Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Κύρωση Σύμβασης για τη λειτουργία του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 2 Μαρτίου 2018 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία συνεδρίαση ενιαία επί της αρχής, επί των άρθρων και των τροπολογιών. Από την Κυβέρνηση ενημερώθηκα ότι για τις δύο υπουργικές τροπολογίες που υπάρχουν, κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της συζήτησης θα έρθουν οι αρμόδιοι Υπουργοί - μάλλον ο κ. Σκουρλέτης και ο κ. Πολάκης - να τις παρουσιάσουν. Μέχρι στιγμής νομίζω ότι υπάρχουν και δύο βουλευτικές τροπολογίες. Τη μία την υπογράφει μεταξύ άλλων και ο κ. Γρηγοράκος. Είναι εδώ, άρα θα την υποστηρίξει.
Έχει απορριφθεί από τον Υπουργό, κύριε Πρόεδρε.
Εντάξει. Πάντως εσείς αν θέλετε να πείτε κάτι, μπορείτε να το πείτε. Δεν σημαίνει ότι επειδή απορρίφθηκε από τον Υπουργό, δεν έχετε δικαίωμα να την παρουσιάσετε.
Θα τοποθετηθώ αργότερα.
Μπορεί άλλωστε να μεταμεληθεί στη διάρκεια της συζήτησης ο Υπουργός.
Επίσης, υπάρχει και μία άλλη τροπολογία που αφορά το ΕΣΥ και υπογράφεται από τον κ. Παπαδόπουλο και τον κ. Μαντά. Όταν θα έρθει η ώρα, μπορούν να μιλήσουν. Σήμερα για πρώτη φορά ξεκινάμε τις εγγραφές των συναδέλφων που θέλουν να μιλήσουν με την ηλεκτρονική κάρτα. Αν κάποιος δεν το έχει καταλάβει, μπορεί να σηκώσει το χέρι και θα έρθει ένας συνεργάτης της Έδρας να του το δείξει. Ελπίζω - αυτή την ενημέρωση έχω - ότι από την επόμενη εβδομάδα θα γίνεται πλέον και η ηλεκτρονική ψηφοφορία. Δεν θα έχουμε τη γνωστή διαδικασία που είχαμε επί σειρά ετών. Επί της διαδικασίας νομίζω ότι δεν υπάρχει καμμία αντίρρηση. Στην επιτροπή δεν μίλησε κανείς άλλος συνάδελφος πλην των εισηγητών. Αν το πάμε έτσι και εδώ - όχι να μη μιλήσει κανείς, αλλά υποθέτω ότι δεν θα υπάρχει μεγάλη εγγραφή - σε δύο - τρεις ώρες θα έχουμε τελειώσει. Κύριε Τζαβάρα, καλημέρα σας. Η ξεχωριστή «καλημέρα» είναι λόγω προσωπικής σχέσης και φιλίας προς τον κ. Τζαβάρα. Το λέω, επειδή έχω να τον δω μέρες.
Καλή σας μέρα, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, μας δημιουργείτε ψυχολογικό πρόβλημα.
Εντάξει, κύριε Κέλλα, έχω να τον δω μέρες τον κ. Τζαβάρα. Ξεκινάμε με την εισηγήτρια από τον ΣΥΡΙΖΑ, τη συνάδελφο κ. Αθανασία Αναγνωστοπούλου. Δεν μου αρέσει το Αθανασία. Εγώ σας έχω μάθει Σία, αλλά για τυπικούς λόγους λέω το Αθανασία. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Καλημέρα, κύριε Πρόεδρε, και ευχαριστώ. Καλημέρα, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Η Βουλή των Ελλήνων κυρώνει σήμερα τη Σύμβαση που υπέγραψε το Ελληνικό Δημόσιο με το Ινστιτούτο Παστέρ στις 31-7-2017. Είναι μία σημαδιακή ημερομηνία. Δεν πρόκειται φυσικά απλώς για τα δέκα χρόνια από την προηγούμενη, την από 28-3-2008, που είχε κυρωθεί με τον ν.3733/2009 και είχε ισχύ για πέντε χρόνια με δυνατότητα σιωπηρής ανανέωσης για άλλα πέντε χρόνια, που λήγουν τον επόμενο μήνα. Πρόκειται - και γι' αυτό είναι σημαδιακή ημερομηνία - για τα εκατόν τριάντα χρόνια που συμπληρώνονται φέτος από την ίδρυση του Ινστιτούτου Παστέρ το 1888. Με το βάρος δέκα βραβείων Νόμπελ, έναν προϋπολογισμό κοντά στα 320 εκατομμύρια ευρώ το 2016 και τριακόσιους διδακτορούχους φοιτητές μόνο στα κεντρικά, το Ινστιτούτο Παστέρ είναι συνώνυμο της μάχης για την ανάδειξη της υγείας σε δημόσιο αγαθό. Πρόκειται για ένα δίκτυο από τριάντα τρία ινστιτούτα διασκορπισμένα σε είκοσι έξι χώρες, με προσωπικό είκοσι τρεις χιλιάδες άτομα από τα οποία δυόμισι χιλιάδες μόνο στο Παρίσι. Το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ κλείνει και αυτό με τη σειρά του κοντά στα εκατό χρόνια από τη στιγμή που ιδρύθηκε. Είχε βάλει ως σκοπό από τότε μέχρι και σήμερα την προώθηση της δημόσιας υγείας. Όπως πολλά πετυχημένα εγχειρήματα, η ίδρυση του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ είναι αποτέλεσμα της εξαγωγής συμπερασμάτων μετά από μια στρατιωτική ήττα, αυτή του ατυχούς πολέμου του 1897. Η πρόταση των Γάλλων στρατιωτικών για την ίδρυση ενός Ινστιτούτου Παστέρ στην Ελλάδα ξεπέρασε τις προσδοκίες και τους στόχους της αρχικής της προέλευσης. Ο Βενιζέλος υποστήριξε την ίδρυση του ινστιτούτου στο πλαίσιο τόσο της κοινωνικής πολιτικής για τη δημόσια υγεία όσο βέβαια και στο πλαίσιο της σύσφιγξης των διμερών σχέσεων με τη Γαλλία. Η χρηματοδότηση έγινε από τον ελληνικής καταγωγής Βασίλειο Ζαχάρωφ, η έγκριση πραγματοποιήθηκε με βασιλικό διάταγμα το 1919 και το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ εγκαινιάστηκε τον Μάρτιο του 1920. Έκανα αυτή τη μικρή ιστορική αναδρομή για να δούμε ότι τέτοια μεγάλα ιδρύματα τέτοιας μεγάλης σημασίας ιδρύθηκαν επειδή ακούμπησαν σε πραγματικές ανάγκες από κράτη που αποφάσισαν, όπως το ελληνικό τότε, να προωθήσουν η δημόσια υγεία. Το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ, χωρίς να απολέσει τον αρχικό του στόχο, δηλαδή την πρόληψη και θεραπεία των μολυσματικών νοσημάτων, χρησιμοποίησε ως μέσα την εφαρμοσμένη έρευνα και την εκπαίδευση όχι μόνο των ειδικών της δημόσιας υγείας, αλλά και τη διάχυση της γνώσης της τεχνολογίας μέσω του εκπαιδευτικού συστήματος. Και έτσι, μέσα σε αυτόν τον έναν αιώνα ζωής διάνυσε μία μεγάλη απόσταση. Ας κρατήσουμε αυτούς τους τρεις στόχους του Ινστιτούτου Παστέρ: Εφαρμοσμένη έρευνα, εκπαίδευση, διάχυση της τεχνογνωσίας. Από τα συμφραζόμενα που δημιουργήθηκαν με την ήττα του Ελληνικού Στρατού τότε, το μακρινό 1897, μέχρι σήμερα, τις ανάγκες δηλαδή του Ελληνικού Στρατού, οι δραστηριότητες του Ινστιτούτου Παστέρ εκτείνονται στους τομείς της δημόσιας υγείας, της βιοϊατρικής και είναι άμεσος αποδέκτης των οδηγιών για κάλυψη των κρατικών αναγκών στην ανάπτυξη, προμήθεια, παραγωγή, αποθήκευση και διάθεση εμβολίων. Ναι, εμβολίων, γιατί είναι επίκαιρη η συζήτηση για φαρμακοβιομηχανίες όπως η «NOVARTIS». Έτσι, με αυτούς τους τρεις στόχους που είχε ευθύς εξαρχής, έγινε από τα πιο διακριτά ερευνητικά κέντρα στη χώρα μας. Λειτουργεί ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, ανήκει στους φορείς του άρθρου 12 του ν.4386/2016, που εποπτεύονται από τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας και είναι μέλος βέβαια του Διεθνούς Δικτύου του Ινστιτούτου Παστέρ. Ενώ με το προηγούμενο καθεστώς, που είχε κυρωθεί με τον ν.3733/2008, τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου του ινστιτούτου διορίζονταν με κοινή υπουργική απόφαση του Υπουργείου Υγείας και Ανάπτυξης, με την παρούσα Σύμβαση - άρθρο 4 παράγραφος 2- ορίζονται με κοινή υπουργική απόφαση πια του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων και του Υπουργείου Υγείας. Έχουμε αυτό τον εξορθολογισμό, που έτσι κι αλλιώς έπρεπε να υπάρξει στον τομέα της υγείας, που ήδη από το 2014 στο άρθρο 13 προβλεπόταν για την έρευνα, τεχνολογική ανάπτυξη και καινοτομία. Σήμερα, βέβαια, με τον ν.4386 τα ερευνητικά κέντρα εποπτεύονται από τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας. Το ίδιο ισχύει για τον οργανισμό και τον εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας του ινστιτούτου, οι οποίοι σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφοι 3 και 4 της Σύμβασης της 31ης Ιουλίου 2017, εκδίδονται με προεδρικό διάταγμα κατόπιν πρότασης των Υπουργών Παιδείας, Υγείας, Διοικητικής Ανασυγκρότησης και Οικονομικών, έτσι όπως ορίζει το άρθρο 14 του ν.4429/2016 για το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας, ΕΛΙΔΕΚ. Πέραν του θεσμικού πλαισίου που διέπει τα υπόλοιπα ερευνητικά κέντρα, στο Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ εφαρμόζονται συμπληρωματικά οι διατάξεις του ειδικού θεσμικού πλαισίου που το διέπουν. Αυτές οι διατάξεις προέρχονται κατά μεγάλο μέρος από την προς κύρωση Σύμβαση. Με αυτούς τους συμπληρωματικούς κανόνες γίνεται προσπάθεια από τη μία πλευρά να φανεί η πρόσδεση και να εμπεδωθεί η δημιουργία ενός ενιαίου χώρου εκπαίδευσης, έρευνας και καινοτομίας στο σκέλος που αφορά τα ερευνητικά κέντρα και για το οποίο, γι' αυτή την πρόσδεση και την εμπέδωση, αυτή η Κυβέρνηση έχει δώσει τεράστια βαρύτητα. Από την άλλη πλευρά, να δοθεί βάρος στην ιδιαίτερη θέση του Ινστιτούτου Παστέρ, το οποίο είναι προσανατολισμένο σε έρευνα εφαρμογής με συγκεκριμένο πρακτικό προσανατολισμό στην καταπολέμηση των μολυσματικών ασθενειών, συμβάλλοντας στην προαγωγή της δημόσιας υγείας. Το Ινστιτούτο Παστέρ, όπως είπα και πριν, αναπτύσσει δραστηριότητες στον τομέα της εκπαίδευσης, στους αντίστοιχους με την έρευνα εφαρμογής τομείς, εξασφαλίζοντας παράλληλα την προμήθεια, παραγωγή και διάθεση εμβολίων, βιολογικών και θεραπευτικών προϊόντων, για την κάλυψη των εθνικών αναγκών. Η δραστηριοποίησή του στον τομέα της βιοϊατρικής το φέρνει κοντά σε έναν νέο τρόπο παραγωγής γνώσης, που ονομάζεται mode 2, σε αντίθεση με το mode 1, τη γνώση δηλαδή που παραγόταν και εξακολουθεί να παράγεται στο πλαίσιο του επιστημονικού κατακερματισμού στα πανεπιστήμια και στα ερευνητικά κέντρα. Ίσως θα έπρεπε να δώσουμε λίγη παραπάνω σημασία τι σημαίνει «τρόπος 2» και «τρόπος 1». Γιατί είναι το νέο φαινόμενο που αντιμετωπίζουμε, που αντιμετωπίζουν οι κοινωνίες τα τελευταία χρόνια και με τα οποία στη δικιά μας χώρα η πολιτική ηγεσία δεν έχει ασχοληθεί, πλέει μέσα σε ένα πέλαγος αντιφάσεων που οδηγούν σε προβλήματα, όπως αυτά που βλέπουμε με σκάνδαλα στην υγεία, κλπ. Στον νέο τρόπο, αυτόν που ονομάζουμε «τρόπος 2», σε τομείς όπως η βιοϊατρική, κυριαρχεί η διεπιστημονικότητα και η συνεργασία στο ίδιο επίπεδο πανεπιστημίων, ερευνητικών κέντρων, ιδιωτικών εταιρειών και κρατικών φορέων για την επίλυση των ειδικών προβλημάτων που ανακύπτουν. Πρόκειται για μία μεγάλη ρήξη με την ερευνητική παράδοση. Επειδή για τον πρώτο τρόπο παραγωγής ισχύει η συνταγματική κατοχύρωση της ελευθερίας της έρευνας, ενώ ο δεύτερος μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο ειδικής οικονομικής προστασίας, να κατοχυρωθούν δικαιώματα ευρεσιτεχνίας ή άλλου είδους βιομηχανικής ιδιοκτησίας, οι φορείς παραγωγής της γνώσης στον «τρόπο 2» σπεύδουν να κατοχυρώσουν πατέντες πριν θέσουν τα πορίσματα των ερευνών τους στη διάθεση της ερευνητικής κοινότητας. Βεβαίως, με το άρθρο 3 το Ινστιτούτο Παστέρ καθίσταται μέλος του Διεθνούς Δικτύου Ινστιτούτων Παστέρ και υποχρεούται σε συμμόρφωση στη σύμβαση συνεργασίας, με την οποία ορίζεται ένας κώδικας ηθικής σε έναν τομέα άκρατου ανταγωνισμού, για τον οποίο έγινε λόγος παραπάνω. Θέλω να πω, δηλαδή, με λίγα λόγια, ότι ενώ το Δίκτυο Ινστιτούτων Παστέρ έχει αναπτύξει για αυτόν τον καινούργιο τρόπο παραγωγής γνώσης έναν κώδικα ηθικής πάρα πολύ αυστηρό, που περιγράφεται μέσα στις αρχές του κεντρικού Ινστιτούτου Παστέρ στο Παρίσι, από την άλλη μεριά έχουμε αυτόν τον άκρατο ανταγωνισμό των πολυεθνικών, οι οποίες και αυτές παράγουν αυτήν τη γνώση και η οποία είδαμε πού οδηγεί. Όπως θα δείτε από τη Σύμβαση αλλά και από τις αρχές του ίδιου του Ινστιτούτου Παστέρ έχει έναν ηθικό κώδικα πάρα πολύ αυστηρό. Η λέξη - «κλειδί» είναι «αλληλεγγύη» ανάμεσα στα Ινστιτούτα Παστέρ, στο δίκτυο όλων των Παστέρ. Δεύτερον, οι δεσμεύσεις που αναλαμβάνουν τα Ινστιτούτα Παστέρ ανά τον κόσμο είναι ο πόλεμος κατά της διαφθοράς και ο σεβασμός στην απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Συμβουλίου των Ηνωμένων Εθνών του 2003. Μάλιστα, αν δει κανείς το γαλλικό κείμενο - δεν ξέρω, κύριε Υπουργέ, εάν έχουμε τη σύμβαση και στα ελληνικά - ορίζει όχι μόνο τι δεν πρέπει να κάνει ένα Ινστιτούτο Παστέρ, δηλαδή να δωροδοκήσει, να έχει οποιαδήποτε επαφή χρηματισμού κ.λπ. με κρατικούς αξιωματούχους, αλλά αυτό που είναι εκπληκτικό είναι ότι ορίζει τι σημαίνει κρατικός αξιωματούχος. Αρχίζει ιεραρχικά από τους Υπουργούς μέχρι κρατικούς υπαλλήλους, όλη την ιεραρχική δομή. Νομίζω ότι αυτό είναι τροφή προς σκέψη, πώς λειτουργεί ένα τέτοιο ινστιτούτο, αυτό το δίκτυο ινστιτούτων, σε αντιπαράθεση με τις πολυεθνικές. Ίσως, κύριε Υπουργέ, - αυτή θα ήταν η γνώμη μου, παρά το γεγονός ότι υπάρχει σε κεντρικό επίπεδο - , να ρυθμίζονταν λίγο περισσότερο τα θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας και στην προς κύρωση σύμβαση που έχουμε εδώ. Στα δέκα χρόνια που μεσολάβησαν μεταξύ της Σύμβασης του 2007 και αυτής του 2017 η ελληνική πολιτική για την έρευνα απέκτησε προφίλ. Διασυνδέθηκε οργανικά με τον ευρωπαϊκό χώρο ανώτατης εκπαίδευσης και τα ευρωπαϊκά προγράμματα για την έρευνα. Αυτή η όξυνση της ευαισθησίας για τα ζητήματα της πολιτικής στον τομέα της έρευνας είχε ως αποτέλεσμα να φανούν οι δυσλειτουργίες στο Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ, τις οποίες πρώτοι είχαν επισημάνει οι ίδιοι οι ερευνητές του. Στην προς κύρωση Σύμβαση, λοιπόν, τροποποιούνται οι διαδικασίες εκλογής των μελών και ανάδειξης του γενική διευθυντή, ώστε να ανταποκρίνονται στα διεθνή δεδομένα που διέπουν τη λειτουργία και την οργάνωση των ερευνητικών κέντρων. Στο άρθρο 4 παράγραφος 1 ορίζονται οι αρμοδιότητες του διοικητικού συμβουλίου, στην παράγραφο 2 η σύνθεσή του, στην παράγραφο 3 η διαδικασία εκλογής των τριών εκ των μελών του - των εξωτερικών - , στην παράγραφο 4 η διάρκεια της θητείας του, στην παράγραφο 5 ζητήματα αποζημίωσης των μελών του διοικητικού συμβουλίου και στην παράγραφο 6 ο τρόπος λειτουργίας του διοικητικού συμβουλίου. Στο άρθρο 5 ορίζονται τα καθήκοντα, ο τρόπος ορισμού, η διαδικασία επιλογής μέσω επταμελούς επιτροπής αξιολόγησης από επιστήμονες διεθνούς κύρους και η διάρκεια της θητείας του γενικού διευθυντή του ινστιτούτου που θα είναι τετραετής, ανανεώσιμη μία ακόμα φορά, χωρίς να μπορεί να εκλεγεί για τρίτη θητεία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ένα λεπτό ακόμα, κύριε Πρόεδρε.
Συνεχίστε.
Στο άρθρο 6 περιγράφονται οι αρμοδιότητες, ο τρόπος διορισμού και τα προσόντα του διοικητικού διευθυντή. Στο άρθρο 7 ορίζονται ο τρόπος λειτουργίας, η σύνθεση και οι αρμοδιότητες του Διεθνούς Επιστημονικού Συμβουλίου του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ. Στο άρθρο 8 περιγράφεται η μορφή συνεργασίας του Ελληνικού με το Γαλλικό Ινστιτούτο. Στο άρθρο 9 προσδιορίζεται ο οικονομικός διαχειριστικός έλεγχος του ινστιτούτου από εταιρεία ορκωτών λογιστών. Στο άρθρο 10 περιγράφεται η νομική κατοχύρωση των ονομάτων «Παστέρ» και «Ινστιτούτο Παστέρ». Το άρθρο 11 είναι το κατ' εξοχήν άρθρο που εντάσσει το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ στο πλαίσιο των ερευνητικών κέντρων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Δίνεται έμφαση στη συνεχή βελτίωση του ανθρώπινου δυναμικού μέσω προγραμμάτων ανταλλαγής και μετεκπαίδευσης. Με το άρθρο 12 η ελληνική Κυβέρνηση δεσμεύεται να καταβάλλει κάθε χρόνο στο ινστιτούτο τακτική επιχορήγηση για τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας του. Άρα, η ελληνική Κυβέρνηση εγγυάται την εύρυθμη λειτουργία του. Θα ήταν καλό κάποια στιγμή να οριστεί το ύψος και ο κωδικός αυτής της επιχορήγησης. Στο άρθρο 14 προσδιορίζεται η διάρκεια της σύμβασης, δηλαδή πέντε χρόνια με σιωπηρή ανανέωση για άλλα πέντε. Στο άρθρο 15 προσδιορίζεται ο τρόπος καταγγελίας της σύμβασης και στο άρθρο 16 ο τρόπος διευθέτησης των διαφορών που ενδέχεται να ανακύψουν. Με την προς κύρωση σύμβαση του ελληνικού δημοσίου με το Ινστιτούτο Παστέρ, το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ καλείται να διαχειριστεί ακόμα μια φορά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το τεράστιο συμβολικό κεφάλαιο που έχει. Και μην ξεχνάτε ότι από αυτό το συμβολικό κεφάλαιο μέχρι το χέρι μας στο σουπερμάρκετ, Ινστιτούτο Παστέρ είναι, παστεριωμένο γάλα, κ.λπ.. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή.
Και εγώ ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Χρήστος Κέλλας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν σχέδιο νόμου υπηρετεί την ανανέωση της συνεργασίας της ελληνικής Κυβέρνησης και του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ με το Ινστιτούτο Παστέρ, όπως προβλέπει ο ν.3733/2009. Η ισχύουσα σύμβαση ήταν διάρκειας πέντε ετών συν πέντε έτη σιωπηρής παράτασης. Όπως έχουμε πει και καταστήσει εμπράκτως σαφές, η Νέα Δημοκρατία επιθυμεί τη συνεργασία με κάθε διεθνή φορέα και θεσμό που μπορεί να συμβάλλει στην αναβάθμιση των δημόσιων πολιτικών της χώρας. Το Ινστιτούτο Παστέρ διαδραματίζει διεθνώς έναν ιδιαίτερα κρίσιμο ρόλο στις πολιτικές πρόληψης και στις διαδικασίες αντιμετώπισης σπάνιων μολυσματικών νοσημάτων. Αναμφίβολα το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ έχει συμβάλει σημαντικά στην καταπολέμηση αυτοάνοσων και νευροεκφυλιστικών νοσημάτων και κρίνεται απαραίτητη η συνέχιση της συνεργασίας και της δημιουργικής αλληλεπίδρασης με το Ινστιτούτο Παστέρ, για την ενίσχυση της δημόσιας υγείας. Η έρευνα είναι εξαιρετικά σημαντική για τη βελτίωση και την αναβάθμιση των διαδικασιών πρόληψης και θεραπείας όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Σε σχέση με το παρόν σχέδιο νόμου: Στο άρθρο 1 ορίζεται πως σκοπός της σύμβασης είναι ο καθορισμός των κανόνων οργάνωσης και λειτουργίας του ΕΙΠ. Για τον λόγο αυτόν επιφυλαχθήκαμε στην Ολομέλεια, προκειμένου να πάρουμε απαντήσεις στα ζητήματα τα οποία θέσαμε κατά τη συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής. Επανέρχομαι, κύριε Υπουργέ και επισημαίνω ότι δεν έχουμε αντίρρηση για την ίδρυση των γραφείων του ΕΙΠ ανά την Ελλάδα. Το ερώτημα, όμως, παραμένει: Ποιο θα είναι το προσωπικό με το οποίο αυτά θα στελεχωθούν; Τι υλικοτεχνικές ανάγκες θα υπάρξουν; Είναι επίσης σημαντικό για τη λειτουργία του ΕΙΠ το πώς θα στελεχωθούν και για ποιους σκοπούς το Τμήμα Διάγνωσης και τα Κέντρα Αναφοράς. Περαιτέρω σας επισημαίνω ότι η περιγραφή των προσόντων των μελών του διοικητικού συμβουλίου θα στρεβλώσει, ενδεχομένως, τον προσανατολισμό του ΕΙΠ. Εσείς βεβαίως επικαλείστε τη νομοθεσία, όμως η περιγραφή των προσόντων, κύριε Υπουργέ, δεν έχει καμμία σχέση με την νομοθεσία, αλλά είναι καθαρά δική σας επιλογή. Σε κάθε περίπτωση ευχόμαστε να στελεχωθεί το ΕΙΠ με επιστήμονες διεθνούς κύρους που θα συμβάλουν στην ερευνητική και λειτουργική εμβάθυνσή του. Επιπλέον το νέο διοικητικό συμβούλιο θα πρέπει να μεριμνήσει ώστε να υπάρξει διαρκής αλληλεπίδραση σε σχέση με τα κοινά προγράμματα και την ανάληψη κοινών δράσεων. Η συνεργασία μέσω ειδικών συμβάσεων ενδεχομένως να περιορίσει τις δυνατότητες που υπήρχαν κατά το παρελθόν, όπως προέβλεπε ο ισχύων νόμος. Τέλος θα ήταν καλό να είχαμε μια εικόνα σχετικά με τον νέο οργανισμό και τον εσωτερικό κανονισμό του Ινστιτούτου. Αυτός ο εσωτερικός κανονισμός δεν έχει έρθει ακόμα, κύριε Υπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η διακυβέρνηση του τόπου ειδικά στις κρίσιμες εποχές τις οποίες διερχόμαστε χρειάζεται και συνεργασία και συναίνεση. Δεν πρέπει να εκθέτουμε διαρκώς τη χώρα. Και επειδή η Νέα Δημοκρατία, εμείς δηλαδή, είμαστε η παράταξη που ενέταξε τη χώρα στο ευρωπαϊκό σύστημα και περιβάλλον και προωθούμε κάθε συνεργασία με τους διεθνείς και σημαντικούς φορείς, καλούμαστε ακόμα μια φορά να λειτουργήσουμε προστατευτικά για τη διεθνή εικόνα της χώρας. Το παρόν νομοσχέδιο θα μπορούσε να έχει προσλάβει έναν περισσότερο λεπτομερειακό χαρακτήρα και να συμπεριλάβει διατάξεις που θα το καθιστούσαν περισσότερο πλήρες κατά τα ισχύοντα του παρόντος νόμου. Ωστόσο επειδή πρόκειται για την κύρωση μιας διεθνούς σύμβασης με έναν ιστορικό φορέα, που η συνεισφορά του στην έρευνα και τον τομέα της υγείας είναι εξαιρετικά πολύτιμη, και δεδομένου ότι η πορεία του Ινστιτούτου Παστέρ στη χώρα μας συμπληρώνει σχεδόν έναν αιώνα έχοντας συμβάλει σε σημαντικό βαθμό στις πολιτικές πρόληψης για τη δημόσια υγεία, εμείς θα υπερψηφίσουμε το παρόν σχέδιο νόμου και προσβλέπουμε στην αποτελεσματική λειτουργία του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ στο μέλλον καθώς και στην αλληλεπίδρασή του με το Ινστιτούτο Παστέρ, προκειμένου να υπάρξει ακόμα μεγαλύτερο όφελος για τη δημόσια υγεία της χώρας μας. Ως παράταξη παραμένουμε πιστοί στις αξίες μας. Για μας προέχει το εθνικό συμφέρον. Εύχομαι να το καταλάβετε κι εσείς σύντομα. Η χώρα έχει πολλά μέτωπα ανοιχτά να αντιμετωπίσει και να διαχειριστεί προκειμένου να σταθεί στα πόδια της. Έρχομαι, κύριε Υπουργέ, στις δυο υπουργικές τροπολογίες. Έχουμε την υπουργική τροπολογία 1506/167 την οποία υπογράφει η κ. Γεροβασίλη, Υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης, με τον κ. Σκουρλέτη. Βεβαίως δεν είναι εδώ η αρμόδια Υπουργός να το ακούσει. Αυτή η τροπολογία, την οποία φέρνει στη σύμβαση ενός νομοσχεδίου για ένα διεθνές ινστιτούτο, δίνει ανανέωση συμβάσεων στους συμβασιούχους ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου. Δηλαδή για όποιον έχει υπηρετήσει είκοσι τέσσερις μήνες με σύμβαση καταργεί, κατά παρέκκλιση του νόμου, το π.δ. 164/2004 και λέει ότι μπορεί να ανανεωθεί η σύμβαση, να δοθεί συνέχεια της σύμβασης χωρίς να μεσολαβήσει το κενό τρίμηνο. Επειδή κανείς δεν είναι αφελής εδώ μέσα, καταλαβαίνουμε πάρα πολύ καλά τι προσπαθεί να κάνει η κυρία Υπουργός. Προσπαθεί να νομιμοποιήσει τους ήδη υπάρχοντες συμβασιούχους και να τους μονιμοποιήσει. Παρακαλώ πάρα πολύ την κυρία Υπουργό να πάρει πίσω την τροπολογία αυτή. Να την αποσύρει. Είναι ντροπή απέναντι στους νέους ανθρώπους, στα νέα παιδιά, τους πτυχιούχους με μεταπτυχιακά, να προσπαθεί να μονιμοποιήσει ανθρώπους οι οποίοι μπήκαν με τον οποιονδήποτε τρόπο ως συμβασιούχοι. Επιτέλους, ας σοβαρευτούμε κάποτε σε αυτή τη χώρα. Η δεύτερη με αριθμό 1507/168 τροπολογία αναφέρεται στη μεταφορά των μαθητών στις περιφέρειες τις οποίες δεν έχουν κατοχυρωθεί οι διαγωνισμοί οι οποίοι έγιναν και ορίζει την οικονομική επιτροπή να κάνει ανάθεση στον προσωρινό μειοδότη. Εμείς και σ' αυτή την τροπολογία λέμε «όχι» στην παράταση εξαιρετικών διαδικασιών. Υπάρχει χρόνος να τα τακτοποιήσουν και να τα κάνουν όπως πρέπει. Τώρα υπάρχει και μια βουλευτική τροπολογία του κ. Μαντά. Δεν ξέρω αν θα την κάνει δεκτή ο Υπουργός. Αν την κάνει, θα τοποθετηθώ στη συνέχεια. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ, κύριε Κέλλα. Με την κάθοδο του κ. Κέλλα κλείνει και ο κατάλογος των συναδέλφων που θέλουν να εγγραφούν για να ομιλήσουν. Προχωράμε με τον συνάδελφο κ. Λεωνίδα Γρηγοράκο, ειδικό αγορητή από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, το νοσηρό και βάρβαρο κλίμα που κυριαρχεί αυτές τις μέρες στην πολιτική ζωή του τόπου, σε καμμιά περίπτωση δεν επισκιάζει τα πραγματικά προβλήματα της Ελλάδος και της οικονομίας. Ας ευχηθούμε όλοι σήμερα από εδώ να έρθουν γρήγορα οι στρατιώτες μας πίσω, να τελειώσει η περιπέτειά τους με την Τουρκία και να επανατοποθετήσουμε τη σχέση μας με τη γείτονα χώρα. Έχουμε όλο το δίκιο με το μέρος μας. Χρειάζεται σύνεση, συναίνεση. Χρειάζεται, όμως, πάνω από όλα, εθνική συμφιλίωση και αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει. Στο Κοινοβούλιο, τουλάχιστον, δεν υπάρχει, αλλά ούτε στην κοινωνία. Τα ξεροκέφαλα γεγονότα - για να θυμηθούμε αυτό που έλεγε ο Φρανσουά Μιτεράν - μας επαναφέρουν στην αμείλικτη πραγματικότητα. Η χώρα βαδίζει στην έρημο χωρίς να φαίνεται προοπτική ανάκαμψης. Η παραγωγική και οικονομική ζωή απονεκρώνεται. Βγείτε στην αγορά. Η μερική απασχόληση φτάνει στο 50% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Βλέπω, έχω άποψη. Το βιοτικό επίπεδο των πολιτών έχει δραστικά μειωθεί. Οι μισθοί και οι συντάξεις γνωρίζουν πρωτοφανή συμπίεση. Όλο και περισσότεροι νέοι επιστήμονες προστίθενται στο κομβόι εξόδου από τη χώρα. Οι γιατροί στα νοσοκομεία δεινοπαθούν, γέρασαν, κουράστηκαν, φεύγουν στο εξωτερικό. Θα τοποθετηθώ, αγαπητέ μου κύριε Παπαδόπουλε, στην τροπολογίας σας. Θα το πω, όμως, τώρα. Είναι δυνατόν να φέρνετε τροπολογία και να λέτε ότι τέσσερα χρόνια γιατρός, πρέπει να γίνει διευθυντής; Μην τα ισοπεδώνουμε όλα! Τέσσερα χρόνια γιατρός με προϋπηρεσία να γίνεται διευθυντής;
Είναι το ισχύον σύστημα.
Σάκη μου - συγγνώμη για τον ενικό, αλλά γνωριζόμαστε από το πανεπιστήμιο γι' αυτό - δεν είναι δυνατόν με τέσσερα χρόνια να γίνεσαι διευθυντής. Πουθενά δεν γίνεσαι!
Δεν το κάναμε εμείς. Είναι το σύστημα το ισχύον.
Μα δεν το κάναμε ούτε εμείς. Μην μας λέτε τώρα τέτοια πράγματα. Την είδα την τροπολογία. Τέσσερα χρόνια διευθυντής; Πουθενά. Όπου και να πας, δεν υπάρχει περίπτωση να γίνεις διευθυντής, πόσω μάλλον να γίνεις διευθυντής του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Μην τα ισοπεδώνουμε όλα! Η υπερφορολόγηση τσακίζει τα νοικοκυριά. Οι επενδύσεις υποχωρούν. Οι κυβερνώντες, όμως, μας πωλούν συνέχεια φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Μιλούν για ανάκαμψη, υπόσχονται αύξηση των μισθών, δίνουν αύξηση στα ταχυδρομεία. Τα ταχυδρομεία είναι κάτω, είναι καταχρεωμένα και δίνουν αύξηση στα ταχυδρομεία. Κάνουν λόγο για την έξοδο από το μνημόνιο. Έπειτα από οκτώ χρόνια στη μέγγενη, μας υπόσχονται μεταμνημονιακή Ελλάδα. Μα, τόσο κυνικοί, βρε αδερφέ; Στην αρχή δεν μας υποσχεθήκατε ότι θα τα σκίσετε; Στη συνέχεια δεν ανακαλύψατε το περίφημο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης; Δεν αλλάζετε τους νόμους κατά το δοκούν και με όποιον κάνει αίτηση για να φέρνετε όποιον θέλει στον Κορυδαλλό; Τώρα επενδύετε στην καθαρή έξοδο; Έξοδος, ναι. Πρέπει να βγούμε. Καθαρή δεν είναι. Το είπε και ο Ρέγκλινγκ στους Δελφούς. Επιτροπεία συνεχώς ως το 2060, μνημόνιο ως το 2022. Η υπόσχεση αυτή, λοιπόν, είναι φάρσα. Το δυσβάσταχτο χρέος, το προβληματικό ασφαλιστικό, η αναποτελεσματική διοίκηση, ο φορολογικός τραγέλαφος. Δεν υπάρχει ασφαλισμένος πουθενά. Κανείς δεν ασφαλίζεται. Η καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης, το αντιεκπαιδευτικό κλίμα, επιβεβαιώνουν με τον χειρότερο τρόπο την παρακμή. Οι πρωθυπουργικοί διθύραμβοι προχθές - και όπου εμφανιστεί - αναμφίβολα αποσκοπούν στον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης. Δεν είναι μόνο τα αδιέξοδα και τα υπαρκτά προβλήματα της οικονομίας και του τόπου που ακυρώνουν την υπόσχεση για το τέλος του μνημονίου. Είναι και οι δεσμεύσεις που έχουμε αναλάβει έναντι των πιστωτών μας. Συνιστά διαστρέβλωση της πραγματικότητας όταν εσκεμμένα αγνοούμε ότι θα παραμείνουμε στην Επιτροπεία και θα είμαστε δέσμιοί της μέχρι να καλύψουμε το 75% των δανειακών υποχρεώσεών μας. Δεν πρέπει να λέμε ψέματα στον λαό, να του δημιουργούμε ελπίδα. Μοναδικό μέλημα της Κυβέρνησης είναι να διασφαλίσει τα πρωτοφανή πλεονάσματα για να πάρει εξιτήριο από το τρίτο μνημόνιο, να εξαφανίσει τη μεσαία τάξη και να δίνει επιδόματα. Στραγγίζουν την παραγωγική και οικονομική δραστηριότητα οι πολιτικές της Κυβέρνησης για να έρθουν μετά και να μιλούν για υπέρογκα πλεονάσματα και στη συνέχεια να μοιράζουμε τη δυστυχία, να μοιράζουμε τα κοινωνικά επιδόματα εν είδει φιλοδωρήματος.Και συγχρόνως να διορίζουμε παντού, όπως πάτε να κάνετε σήμερα με την τροπολογία. Να μην υπάρχει κενό, να προχωρήσουν οι συμβάσεις. Καμμία αξιοκρατία στα νοσοκομεία. Υπήρχε προκήρυξη, τουλάχιστον, για τα μάτια του κόσμου. διοικητής στο Νοσοκομείο Σύρου, προϊστάμενος του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής, δεν δίδουμε τα βιογραφικά. Προσέξτε. Το ίδιο έκανε και η Νέα Δημοκρατία παλιά με τον Λιαργκόβα, αλλά δεν υπήρχε αλλαγή του Κανονισμού της Βουλής. Τότε μπορούσε να το κάνει.
Με το ΠΑΣΟΚ.
Με το ΠΑΣΟΚ. Μπορούσε να το κάνει αυτό που έκανε. Τα προσόντα έτσι και έτσι. Δεν υπήρχε προκήρυξη. Σήμερα υπήρχε προκήρυξη. Το λέω σε εσάς, κυρία Αναγνωστοπούλου, γιατί πιστεύω ότι τουλάχιστον μεταξύ μας μπορούμε να συνεννοηθούμε. Κάνουμε μια προκήρυξη, τη βάζουμε και κοιτάμε τα προσόντα όλων. Εγώ δεν είπα να μην διαλέξετε τον καλύτερο που θα είναι δικός σας, αλλά να υπάρχει μια στοιχειώδης διαφάνεια.
Είχε τα προσόντα.
Δεν με ενδιαφέρει τι είχε κάνει. Εγώ ήθελα να ξέρω και τους άλλους. Εγώ ήθελα να ξέρω και οι άλλοι εάν είχαν προσόντα και ποιος είχε περισσότερα. Όταν κάνετε μια προκήρυξη, είναι βάσει ενός σκεπτικού και βάσει προσόντων. Εγώ, λοιπόν, ήθελα να ξέρω πόσοι άλλοι μαζί είχαν τα προσόντα και ποιος είχε τα περισσότερα. Δεν λέω εάν είχε τα προσόντα. Δεν είναι προσωπικό το θέμα. Όλα αυτά και πολλά άλλα που θα ακούσετε - γιατί αυτός είναι ο ρόλος της Αντιπολίτευσης, να σας κάνει κριτική - δεν συνθέτουν πολιτικές αλλαγές της χώρας, πόσω μάλλον όταν ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης απαντάει στον Δήμαρχο Αθηναίων λέγοντάς του «πήγαινε να αλλάξεις καμμία λάμπα». Αυτά δεν είναι πολιτικές. Μας φέρνουν πολλά χρόνια πίσω. Έρχομαι επί του θέματος, κύριε Πρόεδρε. Το νομοσχέδιο του Ινστιτούτου Παστέρ είναι ένα κάλο νομοσχέδιο. Έχω άποψη και έχετε άποψη, γιατί συμμετείχαμε πολλά χρόνια σε αυτά τα θέματα. Πιστεύω ότι ήταν μια μεγάλη δωρεά του Βασίλη Ζαχάρωφ, αλλά και της γαλλικής κυβέρνησης στην Ελλάδα, που τα χρόνια τα δύσκολα μας βοήθησε πολύ στους εμβολιασμούς, στην παραγωγή εμβολίων και ορών και στη μικροβιολογική διάγνωση. Όλοι οι γιατροί ξέρουν, κύριε Πρόεδρε, τη συμβολή του Ιδρύματος Παστέρ, ειδικά τα δύσκολα χρόνια μετά τον πόλεμο. Στα χρόνια που πέρασαν σημαντική υπήρξε η συνεισφορά του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ στον έλεγχο πολλών και σοβαρών λοιμώξεων. Τέλη της δεκαετίας το '70 και του '80 όσοι ασχοληθήκαμε με τις λοιμώξεις, τις δύσκολες λοιμώξεις κάθε φορά καταφεύγαμε στο Παστέρ για να μας δίνει μια σημαντική, τεκμηριωμένη επιστημονική απάντηση. Φυματίωση, λέπρα, πολιομυελίτιδα, λεϊσμανίαση, πολύ σπάνιες ασθένειες για την Ελλάδα, το Παστέρ είχε πάντα να μας δώσει μια απάντηση και για εμάς ήταν ένα σημαντικό βοήθημα στα χέρια μας, που ψάχναμε να βρούμε τις διάφορες απαντήσεις στις βιβλιογραφίες, αλλά συγχρόνως ψάχναμε να βρούμε και απαντήσεις στα μεγάλα προβλήματα υγείας και λοιμώξεων που είχε ο ελληνικός πληθυσμός με τα εμπύρετα νοσήματα της δεκαετίας του '60, του '70, του '80, του '90. Σήμερα η κατάσταση στις υπηρεσίες δημόσιας υγείας είναι πολύ διαφορετική. Έχουμε εξελιχθεί. Υπάρχει μεγάλη τεχνολογία. Το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ δεν έχει λόγο αυτόνομης ύπαρξης παρά μόνο εάν παραμείνει στον παραδοσιακό του στόχο, στον «παστεριανό» του ρόλο, διότι το Εθνικό Σύστημα Υγείας έχει αναπτύξει πάρα πολλές υπηρεσίες. Άρα, δεν έχει κανέναν άλλο λόγο, εκτός εάν παραμείνει σε αυτόν τον ρόλο που είχε και ήταν πολύ σημαντικό, δηλαδή εάν συνδυάζει την επιστημονική έρευνα, την παροχή υπηρεσιών υγείας και τη σύνδεση με το δίκτυο των Παστέρ όλου του κόσμου που από εκεί μπορούμε να αντλήσουμε πολλές πληροφορίες με τη συνεργασία μας, αλλά και να μετεκπαιδευτούμε, όπως κάναμε τα πρώτα χρόνια. Εάν σήμερα το Ινστιτούτο Παστέρ περιοριστεί στην έρευνα, δεν θα διαφέρει σε τίποτα από τα άλλα ερευνητικά ιδρύματα που έχουμε στη χώρα. Δεν θέλουμε, έχουμε πολλά. Αν πάλι περιοριστεί στην παροχή υπηρεσιών, τότε οι υπηρεσίες αυτές δεν θα είναι υπηρεσίες αιχμής, θα είναι μιας καθημερινότητας και τίποτα άλλο. Δεν θα είναι δηλαδή στο μέτωπο της μάχης για τα μικρόβια αλλά στη ρουτίνα σαν τα μεγάλα νοσοκομεία που διαθέτει η χώρα και μάλιστα επαρκέστατα σήμερα, διότι και οι πανεπιστημιακές κλινικές αλλά και οι κλινικές του ΕΣΥ έχουν πάρα πολύ καλούς επιστήμονες κι έχουν πάρα πολύ καλά μικροβιολογικά εργαστήρια. Αν πάλι το Παστέρ αυτό αποσυνδεθεί από το δίκτυο των τριάντα πέντε Ινστιτούτων Παστέρ ανά τον κόσμο, τότε θα στερηθεί πολλά και πάνω απ' όλα θα στερηθεί τη διεθνή του αναγνώριση. Θα στερηθεί τα κοινά επιστημονικά προγράμματα. Θα στερηθεί, επίσης, της συνεχούς μετεκπαίδευσης και ανταλλαγής επιστημόνων και απόψεων. Διότι τα πρώτα χρόνια, όταν το Ινστιτούτο Παστέρ λειτουργούσε καλά - γιατί σήμερα δεν λειτουργεί, υπολειτουργεί - , έρχονταν εδώ και πηγαίναμε εκεί να ανταλλάξουμε απόψεις μεταξύ μας, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων που είχε αυτό το ίδρυμα. Δεν λέω ότι το Ινστιτούτο Παστέρ υπολειτουργεί επί ΣΥΡΙΖΑ, υπολειτουργεί τα τελευταία δέκα χρόνια λόγω της κρίσης. Τέλος, λοιπόν, δεν θα έχει άμεση πρόσβαση σε γνώσεις, μετεκπαίδευση αν παραμείνει έτσι, ειδικά για τις τροπικές νόσους ή για νεοφανείς νόσους, όπως έγινε παλαιότερα με το AIDS ή πρόσφατα με τον HPV, αλλά και με τον Έμπολα πριν από δύο - τρία χρόνια, όταν αντιμετωπίσαμε αυτή την επικοινωνιακή καταιγίδα που μέσα της είχε πάρα πολύ πολιτική και ίντριγκα. Το Παστέρ ήταν αυτό το οποίο έδωσε τις γενικές κατευθυντήριες γραμμές στον Έμπολα. Το ΚΕΕΛΠΝΟ το δικό μας, από την άλλη πλευρά, προσπάθησε, δεν μπόρεσε. Είχαμε μεγαλύτερη εμπειρία στο Παστέρ, όλα τα Παστέρ του κόσμου μάς έδωσαν τις δικές τους εμπειρίες. Και την είχαμε αυτή, γιατί είχαμε μεγάλη διασύνδεση στον κόσμο. Άρα, λοιπόν, η προτεινόμενη σύμβαση, το νομοσχέδιο είναι προϊόν κοινής επεξεργασίας με τους Γάλλους επιστήμονες, τους Γάλλους διοικητικούς, τους Γάλλους μάνατζερ και εξυπηρετεί τους σκοπούς που σας είπα προηγουμένως, γι' αυτό εμείς θα δώσουμε θετική ψήφο. Όμως, κύριε Υπουργέ, δεν δίνουμε θετική ψήφο στην κακή σας διαχείριση. Διότι το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ υποχρηματοδοτείται. Δεν ανανεώνεται με επιστήμονες από το εξωτερικό. Έχετε μόνο έναν γιατρό, τον οποίο ξέρω και προσωπικά, με σοβαρή κλινική και ερευνητική εμπειρία. Είναι πολύ καλός στη δουλειά που κάνει, είναι ο στυλοβάτης του συστήματος του Παστέρ. Δεν στηρίζονται όμως όλα τα άλλα κέντρα αναφοράς του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ και δεν στηρίζουν ούτε το κέντρο αναφοράς της γρίπης ούτε της ιλαράς - που έχουμε μεγάλα κρούσματα και θανάτους στην Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια φτάσαμε τους εκατόν ογδόντα - στην Ελλάδα ούτε της ερυθράς ούτε του γονόκοκκου ούτε της πολιομυελίτιδας. Υπάρχει λοιπόν, πρόβλημα. Και βέβαια αυτό συμβαίνει διότι και εσείς το παραμελήσατε, όπως κάνετε και με την ομάδα παραγωγής εμβολίων και ποιοτικού ελέγχου, η οποία είναι η μόνη στη χώρα. Και χρειάστηκε πρόσφατα - το ξέρετε πολύ καλά, εσείς το κάνατε - η παρέμβαση του Ιδρύματος «Νιάρχου», για να ξεκινήσουν οι εργασίες ανακαίνισης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Διότι σε αυτό επάνω είναι και η δική σας κακοδιαχείριση. Έχετε ένα πάρα πολύ καλό εργαλείο που μπορεί να σας βοηθήσει στα εμβόλια και δεν το χρησιμοποιείτε. Σταματήστε να χρησιμοποιείτε το ΚΕΕΛΠΝΟ. Απαξιώθηκε στα μάτια του κόσμου, στην κοινωνία, στους επιστήμονες. Δώστε ξανά στο Παστέρ τη δυνατότητα να παράγει εμβόλια και να μπαίνει μάλιστα και στη διαδικασία όχι μόνο παραγωγής, αλλά και στη διαδικασία διαγωνισμών στα εμβόλια. Το πολιτικό σύστημα έχει πληγωθεί απ' αυτή τη διαδικασία. Σας μιλάω για κακή διαχείριση, γιατί από την ημέρα που γίνατε Κυβέρνηση, εδώ και τρία χρόνια, έχετε αλλάξει δυο φορές το διοικητικό συμβούλιο. Περιμένατε βέβαια να έρθει το νομοσχέδιο στη Βουλή. Δεν συντρέχει λόγος να αλλάζετε διοικητικά συμβούλια. Το έχετε αλλάξει δύο φορές. Νομίζω ότι αυτό κάτι λέει, το ότι το αλλάξετε δύο φορές τα τελευταία χρόνια. Είναι θετική η γνώμη μας και θα ήταν θετικότερη και θα σας το ομολογήσουμε στη Βουλή, εάν δούμε ότι υπάρχει μια καλύτερη διαχείριση των πραγμάτων, των διαδικασιών, των εργασιών και της οργάνωσης του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ. Θα αναφερθώ στις τέσσερις τροπολογίες, κύριε Υπουργέ. Εμείς θα είμαστε θετικοί, όπως ήμασταν και την προηγούμενη φορά που φέρατε τροπολογία, για την παράταση της μεταφοράς των μαθητών. Βάλτε, όμως, και το κόστος δίπλα, κύριε Υπουργέ. Πόσο είναι το κόστος; Δεν μας το είπατε. Δεν μπορούμε να πάμε απέναντι σε αυτό. Και την προηγούμενη φορά το είχαμε ψηφίσει. Νομίζω εσείς το είχατε φέρει, κύριε Σκουρλέτη. Θα πούμε, όμως, «όχι» στην παράταση των συμβάσεων, χωρίς να μεσολαβήσει το τρίμηνο, γιατί πιστεύουμε ότι είναι ένα παράθυρο για μονιμοποιήσεις. Λέμε «όχι» στη βουλευτική τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ. Πρέπει να κάνουμε ποιοτικότερο το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Με αυτή την τροπολογία που φέρνετε, αγαπητέ κύριε Παπαδόπουλε, νομίζω ότι το λιμνάζουμε περισσότερο, το απαξιώνουμε επιστημονικά, δεν του δίνουμε τη δυνατότητα να ανανεωθεί. Είναι κουρασμένοι οι γιατροί του Εθνικού Συστήματος Υγείας, αγαπητέ κύριε Παπαδόπουλε. Μην το κάνετε αυτό. Δώστε την ευκαιρία σε νέους ανθρώπους να μπουν. Δώστε ένα κίνητρο σε αυτούς που είναι στο εξωτερικό να έρθουν στην Ελλάδα, να στελεχώσουν αυτές τις θέσεις που εσείς θέλετε να βάλετε. Μη βάζετε ανθρώπους εξήντα χρονών στα νοσοκομεία. Να προσφέρει ένας εξηντάρης τι; Χθες το βράδυ πήρα έναν συνάδελφο για ένα περιστατικό στο Ογκολογικό Νοσοκομείο «Οι Άγιοι Ανάργυροι». Παίρνω τηλέφωνο και το σηκώνει μια συνάδελφος συνομήλική μου. Να πω τα χρόνια μου; Είμαι εξήντα τέσσερα. Λέω: «Τι κάνεις;». Μου λέει: «Εφημερεύω.». Είναι διευθύντρια και εφημερεύει, όπως εφημερεύουν όλοι οι διευθυντές, γιατί δεν υπάρχει κανείς άλλος. Δεν υπάρχουν ούτε ειδικευόμενοι ούτε επιμελητές σε αυτή την κλινική. Είναι τέσσερις διευθυντές κι εφημερεύουν οι διευθυντές. Δεν πρέπει να το δούμε μαζί όλο αυτό το θέμα και τι θα κάνουμε; Μου φέρνει τροπολογία τώρα, για να μου ξαναπάρει εξήντα χρονών γιατρούς σαν επιμελητές Α΄ ή διευθυντές; Λέμε «όχι», λοιπόν. Και, βέβαια, στην τροπολογία που είχα καταθέσει και στο προηγούμενο νομοσχέδιο για τους πανεπιστημιακούς, μου είχε απαντήσει ο κύριος Υπουργός ότι δεν τη δέχεται. Εγώ λέω να της ρίξετε ξανά μια ματιά. Δεν είναι κακό να πάνε μέχρι το τέλος του χρόνου οι πανεπιστημιακοί οι οποίοι φεύγουν στο ακαδημαϊκό έτος. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, πενήντα επτά μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 2ο Γενικό Λύκειο Γέρακα (πρώτο τμήμα). Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριε Γρέγο, ζητώ λίγο την ανοχή σας, μιας και ήρθε ο κ. Σκουρλέτης, είναι και χρήσιμο, νομίζω, για πέντε λεπτά να παρουσιάσει τις δύο τροπολογίες.
Θα παρουσιάσω τη δεύτερη τροπολογία, για τους μαθητές.
Επειδή είδα ότι συνυπογράφετε και την πρώτη τροπολογία, είπα μήπως θέλατε να την υποστηρίξετε. Έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Συνήθως ο Υπουργός Εσωτερικών συνυπογράφει το 90% των τροπολογιών. Θα με βλέπατε συνέχεια. Δεν είναι καλό αυτό. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ο λόγος, όπως ήδη είπατε, είναι για να υποστηρίξω την τροπολογία με γενικό αριθμό 1507 και ειδικό 168. Είναι ένα θέμα το οποίο μας έχει απασχολήσει και άλλες φορές, αυτό της μεταφοράς μαθητών για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ως γνωστόν, είναι ευθύνη των περιφερειών αυτό το έργο. Με την προτεινόμενη διάταξη δίνεται η δυνατότητα να υπάρξει μία παράταση επιπλέον προς την οικονομική επιτροπή των περιφερειών, μέχρι την ολοκλήρωση των αντίστοιχων διαγωνισμών να αναθέσουν την εκτέλεση των δρομολογίων για τους μαθητές. Αντιλαμβάνεστε ότι κάτι διαφορετικό, μέσα στη μέση της χρονιάς, θα είχε ολέθριες επιπτώσεις για τους ίδιους. Βεβαίως, θέλω να το πω το εξής: Παρ' όλο ότι αυτό δεν σημαίνει μία επιπλέον δαπάνη για τον προϋπολογισμό, γιατί καλύπτεται από τους υφιστάμενους προϋπολογισμούς της κάθε περιφέρειας και παρ' όλο τού ότι δεν εμφανίζεται η ίδια εικόνα για κάθε περιφέρεια, υπάρχουν περιφέρειες οι οποίες λειτουργούν με έναν νοικοκυρεμένο τρόπο και συνήθως στις ίδιες περιφέρειες κάθε χρόνο εντοπίζεται η ίδια δυσλειτουργία. Αυτό μας έχει προβληματίσει και είμαστε σε συνεννόηση και με το Υπουργείο Παιδείας, αλλά προφανώς και με το κεντρικό όργανο των περιφερειών ΕΝΠΕ, να δούμε έναν συνολικό πια τρόπο αναπροσαρμογής και βελτίωσης του συστήματος μεταφοράς των μαθητών, ενιαίο για όλη την Ελλάδα, παρ' ότι δεν είναι ενιαία η γεωγραφική κατάσταση, η μορφολογία κάθε περιοχής. Έχουμε ορεινές περιοχές, έχουμε διάσπαρτα σχολεία, άρα πολλαπλές ανάγκες, οι οποίες ποικίλουν από περιφέρεια σε περιφέρεια. Ο τρόπος παρακολούθησης πρέπει να είναι ενιαίος, ηλεκτρονικός, με το μικρότερο δυνατό κόστος και την καλύτερη και αξιόπιστη παροχή υπηρεσίας. Όλα αυτά, βέβαια, μέχρι να γίνουν, δεν σημαίνει ότι οι μαθητές δεν θα πρέπει να πηγαίνουν στο σχολείο. Με αυτή την έννοια ζητάμε αυτή την τετράμηνη παράταση μέχρι τις 30-6-2018, με την εκτίμηση και την ελπίδα σε συνεννόηση με τους κύριους υπεύθυνους, που είναι οι περιφέρειες, να βρούμε πλέον ένα σύστημα και να μην ερχόμαστε κάθε χρόνο με την ίδια παράταση, επειδή σε κάποιες περιφέρειες δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτή τους την ευθύνη. Σας ευχαριστώ.
Πριν φύγει ο Υπουργός - αν και είδα ότι είναι γενικά αποδεκτή η τροπολογία - , θέλει κάποιος να ρωτήσει τίποτα επί του θέματος;
Εγώ, κύριε Πρόεδρε.
Επί της τροπολογίας και μόνο. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, βεβαίως και όλοι συμφωνούμε στο να μεταφέρονται οι μαθητές στα σχολεία και βεβαίως είναι - όπως λέτε - έργο των περιφερειών. Είπατε, όμως, εσείς ο ίδιος ότι κάθε χρόνο είναι σχεδόν οι ίδιες περιφέρειες που έχουν το ίδιο πρόβλημα. Δεν μπορεί, όμως, να έρχεται η πολιτεία, ο Υπουργός να νομοθετεί σύμφωνα με αυτούς τους ορισμένους, λίγους περιφερειάρχες, οι οποίοι δεν κάνουν κανονικά το έργο τους. Δηλαδή, οι άλλοι, που κάνουν κανονικά το έργο τους και κάνουν τη μεταφορά και το κάνουν τέλεια, είναι ανόητοι;
Όχι τοποθέτηση, κύριε Κέλλα.
Επί της τροπολογίας, κύριε Πρόεδρε.
Στην ομιλία σας θα ξαναπάρετε τον λόγο. Δεν κάνουμε τοποθέτηση τώρα.
Δεν μπορούμε να πάμε σε παράταση εξαιρετικών διατάξεων επ' αόριστον. Ας συμμορφωθούν οι περιφερειάρχες, μιας - και όπως ο ίδιος είπατε - είναι διαρκώς σχεδόν οι ίδιοι κάθε χρόνο.
Μη χάνουμε χρόνο με τοποθετήσεις. Διευκρινιστική ερώτηση είπα να κάνετε. Αλλιώς, όταν πάρετε τη δευτερολογία σας, θα πείτε ό,τι θέλετε. Και επ' αυτού, νομίζω ότι απήντησε ο Υπουργός.
Η Νέα Δημοκρατία λέει «όχι» στην τροπολογία.
Πρέπει να γίνει ένα σύστημα, ώστε από του χρόνου να μην υφίσταται αυτό το φαινόμενο. Δίκιο έχει ο κ. Κέλλας. Κύριε Υπουργέ, να ακούσετε πρώτα όλους - γιατί βλέπω και τον κ. Θεοχαρόπουλο που θέλει τον λόγο - και να απαντήσετε συνολικά. Τον λόγο έχει ο κ. Θεοχαρόπουλος.
Θα κάνω μία διευκρινιστική ερώτηση. Δεν θα κάνω τοποθέτηση. Κύριε Υπουργέ, όπως σας είπε ο εισηγητής μας, εμείς είμαστε θετικοί σε αυτή τη διάταξη και την ψηφίζουμε. Σε αυτό, όμως, που σας ρωτήσαμε, δεν πήραμε απάντηση. Το ύψος της εν λόγω δαπάνης - λέτε μέσα - εξαρτάται από πραγματικά περιστατικά. Το ύψος της δαπάνης κατά την άποψή μας θα έπρεπε να είναι γνωστό, ιδίως στην περίπτωση παράτασης ισχύουσας σύμβασης για ένα τετράμηνο. Τα πραγματικά περιστατικά, λοιπόν, σε αυτή την περίπτωση τα γνωρίζετε. Γιατί δεν υπάρχει και ο σχετικός υπολογισμός στη συγκεκριμένη τροπολογία; Αυτή είναι η ερώτηση.
Θέλει κάποιος άλλος να ρωτήσει τον Υπουργό; Κανείς. Απαντήστε σε αυτά, κύριε Σκουρλέτη, και είστε ελεύθερος υπηρεσίας. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κατ' αρχάς χαίρομαι, διότι όλοι αναγνωρίζετε πως αυτό το οποίο πάει να γίνει είναι αναγκαστικό, έτσι ώστε στη μέση της χρονιάς κάποια παιδιά να μη σταματήσουν, λόγω έλλειψης δυνατότητας μεταφοράς, τις σπουδές τους. Αυτή είναι η εκβιαστική - εντός ή εκτός εισαγωγικών - πραγματικότητα, γιατί μιλάμε γι' αυτό το ευαίσθητο ζήτημα. Θέλω να πω κατ' αρχάς ότι εγώ πρώτος αναγνώρισα την ανάγκη, πάντοτε - επαναλαμβάνω - με το Υπουργείο Παιδείας αλλά και με τις περιφέρειες, να βρούμε έναν πιο αποτελεσματικό τρόπο. Ήδη πιλοτικά στην Περιφέρεια της Δυτικής Ελλάδας και στην Αττική εφαρμόζεται ένα πιο εξελιγμένο, πιο σύγχρονο σύστημα. Και το μελετάμε, για να δούμε εάν αυτό τελικά ανταποκρίνεται με μεγαλύτερη επάρκεια σε αυτή την υπόθεση, έτσι ώστε να μπορέσουμε να το αντιγράψουμε ή εν πάση περιπτώσει να το εφαρμόσουμε ενιαία και στις άλλες περιφέρειες. Από εκεί και έπειτα, είπε η Νέα Δημοκρατία ότι δεν θα ψηφίσει αυτή την τροπολογία. Είναι δικαίωμά σας. Φανταστείτε να υιοθετήσουμε και εμείς αυτή τη στάση. Να πούμε, δηλαδή, στα παιδιά ότι, επειδή κάποιοι δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις αρμοδιότητές τους, θα σταματήσουν τα σχολεία και δεν θα πάνε τα παιδιά στο σχολείο, μέχρι να σκεφτούμε τι θα κάνουμε. Ξανασκεφθείτε το, λοιπόν, και εσείς μέχρι τέλους της συνεδρίασης. Καταλαβαίνω τις ενστάσεις σας, εγώ πρώτος τις ανέφερα. Κοιτάξτε να την ψηφίσετε έτσι ώστε, τουλάχιστον, στα αυτονόητα να συμφωνούμε. Ως προς το ύψος, είναι δεδομένο το κονδύλι που παίρνουν οι περιφέρειες από τους ΚΑΠ γι' αυτή τη δαπάνη, για τη μεταφορά των μαθητών, συνολικά. Ξέρει η κάθε περιφέρεια. Αυτό δεν αλλάζει. Το θέμα είναι πώς το διαχειρίζεται η ίδια. Άρα, προφανώς, - επειδή μιλάμε για ανάθεση πλέον στους μειοδότες των διαγωνισμών που δεν έχουν όμως ολοκληρωθεί και υπογραφεί οι τελικές τους συμβάσεις - δεν ξέρω τι μπορεί να στοιχίζει - ξέρω εγώ - στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, που έχουμε ένα πρόβλημα στη Λακωνία, απ' ό,τι ξέρω, ή στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, που και εκεί κατά καιρούς εμφανίζονται προβλήματα. Όμως, όπως σας είπα και πριν, αυτό δεν τροποποιεί το συνολικό ύψος της δαπάνης, τουλάχιστον, όσον αφορά αυτά τα οποία δίνει το κράτος μέσω των ΚΑΠ για τη συγκεκριμένη υπηρεσία. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, είκοσι ένας μαθητές και μαθήτριες και ένας εκπαιδευτικός συνοδός από το 4ο Δημοτικό Σχολείο Αμαρουσίου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. Κύριε Γρέγο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καλωσορίζουμε και τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς. Να ξεκινήσω από την τροπολογία, την οποία συζητάμε τώρα, και αφορά τη μεταφορά των μαθητών. Εμείς θα ψηφίσουμε «παρών» σε αυτή την τροπολογία. Είτε φταίει η Κυβέρνηση και το αρμόδιο Υπουργείο είτε φταίνε οι περιφέρειες αυτό το πρόβλημα πρέπει επιτέλους να λυθεί. Σχετικά με το νομοσχέδιο. Κατατέθηκε προς ψήφιση η εν λόγω κύρωση της σύμβασης για το Εθνικό Ινστιτούτο Παστέρ, η οποία και έχει υπογραφεί πέρυσι στις 31-7-2017 μεταξύ της Ελληνικής Κυβέρνησης του Εθνικού Ινστιτούτου Παστέρ, του Υπουργείου Υγείας και του Εθνικού Ινστιτούτου Παστέρ και ως στόχευση έχει την ανασύνθεση της οργανώσεως και τον εκσυγχρονισμό της λειτουργίας του ιδρύματος. Σχετικά τώρα με τη νέα αυτή κύρωση, όπως αναφέρεται, θεραπεύονται προβλήματα που είχαν ανακύψει σχετικά με την οργάνωση και λειτουργία του ινστιτούτου και μεταβάλλεται ο τρόπος με τον οποίο λαμβάνονται αποφάσεις και συγκροτούνται τα όργανα. Ως σκοπός ακόμη της κυρώσεως μνημονεύεται η αποτροπή του συγκεντρωτικού συστήματος, δηλαδή η υπερσυγκέντρωση εξουσιών, γεγονός φυσικά που προκαλεί έντονη θυμηδία, αν όχι ειρωνεία, αξιολογώντας την πρακτική της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ σε προηγούμενα σχέδια νόμου, στα οποία θέτουν τους Υπουργούς τους ως τοποτηρητές αναθέτοντάς τους καίριο ρόλο και πλήθος εξουσιών. Η κύρωση της σύμβασης αντανακλά - έτσι αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση - την ευαισθησία της Κυβέρνησης στην αξιοποίηση του επιστημονικού δυναμικού και στη διασύνδεση της έρευνας με την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Η επιτομή του πολιτικού εμπαιγμού, αν αναλογιστεί κανείς την ανυπαρξία κινήτρων και συνθηκών για τους νέους επιστήμονες οι οποίοι φεύγουν στο εξωτερικό, αναζητώντας την αναγνώριση που το ελληνικό κράτος τους αφαιρεί. Ο στόχος του ιδρύματος έχει διττή αποστολή: Αφ' ενός προάγει την έρευνα, αφ' ετέρου αποτελεί φορέα δράσεων δημόσιας υγείας. Επιπρόσθετα, δύναται να χορηγεί υποτροφίες και σε νέους ερευνητές. Η υποστήριξη δημόσιας υγείας ιδιαίτερα σε περιόδους επιδημολογικών κρίσεων καθώς και η προαγωγή της βιοϊατρικής έρευνας αποτελούν τους βασικούς στόχους του ιδρύματος. Η δράση που αναπτύσσει εστιάζεται στη δημόσια υγεία, στη βιοϊατρική, στη βασική και εφαρμοσμένη ιατρική έρευνα με σημασία στις λοιμώξεις και τα νευροεκφυλιστικά νοσήματα. Επίσης, δραστηριοποιείται στην έρευνα, παραγωγή και διάθεση εμβολίων και στην εκπαίδευση. Τώρα, όσον αφορά τη σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου, αυτή εκπίπτει στα πέντε μέλη. Όμως, υπάρχει μια έκδηλη αοριστία, το είπαμε και στην επιτροπή, όσον αφορά τα δύο εξωτερικά μέλη του διοικητικού συμβουλίου που σύμφωνα με το άρθρο 4 είναι επιστήμονες με διεθνές κύρος, εμπειρία και σχετική δραστηριότητα με ένα τουλάχιστον από τα αντικείμενα του ινστιτούτου. Επίσης, στο άρθρο 4 υπάρχει μια κατάφωρη αντίθεση μεταξύ της εκτεθείσης ανάγκης περί άρσεως της υπερσυγκέντρωσης εξουσιών και της κοινής υπουργικής απόφασης μεταξύ των Υπουργών που βάσει αυτής δημοσιεύεται ανοικτή πρόσκληση υποβολής των υποψηφιοτήτων για την επιλογή των τριών μελών, όπως και βάσει της ΚΥΑ των Υπουργών Παιδείας και Υγείας συγκροτείται η επιτροπή για την αξιολόγηση των υποψηφιοτήτων. Εδώ, δηλαδή, διαπιστώνουμε τον ορισμό της έλλειψης διαδικασιών διαφάνειας, καθώς μπορεί το Ινστιτούτο Παστέρ ή το διεθνές επιστημονικό συμβούλιο ή το επιστημονικό συμβούλιο του ιδρύματος να προτείνει υποψηφιότητες, αλλά οι Υπουργοί εκδίδουν την κοινή υπουργική απόφαση για να συγκροτηθεί η εν λόγω επιτροπή και αυτή με τη σειρά της να εγκρίνει τις υποψηφιότητες. Ακόμη, αξιοκατάκριτη είναι η σύνθεση αυτής της επιτροπής, η οποία και θα αξιολογήσει τις υποψηφιότητες. Δηλαδή, τα τρία μέλη εκ των επτά που συνθέτουν την επιτροπή μπορεί να προέρχονται απευθείας από τους Υπουργούς. Σύμφωνα δηλαδή με το άρθρο 4, μπορεί το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας και Καινοτομίας να οριστικοποιεί τον κατάλογο των υποψηφιοτήτων που του έχει προταθεί. Εν συνεχεία, όμως, στον κατάλογο αυτόν δύναται να εμφιλοχωρήσει ο Υπουργός Παιδείας και Υπουργός Υγείας και να ορίσουν αυτοί τα τρία μέλη με τους αναπληρωτές τους. Καθίσταται έτσι αντιληπτό και από άλλες διατάξεις βεβαίως ότι μαζί με την αναγκαία επικαιροποίηση της από 28-3-2008 συμβάσεως, η οποία προηγείται πράγματι χρονικά καίριων και ριζικών μεταβολών στην έρευνα και την τεχνολογία, προωθούνται και μικροπολιτικές σκοπιμότητες: προώθηση κομματικών στοιχείων και αν μη τι άλλο, προσπάθεια να εξυπηρετούνται τα κομματικά συμφέροντα, αν όχι, να περιέλθει το ινστιτούτο στη σφαίρα πολιτικής επιρροής ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Λόγω των προαναφερομένων, θα ψηφίσουμε «παρών» στη συγκεκριμένη κύρωση γι' αυτές τις ενστάσεις που ανέφερα και πριν. Για τις τροπολογίες είπα ότι θα ψηφίσουμε «παρών» σε αυτή που αφορά τη μεταφορά μαθητών και θα καταψηφίσουμε τις υπόλοιπες τροπολογίες. Θα αναφερθώ και σε κάποια γενικά ζητήματα. Χθες στη Θεσσαλονίκη έγινε μια εμπρηστική επίθεση στη Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως. Τοποθετήθηκαν τέσσερα γκαζάκια. Φυσικά, δεν έγινε καμμία σύλληψη. Υπάρχουν σαφείς εντολές να μη γίνονται συλλήψεις σε τέτοιες περιπτώσεις. Ξέρετε πάρα πολύ καλά τι συμβαίνει. Είναι τα λεγόμενα «δικά σας παιδιά». Είναι βέβαιο ότι θα συνεχισθούν αυτές οι επιθέσεις που έχουν συγκεκριμένους στόχους. Πήγα ο ίδιος εκεί και είδα τι έχει συμβεί ακριβώς και ενημέρωσα και τους αρμόδιους. Έχουν κατατεθεί και σχετικές ερωτήσεις. Επαναλαμβάνω και πάλι ότι δεν θα γίνει καμμία σύλληψη, καμμιά προσαγωγή και γι' αυτόν τον λόγο, όπως επίσης δεν θα γίνει καμμία σύλληψη και καμμία προσαγωγή για τα φαινόμενα βίας και ανομίας που επικρατούν στο κέντρο της Αθήνας, στη Θεσσαλονίκη και τις υπόλοιπες πόλεις. Όπως είπα και πριν, είναι τα λεγόμενα «δικά σας παιδιά». Να πω εδώ ότι είχα καταθέσει στις 22-1-2017 μία σχετική ερώτηση στον αρμόδιο Υπουργό κ. Τόσκα, σχετικά με την επανασύσταση και επανίδρυση της Ομάδας «ΔΕΛΤΑ». Ήταν η περίφημη Ομάδα «ΔΕΛΤΑ», η οποία είχε πετύχει μεγάλες επιτυχίες. Ήταν ο φόβος και ο τρόμος αυτών των καθαρμάτων που λυμαίνονται το κέντρο της Αθήνας, τα πανεπιστήμια και τους υπόλοιπους χώρους. Ξανακατέθεσα αυτή την ερώτηση πριν από μερικές ημέρες. Είμαι σίγουρος ότι δεν θα υλοποιηθεί κάτι τέτοιο, αν και σε δηλώσεις που είδα από εκπροσώπους των αστυνομικών, επιθυμούν και οι ίδιοι την επανασύσταση της Ομάδας «ΔΕΛΤΑ». Πραγματικά, αυτή η Κυβέρνηση έχει αναχθεί σε μια κυβέρνηση βίας και ανομίας και αυτό προκαλεί και την οργή και του ελληνικού λαού και του εμπορικού κόσμου ειδικότερα. Να πούμε επίσης ότι υπάρχει ένα πολύ μεγάλο ψέμα - αναφέρθηκε και ο προηγούμενος ομιλητής - σχετικά με το ότι η Ελλάδα θα βγει από το μνημόνιο και την εποπτεία. Είναι ένα μεγάλο ψέμα της Κυβέρνησης. Όπως μεγάλο ψέμα, επίσης, είναι κι αυτό που αναφέρεται σχετικά με το θέμα της ονοματοδοσίας. Μάλιστα, ακούμε συνέχεια να λέει η Κυβέρνηση και όσοι συνηγορούσαν σε όλα αυτά, ότι η κυβέρνηση των Σκοπίων είναι μια κυβέρνηση διαλεκτική. Είναι μεγάλο ψέμα κι αυτό. Είναι μια αδιάλλακτη κυβέρνηση. Δεν δέχεται καμμία αλλαγή σε κανένα όνομα, σε κανένα σύνταγμα και μάλιστα φτάσανε σε σημείο να μας προτείνουν να αλλάξουμε εμείς το Σύνταγμα της χώρας μας. Τα ψέματα, όμως, τελειώνουν και σύντομα έρχεται η οργή του ελληνικού λαού. Ευχαριστώ πολύ.
Κλείνουμε με δύο αγορητές, τον κ. Λαμπρούλη που είναι στην Αίθουσα και τον καλώ στο Βήμα και τον κ. Μαυρωτά που αν μας ακούει, να έρθει. Ήταν στην Αίθουσα, βέβαια, ο άνθρωπος. Αγαπητέ Γεώργιε Λαμπρούλη, ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Οι αλλαγές που προωθούνται μέσω του νομοσχεδίου για την κύρωση της σύμβασης της λειτουργίας του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ, αφορούν κυρίως στο οργανωτικό διοικητικό μέρος του, όπως για παράδειγμα, τα εποπτεύοντα πλέον Υπουργεία Παιδείας, Υγείας, τις αλλαγές στον αριθμό και τη σύνθεση των μελών του διοικητικού συμβουλίου, στη χρονική του θητεία, τις αρμοδιότητές του, τον τρόπο εκλογής των μελών και άλλα. Μάλιστα, οι αλλαγές, όπως εκτιμούν οι συμβαλλόμενοι θα βοηθήσουν, ώστε το ινστιτούτο να επιτελέσει καλύτερα τον ρόλο του και βάσει των όσων αναφέρονται και στην αιτιολογική έκθεση θα συμβάλουν προκειμένου να εκσυγχρονισθεί το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ, ώστε να συνάδει με τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα στους τομείς της ιατρικής επιστήμης και της δημόσιας υγείας. Κατά τη γνώμη μας, πρόκειται για έναν αναγκαίο εκσυγχρονισμό που προωθείται και ο οποίος κινείται υπηρετώντας ακριβώς την κατεύθυνση της εμπορευματικής επιχειρηματικής λειτουργίας του ινστιτούτου, στην οποία σταδιακά και συνεχώς, εξάλλου, προσαρμόζεται εδώ και χρόνια. Το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ αποτελεί γνωστό παράρτημα του Ινστιτούτου Παστέρ της Γαλλίας. Λειτουργεί, όπως και το μητρικό δηλαδή, ως επιχείρηση που χρηματοδοτείται και από το κράτος. Απόδειξη γι' αυτό είναι, για παράδειγμα, τα στοιχεία της έκθεσης για το 2016, τα οποία δείχνουν την περαιτέρω εμβάθυνση λειτουργίας του Ινστιτούτου Παστέρ, του μητρικού δηλαδή, ως επιχειρηματικού οργανισμού, αφού τα έσοδά του κατά 44% προέρχονται από την επιχειρηματική του δραστηριότητα και αφορούν ερευνητικές συμβάσεις με την κυβέρνηση και ιδιώτες, πνευματικά δικαιώματα ιδιοκτησίας, πώληση εμπορευμάτων και υπηρεσιών, όπως εμβόλια, διαγνώσεις, θεραπείες. Αντίστοιχα, ανάμεσα στους σκοπούς του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ, όπως αναφέρεται εξάλλου και στην ιστοσελίδα του, είναι και η εμπορευματοποίηση κάποιων από τα ερευνητικά του προϊόντα, ενώ κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων στο Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ υπάρχει ένας αυξανόμενος αριθμός πατεντών και αρκετών προγραμμάτων έρευνας και ανάπτυξης σε συνεργασία με τη φαρμακοβιομηχανία, που χρησιμοποιούνται μερικά προϊόντα του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ. Ακριβώς αυτή η ενίσχυση της εμπορευματικής λειτουργίας και η συνακόλουθη προσαρμογή στην ανταγωνιστικότητα είναι το κύριο ζήτημα, που εκ των πραγμάτων ανατρέπει το χαρακτήρα του ιδρύματος ως μη κερδοσκοπικού και ότι λειτουργεί υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, όπως αναφέρεται και στο νομοσχέδιο στο άρθρο 2. Σήμερα, το ελληνικό κράτος συνεχίζει να συμμετέχει στη χρηματοδότηση του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ. Όμως, το παραγόμενο έργο όλων αυτών των χρόνων δεν ενσωματώνεται ως γνώση και παραγωγή έργου στο πλαίσιο του δημόσιου συστήματος παιδείας και υγείας. Από τη στιγμή που αναγνωρίζεται η ιδιοκτησία, δηλαδή η βάση ανάπτυξης της επιχειρηματικής δραστηριότητας του ινστιτούτου, αυτό - εκτός των άλλων - απομακρύνει τη βασική ανάγκη και προτεραιότητα που έπρεπε να υπάρχει για τη δημιουργία όσο το δυνατόν αυτοτελούς ανάπτυξης τέτοιων υπηρεσιών από το κράτος και όχι να αποτελούν πεδίο συμφωνιών που επικρατεί το στοιχείο του κέρδους. Ακριβώς σε αυτό το πλαίσιο, το λεγόμενο δημόσιο συμφέρον δεν ταυτίζεται με τις λαϊκές ανάγκες και τα λαϊκά συμφέροντα. Είναι γνωστό, για παράδειγμα, το ζήτημα που είχε προκύψει με τα εμβόλια της φυματίωσης, τα οποία αποτελούν πατέντα του μητρικού Ινστιτούτου Παστέρ και στα οποία υπήρχε έλλειψη για την κάλυψη των αναγκών του πληθυσμού στη χώρα μας. Όμως, στις σημερινές συνθήκες και στον τομέα της έρευνας είναι γνωστό ότι ο προσανατολισμός της καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τη σύμφυση των ερευνητικών κέντρων με τις επιλογές των επιχειρηματικών ομίλων, με το κριτήριο του κέρδους, που αποτελεί βασική πολιτική κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εξάλλου, η στρατηγική «Ευρώπη 2020» έχει την εξειδίκευσή της και στον τομέα της έρευνας, γεγονός που συνδέει πιο άμεσα την ερευνητική δραστηριότητα ερευνητικών κέντρων, πανεπιστημίων με τα μονοπώλια και τις στοχεύσεις τους. Αντίστοιχα, η δημιουργία του Ευρωπαϊκού Χώρου Έρευνας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως και τα συγχρηματοδοτούμενα ερευνητικά προγράμματα των ΕΣΠΑ κατευθύνουν απόλυτα την έρευνα βαθύτερα προς τη ιδιωτικοοικονομική λειτουργία, υποβαθμίζοντας εκείνο το κομμάτι της βασικής έρευνας που δεν είναι αποδοτικό για το κεφάλαιο. Αποτέλεσμα; Η χρηματοδότηση ερευνητικών διαδικασιών ανάλογα με το κατά πόσο είναι εμπορικά εκμεταλλεύσιμα τα αποτελέσματά τους, δηλαδή κατά πόσο κατοχυρώνονται τα ερευνητικά αποτελέσματα με πατέντες και εμπορικά σήματα, εξυπηρετώντας τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων και την ανάγκη για την κερδοφορία τους. Γι' αυτό και η απάντηση στο ερώτημα «έρευνα από ποιον και για ποιον;» είναι θεμελιακής σημασίας για το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Έρευνα και ανάπτυξη για τα μονοπώλια και την εξουσία τους, όπως προωθούν η Ευρωπαϊκή Ένωση, η παρούσα και οι προηγούμενες κυβερνήσεις και τα κόμματα που υποκλίνονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή για την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών; Θεωρούμε πως η παραγωγή νέας γνώσης είναι κοινωνικό προϊόν και σαν τέτοιο ανήκει σε όλους. Αναγκαίος όρος επίτευξης αυτού είναι η απαγκίστρωση της έρευνας από τους νόμους της ατομικής ιδιοκτησίας, πατέντες, εμπορικά σήματα και άλλα, ώστε να γίνει δυνατή η ελεύθερη πλατιά διάδοση και αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της για τη βελτίωση της ανθρώπινης ζωής, η κατάργηση της δυνατότητας να δημιουργούνται εταιρείες εμπορικής εκμετάλλευσης ερευνητικών προϊόντων από πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα ή από μέλη του επιστημονικού τους προσωπικού. Η έρευνα στον δρόμο ανάπτυξης για τον οποίο παλεύει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, είτε διεξάγεται στα πανεπιστήμια είτε στα ερευνητικά κέντρα και σε συνεργασία με τους κλαδικούς κρατικούς φορείς, μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στην επιστημονική πρόβλεψη και στον σχεδιασμό, στην κατεύθυνση ικανοποίησης των κοινωνικών αναγκών. Έτσι, μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη της παραγωγής και στην αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών, για παράδειγμα, της χώρας για την κάλυψη των αναγκών της λαϊκής οικογένειας, ανάμεσά τους και στη βελτίωση της υγείας του λαού με φθηνά φάρμακα, νέες θεραπείες, στη μελέτη και την αντιμετώπιση κοινωνικών φαινομένων και προβλημάτων, στη βελτίωση της ποιότητας ζωής και των όρων διαβίωσης του εργαζόμενου λαού με μέριμνα παράλληλα για το περιβάλλον. Όλα αυτά προτείνονται στο πλαίσιο μιας σχεδιασμένης οικονομίας με τα μέσα, τις υποδομές και τους πόρους στα χέρια του λαού και την οργάνωση της παραγωγής συνολικά, καθώς και της έρευνας στραμμένη στην κατεύθυνση ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών. Σε αυτό το πλαίσιο, ριζικά διαφορετική θα είναι η ζωή και οι συνθήκες για τους εργαζόμενους στην ερευνητική παραγωγή, δίνοντάς τους τη δυνατότητα συγκέντρωσης των προσπαθειών και του δυναμικού τους για την ολόπλευρη ενίσχυση της ερευνητικής δραστηριότητας, ώστε με ταχείς ρυθμούς να ανεβαίνει το βιοτικό επίπεδο του λαού. Όλα τα ανωτέρω καθιστούν βάσιμη την κριτική μας ότι πράγματι έχει μεγάλες δυνατότητες το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ λόγω της μακρόχρονης εμπειρίας του, αλλά και του επιστημονικού προσωπικού που διαθέτει, που όμως εμποδίζεται το αποτέλεσμα αυτής της δραστηριότητας της δουλειάς τους, ώστε να αποτελεί συμβολή στη δημόσια υγεία ως καθολικό δωρεάν και σύγχρονο δικαίωμα. Γι' αυτό, κύριε Πρόεδρε, εμείς θα ψηφίσουμε «παρών» στο νομοσχέδιο. Θα έχουμε, προφανώς, τη δυνατότητα στη δευτερολογία, που θα μας δοθεί, να τοποθετηθούμε και επί των τροπολογιών.
Θα έχετε δευτερολογία, γιατί είναι λίγοι οι εγγεγραμμένοι ομιλητές και υπάρχει χρόνος. Κύριε Υπουργέ, επειδή έχουν γραφτεί τρεις συνάδελφοι, λέω να μιλήσουν οι τρεις ομιλητές, να πάρετε εσείς τον λόγο και μετά θα δώσω τον λόγο στους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους. Θα κλείσουμε με δευτερολογίες εισηγητών, για όποιον θέλει. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Μαυρωτάς.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ συμπληρώνει έναν αιώνα δράσης και προσφοράς στην ελληνική κοινωνία. Η ίδρυση του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ προέκυψε μέσα από μια σειρά γεγονότων που ξεκίνησαν από την ανάγκη αναδιοργάνωσης των του ελληνικού στρατού στις αρχές του 20ου αιώνα ύστερα από τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος υποστήριζε την ίδρυση του ινστιτούτου στο πλαίσιο τόσο της κοινωνικής πολιτικής για τη δημόσια υγεία όσο και της σύσφιξης των διμερών σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας. Δηλαδή το «Ελλάς - Γαλλία - συμμαχία» φαίνεται να έχει παλιές ρίζες, παλαιότερες από αυτές της δεκαετίας του '70, που το σύνθημα αυτό κυριαρχούσε και που το ξαναείδαμε πρόσφατα να επανέρχεται. Στις 26 Απριλίου 1919 εγκρίθηκε με βασιλικό διάταγμα η ίδρυση του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ, Ιδρύματος Ζαχάρωφ ως Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ, ιδρυθέν υπό Βασιλείου Ζαχάρωφ με αποστολή να αντιμετωπίσει τα σοβαρά προβλήματα που αφορούσαν στη δημόσια υγεία της χώρας εκείνη την εποχή. Το εγχείρημα χρηματοδοτήθηκε κυρίως από τον ελληνικής καταγωγής σερ Μπαζίλ Ζαχάρωφ, φίλο και υποστηρικτή του Ελευθέριου Βενιζέλου. Από την ίδρυσή του μέχρι και σήμερα το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ έχει ως αποστολή την πρόληψη και τη θεραπεία των μολυσματικών νοσημάτων μέσω της βασικής έρευνας, της εκπαίδευσης και της προσφοράς υπηρεσιών στη δημόσια υγεία. Πέρα από την εστίαση της καταπολέμησης των μολυσματικών νοσημάτων, στόχος της έρευνας στο Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ αποτελεί και η καταπολέμηση άλλων νοσημάτων, όπως τα αυτοάνοσα, τα νευροεκφυλιστικά, τα νευρομυϊκά και διάφορες μορφές καρκίνου. Σήμερα το Ινστιτούτο Παστέρ αποτελεί κέντρο αναφοράς και αριστείας για τις νευροεπιστήμες και τα νοσήματα του κεντρικού νευρικού συστήματος, στα οποία εντάσσονται το Αλτσχάιμερ, η σκλήρυνση κατά πλάκας, η νόσος Πάρκινσον και οι τραυματισμοί της κεντρικής σπονδυλικής στήλης. Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι το αρχαιότερο ερευνητικό ίδρυμα της χώρας στον τομέα της βιοϊατρικής έρευνας και το δεύτερο αρχαιότερο μετά το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, ενώ διατηρεί ισχυρούς δεσμούς συνεργασίας με το Ινστιτούτο Παστέρ στο Παρίσι και άλλα ινστιτούτα του δικτύου στη Βόρεια και Κεντρική Αφρική, στη Νοτιοανατολική Ασία, στην Ευρώπη και στον Καναδά. Πάμε στο νομοσχέδιο, λοιπόν. Με το παρόν νομοσχέδιο επαναπροσδιορίζονται οι δραστηριότητες που αναπτύσσει το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ στους τομείς δημόσιας υγείας, βιοϊατρικής, έρευνας, εκπαίδευσης κ.λπ.. Στο πλαίσιο αυτό προβλέπεται και η λειτουργία τμήματος διάγνωσης και κέντρων αναφοράς, καθώς και η δυνατότητα χορήγησης υποτροφιών σε νέους ερευνητές, γεγονός πολύ σημαντικό προκειμένου να αναχαιτιστεί η διαρροή επιστημόνων στο εξωτερικό. Όπως είπαμε και κατά τη συζήτηση στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, θα υπερψηφίσουμε το παρόν σχέδιο νόμου, το οποίο έρχεται να επικυρώσει μια σύμβαση που αποτελεί προϊόν διαπραγμάτευσης μεταξύ του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, του Υπουργείου Υγείας, του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ και του μητρικού Ινστιτούτου Παστέρ, με σκοπό τον εκσυγχρονισμό της λειτουργίας του Ελληνικού Ινστιτούτου με αντικατάσταση της από 8-3-2008 σύμβασης μεταξύ των ίδιων συμβαλλομένων που είχε κυρωθεί με τον ν.3733/2009. Σε εφαρμογή άλλωστε του νόμου αυτού προέκυψε η ανάγκη εκ νέου νομοθέτησης, καθώς υπήρξε πρόβλεψη για πενταετή διάρκεια με δυνατότητα πενταετούς σιωπηρής ανανέωσης. Και μάλιστα αξίζει εδώ να το σημειώσω πως η δεκαετής διάρκεια εκπνέει τον Ιανουάριου του 2019, οπότε εγκαίρως συνάπτεται η νέα σύμβαση και το λέω αυτό με έμφαση γιατί έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ σε αναδρομικές ρυθμίσεις που μας προκάλεσε μια ευχάριστη έκπληξη ότι τα δέοντα πραγματοποιούνται εντός προθεσμίας. Θα συμφωνήσουμε όλοι νομίζω πως η επικαιροποίηση σχετικών συμβάσεων είναι αναγκαία προκειμένου να ακολουθούνται οι επιστημονικές εξελίξεις και να ικανοποιούνται νέες ανάγκες που προκύπτουν σε λειτουργικό και επιχειρησιακό επίπεδο. Στο πλαίσιο αυτό και σωστά, ακολουθώντας την προκάτοχό της, η προς κύρωση σύμβαση προβλέπει τη διάρκειά της σε πέντε συν πέντε έτη. Οπότε σε μια δεκαετία, μάλλον κάποιοι άλλοι θα βρίσκονται εδώ να συζητούν την επικύρωση μιας νέας σύμβασης. Ένα χαρακτηριστικό της σύμβασης είναι ο περιορισμός της διάρκειας των θητειών σε τέσσερα έτη από πέντε, ενώ παραμένει η δυνατότητα ανανέωσής τους για μία φορά. Μια γενική παρατήρηση που έχουμε στο σημείο αυτό αφορά ευρύτερα τη διοίκηση οργανισμών και είναι η εξής: Πρέπει να υπάρχει ένας συμβιβασμός μεταξύ της μη μονιμότητας και της συνέχειας στη διοίκηση και ίσως η προοδευτική, η περιοδική αλλαγή ενός ποσοστού των μελών των διοικητικών συμβουλίων να είναι η βέλτιστη επιλογή. Τώρα επί των άρθρων κάναμε τις παρατηρήσεις μας στην επιτροπή. Ήταν κάποιες ήσσονος σημασίας περισσότερο παρατηρήσεις. Για μας είναι ένα θέμα ότι μετά από τόσον καιρό δεν υπάρχουν εσωτερικοί κανονισμοί, όχι μόνο στο Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ, αλλά και σε πολλά ερευνητικά κέντρα και όλο ζητάμε παρατάσεις. Η τελευταία μάλιστα φορά που ζητήθηκε παράταση ήταν πρόσφατα στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής στο άρθρο 20. Περνώντας στις τροπολογίες, ακούσαμε τον κ. Σκουρλέτη για το θέμα της μεταφοράς των μαθητών, θα περιμένουμε να ακούσουμε και την κ. Γεροβασίλη ή τον κ. Πολάκη - ποιος θα έρθει; - για το θέμα των συμβασιούχων του ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, μια τροπολογία η οποία έρχεται σε μια κύρωση σύμβασης με το Ινστιτούτο Παστέρ. Έχετε πραγματικά χιούμορ. Φαίνεται, επειδή θέλετε να προχωρήσετε σε παστερίωση, δηλαδή σε συντήρηση, σε διατήρηση των προσδοκιών κάποιων εργαζομένων, βρήκατε το κατάλληλο νομοσχέδιο για να φέρετε τη συγκεκριμένη τροπολογία. Πάμε και σε κάποια θέματα επικαιρότητας. Για το θέμα της επιλογής του νέου υπευθύνου του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, αναφέρθηκε ο κ. Γρηγοράκος προηγουμένως επίσης στο ίδιο θέμα: η γυναίκα του Καίσαρα δεν πρέπει να είναι τίμια, πρέπει και να φαίνεται! Η διαφάνεια, λοιπόν, στα βιογραφικά, εφόσον αυτή η διαδικασία ήταν με ανοιχτή προκήρυξη, για να δούμε ποιοι ήταν οι υπόλοιποι συνυποψήφιοι, νομίζω ότι ήταν κάτι το οποίο έπρεπε να γίνει κι ας κάνετε μετά εσείς την επιλογή σας, αλλά να ξέρουμε ποιοι ήταν οι συνυποψήφιοι και τα βιογραφικά τους. Για την έξοδο από τη δανειακή σύμβαση τον Αύγουστο, για να περάσουμε λίγο στα οικονομικά, ακούγονται πολλά για την επόμενη μέρα. Έχει ήδη ξεκινήσει μια συζήτηση για καθαρή έξοδο, για πιστοληπτική γραμμή, για «μαξιλάρια». Ελπίζω τα «μαξιλάρια» αυτά να μην παραπέμπουν σε όνειρα θερινής νυκτός, γιατί μιλάμε για Αύγουστο, που συμβαδίζουν μεν με πολιτικά αφηγήματα, αλλά όχι με την οικονομική πραγματικότητα. Επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε και κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να κλείσω με το σοβαρότερο ίσως θέμα της επικαιρότητας, λόγω και της σύλληψης των δύο στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, που ελπίζω η περιπέτειά τους να τελειώσει γρήγορα και αφορά τις εξελίξεις σε διάφορα εθνικά ζητήματα. Ανέφερε χθες ο Πρωθυπουργός τη σκέψη για ίδρυση Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας. Έχουμε καταθέσει πρόταση νόμου από τον Δεκέμβριο του 2016- σε ανύποπτο χρόνο - για την ίδρυση Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, ένα Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας που θα συνεπικουρεί την εκάστοτε κυβέρνηση στη λήψη κρίσιμων αποφάσεων, κάτι που υπάρχει σε πολλές δυτικές χώρες. Σκοπός του θα είναι η συνδιαμόρφωση σε ανώτατο επίπεδο ενός συγκεκριμένου αλλά και συνεχώς επικαιροποιούμενου σχεδιασμού εθνικής ασφάλειας, ώστε η χώρα να είναι προετοιμασμένη απέναντι σε κάθε σοβαρό ενδεχόμενο και αυτά τα γεγονότα και τα ενδεχόμενα έχουν πυκνώσει ανησυχητικά, θα έλεγα, τον τελευταίο καιρό σε θέματα εθνικής ασφάλειας. Άλλωστε, το Ποτάμι έχει επισημάνει ότι οι προκλήσεις δεν αντιμετωπίζονται με θυμικές αντιδράσεις ή διακομματικές αντιπαλότητες και ότι τα θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας προϋποθέτουν συνεννόηση και συναίνεση. Στην αρμοδιότητα, λοιπόν, του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας εντάσσονται μεταξύ άλλων θέματα εξωτερικής πολιτικής, διπλωματικής και αμυντικής αντιμετώπισης απειλών κατά της χώρας, στρατηγικής άμυνας, συντονισμού πληροφοριών και ασφάλειας πολιτών και πόρων. Ανασύρετε, λοιπόν, την πρόταση που είχαμε καταθέσει τον Δεκέμβριο του 2016 και την είχαμε υποβάλει, μελετήστε την και φέρτε την στη Βουλή να τη συζητήσουμε, να την τροποποιήσουμε, αν χρειάζεται, και να τη νομοθετήσουμε. Θα έπιανε πολύ περισσότερο τόπο, αντί να συζητάμε για το παρελθόν με επικοινωνιακούς όρους, να μιλήσουμε για το μέλλον με ουσιαστικούς όρους. Ευχαριστώ πολύ.
Χωρίς αυτό που θα πω να έχει να κάνει με τον κ. Μαυρωτά, καθώς αφορά όλους μας, θα ήθελα να υπενθυμίσω, γιατί το βλέπω ότι γίνεται συνεχώς, το άρθρο 66 παράγραφος 8: «Ο αγορητής δεν μπορεί να απομακρύνεται από το υπό συζήτηση θέμα. Διαφορετικά ο Πρόεδρος υποχρεούται να τον καλέσει να επανέλθει σε αυτό. Αν δεν συμμορφωθεί, ο Πρόεδρος τον προειδοποιεί ότι θα του αφαιρέσει τον λόγο. Αν και μετά τη νέα αυτή επισήμανση ο αγορητής δεν επανέλθει τα θέμα, ο Πρόεδρος του αφαιρεί τον λόγο». Σήμερα, έχουμε την άνεση του χρόνου και γι' αυτό είδατε ότι δεν μιλώ.
Γι' αυτό ακριβώς, κύριε Πρόεδρε.
Είπα, κύριε Μαυρωτά, ότι δεν σας αφορά προσωπικά, αφορά όλους μας και εγώ, που αυτή τη στιγμή προεδρεύω, όταν μίλαγα από κάτω, τα έκανα κι εγώ αυτά. Απλά, να μην ξεχνάμε όταν ανεβαίνουμε στο Βήμα ότι κυρίως μιλάμε για το θέμα, για το οποίο ανεβαίνουμε στο Βήμα. Τώρα ακολουθούν τρεις συνάδελφοι ομιλητές, ο κ. Παπαδόπουλος, η κ. Αντωνίου και ο κ. Γεωργαντάς, παίρνει τον λόγο ο Υπουργός και μετά όποιος από τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους θέλει. Η κ. Βάκη, ως εκπροσωπούσα την κυβερνητική πλειοψηφία, θα μιλήσει τελευταία.
Ας προηγηθεί η κ. Βάκη.
Αυτό μου το ζήτησε η ίδια. Άρα εγώ θα πάω με τη σειρά. Παρακαλώ, κύριε Παπαδόπουλε, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά, με μια σχετική ανοχή.
Θεωρούσα αυτονόητο ότι όλες οι πτέρυγες της Βουλής θα συμφωνούσαν για την κύρωση μιας νέας σύμβασης μεταξύ της ελληνικής Κυβέρνησης, του Διεθνούς Δικτύου Ινστιτούτου Παστέρ και του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ, που θα αντικαθιστούσε την προηγούμενη της 28ης Μαρτίου 2008. Μετά την αναλυτική εισήγηση, που έγινε από την κ. Αναγνωστοπούλου, νομίζω ότι είναι πάρα πολύ απλά τα πράγματα, προκειμένου να δούμε ότι οι ρυθμίσεις της νέας σύμβασης είναι αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων και υπογραφών που έπεσαν στις 31 Ιουλίου 2017, με σκοπό τον εκσυγχρονισμό της λειτουργίας του Ελληνικού Ερευνητικού Κέντρου σε τομείς της ιατρικής επιστήμης και της δημόσιας υγείας, που αντιμετωπίζει και δυσλειτουργίες, επανακαθορίζοντας κανόνες οργάνωσης και τροποποιώντας διαδικασίες για τη λήψη αποφάσεων και για τη συγκρότηση οργάνων, με στόχευση την τόνωση της δημοκρατικής συμμετοχής και του ελέγχου. Η ομιλία του συναδέλφου κ. Γιώργου Λαμπρούλη με οδηγεί στο να πω ορισμένα πράγματα σχετικά με τον στόχο της λειτουργίας των Ινστιτούτων Παστέρ και του δικού μας. Γιατί αυτά που ειπώθηκαν, σχετικά με την οργάνωση της έρευνας, με την ανάπτυξη, η οποία πρέπει να έχει στόχο τον άνθρωπο, είναι σαφέστατο ότι αφορούν και τη λειτουργία του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ, όπως και του Δικτύου. Γιατί είναι γεγονός ότι αποτελεί ίδρυμα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, ότι όλες οι διαδικασίες, οι οποίες αφορούν τις πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση λοιμώξεων από μικροοργανισμούς και στους ανθρώπους και στα ζώα, για νευροεκφυλιστικά νοσήματα, για την παραγωγή και διάθεση εμβολίων, βιολογικών και θεραπευτικών προϊόντων με προτεραιότητες πάντοτε αυτές που αφορούν ανάγκες, οι οποίες είναι τεκμηριωμένες και ακόμη για την εκπαίδευση, τη χορήγηση υποτροφιών σε νέους ερευνητές, αποτελούν ένα αντικείμενο κοινό για όλους μας. Ελπίζω το παρόν, το οποίο ειπώθηκε, αγαπητέ Γιώργο Λαμπρούλη, να είναι θετική ψήφος μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας, καθώς όλοι νομίζω θα συμφωνήσουν ότι ο σκοπός της νομοθέτησης είναι να λύσουμε ακριβώς προβλήματα καλύτερης οργάνωσης και καλύτερης λήψης αποφάσεων σε όλα αυτά τα πεδία. Θα ήθελα να δώσω ορισμένες διευκρινίσεις ακόμη για την τροπολογία, την οποία καταθέτουμε, εγώ και ο κ. Χρήστος Μαντάς, προκειμένου κυρίως να καταργηθούν κάποιοι ηλικιακοί περιορισμοί για την κατάληψη θέσης γιατρών στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Στην κατάθεση αυτής της τροπολογίας οδηγηθήκαμε από προβλήματα, τα οποία εντοπίσαμε σε πάρα πολλές περιοχές της χώρας και ειδικά στην κάλυψη θέσεων σε άγονες περιοχές «τύπου Β». Για τις «τύπου Α» είχαμε ήδη προβλέψει άγονες και προβληματικές περιοχές να μπορούν να καλύπτονται χωρίς ηλικιακά όρια. Να δώσουμε τη διευκρίνιση ότι αυτά που έχουν γίνει ήδη μας δίνουν τη δυνατότητα να λύσουμε ζητήματα κυρίως σε κέντρα υγείας, σε περιφερειακά ιατρεία νησιών, όπου εκεί συναντάμε το ζήτημα. Είναι δυνατόν ένας γιατρός, ο οποίος είναι σε ηλικία πενήντα ένα, πενήντα δύο χρονών να μην μπορεί να ενταχθεί στο Εθνικό Σύστημα Υγείας; Είναι φανερό ότι χρειαζόμαστε τέτοιου είδους ρυθμίσεις, όπως αυτή που ανέφερε ο αγαπητός συνάδελφος κ. Λεωνίδας Γρηγοράκος. Η νομοθέτηση, η οποία ήδη είχε γίνει από προηγούμενο άρθρο του ν.4368/2016, πρόβλεπε να υπάρχει αυτή η ρύθμιση για την οποία εκείνος επιχειρηματολόγησε. Λέει δηλαδή: Δεν πρέπει να δίνουμε κίνητρα σε νέους γιατρούς, σε γιατρούς οι οποίοι είναι έμπειροι και δεν μπορούν για τους δικούς τους λόγους αλλά και για τις αδυναμίες του συστήματος υγείας την προηγούμενη περίοδο, καθώς οι περιορισμοί οδηγούσαν έμπειρους γιατρούς να φεύγουν στο εξωτερικό, να μπορέσουν να έρθουν και να διεκδικήσουν θέση επιμελητή Α΄ ή και διευθυντή, μετά από δύο και τέσσερα χρόνια αντίστοιχα; Αυτή την πρόβλεψη απλώς την αναφέρει η ρύθμιση την οποία κάνουμε με την τροπολογία. Νομίζω ότι όλη αυτή η επιχειρηματολογία, η οποία θέλει νέους, έμπειρους γιατρούς να έρχονται για να στελεχώσουν το σύστημα υγείας της χώρας μας, με τα κενά τα οποία υπάρχουν, με τις ρυθμίσεις τις οποίες κάνουμε εμείς, και τα αυτοτελή τμήματα επειγόντων περιστατικών, και για την κάλυψη του πρωτοβάθμιου συστήματος υγείας σε πάρα πολλές περιοχές, να τους δίνει ακριβώς τη δυνατότητα να μπορούν να έρθουν και να στελεχώσουν το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Νομίζω, λοιπόν, ότι αυτή η τροπολογία απλά διευκολύνει τα πράγματα, διευκολύνει τη στελέχωση και οφείλουμε να την ξαναδούμε, ώστε να έχει την έγκριση όλων των πτερύγων. Ευχαριστώ πολύ.
Πάντως, κύριε Παπαδόπουλε, δεν το περιορίζει στις περιοχές που είπατε, είναι γενική. Μπορεί και στον «Ευαγγελισμό» να διεκδικήσει, δεν είναι μόνο για κέντρα υγείας και άγονες περιοχές. Εδώ υπάρχει ένα θέμα.
Όχι, είναι για όλες τις περιοχές. Ήδη έχουμε νομοθετήσει…
Εντάξει. Προχωράμε με την κ. Αντωνίου.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να υποστηρίξω μία τροπολογία.
Κύριε Υπουργέ, να τελειώσουν οι τρεις συνάδελφοι - τρεις είναι όλοι κι όλοι, δύο στην ουσία, γιατί μίλησε ο κ. Παπαδόπουλος - και πριν μιλήσει ο Υπουργός, θα σας δώσω τον λόγο. Ορίστε, κυρία Αντωνίου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα μου επιτρέψετε, επειδή εκλέγομαι στην Καστοριά και επειδή ο ένας εκ των δύο αξιωματικών κατάγεται από την εκλογική μου περιφέρεια, την Καστοριά, να κάνω μια πολύ μικρή αναφορά.
Όλοι το έκαναν, οπότε σας επιτρέπω, κυρία Αντωνίου.
Μετά, λοιπόν, τα τεκταινόμενα, της Δευτέρας κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα και από το Βήμα της Βουλής, της Ολομέλειας να αναφερθώ στα δύο στελέχη μας ένα εκ των οποίων, ο εικοσιπεντάχρονος ανθυπολοχαγός, κατάγεται από την εκλογική μου περιφέρεια, την Καστοριά. Ζητάω, λοιπόν, από την Κυβέρνηση και τους αρμόδιους Υπουργούς, να προβούν σε όλες τις ενέργειες με ένταση, ώστε να γυρίσουν αμέσως και ασφαλείς στην πατρίδα μας οι δύο Έλληνες αξιωματικοί και να τελειώσει επιτέλους η ανεπίτρεπτη ομηρία τους. Πάμε, λοιπόν, τώρα στο συγκεκριμένο νομοθέτημα του Υπουργείου Παιδείας, στη Σύμβαση της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας, του Ινστιτούτου Παστέρ και του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ, η οποία υπογράφηκε στις 31 Ιουλίου 2017. Ουσιαστικά αυτή η σύμβαση επικαιροποιεί, αντικαθιστά δηλαδή την προηγούμενη σύμβαση που είχε υπογραφεί τον Μάρτιο του 2008 και που είχε κυρωθεί με τον ν.3733/2009. Οι δύο ως άνω συμβάσεις αποτελούν συνέχεια της αρχικής Ελληνογαλλικής συμφωνίας, βάσει της οποίας ιδρύθηκε το 1920 το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ, το οποίο αποτελεί και το αρχαιότερο ερευνητικό ινστιτούτο στη χώρα μας. Έτσι δεν είναι, κύριε Υπουργέ; Το δε Γαλλικό Ινστιτούτο Παστέρ το οποίο ιδρύθηκε στο Παρίσι το 1888 από τον μεγάλο ουμανιστή και ιατρό Λουδοβίκο Παστέρ, έχει να επιδείξει τεράστια προσφορά στην εξέλιξη της μικροβιολογίας και στην έρευνα για την ανάπτυξη εμβολίων και ορών, διευθετώντας σήμερα ένα τεράστιο διεθνές δίκτυο επιστημονικής έρευνας σε όλο τον κόσμο, στο οποίο συμπεριλαμβάνονται είκοσι εννιά συνεργαζόμενα ινστιτούτα, διεσπαρμένα σε όλες τις ηπείρους. Εν όψει, λοιπόν, της ιστορικότητας του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ, αλλά και της σημαντικής προσφοράς του στην έρευνα και τη δημόσια υγεία, δεν θα μπορούσαμε παρά να είμαστε θετικοί ως προς την ανανέωση της συνεργασίας του με το Ινστιτούτο Παστέρ και την απρόσκοπτη συνέχιση της λειτουργίας του. Ωστόσο υπάρχουν ορισμένα στοιχεία στη σύμβαση - τα οποία θα επισημάνω - που χρήζουν περαιτέρω διευκρινίσεων από τον αρμόδιο Υπουργό, τον κ. Φωτάκη, και τα αναφέρω συγκεκριμένα: Πρώτον, προβλέπεται για πρώτη φορά στη νέα σύμβαση που κυρώνουμε σήμερα - άρθρο 2 παράγραφος 2 και 3- η σύσταση και η λειτουργία του Τμήματος Διάγνωσης και Κέντρων Αναφοράς στο Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ, καθώς και η δυνατότητα λειτουργίας υπηρεσιών και γραφείων τους σε άλλες πόλεις της χώρας. Όμως, κύριε Υπουργέ, δεν αποσαφηνίζεται το θέμα της στελέχωσής τους από νέο προσωπικό. Από ποιους θα στελεχωθούν τα τμήματα και τα γραφεία αυτά; Ερωτηθήκατε σχετικά με αυτό το θέμα και στην επιτροπή, αλλά δεν δώσατε κάποια απάντηση. Φυσικά, δεν υπάρχει καμμία εκτίμηση για τα λειτουργικά έξοδα του νέου τμήματος, κύριε Υπουργέ, για το οποίο, σύμφωνα με την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, από ό,τι βλέπουμε, δεν παρασχέθηκαν στοιχεία από τον αρμόδιο Υπουργό. Δεύτερον, προβλέπεται, επίσης, για πρώτη φορά - άρθρο 2 παράγραφος 2- η δυνατότητα χορήγησης υποτροφιών σε νέους ερευνητές από το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ. Και αυτή η ρύθμιση είναι γενική, αόριστη και μη κοστολογημένη, καθώς και αυτή δεν συνοδεύεται, φυσικά, από την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, από συγκεκριμένα στοιχεία. Δεν διευκρινίζετε, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, ούτε σε ποιους θα δίνονται υποτροφίες ούτε με ποια κριτήρια θα χορηγούνται ούτε, φυσικά, καθορίζετε τον αριθμό των υποτρόφων και το ποσό των υποτροφιών. Αυτό είναι το δεύτερο ερώτημα. Πάμε στο τρίτο. Προβλέπεται ακόμα στις μεταβατικές διατάξεις - άρθρο 17- η υποχρέωση του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ, να καταρτίσει εντός ενός έτους - λέτε - από την υπογραφή της παρούσας σύμβασης, η οποία νομίζω ότι έγινε στις 31-7-2017, τον οργανισμό και εσωτερικό κανονισμό, σύμφωνα με το άρθρο 19 του ν.4310. Να σας υπενθυμίσω, κύριε Υπουργέ, ότι στο άρθρο 20 του νομοσχεδίου που ψηφίσαμε την προηγούμενη εβδομάδα για το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, είχατε δώσει μία ακόμα παράταση - ήταν η έκτη, η έβδομη, δεν θυμάμαι - για την κατάρτιση των οργανισμών και των εσωτερικών κανονισμών των ερευνητικών κέντρων του ν.4310 έως τις 31 Δεκεμβρίου. Στο Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ τι θα ισχύει; Το άρθρο 20 ή αυτό που φέρνετε σήμερα; Το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ οφείλει, δηλαδή, να καταρτίσει τον εσωτερικό κανονισμό και οργανισμό του έως τις 31 Ιουλίου του 2018, όπως προβλέπει η σύμβαση, ή στις 31 Οκτωβρίου του 2018, όπως προβλέπει το άρθρο 20 του νόμου που ψηφίσαμε την προηγούμενη εβδομάδα; Πολύ φοβάμαι, βέβαια, ότι η ερώτησή μου θα έχει ρητορικό χαρακτήρα, καθώς το πιο πιθανό είναι ότι γρήγορα θα φέρετε ακόμα μία παράταση, όπως μας έχετε συνηθίσει στα τρία χρόνια. Τέταρτον, μια τελευταία παρατήρηση έχει να κάνει με το προσωρινό πενταμελές διοικητικό συμβούλιο του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ, το οποίο ορίζεται με κοινή υπουργική απόφαση των Υπουργών Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων και Υγείας. Και μιας και ευαγγελίζεστε, κύριε Υπουργέ, τη διασφάλιση της δημοκρατικής συμμετοχής στο διοικητικό συμβούλιο του ινστιτούτου, θα μπορούσατε να είχατε προβλέψει το προσωρινό διοικητικό συμβούλιο, το οποίο, σημειωτέον, ασκεί όλες τις αρμοδιότητες του διοικητικού συμβουλίου, να ορίζεται επίσης με πιο δημοκρατικό τρόπο και όχι απευθείας με ΚΥΑ των δύο Υπουργών. Αυτά είναι τα σημεία τα οποία θα πρέπει να δείτε, κύριε Υπουργέ, και να μας δώσετε ανάλογες διευκρινίσεις. Εμείς, ως υπεύθυνη πολιτική παράταξη, οτιδήποτε προάγει την έρευνα και διασφαλίζει τη διεθνή συνεργασία των ελληνικών ερευνητικών κέντρων και ινστιτούτων με εξέχοντα ιδρύματα και πανεπιστήμια του εξωτερικού, όπως το Γαλλικό Ινστιτούτο Παστέρ, το υποστηρίζουμε εμπράκτως. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Κύριε Πολάκη, αν κατάλαβα καλά, θα καλύψετε και την κ. Γεροβασίλη;
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Ένα λεπτό, κύριε Υπουργέ, να κάνω μια αναγγελία, γιατί νόμιζα ότι θα έρθει η κ. Γεροβασίλη και θα σας δώσω τον λόγο τώρα, ώστε να ακούσουν και οι συνάδελφοι, μήπως θέλουν να σας ρωτήσουν κάτι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, πενήντα επτά μαθήτριες και μαθητές και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 2ο Γενικό Λύκειο Γέρακα (δεύτερο τμήμα). Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριε Πολάκη, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά για να υποστηρίξετε την τροπολογία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς να πω ότι κάνουμε αποδεκτή ως Υπουργείο Υγείας την τροπολογία με γενικό αριθμό 1505 και ειδικό 166, που κατέθεσαν οι Βουλευτές Παπαδόπουλος Αθανάσιος και Μαντάς Χρήστος και την οποία υποστήριξε προηγουμένως ο κ. Παπαδόπουλος στην ομιλία του. Η δεύτερη τροπολογία που καλούμαι να υπερασπιστώ, λόγω της απουσίας της κ. Γεροβασίλη, είναι η τροπολογία με γενικό αριθμό 1506 και ειδικό 167.
Ο κύριος Υπουργός έκανε δεκτή την τροπολογία που κατέθεσαν ο κ. Παπαδόπουλος και ο κ. Μαντάς. Τώρα πάμε στην υπουργική τροπολογία.
Ο κ. Φωτάκης πρέπει να την κάνει δεκτή.
Ναι, ο κ. Φωτάκης πρέπει να την κάνει δεκτή. Απλώς επειδή αφορά θέμα του Υπουργείου Υγείας, κύριε συνάδελφε, εκφράζουμε τη σύμφωνη γνώμη μας.
Ο κ. Φωτάκης είναι ο προσυπογράφων Υπουργός. Εάν όμως δεν είχε τη σύμφωνη γνώμη του Υπουργείου Υγείας, δεν θα μπορούσε να προχωρήσει. Αυτό είπε ο κύριος Υπουργός.
Αυτό είπα, κύριε Πρόεδρε.
Ωραία. Προχωράμε.
Ο κ. Φωτάκης πρέπει να την κάνει δεκτή.
Κυρία Αντωνίου, ας μη χάνουμε χρόνο.
Μπορώ, κυρία Αντωνίου, να δώσω τη σύμφωνη γνώμη μου, για να την αποδεχθεί ο κ. Φωτάκης.
Τυπικό είναι το θέμα. Προχωράμε.
Ας μη δημιουργούμε θέμα εκ του μη όντος. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 1506 και ειδικό αριθμό 167 τροποποιεί νόμο του Υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης και γι' αυτό είναι επισπεύδουσα η κ. Γεροβασίλη. Αφορά, όμως, ένα μεγάλο ζήτημα το οποίο υπάρχει στα δημόσια νοσοκομεία και το οποίο έχει να κάνει με την επιλογή μας εδώ και δυόμισι χρόνια, να διώξουμε τα εργολαβικά συνεργεία φύλαξης, σίτισης και καθαριότητας από τα νοσοκομεία και να τα αντικαταστήσουμε με συμβάσεις εργασίας με τους εργαζόμενους που δούλευαν εκεί ή που προσλαμβάνονται μέσα από διαγωνισμούς που προκηρύσσονται και γίνονται κάτω από την εποπτεία του ΑΣΕΠ και με μοριοδότηση μέσω ΑΣΕΠ. Αυτή τη στιγμή έχουμε καταφέρει να γίνει αυτό σε περίπου εβδομήντα νοσοκομεία από τα περίπου εκατόν τριάντα της χώρας. Πραγματικά δίνεται μια καθημερινή μάχη σε αυτό. Έχουμε δικαστικές εμπλοκές, έχουμε μια σειρά από προβλήματα, όμως σιγά σιγά κερδίζουμε αυτό το στοίχημα. Είναι ένα στοίχημα, που έχει να κάνει τόσο με το συμφέρον των εργαζομένων, οι οποίοι αμείβονται πολύ καλύτερα από ό,τι πριν από τα εργολαβικά συνεργεία και δεύτερον, ταυτόχρονα με αυτό, υπάρχει μια πολύ μεγάλη εξοικονόμηση πόρων, από τα νοσοκομεία που κάνουν αυτό το πράγμα. Ενδεικτικά μόνο θα σας πω ότι ο «Ευαγγελισμός» με διακόσιες ογδόντα συμβάσεις για την καθαριότητα του νοσοκομείου, που παίρνουν 300 έως 400 ευρώ παραπάνω τον μήνα, εξοικονομεί παραπάνω από 1.000.000 ευρώ τον χρόνο. Αυτό είναι ένα παράδειγμα από τα πολλά, για το τι έχει συμβεί. Σε πολλά νοσοκομεία στα οποία ξεκίνησε η εφαρμογή του νόμου του 2016, έχουν δημιουργηθεί κάποια προβλήματα με επιτρόπους του Ελεγκτικού Συνεδρίου, διότι, αν θυμάστε, είχαμε ξεκινήσει να κάνουμε συμβάσεις έργου στα νοσοκομεία αυτά, σε μια προσπάθεια να μπορέσουμε να πάρουμε και το προσωπικό που απασχολούσαν οι εργολάβοι πριν, για να μην πούμε «φύγε εσύ, έλα εσύ». Αυτός ο νόμος όμως «κατέπεσε» τον Αύγουστο στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Ξανανομοθετήσαμε για τις συμβάσεις εργασίας πια και όχι συμβάσεις έργου και μετατρέψαμε τις συμβάσεις έργου σε συμβάσεις εργασίας, προκειμένου να καλυφθούν τα νοσοκομεία, όπου είχαν συναφθεί αυτοί οι διαγωνισμοί. Στα λίγα νοσοκομεία που ήταν τότε έχει δημιουργηθεί πρόβλημα, επειδή με τη μετατροπή των συμβάσεων έργου σε συμβάσεις εργασίας έχουν αρχίσει κάποιοι επίτροποι να μη θεωρούν τα εντάλματα, γιατί συνυπολογίζουν αθροιστικά και τον χρόνο των συμβάσεων έργου. Με την παράγραφο 2 αυτού του άρθρου και πατώντας στη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, θεωρούμε ότι δεν θα συνυπολογίζεται η προϋπηρεσία στις συμβάσεις έργου στο σύνολο του εικοσιτετραμήνου για τις συμβάσεις εργασίας, προκειμένου να συμπληρώσουν εικοσιτετράμηνο με τις συμβάσεις εργασίας που έχουν υπογραφεί. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αναπληρωτή Υπουργού]] Με το πρώτο άρθρο που είναι και το πιο ουσιαστικό, λέμε το εξής: Σε πολλά νοσοκομεία λήγει τώρα το χρονικό διάστημα των πρώτων προσλήψεων που είχαν κάνει. Έχουμε νομοθετήσει δύο φορές γι' αυτό. Είναι διαδικασία που ελέγχεται από το ΑΣΕΠ. Το σχέδιο της διακήρυξης το ελέγχει το ΑΣΕΠ. Τα μόρια που ακολουθούνται με τις νομοθετήσεις, είναι μοριοδότηση από το ΑΣΕΠ. Αν υπάρξουν ενστάσεις, εκδικάζονται εκεί. Ουσιαστικά δίνουμε τη δυνατότητα σε αυτούς που σήμερα υπηρετούν, να μπορούν να υποβάλουν τα χαρτιά τους, να είναι υποψήφιοι. Δεν είναι σίγουρο ότι θα ξαναπάρουν τους ίδιους, αλλά δεν μπορούμε εκ των προτέρων να τους αποκλείσουμε από το να βάλουν υποψηφιότητα, για να συνεχίσουν να δουλεύουν, γιατί ουσιαστικά θεωρείται νέα σύμβαση αυτή που θα υπογραφεί. Δεν μπορούμε να αφήσουμε τα νοσοκομεία ακάλυπτα. Γιατί - προσέξτε - αν δεν μπορούν να βάλουν αυτοί οι άνθρωποι υποψηφιότητα - και εμείς θέλουμε να προκηρύξουμε τώρα τους διαγωνισμούς - θα πρέπει να σταματήσουμε τη διαδικασία, να πάμε σε εργολάβο για κάποιο διάστημα και όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία, να ξαναρχίσουμε συμβάσεις εργασίας, κάτι το οποίο δεν θέλουμε. Δεν είναι σωστό και ηθικά για τους ανθρώπους που δουλεύουν. Οπότε το άρθρο 1 της τροπολογίας, πρακτικά, επιτρέπει σε αυτούς που υπηρετούν, να ξαναβάλουν υποψηφιότητα για τις νέες συμβάσεις που θα φτιαχτούν, χωρίς να μεσολαβεί το τρίμηνο διάστημα που πρέπει να είναι εκτός εργασίας. Το άρθρο 2, όπως είπα και στην αρχή, ξεχωρίζει τις συμβάσεις έργου από τις συμβάσεις εργασίας με βάση και τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας. Αυτή είναι η τροπολογία. Δίνει λύση σε ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα. Μας διευκολύνει να προχωρήσουμε αυτή τη διαδικασία σε διάφορα νοσοκομεία. Μια τελευταία κουβέντα θα πω και κλείνω. Είναι, πραγματικά, πολύ παράδοξο το πώς σε δύο διπλανά νοσοκομεία, δύο διαφορετικοί δικαστές, με δύο, τρεις μέρες διαφορά διατυπώνουν ένα σκεπτικό που είναι η μέρα με τη νύχτα. Θα το πω με ονόματα. Νοσοκομείο «Σωτηρία»: Προκηρύσσει διαγωνισμό, καταλήγει στα άτομα και ο εργολάβος που ήταν πριν κάνει αίτημα για προσωρινή διαταγή να μην προχωρήσουν. Υπάρχει ένα σκεπτικό από τον δικαστή, που λέει ότι είναι προς το δημόσιο συμφέρον αυτό που γίνεται, το νοσοκομείο εξοικονομεί χρήματα, είναι υπέρ των εργαζομένων. Απορρίπτει την προσωρινή διαταγή και προχωράμε σε προσλήψεις. Στο Νοσοκομείο «Γεννηματάς», δίπλα σε άλλο τμήμα ξανά η ίδια διαδικασία. Προσφεύγει ο εργολάβος και βγαίνει ο δικαστής και λέει ότι υπονομεύεται το κέρδος του εργολάβου, άρα κάνω δεκτή την προσωρινή διαταγή. Δεν μπορεί να γίνεται αυτό το πράγμα, δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό το πράγμα. Δεν μπορεί να είναι η μέρα και η νύχτα η δικονομική κρίση…
Κλείστε με αυτό, όμως.
Θα κλείσω, κύριε Πρόεδρε, αλλά πρέπει να πω αυτό το πράγμα.
Δεν έχει σχέση με την τροπολογία.
Έχει. Πώς δεν έχει; Διότι αφορά κάποιους ανθρώπους, προφανώς. Υπάρχει και ακόμη χειρότερο από αυτό. Υπάρχει αυτό που έγινε με τη φύλαξη στο «Αττικόν», όπου οι άνθρωποι ανέλαβαν υπηρεσία και δούλευαν δυο μήνες και βγήκε κάποιο τμήμα του Διοικητικού Εφετείου και λέει πρακτικά «απολύστε τους».
Λοιπόν, κύριε Πολάκη, κλείστε.
Είναι, λοιπόν, ο απόλυτος παραλογισμός. Ευχαριστώ πολύ.
Για πόσες χιλιάδες άτομα μιλάμε; Για πόσο κόσμο μιλάμε;
Ηρεμία στην Αίθουσα. Κύριε Κέλλα, σας παρακαλώ.
Μια ερώτηση προς τον Υπουργό, κύριε Πρόεδρε.
Ένα λεπτό, κύριε Κέλλα. Την ερώτηση αν θα την κάνετε ή όχι θα το αποφασίσω εγώ, εκτός αν είναι να φύγω - ευχαρίστως - από την Αίθουσα για να την κάνετε μόνος σας.
Δεν σας αφήνουμε να φύγετε, κύριε Πρόεδρε!
Πρώτον, θα πάρει τον λόγο ο κ. Γεωργαντάς που τον διακόψαμε. Αμέσως μετά πριν φύγει ο κύριος Υπουργός - του ζήτησα να μείνει πέντε λεπτά - θα πάμε με τη σειρά, όποιος θέλει να κάνει διευκρινιστική ερώτηση από το κάθε κόμμα. Θα απαντήσει ο Υπουργός και θα προχωρήσουμε. Κλείνουμε, λοιπόν, με τον ομιλητή, τον κ. Γεωργαντά και μετά θα πάμε με την κοινοβουλευτική σειρά και ο Υπουργός θα μείνει δέκα λεπτά, να απαντήσει στις ερωτήσεις. Ορίστε, κύριε Γεωργαντά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, η ιστορία αυτή των συνεχόμενων προσπαθειών του Υπουργείου Υγείας να δημιουργήσει ένα συγκεκριμένο μοντέλο για τη φύλαξη και την καθαριότητα των νοσοκομείων, θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό από όλους μας, αν δεν είχαμε ανά τακτά διαστήματα συνεχείς νομοθετικές παρεμβάσεις οι οποίες, εκτός του υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου και κατ' εξαίρεση από κάθε γενική και ειδική διάταξη και πολλές φορές κόντρα σε αποφάσεις δικαστηρίων, έρχονται επίμονα να δημιουργήσουν μια συγκεκριμένη κατάσταση και να εξυπηρετήσουν και μια συγκεκριμένη πολιτική σκοπιμότητα. Γίνομαι σαφής. Έρχεται το 2016 το Υπουργείο και λέει ακριβώς στο άρθρο 97 του ν.4368 «κατά παρέκκλιση κάθε άλλης γενικής ή ειδικής διάταξης νόμου, οι κεντρικές, οι αποκεντρωμένες και όλες εν γένει υπηρεσίες του Υπουργείου Υγείας, καθώς και τα νομικά πρόσωπα δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου ή κατά περίπτωση αρμόδιου οργάνου δύνανται για την καθαριότητα των κτηρίων της ευθύνης και του περιβάλλοντος χώρου αυτών, καθώς και για τις ανάγκες σίτισης και φύλαξής τους, να συνάπτουν ατομικές συμβάσεις έργου». Το πάει έτσι το Υπουργείο. Δικαίωμά του να θέλει ίσως να μην υπάρχουν ιδιωτικές εταιρείες οι οποίες αναλαμβάνουν αυτό το έργο μέσα από μειοδοτικούς διαγωνισμούς. Όμως, υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες του νόμου οι οποίοι μιλούν για αξιοκρατία, για διαφάνεια, για νομιμότητα και οι οποίοι πρέπει να τηρούνται. Τι έρχεται και κάνει εδώ ο Υπουργός; Είναι πολλές φορές που έχει έρθει αυτό το θέμα εδώ, άλλοτε για να θεωρήσουμε νόμιμες δαπάνες οι οποίες είχαν γίνει ήδη και στους οποίους αρνούνταν να πληρωθούν, να θεωρηθούν τα εντάλματα και άλλοτε γιατί είχαμε αποφάσεις δικαστηρίων οι οποίες δεν εξυπηρετούσαν την υφιστάμενη αυτή κατάσταση. Πρώτον, για το ζήτημα τού τι είναι οικονομικότερο και ποιοτικότερο για την πραγματική παροχή αυτών των υπηρεσιών δεν είμαι σε θέση να το γνωρίζω. Είναι σίγουρα ένα θέμα του οποίου θα θέλαμε τα στοιχεία. Έχει τη σημασία του για τον Έλληνα φορολογούμενο. Όμως, να μη μπερδεύουμε και κάτι. Άλλο η δαπάνη για την αμοιβή αυτών των ανθρώπων - άλλο η μισθολογική δαπάνη - και άλλο συνολικά η δαπάνη για την καθαριότητα, ας πούμε, που έχει να κάνει και με τα αναλώσιμα. Αυτή την εικόνα θα ήθελα να την έχω. Δεν θέλω να αμφισβητήσω αυτή τη στιγμή τον Υπουργό, αλλά θα ήθελα να έχω την πλήρη εικόνα και όχι μόνο τη δαπάνη επί του μισθολογικού κόστους, αλλά συνολικά για την παροχή της συγκεκριμένης υπηρεσίας. Αφού, λοιπόν, δημιουργήθηκε αυτή η κατά παρέκκλιση κάθε γενικής και ειδικής διάταξης νέα εργασιακή μορφή, έρχεται τώρα η τροπολογία αυτή - η απαράδεκτη κατ' εμένα - και λέει πρώτον, για την τρίμηνη παύση συμβάσεων που πρέπει να υπάρχει ανάμεσα στις συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Λέμε ότι είναι ή ορισμένου χρόνου ή αορίστου, γιατί αυτά τα δύο υπάρχουν. Αυτή είναι μία ορισμένου χρόνου, είτε σύμβαση έργου είτε σύμβαση εργασίας και θα πω γι' αυτό. Από τη στιγμή, λοιπόν, που είναι ορισμένου χρόνου, υπάρχουν συγκεκριμένες διατάξεις. Υπάρχει συγκεκριμένη διάταξη στο άρθρο 103 του Συντάγματος, η οποία χωρίς να κάνει καμμία διάκριση ανάμεσα στις συμβάσεις εργασίας και στις συμβάσεις έργου - αναφέρεται, μάλιστα, συγκεκριμένα ότι οι ίδιες απαγορεύσεις ισχύουν και για τις συμβάσεις έργου - λέει δύο πράγματα. Λέει ότι η μία σύμβαση με την άλλη πρέπει να έχουν ένα τρίμηνο κενό, ακριβώς για να μη δημιουργούνται συνεχείς συμβάσεις παροχής εργασίας έργου και μετά να ζητά ο κάθε εργαζόμενος να μετατραπεί αυτή από τα δικαστήρια από ορισμένου χρόνου σε αορίστου και δεύτερον, ότι δεν μπορούν αυτές οι συμβάσεις να υπερβαίνουν τον χρόνο των είκοσι τεσσάρων μηνών. Έρχεται τώρα η Κυβέρνηση και λέει, πρώτον, ότι το τρίμηνο καταργείται, άρα πάμε συνεχόμενα. Τα οκτάμηνα που ήταν οι ανώτερες συμβάσεις, όπως έπρεπε να υπάρχουν - και επαναλαμβάνω και εργασίας και έργου, το λέει ξεκάθαρα το άρθρο 103 στην τελευταία του όγδοη παράγραφο - καταργούνται. Όμως, κάνουμε και κάτι άλλο. Επειδή ήδη κοντεύουν να συμπληρώσουν είκοσι τέσσερις μήνες αυτοί που μπήκαν το 2016, ερχόμαστε και θεωρούμε ότι αυτή η εργασία την οποία παρείχαν ήταν σύμβαση έργου, για να μη θεωρηθεί ότι έχουμε υπερβεί το εικοσιτετράμηνο συμβάσεων εργασίας που είναι το ανώτερο από τον νόμο και από εδώ και πέρα τις χαρακτηρίζουμε συμβάσεις εργασίας. Δηλαδή, μέχρι τώρα, τις συμβάσεις των είκοσι τεσσάρων μηνών περίπου τις χαρακτηρίζαμε «συμβάσεις έργου». Τώρα ερχόμαστε και τις χαρακτηρίζουμε «συμβάσεις εργασίας». Το κάνουμε αυτό, για να έχουμε;
Έπεσε ο νόμος, δεν έχετε δίκιο.
Συγγνώμη, κύριε Πολάκη, αλλά θέλω να ακουστώ. Έχω απόλυτο δίκιο. Τις χαρακτηρίζουμε «συμβάσεις εργασίας». Αυτό είπατε πριν.
Γράψτε όλοι τις παρατηρήσεις σας και θα δώσω σε όλους τον λόγο στο τέλος.
Τις χαρακτηρίζουμε πλέον συμβάσεις εργασίας, έτσι ώστε να μπορούμε ουσιαστικά να μην έχουμε τον περιορισμό του εικοσιτετραμήνου, να πάμε μέχρι το τέλος του 2018 και στη συνέχεια να δημιουργήσουμε σ' αυτούς τους ανθρώπους την προσδοκία μονιμοποίησης. Αυτή είναι όλη η ιστορία, δηλαδή η προσδοκία μονιμοποίησης κατά παράβαση κάθε γενικής και ειδικής διάταξης του νόμου. Το προεδρικό διάταγμα του Παυλόπουλου, το 164/2004, έβαλε αυτές τις δύο δικλίδες ασφαλείας, το τρίμηνο κενό ανάμεσα στις συμβάσεις και το εικοσιτετράμηνο, ακριβώς για να μην έχουμε καταχρηστικότητα από την πλευρά της διοίκησης σε σχέση με αυτό που λέμε «συμβάσεις ορισμένου χρόνου». Επειδή το επιχείρημα είναι ότι είναι άλλο πράγμα οι συμβάσεις έργου και άλλο οι συμβάσεις εργασίας, διαβάζω ακριβώς την τελευταία παράγραφο, την όγδοη παράγραφο του άρθρου 103 του Συντάγματος, η οποία λέει ότι οι απαγορεύσεις της παραγράφου αυτής ισχύουν και ως προς τους απασχολούμενους με σύμβαση έργου. Και αυτοί που δουλεύουν με σύμβαση έργου έχουν το οκτάμηνο με την τρίμηνη παύση και έχουν και το εικοσιτετράμηνο. Τι μιλάμε τώρα εδώ; Αυτό είναι αυτονόητο. Το ξέρουν όλοι. Πολύ σωστά, μάλιστα, έρχονται κάποιοι επίτροποι - γιατί κάποιοι άλλοι δεν τολμούν - και αρνούνται τα εντάλματα πληρωμής, γιατί αυτό είναι το Σύνταγμά μας. Θέλετε να το αλλάξετε; Θέλετε να καταργήσουμε τελείως τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου; Να τα κουβεντιάσουμε όλα. Όμως, το Σύνταγμά μας αυτή τη στιγμή λέει αυτά τα συγκεκριμένα πράγματα. Δεν μπορεί να έρχεται η Βουλή κάθε τρεις μήνες και να «ξεπλένει» μέσω τροπολογιών τις όποιες αποφάσεις του Υπουργείου. Δεν μπορεί να ερχόμαστε εδώ και να ξεχνάμε τα αυτονόητα ως Βουλή. Υπάρχει κόσμος έξω που είναι άνεργος. Υπάρχει κόσμος που θέλει ένα πράγμα, τη διαφάνεια και την αξιοκρατία σ' αυτό. Όποιος δικαιούται τη σύμβαση ορισμένου χρόνου, λέμε «ναι», όποιος δικαιούται την αορίστου χρόνου, λέμε «ναι», μέσα από διάφανες διαδικασίες. Είναι δυνατόν τώρα σε εργασιακές σχέσεις οι οποίες είναι σε εξέλιξη αυτή τη στιγμή, να ερχόμαστε και μ' αυτόν τον τελείως απροκάλυπτο τρόπο να δημιουργούμε τις συνθήκες μονιμοποίησης; Ξέρετε πολύ καλά ότι αυτό είναι. Αυτό θα κριθεί αύριο στα δικαστήρια. Ο κάθε εργαζόμενος, ο οποίος είναι ο μόνος που δεν μπορεί να κατηγορηθεί, έχει την προσδοκία μονιμοποίησης και θα πάει στα δικαστήρια και θα πει: «Εμένα το Υπουργείο με χρειαζόταν και με κράτησε τέσσερα χρόνια. Ξεπέρασα το εικοσιτετράμηνο του προεδρικού διατάγματος. Αυτή ήταν η βούληση του νομοθέτη» ή «Είναι διαρκής η ανάγκη για την παρουσία μου». Και θα μονιμοποιηθεί. Όμως, αυτός που θα μονιμοποιηθεί έχει τα περισσότερα προσόντα από κάποιον άλλο που θα μπορούσε και αυτός να μονιμοποιηθεί, αλλά δεν είχε τη δυνατότητα να έχει αυτές τις συμβάσεις; Νομίζω, κύριε Υπουργέ, ότι πρέπει να τελειώσει αυτό. Πρέπει να τελειώσει. Και το Σύνταγμα και το ισχύον πλαίσιο μάς δείχνει ακριβώς τι πρέπει να κάνουμε. Εγώ δεν θέλω να ξαναδώ στη Βουλή να έρχεται νομοθέτημα ξεκινώντας με τη φράση «κατά παρέκκλιση κάθε γενικής και ειδικής διάταξης».
Ολοκληρώστε.
Τελειώνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε, και ευχαριστώ. Αν νομοθετούμε κατά παρέκκλιση κάθε γενικής και ειδικής διάταξης, απαξιώνουμε μόνοι μας τον ρόλο μας και την παρουσία μας εδώ. Ευχαριστώ πολύ.
Ο κύριος Υπουργός θα γράψει όλες του τις παρατηρήσεις και θα του δώσω τον λόγο να απαντήσει συνολικά στο τέλος. Τεχνική συμβουλή σας δίνω. Επειδή είναι καινούργιας τεχνολογίας τα μικρόφωνα, θέλει χαμηλότερο τόνο φωνής και να μιλάτε πιο μακριά από το μικρόφωνο. Εγώ έχω την εντύπωση ότι τα παλιά ακούγονταν καλύτερα, αλλά, εν πάση περιπτώσει. Μη μιλάτε κοντά στο μικρόφωνο και με ισχυρή φωνή, γιατί τότε κάπως μπερδεύεται.
Κύριε Πρόεδρε, είναι η σειρά των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων.
Κύριε Τζαβάρα, διευκρίνιση, αν θέλετε. Τοποθέτηση θα κάνετε στην ομιλία σας.
Τοποθέτηση θέλω να κάνω.
Ωραία. Θα έχετε τον λόγο. Θα πάμε με τη σειρά.
Θα μιλήσει ο κύριος Υπουργός;
Θα μείνει να απαντήσει σε διευκρινιστικές ερωτήσεις, αν υπάρχει κάποια ερώτηση, όχι στις τοποθετήσεις σας.
Αν και θα τοποθετηθώ στην παρέμβασή μου στη συνέχεια, να πω πολύ γρήγορα κάτι το οποίο περιλαμβάνει και ερώτηση προς τον κύριο Υπουργό.
Ρωτήστε τον. Γι' αυτό μένει.
Στην ουσία, κύριε Υπουργέ, αποδεσμεύετε τις διαδοχικές συμβάσεις, για να μη χρειάζεται το τρίμηνο. Αν δεν έχουμε καταλάβει καλά, να μας το πείτε. Όμως, αυτό νομίζω ότι πράττετε. Ταυτοχρόνως δεν ισχύει αυτή η τροπολογία - αυτή είναι η ερώτηση - μόνο για το Υπουργείο Υγείας, ισχύει για όλη τη δημόσια διοίκηση. Η κ. Γεροβασίλη έπρεπε να ήταν εδώ. Δεν είναι. Εσείς το υποστηρίξατε μόνο για το Υπουργείο Υγείας, όμως.
Δεν μπορούμε να τον εγκαλέσουμε επειδή ήρθε να στηρίξει. Η κ. Γεροβασίλη έπρεπε να ήταν.
Δεν τον εγκαλώ. Λέω προς το Σώμα, κύριε Πρόεδρε, και ως μια ερώτηση, ότι αφορά όλη τη δημόσια διοίκηση η συγκεκριμένη τροπολογία. Να το απαντήσετε θετικά. Συνεπώς, αφού αφορά όλη τη δημόσια διοίκηση και γενικεύεται, δεν αφορά μόνο τις συγκεκριμένες περιπτώσεις που μας είπατε. Πώς προστατεύονται όσοι βρίσκονται εκτός εργασίας σε αυτή τη διαδικασία; Είπατε εσείς, για παράδειγμα ότι αν υπάρχει ο διαγωνισμός στη συνέχεια, θα μπουν στη διαγωνιστική διαδικασία. Και αν βάλετε εσείς στη διαγωνιστική διαδικασία κριτήριο την προϋπηρεσία, ως μέγιστο κριτήριο την προϋπηρεσία, τους πετάτε έξω όλους. Άρα, εμπαίζετε όχι μόνο τους συμβασιούχους με αυτή τη λογική, αλλά και τους ανέργους.
Μην κάνετε τοποθέτηση.
Δεν κάνω τοποθέτηση. Ερώτηση έκανα.
Η ερώτηση ήταν μία.
Η ερώτησή μου ήταν συγκεκριμένη: Πώς προστατεύονται οι εκτός εργασίας από τη στιγμή που η διαγωνιστική διαδικασία θα περιλαμβάνει αυτό το κριτήριο; Κύριε Υπουργέ, η συγκεκριμένη τροπολογία είναι προεκλογική, κατά την άποψή μας. Γι' αυτό πρέπει να απαντήσετε στα ερωτήματα αυτά και να τοποθετηθείτε υπεύθυνα ως Κυβέρνηση. Δεν νομίζω ότι αρκείτε εσείς βέβαια. Νομίζω ότι θα έπρεπε να είναι εδώ, κύριε Πρόεδρε, και η αρμόδια Υπουργός, γιατί αφορά όλη τη δημόσια διοίκηση.
Συμφωνώ ως προς το δεύτερο. Θέλετε να ρωτήσετε κάτι, κύριε Σαρίδη;
Όχι, κύριε Πρόεδρε.
Επειδή το ΚΚΕ δεν θα έχει Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο σήμερα, κύριε Λαμπρούλη, θέλετε εσείς να ρωτήσετε κάτι;
Στη δευτερολογία μου μετά θα πάρω τον λόγο.
Θα τοποθετηθείτε τότε. Εντάξει. Κύριε Υπουργέ, πάρτε πέντε λεπτά και απαντήστε στις δύο ερωτήσεις, για να πάμε στον κ. Φωτάκη επί του νομοσχεδίου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ναι, κύριε Θεοχαρόπουλε, αφορά όλη τη δημόσια διοίκηση προφανώς. Η μεγάλη αναγκαιότητα που προέκυψε αυτή η τροπολογία και τα λοιπά αφορά το κομμάτι το οποίο σας είπα. Ξεκαθαρίστε στο μυαλό σας μερικά πράγματα, γιατί υπάρχει το τυπικό και υπάρχει και το ουσιαστικό. Δεύτερον, όταν έχουμε μια υπηρεσία στην οποία έχει εργαστεί ένας άνθρωπος, ουσιαστικά του λέμε «εσύ τώρα για να ξαναβάλεις υποψηφιότητα, πρέπει να έχεις απολυθεί τρεις μήνες». Εγώ μιλάω για το κομμάτι που αφορά τα νοσοκομεία. Τι μας λέει τώρα εδώ ο κ. Γεωργαντάς και οι υπόλοιποι, για να μιλάμε επί του συγκεκριμένου και όχι επί του γενικού; Ακούστε με. Κατ' αρχάς, ο κ. Γεωργαντάς κάνει κάποιο λάθος. Ο νόμος για τις συμβάσεις έργου κατέπεσε τον Αύγουστο του 2016 στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Άρα, δεν ισχύει αυτό το οποίο λέει. Όλος του ο συλλογισμός ότι μετά συνεχίσαμε με συμβάσεις έργου δεν ισχύει. Επειδή ήταν πολιτική μας επιλογή να διώξουμε τους εργολάβους από τα νοσοκομεία, νομοθετήσαμε αμέσως ότι θα προκηρύξουμε διαγωνισμούς για συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας. Και επειδή αναφέρεται σε άρθρα του Συντάγματος κ.λπ., λέμε ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας, που σε άλλες φάσεις το επικαλείται διαρκώς, έχει πει ότι οι συμβάσεις έργου δεν είναι συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας. Το έχει διατυπώσει αυτό σε πολλές του αποφάσεις. Και θέλουμε, λοιπόν, με το δεύτερο άρθρο της τροπολογίας να αφαιρέσουμε το επιχείρημα από κάποιους επιτρόπους που δεν υπογράφουν εντάλματα γιατί προσμετρούν και αυτή την ιστορία. Διότι από τον Νοέμβριο του 2016 γίνονται διαγωνισμοί υπό την ευθύνη του ΑΣΕΠ, υπό την έγκριση του ΑΣΕΠ. Και απαντώ και σε εσάς: Και η προϋπηρεσία είναι μοριοδότηση και η ανεργία είναι μοριοδότηση. Δεν βρήκαμε καινούργια κριτήρια. Αυτά που ισχύουν βάζουμε. Άρα, μη μου το παίζετε «πώς προστατεύετε τους απ' έξω;» Γιατί πάρα πολλοί από αυτούς που σήμερα δουλεύουν, έξω ήταν. Δεν ήταν εργαζόμενοι στα παλιά εργολαβικά συνεργεία. Δεν μπήκαν όλοι αυτόματα. Κάποιοι που είχαν προϋπηρεσία μέτρησε, κάποιοι που ήταν άνεργοι μέτρησε, κάποιοι που είχαν πολλά παιδιά μέτρησε, κάποιοι που ήταν μονογονεϊκές οικογένειες μέτρησε. Αυτά είναι τα κριτήρια. Δεν κομίζουμε γλαύκας εις Αθήνας. Η πολιτική ουσία της υπόθεσης εδώ και όσον αφορά τα νοσοκομεία είναι η εξής: Εάν δεν συμβεί αυτό, αν δεν ισχύσει αυτό, πρακτικά πρέπει έστω για κάποιο διάστημα να ξαναγυρίσουν οι εργολάβοι στα νοσοκομεία. Αυτό είναι τώρα η ιερή αγανάκτηση του κ. Γεωργαντά. Και τα στοιχεία είναι συντριπτικά.
Για τη νομιμότητα ήταν η αγανάκτησή μου.
Όταν είπα εξοικονόμηση, είναι στο σύνολο, κύριε Γεωργαντά. Δεν είναι μόνο στους μισθούς. Είναι στο σύνολο.
Θα τα δούμε.
Βεβαίως να τα δείτε. Δημοσιευμένα είναι σε αρκετά ΜΜΕ, τα οποία μάλλον δεν τα διαβάζετε. Τα έχουμε δώσει αναλυτικότατα. Απλά δεν αναπαράγονται πολύ στα μεγάλα ΜΜΕ, που μάλλον διαβάζετε, γιατί δεν συμφέρει αυτή η εικόνα.
Δεν διαβάζω καθόλου.
Δεν ξέρω τι διαβάζετε. Διαβάστε τα. Δημοσιευμένα είναι. Τα έχουμε πει πολλές φορές και με παραδείγματα νοσοκομείων το πόσο εξοικονομούν, από τη Χίο μέχρι την Κομοτηνή και από τα νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης μέχρι την Κρήτη. Τα έχουμε δώσει πολύ αναλυτικά. Και αυτό έρχεται να λύσει αυτό το πράγμα. Να σας πω και κάτι άλλο, κύριε Θεοχαρόπουλε, για τον υπόλοιπο δημόσιο τομέα, δηλαδή αν υπάρχει κάποια ανάγκη, η οποία δεν είναι εποχική και στην οποία χρειάζεται κάποια υπηρεσία του δημοσίου; Γιατί ξέρετε κάτι; Μιλάτε και επικαλείστε κάποιες συνταγματικές διατάξεις όπως θέλετε, λες και είμαστε μια χώρα υπό κανονικότητα. Είμαστε μια χώρα η οποία έχει τραβήξει επτά με οκτώ χρόνια καταστροφής. Έχει τραβήξει αυτό το πράγμα. Υπάρχει περιορισμός των προσλήψεων. Δηλαδή μας λέτε: Αν μπορούσαμε, αν δεν είχαμε τους περιορισμούς των προσλήψεων, θα κάναμε εξοικονόμηση, θα μιλούσαμε με το Υπουργείο Οικονομικών και θα προκηρύσσαμε. Αυτό ήταν η δική μας επιλογή: μόνιμες θέσεις στα νοσοκομεία για την καθαριότητα. Εσείς τη δεκαετία του 1990 και του 2000- γιατί δεν μπορώ, το παίζετε τώρα λες και πέσατε χθες από τον Άρη - που είχατε τη δυνατότητα να προσλάβετε, τότε γιατί τους διώχνατε όλους με τη συνταξιοδότηση και φέρνατε τους εργολάβους μέσα; Τότε δεν είχατε εμπόδιο. Και κατηγορείτε εμάς που τώρα, υπό αυτούς τους περιορισμούς, αλλά με σαφή πολιτική επιλογή υπέρ των εργαζομένων και υπέρ του δημοσίου συμφέροντος βρίσκουμε αυτή τη μορφή, προκειμένου να υπηρετήσουμε το δημόσιο συμφέρον στα νοσοκομεία και να κάνουμε εξοικονόμηση και παράλληλα να αμείψουμε καλύτερα τους εργαζόμενους. Εσείς, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, ή εσείς συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ, τα προηγούμενα χρόνια από τη δεκαετία του 1990, που ξεκίνησε αυτό, τότε γιατί τους διώχνατε; Ήταν οικονομικότεροι οι εργολάβοι; Ε, δεν ήταν. Γιατί, καθάριζαν καλύτερα τα νοσοκομεία; Σας προκαλώ να πάτε στα νοσοκομεία, στα οποία έχουν πάει με τις συμβάσεις εργασίας τώρα, να δούμε πότε ήταν καθαρότερα, πριν ή τώρα;
Ωραία. Ολοκληρώστε, κύριε Υπουργέ.
Γιατί οι άνθρωποι τιμάνε το ψωμί που παίρνουν, όλοι αυτοί οι άνθρωποι που έχουν προσληφθεί έτσι και έφυγαν από τον εργασιακό μεσαίωνα. Να σας θυμίσω την Κούνεβα και τι είχε τραβήξει;
Κύριε Υπουργέ, δεν θα αφήσω περαιτέρω χρόνο. Αφήστε την Κούνεβα. Κλείσαμε.
Όχι, δεν την αφήνω.
Κλείστε. Επί της τροπολογίας.
Δεν την αφήνω. Γιατί αυτό που έπαθε η κ. Κούνεβα ήταν ένας λόγος που νομοθετούμε και αυτά σήμερα. Έτσι είναι. Γιατί ανταποκρινόμαστε σε κάποια αιτήματα των ανθρώπων, σε κάποιες καταστάσεις που έχουν δημιουργηθεί.
Ο χρόνος έληξε. Κλείστε. Ολοκληρώστε.
Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Όχι, δεν έχει άλλο μισό λεπτό. Ολοκληρώστε.
Μη μας βάζετε, λοιπόν, ιερή αγανάκτηση συνταγματικής επιταγής όταν για είκοσι χρόνια παραδώσατε αυτή την υπηρεσία σε εργολαβικά συμφέροντα…
Ολοκληρώθηκε η τοποθέτηση του κυρίου Υπουργού.
…και ξέρουμε για ποιον λόγο. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ολοκληρώθηκε η τοποθέτηση του κυρίου Υπουργού.
Κύριε Πρόεδρε, για ένα λεπτό μόνο θα ήθελα τον λόγο.
Μετά στην τοποθέτησή σας, κύριε Θεοχαρόπουλε, θα πείτε ό,τι θέλετε. Θα σας αφήσω. Δεν υπάρχει περίπτωση, θα απαντήσετε και υπάρχει αντίλογος σε αυτά που είπε.
Να απαντήσω για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Μην ανοίξουμε τώρα διαπάλη. Θέλω να τελειώσω το νομοσχέδιο.
Με ανέφερε ονομαστικά. Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Όχι, ονομαστικά δεν σας ανέφερε.
Δεν σας προσέβαλα. Το όνομά σας ανέφερα.
Κύριε Πολάκη, σας έχω πει ότι, όταν είμαι στο Προεδρείο εγώ, θα παίρνετε τον λόγο, αφού μου τον ζητήσετε και σας τον δώσω. Τελεία και παύλα επ' αυτού.
Εντάξει, κύριε Πρόεδρε. Δεν είπα, όμως, τίποτα προσωπικό.
Αυτό ήθελα να πω…
Δεν ζητώ τον λόγο επί προσωπικού.
Για ένα λεπτό έχετε τον λόγο, κύριε Θεοχαρόπουλε, και κλείνουμε. Το νομοσχέδιο είναι άλλο. Δεν θα το κάνω ρινγκ σήμερα εδώ.
Κύριε Πρόεδρε, δεν ζητώ τον λόγο επί προσωπικού. Ζητώ ένα λεπτό μόνο κι ας μου μειωθεί ο χρόνος από την ομιλία μου ως Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου στη συνέχεια. Συζητάμε, όμως, σήμερα αυτήν την τροπολογία, ενώ είναι άλλο το νομοσχέδιο. Γιατί ήρθε αυτή η τροπολογία, κύριοι Υπουργοί…
Πήρατε τον λόγο επί προσωπικού.
Δεν ζητώ τον λόγο επί προσωπικού. Ζητώ τον λόγο ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος.
Πείτε ποιο είναι το προσωπικό θέμα. Αυτό που λέτε είναι η ουσία του νομοσχεδίου και της τροπολογίας. Θα τα πείτε στην τοποθέτησή σας.
Κύριοι Υπουργοί, φέρνετε μια τόσο σοβαρή τροπολογία σε ένα νομοσχέδιο, που είναι άσχετο, σε μια κύρωση που συζητάτε σε δύο ώρες, όπως συμφωνήσαμε πριν από λίγο μέσα και σε ένα τέτοιο θέμα. Και είπατε πριν από λίγο ότι παραβιάζεται το Σύνταγμα - γιατί αυτό είπατε - και τη συνταγματική πρόβλεψη.
Κύριε Θεοχαρόπουλε, με συγχωρείτε…
…για λόγους…
Κλείσαμε.
Ό,τι θέλετε καταλαβαίνετε.
Αυτό είπατε: Η διάταξη του Συντάγματος ότι παραβιάζεται.
Κύριε Πολάκη, μην απαντάτε.
Κατά το δοκούν…
…(δεν ακούστηκε)
Κύριε Θεοχαρόπουλε!
…δεν μπορεί να γίνει ανεκτό αυτό από την Αντιπολίτευση…
Παρακαλώ να μη γράφεται τίποτα από ό,τι λέει ο κ. Θεοχαρόπουλος. Ακούστε, κύριε Θεοχαρόπουλε, είμαι παλαιότερος από εσάς στη Βουλή και οφείλετε να με σέβεστε. Όταν ζητάτε τον λόγο επί προσωπικού, θα μιλάτε επί προσωπικού και όχι τοποθέτηση επί του νομοσχεδίου.
Δεν ζήτησα τον λόγο επί προσωπικού. Ο Κανονισμός της Βουλής λέει ότι μετά από κάθε Υπουργό έχει δικαίωμα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος να παίρνει τον λόγο για δύο λεπτά.
Με συγχωρείτε πάρα πολύ. Δεν είναι έτσι όπως το λέτε, όταν είναι για τροπολογία.
Δεν ζητώ τον λόγο επί προσωπικού.
Εγώ επί προσωπικού σάς έδωσα τον λόγο. Εν πάση περιπτώσει, κάνατε την τοποθέτησή σας…
Σας παρακαλώ πολύ…
Κι εγώ σας παρακαλώ πολύ.
…να προφυλάξετε τη διαδικασία.
Εγώ σας ρώτησα αν είναι επί προσωπικού και μου είπατε «ναι».
Σας είπα ότι ως Κοινοβουλευτικός θέλω να μιλήσω και να μου αφαιρεθούν αυτά τα δύο λεπτά από τον χρόνο.
Τελειώσαμε.
Προφυλάξτε τη διαδικασία.
Τελειώσαμε. Κύριε Πολάκη, εσείς τελειώσατε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πάρω τον λόγο.
Κύριε Τζαβάρα, εσείς τι θέλετε τώρα;
Θέλω να τοποθετηθώ ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος.
Προηγείται ο Υπουργός, κύριε Τζαβάρα, το είπαμε. Αμέσως μετά, ως πρώτος Κοινοβουλευτικός θα μιλήσετε εσείς. Ο κύριος Υπουργός υπομονετικά περιμένει. Του ζήτησα τρεις φορές να πάει πίσω τη σειρά του και το δέχτηκε. Αμέσως μετά, θα μιλήσετε εσείς ως πρώτος Κοινοβουλευτικός. Κύριε Υπουργέ, σας βάζω είκοσι λεπτά, γιατί μπορεί να θέλετε να απαντήσετε για κάτι.
Θα είμαι πολύ πιο σύντομος, κύριε Πρόεδρε. Να ξεκινήσω από τις τροπολογίες. Νομίζω ότι ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας ήταν πειστικός και η τροπολογία με γενικό αριθμό 1507 και ειδικό 108 γίνεται δεκτή. Επίσης και η προηγούμενη τροπολογία με γενικό αριθμό 1506 και ειδικό 167 γίνεται δεκτή, μετά τις διευκρινίσεις που έδωσε ο κ. Σκουρλέτης. Το ίδιο ισχύει και για τη βουλευτική τροπολογία με γενικό αριθμό 1505 και ειδικό 166, μετά την παρουσίαση που έκανε ο κ. Παπαδόπουλος. Επομένως και οι τρεις τροπολογίες, δύο υπουργικές και μία βουλευτική, γίνονται δεκτές. Τώρα, θα ήθελα να δώσω ορισμένες απαντήσεις στα ερωτήματα που τέθηκαν, ξεκινώντας με την επισήμανση ότι το Ινστιτούτο Παστέρ έχει δύο κύριους στόχους. Και οι δύο αυτοί στόχοι εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον. Ο πρώτος έχει να κάνει με την υλοποίηση ερευνητικών προγραμμάτων και δραστηριοτήτων, που αναλαμβάνει στον τομέα της βιοϊατρικής και της μεταφραστικής ιατρικής. Ο δεύτερος συνδέεται με την παραγωγή προϊόντων και την παροχή υπηρεσιών στον τομέα της δημόσιας υγείας. Παράδειγμα ως προς αυτό αποτελούν οι τεχνικές διάγνωσης μολυσματικών ασθενειών, η μονάδα εμβολίων, που διαθέτει, με έμφαση στις σπάνιες ασθένειες, όπως και τα κέντρα αναφοράς για την αντιμετώπιση επιδημιών με διαπιστευμένες διαδικασίες. Είναι νομίζω σαφές ότι αυτοί οι στόχοι εξυπηρετούν την ανθρώπινη υγεία, στο έπακρο. Πώς γίνεται αυτή η δουλειά; Αυτή η δουλειά γίνεται από ένα προσωπικό εκατόν τριάντα ατόμων, το οποίο περιλαμβάνει αυτήν τη στιγμή τριάντα ερευνητές και είκοσι μεταδιδάκτορες, νέους επιστήμονες. Αναφέρθηκαν διάφορα στοιχεία για τα οικονομικά, χωρίς να δοθούν νούμερα. Εγώ θα ήθελα να δώσω κάποια νούμερα και να μιλήσω για τον τρόπο που λειτουργεί το Παστέρ. Θα δώσω κάποια χαρακτηριστικά νούμερα, καθώς ο τακτικός προϋπολογισμός του Παστέρ το 2014 ήταν 1,34 εκατομμύριο ευρώ και έφθασε τα 2,3 εκατομμύρια ευρώ το 2017, με πρόβλεψη στα 2,5 εκατομμύρια ευρώ για το 2018. Υπήρξε, δηλαδή, μια θεαματική αύξηση της δημόσιας δαπάνης. Επίσης, το ινστιτούτο επιχορηγείται ετησίως με 600.000 από το Υπουργείο Υγείας, για την υποστήριξη των κέντρων αριστείας και των διαδικασιών για την προμήθεια εμβολίων. Κάτι το οποίο πέρασε ίσως απαρατήρητο είναι τα ίδια έσοδα. Το Ινστιτούτο Παστέρ έχει σημαντικά ίδια έσοδα, τα οποία φθάνουν αυτήν τη στιγμή στο 1,78 εκατομμύρια ευρώ. Αυτά τα στοιχεία τα παραθέτω, διότι δίνουν την απάντηση σε αυτό το οποίο τέθηκε από την Αντιπολίτευση. Τέθηκε το θέμα της δημιουργίας υπηρεσιών, γραφείων σε άλλες περιφέρειες, που μπορούν να εξυπηρετούν τους σκοπούς του Παστέρ και τέθηκε επίσης το θέμα των υποτροφιών, που δίνει το ίδιο το ινστιτούτο. Κατ' αρχάς, αυτό που γίνεται με τη συμφωνία αυτή, που κυρώνεται σήμερα είναι ότι δίνεται η δυνατότητα να υπάρξουν τέτοια γραφεία και βεβαίως, οι υποτροφίες. Πώς θα καλυφθούν αυτά οικονομικά; Θα καλυφθούν από τα ίδια έσοδα. Άλλωστε, και οι υπηρεσίες στις άλλες περιφέρειες αυτό πρέπει να κάνουν, να εξυπηρετούν τη δημιουργία ίδιων εσόδων. Οπότε, γι' αυτό δεν δόθηκαν περαιτέρω στοιχεία και επομένως, δεν υπάρχει κανένα θέμα με το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, αφού μιλάμε για ίδια έσοδα. Τέθηκαν και διάφορα άλλα ζητήματα, όπως είναι η ρύθμιση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Αυτό είναι πράγματι πολύ σοβαρό. Δεν αντιμετωπίζεται σε αυτήν τη σύμβαση, γιατί αυτό το ζήτημα της πνευματικής ιδιοκτησίας, όσον αφορά τα αποτελέσματα της επιστημονικής έρευνας, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί γενικά. Κάτι ακόμη. Αναφέρθηκε ποιο είναι το ύψος της επιχορήγησης. Μα, νομίζω η απάντηση είναι καθαρή από αυτά, που σας έδωσα, ως προς τον τακτικό προϋπολογισμό. Και βέβαια, οι κανόνες του τακτικού προϋπολογισμού καθορίζονται από την κείμενη νομοθεσία, όπως αυτή έχει περιγραφεί στο νόμο για την έρευνα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Η΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ]] Αναφέρθηκε το ζήτημα της επιλογής των μελών του διοικητικού συμβουλίου, των προσόντων και όλα αυτά. Αυτό που ήθελα να ξεκαθαρίσω είναι το εξής: Η προσπάθεια που γίνεται με αυτήν τη συμφωνία είναι το μοντέλο λειτουργίας του Ινστιτούτου Παστέρ - που έχει μια ιδιομορφία, εφόσον το συνδέει με το Γαλλικό Ινστιτούτο Παστέρ - πλησιάζει όσο γίνεται με αυτήν τη σύμβαση στο μοντέλο διοίκησης των υπόλοιπων ερευνητικών κέντρων, που εποπτεύει η Γενική Έρευνα Γραμματείας και Τεχνολογίας. Εκεί, η επιλογή των μελών του διοικητικού συμβουλίου γίνεται από διεθνείς επιτροπές, με βάση αξιοκρατικά κριτήρια και το ίδιο συμβαίνει για ορισμένα μόνο από τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου του Παστέρ, καθόσον τα υπόλοιπα συνδέονται με επιλογές, που κάνει η γαλλική πλευρά και τα αρμόδια και συναρμόδια Υπουργεία Υγείας και Παιδείας. Tο ζήτημα ύπαρξης εσωτερικού κανονισμού θα ακολουθήσει τους γενικούς κανόνες. Εδώ το πρόβλημα, το οποίο είχε προκύψει, γενικά, ήταν η ύπαρξη οργανογραμμάτων για τα ερευνητικά κέντρα. Σημειωτέον ότι οργανογράμματα δεν υπήρχαν, εδώ και είκοσι χρόνια. Τώρα γίνονται. Για να υπάρξει εσωτερικός κανονισμός, προφανώς πρέπει να υπάρξουν πρώτα τα οργανογράμματα. Επομένως, ο εσωτερικός κανονισμός θα πρέπει να είναι έτοιμος μέχρι το τέλος αυτού του έτους και ήδη, από όσο γνωρίζω, έχει γίνει προεργασία. Είναι σχεδόν έτοιμο το οργανόγραμμα του Παστέρ. Όσον αφορά το θέμα της υποχρηματοδότησης, που ανέφερε ο κ. Γρηγοράκος, νομίζω ότι απαντήθηκε. Για το θέμα των θέσεων, μετά από επτά έτη απόλυτης ξηρασίας ως προς τις προσλήψεις - όχι μόνο στο Παστέρ, αλλά σε όλα τα ερευνητικά κέντρα - για πρώτη φορά πέρυσι δόθηκαν οκτώ θέσεις για ερευνητές και ΕΛΕ. Σε αυτές μάλιστα, περιλαμβάνεται και ένας γιατρός. Επομένως, δεν νομίζω ότι μπαίνει τέτοιο ζήτημα. Μακάρι - και προς αυτήν την κατεύθυνση εργαζόμαστε - να έχουμε τη δυνατότητα και για άλλες θέσεις, αλλά πραγματικά, αυτό για πρώτη φορά αντιμετωπίστηκε για τα ερευνητικά κέντρα και το Παστέρ, όπως βέβαια και για τα πανεπιστήμια. Αναφέρθηκε, επίσης, ότι το διοικητικό συμβούλιο έχει αλλάξει δύο φορές. Μα, αυτό δεν είναι καθόλου σωστό. Το δημοτικό συμβούλιο του Παστέρ άλλαξε μια φορά μόνο, εξαιτίας της κακοδιαχείρισης που έκανε εδώ και πολλά χρόνια και εκείνο το οποίο έγινε, επειδή δύο μέλη κατά τη διάρκεια της θητείας τους, από το νέο διοικητικό συμβούλιο, παραιτήθηκαν, απλά αντικαταστάθηκαν. Δεν υπήρξε αλλαγή ολόκληρου του διοικητικού συμβουλίου. Επίσης, θα ήθελα να αναφέρω ότι συμφωνώ απόλυτα με τον κ. Λαμπρούλη, σε σχέση με το ότι σκοπός της έρευνας θα πρέπει να είναι η βελτίωση της ανθρώπινης ζωής και των λαϊκών αναγκών. Όμως, ο κ Λαμπρούλης ανέφερε - και το ακούμε πολλές φορές από την πλευρά του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας - ότι σχεδιάζεται μια οικονομία με μέσα και πόρους, που δεν βρίσκονται στα χέρια του λαού σήμερα. Εγώ θα ήθελα να ρωτήσω με τη σειρά μου: Δηλαδή, τι θα πρέπει να γίνει; Για να σχεδιαστεί οποιαδήποτε παρέμβαση, θα πρέπει να περιμένουμε τη μέρα, που θα έρθουν οι πόροι και τα μέσα στα χέρια του λαού; Και εντωμεταξύ, να μην συμβαίνει τίποτα; Εμείς σε αυτό απαντάμε, στη σημερινή κατάσταση, χωρίς βέβαια, αυτό να σημαίνει ότι απεμπολούμε την ευρύτερη κοινωνική χειραφέτηση. Νομίζω, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ότι το Ινστιτούτο Παστέρ επιτελεί έναν πολύ σημαντικό ρόλο. Η προς κύρωση σύμβαση, πραγματικά θα απελευθερώσει τις δυνάμεις του. Θα δημιουργήσει ένα διοικητικό μοντέλο, το οποίο θα είναι πιο αποτελεσματικό, πράγμα που επίσης θα βοηθήσει την ανάπτυξη του επιστημονικού έργου, το οποίο επιτελεί. Η νέα σύμβαση γενικότερα φέρνει το Ινστιτούτο Παστέρ κοντά στα άλλα ερευνητικά κέντρα. Εκείνο το οποίο εγώ τουλάχιστον θα ευχόμουν, είναι να υπερψηφιστεί σαν ένα δείγμα ότι - τουλάχιστον στην περίπτωση αυτή - δεν θα πρέπει να υπάρχει διαίρεση, αφού όλοι νομίζω συμφωνούμε προς τους στόχους και καταλαβαίνουμε ότι αυτό είναι ένα βήμα μπροστά. Αυτή η επικαιροποιημένη αποτύπωση των δραστηριοτήτων του Παστέρ, που θα γίνει με αυτή τη σύμβαση, νομίζω ότι θα φέρει τα πράγματα σε ένα πολύ καλύτερο σημείο, από αυτό που βρίσκονται σήμερα. Γι' αυτό, λοιπόν, ζητάμε την υπερψήφισή του. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο θα λάβουν οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι. Ξεκινάμε με τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνο Τζαβάρα για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε ένα νομοσχέδιο, που ουσιαστικά επικυρώνει μια σύμβαση, που αφορά ένα πολύ σημαντικό ζήτημα και αναφέρεται στο όνομα και το συμβολικό κεφάλαιο, που άφησε πίσω του ένας πολύ μεγάλος ερευνητής, που βοήθησε την ιατρική επιστήμη, χωρίς να είναι γιατρός. Ήταν εκείνος, ο οποίος ουσιαστικά αφιέρωσε τη ζωή του στην υπηρεσία της προσπάθειας για την αναζήτηση της αλήθειας, άνευ όρων, άνευ προϋποθέσεων, χωρίς διαχωριστικές γραμμές. Ο Παστέρ θα έπρεπε να είναι σήμερα το τιμώμενο πρόσωπο. Δυστυχώς, η Κυβέρνηση δεν μας το επιτρέπει αυτό. Κύριε Πρόεδρε, θα ασχοληθούμε ακόμα μια φορά με την πολύ σημαντική μεταρρύθμιση, που έχει φέρει με τη συμπεριφορά της και τον τρόπο που νομοθετεί αυτή η Κυβέρνηση στο κοινοβουλευτικό έργο. Ή καλύτερα, θα έλεγα, την ανατροπή, που έχει φέρει στα κοινοβουλευτικά δεδομένα αυτού του τόπου, αυτής της δημοκρατίας. Σήμερα, ακόμα μια φορά, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το modus operandi αυτής της Κυβέρνησης: Να μπορεί μέσα από συγκεκριμένες διαδικαστικές πονηρίες, να τρέπει και να αφανίζει, να καταργεί ουσιαστικά και να ακυρώνει συνταγματικές διατάξεις και τον ίδιο τον Κανονισμό της Βουλής. Γιατί φέρνοντας συστηματικά τροπολογίες, οι οποίες νομοθετούν πολύ σοβαρά ζητήματα, επιτυγχάνει και φαίνεται - και σ' αυτό συνίσταται η νομοθετική της πονηρία - να αποφεύγει τον έλεγχο της συνταγματικότητας αυτών των ρυθμίσεων. Βέβαια, δεν θα μπορούσε και σ' αυτή την περίπτωση να ξεφύγει από τον εαυτό της. Εμφανίστηκε σήμερα εδώ ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας, για να υποστηρίξει μια τροπολογία, που υπακούει σ' αυτόν τον γενετικό κώδικα, που σας εξέθεσα, να υποστηρίξει αυτή τη συγκεκριμένη τροπολογία, που έχει να κάνει με μια ειδική ρύθμιση στον τομέα των σχέσεων, που διέπουν την εργασία στο δημόσιο. Για την εργασία στο δημόσιο το άρθρο 103 έχει θέσει ένα πλαίσιο που είναι αξεπέραστο. Αυτό το πλαίσιο τι λέει; Λέει ότι όσοι απασχολούνται στο δημόσιο, επειδή είναι υπηρέτες του λαού και εκφράζουν την κρατική βούληση, θα πρέπει να είναι πρόσωπα και λειτουργοί, που θα πρέπει να έχουν συγκεκριμένα προνόμια, που κατοχυρώνουν τη θέση τους και δημιουργούν ακριβώς μια θωράκιση της δημόσιας διοίκησης, απέναντι στις οποιεσδήποτε ανατροπές ή παρεμβάσεις, που συντελούνται στην ταραγμένη, κάποιες στιγμές της ιστορίας, πολιτική μας ζωή. Αυτήν ακριβώς τη βασική διάταξη έρχεται η παράγραφος 2 και η παράγραφος 8 του 103 να την περιορίσουν κάτω από έναν και μόνον όρο. Ρυθμίζουν και προβλέπουν δηλαδή αυτές οι παράγραφοι τη δυνατότητα, όταν συντρέχουν απρόβλεπτες και επείγουσες ανάγκες, να προσλαμβάνεται προσωπικό, με βάση συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου. Άρα λοιπόν, έχουμε μια εξαιρετική δυνατότητα πρόσληψης προσώπων για να εργαστούν με σύμβαση ορισμένου χρόνου στο δημόσιο, στη διοίκηση όταν συντρέχουν απρόβλεπτες και επείγουσες ανάγκες. Αυτή ακριβώς η συνταγματική πρόβλεψη καθιστά τη δυνατότητα της πρόσληψης προσωπικού με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου πολύ συγκεκριμένη και πολύ περιορισμένη. Σήμερα, λοιπόν, τι γίνεται; Σήμερα έρχεται εδώ ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας - που προφανώς δεν ενδιαφέρεται για όλα αυτά τα πράγματα, γιατί δεν τον αγγίζουν - και μας λέει εδώ «εμείς επειδή είμαστε μια Κυβέρνηση της εργατικής τάξης και επειδή θέλουμε να υλοποιήσουμε τον ιστορικό ρόλο που έχει αναγνωριστεί εδώ και εκατόν πενήντα χρόνια σ' αυτή την εργατική τάξη, στο πλαίσιο μιας ταξικής ανασυγκρότησης του κράτους, ερχόμαστε και λέμε ότι εδώ καταργούμε ό,τι υπάρχει στο Σύνταγμα και λέμε ότι αυτό που αξίζει για τον άνθρωπο που προσλαμβάνεται στο δημόσιο είναι να μην απασχολείται με σύμβαση έργου, αλλά με σύμβαση εργασίας». Έτσι καταξιώνεται η ιδεολογική και πολιτική φυσιογνωμία του κόμματος που μας κυβερνάει, συνεπικουρούμενου, βέβαια, με ένα άλλο κόμμα, που Κύριος οίδε αν έχει καταλάβει πώς αυτές οι συγκεκριμένες τροπολογίες επενεργούν μέσα στο συνταγματικά καθορισμένο πλαίσιο ζωής αυτής της πολιτείας. Και εδώ τώρα τι γίνεται; Προσπαθούμε εμείς, απαντώντας στον κύριο Υπουργό που δεν μπορεί να καταλάβει άλλα θέματα εκτός από αυτά που έχει στο μυαλό του και που επιθυμεί να κάνει μέσα από αυτού του είδους τις πονηριές, να του πούμε αν είμαστε με τη σύμβαση έργου - δηλαδή με τους εργολάβους, δηλαδή με τα συμφέροντα - ή είμαστε με εκείνες τις δυνάμεις της εργασίας, αυτές δηλαδή τις δυνάμεις που κάποτε θα πάνε στον παράδεισο. Ε, όχι, κύριοι! Πρέπει να το καταλάβετε, ότι εδώ σε αυτήν την Αίθουσα είστε υποχρεωμένοι να σέβεστε το Σύνταγμα και τους νόμους. Και εάν υπάρχει ένα προεδρικό διάταγμα το οποίο έρχεστε σήμερα εδώ και το κουτσουρεύετε - αυτό το προεδρικό διάταγμα 164/2004 που είναι προϊόν επιστημονικής εργασίας του σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας, τον οποίο τον εμπιστεύεστε, όπως και όλοι τον εμπιστευόμαστε και τον αναγνωρίζουμε για την επιστημονική του αξιοσύνη - θα πρέπει να αντιληφθείτε ότι, πριν έρθετε εδώ στη Βουλή, οφείλατε να έχετε διαβάσει το άρθρο 1 αυτού του προεδρικού διατάγματος. Τι λέει αυτό το άρθρο 1, κύριοι συνάδελφοι; Ότι με τις ρυθμίσεις του συγκεκριμένου προεδρικού διατάγματος λαμβάνεται πρόνοια να υιοθετηθούν οι οδηγίες που δίνει το Συμβούλιο Υπουργών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις συγκεκριμένες κανονιστικές οδηγίες που περιλαμβάνονται - αν δεν απατώμαι - στην υπ' αριθμ. 70/1999 οδηγία του συμβουλίου, με την οποία ουσιαστικά ποιοτικοποιείται η παροχή της εργασίας με βάση σύμβαση ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου. Αυτό είναι το μέγα θέμα. Και έρχεστε εδώ σήμερα να μας πείτε ότι αυτή τη συγκεκριμένη διάσταση ,που έχει το προεδρικό διάταγμα και την οποία εντοπίζει ακριβώς ότι έχει κακοποιηθεί όσον αφορά τις καταχρήσεις, που είχαν συμβεί στον τομέα της εκτελεστικής εξουσίας με την πρόσληψη προσωπικού, για να εργαστεί επί ορισμένου χρόνου με διαδοχικές συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, αυτήν την καταστρατήγηση, δηλαδή, την οποία επέλεξε ο νομοθέτης και την έχει ρυθμίσει, με το να μην αναγνωρίζει δικαίωμα συνέχισης σε όσους δεν έχουν τη δυνατότητα ή δεν έχουν την υποχρέωση, να μεσολαβεί μεταξύ της μιας και της επόμενης σύμβασης ορισμένου χρόνου, τρίμηνο ή για όσους είναι υποχρεωμένοι στη συνολική διάρκεια της προσφοράς της εργασίας τους στο πλαίσιο ιδιωτικής σύμβασης ορισμένου χρόνου να μην υπερβαίνουν τους είκοσι τέσσερις μήνες. Για όλα αυτά, λοιπόν, που αποτελούν θεμέλια συνταγματικά και κοινοτικά και ενωσιακά, έρχεται σήμερα εδώ ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας να μας πει: «Κοιτάξτε να δείτε, εσείς είστε με τα συμφέροντα της Νέας Δημοκρατίας κι εμείς είμαστε με τους ανθρώπους της εργασίας». Ε, πάψτε, κύριοι συνάδελφοι. Πάψτε! Πλέον, δεν είστε καθόλου πειστικοί με όλες αυτές τις ανοησίες που μας φέρνετε εδώ, προκειμένου να υποστηρίξετε ρυθμίσεις νομοθετικές. Και βέβαια, είναι σαφές ότι αν θέλει κάποιος να κάνει και μια προσέγγιση πιο επιστημονική σε αυτόν τον τρόπο της κοινοβουλευτικής και πολιτικής σας δράσης θα διαπιστώσει αυτό που υπάρχει στη ρίζα κάθε εξέλιξης ολοκληρωτισμού στην ιστορία των καθεστώτων. Ποιος είναι αυτός; Είναι αυτό που έχει ονομαστεί - και το ξέρει πολύ καλά η κ. Βάκη - η «αρχή της άτυπης πολιτικής δράσης», της δράσης που δεν δεσμεύεται από θεσμούς παρά μόνο εμφορείται από την επιθυμία να υλοποιηθεί αυτό που κάθε φορά αποτελεί πολιτική βούληση του κυρίαρχου. Αυτήν ακριβώς την παθογένεια των ολοκληρωτικών καθεστώτων είναι που οι θεσμοί οι συνταγματικοί και ο Κανονισμός της Βουλής προσπαθούν να καταπολεμήσουν και ορθώνουν απέναντί τους αναχώματα. Εσείς, λοιπόν, στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας του να ακυρώνετε και να ανατρέπετε τους νόμους και την αρχή της νομιμότητας, γιατί έχετε πολύ μεγάλη επιθυμία για εξυπηρέτηση μερικών συμφερόντων, συντεχνιακών συμφερόντων, συμφερόντων που έχουν φωτογραφικά παρουσιαστεί με τις τροπολογίες σε αυτήν τη Βουλή, αυτήν ακριβώς τη συγκεκριμένη βούλησή σας όταν εμποδίζεται από μια συγκεκριμένη δικαστική απόφαση ή από ένα συγκεκριμένο νόμο ή από το ίδιο το Σύνταγμα την κάμπτετε, ισχυριζόμενοι και επικαλούμενοι τη θεωρία, την οποία πρώτος την έχει διατυπώσει ο Πρωθυπουργός σε αυτήν την χώρα, του θεσμικού εμποδίου. Κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι θεσμικά εμπόδια οι νόμοι, δεν είναι θεσμικό εμπόδιο το Σύνταγμα. Δεν μπορείτε να έρχεστε εδώ και να λέτε άλογα και άλαλα ρήματα μόνο και μόνο για να γίνουν δεκτά χωρίς καμμία λογική, χωρίς καμμία συνταγματική επικάλυψη και στήριξη όλα αυτά που κάνετε. Γι' αυτό είμαστε υποχρεωμένοι ακόμα μια φορά να σας πούμε να σταματήσετε αυτόν τον επικίνδυνο δρόμο που έχετε πάρει στη διακυβέρνηση του τόπου, αλλά και στην πολιτική ανάδειξη της φυσιογνωμίας σας της ιδεολογικής, γιατί σε καμία ευνομούμενη χώρα, πολιτεία, όπως την έλεγε ο Αριστοτέλης, δεν είναι ανεκτός αυτός ο τρόπος της νομοθετικής και της πολιτικής συμπεριφοράς. Όμως θα ήθελα εγώ να υπογραμμίσω κάτι με πολύ εκτίμηση και πολύ σεβασμό στο ρόλο που έχετε αναλάβει, της κυβέρνησης αυτού του τόπου, στο σημείο που έχουμε φτάσει. Το είπε και χθες ο Πρόεδρος του ESM, ο κ. Ρέγκλινγκ, στη συνέντευξη που έδωσε, όταν σας είπε ότι δεν πρόκειται μετά τον Αύγουστο να ανοίξουν οι κάνουλες, όπως είπε και υποσχέθηκε ο κ. Φλαμπουράρης, αλλά και μετά τον Αύγουστο είστε υποχρεωμένοι να τηρείτε κανόνες. Και ο κανόνας είναι αυτό το θεσμικό εμπόδιο στην άκριτη ικανοποίηση της επιθυμίας. Υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα αλληλογραφία μεταξύ του Φρόυντ και του Κέλσεν το 1921, όπου από εκεί θα μπορούσατε να δείτε και να αναγνωρίσετε τον εαυτό σας μέσα σε αυτά που κάνετε. Δεν μπορεί γυμνή η επιθυμία της εξουσίας να γίνει ο μόνος ρυθμός, να γίνει ο μόνος κανόνας που θα επιβάλει σε αυτόν τον τόπο να βγει από την κρίση. Θα πρέπει, επιτέλους, να αντιληφθείτε ότι αν φτάσαμε στο σημείο της κρίσης της ολόπλευρης που περνάμε, δεν το φτάσαμε, γιατί ήταν κακή η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, αλλά γιατί το κράτος το νεοελληνικό από τότε που ιδρύθηκε μέχρι τουλάχιστον το 2008-2009 αυτό που έκανε δεν ήταν τίποτα άλλο από το να ικανοποιεί αιτήματα μερικά και να μην υποστηρίζει το καθ' όλου γενικό συμφέρον. Αυτό κάνετε και εσείς με τις τροπολογίες. Αυτό κάνετε και εσείς με τις φωτογραφικές διατάξεις. Αυτό κάνετε με όλη αυτήν τη συστηματική πορεία που έχετε να επιδείξετε μέσα σε αυτήν τη Βουλή και θα μείνετε στην ιστορία ως μνημείο αντισυνταγματικής και αντικοινοβουλευτικής συμπεριφοράς, γιατί είστε παραδομένοι στην άτυπη, στην άνευ όρων ικανοποίηση αυτού που θέλετε να κάνετε έχοντας στην αγκαλιά σας γυμνή την εξουσία και όχι τη δημοκρατία. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Τζαβάρα και για τις αναφορές και για όλα και δώσατε και πάσα στην κυρία Βάκη στο τέλος.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για κάποιες διευκρινίσεις.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για κάποιες διευκρινίσεις σχετικά με τις άλλες διατάξεις.
Για την πολιτική βούληση του κυρίαρχου νομίζω θα μας μιλήσει η κ. Βάκη. Εγώ απλώς ήθελα να πω ότι το ποιος εφαρμόζει το πρόγραμμα αυτό μπορεί να μας το πει και η ιστορία. Θα κάνω μία πολύ σύντομη διευκρίνιση για μία παράλειψη που έκανα προηγουμένως. Μετά την αποδοχή των τροπολογιών ο τίτλος της κύρωσης θα πρέπει να περιλάβει τη φράση «… και άλλες διατάξεις». Και στο ακροτελεύτιο άρθρο, το οποίο ορίζει την έναρξη ισχύος, θα πρέπει να προστεθεί η φράση: «…εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στις επιμέρους διατάξεις». Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο έχει η Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Φωτεινή Βάκη, για δώδεκα λεπτά. Θα έχουμε ενδιαφέρουσα συζήτηση τώρα με τον κ. Τζαβάρα.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με προκαλεί ο κ. Τζαβάρας να απαντήσω. Προφανώς, η αναφορά στο όνομά μου σχετίζεται με την ενασχόλησή μου με τη φιλοσοφία και όχι με τον πολιτικό χώρο στον οποίο ανήκω, διότι αυτός ο χώρος ασπάζεται τα διαμετρικά αντίθετα απ' αυτά που αναφέρατε. Είναι, λοιπόν, προσφιλής η θεωρία της θεμελίωσης του πολιτικού και της αναπαραγωγής του με όρους φίλου και εχθρού, με όρους βούλησης του κυρίαρχου αλλά αυτό, η προσφιλής θεωρία του Carl Schmitt, προσήκει στο φασισμό, στην ακροδεξιά και όχι βέβαια στον δικό μας πολιτικό χώρο. Ξέρετε, κύριε Τζαβάρα, στο δικό μας πολιτικό χώρο, στο χώρο της Αριστεράς, η θεωρία δεσμεύεται από αξίες. Δεν είναι αξιολογικά ουδέτερη και δεν νοηματοδοτείται με όρους ενός κυρίαρχου στον οποίο εκχωρούμε τα πάντα, όλα τα δικαιώματα ή με όρους βούλησης για δύναμη. Η δική μας η βούληση είναι βούληση για ελευθερία, για κοινωνική απελευθέρωση, για αλληλεγγύη, για ταξική αμεροληψία. Και η δική μας θεωρία δεσμεύεται από τις αξίες της ελευθερίας, της ισότητας, της αδελφότητας, του τρίπτυχου της Γαλλικής Επανάστασης, του γνήσιου αυτού τέκνου του Διαφωτισμού, της αλληλεγγύης. Η πολιτική θεωρία γίνεται επί του πεδίου αυτών των εννοιών, όπως θα έλεγε και ο αείμνηστος δάσκαλός μας, Κοσμάς Ψυχοπαίδης. Αναφερθήκατε, λοιπόν - δεν αμφισβητεί κανείς τη νομική σας παιδεία - στο θέμα του κράτους και της δημόσιας διοίκησης. Αφού, λοιπόν, ξεκινήσαμε με φιλοσοφικές αναφορές, επιτρέψτε μου. Το κράτος είναι μια κοινωνική σχέση. Είναι η υλική συμπύκνωση ενός συσχετισμού δυνάμεων ανάμεσα σε κοινωνικές τάξεις. Δεν το λέω εγώ αυτό. Tο έλεγε ο Νίκος Πουλαντζάς. Είπατε, λοιπόν, ότι χαρακτηριζόμαστε από νομοθετική πονηριά και από κοινοβουλευτική ατυπία. Δεν καταλαβαίνω σε τι συνίσταται εν προκειμένω η κοινοβουλευτική πονηρία και η παρατυπία. Διότι για τη συγκεκριμένη τροπολογία από τη σκοπιά της υγείας, δεν ήρθε η κυρία Υπουργός, ήρθε ο κ. Πολάκης, εκπροσωπώντας το Υπουργείο Υγείας και τα θέματα εκεί. Σε τι συνίσταται, λοιπόν, αυτή η φοβερή παρατυπία; Στο ότι προσπαθήσαμε να αιμοδοτήσουμε με προσωπικό τα νοσοκομεία; Στο ότι προσπαθήσαμε να εξοικονομήσουμε για το κράτος τριψήφια νούμερα εκατομμυρίων ευρώ από την έξοδο των εργολάβων και από τις ατομικές εργασιακές συμβάσεις με εργαζόμενους; Πώς θα εξυπηρετούνται αυτές οι ανάγκες σε τυχόν τρίμηνα διαλείμματα; Για να μην πάμε και στην πλευρά των ιδίων των εργαζόμενων. Διότι αν κάποτε το κράτος και η δημόσια διοίκηση ήταν το λάφυρο, το τρόπαιο με σήμα κατατεθέν τις πελατειακές σχέσεις, το «κάθε χωριό και θέση στο δημόσιο» δυστυχώς, το πλήρωσε πολύ ακριβά η ελληνική κοινωνία. Τώρα έχουμε πάει δυστυχώς, στο άλλο άκρο, σε εργαζόμενους αναλώσιμους, ανακυκλώσιμους, ευέλικτους, μιας χρήσης. Είναι πολύ σκληρό. Το έχουμε βιώσει και κάποιοι στους χώρους μας να κρίνεσαι από μηδενική βάση με εννιάμηνες για παράδειγμα συμβάσεις. Ας δούμε, επομένως, αυτήν την τροπολογία ως έναν τρόπο θεραπείας και επούλωσης πληγών, ιδιαίτερα στον ευαίσθητο χώρο των νοσοκομείων και της υγείας, από όπου έφυγαν οι εργολάβοι. Θεωρώ πολύ σημαντική επιτυχία το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι υπέγραψαν κάποιες συμβάσεις και από τη λειτουργική σκοπιά της εξοικονόμησης πολλών εκατομμυρίων ευρώ, αλλά και για τις ίδιες τις θέσεις εργασίας που διαμορφώθηκαν. Διότι δεν είναι μόνο το ζητούμενο οι θέσεις εργασίας, είναι να είναι και αξιοπρεπείς αυτές οι θέσεις εργασίας και να μην βλέπουμε πλέον τον εργαζόμενο ως ένα ανακυκλώσιμο, αναλώσιμο υλικό. Από εκεί και πέρα, ας εξηγήσει και η κυρία Υπουργός τα περαιτέρω. Εγώ αναφέρθηκα σε αυτά που είπε ο κ. Πολάκης και όσον αφορά το θέμα του τομέα της υγείας. Θα ήθελα, για να μην αδικήσω τη σύμβαση - είναι πραγματικά κρίμα - να πω δυο λόγια και γι' αυτό. Στη σύμβαση αυτή που υπέγραψε το ελληνικό δημόσιο με το Διεθνές Ινστιτούτο Παστέρ στις 31 Ιουλίου 2017, αποτυπώνεται και μια άλλη πολιτική της Κυβέρνησης, η πολιτική για έναν ενιαίο χώρο εκπαίδευσης, έρευνας, τεχνολογίας και καινοτομίας σε ό,τι αφορά τα ερευνητικά κέντρα. Είναι σαφές, λοιπόν, ότι η εν λόγω σύμβαση, που είναι και αποτέλεσμα μακράς διαπραγμάτευσης μεταξύ του Υπουργείου Παιδείας, του Υπουργείου Υγείας και του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ, καθώς και του Διεθνούς Ινστιτούτου Παστέρ, εντάσσεται σε μία μεταρρυθμιστική προσπάθεια, σε μία εθνική στρατηγική της Κυβέρνησης, ώστε να διαμορφωθεί ένα νέο πλαίσιο για την έρευνα, για την τεχνολογική ανάπτυξη, αλλά και για τη διασύνδεση της επιστημονικής γνώσης και της έρευνας με την κοινωνία, με στόχο, μεταξύ άλλων στόχων, και αυτό που διακηρύσσουμε σε όλους τους τόνους, την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Βασική αποστολή του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ, τα είπαν και η εισηγήτρια μας, η κ. Αναγνωστοπούλου, και ο Υπουργός, είναι η πρόληψη των μολυσματικών νοσημάτων μέσω της έρευνας, της εκπαίδευσης και της προσφοράς υπηρεσιών στη δημόσια υγεία. Παράλληλα στους στόχους του περιλαμβάνεται η καταπολέμηση και άλλων σοβαρών νοσημάτων, όπως είναι τα αυτοάνοσα, τα νευροεκφυλιστικά, τα νευρομυϊκά και διάφορες μορφές καρκίνου. Είναι γνωστή η συνεισφορά του Παστέρ στην παραγωγή εμβολίων για σπάνιες ασθένειες, ενώ είναι άμεσος αποδέκτης των οδηγιών για κάλυψη των κρατικών αναγκών στην προμήθεια, παραγωγή, αποθήκευση και διάθεση εμβολίων. Πρόκειται για υπηρεσίες που προσφέρουν στη δημόσια υγεία, κυριολεκτικά σώζουν ζωές. Η κερδοσκοπία των φαρμακευτικών εταιρειών δεν ασχολείται εύκολα με την αντιμετώπιση και πρόληψη σπάνιων νοσημάτων. Έχουμε πολλά πρόσφατα παραδείγματα, μονοπωλείται αυτόν τον καιρό η συζήτηση για το φάρμακο και τις αμαρτωλές φαρμακευτικές εταιρείες. Ένας, λοιπόν, από τους λόγους που χαιρετίζουμε ως κορυφαία αυτή τη σύμβαση είναι και το ότι θα συμβάλλει σε μία ανανοηματοδότηση και του φαρμάκου και του αγαθού της υγείας ως δημόσιου αγαθού. Σε μία εποχή, δυστυχώς, πλήρους αποδόμησης της υγείας ως δημόσιου αγαθού και του εκφυλισμού, της μετάλλαξης του φαρμάκου σε καταναλωτικό προϊόν ή του γιατρού - και το λέω με μεγάλη θλίψη - σε έμπορο, όπως δεικνύεται από αυτή τη σωρεία σκανδάλων που βγαίνουν καθημερινά για τις πρακτικές που μετερχόταν και σε παγκόσμιο επίπεδο η συγκεκριμένη εταιρεία και άλλες, φυσικά. Πέραν, όμως, της αποστολή του Ινστιτούτου Παστέρ για την καταπολέμηση σπάνιων ασθενειών, κατέχει επίσης σημαίνουσα θέση στην εκπαίδευση νέων επιστημόνων και ερευνητών. Με το προηγούμενο καθεστώς, που είχε κυρωθεί με τη σύμβαση του 2008, προβλεπόταν ότι τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ διορίζονταν με κοινή υπουργική απόφαση των Υπουργείων Υγείας και Ανάπτυξης. Αυτό αλλάζει. Με την υπό κύρωση σύμβαση τα μέλη πλέον διορίζονται με κοινή υπουργική απόφαση των Υπουργείων Παιδείας και Υγείας, Υπουργεία από τα οποία ως Μη Κερδοσκοπικός Οργανισμός Ιδιωτικού Δικαίου εποπτεύεται. Πρόκειται, επομένως, για μία θεσμική κατοχύρωσή του ως ερευνητικού κέντρου και για την εναρμόνισή του με την πρόσφατη νομοθεσία με την πρόσφατη νομοθεσία για την έρευνα, με τον νόμο που είχαμε ψηφίσει το 2016, τον ν.4386. Παράλληλα, με τη νέα αυτή σύμβαση εκσυγχρονίζεται και το πλαίσιο λειτουργίας του Ινστιτούτου για να συνάδει με τις σύγχρονες επιστημονικές και ιατρικές εξελίξεις για την προαγωγή της δημόσιας υγείας. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα και εγώ να κάνω μια μικρή αναφορά στην ίδρυση του ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ, που σε λιγότερο από ένα χρόνο κλείνει τα εκατό χρόνια ζωής στην Ελλάδα. Το πρώτο Ινστιτούτο ιδρύθηκε στο Παρίσι το 1888. Σκοπός του ινστιτούτου ήταν η μελέτη της νέας τότε επιστήμης της μικροβιολογίας, η έρευνα για την ανάπτυξη των εμβολίων και ορών και βέβαια η εφαρμογή της μικροβιολογίας στην ιατρική, τη δημόσια υγεία, την γεωργία και τη βιομηχανία. Ακολούθησε η ίδρυση ενός δικτύου Ινστιτούτων Παστέρ εκτός Γαλλίας σε γαλλικές αποικίες, καθώς και σε άλλες χώρες. Η ίδρυση του ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ ακολούθησε μια σειρά γεγονότων κυρίως μετά τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 και την ανάγκη που προέκυψε από τις αρχές του 20ου αιώνα για αναδιοργάνωση του ελληνικού στρατού. Το 1919 το ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ, ίδρυμα Ζαχάρωφ, ιδρύθηκε με βασιλικό διάταγμα στις 26 Απριλίου. Την ταραγμένη περίοδο της ίδρυσής του, το ινστιτούτο κλήθηκε να αντιμετωπίσει σοβαρότατα προβλήματα δημόσιας υγείας, όπως ο τύφος και ο κίτρινος πυρετός. Έκτοτε, λοιπόν, αποτελεί σημείο αναφοράς για τη δημόσια υγεία και τη βιοϊατρική έρευνα στην Ελλάδα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Σε ένα λεπτό τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Είναι, λοιπόν, πολύ σημαντικό ότι ένα τόσο σπουδαίο ινστιτούτο εκσυγχρονίζεται θεσμικά αλλά και μπορεί να εξασφαλίσει εκ νέου την εύρυθμη λειτουργία του. Νομίζω ότι ελάχιστοι θα διαφωνήσουν με αυτό, στην αναγκαιότητα της συνεχούς βελτίωσης και στήριξης του ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ και της θεσμικής αναγνώρισής του ως ερευνητικού κέντρου υπό την εποπτεία και της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας. Έχω κλείσει με το Ινστιτούτο Παστέρ, επιτρέψτε μου όμως μία τελευταία παρέμβαση αναγκαστικά για την πολιτική επικαιρότητα, επειδή το έθεσε και ο συνάδελφος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αλλά νομίζω και ένας άλλος συνάδελφος. Έγινε πάρα πολύς λόγος και γι' αυτή τη θέση στο Γραφείο Προϋπολογισμού. Και πάρα πολύ κραυγή και θόρυβος ακούστηκε. Ακούσαμε ότι η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί μόνο να είναι τίμια, αλλά θα πρέπει να φαίνεται και τίμια. Ο προκάτοχος του κ. Κουτεντάκη εξ όσων γνωρίζω, είχε διοριστεί μέσω μιας καθαρά κομματικής επιλογής στην ίδια θέση, ενώ - διορθώστε με εάν κάνω λάθος - ήταν υποψήφιος Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Ο κ. Κουτεντάκης είναι τεχνοκράτης με εξειδίκευση στην οικονομική γνώση. Έχει υπηρετήσει σε θέσεις εφαρμοσμένης οικονομικής πολιτικής. Δεν είναι πολιτικό πρόσωπο. Δεν ήταν υποψήφιος σε κάποιο ψηφοδέλτιο. Επομένως, ας είμαστε λίγο προσεκτικοί όταν κουνάμε το δάχτυλο και με περισσή υποκρισία τελικά καταμαρτυρούμε στους άλλους κάτι το οποίο εφαρμόστηκε από εμάς τους ίδιους. Ας είμαστε και λίγο πιο προσεκτικοί αγαπητοί μου συνάδελφοι της αντιπολίτευσης και με την έξοδο από την επιτροπεία της χώρας μας τον Αύγουστο του 2018 και να μην κινδυνολογούμε. Και όλα τα στοιχεία συντείνουν προς αυτήν την κατεύθυνση. Προφανώς και δεν θα είναι η μετάβαση στον Κήπο της Εδέμ. Προφανώς και δεν θα είναι η μετάβαση στον παράδεισο της ευμάρειας και της ευωχίας. Ναι, κύριε Τζαβάρα, εποπτεία θα έχουμε. Άλλο, όμως, η επιτροπεία και άλλο η εποπτεία. Η εποπτεία, όμως, είναι το αντίτιμο της παραμονής μας στην ευρωζώνη. Και εάν μία Κυβέρνηση σε όλη την Ευρώπη έστειλε ένα μήνυμα για την αρχιτεκτονική και τον τρόπο λειτουργίας της Ευρωζώνης, αυτοί ήμασταν εμείς. Εσείς ήσασταν οι διαπρύσιοι κήρυκες του «μένουμε Ευρώπη», όποια Ευρώπη και εάν είναι αυτή, για να μη θυμηθώ και τα άλλα. Αυτούς που σήμερα θέλουν να βάλουν την προληπτική γραμμή πίστωσης και ενισχυμένη κιόλας και ήταν αυτοί που είχαν φτάσει στο ναδίρ της δουλοπρέπειας με τα «forget it Υiannis» και άλλα. Αυτή η Κυβέρνηση έστειλε ένα μήνυμα έξω μιας άλλης Ευρώπης που δεν θα εδράζεται στο δόγμα της λιτότητας και δεν θα έχει άρθρο πίστεως τη νεοφιλελεύθερη φτωχοποίηση των λαών. Επομένως, ναι, η εποπτεία είναι ένα από τα αντίτιμα της ένταξης της χώρας στον πυρήνα της Ευρωζώνης. Το πώς λειτουργεί η Ευρωζώνη είναι μιας άλλης τάξης συζήτηση εξίσου σημαντική, την οποία όμως εμείς τη βάλαμε στο τραπέζι και εμείς επερωτήσαμε, τη δομή και τη λειτουργία της. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ την κ. Βάκη. Παρακαλώ πολύ τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Αθανάσιο Θεοχαρόπουλο να λάβει τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα συζητάμε ένα σημαντικό νομοσχέδιο, μια κύρωση σύμβασης για τη λειτουργία του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ. Αντιμετωπίζονται δυσλειτουργίες στην οργάνωσή του. Επιδιώκει τη διαμόρφωση ενός πλαισίου αποτελεσματικότερης λειτουργίας του, τροποποιούνται διαδικασίες που αφορούν στη σύνθεση και τη διαδικασία εκλογής των οργάνων του, γίνεται προσπάθεια αντιμετώπισης θεμάτων διαχειριστικού χαρακτήρα και συγκεκριμένα προβλέπεται τακτικός έλεγχος της οικονομικής διαχείρισης. Γι' αυτό είπαμε και λέμε ότι η προτεινόμενη σύμβαση που είναι προϊόν κοινής επεξεργασίας με τους Γάλλους, εξυπηρετεί αυτούς τους σκοπούς. Γι' αυτό δίνουμε θετική ψήφο στο νομοσχέδιο. Είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο κινείται στη σωστή κατεύθυνση. Βέβαια, έχουμε εντοπίσει τα προβλήματα. Δεν χρειάζεται να τα επαναλάβω, τα είπε ο εισηγητής. Θέλω να πιστεύω ότι θα τα βλέπετε από εδώ και στο εξής, προκειμένου να μπορούν να διορθωθούν ορισμένα θέματα στη διαδικασία λειτουργίας και με βάση τα στενά δημοσιονομικά όρια που έχουμε αυτή τη στιγμή ως χώρα. Άρα, πρέπει να λύνουμε προβλήματα την ώρα που δημιουργούνται. Σε κάθε περίπτωση, όμως, δεν μπορούμε παρά να πούμε ότι το Ελληνικό Ίδρυμα Παστέρ είναι μία λογική, θα έλεγα, η οποία πρέπει να συνεχιστεί, όσον αφορά το έργο το οποίο έχει ξεκινήσει και να μην εμπλέκεται με το έργο άλλων συγκεκριμένων ιδρυμάτων. Σ' αυτό το νομοσχέδιο, όμως, σ' αυτήν την κύρωση σύμβασης στην ουσία που αντιμετωπίζουμε με θετική διάθεση, από χθες το απόγευμα είδαμε, δυστυχώς, δύο τροπολογίες. Η λέξη «δυστυχώς» αφορά τη μία τροπολογία, την τροπολογία που έφερε το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και ήρθε σήμερα να την υπερασπιστεί ο Υπουργός Υγείας, με μία επιχειρηματολογία όμως που αφορούσε μόνο το Υπουργείο Υγείας, λες και η τροπολογία δεν αφορά όλη τη δημόσια διοίκηση. Εδώ έχουν γενικευθεί οι διατάξεις οι οποίες ουσιαστικά μας δημιουργούν εύλογες ανησυχίες για το τι θέλετε να κάνετε το επόμενο χρονικό διάστημα. Στην ουσία αποδεσμεύετε τις διαδοχικές συμβάσεις. Δεν ισχύει το τρίμηνο και, μάλιστα, όχι μόνο στην υγεία, όπως είπε ο κ. Πολάκης, αλλά σε όλη τη δημόσια διοίκηση. Και, βεβαίως, μετά το εικοσιτετράμηνο είπε ότι μπορεί κατ' ευθείαν κάποιος να πάει με διαγωνιστική διαδικασία, αλλά εφόσον έχει αφαιρέσει το τρίμηνο, εφόσον γίνονται όλες αυτές οι διαδικασίες και εφόσον στη διαγωνιστική διαδικασία προσμετράται ως κύριος παράγοντας η προϋπηρεσία. Ουσιαστικά, κατά τη δική μας άποψη, μ' αυτή τη λογική εμπαίζετε και τους ανέργους και τους συμβασιούχους. Τους συμβασιούχους τους κρατάτε ομήρους. Γι' αυτό λέμε ότι αυτή είναι μια προεκλογική ρύθμιση. Στους δε ανέργους λέτε ότι δεν έχουν περιθώριο να μπουν ποτέ στις συγκεκριμένες θέσεις εργασίας. Διευρύνετε, λοιπόν, τα κακώς κείμενα των προηγούμενων ετών. Αυτό κάνετε, κύριε Πολάκη, εσείς που αναφερθήκατε πριν από λίγο στη συγκεκριμένη τροπολογία. Τι κάνετε; Συνεχίζετε τις παθογένειες ενός πελατειακού συστήματος και με επιχειρηματολογία, μάλιστα. Σας είπαμε ότι η συγκεκριμένη τροπολογία είναι εκτός των ρυθμίσεων, των προβλέψεων του Συντάγματος, εκτός του προεδρικού διατάγματος, το οποίο καταστρατηγήθηκε στη συνέχεια και από την ίδια βέβαια τη Νέα Δημοκρατία την πενταετία της διακυβέρνησης Καραμανλή. Το αποτέλεσμα τότε ήταν να έχουμε έκρηξη των συμβασιούχων και η χώρα να φτάσει στην κρίση και από την έκρηξη μεταξύ άλλων των δημοσίων δαπανών, χωρίς όριο και χωρίς αξιοκρατία. Αυτό είναι το πρόβλημα, διότι δεν λειτουργεί εις όφελος του δημοσίου συμφέροντος, όταν δεν υπάρχει αξιοκρατία, όταν δεν τη νιώθουν οι πολίτες. Τι κάνετε εσείς τώρα; Διευρύνετε όλα αυτά τα κακώς κείμενα και προχωράτε σε μια λογική που καταστρατηγείτε και την ίδια τη ρύθμιση του Συντάγματος, εκείνη του προεδρικού διατάγματος. Μάλιστα λέτε «τι να κάνουμε, είμαστε σε περίοδο κρίσης, συνεπώς, να μη μας μιλάτε για το Σύνταγμα, δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς». Αυτό είπατε στην ομιλία σας. Καταστρατηγούμε και εκείνες τις προβλέψεις που υπήρχαν για να μην έχει καταχρηστική δράση η δημόσια διοίκηση. Γιατί για αυτό προβλεπόταν αυτές οι συγκεκριμένες ρυθμίσεις, για να αποτραπεί η καταχρηστική δράση της δημόσιας διοίκησης. Η τροπολογία έρχεται σε κύρωση σύμβασης. Δεν προλάβαμε να τη συζητήσουμε. Αφορά ένα σοβαρό θέμα για όλη τη δημόσια διοίκηση. Ήρθε σε κύρωση σύμβασης για το Παστέρ το προηγούμενο βράδυ, κατά παρέκκλιση κάθε γενικής και ειδικής διάταξης. Βεβαίως, στην τοποθέτησή του ο Υπουργός αναφέρθηκε, αντί να απαντήσει στα ερωτήματα της Αντιπολίτευσης, επιτιθέμενος στην Αντιπολίτευση λέγοντας για το τι έχει κάνει η ίδια. Κοιτάξτε, εδώ δεν μπορούμε να μιλάμε συνεχώς και να μη λέμε την πραγματικότητα. Ποια είναι η πραγματικότητα; Η πραγματικότητα είναι ότι σήμερα - επειδή αναφερθήκατε στις εργασιακές σχέσεις - οι εργασιακές σχέσεις έχουν χειροτερέψει την τελευταία τριετία, οι εργασιακές σχέσεις έχουν φτάσει με ευέλικτες μορφές απασχόλησης που κυριαρχούν παντού, με πολύ χαμηλούς μισθούς, με μισθούς της τάξεως των 300 ευρώ, με όμηρους ουσιαστικά σε πάρα πολλές δουλειές ανθρώπους και ιδιωτικού τομέα και δημόσιου τομέα, με μια κατάσταση που οδηγεί σε απόγνωση τους πολίτες. Η κατάσταση αυτή δεν οδηγεί σε απόγνωση μόνο τους πολίτες στη χώρα μας. Υπάρχουν τέτοια στοιχεία σε όλη την Ευρώπη, γι' αυτό εξάλλου ο εθνικολαϊκισμός παίρνει τα πάνω και πρέπει οι δυνάμεις οι δημοκρατικές, οι δυνάμεις οι προοδευτικές να βρούμε τρόπο αντίδρασης στον εθνικολαϊκισμό. Πώς θα τον βρούμε τον τρόπο αντίδρασης; Θα τον βρούμε δίνοντας λύσεις στα συγκεκριμένα προβλήματα, όχι θεωρητικά και αόριστα. Τι έχετε κάνει; Ενώ κυβερνάτε τρία χρόνια, μιλάτε - άκουσα και τον Υπουργό και την Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ - λες και τώρα παραλάβατε την εξουσία, σήμερα, λες και αυτή την τριετία δεν έχουν αυξηθεί όλα αυτά τα προβλήματα στις εργασιακές σχέσεις. Βεβαίως, για άλλη μια φορά ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας με μια λογική απέναντι στο το κράτος δικαίου μίλησε απέναντι στις αποφάσεις του Συντάγματος με την έννοια ότι δεν μπορούμε να μένουμε σε αυτές τις λογικές, δεν μπορούμε να μένουμε στις αποφάσεις που προβλέπονται όταν είμαστε σε μια διαδικασία κρίσης. Μια τέτοια λογική έχουμε δει απέναντι στο Συμβούλιο της Επικρατείας τις προηγούμενες φορές, απέναντι σε ρυθμίσεις τώρα, οι οποίες έρχονται να καταστρατηγήσουν ουσιαστικά και το ίδιο το Σύνταγμα. Αυτά τα θέματα, όμως, δεν είναι ασύνδετα σε σχέση και με την ευρύτερη επικαιρότητα. Μίλησαν πολλοί ομιλητές και η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ για το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής. Πρώτα - πρώτα δεν είναι σωστά τα στοιχεία που είπατε. Η προηγούμενη σύνθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής έγινε με ένα πενταμελές συμβούλιο που υπήρχε από όλα τα κόμματα. Ο κ. Λαπατσιώρας ήταν εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ. Ήταν ο κ. Ρηγίνος, ο κ. Μαραβέγιας - λέω τα ονόματα τα οποία βρισκόταν - με επικεφαλής τον κ. Λιαργκόβα. Δεν ισχύει αυτό που ειπώθηκε προηγουμένως, έγινε με διαδικασίες προσπάθειας συναίνεσης, συνεννόησης εκείνη την περίοδο. Ένας ήταν προτεινόμενος από το ΠΑΣΟΚ, ένας προτεινόμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ, ένας από τη ΔΗΜΑΡ και από τη Νέα Δημοκρατία. Αυτό ήταν το προηγούμενο Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής. Είναι σε γνώση μου - και θα το πω στην Ολομέλεια - ότι ο κ. Σαμαράς, ο προηγούμενος Πρωθυπουργός το 2014, ήταν ενοχλημένος πολλές φορές από την κριτική που έκανε το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής. Κινδύνευε η θέση του κ. Λιαργκόβα τα προηγούμενα χρόνια. Αλλά δεν τόλμησε και κανένας να κάνει αυτό που κάνετε εσείς, να κατηγορείτε μια ανεξάρτητη αρχή και τα τρία χρόνια αυτά που έχετε αναλάβει και ουσιαστικά να λέτε να τελειώσει η θητεία να τον διώξουμε. Όμως, το κάνατε και αυτό. Τελείωσε η θητεία. Δικαίωμα είναι όταν τελειώνει η θητεία στο Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής να προχωράτε σε έναν άλλον επικεφαλής. Είδαμε προς έκπληξή μας την τοποθέτηση στη θέση του επικεφαλής μιας ανεξάρτητης αρχής του κράτους, του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής, ενός κυβερνητικού στελέχους, του Γενικού Γραμματέα Δημοσιονομικής Πολιτικής κ. Κουτεντάκη. Αυτό για εμάς αποτελεί απροκάλυπτη κίνηση ελέγχου της ανεξάρτητης αρχής. Δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε γιατί. Οι ευθύνες της Κυβέρνησης και του ίδιου του Προέδρου της Βουλής είναι τεράστιες, καθώς αυτές οι θέσεις με θητεία επιβάλλουν αναζήτηση ευρύτερων συναινέσεων, όχι επιβολή κυβερνητικών στελεχών από την Πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Πώς βλέπετε την εθνική συνεννόηση, αγαπητοί συνάδελφοι; Πώς την βλέπετε, όταν και στις ανεξάρτητες αρχές γίνεται με αυτό τον τρόπο από την κυβερνητική πλειοψηφία της επιβολής κυβερνητικών στελεχών στη θέση του επικεφαλής; Να επισημάνουμε για άλλη μια φορά στους κυβερνώντες ότι το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής δεν είναι παράρτημα της Κυβέρνησης. Είναι ανεξάρτητη αρχή. Γι' αυτό έβγαζε εκθέσεις τριμηνιαίες, που έλεγε ότι ο μέσος μισθός είναι στα 393 ευρώ, ότι με τα πρωτογενή πλεονάσματα της χώρας για μια πενταετία δεν βγαίνουμε από την κρίση. Γιατί αυτά θα πρέπει να λέει μια ανεξάρτητη αρχή. Και αν το χειριζόσασταν με πιο δημοκρατικό τρόπο, θα προσπαθούσατε να αξιοποιήσετε αυτά τα στοιχεία προς όφελος της διαπραγμάτευσης της χώρας μας. Αυτό ακριβώς, λοιπόν, είναι που ενοχλεί την Κυβέρνηση, αλλά και τον ίδιο τον Πρόεδρο της Βουλής δυστυχώς, καθώς από εκεί υπάρχει η πρόταση και ο ορισμός. Εκ του θεσμικού ρόλου θα έπρεπε να εργάζεται για την ενίσχυση της ανεξαρτησίας και όχι για την υπονόμευση της ανεξαρτησίας της αρχής. Φαίνεται ότι στην Κυβέρνηση δεν αντέχετε την κριτική όχι μόνο από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, αλλά και από τις ανεξάρτητες αρχές του κράτους. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και μιας που αναφερθήκαμε στην έξοδο από την κρίση, πράγματι έχει δώσει στοιχεία - και είναι σε εκθέσεις διαδοχικές - το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής για το ότι δεν μπορούμε να βγούμε από την κρίση όταν έχουμε για μια πενταετία 3,5% πρωτογενή πλεονάσματα με υπερφορολόγηση. Πώς θα καλύπτονται αυτά; Γι' αυτό λέμε ότι χρειάζεται αναθεώρηση αυτών των στόχων στο 2%. Και αφού συμφωνείτε σε αυτό, δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί διαφωνείτε ότι δεν γίνεται έξοδος από την κρίση με αυτά τα στοιχεία, που εσείς έχετε υπογράψει. Δεν γίνεται έξοδος από την κρίση με μια συνεχόμενη φτωχοποίηση του κόσμου και με θέσεις εργασίας με 400 ευρώ, με τα οποία δεν μπορεί να ζήσει ο κόσμος. Και δεν γίνεται έξοδος από την κρίση χωρίς μια ουσιαστική αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους, η οποία πρέπει να γίνει, και βέβαια με έναν δανεισμό, ο οποίος θα επιτρέψει στη χώρα - με επιτόκια δανεισμού λογικά - να μπορεί να εξυπηρετεί τις ανάγκες της και το χρέος της. Όλα αυτά τα στοιχεία, λοιπόν, που σας είχε επισημάνει το Γραφείο Προϋπολογισμού, μια ανεξάρτητη αρχή, κατά την άποψη τη δική μας, σας οδήγησαν στην τοποθέτηση ενός κυβερνητικού στελέχους στη θέση του επικεφαλής και μάλιστα, μη αποδεχόμενος ο Πρόεδρος της Βουλής στη Διάσκεψη να δώσει τα βιογραφικά των υπολοίπων που ήταν υποψήφιοι για τη συγκεκριμένη θέση, για να ψηφίσουν, για να τοποθετηθούν οι αρμόδιοι των κομμάτων. Χωρίς κράτος δικαίου, χωρίς ανεξάρτητες αρχές, χωρίς να πούμε την αλήθεια στον ελληνικό λαό για το τι χρειάζεται για να βγούμε πραγματικά από την κρίση και ποιες είναι οι προοδευτικές μεταρρυθμίσεις και τι αλλαγές πρέπει να γίνουν, δυστυχώς θα παραμένουμε στην ίδια οικονομική κατάσταση στη χώρα μας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Θεοχαρόπουλο και για την εξοικονόμηση του χρόνου. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Χρυσής Αυγής κ. Παναγιώτης Ηλιόπουλος, για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συζητάμε για ένα ινστιτούτο, το οποίο όντως παράγει έργο όλα αυτά τα χρόνια. Κλείνει και τα εκατό χρόνια, όπως είπαν οι προηγούμενοι. Άκουσα, όμως, τον Υπουργό, τον κ. Πολάκη, άκουσα την κ. Βάκη, να μιλάνε για οκτώ καταστροφικά χρόνια, για αλλαγή πολιτικής. Δεν ήξερα πού αναφερόντουσαν, πραγματικά αν ζουν σε άλλη χώρα. Μάλλον ο κ. Πολάκης ξεχνάει ότι τα τρία από τα οκτώ χρόνια κυβερνούν αυτοί, ότι συνεχίζουν ακριβώς την ίδια καταστροφική πολιτική με τους προηγούμενους. Δεν ξέρουμε ποιο είναι το κέρδος, γιατί από τα οκτώ χρόνια της λιτότητας, της σκληρής, της βάρβαρης, της απάνθρωπης - και δεν τα λέω εγώ αυτά, βγείτε να δείτε τι λέει ο κόσμος γι' αυτά τα οκτώ χρόνια - το μόνο κέρδος ήταν 150 δισεκατομμύρια παραπάνω χρέος. Δεν συζητάμε σε ποσοστό του ΑΕΠ, γιατί το ΑΕΠ πέφτει, αυξάνεται το χρέος, για τι ποσοστό του ΑΕΠ μιλάμε, για ένα δυσθεώρητο ύψος, το οποίο δεν πρόκειται ποτέ να αποπληρωθεί. Μας λένε για άλλη πολιτική οι συριζαίοι, ενώ έχουν υπογράψει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% για τα επόμενα χρόνια. Ουσιαστικά έχουν σκλαβώσει την πατρίδα μας. Είναι ένα πλεόνασμα, που δεν μπορεί να βγει με αυτό το ΑΕΠ. Χρησιμοποιώ ακριβώς την πρόταση της κ. Βάκη: «Δεν θα εδράζεται στο δόγμα της λιτότητας». Δεν ξέρω, πραγματικά. Ζούνε σε άλλη χώρα; Έχουν βγει να δούνε τι γίνεται, πώς περνάει ο κόσμος έξω; Ή πιστεύουν ότι με τα επιδόματα των 300 ευρώ και των 400 ευρώ, όποτε θυμάται ο ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να ζει ο Έλληνας; Νομίζουν ότι ο Έλληνας ψάχνει για επιδόματα; Τον έχουν κάνει - θα χρησιμοποιήσω μια έκφραση λαϊκή - ζήτουλα; Εργασία θέλει ο Έλληνας. Ο Έλληνας δεν θέλει να παρακαλάει τον κάθε ΣΥΡΙΖΑ πότε θα δεηθεί να του δώσει ένα επίδομα. Πολλά πράγματα συμβαίνουν τις τελευταίες μέρες. Είχαμε την απαγωγή και την αιχμαλωσία δύο Ελλήνων στελεχών, οι οποίοι έχουν πέσει θύματα της ενδοτικής πολιτικής, της εξωτερικής πολιτικής της πατρίδας μας, μιας πολιτικής η οποία δήθεν εδράζεται στην ελληνοτουρκική φιλία. Βέβαια ελληνοτουρκική φιλία δεν μπορεί να υπάρξει, σε καμμία περίπτωση. Εμείς το απορρίπτουμε αυτό σαν Χρυσή Αυγή. Το Υπουργείο Εξωτερικών έβγαλε ανακοίνωση, επειδή οι μόνοι που αντέδρασαν σ' αυτήν τη δήθεν ελληνοτουρκική φιλιά ήταν η Χρυσή Αυγή και η οποία βρέθηκε προχθές στον δρόμο για να φωνάξει με όση δύναμη διαθέτει ότι είμαστε ενάντια σε όλο αυτό το παιχνίδι, που παίζεται εις βάρος της πατρίδας μας. Εκεί κάηκε μια τουρκική σημαία, αυτή με την ημισέληνο, τη μισητή, που κρατούν αυτοί που ευθύνονται τόσες χιλιάδες χρόνια για τους θανάτους συμπατριωτών μας. Το Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας έβγαλε μια ανακοίνωση με την οποία θέλει να επέμβει στα εσωτερικά της πατρίδας μας και ζητάει τη σύλληψη των υπευθύνων του καψίματος της σημαίας. Επίσης, είχαμε και άλλα κωμικοτραγικά γεγονότα, τραγικά βασικά είναι. Χθες, σε μια απόρρητη επιτροπή, που δεν μπορεί κανένας από αυτούς που μας βλέπει σήμερα, ούτε εμείς οι Βουλευτές να δούμε, της Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, θα υπήρχε μια ενημέρωση από τον Υπουργό κ. Κοτζιά. Εκεί, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε τη φαεινή ιδέα να στείλει έναν τούρκο πράκτορα, να στείλει έναν βουλευτή, που δεν το λέμε εμείς.
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ, να μην προβαίνουμε σε αυτούς τους χαρακτηρισμούς. Νομίζω ότι το λύσαμε χθες στην επιτροπή. Λίγο πιο ήπιους χαρακτηρισμούς για τους συναδέλφους οι οποίοι έχουν ορκιστεί στο Σύνταγμα της χώρας και είναι Έλληνες υπήκοοι.
Κύριε Πρόεδρε, δεν θέλω τώρα να οξύνουμε την κουβέντα.
Σας παρακαλώ, να αποφύγουμε τους χαρακτηρισμούς.
Δεν είναι δικός μου ο χαρακτηρισμός. Χρησιμοποιώ τον χαρακτηρισμό του Προέδρου της Τουρκίας, του Ερντογάν, ο οποίος είπε ότι «έχουμε τέσσερις δικούς μας στην ελληνική Βουλή». Δεν βγήκε κάποιος από αυτούς τους τέσσερις. Μπορεί ο Ερντογάν να εννοούσε εμένα ή κάποιον άλλον Βουλευτή.
Εννοούσε δικούς του στο θρήσκευμα, αλλά είναι Έλληνες πολίτες.
Τώρα εάν εσείς δικαιολογείτε τον Ερντογάν και ξέρετε τι εννοούσε, εντάξει, μπορεί να έχετε δίκιο εσείς. Εμείς, λοιπόν, το έχουμε εκλάβει αλλιώς, ότι «έχουμε τέσσερις δικούς μας μέσα στη Βουλή». Τέλος πάντων, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει εκατόν σαράντα πέντε Βουλευτές. Θα μπορούσε να στείλει κάποιον άλλον και να μην στείλει κάποιον από αυτούς που ο Ερντογάν, επαναλαμβάνω, χαρακτήρισε δικούς του. Συνεχίζοντας, λοιπόν, αυτήν την ενδοτική πολιτική, το μόνο που θα καταφέρει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι από παντού να δεχόμαστε πλήγματα. Όσο μας βλέπουν έτσι, όσο μας βλέπουν ενδοτικούς, όσο μας βλέπουν να υποχωρούμε, τόσο θα αυξάνεται η προκλητικότητά τους και τόσο θα αυξάνονται οι απαιτήσεις τους. Βλέπετε ότι τώρα συνέλαβαν δύο Έλληνες, ουσιαστικά - και μακάρι να βγω ψεύτης - για να τους ανταλλάξουν με τους οκτώ. Ο Ερντογάν έχει προβλήματα στο εσωτερικό του και θα προσπαθήσει, αυξάνοντας την ένταση στο Αιγαίο, ουσιαστικά να κερδίσει κάποια πράγματα. Από την άλλη πλευρά, έχουμε κάποιος άλλους, βόρειους γείτονες, ένα κρατίδιο μόρφωμα, του οποίου ο Πρωθυπουργός του ήθελε δήθεν να τα βρει με την ελληνική Κυβέρνηση. Χθες μας είπε ότι, όπως θα κοιτάξει και αυτός το Σύνταγμα του, θα πρέπει και εμείς να κοιτάξουμε την αλλαγή του Συντάγματός μας. Είχε τέτοιο θράσος! Έχουν φτάσει να αποθρασυνθούν μέχρι και οι Σκοπιανοί. Και επαναλαμβάνω, αυτό το κρατίδιο μόρφωμα, το οποίο αποτελείται από τέσσερις διαφορετικές - ίσως και περισσότερες - εθνολογικές μειονότητες, μας απειλεί και λέει ότι θα πρέπει να κοιτάξουμε και εμείς την αλλαγή του Συντάγματός μας. Ο Ζάεφ, λοιπόν, είπε αυτό που λέει η Χρυσή Αυγή από την πρώτη μέρα. Το είπαμε εμείς, αλλά, βέβαια, όταν τα λέει η Χρυσή Αυγή είναι κακή. Είπε, λοιπόν, το αυτονόητο: «Και να αλλάξουμε το Σύνταγμά μας, ένα χαρτί είναι. Μπορούμε μετά να το αλλάξουμε ξανά». Οι άνθρωποι μάς δουλεύουν κανονικότατα. Δεν έχουμε κάποιον να τους απαντήσει. Δεν έχουμε Υπουργό Εξωτερικών. Έχουμε έναν άνθρωπο, που κάνει κάποια ταξίδια από δω και από εκεί για δημόσιες σχέσεις, αλλά ουσιαστικά δεν παράγει τίποτα από εξωτερική πολιτική. Και φτάσαμε στο σημείο να μας ζητάνε και οι Σκοπιανοί την αλλαγή του Συντάγματός μας. Τα ελληνοτουρκικά είπαμε ότι κάθε μέρα θα εντείνονται. Είδατε ότι οι Τούρκοι μάς εμβολίζουν πλοία, μάς απαγάγουν στρατιωτικούς και εμείς δεν μπορούμε να απαντήσουμε σε τίποτα. Έχουμε και ένα άλλο θέμα, το οποίο μάλλον θα φέρει ο ΣΥΡΙΖΑ, απ' ό,τι βλέπουμε. Σήμερα έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις. Είναι οι παράνομες ελληνοποιήσεις οκτακοσίων χιλιάδων και πλέον αλλοδαπών. Και τα συνδέω όλα αυτά, γιατί αυτοί οι αλλοδαποί είναι μια πέμπτη φάλαγγα μέσα στην πατρίδα μας. Έχουν έρθει παράνομα, όσο κι αν τους βαφτίζετε νόμιμους. Ό,τι κι αν κάνετε, ακόμα και την ελληνική ιθαγένεια να τους δώσετε, αυτοί οι άνθρωποι έχουν εισέλθει παράνομα στην πατρίδα μας. Δεν μπορεί η Ελλάδα νόμιμα να τους έχει δεχτεί. Θα ήταν αυτοκτονία για την πατρίδα μας είναι είχε δεχτεί νόμιμα να εισέλθουν οκτακόσιες χιλιάδες και πλέον λαθρομετανάστες. Το νούμερο αυτό, οι οκτακόσιες χιλιάδες, είναι αυτοί που εσείς θεωρείτε νόμιμους. Βέβαια, τα νούμερα είναι δύο και τρία εκατομμύρια, σύμφωνα με τη Στατιστική Υπηρεσία. Είναι οκτακόσιες χιλιάδες, οι οποίοι σίγουρα θα σας ανταποδώσουν σε οποιαδήποτε εκλογική αναμέτρηση το επόμενο διάστημα αυτήν τη χάρη που θα τους κάνετε. Η ιθαγένεια, που μέχρι τώρα ξέραμε ότι βασίζεται στο αίμα, στην καταγωγή των Ελλήνων, πλέον θα βασίζεται σε είκοσι πανεύκολες ερωτήσεις, όπως τις χαρακτηρίζετε εσείς - λέτε να μην έχουν πρόβλημα οι λαθρομετανάστες - , οι οποίες θα τους δίνουν ιθαγένεια. Αυτό από μόνο του - και έτσι θα κλείσω - είναι ό,τι πιο τραγικό μπορείτε να κάνετε, ό,τι πιο εγκληματικό μπορείτε να κάνετε, δηλαδή οκτακόσιες χιλιάδες παράνομους λαθρομετανάστες να τους κάνετε Έλληνες. Δεν έχετε το δικαίωμα να αλλοιώσετε τον ελληνικό πληθυσμό. Δεν σας έχει δώσει κανένας αυτήν την εξουσία. Παρανομείτε, εγκληματείτε εις βάρος της πατρίδος μας. Προσέξτε καλά, γιατί ανοίγετε τον ασκό, του Αιόλου. Με όλα αυτά νομίζετε ότι ταΐζοντας τον κροκόδειλο θα σας φάει τελευταίους. Δεν θα σας φάει τελευταίους. Ταΐζοντας τον κροκόδειλο, ταΐζοντας κάθε έναν που επιβουλεύεται την πατρίδα μας και λειτουργώντας ουσιαστικά και εσείς εις βάρος της πατρίδος μας, εγκληματείτε. Όλα αυτά δεν θα τα πληρώσουμε μόνο εμείς οι υπόλοιποι. Θα τα πληρώσετε και εσείς. Οι καιροί που έρχονται είναι πολύ δύσκολοι. Κοιτάξτε να σταματήσετε. Αν δεν μπορείτε - το λέμε σε κάθε νομοσχέδιο - να νομοθετήσετε υπέρ της πατρίδος, μην νομοθετείτε καθόλου. Αλλά να εγκληματείτε εναντίον της πατρίδος μας και εναντίον των γενεών που έρχονται, εναντίον των παιδιών μας, δεν θα σας το επιτρέψουμε.
Ευχαριστούμε πολύ τον συνάδελφο από τη Χρυσή Αυγή. Παρακαλώ τον κ. Ιωάννη Σαρίδη, Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Ένωσης Κεντρώων, να πάρει τον λόγο. Έχετε τον λόγο για δώδεκα λεπτά, κύριε Σαρίδη.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπό την σκιά των πρόσφατων εξελίξεων με την παράνομη κράτηση των Ελλήνων στρατιωτικών σε φυλακές υψίστης ασφαλείας στην Τουρκία, με τον τρόπο με τον οποίο αιχμαλωτίστηκαν και οδηγήθηκαν στην τουρκική δικαιοσύνη, υπό τη σκιά των όσων έγιναν εχθές στην Επιτροπή Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας, των όσων κακώς μεταφέρθηκαν στον Τύπο από συναδέλφους, που συμμετείχαν στη χθεσινή ενημέρωση κεκλεισμένων των θυρών του Υπουργού Εξωτερικών για θέματα, που αφορούν τις εθνικές μας προκλήσεις, συζητάμε σήμερα την κύρωση σύμβασης για τη λειτουργία του ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ. Αγαπητοί συνάδελφοι, υπάρχουν θέματα, που ξεπερνούν τον χρονικό ορίζοντα μιας κυβέρνησης. Υπάρχουν πράγματα, που δεν λύνονται με μία απόφαση, που δεν λύνονται με μία διάταξη, με μία νομοθετική ρύθμιση, που δεν λύνονται με μία κύρωση σαν αυτή που συζητάμε σήμερα εδώ. Και αυτά τα θέματα είναι τα εθνικά θέματα. Κι αν ο Παστέρ αναζητούσε σε κάθε του κίνηση την αλήθεια, με αγωνία την αναζητούσε, εμείς σήμερα εδώ στην ελληνική Βουλή, στην Ολομέλεια, προσπαθούμε να κρύψουμε τις αλήθειες κάτω από το χαλί, ίσως επειδή δεν τις αντέχουμε εμείς οι ίδιοι, ίσως επειδή δεν τις αντέχει ο ίδιος ο λαός. Θεωρώ μεγάλη υποκρισία, αγαπητοί συνάδελφοι, να συνεχίζουμε να αναρωτιόμαστε εδώ στη Βουλή για το πού θα το πάει τελικά ο Τούρκος. Είναι πλέον τεκμηριωμένη η άποψη πως πρόκειται περί επικίνδυνης αυταπάτης η άρνηση να αναγνωρίσουμε και να αποκαλέσουμε με το πραγματικό τους όνομα τις επιθετικές προθέσεις της Τουρκίας. Η Τουρκία θέλει να αρπάξει. Τι δεν μπορούμε να καταλάβουμε εμείς μέσα εδώ στην Αίθουσα του ελληνικού Κοινοβουλίου; Όποιος ισχυριστεί το αντίθετο θα πρέπει να μπορέσει να αποδείξει κιόλας με επιχειρήματα πράγμα που, κατά την εκτίμησή μου, με τα γεγονότα που έχουν συμβεί, δεν μπορεί να το αποδείξει. Τρία γεγονότα μέσα σε λιγότερο από ενάμιση μήνα, τρεις πολεμικές πράξεις ήταν αυτές που έκαναν οι Τούρκοι απέναντι στην Ελλάδα. Θεωρώ, λοιπόν, απαράδεκτο το γεγονός πως δεν έχει απαντηθεί αρμοδίως, υπευθύνως και με ξεκάθαρο τρόπο το ερώτημα τι μπορεί και τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα απέναντι στη τουρκική επιθετική προκλητικότητα. Η Βουλή συνεχίζει να ψάχνεται για απαντήσεις, που είναι όμως ήδη γνωστές στους ακρίτες μας στον Έβρο. Τη δική τους προσέγγιση επέλεξα προσωπικά χθες εγώ να μεταφέρω στον Υπουργό Εξωτερικών και με αγωνία να δώσω να καταλάβουν ότι πρέπει επιτέλους σαν Ελλάδα να αναγνωρίσουμε αυτές τις προθέσεις και να κινηθούμε αρμοδίως. Θεωρώ σημαντικό να καταθέσω για άλλη μια φορά τη θέση της Ένωσης Κεντρώων για άμεση σύσταση του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών, ενημέρωση επί όλων των εθνικών θεμάτων, γιατί κρίνουμε επιβεβλημένη τη δημιουργία εικόνας ομοψυχίας. Ακόμα κι αν διαφωνούμε σε πολλά άλλα, πέραν των όποιων αντιμέτρων μπορούμε να πάρουμε απέναντι στην Τουρκία, αυτή είναι η εικόνα που θα μπορούσε από μόνη της να συγκρατήσει την επιθετική τουρκική προκλητικότητα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα συζητάμε ένα σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων με τίτλο «Κύρωση Σύμβασης για τη λειτουργία του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ». Η συμφωνία υπεγράφη το καλοκαίρι του 2017 μεταξύ της ελληνικής πολιτείας και του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ. Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας με αφορμή αυτό το γεγονός κάποιες από τις σκέψεις τιμώντας ουσιαστικά και την πορεία του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ. Αυτό το σχέδιο νόμου έρχεται σχεδόν έναν αιώνα μετά από την ίδρυση του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ, ένα αιώνα όπου δρα και προσφέρει καθοριστικά στην ελληνική κοινωνία, στην προσπάθεια για την βελτίωση της δημόσιας υγείας. Το πρώτο Ινστιτούτο Παστέρ ιδρύθηκε στο Παρίσι το 1888. Τον σκοπό για τον οποίον δημιουργήθηκε τον γνωρίζουμε όλοι: για να μπορέσει να προχωρήσει στη μελέτη των νέων επιστημών, μικροβιολογίας και εφαρμογών στην ιατρική, δημόσια υγεία, γεωργία. Ακολούθησε η ίδρυση ενός δικτύου Παστέρ ανά τον κόσμο σε όλα τα μέρη του κόσμου, κυρίως όμως σε γαλλικές αποικίες. Πριν από έναν αιώνα σχεδόν δημιουργήθηκε και το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ. Το 1911 προτάθηκε από τη γαλλική κυβέρνηση να δημιουργηθεί κι έτσι ξεκίνησαν οι προσπάθειες δημιουργίας του και ολοκλήρωσής του. Τότε ακολούθησε και μια πρόταση στον τότε Πρωθυπουργό της Ελλάδας τον κ. Βενιζέλο, το 1912. Ο κ. Βενιζέλος υποστήριζε την ίδρυση του Ινστιτούτου στο πλαίσιο της κοινωνικής πολιτικής για τη δημόσια υγεία, όσο όμως και στο πλαίσιο της σύσφιξης των διμερών σχέσεων μεταξύ Ελλάδος και Γαλλίας στην προσπάθειά του για να μπορέσει να βρει συμμάχους. Θα περάσει όμως αρκετός καιρός από τότε μέχρι να καρποφορήσει το σχέδιο των Γάλλων στρατιωτικών. Το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ δημιουργήθηκε για να αντιμετωπίσει τα σοβαρά προβλήματα, που αφορούσαν τη δημόσια υγεία στη χώρα μας εκείνη την εποχή. Σήμερα είναι διεθνώς αναγνωρισμένο για τη βασική και μεταφραστική του έρευνα που διεξάγει σε πάρα πολλούς κλάδους, στην ανοσολογία, στις νευροεπιστήμες κ.λπ.. Αποτελεί διεθνές κέντρο βιοϊατρικής έρευνας με κοινωνική αποστολή. Η Ένωση Κεντρώων πολλές φορές έχει τονίσει ότι η επένδυση στην παιδεία, στην επιστημονική έρευνα, είναι αυτή που δίνει μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία στον τόπο. Το Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ με τη σπουδαία επιστημονική του δράση και την κοινωνική του προσφορά επιβεβαιώνει την τοποθέτηση της Ένωσης Κεντρώων και την ψήφιση, από την πλευρά της, της συγκεκριμένης κύρωσης. Τώρα, θέλω λίγο χρόνο για τις δύο υπουργικές τροπολογίες, οι οποίες κατατέθηκαν σήμερα. Σχετικά με την τροπολογία 1506/167, θέλω να ξεκινήσω με μια έκφραση, την οποία εμείς στην Ένωση Κεντρώων την έχουμε διατυπώσει πάρα πολλές φορές. Η έκφραση είναι η εξής: «Πελατειακές σχέσεις». Θα μπορούσε να μεταφραστεί και αλλιώς: «Ομηρία εργαζομένων». Είναι δύο πράγματα αλληλένδετα μεταξύ τους. Η συγκεκριμένη, λοιπόν, τροπολογία προσπαθεί μέσω κάποιων νομικών ακροβατισμών να παρακάμψει τις συναφείς αποφάσεις του Σ.τ.Ε., αλλά και τη νομολογία διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων σχετικά με τις συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου και τη δυνατότητα ανανεώσεώς τους έως και είκοσι τέσσερις μήνες. Η εν λόγω τροπολογία αποτελεί μια προσπάθεια της Κυβέρνησης να υπερκεράσει τα νομικά εμπόδια, που δημιουργούνται από την προσπάθειά της να ανανεώσει πέραν των είκοσι τεσσάρων μηνών διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου. Το πρόβλημα με αυτήν την τροπολογία - και το αναγνωρίζουμε όλοι - είναι ότι ευφυέστατα η ελληνική Κυβέρνηση έφερε τον Υπουργό Υγείας για να την στηρίξει, ενώ είναι μια τροπολογία η οποία αφορά όλη τη δημόσια διοίκηση. Και λέω «ευφυέστατα έφερε τον Υπουργό Υγείας», γιατί όπως τοποθέτησε το πρόβλημα ο Υπουργός Υγείας στο δικό του το Υπουργείο δεν έχει την ίδια βαρύτητα με όλη τη δημόσια διοίκηση, αλλά εισήχθη εν κρυπτώ σε ένα άσχετο νομοσχέδιο. Δεν είχαμε τον χρόνο να κάτσουμε να την αξιολογήσουμε χθες το βράδυ. Δεν είχαμε τον χρόνο να έρθουμε σε επαφή με ανθρώπους για να την αξιολογήσουμε, ώστε να μην δημιουργηθούν αντιδράσεις και αποκτήσει δημοσιότητα η συγκεκριμένη τροπολογία. Βασικός της στόχος, λοιπόν, αποτελεί η διατήρηση των συμβασιούχων σε ομηρία, εν όψει ίσως και της προεκλογικής περιόδου, με την ελπίδα της περαιτέρω ανανέωσης της σύμβασης αυτής και της παράκαμψης του σκοπέλου του ανώτατου χρονικού διαστήματος του εικοσιτετραμήνου. Θα μου πείτε τώρα, τι; Θα αφήσουμε τη λειτουργία του δημόσιου τομέα σε ειδικότητες, που ουσιαστικά επιβάλλονται να υπάρχουν μέσα; Θα αλλάξουμε τα πράγματα; Θα διώξουμε τους ανθρώπους σε μια τέτοια περίοδο; Εκεί πατάτε, αγαπητοί συνάδελφοι. Εκεί πατάτε. Βλέπετε τους ανθρώπους, επικαλείστε το πρόβλημα εργασίας το οποίο υπάρχει, για να ανανεώσετε συμβάσεις, βγάζοντας όμως απέξω, μη δίνοντας τη δυνατότητα σε άλλους ανθρώπους οι οποίοι υπάρχουν εκεί έξω να διεκδικήσουν τη θέλησή τους και το δικαίωμά τους για εργασία. Άρα, παρ' όλο που θα μπορούσαμε να διαφωνήσουμε για τον τρόπο με τον οποίο σκέφτεστε, εμείς θα τοποθετηθούμε με «παρών» στη συγκεκριμένη τροπολογία, γιατί από τη μία καταλαβαίνουμε την αγωνία των ανθρώπων αυτών, οι οποίοι δουλεύουν με υπαιτιότητα όλων των κυβερνήσεων που πέρασαν - και των δικών σας, όμως, γιατί κυβερνάτε τρία χρόνια και δεν έχετε μπορέσει να δώσετε λύση στο συγκεκριμένο θέμα, που είναι ένα πρόβλημα μεγάλο - από την άλλη, όμως, στερείτε το δικαίωμα σε όσους θέλουν να εργαστούν, σε όσους θέλουν να καταθέσουν αιτήσεις, σε όσους έχουν ανάγκη από δουλειά, για το αύριο. Έτσι λοιπόν λέμε «παρών» στη συγκεκριμένη τροπολογία. Τώρα θα αναφερθώ στην τροπολογία 1507/168. Στόχος της τροπολογίας αυτής αποτελεί η διασφάλιση της μετακίνησης όλων των μαθητών πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων δημόσιων σχολείων, δεδομένου ότι οι διαγωνιστικές διαδικασίες - σύμφωνα πάντα με την αιτιολογική έκθεση - αποβαίνουν άγονες. Η Ένωση Κεντρώων θα στηρίξει τη συγκεκριμένη τροπολογία και θα πει «ναι». Ευελπιστούμε να μην χρειαστεί άλλη επέκταση της προθεσμίας και να κατορθώσουν οι διαφορετικοί φορείς να συντονιστούν. Η Ένωση Κεντρώων, λοιπόν, ψηφίζει «ναι» στην Κύρωση του νομοσχεδίου, «παρών» στην τροπολογία 1506/167 και «ναι» στην τροπολογία 1507/168. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ τον κ. Σαρίδη. Θα προχωρήσουμε τώρα στις δευτερολογίες. Τον λόγο έχει ο κ. Κέλλας, για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, δεν θα μακρηγορήσω. Ερχόμαστε και πάλι για ακόμα μια φορά σε ένα νομοσχέδιο, το οποίο, μάλιστα, αφορά την κύρωση μιας διεθνούς σύμβασης με το Εθνικό Ίδρυμα Παστέρ μόνο για αυτό να μην συζητάμε. Για το νομοσχέδιο εμείς έχουμε τοποθετηθεί. Συμφωνούμε και ήδη έχουμε πει ότι το νομοσχέδιο θα μπορούσε να ήταν πληρέστερο και να έχει και περισσότερες λεπτομέρειες. Θα έρθω όμως και θα αναφερθώ στις τροπολογίες, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω από τη βουλευτική τροπολογία, τη με αριθμό 1505/166. Διαβάζω λιγάκι τι ακριβώς λέει αυτή η τροπολογία. Τιτλοφορείται «Κατάργηση των ηλικιακών περιορισμών για την κατάληψη θέσης γιατρού ΕΣΥ». Συγκεκριμένα, καταργούνται τα όρια των πενήντα ετών για τον βαθμό του επιμελητού Β΄, των πενήντα πέντε ετών για τον βαθμό του επιμελητή Α΄ και των εξήντα ετών για τον βαθμό του Διευθυντή. Κύριε Πρόεδρε, είναι τουλάχιστον προκλητικό. Έχουμε ψηφίσει ως Βουλή στο παρελθόν, την προηγούμενη διετία, να μην υπάρχουν αυτά τα όρια για άγονες περιοχές, για περιοχές τύπου Α΄, λόγω ελλείψεως ενδιαφερομένων. Το να έρχεται σήμερα η Κυβέρνηση, να έρχεται σήμερα ο αρμόδιος Υπουργός και να κάνει αποδεκτή μια τέτοια βουλευτική τροπολογία, να καταργεί δηλαδή τα όρια τα ηλικιακά για την πρόσληψη γιατρών, είναι τουλάχιστον προκλητικό, αν όχι απαράδεκτο. Για ποιο λόγο ένας γιατρός εξήντα πέντε χρονών να πάει επιμελητής Β΄; Σας ρωτάω; Έχει κάποιο λόγο να το κάνει για να πάρει σύνταξη στα εξήντα επτά; Είναι προκλητικό και από την άλλη μεριά οι ίδιοι λένε ότι έχουμε 18.000 γιατρούς στο εξωτερικό. Ποια είναι τα κίνητρα που δίνουν στους γιατρούς αυτούς να επιστρέψουν στην Ελλάδα, κύριε Πρόεδρε; Δυστυχώς, είναι ένα καθαρό αντικίνητρο. Είναι κρίμα. Εμείς είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι σ' αυτήν την τροπολογία και λέμε «όχι». Έρχομαι στην υπουργική τροπολογία, η οποία αφορά στην κατάργηση του τριμήνου κωλύματος συμβάσεων ιδιωτικού δικαίου. Άκουσα τον κ. Πολάκη εδώ πέρα να υπερασπίζεται τους εργαζόμενους στα νοσοκομεία. Και εμείς μαζί τους είμαστε και βεβαίως τους υπερασπιζόμαστε. Λέει ότι είναι η σύμβαση είκοσι τεσσάρων μηνών και ότι αν δεν πάρουν αυτούς θα πρέπει να προσφύγουν στους εργολάβους. Και ερωτώ αφελώς. Κατ' αρχάς όσον αφορά αυτές τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου ιδιωτικού δικαίου γνωρίζει το κάθε Υπουργείο πότε ακριβώς είναι η έναρξη ισχύος της σύμβασης και πότε είναι η λήξη. Γιατί δεν προκήρυξε τις θέσεις αυτές που λήγουν, πριν από εύλογο χρονικό διάστημα με μοριοδότηση της κάρτας ανεργίας; Σε ποιον τα λέει αυτά; Βεβαίως και εμείς με τους εργαζόμενους είμαστε, κύριε Πρόεδρε, αλλά είναι δυνατόν σε μια εποχή όπου η ανεργία είναι στα ύψη - επίσημα πάλι προχθές ανακοινώθηκε 20,9% - να έχουμε απ' έξω παιδιά ανέργους, πτυχιούχους, με μεταπτυχιακά, να θέλουν να βρουν δουλειά και εμείς να ανανεώνουμε τη σύμβαση; Διότι βεβαίως ο σκοπός της Κυβέρνησης δεν είναι η ανανέωση της σύμβασης, δεν είναι να μην επανέλθουν στην εργασία εργαζόμενοι στην καθαριότητα των νοσοκομείων. Δεν είναι αυτός ο σκοπός. Κατ' αρχάς η σύμβαση αυτή δεν περιορίζεται μόνο στο Υπουργείο Υγείας. Αφορά όλο τον δημόσιο τομέα, άσχετα εάν εμφανίστηκε εδώ ο κ. Πολάκης και όχι η κυρία Γεροβασίλη. Αυτές οι συμβάσεις αφορούν όλο τον δημόσιο τομέα. Ο σκοπός βεβαίως που το κάνει η Κυβέρνηση, το να μην υπάρχει ένα τρίμηνο κενό ανάμεσα στην παράταση και στην προηγούμενη σύμβαση, είναι για να ανοίξει το «παράθυρο» της μονιμοποίησης και να δώσει ελπίδες σ' αυτόν τον κόσμο να τρέχει στα δικαστήρια. Εμείς είμαστε σ' αυτήν την τροπολογία κατηγορηματικά αντίθετοι. Έρχομαι στην τελευταία τροπολογία του κ. Σκουρλέτη - άκουσα πριν τον κ. Σκουρλέτη - για τη μεταφορά των μαθητών. Έχει δίκιο ο κ. Σκουρλέτης, δεν είναι ευθύνη του Υπουργείου. Είναι, όμως, οι ίδιοι και οι ίδιοι περιφερειάρχες, όπως είπε, λίγοι, που κάνουν κατ' επανάληψη το ίδιο πράγμα. Επειδή αυτό δεν είναι για πρώτη φορά, είναι η πολλοστή φορά και επειδή βεβαίως εάν δεν περάσει αυτή η τροπολογία θα την πληρώσουν οι μαθητές, πράγμα το οποίο βεβαίως επ' ουδενί λόγο θέλουμε, εμείς θα ψηφίσουμε σε αυτήν την παράταση των εξαιρετικών διατάξεων για μια τελευταία φορά «παρών». Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ πολύ. Τον λόγο έχει ο κ. Γρέγος από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Χρυσής Αυγής.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είδαμε και πάλι τροπολογίες, άσχετες τροπολογίες. Ευτυχώς, δεν ήταν πάρα πολλές, δεν μπορώ να πω ότι ήταν πολλές. Όμως, ήταν άσχετες και εκπρόθεσμες, όπως συνηθίζετε. Και φυσικά οι βουλευτικές τροπολογίες του ΣΥΡΙΖΑ γίνονται πάντα δεκτές, αλλά αν καταθέσει η Χρυσή Αυγή βουλευτική τροπολογία όσο δίκαιη και να είναι δεν πρόκειται, εντελώς δημοκρατικά και συνταγματικά, να γίνει δεκτή από κανέναν Υπουργό! Έτσι λειτουργεί αυτή η Βουλή. Ακούσαμε και ένα μεγάλο ανέκδοτο για σεβασμό στο Σύνταγμα και τους νόμους. Πραγματικά πολύ μεγάλο ανέκδοτο! Το έχουμε βιώσει πολύ καλά εμείς, και μ' αυτήν την Κυβέρνηση και με την προηγούμενη. Είδαμε και διορισμούς σε εξαρτώμενες ανεξάρτητες αρχές. Και αυτό είναι ένα πολύ μεγάλο ανέκδοτο, επίσης. Όπως ανέκδοτο έχει καταντήσει να είναι και αυτή η Κυβέρνηση, η οποία συνεχίζει να κινείται με σταθερό αρνητικό πρόσημο από τα οικονομικά μέχρι τα εθνικά θέματα. Και μιας και είπα για εθνικά θέματα, μαθαίνω ότι γίνεται κάποιου είδους εμπάργκο όσον αφορά στα προϊόντα της Τουρκίας. Συμφωνούμε φυσικά μ' αυτό το εμπάργκο και θα μπορούσαμε να επεκτείνουμε και μια κύρωση προς την Τουρκία. Δηλαδή, κατ' αρχάς να καλέσουμε τους Έλληνες πολίτες να μην πατήσουν το πόδι τους στην Τουρκία και φυσικά αυτό να επεκταθεί και στους Ευρωπαίους πολίτες. Με μία σχετική οδηγία να πούμε ότι η Τουρκία είναι ένα κράτος - «τρομοκράτης», κανένας Ευρωπαίος πολίτης, κανένας Έλληνας πολίτης να μην πατήσει το πόδι του στην Τουρκία, να μην αφήσει ούτε ένα ευρώ, τίποτε απολύτως, γιατί αυτά τα χρήματα γίνονται όπλα και σφαίρες εναντίον μας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο έχει ο κ. Μαυρωτάς για δύο λεπτά. Θέλετε να πάτε στο διπλανό μικρόφωνο, γιατί αυτό το βλέπω πράσινο; Δεν κοκκινίζει.
Αν είναι ο κανόνας το κόκκινο, τι να πούμε; Θα ήθελα για ένα λεπτό μόνο, κύριε Πρόεδρε, να αναφερθώ στην τροπολογία 1506/167. Για το νομοσχέδιο νομίζω ότι τα είπαμε τα περισσότερα. Θα είμαστε θετικοί. Απλώς, επειδή ακούσαμε και τον κ. Πολάκη με γλαφυρό τρόπο να λέει πόσο σημαντική είναι η συγκεκριμένη τροπολογία για τους εργαζόμενους ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου και αναφέρθηκε στον τομέα του, στη λειτουργία των νοσοκομείων, αν και η συγκεκριμένη τροπολογία αφορά στο σύνολο του δημόσιου τομέα, η απορία μου είναι η εξής: Αν ήταν η τροπολογία αυτή τόσο σημαντική όσο μας είπε ο κ. Πολάκης, γιατί έρχεται παραμονές σε ένα άσχετο νομοσχέδιο, ως τροπολογία στο νομοσχέδιο μάλιστα για το Ινστιτούτο Παστέρ; Εκτός αν έχει κάποια συγκεκριμένη σημειολογία περί «παστερίωσης» των προσδοκιών των εργαζομένων για αορίστου χρόνου. Γιατί μια τόσο σημαντική, κατά τη γνώμη του κ. Πολάκη, τροπολογία δεν έρχεται σε ένα νομοσχέδιο, να τη συζητήσουμε κανονικά, να βάλουμε όλες τις εναλλακτικές επιλογές που υπάρχουν στο τραπέζι και να επιλέξουμε τη βέλτιστη λύση; Νομίζω ότι έρχεται έτσι όχι γιατί την πιστεύει τόσο πολύ, όπως μας έλεγε, αλλά περισσότερο για να την κρύψει, να περάσει δηλαδή λίγο λάθρα μία τέτοια τροπολογία που αφορά πολύ κόσμο, έτσι ώστε να παρακαμφθούν οι κανονικές διαδικασίες. Στο νομοσχέδιο θα είμαστε θετικοί, κύριε Υπουργέ. Άλλωστε τα συζητήσαμε αυτά και στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων. Θα ψηφίσουμε κι εμείς την τροπολογία που αφορά στη μεταφορά των μαθητών, πάλι λέγοντας ότι αυτές οι παρατάσεις και όλες αυτές οι διαδικασίες κάποια στιγμή θα πρέπει να σταματήσουν και να τις προγραμματίζουμε. Και θα είμαστε επίσης αρνητικοί στην άλλη, τη βουλευτική τροπολογία. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Μαυρωτά. Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Γεώργιος Λαμπρούλης.
Κύριε Πρόεδρε, είχα ζητήσει και στην πρωτολογία μου τη δυνατότητα να πούμε δυο λόγια και για τις τροπολογίες. Σε ό,τι αφορά, λοιπόν, στην υπουργική τροπολογία, τη με αριθμό 1507/168, που αφορά στην παράταση για τη μεταφορά των μαθητών, την εκ νέου παράταση, κατ' αρχάς να πω ότι είναι η πολλοστή φορά - ειπώθηκε και προηγουμένως και κατά τη συζήτηση - που έρχεται μια τέτοια ρύθμιση για παράταση. Εδώ και τρία χρόνια, αν δεν κάνω λάθος, πάμε συνεχώς με παρατάσεις. Λύση ουσιαστική στο πρόβλημα δεν δίνετε. Αυτή είναι η πρώτη παρατήρηση. Δεύτερον, ακούσαμε και από τον Υπουργό ότι προγραμματίζει ηλεκτρονικά να διευθετηθεί αυτό το ζήτημα κ.λπ.. Πότε; Εντάξει, δίνεται ή προτείνεται μέσω της τροπολογίας η τετράμηνη παράταση. Το καλοκαίρι θα τελειώσει. Δηλαδή μέχρι τότε θα είναι έτοιμο το όλο σύστημα; Βεβαίως και πρέπει να συνεχίσουν. Δεν αντιλέγει κάποιος. Θα πρέπει να συνεχίσουν να παρέχονται αυτού του είδους οι υπηρεσίες στα παιδιά, στους μαθητές για τη μεταφορά τους από τα χωριά προς τα σχολεία τους κ.λπ.. Συνεπώς, θα ψηφίσουμε «παρών» σ' αυτήν την τροπολογία. Σε ό,τι αφορά στη βουλευτική τροπολογία για την κατάργηση των ηλικιακών περιορισμών προκειμένου να υπάρξει κατάληψη θέσης ιατρών στο ΕΣΥ, εμείς συμφωνούμε να μην υπάρχει διάκριση για την πρόσληψη γιατρών στις δημόσιες μονάδες υγείας, με εφαρμογή διαφορετικών κριτηρίων στα ηλικιακά όρια. Για παράδειγμα, με κριτήριο να μην εμποδίζονται οι επικουρικοί γιατροί που δουλεύουν μ' αυτή την εργασιακή σχέση για χρόνια και ξεπερνάνε τα ηλικιακά όρια του νόμου, προκειμένου να διεκδικήσουν μόνιμη θέση στο δημόσιο σύστημα. Το βασικό πρόβλημα, όμως, κατά τη γνώμη μας, είναι η ίδια η πολιτική και της παρούσας Κυβέρνησης, με την οποία οι προσλήψεις γιατρών με μόνιμη σχέση εργασίας είναι ελάχιστες και δεν αρκούν να αντικαταστήσουν ούτε καν τους γιατρούς που συνταξιοδοτούνται. Παράλληλα, η Κυβέρνηση δεν προχώρησε σε προσλήψεις μόνιμων γιατρών σε τέτοιο αριθμό που δεν έφταναν και δεν φτάνουν αντίστοιχα σε όσους είχαν τα ηλικιακά όρια που προβλέπει ο νόμος και για να υλοποιηθούν καταργούνται, στην ουσία, αυτά τα όρια. Για παράδειγμα, εξαντλήθηκαν οι ειδικευμένοι γιατροί και οδοντίατροι των τριάντα, σαράντα ή πενήντα ετών και αναζητείται η λύση στους ειδικευμένους γιατρούς, κατ' επέκταση οδοντίατρους, των πενήντα και άνω ετών. Η ισότιμη δε μεταχείριση των γιατρών που επικαλείται η τροπολογία, στην ουσία, κύριε Πρόεδρε, είναι λόγια του αέρα και χωρίς περιεχόμενο, στο πλαίσιο της πολιτικής των περικοπών και των μη προσλήψεων. Και μ' αυτό το μέτρο δεν πρόκειται να αλλάξει η κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία και στις υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, αφού δεν γίνονται προσλήψεις μόνιμου και αποκλειστικής απασχόλησης προσωπικού, γιατρών κατ' επέκταση, με στόχο να καλυφθούν οι ανάγκες. Παρ' όλα αυτά, εμείς θα την υπερψηφίσουμε την τροπολογία αυτή. Κλείνω με την τρίτη τροπολογία, τη δεύτερη στην ουσία υπουργική, τη με αριθμό 1506/167, την οποία υποστήριξε ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας. Δεν θα την καταψηφίσουμε. Δείτε, όμως. Είναι αποτέλεσμα της πίεσης που ασκήθηκε από τους εργαζόμενους, από τους γιατρούς, από την ομοσπονδία των νοσοκομειακών γιατρών ενάντια στις κατά περιόδους αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Βεβαίως πρόκειται να εξυπηρετηθεί κόσμος, μια ομάδα εργαζομένων, έτσι όπως μπαίνει στην τροπολογία. Το βασικό, όμως, κατά τη γνώμη μας, είναι ότι και αυτή η τροπολογία στην ουσία συμβάλλει στο να διαιωνίζονται ή να παγιώνονται και να σταθεροποιούνται οι ελαστικές μορφές εργασίας, συμβάσεις έργου δηλαδή κ.λπ.., σε βάρος βεβαίως της σταθερής και μόνιμης εργασίας των εργαζομένων και στο δημόσιο σύστημα υγείας, νοσοκομεία είτε πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Εμείς αυτό που διεκδικούμε - και σ' αυτή την κατεύθυνση παλεύουμε και αναδεικνύουμε τα ζητήματα και στον χώρο της υγείας - είναι οι προσλήψεις με μόνιμο προσωπικό, με μόνιμη και σταθερή απασχόληση, με εξασφάλιση όλων των εργασιακών και ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Λαμπρούλη. Τον λόγο έχει η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αθανασία Αναγνωστοπούλου, για τη δευτερολογία της.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κλείνει η συζήτηση για ένα νομοσχέδιο το οποίο είναι κύρωση σύμβασης για ένα σημαντικό ίδρυμα, ένα ερευνητικό ινστιτούτο, όπως αποφασίσαμε και συμφωνήσαμε όλοι εδώ. Θεωρώ ότι ο Υπουργός κ. Φωτάκης έδωσε τις εξηγήσεις στα ερωτήματα που έθεσαν κάποιοι. Έτσι, δεν υπάρχει λόγος να μην ψηφιστεί μία σύμβαση που και εξορθολογίζει και διευκολύνει και μάλιστα ενισχύει τη λειτουργία και τις δραστηριότητες ενός ινστιτούτου πολύ σημαντικού. Όλοι το παραδεχθήκαμε. Θα πω δύο λόγια μόνο για την τροπολογία κυρίως την οποία υπερασπίστηκε εδώ ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας κ. Πολάκης. Θα μπορούσαμε να κάνουμε ολόκληρη συζήτηση - και την έχουμε κάνει πολλές φορές μέσα σ' αυτήν την Αίθουσα - για το τι συνέβαινε και την περίοδο πριν από την κρίση και την περίοδο μέσα στην κρίση με τις σχέσεις εργασίας των εργαζομένων και τις εργολαβίες. Το ότι έρχεται αυτή η Κυβέρνηση να διορθώσει…
Όχι να γίνεται με τροπολογία, όμως. Κανονικά.
Μη με διακόπτετε, γιατί διακόπτετε και τον ειρμό της σκέψης μου. Έρχεται αυτή η Κυβέρνηση να διορθώσει, μεροληπτώντας ταξικά; Ναι, μεροληπτώντας ταξικά, έχοντας αποδείξει πολλαπλώς ότι οι εργολαβίες στοίχισαν πάρα πολύ στα δημόσια ιδρύματα. Και αυτό ήταν ταξική μεροληψία από την πλευρά κάποιων. Εγώ όμως θα μείνω σε ένα μόνο πράγμα, που ακούστηκε εδώ και χαίρομαι που ακούστηκε, γιατί ήταν για πρώτη φορά μία έμμεση έστω ανάληψη πολιτικής ευθύνης. Ακούστηκε από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας ότι μέχρι το 2009 έτσι ήταν το νεοελληνικό κράτος - από ιδρύσεώς του προφανώς μέχρι το 2009- , άρα να μην τα κάνουμε αυτά από εδώ και πέρα. Ήτοι μεθερμηνευόμενο, όλα να τα πληρώσουν οι εργαζόμενοι! Για την κρίση φταίει γενικώς και αορίστως κάποιος. Από το 2009 και μετά θα τα πληρώσουν οι εργαζόμενοι! Έχουν αλλάξει τα πράγματα. Αυτά τα οποία δεν έγιναν επί πάρα πολλά χρόνια και που οδήγησαν στην κρίση, πρέπει να κατονομαστούν, να αναληφθούν ευθύνες - γι' αυτό γίνεται συζήτηση τον τελευταίο καιρό - και να μην ξαναγίνουν. Και αυτό το κράτος - που, όπως είπε η κ. Βάκη, είναι πεδίο ταξικών αντιπαραθέσεων, αντιπαραθέσεων κοινωνικών ομάδων - να μπορεί να υποστηρίζει κατ' αρχάς αυτούς που είναι οι πλέον αδύναμοι και κυρίως και πάνω απ' όλα το δημόσιο συμφέρον. Γιατί, ναι, οι εργολάβοι στα νοσοκομεία ή οπουδήποτε αλλού δεν υπερασπίζονται το δημόσιο συμφέρον. Και ένα τελευταίο: είναι κοινό τοις πάσι σε τι ομηρία ήταν οι εργαζόμενοι επί δεκαετίες. Και ας μην έρχεται τώρα η Νέα Δημοκρατία να μας μιλήσει για συνταγματικότητα και μη συνταγματικότητα. Και δεν μιλάω μόνο για τα νοσοκομεία. Μιλάω για φορείς του δημοσίου οι οποίοι είχαν πάγιες ανάγκες και αυτές οι πάγιες ανάγκες καλύπτονταν με ομηρία εργαζομένων, που έπρεπε κάθε φορά είτε να ανανεωθεί η σύμβαση είτε να πληρώνονται μέσω εργολάβων είτε οτιδήποτε τέτοιο. Και όλα αυτά φτάνουν στη δική μας εποχή. Δεν είναι πελάτες αυτοί οι άνθρωποι, όπως τους αντιμετώπιζαν. Εργαζόμενοι είναι. Και ας ξεφύγουμε απ' αυτήν τη νοοτροπία των πελατειακών σχέσεων και της δήθεν καταπολέμησης της ανεργίας. Πώς καταπολεμάται η ανεργία δηλαδή, αγαπητοί συνάδελφοι; Βγάζω μερικούς άνεργους και ξαναμπάζω κάποιους και κάνω αυτό το πράγμα; Έτσι φτιάχνονται οι πελατειακές σχέσεις. Άνθρωποι που εργάζονται, που καλύπτουν ανάγκες, πρέπει να έχουν και κατοχυρωμένες εργασιακές σχέσεις. Εγώ, λοιπόν, προτείνω να ψηφιστεί κατ' αρχάς η σύμβαση που έρχεται προς κύρωση σήμερα και δεύτερον και οι τροπολογίες, οι οποίες βγάζουν από την ανασφάλεια ανθρώπους και όχι πελάτες. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ την κ. Αναγνωστοπούλου. Θα προχωρήσω σε δύο ανακοινώσεις προς το Σώμα. Η Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας καταθέτει τις εκθέσεις της στις αιτήσεις της εισαγγελικής αρχής για τη χορήγηση άδειας άσκησης ποινικής δίωξης κατά Βουλευτών. Επίσης, ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαβίβασε στη Βουλή, σύμφωνα με το άρθρο 86 του Συντάγματος και τον ν. 3126/2003 «Ποινική Ευθύνη των Υπουργών», όπως ισχύει, στις 06-03-2018: Ποινική δικογραφία που αφορά στον Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Σταύρο Κοντονή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Κύρωση Σύμβασης για τη λειτουργία του Ελληνικού Ινστιτούτου και άλλες διατάξεις». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Κύρωση Σύμβασης για τη λειτουργία του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση των άρθρων και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο πρώτο ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο πρώτο έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1506 και ειδικό 167 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1506 και ειδικό 167 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1507 και ειδικό 168 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1507 και ειδικό 168 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1505 και ειδικό 166 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς, η τροπολογία με γενικό αριθμό 1505 και ειδικό 166 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων «Κύρωση Σύμβασης για τη λειτουργία του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων. Προχωρούμε στην ψήφιση του νομοσχεδίου και στο σύνολο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων «Κύρωση Σύμβασης για τη λειτουργία του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 14.03΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Πέμπτη 8 Μαρτίου 2018 και ώρα 12.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: κοινοβουλευτικό έλεγχο, σύμφωνα με την ειδική ημερήσια διάταξη που θα διανεμηθεί.