Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξης της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Οργάνωση και λειτουργία της ανώτατης εκπαίδευσης, ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 24 Ιουλίου 2017 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε δύο συνεδριάσεις ενιαία επί της αρχής, επί των άρθρων και επί των τροπολογιών. Προτείνουμε ακόμα η εγγραφή των ομιλητών να ολοκληρωθεί με την ομιλία του τέταρτου ομιλητή, δηλαδή του ειδικού αγορητή της Χρυσής Αυγής κ. Αντωνίου Γρέγου και όχι μετά τους δύο πρώτους, ακριβώς επειδή είναι Δευτέρα και μπορεί πολλοί συνάδελφοι να μην έχουν έρθει ακόμα. Υπάρχει αυτή η παράταση για να διευκολυνθούν οι συνάδελφοι να εγγραφούν. Συμφωνεί το Σώμα;
Συνεπώς το Σώμα συνεφώνησε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει κατατεθεί αίτηση αντισυνταγματικότητας από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, από τον συνάδελφο κ. Ανδρέα Λοβέρδο, ο οποίος την υπογράφει. Έχουμε συνεννοηθεί - συμφωνεί και ο κ. Λοβέρδος - η συζήτηση για την αντισυνταγματικότητα να γίνει μετά το πέρας και του τέταρτου ομιλητή και αφού θα έχουν εγγραφεί στον κατάλογο και οι ενδιαφερόμενοι συνάδελφοι Βουλευτές. Επομένως να ξεκινήσουμε τη διαδικασία και θα προχωρήσουμε με αυτόν τον τρόπο.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο επί της διαδικασίας.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό σε σχέση με τις τροπολογίες, οι οποίες μόλις κατατέθηκαν. Κύριε Πρόεδρε, την προηγούμενη εβδομάδα δημιουργήθηκε ένα μεγάλο ζήτημα στο ελληνικό Κοινοβούλιο γιατί κατατέθηκε πλήθος τροπολογιών την τελευταία χρονική στιγμή. Το Προεδρείο της Βουλής μάλιστα είπε ότι πράγματι είναι ένα τεράστιο ζήτημα και θα πρέπει να το δούμε για να βρούμε τρόπους επίλυσης. Έχουμε έντεκα υπουργικές τροπολογίες. Σήμερα, πριν από λίγο κατατέθηκαν τέσσερις. Αυτό ουσιαστικά δεν είναι απλά ένας τρόπος μη ορθής νομοθέτησης, αλλά είναι ντροπή να προσπαθούμε να περάσουμε με τέτοιο τρόπο κρίσιμα θέματα. Κύριε Πρόεδρε, είναι δύο τροπολογίες του Υπουργείου Εσωτερικών, δύο του Υπουργείου Οικονομικών, δύο του Υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης, μία του Υπουργείου Πολιτισμού, μία του Υπουργείου Εργασίας, μία του Υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης, μία του Υπουργείου Δικαιοσύνης και τελικά μόνο μία από τις έντεκα είναι του Υπουργείου Παιδείας που αφορά και το νομοσχέδιο που είναι σήμερα προς συζήτηση. Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε με αυτόν τον τρόπο. Κύριε Υπουργέ, θα κάνετε δεκτές αυτές τις τροπολογίες; Θα δεχτείτε και άλλες υπουργικές τροπολογίες ή κλείνει σήμερα ο κατάλογος σε αυτές τις έντεκα; Επιτέλους, να νομοθετήσουμε με έναν τρόπο που να μπορούν οι Βουλευτές να παρακολουθούν. Δεν είναι δυνατόν η Κυβέρνηση να τα έχει διαλύσει όλα στον τρόπο νομοθέτησης.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Επί του ίδιου θέματος, κύριε Γεωργαντά;
Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι μετά από αυτό που συνέβη την προηγούμενη εβδομάδα είναι μια ευκαιρία το Σώμα, διατηρώντας τον αυτοσεβασμό του, να μην αφήσει να επαναληφθούν οι εικόνες της προηγούμενης εβδομάδος. Παράκληση προς την Κυβέρνηση, αυτή η διαδικασία των τροπολογιών που κατατίθενται μέχρι τελευταία στιγμή να σταματήσει. Ό,τι κατατέθηκε, κατατέθηκε. Επίσης, να έχουμε μια δέσμευση ότι δεν πρόκειται να κατατεθεί κάτι άλλο κατά τη διάρκεια των δύο ημερών της συνεδρίασης. Υπάρχει και άλλο νομοθετικό έργο άλλωστε. Νομίζω ότι αυτό όλοι οι συνάδελφοι το χρωστάμε απέναντι σε μια κοινωνία, η οποία δεν μπορεί να καταλάβει τι ακριβώς γίνεται εδώ μέσα, αλλά θέλει τουλάχιστον να τηρούνται κάποιοι κανόνες δεοντολογίας και κάποιοι κανόνες καλής νομοθέτησης. Είναι θέμα αυτοσεβασμού μας να διατηρήσουμε αυτή την αρχή. Αυτό που ξεκίνησε την προηγούμενη εβδομάδα να το ολοκληρώσουμε σήμερα, να μην αναγκαστεί η Αντιπολίτευση πάλι να καταφύγει σε ακραία μέσα. Παράκληση, λοιπόν, προς την Κυβέρνηση να πάψει την πρακτική των προηγούμενων…
Απαιτούμε.
Ακούστε με λίγο. Αυτή τη στιγμή εκφράζεται ως παράκληση, κύριε Πρόεδρε. Αλλά η Αντιπολίτευση ξέρει πώς να εκπληρώσει το αντιπολιτευτικό της καθήκον και τον θεσμικό της ρόλο. Απλά κάνω έκκληση στον αυτοσεβασμό των συναδέλφων και των Υπουργών, να μην συνεχιστεί, να μην εξακολουθήσει αυτό που είδαμε την προηγούμενη φορά μέσα στη Ολομέλεια.
Δεν υπάρχουν ούτε στο έδρανο, κύριε Πρόεδρε. Πού είναι οι τροπολογίες;
Κύριε συνάδελφε, να προχωρήσουμε. Νομίζω ότι η έκκληση για να υπάρχει μια διαφορετική αντιμετώπιση του ζητήματος έχει κατατεθεί και από τους δύο συναδέλφους. Η Κυβέρνηση διά του Υπουργού το ακούει. Ελπίζω να έχουμε μια διευθέτηση του θέματος. Να μπούμε, όμως, τώρα στη διαδικασία, γιατί το ζήτημα ετέθη. Καλώς ετέθη, αλλά να πάμε και παρακάτω. Τον λόγο έχει η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ κ. Μερόπη Τζούφη για δεκαπέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ύστερα από έναν εξαντλητικό και ευρύ κύκλο επαναλαμβανόμενων διαβουλεύσεων με όλα τα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας και όχι μόνο, αλλά και μετά από μια ουσιαστική κατά τη γνώμη μου επεξεργασία στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων την προηγούμενη εβδομάδα, έρχεται σήμερα το νομοσχέδιο αυτό προς συζήτηση και ψήφιση στην Ολομέλεια. Επί της αρχής νομίζω ότι είναι κοινά αποδεκτό ότι η παιδεία αποτελεί κινητήρια δύναμη για την κοινωνική και πολιτισμική ανάπτυξη, καθώς παράγει γνωστικά, πολιτισμικά αλλά και οικονομικά οφέλη υψηλού επιπέδου. Η εκπλήρωση των στόχων αυτών προϋποθέτει βέβαια την ύπαρξη και τη λειτουργία ενός ποιοτικού και στιβαρά δομημένου εκπαιδευτικού συστήματος, το οποίο να διαπνέεται από τις αρχές της δημοκρατίας, της κοινωνικής ισότητας και αλληλεγγύης στην κατεύθυνση της αναβάθμισης της ποιότητας ζωής αλλά και της κοινωνικής ευημερίας. Νομίζουμε ότι η παρούσα νομοθέτηση κινείται προς αυτή την κατεύθυνση, έχοντας σαν στόχο τη διασφάλιση της εκπλήρωσης της αποστολής των ΑΕΙ, την ενίσχυση της έρευνας, αλλά, βεβαίως, και της απρόσκοπτης πρόσβασης στην εκπαίδευση για όλους τους πολίτες. Ενσωματώνει αιτήματα μεγάλου μέρους της ακαδημαϊκής κοινότητας, αυτών δηλαδή που εμπλέκονται άμεσα και κρατούν ζωντανά τα ιδρύματα και την έρευνα. Αφουγκράζεται την ανάγκη για μια συντεταγμένη θεσμική αλλαγή στον χώρο της ανώτερης εκπαίδευσης, ώστε να αντιμετωπιστούν οι δυσλειτουργίες που έχουν προκύψει από τις προηγούμενες νομοθετικές παρεμβάσεις. Οι εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζουμε όλοι ότι αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα και βαθύτερα πολιτικά διακυβεύματα. Και πράγματι, το νομοσχέδιο διαχειρίζεται τις σχεδιαζόμενες αλλαγές με πολιτικό και κοινωνικό πρόσημο στις δύσκολες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες που βιώνει η χώρα. Πιο συγκεκριμένα, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε και τις συνθήκες που επικρατούν σήμερα στα ΑΕΙ, τα οποία αναπτύσσονται με πολλές και διαφορετικές ταχύτητες, συντηρώντας και αναπαράγοντας τις περιφερειακές ανισότητες, όπως αυτό αποτυπώνεται ιδιαίτερα στο πλαίσιο της λειτουργίας των μεταπτυχιακών προγραμμάτων. Ζήτημα άμεσης αντιμετώπισης αποτελούν και οι δυσλειτουργίες καθιερωμένων ιεραρχιών και ομάδων συμφερόντων εντός των ΑΕΙ, καθώς διαστρεβλώνουν τον δημόσιο χαρακτήρα των ιδρυμάτων και αναδεικνύουν την ανάγκη διεύρυνσης της διαφάνειας σε διοικητικό επίπεδο. Παράλληλα, η προώθηση του ενιαίου χώρου ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας είναι απολύτως αναγκαία, ώστε να επιλυθούν χρόνια ζητήματα, όπως η γεωγραφική απομόνωση επιμέρους μονάδων, ο κατακερματισμός και οι αλληλεπικαλύψεις των ακαδημαϊκών και ερευνητικών δραστηριοτήτων, η περιορισμένη αξιοποίηση των ερευνητικών αποτελεσμάτων και η έλλειψη του προσωπικού σε ΑΕΙ και ερευνητικά κέντρα, όπως και ο εκπατρισμός των νέων επιστημόνων. Υπό αυτές τις συνθήκες, αγαπητοί συνάδελφοι, το νομοσχέδιο αυτό είναι μια καλά επεξεργασμένη παρέμβαση στην οργάνωση των ΑΕΙ. Σκιαγραφεί τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις για την αντιμετώπιση των υφιστάμενων προβλημάτων, αναγνωρίζει, σέβεται και επεκτείνει τον δημοκρατικό χαρακτήρα της ανώτατης εκπαίδευσης, θεσμοθετεί έναν αποτελεσματικό και ανοικτό ταυτόχρονα ως προς την κοινωνία τρόπο διοίκησης. Παράλληλα, προνοεί για τη ρύθμιση λειτουργικών ζητημάτων, ενισχύει το αυτοδιοίκητο παρά τα λεγόμενα, δίνοντας για πρώτη φορά τόσο μεγάλο εύρος αρμοδιοτήτων στον εσωτερικό κανονισμό των ιδρυμάτων, αλλά και στο πρώτο επίπεδο λήψης των αποφάσεων, δηλαδή στον τομέα, προκειμένου να υπάρχει μεγαλύτερη ευελιξία στα ιδρύματα. Επιδιώκει τη στενότερη σύνδεση εκπαίδευσης και έρευνας, ενώ προσπαθεί να εξορθολογήσει το πλαίσιο λειτουργίας των προγραμμάτων μεταπτυχιακών σπουδών, διευκολύνοντας ταυτόχρονα την ελεύθερη πρόσβαση σε αυτά. Πιο ειδικά, στοχεύοντας στην ακαδημαϊκή αναβάθμιση και ανάδειξη του στρατηγικού ρόλου των ΑΕΙ και των ερευνητικών κέντρων, καθώς και στην εξωστρέφεια, δημιουργεί τα περιφερειακά ακαδημαϊκά συμβούλια ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας, με περισσότερους βαθμούς ανεξαρτησίας από τα συμβούλια ιδρύματος, τα οποία δεν κατάφεραν να επιτελέσουν τον σκοπό για τον οποίο συστάθηκαν. Έχουν ως αποστολή την προαγωγή της ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας σε συνάρτηση με την ερευνητική και αναπτυξιακή πολιτική του κάθε ιδρύματος αλλά και της κάθε περιφέρειας ξεχωριστά και συνεπώς και των τοπικών κοινωνιών. Όσον αφορά τα μεταπτυχιακά προγράμματα, διασφαλίζεται η ακαδημαϊκότητα και η πρόσβαση όλων των φοιτητών που πληρούν τα ακαδημαϊκά κριτήρια σε αυτά, ανεξάρτητα της οικονομικής τους κατάστασης. Στο πλαίσιο αυτό, τίθενται περιορισμοί, ώστε το αντίτιμο που δίνουν οι φοιτητές να κυμαίνεται σε λογικά όρια, ενώ λαμβάνονται υπ' όψιν τα εισοδηματικά κριτήρια, κατοχυρώνοντας το δικαίωμα δωρεάν φοίτησης σε μεταπτυχιακά τα οποία έχουν τέλη φοίτησης και για υποψήφιους με χαμηλά εισοδήματα. Παράλληλα, προσμετράται θετικά και με δέσμευση για αυξημένη επιχορήγηση από το Υπουργείο, η λειτουργία αξιόπιστων μεταπτυχιακών προγραμμάτων που λειτουργούν χωρίς τέλη φοίτησης, όπως το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ενώ προβλέπονται προσλήψεις νέων επιστημόνων κατ' απόλυτη προτεραιότητα σε κενές θέσεις διδασκαλίας για πρώτη φορά. Δίνεται επιτέλους λύση σε ένα μακροχρόνιο πρόβλημα που αφορά τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων των ΤΕΙ, ενώ προβλέπεται και η θεσμοθέτηση ενιαίων και αδιάσπαστων τίτλων σπουδών μεταπτυχιακού επιπέδου που παρέχονται από τα πενταετή προγράμματα σπουδών, αποτελώντας αναγνώριση επιπλέον ακαδημαϊκών και βαθμολογικών προσόντων στους απόφοιτους των εν λόγω σχολών ή τμημάτων. Μια ιδιαίτερη και σημαντική καινοτομία εξωστρέφειας είναι και η ενίσχυση της μεταλυκειακής εκπαίδευσης με τη δημιουργία διετών προγραμμάτων επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης για απόφοιτους των ΕΠΑΛ, εντός των ΑΕΙ, που θα παρέχουν διπλώματα επιπέδου 5 του Εθνικού και Ευρωπαϊκού Πλαισίου Προσόντων. Δεύτερος βασικός άξονας του νομοσχεδίου αποτελεί η ενίσχυση της αντιπροσωπευτικότητας των οργάνων διοίκησης, η εμπέδωση της δημοκρατίας και του πλουραλισμού των πανεπιστημίων, ώστε να βελτιωθούν και να εκπληρώσουν τον ακαδημαϊκό και κοινωνικό τους ρόλο, σύμφωνα με την παράδοση των ελληνικών πανεπιστημίων από τη Μεταπολίτευση και έπειτα και συγκεκριμένα με τον νόμο - τομή του 1982. Πιο συγκεκριμένα, στο παρόν νομοσχέδιο προβλέπεται η εκλογή των αντιπρυτάνεων να γίνεται με ξεχωριστό ψηφοδέλτιο και μονοσταυρία, μέτρο που παρά τα λεγόμενα αντιμάχεται την κομματοκρατία και τα προαποφασισμένα ενιαία μπλοκ διοίκησης της πολιτικής «ο νικητής τα παίρνει όλα», εξασφαλίζοντας απαραίτητες συνθήκες συνεννόησης, συναίνεσης και τελικά δημοκρατίας. Καθορίζονται οι ρόλοι και οι αρμοδιότητες των πρυτάνεων και επανέρχεται πρυτανικό συμβούλιο και η αντιπροσώπευση στη σύγκλητο όλων των σχολών. Προβλέπεται η συμμετοχή όλων των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας στα πολυπρόσωπα όργανα διοίκησης, συμπεριλαμβανομένων και των φοιτητών, γεγονός που προκαλεί αλλεργία στην Αντιπολίτευση, αλλά και στον ΣΕΒ, σύμφωνα με δηλώσεις του στην επιτροπή. Ξεχνούν και οι δύο και λησμονούν εντέχνως το γεγονός ότι οι φοιτητικές συνδικαλιστικές παρατάξεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ ήταν εκείνες που βρίσκονταν σφικτά εναγκαλισμένες με το σύστημα διοίκησης, εξασφαλίζοντας οφέλη, ανταλλάγματα και καριέρες. Επανέρχεται το ακαδημαϊκό άσυλο, το οποίο είχε καταργήσει ο προηγούμενος νόμος, ο οποίος όμως με την κατάργησή του δεν έλυσε κανένα απολύτως πρόβλημα, ειδικά αυτό της παραβατικότητας, ενός φαινομένου πολυσύνθετου, το οποίο απαιτεί πολυδιάστατη προσέγγιση, το οποίο εξήγησε αναλυτικά ο καθηγητής κ. Παρασκευόπουλος - φαντάζομαι θα έχει τη δυνατότητα να ξανατοποθετηθεί - ο οποίος τίθεται επικεφαλής ομάδας εργασίας με συμμετοχή πρυτάνεων και διαφόρων Υπουργείων, για να μπορέσει να διαμορφωθεί το σχετικό πλαίσιο αντιμετώπισης. Σημαντική διάσταση του νομοσχεδίου αποτελούν και οι ρυθμίσεις που αφορούν την αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων των ΑΕΙ σε ζητήματα καθημερινής λειτουργίας. Κωδικοποιείται και επικαιροποιείται το θεσμικό πλαίσιο των ΕΛΚΕ, των ΑΕΙ και των ερευνητικών κέντρων και ρυθμίζονται ζητήματα που αφορούν τους προϋπολογισμούς τους, συνυπολογίζοντας πως ο ρόλος τους έχει αλλάξει σε ευρωπαϊκή και παγκόσμια κλίμακα κατά την τελευταία εικοσαετία. Η χώρα μας διαθέτει υψηλής ποιότητας ερευνητικό δυναμικό και έργο, με συμμετοχή σε ερευνητικά προγράμματα διεθνούς επιπέδου. Ωστόσο, η αξιοποίησή του χαρακτηρίζεται από ανεπάρκειες που οδηγούν στο brain drain, δηλαδή στη μετανάστευση νέων επιστημόνων προς τις πιο αναπτυγμένες ερευνητικά χώρες. Συνεπώς η εν λόγω νομοθετική πρωτοβουλία έχει σαν στόχο να εκσυγχρονίσει το ασαφές θεσμικό πλαίσιο, ώστε να είναι ικανό να απορροφήσει τους πόρους του ΕΣΠΑ, του ΕΛΙΔΕΚ, καθώς και την προσέλκυση άλλων ανταγωνιστικών κονδυλίων. Οι ΕΛΚΕ δεν επιχορηγούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά λαμβάνουν κονδύλια από το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, από χρηματοδοτήσεις, άλλες χορηγίες και δωρεές από φυσικά και νομικά πρόσωπα, καθώς και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και διεθνείς οργανισμούς. Επομένως το πλαίσιο λειτουργίας πρέπει να είναι σαφές, στηριγμένο στις βασικές αρχές του δημόσιου λογιστικού, όμως προσαρμοσμένο στις ανάγκες διαχείρισης των ερευνητικών προγραμμάτων, ενώ έχει πολύ μεγάλη σημασία και το πλαίσιο ελέγχου των ερευνητικών αυτών προγραμμάτων. Εμπεριέχονται στο νομοσχέδιο και άλλες πολλές επιμέρους ρυθμίσεις. Θα αναφερθώ μόνο ακροθιγώς στο θέμα της διαγωγής, της αναγραφής της στους τίτλους σπουδών, το οποίο καταργεί μια αναχρονιστική πρόβλεψη του 1979 με τιμωρητικό αντιπαιδαγωγικό χαρακτήρα. Αγαπητοί συνάδελφοι, το υπό συζήτηση νομοσχέδιο αποτελεί μια στιγμή κορύφωσης της κυβερνητικής πολιτικής για την παιδεία. Ωστόσο, έχουν υπάρξει μέχρι στιγμής μια σειρά από καλά δομημένες δράσεις, που λειτουργούν συμπληρωματικά και δείχνουν τον δρόμο που σκοπεύουμε να διαβούμε. Αναφέρω ενδεικτικά πως σε επίπεδο ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας έχουν ήδη προκηρυχθεί πεντακόσιες θέσεις για νέα μέλη ΔΕΠ σε ΑΕΙ και ΤΕΙ και αναμένονται άλλες πεντακόσιες για το 2018. Άλλαξε και ενισχύθηκε το πλαίσιο της χρηματοδότησης υποτροφιών για προπτυχιακούς, υποψήφιους διδάκτορες, μεταδιδάκτορες και ερευνητικές ομάδες, συνολικού ύψους 203 εκατομμυρίων ευρώ για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Την ίδια στιγμή, καθιερώθηκε και χρηματοδοτείται ο θεσμός του ακαδημαϊκού υποτρόφου για νέους επιστήμονες που θέλουν να αποκτήσουν διδακτική εμπειρία στα ΑΕΙ με κονδύλια 42 εκατομμυρίων ευρώ και τρεις χιλιάδες επτακόσιους ωφελούμενους. Ιδιαίτερα σημαντικές είναι, επίσης, οι παρεμβάσεις που προβλέπονται και ήδη υλοποιούνται για την τριτοβάθμια εκπαίδευση στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ 2014-2020 με τη διάθεση πόρων ύψους 175 εκατομμυρίων ευρώ για την υποστήριξη τόσο των ερευνητών όσο και υπέρ των φοιτητών όλων των βαθμίδων, 84 εκατομμυρίων ευρώ για την πρακτική άσκηση των φοιτητών, δηλαδή μια συνολική δαπάνη ύψους 270 εκατομμυρίων ευρώ. Και εδώ αξίζει να σημειωθεί πως σχεδόν το σύνολο των ωφελούμενων του ΕΣΠΑ είναι νέοι επιστήμονες και ερευνητές, ενώ η αύξησή τους πραγματοποιήθηκε διατηρώντας τις αμοιβές σε υψηλά επίπεδα. Επίσης, ο εξορθολογισμός του προγράμματος οδήγησε σε αύξηση κατά 24% των ωφελουμένων και διασφαλίστηκαν επιπλέον 13.000.000 ευρώ. Αγαπητοί συνάδελφοι, ο προηγούμενος νόμος, ο «νόμος Διαμαντοπούλου», ο οποίος ψηφίστηκε με ευρεία κοινοβουλευτική Πλειοψηφία, στο πλαίσιο μιας σιωπηλής ιδεολογικής συμφωνίας, που λειτούργησε ωσμωτικά για την επερχόμενη, καταστροφική - κατά τη γνώμη μου - συγκυβέρνηση του 2012, αντιμετώπισε τη μέγιστη κοινωνική εναντίωση, δεν εφαρμόστηκε ποτέ και τελικά απονευρώθηκε, είχε ως στόχο το πανεπιστήμιο του μάνατζμεντ στη βάση μιας συγκεκριμένης ιδεολογικής ατζέντας, η οποία αντιμετωπίζει τη γνώση και τη μόρφωση ως εμπόρευμα, το πανεπιστήμιο ως επιχείρηση και τους φοιτητές ως πελάτες. Προσπάθησε να διαμορφώσει αγοραίους μηχανισμούς απορρύθμισης των λειτουργιών και παράλληλα συγκεντροποίησε τις δομές διοίκησης, εγκαθίδρυσε τη γραφειοκρατία, ιδεολογικοποίησε την ανώτατη εκπαίδευση - ή τουλάχιστον προσπάθησε - σε νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση και συρρίκνωσε τη δημοκρατία και τη διαφάνεια στα ιδρύματα. Εμείς, με πλήρη συνείδηση και πολιτική στόχευση αντιμαχόμαστε τη μετατροπή των πανεπιστημίων σε επιχειρήσεις και τη μόρφωση σε μια ακόμα υπηρεσία, το κόστος της οποίας θα ρυθμίζεται από την αγορά και θα επιβαρύνει τους πιθανούς πελάτες. Η γνώση ήταν και θα παραμείνει κοινωνικό αγαθό και δεν πρέπει να συνδέεται με την αγοραστική δύναμη του καθενός, όπως και γίνεται σε επίπεδο διεθνούς πραγματικότητας, εάν και τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, όπως έρχεται πάντα με καθυστέρηση, είναι ιδιαίτερα δημοφιλής ο μύθος των ιδιωτικών ή προς ιδιωτικοποίηση πανεπιστημίων. Και πράγματι, το νομοσχέδιο στέκεται απέναντι σε αυτή τη νεοφιλελεύθερη ιδεολογία για μια εκπαίδευση που απευθύνεται στους λίγους και εκλεκτούς και θέτει ξανά στο επίκεντρο πως τα πανεπιστήμια, ως ακαδημαϊκά ιδρύματα, λειτουργούν με κριτήρια που αφορούν το δικαίωμα στη γνώση, προάγουν τη γνώση, αξιολογούνται ακαδημαϊκά, λογοδοτούν κοινωνικά, συνδέονται με τις ανθρώπινες αξίες, όπως αυτές της ελευθερίας, της αλληλεγγύης και της ισότητας, για να μπορούν να ανταποκριθούν στις σημερινές ανάγκες μιας καθημαγμένης κοινωνίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου της κυρίας Βουλευτού]] Και σαν αποφώνηση θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ σε ένα κομμάτι του άρθρου που ο Άλκης ο Ρήγος, αυτός ο σπουδαίος πανεπιστημιακός και δάσκαλος, δημοσίευσε χθες. Λέει λοιπόν: «Υπό τις δεδομένες συνθήκες και συνυπολογίζοντας τους υπαρκτούς συσχετισμούς δυνάμεων και τις ανοικτές παρεμβάσεις των δανειστών, το σχέδιο νόμου διέπεται από ένα ανοικτό και δημοκρατικό παιδαγωγικό όραμα, το οποίο επαναφέρει τα αξιακά, ανθρωποκεντρικά, ουμανιστικά και εκπαιδευτικά προτάγματα, δημιουργώντας όρους ενός αριστερού αποτυπώματος και αντιστρέφοντας τα παρωχημένα - παρ' ότι παρουσιάζονται ως μοντέρνα - νεοφιλελεύθερα ιδεολογήματα ενός εκπαιδευτικού και ερευνητικού συστήματος, το οποίο λειτουργεί ως υποχείριο της αγοράς». Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. «Ενός αποτυπώματος, όμως, που για να καταστεί ηγεμονικό, στον διαρκή πόλεμο θέσεων που διεξάγουμε απαιτεί συνεχή διεύρυνση και προπαντός συνεχή εγρήγορση πρωταρχικά των εκπαιδευτικών, των ερευνητών, των μαθητών και των φοιτητών, ώστε να γίνει κτήμα της κοινωνίας και να μην επιτρέψει το όποιο πισωγύρισμα». Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο έχει η συνάδελφος κ. Νίκη Κεραμέως από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κυρία Κεραμέως, έχετε τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αναφερόμαστε συστηματικά στον δημόσιο διάλογο και στη ζημιά που έχει προκαλέσει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ τα τελευταία δυόμισι χρόνια στον τομέα της οικονομίας. Η ζημιά, όμως, είναι εξίσου μεγάλη, εάν όχι μεγαλύτερη, σε τομείς όπως η δικαιοσύνη, η ασφάλεια, η ελευθερία των ΜΜΕ, η παιδεία και εκεί η αποκατάσταση της ζημιάς θα είναι πολύ πιο δυσχερής. Τα τελευταία δυόμισι χρόνια η Κυβέρνηση στον χώρο της παιδείας υποβάθμισε το ολοήμερο σχολείο, υποβάθμισε το ψηφιακό σχολείο, κατήργησε την αξιολόγηση, θεσμοθέτησε ένα αντισυνταγματικό σύστημα επιλογής διευθυντικών στελεχών, απορρύθμισε την τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση, απαξίωσε την αρχαία ελληνική γραμματεία. Αυτές είναι κάποιες μόνο από τις πολλαπλές πληγές και τώρα, η ζημία επεκτείνεται και στην ανώτατη εκπαίδευση. Ένα σχέδιο νόμου που εισήχθη στη Βουλή λίγο πριν τη λήξη των εργασιών της, σε μια εβδομάδα που οι Βουλευτές καλούνται να επεξεργαστούν παραλλήλως άλλα τέσσερα νομοσχέδια, με είκοσι άρθρα που δεν τέθηκαν ποτέ στη δημόσια διαβούλευση. Ένα νομοσχέδιο σε μεγάλο βαθμό ακοστολόγητο. Το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους είχε στοιχεία για να αποτιμήσει μόνο πέντε από τις συνολικά τριάντα επτά εν δυνάμει δημιουργούσες δαπάνες. Ένα σχέδιο νόμου, στο οποίο μπορούν να αποδοθούν τέσσερις βασικοί χαρακτηρισμοί: οπισθοδρόμηση, εσωστρέφεια, συγκεντρωτισμός, υπερρύθμιση. Ας εξετάσουμε έναν, έναν τους χαρακτηρισμούς αυτούς. Πρώτον, οπισθοδρόμηση: Ακαδημαϊκό άσυλο. Κύριε Υπουργέ, σας προκαλώ να κάνουμε ένα τεστ. Με ακούτε, κύριε Υπουργέ;
Πώς δεν σας ακούω; Και σας ακούω και σας βλέπω.
Σας προκαλώ να κάνουμε ένα τεστ. Ήσασταν μέχρι πρότινος εν ενεργεία καθηγητής πανεπιστημίου και άρα, εν δυνάμει πρύτανης. Θα μπορούσατε, λοιπόν, κάλλιστα να βρεθείτε στη θέση, όπου θα πρέπει να εφαρμόσετε τον νόμο Γαβρόγλου για το άσυλο. Συνεπώς, εφόσον πληροφορηθείτε τη διάπραξη κάποιας αξιόποινης πράξης, θα πρέπει να λάβετε αποφάσεις για το τι πράξη είναι αυτή: πταίσμα, πλημμέλημα ή κακούργημα. Γιατί αν είναι κακούργημα, θα πρέπει να καλέσετε τις αρχές. Αν είναι πταίσμα ή πλημμέλημα, θα πρέπει να συγκαλέσετε το πρυτανικό συμβούλιο, για να αποφασίσετε όλοι από κοινού αν θα καλέσετε τις αρχές. Και έρχομαι τώρα στο τεστ. Κλέβει κάποιος ένα κινητό τηλέφωνο στο πανεπιστήμιο. Ξέρετε, κύριε Υπουργέ, τι αδίκημα είναι η κλοπή κινητού τηλεφώνου; Ξέρετε;
Δεν θα σας απαντήσω.
Δεν μου απαντάτε. Η απάντηση είναι «εξαρτάται». Γιατί σε γενικές γραμμές είναι πλημμέλημα. Όμως, αν οι κλέφτες του κινητού είναι δύο, που είχαν ενωθεί για να διαπράττουν κλοπές ή αν ο κλέφτης είναι πρόσωπο που διαπράττει κλοπές κατά συνήθεια ή κατ' επάγγελμα, τότε, κύριε Υπουργέ, η αξιόποινη πράξη, το πλημμέλημα, γίνεται κακούργημα. Και συνεπώς τότε επιβάλλεται αυτεπάγγελτη επέμβαση των αρχών. Είναι δυνατόν εσείς, κύριε Υπουργέ, ως πρύτανης - και ο οποιοσδήποτε πρύτανης - να ξέρετε τις λεπτές αυτές νομικές διακρίσεις; Όχι, είναι η απάντηση. Και δεν είναι η δουλειά του πρύτανη να τις ξέρει. Άρα τι θα κάνει σε περίπτωση που θα πληροφορηθεί για τη διάπραξη κάποιας αξιόποινης πράξης; Θα συγκαλεί συστηματικά το πρυτανικό συμβούλιο, εκτός των άλλων, για να μην έχει και την ευθύνη ότι προέβη ο ίδιος αυθαίρετα σε νομικό χαρακτηρισμό της πράξης. Μέχρι να συγκληθεί το πρυτανικό συμβούλιο, η πράξη θα έχει τελεστεί και οι δράστες θα έχουν διαφύγει ανενόχλητοι. Αλλά και το πρυτανικό συμβούλιο να συγκληθεί και να αποφασίσει, με τη συμμετοχή σε αυτό αντιπρυτάνεων από ξεχωριστά ψηφοδέλτια και φοιτητών, οι πιθανότητες να συμφωνήσει, έστω και με μεγάλη καθυστέρηση, σε κλήση των αρχών είναι μάλλον μηδαμινές. Γι' αυτό, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, όπως αποδείξατε και εμπράκτως, η εισαγωγή της διάκρισης αυτής μεταξύ αδικημάτων έχει έναν και μόνο σκοπό, να αδρανοποιήσει τον όλο μηχανισμό, να μην καλούνται ποτέ οι αρχές και να δρουν ανενόχλητοι οι πάσης φύσεως εγκληματίες. Άλλο άσυλο ιδεών, κύριε Υπουργέ, που βεβαίως πρέπει να προστατεύεται, και άλλο άσυλο εγκληματιών, που εσείς νομοθετείτε. Η θέση μας είναι ξεκάθαρη: Αυτεπάγγελτη επέμβαση των αρχών για όλες τις αξιόποινες πράξεις. Εκπροσώπηση φοιτητών. Έχουμε ταχθεί υπέρ της εκπροσώπησης των φοιτητών στα όργανα διοίκησης για θέματα που τους αφορούν. Ωστόσο, σας ερωτώ, κύριε Υπουργέ, θεωρείτε φυσιολογικό φοιτητές να ψηφίζουν για την απονομή τίτλων επίτιμου διδάκτορα, ομότιμου και επίτιμου καθηγητή, να ψηφίζουν για την αλλαγή γνωστικού αντικειμένου, στο οποίο έχει διοριστεί καθηγητής ή να αποφασίζουν για τη μετακίνηση καθηγητή από ένα τμήμα σε άλλο ή να αποφασίζουν για την επιλογή συγγράμματος προς διδασκαλία; Δεν μας έχετε απαντήσει. Λειτουργία Πρυτανείας. Προβλέπετε την εκλογή πρυτάνεων και αντιπρυτάνεων με δύο ξεχωριστά ψηφοδέλτια. Κύριε Υπουργέ, διαφαίνεται ξεκάθαρα ο στόχος σας για κομματικό έλεγχο των ιδρυμάτων. Δεν αντιλαμβάνεστε ότι με αυτόν τον τρόπο θα οδηγήσετε τα ιδρύματα σε αναποτελεσματικές διαρχίες και ότι η διοίκηση των πολυπρόσωπων οργάνων θα καταστεί αδύνατη; Ακαδημαϊκά Συμβούλια Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας. Θεσμοθετείτε τα λεγόμενα ΑΣΑΕΕ σε κάθε διοικητική περιφέρεια, μια υπερκείμενη των ιδρυμάτων δομή, με ασαφή συγκρότηση και λειτουργία, με επικάλυψη αρμοδιοτήτων με άλλες πρόσφατα θεσμοθετημένες δομές, τα Περιφερειακά Συμβούλια Έρευνας και Καινοτομίας. Μόνο και μόνο η ύπαρξη αυτών των συμβουλίων πέρα και πάνω από τα ιδρύματα και με εκπροσώπους των υπουργείων, ως μέλη τους, θίγει το αυτοδιοίκητο των ιδρυμάτων και ενδέχεται να εγείρει σοβαρά ζητήματα αντισυνταγματικότητας. Υποβάθμιση της ΑΔΙΠ, της Αρχής Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην ανώτατη εκπαίδευση. Συστήνεται νέα επιτροπή για την αξιολόγηση μεταπτυχιακών προγραμμάτων. Από εκεί, προκύπτει η σημαντική υποβάθμιση της ΑΔΙΠ, της ανεξάρτητης αρχής, της οποίας το αντικείμενο είναι ακριβώς η αξιολόγηση. Εσωστρέφεια και ξενόγλωσσα προπτυχιακά προγράμματα. Επιμένετε, κύριε Υπουργέ, ότι αυτά μπορεί να διενεργηθούν αποκλειστικά σε συνεργασία με το Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδας, ενώ γνωρίζετε καλά ότι υπάρχει σχετικό θεσμικό πλαίσιο. Κι ερωτώ: Γιατί, κύριε Υπουργέ, δεν θέλετε όλα τα ιδρύματα της χώρας να έχουν τη δυνατότητα να διενεργήσουν ξενόγλωσσα προγράμματα; Είναι δυνατόν, όλα τα ιδρύματα της χώρας να πρέπει να περάσουν τα ξενόγλωσσα προγράμματά τους από ένα πανεπιστήμιο, που διαθέτει μόλις εννέα καθηγητές, με περιορισμένο εύρος γνωστικών αντικειμένων; Φοιτητές από το εξωτερικό. Απαγορεύετε την απονομή μεταπτυχιακού διπλώματος σε φοιτητή, του οποίου ο τίτλος σπουδών πρώτου κύκλου από ίδρυμα της αλλοδαπής δεν έχει αναγνωριστεί από τον ΔΟΑΤΑΠ. Να το πούμε ξεκάθαρα. Καλούμε τον ξένο φοιτητή να φοιτήσει σε μεταπτυχιακό στην Ελλάδα, να πληρώσει δίδακτρα και λίγο πριν αποφοιτήσει, εάν ο ΔΟΑΤΑΠ δεν έχει αναγνωρίσει το πρώτο του πτυχίο, τον στέλνουμε πίσω χωρίς δίπλωμα. Πιστεύετε πραγματικά, κύριε Υπουργέ, ότι θα έρθει κάποιος ξένος φοιτητής στη χώρα μας με τέτοια διάταξη σε ισχύ; Έρχομαι στον τρίτο άξονα: Συγκεντρωτισμός και υπερρύθμιση. Είναι χαρακτηρισμοί που αποτυπώνονται πλήρως στις ρυθμίσεις για τα προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών. Εισάγετε ένα ασφυκτικό, υπέρμετρα περιοριστικό και γραφειοκρατικό πλαίσιο για τα μεταπτυχιακά προγράμματα, πλαίσιο, το οποίο ακυρώνει την αναπτυξιακή προοπτική των ιδρυμάτων και των προγραμμάτων και τα καταδικάζει σε παρακμή, αν όχι σε αφανισμό. Είπατε, κύριε Υπουργέ, πολλές φορές και στην επιτροπή και σε μέσα μαζικής ενημέρωσης ότι θεσπίζετε ακαδημαϊκούς κανόνες μέχρι τελικής πτώσεως. Η αλήθεια, κύριε Υπουργέ, είναι ότι θεσπίζετε υπουργικούς κανόνες μέχρι τελικής πτώσεως. Ενδεικτικά θα αναφέρω τα εξής: Δίνετε στον εαυτό σας το δικαίωμα να αναπέμψετε - άκουσον, άκουσον! - την απόφαση της συγκλήτου για ίδρυση ενός μεταπτυχιακού προγράμματος, όταν έχετε ενστάσεις ως προς το τέλος φοίτησης ή ως προς το λειτουργικό κόστος του μεταπτυχιακού. Και λέτε στο σχέδιο νόμου - διαβάζω επί λέξει: «Σε περίπτωση αναπομπής, η σύγκλητος διαβιβάζει την απόφαση της συνέλευσης του τμήματος, προκειμένου η σύγκλητος να τροποποιήσει την εισήγηση, σύμφωνα με τις υποδείξεις του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων». Είναι μια ενδιαφέρουσα άποψη το αυτοδιοίκητο. Τα όργανα διοίκησης του πανεπιστημίου οφείλουν να συμμορφώνονται στη βούληση του Υπουργού. Σχετικά, όμως, με τις αμοιβές των διδασκόντων σε αυτά, οι διδάσκοντες πρέπει να διδάσκουν τουλάχιστον σε ένα πρόγραμμα δωρεάν για να έχουν τη δυνατότητα να διδάξουν και να αμειφθούν από ένα δεύτερο. Η συνολική αμοιβή τους δεν μπορεί να ξεπερνάει το 20% των συνολικών τακτικών αποδοχών. Καθίσταται σαφές ότι οι διδάσκοντες δεν θα έχουν κίνητρο να διαθέσουν τόσο χρόνο για μεταπτυχιακά. Εκ των πραγμάτων, τα μεταπτυχιακά θα οδηγηθούν σε σημαντική υποβάθμιση, αν όχι σε μαρασμό και κλείσιμο. Ναι, κύριε Υπουργέ, έχουν καταγραφεί περιπτώσεις ασυδοσίας και θα πρέπει να βρούμε τρόπο να περιοριστούν και να εξαλειφθούν. Η υπερρύθμιση, όμως, άνωθεν δεν αποτελεί λύση. Η εμπλοκή της ΑΔΙΠ, της ανεξάρτητης αρχής, θα μπορούσε να υιοθετήσει βάσει προκαθορισμένων κριτηρίων περιπτώσεις ασυδοσίας και αυθαιρεσίας. Κύριε Υπουργέ, κατά τις συνεδριάσεις της αρμόδιας επιτροπής προσπαθήσατε απεγνωσμένα να προβάλλετε μια εικόνα ευρείας συναίνεσης γύρω από την προωθούμενη νομοθετική πρωτοβουλία. Δυστυχώς η σκληρή αντίδραση της ακαδημαϊκής κοινότητας δεν χρειάζεται ερμηνεία. Μιλάει μόνη της. Και το μήνυμα είναι σαφές: Κινείστε μόνος στο αντίθετο ρεύμα. Και είναι ιδιαιτέρως δηλωτικό ότι μετά από τέσσερις συνεδριάσεις της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων, μετά την καταδίκη όλων των κομμάτων της Αντιπολίτευσης, αλλά και τις πολυάριθμες προτάσεις αυτής, καθώς και προτάσεις των φορέων, εσείς δεν κάνατε σχεδόν καμμία ουσιαστική αλλαγή στο νομοσχέδιο. Κι επειδή μας κατηγορήσατε ότι δημιουργούμε σκόνη εκ του μη όντος, θα σας διαβάσω ενδεικτικά αποσπάσματα από τα δελτία Τύπου πανεπιστημίων. Τονίζω, κύριε Υπουργέ, είναι αποσπάσματα από δελτία Τύπου, όχι δημοσιεύματα, που καταδικάζουν το νομοσχέδιο και ζητούν την απόσυρσή του. Πανεπιστήμιο Αιγαίου: «Το σχέδιο νόμου υπονομεύει και καταστρατηγεί ουσιώδεις αρχές λειτουργίας των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της χώρας. Αναιρεί το όραμα, την ελπίδα και την ακαδημαϊκή αναπτυξιακή προοπτική των πανεπιστημίων και για τον λόγο αυτό θεωρούμε ότι δεν μπορεί να αποτελέσει βάση συζήτησης». Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Νίκη Κεραμέως καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών: «Τυχόν νομοθέτηση του σχεδίου νόμου θα επιφέρει καταστροφικά αποτελέσματα για τις μεταπτυχιακές σπουδές του ιδρύματος». Το λέει το πανεπιστήμιο. «Από τα τριάντα έξι διακεκριμένα μεταπτυχιακά, σύνολο δύο χιλιάδων τριακοσίων φοιτητών, ελάχιστα θα είναι σε θέση να συνεχίσουν τη λειτουργία τους. Εκατοντάδες απασχολούμενοι στα μεταπτυχιακά θα οδηγηθούν στην ανεργία. Υποτροφίες σε υποψήφιους διδάκτορες θα διακοπούν. Η φυγή επιστημόνων και καθηγητών στο εξωτερικό θα ενταθεί. Η σύγκλητος καλεί την ηγεσία του Υπουργείου να μην προχωρήσει προς τη νομοθέτηση του συγκεκριμένου σχεδίου νόμου». Το καταθέτω για τα Πρακτικά. Πανεπιστήμιο Μακεδονίας: «Το νομοσχέδιο πλήττει βάναυσα το συνταγματικά κατοχυρωμένο αυτοδιοίκητο των ΑΕΙ. Η σύγκλητος ομόφωνα ζητά την απόσυρση του σχεδίου νόμου». Το καταθέτω για τα Πρακτικά. Η Φιλοσοφική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών - το πανεπιστήμιό σας, κύριε Υπουργέ - μιλάει για το τέλος της δημόσιας και ελεύθερης ανώτατης εκπαίδευσης και καλεί την ακαδημαϊκή κοινότητα να αντιδράσει μαχητικά στην προοπτική αυτή. Το καταθέτω για τα Πρακτικά. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης: «Το σχέδιο νόμου βαρύνεται από εξαντλητικές υπερρυθμίσεις ζητημάτων κατά τρόπο που θίγει καίρια το συνταγματικά κατοχυρωμένο αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων». Το καταθέτω για τα Πρακτικά. Νομική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών: «Βήμα σαφούς οπισθοδρόμησης θα συντελέσει στην περαιτέρω υποβάθμιση των ΑΕΙ της πατρίδας μας. Ζητούμε την άμεση απόσυρσή του». Το καταθέτω για τα Πρακτικά. Αλεξάνδρειο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης: «Το σχέδιο νόμου οδηγεί στον υποβιβασμό της εκπαίδευσης και τη συνολική υποβάθμιση και απαξίωση των τίτλων σπουδών των ΑΕΙ. Ο Υπουργός Παιδείας είναι ηθικά και πολιτικά υπόλογος και θα εγγράψει ως εκφραστής παρακμιακής πολιτικής μία από τις πιο σκοταδιστικές σελίδες στην ιστορία της ελληνικής παιδείας». Το Αλεξάνδρειο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης θα προσφύγει για την ακύρωση του νόμου στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Το καταθέτω για τα Πρακτικά. ΠΟΣΔΕΠ, το διδακτικό και ερευνητικό προσωπικό, δηλαδή, των πανεπιστημίων μας: «Πρόκειται για ένα νέο θεσμικό πλαίσιο, προϊόν ιδεολογικών αγκυλώσεων που επιστρέφει τα πανεπιστήμια στις πρακτικές και τις παθογένειες του παρελθόντος». [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Νίκη Κεραμέως καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Το καταθέτω για τα Πρακτικά. Η σύνοδος πρυτάνεων, δηλαδή η εκπρόσωπος όλων των πανεπιστημίων της χώρας, δήλωσε στην Επιτροπή Μορφωτικών ότι διαφωνεί με όλα τα βασικά θέματα του νομοσχεδίου εκτός των ΕΛΚΕ. Το καταθέτω για τα Πρακτικά. Και κλείνω, ο αντιπρόεδρος του συνόδου πρυτάνεων σε άρθρο του στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» λέει επί λέξει: «Είναι δυνατόν οι πρυτάνεις όλων των πανεπιστημίων της χώρας να ομοφωνούν για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα και να έχουν όλοι τόσο λανθασμένες απόψεις σε όλα τα ουσιαστικά ακαδημαϊκά θέματα, ώστε να μην υιοθετηθεί καμμία από τις προτάσεις που υπέβαλαν ως σύνοδος στον Υπουργό Παιδείας;». Το καταθέτω για τα Πρακτικά. Σταματώ εδώ παρ' ότι τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά. Κυρίες και κύριοι, την περασμένη εβδομάδα έλαβα ένα e - mail από έναν πρύτανη ελληνικού πανεπιστημίου. Εξαιρετικά απογοητευμένος από το νομοσχέδιο, αντί για σχόλια στα άρθρα, προτίμησε να μου στείλει το κείμενο μιας συμβολαιογράφου επ' ονόματι Στέλλα Μαντουλίδου. Αφορμή του κειμένου της συμβολαιογράφου τα νέα παιδιά που εγκαταλείπουν τη χώρα μας, τα οποία προτού φύγουν συντάσσουν συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο προς τους γονείς τους για τις υποθέσεις που αφήνουν πίσω τους. Ο τίτλος του κειμένου: «Τα παιδιά των πληρεξουσίων». Γράφει, λοιπόν, η συμβολαιογράφος: «Είναι εκείνα τα παιδιά που αργά η γρήγορα θα υπαχθούν στην αρμοδιότητα της ΔΟΥ κατοίκων εξωτερικού σε προξενεία και πρεσβείες με περισσότερους υπαλλήλους για τον επιπλέον φόρτο εργασίας. Είναι εκείνα τα παιδιά που δεν έφτιαξαν μολότοφ, που σέβονται μια χώρα που δεν τα σεβάστηκε. Είναι εκείνα τα παιδιά που πήραν γνώσεις σε βρώμικα αμφιθέατρα, αφύλαχτα πανεπιστήμια, χάρτινους τοίχους, αφίσες, σκουπίδια και καταλήψεις, που τα γυαλισμένα αεροδρόμια και το skype δεν άφησαν τη συγκίνηση να εκδηλωθεί, που η νέα πραγματικότητα θα γεμίσει τις ώρες τους, τα νιάτα τους και τα χρόνια τους». Αυτή είναι η ουσία, κυρίες και κύριοι, και το νομοσχέδιο που θα ψηφιστεί σήμερα και αύριο από την Κυβέρνηση δίνει μια σοβαρή ώθηση στο brain drain, τη μάστιγα της σύγχρονης Ελλάδας. Κύριε Υπουργέ, λυπάμαι που το λέω, αλλά θα μείνετε στην ιστορία ως ο Υπουργός που έκλεισε μεταπτυχιακά, που ενίσχυσε το brain drain, που έδιωξε τους ξένους φοιτητές, που απομόνωσε εκπαιδευτικά τη χώρα μας. Αυτή είναι η θλιβερή πραγματικότητα πίσω από τις ρυθμίσεις του εν λόγω νομοθετήματος. Θα κλείσω λέγοντας ότι εμείς στον αντίποδα θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να παρέχουμε κίνητρα και ευκαιρίες σε αυτά τα παιδιά, ώστε να μείνουν στη χώρα και να αναζητήσουν στον τόπο τους το καλύτερο μέλλον που ονειρεύονται, αλλά και για να επιστρέψουν οι νέοι που έχουν ήδη φύγει. Η επένδυση στην παιδεία θα είναι καταλύτης στην προσπάθεια αυτή, αλλά και στην έξοδο της χώρας μας από την κρίση γενικότερα. Κλείνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Είναι πασιφανές ότι εδώ σήμερα συγκρούονται δύο κόσμοι, δύο διαφορετικές κοσμοθεωρίες για το ελληνικό πανεπιστήμιο του 21ού αιώνα. Εσείς θέλετε ιδρύματα εσωστρεφή, χωρίς ξενόγλωσσα προγράμματα, χωρίς ξένους φοιτητές, με εκλογές με φυσική κάλπη για να την κλέβουν αντιεξουσιαστές, θέλετε τα πανεπιστήμια ορμητήρια ανομίας, θεωρείτε ότι για τα όποια επεισόδια βίας φταίει η απουσία ρωμαλέου φοιτητικού κινήματος, θέλετε ιδρύματα υπουργοκεντρικά, θέλετε η σύγκλητος να διορθώνει τις αποφάσεις της με βάση τις υποδείξεις του Υπουργού. Εμείς, κύριε Υπουργέ, θέλουμε πανεπιστήμια ελεύθερα, αυτόνομα και αυτοδιοίκητα, πανεπιστήμια εξωστρεφή, με ξενόγλωσσα προγράμματα που θα προσελκύουν ξένους φοιτητές, πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα που θα συνδέονται με την παραγωγική διαδικασία, πανεπιστήμια, προγράμματα και διδάσκοντες, που θα αξιολογούνται αυστηρά από ισχυρή ανεξάρτητη αρχή, πανεπιστήμια που θα συνεργάζονται και θα συναγωνίζονται τα καλύτερα διεθνώς και, ναι, θέλουμε μη κρατικά πανεπιστήμια που θα ιδρύονται βάσει αυστηρών όρων και προϋποθέσεων. Κυρίες και κύριοι, το δικό μας όραμα είναι να καταστεί η χώρα μας περιφερειακό κέντρο ανώτατης εκπαίδευσης, ένας φάρος γνώσης στη Νότια Ευρώπη, που θα προσελκύει φοιτητές από όλον τον κόσμο. Προς τον σκοπό αυτό θα συνεχίσουμε να παλεύουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κυρία συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Δημήτριος Κωνσταντόπουλος, ειδικός αγορητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να κάνω για ένα λεπτό μία διευκρίνιση;
Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ. Κύριε Κωνσταντόπουλε, περιμένετε μισό λεπτό.
Το λέω και για τους υπόλοιπους ομιλητές. Επειδή έχουν γίνει διάφορες αλλαγές, να ενημερώνονται και να μην κάνουν τις ίδιες ομιλίες που έχουν κάνει εδώ και μία εβδομάδα. Πάρτε τις. Εδώ είναι στα χαρτιά.
Ουσιαστικές αλλαγές, κύριε Υπουργέ, όχι αλλαγή κόμματος και τελείας.
Δεν είναι κόμματος και τελείας. Είναι ουσιαστικές αλλαγές. Σας λέω να μη γίνονται οι ίδιες ομιλίες. Είναι και βαρετό. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αφήστε με να τελειώσω. Ήρεμα! Έχουμε δύο ημέρες. Μην εξαντληθούμε από την πρώτη.
Τα μεταπτυχιακά τα αλλάζετε; Τα ξενόγλωσσα τα αλλάζετε;
Το δεύτερο είναι να είναι σαφές ότι υπάρχουν στον τόπο μας πάνω από τριάντα πέντε ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Ακούστηκαν αποφάσεις κάποιων συγκλήτων. Τα υπόλοιπα ήταν σχολών, κοσμητειών κ.λπ.. Μην τα μπλέκουμε. Το πιο σοβαρό, όμως, είναι ότι, όντως, ο πρόεδρος του συμβουλίου του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, ο κ. Κογκούλης, στις 6 Ιουνίου έκανε μία δήλωση - νομίζω και του Συμβουλίου - και λέει αυτό που ανέφερε η κ. Κεραμέως πριν λίγο: «Ο Υπουργός Παιδείας προφανώς εκτελώντας προσχεδιασμένο σχέδιο πολιτικής ιδεοληψίας είναι ηθικά και πολιτικά υπόλογος και θα εγγράψει ως εκφραστής παρακμιακής πολιτικής - προσέξτε…
Αν θέλει κάτι να συμπληρώσει ο κύριος Υπουργός, να το πει στην ομιλία του. Να τηρούνται οι διαδικασίες.
Αν με αφήσετε, θα τελείωνα. Ακούστε με, όμως. Ακούστε τι θέλετε να σας πω.
Θα μιλήσετε μετά!
Επειδή το λέτε εσείς, πρέπει να το ακούσουμε;
Κύριε συνάδελφε, να τελειώσει και θα συνεννοηθούμε.
Κύριε Πρόεδρε, δεν πρέπει να τελειώσουν οι εισηγητές πρώτα και μετά να μιλήσει ο κύριος Υπουργός; Δεν θα κάνει ομιλία μετά;
Θα κάνω κι εγώ το σχόλιό μου. Να τελειώσει.
Πρέπει να κάνει τον οποιονδήποτε σχολιασμό; Δεν το καταλαβαίνω!
Αν με αφήσετε, θα τελείωνα.
Εγώ μπορώ να τα αντέξω όλα, αρκεί όμως να γίνονται σωστά όλα. Υπάρχουν κανόνες. Έλεος!
Ακούστε, όμως. Θέλω να σας πω ότι ο Υπουργός θα είναι πολιτικά υπόλογος…
Υπάρχουν κανόνες!
…(δεν ακούστηκε)
Κύριε Οικονόμου, σας παρακαλώ. Αφήστε να τελειώσει. Κύριε Γεωργαντά, θα με αφήσετε να διευθύνω τη συζήτηση; Σταματήστε.
…(δεν ακούστηκε) Τώρα, εσείς, κύριε Συρμαλένιο, γιατί διαμαρτύρεστε; Εναντίον ποίου; Μπορούμε να συνεχίσουμε; Σας παρακαλώ! Κύριε Υπουργέ, ολοκληρώστε παρακαλώ γρήγορα.
Όσον αφορά το ότι ο Υπουργός θα είναι πολιτικά υπόλογος και θα εγγράψει ως εκφραστής παρακμιακής πολιτικής μία από τις πιο σκοταδιστικές σελίδες στην ιστορία της ελληνικής παιδείας…
Σωστότατο.
Σωστότατο, ε; Εγώ, λοιπόν, θα ήθελα το κάθε μέλος αυτού του Κοινοβουλίου να θεωρήσει ότι οι σκοταδιστικές περίοδοι της ελληνικής παιδείας είναι πίσω μας. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Μη σπεκουλάρετε σε περιόδους δικτατορίας…
Κύριε Οικονόμου, σάς παρακαλώ, αφήστε να διευθύνω τη συζήτηση! Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Λέω ότι η πολιτική αντιπαράθεση πρέπει να έχει και όρια. Όταν παραβιάζονται τα όρια και λέμε ότι έρχονται οι πιο σκοτεινές περίοδοι, είναι ένα θέμα σοβαρότατο και παρακαλώ όλους μας να είμαστε πολύ προσεκτικοί.
Σύμφωνοι. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Σας παρακαλώ! Κύριε Υπουργέ, με όλον τον σεβασμό απέναντί σας, πρέπει να συνεννοηθούμε. Θα ακούσετε από τους αγορητές πολλά και διάφορα. Δεν είναι δυνατόν να σχολιάζετε κάθε ομιλία. Πρώτον, δεν θα τελειώσουμε ποτέ και δεύτερον δεν είναι νομιμοποιημένο κοινοβουλευτικά αυτό το πράγμα. Δεν είναι δυνατόν να σχολιάζετε. Να κρατήσετε τα σχόλια, τα οποία μπορεί να είναι ενδιαφέροντα, για το τέλος.
Δεν το είπε η ομιλήτρια.
Καταλαβαίνω. Μπορεί να ακουστούν ερεθιστικές ομιλίες. Δεν είναι δυνατόν να απαντάτε σε όλες.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί της διαδικασίας. Δεν θα καθυστερήσω.
Όχι, κύριε Θεοχαρόπουλε. Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντόπουλος. Αφήστε με να διευθύνω τη συζήτηση. Κύριε Κωνσταντόπουλε, έχετε τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κάθε φορά που θα παίρνει τον λόγο ο Υπουργός, θα τον παίρνουν και οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι.
Θα πάμε με πείσματα και απειλές τώρα; Δεν είναι δυνατόν! Δεν θα κάνουμε συζήτηση με πείσματα. Σας παρακαλώ! Νομίζω ότι αυτό που είχα χρέος να κάνω ως Πρόεδρος, το έκανα.
Κύριε Πρόεδρε, ο Κανονισμός της Βουλής λέει ότι όταν ο Υπουργός παίρνει τον λόγο, δικαιούται να μιλήσει στη συνέχεια ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος.
Κύριε Θεοχαρόπουλε, αυτό που είχα υποχρέωση να κάνω ως Πρόεδρος το έκανα. Σας κάλυψα. Καθίστε κάτω σας παρακαλώ! Κύριε Κωνσταντόπουλε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητείται σήμερα το σχέδιο νόμου για την οργάνωση και τη λειτουργία της ανώτατης εκπαίδευσης, καθώς και ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις. Και ανακαλώ, αγαπητοί συνάδελφοι, στη μνήμη μου τις δικές σας τοποθετήσεις στη Βουλή το 2012 και μάλιστα από στελέχη της σημερινής Κυβέρνησης. Λέγατε τότε: «Είναι δυνατόν να νομοθετεί η Κυβέρνηση μέσα στο κατακαλόκαιρο;». Σήμερα αυτές οι φωνές σιώπησαν. Ήρθαν, βέβαια, οι διαμαρτυρίες των φορέων στην ακρόαση των φορέων, οι οποίες επιβεβαίωναν τις ενστάσεις μας ως προς τη διαδικασία που ακολουθήσατε. Διαφημίζει σήμερα η Κυβέρνηση έναν διάλογο για την παιδεία και μάλιστα από τον Σεπτέμβριο του 2015. Στην ουσία είναι ένας διάλογος που ουσιαστικά ήταν εξαρχής προσχηματικός. Κύριοι, αυτό το αφήγημα κατέρρευσε. Αυτό το αφήγημα ουσιαστικά ήταν μία καραμέλα που έλιωσε. Η αλήθεια για τον διάλογο, που το 2015 είπατε ότι υπονομεύτηκε από συντεχνίες και από μικροκομματικές σκοπιμότητες, είναι ότι τον υπονομεύσατε εσείς οι ίδιοι, κύριοι της Κυβέρνησης. Εμείς είχαμε επισημάνει εξαρχής ότι αυτός ο διάλογος, όπως είπα και πριν, ήταν προσχηματικός. Τον εξαγγείλατε ως πανάκεια συμμετοχής και διαβούλευσης. Τον χρησιμοποιήσατε ως ένα επικοινωνιακό τρικ και τον ακυρώσατε φυσικά στην πράξη. Να θυμίσω ότι ανακοινώσατε και με τη δική μας σύμφωνη γνώμη την επιτροπή για τη μελέτη των οικονομικών δεικτών σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης, διότι πραγματικά παρέμενε απαραίτητη η κοστολόγηση της εκπαίδευσης και ήταν ένα ζητούμενο για όλους μας. Συμμετείχαμε κι εμείς σε αυτή τη διαδικασία. Μάλιστα, αυτή την επιτροπή την παρουσίασε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός. Αλλά από τότε αγνοείται η τύχη της! Και όμως, τα πορίσματα αυτής της επιτροπής σήμερα θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμα. Δεν έγινε, λοιπόν, καμμία κοστολόγηση για την εκπαίδευση. Αυτός είναι και ένας από τους βασικούς λόγους που η εκπαίδευση σήμερα βρίσκεται μπροστά σε δυσάρεστες εκπλήξεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση και ο Υπουργός παίρνουν σήμερα πρωτοβουλίες στον χώρο της εκπαίδευσης που ακυρώνουν τομές και καινοτομίες που υπερψηφίστηκαν στη Βουλή. Ωστόσο, σας καλούμε επιτέλους να σταματήσετε αυτή τη νομοθετική τακτική των διαρροών, των μισόλογων, των αιφνιδιασμών, των ανέξοδων υποσχέσεων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να θυμίσω ότι όλες οι μεγάλες ριζοσπαστικές και προοδευτικές αλλαγές στην εκπαίδευση έγιναν επί ημερών ΠΑΣΟΚ. Έχουν τη σφραγίδα των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ. Εμείς ήμασταν αυτοί που πιστέψαμε και υλοποιήσαμε τις ίσες ευκαιρίες στη μόρφωση, την ενίσχυση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης, την ισότιμη πρόσβαση στα πανεπιστήμια. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ν.1268/1982 και ο ν.4009/2011 είναι δύο νόμοι, οι οποίοι έβαλαν ουσιαστικά πλαίσιο διοικητικής αυτοτέλειας και οικονομικής αυτοδυναμίας στα ΑΕΙ. Αφουγκράστηκαν τις ανάγκες της εκπαίδευσης, τη σύνδεσή της με την αγορά της εργασίας, τις αγωνίες της νέας γενιάς και στήριξαν ένα δημόσιο πανεπιστήμιο ανταγωνιστικό και απελευθερωμένο. Στηρίξαμε τη λειτουργία και την αναβάθμιση των ΤΕΙ και την κάναμε πράξη με τους εξής νόμους, τον ν.1404/1983 και τον ν.2916/2001. Για εμάς, τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, το εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει να αποτελέσει μοχλό ανάπτυξης της χώρας. Πάνω σε αυτό οφείλουμε, αγαπητοί συνάδελφοι, να οικοδομήσουμε όλοι ένα νέο παραγωγικό μοντέλο για την έξοδο από την κρίση. Τα δανεικά τέλειωσαν και αυτό που έχει σημασία είναι να μείνει η νέα γενιά στη χώρα, να δώσουμε νέες θέσεις εργασίας, να σταματήσει επιτέλους το brain drain, η μετανάστευση της νέας γενιάς στο εξωτερικό. Γι' αυτό, λοιπόν, η ανώτατη εκπαίδευση, η δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση χρειάζεται στήριξη και ενίσχυση και - τι άλλο; - φυγή προς τα εμπρός, προκειμένου να αναβαθμιστεί. Πρέπει, αγαπητοί συνάδελφοι, να απελευθερώσουμε τη δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση από ό,τι σήμερα την καθηλώνει, όπως τον σφιχτό εναγκαλισμό της με το κράτος, το δυσλειτουργικό πλαίσιο διοίκησης και λειτουργίας της, την έλλειψη της διασύνδεσης της εκπαίδευσης με την αγορά, με την ανάπτυξη στην οικονομία, την οικογενειοκρατία, τις συντεχνιακές αγκυλώσεις που εξυπηρετούν συμφέροντα - θα έλεγα - «ημετέρων», τις μειωμένες αποδόσεις σε ποιότητα, αριστεία, καινοτομία και έρευνα. Άρα, αγαπητοί συνάδελφοι, πρέπει πρωτίστως να γίνει - τι; - απελευθέρωση του δημόσιου πανεπιστημίου και των ΤΕΙ. Είναι, βέβαια, μια κομβική εθνική υπόθεση που αφορά το μέλλον της χώρας και για την οποία πρέπει, επιτέλους, εν τοις πράγμασι να πάρουμε όλοι θέση. Η θέση μας είναι ξεκάθαρη, διακριτή και αφήνει το στίγμα μας στον δημόσιο διάλογο: δημόσιο πανεπιστήμιο, διοικητικά αυτοτελές και οικονομικά αυτοδύναμο, ένα δημόσιο πανεπιστήμιο απελευθερωμένο και ανταγωνιστικό. Ωστόσο, η διαπίστωση σήμερα είναι μια: Η σημερινή Κυβέρνηση δεν πιστεύει στο ανοικτό δημόσιο αγαθό της παιδείας. Πιστεύει σε τι; Πιστεύει στον κρατισμό. Δημιουργεί ένα απολύτως ασφυκτικό ρυθμιστικό πλαίσιο. Ευνοεί τις δικές της ακαδημαϊκές και συνδικαλιστικές συντεχνίες. Βάζει απέναντί της κάθε προσπάθεια δημιουργίας αριστείας και προόδου. Θέλει ένα εκπαιδευτικό σύστημα μαζικοποίησης και εξίσωσης προς τα κάτω στο όνομα - δήθεν - μιας ισότητας. Είναι αυτή, όμως, η αλά καρτ Αριστερά που δημιουργεί το δικό της άσυλο, ένα άσυλο προστασίας για ένα ανεκπλήρωτο αφήγημα, ένα αφήγημα που έχει να κάνει με το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης, της περήφανης διαπραγμάτευσης που καταρρέει καθημερινά από τις δηλώσεις αυτών που την έκαναν με την υπογραφή νέων μνημονίων. Κύριοι της Κυβέρνησης, αυτό είναι το πολιτικό άσυλο του ψεύτικου δικού σας αφηγήματος! Τα παραπτώματά του είναι κακουργηματικού χαρακτήρα. Και για αυτά - σύντομα πιστεύω - θα απολογηθείτε όχι σε εμάς, αλλά στον ελληνικό λαό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να θυμίσω ότι ο ν.1268/1982 είναι ο νόμος που άλλαξε την πορεία της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Αντικατέστησε τον ν.5343/1932 που αναδείχθηκε ιδιαίτερα ανθεκτικός και άντεξε πενήντα χρόνια. Ας μην ξεχνάμε ότι αυτός ο νόμος φέρει την υπογραφή του Γεωργίου Παπανδρέου. Και με τον ν.1368/1982 συγκεκριμένα κατοχυρώθηκε το πανεπιστημιακό άσυλο, καθιερώθηκε η έρευνα και οι μεταπτυχιακές σπουδές, καταργήθηκε η έδρα, που ήταν για όλους μας ζητούμενο για την εποχή εκείνη. Καθιερώθηκε η συμμετοχή των φοιτητών, θεσμοθετήθηκε το θεσμικό συμβούλιο παιδείας. Στη συνέχεια, βέβαια, ακολούθησαν μια σειρά από νομοθετικές πρωτοβουλίες από την οικουμενική κυβέρνηση του 1990 για τη συμμετοχή των φοιτητών και τους ν.2083/1992 και ν.3549/2007. Όμως, αγαπητοί συνάδελφοι, οι μεγάλες αλλαγές και οι σύγχρονες καινοτομίες εμπεριέχονται στον ν.4009/2011 που ψηφίστηκε από διακόσιους πενήντα πέντε Βουλευτές. Να απαντήσω στην κ. Τζούφη ότι δεν ψηφίστηκε από δύο κόμματα, ψηφίστηκε από διακόσιους πενήντα πέντε Βουλευτές που ανήκαν σε περισσότερα κόμματα. Με αυτόν τον νόμο ορίστηκε η ακαδημαϊκή ελευθερία, επαναπροσδιορίστηκε το κανονιστικό πλαίσιο αυτοδιοίκησης των ΑΕΙ, ορίστηκαν τα όργανα διοίκησης των ΑΕΙ, εκλέχθηκαν πρυτάνεις ύστερα από διεθνή πρόσκληση. Σήμερα η προσπάθειά σας είναι μια και στοχευμένη: Να αποδομηθεί αυτός ο νόμος στο σύνολό του - αυτό ήταν το στοίχημά σας - ένας νόμος που χρειαζόταν εν τοις πράγμασι μόνο νομοτεχνικές βελτιώσεις και κάποιες ρυθμίσεις ως προς τις προσαρμογές. Επίσης, ο άλλος στόχος σας είναι να περάσει στη λήθη η μεγάλη μεταρρυθμιστική αλλαγή του 1982. Η διαφωνία μας εδράζεται ακριβώς εδώ, στη φιλοσοφία του σχεδίου νόμου που συζητάμε. Γι' αυτό τον καταψηφίζουμε και επί της αρχής. Αγαπητοί συνάδελφοι, η αναβάθμιση της ποιότητας της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δεν επανέρχεται με την επαναφορά της έννοιας του ασύλου παλαιότερων εποχών, την αντικατάσταση των συμβουλίων ιδρυμάτων από τα διακοσμητικά ΑΣΑΕΕ, με απροσδιόριστη συγκρότηση, με τη δυνατότητα του Υπουργού να ιδρύει ή να καταργεί τμήματα, σχολές και ΑΕΙ, χωρίς προηγουμένως τη γνώμη κανενός, την ενίσχυση της κομματικοποίησης στα πανεπιστήμια, μέσω της αύξησης της συμμετοχής των φοιτητών στη διοίκηση των πανεπιστημίων, την εκλογή μονοπρόσωπων οργάνων διοίκησης από άλλες κατηγορίες προσωπικού, πλην των μελών ΔΕΠ, την εκλογή των αντιπρυτάνεων με ξεχωριστό από αυτό του πρύτανη ψηφοδέλτιο, με ουσιαστική κατάργηση της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, τους εκτεταμένους περιορισμούς, τις γραφειοκρατικές διαδικασίες των μεταπτυχιακών, την ουσιαστική κατάργηση της αξιολόγησης από την ΑΔΙΠ, το νέο δαιδαλώδες, θα έλεγα, θεσμικό πλαίσιο των ΕΛΚΕ, το οποίο προσθέτει γραφειοκρατία στη λειτουργία τους και ιδιαίτερα για τη διαχείριση των πόρων. Σας το είπαν και οι φορείς, αλλά τους αγνοήσατε, κύριε Υπουργέ. Δυστυχώς, κύριοι της Κυβέρνησης, δεν κατανοήσατε τα κελεύσματα της εποχής, τα κελεύσματα των καιρών. Στα ελληνικά πανεπιστήμια και τα ερευνητικά κέντρα βρίσκεται το κλειδί για την ανάπτυξη, η μεγάλη ευκαιρία για τη μεγάλη παραγωγική ανασυγκρότηση που χρειάζεται η χώρα, η οποία φυσικά θα αποτελέσει την έξοδό μας από την κρίση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έρχομαι στο θέμα του ασύλου. Σας τονίσαμε, κύριε Υπουργέ, ότι για εμάς, τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, το πανεπιστήμιο είναι χώρος ελεύθερης διακίνησης ιδεών. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να λειτουργούν στα πανεπιστήμια νησίδες ανομίας. Σας προτείναμε να ενταχθεί στη ρύθμιση και η περίπτωση των πλημμελημάτων, όπως ίσχυε. Δεν εισακουστήκαμε. Σας τονίσαμε ότι τελούνται αδικήματα σε πανεπιστημιακούς χώρους και δεν πρέπει να περιμένουμε τη συνεδρίαση του πρυτανικού συμβουλίου για να επέμβουν οι αρχές, γιατί γνωρίζετε πολύ καλά, κύριε Υπουργέ, ότι δεν θα επέμβουν ποτέ οι αρχές. Γιατί; Γιατί το πρυτανικό συμβούλιο δεν θα συνεδριάσει ποτέ. Συμμετοχή φοιτητών: Στηρίζουμε φυσικά το δικαίωμα συμμετοχής των φοιτητών και την έκφραση γνώμης από αυτούς. Δεν διαφωνούμε στο να ψηφίζουν για θέματα που τους αφορούν, όπως είναι φυσικά η φοιτητική μέριμνα. Δεν μπορούν, όμως, κύριε Υπουργέ, οι φοιτητές να συνδιοικούν. Μεταπτυχιακά: Εδώ, κύριε Υπουργέ, η θέση μας είναι ξεκάθαρη. Στηρίξαμε και στην επιτροπή την ισότιμη πρόσβαση όλων στα μεταπτυχιακά, χωρίς κανέναν οικονομικό αποκλεισμό. Είπαμε ότι θέλουμε τους άριστους και όχι τους οικονομικά εύρωστους. Είμαστε υπέρ της ποσόστωσης στα δωρεάν μεταπτυχιακά και στις υποτροφίες για τους οικονομικά ασθενέστερους φοιτητές. Τα μεταπτυχιακά, όμως, με τα δίδακτρά τους δεν μπορούν να αποτελέσουν τροφοδότη λογαριασμό για τα ΑΕΙ, για τα πανεπιστήμια. Η έγκριση, η κοστολόγηση, η αξιολόγηση, η πιστοποίηση των μεταπτυχιακών είπαμε - και επιμένουμε - ότι πρέπει να είναι αποκλειστικά αρμοδιότητα της ΑΔΙΠ. Τι λέμε εμείς, λοιπόν; Όχι στον κρατισμό. Δεν μπορεί να αποφασίζει ο Υπουργός και η επιτροπή που αυτός ορίζει. Αυτά είναι θέματα της ΑΔΙΠ. Άλλωστε, κύριε Υπουργέ, η τελευταία υπογραφή του Υπουργού είναι. Η ουσία είναι φυσικά ότι λέμε «όχι» στον κρατισμό. Στο άρθρο 46, θεσπίζετε, κύριε Υπουργέ, το πέμπτο έτος ως μάστερ για τις σχολές πενταετούς φοίτησης. Ταυτόχρονα, όμως, στερείτε εν τοις πράγμασι, όπως σας είπα και στην επιτροπή, τη δυνατότητα από τους πτυχιούχους να χρησιμοποιήσουν το μάστερ για τη μισθολογική τους εξέλιξη. Γι' αυτό και στη δεύτερη ανάγνωση του νομοσχεδίου είπα ότι αποτελεί άυλο τίτλο. Το επιβεβαιώνουν άλλωστε και με ανακοινώσεις τους οι πολιτικές σχολές. Κύριε Υπουργέ, είχατε πει ότι θα κάνετε δεκτό το πάγιο αίτημα των σχολών πενταετούς φοίτησης, ώστε να διευκολυνθεί η διαδικασία απόδοσης επαγγελματικών δικαιωμάτων και στους πτυχιούχους των ΤΕΙ, που εκκρεμεί εδώ και πολλά χρόνια. Τελικά τι καταφέρνουμε; Ούτε το ένα προκύπτει ούτε το άλλο ανταποδίδεται, διότι αυτό που προβλέπεται στο νομοσχέδιο είναι η έκδοση προεδρικού διατάγματος για τα προσόντα και όχι φυσικά για τα επαγγελματικά δικαιώματα των ΤΕΙ. Η ρύθμιση που φέρνετε, δυστυχώς, δεν λύνει το πρόβλημα. Πρέπει να βγάλουμε φυσικά τους πτυχιούχους των ΤΕΙ από την ομηρία, στην οποία βρίσκονται εδώ και τριάντα χρόνια και με δική μας ευθύνη. Πρέπει επιτέλους να τους αποδοθούν τα επαγγελματικά δικαιώματα που η πολιτεία, κύριε Υπουργέ, τους οφείλει. Κάντε δεκτή την πρόταση της ΕΕΤΕΜ που δίνει λύση στο πρόβλημα των επαγγελματικών δικαιωμάτων. Καταθέσαμε και μια τροπολογία για τη συμμετοχή της ΕΕΤΕΜ στη διαδικασία απονομής των επαγγελματικών δικαιωμάτων. Νομίζω ότι πρέπει να την κάνετε αποδεκτή. Όσο για τα θέματα πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που παρέχονται στο νομοσχέδιο, αυτά, κύριε Υπουργέ, δεν τέθηκαν ποτέ στη διαβούλευση, ώστε να έχει εκφραστεί γνώμη για αυτά από τους ιθύνοντες. Και θα έλεγα ουσιαστικά ότι ήταν μέσα στις είκοσι τροπολογίες που έγιναν άρθρα χωρίς φυσικά καμμία, μα καμμία διαβούλευση. Κύριε Υπουργέ, πρέπει να σεβαστείτε τον διάλογο που εσείς ήδη έχετε εξαγγείλει. Πρέπει να σταματήσετε να νομοθετείτε με αιφνιδιασμούς, γιατί υπάρχουν θέματα σε αυτά τα άρθρα που και εμείς είχαμε θετική άποψη ως προς την επίλυσή τους, όπως η επέκταση της άδειας των αναπληρωτών σε δυσίατες ασθένειες που πρέπει να συνδυαστεί και με το δικαίωμα της απόσπασής τους, η πρόβλεψη για εγγραφή μαθητών ΑΜΕΑ σε ιδιωτικά σχολεία, τα ζητήματα των σχολικών αργιών για τους μουσουλμάνους μαθητές, στα οποία θα μπορούσατε να έχετε και τη δική μας συναίνεση, αν είχε υπάρξει διάλογος και διαβούλευση, όπως είπα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο αυτό δεν δίνει καμμία προοπτική διεθνοποίησης των ΑΕΙ, που για όλους πιστεύω ότι ήταν ζητούμενο. Δεν ενισχύει την αυτονομία και το αυτοδιοίκητο. Δεν μιλάει πουθενά για διασύνδεση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με την οικονομία και την ανάπτυξη. Δεν ανοίγει κανένα σύγχρονο, καινοτόμο, προωθημένο, προοδευτικό θέμα. Και την ίδια στιγμή παίζει με τα αγαπημένα θέματα της δήθεν προοδευτικότητας: απεριόριστο άσυλο, πλειοδοσία εξαγγελιών για συμμετοχή των φοιτητών στις φοιτητικές διαδικασίες και φιλολαϊκές προβλέψεις για δήθεν δωρεάν μεταπτυχιακά. Αντί, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, να συζητάμε για τα καλύτερα ιδρύματα του αύριο, εμείς συζητάμε τις παθογένειες του χθες. Εμείς, η Δημοκρατική Συμπαράταξη, με τις προτάσεις μας και τις θέσεις μας στηρίζουμε τη δημόσια εκπαίδευση σε όλες της τις βαθμίδες. Επενδύουμε στη γνώση. Επανασχεδιάζουμε τη χώρα με τόλμη και αποφασιστικότητα για πανεπιστήμια εξωστρεφή, αξιολογημένα, με διαφάνεια και λογοδοσία. Κύριε Υπουργέ, τον δρόμο σάς τον δείξαμε, ακολουθήστε τον. Αυτή είναι η λύση. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Αντώνιος Γρέγος, ειδικός αγορητής της Χρυσής Αυγής, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατά τη διάρκεια των επιτροπών είχα ρωτήσει επανειλημμένως τον κύριο Υπουργό αν θα δεχθεί άλλες τροπολογίες και αν θα κατατεθούν άλλες τροπολογίες. Βέβαια, ούτε τότε μου απάντησε ούτε και τώρα. Και φυσικά είδαμε πάλι το φαινόμενο να κατατίθενται τροπολογίες. Νομίζω ότι μία από αυτές τις τροπολογίες ακυρώνει κάποια άρθρα του νομοσχεδίου που ψηφίσατε μόλις προχθές. Αυτή η διαδικασία παραπέμπει, θα έλεγα, σε κάποιου είδους εκβιασμό από την Κυβέρνηση. Είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό νομοσχέδιο που αφορά εμάς, τα παιδιά μας, τους εργαζόμενους, τους απασχολούμενους σε θέματα εκπαίδευσης και κατ' επέκταση το μέλλον της χώρας και όλους τους πολίτες. Έχουμε σχολιάσει στις συνεδριάσεις των επιτροπών τα άρθρα αναλυτικά, με συγκεκριμένη αιτιολογία, σύμφωνα με την οποία θα ψηφίσουμε και στο τέλος της διαδικασίας. Το εν λόγω νομοσχέδιο αποτελείται από δύο μέρη, εκ των οποίων το μεν πρώτο και μεγαλύτερο, από τα άρθρα 1 έως 68, αφορά αποκλειστικά την τριτοβάθμια εκπαίδευση, το δε δεύτερο αφορά αποσπασματικά την έρευνα, καθώς και άλλες διατάξεις για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και για τα σχολεία του εξωτερικού, άρθρα 70 έως 88. Το εν λόγω νομοσχέδιο, παρά το ότι αφορά την κορωνίδα της εκπαίδευσης, δηλαδή την τριτοβάθμια, έρχεται, όπως τα περισσότερα, με πλημμελή διαβούλευση - το είπαμε και στις επιτροπές - εν μέσω θέρους, με πλήθος διατάξεων που μπορούν να χαρακτηριστούν από φωτογραφικές έως ρουσφετολογικές σε πολλές περιπτώσεις. Θα περίμενε κανείς πως το ζήτημα της ανώτατης εκπαίδευσης θα συγκέντρωνε ευρύ και εκτεταμένο διάλογο σε όλο το φάσμα της δημόσιας ζωής: εκπαιδευτικούς, φορείς, πανεπιστημιακούς, κόμματα κ.λπ.. Αντίθετα επισημαίνονται οι διατάξεις που είτε τέθηκαν για να εξυπηρετήσουν ορισμένα συμφέροντα στο πλαίσιο των ΑΕΙ, είτε έγιναν προκειμένου να μη θιγούν, αλλά και εν τέλει να μην αλλάξει τίποτα σε αυτό που ονομάζεται στην Ελλάδα δωρεάν δημόσια παιδεία, το οποίο φυσικά δεν υπάρχει, δεν υφίσταται. Τη στιγμή που όλοι επισημαίνουν ότι η κατάσταση στα ΑΕΙ έχει φτάσει στο απροχώρητο, τόσο από πλευράς παροχών που είναι ελάχιστες λόγω υποχρηματοδότησης από τον προϋπολογισμό, όσο και από πλευράς κλίματος σε αυτά, κάτι που παραπέμπει σε ασύντακτη χώρα, αφού ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει χωρίς καμμία συνέπεια, το νομοσχέδιο έρχεται για να ξαναμοιράσει την τράπουλα εκ του ασφαλούς, προτείνοντας νέες θέσεις, επιδόματα και διορισμούς σε ημέτερους και αφήνοντας την ουσία του προβλήματος, δηλαδή την απόλυτη ασυδοσία, τον οικονομικό μαρασμό, άθικτη την απαξίωση των ελληνικών πανεπιστημίων στο εξωτερικό, σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Μιλάμε για άμεσο και έμμεσο κομματικό έλεγχο στα πανεπιστήμια και σε όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα και φυσικά σε όλα τα επίπεδα. Πρώτος και πολύ βασικός προσχολιασμός: Μιλάμε για το περιβόητο άσυλο, άσυλο μόνο για την Αριστερά, άσυλο για αρρωστημένες ιδεολογίες, όπως αυτή του πολυπολιτισμού, για ιδέες που η ανθρώπινη ζωή δεν έχει αξία, αν ο άλλος έχει εθνική συνείδηση και δηλώνει εθνικιστής, για παράδειγμα, ιδέες σύμφωνα με τις οποίες πρέπει κάποιοι να τσακίσουν όσους θεωρούν φασίστες, χωρίς να δώσουν λόγο σε κανέναν, ιδέες που το λαθρεμπόριο είναι μια απαραίτητη οικονομική συναλλαγή που προάγει την οικονομία, ιδέες που αν δεν είσαι αριστερός, ακροαριστερός, αντιεξουσιαστής δεν πρέπει να υπάρχεις, ιδέες που η ελληνική σημαία είναι ένα απλό πανί που η καύση του είναι εκδήλωση αγώνα, ιδέες που οι φοιτητές πρέπει να ασχολούνται με τελειωμένες κομματικές παρατάξεις και ανούσιες και άχρηστες ψηφοφορίες, ιδέες που η χρήση ναρκωτικών είναι μέσο βιοπορισμού και απαραίτητη για την ευεξία των πολιτών, ιδέες που τα εργαστήρια στους χώρους των ιδρυμάτων χρησιμοποιούνται για την εκμάθηση παρασκευής εκρηκτικών υλών κάθε είδους, προκειμένου να δολοφονηθούν αστυνομικοί και πολίτες και να καταστραφούν περιουσίες, ιδέες σύμφωνα με τις οποίες οι διαπράττοντες κάθε είδους εγκληματική ενέργεια είναι υπεράνω του νόμου, αρκεί να είναι αριστεροί, από νεολαία ΣΥΡΙΖΑ έως τις γνωστές εγκληματικές συμμορίες ΕΑΑΚ, ΚΕΦ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΔΑΣ, ΜΑΣ κ.λπ., ιδέες σύμφωνα με τις οποίες οι καταστροφές σε εγκαταστάσεις - αγάλματα εξωτερικούς χώρους, εσωτερικούς χώρους - είναι τέχνη και εικαστική παρέμβαση. Αυτές και άλλες παρόμοιες ιδέες υπερασπίζεται το λεγόμενο πανεπιστημιακό άσυλο, που δεν ξέρω αν ισχύει σε άλλες χώρες, τουλάχιστον με αυτόν τον τρόπο. Αυτό το αισχρό μέτρο του λεγόμενου ασύλου προκαλεί την οργή κάθε υγιώς σκεπτόμενου πολίτη αυτής της δήθεν δημοκρατικής χώρας. Βεβαίως, όλα τα προαναφερόμενα συμβαίνουν εδώ και πολλά χρόνια και θα συνεχίσουν να συμβαίνουν για πολλά χρόνια, αν δεν καταργηθεί άμεσα βεβαίως. Τα ίδια γίνονταν και σε προηγούμενες εποχές όταν στη διακυβέρνηση της χώρας ήταν το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία. Τα ίδια πράγματα βλέπαμε. Έτσι, στο άρθρο 3, με τον υποκριτικό τίτλο: «Ακαδημαϊκές ελευθερίες», σε δύο μόλις παραγράφους εντελώς αόριστες και χωρίς καμμία απολύτως εξειδίκευση αναφέρεται το γνωστό ποίημα περί ελεύθερης έκφρασης και διακίνησης ιδεών, κατοχύρωσης των δημοκρατικών αξιών, των ακαδημαϊκών ελευθεριών και προστασίας του δικαιώματος της γνώσης, χωρίς όμως να γίνεται ούτε καν απόπειρα να διασαφηνιστεί με ποιον τρόπο θα γίνει αυτό, ειδικότερα στο ζήτημα της επέμβασης της δημόσιας δύναμης σε χώρους των ΤΕΙ, κάτι που αποτελεί αυτονόητο κεκτημένο όλων των πανεπιστημίων παγκοσμίως. Ο συντάκτης του νομοσχεδίου, διαπνεόμενος από τη λογική του υπερασπιστή των δικαιωμάτων των κουκουλοφόρων, που αποτελούν προνομιακούς συνομιλητές ακόμα και Υπουργών, περιορίζει την αυτεπάγγελτη επέμβαση της αστυνομίας μόνο σε περιπτώσεις κακουργημάτων κατά της ζωής, δηλαδή ούτε στο 10% των ποινικών αδικημάτων του Ποινικού Κώδικα, αφήνοντας έξω κάθε άλλη αντικοινωνική εγκληματική ενέργεια, είτε γίνεται από οργανωμένες ομάδες είτε από μεμονωμένα άτομα. Έτσι, για εγκλήματα, όπως η υπόθαλψη εγκληματιών, ο εμπρησμός, οι σωματικές βλάβες, οι απαγωγές, η παράνομη βία, η προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας, η αποπλάνηση ανηλίκων, η κατ' επάγγελμα πορνεία, οι κλοπές, οι υπεξαιρέσεις και δεκάδες άλλες πράξεις στις οποίες κανονικά ο δράστης ακολουθεί τη διαδικασία της σύλληψης, της δακτυλοσκόπησης και της παραπομπής στον εισαγγελέα, προκειμένου να οδηγηθεί στο αυτόφωρο εντός σαράντα οκτώ ορών το πολύ από την τέλεση της πράξης, στο άσυλο όχι μόνο μπορεί να τη γλυτώσει χωρίς κανένας να τον εμποδίσει, αλλά μπορεί να διαπράξει ξανά ό,τι ακριβώς επιθυμεί, επειδή δεν έχει αποφανθεί το περίφημο πειθαρχικό συμβούλιο. Μας μιλήσατε, κύριε Υπουργέ, στις επιτροπές για κάποιες ομάδες εργασίας, οι οποίες θα συσταθούν για αυτόν τον λόγο. Είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι που λέτε εσείς ότι θα στελεχώσουν αυτές τις ομάδες εργασίες να αντιμετωπίσουν αυτούς τους εγκληματίες; Μάλιστα, με τον παντελώς αόριστο τρόπο που είναι διατυπωμένο το εν λόγω άρθρο, δεν τάσσεται καμμία προσπάθεια με την οποία υποτίθεται πρέπει να αποφανθεί το συμβούλιο αυτό. Και με δεδομένο ότι το συμβούλιο αυτό είναι πολυπρόσωπο και δυσκίνητο, είναι απολύτως βέβαιο ότι ούτε θα προλάβει να συνεδριάσει, ούτε ποτέ θα δώσει εντολή για επέμβαση και αν δώσει, θα είναι ήδη πολύ αργά και αφού όλα τα ίχνη των αυτόφωρων πλημμελημάτων που θα έχουν διαπραχθεί, θα έχουν εξαφανιστεί μαζί με τους δράστες και τους συνεργούς τους. Είναι, επομένως, προφανές ότι οι αριστεροί συντάκτες του εν λόγω εκτρώματος πετυχαίνουν ακριβώς αυτό που επιθυμούν, δηλαδή το ακαταδίωκτο εντός των ΑΕΙ για κάθε κακοποιό στοιχείο, το οποίο και νόμιμα υποθάλπουν, καλύπτουν και αποδίδουν καθαρό στην κοινωνία. Ακόμα και σε αυτόν τον τομέα υπάρχει πλήρης σύμπλευση των δυνάμεων του δήθεν δημοκρατικού τόξου και γι' αυτόν τον λόγο ο απλός πολίτης είχε πάντα μια απορία: Για ποιον λόγο οι κυβερνήσεις Νέας Δημοκρατίας, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ στήριζαν τέτοιες καταστάσεις και μάλιστα γιατί οι περισσότεροι πρυτάνεις και καθηγητές ανέχονταν τέτοιες καταστάσεις; Ποιους βολεύει η ύπαρξη τέτοιων κομματικών στρατών, των γνωστών «ταγμάτων εφόδου» που δρουν τόσα χρόνια εντός και εκτός των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων; Η απάντηση είναι γνωστή: Βολεύει τα κόμματα τού δήθεν δημοκρατικού τόξου και τα συμφέροντα που εξυπηρετούν. Εξάλλου, είναι γνωστό ότι οι γνωστοί εγκληματίες που δρουν μέσα σε αυτά έχουν ασυλία και στήριξη από κυβερνητικά στελέχη, πολλές φορές και για λόγους συγγένειας. Με μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο λύνονται πολλές απορίες και φυσικά είναι πανεύκολη η ταυτοποίηση των δραστών και γενικά όσων λυμαίνονται τους χώρους των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Είναι πραγματικά τραγική η κατάσταση αν τη συγκρίνουμε με αντίστοιχα ιδρύματα του εξωτερικού. Εδώ να αναφέρουμε και την τραγική κατάσταση που υφίσταται στις φοιτητικές εστίες όλης της χώρας - έχουμε καταθέσει και πάρα πολλές ερωτήσεις γι' αυτό το θέμα - τουλάχιστον όσον αφορά στις εγκαταστάσεις. Το ευχάριστο, όμως, είναι ότι με αυτές τις συνθήκες τα εκπαιδευτικά ιδρύματα βγάζουν αξιόλογους επιστήμονες που δυστυχώς λόγω της οικονομικής κρίσης, που κατ' εντολή κάποιων εφαρμόζεται, φεύγουν στο εξωτερικό και δυστυχώς εκεί μένουν, εκεί κάνουν οικογένεια, εκεί παρέχουν τις πολύτιμες υπηρεσίες τους. Φυσικά και δεν θα αφήσουμε το μέλλον των παιδιών μας και το μέλλον της πατρίδας στα δικά σας χέρια. Στις επιτροπές αναφέρθηκε κατά κόρον ο Υπουργός - το κάνατε σχεδόν όλοι - στην έννοια της δημοκρατίας. Να πούμε για μία ακόμα φορά ότι είστε δημοκράτες όποτε σας συμφέρει και σας βολεύει. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις συμπεριφέρεστε σαν κομμουνιστές. Ακόμα και μέσα στη Βουλή καταλύεται το Σύνταγμα, ψηφίζονται αντισυνταγματικά μέτρα, υπάρχει η λεγόμενη ασυλία - όχι για τους Βουλευτές της Χρυσής Αυγής - υπάρχουν θέσεις Αντιπροέδρων για κάθε κόμμα εκτός από το τρίτο πολιτικό κόμμα, δημοψηφίσματα δεν γίνονται ποτέ, αλλά και να γίνουν, μπορεί να αλλάξουν τη λαϊκή εντολή, πάντα με δημοκρατικές διαδικασίες. Το πιο τραγικό λόγω των ημερών είναι ότι η Κύπρος, προκειμένου να αποκατασταθεί η δημοκρατία, κείται μακράν. Ενημερώνω πολύ συχνά τους φίλους ομογενείς, λόγω του ότι είμαι μέλος της αρμόδιας επιτροπής, αλλά και ξένους με τους οποίους έχουμε επικοινωνία, για το τι συμβαίνει στην πατρίδα μας, γιατί θεωρούν πραγματικά ότι σε αυτή την πατρίδα υπάρχει δημοκρατία. Έχουν μείνει, φαίνεται, σε άλλες εποχές. Έχουμε καταγγείλει πολλές φορές, σχεδόν σε όλα τα νομοσχέδια, τη δημιουργία κομματικού στρατού από την Κυβέρνηση, όπως έκαναν και οι προκάτοχοί σας. Το ίδιο γίνεται και σε αυτό το νομοσχέδιο, όπως και ο πλήρης κομματικός έλεγχος στον χώρο των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Για το περιβόητο θέμα του ασύλου αναφερθήκαμε και στις επιτροπές και έχουμε σαφείς θέσεις με τις οποίες νομίζω ότι συμφωνούν όλοι και μιλάω για τον ελληνικό λαό. Θέλουμε, όμως, να δούμε εδώ και τη θέση των ΑΝΕΛ σχετικά με το άρθρο 3. Εμείς λέμε: Άμεση κατάργηση του ασύλου και των κομματικών παρατάξεων. Άμεση επέμβαση Ειδικών Δυνάμεων της Αστυνομίας, όταν δημιουργούνται εκτεταμένα επεισόδια, γιατί ήταν πραγματικά καταλυτική η δράση της Ομάδας «ΔΕΛΤΑ», την οποία καταργήσατε για ευνόητους λόγους. Ιδανικός τρόπος λειτουργίας ήταν οι στρατιωτικές σχολές, στις οποίες δεν υπάρχουν κομματικές παρατάξεις και άλλα τέτοια φαιδρά. Φυσικά, να πούμε εδώ ότι το άσυλο είναι μόνο για την Αριστερά. Όποιος εκφράσει κάτι άλλο, πέφτει θύμα ξυλοδαρμών, προπηλακισμών και ύβρεων από τους γνωστούς κουκουλοφόρους - κρανοφόρους που δρουν μέσα στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Σίγουρα σύντομα θα δούμε και πάλι τέτοια επεισόδια με εγκληματικές ενέργειες κάθε είδους, με αποκορύφωμα το κάψιμο του εθνικού μας συμβόλου από τα γνωστά αποβράσματα. Λέω «γνωστά» γιατί, όντως, είναι γνωστά. Ξέρουμε ποιοι είναι, ξέρουμε πού μένουν, ξέρουμε τα πάντα και απλά τους καλύπτετε, όπως έχουμε πει πολλές φορές. Μιλήσατε, κύριε Υπουργέ, γι' αυτές τις ειδικές ομάδες εργασίας και για τον έλεγχο της παραβατικότητας και ζητάτε συνδρομή. Πραγματικά, θα φορτώσετε τέτοια ευθύνη σε αυτούς τους ανθρώπους και τελικά θα είστε εσείς ο τελικός υπεύθυνος, ναι ή όχι; Να δούμε πώς θα λειτουργήσουν αυτές οι ομάδες, διότι μέσα στα πανεπιστήμια γίνονται βιασμοί, διακίνηση ναρκωτικών, διακίνηση όπλων, αναλόγως, όποτε κρίνουν αυτοί οι άνθρωποι. Θέλω να σας κάνω και μία ερώτηση. Λέτε ότι το άσυλο είναι άσυλο ιδεών. Εννοείτε και των δικών μας ιδεών; Μπορούμε να έχουμε κι εμείς τέτοιο δικαίωμα ασύλου μέσα στα πανεπιστήμια; Φυσικά και δεν περιμένω να απαντήσετε, γιατί φυσικά δεν είστε δημοκράτες.
Έχουν καταδικαστεί από την ανθρωπότητα.
Εσείς έχετε καταδικαστεί - και πολύ σωστά - , είστε μιας άλλης εποχής, κάποια «απολιθώματα» τα οποία προσπαθούν να επιβιώσουν. Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι η Χρυσή Αυγή είναι η τρίτη πολιτική δύναμη με συνεχείς ανοδικές τάσεις. Έχουμε τη στήριξη του ελληνικού λαού. Λαμβάνουμε συνεχόμενες λαϊκές εντολές και γι' αυτό είμαστε τόσο δυνατοί. Έχουμε πολλούς φοιτητές και καθηγητές που έχουν τις ίδιες ιδέες με εμάς. Ευτυχώς. Μην ξεχνάτε ότι αντιπροσωπεύουμε το 10% του ελληνικού λαού. Κύριε Υπουργέ, επαναλαμβάνω και πάλι: Θεωρείτε ότι μπορείτε να προασπίζεστε τη διάδοση και των δικών μας ιδεών; Το ερώτημα φυσικά το κάνω για να σας εκθέσω. Είναι για να αποδείξω στον λαό, που μας ακούει, ότι είστε δημοκράτες όποτε σας συμφέρει. Ελάχιστα είναι τα άρθρα στα οποία θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε μαζί σας, όπως είναι το άρθρο 74 και δεν μιλώ για ολόκληρο το άρθρο, αλλά για την παράγραφο 4 που αφορά την εισαγωγή μαθητών από τα γενικά και επαγγελματικά λύκεια των νήσων Λέσβου, Χίου, Οινουσσών και Ψαρών που συμμετείχαν στις πανελλαδικές εξετάσεις του σχολικού έτους 2016-2017, εξαιτίας του σεισμού που έπληξε αυτές τις περιοχές τον Ιούνιο. Συμφωνούμε με τη διάταξη του άρθρου 71, σύμφωνα με την οποία προβλέπεται η εγγραφή μαθητών με αναπηρία με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις που ισχύουν και στα δημόσια σχολεία. Σχετικά με τη συμμετοχή φοιτητών του Ανοικτού Πανεπιστημίου και λόγω του μεγάλου αριθμού τους - είναι περίπου σαράντα δύο χιλιάδες αυτοί οι φοιτητές - αλλά και των χαρακτηριστικών κυρίως που συγκεντρώνουν αυτοί οι άνθρωποι, δηλαδή ηλικία, εμπειρίες, επαγγελματική κατάρτιση, θα ήταν θετική η ουσιαστικότερη συμβολή τους στη λειτουργία των ιδρυμάτων. Στα περισσότερα είμαστε κάθετα και απόλυτα απέναντί σας και στον τρόπο σκέψης και στον τρόπο που νομοθετείτε. Το μεγαλύτερο πρόβλημα στους απόφοιτους των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων είναι φυσικά το φάσμα της ανεργίας, η οποία αυξάνεται καθημερινά, ειδικά σε αυτές τις ηλικίες και σε όλες τις ειδικότητες. Φυσικά δεν πιστεύουμε τα νοθευμένα στοιχεία για δήθεν μείωση της ανεργίας και εννοώ τις ανελαστικές μορφές εργασίας, αδήλωτη εργασία και όλα αυτά. Αλλάζετε ακόμα και τον τρόπο λειτουργίας των κέντρων διά βίου μάθησης, με το άρθρο 48, με αμφίβολο αποτέλεσμα για τους συμμετέχοντες σε αυτά. Και μιλάω για την παράγραφο 11 όπου αναφέρεται ξεκάθαρα ότι πόροι του κέντρου είναι τα έσοδα από τους εκπαιδευόμενους. Για ακόμη μια φορά στο νομοσχέδιο γίνεται λόγος για τέλη φοίτησης, ήτοι δίδακτρα. Έχουμε τονίσει ότι αυτό είναι κατακριτέο και επιπλέον, θα πρέπει να παρέχεται σε κάθε πολίτη η δυνατότητα της δωρεάν πρόσβασης στα προγράμματα αυτών των κέντρων στο πλαίσιο του κοινωνικού κράτους. Όμως, φαίνεται πως η ρήση του Σωκράτη «γηράσκω αεί διδασκόμενος», που ήταν και η ουσία αυτών των κέντρων για τη συνεχή επιμόρφωση των συμπολιτών μας, μετουσιώνεται με όρους ιδιωτικής οικονομίας. Πλέον, όποιος θέλει να συνεχίσει να επιμορφώνεται ή να διευρύνει τους ορίζοντές του, θα πρέπει να καταβάλει ένα αντίτιμο, με άμεση συνέπεια τον αποκλεισμό πολλών συμπολιτών μας που δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα. Να συμπληρώσω ότι τα κέντρα αυτά κατά το παρελθόν είχαν συμβάλει στην ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών και στην αναμόρφωσή τους, καθώς πρόσφεραν τη δυνατότητα στους δημότες να έχουν διαφορετικές ενασχολήσεις. Τα προγράμματα αυτά προσαρμόζονταν, ώστε να αναπτυχθούν η προσωπικότητα και οι δεξιότητες των συμμετεχόντων και να προωθηθεί η οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική εικόνα της περιοχής. Κλείνοντας θα ήθελα να πω το εξής: νοσηρά και αρρωστημένα μυαλά που διαχέουν το δηλητήριο του «πολιτισμού» σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης - και γι' αυτόν τον λόγο κρίνεται απαραίτητη η ενεργός συμμετοχή μας σε αυτή, κυρίως μέσω των συλλόγων γονέων και κηδεμόνων και του ελέγχου της διδακτέας ύλης - δεν πρέπει να γίνουν αποδεκτά. Γι' αυτούς τους λόγους πρέπει εμείς οι Έλληνες ενωμένοι να σταθούμε απέναντι σε καθετί που πλήττει ιδέες, αξίες και κεκτημένα, απέναντι σε αυτή την Κυβέρνηση. Δεν μπορείτε να διορθώσετε τίποτα στην παιδεία. Μάλλον καταστρέφετε, παρά προσφέρετε έργο. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά την ολοκλήρωση της ομιλίας και του τέταρτου ειδικού αγορητή, όπως είχαμε συνεννοηθεί, κλείνει και ο κατάλογος των ομιλητών. Έχουν εγγραφεί εξήντα τέσσερις συνάδελφοι. Τώρα, πάλι όπως έχουμε αποφασίσει, θα συζητήσουμε την ένσταση αντισυνταγματικότητας που έχει κατατεθεί. Σας τη διαβάζω: «Κύριε Πρόεδρε, καταθέτω ένσταση συνταγματικότητας βάσει του άρθρου 100 του Κανονισμού της Βουλής. Υποστηρίζω τη γνώμη πως τα άρθρα 44 παράγραφος 3 και 32 παράγραφοι 6 και 7 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας αντιφάσκουν με το άρθρο 16 παράγραφος 5 εδάφιο α΄ του Συντάγματος. Ανδρέας Λοβέρδος Βουλευτής Β΄ Αθηνών, Δημοκρατική Συμπαράταξη». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο κ. Λοβέρδος προβάλλει αντίρρηση συνταγματικότητας και ζητεί να αποφανθεί η Βουλή. Θα εφαρμόσουμε, λοιπόν, την παράγραφο 2 του άρθρου 100 του Κανονισμού της Βουλής. Έχουν δικαίωμα να μιλήσουν ο λέγων, ο αντιλέγων, οι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων ή οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι και οι αρμόδιοι Υπουργοί, ο καθένας για πέντε λεπτά της ώρας. Ο συνάδελφος κ. Λοβέρδος έχει τον λόγο ως λέγων.
Κύριε Πρόεδρε, όταν θα ψηφιστεί αύριο αυτό το σχέδιο νόμου, ο κ. Γαβρόγλου θα είναι ο πρώτος Έλληνας πολιτικός ο οποίος θα έχει ανοίξει όχι την κερκόπορτα αλλά την πύλη του Αγίου Ρωμανού, για να αλωθεί ο χώρος της ανώτατης εκπαίδευσης από τη γραφειοκρατία, από την ανομία, από την οπισθοδρόμηση αλλά και από τον αναχρονισμό. Ο διάλογος και στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων αλλά και σήμερα με τις μέχρι τώρα εισηγήσεις και με αυτές που θα ακολουθήσουν έχει δώσει τα τρανταχτά παραδείγματα που επαληθεύουν τον συλλογισμό μου. Η επαναφορά του ασύλου στο προηγούμενο πλαίσιο και η εγκατάλειψη των ανώτατων ιδρυμάτων στα χέρια της παρανομίας, η παλαιότροπη συνδιοίκηση, η γραφειοκρατία στη διοίκηση, τα περιφερειακά συμβούλια της μαύρης ακαδημαϊκής συμφοράς και οι νέες «μαύρες τρύπες» στην ποιότητα, αυτά είναι τα κατορθώματα του Υπουργού. Και κάτι ακόμα, που σχετίζεται με το άρθρο 16 του Συντάγματος. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ισχυρίζομαι ότι παραβιάζεται το αυτοδιοίκητο των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων στα θέματα της αξιολόγησης και των μεταπτυχιακών. Πιο συγκεκριμένα, πάσχουν συνταγματικώς, με βάση το άρθρο 16 παράγραφος 5 εδάφιο α΄ του Συντάγματος, τα άρθρα 44 παράγραφος 3 και επόμενα και 32 παράγραφος 8- δεν το ανέγνωσε ο Πρόεδρος, είναι το ένα θέμα - και, δεύτερον, το άρθρο 32 παράγραφοι 6 και 7 του σχεδίου νόμου. Με βάση αυτά τα δύο άρθρα, η ΑΔΙΠ, η Αρχή Αξιολόγησης και Πιστοποίησης, περιορίζεται με το άρθρο 44 και το 32 παράγραφος 8 και παραμερίζεται πλήρως με το άρθρο 32 παράγραφοι 6 και 7. Πώς γίνεται αυτό; Το υποστήριξε κατά την ακρόαση των φορέων η επικεφαλής της Αρχής Πιστοποίησης και Αξιολόγησης, η κ. Παϊσίδου, κάνοντας λόγο για διατάξεις, κυρίως στο άρθρο 44, που μας βγάζουν εκτός του σχετικού ευρωπαϊκού χώρου και υποστηρίζουμε κι εμείς τα επιχειρήματα αυτά σε σχέση με το Σύνταγμα, σήμερα εδώ, στην Ολομέλεια της Βουλής. Πώς δηλαδή, πιο συγκεκριμένα, παραβιάζεται το Σύνταγμα; Μα, με τη θέσπιση παραοργάνων: Πρώτον, μιας επιτροπής εσωτερικής και εξωτερικής ταυτόχρονα αξιολόγησης, δηλαδή μιας ερμαφρόδιτης επιτροπής αξιολόγησης που ο ίδιος ο Υπουργός παλαιότερα, σε μια ομιλία του για παρόμοια σχήματα στην ΟΣΕΤΠ ΤΕΙ σε επιστημονικό συνέδριο, είχε αποκαλέσει «αξιολόγηση των κολλητών». Η έκφραση δεν μου αρέσει, αλλά είναι δική του. Αρέσει στον κ. Γαβρόγλου. Άρεσε στον κ. Γαβρόγλου. Μέσω αυτής της επιτροπής του άρθρου 44 επιδιώκεται να εκτοπιστεί η Ανεξάρτητη Αρχή Αξιολόγησης και Πιστοποίησης των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων από τον ρόλο της. Και δεύτερη περίπτωση, δεύτερο παράδειγμα είναι αυτό μιας υπουργικής επιτροπής που θεσπίζεται στο άρθρο 32 παράγραφοι 6 και 7, που θα αξιολογεί ορισμένα κριτήρια για να δώσει άδεια - άκουσον άκουσον! - ο Υπουργός, για να λειτουργήσουν τα προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών. Δεν του επιτρέπεται, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, του Υπουργού να το κάνει αυτό, γιατί το άρθρο 16 παράγραφος 5 εδάφιο α΄ του Συντάγματος δεν το επιτρέπει. Δεν έχουμε - δυστυχώς θα έλεγα - νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας επ' αυτού. Η τελευταία απόφασή του, που έχει σχέση με το θέμα των μεταπτυχιακών, η απόφαση 2411/2012, σχετιζόταν με τη συνταγματικότητα της επιβολής αυτών που λέμε τέλη μεταπτυχιακού ή αλλιώς, στην καθομιλουμένη, δίδακτρα για τα μεταπτυχιακά, που έκρινε το Συμβούλιο της Επικρατείας ότι είναι συνταγματικώς δεκτά. Πρέπει εμείς, ως νομοθέτης, να αναπτύξουμε τους δικούς μας συνταγματικούς συλλογισμούς. Εμείς της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ισχυριζόμαστε ότι ο Υπουργός με αυτές τις δύο συγκεκριμένες διατάξεις παραβιάζει το αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων που το Σύνταγμα ορίζει να είναι πλήρες. Και εφιστώ την προσοχή στους συναδέλφους των άλλων κομμάτων και κυρίως της Πλειοψηφίας, που θα πάρουν τον λόγο, στο εξής: Δεν ισχυρίζομαι ότι να έχει ο Υπουργός την αρμοδιότητα να παίρνει πίσω είναι αντισυνταγματικό. Αυτό είναι πολιτικό ολίσθημα. Όμως, το Σύνταγμα το αφήνει ανοιχτό με τις διατυπώσεις που έχει. Αντιθέτως, ισχυρίζομαι ότι η Βουλή δεν έχει τη δυνατότητα - και ο Υπουργός φυσικά να το προτείνει στη Βουλή - να αφαιρεί, είτε υπέρ του εαυτού του είτε υπέρ ανυπόληπτων οργάνων, αρμοδιότητες που η ίδια η θεσμική εξέλιξη μετέφερε σε ανεξάρτητες αρχές χάριν προστασίας της ποιότητας της εκπαίδευσης αλλά και της αρχής της αμεροληψίας. Επαναλαμβάνω, για να μη δοθούν απαντήσεις σε λάθος θέμα: Δεν λέω ότι αυτό δεν μπορεί να το πάρει πίσω ο Υπουργός. Κακώς το κάνει να παίρνει αρμοδιότητα αναπομπής, όπως τη χαρακτηρίζει η διάταξή του. Όμως, αυτό δεν ενέχει συνταγματικό θέμα. Συνταγματικό θέμα είναι να παίρνει πίσω αρμοδιότητες που η διοικητική εξέλιξη, η θεσμική εξέλιξη και η εκπαιδευτική εξέλιξη χαρακτήρισαν ως αρμοδιότητες που πρέπει να ασκούνται από ανεξάρτητη αρχή. Οι όψεις, με άλλα λόγια, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, που προσέλαβε το αυτοδιοίκητο των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων κατά το άρθρο 16 παράγραφος 5 εδάφιο α΄ του Συντάγματος στα συγκεκριμένα ειδικά θέματα συγκρότησε ένα αυτοδιοικητικό κεκτημένο, το οποίο δεν επιτρέπει θεσμικές υποχωρήσεις υπέρ του Υπουργού - άρθρο 32 παράγραφοι 6 και 7- και ανυπόληπτων οργάνων όπως η επιτροπή που θεσπίζεται στο άρθρο 32 παράγραφος 7 ή οργάνων που δεν μπορούν να επιτελέσουν αυτόν τον σκοπό κι αυτόν τον ρόλο από την πλευρά της αρχής της αμεροληψίας. Και για τριάντα δευτερόλεπτα θέλω στους συναδέλφους που δεν είχαν την ευκαιρία να δουν ενδελεχώς την επιτροπή - ένα παραόργανο του άρθρου 32 παράγραφος 7- να πω το εξής: Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πρόκειται για μία εννεαμελή επιτροπή, που όπως κι αν τη δεις, είτε την πλειοψηφία την έχει ο Υπουργός είτε όλα τα μέλη τα έχει ο Υπουργός. Και για να μη θεωρηθεί υπερβολική η δεύτερη εκδοχή της άποψής μου, κρατήστε την πρώτη. Στα εννιά μέλη τα πέντε είναι του Υπουργού. Είναι τρεις οι εμπειρογνώμονες που διορίζει, είναι ο Γενικός του Γραμματέας και είναι και ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου του, ο σχετικός με την ανώτατη εκπαίδευση. Αυτά τα πέντε θα του εισηγούνται, για να μας λέει αν θα δοθεί ή δεν θα δοθεί άδεια για ένα πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η βουτιά στο παρελθόν είναι πάρα πολύ δυνατή. Ο αναχρονισμός είναι ορατός. Παρακαλώ τα μέλη της Εθνικής Αντιπροσωπείας τουλάχιστον να δεχθούν την παρούσα ένσταση. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο κ. Νικόλαος Παρασκευόπουλος, ως αντιλέγων.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Στην ουσία πρόκειται για δύο ενστάσεις. Η μία αφορά την αξιολόγηση και η άλλη αφορά την αναπομπή κάποιων αποφάσεων από τον Υπουργό προς το πανεπιστήμιο, η οποία, κατά την άποψη του κ. Λοβέρδου, φαίνεται να θίγει την αυτοδιοίκηση των πανεπιστημίων. Πρώτον, σε ό,τι αφορά το θέμα της αξιολόγησης των πανεπιστημίων που μέχρι σήμερα προβλέπεται βεβαίως και εναπόκειται και στην ΑΔΙΠ, να πω ότι κατ' αρχάς η αξιολόγηση είναι ένα θέμα το οποίο δεν εμπίπτει στην κανονιστική εμβέλεια του Συντάγματος, δηλαδή το ίδιο το Σύνταγμα δεν ορίζει πώς γίνεται η αξιολόγηση. Αυτό σημαίνει ότι τον τρόπο, τις εγγυήσεις της αξιολόγησης, θα τα καθορίσει ο νομοθέτης με βάση δική του κρίση, δηλαδή με βάση κάποιον νόμο ο οποίος θα συσταθεί. Στη συγκεκριμένη περίπτωση του σχεδίου νόμου, το οποίο συζητείται αυτή τη στιγμή, προβλέπεται μία διαδικασία εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησης, η οποία διενεργείται από μία εξαμελή επιστημονική συμβουλευτική επιτροπή. Στο μέτρο που δεν προβλέπεται συνταγματικά ιδιαίτερος τρόπος αξιολόγησης, είναι θεμιτή η δημιουργία ενός πρόσθετου οργάνου αξιολόγησης. Το όργανο αυτό, το οποίο θεσπίζεται σήμερα, δεν εκτοπίζει αυτομάτως οποιαδήποτε άλλη ρύθμιση που υπάρχει, αλλά μόνο εάν τυχαίνει να ρυθμίζει ακριβώς το ίδιο θέμα με διαφορετικό τρόπο ή εάν ρητά καταργεί μια προηγούμενη ρύθμιση, πράγμα το οποίο εδώ δεν συμβαίνει. Κατά βάση, αυτό το οποίο ιδρύεται εδώ είναι μία πρόσθετη διαδικασία αξιολόγησης και νομίζω ότι όλοι στο Σώμα αυτό είναι υπέρ της δυνατότητας αξιολόγησης της ποιότητας των σπουδών στη χώρα μας και παντού. Βεβαίως, δεν αντίκειται στην αυτοδιοίκηση η θέσπιση ενός νέου τρόπου αξιολόγησης των πανεπιστημίων, διότι η εξωτερική αξιολόγηση είναι κάτι πέρα από τη διοίκηση του πανεπιστημίου. Δηλαδή, η αξιολόγηση είναι εξωτερική στο μέτρο που δεν έχει σχέση με τη διοίκηση ή την αυτοδιοίκηση του πανεπιστημίου, διότι αλλιώς θα είχαμε ταυτότητα του αξιολογούντος και του αξιολογούμενου. Το δεύτερο θέμα το οποίο έχει τεθεί είναι η αναπομπή και οι αρμοδιότητες του Υπουργού σε ορισμένες περιπτώσεις που αφορούν τα μεταπτυχιακά. Εκεί νομίζω ότι το θέμα έχει κριθεί από την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, την οποία μνημόνευσε ο κ. Λοβέρδος. Άλλωστε, μνημονεύεται και στην αιτιολογική έκθεση του νόμου. Τι λέει εδώ ο νομοθέτης; Ο νομοθέτης λέει ότι κατ' αρχάς το Σύνταγμα φαίνεται να θέλει την δωρεάν παιδεία και δεν διευκρινίζει, δεν διακρίνει βαθμίδα παιδείας. Βέβαια, όταν έγινε το Σύνταγμά μας δεν είχε υπ' όψιν τα μεταπτυχιακά. Αυτά συστάθηκαν εκ των υστέρων. Λέει, λοιπόν, η απόφαση: Καλώς, δεν τα γνώριζε τότε ο νομοθέτης. Μπορεί τώρα σε ορισμένες περιπτώσεις να υπάρξουν κάποια δίδακτρα, αλλά αυτά τα δίδακτρα θα πρέπει να έχουν έτσι οριστεί από τον νομοθέτη, ώστε και να μη δυσκολεύουν την πρόσβαση των αδυνάτων, προφανώς, στην παιδεία και με κανέναν τρόπο να μη φαίνεται ότι οδηγούν σε αναίρεση της βασικής συνταγματικής επιταγής, που είναι η ίση πρόσβαση στην εκπαίδευση, λόγω των οικονομικών ανισοτήτων. Με τον τρόπο αυτόν, λοιπόν, εδώ ο Υπουργός φαίνεται ότι, έχοντας εκ του Συντάγματος τη δυνατότητα της εποπτείας της ανώτατης εκπαίδευσης, θεσπίζει κάποια κριτήρια για την επιβολή των μεταπτυχιακών που να απηχούν και την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, αλλά και το πνεύμα του Συντάγματος, το οποίο κατ' αρχήν θέλει δωρεάν παιδεία και μόνο κατ' εξαίρεση σε άλλες βαθμίδες την εισαγωγή κάποιας αμοιβής ή κάποιων διδάκτρων. Τα κριτήρια αυτά είναι όλα πλήρως εναρμονισμένα με το πνεύμα του Συντάγματος. Δηλαδή, τα δίδακτρα δεν πρέπει να είναι οικονομικά υπερβολικά και αναντίστοιχα προς το παρεχόμενο έργο, δεν πρέπει να εμποδίζουν τον αδύναμο οικονομικά φοιτητή να έχει πρόσβαση στην παιδεία και, πάντως, αυτό το κόστος πρέπει να ελέγχεται. Δεν μπορεί να το κάνει αυτό ο Υπουργός; Μα, αφού έχει το δικαίωμα εποπτείας. Εποπτεία δεν σημαίνει απλή ενημέρωση και θέαση. Σημαίνει και μία δυνατότητα ελέγχου. Και πώς γίνεται ο έλεγχος αυτός; Γίνεται πάντοτε σε κατεύθυνση βοήθειας των φτωχών φοιτητών. Δεν είναι ένας έλεγχος που μπορεί να οδηγήσει σε οικονομική επιβάρυνση κανέναν. Ποιος δεν θέλει, πραγματικά, να είναι στοργικό το Σύνταγμά μας, να είναι στηρικτική η ελληνική πολιτεία, απέναντι στους φοιτητές, οι οποίοι έχουν μία οικονομική δυσκολία ή έναν άλλον λόγο αδυναμίας και χρειάζονται μία προστασία, ώστε να μπορούν να προσέρχονται στο πανεπιστήμιο κι αυτοί και να απολαμβάνουν των γνώσεων και των μεταπτυχιακών, παρά την οικονομική τους αδυναμία; Επομένως νομίζω ότι απηχεί η ρύθμιση πλήρως τις συνταγματικές διατυπώσεις. Άλλωστε και μετά την αναπομπή του Υπουργού, πάλι ένα πανεπιστημιακό σώμα είναι αυτό το οποίο θα διαρρυθμίσει τη διάταξη, η οποία ήταν προβληματική, με βάση το πνεύμα των συνταγματικών αρχών και τη γνώμη του Υπουργού. Επομένως με κανέναν τρόπο δεν μπορούμε να δούμε εδώ ότι το Σύνταγμα παραβιάζεται. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά τον λέγοντα και τον αντιλέγοντα τον λόγο έχουν οι εκπρόσωποι των κομμάτων και οι αρμόδιοι Υπουργοί. Έχει ζητήσει ήδη ο κ. Γεωργαντάς τον λόγο. Έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά. Και όποιος άλλος εκπρόσωπος θέλει τον λόγο, παρακαλώ να το πει.
Ζητώ κι εγώ τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Και ο κ. Παφίλης θα λάβει τον λόγο στη συνέχεια. Ορίστε, κύριε Γεωργαντά, μπορείτε να ξεκινήσετε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι στο θέμα του δικαιώματος του Υπουργού για την αναπομπή των προγραμμάτων μεταπτυχιακών σπουδών, τα ζητήματα είναι πολύ σοβαρότερα από αυτά που προσπάθησε ο αντιλέγων να αναφέρει. Και τι θέλω να πω με αυτό; Θα συμφωνήσω - και πρέπει να συμφωνήσουμε όλοι - ότι τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα τυγχάνουν πλήρους αυτοδιοίκησης. Αυτό ακριβώς τους δίνει τη δυνατότητα να επιτελέσουν το εκπαιδευτικό τους έργο όπως αυτά νομίζουν και να έχουν βεβαίως και τη λειτουργία που τα όργανά τους καθορίζουν. Σε άρθρο τού υπό ψήφιση νομοσχεδίου διαβάζω τις λέξεις «αναπέμπει» και στη συνέχεια, «πρέπει να συμμορφωθεί με τις υποδείξεις του Υπουργού». Νομίζω ότι και μόνο αυτή η φραστική διατύπωση των συγκεκριμένων ζητημάτων πρέπει να μας προβληματίσει όλους. Δεν είναι μόνο το θέμα που ανέφερε ο συνάδελφος του ΣΥΡΙΖΑ, ότι θα πρέπει και κάποιοι αδύναμοι να έχουν τη δυνατότητα συμμετοχής σε μεταπτυχιακά προγράμματα. Αυτό μπορεί να καθοριστεί - και καθορίζεται ούτως ή άλλως - μέσα από τους κανόνες με τους οποίους το κάθε πανεπιστήμιο κάνει το μεταπτυχιακό του πρόγραμμα. Ή μπορεί να καθοριστεί και με έναν τρόπο ουδέτερο ως προς τη λειτουργία τελικά του κάθε μεταπτυχιακού προγράμματος. Τι εννοώ; Θα διαβάσω μερικά ζητήματα, στα οποία έχει δυνατότητα να παρέμβει ο Υπουργός και να αναπέμψει. Το πρώτο λέει ότι ένα από τα θέματα τα οποία κρίνει ο Υπουργός είναι το εάν υπάρχει πρόδηλη δυσαναλογία μεταξύ των τελών φοίτησης και των παροχών προς τους φοιτητές. Πώς θα κριθεί αυτό; Εάν υπήρχαν κάποιες προϋποθέσεις έτσι ώστε να ευνοηθούν και κάποιοι οι οποίοι δεν έχουν τη δυνατότητα καταβολής των διδάκτρων, θα το κατανοούσα και νομίζω ότι θα το κατανοούσαμε και όλοι εδώ. Το να μπορέσει να κατοχυρωθεί αυτό με έναν τρόπο ο οποίος να είναι εκ των προτέρων γνωστός, δηλαδή, να είναι ένα ποσοστό επί των φοιτησάντων, να έχει να κάνει με τον αριθμό των συμμετεχόντων στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα, θα μπορούσε να γίνει κατανοητό απ' όλους. Το να δίνεται, όμως, η δυνατότητα στον Υπουργό να μπει και να κάνει αξιολογική κρίση επ' αυτού του ζητήματος και να αναπέμψει τη δυνατότητα ενός ανώτατου ιδρύματος να έχει ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα και στη συνέχεια το εκπαιδευτικό ίδρυμα να είναι υποχρεωμένο να συμμορφωθεί με τις υποδείξεις του Υπουργού, εάν αυτό δεν είναι ευθεία παρέμβαση στην πλήρη αυτοδιοίκηση, η οποία πρέπει να χαρακτηρίζει τη λειτουργία των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, τότε τι είναι; Νομίζω ότι με το επιχείρημα της δήθεν προστασίας των αδυνάτων, εδώ θέλουμε και έχουμε μια προσπάθεια πλήρους ελέγχου των μεταπτυχιακών προγραμμάτων, το οποίο δυστυχώς απ' ό,τι διαφαίνεται, απ' ό,τι έχει πει όλη η εκπαιδευτική κοινότητα, όλη η ακαδημαϊκή κοινότητα, θα οδηγήσει ουσιαστικά στην κατάργησή τους και τελικά αυτοί οι οποίοι θα έχουν τη μεγαλύτερη ζημία, θα υποστούν τις περισσότερες αρνητικές συνέπειες, είναι αυτοί οι οποίοι δεν έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν τέτοια μεταπτυχιακά προγράμματα στο εξωτερικό. Αυτοί τελικά θα αδικηθούν απ' όλο αυτό. Γιατί αυτή τη στιγμή ξέρουμε πολύ καλά ότι ουσιαστικά το κάθε μεταπτυχιακό πρόγραμμα με βάση ακριβώς αυτή την προσφορά, αυτή την παροχή, την οποία αναφέρει ο Υπουργός, έχει και την ανάλογη ζήτηση και διαμορφώνεται μέσα σε ένα πλαίσιο και η συμμετοχή με δικλίδες ασφαλείας και δικλίδες προστασίας για όσους είναι αδύναμοι. Θεωρώ, λοιπόν, ότι πραγματικά και μόνο με τη διατύπωση αυτών των δύο συγκεκριμένων διατάξεων έχουμε ευθεία παρέμβαση στο αυτοδιοίκητο των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων σε σχέση με τα μεταπτυχιακά προγράμματα. Νομίζω ότι θα ήμασταν όλοι θετικοί στο να υπάρχουν κάποιες δικλίδες, οι οποίες να προστατεύσουν τους οικονομικά αδύναμους επιθυμούντες να συμμετάσχουν σε μεταπτυχιακά προγράμματα, αλλά όχι να γίνεται τέτοια ωμή, ευθεία παρέμβαση και μάλιστα χωρίς αντικειμενικά κριτήρια, με έωλη τη διαδικασία. Ουσιαστικά όποτε θέλει ο Υπουργός, με μία διαδικασία που δεν έχει αντικειμενικά στοιχεία, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τα κριτήρια, θα μπορεί να σταματήσει όποιο μεταπτυχιακό πρόγραμμα επιθυμεί. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο κ. Παφίλης.
Κύριε Πρόεδρε, δεν πάμε με την κοινοβουλευτική τάξη;
Ζήτησα να εκφραστεί η επιθυμία από τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους, από όσους θα ήθελαν να πάρουν τον λόγο. Δεν είναι υποχρεωτικό να μιλήσει κάποιος. Εάν θέλατε, θα μπορούσατε να μιλήσετε - έχετε δίκιο, γιατί προηγείστε - αλλά δεν το ζητήσατε.
Έχω σηκώσει το χέρι εδώ και τόση ώρα, αλλά δεν κοιτάτε προς τα εδώ. Δεν πειράζει.
Θα μιλήσετε αμέσως μετά, κύριε Παππά. Ορίστε, κύριε Παφίλη, έχετε τον λόγο.
Έχουμε τοποθετηθεί επανειλημμένα. Θεωρούμε αυτή τη συζήτηση περί συνταγματικότητας και αντισυνταγματικότητας - και μη σηκωθείτε να πείτε για το Σύνταγμα κ.λπ. - υποκριτική. Και θα εξηγήσω γιατί είναι υποκριτική. Θα ξεκινήσω ανάποδα. Πρώτον, ποιος καθορίζει την αντισυνταγματικότητα; Οι εκατόν πενήντα ένας Βουλευτές. Υπάρχει περίπτωση, δηλαδή, να πουν οι εκατόν πενήντα ένας ότι είναι συνταγματικό ή αντισυνταγματικό και να μη λήξει η απόφαση; Δεν είναι, λοιπόν, υποκρισία όλη αυτή η συζήτηση; Και μάλιστα παίρνει και άλλες διαστάσεις, γιατί έχουμε το κλασικό παιχνίδι του πινγκ πονγκ: όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αντιπολίτευση, για κάθε νομοσχέδιο ετίθετο ζήτημα αντισυνταγματικότητας και τώρα το κάνει η Νέα Δημοκρατία, που είναι Αντιπολίτευση, και ούτω καθεξής και το ΠΑΣΟΚ παλιότερα. Το δεύτερο, όμως, και το πιο σημαντικό είναι το εξής: Για πείτε μου λοιπόν, τι λέει το Σύνταγμα. Στο άρθρο 16 παράγραφος 4 λέει: «Όλοι οι Έλληνες έχουν δικαίωμα δωρεάν παιδείας σε όλες τις βαθμίδες της στα κρατικά εκπαιδευτήρια». Δεν μου λέτε, τα δίδακτρα για τα μεταπτυχιακά τι είναι, ποιας βαθμίδας, γιατί πληρώνουν; Αυτό δεν αντισυνταγματικό, αφού κόπτεστε για το Σύνταγμα και εσείς που το ψηφίσατε και τούτοι που το διατηρούν και το ανοίγουν και άλλο περισσότερο; Λέω και για το ΠΑΣΟΚ παλιότερα και για τη Νέα Δημοκρατία αλλά και για τον ΣΥΡΙΖΑ τώρα. Αυτό είναι συνταγματικό; Έτσι δεν λέει το Σύνταγμα; Τι λέτε εσείς, δηλαδή; Ότι δεν πρέπει να πληρώνεις τίποτα. Δωρεάν παιδεία σε όλες τις βαθμίδες. Είναι το πιο σύντομο ανέκδοτο. Υπάρχει περίπτωση να μην πληρώνει ο κόσμος από το νηπιαγωγείο, από τον παιδικό σταθμό μέχρι το πανεπιστήμιο; Άρα όλοι σας οι νόμοι με αυτή την έννοια είναι αντισυνταγματικοί. Όμως, είναι έτσι οι διατυπώσεις του Συντάγματος που μια χαρά βολεύουν την ερμηνεία, για να εξυπηρετηθούν πολύ συγκεκριμένα συμφέροντα. Τρίτο παράδειγμα: Το άρθρο 22 τι λέει; Ότι το δικαίωμα στην εργασία για όλους είναι υποχρέωση του κράτους. Η ανεργία είναι 25%. Αυτό είναι συνταγματικό, αφού κόπτεστε για το Σύνταγμα που έχει τέτοιες διατάξεις; Πάμε παρακάτω. Ίση αμοιβή, λέει, για ίση εργασία. Για πάνω από είκοσι πέντε χρόνων 586 ευρώ και 511 ευρώ για κάτω από είκοσι πέντε χρόνων με ίση εργασία. Είναι συνταγματικό αυτό, που το ψηφίσατε όλοι σας με τα μνημόνια; Είναι συνταγματικό που καθορίσατε τον κατώτατο μισθό κάτω από εκεί που είχε συμφωνηθεί από τις συλλογικές διαπραγματεύσεις; Τι μας λέτε, λοιπόν, για το Σύνταγμα; Άρα το Σύνταγμα είναι έτσι φτιαγμένο που να μπορεί να το ερμηνεύει η κάθε κυβέρνηση και εξυπηρετεί πάλι συγκεκριμένα ταξικά συμφέροντα. Όλα αυτά που λέω ταξικά είναι. Είναι εις βάρος της εργατικής τάξης και του λαού και είναι υπέρ αυτών που έχουν τον πλούτο στα χέρια τους. Από αυτή την άποψη, κύριε Πρόεδρε, εμείς δεν παίρνουμε μέρος σε αυτή την ψηφοφορία για το αν είναι συνταγματικό ή δεν είναι συνταγματικό. Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι και αυτό το νομοσχέδιο είναι αντιλαϊκό, χτυπάει τα λαϊκά στρώματα και ας αφήσουμε τώρα το 30% που δεν θα πληρώνουν, άμα έχουν 7.500 χρονιάτικο εισόδημα. Άμα έχουν 8.000 ή 7.800;
Έντεκα χιλιάδες.
Έντεκα χιλιάδες. Για πείτε μας, εσείς πού ζείτε; Θα τα πω μετά, κύριε Υπουργέ, γιατί σας ακούω πολύ να φωνάζετε. Πού ζείτε; Οικογένεια με 11.000 να έχει δύο παιδιά στο πανεπιστήμιο και να τα στείλει για μεταπτυχιακό; Θα τρελάνετε τον κόσμο; Με 900 ευρώ τον μήνα μπορείς να σπουδάσεις παιδιά σήμερα, να τα πας στο πανεπιστήμιο και να κάνουν μεταπτυχιακό; Ποιον κοροϊδεύετε όλοι σας;
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Χρήστος Παππάς από τη Χρυσή Αυγή.
Εμένα μου προκαλεί εντύπωση που κόμματα του μνημονιακού τόξου, όπως η Νέα Δημοκρατία, η οποία κόπτεται για την ιδιωτική παιδεία, κατά παράβαση του Συντάγματος, ομιλεί για δωρεάν παιδεία και φέρει ενστάσεις για τα δίδακτρα των μεταπτυχιακών. Όχι ότι δεν είναι σωστές οι ενστάσεις. Σίγουρα μια οικογένεια πληττόμενη από τα μνημόνια που εσείς ψηφίζετε, συριζαίοι, νεοδημοκράτες, πασόκοι, όλοι μαζί - δημοκρατικό τόξο είστε, μνημονιακό τόξο είστε, αντιλαϊκό τόξο είστε - φέρετε κώλυμα και στη μόρφωση των Ελλήνων και όχι μόνο. Συνάδελφος άλλου κόμματος είπε για την αντισυνταγματικότητα. Πρόλαβε εμάς, που εν συνόλω θα πούμε ότι δεν παραβιάζεται μόνο η παράγραφος 5 του άρθρου 16 του Συντάγματος, αλλά παραβιάζεται όλο το άρθρο 16 και σε ό,τι αφορά στη δωρεάν παιδεία και σε ό,τι αφορά στο αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων. Στην εισήγηση του κ. Λοβέρδου, ο οποίος σύμφωνα με τα καθιερωμένα σωστά είπε ότι παραβιάζεται το άρθρο 5, δηλαδή η οργανωτική μορφή της αυτοδιοίκησης του πανεπιστημίου, η οποία αποτελεί λειτουργικό εχέγγυο της ακώλυτης άσκησης του θεμελιώδους δικαιώματος της ακαδημαϊκής ελευθερίας, όπως επιτάσσει το Σύνταγμα - που εμείς σεβόμαστε, άλλοι δεν σέβονται, και σας παραπέμπω στην εισήγηση του προηγούμενου εισηγητή, που υποτίθεται ότι έχει ορκιστεί πίστη στο Σύνταγμα, όταν βγήκε Βουλευτής σε αυτό το Κοινοβούλιο. Η οργανωτική μορφή, λοιπόν, του αυτοδιοίκητου των πανεπιστημίων συνάδει και έρχεται σε πλήρη ταύτιση και με τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, που κάπου εσείς θέλετε να καταργήσετε. Δεν καταργούνται έτσι τα συμβούλια της επικρατείας. Οι αποφάσεις και η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας είναι, λοιπόν, πλήρως ευθυγραμμισμένα με το αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων και η διοικητική αυτοτέλεια, σύμφωνα πάντα με αυτή τη νομολογία, όπου ονομάζεται «πλήρης αυτοδιοίκηση», σημαίνει ότι τα ιδρύματα αυτά έχουν την εξουσία να αποφασίζουν για τις υποθέσεις τους με δικά τους αποκλειστικά όργανα και δική τους ευθύνη. Η σημασία της διοικητικής αυτοτέλειας συντρέχει σε ποικίλο βαθμό, στην περίπτωση των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Το προσωπικό τους δεν συνδέεται άμεσα με το δημόσιο, δηλαδή οι καθηγητές είναι μεν δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά έχουν την προσωπική και λειτουργική τους ανεξαρτησία, ενώ, σύμφωνα και με το Σύνταγμα, το λοιπό διδακτικό προσωπικό συμμετέχει στην άσκηση του δημόσιου λειτουργήματος. Τα όργανα διοίκησης του πανεπιστημίου, πρυτάνεις, κοσμήτορες, πρόεδροι τμημάτων κ.λπ., εκλέγονται από όλους τους φορείς του και αποφασίζουν μόνα τους για τις υποθέσεις τους. Η συγκρότησή τους πάντως γίνεται αποκλειστικά από πρόσωπα που μετέχουν στην πραγματοποίηση της εκπαιδευτικής και ερευνητικής τους αποστολής. Το παρόν σχέδιο νόμου όντως πλήττει με τις προτεινόμενες διατάξεις του και την οριζόντια ρύθμιση θεμάτων και το συνταγματικά κατοχυρωμένο αυτοδιοίκητο των ΑΕΙ και αυτό το σχέδιο νόμου αποτελεί μία επιπλέον δυσλειτουργία στη λειτουργία των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Επομένως έρχεται, για εμάς, σε πλήρη αντίθεση με το άρθρο 16. Συμφωνούμε με την αντισυνταγματικότητα, αλλά έχουμε και τις δικές μας ενστάσεις, που σημαίνει ότι θεωρούμε πως το παρόν σχέδιο νόμου είναι αντισυνταγματικό και για λόγους ουσίας. Και έρχομαι στην παράγραφο 2 του Συντάγματος της Ελλάδος, που λέει ότι η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες. Και ερωτώ: δεν έχει πληγεί στην ουσία του, όχι μόνο με αυτό το σχέδιο νόμου αλλά εν συνόλω με τις πολιτικές σας από το 1974 και μετά, το Σύνταγμα και το άρθρο αυτό; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Για ποια παιδεία μιλάμε και για ποιο κράτος, κυρίες και κύριοι; Για το μνημονιακό κράτος προστάτη των τρομοκρατών; Για ποιο κράτος μιλάμε και για ποια παιδεία; Για την παιδεία που γράφεται με σπόνσορες τοκογλύφους και εθνομηδενιστές τύπου Σόρος, όταν δεν λαμβάνονται υπ' όψιν αυτά που χαρακτηρίζουν την ιδιοσυγκρασία του λαού μας, όταν ξαναγράφεται η ιστορία γι' αυτά που νοηματοδότησαν τον λαό μας και έδωσαν το στίγμα τους στην ιστορία, όταν ξαναγράφεται η ιστορία χωρίς τον Μακεδονικό Αγώνα, χωρίς τους αγώνες της ΕΟΚΑ, χωρίς το Βορειοηπειρωτικό Έπος του 1914; Για ποια παιδεία, λοιπόν, μιλάμε; Εμείς - και κλείνω, κύριε Πρόεδρε - θέλουμε παιδεία εθνική. Θέλουμε την παιδεία που θεμελίωσαν ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης, την παιδεία που καθαγίασαν οι Τρεις Ιεράρχες, την παιδεία που οραματίστηκε ο Άγιος Πατροκοσμάς. Εμείς θέλουμε ελληνική παιδεία που ανέδειξε άγιους, μάρτυρες και νεομάρτυρες. Θέλουμε την πατρίδα μας πίσω. Εσείς, κύριε Υπουργέ, οι μορφωμένοι και οι έμφυλα παραμορφωμένοι εκφραστές της αριστερής νομενκλατούρας, που καθίσατε στον σβέρκο της παιδείας από το 1974 και μετά, θέλετε μία παιδεία παραδομένη στα δικά σας παιδιά, μία παιδεία παραδομένη στον Ρουβίκωνα. Ήδη, παραδώσατε τη Βουλή στον Ρουβίκωνα και με το σχέδιο νόμου το σημερινό, θέλετε και θεσμοθετημένα πια να παραδώσετε και την ανώτατη εκπαίδευση των Ελλήνων.
Ο κ. Θεοχαρόπουλος έχει τον λόγο για πέντε λεπτά.
Έχει τεθεί ένσταση αντισυνταγματικότητας, για να το ξεκαθαρίσουμε για άλλη μία φορά, γιατί από τις τοποθετήσεις νομίζω ότι δεν είναι πολλές φορές ξεκάθαρο, για τον παραμερισμό της ΑΔIΠ στη διαδικασία αξιολόγησης του συνόλου του προγράμματος μεταπτυχιακών σπουδών. Γι' αυτό το ζήτημα έχει τεθεί και, βεβαίως, μαζί με αυτό τίθενται και τα πολιτικά ερωτήματα που το συνοδεύουν. Στην πραγματικότητα, ενώ αυτό που θα έπρεπε να γίνει, είναι να ενισχυθεί η αρχή, ώστε να ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο σε όλα τα προγράμματα σπουδών, να ενισχυθεί η ΑΔIΠ, η Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας, γίνεται το ακριβώς αντίθετο. Δεν μπορεί, όμως, να είναι ο εκάστοτε Υπουργός που συγκεντρώνει τον έλεγχο. Εσείς παρέχετε στον εαυτό σας ακόμη και το δικαίωμα να αναπέμπετε την απόφαση ίδρυσης προγράμματος μεταπτυχιακών σπουδών. Σε αυτό σας εγκαλούμε πολιτικά. Λέτε, βέβαια, ότι για την ανάγκη αναπομπής ή μη θα γνωμοδοτεί σε εσάς εννεαμελής επιτροπή, η οποία βέβαια συγκροτείται από εσάς και η τελική απόφαση δική σας. Δεν συμφωνούμε με τη δημιουργία νέων οργάνων παράλληλων με την ΑΔIΠ, ενώ αυτό που θα έπρεπε να κάνουμε, σύμφωνα με το Σύνταγμα, είναι να ενισχύσουμε την ανεξάρτητη αρχή. Δεν καταλαβαίνετε, για παράδειγμα, ότι η επιστημονική συμβουλευτική επιτροπή για την εξωτερική αξιολόγηση, την αξιολόγηση κάθε μαθήματος και διδάσκοντος από τους μεταπτυχιακούς φοιτητές, μόνο γραφειοκρατία και αλληλοσυγκρούσεις μπορεί να φέρει; Το θέμα της ενίσχυσης των ανεξάρτητων αρχών δεν είναι να είναι ένα παρεμπίπτον ζήτημα. Πιθανόν, δεν αφορά μόνο τη δική σας θεώρηση. Αφορά πάρα πολλά νομοσχέδια που έχουμε δει και πάρα πολλές λογικές σε αυτή την Κυβέρνηση. Θυμίζω πώς αντιμετωπίζετε πολλές φορές την έκθεση, για παράδειγμα, του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής, όταν σας λέει αυτονόητα πράγματα για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας. Το ζήτημα, λοιπόν, σε όλες τις ανεξάρτητες αρχές, είναι να σεβόμαστε το κράτος δικαίου και οι ανεξάρτητες αρχές αποτελούν τμήμα αυτού του κράτους δικαίου. Αποτελούν όχι θεσμικά εμπόδια αλλά θεσμικά στηρίγματα στο Κοινοβούλιο και στη λειτουργία μας. Αντίθετα, δημιουργείται - αντίθετα με ό,τι συμβαίνει σε όλες τις χώρες στον χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ευρώπη - ένα συγκεντρωτικό σύστημα - που εδώ σε αυτό το σύστημα της ΑΔΙΠ είναι φανερό - που πλήττει την αυτονομία των ιδρυμάτων. Ένας πολύ παρεμβατικός Υπουργός - ο εκάστοτε Υπουργός με αυτό το νομοθετικό πλαίσιο - ένας υπερυπουργός που μπορεί να αναπέμπει την απόφαση ίδρυσης προγράμματος μεταπτυχιακών σπουδών, ιδρύει, συγχωνεύει, μετονομάζει, καταργεί ιδρύματα, σχολές και τμήματα. Θα μπορούσαμε να θέσουμε, κύριε Πρόεδρε, και άλλα ζητήματα σε σχέση με την αντισυνταγματικότητα. Για παράδειγμα, διαβάζω την έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής για ένα άλλο ζήτημα σε σχέση με το Σύνταγμα. Γεννάται προβληματισμός από την ίδια την Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής εάν είναι, κατά το Σύνταγμα, επιτρεπτή η μειοψηφική συμμετοχή του κύριου διδακτικού και ερευνητικού προσωπικού σε όργανα, όπως η Κοσμητεία μονοτμηματικής σχολής, καθώς και εάν εν γένει θα όφειλε η ρύθμιση της ειδικότερης συμμετοχής των φοιτητών να συναρτάται, όπως είπε και ο εισηγητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης πριν από λίγο, με τον χαρακτήρα των εκάστοτε ασκούμενων αρμοδιοτήτων. Και η ίδια η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής αναρωτάται και γεννάται προβληματισμός για το εάν είναι κατά το Σύνταγμα πολλά ζητήματα σε σχέση με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να τοποθετηθούν τα κόμματα και οι Βουλευτές σε αυτό το θέμα που έχει γίνει κατανοητό από την εισήγηση. Θα κλείσω, κύριε Πρόεδρε - για να μην παίρνουμε διαρκώς τον λόγο - με κάτι το οποίο είχα πει και στην πρώτη μου τοποθέτηση. Είναι ανεπίτρεπτο, ενώ συζητείται αυτή τη στιγμή νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας στις επιτροπές και θα έρθει μεθαύριο στην Ολομέλεια, να κατατίθεται σε αυτό το νομοσχέδιο σήμερα, τώρα, τροπολογία που την υπογράφει ο Υπουργός. Εν πάση περιπτώσει, για να μη χαθεί και η λογική, μιας και είναι εδώ και ο Πρόεδρος της Βουλής, θέλω να πω ότι δεν είναι δυνατόν να γίνει επιτρεπτή μια τέτοια νομοθέτηση. Να πάρει πίσω ο Υπουργός αυτή την τροπολογία. Συζητείται νομοσχέδιο για την υγεία στις επιτροπές, μπορεί να κατατεθεί στην επιτροπή στο νομοσχέδιο που έρχεται μεθαύριο. Γελοιοποιεί το Κοινοβούλιο αυτή η διαδικασία!
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο για ένα λεπτό.
Κυρία Βάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Εγώ θα εμμείνω σ' αυτό που είπε ο αντιλέγων εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ, ο έγκριτος νομικός και συνάδελφος κ. Παρασκευόπουλος, ότι ούτως ή άλλως η αξιολόγηση δεν εμπίπτει στην κανονιστική εμβέλεια του Συντάγματος. Θα μου επιτρέψετε, όμως, και ένα πολιτικό σχόλιο - άλλωστε δεν είμαι νομικός - απευθυνόμενη προς τους συναδέλφους και της Νέας Δημοκρατίας και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, διαπιστώνω μια επιλεκτική χρήση, η οποία ενίοτε γίνεται - επιτρέψτε μου την έκφραση, αν και είναι βαριά - και υποκριτική. Υπάρχει μια επιλεκτική, λοιπόν, χρήση του όρου «αυτοδιοίκητο». Όπου μας συμφέρει το αυτοδιοίκητο του πανεπιστημίου, το επικαλούμαστε. Εν προκειμένω, διότι το πρόβλημά σας είναι ότι υποτίθεται ότι αίρεται η λειτουργία αξιολόγησης της ΑΔΙΠ και υποκαθίσταται από τον Υπουργό. Αυτό είναι το πρόβλημα εν πολλοίς και επίσης ότι μπορεί να γίνει αναπομπή, όταν όντως υπάρχει πρόδηλη δυσαναλογία ανάμεσα στα έξοδα, για παράδειγμα, ενός μεταπτυχιακού, ανάμεσα στις δαπάνες και σε υπέρογκα δίδακτρα που επιβάλλει, κάτι που γίνεται. Λυπούμαι που το λέω, αλλά υπάρχουν μεταπτυχιακά τα οποία είναι συνώνυμα πλέον των «business as usual», με υπέρογκα δίδακτρα, χωρίς έξοδα, με ασύστολες αμοιβές πανεπιστημιακών και ακριβώς επ' αυτού προσπαθεί να βάλει μια τάξη το νομοσχέδιο. Η ευαισθησία σας, λοιπόν, ως προς το αυτοδιοίκητο είναι επιλεκτική. Όπου υπάρχει αναβάθμιση, η αποκατάσταση της λειτουργίας της Συγκλήτου, η συνδιοίκηση, όλο αυτό το πνεύμα ακαδημαϊκής κοινότητας, το οποίο είχαμε ξεχάσει ή οι διατάξεις για το πανεπιστημιακό άσυλο, είστε λάβροι εναντίον του αυτοδιοίκητου και το αντίθετό όπου εδώ πέρα τίθεται εν αμφιβόλω η αρχή της ΑΔΙΠ. Δεν κατάλαβα, η ΑΔΙΠ τι είναι; Ο θεματοφύλακας της ποιότητας; Μπορεί η ΑΔΙΠ, μια ανεξάρτητη αρχή, να υποκαταστήσει εν τοιαύτη περιπτώσει τις αρχές του πανεπιστημίου και τον ρόλο που οφείλει να επιτελεί η ακαδημαϊκή κοινότητα; Εκεί έχετε μεγάλη ευαισθησία για το αυτοδιοίκητο. Ας μην υπεισέλθω και σε θέματα συνταγματικότητας που αφορούν τον προηγούμενο νόμο, τον νόμο Διαμαντοπούλου, και για τα Συμβούλια Ιδρύματος, τα οποία κραδαίνετε διαρκώς εναντίον του παρόντος νόμου, όπου βεβαίως εκλέγονταν τα μισά μέλη, αλλά τα υπόλοιπα διορίζονταν και αυτά ήταν και εξωπανεπιστημιακοί παράγοντες. Εκεί τι έγιναν η συνταγματικότητα ή η αντισυνταγματικότητα; Όπου μας συμφέρει την επικαλούμαστε; Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κυρία συνάδελφε. Με την άδεια του Σώματος και κατά παρέκκλιση του Κανονισμού για τρία λεπτά θα έχουμε ένα σχόλιο του συναδέλφου κ. Γεωργίου Καρρά, Ανεξαρτήτου Βουλευτή.
Κύριε Πρόεδρε, εγώ δεν τοποθετήθηκα.
Νόμιζα ότι επειδή λείπει ο κ. Δανέλλης, δεν θέλατε να μιλήσετε. Κύριε Μαυρωτά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Συνταγματολόγος δεν είμαι, αλλά φαντάζομαι ότι το συγκεκριμένο θέμα της συνταγματικότητας έχει να κάνει με την παρέμβαση στο αυτοδιοίκητο. Θέλω να πω εδώ ότι όντως η παρέμβαση στο αυτοδιοίκητο είναι πολύ μεγαλύτερη απ' αυτή που ακούσαμε με την αναπομπή των αποφάσεων των διαφόρων οργάνων των πανεπιστημίων από τον Υπουργό. Είναι πολύ μεγαλύτερη απ' ό,τι ήταν, όπως υποστήριζε ο ΣΥΡΙΖΑ, στην περίπτωση του ν.4009/2011 για τα Συμβούλια Ιδρύματος, που κακώς ανέφερε προηγουμένως η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ ότι ήταν διορισμένα. Ήταν εκλεγμένα τα εσωτερικά μέλη και αυτά εξέλεγαν τα εξωτερικά μέλη. Οπότε, δεν υπήρχε κανένα θέμα παρέμβασης κανενός, ήταν μια εσωτερική διαδικασία του πανεπιστημίου. Όσο, λοιπόν, ήταν αντισυνταγματικό τότε που κρίθηκε ότι δεν ήταν από το Συμβούλιο της Επικρατείας, τώρα νομίζουμε ότι είναι πολύ περισσότερο αντισυνταγματικό το να παρεμβαίνει ο Υπουργός και να αναπέμπει τα δίδακτρα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Μαυρωτά. Κύριε Καρρά, έχετε τον λόγο αυστηρώς για τρία λεπτά, με την άδεια του Σώματος.
Και λιγότερο, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ. Κατ' αρχάς έχουμε ένα ζήτημα συνταγματικό, το οποίο δεν το ακούσαμε: ποια είναι τα όρια του αυτοδιοικήτου και ποια είναι τα όρια της εποπτείας που διατηρεί η πολιτεία επί των ανωτάτων σχολών στη συγκεκριμένη περίπτωση. Το δεύτερο ζήτημα, το οποίο τίθεται πλέον, είναι ότι και η βαθμίδα των μεταπτυχιακών σπουδών εντάσσεται στον τρίτο βαθμό πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Συνεπώς, κατά την άποψή μου, οποιαδήποτε επέμβαση στα εσωτερικά του πανεπιστημίου - και θεωρώ ότι και οι μεταπτυχιακές σπουδές είναι εσωτερικό ζήτημα του πανεπιστημίου - δεν συνάδει με το Σύνταγμα. Εάν μιλήσουμε τώρα για τα όρια - όπως ξεκίνησα - του αυτοδιοικήτου, της πλήρους αυτοδιοίκησης, όπως το λέει το Σύνταγμα, προς τα όρια της εποπτείας, εκεί πέρα θα πρέπει να διακρίνουμε κάτι, ότι το αυτοδιοίκητο αφορά ό,τι έχει σχέση με την παροχή εκπαιδευτικών υπηρεσιών, ενώ η εποπτεία αφορά άλλα, κατά την άποψή μου, ζητήματα, όπως είναι τα οικονομικά και τα θέματα προσωπικού. Νομίζω, λοιπόν, ότι οι διατάξεις του παρόντος νόμου υπερβαίνουν το ζήτημα της εποπτείας, το οποίο επιτρέπει το Σύνταγμα, και βρίσκονται μέσα στα ζητήματα της πλήρους αυτοδιοίκησης. Και εφόσον έχουμε παρέμβαση διοικητική, έστω και αν έχει κανονιστικό χαρακτήρα - που στη συγκεκριμένη περίπτωση των μεταπτυχιακών σπουδών δεν έχει κανονιστικό χαρακτήρα, διότι ρυθμίζει ουσιαστικά προγράμματα σπουδών που τίθενται υπό έγκριση - νομίζω ότι παραβιάζει το άρθρο 16 και κατά την παράγραφο 4 και κατά την παράγραφο 5. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά αυστηρά, παρακαλώ, γιατί και οι συνάδελφοί σας, τροπολογούντες Υπουργοί, περιμένουν εδώ και ώρα.
Κύριε Θεοχαρόπουλε, κατ' αρχάς είπατε ότι κατατέθηκε μια τροπολογία του Υπουργείου Υγείας; Κατάλαβα καλά;
Ναι.
Ξέρετε, όμως, ότι δεν έχει κατατεθεί κάποια τέτοια και θα ήθελα να ελέγχετε τις πηγές σας.
Είναι η τροπολογία με αριθμό 1131.
Ακούστε τι σας λέω. Η Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης είναι σαφέστατη ότι δεν έχει κατατεθεί καμμία τέτοια τροπολογία. Γι' αυτό λέω, λίγο ηρεμία και έλεγχος.
Κάνετε λάθος. Γι' αυτό μην κάνετε παρατηρήσεις.
Δεν γίνεται, κύριε Λοβέρδο.
Να το δούμε εάν έχει κατατεθεί ή όχι, αλλά δεν θα λυθεί με αυτή την αντιπαράθεση. Θα το ψάξουμε.
Δεν είναι δυνατόν να μας κάνετε και παρατηρήσεις, κύριε Υπουργέ. Μπορεί να κάνετε λάθος.
Έτσι με ενημερώνει η Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης και καλό είναι όλοι να αυτοπροστατευτούμε. Το δεύτερο, από ό,τι καταλαβαίνω, το έχουμε πει πολλές φορές και αυτό θα δείτε ότι θα μας πάει μέχρι αύριο το βράδυ. Η προσπάθειά μας, η επιμονή μας, από την οποία δεν θα κάνουμε πίσω ούτε ένα εκατοστό, είναι να καθιερώσουμε ακαδημαϊκούς κανόνες. Στο τοπίο, που απορρυθμίστηκε με έναν καταστροφικό τρόπο για τα πανεπιστήμια, θα ξαναμπεί μια τάξη με βάση τους ακαδημαϊκούς κανόνες. Νομίζω ότι όταν ακούτε ακαδημαϊκούς κανόνες, κάτι παθαίνετε. Κάτι παθαίνετε, διότι οι ακαδημαϊκοί κανόνες είναι αυτοί οι οποίοι εξασφαλίζουν το να μην υπάρχει αυθαιρεσία. Γιατί είπατε όσα είπατε, αλλά εγώ δεν άκουσα να λέτε ποιες είναι οι παθογένειες των μεταπτυχιακών σπουδών. Γιατί τα κάνουμε όλα αυτά; Έχουμε καμμία σαδιστική διάθεση εναντίον ανθρώπων που κάνουν σωστά τη δουλειά τους; Και ξέρετε κάτι; Το 85% όλων των προγραμμάτων μεταπτυχιακών σπουδών είναι άψογα. Είχε γίνει πέρσι η μελέτη, όταν ήταν επικεφαλής η κ. Αναγνωστοπούλου, την εκσυγχρονίσαμε φέτος και το 85% είναι εξαιρετικό. Υπάρχει, όμως, το 15% και το 15% δυσφημίζει το πανεπιστήμιο. Αυτούς θέλετε να καλύψετε. Αυτές τις αυθαιρεσίες θέλετε να καλύψετε. Διότι το αυτοδιοίκητο δεν λέει πουθενά ότι ο Υπουργός δεν εποπτεύει. Έρχονται εκλογές καθηγητών, τις οποίες αναπέμπουμε πίσω. Έτσι δεν είναι; Δεν σας άκουσα να λέτε ότι είναι μια αντισυνταγματική λειτουργία. Έρχονται τα οικονομικά και, επίσης, αναπέμπονται πίσω κάποιες φορές. Λέω λοιπόν ότι θέλει μια πολύ μεγάλη προσοχή, γιατί αλλιώς καλύπτετε αυτούς που αυθαιρετούν. Και αυθαιρετούν εκείνοι οι οποίοι, με τον τρόπο που υπολογίζονται τα δίδακτρα, αφήνουν έξω τις οικονομικά ασθενέστερες ομάδες από τα πανεπιστήμιά μας. Τα πανεπιστήμια μας, όσο δύσκολο και αν σας είναι, παραμένουν δημόσια. Και τα τέλη φοίτησης θα είναι σύμφωνα με το κόστος και όχι τη ζήτηση. Αυτή είναι μια βαθιά διαφορά ανάμεσά μας, αλλά πρέπει να γίνει κατανοητή. Μιλήσατε γι' αυτή την υπόθεση της αξιολόγησης. Εμείς τι κάνουμε; Πρώτον, θεωρούμε ότι η ΑΔΙΠ θα αξιολογεί. Δεύτερον, έχουμε μια δεύτερη διαδικασία αξιολόγησης. Ποιο είναι το πρόβλημα ακριβώς; Εσείς δεν ήσασταν όλοι αυτοί που λέγατε «αξιολόγηση και ξανά αξιολόγηση»; Τώρα, που πάμε να βάλουμε και μια δεύτερη διαδικασία λέτε, «μπα, δεν πρέπει». Γι' αυτό χρειάζεται μεγάλη προσοχή, γιατί δεν τα γνωρίζετε καλά τα ζητήματα. Ξέρετε τι γινόταν μέχρι τώρα; Κατ' αρχάς η περσινή απόφαση της συνόδου των πρυτάνεων ήταν ότι πρέπει να αξιολογούνται και να ξανααξιολογούνται κ.λπ.. Μόνο που μέχρι τώρα ο Υπουργός τα ίδρυε αυτά. Εμείς τι κάνουμε; Βάζουμε πολλά φίλτρα. Λέμε: Το τμήμα θα αποφασίζει. Θα πηγαίνει σε μια επιτροπή μέσα στο πανεπιστήμιο, που αποτελείται από όλους τους κοσμήτορες και προεδρεύει ο αρμόδιος αντιπρύτανης. Θα το ξαναβλέπουν. Θα πηγαίνει στη σύγκλητο. Μετά, θα έρχεται στο Υπουργείο. Για ποιον λόγο; Θα έρχεται στο Υπουργείο, γιατί υπάρχει μια απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία λέει το πώς θα προστατεύσει όσο γίνεται περισσότερο τα οικονομικά ασθενέστερα στρώματα στον να έχουν πρόσβαση στα πανεπιστήμια. Γι' αυτό και λέμε, το Υπουργείο, ο Υπουργός με τη σύμφωνη γνώμη μιας επιτροπής, στην οποία θα υπάρχουν και πρυτάνεις - κάτι που προφανώς ξεχάσατε - θα αναπέμπει. Αν δεν τα θέλετε αυτά, θα πρέπει να βρείτε τρόπους να σταματήσει η αυθαιρεσία. Διότι με όλη αυτή την κουβέντα, που γίνεται, ξεχνάμε ότι πολλά μεταπτυχιακά είναι δωρεάν. Πολλά μεταπτυχιακά έχουν ένα συμβολικό τέλος. Υπάρχουν, όμως, και αυτοί που σας είπα, το 15%, οι οποίοι, το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι πώς θα μπορέσει να γίνει περισσότερο ακριβό το μεταπτυχιακό. Εμείς όντως για να είμαστε πολύ ειλικρινείς, θα θέλαμε να είναι όλα δωρεάν. Σήμερα, δεν είναι ρεαλιστικό αυτό, ούτε καν ως αίτημα. Γι' αυτό και λέμε, να υπάρχουν πολλαπλοί τρόποι με τους οποίους θα μπορέσουμε να ελέγξουμε - το λέω ξανά και ξανά - τις αυθαιρεσίες. Άρα, ακαδημαϊκοί κανόνες, ποιότητα, υπέρ των οικονομικά αδύναμων, εκείνων που έχουν τα ακαδημαϊκά κριτήρια να εγγραφούν στα μεταπτυχιακά. Θα σας παρακαλούσα, λοιπόν, να μην ταλαιπωρηθούμε άλλο με αυτόν τον δικονομίστικο τρόπο, διότι ουσιαστικά πηγαίνετε με αυτούς τους τρόπους να καλύψετε αυτούς που υπονομεύουν ένα από τα καλύτερα στοιχεία των πανεπιστημίων σήμερα, που είναι τα μεταπτυχιακά.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Για ποιον λόγο;
Μου έκανε ένα ερώτημα ο κύριος Υπουργός και θέλω να απαντήσω.
Μα, κύριε Πρόεδρε, δεν προβλέπεται αυτό.
Κύριε Μαντά, αφήνετε το Προεδρείο να συνεννοηθεί; Κύριε Θεοχαρόπουλε, τι θέλετε;
Κύριε Πρόεδρε, μου έκανε ο κύριος Υπουργός ονομαστικά μια ερώτηση. Μου είπε ότι δεν ισχύει κάτι και με ρώτησε κάτι. Να μην του απαντήσω; Θέλω τον λόγο επί προσωπικού για ένα λεπτό.
Για την τροπολογία;
Μπορώ να του απαντήσω ένα λεπτό;
Ορίστε, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Πρόεδρε, δεν θα καθυστερήσω ούτε τριάντα δευτερόλεπτα. Κατατέθηκε η τροπολογία με γενικό αριθμό 1191 και ειδικό 132, που έχει συνυπογραφή του Υπουργού Εργασίας και του Υπουργού Υγείας κ. Πολάκη. Και γράφει μέσα το άρθρο 5: «Παράταση προθεσμίας άσκησης καθηκόντων ιατρού εργασίας». Ο κ. Πολάκης την υπογράφει. Δεν έχει καμμία σχέση η τροπολογία με το Υπουργείο Παιδείας. Είναι άλλου Υπουργείου, είναι συνυπογραφή του Υπουργείου Υγείας…
Εν πάση περιπτώσει, κύριε Θεοχαρόπουλε, έγινε κατανοητό.
Κύριε Υπουργέ, στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί!
Κύριε Θεοχαρόπουλε, ακούστηκε.
…η τροπολογία του Υπουργού Υγείας μαζί με τον Υπουργό Εργασίας, ενώ είναι άσχετο με το Υπουργείο Παιδείας. Λίγο σοβαρότητα!
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η συζήτηση κατά το άρθρο…
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ.
Θα σας απαντήσω, αλλά είναι η πρώτη ώρα της συζήτησης ακόμη και έχει σημασία να συζητάμε επί της ουσίας. Καταλαβαίνω ότι δεν το θέλετε αυτό και είναι γνωστή κοινοβουλευτική τακτική. Κοιτάξτε, είναι μια τροπολογία που κατατέθηκε από το Υπουργείο Εργασίας. Τυχαίνει το Υπουργείο Εργασίας να είναι…
Θα τρελαθούμε τελείως εδώ μέσα! Τροπολογία για γιατρούς, όταν έχουμε…
Μπορούμε να ησυχάσουμε; Να ολοκληρώσει την παρέμβασή του ο κύριος Υπουργός, γιατί αλλιώς δεν θα συνεχίσουμε!
Είναι ντροπή!
Κυρία Χριστοφιλοπούλου, σας παρακαλώ! Κύριε Υπουργέ, πείτε αυτό ακριβώς που θέλετε να πείτε. Η τροπολογία είπατε ότι είναι του Υπουργείου Εργασίας.
Όπως θα σας μιλήσει και η κυρία… [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Ήρεμα, ήρεμα! Είναι του Υπουργείου Εργασίας. Θα σας πει η κ. Αχτσιόγλου επί του θέματος και πράγματι είναι η παράταση της προθεσμίας άσκησης κάποιου ιατρού, ο οποίος είναι ιατρός εργασίας.
Είναι δυνατόν να γίνει έτσι συζήτηση;
Κύριε Πρόεδρε…
Κυρία Αχτσιόγλου, ελέχθη αυτό κι έγινε η διευκρίνιση. Έγινε μια καταγγελία ότι ενώ συνεδριάζει η επιτροπή… [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Είναι δυνατόν να συνεχίσουμε; Μπορείτε να με αφήσετε να διευθύνω; Κατηγγέλθη ότι ενώ συζητείται… [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Καλά, δεν σας ενδιαφέρει ότι σας παρακολουθεί όλη η Αίθουσα; Δεν σας ενδιαφέρει καθόλου; Παρακολουθεί όλη η Αίθουσα να τσακώνεστε! Αν είναι δυνατόν! Κυρία Αχτσιόγλου, έγινε η διευκρίνιση από τον κ. Γαβρόγλου ότι δεν έχει δίκιο ο κ. Θεοχαρόπουλος που λέει ότι είναι του Υπουργείου Υγείας, αλλά είναι του Υπουργείου Εργασίας. Τι παραπάνω θα προστεθεί τώρα αν πάρετε τον λόγο; Σας παρακαλώ, για να διευκολυνθούν όλοι.
Καλώς.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η συζήτηση κατά το άρθρο 100 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής για το θέμα συνταγματικότητας που ετέθη. Παρακαλώ, οι δεχόμενοι την ένσταση αντισυντατικότητας να εγερθούν. [[Στο σημείο αυτό εγείρονται οι αποδεχόμενοι την ένσταση αντισυνταγματικότητας]] Είναι προφανές ότι δεν ηγέρθη ο απαιτούμενος αριθμός Βουλευτών από το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής. Συνεπώς η ένσταση αντισυνταγματικότητας απορρίπτεται. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν προχωρήσουμε στη συνέχεια με τους ειδικούς αγορητές, επειδή είναι από πολλή ώρα εδώ οι τροπολογούντες Υπουργοί και θέλουν να καταθέσουν τις τροπολογίες τους, θα πάμε με τη σειρά, έτσι όπως έχουν ανακοινωθεί. Ο κ. Παπαδημητρίου έχει πρώτος τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα πηγαίναμε με τον Κανονισμό! Δεν τελείωσαν οι εισηγητές και θα μιλήσουν οι Υπουργοί; Έλεος!
Θεωρείτε αυτό το θέμα ότι είναι θέμα για έλεος; Τέτοιο θέμα είναι αυτό;
Όταν βγείτε εσείς στην Έδρα, αμέσως…
Λυπάμαι, αλλά εν πάση περιπτώσει…
Μετά τους έξι πρώτους εισηγητές…
Κύριε Υπουργοί, υπέθετα ότι μπορούσαμε να συνεννοηθούμε με έναν άλλον τρόπο, με μεγαλύτερη δυνατότητα κατανόησης όλων μας. Θα προχωρήσουμε με τους τρεις αγορητές που υπολείπονται και να περιμένετε να πάρετε τον λόγο. Είχαμε συνεννοηθεί ότι δεν θα περιμένετε άλλο. Εν πάση περιπτώσει, δεν πειράζει. Ο συνάδελφος κ. Ιωάννης Δελής έχει τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ασφαλώς και η κυβερνητική πολιτική είναι ενιαία και αδιαίρετη και σε όλους τους τομείς υλοποιεί μεθοδικά τη στρατηγική του κεφαλαίου, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΟΟΣΑ, με στόχο, βέβαια, πάντα την καπιταλιστική ανάπτυξη, δηλαδή την αύξηση των κερδών του κεφαλαίου, που σημαίνει ακόμα μεγαλύτερη εκμετάλλευση για τους εργαζόμενους. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ]] Αυτή η στρατηγική, λοιπόν, δεν θα άφηνε, βέβαια, έξω την εκπαίδευση, έναν από τους πιο σημαντικούς παράγοντες για την καπιταλιστική κερδοφορία, ιδιαίτερα σήμερα, στην εποχή του παγκόσμιου μονοπωλιακού ανταγωνισμού. Γι' αυτό και όλες οι αλλαγές ή οι μεταρρυθμίσεις, που ξετυλίγονται εδώ και χρόνια απ' όλες τις κυβερνήσεις στην παιδεία, υπηρετούν αυτήν ακριβώς τη στρατηγική. Η ανώτατη εκπαίδευση ιεραρχείται πολύ ψηλά στις προτεραιότητες αυτής της στρατηγικής, γιατί δεν είναι απλώς ένας χώρος μετάδοσης της γνώσης, αλλά είναι και ο κατ' εξοχήν χώρος παραγωγής νέας επιστημονικής γνώσης. Και σήμερα, που γενικεύεται η άμεση εφαρμογή της επιστημονικής γνώσης στην παραγωγή, αυτό αποκτά τεράστια σημασία για τα κέρδη των καπιταλιστών. Αυτή τη στρατηγική υλοποιεί και ο ΣΥΡΙΖΑ με το σημερινό νομοσχέδιο για την ανώτατη εκπαίδευση και, μάλιστα, δεν κρύβει καθόλου τα λόγια του.
Παρακαλώ, ησυχία. Σας διακόπτω. Με συγχωρείτε. Όμως, δεν είναι δυνατόν. Να αποχωρήσουν όσοι θέλουν να αποχωρήσουν και οι υπόλοιποι να ακούσουν. Παρακαλώ, ησυχία.
Έλεγα ότι το νομοσχέδιο δεν κρύβει καθόλου τα λόγια του και με την αιτιολογική έκθεση, που συνοδεύει το νομοσχέδιο αυτό, συστήνεται, κεφαλαιοποιεί - λέει - προηγούμενες νομοθετικές επεξεργασίες. Πράγματι, έτσι είναι. Αποτελεί τη συνέχεια των νόμων Διαμαντοπούλου το 2011, της Γιαννάκου το 2017 για την ανώτατη εκπαίδευση και αυτούς τους νόμους ο ΣΥΡΙΖΑ με το σημερινό νομοσχέδιο τους ανανεώνει, τους ρετουσάρει, τους επεκτείνει και προσθέτει τη δική του στην αλυσίδα των αντιδραστικών αλλαγών στην εκπαίδευση. Προσθέτει και λίγο διάλογο για την παιδεία με το άρωμα της σαπίλας των εργαστηρίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ, διάλογο, βέβαια, που δεν βρήκε καμμιά λαϊκή ανταπόκριση. Και, έτσι, νά 'το το νομοσχέδιο στη Βουλή μέσα στο κατακαλόκαιρο μαζί με κορώνες περί κοινωνικού κράτους και δημοκρατίας, τη στιγμή και την ώρα που η Κυβέρνηση δίνει απανωτά τα χτυπήματα στη ζωή του λαού και της νεολαίας, την ώρα που ετοιμάζεται και για τη νέα της φθινοπωρινή αντιλαϊκή επίθεση. Το σημερινό νομοσχέδιο αποτελεί ένα αποφασιστικό βήμα για την προσαρμογή της ανώτατης εκπαίδευσης στην καπιταλιστική αγορά - ζούγκλα, δηλαδή για το πιο σφιχτό δέσιμό της στο άρμα των καπιταλιστών, για να υπηρετήσει τα κέρδη τους, τα οικονομικά και τα ιδεολογικά. Όσο βαθαίνει, όμως, η προσαρμογή της ανώτατης εκπαίδευσης στις ανάγκες της καπιταλιστικής αγοράς, τόσο βαθαίνει και η λειτουργία της ίδιας της ανώτατης εκπαίδευσης ως εμπορικής, καπιταλιστικής επιχείρησης, γιατί ανάλογα με τον σκοπό της διαμορφώνεται και ο χαρακτήρας της εκπαίδευσης και το περιεχόμενό της. Έτσι εξηγείται γιατί ακόμη και τώρα θεωρείται αξεπέραστο το σοβιετικό εκπαιδευτικό σύστημα, που έφτασε σε τόσο υψηλά επίπεδα ποιότητας και παρεχόταν δωρεάν σε όλον τον λαό, ακριβώς γιατί λειτουργούσε στο πλαίσιο μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας και οικονομίας, που είχε σκοπό και κίνητρο τη λαϊκή ευημερία και όχι το κέρδος. Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν πρέπει να συνδέεται η εκπαίδευση με την οικονομία. Η σχέση τους είναι έτσι και αλλιώς αντικειμενική. Το πραγματικό ερώτημα είναι ποια: οικονομία υπηρετεί η εκπαίδευση, τη σοσιαλιστική ή την καπιταλιστική; Κι εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μασάει καθόλου τα λόγια του. Την καπιταλιστική, φωνάζει, αυτή δηλαδή που υπηρετεί ως Κυβέρνηση ψυχή τε και σώματι. Να γιατί τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ λειτουργούν ολοένα και περισσότερο ως επιχειρήσεις και οι φοιτητές μετατρέπονται σε πελάτες τους. Αυτό, όμως, έχει καταστροφικές συνέπειες για τα λαϊκά στρώματα, που συναντούν ολοένα και περισσότερες δυσκολίες να σπουδάσουν τα παιδιά τους, βλέπουν, δηλαδή, τους ταξικούς φραγμούς να υψώνονται συνεχώς μπροστά τους. Η προπαγάνδα της Κυβέρνησης ότι το νομοσχέδιο έρχεται δήθεν να λύσει τα προβλήματα της ανώτατης εκπαίδευσης από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων και των νεανικών αναγκών, αποτελεί ένα πελώριο, ένα χοντροκομμένο ψέμα. Αφήστε κατά μέρος τα λόγια τα παχιά περί κοινωνικής δικαιοσύνης, ελευθερίας και δημοκρατίας, γιατί όλα αυτά, ξέρετε, τα χλευάζει η πραγματικότητα της καπιταλιστικής ζούγκλας. Και αυτή τη ζούγκλα η πολιτική σας την υπηρετεί με νύχια και με δόντια, αφού ανάμεσα στα τόσα και τόσα που λέει το νομοσχέδιο αυτό δεν βρήκε ούτε λέξη να πει για τις σημερινές τεράστιες ανάγκες των φοιτητών των λαϊκών στρωμάτων στη στέγαση, στη σίτιση, στις μετακινήσεις τους, στα συγγράμματα, στα αναλώσιμα, στον απαραίτητο τεχνολογικό τους εξοπλισμό και τη χρόνια κρατική υποχρηματοδότηση των ΑΕΙ, που τα οδηγεί σε οριακές μερικές φορές καταστάσεις, τις τεράστιες ελλείψεις διδακτικού και βοηθητικού προσωπικού, τη γερασμένη υλικοτεχνική υποδομή, τους φοιτητές που στριμώχνονται σε ακατάλληλες αίθουσες και πολλοί από αυτούς αποκλείονται από τα εργαστήρια των σχολών τους. Το νομοσχέδιο όλα αυτά τα προσπερνάει βιαστικά, με μία γενικόλογη αναφορά στα «οξέα προβλήματα που προέκυψαν λόγω της οικονομικής κρίσης τα τελευταία επτά χρόνια» και ξεμπερδεύει. Καλά, η Κυβέρνησή σας δεν ήταν αυτή που σκούπισε τα αποθεματικά των ΑΕΙ και τα στράγγισε οικονομικά για να πληρώσει τους δανειστές την άνοιξη του 2015; Η Κυβέρνησή σας δεν συνεχίζει σαν τις προηγούμενες να φορτώνει τα βάρη της κρίσης στις λαϊκές πλάτες; Και τολμάτε να επικαλείστε τις συνέπειες της δικής σας πολιτικής και να ζητάτε την επιείκεια του λαού; Άλλα είναι για εσάς τα προβλήματα της ανώτατης εκπαίδευσης, οι πολλές ταχύτητές τους, ας πούμε, και κυρίως αυτό βεβαίως το όχι και τόσο καλό δέσιμό της με την παραγωγή και την οικονομία, με το κεφάλαιο και τους επιχειρηματικούς ομίλους δηλαδή, γιατί αυτοί κρατούν τα κλειδιά της καπιταλιστικής οικονομίας και γκρινιάζουν συνεχώς για τις καθυστερήσεις της παιδείας να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις τους. Όσο για τα φαινόμενα κερδοσκοπίας των ΑΕΙ, που κατηγορείτε, «των καθιερωμένων ιεραρχιών και ομάδων συμφερόντων που διαστρεβλώνουν τον δημόσιο χαρακτήρα της», όπως γράφετε, όλα αυτά ευδοκιμούν ακριβώς στο θερμοκήπιο της επιχειρηματικής λειτουργίας των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ και όχι μόνο δεν πρόκειται να σταματήσουν, αλλά θα ενταθούν μετά το σημερινό νομοσχέδιο. Άλλωστε, όπως δείχνει και η ζωή, το κέλυφος του δημόσιου χαρακτήρα των ΑΕΙ, για το οποίο κόπτεστε, δεν εμποδίζει καθόλου την επιχειρηματική τους λειτουργία, ίσα - ίσα τη διευκολύνει. Όλοι οι βασικοί άξονες του νομοσχεδίου στηρίζουν και διευρύνουν την επιχειρηματική λειτουργία των ΑΕΙ. Γι' αυτό και οι διαφωνίες των κομμάτων της αστικής των κομμάτων της αστικής αντιπολίτευσης, διαφωνίες σε δευτερεύοντα και επιμέρους ζητήματα, δεν αμφισβητούν αυτή τη στρατηγική στόχευση του νομοσχεδίου, ούτε γίνονται από τη σκοπιά της ικανοποίησης των μορφωτικών λαϊκών αναγκών. Η κριτική τους γίνεται από τη σκοπιά τής ακόμα μεγαλύτερης επιχειρηματικής λειτουργίας των ΑΕΙ. Αυτός είναι ο κόσμος σας, ο κοινός, ο καπιταλιστικός και αυτόν υπηρετείτε όλοι σας. Δεν υπάρχει πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα από τα μεταπτυχιακά. Στο ζήτημα της απελευθέρωσης των διδάκτρων στα μεταπτυχιακά, που ήδη υπάρχουν αλλά γενικεύονται με το νομοσχέδιο, όλοι συμφωνείτε και επαυξάνετε, εκτός από το ΚΚΕ, που ζητά την πλήρη κατάργηση όλων των διδάκτρων. Τσαλαπατάτε, δηλαδή, όπως είπε και ο Θανάσης Παφίλης πριν από λίγο, ακόμα και αυτό το αστικό Σύνταγμα, που κάθε τόσο επικαλείστε και το οποίο εξακολουθεί ακόμα να μιλά για δημόσια και δωρεάν παιδεία. Και είναι απύθμενη η υποκρισία της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, που σηκώνουν κουρνιαχτό για την επαναφορά της φοιτητικής συμμετοχής στα διοικητικά όργανα των ΑΕΙ, όταν οι δικές τους φοιτητικές παρατάξεις πρωταγωνιστούν στην εμπέδωση και στη διαφήμιση των ΑΕΙ ως επιχειρήσεων. Και πώς να ανεχθείτε, άραγε, το ακαδημαϊκό άσυλο, με την Κυβέρνηση απλώς να επαναφέρει τη διάταξη του 2007 της κ. Γιαννάκου, που δεν σημαίνει - εδώ που τα λέμε - και καμμιά ουσιαστική του προστασία; Πώς να ανεχθείτε να υπάρχει το άσυλο στα πανεπιστήμια - επιχειρήσεις, όταν εδώ σε αυτά τα πανεπιστήμια τρέχουν υποθέσεις με προθεσμίες, με ποινικές ρήτρες, με ακάλυπτες επιταγές; Με το νομοσχέδιο βαθαίνει, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η λειτουργία των ΑΕΙ ως επιχειρήσεων και μάλιστα αυτοχρηματοδοτούμενων, στην υπηρεσία πάντα των επιχειρηματικών ομίλων και η παιδεία γίνεται πιο ακριβό εμπόρευμα και παρέχεται ανάλογα με την τσέπη των γονιών. Και αυτή η προσαρμογή της ανώτατης εκπαίδευσης στις μεταβαλλόμενες κάθε φορά ανάγκες του κεφαλαίου διαστρέφει τελικά και τον ίδιο τον κοινωνικό χαρακτήρα της επιστήμης, η οποία αντί να υπηρετεί τις ανάγκες της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας, μετατρέπεται σε γιουσουφάκι των καπιταλιστών και των κερδών τους, υποβαθμίζοντας και κατηγοριοποιώντας συνεχώς τα πτυχία. Φθάνει, μάλιστα, μερικές φορές ακόμα και μέχρι το σημείο τα πανεπιστήμια να υπογράφουν μνημόνια συνεργασίας με το ΝΑΤΟ, όπως έκανε πρόσφατα το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας στη Θεσσαλονίκη. Επιδιώκετε ακόμα και η ίδια η επιβίωση των ΑΕΙ να εξαρτάται όχι από την κρατική χρηματοδότηση - αυτή την προορίζετε για το κεφάλαιο, για την ανάπτυξη, όπως λέτε - αλλά από την πώληση των προγραμμάτων τους ως προϊόντα που αγοράζονται με δίδακτρα και από την επέκταση, βεβαίως, της επιχειρηματικής δράσης των ΑΕΙ σε νέα πεδία εκπαιδευτικών δράσεων. Έτσι, με το νομοσχέδιο γενικεύονται, εξαπλώνονται ακόμα περισσότερο τα δίδακτρα στα μεταπτυχιακά, μετατρέποντας τα ιδρύματα σε μεγάλα εμπορικά μαγαζιά, από όπου θα ψωνίζουν οι φοιτητές - πελάτες, όσοι από αυτούς, βέβαια, μπορούν. Και, πραγματικά, χρειάζεται να διαθέτει κανείς πολύ μεγάλο θράσος, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, για να μιλάει για το κοινωνικό αγαθό της γνώσης, τη στιγμή που ψηφίζει και φέρνει με το νομοσχέδιο τα δίδακτρα στα μεταπτυχιακά, στην κατάρτιση, στην επιμόρφωση και πάει λέγοντας. Οι απαλλαγές που προβλέπονται είναι σκέτη κοροϊδία και αφορούν μόνο όσους βρίσκονται στα όρια της ακραίας φτώχειας και εφόσον, βέβαια, αυτοί πιο πριν θα έχουν καταφέρει να μπουν στο πανεπιστήμιο και να έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους. Και, πάντως, αυτοί που θα απαλλάσσονται από αυτά τα μεταπτυχιακά δεν μπορεί σε καμμιά περίπτωση να είναι πάνω από το 30% των συμμετεχόντων σε κάθε πρόγραμμα. Στην πραγματικότητα, αυτή η διάταξη περί απαλλαγής γίνεται ο φερετζές, πίσω από τον οποίο απελευθερώνετε και γενικεύετε τα δίδακτρα, εγκαινιάζοντας ο ΣΥΡΙΖΑ τη μεγάλη απελευθερωμένη αγορά των μεταπτυχιακών. Επιχειρείτε, επίσης, το άνοιγμα των ΑΕΙ και στην πολλά κέρδη υποσχόμενη αγορά των ξενόγλωσσων τμημάτων, με δίδακτρα βέβαια. Και εδώ τα υπόλοιπα αστικά κόμματα πιέζουν για πιο θαρραλέο, πιο τολμηρό άνοιγμα. Για πρώτη φορά θεσμοθετείται η είσοδος των ΑΕΙ στο μεγάλο παζάρι της μεταλυκειακής εκπαίδευσης, όπου τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ με διετή προγράμματα επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης θα ανοίγουν εκπαιδευτικά μαγαζιά και θα πουλούν στη νεολαία των φτωχών λαϊκών στρωμάτων την πραμάτεια τους, τα διπλώματα επιπέδου «5», όπως λέτε, της εφήμερης κατάρτισης ως κανονικό εισιτήριο για την ανεργία με ενδιάμεσους σταθμούς τη μερική απασχόληση και την επανακατάρτιση. Ανοίγουν για τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ νέα πεδία εμπορικής δράσης με την οργάνωση από αυτά κέντρων επιμόρφωσης και διά βίου μάθησης, πουλώντας επιμόρφωση και μετεκπαίδευση. Και αυτά τα δίδακτρα θα αποτελούν τους βασικούς χρηματοδότες της λειτουργίας τους. Θετικές κρίνει αυτές τις διατάξεις ο ΣΕΒ στο υπόμνημά του και διεκδικεί, βεβαίως, να έχει λόγο και στη διαμόρφωση αυτών των προγραμμάτων, γιατί φυσικά οι καπιταλιστές δεν ενδιαφέρονται μόνο για την άμεση εμπορική εκμετάλλευση των αποτελεσμάτων της επιστήμης. Τους ενδιαφέρει ιδιαίτερα και ο βαθμός δεξιοτεχνίας του εργατικού δυναμικού, που, αν συνδυαστεί και με τις κατάλληλες ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, που προωθούν βέβαια όλες οι κυβερνήσεις - και η δική σας - κάθε μέρα, τότε η παραγωγικότητα των επιχειρήσεών τους απογειώνεται και τα κέρδη τους στον άγριο μονοπωλιακό ανταγωνισμό αυγαταίνουν. Την ίδια στιγμή που αυξάνεται αυτή η παραγωγικότητα, γίνεται λάστιχο και αυξάνεται ο εργάσιμος χρόνος πολύ πέρα από το οκτάωρο και οι μισθοί κατρακυλούν πολύ κάτω ακόμα και από τα 500 ευρώ, ακόμα και για εργαζόμενους απόφοιτους της ανώτατης εκπαίδευσης. Αυτές οι φλυαρίες που ακούστηκαν στην επιτροπή περί «κοινωνίας και οικονομίας της γνώσης» δεν μπορούν να κρύψουν ότι ο καπιταλισμός δεν αλλάζει: Την πρόοδο τη μετράει πάντα με το κέρδος και όχι με τη γνώση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστεί να δανειστώ και λίγο χρόνο από τη δευτερολογία μου. Ευχαριστώ.
Πόσα λεπτά, κύριε Δελή;
Τρία λεπτά περίπου. Από τη γνώση, όμως, οι καπιταλιστές και το σύστημά τους ξεχωρίζουν μονάχα την πιο ωφέλιμη για τους εκμεταλλευτικούς τους σκοπούς, την εφήμερη, την ευέλικτη, τη διαρκώς επαναλαμβανόμενη κατάρτιση, που θα εφοδιάζει την εργατική δύναμη με τις επιζητούμενες κάθε φορά δεξιότητες ακριβώς την κατάλληλη στιγμή, ανάλογα βέβαια με τις ανακατατάξεις που φέρνουν οι αλλαγές στον καπιταλισμό. Άλλη μια κραυγαλέα, βεβαίως, αντίφασή του αυτή, ο οποίος απ' τη μια χρειάζεται την αναβαθμισμένη εργατική δύναμη και από την άλλη επιβραδύνει αυτή την ανάπτυξη. Και έτσι την ώρα που στην εποχή μας η ευρύτερη γενική μόρφωση είναι αναγκαία όσο ποτέ για να βλαστήσουν η δημιουργικότητα, η πολυμέρεια, η φαντασία, έρχεται το σύστημα της διά βίου μάθησης να υποκαταστήσει αυτή την ανάγκη για γενική μόρφωση με τις διαδοχικές ληξιπρόθεσμες καταρτίσεις, ευέλικτα προσαρμοσμένες στις ανάγκες της καπιταλιστικής αγοράς. Αυτό ακριβώς κάνει το νομοσχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ. Θεσμοθετούνται τρεις κύκλοι σπουδών, τα μονοετή, τα διετή προγράμματα σπουδών, δημιουργώντας πτυχία πολλών ταχυτήτων και δημιουργείται ένα ακόμα επιπλέον: το πενταετές ακαδημαϊκό μάστερ. Και, όμως, όσο περισσότερο αυξάνει η κλίμακα της κατηγοριοποίησης των πτυχίων τόσο μεγαλώνει και η ανασφάλεια των πτυχιούχων, αφού αυτό που τελικά μετράει στην καπιταλιστική πιάτσα είναι ποια ακριβώς προσόντα ζητάει από τους αποφοίτους ο εργοδότης κάθε φορά και το πόσο φθηνά μπορεί να τα βρει αυτά, για να τα βάλει στη δούλεψή του. Αυτό πολύ απλά σημαίνει ανταγωνισμός, που ρίχνει ολοένα και περισσότερο την τιμή της επιστημονικής εργατικής δύναμης. Διατηρείται και βαθαίνει η αντιεπιστημονική διάκριση του πανεπιστημιακού και τεχνολογικού τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης. Μην ψάχνετε για αναχρονισμούς. Αυτός είναι ο πιο καραμπινάτος αναχρονισμός και όσα βαφτίσια και αν κάνετε στα ΤΕΙ, αλλάζοντας όπως τώρα τα ονόματα στις διοικήσεις τους, στους καθηγητές, η ουσία δεν αλλάζει. Είναι σαν «τον Μανωλιό που αλλάζει και τα ρούχα του αλλιώς τα βάζει»! Οι αγωνίες, τα μεγάλα προβλήματα και οι ανάγκες των σπουδαστών των ΤΕΙ δεν αντιμετωπίζονται με κάτι τέτοια. Παγιώνεται το καθεστώς των συμβασιούχων στην καθαριότητα, στη φύλαξη, στη συντήρηση των ΑΕΙ. Θεσμοθετούνται μαζί με τα προαναφερόμενα πρυτανικά συμβούλια τα περιφερειακά λεγόμενα Ακαδημαϊκά Συμβούλια Εκπαίδευσης, τα ΑΣΑΕΕ, στη θέση των προηγούμενων συμβουλίων ιδρύματος του νόμου Διαμαντοπούλου. Ο στόχος του ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτά να καταφέρουν αυτό που δεν μπόρεσαν τα προηγούμενα συμβούλια ιδρύματος, να «δέσουν» δηλαδή πιο αποτελεσματικά με τις ανάγκες του κεφαλαίου, επιλέγοντας αυτό να γίνει πλέον σε επίπεδο κάθε ξεχωριστής περιφέρειας και όχι σε επίπεδο κάθε ξεχωριστού ιδρύματος. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Αυτό, όμως, δεν λέγεται τριτοβάθμια εκπαίδευση για όλον τον λαό. Ανώνυμη εταιρεία θυμίζει, που πουλάει εκπαιδευτικά προϊόντα στην αγορά, μια αγορά πανάκριβη για τις λαϊκές οικογένειες. Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τις ανάγκες και τις αγωνίες των παιδιών της λαϊκής οικογένειας που σπουδάζουν; Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τα δικαιώματα των αποφοίτων να μπορούν να έχουν ολοκληρωμένη πρόσβαση σε όλο το φάσμα της γνώσης του επιστημονικού τους αντικειμένου, να μπορούν να έχουν ενιαίο αδιάσπαστο πτυχίο και αυτό το πτυχίο να αποτελεί τη μοναδική προϋπόθεση για το επάγγελμά τους, όπως ζητά το λαϊκό κίνημα και το ΚΚΕ; Τι σχέση έχουν όλα αυτά με μια επιστήμη πραγματικά στην υπηρεσία των σύγχρονων λαϊκών αναγκών; Απολύτως καμμία. Να γιατί το ΚΚΕ καταψηφίζει το σημερινό νομοσχέδιο και καλεί τους σπουδαστές, τους πανεπιστημιακούς, εκείνους που αρνούνται να γίνουν εργολάβοι των επιχειρήσεων, ιδιαίτερα τους συμβασιούχους και αυτούς των χαμηλών βαθμίδων, να αντιταχθούν στη νέα επίθεση στο δικαίωμα για δημόσια και δωρεάν επιστημονική μόρφωση, να οργανώσουν τη πάλη τους προβάλλοντας τα δίκαια και ανικανοποίητα αιτήματά τους. Η σημερινή κινητοποίηση του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών έξω από τη Βουλή δείχνει τον δρόμο. Ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής των ΑΝΕΛ κ. Κατσίκης για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η αποστολή μας, τόσο ως πολιτικών όσο και ως γονιών, θα πρέπει να έχει στόχο την εκπαίδευση των νέων ανθρώπων στο πώς να σκέφτονται και όχι στο τι να σκέφτονται. Η παιδεία οφείλει να μετατρέπει τους καθρέπτες σε παράθυρα, σε παράθυρα της ψυχής και του μυαλού μας. Υπογραμμίζουμε για μία ακόμη φορά ότι για εμάς τους Ανεξάρτητους Έλληνες η παιδεία αποτελεί μια από τις εθνικές προτεραιότητες. Στη δύσκολη οικονομικά περίοδο που διανύει η χώρα, είναι επιτακτική η ανάγκη να διασφαλίζεται με κάθε τρόπο η εκπλήρωση της ακαδημαϊκής αποστολής των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, αλλά και η απρόσκοπτη πρόσβαση στην εκπαίδευση σε όλους τους πολίτες, ανεξάρτητα από τις οικονομικές τους δυνατότητες. Το σημερινό σχέδιο νόμου, που αποτελείται από δύο μέρη, συνιστά μια ολοκληρωμένη θεσμική παρέμβαση στην οργάνωση των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, αξιοποιώντας προηγούμενες νομοθετικές επεξεργασίες, καθώς και κάθε ουσιαστικό στοιχείο που προέκυψε, τόσο από τον διάλογο με τους φορείς όσο και από τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Στόχος του παρόντος νομοσχεδίου είναι να θεραπεύσει χρόνιες δυσλειτουργίες. Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις, λοιπόν, στοχεύουν στη διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα των ΑΕΙ, στη διεύρυνση της διαφάνειας και των συναινετικών θεσμών στη διοίκησή τους, προκειμένου να καταστούν ανοικτά και αποτελεσματικά στο κοινωνικό σύνολο. Σκοπείται η αντιμετώπιση προβλημάτων διοικητικής λειτουργίας των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, προκειμένου να ενισχυθούν οι αρχές της αξιοκρατίας, της αμεροληψίας και της χρηστής διοίκησης. Επιχειρείται η στενότερη σύνδεση εκπαίδευσης και έρευνας με τη δημιουργία του θεσμού των περιφερειακών Ακαδημαϊκών Συμβουλίων Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας, με αρμοδιότητα την προαγωγής της εκπαίδευσης, σε συνάρτηση με την ερευνητική και αναπτυξιακή πολιτική του κάθε ιδρύματος. Η χάραξη στρατηγικών ανάπτυξης για όλα τα ιδρύματα της περιφέρειας προωθεί τη συνέργεια και την εξωστρέφεια, με στόχο την εξάλειψη της ύπαρξης πολλών ταχυτήτων ανάπτυξης στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και της δημιουργίας περιφερειακών ανισοτήτων και προβλημάτων ως προς την εφαρμογή ενιαίας πολιτικής στον χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης. Σε αυτό το σημείο επιτρέψτε μου να πω ότι η ενιαία πολιτική στον χώρο της εκπαίδευσης - διότι θεωρείται εθνικό θέμα - δυστυχώς σήμερα δεν υπάρχει, δυστυχώς σήμερα λείπει και αναπτύσσονται αρκετές υποκριτικές τάσεις. Για παράδειγμα, θεωρώ ότι αυτό συμβαίνει και με την παρατήρηση της συναδέλφου της Νέας Δημοκρατίας, η οποία τοποθετήθηκε σχετικά στο άρθρο 21, αναφορικά με τη συμμετοχή των φοιτητών στην απονομή τίτλων επίτιμου διδάκτορα, ομότιμου και επίτιμου καθηγητή. Έκανε δηλαδή, θέλω να πιστεύω, μια ρηχή και αντιπολιτευτική προσέγγιση. Εφόσον οι φοιτητές συμμετέχουν κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο αυτό, στη σύνθεση δηλαδή του οργάνου της συνέλευσης, σε ποσοστό 15% αυτής, πώς θα εξαιρεθούν από τη λήψη των αποφάσεων ή των εισηγήσεών της; Γιατί δεν τοποθετείστε, όμως, ευθαρσώς, κύριοι συνάδελφοι, περί της μη συμφωνίας σας για τη συμμετοχή των φοιτητών σε ολόκληρο το εύρος της εκπροσώπησης; Πείτε πως δεν θέλετε οι φοιτητές να συμμετέχουν σε κανένα όργανο. Δεν το λέτε όμως, αυτό. Γιατί άραγε, δεν το λέτε; Ξεκινώντας τώρα στο περιεχόμενο των άρθρων του νομοσχεδίου, θα μου επιτρέψετε να εμείνω στις παρατηρήσεις μου σχετικά με τις ανώτατες εκκλησιαστικές ακαδημίες, κύριε Υπουργέ, και την παράλειψη από την υπαγωγή τους στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, όπως αυτά προσδιορίζονται στις διατάξεις του πρώτου άρθρου του Κεφαλαίου Α΄, στο οποίο και καθορίζεται η διάρθρωση της ανώτατης εκπαίδευσης, καθώς και η νομική της μορφή. Εκτιμώ πως είναι παράλειψη η οποία θα πρέπει να αποκατασταθεί, όταν από το 2006 και συγκεκριμένα στην παράγραφο 2 του άρθρου 1 του ν.3432/2006, αναφέρονται οι ανώτατες εκκλησιαστικές ακαδημίες ως «ανήκουσες στην ανώτατη εκπαίδευση». Με το άρθρο 33 ορίζεται η διάρκεια φοίτησης σε προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών, η οποία είναι κατ' ελάχιστον δύο εξάμηνα. Επίσης, προβλέπεται ότι κάθε πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών περιλαμβάνει μαθήματα που αντιστοιχούν κατ' ελάχιστον σε εξήντα πιστωτικές μονάδες. Πρότασή μας ήταν - και παραμένει - να δοθούν πιστωτικές μονάδες αναδρομικά σε όλα τα προγράμματα που εκπονήθηκαν από τα πανεπιστημιακά τμήματα και αφορούσαν πτυχιούχους, για παράδειγμα η διδασκαλία διετούς εκπαίδευσης, διδασκαλία δημοτικής εκπαίδευσης και διδασκαλία νηπιαγωγών. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, με το άρθρο 35 οι φοιτητές που απαλλάσσονται των τελών φοίτησης δεν θα υπερβαίνουν το 30% του συνολικού αριθμού εισακτέων στο πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών. Επανέρχομαι και προτείνω, βάσει της γενικότερης βεβαρημένης οικονομικής κατάστασης μεγάλου μέρους του ελληνικού πληθυσμού, το ποσοστό των απαλλασσόμενων φοιτητών από τα τέλη φοίτησης στο πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών να είναι αυξημένο κατά ένα ποσοστό που να αγγίζει συνολικά το 50%. Το άρθρο 38 αφορά τη διαδικασία επιλογής για εκπόνηση διδακτορικής διατριβής. Στην παράγραφο 1 ορίζονται οι τυπικές προϋποθέσεις για την εκπόνηση διδακτορικής διατριβής. Στις παραγράφους 2 και 3 προσδιορίζεται η διαδικασία υποβολής αίτησης για την εκπόνηση διδακτορικής διατριβής και η διαδικασία επιλογής. Προτείνουμε να προστεθεί η εξής διάταξη «πτυχιούχος με ιδιαίτερο ερευνητικό και συγγραφικό έργο, που αποδεικνύεται από δημοσιεύσεις σε έγκριτα επιστημονικά συνέδρια, στον έγκριτο περιοδικό και ημερήσιο Τύπο, καθώς και σε αυτοτελή βιβλία, τα οποία χρησιμοποιούνται ακόμα και ως πανεπιστημιακά εγχειρίδια, ένα ή περισσότερα, έχει τη δυνατότητα, εφόσον αυτό αναγνωρίζεται από τον ανάλογο επιστημονικό τομέα, να προβεί απευθείας στην εκπόνηση διδακτορικής διατριβής χωρίς την εκπόνηση μεταπτυχιακής εργασίας». Με το άρθρο 70 πολύ φοβάμαι, κύριε Υπουργέ, ότι θα προκληθεί σάλος. Θυμηθείτε τον αντίκτυπο της φράσης «η αριστεία είναι ρετσινιά» και αναλογιστείτε τον απόηχο που έχει ακόμη και σήμερα στη συνείδηση εκείνων που αγωνίζονται καθημερινά με στόχο τη διάκριση και ένα καλύτερο μέλλον. Με το άρθρο 70, λοιπόν, που προβλέπει την κατάργηση της αναγραφής του χαρακτηρισμού της διαγωγής στους τίτλους σπουδών των μαθητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αιτιολογείται η παραπάνω πράξη κάνοντας λόγο για στιγματισμό και τιμωρητικό χαρακτήρα. Την ίδια στιγμή επικαλούμαστε τον στιγματισμό που είχαν υποστεί μαθητές σε ταραγμένες πολιτικά ιστορικές περιόδους λόγω πολιτικών φρονημάτων. Οι αναφορές περί πολιτικών φρονημάτων ως κορωνίδα αιτιολόγησης για την κατάργηση του χαρακτηρισμού διαγωγής στα απολυτήρια των μαθητών δεν βοηθούν, αντίθετα διαιωνίζουν διχαστικές λογικές και αντιλήψεις κατά την προσωπική μας άποψη. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η πολιτική ιστορία της Ελλάδας είναι γνωστή. Μεγάλη μερίδα των Ελλήνων έχει υποστεί πολλά δεινά. Οι πολιτικές διώξεις, όμως, ανήκουν στο παρελθόν και καλό θα είναι να παραμείνουν εκεί. Συμπληρωματικά με το άρθρο 70 προβλέπεται η έκδοση νέων εγγράφων, στα οποία από την ισχύ του νόμου και μετέπειτα δεν θα αναγράφεται ο χαρακτηρισμός της διαγωγής. Καταληκτικά, ειλικρινά, εύχομαι η πρόβλεψη αυτή, η κατάργηση δηλαδή του χαρακτηρισμού διαγωγής μαθητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, να μην οδηγήσει στην απόλυτη απείθεια, να μην οδηγήσει σε παντελή έλλειψη αλληλοσεβασμού τόσο μεταξύ των μαθητών όσο και απέναντι στους εκπαιδευτικούς. Το σχολικό περιβάλλον είναι ένα σημαντικό στάδιο κοινωνικοποίησης των εφήβων, είναι η μικρογραφία της κοινωνίας στην οποία ζουν. Καταργείται ο κανόνας άσκησης κοινωνικού ελέγχου ένα μέσο άσκησης πειθαρχίας και πιθανού συνετισμού. Συνεχίζοντας, θα ήθελα να υπογραμμίσω πως η απαγόρευση αποκλεισμού μαθητών με αναπηρία και ειδικές ανάγκες από το δικαίωμα εγγραφής και φοίτησης σε ιδιωτικά σχολεία, όπως προβλέπει το άρθρο 71, μας βρίσκει απολύτως σύμφωνους, γιατί αυτή, ναι, είναι μια διάταξη που ενισχύει την κοινωνική ενσωμάτωση των ανθρώπων και τις ειδικές αυτές ικανότητες και όχι ανάγκες. Χαιρετίζουμε την πρόβλεψη για το άρθρο 73, για την ενίσχυση της Ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης σε μονάδες του εξωτερικού. Χαιρετίζουμε τη δυνατότητα απόσπασης, που δίδεται πλέον στους συζύγους των εκπαιδευτικών που ανήκουν σε Σώματα Ασφαλείας να συνυπηρετήσουν εκτός Ελλάδας και αντίστροφα. Πρόκειται για μια ρύθμιση, που ενισχύει τον θεσμό της ελληνικής οικογένειας και διασφαλίζει την αρμονία του έγγαμου βίου, ανακουφίζοντας πολλά νέα ζευγάρια. Στο άρθρο 74 παράγραφος 4 προβλέπεται ειδικό ποσοστό πλέον του αριθμού εισακτέων κατά το ακαδημαϊκό έτος 2017-2018 σε σχολές, τμήματα και εισαγωγικές κατευθύνσεις των πανεπιστημίων των ανώτατων εκκλησιαστικών ακαδημιών, των ΤΕΙ και των μαθητών των Νήσων Λέσβου, Χίου, Οινουσσών και Ψαρών. Στο σημείο αυτό θα επαναλάβουμε την πρότασή μας, ώστε στη διάταξη αυτή να αναφέρονται οι στρατιωτικές σχολές, οι σχολές των Σωμάτων Ασφαλείας και οι Σχολές Εμπορικού Ναυτικού - Πλοιάρχων Μηχανικών και επομένως για τη νομοτεχνική βελτίωση του άρθρου αυτού κατέθεσα σχετική τροπολογία, προκειμένου να ενταχθούν στο μέτρο της ποσόστωσης και οι υποψήφιοι μαθητές των σχολών αυτών, που κατοικούν στα παραπάνω νησιά. Ένα ακόμη σημείο το οποίο θα ήθελα να επισημάνω εκ νέου και το οποίο θεωρώ ότι χρήζει από μέρους σας ενδελεχέστερης προσέγγισης, κύριε Υπουργέ, αφορά το άρθρο 75. Εδώ, βέβαια, μιλήσαμε κατ' επανάληψη και στις επιτροπές, για το πού θα πρέπει να είναι η Πολυτεχνική Σχολή, η έδρα της δηλαδή, στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, αν θα είναι στη Σάμο, αν θα είναι στη Σύρο. Προσωπικά πιστεύω ότι όταν παράγεται παιδεία, το πρώτο, το σημαντικό, το κυρίαρχο είναι το αποτέλεσμα που επιδιώκεται, να είναι το επιθυμητό. Πέραν τούτου νομίζω ότι ή εσείς θα δείτε και θα μας πείτε πάλι κατά πόσο ένας τέτοιος προβληματισμός μπορεί να έχει απάντηση, εν όψει του ότι και οι τοπικές κοινωνίες εκεί έχουν άποψη στο θέμα αυτό - και αυτό θα πρέπει να αξιολογηθεί και να προσμετρηθεί στην όποια απόφαση λάβετε, ώστε το τελικό νομοθέτημα ή να αναφέρει συγκεκριμένα μέσα από νομοθέτηση και διάταξη, για το πού τελικά θα είναι η έδρα της Πολυτεχνικής Σχολή στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου - ή εκτός αν κρίνετε ότι για κάτι τέτοιο πρέπει να αποφασίσει η σύγκλητος, αξιολογώντας αυτά τα οποία σήμερα καλείστε εσείς ή στο τέλος εσείς μεταφέρετε αυτή την αρμοδιότητα προς τα εκεί δηλαδή στη σύγκλητο. Θα μας το πείτε, όμως. Το άρθρο 80 προβλέπει τροποποιήσεις και προσθήκες στο π. δ. 38/2010. Συγκεκριμένα προσθέτει παράγραφο στο άρθρο 54, που δίνει τη δυνατότητα στον Υπουργό Παιδείας, να αναγνωρίζει επαγγελματικές ισοδυναμίες σε τίτλους σπουδών. Σημειώνω ότι το παραπάνω προεδρικό διάταγμα και ο ν.4452/2017, ενσωματώνουν στο Εθνικό Δίκαιο την κοινοτική οδηγία 2005/36, η οποία προσδιορίζει το πλαίσιο ανάληψης και άσκησης νομοθετικά ρυθμιζόμενων επαγγελμάτων. Ως νομοθετικά ρυθμιζόμενα επαγγέλματα νοούνται οι επαγγελματικές δραστηριότητες, των οποίων η ανάληψη, η άσκηση ή ένας από τους όρους άσκησης εξαρτάται άμεσα ή έμμεσα, με βάση νομοθετικές κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις, από την κατοχή καθορισμένων επαγγελματικών προσόντων. Υπ' αυτή την έννοια και προκειμένου να μην παρατηρείται ευθεία αλλοίωση του γράμματος και του πνεύματος της κοινοτικής οδηγίας μέσω του Έλληνα νομοθέτη, προτείνω ο θεσμός της επαγγελματικής ισοδυναμίας, να μην εφαρμόζεται επί των νομοθετικώς ρυθμιζόμενων επαγγελμάτων. Μ' αυτόν τον τρόπο αφ' ενός επιτυγχάνεται η ακριβής ενσωμάτωση των κοινοτικών διατάξεων στο Εθνικό Δίκαιο και αφ' ετέρου διευκολύνεται η ενιαία αντιμετώπιση μεταξύ των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επειδή τα επαγγέλματα υγείας - ιδιαίτερα αυτά - αποτελούν ένα από τα κατεξοχήν νομοθετικώς ρυθμιζόμενα επαγγέλματα, θα πρέπει να εξαιρεθούν από τη δυνατότητα αναγνώρισης επαγγελματικής ισοδυναμίας. Ένα άλλο σημείο στο οποίο θα ήθελα να σταθώ, είναι η πρότασή μου για τροποποίηση της παραγράφου 5 του κεφαλαίου γ΄ του άρθρου 16 του ν. 1566/1985 που αφορά αποσπάσεις εκπαιδευτικών για την αντιμετώπιση σοβαρότατων αναγκών όπως λόγοι υγείας, συνυπηρέτηση συζύγων και οτιδήποτε άπτεται σοβαρών οικογενειακών λόγων. Η εφαρμογή της διάταξης ως έχει, δηλαδή η διενέργεια των αποσπάσεων των εκπαιδευτικών να πραγματοποιείται από νομό σε νομό, δηλαδή από ΠΥΣΔΕ σε ΠΥΣΔΕ, έχει δημιουργήσει αρκετά προβλήματα στην εφαρμογή της, με αποτέλεσμα να μην πραγματώνεται ο λόγος για τον οποίον ζητούνται. Ενδεικτικά σας σημειώνω περιπτώσεις εκπαιδευτικών, που για λόγους συνυπηρέτησης αιτούνται απόσπαση στη Μαγνησία, προκειμένου να τοποθετηθούν - επαναλαμβάνω - λόγω συνυπηρέτησης στη χερσαία περιοχή αυτής και τοποθετούνται τελικά σε νησί στις βόρειες Σποράδες. Άρα, λοιπόν, με τον τρόπο αυτό αναιρείται ο λόγος για τον οποίον επιδιώκεται η απόσπαση. Η προτεινόμενη, λοιπόν, ρύθμιση, αποσκοπεί στη διευκόλυνση και στην προστασία των εκπαιδευτικών και των οικογενειών τους από περιπέτειες, αλλά διευκολύνεται ταυτόχρονα και το έργο των τοπικών υπηρεσιών διοίκησης της σχολής εκπαίδευσης, αφού θα καταστεί ευκολότερη η κατά προτεραιότητα πλήρωση των κενών θέσεων σε νησιωτικές περιοχές με αποσπασμένους εκπαιδευτικούς, που ενδιαφέρονται, πραγματικά, να υπηρετήσουν σ' αυτές, ενώ αποτρέπονται εντάσεις και λειτουργικά προβλήματα, που δημιουργούνται από την αναγκαστική τοποθέτηση και την απροθυμία πολλών αποσπασμένων εκπαιδευτικών να υπηρετήσουν σε νησιά. Κλείνοντας, θα πω ότι οι Ανεξάρτητοι Έλληνες υπερψηφίζουμε το παρόν νομοσχέδιο, διότι και με τις παρεμβάσεις τις οποίες προτείνουμε, θα υπάρξει αναβάθμιση και εκσυγχρονισμός της ανώτατης εκπαίδευσης και θα αποτρέψουμε την πιθανότητα, η εκπαίδευση να γίνει μνημειωδώς αναποτελεσματική. Είναι κοινώς αποδεκτό ότι η παιδεία αποτελεί κινητήρια δύναμη για την ανάπτυξη της κοινωνίας και του πολιτισμού. Επομένως η εκπλήρωση των στόχων αυτών είναι συνυφασμένη με την ύπαρξη και τη λειτουργία ενός ποιοτικού και δομημένου, σύγχρονου εκπαιδευτικού συστήματος, το οποίο θα διακατέχεται από τις αρχές της δημοκρατίας, της κοινωνικής ισότητας και της αλληλεγγύης. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς. Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής της Ένωσης Κεντρώων κ. Αναστάσιος Μεγαλομύστακας για δεκαπέντε λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κυρίες και κύριοι Υπουργοί, ξεκίνησε σήμερα στην Ολομέλεια η συζήτηση του νομοσχεδίου με τίτλο: «Οργάνωση και λειτουργία της ανώτατης εκπαίδευσης, ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις». Νομίζω ότι δεν άρχισε καλά. Όταν ξεκινάει ένα σχέδιο νόμου να συζητείται εντός της Ολομέλειας, θα πρέπει το κλίμα να είναι εντελώς διαφορετικό και όχι πολεμικό, όπως ήταν έως τώρα, καθώς όλα τα κόμματα εδώ μέσα μιλούν για σταθερό σχεδιασμό, για ένα πρόγραμμα διακομματικό και για ευρεία συναίνεση όταν μιλούν για εκπαίδευση ή και γενικότερα για την παιδεία. Δεν το βλέπουμε ούτε σήμερα αυτό. Είναι ένα σχέδιο νόμου, στο οποίο δόθηκε όντως η χρονική δυνατότητα να υπάρχει διεξοδική ανάλυσή του. Ωστόσο παρακολουθώντας πολύ προσεκτικά όλες τις επιτροπές, αλλά και σήμερα το τι συνέβη έως τώρα στην Ολομέλεια, βλέπω ότι ο χρόνος κύλησε επί της ουσίας άπρακτος. Δεν καταφέραμε να δώσουμε στους πολίτες, αυτό που θα περίμεναν ενδεχομένως να δουν, καθώς οι μονομερείς λόγοι, ή μονόλογοι θα έλεγα καλύτερα, δεν αποτελούν διάλογο. Άκουσα πολύ προσεκτικά και τον Υπουργό να λέει ότι επαναλαμβανόντουσαν ομιλίες σε όλες τις επιτροπές, χωρίς στην ουσία να υπάρχουν κάποιες προτάσεις. Εν μέρει συμφωνώ με αυτό. Ωστόσο έως τώρα δεν έχουμε δει να αποδέχεται το Υπουργείο και προτάσεις των άλλων πλευρών - θα σας πω τι ακριβώς εννοώ στη συνέχεια. Ως τώρα έχουμε δει ένα σχέδιο νόμου, που πιστεύω όπως είπα και στις επιτροπές ότι θα έχει την πιο σύντομη ενδεχομένως διάρκεια ζωής. Είναι πολύ λυπηρό αυτό, γιατί συμβαίνει σε ένα σχέδιο νόμου που εντάσσεται στο πεδίο της παιδείας, την οποία μαζί με την οικονομία και ίσως την υγεία δεν θα έπρεπε να τη διαχειριζόμαστε με τέτοιον τρόπο. Θα έπρεπε να έχει μια στρατηγική, μια υπερκομματική σύνθεση απόψεων και θα έπρεπε οι αποφάσεις μας να είναι σταθερές, έτσι ώστε να έχουν αντοχή στον χρόνο με κυρίαρχο κριτήριο πάντα το μέγιστο όφελος για την κοινωνία μας και συγκεκριμένα σε αυτό το νομοσχέδιο για την εκπαιδευτική κοινότητα. Αυτά όλα τα λέω, γιατί συζητάμε το νομοσχέδιο το 2017 και η εφαρμογή των διατάξεων του νόμου θα ξεκινήσει το εκπαιδευτικό έτος 2018-2019. Επομένως όταν περιμένουμε εκλογές το πολύ το 2019 και όταν υπάρχουν οι αναγγελίες από την Αξιωματική Αντιπολίτευση ότι μόλις έρθει στην κυβέρνηση - που οι δημοσκοπήσεις αυτό μας δείχνουν - θα καταργήσει αυτό το νομοσχέδιο, δεν καταλαβαίνω πώς θα υπάρξει αυτό που, επαναλαμβάνω, όλοι ζητάμε στο πεδίο της εκπαίδευσης. Η παιδεία έχει πληγεί ιστορικά από μεταρρυθμίσεις και νομοσχέδια με ονοματεπώνυμο. Ξέρουμε πολύ καλά ότι το πείραμα, αποτελεί ένα μέσο μάθησης. Ωστόσο δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί κάποιοι Υπουργοί εδώ και τριάντα χρόνια χρησιμοποιούν μόνο αυτή τη μέθοδο και την εφαρμόζουν πάνω στην παιδεία. Δεν υπάρχει τίποτα σταθερό. Η ελληνική κοινωνία χόρτασε, δυστυχώς, από μεταρρυθμίσεις με ονοματεπώνυμα. Χόρτασε από αλλαγές πάνω στις αλλαγές ακόμη και από Υπουργούς ίδιων κομμάτων. Χόρτασε από τα μεγαλεπήβολα και μεγαλόπνοα σχέδια και τις ανακοινώσεις ότι τελειώνουν οι παθογένειες στον χώρο της παιδείας. Η πιο τρανή απόδειξη για όσα λέω - είναι κάτι που ανέφερα και μέσα στις επιτροπές - είναι όταν μιλήσαμε για το άρθρο 8 του ν.4009/2011. Ήταν μάλιστα κομβικό για το νομοσχέδιο, καθώς αφορούσε τα όργανα διοίκησης των ιδρυμάτων, το συμβούλιο, τον πρύτανη και τη σύγκλητο. Οι τροποποιήσεις ξεκίνησαν άμεσα ήδη με τον ν.4025/2011. Από τότε και ύστερα έγιναν δέκα μεταβολές, δέκα τροποποιήσεις από όλες τις κυβερνήσεις που πέρασαν και σήμερα ερχόμαστε να το καταργήσουμε. Αυτό ακριβώς μας δείχνει ότι ακόμη και οι δυνατοί νόμοι που ψηφίστηκαν με ευρεία πλειοψηφία, όπως αυτός του 2011 που ψηφίστηκε από διακόσιους πενήντα πέντε Βουλευτές, δεν είναι απαραίτητα και κάτι θετικό. Πρέπει να έχουν μακρόχρονο σχεδιασμό, ένα σωστό πρόγραμμα, και κυρίως να έχουν απήχηση στην κοινωνία. Εγώ πιστεύω ότι ένας από τους λόγους που έπεσε η προηγούμενη κυβέρνηση, ήταν και αυτό το σχέδιο νόμου, αυτός ο νόμος που ψηφίστηκε και ειδικότερα η διάταξη που αφορούσε τις διαγραφές φοιτητών. Τόνισα μάλιστα, ήδη, στις συνεδριάσεις των επιτροπών, αλλά πιστεύω ότι πρέπει να ακουστεί και μέσα στην Ολομέλεια ότι δεν υπάρχει συναίνεση, δεν υπάρχει συνεργασία, παρά τα όσα θέλουμε να λέμε εμείς. Δυστυχώς επιβεβαιώθηκα πλήρως, καθώς είδαμε ότι πέρα από τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης, τα υπόλοιπα κόμματα ήταν αρνητικά εκτός από την Ένωση Κεντρώων, η οποία τάχθηκε με επιφύλαξη προς το νομοσχέδιο και δεν ήταν τυχαία επιλογή αυτό, ούτε θέλαμε να αποφύγουμε τις ευθύνες μας. Έχουμε αποδείξει ότι τεκμηριώνουμε τις απόψεις μας και τις θέσεις μας στα θέματα παιδείας. Θέλουμε να δούμε, αν τελικά θα γίνει δεκτή κάποια από τις προτάσεις όχι μόνο τις δικές μας αλλά και των υπόλοιπων κομμάτων μέσα στη Βουλή. Θα θέλαμε να δούμε, μήπως ακολουθηθεί κάποια τακτική όπως στα προηγούμενα νομοσχέδια, έτσι ώστε στο τέλος να τοποθετηθούμε και με σιγουριά γι' αυτό το σχέδιο νόμου. Σε όλες τις συνεδριάσεις η κριτική μας πιστεύουμε ότι ήταν δημιουργική. Καταθέσαμε τις θέσεις μας, εκφράσαμε τις ενστάσεις μας και σε κάθε ένσταση προτείναμε και μια λύση για το πρόβλημα που πιστεύουμε ότι θα δημιουργηθεί μέσω των διατάξεων αυτών. Αλλά, δυστυχώς, δεν βλέπουμε μέχρι τώρα να λαμβάνεται κάτι υπ' όψιν. Πολύ φοβάμαι ότι θα έρθει το τέλος αυτής της συζήτησης και οι εκατόν πενήντα τρεις η συμπαγής αυτή ομάδα θα δώσει το «ο. κ.» σε αυτό το σχέδιο νόμου. Βέβαια δεν ξέρω και κατά πόσο συμπαγής θα είναι, καθώς μέχρι τώρα δεν έχω δει να λαμβάνουν υπ' όψιν προτάσεις του εταίρου της συγκυβέρνησης. Εκφράστηκαν αρκετές αντιρρήσεις από τον εκπρόσωπο των ΑΝΕΛ και μέχρι τώρα δεν βλέπουμε να έχει υιοθετηθεί κάτι, από αυτά που προτείνουν. Έχοντας δει πολύ προσεκτικά τη δημόσια διαβούλευση, έχοντας δεχθεί πάρα πολλά μηνύματα, το συμπέρασμα που βγάζω, είναι ότι δεν πρέπει με τις ασάφειες και με ελλιπείς διατάξεις, να τρέφουμε τη διχόνοια μεταξύ κοινωνικών ομάδων. Το λέω αυτό, γιατί πολλές φορές έχουμε δει με άρθρα, με διατάξεις, με τροπολογίες, οι οποίες δεν ξεκαθαρίζουν ακριβώς το τι θέλουν να πετύχουν, να δημιουργούνται εντάσεις μεταξύ ομάδων. Μια τέτοια ήταν σε προηγούμενο νομοσχέδιο, που αφορούσε τη χρήση αποσπασμάτων κάποιων συγγραφικών έργων από τους πανεπιστημιακούς. Είδαμε, τελικά, ποιο ήταν το αποτέλεσμα, καθώς οι αντιδράσεις ήταν πάρα πολλές. Αυτό που ζητάει η ελληνική κοινωνία είναι διάλογος. Δεν μπορούμε να κινούμαστε με μονολόγους, χωρίς να λαμβάνουμε υπ' όψιν τους συνομιλητές μας. Τόνισα, επίσης, στις επιτροπές και σε κάθε επιτροπή που αφορά το Υπουργείο Παιδείας ότι για την Ένωση Κεντρώων μοναδικό κριτήριο στο να ψηφίσει ή να καταψηφίσει ένα άρθρο, είναι η χρησιμότητα που αυτό θα έχει στον ελληνικό λαό και τίποτα παραπέρα. Δεν μας νοιάζει ποιος το λέει, ποιος το εισηγείται. Αυτό που μας νοιάζει είναι η ορθότητά του. Νομίζω ότι όλοι με αυτόν τον γνώμονα πρέπει να κινούνται σε αυτή την Αίθουσα. Έχουμε θετική στάση σε πολλά από τα άρθρα του νομοσχεδίου, όπως σας είπαμε και στις επιτροπές και με αίσθημα ευθύνης καταθέσαμε αρκετές τροπολογίες - τέσσερις στον αριθμό. Θα ήθελα να τις αναφέρω και επιγραμματικά. Καταθέσαμε μια τροπολογία σχετικά με το κώλυμα εκλογής των πρυτάνεων για περισσότερες από μία θητείες. Θεωρούμε ότι ο περιορισμός 1+1 για τις θητείες πρυτάνεων δεν έχει νόημα καθώς είναι αιρετές θέσεις και μπορεί να υπάρχει όμοια αντιμετώπιση με αυτές των κοσμητόρων αλλά και αυτές των προεδρείων. Επίσης έχουμε καταθέσει τροπολογία σχετική με το άρθρο 76, με το οποίο ζητούμε την άρση για τους καθηγητές πρώτης βαθμίδας της απαγόρευσης μετακινήσεων από ΑΕΙ της περιφέρειας σε ΑΕΙ των νομών Αττικής και Θεσσαλονίκης. Με την ίδια τροπολογία ζητούμε απλοποίηση της διαδικασίας ανάθεσης αυτοδύναμου διδακτικού έργου στα μέλη του ΕΤΕΠ και του ΕΔΙΠ. Επίσης ζητάμε και την διευκρίνιση ότι οι διοικήσεις των ΑΕΙ και των αντίστοιχων ειδικών λογαριασμών κονδυλίων έρευνας παρελθόντων ετών, δεν θα έχουν κάποια ευθύνη για τη μη είσπραξη οφειλών υπέρ των λογαριασμών αυτών για το χρονικό διάστημα - και το διευκρινίζουμε αυτό - κατά το οποίο δεν υπήρχε μηχανισμός πρόσβασης σε φορολογικά στοιχεία για τη βεβαίωση και την αναγκαστική είσπραξή τους. Δεν μπορούμε να φορτώνουμε με βάρη ανθρώπους, ενώ δεν τους έχουμε δώσει τα κατάλληλα όπλα, για να πολεμήσουν τον σκοπό για τον οποίο τους ορίζουμε. Zητούμε και επέκταση της δυνατότητας περαίωσης οφειλών των καθηγητών, που έχουν προκύψει από τη συμμετοχή τους σε εταιρείες, όπως ορίζει ο ν.4415/2016. Άλλη μια τροπολογία που έχουμε καταθέσει αφορά το ΕΑΠ. Συγκεκριμένα θέλουμε τη συμμετοχή των φοιτητών στη διοίκηση. Μάλιστα ζητούμε το ελάχιστο, που είναι το δικαίωμα λόγου. Θέλουμε αυτό να γίνει αποδεκτό, για να αποκατασταθεί μια αδικία που υπάρχει μέχρι σήμερα, καθώς είναι το μόνο ίδρυμα που δεν δίνει αυτή τη δυνατότητα στους φοιτητές του. Άλλη μία τροπολογία που έχουμε καταθέσει, αφορά την εξέταση και την κατάταξη των πτυχιούχων στα ΑΕΙ και μιλάω συγκεκριμένα για τις κατατακτήριες. Είδαμε πολύ προσεκτικά τις τροπολογίες που κατατέθηκαν σήμερα και την τροπολογία που κατέθεσαν οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ για το άρθρο 74. Αυτό που ζητάμε με αυτή την τροπολογία, είναι η δυνατότητα εξέτασης και εισαγωγής των πτυχιούχων των ΑΕΙ τον Δεκέμβριο του 2017, να γίνει με το νέο σύστημα, καθώς και τις διατάξεις του, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις που έχουν γίνει από τα ιδρύματα μέχρι σήμερα. Θα ήταν οξύμωρο να έχει ρυθμιστεί το πώς θα γίνονται οι κατακτήτριες και το πώς θα εισαχθούν οι φοιτητές πριν και μετά το 2017 και να χρειαζόμαστε ειδικές διατάξεις, ειδικές ρυθμίσεις σε ένα, δύο μήνες ή τον Φεβρουάριο ίσως, για το πώς θα ρυθμιστούν και αυτά τα θέματα. Έρχομαι τώρα σε κάποια άρθρα τα οποία θέλουμε να τονίσουμε, γιατί είναι πολύ σημαντικά για εμάς, όσον αφορά το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Ένα απ' αυτά είναι το άρθρο 1 και συγκεκριμένα η παράγραφος 3, που αφορά τα διετή προγράμματα σπουδών. Θα θέλαμε εδώ να σας επιστήσουμε την προσοχή, ώστε κατά την εφαρμογή του νόμου να μην υποβαθμιστούν τα ΑΕΙ. Ελπίζουμε να μη γίνει. Καταλαβαίνουμε και κατανοούμε όσα μας είπατε, αλλά είδαμε πολλές φορές ότι κατά την εφαρμογή των νόμων δημιουργούνται προβλήματα. Δεν θέλουμε να δημιουργηθούν προβλήματα. Το ίδιο ελπίζουμε και για την ασυλία. Στο άρθρο 3, συμφωνούμε με όλα όσα προσδιορίζονται στην πρώτη παράγραφο. Επομένως η δεύτερη παράγραφος θα πρέπει να διασφαλίζει όλα τα παραπάνω. Είναι πολύ σημαντικό αυτό. Το άρθρο 46, διαπραγματεύεται τα επαγγελματικά δικαιώματα. Θα θέλαμε να δοθεί επιτέλους οριστική λύση σε αυτό και να σταματήσουν να ταλανίζονται όλοι αυτοί οι απόφοιτοι, οι οποίοι βρέθηκαν σε αυτό το τέλμα, σε αυτή τη δυσκολία, εξαιτίας των κακών πολιτικών που ακολουθήθηκαν μέχρι σήμερα. Πριν κλείσω, θα ήθελα να αναφερθώ στα μεταπτυχιακά. Συμφωνούμε φυσικά με το να μειωθούν τα τέλη. Συμφωνούμε το να υπάρχει πρόσβαση σε όλους, ακόμα και στους οικονομικά ασθενέστερους, στους μεταπτυχιακούς τίτλους σπουδών. Ωστόσο μέχρι να οριοθετηθούν ή να οριστούν τα τέλη των μεταπτυχιακών, προτείνουμε να υπάρχει μείωση στα δίδακτρα κατά 50% από φέτος κι όταν γίνει ο τελικός ορισμός των τελών, τότε να υπάρχει συμψηφισμός. Πιστεύουμε ότι θα δώσει μια ανάσα σε όλους τους πολίτες, που επιβαρύνονται αυτή τη στιγμή από την κρίση. Για να κλείσω, πιστεύω ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να είναι κέντρο σπουδών. Η ιστορία μας, μας έχει δώσει ένα δυνατό trademark. Εδώ άνθισαν οι επιστήμες, ο πολιτισμός, οι τέχνες και αυτό θα πρέπει να το εκμεταλλευτούμε. Δεν ζητάω την πλήρη εμπορευματοποίηση του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Ωστόσο πρέπει να εκμεταλλευτούμε αυτό το εργαλείο, αυτό το πλεονέκτημα που έχουμε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Πολύ λίγο χρόνο χρειάζομαι, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να δείτε ξανά το άρθρο 34 και συγκεκριμένα την παράγραφο 7, που διαπραγματεύεται τα πτυχία των αλλοδαπών. Ίσως θα πρέπει να αναγνωρίζονται πρώτα και στη συνέχεια να μπαίνουν στον κύκλο μεταπτυχιακών σπουδών. Διότι δεν θέλουμε να αποτελέσει σε καμμία περίπτωση εμπόδιο, σε αυτό το άνοιγμα που εμείς προτείνουμε σε αυτόν τον κλάδο, στον κλάδο της εκπαίδευσης. Θα τοποθετηθούμε ξανά στη συνέχεια. Ευχαριστώ πολύ.
Συνεχίζουμε με τον Ειδικό Αγορητή του κόμματος Το Ποτάμι, τον κ. Μαυρωτά. Κύριε Μαυρωτά, έχετε τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με κάτι διαδικαστικό. Είχαμε τα πολυνομοσχέδια - σκούπα, τώρα το νέο εύρημα είναι οι πολυτροπολογίες - σκούπα, όπου βάζουμε σε μία τροπολογία πέντε διατάξεις από διαφορετικά Υπουργεία, έτσι ώστε να λέμε ότι φέραμε μία τροπολογία αντί για πέντε. Στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο έχουμε δώδεκα τροπολογίες, εκ των οποίων οι δύο είναι πολυτροπολογίες. Κατά τη γνώμη μου είναι κουτοπονηριές, επειδή υπήρξε την περασμένη εβδομάδα κατακραυγή για τον αριθμό των τροπολογιών. Πάμε στο σημερινό νομοσχέδιο. Θα επικεντρωθώ στα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που υπάρχουν στο νομοσχέδιο, έναν χώρο που τον ξέρω καλά εκ των έσω. Το παρόν νομοσχέδιο είναι ένα νομοσχέδιο «stealth», ξέρετε είναι εκείνα τα αόρατα αεροπλάνα που δεν τα πιάνουν τα ραντάρ, είναι γρήγορο, αθόρυβο, έρχεται 1η Αυγούστου, έτσι ώστε να μη γίνει ευρέως αντιληπτό, όταν ο κόσμος είναι στις παραλίες. Η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ η πολύ συμπαθής μου κ. Τζούφη απάντησε σε αυτές τις κατηγορίες, λέγοντας ότι και οι προηγούμενοι τα ίδια έκαναν. Γι' αυτό σας ψήφισαν, όμως, για να κάνετε τα ίδια με τους προηγούμενους; Σκεφτείτε το λίγο αυτό και μην το χρησιμοποιείτε ως άλλοθι. Εν συντομία, λοιπόν, για την ανώτατη εκπαίδευση το νομοσχέδιο αυτό δεν έχει καμμία αναπτυξιακή πνοή, σε ό,τι αφορά τα πανεπιστήμια και, κυρίως, σε ό,τι έχει να κάνει με την εξωστρέφεια. Επαναφέρει επικοινωνιακά το άσυλο, λες και είχε ποτέ καταργηθεί. Βάζει αιφνιδιαστικά πολύ σημαντικά ζητήματα όπως είναι τα ΤΕΙ, το πενταετές master κ.λπ., για να εξασφαλίσει συμμαχίες και αντιπαροχές. Προσπαθεί να επέμβει στις εκλογές των οργάνων διοίκησης, ώστε να ξαναπάρουν το πάνω χέρι οι μηχανισμοί και οι επαγγελματίες συνδικαλιστές. Στραγγαλίζει τα μεταπτυχιακά προγράμματα, εκμεταλλευόμενο παθογένειες που υπήρχαν, ώστε να φτιάξει ένα στενό κουστούμι για όλα, αναγκάζοντας πολλά από αυτά να κλείσουν. Τέλος, κάνει μικροδιαχείριση και εξυπηρετήσεις στο γνωστό πλαίσιο των πελατειακών σχέσεων. Ας τα δούμε, όμως, ένα - ένα. Για τις ακαδημαϊκές ελευθερίες και την πολύκροτη επιστροφή του ασύλου λες και είχε φύγει ποτέ, τα είπαμε. Κλείνετε το μάτι σε συγκεκριμένα ακροατήρια, που έχουν διαβεί τον Ρουβίκωνα της νομιμότητας, ζητώντας μάλιστα από το ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα να αναλάβει δράση. Να κάνει τι δηλαδή; Να τα βάλει με συμμορίες; Ακούσαμε την Παρασκευή και τη διάλεξη του κ. Παρασκευόπουλου στην επιτροπή και μείναμε με την απορία. Δεν ξέρει ή κάνει πως δεν ξέρει την κατάσταση; Μας μίλαγε για καταλήψεις των φοιτητών, όταν είναι γνωστό τοις πάσι ότι τα προβλήματα δημιουργούνται κατά 99% από εξωπανεπιστημιακά στοιχεία, που βρίσκουν γόνιμο έδαφος για τις δραστηριότητές τους, χωρίς την ενοχλητική παρουσία της Αστυνομίας. Ας δούμε λίγο κι αυτά που είπα για την εξωστρέφεια. Ο δρόμος για τη ανάπτυξη της ελληνικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης περνάει μέσα από την εξωστρέφεια. Τα πανεπιστήμιά μας χάνουν στις διεθνείς αξιολογήσεις, επειδή υστερούμε στους δείκτες εξωστρέφειας αλλά και διασύνδεσης με την παραγωγή. Η έκθεση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος του Μαΐου του 2017, πριν από δύο μήνες, προτείνει τη μετατροπή της Ελλάδος σε έναν ακαδημαϊκό κόμβο, προσελκύοντας φοιτητές και ανατρέποντας το brain drain. Μιλάει για εξοικονόμηση 1,8 δισεκατομμυρίου ευρώ τον χρόνο ενώ σε βάθος δεκαετίας μία συμβολή στην αύξηση του ΑΕΠ κατά 1,1%, επιπλέον. Θα ήθελα να καταθέσω αυτή τη μελέτη για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Μαυρωτάς καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα μελέτη, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όποιος διαβάσει το παρόν νομοσχέδιο, θα διαπιστώσει ότι κινείται στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Προσπαθεί να δυσκολέψει την ευελιξία και την εξωστρέφεια της ελληνικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Πάμε και στα μεταπτυχιακά προγράμματα. Επειδή ο Υπουργός είπε ότι δεν έχουμε μιλήσει για τα μεταπτυχιακά, θα ήθελα να του γνωστοποιήσω και να καταθέσω για τα Πρακτικά ένα άρθρο μου στην «HUFFINGTON» στις 12 Ιουνίου 2017, με τίτλο «Μιας πεντάρας μεταπτυχιακά ή πώς ο ακαδημαϊκός λαϊκισμός υπονομεύει τις μεταπτυχιακές σπουδές. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Μαυρωτάς καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ας πάμε στα νούμερα. Από τα επτακόσια τριάντα πέντε προγράμματα μεταπτυχιακών τα πεντακόσια είκοσι τέσσερα, δηλαδή το 71%, έχουν δίδακτρα. Τα εκατόν οκτώ είναι από ΤΕΙ. Όλα τα μεταπτυχιακά από ΤΕΙ είναι με δίδακτρα. Από τα πεντακόσια είκοσι τέσσερα που είναι με δίδακτρα, τα δεκατέσσερα έχουν πάνω από 8.000 ευρώ δίδακτρα, τα περισσότερα εκ των οποίων είναι χρηματοοικονομικών και διοίκησης. Επειδή ο Υπουργός είπε ότι θα τα πούμε πολύ σκληρά σήμερα Δευτέρα εδώ, περιμένουμε με αγωνία να ακούσουμε, για να μην καίγονται τα χλωρά μαζί με τα ξερά. Δεν είναι όλα τα μεταπτυχιακά ίδια. Υπάρχουν τα πιο ερευνητικά και τα πιο επαγγελματικά, όπως είναι τα μεταπτυχιακά οικονομίας και διοίκησης, που έχουν απήχηση στην αγορά στελεχών. Μάλιστα πολλές εταιρείες πληρώνουν και τα δίδακτρα των στελεχών τους, για να φοιτήσουν σε αυτά. Εάν θέλατε να θεραπεύσετε τις παθογένειες, θα μπορούσατε να αξιολογήσετε ακαδημαϊκά τα μεταπτυχιακά μέσω της ΑΔΙΠ και να πάρετε μέτρα για όσα βρείτε ανεπαρκή, να βάλετε νόρμες για τη συμμετοχή των διδασκόντων από το τμήμα προέλευσης. Το κάνετε ήδη στο νομοσχέδιο και θα μπορούσαμε απλώς να συζητήσουμε τα νούμερα, δηλαδή, για το 60% ή για το 80%. Η συμμετοχή διδασκόντων στα μεταπτυχιακά με δίδακτρα να γίνεται στον υπερωριακό χρόνο, δηλαδή, αφού έχουν εξαντλήσει τις υποχρεώσεις από το ετήσιο έντυπο εξειδίκευσης καθηκόντων.και όχι αυτά τα γραφικά όπου λέτε, εάν συμμετέχει κάποιος σε ένα μεταπτυχιακό με δίδακτρα, θα πρέπει υποχρεωτικά να συμμετέχει ισόποσα και σε ένα χωρίς δίδακτρα. Είναι η λογική της πιτσαρίας στις δύο πίτσες η μία δώρο! Για την δωρεάν πρόσβαση στα μεταπτυχιακά. Λέμε ναι να έχουν όλοι δυνατότητα πρόσβασης με υποτροφίες, όμως, με βάση τις ακαδημαϊκές επιδόσεις για όσους έχουν χαμηλά εισοδήματα και χαμηλές τραπεζικές καταθέσεις, θα προσθέσουμε, γιατί το εκκαθαριστικό της εφορίας δεν λέει πάντα την αλήθεια. Θα ήταν, δηλαδή, πολύ καλύτερα, να βάλετε ένα ελάχιστον πλαφόν φοίτησης με υποτροφίες, ας πούμε 20%. Δηλαδή το 20% των φοιτητών σε κάθε μεταπτυχιακό να είναι με υποτροφία. Έτσι όπως το έχετε βάλει και να έχουν κάτω από το 70% του εθνικού διάμεσου ισοδύναμου διαθέσιμου εισοδήματος και αυτό να μην ξεπερνάει το 30% των φοιτητών του μεταπτυχιακού, είναι μαθηματικά επισφαλές. Για τους μισθούς μελών ΔΕΠ στα μεταπτυχιακά. Βάλτε ένα συνολικό πλαφόν στον προϋπολογισμό του κάθε προγράμματος, που θα πηγαίνει σε αμοιβές καθηγητών, ώστε να μην έχουμε τα φαινόμενα που ο κύριος Υπουργός ανέφερε την Παρασκευή. Έτσι θα έχουμε την ελευθερία κατανομής των κονδυλίων, ανάλογα με το πόσα προσφέρει ο καθένας στο μεταπτυχιακό. Επειδή ακούστηκε πολλές φορές από Βουλευτές και τον Υπουργό ότι είναι δουλειά των καθηγητών να διδάσκουν και ότι κάνουν λειτούργημα και το κίνητρο δεν μπορεί να είναι τα χρήματα και κανονικά δεν πρέπει να πληρώνονται εξτρά για την εργασία στα μεταπτυχιακά, μήπως είστε λίγο υποκριτές εδώ, κύριοι συνάδελφοι; Και εμείς ως Βουλευτές δεν κάνουμε λειτούργημα; Και εμείς δεν παίρνουμε μισθό; Γιατί τότε να παίρνουμε και έξτρα αποζημίωση από τη συμμετοχή μας στις επιτροπές; Δεν είναι κομμάτι της δουλειάς μας αυτό; Να το κάνουμε και στις επιτροπές όπως και στα μεταπτυχιακά, λοιπόν. Για κάθε αμειβόμενη επιτροπή, να πηγαίνουμε και σε μία μη αμειβόμενη. Στις δύο πίτσες η μία δώρο! Εγώ δεν συμφωνώ με τέτοιες λαϊκίστικες προσεγγίσεις. Όποιος δουλεύει και προσφέρει, να αξιολογείται και να αμείβεται ανάλογα. Εν κατακλείδι οι ρυθμίσεις που προβλέπονται στο νομοσχέδιο, πιστεύω ότι θα αυξήσουν τα μέτρια μεταπτυχιακά, ώστε να παίρνουν όλοι κάποιους τίτλους και θα κλείσουν ή θα μεταφερθούν αλλού, στην Κύπρο για παράδειγμα, τα όσα διεθνώς ανταγωνίσιμα έχουμε. Θα ενταθεί το κύμα φυγής καθηγητών, θα κλείσουν κάποια ελληνικά μεταπτυχιακά. Άρα θα φεύγουν μετά και οι φοιτητές μας προς τα έξω, ενώ τα πανεπιστήμια θα χάσουν πολύτιμους πόρους σε εποχές κρατικής υποχρηματοδότησης. Οι έχοντες, βέβαια, θα στέλνουν τα παιδιά τους στο εξωτερικό και τα μεσαία στρώματα θα εγκλωβίζονται χωρίς επιλογές. Πλήττετε, λοιπόν, την κοινωνική κινητικότητα, στην οποία στοχεύει ένα σύγχρονο αξιοκρατικό σύστημα εκπαίδευσης και όλα αυτά για κάποιες ιδεοληπτικές σας εμμονές, για να βάλετε το ίδιο στενό κοστούμι σε όλους. Γι' αυτό το εννοώ, όταν λέω ότι θα σας ευγνωμονούν τα ξένα πανεπιστήμια, για να μην πω και διάφορα ελληνικά κολέγια. Θα τους στείλετε και καθηγητές και φοιτητές, στερώντας από τα ελληνικά πανεπιστήμια πόρους και ανθρώπους. Πάμε στα ΤΕΙ, που φάνηκε να δείχνουν ενθουσιασμό για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Στο άρθρο 30, ρίχνετε το τυράκι στα ΤΕΙ για τα διδακτορικά. Θα φτιαχτεί επιτροπή, που θα εισηγηθεί στον Υπουργό για τα κριτήρια της διαδικασίας εκπόνησης διδακτορικών στα ΤΕΙ. Έτσι αναφέρεται, χωρίς ημερομηνίες, χωρίς χρονοδιάγραμμα, στην ουσία, δηλαδή, «άστο να υπάρχει και βλέπουμε». Στο άρθρο 46 για τα επαγγελματικά δικαιώματα κάνετε το ίδιο. Θα φτιαχτεί επιτροπή που θα εισηγηθεί στον Υπουργό και αυτός θα προτείνει προεδρικό διάταγμα πάλι χωρίς χρονοδιάγραμμα και ημερομηνίες. Προσποιείστε ότι λύνετε το θέμα και τα ΤΕΙ προσποιούνται ότι σας πιστεύουν. Θεωρώ ότι υπάρχουν τμήματα ΤΕΙ που κάνουν εξαιρετική δουλειά και είναι καλύτερα και από ορισμένα πανεπιστημιακά τμήματα και αυτό δεν το λέω εγώ, αλλά μπορεί να το δει κανείς με βάση αντικειμενικές αξιολογήσεις, ερευνητικό έργο, δημοσιεύσεις, συμμετοχή σε ερευνητικά προγράμματα και άλλα. Όμως από αυτό το σημείο μέχρι να αρχίσουμε να τα βαφτίζουμε όλα πανεπιστήμια, υπάρχει απόσταση και αυτά δεν γίνονται με αυγουστιάτικα νομοσχέδια. Θέλουν ζυμώσεις, ώστε να μην αδικηθούν οι ικανοί ή να μη δικαιωθούν οι ανίκανοι. Πάμε και στα όργανα διοίκησης. Έχουμε ξεχωριστά ψηφοδέλτια πρύτανη και αντιπρυτάνεων, κάτι που ξένισε πολλούς και διατύπωσαν πολύ συγκεκριμένες αντιρρήσεις, κάτι που ακούσαμε και στην ακρόαση των φορέων. Δεν θα τους ξένιζε, όμως, αν διάβαζαν το άρθρο του κ. Γαβρόγλου πριν από ακριβώς τρία χρόνια στην «ΑΥΓΗ» με τίτλο: «Μία σοβαρή ήττα της Αριστεράς στα πανεπιστήμια». Εκεί διαπιστώνει ο σημερινός Υπουργός ότι επήλθε μια ήττα της Αριστεράς στα πανεπιστήμια με το θεσμικό πλαίσιο του ν.4009 και κάτι πρέπει να γίνει, για να ανακτήσει η Αριστερά την ηγεμονία στο χώρο. Τώρα με τα ξεχωριστά ψηφοδέλτια προσπαθεί να κάνει αυτό ακριβώς, καθότι οι αντιπρυτάνεις είναι πλέον σημαντικός πόλος εξουσίας στα πανεπιστήμια, είναι το μισό πρυτανικό συμβούλιο που θα κάνει κουμάντο στα ΑΕΙ. Θα υπάρχει ο πρύτανης και από άλλο ψηφοδέλτιο το πρυτανικό συμβούλιο. Αυτό για το οποίο εσείς οι ίδιοι κατηγορούσατε τον θεσμό των συμβουλίων ιδρύματος ότι, δηλαδή, θα επιφέρουν μία δύσκολη διαρχία στα πανεπιστήμια, αυτό ακριβώς κάνετε τώρα με τα ξεχωριστά ψηφοδέλτια για τους αντιπρυτάνεις. Απλώς τότε δεν σας συνέφερε το αποτέλεσμα, ενώ τώρα ελπίζετε να προκύψουν δικοί σας. Αυτό συνδέεται και με την εμμονή σας για τις εκλογές με κάλπες, ώστε να έχουν μικρότερη συμμετοχή οι εκλογές και να έχουν το πάνω χέρι οι μηχανισμοί και οι επαγγελματίες συνδικαλιστές. Αποφεύγετε την ηλεκτρονική ψηφοφορία - τεχνοφασισμό το λέγατε κάποτε - όπως ο διάολος το λιβάνι με αστείες δικαιολογίες και επειδή μεγαλώσαμε στο Πολυτεχνείο, ξέρουμε τι σημαίνει εκλογές με κάλπη. Έρχομαι και σε κάτι τελευταίο. Γίνετε λίγο πιο συγκεκριμένος στο θέμα της συμμετοχής των φοιτητών στην σύγκλητο. Να ψηφίζουν και αυτοί από ενιαίο ψηφοδέλτιο τους εκπροσώπους τους, όπως και οι άλλες κατηγορίες εργαζομένων. Μην τους αφήνετε έρμαιο κομματικών φοιτητικών παρατάξεων. Επαναλαμβάνω, πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά το ενιαίο ψηφοδέλτιο και για τις εκλογές των φοιτητικών συλλόγων, ώστε να πάψουν τα πανεπιστήμια, να είναι φέουδα των κομμάτων. Σε αυτό θα σας βοηθήσουμε αν το τολμήσετε. Περνάω στο άρθρο 76 με τον αθώο τίτλο: «Θέματα προσωπικού των ΑΕΙ». Μικροδιαχείριση και ρουσφέτια για όσους είναι κοντά στα αυτιά της εξουσίας. Κλασικό παράδειγμα οι μετακινήσεις καθηγητών από περιφερειακά πανεπιστήμια σε αυτά της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Πριν έντεκα μήνες αλλάξαμε τον ν.4009 με τον ν.4415/2016 και είπαμε να μην έρχονται από τα περιφερειακά πανεπιστήμια στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, για να μην αποψιλωθούν τα περιφερειακά πανεπιστήμια. Τώρα τον ξαναλλάζετε και λέτε ας έρχονται. Ήταν τελικά, δηλαδή, σωστός ο ν.4009 και κακώς τον αλλάξαμε πέρυσι τον Σεπτέμβριο; Τι μεσολάβησε; Γιατί μετανιώσατε; Ποιους ή ποιες θέλετε να βολέψετε; Μάλιστα με τη νέα διάταξη, αν ένας καθηγητής περιφερειακού τμήματος θέλει να φύγει, δεν χρειάζεται καν τη συγκατάθεση του τμήματος προέλευσης, αρκεί να πει το ναι ο Υπουργός. Τώρα το αλλάξατε και αυτό. Όσον αφορά αυτό που είπατε ότι υπάρχει η έγκριση της Συγκλήτου, μην ξεχνάτε ότι στη Σύγκλητο υπάρχει μόνο ένα μέλος από το τμήμα, δηλαδή η μειοψηφία της μειοψηφίας. Άρα για τους γνωστούς και φίλους δεν πάνε να χτυπιούνται στο περιφερειακό τμήμα; Σημασία έχει πώς θα το κρίνει ο Υπουργός. Γι' αυτό οι καθηγητές πρώτης βαθμίδας των περιφερειακών πανεπιστημίων καλά θα κάνουν να τα έχουν καλά με τον Υπουργό, αν θέλουν να μετακινηθούν σε κεντρικά πανεπιστήμια. Επίσης έρχομαι σε κάποιες σύντομες παρατηρήσεις στο νομοσχέδιο. Απουσιάζουν τα ανώτατα στρατιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, που είναι ισότιμα με τα ΑΕΙ. Επίσης στις μεταβατικές διατάξεις για τα μεταπτυχιακά βλέπουμε ότι υπάρχει μία αμεροληψία υπέρ του ΕΑΠ, του Ανοιχτού Πανεπιστημίου, και του Διεθνούς Πανεπιστημίου σε ό,τι έχει να κάνει με τις διατάξεις αυτές. Μία απορία μου είναι τι γίνεται, αλήθεια, με το περίφημο οργανόγραμμα του ΕΑΠ; Πότε αυτό θα είναι έτοιμο; Επίσης στις μεταβατικές διατάξεις στο άρθρο 85 στην παράγραφο 2β πώς γίνεται οι φοιτητές να συνεχίζουν, αφού το πρόγραμμα θα έχει κλείσει; Για να εγείρουν αιτιάσεις εναντίον του πανεπιστημίου; Είναι διατάξεις, δηλαδή, οι οποίες είναι ασαφείς και ημιτελείς, κομμένες και ραμμένες για να έχουν δουλειά οι δικηγόροι. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με το εξής: Έχετε την κυβερνητική πλειοψηφία και μπορείτε να ψηφίσετε το παρόν νομοσχέδιο ως έχει. Εμείς ως Ποτάμι λέμε «όχι» και θέλουμε να καταγραφεί ότι αντισταθήκαμε σθεναρά σε αυτή την καλοκαιρινή επιδρομή συμπλεγματικής ιδεοληψίας, συγκεντρωτισμού, μικροδιαχείρισης και πλούσιων ρουσφετοπαροχών. Μιλάτε κάθε λίγο και λιγάκι για το νεοφιλελεύθερο πανεπιστήμιο ό,τι έχει μέσα την έννοια της άμιλλας και της προσπάθειας, το βαφτίζετε νεοφιλελεύθερο και καθαρίσατε. Η γνώση ως εμπόρευμα κ.λπ. συνθήματα του συρμού. Τα θέλετε όλα ομοιόμορφα. Αν κάποιος προσπαθεί να ξεχωρίσει, πώς θα τον φέρουμε στο μέσο όρο. Προσθέσατε και λίγο μονοπώλιο της καρδιάς, όπως ότι τάχα μόνο εσείς νοιάζεστε για τους αδύναμους, αλλά με αυτά που φέρνετε, θα τους κάνετε ακόμη πιο αδύναμους στο βάθος του χρόνου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Εκφράζουμε, λοιπόν, δύο διαφορετικούς κόσμους σε ό,τι αφορά το ακαδημαϊκό μοντέλο. Εμείς πιστεύουμε ότι στο σημερινό παγκοσμιοποιημένο ακαδημαϊκό περιβάλλον, για να ανέβουν τα ελληνικά πανεπιστήμια χρειάζονται εξωστρέφεια, διασύνδεση με την παραγωγή, ακαδημαϊκή άμιλλα. Εσείς θέλετε άσυλα, άβατα, συνθήματα, ένα πανεπιστήμιο του ελάχιστου κοινού παρονομαστή, όπου θα βολευόσαστε μεταξύ σας στα λίγα και «άσε τους καλούς να φύγουν έξω». Καλό αυτό για το κομματικό σας ακροατήριο κακό όμως για το μέλλον της χώρας. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς σας ευχαριστούμε. Την τροπολογία με αριθμό 1191 που ρυθμίζει τα εξής θέματα: «Βιβλίο ημερησίων δελτίων απασχολούμενου προσωπικού σε αγροτικές εργασίες και αλιεία, παράταση θητείας μελών Δ.Σ του ΟΜΕΔ, τροποποίηση του άρθρου 9 του ν.3996/2011, παράταση διάρκειας προγράμματος ειδικής επιδότησης ανεργίας πρώην εργαζομένων στην «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΖΑΧΑΡΗΣ Α.Ε.» και παράταση προθεσμίας άσκησης καθηκόντων του ιατρού εργασίας» θα υποστηρίξουν οι Υπουργοί κ. Αχτσιόγλου και κ. Πετρόπουλος. Ο κ. Πετρόπουλος έχει τον λόγο για τρία λεπτά.
Θα είμαι πολύ σύντομος, κύριε Πρόεδρε. Σας ευχαριστώ. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα αναπτύξω την πρώτη προτεινόμενη διάταξη, που αφορά την τήρηση βιβλίου για την απασχόληση εκείνων που παρέχουν εργασία στην αλιεία και στις αγροτικές καλλιέργειες. Απλοποιούμε το σύστημα που πρέπει να τηρούμε, ώστε να έχουμε την καλύτερη ανταπόκριση σε αυτή την ανάγκη δήλωση της εργασίας σε αυτές τις κατηγορίες, σε αυτές τις δραστηριότητες, καθώς παρατηρήσαμε ότι είχαμε μια φθίνουσα πορεία στις δηλώσεις απασχόλησης μετακλητών εργατών στις καλλιέργειες. Από επτά χιλιάδες αιτήσεις που ήταν το 2011, κατέληξαν το 2014 να είναι μόνο είκοσι δύο. Ακριβώς είκοσι δύο απασχολούμενοι μετακλητοί εργαζόμενοι στις καλλιέργειες. Αυτό έδειξε μια τεράστια φυγή προς τη μαύρη εργασία των εργαζομένων στις καλλιέργειες και, κυρίως, στη συγκομιδή. Το ίδιο συμβαίνει και στην αλιεία. Όχι, βέβαια, σε αυτόν το βαθμό αλλά διευκολύνεται η δραστηριότητα σε αυτούς τους τομείς της οικονομίας με έναν πιο απλό τρόπο δήλωσης των αυτοαπασχολούμενων. Αυτός ο απλός τρόπος είναι το βιβλίο απασχόλησης, το οποίο τηρείται σε κάθε δραστηριότητα και κατά τη λήξη της απασχόλησης κάθε μήνα ο απασχολών δηλώνει στη σχετική απόδειξη περιοδικής δήλωσης, τον χρόνο για τον οποίο καταβάλλει τις εισφορές και τον μισθό. Έτσι αντιμετωπίζουμε ένα παλιό πρόβλημα. Ανταποκρινόμαστε στην ανάγκη των αγροτών και των αλιέων, για να δώσουμε μια σωστή ρύθμιση, προκειμένου και οι ίδιοι να μπορούν να είναι εντάξει στις υποχρεώσεις τους ως προς το ύψος του μισθού και της ασφάλισης, η οποία δηλούμενη πλέον, οδηγεί και σε μείωση της δικής τους φορολογητέας βάσης, καθώς όλα αυτά τα ποσά εντάσσονται στη δαπάνη αυτών των δραστηριοτήτων. Απ' αυτή την άποψη υπάρχει μια θετική ανταπόκριση των απασχολούμενων και στη γεωργία και στην αλιεία, να τηρούν τους κανόνες που έχουμε θέσει και για την κοινωνική ασφάλιση. Γι' αυτόν τον λόγο τους διευκολύνουμε με αυτόν τον τρόπο. Από την πλευρά μας είμαστε πρόθυμοι να αποδεχθούμε και να ακολουθήσουμε όποια θετική παρατήρηση μπορεί να τεθεί για την ακόμη καλύτερη βελτιστοποίηση αυτής της πρακτικής. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ σας ευχαριστώ. Η κ. Αχτσιόγλου έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να κάνω μια παρατήρηση διαδικαστικού τύπου;
Να μιλήσει η κ. Αχτσιόγλου και μετά να σας δώσω τον λόγο.
Πριν μιλήσει η κ. Αχτσιόγλου.
Ορίστε, κύριε Μπούρα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα παρακαλούσα τους κυρίους Υπουργούς - ζωή να έχουν, βλέπω ότι είναι εδώ σχεδόν όλο το Υπουργικό Συμβούλιο! - εάν είναι δυνατόν, να πουν και δυο λόγια αναφορικά με το ποιο είναι το επείγον του χαρακτήρος, για να έρχονται τόσες πολλές τροπολογίες, που θα περάσουν χωρίς συζήτηση, χωρίς καν γνώση. Ας πουν - εάν νομίζουν ότι πρέπει - ποιος είναι ο λόγος που έρχονται αυτές οι τροπολογίες τόσο βιαστικά χωρίς ενημέρωση και σε άσχετο νομοσχέδιο πέραν από κάθε έννοια εφαρμογής του Συντάγματος και του Κανονισμού της Βουλής. Ας μας πουν τουλάχιστον, γιατί τώρα, την τελευταία στιγμή, έρχονται τροπολογίες, εκ των οποίων μάλιστα οι περισσότερες εάν όχι όλες χαρακτηρίζονται εκπρόθεσμες. Ποιος είναι ο βασικός λόγος; Γιατί άλλες φορές - να θυμίσω - εδώ γινόταν επανάσταση, εάν ήταν μια, δύο ή τρεις τροπολογίες και τώρα έχουμε πλειάδα δεκάδες τροπολογίες και δεν κουνιέται φύλλο!
Κυρία Αχτσιόγλου, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Η δεύτερη τροπολογία του Υπουργείου Εργασίας αφορά την παράταση στη θητεία του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας. Πριν από κάποιο διάστημα είχε γίνει σχετική επίκαιρη ερώτηση από Βουλευτή και είχα απαντήσει σχετικά με το ζήτημα του ΟΜΕΔ ότι η θητεία των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΜΕΔ έληξε στα τέλη Απριλίου του 2017 και οι εθνικοί κοινωνικοί εταίροι καθυστερούσαν, παρ' ότι το Υπουργείο τους είχε οχλήσει αρκετές φορές, να υποδείξουν τους εκπροσώπους τους. Έγιναν διαβουλεύσεις με όλους τους εθνικούς κοινωνικούς εταίρους, οι οποίοι ζήτησαν μια μικρή παράταση στη θητεία του υπάρχοντος διοικητικού συμβουλίου. Αυτή τη στιγμή ο ΟΜΕΔ δεν μπορεί να λειτουργήσει και δεν μπορεί να βγάλει αποφάσεις, επειδή υπάρχει αυτό το πρόβλημα με το διοικητικό του συμβούλιο. Δίνεται, λοιπόν, μια οκτάμηνη παράταση. Ο χαρακτήρας της τροπολογίας είναι επείγων, διότι ο διορισμός των μελών των Ειδικών Σωμάτων Μεσολαβητών και Διαιτητών λήγει στις 31-7-2017. Επομένως ήταν αναγκαίο να δοθεί αυτή η παράταση, για να μπορέσει να συνεχίσει να λειτουργεί ο οργανισμός. Η επόμενη τροπολογία αφορά την υπηρεσία των ειδικών επιθεωρητών του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας. Με αυτή τη διάταξη δίνεται μια λύση στο πρόβλημα της πλήρωσης των κενών οργανικών θέσεων στους ειδικούς επιθεωρητές. Ας δούμε, δηλαδή, τι γίνεται. Όπως έχει το οργανόγραμμα σήμερα, υπάρχουν συγκεκριμένες θέσεις που είναι για προϊσταμένους διεύθυνσης και συγκεκριμένες θέσεις για προϊσταμένους τμημάτων. Λόγω της αδυναμίας πλήρωσης των θέσεων προϊσταμένων διεύθυνσης, διότι δεν υπάρχει ο επαρκής αριθμός προσώπων με τα προσόντα που αντιστοιχούν σε έναν διευθυντή, μένουν κενές, ακάλυπτες οργανικές θέσεις του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας, των ειδικών επιθεωρητών. Ακριβώς επειδή είναι πάρα πολύ αναγκαίο και υπάρχουν άμεσες υπηρεσιακές ανάγκες, για να λειτουργήσει το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, ιδίως τώρα κατά την τουριστική περίοδο με τους εκτεταμένους ελέγχους που διεξάγει, κάνουμε αυτή την αλλαγή, τροποποιούμε δηλαδή την κατανομή μεταξύ προϊσταμένων διεύθυνσης και προϊσταμένων τμημάτων, προκειμένου να μπορέσουν να πληρωθούν όλες οι οργανικές θέσεις. Η επόμενη τροπολογία που αφορά την «Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης», στην πραγματικότητα είναι ένα πρόγραμμα επιδότησης, ένα πρόγραμμα ανεργίας των ανθρώπων οι οποίοι είχαν απολυθεί από την «Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης». Λόγω του ότι υπήρξε ο ευρωπαϊκός κανονισμός για τη ζάχαρη, υπήρξαν δηλαδή ρυθμίσεις του Ενωσιακού Δικαίου για την ζάχαρη, η «Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης» προέβη σε μείωση του προσωπικού. Τότε νομοθετήθηκε ένα πρόγραμμα για την κάλυψη αυτών των ανθρώπων, που ήταν πλησίον της συνταξιοδότησης. Εν συνεχεία, όμως, άλλαξαν τα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης και αυτή τη στιγμή χρειάζεται να γίνει μια μικρή παράταση για αυτούς τους ανθρώπους που είναι κοντά στη σύνταξη, προκειμένου να μπορέσουν να συμπληρώσουν τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης. Πάλι ο χαρακτήρας αυτής της τροπολογίας είναι τέτοιος, που μας αναγκάζει να τη φέρουμε αυτή τη στιγμή, ακριβώς διότι το πρόγραμμα αυτή τη στιγμή λήγει. Είναι απαραίτητο, λοιπόν, αυτοί οι άνθρωποι να καλυφθούν. Τελειώνω με τους γιατρούς εργασίας. Πρέπει να διευκρινίσω τι είναι αυτό, γιατί υπήρξε μια συζήτηση, η οποία δεν έχει σχέση μάλλον με τη διάταξη. Με νόμο του 2009, ορίστηκε ότι τα καθήκοντα του γιατρού εργασίας μπορούν να τα ασκούν και γιατροί άλλων ειδικοτήτων ή γιατροί που δεν έχουν ακόμη ειδικότητα, οι οποίοι έχουν ασκήσει υπηρεσία ως γιατροί εργασίας και οι οποίοι μέσα σε ένα ορισμένο χρονικό διάστημα θα πρέπει να αποκτήσουν και την ειδικότητα του γιατρού εργασίας. Ως τέτοιο ορισμένο χρονικό διάστημα ορίστηκε η 18η Αυγούστου του 2017, δηλαδή η προθεσμία για να αποκτήσουν αυτή την ειδικότητα, εκπνέει στις 18 Αυγούστου 2017. Ο αριθμός των ειδικευμένων γιατρών εργασίας αυτή τη στιγμή δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες των εργαζομένων και των επιχειρήσεων. Να διευκρινίσω ότι οι επιχειρήσεις που πρέπει να έχουν γιατρό εργασίας, είναι όλες οι επιχειρήσεις οι οποίες έχουν κατά μέσο όρο πενήντα εργαζόμενους. Άρα καταλαβαίνουμε γιατί είναι πολύ αναγκαίο να δοθεί μια παράταση σε αυτή την προθεσμία, προκειμένου να παραμείνει ο κύκλος των γιατρών που μπορούν να παρέχουν τις υπηρεσίες του γιατρού εργασίας. Αυτό είναι αναγκαίο και για τους εργαζόμενους και για τις επιχειρήσεις και είναι επείγον, διότι όπως σας εξήγησα, η προθεσμία αυτή έληγε στις 18 Αυγούστου του 2017. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ. Την τροπολογία με αριθμό 1185 «Τροποποίηση διατάξεων του ν.4013/2011 αναφορικά με τη λειτουργία της ενιαίας Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων», θα υποστηρίξει ο Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης κ. Παπαδημητρίου. Ορίστε, κύριε Παπαδημητρίου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η μία από τις τροπολογίες του Υπουργείου Οικονομίας αφορά την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων. Σκοπός της τροπολογίας είναι η απλοποίηση της διαδικασίας της παρέκτασης των αρμοδιοτήτων της αρχής, ώστε αυτή να μπορεί να ανταποκριθεί στον ολοένα και ταχύτερο εξελισσόμενο χώρο των δημοσίων συμβάσεων. Παράλληλα προσπαθούμε να ενισχύσουμε τη διαφάνεια της θέσης του νομικού συμβούλου, με το να μην επιτρέπουμε την άσκηση ιδιωτικού έργου για υποθέσεις που έχει χειριστεί η ανεξάρτητη διοικητική αρχή. Και τέλος, καταργούμε τη θέση του βοηθού νομικού συμβούλου, καθότι κρίνεται μη αναγκαία λόγω επαρκούς στελέχωσης από νομικούς της αρχής, ενώ στο άμεσο μέλλον σχεδιάζουμε σε συνεργασία πάντα με το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης την ανασυγκρότηση όλων των ανεξάρτητων διοικητικών αρχών, που είναι υπό την εποπτεία του Υπουργείου μας. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε να πάρω τον λόγο για ένα λεπτό; Θα ήθελα να υποβάλω ένα διαδικαστικό ερώτημα στον κύριο Υπουργό.
Παρακαλώ, έχετε για τον λόγο για ένα λεπτό.
Επειδή βλέπω ότι η συγκεκριμένη τροπολογία, όπως ανέφερε ο Υπουργός, έχει τη σύμφωνη γνώμη της ανεξάρτητης αρχής, και γι' αυτό έρχεται έτσι, αν μπορεί να μας το επικυρώσει αυτό. Δηλαδή το έχουν ζητήσει εγγράφως; Γιατί είναι σημαντικό για εμάς. Μιλάμε για μια ανεξάρτητη αρχή και για μια παρέμβαση που γίνεται με αυτή τη νομοθετική πρωτοβουλία. Θα ήταν σημαντικό - φαντάζομαι - το νομοθετικό σώμα να ξέρει, αν έχει ζητήσει επισήμως η ανεξάρτητη αρχή από εσάς αυτή τη νομοθετική παρέμβαση. Γιατί το είπατε.
Δεν είπα αυτό, κύριε Γεωργαντά. Δεν είπα ότι είναι σύμφωνη η ανεξάρτητη αρχή.
Έχει σημασία, για όταν θα πάρω τον λόγο μετά, κύριε Πρόεδρε. Είπε ότι το έχει ζητήσει η ανεξάρτητη αρχή. Εγώ αυτό κατάλαβα.
Ναι αλλά σας απάντησε ο Υπουργός.
Κύριε Πρόεδρε, στο παρελθόν ένας Υπουργός καθόταν και εξηγούσε τις απορίες των Βουλευτών. Δεν ξανάγιναν αυτά τα πράγματα. Το ξέρετε, είστε χρόνια κοινοβουλευτικός. Δεν μπορεί ο Υπουργός, δηλαδή, να εξηγήσει;
Εδώ είμαστε για να σας εξηγήσουμε, κύριε Μπούρα!
Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι. Ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης κ. Χαρίτσης θα υποστηρίξει την τροπολογία με αριθμό 1189: «Τροποποίηση διατάξεων του άρθρου 13 του ν.1069/1980. Πρώτον, έργα αρμοδιότητας των ΔΕΥΑ μπορούν να επιχορηγούνται από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Δεύτερον, συμπλήρωση των διατάξεων του άρθρου 48 του ν.4314/2014 και του άρθρου 21 του ν.4469/2017. Τρίτον, τίθενται μεταβατικού χαρακτήρα διατάξεις στο ν.4468/2017 περί σύστασης νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου Εθνικό Σύστημα Διαπίστευσης.». Παρακαλώ, έχετε τον λόγο κύριε Χαρίτση.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η συγκεκριμένη τροπολογία, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, περιλαμβάνει τέσσερις ουσιαστικά διαφορετικές ρυθμίσεις. Κατ' αρχάς περιλαμβάνει δύο ρυθμίσεις τεχνικού χαρακτήρα, που αφορούν την καταβολή αποζημίωσης για υπερωριακή εργασία και καταβολή επιδόματος στις ειδικές υπηρεσίες του ΕΣΠΑ. Κατανέμεται, ουσιαστικά, ισομερώς μεταξύ του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων του Υπουργείου Οικονομίας και του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης αυτό το τίμημα για διαχειριστικούς λόγους, να μην υπάρχει δηλαδή υπερβολική επιβάρυνση ενός εκ των δύο Υπουργείων και να γίνεται ισομερώς αυτή η κατανομή. Στο δεύτερο άρθρο, προβλέπεται επίσης η παράταση της προθεσμίας για την αντικατάσταση αδειών για τεχνικά επαγγέλματα. Κυρίως αφορά σε επαγγέλματα που σχετίζονται με τη βιομηχανία, με ψυκτικές εγκαταστάσεις, με εγκαταστάσεις καύσης υγρών και αερίων καυσίμων. Η προθεσμία αυτή είχε προβλεφθεί από τον ν.3982/2011. Κρίνεται απαραίτητη η παράταση της καταληκτικής προθεσμίας. Απαντώ εδώ και στον αγαπητό κ. Μπούρα. Γι' αυτό, ακριβώς, θεωρούμε ότι είναι επείγον να ψηφιστεί η συγκεκριμένη διάταξη μετά από - θα μου επιτρέψετε να πω - αγωνιώδη αιτήματα πολλών επαγγελματιών των συγκεκριμένων κλάδων, μιας και ο συγκεκριμένος νόμος του 2011 περιείχε σωρεία προβλημάτων, τα οποία πρέπει να αντιμετωπιστούν σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα μέχρι τη μετάβαση στο νέο σύστημα. Με τη συγκεκριμένη διάταξη, λοιπόν, διασφαλίζεται η ίση μεταχείριση όλων των επαγγελματιών και η ομαλή μετάβασή τους στο νέο καθεστώς. Επίσης στη συγκεκριμένη τροπολογία προβλέπεται στο άρθρο 3 η ρύθμιση ζητημάτων που αφορούν στη μετάβαση στο νέο σύστημα, που προκύπτει μετά από τον νόμο που ψηφίσαμε πριν από λίγους μήνες για το Εθνικό Σύστημα Διαπίστευσης. Διασφαλίζονται μισθολογικά και διοικητικά ζητήματα και η μετάβαση στο νέο σύστημα. Υπενθυμίζω ότι πριν από λίγο καιρό ψηφίσαμε έναν νόμο, ο οποίος οδηγούσε στην απόσχιση του Εθνικού Συστήματος Διαπίστευσης από το Εθνικό Σύστημα Πιστοποίησης, που προέβλεπε ο ν.4109/2013 και ο οποίος έθεσε σε κίνδυνο τις ελληνικές εξαγωγές. Αυτή η διευθέτηση προϋποθέτει τη ρύθμιση μιας σειράς θεμάτων, που σχετίζονται με τη διοίκηση του νέου φορέα. Με αυτή τη διάταξη ορίζουμε αυτά τα ζητήματα για το μεταβατικό στάδιο. Τέλος με το πρώτο άρθρο, που είναι και το πιο σημαντικό της συγκεκριμένης τροπολογίας, τροποποιείται το άρθρο 13 του ν.1069/1980 και δίνεται πλέον η δυνατότητα για την πλήρη, την 100% χρηματοδότηση έργων των ΔΕΥΑ, των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης σε όλη τη χώρα από το εθνικό σκέλος του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Υπενθυμίζω ότι αυτό προβλεπόταν μέχρι σήμερα μόνο για τα συγχρηματοδοτούμενα έργα, τα έργα δηλαδή τα οποία εντάσσονταν στα προγράμματα των ευρωπαϊκών διαρθρωτικών ταμείων. Με τη συγκεκριμένη διάταξη μπορούμε πλέον να χρηματοδοτήσουμε και να υλοποιήσουμε έργα και από το Εθνικό Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων 100%, χωρίς να χρειάζεται η συμμετοχή κατά 65% των ΔΕΥΑ, όπως προβλεπόταν μέχρι σήμερα. Αυτό αποτελούσε ένα πάγιο αίτημα των δήμων και των δημοτικών επιχειρήσεων ύδρευσης και αποχέτευσης σε όλη τη χώρα. Νομίζουμε ότι είναι μια πολύ σημαντική ρύθμιση, η οποία μας δίνει τη δυνατότητα για την υλοποίηση σημαντικών έργων για την εξασφάλιση υδροδότησης στους δήμους όλης της χώρας για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής των πολιτών. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Την τροπολογία με αριθμό 1192 με θέμα: «Τροποποίηση - συμπλήρωση των διατάξεων του άρθρου 59 του ν.4314/2014, σχετικά με τη στελέχωση της εταιρείας «Κοινωνία της Πληροφορίας Α.Ε.»», θα υποστηρίξει η Υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης κ. Γεροβασίλη. Κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Με την προτεινόμενη τροπολογία, την προτεινόμενη διάταξη έρχεται να διορθωθεί ένα διαδικαστικό ζήτημα σχετικά με τη στελέχωση της ανώνυμης εταιρείας «Κοινωνία της Πληροφορίας». Συγκεκριμένα αντικαθίσταται η εκ παραδρομής, προφανώς, αναφορά του ν.4314/2014 από «ειδικό επιστημονικό προσωπικό» σε «επιστημονικό προσωπικό». Αυτό το κάνουμε, προκειμένου ο όρος αυτός να είναι ταυτόσημος με τον κανονισμό λειτουργίας της «Κοινωνίας της Πληροφορίας», προκειμένου να προχωρήσουν οι διαδικασίες στελέχωσης. Αυτές οι θέσεις - σας θυμίζω, ίσχυε πάντα, δεν αλλάζει κάτι τώρα - είναι από τριετείς συμβάσεις, οι οποίες έχουν τη δυνατότητα να ανανεώνονται άλλη μια φορά. Ορίζεται, όμως, σαφώς από τον νόμο ότι δεν μπορούν να μετατραπούν σε άλλη σχέση εργασίας, δηλαδή, δεν μπορεί να γίνουν αορίστου χρόνου ή οτιδήποτε άλλο. Παγίως έτσι λειτουργούν στελέχη, επιστημονικό προσωπικό στην «Κοινωνία της Πληροφορίας». Δεν αλλάζει κάτι εδώ, αλλάζει μόνο η ορολογία. Επίσης αυτό που γίνεται με την προτεινόμενη διάταξη, είναι να θωρακισθεί η διαδικασία πρόσληψης αυτών των ανθρώπων, του επιστημονικού προσωπικού, ρητά υπό την εποπτεία του ΑΣΕΠ. Εκδίδεται, δηλαδή, προκήρυξη από την «Κοινωνία της Πληροφορίας», κατόπιν όμως ελέγχου της νομιμότητας που τον κάνει το ΑΣΕΠ. Η διαδικασία, ακριβώς, είναι μακρόσυρτη, αλλά την αποτυπώνουμε με σαφήνεια στην τροπολογία, παρ' όλο που αντίστοιχο πράγμα ίσχυε και μέχρι τώρα, αλλά δεν ήταν πολύ καλά θωρακισμένο, προκειμένου να διασφαλισθεί και η αντικειμενικότητα στην κρίση, του ποιοι άνθρωποι θα κληθούν με αυτές τις συμβάσεις. Να ενημερώσω μόνο ότι με αυτή τη διάταξη, δεν αλλάζει κάτι στον αριθμό των ανθρώπων, δηλαδή δεν αυξάνονται.
Πόσα άτομα είναι, κυρία Υπουργέ;
Είναι περίπου εκατόν είκοσι τρεις, αν θυμάμαι καλά. Δεν είμαι πολύ ακριβής, μπορεί να είναι και εκατόν είκοσι ένας. Κάπου εκεί είναι. Με την τροπολογία δεν επεμβαίνουμε ούτε σε προϋπολογισμό ούτε σε αύξηση των θέσεων. Είναι από τις κενές θέσεις. Δεν ήταν καλυμμένες όλες αυτές που σας ανέφερα, κύριε Γεωργαντά. Είναι στο οργανόγραμμα πόσες είναι στη σημερινή δομή. Όποιες εκκενώνονται ή όποιες θα εκκενωθούν, να καλυφθούν με έναν διαγωνισμό με αυτόν τον τύπο συμβάσεων. Στα αλήθεια το μόνο που κάνει αυτή η τροπολογία, είναι να αλλάζει τον όρο από «ειδικό επιστημονικό προσωπικό» που είχε γραφεί έτσι στον νόμο, αλλά αυτό δεν είναι συμβατό με τον κανονισμό κι έτσι δεν μπορούσαν να συνεχίσουν οι διαδικασίες. Επειδή τα συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα αυτόν τον καιρό έχουν πάρα πολύ μεγάλες ανάγκες, κρίθηκε επείγουσα η αλλαγή, για να μπορέσει να γίνει η πιθανή στελέχωση το επόμενο διάστημα. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, αν μου επιτρέπετε, θα ήθελα δέκα δευτερόλεπτα.
Ορίστε, κύριε Γεωργαντά.
Η κυρία Υπουργός ήταν κατατοπιστική, απλά έχω μια μικρή απορία. Στην πέμπτη παράγραφο που λέτε ότι: «το λοιπό προσωπικό θα προσλαμβάνεται μέσω των διατάξεων του ν.2190/94», ενώ η καταργούμενη ρύθμιση έλεγε μέσω ΑΣΕΠ με τον ν.2190/94, έχει διαγραφεί το «μέσω ΑΣΕΠ» για το λοιπό προσωπικό.
Η τροπολογία αν τη δείτε ολόκληρη - μπορώ να σας τη διαβάσω κιόλας - αναλύει τα βήματα και τη διαδικασία πώς γίνεται με την εποπτεία του ΑΣΕΠ.
Το να υπάρχει μέσα ως διατύπωση…
Ενδεχομένως δεν νομίζω ότι έγινε για κάποιον λόγο, γιατί, ακριβώς, θωρακίζει τη διαδικασία η τροπολογία.
Εγώ θα το ζητήσω να γραφεί.
Αυτό που περιγράφεται στην τροπολογία παρακάτω και θα το δείτε, είναι πώς καθορίζονται τα κριτήρια που επεμβαίνει το ΑΣΕΠ, πώς γίνεται η υποβολή αιτήσεων.
Δεν διαφωνώ με αυτό, αλλά μιλάω για την περίπτωση ε΄ για το λοιπό προσωπικό.
Πιθανώς να εννοούμε το ίδιο πράγμα. Θα δω αν χρειαστεί διόρθωση, αλλά εποπτεία ΑΣΕΠ είναι σε κάθε περίπτωση.
Κύριε Πρόεδρε, μια ερώτηση…
Παρακαλώ, κύριε Θεοχαρόπουλε, επί της τροπολογίας θέλετε να μιλήσετε;
Ακριβώς την ίδια ερώτηση θα ήθελα να κάνω, αλλά μιας που το απάντησε η κυρία Υπουργός, πρέπει να το διευκρινίσετε λίγο. Πραγματικά διαβάζοντάς το, αυτό που καταλαβαίνει κάποιος, είναι ότι το επιστημονικό προσωπικό πάει από το ΑΣΕΠ και το διοικητικό και λοιπό προσωπικό εκτός ΑΣΕΠ. Θέλει μάλλον μια νομοτεχνική βελτίωση για να διορθωθεί.
Θα το δούμε.
Ευχαριστώ. Ο Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής κ. Μουζάλας θα υποστηρίξει την τροπολογία με αριθμό 1176: «Τροποποίηση διατάξεων του ν.4375/2016 και του π. δ.167/2014 για τη ρύθμιση θεμάτων σχετικά με την οργάνωση και τη λειτουργία των προσωρινών εγκαταστάσεων φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών». Παρακαλώ, κύριε Μουζάλα, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, επανειλημμένα σας έχω πει ότι ως Υπουργείο Μετανάστευσης θα σας απασχολούμε με έκτακτες τροπολογίες, καταλαβαίνοντας τη δυσφορία που μπορεί να νιώθετε. Ζητάω, όμως, να γίνει κατανοητό ότι η μετανάστευση τρέχει μέσα στον χρόνο, καινούργια προβλήματα δημιουργούνται και επίσης είμαστε στη φάση, που προσπαθούμε με πολύ αγωνία και γρήγορους ρυθμούς να στήσουμε ένα Υπουργείο που δεν υπήρχε. Άρα κάθε τόσο προκύπτουν διοικητικές ανάγκες, για να αλλάξουμε πράγματα ή ανακαλύπτουμε καινούργια προβλήματα. Αντιμετώπιση των πολεοδομικών ζητημάτων στα κέντρα υποδοχής και στις δομές υποδοχής και φιλοξενίας. Πρόκειται για έκδοση άδειας κατασκευής - μετασκευής μικρής κλίμακας στα κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης και στις δομές φιλοξενίας. Τι σημαίνει αυτό το πράγμα; Σημαίνει ότι στον Σκαραμαγκά μπορεί να χρειαστεί να βάλουμε δύο κοντέινερς ακόμα, ότι στο Σχιστό μπορεί να κάνουμε στην αποχέτευση η οποία βούλωσε κάποιες αλλαγές, να βάψουμε ξανά κοντέινερς. Είναι πράγματα, για τα οποία με βάση το τρέχον καθεστώς ζητείται άδεια από την Πολεοδομία και έχουμε συμφωνήσει να τα λύσουμε από το ΥΠΕΧΩΔΕ. Όσον αφορά το ανθρωπιστικό καθεστώς σε παλαιές υποθέσεις ασύλου, - είναι διαρκές στην κοινωνία μας αυτό το πράγμα - και στη νομοθεσία αποδίδουμε ανθρωπιστικό καθεστώς σε αιτούντες άσυλο, που η προσφυγή τους δεν έχει εξεταστεί εδώ και πέντε χρόνια, δηλαδή από την 31η Ιουλίου, με μοναδική επιφύλαξη την εθνική ασφάλεια και τη δημόσια τάξη. Είναι οκτακόσιες αιτήσεις και υπάρχει πανομοιότυπη διατύπωση στο υπάρχον δίκαιο. Οι οικονομικές διατάξεις αφορούν όλες εγγεγραμμένα ποσά και διοικητικές ανεπάρκειες στην είσπραξή τους. Μπορείτε να τα δείτε. Υπάρχουν στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους από πού θα καλυφθούν και γιατί δεν μπορούσε να περιμένει. Είναι οι δικαστές, ας πούμε, που συμμετέχουν στις δευτεροβάθμιες επιτροπές απλήρωτοι. Είναι διοικητικοί υπάλληλοι απλήρωτοι για υπερωρίες. Θέλω να σας πω ότι όταν ξεκίνησε το Υπουργείο, είχαμε δώδεκα άτομα στη ΔΟΥ. Τώρα έχουμε φτάσει τα είκοσι εφτά. Το πλάνο είναι για ογδόντα επτά άτομα. Επομένως αυτές οι καθυστερήσεις είναι δικαιολογημένες. Παρατείνουμε την ισχύ των διαδικασιών στα σύνορα για έξι μήνες ακόμη. Θυμόσαστε ότι και με βάση τη συμφωνία Ευρώπης - Τουρκίας, που είχαμε ψηφίσει εδώ πέρα, λήγει στις 31 Σεπτεμβρίου. Έχουμε αγωνία γι' αυτό και γι' αυτό το φέρνουμε τώρα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Τελευταίο είναι κάτι το οποίο είχα υποσχεθεί εδώ πέρα, όταν κάναμε την προσπάθεια να πληρώσουμε όσο πιο γρήγορα μπορούμε τους ανθρώπους που ταλαιπωρήθηκαν. Εννοώ τους κατοίκους της Μόριας που κατεστράφη και έπαθε ζημιές η περιουσία τους. Τότε είχα πει ότι θα κάνουμε ακριβώς το ίδιο και για την Ειδομένη, θεωρώντας ότι είναι αυτές οι δύο περιοχές που είχαν τις μεγαλύτερες ζημιές και που υπέστησαν τόσο μεγάλη καταπόνηση από το μεταναστευτικό. Αυτό κάνουμε σήμερα. Είχαμε μια εξαιρετική συνεργασία με τον δήμαρχο εκεί στην Ειδομένη και είμαστε έτοιμοι τώρα να το κάνουμε αυτό το πράγμα. Επομένως εδώ θέλω να σας πω ότι σε μια συζήτηση που είχαμε επίσημη με καταγεγραμμένα Πρακτικά με τον κ. Αθανασίου, ο κ. Αθανασίου είχε κάνει μια πρόταση - γιατί δεν καλύπτονται αυτά αλλιώς - να ζητήσουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση να ανοίξει έναν κωδικό. Εγώ το έχω κάνει αποδεκτό. Το παλεύουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση αυτό. Όμως θεωρούμε ότι είναι ηθική μας δέσμευση - ειδικά στη Μόρια που έγινε πρώτο και στην Ειδομένη τώρα - να τελειώσουμε και με αυτό. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να πω κάτι στην προηγούμενη τροπολογία, αναφορικά με την απορία του κ. Γεωργαντά;
Παρακαλώ, κυρία Υπουργέ.
Στο τέλος της τροπολογίας λέει: «το διοικητικό και λοιπό προσωπικό προβλέπεται στον οικείο κανονισμό της εταιρείας που προσλαμβάνεται μέσω ΑΣΕΠ σύμφωνα με τις διατάξεις του ν.2190/1994», που είναι ο νόμος του ΑΣΕΠ.
Απλά δεν λέει μέσω ΑΣΕΠ. Το έλεγε στην προηγούμενη διάταξη.
Αυτό που λέω εγώ, είναι ότι για το επιστημονικό προσωπικό είναι με εποπτεία ΑΣΕΠ. Δεν είναι με τον ν.2190.
Κυρία Υπουργέ, αν δεν έγινα κατανοητός, μιλώ για το λοιπό προσωπικό. Υπήρχε διάταξη που έλεγε «μέσω ΑΣΕΠ», που έχει φύγει για την περίπτωση ε΄…
Παρακαλώ, κύριε Γεωργαντά. Μην κάνουμε διαλογική συζήτηση. Είπε η κυρία Υπουργός…
Πρέπει να προστεθεί και το λοιπό προσωπικό. Ας το δουν οι συνεργάτες σας…
Είναι στην περίπτωση ε΄ και το λέει «ΑΣΕΠ». Θα έλθω εγώ σε εσάς, να δούμε τι διαφορετικό έχετε εσείς.
Τον λόγο έχει ο Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας, κ. Δημήτριος Βίτσας, για να υποστηρίξει την υπ' αριθμόν 1184 τροπολογία: «Συμπλήρωση διατάξεων του άρθρου 26 του ν.4258/2014 και διάθεση επιπλέον ποσού για ολοκλήρωση πρόσθετων εργασιών πλήρους επιχειρησιακής απόδοσης υποβρυχίων».
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Για να ικανοποιήσω και το ερώτημα του κ. Μπούρα, πρέπει να πω ότι αυτή η διάταξη είχε προετοιμαστεί εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα, με στόχο να μπει στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών που πέρασε την προηγούμενη εβδομάδα. Όμως επειδή αυτό δεν κατέστη δυνατόν λόγω γραφειοκρατικών διαδικασιών - ας τις ονομάσουμε έτσι - και επειδή στο πρόγραμμα έχει μείνει το ποσό των 400.000 ευρώ, που δεν φτάνει από εδώ και πέρα, γι' αυτό τη φέραμε εκτάκτως σε ένα νομοσχέδιο που δεν έχει τη σχετικότητα. Η ίδια η διάταξη βάζει το ζήτημα της ολοκλήρωσης των αναγκαίων εργασιών στα τέσσερα υποβρύχια, «ΠΙΠΙΝΟΣ», «ΩΚΕΑΝΟΣ», «ΜΑΤΡΟΖΟΣ» και «ΚΑΤΣΩΝΗΣ» και των συνοδών πλοίων. Όπως είναι γνωστό, στα τρία πρώτα έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες, σε βαθμό που τους επιτρέπει να παίρνουν μέρος σε επιχειρήσεις του Πολεμικού Ναυτικού. Το τέταρτο χρειάζεται ένα διάστημα για τη διαδικασία δοκιμών, γι' αυτόν τον λόγο δεν θα το βρει κανείς στα ναυπηγεία αλλά στο ναύσταθμο. Και για να έχουμε μία πληρότητα, θα χρειαστεί και για τα τέσσερα ένα χρονικό διάστημα ορισμένων ακόμη μηνών. Έχουν γίνει ορισμένα πριν αναλάβει το Πολεμικό Ναυτικό, με ευθύνη της ιδιοκτησίας των ναυπηγείων Σκαραμαγκά, τα οποία θα πρέπει να αποκατασταθούν και τα οποία έχουν τραβήξει το πρόγραμμα σε ένα μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Τέλος, με αυτή τη λύση διατηρούμε το ναυπηγείο σε λειτουργία, διασφαλίζουμε την πιστοποίηση και πλήρη λειτουργικότητα της υποδομής του αμυντικού τομέα και την παραμονή στην απασχόληση του κατέχοντος μία εξαιρετική τεχνογνωσία εργατικού και επιστημονικού δυναμικού της επιχείρησης. Ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Τον λόγο έχει η Υπουργός Πολιτισμού κ. Λυδία Κονιόρδου, για να υποστηρίξει την τροπολογία με αριθμό 1186: «Άρση υφιστάμενου περιορισμού ανανέωσης θητείας μελών Δ.Σ. Μουσείου Ακρόπολης κατά μία φορά».
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Προτείνεται η κατάργηση του τρίτου εδαφίου της παραγράφου 2 του άρθρου 6 του ν.3711/2008, που περιορίζει σε μία την ανανέωση θητείας των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του Μουσείου Ακρόπολης, επειδή δεν συντρέχει ειδικός λόγος για τον περιορισμό της ανανέωσης της θητείας. Επιπλέον δε για να αρθεί η αντίφαση προς το άρθρο 6 παράγραφος 1 περίπτωση β΄ του ίδιου νόμου, που προβλέπει μεν την υποχρεωτική συμμετοχή στο δ. σ. μελών ex officio, ως προς τα οποία όμως κωλύεται η ανανέωση θητείας από την καταργούμενη διάταξη. Ειδικότερα η προτεινόμενη ρύθμιση θα έχει θετικές συνέπειες στη λειτουργία του Μουσείου της Ακρόπολης και ιδίως στη διατήρηση του υψηλού επιπέδου παροχής επιστημονικών και πολιτιστικών υπηρεσιών του προς τους ημεδαπούς και αλλοδαπούς επισκέπτες του. Το δ.σ. ως έχει, λειτουργεί αρμονικά και έχει αποδώσει στην επιτυχή πορεία του μουσείου με διεθνή αναγνώριση. Συνεπώς η κατάργηση αυτής της απαγόρευσης διασφαλίζει τη λειτουργία του φορέα και κατ' επέκταση τη θετική συμβολή του στην εθνική οικονομία και την ποιότητα της δημόσιας διοίκησης.
Ευχαριστώ. Προχωρούμε με τον κατάλογο ομιλητών Βουλευτών. Ο κ. Δουζίνας, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Κουράκη και τον κ. Σπαρτινό, που μου επέτρεψαν να αλλάξουμε σειρά και να μιλήσω πρώτος, επειδή έχω μία ανειλημμένη υποχρέωση. Θα ήθελα να ξαναγυρίσω σε κάτι που είπε ο κ. Μαυρωτάς, ο οποίος νομίζω ότι είναι ένας από τους βασικούς αντιλέγοντες σε αυτό το νομοσχέδιο. Είπε, λοιπόν, ότι αυτό το νομοσχέδιο είναι ένα ιδεολόγημα της Αριστεράς. Χωρίς να μπαίνω σε λεπτομέρειες, θα πω το εξής: Αυτή τη στιγμή στον διεθνή διάλογο που διεξάγεται και στα περιοδικά της παιδαγωγικής επιστήμης, αλλά και στα ακαδημαϊκά περιοδικά των επιμέρους επιστημών, υπάρχει, πραγματικά, ένας διάλογος και μια ιδεολογική - αν θέλετε - αντιπαράθεση ανάμεσα σε δυο μοντέλα. Με αυτή την έννοια υπάρχουν προφανώς και ορισμένες αξίες, ορισμένες αξιακές και θεμελιακές αρχές τις οποίες υιοθετεί αυτό το νομοσχέδιο, που αποτελεί μια ψηφίδα σε ένα συνολικό μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα, που καλύπτει όλες - νομίζω - τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Ξεκίνησε με τον κ. Μπαλτά, προχώρησε με τον κ. Φίλη και τώρα με τον κ. Γαβρόγλου. Θα μιλήσω, λοιπόν, εγώ, κυρίως, για τις αξίες και τις αρχές οι οποίες θεμελιώνουν τη μια πλευρά αυτής της διεθνούς συζήτησης και οι οποίες έχουν σχέση με τα πανεπιστήμια και με τα μεταπτυχιακά προγράμματα. Κοιτάξτε να δείτε. Τα μεταπτυχιακά γίνονται τόσο σημαντικά, διότι ένα μεγάλο μέρος των νέων σε όλη την Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες, βέβαια, αποκτούν πρώτα πτυχία. Με αυτή την έννοια τα μεταπτυχιακά αποκτούν μια εξαιρετικά μεγαλύτερη σημασία από ό,τι είχαν στο παρελθόν, δηλαδή και δίνουν μια εξειδίκευση σε διάφορους χώρους αλλά έχουν και ως βασικό αίτημα την καλλιέργεια της κριτικής σκέψης και της κριτικής γνώσης. Τα δυο αυτά μοντέλα, λοιπόν, τα οποία αυτή τη στιγμή συζητιούνται διεθνώς, είναι από τη μια πλευρά ένα μοντέλο, για το οποίο η παιδεία είναι δικαίωμα, ενώ για το άλλο η παιδεία είναι προνόμιο. Για το πρώτο η παιδεία είναι αυταξία, για το δεύτερο είναι εμπόρευμα και για το τρίτο, τη δημοκρατική αρχή, η βασική άποψη είναι ότι όλοι οι συμμετέχοντες στο πανεπιστήμιο, πρέπει να έχουν λόγο για το πώς οργανώνεται η πανεπιστημιακή παιδεία. Η παιδεία αποτελεί βασικό μηχανισμό για την δημιουργία δημοκρατικής συνείδησης φοιτητών και καθηγητών. Απευθύνομαι αυτή τη στιγμή και στην ελληνική οικογένεια και στους Έλληνες νέους με τα προβλήματα που υπάρχουν, με την ανεργία, με το brain drain και τα λοιπά. Να τα πάρω, λοιπόν, με τη σειρά. Όσον αφορά το πρώτο μοντέλο, η παιδεία είναι δικαίωμα. Το δικαίωμα στην παιδεία δεν διαχωρίζει μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών. Αντίθετα η εκπαίδευση έχει αποτελέσει παραδοσιακά και ιστορικά τον τρόπο, έναν μηχανισμό ο οποίος μειώνει τις ανισότητες και επιτρέπει στην κοινωνική δικαιοσύνη, να έχει μεγάλη αποτελεσματικότητα. Πολλοί από εμάς σε αυτή την Αίθουσα βρισκόμαστε εδώ, επειδή υπήρχε δωρεάν και δημόσιο πανεπιστήμιο. Η αντίθετη άποψη βλέπει την παιδεία ως ένα προνόμιο και ξέρετε, σύμφωνα με το οικονομικό φόρουμ στο Νταβός οι Έλληνες πλούσιοι ξοδεύουν πέντε φορές πιο πολλά για την παιδεία των παιδιών τους από ό,τι οι φτωχοί. Επομένως αυτός ο μηχανισμός όταν δούμε την παιδεία ως εμπόρευμα και ως προνόμιο, λειτουργεί στην αναπαραγωγή των ανισοτήτων. Λειτουργεί σε μια κατεύθυνση, η οποία ακριβώς επιτρέπει σε αυτούς οι οποίοι έχουν την οικονομική δυνατότητα, να στείλουν τα παιδιά τους στα πολύ καλά πανεπιστήμια στο εξωτερικό και να αναπαραχθεί αυτή η διαφορά που υπάρχει. Πώς γίνεται αυτό, σε σχέση με τα προβλήματα και των νέων και του brain drain; Όπως είπε ο κ. Μητσοτάκης σε μια συνέντευξη που έδωσε πριν από τρεις ημέρες στον «ΣΚΑΪ» και η οποία αναπαράγεται στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» από όπου την άντλησα, η άποψη της Νέας Δημοκρατίας είναι ότι πρέπει να δημιουργήσουμε όχι μόνο μη κερδοσκοπικά, μη δημόσια πανεπιστήμια αλλά και ιδιωτικά πανεπιστήμια για να υπάρχει ανταγωνισμός. Μα τι σημαίνει ανταγωνισμός στον χώρο της παιδείας; Υπάρχει ανταγωνισμός, για το ποιος θα έχει τα περισσότερα δίδακτρα, για το ποιος θα έχει κουπόνια, για το πώς θα μπορούμε να ανταγωνιζόμαστε οικονομικά, σαν να είναι η παιδεία οδοντόπαστα; Για εμάς τους πανεπιστημιακούς - και ο κ. Μαυρωτάς είμαι σίγουρος ότι συμφωνεί - ανταγωνισμός - και χρησιμοποίησε τη λέξη «άμιλλα» - σημαίνει ανταλλαγή επιχειρημάτων, μέσα από τα οποία ανελίσσεται και βγαίνει η αλήθεια. Αυτό είναι ανταγωνισμός για εμάς. Σημαίνει λόγον διδόναι, να έχεις επιχειρήματα, να ακούς τα άλλα επιχειρήματα και αν είσαι και τυχερός, στο τέλος να βγαίνει μια τελική απόφαση μέσα από αυτό. Μιλώντας, λοιπόν, προς τα παιδιά, τους Έλληνες νέους που αυτή τη στιγμή έχουν πρόβλημα με την κατάσταση που υπάρχει στην Ελλάδα, θέλω να πω δυο πράγματα. Πέρα από τα θέματα των δωρεάν μεταπτυχιακών που έχουν συζητηθεί αρκετά, αυτή η Κυβέρνηση έχει προγραμματίσει 300 εκατομμύρια για τέσσερα χρόνια για δέκα χιλιάδες προπτυχιακές υποτροφίες και επτάμισι χιλιάδες μεταπτυχιακές υποτροφίες. Βέβαια στο διδακτικό επίπεδο είχαμε χίλιες θέσεις ΔΕΠ, που δόθηκαν πέρυσι και στην αρχή του χρόνου και πεντακόσιες για του χρόνου. Κανένα άλλο ευρωπαϊκό κράτος δεν έχει κάνει τόσες επενδύσεις, όσες έχει κάνει αυτή η Κυβέρνηση ακριβώς στους νέους επιστήμονες, για τους οποίους δεν υπήρχε ούτε μία θέση πριν να έρθουμε εμείς στην εξουσία. Τι σημαίνει, λοιπόν, ανταγωνισμός για εμάς, τους πανεπιστημιακούς; Το βασικό καθήκον που έχουμε, αγαπητοί σύντροφοι και φίλοι που είστε πανεπιστημιακοί, είναι ακριβώς να υπηρετούμε την αυταξία της παιδείας, να διδάσκουμε τους φοιτητές όχι απλώς και μόνον για να μπουν στην οικονομία, αλλά επίσης για να μπορέσουν να σκέπτονται, να κρίνουν, να εμβαθύνουν την κατανόηση εαυτού και άλλου. Για τον φοιτητή, βέβαια, τα τέσσερα, πέντε, έξι χρόνια που είναι στο πανεπιστήμιο, είναι η τελευταία περίοδος - αν δεν είναι υποχρεωμένος να δουλεύει - στην οποία έχει ελεύθερο χρόνο, για να μπορέσει μέσα σε αυτή τη διακίνηση των ιδεών να φτιάξει τον δικό του χαρακτήρα, τον δικό του τρόπο με τον οποίο βλέπει τον κόσμο. Στη συνέντευξη που προανέφερα, διατυπώνει ο κ. Μητσοτάκης σε σχέση με εμάς, τους πανεπιστημιακούς, μία θέση που υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία ότι πρέπει να φέρουμε πίσω αυτούς τους εξαιρετικούς πανεπιστημιακούς από το εξωτερικό, που ήταν στα συμβούλια ιδρύματος και οι οποίοι εξεδιώχθησαν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτού]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Καταλαβαίνετε, ως διακεκριμένος συνάδελφος πανεπιστημιακός ότι εδώ υπάρχει ένα επιχείρημα, που πηγαίνει στην ουσία των πραγμάτων. Πώς εξεδιώχθησαν; «Εξεδιώχθησαν» λέει ο κ. Μητσοτάκης, «κακήν κακώς από τον ΣΥΡΙΖΑ και από ένα κομμάτι του ελληνικού πανεπιστημιακού κατεστημένου, το οποίο λόγω της μετριότητάς του - λυπάμαι που χρησιμοποιώ τόσο σκληρή γλώσσα - δεν μπόρεσε να ανεχθεί κάποιους, επειδή έκαναν καλύτερη καριέρα από αυτούς στο εξωτερικό». Αυτό είναι, λοιπόν, ο ανταγωνισμός! Μια ζηλοφθονία, ένα ταξικό μίσος. Επειδή εγώ ήμουν στο εξωτερικό και όχι ο κ. Φορτσάκης, πρέπει ο κ. Φορτσάκης να ζηλοφθονεί και να είναι εναντίον μου και να θέλει να σηκωθώ να φύγω! Αυτό δεν έχει καμμία σχέση με το τι είναι το πανεπιστήμιο, τι είναι η παιδεία, ποιες είναι οι υποχρεώσεις μας. Στα μεταπτυχιακά αυτό είναι ακόμα πιο σημαντικό, διότι, ακριβώς, και τα μεταπτυχιακά και τα διδακτορικά είναι αυτά που αναπαράγουν το «σινάφι». Είναι αυτά που φτιάχνουν το νέο δυναμικό, που θα αντικαταστήσει στο μέλλον εμάς τους πανεπιστημιακούς. Άρα η υποχρέωσή μας είναι ακόμα μεγαλύτερη εκεί. Όταν ακούω ότι κάποιοι συνάδελφοι παίρνουν πάνω από το 100% του μισθού που παίρνουν από το πανεπιστήμιο για να διδάσκουν σε μεταπτυχιακά, ότι κάποιοι συνάδελφοι παίρνουν 150 ευρώ την ώρα για να διδάσκουν σε μεταπτυχιακά, εκεί λέω ότι υπάρχει μία παράβαση της βασικής υποχρέωσης του πανεπιστημιακού στον χώρο της παιδείας και στην αυταξία της. Να τελειώσω, λοιπόν, με τη δημοκρατία. Κοιτάξτε να δείτε, ακούσαμε από πολλές πλευρές ότι πρέπει να συμμετέχουν στη διοίκηση των πανεπιστημίων και οι φοιτητές, αλλά να μη συμμετέχουν σε συζητήσεις και αποφάσεις που έχουν σχέση με ακαδημαϊκά θέματα, με τα εγχειρίδια, με την αλλαγή της ειδικότητας και ιδιότητας των πανεπιστημιακών κ.λπ.. Γιατί γίνεται αυτό; Η Νέα Δημοκρατία ψήφισε, βέβαια, εναντίον της μείωσης του δικαιώματος ψήφου στα δεκαεπτά. Επομένως και οι εικοσάρηδες όχι μόνον οι δεκαεπτάρηδες δεν έχουν ξεπεράσει ακόμα το οιδιπόδειο και δεν μπορούν επομένως να έχουν άποψη γι' αυτά που λένε!
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Υπάρχουν λοιπόν δύο μοντέλα. Το ένα είναι να ξαναγυρίσουμε - όπως ξαναγυρίζει η Ευρώπη - στην ουμανιστική παιδεία, η οποία όμως είναι απολύτως ενταγμένη στις ανάγκες της εποχής. Το άλλο είναι να κάνουμε την παιδεία ένα εμπόρευμα, μια επιχείρηση και εμείς, οι πανεπιστημιακοί, να βλέπουμε τον εαυτό μας βασικά ως μεσίτη για να βγαίνουν λεφτά από τα πανεπιστήμια. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όποιος προσεγγίζει τα ζητήματα της παιδείας στην Ελλάδα, έχοντας μια γενική γνώση του τι συμβαίνει αντιστοίχως στο εξωτερικό, αμέσως αντιλαμβάνεται τις αιτίες της κακοδαιμονίας μας, γι' αυτό και μου προκάλεσε εντύπωση η ομιλία του προλαλήσαντος καθηγητή. Η ιδεολογία του λαϊκισμού, που με όλα τα παρακλάδια και τις μεταμορφώσεις της επικράτησε από τη δεκαετία του 1980, οδήγησε το εκπαιδευτικό μας σύστημα σε στασιμότητα και σε οπισθοδρόμηση. Όταν τα περισσότερα κράτη του κόσμου αναζητούν τρόπους να προσαρμοστούν σε μια εποχή που τρέχει με έτη φωτός, η Κυβέρνησή μας προσπαθεί να γυρίσει τον χρόνο στο παρελθόν, καταργώντας και όσα με πολύ κόπο θεσμοθετήθηκαν το προηγούμενο διάστημα. Ιδιαίτερα ορισμένες διατάξεις του νομοσχεδίου που συζητούμε σήμερα επιβεβαιώνουν ότι κάποιοι αρνούνται να δουν την πραγματικότητα, αρνούνται να ενηλικιωθούν. Αναμφίβολα, όμως, αντάμα με τις ιδεοληπτικές εμμονές που συνοδεύουν τους επαναστάτες του '80 και του '70, πίσω από τις ρυθμίσεις του νόμου υποκρύπτονται συμφέροντα, συντεχνιακά και πολιτικά. Γιατί τι άλλο είναι η σπουδή του Υπουργείου Παιδείας να ενισχύσει αυτή τη μόνιμη παραφωνία του ασύλου παρά ένα κλείσιμο του ματιού στους «Ρουβίκωνες», στα παιδιά με τις κουκούλες, στις αγέλες των βανδάλων που σπάνε, καταστρέφουν και μένουν πάντοτε ατιμώρητοι; Είναι αυτή ακριβώς η φιλοσοφία της ανοχής στην ανομία, στην οποία η Κυβέρνηση είναι απολύτως συνεπής. Και ίσως είναι ο μόνος τομέας στον οποίο δείχνει συνέπεια, αν λάβει κανείς υπ' όψιν τις άπειρες κυβιστήσεις της. Για χρόνια έχουμε γίνει μάρτυρες θλιβερών επεισοδίων, προπηλακισμών και τραμπουκισμών που είχαν ως ορμητήριά τους πανεπιστημιακούς χώρους. Το μόνο που απομένει είναι το πάρτι με τις πέτρες και τις μολότοφ έξω από το Πολυτεχνείο να συμπεριληφθεί πλέον στους τουριστικούς οδηγούς της πρωτεύουσας! Ωστόσο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της κυβερνητικής πλειοψηφίας, όσο και αν εσείς κλείνετε τα αφτιά σας, μια ολόκληρη κοινωνία έχει αναφωνήσει «νισάφι πια!» με αυτή τη στρέβλωση που άφησε η πρώτη μεταχουντική περίοδος. Κάποτε το άσυλο περιφρουρούσε τις ιδέες από την αυθαιρεσία της εξουσίας, τώρα προφυλάσσει την αυθαιρεσία από τον νόμο. Πλέον οι ίδιοι οι φοιτητές φτάνουν να ζητούν παρέμβαση της Αστυνομίας γιατί κινδυνεύουν από ναρκομανείς, έμποροι ναρκωτικών και περιθωριακά στοιχεία εκτός του πανεπιστημίου, αλλά ο αρμόδιος Υπουργός τούς απαντά ότι αυτά πρέπει να τα λύσει ένα ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα. Καταθέτω στα Πρακτικά τη σχετική δήλωση - απάντηση του κ. Γαβρόγλου στον «ΣΚΑΪ», στους φοιτητές του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Πρόκειται προφανώς για μία δήλωση που θα μείνει στην ιστορία, μαζί με την «αριστεία που είναι ρετσινιά» ή την «καριέρα που είναι χολέρα», δηλώσεις ερανισμένες από το πλούσιο περιβόλι της πρώτης φοράς Αριστερά, εκεί που φύονται αντιλήψεις που οδηγούν στην ακύρωση κάθε αξιοκρατικής διαδικασίας και οι οποίες επιδιώκουν την εξομοίωση προς τα κάτω, στο όνομα πάντα της ισότητας που μετατρέπεται σε ισοπέδωση κάθε ταλαντούχου και ικανού. Εκτός, όμως, της κοινής λογικής είναι και όσα προβλέπονται στο συζητούμενο νομοσχέδιο για την εκπροσώπηση των φοιτητών στα όργανα διοίκησης των ιδρυμάτων, όπου θα έχουν το δικαίωμα να συναποφασίζουν για το αν ένας καθηγητής θα μετακινηθεί από το ένα τμήμα σε άλλο ή για το αν πρέπει να γίνει κάποιος επίτιμος διδάκτωρ, ομότιμος καθηγητής ή επίτιμος καθηγητής. Αρκεί να αναρωτηθείτε αν ο Γιούνκερ, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που προσφάτως αναγορεύτηκε σε επίτιμο διδάκτορα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, παρουσία του κ. Τσίπρα, θα έπαιρνε τη θετική ψήφο των εκπροσώπων των φοιτητών για αυτή την τιμή. Πρόκειται ασφαλώς για μέτρα τα οποία εντείνουν τα φαινόμενα του κομματισμού και του φατριασμού μεταξύ των φοιτητών αλλά και των καθηγητών, μέτρα που διαιωνίζουν τις παθογένειες του ελληνικού πανεπιστημίου, που εδώ και δεκαετίες απομυζούν την ικμάδα ενός χώρου που θα έπρεπε να βρίσκεται στην πρωτοπορία της κοινωνίας μας, αλλά αντ' αυτού έχει καταντήσει οπισθοφυλακή των δυνάμεων της πραγματικής συντήρησης. Απόδειξη αυτών των προθέσεων, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι και η επιμονή στην φυσική κάλπη αντί της ηλεκτρονικής εκλογής, ώστε να έχουμε επανάληψη των θλιβερών φαινομένων με τους προπηλακισμούς, τις απειλές, τις κλοπές των καλπών, όλα όσα απαράδεκτα έχουμε παρακολουθήσει τα προηγούμενα χρόνια. Και ύστερα διεκδικείτε το πρόσημο του προοδευτικού! Τι σόι προοδευτικός, όμως, είναι αυτός που περιχαρακώνει το ελληνικό πανεπιστήμιο από τις διεθνείς εξελίξεις, από τη δυνατότητα να αναπτύσσεται ελεύθερα, χωρίς γραφειοκρατικά προσκόμματα, με ενίσχυση του αυτοδιοίκητου; Κι όμως, αυτό κάνει το υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Παντού είναι διάχυτος ένας φόβος μην τυχόν και εμφιλοχωρήσουν ιδέες που ενισχύουν μία άλλη αντίληψη εκτός της κρατικίστικης, την οποία έχετε αναγάγει σε υπέρτατη ιδεολογία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα των ιδεοληψιών σας το ξενόγλωσσο μεταπτυχιακό στη Φιλοσοφική Σχολή του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, για το οποίο υπήρξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον από Κινέζους φοιτητές. Απαγορεύτηκε, για να μην μολύνει τα ιερά και τα όσια της ιδεολογίας του ΣΥΡΙΖΑ για την εκπαίδευση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Κι όμως, η Ελλάδα θα μπορούσε να καταστεί διεθνές κέντρο ανώτατης εκπαίδευσης προσελκύοντας πλέον των εκατό χιλιάδων φοιτητών, όπως επισημαίνει στην τελευταία τριμηνιαία έκθεσή του το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής παραπέμποντας σε μελέτη της Εθνικής Τράπεζας. Καταθέτω το σχετικό απόσπασμα της έκθεσης στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω ακράδαντα ότι αυτές οι αντιλήψεις που διαπερνούν και το σημερινό νομοσχέδιο είναι απλώς τα ύστερα σκιρτήματα μίας εποχής που μας εγκαταλείπει. Όσο και αν δεν θέλουν να το παραδεχτούν οι οπαδοί της, ανήκουν στο παρελθόν. Πολύ σύντομα οι αναχρονιστικές πολιτικές σας θα σαρωθούν από τις εξελίξεις και μαζί τους όλα τα ευτράπελα, αναχρονιστικά και αντιδραστικά στοιχεία με τα οποία βάζετε τροχοπέδη στην εκπαίδευση. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Ο κ. Παπαθεοδώρου, Βουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, έχει τον λόγο και μετά θα μιλήσει ο Υπουργός κ. Γαβρόγλου.
Μα, δεν θα τελειώσουμε με την πρώτη ομάδα των ομιλητών; Υπάρχει Κανονισμός ή δεν υπάρχει; Θα τον τηρήσουμε ή δεν θα τον τηρήσουμε; Μίλησαν όλοι οι Υπουργοί. Θα πρέπει να μιλήσουν τουλάχιστον οκτώ ομιλητές πριν πάρει τον λόγο ο κύριος Υπουργός.
Είπαμε να μιλήσουν τρεις…
Ή αποφασίζομεν και διατάσσομεν ή λειτουργεί ο Κανονισμός της Βουλής. Δεν μπορεί να παίρνει τον λόγο ο Υπουργός χωρίς να έχει ακούσει τους ομιλητές.
Έχει συμφωνηθεί να μιλούν τρεις Βουλευτές και μετά Υπουργός ή Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Έτσι θα συνεχιστεί το πρόγραμμα. Διότι, διαφορετικά δεν μπορούμε να προχωρήσουμε. Παρακαλώ, κύριε Παπαθεοδώρου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, νομίζω ότι μπορούμε να διαφωνήσουμε στα πάντα, δεν μπορούμε όμως να διαφωνήσουμε σε κοινές εμπειρίες. Αυτό που κάνει μια αλλαγή στα πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ να μπολιάσει είναι από τη μια πλευρά η κοινωνική και η πολιτική συναίνεση, εάν υπάρχει, και από την άλλη πλευρά - και είναι σημαντικό - το εάν δημιουργεί στο ίδιο το σώμα της πανεπιστημιακής κοινότητας μια πεποίθηση εφαρμογής, ότι θα εφαρμοστεί δηλαδή. Έχω την εντύπωση ότι, σε αντίθεση με άλλες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις οι οποίες έγιναν, αυτή ακριβώς όχι μόνο δεν διαμορφώνει κοινωνική και πολιτική συναίνεση εδώ, αλλά επίσης δεν διαμορφώνουν καμμία ακαδημαϊκή και πανεπιστημιακή συναίνεση οι αλλαγές που φέρνετε, κύριε Υπουργέ και δεν διαμορφώνουν και καμμία πεποίθηση εφαρμογής. Το βασικό είναι ότι σε αυτό το οποίο είπατε προηγουμένως, πως επιδίωξή σας είναι να υπάρξουν ακαδημαϊκοί κανόνες, για να υπάρξει ακαδημαϊκή ταυτότητα και προοπτική στα πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ, θεωρώ ότι βρίσκεται η μεγάλη διαφορά μεταξύ υμών και αλλήλων. Δεν έχουμε την ίδια αντίληψη για τους ακαδημαϊκούς κανόνες, δεν έχουμε καθόλου την ίδια αντίληψη για την ακαδημαϊκή προοπτική, γιατί πιστεύουμε ότι αυτό το σχέδιο νόμου δεν προάγει την ακαδημαϊκή προοπτική και την ταυτότητα των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ. Σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να είμαστε και εδώ σύμφωνοι, δεν συζητάμε ένα σχέδιο νόμου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, συζητάμε το πολιτικό σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ. Συζητάμε τη θεσμική έκφραση, δηλαδή τη θεσμική απάντηση της ηττημένης Αριστεράς στα πανεπιστήμια, αυτής της Αριστεράς που δεν μπόρεσε ποτέ να διαμορφώσει πλειοψηφίες και η απάντηση η οποία έρχεται σήμερα είναι με το νομοθετικό έργο, με τη θεσμική επιβολή να προσπαθήσει να διαμορφώσει, έστω και πρόσκαιρα, κάποιους συσχετισμούς. Το σχέδιο νόμου που εισάγει σήμερα ο Υπουργός Παιδείας προς συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής επιχειρεί την αυτοδικαίωση του ΣΥΡΙΖΑ, στον βαθμό που τις δομές αυτές οργάνωσης και λειτουργίας που προτείνονται, τις δομές αυτές για το πανεπιστήμιο και για τα ΤΕΙ τις υποστήριζε πάντα ο ΣΥΡΙΖΑ και από αυτές επεδίωκε ανεπιτυχώς να αντλήσει δύναμη. Για αυτό και το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου περιγράφει το πανεπιστήμιο του χθες - δεν έχει καμμία σχέση με το μέλλον του πανεπιστημίου, με το μέλλον της νέας γενιάς - , με τις αγκυλώσεις των ομάδων και των πελατειακών δυνάμεων. Είναι ένα βαθιά αντιδραστικό, οπισθοδρομικό, αναχρονιστικό, γραφειοκρατικό πανεπιστήμιο και με τη δομή και λειτουργία του να απομακρύνεται από το ευρωπαϊκό κεκτημένο του ενιαίου χώρου παιδείας και έρευνας. Όμως ο Υπουργός κ. Γαβρόγλου προδιέγραφε αυτήν την εξέλιξη, αυτό το μέλλον, που έρχεται όμως από το βαθύ παρελθόν, στο άρθρο του στην «ΑΥΓΗ» στις 20 Ιουλίου του 2014. Είναι ενδιαφέρον, κύριε συνάδελφοι, γιατί καταδεικνύει την αντίληψη που έχετε για τους πανεπιστημιακούς. «Διαπιστώνοντας τη σοβαρή ήττα της Αριστεράς στα πανεπιστήμια και ότι οι πανεπιστημιακοί, ως κοινωνική κατηγορία, έχουν γίνει ένα εξαιρετικά συντηρητικό σώμα, ένα σώμα φοβισμένο…», έλεγε ο κύριος Υπουργός. Σε αυτό το σώμα έρχεται σήμερα να επιβάλει τις αναχρονιστικές αλλαγές. Επέκρινε δε τους πανεπιστημιακούς συντρόφους του στον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί όπως έγραφε «Δώσαμε μαζί τη μάχη ενάντια στις αξιολογήσεις και στη συνέχεια συμμετείχαμε όλοι στην αξιολόγηση. Έχοντας χρεωθεί την πλήρη απόρριψη των αξιολογήσεων, δεν μπορούσαμε στη συνέχεια να καθορίσουμε στρατηγική για αυτά τα θέματα». Για αυτό φέρνει σήμερα τις συγκεκριμένες διατάξεις για την αξιολόγηση, για αυτό προσπαθεί να χειραγωγήσει την αξιολόγηση των μεταπτυχιακών προγραμμάτων, γιατί απλούστατα ήταν πάντα αντίθετος στα συγκεκριμένα ζητήματα, αντίθετος όχι μόνο στην κοινωνική κατηγορία των πανεπιστημιακών, αλλά και με τις μεταρρυθμιστικές κατακτήσεις για τη δομή και την οργάνωση των πανεπιστημίων όλων αυτών των τελευταίων ετών. Όλες οι προηγούμενες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, τα κεκτημένα για τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, ήταν εξελικτικές. Αυτή η οπισθοδρόμηση, η οποία κοιτάει το βαθύ παρελθόν, απλούστατα δεν μπορεί να διαμορφώσει συνθήκες μέλλοντος για τα ελληνικά πανεπιστήμια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επομένως, στη μάχη αυτή της οπισθοφυλακής για την εδραίωση αυτού του άλλου πανεπιστημίου προβλέπεται πλέον η συμμετοχή και η ψήφος των φοιτητών στη διαμόρφωση των ακαδημαϊκών ζητημάτων από τον τομέα μέχρι τη Σύγκλητο. Δηλαδή, βεβαίως οι φοιτητές θα ψηφίζουν από εδώ και πέρα όχι για τη φοιτητική μέριμνα, όχι για τα φοιτητικά ζητήματα, αλλά εφόσον, κύριε Υπουργέ, καταργήσατε την Γενική Συνέλευση Ειδικής Σύνθεσης - παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε, την ανοχή σας - οι φοιτητές θα ψηφίζουν για τα μεταπτυχιακά, για τις διατριβές, για όλα τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την ακαδημαϊκή ταυτότητα ενός τμήματος, μιας σχολής ή ενός πανεπιστημίου. Ταυτόχρονα, προβλέπεται η μονοσταυρία και τα ξεχωριστά ψηφοδέλτια για την εκλογή του πρύτανη και των αντιπρυτάνεων με κάλπη και όχι με ηλεκτρονική ψηφοφορία, μήπως και λόγω των συσχετισμών καταφέρει να εκπροσωπηθεί σε κάποιο πανεπιστήμιο ο ΣΥΡΙΖΑ, κάτι το οποίο δεν έχει καταφέρει μέχρι σήμερα. Επίσης για την ίδρυση και την οργάνωση των μεταπτυχιακών σπουδών προβλέπεται πλέον ο ασφυκτικός εναγκαλισμός με το Υπουργείο και τον Υπουργό και τις επιτροπές που φτιάχνει. Πλέον, ακούστε το αυτό, όλη αυτή η διαδικασία προβλέπεται χωρίς κρατική επιχορήγηση. Πουθενά μέσα στον νόμο δεν μιλάει ο κύριος Υπουργός για την κρατική επιχορήγηση των δωρεάν μεταπτυχιακών. Η προοπτική ενός τέτοιου πανεπιστημίου είναι προβλέψιμη: Διοικητικό χάος στα πρυτανικά συμβούλια. Παράδοση των ιδρυμάτων στις δυναμικές μειοψηφίες και στις εξαρτώμενες από αυτές ομάδες καθηγητών. Λαϊκιστικές αυταπάτες περί δήθεν εκδημοκρατισμού του πανεπιστημίου, στην ουσία απαξίωσή του και φτωχοποίησή του. Κατάργηση των συμβουλίων ιδρύματος και αντικατάστασή τους από γραφειοκρατικές συλλογικότητες, αλλά και εξώθηση μεγάλου μέρους του επιστημονικού του κεφαλαίου σε αποχή ή σε φυγή. Έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ οικοδομεί το πανεπιστήμιο της οπισθοδρόμησης και της μιζέριας, το πανεπιστήμιο που μεγεθύνει σήμερα τις ταξικές ανισότητες υπέρ των εχόντων και σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων. Καταλήγω, κύριε Υπουργέ, με κάτι το οποίο νομίζω ότι και λόγω της ιδιότητάς σας θα πρέπει να κάνετε. Νομίζω ότι οφείλετε να ανακαλέσετε την απρεπή επίθεση που κάνατε στους Έλληνες πανεπιστημιακούς πριν από δύο μέρες, όταν αναφερθήκατε στα μεταπτυχιακά προγράμματα και στους καθηγητές που αμείβονται απ' αυτά, λέγοντας: «Αν οι καλοί είναι να φύγουν στο εξωτερικό επειδή δεν πληρώνονται, εγώ τους προτρέπω να φύγουν». Αυτό είπατε. Ποιοι να φύγουν; Οι υψηλού κύρους καθηγητές που δημιούργησαν την πλειονότητα των μεταπτυχιακών στην Ελλάδα και έχουν κατακτήσει διεθνείς και ευρωπαϊκές διακρίσεις; Να φύγουν οι χιλιάδες καθηγητές που εργάζονται στα μεταπτυχιακά προγράμματα και παράγουν έρευνα και καινοτομία, που παράγουν πλούτο για τη χώρα; Να φύγουν αυτοί των οποίων η έρευνα είναι όχι μόνο πηγή γνώσης, αλλά πηγή πλούτου για τα ίδια τα ιδρύματα, όταν φέρνουν πολλαπλάσια χρήματα στα ιδρύματα, τα οποία υποχρηματοδοτούνται από το κράτος; Να φύγουν οι καθηγητές που έχουν υποστεί πάνω από 40% μείωση των μισθών τους στην περίοδο της κρίσης και παραμένουν στα ελληνικά πανεπιστήμια για να τα κρατήσουν όρθια; Αυτοί να φύγουν; Να φύγουν στο εξωτερικό όλοι αυτοί γιατί ο κύριος Υπουργός διαφωνεί με τη συμμετοχή τους επ' αμοιβή σε προγράμματα τέτοιου τύπου και ταυτόχρονα να μιλάνε το Υπουργείο και οι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας για θέσεις που πρέπει να ανοίξουν για τους νέους επιστήμονες; Πόσοι νέοι επιστήμονες έχουν προσληφθεί σ' αυτά τα μεταπτυχιακά με δίδακτρα ή με τέλη;
Πείτε ένα νούμερο, κύριε συνάδελφε. Καταθέστε το.
Παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω ότι όλα αυτά θα πρέπει να οδηγήσουν στην ανατροπή της απαξίωσης των ακαδημαϊκών δασκάλων και των πανεπιστημίων. Εμείς σ' αυτούς τους καθηγητές λέμε να παραμείνουν. Τους λέμε να προσφύγουν στη δικαιοσύνη για την αντισυνταγματικότητα του νόμου. Τους λέμε να συμβάλουν στην ανατροπή των πολιτικών συσχετισμών και στην ανατροπή του ΣΥΡΙΖΑ στα πανεπιστήμια. Σ' αυτούς τους καθηγητές λέμε το εξής, ότι αυτός ο νόμος έρχεται από το βαθύ παρελθόν και δεν έχει κανένα μέλλον. Η ημερομηνία λήξης του είναι η ίδια ημερομηνία με τη λήξη αυτής της Κυβέρνησης που βρίσκεται σε αποδρομή και η πτώση της πλέον πλησιάζει καθημερινά. Στην παιδεία ανήκει το μέλλον και αυτό το μέλλον πρέπει να υπηρετήσουμε, όχι με τα μάτια στο παρελθόν, αλλά με τις κατακτήσεις οι οποίες παραμένουν στο ευρωπαϊκό κεκτημένο. Ευχαριστώ πολύ.
Η κ. Γεροβασίλη έχει ζητήσει τον λόγο για μισό λεπτό.
Θα αναφερθώ σε μια νομοτεχνική βελτίωση, για να λυθεί η παρερμηνεία που είχαμε με τους συναδέλφους πριν. Μετά τις λέξεις «της εταιρείας προσλαμβάνεται» προστίθενται οι λέξεις «μέσω ΑΣΕΠ», αυτό που έλειπε. Την καταθέτω στα Πρακτικά.
Σας ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Γαβρόγλου για δεκαοκτώ λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα μπω στον πειρασμό να απαντήσω σε ορισμένες κατηγορίες, γιατί αν ήταν να βαθμολογηθούν ορισμένες ομιλίες ως εργασίες φοιτητών, θα έπρεπε όλες να είναι κομμένες γιατί τους λείπει μια στοιχειώδης επιχειρηματολογία. Εμμέσως και αμέσως θα απαντήσω σε ορισμένα θέματα, διαβάζοντάς τα. Η Κυβέρνησή μας επί δυόμισι χρόνια προσπαθεί να επαναφέρει τη δημοκρατία σε διαλυμένα τοπία της κοινωνίας μας. Ένα απ' αυτά τα διαλυμένα τοπία είναι και ο χώρος της εκπαίδευσης. Δημοκρατία στην εκπαίδευση σημαίνει καθιέρωση ακαδημαϊκών κανόνων, σημαίνει σεβασμός των λειτουργών της, σημαίνει σεβασμός των μαθητών και φοιτητών, σημαίνει εξασφάλιση της εμπέδωσης της κριτικής γνώσης. Ετοιμαζόμαστε για τη βαθμιαία καθιέρωση της δεκατετράχρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης, ένα όραμα δεκαετιών που είμαστε σίγουροι ότι θα αρχίσει να υλοποιείται. Οι παρεμβάσεις μας στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, οι πρωτοβουλίες μας για την ενίσχυση της διδασκαλίας των παιδιών με ειδικές ανάγκες έχουν επανειλημμένα αναφερθεί σ' αυτήν την Αίθουσα. Η αιχμή, όμως, του μεταρρυθμιστικού μας προγράμματος είναι οι παρεμβάσεις μας στο λύκειο και κυρίως στη Β΄ και στην Γ΄ λυκείου. Το μεγάλο ερώτημα που πρέπει να απασχολεί την κοινωνία μας είναι εάν θα είμαστε μια κοινωνία με ακυρωμένο λύκειο, μια κοινωνία όπου οι εκπαιδευτικές διαδικασίες του λυκείου θα επιτελούνται από θεσμούς ξένους προς τη δημόσια εκπαίδευση. Και βέβαια αυτό θα μας οδηγήσει στη ριζική αναμόρφωση των διαδικασιών εισαγωγής στα ΑΕΙ, διαδικασίες που ενισχύουν ένα σύστημα που βασίζεται στην παπαγαλία, ένα σύστημα που δεν έχει καμμία απολύτως εκπαιδευτική και παιδαγωγική διάσταση και αιχμαλωτίζει την καθημερινότητα δεκάδων χιλιάδων νέων του τόπου μας. Ο σημερινός τρόπος εισαγωγής στα πανεπιστήμια σύντομα θα είναι παρελθόν. Όπως και σε πολλές άλλες πτυχές της κοινωνικής μας ζωής, έτσι και στην εκπαίδευση η πολιτική των προηγουμένων κυβερνήσεων οδήγησε στην απορρύθμιση της καθημερινότητάς τους. Ήταν η προϋπόθεση που έπρεπε να γίνει καθεστώς ώστε να προχωρήσει η απαξίωση των δημόσιων θεσμών. Η απορρύθμιση ήταν προϋπόθεση της απαξίωσης του δημόσιου σχολείου και πανεπιστημίου και άρα της βαθμιαίας νομιμοποίησης της ιδιωτικοποίησης των εκπαιδευτικών θεσμών. Λογαριάσανε, όμως, χωρίς τους λειτουργούς της εκπαίδευσης. Παρά τους λίγους πρόθυμους δασκάλους, καθηγητές σχολείων και καθηγητές πανεπιστημίων που συνέπραξαν στο σχέδιο υπονόμευσης της δημόσιας εκπαίδευσης, η τεράστια πλειοψηφία των εκπαιδευτικών μας αντέδρασε σθεναρά και υπερασπίστηκε την καθημερινότητα των δημοτικών μας σχολείων, των γυμνασίων μας, των λυκείων μας όπως και των ανωτάτων εκπαιδευτικών μας ιδρυμάτων. Η πλειοψηφία ήταν εκεί να υπερασπιστεί αλλά και να βελτιώσει μια καθημερινότητα για την οποία η πολιτεία αδιαφορούσε για δεκαετίες ολόκληρες, μια καθημερινότητα για την οποία ούτε και εμείς έχουμε ακόμη καταφέρει να δώσουμε όσα πρέπει, όσα είναι απαραίτητα ώστε οι εκπαιδευτικοί να μπορούν να κάνουν απερίσπαστα τη δουλειά τους. Με τις ελλιπείς υλικοτεχνικές υποδομές και τις ανάγκες σε προσωπικό να εντείνονται κάθε χρόνο, μιας και οι ανάγκες ολοένα και αυξάνουν, οι εκπαιδευτικοί μας έχουν επιτελέσει και επιτελούν ένα αξιοθαύμαστο έργο, ένα έργο που υπερβαίνει το καθήκον που η πολιτεία τούς έχει αναθέσει, αλλά απαντά στην υψηλή αίσθηση καθήκοντος που έχουν έναντι μιας κοινωνίας σε κρίση. Η προσπάθεια, όμως, της Κυβέρνησής μας να δημιουργήσει μια νέα κανονικότητα, η προσπάθεια να επαναλειτουργήσει προωθητικά η δημοκρατία και η προσπάθεια όλες οι ρυθμίσεις που εισάγουμε να έχουν ένα πρόσημο υπέρ εκείνων των κοινωνικών ομάδων που αντιμετωπίζουν όλων των ειδών τις δυσκολίες, βρίσκει τη λυσσαλέα αντίδραση μειοψηφιών που έχουν πάρα πολλά να χάσουν από τις πρωτοβουλίες μας. Η καθιέρωση ακαδημαϊκών κανόνων για να επανανοηματοδοτήσουμε το δημόσιο σχολείο και το δημόσιο πανεπιστήμιο απειλεί. Απειλεί όσους αυθαιρετούν και χρησιμοποιούν τους θεσμούς αυτούς προς ίδιον όφελος. Απειλεί όσους πανεπιστημιακούς θεωρούν ότι τα δημόσια ιδρύματά μας πρέπει να είναι πηγή πλουτισμού και μάλιστα σε βάρος άλλων συναδέλφων τους, σε βάρος και των νέων επιστημόνων που είναι έξω από τα ιδρύματα αυτά και εν τέλει σε βάρος της κοινωνίας από την οποία απαιτούν να πληρώσει για κάτι που έχει η ίδια κτίσει και συντηρεί. Η καθιέρωση κανόνων, όμως, απειλεί και όσους θέλουν να αυθαιρετούν προβάλλοντας μια εκπαίδευση με τραγικά υποβαθμισμένο τον κοινωνικό της ρόλο. Με το νομοσχέδιο αυτό και παρά την απίστευτη υπονόμευση που έχει γίνει στον δημόσιο λόγο και στα μαζικά μέσα ενημέρωσης, εισάγουμε καινούργιους θεσμούς για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού πανεπιστημίου. Εισάγουμε τη δημιουργία διετών δομών στο πλαίσιο των ανωτάτων εκπαιδευτικών μας ιδρυμάτων στα οποία θα έχουν προνομιακή πρόσβαση οι απόφοιτοι των επαγγελματικών λυκείων και που στο τέλος της διετίας θα μπορούν να έχουν ένα επαγγελματικό πιστοποιητικό ευρωπαϊκών προσόντων. Εισάγουμε για πρώτη φορά τα ακαδημαϊκά περιφερειακά συμβούλια στα οποία συνυπάρχουν - επιμένω και πάλι - για πρώτη φορά οι εκπρόσωποι των πανεπιστημίων, οι εκπρόσωποι των ΤΕΙ και οι εκπρόσωποι των ερευνητικών κέντρων, προσπαθώντας να δουν ποιες προτάσεις μπορούν να γίνουν για την ανάπτυξη των περιφερειών όπου τα πανεπιστήμια, τα ΤΕΙ και τα ερευνητικά κέντρα θα παίξουν έναν εξαιρετικά σημαντικό ρόλο και βεβαίως δεν θα αυθαιρετήσουν. Οποιεσδήποτε πρωτοβουλίες πάρουν πρέπει να είναι με τη σύμφωνη γνώμη αυτών των ιδρυμάτων. Μας κατηγορούν ότι είναι ασαφή αυτά, χωρίς ποτέ να πουν ποια ακριβώς είναι η ασάφεια. Τρίτη καινοτομία: Το Κέντρο Επιμόρφωσης και διά Βίου Εκπαίδευσης που πρέπει να έχει κάθε πανεπιστήμιο και ΤΕΙ. Η διά βίου εκπαίδευση είναι μια εξαιρετικά σημαντική λειτουργία των ανωτάτων εκπαιδευτικών μας ιδρυμάτων πλήρως απορρυθμισμένη, με μεγάλες αυθαιρεσίες σε βάρος των νέων παιδιών και ενηλίκων που αναζητούν και την επιμόρφωση και τη διά βίου εκπαίδευση. Τώρα για πρώτη φορά κανονικοποιείται, είναι κάτω από την επιστημονική εποπτεία των πανεπιστημίων. Και βεβαίως, ερχόμαστε σε δύο επίμαχα ζητήματα: Πρώτον, στις διαδικασίες εκλογής πρυτάνεων. Εγώ δεν άκουσα τόση ώρα τι προτείνουν όσοι είναι αντίθετοι με αυτό. Τι προτείνουν; Το υπάρχον καθεστώς; Το υπάρχον καθεστώς όπου τα Συμβούλια Ιδρύματος έκαναν προεπιλογή των υποψηφίων σε μία ευρωπαϊκή χώρα;
Παλιά γινόταν. Άλλαξε αυτό.
Δεν ακούμε, όμως, ποιο σύστημα θέλετε. Ή μήπως τα παλιά, που ήταν τα δήθεν διακομματικά με πλήρη διαπλοκή με κομματικές νεολαίες; Μη γελάτε, γιατί τα ξέρετε καλύτερα από μένα, προφανώς, γιατί έχετε ασκήσει και διοίκηση, κύριε Παπαθεοδώρου. Εμείς, λοιπόν, τι λέμε; Λέμε ότι από ένα ψηφοδέλτιο θα εκλέγονται οι πρυτάνεις, από ένα άλλο ψηφοδέλτιο θα εκλέγονται οι αντιπρυτάνεις. Θα εκλέγονται αντιπρυτάνεις, διότι η πανεπιστημιακή κοινότητα θέλει να ψηφίζει πρόσωπα, δεν θέλει να ψηφίζει ομάδες. Αυτό θα εξασφαλίσει και μια τεράστια αντιπροσωπευτικότητα του πανεπιστημιακού σώματος. Αλλά και κάτι άλλο. Το πρώτο που λέτε είναι «με το που θα καθίσουν στο ίδιο τραπέζι, θα τσακωθούν». Εμείς συζητάμε για συναινέσεις. Εσείς λέτε «η παιδεία είναι εθνικό θέμα κ.λπ.». Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να τσακωθούν με το που κάθονται στο ίδιο τραπέζι. Τσακώνονται κάθε μέρα στο πανεπιστήμιο οι πανεπιστημιακοί και δεν το έχουμε καταλάβει; Είναι όλες οι αποφάσεις «πέντε: έξι», «τέσσερα: τρία» κ.λπ.; Δεν υπάρχουν ομοφωνίες; Δεν υπάρχουν τεράστιες πλειοψηφίες; Μην πληροφορείτε, λοιπόν, με λάθος τρόπους την κοινωνία μας. Θέλω, επίσης, να είναι σαφές αυτό που λέμε με τα ξενόγλωσσα τμήματα. Αυτό που λέμε είναι ότι πρέπει να συνεργάζονται με το Διεθνές Πανεπιστήμιο που έχει την τεχνογνωσία. Μην ξανακούσω ότι έχει εννέα καθηγητές το Διεθνές Πανεπιστήμιο. Τα μαθήματα μπορούν να τα κάνουν τα Τμήματα ή οι Κοσμητείες που θα συνεργαστούν, επίσης. Γιατί υπάρχουν πολύ σοβαρά συνταγματικά και ευρωπαϊκά νομικά προβλήματα στην αυτόνομη λειτουργία αυτών των τμημάτων. Το νομοσχέδιο που καταθέτουμε είναι το πρώτο νομοσχέδιο που εγκαινιάζει τη σταδιακή δημιουργία του ενιαίου χώρου ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας, με τη συμμετοχή των πανεπιστημίων, των ΤΕΙ και των ερευνητικών κέντρων στον θεσμό, όπως σας είπα, των περιφερειακών συμβουλίων. Η σημασία του εγχειρήματος του ενιαίου χώρου της ανώτατης εκπαίδευσης είναι το αντίστοιχο της μεταρρύθμισης του 1982. Τότε, το ζήτημα ήταν η αποτελεσματική αξιοποίηση του επιστημονικού δυναμικού που παρέμενε αδρανοποιημένο με το καθεστώς της έδρας. Σήμερα, το ζήτημα είναι η αξιοποίηση του τεράστιου δυναμικού και των υποδομών που υπάρχουν στα πανεπιστήμια, τα ΤΕΙ και τα ερευνητικά κέντρα. Ανθρώπινο δυναμικό και υποδομές πρέπει να συνδεθούν λειτουργικά και να παραγάγουν προστιθέμενη αξία, πράγμα που δεν συμβαίνει σήμερα με τον τρόπο που λειτουργούν. Στο νομοσχέδιο προωθείται η ώσμωση των πόλων της ανώτατης εκπαίδευσης, δηλαδή των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ, στη βάση της ωρίμανσης που έχει επέλθει τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια μετά την ανωτατοποίηση των ΤΕΙ και την αποστολή που επιτελούν. Όσοι κόπτονταν για την αξιοκρατία στερούσαν τα ΤΕΙ από ένα κοινό πλαίσιο ακαδημαϊκής υπόστασης με τα πανεπιστήμια. Σε αυτές μας τις πρωτοβουλίες θα αναφερθώ λεπτομερέστερα και παρακάτω. Εδώ πρέπει να αναφερθούμε σε κάτι που πήρε δημοσιότητα με έναν τρόπο απολύτως αντιπολιτευτικό. Για δεκαετίες ολόκληρες οι πολυτεχνικές σχολές είχαν το αίτημα της αναγνώρισης του πενταετούς πτυχίου ως πτυχίο ενιαίου μάστερ. Το αναγνωρίζουμε για πρώτη φορά. Το 2009 μία επιτροπή με επικεφαλής μια εμβληματική προσωπικότητα των γραμμάτων μας, τον καθηγητή του Πολυτεχνείου τον κ. Τάσιο, συνέταξε μία τέτοια έκθεση. Εμείς υιοθετούμε αυτήν την έκθεση και προχωρούμε παρακάτω και λέμε ότι αυτό ακριβώς το προνόμιο που θα έχουν, ένα προνόμιο που δεν θα έχει επιπτώσεις στα μισθολογικά, θα οδηγήσει και στη δυνατότητα να μπορέσουμε να ξετυλίξουμε ένα άλλο κουβάρι που λέγεται «τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων του ΤΕΙ». Γνωρίζετε ότι για πολλές δεκαετίες υπάρχει μια εξαιρετικά σοβαρή εκκρεμότητα σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων των ΤΕΙ. Η πρόταση μας είναι να προχωρήσουμε άμεσα στη σύνταξη ενός προεδρικού διατάγματος με τα επαγγελματικά προσόντα των αποφοίτων μηχανικών των ΤΕΙ, μέσα από τις συνεδριάσεις μιας επιτροπής που θα την απαρτίζουν εκπρόσωποι των πολυτεχνικών σχολών, των τμημάτων μηχανικών των ΤΕΙ και εμπειρογνώμονες που θα αποτελούνται από αποφοίτους των δύο θεσμών απολύτως ισότιμα. Κι εδώ πρέπει να χαιρετίσουμε την πρωτοβουλία του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος να εντάξει στα μέλη του και αποφοίτους των ΤΕΙ. Το ότι αυτό δεν συνέβαινε τόσο καιρό ήταν κάτι παράδοξο. Φυσικά η απόφαση αυτή είναι μόνο μία πολύ καλή αρχή. Πρέπει όμως, να γίνουν τα σωστά και γρήγορα βήματα, ώστε να εξομαλυνθεί πλήρως η επιμελητηριακή κατάσταση των μηχανικών των ΤΕΙ σε συνδυασμό με τα επαγγελματικά τους δικαιώματα. Με άλλα λόγια - κι ας το σημειώσουμε αυτό - οι πρωτοβουλίες μάς εντείνουν στη δημιουργία ενός κλίματος εμπιστοσύνης, γιατί ένα πρόβλημα που διαίρεσε κοινότητες μηχανικών επί τόσες δεκαετίες δεν θα λυθεί με το πάτημα ενός κουμπιού. Όμως, είμαι σίγουρος ότι οι συνθήκες είναι ώριμες ώστε να καθίσουν ισότιμα οι μηχανικοί να προτείνουν λύσεις. Είμαστε σίγουροι ότι θα υπάρχουν και άτομα, ενδεχομένως και φορείς που δεν θέλουν μια τέτοια πορεία. Θέλουν να συντηρούν ένα πολεμικό κλίμα. Να ξέρουν ότι η κοινωνία θα τους αγνοήσει και τους καλούμε να αφήσουν τον αντιπολιτευτικό τους λόγο για άλλες περιπτώσεις. Μας κατηγόρησαν ότι εξισώνουμε τα πανεπιστήμια με τα ΤΕΙ. Τα ΤΕΙ, κυρίες και κύριοι, είναι ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Οι διδάσκοντες τους είναι σε εκλεκτορικά σώματα καθηγητών πανεπιστημίων και συμμετέχουν σε επιτροπές διδακτορικών. Υπάρχει μια πραγματικότητα εδώ, την οποία πρέπει να αναγνωρίσουμε και να χαιρετίσουμε. Υπάρχει πλέον ένα εξαιρετικό δυναμικό στα ΤΕΙ, καθηγητές με υψηλά προσόντα, εργαστήρια που θα ζήλευαν μεγάλα πανεπιστήμια του εξωτερικού, ερευνητικές υποδομές και ομάδες υψηλών επιδόσεων. Αυτό το δυναμικό κάποιοι, μάλλον ζηλόφθονα, λένε να γυρίσει πίσω στην αρχική του αποστολή. Το έλεγε και ο κ. Αρβανιτόπουλος εμφατικά με τις δηλώσεις του. Εμείς δεν καταστρέφουμε ό,τι έχει με κόπο παραχθεί. Αυτό το έκανε με ιδιαίτερο ζήλο το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ», τις καταστροφικές συνέπειες του οποίου συνεχώς καλούμαστε να διορθώσουμε. Εμείς χτίζουμε σε ό,τι καλό υπάρχει και το αναβαθμίζουμε. Και αυτό γίνεται στον νόμο για τα ΤΕΙ, ώστε η κοινωνία και κυρίως η νεολαία να επωφεληθεί από αυτό. Ξεκινάμε από συμβολικές, αλλά πολύ σημαντικές κοινές ονομασίες των οργάνων, προχωράμε σε βελτίωση του ορισμού του ρόλου στους στον χώρο της ανώτατης παιδείας, στον οποίο ήδη ανήκουν. Δίνουμε δικαίωμα αυτοδύναμης επίβλεψης διδακτορικών καθηγητών ΤΕΙ στα πανεπιστήμια, αλλά ακόμα πιο σημαντικό είναι ότι εκκινεί η διαδικασία να οριστούν κριτήρια και διαδικασίες για τη διοργάνωση διδακτορικών σπουδών και από τα τμήματα των ΤΕΙ. Συνυφασμένοι με την αναβάθμιση της ανώτατης εκπαίδευσης είναι και η διαδικασία που έχει ξεκινήσει για την ίδρυση Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής με τη συνένωση των ΤΕΙ Αθήνας και Πειραιά. Με κριτήρια ακαδημαϊκά και διαδικασίες αξιολόγησης προχωρούμε στη δημιουργία ενός πόλου πανεπιστημιακής παιδείας που ταυτόχρονα θα είναι σε επαφή και με τις αναπτυξιακές προοπτικές της δυτικής Αττικής. Η δυναμική που θα απελευθερωθεί απ' αυτήν τη διαδικασία θα έχει πολλαπλασιαστικά οφέλη και σε όλη την Ελλάδα, ανοίγοντας επιτέλους τον δρόμο για συνέργειες περιφερειακών πανεπιστημίων με ΤΕΙ. Το τελευταίο θέμα που θέλω να θίξω, κυρίες και κύριοι, είναι ένα θέμα που, εμμέσως, αλλά με μεγάλη σαφήνεια, τέθηκε από διάφορους ομιλητές. Κι αυτό έχει σχέση με το επιμίσθιο που λαμβάνουν καθηγητές πανεπιστημίου από μεταπτυχιακά με δίδακτρα. Όπως σας είπα, η μεγάλη πλειοψηφία των καθηγητών πανεπιστημίου επιτελεί ένα σημαντικότατο έργο και μιλάμε για ένα, περίπου, 15%. Ας έρθουμε, λοιπόν, σε κάτι που συζητείται πολύ ανάμεσα στους διδάσκοντες στα ΤΕΙ, αλλά, για λόγους που θα γίνουν κατανοητοί σε λίγο, πολλοί ενδιαφερόμενοι δεν τολμούν να το συζητήσουν δημόσια. Μέχρι και σήμερα, οι διδάσκοντες στα ΑΕΙ μπορούν να διπλασιάζουν τους μισθούς τους με επιπλέον αμοιβή από μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών. Το λέω για μια ακόμη φορά, μπορούν να διπλασιάζουν τους μισθούς τους κάθε μήνα! Προφανώς, δεν κάνουν χρήση αυτού του δικαιώματος όλοι και οι δικοί μας υπολογισμοί καταλήγουν ότι αυτό γίνεται από περίπου 15% των καθηγητών. Εμείς λέμε ότι η επιπλέον αμοιβή από τη διδασκαλία σε προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών να μην υπερβαίνει το 30% των μηνιαίων αποδοχών τους. Λέμε, όμως, και κάτι ακόμη. Για να μπορέσουν να λάβουν αυτή την αμοιβή, πρέπει να διδάσκουν σε ένα μεταπτυχιακό δωρεάν, κύριε Μαυρωτά, όχι σε ένα δωρεάν μεταπτυχιακό. Σε ένα άλλο μεταπτυχιακό να διδάσκουν δωρεάν. Η λογική αυτή υπαγορεύεται από τη ανάγκη η πολιτεία να διασφαλίσει σε όλους την πρόσβαση στα μεταπτυχιακά χωρίς δίδακτρα. Επιπλέον, αν ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα έχει πια τόσο πολλούς πόρους, ώστε να μπορεί να πληρώνει αυτό το επιπλέον επιμίσθιο στους διδάσκοντες, πρώτα, θα είναι υποχρεωμένο να προχωρήσει στην προκήρυξη της θέσης, όπου νέοι επιστήμονες θα μπορούν να λαμβάνουν αυτό το επιμίσθιο. Οι νέοι επιστήμονες είναι δικοί μας φοιτητές, οι οποίοι είναι άνεργοι τώρα, είναι με διδακτορικά, είναι με ερευνητικά προγράμματα που έκαναν στο εξωτερικό και γύρισαν στον τόπο τους. Είναι δυνατόν όσοι έχουν έναν μισθό να θέλουν να είναι οι πόρτες κλειστές για τους νέους επιστήμονες; Αντιδρούν πολλοί, γιατί θέλουν να έχουν τη δυνατότητα να πληρώνονται μέχρι διπλασιασμού του μισθού τους, με το επιχείρημα ότι «είναι χαμηλοί οι μισθοί μας». Μα, και σε άλλες χώρες είναι χαμηλοί οι μισθοί, δεν είναι μόνο ελληνικό χαρακτηριστικό αυτό, αλλά δεν παρουσιάζεται αυτή η άνευ προηγουμένου ιδιοποίηση των δημόσιων πόρων. Ας επισημάνουμε πρώτα ότι η τεράστια πλειοψηφία των διδασκόντων στα μεταπτυχιακά δεν πληρώνονται ούτε δεκάρα πέρα από τον κανονικό τους μισθό. Διδάσκουν, δηλαδή, δωρεάν. Αυτοί δεν έχουν οικονομικά προβλήματα; Δηλαδή, οι «φτωχοί» πανεπιστημιακοί διεκδικούν έξτρα επιμίσθιο, ενώ όλοι οι άλλοι είναι πλούσιοι πανεπιστημιακοί και διδάσκουν χωρίς πρόσθετο μισθό, έτσι για το κέφι τους; ΄Η όλοι όσοι πληρώνονται επιπλέον είναι οι καλοί, είναι οι σπουδαίοι, όπως διαβάζουμε στις εφημερίδες; Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι όλοι όσοι δεν πληρώνονται επιπλέον επιμίσθιο δεν είναι καλοί; Και βεβαίως, τα μεταπτυχιακά δεν είναι ο μόνος τρόπος για τον οποίο επιδιώκει κάποιος να αυξηθεί ο μισθός του. Υπάρχει συμμετοχή σε ερευνητικά προγράμματα και για τα οποία μπορούν να κάνουν αιτήσεις και να τα πάρουν. Και κάτι άλλο, όμως. Διεκδικούν επιπλέον επιμίσθιο εκείνοι που έχουν έναν μισθό, ενώ οι νέοι επιστήμονες, που θα μπορούσαν να κάνουν τα μαθήματα και να πληρώνονται, είναι πολλοί και πολλοί από αυτούς δεν έχουν εργασία. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ]] Καταλαβαίνετε τι κρύβεται πίσω από αυτό το αθώο αίτημα; Το αθώο αίτημα να πληρώνονται κατιτίς παραπάνω όσοι διδάσκουν μεταπτυχιακά με δίδακτρα οδηγεί στην επιβολή ολοένα και υψηλότερων διδάκτρων, δημιουργεί ανισότητες, αφήνει έξω από τα πανεπιστήμια τους νέους επιστήμονες, δημιουργεί διαπλοκές ως προς το ποιος θα κάνει τα μαθήματα για τα οποία υπάρχει το επιπλέον επιμίσθιο, δημιουργεί το φαινόμενο γυρολόγων καθηγητών, που περιδιαβαίνουν σε πολλά μεταπτυχιακά προς άγρα επιπλέον εισοδήματος. Μάλιστα, κάποιοι από αυτούς τους συναδέλφους δεν αρκούνται στο 100%, γι' αυτό και επιλέγουν να μεταμφιέζουν επιπλέον διδασκαλίες σε μεταπτυχιακά, ως ελεύθερο επάγγελμα με μπλοκάκια, που τους επιτρέπει να αμείβονται χωρίς πλαφόν. Έχουν, λοιπόν, το θράσος να πηγαίνουν στους ΕΛΚΕ του ιδρύματός τους και να αμείβονται σαν ελεύθεροι επαγγελματίες από το πανεπιστήμιο στο οποίο υπηρετούν ως δημόσιοι λειτουργοί για διδασκαλία που κάνουν στο δικό τους ή άλλο πανεπιστήμιο. Αυτό και εάν είναι καινοτομία, πρόοδος και εκσυγχρονισμός σε όσους μας κατηγορείτε ότι πάμε τα πράγματα πίσω. Και αφού εξαντληθούν όλα αυτά τα επιχειρήματα, οι λίγοι, οι ελάχιστοι αυτοί πανεπιστημιακοί μέσα από τις απίστευτες διαπλοκές στα κοινωνικά μέσα που έχουν, στις εφημερίδες και τις τηλεοράσεις, προέβαλαν την προσφιλή τους τακτική: Αμαύρωση του Υπουργού και ταυτόχρονα απειλή στην κοινωνία. Ο Υπουργός - λένε - είναι εμμονικός, μας πάει πίσω, είναι υπερσυγκεντρωτικός και δεν θέλει τον ανταγωνισμό στα πανεπιστήμια, που θα τα βελτιώσει. Και εάν όλα αυτά δεν κάνουν την Κυβέρνηση να συνετιστεί, τότε υπάρχει η μεγάλη απειλή. Οι καλοί, δηλαδή, αυτοί που παίρνουν το έξτρα επιμίσθιο θα εγκαταλείψουν τη χώρα, αφού δεν τους δίνουμε κίνητρα να διδάξουν. Τα μεταπτυχιακά θα κλείσουν, τα παιδιά των φτωχών οικογενειών δεν θα έχουν πού να σπουδάσουν, ενώ οι πλούσιοι θα έχουν τη δυνατότητα να πάνε σε άλλες χώρες μιας και δε θα υπάρχουν μεταπτυχιακά εδώ. Ήταν εντυπωσιακό πώς αυτό το αφήγημα γράφτηκε και αναπαράχθηκε από τόσους πολλούς σε τόσα πολλά μέσα και εφημερίδες. Εμάς, βέβαια, δεν μας εκπλήσσει. Αλήθεια, το οικονομικό στοιχείο είναι το μοναδικό κίνητρο για να κάνεις μεταπτυχιακά μαθήματα; Δεν είναι κίνητρο το γεγονός ότι διδάσκεις την ερχόμενη γενιά επιστημόνων; Πώς, αλήθεια, είναι δυνατόν να σε θέλουν τόσο πολύ στο εξωτερικό και να μένεις εδώ, επειδή παίρνεις το επιμίσθιο και μόλις αυτό μειωθεί να απειλείς ότι φεύγεις; Κουτόφραγκοι προφανώς οι έξω! Θέλουν κάποιους διακαώς, αλλά αυτοί δεν φεύγουν γιατί μπορούν και διπλασιάζουν τον μισθό τους στην Ελλάδα. Και μόλις τους αφαιρέσουμε αυτή τη δυνατότητα, θα πάνε στα ξένα πανεπιστήμια, που με καρτερικότητα τους περιμένουν τόσα χρόνια! Μη ρεζιλεύεστε και εσείς, όταν επαναλαμβάνετε αντίστοιχα επιχειρήματα. Και η τελική απειλή: Θα κλείσουν τα μεταπτυχιακά, οι πλούσιοι θα πάνε στο εξωτερικό και οι φτωχοί - μας λένε - δεν θα έχουν πού να πάνε. Δεν είχαμε καταλάβει τόσα χρόνια ότι η έγνοια όσων διπλασιάζουν τους μισθούς τους αυξάνοντας τα δίδακτρα των μεταπτυχιακών, ήταν η πρόνοια των φτωχών φοιτητών. Δεν είχαμε καταλάβει ότι το κάνουν για το καλό των φτωχών. Και όμως, τα γελοία αυτά θέματα, η γελοία αυτή επιχειρηματολογία γράφτηκε και ξαναγράφτηκε, λέχθηκε και ξαναλέχθηκε διαμορφώνοντας ένα δημόσιο αφήγημα που, όπως πολλά άλλα, βασίζεται σε λογικοφανή αλλά απολύτως έως αστεία επιχειρήματα. Τελειώνω, με το να τονίσω τι είδους ακαδημαϊκούς κανόνες βάζουμε. Για πρώτη φορά θα γίνεται έλεγχος εάν τα τέλη φοίτησης υπολογίζονται σύμφωνα με το κόστος και όχι τη ζήτηση. Δημόσια είναι τα πανεπιστήμιά μας ακόμη. Μην το ξεχνάτε. Για πρώτη φορά καθιερώνουμε την υποχρέωση να δέχονται τα μεταπτυχιακά προγράμματα δωρεάν φοιτητές που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να πληρώνουν τα δίδακτρα αλλά ικανοποιούν τα κριτήρια εισαγωγής. Για πρώτη φορά υπάρχει ένα όριο στις επιπλέον αμοιβές που μπορούν να πάρουν από τα μεταπτυχιακά οι καθηγητές που διδάσκουν σε αυτά, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα βρεθούν νέοι με ειδικότητα να κάνουν τα μαθήματα που κάνουν οι ίδιοι. Για πρώτη φορά μη αυτοδύναμα τμήματα δεν θα μπορούν να οργανώσουν μόνα τους μεταπτυχιακά, αλλά θα είναι υποχρεωμένα να το οργανώσουν σε συνεργασία με αυτοδύναμα τμήματα. Είναι κάτι που δεν σας άκουσα να το λέτε. Θέλετε να υπάρχουν τμήματα, όπως τώρα, με μηδέν προσωπικό, που οργανώνουν μεταπτυχιακά; Καταλαβαίνετε την απορρύθμιση που έγινε; Καταλαβαίνετε γιατί κάποιοι από εσάς δεν θέλουν το Υπουργείο να έχει τη δυνατότητα να αναπέμπει σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας; Γι' αυτό και εμείς λέμε ότι για πρώτη φορά μπαίνουν κανόνες. Μπαίνουν ακαδημαϊκοί κανόνες και το Υπουργείο τη μόνη δυνατότητα που έχει είναι να δει εάν αυτοί οι ακαδημαϊκοί κανόνες ικανοποιούνται μέσα στο γενικό πλαίσιο των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας. Κατά τα άλλα η ακαδημαϊκότητα πρέπει να προφυλαχθεί από εκείνους τους πανεπιστημιακούς, που ευτυχώς είναι πάρα πολλοί και ευτυχώς όλα αυτά τα χρόνια έδειξαν ότι ασκούν κοινωνικό λειτούργημα ανεξάρτητα των πολύ σοβαρών οικονομικών προβλημάτων που ήδη έχουν. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Θεοχαρόπουλος.
Έχουν μιλήσει μόνο τρεις ομιλητές. Έχετε κάνει τον Κανονισμό κουρελόχαρτο. Είναι ντροπή!
Μετά τον κ. Θεοχαρόπουλο θα ακολουθήσουν τρεις. Δεν έχετε τον λόγο, σας παρακαλώ πολύ.
Αγαπητοί Υπουργοί του Υπουργείου Παιδείας, πριν από λίγο είχαμε όλο το Υπουργικό Συμβούλιο εδώ, είχαμε ένα πολυνομοσχέδιο με τροπολογίες και μόνο ο κ. Τσακαλώτος και ο κ. Τσίπρας δεν ήταν εδώ για να τις παρουσιάσουν. Τώρα είστε από το Υπουργείο Παιδείας συνεπώς να μιλήσουμε για τα του νομοσχεδίου. Σας άκουσα κύριε Υπουργέ, να λέτε για τις ομιλίες των Βουλευτών της Αντιπολίτευσης ότι ήταν κομμένες από τους φοιτητές. Είναι απαξίωση αυτό.
Κομμένες από τους καθηγητές ως φοιτητική εργασία.
Σας λέω ότι είναι απαξίωση του ρόλου εδώ των Βουλευτών και θα έπρεπε να ήσασταν πολύ πιο προσεκτικός για να μην μιλάμε με όρους όπως «γελοία επιχειρηματολογία» και άλλες τέτοιες εκφράσεις τις οποίες είπατε πριν από λίγο. Ταυτοχρόνως είπατε ότι η Κυβέρνηση προσπαθεί να επαναφέρει τη δημοκρατία σε διάφορους τομείς. Τι είναι αυτό τώρα πάλι; Είπατε ότι δεν είχαμε δημοκρατία πριν από το 2015; Ξανά τα ίδια επιχειρήματα που λέγατε στην Αντιπολίτευση; Ας αφήσω το πώς προσπαθείτε να επαναφέρετε τη δημοκρατία και πώς επιτίθεστε στις αποφάσεις, ως Κυβέρνηση, του Συμβουλίου της Επικρατείας και όλων των ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας. Όμως, είναι δυνατόν με τέτοια επιχειρήματα στο ελληνικό Κοινοβούλιο να συζητάμε τόσο σοβαρά νομοσχέδια; Και ταυτοχρόνως είπατε να αφεθεί στην άκρη ο αντιπολιτευτικός λόγος. Μα, εμείς διαλέγουμε την εθνική συνεννόηση, αυτήν επιδιώκουμε στο συγκεκριμένο θέμα και όχι λογικές κοινωνικού αυτοματισμού, όπως αυτές που αναπτύσσονται από την Κυβέρνησή σας και τις ακούσαμε και πριν από λίγο, η μια κατηγορία ακαδημαϊκών απέναντι στην άλλη, οι νέοι εκπαιδευτικοί απέναντι στους άλλους. Δεν είναι δυνατό να προχωρήσουμε με αυτήν τη λογική. Χρειάζεται λογική κοινωνικής συνοχής και όχι κοινωνικού αυτοματισμού. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, οι αυταπάτες και οι εμμονές της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ συνεχίζονται. Στον χώρο της παιδείας αυτή τη φορά θα τραυματίσουν το εκπαιδευτικό σύστημα, που έχει όλα τα εφόδια να συμβάλει στην υπέρβαση της κρίσης, να δώσει προοπτική και λόγο, ώστε να μείνει και να δημιουργήσει η νέα γενιά στον τόπο της. Απαιτούνται προοδευτικές τομές αλλά και συνεννόηση σε αυτό το κρίσιμο εθνικό ζήτημα, συνεννόηση, όμως, όχι στη στασιμότητα, όχι στην οπισθοδρόμηση, αλλά στις βαθιές αλλαγές και στις προοδευτικές μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται σήμερα. Το νομοσχέδιο δεν μαρτυρά κανένα όραμα για τα ελληνικά πανεπιστήμια ούτε απαντά με τρόπο ουσιαστικό και αποτελεσματικό με τομές και αλλαγές στις παθογένειές τους. Σε καμμία περίπτωση δεν συνιστά μια ολοκληρωμένη θεσμική παρέμβαση στην οργάνωση των ΑΕΙ. Η λίστα των επιχειρημάτων που αποδομούν το αφήγημά σας είναι μακρά, αλλά αυτό που αφορά εμάς δεν είναι η αποδόμηση της πολιτικής σας, αυτή έχει ήδη αποδομηθεί. Μας αφορά να απελευθερώσουμε την τριτοβάθμια εκπαίδευση από όσα σήμερα την καθηλώνουν, να την απαλλάξουμε από τον σφιχτό εναγκαλισμό με το κράτους, την αναξιοκρατία, τις συντεχνιακές λογικές, να της παρέχουμε ένα σύγχρονο λειτουργικό και παράλληλα ευέλικτο πλαίσιο για τη διοίκηση, τη λειτουργία και την ανάπτυξή της. Πέντε είναι τα κεντρικά ζητήματα του νομοσχεδίου που αποδεικνύουν, δυστυχώς, ότι η παιδεία για άλλη μια φορά γίνεται χώρος άσκησης μιας δήθεν αριστερής, αλλά στην πραγματικότητα βαθιά εμμονικής πολιτικής. Δεν επιχειρείτε τη φυγή προς τα εμπρός, αλλά πηγαίνετε με φόρα προς τα πίσω. Πρώτον, μεταπτυχιακές σπουδές. Εμείς είμαστε σαφώς υπέρ της ρύθμισης του τοπίου, το οποίο πράγματι είχε πολλά προβλήματα. Εσείς καμώνεστε πως φέρνετε σαρωτικές αλλαγές, πως κατοχυρώνετε το δικαίωμα της δωρεάν φοίτησης. Προφανώς και θεωρούμε κοινωνική αναγκαιότητα, προφανώς και συμφωνούμε με την απαλλαγή των υποψηφίων σε μεταπτυχιακά προγράμματα με χαμηλά εισοδήματα από τα τέλη φοίτησης. Διαφωνούμε, όμως πλήρως, με τον τρόπο που αντιμετωπίζετε εν γένει τον δεύτερο κύκλο σπουδών. Οι ρυθμίσεις που φέρνετε για τα προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών είναι περιοριστικές για την αυτονομία των ιδρυμάτων και μακριά από τον εξορθολογισμό και τη διαφάνεια της λειτουργίας τους. Δεν θα επαναφέρω εδώ αυτά που συζητήσαμε στον πρώτο γύρο της συζήτησης. Δεν χρειάζεται. Νομίζω ότι εξαντλήθηκε στην αρχή της σημερινής συζήτησης. Αντί να διευκολύνετε, δυσκολεύετε το έργο των πανεπιστημιακών. Οι αποδοχές στη χώρα μας είναι χαμηλές σε σχέση με κάθε άλλη χώρα της Ευρώπης και μετά από χρόνια σπουδών, για να πάρουν αυτές τις θέσεις - το γνωρίζετε πολύ καλά - , μετά από κόστος που έχουν δώσει, για να μπορέσουν να έχουν αυτές τις θέσεις, και χρόνια. Και ξέρετε καλά τον χώρο της εκπαίδευσης σε αυτόν τον τομέα. Στις χαμηλές λοιπόν αποδοχές στη χώρα μας προσθέτετε γραφειοκρατία και τους ωθείτε στην αποχή από την άσκηση του διοικητικού έργου και την ανάληψη ερευνητικών προγραμμάτων. Εκεί οδηγεί αυτή η γραφειοκρατία. Ενώ υπερηφανευόμαστε όλοι για το παραγόμενο ερευνητικό έργο των πανεπιστημίων, αντί να βελτιώνει η Κυβέρνησή σας το πλαίσιο μέσα στο οποίο αυτό το έργο παράγεται, το κάνει πιο περίπλοκο. Επιπλέον, προσπαθεί και να το ελέγξει. Πώς να μιλήσουμε για την ενίσχυση εξωστρέφειας για παράδειγμα; Είναι απαραίτητη η εξωστρέφεια και η καινοτομία των ιδρυμάτων. Υπάρχει έδαφος για μια τέτοια συζήτηση όταν ουσιαστικά δεν ανοίγουμε τον δρόμο των μεταπτυχιακών στους φοιτητές από το εξωτερικό. Γιατί δεν ανοίγει με το νομοσχέδιό σας; Πώς να μιλήσουμε για εξωστρέφεια όταν η έρευνα και η καινοτομία στη χώρα μας είναι πολύπαθες; Λίγους μήνες μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου για την έρευνα, φέρνετε αιφνιδιαστικά και χωρίς διαβούλευση πλήθος διατάξεων για την έρευνα που συνιστούν ένα ακόμη μίνι νομοσχέδιο. Αναφέρομαι στο άρθρο 69. Ακόμη κι αν ορισμένες εξ αυτών είναι θετικές, πώς μπορούμε να απαντήσουμε στην αποσπασματικότητα και την προχειρότητα αυτή; Δεύτερον - και εδώ θα ήθελα την προσοχή σας - άσυλο. Αφού δεν μπορέσατε, λοιπόν, να σχεδιάσετε και να υλοποιήστε καμμία μεταρρύθμιση εκπαιδευτική, ρίχνετε τώρα λίγο αριστερόσκονη - αυτό κάνετε - για να μη θεωρηθεί το νομοθέτημά σας πολιτικά ουδέτερο. Ξεκινήσατε από το «δωρεάν μεταπτυχιακά για όλους», για να συνεχίσετε με το άσυλο. Είναι σαφές ότι υπάρχει άσυλο ιδεών σήμερα σε όλη την κοινωνία, αλλά για να δούμε τι γίνεται στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Παντού ο κάθε Έλληνας σήμερα μπορεί να εκφράζεται ελεύθερα, χωρίς να αισθάνεται απειλή, ακριβώς γιατί οι δημοκρατικοί μας θεσμοί του εξασφαλίζουν προστασία έναντι πιθανών επιθέσεων από ομάδες που διαφωνούν με τις απόψεις του. Στο πανεπιστήμιο, όμως, αν μια ομάδα διαφωνεί με τις απόψεις κάποιου διδάσκοντα, μπορεί να παρεμβαίνει ακόμα και με βία ή απειλή βίας - δεν μιλάω για την εγκληματική ενέργεια αυτή τη στιγμή - και είτε να φιμώνει είτε να προσπαθεί να φιμώσει τη διαφορετική έκφραση, ακριβώς γιατί δεν υπάρχει κανένα όργανο για να υπερασπιστεί την εύρυθμη λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών. Η δημοκρατία, όμως, δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς όργανα προάσπισης. Το μόνο που έχουμε κερδίσει σήμερα είναι η φίμωση απόψεων από την απειλή βίας που ασκούν ομάδες που δηλωμένα είναι υπέρ της άσκησης βίας. Επιτρέπετε την επέμβαση δημόσιας δύναμης σε χώρους των ΑΕΙ αυτεπαγγέλτως σε περιπτώσεις κακουργημάτων και εγκλημάτων κατά της ζωής και ύστερα από απόφαση του πρυτανικού συμβουλίου σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση. Για να γίνει, δηλαδή, σαφές θα πρέπει να συγκληθεί το πρυτανικό συμβούλιο και να αποφασίσει για το αν θα κληθούν ή όχι οι αρχές, ενώ στο μεταξύ η παραβατική ενέργεια θα έχει ήδη γίνει. Δεν είναι αριστερή αυτή η πολιτική! Και επειδή και στη Νέα Δημοκρατία είχατε αναζητήσεις τελευταία για την Αριστερά όταν η κ. Κεραμέως είπε ότι «η Αριστερά έχει δώσει σημαντικούς αγώνες για τον τόπο και η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι κατ' ευφημισμό Αριστερά» - καλά τα είπε και κακώς η σκληρή πτέρυγα της Δεξιάς του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας επιτέθηκε στην κ. Κεραμέως - θα σας πω σ' αυτό το θέμα τι είναι αριστερό για παράδειγμα. Είναι, αυτό που έλεγε ο αείμνηστος Λεωνίδας Κύρκος το 2010, αγαπητές και αγαπητοί Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ; Έλεγε: «Αυτό που υπάρχει μόνο είναι γελοιοποίηση της έννοιας του ασύλου και του κύρους της ακαδημαϊκής κοινότητας και ιδιαίτερα των σπουδαστών και της θέσπισης ενός πραγματικού άσυλου της διακίνησης ιδεών». Συμφωνείτε ή δεν συμφωνείτε με αυτή την άποψη; Είναι φανερό από τη νομοθέτηση από αυτό το οποίο φέρνετε, ότι δεν συμφωνείτε. Αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, σταματήστε να αντιμετωπίζετε το θέμα του ασύλου με ιδεοληψίες και εμμονές. Αυτό που πρέπει να διασφαλίζεται είναι η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών και όχι να μην αντιμετωπίζεται η οποιαδήποτε παραβατική ενέργεια στον χώρο των πανεπιστημίων ή να υπάρχει ανοχή σ' αυτήν. Τρίτον. Ένα άλλο σημείο είναι ότι δεν διασφαλίζετε έναν αποτελεσματικό και διαφανή τρόπο διοίκησης των ΑΕΙ, με συναινετικούς θεσμούς και απαλλαγμένο από την εξυπηρέτηση συμφερόντων. Τέταρτον, λέτε πως ενισχύετε την αντιπροσωπευτικότητα των οργάνων διοίκησης, την εμπέδωση της δημοκρατίας και του πλουραλισμού των ιδρυμάτων. Όμως, ας μην κοροϊδευόμαστε. Δεν διασφαλίζετε με τις ρυθμίσεις που φέρνετε έναν αποτελεσματικό και διαφανή τρόπο διοίκησης των ΑΕΙ, με συναινετικούς θεσμούς και απαλλαγμένο από την εξυπηρέτηση συμφερόντων. Προφανώς, εσείς αναφέρεστε στη συμμετοχή των φοιτητών σε όλα τα όργανα. Ας είμαστε όμως ξεκάθαροι και ειλικρινείς, για να αποφύγουμε έναν νέο λαϊκισμό. Προφανώς και στηρίζουμε τη συμμετοχή των φοιτητών. Κρίνουμε, ωστόσο, υπερβολική την εμπλοκή των φοιτητών στη διοίκηση και ιδιαίτερα σε θέματα διοικητικού χαρακτήρα ή οικονομικής φύσεως. Δεν θα ήμασταν αντίθετοι στη φοιτητική συμμετοχή, εάν οριζόταν σαφώς ότι οι εκπρόσωποί τους θα έχουν δικαίωμα να τοποθετούνται και να ψηφίζουν στα θέματα φοιτητικής μέριμνας. Εδώ, όμως, οι παλινωδίες της Κυβέρνησης είναι τεράστιες, αφού στην αρχή ήθελε φοιτητική συμμετοχή στην εκλογή των οργάνων και πλέον να ψηφίζουν οι φοιτητικοί εκπρόσωποι για όλα τα θέματα πλέον της ημερήσιας διάταξης στις γενικές συνελεύσεις των τμημάτων, και για τις προκηρύξεις θέσεων ΔΕΠ και για το πρόγραμμα σπουδών. Πέμπτον, πυρπολείτε το εγχείρημα για τον ενιαίο χώρο ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας. Σας άκουσα πριν από λίγο να αναφέρεστε στην αναγκαιότητα του ενιαίου χώρου ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας. Θα σας πω, λοιπόν, γιατί πυρπολείτε με το νομοσχέδιό σας αυτή την αναγκαιότητα κατ' εμάς, τον ενιαίο χώρο ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας. Μετά από δυόμισι χρόνια στην Κυβέρνηση δεν υπάρχει ένας στρατηγικός σχεδιασμός για αυτό το ζήτημα. Πού είναι ο ενιαίος χώρος, όταν θεσπίζονται εκ νέου, για παράδειγμα, διαφορετικά μισθολόγια για ερευνητές και πανεπιστημιακούς; Τι κάνετε για την προώθηση αυτής της ενοποίησης; Μας ζητάτε με το άρθρο 5, που προβλέπει την ίδρυση, συγχώνευση, κατάτμηση, μετονομασία, κατάργηση έδρας ΑΕΙ, να σας δώσουμε λευκή επιταγή. Έχει φέρει, όμως, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ κάποιο σχέδιο που θα απαντά στη γεωγραφική απομόνωση, τον κατακερματισμό ή τις αλληλεπικαλύψεις των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων; Σας άκουσα να λέτε για τα παλαιότερα σχέδια, για το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ» και βλέπω τι κάνετε εσείς. Επιδίδεστε σε ενέργειες που εντείνουν τη διασπορά, επιβεβαιώνουν τη ρουσφετολογική αντίληψή σας. Προβλέπετε την ίδρυση Πολυτεχνικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου με έδρα τη Σάμο και κατάτμηση του Τμήματος Μαθηματικών της Σάμου σε δυο αυτοτελή τμήματα. Θυμάστε ότι αυτά κάποτε τα κοροϊδεύατε; Ο ΣΥΡΙΖΑ τα κορόιδευε αυτά, λέγοντας ότι δεν μπορεί να υπάρξει έτσι ανάπτυξη. Υπάρχει κάποιος σχεδιασμός; Πού, σε ποιους τομείς, σε ποιους κλάδους, σε ποιες περιοχές της χώρας; Μπορεί να το χρειάζονται η συγκεκριμένη περιοχή και το συγκεκριμένο Τμήμα. Όμως, υπάρχει κάποιος σχεδιασμός;
Μα, υπάρχει, κύριε συνάδελφε…
Θα απαντήσετε, κύριε Υπουργέ, στη συνέχεια. Δεν βάζετε ένα τέλος στις παθογένειες. Τις διευρύνετε και δημιουργείτε νέες. Με αυτόν τον τρόπο, όμως, είστε εκφραστές του παλιού και όχι του νέου που έχει ανάγκη η χώρα. Αυτό που προέχει να γίνει πέρα και πάνω απ' όλα είναι ο ενιαίος χάρτης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, με τη δημιουργία εκπαιδευτικών πόλων σε κάθε περιφέρεια, στους οποίους θα συνενώνονται πανεπιστήμια, τεχνολογικά ιδρύματα και ερευνητικά κέντρα, έτσι ώστε να επιτευχθούν οι οικονομίες κλίμακας. Τελειώνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι άλλη μια ευκαιρία χαμένη. Είναι, στα αλήθεια, αυταπάτες ή συνειδητή ιδεοληπτική επιλογή που βαφτίζεται ως αυταπάτη; Δεν μπορεί να υπάρξει προοδευτική αλλαγή, εάν δεν επενδύσουμε στην παιδεία, εάν δεν χαράξουμε μια σαφή ολοκληρωμένη και εφαρμόσιμη σύγχρονη εθνική στρατηγική με βάση και τις διεθνείς πρακτικές. Δεν είναι δυνατόν στον χώρο της εκπαίδευσης να πηγαίνουμε με πρότυπα παλαιότερων δεκαετιών που έχουν ξεπεραστεί, όχι μόνο στην χώρα μας, αλλά παντού. Ο κίνδυνος σήμερα να καταρρεύσουν τα πανεπιστήμια της χώρας είναι ορατός, εάν συνεχιστεί ο λαϊκισμός, εάν κυριαρχήσει αυτή η εσωστρεφής λογική. Απαιτούνται τομές και υπερβάσεις. Αυτές σχεδιάζουμε στη Δημοκρατική Συμπαράταξη. Είμαστε εδώ απέναντι σε κάθε δεξιά ή αριστερή συντήρηση, για να ζωντανέψουμε το όραμα που έχει ανάγκη η εκπαίδευση, η χώρα, για να είναι η νέα γενιά εδώ, να είναι παρούσα στις εξελίξεις, για να αλλάξει επιτέλους αυτή η πολιτική στη χώρα. Σας ευχαριστώ.
Ο κ. Χατζησάββας από τη Χρυσή Αυγή έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ακούσαμε σήμερα να λέει ο Υπουργός ότι δεν είναι μέσα στα όρια του κοινοβουλευτικού διαλόγου να λέει κάποιος ότι περνάμε σε μια σκοτεινή περίοδο στην παιδεία, αλλά να λέει ταυτοχρόνως ότι η δημοκρατία αποκαταστάθηκε το 2015. Δηλαδή, αυτό που έκαναν αυτοί ως Αντιπολίτευση μέχρι το 2015 ήταν μέσα στα όρια; Θα μπορούσε να το κάνει κάποιος σήμερα, χωρίς να τον αποβάλουν από την Αίθουσα; Και για να θυμηθούμε, μια που είπαμε για την αποκατάσταση της δημοκρατίας, πώς αποκαταστάθηκε το 2015; Αποκαταστάθηκε με ένα τρίτο και με ένα τέταρτο μνημόνιο, που υπογράψατε εσείς και φυσικά με ένα δημοψήφισμα που, όπως είπε πρώην Υπουργός της Κυβέρνησής σας, δεν σας βγήκε το «ναι», γιατί ο λαός είπε «όχι» και αναγκαστήκατε να το αλλάξετε. Προσπαθείτε σήμερα από το πρωί να μας πείσετε ότι υπάρχει ένα πολύ σοβαρό θέμα, που είναι η αντισυνταγματικότητα για τα δίδακτρα στα μεταπτυχιακά, λες και βγάζουν τα παιδιά μας όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης δωρεάν, χωρίς να χρειαστούν λεφτά από τις οικογένειές τους και ξαφνικά πέφτουν πάνω στο τείχος των μεταπτυχιακών. Θέλει λεφτά το μεταπτυχιακό. Μέχρι εκεί πας δωρεάν. Δεν πληρώνεις τίποτα. Δεν χρειάζονται λεφτά από κανέναν. Όπως και να έχει, όμως, δεν δικαιούνται να μιλάνε για αντισυνταγματικότητα όσοι έχουν υπογράψει μνημόνια και έχουν εκχωρήσει εθνική κυριαρχία και έχουν παραβιάσει κάθε άρθρο και κάθε νόμο του Συντάγματος. Βέβαια, η προβολή της άποψης ότι αν δεν υπάρχει αμοιβή για τα μεταπτυχιακά δεν υπάρχει και κίνητρο είναι τραγική και θλιβερή και ενδεικτική της κατάστασης. Είναι άλλο να λες ότι δεν αμείβομαι αρκετά και θέλω να αυξηθεί ο μισθός μου και άλλο να λες ότι το μοναδικό μου κίνητρο είναι αυτό. Διαφορετικά, αν δεν με πληρώσεις, θα φύγω στο εξωτερικό. Οπότε, καλά θα κάνετε να μην τους πληρώσετε, να τους απελευθερώσετε και να φύγουν στο εξωτερικό όσοι δεν θέλουν να κάτσουν και δεν έχουν άλλα κίνητρα. Υποτίθεται ότι αυτό το νομοσχέδιο θα ερχόταν σε συγκεκριμένη στιγμή. Ήρθε και συζητιέται με την κανονική διαδικασία, αλλά είχατε υποσχεθεί ότι δεν θα γίνει μετά το πέρας της εκπαιδευτικής χρονιάς. Έγινε, όμως, μέσα στο καλοκαίρι, με αποτέλεσμα να είχαμε πιο ολοκληρωμένες συζητήσεις νομοσχέδιων που ήταν επείγοντα και κατεπείγοντα, παρά αυτό που ήρθε με την κανονική διαδικασία. Υπάρχει πλήθος τροπολογιών, κυρίως άσχετες με το νομοσχέδιο, με σταγονόμετρο εργασίας σε κάποιους εργαζόμενους της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, που εδώ ψηφίζαμε και υπερηφανευόσασταν ότι θα σωθεί, προλάβαμε, ευτυχώς βρήκαμε τι φταίει. Φέρνετε τεράστιες τροπολογίες, όπως αυτή του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής. Είχαμε, βέβαια, και κάποιες δηλώσεις του Υπουργού, ότι θα έχουμε μεγάλο πρόβλημα εάν κοπούν τα κονδύλια από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τις μεταναστευτικές ροές. Τάχα ότι άκουσε ό,τι υπάρχει στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Είναι προετοιμασία της κοινής γνώμης ότι όλο το οικονομικό βάρος θα πέσει στον Έλληνα φορολογούμενο για τις μεταναστευτικές ροές. Οι διατάξεις λέτε ότι είναι για την εξασφάλιση της αποτελεσματικής αντιμετώπισης των αναγκών φιλοξενίας των λαθρομεταναστών κ.λπ., ενώ δίνουν ταυτόχρονα έμφαση στην περιβαλλοντική προστασία. Ποια περιβαλλοντική προστασία; Χτίσατε παντού στα Hot spots. Τοποθετήσατε ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς, χωρίς άδειες. Ξηλώσατε δέντρα, μπαζώσατε ρέματα, κανάλια - και στον Χέρσο και στην Ειδομένη και στη Νέα Καβάλα. Πήγα εγώ και έκανα καταγγελίες παντού, σε τεχνικές υπηρεσίες, σε δήμους, σε περιφέρειες, Αστυνομία, Πολεοδομία, Πυροσβεστική. Δεν μπορεί να γίνει τίποτα, γιατί τα κάνει ο Στρατός. Δεν μπορεί να γίνει τίποτα. Για να καθαρίσει κάποιος το οικόπεδό του από θάμνους και από ξερά δέντρα, θέλει πέντε χρόνια να βγάλει άδεια από το Δασαρχείο. Πάνε αυτοί εκεί πέρα, τα καθαρίζουν, για να χτίσουν τα Hot spots και ό,τι άλλο απομείνει το καίνε μετά, όχι για να μαγειρέψουν ή για να ζεσταθούν. Ζητούμε άμεση, λοιπόν, απόδοση ευθυνών για ό,τι έγινε και ό,τι είναι να γίνει. Μην περνάτε τροπολογίες που καλύπτουν όλα τα παραπάνω. Έχουμε κάνει, βέβαια, και δεκάδες ερωτήσεις στον Υπουργό γιατί αργεί να γίνει η αποζημίωση των περιουσιών που έχουν καταστραφεί στις περιοχές. Κάντε το όσο πιο γρήγορα μπορείτε. Στην Ειδομένη έχει περάσει πάνω από ένας χρόνος που οι άνθρωποι περιμένουν να αποζημιωθούν. Ελπίζω να γίνει κάποια στιγμή. Τώρα, όσον αφορά τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια και τα παιδιά με ειδικές ανάγκες, που επιστρέψατε πίσω το αίτημα που έθεσαν με την επιστολή τους ως απαράδεκτο, συμφωνώ, είναι απαράδεκτο. Εάν υπάρχουν ιδιωτικά εκπαιδευτήρια που δεν έχουν την υποδομή να φιλοξενήσουν ή να εντάξουν παιδιά με ειδικές ανάγκες, τότε υποχρεώστε τα να αποκτήσουν τις υποδομές. Αν τις έχουν και δεν δέχονται, κλείστε τα. Και πάμε τώρα και στα δημόσια. Τα δημόσια έχουν όλα υποδομές και μπορούν να υποδεχτούν τέτοια παιδιά; Μπορεί να βγει, δηλαδή, ένας διευθυντής σχολείου και πει ότι εγώ έχω τμήμα ένταξης; Ήρθε η καθηγήτρια στην αρχή της χρονιάς και λόγω φόρτου εργασίας παίρνει τώρα συνεχείς άνευ αποδοχών άδειες και δεν μπορεί να κάνει ένταξη στα παιδιά του τμήματος. Τώρα μιλάω για ελαφριές μορφές, δηλαδή για δυσλεξία και όλα αυτά. Αναγκάζονται οι γονείς να πληρώνουν ειδικό λογοθεραπευτή, εργοθεραπευτή, ψυχολόγο, ειδικό συνοδό. Προσπαθείτε να μας πείσετε, επίσης, ότι είναι έτοιμα τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα να προσελκύσουν ξένους φοιτητές και ότι είναι ελκυστικά. Έχετε εικόνα σε τι κατάσταση είναι τα εκπαιδευτικά ιδρύματα; Είναι θλιβερή η κατάσταση: κτήρια κατεστραμμένα, εξοπλισμός λεηλατημένος, άντρο παρανομίας. Διότι από όλο τον κόσμο μαζεύτηκαν επαγγελματίες ΜΚΟ τώρα μαζί με τους άλλους παραβατικούς και βρίσκουν άσυλο μέσα στα πανεπιστήμια. Έχουμε βιασμούς, κλοπές μέχρι και δολοφονίες, ναρκωτικά. Αυτό είναι θέμα ασύλου; Άκυρη είναι η συζήτηση για το άσυλο ούτως ή άλλως, γιατί υπάρχει παντελής έλλειψη πολιτικής βούλησης. Τι έγινε δηλαδή πριν; Σήμερα έρχεται το άσυλο; Χθες δεν υπήρχε άσυλο; Επί Νέας Δημοκρατίας, που κόπτονται τώρα, υπήρχε ή δεν υπήρχε άσυλο; Εάν υπήρχε άσυλο, γιατί δεν το κατήργησαν για να κάνουν το σωστό; Αν δεν υπήρχε, γιατί δεν έλυσαν το πρόβλημα; Έλεγε ο Σαμαράς ότι θα βγάλει τις κουκούλες. Έβγαλε τις κουκούλες; Έβαλε κουκούλες σε κάτι ψευδομάρτυρες για τη σκευωρία για τη Χρυσή Αυγή. Έτσι ορίζεται - και ορίζεται - από μερικούς η ελευθερία έκφρασης. Ρυθμιστές της κυρίως είναι ροπαλοφόροι, κρανοφόροι. Τα ξέρουμε αυτά. Σε όποιον δεν αρέσει το σταντ της αντίπαλης παράταξης πηγαίνει και το σπάει. Αυτή είναι η τακτική. Έχουμε ολική διάβρωση και καταστροφή των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων από τις κομματικές νεολαίες. Όλοι ξέρουμε πώς περνούν κάποιοι τα μαθήματα, πώς παίρνουν σημειώσεις: ανάλογα με το πού ανήκουν κομματικά. Εμείς ως Λαϊκό Κίνημα - Χρυσή Αυγή έχουμε φυσικά ολοκληρωμένες προτάσεις και για τη διοίκηση και για το εκπαιδευτικό προσωπικό, για να λειτουργήσει η παιδεία επιτέλους σωστά και όπως πρέπει, όχι με ιδεοληψίες, αλλά με τη μια αλήθεια, που είναι η αγάπη για την πατρίδα και το έθνος μας. Ακούσαμε νυν και πρώην συνεργάτες σας στο Υπουργείο να λένε ότι η παιδεία θέλει ριζικές αλλαγές. Παραδείγματος χάριν, το κουδούνι του σχολείου ξυπνάει - λέει - ταξικές μνήμες και εικόνες καταπίεσης της εργατικής τάξης από το κεφάλαιο στη φάμπρικα! Καλά, μιλάμε έχετε τεράστιες εφεδρείες. Τι Φίλης, Μπαλτάς, Αναγνωστοπούλου; Υπάρχει από πίσω πράγμα… Αφού σας αρέσει, όμως, η αλγοριθμική σκέψη, όπως είπαν πολλοί φορείς, πολλοί κυβερνητικοί Βουλευτές, αλλά και της Αντιπολίτευσης, ας εξετάσουμε αυτό τον αλγόριθμο που θα έλυνε αυτό το πρόβλημα. Θα πρέπει να εξετάσουμε κάποιες συνθήκες. Πρώτη συνθήκη: ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Είχαν ως σημαία τη φιλολαϊκή πολιτική. Ήταν στο DNA τους. Κατάφεραν να κάνουν τίποτα σε αυτά; Ανέβασαν τους μισθούς εκεί που ήταν πριν τα μνημόνια; Όχι. Επανάφεραν τις συντάξεις εκεί που ήταν πριν τα μνημόνια; Όχι. Έκαναν τίποτα με τον ΕΝΦΙΑ και όλα τα υπόλοιπα; Όχι. Δεύτερη συνθήκη: Μπορεί να βγει κάτι θετικό άραγε από μια Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ σε εθνικά θέματα και παιδεία; Κατηγορηματικά δηλώνω «όχι». Το καλύτερο που έχετε να κάνετε και να προσφέρετε στην πατρίδα είναι να μην ασχολείστε με την παιδεία. Μην την αγγίζετε καθόλου.
Τον λόγο έχει ο κ. Συντυχάκης, Βουλευτής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με το παρόν σχέδιο νόμου επιταχύνει τις διαδικασίες προσαρμογής της ανώτατης εκπαίδευσης και της έρευνας στο πλαίσιο του οδικού χάρτη των μνημονίων, των οδηγιών του ΟΟΣΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προωθώντας την ανταποδοτικότητα, την επιχειρηματικότητα και τον ανταγωνισμό στα πανεπιστήμια. Το παρόν σχέδιο νόμου περιλαμβάνει ρυθμίσεις για τα ΑΕΙ, για τα ΤΕΙ, για τα ερευνητικά κέντρα, προωθώντας τη λειτουργία τους με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, με συνέπειες τόσο για την εκπαιδευτική και ερευνητική δραστηριότητα αυτών, όσο και για τους εργαζόμενους στον χώρο. Με αυτές τις ρυθμίσεις, ανεξάρτητα από επιμέρους διαφορές, συμφωνούν όλα τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, οι πρυτανικές αρχές, χωρίς να μπαίνουν στην ουσία του σχεδίου νόμου. Τι είναι αυτό που θεσμοθετεί το σχέδιο νόμου, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την ουσία, που είναι η μετατροπή της γνώσης, της επιστήμης, της παραγωγής νέας γνώσης, της έρευνας δηλαδή και των αποτελεσμάτων της σε εμπόρευμα; Θεσμοθετείτε δίδακτρα στις μεταπτυχιακές σπουδές, την εκπροσώπηση των εμποροβιομηχανικών επιμελητηρίων σε συμβούλια χάραξης της στρατηγικής των ΑΕΙ σε περιφερειακό επίπεδο, την περαιτέρω μετατροπή των ΑΕΙ και των ερευνητικών ιδρυμάτων σε επιχειρήσεις παροχής και εμπορίας εκπαιδευτικών και ερευνητικών προϊόντων για την εξασφάλιση ιδίων πόρων για τη λειτουργία τους, σαλαμοποιείτε πτυχία και τίτλους σπουδών, παγιώνετε και ενισχύετε τη συρρίκνωση της κρατικής χρηματοδότησης. Το ΚΚΕ είναι κατηγορηματικά αντίθετο με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις του Κεφαλαίου Η΄, που αφορούν τους ειδικούς λογαριασμούς κονδυλίων έρευνας των ΑΕΙ και το πλαίσιο λειτουργίας τους: σκοπούς, πόρους, πηγές χρηματοδότησης, διοίκηση και διαχείριση κονδυλίων, στελέχωση οργάνων και άλλα. Πρόκειται για ένα πλαίσιο που δένει χειροπόδαρα τα ιδρύματα και τους εργαζόμενους στις επιδιώξεις των επιχειρηματικών ομίλων με στόχο τη βελτίωση της κερδοφορίας τους. Η αντιδραστικότητα του σχεδίου νόμου φαίνεται από τα εξής: Πρώτον, μεταφέρονται τα ταμειακά διαθέσιμα των ΕΛΚΕ, των ειδικών λογαριασμών δηλαδή, στην Τράπεζα της Ελλάδος και στο Λογαριασμό Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους, στερώντας επί της ουσίας αναγκαίους πόρους από την έρευνα. Δεύτερον, μεταφέρεται τουλάχιστον το 30% των ετήσιων εσόδων των ΕΛΚΕ στον τακτικό προϋπολογισμό των κέντρων με στόχο προοπτικά την περικοπή της κρατικής επιχορήγησης. Τρίτον, το 30% των ετήσιων εσόδων μεταβιβάζεται από τον ΕΛΚΕ στον προϋπολογισμό των ΑΕΙ. Στην πράξη σημαίνει απαλλαγή του κράτους από την ευθύνη για την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών που αφορούν πτυχές της λειτουργίας τους, όπως η φύλαξη και η καθαριότητα, αφού προσμετρώνται χρήματα του ΕΛΚΕ με εκείνα της κρατικής χρηματοδότησης. Τέταρτον, είναι σκέτη κοροϊδία τα ψίχουλα του 5% των ταμειακών διαθέσιμων να πηγαίνουν για υποτροφίες και ερευνητικά εκπαιδευτικά προγράμματα νέων επιστημόνων, όταν έχει προηγηθεί και ήδη προβλέπεται νέα αφαίμαξη των ταμειακών διαθέσιμων των ΕΛΚΕ για μπαλώματα σε εκκρεμότητες που προκύπτουν από τις ελλείψεις λόγω υποχρηματοδότησης. Πέμπτον, η απόδοση διαφορετικού ΑΦΜ στους ΕΛΚΕ των ερευνητικών κέντρων, που είναι νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, από εκείνο του οικείου ΑΕΙ οδηγεί στην πλήρη αυτονόμησή τους υπό το πρόσχημα της επιτάχυνσης των διαδικασιών μετατρέποντας τα νομικά πρόσωπα αυτά, τη διαχείριση των έργων και της περιουσίας τους σε ξέφραγο αμπέλι των επιχειρηματικών ομίλων. Και έκτον, συνεχίζεται το απαράδεκτο καθεστώς των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου ή των συμβάσεων ανάθεσης έργου σε ΑΕΙ, ΤΕΙ, ερευνητικά κέντρα, αποκλείοντας κάθε σύμβαση αορίστου χρόνου ή κάθε μετατροπή τους σε αορίστου και μάλιστα όχι απαραίτητα με χρηματοδότηση του πανεπιστημίου ή του κρατικού προϋπολογισμού εν γένει. Αφορά μεταπτυχιακούς, διδάκτορες, μεταδιδάκτορες, συμβασιούχους, βοηθούς έρευνας και άλλες περιπτώσεις, ενώ δεν διευκρινίζεται αν οι εργοδοτικές εισφορές αφαιρούνται από το ποσό της σύμβασης που υπογράφει ο εργαζόμενος ή είναι πρόσθετες δαπάνες στον προϋπολογισμό. Εξαιτίας αυτού του ζητήματος - και το γνωρίζετε - υπάρχουν σημαντικές καθυστερήσεις πληρωμών σε πάρα πολλούς εργαζόμενους. Συνολικά το παρόν σχέδιο νόμου προσδένει ακόμη περισσότερο τα πανεπιστήμια και τα ερευνητικά κέντρα στις ανάγκες της καπιταλιστικής αγοράς. Η υποχρηματοδότηση γίνεται όχημα για να ενταθούν οι μπίζνες των ιδρυμάτων με τις επιχειρήσεις, αφού αντί για διεκδίκηση και αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης τα ιδρύματα θα κυνηγούν όλο και περισσότερο τις εμπορικές συμφωνίες με τις επιχειρήσεις για να καλύπτουν βασικές λειτουργικές τους ανάγκες. Η θέση του ΚΚΕ για τους ΕΛΚΕ και τον πραγματικό τους ρόλο μέσα στα ΑΕΙ σε σχέση με την έρευνα, με τις επιχειρήσεις, με τη συγκέντρωση της έρευνας σε ομάδες ΔΕΠ που έχουν άμεση σχέση με τις δυνάμεις της αγοράς, με την κατανομή κονδυλίων, με τη διαμόρφωση σχέσεων εξουσίας μέσα στα πανεπιστήμια, με την ανάπτυξη εκφυλιστικών φαινομένων, ακόμα και διαφθοράς στους επιστημονικούς φορείς, έχει δικαιωθεί πλήρως. Οι ΕΛΚΕ πρέπει να καταργηθούν. Είναι «δούρειος ίππος» για να αλώνουν οι επιχειρησιακοί όμιλοι την έρευνα, την παραγωγή νέας γνώσης και την εφαρμογή της στην καπιταλιστική παραγωγή για να πλουτίσουν. Κυρίες και κύριοι, πυλώνας της αντίληψης του ΚΚΕ είναι η θέση ότι η έρευνα είναι κοινωνική ανάγκη και απελευθερώνει τις παραγωγικές δυνατότητες του ανθρώπου. Δεν μπορεί, όμως, να αναπτυχθεί στο πλαίσιο της επιχειρηματικότητας και του ανταγωνισμού. Μπορεί να αναπτυχθεί, όμως, με την απελευθέρωση των εγχώριων παραγωγικών δυνατοτήτων ως συνέπεια του κεντρικού επιστημονικά οργανωμένου σχεδιασμού της οικονομίας στο έδαφος των κοινωνικοποιημένων μέσων παραγωγής. Έτσι μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη της παραγωγής στην αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας, τόσο για τις ανάγκες της βιομηχανίας όσο και για την κάλυψη των αναγκών της λαϊκής οικογένειας, όπως για παράδειγμα με την παραγωγή και παροχή φτηνού ρεύματος και θέρμανσης, στη βελτίωση της υγείας του λαού με φτηνά φάρμακα και νέες θεραπείες, στην μελέτη και αντιμετώπιση κοινωνικών φαινομένων και προβλημάτων, στη βελτίωση της ποιότητας ζωής και των όρων διαβίωσης του εργαζόμενου λαού με μέριμνα για το περιβάλλον και άλλα πολλά. Αντικειμενικά, λοιπόν, προκύπτουν δύο στρατηγικές που συνδέονται με τους δύο δρόμους ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Ο ένας σχετίζεται με τη διατήρηση της εξουσίας των μονοπωλίων και αξιοποιεί την εκπαίδευση, την έρευνα, για να υπηρετήσει την κερδοφορία τους. Αυτό τον δρόμο υπηρετεί το παρόν σχέδιο νόμου. Ο δρόμος ανάπτυξης που προτείνει το ΚΚΕ αφορά το τώρα, δίνοντας και την προοπτική για το μέλλον. Μπορεί να διασφαλίσει τον χαρακτήρα της πραγματικά ενιαίας και ανώτατης εκπαίδευσης, δημόσιας και δωρεάν, χωρίς αντιεπιστημονικούς και παρωχημένους διαχωρισμούς πανεπιστημιακής και τεχνολογικής έρευνας, χωρίς κύκλους σπουδών με την επιστημονική ειδίκευση σε προπτυχιακό επίπεδο, με μεταπτυχιακές σπουδές που να οδηγούν σε διδακτορικό, με την έρευνα υποταγμένη στις λαϊκές ανάγκες, σε μια παραγωγή που πραγματικά θα υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες. Για να επιτευχθούν, όμως, όλα τούτα εδώ απαιτείται μια κοινωνία με εργατικό λαϊκό έλεγχο, με κοινωνικοποιημένα τα μέσα παραγωγής, με κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας, που θα καταργεί στην πράξη την επιχειρηματικότητα στα πανεπιστήμια, θα υποτάσσει την επιστήμη και την έρευνα στην ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και όχι στο κέρδος. Και αυτή η κοινωνία δεν είναι άλλη από τον σοσιαλισμό. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Η κ. Μάρκου έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Βουλή συζητά σήμερα ένα νομοσχέδιο από αυτά που - υποτίθεται - δίνουν τη σφραγίδα του ΣΥΡΙΖΑ, με την έννοια ότι δεν εμπίπτουν στον σκληρό πυρήνα των συμφωνιών με τους πιστωτές. Ο κ. Δραγασάκης, ερωτευμένος εσχάτως με τις αγορές, δήλωσε χθες ότι αυτές θα προσφέρουν ελευθερία κινήσεων στην Κυβέρνηση, αφού, όπως λένε για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, μας βγάζουν από την επιτροπεία. Φανταστείτε, δηλαδή, να μην ήταν η Κυβέρνηση αυτή υπό επιτροπεία. Μετά και τις τελευταίες αποκαλύψεις του γίγαντα Βαρουφάκη, εδώ θα είχε γίνει της Βενεζουέλας. Της Βενεζουέλας, όμως, γίνεται σήμερα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με αυτό το ανεκδιήγητο νομοσχέδιο του κ. Γαβρόγλου. Δεν πρόκειται να εστιάσω τόσο στα δημοφιλή τερατουργήματα του νόμου. Πολλοί μιλούν για άλωση από τους κάθε είδους συνδικαλιστές, τις κομματικές νεολαίες ή κατακρίνουν την κατάργηση του συμβουλίου διοίκησης. Να σας πω ότι θεσμικά, νομοθετικά τα πανεπιστήμια έχουν καταντήσει γραφειοκρατικοί οργανισμοί, που όλο και περισσότερο θυμίζουν δημόσια υπηρεσία. Συγγράμματα πανεπιστημιακά δεν θα μοιραστούν τον Σεπτέμβριο, διότι χρωστάτε στους εκδότες δύο ολόκληρα χρόνια. Συγχαρητήρια! Κι αυτό είναι δικό σας έργο. Δυστυχώς, επίσης, υπάρχει ήδη τεράστια υποβάθμιση λόγω και της κρίσης. Η χρηματοδότηση από το 2009, σύμφωνα με τον πρύτανη του ΑΠΘ, έχει μειωθεί κατά 75%. Η φυγή των άξιων καθηγητών είναι μεγάλη και το προσωπικό γερασμένο πλέον. Επιπροσθέτως, ποιος από το εξωτερικό άξιος επιστήμονας θα έρθει με τα 1.500 ευρώ του επίκουρου και αν, ενώ στο εξωτερικό ο βασικός μισθός ξεκινά σίγουρα από τις 5.000 ευρώ; Θα εστιάσω την ομιλία μου στο πιο σημαντικό ζήτημα, που, κατά τη γνώμη μου, είναι απολύτως κεντρικό και ουσιώδες, μιας και συνδέεται με τη χρηματοδότηση και, επομένως, την επιβίωση και την ανταγωνιστικότητα των πανεπιστημίων. Μιλάω φυσικά για τα μεταπτυχιακά, για τα οποία η Κυβέρνηση λαϊκίζει για τους γνωστούς λόγους, για τα παιδιά του λαού, που δεν μπορούν να πληρώσουν δίδακτρα. Να πω, λοιπόν, την αλήθεια και τα εξής: Δίδακτρα άξιας μνημόνευσης υπάρχουν βασικά στα πανεπιστήμια που προσφέρουν κυρίως, όχι μόνο, επιχειρηματικές σπουδές: Πειραιώς Μακεδονίας, ΟΠΑ, αλλά και πολλά τμήματα άλλων πανεπιστημίων, όπως το ΕΚΠΑ για παράδειγμα, για αντικείμενα παρεμφερή και όχι, πάντως αντικείμενα που έχουν ισχυρή ζήτηση. Σε όλον τον κόσμο πραγματικά έτσι γίνεται. Τι κακό έχει αυτό; Θα μου πείτε, το ύψος των διδάκτρων. Πρώτον, αυτό είναι λάθος. Τα δίδακτρα, που συνήθως είναι χονδρικά για τέτοιες σπουδές γύρω στις 5.000 ευρώ κατά έτος, στην Κύπρο πληρώνει κάποιος για να γίνει μάγειρας ή για να σπουδάσει γραμματειακή υποστήριξη, ξενοδοχειακές σπουδές ή και αισθητική. Τώρα πάλι θα μου πείτε, γιατί να αποκλείεται ένας άριστος, που δεν έχει καθόλου χρήματα; Ουδέν ψευδέστερο. Και πάλι σε όλα τα μεταπτυχιακά προγράμματα υπάρχουν υποτροφίες. Πάλι η προπαγάνδα σας λέει ότι τα προγράμματα δεν αξιολογούνται και δεν ξέρει κανείς τι πληρώνει. Πάλι ψέματα! Δείτε στην ΑΔΙΠ. Υπάρχει ο κατάλογος όλων των τμημάτων με εξωτερικές - το τονίζω - αξιολογήσεις. Σταματήστε τα ψέματα. Όμως, το χειρότερο δεν είναι αυτό. Είναι ότι διαδίδετε ψευδώς και απαξιωτικά ότι μόνο οι καθηγητές δήθεν τσεπώνουν τα χρήματα. Αλλά γιατί ο άξιος να μην αμείβεται; Την ισοπέδωση που προσπαθείτε να κάνετε θα την ισοπεδώσει η ίδια η ζωή. Επανέρχομαι στο πού πάνε τα χρήματα: Το 35% των διδάκτρων πηγαίνει κατ' ευθείαν στον ειδικό λογαριασμό για τις ανάγκες του πανεπιστημίου, συν ένα 5% από τις αμοιβές. Δηλαδή, γύρω στα 40% πηγαίνει κατ' ευθείαν στο πανεπιστήμιο. Ωραία! Δηλαδή, σε τι δαπάνες; Θα σας πω, λοιπόν, γιατί ρώτησα ένα μικρό, κεντρικό πανεπιστήμιο. Με τα χρήματα αυτά πληρώνονται περίπου το 1/3 των υπαλλήλων που δουλεύουν είτε στο ΕΛΚΕ είτε με συμβάσεις. Αυτοί οι άνθρωποι θα απολυθούν πάραυτα. Επαναλαμβάνω ότι θα απολυθούν. Δεν είναι απίστευτο; Πού αλλού πάνε τα χρήματα; Γιατί βασικά δεν πάνε στα μεταπτυχιακά. Το πανεπιστήμιο που ρώτησα μου είπε ότι πληρώνει στον λογαριασμό της ΔΕΗ περίπου 0,5 εκατομμύριο, ενώ η επιχορήγηση του κ. Γαβρόγλου είναι ετησίως κάτω των 2 εκατομμυρίων. Με τα χρήματα αυτά πληρώνουν την εκπαιδευτική μαθητεία των φοιτητών σε επιχειρήσεις, από την οποία πολλοί βρίσκουν δουλειά. Κακώς, κύριε Γαβρόγλου; Δεν είστε εδώ. Επίσης, πληρώνουν την ασφάλεια. Αυτό σίγουρα κακώς, γιατί θα μπορούσαμε να την αναθέσουμε στον Ρουβίκωνα. Πληρώνουν την καθαριότητα, τις κόλλες που γράφουν οι προπτυχιακοί φοιτητές εξετάσεις, τα συνεργεία που επιδιορθώνουν τις παλιές υποδομές, τα χαρτιά που τυπώνουν τα πτυχία και τα καθαριστήρια που καθαρίζουν τις στολές ορκωμοσίας. Οι φοιτητές επιδοτούνται για εκδρομές και συνέδρια. Δίνεται μεγάλος αριθμός υποτροφιών και ποσοστό φοιτητών δουλεύει ως γραμματειακή υποστήριξη στα προγράμματα. Χρηματοδοτούνται τα διδακτορικά με τις υποδομές και τις βάσεις δεδομένων που λείπουν και τόσα άλλα, που πραγματικά δεν έχω χρόνο να πω. Όμως, θα ήθελα να πω ότι από του χρόνου θα υπάρχει εικόνα καταστροφής και εγκατάλειψης, για την οποία υπεύθυνος θα είστε εσείς, κύριε Υπουργέ. Καταστρέφετε και διαλύετε τα πανεπιστήμια, αυτό κάνετε. Τέλος, είπατε χθες ότι «εάν υπάρχουν διακεκριμένοι καθηγητές, εάν αυτοί θέλουν χρήματα, να φύγουν και να πάνε αλλού». Μάλιστα! Να σας πληροφορήσω, λοιπόν, ότι ήδη οι καλύτεροι και όχι το πρότυπο που έχετε στο μυαλό σας έχουν κάνει αίτηση και είτε θα πάρουν τριετή άδεια για να φύγουν είτε θα πετάνε κάθε βδομάδα στο εξωτερικό. Αντί να φέρουμε καλό κόσμο στην πατρίδα, τον διώχνουμε. Δηλαδή, εάν φύγουν οι καλοί γιατροί, μετά θα μας εγχειρίζουν οι μαθητευόμενοι; Η νεοφιλελεύθερη πρότασή σας - γιατί περί αυτού πρόκειται τελικά - έχει κάνει επίσης τα ιδιωτικά κολλέγια να πανηγυρίζουν, καθώς τα δίδακτρα εκεί είναι πολλαπλάσια, υποτροφίες δεν υπάρχουν και η ποιότητα δεν αξιολογείται. Την άγουσα προς την Κύπρο και αλλού θα πάρουν και οι φοιτητές και γενικά οι δραστηριότητες θα μεταφερθούν εκτός Ελλάδας και στον τομέα της παιδείας. Θα μου πείτε «Γιατί;». Γιατί, αγαπητέ, κανείς δεν δέχεται να δουλέψει παραπάνω, χωρίς να πληρωθεί. Είναι κακό αυτό; Δεν ζούμε στα Γκουλάγκ ούτε στις λαϊκές δημοκρατίες, που δολοφόνησαν γενιές και κατέστρεψαν κοινωνίες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να πω τώρα κάτι στην δημοκρατική Αντιπολίτευση. Πρέπει να είστε έτοιμοι, όχι μόνο να καταργήσετε αυτό το τερατούργημα. Πρέπει να είστε έτοιμοι για το τι θα κάνετε μετά. Θέλουμε πλήρη αυτονομία και υπευθυνότητα για τα ιδρύματα, πράγμα που σημαίνει ότι η αυριανή κυβέρνηση πρέπει, στη βάση των διεθνών πρωτοκόλλων να κάνει προγραμματικές τριετείς συμφωνίες χρηματοδότησης με τα ιδρύματα. Αυτό θα αναγκάσει τα ιδρύματα σε εξορθολογισμό, επέκταση εκεί που πρέπει και περιστολή επίσης εκεί που πρέπει. Η υπάρχουσα χρηματοδότηση πρέπει να έχει σωστή κατεύθυνση. Επίσης, να αναπτυχθεί η χρηματοδότηση από τα μεταπτυχιακά που προσελκύουν ξένους φοιτητές. Να ένα κίνητρο που θα μπορούσε να δοθεί, αντί της απίστευτης στην ουσία κατάργησης των μεταπτυχιακών προγραμμάτων. Γιατί, τέλος - πρέπει να το πούμε και αυτό - τα περισσότερα τμήματα θα «κοιμίσουν» τα μεταπτυχιακά μέχρι να φύγετε, αγαπητέ κύριε Γαβρόγλου. Αυτό το λένε όλοι: καθηγητές, φοιτητές, διοικητικοί, η συντριπτική πλειοψηφία. Όμως, ακόμη και εάν κάποιοι συνεχίσουν υπολειτουργώντας, κανένας άξιος δεν θα καθίσει να διδάξει. Μεταπτυχιακά σοβαρά, που να τα αναγνωρίζει η αγορά, η ακαδημία και η κοινωνία και μάλιστα διεθνώς, δεν γίνονται με διδάκτορες από το πανεπιστήμιο της Άνω Ραχούλας, κύριε Γαβρόγλου. Βλέπω παρακμή και υποβάθμιση, δηλαδή όχι εγώ, αλλά καθηγητές που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ τα λένε αυτά.
Παρακαλώ, βάλτε μια τελεία.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Αν μπορούσατε να ταξιδέψετε στην Τουρκία, θα ήταν ευκταίο να δείτε μερικά τούρκικα ιδιωτικά διακεκριμένα πανεπιστήμια, όπου διδάσκουν και Έλληνες και μάλιστα, αρκετοί. Συνοψίζω: Αυτός ο νόμος των ταπεινών ενστίκτων είναι ό,τι χειρότερο έχω δει από αυτή την - πώς να την πω; - τελευταία με τις αποκαλύψεις Κυβέρνηση. Και εις ανώτερα, κύριε Γαβρόγλου! Θα τα πούμε μετά τις εκλογές. Ευχαριστώ.
Πριν έρθει στο Βήμα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, θα κάνω δυο ανακοινώσεις προς το Σώμα. Οι Διαρκείς Επιτροπές Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης και Παραγωγής και Εμπορίου καταθέτουν την έκθεσή τους στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης: «Ηλεκτρονικό σύστημα διάθεσης τηλεοπτικού διαφημιστικού χρόνου, Τροποποίηση του ν.548/2007, σύσταση μητρώου περιφερειακού και τοπικού Τύπου, Ειδική σήμανση γραμμωτού κώδικα στις έντυπες εκδόσεις, Δημιουργία θεσμικού πλαισίου για την ενίσχυση της παραγωγής οπτικοακουστικών έργων στην Ελλάδα και άλλες διατάξεις». Δεύτερον, η Διαρκής Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Υγείας: «Μεταρρύθμιση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, επείγουσες ρυθμίσεις αρμοδιότητας Υπουργείου Υγείας και άλλες διατάξεις». Ορίστε, κύριε Γεωργαντά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, ο Πρωθυπουργός της χώρας στις πρώτες προγραμματικές του δηλώσεις είχε αναφερθεί σε έναν όρο τότε, που σε πολλούς έκανε εντύπωση - μερικοί δεν τον γνώριζαν, μερικοί αναζήτησαν να δουν τι σημαίνει - όταν αναφέρθηκε στην παιδεία. Ήταν ο όρος «εξισωτισμός». Έκανε, πράγματι, εντύπωση τον πρώτο καιρό, αλλά νομίζω ότι στη συνέχεια αποκαλύφθηκε τι ακριβώς εννοούσε ο Πρωθυπουργός: Ισοπέδωση των πάντων, όλοι ίσοι προς τα κάτω, κανένα κίνητρο, καμμιά διάκριση, καμμιά επιβράβευση της αριστείας, η οποία θα καταντήσει σε λίγο ποινικό αδίκημα. Αυτό, λοιπόν, το αφήγημα, αυτή μάλλον η ιδεολογική θέση, την οποία η αλήθεια είναι ότι εξέφρασε ο Πρωθυπουργός στις προγραμματικές του δηλώσεις, βλέπουμε ότι με κάθε νομοθέτημα της Κυβέρνησης έρχεται να ολοκληρωθεί. Έχουμε ένα σχέδιο νόμου σήμερα, για το οποίο, για ένα μόνο πράγμα είμαι βέβαιος - και θα συμφωνήσω με την προλαλήσασα συνάδελφο - για το ότι δεν θα εφαρμοστεί ποτέ. Δεν θα προλάβει να εφαρμοστεί. Δεν θα εφαρμοστεί, όχι επειδή η Νέα Δημοκρατία σε μικρό διάστημα από σήμερα θα αποτελεί την κυβέρνηση της χώρας, αλλά επειδή η ίδια η ακαδημαϊκή κοινότητα έχει γυρίσει την πλάτη σε αυτό το σχέδιο νόμου. Θεωρεί ότι δεν πάει μπροστά αυτό που λέμε ανώτατη εκπαίδευση. Θεωρεί ότι καταστρατηγεί βασικές αρχές, σε σχέση με την αυτονομία και το αυτοδιοίκητο των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που πρέπει να υπάρχει. Θεωρεί ότι υπάρχουν παρεμβάσεις, οι οποίες, χωρίς λόγο, δίνουν δυνατότητες στον Υπουργό, οι οποίες δεν προβλέπονταν σε κανένα άλλο νομοσχέδιο. Και αυτά που λέω δεν είναι απλά λόγια, είναι πάρα πολύ απλά. Δεν χρειάζεται κανείς να ασχοληθεί πολύ με το τι ειπώθηκε γι' αυτό το νομοσχέδιο. Στην ακρόαση φορέων τα είπε πάρα πολύ καθαρά όλα η κ. Βενετσάνα Κυριαζοπούλου, η Πρόεδρος της Συνόδου των Πρυτάνεων. Διαβάζω από τα Πρακτικά: «Έχει απογοητευθεί η Σύνοδος των Πρυτάνεων από όλη αυτή τη διαδικασία». Αναφέρεται στην ηλεκτρονική ψήφο. Παρακάτω λέει: «Στα μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών έχουμε σοβαρά προβλήματα, αφού τίποτα από ό,τι είπαμε δεν ακούστηκε». Παρακάτω λέει: «Στα Περιφερειακά Συμβούλια Διοίκησης διατηρούμε επιφυλάξεις, εάν δεν προσδιοριστούν οι αρμοδιότητες». Στο θέμα της συμμετοχής διοικητικών και φοιτητών στην κεντρική διοίκηση του πανεπιστημίου λέει: «Πιστεύω ότι σε μερικά πανεπιστήμια που είναι μικρά θα δημιουργηθούν προβλήματα, όσον αφορά το ποσοστό». Και επίσης, σε σχέση με το πανεπιστημιακό άσυλο, έρχεται η Πρόεδρος των Πρυτάνεων και λέει: «Σχετικά με το άσυλο θα ήθελα να πω ότι όταν υπάρχει παραβατική πράξη, εκεί παρεμβαίνει αυτεπάγγελτα η πολιτεία». Τόσο απλό και τόσο αυτονόητο. Αυτά δεν τα είπε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας. Τα είπε η Πρόεδρος της Συνόδου των Πρυτάνεων. Επίσης, θα ήθελα να σας διαβάσω δύο κουβέντες από αυτά που είπε ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού: «Φοβούμαστε την ενίσχυση της κομματικοποίησης στα πανεπιστήμια, τις οποίες θα φέρουν μερικές ρυθμίσεις του νομοσχεδίου». «Μας ξενίζει η εκλογή των αντιπρυτάνεων σε ξεχωριστό ψηφοδέλτιο. Φοβόμαστε ότι θα δημιουργήσει προβλήματα στη διοίκηση των πανεπιστημίων». Και το τελευταίο: «Νομίζουμε ότι σωστότερη ήταν η αρχική διατύπωση για τη συμμετοχή των φοιτητών, καθώς αυτοί έπρεπε να συμμετέχουν μόνον στις αποφάσεις επί φοιτητικών θεμάτων». Αυτοί οι δύο κορυφαίοι σύλλογοι εκφράζονται με αυτόν τον τρόπο και μάλιστα, αιτιολογημένο, σε σχέση με τις διατάξεις του νομοθετήματος. Βεβαίως, δεν μπορώ να αποφύγω την πρόκληση να αναφερθώ στη διάταξη που αφορά το πανεπιστημιακό άσυλο. Στο άρθρο 3, στο οποίο αλλάζετε τη μέχρι τώρα διατύπωση που υπήρχε για το πανεπιστημιακό άσυλο, υπάρχει ένα πρώτο τμήμα το οποίο το παραβλέπουμε όλοι και το οποίο νομίζω ότι έχει πολύ μεγάλη σημασία, σε σχέση με αυτό που λέει στο δεύτερο τμήμα του άρθρου: «Στα ΑΕΙ κατοχυρώνεται η ακαδημαϊκή ελευθερία στην έρευνα και στη διδασκαλία. Το ακαδημαϊκό άσυλο αναγνωρίζεται για την κατοχύρωση των δημοκρατικών αξιών, των ακαδημαϊκών ελευθεριών στην έρευνα και στη διδασκαλία, την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, την προστασία του δικαιώματος στη γνώση και στη μάθηση, έναντι οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει». Εγώ θα περίμενα, η δεύτερη παράγραφος να αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο θα διασφαλιστεί αυτό το ακαδημαϊκό άσυλο, δηλαδή με ποιον τρόπο θα προφυλάξουμε τη λειτουργία του πανεπιστημίου απέναντι σε όποιον ήθελε να καταλύσει αυτήν την ακαδημαϊκή ελευθερία. Αντ' αυτού, έχουμε, χωρίς κάποια αιτιολόγηση - και πρέπει να αναφέρω ότι ο ίδιος ο Υπουργός, τουλάχιστον στην πρώτη ομιλία του, δεν αναφέρθηκε καθόλου στην αναγκαιότητα δήθεν αυτής της παρεμβάσεως - μια παρέμβαση η οποία είναι μοναδική για όλα τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Εγώ δεν την κατανοώ, γιατί δεν έχω καταλάβει τον λόγο για τον οποίο πρέπει να γίνει και γιατί πρέπει να γίνεται η διάκριση των αδικημάτων, γιατί θα πρέπει τα πανεπιστήμια να αποτελούν έναν ειδικό χώρο, στον οποίο μια παράνομη πράξη του κοινού ποινικού δικαίου δεν θα μπορέσει να διωχθεί, όπως διώκεται σε οποιοδήποτε άλλο σημείο της χώρας. Θα μπορούσα να καταλάβω το να υπάρξουν κάποιες δικλίδες ασφαλείας, μόνο όμως σε σχέση με την ακαδημαϊκή ελευθερία, η οποία ξέρουμε πολύ καλά ότι με τη δράση συγκεκριμένων ομάδων στα πανεπιστήμια δεν ισχύει παντού. Δεν μπορεί να γίνει οποιαδήποτε συζήτηση, οποιαδήποτε συγκέντρωση, οποιαδήποτε ομιλία από κάποιους, οι οποίοι δεν αρέσουν σε μερίδα φοιτητών. Αντί λοιπόν, να κατοχυρωθεί αυτό, ερχόμαστε και κατοχυρώνουμε αυτούς που διαπράττουν αδικήματα του Κοινού Ποινικού Δικαίου. Θα περίμενα πραγματικά απαντήσεις επ' αυτού. Η πρώτη μόνο δικαιολόγηση - να το πω έτσι - της διάταξης αυτής είναι ότι με τον παλιό νόμο δεν σταμάτησε η παραβατικότητα στα πανεπιστήμια. Το ζήτημα δεν είναι η παραβατικότητα ή όχι στα πανεπιστήμια. Τα ζητήματα για μένα είναι δύο: Το πρώτο, κάθε παραβατική συμπεριφορά να διώκεται και να μην δημιουργούμε ένα κλίμα ανομίας και το δεύτερο είναι - και αυτό θα έπρεπε να μας απασχολήσει όλους, αλλά βλέπω ότι δεν απασχολεί την πλειοψηφία - το πώς πραγματικά η διακίνηση των ιδεών και η ακαδημαϊκή ελευθερία δεν θα μείνουν μόνο σε ένα φραστικό και λεκτικό επίπεδο, αλλά και σε ένα ουσιαστικό επίπεδο, γιατί ξέρουμε πολύ καλά τι συμβαίνει στα πανεπιστήμια και πώς κάποιοι κάποιους άλλους τους περιορίζουν στην έκφραση του λόγου τους. Πέρα από τα ζητήματα του πανεπιστημιακού ασύλου, είμαι υποχρεωμένος να αναφερθώ και στα θέματα που προέκυψαν με τα μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών. Ακούστηκαν διάφορες απόψεις. Εγώ θεωρώ ότι υπήρχε η αναγκαιότητα κάποιων παρεμβάσεων επί του συγκεκριμένου αυτού ζητήματος, της συγκεκριμένης αυτής μορφής της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που ανδρώθηκε τα τελευταία χρόνια. Δεν υπήρχε σε αυτόν τον βαθμό το προηγούμενο διάστημα και ο νομοθέτης προφανώς, θα έπρεπε να κάνει κάποιες παρεμβάσεις για να μπορέσει να βάλει ένα πλαίσιο. Άλλο είναι αυτό και άλλο να έχει ο Υπουργός το δικαίωμα να εγκρίνει ή όχι ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα, αποφασίζοντας ο ίδιος εάν υπάρχει σωστή προσφορά υπηρεσιών, σε σχέση με τα δίδακτρα ή οποιαδήποτε άλλη προϋπόθεση θέτει το άρθρο 32. Νομίζω ότι με αυτόν τον τρόπο, ουσιαστικά, την όποια δραστηριότητα, την όποια ακαδημαϊκή ανάταξη που υπήρχε σε πολλά μεταπτυχιακά προγράμματα θα σταματήσουμε να την βλέπουμε και θα συμβεί τελικά αυτό που φανταζόμαστε όλοι: Για κάποιο διάστημα αναγκαστικά θα μείνουν εν υπνώσει τα συγκεκριμένα μεταπτυχιακά προγράμματα, περιμένοντας όλοι την επόμενη μέρα, η οποία, όπως σας είπα, δεν θα αργήσει. Θέλω, όμως, να αναφερθώ στον μεγάλο αριθμό των υπουργικών τροπολογιών. Έχω μια τροπολογία, στην οποία θα επιθυμούσα ο αρμόδιος Υπουργός κ. Κοντονής - ο οποίος δεν ήρθε σήμερα να τοποθετηθεί - να έρθει να τοποθετηθεί τουλάχιστον αύριο, γιατί δημιουργούνται σκιές σοβαρές, έως σοβαρότατες, και είμαι υποχρεωμένος να τις αναφέρω. Και προκαλώ σε μια απάντηση και μια διάψευση επί αυτών τα οποία θα ισχυριστώ. Έρχεται, λοιπόν, μια τροπολογία του Υπουργού Δικαιοσύνης, μια πολύ σοβαρή αλλαγή στο καθεστώς, στη νομική μορφή των συλλόγων των συμβολαιογράφων. Ερώτημα πρώτο. Θα πρέπει ο Υπουργός να μας πει ποιος το ζήτησε αυτό. Το ζήτησαν οι συμβολαιογράφοι; Δεν έχω μια τέτοια εικόνα. Από ό,τι ξέρω, οι συμβολαιογράφοι δεν το ζήτησαν. Ερώτημα δεύτερο: Ποια η σκοπιμότητα, για να καταλάβουν οι συνάδελφοι; Ενώ χαρακτηρίζονται οι συμβολαιογραφικοί σύλλογοι ως νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, τους δίνεται μια δυνατότητα με μια επί μέρους διάταξη που τους χαρακτηρίζει, ότι μπορούν να έχουν και να κάνουν και συμβάσεις με χαρακτήρα ιδιωτικού δικαίου. Όλο αυτό γίνεται, βεβαίως, για να εξυπηρετηθεί το σύστημα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, το οποίο έρχεται τον επόμενο μήνα. Για να εξυπηρετηθεί, λοιπόν, αυτό το σύστημα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, σύμφωνα με τη αιτιολογική της τροπολογίας, πρέπει να δοθεί η δυνατότητα να μπορούν οι συμβολαιογραφικοί σύλλογοι να κάνουν συμβάσεις με χαρακτηριστικά ιδιωτικού δικαίου. Υπάρχει, όμως, και μια δεύτερη τροπολογία. Και υπάρχουν ήδη αναρτημένα στο διαδίκτυο διάφορα σχόλια, ότι όλο αυτό έγινε για να υπάρξει η δυνατότητα από τον Υπουργό να δοθεί όλο αυτό το έργο της υποστήριξης των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, που πρέπει να υπάρχει σε κάθε συμβολαιογραφικό σύλλογο, με απευθείας ανάθεση σε συγκεκριμένο προμηθευτή. Περιμένω τη διάθεση του Υπουργού. Όμως, επειδή δεν ήρθε σήμερα να απαντήσει, επειδή ξέρω ότι οι συμβολαιογραφικοί σύλλογοι διαμαρτύρονται, επειδή πράγματι η τροπολογία, με τον τρόπο με τον οποίο έρχεται, δημιουργεί υποψίες περί της σκοπιμότητας και επειδή υπάρχει και μια δεύτερη τροπολογία η οποία κατατέθηκε την ίδια μέρα και η οποία συνδέεται και έχει να κάνει με την Ανεξάρτητη Αρχή των Δημοσίων Συμβάσεων - η οποία συνδέεται κατ' εμέ - τα ερωτήματα είναι πολλά. Θα σας πω γι' αυτή την τροπολογία ότι για πρώτη φορά σε τροπολογία η οποία έρχεται σε αυτή τη Βουλή, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κάνει το εξής: Καταργεί θέση. Καταργεί θέση νομικού συμβούλου. Μέχρι τώρα, εδώ είχαμε δημιουργίες θέσεων. Έχουμε συνέχεια με τροπολογίες, δημιουργία θέσεων. Για πρώτη φορά - είναι είδηση αυτό - καταργείται θέση. Με την τροπολογία με αριθμό 1185 του Υπουργείου Οικονομικών καταργείται η θέση που υπήρχε δίπλα στον νομικό σύμβουλο. Στην Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου των Δημοσίων Συμβάσεων υπήρχε με έμμισθη εντολή ένας βοηθός νομικός σύμβουλος. Αυτή η θέση καταργείται. Να σας πω και το πιο καλό; Αυτή η θέση δημιουργήθηκε τον Δεκέμβριο του 2016, με τον ν. 4441. Τον Δεκέμβριο με τον ν.4441 είπαν χρειαζόμαστε και έναν βοηθό νομικό σύμβουλο. Τώρα λένε ότι δεν χρειάζονται. Όμως, αυτό που γράφει στο διαδίκτυο - και επιμένω, μακάρι να έρθει ο Υπουργός να το διαψεύσει - είναι ότι ο συγκεκριμένος βοηθός νομικός σύμβουλος είχε γνωματεύσει ότι δεν μπορεί να δοθεί με αυτόν τον τρόπο - με τον τρόπο δηλαδή που περιγράφει η προηγούμενη τροπολογία - το προηγούμενο έργο, που σας είπα, των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω σε μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Σοβαρά ερωτήματα απασχολούν τον νομικό κόσμο, τα οποία έχουν να κάνουν με τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, οι οποίοι, όπως ξέρετε, θα απασχολήσουν πολύ όλη την ελληνική κοινωνία μετά τον Σεπτέμβριο. Εδώ είμαστε και αναμένουμε απαντήσεις. Όμως, βασικά, κρατήστε ότι για πρώτη φορά - και μόνο αυτό είναι ύποπτο - καταργείται θέση νομικού συμβούλου από αυτή την Κυβέρνηση. Είναι βέβαιο ότι αυτό το νομοσχέδιο θα απασχολήσει μόνο το Κοινοβούλιο για λίγες ημέρες, θα ταλαιπωρήσει τους φοιτητές και τους ακαδημαϊκούς για λίγους μήνες, αλλά είναι σίγουρο ότι δεν θα μπορέσει να λειτουργήσει ποτέ, γιατί είναι κόντρα, είναι απέναντι σε ό,τι προοδευτικό, σε ό,τι σύγχρονο, σε ό,τι ευρωπαϊκό αυτή στη στιγμή βιώνουν τα πανεπιστήμια στο εξωτερικό. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Η κ. Λιβανίου από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η τριτοβάθμια εκπαίδευση, ο τρόπος που αυτή οργανώνεται, συνεργάζεται, επηρεάζεται και επηρεάζει τη σύγχρονη κοινωνία, έχουν αποτελέσει πολλές φορές στο παρελθόν σημείο αντιπαράθεσης μεταξύ των κομμάτων, αλλά και έντονων αντιπαραθέσεων μεταξύ του συνόλου των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας. Αποτελεί τον τομέα άσκησης πολιτικής, που απεικονίζει με τον καλύτερο τρόπο, την ιδεολογική ταυτότητα, τις πολιτικές προτεραιότητες της εκάστοτε κυβέρνησης και των επιρροών που αυτή δέχεται. Ανεξάρτητα με την πολιτική ταυτότητα, την ιδεολογία και την πρόσληψη της πραγματικότητας του καθενός, μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι η τριτοβάθμια εκπαίδευση πρέπει να ρυθμίζεται με τρόπο που να είναι σε θέση να απελευθερώνει τους ανθρώπους, να αφουγκράζεται την κοινωνία, να επηρεάζει, να βρίσκει τον τρόπο η παγκόσμια γνώση να μεταδοθεί στο σύνολο του ελληνικού λαού. Για να μπορέσει να γίνει με τρόπο δίκαιο, αυτή η μεταφορά της γνώσης, το πανεπιστήμιο οφείλει να λειτουργεί δημοκρατικά, με διαφάνεια, με εναλλαγή των προσώπων, που ασκούν τη διοίκηση, κυρίως, όμως, οφείλει να λειτουργεί χωρίς περιορισμούς. Η πρόβλεψη, λοιπόν, να μπορούν όλοι οι νέοι επιστήμονες, ανεξαρτήτως των οικονομικών τους δυνατοτήτων, να συνεχίζουν την ακαδημαϊκή τους εκπαίδευση, είναι μία ρύθμιση, που έπρεπε να μας βρίσκει όλους σύμφωνους. Άλλωστε, το σύνολο των μεταπτυχιακών προγραμμάτων για τα οποία μιλάμε, πραγματοποιούνται εντός των δημόσιας ιδιοκτησίας υποδομών και είναι υποχρέωση της πολιτείας να ελέγχει τον τρόπο που αυτές αξιοποιούνται, αλλά και να μεριμνά ότι αυτές δεν απευθύνονται σε ένα μέρος μόνο των πολιτών, αλλά στο σύνολό τους. Τα ιδεολογήματα ότι αυτή η ρύθμιση θα κλείσει τα καλά μεταπτυχιακά, στην πραγματικότητα στερούνται σοβαρότητας. Δεν αμφισβητεί κανείς ότι η τριτοβάθμια εκπαίδευση στη χώρα μας χρειάζεται περισσότερους πόρους. Δεν αμφισβητεί, όμως, και κανείς ότι οι δυνατότητες του κράτους αυτήν την εποχή είναι περιορισμένες και τους λόγους τους ξέρουμε όλοι καλά. Η Κυβέρνηση δεν προτείνει την κατάργηση των διδάκτρων στα μεταπτυχιακά, εάν και πολύ θα το θέλαμε, διότι αναγνωρίζουμε ότι υπάρχουν προγράμματα που δεν μπορούν να υλοποιηθούν με τους διαθέσιμους πόρους των πανεπιστημίων. Το ποια είναι αυτά τα προγράμματα, όμως, δεν μπορεί να ορίζεται αυθαίρετα, χωρίς έλεγχο, χωρίς καμμία έκθεση λειτουργικού κόστους. Είναι δύσκολο για κάποιους να αποδεχθούν όρια στην αμοιβή τους από την απασχόλησή τους σε αυτά τα προγράμματα. Δεν μπορεί να υπάρχουν προγράμματα που απαιτούν αστρονομικά δίδακτρα, χωρίς να μπορούν στην πραγματικότητα να δικαιολογηθούν αυτά από το λειτουργικό κόστος. Απορώ με εκείνους που υποστηρίζουν ότι οι καλοί επιστήμονες, αυτοί που έχουν το δικαίωμα να κάνουν μεταπτυχιακό ή διδακτορικό, είναι μόνο αυτοί που μπορούν να πληρώνουν γι' αυτήν τους την εξέλιξη. Πώς να δεχθούμε από ανθρώπους που ευεργετήθηκαν από την ελληνική πολιτεία - και δίκαια - κάνοντας χρήση της δωρεάν παιδείας, να υποστηρίζουν σήμερα από τη θέση του καθηγητή πανεπιστημίου ότι δεν μπορούν να ασκήσουν το λειτούργημά τους, εάν δεν πληρώσουν οι φοιτητές; Το σημερινό νομοσχέδιο δεν στερεί από την ακαδημαϊκή κοινότητα κανένα κεκτημένο δικαίωμα. Αυξάνει τις υποχρεώσεις τους απέναντι στην κοινωνία, θεσπίζει την υποχρέωση των πανεπιστημίων να καθορίσουν τα ίδια, κατά κύριο λόγο, το πλαίσιο λειτουργίας τους και να το κάνουν αυτό δημόσια. Είναι πρόβλημα αυτό; Από πότε οι πανεπιστημιακοί απέκτησαν πρόβλημα με τη διαφάνεια; Βάζει όρια στις αμοιβές των ακαδημαϊκών για το διδακτικό έργο που προσφέρουν στα πλαίσια μεταπτυχιακών προγραμμάτων. Είναι αυτό σε αντιδιαστολή με τις ώρες που αφιερώνουν σε αυτό το έργο; Προβληματίζει κάποιους ότι θα πρέπει να υποβάλλουν έκθεση λειτουργικού κόστους κάθε προγράμματος, για να δικαιολογηθούν τα δίδακτρα που έχουν οριστεί; Εάν ναι, για ποιο λόγο; Προτιμούν τα δίδακτρα να προκύπτουν αυθαίρετα; Διαμαρτύρονται ορισμένοι για την πρόβλεψη δημιουργίας προγραμμάτων επαγγελματικής κατάρτισης και πιστοποίησης προσόντων. Για ποιο λόγο; Δεν είναι κάτι που θέλει η Ευρωπαϊκή Ένωση και η αγορά εργασίας; Χαρακτηρίζεται οπισθοδρόμηση η επαναφορά των φοιτητών στα συλλογικά όργανα των πανεπιστημίων. Με ποιο σκεπτικό; Μπορούν να ανατρέψουν οι φοιτητές σε αυτούς τους αριθμούς, την κατεύθυνση που θέλουν να ακολουθήσουν οι ακαδημαϊκοί; Η διαφάνεια στη διαχείριση των κονδυλίων των πανεπιστημίων αμφισβητεί άραγε την ακαδημαϊκή ελευθερία; Η υποχρέωση διαμόρφωσης εσωτερικού κανονισμού κλονίζει το αυτοδιοίκητο; Η πολιτεία χρηματοδοτεί τα πανεπιστήμια. Δεν έχει δικαίωμα να πραγματοποιεί ελέγχους και να ζητά τη λογοδοσία; Δεν είναι υποχρεωμένα εκ του σκοπού τους τα πανεπιστήμια να επικοινωνούν και να συνεργάζονται με την κοινωνία, μέσα στην οποία λειτουργούν; Δεν είναι σε θέση τα πανεπιστήμια να επιδράσουν θετικά και αναπτυξιακά μέσα στην περιφέρεια όπου εδρεύουν; Το σημερινό νομοσχέδιο ανταποκρίνεται στις προσδοκίες και τις ανάγκες της συντριπτικής πλειοψηφίας τόσο της ελληνικής κοινωνίας όσο και της ακαδημαϊκής κοινότητας. Οι αντιδράσεις που υπάρχουν προέρχονται από μειοψηφίες, που χάνουν κάποια μη θεσμοθετημένα προνόμια, τα οποία παρείχαν οι ίδιοι στους εαυτούς τους, εκμεταλλευόμενοι τις δημόσιες δομές και την απουσία ρύθμισης. Δυσαρεστημένοι, επίσης, είναι όσοι μέχρι σήμερα είχαν την οικονομική δυνατότητα να συνεχίσουν ακαδημαϊκές σπουδές, χωρίς να έχουν τα περισσότερα προσόντα ή τις περισσότερες ικανότητες, αλλά απλά την οικονομική ευχέρεια. Με την εφαρμογή των προβλέψεων αυτού του νομοσχεδίου, τελικά θα είναι κερδισμένη, τόσο η κοινωνία, όσο και τα πανεπιστήμια, γιατί πλέον η δυνατότητα επιλογής των καλύτερων δεν θα περιορίζεται από τους οικονομικούς πόρους, αλλά θα γίνεται επί του συνόλου αυτών που επιθυμούν να συνεχίσουν. Η αριστεία, που πολλοί επικαλούνται, δεν υπάρχει μόνο μέσα σε αυτούς που έχουν χρήματα. Υπάρχουν άριστοι επιστήμονες και μέσα στις φτωχές οικογένειες. Η πραγματική ελπίδα της χώρας, της κοινωνίας, η ελπίδα για πρόοδο κρύβεται μέσα στο σύνολο της κοινωνίας, στους ανθρώπους που παλεύουν καθημερινά για κάτι καλύτερο και δεν περιορίζεται σε αυτούς που έχουν χρήματα να εκπληρώσουν κάθε τους όνειρο. Μια καλύτερη κοινωνία, πιο ευτυχισμένη, πιο ειρηνική δημιουργείται όταν δεν υπάρχουν αποκλεισμοί. Σε αυτήν τη χώρα έχουμε ζήσει πολλές φορές τις τραγικές συνέπειες των αποκλεισμών. Οι ανάγκες των πολλών εξυπηρετούνται μέσα απ' αυτό το νομοσχέδιο. Η κοινωνία εξυπηρετείται, τα συμφέροντα των πανεπιστημίων και της χώρας μας εξυπηρετούνται. Απαιτούμε και επιδιώκουμε περισσότερη παιδεία, περισσότερη δημοκρατία, περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη.
Ευχαριστούμε για τον σεβασμό του χρόνου.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να πάρω τον λόγο για λίγο; Αφορά τη διαδικασία.
Ορίστε, κύριε Δελή.
Κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι θα ήταν χρήσιμο, επειδή μέχρι τώρα μετράω και βρίσκω τις βουλευτικές τροπολογίες να έχουν φτάσει τον αριθμό 15, να πείτε ποιες από αυτές κάνετε αποδεκτές, μέχρι το τέλος της σημερινής συνεδρίασης, για να μπορούμε αύριο να τοποθετηθούμε.
Και έχουμε και νομοτεχνικές βελτιώσεις να καταθέσουμε. Πριν το τέλος της συνεδρίασης, θα σας πω.
Εντάξει. Κύριε Φορτσάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούστηκαν ήδη πολλά από τις 15.00΄ που ξεκινήσαμε τη συζήτηση αυτή και δεν θέλω να κουράσω με επαναλήψεις. Είπε η εισηγήτριά μας κ. Κεραμέως, πολλά πράγματα, κύριε Υπουργέ, και εστίασε την κριτική της σε ορισμένα σημεία, όπως για παράδειγμα το ζήτημα του ασύλου, της εκλογής των οργάνων, κ.λπ.. Δεν θα τα επαναλάβω. Τα συμμερίζομαι. Έχει δίκιο σε αυτά που λέει. Εγώ θα προσπαθήσω να μιλήσω περισσότερο με βάση την εμπειρία μου, την οποία είχα από το πανεπιστήμιο - πολλά χρόνια διοίκησης σε όργανα του πανεπιστημίου - και θα προσπαθήσω να είμαι όσο μπορώ λιγότερο - ας το πούμε έτσι - σε κομματική αντιπαράθεση, γιατί πάντα υποστηρίζω και πάντα πιστεύω ότι τα θέματα των πανεπιστημίων θα έπρεπε να μπορούν να μην αποτελούν αντικείμενο κομματικής αντιπαράθεσης. Λυπάμαι πάρα πολύ που, εκτός από το ότι έχουμε τόσες πολλές τροπολογίες που υποβαθμίζουν τον ρόλο του Κοινοβουλίου μας, έχουμε και την ποιότητα των διατάξεων που φτάνει εδώ, η οποία ποιότητα, κύριε Υπουργέ, επίσης υποβαθμίζει το Κοινοβούλιο. Διότι αναλώνουμε τόσο χρόνο, για να συζητάμε αν η έδρα θα είναι η Σάμος ή η Σύρος, αν το ποσοστό εκπροσώπησης των φοιτητών θα είναι 10% ή 15% ή αν ο αντιπρύτανης θα εκλέγεται με χωριστό ή το ίδιο ψηφοδέλτιο, όταν αυτά είναι πραγματικά τα τελευταία θέματα που απασχολούν τον ελληνικό λαό και τα τελευταία θέματα, που απασχολούν τους γονείς, που θέλουν να σπουδάσουν τα παιδιά τους και τους φοιτητές μας. Είναι, λοιπόν, κρίμα να χάνουμε τον χρόνο μας με αυτά τα θέματα, τα οποία έχουν κάποια σημασία, αλλά οπωσδήποτε όχι πρωτεύουσα και να μην συζητάμε για αυτά, τα οποία είναι πραγματικά τα σημαντικά. Στα λίγα λεπτά που έχω θα εστιάσω πάνω σε έξι ζητήματα, που θεωρώ σημαντικά και τα οποία φοβάμαι ότι το νομοσχέδιο που έχετε προσκομίσει και που συζητάμε σήμερα ούτε καν τα θίγει. Ζήτημα πρώτο: To θέμα του πανεπιστημιακού χάρτη. Η Ελλάδα έχει αυτήν την ώρα είκοσι δύο ΑΕΙ και δεκατέσσερα ΤΕΙ και έχει σχεδόν άλλα τόσα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα άλλου τύπου, ενώ ξέρουμε ότι ο μέσος όσος στην Ευρώπη είναι ένα ανά εκατομμύριο κατοίκων. Έπρεπε, λοιπόν, να έχουμε έναν ανασχεδιασμό του πανεπιστημιακού χάρτη και επειδή δεν μπορούμε να κλείσουμε πανεπιστήμια αυθαίρετα, θα έπρεπε κατά τη γνώμη μου να χρησιμοποιηθεί ο πανεπιστημιακός πόλος, δηλαδή η συγκέντρωση προϋπολογισμών, έρευνας και προγραμμάτων διδασκαλίας σ' έναν συγκεκριμένο πόλο, ο οποίος θα συγκέντρωνε στον κόλπο του πολλά πανεπιστήμια. Το πείραμα το έχει κάνει ήδη η Γαλλία, με μεγάλη επιτυχία. Τι λέει το νομοσχέδιο γι' αυτό; Τίποτα. Μία μόνο πρόβλεψη ότι η Κυβέρνηση, δηλαδή διά του Υπουργού Παιδείας και με προεδρικό διάταγμα, θα μπορεί να κάνει συγχώνευση και συνένωση, όποτε κρίνει ο Υπουργός, χωρίς να ξέρουμε τίποτα πιο συγκεκριμένο. Ακόμα και η συζήτηση που ξεκίνησε για το ΤΕΙ της Αθήνας δεν εντάχθηκε δυστυχώς, σε καμμία ευρύτερη πρόβλεψη και ρύθμιση για το πώς θα γίνονται αυτές οι συνενώσεις και σε τι εξυπηρετούν. Παρενθετικά λέω ότι προσωπικά, βρίσκω ότι τα ΤΕΙ θα έπρεπε να στηριχθούν και όταν γίνει η αξιολόγηση - αλλά με τον ρητό και απαράβατο όρο ότι υπάρχει αξιολόγηση - τα ΤΕΙ που μπορούν να ανταποκριθούν στα κριτήρια που θα τεθούν, να μπορέσουν πραγματικά, με ίσα επαγγελματικά δικαιώματα, να αρθούν σ' ένα επίπεδο καθαρά ίδιο μ' αυτό των πανεπιστημίων, αλλά υπό τον αυστηρό όρο ότι έχει προηγηθεί ειδική αξιολόγηση. Σημείο δεύτερο: To ανθρώπινο δυναμικό των πανεπιστημίων, οι καθηγητές μας και οι φοιτητές μας. Ξέρουμε όλοι ότι επειδή μιλάτε συχνά για διαπλοκή, η διαπλοκή πολύ συχνά βρίσκει πεδίο έκφρασης στην επιλογή των καθηγητών. Ξέρουμε ότι οι εκλογές καθηγητών δεν είναι πάντα του επιπέδου που θα επιθυμούσαμε. Δεν θα έπρεπε να έχουμε κάνει μια σκέψη, τους καθηγητές να τους επιλέγουμε σε πανελλήνιο επίπεδο κατά το πρότυπο, για παράδειγμα, της Agregation στη Γαλλία; Δεν θα έπρεπε να έχουμε έναν σχεδιασμό καθηγητών πανεπιστημίου σε πανελλήνιο επίπεδο, ώστε να μπορούν να διδάσκουν σ' όλα τα πανεπιστήμια, χωρίς να υπάρχει διάκριση μεταξύ τους; Εδώ τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα μαραζώνουν. Η Νομική Σχολή της Αθήνας, όταν μπήκα, είχε εκατόν είκοσι μέλη. Όταν θα βγαίνω θα έχει λιγότερα από εβδομήντα, μειώσεις οι οποίες είναι ίδιες σ' όλο το πανεπιστήμιο. Το ζήτημα των παιδιών: Έχουμε το μοναδικό χαρακτηριστικό, τα πανεπιστήμιά μας να μην έχουν ούτε την ευθύνη του καθορισμού του αριθμού των φοιτητών, αφού ποτέ το Υπουργείο δεν δέχεται αυτά που το πανεπιστήμιο προτείνει Αφήστε δε, που το Υπουργείο τα υπερδιπλασιάζει συστηματικά για χρόνια τώρα. Δεν έχουν την ευθύνη επιλογής των φοιτητών τους, ενώ όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου έχουν αυτήν την ευθύνη. Έχουμε τους αιώνιους φοιτητές, οι οποίοι τι είναι; Είναι τα παιδιά που δεν μπορούν να τελειώσουν το πανεπιστήμιο μέσα στον προβλεπόμενο χρόνο και τα οποία στην πραγματικότητα είναι υπερδιπλάσια του αριθμού των φοιτητών. Γι' αυτό τι κάνουμε; Δεν μιλάω για εκείνους που έχουν εγκαταλείψει τις σπουδές τους, που είναι αυτοί που έχουν υπερβεί το όγδοο έτος. Μιλάω γι' αυτούς που, αντί να σπουδάσουν για τέσσερα χρόνια, κάνουν έξι, επτά, οκτώ. Υπάρχει τρόπος να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα; Βεβαίως και υπάρχει. Πρέπει να επανέλθουμε ταχέως στην έννοια του πανεπιστημιακού έτους, δηλαδή να μην θεωρούμε ότι παίρνει πτυχίο όποιος συγκεντρώνει σαράντα ένα μαθήματα, σαν να πετάμε μέσα σ' ένα καπέλο μονάδες, αλλά όποιος πληροί τους όρους που χρειάζεται για να περάσει τα μαθήματά του τον Ιούνιο ή τον Σεπτέμβριο και να ξεκινήσει μετά το νέος έτος κ.ο.κ., όπως γίνεται σε όλα τα δυτικά κράτη. Το ζήτημα της βίας και του ασύλου σχολιάστηκε αρκετά. Δεν θα επιμείνω. Θα σας πω μόνο ότι στην πραγματικότητα, το πρόβλημα δεν είναι της διατύπωσης, γιατί και σήμερα που η διατύπωση είναι καλή, το άσυλο δεν προστατεύεται, γιατί προστασία του ασύλου σημαίνει ότι δεν μπαίνουν στα πανεπιστήμια οι άσχετοι. Έπρεπε η πολιτεία να φροντίσει να μπαίνουν στο πανεπιστήμιο μόνο αυτοί που έχουν δικαίωμα να είναι στο πανεπιστήμιο, οι καθηγητές, οι διοικητικοί, οι φοιτητές, οι προσκεκλημένοι και κανείς άλλος. Εδώ φτάσαμε στο πραγματικά καταγέλαστο σημείο, το νομοσχέδιο να γράφει ότι επιτρέπεται να μπαίνουν μέσα η Τροχαία και η Πυροσβεστική. Αυτό είναι πρωτοφανές. Είναι το ίδιο πράγμα, η ίδια μέθοδος που βλέπουμε και για τα πειθαρχικά συμβούλια, όπου διαβάζω στο νομοσχέδιο ότι γίνονται πειθαρχικά για όλες τις κατηγορίες του πανεπιστημίου, αλλά εξαιρούνται ένας, δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε και τελικά, μένουν μόνο οι φοιτητές. Δεν τολμάμε να πούμε ότι οι φοιτητές πρέπει να έχουν πειθαρχικό; Τέταρτο σημείο: Οργάνωση σπουδών. Έχουμε το πρόβλημα ότι η γνώση στο πανεπιστήμιο κατανέμεται σωματειακά και εξυπηρετεί συμφέροντα σωματειακά και καθηγητών και στη συνέχεια επαγγελματικά. Έπρεπε αυτό να σπάσει. Έπρεπε να υπάρχουν γέφυρες στη γνώση. Έπρεπε το πτυχίο να μην το δίνει το τμήμα, αλλά η σχολή. Και έπρεπε να μπορούμε να έχουμε οργάνωση διπλών πτυχίων. Από όλα αυτά, τίποτα δεν μας αναφέρει το νομοσχέδιο. Διοίκηση των πανεπιστημίων. Είπατε προηγουμένως ότι δεν προτείνει κανείς κάτι συγκεκριμένο για την εκλογή του πρύτανη. Να σας πω ότι θα μπορούσε κάλλιστα εάν υπήρχαν σχολές, οι κοσμήτορες να επιλέγουν εκείνοι τον πρύτανη. Δεν είναι ανάγκη ο πρύτανης να κάνει τον υποψήφιο Βουλευτή και να τρέχει να πείθει χιλιάδες καθηγητές να τον ψηφίσουν. Εάν δείτε τι γίνεται στη Γερμανία, στη Γαλλία, στην Ιταλία και σε ένα σωρό άλλες χώρες, πουθενά δεν υπάρχει το ελληνικό σύστημα. Συμβούλια του ιδρύματος. Είπατε ότι το σύστημα απέτυχε. Το σύστημα δεν απέτυχε. Πέτυχε μερικώς. Θα μπορούσαμε κάλλιστα, τα συμβούλια του ιδρύματος να τα έχουμε και να λειτουργούν, υπό τον όρο ότι θα έχουν μόνο εξωτερικές προσωπικότητες και υπό τον όρο ότι θα υπάρχει σαφής διαχωρισμός των αρμοδιοτήτων. Ο νόμος, τον οποίο ουσιαστικά τώρα καταργούμε, προέβλεπε ότι υπάρχει η αξιολόγησή του και θα μπορούσαμε κάθε τόσο να επανερχόμαστε. Κλείνω λέγοντας ότι έγινε πολλή συζήτηση για τα μεταπτυχιακά, για το εάν πρέπει ή όχι να υπάρχουν δίδακτρα. Εγώ δεν συμπαθώ τα δίδακτρα. Σπούδασα με υποτροφία και δεν μπορώ εύκολα να δεχθώ ότι ζητάμε από τα παιδιά χρήματα. Θα προτιμούσα να έχουμε πανεπιστήμια χωρίς δίδακτρα, όπως δεν έχουν δίδακτρα και οι μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες της ηπειρωτικής Ευρώπης. Όμως, θα πρέπει να επιλύσουμε το ζήτημα της χρηματοδότησης. Εάν η πολιτεία αυτό δεν το μπορεί να το λύσει, τότε η πολιτεία δεν μπορεί να κάνει κοινωνική πολιτική στην πλάτη των πανεπιστήμιων, διότι θα πρέπει να χρησιμοποιήσει εκείνα τα μέσα, τα οποία της επιτρέπουν να συμφωνεί με τα πανεπιστήμια για τον τρόπο που αυτά θα διαθέτουν τα χρήματα που λαμβάνουν από την πολιτεία. Αυτού του είδους τα εργαλεία δυστυχώς, το νομοσχέδιο τα αγνοεί. Καταλήγω λέγοντας ότι περισσότερο απ' όλα λυπάμαι, διότι στην αποστολή των πανεπιστημίων, κύριε Υπουργέ, αφαιρέσατε τρία σημαντικά πεδία, τα οποία δείχνουν και τη μεγάλη απόσταση που μας χωρίζει από την άποψη της αντίληψης που έχουμε για το πανεπιστήμιο. Αφαιρέσατε την πρόβλεψη ότι τα πανεπιστήμια προετοιμάζουν τους φοιτητές για την εφαρμογή της γνώσης στο επαγγελματικό πεδίο. Αφαιρέσατε την πρόβλεψη ότι τα πανεπιστήμια μεριμνούν και για την επαγγελματική ένταξη των αποφοίτων. Και αφαιρέσατε - είναι ακόμα χειρότερο - την πρόβλεψη ότι τα πανεπιστήμια συμβάλλουν στην οικοδόμηση του ευρωπαϊκού χώρου ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας. Τα πανεπιστήμια σίγουρα δεν είναι αποκλειστικά ταγμένα για να κάνουν παραγωγή στελεχών της αγοράς. Όμως, τα παιδιά μας πρέπει να μπορούν να ζήσουν και να μπορούν να εντάσσονται στον κοινωνικό και οικονομικό ιστό της χώρας. Εάν δεν υπάρχει η ένταξη αυτή, τα παιδιά μας δεν μπορούν να επιβιώσουν. Και φυσικά, πανεπιστήμια αποκομμένα από την Ευρώπη, είναι και αυτά αδύνατον να λειτουργήσουν σωστά. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Κέλλας. Να προσπαθούμε, όσο το δυνατόν, να είμαστε στα όρια του χρόνου. Ο κ. Φορτσάκης λόγω αρμοδιότητας χρησιμοποίησε περισσότερο. Ορίστε, κύριε Κέλλα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο το οποίο συζητάμε σήμερα, σύμφωνα με την Κυβέρνηση έχει στόχο την οργάνωση και λειτουργία της ανώτατης εκπαίδευσης. Είναι μια απτή απόδειξη των ιδεολογικών αγκυλώσεων και των αναχρονιστικών αντιλήψεων, που διέπουν την Κυβέρνηση. Είναι ο καθρέπτης της ιδεολογικής τους συσκότισης, η οποία λίγο έλειψε να θέσει τη χώρα έξω από το ευρώ το καλοκαίρι του 2015. Με την εμπειρία των δύο χρόνων διακυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ και ειδικά με όσα έρχονται αυτές τις μέρες στη δημοσιότητα, διά στόματος του άλλοτε «asset» της Κυβέρνησης, το σχέδιό σας φαίνεται ξεκάθαρα. Ωστόσο, πλανάται ακόμα στην ατμόσφαιρα ένα τεράστιο «γιατί». Γιατί να γίνονται όλα αυτά, που θέτουν σε κίνδυνο τις μεγαλύτερες κατακτήσεις της χώρας, από τον πόλεμο και μετά; Την απάντηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο παραπάνω ερώτημα δίνει το νομοσχέδιο, το οποίο συζητούμε σήμερα. Ο τρόπος με τον οποίον βλέπει μια κυβέρνηση το μέλλον της εκπαίδευσης, είναι άκρως ενδεικτικός του τρόπου, με τον οποίο σχεδιάζει την πορεία της χώρας. Με τις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου, που καλύπτουν όλο το φάσμα της ανώτατης - και όχι μόνο - εκπαίδευσης, η Κυβέρνηση έχει ως στόχο να αλώσει τα πανεπιστήμια, μετατρέποντάς τα σε κομματικά υποχείρια, κάτι που αποτελεί μέρος του ευρύτερου σχεδίου της, που δεν είναι άλλο από την εγκαθίδρυση ενός σκληρού κομματικού συστήματος, το οποίο εν τέλει, ελπίζει ότι θα της επιτρέψει την παραμονή στην εξουσία, εξουσία που τόσο πολύ πολέμησε τις προηγούμενες δεκαετίες, αλλά τόσο πολύ αγάπησε τα δύο τελευταία χρόνια. Με άλλα λόγια, δημιουργείται ένα γραφειοκρατικό πλαίσιο, δομημένο στον ιδεολογικό προσανατολισμό των μελών της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας, που δεν είχαν το παραμικρό πρόβλημα να δηλώσουν ξεκάθαρα στις αρμόδιες επιτροπές της Βουλής, κύριε Υπουργέ, πως είναι θαυμαστές του σοβιετικού μοντέλου εκπαίδευσης. Αυτά τα είπε ο συνάδελφός σας, ο κύριος Υφυπουργός.
Τελείωσε αυτό.
Πώς τελείωσε;
Το σοβιετικό;
Προχθές είπε ο κ. Ζουράρις ότι είναι το καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα στον κόσμο.
Μάλλον ότι «ήταν» θα είπε, όχι ότι «είναι».
Δίπλα σας είναι. Αφήστε τον να πει τι είπε.
Και θα το επαναλάβω αύριο.
Όχι πως δεν το είχαμε καταλάβει μέχρι σήμερα. Ωστόσο, οφείλω να είμαι ειλικρινής: Ένα σοκ το παθαίνει κανείς όταν ακούει κάτι τέτοιο, επισήμως από τα χείλη ενός Υπουργού, μέλους της ελληνικής Κυβέρνησης τον εικοστό πρώτο αιώνα. Και έρχομαι επί της ουσίας του νομοσχεδίου. Θα μου επιτρέψετε ένα πρώτο σχόλιο στο άρθρο 3, που ρυθμίζει το περίφημο ακαδημαϊκό άσυλο, ένα σημείο για το οποίο έχουν γραφτεί και έχουν ειπωθεί πολλά μέχρι σήμερα. Με το εν λόγω άρθρο, αυτό που επιτυγχάνεται είναι η εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος ανομίας, εντός των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων της χώρας, καθώς προβλέπεται η αυτεπάγγελτη επέμβαση των α;ρχών μόνο για κακουργήματα και εγκλήματα κατά της ζωής. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, θα πρέπει να αποφανθεί το πρυτανικό συμβούλιο. Δηλαδή, στην πράξη, θα πρέπει να συνέλθει το πρυτανικό συμβούλιο, για να αποφασίσει πρώτα τον νομικό χαρακτηρισμό μιας πράξης αν είναι πταίσμα ή κακούργημα και εν συνεχεία, για το αν πρέπει να κληθούν οι αρχές ή όχι και ενόσω λαμβάνει χώρα η αξιόποινη πράξη. Βεβαίως, ο κύριος Υπουργός δήλωσε πως η αντιμετώπιση τέτοιων περιστατικών είναι στις υποχρεώσεις ενός ρωμαλέου φοιτητικού κινήματος. Κύριε Υπουργέ, πάρτε πίσω το συγκεκριμένο άρθρο. Θα μετατρέψετε τα πανεπιστήμια σε χώρους γενικευμένης ανομίας και θα χρειαστεί να διαχειριστείτε καταστάσεις πάρα πολύ επικίνδυνες, τις οποίες εκ των προτέρων έχετε αποφασίσει ότι δεν θέλετε να αντιμετωπίσετε. Κύριε Ζουράρι, είστε θαυμαστής του σοβιετικού συστήματος. Υπάρχει άσυλο σε αυτό το εκπαιδευτικό σύστημα; Υπάρχει άσυλο εκεί;
Υπάρχει σήμερα σοβιετικό μοντέλο;
Κύριε Φίλη, δεν ξέρω αν είστε θαυμαστής του ιδίου συστήματος…
Σήμερα, υπάρχει σοβιετικό μοντέλο εκπαίδευσης; Τι λέτε;
Στον κ. Ζουράρι πείτε τα. Όχι σε μένα. Είπε ότι το σοβιετικό μοντέλο εκπαίδευσης ήταν το καλύτερο στον κόσμο.
Εσάς ρωτάω. Σήμερα υφίσταται σοβιετικό μοντέλο;
Ήταν το καλύτερο στον κόσμο είπε. Στον Υπουργό σας να τα πείτε.
Σήμερα; Το 2017; Μάλλον για το 1917 έλεγε.
Στον Υπουργό σας, όχι σε μένα. Εκείνος είναι θαυμαστής, όχι εγώ! Αλλά δεν μπορεί να θαμάζουμε ένα σύστημα, το οποίο δεν έχει άσυλο, αλλά εμείς να βάζουμε άσυλο.
Σας παρακαλώ. Ας μιλήσουμε για το ελληνικό.
Και επειδή έκαναν λόγο για τις πρυτανικές αρχές, πρόθεσή σας, κύριε Υπουργέ, είναι να ελέγξετε τις διοικήσεις των πανεπιστημίων, αφού με το παρόν νομοσχέδιο προβλέπονται οι εκλογές πρυτάνεων και αντιπρυτάνεων από ξεχωριστά ψηφοδέλτια, ώστε αν δεν ελέγχετε τον πρύτανη, να ελέγξετε τη διαδικασία μέσω του αντιπρύτανη. Ε, κάποιον θα εκλέξετε. Ταυτόχρονα, αυξάνετε και τη συμμετοχή των φοιτητών, δηλαδή των κομματικών παρατάξεων, οι οποίες αποκτούν λόγο και ψήφο σε μια σειρά θεμάτων, για τα οποία δεν έχουν ή δεν μπορούν να έχουν γνώμη. Για τον ίδιο λόγο που αποδιοργανώνετε και τη λειτουργία της πρυτανείας καταργώντας τα συμβούλια των ιδρυμάτων, αδιαφορείτε πλήρως για τις συνέπειες που έχουν οι διατάξεις αυτές στην καλή λειτουργία των ιδρυμάτων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το παρόν νομοσχέδιο επιφέρετε ένα τεράστιο πλήγμα και στον θεσμό των μεταπτυχιακών τίτλων σπουδών. Νομοθετείτε με το άρθρο 82 τα προπτυχιακά προγράμματα σε ξένη γλώσσα να διενεργούνται αποκλειστικά σε συνεργασία με το διεθνές πανεπιστήμιο της Ελλάδας, που διαθέτει μόλις εννέα καθηγητές. Με το άρθρο 30 διατηρείτε το δικαίωμα αναπομπής της απόφασης της Συγκλήτου για την ίδρυση ενός μεταπτυχιακού προγράμματος, μέσω επιτροπής, την οποία όμως ελέγχετε απολύτως. Η εμπλοκή της πολιτικής ηγεσίας στη λειτουργία των μεταπτυχιακών προγραμμάτων θίγει το αυτοδιοίκητο των ιδρυμάτων. Όπως, επίσης, θίγεται το αυτοδιοίκητο και στο άρθρο 49 από την κατάργηση των συμβουλίων ιδρύματος και θεσμοθέτησης ακαδημαϊκών συμβουλίων ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας σε κάθε περιφέρεια. Συμφωνούμε, κύριε Υπουργέ, οι φοιτητές να έχουν λόγο σε κάποια θέματα των ιδρυμάτων. Είναι, όμως, δυνατόν οι φοιτητές να αποφασίζουν για την απονομή τίτλου επίτιμου διδάκτορα ή ομότιμου ή επίτιμου καθηγητή, για τη μετακίνηση ενός καθηγητή από το ένα τμήμα στο άλλο, για την αλλαγή του γνωστικού αντικειμένου, στο οποίο έχει διοριστεί ένας καθηγητής; Στο άρθρο 46 το θέμα του καθορισμού των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων ΤΕΙ παραπέμπεται στις καλένδες, ακόμα μια φορά. Η επιτροπή που προβλέπεται, όταν κι αν συσταθεί, θα είναι πλήρως ελεγχόμενη και δεν πρόκειται να αποδώσει. Θα ήθελα να πω δυο λόγια για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση. Κάποιες ρυθμίσεις που εισάγονται με το άρθρο 73 είναι εκ του πονηρού, δημιουργούν στην πράξη τεράστια ζητήματα. Και εξηγούμαι: Ο Υπουργός μπορεί να τοποθετήσει στη θέση του συντονιστή εκπαίδευσης όποιον ο ίδιος θέλει, κατά παρέκκλιση κάθε διατάξεως. Το «κατά παρέκκλιση» τείνει να γίνει κανόνας. Και αυτό βεβαίως, είναι άκρως επικίνδυνο, συνάδελφοι. Σε ό,τι αφορά τις αποσπάσεις στο εξωτερικό, το Υπουργείο εισάγει μια δυσμενή μεταχείριση για τους εκπαιδευτικούς, που το ίδιο αποσπά με καθυστέρηση στο μέσο ή στο τέλος του διδακτικού έτους. Αυτοί οι εκπαιδευτικοί θα τιμωρούνται τριπλά. Μία αν τους αποσπάς στο μέσο της χρονιάς με τις όποιες συνέπειες για τις οικογένειες, μια μένουν κενές οι θέσεις στα σχολεία από τα οποία φεύγουν και, τρίτον, η χρονιά αυτή θα υπολογίζεται ως ολόκληρη για τη συμπλήρωση τριετίας με επιμίσθιο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μιας και μιλάμε για τις αποσπάσεις με το επιμίσθιο, χοντρό παράδειγμα, κύριε Ζουράρι - και πάλι αναφέρομαι σε εσάς - αναντιστοιχίας λόγων και έργων είναι η απάντησή σας στο θέμα των αποσπάσεων εκπαιδευτικών στο εξωτερικό. Συγκεκριμένα, σε ερώτηση που σας έκανα για την αδικαιολόγητη επιβάρυνση του οικονομικού προϋπολογισμού της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης με επιμίσθια την ώρα, που υπάρχουν εκπαιδευτικοί διατεθειμένοι να αποσπαστούν στα σχολεία του εξωτερικού, χωρίς επιμίσθιο, στην τοποθέτησή σας, θέλατε να τονίσετε την κοινωνική ευαισθησία της Κυβέρνησης απέναντι στους εκπαιδευτικούς, που επιθυμούν δήθεν να αποσπαστούν και δεν μπορούν, γιατί οι θέσεις είναι κρατημένες. Έχετε ξεχάσει, όμως, κύριε Υπουργέ, πως με δική σας τροπολογία πέρυσι τον Απρίλιο προτείνατε την κατά προτεραιότητα παράταση της απόσπασης εκπαιδευτικών στο εξωτερικό, χωρίς επιμίσθιο, επικαλούμενος το πολλαπλάσιο οικονομικό κόστος. Πότε λέγατε την αλήθεια; Πέρυσι ως Βουλευτής ή φέτος ως Υπουργός; Τι άλλαξε σε έναν χρόνο; Βεβαίως και άλλαξε. Τώρα είστε Υπουργός! Όσον αφορά τη ρύθμιση για τη άριστη γνώση ξένης γλώσσας για τα ευρωπαϊκά σχολεία, αφού ισχυρίζεστε ότι παραμένει ως κύρια προϋπόθεση για τις αποσπάσεις στα ευρωπαϊκά σχολεία, αφήστε την ισχύουσα διάταξη ως έχει. Και μια σύντομη αναφορά, κλείνοντας, στο ζήτημα που θέτουν επιμόνως οι οργανώσεις των ομογενών μας στην Βαυαρία, που είναι το Λύκειο του Μονάχου. Το Υπουργείο δεν στέλνει χρήματα ούτε για την πληρωμή του ενοικίου ούτε για να δοθεί εγγύηση για το νέο κτήριο, που θα μεταφερθεί το λύκειο του χρόνου τον Αύγουστο. Και όσο λείπει η χρηματοδότηση, καθυστερεί και η υπογραφή συμβολαίων. Και βεβαίως, η αβεβαιότητα σκοτώνει γονείς και μαθητές.
Βάλτε μια τελεία, κύριε συνάδελφε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Για την παράταξη της Νέας Δημοκρατίας η ελληνόγλωσση εκπαίδευση αποτελεί μέγιστη προτεραιότητα και αναπόσπαστο κομμάτι της παιδείας στη χώρα μας και δεν θα επιτρέψουμε να γίνει έρμαιο ιδεοληψιών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση συνεχίζει σταθερά το έργο της. Η Νέα Δημοκρατία δεν καταψηφίζει απλώς το εν λόγω νομοσχέδιο, αλλά δεσμεύεται ότι, ως επόμενη κυβέρνηση του τόπου, θα το καταργήσει, φέρνοντας τις διατάξεις εκείνες οι οποίες θα προσδώσουν στην εκπαιδευτική κοινότητα έναν άνεμο προόδου και ελευθερίας. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Κωνσταντίνος Φωτάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ξεκινήσω με κάποιες γενικές διαπιστώσεις. Η συζήτηση που προηγήθηκε, αλλά και η συζήτηση στην επιτροπή για την παιδεία έχει αναδείξει με τρόπο γλαφυρό δύο σαφώς αντιδιαμετρικές πολιτικές απόψεις. Η πρώτη άποψη θεωρεί και διαχειρίζεται την παιδεία κατά κύριο λόγο σαν ένα αγαθό, το οποίο μπορεί να αποφέρει πόρους, ένα αγαθό που μπορεί να είναι εμπορεύσιμο, ως εμπόρευμα μεγάλης αξίας, το οποίο η πολιτεία μπορεί να το πωλεί ή να το διαχειρίζεται εν είδει μεταπράτη. Για παράδειγμα, οι κανόνες της ζήτησης και της προσφοράς ρυθμίζουν τα μεταπτυχιακά μαθήματα, οι κανόνες της ζήτησης και της προσφοράς καθορίζουν τις αμοιβές των διδασκόντων σε αυτά. Η προσπάθεια προσέλκυσης πόρων από ξένους φοιτητές καθορίζει τον τρόπο και το επίπεδο διδασκαλίας. Η πολιτεία εν πολλοίς, περιορίζεται στον ρόλο του μεταπράτη παιδείας. Μάλιστα, προτάσσονται - αυτό έγινε ιδιαίτερα στη συζήτηση που έγινε στην επιτροπή - παραδείγματα χωρών, που παρέχουν μεταπτυχιακά πτυχία ακόμα και διά αλληλογραφίας και ζητήθηκε από την πολιτεία η άρση των ελέγχων πιστοποίησης, με στόχο να μειωθεί η γραφειοκρατία και να διευκολύνεται η εγγραφή των φοιτητών πελατών. Οποία ειρωνεία! Αυτοί που κόπτονται υπέρ της υψηλής ποιότητας, υπέρ της αξιοκρατίας, είναι οι πρώτοι που τις καταρρακώνουν. Κι ακόμη περισσότερο, μέσα από το πρόσχημα ενός κίβδηλου εκσυγχρονισμού, αναπτύσσεται το ιδεολόγημα ότι αυτού του τύπου η παιδεία μπορεί να αποτελέσει αναπτυξιακό εργαλείο και να βγάλει τη χώρα από την κρίση. Η ιδέα του επιχειρηματικού πανεπιστημίου βρίσκεται στον πυρήνα αυτού του τρόπου σκέψης. Είναι μία ιδέα, που έχει ήδη χρεοκοπήσει εκεί που ξεκίνησε, στις Ηνωμένες Πολιτείες, και φθίνει πολύ γρήγορα και στην Ευρώπη. Άλλωστε, οι ίδιοι οι εμπνευστές της πριν είκοσι, περίπου, χρόνια, σήμερα τη θέτουν σε αμφισβήτηση, μπροστά στα αδιέξοδα τα οποία δημιούργησε. Ερχόμαστε στη χώρα μας, με διαφορά φάσης περίπου δεκαπέντε ετών, να προβάλουμε ως εκσυγχρονιστικά παρωχημένα και αποτυχημένα μοντέλα. Ασφαλώς, δεν πρόκειται για εκσυγχρονισμό, αλλά για οπισθοδρόμηση. Και υπάρχει μια σειρά δημοσιευμάτων και συζητήσεων που γίνονται σήμερα σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, αλλά και την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου το κεντρικό αίτημα είναι η επιστροφή στην ακαδημαϊκότητα. Η δεύτερη προσέγγιση βλέπει την παιδεία με άλλον τρόπο. Τη βλέπει, κατ'αρχήν, ως μέσο στήριξης της κοινωνίας, με τη μόρφωση, την πνευματική καλλιέργεια και τη δημιουργία ευκαιριών σταδιοδρομίας, που παρέχει. Προτάσσει την ακαδημαϊκότητα, την επιστημονική ποιότητα και τις πνευματικές αξίες, προβάλλει τη γνώση ως ευταξία, που διευρύνει τους πνευματικούς ορίζοντες και δίνει έμπνευση και προοπτική. Στο πλαίσιο αυτής της άποψης, η παιδεία και η έρευνα αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία, που έχουν ως κοινό τόπο τη γνώση που παράγουν και διαχέουν, τη γνώση που αποτελεί το απαραίτητο συστατικό για τη διαμόρφωση ενός νέου παραγωγικού προτύπου για τη χώρα, που θα βασίζεται σε αυτό που λέμε στην «οικονομία της γνώσης». Θα βασίζεται στην οικονομία της γνώσης, όμως, που οδηγεί στην παραγωγή πλούτου που επιστρέφει στην κοινωνία, που συνεισφέρει στην ανάπτυξη, δημιουργώντας προϋποθέσεις για καλύτερη υγεία, καλύτερη παιδεία, για άμβλυνση των ανισοτήτων. Σύμφωνα με αυτή τη δεύτερη εκδοχή, η ώσμωση μεταξύ παιδείας και έρευνας αποτελεί μονόδρομο και διαμορφώνει τον ενιαίο χώρο έρευνας και παιδείας, που αποτελεί πλέον αναγκαιότητα. Αυτή την προσέγγιση έρχεται, εν πολλοίς, να υπηρετήσει το προς ψήφιση νομοσχέδιο. Έρχεται να ρυθμίσε,ι εκεί που επιβλήθηκε απορρύθμιση, έρχεται να άρει διαχρονικές στρεβλώσεις, έρχεται να διανοίξει προοπτικές. Στο επίκεντρο της προσπάθειας βρίσκεται το εξαιρετικό ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτει η χώρα και κυρίως, οι νέοι επιστήμονες και ερευνητές. Ακούσαμε πολλά γι' αυτούς σήμερα. Είναι το ανθρώπινο δυναμικό που αποτελεί τη σημαντικότερη παρακαταθήκη για το μέλλον, το οποίο σήμερα, εξαιτίας της υποτίμησης της εργασίας και κυρίως, της έλλειψης προοπτικών σταδιοδρομίας, έχει οδηγηθεί στη μεγάλη μονόπλευρη φυγή στο εξωτερικό, το brain drain ή και την υποαπασχόληση, το brain waste, που κι αυτό είναι πολύ σημαντικό στοιχείο. Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, τα χρόνια της κρίσης η μονόπλευρη μετανάστευση επιστημόνων έχει δεκαπλασιαστεί και συνεχώς εντείνεται. Κύριος στόχος μας είναι η ανάσχεση του φαινομένου του brain drain και η υποκατάστασή του από μια ισορροπημένη, αμφίδρομη κινητικότητα επιστημόνων, ένα στοιχείο που είναι απαραίτητο για την προαγωγή της επιστήμης. Όπως έχει δειχθεί σε μια σειρά μελετών, πρωταρχική αιτία για την επιστημονική μετανάστευση δεν είναι μόνο το ύψος των μισθών, όπως πολλοί νομίζουμε, αλλά κατά κύριο λόγο η έλλειψη προοπτικών σταδιοδρομίας και εξέλιξης. Στο σημείο αυτό, εστιάζουμε κι εμείς. Δημιουργούμε ελκυστικές ευκαιρίες για ποιοτικές θέσεις εργασίας, για σταδιοδρομία και στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Οι θέσεις εργασίας στο δημόσιο αφορούν στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και στα ερευνητικά κέντρα, όπου για πρώτη φορά, άνοιξαν θέσεις μετά από επτά χρόνια, κάτι που απολύτως ξεχάστηκε στη συζήτηση που προηγήθηκε. Άνοιξαν χίλιες θέσεις για μέλη ΔΕΠ στα πανεπιστήμια, εκατό θέσεις για νέους ερευνητές στα ερευνητικά κέντρα. Και στον ιδιωτικό τομέα, όμως, ανοίγουν θέσεις απασχόλησης με προγράμματα επιδότησης θέσεων εξειδικευμένων επιστημόνων, οι οποίοι θα στελεχώσουν τμήματα έρευνας και ανάπτυξης καινοτόμων επιχειρήσεων. Αξιοποιούνται τα ερευνητικά αποτελέσματα από το νεοϊδρυθέν Ταμείο Επιχειρηματικών Συμμετοχών μαζί με το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων, όπου και αυτό διανύει νέες δυνατότητες για τη δημιουργία νεοφυών επιχειρήσεων. Η ύπαρξη θέσεων εργασίας είναι αναγκαία συνθήκη, για να σταματήσει το brain drain, αλλά όχι ικανή. Οι θέσεις εργασίας θα πρέπει να συνδυάζονται με εκείνα τα επιστημονικά και επιχειρηματικά περιβάλλοντα, τα οποία λειτουργούν ως πόλοι έλξης για νέους επιστήμονες, αλλά και για καταξιωμένους επιστήμονες. Πρέπει να είναι περιβάλλοντα, τα οποία να εμπνέουν και να δημιουργούν προϋποθέσεις για την ανάδειξη της δημιουργικότητας των νέων επιστημόνων είτε στο ακαδημαϊκό είτε και στο επιχειρηματικό πεδίο, με τη δημιουργία εταιρειών start up. Το προς ψήφιση νομοσχέδιο περιλαμβάνει σειρά ρυθμίσεων προς την κατεύθυνση αυτή. Οι ρυθμίσεις αυτές αποτυπώνονται σε σειρά άρθρων, που αφορούν και την τριτοβάθμια εκπαίδευση και τις μεταπτυχιακές σπουδές, αλλά και τη λειτουργία των ΕΛΚΕ και το άρθρο 69 για την έρευνα. Θα εστιάσω, λοιπόν, εν ολίγοις στο ζήτημα της οικονομικής διαχείρισης των ερευνητικών προγραμμάτων, που περιλαμβάνεται στα άρθρα 50 μέχρι 68 του νομοσχεδίου. Σαφώς ποθούμενο είναι η ύπαρξη ευελιξίας, κάτι το οποίο είναι απαραίτητο για την ερευνητική εργασία, με την ταυτόχρονη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος. Είναι μεγάλη η πρόκληση σε ένα σύστημα, που έχει κληρονομήσει κακές πρακτικές από το παρελθόν και από την άλλη, περιορίζεται από μια καχυποψία για κακοδιαχείριση και έλλειψη αντίληψης της δυναμικής που απαιτεί η έρευνα. Αυτήν την κατάσταση, λοιπόν, έρχεται να εξορθολογίσει το νομοσχέδιο. Οι τελικές διατάξεις για τους ΕΛΚΕ, άρθρα 50 έως 68, διαμορφώθηκαν σε συνεργασία με τα πανεπιστήμια και τα ερευνητικά κέντρα και, όπως ανέφεραν εδώ οι εκπρόσωποι της Συνόδου των Πρυτάνεων, θεωρούνται ικανοποιητικές και γνωρίζουν πολύ καλά την προσπάθεια, που έγινε, για τον σκοπό αυτό. Σε αυτά τα άρθρα αποτυπώνονται οι βασικές αρχές ορθολογικής διαχείρισης. Για παράδειγμα, καθορίζεται πλέον το ποιος αποφασίζει τη σκοπιμότητα μιας δαπάνης, ποιος ελέγχει τη νομιμότητα και ποιος την εκτελεί. Θα κλείσω με μερικές αναφορές στο άρθρο 69. Είναι το άρθρο που επικεντρώνεται σε ορισμένες βελτιώσεις στη λειτουργία του ΕΛΙΔΕΚ, του νέου θεσμού που υπήρξε πρωτοβουλία αυτής της Κυβέρνησης και λειτουργεί ως ένα είδος ανεξάρτητης αρχής, όχι με τη νομική έννοια του όρου, για την επιστήμη. Με τις ρυθμίσεις του άρθρου 69 ενισχύεται η διασύνδεση μεταξύ των μελών του επιστημονικού συμβουλίου του ΕΛΙΔΕΚ - που πλέον έχει εκλεγεί και βρίσκεται στη θέση του - και των μελών του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας και Καινοτομίας, του ΕΣΕΚ και των τομεακών επιστημονικών συμβουλίων, μέσα από τη συμβουλευτική επιτροπή που λειτουργεί στο ΕΛΙΔΕΚ. Με τον τρόπο αυτό, κινητοποιούνται και εναρμονίζονται επιστημονικά όργανα, τα οποία αποτελούνται από επιστήμονες υψηλού κύρους, ούτως ώστε να επιτευχθεί το βέλτιστο αποτέλεσμα για τη διαμόρφωση και υλοποίηση μιας πραγματικά εθνικής στρατηγικής για την έρευνα. Θα ήθελα να αδράξω αυτήν την ευκαιρία και να αναφέρω τα πρώτα αποτελέσματα δράσεων του ΕΛΙΔΕΚ, που καταγράφουν με τρόπο απτό και σαφή την απαρχή της αναστροφής του φαινομένου του brain drain. Σε δύο χιλιάδες εκατόν δεκατέσσερις αιτήσεις για υποψήφιους διδάκτορες δόθηκαν πρόσφατα πεντακόσιες τριάντα εννέα υποτροφίες μετά από αξιολόγηση. Είναι αριθμός ρεκόρ. Δεύτερον, από τις χίλιες εξακόσιες εξήντα εννέα αιτήσεις - που βρίσκονται σε αξιολόγηση - που έγιναν για ερευνητικά έργα μετά διδακτόρων ερευνητών, οι εκατόν εξήντα έχουν υποβληθεί από Έλληνες επιστήμονες, που εργάζονται στο εξωτερικό. Μόνο το 2017 πρόσθετοι πόροι ύψους 106,5 εκατομμυρίων ευρώ θα διατεθούν στα ΑΕΙ και στα ερευνητικά κέντρα της χώρας για τη στήριξη της έρευνας μέσω του ΕΛΙΔΕΚ. Αυτοί είναι πρόσθετοι πόροι επιπλέον του ΕΣΠΑ, επιπλέον οποιασδήποτε άλλης δημόσιας δαπάνης. Το σύνολο των πόρων για την τριετία 2017-2019 που θα πάει στα πανεπιστήμια, τα ΤΕΙ και τα ερευνητικά κέντρα της χώρας ανέρχεται στα 240 εκατομμύρια ευρώ. Και πραγματικά αναρωτιέμαι: Πότε άλλοτε στο παρελθόν είχε συμβεί κάτι τέτοιο; Γιατί ακούμε εδώ λόγια για έλλειψη προσπάθειας, για υποχρηματοδότηση, και δεν βλέπουμε τι γινόταν στο παρελθόν. Και αυτό που γινόταν στο παρελθόν το έχω εδώ και θα ήθελα να το καταθέσω. Είναι στοιχεία από το ΕΚΤ που βασίζονται στη EUROSTAT. Το 2000 με 2007 οι δαπάνες για την έρευνα και την ανάπτυξη ήταν της τάξεως 1,3 δισεκατομμύρια με 1,4 δισεκατομμύρια. Το 2014 ήταν 1,488 δισεκατομμύρια. Το 2015, μια χρονιά ιδιαίτερα δύσκολη, ήταν 1,7 δισεκατομμύρια, δηλαδή 215 εκατομμύρια επιπλέον. Αν πάρουμε δε, τις θέσεις εργασίας και συγκρίνουμε μεταξύ 2014-2015, είχαμε αύξηση το 2015 στον ιδιωτικό τομέα κατά 5%, αύξηση στα ερευνητικά κέντρα κατά 22,5% και αύξηση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση κατά 14,5%. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της αύξησης των δαπανών για την έρευνα και την ανάπτυξη, που τελικά έφερε τη χώρα στο 0,97% του ΑΕΠ. Πλησίασε το 1%, που υπολείπεται, βέβαια, είναι το μισό του τι συμβαίνει όσον αφορά τον κοινοτικό μέσο όρο. Θα ήθελα καταθέσω το σχετικό δελτίο. [[Στο σημείο αυτό ο Αναπληρωτής Υπουργός κ. Κωνσταντίνος Φωτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Η διάταξη του άρθρου 69 για τη δημιουργία προσωποπαγών θέσεων ερευνητών για νέους επιστήμονες, οι οποίοι έχουν καταφέρει να κερδίσουν επιχορήγηση από το ιδιαίτερα ανταγωνιστικό πρόγραμμα του ERC αναμένεται επίσης να συνεισφέρει στη στόχευση της αναστροφής του brain drain και να εμπλουτίσει το δυναμικό των ελληνικών ερευνητικών κέντρων. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η γνώση που προκύπτει από την παιδεία και την έρευνα διαπερνά οριζόντια πυλώνες της ελληνικής οικονομίας, όπως τον πρωτογενή τομέα, τη μεταποίηση, τον τουρισμό, τις μεταφορές και ταυτόχρονα αυτή η ίδια η γνώση αποτελεί τη βάση για τη δημιουργία ενός πρόσθετου πυλώνα οικονομικής δραστηριότητας με την ανάδειξη νεοφυών επιχειρήσεων. Αυτό είναι το μοντέλο πάνω στο οποίο εργαζόμαστε. Η ποιότητα της παιδείας που παρέχεται, ο εξορθολογισμός της, η ενίσχυση της ακαδημαϊκότητας και της μόρφωσης που παρέχει είναι προϋποθέσεις επιτυχίας. Πιστεύω ότι το παρόν νομοσχέδιο, σαφώς τις προωθεί. Ευχαριστώ για την προσοχή σας.
Ευχαριστούμε και εμείς. Τον λόγο έχει ο κ. Κωστής Χατζηδάκης.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε μια κυβέρνηση, η οποία ισχυρίζεται ότι είναι προοδευτική, κάτι που φυσικά αποτελεί δικαίωμά της. Δικαίωμα, όμως, και δικό μας είναι να παρατηρούμε τα πράγματα και να βγάζουμε τα συμπεράσματά μας. Στην οικονομία, για παράδειγμα, είδαμε πόσο προοδευτική είναι η Κυβέρνηση. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός μίλησε για αυταπάτες. Όμως, όλοι ξέρουμε ότι η Κυβέρνηση ήταν εκτός οικονομικής και ευρωπαϊκής πραγματικότητας. Συγκρούστηκε με την πραγματικότητα και τα αποτελέσματα της σύγκρουσης τα πληρώνουν μέχρι σήμερα και θα συνεχίσουν να τα πληρώνουν οι Έλληνες πολίτες με δύο μνημόνια, με σκληρά μέτρα για μισθωτούς και συνταξιούχους, τους οποίους υποτίθεται αυτή η Κυβέρνηση θα υπηρετούσε, και με λιτότητα διαρκείας. Στην οικονομία, όπως και να το μετρήσετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, με ένα τσουβάλι μέτρα δεν έχετε κατορθώσει να φέρετε τη χώρα ούτε εκεί που ήταν το 2014. Διότι το 2014 η χώρα είχε βγει ήδη δοκιμαστικά στις αγορές και δεν είχε capital controls, που έχει σήμερα στην πλάτη της ούτε είχε τα δύο μνημόνια που φέρνουν την υπογραφή του κ. Τσίπρα και του κ. Καμμένου. Αυτή ήταν η προοδευτική προσέγγισή σας στην οικονομία. Στην παιδεία, που δεν υπάρχει σ' αυτόν τον βαθμό η τρόικα, αισθάνεστε περισσότερο απελευθερωμένοι να δείξετε πόσο προοδευτικοί είστε. Αυτό το νομοσχέδιο αποτυπώνει αυτήν την ψευτοπροοδευτική αντίληψη. Θέλω να είμαι συγκεκριμένος και θα αναφερθώ σε τρία παραδείγματα, για να δούμε πόσο προοδευτικοί είστε πραγματικά. Στο άσυλο τι κάνετε; Φέρνετε το παλιό καθεστώς, το οποίο δεν υπάρχει σε καμμία άλλη χώρα της Ευρώπης και ουσιαστικά, είναι προστασία των μπαχαλάκηδων. Διότι με συγχωρείτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχετε σκεφτεί ένα πάρα πολύ απλό ερώτημα ή όχι; Γιατί καταργείτε τις διατάξεις που ίσχυαν με τον προηγούμενο ν.4009/11; Θεωρείτε ότι δεν προστατευόταν με αυτόν τον τρόπο η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών; Θεωρείτε, δηλαδή, ότι τα τελευταία τέσσερα, πέντε χρόνια δεν είχαμε ελεύθερη διακίνηση στα ελληνικά πανεπιστήμια; Δεν μπορούσαν οι καθηγητές να πουν αυτό που ήθελαν; Δεν μπορούσαν οι φοιτητές να πουν αυτό που ήθελαν ή να οργανώσουν τις εκδηλώσεις που ήθελαν; Αντιθέτως, εγώ λέω ότι αν κάποιος έπρεπε να ασκήσει μια κριτική στο καθεστώς που ίσχυσε τα τελευταία χρόνια είναι ότι αυτός ο νόμος δεν εφαρμόστηκε πλήρως, λόγω δειλίας των κυβερνήσεων και αντίστοιχης ατολμίας των πρυτανικών αρχών. Να είμαστε καθαροί απέναντι στους Έλληνες πολίτες. Περί αυτού πρόκειται. Η μόνη προστασία που παρέχεται με τις ρυθμίσεις, που φέρνετε είναι προστασία στους μπαχαλάκηδες, τίποτα άλλο. Προοδευτική αντίληψη, λοιπόν, στο άσυλο. Δεύτερη προοδευτική αντίληψη όλα αυτά που κάνετε στα μεταπτυχιακά, με τον στενό κορσέ που φέρνει σήμερα το Υπουργείο, για να ρυθμίσει τις μεταπτυχιακές σπουδές, στις οποίες πράγματι τα τελευταία χρόνια υπήρχε μια κάποια άνοιξη στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Παιδιά, φοιτητές, δεν χρειαζόταν στον βαθμό που συνέβαινε στο παρελθόν να πηγαίνουν στο εξωτερικό, για να σπουδάσουν και σπούδαζαν εδώ, κάνοντας λιγότερα έξοδα για τις οικογένειές τους. Τι κάνετε τώρα εδώ; Βάζετε ανώτατο όριο στους μισθούς που θα παίρνουν οι καθηγητές, τιμωρώντας έτσι την προσπάθεια, την αξιοκρατία και την επιτυχία, διότι προφανώς όλα αυτά σας ενοχλούν. Για να έρθει κάποιος ξένος φοιτητής, πρέπει να έχει αναγνώριση το πτυχίο του από το ΔΟΑΤΑΠ. Αν δεν έχει, να μην έρθει, δεν χρειαζόμαστε τα λεφτά του. Φυσικά, βάζετε και μια σειρά από εμπόδια στην οργάνωση των μεταπτυχιακών σπουδών, καθώς μπορεί ο Υπουργός να αναπέμπει απόφαση και της ίδιας της συγκλήτου για τη διοργάνωση μεταπτυχιακών σπουδών από ένα πανεπιστήμιο και από ένα τμήμα. Με λίγα λόγια, δηλαδή, εσείς εμπιστεύεστε τους μπαχαλάκηδες και δεν εμπιστεύεστε τους καθηγητές και τη σύγκλητο, για να διοργανώσουν μεταπτυχιακά μαθήματα. Ενώ το πράγμα είναι πάρα πολύ απλό. Θα μπορούσατε, αντί για αυτές τις γραφειοκρατικές ρυθμίσεις, από τη μια πλευρά να εμπιστευτείτε την αρχή για τη διασφάλιση της ποιότητας, όπως γίνεται στο εξωτερικό, προκειμένου να γίνονται μεταπτυχιακά με ποιότητα και από την άλλη πλευρά, να δίνετε υποτροφίες για τους οικονομικά αδύναμους, όπως γίνεται σε όλες τις χώρες του εξωτερικού. Είναι πάρα πολύ απλό και σας το έχουμε επισημάνει. Το τρίτο παράδειγμα, που δείχνει πόσο προοδευτικοί είστε, έχει σχέση με τη δυνατότητα να γίνονται ξενόγλωσσες σπουδές στην Ελλάδα. Τις περιορίζετε μόνο στο διεθνές πανεπιστήμιο. Το διεθνές πανεπιστήμιο το έκανε η Νέα Δημοκρατία, το έκανε η Κυβέρνηση Καραμανλή στην περίοδο 2004-2009. Άρα, έχουμε κάθε λόγο να το υποστηρίζουμε. Όμως, πραγματικά διερωτώμαι: Γιατί να περιορίζονται οι ξενόγλωσσες σπουδές μόνο στο διεθνές πανεπιστήμιο; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου του κυρίου Βουλευτή]] Τι πειράζει να γίνονται στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, οπουδήποτε; Έχουμε περίσσευμα χρημάτων και δεν θέλουμε φοιτητές από τα Βαλκάνια, από τη Μέση Ανατολή ή από οπουδήποτε να έρχονται στην Ελλάδα και να διδάσκονται στα πανεπιστήμιά μας στα αγγλικά ή σε οποιαδήποτε άλλη γλώσσα; Είναι αυτό προοδευτική αντίληψη, πραγματικά; Θέλω να το σκεφτεί κάθε Έλληνας πολίτης, που μας παρακολουθεί αυτή την ώρα. Άρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο αυτό πράγματι αναδεικνύει τις διαφορές των δύο παρατάξεων και πράγματι υπογραμμίζει ποιος είναι προοδευτικός και ποιος είναι με την αντίδραση και την καθυστέρηση. Ξέρω ότι θα σας ενοχλήσει, αλλά κάποια στιγμή κάποιος πρέπει να τα πει. Η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας είναι με την κοινή λογική, όπως καταδεικνύει η θέση που έχουμε για το άσυλο, ενώ εσείς είστε με μια αντίληψη που δεν απαντάται πουθενά σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας είναι με την αξιοκρατία, όπως φαίνεται από την τοποθέτηση που έχουμε στα μεταπτυχιακά, ενώ εσείς είστε με την ισοπέδωση, κάτι που δεν είναι προοδευτική αντίληψη. Η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας είναι που θέλει να φέρει στην Ελλάδα συνάλλαγμα, κάνοντας την πατρίδα μας διεθνές εκπαιδευτικό κέντρο, ενώ εσείς έχετε αλλεργία σε κάθε καινοτομία και θέλετε να κόψετε την είσοδο, ακόμα και σε φοιτητές που θέλουν να έρθουν στην Ελλάδα, όπως συνέβη με κάποιους Κινέζους φοιτητές, πριν από μερικούς μήνες, να δώσουν τα λεφτά τους και να σπουδάσουν στη χώρα μας. Είναι, λοιπόν, ξεκάθαρο ότι η πραγματικά προοδευτική παράταξη είναι η δική μας παράταξη. Δεν μιλώ ως αλάθητος ούτε ως εκπρόσωπος του κόμματος των αλάθητων. Όμως, όπως και να το δούμε, όπως και να συγκρίνουμε τα πράγματα, αυτά είναι προφανή. Ήρθατε να καλυτερέψετε τα πράγματα στην οικονομία και πήγατε τις εξελίξεις προς τα πίσω. Φορτώσατε τους ασθενέστερους με πάρα πολλά και βαριά μέτρα. Ήρθατε ως οι «Ρομπέν των φτωχών» και κάνατε τους φτωχούς, φτωχότερους. Και στην παιδεία έχουμε ίδια δείγματα γραφής. Το όραμά σας, ενώ είμαστε στο 2017, είναι να ξαναγυρίσουμε στη δεκαετία του '80. Έχετε μια πολιτική - ρετρό, που εμπνέεται από τις περασμένες δεκαετίες. Δεν εμπνέεται ούτε από την Ευρώπη ούτε από το μέλλον ούτε από την κοινή λογική. Ξέρετε ποιο είναι το βασικό μου συμπέρασμα, μετά απ' όλα αυτά; Η παρουσία σας στην Κυβέρνηση είχε μια χρησιμότητα και αυτό το αναγνωρίζω, ότι οι Έλληνες πολίτες πια μπορούν να συγκρίνουν, μπορούν να καταλάβουν ποιος είναι πράγματι ο προοδευτικός και ποιος εκφράζει τη συντήρηση και την καθυστέρηση. Και τη συντήρηση και την καθυστέρηση την εκφράζει ξεκάθαρα η Κυβέρνηση που σήμερα μας κυβερνά, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.
Ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να διευκρινίσω το εξής;
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Δεν θα σχολιάσω καθόλου την πολιτική αντιπαράθεση. Ως προς τα ξενόγλωσσα, πρέπει να είναι σαφές τι γίνεται και να γίνεται κριτική επί του πραγματικού. Προσέξτε. Το Διεθνές Πανεπιστήμιο έχει την τεχνογνωσία για τα ξενόγλωσσα. Σωστά;
Όχι προπτυχιακά.
Αφήστε να τελειώσω. Δίνει τη δυνατότητα για τα προπτυχιακά και τα μεταπτυχιακά. Αυτή τη στιγμή, όπως ξέρετε, και το Διεθνές Πανεπιστήμιο και άλλα πολλά πανεπιστήμια έχουν πολλά μεταπτυχιακά στα αγγλικά. Τα βγάζουμε τα μεταπτυχιακά. Ως προς τα προπτυχιακά, λέμε ότι θα μπορούσε να υπάρχει συνεργασία με το Διεθνές Πανεπιστήμιο, όχι για να γίνονται τα μαθήματα στο Διεθνές Πανεπιστήμιο, αλλά να γίνονται εκεί όπου θα συνεργαστούν, παραδείγματος χάρη, το Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ή οποιοδήποτε άλλο. Άρα, να πάρεις αυτό με τους εννέα διδάσκοντες του Διεθνούς Πανεπιστημίου…
Κάντε το προαιρετικό, κύριε Υπουργέ, όχι δεσμευτικό.
Ποιο να κάνω προαιρετικό;
Τη συνεργασία με το Διεθνές Πανεπιστήμιο.
Θα σας πω. Κατ' αρχάς δεν καταργούμε ούτε την παλαιά δυνατότητα να γίνει αγγλόφωνο τμήμα και επίσης λέμε ότι μπορούν να γίνονται μαθήματα αγγλόφωνα στο υπάρχον πρόγραμμα σπουδών, για να διασφαλιστεί η συνεργασία με το «ERASMUS», διότι υπάρχει ένα θέμα. Άρα, όλα αυτά τα κάνουμε. Τώρα, τι δεν κάνουμε; Δεν μπορεί αυτή τη στιγμή να υπάρχει ένα πρόγραμμα, το οποίο να οδηγεί σε πτυχίο - κανονικό πρόγραμμα όμως, όχι διετές - τετράχρονο πρόγραμμα που να οδηγεί σε ένα πτυχίο, όπου για να πάρεις αυτό το πτυχίο, πρέπει να είσαι εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και να πληρώνεις δίδακτρα. Διότι, εάν είσαι εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχεις ένα πρόβλημα με τους Έλληνες φοιτητές, που πρέπει να έχουν το δικαίωμα να γράφονται και εκεί κ.λπ., άρα, ουσιαστικά βάζεις δίδακτρα στα προπτυχιακά. Άρα, βγάζουμε τα εντός. Μένει, λοιπόν, το εκτός και σας καλώ να μου πείτε τι είναι αυτό το πτυχίο που θα παίρνουν; Τι δικαιώματα και υποχρεώσεις θα έχουν τα άτομα που θα παίρνουν αυτό το πτυχίο; Δεν είναι ούτε νομικά διευκρινισμένο - γενικότερα νομικά - ούτε όμως και κοινωνικά. Θα πάρετε εσείς την ευθύνη να πείτε ότι κάθε τμήμα μπορεί παράλληλα να δίνει και ένα πτυχίο γι' αυτούς που έρχονται εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θα είναι με δίδακτρα;
Ναι.
Προσέξτε, μην λέτε «ναι» για λόγους αντιπολιτευτικούς. Σκεφθείτε το λίγο. Λέω, λοιπόν, ότι είναι ένα εξαιρετικά σύνθετο ζήτημα. Οι δυνατότητες υπάρχουν, όπως σας είπα. Μην δημιουργούμε εντυπώσεις, γιατί αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια εκρηκτική κατάσταση και κοινωνικά και ως προς τη δομή των πανεπιστημίων. Αυτό ακριβώς προσπαθούμε να προφυλάξουμε με το νομοσχέδιο. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο έτερος των Αντιπροέδρων της Νέας Δημοκρατίας κ. Γεωργιάδης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κοιτάξτε, κύριε Υπουργέ, πώς έχουν τα πράγματα και γιατί λέμε ότι είμαστε δυστυχώς μια χώρα, στην οποία έχει χαθεί η λογική. Είμαστε μια χώρα, που έχει τεράστια οικονομικά προβλήματα. Υποτίθεται ότι όλη η προσπάθεια που κάνει η κοινωνία μας είναι πώς θα αυξηθεί το ακαθάριστο εθνικό μας προϊόν, πώς θα μειωθεί η ανεργία, πώς θα μείνουν οι νέοι μας εδώ και δεν θα πάνε στο εξωτερικό. Αυτά δεν λέει και ο κύριος Πρωθυπουργός ότι θέλει να πετύχει; Δείτε τώρα τι έχουμε πετύχει είκοσι χρόνια με τις ιδέες που καταφέραμε να πολεμήσουμε με τον Νόμο Διαμαντοπούλου και δυστυχώς, έρχεστε τώρα εσείς να κάνετε αυτό το μεγάλο πισωγύρισμα. Πριν από είκοσι χρόνια, η Τουρκία δεν είχε ούτε ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο. Ξέρετε τι γίνεται τώρα στην Κωνσταντινούπολη; Ξέρετε πόσα δισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο παίρνει η Τουρκία από τα ιδιωτικά πανεπιστήμια; Ξέρετε πόσα;
Μην τα συγκρίνετε. Εκεί δεν μπορούν να ανοίξουν το στόμα τους.
Θα έρθω εκεί.
Αυτά τα πανεπιστήμια θέλετε;
Πριν από δέκα χρόνια, κύριε Φίλη, επειδή φωνάζετε…
Τέτοια πανεπιστήμια θέλετε;
Μην με διακόπτετε. Πολύ ζωηρό σας βλέπω. Και πριν, διακόψατε τον κ. Κέλλα. Τι να κάνουμε; Σας έβγαλε ο κ. Τσίπρας. Αφήστε να μιλήσει ο Υπουργός που είναι εδώ. Τι να κάνουμε τώρα; Δεν θα διακόπτετε κάθε ομιλητή της Νέας Δημοκρατίας! Και επανέρχομαι. Πριν από δέκα χρόνια, η Κύπρος δεν είχε ούτε ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο. Ξέρετε πόσες εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο παίρνει η Κυπριακή οικονομία από αυτά τα πανεπιστήμια; Πεντακόσια εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Και όμως, χιλιάδες φοιτητές από την Ελλάδα - το ξέρετε από τον περίγυρό σας - πάνε και σπουδάζουν στην Κύπρο. Και χάνουμε τόσα λεπτά εδώ τώρα, για να μας εξηγήσει ο κύριος Υπουργός γιατί το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο δεν μπορεί να βρει τον τρόπο, για να πάρει λεφτά από το εξωτερικό. Εάν αυτό, κυρίες και κύριοι, είναι προοδευτικό, εάν αυτό είναι το μέλλον, το οποίο θέλετε να φτιάξετε, εάν αυτό είναι αυτό που θέλετε να προσφέρετε στην Ελλάδα, τότε θα σας πω κάτι που το πιστεύω πραγματικά. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ! Ξέρετε γιατί σας ευχαριστώ;
Ξέρουμε. Μας το έχετε ξαναπεί.
Διότι υπάρχει στην κοινωνία μια συζήτηση. Αυτά τα καλά παιδιά του ΣΥΡΙΖΑ είναι σπουδαίοι πολιτικοί. Ήθελαν να κάνουν πολλά πράγματα, αλλά δυστυχώς η ανάγκη τους έφερε, κύριε Υπουργέ, και αυτή η κακιά η τρόικα και δεν τους αφήνει να εφαρμόσουν την πολιτική τους, την οποία αν ήσαν ελεύθεροι από τα μνημόνια, θα την εφήρμοζαν και θα έφερναν την ευημερία στους Έλληνες. Και έρχεται το κομμάτι της παιδείας, εις το οποίο η τρόικα δεν σας ασκεί τον ασφυκτικό έλεγχο που σας ασκεί στην οικονομία - κακώς, όπως αποδεικνύεται - και εφαρμόζετε τη δικιά σας πολιτική. Και τι κάνετε; Επαναφέρετε - λέει - το πανεπιστημιακό άσυλο - κύριε Υπουργέ, για ακούστε με λίγο - γιατί θέλετε να προασπίσετε, λέει, την ελεύθερη διακίνηση ιδεών. Καλά δεν ντρεπόμαστε; Πάμε μαζί οι δυο μας να κάνουμε μια ομιλία σε ένα πανεπιστήμιο;
Όχι.
Γιατί δεν πάμε; Ξέρετε γιατί;
Γιατί δεν θέλω να είμαι μαζί σας.
Γιατί αν μπω εγώ σε ελληνικό πανεπιστήμιο, όπου δήθεν εσείς διασφαλίζετε την ελευθέρα διακίνηση ιδεών, κύριε Φίλη, που τώρα δεν μιλάτε, θα καώ εγώ, το πανεπιστήμιο και η διπλανή γειτονιά. Γιατί τέτοια ελευθέρα διακίνηση ιδεών υπάρχει στο ελληνικό πανεπιστήμιο, που μπορούν να μιλάνε μόνο αυτοί με τους οποίους συμφωνούν οι κουκουλοφόροι. Γιατί, αν πάει να μιλήσει ένας φοιτητής, με τον οποίο δεν συμφωνούν οι κουκουλοφόροι, τότε αυτός πρέπει να διωχθεί δια της βίας. Ή μήπως δεν θυμάστε, κύριε Φίλη, πριν από μερικά χρόνια, που είχε πάει το Πανεπιστήμιο Πατρών να βραβεύσει τον Γουάτσον, τον καθηγητή που βρήκε το DNA, και σηκώθηκε ένας κουκουλοφόρος, ενώπιον όλης της Συγκλήτου και πήγε να τον σπάσει στον ξύλο, ενενήντα χρονών άνθρωπο; Το θυμάστε;
Αυτό έγινε από γυναίκες, γιατί έκανε απίστευτα ρατσιστικά σχόλια.
Εγώ δεν λέω γιατί κατηγορούσαν τον Γουάτσον. Μπορούσαν να τον κατηγορούν για ό,τι ήθελαν. Αυτό σημαίνει, κύριε καθηγητά, κύριε Υπουργέ, ότι έπρεπε να πάνε να τον σπάσουν στο ξύλο;
Δεν τον έσπασαν.
Δεν τον έσπασαν, γιατί μπήκε ένας φοιτητής μπροστά του και έφαγε το ξύλο ο φοιτητής, αντί για τον νομπελίστα. Γι' αυτό δεν τον έσπασαν. Άρα, αφήστε τις ψευτιές. Να πω και κάτι ακόμα; Μου προκαλεί ντροπή αυτό που είπατε στον «ΣΚΑΪ».
Τι είπα;
Είναι δουλειά του φοιτητικού κινήματος, λέει, να περιφρουρήσει το πανεπιστήμιο. Τι μας λέτε; Δηλαδή, εμένα το δικό μου το παιδί πρέπει να κάτσει να δώσει πανελλήνιες για να μπει στο πανεπιστήμιο και να παίζει ξύλο με τους κουκουλοφόρους, για να κάνει ομάδες περιφρούρησης; Αυτό είναι το όραμά σας για τους φοιτητές; Αυτό είναι το όραμα του Γαβρόγλου; Δεν είστε κομμουνιστής, αλλά έχετε υπάρξει μέλος σε διοικητικό συμβούλιο τρομερών ιδρυμάτων του καπιταλισμού. Τα ξέρετε. Μην τα λέμε. Αυτά σας έμαθαν; Σας έμαθαν ότι το όραμα για τους φοιτητές είναι να κάνουν ομάδες περιφρούρησης και να σπάνε στο ξύλο τους άλλους φοιτητές ή τους μπαχαλάκηδες; Αυτό είναι το πανεπιστήμιο που ονειρεύεστε; Και ποια είναι η άλλη μεγάλη σας, προοδευτική παρέμβαση; Σας αρέσει και η λέξη - τρομάρα σας! - «προοδευτική παρέμβαση». Επιστροφή - λέει - των φοιτητών στη διοίκηση. Γιατί; Γιατί βγάλαμε τους φοιτητές; Νομίζετε ότι ήταν εύκολο, όταν ψηφίστηκε ο Νόμος Διαμαντοπούλου να βγάλουμε τους φοιτητές από τις ψηφοφορίες; Έτσι νομίζετε; Ξέρετε τι έγινε εδώ στη Βουλή για το θέμα αυτό; Οι φοιτητικές οργανώσεις και της Νέας Δημοκρατίας νομίζετε δεν πίεζαν για να μην ψηφίσουμε αυτό το άρθρο τότε; Με πολύ μεγάλο πολιτικό κόστος, σας πληροφορώ, τότε τα κόμματα βγάλαμε τους φοιτητές από τις ψηφοφορίες. Και ξέρετε γιατί το κάναμε; Ξέρετε, κύριε Υπουργέ, το γιατί. Η ιδεοληψία σας όμως δεν σας αφήνει. Και τι ήσασταν, κύριε Μαντά; Ήσασταν το νέο που θα σβήνατε το παλιό. Και το νέο είναι η επιστροφή στον νόμο του '82. Τόσο νέο είναι! Για τέτοιο νέο πρόκειται. Και ξέρετε γιατί τα είχαμε βγάλει τότε, ενώ το κομματικό μας συμφέρον ήταν να μείνουν οι φοιτητές; Πρώτη παράταξη στα πανεπιστήμια είμαστε. Διότι είχαν φτάσει, κύριε Μαντά και κύριε Φίλη - το ξέρετε και ντροπή σας, που υποκρίνεστε ότι δεν το ξέρετε - να συναλλάσσονται στις εκλογές οι φοιτητές με τους καθηγητές και να ανταλλάσσουν θέματα και να ελέγχουν τα πανεπιστήμια.
Ποιοι το έκαναν;
Είναι γνωστές οι νεολαίες.
Και τι κάνετε τώρα;
Ποιες πολιτικές νεολαίες ήταν; Η δική σας και της ΠΑΣΠ.
Η δική σας πάνω απ' όλα, της Αριστεράς, που πήγαιναν κι έσπαγαν στο ξύλο τους καθηγητές κι έχτιζαν τα γραφεία.
Κύριε Γεωργιάδη, να απευθύνεστε γενικά στην Ολομέλεια, όχι προσωπικά.
Αυτοί φωνάζουν, κύριε Πρόεδρε, κι εσείς κάνετε σε εμένα παρατήρηση;
Ορίστε;
Εγώ μιλάω στην Ολομέλεια, με διακόπτουν από κάτω κι εσείς κάνετε παρατήρηση σε εμένα;
Απευθύνεστε προσωπικά.
Φωνάξτε κι εσείς, εάν είναι. Μη φωνάζουν μόνο οι από κάτω. Να φωνάζουν και οι από πάνω. Λέτε να μη θυμόμαστε τις εποχές που οι φοιτητικές παρατάξεις της Αριστεράς έχτιζαν τους καθηγητές μέσα στα γραφεία με τούβλα; Δεν το θυμόμαστε; Δεν θυμόμαστε πώς διέκοπταν τις συγκλήτους; Δεν θυμόμαστε πώς απειλούσαν τους καθηγητές στις ψηφοφορίες; Αυτά όλα που κάνατε, ήρθε τότε ο Νόμος Διαμαντοπούλου, με τη σύμφωνη γνώμη της Νέας Δημοκρατίας τότε, για να σταματήσει αυτήν την παθογένεια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ ένα λεπτό παραπάνω, γιατί είχα και διακοπή. Λέτε, κύριε Υπουργέ, ότι δεν λειτούργησαν τα συμβούλια διοικήσεως. Είναι τεράστια ντροπή να το λέτε αυτό εσείς. Είχαμε φέρει στα συμβούλια διοικήσεως μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα καθηγητών του πλανήτη. Είχαν έρθει καθηγητές των μεγαλύτερων πανεπιστημίων του εξωτερικού. Είχαν αρχίσει τα ελληνικά πανεπιστήμια να ξεφεύγουν από το τέλμα, να ανεβαίνουν στους διεθνείς πίνακες κατάταξης. Διότι φυσικά, ένας νόμος δεν λειτουργεί τον πρώτο χρόνο. Άρχισε να λειτουργεί αυτό στο πανεπιστήμιο και να πηγαίνει προς τα μπρος και να προοδεύει. Ακόμα και οι καθηγητές που δήθεν αντιδρούσαν, όταν έγινε ηλεκτρονική ψηφοφορία, είχε συμμετοχή 90%. Όλοι οι καθηγητές πήγαν και ψήφισαν. Τι αποδεικνυόταν; Αποδεικνύονταν ότι δεν πήγαιναν να ψηφίσουν με το σώμα τους γιατί φοβούνταν να μην φάνε ξύλο. Κι όταν μπορούσαν να ψηφίσουν με το κουμπί ηλεκτρονικά, πήγαν όλοι και ψήφισαν. Κάνετε, λοιπόν, εδώ όλοι σας, Φαρισαίοι υποκριτές, ότι δεν ξέρετε ότι στο πανεπιστήμιο υπάρχει βία, ότι δεν ξέρετε ότι τους καθηγητές τους απειλούν με ξύλο, ότι δεν ξέρετε τι γίνεται στα πανεπιστήμια κάθε μέρα. Και υποκρίνεστε, κύριε Φίλη, στην ελληνική κοινωνία ότι αυτά δεν υπάρχουν. Ξέρετε γιατί υποκρίνεστε;
Άσε τον Φίλη. Δεν σου απαντάει.
Διότι, αφού ψηφίζετε τα μνημόνια δυο - δυο, θέλετε να πουλήσετε τώρα προοδευτισμό, για να δείξετε πόσο Αριστεροί είστε.
Εσύ που το ξέρεις; Πότε ήσουν Αριστερός;
Εγώ έχω διαβάσει ιστορία.
Πότε ήσουν για να έχεις το δικαίωμα να μας κρίνεις;
Δυστυχώς, ξέρω πολύ καλά τι θα πει Αριστερός.
Κύριε Γεωργιάδη, ολοκληρώστε.
Τους θυμάμαι από το πανεπιστήμιο, που μας κυνηγούσαν με το ξύλο και με τις αφίσες που κολλούσαν και με τη βία σε ό,τι έκαναν στα πανεπιστήμια. Τους έχω ζήσει στο πετσί μου. Και αν δεν υπήρχε η ΔΑΠ να κρατήσει λίγο τα μπόσικα στα πανεπιστήμια, θα είχαν καταρρεύσει τα πανεπιστήμια.
Κύριε Γεωργιάδη, ολοκληρώστε.
Μόνο χάρη στη ΔΑΠ,, που έχει βγει πρώτη φοιτητική δύναμη, έχουν κρατηθεί τα πανεπιστήμια όρθια. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Για να κλείσω με όλα αυτά που συμβαίνουν στα πανεπιστήμια, καλώς τα ξέρετε και τα κρύβετε. Και ο κ. Γαβρόγλου τα ξαναφέρνει στην επικαιρότητα, γιατί τέτοιοι είστε! Και αν δεν υπήρχε το μνημόνιο και η τρόικα, έτσι θα είχατε κάνει όλη την Ελλάδα. Αυτή είναι η πραγματικότητα, αυτός είναι ο προοδευτισμός μας και αυτή είναι η ιδεολογία σας. Να σας χαίρονται αυτοί που σας ψήφισαν!
Ο κ. Κόνσολας έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Ορίστε, κύριε Φίλη, έχετε τον λόγο.
Ο κ. Γεωργιάδης έδωσε την παράστασή του. Θα κρίνει ο ελληνικός λαός. Το σημαντικό που θέλω να επισημάνω είναι ότι το διχαστικό μήνυμά του εδράζεται σε μια επιχείρηση δυσφήμισης των ελληνικών πανεπιστημίων και αυτό βεβαίως, γίνεται - υπάρχει εξήγηση - διότι στο μυαλό του έχει ιδιωτικά πανεπιστήμια τύπου Τουρκίας, υποβαθμισμένα και ακατάλληλα από κάθε άποψη να μορφώσουν τα Ελληνόπουλα. Λυπάμαι που έγινε εδώ μέσα ντίλερ των ιδιωτικών πανεπιστημίων τύπου Τουρκίας ο κ. Γεωργιάδης. Είναι επίσης σημαντικό ότι μέσα από μια περιπτωσιολογική αναφορά διαφόρων συμβάντων, άλλα αληθινά, άλλα ψεύτικα και φουσκωμένα, εμφάνισε την ανατομία του κομματισμού στα πανεπιστήμια, σαν μόνο πραγματικό με πρωταγωνιστές όμως, σε μεγάλο βαθμό τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, καθηγητές και φοιτητές. Όσοι έχουν γνώσεις για τα πανεπιστήμια γνωρίζουν και συναλλαγές για πρυτανικές εκλογές και συναλλαγές για εκλογές καθηγητών και συγγράμματα φοιτητικά και πάει λέγοντας. Στο σπίτι, λοιπόν, του κρεμασμένου δεν μιλούν για σκοινί, κύριε Γεωργιάδη. Πράγματι τα ελληνικά πανεπιστήμια που σήμερα έχουν διακριθεί και διακρίνονται διεθνώς και ουδέποτε υποβαθμίστηκαν, μέσα από μια συνεχή και αγωνιώδη προσπάθεια επιστημονική των καθηγητών και των φοιτητών, τα ελληνικά πανεπιστήμια δεν πρέπει να τα υποτιμούμε και να τα δυσφημούμε με αυτόν τον τρόπο για να κάνουμε ένα αδίστακτο κομματικό παιχνίδι. Είμαστε υπερήφανοι για την ελληνική εκπαίδευση και τα ελληνικά πανεπιστήμια. Αν κάποιοι θέλουν να μας στείλουν στην Τουρκία, στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, δικαίωμά τους. Ευχαριστώ.
Ο κ. Κόνσολας έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω τον λόγο επί προσωπικού, αφού αναφέρθηκε σε μένα.
Όχι, δεν υπάρχει προσωπικό. Κύριε Κόνσολα, παρακαλώ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριε Υπουργέ, δεν θα περίμενε και δεν θα φανταζόταν κανείς από εμάς ότι σε μια συζήτηση που αφορά την οργάνωση, τη λειτουργία της ανώτατης εκπαίδευσης, θα υπήρχε τόσο μεγάλη αντιπαράθεση που προεκτείνεται πέρα από αυτή τη βασική αρχή της οργάνωσης και αφορά φιλοσοφικό και ιδεολογικό πλαίσιο της λειτουργίας των πανεπιστημίων. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η παιδεία συνιστά τη μεγαλύτερη εθνική επένδυση και όχι μόνο τώρα και στο παρελθόν, αλλά κυρίως για τα επόμενα χρόνια. Είναι η προωθητική δύναμη που έχει ανάγκη η χώρα για να αλλάξει μορφωτικό, κοινωνικό και αναπτυξιακό επίπεδο. Και θα συμφωνήσω με τον κ. Φίλη ότι ενδεχόμενα το παράδειγμα του κυρίου Αντιπροέδρου θα ήταν ένα παράδειγμα που θα μπορούσε να διανθιστεί και με άλλα παραδείγματα. Εγώ θέλω να θυμίσω στην Εθνική Αντιπροσωπεία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν με πρωτοβουλία του Υπουργού τότε, του κ. Φίλη, είχε φέρει τον Υπουργό Παιδείας της Κύπρου στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων ως καλή πρακτική να την ακολουθήσουμε στη χώρα. Γιατί, κύριε Υπουργέ, δεν την ακολουθείτε αυτή την πρακτική της Κύπρου; Η Κύπρος είναι ένας από τους μεγαλύτερους πυλώνες της εκπαίδευσης στη Μεσόγειο; Ελάτε, λοιπόν, να την ακολουθήσουμε. Αυτό ήθελε ο κ. Φίλης τότε. Γιατί ξέρετε, το 2012 όσοι ήταν στην Εθνική Αντιπροσωπεία είχατε ζήσει τότε τη συναίνεση σε βασικές αρχές κι αυτό που είπε ο κ. Γεωργιάδης είναι αλήθεια. Υπήρχε συναίνεση, διαμορφώθηκε ένα πλαίσιο που ήταν βιώσιμο και ανταγωνιστικό στο διεθνές περιβάλλον. Ο κ. Φορτσάκης προηγουμένως έθεσε ότι ένα από τα ζητήματα είναι η ανταγωνιστικότητα του ευρωπαϊκού πανεπιστημίου, του πανεπιστημίου της χώρας σε σχέση με την Ευρώπη, που συνδέθηκε με θεσμικές αλλαγές τότε το 2012, με ευρεία πλειοψηφία στη Βουλή και με σημείο αναφοράς το μέλλον. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα, η πρόκληση της ελληνικής παιδείας, της εκπαίδευσης, η συναίνεση με ευρεία πλειοψηφία, χωρίς αγκυλώσεις και δογματισμούς. Δυστυχώς, τα δύο τελευταία χρόνια επέστρεψαν οι αγκυλώσεις, οι δογματισμοί μαζί με τον αναχρονισμό και επιστροφή στο παρελθόν. Το ακούσαμε και από άλλες πτέρυγες της Βουλής. Ανάγονται αυτές οι ρυθμίσεις στο 1982, στο μακρινό παρελθόν. Το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα δεν έχει καμμιά σχέση στον δημόσιο διάλογο που θα ήθελε να βρεθεί η χώρα σήμερα με δημοκρατικές διαδικασίες και σε σχέση με τις υπόλοιπες προηγμένες χώρες της Ευρώπης και εδώ, στη γειτονιά μας. Για εμένα ειλικρινά ήταν δυσάρεστη έκπληξη, κύριε Υπουργέ, η εμπλοκή σας σ' αυτό το νομοσχέδιο του σημερινού Υπουργού Παιδείας, τον οποίον ειλικρινά - πρέπει να εκφραστώ δημόσια απ' αυτό το Βήμα - τον εκτιμώ απεριόριστα και ως άνθρωπο, αλλά και ως ακαδημαϊκό. Είναι, όμως, δεδομένο ότι με αυτό το νομοσχέδιο η Κυβέρνηση δεν αναζητά τον δρόμο για να συνεχίσει και να εμπλουτίσει τις μεταρρυθμίσεις που έγιναν και έχει ανάγκη ο χώρος της παιδείας. Η Κυβέρνηση αναζητά τον δρόμο για να κερδίσει ψήφους και να απευθυνθεί σε ειδικά ακροατήρια και με τον όρο «ειδικά ακροατήρια» - επιτρέψτε μου να περιγράψω - εννοώ όλους αυτούς που τα προηγούμενα χρόνια είχαν μετατρέψει σε άβατο τα πανεπιστήμια, αλλά και σε χώρους συντέλεσης παραβατικών πράξεων. Σ' αυτούς κλείνει το μάτι η Κυβέρνηση με τις διατάξεις που φέρνει για το πανεπιστημιακό άσυλο, διατάξεις, οι οποίες, δυστυχώς, μας γυρίζουν στο παρελθόν. Η κ. Κεραμέως είπε χαρακτηριστικά ένα παράδειγμα, στο οποίο δεν δώσατε απάντηση. Δεν είναι μόνο το «κινητό». Είναι δεκάδες άλλα παραδείγματα. Ο κ. Γεωργαντάς έθεσε και το θέμα της αντισυνταγματικότητας. Η δικαιοσύνη, η Αστυνομία μπορούν να επεμβαίνουν μόνο όταν υπάρχουν κακουργήματα ή περιστατικά εγκληματικών πράξεων κατά της ζωής των φοιτητών, των καθηγητών, των διοικητικών υπαλλήλων; Για περιπτώσεις που συνιστούν πλημμέλημα δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί καμμιά επέμβαση; Και σ' αυτές τις περιπτώσεις θα συνεδριάσει το Πρυτανικό Συμβούλιο; Μέχρι ωστόσο το Πρυτανικό Συμβούλιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να αποφανθεί αν μια αξιόποινη πράξη, που ήδη έχει διαπραχθεί, συνιστά πλημμέλημα ή πταίσμα και αποφασίσει να καλέσει την Αστυνομία να επέμβει, μπορεί να έχει καεί το πανεπιστήμιο. Η παραπάνω ρύθμιση δημιουργεί ένα λάθος μήνυμα και στέλνει ένα λάθος μήνυμα στην ελληνική κοινωνία. Προφανώς αυτό είναι ένα μήνυμα για όσους θέλουν να προκαλούν ανενόχλητοι φθορές, να καταλαμβάνουν τον ακαδημαϊκό χώρο, να ασκούν βία. Η έννοια του πανεπιστημιακού ασύλου δεν είναι έννοια παροχής ασύλου σε βίαιες, αξιόποινες και έκνομες πράξεις. Αυτό αποτελεί στρέβλωση της έννοιας του ασύλου. Με τις διατάξεις του νομοσχεδίου, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ολοκληρώνει την απόπειρα κομματικού ελέγχου στη διοίκηση των πανεπιστημίων και καταλύει την έννοια του αυτοδιοίκητου, καταργεί τα συμβούλια ιδρύματος και θεσμοθετεί ένα νέο όργανο, τα Ακαδημαϊκά Συμβούλια Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας σε κάθε διοικητική περιφέρεια, τα οποία θα έχουν κυρίαρχο ρόλο. Με τον τρόπο αυτόν δεν καταλύεται μόνο το αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων, αλλά τίθεται ζήτημα για το τι ακριβώς θα κάνουν πλέον τα Περιφερειακά Συμβούλια Έρευνας, που καθίστανται ανενεργά και διακοσμητικά. Ουσιαστικά, δηλαδή, η Κυβέρνηση κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση από την επικρατούσα διεθνή τάση και αντίληψη που έχει επιβάλλει τη λειτουργική ανεξαρτησία, αλλά και την οικονομική αυτοτέλεια των πανεπιστημίων από την άλλη. Στόχος της Κυβέρνησης είναι να ελέγξει τη διοίκηση των πανεπιστημίων, να επιβάλλει διαλυτικές καταστάσεις που σίγουρα - και το ξέρουμε από την εμπειρία του παρελθόντος - θα οδηγήσουν σε έλλειμα διοίκησης με περίσσευμα συναλλαγών. Αυτό το νόημα έχει ακριβώς η διάταξη για την εκλογή πρυτανικών αρχών, πρυτάνεων και αντιπρυτάνεων, με χωριστά ψηφοδέλτια. Ακόμα και στην ίδια την εκλογική διαδικασία περισσεύει ο αναχρονισμός. Ξέρετε γιατί; Αντί να επιλεγεί η αδιάβλητη ηλεκτρονική ψηφοφορία, επιστρέφουμε στο στήσιμο της κάλπης, όταν με όλες τις προηγούμενες διατάξεις που πέρασε η Κυβέρνηση με την ιδιότυπη αντίληψη περί ασύλου είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι δεν διασφαλίζονται και δεν θα διασφαλιστούν ομαλές συνθήκες εκλογής. Σε ό,τι αφορά τη διάταξη για τη συμμετοχή των φοιτητών στα όργανα διοίκησης, κανείς δεν είναι αρνητικός στην εκπροσώπηση φοιτητών, αφού υπάρχουν διοικητικά ζητήματα που σχετίζονται με το πλαίσιο λειτουργίας του πανεπιστημίου, τα οποία τους αφορούν άμεσα. Νομίζω όμως ότι δεν υπάρχει μια λογική στη διάσταση του να αποφασίζουν οι φοιτητές για την αλλαγή γνωστικού αντικειμένου, για την επιλογή εγχειριδίων, για την ανακήρυξη ενός ομότιμου καθηγητή, για τις μετακινήσεις καθηγητών ή ακόμα και την απονομή τίτλου επίτιμου διδάκτορα. Θεσμικό ατόπημα συνιστά και η ουσιαστική κατάργηση της αρχής διασφάλισης της ποιότητας. Αναφέρθηκε σ' αυτό προηγουμένως ο κ. Χατζηδάκης και δεν θα επεκταθώ σ' αυτό. Με τον τρόπο αυτόν, ωστόσο, οι διακριτοί ρόλοι αξιολογούμενου και αξιολογητή δεν γίνονται απλά δυσδιάκριτοι, αλλά εξαφανίζονται. Και δεν είναι το μοναδικό ατόπημα. Η αυτοτέλεια και η ανεξαρτησία των πανεπιστημίων καταλύεται ακόμα και με μια διάταξη. Είναι η διάταξη που δίνει το δικαίωμα στον Υπουργό να ασκήσει το βέτο στην ίδρυση ενός μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών και να ασκεί το δικαίωμα της αναπομπής, χρησιμοποιώντας μια επταμελή επιτροπή απόλυτα ελεγχόμενη από την ηγεσία του Υπουργείου. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι γνωστή η απαξίωση που έχει επιβάλει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ εξαιτίας των ιδεοληπτικών και αναχρονιστικών διαστάσεων που έχει λάβει κατά καιρούς η συζήτηση εδώ στην Εθνική Αντιπροσωπεία, σε σχέση με το άρθρο 16 του Συντάγματος. Η Ελλάδα στο συγκεκριμένο ζήτημα λειτουργεί ως ο τελευταίος τροχός της αμάξης, ως κατάλοιπο μιας άλλης εποχής. Κάποιοι δεν βλέπουν τι γίνεται στην περιοχή μας, στην Ιταλία, στην Κροατία, στα Σκόπια, στα Βαλκάνια, στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου. Η Κύπρος - επαναλαμβάνω για άλλη μια φορά - είναι το κέντρο ανώτατης εκπαίδευσης στη Μεσόγειο. Και ξέρετε, θέλω να σας θυμίσω, κύριε Υπουργέ, ότι η προηγούμενη κυβέρνηση είχε ιδρύσει δυο αγγλόφωνα τμήματα στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και στο Πανεπιστήμιο Κρήτης με έδρα τη Ρόδο και το Ρέθυμνο αντίστοιχα, όπως επίσης είχε ιδρύσει και δυο τμήματα τουρισμού στη Ρόδο και στο Ρέθυμνο. Δεν εστάθη δυνατό να συνεχιστεί αυτή η προσπάθεια, γιατί εσείς δεν το θέλατε, δεν το πιστεύατε και είδαμε και την εξήγηση που δώσατε πριν σε σχέση με αυτή τη διάσταση. Με δογματισμό θεσμοθετείτε διάταξη σύμφωνα με την οποία τα προπτυχιακά προγράμματα σε ξένη γλώσσα θα πρέπει να διενεργούνται αποκλειστικά με τη συνεργασία του Διεθνούς Πανεπιστημίου, το οποίο δεν έχει παρά μόνο δέκα καθηγητές. Τουλάχιστον, κύριε Υπουργέ, θα ήθελα από αυτό το Βήμα να πείτε ότι θα ενισχύσετε και θα ενδυναμώσετε τους καθηγητές του Διεθνούς Πανεπιστημίου, να δώσετε παραπάνω πιστώσεις.
Πάλι λάθος κάνετε!
Δεν μας πείσατε για αυτό προηγουμένως, κύριε Υπουργέ.
Και με αυτό, κύριε Κόνσολα, να τελειώσετε.
Κύριε Πρόεδρε, μια τελευταία επισήμανση: Εκτός του ότι εγείρονται δημοσιονομικά ζητήματα για τα οποία δεν έχετε απαντήσει, είναι σαφές ότι οδηγείτε αυτά τα προγράμματα σε συρρίκνωση. Με τη διάταξη που προβλέπει ότι οι καθηγητές θα πρέπει να διδάσκουν σε ένα πρόγραμμα μεταπτυχιακών οδηγείτε σε μαρασμό ιδιαίτερα τα περιφερειακά πανεπιστήμια, τα οποία έχουν με πολύ κόπο χτίσει ένα σύστημα μεταπτυχιακών σπουδών από άκρη σε άκρη της επικράτειας και με μαθηματική ακρίβεια θα υπάρχει απροθυμία καθηγητών να διδάξουν σε αυτά. Όσο και αν ο Υπουργός - ακόμα και πριν από λίγο - επιμένει ότι δεν ισχύει αυτό, φοβάμαι ότι η ιστορία θα μας ξεπεράσει. Να είστε βέβαιος, κύριε Υπουργέ, ότι η Νέα Δημοκρατία την επόμενη ημέρα και θα κάνει την Ελλάδα διεθνές κέντρο εκπαίδευσης, κατάρτισης και διά βίου μάθησης και ειλικρινά - όλοι εδώ θα είμαστε - με πλειοψηφικό ρεύμα θα καταργήσει ό,τι έχει χτιστεί από αυτή την Κυβέρνηση με ιδεοληψία και αποσπασματικότητα. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ο κ. Σαρίδης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από την Ένωση Κεντρώων, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μιλάμε σήμερα εδώ για την παιδεία και το κάνουμε αυτό σήμερα από το ιερό Βήμα της δημοκρατίας στην Αίθουσα της Ολομέλειας. Όποιος μας βλέπει και μας ακούει και τυχόν γνωρίζει την αξία και τη σημασία που έδιναν οι αρχαίοι πρόγονοί μας στην ικανότητα του να εκφράζεται ένας πολίτης με επιχειρήματα θα αμφισβητήσει πως σήμερα εδώ μιλάμε για την παιδεία. Προσπαθούμε να πείσουμε ο ένας τον άλλο, χωρίς ωστόσο κανείς να το καταφέρνει αυτό, για ζητήματα άσχετα με την ουσία του θέματος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τότε που υπάρχουν οι άνθρωποι προσπαθούν να επιβληθούν ο ένας στον άλλο είτε με τον λόγο είτε με τη βία. Κάποια στιγμή προοδεύσαμε και καταλάβαμε πως δεν είναι η άσκηση βίας ο μοναδικός τρόπος να πείσουμε κάποιον ότι έχουμε δίκιο εμείς. Υπάρχει και η δύναμη της πειθούς. Στην Αθήνα του Περικλή, στη δημοκρατία του Χρυσού Αιώνα, που όλοι παγκοσμίως θεωρούν σημείο αναφοράς όταν μιλάμε για τον πολιτισμό των δυτικών δημοκρατιών, γεννήθηκε η τέχνη της ρητορικής. Αυτό ήταν αποτέλεσμα κυρίως της ανάγκης κάθε πολίτη να μπορεί να ικανοποιήσει την απαίτηση που είχε η δημοκρατία από αυτόν, να μπορεί δηλαδή να σταθεί μπροστά σε ένα δικαστήριο, να υπερασπιστεί τον εαυτό του ή να κατηγορήσει κάποιον που μπορεί να εκφράσει δημόσια την άποψή του στην Εκκλησία του Δήμου, να μπορεί να αναλάβει την ευθύνη να εκπροσωπήσει τα συμφέροντα της πόλης από θέση ευθύνης ως κάτοχος οποιουδήποτε δημόσιου αξιώματος. Η δημοκρατία ήδη από τη γέννα της, λοιπόν, απαιτούσε από τους πολίτες να μπορούν να εκφραστούν, να μπορούν να επιχειρηματολογήσουν και να μπορούν να κάνουν έναν δημόσιο διάλογο. Σήμερα, όμως, η παιδεία μας δίνει μικρή σημασία σε αυτό. Σήμερα τα παιδιά - να είμαστε και ειλικρινείς - τελειώνουν το σχολείο και σε μεγάλο ποσοστό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν ξέρουν να εκφράσουν ούτε τις σκέψεις τους ούτε και τα συναισθήματά τους. Σήμερα η παιδεία δεν χτίζει χαρακτήρες, δεν θωρακίζει τη νεολαία από ψευτοδιλήμματα και δεν την προετοιμάζει για τον μελλοντικό της ρόλο στην πρόοδο της κοινωνίας, στην εξέλιξη του πολιτισμού, στην εμπέδωση της τέχνης. Στο πλαίσιο αυτό θα έλεγα πως η παρεχόμενη εκπαίδευση δεν εγγυάται την πρόοδο του έθνους, ειδικά τη στιγμή που αυτοί που φεύγουν μετανάστες στο εξωτερικό είναι κατά κανόνα οι πιο μορφωμένοι ανάμεσά μας. Τι σημασία έχει να ξιφουλκούμε δήθεν για την έννοια του πανεπιστημιακού ασύλου, τη στιγμή που όποιος προσπαθεί να καταλάβει τι νομοθετούμε θα διαπιστώσει πως το θέμα, που εμείς διατεινόμαστε πως είναι το άσυλο, δεν είναι άλλο από το ποιος έχει την ευθύνη να καλέσει την αστυνομία όταν θα τελείται κάποιο πλημμέλημα ή κάποιο κακούργημα μέσα σε αυτούς τους χώρους. Τη στιγμή που βγάζουμε πύρινους λόγους για τη διατήρηση του ασύλου, επειδή έτσι προστατεύουμε τη διάδοση των ακαδημαϊκών ιδεών και διασφαλίζουμε την ελεύθερη έκφραση γνώμης, την ίδια στιγμή, αν αναζητήσει το σημείο που διαφωνούμε, θα βρει κάτι τελείως άσχετο. Δεν συζητάμε για το πανεπιστημιακό άσυλο. Μιλάμε για τη διαχείριση των ανεξέλεγκτων ακραίων καταστάσεων που επικρατούν στα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας. Γι' αυτό συζητάμε. Δεν πρόκειται να βρεθεί πραγματική λύση γι' αυτά τα προβλήματα όσο δεν μαθαίνουμε στα παιδιά μας να σέβονται τον διάλογο όταν αυτός γίνεται με λογικά επιχειρήματα. Η Ένωση Κεντρώων τοποθετήθηκε διά του εισηγητή της του συναδέλφου κ. Μεγαλομύστακα για όλα τα επιμέρους σημεία του νομοσχεδίου. Θα μιλήσω λοιπόν κυρίως για τις τροπολογίες που κατατέθηκαν στο παρόν νομοσχέδιο. Θα ξεκινήσω από την τροπολογία 1176/118 σχετικά με την οργάνωση και λειτουργία των προσωρινών εγκαταστάσεων φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών. Τα πολεοδομικά ζητήματα που προέκυψαν από τη λειτουργία των κέντρων υποδοχής και των δομών φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών είναι ίσως τα μικρότερα σε ένταση από τα προβλήματα που δημιούργησε στη χώρα μας η όξυνση της προσφυγικής κρίσης. Ακριβώς γι' αυτό μπορούν να λυθούν πράγματι κάποια από αυτά με μία τροπολογία. Διευκολύνουμε, λοιπόν, την έκδοση αδειών κατασκευής και ανακατασκευής για να ολοκληρωθούν κάποιες απαραίτητες εργασίες. Την ίδια ώρα όμως - να είμαστε και ειλικρινείς - οκτακόσιοι άνθρωποι χάθηκαν και δεν θα τους ψάξει κανείς, διά νόμου πια. Η αποκατάσταση όμως των ζημιών που υπέστησαν από την αναποτελεσματική διαχείριση των προσφυγικών ροών εντός Ελλάδας οι κάτοικοι των περιοχών εκείνων, δηλαδή των Ευζώνων και της Ειδομένης, δεν θα είναι τόσο εύκολη. Δεχόμαστε, λοιπόν, ως πράξη υπευθυνότητας την αποδοχή του δίκαιου αιτήματος των κατοίκων του Δήμου Παιονίας στο Κιλκίς. Όσον αφορά την τροπολογία με αριθμό 1177/119 που αφορά τη συμπλήρωση διατάξεων του Κώδικα των Συμβολαιογράφων και τον επανακαθορισμό του νομοθετικού πλαισίου των συμβολαιογραφικών συλλόγων, ειλικρινά η συγκεκριμένη τροπολογία μάς έχει προβληματίσει πάρα πολύ, όπως και πολλούς από τους συμπολίτες μας που ασκούν το κρίσιμο πραγματικά επάγγελμα του συμβολαιογράφου. Θα θέλαμε, λοιπόν, ο αρμόδιος Υπουργός να μας εξηγήσει - γιατί μέχρι τώρα δεν το έκανε - το σκεπτικό της εν λόγω τροπολογίας, καθώς στην επισυναπτόμενη αιτιολογική έκθεση επικαλείται την ανάγκη για ταχύτερη και ομαλή εκπλήρωση των υποχρεώσεων των συμβολαιογράφων, σε συνάρτηση πάντα με τη διεξαγωγή των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. Στην τροπολογία με αριθμό 1184/126, που αφορά την ολοκλήρωση πρόσθετων εργασιών πλήρους επιχειρησιακής απόδοσης υποβρυχίων, η Ένωση Κεντρώων θα τοποθετηθεί θετικά, γιατί το Ελληνικό Ναυτικό έχει ανάγκη πραγματικά τα υποβρύχιά του. Τα υποβρύχια «ΚΑΤΣΩΝΗΣ», «ΠΙΠΙΝΟΣ», «ΜΑΤΡΩΖΟΣ» και «ΩΚΕΑΝΟΣ» πρέπει να βρίσκονται άμεσα εκεί που πρέπει και να το κάνουν αυτό όπως πρέπει. Λείπουν περίπου 20 εκατομμύρια για να γίνει αυτό, σύμφωνα με τα λεγόμενα που μας καταθέτει ο Υπουργός. Τα 13 εκατομμύρια είναι για τη μισθοδοσία των εργαζομένων στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Με δεδομένα, λοιπόν, αυτά και επειδή, θέλουμε δεν θέλουμε, έχουμε έναν κακό γείτονα, έναν κακό Ερντογάν, ο οποίος οδηγεί την Τουρκία όλο και πιο μακριά από τη δημοκρατία, όλο και πιο μακριά από την Ευρώπη, εμείς θα υπερψηφίσουμε τη συγκεκριμένη τροπολογία. Πάμε στην τροπολογία με αριθμό 1185/127, αναφορικά με τη λειτουργία της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων. Ο κ. Παπαδημητρίου μάς εξήγησε, σχετικά με την παρούσα τροπολογία, πως ο σκοπός είναι η απλοποίηση κάποιων διαδικασιών και η διαφάνεια της θέσης του νομικού συμβούλου, ο οποίος δεν θα μπορεί να διαχειριστεί θέματα με τα οποία ασχολήθηκε και η ανεξάρτητη αρχή. Ωραία το σκεφτήκατε! Θα κάνω, όμως, μία ερώτηση και εγώ από τη δικιά μου την πλευρά. Λέτε στον δικηγόρο που προσλαμβάνει η ανεξάρτητη αρχή πως δεν μπορεί να πάρει πελάτες αυτούς που ελέγχει η Αρχή. Στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, να σας ξαναθυμίσω, έγιναν κάποιες προσλήψεις τις τελευταίες ημέρες με συμβάσεις των 500 ευρώ, οι οποίες ίσως θέσουν και τη βάση για τον τρόπο που θα είναι υποχρεωμένος να αντιμετωπίσει τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας ο μελλοντικός επενδυτής της επικείμενης ιδιωτικοποίησης του ΟΛΘ. Αν τα μέλη της διοίκησης του δημοσίου ΟΛΘ, που σήμερα έχουν το δικαίωμα και την ευθύνη για αυτές τις προσλήψεις των 500 ευρώ, βρεθούν αύριο να εργάζονται για τον νέο επενδυτή, τι θα πούνε, τι θα πρέπει να πιστέψουνε; Όσον αφορά την τροπολογία με αριθμό 1186/128 για τον περιορισμό ανανέωσης της θητείας μελών ΔΣ του Μουσείου Ακροπόλεως, θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε ακατανόητη, χωρίς κανένα επιχείρημα. Το κάνετε γιατί έτσι θέλετε να το κάνετε. Κανένα επιχείρημα δεν παρουσιάστηκε. Απλά κάνετε μια επιθυμία σας πράξη. Πάμε στην τροπολογία με αριθμό 1191/132 που αφορά το Βιβλίο Ημερησίων Δελτίων Απασχολούμενου Προσωπικού σε αγροτικές εργασίες και αλιεία, την παράταση θητείας μελών ΔΣ του ΟΜΕΔ, την τροποποίηση του άρθρου 9 του ν.3996/2011, την παράταση διάρκειας προγράμματος ειδικής επιδότησης ανεργίας πρώην εργαζομένων στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης και την παράταση προθεσμίας άσκησης καθηκόντων ιατρού εργασίας. Η εν λόγω τροπολογία η αλήθεια είναι ότι αποτέλεσε «το μήλον της Έριδος», όχι για το περιεχόμενό της, αλλά για το ποιο Υπουργείο την κατέθεσε και για το αν ο ιατρός εργασίας είναι θέμα του Υπουργείου Εργασίας ή του Υπουργείου Υγείας. Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι! Τι σχέση έχει η ειδική επιδότηση των ανέργων της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης με τον ιατρό εργασίας; [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Όσον αφορά την τροπολογία με αριθμό 1192/133, που αφορά την «Κοινωνία της Πληροφορίας ΑΕ», είναι άλλο ένα λάθος εκ παραδρομής - όπως μας εξήγησε και η κ. Γεροβασίλη - , το οποίο μας αναγκάζει να νομοθετήσουμε για να αλλάξουμε απλά την ορολογία. Στο ενδιάμεσο, βέβαια, αλλάζουμε και τη διαδικασία πρόσληψης. Η προχειρότητα στις νομοθετικές πρακτικές της Κυβέρνησης δεν έχει τέλος. Συνεπώς, ούτε αυτό θα είναι το τελευταίο λάθος που καλούμαστε να διορθώσουμε με τις εκπρόθεσμες τροπολογίες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα ζητήματα της παιδείας πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε όλοι εδώ - όλοι όμως - ως ζητήματα που καθορίζουν την πορεία ενός έθνους. Διαφορετική προσέγγιση μπορεί να επιφέρει μεγαλύτερο πλήγμα στον ελληνισμό από οποιαδήποτε άλλη απειλή η οποία προστίθεται στον ήδη μακρύ κατάλογο των απειλών κατά της χώρας μας. Ο κατάλογος αυτών των απειλών συνεχώς μεγαλώνει. Δεν με φοβίζει, όμως, αυτό. Με φοβίζει ότι μόνο στα χαρτιά στο νομοσχέδιο το οποίο έχει κατατεθεί υπάρχει το θέμα της σημερινής συζήτησης και αυτό το θέμα είναι η παιδεία. Η χώρα μας αξίζει κάτι πολύ καλύτερο από αυτόν τον τρόπο με τον οποίο συζητάμε σήμερα εδώ μέσα για την παιδεία. Ευχαριστώ πολύ.
Πριν δώσω τον λόγο στον επόμενο ομιλητή, ο οποίος είναι ο κ. Κουμουτσάκος, και επειδή ανέλαβα τώρα την Έδρα, θα ήθελα απευθυνόμενος σε όλες τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες να συνεννοηθούμε. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι η λήξη της σημερινής συνεδρίασης είναι στις 12 η ώρα. Μέχρι τότε και τηρουμένου του χρόνου, του επτάλεπτου δηλαδή που δικαιούται ο κάθε Βουλευτής, μένει να μιλήσουν ακόμα περίπου δεκατρείς Βουλευτές. Θα πρότεινα, με βάση αυτόν το σχεδιασμό, να λήξουμε με την κ. Μεγαλοοικονόμου τη σημερινή συνεδρίαση. Δηλαδή είναι η δέκατη τρίτη από τώρα που θα ξεκινήσουμε αυτόν τον κύκλο - επιτρέψτε μου τον όρο. Εάν συμφωνούμε, θα προχωρήσουμε έτσι. Το λέω για να γνωρίζουν και οι Βουλευτές, όσοι είναι στο μεταίχμιο ενδεχομένως, ώστε να μην περιμένουν ή εάν κάποιοι είναι εντός του χρονικού περιθωρίου, να μιλήσουν. Απ' ό,τι βλέπω συμφωνούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Κουμουτσάκος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα μου επιτρέψετε να ξεκινήσω με κάτι που ειπώθηκε πριν από τον συνάδελφο κ. Φίλη. Κύριε Φίλη, σας άκουσα λάβρο κατά των ιδιωτικών πανεπιστημίων στην Τουρκία. Θα πρέπει να ανησυχείτε, όμως, γιατί είτε σήμερα το βράδυ είτε ενδεχομένως και αύριο το πρωί θα πάρετε ένα τηλέφωνο από το Μαξίμου. Θα σας κάνουν παρατήρηση, γιατί πριν έναν χρόνο ο Πρωθυπουργός, ο Αρχηγός σας, έγινε επίτιμος διδάκτορας Πολιτικής Οικονομίας στο μη κρατικό, στο ιδιωτικό πανεπιστήμιο της Σμύρνης «Izmir Ekonomi Universitesi». Σε αυτά τα πανεπιστήμια που εσείς απαξιώσατε ο Πρόεδρός σας είναι επίτιμος διδάκτορας και πρέπει να βρείτε μία δικαιολογία γιατί απαξιώσατε τα πανεπιστήμια που έκαναν επίτιμο διδάκτορα τον Πρωθυπουργό σας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ που λείπετε αλλά θα έρθετε, γνωρίζετε πολύ καλά ότι η έρευνα, η επιστήμη, η μόρφωση προσέφεραν και ταυτόχρονα αποτέλεσαν διαχρονικά ένα ανοιχτό παράθυρο στον κόσμο της γνώσης. Η δημιουργική αντίθεση, η σύνθεση διαφορετικών απόψεων, γνώσεων, εμπειριών, οδήγησαν στην πρόοδο, στην ανάπτυξη, στην παραγωγή πλούτου αλλά και στη δικαιότερη κατανομή του. Αυτός είναι ο κόσμος της γνώσης και της επιστήμης, ανοιχτός, ελεύθερος. Για να επιτευχθούν όλα αυτά, απαιτούνται τέσσερις βασικές προϋποθέσεις για κάθε εκπαιδευτικό σύστημα: Πρώτη προϋπόθεση, η ελευθερία, κύριε Υφυπουργέ, η αποδέσμευση δηλαδή της εκπαίδευσης και της επιστήμης από τον ασφυκτικό έλεγχο του κράτους. Η δεύτερη προϋπόθεση είναι η αξιοκρατία, η αριστεία και η επιβράβευσή τους ως κίνητρο για πρόοδο. Τρίτο κριτήριο η ευελιξία και η προσαρμοστικότητα της εκπαίδευσης στις συνθήκες και τις απαιτήσεις της κάθε εποχής. Τέταρτη προϋπόθεση είναι η εξωστρέφεια, γιατί δεν νοείται, δεν υπάρχει εσωστρεφής γνώση, δεν νοείται κλειστό σύστημα παιδείας. Όμως, το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου που συζητάμε σήμερα δεν διασφαλίζει τίποτε απ' αυτά. Αντί να ανοίξει ένα εκπαιδευτικό παράθυρο στον κόσμο, το κλείνει ερμητικά, ασφαλίζει και τα παραθυρόφυλλα, τραβάει και τις κουρτίνες, σκοτεινές και βαριές. Το νομοσχέδιό σας είναι σχέδιο εγκλωβισμού της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, εγκλωβισμού και εγκλεισμού της, εγκλεισμού στα στενά όρια της ιδεοληψίας σας. Είναι πράξη οπισθοδρόμησης. Είναι πράξη αντιδραστική μίας μουσειακής αριστεροφροσύνης. Δεν σας ενδιαφέρει να ανοίξετε την εκπαίδευση στον σύγχρονο κόσμο, στον ανταγωνισμό, στην αξιοσύνη, στην παραγωγή, σας ενδιαφέρει μόνο να δώσετε διαπιστευτήρια αριστερής ορθοδοξίας στο ήδη συρρικνωμένο ακροατήριό σας. Το νομοσχέδιο οπισθοδρόμησης που εισηγείσθε φέρνει έναν ασφυκτικό, υπέρμετρα περιοριστικό και γραφειοκρατικό πλαίσιο για τα μεταπτυχιακά προγράμματα, ακυρώνει την αναπτυξιακή τους προοπτική και τα καταδικάζει σε μαρασμό. Αποδιοργανώνει τη λειτουργία της Πρυτανείας προβλέποντας εκλογή Αντιπρυτάνεων σε ξεχωριστά ψηφοδέλτια, με απώτερο στόχο τον κομματικό έλεγχο των ιδρυμάτων, καταργεί τα Συμβούλια Ιδρύματος, εξαλείφοντας την προσπάθεια για επικράτηση περαιτέρω διαφάνειας και λογοδοσίας στα ιδρύματα. Πλήττει το αυτοδιοίκητο των ιδρυμάτων και τα εκθέτει σε πολιτικές και κομματικές σκοπιμότητες. Υποβαθμίζει την αξιολόγηση, την Ανεξάρτητη Αρχή Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας. Ο Υπουργός πλέον μπορεί να προχωράει στη δημιουργία, συγχώνευση, κατάργηση πανεπιστημίων και σχολών, ακόμα και χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της Αρχής. Επαναφέρει μια παρωχημένη και επικίνδυνη αντίληψη για το ακαδημαϊκό άσυλο, μιας εκδοχής που υποδαυλίζει πράξεις ασυδοσίας και ανομίας στα πανεπιστήμια. Κλείνει το μάτι στο ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα - είναι το άλλο όνομα των μπαχαλάκηδων - , προκειμένου να επαναληφθούν παρακμιακές πρακτικές υποβάθμισης των πανεπιστημίων και τελικά πρακτικές ανελευθερίας μέσα στην ακαδημαϊκή κοινότητα. Καταργεί τον χαρακτηρισμό της διαγωγής στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Είναι ίσως αναχρονιστική πρακτική, αλλά να την εκσυγχρονίσετε. Μην καταργείτε ό,τι δεν μπορείτε να βελτιώσετε. Εμπλέκει τους φοιτητές στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων για θέματα που δεν μπορούν να γνωρίζουν είτε δεν τους αφορούν. Εμείς τασσόμαστε - για να το ξεκαθαρίσουμε αυτό - σαφώς υπέρ της συμμετοχής των φοιτητών στα όργανα διοίκησης των ιδρυμάτων, αλλά για θέματα που τους αφορούν. Τι θέση έχει ο φοιτητής να αποφασίζει για ζητήματα όπως η απονομή τίτλων επίτιμου διδάκτορα, ομότιμου ή επίτιμου καθηγητή, για θέματα όπως η μετακίνηση καθηγητών από και προς ένα τμήμα ή όπως, επίσης, η αλλαγή του γνωστικού αντικειμένου στο οποίο έχει ήδη διοριστεί καθηγητής; Καμμία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, απαντά το σχέδιο νόμου στις ανάγκες για μια σύγχρονη εκπαίδευση; Κατηγορηματικά, όχι. Επιλύει προβλήματα λειτουργίας των σχολών; Όχι. Εξασφαλίζει την ανάπτυξη για την εξωστρέφεια των πανεπιστημίων; Όχι. Υπηρετεί τις αρχές μιας ουσιαστικής και σύγχρονης παιδείας; Όχι. Κύριοι της Κυβέρνησης, δεν καταλαβαίνετε ότι για να έχετε μεταξύ σας ένα ιδεολογικό άλλοθι τουλάχιστον στην παιδεία, αφού δεν μπορείτε να το έχετε στην οικονομία, για ξεκάρφωμα δηλαδή, υποβάλλετε τα πανεπιστήμια σε μια παρακμή και προδίδετε τα όνειρα των νέων. Υποθηκεύετε την πρόοδο και το μέλλον τους. Τους διώχνετε από τη χώρα. Αυτά που θα έπρεπε να μας απασχολούν σήμερα είναι η αναζήτηση τρόπων πραγματικού εκσυγχρονισμού: Πώς θα βάλουμε τα ελληνικά πανεπιστήμια ψηλά, στις λίστες των καλύτερων πανεπιστημίων του κόσμου. Πώς θα προωθήσουμε όρους καινοτομίας. Πώς θα χρησιμοποιήσουμε τις τελευταίες τάσεις της τεχνολογίας για να φτάσουμε τα πρότυπα ξένων ιδρυμάτων του εξωτερικού. Πώς να ευνοήσουμε το αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων. Πώς θα αποφύγουμε την αιμορραγία του brain drain. Πώς θα αποφύγουμε να παράγουμε ανέργους. Πώς θα οικοδομήσουμε στέρεα μια εκπαιδευτική πολιτική που να απαντά στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και της αγοράς. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Θέλουμε μια παιδεία που να γαλουχεί και να σφυρηλατεί πραγματικούς πολίτες. Αυτή είναι η δική μας επιλογή: Ο ανοιχτός ορίζοντας της ελεύθερης εκπαίδευσης. Η δική σας επιλογή είναι η βαριά σκιά της εσωστρέφειας και της φοβικότητας. Σε τελική ανάλυση, το νομοσχέδιό σας είναι μια απόπειρα φραγμού στο μέλλον. Δεν είναι μεταρρύθμιση. Είναι αντιμεταρρύθμιση. Είναι μια ιδεοληπτική ματαιότητα. Ταυτόχρονα, όμως, δυστυχώς, είναι και μια εγκληματική ματαιότητα. Γιατί ναι μεν δεν θα αντέξει στη δοκιμασία του χρόνου, αλλά εν τω μεταξύ θα έχει στερήσει από την εκπαίδευση και την παιδεία πολύτιμο χρόνο για να φύγει μπροστά σε μια εποχή που η γνώση, η επιστήμη, η έρευνα και η καινοτομία παντού στον κόσμο καλπάζουν. Η σημερινή απόπειρα απαξίωσης και εγκλεισμού της εκπαίδευσης στα στενά όρια των ξεπερασμένων αντιλήψεών σας είναι ένα ακόμα βήμα παρακμής για τη χώρα. Έρχεται να προστεθεί σε άλλα: Στον απαράδεκτο τρόπο νομοθέτησης, που δηλητηριάζει τη Βουλή και τη δημοκρατία. Στις ευτελιστικές επιθέσεις κατά της δικαιοσύνης. Στο συνεχές υπόγειο φλερτ με την ανοχή στην αταξία και την ανομία. Στο χαμήλωμα του επιπέδου του πολιτικού διαλόγου, μέσω του συνεχούς ψεύδους, ενός ψεύδους που τελικά διαβρώνει τα πάντα.
Κύριε Κουμουτσάκο, να ολοκληρώνουμε, παρακαλώ πολύ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Το κάνετε και σήμερα. Προσπαθείτε να μεταλλάξετε το ψέμα σε αλήθεια και την αλήθεια σε ψέμα. Όμως όλα αυτά, και ο τρόπος που νομοθετείτε και το τι νομοθετείτε ειδικά σήμερα, είναι συμπτώματα μιας βαθιάς παρακμής, αλλά και φαινόμενα της αγωνίας σας. Είναι πρόδρομα φαινόμενα της πτώσης σας, μιας πτώσης που αναπόδραστα, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, θα έλθει. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Στύλιος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα την αντιμεταρρύθμιση της Κυβέρνησης για την παιδεία, έναν νόμο που στην ουσία αποδομεί όλα τα προηγούμενα βήματα προόδου. Το σχέδιο νόμου που συζητάμε δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια αντιγραφή διατάξεων του παρελθόντος, με σημείο αναφοράς τον νόμο πλαίσιο του 1982. Τι συμπεριλαμβάνει το σημερινό σχέδιο νόμου; Με εμφατικό τρόπο επιστρέφει την ανώτατη εκπαίδευση δεκαετίες πίσω με τον συγκεντρωτικό και γραφειοκρατικό χαρακτήρα του που αφαιρεί από την αυτονομία, την αυτοτέλεια, την ανεξαρτησία των ιδρυμάτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Παρέχει αρμοδιότητες και εξουσίες στον Υπουργό και σε διάφορες επιτροπές, ώστε να παρεμβαίνουν και να αποφασίζουν για μια σειρά ζητημάτων διαδικαστικού χαρακτήρα, που στην ουσία καταργούν τη λειτουργία των τμημάτων και προχωρούν και ένα βήμα παραπέρα, με αποκορύφωμα τη χειραγώγηση και την κατάργηση, θα μπορούσαμε να πούμε, των μεταπτυχιακών. Επαναφέρει το άσυλο με τη λήψη απόφασης για την άρση του ασύλου στη δικαιοδοσία του Πρυτανικού Συμβουλίου. Επαναφέρει τη συμμετοχή των φοιτητών στα όργανα διοίκησης των ιδρυμάτων, οι οποίοι θα συναποφασίζουν και για μη φοιτητικά θέματα. Και όλα αυτά γιατί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Απαντά το σχέδιο νόμου που συζητάμε στα προβλήματα και τις προκλήσεις της εποχής που έχουμε μπροστά μας; Απαντά στην αδυναμία των εργοδοτών να βρουν εξειδικευμένο προσωπικό με γνώσεις; Συνδέει την αγορά εργασίας με την εκπαίδευση, όπως γίνεται σ' όλα τα πανεπιστήμια των προηγμένων χωρών μέσω των μεταπτυχιακών; Δίνει τη δυνατότητα στους καλύτερους να δραστηριοποιηθούν στην ανώτατη εκπαίδευσή μας, παρέχοντάς τους κίνητρα; Ανοίγει τα πανεπιστήμιά μας στον κόσμο, αξιοποιώντας το τεράστιο συγκριτικό μας πλεονέκτημα που είναι η πολιτισμική μας κληρονομιά και η αγάπη των ανθρώπων μας για τη μάθηση; Ανακόπτει τη διαρροή εγκεφάλων; Σε καμμία από τις παραπάνω προκλήσεις δεν απαντά το νομοσχέδιο της Κυβέρνησης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε μια εποχή που τα προγράμματα σπουδών προσαρμόζονται στα σύγχρονα δεδομένα, που αλλάζουν με ασύλληπτους ρυθμούς, που οι πάντες και τα πάντα συνδέονται, πληροφορίες, επιστημονικό προσωπικό, φοιτητές, ερευνητές, σε μια εποχή που τα σύνορα πέφτουν, σε μια εποχή που με τη δύναμη της τεχνολογίας πανεπιστήμια, βιβλιοθήκες, εργαστήρια συνεργάζονται, δημιουργούν από κοινού νέους τομείς έρευνας και επιστήμης, σε μια εποχή που τα πανεπιστήμια αλλάζουν τις πόλεις, τις κοινωνίες τις ίδιες, που προσδίδουν κύρος στις χώρες τους, εμείς επιστρέφουμε στο παρελθόν πανηγυρίζοντας, σ' ένα κλειστό, κακομοίρικο, εσωστρεφές και μίζερο πανεπιστήμιο, παραδομένο στις συντεχνίες, στις συλλογικότητες και στους μπαχαλάκηδες, σ' ένα πανεπιστήμιο που την τύχη του διαφεντεύουν οι κρατικοί αξιωματούχοι από τα Υπουργεία τους, ωσάν αυτοί να γνωρίζουν καλύτερα τις ανάγκες, τα προβλήματά τους και τις σύγχρονες προκλήσεις. Ασφυκτικός συγκεντρωτισμός, προχειρότητα, γραφειοκρατία, μικροπολιτική, μικροσυμφέροντα, συμβιβασμοί, αδιαφάνεια κερδίζουν απέναντι στην αξιολόγηση, στη διαφάνεια, την εξωστρέφεια και τη λογοδοσία. Αυτή η εικόνα συνάδει με το πρότυπο της Κυβέρνησης για την ελληνική κοινωνία, μια κοινωνία της ήσσονος προσπάθειας, όπου η προκοπή, η αριστεία, η ένταση δουλειάς είναι «ρετσινιά», με τεράστια ελλείμματα ανταγωνιστικότητας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο αυτό δεν αφορά μόνο την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Συνεχίζει με την ίδια φιλοσοφία και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και σε άλλους τομείς. Στο ζήτημα των διευθυντών εκπαίδευσης προσπαθείτε άγαρμπα να ξεπεράσετε τον σκόπελο του Συμβουλίου της Επικρατείας για να βάλετε τους δικούς σας ανθρώπους σε θέσεις ευθύνης, με μοναδικό κριτήριο το κομματικό, όπως κάνατε στους περιφερειακούς διευθυντές εκπαίδευσης και όπως πράξατε με τα συμβούλια που επέλεξαν τους διευθυντές των σχολείων, όπου τον έλεγχο και την πλειοψηφία την είχε ο περιφερειακός διευθυντής ο ορισμένος από σας, κύριε Υπουργέ. Σχετικά με την κατάργηση της διάταξης για τον χαρακτηρισμό της διαγωγής των μαθητών, δεν υπάρχει ένα σχέδιο για το σχολείο. Πώς τα παιδιά μας θα διαπαιδαγωγηθούν, ώστε να έχουν συναίσθηση των δικαιωμάτων τους αλλά και των υποχρεώσεών τους, των ελευθεριών τους αλλά και των ευθυνών τους, ώστε να γίνουν ολοκληρωμένοι άνθρωποι με δυνατό χαρακτήρα και να κοινωνικοποιηθούν; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μου έρχεται στη μνήμη η έκφραση ενός πρώην Υπουργού της πρώτης κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που μίλησε για την Αριστερά του τίποτα. Αντικαθιστάτε τη συγκεκριμένη διάταξη για τη διαγωγή με το τίποτα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην ουσία το νομοσχέδιο αυτό το αντιμετωπίζετε σαν μια ευκαιρία να πάρετε ρεβάνς από την πραγματικότητα. Από τα 12 δισεκατομμύρια ευρώ μέτρα και παροχές του προγράμματος της Θεσσαλονίκης, μετά τις ηρωικές διαπραγματεύσεις και τις συνεχείς ήττες και υποχωρήσεις και τις κωλοτούμπες, καταλήξατε στα 14,5 δισεκατομμύρια ευρώ μέτρα. Το νομοσχέδιο αυτό είναι μια αριστερή ρελάνς και μια προσπάθεια να φτιασιδώσετε το δικό σας αριστερό προφίλ, εφαρμόζοντας όλες τις ιδεοληψίες και τα πολιτικά σας απωθημένα στις πλάτες των νέων ανθρώπων. Βλέπω μια διάταξη μέσα στο νομοσχέδιο που μιλάτε για φυσική κάλπη για την εκλογή των αρχών στα πανεπιστήμια. Συμφωνείτε με αυτήν τη διάταξη; Θα την υπερψηφίσετε; Πιστεύω ότι θα την υπερψηφίσετε. Θα ψηφίσετε, όμως, μια άλλη τροπολογία που έχει φέρει ο Υπουργός Δικαιοσύνης που μιλάει για ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς; Εσείς δεν είσαστε με τους φτωχούς; Εσείς δεν είσαστε με αυτούς οι οποίοι θέλουν να προστατέψουν την πρώτη κατοικία; Θα την ψηφίσετε την τροπολογία του Υπουργού Δικαιοσύνης; Για να δούμε ποιος υποκρίνεται σήμερα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζετε πολύ καλά ότι το νομοσχέδιο αυτό δεν θα εφαρμοστεί. Γιατί μια νέα κυβέρνηση, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, θα το ανατρέψει άμεσα, ανοίγοντας ένα παράθυρο στον σύγχρονο κόσμο, με πανεπιστήμια ελεύθερα που θα ρυθμίζουν τα του οίκου τους από μόνα τους, με ευελιξία, με εξωστρέφεια και δυναμισμό, που θα αναζητούν πόρους και πέρα από την κρατική χρηματοδότηση, θα δημιουργούν συνέργειες με την αγορά, συνεργασίες με ξένα πανεπιστήμια, θα δημιουργούν ξενόγλωσσα τμήματα, για να προσελκύσουν ξένους φοιτητές με τους καλύτερους καθηγητές. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Τελείωσα. Και όλα αυτά, κύριε Υπουργέ, τη στιγμή που με δική σας απόφαση καταργήσατε στην ουσία από ένα τμήμα στις σχολές υψηλής προτίμησης, στα πολυτεχνεία, στις ιατρικές, στις νομικές στη χώρα μας, και οι φοιτητές μας φεύγουν στο εξωτερικό και χάνουμε πολύτιμο κεφάλαιο, ενώ εμείς θα προχωρήσουμε στη δημιουργία μη κρατικών πανεπιστημίων που θα στελεχωθούν από τους νέους επιστήμονές μας που σήμερα απεγνωσμένα φεύγουν στο εξωτερικό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η χώρα μας θα προχωρήσει, σε πείσμα της σημερινής Κυβέρνησης και χωρίς αυτήν. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Σπαρτινός από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καθώς ανεβαίνω στο Βήμα μετά από μία σειρά έξι, επτά ομιλητών συναδέλφων από τη Νέα Δημοκρατία, θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση. Διαπίστωσα μια πολύ ευγενική άμιλλα, θα έλεγα, ανάμεσα στους συναδέλφους για το ποιος θα ανεβάσει περισσότερο τους τόνους σε μια στείρα αντιπολιτευτική τακτική και ποιος θα παρουσιάσει την εικόνα του σημερινού πανεπιστημίου όσο πιο ζοφερή μπορούσε να γίνει. Θα έλεγα ότι αυτή η ευγενής άμιλλα κορυφώθηκε με τις τοποθετήσεις των δύο Αντιπροέδρων της Νέας Δημοκρατίας, όπου εκεί πρέπει να παραδεχτώ ότι ο κ. Γεωργιάδης - με συγχωρείτε για την έκφραση - τον «τάπωσε» τον κ. Χατζηδάκη. Παρουσίασε μια εικόνα ιδιαίτερα του ελληνικού πανεπιστημίου η οποία έχει βγει μάλλον από την Κόλαση του Δάντη. Απορώ πώς η κατάργηση του ασύλου το 2011 δεν μπόρεσε να λειτουργήσει σαν το κατάλληλο εκείνο καθαρτήριο, για να κάνει αυτήν την κόλαση του πανεπιστημίου σήμερα παράδεισο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξέρουμε όλοι ότι δεν είναι αυτή η εικόνα του ελληνικού πανεπιστημίου. Όσοι την παρουσιάζουν έτσι και την προπαγανδίζουν, έχουν πολύ συγκεκριμένους λόγους. Φοβάμαι ότι οι λόγοι αυτοί δεν είναι μόνο αντιπολιτευτικοί, αλλά είναι και άλλοι, δηλαδή λόγοι εξυπηρέτησης συγκεκριμένων συμφερόντων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, αυτήν την εβδομάδα συζητιούνται στην Ολομέλεια τρία πολύ σημαντικά σχέδια νόμου. Τα δύο από αυτά αγγίζουν την καρδιά του κοινωνικού κράτους, αυτά που αναφέρονται στην εκπαίδευση και στην υγεία, δύο τομείς που, τόσο στη χώρα μας όσο και διεθνώς, είχαν γίνει τις τελευταίες δεκαετίες στόχος του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού. Είχαν γίνει στόχος των πολιτικών της λιτότητας, της εμπορευματοποίησης, της κερδοσκοπίας, καθώς οι κυρίαρχες δυνάμεις προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν την κρίση της τελευταίας περιόδου, επιδιώκοντας να αντιστρέψουν την πτωτική τάση του ποσοστού κέρδους και να αξιοποιήσουν ανενεργά κεφάλαια με κερδοσκοπικές αρπαχτές στην εκπαίδευση και στην υγεία. Στη χώρα μας, ειδικότερα στον τομέα της εκπαίδευσης, η προσπάθεια αυτή επιχειρήθηκε το 2011 με τον ν.4009, που έγινε γνωστός με το όνομα της Υπουργού του τότε κραταιού ΠΑΣΟΚ, ενός νόμου που εμφανίστηκε τότε με επικοινωνιακές ομοβροντίες από όλο το παλιό πολιτικό σύστημα σαν ένα εκσυγχρονιστικό επίτευγμα, που όμως, όπως όλα τα success stories, δεν κράτησε και πολύ και βέβαια δεν κατάφερε να εμποδίσει την πορεία κατάρρευσης του ΠΑΣΟΚ, την πολιτική εξαφάνιση της κυρίας Υπουργού, την αποκάλυψη της ιδεολογίας του. Η μεγάλη κοινοβουλευτική πλειοψηφία με την οποία είχε ψηφιστεί είχε τελικά αξία μόνο ως πρόβα τζενεράλε της κυβερνητικής πλειοψηφίας που δημιουργήθηκε μετά τις εκλογές του 2012. Σήμερα, στον χώρο της εκπαίδευσης και γενικότερα των κοινωνικών αγαθών έχει αποδειχθεί στην πράξη η αδυναμία επικράτησης του νεοφιλελεύθερου υποδείγματος ή η εφαρμογή του με πολύ χαμηλής ποιότητας αποτελέσματα που δεν μπόρεσαν να πείσουν. Η Κυβέρνηση με αυτό το σχέδιο νόμου θέλει να αποκαταστήσει τη λειτουργία μίας ανώτατης εκπαίδευσης δημόσιας, ανοιχτής στα παιδιά όλων των κοινωνικών τάξεων, δημοκρατικής, αλλά και συμμετέχουσας στην αναπτυξιακή προοπτική της χώρας χωρίς παραβίαση της αυταξίας της. Θέλει να ανατρέψει τη λογική του ν.4009/2011, όπου από τότε οι πολίτες, φοιτητές και γονείς, αντιμετωπίζονταν ως πελάτες, έστω και αν δεν είχε ρητά τότε διατυπωθεί, όπως έγινε πρόσφατα από τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας. Με πρόσχημα τη σύνδεση με την παραγωγή και την ανάπτυξη επιχειρήθηκε τότε να επικαθοριστεί το πανεπιστήμιο από τις δυνάμεις της αγοράς. Το νομοσχέδιο αυτό δρομολογεί, ως ουσιαστική απάντηση σε αυτό το πρόσχημα, τη δημιουργία ενιαίου χώρου ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας με τη συμμετοχή των πανεπιστημίων, των ΤΕΙ, των ερευνητικών κέντρων, στον θεσμό των Ακαδημαϊκών Συμβουλίων Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας. Με τον τρόπο αυτό επιδιώκεται η αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και των υποδομών που υπάρχουν σήμερα στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και τα ερευνητικά κέντρα της χώρας που παραμένουν αναξιοποίητα, ενώ μπορεί με τη συνεργασία τους να στηρίξουν τις πραγματικές αναπτυξιακές δυνατότητες κάθε περιφέρειας. Ο στόχος για μια ανώτατη εκπαίδευση ανοιχτή στα παιδιά όλων των κοινωνικών τάξεων υπηρετείται από τις ρυθμίσεις που προβλέπονται για την κατοχύρωση του δημόσιου χαρακτήρα των πανεπιστημίων από το πλαίσιο χρηματοδότησης των υποτροφιών για προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές υποψήφιους διδάκτορες, μεταδιδάκτορες, ερευνητικές ομάδες, καθώς και για υποστήριξη δομών κοινωνικής μέριμνας και πρακτική άσκηση φοιτητών. Σε αυτήν την κατεύθυνση είναι και οι ρυθμίσεις των μεταπτυχιακών σπουδών που μπορούν και πρέπει να βελτιωθούν με τη βελτίωση των δημοσιονομικών δεδομένων της χώρας, οι οποίες επιπλέον στοχεύουν στην εξυγίανση και την ποιοτική διασφάλιση ενός ραγδαία αναπτυσσόμενου κύκλου σπουδών στα ελληνικά πανεπιστήμια και όχι στη διαχείρισή τους από κλειστούς κύκλους διδασκόντων. Η δημοκρατική λειτουργία των πανεπιστημίων ενισχύεται με την κατάργηση των συμβουλίων διοίκησης και τη συγκρότηση πρυτανικού συμβουλίου, την εκλογή πρύτανη και αντιπρυτάνεων σε ξεχωριστά ψηφοδέλτια, ώστε να αποφεύγεται η δημιουργία στεγανών και αδιαφανών συναλλαγών, την ενίσχυση του ρόλου των Κοσμητειών, την επαναφορά του διοικητικού συμβουλίου στα τμήματα, τη συμμετοχή όλων των τμημάτων στη Σύγκλητο, την επαναφορά της φοιτητικής εκπροσώπησης και του πανεπιστημιακού ασύλου. Αυτά αποτελούν το απαραίτητο θεσμικό πλαίσιο για ένα δημοκρατικό πανεπιστήμιο. Βέβαια, η δημοκρατική λειτουργία του εξαρτάται και από την αντίστοιχη λειτουργία και ενεργή συμμετοχή του κινήματος των φοιτητών, των διδασκόντων και των εργαζομένων όχι μόνο στους θεσμούς, αλλά και στην καθημερινή ζωή του πανεπιστημίου, ενός κινήματος δημοκρατικού, ζωντανού, αντιγραφειοκρατικού, αλλά όχι ρευστοποιημένου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω σε λίγο, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακόμα και μέσα στις δύσκολες σημερινές δημοσιονομικές συνθήκες μπορούμε να δείξουμε με σαφήνεια το δικό μας σχέδιο στον χώρο της εκπαίδευσης, αντιδιαμετρικό αυτού που προτείνει η Αξιωματική Αντιπολίτευση και οι παραφυάδες της. Το σχέδιό μας αντιλαμβάνεται την εκπαίδευση ως κοινωνικό αγαθό και αυταξία, μέρος της μακράς δημοκρατικής ελληνικής και ευρωπαϊκής κοινωνικής και πνευματικής κληρονομιάς και μέρος επίσης, του συνολικού πολιτικού μας σχεδίου. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Ανδριανός από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατέστη πιστεύω σαφής από τη μέχρι τώρα συζήτηση στην Ολομέλεια, αλλά και από τη συζήτηση στην επιτροπή η θεμελιώδης διαφωνία μας με το νομοσχέδιο αυτό, ένα νομοσχέδιο που χαρακτηρίζεται από οπισθοδρόμηση και εσωστρέφεια και βεβαίως, δεν απαντά στις πραγματικές και επιτακτικές ανάγκες της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην πατρίδα μας. Και αυτό δεν είναι μόνο το δικό μας συμπέρασμα. Είναι το συμπέρασμα, πιστεύω, του κάθε πολίτη που παρακολούθησε χωρίς κομματικές παρωπίδες τη συζήτηση και στην επιτροπή, αλλά και τη σημερινή μέχρι τώρα συζήτηση και είδε τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να μας κάνουν μαθήματα δημοκρατίας. Άκουσε τον κ. Παρασκευόπουλο να λέει για το άσυλο ότι εάν επιτρέπεται να μπαίνει Αστυνομία και στα άλλα ελαφροεγκλήματα, τότε δεν έχουμε κανέναν θεσμό ασύλου σε ισχύ. Κι έτσι, βεβαίως, εξηγείται το γιατί αφαιρέσατε, κύριε Υπουργέ, από το αρχικό σας σχέδιο τα πλημμελήματα. Άκουσε τον Υπουργό, κ. Γαβρόγλου να λέει αν οι καλοί είναι να φύγουν στο εξωτερικό, επειδή δεν πληρώνονται - για τους καθηγητές - εγώ τους προτείνω να φύγουν. Ακούσαμε τον κύριο Υπουργό να λέει για κόκκινες γραμμές για θέματα δημοκρατίας. Όμως, θέλω να τον ρωτήσω το εξής: Μόνο εσείς, κύριε Υπουργέ, έχετε κόκκινες γραμμές σε θέματα δημοκρατίας; Μόνο δικό σας προνόμιο είναι; Για να το ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν, μαθήματα δημοκρατίας, η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας δεν δέχεται. Κι ενώ, κύριε Υπουργέ, δίνετε την εικόνα του ήπιου και ευγενικού συναδέλφου, οι ειρωνικές νουθεσίες και οι αποστροφές του τύπου «δεν ξέρω αν οι συνάδελφοι Βουλευτές μπορούν να καταλάβουν τι είπε ο κ. Παρασκευόπουλος για το άσυλο» ή σήμερα πριν από λίγο ότι αν βαθμολογούσατε τις ομιλίες των Βουλευτών ως εργασίες φοιτητών, θα τους κόβατε…
Ορισμένες.
Δεν το διευκρινίσατε για τις ορισμένες. Αυτές, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, οι νουθεσίες δεν σας τιμούν. Προβάλλουν πραγματικά τους συναδέλφους και πραγματικά δεν έχουν θέση στα κοινοβουλευτικά ήθη. Από τη μια μεριά ζητάτε συναίνεση και από την άλλη μεριά δείχνετε αλαζονεία. Δεν συνηθίζω να χρησιμοποιώ αυτές τις λέξεις και αυτό το ύφος, αλλά πραγματικά τελευταία μας έχετε εκπλήξει. Και θέλω να σας πω να κατεβείτε από το άλογο της έπαρσης. Δηλαδή, έχετε συνεχείς αντιφάσεις. Μια μιλάτε για καταστροφικό τοπίο στην παιδεία, από την άλλη πλευρά επισημαίνετε το σημαντικό έργο και μόνο λίγες ανορθογραφίες έχετε βρει, όπως είπατε στην επιτροπή. Πώς, λοιπόν, αυτά συνδέονται μεταξύ τους; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι σαφές ότι η δική μας λογική, το δικό μας όραμα και η δική μας φιλοσοφία για την εκπαίδευση κινούνται σε αντιδιαμετρικά αντίθετη κατεύθυνση από την κυβερνητική Πλειοψηφία. Εμείς θέλουμε, λοιπόν, πανεπιστήμια ανοιχτά, με ισχυρό αυτοδιοίκητο, δημιουργικά, ικανά από κάθε άποψη να λαμβάνουν τις αποφάσεις που τα αφορούν και να υλοποιούν δημιουργικές πρωτοβουλίες. Θέλουμε πανεπιστήμια που λειτουργούν ως ο πιο αποτελεσματικός μοχλός κοινωνικής κινητικότητας, ανοιχτά σε κάθε νέο άνθρωπο, ανεξάρτητα από την οικονομική δυνατότητα και το κοινωνικό υπόβαθρο της οικογενείας του, πανεπιστήμια που δίνουν ουσιαστικές ευκαιρίες μόρφωσης και προκοπής σε όλους όσοι έχουν το ταλέντο και τη βούληση. Θέλουμε πανεπιστήμια στενά συνδεδεμένα με την κοινωνία και την αγορά εργασίας που επιδιώκουν και κατακτούν την αριστεία, που προσελκύουν ενεργά νέους ανθρώπους από την πατρίδα μας και το εξωτερικό και τους δίνουν τα εφόδια και τα κίνητρα για να μείνουν στη χώρα και να προκόψουν. Θέλουμε πανεπιστήμια που δεν φοβούνται, αλλά επιδιώκουν τη διαρκή αξιολόγηση και τον ανταγωνισμό, με την πεποίθηση ότι αυτές είναι οι απαραίτητες προϋποθέσεις βελτίωσης. Θέλουμε πανεπιστήμια που να διαθέτουν τους απαραίτητους πόρους, υλικούς, άυλους και ανθρώπινους για να επιτελούν με επιτυχία την αποστολή τους και που διεκδικούν δυναμικά ολοένα και περισσότερα, μέσα από την αξιοποίηση κάθε διαθέσιμης δυνατότητας και μέσα από συνέργειες με άλλα ακαδημαϊκά ιδρύματα, με φορείς της κοινωνίας των πολιτών και της αγοράς, που σέβεται βεβαίως τον διακριτό χαρακτήρα και ρόλο κάθε μέρους και παράγουν αμοιβαίο όφελος. Και βεβαίως, θέλουμε πανεπιστήμια με απόλυτη ελευθερία στην έκφραση και την διάδοση των ιδεών, αλλά με καμμία ανοχή στην παραβατικότητα και την τέλεση αξιόποινων πράξεων. Γιατί το να κυκλοφορούν οι φοιτητές και οι καθηγητές χωρίς φόβο στα πανεπιστήμια κάθε ώρα της ημέρας και να μην φοβούνται να εκφράσουν ελεύθερα τις ιδέες τους μπροστά στις απειλές των τραμπούκων, δεν πρέπει να εξαρτάται από την ευρωστία του φοιτητικού κινήματος, όπως είπατε, κύριε Υπουργέ, χθες σε κάποια συνέντευξή σας. Ούτε, βεβαίως, μας τιμά η εικόνα του Οικονομικού Πανεπιστημίου στην Πατησίων και των άλλων πανεπιστημιακών κτηρίων σε ολόκληρη τη χώρα, όπου βρίσκονται οι πωλητές λαθραίων προϊόντων, οι οποίοι βεβαίως δεν διαπράττουν κακουργήματα κατά της ζωής, οπότε με τη λογική της Κυβέρνησης είναι απρόσβλητοι από τον νόμο. Πωλούν, όμως, ανενόχλητοι την πραμάτεια τους, ενώ κάποια μέτρα παρακάτω, δίπλα, υπάρχουν τα νόμιμα μαγαζιά που πληρώνουν φόρους και εισφορές. Το όραμά μας, λοιπόν, είναι στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση από τις πολιτικές της Κυβέρνησης. Αυτό είναι και το όραμα για τα πανεπιστήμια στην συντριπτική πλειονότητα των χωρών του κόσμου. Αντί, λοιπόν, να δούμε πώς θα ενισχύσουμε τα πανεπιστήμια, πώς θα ενθαρρύνουμε το αυτοδιοίκητο και την ανάληψη δημιουργικών πρωτοβουλιών, δημιουργείται με αυτό το νομοσχέδιο ένα ασφυκτικό πλαίσιο, που στοχεύει σε νέα γραφειοκρατικά εμπόδια και βεβαίως, στην εξυπηρέτηση μικροκομματικών, μπορώ να πω, σκοπιμοτήτων. Εμείς διαφωνούμε με τις ρυθμίσεις που πλήττουν τη βιωσιμότητα των μεταπτυχιακών προγραμμάτων, που δημιουργούν εμπόδια στη δημιουργία νέων μεταπτυχιακών στην ελληνική και σε ξένη γλώσσα. Βλέπουμε, λοιπόν, τι έχει γίνει στην Κύπρο τα τελευταία χρόνια, πώς εξελίχθηκε η χώρα αυτή σε έναν σημαντικό πόλο για την παροχή υπηρεσιών παιδείας στην ευρύτερη περιοχή. Και βεβαίως, εμείς διαφωνούμε στις μικροκομματικές ρυθμίσεις που αφορούν την εκλογή των αντιπρυτάνεων και όπως είπα, την οπισθοδρόμηση προς το άσυλο. Σε ό,τι αφορά τη διά βίου μάθηση και την επαγγελματική εκπαίδευση, καταθέσαμε τις επιφυλάξεις μας και τις προβλέψεις του άρθρου 48, που πιστεύουμε ότι είναι πρόχειρες και θα δημιουργήσουν κάποια προβλήματα, αλλά και για την απουσία ουσιαστικών, ουσιωδών μεταβατικών διατάξεων στο άρθρο 86. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο κινείται σε λάθος κατεύθυνση, παρά, βεβαίως, τις κάποιες επιμέρους διάσπαρτες ρυθμίσεις, που έχουν θετικά στοιχεία, όπως στις προβλέψεις - το είπα και στην επιτροπή - για τους πολύτεκνους, για τους τρίτεκνους, του άρθρου 78, τις δεκαπέντε επιπλέον ημέρες αναρρωτικής άδειας στους αναπληρωτές και βεβαίως, την καταβολή υπερωριακής αποζημίωσης στους υποδιευθυντές και διευθυντές των σχολείων δεύτερης ευκαιρίας, οι οποίοι πραγματικά επιτελούν, σε δύσκολες συνθήκες, σημαντικό έργο. Εμείς, σε αντίθεση με εσάς, δεν είμαστε δογματικοί και αυτά τα λίγα επιμέρους θετικά στοιχεία θα τα στηρίξουμε. Είναι, όμως, σαφές ότι με το νομοσχέδιο αυτό, αντί να προχωρήσουμε μπροστά, κάνουμε βήματα πίσω. Αντί να ανοίξετε τα πανεπιστήμια στον κόσμο, στην κοινωνία και την αγορά, τα εγκλωβίζετε σε χρεοκοπημένες λογικές του παρελθόντος. Αντί να απελευθερώσετε τις δημιουργικές δυνάμεις, νομοθετείτε νέες και εντελώς αχρείαστες παρεμβάσεις του Υπουργείου και νέα γραφειοκρατικά εμπόδια. Είναι, λοιπόν, προφανές ότι εμείς θα καταψηφίσουμε επί της αρχής το νομοσχέδιο αυτό. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός για να καταθέσει κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Κύριε Αδριανέ, πραγματικά δεν θέλω να θίξω κανέναν συνάδελφο και ζητώ συγγνώμη εάν κάποιος έχει θιχτεί. Απλώς θέλω μία αντίστοιχη ευαισθησία όχι από εσάς - γιατί την έχετε δείξει έμπρακτα - για αυτά τα απίστευτα πράγματα που έχουν γραφτεί και ειπωθεί αυτές τις εβδομάδες σε έντυπα και σε κομματικές δηλώσεις. Σταματάω εδώ.
Σε τι αναφέρεστε;
Μην το συνεχίσουμε. Να διαβάζετε κάθε μέρα και εσείς όπως και εγώ. Έχουν λεχθεί και έχουν γραφτεί πράγματα που υποβαθμίζουν το επίπεδο δημοκρατίας μας. Γι' αυτό το λέω.
Κύριε Υπουργέ, να περάσουμε παρακαλώ πολύ στις νομοτεχνικές βελτιώσεις, αφού ζητήσατε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, - και με σεβασμό το λέω αυτό - δεν πρέπει αυτός ο εκνευρισμός να μεταφέρεται στην Αίθουσα και να γίνονται αυτές οι απαξιωτικές τοποθετήσεις.
Παρακαλώ ηρεμήστε. Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός.
Ας το σταματήσουμε εδώ. Είναι αργά και αύριο έχουμε ολόκληρη μέρα. Κύριε Πρόεδρε, έχω διάφορες νομοτεχνικές βελτιώσεις κυρίως ως προς τη σύμφωνη γνώμη των Συγκλήτων με αυξημένη πλειοψηφία για μετονομασία και μεταβολή εδρών, σχολών και τμημάτων γενικά. Οι εκλογές φοιτητών για συμμετοχή στα όργανα θα γίνεται με άμεση μυστική και καθολική ψηφοφορία. Υπάρχουν κάποια τεχνικά ζητήματα περί κοσμητείας και πώς θα υπάρχουν οι αντίστοιχες πλειοψηφίες. Διευκρινίζεται, επίσης, ο τρόπος μεταφοράς διαθεσίμων από τους ΕΛΚΕ στην Τράπεζα της Ελλάδος. Ρυθμίζεται ο τρόπος εκλογής ερευνητών στην Ακαδημία Αθηνών. Είναι τέτοιου τύπου νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Καλώς. Να τις καταθέσετε για να μοιραστούν στο Σώμα.
Έχουμε κάποιες τροπολογίες. Η τροπολογία με αριθμό 1201 γίνεται δεκτή. Είναι βουλευτική τροπολογία των κ.κ. Μεγαλομύστακα και Σαρίδη. Αφορά τη συμμετοχή των φοιτητών με δικαίωμα λόγου στη διοικούσα του Ανοιχτού Πανεπιστημίου. Υπάρχει μία από την Ένωση Κεντρώων.
Πώς θα γίνεται η επιλογή τους;
Από το σύλλογο που έχουν. Μπορεί ο σύλλογος να εκπροσωπείται και εκεί.
…(δεν ακούστηκε)
Παρακαλώ, κύριε Κωνσταντόπουλε μη διακόπτετε. Κύριε Υπουργέ, για πόσες τροπολογίες γίνεται λόγος;
Αρκετές.
Για όλες;
Πείτε μου τι θέλετε να κάνω.
Παρακαλώ, για να γίνει κατανοητό, αυτή τη στιγμή ανακοινώνετε προς το Σώμα τροπολογίες τις οποίες κάνετε δεκτές. Είναι προφανώς βουλευτικές.
Κοιτάξτε, πολλές απ' αυτές που έχουν έρθει, είναι των Υπουργών. Δεν θα ξαναμιλήσω γι' αυτές.
Καλώς. Μπορείτε σε σύντομο διάστημα παρακαλώ να πείτε αυτές που κάνετε αποδεκτές. Κύριε Υπουργέ, για να συνεννοηθούμε, πείτε σας παρακαλώ πολύ, στο Σώμα ποιες από τις βουλευτικές τροπολογίες - τις υπουργικές ούτως ή άλλως τις έχουν υποστηρίξει οι Υπουργοί - κάνετε δεκτές. Αυτή δεν είναι η πρόθεσή σας; Γι' αυτό δεν ζητήσατε τον λόγο;
Ναι, απλώς δεν κάνω δεκτές ορισμένες. Εάν θέλετε, να εξηγήσω γιατί δεν τις κάνω δεκτές.
Θα μακρηγορήσουμε, όμως, έτσι. Περνάει και ο χρόνος. Έχουμε κάποιο χρονοδιάγραμμα.
Συμφωνώ απολύτως μαζί σας.
Συνεχίστε, παρακαλώ.
Κάνουμε δεκτή την τροπολογία με αριθμό 1175 που είναι για τους υπηρετούντες εκπαιδευτές στο εξωτερικό, τη Μουφτεία και για την Καθολική Εκκλησία για κάποιες αποσπάσεις, η οποία είναι από τον κ. Μπόλαρη, από τον κ. Αθανασίου, την κ. Τζάκρη, την κ. Τελιγιορίδου τον κ. Συρίγο κλπ.. Είναι μία τροπολογία που νομίζουμε ότι μπορεί κάλλιστα να γίνει δεκτή. Είναι η τροπολογία με γενικό αριθμό 1175. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 1194 μπορεί να γίνει δεκτή μόνο ως προς το δεύτερο σκέλος, την παράλληλη άσκηση καθηκόντων εκπαιδευτικών ιερωμένων. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 1183, που είναι από τον κ. Στέφο, τον κ. Ακριώτη κλπ. - είναι από αρκετούς Βουλευτές - που έχει σχέση με γυμναστές, οι οποίοι δεν μπορούν να καλύψουν το ωράριο και να πηγαίνουν σε κολυμβητήρια και, αν δεν κάνω λάθος, να πάνε σε μέρη που εποπτεύονται από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, γίνεται δεκτή. Υπάρχει μία τροπολογία που υπογράφεται από τον κ. Δουζίνα με γενικό αριθμό 1198 και αφορά τη συγκεκριμενοποίηση της διαδικασίας συνεργασίας με το Διεθνές Πανεπιστήμιο ως προς τα ξενόγλωσσα τμήματα. Εμπλέκει την κοσμητεία και εμπλέκει και επιτροπή του Υπουργείου όπως και μία υπουργική απόφαση που μπορεί να συγκεκριμενοποιήσει αυτήν τη συνεργασία. Tην κάνουμε αποδεκτή. Υπάρχει μία υπουργική τροπολογία με γενικό αριθμό 1197 η οποία έχει σχέση με τα εξής: Προσθέτουμε στα είκοσι εννέα ξένα σχολεία και την Αμερικανική Γεωργική Σχολή Θεσσαλονίκης. Υπάρχει ένα θέμα ως προς την άδεια και την προσθέτουμε στα ξένα σχολεία. Στην ίδια τροπολογία είναι η επάρκεια προσόντων για τη διδασκαλία ξένης γλώσσας σε ιδιωτικά εκπαιδευτήρια στην ίδια τροπολογία. Ένα από τα βασικά είναι το ενιαίο μισθολόγιο - βαθμολόγιο των δημόσιων υπαλλήλων που ίσχυε ως το 2015. Για τη μισθολογική κατάταξη στον δημόσιο τομέα αναγνωριζόταν προϋπηρεσία που είχε διανυθεί στον δημόσιο τομέα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέχρι επτά χρόνια. Αυτό δεν έγινε δυνατό να εφαρμοστεί σε άτομα που ήταν στην ιδιωτική εκπαίδευση, είχαν απολυθεί και στη συνέχεια εργάζονται στη δημόσια εκπαίδευση. Το δέχεται και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους να μπορέσει να αναγνωριστεί αυτή η υπηρεσία τους και ως προς το μισθολογικό. Η στελέχωση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους στο Πάντειο Πανεπιστήμιο κλπ.. Αυτή είναι μία υπουργική τροπολογία με γενικό αριθμό 1197 και κατατίθεται.
Για τους ΕΛΚΕ που είχατε πει, οι ρυθμίσεις θα γίνουν;
Όχι. Κοιτάξτε, λέτε τώρα τα φυσικά πρόσωπα τα οποία οφείλουν και δεν είχαν πληρώσει.
Ναι.
Αυτό που κάνουμε είναι ότι δίνουμε τη δυνατότητα των δόσεων. Σε αυτό δεν μπορούσε να γίνει ίδια ρύθμιση που είχε γίνει με τις εταιρείες για τον απλούστατο λόγο ότι ένα μεγάλο ποσοστό όσων οφείλουν ποσά στα πανεπιστήμια τα έχουν πληρώσει. Υπάρχει ένα θέμα ηθικής τάξης και υπάρχει ένα θέμα νομικής τάξης. Οπότε θα δώσουμε πολύ ευνοϊκές δόσεις για την αποπληρωμή αυτών των οφειλών.
Καλώς. Τον λόγο έχει ο κ. Ανδρέας Κουτσούμπας από τη Νέα Δημοκρατία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορώ να αποφύγω, μετά την παρέμβαση και σ' αυτό το χρονικό σημείο του κυρίου Υπουργού, τον πολιτικό πειρασμό και να μην σχολιάσω και τοποθετηθώ για τον τρόπο που νομοθετεί η Βουλή. Είναι ένας τρόπος που όχι μόνο απαξιώνει το Κοινοβούλιο ή υποβαθμίζει τον τρόπο λειτουργίας του, αλλά θα δώσω μια άλλη πολιτική διάσταση. Καταρρίπτει αυτό το φαινόμενο της σωρείας των τροπολογιών, το αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ της Κυβέρνησης και το δήθεν προβαλλόμενο επιχείρημα ότι υπήρχε σχέδιο και στρατηγική για τη διακυβέρνηση αυτού του τόπου. Το κυριότερο, όμως, που φοβούμαι, αξιότιμοι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ότι με τον τρόπο που λειτουργούμε, οδηγούμεθα σε μια μετατροπή - παρ' ότι ήμουν εδώ στη Βουλή, όπως γνωρίζετε, τα τελευταία χρόνια άκρως κοινοβουλευτικός - του Πολιτεύματός μας από Κοινοβουλευτική Δημοκρατία σε Υπουργική Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, δυστυχώς, με ό,τι συνέπειες έχει. Ας έρθουμε στο νομοσχέδιο, το οποίο σήμερα συζητάμε. Στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες αναμφίβολα, κύριε Υπουργέ, και κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κυβερνώσα πλειοψηφία έχει την πολιτική της φιλοσοφία, έχει τη δική της πολιτική πλατφόρμα, όπως αρέσκεστε εσείς οι αριστεροί να λέτε, να φέρνει προς ψήφιση τα νομοσχέδια, σε αντίθεση με εμάς τους δεξιούς. Κατανοητό και αναφαίρετο δικαίωμά σας. Όμως, μετά τη συζήτηση μέχρι στιγμής αυτού του νομοσχεδίου, την άρνηση σύσσωμης της Αντιπολίτευσης για έναν θετικό λόγο για τα στοιχεία αυτού του νομοσχεδίου, αλλά και όλων των εμπλεκόμενων φορέων, νομίζω ότι συμφωνούμε όλοι ότι αυτό το νομοσχέδιο δεν έχει προοπτική. Νομοθετείτε με το βλέμμα στο παρελθόν. Προκειμένου να ικανοποιήσετε ένα αριστερό και μόνο ακροατήριο, να μαζέψετε τις αριστερές συνιστώσες για λόγους πολιτικής επιβίωσης, φέρετε αυτές τις διατάξεις προκειμένου να διασωθείτε πολιτικά. Δεν μπορώ να ασχοληθώ με όλες τις διατάξεις του νομοσχεδίου, διότι είναι πολλές οι διατάξεις. Άλλωστε, όπως είπε και ο προηγούμενος ομιλητής από την Αντιπολίτευση, από την πλευρά μας και την παράταξή μας, ποσώς ενδιαφέρουν την κοινωνία αυτές οι διατάξεις του τρόπου λειτουργίας των πρυτάνεων και της εκλογής των σωμάτων κλπ.. Εκείνο που ενδιαφέρει και θα εστιάσω τους προβληματισμούς μου μέσα σε ένα συναινετικό κλίμα, κύριε Υπουργέ, είναι τρία σημεία. Το πρώτο είναι η διάταξη περί συμμετοχής των φοιτητών. Να συμμετέχουν, αλλά μέχρι ποιο σημείο; Πολύ φοβάμαι ότι αυτή η διάταξη θα φέρει προβλήματα λειτουργικότητας στις πρυτανικές αρχές, στη λειτουργία των πανεπιστημίων. Το δεύτερο που δεν αναφέρθηκαν πολλοί συνάδελφοι και το ξεπεράσαμε έτσι, ξεχνώντας τον χουλιγκανισμό και τραμπουκισμό που επικρατεί στη δευτεροβάθμια, αλλά και στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, είναι η κατάργηση διαγωγής. Μπορεί να μην είναι κάτι σημαντικό, να λένε μερικοί ότι είναι ξεπερασμένο, αλλά πολύ φοβάμαι ότι αυτή η υποβόσκουσα ανομία και παρανομία, θα επεκταθεί περισσότερο και θα δημιουργηθούν περισσότερα προβλήματα στις σχέσεις των μαθητών. Μένω στο τρίτο. Πολλοί συνάδελφοι ασχολήθηκαν με αυτό, το θέμα της διάταξης του ασύλου. Θα επιχειρήσω να μην επαναλάβω όσα οι συνάδελφοι από την Αντιπολίτευση εξέθεσαν ενώπιόν σας, αλλά να σταθώ στα εξής σημεία: Συμφωνούμε όλοι για το άσυλο, αλλά αλήθεια, αναρωτηθήκατε, κύριε Υπουργέ, και κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι αυτή τη στιγμή γονείς, πατεράδες, η πλειοψηφία - αν θέλετε - της κοινωνίας είναι κατά των καταλήψεων, ότι υπάρχουν φοιτητές οι οποίοι θέλουν να σπουδάσουν, έχουν πάθος για μάθηση και δεν θέλουν καταλήψεις, ότι δεν θέλουν εγκληματικές συμπεριφορές, οι οποίες δυστυχώς, με τη διάταξη αυτή συνεχίζονται και θα γίνονται ακόμα πιο επικίνδυνες; Η διάταξη αυτή δείχνει ανοχή στην ανομία, στην παραβατικότητα. Έχω την τύχη, κύριε Υπουργέ - σας το είπα και στη συνάντησή μας στην αρμόδια επιτροπή - να έχω ένα γιο φοιτητή, ο οποίος μου έδωσε την ευκαιρία να κάνω με άλλους συμφοιτητές του συνέχεια παρέα και να ανταλλάσσουμε απόψεις, οι οποίοι δεν ανήκουν κατ' ανάγκη στο δικό μου χώρο: Ο Μάνος, που δουλεύει αυτή τη στιγμή για να τελειώσει τις σπουδές του στη Χίο. Ο Βασίλης που πάει στο μανάβικο. Ο Γιάννης που πάει να ποτίσει τα χωράφια πάνω στην Κωπαΐδα. Τα παιδιά που θέλουν ανοικτά πανεπιστήμια. Και εσείς με αυτή τη συμπεριφορά και με αυτή τη διάταξη - κάνω παρένθεση, και εμείς είχαμε ατολμία και αναποφασιστικότητα να καταπολεμήσουμε αυτό το φαινόμενο των εγκληματικών συμπεριφορών - υποθάλπετε αυτήν την ανομία. Θα το βρούμε μπροστά μας. Σπέρνετε ανέμους και θα θερίσουμε - όχι εμείς ως Κυβέρνηση μεθαύριο, αλλά η πολιτεία και η κοινωνία - θύελλες.
Μα, τι έγινε τόσα χρόνια;
Ήρθα να επισημάνω κάτι διαφορετικό. Μη με διακόπτετε. Ίσως δεν είστε τόσο πολύ κοινοβουλευτικός και θέλετε να διακόπτετε. Μπορεί να μην συμφωνείτε μαζί μου, αλλά δεν χρειάζεται να απαντήσετε. Αφήστε με να σας πω κάτι. Πρώτος εγώ είπα ότι και εμείς ευθυνόμαστε, ότι δείξαμε ατολμία και αναποφασιστικότητα. Εγώ όμως σας λέω ότι με τη διάταξη, έτσι όπως την φέρνετε, θα καταντήσετε να είστε ηθικοί αυτουργοί των εγκληματικών πράξεων και συμπεριφορών που θα συμβούν μέσα στα πανεπιστήμια. Θα είστε εσείς οι οποίοι θα είστε υπόχρεοι να πληρώσετε τη δημόσια περιουσία. Δεν άκουσα κανέναν από εσάς να λέει στους γονείς, στην κοινωνία, ποιοι θα πληρώσουν τις ζημιές, ποιοι θα πληρώσουν τους εγκληματίες. Αυτά θέλει η κοινωνία. Θέλει ένα πανεπιστήμιο ανοικτό, να είναι πανεπιστήμιο για μάθηση, άσυλο ιδεών και όχι άσυλο εγκληματιών.
Τον λόγο έχει ο κ. Αθανάσιος Μπούρας από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω με δυο παρατηρήσεις σε δυο τροπολογίες, κάνοντας μια μικρή κριτική, αν και θα είναι σε ώτα μη ακουόντων. Γιατί πρώτη φορά γίνεται αυτό που γίνεται σήμερα, δηλαδή παρέλαση - πανηγύρι Υπουργών. Δεν ξαναείδαμε τέτοια φαινόμενα. Ήλθαν, είπαν και απήλθαν. Και δεν εξηγούσαν και γιατί. Θα αναφερθώ στην τροπολογία 1185 που παρουσίασε ο κ. Παπαδημητρίου και αφορά την Ενιαία Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων. Έρχεται, δηλαδή, να παρέμβει σ' αυτή τη δημόσια ανεξάρτητη αρχή. Απλώς θα πω να δείτε όσοι θέλετε - και να με διαψεύσετε - ότι διαγράφει μια σημαντική λέξη, που την είχε στα δικαιώματά της αυτή η δημόσια Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων. Καταργεί τη σύμφωνη γνώμη. Δηλαδή, αφαιρείται η λέξη «σύμφωνη». Καταλαβαίνετε ότι άλλη μια εξουσία και αρμοδιότητες στον Υπουργό. Υπάρχει και κάτι άλλο που πρέπει να το ακούσουν οι εξ υμών νομικοί. Προσλαμβάνει ιδιώτη νομικό σύμβουλο να συνεπικουρεί τον νομικό σύμβουλο του κράτους. Θα αναφερθώ και στην τροπολογία 1189, μια και είναι στην αρμοδιότητα του τομέα που έχω την τιμή να βρίσκομαι από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας. Την παρουσίασε ο κ. Χαρίτσης, ο οποίος βέβαια μου ζήτησε - πρέπει να πω - τη γνώμη μου. Όμως, εκείνη τη στιγμή, την τελευταία στιγμή, δεν μπορώ να έχω κάποια γνώμη. Θέτω το εξής ερώτημα, εάν με ακούει από το κλειστό κύκλωμα: Έχει ζητηθεί η γνώμη της Αρχής Κρατικών Ενισχύσεων; Μήπως η κατάργηση της ίδιας συμμετοχής των ΔΕΥΑ - δεν θα είχαμε αντίρρηση εμείς - προσκρούει στις οδηγίες για τις κρατικές ενισχύσεις μέσα από το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων; Όσον αφορά την υπερωριακή απασχόληση, με κάποια άλλη παράγραφο αυτής της τροπολογίας έρχεται να ρυθμίσει θέματα υπερωριακής απασχόλησης των εργαζομένων στις ειδικές υπηρεσίες ΕΣΠΑ, δηλαδή να συμπληρώσει δυο νόμους του 2017. Αυτό δείχνει με πόση προχειρότητα γίνεται η νομοθέτηση και δεν ερωτώνται, κατά την άποψή μου, οι γνωρίζοντες και επαΐοντες μέσα στα Υπουργεία Οικονομίας και Οικονομικών, οι υπηρεσιακοί παράγοντες και τα στελέχη της ΜΟΔ, που είναι ειδικοί και αξιόλογοι. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ζητώ την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε, όπως τη δείξατε και προηγουμένως. Κύριε Υπουργέ της Παιδείας, με εκπλήξατε. Ξεκινήσατε μια διάλεξη, όταν πήρατε τον λόγο και κάποια στιγμή βέβαια μπήκατε αορίστως και στο νομοθέτημα. Και εκπλήξατε όχι εμένα μόνο, αλλά και όλους τους συναδέλφους από όλες τις πτέρυγες - δεν θα τους αναφέρω - όταν μας κάνατε μαθήματα δημοκρατίας, λέγοντας μάλιστα ότι δεν υπάρχει δημοκρατία. Ξέρετε αυτή την παράταξη πρέπει να την ευγνωμονείτε όλοι, γιατί ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αποκατέστησε τη δημοκρατία, βεβαίως, με τη συνηγορία όλων των κομμάτων. Και δεν ξέρω γιατί λέτε για τη δημοκρατία. Δηλαδή εσείς και εγώ, που υπηρετήσαμε τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, δεν είχαμε δημοκρατία; Βεβαίως, υπήρχαν προβλήματα, υπάρχουν προβλήματα και θα υπάρχουν προβλήματα. Μιλήσατε για υλικοτεχνικές υποδομές και ειλικρινά σας προκαλώ και σας παρακαλώ να μας πείτε τι ακριβώς κάνατε σήμερα. Γιατί ο παρακείμενος δίπλα σας Υφυπουργός - ήταν να έρθετε εσείς - ήρθε και εγκαινίασε στην περιοχή μου ένα υπερσύγχρονο σχολείο από αυτά που δαιμονοποιούσατε, όταν ήσασταν στην Αντιπολίτευση. Ήταν στο Κορωπί, κύριε Σκουρολιάκο…
Εσείς διώξατε δυόμισι χιλιάδες καθηγητές από τα ΕΠΑΛ.
…τα οποία έγιναν με τη διαδικασία των ΣΔΙΤ. Ξεκίνησαν το 2014 και τώρα βέβαια κόβετε κορδέλες. Να μας πείτε, βέβαια, ποιες υποδομές έχετε κάνει εσείς για την παιδεία αυτά τα δυόμισι χρόνια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται για ένα σχέδιο νόμου που κατατέθηκε λίγο πριν κλείσει η Βουλή, την τελευταία εβδομάδα του Ιουλίου, με απόντες τους κυρίαρχους και βέβαια όλη την κοινωνία. Γιατί και η κοινωνία είναι απούσα. Γιατί αυτή τη στιγμή ο κόσμος μέσα στις δυσκολίες και τα βάσανά του είπε να κάνει και λίγο διακοπές. Και διαλέξατε ένα τόσο κρίσιμο νομοθέτημα να το φέρετε αυτή τη χρονική συγκυρία που λείπουν οι αρμόδιοι, λείπουν όλοι οι παράγοντες της παιδείας, λείπουν ακόμα και οι γονείς και οι κηδεμόνες. Με αυτό το νομοσχέδιο υποβαθμίζετε την ανώτατη παιδεία της χώρας και την απορυθμίζετε, αντί να τη ρυθμίζετε. Οδηγείτε την παιδεία στην εσωστρέφεια, την υπερρύθμιση, τον συγκεντρωτισμό, ενώ το νομοθέτημά σας επιφέρει καίριο πλήγμα στο αυτοδιοίκητο των ΑΕΙ. Δεν δίνει κανένα όραμα και καμμία προοπτική για ανάπτυξη. Εισάγει ένα ασφυκτικό και γραφειοκρατικό πλαίσιο για τα μεταπτυχιακά προγράμματα, τα οποία οδηγούνται στην παρακμή. Βέβαια, τόσο στην επιτροπή που παρακολούθησα, όσο και σήμερα - όλη μέρα δεν έφυγα καθόλου - η εισηγήτριά μας, η κυρία Κεραμέως, και όλοι οι αξιόλογοι συνάδελφοι από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας, είπαν τα πάντα. Θα μου επιτρέψετε, όμως, κι εμένα απλά όσο προλάβω να επισημάνω επιγραμματικά μερικά πράγματα. Ακαδημαϊκό άσυλο: Κύριε Υπουργέ δεν θα σας πω τίποτα. Θα διαβάσω αυτολεξεί την έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Λέει η έκθεση: «Στην προκείμενη περίπτωση με την προτεινόμενη ρύθμιση της δεύτερης παραγράφου του άρθρου 3 η αυτεπάγγελτη επέμβαση της δημόσιας δύναμης σε χώρους των ΑΕΙ επιτρέπεται μόνο σε περιπτώσεις κακουργημάτων και εγκλημάτων κατά της ζωής. Προβληματισμός μπορεί κατά τούτο να εγερθεί σχετικά με την παροχή αποτελεσματικής προστασίας κατά άλλων εγκλημάτων, ιδίως αυτοφώρων. Τέλος, σημειώνεται ότι η διάκριση μεταξύ των εγκλημάτων κατά της ζωής και των εγκλημάτων κατά της σωματικής ακεραιότητας είναι ενίοτε δυσχερώς διαγνώσιμη κατά τον χρόνο τέλεσής τους». Κύριε Υπουργέ, μήπως και αυτοί είναι εντεταλμένοι που σας κατηγορούν και σας επικρίνουν αυτόν τον καιρό; Μήπως έχουν και αυτοί κομματικές οδηγίες, τις οποίες επικαλείσθε; Εμείς σας επαναλαμβάνουμε ότι πρέπει να υπάρχει επέμβαση των αρχών για όλες τις αξιόποινες πράξεις. Γιατί μας λέτε ότι δεν έχουμε και θέσεις. Να η θέση μας και είναι και σύμφωνη με αυτή την ανωτάτη υπηρεσία που έχουμε και συμβουλευόμαστε. Εσείς δεν ζήσατε την απαράδεκτη κατάσταση - είστε ακαδημαϊκός - που διαμόρφωνε το άσυλο σε όλα και σε όλους;
Κύριε Μπούρα, ολοκληρώνετε, παρακαλώ.
Από εκεί και πέρα, κύριε Πρόεδρε, με τη μικρή σας ανοχή, γιατί…
Ε, πόση ανοχή, κύριε Μπούρα;
Ξέρετε, ασχολήθηκα και με δύο τροπολογίες.
Φτάσαμε στα οκτώμισι λεπτά.
Και πότε θα πούμε κάτι, δηλαδή; Αφήστε λιγάκι, σας παρακαλώ.
Πόσο λιγάκι, κύριε Μπούρα; Με συγχωρείτε, πάρα πολύ.
Ένα λεπτό, θα τελειώσω.
Αυτό είναι σε βάρος των υπόλοιπων συναδέλφων. Πώς θα γίνει τώρα;
Ξενόγλωσσα προπτυχιακά, μεταπτυχιακές σπουδές, γραφειοκρατία και οπισθοχώρηση, εκλογές οργάνων διοίκησης. Τι είναι αυτό που σας κάνει να αλλάζετε; Μας λέτε κάτι που διαπιστώσατε από τη διοίκηση τόσα χρόνια που λειτουργούν οι εκλογές των πρυτανικών και των άλλων αρχών στα συλλογικά όργανα των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ; Εγώ υπήρξα τέτοιος και συνεργάστηκα, όταν ασκούσα διοίκηση, με ανθρώπους που δεν ανήκαμε στον ίδιο χώρο, αλλά κατεβήκαμε στο ίδιο ενιαίο ψηφοδέλτιο. Και σας το είπαν οι συνάδελφοί μου, ότι εδώ θα έχετε διαίρει και βασίλευε. Αυτή είναι η προοπτική σας. Από εκεί και πέρα, εμείς λέμε «ναι» στην εκπροσώπηση των φοιτητών. Το είχαμε και το έχουμε, αλλά σε θέματα που αφορούν τους φοιτητές, όχι επί παντός επιστητού. Δεν μπορούν να μπουν στα επιστημονικά πεδία για τα οποία σπουδάζουν για να μάθουν. Δεν θα καταχραστώ άλλο της καλοσύνης σας, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, εσείς θέλετε ένα άλλου τύπου - το ομολογήσατε και το ομολογείτε - ΑΕΙ. Δεν πάτε να συμπληρώσετε ή να βελτιώσετε προβλήματα που υπήρχαν και υπάρχουν στα πανεπιστήμια. Θέλετε ιδρύματα εσωστρεφή, υπουργοκεντρικά, χωρίς την κατοχυρωμένη αυτοτέλειά τους. Εμείς θέλουμε ΑΕΙ ελεύθερα, αυτόνομα, αυτοδιοίκητα, εξωστρεφή, ανταγωνιστικά, συνεργαζόμενα μεταξύ τους και με πανεπιστήμια του εξωτερικού. Εμείς θέλουμε τη χώρα μας φάρο γνώσης και προσέλκυσης φοιτητών απ' όλο τον κόσμο. Σας ευχαριστώ και για την ανοχή σας.
Τον λόγο έχει ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Παναγιώτης Σκουρολιάκος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με δεδομένη την παραδοχή πως ανάμεσα στα κόμματα υπάρχει διαφοροποίηση και απόσταση ιδεολογική, υπάρχουν διαφορές στο πως βλέπουν την κοινωνία και τις διεργασίες της και διαφορές στο τι τελικά επιλέγουν για να θεραπεύσουν τις ανάγκες της κοινωνίας, είναι σίγουρο πως ο χώρος της παιδείας είναι ένας χώρος, όπου αναδεικνύονται αυτές οι διαφορές και η αντιπαράθεση ενίοτε παίρνει συγκρουσιακά χαρακτηριστικά. Κακώς. Αλλά προφανώς, αλλιώς βλέπει η Αντιπολίτευση την κοινωνία, αλλιώς ο ΣΥΡΙΖΑ και η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Προφανέστατα, άλλο είναι το όραμά μας για την παιδεία και άλλο το δικό σας. Απευθύνομαι ιδιαίτερα σε εκείνα τα κόμματα που έχουν δώσει δείγματα καταστροφικής γραφής. Αναφέρομαι βέβαια στη Νέα Δημοκρατία και στο ΠΑΣΟΚ που πολύ ταλαιπώρησαν την παιδεία με τις απίθανες παρεμβάσεις τους κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής τους τα προηγούμενα χρόνια. Εμείς οραματιζόμαστε μία παιδεία στην υπηρεσία των πολλών, προσβάσιμη από τους πολλούς, που δεν θα απαξιώνει τον δημόσιο χαρακτήρα της, που δεν θα μετατρέπεται σε εμπόρευμα στα χέρια επιδέξιων μάνατζερ της αγοράς, η οποία θέλει να κατευθύνει τη γνώση και την έρευνα σε περιοχές που διευκολύνουν τα κέρδη της και μόνον αυτά. Τι ειρωνεία, να ονομάζει η Νέα Δημοκρατία «μη δημόσια πανεπιστήμια» τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, τις ιδιωτικές επιχειρήσεις που ευαγγελίζεται. Το παρόν νομοσχέδιο, ορθά, παιδαγωγικά ρυθμίζει όλη τη μαθησιακή διαδρομή των παιδιών μας από την προσχολική ακόμη ηλικία. Διευρύνει την υποχρεωτική εκπαίδευση στα δώδεκα χρόνια και την προσχολική στα δύο. Αποκαθιστά τη σπουδαιότητα της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης. Να θυμίσω τις δυόμισι χιλιάδες απολύσεις καθηγητών από αυτόν χώρο, ένα πολύ αγαπημένο σας σπορ και άθλημα; Να θυμίσω την πλήρη απαξίωση των κυβερνήσεων σας στα ΕΠΑΛ; Αλήθεια, ποιοι τεχνικοί θα στηρίξουν το έργο των μηχανικών του Πολυτεχνείου; Ποιοι θα είναι οι αυριανοί τεχνικοί σε χίλιες δυο κατηγορίες και με ποιες γνώσεις; Τη μαθητεία πλάι στον μάστορα, όπως παλιά; Με το παρόν νομοσχέδιο εισάγεται νέα, ελκυστικότερη δομή στο επαγγελματικό λύκειο, διευρύνεται η πρόσβαση των αποφοίτων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση για όσους το επιλέγουν. Προβλέπονται διετείς σχολές επαγγελματικής κατάρτισης στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα και τα ΤΕΙ, που θα δώσουν στους αποφοίτους των ΕΠΑΛ που θα τις παρακολουθήσουν την ευρωπαϊκή πιστοποίηση για την ειδικότητά τους. Γενναία ώθηση δίνεται και στα ΤΕΙ όσον αφορά την πληρότητα και την επιστημοσύνη των σπουδών σε αυτά. Τα ΤΕΙ έχουν πια εξελιχθεί. Αναγνωρίζεται ως μάστερ ο πέμπτος χρόνος σπουδών και εξορθολογίζονται τα όργανα της διοίκησης. Αυτό το νομοσχέδιο ανοίγει και για τα ΤΕΙ νέους ορίζοντες: Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, τα πανεπιστήμιά μας. Νέοι ακαδημαϊκοί κανόνες έρχονται να αναζωογονήσουν και να δώσουν ευρύτερη προοπτική στις ανώτατες σπουδές στη χώρα μας. Είναι αυτά που δεν βλέπετε, που δεν υπάρχουν: Η ενθάρρυνση συνεργασιών με ξένα πανεπιστήμια, η θεσμική συνεργασία μεταξύ πανεπιστημίων, ΤΕΙ και ερευνητικών κέντρων μιας περιφέρειας με την ίδρυση των Ακαδημαϊκών Συμβουλίων Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της περιφέρειάς τους, η επαναφορά φοιτητικής συμμετοχής στη διοίκηση των πανεπιστημίων, η θεσμοθέτηση μεγαλύτερης αντιπροσωπευτικότητας στα όργανα της διοίκησης των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων με την εκλογή πρυτάνεων από ξεχωριστή λίστα, παραμερίζοντας τα μονολιθικά πρυτανικά σχήματα του παρελθόντος, η ρύθμιση των κανόνων για το ακαδημαϊκό άσυλο, όπου διασφαλίζεται η ακαδημαϊκή ελευθερία, μιας και με τον ν.4009/2011 δεν λύθηκε κανένα πρόβλημα. Το άσυλο είναι θέμα διαλόγου, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, και όχι καταστολής. Αλλά τι να κάνουμε; Άλλοι επιλέγουν τον διάλογο και άλλοι είναι εθισμένοι στην καταστολή. Σημαντική είναι η επαναφορά της διαφάνειας στη διαχείριση των ερευνητικών κονδυλίων στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα και οι κανόνες που επιβάλλονται επιτέλους στα μεταπτυχιακά. Επιτέλους οργανώνονται τα προγράμματα μεταπτυχιακών σπουδών έτσι ώστε να έχουν πρόσβαση σε αυτά και όσοι δεν διαθέτουν 15.000 με 20.000 ευρώ για να τα παρακολουθήσουν. Η διδασκαλία σε ένα τέτοιο πρόγραμμα είναι ακαδημαϊκή υποχρέωση των διδασκόντων και όχι ευκαιρία συμπληρώματος του εισοδήματος απλώς με τη βιομηχανική παραγωγή ακριβών σε χρήμα μεταπτυχιακών. Σοβαρά, δεν θα ενδιαφερθούν οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι να διδάξουν στα μεταπτυχιακά προγράμματα, αν δεν αμείβονται αδρά; Να σας πληροφορήσω πως οι καθηγητές τιμούν το λειτούργημά τους στη συντριπτική τους πλειοψηφία. Μην τους υποτιμάτε και μην τους προσβάλλετε με όλα αυτά που λέτε τόση ώρα εδώ πέρα. Η λογική του ιδιωτικού πανεπιστημίου εντός του δημοσίου Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος είναι απαράδεκτη και προσβλητική για τον Έλληνα φορολογούμενο που απαιτεί ιδιαίτερα αυτή την εποχή της κρίσης που μας επιφυλάξατε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, να έχει το παιδί του ελεύθερη και ισότιμη με όλα τα άλλα παιδιά, πλούσια και φτωχά, πρόσβαση στη γνώση, στη μόρφωση, στην προκοπή. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, οι θεσμικές τομές που επιχειρεί το παρόν νομοσχέδιο, μέσα σε συνθήκες επιτροπείας και οικονομικής στενότητας, ανοίγουν έναν δρόμο πιο φωτεινό, ποιοτικό και με δημοκρατικό πρόσημο για την παιδεία στη χώρα μας. Σας καλώ να υπερβείτε τις όποιες ιδεολογικές σας εμμονές που δυσκολεύουν τη ζωή των παιδιών μας στην εκπαίδευση χρόνια τώρα και να το υπερψηφίσετε, δίνοντας την ευκαιρία στα παιδιά της πατρίδας μας να έχουν επιτέλους μία - θα πω τη λέξη που την έχετε χλευάσει, αλλά είναι πάρα πολύ όμορφη - ρωμαλέα και καλύτερη εκπαίδευση. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Λαγός από την Χρυσή Αυγή.
Στο νομοσχέδιο έχουν αναφερθεί λεπτομερώς και ο ειδικός μας αγορητής και θα μιλήσει και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, αλλά εγώ θα ήθελα να σταθώ σε κάποιες σκανδαλώδεις τροπολογίες που έχει περάσει για άλλη μια φορά η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπως κατά κόρον κάνει. Θα ήθελα να σταθώ συγκεκριμένα στην τροπολογία 1177/119. Αυτή η τροπολογία, λοιπόν, έχει να κάνει με τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς που φέρνει η αριστερή Κυβέρνηση. Είναι, λοιπόν, οι αριστεροί πλειστηριασμοί που φέρνει η δημοκρατική αριστερή Κυβέρνηση, προκειμένου τα σπίτια των Ελλήνων πολιτών να χάνονται με το πάτημα κάποιων κουμπιών για χρήματα που χρωστούν σε τράπεζες ή οπουδήποτε αλλού. Έτσι, λοιπόν, η δημοκρατική αριστερή συγκυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε τα σπίτια αυτά να εξαφανίζονται μέσα σε δύο λεπτά από τον Έλληνα πολίτη. Την τροπολογία αυτήν την έφερε με έναν πολύ μυστήριο τρόπο ο Υπουργός Δικαιοσύνης, ο κ. Κοντονής, και την έδωσε, μάλιστα, σε απ' ευθείας ανάθεση σε μια εταιρεία ενός - τυχαίο; - Ζακυνθινού επιχειρηματία. Η εταιρεία είναι η «NEWSPHONE HELLAS», η οποία αναλαμβάνει να κάνει αυτό που έκαναν μέχρι τώρα οι συμβολαιογράφοι. Έρχεται, λοιπόν, αυτή η ιδιωτική επιχείρηση, η ιδιωτική εταιρεία, με την άμεση ανάθεση που της έδωσε ο Κοντονής και αναλαμβάνει αυτή η εταιρεία πιλοτικά την κατάρτιση του προγράμματος για το πώς θα γίνονται οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί. Επαναλαμβάνουμε ότι όλα αυτά γίνονται από την η αριστερή συγκυβέρνηση τη σημερινή, η οποία υπάρχει. Αυτό δεν τελειώνει από μόνο του, γιατί βλέπουμε ότι η πρόταση που έκανε ο Κοντονής στην ανεξάρτητη συγκεκριμένη αρχή για το συγκεκριμένο θέμα είχε αντίδραση από τον Προεδρεύοντα στη συγκεκριμένη επιτροπή. Τι κάνει, λοιπόν, η Κυβέρνηση; Επειδή υπάρχει αντίδραση από τον συγκεκριμένο, από τον υπεύθυνο της επιτροπής, έρχεται η τροπολογία 1185/127, που σταματά τη θέση αυτή. Στην ουσία, δηλαδή, εκδιώχνει τον άνθρωπο αυτόν που αρνήθηκε την εισήγηση αυτή του Κοντονή. Αυτό δεν το έχει αναφέρει κανείς και κάθεται εδώ η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και μας πουλάει παραμύθια περί δημοκρατίας και περί οτιδήποτε άλλου. Αυτά εμείς τα ακούμε εδώ. Με αυτόν τον τρόπο, λοιπόν, δημιουργούνται δύο σκάνδαλα. Πρώτον, παίρνουν τα σπίτια των Ελλήνων συμπολιτών μας για χρήματα τα οποία δεν έχουν να πληρώσουν στις τράπεζες, για λεφτά τα οποία στην ουσία δεν τα χρωστάνε και τα έχουν αποπληρώσει πολλές φορές με τα μνημόνια που έχουν πάρει οι ελληνικές Κυβερνήσεις από τους διεθνείς τοκογλύφους και τα οποία τα έχουν αποπληρώσει οι Έλληνες συμπολίτες μας πολλές φορές και έρχεται και ο Κοντονής να κάνει μία ανάθεση σε συγκεκριμένο άνθρωπο, σε συγκεκριμένη εταιρεία. Όταν υπάρχει αντίδραση από τη νομική αρχή αυτή και διαφοροποιείται ο συγκεκριμένος κύριος, περνάνε τροπολογία μέσα σε ένα άλλο νομοσχέδιο με την οποία εξαφανίζουν τη θέση αυτή, εκδιώχνουν τον κύριο. Εδώ, λοιπόν, δικαιολογείται η θέση του Κοντονή σε πολλά ζητήματα σαν Υπουργός Δικαιοσύνης, ο οποίος όταν βλέπει ότι υπάρχει μία οποιαδήποτε απόφαση δικαστικών αρχών, κάποιου εισαγγελέα, κάποιας ανακρίτριας, η οποία δεν του αρέσει, μπορεί να την κρίνει και να τη στηλιτεύει και δεν σέβεται τη θέση στην οποία βρίσκεται σαν Υπουργός Δικαιοσύνης, στην οποία δεν θα έπρεπε ποτέ να βγαίνει δημόσια και να σχολιάζει αποφάσεις, είτε του αρέσουν είτε δεν του αρέσουν. Όλα αυτά σε συνάρτηση μεταξύ τους - τα δημόσια σχόλια που κάνει και λέει ότι οι αποφάσεις που έχουν παρθεί για άτομα τα οποία έχουν καταδικαστεί πρωτόδικα για συμμετοχή σε τρομοκρατικές οργανώσεις, το ότι λέει εν συνεχεία απειλητικά ότι θα αλλάξουμε τη σύνθεση μετά για να βγουν οι αποφάσεις που θέλουμε, οι αναθέσεις αυτές οι άμεσες, οι επαφές που είχε με τον Καμμένο για τα συγκεκριμένα ζητήματα - βλέπουμε ότι δεν είναι τυχαία και ότι ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί με άμεσο ή έμμεσο τρόπο να εκφοβίσει τη δικαιοσύνη και να περάσει τις δικές του θέσεις και τις δικές του αρχές. Έρχεται λοιπόν, η τροπολογία αυτή, η 1177/119, η οποία παίρνει τα σπίτια των Ελλήνων πολιτών, ενώ εχθές ακούσαμε τη συνέντευξη του Υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτική, του Μουζάλα, που λέει ότι θα δοθούν τριάντα χιλιάδες κατοικίες σε λαθρομετανάστες, προκειμένου να μπουν μέσα και να μείνουν σε σπίτια που τα έχουν χάσει οι Έλληνες πολίτες επειδή δεν έχουν να τα αποπληρώσουν. Αυτή είναι η ελληνική Κυβέρνηση. Αυτά βιώνουμε σήμερα. Όμως, εν μέρει κάνετε καλά και τα κάνετε, γιατί η αντίδραση του ελληνικού λαού έξω δεν είναι αυτή που θα έπρεπε να είναι. Παίρνετε, λοιπόν, τα σπίτια των Ελλήνων συμπολιτών μας και βάζετε λαθρομετανάστες. Όχι μόνο αυτό. Έρχεται με ύφος χιλίων καρδιναλίων ο συγκεκριμένος Υπουργός με την πλήρη κάλυψη φυσικά και τη σύμφωνη γνώμη όλων των υπολοίπων Υπουργών και του Πρωθυπουργού και λέει ότι από εδώ και πέρα δεν αρκεί το συσσίτιο που δίναμε στους λαθρομετανάστες, θα τους δίνουμε χρήματα, μετρητά. Δώστε τους, λοιπόν, σπίτια. Δώστε τους μετρητά. Πληρώστε τους τη ΔΕΗ. Πληρώστε τους το νερό, την ΕΥΔΑΠ και όλα αυτά ενώ με τα ίδια νομοσχέδια παίρνετε τα σπίτια των Ελλήνων πολιτών. Έχουμε να πούμε ότι με τον τρόπο αυτόν που νομοθετείτε και με το άρθρο 3 στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο ουσιαστικά δίνετε για άλλη μία φορά ένα τεράστιο άσυλο στους τρομοκράτες, στους παρακρατικούς αλήτες, οι οποίοι λυμαίνονται τα πανεπιστήμια της χώρας. Ουσιαστικά δεν τους κάνετε τίποτα, γιατί εδώ λέτε χαρακτηριστικά με αυτό το άρθρο ότι περιορίζεται η αυτεπάγγελτη επέμβαση της Αστυνομίας μόνο σε περιπτώσεις κακουργημάτων και εγκλημάτων κατά της ζωής, δηλαδή περίπου σε 1/10 των αδικημάτων του Ποινικού Κώδικα. Αφήνετε έξω εγκλήματα, όπως υπόθαλψη εγκληματιών, εμπρησμός, περισσότερες σωματικές βλάβες, οι απαγωγές, η παράνομη βία. Αυτοί οι άνθρωποι, αυτοί οι εγκληματίες θα έπρεπε να συλλαμβάνονται και μέσα σε σαράντα οχτώ ώρες να πηγαίνουν στον εισαγγελέα και εν συνεχεία να περνάνε αυτόφωρο. Εσείς, λοιπόν, έρχεστε να τους καλύψετε με τα συγκεκριμένα άρθρα και με τα συγκεκριμένα νομοσχέδια και λέτε ότι πρέπει να υπάρχει μία απόφαση του πρυτανικού συμβουλίου, το οποίο, επειδή αποτελείται και από αρκετά άτομα και δεν είναι ιδιαίτερα ευέλικτο, θα χρονοτριβήσει και επί της ουσίας όλοι ξέρουμε ότι ποτέ δεν θα λάβει μία τέτοια απόφαση. Με αυτόν τον τρόπο, λοιπόν, που νομοθετείτε, καλύπτετε τους αριστερούς τρομοκράτες και εγκληματίες. Πριν από λίγες ημέρες τόλμησε ο ίδιος ο Πρόεδρος της Ελληνικής Βουλής, ο κ. Βούτσης, μαζί με τον Πρόεδρο και τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, τον κ. Τόσκα, να φέρουν αυτούς τους «μπαχαλάκηδες» - που δεν είναι «μπαχαλάκηδες», αυτή είναι μια επιεικής έκφραση, αυτούς τους αλήτες των Εξαρχείων, οι οποίοι έχουν αποθρασυνθεί από αυτά τα οποία νομοθετείτε - στην Ελληνική Βουλή να κάνουν ό,τι θέλουν. Ας τολμήσει μετά ο Πρόεδρος της Βουλής να πει ότι δεν έκαναν και τίποτα τα παιδιά και ότι έπρεπε να τους διώξουμε. Δεν έκαναν τίποτα τα παιδιά; Ποιοι είστε εσείς; Ποιος είναι ο Πρόεδρος της Βουλής που μπορεί να αποφασίσει αν κάποιοι πρέπει να συλληφθούν ή να μη συλληφθούν; Πού τη βρήκε αυτή τη δικαιοδοσία να κάνει ό,τι θέλει; Με τη σύμφωνη γνώμη του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, του Τόσκα. Βλέπουμε και στην υπόθεση στο Μενίδι που είχε γίνει πριν από μικρό χρονικό διάστημα ότι υπάρχουν νεκροί αθώοι, δεν υπάρχουν συλλήψεις, υπάρχει ένα κράτος ανομίας. Οι λαθρομετανάστες μπορούν να βγαίνουν και να καίνε στα κέντρα λαθρομεταναστών. Μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν εδώ πέρα, δεν υπάρχει καμμιά σύλληψη. Στο τέλος τη ζημιά την πληρώνει πάντα ο ελληνικός λαός, το ελληνικό δημόσιο. Ποιος έδωσε, λοιπόν, το δικαίωμα; Όμως, ο Παρασκευόπουλος ως Υπουργός τότε Δικαιοσύνης έβγαζε νόμους και νομοσχέδια, με τα οποία όλοι οι εγκληματίες για βαριά κακουργήματα αφήνονται ελεύθεροι μετά από πάροδο τριών, τεσσάρων ετών. Βλέπουμε τον Πρόεδρο της Βουλής να αποφασίζει ότι τα παιδιά δεν έκαναν τίποτα. Τα παιδιά που δεν έκαναν τίποτα του «Ρουβίκωνα» είναι τα ίδια παιδιά που έχουν μπει με βαριοπούλες και με σφυριά, έχουν σπάσει τζαμαρίες, έχουν χτυπήσει αθώους ανθρώπους.
Παρακαλώ, ολοκληρώνετε, τελειώνετε, κύριε συνάδελφε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, συγγνώμη. Όμως, κυκλοφορούν στα Εξάρχεια κραδαίνοντας όπλα στα χέρια και απειλώντας όποιον έχει διαφορετική άποψη. Είναι τα ίδια παιδιά που αποφασίζουν να κάνουν πολιτοφυλακή στα Εξάρχεια και να δώσουν αυτοί τη λύση, όπως τους συμφέρει. Τολμάει να λέει κάθε Υπουργός ότι αυτά τα παιδιά δεν εκφράζουν καν τον αναρχικό χώρο. Πού ξέρουν οι Υπουργοί τι εκφράζουν και τι δεν εκφράζουν; Εμείς, λοιπόν, λέμε ότι αυτά τα παιδιά, αυτοί οι αλήτες εκφράζουν ακριβώς τον αναρχικό χώρο και αυτό είναι που έχουν μάθει να κάνουν. Εσείς τους καλύπτετε και θα είστε υπόλογοι για αυτό.
Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Στέφος από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κύριοι συνάδελφοι, δεν αισθάνομαι την ανάγκη να υπερασπιστώ κανέναν Κοινοβουλευτικό. Αισθάνομαι, όμως, την ανάγκη να πω ότι σε αυτή τη χώρα τα μεγαλύτερα εγκλήματα και οι περισσότερες αγριότητες αυτή τη στιγμή διαπράττονται από φασιστικές εγκληματικές οργανώσεις. Συζητάμε το σχέδιο νόμου που αφορά κατά κύριο λόγο την τριτοβάθμια εκπαίδευση και όπως κάθε φορά που συζητάμε στη Βουλή των Ελλήνων, υπάρχουν θέσεις, αντιθέσεις και σπανίως συνθέσεις απόψεων. Φυσικά, υπάρχει μονίμως μία στείρα αντιπολιτευτική συμμαχία από τη Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, η οποία και στην προκειμένη περίπτωση θεωρεί το νομοσχέδιο στο σύνολό του σκοταδιστικό και οπισθοδρομικό. Δεν αποτελεί έκπληξη η συμμαχία των τριών, αφού στην οπτική τους καθετί στο οποίο προσπαθεί να βάλει τάξη η Κυβέρνηση ή καθετί που προκρίνει μία διαφορετική λογική και διαφορετικές αξίες από αυτές της αγοράς είναι οπισθοδρομικό, ιδεοληπτικό και σκοταδιστικό. Ας δούμε ποιες προβλέψεις του νομοσχεδίου είναι τέτοιες σύμφωνα με την Αντιπολίτευση. Επαναθεσπίζεται το πανεπιστημιακό άσυλο, το οποίο καταργήθηκε το 2011 με τον γνωστό νόμο Διαμαντοπούλου. Με την κατάργηση του ασύλου, όπως ξέρετε, δεν ξαναέγιναν καταλήψεις, δεν ξαναδημιουργήθηκαν καθόλου επεισόδια στα πανεπιστημιακά ιδρύματα ούτε σημειώθηκαν παραβατικές συμπεριφορές επί τόσα χρόνια! Ακούστε, με κατασταλτικές πρακτικές δεν λύνεται το πρόβλημα στα πανεπιστήμια. Χρειάζονται άλλες πρακτικές παιδαγωγικές και κυρίως συλλογικές διαδικασίες για να αντιμετωπιστούν τα ζητήματα αυτά. Επανέρχεται η φοιτητική συμμετοχή στα όργανα διοίκησης. Πενιχρή είναι η συμμετοχή αυτή, ομολογώ, αλλά ακόμα και αυτή ενοχλεί την Αντιπολίτευση, αφού δεν ταιριάζει στα σχέδιά τους για τεχνοκρατικές διοικήσεις των ιδρυμάτων κόντρα σε οποιαδήποτε άποψη ότι τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ είναι χώροι δημοκρατίας και ισότιμης συμμετοχής, κόντρα στην πραγματικότητα που ισχύει στην Αμερική και στην Ευρώπη, που την επικαλούνται ωστόσο κάθε φορά που τους βολεύει. Προβλέπεται αλλαγή της διαδικασίας εκλογής των πρυτανικών αρχών. Αυτό βέβαια για την Αντιπολίτευση ενισχύει τη σύγκρουση και αφήνει αδιοίκητα τα ΑΕΙ. Φυσικά ξεχνούν να μας πουν για τα μονολιθικά πρυτανικά σχήματα του παρελθόντος και για τα συμβούλια ιδρύματος, τα οποία έχουν απαξιωθεί από την ακαδημαϊκή κοινότητα. Μπαίνει τάξη στον τρόπο λειτουργίας των μεταπτυχιακών σπουδών. Εδώ είναι που έχουμε τις μεγαλύτερες αντιδράσεις, γιατί αυτό που επιχειρεί το νομοσχέδιο είναι να μπουν κανόνες σε ένα ασύδοτο καθεστώς λειτουργίας των μεταπτυχιακών και σε μισθούς διδασκόντων, που σε κάποιες περιπτώσεις αποτελούν στο 100% των λειτουργικών εξόδων των μεταπτυχιακών. Τέλος, προωθείται ο Ενιαίος Χώρος Εκπαίδευσης και Έρευνας και η διασύνδεση των ΑΕΙ και των ΤΕΙ με τις περιφέρειες, ώστε να συμβάλουν στην περιφερειακή ανάπτυξη. Για ένα τέτοιο νομοσχέδιο έρχεται ο επικεφαλής της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να μας δηλώσει ότι θα το καταργήσει μόλις γίνουν κυβέρνηση και θα δουν μετά από «εξοντωτική αξιολόγηση» τον τελικό αριθμό ιδρυμάτων που θα μπορούν να επιβιώσουν σε έναν κόσμο που αλλάζει πολύ γρήγορα. Αλήθεια, τι θα πει «εξοντωτική αξιολόγηση» και πώς δικαιολογείται το ότι η Νέα Δημοκρατία θα κλείσει ιδρύματα, άρα ασκεί και την απόλυτη κρατική παρέμβαση, ενώ την ίδια στιγμή μάς εγκαλεί ότι περιορίζουμε την αυτονομία και το αυτοδιοίκητο των ιδρυμάτων; Ποια είναι η συνέπεια στα λόγια και στην κριτική της Αντιπολίτευσης; Καμμία. Η απάντηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ότι δεν υπάρχει συνέπεια, διότι απλούστατα ο μόνος αξιακός σας κώδικας είναι η πάση θυσία κατασυκοφάντηση του κυβερνητικού έργου, η πάση θυσία αντιπολίτευση, χωρίς απαραίτητα να υπάρχει ουσία και περιεχόμενο. Πιστοί στο δόγμα της τυφλής αντιπολίτευσης, μας καταγγέλλετε ότι μέσα στα δύο χρόνια δεν μπορέσαμε να κάνουμε ό,τι εσείς οικοδομήσατε όλα τα προηγούμενα χρόνια. Τα σκάνδαλά σας, τα φαινόμενα διαφθοράς, η διάλυση του συστήματος υγείας, η διάλυση της παιδείας, η κατάρρευση των τραπεζών, η διάλυση των εργασιακών σχέσεων είναι μερικά από αυτά που το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, πότε χωριστά και πότε μαζί, κατάφεραν να φέρουν σε αυτήν τη χώρα. Ενώ είστε υπεύθυνοι για όλα αυτά και για πολύ περισσότερα, δεν είστε σε θέση να καταδικάσετε ούτε τον ακραίο ρατσιστικό λόγο που πρόσφατα εκστομίστηκε από τα αγαπημένα σας παιδιά, τους επιχειρηματίες - σχολάρχες. Στην κατάπτυστη ανακοίνωση του συλλόγου των σχολαρχών - είναι τιμή για το Υπουργείο Παιδείας και τον κ. Γαβρόγλου που την επέστρεψαν ως απαράδεκτη - εγκαλείται η Κυβέρνηση και ο Υπουργός Παιδείας για «μεθοδεύσεις τύπου Σοβιετίας». Είναι αυτοί που αρνούνται την εγγραφή μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στα σχολειά τους. Δεν θα ασχοληθώ με το σημείο εκείνο που οτιδήποτε δεν είναι αρεστό σε μερίδες κατεστημένων συμφερόντων γίνεται «σοβιετικού τύπου μεθόδευση». Θα σταθώ στο σημείο εκείνο όπου η εισαγωγή παιδιών με ειδικές ανάγκες αποκαλείται «αμφίβολης σκοπιμότητας επίδειξη ανθρωπισμού». Έτσι ακριβώς έγραψαν. Αυτό ξεστομίστηκε από δασκάλους! Αν για τους σχολάρχες η εισαγωγή παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, είναι επίδειξη ανθρωπισμού μόνο, τότε δεν έχουν καταλάβει τον ρόλο του εκπαιδευτικού και της εκπαίδευσης. Ο ρόλος της εκπαίδευσης δεν είναι να βάζει ετικέτες, να αποκλείει, να σύρει κόκκινες γραμμές. Ο ρόλος της εκπαίδευσης είναι να ενώνει, να καλλιεργεί το ανοιχτό πνεύμα και τη δημιουργικότητα, να διαπαιδαγωγεί ανθρώπους έτοιμους να φτιάξουν το μέλλον τους. Ήθελα να ήξερα ποιος δίνει τη γραμμή, οι σχολάρχες στη Νέα Δημοκρατία ή η Νέα Δημοκρατία στους σχολάρχες; Τέλος, πάμε στο θέμα της διαγωγής, το οποίο πραγματικά με έχει καταπλήξει. Θα παραθέσω μόνο την άποψη ενός διαπρεπούς καθηγητή παιδαγωγικής, σύμφωνα με την οποία δεν γίνεται να στιγματίζεται για μία ζωή ένας άνθρωπος για κάτι που έκανε στα εφηβικά του χρόνια. Τον Βορίδη πρέπει να είχε στο μυαλό του. Η επιλογή ενός τέτοιου τιμωρητικού μέτρου ουσιαστικά αποδεικνύει την αποτυχία του σχολείου. Όταν δεν μπορεί να μεταδώσεις στους μαθητές σου τις βασικές αξίες και καταφεύγεις στην τιμωρία, τότε μεταφέρεις τη δική σου ανικανότητα στα παιδιά. Εμείς καταργήσαμε τη διαγωγή από τους τίτλους σπουδών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δώστε μου ένα λεπτό, σας παρακαλώ. Τελειώνοντας θα ήθελα να αναφερθώ στην κατάθεση μιας τροπολογίας με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, την οποία θεωρώ πάρα πολύ σημαντική. Είναι ενδεικτική του τρόπου με τον οποίο η παρούσα Κυβέρνηση αντιμετωπίζει το εκπαιδευτικό προσωπικό της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας. Αξιοποιούμε τους καθηγητές Φυσικής Αγωγής, που ενδεχομένως δεν συμπληρώνουν το ωράριό τους, για να μην μένουν οι άνθρωποι στον αέρα, όπως λένε οι εκπαιδευτικοί, σε σωματεία και συλλόγους κρατικούς και μόνο, εποπτευόμενους από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, με γνώμονα το μέγιστο εκπαιδευτικό όφελος των μαθητών. Κυρίες και κύριοι, λίγο πριν από το γύρισμα της ημέρας, σας θυμίζω ότι σήμερα είναι 31 Ιουλίου. Στις 31 Ιουλίου, αγαπητέ μου συνάδελφε κ. Δελή, ο κ. Μητσοτάκης, όντας Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, ο κ. Αρβανιτόπουλος και ο κ. Κεδίκογλου - αν δεν απατώμαι - απέλυσαν περίπου δύο χιλιάδες διακόσιους καθηγητές των Τεχνικών Επαγγελματιών Λυκείων. Ήταν τόσο μεγαλεπήβολος ο σχεδιασμός για τα επόμενα χρόνια που θεώρησαν ότι είναι άχρηστοι. Βέβαια, την επόμενη ημέρα ο κ. Αρβανιτόπουλος ανερυθρίαστα εγκαινίαζε ιδιωτικά εκπαιδευτικά σχολεία με τις ίδιες ακριβώς ειδικότητες και τους ίδιους τομείς που κατήργησαν.
Κύριε Στέφο, παρακαλώ ολοκληρώστε.
Τελειώνω σε μισό δευτερόλεπτο. Συγγνώμη, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να σας πω ότι μέχρι στιγμής έχουν εγγραφεί να φοιτήσουν στα επαγγελματικά λύκεια της χώρας εβδομήντα έξι χιλιάδες ελληνόπουλα. Αυτή, λοιπόν, είναι η εκπαιδευτική πολιτική του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Αυτός, λοιπόν, ήταν ο σχεδιασμός τους. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Βασίλειος Κεγκέρογλου από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξεκινώ με την τροπολογία για το Ινστιτούτο Διαστημικής και Επίγειας Αστροφυσικής. Συμφωνώ με την ίδρυσή του, αλλά έχω μια απαίτηση. Θα αλλάξει συντομογραφία. Δεν είναι δυνατόν, κύριε Υπουργέ, να ονομαστεί ΙΔΕΑ, με τα αρχικά της παραστρατιωτικής και φιλομεταξικής οργάνωσης με τη γνωστή δραστηριότητα στον τόπο. Υπάρχει άλλη συντομογραφία που μπορεί να μπει. Στηρίζω την τροπολογία για τη ΔΕΥΑ και τη χρηματοδότησή τους. Είμαι αντίθετος στην τροπολογία για τους συμβολαιογράφους και τους συλλόγους τους συμβολαιογραφικούς. Έχω και το έγγραφο εδώ όλων των συλλόγων των εφετειακών που είναι αντίθετοι. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Κεγκέρογλου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Παρακαλώ τον κ. Κοντονή να έρθει στην Αίθουσα να μας μιλήσει, να μας εξηγήσει. Αυτό έπρεπε να γίνει πριν γίνει δεκτή τροπολογία από τον κ. Γαβρόγλου.
Με συγχωρείτε, αλλά η τροπολογία αυτή δεν έγινε δεκτή, γιατί περιμένουμε τον κ. Κοντονή να την παρουσιάσει.
Πολύ ωραία. Να έρθει, λοιπόν, να μας μιλήσει, να μας την εξηγήσει. Τέλος, πάμε στην τροπολογία για τα Ναυπηγεία. Καλώς τα, τα παιδιά! Τι έγινε; Νέα διαπλοκή για τα υποβρύχια; Τι λέγατε τόσο καιρό; Τι είναι τα πράγματα τούτα; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι μεγάλες αλλαγές, οι ριζικές τομές στις οποίες προχώρησε το ΠΑΣΟΚ σε όλους τους θεσμούς και τους τομείς στη Μεταπολίτευση, είναι το έργο της παράταξή μας που ώθησε τη χώρα και την κοινωνία σε σημαντική πρόοδο, την οποία επικαλούνται σήμερα όλοι ως αφετηρία. Ιδιαίτερα για την εκπαίδευση και την έρευνα οι προοδευτικές αλλαγές στη δεκαετία του '80 έβαλαν τη σφραγίδα τους για πολλά χρόνια, με επιτεύγματα στην επιστήμη, αλλά και την κοινωνική και οικονομική πρόοδο για δύο γενιές, που έφεραν τον πολίτη, τον φοιτητή, τον μαθητή κοντά στο εκπαιδευτικό σύστημα, χωρίς φραγμούς και, βέβαια, χωρίς προνόμια για τους λίγους που ίσχυαν μέχρι τότε. Όμως, τα συστήματα και ιδίως τα εκπαιδευτικά, δεν μπορούν να παραμένουν στατικά. Χρειάζονται διαρκή μεταρρύθμιση και ώθηση προς τα μπρος, βεβαίως μέσα από μία πολιτική συνέχεια, όχι, όμως, μόνο για να συγχρονίζονται με τις εξελίξεις, αλλά και για να είναι πολύ πιο μπροστά από αυτές. Το 2011, με το καταστάλαγμα της μέχρι τότε εμπειρίας, τις αρνητικές καταγραφές, τις νέες ανάγκες που είχαν διαμορφωθεί, τις εξελίξεις στην Ευρώπη, τις προοπτικές για το αύριο και το μέλλον, το ΠΑΣΟΚ προχώρησε στη θέσπιση του ν.4009, μετά από εξαντλητικό διάλογο ενός ολόκληρου χρόνου που διεξήγαγε το Υπουργείο Παιδείας υπό την κ. Διαμαντοπούλου. Τότε επιτεύχθηκε μία μεγάλη πλειοψηφία στην οποία δεν προσμετρήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος ούτε τότε, αλλά ούτε σήμερα μπορεί να αντιληφθεί τις εξελίξεις και τις ανάγκες της κοινωνίας. Όσο αντιδραστική και συντηρητική ήταν η στάση της Νέας Δημοκρατίας το 1982, όταν υπερασπίστηκε το αναχρονιστικό πανεπιστήμιο και τα στεγανά της έδρας και της οικογενειοκρατίας, άλλο τόσο αντιδραστική είναι η συντηρητική αντιμεταρρύθμιση που επιχειρεί σήμερα η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που οδηγεί στην εσωστρέφεια, στη δογματική απομόνωση, στην διοικητική παγανοποίηση, με ετεροχρονισμένη επίκληση κάποιων διατάξεων του 1982. Ξέρετε, τα μοντέλα του '80, οποιουδήποτε ανθρώπινου δημιουργήματος, δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες του 2020. Το καλύτερο και ομορφότερο αυτοκίνητο της εποχής, δεν είναι σήμερα τίποτε άλλο από μια αντίκα. Ως αντίκες μάς φαίνονται όλα αυτά που μας λέτε, κύριε Υπουργέ, ετεροχρονισμένα. Πού ήσασταν το 1982 και με ποια άποψη ήσασταν; Ας πάρουμε ως παράδειγμα τη φοιτητική συμμετοχή στα όργανα, στις εκλογές, στις αποφάσεις. Θεσμοθετήθηκε τότε ως μια πράγματι προοδευτική επιλογή που συνέβαλε στην αλλαγή των συσχετισμών, στο σπάσιμο των στεγανών και την αλλαγή νοοτροπιών. Όμως, με την πάροδο του χρόνου η φοιτητική συμμετοχή έγινε συνδιοίκηση, η συνδιοίκηση έγινε συνδιαχείριση, η συνδιαχείριση δεν έγινε συνδιαλλαγή, που λέει λανθασμένα ο Πρωθυπουργός, αλλά συναλλαγή. Η συναλλαγή των εκπροσώπων ήταν βεβαίως όφελος για τους ίδιους, αλλά εκβιασμός για τους φοιτητές, που ήταν το αντικείμενο της εκμετάλλευσης. Αυτή η αρνητική εξέλιξη πήγε χέρι - χέρι με τον εκφυλισμό του φοιτητικού κινήματος και την πλήρη ενσωμάτωση στο κατεστημένο των υποτιθέμενων, από ένα σημείο και μετά, εκπροσώπων τους, βεβαίως με ευθύνη σχεδόν όλων των παρατάξεων, που - άκουσον άκουσον - ενώ δεν είχαν την υπευθυνότητα να συνεννοηθούν για να λειτουργήσουν την Εθνική Φοιτητική Ένωση Ελλάδος, την ΕΦΕΕ, είχαν κυρίαρχο ρόλο στη διοίκηση πανεπιστημίων και ΤΕΙ. Αυτό ήταν μια αρνητική εξέλιξη και σήμερα πρέπει να δούμε ποια μπορεί να είναι μία προοδευτική πρόταση για τον ρόλο των φοιτητών. Εμείς λέμε «ναι» σε μία σύγχρονη μορφή φοιτητικής συμμετοχής, σε όλα τα θέματα που τους αφορούν άμεσα και βεβαίως με γνώμη για το σύνολο των θεμάτων των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ. «Ναι» σε όλες τις δυνατότητες για τεκμηρίωση των προτάσεών τους και στην ελεύθερη κατάθεση των ιδεών τους. «Ναι» στην διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους για το σήμερα και το αύριο. «Όχι», όμως, στην τσόντα που τους επιφυλάσσετε, τη δήθεν συμμετοχή του 15%, που δεν είναι τίποτε άλλο, παρά εγκλωβισμός σε μία νέα συνδιαχείριση, σε μία νέα διαπλοκή, που είναι ένα νέο θερμοκήπιο διαπλοκής. «Όχι» στον εγκλωβισμό, λοιπόν, των φοιτητών σε αυτό το νέο σύστημα εξάρτησης και ενσωμάτωσής τους στα κλειστά και εν πολλοίς άνομα συστήματα εξουσίας που θα διαμορφωθούν. Είναι σίγουρο από τώρα. Οφείλουμε να αποτρέψουμε την ευρύτερη εμφάνιση αυτών των φαινομένων. Οι σημερινοί φοιτητές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι οι αυριανοί ταγοί αυτού του τόπου. Η μεγαλύτερη ζημιά για τον τόπο μας και τους ίδιους είναι να γαλουχηθούν στα φαινόμενα της συναλλαγής και της γκρίζας συμπεριφοράς. Κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, το 1982 ορισμένοι ήσασταν, έστω σιωπηλά, με τις προοδευτικές αλλαγές. Οι περισσότεροι, όμως, αποδειχθήκατε φοβικοί. Το 2011 ήσασταν οπισθοδρομικοί, πάντα πίσω από τις εξελίξεις. Σήμερα, νομοθετείτε με βάση τον κυβερνητισμό σας. Δεν δημιουργείτε θεσμούς περισσότερο ή λιγότερο κατευθυνόμενους από το κράτος, όπως άκουσα πολλούς που σας είπαν κρατιστές, όπως θα έκαναν σε μία δυτικού τύπου κρατικιστική πολιτική. Εσείς μεταφέρετε αρμοδιότητες και εξουσίες απ' τα αυτοτελή πανεπιστήμια στον Υπουργό. Ταυτίζετε την κυβέρνηση με το κράτος. Είστε κρατιστές καθεστωτικού τύπου, «μαδουρικού» τύπου με απλά λόγια, γιατί νομίζετε ότι θα είστε συνεχώς στην εξουσία. Καταρρακώνετε την αυτοτέλεια των πανεπιστημίων με τον κ. Γαβρόγλου, τον κύριο Υπουργό, να δίνει στον εαυτό του τον ρόλο του υπερπρύτανη. Νομίζει ότι θα είναι εσαεί Υπουργός Παιδείας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η χώρα έχει ανάγκη από δημόσια, με απελευθερωμένες δυνάμεις πανεπιστήμια και ΤΕΙ, που θα αποτελέσουν την κινητήριο δύναμη για την ανάπτυξη και την πρόοδο. Το νομοσχέδιό σας, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, είναι σαφώς αντίθετο από αυτήν την ανάγκη, για αυτό καταψηφίζεται. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη εκτός από θέσεις και προτάσεις που έχει διαμορφώσει και καταθέσει, έχει και ολοκληρωμένο σχέδιο για μία σύγχρονη εκπαίδευση για τις ανάγκες του αύριο με το βλέμμα στο μέλλον. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Ανεξάρτητος Βουλευτής κ. Γεώργιος - Δημήτριος Καρράς.
Κύριε Πρόεδρε, η συζήτηση για την εκπαίδευση, για την παιδεία είναι πάντα ενδιαφέρουσα και σημαντική. Το νομοσχέδιο το οποίο εισηγείται σήμερα η Κυβέρνηση, ιδιαίτερα στο σημείο που αφορά την τριτοβάθμια εκπαίδευση, μου δημιουργεί έντονους προβληματισμούς, γιατί με σειρά διατάξεών του θα επιφέρει σύγχυση στην έκταση της εποπτείας που προβλέπει το Σύνταγμα επί των πλήρως αυτοδιοικουμένων Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων σε σχέση με αυτήν την πραγματική αυτοδιοίκηση. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι με μία σειρά διατάξεων επέρχεται πλέον ένας εναγκαλισμός του Υπουργείου προς την Ανώτατη Εκπαίδευση. Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να ερμηνευθούν οι διατάξεις αυτές αν είναι απλή εποπτεία, όπως το επιτάσσει το Σύνταγμα, ή υπερβαίνει την εποπτεία και έχει πλέον επέμβαση στο αυτοδιοίκητο. Είναι ένα δύσκολο θέμα, το οποίο πιστεύω ή φοβούμαι, αν θέλετε, ότι θα δημιουργήσει μία σειρά διενέξεων μελλοντικών που θα εμποδίσει το νομοθέτημα αυτό να λειτουργήσει, το οποίο ούτως ή άλλως από τον τρόπο με τον οποίο δομείται θα έχει λειτουργικά προβλήματα άμεσα με την εφαρμογή του, για τον λόγο ότι επαναφέρει σε κάποια σημεία παρωχημένες ρυθμίσεις, οι οποίες εν πολλοίς έχουν χάσει τον χαρακτήρα τους. Βεβαίως, το ίδιο νομοθέτημα περιέχει και άλλες διατάξεις. Θα δώσω, λοιπόν, ένα παράδειγμα. Θα σταθώ στην ομιλία του κ. Φωτάκη, ο οποίος αναφέρθηκε στα ζητήματα των ειδικών λογαριασμών έρευνας. Έκανε μία ανάλυση, την οποία κατ' αρχάς την κρίνω ενδιαφέρουσα. Διαφωνώ, όμως, στο εξής: Μας είπε ότι θα επαναφέρει τους Έλληνες νέους που έχουν φύγει κατ' ανάγκην, έχουν αναζητήσει καλύτερη τύχη στο εξωτερικό και ιδιαίτερα υψηλού επιπέδου επιστήμονες. Κατέθεσε και στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι ένας αριθμός εξ αυτών επιδιώκει να ενταχθεί στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ως ερευνητής ή ως καθηγητής οποιασδήποτε βαθμίδος. Όμως, η αναλογία του αριθμού εκείνων των νέων οι οποίοι έχουν εγκαταλείψει τη χώρα αναγκαζόμενοι, σε σχέση με τις ελάχιστες θέσεις που ενδεχόμενα δημιουργήσουν οι ειδικοί λογαριασμοί για την έρευνα ή αν ανοίξουν κάποιες θέσεις στα πανεπιστήμια, είναι αμελητέες. Περίμενα να ακούσω και δεν το έχω ακούσει ακόμα από την Κυβέρνηση, από καμμία ανάλυση, από κανέναν Υπουργό, από καμμία τοποθέτηση ένα ευρύτερο πρόγραμμα με το οποίο, έστω κι αν η Κυβέρνηση δεν υποστηρίζει, δεν θάλπει την ιδιωτική πρωτοβουλία, η επιστροφή των νέων επιστημόνων, των νέων που έχουν φύγει περνάει υποχρεωτικά μέσα από την οικονομική ανάπτυξη, η οποία είναι και εκείνη που θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας καλά αμειβόμενες και σταθερές. Επομένως, δεν αρκούν οι ρυθμίσεις αυτές για τις οποίες συζητούμε σήμερα, τουλάχιστον, για να ανατρέψουν το λεγόμενο brain drain κατά την ελληνική σύγχρονη γλώσσα. Το ίδιο νομοθέτημα νοθεύτηκε σε πολλά σημεία με την κατάθεση άσχετων μεταξύ τους τροπολογιών. Εγώ δεν φανταζόμουν ποτέ ότι το Υπουργείο Παιδείας σ' ένα κρίσιμο νομοθέτημα θα μετέφερε τη συζήτηση σε ζητήματα τροπολογιών ασχέτων Υπουργείων, άλλων ενδιαφερόντων, με αποτέλεσμα να χάσει το ίδιο το νομοθέτημα για το οποίο συζητάμε την αξία του. Ακούω τους συναδέλφους μου και όλοι λίγο - πολύ αναφέρονται σε τροπολογίες περισσότερο και όχι στα κρίσιμα ζητήματα της εκπαίδευσης. Αυτό με αναγκάζει να σχολιάσω και να επικρίνω, αν θέλετε, κύριοι συνάδελφοι, την τακτική του Υπουργείου Παιδείας. Γιατί το λέω αυτό; Δεν έχει σοβαρότητα πλέον η Κυβέρνηση και οφείλω να το πω και τη μη σοβαρότητα την αποδέχεται και το Υπουργείο Παιδείας. Την περασμένη Πέμπτη ψηφίσαμε στη Βουλή τον νόμο που τροποποίησε τον ν.1069/1980 για τις δημοτικές επιχειρήσεις ύδρευσης - αποχέτευσης. Σήμερα, βλέπω, έρχεται μία τροπολογία από το Υπουργείο Εσωτερικών και τι μας λέει; Ότι θα χρηματοδοτούνται οι ΔΕΥΑΘ από δημόσιες επενδύσεις. Γιατί αυτό; Δεν μπορούσε να γίνει προχθές; Έπρεπε να γίνει σήμερα και να μας φάει τον χρόνο και να ασχολούμεθα μ' αυτό και όχι με την παιδεία; Άλλη μία τροπολογία: Ήλθε η Υπουργός Πολιτισμού και μας είπε ότι είναι επείγουσα ανάγκη να νομοθετήσει για την παράταση της θητείας των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του Μουσείου Ακρόπολης. Προ δεκαπέντε ημερών έφερε νομοσχέδιο για συλλογικά και συγγενικά δικαιώματα. Βάλτε το εκεί πέρα, να πάει στο καλό, να δούμε πώς νομοθετείτε. Έπρεπε να έλθει σήμερα να μας απασχολήσει και αυτό; Θα κάνω, λοιπόν, ένα σχόλιο. Γίνεται πολιτική κουβέντα για το παράλληλο νόμισμα, για τις παράλληλες πληρωμές και σήμερα τι βλέπουμε; Εξακολούθηση της παράλληλης νομοθεσίας. Δεν συμβάλλει, όμως, ο τρόπος αυτός στην προαγωγή της παιδείας. Είναι το σπουδαιότερο ζήτημα το να δημιουργήσει η παιδεία τις προϋποθέσεις μιας κοινωνίας δημοκρατικών πολιτών. Αυτό δεν βλέπω να μπορούμε να το πετύχουμε υπό τις παρούσες συνθήκες. Θα φέρω και ένα παράδειγμα. Λέει η πλευρά της Κυβέρνησης που εισηγείται το νομοσχέδιο: «Φέρνουμε ένα δημοκρατικό νομοσχέδιο, το οποίο εντάσσεται αμιγώς μέσα στο πλαίσιο μιας φιλοσοφίας Αριστεράς». Λέει η Αξιωματική Αντιπολίτευση ότι αυτό είναι αντιμεταρρύθμιση σε σχέση με τις δικές της απόψεις. Ας βρεθεί, λοιπόν, η μέση τομή για να μπορέσει να υπάρξει και πραγματική εκπαίδευση. Στέκομαι επιγραμματικά σε δύο σημεία και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Πρώτα απ' όλα, το ζήτημα του ασύλου είναι ασαφές. Κάτι που δεν άκουσα μέσα στην Αίθουσα είναι ότι υπάρχουν καταγγελίες διακίνησης ναρκωτικών μέσα στις περιβόλους των πανεπιστημίων. Πώς το αντιμετωπίζετε αυτό το πράγμα; Θα θεωρείται ότι είναι κακούργημα; Ποιος θα ειδοποιεί; Ποιος θα επιλαμβάνεται; Είναι πολύ σημαντικό το ζήτημα. Η τελευταία μου παρατήρηση είναι το γνωστό θέμα που έχει ειπωθεί πάρα πολλές φορές σε σχέση με τα επαγγελματικά δικαιώματα της τεχνολογικής εκπαίδευσης των μηχανικών, τα οποία σήμερα αλλάζουν και την ονομασία. Μιλάνε για προσόντα, ότι θα καθορίζονται προσόντα μέσω μιας Επιτροπής, την οποία θα διορίζει ο Υπουργός Παιδείας για να εκδοθεί το προεδρικό διάταγμα. Ένα θα θυμίσω μόνο σ' αυτό το σημείο, ότι η έννοια των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων τεχνολογικής εκπαίδευσης είναι κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα, από το άρθρο 16. Λέει: «Το προεδρικό διάταγμα που θα εκδίδεται καθορίζει και τα επαγγελματικά δικαιώματα». Ψάξτε, λοιπόν, να δείτε μην τυχόν πάσχει πλέον η διάταξη αυτή, την οποία επιχειρείτε, για μία επόμενη τριακονταπενταετία, όπως έγινε στο παρελθόν από τον ν.1404/1983 που δεν καθορίστηκαν σε μεγάλο αριθμό αποφοίτων ΤΕΙ επαγγελματικά δικαιώματα, μήπως εμμέσως επαναφέρετε ένα τέτοιο ζήτημα και θα είστε πάλι στο Συμβούλιο της Επικρατείας απολογούμενοι. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Δημαράς από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος είναι ο προτελευταίος ομιλητής για απόψε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όσοι από εμάς τους Βουλευτές γεννηθήκαμε φτωχοί, γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τι σημαίνει αδικία, τι σημαίνει φτωχός που θέλει να σπουδάσει. Παλιότερα, ο φτωχός εργαζόμενος φοιτητής δούλευε σε εργοστάσιο ή στην οικοδομή συνήθως και παράλληλα σπούδαζε. Τώρα, ο σημερινός φτωχός φοιτητής δουλεύει σερβιτόρος ή delivery. Έχουν αλλάξει τα δεδομένα. Ο φτωχός φοιτητής με δίψα για την επιστήμη νιώθει τι πάει να πει αδικία και κοινωνική ανισότητα. Κατανοώ τη θέση του ΚΚΕ για την ταξική αδικία. Αυτά που είπε ο Θανάσης Παφίλης είναι αλήθεια. Τα γνωρίζει καλά, γιατί δούλευε στην οικοδομή για να τελειώσει τη νομική. Επομένως, όσο υπάρχουν πολύ φτωχοί, πράγματι δεν υπάρχει το ίσο δικαίωμα στην εκπαίδευση. Τώρα υπάρχει η λεγόμενη «δωρεάν παιδεία». Δωρεάν πανεπιστήμιο ναι, αλλά όχι δωρεάν στέγη, δωρεάν ηλεκτρικό ρεύμα, κοινόχρηστα, ρουχισμός κ.λπ.. Πολλές φορές ο φτωχός φοιτητής πρέπει να ζήσει και να στηρίξει τη φτωχή οικογένεια, μικρά αδέρφια, άρρωστους γονείς κ.λπ.. Αυτή είναι η κοινωνία, αυτή είναι η κατάσταση. Το κάθε κόμμα παίρνει θέση ανάλογα με την ιδεολογία του. Να μιλήσουμε καθαρά και τίμια. Υπάρχουν δύο θέσεις: η μία προς τα δεξιά, η οποία λέει ότι όποιος έχει οικονομικά μέσα μπορεί να έχει φροντιστήρια, να έχει τη δυνατότητα να πάει σε ξένα πανεπιστήμια, να κάνει μεταπτυχιακά και ο φτωχός στη μοίρα του. Η άλλη πολιτική θέση λέει να έχουν όλοι οι νέοι ίσες ευκαιρίες στην παιδεία, φτωχοί και πλούσιοι. Τα πράγματα βελτιώνονται, αλλά είμαστε πολύ μακριά από την ισότητα στο δικαίωμα της παιδείας. Υπάρχουν άριστα μυαλά και μαθητές με ζήλο που και σήμερα δεν μπορούν να σπουδάσουν. Τι, λοιπόν, μπορεί να κάνει η σημερινή Κυβέρνηση της Αριστεράς που τη στηρίζουν οι ΑΝΕΛ, αλλά και οι Οικολόγοι Πράσινοι από τους οποίους εγώ προέρχομαι; Η Κυβέρνηση κυβερνάει στο πλαίσιο νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, σε χώρα υπερχρεωμένη, με δεσμεύσεις και υποχρεώσεις πολλές. Αυτή η Κυβέρνηση, σε αυτές τις συνθήκες, πρέπει να κάνει βήματα με συγκεκριμένη κατεύθυνση και στόχους. Πρώτον, θεμελίωση βιώσιμης οικονομίας με ένα συνολικό σχέδιο στο οποίο η εκπαίδευση και ειδικά η ανώτατη εκπαίδευση θα έχει σημαντικό ρόλο. Δεύτερον, μία ανώτατη παιδεία στην οποία θα μπορεί να συμμετέχει και ο πιο φτωχός μαθητής που θέλει να σπουδάσει, που θα του παρέχεται όχι μόνο δωρεάν πανεπιστήμιο, αλλά στέγη και τα αναγκαία οικονομικά μέσα. Τρίτον, όχι εξαθλιωμένοι φοιτητές, όχι άνθρωποι που κοιμούνται σε δρόμους και ζουν με ελεημοσύνη. Η παιδεία μας είναι ένα θεμελιώδες δικαίωμα για όλους. Δεν είναι εμπόρευμα όπως τη θέλουν κάποιοι και δεν δεχόμαστε εμείς να είναι εμπόρευμα. Η παιδεία είναι βασική αξία. Είναι αυταξία. Η παιδεία, όμως, εκτός από τη γενική μόρφωση έχει και χρήσιμο, εφαρμόσιμο χαρακτήρα. Με την επιστήμη και την τεχνολογία στηρίζει την παραγωγή αγαθών και τις κοινωνικές υπηρεσίες. Επομένως και η ανώτατη παιδεία έχει σπουδαίο ρόλο στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Η υγιής και βιώσιμη οικονομία σε δίκαιη κοινωνία, ανατροφοδοτεί την παιδεία και τον πολιτισμό. Με βάση τα παραπάνω θεωρώ ότι είναι σωστή κατεύθυνση και η παρέμβαση στη λειτουργία των μεταπτυχιακών προγραμμάτων, κυρίως στο ζήτημα των διδάκτρων και των αμοιβών των καθηγητών. Το νομοσχέδιο, όμως, δεν περιγράφει την κατεύθυνση για τον τρόπο που θα οργανωθεί η τριτοβάθμια εκπαίδευση χωροταξικά και λειτουργικά. Η λογική της αποκέντρωσης πρέπει να διέπει τη χωροταξική αναδιοργάνωση. Οι αλλαγές να γίνουν με μέτρο και σύνεση. Θα σας φέρω ως παράδειγμα την περιοχή από όπου κατάγομαι, την Αιτωλοακαρνανία. Είχε και έχει πανεπιστημιακή σχολή στο Αγρίνιο και ΤΕΙ στο Μεσολόγγι. Το ΤΕΙ στο Μεσολόγγι έχει μεγάλες εκτάσεις και πολύ μεγάλες υποδομές. Όμως τώρα έχει μόνο δύο σχολές και υπολειτουργεί. Θα πρέπει, λοιπόν, οι σχολές που υπάρχουν να συνδυαστούν, να συλλειτουργήσουν για να ενοποιηθούν και να ενισχυθούν ακόμα περισσότερο. Στις αλλαγές, λοιπόν, πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπ' όψιν τις πολύπλευρες αλληλεπιδράσεις πόλεων, οικονομίας και σχολών, τον ρόλο των σχολών στην ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας - και δεν νοώ βέβαια ως ανάπτυξη της οικονομίας τις καφετέριες. Μετά από μία δεκαετία συνεχούς υποβάθμισης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, είναι αναγκαία μία ουσιαστική αναδιάρθρωση της ανώτατης εκπαίδευσης με συγχωνεύσεις μεταξύ τμημάτων σε ίδια ή γειτονικά ΑΕΙ. Στο πλαίσιο αυτό, νομίζω, σωστά αντιμετωπίζεται το ζήτημα των ΤΕΙ που χρονίζει με τη μετατροπή τους σε πανεπιστήμια και κατάργηση της ελληνικής ιδιομορφίας ύπαρξης δύο διαφορετικών τομέων ανώτατης εκπαίδευσης. Εκτιμώ ότι στο σχέδιο νόμου η σχέση πανεπιστήμιου και του σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης είναι κάπως αδύναμη και θα πρέπει να την ενισχύσουμε με κατάλληλες πρωτοβουλίες. Προτάσεις: Να δοθεί έμφαση στη σύνδεση με την παραγωγική ανασυγκρότηση και το νέο αειφορικό μοντέλο, να υπάρξει στήριξη των τεχνολογικών πάρκων και συνεργασία με επιμελητήρια και την τοπική αυτοδιοίκηση, να ενδυναμωθούν οι πράσινες ειδικότητες και αυτές που σχετίζονται με τον αγροτικό τομέα, για εκσυγχρονισμό και στήριξη της αγροτικής παραγωγής και να δοθεί ειδικό βάρος στα γεωπονικά τμήματα Βιολογικής Γεωργίας και Κτηνοτροφίας και στα τμήματα Ζωικής Παραγωγής. Ο πρωτογενής τομέας χρειάζεται τη στήριξη της Κυβέρνησης και την ενδυνάμωση των υπαρχόντων αγρονομικών ινστιτούτων. Το άσυλο να είναι άσυλο κυκλοφορίας των ιδεών, όχι αισθητική και λειτουργική υποβάθμιση. Δεν είναι σωστό οι μαύροι τοίχοι των σχολών και η παρακμιακή εικόνα να συνδέονται με την Αριστερά. Τέλος, θέλω να πω ότι λίγο περισσότερο ανταγωνιστική παιδεία ή λίγο περισσότερη έρευνα και τεχνολογία δεν θα σώσει τον πλανήτη και τις κοινωνίες που καταρρέουν. Χρειαζόμαστε ολιστική γνώση και ποιοτική παιδεία. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Τελευταία ομιλήτρια είναι η ανεξάρτητη Βουλευτής κ. Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κύριοι συνάδελφοι - κυρία δεν υπάρχει τώρα εδώ - κατ' αρχάς αναγνωρίζουμε ότι το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα αφορά την τριτοβάθμια εκπαίδευση και δεν έρχεται με την κατεπείγουσα διαδικασία. Αυτό είναι κάτι πρωτοφανές, γιατί το τελευταίο διάστημα είχαμε συνηθίσει να έρχονται όλα ως κατεπείγοντα. Όμως, πράγματι, η κοινοβουλευτική διαδικασία διήρκεσε μόνο λίγες ημέρες. Στις επιτροπές συζητήθηκε πολύ γρήγορα, αλλά ήρθε και μία βροχή από τροπολογίες άσχετες με το θέμα αυτό που αφορούσαν άλλα Υπουργεία και τις οποίες δεν προλάβαμε καν να δούμε. Δεν μας ενδιέφερε ούτε ο χρόνος ούτε η διαδικασία που ακολουθήθηκε. Το ζήτημα ήταν, προφανώς, το είδος της παιδείας που θέλαμε να ερευνήσουμε, πώς τελικά θα μπορέσουμε να το ελέγξουμε και τι θα επιδιώξουμε με αυτά. Έτσι, σε μία πραγματικά πολιτισμένη χώρα του δυτικού κόσμου βλέπουμε ότι η αντιπαράθεση που έχουμε είναι καθαρά κομματική. Τα κόμματα, δηλαδή, προσπαθούν να έχουν αντιπαραθέσεις, ώστε να δείξουν στους ψηφοφόρους τους ποιος θα έχει την μεγαλύτερη αντιπαράθεση. Το επίπεδο του πολιτισμού μιας χώρας φαίνεται από το πόσο σταθερό είναι το εκπαιδευτικό της σύστημα. Εδώ βλέπουμε το εκπαιδευτικό μας σύστημα να είναι τελείως παροδικό. Κάθε κυβέρνηση έχει σαν στόχο να αλλάζει το εκπαιδευτικό της σύστημα θέλοντας να δείξει ότι θα κάνει κάτι πιο πρωτοποριακό. Άσχετα με το αν η προηγούμενη κυβέρνηση είχα κάνει κάτι σωστό, η επόμενη ήθελε να το κατακρημνίσει θέλοντας να δείξει ότι θα κάνει κάτι πιο σωστό. Αυτό είναι κάτι που θεωρώ τελείως αδικαιολόγητο. Δηλαδή, δεν μπορούμε να κρατήσουμε κάτι που ο προηγούμενος έχει κάνει σωστά; Θέλουμε να το κατακρημνίσουμε για να δείξουμε ότι θα φτιάξουμε κάτι πιο σωστό. Δεν μπορεί κανένας να κρατήσει κάτι που θεωρεί σωστό; Όσα χρόνια παρακολουθώ τις κυβερνήσεις, βλέπω ότι καμμία δεν έχει κρατήσει κάτι, άσχετα από πού προέρχεται αυτό, ακόμα κι αν είναι σωστό. Επίσης, θα ήθελα να σημειώσω ότι δεν υπήρξε διαβούλευση με τους φορείς. Οι φορείς πέρασαν πάρα πολύ γρήγορα από μπροστά μας και δεν μπόρεσε να γίνει ένας πραγματικός διάλογος μέσα από τον οποίο θα μπορούσαμε να ακούσουμε τις προθέσεις και τις αντιρρήσεις τους. Ήταν ένας πάρα πολύ επιφανειακός διάλογος. Αυτός είναι και ο λόγος που οι πρυτάνεις του Ελληνικού Πανεπιστήμιου εξήγγειλαν ότι θα κάνουν διακοπή των μεταπτυχιακών. Διότι, όπως τους παρουσιάστηκαν οι προθέσεις σας, κύριε Υπουργέ, είδαν ότι δεν θα πάρουν τα χρήματα που θέλουν και ότι τα μεταπτυχιακά δεν θα μπορούν να πληρωθούν, όπως θα έπρεπε. Γι' αυτό και εκείνοι είπαν ότι θα καταργήσουν τα προγράμματα. Επίσης, η πρωτοβουλία του Υπουργείου δεν ήταν αυτή που έπρεπε. Έπρεπε να έχει γίνει ένας προγραμματισμός σύμφωνα με τον οποίο να μπορέσει να υπάρξει δωρεάν φοίτηση για μερίδα φοιτητών που δεν έχουν να πληρώσουν. Επίσης, θα έπρεπε να έχει γίνει ένας σωστός εξορθολογισμός στα κόστη, μία κατάλληλη συνεννόηση και μία πραγματική διαβούλευση με τους καθηγητές πανεπιστημίου και όχι «παίρνω μια απόφαση και αυτό πρέπει να γίνει». Αυτός ο τρόπος συνεννόησης με τους ακαδημαϊκούς δεν ήταν ο σωστός. Και η αντίδραση των καθηγητών ήταν φυσιολογική. Διότι δεν ήρθατε σε πραγματική συνεννόηση. Γι' αυτό ξεσηκώθηκε ο ακαδημαϊκός κόσμος. Η αντίδραση θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αν υπήρχε περισσότερη συζήτηση στο νομοσχέδιο. Τώρα θα ήθελα να αναφερθώ στη διάταξη για το ακαδημαϊκό άσυλο. Βλέπω ότι το ακαδημαϊκό άσυλο εξελίσσεται σε μία οπισθοδρόμηση. Δηλαδή, δεν θα μπορούν οι διωκτικές αρχές να εκτελέσουν το έργο τους, διότι δεν διαχωρίζετε ποιο θα είναι το κακούργημα και ποιο θα είναι το πλημμέλημα. Πώς θα ξεχωρίσουν τα αδικήματα αυτά; Πώς θα μπορέσει η αρχή να ξεχωρίσει ποιο είναι το πλημμέλημα και ποιο είναι το κακούργημα; Πρέπει να κινδυνεύσει η σωματική ακεραιότητα κάποιου; Πρέπει να χτυπηθεί κάποιος με μαχαίρι για να μπορέσουμε να πούμε ποιο είναι το κακούργημα και ποιο είναι το πλημμέλημα; Όταν θα μπουν οι άλλοι να καταστρέψουν την περιουσία του πανεπιστημίου, θα αναρωτιόμαστε αν είναι κακούργημα ή αν είναι πλημμέλημα; Ποιος θα το προσδιορίσει αυτό; Δεν μπορώ να αντιληφθώ πώς θα αποφασίσουμε ποιο είναι το κακούργημα και ποιο το πλημμέλημα. Επίσης, κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να αναφερθώ στο θέμα των φοιτητών. Οι φοιτητές πρέπει να έχουν λόγο, αλλά σε ορισμένα θέματα. Δεν μπορούν να αποφασίζουν οι φοιτητές για ζητήματα που δεν τους αφορούν. Δεν μπορούν να λαμβάνουν μέρος σε διάφορα θέματα που αφορούν αποκλειστικά τους καθηγητές. Δεν μπορούν να λαμβάνουν μέρος σε όλα. Οι φοιτητές μπορούν να λάβουν μέρος σε αυτά που αφορούν τους φοιτητές. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ. Έρχομαι στο θέμα των ατόμων με ειδικές ανάγκες. Πρέπει να φερθούμε με ιδιαίτερη ευαισθησία στα άτομα με ειδικές ανάγκες, διότι πασχίζουν να ξεπεράσουν την αναπηρία τους. Οι γονείς και τα παιδιά αυτά πρέπει να έχουν ιδιαίτερη μεταχείριση και πρέπει στην πραγματικότητα να τους φερθούμε τελείως διαφορετικά, καθώς έχουν μεγάλη ανάγκη. Επίσης, η τροπολογία με γενικό αριθμό 1176 και ειδικό 118 αφορά τους χώρους προσωρινής φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών. Συγκεκριμένα, είναι μία τροπολογία που αφορά διάφορα δεδομένα σε σχέση με τους πολεοδομικούς όρους που διέπουν τις προσωρινές δομές και αφορούν τον σεβασμό προς το περιβάλλον. Έχουν μεσολαβήσει δύο χρόνια από τότε και δεν έχουν ξεπεραστεί τα προβλήματα της φιλοξενίας των μεταναστών και των προσφύγων. Πρέπει να παρθούν αποφάσεις για το πώς θα φιλοξενηθούν και το πώς θα οριστικοποιηθεί πλέον το πού θα μείνουν και πώς θα τακτοποιηθούν αυτοί οι άνθρωποι. Έχουν μεσολαβήσει δύο χρόνια και οι μετανάστες εξακολουθούν να έρχονται. Πρέπει να λάβετε ορισμένες συστηματικές αποφάσεις. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 0.37΄ λύεται η συνεδρίαση για σήμερα Τρίτη 1η Αυγούστου 2017 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: νομοθετική εργασία, συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Οργάνωση και λειτουργία της ανώτατης εκπαίδευσης, ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις».