε βελτιώσεις εκεί που έχουν ξεχάσει να δώσουν προσοχή, στο θέμα που αφορά τη δημόσια διοίκηση για τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με τα επιδόματα και όλα αυτά τα οποία, ενώ ήταν προβλεπόμενα πράγματι από το μεσοπρόθεσμο, αλλά με διαφορετική αντίληψη ως επίδομα παραγωγικότητας και ως επίδομα ωρίμανσης, έρχονται ουσιαστικά ως επίδομα ευθύνης και θέσης. Έχουμε ξεχάσει, λοιπόν, τους σχολικούς συμβούλους, τους επιστημονικούς υπεύθυνους του ΠΕΔΥ, τους προϊσταμένους και τις προϊστάμενες στα νοσοκομεία, το ΕΣΥ. Με την ΕΥΠ δεν μας είπε ο Υπουργός τι θα κάνει, με τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας που πληρώνονται από το Eurocontrol, δηλαδή έναν ευρωπαϊκό οργανισμό και τους βάζουμε πλαφόν να γυρίζουν με χρήματα πίσω στο Eurocontrol. Είναι και αυτή μία αντίληψη. Για το μεγάλο θέμα με τις τοπικές επιτροπές του ΙΚΑ, κύριε Υπουργέ, πρέπει να μας πείτε τι θα κάνετε. Εάν δεν λειτουργούν αυτές οι τοπικές επιτροπές του ΙΚΑ, χιλιάδες θέματα θα πηγαίνουν στα δικαστήρια, θα πηγαίνουν σε άλλο επίπεδο. Επίδομα παραμεθόριων περιοχών: Κοιτάξτε. Εδώ γίνεται ένα παζάρι. Ό,τι υπήρχε πρέπει να παραμείνει. Δεν μπορούμε κάθε φορά να αλλάζουμε γεωγραφία. Μία περιοχή είναι παραμεθόριος ή δεν είναι. Αυτοί οι οποίοι είχαμε συμφωνήσει, λοιπόν, ότι ήταν, θα πρέπει να παραμείνουν και να προστεθούν αυτοί που είχαν ξεχαστεί, παραδείγματος χάρη η Γαύδος, η οποία δεν έμεινε μέσα, όταν έφυγε η Κρήτη κάποτε, πολύ παλιά. Η Γαύδος είναι ή δεν είναι παραμεθόριος; Το Καστελόριζο είναι ή δεν είναι παραμεθόριος και η Ρόδος και τα Δωδεκάνησα κ.λπ.; Θα πρέπει να το δείτε αυτό για όλες τις περιοχές, χωρίς εξαιρέσεις. Έχουμε καταθέσει σχετική τροπολογία. Τελειώνω αναφερόμενος στους μουσικούς κατ' αρχάς των ΟΤΑ που ζητούν την απόσυρση της παραγράφου 1 του άρθρου 22, διότι πραγματικά τους πλήττει. Τελειώνω και με το θέμα του clawback στα δημόσια νοσοκομεία.
Εν συντομία όμως, γιατί το ανέπτυξε ο κ. Λοβέρδος.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Αυτό είχε εξαιρεθεί. Δεν είχε γίνει καν σκέψη, διότι αφορά τα δημόσια νοσοκομεία. Είναι δυνατό να μπει πλαφόν στα δημόσια νοσοκομεία, χωρίς να λαμβάνεται υπ' όψιν ότι περισσότερος κόσμος προστρέχει στα δημόσια νοσοκομεία λόγω της οικονομικής ανέχειας απ' ό,τι στον ιδιωτικό τομέα; Βάζουμε και clawback στον ΕΟΠΥΥ και λέει: «Μα, το ζήτησαν οι δανειστές». Ε, όχι. Αυτό δεν το έχουν πει ούτε οι διαπραγματευτές και το λένε Βουλευτές; Εμείς πρέπει να δούμε εάν αυτό είναι σωστό ή όχι. Θα γυρίσει μπούμερανγκ αυτό το θέμα και ειδικά με τον ΕΟΠΥΥ. Είναι δυνατόν να βάλει ο ΕΟΠΥΥ clawback στα φαρμακεία του; Δεν γίνεται αυτό το πράγμα.
Κλείστε, κύριε Κεγκέρογλου.
Θεωρούμε, λοιπόν, ότι όχι μόνο αυτό για τα εξήντα εκατομμύρια του ΕΟΠΥΥ πρέπει να απαλειφθεί, αλλά πρέπει να γυρίσουν πίσω και στη διάταξη για τα δημόσια νοσοκομεία, να φύγει το clawback τελείως από τα δημόσια νοσοκομεία. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ένα λεπτό, κύριε Πολάκη. Προφανώς, θέλετε τον λόγο για το συγκεκριμένο θέμα. Θα σας δώσω τον λόγο. Προηγουμένως, όμως, μιας και είναι εδώ ο κ. Βερναρδάκης, θα ήθελα κι εγώ να τον παρακαλέσω να δει την ιστορία της Πολιτικής Αεροπορίας, το Eurocontrol, διότι επιστρέφονται πίσω χρήματα.
Το λύσαμε αυτό.
To λύσατε; Ωραία, διότι χάνουμε και τη φορολογία επ' αυτών. Θέλετε να το εξηγήσετε για δύο λεπτά;
Θέλω απλώς να πω ότι όντως έχει λυθεί το θέμα, όπως επίσης και το θέμα των παραμεθορίων και των μουσικών. Ό,τι βάλατε έχει διορθωθεί.
Και το ΠΕΔΥ;
Βεβαίως, και το ΠΕΔΥ. Απλώς δεν έχει κατατεθεί επισήμως. Αυτό περιμένω. Δεν είναι αρμοδιότητά μου. Είναι αρμοδιότητα του Υπουργείου Οικονομικών και πρέπει να το φέρει για να το ανακοινώσει επισήμως. Εγώ έχω το σχέδιο εδώ.
Κύριε Υπουργέ, ακούστε τώρα τι θα σας πω, μιας και μας τιμάτε και είστε μονίμως εσείς μέσα στην Αίθουσα. Καλό είναι αυτό να το συνεννοηθείτε με έναν από τους τρεις Υπουργούς του οικονομικού επιτελείου, ώστε εγκαίρως, όχι την ώρα που θα ξεκινάμε την ψηφοφορία, να ενημερωθεί το Σώμα είτε για τις νομοτεχνικές είτε για τις επί τις ουσίας αλλαγές που λέτε ότι έχουν γίνει. Κύριε Πολάκη, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Kύριοι συνάδελφοι, που θέσατε το θέμα με το clawback, υπήρξε μια απαίτηση να επεκταθεί το clawback και στη νοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη και μάλιστα με κάποιο ποσό το οποίο ήταν παράλογο κατά τη γνώμη μου. Αυτό που μάλλον δεν έχετε καταλάβει είναι ότι clawback στη δαπάνη του ΕΟΠΥΥ υπήρχε και υπάρχει. Το πλαφόν το οποίο πληρώνει ο ΕΟΠΥΥ στα φαρμακεία του είναι 1,945 δισεκατομμύρια ευρώ. Η δαπάνη από εκεί και πάνω υφίσταται οριζόντια περικοπή, που είναι το clawback στην εξωνοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη. Στη νοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη υπήρξε ο διαχωρισμός, αφού έγινε η διαπραγμάτευση, η οποία κατέληξε στη συμφωνία το σύνολο της δαπάνης για τα νοσοκομειακά φάρμακα να είναι 570 εκατομμύρια ευρώ. Προς ενημέρωσή σας, το σύνολο της δαπάνης εφέτος πήγε στα 484 εκατομμύρια ευρώ, όσον αφορά τα νοσοκομεία. Ο διαχωρισμός πεντακόσια εκατομμύρια σε νοσοκομεία και εξήντα πέντε εκατομμύρια ΕΟΠΥΥ έγινε για να μπορέσουν να καλυφθούν με φάρμακα υψηλού κόστους - αντικαρκινικά, αντιρετροϊκά - ασθενείς οι οποίοι νοσηλεύονται σε κλινικές που έχουν σύμβαση με τον ΕΟΠΥΥ. Γι' αυτό έγινε αυτός ο διαχωρισμός, για να μπορούν και ασθενείς που, είτε για λόγους επιλογής είτε λόγω αδυναμίας του δημοσίου συστήματος να καλύψει το σύνολο των ασθενών που έχουν ανάγκη, νοσηλεύονται σε κλινικές που έχουν σύμβαση με τον ΕΟΠΥΥ να καλυφθούν γι' αυτά τα φάρμακα. Γι' αυτό έγινε αυτός ο διαχωρισμός. Και δεν υπάρχει άλλος τρόπος, προκειμένου να μετρηθεί η ποσότητα των χορηγούμενων φαρμάκων και να υποστεί η δαπάνη - αν χρειαστεί να υποστεί - clawback από αυτό το ύψος και πάνω. Μάλλον δεν το έχετε κατανοήσει καλά από ό,τι κατάλαβα. Από εκεί και πέρα, ετοιμάζουμε και κάποια άλλα πράγματα, τα οποία τόσα χρόνια δεν υπήρχαν. Ναι, πιστεύουμε ότι το σύνολο της νοσοκομειακής φαρμακευτικής δαπάνης γι' αυτά τα φάρμακα δεν θα υπερβεί αυτό το ποσό που πήγαινε και 630 και 650 και 700 εκατομμύρια ευρώ. Γιατί; Για παράδειγμα, ποτέ δεν φτιάξατε επιτροπή διαπραγμάτευσης στον ΕΟΠΥΥ για τα φάρμακα υψηλού κόστους, την οποία φτιάχνουμε τώρα. Θα το ξέρετε, γιατί χρηματίσατε και Υπουργός Υγείας ότι υπάρχουν κάποια ακριβά φάρμακα και θεραπείες, που όμως με βάση και τα guidelines έχουν αποτέλεσμα και πρέπει να τα παρέχουμε στους αρρώστους μας και πρέπει να τα αποζημιώνει το ασφαλιστικό ταμείο…. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Μισό λεπτό θα χρειαστώ ακόμα, κύριε Πρόεδρε. Στην Γερμανία, για παράδειγμα, υπάρχει φάρμακο που έχει τιμή 70.000 ευρώ. Ο ΕΟΠΠΥ της Γερμανίας δεν το αποζημιώνει 70.000 ευρώ, το αποζημιώνει 20.000 ευρώ. Εμείς εδώ, όμως, γιατί είμαστε κιμπάρηδες, το πληρώνουμε 70.000 ευρώ. Αυτό κάνατε τόσα χρόνια. Έτσι; Έρχονταν τα φάρμακα και ό,τι τιμή θέλαν να βάλουν την βάζανε κι εμείς σαν ΕΟΠΠΥ το πληρώναμε, όταν εμείς ήμασταν οι μοναδικοί αγοραστές. Είχαμε εξοβελίσει τη δυνατότητα διαπραγμάτευσης του ελληνικού δημοσίου, που είναι ο μεγαλύτερος αγοραστής φαρμάκων, είχε στηθεί η αγορά, είχε φτιάξει το σύστημα, κι εμείς πληρώναμε. Αυτό κάνατε τόσα χρόνια. Κι εγκαλείτε εμάς, που βάζουμε αυτή τη στιγμή αυτό το όριο και που βέβαια το υπολογίσαμε να είναι σε ένα όριο που θα φτάσει η εξοικονόμηση της δαπάνης; Επίσης, η υπουργική απόφαση προβλέπει, ακριβώς για να αυξηθεί η διείσδυση ποιοτικών γενοσήμων ή off - patent φαρμάκων στη νοσοκομειακή δαπάνη, να εξαιρεθούν από το clawback, την περικοπή δηλαδή, για τη νοσοκομειακή δαπάνη, χωρίς να υπερβούμε το ποσό των 570 εκατομμυρίων ευρώ συνολικά, φάρμακα που προμηθεύονται τα νοσοκομεία μέσα από διαγωνιστική διαδικασία, αλλά και εκτός. Και αυτό το προβλέπει η υπουργική απόφαση που θα εκδοθεί κατ' εντολήν αυτής της νομοθετικής ρύθμιση την οποία κάνουμε σήμερα. Αυτό κάνουμε. Και συγκροτούμε κι άλλα πράγματα στο ΕΟΠΥΥ. Δεν θα αφήσουμε, δηλαδή, για παράδειγμα…
Κλείστε, όμως, γιατί κατά παράβαση σας έδωσα το λόγο.
Επειδή έμαθα ότι έγινε και χθες στην επιτροπή μια τέτοια κουβέντα, πρέπει να απαντηθούν αυτά τα πράγματα, γιατί «εκεί που μας χρωστάγανε, πάνε να μας πάρουν και το βόδι».
Ναι, αλλά εδώ έχουμε κανόνες στην Αίθουσα.
Λοιπόν, δεν θα αφήσουμε τον ΕΟΠΥΥ να ξαναπληρώνει με τιμές λιανικής πράγματα. Θα αναφέρω κι ένα παράδειγμα. Επίθεμα, το οποίο ο γαλλικός «ΕΟΠΥΥ» ή τα γαλλικά νοσοκομεία το πληρώνουν 1,50 ευρώ…
Τελειώστε, κύριε Πολάκη, παρακαλώ.
Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Όχι μισό λεπτό. Κατά παράβαση του Κανονισμού σας έδωσα τον λόγο.
Υπερασπίζομαι την Κυβέρνηση και την πολιτική της. Είναι παράβαση αυτό;
Ωραία, τότε να ζητούσατε τον λόγο κανονικά ως Υπουργός.
Ωραία, μία κουβέντα να πω. Να το πω με άλλο ένα νούμερο λοιπόν.
Τελειώστε όμως.
Θα τελειώσω, κύριε Πρόεδρε. Επίθεμα το οποίο ο γαλλικός «ΕΟΠΥΥ» ή τα γαλλικά νοσοκομεία το πληρώνουν 1,50 ευρώ, τα δικά μας νοσοκομεία το πληρώνουν 15 ευρώ και ο ΕΟΠΥΥ 35 ευρώ. Αυτό ήταν που μας αφήσατε. Αυτήν την κληρονομιά πήραμε. Θα το διορθώσουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Λοβέρδο, έχω ήδη προγραμματίσει τον κ. Βρούτση. Θα περιμένετε να μιλήσετε μετά. Έχει διαμαρτυρηθεί και ο κ. Κατσώτης. Κύριε Κατσώτη, με ακούτε; Είχαμε κάνει συμφωνία να μιλούν δύο συνάδελφοι και ένας Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Ξεκίνησε ο κ. Λοβέρδος, τηρώντας τη συμφωνία. Είναι η σειρά του κ. Βρούτση. Αμέσως μετά, κατά παρέκκλιση, για δύο λεπτά, θα πάρει το λόγο ο κ. Λοβέρδος να απαντήσει στον κ. Πολάκη.
Γιατί ξανά το λόγο;
Να απαντήσει στον κ. Πολάκη. Για δύο λεπτά, κύριε Κατσώτη, δεν χάλασε ο κόσμος.
Να δούμε πόσα δύο λεπτά θα είναι η διαδικασία.
Επί της Προεδρίας της δικής μου, δεν υπήρξε από κανέναν συνάδελφο κανένα λεπτό. Αντίθετα, ο δικός σας εισηγητής πήρε από μένα τριάμισι λεπτά. Παρακαλώ πάρα πολύ, λοιπόν. Δεν το λέω ως απάντηση, αλλά δεν χάλασε ο κόσμος. Μην στενοχωριέστε γι' αυτό.
Άλλο πράγμα είπα, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Βρούτση, έχετε το λόγο.
Και μετά τον κ. Κατσώτη πώς θα πάει ο κατάλογος, κύριε Πρόεδρε;
Μετά τον κ. Κατσώτη, είστε εσείς και ο κ. Βενιζέλος, που έχει ζητήσει το λόγο για μία τροπολογία, όπως πληροφορούμαι.
Έχω επιτροπή στις 14.00΄ η ώρα, κύριε Πρόεδρε.
Θα έχετε τελειώσει, κύριε Πρόεδρε, μην ανησυχείτε. Κύριε Βρούτση, συγγνώμη, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τη χθεσινή συζήτηση για το νομοσχέδιο το οποίο κουβεντιάζουμε που συζητήθηκε στην επιτροπή κράτησα δύο πράγματα. Πρώτον, την πολύ ηχηρή κραυγή πόνου του κ. Σπίρτζη, ο οποίος χθες είπε το αμίμητο ότι υπέγραψε τη σύμβαση των δεκατεσσάρων αεροδρομίων με μεγάλο πόνο. Και αυτό φυσικά ήταν ευθυγραμμισμένο. Δεν είναι ξένο ούτε τόσο αθώο. Διότι, επειδή τα γραπτά και τα tweet μένουν, στις 5 Μαΐου του 2014 υπήρξε ένα tweet που έλεγε: «Προσγείωση στο Αεροδρόμιο της Κέρκυρας. Το ΤΑΙΠΕΔ ετοιμάζει ξεπούλημα σε ιδιώτες. Στις 25 Μαΐου τους χαλάμε τα σχέδια». Αυτό το tweet είχε διακόσια εξήντα επτά retweet επανάληψη και εκατόν δεκαέξι like. Καταλαβαίνετε ποιανού ήταν. Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Μιλάμε τώρα για την ιδιωτικοποίηση των δεκατεσσάρων αεροδρομίων, μια ιδιωτικοποίηση η οποία έχει τεράστιο οικονομικό όφελος για τη χώρα, η οποία θα βοηθήσει την τουριστική ανάπτυξη, θα δημιουργήσει θέσεις απασχόλησης. Και ευτυχώς, το οξύμωρο σχήμα, σήμερα το πρωί, ο Πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ κ. Πιτσιόρλας σε πρωινή τηλεοπτική εκπομπή έκανε ό,τι δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε ούτε εμείς στο να εξάρει αυτήν την αποκρατικοποίηση.
Ύμνους.
Ύμνους για την αποκρατικοποίηση των δεκατεσσάρων αεροδρομίων. Δηλαδή νύχτα - μέρα μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ. Το δεύτερο που κράτησα, το οποίο είχε και προσωπικά χαρακτηριστικά, ήταν η έκφραση του κ. Τσακαλώτου στο πρόσωπό μου, που με χαρακτήρισε αγενή. Με χαρακτήρισε αγενή, γιατί την ώρα που μιλούσε πράγματι τον διέκοψα, γιατί ήθελα μια κρίσιμη διευκρίνιση. Τον ρώτησα συγκεκριμένα για το θέμα του ΑΔΜΗΕ, καθώς στην τοποθέτησή του έλεγε ότι η Κυβέρνηση τοποθετήθηκε και είπε ότι ο ΑΔΜΗΕ θα πάει με ποσοστό σε σχέδιο που κατέθεσαν προς την τρόικα 51% -49%, επιχαίροντας για τη μεγάλη κατάκτηση του να τον κρατήσουν κρατικοποιημένο με το κράτος κύριο μέτοχο. Εγώ τον ρώτησα πολύ απλά, αφού είναι έτοιμο αυτό το σχέδιο, γιατί δεν το έφερε. Το 51% -49%. Είναι ένα κρίσιμο σημείο. Δεν μπορείτε ούτε εσείς να βγαίνετε και κυρίως ο Πρωθυπουργός και να λέει προχθές σε δήλωσή του στην τηλεόραση ότι πετύχαμε συμφωνία, άρα είναι πλέον deal με την τρόικα 51% -49%. Διότι ακούμε άλλα πράγματα. Ακούμε ότι μπήκε η τρόικα πλέον σε ένα δεύτερο κύκλο αναζήτησης της βιωσιμότητας αυτής της εξέλιξης. Έβαλε ελεγκτή την HSBC για να αξιολογήσει τη βιωσιμότητα της πρότασης. Και αυτό πάει πολύ παραπέρα. Άρα, πρώτον, γιατί ο Πρωθυπουργός βιάστηκε να πει ότι συμφωνήθηκε; Δεύτερον, είναι έτσι; Αυτό δεν απάντησε ο κ. Τσακαλώτος σ' εμένα και με χαρακτήρισε αγενή; Αλλά θα του απαντήσω κι εγώ ότι είναι πολύ γλυκιά η καρέκλα της εξουσίας τώρα που την κατακτήσατε, κύριε Τσακαλώτο. Για να μην τον πω ψεύτη για όλα αυτά που έλεγε προεκλογικά, μετεκλογικά μέχρι τον Σεπτέμβριο σε σχέση με αυτά που κάνει από τον Σεπτέμβριο και μετά. Σίγουρα δεν ανήκω σ' αυτούς που υιοθετούν άκριτα πολιτικές λογικές, φράσεις και συμπεριφορές ανάρμοστες με τον πολιτικό πολιτισμό, όχι μόνο το δικό μου, αλλά και της Νέας Δημοκρατίας. Το λέω αυτό γιατί με το παρόν νομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ουσιαστικά - και οι λέξεις που χρησιμοποιώ δεν υιοθετούνται από μένα, είναι δικές σας λέξεις - κουμπαριάζετε με τα «μαύρα κοράκια». Κουμπαριάζετε, γιατί ουσιαστικά βαπτίζετε - κατά την προσφιλή σας διαδικασία και μέθοδο - τις εταιρείες ως εταιρείες, τα «αρπακτικά κοράκια» που μέχρι χθες λέγατε, τα επιθετικά και λαίμαργα funds τα οποία μέχρι χθες λέγατε. Ουσιαστικά, με τις πρώτες διατάξεις του συγκεκριμένου νομοσχεδίου κάνετε κάτι το οποίο έρχεται σε κόντρα με τη συνείδηση και την ψυχή του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι πολύ χειρότερο ακόμα και από το ψέμα που είπατε για την δέκατη τρίτη σύνταξη, είναι πολύ χειρότερο ακόμα και από τον κατώτατο μισθό που δεν ανεβάσατε, όσον αφορά στον ιδιωτικό τομέα και με μια σειρά από άλλα ζητήματα. Ισοδυναμεί με τους ομαδικούς πλειστηριασμούς. Αυτές οι διατάξεις του νομοσχεδίου που αφορά τα ζητήματα των δανείων ισοδυναμούν με την ψυχή και την καρδιά του ΣΥΡΙΖΑ. Εγώ αναρωτιέμαι πώς θα πάτε Χριστούγεννα τις περιφέρειές σας, πώς θα συναντήσετε τους ανθρώπους σας, πώς θα τους κοιτάξετε στα μάτια και πώς θα τους εξηγήσετε τη μεγάλη μετάλλαξή σας. Διότι εδώ πρόκειται πραγματικά για κάτι το οποίο είναι άσπρο - μαύρο. Είναι τελείως διαφορετικό με τα πιστεύω σας, με τις ιδέες σας. Αλλά ας πάμε και λίγο στην ουσία. Εγώ αποδέχομαι και κριτικές που ασκήθηκαν εκ μέρους του κ. Σταθάκη. Ας μπούμε όμως και λίγο στην ουσία του ζητήματος. Είστε ικανοποιημένοι, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, με τις συγκεκριμένες διατάξεις; Είστε ευχαριστημένοι που ουσιαστικά οι συγκεκριμένες διατάξεις δεν είναι επεξηγημένες έτσι όπως θα έπρεπε; Δεν επεξηγούν το συνολικό πλαίσιο, αλλά ζητάνε λευκή επιταγή ουσιαστικά. Είναι ένα πλαίσιο, που δεν έχει ούτε όρους ούτε προϋποθέσεις για 107 δισεκατομμύρια ευρώ. Να ακούσουμε το ύψος: 107 δισεκατομμύρια μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Είναι ένα πλαίσιο που είναι πολύ γενικό, που ζητάει λευκή επιταγή, που είναι γεμάτο πλήθος υπουργικών αποφάσεων. Ζητάει δηλαδή ο νομοθέτης εξουσιοδότηση για να φέρει υπουργικές αποφάσεις που οριοθετούν στο πλαίσιο. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ]] Επιπλέον, έχει τρία άλλα κρίσιμα ζητήματα. Πρώτο είναι αυτό που ειπώθηκε από τον εισηγητή μας, τον κ. Χατζηδάκη, αλλά και από άλλους εισηγητές άλλων κομμάτων, ότι στις 15 Φεβρουαρίου, αν δεν συμφωνήσετε με την τρόικα - θα το ξαναπώ αυτό - αν δεν υπάρξει πλαίσιο συμφωνημένο με την τρόικα, ανοίγουν όλα, κύριε Βούτση. Και οι κατοικίες και οι μικρές επιχειρήσεις, που τώρα δεν υπάρχουν μέσα. Τα πάντα. Τι μας διασφαλίζει να δώσουμε εξουσιοδότηση, λευκή επιταγή, στον Υπουργό κ. Σταθάκη να διαπραγματευθεί με την τρόικα ένα πλαίσιο το οποίο μας ζητάει τώρα εξουσιοδότηση; Εξουσιοδότηση για το μεγάλο πλαίσιο των μη εξυπηρετούμενων δανείων μικρών επιχειρήσεων και πρώτης κατοικίας; Και κάτι ακόμα πολύ σημαντικό, κύριε Παπαγγελόπουλε. Μέσα εδώ υπάρχουν οι εγγυήσεις οι οποίες είναι με το ελληνικό δημόσιο, δηλαδή είναι οι ΔΕΚΟ. Ποιος διασφαλίζει σήμερα αυτό το πλαίσιο; Ο κ. Σταθάκης μας το διασφαλίζει; Έκανε κάποια δήλωση; Άκουσα χθες να λέει - υποτίθεται - ότι θα φέρει κάτι, μέσα από το οποίο δεν θα επιτρέψει τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια τα οποία αφορούν εγγυήσεις του δημοσίου να δοθούν. Με τα λόγια του; Σήμερα ή αποσύρει τη διάταξη ή φέρνει διάταξη που το διασφαλίζει. Απαιτήστε το, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς, ως Αντιπολίτευση βλέπετε ότι κάνουμε μια εποικοδομητική, ώριμη αντιπολίτευση. Αλλά, κάντε το! Περιφρουρήστε, τουλάχιστον, τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια που είναι με εγγυήσεις του δημοσίου, μέσα στον χρόνο που έχουμε. Προχωρώ λίγο στο ζήτημα του μισθολογίου. Ακούσαμε διάφορες απόψεις. Δώστε όσα λεφτά θέλετε. Κανείς δεν είναι αρνητικός στο να δίνετε λεφτά, όμως δεν μπορείτε να μην μας επιτρέψετε το δικαίωμα να σας κρίνουμε. Βεβαίως σας κρίνουμε. Αξιολογούμε τις προτεραιότητές σας. Προτεραιότητές σας βεβαίως είναι, την ώρα που καταρρέουν τα νοσοκομεία, την ώρα που δεν υπάρχουν γιατροί και νοσοκόμοι, να κάνετε μια επιλογή συγκεκριμένη, όπως αυξήσεις στον δημόσιο τομέα. Δικαίωμά σας. Θα ακούσετε την κριτική. Δικαίωμά σας είναι να κάνετε αυξήσεις στους δημοσίους υπαλλήλους, αλλά θα κάνουμε την κριτική, γιατί κόβεται το ΦΠΑ των νησιωτών, γιατί κόψατε τις συντάξεις - τις κύριες και τις επικουρικές - γιατί αυξάνετε τον φόρο στους αγρότες. Ο καθένας θα κάνει αυτό που πρέπει και ο κόσμος θα μας αξιολογήσει. Και μάλιστα, μέσα εδώ υπάρχουν και πλείστες αδικίες. Έχουν ειπωθεί και θα τις επαναλάβω. Το ζήτημα του επιδόματος παραμεθορίου, περιοχές Δράμα, Κιλκίς, Σέρρες, Πέλλα, νησιωτικές περιοχές, όπως είναι οι Κυκλάδες με τη νησιώτικη ιδιαιτερότητα. Καταργείται το παραμεθόριο.
Δεν ισχύουν αυτά. Έχει διορθωθεί.
Να το διορθώσετε. Πάμε παρακάτω. Αφορούν ζητήματα τα οποία έχουν να κάνουν με τις τοπικές διοικητικές επιτροπές του ΙΚΑ. Θα σταματήσουν να λειτουργούν; Άκουσα κάτι. Να έρθει να το διορθώσει. Όχι με λόγια. Αλλά κι αν ακόμα διορθωθούν, αποδεικνύουν την προχειρότητα, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ. Ράβε - ξήλωνε ή γενικά πολύ γρήγορες διαδικασίες. Το αποδεικνύουν όλες αυτές οι πλείστες αδικίες, όπως οι προϊστάμενοι υπηρεσιών, νομικών περιφερειών εκπαίδευσης και πολλές άλλες. Κλείνω, με το εξής: Κοιτάξτε, δικαίωμά σας είναι, πλειοψηφία είστε. Εξαπατήσατε τον ελληνικό λαό κατ' επανάληψη, κάντε αυτό που νομίζετε. Έχετε το δικαίωμα της νομοθεσίας, είστε πλειοψηφία, όμως θα αξιολογηθείτε και για τα ρουσφέτια σας και για την πελατειακή σας αντίληψη... [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Δεν είναι τελετουργικό το χτύπημα του χρονομέτρου. Όταν το ακούμε, σταματάμε.
Ακούστε ένα παράδειγμα: Σύνολο μισθολογικών κλιμακίων. Με βάση τον νόμο τον δικό σας - να ακούσει ο ελληνικός λαός τη λογική ΣΥΡΙΖΑ - ΠΕ κατηγορία: Υπάλληλος πανεπιστημιακής εκπαίδευσης παίρνει δεκαεννέα κλιμάκια μισθολογικά και αντιστοιχούν σε τριάντα οκτώ έτη εργασίας. Αυτά παίρνει στο σύνολό του ένας ΠΕ. Αυτός ο ίδιος, την ώρα που θα μπει για πρώτη φορά στο Δημόσιο, θα πάρει μία μισθολογική κλίμακα. Αυτή είναι η λογική αντιμετώπιση του νομοσχεδίου. Εάν, όμως, το ίδιο πρόσωπο, μπει στο γραφείο ενός Υπουργού του ΣΥΡΙΖΑ, τότε κατ' ευθείαν πάει στο μισθολογικό κλιμάκιο δεκατρία κι έχει όφελος είκοσι έξι έτη. Να χαιρόμαστε τον ΣΥΡΙΖΑ, κύριοι συνάδελφοι, τις αντιλήψεις τις πελατειακές και τις ρουσφετολογικές. Παλιά έλεγαν «να έχεις μπάρμπα στην Κορώνη». Από δω και πέρα θα λένε «να έχεις μπάρμπα στον ΣΥΡΙΖΑ». Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Λοβέρδος για δύο λεπτά.
Έγινε αναφορά από μένα χθες στην Επιτροπή, σήμερα εδώ από τον κ. Κεγκέρογλου και απαντά ο κ. Πολάκης. Κατ' αρχάς, μπορείτε κύριε συνάδελφε, να συμβουλευτείτε τον κ. Μπόλαρη, που είναι δίπλα σας, για τον αγώνα που έγινε για πάρα πολλά χρόνια για τη μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης και για τον οποίο αγώνα έχουμε υποστεί τα πάνδεινα. Μην μου λέτε εμένα «στο σπίτι του κρεμασμένου, δεν πρέπει να μιλάνε για σχοινί» ή «εκεί που μας χρωστάγανε, μας πήραν και το βόδι», γιατί τα 5,2-5,4 δισεκατομμύρια φαρμακευτικής δαπάνης ασφαλιστικών ταμείων τα παρέδωσα 3 και σήμερα είναι 1,950, όπως είπατε. Και το γενικό clawback, που αφορά στον ΕΟΠΥΥ, αφορά το σύνολο της φαρμακευτικής δαπάνης των ασφαλιστικών ταμείων. Άλλο θέμα. Τώρα εδώ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το θέμα για το οποίο κάνουμε κριτική στην Κυβέρνηση αφορά το όριο, την επιστροφή δηλαδή, που σχετίζεται με την φαρμακευτική δαπάνη των νοσοκομείων, 570 εκατομμύρια και εξ αυτών τα 60 εκατομμύρια φαρμακευτική δαπάνη φαρμακείων του ΕΟΠΥΥ, όχι των ταμείων. Προφανώς και το ξέρετε αυτό. Διαβάστε μέσα το άρθρο 41. Εγώ μιλώ επί πολύ συγκεκριμένου θέματος. Ακούμε, κύριε Υπουργέ, ότι κάποια κ. Μακριδάκη - ή κάπως έτσι, δεν την ξέρω την κυρία - μιλώντας με την τρόικα, της είπε για διπλά ταμεία στον ΕΟΠΥΥ, πράγμα που δεν υπάρχει. Το ξέρετε. Αυτό παρώθησε την άλλη πλευρά να σας φέρει αυτόν τον όρο. Εμείς όλη τη διάρκεια που είχαμε την ευθύνη του Υπουργείου, δύο χρόνια εγώ και ένα χρόνο η προκάτοχός μου και δύο χρόνια μετά, τέτοια απαίτηση δεν είχαμε. Πώς ξαφνικά προέκυψε; Κάποιος το «γαργάλησε» αυτό το θέμα. Ακόμη, είναι δυνατόν να μου λέτε για 480 εκατομμύρια φαρμακευτική δαπάνη το 2015; Δεν υπάρχει το ποσό αυτό, είναι πολύ περισσότερο. Υπάρχει και κάτι πολύ λογικό. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σκεφτείτε το, στην κρίση σας. Αν ήταν να είναι 480 εκατομμύρια, κύριε Υπουργέ, θα μας έδιναν και αβάντζο άλλα 100; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Είναι απόπειρα να μειωθεί και είναι ακατάλληλος τρόπος μείωσης της φαρμακευτικής δαπάνης. Το είπα και στην ομιλία μου. Είναι ακραία νεοφιλελεύθερη προσέγγιση, ανεξαρτήτως του ποσού, που και το ποσό της είναι χαμηλό και η προσέγγισή της είναι αναντίστοιχη με την πραγματικότητα, διότι έχουμε συνεχώς αυξανόμενη προσέγγιση της δημόσιας υγείας για τον κόσμο που πλήττεται από την κρίση και από την ανέχεια.
Κύριε Λοβέρδο, υπερβήκατε τον χρόνο.
Άρα, λοιπόν, σας καλώ μέχρι το βράδυ να το ξανασκεφτείτε. Κύριε Πρόεδρε, αν είχαμε την πολυτέλεια λίγης ώρας ακόμη συζήτησης, όλα αυτά θα ενδιέφεραν όλη την Εθνική Αντιπροσωπεία, όχι μόνο ορισμένους Βουλευτές. Πρέπει να καταλάβουμε τι ψηφίζεται εδώ πέρα.
Ο κ. Κατσώτης έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για τριάντα δευτερόλεπτα.
Δεν έχετε τον λόγο, κύριε Θεοχάρη.
Είναι εδώ ο Υπουργός Υγείας.
Όχι, δεν έχετε τον λόγο.
Θα ήθελα τον λόγο για τριάντα δευτερόλεπτα για να ρωτήσω τον Υπουργό Υγείας για αυτό το θέμα.
Δεν έχετε τον λόγο ούτε για ένα δευτερόλεπτο. Ορίστε, κύριε Κατσώτη, έχετε τον λόγο.
Αυτή τη μέθοδο να παίρνουμε τον λόγο την ξέρουμε και εμείς, κύριε Θεοχάρη, και μπορούμε να την χρησιμοποιήσουμε. Διαγωνίζεστε εδώ ποιος θα κόψει περισσότερα από την υγεία, από τα φάρμακα του λαού. Ας βγάλουν τα συμπεράσματα ο λαός και όσοι μας βλέπουν. Ο Υπουργός κ. Σταθάκης, δικαιολογώντας τη διαδικασία του κατεπείγοντος, είπε ότι είναι ασφυκτικό το πλαίσιο εφαρμογής των συμφωνηθέντων με το κουαρτέτο, τους δανειστές δηλαδή, το κεφάλαιο. Έχει δίκιο. Το κεφάλαιο επιδιώκει ακόμα πιο γρήγορα να ανακάμψει από την κρίση του, να μπει στον κύκλο της ανάπτυξης, της κερδοφορίας του. Οι επιλογές του κεφαλαίου που έχουν συμφωνηθεί, όπως δηλώνει, πρέπει να νομοθετηθούν και να υλοποιηθούν με γρήγορους ρυθμούς. Αυτά είναι τα κάστανα που βγάζει από τη φωτιά η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπως είπε ο Πρωθυπουργός εδώ προχθές. Δεν υπάρχει ούτε ένας νόμος, ούτε ένα μέτρο που να μην ωφελεί το κεφάλαιο και να μην επιδεινώνει τη ζωή του λαού μας. Αυτός είναι ο οδικός χάρτης για την κρίση, κύριε Δημητριάδη, που είπατε εδώ από αυτό το Βήμα ως εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ο ίδιος, βέβαια, που ακολουθούσε και η προηγούμενη συγκυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, γι' αυτό εξάλλου δεν καταργήσατε ούτε έναν εφαρμοστικό νόμο από τα προηγούμενα δύο μνημόνια και συνεχίζετε να ικανοποιείτε τα συμφωνηθέντα με το κεφάλαιο και με το τρίτο μνημόνιο. Ο οδικός χάρτης που ακολουθείτε οδηγεί το κεφάλαιο στην ανάκαμψη, αλλά την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα τα οδηγεί σε μεγαλύτερη φτωχοποίηση, σε αδυναμία κάλυψης ακόμη και των βασικών αναγκών τους. Ο δρόμος αυτός έχει ως οδόστρωμα, κύριε Δημητριάδη, τη φτηνή εργατική δύναμη που επιτυγχάνεται με την παραπέρα μείωσή της με όλες τις αναδιαρθρώσεις που απαιτούν η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι μονοπωλιακοί όμιλοι. Σαν οδόστρωμα έχετε στραμμένους τους αυτοαπασχολούμενους, ξεκληρισμένους φτωχούς αγρότες, πάνω απ' όλα έχει τον εφιάλτη της ανεργίας, τα κλεμμένα όνειρα της νεολαίας. Δεν έχει μείνει καμμιά πτυχή της ζωής της λαϊκής οικογένειας που να μένει εκτός από την κλιμάκωση της επίθεσης. Η μεγάλη επίθεση είναι μπροστά μας. Είναι το ασφαλιστικό που αφορά τους πάντες, τα εργασιακά και βέβαια το αγροτικό, όπως λέγεται τελευταία η φοροληστεία που έχετε συμφωνήσει και θα φέρετε για τους αγρότες. Δεν είναι, βέβαια, σε δεύτερη θέση οι ιδιωτικοποιήσεις που ήδη κάνατε, της ενέργειας, των μεταφορών, των αεροδρομίων, των λιμανιών, των εκτάσεων γης και όλα αυτά που θα μπουν στο νέο Ταμείο, όπως και το ΤΑΙΠΕΔ. Ο εισηγητής μας αναφέρθηκε στις κύριες πλευρές του νομοσχεδίου. Αναφέρθηκε ιδιαίτερα στη ρύθμιση για τα κόκκινα δάνεια, που ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για πλειστηριασμούς και της πρώτης κατοικίας. Τα «κοράκια των αγορών», όπως χαρακτηρίζετε τα ξένα funds, τώρα προβάλλονται ως σωτήρες της ανάκαμψης. Θερμοί υποστηρικτές αυτής της γραμμής λένε ότι ξεκαθαρίζει η κόπρος των κόκκινων δανείων. Τα φορτώνετε με πολλούς τρόπους στις πλάτες της εργατικής τάξης, στον λαό, που πλήρωσε ακριβά την καπιταλιστική ανάπτυξη και πανάκριβα την καπιταλιστική κρίση και τώρα είναι σε μία φάση που πληρώνει πάρα πολύ ακριβά όλα αυτά τα μέτρα. Αυτόν τον δρόμο υπηρετείτε. Ματώνει, λένε, ο κύριος Πρωθυπουργός, αλλά ματώνει για το κεφάλαιο. Γι' αυτό δουλεύει και ματώνει τον λαό. Κοροϊδεύετε τους δημόσιους υπαλλήλους. Επιδιώκετε την ανοχή τους. Υπηρετείτε, ταυτόχρονα, με τη βοήθεια της Νέας Δημοκρατίας, την τέχνη του «διαίρει και βασίλευε» με τον ισχυρισμό σας ότι αυξάνονται οι μισθοί τους. Ενώ όλα αυτά τα χρόνια, με τα μέτρα που πήραν όλες οι κυβερνήσεις, οι δημόσιοι υπάλληλοι έχασαν πάνω από έξι μισθούς τον χρόνο, τώρα που «ξεπαγώνει» με τη ρύθμιση η ωρίμανση και προκύπτει κάποια μικρή διαφορά σε μέρος των δημοσίων υπαλλήλων, εσείς τη βαφτίζετε «αύξηση». Είναι αυτό κοροϊδία ή όχι; Οι μισθωτοί στον ιδιωτικό τομέα, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι αγρότες δεν πρέπει να πιστέψουν την προπαγάνδα της Κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων του συστήματος ότι η σφαγή των μισθών και των δικαιωμάτων των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα γίνεται για λόγους δικαιοσύνης και για να βελτιωθεί η δική τους θέση. Γίνεται για το ακριβώς αντίθετο. Δεν θα βελτιωθεί η θέση των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, των αυτοαπασχολουμένων, των φτωχών αγροτών. Αντίθετα, θα αυξηθεί η πίεση για ακόμα μεγαλύτερη μείωση των μισθών, για διεύρυνση των προσωρινών και ελαστικών σχέσεων εργασίας, για μεγάλες ανατροπές σε όλες τις πτυχές της ζωής τους. Η πλειοψηφία των δημοσίων υπαλλήλων θα έχει εισόδημα και συντάξεις φτώχειας. Μόνο ένα τμήμα, η εργατική αριστοκρατία, που θα συμβάλει στην εφαρμογή των αντιλαϊκών μέτρων, θα έχει υψηλούς μισθούς και προνόμια, όπως γίνεται εξάλλου και με τα στελέχη των πολυεθνικών εταιρειών, των μεγάλων επιχειρήσεων. Για να δούμε, όμως, προβλέπεται ρητά ή όχι η παραπέρα μείωση του μισθολογικού κόστους από το μεσοπρόθεσμο του 2015, όπως και από το τρίτο μνημόνιο; Προβλέπεται. Ο κρατικός προϋπολογισμός, όπως είπε και ο εισηγητής μας, προβλέπει μειωμένες δαπάνες κατά 18,3 εκατομμύρια ευρώ, ναι ή όχι; Πού είναι τα 140 εκατομμύρια ευρώ, κύριε Χατζηδάκη, που είναι πρόσθετη δαπάνη; Τι λέτε, ότι θα τροποποιηθεί ο κρατικός προϋπολογισμός, ότι αλλάζει το μεσοπρόθεσμο του 2015, ότι αλλάζει και τροποποιείται το τρίτο μνημόνιο; Αυτό μας λέτε; Καταθέτουμε για τα Πρακτικά τις μειώσεις που είχαν συνολικά οι εργαζόμενοι στο δημόσιο, έτσι για του λόγου το αληθές, για να είμαστε και καθαροί. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Κατσώτης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Το «ξεπάγωμα» των ωριμάνσεων, το χρονοεπίδομα, δηλαδή, σε συνδυασμό με τη χορήγηση του μισθολογικού κλιμακίου κάθε τρία αντί για δύο χρόνια που ήταν μέχρι τώρα για τις κατηγορίες ΥΕ και ΔΕ, δεν οδηγεί αυτόματα σε ονομαστική μείωση των αποδοχών; Σε τι οδηγεί; Σε αύξηση; Να δούμε τι άλλο προβλέπεται: Για όσους παίρνουν τη λεγόμενη προσωπική διαφορά η μισθολογική ωρίμανση θα εξακολουθεί να είναι «παγωμένη», ώσπου να εξισωθούν οι αποδοχές των υπαλλήλων αυτών με όσους δεν παίρνουν την προσωπική διαφορά. Αυτό το «πάγωμα» δεν είναι πάλι μείωση; Η σύνδεση του νέου μισθολογίου με το νέο ασφαλιστικό, σε συνδυασμό με την αύξηση των εισφορών των εργαζομένων -6,67% για παροχές υγείας, ασφάλιση - την κατάργηση των βαρέων σε κάποιες κατηγορίες εργαζομένων που ανοίγει τον δρόμο και για την κατάργηση του επιδόματος των 150 ευρώ, επίσης θα οδηγήσει σε ονομαστική μείωση των μισθών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω σε λίγο, κύριε Πρόεδρε. Η σύνδεση του μισθού με την αποδοτικότητα θα αποτελέσει εργαλείο χειραγώγησης και παραπέρα πειθαναγκασμού; Στο πλαίσιο της λεγόμενης στοχοθεσίας και της αποδοτικότητας εξ αντικειμένου ο μισθός θα συνδέεται με την αξιολόγηση. Υπεραξιολόγηση έχουμε εδώ κι όχι αυτό που είπε ο κ. Βερναρδάκης. Πριμοδοτείται η θέση ευθύνης και προβλέπονται κάποιες αυξήσεις για τα διευθυντικά και διοικητικά στελέχη, ενώ αυτό που ο Υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης αποκάλεσε «επανακατάταξη»…
Κύριε Κατσώτη, επειδή βλέπω ότι έχετε πολλά χαρτιά μπροστά σας, πηγαίνετε στον επίλογο.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Και λέω ότι επειδή πράγματι ο χρόνος είναι λίγος και για τα άρθρα και επί της αρχής, καταθέτω τις θέσεις μας ως ΚΚΕ για όλα αυτά τα άρθρα που αφορούν τα μισθολόγια των δημοσίων υπαλλήλων. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Κατσώτης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και καλούμε από αυτό το Βήμα, τέλος, τους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα, τους ιδιωτικούς υπαλλήλους, τους αυταπασχολούμενους, τη φτωχή αγροτιά, να οργανώσουν την πάλη τους για να σταθούν αποτελεσματικά εμπόδιο σε όλα αυτά που έρχονται το επόμενο διάστημα και αφορούν την ασφάλιση, τα εργασιακά, τα φορολογικά, που θα επιδεινώσουν τη ζωή του λαού μας ακόμη περισσότερο και θα ανοίξουν τον δρόμο της μεγάλης αμφισβήτησης, αυτού του δρόμου ανάπτυξης που, αν θέλετε, προκαλεί τη καταδυνάστευση για τον ίδιο το λαό και τα λαϊκά στρώματα.
Τον λόγο έχει ο κ. Αμυράς.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να προηγηθώ, γιατί πρέπει να πάω στην Επιτροπή Θεσμών;
Εγώ δεν έχω αντίρρηση, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε Βενιζέλο, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά. Αρκετά δεν είναι;
Όχι, κύριε Πρόεδρε, όσα δίνετε και στους ομιλητές. Κανονικά τον χρόνο.
Αρκετά είναι. Τι κανονικά;
Τον χρόνο του ομιλητή, όπως λέει ο Κανονισμός. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στις 18 Νοεμβρίου, όταν η Βουλή συζητούσε την τελευταία νομοθετική ρύθμιση για την προστασία της πρώτης κατοικίας, είχα υποβάλλει μια τροπολογία, σύμφωνα με την οποία προβλεπόταν ρητά ότι σε περίπτωση οποιασδήποτε μεταβολής στο πρόσωπο του δανειστή, δηλαδή της τράπεζας ή στο κανονιστικό πλαίσιο εποπτείας επί του δανειστή, δεν θίγονται τα δικαιώματα που έχει αποκτήσει ο οφειλέτης, υπαγόμενος στον ν.3869/2010. Δυστυχώς, η τροπολογία αυτή, κατά παράβαση του Συντάγματος και του Κανονισμού, δεν ετέθη προς ψηφοφορία και η ρύθμιση αυτή δεν έχει περιληφθεί στο νομοσχέδιο εκείνο που κατέστη νόμος του κράτους. Είχα την υποψία από τότε, ότι η προστασία των οφειλετών και ιδίως, η προστασία της πρώτης κατοικίας, είναι έωλη, προσωρινή και ως εκ τούτου, θα έπρεπε ο νόμος τουλάχιστον να έχει δεσμευτεί, αφού δεν μπορούμε να λύσουμε προβλήματα βαθύτερα, σε σχέση με τη λειτουργία της οικονομίας και την αξιοπιστία της ελληνικής πολιτείας. Όπως φαίνεται από το παρόν νομοσχέδιο, στο άρθρο 3, παράγραφος 10 προβλέπεται ότι μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου του 2016 θα έχουν επανεξεταστεί όλα όσα αφορούν τώρα πια και τα καταναλωτικά δάνεια και τα στεγαστικά δάνεια με εμπράγματη ασφάλεια την πρώτη κατοικία, αλλά και τα δάνεια που έχουν χορηγηθεί με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου. Άρα, όλα όσα ειπώθηκαν πριν από λίγες εβδομάδες, τίθενται υπό αίρεση. Η προστασία γίνεται εικονική και προσωρινή. Γι' αυτό, επαναφέρω την τροπολογία, λέγοντας ότι σε περίπτωση υπαγωγής στον νόμο αυτό, το καθεστώς που διαμορφώνεται για τον οφειλέτη διατηρείται αλώβητο, ακόμη και αν έχουμε αλλαγή στο πρόσωπο του διαχειριστή της απαίτησης, ακόμη κι αν μεταβιβαστεί η απαίτηση, ακόμη κι αν έχουμε αλλαγή στο πρόσωπο του δανειστή που είναι η τράπεζα, ακόμη κι αν έχουμε αλλαγή στο κανονιστικό πλαίσιο - εθνικό και ευρωπαϊκό - εποπτείας επί των τραπεζών ή επί των εταιρειών διαχείρισης ή μεταβίβασης απαιτήσεων. Και τώρα πια δεν υπάρχει καμμία δικαιολογία. Πρέπει να ψηφιστεί αυτή η τροπολογία για να διασωθούν τουλάχιστον τα προσχήματα, αλλιώς θα έχει καταλυθεί πλήρως η προστασία των πιο αδύναμων οφειλετών. Αυτό είναι και το γενικότερο πρόβλημα που έχει η Κυβέρνηση. Η ρύθμιση για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια δείχνει την ανυπέρβλητη πολιτική αντίφαση της Κυβέρνησης. Ενώ στην πραγματικότητα έχουμε την πλήρη υποταγή στην τρόικα χωρίς καμμία ουσιαστική διαπραγμάτευση - καμμία, απλώς τρώμε τον χρόνο έως ότου στριμωχτεί η Κυβέρνηση, και άρα η χώρα, με την πλάτη στον τοίχο, υπάρχει ένα σκηνικό δήθεν διαπραγμάτευσης και μετά υπάρχει η απόλυτη υποχώρηση χωρίς σάλπισμα - έχουμε από την άλλη μεριά μία άρνηση παραδοχής της αλήθειας, γιατί η αλήθεια, βέβαια, είναι πάρα πολύ πικρή για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κυβερνητικό του εταίρο. Αυτό φαίνεται ως αμφιθυμία, ως αντίφαση παραλυτική σε όλα τα θέματα. Φάνηκε στη σύμβαση για τα αεροδρόμια. Με πόνο ψυχής υπέγραψε ο αρμόδιος Υπουργός μετά από μεγάλη καθυστέρηση. Δεν εντάσσει την κίνηση αυτή σε ένα ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης, σε ένα σχέδιο ανάπτυξης της ελληνικής περιφέρειας, του ελληνικού τουρισμού. Θεωρεί ότι κάνει μία πράξη υποταγής με πολύ μεγάλη δυσφορία και άρα αυτό χάνει την αξία του. Δεν έχει προστιθέμενη αναπτυξιακή αξία. Το ίδιο συμβαίνει και με το λεγόμενο παράλληλο πρόγραμμα. Το παράλληλο πρόγραμμα δεν υπακούει σε μία λογική προστασίας της κοινωνικής συνοχής, ανάδειξης της κοινωνικής αλληλεγγύης, επαναφοράς του συνολικού σχεδίου που είχαμε για το εγγυημένο εισόδημα. Είναι προσχήματα τα οποία διευκολύνουν την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Πλειοψηφίας να ψηφίσει τα δύσκολα και αντιφατικά μέτρα που διαψεύδουν τη γενετική διαδρομή του ΣΥΡΙΖΑ. Διότι όλοι θυμούνται τι έγινε τα προηγούμενα πεντέμισι χρόνια, όλοι θυμούνται τι ειπώθηκε τον Ιανουάριο, τον Ιούλιο, τι συμβαίνει τώρα. Στην πραγματικότητα, το ίδιο συμβαίνει και με τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Πού είναι η υπόσχεση της σεισάχθειας; Πού είναι η υπόσχεση της ελάφρυνσης; Αντί να έχουμε μηχανισμούς ελάφρυνσης, έχουμε και με το νομοσχέδιο αυτό πολλαπλασιασμό των μηχανισμών διεκδίκησης, εκσυγχρονισμό των μηχανισμών διεκδίκησης. Και όσοι λένε ότι η Κυβέρνηση είναι στο σωστό δρόμο, κάνει κάποια βηματάκια και θεωρούν ότι έτσι την ενσωματώνουν στο συμβατικό ευρωπαϊκό πολιτικό σκηνικό, κάνουν απλώς λάθος, γιατί δεν ερμηνεύουν τον λόγο ύπαρξης του ΣΥΡΙΖΑ, από κοντά και των ΑΝΕΛ, που τώρα έχουν αποκτήσει, πλέον, σχέση ομοιογένειας αξιακής και ιδεολογικής. Όταν ασκείς την εξουσία και την ασκείς ωμά και δεν έχεις προγραμματικό πρόσχημα, δεν έχεις αξιακό περιεχόμενο, χρειάζεσαι βεβαίως κάποιο επικοινωνιακό άλλοθι. Και το επικοινωνιακό άλλοθι είναι αυτές οι ρυθμίσεις, δηλαδή, οι ρυθμίσεις του Νοεμβρίου που δεν σημαίνουν τίποτα τον Δεκέμβριο και θα έχουν εξαϋλωθεί τον Φεβρουάριο, αλλά και τα μεγάλα λόγια περί διαπλοκής, περί διαφάνειας, περί δικαιοσύνης. Στην πραγματικότητα όλα αυτά τι είναι; Είναι ένας ντόρος, πίσω από τον οποίο διαμορφώνεται απλώς ένα σχήμα εξουσίας χωρίς φραγμούς. Και μάλιστα, το σχήμα αυτό προσπαθεί να διευρύνει και την πολιτική του βάση, αναζητά στηρίγματα και στον συντηρητικό χώρο. Δημιουργεί τεράστια προβλήματα, βεβαίως, αυτό, διότι δημιουργείται μια αχλή μυστηρίου. Το μυστήριο το καλλιεργεί η Κυβέρνηση. Δεν το καλλιεργεί η Αντιπολίτευση που λέει, «Εάν έχετε πλειοψηφία κυβερνήστε, εάν δεν την έχετε, εφαρμόστε το Σύνταγμα, εάν θέλετε συναίνεση, ελάτε να μας πείτε το προγραμματικό πλαίσιο και τις θεσμικές εγγυήσεις». Το μυστηριώδες, συνομωσιολογικό στοιχείο απορρέει από την Κυβέρνηση, η οποία κινεί μοχλούς ωμής εξουσίας, παραβιάζοντας τους θεσμούς, κάνοντας το Δικαστικό και Εισαγγελικό Σώμα να αντιδρά επειδή δεν υπάρχει τίποτα ως σχέδιο ανόρθωσης της χώρας. Δεν υπάρχει κάτι που να θυμίζει εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης. Το ίδιο το ζήσαμε, βέβαια, στα μείζονα ζητήματα. Στην ανακεφαλαιοποίηση δεν ήταν μοιραίο να εξανεμιστεί το χαρτοφυλάκιο του δημοσίου και να εκμηδενιστεί η χρηματιστηριακή αξία των τραπεζών. Στο ασφαλιστικό. Ποιο ασφαλιστικό; Ήταν ίδια τα δεδομένα του ασφαλιστικού ένα χρόνο πριν; Η επαναφορά της ύφεσης, των πρωτογενών ελλειμμάτων, η διόγκωση της εισφοροδιαφυγής, η αυξητική τάση στην ανεργία πάλι που κρύβεται πίσω και από την αναδιάρθρωση των επιχειρήσεων, δεν επηρεάζουν το ασφαλιστικό, όταν το ζητούμενο είναι το ΑΕΠ, η συνολική εθνική δαπάνη ως ποσοστό του ΑΕΠ; Με ποιες προβολές στο μέλλον κάνεις αναλογιστικές μελέτες; Τι σχέδιο θα υποβάλεις προς έγκριση;
Κύριε Πρόεδρε, αρχίζει η Επιτροπή Διαφάνειας.
Άρα, λοιπόν, υπάρχει ένα συνολικό πρόβλημα, το οποίο αφορά τη διαχείριση της εθνικής πορείας. Βέβαια, τα κόκκινα δάνεια είναι ένα πάρα πολύ καλό παράδειγμα, διότι τα funds ήδη έχουν μπει στις τράπεζες, αλλά τώρα μπορούν να πάρουν και τη μορφή μιας εταιρείας μεταβίβασης. Μόνο που ευτυχώς στο σημείο αυτό μεταβιβάσεις δεν θα γίνουν. Οι εταιρείες διαχείρισης δανείων θα λειτουργήσουν με τα δάνεια στην κυριότητα και τον έλεγχο των τραπεζών. Οι εταιρείες μεταβίβασης, όμως, δεν θα λειτουργήσουν, γιατί έτσι όπως έγινε η ανακεφαλαιοποίηση με τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια στην πραγματικότητα να καλύπτονται από εποπτικά κεφάλαια σε ποσοστό 65% η αποτίμηση του μη καλυμμένου με εποπτικές εγγυήσεις μέρους αυτών των δανείων είναι περίπου το 35% της ονομαστικής τους αξίας. Κανένα fund δεν πληρώνει 35% της ονομαστικής αξίας των δανείων, για να μεταφέρει το πακέτο των δανείων από μια ελληνική τράπεζα σε μια εταιρεία, στην οποία μεταβιβάζονται πλέον κατά κυριότητα αυτές οι απαιτήσεις. Και ευτυχώς, διότι χρειαζόμαστε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο. Στην πραγματικότητα, χρειαζόμαστε μια ολόκληρη στρατηγική για την αναδιάρθρωση των επιχειρήσεων, όχι μόνο των μεγάλων, αλλά και των μεσαίων επιχειρήσεων. Μόνο έτσι μπορούμε να εφαρμόσουμε μια πραγματική κλαδική πολιτική, μόνο έτσι μπορούμε να δώσουμε προοπτική στην ελληνική οικονομία και αυτό πρέπει και μπορεί να γίνει μέσα από τις ελληνικές τράπεζες, οι οποίες υπάρχουν, οι οποίες έχουν σταθεί στα πόδια τους, παρά τη βλάβη που υπέστησαν, λόγω του πλαισίου μέσα στο οποίο έγινε η τελευταία ανακεφαλαιοποίηση. Είμαι, λοιπόν, και εδώ αισιόδοξος ότι τα δεδομένα του χρηματοπιστωτικού μας τομέα είναι καλύτερα, ευτυχώς, απ' αυτά που αποτυπώνονται στο νόμο. Σας είχα πει πριν από μερικές εβδομάδες ότι εάν αφήνατε τις τράπεζες να χειριστούν αυτές το ζήτημα των στεγαστικών δανείων και της προστασίας της πρώτης κατοικίας, η προστασία προς τον οφειλέτη θα ήταν μεγαλύτερη και αποδεικνύεται τώρα. Τώρα η προστασία τίθεται εκποδών, αίρεται από 15 Φεβρουαρίου 2016.
Θα τελειώσετε, κύριε Πρόεδρε;
Τώρα σας λέω, εάν οι τράπεζες διαχειριστούν με κριτήριο το συμφέρον τους τα δάνεια - δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα - η προστασία του μέλλοντος των επιχειρήσεων και των θέσεων εργασίας θα είναι καλύτερη απ' αυτήν που προοιωνίζεται η εφαρμογή αυτού του νόμου, που τώρα λέω πως, κατά την εκτίμησή μου - και ευτυχώς - δεν πρόκειται να εφαρμοστεί κατά το μέτρο της μεταβίβασης απαιτήσεων. Μια τελευταία παρατήρηση, κύριε Πρόεδρε, και κυριολεκτώ σε σχέση με το μισθολόγιο. Το 2011, όταν κάναμε τη μεγάλη αλλαγή στο μισθολόγιο και συνδέσαμε το μισθολόγιο με την αξιολόγηση, δεχθήκαμε μια τεράστια επίθεση γιατί εφαρμόζουμε ένα νέο μισθολόγιο. Τώρα κρατάτε το νέο μισθολόγιο και αφαιρείτε την αξιολόγηση. Από πλευράς δημοσιονομικής προσχωρείτε στην άποψή μας αναδρομικά. Έρχεστε μετά από τέσσερα χρόνια και λέτε: Αυτό ήταν αναγκαίο δημοσιονομικά και έπρεπε να γίνει, αλλά καταργείται η αξιολόγηση. Δηλαδή, από πλευράς δημοσιονομικής προσαρμογής παραδέχεστε εκ των υστέρων τα δεδομένα του 2011. Από πλευράς διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων έρχεστε και κάνετε μια τεράστια υποχώρηση στην ποιότητα της δημόσιας διοίκησης, δηλαδή στην ποιότητα του κράτους, που είναι ο βασικός μοχλός για την ανασυγκρότηση και την ανάπτυξη της χώρας. Αυτό είναι ένα άλλο πολύ καλό παράδειγμα της θανατηφόρας αντίφασης που διαπερνά τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κυβερνητικό του εταίρο, γιατί βεβαίως είστε υποχρεωμένοι για λόγους στοιχειώδους αυτοπροστασίας να διατηρείτε αυτή την εκκρεμότητα, ότι δεν έχετε αποδεχθεί πλήρως μία στρατηγική που φτύνατε και τώρα τη γλείφετε. Όμως, φευ, το έχετε κάνει και το κάνετε με άγαρμπο τρόπο, γιατί καλείστε να διαχειριστείτε μία πολιτική που την υπονομεύσατε, τη συκοφαντήσατε, την αμφισβητήσατε, την καθυστερήσατε…
Κύριε Πρόεδρε, θανατηφόρα είναι και η υπέρβαση του χρόνου.
…και τώρα όσο καλοί μαθητές και αν θέλετε να εμφανιστείτε, δεν είστε. Η χώρα δεν μπορεί έτσι να προχωρήσει, γιατί δεν έχει τις πολιτικές και κοινωνικές προϋποθέσεις να κάνει αυτό το άλμα που χρειάζεται. Σέρνεται. Στασιμοχρεοκοπία δυστυχώς και οικονομική και πολιτική και θεσμική και κοινωνική. Αυτό είναι που δεν αντέχει ο τόπος. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα γίνει αντιληπτό από τον Έλληνα πολίτη. Χρειάζεται μία μικρή ωρίμανση ακόμη. Έρχεται και η ωρίμανση αυτή.
Μέχρι να έρθει ο κ. Αμυράς στο Βήμα, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα επτά μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί από το 3ο Γυμνάσιο Κορίνθου (Α΄ τμήμα). Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριε Αμυρά, έχετε τον λόγο, με ακροατήριο και από την Κόρινθο.
Ευχαριστώ πολύ. Αφού είναι τα παιδιά από την Κόρινθο, θα έχουν πάει και στον Ακροκόρινθο φυσικά, σ' αυτό το καταπληκτικό μέρος, με το κάστρο, όπου εκεί φύεται ενδημικά αυτό το μικρό λουλουδάκι που ήταν η έμπνευση για το κορινθιακό κιονόκρανο. Αγαπητοί συνάδελφοι, πρώτα απ' όλα, θα στραφώ στον κ. Πολάκη, μια που τον βλέπω εδώ, για να του επισημάνω, να του επιστήσω την προσοχή στο ζήτημα της πρόσβασης των οροθετικών πολιτών στα αντιρετροϊκά φάρμακα. Ο Σύλλογός τους, η «Θετική Φωνή», έχει βγάλει μία ανακοίνωση και λέει ότι στο Λαϊκό Νοσοκομείο δεν επαρκούν τα φάρμακα και είναι ακάλυπτοι αρκετές δεκάδες εξ αυτών. Οπότε αυτό παρακαλούμε να το δείτε και να μας δώσετε μία απάντηση, αν γίνεται. Επίσης, θα σας μεταφέρω τώρα τηλεγραφικά και μία επισήμανση του κ. Θεοχάρη, ο οποίος λέει ότι θα πρέπει να προσέξετε, διότι με την προσπάθειά σας να μας πείσετε πως αυτό το νομοσχέδιο, που παίρνει χρήματα από το κοινωνικό κράτος για να ταΐζει τους «ημέτερους», είναι καλό, ενώ στα plus, η προεργασία σας στα διπλά βιβλία κάτω στα Σφακιά, μπορεί να σας κάνει έναν ελκυστικό υποψήφιο για να δουλέψετε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, «Για μία χούφτα ευρώ», αυτός θα έπρεπε να είναι ο τίτλος αυτού του νομοσχεδίου και όχι κάτι άλλο ή ο βαρετός τίτλος που έχει. Γιατί «για μία χούφτα ευρώ»; Γιατί «για μία χούφτα» ευρώ η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ καταπίνει αμάσητα όλα τα ωμά ψέματα, που επί μήνες μας είχε εκσφενδονίσει και μας είχε πλημμυρίσει, την ελληνική κοινωνία, τα κόμματα, όλους τους ανθρώπους. Γιατί; Γιατί ο ίδιος ο Πρωθυπουργός τα είχε χαρακτηρίσει ως κόκκινη γραμμή και σας διαβάζω επί λέξει: «Να μην πάει ούτε ένα επιχειρηματικό ή στεγαστικό δάνειο στα distress funds», τα «κοράκια» όπως τα λέτε εσείς οι ίδιοι, οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή. Και εγώ θέλω να ρωτήσω: Τι σόι κοράκια είναι αυτά; Ψιλοκοκό είναι αυτά τα «κοράκια». Είναι δυνατόν αυτές οι επιχειρήσεις που θα διαχειριστούν τα επιχειρηματικά και τα στεγαστικά δάνεια να έχουν όλο και όλο κεφάλαιο 100.000 ευρώ και μέσα σε είκοσι μέρες να μπορούν να συσταθούν, να ιδρυθούν; Δεν κάνετε το ίδιο και με τις υπόλοιπες ελληνικές επιχειρήσεις, να μπορούν να ιδρύονται ή να παύουν τη λειτουργία τους χωρίς γραφειοκρατία και μέσα σε σύντομο χρόνο; Να μιλήσω μήπως για τις συμβάσεις παραχώρησης των οδικών αξόνων; Εσείς οι ίδιοι οι Υπουργοί, οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, δεν λέγατε ότι είναι συμβάσεις υποτέλειας και διαπλοκής; Φαντάζεστε το Ποτάμι, που έχει ακούσει όλα αυτά, που του έχουν ρίξει τόνους λάσπης, να είχε φέρει ή να διαχειριζόταν αυτές τις συμβάσεις παραχώρησης με τον «ΑΚΤΟΡΑ» ή με τις άλλες μεγάλες κατασκευαστικές επιχειρήσεις; Να πούμε για την παραχώρηση των δεκατεσσάρων αεροδρομίων; Για εμένα είναι θετικό ότι επιτέλους αυτά τα αεροδρόμια, που ούτε χαρτί υγείας δεν έχουν, θα μπορέσουν επιτέλους να μπουν σε ένα δρόμο ανάπτυξης της τοπικής οικονομίας και κοινωνίας. Εσείς, όμως, τα είχατε χαρακτηρίσει ως ένα σκάνδαλο αφελληνισμού των ελληνικών αεροδρομίων. Αυτό πώς λέγεται; Ιατρικά θα μας το πούνε οι γιατροί, το πώς λέγεται δηλαδή το να εφαρμόζεις κατά γράμμα αυτά που την ίδια στιγμή καταγγέλλεις. Ο κ. Γρηγοράκος εδώ, ο γιατρός ή ο γιατρός ο δικός μας, του Ποταμιού, ο κ. Μπαργιώτας, θα έχουν τον ιατρικό όρο. Όμως, νομικά είναι μια απάτη. Αυτός είναι ο όρος. Και λαϊκά είναι μια κωλοτούμπα μεγαλοπρεπής και άδικη για την ελληνική κοινωνία, διότι φλομώσατε στα ψέματα και στον φανατισμό τους Έλληνες πολίτες. Επί χρόνια τους φουσκώνετε τα μυαλά με θεωρίες, που φυσικά ήταν ένα μπαλόνι με νερό, δηλαδή ένα μπουγέλο. Και τώρα το μπουγέλο έχει σκάσει και μας λούζει όλους, γιατί εσείς κινηθήκατε ανεύθυνα και ως κόμμα και ως Κυβέρνηση. Ας δούμε λίγο μερικά πράγματα του παρόντος νομοσχεδίου. Μου έκανε εντύπωση που ο κ. Βερναρδάκης μιλούσε για την αξιολόγηση, σαν να μιλούσε για ένα τροπικό φρούτο που δεν έχει δοκιμάσει ποτέ κανείς και συνέδεε την αξιολόγηση μόνο με τη μισθολογική χειροτέρευση των δημοσίων υπαλλήλων. Ε, όχι, υπάρχει και το αντίστροφο. Γίνεται η αξιολόγηση, υπάρχουν τα οργανογράμματα και εφαρμόζουμε το ενιαίο μισθολόγιο, το οποίο είναι η τρίτη φορά που προσπαθούμε να το εφαρμόσουμε στην ελληνική δημόσια διοίκηση, αλλά με εξαιρέσεις. Εξαιρούνται οι εργαζόμενοι των ΔΕΚΟ, πολλοί εξ αυτών καλοταϊσμένοι. Και μπήκαν στις ΔΕΚΟ έξω από το ΑΣΕΠ, χωρίς τις διαδικασίες του ΑΣΕΠ. Γιατί τους εξαιρείτε από το ενιαίο μισθολόγιο; Όπως, επίσης, γιατί εξαιρείτε τους ιερωμένους; Γιατί; Μήπως σαν αντιστάθμισμα για το σύμφωνο συμβίωσης ή γιατί ο συνέταιρός σας ο κυβερνητικός, οι ΑΝΕΛ, θα σας βάλουν κόκκινη γραμμή; Αυτές τις κόκκινες γραμμές ξέρετε να τις τηρείτε. Όμως, τις κόκκινες γραμμές προς όφελος του Έλληνα πολίτη τις περνάτε στο ντούκου. Επίσης, στο άρθρο 38 αυτού του νομοσχέδιου, παράγραφος 4, γίνεται αποσύνδεση της κλιμάκωσης της χρηματοδότησης των ερευνητικών φορέων με τα αποτελέσματα της αξιολόγησης. Το αντιλαμβάνεστε αυτό; Αυτό είναι, λοιπόν, ερευνητικά και εκπαιδευτικά και πανεπιστημιακά και ακαδημαϊκά ένα εντελώς αφύσικο σύστημα που δεν το εφαρμόζει καμία χώρα. Άντε, ίσως μόνο καμμία Βόρεια Κορέα. Η αξιολόγηση με τη χρηματοδότηση ενός ερευνητικού φορέα συνδέονται άρρηκτα μεταξύ τους, εκτός από την Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, στο άρθρο 16 προσδιορίσατε στα 290 ευρώ το επίδομα θέσης για όλους ανεξαιρέτως τους προϊσταμένους τμημάτων εκτός από τους σχολικούς συμβούλους. Τους ξεχάσατε αυτούς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πάμε τώρα στα κόκκινα δάνεια. Για να δούμε τα κόκκινα δάνεια, θα πρέπει να ρίξουμε και μια ματιά λίγο στο σύνολο της επιχειρηματικής κατάστασης και οικονομίας, μέσα στην οποία οι ιδιώτες πασχίζουν να αναπτύξουν το επιχειρείν. Έχω εδώ ένα πίνακα που κυκλοφορεί πάρα πολύ στο facebook. Είναι του Άγγλου Ίαν Γκρίβεσον, ο οποίος συγκρίνει τα εισοδήματα και τη φορολόγηση μεταξύ Ελλήνων και Άγγλων. Για το ίδιο ακριβώς επάγγελμα, για το ίδιο ακριβώς εισόδημα, των 30.550 ευρώ, η φορολόγηση στην Ελλάδα φτάνει το 42,24% ενώ στην Αγγλία το 13,36%. Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Αμυράς καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα πίνακα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Άντε μετά ο Έλληνας να ανταγωνιστεί τον Άγγλο, τον ευρωπαίο, τον οποιοδήποτε άλλο. Όμως για τα κόκκινα δάνεια των μέσων μαζικής επικοινωνίας, των καναλαρχών, των εκδοτών, όπως επίσης και των κομμάτων, τι θα κάνετε; Δώστε μας συγκεκριμένα στοιχεία, για να ξέρουμε πού θα υπαχθούν αυτά και με ποιον τρόπο. Επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε - ήθελα να κάνω μια μικρή αναφορά στο άρθρο 15 που μιλάει για τις οικογενειακές παροχές. Εδώ, λοιπόν, είναι ξεκάθαρη η δημογραφική καθίζηση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, σε ένα λεπτό τελειώνω. Μιλάμε για το ασφαλιστικό, μιλάμε για τον τρόπο επανεκκίνησης της ελληνικής οικονομίας και δεν λαμβάνουμε υπόψη μας ότι το 2013, για πρώτη φορά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά το 1921, οι γεννήσεις στη χώρα ετησίως έπεσαν κάτω από το όριο βιωσιμότητας των εκατό χιλιάδων γεννήσεων. Επίσης, το 2013, το 2014 και το 2015 οι θάνατοι ξεπερνούν τις γεννήσεις. Αυτό είναι πάρα πολύ δυσάρεστο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τελειώνοντας θέλω να σας πω το εξής: Είχα στείλει στις 19 Νοεμβρίου μια ερώτηση στον Υπουργό Οικονομικών, τον κ. Τρύφωνα Αλεξιάδη. Του ζητούσα να μου απαντήσει για το τι θα κάνει με την «VOLKSWAGEN», αν θα διεκδικήσει τα αυξημένα τέλη κυκλοφορίας που το κράτος θα έπρεπε να εισπράξει λόγω του πειραγμένου λογισμικού των αυτοκινήτων που παρουσίαζαν χαμηλότερη κατανάλωση και μου ήρθε η απάντηση σήμερα. Ξέρετε τι μου έστειλε ο κ. Αλεξιάδης; Μου έστειλε τον πίνακα για τα ετήσια τέλη κυκλοφορίας ανά γραμμάριο εκπομπών. Χαίρω πολύ! Τι να τα κάνω αυτά; Εγώ άλλο σας ρώτησα. Εδώ ο Γενικός Διευθυντής της «VOLKSWAGEN» έστειλε επιστολή σε όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και την ελληνική που λέει «είμαστε έτοιμοι να αναλάβουμε το κόστος τους λάθους μας». Και είμαστε η μοναδική Κυβέρνηση από τις είκοσι οχτώ που δεν έχουμε διεκδικήσει από τη «VOLKSWAGEN» τα χρήματα. Κι εδώ μου λέτε εσείς τώρα άλλα λόγια να αγαπιόμαστε, για τα κόκκινα δάνεια, την αξιολόγηση, το ενιαίο μισθολόγιο.
Ευχαριστώ, κύριε Αμυρά.
Τελειώνω κι ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να σας θυμίσω και κάτι τελευταίο, ότι στις 10 Δεκεμβρίου του 1893 ο Χαρίλαος Τρικούπης είχε πει το γνωστό «Δυστυχώς, επτωχεύσαμεν». Εκατόν είκοσι δύο χρόνια μετά από εκείνη την πτώχευση, τελούμε ακόμα σε πτώχευση, κυρίως πολιτισμική με βασική ευθύνη ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, διότι είπαν ψέματα στον κόσμο και συνεχίζουν να λένε και να μας παρουσιάζουν το άσπρο μαύρο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων, κ. Γεώργιος Καρράς.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο να απαντήσω.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, μέχρι να έρθει ο κ. Καρράς.
Θέλω να απαντήσω στον κ. Αμυρά και τον κ. Θεοχάρη, που αναφέρθηκαν ονομαστικά. Ευχαριστώ που κάνουν αυτήν την έντεχνη προσβολή, για να μπουν κάποια πράγματα στη θέση τους. Έχετε την ευαισθησία για τα φάρμακα των οροθετικών στο «Λαϊκό» Νοσοκομείο. Στο Λαϊκό έγινε αυτό που έγινε σε μια σειρά από άλλα νοσοκομεία τον τελευταίο καιρό και είναι κι ένας από τους βασικούς λόγους που πολλοί διοικητές αξιολογήθηκαν με τον τρόπο που αξιολογήθηκαν και γι' αυτό και απομακρύνθηκαν, όσο κι αν στενοχωριέστε γι' αυτό. Το Λαϊκό επιχορηγήθηκε από τον κρατικό προϋπολογισμό και το Υπουργείο Υγείας από το Γενάρη μέχρι τις 30 Αυγούστου με 11 εκατομμύρια ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό, λόγω των συνθηκών της δημοσιονομικής ασφυξίας που είχαμε το προηγούμενο διάστημα. Από την ημέρα που αναλάβαμε μέχρι σήμερα, το «Λαϊκό» έχει χρηματοδοτηθεί με 24 εκατομμύρια ευρώ, σε δυόμισι μήνες μέσα. Αυτήν τη στιγμή βγήκε και ο κύριος διοικητής που υπήρχε, με την απαράδεκτη ανακοίνωση - και ο οποίος απομακρύνθηκε - ότι το νοσοκομείο είναι επικίνδυνο, ενώ είχε πάρει 24 εκατομμύρια ευρώ μέσα σε δυόμισι μήνες και μπορούσε κι αυτός, όπως και πολλοί άλλοι σε μεγάλα νοσοκομεία ή μικρότερα της χώρας να ξεπληρώσει με ένα ισότιμο τρόπο τους διάφορους προμηθευτές των νοσοκομείων, να ξεπληρώσει και φάρμακα και υγειονομικό υλικό, να ξεπληρώσει και αντιδραστήρια. Τι έκαναν όμως οι περισσότεροι απ' αυτούς; Πλήρωσαν πολύ λίγα στις κατηγορίες που λέω τώρα και σχεδόν ξεπλήρωσαν τις υπηρεσίες του outsourcing, δηλαδή αυτά για τα οποία υπογράφουν συμβάσεις οι ίδιοι. Και ο νοών νοείτω. Αυτό έγινε κι έτσι δημιουργείται αυτή η κατάσταση. Αντίστοιχα ποσά έχει πάρει ο «Ευαγγελισμός», αντίστοιχα ποσά έχουν πάρει κι άλλα μεγάλα νοσοκομεία της χώρας τους τελευταίους δύο μήνες. Υπάρχει σαφέστατη αύξηση. Είχαμε δώσει 300 εκατομμύρια σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας από τον Γενάρη μέχρι τον Αύγουστο. Από τη μέρα που ανέλαβε η νέα Κυβέρνηση μέχρι σήμερα έχουν δοθεί 750 εκατομμύρια κι έρχονται κι άλλα 130, ζεστό χρήμα, μέσα στο Δεκέμβριο, με βάση την αύξηση την οποία δώσαμε. Αυτή η εικόνα, οι ελλείψεις που παρουσιάζονται αυτήν τη στιγμή, στις περισσότερες περιπτώσεις, πέρα από ζητήματα διαχειριστικής επάρκειας, έχει αυτήν την αιτία. Επίσης, ο ΕΟΠΥΥ για πρώτη φορά δίνει παραπάνω χρήματα προς το δημόσιο τομέα και όχι μόνο προς τους παρόχους του ιδιωτικού τομέα.
Κύριε Πρόεδρε, έλεος. Είναι τόση ώρα στο Βήμα ο κύριος συνάδελφος. Λίγο σεβασμό.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ.
Αυτή είναι η πραγματικότητα. Τώρα για τα υπόλοιπα, άλλοι προσπάθησαν να γίνουν οι εκλεκτοί του συστήματος, όχι εγώ.
Περιμένει ο κύριος συνάδελφος στο Βήμα, κύριε Υπουργέ. Σας παρακαλώ.
Ό,τι πρέπει, κύριε Υπουργέ. Τα είπατε πολύ καλά για το ΔΝΤ σήμερα.
Εγώ κουβαλώ άλλο πολιτισμικό φορτίο από εσάς, κύριε Θεοχάρη. Άλλο…
Όχι και debate με τον κ. Θεοχάρη τώρα. Κύριε Θεοχάρη, σας παρακαλώ πολύ.
Για την τρόικα τα είπατε πολύ καλά. Μπράβο! Συγχαρητήρια!
Ο δρόμος του ΔΝΤ είναι ανοιχτός για εσάς, όχι για εμένα. Να είστε καλά.
Κύριε Καρρά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ και τον Υπουργό, που μου έδωσε τη δυνατότητα να μιλήσω στο τηλέφωνο που με καλούσαν την ώρα που μιλούσε. Εν πάση περιπτώσει, δεν είχαμε την τύχη ή την ατυχία, η Ένωση Κεντρώων να έχουμε ασκήσει κυβέρνηση βρισκόμενοι εντός της Βουλής. Παρακολουθούμε, λοιπόν, τις συζητήσεις και διαπιστώνουμε τι; Ότι η κάθε πλευρά προσπαθεί να δικαιολογήσει τη μέχρι σήμερα πολιτική της, χωρίς πραγματικά να συνεισφέρει σε έναν δημόσιο διάλογο, για να μπορούν να προαχθούν τα θέματα, τα οποία αντιμετωπίζει η χώρα. Αυτό, λοιπόν, σαν μια πρώτη εισαγωγική παρατήρηση. Επί του νομοσχεδίου, λοιπόν. Έχουμε ένα νομοσχέδιο, το οποίο επιλέγει έναν τρόπο διαχειρίσεως των λεγόμενων κόκκινων επιχειρηματικών δανείων. Είναι γνωστό και στον Υπουργό, κ. Σταθάκη ότι υπάρχουν πολλές μέθοδοι που μπορούμε να διαχειριστούμε τα επιχειρηματικά δάνεια που βρίσκονται σε καθυστέρηση. Μία μέθοδος είναι η εσωτερική, εντός των τραπεζών, με ειδικές υπηρεσίες που συνιστούν. Μία άλλη μέθοδος είναι η δημιουργία μιας λεγόμενης bad bank, που σημαίνει ότι ένα πακέτο δανείων μεταβιβάζεται σε αυτήν την τράπεζα, η οποία έχει τα κεφάλαια για να μπορέσει να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Επιπλέον των κεφαλαίων, διαθέτει και το κράτος κεφάλαια κάθε φορά που έχει τύχει περίπτωση να δημιουργηθεί τράπεζα διαχειρίσεως ληξιπρόθεσμων δανείων. Στη συγκεκριμένη περίπτωση τι αντιμετωπίζουμε; Αντιμετωπίζουμε μια φιλετοποίηση. Έρχεται ένας νόμος και μας λέει: Θα μπορούμε να έχουμε εταιρείες διαχείρισης επιχειρηματικών δανείων, εταιρείες απόκτησης μεταβίβασης επιχειρηματικών δανείων. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι - όπως λέει ο νόμος συνέχεια - θα έχουν ένα ελάχιστο κεφάλαιο 100.000 ευρώ, αξίας μιας γκαρσονιέρας σε μια μέτρια περιοχή της Αθήνας. Πώς θα διαχειριστούν, λοιπόν, με αυτό το ελάχιστο κεφάλαιο τα δάνεια τα οποία θα διεκδικήσουν ως πακέτο προφανώς; Εδώ, λοιπόν, είναι η απάντηση. Είναι τα distress funds, τα οποία θα δημιουργήσουν σειρά εταιρειών για να διαχειριστούν ανά πακέτο δάνεια επιχειρηματικά, έστω κι αν ακούγεται ότι θα είναι τα μεγάλα, οι εταιρείες τζίρου των 50 εκατομμύριων κ.λπ.. Και τι επιδιώκουν αυτά; Με 100.000 κεφάλαιο δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τίποτα άλλο, παρά μόνο την έννοια του «κόρακα». Θα πάρουν τις επιχειρήσεις αυτές. Από αυτές είναι πολλές, χωρίς δυνατότητα να επιβιώσουν. Θα τις κομματιάσουν, θα τις πουλήσουν, θα βγάλουν βραχυπρόθεσμα κέρδη και θα πάνε στο καλό. Και θα εμφανιστεί στη συνέχεια μια άλλη εταιρεία που θα διαχειρίζεται ή θα αποκτά επιχειρηματικά δάνεια, άλλες 100.000, άλλο ένα μικρό διαμέρισμα σε μια μέτρια περιοχή της Αθήνας και θα αρχίσουμε, λοιπόν, να διαλύουμε τον ιστό της χώρας. Θα διαλύσουμε τον επιχειρηματικό ιστό κατ' αυτόν τον τρόπο, κύριοι Υπουργοί, είτε προσέχετε είτε δεν προσέχετε τα όσα λέω, για τον εξής συγκεκριμένο λόγο: Με κεφάλαιο 100.000 ευρώ δεν μπορεί να λειτουργήσει παρά μόνο μια μικρή εταιρεία, που ποιο στόχο έχει; Να εκβιάσει, να πιέσει, να αποκτήσει, να ληστέψει! Θα το πούμε ευθέως αυτό. Δεν μπορούμε, λοιπόν, να θέσουμε υπό διακινδύνευση κομμάτια της ελληνικής οικονομίας, η οποία ελληνική οικονομία έχει ταλαιπωρηθεί. Δεν είναι όλων των επιχειρήσεων η τύχη και η πορεία από κακή δική της ευθύνη. Οι περισσότερες βρίσκονται στο σημείο του κόκκινου. Από την κακή πολιτική των τελευταίων κυβερνήσεων των πέντε ετών, οι οποίες διέρρευσαν και επέτειναν το ζήτημα των κόκκινων δανείων. Θέλω να θυμίσω και κάτι άλλο που είχα πει στο ζήτημα της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Όταν επανειλημμένα ανακεφαλαιοποιούνται οι τράπεζες, υπάρχει η δυνατότητα να λύνουν εσωτερικά το ζήτημα των καθυστερημένων δανείων. Δεν έγινε αυτό. Έγινε από πολιτική ατολμία, έγινε από σκοπιμότητα ή παράλειψη; Δεν μπορώ να δώσω απάντηση, γιατί δεν το γνωρίζω. Όμως, ερχόμεθα σήμερα και τι λέμε; Λέμε ότι εκδώσαμε μετοχές για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών προ μηνός. Με ένα ή δύο λεπτά αγοράστηκαν οι μετοχές των τραπεζών των συστημικών, όταν τα κεφάλαια τους είχαν εξανεμιστεί. Δεν υπήρχαν κεφάλαια. Και για να δώσουμε, λοιπόν, μια μορφή τραπέζης, πήραμε δεκαπέντε μετοχές κάναμε μία και δώσαμε μια ονομαστική τιμή τριάντα λεπτών. Αυτή είναι η οικονομία που θα μπορέσει να σταθεί; Υπήρχαν χρήματα και από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και από την Ευρώπη που θα μπορούσαν οι τράπεζες να ανακεφαλαιοποιηθούν με περισσότερα κεφάλαια. Όμως, η Κυβέρνηση επέλεξε τι; Επέλεξε αυτήν την κατάσταση, ούτως ώστε να πει: Δεν χρειαστήκαμε πολλά λεφτά. Δεν χρειαστήκαμε. Ήταν μια επιτυχία. Μήπως αυτή η εμφανιζόμενη επιτυχία τελικά αποδειχθεί μια αποτυχία, γιατί οι τράπεζες θα αναγκαστούν σήμερα να πουλήσουν τα επιχειρηματικά κόκκινα δάνεια και μετά τις 15 Φεβρουαρίου ενδεχόμενα και όλα τα υπόλοιπα, αντί πινακίου φακής, για να συμπληρώσουν τις οικονομικές ελλείψεις, να κλείσουν το ταμείο τους, να κλείσουν τις ζημιές που θα δημιουργηθούν από τη χαμηλή ανακεφαλαιοποίηση που έγινε; Περιμένω με ενδιαφέρον τις απαντήσεις. Κάτι άλλο όμως με ανησύχησε σήμερα. Ήρθε προηγουμένως στα χέρια μου μια τροπολογία του κ. Χουλιαράκη, η οποία λέει τούτο: Σε περίπτωση που συντρέχουν οι προϋποθέσεις - τροποποιεί τον ν. 4335/2015- για ανάγκες εξυγίανσης μέχρι 31-12-2015, το σκέλος κάλυψης καταθέσεων του ΤΕΚΕ δανείζει το Ταμείο Εξυγίανσης με τα απαραίτητα κεφάλαια. Τι έχει μείνει, λοιπόν, για να κάνει το ΤΕΚΕ αυτήν την κίνηση, να επιβάλει στο κράτος, τα αποθεματικά του να δοθούν στο Ταμείο Εξυγίανσης; Ποιο είναι το Ταμείο Εξυγίανσης; Είναι του νόμου εκείνου που ψηφίστηκε το καλοκαίρι και εισήγαγε το bail in. Θα θυμόσαστε οι εξ υμών Βουλευτές τότε τι σήμαινε αυτό. Τι φοβούμεθα εδώ μέσα; Απέτυχε η Κυβέρνηση και στο ζήτημα των μη συστημικών τραπεζών. Συγχωρέστε με για την απότομη κίνηση. Χθες διαβάσαμε κάτι. Ενώ κι εμείς ψηφίσαμε τον νόμο για την ανακεφαλαιοποίηση των συνεταιριστικών τραπεζών, αποδεχθήκαμε να γίνει μια επέμβαση στον πάγιο νόμο των συνεταιρισμών, θελήσαμε λοιπόν να υποστηρίξουμε αυτήν την κατάσταση, να διατηρηθούν, γιατί είναι χρήσιμες, οι περιφερειακές συνεταιριστικές τράπεζες. Διαβάσαμε, λοιπόν, χθες ότι δύο εκ των τεσσάρων μόνο συνεταιριστικών τραπεζών μπορούν να διασωθούν με ίδια κεφάλαια. Έρχεται, λοιπόν, σήμερα η Κυβέρνηση, κύριε Πρόεδρε και λέει…
Και οι άλλες το παλεύουν, όμως.
Το ξέρω, γι' αυτό το αναφέρω, για να τεθεί, κύριε Πρόεδρε.
Πείτε το όμως.
Θα το πω. Θα πω και για την παράταση που δόθηκε. Θα το πω, κύριε Πρόεδρε. Ξέρετε ότι δεν κάνω στείρα αντιπολίτευση. Προσπαθώ να συνεισφέρω. Αυτό τουλάχιστον νομίζω ότι μπορεί να το υποστηρίξω. Δεν είναι αυτό το ζήτημα.
Το ξέρω.
Επανέρχομαι, λοιπόν, στο ζήτημα των συνεταιριστικών τραπεζών. Είναι τρόπος η κάλυψη καταθέσεων από το σκέλος καταθέσεων του ΤΕΚΕ, να δίνουμε χρήματα - που το ΤΕΚΕ δίνει μια ελάχιστη εγγύηση για τις καταθέσεις - στο Ταμείο Εξυγίανσης για να ανακεφαλαιοποιήσει τις συνεταιριστικές τράπεζες; Για αυτά τα χρήματα έχουμε δεδομένο, εξασφαλίζετε ότι θα επιστραφούν στο ΤΕΚΕ, ώστε να εκπληρώσει το σκοπό τους; Το θέτω, κύριε Πρόεδρε, ως ερώτημα στον Υπουργό. Είναι ένα ζήτημα που με απασχολεί. Δεν θέλω να κουράσω άλλο τη Βουλή. Θα τονίσω μόνο τούτο. Για τα distress funds δίνεται εμμέσως και μια ασυλία τόσο στις τράπεζες που μεταβιβάζουν ή δίνουν τη διαχείριση, αλλά δίνεται και μια περαιτέρω ασυλία, η οποία ίσως μέσα στην Αίθουσα αυτή δεν έγινε αμέσως αντιληπτή. Λένε, λοιπόν, ότι για τα κεφάλαια, για τις οι εταιρείες ειδικού σκοπού - δεν ξέρω πώς να τις ονομάσω - οι οποίες θα αποκτήσουν ή θα διαχειριστούν τα ληξιπρόθεσμα δάνεια, δεν εφαρμόζεται το άρθρο 479 του Αστικού Κώδικα. Δηλαδή, απαλλάσσονται ευθυνών κακοδιαχείρισης για εκείνα που αποκτούν και για εκείνα που αποκτούν τα δάνεια, για εκείνα που διαχειρίζονται, αλλά και για εκείνα που θα μεταβιβάσουν περαιτέρω ή θα διαλύσουν τις εταιρείες, για να αποκτήσουν τα βραχυπρόθεσμα κέρδη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα τελειώσω, κύριε Πρόεδρε, θα περιορίσω τον χρόνο μου. Δηλαδή, θα μπορεί ένα distress fund, μια εταιρεία ειδικού σκοπού, όπως θέλετε πείτε την, να διαλύει τις εταιρείες, χωρίς ο δανειστής ο τρίτος - γιατί δεν χρωστάει μόνο στις τράπεζες μια εταιρεία, χρωστάει και στο ΙΚΑ, χρωστάει και στο δημόσιο, χρωστάει και σε προμηθευτές, χρωστάει σε όλον τον κόσμο - να παίρνει τα δικά του κέρδη. Θα μπορεί, λοιπόν, το distress fund να παίρνει τα δικά του κέρδη, να έχει διαλύσει την εταιρεία και να σβήνουν όλες οι υποχρεώσεις της εταιρείας που διαλύεται προς πάσα κατεύθυνση. Ποιες θα είναι οι συνέπειες στην οικονομία; Θέλω να τις ακούσω. Δεν είμαι σε τέτοια θέση να μπορέσω να τις υπολογίσω, γιατί δεν έρχονται στοιχεία στο νομοσχέδιο αυτό. Επιταχύνοντας, κύριε Πρόεδρε, θέλω να πω και τούτο: Δεν έγινε κουβέντα, αλλά εγώ θα την κάνω, για τα μεγάλα συγχρηματοδοτούμενα έργα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Την ανοχή σας, ελάχιστα και λίγο χρόνο από τη δευτερολογία μου.
Ναι, βεβαίως, για να πάρετε και με άνεση τηλέφωνο.
Ευχαριστώ. Δεν έγινε μεγάλη συζήτηση, όμως βλέπουμε ένα μεγάλο κομμάτι τι να κάνει; Θέλει να αποκτήσει ισχύ νόμου η σύμβαση του αυτοκινητόδρομου της Πελοποννήσου. Γνωρίζουμε όλοι ότι είχε αποκτήσει ισχύ νόμου το 2007 και ότι είχε γίνει μεγάλος πολιτικός ντόρος. Είχαν ακουστεί πάρα πολλά. Είχε κατηγορηθεί και η Νέα Δημοκρατία, γιατί ο τότε Υπουργός άρχισε την τακτική να φέρνει τις κυρώσεις των συμβάσεων αυτών με νόμο, ούτως ώστε ο νόμος αυτός να δίνει και ασυλία και σε εταιρείες και στους Υπουργούς που υπέγραψαν, γιατί κυρωνόταν με νόμο. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι αυτό συνεχίστηκε και το 2013, αλλά συνεχίζεται και από τον ΣΥΡΙΖΑ το 2015. Η πρώτη των δύο συμβάσεων που κυρώνεται έχει ημερομηνία 4 Δεκεμβρίου 2015. Και τι κρύβει αυτή; Κρύβει μια πρόσθετη καταβολή - επιδότηση λειτουργίας τη λέει, αλλά δεν θα μπω σε λεπτομέρειες - που σημαίνει ότι το κράτος αναλαμβάνει να μεταβιβάσει ένα ποσό στην εταιρεία αυτή. Αναγνωρίζει, λοιπόν, πιθανές δικές του ευθύνες. Μέσω νόμου θα τις αναγνωρίσει; Όχι. Θα έπρεπε λοιπόν, να πάει στη διαιτησία η υπόθεση, για να δούμε αν το κράτος χρωστάει ή όχι. Δεν τηρήθηκε αυτό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα πω, όμως, ότι μου θυμίζει κακές εποχές. Ποιες ήταν οι κακές εποχές; Είχα την τύχη ή ατυχία το 2000 να απασχοληθώ τότε και με τα θέματα των μεγάλων δημοσίων έργων. Η χειρότερη εντύπωση στη ζωή που μου είχε κάνει, ήταν ότι τότε με έναν τρόπο απαιτητικό, μπορώ να πω, από την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ - είναι γνωστό ποιος ήταν Υπουργός στο Υπουργείο Δημοσίων Έργων το 2000- υπογράφθηκε μια σύμβαση επιτάχυνσης, η οποία νομίζω είχε ένα μεγάλο ποσό εκατοντάδων εκατομμυρίων δραχμών, για να τελειώσει, λέει, η Κοινοπραξία της Αττικής Οδού τον δρόμο που θα φθάνει η Αττική Οδός στο αεροδρόμιο, επειδή το αεροδρόμιο «Βενιζέλος» είχε διαφορετική ημερομηνία έναρξης λειτουργίας, τον Φεβρουάριο του 2001, ενώ τους είχε ξεφύγει στη σύμβαση της Αττικής Οδού η παράδοση του έργου, που ήταν μεταγενέστερη του χρόνου λειτουργίας του αεροδρομίου. Είναι αστεία πράγματα αυτά, κύριοι. Δεν ξέρω αν υπάρχουν σκοπιμότητες να επαναληφθούν. Πάντως, με όλα αυτά και χωρίς να θέλω να πω περισσότερα και να αναφερθώ σε άλλα ζητήματα του νόμου που έχουν αντιμετωπίσει οι συνάδελφοί μου. Εμείς θα καταψηφίσουμε αυτόν τον νόμο επί της αρχής. Δεν έχουμε εντοπίσει κάποιο σημείο, το οποίο να μας δίνει το δικαίωμα να τον ψηφίσουμε θετικά. Νομίζω ότι η τοποθέτησή μου κάλυψε και τη θέση μας. Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ και για την ανοχή σας.
Εμείς ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Το κάνατε πρώτη φορά. Άλλοι το κάνουν κατά συρροή. Τον λόγο έχει ο κ. Φάμελλος.
Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη σημερινή Ολομέλεια συνεχίζουμε με ένα ακόμα νομοσχέδιο την επίπονη προσπάθεια που έχουμε αναλάβει να κρατήσουμε τη χώρα όρθια, μετά την πολυεπίπεδη χρεοκοπία στην οποία την καταδίκασε το παλαιό πολιτικό σύστημα. Και οφείλω να ομολογήσω ότι προκύπτει στην εκτέλεση αυτού του καθήκοντος ένα δίλημμα: Να ασχοληθούμε με την ευθύνη που έχουμε αναλάβει, με το έργο δηλαδή που πρέπει να εκτελέσουμε και στη διαπραγμάτευση και στα Υπουργεία ή να καταναλώσουμε χρόνο και έργο για να διαχειριστούμε την οργανωμένη προσπάθεια παραπληροφόρησης, η οποία γίνεται και από την Αντιπολίτευση κι από τα συστημικά μέσα ενημέρωσης, αλλά και από μεγάλα οικονομικά συμφέροντα που πλήττονται, διότι ήταν συνδεδεμένοι με την παλαιά πολιτική διοίκηση, δηλαδή από όλους αυτούς που έχουν την ευθύνη για την πορεία της χώρας μέχρι τώρα, για την πορεία της χώρας προς την άβυσσο, όλους αυτούς που μας καλούσαν τον Ιούλιο να τα ξεπουλήσουμε όλα, χωρίς όρους; Όμως, νομίζω κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ότι για εμάς πρωτεύον είναι να συνεχίσουμε το έργο που έχουμε αναλάβει προς όφελος των πολιτών, της κοινωνίας, των οικονομικών παραγωγών, των νέων και κύρια έναντι των πληττόμενων κοινωνικών στρωμάτων. Αντιλαμβανόμαστε ότι το πυκνό κοινοβουλευτικό έργο και οι τομές που προωθούμε, κύρια ενάντια στη διαπλοκή, ενισχύουν την αδυναμία της Αντιπολίτευσης να παρακολουθήσει τις εξελίξεις, μιας Αντιπολίτευσης η οποία είναι δέσμια και των εσωκομματικών της διενέξεων, αλλά και της πυκνής ιδεολογικής ομίχλης που την καλύπτει. Αυτό πολύ περισσότερο, όταν καταφέρνουμε όχι μόνο να ανταποκριθούμε σε έναν δύσκολο συμβιβασμό, αλλά ταυτόχρονα τον τροποποιούμε συνεχώς προς το όφελος της κοινωνίας. Γιατί, ακόμα και στα πολύ δύσκολα, όπως ήταν τα κόκκινα δάνεια και οι τράπεζες, καταφέραμε να έχουμε επιτυχίες, από μια δύναμη που μας δίνει πρώτα από όλα η κοινωνία. Γιατί είχαμε τη δυνατότητα, είχαμε, αν θέλετε, τη δύναμη και την τόλμη, την κοινωνική δύναμη, αλλά και τη δημοκρατική κοινωνική αναφορά, να αναγνωρίσουμε και να υλοποιήσουμε έναν συμβιβασμό προς όφελος της χώρας. Παραδείγματα όπως η προστασία της πρώτης κατοικίας, η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με διαφάνεια και δημόσιο έλεγχο για πρώτη φορά, το κοινωνικό τμήμα του προϋπολογισμού, οι προσλήψεις των γιατρών και του υγειονομικού προσωπικού, η σύνταξη των ανασφάλιστων υπερηλίκων, η ενίσχυση του προγράμματος ανθρωπιστικής κρίσης, η ολοκλήρωση για πρώτη φορά χρηματοδότησης νοσοκομείων και δήμων από τον προϋπολογισμό της ύφεσης και της λιτότητας, είναι στοιχεία που μας δείχνουν ότι υπάρχει ελπίδα, ότι υπάρχει δυνατότητα. Βέβαια, η εξέλιξη των πραγμάτων στην Ευρώπη, μέσα στο δύσκολο γεωπολιτικό περιβάλλον που βρισκόμαστε σήμερα, μας δίνει τη δυνατότητα να αναγνωρίσουμε ότι η χώρα μας, μέσα στις δυσκολίες, μέσα στη φτώχεια, μέσα στην ανεργία, αναδεικνύεται και σε παράγοντα σταθερότητας στην περιοχή. Είναι σημαντικό, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, να δούμε ότι σήμερα, σε μια χώρα που έχει περάσει μια τριπλή χρεοκοπία, έχουμε τη δυνατότητα να είμαστε μια δυνατή φωνή στην Ευρώπη που τροποποιεί, που κατευθύνει, αν θέλετε, την πολιτική συζήτηση, αλλά και στο επίπεδο των συγκρούσεων που γίνονται περιμετρικά στην περιοχή μας, η χώρα μας να είναι και δημοκρατικά σταθερή και πολιτικά δυνατή, για να είναι ο βασικός συνομιλητής. Ξέρουμε ότι έχουμε πάρα πολλές καθυστερήσεις. Ξέρουμε ότι πιθανόν να έχουμε και αδυναμίες. Αυτό που ξέρουμε, βέβαια, είναι ότι δεν είμαστε επαγγελματίες της πολιτικής. Είμαστε αντιπρόσωποι της κοινωνίας και έχουμε τη δυνατότητα να εναλλασσόμαστε και να κρινόμαστε από την κοινωνία, κάτι το οποίο εσείς δεν αντέχετε να κάνετε, για να μην χάσετε τις καρέκλες σας. Ο κ. Χατζηδάκης, ως εισηγητής της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης προτίμησε να χρησιμοποιήσει μια παροιμία: «Πετάει ο γάιδαρος;». Ξέρετε τι μου θύμισε; Ήταν κάτι σα να λέμε «διαπραγμάτευση Σαμαρά - Βενιζέλου». Η χώρα το έζησε αυτό. Ακριβώς ό,τι υποκύψατε και ό,τι συμφωνήσατε να κάνετε στην πρόταση Γιουνκέρ στο δημοψήφισμα, ήταν αυτό ακριβώς που χρησιμοποιούσατε ως επιχείρημα. Ό,τι σας έλεγε ο νεοφιλελεύθερος πυρήνας της Ευρώπης: «Πετάει ο γάιδαρος; Πετάει». Δεν σας ενδιέφερε η χώρα. Τόσο πρόσφατο και τόσο απλό. Πρέπει να σας ομολογήσω ότι εμείς δεν έχουμε αυτό το σημείο αναφοράς. Εμείς έχουμε ως σημείο αναφοράς τους Έλληνες, τις Ελληνίδες και κυρίως αυτούς που υποφέρουν και προσπαθούμε κυριολεκτικά μέσα στη διαπραγμάτευση να ενισχύουμε το κοινωνικό πρόσημο για να βελτιώνεται τουλάχιστον η ζωή αυτών των ανθρώπων. Επιτρέψτε μου, όμως, να ξεκαθαρίσω κάτι: Δεν είμαστε στο σημείο μηδέν για να πάμε στο σημείο «συν ένα». Δυστυχώς, οι προηγούμενες πολιτικές δυνάμεις και το οικονομικό σύστημα της χώρας έχουν πάει την Ελλάδα στο «μείον άπειρο» και θέλει πολλή προσπάθεια, για να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε θετικά, για να μπορέσουμε να ανέβουμε και να απολογούμαστε, γιατί πρέπει και να απολογηθούμε για τα θετικά στοιχεία της δικής μας πολιτικής. Και βέβαια, εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να απολογούμαστε προς την κοινωνία. Ξέρετε ποια είναι η κοινωνία, αγαπητοί συνάδελφοι; Όλοι αυτοί που το κέρδος τους, την αξία, το βιός τους τα δώσατε στον κ. Χριστοφοράκο και τα πήρε εκτός Ελλάδος, που τα δώσατε στη σύμβαση της «SIEMENS», τα θαλασσοδάνεια της Αγροτικής Τράπεζας, στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, στα εξοπλιστικά προγράμματα, σε όλους αυτούς που σωρεύονται έξω από τους εισαγγελείς και βέβαια στα μεγάλα επικοινωνιακά λόμπι, γιατί κι αυτοί στο χώρο του εισαγγελέα βρίσκονται αυτές τις μέρες.
Και στα «κοράκια» των αγορών!
Ας περάσουμε, όμως, να δούμε σήμερα για τι πράγμα συζητάμε. Συζητάμε για σημαντικά κομμάτια των προαπαιτούμενων, τα οποία ήμασταν υποχρεωμένοι να βάλουμε στην κοινοβουλευτική συζήτηση και προλάβαμε και τα θέτουμε αποτελεσματικά. Όσον αφορά στα κόκκινα δάνεια, να διευκρινίσουμε τα στοιχεία της παραπληροφόρησης: Δεν περιλαμβάνονται ρητά στη σημερινή συζήτηση τα στεγαστικά πρώτης κατοικίας, τα καταναλωτικά, όλα τα δάνεια της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, που ξέρετε ότι μας ενδιαφέρει κατά προτεραιότητα, και όλα τα δάνεια με εγγύηση δημοσίου. Αλλά και για όσα από τα υπόλοιπα μεγάλα επιχειρηματικά δάνεια περιλαμβάνονται, προβλέπεται η εγκατάσταση «κορακιών» στην Ελλάδα; Μάλλον δεν ξέρετε τι σημαίνει «κοράκια». Δηλαδή, υπάρχει κάποια εταιρεία offshore που μπορεί να έλθει εδώ; Υπάρχει κάποια εταιρεία χωρίς ονομαστικές μετοχές που μπορεί να έλθει εδώ; Υπάρχει κάποια εταιρεία που να μην έχει περιβάλλον λειτουργίας ίδιο με τις τράπεζες, που μπορεί να διαχειριστεί δάνειο; Μάλιστα, εμένα μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η εκ του περισσού παρέμβαση του κ. Βενιζέλου, όταν οι Υπουργοί παρουσίασαν ότι το περιβάλλον συνεργασίας και διαχείρισης δανείου που έχει ο δανειολήπτης δεν επιτρέπεται να αλλάξει, ακόμα και αν παραλάβουν αυτές οι νέες εταιρείες την εξυπηρέτηση και τη διαχείριση του δανείου. Άρα, κομίζει γλαύκας εις Αθήνας. Είμαστε στην πατρίδα της δημοκρατίας, στην Αθήνα, αλλά όχι τόσο πολύ να υποκείμεθα στις παροιμίες. Από τα εξυπηρετούμενα δάνεια δεν επιτρέπεται κανένα πράσινο δάνειο να πάει επίσης σε διαχείριση, παρά μόνον για να βοηθήσει τον δανειολήπτη που έχει και άλλο κόκκινο δάνειο, για να δούμε συνολικά τη διαχείριση των δανείων αυτών. Και πότε; Μετά από ενενήντα μέρες καθυστέρηση και με έναν χρόνο περιθώριο να καταθέσει σχέδιο βιωσιμότητας, που κι ο νόμος του κ. Δένδια, ο ν. 4207, προέβλεπε. Προφανώς, αυτό πρέπει να γίνεται με κανόνες που έχει ήδη το τραπεζικό σύστημα, δηλαδή δεν επιτρέπεται δάνεια να μεταφερθούν χωρίς τη διαφάνεια που εμείς επιβάλαμε στον τραπεζικό τομέα με τον νόμο της ανακεφαλαιοποίησης. Επιπλέον, δεν επιτρέπεται να γίνει οποιαδήποτε, αν θέλετε, κρυφή ή εις βάρος του δανειολήπτη ενέργεια, γιατί έχουμε ένα τετραπλό δίχτυ ασφάλειας. Πρώτα από όλα, το ΚΥΣΔΙΧ, το οποίο γίνεται το συντονιστικό όργανο της δημόσιας πολιτικής για την ασφάλεια στο δανειακό σύστημα, κάτι το οποίο δεν περιγράψατε. Μάλλον αγνοείτε ότι εφαρμόζουμε μια δική μας δέσμευση, όσον αφορά τη διαχείριση αυτού του ευαίσθητου τομέα. Υπάρχει η Επιτροπή της Βουλής, η οποία και θα συντάσσει εθνική στρατηγική, αλλά και ανά έξι μήνες θα υπάρχει αναφορά για τη διαχείριση των δανείων στη Βουλή, στο κέντρο της δημοκρατίας, για όλα τα κόμματα και όχι μόνο για την Κυβέρνηση. Υπάρχει ο Συνήγορος του Καταναλωτή και υπάρχουν τα κέντρα παροχής, ενημέρωσης και υποστήριξης των δανειοληπτών. Επιπλέον, στη συμφωνία υπάρχει η δέσμευσή μας να συσταθεί και νέα ανεξάρτητη αρχή για αυτό το θέμα. Κι όλα αυτά, με περιβάλλον νόμου και όχι με αποκλειστική αρμοδιότητα της Τράπεζας της Ελλάδος, αλλά με απόφαση της Ελληνικής Βουλής, χωρίς καμμία φοροαπαλλαγή για τις εταιρίες αυτές και χωρίς κρυφούς μετόχους, πρακτικά, με διπλό έλεγχο και της Τράπεζας της Ελλάδος και Υπουργικής Επιτροπής, όσον αφορά την αδειοδότησή τους. Νομίζω ότι αυτό συνδέεται απόλυτα με την ενισχυμένη συμμετοχή του δημοσίου που επιλέξαμε εμείς να υπάρχει στις διοικήσεις των τράπεζων. Διότι κάποτε βάζατε λεφτά σε ένα άδειο βαρέλι, χωρίς να έχετε κανέναν έλεγχο των διοικήσεων, όταν αφήνατε με την ανακεφαλαιοποίηση των 25 δισεκατομμυρίων ευρώ του ελληνικού λαού που χάσατε, τα οποία προσθέσατε στο χρέος, να κάνει κουμάντο το 10% των παλαιών μετόχων των τραπεζών. Υπάρχει κίνδυνος για την κατοικία; Γιατί αυτό λένε τα κανάλια κι αυτό άφησε να εννοηθεί ο κ. Δένδιας. Επιτρέψτε μου να το διορθώσω. Πιστεύω το έκανε από παράλειψη. Είπε ότι πρέπει να μπει η αντικειμενική αξία του ακινήτου στον συνυπολογισμό του δανείου. Μα δεν υπάρχει θέμα ακίνητης περιουσίας και στεγαστικών δανείων σε αυτό το νομοσχέδιο. Υπάρχει περίπτωση να επηρεαστεί η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα; Όχι. Γι' αυτό και κρατάμε χρόνο και χώρο και για εσάς. Είπε ο κ. Δένδιας ότι θα έχει προτάσεις. Τις περιμένουμε μέχρι τα μέσα Φεβρουαρίου, για να ενισχύσουμε το πλαίσιο προστασίας της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας. Δεν υπάρχει καμμία αλλαγή συνθηκών για τους δανειολήπτες και βέβαια υπάρχει λύση. Μας στενοχωρεί, όμως, όταν με την ευκαιρία αυτού του νομοσχεδίου έρχονται συνάδελφοι και απειλούν για κούρεμα στις καταθέσεις - λύθηκε το θέμα αυτό - και για τέλμα στον τραπεζικό τομέα. Το ακούσαμε από τον εισηγητή του Ποταμιού. Είναι δυνατόν να μας ζητάτε τώρα, που ανακεφαλαιοποιήθηκαν με επάρκεια οι τράπεζες, να μεγαλώσουμε το δημόσιο χρέος για κάτι που η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έκρινε ότι κοστίζει λιγότερο και μάλιστα, έτσι ώστε να ενισχύσουμε την ανασφάλεια του τραπεζικού μας συστήματος; Δηλαδή να πούμε ότι δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια του, όταν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εντάσσει και τις τέσσερις συστημικές τράπεζες της Ελλάδας στη Συνθήκη της Βασιλείας; Αναρωτιέμαι ποιοι είναι βαλτοί. Το έθεσαν οι συνάδελφοι της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Είμαστε εμείς ή αυτοί που αντίστοιχα και με το παρελθόν των κυβερνήσεών τους αποδείχτηκαν ότι είναι βαλτοί, γιατί εξυπηρετούσαν συμφέροντα; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ, λίγο χρόνο. Κι εμένα μου κάνει μεγάλη εντύπωση: Αληθεύουν τα δημοσιεύματα ότι αυτοί οι οποίοι αντιδρούν στη διαχείριση των δανείων και δεν πηγαίνουν στις τράπεζες, που τους κάνουν πλάτες, για να συμφωνήσουν την επίλυση του δανειακού προβλήματος, είναι τα μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα και τα συγκροτήματα των media; Από ποιους και ποιοι είναι βαλτοί; Αναρωτιέμαι. Γιατί δεν πρέπει να λυθούν στη δημόσια σφαίρα όλα αυτά τα προβλήματα της δανειοδότησης; Θα πω πάρα πολύ γρήγορα κάτι για τη σύμβαση των δημοσίων έργων, που ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων έβαλε. Γιατί μπαίνει ως νόμος; Πολύ απλά, γιατί τροποποιείται, αγαπητοί συνάδελφοι και τροποποιείται προς όφελος του δημοσίου. Και θα πω μόνο αυτό. Ένα έργο που είχε κόστος κατασκευαστή 845 εκατομμύρια ευρώ συμβατοποιήθηκε το 2007- και γι' αυτό μπαίνει, όχι γιατί εμείς επιλέξαμε να κάνουμε ΣΔΙΤ, αλλά είναι μια σύμβαση του 2007- και άρχισε να καθυστερεί. Ενώ έπρεπε να τελειώσει το 2012 με κόστος καθυστέρησης 50 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο, έφτασε σήμερα να έχει κόστος για τον παραχωρησιούχο με ευθύνη του δημοσίου 220 εκατομμύρια ευρώ. Μέσα σε αυτά, τα 91 εκατομμύρια ευρώ είναι το κόστος λειτουργίας. Η Κυβέρνηση αυτή διαπραγματεύτηκε, έτσι ώστε τα 129 εκατομμύρια ευρώ, που ήταν το κόστος του παραχωρησιούχου εξαιτίας της καθυστέρησης που δημιούργησαν οι προηγούμενοι, να γίνει 23 εκατομμύρια ευρώ. Το κέρδος της διαπραγμάτευσης για το δημόσιο ήταν 106 εκατομμύρια ευρώ. Και προφανώς, από τις διαιτησίες, που σωστά ανέφερε ο κ. Καρράς, που είχαν ύψος 306 εκατομμυρίων ευρώ - για το κόστος κατασκευής μιλάω τώρα - , καταφέραμε με τη διαπραγμάτευση να φτάσουμε στα 56,5 εκατομμύρια ευρώ. Κερδίσαμε, δηλαδή, πέρα απ' αυτά που πίστευε ότι θα πάρει ο κατασκευαστής και από το πραγματικό κόστος που ο ανεξάρτητος μηχανικός έδινε, άλλα 15,5 εκατομμύρια. Ρωτώ: Άξιζε να διαπραγματευθούμε για 120 εκατομμύρια ευρώ; Είναι δυο φορές το κόστος των ανασφάλιστων υπερήλικων στον προϋπολογισμό. Τι επιπλέον κερδίσαμε, για τα οποία αντιδρά η Αντιπολίτευση; Μειωμένα διόδια, αναλογικά διόδια, εκπτώσεις για τους κατοίκους, εκπτώσεις για τους εργαζόμενους, μειώσεις για τα ΑΜΕΑ, πρόσβαση στην εργασία και κάτοικοι των δήμων δωρεάν στην τοπική περιοχή και μείωση του λειτουργικού κόστους κατά 12%. Συγκρίνετέ το μ' αυτό που είπε χθες ο Υπουργός στην επιτροπή, ότι μόνο από την εξάμηνη καθυστέρηση υπογραφής σύμβασης του «Μορέα» χάσαμε σαν δημόσιο 70 εκατομμύρια ευρώ. Τι κερδίσαμε από τη διαπραγμάτευση, τι χάσαμε. Αυτή είναι η διαφορά. Είναι νούμερα. Εμείς φέρνουμε στον προϋπολογισμό πόρους με διαπραγμάτευση και κάποιοι άλλοι χαρίζουν από τον προϋπολογισμό πόρους, χαρίζουν από το υστέρημα των Ελλήνων πολιτών. Αυτό κάναμε και με το ΕΣΠΑ. Γι' αυτό μπαίνει στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Καταφέραμε να είμαστε η πρώτη χώρα που πιστοποιεί σύστημα διαχείρισης στην Ευρωπαϊκή Ένωση για το νέο ΕΣΠΑ, για να πάρουμε γρήγορα τους πόρους για την ελληνική οικονομία και να κλείσουμε με προαπαιτούμενο στον ν.4314/14, γιατί κι αυτό το κρύψαμε στη διαδικαστική συζήτηση, τους πόρους μέχρι 31/12…
Να τα πείτε στον κ. Σταθάκη.
Το λίγο έγινε πολύ και τελειώνει.
Κλείνω.
Συμφωνείτε με αυτά που λέει;
Με πραγματικά νούμερα και πραγματικά οφέλη για την ελληνική οικονομία, καταφέρνουμε μια δύσκολη διαπραγμάτευση να την κάνουμε τουλάχιστον επωφελή για την κοινωνία, για να ξαναπάρει μπρος η οικονομία, γιατί καταλαβαίνουμε ότι η επανεκκίνηση της οικονομίας και η αποκατάσταση του ρόλου της εργασίας στην ελληνική κοινωνία θα αποκαταστήσει και την πορεία μας προς το μέλλον. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ο κ. Γκιόλας έχει το λόγο. Ελάτε γρήγορα, κύριε Γκιόλα. Εκτός αν θέλετε να μιλήσετε από εκεί.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ και τον κύριο συνάδελφο που μου έδωσε ευγενώς τη θέση του. Είμαι απασχολημένος και στην Επιτροπή Θεσμών. Ήθελα κατ' αρχάς να αντιλέξω σε κάποιες ανακρίβειες. Σκόπιμες, πονηρές; Θα φανεί. Ακούστηκε από συναδέλφους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση καταλαμβάνει το σύνολο των δανείων συνολικού ποσό άνω των 100 δισεκατομμυρίων. Είναι 107 δισεκατομμύρια, αν άκουσα καλά. Είναι μέγα λάθος. Τα δάνεια στα οποία αναφέρεται η παρούσα ρύθμιση ανέρχονται περίπου σε ποσό 45 δισεκατομμυρίων και καταλαμβάνει τα δάνεια των μεγάλων επιχειρήσεων - το είπαμε κατ' επανάληψη - αυτών που έχουν κέρδη πάνω από 150 εκατομμύρια. Αυτό το πράγμα είναι μήπως κινδυνολογία; Εσείς θα πρέπει να κρίνετε. Ακούστηκε, επίσης, ότι δίνεται η ευχέρεια εν λευκώ στα funds, αυτά τα περίεργα, με γαμψά νύχια «κοράκια» να έρθουν, χωρίς να έχουν οποιονδήποτε έλεγχο και εποπτεία. Προφανώς, γνωρίζετε για τις διαδικασίες και τις προϋποθέσεις αδείας που προβλέπονται στο άρθρο 1. Εγώ όμως θα διαλάβω και ορισμένα άλλα στοιχεία από το άρθρο 2 και το εδάφιο η'. Στη σχετική έκθεση καταγράφονται διεξοδικά οι αρχές και οι μέθοδοι που θα εφαρμόζονται κατά τη διαχείριση των απαιτήσεων. Ζητούνται, δηλαδή. Ειδική μνεία θα γίνεται για δανειολήπτες που εντάσσονται σε κοινωνικά ευπαθείς ομάδες. Και μην αντιλέξετε ότι είναι κοινωνικά γενικός όρος. Τα ξέρουμε. Η λέξη «κοινωνικός» είναι μια. Κοινωνική αλληλεγγύη, κοινωνικές δομές, κοινωνικές υπηρεσίες. Μια λέξη και ένα επίθετο με το οποίο μάλλον έχετε μεγάλη απόσταση. Στο επόμενο εδάφιο μπορούν να ζητηθούν για την εξέταση της αίτησης των funds επιπροσθέτως πληροφορίες, στοιχεία ή έγγραφα, όπως λέγεται. Επίσης, το 5β΄ του ιδίου άρθρου κυριολεκτικά περνάει από ακτινογραφία τους μετόχους και τους συμβούλους των εταιρειών. Αναφέρει: «Πρέπει να διαπιστωθεί ότι έχουν καλή φήμη, επαρκή γνώση, ικανότητα και εμπειρίες και πρέπει να πληρούν τα κριτήρια της ικανότητας και της καταλληλόλητας, όπως αυτά καθορίζονται από τη σχετική απόφαση της ΤτΕ». Είναι αυτά τα στοιχεία αρκετά και ικανά για να σας πείσουν; Έρχομαι εν τάχει στο επίμαχο νομοσχέδιο με την εισαγωγή ότι είναι αδήριτη και επιτακτική ανάγκη για τη χώρα μας να προχωρήσει σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Την υποχρέωση αυτή την οφείλουμε, όχι επειδή μας επιβλήθηκε από κάποιους τρίτους, αλλά κυρίως για εμάς τους Έλληνες, για την πατρίδα μας και ιδιαίτερα για τη νέα γενιά, προς όλους όσοι εγκαταλείπουν τη χώρα για να αναζητήσουν εργασία στο εξωτερικό. Είναι σαφές ότι δεν είμαστε η πρώτη Κυβέρνηση που αναγνωρίζει αυτήν την επείγουσα υποχρέωση, είμαστε όμως η πρώτη Κυβέρνηση που έχει το σθένος και την πολιτική βούληση να ανταποκριθεί στις ώριμες απαιτήσεις των καιρών, προχωρώντας σε όσες μεταρρυθμίσεις κρίνονται απαραίτητες. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ρυθμίζει με καινοτόμους όρους, σύμφωνα και με τη διεθνή πρακτική, την αγορά των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Αντί, δηλαδή, να συνεχίζουμε μια ατέρμονα πορεία χρηματοδότησης των τραπεζών από το κράτος, αντιμετωπίζουμε αποφασιστικά τον βασικό παράγοντα υπονόμευσης της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος και εξασφαλίζουμε ότι οι τράπεζες θα παραμείνουν ανεξάρτητες και δεν θα απαιτούν συνεχείς ενέσεις χρηματοδότησης από το ελληνικό κράτος. Στην πρώτη φάση του προγράμματος περιλαμβάνονται τα μεγάλα επιχειρηματικά δάνεια και τα στεγαστικά που δεν αφορούν την πρώτη κατοικία, όπως προείπα. Στη δεύτερη φάση, μέχρι τις 15 του Φλεβάρη, παραδίδουμε το ρυθμιστικό πλαίσιο για τα στεγαστικά δάνεια πρώτης κατοικίας, τα δάνεια μικρομεσαίων επιχειρήσεων και τα καταναλωτικά. Η νέα ρύθμιση έχει πολλαπλά οφέλη. Πρώτον, δημιουργεί όφελος για τις υγιείς επιχειρήσεις και ως αποτέλεσμα της εκχώρησης δανείων εισρέουν άμεσα κεφάλαια στις τράπεζές μας, ως αντάλλαγμα από τις εταιρείες διαχείρισης. Δεύτερον, δημιουργεί όφελος για τα πιστωτικά ιδρύματα. Με τη συστηματική αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, παρακάμπτονται οι χρονοβόρες διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης, το αποτέλεσμα των οποίων, άλλωστε, είναι αβέβαιο και αμφίβολο και οι τράπεζες επικεντρώνουν και πάλι τη δραστηριότητά τους στη χρηματοδότηση υγιών επιχειρήσεων, μικροεπιχειρηματιών και γενικώς του καταναλωτικού κοινού. Τρίτον, δημιουργείται όφελος και για τους ίδιους τους οφειλέτες, όπως προείπα. Οι εταιρείες διαχείρισης των δανείων διαθέτουν σαφώς μεγαλύτερη ευελιξία από τις τράπεζες για να ρυθμίσουν δάνεια και να διευθετηθούν σταδιακά οι οφειλές. Διασφαλίζουμε, παράλληλα, ότι οι εταιρείες διαχείρισης δεν θα λειτουργήσουν ασύδοτα - τα είπα και πριν - και είναι απόλυτη δέσμευσή μας ηθικά, αλλά και με ρητή διάταξη του νόμου, στην παράγραφο 8 του άρθρου 3, η μη χειροτέρευση της θέσης των οφειλετών λόγω της μεταβίβασης της οφειλής τους, τόσο πραγματικά όσο και νομικά. Θεσπίζουμε καθεστώς αυστηρής εποπτείας των εταιρειών διαχείρισης και μεταβίβασης των απαιτήσεων από την Τράπεζα της Ελλάδος. Οι εν λόγω εταιρείες έχουν έδρα ή υποκατάστημα στην Ελλάδα και σαφή υποχρέωση, όχι μόνο να κοινοποιούν τους μετόχους τους και τα μέλη των διοικητικών τους συμβουλίων, αλλά και να παρουσιάσουν έναν κώδικα δεοντολογίας, που θα εξηγεί τις πρακτικές τους. Προς αποφυγή φαινομένων αιφνιδιασμού, προβλέπεται ρητά ότι τουλάχιστον δώδεκα μήνες πριν από την όποια εκχώρηση οφειλών προηγείται πρόσκληση της τράπεζας. Αντιμετωπίζουμε φαινόμενα αθέμιτων οχλήσεων δανειοληπτών από τα λεγόμενα call centers, εκείνα τα περίεργα τηλέφωνα και, ξέρετε, το κάνουμε χωρίς να νομοθετήσουμε ξανά. Το κάθε άλλο. Νομοθεσία υπάρχει, απλώς εφαρμόζουμε αυστηρά το πλαίσιο που ψήφισε και η Αντιπολίτευση και δεν εφάρμοσε ποτέ. Η διαχείριση των δανείων γίνεται επί τη βάσει όσων ισχύουν και στις τράπεζες, τηρουμένων των όρων του ν. 3869- του νόμου Κατσέλη - για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, καθώς επίσης και των κανόνων δεοντολογίας. Οι επιχειρήσεις εξακολουθούν και έχουν τα δικαιώματα του ν. 4307, που φέρει το όνομα Δένδιας, ώστε να παρουσιάσουν μια βιώσιμη προοπτική εξυπηρέτησης των δανειακών τους υποχρεώσεων. Υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός παρεκκλίσεων από τις διάφορες ισχύουσες διατάξεις, που οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε. Πυλώνας της πολιτικής μας είναι κατ' αρχήν η πραγματική εφαρμογή του ρυθμιστικού πλαισίου, με τρόπο καθολικό - και μιλάω για τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις - προσδίδοντας παράλληλα και ειδικό βάρος στις θέσεις ευθύνης. Ανατρέπουμε πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων που εφάρμοσαν συνεχείς και οριζόντιες μισθολογικές μειώσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Σε ένα λεπτό τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, αν έχετε την καλοσύνη.
Τελειώνει και η Επιτροπή Διαφάνειας.
Αυξάνεται, όμως, αυτό με τριακόσιες δεκαεπτά χιλιάδες εργαζομένους, εξορθολογίζουμε τη δομή των μισθολογικών κλιμακίων στα πλαίσια που θέσαμε με τον προϋπολογισμό, αποσυνδέουμε πλήρως τον βαθμό των υπαλλήλων από το μισθολογικό τους κλιμάκιο και τέλος αποφασίζουμε για μη περαιτέρω συρρίκνωση στον δημόσιο τομέα. Δεν αμφισβητούμε ότι είναι αρκετές οι απολύτως απαραίτητες μεταρρυθμίσεις για την επιστροφή της χώρας στη βιώσιμη ανάπτυξη. Η υπομονή του ελληνικού λαού έχει δοκιμαστεί εδώ και πέντε χρόνια και ο χρόνος μας πιέζει για να παραδώσουμε έργο. Έχουμε πλήρη αντίληψη της δυσκολίας του έργου που αναλαμβάνουμε, όμως, εφοδιασμένοι με την εμπιστοσύνη που μας έδειξε κατ' επανάληψη ο ελληνικός λαός, διαπραγματευόμαστε και νομοθετούμε με τρόπο καινοτόμο. Πραγματοποιούμε τις δύσκολες τομές με όραμα, σχεδιάζοντας και προδιαγράφοντας την ανασυγκρότηση της χώρας. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα εννέα μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Β΄ τμήμα του 3ου Γυμνασίου Κορίνθου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Σαρίδης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριοι Υπουργοί, το είπαμε και χθες στην επιτροπή, δεχόμαστε τελεσίγραφα και λειτουργούμε μέσα σε ασφυκτικά χρονικά όρια. Είναι απαράδεκτο αυτό που συμβαίνει στην Αίθουσα αυτή. Έχετε ξεπεράσει κάθε λογική. Έχετε καταργήσει τη διαδικασία λειτουργίας της Βουλής. Συζητάμε επί της διαδικασίας περισσότερο απ' ότι επί της ουσίας. Είναι όλα αυτά που περιλαμβάνονται μέσα σε αυτό το πολυνομοσχέδιο μνημονιακές υποχρεώσεις; Προσπαθώ να εντοπίσω τον παιδαγωγικό και εκπαιδευτικό χαρακτήρα της Κυβέρνησης και δεν μπορώ. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς μπορείς μέσα σε δέκα ώρες να διαβάσεις, να κατανοήσεις, να αξιολογήσεις αυτό που έχει μέσα στο μυαλό του ο νομοθέτης, τη σκέψη του, την πρόθεσή του. Από τον τίτλο του σημερινού κατεπείγοντος νομοσχεδίου θα περίμενε κανείς να αναφέρεται κυρίως σε ό,τι αφορά τα κόκκινα δάνεια. Από τις σελίδες του, όμως, τριάντα τρεις αφορούν ένα νέο κατακερματισμένο μισθολόγιο του δημοσίου, δέκα περιγράφουν ένα ασαφές πλαίσιο διαχείρισης κόκκινων δανείων, τέσσερις περιγράφουν πώς θα χρηματοδοτήσουμε το δημόσιο με λεφτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης για έρευνα και ανάπτυξη, τέσσερις αφορούν το γιατί θα πρέπει να δώσουμε έναν ΕΝΦΙΑ σε τεχνικές εταιρείες, δύο αφορούν τη διαχείριση του ΕΣΠΑ, μια αφορά το κρασί, μια αφορά περικοπές, το γνωστό clawback, σε δαπάνες υγείας και καμμιά δεν αφορά μεταρρυθμίσεις. Έρχομαι επί της ουσίας του νομοσχεδίου. Ναι, αφορά τα επιχειρηματικά δάνεια και όχι τα καταναλωτικά, τα στεγαστικά πρώτης κατοικίας, τα δάνεια με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου. Πήρατε, λέτε, διορία μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου για αυτά. Τι σημαίνει αυτό; Πρόταση έχετε για μετά; Τι θα προτείνετε στους θεσμούς; Τι θα γίνει μετά τις 15 Φεβρουαρίου; Αν την δεχτούν οι θεσμοί έχει καλώς, αν δεν την δεχτούν τι; Κατεβήκαμε τον περασμένο Φεβρουάριο σε διαπραγματεύσεις με τους θεσμούς, χωρίς σχέδιο. Κατεβήκαμε τον Ιούνιο σε ένα δημοψήφισμα χωρίς σχέδιο. Στις 15 Φεβρουάριου θα έχουμε; Θα είμαστε έτοιμοι με ένα σχέδιο να διαπραγματευτούμε τα δάνεια πρώτης κατοικίας; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ανοίγετε την πόρτα της δευτερογενούς αγοράς των κόκκινων δανείων με το παρόν νομοσχέδιο. Δεν αντιστέκεστε πουθενά, σε τίποτα. Επιτυχία λέει η Κυβέρνηση ότι πείσαμε τους θεσμούς οι εισπρακτικές εταιρείες να έχουν μετοχικό κεφάλαιο 100.000 ευρώ. Από 50.000 ευρώ το ανεβάσαμε στις 100.000 ευρώ. Μεγάλη επιτυχία! Άρθρο 1. Η Τράπεζα της Ελλάδος αδειοδοτεί τις εταιρείες που θα αγοράζουν τα κόκκινα δάνεια. Άρθρο 2. Η Τράπεζα της Ελλάδος αναλαμβάνει τον προληπτικό έλεγχο των συμβάσεων ανάθεσης - διαχείρισης. Με ποια κριτήρια, με ποιους κανόνες θα αδειοδοτεί η τράπεζα; Με ποιους κανόνες και πότε θα αναλαμβάνει τον προληπτικό έλεγχο των συμβάσεων ανάθεσης - διαχείρισης; Ο Κώδικας Δεοντολογίας Τραπεζών είναι κείμενο γραμμένο από τα πιστωτικά ιδρύματα και πάντα εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους. Αυτό το έχουμε ξεχάσει; Άρθρα 37-40, Υπουργείο Παιδείας. Οι δημοσιογραφικοί τακτικισμοί του κ. Φίλη δεν μπορούν να θεωρηθούν σαφώς προϊόν εκβιασμού των πιστωτών μας. Για την έρευνα σε δημόσιους και ιδιωτικούς οργανισμούς γιατί πρέπει να είναι κατεπείγοντα τα συγκεκριμένα άρθρα; Ποιος υποχρέωσε τον κ. Φίλη να ανοίξει δήθεν τον εθνικό διάλογο με την παιδεία; Όποτε δεν έχουμε τι να πούμε, ανοίγουμε έναν διάλογο, κερδίζουμε χρόνο και ξεχνιόμαστε. Πόσους εθνικούς διαλόγους έχουμε κάνει για την παιδεία; Τι εθνικό διάλογο μου λέτε; Σε κάθε νομοσχέδιο ο κ. Φίλης φέρνει από μια διάταξη, από μια τροπολογία, από κάτι τέλος πάντων, νομοθετεί νύχτα, υιοθετεί τις τακτικές των πιστωτών μας, σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα της απρόθυμης αριστερής κυβέρνησης, της πρώτης μνημονιακής και ριζοσπαστικής. Τι επιδιώκει ο κ. Φίλης; Τι θέλει; Πού αποσκοπεί; Σε ποιους θα επιτεθεί αυτήν τη φορά για να αποσπάσει την προσοχή των πολιτών; Στο άρθρο 16 προσδιορίζεται το ύψος επιδομάτων θέσης. Εκεί ακριβώς, εκείνες οι διατάξεις κατά κάποιον τρόπο κρίνονται απαξιωτικές για τον κλάδο των νοσηλευτών. Ενώ, λοιπόν, το εν λόγω επίδομα για όλους ανεξαιρέτως τους προϊσταμένους τμημάτων ορίζεται στο ποσό των 290 ευρώ, ειδικά για τους προϊσταμένους τμημάτων των νοσηλευτικών υπηρεσιών των νοσοκομείων μειώνεται στο ποσό των 150 ευρώ. Η συγκεκριμένη ρύθμιση ομολογουμένως δεν έχει καμμία λογική εξήγηση και είναι εντελώς άδικη. Κύριοι, υπάρχουν άτομα στο δημόσιο που πραγματικά εργάζονται υπερωρίες για να εξυπηρετήσουν τους πολίτες, σε Υπουργεία, σε φορείς, σε ΔΕΚΟ, στην Αστυνομία, στην Πυροσβεστική, παντού και εμείς, αντίθετα, τους «ανταμείβουμε» για αυτό, τους κόβουμε τη δίκαιη αποζημίωσή τους. Τα λεφτά που θα τους δίναμε είναι τα λεφτά που μπορούμε να επενδύσουμε σε μεταρρυθμίσεις. Έτσι γίνονται οικονομικά αποδοτικές μεταρρυθμίσεις. Βλέπουμε τι μας κοστίζει η παροχή μιας ποιοτικής υπηρεσίας, βλέπουμε τι κοστίζει η αυτοματοποίηση και ξέρουμε σε πόσα χρόνια θα κάνουμε απόσβεση. Αυτό είναι οι μεταρρυθμίσεις. Πού είναι σε αυτό το επιδοματικό νομοσχέδιο - πολυνομοσχέδιο αυτές οι μεταρρυθμίσεις; Κρύβονται πολλά στη φράση «δημοσιονομικά ουδέτερη μεταρρύθμιση του υφιστάμενου μισθολογίου». Τι να πρωτοπεί κανείς για τα ζητήματα του ενιαίου μισθολογίου; Από πού να ξεκινήσει; Σήμερα με το παρόν νομοσχέδιο, με τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται το ζήτημα του ενιαίου μισθολογίου η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ καθίσταται συνυπεύθυνη εκείνων που ψήφισαν τον αποτυχημένο ν. 4024/2011. Αναλαμβάνετε, λοιπόν, το μερίδιο που σας αναλογεί για όλα τα στραβά της τελευταίας τετραετίας, καθώς είναι εμφανώς άτσαλος ο τρόπος που προσπαθείτε να διορθώσετε τις στρεβλώσεις, που οδήγησαν, πρώτον, στην αναβολή όλων των βαθμολογικών προαγωγών και άρα όλων των μισθολογικών αυξήσεων, δεύτερον, στην ανεξέλεγκτη και ασύδοτη απόδοση του πρώτου βαθμού σε υπερβολικά πολλούς δημοσίους υπαλλήλους, τρίτον, στις μισθολογικές ανισότητες που δημιούργησαν οι αποκλίσεις ανάμεσα σε μεταβατικές και πάγιες νομοθετικές διατάξεις. Καλές οι προθέσεις σας, καλές και οι φιλοδοξίες σας να βρείτε διέξοδο στο πρόβλημα, όπως περιγράφεται στην αιτιολογική έκθεση, αλλά με διεξόδους δεν μπορούμε να περπατήσουμε. Χρειάζονται λύσεις, όχι διέξοδοι. Είστε συνυπεύθυνοι για την απαξίωση του πολιτικού μας συστήματος. Πράγματι, έρχεστε σήμερα να νομοθετήσετε με βίαιο τρόπο την εφαρμογή των μνημονίων Παπανδρέου - Σαμαρά, ισοπεδώνοντας με την προχειρότητά σας την ευκαιρία να εξυγιανθεί το δημόσιο με αποτελεσματικό τρόπο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δώστε μου μισό λεπτό ακόμα, κύριε Πρόεδρε. Από τη μια προσποιείστε πως απελευθερώνετε τη βαθμολογική εξέλιξη και από την άλλη αποσυνδέετε τη μισθολογική από τη βαθμολογική εξέλιξη. Αν αυτό δεν γίνει σωστά, τότε σήμερα γεννιούνται νέες αδικίες εις βάρος των δημοσίων υπαλλήλων. Πώς θα σας δείξουμε εμπιστοσύνη, τη στιγμή που αμφισβητείτε την πρόταση της Ένωσης Κεντρώων για εντοπισμό των αργομίσθων στο δημόσιο και αφήνετε για μια ακόμα φορά ανεξέλεγκτα τα κριτήρια αξιολόγησης και ασαφή τα κίνητρα για την αύξηση της αποδοτικότητας των δημοσίων υπαλλήλων; Σύντομα θα μιλάμε πάλι για άμβλυνση νόμου, όπως λέτε και εσείς στην αιτιολογική σας έκθεση, στην προσπάθειά σας να τα ρίξετε όλα στους προηγούμενους. Τελειώνει αυτή η δικαιολογία για εσάς, κύριοι της Κυβέρνησης. Είστε στο τιμόνι αυτό έναν χρόνο και με το δικαίωμα της «πρώτης φοράς αριστερά» πρωτοστατείτε με γενναιότητα, σύμφωνα με Υπουργό σας, στην απορρύθμιση της λειτουργίας του δημοσίου, χωρίς κανένα ουσιαστικό κέρδος για τον Έλληνα φορολογούμενο. Πολύ φοβάμαι πως θα δοκιμαστούν ξανά η κοινωνική συνοχή και η κοινωνική ειρήνη, κυρίως λόγω της προχειρότητάς σας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε και εμείς. Ο κ. Παππάς, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής, έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι και πρωτίστως Έλληνες και Ελληνίδες που μας ακούτε και μας βλέπετε, αδερφός Υπουργού, στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, Φίλης Δημήτριος αναφέρει: «Αν κατασχέσουν την πρώτη κατοικία, οι πολίτες να βγουν με τις καραμπίνες». Για να δούμε, λοιπόν - αφορά και τη Νέα Δημοκρατία, την παράγκα Αθανασίου - Ντογιάκου και λοιπών - θα υπακούσουν οι πολίτες στην προτροπή του συριζαίου Φίλη; Και προσθέτω εγώ το εξής: Θα κινηθεί κάποιος εισαγγελέας από την παραδικαστική παράγκα να ασκήσει δίωξη στον κ. Φίλη; Δίωξη ασκείται μόνο στον Αρχηγό της τρίτης πολιτικής δύναμης της χώρας για πολιτική ομιλία του 2011; Ο κ. Φίλης έχει ασυλία, δεν θα ψηφίσετε. Ο εισαγγελέας πρέπει να κινηθεί. Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Παππάς καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ρώτησε ο κ. Βρούτσης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ αν θα μπορούν να πάνε τα Χριστούγεννα στις περιοχές τους και να συναντήσουν τους ψηφοφόρους τους, τους πολίτες. Να επεκτείνω το ερώτημα: Θα πάνε και οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας στις περιοχές τους να δουν τους πολίτες τα Χριστούγεννα; Και με τι μούτρα θα τους δουν; Θα τους πουν: Είμαστε συνυπεύθυνοι γιατί κι εμείς ψηφίσαμε το μνημόνιο - τη συμφωνία, που λέτε εσείς - στις 14 Αυγούστου του 2015; Αυτά πληρώνουμε σήμερα. Αυτό ψηφίζετε πάλι σήμερα, το μνημόνιο. Κι ας φωνάζετε και ας λέτε εδώ θεατρικά «όχι τα μέτρα, όχι τα μέτρα». Λέγατε τότε, διά του Προέδρου σας, να ψηφιστεί όποια συμφωνία και τα μέτρα είναι δική σας υπόθεση. Κύριε Πρόεδρε, η Ελλάδα διοικείται από μια στυγνή δικτατορική Κυβέρνηση. Από το παρασκήνιο διοικείται ουσιαστικά, από την τρόικα. Οι κυβερνήσεις είναι τυπικές. Οι κυβερνήσεις παίζουν ουσιαστικά τον ρόλο του σάκου του μποξ για να εκτονώνεται η οργή των Ελλήνων. Οι τιμές των περιουσιακών στοιχείων των Ελλήνων - σπίτια, οικόπεδα, επιχειρήσεις - μειώνονται συνεχώς και ανάλογη μείωση έχει υποστεί ο μισθός των Ελλήνων, οι οποίοι τη στιγμή αυτή καλούνται να πληρώσουν υψηλότερους φόρους και επομένως είναι καταδικασμένοι να χάσουν ό,τι έχουν και δεν έχουν, καταλήγοντας άβουλοι σκλάβοι χρέους, ενώ οι τράπεζες έχουν προετοιμαστεί. Το καταφέρατε σε αγαστή συνεργασία με τις τράπεζες. Έχουν προετοιμαστεί ήδη οι τράπεζες να μεταφέρουν όλη την ιδιωτική περιουσία σε ξένα χέρια. Το αποτρόπαιο έγκλημα που συντελείται σήμερα στην Ελλάδα είναι ένα έγκλημα άνευ προηγουμένου στην παγκόσμια ιστορία. Ειδικότερα, μετά την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών που κάνατε, γνωρίζοντας ότι στις τράπεζες είναι υποθηκευμένο μεγάλο χρέος της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων, αλλά και της περιουσίας των επιχειρήσεων με τα επιχειρηματικά δάνεια, δεν ήταν καθόλου δύσκολο να συμπεράνουμε ότι αυτό το χρέος μεταφέρεται πλέον στα χέρια νέων ιδιοκτητών. Καταλαβαίνουμε όλοι ποιοι θα είναι πλέον οι νέοι ιδιοκτήτες της Ελλάδας.
Κύριε Κωνσταντινόπουλε!
Αφήστε τον, κύριε Πρόεδρε, δεν πειράζει.
Κύριε Κωνσταντινόπουλε, ησυχία!
Διαπιστώνεται δια γυμνού οφθαλμού ότι μαζί με όλα τα άλλα, αφελληνίζονται και οι τράπεζες, αφού συντελέστηκε μέσα στην Αίθουσα αυτή η μεγαλύτερη ληστεία όλων των εποχών εις βάρος των κορόιδων, δηλαδή των φορολογουμένων πολιτών, και εις βάρος των Ελλήνων μικρομετόχων, στους οποίους απαγόρευσαν να συμμετάσχουν στην ανακεφαλαιοποίηση, όπως απαγορεύθηκε να συμμετάσχει το ελληνικό κράτος. Και συνεχίζεται, λοιπόν, σήμερα το δράμα. Συνεχίζεται το καταστροφικό έργο της Κυβέρνησης. Αυτό ήταν και είναι το σκάνδαλο των σκανδάλων. Ιδιωτικοποιήθηκε ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Ελλάδος, της χώρας, μόλις με 770 εκατομμύρια ευρώ, αφού προηγουμένως είχε κρατικοποιηθεί με 40 δισεκατομμύρια ευρώ, ένα ποσό που έχασαν οι Έλληνες σε μια νύχτα. Το έχασαν μαζί με τα περιουσιακά τους στοιχεία και είναι της τάξης των 350 δισεκατομμυρίων ευρώ, που ήταν το ενεργητικό των τραπεζών. Δεν υπάρχει δε καμμία αμφιβολία ότι συνεχίζονται η κατά συρροή απάτες αυτού του είδους, με θύματα τους Έλληνες πολίτες, ο οποίοι αδυνατούν να αντιληφθούν τι συμβαίνει γύρω τους. Γι' αυτό υπάρχει η Χρυσή Αυγή, είναι εδώ για να τους λέμε τις αλήθειες, για να τους λέμε τι ακριβώς συμβαίνει. Όλα, λοιπόν, αυτά τα έχετε κάνει και συνεχίζετε να τα κάνετε με αμείωτη ένταση, να πραγματοποιείτε ένα προμελετημένο σχέδιο, που εσείς απλώς εφαρμόζετε με μεγάλη άνεση, την ώρα που ο ελληνικός λαός βρίσκεται αποσβολωμένος στους καναπέδες του, ανήμπορος να διεκδικήσει το αυτονόητο, να διεκδικήσει την ελευθερία του, έχοντας χάσει την ελπίδα του, που του την κλέψατε. Λέγατε «η ελπίδα έρχεται». Σύμφωνα με τους αναλυτές της τρόικας στην Ελλάδα, υπάρχει καθυστερημένη κινητικότητα των αξιών γης, σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη και απαιτείται, λένε, ομαλοποίηση της ελληνικής εξαίρεσης, δηλαδή να ακολουθήσει η γη και τα ακίνητα αυτό που έχει γίνει και στην υπόλοιπη Ευρώπη: Συγκεντροποίηση της γης και περιορισμός της μικροϊδιοκτησίας, ένας αναγκαστικός καπιταλιστικός εκσυγχρονισμός. Έτσι το λένε οι μνημονιακοί. Είμαστε, λοιπόν, μάρτυρες μιας πρωτοφανούς επίθεσης από «αριστερή» Κυβέρνηση σε πολλά επίπεδα, επίδικο της οποίας είναι μία από τις κατ' εξοχήν εκφάνσεις των κοινών, δηλαδή η γη, και ένα άλλο επίπεδο το κτηριακό απόθεμα, κυρίως δημόσια κτήρια, εμπορικά ακίνητα και κατοικίες. Κατακτήσεις γενεών υλικές, θεσμικές, αλλά και συμβολικές χάνονται σε λίγο χρόνο μέσω της υφαρπαγής της γης, της δημόσιας περιουσίας και της μικροϊδιοκτησίας. Μαρξιστές, λοιπόν, από κούνια στοχοποιείτε και ενοχοποιείτε την ιδιοκτησία και συγχρόνως, εδώ είναι το παρανοϊκό, είστε πλέον γνήσιοι εκπρόσωποι του υπαρκτού καπιταλισμού, δηλαδή παράνοια, διπολισμός από τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι τράπεζες είναι πλέον στα χέρια ιδιωτών, μαζί με όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία. Η ελληνική Κυβέρνηση, λοιπόν, έτσι θα μπορεί να νίπτει τας χείρας της ό,τι και να αποφασιστεί από τους διοικητές τους σε συνεργασία με την Τράπεζα της Ελλάδας, που υπ' όψιν, να το γνωρίζει ο κόσμος, η Τράπεζα της Ελλάδας είναι ιδιωτική. Ο φέρελπις μαξιλαράκι - Πρωθυπουργός κ. Στουρνάρας είναι υπάλληλος των Ρόθτσιλντ, δεν υπάρχει κρατική, εθνική, ελληνική Τράπεζα της Ελλάδας. Εσείς, λοιπόν, θα βγάζετε, πλέον, την ουρά σας απ' έξω, διότι οι τράπεζες ανήκουν σε ξένα χέρια, δεν έχετε καμμία ευθύνη. Θα μας το παίζετε Πόντιοι Πιλάτοι. Και επειδή γίνεται λόγος για τους δημοσίους υπαλλήλους, να πω ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι θα πάρουν με το σημερινό πολυνομοσχέδιο τα προαπαιτούμενα, κάποια ψιχία, τα οποία όμως θα έχετε κλέψει από άλλη τσέπη. Παίρνετε από μία ελληνική τσέπη, από τους συνταξιούχους που πένονται, και τα δίνετε σε μία άλλη τσέπη. Έτσι, λοιπόν, δημιουργείτε τον δικό σας κομματικό στρατό, εκεί που μπορείτε να πάρετε ψηφαλάκια, έχοντας την ελπίδα να διατηρήσετε τη θέση σας. Είστε βαθιά γελασμένοι. Κύριε Πρόεδρε, τελειώνω, διότι μάλλον δεν θα δείξετε ανοχή σε εμένα. Να πω ότι το σημαντικότερο στοιχείο της πρόσφατης συνθηκολόγησης που επιβλήθηκε στην Ελλάδα με την εκβιαστική συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι η νέα κεφαλαιοποίηση των τραπεζών, η οποία όμως είναι εντελώς διαφορετική από τις προηγούμενες, αφού απαγορεύτηκε άκουσον - άκουσον η συμμετοχή του δημοσίου. Με τον τρόπο αυτόν έγινε μια συνθηκολόγηση χειρότερη από τον Απρίλιο του 1941 από τη γερμανόδουλη, επίσης - όπως η γερμανόδουλη κυβέρνηση Σαμαρά - Κυβέρνηση Τσίπρα. Με αυτόν, λοιπόν, τον τρόπο περιήλθε στην ιδιοκτησία των ξένων το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας των Ελλήνων. Κυρίες και κύριοι, αυτό ήταν η μεγάλη ληστεία, η οποία πραγματοποιείται σήμερα. Τελειώνω, λέγοντας ότι, για να χειραγωγηθεί ο κόσμος, θα ρίχνετε και θα δίνετε κάποια ψιχία, ώστε να τον κοιμίσετε και θα του λέτε για το δημόσιο χρέος. Μειώνεται το χρέος και υποτίθεται ότι οι Έλληνες θα είναι ευχαριστημένοι. Δεν θα είναι ευχαριστημένοι. Τον κ. Φίλη θα ακούσουν οι Έλληνες συντόμως. Κύριε Πρόεδρε, όλα μα όλα η Κυβέρνηση τα έχει οργανώσει σε συνεργασία με τους διεθνείς τοκογλύφους και έχει στόχο να αποτελειώσει τον ελληνικό λαό. Κλείνοντας, θέλω να πω ότι ελπίζω να μην πιστεύει κανείς - γιατί πρέπει να αναφερθούμε και σ' αυτόν τον τομέα - πως τα ελληνικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, αυτοί που κοιμίζουν το λαό, έχουν άγνοια και δεν διαμαρτύρονται, αφού δεν είναι δυνατόν να μην γνωρίζουν πως οι τραπεζίτες σε όλο τον κόσμο - να το γνωρίζει και ο κόσμος - εξασφαλίζουν τη σιωπή τους με διαφημίσεις. Και όχι μόνο με διαφημίσεις, αλλά και με υπόγειες διαδρομές. Το ίδιο ισχύει και για την Κυβέρνηση - υπόγειες διαδρομές - η οποία Κυβέρνηση δολοφονεί κατ' ουσία με μανία τον ελληνικό λαό. Ένα θα πω. Έλληνες αντισταθείτε. Νυν υπέρ πάντων ο αγών!
Ο κ. Σκρέκας έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πριν ξεκινήσω να αναφέρω τις παρατηρήσεις μου για την ουσία του νομοθετήματος που σήμερα έχει καταθέσει η παρούσα Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προς συζήτηση και ψήφιση, δύο πράγματα θα ήθελα να αναδείξω. Πρώτον, ουσιαστικά έχουμε μια σειρά νομοσχεδίων - και αυτό το νομοσχέδιο ακολουθεί τη σειρά των νομοσχεδίων - που όλα, από το Σεπτέμβριο και μετά, από τις τελευταίες εκλογές και την ανάδειξη στην εξουσία της δεύτερης φοράς Αριστερά έχουν έρθει με τη διαδικασία είτε του επείγοντος είτε του κατεπείγοντος. Πραγματικά, δεν θα το ανέφερα αυτό, εάν ήταν η εξαίρεση. Όπως σας είπα, όμως, είναι ο κανόνας με τον οποίο νομοθετεί αυτή η Κυβέρνηση. Βεβαίως, δεν είναι η μόνη αναντιστοιχία και ανακολουθία, σε σχέση με την προεκλογική της ρητορεία ανάμεσα στα έδρανα του Κοινοβουλίου και σ' αυτά που κάνουν πράξη μετεκλογικά. Το δεύτερο το οποίο θα ήθελα να αναφέρω αφορά κάτι το οποίο είπε ο κ. Σταθάκης στην τοποθέτησή του, αλλά το ακούω και από τα στόματα πολλών συναδέλφων και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, ότι δηλαδή αυτό το οποίο φέρνουν σήμερα προς συζήτηση, αλλά και όλα τα άλλα τα οποία έχουν έρθει στη Βουλή προς ψήφιση είναι πράγματα τα οποία ήξερε ο ελληνικός λαός, αφού περιέχονταν στο μνημόνιο, το οποίο ο κ. Βαρουφάκης, ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είχαν διαπραγματευτεί δήθεν σκληρά τους προηγούμενους επτά - οκτώ μήνες. Άρα, λένε, αφού αυτά ήρθαν προς ψήφιση τον Αύγουστο στη Βουλή και μετέπειτα έγιναν εκλογές, ο ελληνικός λαός γνώριζε και από τη στιγμή που γνώριζε ο ελληνικός λαός δικαιολογούνται όλα αυτά που φέρνουν και κάνουν. Και το λένε αυτό ανερυθρίαστα και με αλαζονεία. Θα πρέπει να πούμε ότι ο ελληνικός λαός δεν γνώριζε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δεν γνώριζε, για παράδειγμα, ότι θα έρθουν 5,7 δισεκατομμύρια επιπλέον μέτρα που θα τους περικόπτουν τις συντάξεις, που θα αυξάνουν τους φόρους, που θα μειώνουν το πετρέλαιο θέρμανσης στις αδύναμες κοινωνικές ομάδες, που θα αυξάνουν την εφορία σε αδύναμες κοινωνικές ομάδες και στις παραγωγικές τάξεις αυτής της χώρας. Δεν τα ήξερε αυτά ο ελληνικός λαός. Γι' αυτό και κάνατε εκλογές γρήγορα - γρήγορα, το Σεπτέμβριο, πριν εφαρμόσετε αυτά τα οποία είχατε συμφωνήσει, ώστε να καταφέρετε να ξανακερδίσετε, να ξανακοροϊδέψετε, να εξαπατήσετε τον ελληνικό λαό για δεύτερη φορά και να ανέλθετε ξανά στην εξουσία. Η πραγματικότητα είναι - προχωρώντας στο σώμα του παρόντος νομοσχεδίου - ότι αυτήν την προεκλογική ρητορεία που είχατε, που εγώ θα πω ότι ήταν υποκριτική σε μεγάλο βαθμό - και νομίζω ότι όλος ο κόσμος έχει αρχίσει και το αντιλαμβάνεται - τη φέρνετε μέσα στην Ολομέλεια της Βουλής, στο ναό της δημοκρατίας. Γιατί το άκουσα από πολλούς συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ. Από τον εισηγητή, αλλά και από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Κυβέρνησης, τον κ. Φάμελλο, τι άκουσα; Πως σε ό,τι αφορά τα κόκκινα δάνεια - για τα οποία εσείς δίνετε τη δυνατότητα αυτά να εκχωρηθούν στα επιθετικά funds, τα λεγόμενα επιθετικά κοράκια των αγορών, δανείζομαι την έκφραση από τον νυν Πρωθυπουργό τον κ. Τσίπρα - αναφέρονται μόνο σε μεγάλες επιχειρήσεις, με ένα τζίρο άνω των 150 εκατομμυρίων ευρώ και δεν επηρεάζουν καθόλου τους πολίτες, αλλά και τα δάνεια πρώτης κατοικίας. Έρχονται και λένε εδώ, μέσα στο ναό της δημοκρατίας, αυτή την ανακρίβεια, για να μην πω αυτό το ντροπιαστικό ψεύδος. Γιατί τι λέει ο νόμος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ - και καλό είναι να τον διαβάσετε πριν τον ψηφίσετε - στο άρθρο 3; Στην παράγραφο 9 λέει ότι η εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος άρθρου και του παρόντος νόμου αναστέλλεται. Δηλαδή, η δυνατότητα εκχώρησης πώλησης ληξιπρόθεσμων δανείων στα επιθετικά funds αναστέλλεται, σε ποιες περιπτώσεις; Στις δανειακές συμβάσεις, οι οποίες έχουν υποθήκη - προσημείωση πρώτη κατοικία. Δηλαδή, οποιαδήποτε δανειακή σύμβαση, οποιοδήποτε δάνειο οποιουδήποτε Έλληνα πολίτη δεν έχει προσημείωση, δεν έχει υποθήκη πρώτη κατοικία, πωλείται στα επιθετικά funds, στα επιθετικά «κοράκια» της αγοράς. Όλοι οι αγρότες, δηλαδή, οι οποίοι έχουν πάρει δάνεια με εγγύηση τη γη τους, την ελληνική αγροτική γη, όπως ξέρετε κατά 66%, αδυνατούν με τις παρούσες συνθήκες να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους και κινδυνεύουν, τα δάνεια τους να βρεθούν στα «κοράκια» των αγορών του κ. Τσίπρα. Με αυτόν τον τρόπο εσείς εξασφαλίζετε ότι η ελληνική γη, η γη των Ελλήνων παραγωγών δεν θα είναι βορά στα επιθετικά funds; Όχι βέβαια. Γιατί πρώτα - πρώτα θα πουληθούν αυτά τα δάνεια, πιθανότατα. Πότε άλλοτε δεν ισχύει; Και στα καταναλωτικά δάνεια. Αν κάποιος έχει πάρει ένα σπίτι - μια πρώτη κατοικία - και έχει πάρει δάνειο, αλλά έχει βάλει εγγύηση ένα περιουσιακό στοιχείο του, που το μετέφερε ο πατέρας του, για παράδειγμα, ή κάποιο άλλο περιουσιακό στοιχείο… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το προειδοποιητικό κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, γιατί είναι πολύ σημαντικό αυτό το οποίο συζητάμε. Σας πληροφορώ ότι αυτό το δάνειο της πρώτης κατοικίας, ναι, μπορεί να πωληθεί στα επιθετικά funds. Και παρακαλώ πολύ, κύριε Υπουργέ, αν πιστεύετε ότι δεν ισχύουν αυτά που εγώ σας λέω, να πάρετε το λόγο και να τα διαψεύσετε.
Τα διαψεύδω όλα.
Αλλά δεν μπορείτε να το κάνετε, γιατί είναι ρητό. Να πείτε πού στηρίζετε τη διάψευση. Ελπίζω να μην τη στηρίζετε στα λόγια…
Όχι.
…αλλά να τη στηρίξετε σε άρθρα τα οποία νομοθετείτε. Σε ό,τι αφορά τα μεγάλα επιχειρηματικά δάνεια.. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό μόνο. Σίγουρα, κοινωνικό κράτος δεν σημαίνει να στηρίζεις δάνεια κάποιων επιχειρηματιών που τα πήραν, που δεν διαχειρίστηκαν καλά τις επιχειρήσεις τους, που ήταν ίσως άτυχοι και που αυτή τη στιγμή δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις. Αλλά εσείς τι κάνατε; Εσείς, εδώ και δέκα μήνες δημιουργήσατε ένα επιχειρηματικό… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό ζήτησα, κύριε Πρόεδρε.
Ένα λεπτό είπατε και πριν από ένα λεπτό.
Δεν είχε λήξει ο χρόνος, κύριε Πρόεδρε, τότε. Ευχαριστώ πολύ. Τι κάνατε; Δέκα μήνες δημιουργήσατε ένα ασφυκτικό επιχειρηματικό περιβάλλον, στραγγαλίσατε την αγορά, στεγνώσατε τη ρευστότητα, φέρατε τραπεζικούς περιορισμούς στη μεταφορά κεφαλαίων - capital controls - δημιουργήσατε ένα πολύ βεβαρημένο επιχειρηματικό περιβάλλον, οδηγήσατε σε αυτούς τους δέκα μήνες επιχειρήσεις να μην μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, αυξήθηκαν τα κόκκινα δάνεια κατά 33% - εσείς το είπατε αυτό από το 32% στο 42% περίπου, από τα 80 στα 100 δισεκατομμύρια - και έρχεστε τώρα, αφού δημιουργήσατε αυτό το απειλητικό και εχθρικό περιβάλλον για τις επιχειρήσεις που τις στραγγαλίζει και πουλάτε τα κόκκινα δάνεια τους στα επιθετικά funds, στα κοράκια των αγορών τα επιθετικά, όπως λέγατε. Πού βλέπετε εσείς ότι αυτό είναι προς το δημόσιο συμφέρον; Πού βλέπετε εσείς ότι αυτός ο νόμος θα βοηθήσει; Αντί πρώτα να δημιουργήσετε τις συνθήκες να λειτουργήσουν οι επιχειρήσεις να βρουν λύσεις και στη συνέχεια να προχωρήσετε σε αυτές τις πωλήσεις. Άρα αυτά τα οποία κάνετε, κύριε Υπουργέ και αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβερνητικής Πλειοψηφίας ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, δεν είναι προς το δημόσιο συμφέρον, δεν είναι προς το συμφέρον των πολιτών, κάνουν κακό στη χώρα και καταστρέφουν τη χώρα μας. Και, αντί να δείτε πώς θα δώσετε πραγματικές λύσεις, εσείς συνεχίζετε με μια υποκριτική ρητορεία, που - επαναλαμβάνω - την έχετε φέρει και μέσα στην Ολομέλεια, να κοροϊδεύετε στο πρόσωπο και τους πολίτες και τους Βουλευτές της Αντιπολίτευσης αλλά και τους Βουλευτές τους δικούς σας. Κι αυτό εμείς δεν θα επιτρέψουμε να το κάνετε. Γι' αυτόν τον λόγο δεν θα ψηφίσουμε το παρόν άρθρο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας κ. Φωτάκης.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα αναφερθώ στις διατάξεις του νομοσχεδίου που αφορούν τη χρηματοδότηση της έρευνας, η οποία βρίσκεται ψηλά στην ατζέντα της Κυβέρνησης, αφού η αξιοποίηση της γνώσης και της καινοτομίας που μπορεί να προκύψουν απ' αυτήν συμβάλλει στην αναπτυξιακή προσπάθεια της χώρας για το ξεπέρασμα της κοινωνικής και οικονομικής κρίσης, αλλά όχι μόνο αυτό. Επιπλέον, μπορούν να δώσουν απαντήσεις στις μελλοντικές προκλήσεις και να αποτελέσουν τη βάση για την ανάπτυξη της οικονομίας που βασίζεται στη γνώση, αυτό που αποκαλείται «οικονομία της γνώσης», δημιουργώντας προοπτικές για την επόμενη μέρα μετά την κρίση. Ήθελα να τονίσω ότι η δυναμική που χαρακτηρίζει την έρευνα εμπεριέχει ιδιαιτερότητες όσον αφορά το θεσμικό και νομικό πλαίσιο που εφαρμόζεται. Κύριο μέλημά μας στον τομέα έρευνας και καινοτομίας του Υπουργείου είναι η θέσπιση απλών και σταθερών κανόνων, οι οποίοι να μπορούν να ανταποκριθούν στις ιδιαίτερες ανάγκες της έρευνας, χωρίς να προκαλούνται αγκυλώσεις. Ταυτόχρονα οι κανόνες αυτοί θα πρέπει να διασφαλίζουν το δημόσιο συμφέρον. Κι αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα. Αυτή η προσπάθεια αποτυπώνεται κατ' αρχάς σε νομοθετικές ρυθμίσεις που αντικαθιστούν τον προβληματικό νόμο 4310/2014 και αναμένεται να κατατεθούν σύντομα προς ψήφιση στη Βουλή. Οι ρυθμίσεις αυτές εξασφαλίζουν τη λειτουργικότητα και βιωσιμότητα των ερευνητικών φορέων, ενώ ταυτόχρονα θέτουν τις βάσεις για έναν ολιστικό νόμο - πλαίσιο για την έρευνα και την καινοτομία, που θα ακολουθήσει, και ο οποίος φιλοδοξούμε να είναι νόμος μακράς πνοής. Αυτός ο νόμος - πλαίσιο θα είναι το αποτέλεσμα ευρείας και σε βάθος διαβούλευσης. Τέσσερα άρθρα του προς ψήφιση σήμερα νομοσχεδίου έχουν προέλθει από τις παραπάνω νομοθετικές ρυθμίσεις. Συγκεκριμένα, το άρθρο 37, στο οποίο τροποποιείται το άρθρο 3 του ν. 4310/2014, προκειμένου να αποσαφηνισθεί το πεδίο εφαρμογής του ν. 4310 και του ν.4314, του νόμου του ΕΣΠΑ. Στόχος είναι η επίτευξη ασφάλειας δικαίου, δηλαδή η σαφήνεια. Αίρεται η οποιαδήποτε αμφισβήτηση σε σχέση με το θεσμικό πλαίσιο που διέπει τα έργα έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης, τα έργα ΕΤΑΚ και συγχρηματοδοτούνται στο πλαίσιο των ερευνητικών προγραμμάτων του ΣΕΣ, δηλαδή του ΕΣΠΑ 1420 και άλλων έργων ΕΤΑΚ. Στο άρθρο 38 αναδιατυπώνεται το άρθρο 23 του ν. 4310, που αφορά τη δημόσια χρηματοδότηση των ερευνητικών φορέων. Με τον τρόπο αυτόν καθίσταται σαφές ότι η δημόσια χρηματοδότηση είναι δυνατόν να παρέχεται κατ' αρχάς από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων προς τους δημόσιους, ερευνητικούς και τεχνολογικούς φορείς, τις επιχειρήσεις και λοιπούς φορείς, με προκηρύξεις του Αναπληρωτή Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων για δράσεις ή προγράμματα ΕΤΑΚ. Δεύτερον, η δημόσια χρηματοδότηση μπορεί να παρέχεται και σε προκηρύξεις του περιφερειάρχη της κάθε περιφέρειας. Δράσεις προγραμμάτων ΕΤΑΚ και δημόσια πρόσκληση προς ερευνητικούς φορείς είναι πλέον δυνατόν να γίνονται στις περιφέρειες, προωθώντας έτσι τη στρατηγική της έξυπνης εξειδίκευσης για την έρευνα και την καινοτομία στις περιφέρειες της χώρας. Τρίτον, εφόσον οι προκηρύξεις αυτές υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του ν.4314, δηλαδή στον νόμο του ΕΣΠΑ, η αξιολόγηση κι ο έλεγχός τους θα πραγματοποιούνται σύμφωνα με τα προβλεπόμενα από τον ν.4314, όπως αυτός ισχύει και για το σύστημα ελέγχου και διαχείρισης των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ. Με τις παραπάνω ρυθμίσεις αφ' ενός διευρύνονται οι πηγές δημόσιας χρηματοδότησης, αφ' ετέρου αίρονται αμφισβητήσεις μεταξύ του ν. 4310 και του ν. 4314 που υπάρχουν σήμερα. Επίσης, στο ίδιο άρθρο, στο άρθρο 38, μπορεί να προβλέπεται στον οικείο εφαρμοστικό οδηγό κάθε προκήρυξης η δυνατότητα να πιστοποιούνται οι δαπάνες και να ελέγχεται η συμμόρφωση προς τους όρους εκτέλεσης έργων έρευνας και τεχνολογίας από ορκωτούς λογιστές. Η συγκεκριμένη ευχέρεια χρήσης ορκωτών ελεγκτών είναι καθιερωμένη πρακτική στα προγράμματα έρευνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και διευκολύνουν τα μέγιστα την τελική απορρόφηση των πόρων των διαρθρωτικών ταμείων. Στόχος είναι αφ' ενός η επιτάχυνση της καταβολής προς τους δικαιούχους της δημόσιας χρηματοδότησης, αφ' ετέρου η αύξηση της αξιοπιστίας κατά τους διενεργούμενους ελέγχους. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Εδώ θα ήθελα να καταθέσω μια μικρή νομοτεχνική βελτίωση στην αιτιολογική έκθεση που αφορά το άρθρο αυτό.
Προχωράω στο άρθρο 39, στο οποίο διασαφηνίζεται η νομική φύση της ένστασης που δικαιούται να υποβάλλει ένας υποψήφιος δικαιούχος προγράμματος. Διευρύνονται οι δυνατότητες αξιολόγησης προτάσεων, ώστε εκτός από την Επιτροπή Αξιολόγησης που προβλέπει η ισχύουσα διάταξη, να μπορεί να ανατίθεται η διαδικασία αξιολόγησης και σε μεμονωμένους αξιολογητές, ο καθένας από τους οποίους θα υποβάλλει ξεχωριστή αξιολόγηση. Στόχος είναι η επίτευξη ευελιξίας και η μεγιστοποίηση της αξιοκρατίας. Επιπλέον, στο ίδιο άρθρο ορίζεται σαφώς ότι διατηρείται σε ισχύ η υπουργική απόφαση του 2011, με την οποία παρέχεται η βεβαίωση του ελληνικού δημοσίου ότι οι δημόσιοι ερευνητικοί φορείς της χώρας που εποπτεύονται από το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων θα διατηρήσουν υποχρεώσεις που απορρέουν από την εκτέλεση συγχρηματοδοτούμενων έργων. Η στόχευση στην περίπτωση αυτή είναι αναγκαία πρόβλεψη, προκειμένου να θεωρούνται επιλέξιμες οι προκαταβολές προς τους ερευνητικούς φορείς της χώρας, όταν αυτοί εκτελούν συγχρηματοδοτούμενα έργα. Τέλος, στο άρθρο 40 του νομοσχεδίου καταργούνται οι ρυθμίσεις του ν. 4310, που αφορούν ζητήματα δημόσιων προμηθειών και οι οποίες αντιτίθενται προς το ενωσιακό δίκαιο. Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται συμφωνία με το ενωσιακό δίκαιο, που αφορά την ασφάλεια και τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων, και επιτυγχάνεται, επίσης, να γίνονται λιγότερες απευθείας αναθέσεις, με συνεπακόλουθο την αύξηση της διαφάνειας και της αξιοκρατίας. Θα ήθελα ακόμη να αναφερθώ στο άρθρο 6, το οποίο καθορίζει τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας ως επιτελική δομή για τα έργα του ΣΕΣ, κάτι το οποίο είναι απόλυτα αναγκαίο, ώστε να ικανοποιούνται οι ειδικές απαιτήσεις που υπεισέρχονται στις προκηρύξεις και την παρακολούθηση των ερευνητικών έργων. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τα παραπάνω άρθρα αποτελούν ένα πρώτο, σημαντικό βήμα για την εκλογίκευση και απλοποίηση των κανόνων που διέπουν τη χρηματοδότηση της έρευνας. Σε συνδυασμό με τις πρόσθετες νομοθετικές ρυθμίσεις, που πρόκειται να κατατεθούν σύντομα, αναμένεται να διευκολυνθεί το ερευνητικό έργο που επιτελείται στη χώρα και κυρίως να απελευθερωθούν οι δυνάμεις του επιστημονικού προσωπικού που διαθέτει η χώρα και είναι πολύ σημαντικές. Για τους λόγους αυτούς, η υπερψήφισή τους αποτελεί αναγκαιότητα.
Τον λόγο έχει η κ. Κοζομπόλη από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στην ομιλία μου θα επικεντρωθώ στο κεφάλαιο που αφορά στις μισθολογικές ρυθμίσεις των υπαλλήλων του δημοσίου, των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου και των ΔΕΚΟ. Ποιοι είναι οι στόχοι του παρόντος νομοσχεδίου και ποιες στρεβλώσεις έρχεται να αντιμετωπίσει; Κατ' αρχάς, τα προβλήματα και τις στρεβλώσεις που προέκυψαν από τις διατάξεις του ν. 4024/2011 που προέβλεπε το ενιαίο βαθμολόγιο - μισθολόγιο. Με τον νόμο αυτό υιοθετήθηκε ένα μεικτό σύστημα αποδοχών, βάσει του οποίου μισθολογική εξέλιξη κάθε υπαλλήλου συναρτήθηκε με χορήγηση βαθμού, ενώ προβλέφθηκε και κριτήριο αξιολόγησης των υπαλλήλων για τη βαθμολογική τους εξέλιξη και κριτήριο αποδοτικότητας για τη χορήγηση κινήτρων. Μετά από τέσσερα χρόνια μπορούμε να αξιολογήσουμε με σαφήνεια τα προβλήματα που έχουν προκύψει από τη μη ολοκληρωμένη εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου υπό το πρίσμα των αναγκών της δημοσιονομικής προσαρμογής, οι οποίες οδήγησαν σε διατάξεις, οι οποίες εν τοις πράγμασι ανέστειλαν την εφαρμογή των βασικών ρυθμίσεων του εν λόγω νόμου, ενώ παράλληλα θεσπίστηκαν και σειρά παρεκκλίσεων από τις αρχικές διατάξεις. Ως παράδειγμα φέρνω τη ρύθμιση του ν.4016/2012, με την οποία ορίστηκε ότι δεν πραγματοποιούνται προαγωγές πριν από την εκτίμηση και την αναπροσαρμογή των κανόνων προαγωγής, με αποτέλεσμα να μην έχουν γίνει μέχρι σήμερα οι προβλεπόμενες βαθμολογικές προαγωγές. Το γεγονός αυτό, όπως είναι σαφές, είχε πολλές συνέπειες για τους δημοσίους υπαλλήλους, οδηγώντας τους σε αιτιολογημένη δυσαρέσκεια και σε σοβαρά προβλήματα τη διοίκηση του ανθρώπινου δυναμικού. Το μισθολόγιο αυτό, που φέρνει το υπό συζήτηση νομοσχέδιο, στοχεύει να βάλει τέλος σε αυτό που συμβαίνει, στην «κατηφόρα», όπως την ονόμασε ο Αναπληρωτής Υπουργός, μιας ολόκληρης πενταετίας. Πρόκειται για μια περίοδο κατά την οποία στο δημόσιο μειώθηκαν οι αμοιβές κατά 35%, ενώ ο αριθμός των εργαζομένων στο δημόσιο και στον ευρύτερο τομέα του δημοσίου μειώθηκε κατά 35% -40%. Είναι προφανές πως θα πρέπει να προσεγγίσουμε και πάλι το συνολικό μισθολόγιο, καθώς και όλο το καθεστώς των υπαλλήλων του δημοσίου, τον ΟΤΑ και λοιπά. Και αυτό δεν προκύπτει μόνο στο πλαίσιο μιας νέας μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής, αλλά και στο πλαίσιο του εκσυγχρονισμού και της ενίσχυσης της δημόσιας διοίκησης. Αυτό, λοιπόν, είναι που επιχειρεί η Κυβέρνηση να δημιουργήσει με τον νέο νόμο, για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που έχουν προκύψει, δίνοντας έμφαση στην άρση των ακραίων ανισοτήτων και στην ανάγκη επαναπροσέγγισης του συστήματος αμοιβών των υπαλλήλων του δημοσίου αλλά και του ευρύτερου τομέα. Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου, το νέο σύστημα αμοιβών στον δημόσιο τομέα υπόκειται στις τρεις παρακάτω αρχές: Πρώτον, της δημοσιονομικής προσαρμογής, η τήρηση της οποίας έχει ζωτική σημασία για την οικονομική και πολιτική επιβίωση της χώρας. Δεύτερον, της ισότητας και της αξιοκρατίας, η οποία κατοχυρώνεται με τη μισθολογική εξέλιξη, με βάση τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα των υπαλλήλων, την προσωπική απόδοση, δηλαδή την προσωπική ικανότητα, η οποία αποτιμάται με ίσους όρους, σε συνάρτηση με το επίπεδο της θέσης ευθύνης που κατέχει ένας υπάλληλος, τις συγκεκριμένες συνθήκες εργασίας, την άσκηση των αρμοδιοτήτων και την ευρύτερη λειτουργία της Υπηρεσίας στην οποία ανήκει. Και, τρίτον, της διασφάλισης της μέγιστης δυνατής απόδοσης των υπαλλήλων για την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος. Τα βασικά στοιχεία που χαρακτηρίζουν το νέο μισθολόγιο και σηματοδοτούν τη συνολικότερη μεταρρυθμιστική προσπάθεια που επιχειρείται μέσω του σχεδίου νόμου αφορούν στα εξής σημεία - κλειδί: Πρώτον, με το νέο μισθολόγιο αποσυνδέεται ο βαθμός από τον μισθό. Με αυτόν τον τρόπο, η μισθολογική εξέλιξη πραγματοποιείται ακώλυτα και ακολουθεί τον συνολικό χρόνο υπηρεσίας που κατέχει ο υπάλληλος. Τι σημαίνει αυτό; Σεβασμό της βαθμολογικής αλλά και μισθολογικής ωρίμανσης των υπαλλήλων και άρση των στρεβλώσεων που παρατηρήθηκαν με τη διαφορετική βαθμολογική και μισθολογική κατάταξη αυτών, σύμφωνα με όσα προέβλεπε ο προηγούμενος νόμος. Δεύτερον, ο νέος μισθολογικός νόμος εντάσσει στις ρυθμίσεις του το σύνολο των μετακλητών υπαλλήλων που υπηρετούν στα γραφεία των μελών της Κυβέρνησης, των Υπουργών, των Γενικών Γραμματέων, των αιρετών των ΟΤΑ με προωθημένο, βέβαια, μισθολογικό κλιμάκιο για τη διάρκεια της θητείας του στις θέσεις αυτές. Επιπροσθέτως εντάσσεται στο ενιαίο μισθολόγιο το προσωπικό των ανεξάρτητων διοικητικών αρχών. Τρίτον, διαμορφώνονται νέες αποδοχές, που περιλαμβάνουν τα εξής: Βασικό μισθό. Η μισθολογική κατάταξη των υπαλλήλων πραγματοποιείται σε συγκεκριμένα μισθολογικά κλιμάκια ανάλογα με την κατηγορία εκπαίδευσής τους, όπως υποχρεωτική εκπαίδευση, δευτεροβάθμια, τεχνολογική και πανεπιστημιακή. Προβλέπονται δεκατρία μισθολογικά κλιμάκια για τους υπαλλήλους της υποχρεωτικής και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ δεκαεννέα για τεχνολογικής και πανεπιστημιακής. Ορίζεται ο βασικός μισθός στα 780 ευρώ για τους υποχρεωτικής, στα 858 ευρώ για ΔΕ, στα 1.037 ευρώ και 1.092 ευρώ αντίστοιχα για τις δυο τελευταίες κατηγορίες. Τέταρτον, η ένταξη των υπαλλήλων στα οικεία μισθολογικά κλιμάκια καθορίζεται με βάση τα εξής κριτήρια: την εκπαιδευτική κατηγορία, τα έτη προϋπηρεσίας και τα αυξημένα τυπικά προσόντα. Πέμπτον, προβλέπεται προωθημένη μισθολογική κατάταξη για τους υπαλλήλους με αυξημένα τυπικά προσόντα, τους κατόχους μεταπτυχιακών ή διδακτορικών σπουδών και τους αποφοίτους της Σχολής Δημόσιας Διοίκησης. Δηλαδή, ενισχύονται οι υπάλληλοι με αυξημένα προσόντα. Έκτον, για τους υπαλλήλους της κατηγορίας ΥΕ προβλέπεται αλλαγή κλιμακίου κάθε τρία χρόνια, ενώ για τους υπόλοιπους κάθε δύο έτη. Θα πρέπει να τονίσουμε πως από την ένταξη των υπαλλήλων στο νέο σύστημα θα υπάρξει αύξηση του βασικού μισθού για τριακόσιες δεκατέσσερις χιλιάδες περίπου υπαλλήλους, που αποτελούν το 55% το συνόλου. Ξεπαγώνει, δηλαδή, η μισθολογική ωρίμανση όλων των υπαλλήλων του ενιαίου μισθολογίου, το οποίο διαρκεί από το 2011 μέχρι σήμερα. Έβδομον, το νομοσχέδιο που ψηφίζουμε προβλέπει ενίσχυση των θέσεων ευθύνης, με αύξηση των αντίστοιχων επιδομάτων κατά μέσο όρο 14%. Η αύξηση του επιδόματος θέσης ευθύνης καταβάλλεται στο ακέραιο με την εφαρμογή του νέου συστήματος. Όγδοον, υπάρχει πρόβλεψη υποχρέωσης για μετάβαση στο σύστημα αμοιβών με βάση τα ασκούμενα καθήκοντα. Η υποχρέωση αυτή θα υλοποιηθεί μέχρι το 2018. Ένατον, πέραν του επιδόματος, τα υπόλοιπα επιδόματα που προβλέπονται, δηλαδή παραμεθορίων περιοχών, επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας και οικογενειακή παροχή, παραμένουν στο ίδιο ύψος και συνεχίζουν να καταβάλλονται κανονικά και με τις ίδιες προϋποθέσεις. Δέκατον, εφόσον από την εφαρμογή του νέου συστήματος αμοιβών ο υπάλληλος δικαιούται αποδοχές χαμηλότερες απ' αυτές που λάμβανε με το σημερινό σύστημα, προβλέπεται η διατήρηση της προσωπικής διαφοράς, η οποία θα συμψηφίζεται με μελλοντική αύξηση του βασικού μισθού του υπαλλήλου λόγω κανονικής, βάσει ετών, υπηρεσίας, μισθολογικής εξέλιξης και όχι λόγω προωθημένης εξέλιξης ή λήψης επιδόματος στις θέσεις ευθύνης. Πρόκειται για πρόβλεψη που διασφαλίζει τη μη ύπαρξη μειώσεων των αποδοχών. Δεν πραγματοποιούνται, δηλαδή, περαιτέρω μειώσεις στους ήδη μειωμένους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, με πρόβλεψη μηχανισμού διατήρησης της προσωπικής διαφοράς για όλους ανεξαιρέτως τους υπαλλήλους.
Κυρία Κοζομπόλη, σας παρακαλώ πολύ, ολοκληρώστε.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας ότι με το νέο μισθολόγιο είναι η πρώτη φορά που μπαίνει ένας πάτος στο βαρέλι των μειώσεων, αλλά γίνεται και ένα βήμα προς την αντίθετη κατεύθυνση. Βεβαίως, στόχος της παρούσας Κυβέρνησης είναι να αποκατασταθούν οι απώλειες που υπέστησαν οι εργαζόμενοι τα τελευταία χρόνια. Για να γίνει, όμως, αυτό, πρέπει να σταθεροποιηθεί η οικονομία, να σταθεί στα πόδια της, όπως λέμε, και να γίνουν σταθερά βήματα. Ένα τέτοιο βήμα είναι το σημερινό, νέο μισθολόγιο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Παφίλης.
Όσο περνάει ο καιρός, μέρα με τη μέρα δηλαδή, όχι βδομάδα με τη βδομάδα, αναβιώνεται αυτό που ζήσαμε οι παλιότεροι, αυτή η μεγάλη σύγκρουση ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας παλιά, που τελικά κατέληξε σε μία κυβέρνηση και των δύο, μία αντιπαράθεση η οποία στην πραγματικότητα γινόταν για το ποιος θα εφαρμόσει καλύτερα την ίδια στρατηγική. Τώρα πλέον αυτό μοιάζει πολύ όσο περνάει ο καιρός. Κάντε κάτι για να το βελτιώσετε, κύριε Υπουργέ, γιατί μοιάζει πάρα πολύ - μιλάμε για φωτοαντίγραφο, επικυρωμένο κιόλας - αυτός ο κλασικός δικομματισμός. Και μας αφορά όλους. Όχι μόνο εσάς, αλλά και τους υπόλοιπους. Λες και ξεχάσαμε ότι πριν από έναν χρόνο άλλοι κυβερνούσαν, με την ίδια γραμμή βέβαια, και ήλθαν οι επόμενοι για να τη συνεχίσουν. Ας πάω τώρα στην ουσία. Τι κάνετε τώρα με το νομοσχέδιο, ίσως πιο έξυπνα; Ανοίγετε τον δρόμο πλέον για να περιέλθουν όχι μόνο τα κόκκινα δάνεια, αλλά όλα τα δάνεια, στα διάφορα funds, όπως λέμε, δηλαδή στους κερδοσκοπικούς μηχανισμούς. Αρχίζετε τώρα με τα επιχειρηματικά, στρώνετε το έδαφος και μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου θα προχωρήσουν και τα υπόλοιπα. Επειδή, λοιπόν, κάποιοι ήταν μαρξιστές κάποτε και ίσως να λένε και τώρα ότι είναι, θα βάλω το εξής ερώτημα. Κι αυτό απαντάει…
Μην προσβάλλετε τον κ. Σταθάκη τώρα.
Για τον Τσακαλώτο το λέει.
Όχι, για τον Σταθάκη το λέει.
Λέω ότι ισχυρίζονται ότι είναι. Εσείς, πάντως, το ξεχάσατε αυτό. Ε, θα το ξεχάσουν και ετούτοι τώρα. Εντάξει. Λέω, λοιπόν - για να βάλουμε αυτή την ερώτηση - ότι, για να κρίνουμε ένα νομοσχέδιο, μια πολιτική, υπάρχει ένα βασικό ερώτημα: Ποιον εξυπηρετεί; Εκτός αν δεν είμαστε σε ταξική κοινωνία. Μήπως σε εννιά μήνες ο ΣΥΡΙΖΑ έφτιαξε αταξική κοινωνία; Ποιον εξυπηρετεί, λοιπόν, το νομοσχέδιο; Εδώ είναι το ερώτημα και εδώ είναι η απάντηση. Πρώτον, εξυπηρετεί τις τράπεζες, ναι ή όχι; Και μάλιστα τις τράπεζες που ανακεφαλαιοποιούνται με τα διάφορα funds που επενδύουν και λοιπά.; Ξεφορτώνονται τα κόκκινα δάνεια οι τράπεζες; Τα ξεφορτώνονται. Τις βλάπτει; Όχι, βέβαια. Δεύτερον, εξυπηρετούν τα ίδια τα distress funds, όπως λένε. Γιατί; Επειδή βάζουν στο χέρι αυτά τα δάνεια. Και φαντάζομαι ότι δεν είναι κανένας ηλίθιος να νομίζει ότι αυτά τα funds, τα κερδοσκοπικά, τα λεγόμενα «κοράκια» κ.λπ. έρχονται για να χάσουν στην Ελλάδα ή ότι θα αγοράσουν δάνεια για να χάσουν. Θα έρθουν, γιατί αυτό είναι προκλητικό. Άρα, αφού θα κερδίσουν αυτοί, κάποιοι άλλοι θα χάσουν. Έτσι γίνεται. Δεν μπορεί να κερδίσουν και οι δύο. Δηλαδή και οι δανειολήπτες και τα funds θα κερδίσουν; Αυτό δεν έχει εφευρεθεί ακόμα. Αν είναι καινούργιο, πείτε το. Άρα, αντικειμενικά, αυτοί θα κερδίσουν. Τρίτον, θα κερδίσουν επιχειρηματικά συμφέροντα, μεγαλύτερα - και μη χαμογελάτε, γιατί σας περιμένουμε - , γιατί θέλουν να βάλουν στο χέρι επιχειρηματικούς ομίλους. Γιατί θα μπουν μέσα σε αυτόν τον χορό για να βάλουν χέρι σε επαγγελματικούς ομίλους, να βάλουν στο χέρι διάφορες επιχειρήσεις, οι οποίες είναι κερδοφόρες ή μπορεί να γίνουν κερδοφόρες. Για πείτε μας, λοιπόν, έχουμε άδικο ή δίκιο; Είναι έτσι ή δεν είναι; Τι λέτε, λοιπόν, εσείς; Εξυπηρετεί και τους δανειολήπτες. Αυτό δεν λέτε; Αφού, λοιπόν, εξυπηρετεί και όλους τους δανειολήπτες, γιατί δίνετε μόνο τα επιχειρηματικά δάνεια και δεν τα δίνετε όλα; Δεν είναι αντίφαση; Θα τα δώσετε τον Φεβρουάριο και θα είναι μέρα μεσημέρι. Σημειώστε το. Πώς γίνεται, λοιπόν, αφού λέτε ότι η ρύθμιση που κάνουμε εμείς εξυπηρετεί τους δανειολήπτες, να δίνετε μόνο τα επιχειρηματικά και να μη δίνετε όλα τα δάνεια, για να βοηθήσετε αυτούς που έχουν πάρει δάνειο για το σπίτι τους, για το σπίτι που έφτιαξαν στο χωριό ή για μια παραθεριστική κατοικία; Έχουμε να σας κάνουμε μερικά ερωτήματα. Τελικά, αυτά τα distress funds τι είναι; Κοράκια, όπως λέγατε όλα αυτά τα χρόνια, ή περιστέρια; Τι είναι τελικά με τη δική σας λογική, κοράκια ή σκυλιά του Αγίου Βερνάρδου, που πάνε με το κονιάκ για να διασώσουν τους παγωμένους εργαζόμενους, που κινδυνεύουν να τους πάρουν το σπίτι; Πότε λέγατε αλήθεια; Τότε που τα λέγατε κοράκια ή τώρα που υπερασπίζεστε και μάλιστα και πιο προωθημένα, θα έλεγα, αυτά τα μέτρα που παίρνετε και το ότι θα έρθουν αυτοί, θα επενδύσουν και θα βοηθήσουν την οικονομία; Ξέρετε, ο κύριος Πρωθυπουργός, όταν ήταν στην Αντιπολίτευση, έλεγε, το θυμάμαι επί λέξει: «Δεν πρόκειται να επιτρέψουμε να πάνε τα σπίτια του ελληνικού λαού, του εργαζόμενου, στα κερδοσκοπικά αυτά παιχνίδια, στα κερδοσκοπικά αυτά funds.». Εγώ θα έλεγα ότι μάλλον παρέλειψε μια σειρά, γιατί συνέχισε παρακάτω. Και η σειρά αυτή έλεγε ότι «δεν θα αφήσουμε να το κάνετε εσείς, γιατί θα τα δώσουμε εμείς, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ». Αυτή τη γραμμή ξέχασε. Ακριβώς αυτό γίνεται. Θυμάστε εδώ μέσα - δεν έχει νόημα να τα υπενθυμίζουμε, γιατί είναι πασίγνωστα - αυτές τις φωνές, τους χαρακτηρισμούς, που τελείωνε και το λεξιλόγιο για όλα αυτά; Τώρα τι άλλαξε, αλήθεια; Επειδή είστε εσείς Κυβέρνηση; Δηλαδή η αγορά τώρα, οι αδηφάγες αγορές και όλα τα υπόλοιπα εξημερώθηκαν, επειδή ήρθε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ; Έρχονται τώρα και θα επενδύσουν με άλλους όρους; Επειδή έχετε την οικονομία στα χέρια σας; Επειδή την έχουν οι εργαζόμενοι μήπως; Επειδή εσείς θα επιβάλετε άλλους όρους, αμοιβαία επωφελείς συμφωνίες και λοιπά; Όχι. Τα δικά τους ακριβώς τα συμφέροντα εξυπηρετείτε. Ποια είναι η κριτική που γίνεται τώρα από τη Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ κι άλλους, που έχουν βγει πραγματικά στα κεραμίδια; Ποια είναι η κριτική; Όχι μόνο εδώ, αλλά γενικότερα. Η κριτική είναι: «Παιδιά, μας πήρατε τη δουλειά. Εμείς την κάναμε καλύτερα.». Ήρθατε εσείς τώρα και αποδεικνύετε ότι είστε καλύτεροι από τον δάσκαλο στη ρύθμιση αυτών των αντιλαϊκών μέτρων. Και να τα δούμε ένα ένα αυτά τα μέτρα. Ιδιωτικοποιήσεις. Αλήθεια πού πήγαν όλα τα «τίποτα στους ιδιώτες», «οι υποδομές της χώρας είναι περιουσία του ελληνικού λαού, δεν πρόκειται να την παραδώσουμε πουθενά» και πολλά άλλα; Τι κάνετε τώρα; Τα επιταχύνετε με ρυθμούς πολύ γρήγορους. Ακόμα κι εκείνο που λέγατε, να μην τα δώσουμε στην ξεφτίλα, να το πω έτσι, αλλά τουλάχιστον να πάρουμε παραπάνω, ακόμα κι αυτό έχει εγκαταλειφθεί πλέον. Τρέχετε με απίστευτη ταχύτητα, όπως και με τα νομοσχέδια. Δεύτερος καυγάς από τη Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ, από την προηγούμενη κυβέρνηση με τη σημερινή: συμβάσεις οδικών αξόνων. Τι λέει η Νέα Δημοκρατία; «Εμείς τις φτιάξαμε, εσείς τις υπογράφετε.». Έτσι δεν είναι; Μήπως είναι διαφορετικά; Ποιον εξυπηρετούν, λοιπόν; Και τι λέτε τώρα; Γιατί αυτά τα λέγατε προηγούμενα και πρέπει να τα θυμηθούμε όλοι. Εμείς δεν συμφωνούμε μ' αυτά. Αλλά τι λέτε τώρα; «Σας τα δίνουμε, γιατί πάθατε ζημιά με την κρίση.». Ας συμφωνήσουμε όμως στη δική σας λογική, με την οποία εμείς δεν συμφωνούμε. Όταν έχουν κέρδη, τους παίρνετε τίποτα περισσότερο; Όχι, βέβαια. Όταν ρισκάρουν και χάνουν, γιατί; Να χάσουν. Γιατί να μη χάσουν; Γιατί δεν τους αφήνετε να χάσουν; Θα καταστραφεί η οικονομία; Όχι, βέβαια. Ακριβώς, λοιπόν, να μην εκνευρίζεστε, όταν αποδεικνύουμε ότι εξυπηρετείτε τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Τρίτον, αεροδρόμια. Το τι έχει ειπωθεί για τα αεροδρόμια εδώ σ' αυτή την Αίθουσα από εσάς όταν ήσασταν αντιπολίτευση θέλει σελίδες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα τελειώσω. Δεν θα φάω πολύ χρόνο. Τώρα τι κάνατε; Υπογράψατε τη σύμβαση της Νέας Δημοκρατίας, που την καταγγέλλατε ως σκανδαλώδη, απαράδεκτη, εθνική προδοσία, ό,τι θέλετε. Έρχεστε και την υπογράφετε. Και ποιο είναι τώρα το περίεργο; Και το καταλαβαίνω. Βγαίνει ο κ. Σπίρτζης και το καταγγέλλει και λέει ότι αυτή ήταν αποικιοκρατική, ήταν τάδε, τάδε, τάδε, αλλά την υπογράφει. Βγαίνει ο κ. Πιτσιόρλας, εξέχον στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ - τον ξέρω από το πανεπιστήμιο ακόμα - και λέει ότι αυτό δείχνει πόση σταθερότητα έχει η Ελλάδα και τι μεγάλες επενδύσεις μπορεί να γίνουν και παίρνετε 1,2 δισεκατομμύριο - πόσο παίρνετε; - και δημιουργεί τεράστιες προοπτικές. Ποιο είναι σωστό τώρα; Η καταγγελία του κ. Σπίρτζη ή του κ. Πιτσιόρλα, που είναι στο ΤΑΙΠΕΔ και έχει αναλάβει να επιταχύνει τις ιδιωτικοποιήσεις και το ξεπούλημα, την πώληση του πλούτου της χώρας; Ποιος λέει αλήθεια από τους δύο; Εκτός αν λέτε - αυτό θα περιμέναμε ακόμα, γιατί αν πείτε κι αυτό, τελειώσαμε - ότι τα δίνουμε για σαράντα χρόνια και μετά θα τα κοινωνικοποιήσουμε. Αυτό σάς έμεινε να πείτε. Γιατί θα υπάρξει πλήρης γελιοποίηση μετά. Γιατί όταν λες ότι οι υποδομές της χώρας πρέπει να παραμείνουν στο δημόσιο, είναι στρατηγικό θέμα, πέρα από τα θέματα εθνικής ασφάλειας κ.λπ. και τα δίνεις για σαράντα χρόνια, τι υπονοείς δηλαδή; Και τι θα πείτε στον κόσμο σας, με αυτά που λέγατε τόσα χρόνια; Ότι θα τα ξαναπάρουμε πίσω μετά από σαράντα χρόνια, υπογράφοντας αυτή τη σύμβαση; Δεν είναι κοροϊδία; Δεν είναι κοροϊδία, όμως. Είναι η στρατηγική αυτή που είχατε, που την κρύβατε, που εμείς την καταγγέλλαμε, που εμείς την αποκαλύπταμε και μας λέγατε διάφορα, ότι είμαστε κολλημένοι, προληπτικοί και δεν ξέρουμε ακόμα και «θα δείτε τι θα κάνουμε». Να τα αποτελέσματα. Εφαρμόζετε την πιο άγρια και βάρβαρη πολιτική, συνεχίζοντας από εκεί που ξεκίνησαν οι προηγούμενοι. Τώρα, πλέον, όπως διαμορφώνεται η κατάσταση, είναι καλλιστεία ανάμεσα στην Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και στη Νέα Δημοκρατία και τους υπόλοιπους για το ποιος εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Σε αυτή λοιπόν την κατάσταση - και τελειώνω - οι εργαζόμενοι πρέπει να γυρίσουν την πλάτη. Δεν τους αφορά. Και το λέμε έτσι. Δεν τους αφορά αυτή η ιστορία. Είτε έτσι είτε αλλιώς, αυτοί θα είναι χαμένοι. Επομένως πρέπει να οικοδομήσουν τη δικιά τους λαϊκή συμμαχία, το δικό τους στρατόπεδο απέναντι σε αυτόν τον ορυμαγδό που έρχεται από όλες τις άλλες πτέρυγες και από τους υπόλοιπους που ψήφισαν και παριστάνουν τις παρθένες τώρα, ότι δεν ήξεραν τι ψήφιζαν. Όταν ψήφιζαν στις 14 Αυγούστου το τρίτο μνημόνιο, δεν ήξεραν ότι θα έρθουν όλα τα υπόλοιπα. Και πάω και παραπέρα: Αν ήσασταν εσείς στις 30 Ιουνίου που έληγε το πρόγραμμα, πάλι τα ίδια δεν θα κάνατε; Σε αυτούς, λοιπόν, σε αυτό το δίπολο που παίζεται σήμερα, που έχει στο κέντρο την ίδια στρατηγική, να οικοδομήσουν τη δική τους συμμαχία, να ενισχύσουν τα ταξικά σωματεία, να συσπειρωθούν, να δημιουργήσουν προϋποθέσεις για ένα σταμάτημα αυτής της επίθεσης και να βάλουν στόχο για την ανατροπή. Αλλιώς δεν έχουν μέλλον. Θα είναι υποχρεωμένοι να ακούν ψεύτικες ελπίδες, οι οποίες θα καταλήγουν σε μια βάρβαρη πραγματικότητα. Αγώνας, λοιπόν, για την ανατροπή. Εσείς συνεχίστε σε αυτόν τον δρόμο κι εμείς θα συνεχίσουμε σε αυτόν τον δρόμο που έχει δείξει όλη η ιστορία της ανθρωπότητας και είναι ο αγώνας της σύγκρουσης των κοινωνικών τάξεων. Δυστυχώς τα στρατόπεδα έχουν οριοθετηθεί. Είστε με το στρατόπεδο αυτών που κατέχουν τον πλούτο και είμαστε με το υπόλοιπο, αυτών που παράγουν τον πλούτο. Αυτή είναι η πραγματική αντίθεση κι έτσι πρέπει να τη δει και ο λαός. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Παφίλη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα πέντε μαθητές και μαθήτριες και πέντε εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο ΕΠΑΛ Λουτρακίου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Υπουργέ, ζητήσατε τον λόγο; Ορίστε, για δύο λεπτά.
Κύριε Παφίλη, νομίζω βάλατε το σωστό ερώτημα: Cui bono? Ποιος κερδίζει; Αυτό είναι πάντα από την άποψη της Αριστεράς το βασικό ερώτημα. Κατά τη δική μου άποψη, το πρόβλημα με την ομιλία σας και του κόμματός σας στην προηγούμενη συζήτηση δεν ήταν ότι ήταν μαρξιστική ή ταξική, αλλά ότι δεν ήταν αρκετά μαρξιστική και ταξική. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Λέω, για τον νόμο Κατσέλη δεν περίμενα να μη μας υποστηρίξετε και να λέτε τις ίδιες κουβέντες που έλεγε η Νέα Δημοκρατία και το Ποτάμι, ότι ανοίγουν οι πλειστηριασμοί. Υποστηρίξαμε σε αυτά τα δάνεια ανθρώπους που έχουν σπίτι μέχρι 200.000-240.000 και ανθρώπους που έχουν εισόδημα μέχρι 35.000. Ταξικά, θεωρώ ως μίνιμουμ ότι έπρεπε να μας υποστηρίξετε σε αυτό. Τώρα μιλάμε για τα κόκκινα δάνεια, για όλα τα άλλα. Όλους θέλετε να τους προστατέψουμε; Και τα μεγάλα επιχειρηματικά; Δηλαδή, η παλιά κριτική, ότι το τραπεζικό σύστημα έχει σχέση με το παραγωγικό σύστημα και αυτές οι σχέσεις πρέπει να αλλάξουν και δίνουν δάνεια με άλλους όρους και δεν μπορεί να συνεχιστεί, αυτό έχει ξεχαστεί; Να μας πείτε σε όλη αυτήν την κατηγορία ότι ίσως κάποιοι δεν πρέπει να υποστηριχτούν. Κάποιοι. Δεν λέω. Εσείς να μας το πείτε. Μπορείτε να μας πείτε ότι εμείς δεν υποστηρίζουμε όσους πρέπει και θα δούμε ποιους θα υποστηρίξουμε και τι θα μπορούμε να διαπραγματευτούμε για τα δάνεια τα στεγαστικά, για τα δάνεια των μικρομεσαίων, για τα δάνεια των καταναλωτών. Θα το δούμε αυτό τον Γενάρη. Και μπορεί να μας πείτε ότι εμείς είμαστε στο πλάι σας, να προστατέψετε και αυτούς και τα πιο ευαίσθητα και τα πιο ευάλωτα κομμάτια της κοινωνίας. Αλλά αυτή η έλλειψη ταξικού διαχωρισμού, ότι ξαφνικά υποστηρίζουμε όλους τους δανειστές; Μα όλους; Κανένας δεν θεωρείτε ότι στρατηγικά δεν πληρώνει; Κανένας; Ούτε ένας σε αυτό; Λέω λοιπόν ότι σε αυτήν την περίπτωση, εμείς θα συζητήσουμε, θα διαπραγματευτούμε και μπορούμε να κάνουμε και συμβιβασμούς που δεν έχουν την ταξικότητα που πρέπει, γιατί δεν είναι αυτοί οι συσχετισμοί. Αλλά από το ΚΚΕ περιμένω πιο μεγάλη ανάλυση για την ταξική διαστρωμάτωση, κοινωνική διαστρωμάτωση και μια κριτική που εστιάζει πραγματικά με ταξική μεροληψία. Αυτό δεν το είδα ούτε τι είπατε στην προηγούμενη συζήτηση για τον νόμο Κατσέλη ούτε τι λέτε τώρα για τα μεγάλα επιχειρησιακά. Άρα θα πρέπει να συνεχιστεί η συζήτηση, αλλά με πιο πολύ Μαρξ, όχι λιγότερο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Παφίλη, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Περίμενα να είστε πιο διαβασμένος. Επειδή, λοιπόν, υπάρχει και η φράση «ιδού η Ρόδος, ιδού και το …» - για να μην παρεξηγηθώ - , γιατί δεν κάνετε δεκτή την πρόταση που έχουμε κάνει εμείς για την ανακούφιση των λαϊκών νοικοκυριών και για τα δάνεια γενικότερα, που είναι ταξική και που προστατεύει αυτούς που πρέπει να προστατεύσει; Σας προκαλώ! Γιατί, και πριν και τώρα, δεν την κάνετε δεκτή; Ούτε για συζήτηση δεν το φέρατε. Αν, λοιπόν, ζητάτε πρόταση όχι για τον σοσιαλισμό, αλλά εδώ, κάντε αποδεκτή την πρόταση νόμου που έχει καταθέσει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Γιατί δεν την κάνετε δεκτή; Εγώ δεν θέλω να λέω θεωρίες γενικές. Δεύτερον, όσον αφορά το ποιος εξυπηρετείται. Κύριε Υπουργέ, κύριε Τσακαλώτο, γνωριζόμαστε και πρέπει να μιλάμε ειλικρινά, πράγμα που δεν το κάνετε. Εσείς τι λέτε; Να σας το πω απλά. Εσείς λέτε: «Θα στηρίξουμε το κεφάλαιο, για να υπάρξει καπιταλιστική ανάπτυξη, ώστε να βγει η οικονομία από την κρίση, να υπάρξουν θέσεις εργασίας με εργασιακές σχέσεις σκλαβιάς.». Αυτό είναι το μοντέλο, το οποίο προωθείτε. Μήπως κάνετε τίποτα άλλο; Θα κοινωνικοποιήσετε, δηλαδή, τα μέσα παραγωγής; Μήπως θα συντρίψετε τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα και θα τα πάρετε, θα τα κάνετε λαϊκή περιουσία; Μη μας δουλεύετε και από πάνω. Μάλιστα, επειδή δεν θέλω να μιλάω και γενικά, ορίστε η αιτιολογική έκθεση που μου έδωσε ο κ. Καραθανασόπουλος. Τι λέει, λοιπόν, η αιτιολογική έκθεση; Εσείς δεν τη γράψατε; Δεν εννοώ προσωπικά. Λέει, λοιπόν: «Με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις καθίσταται δυνατή η δημιουργία δευτερογενούς αγοράς μη εξυπηρετούμενων δανείων. Η δημιουργία μιας τέτοιας αγοράς θα είναι ωφέλιμη τόσο για τα πιστωτικά ιδρύματα όσο και για τους οφειλέτες». Εσείς δεν παραδέχεστε ότι θα είναι ωφέλιμη για τα πιστωτικά ιδρύματα; Δεν το λέτε εδώ ανοικτά; Τώρα το αν θα είναι και για τους οφειλέτες… Σας είπα ότι δύο καρπούζια σε μια μασχάλη δεν χωράνε. Δεν μπορεί όλοι να κερδίζουν. Και τα funds και τα πιστωτικά ιδρύματα και ο εργαζόμενος κόσμος. Ποιον κοροϊδεύετε επιτέλους; Πείτε το διαφορετικά και να συζητήσουμε σε διαφορετική βάση. Επαναλαμβάνω. Κάντε δεκτή την πρότασή μας να έρθει για συζήτηση και περάστε την και φέρτε και νομοσχέδιο. Αλλά και πριν και τώρα αυτό αποκλείεται να γίνει. Και μη μας λέτε εμάς ότι δεν έχουμε ταξική αναφορά. Ξέρετε λίγη σεμνότητα δεν βλάπτει!
Όχι γενικώς, σε αυτό το νομοσχέδιο.
Για το ποιος έχει ταξική αναφορά και το ποιος παλεύει κάθε μέρα, με το ποιους εμείς συνδιαλεγόμαστε, το ποιοι κατεβαίνουν κάτω από το εργατικό κίνημα, το ποιοι παλεύουν σε τέτοια κατεύθυνση, των ποιων συμφέροντα υπερασπιζόμαστε είναι γνωστό. Εσείς χαρίσατε κάμποσες εκατοντάδες εκατομμύρια σε επιχειρηματικούς ομίλους και εμείς ήμασταν αντίθετοι.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Παφίλη, δεν ξέρω αν ο όρος «πετάξαμε την μπάλα στην εξέδρα» είναι μαρξιστικός όρος, αλλά αυτό κατάλαβα ότι κάνατε. Εγώ σας έκανα μια πολύ συγκεκριμένη ερώτηση. Λέω: Πρέπει να προστατέψουμε όλα τα μεγάλα επιχειρηματικά δάνεια; Δηλαδή, δεν καταλαβαίνετε ότι αν με αυτόν τον τρόπο …
Εμείς λέμε όχι. Γιατί συνεχίζετε με αυτό; Όχι, τέλος.
Όχι, ωραία. Άρα μας υποστηρίζετε σε αυτό. Και αυτό θα μας βοηθήσει οι τράπεζες να μην είναι «ζόμπι» και να μπορούν να δανείσουν σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις, κάποιες από αυτές που φαντάζομαι ότι θέλετε να αυξηθεί η πιστωτική ικανότητα των τραπεζών.
Σαν τις μεγαλοκατασκευαστικές!
Δεύτερον, μας υποστηρίζετε στον νόμο Κατσέλη, ότι τα όρια που βάλαμε τις 30.000 το εισόδημα και τις 200.000, 240.000 με οικογένεια των τεσσάρων ήταν καλή παρέμβαση; Αυτό σάς ρώτησα. Δεν είπα ότι έχετε άδικο σε όλα.
Γιατί δεν τον αναφέρετε εδώ τον νόμο Κατσέλη;
Αυτό το ξεπεράσαμε την προηγούμενη φορά, κάθε φορά τα ίδια θα λέμε; Δεν μας υποστηρίξατε την προηγούμενη φορά και είχα ένα μικρό παράπονο. Ευχαριστώ που το διευκρινίσατε.
Θα μείνετε με το παράπονο.
Κύριε Υπουργέ, κλείσατε με το παράπονό σας. Θα ήθελα να δώσω τώρα τον λόγο στην κ. Κεραμέως. Ακολουθεί ο κ. Δανέλλης, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Ποτάμι και μετά ο κ. Σπίρτζης, ο Υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων. Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η παρέμβασή μου θα επικεντρωθεί στις διατάξεις του παρόντος, που αφορούν στη θέσπιση του νέου μισθολογίου στο δημόσιο και θα αναφερθώ στα θετικά του σημεία αλλά και στα σημαντικά αρνητικά του. Αρχίζω με τα θετικά. Είναι γεγονός ότι το ενιαίο μισθολόγιο που θεσμοθετήθηκε το 2011 δεν εφαρμόστηκε ποτέ καθολικά. Και είναι γεγονός ότι δημιούργησε κάποιες στρεβλώσεις, οι οποίες έπρεπε να αρθούν. Προς αυτήν την κατεύθυνση η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είχε καταθέσει ολοκληρωμένη πρόταση στους εταίρους, η οποία είχε γίνει κατ' αρχάς δεκτή. Ωστόσο, η διενέργεια εκλογών του περασμένου Ιανουαρίου μάς εμπόδισε από το να την υλοποιήσουμε. Με ικανοποίηση, λοιπόν, παρατηρούμε ότι κάποιες από τις διατάξεις του παρόντος κινούνται στην ίδια λογική με τη δική μας πρόταση και εδράζονται σε σωστές βάσεις. Ενδεικτικά και με κάθε ειλικρίνεια: Είναι σωστό να προάγονται ταχύτερα υπάλληλοι που έχουν υψηλότερα προσόντα, υπάλληλοι που έχουν υψηλότερα πτυχία από άλλους. Είναι σωστό να προάγονται ταχύτερα υπάλληλοι οι οποίοι, βάσει αντικειμενικής αξιολόγησης - πραγματικά αντικειμενικής αξιολόγησης - , αξιολογούνται ως άριστοι επί συναπτά έτη. Είναι, επίσης, σωστό να συνδέεται η αμοιβή με τα καθήκοντα καθώς επίσης και με την ευθύνη που αναλαμβάνει κάθε υπάλληλος. Και είναι σωστό το επίδομα παραμεθορίου να το λαμβάνει αυτός που πραγματικά υπηρετεί στην παραμεθόριο, δηλαδή κάπου κοντά στα σύνορα. Κύριοι συνάδελφοι, προχωρώ, όμως, στα αρνητικά και δυστυχώς είναι πολλά και άκρως σημαντικά. Εξηγούμαι με τρία σημεία. Πρώτο σημείο: Είναι δυνατόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εν μέσω πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης, ενώ αυξάνετε διαρκώς τη φορολογία στις εταιρείες, ενώ αυξάνετε διαρκώς τη φορολογία στους ιδιώτες, ενώ περικόπτετε τις συντάξεις, να έρχεστε και να νομοθετείτε αύξηση στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων; Πείτε μου πραγματικά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν βλέπετε την προκλητική αντίφαση; Και θυμίζω ότι εσείς οι ίδιοι ήσασταν που είχατε υποσχεθεί αύξηση στον κατώτατο μισθό του ιδιωτικού τομέα, από τα 568 ευρώ στα 751 ευρώ. Όχι μόνο, λοιπόν, δεν κάνατε αυτό, αλλά έρχεστε τώρα και αυξάνετε τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων. Ερωτώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: Γιατί αντιμετωπίζετε τους ιδιωτικούς και τους δημόσιους υπαλλήλους με δύο μέτρα και δύο σταθμά; Και θυμίζω ότι, ενώ ο κατώτατος μισθός στον ιδιωτικό τομέα παραμένει σήμερα στα 586 ευρώ, στον δημόσιο είναι στα 786 ευρώ για υπαλλήλους υποχρεωτικής εκπαίδευσης και στα 858 ευρώ για υπαλλήλους δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Όχι, λοιπόν, μόνο δεν κάνατε τίποτα για τον κατώτατο μισθό στον ιδιωτικό τομέα, όχι μόνο αυξάνετε τους μισθούς στον δημόσιο τομέα, αλλά επιπλέον, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιδεικνύετε περαιτέρω γενναιοδωρία, προκλητική γενναιοδωρία προς τους ειδικούς συμβούλους και συνεργάτες των μελών της Κυβέρνησης. Και όλα αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τη στιγμή που στον πρόσφατα ψηφισθέντα προϋπολογισμό για το 2016 στη σελίδα 126 της εισηγητικής έκθεσης η πρόβλεψη για το ενιαίο μισθολόγιο ήταν εξοικονόμηση - το τονίζω - όχι δαπάνη 2,7 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ με το παρόν καταλήγετε σε πρόσθετη δαπάνη 132 εκατομμυρίων ευρώ για το έτος 2016. Και οι εξηγήσεις που έχουν ακουστεί μέχρι σήμερα τουλάχιστον εμένα δεν με έχουν πείσει. Δεύτερο σημείο: Ενώ με το άρθρο 7 του παρόντος διευρύνετε το πεδίο εφαρμογής και διατυμπανίζετε ότι πρόκειται για πραγματικά ενιαίο μισθολόγιο, στην πραγματικότητα ξέρουμε όλοι ότι δεν πρόκειται για πραγματικά ενιαίο μισθολόγιο. Και το λέω αυτό, διότι στην πραγματικότητα εξαιρείτε ολόκληρες κατηγορίες υπαλλήλων, όπως, για παράδειγμα, δημοσιογράφους, περιφερειάρχες, αντιπεριφερειάρχες, αυτούς που κατέχουν προσωπικές οικονομικές διαφορές. Δεν πρόκειται, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για ενιαίο μισθολόγιο. Σχετικά με τις προσωπικές διαφορές, εγώ προσωπικά δεν άκουσα καμμία πρόταση για τον εξορθολογισμό αυτών, δηλαδή για μία δικαιότερη κατανομή, για μία διόρθωση τυχόν ανισοτήτων. Και θυμίζω - για όσους δεν το ξέρουν - ότι οι προσωπικές διαφορές δίνονται σε περίπου εξήντα οκτώ χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους και δίνονται περίπου 220 εκατομμύρια ευρώ επιπλέον των κανονικών τους μισθών. Τρίτο σημείο: Σχετικά με τη μισθολογική εξέλιξη, με το παρόν σχέδιο νόμου προσπαθείτε να θεραπεύσετε προβλήματα που έφερε η προβληματική εφαρμογή του μισθολογίου του 2011. Πράγματι ισχύει ότι υπάλληλοι έμεναν για κάποια χρόνια αμετακίνητοι στους βαθμούς και στα μισθολογικά τους κλιμάκια, επειδή δεν υπήρχε ουσιαστική αξιολόγηση ή επειδή δεν εφαρμόστηκε ποτέ εν τοις πράγμασι η στοχοθεσία και η κρίση των υπηρεσιακών συμβουλίων. Και ποια, όμως, είναι η λύση που προτείνετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Εσείς πηγαίνετε στο άλλο άκρο, σε ένα πλήρως αυτοματοποιημένο σύστημα, σύμφωνα με το οποίο, χωρίς να συντρέχει καμμιά άλλη προϋπόθεση, ο υπάλληλος προβιβάζεται αυτομάτως στο επόμενο κλιμάκιο, αποκλειστικά βάσει των χρόνων υπηρεσίας ακώλυτα και απεριόριστα. Αυτό είναι, κύριοι Υπουργοί, κατά τη γνώμη σας, αξιοκρατία; Εγώ θα το έλεγα μάλλον αριστερή εξισωτική λογική. Επίσης, στο πλαίσιο της μισθολογικής εξέλιξης - αυτό που θα εφαρμοστεί δηλαδή από το 2018 και μετά - εισάγετε ξαφνικά τη διαδικασία της αξιολόγησης. Και το κάνετε σωστά, αλλά το σύστημα που εισάγετε προϋποθέτει ένα πραγματικό και αξιοκρατικό σύστημα αξιολόγησης εν ισχύι. Κατ' αρχάς, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, τέτοιο σύστημα εν ισχύι δεν υπάρχει, καθότι το νομοσχέδιο για την αξιολόγηση δεν έχει, όπως ξέρετε, καν κατατεθεί ακόμη στη Βουλή. Επιπλέον, βάσει του νομοσχεδίου που έχετε καταθέσει στη διαβούλευση, δεν διασφαλίζεται με κανέναν τρόπο ότι δεν θα παίρνουν όλοι οι υπάλληλοι του δημοσίου «άριστα», όπως γινόταν κατά κόρον στα χρονικά της δημόσιας διοίκησης. Άρα, ναι, κύριοι Υπουργοί, να παίξει ρόλο η αξιολόγηση στη μισθολογική εξέλιξη, αλλά η πραγματική αξιολόγηση. Και, εν πάση περιπτώσει, μια διαδικασία αξιολόγησης που έχει ήδη θεσμοθετηθεί, δηλαδή να υπάρχει ήδη ένα σύστημα αξιολόγησης, όχι να είναι κενό γράμμα.
Το σύστημα που κληρονομήσαμε από εσάς.
Δεν έχει έρθει, κύριε Υπουργέ. Άρα αυτή τη στιγμή νομοθετούμε με κενό γράμμα. Τέλος, θα αναφερθώ σε δύο σημεία σχετικά με την αναγνώριση προϋπηρεσίας που θεσμοθετείτε. Πρώτο σημείο: Δεν προσμετράτε τα χρόνια προϋπηρεσίας στον ιδιωτικό τομέα. Θα σας το πω με ένα απλό παράδειγμα. Ένας ορκωτός λογιστής, ο οποίος έχει εργαστεί για χρόνια σε μια διεθνούς κύρους ελεγκτική εταιρεία και έρχεται και προσλαμβάνεται στην εφορία, δεν θα του μετρήσετε ούτε μία ημέρα προϋπηρεσίας - πολύτιμης προϋπηρεσίας - στον ιδιωτικό τομέα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Δεύτερη παρατήρηση: Στις μεταβατικές διατάξεις υπάρχει το εξής πρωτοφανές και παράδοξο. Λέτε ότι η μισθολογική κατάταξη των υπαλλήλων γίνεται σύμφωνα με τον χρόνο υπηρεσίας στον φορέα που υπηρετούν. Δηλαδή φανταστείτε έναν δημόσιο υπάλληλο, ο οποίος για δέκα χρόνια είναι σε μια συγκεκριμένη θέση στο δημόσιο, εν συνεχεία παίρνει απόσπαση σε μια άλλη θέση για έναν μήνα και αν υπολογιστεί τότε η μισθολογική κατάταξή του, θα υπολογιστεί μόνο ο ένας μήνας υπηρεσίας. Ελπίζω το παράδοξο αυτό να μην κρύβει δόλο. Κυρίες και κύριοι - και κλείνω με αυτό - το παρόν σχέδιο νόμου, όσον αφορά το μισθολόγιο, αποτελεί παράδειγμα νομοθετικής πρωτοβουλίας που, ενώ φαινομενικά τουλάχιστον, κινείται στη σωστή κατεύθυνση εξυγίανσης ενός στρεβλού συστήματος, εν τέλει, είτε από άγνοια είτε εκ του πονηρού, καταλήγει κοινωνικά άδικη. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Κεραμέως. Τον λόγο έχει ο κ. Δανέλλης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Ποτάμι.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι νόμοι δεν είναι φέιγ βολάν. Πρέπει να σταματήσετε, κύριοι της Κυβέρνησης, να κρύβετε πίσω από ευφάνταστους ή πολύπλοκους τίτλους διατάξεις και άρθρα που καμμιά σχέση δεν έχουν με το κύριο θέμα του νομοσχεδίου το οποίο κάθε φορά συζητούμε. Είναι όλες οι διατάξεις που καλούμαστε να ψηφίσουμε μνημονιακές υποχρεώσεις ή μήπως χρησιμοποιείτε τις μνημονιακές υποχρεώσεις ως ένα ιδιότυπο δούρειο ίππο, προκειμένου να κρύψετε την ουσιαστική αδυναμία σας για πραγματικές μεταρρυθμίσεις; Κοντά στις διατάξεις για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, για το μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων και το clawback του Υπουργείου Υγείας, που αποτελούν πράγματι μνημονιακές υποχρεώσεις, φέρνετε λάθρα διατάξεις για την αμπελουργική παραγωγή, τη χρηματοδότηση της δημόσιας εκπαίδευσης, τις νέες δομές του ΕΣΠΑ αλλά και τις συμβάσεις παραχώρησης των μεγάλων οδικών έργων∙ ζητήματα που ουδεμία σχέση έχουν με τα όσα επιτάσσει η συμφωνία του Αυγούστου. Για πολλοστή φορά μάς φέρνετε ένα νομοσχέδιο κουρελού, ένα νομοσχέδιο χωρίς συνοχή, χωρίς αρχή, μέση και τέλος, ένα σχέδιο νόμου που αποδεικνύει προχειρότητα και ανεπάρκεια αφ' ενός και αφ' ετέρου, την εμμονή σας σε πρακτικές ξεπερασμένες από το παρελθόν. Δεν θα κουραστώ να επαναλάβω και λυπούμαι βαθιά γι' αυτό, αλλά επαναλαμβάνομαι γιατί κι εσείς επαναλαμβάνεστε δυσάρεστα. Έχετε χάσει πραγματικά την αίσθηση του μέτρου σε ό,τι αφορά την καλή νομοθέτηση. Αρχές οι οποίες θεωρούνταν κεκτημένες για το Κοινοβούλιο επί δεκαετίες πετάχτηκαν στο καλάθι των αχρήστων τα χρόνια της κρίσης. Δικαίως εσείς ως αξιωματική αντιπολίτευση τα αναδεικνύατε αυτά ως μείζονος σημασίας ζητήματα πριν από τον Ιανουάριο του 2015. Έκτοτε τι πάθατε; Τα κατεπείγοντα νομοσχέδια, όπως το συζητούμενο, η βροχή άσχετων τροπολογιών και οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου κοντεύουν να ακυρώσουν την ίδια τη λειτουργία του Κοινοβουλίου ως νομοθετικού οργάνου. Μέσα σε δέκα μήνες φέρατε ενενήντα τρεις τροπολογίες, η μεγάλη πλειοψηφία των οποίων εκπρόθεσμες, με το ρεκόρ βέβαια στο νομοσχέδιο που ψηφίσαμε την περασμένη εβδομάδα περί βοσκήσιμων γαιών. Δεν μπορούμε να νομοθετούμε συνεχώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την ψυχή στο στόμα κυριολεκτικά. Με το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα γυρίζουμε πράγματι σελίδα στο εγχώριο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Υποδεχόμαστε με όλες τις τιμές στην εγχώρια αγορά τα ξένα funds, τα γνωστά σε όλους «κοράκια», αυτά για τα οποία εσείς παλαιότερα διαρρηγνύατε τα ιμάτιά σας. Πού πήγαν εκείνα τα επικολυρικά ξεσπάσματά σας; Και βεβαίως δεν υποστηρίξαμε ποτέ εμείς, ως Ποτάμι, την προστασία όλων των κόκκινων δανείων, εκείνων μάλιστα που έγιναν κόκκινα μετά τα περί σεισάχθειας και λοιπά δικά σας ιδεολογήματα. Η εκχώρηση προβλέπεται ότι θα γίνεται γρήγορα με συνοπτικές διαδικασίες, διαδικασίες που όσοι θέλουν να κάνουν κάτι πραγματικά παραγωγικό ή δημιουργικό σε αυτόν τον τόπο δεν μπορούν καν να διανοηθούν ότι μπορεί να υπάρξουν. Μέσα σε είκοσι μόλις ημέρες και με 100.000 ευρώ μονάχα ένα distress fund θα μπορεί να παίρνει στα χέρια του τις τύχες δεκάδων χιλιάδων νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Ο χρόνος είναι πραγματικά ελάχιστος, είναι εκπληκτικό. Πιστεύετε πως οι τράπεζες μετά την προβληματική ανακεφαλαιοποίηση θα δεχθούν να πουλήσουν έχοντας ζημιές; Υπεύθυνη για όλη τη διαδικασία θα είναι η Τράπεζα της Ελλάδος. Διαβάζοντας, όμως, την παράγραφο 9 του άρθρου 1 αναρωτιέμαι αν η Τράπεζα της Ελλάδος διαπιστώσει ότι η ίδρυση εταιρείας ή η εξαγορά συμμετοχής σε αυτήν υποκρύπτει ή αποσκοπεί στη νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, δεν θα έπρεπε να ενημερώσει άμεσα τους αρμόδιους φορείς, όπως δικαστήρια, ΣΔΟΕ και λοιπά, για τις δραστηριότητες αυτές; Προφανώς. Έχει ωστόσο τις αρμοδιότητες, την απαιτούμενη εμπειρία διαχείρισης ή την κατάλληλη τεχνογνωσία αλλά και το προσωπικό για να αντεπεξέλθει σε τέτοιες καταστάσεις; Σε σχέση τώρα με τις διατάξεις που αφορούν το ενιαίο μισθολόγιο, είναι προφανές πως δεν ανακαλύπτετε τον τροχό. Ο ν. 4024/2011 προσέφερε όλο το νομικό πλαίσιο. Έλλειψη πολιτικής βούλησης υπήρχε τότε, έλλειψη πολιτικής βούλησης δυστυχώς υπάρχει και τώρα. Και πολύ φοβάμαι ότι στην περίπτωσή σας δεν πρόκειται μόνο για έλλειψη πολιτικής βούλησης, αλλά για τη γενικότερη αλλεργία στην έννοια της αξιολόγησης που σας χαρακτηρίζει. Τέσσερα χρόνια μετά δεν έχετε κανένα σχέδιο να προτείνετε για το πώς θα μπορούσε να γίνεται μια αξιόπιστη αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων αλλά και για το ποια κίνητρα θα μπορούσαν να δοθούν όπως και ποια αντικίνητρα. Και πρέπει να ξεχωρίσουμε την αξιολόγηση από την ενοχοποίησή της ως εργαλείο τιμωρητικό. Έτσι, λοιπόν, προκειμένου κάποιος υπάλληλος να υπερβεί εαυτόν και να προσφέρει πραγματικά στη δημόσια διοίκηση, τι κίνητρα του δίνετε και μέσα από ποιες διαδικασίες αξιολόγησης θα τον ανταμείψετε; Με το άρθρο 16 προβλέπεται ότι, ενώ ως επίδομα θέσης για όλους ανεξαιρέτως προϊσταμένους τμημάτων ορίζεται το ποσό των 290 ευρώ - για να σας πω και ένα επιμέρους μικρό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο νομοθετούμε - δηλαδή αυξάνεται κατά 50 ευρώ, ειδικά για τους προϊσταμένους τμημάτων των νοσηλευτικών υπηρεσιών των νοσοκομείων μειώνεται στο ποσό των 150 ευρώ, δηλαδή μειώνεται κατά 40%. Πιστεύετε πως η δουλειά ενός νοσηλευτή είναι μικρότερης αξίας από τη δουλειά ενός διοικητικού υπαλλήλου ενός νοσοκομείου; Στις προβλέψεις του άρθρου 28 θα πρέπει, κατά τη γνώμη μας, να προστεθεί η εξαίρεση των επιδομάτων Eurocontrol προς τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, αφού τα πλεονάζοντα ποσά θα επιστραφούν στο Eurocontrol. Εξάλλου, αυτό προβλέπεται βάσει των ευρωπαϊκών κανονισμών 390 και 391 του 2013, αλλά και του γενικότερου νομοθετικού πλαισίου για τον Ενιαίο Ευρωπαϊκό Ουρανό. Μαθαίνουμε με το άρθρο 22 ότι οι υπηρετούντες στο Συμβούλιο Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων, δηλαδή οι άμεσοι συνεργάτες του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, εξαιρούνται από το μισθολόγιο. Εμείς να καταλάβουμε τις ειδικές συνθήκες λειτουργίας του ΣΟΕ και τη βαρύτητα του έργου του. Υπάρχουν, όμως, πολλοί αντίστοιχοι τομείς στο δημόσιο. Τι γίνεται με αυτούς; Ανοίγοντας μια τρύπα, τι θα γίνει σε περίπτωση προσφυγών άλλων ειδικών τομέων; Τι ισοδύναμα θα ψάχνουμε τότε; Η ειδική αντιμετώπιση της εξέλιξης των συνεργατών των Υπουργών νομίζω ότι είναι σκανδαλώδης και θα έπρεπε να αποσυρθεί. Δεν ξέρω σε τι άλλο αποσκοπεί, πέραν της τακτοποίησης, με τρόπο όμως εξόφθαλμα σκανδαλώδη, των πραγματικών δικών μας παιδιών. Και οι αυξήσεις που δίνετε ποιους άραγε θα επιβαρύνουν; Προφανώς, έξω από την ιερή αγελάδα του δημοσίου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλοι ξέρουμε πως είναι αναγκαία η επανεκκίνηση των μεγάλων οδικών έργων στη χώρα. Γιατί, όμως, έρχεται σε ένα νομοσχέδιο που αφορά τις μνημονιακές υποχρεώσεις της χώρας; Μήπως στη θέση αυτής της διάταξης ή στις ρυθμίσεις που προβλέπουν νέες, παράλληλες εν πολλοίς, άχρηστες δομές στην εκ νέου ενεργοποίηση του ΕΣΠΑ θα έπρεπε να υπάρχουν διατάξεις πολύ σοβαρότερες και πολύ πιο δύσκολες, όπως για τον ΑΔΜΗΕ ή για το Ταμείο Αξιοποίησης Δημόσιας Περιουσίας, τις οποίες πάλι αναβάλλουμε για κάποια στιγμή στο απώτερο μέλλον; Γιατί να αφήνουμε ανοικτές εκκρεμότητες και μάλιστα τέτοιου είδους εκκρεμότητες; Από την άλλη, γιατί θα έπρεπε να δοθούν αυτές οι νέες δομές για το ΕΣΠΑ ως προσωπικό δωράκι σε κάθε Υπουργό συνεμπλεκόμενο στη διαχείριση του ΕΣΠΑ; Ξέρουμε ότι είναι διαχρονικό φαινόμενο η δυστοκία στην αξιοποίηση των κοινοτικών κονδυλίων για πολλούς λόγους, όχι μόνο διοικητικής ανεπάρκειας και γραφειοκρατίας, αλλά και γιατί ποτέ δεν ιεραρχήσαμε, ποτέ δεν σχεδιάσαμε συνολικά, ποτέ δεν αξιοποιήσαμε τους ευρωπαϊκούς πόρους, για να επιτύχουμε την προστιθέμενη αναπτυξιακή αξία, που είναι η φιλοσοφία των ευρωπαϊκών πόρων. Με την ευκαιρία των σχετικών για την αμπελουργία διατάξεων, που έρχονται ως κομήτης, εάν θέλετε πραγματικά να νοικοκυρέψετε ένα δυναμικό αλλά και εξαιρετικά προβληματικό τομέα, γιατί δεν ξεκινάτε με την κωδικοποίηση των υπαρχουσών διατάξεων; Υπάρχει εν ισχύι νομοθεσία που ξεκινά από το 1969 και φθάνει μέχρι σήμερα, βασιλικά διατάγματα, προεδρικά διατάγματα, κοινές υπουργικές αποφάσεις που ισχύουν παράλληλα μεταξύ τους και η μια να καταργεί άρθρα μονάχα της άλλης. Στις 27-10-2015, πρόσφατα δηλαδή, εκδόθηκαν δυο ΦΕΚ, το 2322 και το 2323, με τέσσερις κοινές υπουργικές αποφάσεις για θέματα οίνων και οινοποίησης. Σας το λέω, γιατί είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα μπορούσα, κλείνοντας, να μη σχολιάσω την απίστευτη, μιας και είναι εδώ και θα με διαδεχθεί στο Βήμα, στάση του Υπουργού Υποδομών, του κ. Σπίρτζη, στη συζήτηση στην αρμόδια επιτροπή, που πραγματικά νόμιζα ότι δεν άκουγα καλά τα λεγόμενά του. Δήλωνε απόλυτη ιδεολογική διαφωνία - και είναι απολύτως σεβαστό - με τις συμφωνίες που έκλεισαν οι προκάτοχοί του για την παραχώρηση χρήσης των αεροδρομίων της χώρας, που όμως τελικά υπέγραψε. Είχα την εντύπωση, κύριε Σπίρτζη, ότι ακόμη και οι ήσσονος σημασίας διαφωνίες ενός Υπουργού τον οδηγούν στην αξιοπρεπή παραίτηση. Πραγματικά διερωτώμαι: Στην Κυβέρνηση της Αριστεράς πόση ακόμη απαξίωση μας περιμένει μέχρι να φθάσουμε τον κατήφορο της τέλειας παρακμής; Πέραν όμως των ηθικών και πολιτικών ζητημάτων, νομίζω ότι έτσι ναρκοθετεί και ο ίδιος το εξαιρετικά προβληματικό κλίμα, το οποίο προσπαθείτε κατά τα λοιπά να ενισχύσετε για μια επενδυτική άνοιξη που έχει ανάγκη η χώρα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Δανέλλη. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων κ. Σπίρτζης. Θα ακολουθήσει ο κ. Δημαράς από τον ΣΥΡΙΖΑ και μετά ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των ΑΝΕΛ, ο κ. Παπαχριστόπουλος. Ελάτε, κύριε Σπίρτζη.
Κατ' αρχάς, θέλω να καταθέσω μια τυπική νομοτεχνική βελτίωση. Στο α΄ εδάφιο του άρθρου 43 του σχεδίου νόμου διορθώνεται η ημερομηνία της συμφωνίας τροποποίησης, που είχε γίνει εκ παραδρομής. Έτσι, αντί για 9-12-2015 θα διορθωθεί σε 12-12-2015.
Παρακαλώ να διανεμηθεί στους κυρίους συναδέλφους.
Αξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, όπως ενημέρωσα στην αρμόδια Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου, φέρνουμε προς κύρωση την τροποποίηση της σύμβασης παραχώρησης του αυτοκινητόδρομου Κόρινθος - Τρίπολη - Καλαμάτα - Λεύκτρο - Σπάρτη, γνωστή ως «Μορέας». Η τροποποίηση συνοδεύεται από τη συμφωνία υποχρεώσεων του παραχωρησιούχου και από το μνημόνιο υποχρεώσεων του παραχωρησιούχου, δηλαδή από δέσμη μέτρων υπέρ των πολιτών, των κοινωνικά και οικονομικά ευπαθών ομάδων, της ορθότερης και δικαιότερης χρέωσης. Είναι στοιχεία που ήταν ανύπαρκτα στις αρχικές συμβάσεις παραχώρησης, στις αναθεωρημένες συμβάσεις των υπόλοιπων αυτοκινητόδρομων και στην πρόταση που βρήκαμε από την κυβέρνηση Σαμαρά. Ποιο είναι το ιστορικό; Τι βρήκαμε και τι περιλαμβάνεται στη σημερινή συμφωνία που εισηγούμαστε στη Βουλή για να κυρωθεί; Το έργο ξεκίνησε το 2008. Με βάση την προσφορά του παραχωρησιούχου, στον διαγωνισμό η μέγιστη επιδότηση λειτουργίας ανερχόταν σε 200 εκατομμύρια, με ακρίβεια 199 εκατομμύρια. Το κύριο δάνειο παρασχέθηκε από έναν πολύ μεγάλο αριθμό εμπορικών τραπεζών, με κύριο χρηματοδότη και κύρια χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Από τον Μάρτιο του 2013, λόγω της επιδείνωσης της οικονομικής κρίσης και της μείωσης των κυκλοφοριακών φόρτων, τέθηκε το ζήτημα της αδυναμίας αποπληρωμής των δανείων. Τον Νοέμβριο του 2013 ανεστάλη, κυρίως από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, η χρηματοδότηση και επομένως το έργο βάλτωσε, σταμάτησε. Ζητήθηκε τότε πρόβλεψη για πρόσθετη επιδότηση λειτουργίας, αν συνεχιστούν και τα υπόλοιπα χρόνια της παραχώρησης οι μειώσεις των κυκλοφοριακών φόρτων, από 200 εκατομμύρια στα 330 εκατομμύρια. Το σχέδιο αυτό της σύμβασης στάλθηκε στο Ελεγκτικό Συνέδριο τον Νοέμβριο του '14. Το Ελεγκτικό Συνέδριο ζήτησε εξηγήσεις από το Υπουργείο τον Δεκέμβριο του 2014. Στη συνέχεια, το Υπουργείο απάντησε, μετά τις εκλογές προφανώς, και - για να μη σας ταλαιπωρώ με ημερομηνίες - η οριστική απάντηση και έγκριση του Ελεγκτικού Συνεδρίου δόθηκε στις 9 Ιουλίου του 2015. Μας ρωτάει η Νέα Δημοκρατία, ο κ. Χατζηδάκης, τι κάναμε από τον Γενάρη. Απαντούσαμε στο Ελεγκτικό Συνέδριο στα κενά που είχε η σύμβαση - που είχαν στείλει στο Ελεγκτικό Συνέδριο σαν κυβέρνηση - , στα κενά που δημιούργησαν σε όλα τα έργα, σε αυτά που μας παρέδωσαν κολλημένα και, προφανώς, κάναμε ταυτόχρονα και τη διαπραγμάτευση και με τους παραχωρησιούχους και με τους εργολήπτες. Δεν υπογράφαμε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, ό,τι μάς έφερναν και αυτό είναι μια σημαντική διαφορά. Γι' αυτό θα βάλουμε μερικά ερωτήματα με το σκεπτικό που έχει η Νέα Δημοκρατία, ίσως και η μια πτέρυγα του Ποταμιού, η νεοφιλελεύθερη, γιατί έχει και άλλη. Γιατί δεν αναθεώρησε η προηγούμενη κυβέρνηση τη σύμβαση του αυτοκινητόδρομου Μορέα μαζί με τους υπόλοιπους τέσσερις αυτοκινητόδρομους τον Δεκέμβρη του '13; Είναι ένα ερώτημα. Γιατί, ενώ υπάρχει κοινή επιστολή των τότε Υπουργών Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα και Υποδομών Μιχάλη Χρυσοχοΐδη προς την Ευρωπαϊκή Ένωση από το καλοκαίρι του '13, που διαβεβαιώνει τις ευρωπαϊκές αρχές ότι η Κυβέρνηση θα πραγματοποιήσει σε σύντομο χρόνο την επανεκκίνηση του Μορέα, μέχρι τον Γενάρη του '15 δεν πραγματοποιήσατε σε ελάχιστο χρόνο τη δέσμευσή σας, ευτελίζοντας, όπως λέτε, τη χώρα και την αξιοπιστία της και το επενδυτικό κλίμα; Τι αποτύπωμα πολιτικής και αναπτυξιακής ευαισθησίας αφήνει μια Κυβέρνηση σαν τη δική σας, που δεν καταφέρνει να ολοκληρώσει ένα έργο που εξελίσσεται; Ένα έργο που στα κύρια τμήματά του ήταν ολοκληρωμένο. Το 92% έχει καλυφθεί. Ένα έργο που εν τέλει γίνεται και στην πατρίδα του τότε Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά. Γι' αυτό και η σημερινή συμφωνία, επειδή εμείς πραγματικά διαπραγματευτήκαμε - δεν διαπραγματευτήκαμε άλλα πράγματα και θα τα πω και παρακάτω - έχει πρόσθετα. Τα αναφέρω, για να λύσω τις απορίες του κ. Χατζηδάκη. Πρώτον, την ολοκλήρωση των εργασιών το αργότερο τον Αύγουστο του 2016. Δεύτερον, ότι ο παραχωρησιούχος θα καταρτίσει και θα υποβάλει προς έγκριση στο δημόσιο, το αργότερο δύο μήνες πριν από το τέλος των εργασιών κατασκευής, την ανάπτυξη του συστήματος ηλεκτρονικών διοδίων που έχει εγκατασταθεί στο έργο. Τρίτον, ότι ο παραχωρησιούχος αναλαμβάνει την υποχρέωση για σύνταξη οικονομοτεχνικής μελέτης, μετά την κατασκευή του έργου, μέσα σε δεκαοκτώ μήνες για την τροποποίηση και το σενάριο μείωσης οριζόντια των διοδίων. Τέταρτον, ο παραχωρησιούχος θα προχωρήσει στην παροχή κλιμακωτών εκπτώσεων μέχρι και 70% σε συχνούς τοπικούς χρήστες του αυτοκινητοδρόμου, ανάλογα με τον αριθμό διελεύσεων. Πέμπτον, για τα άτομα με αναπηρία θα υπάρχει απαλλαγή από την καταβολή διοδίων, που θα πραγματοποιείται μέσω ειδικής κάρτας. Έκτον, αντιμετωπίζεται το πρόβλημα των μόνιμων κατοίκων, όπου δεν υπάρχει παράπλευρο οδικό δίκτυο για την εξυπηρέτησή τους, με την καθιέρωση ειδικής ρύθμισης, όπως στην περίπτωση των κατοίκων του Σπαθοβουνίου, και ελεύθερων μετακινήσεων σε επίπεδο καλλικρατικού δήμου. Έβδομον, συμφωνείται η ελεύθερη δίοδος των εκλογέων και η άνευ καταβολής αντιτίμου διοδίων διέλευσή τους από τους σταθμούς διοδίων του έργου καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας της διεξαγωγής των εθνικών και αυτοδιοικητικών εκλογών. Πρόσθετα σε αυτά ο παραχωρησιούχος ανέλαβε την εκπόνηση… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Κύριε Πρόεδρε, με συγχωρείτε, αλλά θέλω να έχω την ανοχή σας, γιατί πρέπει να δώσω συγκεκριμένες απαντήσεις σε θέματα που τέθηκαν. Ο παραχωρησιούχος αναλαμβάνει να εκπονήσει τρεις μελέτες και να τις παραδώσει στο Υπουργείο για τον Νομό Μεσσηνίας. Είναι το Καλό Νερό - Τσακώνα σύνδεση με αυτοκινητόδρομο Κυπαρισσίας, προϋπολογισμού 6 εκατομμυρίων ευρώ συν ΦΠΑ, τη μελέτη και εργασίες αναβάθμισης με παρακάμψεις της εθνικής οδού Καλαμάτας - Ρυζόμυλου, προϋπολογισμού 1,5 εκατομμυρίου ευρώ συν ΦΠΑ και τις μελέτες του οδικού άξονα Ρυζόμυλου - Πύλου, παράκαμψη Πύλου - Μεθώνης, προϋπολογισμού 2,5 εκατομμυρίων ευρώ συν ΦΠΑ. Συνολικά με τον ΦΠΑ 12.300.000. Καταθέτω στα Πρακτικά τον πίνακα, για να είναι ενήμεροι οι Βουλευτές μας. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων κ. Χρήστος Σπίρτζης καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα πίνακα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Πρόσθετα, στο οικονομικό κομμάτι ο παραχωρησιούχος αναλαμβάνει να εκπονήσει, πριν από την ολοκλήρωση των κατασκευών, τις αναγκαίες μελέτες για την υιοθέτηση μέτρων βελτίωσης της αναλογικής χρέωσης. Οι δαπάνες του έργου μειώθηκαν κατά 10% έως 12% και περιορίζουν την πρόσθετη επιδότηση λειτουργίας. Τροποποιείται προς όφελος του δημοσίου ο υπολογισμός των αποζημιώσεων προς τον παραχωρησιούχο, λόγω καθυστέρησης έναρξης περιόδου επιδοτούμενης λειτουργίας. Παραιτείται από το μεγαλύτερο μέρος των αξιώσεών του για καταβολή αποζημιώσεων από το ελληνικό δημόσιο, οι οποίες απορρέουν από την αρχική σύμβαση παραχώρησης, το οποίο ανέρχεται σε 106,6 εκατομμύρια ευρώ. Αποδέχεται τον περιορισμό του ενδεχόμενου εσωτερικού δείκτη απόδοσης, του γνωστού IRR, σε περίπτωση αύξησης της κυκλοφορίας, οριζόμενου κατά ανώτατο σε 5%. Διατηρούν οι δανειστές τους αρχικούς χρηματοδοτικούς όρους και ιδίως τα πολύ ευνοϊκά χαμηλά επιτόκια που συμφωνήθηκαν κατά την ημερομηνία έναρξης παραχώρησης το 2008. Μειώθηκαν τα δάνεια που έχουν δεσμευθεί για το έργο κατά 40 εκατομμύρια. Και το κυριότερο, με δύο λόγια, κύριοι συνάδελφοι, θα δώσω ένα συγκριτικό, για να έχουν όλοι εικόνα. Οι αποζημιώσεις του παραχωρησιούχου στην περίοδο που ήταν Υπουργός ο κ. Καλογιάννης ανερχόταν σε 67,5 εκατομμύρια ευρώ και του κατασκευαστή σε 62,5 εκατομμύρια, συνολικά 130 εκατομμύρια. Στην περίοδο που ήταν Υπουργός ο κ. Χρυσοχοΐδης σε 105,53 εκατομμύρια του παραχωρησιούχου και σε 77 εκατομμύρια του κατασκευαστή, συνολικά 182,53 εκατομμύρια. Και σήμερα είναι σε 56,5 εκατομμύρια ευρώ του κατασκευαστή και 23 εκατομμύρια του παραχωρησιούχου, δηλαδή σε 79,5 εκατομμύρια, και έχουμε και έναν χρόνο πρόσθετο για αποζημιώσεις. Δηλαδή, μόνο από τη διαπραγμάτευση που κάναμε για τις αποζημιώσεις έχουμε 102,53 εκατομμύρια λιγότερα, χωρίς να υπολογίζουμε όλα τα προηγούμενα που είπα, και 12 εκατομμύρια μελέτες. Αξιότιμοι κύριοι συνάδελφοι, ακούμε την κριτική της Νέας Δημοκρατίας, διά του κ. Χατζηδάκη, γιατί δεν φέραμε τόσους μήνες την τροποποίηση της σύμβασης, γιατί - λέει - είναι ίδια με τη διαπραγμάτευση που είχαν κάνει. Το να εξοικονομήσει 102 εκατομμύρια συν όλα τα υπόλοιπα υπέρ της κοινωνίας είναι ίδια σύμβαση; Το να προβλέπει συγκεκριμένους χρόνους για τη λειτουργία του ηλεκτρονικού αναλογικού συστήματος είναι η ίδια σύμβαση; Το να μετακινούνται δωρεάν οι μόνιμοι κάτοικοι, όπου δεν υπάρχει άλλη δίοδος, και τα άτομα με ειδικές ανάγκες είναι η ίδια σύμβαση; Το να υπάρχουν εκπτώσεις μέχρι 70% για τους συχνούς χρήστες είναι η ίδια διαπραγμάτευση; Το να μπορούν οι πολίτες να χρησιμοποιούν τον αυτοκινητόδρομο δωρεάν για να ψηφίζουν είναι η ίδια διαπραγμάτευση, είναι το ίδιο; Γνωρίζουμε ότι η Νέα Δημοκρατία με τη διεξαγωγή των εκλογών, είτε των εθνικών είτε των εσωκομματικών, δεν έχει καλή σχέση. Όμως, δημοκρατία χωρίς εκλογές και ίση πρόσβαση όλων στη συμμετοχή δεν υπάρχει. Υπάρχουν, όμως, κάποια θέματα που πρέπει να σχολιαστούν, γιατί ούτε ήμασταν ούτε είμαστε ούτε θα γίνουμε ίδιοι. Όπως διαπιστώνετε, αγαπητοί συνάδελφοι, όταν στο παρελθόν, στο πρόσφατο παρελθόν, η κυβέρνηση της χώρας διαπραγματευόταν, μάλλον δεν έφερνε αυτά τα αποτελέσματα. Και σήμερα, επειδή η Κυβέρνηση διαπραγματεύεται, υπερασπιζόμενη το δημόσιο συμφέρον, τους πολίτες, την κοινωνία, τη χώρα, ακόμα και η αγορά ανταποκρίνεται. Ανταποκρίνονται και οι τράπεζες και οι εργολάβοι και οι προμηθευτές. Πριν από τις εκλογές μάς λέγατε ότι εξαγγέλλουμε δήθεν συμφωνίες για τους αυτοκινητόδρομους, όταν λέγαμε για την Ιονία Οδό και τον Ε65. Σήμερα φέρνουμε προς κύρωση τους ίδιους όρους για τον Μορέα. Και για να σας ενημερώσουμε, δίνουμε και τις μειώσεις που θα ισχύσουν από αύριο στους μετωπικούς σταθμούς της Ιονίας Οδού. Είναι μικρές μειώσεις, από 15 λεπτά έως 5 λεπτά, αλλά εμείς συνεχίζουμε να παλεύουμε για τα συμφέροντα του ελληνικού λαού. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων κ. Χρήστος Σπίρτζης καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα πίνακα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Την ίδια ώρα…
Κύριε Σπίρτζη, σας παρακαλώ πολύ, κλείστε τώρα.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Ένα λεπτό θέλω.
Ήδη σας δώσαμε επιπλέον 50% και πλέον από τον χρόνο που δικαιούσασταν.
Έχετε απόλυτο δίκιο. Ολοκληρώνω. Μου έκαναν ερωτήματα για τα αεροδρόμια, που δεν είναι μέσα στο σχέδιο νόμου. …Την ίδια ώρα, όμως, που χθες στην επιτροπή της Βουλής συζητούσαμε το θέμα της τροποποίησης της σύμβασης, τα κανάλια και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ασκούσαν κριτική για τη δήλωσή μου για τα αεροδρόμια. Τι δείχνει αυτό, αγαπητοί συνάδελφοι; Εμείς δεν βάζουμε στη διαπραγμάτευση για τις δημόσιες συμβάσεις, για την προάσπιση του κοινωνικού συνόλου, για τη ζωή των Ελλήνων άλλες διαπραγματεύσεις, ούτε για τη στήριξή μας ως Κυβέρνηση ούτε ως πρόσωπα. Αν θυμάστε το πρόσφατο παρελθόν, όταν μια κυβέρνηση, ένας Υπουργός έφερνε τέτοιες συμβάσεις, ύμνοι υπήρχαν στα κανάλια. Χθες δεν ακούστηκε για την αναθεώρηση αυτών των συμβάσεων μία λέξη! Είμαστε υπερήφανοι και θα συνεχίσουμε στην ίδια πορεία να υπερασπιζόμαστε τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, τους πολίτες, τις υγιείς παραγωγικές δυνάμεις. Στοίχιζε παραπάνω, αν υπογράφαμε ό,τι μάς έφερναν και δεν κάναμε διαπραγμάτευση, αλλά θα είχαμε να ακούμε καλά λόγια. Δεν πειράζει. Εμείς είμαστε υπερήφανοι. Να μας βρίζουν και να μας συκοφαντούν. Εδώ ήρθαμε με τον ελληνικό λαό, για τον ελληνικό λαό και θα υπηρετήσουμε τα συμφέροντά του. Τους υπόλοιπους σας τους χαρίζουμε, γιατί δεν θα γίνουμε ποτέ ίδιοι. Σας συμβουλεύουμε να εγκαταλείψετε την τακτική «λάσπη, λάσπη, λάσπη, κάτι θα μείνει». Δεν θα μείνει τίποτα. Πριν από δυο μέρες…
Κύριε Σπίρτζη,…
Τελειώνω. Για τα αεροδρόμια ήθελα να πω. Έχετε δίκιο.
Ειλικρινά, τώρα έχετε εξαντλήσει κάθε όριο ανοχής από το Προεδρείο.
Έχετε δίκιο. Πριν από δυο μέρες γράφτηκε…
Ότι έχουμε δίκιο το ξέρουμε. Κλείστε εδώ πέρα.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Πριν από δυο μέρες γράφτηκε ότι εγκατέλειψα, απέδρασα απ' τη χώρα, για να μην υπογράψω τα αεροδρόμια. Δηλαδή έστησα πριν από τέσσερις μήνες με δύο Επιτρόπους και είκοσι επτά Υπουργούς, συν είκοσι επτά την άλλη μέρα, να φύγω τη συγκεκριμένη μέρα, για να μην υπογράψω τη σύμβαση των αεροδρομίων. Ένας δημοσιογράφος χθες ζητούσε γι' αυτά που λέμε για τα αεροδρόμια και τις ιδιωτικοποιήσεις ή να το «ράψουμε» ή να παραιτηθούμε, γιατί έχουμε άλλη πολιτική αντίληψη και άλλη συνείδηση από την προηγούμενη κυβέρνηση για τις ιδιωτικοποιήσεις. Ούτε θα το «ράψουμε» ούτε θα παραιτηθούμε. Θα μάθετε να λειτουργείτε με ίσους όρους, με κανόνες, με διαφάνεια πάνω στο τραπέζι. Δεν διαπραγματευόμαστε τη χώρα μας, αλλά για τη χώρα μας. Δεν διαπραγματευόμαστε τον λαό μας, αλλά για τον λαό μας. Υπογράφουμε με πόνο ψυχής εκείνα που εσείς με χαρά δώσατε, αγνοώντας αλαζονικά και επιδεικτικά την ελληνική κοινωνία και προσβάλλοντας τον ελληνικό λαό. Δεν είμαστε ίδιοι και δεν θα γίνουμε ποτέ ίδιοι. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Πριν δώσω τον λόγο στον κ. Δημαρά, έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Σταθάκης για να καταθέσει κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις. Αρκούν δύο λεπτά, κύριε Υπουργέ;
Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι, κάνω μερικές νομοτεχνικές βελτιώσεις, λαμβάνοντας υπ' όψιν και τις παρατηρήσεις της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής. Τρεις είναι οι σημαντικές νομοτεχνικές βελτιώσεις. Εκεί που υπάρχει αδιευκρίνιστο το άμεσο και έμμεσο μετόχων, η ταυτότητα των προσώπων και των συμβούλων. Διευκρινίζεται αυτό. Στη θέση των συμβούλων προστίθεται: «μέλη του διοικητικού συμβουλίου, διοικούντων» και λοιπά. Διευκρινίζεται αυτό το σημείο. Το δεύτερο θέμα αφορά το δωδεκάμηνο και το αν έχουν ισχύ ειδοποιήσεις που έχουν γίνει και διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις τράπεζες στο παρελθόν. Διευκρινίζεται ότι ξεκινά η διαδικασία από την έναρξη του παρόντος νόμου, που ισχύει το δωδεκάμηνο στο οποίο υποχρεούται η πλευρά των τραπεζών να ενημερώνει και να κάνει συγκεκριμένες προτάσεις. Το τρίτο θέμα αφορά το ΚΗΜΔΗΣ. Αυτό έχει δύο άρθρα. Το πρώτο άρθρο δημιούργησε σοβαρές ενστάσεις από την Αντιπολίτευση, διότι όντως έχει ασάφεια η οποία μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα. Αναφέρομαι, δηλαδή, στο γεγονός ότι διαγωνισμοί, διακηρύξεις, προκηρύξεις κ.λπ., που δεν έχουν αναρτηθεί ούτε εκ των υστέρων, δεν επηρεάζουν την ισχύ των πράξεων αυτό. Αυτό το αποσύρουμε. Διατηρούμε το άρθρο 2 ως έχει, που αναφέρεται στις περιπτώσεις που έχουν γίνει αυτά και, λόγω προβλημάτων του συστήματος, αναρτήθηκαν εκ των υστέρων και συγκεκριμένα μέχρι 31 Ιανουαρίου του 2016. Αυτό παραμένει. Το πρώτο άρθρο το αποσύρουμε και θα το επαναφέρουμε με πολύ σαφέστερη και προστατευμένη διάταξη απ' ό,τι αυτή. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Οι νομοτεχνικές βελτιώσεις να διανεμηθούν, παρακαλώ. Τον λόγο έχει ο κ. Δημαράς.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρώτα απευθύνομαι στους συναδέλφους της Αντιπολίτευσης, εκτός του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, διαφωνείτε και εκεί που συμφωνείτε. Προφανώς, αυτό το νομοσχέδιο κινείται στο πλαίσιο και αυτών που ψηφίσαμε το καλοκαίρι αλλά και στη λογική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διαμαρτύρεστε για εκείνα που κάνατε στο παρελθόν. Ερωτούν διαρκώς οι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας γιατί έρχονται νομοσχέδια με τη διαδικασία επείγοντος και κατεπείγοντος, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ, όταν ήταν αντιπολίτευση, καταδίκαζε αυτές τις πρακτικές και τις διαδικασίες. Απάντηση: Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε εμπειρία διακυβέρνησης και διαχείρισης του συστήματος. Αυτή είναι η αλήθεια. Τοποθετούνταν ιδεολογικά και δεοντολογικά για το δημοκρατικά σωστό. Τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ κυβερνά υπό την πίεση προθεσμιών και κάλυψης χρηματοοικονομικών αναγκών. Αυτό πρέπει να το ξέρει ο ελληνικός λαός. Ελπίζω, όμως, ότι αυτή η παρέκβαση των κανόνων να μη συνεχιστεί, όταν δεν θα υπάρχει αυτή η πίεση. Ελπίζω. Γιατί πήρε τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ την απόφαση να βγάλει αυτός τα κάστανα από τη φωτιά; Γιατί κάποιοι άλλοι τα κάστανα, δηλαδή τις οικονομίες των Ελλήνων, τα άφηναν αφύλακτα και κλέφτες έκλεβαν και τα κάστανα και τη φουφού του καστανά. Οι σημερινοί καταγγέλλοντες από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ γι' αυτά τα προβλήματα που προσπαθεί να λύσει το νομοσχέδιο, θα έπρεπε να κάνουν πρώτα την αυτοκριτική τους και μετά την κριτική. Ποια είναι η αιτία των κόκκινων δανείων; Οι τράπεζες δάνειζαν χωρίς εγγυήσεις και υπήρχαν ολόκληρα συστήματα διαπλοκής. Δάνειζαν τα κόμματα Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ με εκατοντάδες εκατομμύρια, που δεν βλέπω τρόπο να τα γυρίσουν και στο τέλος θα τα πληρώσει ο ελληνικός λαός. Δάνειζαν τα κανάλια - διαφημιστές της πολιτικής τους, της τότε πολιτικής τους, επίσης με εκατοντάδες εκατομμύρια. Ξεπερνούν τα οκτακόσια εκατομμύρια. Αυτά πάλι θα τα πληρώσει ο ελληνικός λαός, δυστυχώς. Δάνεισαν πολλά δισεκατομμύρια σε εταιρείες, χωρίς σοβαρές εγγυήσεις, με στημένα παιχνίδια κλοπής των χρημάτων των καταθετών. Πολλά δάνεια τα έπαιρναν κομπιναδόροι που φτώχυναν τις εταιρείες, τις «αμαρτωλές» Α.Ε. και τα αφεντικά πλούτιζαν και έβγαζαν τα χρήματα στο εξωτερικό, σε φορολογικούς παραδείσους. Αυτά τα χρήματα με τις ανακεφαλαιοποιήσεις τα πληρώνουν ο ελληνικός λαός και η εθνική οικονομία. Οι κρίνοντες σήμερα δημιούργησαν τον κ. Ψωμιάδη - της τράπεζας, εννοώ - τον Λαυρεντιάδη, τον Κοντομηνά και άλλους των σκανδάλων, του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και της Αγροτικής τράπεζας με τα πέντε δισεκατομμύρια και ακόμα περισσότερους που δεν έφτασαν στα δικαστήρια. Μπορούν, λοιπόν, να αποκτήσουν κανονική λειτουργία οι τράπεζες χωρίς αντιμετώπιση των κόκκινων δανείων; Εάν δεν σταθεροποιηθεί το τραπεζικό σύστημα, δεν θα υπάρχει λειτουργία της οικονομίας. Εάν δεν υπάρξει λύση για τα κόκκινα δάνεια, δεν θα σταθεροποιηθεί ποτέ αυτό το τραπεζικό σύστημα. Όχι, οι τράπεζες δεν μπορούν να διαχειριστούν οι ίδιες τα κόκκινα δάνεια, που είναι περίπου εκατό δισεκατομμύρια. Σαράντα πέντε δισεκατομμύρια είναι τα κόκκινα δάνεια των μεγάλων οφειλετών, σαράντα τρία δισεκατομμύρια τα κόκκινα στεγαστικά δάνεια, δεκαοκτώ δισεκατομμύρια τα κόκκινα δάνεια μικρομεσαίων, δεκατρία δισεκατομμύρια τα κόκκινα καταναλωτικά δάνεια. Τι κάνει η Κυβέρνηση με το νομοσχέδιο; Με το άρθρο 1 διαμορφώνει το πλαίσιο σύστασης και λειτουργίας των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων και των εταιρειών μεταβίβασης απαιτήσεων από τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Μπαίνουν όροι και προϋποθέσεις για τους μετόχους, να είναι γνωστή η ταυτότητα των μετόχων οι οποίοι έχουν ειδικές συμμετοχές, να είναι γνωστή η ταυτότητα των μετόχων με συμμετοχή πάνω από 10%. Η Τράπεζα της Ελλάδος δίνει άδεια λειτουργίας με προϋποθέσεις, παραδείγματος χάριν ότι δεν υφίστανται επαγγελματικές ή συγγενικές σχέσεις μεταξύ των προσώπων της παραγράφου 2 και οπωσδήποτε προσώπων που κατέχουν πολιτικά αξιώματα ή διοικητικές θέσεις στην εποπτεύουσα αρχή, για να αποφεύγεται η επίδραση της εποπτείας. Ο νόμος προβλέπει να τηρείται η νομοθεσία για την προστασία του καταναλωτή και της ιδιωτικής ζωής. Επίσης, αναγκαία προϋπόθεση για την πώληση των απαιτήσεων είναι να έχει προταθεί δώδεκα μήνες πριν στον δανειολήπτη η ρύθμιση του δανείου του. Με το νομοσχέδιο ανοίγει η αγορά μόνο για μεγάλα επιχειρηματικά, για επιχειρήσεις με τζίρο πάνω από πενήντα εκατομμύρια και όχι όσα δάνεια αφορούν την πρώτη κατοικία. Για τα δάνεια που αφορούν πρώτη κατοικία και τα δάνεια των μικρομεσαίων και τα καταναλωτικά, δεν θα επιτρέπεται η πώλησή τους μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου και μέχρι τότε η Κυβέρνηση θα αναλάβει να ετοιμάσει το κανονιστικό πλαίσιο για τη διαχείριση και των υπόλοιπων κόκκινων δανείων, όπως είπα, τα στεγαστικά πρώτης κατοικίας, τα καταναλωτικά δάνεια μικρομεσαίων επιχειρήσεων και λοιπά. Αποτράπηκαν οι εκτεταμένες φοροαπαλλαγές για τις εταιρείες στις οποίες θα μεταβιβαστούν τα δάνεια, αυτές τις φοροαπαλλαγές που ίσχυαν για τις τράπεζες. Τι πρέπει να γίνει στο αμέσως προσεχές διάστημα; Υπάρχει αναγκαιότητα από πλευράς Κυβέρνησης για άμεση έναρξη της υλοποίησης του προγράμματος για κέντρα παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών και υποστήριξης των δανειοληπτών. Υπάρχει ανάγκη παρακολούθησης και επαγρύπνησης και μετά την ψήφιση του νόμου. Θα ήθελα να αναφερθώ στην παράταση των συμβάσεων δημοσίων έργων. Για τα δημόσια έργα πρέπει να πούμε ότι η σημερινή Κυβέρνηση διαχειρίζεται όλες τις παθογένειες του παλιού συστήματος, που οικοδόμησαν το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία. Έργα με χρηματοδότηση του ΕΣΠΑ, τα οποία είχαν προγραμματιστεί να έχουν τελειώσει το 2012, σταμάτησαν λόγω κακών μελετών και κακών συμβάσεων και ούτε ξέρουμε εάν και πότε και πόσο θα κοστίσουν και αν θα τελειώσουν. Σχεδόν πάντα οι εργολάβοι αξιώνουν μεγάλες ρήτρες αποζημιώσεων ή απειλούν να σταματήσουν τα έργα και να χαθούν όλα τα σχετικά ευρωπαϊκά κονδύλια. Ο χρόνος που θα έπρεπε να έχουν τελειώσει και αποπερατωθεί τα έργα που χρηματοδοτούνται από το ΕΣΠΑ είναι το τέλος του 2015. Μέχρι τώρα έπρεπε να έχουν τελειώσει και να έχουν απορροφηθεί όλα τα σχετικά κονδύλια. Πρέπει να μάθει ο ελληνικός λαός, ότι όταν τα έργα δεν τελειώνουν μέχρι τη συγκεκριμένη προθεσμία, χάνονται τα χρήματα από τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Σε πολλές κατηγορίες έργων, όταν το έργο δεν έχει τελειώσει, όχι μόνο δεν θα εισπραχθούν τα χρήματα από τα ευρωπαϊκά προγράμματα, αλλά θα πρέπει να επιστραφούν από το ελληνικό κράτος και όσα χρήματα δαπανήθηκαν για το συγκεκριμένο έργο. Έχω ένα βασικό ερώτημα, που θα το στείλω και εγγράφως στον Υπουργό: Πόσα χρήματα χάθηκαν συνολικά για τα συγκεκριμένα έργα από το ΕΣΠΑ και από τον κρατικό προϋπολογισμό τα τελευταία χρόνια; Σωστά έθεσε ο κ. Παφίλης το ερώτημα: Γιατί δίνετε στις εργοληπτικές επιχειρήσεις τόσα επιπλέον εκατομμύρια ευρώ; Αφήστε τους να τα χάσουν. Αφήστε τους να χρεοκοπήσουν. Αμ δε, που θα τα χάσουν. Θα πτωχεύσουν επίσημα οι Α.Ε. και τα αφεντικά θα μείνουν πλούσια. Τα δάνεια δεν θα πληρωθούν. Τα έργα δεν θα τελειώσουν. Οι εργάτες θα απολυθούν. Τα χρήματα του ΕΣΠΑ θα χαθούν. Τέλος, πρέπει να ξέρουμε και όσοι είμαστε τεχνικοί ότι αυτό το σύστημα μελετών δημοπρατήσεων και συμβάσεων των δημοσίων έργων βρωμάει, τα διαπλεκόμενα οργιάζουν και πρέπει όλοι μαζί να τα αλλάξουμε τώρα, για να σώσουμε ό,τι σώζεται. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα τρεις μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Γενικό Λύκειο Τρίπολης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, ο κ. Παπαχριστόπουλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Επειδή μιλάμε για δάνεια, δεν βλάπτει μία μικρή υπενθύμιση να δούμε πώς δίνονταν κάποια δάνεια τα τελευταία χρόνια. Θέλω να θυμίσω ότι ο Γιώργος ο Σούρλας, στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας κι ένας από τους πιο έντιμους Έλληνες πολιτικούς, πρώτος είχε κάνει επερώτηση για τον Κοσκωτά και το πλήρωσε. Έψαχνε 23,5 δισεκατομμύρια ευρώ, που είχαν δώσει οι τράπεζες για δήθεν επενδύσεις και έφευγαν κατευθείαν για το εξωτερικό, Ελβετία και λοιπά. Δεν έμαθε ποτέ ποιοι ακριβώς τραπεζίτες εμπλέκονταν, γιατί κάποιοι φρόντισαν να τους απαλλάξουν τότε. Θέλω να θυμίσω ακόμα τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ που δόθηκαν σε χίλιους τριακόσιες δανειολήπτες - επιχειρηματικά δάνεια είναι αυτά - , χωρίς καμμία εγγύηση και βέβαια ζημιώθηκε το ελληνικό δημόσιο με πέντε δισεκατομμύρια ευρώ. Πίσω από κάθε τέτοιον επιχειρηματία πιθανόν να υπάρχει κάποιος πολιτικός. Θα μπορούσα να θυμίσω πάρα πολλά, κυρίως τα δάνεια που πήραν τα δύο κόμματα, τα 250 εκατομμύρια ευρώ. Κι αυτά επιχειρηματικά είναι. Επιχειρηματίες είναι οι καναλάρχες. Επιχειρηματίες ήταν κατά κάποιον τρόπο εκείνη την εποχή, αφού έπαιρναν δάνειο, τα δύο μεγάλα κόμματα, με εγγύηση μόνο το ποσοστό που θα πάρουν. Ήταν γύρω στα 250 εκατομμύρια ευρώ. Τα λέω όλα αυτά, γιατί βλέπω να χύνονται κροκοδείλια δάκρυα σήμερα για αυτά τα συγκεκριμένα δάνεια. Σταματάω εδώ τη μικρή αναδρομή και θέλω να μπούμε στην ουσία. Θέλω να κάνω αναφορά στην εφημερίδα «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» στο κύριο άρθρο της. Για ποιον λόγο; Γράφει ότι σήμερα Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν υπάρχει και η έλλειψή της είναι κύριο άρθρο στην εφημερίδα της Κυριακής. Είναι μια εφημερίδα που χτυπάει ανελέητα τον ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως εμάς τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Οι παρενέργειές της είναι εμφανείς. Θέλω ακόμα να θυμίσω ότι γίνεται μία αναφορά σε αυτή την εφημερίδα ότι κάποιοι ζητάνε διακαώς κάτι. Τι ζητάνε ακριβώς δεν έχει καταλάβει κάνεις. Και λένε ότι πέφτει η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Εφημερίδα «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» της Κυριακής. Είναι έτοιμη η εναλλακτική λύση; Τι θα σημαίνει αυτό για τη χώρα, για την οικονομία, για το Grexit; Αυτά για να προσγειωθούμε λίγο στη σημερινή πραγματικότητα. Θέλω να πω το εξής. Ακούω εδώ και μερικές μέρες επιχειρηματολογία - καμμιά φορά υπερβολική, καμμιά φορά και σωστή - από την Αντιπολίτευση για υπερβολές που έγιναν πράγματι, με μια διαφορά: Πριν από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου, έγιναν υπερβολές; Έγιναν. Μέχρι και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός νομίζω το έχει ομολογήσει δημόσια, ότι, ναι, έχουμε πει κουβέντες παραπάνω. Εγώ να το προχωρήσω κιόλας. Αλλιώς τα περιμέναμε κι αλλιώς τα βρήκαμε. Ας πούμε ότι αυτή η δικαιολογία δεν κολλάει. Να κάνουμε την αυτοκριτική μας - δεν είναι κακό - και για τις επιλογές που κάναμε. Ένα μόνο πράγμα δεν καταλαβαίνω. Μεσολάβησαν, ξέρετε, κάποιες εκλογές τον Σεπτέμβριο, τις οποίες δεν τις αναφέρει κανείς. Είναι σαν να μην υπάρχουν, σαν να μην έγιναν ποτέ. Αν μεν αυτές οι εκλογές έγιναν με συνθήκες που δεν ήταν καλές και δημοκρατικές, θα το καταλάβαινα. Πιστεύω, όμως, ότι κανείς δεν αμφισβήτησε τις δημοκρατικές διαδικασίες. Σ' αυτές, λοιπόν, τις εκλογές καμμία υπερβολή δεν ελέχθη ούτε από τον ΣΥΡΙΖΑ ούτε από τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Μάλιστα, εμείς είπαμε ότι πυροβολήσαμε τα πόδια μας εκείνη την ώρα - και καλά κάναμε - , γιατί δεν θέλαμε να παίξουμε με δέκα εκατομμύρια Έλληνες. Είπαμε πολλές φορές ότι οι επευφημίες δύο εκατομμυρίων στο αεροδρόμιο μετά τη ρήξη θα μετατρέπονταν σε κρεμάλες μετά από μερικές ημέρες από τους ίδιους ανθρώπους. Κανείς δεν έχει απολογηθεί ούτε θριαμβολόγησε κανείς γι' αυτό το πράγμα. Τίθεται εδώ ένα μεγάλο ερώτημα. Έγιναν οι εκλογές και υπερβολή δεν ελέχθη γι' αυτές τις εκλογές - εγώ δεν είπα ότι οι προηγούμενες εκλογές είναι η κολυμβήθρα του Σιλωάμ και λέω να κάνουμε την αυτοκριτική μας - , αλλά βλέπω μία επίμονη αναφορά στις εκλογές του Ιανουαρίου και πριν. Είναι αληθινές. Εγώ δεν τις αμφισβητώ. Γιατί κολλάμε, όμως, εκεί, τη στιγμή που μεσολάβησαν κι άλλες εκλογές; Εδώ τίθεται ένα ερώτημα. Αυτή η συμφωνία πρέπει να εφαρμοστεί, ναι ή όχι; Ας μας απαντήσει κάποιος. Μπορεί να την εφαρμόσει κάποιος άλλος εκτός από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους Ανεξάρτητους Έλληνες; Ας μας απαντήσουν και σ' αυτό. Τι ακριβώς θέλουν αυτοί οι άνθρωποι; Εγώ δεν θέλω να χρησιμοποιήσω βαριές λέξεις, όπως «μωρές παρθένες» και τέτοια, αλλά είναι οξύμωρο σχήμα, γιατί ήταν γραμμένα τα πάντα. Ήξεραν αυτοί που ψήφιζαν τι ακριβώς ψήφιζαν. Δεν σας κρύβω ότι είμαι ένας απ' αυτούς που κυκλοφορώ με μία μηχανή και με πιάνουν στον δρόμο και μου λένε «μας προδώσατε», και λοιπά. Λέω: «Παιδιά, καθίστε κάτω να μιλήσουμε, για να δούμε ποιος πρόδωσε ποιον. Λεηλατήθηκαν τα ταμεία; Έφυγαν 400 δισεκατομμύρια ευρώ στο εξωτερικό; Έγινε αυτό; Έγινε εκείνο;». Τους λέω να κάτσουμε να μιλήσουμε για το ποιος έφερε τη χώρα εδώ που την έφερε. Όμως, δεν είναι της παρούσης. Εγώ θα αναφερθώ στα νωπά γεγονότα, τα πολύ πρόσφατα. Ζήσαμε την ποιότητα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης - και όχι μόνο - και των ΜΜΕ τον τελευταίο μήνα. Η «Πανουσιάδα» ξεχάστηκε, που ο ΣΥΡΙΖΑ με την τρομοκρατία είχε άμεση σχέση. Η ποινικοποίηση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών ξεχνιέται και αυτή σιγά σιγά. Η Συνθήκη Σένγκεν και η τρομοκρατία ότι μας πετάνε έξω απ' αυτή ξεχάστηκε. Μετά έπιασαν τα 36 ευρώ του Σταθάκη. Είπαν γι' αυτά τα δήθεν φοβερά τριάντα τρία κτήρια, τα οποία κοστολόγησαν στον ΕΝΦΙΑ 36 ευρώ και γελά κάθε πικραμένος. Μετά, θυμάμαι, έπιασαν τον Σπίρτζη και τον Παππά με το παραμάγαζο που έδιναν τις πενηνταριές και πάει λέγοντας. Αν αυτό είναι η αντιπολίτευση σε όλα τα ΜΜΕ και στους ανθρώπους που τα εκφράζουν, λυπάμαι πολύ. Για μένα επιβεβαιώνεται το κεντρικό άρθρο της εφημερίδας «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» που με απλά λόγια λέει ότι δεν υπάρχει αντιπολίτευση. Τώρα πρόσφατα παίζουν επί τρεις ημέρες έναν συμπαθέστατο καστανά από το πρωί ως το βράδυ. Έλεος! Αυτό είναι το βάθος της Αντιπολίτευσης; Είμαι εδώ πέρα τέσσερις ημέρες και δεν άκουσα μία πρόταση. Θα τα συζητήσω όλα, ό,τι θέλετε. Φέρε μου μία πρόταση. Πες μου «για το ασφαλιστικό θέλω αυτό», «για τους αγρότες θέλω αυτό», να τα ακούσω. Εδώ θέλω να αναφερθούμε στο σήμερα και στο αύριο και να θυμίσω τα εξής: Ο Κλάους Ρέγκλινγκ, που χειρίζεται τα λεφτά που θα πάρουμε ή που παίρναμε, έστειλε μία αναφορά εννέα σελίδων για τον τρόπο με τον οποίο ρυθμίζεται το ελληνικό χρέος. Κάποιοι το αμφισβητούσαν μέχρι εχθές. Δεν θέλω να πω για την παράταση που δίνεται. Δεν είπαμε για κούρεμα. Άλλωστε, όταν χρωστάς εκατό χιλιάρικα και στα ζητώ αύριο και βρω έναν τρόπο να τα πληρώσω μετά από είκοσι χρόνια, στην ουσία σε διευκολύνω. Να υπάρξει περίοδος χάριτος, να γίνουν τα κυμαινόμενα επιτόκια σταθερά και χαμηλότερα, αλλά και άλλα. Οι τέσσερις εκπρόσωποι, το περίφημο κουαρτέτο, πρόσφατα, σε ένα φόρουμ που συμμετείχε ο Υπουργός κ. Σταθάκης, δεσμεύτηκαν για τη διαρθρωτική ρύθμιση του χρέους. Τι σημαίνει αυτό για μας; Είναι πολύ σημαντικό και άκουσα κάποιους να το υποτιμούν. Όχι, φίλες και φίλοι. Όχι, συνάδελφοι. Είναι το πιο σημαντικό. Κάποιοι προσπαθούσαν να συνδέσουν την ανακεφαλαιοποίηση με την πρώτη αξιολόγηση. Δεν έγινε. Η ανακεφαλαιοποίηση τελείωσε με επιτυχία. Η αξιολόγηση έρχεται. Τα capital controls - για τα οποία ξαναλέω ότι δεν ευθύνεται αυτή η Κυβέρνηση και θα το δει ο ιστορικός του μέλλοντος - τελειώνουνε σε τρεις, τέσσερις μήνες. Όλος κόσμος λέει ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα - και εδώ θα δοκιμαστεί αυτή η Κυβέρνηση, σε σοβαρές επιλογές από εδώ και πέρα, αν είναι πράγματι ικανή - να βγει η χώρα στις αγορές και συνεπώς να σταματήσει οποιαδήποτε επιτροπεία, ή στο τέλος του 2016 ή στις αρχές του 2017. Θα δώσει δείγμα γραφής αυτή η Κυβέρνηση αν τα τέσσερα αναπτυξιακά πακέτα του Γιούνκερ, τη νομισματική χαλάρωση του Ντράγκι, τα 20 δισ. από τα χαμηλά πλεονάσματα, τα 20 δισ. από το ΕΣΠΑ, μπορεί να τα αξιοποιήσει. Εκεί θα είμαστε και εμείς σκληροί. Πάνω από όλα - και τελειώνω, γιατί δεν θέλω να τρώω άλλον χρόνο - το ηθικό πλεονέκτημα το έχει και συνεχίζει να το έχει. Σας λέω εγώ και άλλοι εκατόν πενήντα Βουλευτές, εκατόν πενήντα τρεις, δεν θα το επιτρέψουμε σε αυτή την Αίθουσα, δεν θα ακουμπήσει κανείς το χέρι στο μέλι. Αυτό που γινότανε επί δεκαετίες ολόκληρες και έφερε τη χώρα εδώ που την έφερε, δεν θα ξανασυμβεί ποτέ. Σας το λέω να το ξέρετε. Κάτι αλλάζει σε αυτή τη χώρα και αλλάζει με γοργούς ρυθμούς. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Σαντορινιός από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Μετά τον κ. Παπαχριστόπουλο, που ήταν χειμαρρώδης, ίσως εγώ να μη φανώ τόσο καλός. Λοιπόν, όταν οι προηγούμενες κυβερνήσεις κόβανε μισθούς και απέλυαν υπαλλήλους από το δημόσιο, μας έλεγαν ότι έτσι θα έρθει η ανάπτυξη. Έγιναν, λοιπόν, οι απολύσεις. Έγινε και η περικοπή 40% περίπου στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων. Ήρθε η ανάπτυξη; Ήρθε ύφεση. Πάμε παρακάτω. Κινούσαν οι συνάδελφοι μετά τις εκλογές, πηγαίναν στους δημόσιους υπαλλήλους, στους συναδέλφους μας, στους φίλους μας και τους έλεγαν: «Θα σας περικόψουν τον μισθό. Προσέχετε. Τώρα έρχονται περικοπές.». Έσπερναν τον πανικό. Και σήμερα κοιτάζουν αμήχανοι. Σήμερα τι έχουν να πουν; Έχουμε δύο πλευρές. Από τη μία είναι η Νέα Δημοκρατία, η οποία είναι προφανώς σε στρατηγικό αδιέξοδο. Και μια που μίλησε ο κ. Χατζηδάκης για σουρεαλισμό, να πούμε δύο σουρεαλισμούς. Σουρεαλισμός νούμερο ένα: Μας είπε ο κ. Χατζηδάκης και η κ. Κεραμέως πριν: «Βασικά, δεν είναι δικές σας αυτές οι ρυθμίσεις, παιδιά, που φέρνετε για το μισθολόγιο, είναι ρυθμίσεις του κ. Μητσοτάκη! Τις είχε διαπραγματευθεί και δεν προλάβαμε να τις περάσουμε.». Ταυτόχρονα, μας λέει ότι αυτές οι ρυθμίσεις θα κοστίσουν 150 εκατομμύρια ετησίως στον προϋπολογισμό. Δηλαδή, οι ρυθμίσεις του κ. Μητσοτάκη δεν θα κόστιζαν 150 εκατομμύρια; Είναι άλλα αυτά τα 150 εκατομμύρια; Ρωτάω για να καταλάβουμε. Σουρεαλισμός νούμερο δύο: Έρχονταν χθες οι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, μας κατακεραύνωναν και μας έλεγαν για την αύξηση του προϋπολογισμού, για τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, για το αν ντρεπόμαστε που κόβουμε συντάξεις. Αλήθεια, ήξεραν το αποτέλεσμα του ασφαλιστικού και δεν το ξέρουμε εμείς; Ταυτόχρονα, αυτοί οι συνάδελφοι - που ήταν από το Κιλκίς, από τη Δράμα - διαμαρτύρονταν για την περικοπή του επιδόματος παραμεθορίου. Και καλά κάνανε οι άνθρωποι. Ευτυχώς, δεν θα περικοπεί τελικά. Αλήθεια, αυτό το επίδομα παραμεθορίου, που μας έλεγαν οι συνάδελφοι, με τι θα πληρωνόταν, με στραγάλια; Κοροϊδευόμαστε εδώ μέσα! Και μια που είπα ότι δεν θα περικοπεί το επίδομα παραμεθορίου, να πω ότι λύθηκε και το θέμα με τους προϊσταμένους των υγειονομικών μονάδων, για το οποίο τόσο μεγάλη ιστορία έγινε. Λύθηκε και το θέμα με τις επιτροπές του ΙΚΑ και ορθώς. Ήταν λάθη που έπρεπε να διορθώσουμε. Λύθηκε και το θέμα με τους μουσικούς που είχαμε αναγνωρίσει εμείς ως ΤΕ, οι οποίοι θα συνεχίσουν να θεωρούνται ΤΕ. Βλέπω ότι ήρθε ο κ. Χουλιαράκης, θα μας τα πει και εκείνος. Ταυτόχρονα άκουσα πριν την κ. Κεραμέως που μας έλεγε: «Για τον ιδιωτικό τομέα θα κάνετε τίποτα;». Έρχεται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σύντομα η ρύθμιση για τις εργασιακές σχέσεις, που τόσα χρόνια τις φέρατε σε εργασιακό μεσαίωνα. Θα τη φέρουμε μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα. Άλλωστε, είναι και μέσα στη συμφωνία. Θα φέρουμε ρύθμιση, θα φέρουμε συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Ταυτόχρονα ενεργοποιούνται άμεσα προγράμματα που υποστηρίζουν διακόσιες χιλιάδες ανέργους το επόμενο χρονικό διάστημα. Θα τα δείτε! Από την άλλη, έχουμε το ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ έρχεται από αριστερά και μας λέει: «Μα, τώρα αυτά που κάνετε, είναι αυξήσεις; Αυτά είναι ψιλοπράγματα!». Συμφωνούμε απόλυτα. Θέλουμε και εμείς μεγαλύτερες αυξήσεις. Μπορούμε; Δεν μπορούμε να δώσουμε μεγαλύτερες αυξήσεις. Ξεχνάει βέβαια το ΠΑΣΟΚ ότι ψήφισε τον ν. 4024/2011, που καθήλωσε τους μισθούς και ταυτόχρονα μείωσε σε πολλές περιπτώσεις τον μισθό των δημοσίων υπαλλήλων κατά 40%. Ξεχνάνε επίσης - και τα είπε πολύ καλά η κ. Κεραμέως - ότι αυτός ο νόμος δεν έκανε αυτόματη μισθολογική ανέλιξη των δημοσίων υπαλλήλων, γιατί αυτή είναι η αντίληψή τους: «Πρέπει να τους τιμωρήσουμε. Λίγοι θα ανεβαίνουν κλιμάκια, λίγοι θα πηγαίνουν στο Β΄ βαθμό, λίγοι θα πηγαίνουν στον Α΄ βαθμό». Αυτό έλεγε! Επομένως δεν έχει καμμία σχέση αυτό που ψηφίσατε με αυτό που κάνουμε εμείς σήμερα. Και επειδή λέτε ότι δεν έχουμε αξιολόγηση, η αξιολόγηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αναρτήθηκε για διαβούλευση και προχωράμε στην αποκομματικοποίηση της δημόσιας διοίκησης, χωρίς ισοπέδωση και με πραγματική αξιοκρατία για ένα αποδοτικό δημόσιο, που ξέρουμε ότι σας ενοχλεί, γιατί εσείς θέλετε ένα κομματικό δημόσιο, αυτό που είχατε φτιάξει. Το καταλαβαίνουμε! Όμως, εμείς θα προχωρήσουμε σε ένα αποδοτικό δημόσιο με αυτόν το νόμο που φέρνουμε. Να σας πω και κάτι τελευταίο; Τα 150 εκατομμύρια ευρώ που θα πέσουν στην αγορά με αυτές τις μικρές αυξήσεις στους δημοσίους υπαλλήλους - και είναι αλήθεια ότι δεν είναι πραγματικές και είναι πολύ μικρές - θα πάνε στην αγορά. Δεν θα τα «παντελονιάσει» κανένας δημόσιος υπάλληλος να τα στείλει στην Ελβετία, όπως κάνουν οι φίλοι σας. Είναι απλά τα πράγματα! Ας έρθουμε τώρα στα κόκκινα δάνεια. Εδώ πρέπει να συμφωνήσουμε. Πρέπει να γίνει η ρύθμιση των κόκκινων δανείων; Προφανώς και πρέπει. Γιατί απέτυχαν οι δύο ανακεφαλαιοποιήσεις; Γιατί δεν αντιμετωπίστηκε το θέμα των κόκκινων δανείων. Έτσι, οδηγηθήκαμε σε τρίτη ανακεφαλαιοποίηση. Ε, εμείς σαν Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων δεν πρόκειται να δεχθούμε να πάμε σε τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση. Δεν θα επιτρέψουμε να σηκώσει ξανά βάρη ο ελληνικός λαός για κάποιους οι οποίοι είναι στρατηγικοί κακοπληρωτές, ιδίως όταν αυτοί οι κάποιοι έχουν επιχειρήσεις με τζίρο πάνω από 50 εκατομμύρια ευρώ! Και επειδή δεν έχω πάρα πολύ χρόνο, θα πω ότι δεν ανοίγει ο δρόμος προς τα αρπαχτικά, γιατί αυτές οι επιχειρήσεις θα λειτουργούν με βάση το Ελληνικό Δίκαιο - ναι, θα συμπεριλαμβάνεται και ο νόμος Κατσέλη! - , θα λειτουργούν με βάση τον Κώδικα Δεοντολογίας των Τραπεζών και υπό την αυστηρή εποπτεία της Τράπεζας της Ελλάδος. Επίσης, μέσα στον νόμο μπαίνουν αυστηρές προϋποθέσεις. Δεν περιμένουμε από την Τράπεζα της Ελλάδος, όπως εσείς θα θέλατε και πιθανόν θα ήθελαν και οι δανειστές. Εμείς θέτουμε τις προϋποθέσεις. Η Τράπεζα της Ελλάδος το μόνο που θα κάνει είναι να αδειοδοτεί ή όχι, και πάλι υπό την εποπτεία τριμελούς επιτροπής, που θα οριστεί από την Κυβέρνηση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρατηρώ από χθες ότι, όσο πλησιάζει η ώρα να λάβει η χώρα και τη δεύτερη υποδόση, να τονωθεί, δηλαδή, η αγορά με επιπλέον ρευστότητα, να κλείσει η πρώτη αξιολόγηση και να ανοίξει η ουσιαστική συζήτηση για το χρέος - που άλλες διαχειρίσεις δημιούργησαν - , τόσο αυξάνετε τους τόνους της αντιπαράθεσης, τόσο αντιτάσσεστε με επιχειρήματα έωλα και λαϊκίστικα στην πορεία στην οποία προσπαθεί να επανέλθει η χώρα, αυτή της κοινωνικής δικαιοσύνης, του ορθολογισμού και της οικονομίας με ταξικό πρόσημο. Και επαναλαμβάνω, όσο γίνεται αυτό, τόσο ξέρετε ότι το πολιτικό σας αφήγημα εξαφανίζεται. Δεν θα σας κάνουμε τη χάρη. Και τα λαϊκά στρώματα θα προστατεύσουμε και τους μικρομεσαίους στη χώρα μας και θα πετύχουμε τον μεγάλο στόχο! Σας ευχαριστώ.
Μην τα προστατεύετε τόσο πολύ!
Μην αγχώνεστε! Εμείς θα τα προστατεύσουμε όσο μπορούμε!
Ευχαριστούμε τον κ. Σαντορινιό. Τον λόγο έχει ο Βουλευτής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Κατσίκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την ψήφιση των δεκατριών προαπαιτούμενων μέτρων θα απελευθερώσουμε το 1 δισεκατομμύριο ευρώ που υπολείπεται της πρώτης δόσης του δανειακού προγράμματος. Έτσι ανοίγει ο δρόμος για την πρώτη αξιολόγηση, η οποία αναμένεται να αρχίσει από τον Ιανουάριο. Στο νομοσχέδιο περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων: Οι διατάξεις για τα κόκκινα δάνεια, το ενιαίο μισθολόγιο στο δημόσιο, ρυθμίσεις για την αυτόματη επιστροφή νοσοκομειακής και φαρμακευτικής δαπάνης στο δημόσιο, ενώ κυρώνονται σειρά συμφωνιών που αφορούν τροποποιήσεις συμβάσεων παραχώρησης των αυτοκινητοδρόμων. Επιπλέον, περιλαμβάνονται διατάξεις για το ΕΣΠΑ, για τη διαδικασία χρηματοδότησης των ερευνητικών φορέων, για τη ρύθμιση των τοπικών οίνων και για το νέο Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων. Πιο συγκεκριμένα: Το πρώτο κεφάλαιο περιλαμβάνει ρυθμίσεις για την διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, δηλαδή, ρυθμίζονται λεπτομέρειες σχετικά με την αδειοδότηση και εποπτεία εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων από μη εξυπηρετούμενα δάνεια και των εταιρειών μεταβίβασης απαιτήσεων από μη εξυπηρετούμενα δάνεια, με ύψος ελαχίστου μετοχικού κεφαλαίου στις 100 χιλιάδες ευρώ, ώστε να είναι υπό την εποπτεία της Τράπεζας της Ελλάδος. Επιπλέον, ρυθμίζονται τα σχετικά με τις συμβάσεις ανάθεσης της διαχείρισης και τις συμβάσεις πώλησης και μεταβίβασης απαιτήσεων από συμβάσεις μη εξυπηρετούμενων δανείων και πιστώσεων. Στις παραπάνω εταιρείες μπορούν να διατεθούν απαιτήσεις από συμβάσεις δανείων ή πιστώσεων που δεν εξυπηρετούνται για πάνω από ενενήντα ημέρες. Ακόμη, στο νομοσχέδιο προβλέπεται η ίδρυση ειδικής Υπηρεσίας ανά χαρτοφυλάκιο, η οποία θα έχει τον ρόλο επιτελικής δομής ΕΣΠΑ για κάθε Υπουργείο. Το δεύτερο κεφάλαιο περιλαμβάνει το ενιαίο μισθολόγιο για υπαλλήλους του δημοσίου, των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, των νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου, καθώς και του προσωπικού ΔΕΚΟ με στοιχεία την αποσύνδεση βαθμού - μισθού και τη θέσπιση μισθολογικών κλιμακίων, προβλέποντας και την επανακατάταξη σε δεκατρία μισθολογικά κλιμάκια για τους υπαλλήλους υποχρεωτικής εκπαίδευσης και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και σε δεκαεννέα μισθολογικά κλιμάκια για τους υπαλλήλους της τεχνολογικής και πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, καθώς και διαφορετική μισθολογική εξέλιξη με βάση την κατηγορία εκπαίδευσης των υπαλλήλων. Η μισθολογική ωρίμανση πλέον από διετής θα είναι τριετής. Ταυτόχρονα καθιερώνεται η προωθημένη μισθολογική εξέλιξη με βάση την αξιολόγηση των υπαλλήλων, με περιγραφή, βαθμολόγηση και αξιολόγηση και των θέσεων εργασίας. Επίσης προβλέπεται αύξηση του επιδόματος θέσεως ευθύνης κατά 1.000 ευρώ - το μέγιστο - στον βαθμό του Γενικού Διευθυντή. Αναφορικά με τη διαχείριση των εξυπηρετούμενων δανείων, προβλέπεται η διαχείριση και η μεταβίβαση να γίνεται μόνο από εταιρείες που εδρεύουν στην Ελλάδα ή σε κράτος - μέλος του ευρωπαϊκού οικονομικού χώρου που εγκαθίσταται στην Ελλάδα μέσω υποκαταστήματος, ενώ η άδεια θα δίδεται από την Τράπεζα της Ελλάδος. Από τη συγκεκριμένη ρύθμιση εξαιρούνται έως τις 15 Φεβρουαρίου του 2016 όλες οι απαιτήσεις από καταναλωτικές δανειακές συμβάσεις, δανειακές συμβάσεις με υποθήκη ή προσημείωση υποθήκης πρώτης κατοικίας, δάνεια και πιστώσεις χορηγούμενες σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, όπως αυτές ορίζονται από τη σύσταση 2003/361 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθώς και από δάνεια με εγγυήσεις του ελληνικού δημοσίου. Στην αιτιολογική έκθεση σημειώνεται πως έτσι περιορίζεται προσωρινά η εφαρμογή στις υπόλοιπες απαιτήσεις, σε δάνεια προς μεγάλες επιχειρήσεις και μη καταναλωτικά δάνεια χωρίς υποθήκη ή προσημείωση υποθήκης πρώτης κατοικίας. Η διάταξη αποσκοπεί στο να δοθεί χρόνος ώστε να διαπιστωθούν τυχόν προβλήματα που θα μπορούσαν να προκύψουν στην πράξη και να διορθωθούν με τον κατάλληλο νομοθετικό καθορισμό του εφαρμοστικού πλαισίου πριν από την εφαρμογή της προτεινόμενης ρύθμισης στις ανωτέρω κατηγορίες δανείων. Το νομοσχέδιο προβλέπει πως, δώδεκα μήνες πριν από την προσφορά προς πώληση των απαιτήσεων των μη εξυπηρετούμενων δανείων, πρέπει να έχει προταθεί στον δανειολήπτη και τον εγγυητή με εξώδικη πρόσκληση η ρύθμιση του δανείου του, ώστε αυτό να καταστεί εξυπηρετούμενο. Η συγκεκριμένη προειδοποίηση δεν αφορά στις περιπτώσεις των επίδικων ή επιδικασθεισών απαιτήσεων ή των απαιτήσεων κατά των μη συνεργάσιμων δανειοληπτών. Το νομοσχέδιο διευκρινίζει ότι οι ρυθμίσεις Κώδικα Δεοντολογίας και η ειδική μέριμνα που προβλέπεται για τα στεγαστικά δάνεια ευπαθών ομάδων που έχουν ενταχθεί στον νόμο Κατσέλη θα εφαρμόζονται και στην περίπτωση που τα δάνειά τους πουληθούν. Η δημιουργία αγοράς μη εξυπηρετούμενων δανείων θα είναι ωφέλιμη τόσο για τα πιστωτικά ιδρύματα όσο και για τους οφειλέτες. Οι τράπεζες θα μπορούν να ενισχύουν άμεσα τη ρευστότητά τους εισπράττοντας ένα τμήμα της αμοιβής τους, το οποίο είναι αμφίβολο αν θα εισέπρατταν με αναγκαστική εκτέλεση και, σε κάθε περίπτωση, θα το εισέπρατταν αργότερα. Ο δανειολήπτης θα μπορεί να λάβει από τον αγοραστή του δανείου πολύ ευνοϊκότερες προτάσεις ρύθμισης, διότι ο εκδοχέας θα είχε αγοράσει την απαίτηση σε τιμή μικρότερη της ονομαστικής αξίας και επομένως μία πρόταση που θα ήταν ζημιογόνος για την τράπεζα θα είναι κερδοφόρος από τον εκδοχέα. Κλείνοντας θα ήθελα να πω ότι στο νομοσχέδιο αυτό ορίζεται μηχανισμός αυτόματης επιστροφής στη δαπάνη των δημόσιων νοσοκομείων και των φαρμακείων του ΕΟΠΥΥ. Το όριο των δαπανών αυτών, πάνω από το οποίο θα εφαρμόζεται η ρήτρα, θα είναι 570 εκατομμύρια ευρώ για το 2016, 550 εκατομμύρια ευρώ για το 2017 και 530 εκατομμύρια ευρώ για το 2018. Τέλος, ρυθμίζονται θέματα προστασίας της αμπελουργίας και του όρου «τοπικού οίνου» και θεσπίζεται πρόστιμο από 1.000 έως 30.000 ευρώ για τα οινολογικά εργαστήρια που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ κάνει ένα ακόμα σημαντικό βήμα για την ανοικοδόμηση της αξιοπιστίας και της εμπιστοσύνης. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει τώρα ο Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Κουτσούμπας.
Ευχαριστώ. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τελικά αυτή η Κυβέρνηση δεν έχει ούτε ιερό ούτε όσιο. Εξακολουθεί να φέρνει με τη διαδικασία του κατεπείγοντος το ένα πίσω από το άλλο τα αντιλαϊκά νομοσχέδια, που γεννά η ίδια η πολιτική της, ευθυγραμμισμένη πλέον πλήρως με τις απαιτήσεις του μεγάλου κεφαλαίου, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, όλων όσοι δηλαδή έχουν καταρρακώσει τον λαό μας εδώ και εφτά χρόνια, από τότε που ξεκίνησε η μεγάλη οικονομική καπιταλιστική κρίση. Δεν ιδρώνει το αυτί της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και των εκατό πενήντα τριών Βουλευτών της, ακολουθώντας πιστά πλέον τα πρότυπα και τις συνταγές που γνώριζαν πολύ καλά και οι προκάτοχοί τους, κυβερνώντες των διαφόρων συγκυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, ΛΑΟΣ - για να θυμηθούμε και αυτούς - , τεχνοκρατών και άλλων προσωπικοτήτων. Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Προβάλουν ξανά την ανάγκη της νέας δόσης, για να γονατίσουν πάλι τα λαϊκά στρώματα, τους εργαζόμενους, τους φτωχούς αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους ΕΒΕ, τους συνταξιούχους, τους δημοσίους υπαλλήλους, τις εργατικές λαϊκές οικογένειες. Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε εδώ μέσα - γιατί ο λαός μας έτσι και αλλιώς δεν μπορεί να ξεχάσει, του το θυμίζει κάθε μέρα η άδεια τσέπη του - ότι και αυτά τα νέα μέτρα, όπως και τα άλλα που έρχονται, προστίθενται σε όλα όσα έχουν φορτωθεί στις πλάτες του λαού τα προηγούμενα χρόνια. Ούτε ένα μέτρο από αυτά που περιλαμβάνονται στα σημερινά προαπαιτούμενα δεν υπάρχει που να αναιρεί - έστω και στο ελάχιστο, έστω κατά τι - τα επίσης βαριά και βάρβαρα μέτρα που ψηφίστηκαν τα προηγούμενα, τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ - στον έναν περίπου χρόνο που κυβερνά τώρα - όσο και από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ παλιότερα. Το αντίθετο μάλιστα. Το σύνολο των μέτρων αυτών, είτε αφορά τη φορολογία είτε τις ιδιωτικοποιήσεις, την απελευθέρωση τομέων της οικονομίας, είτε το νέο μισθολόγιο για το δημόσιο, όλα τα υπόλοιπα, έρχονται να προστεθούν νέα βάρη στον λαό της χώρας μας. Τα σημερινά μέτρα ταυτόχρονα γίνονται και το σκαλοπάτι για να κλιμακωθεί παραπέρα η επίθεση, με το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό που ετοιμάζεται και θα τα κατατεθεί και αυτό επίσης άμεσα, αλλά και για τα διάφορα εργασιακά τον επόμενο κιόλας μήνα. Όλα τα κόμματα - τα σημερινά κυβερνητικά και τα άλλα, προς το παρόν, αντιπολιτευόμενα - λένε καθαρά ότι όλα αυτά τα μέτρα έχουν στόχο την ανάκαμψη του συστήματος, την αύξηση δηλαδή κυρίως των ήδη μεγάλων κερδών τους. Πάνω σε αυτό το ζήτημα κονταροχτυπιούνται με τα πλαστικά σπαθιά τους, πότε για το αν τα μέτρα είναι πολύ υφεσιακά ή αν είναι πολύ σπάταλα, για το εάν οι ιδιωτικοποιήσεις θα γίνουν με αυτόν ή τον άλλον τρόπο, αν θα προχωρήσουν σταδιακά ή θα λυθούν αμέσως χωρίς καθυστερήσεις, για το αν οι μεταρρυθμίσεις στους μηχανισμούς του κράτους - αυτού του ίδιου σάπιου κράτους - θα είναι αρκούντως αποδοτικές και σε ποιον βαθμό. Και έτσι βαθμολογούνται μεταξύ τους, για να αποκοιμίζουν τον ελληνικό λαό ότι κάτι κάνουν, κάτι διορθώνουν, κάτι λένε, κάτι αποφασίζουν. Όμως, όλα αυτά που λένε, όλα τα τερτίπια, οι διάφορες αντιπαραθέσεις - σικέ οι περισσότερες - έχουν στόχο. Δεν γίνονται για να περνάει η ώρα. Έχουν στόχο πώς καλύτερα θα υπηρετήσουν, με ποιον τρόπο θα εξασφαλίσουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου και μόνο. Έχουν ταυτόχρονα στόχο να διαχειριστούν με τον καλύτερο επίσης δυνατό τρόπο τη συνεχώς ογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια, που διαμορφώνεται αντικειμενικά εξαιτίας της αντιλαϊκής πολιτικής τους. Αυτό παίρνει περισσότερο υπ' όψιν της η Κυβέρνηση για τους σχεδιασμούς της αλλά και για την οργάνωση της επιχειρηματολογίας της. Γι' αυτό και εμφανίζονται να καταγγέλλουν όσα οι ίδιοι υπογράφουν, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το ξεπούλημα των δεκατεσσάρων περιφερειακών αεροδρομίων. Γι' αυτό όλο και πιο συχνά ακούμε από τον κ. Τσίπρα να κομπάζει ότι αυτός «βγάζει τα κάστανα από τη φωτιά», παίρνοντας όλα αυτά τα αντιλαϊκά μέτρα μάλιστα, ότι οι κύριοι της Κυβέρνησής του παλεύουν, συγκρούονται και ματώνουν. Σιγά τα αίματα, κύριοι της Κυβέρνησης! Εσείς παλεύετε και ματώνετε ή ο ελληνικός λαός, οι εργάτες, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι, η νεολαία της πατρίδας μας; Εσείς για το μόνο που παλεύετε και ματώνετε είναι για τα συμφέροντα του κεφαλαίου - θα το πούμε άλλη μια φορά - , των ομίλων που σας χειροκροτάνε. Τμήματα του κεφαλαίου θέλετε να βγάλετε από την κρίση. Για τους λίγους ενδιαφέρεστε. Τους πιο πολλούς τούς εμπαίζετε, τους κοροϊδεύετε. Υπάρχει έστω ένας νόμος από τους δικούς σας από τον οποίο να μην ωφελείται η ολιγαρχία; Ποιος θα ωφεληθεί από τον αντιλαϊκό κρατικό προϋπολογισμό που ψήφισαν οι εκατόν πενήντα τρεις λεβέντες Βουλευτές σας; Ποιος θα ωφεληθεί από τη νέα σφαγή στο ασφαλιστικό, από τη φορολογία στους αγρότες; Ποιος τελικά ωφελείται από όλα αυτά τα πακέτα προαπαιτούμενων και των μεταρρυθμίσεων - αναδιαρθρώσεων που φέρνετε σήμερα και θα φέρετε και αύριο; Ξέρουμε τι θα απαντήσετε. Ότι πιθανόν φέρνετε και κάποια μέτρα, όπως, για παράδειγμα, το σύμφωνο συμβίωσης των ομοφυλοφίλων. Ικανοποιείτε ένα μόνιμο αίτημά τους εδώ και χρόνια. Δικαίωμά σας. Μπορούν όμως στα σοβαρά τέτοια ή άλλα νομοσχέδια και άσχετα από τις απόψεις ή τη γνώμη που έχει κάθε πολιτική δύναμη για τη μια ή την άλλη πλευρά τους, να θεωρηθούν αντίβαρο στη βαρβαρότητα που βιώνει η πλειοψηφία των εργαζομένων του τόπου μας, το συνεχές μπαράζ fast track μέτρων και νομοσχεδίων, που πάνε τον λαό μας όλο και πιο κάτω, στα τάρταρα της εξαθλίωσης; Δεν διστάζετε μάλιστα, κύριοι της Κυβέρνησης, να ρίξετε στο μέτωπο της προπαγάνδας σας και τον φόβο, την ανησυχία που προκαλούν οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή μας, στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, τα σύννεφα ενός γενικευμένου πολέμου που συσσωρεύονται εξαιτίας των τεράστιων ανταγωνισμών ισχυρών, καπιταλιστικών κρατών. Και την ίδια βέβαια στιγμή θέλετε τη χώρα μας να συμμετέχει ενεργά σε αυτούς τους πολεμοκάπηλους σχεδιασμούς, στις επεμβάσεις των συμμάχων σας, με πρόσχημα την ανάγκη αντιμετώπισης των τζιχαντιστών, που το ΝΑΤΟ ενίσχυε τα προηγούμενα χρόνια. Βασικός στόχος σας, επιμένουμε, είναι να αποπροσανατολίσετε, να ενσωματώσετε τις λαϊκές αντιδράσεις, να συγκρατήσετε όσο μπορείτε ακόμη το κλίμα ανοχής ψεύτικων προσδοκιών του λαού μας, που καλλιεργήσατε εσείς συστηματικά - και με μαεστρία ομολογουμένως - σε όλες τις προεκλογικές περιόδους, ξεκινώντας από το 2012 μέχρι σήμερα. Δημαγωγείτε ασύστολα όταν λέτε ότι η πολιτική σας - δήθεν - έχει στόχο να αποκαταστήσει την κοινωνική δικαιοσύνη, γιατί η μόνη κατ' όνομα δικαιοσύνη στον τρόπο που μοιράζετε τα μέτρα είναι συνεχώς και συστηματικά να εξισώνετε όλο και προς τα κάτω τους μισθούς, τις συντάξεις, τις όποιες κοινωνικές παροχές έχουν απομείνει, έτσι ώστε κανείς να μην μπορεί να γλιτώσει από αυτή τη λαίλαπα που ετοιμάζετε με τους νόμους σας. Επικαλείστε το παραπλανητικό ευρωπαϊκό κεκτημένο και τις βέλτιστες πρακτικές στα άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να πείσετε τον λαό ότι δήθεν δίνετε μάχη για να μην περάσουν οι ομαδικές απολύσεις, η παραπέρα περιστολή της συνδικαλιστικής δράσης, η προσαρμογή παραπέρα των εργασιακών σχέσεων στη ζούγκλα που ήδη έχει διαμορφωθεί στην αγορά εργασίας. Αξιοποιείτε μάλιστα το τέχνασμα, το τρικ, τελευταία να παρουσιάζετε - τάχα - σαν παράγωγο των αντιλαϊκών μέτρων και νόμων τη συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στο πρόγραμμα, ζητώντας του μάλιστα να αποχωρήσει για να μείνει μόνο η «καλή» Ευρωπαϊκή Ένωση. Και σε αυτό το ζήτημα, όπως σας βολεύει δηλαδή. Διότι όταν αναφέρεστε στο μεγάλο χρέος της χώρας, τότε γίνεται «καλό» το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που μιλάει για κούρεμα, και «κακή» η Ευρωπαϊκή Ένωση, που δεν το αποδέχεται. Βέβαια, είναι φανερό ότι αυτή η συζήτηση, όπως έχει εδώ και δύο χρόνια το ΚΚΕ πει, είναι έκφραση βαθύτερων ανταγωνισμών ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, τη Γερμανία, τη Γαλλία, άλλες δυνάμεις ανταγωνισμών στους οποίους εμπλέκεται και η Κυβέρνησή σας όλο και περισσότερο για λογαριασμό της εγχώριας αστικής τάξης και για αυτό, βέβαια, θα την πληρώσει πάλι ακριβά ο ελληνικός λαός. Η όλη συζήτηση είναι «περί όνου σκιάς», αφού είτε με συνταγή Ευρωπαϊκής Ένωσης είτε με συνταγή Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου τα μέτρα και οι νόμοι σας είναι κομμένα και ραμμένα υπέρ των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου και οπωσδήποτε κατά των συμφερόντων του ελληνικού λαού. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στο σημερινό πολυνομοσχέδιο αναφέρθηκαν αναλυτικά και χθες και σήμερα ο εισηγητής, οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, οι Βουλευτές του ΚΚΕ που πήραν τον λόγο. Το καταψηφίζουμε ακριβώς γιατί περιέχει άρθρα και διατάξεις που μας πάνε βήματα πίσω. Μερικούς μήνες πριν, μιλούσατε για επενδυτές «κοράκια». Μερικές μέρες νωρίτερα λέγατε πως δώσατε εντολή να μη γίνει ούτε βήμα πίσω για τα «κόκκινα» δάνεια. Σήμερα, παραδίδετε τα επιχειρηματικά κόκκινα δάνεια στα «κοράκια», για να προχωρήσετε τον Φλεβάρη και με τα στεγαστικά και με τα καταναλωτικά δάνεια. Εδώ είμαστε και θα τα δούμε και θα τα ξαναπούμε. Θα δούμε ποιος κορόιδευε και ποιος όχι. Έχετε ήδη συμφωνήσει. Σύντομα, δεν θα ξέρετε πού να κρυφτείτε. Με τις ρυθμίσεις που προωθείτε μεγάλοι επενδυτικοί όμιλοι, κυρίως του εξωτερικού, θα πάρουν κοψοχρονιά χιλιάδες επιχειρήσεις σε πρώτη φάση, ανοίγοντας τον δρόμο και για τα σπίτια και την περιουσία του εργαζόμενου ελληνικού λαού. Σκιαμαχείτε με τη Νέα Δημοκρατία για τα ψίχουλα των αυξήσεων που δίνετε σε ορισμένες κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων, για να κρύψετε πως προωθείτε, για παράδειγμα, την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, τη στιγμή που όλα αυτά τα χρόνια βγαίνατε και εσείς και η συνδικαλιστική σας παράταξη στο δημόσιο στα κεραμίδια, όταν ακουγόταν η λέξη «αξιολόγηση». Συνεχίζετε την προκλητική στήριξη μονοπωλιακών ομίλων, προχωρώντας σε πρόσθετες επιδοτήσεις 330 εκατομμυρίων ευρώ στους μεγαλοεργολάβους των οδικών αξόνων. Την ίδια στιγμή όμως τις λίστες Λαγκάρντ τις έχετε κλειδώσει. Τους ελέγχους για τους μεγαλοκαταθέτες τούς έχετε βάλει στα συρτάρια σας. Τι ακριβώς συμβαίνει; Πώς έγιναν οι έλεγχοι που έγιναν, όσοι έγιναν; Θα μείνουν μόνο στους καστανάδες που ακούμε, στη γιαγιά με τον μαϊντανό, στην άλλη τη μεγαλοαγρότισσα, σε κάποιους συγκεκριμένους που δίνετε εδώ κι εκεί στη δημοσιότητα; Είναι φυσικό μέσα στον λαό μας να γεννιούνται και γεννιούνται βάσιμες υποψίες ότι κάτι θέλετε να συγκαλύψετε, ότι συγκαλύπτετε κάποιους. Γιατί δεν τα δίνετε όλα στη δημοσιότητα, έστω όσα έχουν ελεγχθεί μέχρι στιγμής, - γιατί κάποια ήδη έχουν ελεγχθεί - και προχωρήστε τον έλεγχο στα υπόλοιπα και αφήστε τα μεγάλα λόγια. Κυρίες και κύριοι, οι μεγάλες απεργιακές μάχες στις 12 του Νοέμβρη και στις 3 του Δεκέμβρη, τα δεκάδες συλλαλητήρια που γίνονται κάθε βδομάδα από διάφορα σωματεία και φορείς σε πολλούς κλάδους έχουν δημιουργήσει προϋποθέσεις και για τη συνέχεια. Ο λαός μας και η νεολαία είμαστε σίγουροι ότι δεν θα σταματήσουν εδώ. Απόψε γίνονται συλλαλητήρια, επίσης, έξω από τη Βουλή. Αύριο ετοιμάζονται νέα συλλαλητήρια. Ετοιμάζονται νέες μαζικές απεργιακές, αποφασιστικές μάχες για τον Γενάρη του 2016, όπως έχουν ήδη ανακοινώσει πολλά συνδικάτα με τον νέο χρόνο. Η εργατική τάξη, το λαϊκό κίνημα, η λαϊκή συμμαχία τους είναι αποφασισμένοι να προϋπαντήσουν τον νέο χρόνο αγωνιστικά, δυναμικά, ταξικά. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή για τον λαό μας. Όλα τα άλλα ήδη τα έχει δοκιμάσει. Καιρός είναι πλέον να δοκιμάσει και την πραγματική δύναμή του. Μόνο έτσι θα γίνουν πράξη οι ελπίδες του και οι πραγματικοί στόχοι του. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κουτσούμπα. Τον λόγο έχει ο κ. Νικόλαος Νικολόπουλος, Ανεξάρτητος Βουλευτής.
Ο κ. Νικολόπουλος είναι Πρόεδρος της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φοβάμαι πως η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προέβη σε άτακτη υποχώρηση, αποδεχόμενη αυτό που ολόκληρη η Ελλάδα φοβόταν. Ανεβαίνοντας στο Βήμα άκουσα τους συναδέλφους, τους ομοϊδεάτες μου από τη Νέα Δημοκρατία, και θυμήθηκα εκείνο που είχε πει ο Γεώργιος Παπανδρέου: «Γίναμε χλεύη των ηττημένων». Μετά την ουσιαστική κατάργηση της προστασίας της πρώτης κατοικίας με το νέο νομοθετικό πλαίσιο του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, τον Κώδικα Δεοντολογίας των Τραπεζών, το ΦΕΚ Στουρνάρα για τον συνεργάσιμο δανειολήπτη, τον νέο νόμο Κατσέλη, το πολυνομοσχέδιο για τους πλειστηριασμούς και το νομοσχέδιο που συζητάμε εδώ σήμερα, έπεσε και το τελευταίο ταμπού. Έτσι από το «Κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη», περάσαμε: στο «Κανένα σπίτι στα χέρια ιδιοκτήτη» και τώρα περνάμε στο: «Κάθε σπίτι στα χέρια τραπεζίτη». Αλήθεια, πώς εμείς μπορεί να δώσουμε ψήφο σε ό,τι πιο νεοφιλελεύθερο ζητούσαν εδώ και πέντε χρόνια οι δανειστές και οι τραπεζίτες και που δεν τολμούσαν ούτε να το διανοηθούν, όχι να το ψηφίσουν, οι Παπανδρέου, Σαμαράς, Βενιζέλος, ακόμη και ο Γεωργιάδης και ο Κυριάκος ο Μητσοτάκης; Εμείς θα εξαπατήσουμε τον κόσμο που μας πίστεψε; Εμείς θα προδώσουμε την εμπιστοσύνη εκείνων που πίστεψαν και αγωνίστηκαν για την ανατροπή; Εμείς θα πούμε «ναι» στα μαύρα γεράκια των αγορών; Εμείς θα τους ανοίξουμε την κερκόπορτα για να μπούνε στα σπίτια μας να πάρουν για ένα κομμάτι ψωμί τις περιουσίες των Ελλήνων πολιτών και να εξαφανίσουν το ελληνικό επιχειρείν; Το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα Ελλάδος από την αρχή διαμαρτυρήθηκε και εναντιώθηκε, όταν οι Υπουργοί δέχτηκαν την αυτόματη εξωδικαστική προστασία της πρώτης κατοικίας από τους πλειστηριασμούς, αλλά το Μαξίμου φαίνεται πως έπαψε να ακούει, άλλαξε παρέες. Διαβάσατε φαντάζομαι κι εσείς το άρθρο του κ. Ψυχάρη στο «Βήμα της Κυριακής». Καταλαβαίνετε για τι πράγμα μιλάω. Καταθέσαμε, λοιπόν, τότε ερώτηση στον Πρωθυπουργό, όταν έγινε το πραξικόπημα Στουρνάρα, που θεσμοθέτησε τον συνεργάσιμο δανειολήπτη, που επέβαλε παραίτηση του δανειολήπτη από κάθε δικονομικό, συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά του. Γιατί ανεχθήκαμε να εξαιρούνται από την κουτσή αυτή προστασία οι έμποροι, οι επιτηδευματίες και οι επιχειρηματίες ανεξαρτήτως εισοδήματος; Και κατόπιν όλων αυτών ακόμα ισχυρίζονται οι κύριοι Υπουργοί ότι «προστατεύουν» τα σπίτια του 60% των Ελλήνων! Πού την ανακαλύψατε, κύριοι Υπουργοί, αυτή την αριθμητική; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι λογική η οργή που προκαλεί στον λαό η υποχώρηση της Κυβέρνησης στα αιτήματα των δανειστών. Ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τι θα συμβεί όταν οι πολίτες μάθουν όλη την αλήθεια, αυτή που ως συνήθως κρύβεται στα ψιλά γράμματα. Γιατί, όπως προκύπτει από αυτά που γράφονται ακριβώς, θα βγαίνουν μετά από λίγες εβδομάδες στο σφυρί και τα στεγαστικά δάνεια της πρώτης κατοικίας και τα δάνεια των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και τα καταναλωτικά καθώς επίσης και εκείνα που έχουν χορηγηθεί με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου. Οι άπιστοι Θωμάδες, ας ακούσουν μόνο την τελευταία φράση της παραγράφου 9 του άρθρου 3: «Το εφαρμοστικό πλαίσιο της μεταβίβασης των παραπάνω κατηγοριών απαιτήσεων που έχουν εξαιρεθεί προσωρινά θα καθοριστεί νομοθετικά καταλλήλως.». Σε απλά ελληνικά τι σημαίνει αυτό; Μεταβιβάσεις και αυτών των δανείων στις νέες εταιρείες διαχείρισης, αλλά ενδεχομένως με κάποιους άλλους όρους και προϋποθέσεις. Μάλιστα, στην εισηγητική έκθεση τα πράγματα είναι πιο καθαρά, αφού αναφέρεται πως «η παράταση αποσκοπεί στο να δοθεί χρόνος, ώστε να διαπιστωθούν τυχόν προβλήματα που θα μπορούσαν να προκύψουν στην πράξη και να διορθωθούν πριν από την εφαρμογή της προτεινόμενης ρύθμισης στις ανωτέρω κατηγορίες». Άρα και οι κατηγορίες των δανείων που εξαιρέθηκαν θα μεταβιβαστούν στα «κοράκια», μόνο που προηγουμένως θα διορθωθούν τυχόν προβλήματα που θα προκύψουν στην πράξη. Αυτό τουλάχιστον λένε οι συντάκτες του νομοσχεδίου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην πιάτσα των εισπρακτικών εταιρειών γνωρίζετε ότι τρίβουν τα χέρια τους όλοι οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι σύγχρονοι «σαράφηδες»; Εμείς από αυτό το Βήμα θέλουμε να τους προειδοποιήσουμε και να τους πούμε ότι θα βρουν απέναντί τους ενωμένο τον ελληνικό λαό. Η Κυβέρνηση επίσης θα πρέπει να χωνέψει ότι στα σχέδια αυτά δεν θα βρει κοινωνική συναίνεση. Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύονται και σήμερα στον Τύπο, οργανώσεις και φορείς όπως το κίνημα «Υπέρβαση» και άλλοι ετοιμάζονται σε όλη την Ελλάδα για διαρκείς κινητοποιήσεις, προκειμένου να αποτραπεί το ξεπούλημα που θα ξεσπιτώσει εκατομμύρια πολίτες. Η Κυβέρνηση πρέπει να το καταλάβει πως δεν πρόκειται επ' ουδενί να υπάρξει κοινωνική ανοχή, εάν βρεθούμε αντιμέτωποι με εικόνες Ισπανίας. Εκείνο που θα μετρήσει στην κοινωνία και θα στοιχήσει πολύ σοβαρά στην Κυβέρνηση θα είναι να χαθούν τα σπίτια του κοσμάκη. Τέλος, εάν υπάρχουν ακόμα κάποιοι που ρωτούν «τι να τα κάνουν οι τράπεζες και αυτοί οι ξένοι οίκοι τα φτωχόσπιτα των Ελλήνων;» ή «τι να κάνει μια τράπεζα το δυαράκι στα Πατήσια;», απαντάμε: Η τράπεζα τίποτα, είναι αλήθεια. Όμως η εταιρεία εκμετάλλευσης ακινήτων, που σε αυτήν έχει ανατεθεί η διαχείριση του δυαριού στα Πατήσια, έχει τότε πολλές λύσεις! Θα το διαθέσει, για παράδειγμα, στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα κατοικίας για τους πρόσφυγες, απορροφώντας όλα τα σχετικά κονδύλια που έχουν ήδη δεσμευτεί για την αντιμετώπιση του προσφυγικού προβλήματος. Θα μπορούσα να σας πω, όμως, και πολλά ακόμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα όχι μόνο δεν ψηφίζει, αλλά και δηλώνει ότι θα αγωνιστεί μέσα στη Βουλή αλλά κυρίως μέσα στην κοινωνία, στα ειρηνοδικεία, στο πλευρό των κινημάτων και των οργανώσεων των πολιτών. Θυμάστε φαντάζομαι, κύριοι συνάδελφοι, εκεί που συναντιόμαστε όλο το προηγούμενο διάστημα. Εκεί που ήμασταν μαζί ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξάρτητοι Έλληνες προ των εκλογών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Επιτρέψτε μου τελειώνοντας να θυμίσω αυτό που ακόμα και τώρα λέει ο κ. Τσίπρας: «Δεν υπάρχει μεγαλύτερο όπλο για οποιαδήποτε κυβέρνηση από τη στήριξη του λαού», προσθέτοντας όμως ότι «δεν μπορεί να σταθεί μια κυβέρνηση χωρίς τη στήριξη του λαού». Ας φροντίσει, λοιπόν, η Κυβέρνηση να μην βρεθεί σε αυτή την απώλεια στήριξης! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι παλιά και δοκιμασμένη η συνταγή να φωνάζει ο κλέφτης για να ακούσει ο νοικοκύρης. Εμείς μένουμε εδώ και δεν κάνουμε το χατίρι σε εκείνους που θα ήθελαν να αποφεύγουν να ακούνε τη φωνή της συνείδησής τους. Μένουμε εδώ και αντιπαλεύουμε κάθε τέτοια αρνητική εξέλιξη, που είναι αντίθετη με όσα προεκλογικά υποσχεθήκαμε στους πολίτες οι οποίοι μάς εμπιστεύτηκαν. Μένουμε εδώ, ακριβώς, για να μην τους εξαπατήσουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Πρόεδρε. Τον λόγο έχει η κ. Διαμάντω Μανωλάκου από το Κομμουνιστικό Κόμμα.
Το ίδιο αντιλαϊκό έργο, με τη μορφή του κατεπείγοντος, συνεχίζεται σε βάρος της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, για να εξυγιανθεί το χαρτοφυλάκιο των τραπεζών, με ενίσχυση της ρευστότητάς τους, αλλά και τα funds, τα «κοράκια», όπως και μια χούφτα μεγάλων κατασκευαστικών ομίλων, στους οποίους δίνετε κρατική επιδότηση 330 εκατομμύρια ευρώ. Τόσα, περίπου, είναι τα εκατομμύρια που ζητάτε να επιστρέψουν επτακόσιες χιλιάδες αγρότες, γιατί χαρακτηρίστηκαν παράνομες οι κρατικές επιδοτήσεις που δόθηκαν το 2008 και το 2009. Παράνομες χαρακτηρίστηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση και έβαλε και πρόστιμο. Έτσι είναι. Στραγγίζετε τον λαό και μπουκώνετε το κεφάλαιο. Μάλιστα, το νομοσχέδιο το ετοιμάσατε σε συνεργασία με τον Υπουργό Οικονομικών της προηγούμενης κυβέρνησης και σημερινό Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, τον οποίο τότε κατηγορούσατε και τον κατακεραυνώνατε για τη φιλελεύθερη πολιτική του, που «ενίσχυε το κεφάλαιο» και «τσάκιζε τον λαό», όπως λέγατε. Κι εσείς αυτήν την πολιτική συνεχίζετε, ακάθεκτα και ταχύτατα. Είναι η πολιτική που συμφέρει και χρειάζεται το καπιταλιστικό σύστημα, για να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Είστε, όμως, και πονόψυχοι, αφού, όπως λέτε, ισχύουν για μεγάλες επιχειρήσεις και στεγαστικά, πλην πρώτης κατοικίας. Μετά, όμως, από δύο μήνες θα ισχύσει και για μικρομεσαίους η απελευθέρωση. Είναι το επόμενο σκαλοπάτι για να απελευθερωθεί και η πρώτη κατοικία. Απελευθερώνεται, λοιπόν, η αγορά των κόκκινων δανείων, αίρονται οι όποιοι νομικοί περιορισμοί, ενώ τμηματικά στην εν λόγω διαχείριση θα ενταχθούν ακόμα και τα στεγαστικά δάνεια για την πρώτη κατοικία της λαϊκής οικογένειας. Και αν δεν φτάνουν, τότε σειρά παίρνει ο εγγυητής, δηλαδή οικογένειες ολόκληρες, δυο γενιές συνεχόμενες. Έτσι είναι. Είμαστε στην περίοδο απελευθέρωσης, που σημαίνει μεγαλύτερη σκλαβιά στη δικτατορία του κεφαλαίου, τα μονοπώλια. Ωστόσο, τα κέρδη για τα «κοράκια» από τα κόκκινα δάνεια είναι πλήρως εξασφαλισμένα. Θα πολλαπλασιαστούν, όπως θα πολλαπλασιαστούν και οι κατασχέσεις. Το νομοσχέδιο, λοιπόν, μεταξύ άλλων, προβλέπει τη μεταβίβαση απαιτήσεων από συμβάσεις χορήγησης κάθε μορφής δανείων και πιστώσεων, τα οποία έχουν καθυστέρηση μεγαλύτερη από ενενήντα ημέρες και άρση του τραπεζικού απορρήτου. Όμως, για να ρωτήσουμε - το είπε και ο Γραμματέας του Κόμματος πριν - γιατί τη λίστα Λαγκάρντ και άλλες λίστες δεν τις αγγίζετε, όπως δεν τις άγγιξαν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις κι ας έχουν περάσει μερικά χρόνια; Αντίθετα, απολαμβάνουν την προστασία σας. Αντί γι' αυτό, μας σερβίρετε το παράλληλο πρόγραμμα, για να δείξετε δήθεν ότι τα προαπαιτούμενα αντιλαϊκά μέτρα δεν είναι δικά σας και ότι τα έχουν επιβάλει οι δανειστές και σύμμαχοι για την ενδιάμεση δόση. Ψέματα λέτε! Είναι μέτρα που ενισχύουν την ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων και ταυτόχρονα αφαιρούν επιπλέον εισόδημα και δικαιώματα από εργατοϋπάλληλους, αγρότες, μικροεπαγγελματίες, αυταπασχολούμενους, συνταξιούχους, μέχρι και από άνεργους. Παίρνετε μέσω του ΕΝΦΙΑ και του ΦΠΑ. Και από πάνω μάς κοροϊδεύετε. Μας πλασάρετε το παράλληλο πρόγραμμα ως άλλοθι. Από τη μια, δηλαδή, η παραπέρα φτωχοποίηση μαζικά και βίαια στα φτωχά εργατικά λαϊκά στρώματα και από την άλλη προπαγανδίζετε το πακέτο για την ακραία φτώχεια, το συσσίτιο. «Να σε κάψω, Γιάννη, να σ' αλείψω λάδι», λέει σωστά η λαϊκή παροιμία. Έτσι είναι. Από τη μια δίνετε δισεκατομμύρια για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με λεφτά του λαού και ταυτόχρονα ξεζουμίζετε λαϊκά στρώματα με ΦΠΑ 23% σε βασικά είδη διατροφής. Μετά σας κακοφαίνεται που λέμε και αποδεικνύουμε ότι η Κυβέρνηση συνεχίζει την κοροϊδία, βαφτίζοντας ακόμα και τις νέες μειώσεις στους μισθούς της πλειοψηφίας των δημοσίων υπαλλήλων μέσα από το ενιαίο μισθολόγιο, αυξήσεις, αν και από τα μέχρι τώρα μέτρα των τελευταίων ετών - με κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, ΠΑΣΟΚ - Νέας Δημοκρατίας, συνεργασίας τριών και τεσσάρων κομμάτων κ.λπ. - έχουν χάσει πάνω από έξι μισθούς τον χρόνο. Εξάλλου, η παραπέρα μείωση του μισθολογικού κόστους προβλέπεται ρητά από το μεσοπρόθεσμο του 2015 και από το τρίτο μνημόνιο που ψηφίσατε όλοι μαζί παρέα. Προωθείτε, λοιπόν, τη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, με κάθε τρόπο και σε κάθε τομέα, για τη διασφάλιση της καπιταλιστικής ανάκαμψης. Ωστόσο δεν υπάρχει νομοσχέδιο που να μην περιέχει και μέτρα κατά των αγροτών. Προωθείτε ακόμα μεγαλύτερη απελευθέρωση και στο κρασί. Δεν φτάνει ο ειδικός φόρος, που ζητάμε βεβαίως την απόσυρσή του. Στο άρθρο 42 προωθείτε την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, ώστε η μεταποίηση σταφυλιών σε γλεύκος και του γλεύκους σε κρασί να μπορεί να πραγματοποιείται εκτός της οριοθετημένης γεωγραφικής περιοχής της ονομασίας προέλευσης. Επίσης, καταργείτε την ταινία ελέγχου οίνου για αριθμημένα και άλλα μπουκάλια, δηλαδή τον έλεγχο για το τι παράγεται, χωρίς να αντικαθίσταται με κάτι άλλο. Αυτά έχει η απελευθέρωση! Καταψηφίζουμε, λοιπόν, το κατεπείγον νομοσχέδιό σας, που εγγυάται τα κέρδη των καπιταλιστών και τη φτώχεια του λαού. Καμμία ανοχή στην Κυβέρνηση! Κανένας συμβιβασμός με τα ψίχουλα και την αδικία και χωρίς καθυστέρηση δυνάμωμα της πάλης του λαού ενάντια στα άγρια μέτρα και το εκμεταλλευτικό σύστημα και τα κόμματά του! Αυτό είναι το μήνυμα του ΚΚΕ.
Ευχαριστούμε πολύ, κυρία Μανωλάκου.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Θα είναι πολύ σύντομη η παρέμβασή μου. Ακούγεται συχνά αυτές τις μέρες, αυτές τις ώρες στο Κοινοβούλιο μια επιχειρηματολογία σχετικά με τις λίστες. Θα περίμενα ειδικά σήμερα αυτή η επιχειρηματολογία να ήταν στην αντίθετη κατεύθυνση, να δοθούν δηλαδή συγχαρητήρια στην Κυβέρνηση για ό,τι γίνεται με τις λίστες. Πιθανόν να υπάρχει ένα έλλειμμα ενημέρωσης. Παράκλησή μου, όμως, κύριοι Βουλευτές, είναι να συγκρίνετε τι έγινε τα προηγούμενα χρόνια, με τις προηγούμενες λίστες, και τι γίνεται τώρα. Η λίστα Λαγκάρντ ήρθε στην Ελλάδα το 2010. Έμεινε τρία χρόνια χαμένη. Στο ΣΔΟΕ πήγε τον Δεκέμβριο του 2012 και ξεκίνησε ο έλεγχος, με τα προβλήματα που έχει αυτός ο έλεγχος. Τι έγινε με τη λίστα που ήρθε από το κρατίδιο Ρηνανίας - Βεστφαλίας; Πήγε αμέσως στους οικονομικούς εισαγγελείς, αμέσως οι οικονομικοί εισαγγελείς πήγαν και έκαναν έλεγχο εκεί που ορίζει ο νόμος και εκεί που έπρεπε να κάνουν και έχουμε ήδη ταυτοποίηση εκατοντάδων ΑΦΜ, με τις μικρότερες καταθέσεις να είναι ύψους 1,5 εκατομμυρίου και να φτάνουν και πάνω από τα 12 εκατομμύρια. Έλεος! Άλλο πράγμα η κριτική - να την κάνετε την κριτική - και άλλο σήμερα να ακούμε κριτική μέσα στο Κοινοβούλιο για το θέμα των λιστών. Συγχαρητήρια έπρεπε να ακούμε σήμερα και να ξέρετε πολύ καλά ότι αυτά που ειπώθηκαν στις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης στην ομιλία μου ήταν η αρχή. Ξεκινήσαμε την ιστορία με τις λίστες. Προχωρούν κανονικά και οι παλιές και οι καινούργιες. Έρχεται ο Υπουργός Οικονομίας της Γερμανίας, του κρατιδίου της Βεστφαλίας να υπογράψουμε σύμβαση μέσα στον Ιανουάριο. Να είστε σίγουροι ότι τα αποτελέσματα θα είναι γρήγορα και θεαματικά και όχι για να κάνουμε επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Διότι έχουμε υποχρέωση, την ίδια στιγμή που ο πολίτης πληρώνει αυτούς τους φόρους, να εξαντλήσουμε κάθε δυνατότητα για φορολογική δικαιοσύνη. Αυτό κάνουν και οι οικονομικοί εισαγγελείς και οι φορολογικές Υπηρεσίες.
Κυρία Μανωλάκου, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Μισό λεπτό θα χρειαστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, μια και είχατε την καλοσύνη να μας απαντήσετε, σας ερωτώ το εξής. Γιατί υποβαθμίζετε και διαλύετε το ΣΔΟΕ; Από επτακόσια άτομα εργαζόμενους πήρατε τους πεντακόσιους. Γιατί ακυρώσατε τους ελέγχους και τους καταλογισμούς που έκανε το ΣΔΟΕ όλο αυτό το διάστημα και μάλιστα με αναδρομική ισχύ; Πείτε μας ποιους αφορούσε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα και εγώ τον λόγο για ένα λεπτό.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε και εσείς για μισό λεπτό τον λόγο.
Απλά, για να μη δημιουργούνται κάποιες εικόνες παραπληροφόρησης και να μη δημιουργείται μια εικόνα καταστροφολογίας, διάλυσης…
Συγκάλυψης…
…καταλαβαίνουμε πολιτικά γιατί κάποιοι θέλουν να το κάνουν αυτό. Όμως, ούτε τα νούμερα τους επιβεβαιώνουν ούτε η πραγματικότητα. Το ΣΔΟΕ δεν διαλύεται. Μεταφέρεται ένα κομμάτι αρμοδιότητας του ΣΔΟΕ, φορολογική, τελωνειακή, σε άλλους υπαλλήλους του Υπουργείου Οικονομικών. Δεν μιλάμε για καμμία διάλυση ή οτιδήποτε άλλο. Οι κενές οργανικές θέσεις του ΣΔΟΕ μεταφέρονται στη νέα Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων και ήδη υπάρχει επιτροπή…
…που ανήκει στην τρόικα, που ελέγχεται από την τρόικα.
Το ξέρετε, έχει δημοσιευτεί στο διαδίκτυο. Εκεί συμμετέχουν εκπρόσωποι των εργαζομένων, εκπρόσωποι όλων των Υπηρεσιών του Υπουργείου. Φτιάχνει το νέο οργανόγραμμα, τη νέα οργανική σύνθεση, τον νέο προσδιορισμό του ΣΔΟΕ. Το ΣΔΟΕ αναβαθμίζεται, στηρίζεται. Σε καμμία περίπτωση δεν διαλύεται. Σε ό,τι αφορά αυτά που λέτε για καταλογισμούς, υπήρχε μια διαδικασία τα προηγούμενα χρόνια σχετικά με τους καταλογισμούς. Δεν είμαστε ευτυχείς γι' αυτήν, όπως και για πολλά άλλα στο φορολογικό σύστημα, αλλά καμμία σχέση δεν έχει αυτό με το ότι θάβουμε, κρύβουμε ή οτιδήποτε άλλο. Σας ξαναθυμίζω το εξής. Σήμερα κατηγορείτε την Κυβέρνηση ότι θάβει, κρύβει ή οτιδήποτε άλλο, όταν γίνεται στο θέμα των λιστών κάτι που δεν είχε γίνει ούτε καν στα όνειρα προηγούμενων κυβερνήσεων; Νομίζω ότι είναι ατυχής η επιλογή.
Τους μειώνετε τους μισθούς, ναι.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο κ. Φωκάς από την Ένωση Κεντρώων, τον οποίο θα ακούσει και ο Αρχηγός του που παρίσταται.
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, δεν θα ήθελα με τίποτα σήμερα να είμαι στη θέση των Βουλευτών της συγκυβέρνησης. Θα ένιωθα ντροπή να ψηφίζω μέτρα που πριν από μερικούς μήνες αφορίζατε, κατακεραυνώνοντας την προηγούμενη κυβέρνηση και υποσχόμενοι τα πάντα στους πάντες. Κυρίες και κύριοι, πουλήσατε ελπίδα στον ελληνικό λαό, σε έναν λαό απογοητευμένο και θυμωμένο, έναν λαό που σας εμπιστεύτηκε. Αυτή την εμπιστοσύνη την γκρεμίσατε και δίνετε σήμερα τη χαριστική βολή στους πολίτες, ανοίγοντας τον δρόμο για πλειστηριασμούς και την πώληση των κόκκινων δανείων για όλους τους Έλληνες μετά τις 15 Φεβρουαρίου, αφήνοντας κατ' ουσίαν ανυπεράσπιστους τους δανειολήπτες που αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Περνάμε ως κατεπείγον, κύριοι, ένα σαφές νομικό πλαίσιο. Το μόνο σαφές είναι ότι ζητάμε κεφάλαιο 100.000 ευρώ αξίας μιας μικρής γκαρσονιέρας, όπως ανέφερε με επιτυχία ο κ. Καρράς. Αξιολογούμε τη φήμη του φορέα; Πώς; Αφού είναι νέες επιχειρήσεις. Τη γνώση; Πώς; Με ποια κριτήρια; Υπάρχουν διεθνή πρότυπα. Γιατί δεν παραπέμπετε εκεί; Αξιολογούμε την εμπειρία του; Ας το δεχθούμε. Αρκεί να είναι δημόσια προσβάσιμες οι αξιολογήσεις. Το επιχειρηματικό σχέδιο πού θα στοχεύει; Στην ανάπτυξη; Αλήθεια, έχετε δει κάποιον που να στοχεύει στην ύφεση; Τουλάχιστον καταλάβατε - φαντάζομαι - πως αυτό το έκτρωμα που καταθέσατε σήμερα δεν αποτελεί δείγμα αριστερής πολιτικής. Γιατί αρνούμαι να πιστέψω πως από τα χείλη αριστερών, κατ' όνομα, Υπουργών ακούγονται επιχειρήματα που προσβάλλουν τη νοημοσύνη μας και προκαλούν οργή. Γιατί ακούσαμε ξαφνικά πως τα «κοράκια», κατά δήλωση του ίδιου του κ. Τσίπρα, που θα ασελγούσαν πάνω στους ανυπεράσπιστους δανειολήπτες, θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας, θα φέρουν επενδύσεις και θα λειτουργήσουν ως μοχλός ανάπτυξης της χώρας μας. Δυστυχώς, συνεχίζετε το μπούλινγκ στην ελληνική κοινωνία, ακολουθώντας τον δρόμο που χάραξαν οι προηγούμενοι απ' εσάς. Πριν από έναν χρόνο θέλατε να αλλάξετε την Ευρώπη. Ξεγελάσατε το λαό με κορόνες περί αριστερού ανέμου, που θα έφερνε ανατροπή στην Ευρώπη. Πουλήσατε αριστεροσύνη, για να υλοποιήσετε ακραίες νεοφιλελεύθερες πρακτικές. Αντί να ανοίξετε δρόμους ελπίδας, όπως υποσχεθήκατε, συνεχίσατε να πορεύεστε στο μονοπάτι των μνημονίων που όχι μόνο δεν καταργήσατε, αλλά αντίθετα εφαρμόσατε με απόλυτη προσήλωση. Και τώρα ψηφίζετε τα μέτρα αυτά, για να πάρουμε την επόμενη δόση του ενός δισεκατομμυρίου. Έχετε βγάλει τη χώρα στο σφυρί, ανοίγοντας κατ' ουσίαν τον δρόμο για πλειστηριασμούς. Απλά φοβάστε να το παραδεχθείτε, γιατί αντιβαίνει στα αριστερά πολιτικά σας πιστεύω. Αυτό που γίνεται δεν έχει προηγούμενο, αλλά βέβαια έχετε έτοιμη τη δικαιολογία «εάν δεν πάρουμε την επόμενη δόση, θα χρεοκοπήσουμε», ό,τι ακριβώς έλεγαν και οι προηγούμενοι απ' εσάς. Από το Καστελόριζο και μετά βιώνουμε την ίδια αγωνία πριν από την εκταμίευση της κάθε δόσης. Είμαστε και πάλι στο παρά πέντε και κάθε έννοια εθνικής κυριαρχίας έχει καταλυθεί. Το μόνο που φαίνεται να σας νοιάζει είναι η ικανοποίηση της κομματικής σας πελατείας, η άρνησή σας να περιορίσετε τη γραφειοκρατία που συντηρεί τη σπατάλη και τη διαφθορά στο δημόσιο. Η άρνησή σας να αποκομματικοποιήσετε το δημόσιο, αυξάνει την αντιπαραγωγικότητα. Δεν τολμήσατε μεταρρυθμίσεις, δεν τολμήσατε ρήξεις. Σας προτείναμε εννέα σημεία, τα οποία χαιρετίσατε, αλλά δεν υλοποιήσατε. Αντί να δούμε στο νομοσχέδιο αυτό κάτι από τα εννέα σημεία, για να κοπούν οι παθογένειες στην Ελλάδα, βλέπουμε ότι σχεδιάζετε νέες προσλήψεις και αυξάνετε τη μισθολογική δαπάνη του δημοσίου. Η άρνησή σας να στηρίξετε με πράξεις τον ιδιωτικό τομέα οδηγεί σε χιλιάδες λουκέτα σε όλη τη χώρα. Η άρνησή σας να περιορίσετε την οριζόντια περικοπή εισοδημάτων διαλύει τη μεσαία τάξη. Μακάρι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να υλοποιούσατε το 1/10 απ' αυτά που υποσχεθήκατε προεκλογικά. Δυστυχώς, το ψέμα σάς έγινε εμμονή, όπως σας έγινε και εμμονή η διαδικασία του κατεπείγοντος, που κάποτε ξορκίζατε. Όσον αφορά τα κόκκινα δάνεια, η θέση μας είναι ξεκάθαρη. Τηρήστε αυτά που υποσχεθήκατε προεκλογικά, τιμήστε την υπογραφή σας και σταματήστε να προσβάλλετε την αξιοπρέπειά σας. Δεν θέλω να γίνω κουραστικός, επαναλαμβάνοντας αυτά που λέγατε τότε. Θα σας πω μόνο πως οι δημαγωγοί και οι λαϊκιστές στο τέλος τιμωρούνται από τον λαό και γρήγορα έτσι όπως ανεβήκατε, έτσι θα πέσετε κιόλας. Αποδειχτήκατε κατώτεροι των περιστάσεων. Πουλήσατε την ψυχή σας για να φορέσετε κυβερνητικά κοστούμια. Προδώσατε έναν λαό που σας εμπιστεύτηκε. Και από τα προεκλογικά επαναστατικά σας τσιτάτα, έμειναν μόνο τα κοστούμια χωρίς γραβάτες. Ομολογήστε ότι αποτύχατε και σταματήστε να ψάχνετε συνενόχους στο έγκλημα που διαπράττετε σε βάρος της χώρας. Κανείς δεν μπορεί να σας ακολουθήσει στον δρόμο που διαλέξατε. Θα μείνετε στην ιστορία, κύριε Τσίπρα, ως ο Πρωθυπουργός του ψέματος, του άκρατου λαϊκισμού, της αριστερής προπαγάνδας, της κοροϊδίας και της πολιτικής εξαπάτησης. Τελικά τον χτυπήσατε τον ζουρνά, κύριε Πρωθυπουργέ, αλλά δεν ήταν για τις αγορές. Ήταν για να χορέψει η Κυβερνητική σας Εκπρόσωπος.
Έλεος!
Είμαστε η χώρα που η σύλληψη ενός καστανά επάνω στη Θεσσαλονίκη σηματοδοτεί τη νίκη σας ενάντια στη φοροδιαφυγή. Συγχαρητήρια! Κατορθώσατε να ηγηθείτε και πολιτικά και ηθικά. Εύχομαι να μη χρειαστεί να ξαναδιαπραγματευτείτε, γιατί κάθε φορά που το κάνετε, η χώρα πληρώνει σκληρότερα μέτρα. Επειδή εμείς στην Ένωση Κεντρώων σεβόμαστε τους ψηφοφόρους μας, αρνούμαστε να ψηφίσουμε αυτό το νομοσχέδιο της εθνικής ταπείνωσης. Υπάρχουν όρια, κόκκινες γραμμές, που τις έχετε προ πολλού παραβιάσει. Μέχρι εδώ. Βρείτε τα με τη συνείδησή σας, αν έχετε. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα τέσσερις μαθητές και μαθήτριες και ένας εκπαιδευτικός συνοδός τους από το 1ο Γενικό Λύκειο Τρίπολης (Β΄ τμήμα) - οι συμπολίτες μου. Να είστε καλά! Σας υποδεχόμαστε! [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ο κ. Σπύρος Λυκούδης από το Ποτάμι έχει τον λόγο και ακολουθεί ο Πρόεδρος κ. Λεβέντης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτησή μας σήμερα σχετικά με τα λεγόμενα προαπαιτούμενα για την εκταμίευση της επόμενης δόσης, με τη γνώριμη πλέον και καθ' έξιν κατεπείγουσα διαδικασία, δεν μπορεί, κατά τη γνώμη μου, να σταθεί μόνο στις διάφορες διατάξεις, είτε αυτές αφορούν στα κόκκινα δάνεια, είτε στο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων είτε στις διατάξεις που αφορούν σε άλλα Υπουργεία. Όχι ότι δεν έχουν τη σημασία τους. Έχουν και μεγάλη, μάλιστα, σημασία. Κάθε άλλο! Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένα βασικό, κατά τη γνώμη μου, ερώτημα πλανιέται στην κοινωνία και στους πολίτες: Γιατί ακόμη ένα τριετές σκληρό μνημόνιο, μετά από τόσο σκληρή, όπως έχετε υποστηρίξει, διαπραγμάτευση που έγινε, με επιπρόσθετο χρέος, με νέα ύφεση και ανεργία, με τις επιχειρήσεις να φεύγουν, με ελέγχους κεφαλαίου, με το μοίρασμα των τραπεζών αντί πινακίου φακής, με τη φυγή των καταθέσεων και όλα τα άλλα τα γνωστά και συναφή που έφεραν τη χώρα ακόμη πιο πίσω, που την καθηλώνουν ως εξαίρεση και ειδική περίπτωση, με το Grexit να ελλοχεύει ακόμη στη γωνία; Όλα αυτά γιατί; Πειστική απάντηση πέραν της επικοινωνιακής προπαγάνδας δεν έχει δοθεί, κατά τη γνώμη μου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το πολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο διαιωνίζεται το τέλμα και η παρακμή της ελληνικής κοινωνίας, των αξιών και του ελληνικού πολιτικού συστήματος δεν άλλαξε. Αντιληφθείτε ότι είναι ειλικρινής η φράση που λέω, εμπεριέχει μία απογοήτευση. Δεν άλλαξε αυτό το πλαίσιο. Αντίθετα, επιδεινώθηκε. Αντί της αυτοκριτικής και της αυτογνωσίας, συνεχίζεται σήμερα η στρέβλωση της πραγματικότητας. Είχαμε την παταγώδη διάψευση της αντιμνημονιακής χίμαιρας και την κατακρήμνιση των φανταστικών ελπίδων. Περάσαμε πολλές φάσεις και οδηγηθήκαμε με αποκλειστική ευθύνη, προφανώς, της Κυβέρνησης σε αυτή τη σκληρή, όπως λέτε, διαπραγμάτευση, αλλά εκ του αποτελέσματος μάλλον ολέθρια διαπραγμάτευση, για να φτάσουμε στην πλήρη, άνευ όρων, παράδοση και στην υπογραφή του τρίτου μνημονίου από τον κύριο Πρωθυπουργό, για να σωθεί η χώρα ακούμε. Πρόκειται, όμως, για το δεύτερο μεγάλο πολιτικό ψεύδος, γιατί η χώρα σώθηκε υπό μία έννοια το καλοκαίρι, αλλά σώθηκε και από την υπεύθυνη στάση των φιλοευρωπαϊκών κομμάτων της Αντιπολίτευσης, όταν η Κυβέρνηση είχε απωλέσει - και το θυμάστε όλοι - την πλειοψηφία στη Βουλή, για να επακολουθήσει αμέσως μετά ακόμη μία εκστρατεία παραπλάνησης, αυτή των παράλληλων λεγομένων προγραμμάτων και της «δίκαιης» - εντός εισαγωγικών η λέξη - κατανομής του επαχθούς βάρους, που ενδύεται όμως τη δορά του ταξικού πρόσημου για να συγκαλύψει μία, κατά τη γνώμη μας, σκληρά αντιλαϊκή νεοφιλελεύθερη πολιτική από μία αριστερή Κυβέρνηση, στην οποία όμως φαίνεται ότι αφθονεί η έλλειψη ικανότητας, το θράσος, υπό μία έννοια και, κυρίως, η οίηση. Μη λησμονείτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε σχέση με την οίηση που ανέφερα πριν, ότι όσο πιο ψηλά ανεβαίνει η αλαζονεία της εξουσίας τόσο πιο εκκωφαντικός ηχεί πάντα - το ξέρουμε αυτό από το παρελθόν - ο πάταγος της πτώσης. Προσέξτε το αυτό. Αυτά, ενώ πρόκειται για μία τεράστια επιχείρηση συγκάλυψης της απλής αλήθειας, ότι στην πραγματικότητα η σημερινή πολιτική αναδιανέμει τη φτώχεια και την εξαθλίωση και οδηγεί σε περαιτέρω φτωχοποίηση μικρά και μεσαία στρώματα. Αυτή είναι η πραγματική «πάλη» - εντός εισαγωγικών η λέξη - κατά της ολιγαρχίας και της διαπλοκής, με την οποία η Κυβέρνηση εξακολουθεί να τρέφει τον «μινώταυρο», του αχαλίνωτου λαϊκισμού. Οι νέες, όμως αυταπάτες, κατά τη γνώμη μας, θα διαψευσθούν και πάλι. Εμείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορούμε να σας ακολουθήσουμε σε έναν τέτοιον δρόμο. Της Κυβέρνησης είναι το μνημόνιο, δική της είναι η εφαρμογή του. Εμείς ασκήσαμε - και θα ασκήσουμε και στη συνέχεια - δημιουργική και όχι τυφλή αντιπολίτευση. Όσα πρέπει να ψηφίζουμε, θα τα ψηφίζουμε. Εφόσον, όμως, αισθάνεσθε και επαρκείς και αυτάρκεις, όπως λέτε, «ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα». Έχω πει πάρα πολλές φορές - όπως και ο επικεφαλής του Ποταμιού είπε τις προάλλες, αλλά και κατ' εξακολούθησην το λέμε - ότι οι εκατόν πενήντα τρεις Βουλευτές που έχετε είναι μικρή μεν, αλλά επαρκής πλειοψηφία για να κυβερνήσετε. Κυβερνήστε! Εμείς δεν πρόκειται να γίνουμε, προφανώς, προσάρτημα κανενός. Επιστρέφουμε δε με πάρα πολύ μεγάλη περιφρόνηση - και θέλω να το πω αυτό - την εκστρατεία των ύβρεων και της λάσπης που υπόγεια και ανέντιμα εξαπολύετε απέναντι σε όσους εκφράζουμε τις αντιρρήσεις που εκφράζουμε, από κυβερνητικούς, οι οποίοι βρίσκονται σε δύσκολη θέση και κατασκευάζουν ανύπαρκτους εχθρούς και αχυράνθρωπους, για να λογχίζουν κατά το δοκούν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα πραγματικά προαπαιτούμενα που θα έπρεπε να βρίσκονται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης έχουν άμεση και απόλυτη σχέση με αυτά που εμείς πιστεύουμε ότι πρέπει να είναι το αληθινό κέντρο της συζήτησης. Θα έπρεπε να έχουν να κάνουν, πρώτον, με την ανάπτυξη και την ανεργία, με τις επενδύσεις, - όπου επικρατεί άπνοια, έχοντας καταρρεύσει στο 1% του ΑΕΠ - , με το αναπτυξιακό, φιλικό και σταθερό φορολογικό περιβάλλον για τις επιχειρήσεις, που, για να αδειοδοτηθούν, χρειάζονται ακόμα χρόνια. Κατά δεύτερον, θα έπρεπε να έχουν να κάνουν με το κράτος, που, αντί να αποκομματικοποιείται και να βελτιώνεται, βυθίζεται ακόμα περισσότερο στις πελατειακές σχέσεις, στον νεποτισμό, την κομματοκρατία, την αναξιοκρατία και την αναποτελεσματικότητα. Χρειάστηκαν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σαράντα τρεις υπογραφές για την έγκριση του γλίσχρου, ακρωτηριασμένου και ετεροχρονισμένου επιδόματος θέρμανσης. Τρίτον, θα έπρεπε να έχουν να κάνουν με την κατάρρευση του δημόσιου συστήματος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, που ένας στους τρεις χρειάζεται να καταφεύγει στο διαβόητο «φακελάκι» για βασικές υπηρεσίες. Αυτό δεν το λέμε εμείς, αλλά είναι σύμφωνα με τις πρόσφατες εκτιμήσεις του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης. Τέταρτον, θα έπρεπε να έχουν να κάνουν με την κατεδάφιση της μεταρρύθμισης στην παιδεία και, πέμπτον, με τη διαιώνιση ενός δυσλειτουργικού πολιτικού συστήματος και ενός ανέντιμου και καλπονοθευτικού εκλογικού νόμου, επί του οποίου επικάθισε η σημερινή κομματική πλειοψηφία του 35%, χωρίς να αισθάνεται ντροπή, ενώ θα έπρεπε. Δανείστηκα από ορισμένους βασικούς τομείς του οικονομικού, κοινωνικού και πολιτικού μας βίου, για να καταδείξω ότι αυτά είναι ορισμένα εκ των ων ουκ άνευ προαπαιτούμενα, που η μη εκπλήρωσή τους εδώ και χρόνια μάς οδήγησε στη χρεοκοπία, τον βάλτο και την παρακμή, σε ένα αποτυχημένο κράτος στις παρυφές της Ευρώπης, ανοχύρωτο και ανίσχυρο απέναντι στους ισχυρούς ανέμους. Αυτά τα προαπαιτούμενα η σημερινή Κυβέρνηση είναι ανίκανη να τα εκπληρώσει, διότι δεν έχει τη βούληση και έχει έλλειψη ικανότητας. Δεν έχει ευρωπαϊκό αξιακό σύστημα στη σκέψη και την πρακτική της και, κατά τη γνώμη μας, της λείπει και ένα μακρύ όραμα για την κοινωνία και την πατρίδα. Είναι παγιδευμένη μέσα στον δικό της γυάλινο πύργο, σε αποτυχημένες ιδεοληψίες και σε αυτοαναφορικές αριστερές ομφαλοσκοπήσεις. Γι' αυτό, η διάψευση των ελπίδων ήταν και είναι εξ ορισμού δεδομένη και ολοκληρωτική. Ξέρετε όλοι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι στην κοινωνία επικρατεί μία διάχυτη απογοήτευση. Το ερώτημα είναι έως πότε. Εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα για όλους εμάς τους Βουλευτές του μεγάλου, του ευρύτατου δημοκρατικού και μεταρρυθμιστικού χώρου. Κι εμείς είμαστε αμήχανοι απέναντι σε αυτήν την ιστορία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και είναι θέμα οι δημοκρατικές μεταρρυθμιστικές δυνάμεις να απαντήσουν, το ταχύτερο δυνατόν, σε αυτό το μεγάλο ερώτημα: Έως πότε η απογοήτευση στην ελληνική κοινωνία; Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Λυκούδη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να σας πω, επειδή παρακολουθούν τη συνεδρίαση και από τα γραφεία των Κοινοβουλευτικών Ομάδων, ότι στις 19.30΄ η ώρα θα ξεκινήσει η ονομαστική ψηφοφορία. Ήδη έχουν υποβληθεί δύο αιτήσεις, από το ΚΚΕ και από τη Νέα Δημοκρατία, και περιμένουμε και τρίτη από το ΠΑΣΟΚ. Με την οικονομία της συζήτησης, όπως είχαμε πει και το πρωί, εκείνη την ώρα θα μπορεί να ξεκινήσει η ονομαστική ψηφοφορία. Άρα ας ειδοποιούνται και οι Βουλευτές, για να είναι παρόντες. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Λεβέντης, μετά ο κ. Δαβάκης επ' ολίγον και ο Υπουργός Οικονομικών κ. Χουλιαράκης. Παρακαλώ, κύριε Λεβέντη, έχετε τον λόγο για δώδεκα λεπτά, με μία ανοχή, κατά τα γνωστά.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλο και πιο στεναχωρημένος έρχομαι στη Αίθουσα αυτή, γιατί η μάχη που γίνεται δεν είναι για να σωθεί η χώρα, αλλά είναι για το ποιος φταίει. Και εδώ μέσα - άκουγα από το σπίτι μου πριν έρθω - και εκτός Αιθούσης, εις τα κανάλια, η εμμονή του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι φταίει το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία. Η δε άποψη των νεοδημοκρατών είναι ότι φταίτε εσείς. Παρουσιάζεστε εσείς του ΣΥΡΙΖΑ ως νέο κόμμα. Όταν ένα κόμμα πηγαίνει από 3% στο 35% και ένα άλλο κόμμα πάει από 40% στο 4%, δεν είναι νέο κόμμα, είναι μετακόμιση. Γραφείο μετακομίσεων! [[Γέλωτες στην Αίθουσα από τις πτέρυγες του Ποταμιού και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Να εξηγούμεθα. Έτσι δεν είναι; Λοιπόν, σας παρακαλώ, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι νέο κόμμα. Η παλαιά πελατεία του ΠΑΣΟΚ, οι κρατικοδίαιτοι, όλοι αυτοί που διοριζόντουσαν επί χρόνια είναι αυτοί οι οποίοι αποτελούν το ΣΥΡΙΖΑ. Και τι λένε συνεχώς οι αγορητές του ΣΥΡΙΖΑ; Λένε ότι εσείς παίρνατε τα δάνεια του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Μα, αφού τα στελέχη τους μετακόμισαν σε εσάς, έπαιρναν εμμέσως και αυτοί τα δάνεια! Δηλαδή αν όλο το ΠΑΣΟΚ στελεχιακά έρθει στο ΣΥΡΙΖΑ και αφού τα δάνεια τα πήρε το ΠΑΣΟΚ, δεν έκαναν χρήση τα στελέχη αυτά που μετακόμισαν σε εσάς; Δεν το καταλαβαίνω εγώ αυτό!
Παρακαλώ, κάντε ησυχία! Ακούτε με προσοχή.
Δεν μπορούμε!
Εν πάση περιπτώσει, πάμε να τετραγωνίσουμε τον κύκλο στην Αίθουσα αυτή! Βέβαια, τον κύκλο δεν θα τον τετραγωνίσουμε, τη χώρα μας θα καταστρέψουμε. Θα σας πω και κάτι άλλο. Σήμερα κιόλας, για να μην σας πάω μακριά, δέχθηκα κάποιους που έχουν ιδιωτικά γηροκομεία και μου είπαν ότι το 13% του ΦΠΑ το πήγατε στο 23%. Τα γηροκομεία τώρα δεν είναι τα εύρωστα γηροκομεία του παρελθόντος. Τώρα όλοι έχουν πάρει στο σπίτι τους ηλικιωμένους, τους πατεράδες τους και τις μανάδες τους, για να παίρνουν τη σύνταξη. Στα γηροκομεία τώρα είναι κάτι εγκαταλελειμμένοι, οι οποίοι δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώνουν. Ένα το κρατούμενο. Μετά με επισκέφτηκαν οι εργαζόμενοι από το Νεώριο Σύρου. Λέω «για να δω». Ήξερα ότι είναι ένα ναυπηγείο περιωπής που ιδρύθηκε παλαιότερα και που έχει συνδεθεί με τη Σύρο.
Είναι στη Σύρο.
Εκφράζουν φόβους ότι ο εκεί δήμαρχος - μου φέρανε και δημοσιεύματα - προσκείμενος σε κάποιο κόμμα της Κυβέρνησης - όχι το μεγάλο, το μικρότερο μάλλον - θέλει να κάνει το χώρο των ναυπηγείων μαρίνα. Θεωρεί ότι είναι καλύτερα για τη Σύρο να είναι τουριστικό θέρετρο - και δεν ξέρω τι άλλο ακριβώς θέλει να κάνει - και έχουν βάλει πλώρη να απαξιώσουν το ναυπηγείο. Έκαναν μία απεργία τρεισήμισι μήνες, το απαξίωσαν, και τώρα η επανέναρξη των εργασιών του ναυπηγείου είναι πολύ δύσκολη. Άρα, πάει και η Σύρος. Η Κυβέρνηση δεν παρεμβαίνει. Ο δε επιχειρηματίας που το έχει, προτιμάει να σώσει την Ελευσίνα και θυσιάζει τη Σύρο. Αυτή είναι η κατεύθυνση. Και χίλιοι τριακόσιοι περίπου θα μείνουν στον δρόμο. Ενώ, δηλαδή, ακούγονται συνεχώς λουκέτα από παντού και καταστάσεις νοσηρές, το κυβερνητικό στρατόπεδο λέει ότι πάμε καλά. Και πουλάει αεροδρόμια, όπως και πολλά άλλα πράγματα. Βέβαια, αυτά τα αεροδρόμια ήταν ελλειμματικά. Όμως, ελλειμματικά ήταν εξαιτίας του κομματικού κράτους που υπήρχε. Όλες αυτές οι επιχειρήσεις που ήταν ελλειμματικές δεν ήταν γιατί οι επιχειρήσεις δεν είχαν βιωσιμότητα. Ο τρόπος που διοικούντο, αυτοί που προσελαμβάνοντο και ο τρόπος που ετύγχαναν διαχείρισης οδηγούσαν στην πτώχευση. Έτσι οδηγηθήκαμε στην πτώχευση. Και βγάλαμε το συμπέρασμα ότι οτιδήποτε κρατικό είναι ελλειμματικό. Και φώναζε ο ΣΥΡΙΖΑ «όχι, δεν τα πουλάω!». Έρχεται, λοιπόν, τώρα και τα πουλάει για λόγους εθνικής ανάγκης. Και επειδή η πραγματικότητα δεν αλλάζει, άλλαξε ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι κακό να βάλει κανείς μυαλό στην πολιτική. Δεν είναι κακό επί πέντε χρόνια να ακολουθεί τρελούς δρόμους υποσχόμενος ότι υπάρχουν άλλες λύσεις και μία ωραία πρωία να έρχεται να ομολογεί ότι δεν υπάρχουν άλλες λύσεις και να τα πουλάει όλα και να ξεπερνάει και τη Δεξιά σε διάθεση πώλησης. Αυτό δεν είναι κακό! Αυτό είναι ομολογία σωφροσύνης. Εγώ δεν το δέχομαι ως κακό. Όμως, διερωτώμαι το εξής: Αυτές οι μεγάλες αλλαγές τις οποίες κάνουμε σε αυτόν τον τόπο μπορούν να γίνουν από μια Κυβέρνηση που τον Σεπτέμβριο με αποχή 45% - δηλαδή επί του 55% του εκλογικού σώματος - πήρε βία 40%, 35% και 3,5% του Καμμένου; Δεν είναι 40%! Έτσι, το 40% επί 55% του εκλογικού σώματος κάνει 22%! Δεν μπορούν, κύριοι, αυτές οι αλλαγές να γίνουν από το 22% του ελληνικού λαού, γιατί είναι στρατηγικές και μεγάλες αλλαγές που πρέπει να αποφασιστούν από μια κυβέρνηση σοβαροτέρου και ευρυτέρου κοινωνικού πέλματος! Σήμερα κιόλας ήρθα σε επαφή με κάποιον επίσημο ξένο στον οποίο επέμεινα ότι είναι λάθος η ατζέντα των μεταρρυθμίσεων. Εκείνος επέμενε να με πείσει ότι πρέπει να βοηθήσω την Κυβέρνηση αν ακολουθεί δρόμο ευρωπαϊκό. Του είπα, λοιπόν, ότι και η Ελλάδα και η Ευρώπη έκαναν από την πλευρά τους έκαστος ένα μεγάλο λάθος. Αυτό το λάθος ήταν ότι στην Ευρώπη πήγαν να εφαρμόσουν στην Ελλάδα μεταρρυθμίσεις που δεν της ταιριάζουν, γιατί η Ελλάδα έχει μια ψυχολογία βαλκανική. Πρέπει να εξηγούμεθα! Η Ελλάδα έχει μια δύσκολη ψυχολογία. Δεν προσαρμόζεται εύκολα στο μεταρρυθμιστικό πνεύμα. Γι' αυτό βλέπετε ότι οι κοινωνικές τάξεις εμμένουν στο μη άνοιγμα επαγγελμάτων, εμμένουν στο ένα και στο άλλο, εμμένουν δηλαδή στα κεκτημένα. Για παράδειγμα, ταμεία μου ζητούν να μη συγχωνευθούν. Και σήμερα μάλιστα με επισκέφθηκε ένα από τα μεγάλα ταμεία και μου ζήτησε να μη συγχωνευθεί - επειδή είναι πλούσιο ταμείο - με τα άλλα ταμεία, γιατί θα χάσει τα περιουσιακά του στοιχεία. Άρα έχουμε μια χώρα δύσκολα προσαρμοζόμενη. Έχουμε μια πολύ δύσκολα προσαρμοζόμενη χώρα, κάτι που οι Ευρωπαίοι δεν γνώριζαν. Οι Ευρωπαίοι πίστευαν ότι μπορούσαν να βάλουν το ρούχο σε οποιοδήποτε κορμί και ότι θα προσαρμοζόταν το ρούχο. Όμως, δεν πάει έτσι! Ενημέρωσα, λοιπόν, ότι χρειάζεται αλλαγή της ατζέντας των μεταρρυθμίσεων, ώστε να γίνουν φιλικότερες. Επιπλέον, επιμένω ότι οι αλλαγές τις οποίες πάμε να κάνουμε δεν μπορούν να γίνουν από το 20% του ελληνικού λαού και οι άλλοι να βρίζουν. Συγκεκριμένα να σας πω ότι την τελευταία εβδομάδα έχω δει δέκα χιλιάδες ανθρώπους και επειδή οι δημοσιογράφοι λένε - και κακώς, γιατί εγώ δεν πρόκειται να δώσω ψήφο στον ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που ξέρει και ο Τσίπρας - ότι θα δώσω ψήφο στο ΣΥΡΙΖΑ, με πλησίαζαν και μου έλεγαν «μην τυχόν και δώσεις, γιατί θα καταστραφείς και εσύ μαζί τους, θα μπεις και εσύ στον τάφο μαζί τους». Ένας δεν βρέθηκε να μου πει «δώσε»!
Από τους δέκα χιλιάδες;
Ναι! Αν θέλετε και αμφιβάλλετε, ελάτε δίπλα μου κι αν βρεθεί ένας, να μου το πείτε! Όμως, να είστε μεταμφιεσμένος για να μην σας γνωρίζουν. Βέβαια, δεν ξέρω αν σας γνωρίζουν κιόλας! Αν αμφιβάλλετε! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ένωσης Κεντρώων]] Ο κ. Θεοδωράκης είπε ότι εγώ θα δώσω ψήφο. Ξέρει ότι δεν θα δώσω. Έτσι δεν είναι; Γιατί εγώ είμαι πολύ ευρωπαϊστής και πολύ υπέρ του ευρώ. Και οι ξένοι πιθανολογούσαν ότι θα δώσω ψήφο, λόγω της μεγάλης μου αγάπης προς το ευρώ, γιατί θεωρώ το ευρώ τελείως απαραίτητο για την ανάπτυξη της χώρας. Εγώ συγχώρησα τον γέρο Καραμανλή, παρά τα μύρια λάθη που είχε κάνει, γιατί έβαλε την Ελλάδα στην Ευρώπη. Kαι τον Σημίτη, παρά του ότι και αυτός είχε ένα περιβάλλον όλο απατεώνες, τον συγχώρησα λόγω της ΟΝΕ. Ήταν στρατηγικά επιτεύγματα αυτά: Η είσοδος της Ελλάδας στην Ευρώπη επί Καραμανλή και στην ΟΝΕ επί Σημίτη. Είναι, λοιπόν, μεγάλη η αγάπη μου προς το ευρώ και στην Αίθουσα αυτή ήμουν ο μόνος που δεν ταλαντεύτηκα ποτέ για το ευρώ. Όλοι ταλαντευτήκατε. Στη Νέα Δημοκρατία πήγαν ευρώ, δραχμή. Εσείς του ΣΥΡΙΖΑ δραχμή. Τώρα το γυρίσατε, έτσι; Οι άλλοι τώρα έγιναν δραχμή, μάλλον. Ο κ. Θεοχαρόπουλος - που τον βλέπω μπροστά μου - έγραφε σε μία εφημερίδα την Κυριακή ότι εγώ θέλω να γίνω Υπουργός Οικονομικών. Ακούστε πώς έγινε: Με είχε καλέσει ο Παπαδάκης στον «ΑΝΤENNA» και του έλεγα ότι πρέπει να μπουν μόνο τεχνοκράτες, γιατί οι πολιτικοί απαξιώθηκαν, είναι άχρηστοι. Έτσι του είπα. Και μου λέει: «Εάν σου έβαζαν το πιστόλι στον κρόταφο και σου έλεγαν να πάρεις ένα Υπουργείο, ποιο θα έπαιρνες;» Ε, είπα, το Υπουργείο Οικονομικών! Δεν σημαίνει, κύριε Θεοχαρόπουλε, ότι το ζητώ. Το παραχωρώ σε εσάς.
Εντάξει.
Κύριε Πρόεδρε, έχουμε χρόνο;
Έχετε χρόνο.
Λέω, μήπως πατήσατε νωρίτερα το κουδούνι.
Όχι, δεν πάτησα νωρίτερα το κουδούνι. Με προσοχή σας ακούμε όλοι.
Κυρίες και κύριοι, λοιπόν, εν ολίγοις όσο κι αν νομοθετείτε, στον βρόντο νομοθετείτε, η κοινωνία δεν παρακολουθεί. Ο Σαμαράς έλεγε ότι σε ένα μήνα τελειώνουμε με τα μνημόνια. Ό,τι και να λέτε και εσείς, θα διαψευστείτε. Επειδή αγαπώ τον Πρωθυπουργό εγώ, του ζητώ να μην έχει το τέλος των δύο προηγουμένων, του Γιωργάκη και του Σαμαρά, και τον παρακαλώ να με ακούσει, να ανέβει στο Προεδρικό Μέγαρο, να υποβάλει την παραίτησή του. Είναι η μόνη σοβαρή… [[Θόρυβος στην Αίθουσα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Γελάτε! Γελάτε, βεβαίως, αλλά όταν το κάνει, θα κλάψετε.
Το ίδιο είναι.
Λοιπόν, είναι η μόνη γενναία λύση. Δεν είναι πράξη αδυναμίας να παραιτείται ο Πρωθυπουργός. όταν αυτό γίνεται για τη χώρα. Είναι πράξη ευθύνης. Το ότι γελάτε, σημαίνει ότι έχετε γαλουχηθεί σε ένα αριστεράς, παλιάς κοπής πνεύμα και δεν μπορείτε να προσαρμοστείτε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Προέδρου]] Εγώ πιστεύω, όμως, ότι ορισμένοι τουλάχιστον Υπουργοί, επειδή είναι σώφρονες, και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, επειδή είναι σώφρων, δεν θα κάτσει να τον σέρνουν από τη μύτη κάποιοι που τον εκβιάζουν ότι δεν θα ψηφίσουν το άλφα ή το βήτα και θα κάνει αυτό που επιβάλλεται για τη χώρα.
Ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε. Τον λόγο έχει ο κ. Δαβάκης και ύστερα ο Υπουργός, κ. Χουλιαράκης. Ορίστε, κύριε Δαβάκη, έχετε τον λόγο επ' ολίγον από τη θέση σας.
Κύριε Πρόεδρε, στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο εμφιλοχωρεί η περίφημη σύμβαση για τον δρόμο Κόρινθος - Τρίπολη - Καλαμάτα και τον κλάδο Λεύκτρο - Σπάρτη. Είναι μία σύμβαση που με αδικαιολόγητη καθυστέρηση κυρώνεται σήμερα στη Βουλή και αποτελεί τη συνέχεια ενός έργου, το οποίο πριν σχεδόν δέκα χρόνια, το 2007, αυτό το Σώμα, σε αυτή την Αίθουσα, είχαμε ψηφίσει. Είναι απορίας άξιον που έστω και καθυστερημένα αυτή η Κυβέρνηση φαίνεται ότι κατάλαβε ότι οι συμβάσεις αυτού του είδους που αποτελούν αναπτυξιακά εργαλεία για τον τόπο μας, ιδιαίτερα σε μια δύσκολη από κάθε πλευρά - και κοινωνική και οικονομική - τραγική, θα έλεγα, περίοδο δεν μπορούν να προχωρήσουν, εάν συνεχίσετε να διαπνέεστε, κύριοι της Κυβερνήσεως, από τις μόνιμες ιδεοληψίες σας, οι οποίες είναι η βάση των διαφόρων ηρωικών κραυγών, που τόσο καιρό δίνατε για την προάσπιση των λαϊκών συμφερόντων, για τη μείωση των διοδίων, για τους εργολάβους, κ.λπ.. Φτάσαμε σήμερα στο σημείο να ψηφίζουμε την ίδια συμφωνία, χωρίς ούτε ένα «και» επιπροσθέτως, την οποία φέραμε πριν από ένα χρόνο περίπου σε αυτήν την Αίθουσα, για να κυρωθεί και, δυστυχώς, δεν είχε γίνει. Βλέπω τον κ. Σταθάκη, ο οποίος πρέπει να θυμάται ότι απαντώντας μου πριν από ένα χρόνο σε επίκαιρη ερώτηση επί του συγκεκριμένου θέματος, διετείνετο και έσκιζε τα ιμάτιά του υπέρ του λαϊκού χαρακτήρα των δημοσίων έργων και του ρόλου του προασπιστού - που προσπαθούσε να έχει, εάν θυμάστε, γιατί μπορεί να μη θυμάστε, αφού έχουν περάσει πολλά από τότε, αλλά έτσι είναι και υπάρχουν τα Πρακτικά - υπέρ των λαϊκών συμφερόντων, τα οποία τα συμπλέκατε και τα διαπλέκατε με τα δημόσια έργα. Πρέπει, όμως, να ξέρετε και θεωρώ ότι το γνωρίζετε, γιατί κοινή λογική χρειάζεται, ότι αυτού του είδους τα έργα αποτελούν σημαντικές αναπτυξιακές παρεμβάσεις, ακόμα και σήμερα. Όμως, οι συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, όσες προχώρησαν - και μπορεί να έχετε τις δικές σας ιδεοληψίες ή απόψεις, εν πάση περιπτώσει, να μην χρησιμοποιούμε βαριές εκφράσεις - είναι η πραγματικότητα και επιβεβαιώνεται από αυτό το οποίο σήμερα φέρνετε. Ούτε ένα «και» δεν έχετε προσθέσει σε αυτό το οποίο κατηγορούσατε και το θεωρούσατε παραχώρηση στα ξένα συμφέροντα και στους εργολάβους. Η απαίτηση δε της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας όπως ήταν για επιπλέον 330 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία θα διασφαλίσουν την πρόοδο του έργου, εξαιτίας του ότι τα ζήτησε η Ευρωπαϊκή Κεντρική τράπεζα ως ασφάλεια για τη μείωση των διελεύσεων από τα διόδια, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης κ.λπ., του φόρτου δηλαδή του αυτοκινητόδρομου, συνεχίζει να υπάρχει και να σας ακολουθεί. Είναι 330 εκατομμύρια, όταν εσείς λέγατε ότι θα δώσετε μάχες, για να μειωθούν τα διόδια, για να μην πληρώσετε αυτό το ποσόν κ.λπ.. Αντιλαμβάνεστε ότι πάνω από όλα αυτό που σώζει είναι η αλήθεια, μία αλήθεια που, δυστυχώς, την αποφεύγετε όπως ο διάβολος το λιβάνι. Πρέπει να μπείτε στην αλήθεια, στον δρόμο της αλήθειας, γιατί η αλήθεια, όπως έλεγαν πάντα οι παλαιότεροι, σώζει. Τίθενται δύο ερωτήματα. Και με αυτά κλείνω, κύριε Πρόεδρε, και ευχαριστώ για την ανοχή. Πρώτον, γιατί ο Υπουργός κ. Σπίρτζης είχε στο συρτάρι του την ίδια σύμβαση που φέρνει σήμερα εδώ επί έναν χρόνο, χωρίς να τη βγάζει από αυτό; Και δεύτερον, τι θα λέγατε εσείς, αν ήσασταν ακόμα Αντιπολίτευση και αν στα έδρανα αυτά ήταν η Νέα Δημοκρατία και καθυστερούσε έναν χρόνο και, δυστυχώς, δεν έφερνε με αυτήν την καθυστέρηση τη συγκεκριμένη συμφωνία; Εν πάση περιπτώσει, εμείς χαιρόμαστε, γιατί έστω και αργά, δεν πρόκειται για δίδακτρα, αλλά και τώρα δίδακτρα είναι, γιατί 330 εκατομμύρια που θα πληρώσει το ελληνικό δημόσιο και έχουμε συμφωνήσει με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, δίδακτρα είναι και θα τα πληρώσει ο ελληνικός λαός. Θα μπορούσαμε, όμως, να είχαμε απολαύσει τις παροχές αυτού του έργου όλη η νότια Πελοπόννησος έναν χρόνο νωρίτερα, χωρίς να κάνετε τους ηρωισμούς τους οποίους κάνατε τόσον καιρό. Αυτό το οποίο θα ήθελα - και πρέπει να το ακούσει ο κ. Σπίρτζης ή να συμβουλευτεί τα Πρακτικά - είναι ότι υπάρχουν διάφορα ζητήματα των παρευρώτιων περιοχών και των περιοχών του Ταϋγέτου όσον αφορά τον δρόμο Λεύκτρο - Σπάρτη. Αυτό το συγκεκριμένο μεγάλο έργο έχει δημιουργήσει προβλήματα απέναντι στον αγροτικό πληθυσμό της περιοχής: αγροτικοί δρόμοι, εγκαταστάσεις, μονάδες υδρεύσεων κ.λπ.. Θα πρέπει να υπάρξει - και θα επανέλθω με επίκαιρη ερώτησή μου - μία στρατηγική, ούτως ώστε να απαλύνουν αυτές τις αναγκαιότητες των κατοίκων οι κυβερνητικοί χειρισμοί, για να δοθεί λύση. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Υπουργός κ. Χουλιαράκης για δέκα λεπτά. Θα πει και τις νομοτεχνικές βελτιώσεις στο τέλος ή με όποια σειρά νομίζει.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ξεκινήσω με τις νομοτεχνικές βελτιώσεις. Πρόκειται για μία σειρά διορθώσεων για την ορθότερη απόδοση του νοήματος των διατάξεων του νομοσχεδίου. Ενδεικτικά αναφέρω τις δύο, ίσως πιο σημαντικές, από αυτές. Την αποκατάσταση του καθεστώτος λήψης του επιδόματος των παραμεθορίων περιοχών και τη συμπερίληψη στο σχέδιο νόμου των σχολικών συμβούλων στα επιδόματα ευθύνης. Δεν είναι τα μόνα. Είναι δύο ενδεικτικά. Υπάρχουν μία σειρά άλλων νομοτεχνικών βελτιώσεων που προέκυψαν στη διάρκεια της συζήτησης του σχεδίου νόμου στη Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων χθες. Τα καταθέτω, κύριε Πρόεδρε.
Το σχέδιο νόμου, λοιπόν, με θέμα τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, μισθολογικές ρυθμίσεις και άλλες επείγουσες διατάξεις εφαρμογής της συμφωνίας δημοσιονομικών στόχων και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων περιέχει δύο μεγάλες ενότητες, καλύπτει δύο μεγάλες περιοχές μεταρρυθμίσεων. Η πρώτη από τις δύο μεταρρυθμίσεις είναι το πλαίσιο ρύθμισης των μη εξυπηρετούμενων δανείων των ελληνικών τραπεζών και ο στόχος της μεταρρύθμισης αυτής είναι διπλός. Πρώτα από όλα, η βελτίωση των συνθηκών ρευστότητας της ελληνικής οικονομίας. Θα ήθελα να θυμίσω πως οι ελληνικές συστημικές τράπεζες έχουν ανακεφαλαιοποιηθεί με επιτυχία εδώ και μερικές ημέρες. Παρ' όλα αυτά, στα χαρτοφυλάκιά τους παραμένει ένα ιδιαίτερα μεγάλο ποσοστό μη εξυπηρετούμενων δανείων. Το ποσοστό αυτό κατά μέσο όρο πλησιάζει - και ξεπερνάει ίσως - το 45%. Χωρίς τη λύση του προβλήματος των μη εξυπηρετούμενων δανείων, οι συνθήκες ρευστότητας δεν θα αποκατασταθούν και η επιτυχής ανακεφαλαιοποίηση του προηγούμενου μήνα δεν θα έχει τα αποτελέσματα που θέλουμε να έχει. Το σχέδιο νόμου, λοιπόν, προβλέπει τη λύση του προβλήματος των μη εξυπηρετούμενων δανείων και κατά συνέπεια τη βελτίωση των συνθηκών ρευστότητας και την τόνωση της οικονομικής δραστηριότητας. Το κάνει - και αυτός είναι ο δεύτερος στόχος της ενότητας αυτής - με τρόπο τέτοιο που προστατεύει τα πιο ευάλωτα νοικοκυριά και επιχειρήσεις καθώς το σχέδιο νόμου προβλέπει πως η αγορά μη εξυπηρετούμενων δανείων μεγάλων κατηγοριών, πρώτης κατοικίας, καταναλωτικών δανείων και δανείων μικρομεσαίων επιχειρήσεων, δηλαδή της ραχοκοκαλιάς της ελληνικής οικονομίας, θα θωρακίζονται από ένα πολύ ισχυρό θεσμικό πλαίσιο που αποκλείει την ασύδοτη δράση κερδοσκοπικών funds. Η ρύθμιση αυτή προβλέπεται στο σχέδιο νόμου και θα αναπτυχθεί, θα εξελιχθεί το αμέσως επόμενο διάστημα μέσα στον επόμενο ενάμιση μήνα. Αλλά η ενότητα αυτή του σχεδίου νόμου είναι περισσότερο αρμοδιότητα του Υπουργού Οικονομίας του κ. Σταθάκη και θα δώσω σε αυτόν τον χρόνο να μιλήσει πιο αναλυτικά για το θέμα αυτό. Αυτό που θα ήθελα να τονίσω, είναι ότι είναι βασικό κλειδί μαζί με την επιτυχή ανακεφαλαιοποίηση για να πάρει μπροστά η ελληνική οικονομία. Η δεύτερη μεγάλη μεταρρύθμιση που αυτό το σχέδιο νόμου φέρνει, είναι το νέο μισθολόγιο του δημοσίου. Εκεί οι στόχοι είναι θα έλεγα τέσσερις. Ο πρώτος στόχος του νέου μισθολογίου είναι η διατήρηση αλλά και η προσέλκυση στον δημόσιο τομέα ανθρώπων νέων, ανθρώπων με τυπικά προσόντα με ικανότητες και με διάθεση να δουλέψουν, ώστε να αυξηθεί η παραγωγικότητα και η ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχει το δημόσιο στους Έλληνες φορολογούμενους. Ο δεύτερος μεγάλος στόχος είναι η εξάλειψη χρόνιων αδικιών που μέχρι σήμερα προκύπτουν από το γεγονός ότι στελέχη του δημοσίου με ίδια προσόντα και ίδια εμπειρία λαμβάνουν πολύ διαφορετικές αμοιβές. Ο τρίτος μεγάλος στόχος του νέου μισθολογίου είναι η αποκατάσταση ενός κλίματος εμπιστοσύνης στα στελέχη του δημοσίου, που μαζί με τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα σήκωσαν την τελευταία πενταετία με τρόπο κοινωνικά άδικο το μεγάλο βάρος της δημοσιονομικής προσαρμογής, γνώρισαν - εάν θέλετε - πάνω τους τις συνέπειες της μεγάλης ύφεσης 2010-2015. Ο τέταρτος στόχος, που δεν πρέπει να παραβλέπουμε, είναι ότι οποιαδήποτε μεταρρύθμιση με δημοσιονομικές συνέπειες πρέπει να λαμβάνει υπ' όψιν το γεγονός ότι τα δημόσια οικονομικά είναι περιορισμένα και η δημοσιονομική ισορροπία ρητός στόχος του προϋπολογισμού του 2016 αλλά και του μεσοπρόθεσμου προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής. Το νέο μισθολόγιο, λοιπόν, πετυχαίνει τους στόχους αυτούς με τη δημιουργία ενός νέου συστήματος κινήτρων, μιας νέας αρχιτεκτονικής της εισοδηματικής πολιτικής του δημοσίου, που τρεις κύριοι παράγοντες παίζουν κρίσιμο ρόλο. Ο πρώτος είναι οι γνώσεις, δηλαδή τα τυπικά προσόντα των στελεχών και των νεοεισερχόμενων στο δημόσιο τομέα. Ο δεύτερος είναι η θέση ευθύνης που το επίδομα αυτό ενισχύεται, όπως θα δούμε σε λίγο και - αν θέλετε - ο ρόλος των στελεχών με ιδιαίτερη ευθύνη αποκαθίσταται. Το τρίτο κρίσιμο στοιχείο είναι τα αποτελέσματα της αξιολόγησης των στελεχών για το έργο που παράγουν. Οι τρεις αυτοί παράγοντες δίνουν τα σωστά κίνητρα για την αύξηση της παραγωγικότητας και της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών, χωρίς ταυτόχρονα - και θέλω να επιμείνω σε αυτό - οι αμοιβές των εργαζόμενων με λιγότερα προσόντα να δεχθούν μεγαλύτερη μείωση από αυτήν που έχουν δεχθεί την τελευταία πενταετία. Πιο συγκεκριμένα, το νέο μισθολόγιο - προς αποφυγήν παρεξηγήσεων που έχω ακούσει ιδιαίτερα τις τελευταίες δύο μέρες - δεν περιέχει καμία μείωση στους ήδη μειωμένους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων με τη διατήρηση της προσωπικής διαφοράς για όλους τους δημοσίους υπαλλήλους ανεξαιρέτως. Αυτό πρέπει να το σημειώσουμε: Δεν μειώνεται ο ονομαστικός μισθός κανενός δημοσίου υπαλλήλου, γιατί διατηρείται η προσωπική διαφορά. Δεύτερον, ξεπαγώνει για πρώτη φορά μετά το 2011 η μισθολογική ωρίμανση όλων των υπαλλήλων του νέου μισθολογίου και έτσι προοπτικά μέχρι το 2018 οι μισθοί αυτοί σταδιακά θα αυξηθούν. Ενισχύονται, όπως είπα, οι αμοιβές των δημοσίων υπαλλήλων με αυξημένα τυπικά προσόντα. Αναφέρουμε, εδώ, τους κατόχους μεταπτυχιακών τίτλων, διδακτορικών διπλωμάτων, αποφοίτους της Σχολής Δημόσιας Διοίκησης, οι οποίοι κατά την επανακατάταξή τους στο νέο ενιαίο μισθολόγιο κατατάσσονται σε ιδιαίτερα προωθημένα μισθολογικά κλιμάκια. Τέταρτον, θεσπίζεται μηχανισμός προωθημένης εξέλιξης για τους άριστους υπαλλήλους, η δευτερογενής νομοθεσία θα ορίσει με ακρίβεια τι εννοούμε με αυτό - όλων των κατηγοριών. Με αυτόν τον τρόπο, επιταχύνεται - αν θέλετε - η σύνδεση μισθολογικής εξέλιξης και επίδοσης του υπαλλήλου και κατά συνέπεια προσφέρεται κίνητρο, ώστε η παραγωγικότητα του υπαλλήλου να αυξάνει. Ενισχύεται το επίδομα ευθύνης με ακριβώς τις ίδιες συνέπειες. Αυξάνεται - αν θέλετε - η αποσυμπίεση των μισθολογικών κλιμακίων και ενθαρρύνεται, ανταμείβεται η θέση ευθύνης για εργαζόμενους. Για δημόσιους υπαλλήλους που η αξιολόγησή τους δεν είναι η αξιολόγηση που οι ίδιοι θα ήθελαν, προσφέρεται η δυνατότητα ανάπτυξης περαιτέρω δεξιοτήτων σεμιναριακής εκπαίδευσης, έτσι ώστε να είναι σε θέση να ανταποκριθούν στα καθήκοντά τους με τον τρόπο που πρέπει. Θα ήθελα να συγκρίνουμε ακριβώς αυτό το πλέγμα θετικών κινήτρων για τη βελτίωση των παραγόμενων υπηρεσιών με το μισθολόγιο που θεσπίστηκε και ίσχυε μέχρι τώρα, ένα μισθολόγιο που η παραγωγικότητα των στελεχών των δημοσίων υπαλλήλων εξαρτιόταν κατά κύριο λόγο από τον φόβο της απόλυσης. Θα ήθελα να πω δυο λόγια για το δημοσιονομικό κόστος της μεταρρύθμισης. Άκουσα χθες από την Αξιωματική Αντιπολίτευση ότι το κόστος της μεταρρύθμισης ενδεχόμενα να βάλει σε κίνδυνο τα δημόσια οικονομικά. Πρώτα από όλα, οι ίδιοι οι θεσμοί έχουν αποδεχθεί ότι η μεταρρύθμιση αυτή είναι δημοσιονομικά ουδέτερη. Για ποιο λόγο κόπτεστε; Όταν οι ίδιοι οι θεσμοί συμφωνούν ότι είναι μία μεταρρύθμιση δημοσιονομικά ουδέτερη, δεν μπορούμε να καταλάβουμε για ποιον λόγο έχετε άγχος.
Θα κρατήσουμε το βίντεο να ξέρετε.
Για να δούμε, όμως, τα νούμερα τα ίδια σε μεσοπρόθεσμο χρόνο. Από το 2016 έως το 2019 η μεταρρύθμιση αυτή που ανεβάζει τις αμοιβές των πιο εξειδικευμένων, των πιο ικανών, των πιο καλά καταρτισμένων στελεχών του δημόσιου τομέα χωρίς να μειώνει τις αμοιβές των υπολοίπων σε μεσοπρόθεσμο χρόνο αποταμιεύει εξακόσια ογδόντα δύο εκατομμύρια ευρώ. Αυτό για εμάς σημαίνει επιτυχής διαπραγμάτευση. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της διαπραγμάτευσης της Κυβέρνησης της Αριστεράς.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Χουλιαράκη. Τον λόγο έχει ο κ. Φορτσάκης για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για άλλη μια φορά συζητούμε ένα εξαιρετικά σημαντικό ζήτημα με μία διαδικασία, η οποία είναι πραγματικά μία διαδικασία που δεν μας επιτρέπει να μπούμε στην ουσία των πραγμάτων και είναι μία διαδικασία την οποία εσείς είχατε κατακρίνει πολλές φορές στο παρελθόν, αλλά τώρα φτάσαμε στο σημείο να έχετε κάνει εσείς μια κατάχρηση τέτοια που ουδέποτε είχαμε κάνει εμείς. Θα ήθελα να σταθώ σε τέσσερα σημεία πολύ σύντομα, πρώτα - πρώτα μερικές γενικές σκέψεις για τα κόκκινα δάνεια, ύστερα για το μισθολογικό, ύστερα για δύο σημεία ακόμα τα οποία αναφέρονται περισσότερο στην έρευνα και στην παιδεία. Το νομοσχέδιο που συζητάμε, εμφανίζεται να είναι ένα νομοσχέδιο που υλοποιεί προαπαιτούμενα του μνημονίου, αλλά πρέπει να παραδεχτούμε ότι ένα μεγάλο κομμάτι του δεν αφορά μέτρα μνημονιακά, αλλά μέτρα εντελώς διαφορετικά, όπως, για παράδειγμα, είναι οι διατάξεις για την έρευνα και την παιδεία που περιέχονται στο νομοσχέδιο αυτό. Και στις διατάξεις αυτές θα επανέλθω. Οι δύο βασικές του ρυθμίσεις αναφέρονται στα κόκκινα δάνεια και στο ενιαίο μισθολόγιο. Για τα κόκκινα δάνεια θα κάνω τέσσερις πολύ σύντομες παρατηρήσεις. Πρώτα - πρώτα, υπογραμμίζω ότι δεν μπορούμε να αγνοήσουμε όλα αυτά τα οποία διακήρυττε ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι και τον Σεπτέμβρη. Ο κύριος Πρωθυπουργός επανειλημμένα μέχρι και την προεκλογική περίοδο του Σεπτεμβρίου δήλωνε ότι δεν θα ενδώσει στα funds - κοράκια και ωστόσο έχουμε σήμερα ένα νομοσχέδιο το οποίο ανοίγει διάπλατα την πόρτα σε αυτά τα funds - κοράκια και μετά τις 15 Φεβρουαρίου θα λάβει πλέον μία διάσταση δραματική. Έχουμε μία ανακολουθία η οποία είναι πραγματικά πρωτοφανής. Δεύτερο σημείο. Υπογραμμίζω ότι υπάρχει μία τεράστια ευθύνη της Κυβέρνησης για την κατακόρυφη αύξηση των κόκκινων δανείων. Στο τέλος του 2014 τα δάνεια αυτά έφταναν περίπου στο 34%, 33,8% για την ακρίβεια, ενώ είχαν ήδη σταθεροποιηθεί από τα τέλη του 2013 στο 32%, για την ακρίβεια 31,9%. Έφτασαν το 52% τον περασμένο Οκτώβρη και αυτό αναμφισβήτητα αποτελεί την απόρροια μιας κυβερνητικής πολιτικής πραγματικά αλλοπρόσαλλης, η οποία το πρόβλημα αυτό το κατέστησε ένα πρόβλημα το οποίο δεν μπορούμε να ελέγξουμε. Σημείο τρίτο. Η Κυβέρνηση, για τα κόκκινα δάνεια πάντα, δεν αξιοποίησε ούτε στο ελάχιστο τις τεράστιες δυνατότητες που της έδινε ο νόμος Δένδια, ο ν. 4307/2014, ο οποίος έδινε κίνητρα για συμμετοχή των οφειλετών των τραπεζών σε πρόγραμμα ρύθμισης ή και διαγραφής χρεών. Νομίζω ότι μπορούμε χωρίς κανένα δισταγμό να πούμε ότι ο νόμος αυτός ήταν κατά πάρα πολύ καλύτερος από τον νόμο που έρχεται σήμερα και τον οποίο το Κοινοβούλιο συζητά αυτήν τη στιγμή. Η παράδοση στα funds των κόκκινων δανείων, όπου θα καταλήξουμε να έχουμε μια κερδοσκοπική συμπεριφορά, φυσικά θα πλήξει την οικονομία μας κατά τρόπο καίριο. Θυμίζω ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος το συνολικό ποσό, στο οποίο ανερχόταν η εκτίμηση της συνολικής ακίνητης περιουσίας των Ελλήνων, πριν την κρίση προσέγγιζε τα 900 δισεκατομμύρια, ενώ σήμερα οι καλύτερες αποτιμήσεις το φέρνουν στα 500, οι πιο αυστηρές κάτω από 300. Έχουμε, λοιπόν, μια τεράστια απόκλιση σε κάθε περίπτωση και τα κόκκινα δάνεια φυσικά έρχονται το πρόβλημα αυτό να το χειροτερέψουν. Σημειώνω ότι αυτό που συμβαίνει εδώ με τα κόκκινα δάνεια, η παράδοση δηλαδή, στα κερδοσκοπικά funds, δεν γίνεται μόνο στα κόκκινα δάνεια. Έγινε και στις τράπεζες και δυστυχώς γίνεται και στο ΤΑΙΠΕΔ με τη μορφή την οποία θα πάρει το ΤΑΙΠΕΔ από δω και μπρος. Και αυτό είναι το τέταρτο σημείο. Θυμίζω ότι στα τέλη του 2014 οι τέσσερις ελληνικές τράπεζες είχαν περάσει με επιτυχία τα stress tests της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και επομένως βάσει των αποτελεσμάτων των ασκήσεων προσομοίωσης δεν χρειαζόταν να προχωρήσουν σε αυξήσεις κεφαλαίου.Το ποσοστό των δανείων που δεν εξυπηρετούνταν είχε σταθεροποιηθεί, όπως ήδη ανέφερα, και είχε αρχίσει να μειώνεται σταδιακά. Ποια ήταν η επίδραση της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ; Οι συνολικές καταθέσεις και τα ρέπος των πιστωτικών ιδρυμάτων από τον Δεκέμβριο του 2014 μειώθηκαν κατά 50 δισεκατομμύρια ευρώ ή - εάν θέλετε να το πούμε σε ποσοστά -25% στο σύνολο. Τον Οκτώβριο του 2015 τα κόκκινα δάνεια έφτασαν το 52% σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ενώ η αξία των τραπεζικών μετοχών που κατείχε το ελληνικό δημόσιο διαμορφώθηκε περίπου στα 2,5 δισεκατομμύρια πριν την ανακεφαλαιοποίηση, από τα 15 δισεκατομμύρια ευρώ στο τέλος του 2014. Δηλαδή, έχουμε μια μείωση της τάξεως του 85%. Τέλος, θυμίζω ότι επιστράφηκαν με ευθύνη της Κυβέρνησης τα 11 δισεκατομμύρια ευρώ του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Θυμίζω ότι η μετοχή της Alpha Bank το 2014 από 0,65 πήγε το 2015 στο 0,04, της Eurobank από 0,31 στο 0,01, της Τράπεζας Πειραιώς από το 1,17 στο 0,03 και της Εθνικής Τράπεζας από το 2,2 στο 0,02! Δηλαδή, έχουμε μειώσεις που είναι αντίστοιχα δεκαέξι φορές κάτω για την Alpha Bank, τριάντα μια φορές κάτω για τη Eurobank, έξι φορές κάτω για την Τράπεζας Πειραιώς και - αλίμονο! - εκατόν δέκα φορές κάτω για την Εθνική Τράπεζα. Και μόνο τα νούμερα αυτά είναι ανατριχιαστικά. Σήμερα, η αποτίμηση της συμμετοχής του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας ανέρχεται περίπου στα 500 εκατομμύρια ευρώ από 3,3 δισεκατομμύρια ευρώ στις αρχές του Νοεμβρίου του 2015, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της άσκησης συνολικής αξιολόγησης, ενώ και το ποσοστό συμμετοχής του εκτιμάται ότι έχει συρρικνωθεί στο 25% στην ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΡΑΙΩΣ, από 66,9%, στην ALPHA BANK στο 11% από 66,2%, σε 2,5% στη EUROBANK από 35% και 33% στην ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ από 57,3%. Οι νέοι ιδιοκτήτες των τραπεζών απέκτησαν το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού τραπεζικού συστήματος και φυσικά ολόκληρο τον έλεγχό του, καταβάλλοντας μόλις 5 δισεκατομμύρια ευρώ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα μιλήσω για λιγότερο από ένα λεπτό παραπάνω για να πω ότι για το δεύτερο μεγάλο κεφάλαιο, αυτό που αναφέρεται στο μισθολόγιο, ενώ φαίνεται ότι γίνεται μια προσπάθεια προς τη θετική κατεύθυνση και πραγματικά η αποσύνδεση του βαθμού - μισθού και η διαφορετική μισθολογική εξέλιξη ανάλογα με την κατηγορία εκπαίδευσης και την αξιολόγηση είναι θετικά, εντούτοις πληθώρα αρνητικών στοιχείων απαξιώνει τις διατάξεις αυτές. Δεν υπάρχει …
Ευχαριστούμε.
Δεν υπάρχει δημοσιονομική ουδετερότητα, δεν υπάρχει διαφάνεια για τον τρόπο με τον οποίο χορηγούνται συντάξεις και δεν λαμβάνεται υπ' όψιν ότι υπάρχουν κατηγορίες πληθυσμού, οι οποίες υποφέρουν την ώρα που έμμεσα δίνονται αδιαφανώς αυξήσεις σε μισθούς.
Ευχαριστώ, κύριε Φορτσάκη.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Θα πω μόνο ότι, δυστυχώς, περιέχονται και τέσσερις διατάξεις, οι οποίες αναφέρονται σε σημαντικά θέματα έρευνας και παιδείας και οι οποίες είναι αρνητικές. Αυτές τις διατάξεις θα τις καταψηφίσουμε επίσης, όπως και τις υπόλοιπες. Και πραγματικά λυπούμαστε, που ενώ έχει ξεκινήσει ο διάλογος για την παιδεία, συνεχίζει η Κυβέρνηση να φέρνει σταδιακά σημαντικές ρυθμίσεις και να περιστέλλει το πεδίο, το οποίο καλούμαστε να συζητήσουμε. Θα είμαστε αρνητικοί σε όλα. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κύριε Φορτσάκη. Ο κ. Φίλης έχει τον λόγο, για οκτώ λεπτά και ύστερα ο κ. Λοβέρδος για τρία λεπτά. Θα ακούσουμε και ομιλητές, και μέχρι τις 19.30΄ με 19.40΄ θα έχουμε τελειώσει. Είναι συγκεκριμένη η οικονομία της συζήτησης. Κύριε Φίλη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο το οποίο έχουμε ενώπιον μας είναι μια αναγκαστική ικανοποίηση - ψήφιση μέτρων, τα οποία κάτω από τις γνωστές συνθήκες αναλάβαμε ως υποχρέωση το καλοκαίρι και κατόπιν με την ψήφο του ελληνικού λαού επιχειρήσαμε να διαπραγματευτούμε και να βελτιώσουμε. Αντανακλά το συσχετισμό δύναμης εδώ και στην Ευρώπη, όπως σήμερα έχει διαμορφωθεί, αλλά με μια δυναμική. Διότι, η Ευρώπη που γνωρίζουμε, μέσα από τις δικές της αντίξοες συνθήκες, αδιέξοδα, που δεν είναι μόνο οικονομικά, αλλά φαίνεται να είναι όλο και πιο πολύ πολιτικά, είναι δυνατόν, είναι αναγκαίο να αλλάξει βηματισμό. Αναφέρομαι στην ορμητική ανάπτυξη του «λεπενισμού», αναφέρομαι στο γεγονός ότι ακόμα και ο ηγέτης του SPD, ο Γκάμπριελ, αναγκάστηκε να αποδώσει στον νεοφιλελευθερισμό και την ανεργία αυτήν την ορμητική ανάπτυξη της ακροδεξιάς στη Γαλλία κι αναφέρομαι, επίσης, στο προσφυγικό, το οποίο δημιουργεί νέες ιδεολογικές και πολιτικές τομές και επανατοποθετεί προγράμματα και δυνατότητες για την ευρωπαϊκή πορεία. Η Ελλάδα είναι, λοιπόν, στο επίκεντρο αυτών των εξελίξεων, διότι το πρόβλημά της προϋπάρχει, αλλά και προεικονίζει την εξέλιξη αυτή της Ευρώπης. Δεν είναι ένα απομονωμένο πρόβλημα στη Βαλκανική. Το ελληνικό πρόβλημα είναι ένα πρόβλημα που έχει εγγραφεί ήδη το τελευταίο διάστημα, με δυναμικό τρόπο από την πλευρά της Κυβέρνησης, στις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Είναι προφανές ότι αυτές οι εξελίξεις στην Ευρώπη, στην Ελλάδα βιώνονται μέσα από μία παρατεταμένη κρίση εκπροσώπησης, η οποία είναι φανερή από το γεγονός ότι μετά από τέσσερις αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις μέσα σε ένα χρόνο ο ελληνικός λαός έδωσε την εντολή στην Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, γνωρίζοντας τις δυσκολίες, γνωρίζοντας τα προβλήματα, αλλά και τα επαπειλούμενα αδιέξοδα, αν αυτή η εντολή αφαιρείτο στη μέση, στην αρχή της προσπάθειας. Ταυτοχρόνως, ο ελληνικός λαός σε τέσσερις αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις μέσα σε ένα χρόνο επιμένει να στέλνει το μήνυμα ότι δεν θέλει να γυρίσουν οι εξελίξεις πίσω. Χαρακτηριστικό αυτού του μηνύματος είναι και οι συνέπειες, οι επιπτώσεις, που έχουν ήδη δρομολογηθεί από την κρίση εκπροσώπησης, τόσο στον χώρο της Νέας Δημοκρατίας όσο και στις άλλες εκδοχές των συντηρητικών εκπροσωπήσεων στη χώρα μας. Δεν θέλω να επεκταθώ άλλο, αλλά οι εξελίξεις στη Νέα Δημοκρατία δεν αφορούν μόνο τη Νέα Δημοκρατία, παρ' ότι αφορούν πρωτίστως τη Νέα Δημοκρατία. Αφορούν συνολικά την ανάγκη ευστάθειας του πολιτικού συστήματος. Αυτό, όμως, δεν προκύπτει μέσα από την επιμονή σε αδιέξοδες πολιτικές νεοφιλελευθερισμού, σε αδιέξοδες και ανάλγητες κοινωνικές πολιτικές, που έχουν οδηγήσει τη χώρα στη σημερινή πραγματικότητα, αλλά και τους εκφραστές αυτών των πολιτικών εις στην αιώνια καταδίκη, που δεν είναι εύκολο να αναιρεθεί από διάφορους τακτικισμούς επικοινωνιακής υφής. Είναι προφανές ότι οι εξελίξεις στη Νέα Δημοκρατία, που δεν αφορούν προβλήματα, ατυχήματα του ηλεκτρονικού συστήματος, αλλά αφορούν βαθιά κρίση ταυτότητας, θα επηρεάσουν και το σύνολο των δυνάμεων του παραδοσιακού μνημονιακού και συντηρητικού χώρου. Σε αυτές, ακριβώς, τις εξελίξεις, αντιλαμβανόμαστε, αναλόγως της εξέλιξης των κοινωνικών προβλημάτων, της εκρηκτικότητας των κοινωνικών προβλημάτων, πως καραδοκεί και η ακροδεξιά, η ναζιστική ακροδεξιά των υποδίκων, στη χώρα μας. Σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στις άλλες χώρες, στο χώρο της Νότιας Ευρώπης, αρχής γενομένης από την Ελλάδα, μετά από την Πορτογαλία και σύντομα και στην Ισπανία, διαμορφώνεται ένα δημοκρατικό ανάχωμα. Οι πολίτες δεν αναζητούν λύσεις στα μεγάλα κρατικά προβλήματά τους προς την παλινδρόμηση σε μεσοπολεμικά, ναζιστικά μορφώματα, αλλά αναζητούν, είναι η αλήθεια όχι πάντα πεισμένοι, στον πρέποντα χρόνο, μέσα από τα δικά τους προβλήματα και προσωπικά ή συλλογικά αδιέξοδα, λύσεις στον χώρο της ευρύτερης Αριστεράς. Αυτό είναι το μήνυμα που ξεκίνησε από την Ελλάδα, επεκτείνεται στην Πορτογαλία, με τη νέα κυβέρνηση και μπορεί αύριο να έχουμε αποτελέσματα και στην Ισπανία. Το τονίζω αυτό, διότι αν δεν δούμε τη μεγάλη εικόνα, το μεγάλο καμβά των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε ως χώρα, είναι σίγουρο ότι δεν μπορούμε να δώσουμε καμμία πειστική απάντηση. Αν δεν ψηλαφίσουμε έναν ορίζοντα στην Ευρώπη, στον κόσμο και στη γειτονιά μας θετικών διεξόδων είναι σίγουρο ότι δεν μπορούμε να δώσουμε μόνοι μας απαντήσεις, όσο και αν έχουμε καλές θελήσεις. Άκουσα νωρίτερα τον κ. Φορτσάκη, τον εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας για θέματα εκπαίδευσης - με τον οποίο χθες, όπως και με τους εκπροσώπους των άλλων κομμάτων, είχαμε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση στη Βουλή για τον εθνικό και κοινωνικό διάλογο τον οποίο έχει ξεκινήσει η Κυβέρνηση - να αναφέρεται στα ζητήματα της εκπαίδευσης. Θα ήθελα να πω ότι σε συνθήκες βαθιάς δημοσιονομικής κρίσης και άτεγκτων δημοσιονομικών δεσμών κατορθώσαμε φέτος στον προϋπολογισμό να φρενάρουμε την πτώση των δημοσίων δαπανών για την εκπαίδευση, που είναι περίπου -35% την τελευταία πενταετία των μνημονίων, στο 2,8% επί του ΑΕΠ, ποσό το οποίο αντιστοιχεί σε περίπου 300 εκατομμύρια ευρώ περισσότερα από τον προϋπολογισμό για το 2016, όπως έχει προδιαγραφεί από το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα της κυβέρνησης Σαμαρά και επίσης ποσό το οποίο προφανώς δεν ακολουθεί την πτωτική τάση του 2% επί του ΑΕΠ για το 2018 που είχε προβλέψει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα της κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου και των άλλων μνημονιακών συντηρητικών δυνάμεων, το οποίο τώρα με πρωτοβουλία της Κυβέρνησης αλλάζει. Το παράλληλο πρόγραμμα το οποίο προωθούμε σε διάφορους κοινωνικούς χώρους αφορά αντισταθμιστικές επιλογές, όπως στον χώρο της εκπαίδευσης, όπως στο θέμα του μισθολογίου σιγά σιγά στον δημόσιο τομέα, όπως το θέμα των διορισμών, όπως το ζήτημα της ανόρθωσης της εκπαίδευσης και του συστήματος υγείας, όπως επίσης και το ασφαλιστικό - θα το δούμε μετά τα Χριστούγεννα - με τον στόχο της αύξησης των εισφορών και της διατήρησης του επιπέδου των συντάξεων. Είναι προφανές ότι αυτό το παράλληλο πρόγραμμα δίδει μια προοπτική για τη χώρα μας, που μόνο μια κυβέρνηση της Αριστεράς μπορεί να τη δώσει, μια προοπτική που είναι ,όμως ,αναγκαίο για να αποδειχθεί αποτελεσματική να εντάσσεται σε έναν ορίζοντα αλλαγών στον ευρωπαϊκό χώρο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Φίλη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα τρεις μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Γενικό Λύκειο Τρίπολης (Γ΄ τμήμα) Η Βουλή τούς καλωσορίζει.
Κύριε Πρόεδρε, ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος μπορώ να τοποθετηθώ;
Όχι τώρα. Μετά τον κ. Λοβέρδο που θα μιλήσει για τρία λεπτά.
Και εγώ, κύριε Πρόεδρε, για τρία λεπτά.
Οι εισηγητές θα μπορέσουν να πουν δύο κουβέντες;
Μου έχει ζητήσει ο κ. Θεοχάρης τρία λεπτά και ο κ. Βρούτσης ζητάει τον λόγο ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Μέχρι εκεί. Οι δύο βασικοί εισηγητές δεν θα δευτερολογήσουν. Αυτά οι τρίλεπτες ομιλίες και δύο ομιλίες Αρχηγών κομμάτων απομένουν. Κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο.
Είναι πολλές οι τροπολογίες που έγιναν σε σχέση με τα επιδόματα. Δεν έχει συμπεριληφθεί, παρ' ότι ο κ. Βερναρδάκης μάς διαβεβαίωσε πως θα συμπεριληφθεί, το σχετικό κονδύλι για τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, παρ' ότι δεν επιβαρύνει τον προϋπολογισμό, είναι κοινοτικοί πόροι και θα επιστραφούν. Δεν συμφωνούμε καθόλου με το να δοθεί εξουσιοδότηση στους αρμόδιους Υπουργούς να τροποποιήσουν νόμο για τις παραμεθόριες περιοχές. Και αν είναι να πάει έτσι, ας προστεθούν περιοχές, όχι να αφαιρεθούν. Άλλωστε, κύριε Πρόεδρε, είναι μύθος τα περί αυξήσεων. Αντικαθίσταται η κατάργηση της μισθολογικής εξέλιξης, που παρακολουθεί τη βαθμολογική, με τη χορήγηση επιδόματος για τους μισούς κα για τους άλλους μισούς έχουμε μειώσεις, όπως προκύπτει από σχετικούς πίνακες που έχουν κατακλύσει τις εφημερίδες, έναν εκ των οποίων καταθέτω. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ανδρέας Λοβέρδος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δημοσίευμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δεύτερον, κύριε Σταθάκη, κύριε Σταθάκη...
Παρακαλώ.
Έχετε πάρει, σε σχέση με τα ζητήματα των επιχειρηματικών κόκκινων δανείων, γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας; Και το Συμβούλιο Επιστημονικών Μελετών, αλλά και ευθέως η κοινοτική νομοθεσία και σχετική απόφαση του συμβουλίου, σας την ορίζουν ως προαπαιτούμενο. Στη δε Κυπριακή Δημοκρατία, που ζήτησε και πήρε τέτοια γνωμοδότηση, αναφέρεται ότι οι εταιρείες αυτές που θα δημιουργηθούν, οφείλουν να καταβάλουν τέλος στην Τράπεζα της Ελλάδος για τις υπηρεσίες της. Αν έχετε ζητήσει ή αν έχετε τέτοια ρύθμιση, να μας την πείτε τώρα πριν κλείσει η σχετική συζήτηση. Επίσης, στο άρθρο 36 για τα λιμάνια, προβλέπετε το θεσμό της διαιτησίας εξ υπαρχής, κατά παρέκκλιση όλης της λοιπής περί διαιτησίας νομοθεσίας και δίνετε σχετική εξουσιοδότηση στη διοίκηση να την κάνει. Αυτό είναι απολύτως αντισυνταγματικό και έχετε τον χρόνο να το δείτε μέχρι να ολοκληρώσουμε. Δυστυχώς, δεν ήρθε ο κ. Ξανθός και όλη η συζήτηση για το clawback στα θέματα της φαρμακευτικής δαπάνης των φαρμακείων του ΕΟΠΥΥ μένει στον αέρα. Κύριε Πρόεδρε, δεν ρυθμίζονται, με τις διατάξεις που έχουν ψηφιστεί ήδη από την Πλειοψηφία, οι επιστροφές για το 2016, αλλά και για το 2017 και για το 2018, με μειούμενη τάση 570 εκατομμύρια για το 2016, 550 εκατομμύρια για το 2017 και 530 εκατομμύρια για το 2018, ενώ η Κυβέρνηση προβλέπει ανάπτυξη. Όμως, όπως ξέρουν όσοι ασχολούνται με την υγεία, όταν υπάρχει ανάπτυξη, υπάρχει και ευρύτερο περιθώριο στη φαρμακευτική δαπάνη των νοσοκομείων κυρίως. Δεν φτάνει που βάλατε το clawback,προσθέτετε και μία ρύθμιση η οποία συνιστά ομολογία αποτυχίας για τους διαπραγματευτές του Υπουργείου Υγείας. Δεν είναι δυνατόν να έχει γίνει δεκτό ότι η Ελλάδα κατά τις προβλέψεις σας θα έχει ανάπτυξη και να πηγαίνουμε σε μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης των φαρμακείων του ΕΟΠΥΥ, που προβλέπονται θυμίζω για πολύ βαριές ασθένειες. Επίσης, έχετε πρόβλεψη στο σχέδιο νόμου που καταθέσατε - και θα πάει αύριο στην αρμόδια επιτροπή - να αυξήσετε τον αριθμό των προσώπων που θα γυρέψουν ασφάλιση από το δημόσιο σύστημα υγείας, ενώ είναι ανασφάλιστοι. Είναι ευρύτερες κατηγορίες. Πώς θα το πετύχετε αυτό χωρίς να προβλέπονται οι σχετικές δαπάνες και όταν προβλέπεται η περαιτέρω μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης των νοσοκομείων; Υποθέσεις, εικασίες και ψέματα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τέλος, σε ό,τι αφορά αυτά που ειπώθηκαν, όχι από τον αρμόδιο Υπουργό, και αφορούν τη διαπραγμάτευση που τώρα θα γίνει, υποτίθεται, για πρώτη φορά για τις τιμές - και κλείνω με αυτό - να θυμίσω ότι εμείς κάναμε τον ΕΟΠΥΥ, εμείς μεταφέραμε τις αρμοδιότητες τιμολόγησης στο Υπουργείο Υγείας και εμείς και για τα προϊόντα που ανέφερε ο Αναπληρωτής Υπουργός, έχουμε κάνει σειρά μειώσεων και είναι ευκταίες οι παραπέρα μειώσεις αν επιτευχθούν. Ωστόσο, η κλίμακά τους είναι τόσο μικρή - αναφέρομαι στα παραδείγματα που έδωσε εδώ ο Υπουργός - που δεν αφορά τις τυμπανοκρουσίες με τις οποίες έρχεται στη Βουλή η ρύθμιση για να συζητηθεί αύριο και να ψηφιστεί. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε, κύριε Λοβέρδο. Τον λόγο έχει ο κ. Λαζαρίδης από τους ΑΝΕΛ, που είναι ο τελευταίος από τους τακτικούς ομιλητές Βουλευτές.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για άλλη μια φορά η Αντιπολίτευση διάλεξε τη στείρα αντιπαράθεση και όχι τον εποικοδομητικό - κριτικό μεν, αλλά όχι εποικοδομητικό - διάλογο. Καμμία πρόταση, καμμία θέση, μόνο άγονος αντίλογος και χωρίς ίχνος αυτοκριτικής. Γιατί εδώ φτάσαμε εξαιτίας της πολιτικής τους, εξαιτίας των εγκληματικών τους επιλογών, που σκότωσαν την κοινωνία και την οικονομία. Ακούσαμε τον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας, πρώην Υπουργό Ανάπτυξης, να μιλά για όλα, αλλά κουβέντα για την περίοδο της δικής του θητείας. Ήταν Υπουργός Ανάπτυξης. Ποιας ανάπτυξης; Της αποδόμησης της κοινωνίας και της οικονομίας. Δεν μας είπε κουβέντα για την περίοδο της δικής του θητείας, γιατί όχι μόνο δεν υπήρξε ανάπτυξη αλλά αντίθετα έκλειναν εργοστάσια, βιοτεχνίες, μαγαζιά. Επρόκειτο ουσιαστικά για την κυβέρνηση των σβησμένων καμινάδων και των κλειστών καταστημάτων. Τώρα, όλα αυτά τα μέτρα έρχονται για να θεραπεύσουν τις δικές τους αστοχίες, τις δικές τους καταστροφικές επιλογές. Εσείς, κύριοι της Αντιπολίτευσης, με την πολιτική σας προσπαθήσατε σε συνεργασία πάντα με τους δανειστές να μεταφέρετε το δημόσιο χρέος στις πλάτες των ιδιωτών, μετατρέποντάς το σε ιδιωτικό. Αλλά η αστοχία των χειρισμών σας ήταν τέτοια που υπερχρεώσατε τους ιδιώτες - ενώ το ιδιωτικό χρέος ήταν το μικρότερο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης - και ταυτόχρονα διογκώσατε τη σχέση δημόσιου χρέους - ΑΕΠ που από το 120% το 2009, έφτασε στο 185% τον Δεκέμβριο του 2014. Δηλαδή, ενώ το πρόβλημα περιοριζόταν στο δημόσιο χρέος, καταφέρατε να δημιουργήσετε πρόβλημα και με το ιδιωτικό χρέος. Άκουσα τον εισηγητή του Ποταμιού να προτείνει μείωση των απαιτήσεων των τραπεζών προς τους δανειολήπτες. Και ρωτώ, γιατί δεν έγινε αυτή η πρόταση όταν εσείς ήσασταν στις τάξεις των συμβούλων του Υπουργείου Οικονομικών και μάλιστα πρωτοκλασάτο στέλεχος; Γιατί δεν το προτείνατε τότε; Αντιθέτως στηρίξατε μέτρα για την υπερφορολόγηση των Ελλήνων. Είδαμε πολλά παράδοξα αυτές τις μέρες. Είδαμε ακόμα και προβεβλημένο στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας να υπερασπίζεται την πολιτική Χρυσοχοΐδη, την πολιτική του άλλοτε μεγάλου κόμματος, την πολιτική που κάποτε αντιπολιτευόταν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα για ένα νομοσχέδιο που αφορά το πρόβλημα των κόκκινων δανείων ή αλλιώς των μη εξυπηρετούμενων δανείων, τα οποία έχουν καταστεί τελευταία μείζον κοινωνικό αλλά και οικονομικό πρόβλημα. Πού οφείλεται το πρόβλημα αυτό που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις; Στην οικονομική ύφεση των τελευταίων πέντε ετών. Από αυτήν τη διόγκωση των κόκκινων δανείων καταγράφηκαν ζημιές στις τράπεζες με σοβαρές επιπτώσεις στη σταθερότητα του τραπεζικού μας συστήματος. Την ίδια στιγμή οι τράπεζες δεν προχωρούν σε ρυθμίσεις ή προτάσεις τακτοποίησης των δανείων από τους οφειλέτες γιατί τα στελέχη τους δεν έχουν τη νομική κάλυψη για να προβούν σε κάτι τέτοιο. Κινδυνεύουν να κατηγορηθούν για απιστία και επομένως συντηρείται αυτή η υφιστάμενη κατάσταση που πληγώνει επιχειρήσεις, οφειλέτες αλλά και τις τράπεζες. Οι ρυθμίσεις που βρίσκονται υπό συζήτηση σήμερα φιλοδοξούμε να δώσουν λύση στα παραπάνω προβλήματα. Δίνεται η δυνατότητα δημιουργίας δευτερογενούς αγοράς των κόκκινων ή μη εξυπηρετούμενων δανείων. Η δημιουργία αυτής της αγοράς θα δώσει τη δυνατότητα στα πιστωτικά ιδρύματα να ενισχύσουν άμεσα τη ρευστότητά τους εισπράττοντας τμήμα των απαιτήσεών τους - το οποίο είναι αμφίβολο εάν θα εισέπρατταν - αλλά και στους οφειλέτες ή δανειολήπτες θα δίνεται η δυνατότητα διαπραγμάτευσης ευνοϊκότερων ρυθμίσεων για την τακτοποίηση των χρεών τους είτε ακόμα και κούρεμα. Πρέπει να τονίσουμε ότι όλα αυτά αφορούν επιχειρήσεις με τζίρο άνω των 50 εκατομμυρίων ευρώ και με πάνω από διακόσιους πενήντα εργαζόμενους. Παράλληλα θεσπίζεται καθεστώς αυστηρής εποπτείας των εταιρειών αυτών που θα κληθούν να διαχειριστούν τα δάνεια, καθώς υποχρεούνται να τηρούν τον Κώδικα Δεοντολογίας των Τραπεζών, ώστε να διασφαλίζεται ότι σε καμμιά περίπτωση δεν θα χειροτερέψει η θέση των οφειλετών από τη μεταβίβαση των χρεών τους. Η άδεια λειτουργίας των αιτούμενων εταιρειών χορηγείται από την Τράπεζα της Ελλάδος μετά από αυστηρούς ελέγχους για την αξιοπιστία τους αλλά και την αποφυγή ξεπλύματος μαύρου χρήματος από τυχόν εγκληματικές δραστηριότητες. Εισάγεται, λοιπόν, αυστηρό πλαίσιο εποπτείας των εταιρειών διαχείρισης και μεταβίβασης απαιτήσεων μη εξυπηρετούμενων δανείων από την Τράπεζα της Ελλάδος. Προβλέπεται επίσης ρητά η απαγόρευση της χειροτέρευσης της θέσης του οφειλέτη και του εγγυητή τόσο από ουσιαστική όσο και από δικονομική άποψη. Για τα μεγάλα οδικά έργα η βελτίωση των μεταφορικών κόμβων και συγκεκριμένα η διεύρυνση του οδικού δικτύου θα συμβάλλει αποφασιστικά στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Χρειαζόμαστε τα οδικά καθώς και τα άλλα μεγάλα έργα - όπως είναι και το μετρό Θεσσαλονίκης το οποίο λιμνάζει εδώ και χρόνια - για την κοινωνία και την οικονομία. Κλείνοντας, θέλω για άλλη μία φορά να τονίσω ότι η γόνιμη αντιπολίτευση είναι προς όφελος της πατρίδας και των Ελλήνων και πρέπει να συμβάλουμε όλοι στην προσπάθεια για να βγούμε επιτέλους στο ξέφωτο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Λαζαρίδη. Τον λόγο έχει ο κ. Θεοχάρης για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δύο θέματα ήθελα να θίξω για να μην πάρω πολύ χρόνο. Το πρώτο είναι τα ζητήματα του clawback, που είπε ο Αναπληρωτής Υπουργός, ο κ. Πολάκης. Είναι μεγάλο το θέμα, είναι μεγάλα και τα ψέματα που λέει. Μας ανέφερε ότι 484 εκατομμύρια ήταν το όριο στα νοσοκομεία και πάει στα 510 εκατομμύρια. Ξεχνάει να μας πει, όμως, ότι από τα 240 εκατομμύρια δαπάνες του ΕΟΠΥΥ, που είναι για τα καινοτόμα φάρμακα, που είναι για ειδικά νοσοκομεία, όπως το «Ωνάσειο», που είναι για τα μικρά νοσοκομεία που δεν έχουν φαρμακεία, το όριο πηγαίνει στα 60 εκατομμύρια. Αυτό σημαίνει ότι χιλιάδες συμπολίτες μας με προβλήματα, που έχουν ανάγκη αυτά τα καινοτόμα φάρμακα, θα αντιμετωπίσουν ένα χάος στη χημειοθεραπεία τους, γιατί κυρίως τέτοιου είδους είναι αυτά τα φάρμακα. Άρα αυτό το νομοσχέδιο δημιουργεί προβλήματα στην κοινωνική πολιτική, όπως ήδη το έχουμε αποδείξει, για να μπορέσει να μεταφέρει πόρους από την κοινωνική πολιτική στα ρουσφέτια των Υπουργών. Υπολογίζουμε ότι 97 εκατομμύρια είναι οι μισθολογικές διαφορές μόνο από τις προωθήσεις των υπαλλήλων που είναι στα γραφεία Υπουργών και Υφυπουργών, των φίλων, δηλαδή, των αφισοκολλητών και των συγγενών του ΣΥΡΙΖΑ. Αν αναλογιστεί κανείς ότι παίρνουν πάνω από είκοσι χρόνια αύξηση, αν αναλογιστεί κανείς ότι παίρνουμε 106 εκατομμύρια μόνο από το επίδομα θέρμανσης ή το clawback που είδαμε από τα 240 εκατομμύρια στα 60 εκατομμύρια, καταλαβαίνετε για τι καταστροφή μιλάμε. Το δεύτερο θέμα που θέλω να θέσω είναι το εξής.
Σας παρακαλώ, κάντε ησυχία, κύριοι συνάδελφοι, να ακούγεται ο ομιλητής.
Ούτε τον εαυτό μου δεν μπορώ να ακούσω, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ πολύ.
Παρακαλώ.
Ο κ. Χουλιαράκης κάνει μία εισήγηση ουσιαστικά - και το ΣΟΕ - για το μισθολόγιο του δημοσίου. Έχουμε την επισήμανση της έκθεσης της Ειδικής Επιστημονικής Επιτροπής ότι γίνεται μία αναιτιολόγητη διαφοροποίηση μεταξύ του επιστημονικού προσωπικού του ΣΟΕ - καθ' όλα άξιοι άνθρωποι, γιατί έχω συνεργαστεί μαζί τους και κάποιοι ακόμα είναι εκεί - και των ανεξαρτήτων διοικητικών αρχών. Συγκεκριμένα, αναφέρει: «Επισημαίνεται ότι δεν είναι εμφανής ούτε σαφώς αντιληπτός στην αιτιολογική έκθεση που συνοδεύει το νομοσχέδιο, ο λόγος της διαφορετικής, δυσμενέστερης μεταχείρισης του ειδικού επιστημονικού προσωπικού των ανεξαρτήτων διοικητικών αρχών, ΑΔΑ, της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς καθώς και της Επιτροπής Λογιστικής Τυποποίησης και Ελέγχων, έναντι του ειδικού επιστημονικού προσωπικού του ΣΟΕ, των οποίων οι εν γένει αποδοχές, κατά την παράγραφο 4 του άρθρου 22, καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών». Μιλάει για την αρχή της ισότητας. Έχουμε εδώ τον κίνδυνο να προσφύγουν - και θα προσφύγουν - να κερδίσουν - και πιθανότατα θα κερδίσουν - και να πληρώσουμε και θα πληρώσει ο ελληνικός λαός. Κύριε Χουλιαράκη, πρέπει να διορθώσετε την αιτιολόγηση. Το ΣτΕ, που έκρινε αντισυνταγματικές τις συντάξεις, στηρίχθηκε στο ότι τα κοψίματα των συντάξεων ήταν αναιτιολόγητα. Θα έρθει, λοιπόν, ο ελληνικός λαός, εκτός από τα φανερά κόστη, που τα λέει η επιτροπή του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους 170 εκατομμύρια αρχικά…
Κύριε Θεοχάρη, έχετε τελειώσει.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Θα πληρώσει και αυτά τα κρυφά κόστη. Παρακαλούμε, κάντε αυτές τις αλλαγές όσο είναι καιρός, να μην πληρώσει ο ελληνικός λαός παραπάνω από όσο πρέπει.
Έχει τον λόγο για μια μικρή παρέμβαση ο Υπουργός κ. Χουλιαράκης και ακολουθεί η Πρόεδρος κ. Γεννηματά.
Θα ήθελα, λοιπόν, να απαντήσω σε τρία ερωτήματα. Δύο έθεσε ο κ. Λοβέρδος και ένα ο κ. Θεοχάρης. Ως προς το θέμα των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας, είναι ένα θέμα που προφανώς θα δούμε. Πρώτα απ' όλα, θα δούμε εάν έχει δημοσιονομικό κόστος.
Δεν έχει.
Δεν έχει.
Αυτό που άκουσα εδώ, στην Αίθουσα της Βουλής, είναι ότι δεν έχει. Αν πράγματι δεν έχει, το πρόβλημα λύνεται εύκολα. Λύνεται την επόμενη εβδομάδα ή με το επόμενο νομοσχέδιο. Είναι, λοιπόν, ένα θέμα που θα λυθεί με την προϋπόθεση - επαναλαμβάνω - ότι δεν έχει δημοσιονομική επιβάρυνση. Το δεύτερο θέμα που έθεσε ο κ. Λοβέρδος είναι το θέμα των παραμεθορίων περιοχών. Εδώ θέλω να κάνω μία διευκρίνιση. Αυτό το σχέδιο νόμου διατηρεί το επίδομα παραμεθορίων περιοχών ως έχει. Δεν το αλλάζει. Επαναλαμβάνω ότι δεν το αλλάζει. Δεσμεύεται, όμως, να δει ξανά συνολικά το θέμα αυτού του επιδόματος σε μία νέα βάση, όχι στη βάση του ορισμού τού τι είναι παραμεθόριος περιοχή αλλά στη βάση του ορισμού της προσβασιμότητας, δηλαδή πόσο εύκολο είναι να πάει κανείς στον τόπο εργασίας του. Μιλάμε για δημοσίους υπαλλήλους. Δύσκολη προσβασιμότητα υπάρχει και για περιοχές που δεν ορίζονται ως παραμεθόριες. Μιλάμε για ορεινά χωριά στο Καρπενήσι, στον Παρνασσό, κ.ο.κ.. Αυτό, βέβαια, θέλει μία προεργασία. Η προεργασία θα γίνει από το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, θα μπει σε συζήτηση και θα νομοθετηθεί μέχρι την 31η Μαρτίου 2015. Ακριβώς αυτό λέει η νομοτεχνική βελτίωση που κατατέθηκε. Επιτρέψτε μου τώρα να αναφερθώ για μερικά λεπτά στο θέμα που έθεσε ο κ. Θεοχάρης, όσον αφορά την εξαίρεση του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων. Είναι πολύ εύκολο κανείς να υπερασπιστεί - κυριολεκτώ σε αυτό - για ποιον λόγο θα έπρεπε να εξαιρεθεί το πενταμελές Συμβούλιο Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων που εκπροσωπεί τη χώρα στο εξωτερικό, στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, αλλά είμαι βέβαιος ότι και άλλες ανεξάρτητες αρχές θα έχουν τα δικά τους επιχειρήματα. Θα ήθελα, λοιπόν, αντί να μπω στη θέση της υπεράσπισης ενός καθ' όλα άξιου, κομβικού θα έλεγα, θεσμού της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Οικονομικών, να πω απλώς ότι οι συμβάσεις των μελών της Μονάδας Οικονομικής Ανάλυσης του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων είναι τριετείς. Δική μας πρόθεση είναι να μην ανανεώνονται, αλλά μετά το τέλος της τριετίας να στελεχώνουν οι νεώτερες γενιές, αυτές που θα μπουν δηλαδή από εδώ και πέρα στο συμβούλιο, τη δημόσια διοίκηση, ώστε να δημιουργηθεί σε βάθος δεκαετίας μία γενιά ιδιαίτερα καταρτισμένων οικονομολόγων που θα αναβαθμίσει τη δημόσια διοίκηση. Σε αυτό το πλαίσιο βρίσκεται η εξαίρεση. Θα ήθελα να προσθέσω, επίσης, ότι τα μέλη του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων, που δεν ανήκουν στη Δημόσια Διοίκηση, είναι και θα παραμείνουν άμισθα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Η κ. Γεννηματά έχει τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ακούστε τέσσερα σημεία. Πρώτον: «Εκείνοι που θα υφαρπάξουν τη χώρα μέσω των τραπεζών θα αναγκάσουν τους Έλληνες να δουλεύουν ως είλωτες». Δεύτερον: «Θα δουλεύουν δεκάωρα και δωδεκάωρα για 300 ευρώ το μήνα». Τρίτον: «Θα ακολουθήσουν ομαδικές απολύσεις». Τέταρτον: «Μαζί με τις τράπεζες θα εξαγοραστεί πακέτο το σύνολο της ελληνικής οικονομίας». Έχουν περάσει δύο χρόνια από τότε που ακούστηκαν αυτά τα λόγια, αλλά τα λόγια μένουν. Αυτά τα λόγια ανήκουν στον Πρωθυπουργό, τον κ. Τσίπρα. Ήταν Δεκέμβριος του 2013. Ήταν η εποχή τής δήθεν αντίστασης. Τότε, όλοι εμείς ήμασταν γερμανοτσολιάδες. Αν είχατε, βέβαια, διαφορετική στάση τότε, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες δεν θα ζούσαν σήμερα στον φόβο, στην αγωνία, στην απογοήτευση, στην απελπισία, στο άγχος για το μέλλον των παιδιών τους. Ήταν τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ μέσω του κ. Σταθάκη ζητούσε να απαγορευτεί η πώληση δανείων από τις τράπεζες και η αγορά τους από τα distress funds, αυτά που τότε ονομάζατε «κοράκια». Βέβαια, ως φαίνεται, τα κοράκια έγιναν αρνάκια και οι δεσμεύσεις των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για άλλη μία φορά έμειναν λόγια του αέρα, έπεα πτερόεντα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αυτή είναι η δεύτερη πράξη στο δράμα του αφελληνισμού της ελληνικής οικονομίας. Η πρώτη παίχτηκε πριν από λίγες ημέρες, όταν τα funds με μόλις 5 δισεκατομμύρια αγόρασαν περιουσία περίπου 350 δισεκατομμύρια των τραπεζών. Τον Φεβρουάριο θα έρθει και η τρίτη πράξη του δράματος, όταν η Κυβέρνηση θα επιτρέψει στα funds να αγοράσουν στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια, να απειλούν δηλαδή με πλειστηριασμούς τα μικρά και μεσαία ελληνικά νοικοκυριά που λόγω της κρίσης δεν θα μπορούν να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους. Τι θα πείτε τότε; Θα πείτε πάλι ότι προχωρήσατε σε αυτή τη ρύθμιση με πόνο ψυχής; Κάποιοι μιλούν για ανάγκη εξυγίανσης των τραπεζών από τα προβληματικά δάνεια. Γιατί, όμως, συνέβη η εκρηκτική αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς τις τράπεζες; Πώς φτάσαμε, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, το 70% των ρυθμισμένων δανείων να γίνει και πάλι προβληματικό, τέσσερα στα δέκα επιχειρηματικά δάνεια να μην εξυπηρετούνται και το 36% των στεγαστικών να μην αποπληρώνονται; Η απάντηση είναι γνωστή. Αν εσείς έχετε ασθενή μνήμη, πολύ ευχαρίστως να σας θυμίσουμε: Γιατί βυθίστηκε η οικονομία με τα πειράματα της πρώτης διακυβέρνησής σας. Γιατί με τις τυχοδιωκτικές ενέργειές σας φτάσαμε στη διαρροή πάνω από 40 δισεκατομμύρια καταθέσεων από τις τράπεζες και στα capital controls. Έτσι, προχωρήσατε σε μία ανακεφαλαιοποίηση που πριν δεν χρειαζόταν, αλλά σας επιβλήθηκε με τους χειρότερους δυνατούς όρους, προκειμένου να σωθούν οι καταθέσεις των Ελλήνων πολιτών. Γιατί προκαλέσατε ασφυξία στην ελληνική οικονομία. Οδηγήσατε σε νέα ύφεση, νέα ελλείμματα και αύξηση της ανεργίας. Γιατί, σύμφωνα με τη ΓΣΕΒΕΕ, κάθε μέρα βάζουν λουκέτο ογδόντα εννιά μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις, ενώ τα χρέη τους φτάνουν στα 82 δισεκατομμύρια και με τις προσαυξήσεις στα 120 δισεκατομμύρια ευρώ. Στη συνέχεια όλων αυτών, με μία διάταξη συνεχίζετε τον αφελληνισμό της ελληνικής οικονομίας, παραδίδοντας δάνεια επιχειρήσεων στα distress funds. Αυτό αφορά επιχειρήσεις σε πολύ κρίσιμους τομείς, στον τουρισμό, στη ναυτιλία, στο λιανικό εμπόριο. Στη συνέχεια θα ισχύσουν και για την απασχόληση και για τον χρόνο εργασίας και για τους μισθούς, όλα αυτά ακριβώς που λέγατε πριν από δύο χρόνια, κύριε Τσίπρα. Δυστυχώς δικαιώνεστε! Όμως, είστε εσείς που με ευθύνη σας τα υλοποιείτε όλα αυτά. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όλα αυτά μπορούσαν να μην έχουν συμβεί. Η παράδοση στα κερδοσκοπικά funds δεν ήταν μία νομοτέλεια που κάθε κυβέρνηση ήταν υποχρεωμένη να υιοθετήσει. Οι κόκκινες γραμμές του κ. Τσίπρα έγιναν κόκκινα χαλιά για τους αετονύχηδες. Και τώρα τι μας ζητάτε; Να γίνουμε συνένοχοι; Να ψηφίσουμε εμείς αυτά που εσείς ξορκίσατε ή να σας δώσουμε συγχωροχάρτι για όλες αυτές τις απαράδεκτες λογικές που οδήγησαν τη χώρα σε αυτό το σημείο; Η απάντηση είναι καθαρή, είναι ένα μεγάλο «όχι» από εμάς, από το ΠΑΣΟΚ, από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Να κάνω και μία σημαντική επισήμανση. Θέλετε ή δεν θέλετε τελικά διάλογο για το ασφαλιστικό, για το οποίο μάλιστα καλέσατε και σύσκεψη πολιτικών Αρχηγών; Αν το επιθυμείτε πραγματικά, ο χώρος είναι εδώ στη Βουλή των Ελλήνων, ενώπιον όλου του ελληνικού λαού, όχι πίσω από κλειστές πόρτες, με κατάθεση προτάσεων, όχι κόλπα και στημένες καταστάσεις στη λογική του βλέποντας και κάνοντας. Ο κ. Τσίπρας μάς ζήτησε στο Προεδρικό Μέγαρο μία ευχή για τη μη περικοπή συντάξεων. Και του είπα τότε «οι ευχές, κύριε Τσίπρα, δεν αρκούν». Εμείς αντί ευχής του δώσαμε ένα πολύ σημαντικό ατού στα χέρια του για τις διαπραγματεύσεις με την κατηγορηματική άρνησή μας να δεχθούμε οποιαδήποτε περικοπή κύριων συντάξεων. Φροντίστε, κύριε Τσίπρα, να το εκμεταλλευτείτε. Και κάτι ακόμα. Διαβάζουμε ότι προχωρεί η συζήτηση για το νέο Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων. Προτείνουμε, λοιπόν, να περιληφθεί η ρύθμιση που θα προβλέπει ότι ένα σημαντικό μέρος των εσόδων από τις αποκρατικοποιήσεις θα διατεθεί για την ενίσχυση της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος και των ταμείων, ακριβώς στη λογική του νόμου που εμείς είχαμε ψηφίσει για τα έσοδα από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων και του ορυκτού πλούτου της χώρας. Και με την ευκαιρία, να τονίσω ότι επιτέλους η Κυβέρνηση υπέγραψε τη συμφωνία ιδιωτικοποίησης των περιφερειακών αεροδρομίων που περιλαμβάνει και επενδύσεις για την ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό τους. Είναι προφανές ότι η υπογραφή σας είναι η καλύτερη απάντηση στα όσα λέγατε το προηγούμενο διάστημα περί δήθεν ξεπουλήματος και σκανδάλων.
Αυτά τα είχατε υπογράψει εσείς, κυρία Γεννηματά!
Ησυχία, κύριοι συνάδελφοι!
Σκεφθείτε, όμως, πόσο κόστισε αυτή η δεκάμηνη καθυστέρηση στη χώρα, όσον αφορά στο επενδυτικό κλίμα και στις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας. Αφήστε τα κλαψουρίσματα! Χρειάζεται επιτέλους θάρρος, ευθύνη και ειλικρίνεια για τη διακυβέρνηση αυτής της χώρας, αυτά δηλαδή που μέχρι σήμερα έχετε αποδείξει ότι δεν διαθέτετε! Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κυρία Πρόεδρε. Τον λόγο έχει για μισό λεπτό ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών κ. Χουλιαράκης.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εκ παραδρομής δεν εντάχθηκε στον κατάλογο των νομοτεχνικών βελτιώσεων η νομοτεχνική βελτίωση που χρησιμοποίησα σαν παράδειγμα προηγούμενα, δηλαδή το επίδομα ευθύνης στους σχολικούς συμβούλους. Το καταθέτω τώρα, λοιπόν. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Παρακαλώ να διανεμηθεί στους κυρίους συναδέλφους. Τον λόγο έχει για τρία λεπτά ο κ. Βρούτσης. Στη συνέχεια, θα μιλήσει ο κ. Θεοδωράκης και θα κλείσουμε με τον κ. Σταθάκη. Ορίστε, κύριε Βρούτση, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, θα σας καλέσω να αναλογιστείτε - γιατί μας χωρίζουν μόνο λίγες στιγμές από την ψήφιση του νομοσχεδίου - τι λέγατε πριν τον Ιανουάριο του 2015, τι λέγατε μετά τον Ιανουάριο του 2015 και τι λέγατε ακόμα και μετά το Σεπτέμβριο του 2015 στις προγραμματικές δηλώσεις. Και το λέω αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γιατί δυστυχώς για τον τόπο μας έχουμε μια μοναδική ευρωπαϊκή αρνητική πρωτοτυπία: Κυβερνιόμαστε από μια Αριστερά η οποία δεν υπάρχει πουθενά αλλού στην Ευρώπη, από μια Κυβέρνηση και ένα κόμμα, τον ΣΥΡΙΖΑ, που έχουν πάρει διαζύγιο με την αλήθεια. Όπως βλέπετε, δεν αναφέρομαι στους ΑΝΕΛ, διότι να είστε σίγουροι ότι οι ΑΝΕΛ - ακόμα κι αν κάποιοι από εσάς πιστέψουν διαφορετικά ή δεν ψηφίσουν κάτι - θα είναι οι τελευταίοι που θα κρατηθούν κοντά σας, ενσωματωμένοι μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ όσο θα υπάρχει το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Και επειδή κάποια στιγμή πρέπει να απαντήσουμε και στους κυρίους Ανεξάρτητους Έλληνες, όπως λέγονται, το θεωρώ πρόκληση να μιλούν για τη Νέα Δημοκρατία, όταν ο Αρχηγός τους είναι μέλος της Νέας Δημοκρατίας, είκοσι δύο χρόνια Βουλευτής της και πολλά, πολλά χρόνια Υπουργός και να τη δείχνει σήμερα με το δάχτυλο! Αυτό προς γνώση και επίγνωση ενός κόμματος που διαμορφώθηκε στη βάση της διαμαρτυρίας και σήμερα έχει γίνει ο κολαούζος της Αριστεράς, του ΣΥΡΙΖΑ. Και πάω τώρα στην προέκταση αυτών που είπα λίγο πριν, κύριε Πρόεδρε, για τους δύο Υπουργούς τον κ. Φίλη και τον κ. Χουλιαράκη. Μου κάνει εντύπωση. Μα, τόσο θράσος; Κύριε Χουλιαράκη, θα πω για την προσπάθειά σας να δικαιολογήσετε τα αδικαιολόγητα. Εγώ είπα και στην ομιλία μου ότι δεν χρησιμοποιώ εκφράσεις, όπως αυτές που λέγατε πριν εσείς για «κοράκια», για «λαίμαργα funds» κ.λπ.. Μα, είπατε λίγο πριν στο Βήμα της Βουλής…
Ποιος το κάνει αυτό;
Όχι, δεν το είπατε αυτό. Εγώ λέω. Ξέρετε, εμείς στη Νέα Δημοκρατία έχουμε έναν πολιτικό πολιτισμό πολύ ανώτερο από το δικό σας, και προσωπικά και γενικά. Λίγο πριν στο Βήμα της Βουλής είπατε, κύριε Χουλιαράκη, ότι είναι τόσο ισχυρό, τόσο ασφυκτικό και τόσο διαφανές το πλαίσιο γι' αυτά τα funds που δεν είναι κερδοσκοπικά. Το είπατε στην ομιλία σας! Σε ποιους τα λέτε αυτά; Το είπατε, επειδή οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα πάνε τα Χριστούγεννα στις επαρχίες και δεν θα μπορούν να συναντήσουν τους ανθρώπους, στους οποίους έλεγαν άλλα πράγματα;
Ρίξτε μια ματιά στην ομιλία μου!
Την άκουσα, κύριε Χουλιαράκη, με μεγάλη προσοχή και αυτό σημείωσα! Και, ακόμα - ακόμα, θεωρώ τραγικό εκ μέρους του κ. Φίλη να προσπαθήσει σήμερα στην ομιλία του - η οποία ήταν μία ιδεολογική, πολιτική ομιλία, όχι επί της ουσίας του νομοσχεδίου - να ιδεολογικοποιήσει - άκουσον, άκουσον - τα κερδοσκοπικά funds, τα οποία έρχεσθε να τα ψηφίσετε με ένα πλαίσιο ασαφές, αδιαφανές, χωρίς ξεκάθαρο περιβάλλον, περιβάλλον στο οποίο ασκήσαμε πολύ έντονη κριτική και με τον εισηγητή μας και με τους ομιλητές μας.
Τόσα εκατομμύρια…
Τρία πουλάκια κάθονταν!
Ο Θεός να σας φωτίσει, γιατί πάνω απ' όλα - μπορεί να μην πιστεύετε - είναι το καλό της Ελλάδος, το καλό της πατρίδας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Θεοδωράκης, Πρόεδρος του Ποταμιού. Ύστερα, για ένα λεπτό, θα λάβει τον λόγο ο κ. Κωνσταντινόπουλος, επειδή θέλει να διευκρινίσει κάτι. Ορίστε, κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Δεν θα χρειαστώ δώδεκα λεπτά, θα είμαι πολύ πιο σύντομος, όπως συνήθως. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ήθελε στην αρχή, κύριοι συνάδελφοι, να μοιάζει στους αλχημιστές του Μεσαίωνα, αυτούς που μετέτρεπαν κάθε μέταλλο σε χρυσό. Εσείς, θα μετατρέπατε τη χώρα, την Ευρώπη και ό,τι άλλο αγγίζατε σε αριστερό παράδεισο. Δεν χρειάζεται δουλειά, δεν χρειάζεται πρόγραμμα, δεν χρειάζεται προσπάθεια. Καλή καρδιά και καλή διάθεση! Όμως, με συνθήματα δεν αλλάζει η ζωή, δεν νικιέται η πραγματικότητα. Και το πείραμα δεν πέτυχε. Τώρα, αλλάξατε τακτική, βαπτίζετε χρυσό τις λύσεις και τις προτάσεις που έρχονται από το παρελθόν ή αυτά που είχαν επιλέξει οι προηγούμενοι, στα κόκκινα δάνεια, στο κομματικό κράτος, στα δημόσια έργα. Βρεγμένες από τα δάκρυα του κ. Σπίρτζη είναι οι συμβάσεις που υπογράφετε. «Υπέγραψα με πολύ πόνο» λέει ο Υπουργός. Και το ίδιο φαντάζομαι θα πει σε λίγους μήνες, σε λίγες εβδομάδες μάλλον, ο κ. Δρίτσας που θα κληθεί να υπογράψει για τα λιμάνια. Και υπογράφετε βέβαια, χωρίς να διορθώνετε ούτε λέξη. Απλώς, «παίξατε καθυστέρηση». «Η εμπειρία είναι καλό σχολείο, αλλά έχει ακριβά δίδακτρα» έχει πει ένας ποιητής και στην περίπτωσή μας τα δίδακτρα αυτά τα πληρώνει η ελληνική κοινωνία. Δίνετε με αλχημείες αυξήσεις στα δικά σας παιδιά στο δημόσιο. Πριμοδοτείτε τα κομματικά σας στελέχη που δουλεύουν στα γραφεία των Υπουργών και χαρίζετε μισθολογικά κλιμάκια απλόχερα στους συμβούλους σας. Και οι διευθυντές των πολιτικών γραφείων των Υπουργών, πάνε κατευθείαν στο ανώτατο κλιμάκιο. Και όλο αυτό το σύστημα δεν έχει ούτε ένα ψήγμα αξιολόγησης και αξιοκρατίας. Πόσο θα κοστίσουν όλα αυτά; Ο κύριος Υπουργός και η Κυβέρνηση δηλώνει ότι το νέο μισθολόγιο δεν κοστίζει. Το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους όμως λέει ότι μιλάμε για ένα δισεκατομμύριο σε τέσσερα χρόνια, δηλαδή ένα δισεκατομμύριο επιπλέον στο δημόσιο. Θα πρέπει, λοιπόν, να πούμε καθαρά στους ανέργους - εσείς να το πείτε, οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ - ότι υπάρχουν λεφτά για το δημόσιο, αλλά δεν υπάρχουν λεφτά για τους ανέργους. Υπάρχουν λεφτά για το δημόσιο, αλλά δεν υπάρχουν περιθώρια ελάφρυνσης από τους φόρους, που συνεχώς μπαίνουν. Θέλω να απευθυνθώ στον «εθνάρχη της Αριστεράς», όπως αποκάλεσε τον κ. Τσίπρα ένας από τους δεξιούς Υπουργούς του, και να του πω ότι η μεγάλη σας έγνοια για τα δικά σας παιδιά είναι τόσο παλιά όσο και τα προβλήματα της χώρας, τόσο παλιά όσο και η πλατεία Κλαυθμώνος. Για εμάς - και για να το έχετε ξεκάθαρο - το σύνθημα, κύριοι της Κυβέρνησης, είναι διαφορετικό «ούτε ένα επιπλέον ευρώ στο δημόσιο, αν δεν αντιμετωπίσουμε την ανεργία και αν δεν μειώσουμε τους φόρους». Οι χαμένοι των μνημονίων είναι όντως πολλοί. Όμως, μία σύγχρονη, προοδευτική κοινωνία έχει τις προτεραιότητές της. Και η προτεραιότητα σήμερα είναι οι άνεργοι και οι κατεστραμμένοι του ιδιωτικού τομέα και όχι το δημόσιο. Τα κόκκινα δάνεια, κυρίες και κύριοι, διπλασιάστηκαν τις μέρες και τους μήνες που λέγατε ότι δεν υπάρχει λόγος να πληρώνει κάποιος τις δόσεις του, γιατί θα έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ και θα υπάρξει σεισάχθεια για όλους. Κάπως έτσι μεγάλωσε η ωρολογιακή βόμβα και έφτασε στα 107 δισεκατομμύρια κόκκινα δάνεια. Τι κάνετε σήμερα; Τα δίνετε χωρίς κανόνες, χωρίς περιορισμούς, χωρίς συζήτηση σε ξένες μικρές και μεγάλες εταιρείες. Η δική μας πρόταση - το έχουμε κάνει από καιρό και προεκλογικά - είναι να υπάρξει μία κακή τράπεζα, η οποία θα κάνει μία ενιαία διαχείριση με βάση αποφάσεις και του ελληνικού κράτους των κόκκινων δανείων. Οι κοινωνικοί εταίροι έχουν κάνει και αυτοί συγκεκριμένες προτάσεις. Όμως, πλέον εσείς, κύριοι Βουλευτές της Συμπολίτευσης, έχετε κατεβάσει τα μολύβια και απλώς μεταφράζετε αυτά που σας δίνουν, αυτά που σας ζητούν. Από δημοσιεύματα μάθαμε ότι η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτήρισε το Ποτάμι λαϊκίστικο κίνημα. Έλεος, κύριοι συνάδελφοι! Αφήστε και σε εμάς έναν τίτλο. Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή είστε λαϊκιστές. Τρίτη, Πέμπτη αριστεροί επαναστάτες και τις Κυριακές είστε ορθολογιστές ευρωπαϊστές, που κατηγορείτε τους αντιπάλους σας - και δη το Ποτάμι - για λαϊκισμό. Έλεος! Στην οικονομία ο λαϊκισμός σάς οδήγησε σε αποτυχία. Στο μεταναστευτικό η αποτυχία σάς οδηγεί στο λαϊκισμό. Η Αθήνα γυρνάει ξανά στο 2011. Οι δήμαρχοι είναι σε απόγνωση. Περιοχές της Αθήνας είναι σε απόγνωση. Και εσείς τρέχετε πίσω από τις εξελίξεις, κύριοι της Κυβέρνησης, γιατί δεν είχατε την πρόνοια να διαμορφώσετε ένα σχέδιο και γιατί δεν ακούγατε όταν σας μιλάγαμε. Κυρίες και κύριοι, δεν έχω καμμία αμφιβολία ότι και σήμερα θα βρεθούν εκατό πενήντα τρεις να ψηφίσουν έναν πρόχειρο νόμο, έναν νόμο που κατά 35% είναι οι υποχρεώσεις, για τις οποίες έχουμε δεσμευτεί και το άλλο 65% είναι ρουσφέτια - μπαλώματα σε υπαρκτά ή ανύπαρκτα προβλήματα. Το ίδιο κάνετε και στο σύμφωνο συμβίωσης. Δεκατέσσερα άρθρα είναι για το σύμφωνο συμβίωσης και σαράντα εννιά είναι οι λοιπές ρυθμίσεις που φέρνετε. Βάζετε δηλαδή ασπίδα τα ανθρώπινα δικαιώματα, για να κάνετε τα ρουσφέτια σας στις φυλακές και για να ελέγξετε τη δικαιοσύνη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελλάδα έχει ανάγκη πολλά περισσότερα από μικρά μερεμέτια, συναλλαγές και παλαιοκομματικές διευθετήσεις.
Εμείς κοσμητικά επίθετα δεν είπαμε! Συνεχίστε έτσι και θα δείτε!
Παρακαλώ ησυχία, κύριε Θεωνά!
Θα το επαναλάβω, για να το ακούσετε όλοι, ακόμη και οι αποτυχημένοι διευθυντές δημοσίων υπηρεσιών που τώρα είναι Βουλευτές. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Ποταμιού]] Η Ελλάδα, λοιπόν, έχει ανάγκη πολλά περισσότερα από μερεμέτια, συναλλαγές, παλαιοκομματικές διευθετήσεις, όχι μικροζημιές και μικροκέρδη συμψηφίζοντας, αλλά σχέδιο και τολμηρές αποφάσεις - ό,τι δεν έχετε και ό,τι δεν μπορείτε απ' ό,τι φαίνεται. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Θεοδωράκη. Τον λόγο έχει ο κ. Χουλιαράκης, για να διευκρινίσει κάτι για ένα λεπτό και θα ακολουθήσει ο κ. Σταθάκης και ο κ. Βενιζέλος. Θα μιλήσει ο κ. Σταθάκης και θα αναφερθεί και στην τροπολογία σας και ύστερα θα βάλετε εσείς το θέμα της ψήφισης ή όχι. Ορίστε, κύριε Χουλιαράκη.
Ευχαριστώ. Ο κ. Θεοδωράκης αναφέρθηκε - αν κατάλαβα καλά - στην επιπλέον δαπάνη που προκύπτει από το νέο μισθολόγιο για τον προϋπολογισμό της γενικής κυβέρνησης. Ανέφερε, λοιπόν, ένα νούμερο 1 δισεκατομμύριο ευρώ επιπλέον δαπάνη για την τετραετία. Θα σας ζητούσα να καταθέσετε τα μεγέθη που έχετε - γιατί επικαλεστήκατε το Γενικό Λογιστήριο - γιατί προΐσταμαι του Γενικού Λογιστηρίου και έχω μπροστά μου ακριβώς τα νούμερα που το Γενικό Λογιστήριο μού έδωσε. Το Γενικό Λογιστήριο, λοιπόν, προβλέπει ότι το 2016 η εξοικονόμηση πόρων με το νέο μισθολόγιο είναι 56 εκατομμύρια ευρώ, το 2017 είναι 339 εκατομμύρια ευρώ - αναφέρομαι σε μεγέθη του Γενικού Λογιστηρίου - , το 2018 είναι 202 εκατομμύρια ευρώ εξοικονόμηση, το 2019 είναι 85 εκατομμύρια ευρώ εξοικονόμηση. Για την τετραετία 2016-2019 η εξοικονόμηση είναι αυτή που ανέφερα από το Βήμα της Βουλής της τάξης των 682 εκατομμυρίων ευρώ. Το ερώτημα μου είναι αν οι ίδιοι οι θεσμοί θεωρούν τη μεταρρύθμιση αυτή δημοσιονομικά ουδέτερη και συμβατή με το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής. Η δικιά σας αντίρρηση που βρίσκεται;
Άλλα αντί άλλων!
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο κ. Σταθάκης.
Η κυβέρνηση της Δεξιάς δεν τόλμησε ποτέ να κάνει τέτοιο πράγμα.
Κυρία Μπακογιάννη, παρακαλώ.
Δεν μπορώ, κύριε Πρόεδρε, συγχύζομαι!
Να δώσετε το επίδομα θέρμανσης τότε!
Κυρία Βούλτεψη, σας παρακαλώ.
Μπήκατε τελευταία ώρα, κύριε Υπουργέ, να πείτε τώρα κάτι.
Καλά πράγματα ακούστηκαν.
Το επίδομα θέρμανσης να δώσει, αφού εξοικονομεί λεφτά.
Παρακαλώ. Κύριε Μπαλαούρα και αύριο έχετε δουλειά, αφού είστε σε fast track διαδικασίες. Ο κ. Σταθάκης έχει τον λόγο.
Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, εδώ και δύο μήνες η Κυβέρνηση με σταθερότητα προχωρά στην εφαρμογή μιας στρατηγικής, την οποία την έχει διατυπώσει ευθέως ανοικτά στην ελληνική Βουλή και στον ελληνικό λαό και η οποία να σας υπενθυμίσω επί τροχάδην ότι περιελάμβανε ένα κομβικό σημείο: την ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης των σαράντα οκτώ προαπαιτουμένων, την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και το νέο κύκλο συμφωνίας αυτών που μέρος της οποίας έρχεται εδώ στη Βουλή. Και για να μην θεωρεί και για να απαντήσω επιτέλους στο Ποτάμι, το οποίο θεωρεί ότι αδίκως πάμε και συζητάμε «γιατί στο τέλος υπογράφουμε κάτι χαρτιά που μας φέρνουν», να υπενθυμίσω τουλάχιστον δέκα σημεία για τα οποία θεωρούμε ότι το αποτέλεσμα αυτών των συζητήσεων είναι πολύ θετικό, εκτός αν υπάρχει άλλη διαφοροποίηση. Για την οικονομία του χρόνου θα σταθώ σε μερικά κομβικά: Η προστασία της πρώτης κατοικίας στον προηγούμενο κύκλο διαπραγμάτευσης, το οποίο διασφάλισε 25% με κρατική αρωγή πλήρους κάλυψης των νοικοκυριών ή και το υπόλοιπο 35% με πολύ θετικούς όρους προστασίας, δεν κατάλαβα γιατί αυτό δεν αποτελούσε μια επιτυχία ουσιαστική στη διαπραγμάτευση. Θα σταθώ στις ρυθμίσεις. Το γεγονός ότι βρέθηκε μία λύση πολύ καλύτερη από αυτήν που υπήρχε στην αρχική συμφωνία για τα φαρμακεία και τους φαρμακοποιούς, δεν αποτελεί ένα δεδομένο; Να σταθώ στην τελευταία, την τωρινή διαπραγμάτευση, σε τέσσερα σημεία. Πρώτον, στον ΑΔΜΗΕ: Το ότι απέναντι στο δίλημμα ιδιωτικοποίηση ή ένα εναλλακτικό σχήμα με 51% ιδιοκτησία του δημοσίου δεν αποτελεί επιτυχία της διαπραγμάτευσης;
Όχι!
Δεύτερον, η ρύθμιση για το νέο ταμείο για ένα διαφορετικό πλαίσιο θετικό στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης…
Παρακαλώ! Οι ερωτήσεις είναι ρητορικές του Υπουργού, όπως κάνετε και εσείς. Μην σπεύδετε να απαντάτε. Έλεος!
Τρίτον, το ενιαίο μισθολόγιο που συζητάμε σήμερα διασφαλίζει - αντίθετα με όσους έλεγαν πολλά και διαφορετικά πράγματα - δύο πράγματα, πρώτον, ότι δεν υπάρχουν μειώσεις μισθών, καταστατικά πολύ σημαντικό και, δεύτερον, ότι οι ανισότητες οι μισθολογικές εντός του δημοσίου δεν διευρύνονται σε τρεις - τέσσερις κατηγορίες, οι οποίες θα περιλάμβαναν και πολλά τιμωρητικά μέτρα για κατηγορίες ορισμένων υπαλλήλων. Το τέταρτο και βασικό…
Πριν από πέντε λεπτά άλλα έλεγε ο Αναπληρωτής.
Σας παρακαλώ, κύριε Κικίλια.
Θα μας τρελάνετε;
Σας παρακαλώ πάρα πολύ, κύριε Κικίλια.
Αποφασίστε τι ισχύει.
Θα φτάσω και σε αυτό.
Σας παρακαλώ, κύριε Κικίλια.
Να μας πει τι ισχύει.
Να ακούσετε με προσοχή.
Μέχρι τέλους θα τα ακούσετε. Το τέταρτο είναι αυτό που συζητάμε για τα κόκκινα δάνεια. Επαναλαμβάνω: Αυτό που συζητάμε σήμερα είναι μέρος μίας συνολικότερης στρατηγικής για τα κόκκινα δάνεια, η οποία έχει ξεκινήσει από την προηγούμενη περίοδο. Σας υπενθυμίζω, πρώτον, τη δημιουργία νέων θεσμών προστασίας των καταναλωτών και των δανειοληπτών, την ίδρυση ανεξάρτητης αρχής που θα αποτιμά την πιστοληπτική ικανότητα των νοικοκυριών, τον Κώδικα Δεοντολογίας των Τραπεζών που θα αναδιαρθρώνει τα δάνεια, βάσει του ελάχιστου εισοδήματος των χιλίων εκατό ευρώ, τα τριάντα κέντρα πληροφόρησης που θα ανοίξουν σε όλη τη χώρα, τη διαδικασία με την οποία προβλέπονται ρυθμίσεις και ασφαλιστικές δικλίδες στην εφαρμογή μίας σειράς κανόνων στα στεγαστικά δάνεια. Δεύτερον, την παράταση του νόμου που προϋπάρχει, του νόμου Δένδια - παρών είναι ο κ. Δένδιας - η οποία θα γίνει με ορισμένες αλλαγές και θα αποτελέσει εργαλείο αναδιάρθρωσης δανείων επιχειρήσεων και το νομοσχέδιο, το οποίο φέρνουμε σήμερα. Να υπενθυμίσω τι κάνει το νομοσχέδιο. Το νομοσχέδιο αυτό είναι πολύ σαφές, πολύ ρητό, συγκεκριμένο και δεν επιδέχεται παρερμηνειών. Πρώτον, διαμορφώνει το ρυθμιστικό πλαίσιο ίδρυσης και λειτουργίας αυτών των επιχειρήσεων. Καλώ τη Νέα Δημοκρατία, η οποία όψιμα έχει γίνει πολύ αντιευρωπαϊκή ομολογώ, να μελετήσει το σύνολο του αντίστοιχου θεσμικού πλαισίου γι' αυτού του τύπου τις αγορές που υπάρχει σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και να μας φέρει μία χώρα που να υπάρχουν αυστηρότεροι κανόνες από αυτούς τους οποίους εισάγουμε σήμερα. Άρα το κομμάτι ίδρυση - λειτουργία - εποπτεία κ.ο.κ. αποτελεί την πιο ισχυρή εκδοχή που υπάρχει αυτήν τη στιγμή στον ευρωπαϊκό χώρο. Δεύτερον, διασφαλίζει πλήρως και ρητά το παρόν σύστημα. Γι' αυτό δεν κάνω αποδεκτή την πρόταση του κ. Βενιζέλου, διότι στο άρθρο 3 παράγραφος 8 στις περιπτώσεις πώλησης και μεταβίβασης απαιτήσεων του παρόντος νόμου, καθώς και σε περιπτώσεις ανάθεσης διαχείρισης, δεν χειροτερεύει η ουσιαστική και δικονομική θέση του οφειλέτη και του εγγυητή. Είναι ρητά διατυπωμένο ότι οποιαδήποτε διαχείριση, μεταβίβαση στη γενική της μορφή απαγορεύεται να δημιουργεί χειροτέρευση δικονομική ή οικονομική ή ουσιαστική της θέσης του δανειολήπτη και του εγγυητή. Άρα και στο πεδίο αυτό είναι απόλυτα θωρακισμένο το παρόν σύστημα. Τρίτον, όλη η νομοθεσία καλείται γι' αυτού του τύπου τις εταιρείες και ισχύει χωρίς καμμία ειδική μεταχείριση. Δηλαδή, ό,τι ισχύει για το σύνολο των αντίστοιχων τραπεζικών ιδρυμάτων, όπως ισχύει σε οποιεσδήποτε άλλες μεταβιβάσεις, φορολογικά, θεσμικά, για την προστασία των όρων και των κανόνων, ισχύει και γι' αυτόν τον τομέα. Δεν υπάρχει κανένα καθεστώς ειδικής μεταχείρισης - το υπογραμμίζω - ακριβώς επειδή σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες η ίδρυση αυτών των αγορών - αναφέρομαι σε Ιρλανδία, Ισπανία κ.λπ. - λειτουργεί με κανόνες ειδικού καθεστώτος φοροαπαλλαγών και πολλών άλλων. Εδώ ρητά διατυπώνεται ότι όλο το φορολογικό σύστημα παραμένει ως έχει. Τρίτον, να διευκρινίσουμε τι είναι αυτή η αγορά. Με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ρητά διατυπώνεται ότι αυτήν τη στιγμή μιλάμε για τη δημιουργία μιας αγοράς αυστηρά για μεγάλα επιχειρηματικά δάνεια. Εξαιρούνται τα στεγαστικά πρώτης κατοικίας, τα καταναλωτικά και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων με τον ευρωπαϊκό προσδιορισμό, δηλαδή επιχειρήσεις με τζίρο κάτω από 50.000.000 ευρώ και διακόσους πενήντα εργαζομένους. Είναι ρητά διατυπωμένο στον νόμο το τι αυτή τη στιγμή «απελευθερώνεται» εντός αυτού του αυστηρού ρυθμιστικού πλαισίου. Άρα όλη η συζήτηση που ακούστηκε για μελλοντική απελευθέρωση στεγαστικών, καταναλωτικών, μικρομεσαίων, μέχρι και αγροτεμάχια άκουσα ότι θα απελευθερωθούν και θα μπουν σε αυτές τις αγορές, δάνεια αγροτών και δεκάδες άλλα πράγματα, είναι εκτός πραγματικότητας, δεν ισχύουν. Τον Φεβρουάριο, όταν ρυθμίσουμε τον τρόπο της διαδικασίας και την προστασία σε όλες αυτές τις αγορές, εδώ είμαστε να το ξανασυζητήσουμε. Θέλω να κλείσω δηλώνοντας ευθέως και με την…
Σας παρακαλώ, κάντε ησυχία. Τελειώνουμε σε πολύ λίγο.
Δύο μέρες προκαλούμε τη Νέα Δημοκρατία να μας καταθέσει μία στοιχειώδη σκέψη και ιδέα για το πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα των κόκκινων δανείων.
Εσύ κυβερνάς τώρα.
Επαναλαμβάνω, επί δύο ημέρες παρακαλούμε τη Νέα Δημοκρατία να μας φέρει μία σκέψη οποιασδήποτε μορφής για το πώς θα αντιμετωπιστεί η διαχείριση των κόκκινων δανείων. Μέχρι στιγμής ακούμε ρητορικά σχήματα ότι προϋπήρχε αυτό το πλαίσιο - ήταν ο νόμος Δένδια - και ότι δεν χρειαζόταν τίποτα περισσότερο.
Τώρα είναι δική σου δουλειά.
Ακούμε ότι εμείς ανοίγουμε την αγορά στα κοράκια, ενώ η Νέα Δημοκρατία δεν θέλει αγορές.
Δεν θέλει κοράκια.
Κάλεσα τον κ. Χατζηδάκη να μου πει αν έχει εγκαταλείψει τον παραδοσιακό φιλελευθερισμό της η Νέα Δημοκρατία και αν έχει μετατοπιστεί σε άλλου τύπου λύσεις
Κυρία Βούλτεψη! Μα, είστε ήσυχη εσείς συνήθως.
Μα, μας προκαλεί. Ας μην τα πει όλα αυτά! Ας κλείσει. Στον Υπουργό να τα πείτε.
Είναι δυνατόν; Ελάτε τώρα.
Τρίτον, κάλεσα να κατατεθούν οποιεσδήποτε σκέψεις γι' αυτά τα 90 δισεκατομμύρια. Επαναλάμβανε τρία πράγματα: Πρώτον, δηλώσεις προηγουμένων ετών, για να δείξει πόσο αναληθής είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Καταθέσαμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εξελέγη με δεδομένη τη συμφωνία και αυτή εφαρμόζουμε.
Άρα τι σε νοιάζει;
Δεύτερον, ζητήσαμε να υπάρξει…
Συμφωνεί ο λαός με τον ΣΥΡΙΖΑ. Έχετε τον λαό μαζί σας!
Κυρία Βούλτεψη! Σας παρακαλώ!
Ζητήσαμε να υπάρξει ένα στοιχειώδης διάλογος, όχι χάριν της συνεννόησης, κατ' ανάγκη, αλλά χάριν της δυνατότητας να αποκατασταθεί μια συζήτηση η οποία θα έχει σαφή αναφορά στην πραγματικότητα και στο ευρωπαϊκό δεδομένο, το οποίο φαίνεται ότι τον τελευταίο καιρό η Νέα Δημοκρατία το έχει εγκαταλείψει, κοιτώντας όλο και πιο πολύ στο εσωτερικό. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Ο κ. Θεοχάρης κάτι θέλει να πει στο κ. Χουλιαράκη για μισό λεπτό, για κάτι στοιχεία που αντιδικείτε.
Ο κύριος Υπουργός μάς ζήτησε να δώσουμε τα στοιχεία και, νομίζω, χάριν πληρότητος θα πρέπει να απαντήσουμε. Ο κύριος Υπουργός δεν ξέρω από πού βγάζει τα στοιχεία. Εγώ θα διαβάσω από την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου ακριβώς και θα σας τα πω. «Επί του κρατικού προϋπολογισμού επιπρόσθετη δαπάνη από τη δυνατότητα πιστοποίησης δαπανών επιμέρους έργο σε ορκωτούς λογιστές εγγεγραμμένους στο μητρώο της ΕΛΤΕ απροσδιόριστη.» Θετικό κόστος. «Ετήσια δαπάνη για τα έτη 2016-2019: 107 εκατομμύρια από την επανακατάταξη στα νέα μισθολογικά κλιμάκια, άρθρο 9. Ετήσια δαπάνη ύψους 143 εκατομμύρια ευρώ από το 2018 και εφεξής από την μισθολογική ωρίμανση του προσωπικού. Ετήσια δαπάνη ποσού 25 εκατομμυρίων από την αύξηση των επιδομάτων θέσεων ευθύνης στους προϊσταμένους των οργανικών μονάδων. Ετήσια δαπάνη κυμαινόμενη από 15 έως 46 εκατομμύρια ευρώ, λόγω της καθιέρωσης της προωθημένης μισθολογικής εξέλιξης των υπαλλήλων λόγω αξιολόγησης». Όλα αυτά μας κάνουν 178 εκατομμύρια συν 143 εκατομμύρια κατ' έτος από το 2018 και μετά. «Ενδεχόμενη δαπάνη από τη σύνδεση των αμοιβών με την περιγραφή καθηκόντων, το ύψος της οποίας δεν μπορεί να προσδιοριστεί, εξαρτώμενη από πραγματικά γεγονότα. Εξοικονόμηση δαπάνης από τον περιορισμό των περιοχών παραμεθορίου». Αυτό το πήρε πίσω, άρα σβήνεται από την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου. Δεν υπάρχει εξοικονόμηση. Επίσης, «ετήσια εξοικονόμηση δαπάνης ύψους 4,5 εκατομμυρίων ευρώ από την κατάργηση της αποζημίωσης των συλλογικών οργάνων». Συνεπώς, 174 εκατομμύρια επί τέσσερα έτη ίσον 696 εκατομμύρια, συν 143 εκατομμύρια επί δύο έτη, το 2018-2019, μας κάνει στο σύνολο 982 εκατομμύρια, συν δύο απροσδιόριστες δαπάνες του Γενικού Λογιστηρίου. Συνεπώς έχουμε πάνω από ένα δισεκατομμύριο κόστος για τα τέσσερα αυτά χρόνια. Και η μόνη εξοικονόμηση που βλέπουμε, βέβαια, είναι από το clawback του ΕΟΠΥΥ, που αποδεικνύει ότι παίρνουμε πόρους από το κοινωνικό κράτος και το δίνουμε αδιακρίτως σε καλούς και κακούς δημοσίους υπαλλήλους. Αυτό, δηλαδή, που λέγαμε τόσες μέρες!
Ο κ. Χουλιαράκης έχει τον λόγο.
Ο κ. Θεοχάρης αναφέρθηκε στις δαπάνες που προβλέπει το νέο μισθολόγιο. Προφανώς το νέο μισθολόγιο προβλέπει δαπάνες. Πώς αλλιώς θα πληρωθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι;
Στην αύξηση αναφέρθηκε!
Όμως, η αντικατάσταση του νέου μισθολογίου από το παλιό μισθολόγιο συνεπάγεται και εξοικονομήσεις. Και αναφέρομαι τώρα σε αυτές: Για το 2016- τις δαπάνες τις ανέφερε ο κ. Θεοχάρης - έχουμε εξοικονόμηση από τη μη εφαρμογή του προηγούμενου μισθολογίου 187 εκατομμύρια ευρώ. Για το 2017 έχουμε εξοικονόμηση 570 εκατομμυρίων.
Δεν έχετε καταλάβει! Άστε το. Μην εκτίθεστε!
Παρακαλώ, σταματήστε! Εδώ είμαστε, είναι γραπτά, διευκρινίζονται.
Υπάρχει εξοικονόμηση και θα την ακούσετε!
Υπάρχουν και όρια!
Για το 2018- ακούστε το γιατί είναι μεγάλο νούμερο - έχουμε εξοικονόμηση 735 εκατομμύρια και το 2019 ακόμα μεγαλύτερο, εξοικονόμηση 868 εκατομμύρια. Από αυτά, τα 750 εκατομμύρια είναι η προβλεπόμενη δαπάνη για κίνητρα επίτευξης στόχων και δημοσιονομικών στόχων, όπως προέβλεπε το προηγούμενο μισθολόγιο. Επίσης, θα ήθελα να απαντήσω στο εξής: Τι σημαίνει «εξοικονόμηση»; Δεν τα βάζουμε, κυρία Βούλτεψη, στην τσέπη μας. Είναι τα χρήματα που δαπανούμε στην υγεία, στην πρόνοια και στην καταπολέμηση της ανεργίας.
Δώστε το επίδομα θέρμανσης. Αυτό είπα εγώ!
Ευχαριστούμε πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Δεν έχει κανείς τον λόγο. Ο κ. Βενιζέλος έχει τον λόγο.
Είμαι εισηγητής, κύριε Πρόεδρε, και δεν έχω κάνει χρήση της δευτερολογίας μου!
Θα ήθελα και εγώ να μιλήσω για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε!
Κύριε Θεοχάρη, καθίστε κάτω! Ο κ. Χατζηδάκης έχει τον λόγο για μισό λεπτό.
Ένα λεπτό θέλω!
Σας παρακαλώ! Δεν θα μιλήσετε ξανά, κύριε Θεοχάρη. Έχετε μιλήσει τέσσερις φορές!
Κύριε Πρόεδρε, θα μου απαντήσει ο Υπουργός; Έδωσε νέα στοιχεία.
Έχει απαντήσει. Δεν είναι νέα στοιχεία.
Οι αριθμοί που ανέφερε ο κ. Θεοχάρης είναι απολύτως σωστοί. Και αναφέρονται τόσο στην έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου, την οποία έχουμε εδώ όλοι ενώπιόν μας, όσο και στην ειδική έκθεση του κ. Τσακαλώτου, με την υπογραφή του. Υπάρχουν οι αριθμοί του κ. Θεοχάρη. Αυτά που είπε ο κ. Χουλιαράκης είναι μόνο στη φαντασία του. Και πραγματικά εκπλήσσομαι που, εάν και έχει βρεθεί στα κοινοβούλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με την παιδεία που έχει ο κ. Χουλιαράκης, ήρθε να παραπλανήσει τη Βουλή των Ελλήνων. Υπάρχει επιβάρυνση για τους κομματικούς σας πελάτες, την ώρα που κόβονται συντάξεις, την ώρα που αυξάνεται ο ΦΠΑ, την ώρα που αυξάνεται η φορολογία των αγροτών. Αυτό είναι ξεκάθαρο και θα πρέπει πραγματικά να απολογηθείτε!
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Δεν υπάρχει κύκλος ομιλητών! Σας παρακαλώ πολύ!
Επί δύο μέρες κοροϊδεύεται η Αίθουσα. Να καταθέσει τον πίνακα ο κ. Χουλιαράκης!
Είπε «ψεύτη» τον κ. Χουλιαράκη ο κ. Χατζηδάκης και θα μιλήσει. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από τις πτέρυγες του Ποταμιού και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Σταματήστε, κύριε Θεοχάρη, και καθίστε κάτω! Ο κ. Χουλιαράκης έχει ξανά τον λόγο.
Πρέπει να το καταθέσει!
Θα το καταθέσει. Έχετε καμμία αμφιβολία ότι ο Υπουργός Οικονομικών μιλάει για δισεκατομμύρια και δεν θα το καταθέσει; Προς Θεού!
Θα ήθελα τον λόγο, για να γίνει ουσιώδης διάλογος.
Όχι, κύριε Θεοχάρη. Παρακαλώ πολύ. Έχει μιλήσει ο Αρχηγός του κόμματός σας. Δεν ήθελα να σας το πω. Μιλήσατε τρεις φορές πριν και δύο μετά. Πρέπει να ξέρετε από τη διαδικασία ότι δεν έχετε δικαίωμα να το κάνετε αυτό. Το αντιλαμβάνεστε; Διότι, όταν μιλάνε οι Αρχηγοί των κομμάτων…
Μα, κύριε Πρόεδρε…
Τώρα τι κάνετε, δεν κατάλαβα. Θέλετε να με καλύψετε; Θέλετε να κάνετε επεισόδιο μέσα στα δελτία των οκτώ; Σας το λέω ευθέως.
Ποιους κοινωνικούς αγώνες έχετε κάνει, όταν απολύατε κόσμο;
Κύριε Φάμελλε, σας παρακαλώ!
Έδωσε νέα στοιχεία…
Κύριε Θεοχάρη, καθίστε αμέσως κάτω! Δεν έχετε τον λόγο ούτε θα τον έχετε ύστερα. Τέλειωσε.
Σας παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε.
Δεν υπάρχει, σας παρακαλώ. Τα δελτία ξεκίνησαν με άλλη κόντρα. Ο κ. Χουλιαράκης έχει τον λόγο.
Είμαι υπέρ στο να απαντήσει ο Υπουργός.
Κύριε Θεοχάρη, σας παρακαλώ πάρα πολύ. Μην θορυβείτε!
Για τριάντα δευτερόλεπτα.
Θα με αναγκάσετε να σας ανακαλέσω στην τάξη. Καταλάβατε; Μην γίνεστε θορυβοποιός.
Σας παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε.
Μην με παρακαλάτε. Καθίστε κάτω! Κύριε Χουλιαράκη, έχετε τον λόγο. Είναι ο τελευταίος που θα μιλήσει.
Μη με φιμώσετε! Τριάντα δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε.
Δεν έχετε τριάντα δευτερόλεπτα!
Να μιλήσω για τριάντα δευτερόλεπτα και να απαντήσει ο Υπουργός μετά συνολικά.
Δεν έχετε τριάντα δευτερόλεπτα. Σας ανάφερα τουλάχιστον δύο λόγους για τους οποίους δεν μπορείτε να μιλήσετε και πρέπει να το σεβαστείτε για να μην σας ανακαλέσω στην τάξη. Ο κ. Χουλιαράκης έχει τον λόγο.
Έδωσε νέα στοιχεία και πρέπει να απαντηθούν.
Κάντε δηλώσεις ύστερα, αν θέλετε, στο περιστύλιο, όχι εδώ μέσα! Επαναλαμβάνω, τα δελτία ξεκίνησαν. Ελάτε, κύριε Χουλιαράκη.
Είναι λάθος αυτό που κάνετε!
Λυπάμαι πολύ, γιατί ο κ. Χατζηδάκης έχασε την ψυχραιμία του. Κύριε Χατζηδάκη, πραγματικά είναι Αίθουσα Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και θα πρέπει να φερόμαστε πιο ευγενικά. Εγώ δεν θα ακολουθήσω τον ίδιο δρόμο. Θα πω μόνο το εξής. Οι δαπάνες - ακούστε το - που ανέφερε ο κ. Θεοχάρης είναι νούμερα με τα οποία συμφωνούμε. Είναι δαπάνες που προκύπτουν με το νέο μισθολόγιο.
Καταθέστε τον πίνακα!
Η κατάργηση του προηγούμενου μισθολογίου, όμως - ακούστε το αυτό - συνεπάγεται εξοικονομήσεις. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Για να το πάω ανάποδα, συνεπάγεται δαπάνες, προϋπολογισμένες στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, που δεν θα εκτελεσθούν. Ακριβώς αυτές οι εξοικονομήσεις είναι που χρηματοδοτούν τις δικές μας κοινωνικές δαπάνες, τον δικό μας κοινωνικό προϋπολογισμό. Τον πίνακα τον καταθέτω για τα Πρακτικά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Άρα, πρώτον, ο πίνακας κατετέθη για τα Πρακτικά. Δεύτερον, εγώ για τρίτη φορά άκουσα τον κ. Χουλιαράκη - και το είχα καταλάβει από την πρώτη, επιτρέψτε μου - ότι μιλάμε για δαπάνες και για εξοικονομήσεις από την αντικατάσταση των δύο μισθολογίων. Είναι απολύτως ευκρινές. Υπάρχει συμφωνία, λοιπόν, στα νούμερα των δαπανών. Στο δε θέμα των εξοικονομήσεων θα υπάρξει, επίσης, συμφωνία, αφού κατατέθηκε το έγγραφο για τα Πρακτικά. Ευχαριστούμε που διευκρινίστηκαν τα θέματα. Θέλω απλώς να πω ότι για την τροπολογία την οποία είχε υποβάλει ο Πρόεδρος, ο κ. Βενιζέλος, επί της ουσίας τοποθετήθηκε ο κ. Σταθάκης.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Δεν θα ξαναμιλήσετε. Η διαδικασία έχει τελειώσει. [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] [[Να μπει η σελ. 515α]] [[Να μπει η σελ. 517α]] [[Να μπει η σελ.518α]] Διευκρινίζω… [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες]] Έχετε πάρει κακά μαθήματα ακόμα και από εμάς, από μερικές στιγμές του παρελθόντος.
Κύριε Πρόεδρε, μπορείτε να μου δώσετε τον λόγο;
Όχι, κύριε Παφίλη, Κανείς άλλος δεν θα μιλήσει. Διευκρινίζω ότι για την τροπολογία που είχε υποβάλει ο κ. Βενιζέλος, ο κ. Σταθάκης αναφέρθηκε επί της ουσίας, θεωρώντας ότι επί της ουσίας η τροπολογία παρέπεμψε σε ποιο άρθρο συμπεριλαμβάνεται για την ουσιαστική εξασφάλιση, διασφάλιση, προφύλαξη των δανειοληπτών. Άρα νομίζω ότι έχει διευκρινιστεί αυτό το ζήτημα. Έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Βενιζέλος, αλλά προηγουμένως θα δώσω τον λόγο για ένα λεπτό στον κ. Παφίλη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς να σας ενημερώσω ότι είναι 20.10΄ και τώρα προβάλλονται τα δελτία ειδήσεων. Άρα δεν σας βλέπουν πολλοί όλους σας. Κάθε φορά αυτόν τον χαβά - να το πω έτσι - έχουμε. Όταν φτάνουμε στο τέλος, αρχίζει ο ψευτοκαυγάς. Δεύτερον, σταματήστε να «παίζετε τον παππά» και οι δύο, και οι μεν και οι δε. Ουσιαστικά τι γίνεται τώρα; Διαγκωνίζεστε για το ποιος θα κόψει περισσότερο από τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, που έχουν γίνει πλέον άθλιοι. Και αρχίζει ο καυγάς αν κόβει ο ένας ή εάν κόβει ο άλλος. Αυτό, λοιπόν, το παραμύθι καλύτερα να το σταματήσετε και να προχωρήσουμε στην ψήφιση με βάση τις προτάσεις που έχουν γίνει. Και σας λέω και πάλι ότι δεν είναι καλός τηλεοπτικός χρόνος, γιατί γι' αυτό γίνεται ό,τι γίνεται.
Ευχαριστούμε, κύριε Παφίλη. Τον λόγο έχει ο κ. Βενιζέλος.
Κύριε Πρόεδρε, αρχίζω φυσικά από την τροπολογία.
Για την τροπολογία, σε σχέση με την ψήφισή της. Έτσι; Διότι έχει λήξει η διαδικασία.
Κύριε Πρόεδρε, με συγχωρείτε, μισό λεπτό. Θέλω να εξηγήσω γιατί δεν με καλύπτει η απάντηση του κ. Σταθάκη και επιμένω να τεθεί η τροπολογία σε ψηφοφορία. Δεν με καλύπτει η απάντηση του κ. Σταθάκη, γιατί ο κ. Σταθάκης ομολόγησε με έναν τρόπο ο οποίος με εξέπληξε - γιατί είναι πραγματικά κυνικός - ότι το νομοσχέδιο δεν συνιστά ρύθμιση των κόκκινων δανείων που αφορά τους δανειολήπτες, τους οφειλέτες, ότι δεν υπάρχει καμμία ρύθμιση σχετική με οφειλέτες. Πρόκειται για μια ρύθμιση σχετική με τους δανειστές, σχετική με τις τράπεζες και τις εταιρείες διαχείρισης ή εταιρείες μεταβίβασης των δανείων. Και ακριβώς επειδή εδώ πρόκειται για μία ετεροβαρή ρύθμιση από την πλευρά των δανειστών, θεωρώ ότι πρέπει να προστεθεί το κείμενο της τροπολογίας στον νόμο, προκειμένου όσοι έχουν υπαχθεί στο καθεστώς του νόμου που λέγεται «νόμος Κατσέλη» αλλά είναι νόμος ΠΑΣΟΚ, του ν. 3869/2010, όπως ισχύει, να διατηρήσουν το καθεστώς προστασίας, ανεξαρτήτως των μεταβολών στο πρόσωπο του δανειστή ή του διαχειριστή και ανεξαρτήτως μεταβολών στο καθεστώς εποπτείας τραπεζών και εταιρειών διαχείρισης ή μεταβίβασης. Το λέω αυτό, διότι τα κόκκινα δάνεια, τα μη εξυπηρετούμενα, επηρέασαν την ανακεφαλαιοποίηση. Όλο το μυστικό των κόκκινων δανείων είναι οι προβλέψεις, τα εποπτικά κεφάλαια που έχουν κρατήσει οι τράπεζες και επί τη βάσει των οποίων οργανώθηκε το βασικό και το αντίξοο σενάριο της ανακεφαλαιοποίησης. Αυτό, λοιπόν, δεν καλύπτεται από τη γενική ρύθμιση ότι δεν μεταβάλλεται η ουσιαστική και η δικονομική θέση του οφειλέτη. Πρόκειται για τελείως διαφορετικά πράγματα. Επί του διαδικαστικού θα ήθελα να πω ότι επειδή η συγκεκριμένη τροπολογία έχει κατατεθεί εμπρόθεσμα, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στα άρθρα 73 έως 75 του Συντάγματος, και επειδή δεν εξαρτάται η ψηφοφορία από τη βούληση της Κυβέρνησης, παρακαλώ να τεθεί και στην ψηφοφορία. Τώρα, τι σημασία έχουν οι εκθέσεις του Γενικού Λογιστηρίου.
Όχι, όχι.
Επί της τροπολογίας, κύριε Πρόεδρε. Θα μπορούσε, λέει το Σύνταγμα στο άρθρο 75 παράγραφος 2, στην αρχή της συνεδρίασης ο αρμόδιος Υπουργός να πει ότι θέλει και για την τροπολογία έκθεση. Δεν την ζήτησε. Άρα δεν του χρειάζεται. Άρα τίθεται σε ψηφοφορία η εμπρόθεσμη τροπολογία. Το νομοσχέδιο, όμως, έχει έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου, γιατί το προβλέπει το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής, και έχει και ειδική έκθεση επί του προϋπολογισμού που την υπογράφει ο κ. Τσακαλώτος. Ο κ. Χουλιαράκης προ ολίγων λεπτών έκανε κουρελόχαρτο την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου και την ειδική έκθεση του Υπουργείου Οικονομικών.
Λοιπόν, έχετε τελειώσει, κύριε Πρόεδρε.
Έτσι η Βουλή έχει ψηφίσει…
Έχετε τελειώσει, κύριε Πρόεδρε.
…αλλά οι δημόσιοι υπάλληλοι κατάλαβαν ότι τους κοροϊδεύει μια αριστερή…
Κύριε Βενιζέλο, σας ευχαριστούμε πολύ. Ο κ. Βενιζέλος είχε κάνει και στις 19 Νοεμβρίου την ίδια αίτηση, δηλαδή να μπορεί μία τροπολογία Βουλευτού - παρ' ότι δεν γίνεται δεκτή από τον Υπουργό υπό προϋποθέσεις, τις οποίες τώρα ανέλυσε ως προς το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους - να μπαίνει σε ψηφοφορία. Θα δώσω μία απάντηση ως Πρόεδρος, την οποία θα εισηγηθούμε και στη Διάσκεψη των Προέδρων, έτσι ώστε επ' αυτού να υπάρξει μία τελική απόφανση. Δεν συμφωνούμε. Στο άρθρο 82 του Συντάγματος ορίζεται ότι η Κυβέρνηση καθορίζει και κατευθύνει τη γενική πολιτική της χώρας, σύμφωνα με τους ορισμούς του Συντάγματος και των νόμων. Σε άλλες διατάξεις, βέβαια, του Συντάγματος προβλέπει τη δυνατότητα νομοθετικής πρωτοβουλίας της Βουλής και των Βουλευτών, με την κατάθεση προτάσεων νόμων αλλά και τροπολογιών. Οι προβλέψεις αυτές, όμως, δεν μπορούν να φθάνουν σε σημείο ανατροπής του γενικού κανόνα ευθύνης της Κυβέρνησης ως προς τη νομοθετική ρύθμιση των κοινωνικών ζητημάτων. Υπό αυτό το πρίσμα έχει δημιουργηθεί πάγια διαχρονική κοινοβουλευτική πρακτική ως προς την ψήφιση των βουλευτικών τροπολογιών, οι οποίες ψηφίζονται μόνο εφόσον γίνουν δεκτές από τον αρμόδιο Υπουργό. Σε διαφορετική περίπτωση θα καταλήγαμε στο άτοπο να καλείται ο εκάστοτε Υπουργός να εφαρμόσει διατάξεις, που ενδεχομένως έρχονται σε αντίθεση ή είναι ασυμβίβαστες με τη δική του κυβερνητική πολιτική, για την οποία άλλωστε είναι πολιτικά υπεύθυνος και υπόλογος στον ελληνικό λαό. Με την επιφύλαξη ότι θα υπάρξει μία ειδική συζήτηση στη Διάσκεψη των Προέδρων πάνω σ' αυτό, δεν θέτω σε ψηφοφορία την τροπολογία του κ. Βενιζέλου.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Μία κουβέντα, κύριε Βενιζέλο.
Με συγχωρείτε, σας είπα και την προηγούμενη φορά το εξής. Αν η πλειοψηφία θέλει να απορρίψει μία τροπολογία, την απορρίπτει. Αν η Κυβέρνηση ελέγχει την Πλειοψηφία της, απορρίπτει τις τροπολογίες που δεν της αρέσουν. Όμως η θέση της Αντιπολίτευσης και η θέση του Βουλευτή δεν ολοκληρώνεται θεωρητικά με τη συζήτηση. Ολοκληρώνεται πρακτικά με την ψηφοφορία, ακόμα και όταν χάνει η Αντιπολίτευση την ψηφοφορία. Άρα έχει πολύ μεγάλη σημασία ο σεβασμός του Συντάγματος. Το άρθρο 82 αφορά την εκτελεστική εξουσία. Η γενική πολιτική της χώρας είναι πρωτίστως η εξωτερική πολιτική της χώρας. Το άρθρο 82…
Σας παρακαλώ, να ολοκληρώσουμε το θέμα.
Το άρθρο 82 δεν ανατρέπει τις βασικές, τις θεμελιώδεις διατάξεις του άρθρου 26 περί του ποιος ασκεί τη νομοθετική εξουσία, που την ασκεί η Βουλή και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Άρα, όπως υπάρχει νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης, υπάρχει και νομοθετική πρωτοβουλία των Βουλευτών…
Και των κομμάτων.
…η οποία δεν μπορεί να ευνουχίζεται με διαδικαστικά επιχειρήματα μη προβλεπόμενα από το Σύνταγμα. Δεν βλάπτει τη Βουλή και την Κυβέρνηση η ολοκλήρωση της διαδικασίας. Αυτό που βλάπτει τη Βουλή και την κοινωνία είναι να ανατρέπονται τα δεδομένα, τα δημοσιονομικά, επί τη βάσει των οποίων συζητάμε, πέντε λεπτά πριν την ψηφοφορία επειδή άλλα υπογράφει ο κ. Τσακαλώτος και άλλα λέει ο κ. Χουλιαράκης. Και οι δύο δε μαζί στην πραγματικότητα…
Κύριε Βενιζέλο, σας παρακαλώ.
…το κοινωνικό τους ακροατήριο, τους δημοσίους υπαλλήλους.
Σας παρακαλώ πολύ, μη χρησιμοποιείτε προνομιακά τον χρόνο τόσες φορές, σε κρίσιμες στιγμές και για ζητήματα εφ' όλης της ύλης. Γνωρίζετε - είστε πιο έμπειρος από μένα - ότι δεν πρέπει να γίνεται αυτό. Όταν συζητήσουμε για τον Κανονισμό, για το Α΄ μέρος, αυτό είναι από τα θέματα που θα συζητηθούν. Έχει ενδιαφέρον το θέμα που έχετε θέσει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, μισθολογικές ρυθμίσεις και άλλες επείγουσες διατάξεις εφαρμογής της Συμφωνίας Δημοσιονομικών Στόχων και Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων» κηρύσσεται περαιωμένη και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Έχει υποβληθεί αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας επί της αρχής και επί των άρθρων 1, 2, 3 και 19 του σχεδίου νόμου, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Θα αναγνώσω και τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση της ονομαστικής ψηφοφορίας, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Ο κ. Χατζηδάκης. Παρών. Ο κ. Αναστασιάδης. Παρών. Ο κ. Αθανασίου. Παρών. Ο κ. Βρούτσης. Παρών. Ο κ. Κυριαζίδης. Παρών. Ο κ. Κόνσολας. Παρών. Ο κ. Στύλιος. Παρών. Ο κ. Καββαδάς. Παρών. Ο κ. Γεωργαντάς. Παρών. Ο κ. Κεδίκογλου. Παρών. Ο κ. Σταμάτης. Παρών. Ο κ. Μπουκώρος. Παρών. Ο κ. Μπούρας. Παρών. Η κ. Κεραμέως. Παρούσα. Ο κ. Τζαβάρας. Παρών. Κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας. Επίσης, έχει υποβληθεί αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών του ΚΚΕ επί της αρχής του νομοσχεδίου, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Θα αναγνώσω και τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση της ονομαστικής ψηφοφορίας, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Ο κ. Κουτσούμπας Δημήτριος. Παρών. Η κ. Παπαρήγα Αλεξάνδρα. Παρούσα. Ο κ. Βαρδαλής Αθανάσιος. Παρών Ο κ. Δελής Ιωάννης. Παρών. Ο κ. Γκιόκας Ιωάννης. Παρών. Η κ. Κανέλλη Λιάνα. Παρούσα. Ο κ. Καραθανασόπουλος Νικόλαος. Παρών. Ο κ. Κατσώτης Χρήστος. Παρών. Ο κ. Λαμπρούλης Γεώργιος. Παρών. Η κ. Μανωλάκου Διαμάντω. Παρούσα. Ο κ. Στεργίου Κωνσταντίνος. Παρών. Ο κ. Μωραΐτης Νικόλαος. Παρών. Ο κ. Παφίλης Αθανάσιος. Παρών. Ο κ. Συντυχάκης Μανώλης. Παρών. Ο κ. Τάσσος Σταύρος. Παρών. Κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών του Κομουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Είστε όλοι παρόντες έτσι και αλλιώς. Επίσης, έχει υποβληθεί αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης επί της αρχής και επί των άρθρων 1,2,3 και 41 του σχεδίου νόμου, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Θα αναγνώσω και τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση της ονομαστικής ψηφοφορίας, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Η κ. Γενηματά Φωτεινή. Παρούσα. Ο κ. Αρβανιτίδης Γεώργιος. Παρών. Ο κ. Βενιζέλος Ευάγγελος. Παρών. Ο κ. Γρηγοράκος Βασίλειος. Παρών. Ο κ. Θεοχαρόπουλος Αθανάσιος. Παρών. Ο κ. Κεγκέρογλου Βασίλειος. Παρών. Η κ. Κεφαλίδου Χαρούλα (Χαρά). Παρούσα. Ο κ. Κουτσούκος Ιωάννης. Παρών. Ο κ. Κρεμαστινός Δημήτριος. Παρών. Ο κ. Κωνσταντινόπουλος Οδυσσέας. Παρών. Ο κ. Κωνσταντόπουλος Δημήτριος. Παρών. Ο κ. Λοβέρδος Ανδρέας. Παρών. Ο κ. Παπαθεοδώρου Θεόδωρος. Παρών. Ο κ. Σκανδαλίδης Κωνσταντίνος. Παρών. Ο κ. Τζελέπης Μιχαήλ. Παρών. Κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης (ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ). Είστε παρόντες. Ευχαριστώ. Συνεπώς διακόπτουμε τη συνεδρίαση για δέκα (10) λεπτά σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επαναλαμβάνεται η διακοπείσα συνεδρίαση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι από τα άνω δυτικά θεωρεία παρακολουθούν τη συνεδρίαση, αφού ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ», σαράντα ένας μαθήτριες και μαθητές καθώς και δύο συνοδοί εκπαιδευτικοί από το Πειραματικό Γυμνάσιο Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Δέχεστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να συμπτύξουμε τις προβλεπόμενες από τον Κανονισμό ψηφοφορίες σε μία;
Το Σώμα συνεφώνησε. Θα διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής και επί των άρθρων 1,2,3,19 και 41 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, μισθολογικές ρυθμίσεις και άλλες επείγουσες διατάξεις εφαρμογής της Συμφωνίας Δημοσιονομικών Στόχων και Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων». Οι αποδεχόμενοι το νομοσχέδιο επί της αρχής και επί των άρθρων λέγουν «ΝΑΙ». Οι μη αποδεχόμενοι το νομοσχέδιο επί της αρχής και επί των άρθρων λέγουν «ΟΧΙ». Οι αρνούμενοι ψήφο λέγουν «ΠΑΡΩΝ». Καλούνται επί του καταλόγου η κ. Αναστασία Γκαρά από τον ΣΥΡΙΖΑ και η κ. Νίκη Κεραμέως από τη Νέα Δημοκρατία. Σας ενημερώνω ότι έχουν έρθει στο Προεδρείο τηλεομοιοτυπίες (φαξ) συναδέλφων, σύμφωνα με το άρθρο 70Α΄ του Κανονισμού της Βουλής, με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο τους επί της αρχής και επί των άρθρων του νομοσχεδίου. Οι ψήφοι αυτές θα ανακοινωθούν και θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει. Παρακαλώ, να αρχίσει η ανάγνωση του καταλόγου.
Υπάρχει συνάδελφος, ο οποίος δεν άκουσε το όνομά του; Κανείς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα έξι μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Πειραματικό Γυμνάσιο Ζωσιμαίας Σχολής Ιωαννίνων (Β΄ τμήμα). Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Οι επιστολές οι οποίες απεστάλησαν στο Προεδρείο από τους συναδέλφους, σύμφωνα με το άρθρο 70Α΄ του Κανονισμού της Βουλής, καταχωρίζονται στα Πρακτικά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ενημερώνω ότι έχουν έλθει στο Προεδρείο επιστολές των συναδέλφων κ. Καλαφάτη, κ. Μαρτίνου, κ. Γκιουλέκα, κ. Αυγενάκη, κ. Παπακώστα - Σιδηροπούλου, κ. Μανιάτη και κ. Κατσιαντώνη, οι οποίοι μας γνωρίζουν ότι απουσιάζουν από την ψηφοφορία και ότι αν ήταν παρόντες, θα ψήφιζαν «ΟΧΙ». Οι επιστολές αυτές, οι οποίες εκφράζουν πρόθεση ψήφου, θα καταχωριστούν στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης, αλλά δεν συνυπολογίζονται στην καταμέτρηση των ψήφων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η ψηφοφορία και παρακαλώ τους κυρίους ψηφολέκτες να προβούν στην καταμέτρηση των ψήφων και την εξαγωγή του αποτελέσματος. [[ΚΑΤΑΜΕΤΡΗΣΗ]] Κύριοι συνάδελφοι, εν τω μεταξύ, όσο γίνεται η καταμέτρηση, για να κερδίσουμε χρόνο, προτείνω να εισέλθουμε στην ψήφιση των υπόλοιπων άρθρων του νομοσχεδίου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 5 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 5 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 6 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία. Λέμε «ΟΧΙ», αλλά επισημαίνουμε ότι είμαστε θετικοί - δεν μπορούμε να το ψηφίσουμε όμως - σε αυτό που αφορά τη ΜΟΔ. Ευχαριστώ πολύ.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 6 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 7, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 7 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 8 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 8 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 9, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 9 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 10 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 10 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 11 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 11 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 12, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 12 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 13 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 13 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 14 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 14 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 15 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 15 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 16, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 16 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 17 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 17 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 18 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 18 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 20, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 20 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 21, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 21 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 22 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 22 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 23 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 23 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 24 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 24 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 25, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 25 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 26, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 26 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 27, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 27 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 28 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 28 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 29 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 29 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 30 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 30 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 31 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 31 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 32 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 32 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 33, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 33 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 34, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 34 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 35 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 35 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 36 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 36 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 37 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 37 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 38 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 38 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 39, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 39 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 40 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 40 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Το άρθρο 41 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 42 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 42 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 43, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 43, έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 44 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 44 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 45 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 45 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. [[Να καταχωρισθεί το κείμενο του νομοσχεδίου σελ. 569α]] Εψήφισαν συνολικά 291 Βουλευτές. Υπέρ της αρχής του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά της αρχής του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 138 Βουλευτές. Ψήφισαν «ΠΑΡΩΝ» ουδείς. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών: «Διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, μισθολογικές ρυθμίσεις και άλλες επείγουσες διατάξεις εφαρμογής της Συμφωνίας Δημοσιονομικών Στόχων και Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων», έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 1 εψήφισαν συνολικά 291 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 138 Βουλευτές. Ψήφισαν «ΠΑΡΩΝ» ουδείς. Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 2 εψήφισαν συνολικά 291 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 138 Βουλευτές. Ψήφισαν «ΠΑΡΩΝ» ουδείς. Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 3 εψήφισαν συνολικά 291 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 138 Βουλευτές. Ψήφισαν «ΠΑΡΩΝ» ουδείς. Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 19 εψήφισαν συνολικά 291 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 138 Βουλευτές. Ψήφισαν «ΠΑΡΩΝ» ουδείς. Συνεπώς το άρθρο 19 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 41 εψήφισαν συνολικά 291 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 138 Βουλευτές. Ψήφισαν «ΠΑΡΩΝ» ουδείς. Συνεπώς το άρθρο 41 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία.
Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών «Διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, μισθολογικές ρυθμίσεις και άλλες επείγουσες διατάξεις εφαρμογής της Συμφωνίας Δημοσιονομικών Στόχων και Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία επί της αρχής και επί των άρθρων. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών «Διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, μισθολογικές ρυθμίσεις και άλλες επείγουσες διατάξεις εφαρμογής της συμφωνίας δημοσιονομικών στόχων και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία σε μόνη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 21.15΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2015 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος νομοθετική εργασία: Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού: «Προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στις διατάξεις της Οδηγίας 2014/60/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 15ης Μαΐου 2014 σχετικά με την επιστροφή πολιτιστικών αγαθών, που έχουν απομακρυνθεί παράνομα από το έδαφος κράτους - μέλους», καθώς και συζήτηση και λήψη απόφασης, σύμφωνα με το άρθρο 62 του Συντάγματος και τα άρθρα 43Α και 83 του Κανονισμού της Βουλής, για αιτήσεις άρσης ασυλίας Βουλευτών.