Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλημέρα σας. Διαπιστωθείσης της απαρτίας ξεκινάει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επίκαιρων ερωτήσεων της Πέμπτης 1ης Σεπτεμβρίου 2016. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 1188/29-8-2016 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Γρεβενών του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Χρήστου Μπγιάλα προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με το τέλος επιτηδεύματος σε χωριά κάτω από πεντακόσιους κατοίκους. 2. Η με αριθμό 1193/29-8-2016 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Δωδεκανήσου της Νέας Δημοκρατίας κ. Εμμανουήλ Κόνσολα προς τον Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, σχετικά με την ανάγκη έργων συντήρησης και ανάδειξης της μεσαιωνικής πόλης της Ρόδου. 3. Η με αριθμό 1183/23-8-2016 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Ηλία Παναγιώταρου προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, σχετικά με την αδικαιολόγητη αποπομπή της μονάδας βατραχανθρώπων από τον Άγιο Κοσμά. 4. Η με αριθμό 1187/25-8-2016 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αρκαδίας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με την πρόοδο έργων αξιοποίησης του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού. 5. Η με αριθμό 1192/29-8-2016 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Νικολάου Μωραΐτη προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, σχετικά με τον αποκλεισμό από την συνδεδεμένη ενίσχυση, με κριτήριο το άπιαστο όριο των εκατόν είκοσι κιλών γάλα ανά ζώο, για χιλιάδες κτηνοτρόφους με εγχώριες φυλές εντατικής βοσκής. Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 1189/29-8-2016 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Καρδίτσας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Χρυσούλας Κατσαβριά - Σιωροπούλου προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, σχετικά με την ίδρυση δημόσιων ΙΕΚ ενηλίκων με κατεύθυνση την ειδική εκπαίδευση. 2. Η με αριθμό 1194/29-8-2016 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Κιλκίς της Νέας Δημοκρατίας κ. Γεωργίου Γεωργαντά προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, σχετικά με την υποστελέχωση του ΤΕΙ Κιλκίς. 3. Η με αριθμό 1184/23-8-2016 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Μεσσηνίας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Δημητρίου Κουκούτση προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με την ανάληψη της αποκομιδής των ηλεκτρονικών συσκευών από τον όμιλο του «ΣΚΑΪ». 4. Η με αριθμό 1190/29-8-2016 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Αττικής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Παρασκευής (Εύης) Χριστοφιλοπούλου προς τον Υπουργό Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, σχετικά με τον αποκλεισμό χιλιάδων παιδιών από τους παιδικούς σταθμούς της χώρας. ΑΝΑΦΟΡΕΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (Άρθρο 130 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 6101/10-6-2016 ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σχετικά με την περικοπή συντάξεων κατά 60% για όσους νέους συνταξιούχους αγρότες ασκούν οποιαδήποτε δραστηριότητα μετά τη συνταξιοδότησή τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση επί των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Ρυθμίσεις για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση, τη διαπολιτισμική εκπαίδευση και άλλες διατάξεις». Σας υπενθυμίζω ότι στη χθεσινή συνεδρίαση συζητήθηκε και ψηφίστηκε το νομοσχέδιο επί της αρχής. Στη σημερινή συνεδρίαση θα συζητηθούν τα άρθρα και οι τροπολογίες του νομοσχεδίου ως μία ενότητα. H διαδικασία που προτείνεται είναι η εξής: Θα μιλήσουν πρώτα οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές επί των άρθρων και των τροπολογιών, κατόπιν οι εναπομείναντες ομιλητές επί της αρχής, οι οποίοι έχουν δικαίωμα να μιλήσουν κι επί των άρθρων και των τροπολογιών. Στη συνέχεια θα πάρουν τον λόγο όσοι τυχόν εγγραφούν επί των άρθρων και των τροπολογιών, την ώρα που θα μιλούν οι δύο πρώτοι εισηγητές, ο κ. Θηβαίος και ο κ. Χαρακόπουλος. Έχουμε κάνει μία άθροιση των χρόνων. Σας λέω ότι συνολικά θα είναι περίπου οκτώ με εννέα ώρες. Λάβετε υπ' όψιν σας ότι ενδιαμέσως θα σταματήσουμε για δύο άρσεις ασυλιών που δεν μπορούν να μετατεθούν την άλλη εβδομάδα, γιατί χάνονται οι προθεσμίες. Επομένως θα πρέπει να κάνω έκκληση να είμαστε συνεπείς στον χρόνο που όλοι θα έχετε, στα οχτώ λεπτά. Θα παρακαλέσω την κυρία Υπουργό που εκπροσωπεί την Κυβέρνηση, μόλις τελειώσουν και οι ειδικοί αγορητές, αν είστε έτοιμη, να μας πείτε από τις βουλευτικές τροπολογίες, ποιες θα κάνετε αποδεκτές, ώστε να ξέρουν οι συνάδελφοι πριν τοποθετηθούν. Εσείς θα μιλήσετε ό,τι ώρα ζητήσετε τον λόγο, αφού τελειώσουν οι ειδικοί αγορητές. Κι έχουμε συνεννοηθεί με τους Υπουργούς που θα υποστηρίξουν τις υπουργικές τροπολογίες να παρευρεθούν. Οι δύο έχουν ήδη απαντήσει, ο κ. Αλεξιάδης και ο κ. Μπαλτάς, οι οποίοι για πέντε λεπτά θα υπερασπιστούν τις τροπολογίες τους. Κατ' αρχάς, υπάρχει αντίρρηση για την προτεινόμενη διαδικασία; Όχι. Ευχαριστώ πολύ. Τον λόγο έχει ο κ. Νικόλαος Θηβαίος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Έχει γίνει, τόσο στις επιτροπές όσο και στη χθεσινή συνεδρίαση της Ολομέλειας, ένα πράγμα καθαρό σε σχέση με το νομοσχέδιο για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση και τη διαπολιτισμική εκπαίδευση, ότι, όταν συζητάμε ζητήματα που αφορούν την παιδεία, αναδεικνύονται όλα τα σοβαρά προβλήματα που έχουν να κάνουν με την πολιτική, ιδεολογική και κοινωνική ταυτότητα αυτού του τεράστιου θέματος. Μπορούν να εξηγηθούν έτσι - αν θέλετε - και οι δυσκολίες, οι αμφισημίες, τα πολλά «παρών» που ακούστηκαν χθες στη διάρκεια της συζήτησης επί της αρχής. Καταλαβαίνουμε αυτά τα προβλήματα, ακριβώς γιατί το θέμα της παιδείας είναι ένα ζήτημα που πρέπει να μπει το δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων. Δεν γίνεται αλλιώς. Είναι ένα νομοσχέδιο, είναι μία υπόθεση που όλοι πρέπει να ξεκαθαρίσουν πώς βλέπουν την πορεία της εκπαίδευσης και σε αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να τοποθετηθούν ξεκάθαρα. Και το ζήτημα δεν είναι ποια θέση έχει ο καθένας. Το θέμα είναι για ποια παιδεία μιλάμε, ποια συμφέρονται πρέπει να εξυπηρετήσει, ποια - αν θέλετε - είναι η ουσία της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης που σαν ΣΥΡΙΖΑ και σαν Κυβέρνηση πιστεύουμε και παλεύουμε σε αυτή τη χώρα, χωρίς να αμφισβητούμε το σαφέστατο συνταγματικό δικαίωμα, όπως κατοχυρώνεται από το άρθρο 16- που ουδόλως αμφισβητεί ο ΣΥΡΙΖΑ, άλλοι το αμφισβητούν - όσον αφορά τη δημόσια και ιδιωτική εκπαίδευση. Ακούστηκαν στη χθεσινή συνεδρίαση επιχειρήματα ότι θέλουμε αυτή τη στιγμή, σήμερα ουσιαστικά, να καταργήσουμε την ιδιωτική εκπαίδευση. Καμμιά κοινή λογική δεν αντέχει σε αυτό το επιχείρημα. Δεν μπορούμε να μιλάμε ότι το να στερήσεις το δικαίωμα της αυθαιρεσίας από κάποιους σχολάρχες να απολύουν όποτε και όποιον θέλουν αποτελεί προσπάθεια υπονόμευσης της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Νομίζω, λοιπόν, εδώ ότι θα ήταν καλύτερα να υπάρχει μια πιο ξεκάθαρη τοποθέτηση στο γιατί δεν υιοθετούν το πολύ απλό αυτό ζήτημα που ο ίδιος ο Μπαμπινιώτης - δεν νομίζω να κατηγορηθεί ως σοσιαλμανής και ο Μπαμπινιώτης - έχει υπογράψει με τη σχετική απόφαση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, ότι πρέπει να είναι αιτιολογημένη η αίτηση της απόλυσης, σαν συνέχεια του νόμου Διαμαντοπούλου, πλήρως αιτιολογημένη και μη καταχρηστική, ελεγχόμενη από υπηρεσιακό συμβούλιο. Αυτά ακριβώς έχει υπογράψει ο Μπαμπινιώτης. Νομίζω, λοιπόν, ότι το κρίσιμο σημείο είναι ακριβώς αυτό. Ας πάρουμε θέση. Δεν θα αναφερθώ σε όσα ακούστηκαν χθες για μια σειρά πολιτικούς που δεν εντάσσονται στον χώρο της Αριστεράς, οι οποίοι ξεκάθαρα έχουν πάρει θέση πάνω στο ζήτημα της ιδιωτικής εκπαίδευσης, της χρησιμότητας, της μονιμότητας, ει δυνατόν, των ιδιωτικών εκπαιδευτικών και πώς αυτό αναβαθμίζει την εκπαίδευση. Νομίζω, λοιπόν, ότι με βάση τη συζήτηση του νομοσχεδίου εκκρεμούν πολιτικές απαντήσεις πάνω σε αυτό το θέμα. Ερχόμαστε στο θέμα της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης που πραγματικά δεν γίνεται κάποια επαναστατική τομή. Προσπαθούμε να βάλουμε σειρά και κανόνες λειτουργίας σε ένα παιχνίδι που ήταν ασύδοτο και το οποίο έπρεπε, αν μη τι άλλο, να μπει στη στοιχειώδη τάξη που έχει σήμερα η δημόσια εκπαίδευση στην Ελλάδα. Αυτό ακριβώς κάνουμε. Όλα τα άλλα, ότι είναι αποσπασματικό, ότι δεν υπάρχει σχεδιασμός, είναι παραφιλολογίες. Ας βάλουμε πρώτα μία τάξη και - ιδού πεδίο δόξης λαμπρόν - να συζητήσουμε στη συνέχεια την πορεία. Δίνουμε εμείς με τα δίγλωσσα σχολεία την προοπτική, όχι την άμεση εφαρμογή. Ξέρουμε τα προβλήματα και δεν τρέφουμε αυταπάτες. Αυτά, λοιπόν, σε σχέση με τη διαδικασία των άρθρων που αφορούν το ζήτημα της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης. Στα άρθρα από το 1 έως και το 18 προχωράμε στις ρυθμίσεις για τη διαπολιτισμική εκπαίδευση. Από το άρθρο 20 έως το άρθρο 26 βάζουμε και εκεί μία σειρά στα διαπολιτισμικά σχολεία, αναβαθμίζοντας, κάνοντας μια προσπάθεια να λειτουργήσουμε το πρόγραμμα των πειραματικών σχολείων. Στο θέμα του άρθρου 27 που έγινε μία συζήτηση και όλοι αναγνωρίζουν ότι υπάρχει ένα πρόβλημα. Εδώ δεν λέμε τίποτα άλλο. Να εφαρμοστεί η νομιμότητα. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Και νομίζω ότι σε αυτό το σημείο πρέπει να είμαστε όλοι ξεκάθαροι. Αναφέρθηκα, λοιπόν, στις ρυθμίσεις για την ιδιωτική εκπαίδευση και πιστεύω ότι εδώ είναι το κρίσιμο σημείο που όλοι θα πρέπει να αποφασίσουν με ποιον θα πάνε και ποιον θα αφήσουν σε τελευταία ανάλυση. Το ζήτημα δεν είναι ποιος κλείνει το μάτι στις εβδομήντα χιλιάδες ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Το ζήτημα είναι αυτή τη στιγμή εάν πρέπει να κατοχυρωθεί ο δημόσιος έλεγχος στα ιδιωτικά σχολεία. Εδώ ακούστηκαν διάφορες απόψεις. Ακούστηκε μέχρι και ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ενάντια στην ελευθερία και άρα είναι λογικό αποτέλεσμα να θέλει αυτή τη στιγμή να βάλει φρένο στην ασυδοσία κάποιων σχολαρχών. Αυτές, λοιπόν, είναι επικίνδυνες, αν θέλετε, απόψεις, είναι διχαστικές απόψεις, είναι εμφυλιοπολεμικές απόψεις, που το μόνο που κάνουν είναι να λένε ξεκάθαρα, αλλά με μασημένα λόγια, ότι προχωράμε με έναν τρόπο που να μην αφήνει περιθώρια στο κράτος να παρέμβει και αυτοί οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να κάνουν ό,τι θέλουν. Στη συνέχεια έγινε πάρα πολλή συζήτηση για το θέμα της ειδικής αγωγής. Εμείς πιστεύουμε ξεκάθαρα ότι το θέμα της ειδικής αγωγής είναι μία υπόθεση που δεν μπορεί να έχει παράλληλους δρόμους. Εμείς πιστεύουμε ξεκάθαρα, και δεν το κρύψαμε ποτέ, σε ένα σχολείο για όλους. Πιστεύουμε ότι ο εκπαιδευτικός, και αυτός που έχει την τετραετή φοίτηση στην ειδική αγωγή και αυτός που έχει τέσσερα χρόνια στη γενική διδασκαλία του σχολείου και δύο χρόνια μεταπτυχιακό - διδακτορικό, έχει τις ικανότητες να διδάξει. Δεν υπάρχουν εδώ προσχεδιασμένα πράγματα. Ας ξεκαθαρίσουμε το θέμα αυτό. Είναι αντίληψη πολιτική και σαν τέτοια ζητάμε την αντιπαράθεση σε αυτό το θέμα. Θέλω, λοιπόν, να πω για το κρίσιμο ζήτημα της ειδικής αγωγής, που όλοι κλαίνε πάνω στα παιδιά με αναπηρία, ότι για πρώτη φορά αυτή η Κυβέρνηση διορίζει εννέα χιλιάδες διακόσιους εκπαιδευτικούς στον χώρο της ειδικής αγωγής, για πρώτη φορά, όπως και πέρυσι, μπαίνουν δάσκαλοι καθηγητές δίπλα σε παιδιά με ειδικές ανάγκες, για πρώτη φορά ανοίγεται, με μια κοινωνική και πολιτική προοπτική, το θέμα της αντιμετώπισης της ειδικής αγωγής, που μέχρι τώρα ήταν κοινωνικά αν θέλετε και πολιτικά περιθωριοποιημένο. Αυτή είναι η μεγάλη πραγματικότητα που τουλάχιστον οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς την ξέρουν πολύ καλύτερα από εμάς που είμαστε μέσα σε αυτή την Αίθουσα. Συνάδελφοι, ο ΣΥΡΙΖΑ ψηφίζει, όπως επί της αρχής χθες, και επί των άρθρων το νομοσχέδιο και τις υπουργικές τροπολογίες που έχουν κατατεθεί και στη συνέχεια όσες από τις βουλευτικές οι Υπουργοί του Υπουργείου Παιδείας κάνουν δεκτές πιστεύοντας ότι αυτό το νομοσχέδιο δεν αποτελεί μία επαναστατική αλλαγή, αλλά μία αναγκαιότητα σε αυτή τη φάση, για να ρυθμιστούν μια σειρά ασάφειες και ατέλειες, αλλά και να ανοίξει και ο δρόμος για μια σειρά ζητήματα που αφορούν την κοινωνική δικαιοσύνη και τη δημοκρατία στον χώρο της εκπαίδευσης. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο κ. Χαρακόπουλος. Μετά τον κ. Χαρακόπουλο μου ζήτησε - γιατί πρέπει να παραβρεθεί σε μια συνάντηση στο Υπουργείο του - και θα δώσω τον λόγο στον κ. Αλεξιάδη για τρία - τέσσερα λεπτά, για να υπερασπιστεί την τροπολογία του. Απ' ό,τι κατάλαβα, μάλλον ομόφωνα θα γίνει δεκτή αυτή. Να μην ξεκινήσουν οι αγορητές και πάει στο τέλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε ένα ακόμη νομοσχέδιο κουρελού του Υπουργείου Παιδείας χωρίς αρχή, μέση και τέλος, με βροχή τροπολογιών της τελευταίας στιγμής. Η συζήτηση για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση πραγματοποιείται στη σκιά μιας οδυνηρής εξέλιξης για τον Ελληνισμό της Βαυαρίας. Μιλώ για την απόφαση του Δήμου Μονάχου να ανακαλέσει την παραχώρηση του οικοπέδου για την ανέγερση ελληνικού σχολείου. Η υπενθύμιση αυτή ενόχλησε τον αρμόδιο Υφυπουργό στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων. Προφανώς, υπάρχουν διαχρονικές ευθύνες για τις καθυστερήσεις στην ανέγερση του σχολικού συγκροτήματος. Όμως, κύριε Υφυπουργέ, και εσείς προσωπικά αναλάβατε δεσμεύσεις, θέσατε χρονοδιαγράμματα και δεν τα τηρήσατε. Μας είπατε ότι θα υπάρξει μια νέα ευκαιρία. Μακάρι. Όπως σας είπα, είμαστε στη διάθεσή σας, ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, αν κρίνετε ότι μπορούμε να συμβάλουμε στην ανατροπή αυτής της αρνητικής εξέλιξης. Με τις ρυθμίσεις για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση ουσιαστικά η Κυβέρνηση βάζει τίτλους τέλους στα ελληνικά σχολεία του εξωτερικού. Και μάλιστα αυτό γίνεται σε μία εποχή έξαρσης της μετανάστευσης νέων οικογενειών ιδιαίτερα στη Γερμανία. Ένα από τα κριτήρια, όπως οι ίδιοι λένε, της επιλογής του τόπου εγκατάστασής τους ήταν και η λειτουργία ελληνικού σχολείου. Στόχος δικός μας θα πρέπει να είναι τα δίγλωσσα σχολεία που προσφέρουν πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση τόσο στη χώρα υποδοχής όσο και στην ημεδαπή, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στα παιδιά των ομογενών να σταδιοδρομήσουν είτε στη χώρα που ζουν είτε στην Ελλάδα, εάν θέλουν να επιστρέψουν. Εκείνο που είναι ακατανόητο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ιδιαίτερα σήμερα είναι η εμμονή της Κυβέρνησης να θέλει σώνει και καλά να συνεχίσει να στέλνει εκπαιδευτικούς με επιμίσθιο, επιβαρύνοντας τον κρατικό προϋπολογισμό, όταν υπάρχουν εκπαιδευτικοί, σύζυγοι Ελλήνων του εξωτερικού ή αλλοδαπών, που μπορούν να διδάξουν χωρίς επιμίσθιο. Εάν υπάρχει, όπως μας είπε ο αρμόδιος Υφυπουργός, κρυφό επιμίσθιο στη Βαυαρία, γιατί δεν αντιμετωπίζει το ζήτημα στο συγκεκριμένο κρατίδιο και επιλέγει με μία γενική διάταξη να στερήσει τη δυνατότητα απόσπασης εκπαιδευτικών χωρίς επιμίσθιο, που δεν επιβαρύνουν δηλαδή τον κρατικό προϋπολογισμό, σε όλα τα υπόλοιπα ελληνικά σχολεία του εξωτερικού; Στο τρίτο κεφάλαιο με τις ρυθμίσεις για την ανώτατη εκπαίδευση προωθείται και μέσω ΔΟΥ η είσπραξη των οφειλών από άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας από καθηγητές. Επιπλέον, η παραγραφή γίνεται εικοσαετής. Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι δεν υφίσταται αναδρομική παρακράτηση επί μερισμάτων εταιρειών στις οποίες συμμετέχουν καθηγητές. Δεν μπορούμε να το ψηφίσουμε, εάν δεν υπάρχει σαφής πρόβλεψη για τη μη αναδρομικότητα της ρύθμισης όσον αφορά τα μερίσματα. Βεβαίως, στη σκιά της βροχής των παραιτήσεων μελών των συμβουλίων ιδρυμάτων στα ΑΕΙ, που καταγγέλλουν μεθόδευση απαξίωσής τους από την παρούσα Κυβέρνηση, η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας με τροπολογία, μετά τους αιώνιους φοιτητές, επαναφέρει και όσους αδιαφορούν να εγγραφούν για δύο συνεχόμενα εξάμηνα. Η ρύθμιση για την ιδιωτική εκπαίδευση στο τέταρτο κεφάλαιο καθρεφτίζει την αρνητική στάση της Κυβέρνησης έναντι του ιδιωτικού τομέα. Λησμονεί ότι οι δεκάδες χιλιάδες οικογένειες που επιλέγουν να στείλουν τα παιδιά τους στα ιδιωτικά σχολεία στην πλειοψηφία τους ανήκουν στη μεσαία τάξη και το κάνουν με κόστος οικονομικό στον οικογενειακό τους προϋπολογισμό, γιατί δεν είναι ικανοποιημένοι από τη δημόσια εκπαίδευση και αναζητούν κάτι καλύτερο, κάτι επιπλέον για τα παιδιά τους στην ιδιωτική εκπαίδευση. Εσείς, αντί να αναβαθμίσετε την δημόσια εκπαίδευση, ενάμιση χρόνο τώρα την απαξιώνετε περαιτέρω. Και τώρα, με μανία ιδεοληπτικών, επιχειρείτε να ακυρώσετε ουσιαστικά τα δύο βασικά πλεονεκτήματα της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Πρώτον, τη δυνατότητα επιλογής και αξιοκρατικής αντιμετώπισης του εκπαιδευτικού προσωπικού και δεύτερον, τις δυνατότητες διαφοροποίησης στο εφαρμοζόμενο εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Επιπλέον, με χθεσινοβραδινή νομοτεχνική βελτίωση στερείτε από τα ιδιωτικά σχολεία τη δυνατότητα να προσφέρουν φροντιστηριακά μαθήματα. Το άρθρο 28 ουσιαστικά μονιμοποιεί τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς μετά την παρέλευση διετίας. Η παραπομπή σε επιτροπές συνδικαλιστών, υπηρεσιακών παραγόντων του Υπουργείου Παιδείας ή καθηγητών ΑΕΙ που θα κρίνουν τη νομιμότητα της απόλυσης παραπέμπει σε πρακτικές του παρελθόντος, που στην πράξη δεν λειτούργησαν. Σε κάθε περίπτωση δεν πιστεύουμε στην υποκατάσταση της δικαιοσύνης από επιτροπές της εκτελεστικής εξουσίας. Κάθε εργαζόμενος έχει τη δυνατότητα να βρει το δίκιο του στην ελληνική δικαιοσύνη. Με την ίδια λογική, τη δική σας, θα πρέπει και το Υπουργείο Υγείας να συστήνει επιτροπή που θα ελέγχει εάν καλώς ένα ιδιωτικό θεραπευτήριο απέλυσε έναν γιατρό κ.ο.κ.. Επιπλέον, η μονιμοποίηση των ιδιωτικών εκπαιδευτικών στερεί ευκαιρίες εργασίας σε νέους και αξιόλογους εκπαιδευτικούς με αυξημένα προσόντα. Στο νομοσχέδιο έχει προστεθεί για το θεαθήναι διάταξη, σύμφωνα με την οποία ιδιωτικός εκπαιδευτικός μπορεί να απολυθεί λόγω ανεπάρκειας ως προς την εκτέλεση των καθηκόντων του, η οποία διαπιστώνεται από το οικείο υπηρεσιακό συμβούλιο και στηρίζεται σε δύο τουλάχιστον υπηρεσιακές εκθέσεις που συντάσσονται από τον αρμόδιο διευθυντή εκπαίδευσης και αφορούν δύο τουλάχιστον συνεχόμενα διδακτικά έτη. Όμως, χωρίς να υπάρχει σύστημα αξιολόγησης, πού θα στηριχθεί ο αρμόδιος διευθυντής εκπαίδευσης για να συντάξει την υπηρεσιακή έκθεση, που και πάλι θα περάσει από τον έλεγχο του υπηρεσιακού συμβουλίου; Και γιατί θα πρέπει να συνταχθούν δύο εκθέσεις και μάλιστα να αφορούν δύο τουλάχιστον συνεχόμενα διδακτικά έτη; Η μία δεν φτάνει; Η αλήθεια είναι ότι η Κυβέρνηση έχει αλλεργία σε κάθε αξιολόγηση είτε των εκπαιδευτικών του δημοσίου είτε των ιδιωτικών σχολείων και γι' αυτό κατήργησε στην πράξη την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού συστήματος και των εκπαιδευτικών από τους σχολικούς συμβούλους για την παιδαγωγική και διδακτική τους επάρκεια και από τους διευθυντές των σχολείων για την υπηρεσιακή τους συνέπεια και την ανταπόκριση στα καθήκοντά τους. Όσον αφορά στην τροπολογία για τα φροντιστήρια και τα κέντρα ξένων γλωσσών, θα σας έλεγα να ακούσετε το αίτημα των εκπροσώπων του χώρου και να την αποσύρετε, προκειμένου να υπάρξει διάλογος που, όπως καταγγέλλουν, δεν έγινε. Αναφορικά με τα παράτυπα πτυχία, όπως είπα, μετά το 2008 και το μέγα θόρυβο που τότε έγινε πανελληνίως για το θέμα, κανείς δεν μπορεί να επικαλεστεί άγνοια. Αν τέτοια ΤΕΕ εξακολουθούσαν να λειτουργούν και κάποιοι προσέφευγαν σε αυτά για να πάρουν τίτλους με άριστα, ώστε να διοριστούν στο δημόσιο παρακάμπτοντας κάποιους άλλους, δεν μπορούμε να συναινέσουμε στη νομιμοποίησή τους. Τέλος, με την τροπολογία της ειδικής αγωγής, τον παραγκωνισμό των πτυχιούχων ΠΕ61 και ΠΕ71 και την ένταξη στην ειδική αγωγή εκπαιδευτικών από τη γενική εκπαίδευση χωρίς κανένα προσόν ειδικής αγωγής ή μάλλον με μοναδικό προσόν να περισσεύουν από τη γενική, κινδυνεύει να επέλθει πλήρης απορρύθμιση, αποδόμηση και απαξίωση της ειδικής αγωγής. Επειδή ο Υπουργός είπε χθες τη μισή αλήθεια, ότι και σήμερα αποσπώνται εκπαιδευτικοί χωρίς εξειδίκευση στην ειδική αγωγή, να θυμίσω ότι η πρόβλεψη ήταν μόνο εάν εξαντληθούν οι πίνακες των αναπληρωτών της ειδικής αγωγής και μόνο για την παράλληλη στήριξη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Ακόμα και το τελευταίο τμήμα της τροπολογίας, που αφορά την επαγγελματική εκπαίδευση και που θα μπορούσε κανείς να βρει θετικά στοιχεία, όπως η ενοποίηση των ειδικών επαγγελματικών γυμνασίων και λυκείων, είναι μια αποσπασματική ρύθμιση του πολύπαθου χώρου της ειδικής επαγγελματικής εκπαίδευσης και αφήνει απέξω σημαντικά θέματα, όπως η λειτουργία και η εκπαιδευτική διέξοδος των αποφοίτων των εργαστηρίων ειδικής επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Ουσιαστικά, εξουσιοδοτείται ο Υπουργός, κατά το δοκούν, με υπουργικές αποφάσεις να ρυθμίσει, να αναιρέσει και τελικά να διαμορφώσει όλα τα παραπάνω θέματα. Δυστυχώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και αυτό το νομοσχέδιο επιβεβαιώνει το ότι η Κυβέρνηση αντιμετωπίζει το χώρο της παιδείας με ιδεοληψίες και εμμονές, οι οποίες παραπέμπουν στο παρελθόν της δεκαετίας του 1980, που ευθύνεται για τις περισσότερες παθογένειες της χώρας. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει για πέντε λεπτά - και ελπίζω ότι δεν θα χρειαστούν τόσα - ο κ. Αλεξιάδης για να υπερασπιστεί την τροπολογία του. Μετά θα πάρει τον λόγο ο ειδικός αγορητής της Χρυσής Αυγής, ο κ. Ηλιόπουλος. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα χρειαστώ πέντε λεπτά. Θα είμαι πολύ σύντομος. Άλλωστε, είναι ένα θέμα, το οποίο νομίζω ότι θα έχει τη συναίνεση όλης της Αίθουσας. Με τροπολογία που έχει γενικό αριθμό 639 και ειδικό 60, προχωρούμε στην παραχώρηση στον Δήμο Καισαριανής για σαράντα έτη της αποκλειστικής χρήσης έκτασης τετρακοσίων εξήντα τριών στρεμμάτων. Είναι ο χώρος του Σκοπευτηρίου Καισαριανής. Σκοπός της παραχώρησης είναι να το αξιοποιήσει ο δήμος, ώστε να έχουμε διατήρηση και ανάδειξη του συγκεκριμένου τμήματος σαν χώρου ιστορικής μνήμης της Εθνικής Αντίστασης, καθώς και η δημιουργία πάρκου αναψυχής, ψυχαγωγίας και πολιτισμού. Είναι σαφέστατο, όπως φαίνεται από το κείμενο της τροπολογίας, ότι απαγορεύεται η ανέγερση κτισμάτων εντός του ως άνω τμήματος δημοσίου κτήματος. Αυτή η νομοθετική πρωτοβουλία έρχεται να ολοκληρώσει μια αντίστοιχη πορεία σχετικών διατάξεων, που ξεκίνησαν το 1984 από την τότε Υπουργό Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη, και εντάσσεται στην πολιτική που έχει η Κυβέρνηση ήδη με παραχώρηση στο Δήμο Αγίου Δημητρίου έκτασης σαράντα στρεμμάτων, με παραχώρηση στην Περιφέρεια Αττικής του φαληρικού όρμου, με παραχώρηση στην Περιφέρεια Αττικής των διαμερισμάτων των «προσφυγικών» και με παραχώρηση στους δήμους από τον Άλιμο έως τη Βάρκιζα των ακτών για αξιοποίηση. Είναι μια πολιτική αξιοποίησης και ανάδειξης αυτών των χώρων, είτε για ιστορικούς είτε για άλλους λόγους. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να κάνω στον Υπουργό μια ερώτηση;
Κυρία Κεραμέως, για ποιο πράγμα θέλετε να κάνετε ερώτηση;
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα μια διευκρίνιση επί της τροπολογίας, γιατί ο κύριος Υπουργός θα φύγει.
Ορίστε, κυρία Κεραμέως, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Υπουργέ, έχουμε πληροφορηθεί ότι υπήρχε κάποια δικαστική διαμάχη σχετικά με το εν λόγω ακίνητο. Θα θέλαμε να μας ενημερώσετε εάν αυτή έχει επιλυθεί αμετακλήτως, προκειμένου να πάρουμε και εμείς θέση επί της τροπολογίας. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Ο κύριος Υπουργός έχει τον λόγο.
Από τις αρμόδιες Υπηρεσίες, οι οποίες μας έφεραν την τροπολογία, δεν έχουμε την ενημέρωση ότι υπάρχει κάποιο νομικό ή οποιοδήποτε θέμα. Βεβαίως, οποιοσδήποτε μπορεί να διεκδικεί οτιδήποτε από το ελληνικό δημόσιο. Υπάρχουν, όμως, οι αρμόδιες Υπηρεσίες της Γενικής Γραμματείας Δημοσίας Περιουσίας, οι οποίες μας εισηγήθηκαν την τροπολογία και μας είπαν ότι δεν υπάρχει κανένα νομικό πρόβλημα.
Μάλιστα. Απαντήσατε και δεν απαντήσατε. Κύριε Ηλιόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα υπήρχε - το είπαμε και χθες - καμμία περίπτωση να ψηφίσουμε ποτέ οποιοδήποτε νομοσχέδιο φέρει στον τίτλο «ελληνόγλωσση και διαπολιτισμική εκπαίδευση» και, μάλιστα, από μια Κυβέρνηση που μοναδικός της σκοπός είναι να υποβαθμίσει την ελληνική εκπαίδευση, να υποβαθμίσει οτιδήποτε έχει να κάνει με τις έννοιες «εθνικό» και «ελληνικό», τις οποίες θέλει να τις εξαφανίσει από οποιαδήποτε βαθμίδα της ελληνικής εκπαίδευσης. Βέβαια, το ίδιο θέλει να κάνει και για την εκπαίδευση των Ελληνόπουλων στο εξωτερικό. Το πρώτο μέρος του νομοσχεδίου, που εσείς το ονομάζετε «ελληνόγλωσση εκπαίδευση», αφορά την εκπαίδευση των Ελληνόπουλων, όπως είπαμε, στο εξωτερικό. Και εκεί που θα περιμέναμε να αναβαθμιστεί η εκπαίδευση στο εξωτερικό για τα παιδιά που με τις δικές σας πολιτικές όλα αυτά τα χρόνια έχετε στείλει μετανάστες σε ξένες χώρες, βλέπουμε ότι υπάρχουν απλά κάποια άρθρα, τα οποία δημιουργούν νέους οργανισμούς, νέα όργανα. Και εκεί που θα περίμενε κανείς ότι τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα, γιατί σε αυτά τα νέα όργανα θα μπουν επιστήμονες που μπορούν να βοηθήσουν την εκπαίδευση στο εξωτερικό, και πάλι τον κύριο, βασικό, πρωταρχικό και απόλυτο ρόλο θα έχει ο Υπουργός. Δηλαδή, πρέπει να ψηφίσουμε ένα νομοσχέδιο που σε κάθε άρθρο του λέει ότι ο Υπουργός είναι πάνω από όλα, ότι όλα μπορούν να αλλάξουν και να ρυθμιστούν με μια υπουργική απόφαση. Αυτό υπάρχει σε όλα τα άρθρα του νομοσχεδίου, όσα όργανα κι αν συστήνονται. Άποψή μας είναι - το ξαναλέμε και σήμερα - ότι η παιδεία πρέπει κατ' αρχάς να έχει εθνικό και ελληνικό προσανατολισμό και από εκεί και πέρα να προσφέρει τα κατάλληλα εφόδια στα Ελληνόπουλα για να βγουν στην αγορά εργασίας είτε στην Ελλάδα είτε στις χώρες που διαμένουν. Δεν υπάρχει, βέβαια, μέριμνα για εκπαίδευση στην Βόρειο Ήπειρο, στην Ανατολική Ρωμυλία, στην Κωνσταντινούπολη, στην Κάτω Ιταλία. Αυτά, βέβαια, είναι μέρη, τα οποία έχετε ξεγράψει όλα αυτά τα χρόνια. Ασχολείστε μόνο με τα Ελληνόπουλα της Γερμανίας. Καλά κάνετε, βέβαια, και ασχολείστε. Δεν το συζητάμε αυτό. Εκεί στέλνετε δικούς σας ανθρώπους όλα αυτά τα χρόνια, για να παίρνουν πολλαπλούς μισθούς. Είπε χθες ο κύριος Υπουργός ένα αστρονομικό νούμερο που μπορεί να έχει λάβει ένας καθηγητής που διδάσκει τα τελευταία χρόνια στη Γερμανία. Μίλησε για 1,1 εκατομμύριο ευρώ. Είναι ένα απίστευτο νούμερο, το οποίο παίρνουν άνθρωποι δικοί σας, οι οποίοι σφάζονταν όλα αυτά τα χρόνια για να πάρουν μια θέση στο εξωτερικό. Εσείς, λοιπόν, θέλετε, με τις συγκεκριμένες ρυθμίσεις, να φέρετε αυτούς τους ανθρώπους πίσω και να πάτε τους δικούς σας ανθρώπους, για να βγάζουν αυτά τα αστρονομικά και μυθικά ποσά για όλους τους Έλληνες. Όπως σε όλα τα νομοσχέδιά σας, θέλετε να βολέψετε τους δικούς σας ανθρώπους. Ο Υπουργός - ξαναείπαμε - γίνεται κυρίαρχος και ρυθμιστής των πάντων. Από το άρθρο 20 μέχρι το άρθρο 26 ρυθμίζονται θέματα διαπολιτισμικής εκπαίδευσης. Όσον αφορά τη διαπολιτισμική εκπαίδευση, τα είπαμε και χθες αναλυτικά. Μιλάμε για κατακλυσμό των ελληνικών σχολείων από είκοσι δύο χιλιάδες παιδιά λαθρομεταναστών που θα υπονομεύσουν την παιδεία που λαμβάνουν τα Ελληνόπουλα. Τα Ελληνόπουλα θα αναγκαστούν, όπου θα υπάρξει συνύπαρξη με παιδιά λαθρομεταναστών, να μείνουν πίσω και να υστερήσουν σε εκπαίδευση. Για τα ιδιωτικά σχολεία γίνεται πολύς λόγος. Ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και όλων των κομμάτων, ασχολούνται με τα ιδιωτικά σχολεία. Είχε έρθει χθες και ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας και ο κ. Βορίδης, είχαν έρθει όλοι οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να στηρίξουν τα ιδιωτικά σχολεία. Από την άλλη, οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ήρθαν να στηρίξουν τους καθηγητές των ιδιωτικών σχολείων.
Κύριε Ηλιόπουλε, ένα λεπτό. Παρακαλώ, κάποιος εκ των συμβούλων να ειδοποιήσει έναν εκ των Υπουργών να έρθει στα Έδρανα. Συνεχίστε, κύριε συνάδελφε.
Γίνεται, λοιπόν, μια μάχη, ποιος είναι πιο μαρξιστής από τον άλλον, ποιος θέλει να επιβάλει μαρξιστικές νοοτροπίες στην εκπαίδευση με βάση τα άρθρα για τα ιδιωτικά σχολεία. «Τρώγεστε», λοιπόν, για το ποιος είναι με τους εκπαιδευτικούς και ποιος είναι με τους ιδιοκτήτες. Δεν λέτε, όμως, τίποτα για την ουσία του θέματος. Εμείς, λοιπόν, ως Χρυσή Αυγή είμαστε με τους μαθητές, είτε σπουδάζουν στα δημόσια σχολεία, είτε σπουδάζουν στα ιδιωτικά. Η ελληνική πολιτεία πρέπει - είναι υποχρεωμένη βάσει του Συντάγματος - να έχει μια πάρα πολύ καλή, μια άριστη δωρεάν παιδεία. Αυτό είναι η αρχή. Από εκεί και πέρα, όποιος θέλει να πάει τα παιδιά του σε ιδιωτικό σχολείο, είναι δικαίωμά του. Όμως, ο Έλληνας φορολογούμενος, με τους φόρους που πληρώνει, τα ανταποδοτικά του οφέλη, κατά κάποιο τρόπο, είναι η καλή δημόσια παιδεία, η δημόσια υγεία και όλα τα αγαθά που πρέπει να απολαμβάνει. Αυτά πρέπει να του τα παρέχουμε άριστα και δωρεάν. Έρχομαι στο θέμα της ειδικής αγωγής. Μας έχουν στείλει δεκάδες, εκατοντάδες e - mail. Μάλιστα, θα ήθελα να καταθέσω στα Πρακτικά ένα από αυτά που μας ήρθαν χθες το βράδυ. Δεν πείσατε τους ανθρώπους αυτούς με τις εξαγγελίες σας. Και πώς να πείσετε; Κάποιους αφελείς μόνο μπορεί να πείσει με τις εξαγγελίες του κάθε φορά ο Υπουργός, ο Φίλης. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Παναγιώτης Ηλιόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Μιλάμε για παιδιά, τα οποία έχουν κάποια ιδιαίτερα προβλήματα. Τα παιδιά αυτά δένονται με τους καθηγητές τους και θέλουν να έχουν συγκεκριμένους καθηγητές. Δεν μπορούν κάθε χρόνο να διορίζονται αναπληρωτές καθηγητές και να αλλάζουν συνεχώς τα παιδιά από τους ανθρώπους αυτούς που γνωρίζουν. Έχουν κάποιες ιδιαιτερότητες, τις οποίες θα πρέπει να σεβαστούμε. Θα πρέπει να σεβαστούμε τις ανάγκες των παιδιών αυτών και να τους προσφέρουμε μια ιδιαίτερη εκπαίδευση. Αυτή την εκπαίδευση μπορούν να την προσφέρουν μόνο άνθρωποι οι οποίοι έχουν εξειδικευμένα σπουδάσει αυτό το αντικείμενο. Θα πρέπει οι άνθρωποι αυτοί να διοριστούν μόνιμα και να γνωρίζουν το σχολείο που θα επιλέγεται κάθε χρονιά κι εκεί μόνο να υπηρετούν, ούτως ώστε και τα παιδιά να γνωρίζουν με ποιους καθηγητές θα συνεχίσουν την ιδιαίτερη αυτή μαθησιακή τους ανάπτυξη. Είμαστε κατά του νομοσχεδίου, σαφώς, σε όλα τα άρθρα του. Είναι ένα νομοσχέδιο, όπως όλα όσα έχετε φέρει, πασάλειμμα. Είναι ένα νομοσχέδιο πρόχειρου τύπου, το οποίο το μόνο που κάνει είναι να ορίζει γενικό δερβέναγα στα πάντα τον Υπουργό. Με μία υπουργική απόφαση αλλάζουν και ρυθμίζονται όλα. Αυτό και να περάσει τώρα, θα αλλάξει πάρα πολύ σύντομα. Θέλει ο Υπουργός να καταστήσει τον εαυτό του Καίσαρα και να ρυθμίζει ό,τι έχει να κάνει με την ελληνική παιδεία. Ε, αυτό δεν θα του περάσει!
Τον λόγο έχει ο Ειδικός Αγορητής από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη κ. Δημήτριος Κωνσταντόπουλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώνουμε σήμερα τη συζήτηση για το σχέδιο νόμου, που αφορά την ελληνόγλωσση και διαπολιτισμική εκπαίδευση. Ουσιαστικά, νομοθετούμε για τον απανταχού Ελληνισμό, για τα Ελληνόπουλα σε όλες τις γεωγραφικές συντεταγμένες στον πλανήτη γη. Νομοθετούμε για τη διατήρηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, της γλώσσας μας, τη σχέση μας με τη μητέρα πατρίδα, τους χιλιάδες εκπαιδευτικούς που προσφέρουν στην ελληνόγλωσση εκπαίδευση σε δύσκολες, πλέον, συνθήκες διαβίωσης και χωρίς, φυσικά, ιδιαίτερα κίνητρα. Για όλα τα παραπάνω, για την αξιακή σημασία - θα έλεγα - αυτής της συζήτησης, το νομοσχέδιο θα έπρεπε να είναι λιτό και φυσικά απέριττο, απαλλαγμένο από άρθρα και τροπολογίες, που δεν διευθετούν ζητήματα άμεσης και επείγουσας νομοθετικής παρέμβασης. Ως Δημοκρατική Συμπαράταξη πιστεύουμε στον διάλογο, στη διαβούλευση και στην προσπάθεια της σύνθεσης και θα επιμείνουμε σε αυτό. Ζητούμε, λοιπόν, από την Κυβέρνηση να σταματήσει να θεωρεί αυτόν τον διάλογο προσχηματικό. Κύριοι της Κυβέρνησης, χρησιμοποιείτε ως άλλοθι πορίσματα του διαλόγου αυθαίρετα και χωρίς τη συμμετοχή του ΙΕΠ και φυσικά του ΕΣΥΠ για να εισάγετε προς ψήφιση ζητήματα που άπτονται του πυρήνα αυτού του διαλόγου και απαιτούν, θα έλεγα, περαιτέρω συζήτηση, μα και φυσικά διαβούλευση. Το είδαμε στο νομοσχέδιο για την έρευνα με τη ρύθμιση των νηπιαγωγείων, το βλέπουμε και σήμερα με το άρθρο για την ιδιωτική εκπαίδευση και την τροπολογία στην ειδική αγωγή. Κύριε Υπουργέ, τόσο εσείς όσο και ο αρμόδιος Υφυπουργός μνημονεύσατε, θα έλεγα, θετικά πολιτικές των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ για τη διαπολιτισμική εκπαίδευση, για την εκπαίδευση των Ελλήνων του εξωτερικού, για την ειδική αγωγή, για την ιδιωτική εκπαίδευση, για την ενίσχυση υποστηρικτικών δομών στην εκπαίδευση γενικότερα. Να σας θυμίσω ότι σε σχέση με τις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησής σας τον Ιανουάριο του 2015, αλλά και τον Σεπτέμβριο του 2015, υπάρχει μεγάλη απόσταση λόγων και έργων, λόγων και δεσμεύσεων, λόγων και πράξεων. Άλλωστε, ακόμη περιμένουμε τον νόμο που θα καταργήσει τα μνημόνια και την πράξη που θα διαγράψει το χρέος. Σε λίγες μέρες θα ακούσουμε το πρώτο κουδούνι. Πιστέψτε μας, από τώρα ηχούν οι καμπάνες των προβλημάτων, των λειτουργικών κενών, των πεντέμισι χιλιάδων λιγότερων εγγραφών στα νηπιαγωγεία, της εργασιακής ομηρίας των εκπαιδευτικών, των απαράδεκτων κτηριακών υποδομών και μιας σειράς από ζητήματα που χρονίζουν, για τα οποία όλοι εμείς κι εσείς προσωπικά πιστεύω ότι δίνουμε κοινό αγώνα - και θα πρέπει να δίνουμε κοινό αγώνα - για την επίλυσή τους. Διοικητικά η μάχη του αυτονόητου για την εκπαίδευση είναι κάθε χρόνο από χέρι χαμένη. Υπάρχουν ελάχιστες, θα έλεγα, εξαιρέσεις το 1999, το 2007, το 2014. Σήμερα αυτή η μάχη έχει αποτελέσματα. Μια σειρά από υπηρεσιακές μεταβολές, μεταθέσεις, αποσπάσεις, άδειες έχουν ολοκληρωθεί και αποτυπωθεί με τρόπο ηλεκτρονικό, ελπίζουμε φυσικά και αξιόπιστο. Από την άλλη μεριά ζητάτε τα κενά από τις διευθύνσεις εκπαίδευσης, τα οποία επεξεργάζονται και αλλάζουν αυθαίρετα οι περιφερειακές διευθύνσεις. Και τελικά το γραφείο σας δίνει τα κενά στα κεντρικά υπηρεσιακά συμβούλια. Κύριε Υπουργέ, κάποια στιγμή πρέπει να εμπιστευτούμε τα στελέχη της εκπαίδευσης, να τα αξιολογήσουμε και να τα εγκαλέσουμε για τυχόν σκόπιμα λάθη και παραλείψεις τους. Είναι δυνατόν να στέλνετε χρονοδιάγραμμα καταγραφής λειτουργικών κενών πριν από την 1η του Σεπτέμβρη και μάλιστα με τρόπο αυστηρό και απόλυτα, θα έλεγα, δεσμευτικό; Και αυτό το χρονοδιάγραμμα εκτελείται από τα στελέχη σας, τα οποία πρωτοστατούσαν στις καταλήψεις διευθύνσεων σε άλλες εποχές, αρίστευσαν στη συνέντευξη για να επιλεγούν και σήμερα, φυσικά, εκτελούν αυτά τα οποία τότε είχαν καταγγείλει. Γνωρίζετε, κύριε Υπουργέ, τι γίνεται κάθε μέρα στις διευθύνσεις εκπαίδευσης από καταλήψεις και ματαίωση συνεδριάσεων των περιφερειακών συμβουλίων; Τα πράγματα, κύριε Υπουργέ, είναι απλά. Έχουμε αλλαγή στο ωράριο λειτουργίας των δημοτικών σχολείων και στο νηπιαγωγείο, μείωση σε ώρες μαθημάτων ειδικοτήτων, μείωση στο ωράριο λειτουργίας του γυμνασίου από τις τριάντα πέντε στις τριάντα δύο ώρες, όπως και στο λύκειο, υποβάθμιση της λειτουργίας του ολοήμερου σχολείου. Όλο αυτό, θα έλεγα, το πακέτο δημιουργεί πλεόνασμα εκπαιδευτικών. Το πόσοι είναι αριθμητικά, θα αποτυπωθεί πολύ σύντομα. Όμως, το ζητούμενο είναι, αν με αυτές τις παρεμβάσεις υπηρετούμε την ποιότητα της εκπαίδευσης, τις ανάγκες της ελληνικής οικογένειας, τις βιολογικές ανάγκες και τις αντοχές των εκπαιδευτικών, το δικαίωμα στην εργασία χιλιάδων αδιόριστων εκπαιδευτικών. Να σας θυμίσω κάτι από το παρελθόν όσον αφορά στο θέμα του τρόπου διορισμού των εκπαιδευτικών και των ρυθμίσεων για την ιδιωτική εκπαίδευση. Η έλλειψη διαλόγου δημιούργησε τεράστια προβλήματα και ανακολουθίες από τη μεριά της Κυβέρνησης. Σήμερα πολύ απλά σας λέμε ότι σε ό,τι αφορά την ιδιωτική εκπαίδευση, ελάτε στον διάλογο για να δούμε μαζί τις ουσιαστικές αλλαγές στον ν.682. Με μια γραμμή, όμως, απλά σήμερα θα μπορούσαμε να επαναφέρουμε την κανονικότητα και την εποπτεία στο Υπουργείο Παιδείας. Επίσης, κύριε Υπουργέ, είναι απαράδεκτο στην παράγραφο 8 δημόσιοι εκπαιδευτικοί να καταλαμβάνουν θέσεις ανέργων ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Σε ό,τι αφορά την ειδική αγωγή, πρότασή μας είναι να αποσύρετε την τροπολογία η οποία θα εφαρμοστεί, άλλωστε, στο επόμενο έτος και ελάτε στον διάλογο για να αναζητήσουμε την καλύτερη λύση, η οποία θα υπηρετεί την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης, θα στηρίζει τις οικογένειες της, θα σέβεται τα επαγγελματικά δικαιώματα των εκπαιδευτικών των κλάδων ΠΕ61 και ΠΕ71. Σε ό,τι δε αφορά τις συνταξιοδοτήσεις και την πλάνη της υπηρεσίας που έχει προκύψει, το ζήτημα είναι ότι οι εκπαιδευτικοί αυτοί, οι οποίοι σήμερα καλούνται να γυρίσουν πίσω στα σχολεία τους, καλούνται να επιστρέψουν χωρίς κανένα συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο. Δηλαδή, επιστρέφουν στην οργανική τους θέση. Με ποια διαδικασία θα επανακινηθεί η μισθοδοσία τους; Δεν θα πρέπει να βρεθούν - θα έλεγα εδώ πέρα - οι εκπαιδευτικοί αυτοί σε απομακρυσμένες περιοχές και χωρίς να παίρνουν και τον μισθό τους. Θέλει προσοχή. Κύριε Υπουργέ, καταθέσαμε δύο τροπολογίες. Η με αριθμό 652 αφορά την αναγνώριση προϋπηρεσίας των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε συναφές αντικείμενο έως επτά έτη, που έχει διανυθεί πριν από τον διορισμό εκτός δημοσίου τομέα για τη βαθμολογική τους εξέλιξη. Μιλάμε, δηλαδή, καθαρά για βαθμολογική εξέλιξη. Γίνεται σε όλον τον δημόσιο τομέα και είναι κατάφωρα - θα έλεγα - άδικο να μην ισχύει για τους εκπαιδευτικούς. Η δεύτερη, η με αριθμό 653, δίνει το δικαίωμα μετάταξης στην εκπαίδευση δημοσίων υπαλλήλων, που κατέχουν πτυχίο διορισμού στην εκπαίδευση, εφόσον υπάρχουν κενές οργανικές θέσεις. Είναι μια ρύθμιση, θα έλεγα, που δεν προκαλεί καμμία δαπάνη για το δημόσιο και πιστεύω να γίνει αποδεκτή. Τελειώνοντας, θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση σχετικά με τη νομοτεχνική αλλαγή που ήρθε χθες το βράδυ. Απαγορεύετε τη χρήση χώρων των ιδιωτικών σχολείων κατά το απόγευμα και οδηγείτε έτσι, κύριε Υπουργέ, τρεις χιλιάδες εργαζόμενους στην ανεργία. Θα πρέπει να το δείτε. Θα πρέπει να το επαναξιολογήσετε και να το αποσύρετε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώνουμε μια ακόμη συζήτηση νομοσχεδίου του Υπουργείου Παιδείας με την ευχή η πολιτική ηγεσία να μη συνεχίσει να υπηρετεί τη διδακτική αρχή «επανάληψη μήτηρ μαθήσεως», άσχετων άρθρων, άσχετων και αιφνιδιαστικών τροπολογιών, γιατί ο βαθμός της επίδοσής σας θα είναι κάτω της βάσης. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε, και για την τήρηση του χρόνου. Τη συζήτηση παρακολουθεί από τα ειδικά έδρανα αριστερά του Προεδρείου ο Δήμαρχος Καισαριανής, ο οποίος δεν πρόλαβε να ακούσει τα καλά νέα από τον κ. Αλεξιάδη. Τα έχει, όμως, μάθει εκ των υστέρων. Ελπίζω, κύριε Δήμαρχε, ότι και η Βουλή, με ευρεία πλειοψηφία, θα επικυρώσει το αίτημα του δήμου σας και την εισήγηση της Κυβέρνησης. Ο κ. Τάσσος από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Τα ζητήματα εκπαίδευσης, βέβαια, είναι κομβικά ζητήματα για κάθε κοινωνία, γιατί έχουν να κάνουν με τη σχέση του ανθρώπου και τη διαδικασία γνώσης με το περιβάλλον - του περιβάλλοντός του δηλαδή - και με βασικά φιλοσοφικά ζητήματα, αν η ύπαρξή μας προηγείται και η συνείδησή μας έπεται, δηλαδή ο αντικειμενικός κόσμος υπάρχει έξω και πέρα από τη συνείδησή μας και η συνείδησή μας είναι η αντανάκλαση αυτού του πραγματικού κόσμου ή αντίθετα, αν ο πραγματικός κόσμος είναι ένα δημιούργημα της συνείδησής μας. Εμείς, ξέρετε, έχουμε μια ξεκάθαρη θέση, αυτή τη διαλεκτική υλιστική αντίληψη ότι ο πραγματικός κόσμος υπάρχει έξω και πέρα από τη συνείδησή του ανθρώπου και η συνείδησή του ανθρώπου δεν είναι τίποτε άλλο παρά αντανάκλαση αυτού του κόσμου. Αυτό, βέβαια, έχει τις προεκτάσεις του και στον τρόπο που προσεγγίζουμε και τα ζητήματα παιδείας γενικότερα και εκπαίδευσης ειδικότερα. Η βασική διαφορά είναι η εξατομίκευση και ο ατομικισμός, ενώ από την άλλη πλευρά είναι η κοινωνικοποίηση και η ομαδικότητα, η ομαδική δράση. Αυτά, λοιπόν, τα ζητήματα είναι κομβικά, όπως καταλαβαίνετε, και βέβαια φαίνονται και στο παρόν νομοσχέδιο. Όσον αφορά την ελληνόγλωσση εκπαίδευση, υπάρχουν προβλήματα. Είχα τη δυνατότητα να τα δω και από κοντά, όταν πριν μερικούς μήνες είχα επισκεφθεί τη Βουδαπέστη και συζήτησα εκεί με τους ομογενείς τα ζητήματα της εκπαίδευσης. Υπάρχουν ελλείψεις σε διδακτικό προσωπικό, υπάρχουν ελλείψεις σε μέσα. Και αυτά τα ζητήματα αντί να λύνονται, διευρύνονται. Δυστυχώς το παρόν νομοσχέδιο δεν κινείται προς την κατεύθυνση επίλυσης των προβλημάτων, αλλά κινείται με μια οικονομίστικη λογική, δηλαδή οι πόροι που θα δίνονταν και για την ελληνόφωνη εκπαίδευση, να παρθούν και να δοθούν αλλού. Και είναι γνωστό πού θα δοθούν. Θα δοθούν στους δανειστές. Θα δοθούν στο μεγάλο κεφάλαιο για να κάνει μεγάλες επενδύσεις. Γι' αυτό καθιερώνει και ανοίγει ακόμα περισσότερο την πόρτα διάπλατα στην είσοδο άλλων φορέων, των ΜΚΟ, της Εκκλησίας, νομικών και φυσικών προσώπων, οργανώσεων, συλλόγων, στη διαδικασία της εκπαίδευσης, όπως επίσης καθιερώνει και την εξ αποστάσεως διδασκαλία με αυτή την οικονομίστικη λογική της εξοικονόμησης πόρων. Δηλαδή κανείς δεν μπορεί να είναι αντίθετος με τη χρήση της επιστήμης και της τεχνολογίας και στον τομέα της εκπαίδευσης, αλλά αυτό σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί να αντικαθιστά τη φυσική παρουσία του δασκάλου. Στα άρθρα, λοιπόν, που αναφέρονται στην ελληνόγλωσση εκπαίδευση, στο μέρος Α΄ δηλαδή, στα περισσότερα άρθρα ψηφίζουμε «παρών» μόνο και μόνο επειδή γίνεται μια προσπάθεια αλλά και αυτή ημιτελής και σε κάθε περίπτωση δεν είναι αυτή που θα θέλαμε να είναι. Βέβαια, στο άρθρο 2, που αφορά αυτή τη διεύρυνση της δυνατότητας επιχειρηματικής δράσης και στον τομέα της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης, θα ψηφίσουμε «κατά», ενώ αντίθετα θα ψηφίσουμε «υπέρ» για το πιστοποιητικό ελληνομάθειας. Στα υπόλοιπα άρθρα θα ψηφίσουμε «παρών». Όσον αφορά τη διαπολιτισμική εκπαίδευση, αυτή είναι μια αναγκαιότητα και γενικά είμαστε θετικοί. Δεν μπορούμε παρά να είμαστε θετικοί σε αυτό. Βέβαια, εμείς το έχουμε τονίσει πολλές φορές ότι δεν αρκούν οι διακηρύξεις και οι γενικολογίες, χρειάζονται και άλλα μέτρα και όχι μόνο εκπαιδευτικά. Διότι το προσφυγικό ζήτημα είναι ένα κομβικό ζήτημα, είναι ένα ζήτημα στο οποίο η χώρα μας έχει συμβάλει να δημιουργηθεί, διότι συμμετέχει σε ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, όπως είναι το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση, που έχουν δημιουργήσει την κατάσταση πολέμου που υπάρχει στις χώρες αυτές από τις οποίες φεύγουν οι πρόσφυγες, επομένως υπάρχει συνυπευθυνότητα στη δημιουργία του προβλήματος και επομένως η χώρα μας θα πρέπει να συμβάλει και στη λύση αυτού του προβλήματος. Και τα ζητήματα εκπαίδευσης αυτών των ανθρώπων και ειδικά των νέων ανθρώπων που έρχονται εδώ πέρα και αναγκαστικά μένουν στη χώρα μας, γιατί αποκλείονται, γιατί οι περισσότεροι από αυτούς δεν θέλουν να μείνουν εδώ, θέλουν να πάνε σε άλλες χώρες, αλλά με τις συμφωνίες και με τη γενικότερη συμπεριφορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία βέβαια, αφού πήρε όσους ήθελε σαν φθηνά εργατικά χέρια, τους υπόλοιπους δεν τους χρειάζεται και λέει «κάντε τους ό,τι θέλετε», «κρατήστε τους στη χώρας σας», «στείλτε τους πίσω» - ξέρω 'γω - «πνίξτε τους, δεν μας απασχολεί». Αυτοί οι άνθρωποι αναγκαστικά μένουν εδώ. Επομένως θα πρέπει να έχουν τα δικαιώματα που έχει κάθε άνθρωπος και μέσα σε αυτά τα δικαιώματα είναι και τα ζητήματα παιδείας και εκπαίδευσης. Επομένως στα περισσότερα από αυτά τα άρθρα ψηφίζουμε «υπέρ». Μόνο στο άρθρο 26 ψηφίζουμε «παρών». Στο τρίτο μέρος, που αφορά τα ΑΕΙ, είναι γνωστή η θέση μας ότι η επιχειρηματική δράση στα πανεπιστήμια και γενικά στην εκπαίδευση δεν μπορεί να υπάρχει. Αυτοί που διδάσκουν και οι ερευνητές θα πρέπει να είναι μόνιμης και αποκλειστικής απασχόλησης χωρίς καμμία επιχειρηματική δράση. Από την άλλη, φορολογεί τα επιμίσθια που παίρνουν. Επομένως γι' αυτόν τον λόγο ψηφίζουμε «παρών». Τώρα, στις ρυθμίσεις για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση υπάρχουν τα άρθρα 28 και 29 που ικανοποιούν κάποια από τα αιτήματα των εργαζομένων στην ιδιωτική εκπαίδευση. Βέβαια, σε καμμιά περίπτωση δεν λύνουν το πρόβλημα της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Και η δικιά μας θέση είναι γνωστή, ότι δεν μπορεί η παιδεία, η εκπαίδευση να είναι εμπόρευμα προς πώληση με σκοπό το κέρδος. Και αυτό, βέβαια, δεν αίρεται με το παρόν νομοσχέδιο. Αντίθετα, η Κυβέρνηση με διάφορους τρόπους έχει εκφράσει τη θέση της ότι η ιδιωτική εκπαίδευση πρέπει να υπάρχει. Εμείς λέμε ότι δεν είναι δυνατόν, όπως και η υγεία δηλαδή, η παιδεία να είναι εμπόρευμα και αυτό σημαίνει ότι και αυτοί οι οποίοι διδάσκουν σε αυτές τις δομές υπόκεινται και στις ανάλογες συμπεριφορές εκ μέρους των ιδιοκτητών των σχολείων ιδιωτικής εκπαίδευσης. Εν πάση περιπτώσει, επειδή σε αυτά τα άρθρα γίνονται δεκτά κάποια αιτήματα, εμείς θα ψηφίσουμε «υπέρ». Στα υπόλοιπα ψηφίζουμε «παρών». Υπάρχουν κάποιες τροπολογίες που είναι σημαντικές. Η μία είναι αυτή που αφορά την ειδική αγωγή, που είμαστε κάθετα αντίθετοι, γιατί πάλι σε μια λογική εξοικονόμησης πόρων ουσιαστικά αφήνει στην άκρη ανθρώπους που έχουν πτυχία γι' αυτή τη δουλειά και ουσιαστικά υποβαθμίζει την ειδική αγωγή και εκπαίδευση, με ανθρώπους οι οποίοι έχουν πάρει μια πολύ μικρή εξειδίκευση στο θέμα αυτό και δεν έχουν σπουδάσει το αντικείμενο. Τέλος, όσον αφορά την τροπολογία για την Καισαριανή, εμείς δεν μπορούμε παρά να είμαστε θετικοί, γιατί πραγματικά αυτή δικαιώνει τους αγώνες, τόσο αυτών που έχυσαν το αίμα τους εκεί όσο και μετά αυτών που αγωνίστηκαν, τις δημοτικές αρχές και τον λαό της Καισαριανής, που αγωνίστηκε για να διαφυλάξει αυτόν τον χώρο σαν χώρο ιστορικής μνήμης και γενικά σαν έναν χώρο όπου ο λαός πραγματικά θα γνωρίζει την ιστορία του, αλλά και θα απολαμβάνει το φυσικό περιβάλλον που τον περιβάλει. Ευχαριστώ.
Προχωράμε στον ειδικό αγορητή από το Ποτάμι, τον κ. Γεώργιο Μαυρωτά. Ελάτε, κύριε Μαυρωτά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω την ομιλία σχετικά με τα άρθρα και τις τροπολογίες με κάποια σχόλια στις νομοτεχνικές βελτιώσεις που ήρθαν χθες και συγκεκριμένα στην τέταρτη νομοτεχνική βελτίωση που έρχεται και αφορά το άρθρο 28, όπου λέει ότι «δεν επιτρέπεται η συστέγαση των ιδιωτικών σχολείων με φροντιστήρια και με κέντρα ξένων γλωσσών». Αυτό είναι κάτι το οποίο υπήρχε στην αρχική έκδοση του νομοσχεδίου, μετά έφυγε. Δεν συζητήσαμε τίποτα τέτοιο στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων. Δεν ξέρω αν εδώ το Υπουργείο εννοεί ότι τα ιδιωτικά σχολεία θα μπορούν να έχουν αυτές τις δραστηριότητες ή δεν θα μπορούν να τις έχουν ή δεν θα μπορούν να συνεργάζονται με αντίστοιχες επιχειρήσεις φροντιστηρίων και κέντρων ξένων γλωσσών. Εδώ θα χρειαστεί μια διευκρίνιση, γιατί αν ισχύει ότι δεν θα έχουν τα ιδιωτικά σχολεία τέτοιες δραστηριότητες, το θεωρώ αρκετά κουτοπόνηρο να μην έχει συζητηθεί καθόλου και να έρχεται αυτό το πράγμα εκ των υστέρων ως νομοτεχνική βελτίωση. Εκτός αν είναι ένα «τυράκι» για τα φροντιστήρια. Πάμε τώρα στις τροπολογίες. Θα ξεκινήσω από την τροπολογία που έγινε άρθρο, το άρθρο 30 για τα φροντιστήρια. Στην πρώτη παράγραφο τίθεται ένα ασφυκτικό γραφειοκρατικό πλαίσιο, μια γραφειοκρατία που πιστεύουμε θα πνίξει τα μικρά φροντιστήρια και θα ταλαιπωρήσει τις δημόσιες υπηρεσίες. Στη δεύτερη παράγραφο είμαστε σαφώς υπέρ του να αμείβονται υπερωριακά στις αργίες και τις Κυριακές οι εργαζόμενοι στα φροντιστήρια, όπως όλοι οι εργαζόμενοι. Δεν τίθεται θέμα σε αυτό. Βλέπουμε ότι με μια νομοτεχνική βελτίωση έφυγε το παράλογο του να αμείβονται έτσι και στις διακοπές, γιατί αλλιώς θα έπρεπε όσοι κάνουν θερινά τμήματα να παίρνουν προσαυξήσεις για τη δουλειά που κάνουν. Βρίσκουμε λίγο παράξενο οι εργαζόμενοι να πληρώνονται στις διακοπές, αν το φροντιστήριο είναι κλειστό. Στην τρίτη παράγραφο για το θέμα των είκοσι ένα διδακτικών ωρών, νομίζουμε ότι χρειάζεται και άλλη διαβούλευση με όλα τα εμπλεκόμενα μέρη, γιατί είναι σαφές ότι οι εκπαιδευτικοί στα φροντιστήρια δουλεύουν και στο σπίτι. Διόρθωση γραπτών, προετοιμασία θεμάτων, εξετάσεων κ.λπ.. Πρέπει, λοιπόν, να αναγνωριστεί ο χρόνος που δαπανούν πέρα από τις ώρες απασχόλησης που έχουν στο φροντιστήριο, για όλες αυτές τις δραστηριότητες προετοιμασίας, διόρθωσης γραπτών κ.λπ., οπότε οι σαράντα εβδομαδιαίες ώρες μπορεί να γίνει συζήτηση για την αναγωγή τους σε είκοσι μία ώρες εντός της τάξης. Όμως, θα πρέπει να λαμβάνεται υπ'όψιν και η βιωσιμότητα της επιχείρησης, γιατί αλλιώς θα κλείσουν αυτές οι επιχειρήσεις και θα χάσουν τη δουλειά τους οι εργαζόμενοι ή θα καταφεύγουν σε ελαστικές μορφές εργασίας. Γι' αυτό λέμε ότι θα χρειαζόταν περισσότερη ζύμωση στο συγκεκριμένο θέμα και διαβούλευση, κάτι που δεν έγινε. Στην τροπολογία που αφορά το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας το ΕΛΙΔΕΚ αναφέρεται στην εκταμίευση της πρώτης δόσης από τη σύμβαση της χώρας και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Εδώ αναγνωρίζουμε την ανάγκη να υπάρξει μια πρώτη χρηματοδότηση σε λίγους νέους επιστήμονες, για να μην τους χάσουμε και αυτούς. Ωστόσο, θα πρέπει να σας ρωτήσω αν είναι επιλέξιμο να δοθούν πόροι με βάση την εν λόγω σύμβαση, εκτός του φορέα του ιδρύματος. Δηλαδή αν είναι επιλέξιμο οι υποτροφίες και όλα αυτά να πάνε υπό την αιγίδα της ΓΓΕΤ, όταν κανονικά θα έπρεπε να είναι υπό την αιγίδα του ΕΛΙΔΕΚ. Θα μας πει, φαντάζομαι, ο κ. Φωτάκης περισσότερα πάνω σε αυτό. Σχετικά με τις εφημερίες στο «Αιγινήτειο», που έρχεται με βουλευτική τροπολογία, να σημειώσω ότι είναι η γνωστή πρακτική, έτσι ώστε να μην υπάρχει κοστολόγηση που θα απαιτούσε η αντίστοιχη υπουργική τροπολογία. Σχετικά με την επιμόρφωση των κληρικών και λαϊκών στελεχών της εκκλησίας με εντυπωσίασε ότι αυτή η τροπολογία δεν ήρθε από Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, όπως θα περίμενε κανένας, αλλά ήρθε από Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και όχι από το ίδιο το Υπουργείο, το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, που θα ήταν φυσιολογικό να έρθει. Απόρησα, δηλαδή, με τη γνώση των σχετικών θεμάτων με τόσες πολλές λεπτομέρειες, τη σχέση με τα εκκλησιαστικά θέματα που συνεπάγεται. Να, λοιπόν, που σπάνε τα στερεότυπα που είχα στο μυαλό μου. Πάμε στην τροπολογία για τα ΑΕΙ. Εδώ να πούμε ότι πρέπει να εισάγουμε έναν νέο όρο. Όπως λέμε «πολυνομοσχέδιο», πρέπει να εισάγουμε και τον όρο «πολυτροπολογία». Αυτή αφορά διάφορα θέματα. Στην παράγραφο 1β του πρώτου άρθρου απαγορεύονται οι μετακινήσεις καθηγητών, εάν ο προορισμός είναι τα ΑΕΙ του Νομού Αττικής και Θεσσαλονίκης. Εδώ θα ήθελα να κάνω μία διορθωτική πρόταση. Δεν βρίσκω γιατί να απαγορεύονται αυτές οι μετακινήσεις, εάν τα ΑΕΙ προέλευσης, κυρία Υπουργέ, είναι και αυτά από τον Νομό Αττικής. Γιατί, δηλαδή, κάποιος από το Πολυτεχνείο να μην μπορεί να πάει στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο και τούμπαλιν; Καταλαβαίνω να μην υπάρχει αποψίλωση ουσιαστικά των επαρχιακών πανεπιστημίων, αλλά από πανεπιστήμιο του Νομού Αττικής νομίζω ότι δεν υπάρχει πρόβλημα να υπάρχει μετακίνηση σε άλλο ΑΕΙ του Νομού Αττικής. Επίσης, θα μπορούσαμε να βάλουμε και χρονικό όριο σε αυτές τις μετακινήσεις τα τρία χρόνια, τα πέντε χρόνια, έτσι ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη άνεση στις γενικές συνελεύσεις να δίνουν τις αντίστοιχες άδειες, να υπάρχει δηλαδή μεγαλύτερη κινητικότητα. Παρακάτω, στο άρθρο 2, προχωράτε στην κατάργηση της αυτοδίκαιης διαγραφής λόγω μη εγγραφής σε δύο εξάμηνα, όπως υπήρχε στον ν.4009. Εδώ πρέπει να πούμε: Ήμαρτον! Ούτε αυτό δηλαδή δεν θα πρέπει να κάνουν οι λιμνάζοντες φοιτητές; Ούτε να γράφονται μία φορά τον χρόνο; Θα αρκεί δηλαδή μόνο η εγγραφή τους στο πρώτο έτος. Αυτό θα δημιουργήσει διάφορα προβλήματα κατά τη γνώμη μας. Αν καταργηθεί η υποχρέωση εγγραφής κάθε χρόνο, πώς θα ξέρει το κάθε τμήμα πόσοι είναι οι φοιτητές του; Πώς θα υπολογίζονται οι διάφορες μετρικές ανά φοιτητή που χρειάζονται για την αξιολόγηση τα τμήματα και τα πανεπιστήμια; Θα έχουμε δύο κατηγορίες φοιτητών: τους εγγεγραμμένους και τους μη εγγεγραμμένους, αλλά και μη διαγραμμένους και θα χάσουμε τον μπούσουλα. Δεν θα ξέρουμε δηλαδή πόσοι φοιτητές είναι η δύναμη του κάθε τμήματος, τι καταστάσεις θα πρέπει να ετοιμάζει η κάθε γραμματεία, εάν θα ψηφίζουν ή δεν θα ψηφίζουν οι συγκεκριμένοι φοιτητές στις εκλογές. Γενικά η διάταξη αυτή πιστεύουμε ότι θα κάνει τα πράγματα λίγο παραπάνω κουλουβάχατα στα πανεπιστήμια, που δεν θα ξέρουν πόσους φοιτητές έχουν. Στο άρθρο - πάλι στην ίδια πολυτροπολογία είμαστε - για τα αυτοδύναμα ΤΕΙ είναι η τρίτη τροποποίηση που κάνετε για τα μη αυτοδύναμα τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ σε διάστημα τριών μηνών. Με τον ν.4386/2016 είχατε βάλει αυτήν ακριβώς την ίδια διάταξη, στο άρθρο 57 στην παράγραφο 2, και τροποποιούσατε το άρθρο 39 του ν.4186/2013. Τον Ιούλιο, πριν από δύο μήνες, με τον ν.4405 την βγάλατε αυτήν την παράγραφο και τώρα ξαναμπαίνει. Να περιμένουμε μήπως ξαναβγεί. Και το ζήτημα είναι σε ποιο τμήμα αναφερόμαστε και για ποιο τμήμα γίνεται όλη αυτή η διαδικασία. Θα περιμένουμε από την κυρία Αναπληρώτρια Υπουργό να μας πει. Για τις αποσπάσεις των εκπαιδευτικών σε κόμματα, κάτι για το οποίο ρώτησα εχθές τον κ. Φίλη, δεν άκουσα να λέει κάτι. Μπορεί να το πει στη συνέχεια στις ομιλίες του. Σας θυμίζω ότι έστειλε ένα έγγραφο με το οποίο ζήταγε να ενημερώσουν τα κόμματα για το ποιοι είναι αποσπασμένοι σε αυτά. Απάντησε το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ. Τα άλλα κόμματα δεν απάντησαν. Και καλά τα άλλα κόμματα, αλλά ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ; Αγνοεί τον Υπουργό του ή είναι τόσοι πολλοί οι αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί και δεν θέλει να το σκαλίσει; Και ο Υπουργός τι κάνει; Το δέχεται έτσι αυτό; Τέλος πάντων, στα περισσότερα άρθρα για την ελληνόγλωσση και διαπολιτισμική εκπαίδευση είμαστε θετικοί. Στις υπόλοιπες διατάξεις όμως είμαστε επιφυλακτικοί ως αρνητικοί. Για τις τροπολογίες θεωρούμε ότι παγιώνουν μια πρακτική κακής νομοθέτησης. Ένα φρένο σε αυτό που αφορά τον Κανονισμό της Βουλής, το άρθρο 88, που παραβιάζεται συστηματικά με τις άσχετες τροπολογίες που εισάγονται, θα ήταν η ψήφιση των τροπολογιών να γίνεται με αυξημένη πλειοψηφία, έτσι ώστε να αναχαιτιστεί λίγο αυτή η κακή συνήθεια ή αλλιώς θα πρέπει να ψηφίσουμε έναν νόμο που να λέει ότι με βάση τον νόμο αυτόν πρέπει να εφαρμόζουμε τον Κανονισμό της Βουλής, που έχει αρχίσει να ξεχειλώνει πολύ. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ και εγώ, κύριε Μαυρωτά. Ο κ. Ζουράρις έχει τον λόγο για οκτώ λεπτά.
Τα σέβη μου, Πρόεδρε. Θα ήθελα να πω για την περίφημη απάντηση του Σωκράτους στον Καλλικλή. Λέει ο Καλλικλής στον «Γοργία» το εξής: «Ρε, συ, τα ίδια λες μια ζωή, ξανά και ξανά τα ίδια». Ακολουθεί η περίφημη απάντηση του Σωκράτη: «Θα λέω τα ίδια», δηλαδή «τα αυτά περί των αυτών» και «όταν αλλάξουν τα πράγματα, θα αλλάξω κι εγώ». Δεν έχουν αλλάξει τα πράγματα. Άρα επανέρχομαι εις τα «αυτά περί των αυτών» - χωρίς να τα ξαναπώ - δηλαδή για το πρόβλημα της διδασκαλίας για τα σχολεία μας στην απανταχού της οικουμένης ελληνικότητα. Επομένως, τα θέματα του πολιτισμού, όπως είπα, δεν μπορεί να ρυθμιστούν με τις μαγγανείες του Λεφάκη και τις συνταγές για τον κιμά ή με τις οδηγίες χρήσεως για τα παιδιά των εννέα ετών της ηλεκτρικής καφετιέρας, γιατί υποψιάζομαι ότι στην Καλιφορνία η ηλεκτρική καφετιέρα για τα Ελληνόπουλα δεν είναι πια ηλεκτρική, αλλά ηλεκτρονική και διαστημική καφετιέρα. Αυτό το «Μπουρδιστάν», λοιπόν, πρέπει να λήξει. Σιγά - σιγά πρέπει να το δούμε. Πρέπει να αφαιρεθούν από τα βιβλία αυτές οι σελίδες, όπως είπαμε, ώστε να πηγαίνουν τα παιδιά και να διδάσκονται Ρίτσο και Σεφέρη για τα σωστά ελληνικά ή τα δικά σας τα κείμενα, κύριε Υπουργέ, που ήταν στην «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» και μου άρεσαν πάρα πολύ, όταν ήμασταν δίπλα - δίπλα, βεβαίως. Πρέπει να λήξει η «σαχλαμαρολογία» του κιμά κ.λπ. για τα παιδιά των εννέα ετών και τα χειρότερα για τη Φρικαντέλα που σιχαινόταν τα κάλαντα. Αν είναι δυνατόν! Από το πρωί, μου τηλεφώνησαν διάφοροι ιερείς των πρεσβυγενών Πατριαρχείων και με παρακάλεσαν κάτι που αφορά τον Πρωθυπουργό της Εθνικής Παιδείας, αλλά και εσάς τους υπολοίπους, Υπουργοί μου. Υπάρχει το εξής: Μήπως θα έπρεπε με μία νομοτεχνική ρύθμιση να επανέλθει η δυνατότητα για τους ιερείς μόνο των τριών πρεσβυγενών Πατριαρχείων - ενδεχομένως και της Αντιοχείας, δεν το ξέρω, ήταν από τα τρία - να μπορεί να παρατείνεται χωρίς επιμίσθιο, γιατί ενδέχεται να μείνουν χωρίς παπά ενορίες που υπάγονται στα τρία Πατριαρχεία, της Αλεξανδρείας, της Κωνσταντινουπόλεως και των Ιεροσολύμων, εάν δεν επανέλθουν στο καθεστώς της ενδεχομένης παρατάσεως; Παρακαλώ, δείτε το, αν γίνεται ή τουλάχιστον δείτε το στην επόμενη ρύθμιση σε δίμηνο που θα έρθουν τα θέματα, γιατί λέει ότι φαίνεται ότι σας έστειλε και κάποια επιστολή ο Οικουμενικός Πατριάρχης. Το άλλο θέμα είναι η αιτιολογία του άρθρου 27, για την οποία θα σας πω ότι επειδή δεν καταλαβαίνω απολύτως τίποτα, ζήτησα τη συμβολή του Φορτσάκη και του Ανδρέα Λοβέρδου, οι οποίοι είναι συνάδελφοι πανεπιστημιακοί. Απ' ό,τι κατάλαβα, δείχνει ότι η ρύθμιση που είχε ο νόμος Φίλη τον Μάιο του 2016 ήταν εύλογη και ήρεμη, ενώ ενδεχομένως τώρα, όπως ερμηνεύεται ο νόμος του 2000 και όχι του 2016, ενδέχεται οι συνάδελφοι οι οποίοι ανήκαν σε εταιρείες ή ασκούσαν ελεύθερη επιχειρηματική δραστηριότητα να είναι υποχρεωμένοι να πληρώσουν τώρα από το 2000, ενώ ο νόμος Φίλη του Μαΐου του 2016 δεν το προβλέπει. Επομένως η λύση που προτείνω είναι το συναμφότερον, να ζητήσω από τον Φορτσάκη και τον Λοβέρδο να μου πουν τι να ψηφίσω, να ζητήσω και από εσάς τι να ψηφίσω και ακολούθως θα βάλω κλήρο. «Και επί των ιματίων έβαλον κλήρον». Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ, κύριε Ζουράρι. Κλείνουμε με την ειδική αγορήτρια από την Ένωση Κεντρώων, την κ. Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου. Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κύριοι συνάδελφοι, όπως φάνηκε και από τη χθεσινή συνεδρίαση, οι περισσότεροι εκφράζουμε αντιρρήσεις και διαφωνίες στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Σε γενικές γραμμές, εγώ προσωπικά και η Ένωση Κεντρώων, συμφωνούμε πλήρως με την αρχική σκέψη του κυρίου Υπουργού να ασχοληθεί σοβαρά με τα θέματα της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης και της εκπαίδευσης των προσφύγων. Μεταξύ των άλλων θεμάτων που μας απασχολούν στο νομοσχέδιο είναι τα άρθρα 1 και 19. Κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση. Όμως, όπως τόνισα αναλυτικά και στη χθεσινή μου ομιλία, δεν υπήρξε αρκετή προσοχή κατά τη σύνταξη του νομοσχεδίου, ώστε να αναβαθμιστεί και όχι τελικώς να υποβαθμιστεί η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα σχολεία της ομογένειας. Κι αυτό νομίζω θα έπρεπε να είναι το πιο σημαντικό. Τα παιδιά μας που μένουν στο εξωτερικό πρωτίστως πρέπει να διατηρήσουν τους δυνατούς δεσμούς τους με την Ελλάδα, τη γλώσσα, την ιστορία και τον πολιτισμό, αλλά δυστυχώς το παρόν νομοσχέδιο απέτυχε να το εξασφαλίσει αυτό, κύριε Υπουργέ. Στη συνέχεια τώρα ως προς τα άρθρα 20 μέχρι 26, για την διαπολιτισμική εκπαίδευση, θεωρώ πως είναι μια καλή κίνηση η αναβάθμιση των διαπολιτισμικών σχολείων σε πειραματικά διαπολιτισμικά σχολεία και ευελπιστώ να αποδώσει η αλλαγή αυτή τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Δεν μπορώ όμως να πω το ίδιο για το άρθρο 27, παράγραφος 1 όπου προσδιορίζεται η παραγραφή των οφειλών των καθηγητών και λεκτόρων προς το ΕΛΚΕ. Εξαρχής εναντιώθηκα και στην επιτροπή και χθες στην ομιλία μου. Αυτό το άρθρο, παρά τη βελτίωση που έφερε χθες ο Υπουργός, εν τω μέσω της νυκτός, εξακολουθεί να είναι προβληματικό και ύποπτο. Επίσης, δεν μπορώ να συμφωνήσω πλήρως με το άρθρο 28 για τα ιδιωτικά σχολεία, για τον τρόπο πρόσληψης και απόλυσης των εκπαιδευτικών. Προφανώς ένα ιδιωτικό σχολείο δεν ταυτίζεται με μια οποιαδήποτε ιδιωτική επιχείρηση. Έχει έλεγχο από το Υπουργείο Παιδείας. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι και μια ιδιωτική επιχείρηση. Η πολιτεία πρέπει να το λάβει αυτό σοβαρά υπ'όψιν. Να έχει τους ελέγχους που πρέπει να έχει, αλλά ο υπερβολικός περιορισμός στον τρόπο απόλυσης των εκπαιδευτικών, χωρίς να προηγηθεί κανένας απολύτως διάλογος από τη μια πλευρά, θα έχει ως αποτέλεσμα η έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς να βρει το εσωτερικό των ιδιωτικών σχολείων σχεδόν σε εμπόλεμη κατάσταση. Από τη μια οι εκπαιδευτικοί, από την άλλη οι ιδιοκτήτες των σχολείων, πιθανόν και οι γονείς να βρίσκονται σε μια διαμάχη. Τι περιμένετε να φέρετε ως αποτέλεσμα; Να έχουν διαμάχη οι ιδιοκτήτες των σχολείων, οι καθηγητές, οι γονείς; Σαν μητέρα και σαν γιαγιά πιστεύω ότι τα σχολεία πρέπει να είναι ένας χώρος ομαλής συνεργασίας, μετάδοσης και γνώσης και όχι αντιπαλότητας. Δεν είναι ένα ρινγκ το σχολείο. Ακόμη, την τελευταία στιγμή, χθες το βράδυ, δεν επιτρέπετε στο ιδιωτικό σχολείο να συνυπάρξει και φροντιστήριο. Ακόμα κι αυτό ήταν αιφνιδιαστικό. Και μια κίνηση από τον κύριο Υπουργό για την οποία κανένας από τους ιδιοκτήτες των σχολείων, που είχαν έρθει σαν φορείς, δεν είχε ενημερωθεί. Φυσικά δεν μπορώ να μην καυτηριάσω για άλλη μια φορά το άρθρο 38. Είναι το άρθρο με το οποίο για το σύνολο των θεμάτων που αφορούν τα σχολεία των προσφύγων θα αποφασίζει αποκλειστικά και μόνο ο Υπουργός. Δηλαδή, ζητάτε, κύριε Υπουργέ, να σας δώσουμε μια λευκή επιταγή, να αποφασίζετε μόνος σας τι θα γίνει με τους πρόσφυγες, πώς θα λειτουργήσουν τα σχολεία. Μας δώσατε μια κατάσταση από το λογιστήριο περίπου πόσο θα κοστίσει. Δεν ξέρουμε πόσα είναι τα προσφυγόπουλα. Δεκατρείς χιλιάδες είναι; Είκοσι τρεις χιλιάδες είναι; Πέντε χιλιάδες είναι; Εσείς έχετε καθορίσει πόσα φοιτούν. Αφού δεν ξέρουμε πόσα πρώτα - πρώτα είναι. Οι δικαιολογίες σας είναι πάρα πολύ καλές. Λέτε ότι είναι μια επείγουσα κατάσταση, αφού είμαστε στην αρχή της χρονιάς. Αλλά όλα αυτά που μας λέτε, κύριε Υπουργέ, δυστυχώς δεν μας πείθουν. Εμένα προσωπικά δεν με πείθουν. Ο κύριος Υπουργός μάλιστα άφησε το θέμα να φτάσει την τελευταία στιγμή στο Κοινοβούλιο. Σε μια εβδομάδα αρχίζουν τα σχολεία. Το προσφυγικό ζήτημα, οι προσφυγικές εισροές ακόμη εξακολουθούν. Μπορεί να είναι σε μικρότερο βαθμό αλλά δεν έχουν σταματήσει. Εξακολουθούν. Τα προβλήματα αυτά τα γνωρίζουμε εδώ και ένα χρόνο. Σήμερα στις 31 Αυγούστου έπρεπε να τα φέρετε να ψηφίσουμε; Επομένως είναι απόλυτη επιλογή του κυρίου Υπουργού να ασχοληθεί την τελευταία στιγμή με αυτά τα ζητήματα, να έχετε τη δικαιολογία ότι σας πιέζει ο χρόνος και να μας ζητάτε να σας εξουσιοδοτήσουμε πλήρως εν λευκώ, να μπορείτε να κάνετε ό,τι θέλετε. Αυτή είναι μια άλλη τακτική που έχετε εφαρμόσει σε άλλες εποχές. Εμείς πάντως ως Ένωση Κεντρώων - και εγώ προσωπικά - δεν την δεχόμαστε. Είχε ξαναγίνει. Σας έδωσαν και άλλη φορά στον ΣΥΡΙΖΑ εντολή να πάτε να διαπραγματευτείτε. Πάρτε μια λευκή εντολή, πηγαίνετε στην Ευρώπη, φέρτε μας ό,τι είναι να μας φέρετε εν τω μέσω της νυκτός. Έτσι το πάτε πάντοτε. Τέλος, θα ήθελα να κάνω μια αναφορά στο θέμα της τροπολογίας για την ειδική αγωγή. Σε αυτό το θέμα προκλήθηκαν τεράστιες αντιδράσεις από όλες τις πλευρές και πάλι οι εκπαιδευτικοί στρέφονται κατά του κυρίου Υπουργού. Και ξέρετε ποιο είναι το βασικό πρόβλημα, δηλαδή γιατί στρέφονται κατά σας; Γιατί στο θέμα αυτό δεν υπήρξε κανένας διάλογος. Η τροπολογία ήρθε μέσα στον Αύγουστο, προφανώς δεν υπήρξε καμμία συζήτηση με τους εκπαιδευτικούς τόσο της γενικής όσο και της ειδικής αγωγής και είμαστε σύμφωνοι όλοι ότι η παιδεία δεν είναι ένας χώρος αυθαιρεσίας που μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε. Είναι το μέλλον της Ελλάδος, αφορά τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας. Δεν μπορώ να δεχτώ και τις καλύτερες δυνατές προθέσεις από την πλευρά σας. Δεν μπορώ να δικαιολογήσω γιατί για τόσο σημαντικές και σοβαρές ρυθμίσεις δεν φροντίσατε να μιλήσατε με τους φορείς, να ενημερωθείτε κατάλληλα από αυτούς. Συνολικά η άποψή μου είναι ότι το νομοσχέδιο αφήνει την εντύπωση μιας πρόχειρης διαδικασίας και όλα αυτά τα συζητάμε σήμερα, στις 31 Αυγούστου, για να εφαρμοστούν στις αρχές Σεπτεμβρίου. Δεν υπάρχει πιο ξεκάθαρη απόδειξη από αυτή για το πόσο επιπόλαια αντιμετωπίζεται η παιδεία αυτήν τη στιγμή από την Κυβέρνηση. Κύριοι συνάδελφοι, επί της αρχής ψηφίζουμε «παρών» και επί των άρθρων θα τοποθετηθούμε αναλυτικά. Όσο, όμως, δεν τροποποιούνται ή δεν αποσύρονται τα άρθρα 27 και 28 τα καταψηφίζουμε. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούστε τώρα πώς θα προχωρήσουμε την διαδικασία. Θα δώσω τον λόγο στον κ. Μπαλτά, που είναι από το πρωί εδώ, για να υπερασπιστεί τις δύο τροπολογίες που αφορούν τη λειτουργία των θεάτρων. Αμέσως μετά θα πάρει τον λόγο η Αναπληρώτρια Υπουργός που είναι εδώ, όχι για να ομιλήσει, αλλά για να μας ενημερώσει ποιες από τις βουλευτικές τροπολογίες κάνει δεκτές το Υπουργείο Παιδείας. Στη συνέχεια θα ξεκινήσουμε τον κύκλο των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων εναλλάξ με τους συναδέλφους, τρεις συνάδελφοι, ένας Κοινοβουλευτικός, ώστε να μην πάνε en bloc. Εγώ θα δώσω τον λόγο στους Κοινοβουλευτικούς, σύμφωνα με την κοινοβουλευτική σειρά. Η κ. Βάκη μου έχει πει ούτως ή άλλως ότι θέλει να μιλήσει τελευταία. Άρα θα ξεκινήσω από την κ. Κεραμέως.
Με την ονομαστική ψηφοφορία για τις άρσεις ασυλίας, που είναι στις δώδεκα η ώρα, πώς θα γίνει;
Περιμένετε. Στις 12.30΄ ακριβώς και όχι στις 12.00΄ - γιατί συνήθως κάνουμε διακοπή στις 12.00΄ για τις άρσεις ασυλιών και μέχρι να μαζευτούμε, πάει 12.30΄ και χάνουμε μισή ώρα, που θα μπορούν να μιλούν συνάδελφοι για το νομοσχέδιο - θα ξεκινήσει η διαδικασία για τις άρσεις ασυλίας. Φαντάζομαι ότι σε μισή ώρα θα έχουμε τελειώσει, γι' αυτό και παρακαλώ τις γραμματείες των Κοινοβουλευτικών Ομάδων να φροντίσουν να ειδοποιήσουν τους συναδέλφους να έχουν μαζευτεί όλοι μεταξύ 12.00΄ με 12.30΄, για να μην χάσουμε καθόλου χρόνο. Κυρία Αναγνωστοπούλου, πρώτα θα μιλήσει ο κ. Μπαλτάς και αμέσως μετά θα σας δώσω τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, αν κατάλαβα καλά, μετά θα πάμε στον κατάλογο;
Ναι, κανονικά μετά: ένας Κοινοβουλευτικός, τρεις Βουλευτές, εφόσον το επιθυμούν. Εάν δεν το επιθυμούν, θα προχωράμε στους συναδέλφους. Ορίστε, κύριε Μπαλτά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ελάχιστα θα σας απασχολήσω. Είναι δύο απλές τροπολογίες από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού που αφορούν τα θέατρα. Η μια αφορά την αδειοδότηση και τις διαδικασίες αδειοδότησης των κτηρίων που φιλοξενούν θέατρα, όπου υπάρχουν κάποιες καθυστερήσεις σε σχέση με την προσαρμογή των θεάτρων στους κανονισμούς που επέβαλε ο ν.4229/2014 και δίνουμε απλώς μια παράταση στα θέατρα, ώστε να προσαρμοστούν σε αυτές τις νέες συνθήκες αυστηροποίησης κυρίως σε ό,τι αφορά την προστασία. Και επειδή κάποια θέατρα δεν το κατάλαβαν αυτό και δεν το ξεκίνησαν την κατάλληλη στιγμή, δίνουμε ένα χρονικό περιθώριο στην προσαρμογή αυτή, ώστε να μην σταματήσουν να λειτουργούν τα θέατρα, ενώ παράλληλα προχωράει τελείως κανονικά και είναι προϋπόθεση στην τροπολογία η λειτουργία των θεάτρων. Η δεύτερη τροπολογία πάλι αφορά τα θέατρα σε ένα άλλο επίπεδο. Υπάρχει από καιρό ένα ερώτημα σε σχέση με τη διοικητική και οικονομική λειτουργία των θέατρων, μία σύγχυση αρμοδιοτήτων, ας το πούμε, μεταξύ καλλιτεχνικού διευθυντή και ευθυνών διοικητικού συμβουλίου. Και το κενό, που από πολλές μεριές φάνηκε ότι υπάρχει, είναι ακριβώς η θεσμοθέτηση μιας θέσης οικονομικού διοικητικού διευθυντή, ο οποίος θα υπόκειται στο διοικητικό συμβούλιο, αλλά η λειτουργία του όλη θα είναι να έχει πολύ στενή συνεργασία με τον καλλιτεχνικό διευθυντή. Έτσι αποκαθίσταται και η - ας το πούμε έτσι - καθημερινή λειτουργία του θεάτρου σε ό,τι αφορά τα οικονομικά και διοικητικά και η διαφάνεια και όλα όσα προαπαιτούνται, ώστε τα θέατρα να κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Αυτή η τροπολογία αφορά τα δύο κρατικά θέατρα, το Εθνικό Θέατρο στην Αθήνα και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, όπως και την Εθνική Λυρική Σκηνή. Επί τη ευκαιρία αποσαφηνίζονται στην τροπολογία όλα όσα προϋπάρχουν και αφορούν τις ιδιότητες, τα προσόντα και τις λειτουργίες του καλλιτεχνικού διευθυντή. Αυτό είναι όλο. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, για τα όσα είπε ο κύριος Υπουργός, θα μπορούσα να μιλήσω ως τομεάρχης πολιτισμού;
Όχι ως τομεάρχης. Δεν υπάρχει το αξίωμα αυτό εντός της Αιθούσης, κύριε Γκιουλέκα. Είστε παλιός συνάδελφος.
Είμαι και εγγεγραμμένος ομιλητής.
Ναι το κατάλαβα. Εντάξει θα μιλήσετε.
Θα ήθελα κάποιες απαντήσεις από τον Υπουργό, γιατί θα φύγει μετά.
Θα πάρετε τον λόγο μετά την κυρία Υπουργό για ένα λεπτό για διευκρινιστικές ερωτήσεις.
Πριν φύγει, όμως.
Κύριε Μπαλτά, αν έχετε την καλοσύνη, μείνετε λίγα λεπτά. Θα μπορούσατε και κατ' ιδίαν να μιλήσετε για το αν μπορεί να λυθεί.
Δεν μπορεί, κύριε Πρόεδρε…
Εντάξει. Κυρία Υπουργέ, θα κάνετε και την ομιλία σας ή θα μιλήσετε μόνο για τις τροπολογίες;
Θα κάνω και την ομιλία μου. Είναι ο Υπουργός εδώ και θα μιλήσει για τις τροπολογίες.
Τον λόγο έχει η Αναπληρώτρια Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, κ. Αθανασία Αναγνωστοπούλου για δέκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μία συζήτηση για την εκπαίδευση είναι από τη φύση της ιδεολογικά φορτισμένη. Πολώνει, συσπειρώνει, διαφοροποιεί, δημιουργεί κοινωνικές ομάδες και κόμματα όσο κανένας άλλος δημόσιος λόγος στη χώρα μας και όχι μόνο. Ωστόσο, από τη Μεταπολίτευση και μετά, όταν αποκαταστάθηκε η δημοκρατία σε αυτήν τη χώρα, όλοι και όλες συνομολογήσαμε ότι η παιδεία είναι δημόσιο αγαθό, είτε φορέας της είναι το δημόσιο είτε το ιδιωτικό. Άρα, αυτό το συμβόλαιο σπάει ξαφνικά ή έσπασε τα τελευταία χρόνια. Θέλω να πω ένα πράγμα: Όλοι γνωρίζουμε ότι οι αγώνες για τη δημοκρατία στην Ελλάδα συμπορεύθηκαν με τις διεκδικήσεις για την παιδεία ακριβώς ως δημόσιο αγαθό. Σε όλη την ιστορική διαδρομή, λοιπόν, αυτής της χώρας αποτέλεσε η διεκδίκηση για την παιδεία - δημόσιο αγαθό, θεμελιώδη πυλώνα της διεκδίκησης για την ελευθερία. Άρα, λοιπόν, αυτό σημαίνει ότι όταν υπονομεύεται αυτό το δημόσιο αγαθό, υπονομεύεται αυτομάτως και η δημοκρατία. Θέλω να πω, επίσης, ότι για να είναι δημόσιο αγαθό η παιδεία, είτε φορέας είναι το δημόσιο είτε το ιδιωτικό, αυτό που έχει σημασία είναι αυτοί που ζωντανεύουν τους κανόνες και τους θεσμούς - δηλαδή, οι μαθητές και οι καθηγητές σε αυτή την περίπτωση - να μπορούν να δρουν με ισότητα και ελευθερία σε ένα ενιαίο θεσμικό και κανονιστικό πλαίσιο. Αυτό είχε συνομολογηθεί σε όλη την Μεταπολίτευση. Κανένας δεν το αμφισβήτησε παρά τις επιμέρους διαφωνίες, τις διαμάχες και τις συγκρούσεις των κομμάτων μεταξύ τους. Σήμερα η σύγκρουση, η διαμάχη, η αντιπαράθεση δεν είναι «δημόσια ή ιδιωτικά σχολεία». Η διαμάχη είναι εάν η παιδεία είναι δημόσιο αγαθό και δεν είναι εμπόρευμα. Και δεν μπορεί να οριστεί διαφορετικά παρά μόνο αν οι εκπαιδευτικοί δεν είναι γκαρσόνια πελατών και επιτελούν λειτούργημα εν πλήρει ελευθερία. Ας πάρουμε μερικές χαρακτηριστικές στιγμές της ελληνικής ιστορίας, όπως αποτυπώνεται σε διάφορα πράγματα. Στο «Ξύλο βγήκε από τον παράδεισο» και τον Παπασταύρου, ο οποίος μπορούσε να διώξει καθηγητή, πέρα από το εμφανές του love story της ταινίας κ.λπ., υπάρχει από πίσω ένα πράγμα: ο αγώνας για δημοκρατία της δεκαετίας του '60, που αποτυπώνεται και σε αυτό το έργο. Αποτυπώνεται υπόρρητα, βέβαια, και σε αυτό το έργο μέσα από το ποια θέση έχει ένας καθηγητής είτε σε ιδιωτικό είτε σε δημόσιο τότε σχολείο. Γιατί θα πρέπει να ξέρουμε, όπως είπα πριν, ότι όταν υπονομεύεται στη μία πλευρά του, δηλαδή στον ιδιωτικό φορέα, υπονομεύεται οπωσδήποτε και στην άλλη. Να θυμίσω ότι επί χούντας κάποια ιδιωτικά σχολεία αποφάσισαν αυτά να εξυπηρετήσουν το δημόσιο αγαθό και να έχουν εκεί καθηγητές και να τους προσφέρουν την ελευθερία που το δημόσιο σχολείο δεν μπόρεσε να τους προσφέρει. Σημαντικοί αριστεροί καθηγητές βρέθηκαν σε αυτά τα σχολεία. Μετά τη Μεταπολίτευση αυτή η Βουλή - το ανέφερε και ο Υπουργός χθες - αποφάσισε ότι, είτε ιδιωτικό είτε δημόσιο, αυτό το αγαθό είναι δημόσιο αγαθό και ένας έχει τον ρόλο να βάζει το κανονιστικό πλαίσιο και να εγγυάται την ισότητα για τους μαθητές και την ελευθερία για το εκπαιδευτικό προσωπικό και αυτό είναι το δημοκρατικό κράτος. Άρα μη μας μιλάτε για σοβιέτ και όλα αυτά, γιατί είναι απολύτως παραλογισμός. Οι κυβερνήσεις είτε ΠΑΣΟΚ είτε Νέας Δημοκρατίας - και το έχω πει σε αυτή τη Βουλή - τα προηγούμενα χρόνια και παρά τις πελατειακές σχέσεις, παρά το ένα, παρά το άλλο, κατόρθωσαν να φτιάξουν την παιδεία ως δημόσιο αγαθό που έβγαλε και άριστους μαθητές, έβγαλε και κακούς μαθητές, όπως όλα τα εκπαιδευτικά συστήματα όλου του κόσμου και έβγαλε πάρα πολύ σημαντικούς ανθρώπους. Τώρα, από την κρίση και μετά, αυτό σπάει. Και εάν σπάσει στον ιδιωτικό τομέα, σημαίνει ότι θα σπάσει και στο δημόσιο. Γιατί οι εργασιακές σχέσεις και αυτό το πλαίσιο δεν είναι καθόλου αθώο πολιτικά. Θέλω να πω, επίσης, ότι δεν είμαστε εμείς που θέλουμε να φέρουμε σοβιέτ. Και ο Γενικός Γραμματέας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Διαφάνειας κ. Κωστής Παπαϊωάννου το έδειξε σε ένα άρθρο προχτές - και άλλοι το έχουν δείξει, αλλά αυτό έχω πρόσφατο - και ο ΟΗΕ επιβάλλει ότι η παιδεία είναι δημόσιο αγαθό και όχι εμπόρευμα. Ας σταματήσουμε, λοιπόν, αυτή τη συζήτηση και να παίζουμε με ένα πράγμα το οποίο είναι πολύ σημαντικό. Από πότε οι άνθρωποι αυτής της χώρας και κυρίως οι άνθρωποι οι οποίοι δεν είναι κάποιοι ξεχωριστοί - μια χούφτα ανθρώπων έχουν την οικονομική δύναμη - είναι όλοι άχρηστοι και πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε με καχυποψία, για να αφήσουμε άλλα παράθυρα; Άρα το κανονιστικό πλαίσιο της ιδιωτικής εκπαίδευσης είναι υπόθεση του δημοκρατικού κράτους, από τη στιγμή που αποκαταστάθηκε η δημοκρατία. Εάν θέλουμε να αλλάξουμε κάτι από το Σύνταγμα, από το συμβόλαιο που έχουμε συνομολογήσει όλοι, αυτό πρέπει να το πούμε. Εκεί πρέπει να γίνει η συζήτηση. Όμως, από τη στιγμή που δεν το έχουμε πει, άλλος πάει να φέρει κάτι από το παράθυρο με χίλια προσχήματα. Να πάω τώρα σε θέματα που αφορούν το Υπουργείο γενικώς και ειδικά την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Πάντα πρωταρχική επιλογή του Υπουργείου Παιδείας αυτούς τους μήνες, τον ενάμιση χρόνο, σχεδόν δύο χρόνια, ήταν η διατήρηση των προϋποθέσεων της διεξαγωγής της δημόσιας συζήτησης για την εκπαίδευση. Γιατί αυτό είναι το κρίσιμο: η δημόσια συζήτηση. Όχι όμως in vitro, αλλά σε σχέση με τους ανθρώπους, τους ζωντανούς ανθρώπους που είναι μέσα σε αυτούς τους θεσμούς. Και αναφέρομαι κυρίως στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και όλα όσα έχουν γίνει με ένα προηγούμενο νομοθετικό πλαίσιο, το οποίο δημιούργησε και δεν έλυσε προβλήματα, όπως έχουν παραδεχθεί και σημαντικοί νομικοί οι οποίοι δεν ανήκουν στον ΣΥΡΙΖΑ. Όλη η προσπάθεια που κάναμε όλο αυτό το διάστημα είχε δύο άξονες. Ο πρώτος άξονας ήταν ότι πρέπει να στηριχθούν τα ιδρύματα τα οποία παρουσιάζουν, λόγω κρίσης και λόγω τελευταίου νομοθετικού πλαισίου, σημαντικά προβλήματα. Το ότι μπορέσαμε, κατορθώσαμε να έχουμε θέσεις μελών ΔΕΠ για τα υποστελεχωμένα ιδρύματα, για να μπορέσουν να στηριχθούν, το ότι δώσαμε έμφαση στο να δοθούν υποτροφίες και μάλιστα πολλές, αρκετές υποτροφίες - δεν θα σας φάω τον χρόνο τώρα - για να σταματήσει η φυγή των σημαντικών νέων ανθρώπων στο εξωτερικό, το ότι φτιάξαμε ένα θεσμικό πλαίσιο για τις μετεγγραφές, για να μπορούν οι άνθρωποι να σπουδάσουν, και προβλέπουμε πια υποτροφίες για τους οικονομικά αδύναμους ήταν γι' αυτό, δηλαδή, για να στηριχθούν αυτοί οι οποίοι ζωντανεύουν πάντα το θεσμικό πλαίσιο. Δεύτερον, μας έχετε κατηγορήσει πολλές φορές ότι κάνουμε αποσπασματικές νομοθετικές ρυθμίσεις, χωρίς να υπάρχει μία συνέχεια και τα λοιπά. Θα σας πω και από την εμπειρία μου στο Υπουργείο Παιδείας πως αυτό που συναντήσαμε ήταν ότι ο προηγούμενος νόμος, κυρίως ο ν.4009/2011, αλλά και στη συνέχεια, δεν είχε καμμία κανονιστική αξία, δεν έβαζε κανονιστικό πλαίσιο. Ήταν ένα ιδεολόγημα το οποία παρέπεμπε σε προηγούμενους νόμους ή σε θεσμούς και λοιπά τα οποία δεν υπήρχαν έτσι και αλλιώς, δηλαδή, έπρεπε να φτιαχτούν από την αρχή. Θα μου επιτρέψετε, κύριε Πρόεδρε, δύο κουβέντες παραπάνω. Δεν θα παρέμβω έτσι και αλλιώς άλλη στιγμή. Λέτε συνέχεια για την αριστεία ότι εμείς είμαστε αυτοί που είμαστε κατά της αριστείας. Τι σημαίνει αυτό; Η αριστεία προκαθορίζεται; Προκαταβάλλει κάποιος με κάποιον τρόπο πώς ορίζεται η αριστεία; Η αριστεία δεν συνάγεται εκ του αποτελέσματος; Δεν φτιάχνει κάποιος τις προϋποθέσεις να αριστεύσουν και μαθητές ή μαθήτριες ή φοιτητές. Να σας διαβάσω κάτι που αλίευσα από το διαδίκτυο για μία νεόκοπη σχολή που λέει: «Με αποστολή να προσφέρει αριστεία στην τριτοβάθμια εκπαίδευση στους τομείς του δικαίου και της διακυβέρνησης. Να προσφέρει αριστεία στην εκπαίδευση μέσα από τη θεωρία, την ανάπτυξη πρακτικών και διεπιστημονικές δεξιότητες». Ή μήπως εννοείτε αυτή την αριστεία που προβάλλει με μόνο εφόδιο τις προπετείς εξαγγελίες κάποιων - γιατί και απαξία της δημόσιας εκπαίδευσης - αλλά και με τη μόνη βεβαιότητα ότι η αριστεία εξαγοράζεται, γιατί το μόνο που λέει εδώ είναι αγορά της αριστείας. Την αγοράζουμε με τέτοιον τρόπο. Η Κυβέρνηση της Αριστεράς αντιπαραθέτει κάτι διαφορετικό: Να μπορούν οι θεσμοί και τα δημόσια ιδρύματα να προσφέρουν τις ευκαιρίες και σε αυτούς που θέλουν να αριστεύσουν, πραγματικά να αριστεύσουν. Δεν αγοράζεται η αριστεία. Η αριστεία γίνεται μέσα από μία σκληρή προσπάθεια. Θέλω, κύριε Πρόεδρε, δύο λεπτά για να μιλήσω για το άρθρο 27, γιατί άκουσα κάποιες αντιρρήσεις. Θα ξεκαθαρίσω τρία πράγματα. Πρώτον, δεν είναι αυτό το άρθρο 27 μία προσπάθεια της Κυβέρνησης ή του Υπουργείου Παιδείας να επιβάλει κάτι το οποίο δεν υπήρχε. Υπάρχει πρόβλημα με τα ίδια τα ιδρύματα, που οι εισαγγελείς είπαν στους πρυτάνεις ότι θα τους καταλογίσουν, δηλαδή, πηγαίνουν για παράβαση καθήκοντος, το ξέρει ο κ. Φορτσάκης. Τι ερχόμαστε να κάνουμε; Στην ουσία το άρθρο αυτό είναι ερμηνευτικό. Οφείλουν οι άνθρωποι, καθηγητές πανεπιστημίου, οι οποίοι συμμετείχαν σε εταιρεία αυτό το ανταποδοτικό τέλος; Οφείλουν να πληρώνουν στους ΕΛΚΕ και αυτό το ανταποδοτικό τέλος; Το Συμβούλιο της Επικρατείας μας βοήθησε πολύ σ' αυτή την κατεύθυνση, διότι αυτό που λέει είναι ότι αυτό το τέλος , πρώτον, δεν είναι φορολογικό, αλλά είναι ανταποδοτικό. Δηλαδή ξαναγυρίζει στους ίδιους τους καθηγητές και στις δομές του πανεπιστημίου, δηλαδή στους ΕΛΚΕ. Τους δίνει το δικαίωμα να ασκούν ελεύθερο επάγγελμα με την ανταπόδοση αυτού του τέλους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου της κυρίας Υπουργού]] Δεύτερον, ο νομοθέτης δεν εξαίρεσε…
Πρέπει να τελειώνουμε, κυρία Αναγνωστοπούλου.
Δεν θα παρέμβω άλλη φορά.
Έχετε ήδη παρέμβει κατά τριάμισι λεπτά παραπάνω.
Ο νομοθέτης δεν εξαίρεσε ρητώς όλους τους καθηγητές που συμμετείχαν σε εταιρεία και, συνεπώς, από τη στιγμή που ο νόμος δεν διακρίνει, ο ερμηνευτής του δικαίου δεν μπορεί να επιτρέψει να γίνει η διάκριση. Τρίτον, η συμμετοχή σε εταιρεία συμπεριλαμβάνεται στο ελεύθερο επάγγελμα του καθηγητή, ο οποίος είναι πλήρους απασχόλησης. Διαφορετικά θα ήταν ασυμβίβαστο. Εάν δεν επιτρεπόταν από τον νόμο ως πλήρους απασχόλησης να ασκεί αυτό το ελεύθερο επάγγελμα, θα ήταν ασυμβίβαστο. Όσο για την τελευταία κριτική, εάν έχει αναδρομική ισχύ, να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Αναδρομική ισχύ έχει κάτι, όταν έχει καταλογιστεί και λέμε ότι από τη στιγμή που καταλογίζεται, έχει αναδρομική ισχύ. Εδώ δεν έχει καταλογιστεί τίποτα. Για τους πρυτάνεις ποιο είναι το πρόβλημα; Και τους το λέει ο εισαγγελέας, για να το πω εντελώς λιανά. Είναι ότι πρέπει να καταλογιστούν αυτά τα λεφτά ως δημόσιο έσοδο, ως ανταποδοτικό τέλος και από εκεί και πέρα, βλέπουμε. Όμως, πρέπει να καταλογιστούν. Η παραγραφή γίνεται, αφού έχουν καταλογιστεί. Αυτά δεν έχουν καν καταλογιστεί. Σας παρακαλώ να το σκεφτείτε λίγο, γιατί από εκεί και πέρα θα δημιουργηθεί ένα τεράστιο πρόβλημα ανισότητας, το οποίο θα σπάσει την αρχή της συνταγματικής ισότητας. Κάποιοι πληρώνουν - πλήρους απασχόλησης - και κάποιοι άλλοι δεν πληρώνουν. Ευχαριστώ και συγγνώμη για την υπέρβαση του χρόνου.
Ευχαριστώ. Δυστυχώς δεν μπορεί να γίνει η διαδικασία που σας είπα. Ειδοποιήθηκα από τον Πρόεδρο της Βουλής ότι υπάρχει κυβερνητική επιτροπή και οι Υπουργοί πρέπει να φύγουν. Άρα θα διακόψουμε, αφού πρώτα δώσω τον λόγο για δύο - τρία λεπτά στον Υπουργό κ. Φωτάκη, που θέλει να μιλήσει για μία τροπολογία, στον κ. Παππά μάξιμουμ τρία λεπτά - κάνω παραχώρηση λόγω Καισαριανής, γιατί τυπικά δεν έχετε λόγο να μιλήσετε, δεν υπογράφετε την τροπολογία - και στον κ. Γκιουλέκα, για να κάνει τις δύο - τρεις ερωτήσεις του και θα ξεκινήσουμε τη διαδικασία των άρσεων ασυλιών. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο. Για ποια τροπολογία θέλετε να μιλήσετε;
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα αναφερθώ στην τροπολογία με γενικό αριθμό 640 και ειδικό 61. Πρόσφατα υπογράφτηκε μια συμφωνία μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων για τη δημιουργία ενός ταμείου συνολικών πόρων ύψους 240 εκατομμυρίων ευρώ και με σκοπό την υποστήριξη νέων επιστημόνων και της έρευνας που διεξάγεται στα πανεπιστήμια, στα ΤΕΙ και στα ερευνητικά κέντρα της χώρας. Η δημιουργία αυτού του ταμείου είναι μία από τις απαντήσεις, που δίνουμε στις επιπτώσεις που είχε η οικονομική κρίση στην έρευνα στη χώρα και μία προσέγγιση στην αντιμετώπιση του βασικού θέματος της φυγής επιστημόνων στο εξωτερικό, που πολλές φορές θίχτηκε κατά τη διάρκεια αυτής της συνεδρίασης. Θα ήθελα να τονίσω ότι αυτοί οι πόροι είναι πρόσθετοι εκείνων που προέρχονται από το ΕΣΠΑ και από τον «Ορίζοντα 2020» και πραγματικά - ας μου επιτραπεί η έκφραση - περιμένουμε στα επόμενα δυόμισι με τρία χρόνια να απογειωθεί το ερευνητικό επιστημονικό οικοσύστημα στη χώρα, με βάση τη διάθεση που θα γίνει. Τώρα η διαχείριση αυτών των πόρων του ταμείου θα γίνει από ένα νέο ίδρυμα, το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας, για το οποίο επίκειται στο άμεσο μέλλον κατάθεση νόμου προς ψήφιση. Επειδή στις συνθήκες κρίσης, που βιώνει η χώρα, είναι απόλυτα αναγκαίο να ληφθούν άμεσα μέτρα, να υπάρξουν μέτρα με όρους κατεπείγοντος, συμφωνήθηκε με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων η εκροή μιας πρώτης δόσης της τάξεως των 18.000.000, που είναι το 10% της συμμετοχής της Τράπεζας, μέχρι την ίδρυση του Ελληνικού Ιδρύματος Έρευνας και Καινοτομίας, του ΕΛΙΔΕΚ. Το ποσό αυτό θα διατεθεί άμεσα για τη στήριξη νέων επιστημόνων σε προ και μεταδιδακτορικό επίπεδο. Αυτό ακριβώς θίγει η τροπολογία, η οποία έχει κατατεθεί και συγκεκριμένα τον τρόπο διαχείρισης των πόρων αυτών, της προκαταβολής αυτής, η οποία θα γίνει από τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας. Εάν υπάρχουν κάποιες παρατηρήσεις, ευχαρίστως να τις απαντήσω. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Παππάς για τρία λεπτά. Κύριε Παππά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε, για την παρέκκλιση και το Σώμα για την κατανόηση. Ζήτησα τον λόγο για πάρα πολύ λίγο, διότι θεωρώ ότι είναι για την κυβερνητική πλειοψηφία, αλλά πιστεύω και για κάθε δημοκρατικό Βουλευτή, μεγάλη τιμή το γεγονός ότι αυτή την ημέρα θα ψηφιστεί και η τροπολογία, η οποία αποδίδει τον ιστορικό χώρο του Σκοπευτηρίου της Καισαριανής στο Δήμο της Καισαριανής. Είναι ένας τόπος ιερός, ένας τόπος θυσίας και νομίζω ότι πρέπει όλοι οι δημοκρατικοί Βουλευτές να ανταποκριθούμε σε αυτό το ιστορικό χρέος. Είναι η δικαίωση χρόνιου αιτήματος του λαού της Καισαριανής, του Δήμου της Καισαριανής, αλλά και κάθε δημοκρατικού πολίτη. Ήταν τόπος θυσιαστηρίου, με αποκορύφωμα την εκτέλεση των διακοσίων πατριωτών κομμουνιστών. Αυτοί οι πατριώτες αγωνιστές δεν συνελήφθησαν από τον κατακτητή που τους εκτέλεσε. Παραδόθηκαν στον κατακτητή. Είχαν συλληφθεί από τη δικτατορία του Μεταξά. Αυτό το λέω, για να σκεπτόμαστε δύο φορές εδώ μέσα, εάν κάποιοι διεκδικούν οτιδήποτε από την κληρονομιά του. Σε ό,τι αφορά την παραχώρηση συνολικά αυτής της έκτασης, η οποία παρ' όλο που ήταν τόπος θυσιαστηρίου, παρ' όλο που ρυμοτομήθηκε η πόλη της Καισαριανής, παρ' όλο που σε αυτόν τον χώρο κτίστηκαν σχολεία και βρεφονηπιακοί σταθμοί, οι δικαστικές αντεγκλήσεις δεν σταμάτησαν. Είχε παραχωρηθεί το 1930 σε μια σκοπευτική εταιρεία και η παραχώρηση αυτή ανακαλέστηκε το 1987. Η διαρκής δικαστική διαμάχη, αυτή η διελκυστίνδα, ήταν μια υπενθύμιση προς όλο το λαό της Καισαριανής, προς το δημοκρατικό κόσμο της χώρας, ότι αυτή η εκκρεμότητα με το παρελθόν δεν έχει βρει τη δικαίωση. Είχαμε οδυνηρές στιγμές, όπου δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι, αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, δημόσιοι φορείς, είχαν ποινική αντιμετώπιση για το ζήτημα αυτό. Η σημερινή τροπολογία, λοιπόν, είναι μια αναγκαία κίνηση, η οποία έρχεται προς τήρηση της δέσμευσης του Πρωθυπουργού της Ελλάδας, του Αλέξη Τσίπρα, μια δέσμευση, την οποία έδωσε την πρώτη μέρα της ορκωμοσίας του, όταν κατέθεσε στεφάνι σε αυτό το θυσιαστήριο της λευτεριάς. Θα ήθελα, επειδή και εγώ προσωπικά έχω μεγαλώσει, έχω γεννηθεί σε αυτή την πόλη, να καλέσω κάθε δημοκρατικό Βουλευτή, αυτή την τροπολογία να τη στηρίξει για να δείξουμε σύσσωμοι ότι όχι μόνο την ιστορική μνήμη τη φυλάσσουμε αλλά και ότι η ελληνική κοινωνία, η χώρα μας είναι θεμελιωμένη πάνω στους αντιφασιστικούς και δημοκρατικούς αγώνες. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Επειδή κάνατε μια ιστορική αναδρομή, καλό θα ήταν να είχατε υπενθυμίσει ότι η ανακαίνιση του χώρου έγινε επί υπουργίας Προκόπη Παυλόπουλο και επί πρωθυπουργίας Κώστα Καραμανλή. Το λέω αυτό, επειδή κάνατε ιστορική αναδρομή. Εγώ το θυμάμαι αυτό ως παλιός και το συμπληρώνω γιατί τα ξεχάσατε.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για ένα λεπτό;
Κύριε Θεοχαρόπουλε, για ποιο πράγμα θέλετε τον λόγο;
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο επί της τροπολογίας.
Κύριε Θεοχαρόπουλε, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό και κλείνουμε.
Κύριε Υπουργέ, πρώτα απ' όλα εννοείται ότι είμαστε θετικοί στη συγκεκριμένη διάταξη. Ξεκινώ απ' αυτό. Βεβαίως, είναι πολύ θετικό το γεγονός ότι προχωράει αυτή τη στιγμή. Βέβαια, η ανάκληση της παραχώρησης από το δημόσιο και η ανάδειξη της έκτασης ως ιστορικού και πολιτιστικού μνημείου, προβλέπεται από την απόφαση της τότε Υπουργού Πολιτισμού, Μελίνας Μερκούρη, την οποία δεν αναφέρατε και θα ήθελα και αυτό να το προσθέσω σε αυτή την τοποθέτηση την οποία κάνατε, καθώς και την απόφαση του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ, που ενέκρινε το πολεοδομικό σχέδιο Καισαριανής. Επίσης, αποτελεί διαρκές αίτημα των κατοίκων της Καισαριανής. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Σε συνέχεια, λοιπόν, των παραπάνω, οι διατάξεις αυτές κρίνονται θετικά και, βέβαια, με την προϋπόθεση ότι θα τηρηθούν - και θέλω να το πω αυτό - οι αυστηρές προϋποθέσεις διαχείρισης και εκμετάλλευσης, ότι θα αποκλειστεί η εμπορευματοποίηση της παραχωρούμενης έκτασης και θα παραμείνει χώρος ιστορικής μνήμης, πολιτισμού, προς όφελος εν γένει των πολιτών. Αυτές είναι κάποιες προϋποθέσεις, οι οποίες θα πρέπει συνεχώς να βλέπουμε αν τηρούνται. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο, παρακαλώ;
Κύριε Δελή, ο συνάδελφός σας μίλησε για την τροπολογία.
Για την τροπολογία;
Για την τροπολογία, βεβαίως. Μίλησε ο ειδικός αγορητής σας. Παρά ταύτα, δεν θέλω να σας αδικήσω. Έχετε ένα λεπτό και εσείς, ένα λεπτό μόνο. Όμως το ΚΚΕ, έχει ήδη τοποθετηθεί διά του συναδέλφου σας. Ορίστε, κύριε Δελή, έχετε τον λόγο.
Σχετικά με την τροπολογία που φέρνει η Κυβέρνηση για την παραχώρηση του χώρου του Σκοπευτηρίου στον Δήμο Καισαριανής για σαράντα χρόνια, την οποία και υπερψηφίζουμε εννοείται, θα ήθελα να πω τα εξής: Κατά τη γνώμη μας αποτελεί μια αναγκαία εξέλιξη και είναι καρπός πολύχρονων αγώνων του λαού της Καισαριανής, του λαού της Αθήνας, που με μπροστάρηδες τους κομμουνιστές, άλλους προοδευτικούς ανθρώπους, τους κομμουνιστές δημάρχους, έχουν ήδη επιβάλει τη χρήση αυτού χώρου υπέρ των λαϊκών αναγκών και επιπλέον, την αξιοποίησή του ως χώρο τιμής και μνήμης, πραγματικά ιερό σύμβολο πατριωτισμού και μνημείο αιώνιας καταδίκης του φασισμού. Όμως θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε στην Κυβέρνηση, ότι αυτοί οι χώροι και τα νοήματα που εκπέμπουν, δεν τιμώνται μονάχα με μια απλή κατάθεση στεφανιών. Τιμώνται κάθε μέρα με τους αγώνες, με την πολιτική, την κυβερνητική πολιτική, η οποία με βάση τη συμμετοχή της Κυβέρνησης και τη συμμόρφωσή της στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση έρχεται σε ευθεία αντίθεση - για να μη μιλήσουμε βέβαια για το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας - σε σχέση με το πραγματικό περιεχόμενο αυτών των αγώνων.
Μην ανοίγουμε τώρα τέτοια θέματα. Αναφερθείτε στην τροπολογία.
Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Γκιουλέκας για δύο λεπτά. Ο κ. Μπαλτάς είναι εδώ. Παρακαλώ, να του απευθύνετε διευκρινιστικές ερωτήσεις όσο πιο σύντομα, κύριε Γκιουλέκα. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, θα περιμέναμε μετά από δεκαοκτώ, δεκαεννέα μήνες που κυβερνά ο ΣΥΡΙΖΑ, να καταθέσει το Υπουργείο Πολιτισμού ένα συνολικό νομοσχέδιο που να αποτελεί και την εθνική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τον πολιτισμό, που νομίζω ότι είναι ένα προνομιακό πεδίο για όλους. Εκεί μπορούμε να συναντηθούμε όλες οι δυνάμεις. Ο πολιτισμός πρέπει να μας ενώνει και όχι να μας χωρίζει. Αντίθετα, τι βλέπουμε; Αυτό το οποίο είδαμε από τη δική σας Κυβέρνηση - και μιλώ και για τον προκάτοχό σας, αλλά και για τις ημέρες τις δικές σας - είναι αποσπασματικές τοποθετήσεις, καρατομήσεις διευθυντών και γενικών διευθυντών, τον διεθνή διασυρμό της χώρας μας με την εξέλιξη της υπόθεσης Φαμπρ και γενικώς μια απόλυτη ακαταστασία στο χώρο του πολιτισμού και μια έλλειψη συνολικής πολιτικής και οράματος. Αυτό αποδεικνύεται σήμερα με τις δύο τροπολογίες που φέρνετε. Αντί, λοιπόν, να φέρετε ένα νομοσχέδιο, όπως σας είπα, το οποίο πραγματικά να δίνει μια νέα πνοή στον πολιτισμό, φέρνετε αποσπασματικά, εκπροθέσμως δύο τροπολογίες άσχετες με το σημερινό νομοσχέδιο που συζητούμε, του Υπουργείου Παιδείας, οι οποίες έρχονται να ρυθμίσουν τι; Επειδή σε κάποια από τις κρατικές μας σκηνές - δεν υπάρχει τέτοιο προηγούμενο! - συμβαίνει να μη μιλάνε τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου με τον καλλιτεχνικό διευθυντή - φωτογραφίζοντας, δηλαδή, αυτή την περίπτωση - έρχεστε να ορίσετε έναν νέο πόλο εξουσίας μέσα εκεί, δηλαδή ουσιαστικά έναν άνθρωπο ο οποίος θα γεφυρώνει τις διαφορές ανάμεσα στον καλλιτεχνικό διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου και στα μέλη του διοικητικού συμβουλίου. Αυτό προκύπτει και από το γεγονός ότι εσείς ο ίδιος μέσα στην τροπολογία προτείνετε, εάν δεν τα βρίσκουν μεταξύ τους το διοικητικό συμβούλιο και ο καλλιτεχνικός διευθυντής, να αποφασίζει ο Υπουργός. Με άλλα λόγια, ενώ υπήρχε ο θεσμός του αναπληρωτή διευθυντού διοικητικών, οικονομικών υποθέσεων, έρχεστε τώρα - ουσιαστικά αναβαθμίζοντας - και ιδρύετε μια νέα θέση, που θα είναι η θέση του μεσολαβητού, για να μπορούν οι δυο πλευρές που δεν μιλούν μεταξύ τους…
Κύριε Γκιουλέκα, κλείστε παρακαλώ.
Τελειώνω αμέσως.
Ναι, αλλά αυτά δεν ήταν ερωτήσεις.
Ναι, αλλά, κύριε Πρόεδρε, πρέπει να το πούμε λίγο, γιατί είναι σημαντικό. Θεωρούμε, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, ότι αυτή η υπόθεση έρχεται απλώς να ρυθμίσει τα εσωτερικά των επιλογών που έκανε η Κυβέρνηση σας. Φυσικά, εμείς στεκόμαστε αρνητικά σε αυτή την τροπολογία και την καταψηφίζουμε.
Κύριε Γκιουλέκα, ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Σε ό,τι αφορά στη δεύτερη τροπολογία, θέλω να πω ότι εσείς ο ίδιος…
Κύριε Γκιουλέκα, με συγχωρείτε. Πρέπει να τελειώσετε.
Είναι δύο οι τροπολογίες.
Δεν έχετε τον λόγο για τις τροπολογίες.
Είναι εδώ ο κ. Μπαλτάς…
Για διευκρινίσεις μου ζητήσατε τον λόγο.
Διευκρινίσεις ζητούμε. Ακριβώς.
Κλείστε με την τοποθέτηση, τι κάνετε στη δεύτερη τροπολογία.
Όσον αφορά τη δεύτερη τροπολογία. Ομολογείτε εμμέσως πλην σαφώς με την αιτιολογική έκθεση την οποία έχετε στην τροπολογία σας, ότι το Υπουργείο έδειξε μια αδράνεια παντελή. Δεκα εννιά μήνες μετά, λέτε: «Ξέρετε, τα θέατρα, που δεν συμμορφώθηκαν με τον νόμο εκείνο που ήρθε το 2014, γιατί δεν κατάλαβαν τι ακριβώς πρόκειται να γίνει, θα συμμορφωθούν από εδώ και εμπρός». Σας ερωτώ, κύριε Υπουργέ: Εάν συμβεί το οποιοδήποτε ατύχημα - γιατί αφορούν σε θέματα πυρόσβεσης, πυροπροστασίας κ.λπ. - σε τέτοιους χώρους μαζικής συνάθροισης κοινού, ποιος θα έχει την ευθύνη; Θα βγείτε να πείτε τι; Θα βγείτε να πείτε, «Δώσαμε μια προθεσμία, δεν τηρήθηκε από ορισμένους κι ερχόμαστε τώρα να δώσουμε άλλη μια προθεσμία»;
Κύριε Γκιουλέκα, σας παρακαλώ. Με φέρνετε σε πολύ δύσκολη θέση.
Περιμένω την απάντηση.
Η απάντηση του Υπουργού θα είναι την ώρα που πρέπει.
Για τα ιδιωτικά σχολεία…
Κύριε Φίλη, δεν έχετε τον λόγο.
Για τα ιδιωτικά σχολεία αν είχα τον χρόνο…
Παρακαλώ, κύριε Γκιουλέκα, κλείστε την τοποθέτησή σας.
Οδηγείτε σε έναν εργασιακό μεσαίωνα…
Κύριε Γκιουλέκα, κλείστε παρακαλώ την τοποθέτησή σας.
…καταργείτε τα εργατικά δικαστήρια και ουσιαστικά…
Κύριε Γκιουλέκα, δεν έχετε πλέον τον λόγο.
…(δεν ακούστηκε)
Κύριε Γκιουλέκα, με ακούτε ή νομίζετε ότι εγώ απουσιάζω από την Έδρα; Σε εμένα απευθύνεστε. Δεν απευθύνεστε στον κ. Φίλη.
Μα, απευθύνεται ο Υπουργός Παιδείας σε εμένα.
Εγώ του κ. Φίλη θα του κόψω τον λόγο. Παρακαλώ, κλείστε την τοποθέτησή σας.
Μα, εγώ έχω κλείσει.
Ε, καθίστε κάτω, εάν έχετε κλείσει.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κυρία Αντωνίου, για ποιο θέμα ζητάτε τον λόγο;
Για την τροπολογία…
Όταν θα έρθει η ώρα της τοποθέτησής σας μιλάτε, κι επί των τροπολογιών.
Επειδή είναι εδώ ο κύριος Υπουργός.
Όχι, δεν μ' ενδιαφέρει αυτό. Δεν θα αλλάξω τον Κανονισμό εγώ. Τελειώσαμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό θα διακόψουμε τη συζήτηση του νομοσχεδίου.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ΕΙΔΙΚΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΑΡΣΗΣ ΑΣΥΛΙΑΣ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ Συζήτηση και λήψη απόφασης, σύμφωνα με το άρθρο 62 του Συντάγματος και το άρθρο 83 του Κανονισμού της Βουλής, για τις αιτήσεις άρσης της ασυλίας των Βουλευτών κ.κ. Νικολάου Μίχου και Ιωάννη Λαγού - μία δικογραφία - και κ. Παναγιώτη Καμμένου. Από την Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας ανακοινώθηκε η έκθεση στις 28 Ιουλίου 2016, σύμφωνα με την οποία τα μέλη της επιτροπής πρότειναν κατά πλειοψηφία την άρση της ασυλίας των κ.κ. Νικολάου Μίχου και Ιωάννη Λαγού, μία δικογραφία. Από την αρμόδια Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας ανακοινώθηκε η έκθεση - με την ίδια ημερομηνία - σύμφωνα με την οποία τα μέλη της επιτροπής πρότειναν κατά πλειοψηφία τη μη άρση της ασυλίας του κ. Παναγιώτη Καμμένου. Σύμφωνα με το άρθρο 83 του Κανονισμού, η Βουλή δεν εισέρχεται στην ουσία των υποθέσεων αλλά ερευνάται μόνο εάν η πράξη για την οποία ζητείται η άρση της ασυλίας, συνδέεται με την πολιτική ή την κοινοβουλευτική δραστηριότητα του Βουλευτή ή η δίωξη ή η μήνυση ή η έγκληση υποκρύπτει πολιτική σκοπιμότητα. Επίσης σύμφωνα με το άρθρο 83 παράγραφος 7 του Κανονισμού της Βουλής, η Βουλή αποφασίζει με ανάταση του χεριού ή έγερση επί της αιτήσεως της εισαγγελικήςρχής κατά τη διαδικασία του άρθρου 108, παράγραφος 1 εδάφιο 2. Ο λόγος δίνεται πάντα - εφόσον ζητηθεί - στον Βουλευτή, στον οποίο αφορά η αίτηση και στους Προέδρους των Κοινοβουλευτικών Ομάδων ή τους αναπληρωτές τους. Υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων της 23ης Μαρτίου 2005, έχουμε δεχθεί επί των αιτήσεων άρσης ασυλίας η Βουλή να αποφασίζει με ονομαστική ψηφοφορία και με ψηφοδέλτιο. Στο ψηφοδέλτιο στο οποίο κάθε συνάδελφος θα αναγράφει το όνομά του, την εκλογική του περιφέρεια και την Κοινοβουλευτική Ομάδα που ανήκει, θα καταχωρίζεται στα αντίστοιχα Πρακτικά. Έτσι, ανταποκρινόμαστε στις διατάξεις του άρθρου 83 του Κανονισμού της Βουλής, που απαιτεί φανερή ψηφοφορία. Αφού, λοιπόν, ολοκληρωθεί η συζήτηση επί των περιπτώσεων της σημερινής ειδικής ημερήσιας διάταξης, θα προχωρήσουμε σε ονομαστική ψηφοφορία, όπως περιέγραψα. Η πρώτη υπόθεση αφορά τους συναδέλφους κ.κ. Νικόλαο Μίχο και Ιωάννη Λαγό. Η δεύτερη υπόθεση αφορά τον συνάδελφο Υπουργό κ. Παναγιώτη Καμμένο. Επί της πρώτης αιτήσεως, υπάρχει συνάδελφος που ζητά τον λόγο κατά το άρθρο 108 του Κανονισμού; Έχουν ενημερωθεί οι εγκαλούμενοι συνάδελφοι και δεν είναι στην Αίθουσα. Προφανώς δεν επιθυμούν να λάβουν τον λόγο. Επομένως προχωράμε. Επί της δεύτερης αιτήσεως, υπάρχει συνάδελφος που ζητά τον λόγο κατά το άρθρο 108 του Κανονισμού; Ο κ. Καμμένος έχει στείλει υπόμνημα - δεν θα λάβει τον λόγο - , το οποίο καταθέτω για τα Πρακτικά και το οποίο μπορεί να αναγνώσει όποιος συνάδελφος επιθυμεί.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό θα διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία. Έχει καταρτιστεί ψηφοδέλτιο με τα ονόματα των συναδέλφων για τους οποίους ζητείται η άρση της ασυλίας. Κάθε συνάδελφος θα σημειώνει την ψήφο του δίπλα στα ονόματα των συναδέλφων για τους οποίου ζητείται η άρση της ασυλίας. Όποιος συνάδελφος ψηφίζει υπέρ της άρσης της ασυλίας θα γράφει δίπλα από το όνομα του Βουλευτή του οποίου ζητείται να αρθεί η ασυλία τη λέξη «ΝΑΙ». Όποιος συνάδελφος ψηφίζει κατά της άρσης της ασυλίας θα γράφει δίπλα από το όνομα του Βουλευτή του οποίου ζητείται να αρθεί η ασυλία τη λέξη «ΟΧΙ». Όποιος συνάδελφος αρνείται να ψηφίσει θα γράφει δίπλα από το όνομα του Βουλευτή του οποίου ζητείται να αρθεί η ασυλία τη λέξη «ΠΑΡΩΝ. Στο ψηφοδέλτιο θα αναγράφει κάθε συνάδελφος το όνομά του, την εκλογική του περιφέρεια και την Κοινοβουλευτική Ομάδα στην οποία ανήκει. Στη συνέχεια και με την εκφώνηση του ονόματός του από τους επί του καταλόγου συναδέλφους θα παραδίδει το ψηφοδέλτιο στους συναδέλφους κυρίους Ιωάννη Σαρακιώτη από τον ΣΥΡΙΖΑ και Βασίλειο Γιόγιακα από τη Νέα Δημοκρατία, οι οποίοι θα τα μονογράφουν και θα ανακοινώνουν ότι ο Βουλευτής εψήφισε. Παρακαλώ να λάβουν τις θέσεις τους. Μετά το τέλος της ψηφοφορίας θα γίνει καταμέτρηση των ψήφων από τους συναδέλφους που προανέφερα, όπως θα προκύψουν από τα ψηφοδέλτια τα οποία θα καταχωριστούν μαζί με το πρωτόκολλο ψηφοφορίας στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης. Συμφωνεί το Σώμα;
Το Σώμα συμφώνησε ομοφώνως. Καλούνται επί του καταλόγου οι Βουλευτές κ. Αναστασία Γκαρά από τον ΣΥΡΙΖΑ και κ. Ιωάννης Κεφαλογιάννης από τη Νέα Δημοκρατία. Επειδή ο κ. Κεφαλογιάννης - όχι με δική του υπαιτιότητα - δεν είναι ακόμη εδώ, μέχρι να έρθει, τη θέση του θα πάρει ο κ. Εμμανουήλ Κόνσολας για λόγους τάξης και μόνο. Το τονίζω. Παρακαλώ να αρχίσει η ανάγνωση του καταλόγου.
Υπάρχει κάποιος συνάδελφος που δεν άκουσε το όνομά του; Κανείς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι συνάδελφοι κ.κ. Αλέξιος Τσίπρας, Νικόλαος Παρασκευόπουλος, Παναγιώτης Κουρουμπλής, Θεόδωρος Δρίτσας, Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης και Ευφροσύνη Καρασαρλίδου, δεν θα παρευρεθούν στη σημερινή ονομαστική ψηφοφορία και μας γνωρίζουν με επιστολή την πρόθεση ψήφου τους. Οι επιστολές αυτές εκφράζουν πρόθεση ψήφου, δεν συνυπολογίζονται στην καταμέτρηση των ψήφων και θα καταχωρισθούν στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η ψηφοφορία και παρακαλώ τους κύριους ψηφολέκτες να προβούν στην καταμέτρηση των ψήφων και την εξαγωγή του αποτελέσματος.
Μέχρι την εξαγωγή του αποτελέσματος, προτείνω να συνεχίσουμε τη συνεδρίαση επί της συζήτησης του νομοσχεδίου. Κύριε Αμανατίδη, έχετε ζητήσει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η αναθεώρηση του υφισταμένου ν.4027/2011 που ρυθμίζει την ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό, κρίθηκε απαραίτητη λόγω των πλείστων προβλημάτων που προέκυψαν κατά την εφαρμογή του. Αυτό επιχειρείται με το σημερινό σχέδιο νόμου που συζητούμε στη Βουλή και ο κύριος λόγος είναι ότι το υφιστάμενο πλαίσιο της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στο εξωτερικό δεν έχει αποδώσει τα αναμενόμενα, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των αποσπασμένων εκπαιδευτικών και το ουσιαστικό και έμπρακτο σε πλείστες περιπτώσεις ενδιαφέρον της ελληνικής ομογένειας. Σκοποί και στόχοι μας είναι η διατήρηση της ιδιαίτερης γλωσσικής και πολιτισμικής ταυτότητας του απόδημου Έλληνα και η διευκόλυνση της προσαρμογής του σε ένα άλλο πολιτισμικό περιβάλλον, μέσω της αξιοποίησης των υφιστάμενων εκπαιδευτικών δομών της χώρας υποδοχής, όπως και η αναγνώριση όλων των μορφών ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης εξωτερικού και η αντίστοιχη ενίσχυσή τους. Η μορφή του σχολείου, δίγλωσσο ή αμιγές τμήμα Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού, ενταγμένο ή μη, λαμβάνει υπ' όψιν τις ιδιαιτερότητες της χώρας στην οποία λειτουργεί, το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, τη σύνθεση του μαθητικού πληθυσμού, ώστε να εφαρμοστεί διαφοροποιημένη πολιτική ανά περίπτωση. Γι' αυτόν τον λόγο το μοντέλο της δίγλωσσης εκπαίδευσης, το οποίο κερδίζει έδαφος λόγω των δυνατοτήτων που δίνει στους μαθητές να συνεχίσουν τις σπουδές τους τόσο στην ελληνική όσο και στην αλλοδαπή τριτοβάθμια εκπαίδευση, θα εφαρμοστεί σταδιακά, κατόπιν υπογραφής σχετικής διακρατικής συμφωνίας, η οποία θα εξασφαλίζει τα συμφέροντα της ελληνικής ομογένειας. Η καταγραφή των υφιστάμενων φορέων, η οποία δυστυχώς, αν και έχει προβλεφθεί στο παρελθόν, δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί, έχει ως αποτέλεσμα να μην υπάρχει συνολική αποτύπωση των χαρακτηριστικών τους. Η εικόνα που θα προκύψει από την καταγραφή θα επιτρέψει τη σωστή εποπτεία των φορέων, καθώς και τη χάραξη στοχευμένης εκπαιδευτικής πολιτικής σε βάθος χρόνου. Χρειάζεται έγκαιρος ετήσιος σχεδιασμός των αποσπάσεων των εκπαιδευτικών βάσει πραγματικών υπηρεσιακών αναγκών. Για τον σκοπό αυτό ο συντονιστής της εκπαίδευσης είναι υπεύθυνος για τη συλλογή των στοιχείων που απαιτούνται - αριθμός τμημάτων, αριθμός μαθητών, θέσεις εκπαιδευτικών, ωρολόγιο πρόγραμμα κ.λπ. - τα οποία υποβάλλει ηλεκτρονικά στην υπεύθυνη διεύθυνση του Υπουργείου Παιδείας. Συστήνεται μόνιμη επιτροπή μεταξύ των συναρμοδίων Υπουργείων Παιδείας, Πολιτισμού και Εξωτερικών και εκπροσώπων μορφωτικών ιδρυμάτων, όπως το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής και το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. Έργο της ο προγραμματισμός κοινών δράσεων για την ελληνική παιδεία και τον πολιτισμό στο εξωτερικό και η διασφάλιση της απρόσκοπτης και συντονισμένης συνεργασίας μεταξύ των αρμοδίων φορέων. Επιπλέον θεσμοθετείται μόνιμη επιτροπή για την παρακολούθηση και προώθηση του έργου φορέων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στο εξωτερικό, καθώς και την αξιολόγηση του έργου των εκπαιδευτικών που αποσπώνται σε αυτές. Η κίνηση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο μιας ευρύτερης προσπάθειας προσέγγισης, εκτός της ελληνικής ομογένειας, αλλοδαπών που αγαπούν την Ελλάδα και επιθυμούν να μετάσχουν της ελληνικής παιδείας. Λαμβάνεται μέριμνα για την παιδαγωγική καθοδήγηση και επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, ώστε να υποστηρίζονται ουσιαστικά στο έργο τους από τους αρμόδιους φορείς στην Ελλάδα. Η χρήση των νέων μορφών τεχνολογίας επιτρέπει τη σύνδεση της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης με τη διά βίου μάθηση χωρίς την επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού. Εισάγεται ευελιξία στον τρόπο ενίσχυσης της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης, που λαμβάνει υπ' όψιν τις κατά τόπον ιδιαιτερότητες και ανάγκες. Υπό το πρίσμα αυτό τμήματα Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού με μικρό αριθμό μαθητών θα μπορούν να ενισχύονται από την ελληνική πολιτεία με τη διάθεση εκπαιδευτικού υλικού, ηλεκτρονικού ή έντυπου, ώστε να διατηρηθεί ο δεσμός του απόδημου, όπου και αν βρίσκεται και πάνω απ' όλα αξιοποιείται η γνώση και η εμπειρία της ομογένειας και η ενίσχυση του ρόλου της, με τη δυνατότητα που δίνεται στα μέλη της που έχουν τα απαραίτητα προσόντα να προσληφθούν ως διδακτικό προσωπικό. Με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζεται η αποδοτική συνεργασία μεταξύ αποσπασμένων εκπαιδευτικών. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, λαμβάνουμε σοβαρά υπ' όψιν μας και θα εξετάσουμε σε δεύτερη φάση τις προτάσεις της Παγκόσμιας Διακοινοβουλευτικής Ένωσης Ελληνισμού, της ΠΑΔΕΕ. Στο παρόν νομοσχέδιο, μέρος των προτάσεών της είναι ενσωματωμένο. Το επόμενο δε διάστημα θα θεσπιστεί η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας - Ελληνοφωνίας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η θέση μας ως Κυβέρνηση για την εκπαίδευση έχει δύο διακριτούς στόχους. Δημόσια, δωρεάν, δημοκρατική παιδεία για όλους από τη μια μεριά και ποιοτικά αναβαθμισμένη, υψηλού επιπέδου από την άλλη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Κύριε Πρόεδρε, θα παρακαλούσα την ανοχή σας. Τελειώνω. Η παιδεία αποτελεί ανθρώπινο καθολικό δικαίωμα και καθολικό αγαθό. Υποχρέωση της πολιτείας είναι να παρέχει δωρεάν ποιοτική εκπαίδευση, ισότιμα για όλους, με στόχο την ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας και την ενεργό συμμετοχή στο κοινωνικό γίγνεσθαι ανάλογα με την κλίση και τις ικανότητες του καθενός και της καθεμίας. Η άρση των φραγμών και η απάλειψη κάθε λογής διακρίσεων συνδέονται άμεσα με τη δωρεάν παροχή δημόσιας εκπαίδευσης. Κυρίες και κύριοι, με το παρόν νομοσχέδιο, τηρώντας και το άρθρο 16 παράγραφος 8 του Συντάγματός μας, που επιτάσσει ότι ειδικός νόμος ορίζει τα της εποπτείας της ιδιωτικής εκπαίδευσης, καθώς και τα της υπηρεσιακής κατάστασης των ιδιωτικών εκπαιδευτικών, υλοποιούμε τη δέσμευσή μας ότι για εμάς είναι αδιανόητη η υπαγωγή των ιδιωτικών εκπαιδευτικών στο Υπουργείο Εργασίας και ότι θα διασφαλίσουμε εργασιακά τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς, ώστε να μπορούν απερίσπαστοι να εκτελούν τα εκπαιδευτικά τους καθήκοντα προς όφελος των μαθητών και της παιδείας, όπως άλλωστε ανέφερα στην τοποθέτησή μου σε παλαιότερη επίκαιρη ερώτηση προς τον τότε Υφυπουργό Παιδείας κ. Κεδίκογλου και προκύπτει από ένα πλήθος νομολογιών, όπως οι αποφάσεις του Διοικητικού Εφετείου, η 1870/2006, όπως η απόφαση του Αρείου Πάγου, η 864/1976, η απόφαση 245/1998 του Συμβουλίου της Επικρατείας και, τέλος, η απόφαση 622/2010 του Συμβουλίου της Επικρατείας, το οποίο αναφέρει ότι με βάση τη συνταγματική επιταγή θεσπίζεται η εποπτεία του κράτους επί των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων. Στην ίδια απόφαση καταληκτικά τονίζεται ότι αυτές οι διατάξεις του ν. 682 εξασφαλίζουν στους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς σταθερές εργασιακές σχέσεις, ώστε να μπορούν απερίσπαστοι να εκτελούν τα καθήκοντά τους για την αποτελεσματικότερη εκπλήρωση του σκοπού της παιδείας, ο οποίος έχει αμετάκλητα αναχθεί σε λόγο δημοσίου συμφέροντος. Η ποιότητα στην εκπαίδευση περνά μέσα από την προσοχή και τη φροντίδα για τον εκπαιδευτικό. Αυτή είναι μια θέση η οποία εκφράστηκε από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Εκπαιδευτικών. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τα νεοφιλελεύθερα διλήμματα «ποιότητα στην εκπαίδευση για λίγους ή μαζική εκπαίδευση χαμηλού επιπέδου», «αριστεία ή δημοκρατία» είναι προσχηματικά και θέλουν να καλύψουν την έλλειψη ενδιαφέροντος για την απόλαυση του αγαθού της παιδείας από όλους και από όλες. Κρύβουν τη στοχευμένη πολιτική των συντηρητικών πολιτικών δυνάμεων, που αντιμετωπίζουν την εκπαίδευση και την παιδεία ως εμπόρευμα και όχι ως κοινωνικό δικαίωμα. Δείχνουν ένα δέντρο για να μη φανεί ότι από πίσω καίγεται το δάσος, ότι χρόνια υπήρχε υποχρηματοδότηση της παιδείας, η οποία θα ήταν και εντονότερη αν εφαρμοζόταν το μεσοπρόθεσμο που είχαν ψηφίσει, ότι επιχειρούσαν να χειραγωγήσουν τους εκπαιδευτικούς μέσω της τιμωρητικής αξιολόγησης που οδηγούσε σε δεξαμενή εκπαιδευτικών και δημοσίων υπαλλήλων προς απόλυση, όπως άλλωστε έκανε ο κ. Μητσοτάκης με τις δύο χιλιάδες - και πλέον - απολύσεις εκπαιδευτικών με μεταπτυχιακά και διδακτορικά ή με τη διάλυση της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης. Την ίδια ώρα μπορούν να μιλούν ανερυθρίαστα για την αριστεία…
Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ, βάλτε μια τελεία.
Τη βάζω την τελεία, κύριε Πρόεδρε, κλείνοντας με δύο σημαντικά συμπεράσματα. Η αξία της γνώσης ήταν πάντοτε πολύ υψηλά στην Αριστερά και στην υπεράσπιση αυτού του δικαιώματος αφιέρωσαν τη ζωή τους χιλιάδες διανοούμενοι και εκπαιδευτικοί της Αριστεράς. Παραφράζοντας, λοιπόν, τη ρήση του Γληνού, θα έλεγα το εξής: «Κάτω, λοιπόν, τα ψέματα όλα. Είμαστε σύμφωνοι». Το σχολείο το θέλετε εσείς όργανο της κυριαρχίας σας και εμείς αγωνιζόμαστε, ώστε το σχολείο μας να συμβάλλει σε μια δικαιότερη και ανθρωπινότερη κοινωνία, λιγότερο υποκριτική, λιγότερο απάνθρωπη. Σε πείσμα των καιρών που ζούμε, οφείλουμε να προστατεύσουμε το εκπαιδευτικό μας σύστημα και να εφαρμόσουμε μια νέα εκπαιδευτική πολιτική που θα επενδύει στην εκπαίδευση για έξοδο από την κρίση, για μια κοινωνία καμωμένη με τα ιδανικά του ανθρωπισμού, κόντρα στις μετανεωτερικές αντιλήψεις που ήθελαν τις μεταρρυθμίσεις με μοναδικό στόχο την εργαλειακή αξιοποίηση της γνώσης για την εξυπηρέτηση των αναγκών της αγοράς εργασίας στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης αντίληψης για την εκπαίδευση. Όπως έλεγε ο Καζαντζάκης, ιδανικός δάσκαλος είναι εκείνος που γίνεται γέφυρα για να περάσει αντίπερα ο μαθητής του και όταν πια του διευκολύνει το πέρασμα, αφήνεται χαρούμενα να γκρεμιστεί, ενθαρρύνοντας τον μαθητή του να φτιάξει τις δικές του γέφυρες. Σ' αυτόν τον δρόμο θα βαδίσουμε. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.
Δεδομένου του μεγάλου αριθμού συναδέλφων που έχουν εγγραφεί στον κατάλογο των ομιλητών, προτείνω να ορίσουμε τον χρόνο ομιλίας στα έξι λεπτά. Συμφωνεί το Σώμα;
Όχι, κύριε Πρόεδρε, δεν συμφωνεί το Σώμα.
Γιατί διαμαρτύρεστε; Το λέμε για να μην αδικηθούν συνάδελφοι οι οποίοι ακολουθούν στον κατάλογο. Αυτό λέμε.
Κάθε φορά το ίδιο πράγμα γίνεται, κύριε Πρόεδρε.
Τι θέλετε να κάνουμε;
Να παραταθεί η συνεδρίαση, κύριε Πρόεδρε. Πρέπει να μπορούν να μιλούν οι συνάδελφοι. Δεν γίνεται να μη μιλάμε. Τότε τι να κάνουμε στη Βουλή, αν δεν μιλάμε;
Αφαιρέσαμε από κανέναν τον λόγο; Αν δεν συμφωνείτε, εντάξει.
Δεν συμφωνούμε.
Δηλαδή, πόσο χρόνο χρειάζεστε, κύριε Φορτσάκη;
Ό,τι προβλέπει ο Κανονισμός, κύριε Πρόεδρε, δηλαδή επτά λεπτά. Απλώς να τον τηρούμε. Σ' αυτό συμφωνούμε.
Ο κ. Μεγαλομύστακας έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλούμαστε και σήμερα να συζητήσουμε το παρόν νομοσχέδιο, να πούμε αν θα το υπερψηφίσουμε ή θα το καταψηφίσουμε. Το νομοσχέδιο αυτό αφορά την ελληνόγλωσση και διαπολιτισμική εκπαίδευση, ένα πολύ σημαντικό θέμα, στο πρώτο του μέρος και τις λοιπές διατάξεις, όπως αναφέρεται. Στα πρώτα μέρη, βλέπουμε ότι λύνονται ουσιαστικά και χρόνια προβλήματα. Είναι ένα ευτυχές γεγονός ότι επιτέλους ήρθαν στη Βουλή και επιτέλους θα διευθετηθούν αυτά τα θέματα. Το τελευταίο κομμάτι του νομοσχεδίου μπορούμε να το αποκαλέσουμε νομοσχέδιο - σκούπα. Δεν θέλω να είμαι ειρωνικός μ' αυτόν τον χαρακτηρισμό. Απλώς το αναφέρω «σκούπα», γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν πολλές ελλείψεις στον σχεδιασμό τους και είναι θέματα τα οποία πρέπει εσείς να λύσετε. Ωστόσο αυτό που με προβληματίζει με τις λοιπές διατάξεις, είναι το γεγονός ότι δεν υπήρξε συνεργασία μεταξύ των κομμάτων δυστυχώς, ώστε να δοθούν κοινά αποδεκτές λύσεις απ' όλους ούτε καν με τους φορείς. Θα σας εξηγήσω γιατί συνέβη αυτό. Η παιδεία θα έπρεπε να είναι ένας πολύ σημαντικός τομέας, αν όχι ο πιο σημαντικός τομέας και κάθε κυβέρνηση να έχει έναν σοβαρό σχεδιασμό και κάθε κόμμα ακόμη, ωστόσο αυτό δεν βλέπουμε να συμβαίνει. Αναφορικά με το πρώτο μέρος, θα ήθελα να πω, όπως είπα και προηγουμένως, ότι σίγουρα πρέπει όλοι να συμφωνήσουμε με τις διευθετήσεις που γίνονται. Αλλά πέρα από τα διαδικαστικά που αφορούν μεταθέσεις και αποσπάσεις, πρέπει να διασφαλίσουμε ότι οι τίτλοι σπουδών θα είναι ισάξιοι μ' αυτούς των Ελλήνων και ότι η παιδεία που θα παρέχεται στα παιδιά των Ελλήνων μεταναστών, θα είναι ουσιαστική και ποιοτική. Αυτό που συνδέει στην ουσία τους Έλληνες που έφυγαν με την πατρίδα τους, είναι το σχολείο στο εξωτερικό. Θέλουμε να επιστήσουμε επιπλέον την προσοχή, ώστε να μη συμβούν παρόμοια φαινόμενα. Ανέφερε ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, κατηγορώντας τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι το σχολείο του Μονάχου έκλεισε στην ουσία, καθώς δεν αξιοποιήσαμε την έκταση που μας παραχώρησε το γερμανικό δημόσιο. Αλλά γι' αυτό δεν φταίει μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ, φταίνε και οι προηγούμενοι. Δεν είναι ένα πρόβλημα που εμφανίστηκε τώρα. Έπρεπε να έχει διευθετηθεί και ελπίζουμε αυτό να μη συνεχιστεί και να μην έχουμε ανάλογα συμβάντα. Είναι πολύ σημαντικό να εξασφαλίσουμε το παν για όλους αυτούς τους νέους που έφυγαν. Πέρα από Βουλευτής σήμερα, θέλω να μιλήσω και ως εκπρόσωπος μιας γενιάς ανθρώπων. Περίπου διακόσιες πενήντα χιλιάδες νέοι με ποιοτικές σπουδές πανεπιστημίου έφυγαν στο εξωτερικό, γιατί δεν μπορούν να συντηρήσουν τις οικογένειές τους ή να δημιουργήσουν οικογένεια εδώ στην Ελλάδα, ούτε καν να συντηρήσουν τον εαυτό τους. Επομένως πρέπει εμείς να μεριμνήσουμε γι' αυτούς. Οι νέοι που έφυγαν, είναι νέοι οι οποίοι δούλεψαν σκληρά. Οι οικογένειές τους πιέστηκαν. Υπέστησαν έναν οικονομικό μαρασμό. Μπορεί να είμαι υπερβολικός μ' αυτή την έκφραση, αλλά όταν πρέπει να επενδύουμε στην εκπαίδευση των παιδιών μας στον ιδιωτικό τομέα και να πληρώνουμε φροντιστήρια, τότε κάτι τέτοιο συμβαίνει. Επομένως βλέπουμε ότι δεν σεβάστηκαν οι ως τώρα κυβερνήσεις τον μόχθο των παιδιών. Ας προνοήσουμε για την πορεία τους στο εξωτερικό. Είναι κακό που το λέω αυτό, αλλά αυτό πρέπει να συμβεί. Αναφορικά με το θέμα που προέκυψε με την ιδιωτική εκπαίδευση, με τα ιδιωτικά σχολεία, έχει δημιουργηθεί ένα κλίμα εχθρικό, το οποίο δεν καταλαβαίνω γιατί υπάρχει. Αν υπήρχε συζήτηση με όλους τους φορείς από το Υπουργείο, πιστεύω ότι θα βρίσκαμε μια λύση. Σε καμμία περίπτωση δεν θέλουμε να χαθούν τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών στον ιδιωτικό τομέα, ωστόσο πρέπει να διασφαλίσουμε και τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων. Λέω επιχείρηση, αν και είναι μια ξεχωριστή κατηγορία τα ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα. Αλλά για να έχουν δουλειά, πρέπει να εξασφαλίσουμε πρώτα απ' όλα τη βιωσιμότητά τους. Η προχειρότητα σ' αυτό το άρθρο είναι η αιτία που δεν θα υπερψηφίσουμε το άρθρο αυτό. Η τροπολογία που καταθέσατε για την ειδική αγωγή, αποδεικνύει για άλλη μια φορά την έλλειψη σχεδιασμού που έχετε. Σήμερα μου έστειλαν άλλη μια επιστολή από την ΣΑΤΕΑ, η οποία αναφέρει ότι δεν είναι κατά στον γενικό χαρακτήρα της τροπολογίας. Θα καταθέσω την επιστολή που μου έστειλαν. Αν τα είχατε συζητήσει μαζί τους, θα βρίσκατε μια λύση. Δεν είναι κατά στο να εξαλειφθεί επιτέλους η αδικία. Είναι νόμιμο και δίκαιο απέναντι στους μόνιμους εκπαιδευτικούς που υπηρετούσαν στις δομές της ειδικής αγωγής. Ωστόσο δεν έγινε ένας διάλογος με όλους τους φορείς που εμπλέκονταν. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής Αναστάσιος Μεγαλομύστακας καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα επιστολή, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Προβλήματα υπάρχουν στην παιδεία μας, όπως είναι τα απαρχαιωμένα βιβλία, η απόσυρση των διαθεματικών δράσεων που τόσο πολύ υποστήριξαν όλοι. Τη Γεωγραφία δεν τη διδάσκουν γεωγράφοι στα σχολεία και το τμήμα της Γεωγραφίας στο πανεπιστήμιο, έχει πέσει πέντε με έξι χιλιάδες μόρια. Οι οργανικές των εκπαιδευτικών του 2013 που μετατέθηκαν στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, ισχύουν μόνο γι' αυτούς που είναι κοινής ειδικότητας και όχι γι' αυτούς που δεν είναι κοινής ειδικότητας. Επίσης βλέπουμε να υπάρχουν ανισότητες μεταξύ ομοειδών τμημάτων του πανεπιστημίου. Κατέθεσα σχετική τροπολογία, καθώς βλέπουμε ότι το Πανεπιστήμιο Ειδικής Αγωγής της Θεσσαλίας, έχει το δικαίωμα και την πιστοποιημένη εκπαιδευτική και διδακτική επάρκεια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό ακόμη. Έτσι κι αλλιώς μου έφαγαν αρκετό χρόνο. Το ανάλογο τμήμα από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης δεν έχει την ίδια δυνατότητα. Αυτό πρέπει να αποκατασταθεί άμεσα. Επίσης ένα ακόμη άρθρο το οποίο θέλω να συζητήσω, είναι το άρθρο 36 το οποίο αφορά την εκπαίδευση των προσφύγων. Φυσικά και η Ένωση Κεντρώων θέλει οι πρόσφυγες και τα προσφυγόπαιδα να δεχτούν την εκπαίδευση από το ελληνικό κράτος. Ωστόσο εσείς το φέρνετε τελευταία στιγμή, σε ένα μικρό κείμενο δέκα σειρών, χωρίς να έχει υπάρξει και να έχει προηγηθεί διάλογος και με όλες τις αποφάσεις να παρθούν από τον Υπουργό. Με αυτή την απόφασή σας και με αυτή την πρότασή σας, πολύ φοβάμαι ότι θα επαναληφθούν φαινόμενα όπως έγινε αυτό στην εκλογική μου περιφέρεια με την προσφυγική δομή στην οποία τη σίτιση πήρε ο συντονιστής του ΣΥΡΙΖΑ και η διευθυντής της δομής ήταν η κόρη του συντονιστή του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό δεν είναι το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς. Δυστυχώς. Η προχειρότητα και η έλλειψη σχεδίου είναι φανερή, όχι μόνο σε αυτό το νομοσχέδιο, αλλά και σε όλον τον σχεδιασμό σας τον πολιτικό. Μπορούμε να αναφέρουμε κι ένα παράδειγμα το οποίο είναι και επίκαιρο, σχετικά με τα voucher των παιδικών σταθμών όπου πολλές οικογένειες έμειναν εκτός. Δεν υπήρχαν θέσεις, δεν δόθηκε ευκαιρία σε γονείς οι οποίοι ψάχνουν εργασία ή δουλεύουν με πολύ χαμηλούς μισθούς, να αφήσουν τα παιδιά τους σε κάποιο παιδικό σταθμό. Αυτές είναι πολιτικές που δεν αρμόζουν σε μια σοβαρή κυβέρνηση.
Παρακαλώ, κύριε Μεγαλομύστακα, ως εκπρόσωπος της νέας γενιάς, δώστε το καλό παράδειγμα στους μεγαλύτερους.
Τελειώνω σε πολύ λίγο. Χίλια συγγνώμη, απλώς και στην αρχή με διέκοψαν κι έχασα περίπου σαράντα δευτερόλεπτα με ένα λεπτό. Δεν θέλω να καταχραστώ τον χρόνο και θέλω να σεβαστώ αυτό που γίνεται εδώ μέσα. Θέλω να πω ότι η παιδεία είναι η αρχή όλων. Θα έπρεπε όλοι μαζί να συνεργαζόμαστε και να προσφέρουμε στον ελληνικό λαό ένα σταθερό εκπαιδευτικό σύστημα. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας επί των αιτήσεων άρσης ασυλίας των συναδέλφων Βουλευτών. Ψήφισαν συνολικά 197 Βουλευτές. Για τους συναδέλφους κυρίους Νικόλαο Μίχο και Ιωάννη Λαγό: Υπέρ της άρσεως ασυλίας, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 197 Βουλευτές. Συνεπώς η αίτηση της εισαγγελικής αρχής γίνεται δεκτή. Για τον συνάδελφο κ. Παναγιώτη Καμμένο: Υπέρ της άρσεως ασυλίας, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 19 Βουλευτές. Κατά της άρσεως ασυλίας, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 171 Βουλευτές. Ψήφισαν «ΠΑΡΩΝ» 7 Βουλευτές. Συνεπώς η αίτηση της εισαγγελικής αρχής απορρίπτεται.
Επανερχόμαστε στη συζήτηση του νομοσχεδίου. Κύριε Αυγενάκη, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά, όπως συμφωνήσαμε.
Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ειλικρινά απορώ γι' αυτή την ικανότητα της Κυβέρνησης. Πώς τα καταφέρνετε και ακόμη και το θέμα της παιδείας, για το οποίο θα μπορούσε - και θα έπρεπε - να υπάρχει ομοφωνία μεταξύ των περισσοτέρων αν όχι όλων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων, μετατρέπεται σε θέμα πολιτικής αντιπαράθεσης. Είναι άξιο απορίας. Έναν νόμο, τον νόμο Διαμαντοπούλου, ο οποίος - θυμίζω - ψηφίστηκε με περισσότερες από τα ¾ της Βουλής ψήφους τον πετσοκόβετε και στην ουσία τον καταργείτε. Δυστυχώς για τη χώρα δεν είναι μόνο το θέμα της παιδείας. Το ίδιο συμβαίνει και με αυτό που εσείς χαρακτηρίζετε δημοπρασία τηλεοπτικών αδειών, δημοπρασία της ελεύθερης ενημέρωσης δηλαδή. Δυστυχώς, κύριοι, μόνο ανελεύθερα καθεστώτα χειραγώγησης και ελέγχου της ενημέρωσης, αποφασίζουν και διατάζουν πόσοι ακριβώς θα είναι οι τηλεοπτικοί σταθμοί σε μια χώρα, ενώ η τεχνολογία δεν βάζει κανέναν τέτοιο περιορισμό. Ένα τέτοιο γκρίζο καθεστώς προσπαθεί να χτίσει ο ΣΥΡΙΖΑ με δύο στόχους. Ολιγοπώλιο καναλιών και μονοπώλιο στην ενημέρωση των πολιτών. Το σημερινό τηλεοπτικό τοπίο είναι, πράγματι, προβληματικό σε πολλά σημεία του αλλά δεν θεραπεύεται με τις «γκεμπελικές» μεθόδους της Κυβέρνησης, αλλάζει μόνο με απόλυτο σεβασμό του Συντάγματος, της ελεύθερης ενημέρωσης αλλά και της ελεύθερης αγοράς. Η Νέα Δημοκρατία ενδιαφέρεται μόνο για την προστασία της δημοκρατίας και της αχειραγώγητης ενημέρωσης των Ελλήνων πολιτών. Με την αφορμή της ευρισκόμενης σε εξέλιξη παρωδίας, επαναλαμβάνουμε την ξεκάθαρη θέση μας. Πρώτον, σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας θα καταργήσει τον νόμο Παππά, τελεία και παύλα. Θα αποκαταστήσουμε άμεσα τον ρόλο του ΕΣΡ, όπως άλλωστε επιβάλλει το Σύνταγμα. Θα ξεκινήσει χωρίς καμμία καθυστέρηση η διαδικασία αδειοδότησης καναλιών στην ελεύθερη αγορά, γιατί ο περιορισμός των αδειών σε τέσσερις, είναι βαθιά αντιδημοκρατική αυθαιρεσία. Κάτι ακόμα, όλη η διαδικασία της δημοπρασίας είναι ξεκρέμαστη, είναι στον αέρα, διότι το Σ τ Ε δεν έχει αποφανθεί ακόμα για τη συνταγματικότητα του νόμου Παππά. Η Νέα Δημοκρατία, εμείς, επιμένουμε στην απόλυτη διαφάνεια της προέλευσης των χρημάτων, στα αυστηρά ποιοτικά κριτήρια και ενιαίο τμήμα άδειας. Πέραν αυτών, όμως, η χθεσινή μέρα ήταν εξόχως αποκαλυπτική και για κάτι ακόμα. Τα αλυσιδωτά, κύριοι συνάδελφοι, φαινόμενα βίας και ανομίας των τελευταίων μηνών, έφτασαν σε νέο εκτροχιασμό με τη δολοφονική απόπειρα κατά του Διοικητή της Τροχαίας Αθηνών, τον οποίο οι γνωστοί - άγνωστοι, αλλά γνωστοί στην Κουμουνδούρου, χτύπησαν με εγκληματική σκληρότητα και μένος. Είναι φανερό εδώ και καιρό ότι η Κυβέρνηση δεν μπορεί να προστατεύσει ούτε την ασφάλεια των πολιτών και πλέον ούτε την ασφάλεια των ίδιων των αστυνομικών. Οι πολίτες με αγωνία και συχνά με φόβο βλέπουν μια Κυβέρνηση αδύναμη να εγγυηθεί την τάξη. Οι αστυνομικοί που καθημερινά κινδυνεύουν στον βωμό του καθήκοντος, πρέπει να έχουν τη στήριξη και τον σεβασμό όλων μας, όμως εισπράττουν το αντίθετο από την Κυβέρνηση. Αισθάνονται την αδιαφορία της Κυβέρνησης για τους ίδιους, για την αποστολή τους, χωρίς την ηθική και επιχειρησιακή στήριξη που έχουν ανάγκη. Άλλωστε διαχρονικά ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετώπιζε την Αστυνομία με καχυποψία, αν όχι απροκάλυπτη εχθρικότητα. Σε ό,τι αφορά το νομοσχέδιο, είναι άτολμο, είναι και παραπλανητικό. Ουσιαστικά δεν αντιμετωπίζει με σοβαρότητα τα επί της ουσίας θέματα της ελληνόγλωσσης και της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης, αλλά εισάγει μια σειρά άσχετων διατάξεων. Αυτό το κάνετε κατά κόρον, κύριοι της Κυβέρνησης. Φέρνετε ένα νομοσχέδιο και μαζί με αυτό ένα σωρό άσχετες διατάξεις και τροπολογίες και μάλιστα την τελευταία στιγμή. Αυτό, πλέον, ξεπερνά την παραβίαση των κανόνων της καλής νομοθέτησης και επ' αυτού θα ήταν χρήσιμο να ακούσουμε τη γνώμη του Προεδρείου και φυσικά του ίδιου του Προέδρου, του κ. Βούτση. Αποτελεί, πλέον, θεσμική εκτροπή και προσβάλλει τον πυρήνα της λειτουργίας του Κοινοβουλίου και φυσικά την διάκριση των εξουσιών. Προσβάλλει την κοινοβουλευτική δημοκρατία. Θα σταθώ όσο μου επιτρέπει ο χρόνος στις βασικές ρυθμίσεις του νομοσχεδίου. Αναφορικά με την ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό, επαναφέρετε τον θεσμό της εφαρμογής των δίγλωσσων σχολείων. Υπό αυστηρές προϋποθέσεις, αυτό μπορεί να βοηθήσει να αποτραπεί η υποβάθμιση των ελληνικών σχολείων του εξωτερικού και η περιθωριοποίηση των μαθητών της ομογένειας. Αυτό, όμως, πρέπει να γίνει πολύ προσεκτικά και κυρίως πολύ τεκμηριωμένα. Έχουν γίνει οι απαιτούμενες διακρατικές συμφωνίες; Υπάρχει κάποιος προγραμματισμός και κυρίως χρονοδιάγραμμα; Έχει ληφθεί μέριμνα, για χώρες που παρατηρείται αυτή την περίοδο μεγάλη μετανάστευση Ελλήνων, όπως για παράδειγμα στη Γερμανία; Επίσης εισάγει μια σειρά ρυθμίσεων, που θα δημιουργήσουν περισσότερα προβλήματα από όσα επιχειρεί να επιλύσει, όπως για παράδειγμα την υποβάθμιση των τυπικών προσόντων των συντονιστών και των διευθυντών των σχολείων τους. Είναι άλλη μια αξιοκρατική προσπάθεια του ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς για να εξυπηρετήσει «ημετέρους». Δεύτερον, η διαπολιτισμική εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι θέμα εξαιρετικά σημαντικό, το οποίο αποκτά τεράστιες διαστάσεις και λόγω της καταστροφικής πολιτικής που ακολουθεί η Κυβέρνηση στο θέμα του μεταναστευτικού - προσφυγικού. Αντί, λοιπόν, κύριοι της Κυβέρνησης, να ανοίξετε μια σοβαρή δημόσια συζήτηση για το θέμα αυτό και να δούμε τα προβλήματα που δημιουργούνται βάσει των νέων δεδομένων, κρύβετε το πρόβλημα κάτω από το χαλί και το μόνο που κάνετε, είναι να τα μετονομάζετε σε «πειραματικά» χωρίς καμμία αλλαγή. Διερωτώμαι: Αυτό γίνεται καθαρά για επικοινωνιακούς λόγους ή για να δημιουργήσετε σύγχυση με τα πραγματικά πειραματικά σχολεία που θέλατε να καταργήσετε και να μετατρέψετε σε σχολεία πιλοτικής εφαρμογής προγραμμάτων; Πάμε στις διατάξεις για την ιδιωτική εκπαίδευση. Οι ρυθμίσεις για την ιδιωτική εκπαίδευση στοχεύουν στην αλλαγή του εργασιακού καθεστώτος των δασκάλων και καθηγητών στα ιδιωτικά σχολεία. Μετά τη διετία, οι συμβάσεις από ορισμένου χρόνου μετατρέπονται αυτοδικαίως σε αορίστου. Οι συμβάσεις αορίστου χρόνου καταγγέλλονται μόνο για πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις. Οι απολύσεις πρέπει να εγκριθούν από το αρμόδιο υπηρεσιακό συμβούλιο. Δημιουργούνται παρεμβάσεις στις πρόσθετες εκπαιδευτικές δραστηριότητες των ιδιωτικών σχολείων. Πρόκειται για σταλινικού τύπου παρέμβαση στη λειτουργία των ιδιωτικών επιχειρήσεων. Ασφαλώς, όμως, και η παιδεία αποτελεί δημόσιο αγαθό. Βάσει του Συντάγματος, είναι δημόσιο αγαθό και το κράτος οφείλει να διασφαλίζει την παροχή δωρεάν παιδείας. Το κράτος θέτει, επίσης, το πλαίσιο λειτουργίας και του εκπαιδευτικού προγράμματος των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι το κράτος επεμβαίνει στις εργασιακές σχέσεις και τον τρόπο λειτουργίας των ιδιωτικών σχολείων. Αυτό αποτελεί - και το ξαναλέω - σταλινικού τύπου εκδοχή. Με την ίδια λογική νομιμοποιείται η Κυβέρνηση για οποιαδήποτε παρέμβαση του κράτους σε ιδιωτικές επιχειρήσεις που παρέχουν δημόσια αγαθά όπως η υγεία, η ενημέρωση και βεβαίως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί και φυσικά το καταψηφίζουμε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτού]] Θα ήθελα ένα λεπτό, σας παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε. Θα πω και κάτι ακόμα πριν κατέβω από το Βήμα. Απουσιάζει ο κ. Φίλης. Θα σχολιάσω απλώς τη διατύπωση της πρόθεσης που είχε ως Υπουργός να γραφτεί - όπως είπε - το κεφάλαιο του εμφυλίου στα σχολεία. Ο εμφύλιος, αγαπητοί συνάδελφοι, αποτελεί ένα σύνθετο αλλά και πολύμορφο γεγονός, που δίχασε τον ελληνικό λαό και τον τραυμάτισε για πάρα πολλά χρόνια. Η συγγραφή του στα σχολικά βιβλία απαιτεί ψυχραιμία και τεκμηρίωση και όχι αναπαραγωγή της διχόνοιας που προκάλεσε μεγάλη ζημιά στη χώρα μας. Η συγγραφή αυτού του κεφαλαίου, πρέπει να συμβάλλει στη συλλογική με αυτογνωσία και κυρίως με ωριμότητα. Αμφιβάλλω, όμως, εάν είναι αυτός ο στόχος της Κυβέρνησης, κύριε Φίλη, που απουσιάζετε από την Αίθουσα. Ξέρετε πολύ καλά ότι δεν είναι δουλειά του Υπουργού Παιδείας να γράφει βιβλία για τους μαθητές και βεβαίως, δεν μπορεί να αντιμετωπίζει σημαντικά θέματα της εκπαίδευσης με τέτοια προχειρότητα. Μπορεί, βεβαίως, ο κ. Φίλης να μην έχει αποφοιτήσει ακόμα, αλλά αποτελεί θεσμικό του χρέος να επιτρέψει στα νέα παιδιά να λάβουν την εκπαίδευση που δικαιούνται. Τώρα που είπα περί της αποφοιτήσεως του κ. Φίλη, θα ήθελα να σχολιάσω και την τροπολογία που φέρατε, η οποία στην ουσία ανοίγει τις πόρτες για τους εκατοντάδες χιλιάδες αιώνιους φοιτητές. Αλήθεια, μήπως αφορά και τον ίδιο τον κ. Φίλη; Μήπως έβαλε μυαλό ή έβαλε στόχο, έστω επί της υπουργίας του να αποφοιτήσει πλέον από τα ελληνικά πανεπιστήμια; Μην καταστρέφετε την παιδεία, κυρία Υπουργέ. Αποτελεί τον θεμέλιο λίθο κάθε δημοκρατικής και προοδευτικής κοινωνίας.
Παρακαλώ, κύριε Αυγενάκη.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε…
Επειδή λείπει ο Υπουργός,…
Κύριε Πρόεδρε, για ένα λεπτό. Ζητώ να ανακαλέσει ο κ. Αυγενάκης. Είναι ένα σοβαρό πολιτικό θέμα. Μέσα στο Κοινοβούλιο κατηγορεί την Κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ ότι η Κουμουνδούρου γνωρίζει αυτούς που επιτέθηκαν στον Αρχηγό της Τροχαίας. Είναι απαράδεκτο! Να ανακαλέσει αμέσως. Διαφορετικά δεν είναι απλά συκοφαντία, είναι πολιτική αλητεία εδώ μέσα!
Έχετε να προσθέσετε κάτι, κύριε Αυγενάκη;
Δεν έχω τίποτα να πω στον συνάδελφο. Απλώς σέβομαι την έκρηξή του, ως έκρηξη ενός ανθρώπου που σκέφτεται με καθαρότητα. Αυτή την ώρα, όμως, δεν θα πω τίποτε άλλο παρά θα επικαλεστώ τις δεκάδες εκατοντάδες δηλώσεις συναδέλφων σας, οι οποίοι έχουν κατά καιρούς χαϊδέψει έως καλύψει αντίστοιχες επιθέσεις.
Κύριε Πρόεδρε, να ανακαλέσει ή να διαγραφεί από τα Πρακτικά.
Σαφέστατα και δεν ανακαλώ.
Μισό λεπτό.
Είναι απαράδεκτο, είναι πολιτική αλητεία!
Κρατήστε τα νεύρα σας.
Κύριε Αυγενάκη, μισό λεπτό.
Εγώ θα περίμενα από τον ΣΥΡΙΖΑ, πρώτον, να καταδικάσει αυτές τις επιθέσεις και δεύτερον, να μας πει αλήθεια, εάν ο κάθε Υπουργός Δημοσίας Τάξης δικαιούται να ομιλεί με παρακρατικές ομάδες στον χώρο των Εξαρχείων.
Κύριε Αυγενάκη, εμμένετε στη διατύπωση ότι γνωρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ ποιοι τον χτύπησαν;
Να διαγραφεί από τα Πρακτικά αμέσως!
Δεν είναι δική σας δουλειά.
Συμφωνείτε, δηλαδή;
Κύριε Πρόεδρε, δεν είναι δική τους δουλειά.
Συμφωνείτε να διαγραφεί η διατύπωση;
Όχι βέβαια. Σαφέστατα και δεν συμφωνώ να διαγραφεί και ζητώ από τον Υπουργό Δημοσίας Τάξης και από κάθε στέλεχος και Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, να καταδικάσει δημόσια αυτή την πράξη.
Κύριε Πρόεδρε, αυτό αποτελεί πολιτική αλητεία εδώ μέσα!
Επιστρέφω τον χαρακτηρισμό στον κύριο συνάδελφο και παρακαλώ πολύ να μη διαγραφεί το παραμικρό.
Ο καθένας αναλαμβάνει την ευθύνη των λεγομένων του.
Ακριβώς.
Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Κοντογεώργος.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα περίμενε κανείς, συζητώντας ένα σχέδιο νόμου για την παιδεία, να υπάρχει η απαιτούμενη, σε δύσκολους καιρούς μάλιστα, συναίνεση όλου του πολιτικού κόσμου. Αντιθέτως διαπιστώσαμε χθες από την πρώτη τοποθέτηση του Υπουργού Παιδείας, κ. Φίλη, ότι επιχειρήθηκε ο διχασμός στην Αίθουσα αυτή, κατηγορώντας κάθε πολιτική δύναμη, η οποία μπορεί σε επιμέρους θέματα να μη συμφωνεί μαζί του. Είχαμε τη δυνατότητα να ακούσουμε και μαθήματα πολιτικής, όπως για τον ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό ή πώς πρέπει να τοποθετείται κάποιος πολιτικά εδώ μέσα, ο οποίος να συμφωνεί με τον κ. Φίλη. Ατυχείς οι παρεμβάσεις αυτές του Υπουργού. Έχω την άποψη ότι δεν επιχειρείται συναίνεση, δεν τη θέλει τη συναίνεση. Επιχειρεί τον διχασμό, γιατί έτσι βολεύει την Κυβέρνηση σήμερα. Γίνομαι σαφέστερος. Τη βολεύει την Κυβέρνηση σήμερα ο διχασμός αυτός μέσα στην Αίθουσα αυτή πολιτικά για δύο κυρίως λόγους. Διότι εξυπηρετεί μεν το πολιτικό της ακροατήριο και, βεβαίως, με εξαπάτηση και με πονηρές ρυθμίσεις βολεύει συγκεκριμένες κατηγορίες ανθρώπων. Αυτός είναι ο λόγος, κατά τη γνώμη μας. Λογική εξήγηση διαφορετική δεν υπάρχει. Διότι αν, πράγματι, απασχολούσε όλους μας ότι τα θέματα της παιδείας πρέπει να έχουν μακρόπνοη στρατηγική και την απαιτούμενη, όσο το δυνατόν, μεγαλύτερη πολιτική συναίνεση, θα έπρεπε να διέπονται από άλλα κριτήρια και όχι αυτά που αναγκάζουν κάθε πολιτικό πρόσωπο σε αυτή την Αίθουσα να διαφωνεί με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου και τον συνοδό Υπουργό τον κ. Φίλη, ο οποίος, βεβαίως, και αυτή τη φορά, ενώ είχε το δικαίωμα να το αμφισβητεί αυτό, δεν άφησε να εξελιχθεί η συζήτηση με τις εισηγήσεις, όπως προβλέπεται η φυσιολογική ροή ενός σχεδίου νόμου και πήρε πρώτος τον λόγο, όπως έκανε και στην αρμόδια Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, για να ανατινάξει το πολιτικό κλίμα και να δημιουργηθεί αυτή η αντιπαράθεση που πραγματικά, κατά τη γνώμη μου, βολεύει την Κυβέρνηση. Επίσης ο κ. Φίλης χθες με περισσή περηφάνεια αναφέρθηκε στην έναρξη του νέου σχολικού έτους, λέγοντας ότι έχουν λυθεί πλέον όλα τα προβλήματα στην παιδεία και πάμε σε ένα σχολικό έτος χωρίς προβλήματα. Δεν μας είπε τίποτα, όμως, για την τακτική του Χότζα που προηγήθηκε, ούτως ώστε να μειωθούν οι ανάγκες του εκπαιδευτικού μας συστήματος σε ανθρώπινο δυναμικό, αφού μειώσαμε τις ώρες διδασκαλίας, αφού μειώσαμε τα μαθήματα διδασκαλίας, να συμπτύξουμε τον αριθμό των μαθητών σε κάθε αίθουσα και να έρθουμε εδώ και να πούμε ότι «λύσαμε τα προβλήματα και θα κάνουμε την πρόσληψη του απαιτούμενου αριθμού», ο οποίος, βεβαίως, δεν έχει καμμία σχέση με τις πραγματικές ανάγκες της παιδείας σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα, σε ένα δημόσιο σχολείο που θα έπρεπε να έχει επιλύσει τα σοβαρά του προβλήματα για να προχωρήσουμε. Αυτή η τακτική, βεβαίως, είναι η τακτική του Χότζα και είναι μόνο για εντυπωσιασμό και δεν έχει καμμία σχέση με την πραγματικότητα και επικρατεί στα διάφορα σχολεία της χώρας και ιδιαίτερα στην περιφέρεια και θα δούμε στις επόμενες δέκα μέρες ποια θα είναι τα πραγματικά προβλήματα. Όπως, επίσης, αναφέρθηκαν και νούμερα. Για παράδειγμα, απεστάλησαν - λέει - δεκατέσσερα εκατομμύρια βιβλία σε όλα τα σχολεία της χώρας. Μπα; Γιατί τις προηγούμενες χρονιές πήγαιναν λιγότερα; Μήπως πήγαιναν περισσότερα; Δηλαδή ο αριθμός των βιβλίων είναι το θέμα; Μετά μας είπε και πόσους τόνους βιβλία μοιράσαμε στα σχολεία της χώρας. Βεβαίως, εκείνο που μας δίνει την εντύπωση ότι δεν υπάρχει καμμία σχέση με την πραγματικότητα κι από το οποίο φαίνεται ότι μάλλον νιώθει την ενοχή του απέναντι σε όλη την εκπαιδευτική κοινότητα, είναι που μας μίλησε για κατευθυνόμενο συνδικαλισμό στην παιδεία. Ποιος; Μας μιλάει ο ΣΥΡΙΖΑ για κατευθυνόμενο συνδικαλισμό στην παιδεία; Ξεχάσατε τον περιβόητο συνδικαλιστή, Πρόεδρο της ΟΛΜΕ, τον περισπούδαστο κ. Κοτσιφάκη, ο οποίος έβγαινε από τον Ιούνιο της προηγούμενης χρονιάς και εξήγγειλε το κλείσιμο των σχολείων, τις καταλήψεις των σχολείων, τα νούμερα που θα λείπουν από την παιδεία, τα μέσα που δεν επαρκούν. Κάθε χρονιά! Ξεχάσατε πώς τον εκπαραθύρωσε η ίδια η ΟΛΜΕ τον Μάρτιο του 2015, όταν πλέον έγιναν όλα καλά, μόλις βγήκατε Κυβέρνηση σε αυτή τη χώρα. Με τον περιβόητο κ. Κοτσιφάκη για τον κατευθυνόμενο συνδικαλισμό στην παιδεία που αναφέρεστε και έχετε το θράσος να απευθύνεστε προς τη Νέα Δημοκρατία κουνώντας το δάκτυλο. Βεβαίως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κανένας καμμία αντίρρηση δεν έχει ότι το δημόσιο σχολείο πρέπει να αναβαθμιστεί. Με ποια τακτική και με ποια λογική, όμως; Εμείς που προερχόμαστε από την επαρχία, μόνο δημόσια σχολεία είχαμε. Με συνθήκες δύσκολες λειτουργούσαν, όμως τα δημόσια σχολεία λειτουργούσαν πραγματικά και όχι κατ' επίφαση. Έρχομαι στο σχέδιο νόμου, γιατί και ο χρόνος δεν επαρκεί. Ειδικά στο κομμάτι αυτό που αφορά την ελληνόγλωσση εκπαίδευση, που είναι η ασπίδα του έθνους στην παγκόσμια σκηνή, έρχεστε εδώ και αρχίζουμε να συζητάμε κουτοπόνηρα διάφορες ρυθμίσεις. Για παράδειγμα, άρθρο 13: «Επιλογή και τοποθέτηση συντονιστών εκπαίδευσης στις χώρες». Αντί να έχουμε την αφρόκρεμα, ό,τι καλύτερο έχουμε, για να βάλουμε πιο σκληρά και καθαρά κριτήρια για να μπορούμε να έχουμε αυτή την αρίστη εικόνα στο εξωτερικό, προσπαθούμε να μειώσουμε τα κριτήρια επιλογής των συντονιστών, γιατί; Για να καλύψουμε το δικό μας πολιτικό ακροατήριο. Ένα άλλο θέμα πολύ σοβαρό είναι το άρθρο 28: «Ρυθμίσεις για την ιδιωτική εκπαίδευση». Τι έχετε πάθει; Ό,τι έχει τη λέξη «ιδιωτικό» μπροστά παθαίνετε αλλεργία. Ενοχοποιείτε τα πάντα. Κανένας δεν διαφωνεί να μπούνε καθαροί κανόνες και το πλαίσιο εκείνο που θα λειτουργεί η ιδιωτική εκπαίδευση. Αλλά σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί να πάει τίποτα μπροστά. Εμείς βλέπουμε έναν δεύτερο πυλώνα εκπαίδευσης, ο οποίος σε μια ευγενή άμυλα, θα προωθεί και τα συμφέροντα και τους στόχους του δημοσίου σχολείου. Κλείνοντας επειδή ο χρόνος δεν επαρκεί, έρχομαι στην τροπολογία για την ειδική αγωγή. Την θεωρώ εξαιρετική εξαπάτηση των εκπαιδευτικών που έχουν μοχθήσει και έχουν κατοχυρώσει επαγγελματικά δικαιώματα, που έρχεστε εδώ και λέτε, λέτε, λέτε και στο τέλος δεν λέτε τίποτα στην ουσία. Καταργείτε τις οργανικές θέσεις ΠΕ61 και ΠΕ71 των νηπιαγωγών και δασκάλων και τους βάζετε όλους στο ίδιο καλάθι. Αυτό ζητάει η εκπαιδευτική κοινότητα; Το έλεγε και ο προηγούμενος νόμος, ότι όταν δεν επαρκούν οι εκπαιδευτικοί των ειδικοτήτων της ειδικής αγωγής, βεβαίως να συμπληρώνονται. Αλλά εδώ καταργείτε τα πάντα. Κλείνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για άλλη μια φορά η Κυβέρνηση νομοθετεί πρόχειρα, νομοθετεί μόνο με το ακροατήριο. Τι ακούσαμε - και κλείνω με αυτό - και από έναν Υπουργό που θα έλεγα τον θεωρούσα μέχρι πριν από λίγο έναν συγκαταβατικό άνθρωπο που επιχειρεί τη συναίνεση, τον Αναπληρωτή Υπουργό Εξωτερικών; Τι μας είπε εδώ; Μας είπε ότι μόνο οι αριστεροί καθηγητές έχουν προσφέρει εκπαιδευτικό έργο σε αυτή την κοινωνία. Θα τρελαθούμε τελείως σε αυτή την Αίθουσα. Επιχειρείτε τον διχασμό, επιβάλλεται να διορθώσετε πορεία ιδιαίτερα στα θέματα της πορείας. Επιβάλλεται να πάψετε να διχάζετε την κοινωνία και τους Έλληνες. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε. Όποιος συνάδελφος εφαρμόσει πρώτος τον χρόνο ακριβώς, θα λάβει εύφημον μνεία. Τον λόγο έχει η κ. Καραμανλή.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το κύριο τμήμα του υπό συζήτηση νομοσχεδίου αφορά στην ελληνόγλωσση εκπαίδευση. Είναι ένα θέμα ευαίσθητο που αγγίζει το σύνολο της ελληνικής ομογένειας και μάλιστα σε μία περίοδο που οι μεταναστευτικές ροές των Ελλήνων έχουν ενταθεί. Η Κυβέρνηση, χωρίς συγκεκριμένο και συγκροτημένο σχέδιο προωθεί την εφαρμογή των δίγλωσσων σχολείων και καταργεί τα αμιγή ελληνικά σχολεία και αυτό παρά τις καταγεγραμμένες διαφωνίες και τους προβληματισμούς των εκπροσώπων της ομογένειας οι οποίοι θεωρούν τα υπάρχοντα δίγλωσσα σχολεία χαμηλού επιπέδου. Θα συμφωνήσουμε όλοι ότι στόχος αυτών των σχολείων πρέπει να είναι τα παιδιά που φοιτούν, να διατηρούν τους δεσμούς με την πατρίδα αλλά και να έχουν τη δυνατότητα να εισαχθούν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση τόσο στην Ελλάδα όσο και στη χώρα υποδοχής. Κυρία Υπουργέ, με το πλαίσιο λειτουργίας των δίγλωσσων σχολείων να παραμένει αόριστο και να παραπέμπεται αορίστως στο μέλλον, μάλλον υπονομεύεται εκ των προτέρων ο ρόλος τους και ελλοχεύει ο κίνδυνος οι ομογενείς να τους γυρίσουν την πλάτη και να στραφούν στα αμιγώς ξενόγλωσσα σχολεία. Στο άρθρο 16 αλλά και στο άρθρο 26 στις μεταβατικές διατάξεις, αντιμετωπίζετε με εμπάθεια το ζήτημα της συνυπηρέτησης εκπαιδευτικών, που οι σύζυγοί τους εργάζονται στο εξωτερικό και μάλιστα χωρίς επιμίσθιο. Τους αφαιρείτε τη δυνατότητα απόσπασης, επειδή έλαβαν ως είχαν δικαίωμα άδεια άνευ αποδοχών. Κάνετε λόγο για πελατειακές σχέσεις αλλά ταυτόχρονα θέλετε να στέλνετε εκπαιδευτικούς με επιμίσθιο, όταν υπάρχουν εκπαιδευτικοί που μπορούν να προσφέρουν χωρίς επιπλέον κόστος. Την ίδια στιγμή, μάλιστα, με το άρθρο 13 ρυθμίζετε την επιλογή των συντονιστών εκπαίδευσης εξωτερικού μέσα από μια θολή διαδικασία. Αναφέρετε ότι για την επιλογή συνεκτιμώνται διάφορα προσόντα και χαρακτηριστικά των υποψηφίων. Ποια είναι η βαρύτητα του καθενός απ' αυτά; Μήπως εσκεμμένα δεν το ξεκαθαρίζετε; Αυτό δεν σηματοδοτεί για εσάς ευνοιοκρατία; Επίσης η άριστη γνώση της γλώσσας υποδοχής που ήταν προϋπόθεση για τη διεκδίκηση της θέσης, μετατρέπεται σε πολύ καλή γνώση. Μάλλον δεν θεωρείτε εσείς σημαντικό, ότι ο συντονιστής που θα κληθεί να συνομιλεί με ξένους αξιωματούχους και να συνάπτει συμφωνίες, πρέπει να μιλά άπταιστα τη γλώσσα. Προφανώς προτεραιότητα είναι η τακτοποίηση «ημετέρων» και η θέση πρέπει να κοπεί και να ραφτεί στα μέτρα αυτών. Σε ένα νομοσχέδιο για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση, επιλέγετε να επιτεθείτε για άλλη μια φορά στην ιδιωτική εκπαίδευση. Αναφέρομαι στο περίφημο άρθρο 28. Ποια είναι τα πεπραγμένα της Κυβέρνησης στην παιδεία; Η ουσιαστική κατάργηση των πρότυπων σχολείων, τα χιλιάδες κενά εκπαιδευτικών, η μείωση διδακτικών ωρών σε βασικά μαθήματα, οι αλλαγές στο ολοήμερο σχολείο. Τι έχετε καταφέρει; Να εντείνετε την ανασφάλεια και την ανησυχία γονιών και μαθητών για την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Πώς επιχειρείτε να κρύψετε τη γύμνια του δημόσιου σχολείου; Κλαδεύοντας και υποβαθμίζοντας το ιδιωτικό σχολείο, εξουδετερώνοντας τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της ιδιωτικής εκπαίδευσης, τη δυνατότητα επιλογής εκπαιδευτικού προσωπικού και του διευρυμένου εκπαιδευτικού προγράμματος. Ο κ. Φίλης είχε υποσχεθεί πριν από ένα χρόνο χιλιάδες προσλήψεις μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικού. Οι προσλήψεις φυσικά δεν έγιναν ποτέ. Η υπόσχεση αποδείχθηκε, ως συνήθως για την Κυβέρνηση, αέρας κοπανιστός και η εξαγγελία μετατέθηκε για το 2017. Αφού δεν κατάφερε, λοιπόν, ο κ. Φίλης να μονιμοποιήσει στο δημόσιο, είπε να το κάνει στην ιδιωτική εκπαίδευση. Αφού απέτυχε να διασφαλίσει την ποιότητα σπουδών στο δημόσιο σχολείο, μας λέει ότι θα την διασφαλίσει στο ιδιωτικό. Με ποιον τρόπο; Με την ισοπέδωσή του στη λογική της εξίσωσης προς τα κάτω και κατά τα σοβιετικά πρότυπα. Νομοθετείτε, λοιπόν, ουσιαστικά τη μονιμοποίηση των εκπαιδευτικών του ιδιωτικού τομέα χωρίς προϋποθέσεις, χωρίς κριτήρια. Τι λέτε, δηλαδή, σε έναν γονιό που «ματώνει» για να στείλει το παιδί του σε ένα ιδιωτικό σχολείο και να του εξασφαλίσει, όπως έχει κάθε δικαίωμα, υψηλότερη ποιότητα σπουδών; Ότι αυτός θα κρίνεται και θα αξιολογείται καθημερινά στη δουλειά του, ενώ ο δάσκαλος του παιδιού του θα απολαμβάνει μιας ιδιότυπης ασυλίας ανεξαρτήτως καταλληλότητας και επάρκειας. Τι λέτε, επίσης, στον σχολάρχη που μπορεί να δει το σχολείο του να χάνει το κύρος του και να συρρικνώνεται λόγω ανεπάρκειας των εκπαιδευτικών του; Πώς προστατεύεται ο ιδιώτης που έχει επενδύσει και ποιος θα επωμιστεί το κόστος από πιθανά λουκέτα; Φαντάζομαι ότι του λέτε αυτό που είπε και η συνάδελφος, η κ. Καφαντάρη, ότι η εποχή που κάποιος ήταν αφεντικό του εαυτού του έχει τελειώσει. Είναι αυτονόητο ότι οι εργαζόμενοι θα πρέπει να διαφυλάσσονται από τυχόν αυθαιρεσίες των ιδιοκτητών σχολείων. Οι εργαζόμενοι προστατεύονται ήδη από την εργατική νομοθεσία. Μπορούν να θωρακιστούν ακόμη περισσότερο, με εξαντλητικούς ελέγχους για αδήλωτη εργασία και αυστηρές ποινές για όσους παρανομούν. Κυρία Υπουργέ, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση Επιθεώρησης Εργασίας, σχέδιο «Άρτεμις», σε πεντακόσιους ελέγχους σε νηπιαγωγεία και δημοτικά βρέθηκε μόλις ένας αδήλωτος. Σε εκατόν πενήντα ελέγχους σε γυμνάσια και λύκεια βρέθηκε, επίσης, ένας αδήλωτος. Ο τρόπος δεν μπορεί να είναι η κρατική εποπτεία που οδηγεί ουσιαστικά στη συλλήβδην μονιμοποίηση όλων. Ο μόνος που ευνοείται σ' αυτή την περίπτωση, είναι ο μη συνεπής εκπαιδευτικός. Επιπλέον η εν λόγω ρύθμιση είναι πολύ πιθανόν να οδηγήσει στο αντίθετο αποτέλεσμα απ' αυτό που υποτίθεται ότι επιδιώκετε εσείς, να προκαλέσει δηλαδή μαζικές και τυφλές απολύσεις χωρίς αξιολόγηση στο τέλος της διετίας, προκειμένου να αποφύγουν οι ιδιοκτήτες ιδιωτικών σχολείων τη μονιμοποίηση των εκπαιδευτικών. Η ρύθμιση εντέλει πλήττει, όχι μόνο τους μαθητές και τα σχολεία αλλά και τους καλούς εκπαιδευτικούς. Η ίδια φιλοσοφία διέπει και την τροπολογία για τα φροντιστήρια και τα κέντρα ξένων γλωσσών. Η υποχρέωση αποστολής των εβδομαδιαίων ωρολογίων προγραμμάτων προσθέτει στα φροντιστήρια πρόσθετα γραφειοκρατικά βάρη. Σαφώς και θα πρέπει να ελέγχονται, αλλά με έναν τρόπο ευέλικτο, με τη μορφή ίσως μιας ηλεκτρονικής πλατφόρμας, όπως προτάθηκε και κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου στην επιτροπή. Ο καθορισμός πλήρους ωραρίου εικοσιμιάς ωρών κρίνεται υπερβολικός, ειδικά για μικρομεσαίες επιχειρήσεις και συνοικιακά φροντιστήρια που αποτελούν και την πλειονότητα αυτών των δομών. Ενδεχόμενη συρρίκνωσή τους μπορεί να οδηγήσει σε ενίσχυση της παραοικονομίας και της αδήλωτης εργασίας μέσα από τα μαύρα ιδιαίτερα μαθήματα και τα οικοδιδασκαλεία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, πασχίζετε να παρουσιάσετε την πολιτική σας ως μεταρρύθμιση και προαγωγή της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Όμως στην πραγματικότητα νομοθετείτε καθ' υπόδειξη συγκεκριμένων συντεχνιών και εξοφλείτε γραμμάτια στην εκλογική σας πελατεία. Παράλληλα ικανοποιείτε τις αθεράπευτα ιδεοληψίες σας, γιατί έχετε δυσανεξία σε κάθε ιδιωτική πρωτοβουλία. Είσαστε αλλεργικοί στην αριστεία και σε κάθε προσπάθεια για πρόοδο και προκοπή. Μία πτυχή αυτής της αντίληψής σας ξεδιπλώσατε απέναντι και στους Ολυμπιονίκες, όταν στελέχη σας σε ένα ρεσιτάλ κομπλεξισμού προσπάθησαν να αποδομήσουν την προσπάθεια και να μειώσουν την επιττυχία τους, γιατί είστε οπαδοί του ελάχιστου κοινού παρονομαστή και της ήσσονος προσπάθειας. Αυτό μπορεί να σας βολεύει και να σας ταιριάζει. Όμως, δεν μπορείτε να παρασύρετε προς τα κάτω την Ελλάδα και τη νέα γενιά. Σας ευχαριστώ.
Πριν δώσω τον λόγο στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του Ποταμιού κ. Δανέλλη, θα ήθελα να κάνω μία ανακοίνωση για αίτηση χορήγησης ολιγοήμερης απουσίας. Ο Βουλευτής κ. Μιχαήλ Τζελέπης ζητεί άδεια ολιγοήμερης απουσίας στο εξωτερικό από την Πέμπτη 1η Σεπτεμβρίου έως τη Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου 2016. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Κύριε Δανέλλη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την ολοκλήρωση της περυσινής διαπραγμάτευσης για την υπογραφή του μνημονίου ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ απαντήθηκε και ένα δίλημμα που δοκίμασε τη σχέση μας όσο λίγα με τον ορθό λόγο, δηλαδή το ερώτημα αν η χρεωκοπία έφερε τα μνημόνια ή τα μνημόνια προκάλεσαν τη χρεωκοπία. Έτσι νομίζαμε. Μέχρι που κατακαλόκαιρο η τυφλή Θέμις αποφασίζει να διερευνήσει ξανά σε βάθος ποινικές ευθύνες του πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ κ. Γεωργίου για κακουργηματικές παρατηρήσεις των δημοσιονομικών στοιχείων, αφού βάσει αυτών η χώρα υποχρεώθηκε στην ένταξη για προγράμματα στήριξης. Αναβιώνει πάλι η απλοϊκή προπαγάνδα, πως με ένα στατιστικό τρυκ οι εταίροι μας έγιναν και δανειστές μας, χρησιμοποιώντας ντόπια μίσθαρνα ή μη όργανά τους όπως και το συγκεκριμένο, που υπήρξε εξάλλου και στέλεχος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Η συνωμοσιολογική αυτή ερμηνεία των δεινών της χρεοκοπίας θα ήταν απλώς γελοία, αν δεν κινδύνευε να εξανεμίσει τα τελευταία ψιχία της διεθνούς αξιοπιστίας που διαθέτει η χώρα απέναντι στους εταίρους αλλά και στις διεθνείς αγορές. Πέραν όλων των λοιπών, είναι τραγικό η Κυβέρνηση να θεωρεί ότι τη βολεύει πολιτικά να αναβιώσει τη συνωμοσιολογία περί προδοσιών, αναθερμαίνοντας τον τυφλό αντιμνημονιακό διχασμό και παράλληλα ενισχύοντας την ιδιότυπη προσέγγιση με τους καραμανλικούς της Νέας Δημοκρατίας. Είναι τραγικό η Κυβέρνηση να καμώνεται ότι η δικαιοσύνη διαθέτει την επιστημονική επάρκεια, να κρίνει ότι η ίδια θεωρεί τον εαυτό της ανίκανο να κάνει ενώ διαθέτει το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, τη Στατική Υπηρεσία και τις λοιπές υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών. Ο κύριος Πρωθυπουργός πρέπει να αντιληφθεί πως με τα καμώματα, το μήνυμα που εκπέμπεται δεν είναι άλλο παρά η αμφισβήτηση της ουσίας των συμφωνιών που κάναμε με τους εταίρους, ώστε να ενταχθούμε στα προγράμματα στήριξης για να μην καταρρεύσουμε άτακτα καταστρέφοντας ολοσχερώς τη χώρα και την κοινωνία. Πάλι θύματα διεθνούς συνωμοσιολογίας, πάλι ανάδελφοι και προδομένοι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να μην αναρωτιόμαστε πώς φαινόμενα Αρτέμη Σώρρα βρίσκουν έδαφος, σε μία κοινωνία που εκπαιδεύεται συστηματικά με τόσο αφελή και βολικό παράλληλα τρόπο για ό,τι αρνητικό της συμβαίνει. Δύο κουβέντες στο θέμα της ημέρας. Η αποκατάσταση της νομιμότητας και της διαφάνειας στη λειτουργία των τηλεοπτικών σταθμών, αποτελεί διαχρονικό αίτημα της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων πολιτών. Η σκανδαλώδης σχέση πολιτικής αντιπαροχής μεταξύ πολιτικού συστήματος, ΜΜΕ και τραπεζών, είναι μία από τις βασικές πηγές απώλειας της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους πολιτικούς. Η Κυβέρνηση της Αριστεράς είχε ένα προνομιακό πεδίο στη διάθεσή της και θα μπορούσε να γραφτεί στην ιστορία ως ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματά της το ξεκαθάρισμα και η εξυγίανση του τηλεοπτικού τοπίου. Θα μπορούσε, παράλληλα, να ασχοληθεί με κάτι στο οποίο δεν έχουμε αναφερθεί και θα πρέπει να μας απασχολήσει - οφείλουμε να μας απασχολήσει - τη ρύθμιση του αντισυστημικού ενημερωτικού χώρου, με το ξεκαθάρισμα από τις διάφορες γκρίζες σχολές δημοσιογραφίας που άνθισαν στην περίοδο του άκρατου λαϊκισμού ως φιλολαϊκές και καταγγελτικές, αποκαλυπτικές, ευρισκόμενες στο περιθώριο των επίσημων μέσων, που ανεξέλεγκτα συνεχίζουν να παραπληροφορούν να συκοφαντούν και να εκβιάζουν. Αντί να επιδιώξει τον πλουραλισμό της ενημέρωσης και την εξυγίανση του τοπίου μέσω της κατοχυρωμένης στο Σύνταγμα Ανεξάρτητης Αρχής του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, η Κυβέρνηση υπέπεσε στον πειρασμό της καταγγελίας περί κακής διαπλοκής των άλλων και τη δημιουργία ενός νέου μιντιακού ολιγοπωλίου που θα στηρίζει τις όποιες κυβερνητικές επιλογές. Επέλεξε τις αλχημείες. Επέλεξε να μην περιμένει την τελική κρίση του Συμβουλίου της Επικρατείας σχετικά με τον αποκλεισμό του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης από την όλη διαδικασία, μιας ανεξάρτητης αρχής, που υπενθυμίζω ότι για τη θεσμοθέτησή της στις αρχές της δεκαετίας του ‘90- την υιοθέτησή τότε και τη συνταγματική πρόβλεψη το 2001 με την αναθεώρηση - ήταν καθοριστικός ο ρόλος του τότε Συνασπισμού, στον οποίο από κοινού συμμετείχα με πολλούς από εσάς, την οποία υποστηρίζαμε ως θεσμική δικλίδα διασφάλισης της ανεξαρτησίας της ενημέρωσης από την όποια εξουσία. Η προσπάθεια ελέγχου της πληροφόρησης μας απομακρύνει από το ευρωπαϊκό πλαίσιο λειτουργίας των μέσων μαζικής επικοινωνίας, κινδυνεύοντας να καταγράφουμε μαζί με την Ουγγαρία, τον Ορμπάν, σε μια κατηγορία ειδικών χωρών, κάτι διόλου τιμητικό. Επιπλέον είναι ιδιαιτέρως αντιφατικό ότι εσείς, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, που δώσατε - και σωστά - τόσους αγώνες για τους απολυμένους της ΕΡΤ, δεν ενδιαφέρεστε για τη μοίρα αρκετών εκατοντάδων εργαζομένων στα υφιστάμενα κανάλια, τα οποία από μεθαύριο θα βρεθούν εκτός λειτουργίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να περάσουμε στο σημερινό νομοσχέδιο που αφορά στο Υπουργείο Παιδείας, άκουσα χθες τον Υπουργό, τον κ. Φίλη, να αναφέρεται σε διαφορετικές αναγνώσεις και διαφορετικές ιδεολογικές φορτίσεις του όρου «αριστεία». Τι διαφορετικό εννοούσε, άραγε, ο εκ των ιστορικών μορφών της Αριστεράς αξέχαστος Γρηγόρης Φαράκος, όταν λίγο μετά τη χούντα προέτρεπε τους νέους με εκείνο το ιστορικό, «Πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στον αγώνα»; Η προτροπή στη μετριοκρατία προάγει, άραγε, τα συμφέροντα των αδυνάτων; Η προς τα κάτω ισοπέδωση ανοίγει, άραγε, προοπτικές για μια ταξική αναβάθμιση των λαϊκών στρωμάτων; Όμως αναφορικά με τη συζήτηση για τον τρόπο εισαγωγής στα ελληνικά πανεπιστήμια, η πληθώρα εναλλακτικών προτάσεων και η πιθανολογούμενη κατάργηση των πανελληνίων εξετάσεων, δεν είναι ούτε πρωτότυπη ούτε καινούργια. Το θέμα είχε απασχολήσει τον δημόσιο διάλογο πάρα πολλές φορές, χωρίς να προσφέρει, όμως, τελικά ένα σταθερό, ρεαλιστικό και υλοποιήσιμο, μη προσανατολισμένο στην παπαγαλία και μη εξοντωτικό για τον μαθητή σύστημα και κυρίως χωρίς να έχει προσφέρει ένα σύστημα που να αναβαθμίζει τη δευτεροβάθμια παιδεία, αλλά βεβαίως και το ίδιο το ελληνικό πανεπιστήμιο. Φέτος, είδαμε να περνά στην τριτοβάθμια εκπαίδευση μεγάλος αριθμός μαθητών με βαθμούς πολύ κάτω από τη βάση. Είναι ανάγκη να συζητήσουμε για την αναβάθμιση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, την αποσύνδεση του λυκείου από τις πανελλήνιες εξετάσεις και την απομάκρυνσή του από την παπαγαλία, που εξοντώνει τον μαθητή, χωρίς να του δίνει γνώση και κρίση. Χρειάζεται εκσυγχρονισμός της διδακτέας ύλης αλλά και αναβάθμιση του εκπαιδευτικού προσωπικού, που δεν μπορεί παρά να περνά από τη δημιουργία κινήτρων για διαρκή επιμόρφωση και βεβαίως την αξιολόγηση. Έχω πολλά να πω, αλλά ο χρόνος είναι πάντα περιοριστικός. Θέλω μόνο να πω μια φράση σε σχέση με μια δήλωση του κ. Φίλη, ότι δεν πρέπει να υπάρχουν λευκές σελίδες στα σχολικά βιβλία Ιστορίας σε σχέση με τον εμφύλιο. Εμείς στο Ποτάμι πιστεύουμε ότι έχει περάσει ικανός χρόνος από τα γεγονότα, ώστε αυτά να μπορούν να ιδωθούν και να ειπωθούν, χωρίς τον κίνδυνο αναμόχλευσης ολέθριων παθών του παρελθόντος. Εξάλλου αποτελεί στοιχείο ωριμότητας για μια κοινωνία, το να μπορεί να αναστοχάζεται τις επώδυνες στιγμές του παρελθόντος της. Η χρησιμοθηρική προσέγγιση της ιστορίας, που κατά κόρον επιχειρήθηκε στο παρελθόν, ήταν κάτι που πάντα η Αριστερά καυτηρίαζε. Οι σημερινοί μαθητές και οι αυριανοί πολίτες πρέπει να διδάσκονται τις μαύρες σελίδες της νεότερης ιστορίας μας, δηλαδή τον Εμφύλιο, όπως και την επτάχρονη δικτατορία. Ναι, λοιπόν, στη διδασκαλία του εμφυλίου, μακριά όμως από ιδεοληπτικές και μονόπλευρες προσεγγίσεις. Κλείνω, λέγοντας, πως θα πρέπει για ό,τι έχει να κάνει με την παιδεία, με το εκπαιδευτικό μας σύστημα, να επιδιώκουμε όλοι τις μέγιστες δυνατές συγκλίσεις. Όλοι συμφωνούμε στη ρητορική ότι είναι το μείζον ζήτημα που θα πρέπει να μας απασχολήσει και, βεβαίως, η προϋπόθεση της εξόδου από την πολλαπλή κρίση που μας μαστίζει, όχι την οικονομική μόνο, την αξιακή, τη θεσμική, την πολιτισμική. Εδώ, όμως, απαιτούνται πράξεις και όχι μονάχα δηλώσεις, κυρία Υπουργέ. Η Κυβέρνηση έχει μπροστά της ένα πεδίο δόξης λαμπρό. Εάν πραγματικά θέλει την αναβάθμιση της παιδείας, την αναβάθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος, μπορεί να βρει τα ευήκοα ώτα της Αντιπολίτευσης και να προχωρήσει σε μεγάλες αλλαγές, σε μεγάλες τομές. Περιμένουμε, όμως, τις πράξεις και όχι, βεβαίως, τις δηλώσεις. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς. Τον λόγο έχει η κ. Μαρία Αντωνίου από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζουμε σήμερα, στη δεύτερη συνεδρίαση της Ολομέλειας μετά την περίοδο των θερινών διακοπών, δέκα πέντε μέρες πριν ξεκινήσουν τα σχολεία, πριν χτυπήσει το πρώτο κουδούνι, με ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, που αφορά σε ρυθμίσεις για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση, τη διαπολιτισμική εκπαίδευση και άλλες διατάξεις. Είναι ένα νομοσχέδιο που ενώ στοχεύει, όπως λέει στο άρθρο 1, στην αναβάθμιση και τη βελτίωση της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στο εξωτερικό και στην προώθηση της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού - κάτι που φυσικά μας βρίσκει όλους σύμφωνους - τελικά μάλλον θα προκαλέσει περισσότερα προβλήματα, αντί να δώσει λύσεις, κυρία Υπουργέ. Φυσικά, ο Υπουργός στα τριάντα λεπτά της ομιλίας του, μόνο για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση δεν αναφέρθηκε. Έψαξε και βρήκε άρθρα του '76. Και τι μας είπε. Μας είπε ότι αυτά που γράφονταν το '76, σε σχέση με τα θέματα παιδείας, είναι επίκαιρα στο σημερινό νομοσχέδιο. Δηλαδή, ενώ η τεχνολογία τρέχει, η εκπαίδευση σε όλον τον κόσμο εξελίσσεται με γοργούς ρυθμούς, αυτός ουσιαστικά μας γυρίζει σαράντα χρόνια πίσω στην εκπαίδευση, τουλάχιστον. Αυτό δεν κάνετε, κυρία Υπουργέ; Οι συνεδριάσεις για ένα νομοσχέδιο για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση γίνονται εσπευσμένα. Και να εξηγήσω γιατί: Οι συνεδριάσεις των επιτροπών έγιναν σε τρεις μέρες, χωρίς καν να προλάβουν να κληθούν οι φορείς - γι' αυτούς, άλλωστε, συζητάμε - του εξωτερικού. Δεχθήκαμε πάρα πολλές διαμαρτυρίες γι' αυτό το θέμα. Γιατί ήταν τόσο επείγον, από τη στιγμή που θα εφαρμοστεί από το 2017 και το 2018; Μάλλον, η απάντηση είναι ότι πριν ξεκινήσουν τα σχολεία, θέλουμε να περάσουμε κάποιες τροπολογίες. Θα ήθελα να θυμίσω εδώ, ότι είχα υποβάλλει ερώτηση στον κύριο Υπουργό για το θέμα, επισημαίνοντας τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν εκατοντάδες Έλληνες γονείς, των οποίων τα παιδιά φοιτούν σε ελληνικό σχολείο στο Βουκουρέστι, όπου χρειάζεται να δαπανήσουν χιλιάδες ευρώ για τρία παιδιά. Και ακόμα - νομίζω - να βρείτε λύση. Για ένα, λοιπόν, τόσο σημαντικό θέμα, της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης, των ανθρώπων, των Ελλήνων που μένουν στο εξωτερικό, συνεχίζετε να νομοθετείτε χωρίς σχέδιο. Συγκεκριμένα, με το άρθρο 3 προβλέπεται ότι η ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό θα παρέχεται από τα δίγλωσσα σχολεία, παρά το γεγονός ότι έχει επισημανθεί από όλη την ομογένεια πως τα δίγλωσσα σχολεία - και κυρίως στη Γερμανία, κύριε Υπουργέ - είναι σχολεία επιπέδου ενός δεκατάξιου σχολείου. Και δεν είναι μόνο αυτό. Με το άρθρο 26, παράγραφος 2 νομοθετείτε ουσιαστικά το κλείσιμο από το σχολικό έτος 2018-2019 όλων των αμιγώς ελληνικών δημοτικών, γυμνασίων και λυκείων του εξωτερικού και την υποχρεωτική μετατροπή τους σε δίγλωσσα, χωρίς να περιγράφετε καν το πλαίσιο λειτουργίας τους και χωρίς καμμιά προεργασία. Τι κάνετε με άλλα λόγια εσείς της Κυβέρνησης; Στερείτε από τα παιδιά των Ελλήνων του εξωτερικού το δικαίωμα να μορφωθούν σε ελληνικά σχολεία, με άμεσο κίνδυνο οι γονείς τους να προτιμήσουν τα αμιγώς ξένα σχολεία - παραδείγματος χάρη, τα αμιγώς γερμανικά - αντί τα δίγλωσσα. Αντί, λοιπόν, να ενισχύσετε την επαφή των παιδιών με την ελληνική γλώσσα, την κόβετε μία και καλή. Πάμε τώρα στα άρθρα 16 και 26, παράγραφος 1 που ρυθμίζουν τις αποσπάσεις εκπαιδευτικών στο εξωτερικό. Στον πρόσφατο ν.4386/2016 και συγκεκριμένα στο άρθρο 45, προβλέπεται ότι καταργούνται από το σχολικό έτος 2017 και 2018 οι νομοθετημένες, κατ' εξαίρεση, παρατάσεις αποσπάσεων εκπαιδευτικών στο εξωτερικό, οι οποίοι είχαν συνάψει γάμο με μόνιμο κάτοικο του εξωτερικού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη συζήτηση του νομοσχεδίου αυτού, το οποίο είχα την τιμή τότε να εισηγηθώ, είχα αναφερθεί στη συγκεκριμένη ρύθμιση, μια ρύθμιση που θα οδηγούσε εκατοντάδες εκπαιδευτικούς, νομίμως αποσπασμένους, είτε στο χωρισμό είτε στην αναζήτηση μιας νέας εργασίας. Για ποιον λόγο γίνεται αυτό; Για να αποσπάσει η Κυβέρνηση στη θέση τους εκπαιδευτικούς από την Ελλάδα με επιμίσθιο; Σε περίοδο κρίσης, ύφεσης, περικοπών συντάξεων, αυξήσεων φόρων, η Κυβέρνηση τι κάνει; Θεσμοθετεί την αντικατάσταση των εκπαιδευτικών που αμείβονται αποκλειστικά με μισθό εσωτερικού, με εκπαιδευτικούς από την Ελλάδα που θα αμείβονται με επιπλέον επιμίσθιο. Δηλαδή, θα πληρώνει ο Έλληνας φορολογούμενος τα ρουσφέτια του ΣΥΡΙΖΑ; Δεν θα μπορούσα, επίσης, να μην αναφερθώ και στο άρθρο 28 και στις ρυθμίσεις για την ιδιωτική εκπαίδευση. Η προφανής αδυναμία της Κυβέρνησης να αναβαθμίσει το δημόσιο σχολείο και τη δημόσια εκπαίδευση, σε συνδυασμό με τις ιδεοληψίες της ενάντια σε καθετί ιδιωτικό, την οδηγούν σε μία ακόμη απόπειρα υποβάθμισης της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Με τη φερόμενη ρύθμιση επιχειρεί να καταργήσει συγκριτικά πλεονεκτήματα της ιδιωτικής εκπαίδευσης, τη δυνατότητα επιλογής και αξιολόγησης του εκπαιδευτικού προσωπικού, τη δυνατότητα καθορισμού και διαφοροποίησης του εκπαιδευτικού προγράμματος. Όπως είπα, προσπαθείτε να μας γυρίσετε σαράντα χρόνια πίσω. Για την τροπολογία της ειδικής εκπαίδευσης έχει γίνει αρκετή αναφορά από όλους τους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας. Καταψηφίζουμε αυτή την προσπάθεια που γίνεται να εξισωθεί η ειδική εκπαίδευση με τις υπόλοιπες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το προειδοποιητικό κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα μου δώσετε, όμως, ένα λεπτό, γιατί θέλω να αναφερθώ στην τροπολογία 640, για την οποία είχα ζητήσει και τον λόγο. Όσον αφορά, λοιπόν, στην τροπολογία 640/31 που αφορά την έρευνα και την καινοτομία, θέλω να τονίσω τα εξής: Πρώτον, με την τροπολογία δίνεται - λέει - εξουσιοδότηση στον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων να κατανείμει και να διαχειριστεί τα πρώτα 18.000.000 ευρώ - θα διατεθεί αυτή η χρηματοδότηση - μεταξύ άλλων στην έναρξη και λειτουργία ενός ελληνικού ιδρύματος έρευνας και καινοτομίας. Είναι φάντασμα. Δεν υπάρχει νομοθετημένο, δεν υπάρχει νομικό ή θεσμικό πλαίσιο γι' αυτό. Δεύτερον, η τροπολογία αναφέρεται σε μια δανειακή σύμβαση που υπέγραψε - λέει - η χώρα μας στις 15 Ιουλίου με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, το περιεχόμενο της οποίας δεν γνωρίζουμε. Σας έχω ζητήσει, κύριε Υπουργέ, με την υπ'αριθμόν 472 αίτηση κατάθεσης εγγράφου από τον Ιούλιο να μας καταθέσετε αυτή τη σύμβαση, για να έχουμε τη δυνατότητα να εξετάσουμε τους όρους, τις προϋποθέσεις του δανεισμού, τους σκοπούς του δανείου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, δώστε μου ένα λεπτό να τελειώσω την τοποθέτησή μου. Καταθέτω για τα Πρακτικά την αίτηση κατάθεσης εγγράφου, για την οποία δεν έχουμε ακόμη πάρει απάντηση ούτε οι Έλληνες Βουλευτές ούτε οι πολίτες αυτού του κράτους, γι' αυτή, δηλαδή, τη δανειακή σύμβαση που έχετε προετοιμάσει. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Μαρία Αντωνίου καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφου, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κι ενώ προτίθεστε να δημιουργήσετε αυτό το ίδρυμα, παρ'όλα αυτά αναθέτετε αυτά τα πρώτα δέκα χρόνια τη διαχείρισή του στην ΓΓΕΠ. Άρα, για ποιον λόγο να ιδρύσετε αυτό το ίδρυμα; Τι κρύβεται από πίσω; Η προχειρότητα, λοιπόν, και η ανικανότητά σας πλέον ως Κυβέρνηση γίνεται καθημερινή ρουτίνα. Αυτό, όμως, στοιχίζει ακριβά στην ελληνική οικονομία και στην ελληνική κοινωνία. Το καλύτερο, λοιπόν, που έχετε να κάνετε είναι να παραιτηθείτε, γιατί όπως έλεγε ο αείμνηστος Παύλος Μπακογιάννης, που από ό,τι φαίνεται διαβάζετε: «Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα». Ευχαριστώ.
Ο κ. Γεωργαντάς από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, αν τη σημερινή συνεδρίαση την παρακολουθούσε ένας Έλληνας του εξωτερικού, που έχει τα παιδιά του να φοιτούν εκεί στα σχολεία - ειδικά κάποιος κάτοικος του Μονάχου - νομίζω θα θλίβονταν. Θα θλίβονταν, γιατί εδώ κάνουμε μια συζήτηση, την οποία είναι σαν να την κάνουμε σε ένα άλλο πεδίο, σε ένα άλλο επίπεδο, μακριά από τα πραγματικά προβλήματα των Ελλήνων μαθητών στα σχολεία του εξωτερικού και τα πρακτικά και τα εκπαιδευτικά. Είναι ντροπή για την Κυβέρνηση αυτή, είναι ντροπή για όλο το Κοινοβούλιο το ότι δεν καταφέραμε να ολοκληρώσουμε τη διαδικασία για την ανέγερση του σχολείου στο Μόναχο. Τον Ιανουάριο του 2015- συγκεκριμένα στις 16 Ιανουαρίου - έγινε, μετά από μεγάλη καθυστέρηση λόγω και δικαστικών αντιδικιών, η θεμελίωση του μεγάλου αυτού έργου, το οποίο θα βοηθούσε τους τριάντα χιλιάδες μόνιμους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής του Μονάχου, έτσι ώστε τα παιδιά τους να έχουν πραγματικά μια στέγη για να τους παράσχεται η εκπαίδευση, την οποία επιθυμούν. Ξεκίνησε το έργο τον Ιανουάριο - το σημειώνω - του 2015. Λίγες μέρες μετά συνέβη κάτι το οποίο το ζούμε από τότε στο πετσί μας. Δημιουργήθηκε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Υπήρξαν καθυστερήσεις. Δεν υπήρξαν οι αναγκαίες προκαταβολές. Γινόταν μια «περήφανη διαπραγμάτευση» εκείνο το διάστημα. Τον Αύγουστο του 2015 έγινε μια νέα συμφωνία με τον Δήμο του Μονάχου, προκειμένου να γίνει σ' ένα νέο χρονοδιάγραμμα η υλοποίηση του έργου. Δυστυχώς, οι υποχρεώσεις, οι οποίες αναλήφθηκαν από την ελληνική πλευρά ούτε εκείνες υλοποιήθηκαν. Θέλω να σημειώσω εδώ - γιατί μπορεί μερικοί να μην το θυμούνται - ότι τον Μάρτιο του παρόντος έτους 2016, έφερε η Κυβέρνηση τροπολογία στη Βουλή για έκτακτη χρηματοδότηση του εργολάβου του έργου, στην οποία συναίνεσαν τα πολιτικά κόμματα, για να διευκολύνουμε την κατάσταση. Πλην, όμως, ενώ αυτό υπερψηφίστηκε από τη Βουλή τον Μάρτιο του 2016, είχαμε τελικά στις 20 Ιουλίου την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Μονάχου, με την οποία ουσιαστικά ανακλήθηκε η παραχώρηση του οικοπέδου. Τα ερωτήματα είναι πολλά και οι συνέπειες, δυστυχώς, δυσβάσταχτες για τους Έλληνες του εξωτερικού. Ποιος από εμάς παραστάθηκε, ποιος από την Κυβέρνηση παραστάθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο του Μονάχου, έτσι ώστε να καταδείξει πραγματικά την πρόθεσή μας να υλοποιήσουμε αυτό το έργο, να ζητήσει τη συναίνεση για ένα νέο χρονοδιάγραμμα; Ποιος πάλεψε αυτό το τόσο μεγάλο ζήτημα; Ποιος αυτήν τη στιγμή έχει την ευθύνη για τα χρήματα, τα οποία δόθηκαν και τα οποία ουσιαστικά δόθηκαν σε μια «μαύρη τρύπα»; Διότι το έργο έγινε μέχρι ενός σημείου. Μας παίρνουν πίσω το οικόπεδο και ό,τι χρήματα δόθηκαν, είναι χαμένα. Ποιος πάλεψε αυτό το τόσο μεγάλο θέμα; Και σήμερα εδώ μιλάμε για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό. Γελάνε οι Έλληνες της Γερμανίας και ντρέπονται συγχρόνως. Ήρθε το νομοσχέδιο και προσπαθούμε να δούμε τα θετικά του. Και ξεκινάμε από το βασικό: Συντονιστές εκπαίδευσης ή διευθυντές σχολείων. Οι θέσεις αυτές είναι πολύ σημαντικές, με πολύ μεγάλη ευθύνη, με πολύ μεγάλες αρμοδιότητες. Η θέση των συντονιστών εκπαίδευσης του εξωτερικού είναι ουσιαστικά ο σύνδεσμος ανάμεσα στο Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδος και στις υπηρεσίες της ξένης χώρας, στην οποία βρίσκονται τα σχολεία. Έχει μια αρμοδιότητα επί των μαθημάτων, επί όλου του εκπαιδευτικού προγράμματος. Όμως, αντί να ενισχύουμε τα προσόντα αυτών των ανθρώπων, τα μειώνουμε. Ζητούμε, όχι άριστη γνώση της γλώσσας στη χώρα στην οποία βρίσκεται και θα πάρει τη θέση ο συντονιστής ή ο διευθυντής του σχολείου, αλλά πολύ καλή γνώση. Δεν μπορώ να καταλάβω τη σκοπιμότητα μιας τέτοιας ρύθμισης. Πραγματικά, δεν μπορώ να την καταλάβω. Αυτός, ο οποίος, δηλαδή, ουσιαστικά θα διευθύνει ένα τέτοιο σχολείο και θα κάνει όλες τις επαφές με τους ανθρώπους του εξωτερικού, δεν πρέπει να έχει άριστη γνώση αυτής της γλώσσας; Δεν μπορώ να καταλάβω, λοιπόν, γιατί αυτό μειώνεται. Μάλλον αρχίζουμε και το καταλαβαίνουμε όλοι! Αντί να ενισχύονται τα κριτήρια, αντί να γίνονται πιο αξιόπιστες οι επιλογές των ανθρώπων σε τέτοιες θέσεις ευθύνης, μειώνονται. Αυτό είναι μια, νομίζω, επιλογή συνειδητή του ΣΥΡΙΖΑ. Στην ιδιωτική εκπαίδευση δεν μπορώ να καταλάβω τη λογική ότι αυτός που προσλαμβάνεται ως εκπαιδευτικός το πρώτο έτος και δεν ανταποκρίνεται στα καθήκοντά του, δεν θα μπορεί να απολυθεί. Όποιοι έχουν δουλέψει στον ιδιωτικό τομέα ξέρουν πολύ καλά - καλύτερα όλων - ότι ο καλός εκπαιδευτικός δεν απολύεται από τον εργοδότη του. Κανείς καλός, σε οποιονδήποτε τομέα του ιδιωτικού οικονομικού βίου, δεν απολύεται, αν κάνει καλά τη δουλειά του. Όμως, αυτός που είναι ανεπαρκής, θα πρέπει να περιμένει ο εργοδότης του δύο χρόνια για να δει αν θα τον απολύσει; Δεν μπορώ να την καταλάβω πραγματικά αυτήν τη λογική. Ακόμα και στο δημόσιο υπάρχει η διετής δοκιμασία. Εδώ γιατί να μην μπορεί να υπάρξει αυτό το δικαίωμα σε αυτόν που ξεκινάει και είναι ανεπαρκής; Πραγματικά, δεν μπορώ να το καταλάβω. Άλλωστε, με βάση και την παλαιά νομοθεσία, μετά την παρέλευση της διετίας η σύμβαση γινόταν αορίστου χρόνου. Υπήρχε η προστασία. Βέβαια, πρέπει να έχουμε και εμπιστοσύνη στα δικαστήριά μας, τα οποία βεβαίως, έχουν αποφάσεις, όπου όταν είναι καταχρηστικές οι απολύσεις, παρεμβαίνουν και διορθώνουν όποιο τέτοιο ζήτημα προκύπτει. Επίσης, πρέπει να αναφερθώ - στο ένα λεπτό που απομένει - και στα πτυχία των ιδιωτικών ΤΕΕ, στα παράτυπα πτυχία. Δεν θέλω να μιλήσω για πλαστά. Τα πλαστά έχουν συγκεκριμένο δρόμο. Ο δρόμος είναι: Εισαγγελέας και απόλυση. Αυτή είναι η δική μου άποψη. Το παράτυπο, όμως, είναι ότι σε αυτούς που είχαν αυτό το πτυχίο - κάποιος, δηλαδή, που φοίτησε σε ένα ιδιωτικό ΤΕΕ, που δεν πληρούσε τα κριτήρια του νόμου, που ίσως δεν μπορούσε να το γνωρίζει, γιατί δεν είχε άδεια, δεν είναι υποχρεωμένος να το ξέρει ο κάθε σπουδαστής, δεν ήταν σωστό το ωρολόγιο πρόγραμμα, ούτε αυτό μπορούσε να το ξέρει - δόθηκε κάποια στιγμή μια δυνατότητα με επιπλέον εξετάσεις να τακτοποιηθούν. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί, όμως, αυτό να επεκτείνεται και να διευρύνεται μέχρι τη σημερινή μέρα. Τότε, είχε προκύψει ένα συγκεκριμένο ζήτημα. Όλοι πλέον είναι υποψιασμένοι, όλοι είναι γνώστες του θέματος, το οποίο ανέκυψε. Άρα, η λογική είναι μόνο να τακτοποιηθούν με επιπλέον εξετάσεις όσοι αποφοίτησαν εκείνη τη συγκεκριμένη περίοδο. Δεν μπορώ να καταλάβω τη λογική και τη σκοπιμότητα να το φθάσουμε μέχρι σήμερα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ πολύ. Λυπάμαι που σήμερα δεν είμαι υπερήφανος για ένα νομοσχέδιο που αφορά ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα για τη χώρα μου. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Παπαθεοδώρου.
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προκαταβολικά να ευχαριστήσω θερμά τον κ. Βλάχο για την αλλαγή αυτήν που έγινε. Μπαίνω κατευθείαν στο θέμα. Τελικά, η προχειρότητα και η κομματική σκοπιμότητα την οποία επιδεικνύει το Υπουργείο Παιδείας σε όλες τις νομοθετικές του πρωτοβουλίες, αποδεικνύει καθημερινά πόσο επικίνδυνοι είναι για τον κόσμο της εκπαίδευσης. Προχειρότητα! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ελληνόγλωσση εκπαίδευση. Δεκαεννέα άρθρα. Στα δεκαεννέα αυτά άρθρα, τα οποία τα διάβασα με πολύ προσοχή, το Υπουργείο Παιδείας, ο Υπουργός, διαπρέπει σε μεγάλο βαθμό ως αντιγραφέας προηγούμενου νομοθετήματος. Τι εννοώ με αυτό; Εδώ έχουμε το σχέδιο νόμου. Αυτός είναι ο νόμος του 2011, του ΠΑΣΟΚ. Κάθισα και διάβασα τα δύο κείμενα. Τα καταθέτω και για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Θεόδωρος Παπαθεοδώρου καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο Αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Πρασινισμένες οι ίδιες εκφράσεις, οι ίδιες λέξεις. Ακούστε, το άρθρο 1 είναι απλή επανάληψη, με άλλη διατύπωση, του άρθρου 1 του ν.4027/2011. Το άρθρο 2, «Φορείς ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης», είναι το ίδιο άρθρο μόνο που προστίθεται ως φορέας της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης και η ορθόδοξη Εκκλησία στο εξωτερικό. Το άρθρο 3 είναι ακριβώς αντίστοιχο με το προηγούμενο άρθρο του 2011, το άρθρο 2. Το άρθρο 5, «Ενίσχυση της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης», είναι απόλυτη επανάληψη του άρθρου 5 του ν.4027/2011. Το άρθρο 7 είναι ακριβώς το ίδιο με το αντίστοιχο άρθρο 8 του ν.4027/2011. Το άρθρο 8 του σχεδίου νόμου είναι ακριβώς το ίδιο με το άρθρο 9 του 4027/2011. Μπορείτε να το διαπιστώσετε. Το άρθρο 10 είναι απόλυτη επανάληψη του άρθρου 11 του 2011. Τα άρθρα 11,13,14 είναι τα ίδια. Το άρθρο 15, στις κατηγορίες του προσωπικού, είναι απόλυτα ταυτόσημο με το άρθρο 17 του ν.4027/2011. Αποσπάσεις εκπαιδευτικών: Εδώ έχουμε αλλαγή κριτηρίων. Επίσης, το άρθρο 18, για τα γραφεία συντονιστών, είναι ακριβώς ίδιο με το άρθρο 19, απλώς αλλάζουμε και μειώνουμε τα κριτήρια για τους συντονιστές εξωτερικού. Γιατί καταθέσατε σχέδιο νόμου για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση; Είναι πραγματικά αντιγραφή του προηγούμενου νόμου. Τι κόμισε περισσότερο; Κόμισε κάτι. Μειώσατε τα κριτήρια για τους συντονιστές εκπαίδευσης και αλλάξατε τα κριτήρια για το αποσπασμένο εκπαιδευτικό προσωπικό. Κυρία Υπουργέ, εδώ θέλω πραγματικά να σας κάνω μια πρόταση. Εφόσον αλλάζετε τα κριτήρια για το αποσπασμένο προσωπικό, για όσους είναι στο εξωτερικό, βρίσκονται σε μεικτούς γάμους, έχουν ανήλικα παιδιά και δεν λαμβάνουν το επιμίσθιο - χωρίς, λοιπόν, να επιβαρύνουν το ελληνικό κράτος - κάντε μια μεταβατική διάταξη, έτσι ώστε να μπορούν να παραμείνουν για ένα μεταβατικό διάστημα, γιατί διαφορετικά σε ένα χρόνο δεν θα αλλάξουν απλώς τις ζωές τους. Νομίζω ότι το ελληνικό κράτος έχει κερδίσει από την παρουσία τους στο εξωτερικό. Κοιτάξτε το σας παρακαλώ. Είναι κοινωνικοί οι λόγοι, καθαρά. Διαπολιτισμική εκπαίδευση: Λέτε στον ορισμό της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης, αλλάζοντας αυτόν του ΄96, ότι σκοπός είναι η άρση των ανισοτήτων και του κοινωνικού αποκλεισμού. Αυτός, βέβαια, είναι ο τελικός στόχος. Να το δείτε στις γενικές πολιτικές σας για την εκπαίδευση, ώστε να μην μείνουμε σε απλές διακηρύξεις. Το θέμα του κοινωνικού αποκλεισμού, όσον αφορά την εκπαίδευση αντιμετωπίζεται ήδη με τον νόμο του ΠΑΣΟΚ του 2010, με τον ν. 3879, που θεσπίζει τις ΖΕΠ, τις ζώνες εκπαιδευτικής προτεραιότητας. Εσείς, όμως, καταργείτε τη λογική των ΖΕΠ, που βλέπουν την κοινωνία ως ενιαίο σύνολο, και υιοθετείτε τις λογικές διαχωρισμού. Στη δική σας διαπολιτισμική εκπαίδευση για έναν περίεργο λόγο απουσιάζουν οι Ρομά, δεν υπάρχουν. Ξαφνικά, δεν διαβάζουμε πουθενά γι' αυτήν την πληθυσμιακή κατηγορία. Απουσιάζουν τα παιδιά των μεταναστών. Δεν αντιμετωπίζονται ούτε ως Έλληνες πολίτες ή εν δυνάμει Έλληνες πολίτες, αλλά ως εξωτικό αντικείμενο φιλανθρωπίας. Εμείς ψηφίσαμε τον νόμο, για να πάρουν ελληνική ιθαγένεια τα παιδιά αυτά και εσείς μέχρι τώρα τον νόμο αυτόν δεν τον έχετε υλοποιήσει. Στο άρθρο 21 λέτε ότι σκοπός της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης είναι η εγγραφή των παιδιών με διαφορετική - ακούστε, κύριοι συνάδελφοι, έχει σημασία - πολιτισμική προέλευση σε σχολεία μαζί με τα παιδιά των γηγενών. Ποιοι είναι οι γηγενείς; Ποιοι είναι; Τι εννοείτε με τον όρο «γηγενείς»; Πού τον βρήκατε τον όρο αυτόν; Νομικά υπάρχει όρος γηγενείς; Δεν είναι γηγενείς οι Ρομά ή τα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα, οι Έλληνες Εβραίοι, μουσουλμάνοι, καθολικοί; Μπερδεύετε ακόμα και τους ορισμούς; Το πώς εννοείτε τη διαπολιτισμική εκπαίδευση αποδεικνύεται από τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τα παιδιά των προσφύγων. Ετοιμάζετε δομές, όχι τάξεις ένταξης. Αυτό θα το δείτε αργότερα. Γιατί; Γιατί μέχρι τώρα, όταν εδώ και μήνες λέμε «ξεκινήστε μια διαδικασία, γιατί τα παιδιά αυτά έχουν δικαίωμα να εγγραφούν στα σχολεία», ξεκινάτε μια διαδικασία η οποία βρίσκεται με συσσώρευση στη Βόρειο Ελλάδα, γιατί η μεταναστευτική σας πολιτική έχει αποτύχει και βεβαίως, δεν μπορεί να συνδεθεί με την εκπαιδευτική πολιτική. Οι εκπαιδευτικοί στόχοι που θέτει το νομοθέτημα αυτό είναι στόχοι μιζέριας και προχειρότητας. Τα διαπολιτισμικά σχολεία τα βαφτίζετε «πειραματικά». Πρέπει, όμως, να σας πω ότι χρειάζεται αναθεώρηση των διαπολιτισμικών σχολείων. Αν, όμως, ανοίξετε τον νόμο, θα δείτε ότι αυτό δεν μπορείτε να το εφαρμόσετε από μεθαύριο, διότι χρειάζεται ειδική διαδικασία, για να θεσπιστούν τα πειραματικά σχολεία, έστω και με τον τρόπο που εσείς αυτήν τη στιγμή τα θέλετε. Επίσης, υπάρχουν λάθη και απροσεξίες στο κείμενο που έχει περάσει από διαβούλευση και στην επιτροπή. Δεν είναι δουλειά μου να το κάνω αυτό. Θα σας πω πολύ σύντομα το εξής: Διορθώστε το άρθρο 25. Γράφετε ότι «οι διευθυντές των δημόσιων σχολείων επιλέγονται σύμφωνα με τα ισχύοντα με την επιλογή διευθυντών των άλλων δημόσιων σχολείων». Δεν βγάζουν νόημα όλα αυτά. Κυρία Υπουργέ, μια και είστε εδώ, δύο παρατηρήσεις και τελειώνω με αυτό. Είναι πραγματικά σημαντικό. Επιφέρετε κάποιες αλλαγές για τα πανεπιστήμια. Η πρώτη αλλαγή είναι στο άρθρο 27. Άκουσα τι είπατε το πρωί. Δεν υπάρχει αναδρομικότητα, κυρία Υπουργέ. Και δεν υπάρχει αναδρομικότητα, γιατί παραβιάζει την αρχή του διοικητικού δικαίου της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Οι άνθρωποι αυτοί δεν ήξεραν το 2000, το 2011, το 2015, πριν τον νόμο του 2016, ότι αν συμμετέχουν σε εταιρείες, πρέπει να αποδίδουν. Κάντε το, λοιπόν, κατά τρόπο ξεκάθαρο, ότι από εδώ και πέρα ή από το 2016 και πέρα μπορούν και οφείλουν να το κάνουν. Ξέρετε όμως κάτι; Αυτή η αναδρομικότητα θα καταπέσει. Και θα καταπέσει, διότι δεν γνώριζαν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτού]] Εάν το γνώριζαν κάποιοι από αυτούς - και σας δίνω τον λόγο - θα πήγαιναν ως μερικής απασχόλησης, όπως το λέτε. Γιατί θέλετε να τους τιμωρήσετε; Και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, με αυτό πραγματικά: Κυρία Υπουργέ, αλλάζετε τις μετακινήσεις. Αλλάζετε την κινητικότητα των καθηγητών μεταξύ περιφερειακών και κεντρικών πανεπιστημίων. Και σας λέω το εξής: Αυτό που θεωρώ απαράδεκτο και εντελώς εκδικητικό είναι ότι θέλετε να αλλάξετε τις μετακινήσεις με όρους με τους οποίους εγώ προσωπικά συμφωνώ. Τις μετακλήσεις, όμως, το δικαίωμα, δηλαδή του αυτοδιοίκητου πανεπιστημίου να προσκαλέσει έναν καθηγητή από άλλο πανεπιστήμιο, όχι μόνο δεν σας τιμά που το αλλάζετε, αλλά από εκεί και πέρα δημιουργείτε και προβλήματα στην ήδη υπάρχουσα διαδικασία. Γιατί; Στο εδάφιο θ΄ λέτε - και θα περάσει αυτό από τη Βουλή των Ελλήνων - ότι αυτό που θα ψηφίσουμε σήμερα θα ισχύσει αναδρομικά για όσους πριν από έναν σχεδόν χρόνο ή δύο έχουν κάνει αίτηση; Ποιους θέλετε να εκδικηθείτε; Αυτούς που έχουν κάνει αίτηση, πριν εσείς βρεθείτε να σκεφτείτε ότι θέλετε να αλλάξετε…
Να προλάβετε κιόλας.
Θέλετε να το αλλάξετε; Να το αλλάξετε. Αλλάξτε το από εδώ και πέρα, κυρία Υπουργέ. Έτσι είναι τα ξεκάθαρα πράγματα. Διαφορετικά, βάζετε φωτογραφίες πίσω από τις σχετικές νομοθετικές διατάξεις. Με αυτούς τους όρους, σας λέω ότι πραγματικά, το νομοθέτημα αυτό δεν τιμάει το Υπουργείο και δεν τιμάει τις ανάγκες, που έχει η ελληνική εκπαίδευση αυτή τη στιγμή.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό, για δυο διευκρινίσεις.
Παρακαλώ. Έχετε τον λόγο.
Για το άρθρο 27 κατ' αρχάς για τους ΕΛΚΕ θα επιμείνω ότι δεν αφορά αναδρομικότητα. Η αναδρομικότητα αφορά όταν έχει κάτι βεβαιωθεί. Το ξέρετε καλύτερα από εμένα. Είστε νομικός. Εδώ δεν έχει βεβαιωθεί. Δεν έχουμε καμμία εκδικητικότητα. Το είπα όταν μίλησα. Μάλλον λείπατε. Χρειαζόταν η ερμηνευτική διάταξη, διότι κινδυνεύουν οι πρυτανικές αρχές. Καταθέτουμε νομοτεχνική βελτίωση. Το ξέρετε πάρα πολύ καλά. Ένας πανεπιστημιακός πλήρους απασχόλησης, όταν ασκεί επάγγελμα, είναι υποχρεωμένος να δώσει ανταποδοτικό τέλος στον ΕΛΚΕ. Το να μην λέει ρητά ο νόμος αν είναι εταιρείες ή όχι, δεν απαλλάσσει κανέναν.
…(δεν ακούστηκε)
Όχι. Πρέπει να βεβαιωθούν και μετά να δούμε τι θα γίνει. Κι εγώ δεν θέλω, ο οποιοσδήποτε άνθρωπος δεν έχει πληρώσει να βρεθεί να πληρώνει ένα εκατομμύριο. Όσο για τις μετακινήσεις και τις μετακλήσεις που είπατε, όπως καταλαβαίνετε, δεν έχουμε τίποτα στο μυαλό μας. Ούτε να εκδικηθούμε. Δεν υπάρχει πουθενά αλλού στον κόσμο, παρά μόνο σε εμάς. Είχε γίνει για συγκεκριμένους λόγους τη δεκαετία του 1980, για να έρθουν άνθρωποι εγνωσμένου κύρους κι όλα αυτά. Ξέρετε τι συνέβη, κύριε Παπαθεοδώρου; Περιφερειακό πανεπιστήμιο με ιατρική σχολή να απωλέσει μέσα σε έναν χρόνο τρεις πανεπιστημιακούς γιατρούς μέσω μετάκλησης. Είχαμε μια έκρηξη πραγματικά των μετακινήσεων και των μετακλήσεων. Εγώ θα σας πω ένα πράγμα. Καταλαβαίνω τους συναδέλφους που είναι στην περιφέρεια. Όπως σε όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου κι από τη στιγμή που δόθηκαν πεντακόσιες θέσεις και θα δοθούν άλλες πεντακόσιες, γιατί να μην κάνουν κανονική εκλογή; Δηλαδή, να προκηρύξει η σχολή που τους θέλει, το τμήμα που τους θέλει, να μην αδειάζουν τα περιφερειακά πανεπιστήμια. Αυτό ήταν το μεγάλο μας πρόβλημα.
…(δεν ακούστηκε)
Ελάτε, κύριε Παπαθεοδώρου.
Αυτό θα το δω. Κι έχετε δίκιο.
Η κ. Κεραμέως έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα δεν αφορά μόνο στην ελληνόγλωσση και τη διαπολιτισμική εκπαίδευση και ας αναφέρει επιλεκτικά και σίγουρα όχι τυχαία μόνο αυτά ο τίτλος του. Είναι για την ιδιωτική εκπαίδευση και κατ' επέκταση για την ιδιωτική πρωτοβουλία. Και ενώ θα μπορούσε να θεωρηθεί καλή είδηση ότι η Κυβέρνηση ασχολείται με την ελληνόγλωσση και διαπολιτισμική εκπαίδευση, σίγουρα δεν αποτελεί καλή είδηση η ιδεοληπτική θέση της Κυβέρνησης απέναντι στην ιδιωτική πρωτοβουλία ούτε και η κρατικιστική της αντίληψη για την παιδεία εν γένει. Δεν αποτελεί καλή είδηση η πολιτική επιλογή της Κυβέρνησης με ένα άρθρο εντός του παρόντος νομοθετήματος να χειραγωγήσει την ιδιωτική εκπαίδευση. Αναφέρομαι στο άρθρο 28. Ακούστηκαν πολλά. Θα ήθελα να διευκρινίσω ευθύς εξαρχής το εξής. Η Νέα Δημοκρατία δεν είναι porte - parole κανενός. Η Νέα Δημοκρατία είναι με τους Έλληνες πολίτες, με τους Έλληνες μαθητές, που έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν υψηλού επιπέδου εκπαίδευση είτε αυτή είναι δημόσια είτε αυτή είναι ιδιωτική. Είναι με τους Έλληνες γονείς που αγωνιούν για το αν τα παιδιά τους θα έχουν πρόσβαση σε ποιοτική εκπαίδευση. Βλέπουμε ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ συστηματικά και με συγκεκριμένο σχέδιο βάλλει, τόσο κατά της δημόσιας, όσο και κατά της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Βάλλει κατά της καινοτομίας και του εκσυγχρονισμού στην εκπαίδευση. Βάλλει εν τέλει κατά της αριστείας, προβάλλοντας την ήσσονα προσπάθεια ως ιδανικό. Και για να μιλήσω συγκεκριμένα, θυμίζω: Πρώτον, την κατάργηση των πρότυπων σχολείων, δεύτερον, την υποβάθμιση των πειραματικών σχολείων, τρίτον, την υποβάθμιση του ψηφιακού σχολείου και του ολοήμερου σχολείου. Η προσπάθεια της Κυβέρνησης για εξισωτισμό προς τα κάτω δεν σταματά, όμως, στη δημόσια εκπαίδευση. Η Κυβέρνηση επιχειρεί να αλώσει και την ιδιωτική εκπαίδευση, επιδεικνύοντας ιδεοληπτική εμμονή απέναντι στην ιδιωτική πρωτοβουλία. Τι κάνατε στην ιδιωτική εκπαίδευση; Πρώτο βήμα, προσπαθήσατε να επιβάλετε ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση, ενάντια στα ευρωπαϊκά κεκτημένα. Δεύτερο βήμα, το οποίο δεν έχει πολυσυζητηθεί αυτές τις ημέρες, στείλατε έγγραφο προς τις αρμόδιες διευθύνσεις, σύμφωνα με το οποίο τα ιδιωτικά σχολεία - άκουσον - άκουσον - δεν επιτρέπεται να αξιολογούν τους εκπαιδευτικούς τους. Αντί να καταβάλετε κάθε προσπάθεια για να επεκταθεί η αξιολόγηση σε κάθε πτυχή του δημοσίου τομέα, καταργείτε την αξιολόγηση και στον ιδιωτικό τομέα. Πραγματικά, αδυνατώ να κατανοήσω γιατί λέτε όχι στην αξιολόγηση. Η αξιολόγηση δίνει κίνητρα για βελτίωση στον μέτριο και αποδίδει δικαιοσύνη, επαινώντας τον άξιο. Εσείς, όμως, λέτε όχι στην αξιολόγηση και με αυτόν τον τρόπο λέτε όχι στην αριστεία. Σήμερα συνεχίζετε απτόητοι την προσπάθεια χειραγώγησης της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Χειραγώγηση, η οποία βρίσκει την απόλυτη έκφρασή της στο άρθρο 28 του παρόντος σχεδίου νόμου. Τι επιχειρείτε, λοιπόν, με αυτό το άρθρο; Επιχειρείτε να αφαιρέσετε τα δύο βασικά χαρακτηριστικά της ιδιωτικής εκπαίδευσης, δηλαδή τη δυνατότητα επιλογής και διαχείρισης εκπαιδευτικού προσωπικού και τη δυνατότητα εκπόνησης πρόσθετων εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το Σύνταγμά μας προστατεύει την παιδεία σε όλες τις εκφάνσεις της είτε αυτή είναι δημόσια είτε είναι ιδιωτική. Κατοχυρώνει και εγγυάται ως βασική αποστολή του κράτους την παιδεία, με δωρεάν πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες της και εγγυάται και τη λειτουργία ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων. Εξυπακούεται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - κυρία Υπουργέ, παρακαλώ για την προσοχή σας - ότι θα πρέπει να προστατεύονται οι εργαζόμενοι εκπαιδευτικοί από τυχόν αυθαιρεσίες των σχολαρχών, όμως ο τρόπος προστασίας δεν είναι συλλήβδην η μονιμοποίηση τους. Δεν προστατεύετε τους εκπαιδευτικούς με το να μην επιτρέπετε την αξιολόγησή τους. Δεν τους προστατεύετε με τις επίμαχες διατάξεις, τους κάνετε κακό, γιατί τους εμποδίζετε από το να εξελιχθούν με κίνητρο την αξιολόγηση, τους εμποδίζετε από το να προσπαθούν διαρκώς να γίνονται καλύτεροι. Και δεν κάνετε κακό μόνο σε εκείνους, κάνετε κακό και σε τόσους άλλους άξιους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι αναζητούν σήμερα αξιοκρατικά θέσεις εργασίας σε ιδιωτικά σχολεία, στην ιδιωτική εκπαίδευση και οι οποίοι βεβαίως, δεν θα βρουν θέσεις εργασίας στον βαθμό που μονιμοποιείτε τους εν ενεργεία εκπαιδευτικούς, εκπαιδευτικοί οι οποίοι μπορεί να κριθούν ανεπαρκείς. Ναι, λοιπόν, οφείλουμε να προστατεύσουμε τους εργαζόμενους εκπαιδευτικούς από την ενδεχόμενη ασυδοσία των ιδιωτικών σχολείων. Πώς θα το κάνουμε αυτό; Πρώτον, με την εφαρμογή ενός μηχανισμού αξιολόγησης, που να εδράζεται σε προκαθορισμένα κριτήρια για όλους. Δεύτερον, με εξαντλητικούς ελέγχους για την πάταξη της αδήλωτης εργασίας. Τρίτον, με την επιβολή αυστηρότερων ποινών για τους παραβάτες. Τέταρτον, με τον δικαστικό έλεγχο από τα κρατικά δικαστήρια για τη νομιμότητα του πλαισίου εργασίας, της σύμβασης εργασίας και ενδεχομένως τη νομιμότητα τυχόν απόλυσης, αν αυτή προκύψει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η δικαστική εξουσία είναι αυτή που είναι υπεύθυνη να τιμωρήσει τον ιδιοκτήτη, αν έχει προβεί σε μια καταχρηστική και άδικη απόλυση. Δεν είναι αυτή η αρμοδιότητα της εκτελεστικής εξουσίας. Δεν είναι αρμοδιότητα των υπηρεσιακών συμβουλίων του Υπουργείου Παιδείας. Τρέμω μόνο και μόνο που το αναφέρω, αλλά αν το Υπουργείο Παιδείας αποφασίζει τις απολύσεις ιδιωτικών εκπαιδευτικών, τότε το επόμενο βήμα είναι να δούμε τον Υπουργό Επικρατείας να αποφασίζει απολύσεις δημοσιογράφων σε ιδιωτικά κανάλια, τον Υπουργό Υγείας να αποφασίζει απολύσεις γιατρών σε ιδιωτικά νοσοκομεία, τον Υπουργό Δικαιοσύνης να αποφασίζει απολύσεις σε δικηγορικά γραφεία. Μας είπε χθες ο καθόλα συμπαθής κ. Γαβρόγλου του ΣΥΡΙΖΑ ότι εσείς της Νέας Δημοκρατίας ασχολείστε μόνο με το δικαίωμα των σχολαρχών στην απόλυση και όχι με το δικαίωμα των εργαζομένων στην αξιοπρεπή εργασία και ότι για να προστατευθεί αυτό το δικαίωμα στην αξιοπρεπή εργασία θεσπίζονται αυτά τα υπηρεσιακά συμβούλια. Τελικά, εσείς στον ΣΥΡΙΖΑ θέλετε να καταργήσετε τη δικαιοσύνη; Θέλετε να υποκαταστήσετε τη δικαιοσύνη με επιτροπές Υπουργείων; Άκουσα, επίσης, ότι καλώς γίνονται οι επιτροπές αυτές ελέγχου των απολύσεων για να μπει ένα φρένο στη μαύρη και αδήλωτη εργασία. Άρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν πιστεύετε ούτε στα κλιμάκια της επιθεώρησης εργασίας; Πόση πια υπερσυγκέντρωση εξουσίας στους Υπουργούς και στα στελέχη τους; Αυτή, όμως, είναι η πάγια τακτική σας: Υπερσυγκέντρωση εξουσίας. Το ίδιο ακριβώς κάνατε και με την τροπολογία που κατατέθηκε εκπρόθεσμα χθες, λίγο πριν την έναρξη της συζήτησης στη Βουλή. Προβλέπετε το πρωτοφανές, κύριε Υπουργέ. Προβλέπετε ότι απαιτείται απόφαση του Υπουργού Παιδείας για τη μετακίνηση καθηγητών σε άλλο τμήμα του ίδιου ή άλλου ΑΕΙ. Και πάλι εδώ έχουμε υπερσυγκέντρωση εξουσιών, η οποία μάλιστα καταστρατηγεί και το αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων. Το ίδιο κάνατε και με τις τηλεοπτικές άδειες, μεταβιβάσατε εξουσίες από τη συνταγματικά κατοχυρωμένη ανεξάρτητη αρχή, το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, στον Υπουργό Επικρατείας. Το ίδιο κάνατε και με την ΕΕΤΤ. Προβλέψατε ρήτρα εποπτείας της ανεξάρτητης αρχής από τον Υπουργό. Υπερσυγκέντρωση εξουσιών παντού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε κάθε δημοκρατικό πολίτευμα υπάρχουν ισορροπίες, υπάρχουν όργανα ελέγχου, υπάρχουν τα λεγόμενα checks and balances και γι' αυτό υπάρχει και η δικαστική εξουσία, για να κρίνει όλους μας και τους ιδιοκτήτες των σχολείων, για το αν νόμιμα διοικούν τις επιχειρήσεις τους, για το αν σέβονται τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών. Είναι αδιανόητο να κρίνονται αυτά από στελέχη του Υπουργείου Παιδείας και δη χωρίς να προβλέπεται καν δικαίωμα ακρόασης των ενδιαφερομένων. Το Υπουργείο Παιδείας, κυρίες και κύριοι, κυρία Υπουργέ, δεν μπορεί να υποκαταστήσει την κρίση του δικαστή. Και επειδή πολλά αναφέρονται για τα δικαστήρια και για το ότι οι εργαζόμενοι στερούνται οποιοδήποτε μέσο υπεράσπισης των δικαιωμάτων τους, δεν ξέρω πόσοι από εσάς έχει τύχει να ασχοληθείτε με το Εργατικό Δίκαιο, αλλά πρόκειται για έναν κατ' εξοχήν κλάδο του δικαίου, στον οποίο τα δικαστήρια τάσσονται σε γενικές γραμμές ευνοϊκά απέναντι στους εργαζόμενους. Σας λέμε απερίφραστα: Η Νέα Δημοκρατία, όταν γίνει Κυβέρνηση, θα επαναφέρει τα δύο βασικά χαρακτηριστικά… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, δεν μίλησα και χθες και παρακαλώ την ανοχή σας. Το ξαναλέω, για να το εμπεδώσετε: Η Νέα Δημοκρατία, όταν γίνει Κυβέρνηση, θα επαναφέρει τα δύο βασικά χαρακτηριστικά της ιδιωτικής εκπαίδευσης, από τα οποία την αποστερείτε σήμερα, δηλαδή τη δυνατότητα επιλογής και διαχείρισης ιδιωτικών εκπαιδευτικών και τη δυνατότητα εκπόνησης πρόσθετων δραστηριοτήτων, καθώς επίσης θα επαναφέρει και την απαγόρευση των αιώνιων φοιτητών, μια πρόβλεψη που πέρασε κρυφίως με μια τροπολογία νύχτα, η οποία προβλέπει ξαφνικά εκ νέου την επαναφορά των αιώνιων φοιτητών, διότι καταργεί διάταξη που αναφέρει μέχρι πότε διατηρείται η φοιτητική ιδιότητα. Κλείνοντας, θα ήθελα να κάνω μια αναφορά στο άρθρο 27 και στον θόρυβο που έχει δημιουργηθεί σχετικά με την παρακράτηση από τις ακαθάριστες αμοιβές πανεπιστημιακών, που ασκούν ελεύθερο επάγγελμα υπέρ του ΕΛΚΕ. Κύριε Υπουργέ, σας αφορά αυτό. Πείτε ότι είναι κάποιος καθηγητής στο Πολυτεχνείο και παράλληλα ασκεί επαγγελματική δραστηριότητα μέσω μιας τεχνικής εταιρείας. Μέχρι τώρα, ο νόμος δεν του επέβαλλε παρακράτηση υπέρ του ΕΛΚΕ από τα μερίσματα που παίρνει από την εταιρεία. Έρχεται τώρα ο νομοθέτης και του λέει ότι πρέπει να αποδίδει ένα ποσοστό και από τα μερίσματα που παίρνει από την εταιρεία. Θεμιτό, αλλά δεν μπορεί να του πει ο νόμος «απόδωσε και ποσοστά σε όλα τα μερίσματα που εισέπραξες των τελευταίων είκοσι ετών», γιατί πολύ απλά τότε δεν υπήρχε διάταξη νόμου που να λέει ότι οφείλει ποσοστά από τα μερίσματα αυτά. Και όχι μόνο δεν υπήρχε διάταξη νόμου, κύριε Υπουργέ, αλλά υπήρχε γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, η υπ' αριθμόν 55/2005, που ρητά έλεγε ότι τα έσοδα αυτά από εταιρεία δεν υπόκεινται στην εισφορά προς το ΕΛΚΕ. Η όποια ρύθμιση τώρα μπορεί να έχει ισχύ μόνο για το μέλλον, γιατί το λέει ρητά το Σύνταγμα στο άρθρο 78 παράγραφος 2: «Φόρος ή οποιοδήποτε οικονομικό βάρος - όποια φύση κι αν έχει αυτό - δεν μπορεί να επιβληθεί με νόμο αναδρομικής ισχύος…» και κυρίως πρέπει να ισχύει μόνο για το μέλλον για να μπορεί ο καθένας να πάρει τα μέτρα του, να παραιτηθεί από το πανεπιστήμιο ή να παραιτηθεί από την εταιρεία. Σας το επισημαίνει και η ίδια η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής στη σελίδα 6 της έκθεσής της. Σας το λέει απερίφραστα ότι αυτό το οποίο προβλέπεται είναι αντισυνταγματικό. Και κλείνω. Η Νέα Δημοκρατία, κύριε Υπουργέ, προτίθεται να υπερψηφίσει τη διάταξη αυτή, μόνο εφόσον προβλεφθεί ρητά, για την αποφυγή κάθε αμφιβολίας, ότι η νέα αυτή ρύθμιση περί μερισμάτων εταιρειών θα έχει ισχύ μόνο από τη δημοσίευση του νόμου. Και για να σας διευκολύνουμε, καταθέτω αυτήν τη στιγμή στα Πρακτικά μία σχετική νομοτεχνική βελτίωση, μία πρόταση, η οποία προβλέπει ακριβώς αυτό προς αποφυγή κάθε αμφιβολίας, ότι η είσπραξη από τα μερίσματα θα ισχύει μόνο από τη δημοσίευση του νόμου στο Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Βλάχος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν συζητάμε θέματα παιδείας, εθνικής άμυνας, περιμένει κανείς να υπάρξει εύκολα μια συνεννόηση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν φάνηκε καθόλου από αυτό το νομοσχέδιο που συζητήσαμε παλιότερα στην επιτροπή και τώρα στην Ολομέλεια. Και αυτό δείχνει την εμμονή της Κυβέρνησης σε κάποιες ρυθμίσεις, οι οποίες προφανώς δεν είναι τεκμηριωμένες και έρχονται να εξυπηρετήσουν κάποιους άλλους σκοπούς, πέραν εκείνων της παιδείας. Ακούστηκαν νωρίτερα, τόσο από τον εισηγητή μας και από τη συνάδελφο, Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και από συναδέλφους, επιχειρήματα και τεκμηριωμένες αντιρρήσεις σε πολύ συγκεκριμένα θέματα. Και περιμέναμε, επί αυτών των αντιρρήσεων να ακουστούν συγκεκριμένες απαντήσεις. Κάτι τέτοιο δεν γίνεται. Δεν έγινε μέχρι στιγμής και πολύ φοβούμαι ότι δεν θα γίνει μέχρι το τέλος της συνεδρίασης. Εγώ, λοιπόν, όπως και όλοι οι συνάδελφοι, θα επιμείνω σε αυτά τα καίρια σημεία του νομοσχεδίου, περιμένοντας ότι μέχρι το τέλος κάποιες επιτέλους απαντήσεις θα δοθούν. Σας είπε για παράδειγμα ο εισηγητής μας για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση ότι μπορούμε να δούμε τα δίγλωσσα σχολεία και να αντικατασταθούν τα αμιγή, κάτω όμως από κάποιες προϋποθέσεις. Εσείς γι' αυτές τις προϋποθέσεις επιμένετε να μην μιλάτε. Χάνουν κάποια δικαιώματα αυτοί που είναι σήμερα στα αμιγή σχολεία και δεν φαίνεται να τα διασφαλίζετε με κανέναν τρόπο με τα δίγλωσσα σχολεία. Άρα, πολύ φοβούμαστε - και να το θυμάστε αυτό - ότι θα φύγουν μαθητές από τα αμιγή ελληνικά σχολεία και θα πάνε στα αμιγή ξενόγλωσσα στη χώρα που είναι. Αυτό δεν σας ενδιαφέρει; Αυτό δεν σας αφορά; Γι' αυτό δεν νιώθετε καμμία ανάγκη να απαντήσετε; Διότι για να μην απαντάτε, κυρία Υπουργέ, σημαίνει ότι δεν το έχετε διασφαλίσει. Γιατί εάν το είχατε διασφαλίσει με διμερείς επαφές με τις χώρες αυτές, πολύ εύκολα θα μας το λέγατε και θα σταματούσε εδώ η κουβέντα. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν το έχετε κάνει. Γιατί, λοιπόν, έρχεστε σήμερα και θέλετε να μετατρέψετε τα αμιγή σχολεία σε δίγλωσσα, χωρίς αυτές τις προϋποθέσεις; Εγώ θα έλεγα, δείτε το καλύτερα, δείτε το ολοκληρωμένα και φέρτε το. Κατ' αρχήν, δεν έχουμε αντίθετη άποψη σε αυτήν την προσέγγιση, αλλά να μην χαθούν δικαιώματα και των μαθητών και της χώρας μας. Έρχομαι για παράδειγμα σε ένα άλλο σημείο. Σας λέμε συνέχεια για τους συντονιστές. Καταλαβαίνουμε ότι θέλετε να αλλάξετε τους υπάρχοντες συντονιστές. Εν πάση περιπτώσει, όμως, θα μπορούσατε να το κάνετε με ανθρώπους που έχουν κάποια προσόντα. Εσείς, λοιπόν, τα βάλατε κάτω και τα μετρήσατε και είδατε ότι δεν σας βγαίνει. Και λέτε τι μας λείπει; Η γλώσσα. Ε, δεν πειράζει εάν πάνε σε κάποια χώρα και δεν γνωρίζουν τη γλώσσα! Αυτό εσείς το βλέπετε σαν προσόν, σαν θετικό δηλαδή; Αυτό είναι κάτι που βοηθά τον άνθρωπο που θα πάει να κάνει τον συντονιστή σε μια χώρα, στις επαφές του σε αυτή τη χώρα, όταν δεν γνωρίζει τη γλώσσα; Ή σκέφτεστε να χρεώσετε και διερμηνέα για να παρευρίσκεται εκεί και να συνοδεύει τον συντονιστή; Εξηγήστε μας, λοιπόν, γιατί το κάνετε και πού ποιοτικά αναβαθμίζει το όλο σύστημα. Σας είπαμε για τους αποσπασμένους και σας είπαμε ότι πολλοί έχουν οργανώσει τη ζωή τους εκεί, έχοντας κάνει γάμους στη χώρα που ζουν. Και έρχεστε εσείς, ελαφρά τη καρδία, και θέλετε να τους αντικαταστήσετε. Για ποιο ακριβώς λόγο; Θα πάτε καλύτερους; Αυτοί οι άνθρωποι που έχουν χτίσει, έχουν δομήσει τη ζωή τους εκεί με τα μέχρι σήμερα ισχύοντα, θα βρεθούν ξαφνικά στο πουθενά; Και τι ακριβώς εξυπηρετείτε; Γιατί αναστατώνετε τη ζωή δεκάδων εκατοντάδων, ίσως και χιλιάδων ανθρώπων, χωρίς να μας λέτε ποιος είναι ο στόχος σας, τι θα πετύχετε με αυτό; Γιατί το κάνετε; Γιατί αδυνατούμε να κατανοήσουμε κάποιον λόγο για τον οποίο το κάνετε στο όνομα της παιδείας. Επίσης, αδυνατούμε να κατανοήσουμε την τροπολογία που φέρατε για την απαγόρευση συστέγασης στα ιδιωτικά σχολεία φροντιστηρίων και κέντρων ξένων γλωσσών. Εάν το σχολείο έχει απογευματινό πρόγραμμα στο οποίo διδάσκει ξένες γλώσσες, εάν το σχολείο έχει απογευματινό πρόγραμμα και κάνει φροντιστήριο και κάνουν πολλά - εγώ γνωρίζω στην περιοχή Αττικής πολλά σχολεία και είναι ένα κριτήριο, αν θέλετε, για πολλές οικογένειες να πάνε τα παιδιά τους, έχοντας απογευματινό φροντιστήριο στο ίδιο το σχολείο και γλιτώνοντας τη μετακίνηση - εσείς γιατί το απαγορεύετε; Δηλαδή, του λέτε «σαν επιχείρηση, μπορείς στο κτήριο αυτό να έχεις ιδιωτικό σχολείο και το απόγευμα θα νοικιάσεις αλλού άλλο κτήριο, για να παρέχεις φροντιστηριακή βοήθεια ή μια ξένη γλώσσα». Αυτό ακριβώς, πείτε μας ειλικρινά - και βλέπετε κρατώ πολύ χαμηλούς τόνους - γιατί το κάνετε; Πείτε μας τι θα εξυπηρετήσει. Δεν μπορείτε να απαντήσετε σε όλα αυτά. Αυτά είναι η καθημερινότητα, ξέρετε, όχι αυτά τα μεγαλεπήβολα σχέδια, τα οποία έρχεστε και μας λέτε, και γι' αυτά δεν μιλάτε καθόλου. Έρχομαι στο τελευταίο για την ιδιωτική εκπαίδευση. Μας θυμίσατε, κυρία Υπουργέ, την ωραία ταινία «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο». Προφανώς έχετε μείνει δεκαετίες πίσω. Εν πάση περιπτώσει, χρησιμοποιείτε μια κωμωδία, που ήταν κωμωδία για την εποχή της, πολύ περισσότερο σήμερα, για να μας πείτε ότι αυτό είναι το ιδιωτικό σχολείο; Αυτήν την εικόνα έχετε για τα ιδιωτικά σχολεία, τον Παπασταύρου;
Αυτό καταλάβατε; Εντάξει.
Εγώ κρατώ από τα ιδιωτικά σχολεία τις εκατοντάδες επιτυχίες που είχαν πρόσφατα και στις εισαγωγικές εξετάσεις, τον ανταγωνισμό, την ευγενή άμιλλα μεταξύ μεγάλων σχολείων. Και σας το λέω αυτό, γιατί στην περιοχή Αττικής, που ζω και πολιτεύομαι, υπάρχουν δεκάδες ιδιωτικά εκπαιδευτήρια και, ξέρετε, ο ανταγωνισμός είναι πολύ μεγάλος. Κανένας γονέας δεν θα πάει το παιδί του για τη ξενοδοχειακή υποδομή του σχολείου. Θα το πάει, όμως, για το πρόγραμμά του, για τον τρόπο μετάδοσης της γνώσης. Αυτά οι γονείς τα ψάχνουν και επειδή τα ψάχνουν, έχουν κάποια κριτήρια. Εσείς αυτά τα κριτήρια, που διακρίνουν το ένα σχολείο από το άλλο, θέλετε να τα καταργήσετε. Πάτε στην ισοπέδωση. Ενώ μας λέτε ότι είναι δημόσιο αγαθό, ουσιαστικά τους βλέπετε σαν στυγνούς εργοδότες και αφού είναι εργοδότες και μάλιστα στυγνοί, κατ' εσάς, πρέπει να τιμωρηθούν. Και αντί να ανεβάσουμε το δημόσιο σχολείο και να είναι πρότυπο για όλους, να ακούγεται - και σας το λέω εγώ, που τέλειωσα και εγώ και τα παιδιά μου δημόσιο σχολείο - πάμε να υποβαθμίσουμε το ιδιωτικό. Αυτό είναι μέτρο σύγκρισης; Μήπως θέλετε να τα κλείσετε; Μήπως θέλετε να τα κρατικοποιήσετε; Γιατί, ξέρετε, είναι και αυτή μια λύση. Προκειμένου να τα απαξιώσετε, μήπως θέλετε να τα εντάξετε στον χώρο της δημόσιας παιδείας και να αναλάβει τη χρηματοδότησή τους το κράτος; Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Επειδή επικαλέστηκε ο Υπουργός πολύ την εποχή Κωνσταντίνου Καραμανλή και Γεωργίου Ράλλη, θα πω ότι, επικαλεστήκατε μία εποχή που υπήρχε μια πολύ συγκεκριμένη πολιτική και μια κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή που ήξερε ακριβώς τι θέλει να κάνει για την ιδιωτική παιδεία. Πολύ φοβούμαι ότι εσείς δεν ξέρετε τι θέλετε να κάνετε και επικαλείστε αποσπασματικά ρήσεις ανθρώπων εκείνης της εποχής, οι οποίες σήμερα δεν λένε απολύτως τίποτα. Και τις επικαλείστε, χωρίς να γνωρίζετε γιατί τις επικαλείστε. Χθες, κάποια στιγμή, ένιωσα ότι με μαλώνει ο κ. Φίλης, γιατί δεν υλοποιούμε τον ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Έτσι ένιωσα, δηλαδή, ένιωσα άβολα, μειονεκτούμε. Μας μαλώνετε και γι' αυτό; Ξέρετε, ο καραμανλισμός για κάποιους είναι τρόπος σκέψης και τρόπος ζωής.
Πείτε το να το καταλάβουν.
Όλοι να το καταλάβετε. Ξέρω εγώ πού το λέω. Και κυρίως δεν μπορεί κανείς και ιδιαίτερα η Αριστερά να χρησιμοποιεί αποσπασματικά πολιτικές και εκφράσεις που ουδέποτε την εξέφραζαν. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Σκουρολιάκος, από την ίδια Περιφέρεια με τον κ. Βλάχο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εξέχουσας σημασίας είναι το υπό συζήτηση νομοσχέδιο, που περιλαμβάνει ρυθμίσεις για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό, την ιδιωτική εκπαίδευση - και ο κ. Βλάχος και εγώ έχουμε εμπειρία, γιατί στην Περιφέρεια Αττικής έχουμε πολλά ιδιωτικά σχολεία, όμως έχουμε διαφορετικές απόψεις - τη διαπολιτισμική εκπαίδευση και άλλες διατάξεις. Δηλαδή, τακτοποιεί θέματα και εισηγείται αναγκαίες αλλαγές στο πλαίσιο των γνώσεων και των δεξιοτήτων, που οφείλουμε στη νέα γενιά και ιδιαίτερα σε μία ευαίσθητη κατηγορία ελληνοπαίδων, τα παιδιά και τα εγγόνια των Ελλήνων μεταναστών, όπου γης. Με την ευκαιρία της συμμετοχής μου πρόσφατα σε ημερίδα της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, σε συνεργασία με την ελληνική κοινότητα της Νυρεμβέργης για το θέμα του δίγλωσσου ελληνικού σχολείου, ως πρόκληση για το παρόν και ως ευκαιρία για τη βιωσιμότητα των ελληνικών σχολείων στο μέλλον, έγινα αποδέκτης έντονης υποστήριξης από τους μετανάστες γονείς του δίγλωσσου ελληνικού σχολείου ως ένας φορέας εκπαιδευτικός, ο οποίος δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά να συνεχίσουν τις σπουδές και στο ελληνικό, αλλά και στο γερμανικό εκπαιδευτικό σύστημα. Τα παιδιά, δηλαδή, να ενταχθούν και στην ελληνική και στη γερμανική πραγματικότητα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το εκπαιδευτικό σύστημα, όσον αφορά την ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό, μένει στάσιμο στις ράγες που είχε τοποθετηθεί από τη δεκαετία του '60 και ουδείς από τότε σκέφτηκε πως ίσως οι εποχές έχουν αλλάξει, ίσως οι ταχύτητες που τρέχουν στις χώρες όπου ζουν οι Έλληνες μετανάστες είναι τέτοιες που έχουν αφήσει δραματικά πίσω τις όποιες ρυθμίσεις είχαν γίνει κάποτε από τις ελληνικές κυβερνήσεις και οι οποίες ρυθμίσεις δεν ανταποκρίνονται πια στις σύγχρονες απαιτήσεις. Το παρόν νομοσχέδιο, λοιπόν, έρχεται να απαντήσει με σύγχρονη γλώσσα σε σύγχρονα προβλήματα. Έρχεται, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, να αντιμετωπίσει φαινόμενα αδιαφάνειας, σπατάλης και κακοδιοίκησης. Γιατί, όπως ήταν φυσικό, μέχρις εκεί έφτασε το πελατειακό κράτος, που είχε εγκαθιδρυθεί τόσα χρόνια στον τόπο μας, αναπαράγοντας όλες τις μητροπολιτικές παθογένειες. Απαξιώνοντας, λοιπόν, την ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό και οικονομικοί πόροι ξοδεύονταν χωρίς λόγο, αλλά και δεν υπήρχε ανταπόκριση της πολιτείας στο δικαίωμα των Ελλήνων της διασποράς για διατήρηση και καλλιέργεια της ελληνικής γλώσσας ως βάση για την κατάκτηση από τα παιδιά της ελληνικής παιδείας και του ελληνικού πολιτισμού, για τον οποίο συχνά καυχόμαστε άπαντες. Ως αποτέλεσμα είχαμε παιδιά εν πολλοίς αγράμματα και άγλωσσα, ενώ καταγράφαμε πολλές διαρροές από τα ελληνικά σχολεία προς τα σχολεία των χωρών όπου διαβιούσαν οι μετανάστες. Προχωρώντας, θεωρώ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πως το καθολικό πιστοποιητικό ελληνομάθειας από τον εξειδικευμένο φορέα του Υπουργείου σε πλήρη αντιστοιχία με τα επίπεδα κοινού ευρωπαϊκού πλαισίου αναφοράς για τις γλώσσες αποτελεί μια αυτονόητη υποχρέωση της πολιτείας, η οποία επιτέλους προσαρμόζεται - επαναλαμβάνω - στα σύγχρονα δεδομένα όσον αφορά την ασφαλή και την εν τοις πράγμασι καταγραφή της επάρκειας κάποιου στην ελληνική γλώσσα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, για να είμαστε ειλικρινείς, στον τομέα της παιδείας συγκρούονται ιδεολογίες, κοσμοθεωρίες, απόψεις για τον αυριανό πολίτη, ακόμη και για την πορεία της χώρας. Αντιλαμβάνομαι τις διαφορές μας και ακόμα κατανοώ πως δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε σε όλα. Όμως, σε κάποια θέματα εθνικής σημασίας, όπως αυτά για την εκπαίδευση στο εξωτερικό, είμαστε υποχρεωμένοι να συντονιστούμε προς όφελος των μεταναστών, εκείνων δηλαδή των συμπατριωτών μας που διαχρονικά η ανημπόρια του ελληνικού κράτους τους, ανάγκασε να αναζητήσουν την τύχη τους σε ξένο τόπο. Και εγώ προσωπικά θεωρώ θετικά τα όσα γίνονται απ' αυτήν την Κυβέρνηση σήμερα στον χώρο της παιδείας και πρέπει να τα χειροκροτήσετε. Θεωρώ, δηλαδή, θετικό το γεγονός ότι το σύνολο σχεδόν των βιβλίων, είκοσι πέντε εκατομμύρια αντίτυπα, έχουν σταλεί στα σχολεία εδώ και πολλές εβδομάδες, πολλά απ' αυτά πριν λήξει καν η προηγούμενη σχολική χρονιά. Λυπάμαι, αλλά όλοι θυμόμαστε τις φωτοτυπίες της κ. Διαμαντοπούλου Νοέμβρη μήνα, για να μάθουν τα παιδιά μας γράμματα. Θεωρώ σημαντική την πρόσληψη είκοσι μίας χιλιάδων εκπαιδευτικών και θεωρώ άθλο το γεγονός ότι σε συνθήκες δημοσιονομικής στενότητας τα σχολεία θα λειτουργήσουν φέτος επιτέλους στην ώρα τους, άψογα και υποδειγματικά, για πρώτη φορά. Διάβασα τις ανακοινώσεις του ΠΑΣΟΚ για την ιδιωτική εκπαίδευση και άκουσα τις δηλώσεις των Βουλευτών του. Λυπάμαι να πω πως μοιάζει σαν να ανέτρεξαν στις ανακοινώσεις της Νέας Δημοκρατίας του 1982 και στις αντίστοιχες δηλώσεις των Βουλευτών της, όταν το ΠΑΣΟΚ, με Υπουργό τον αείμνηστο Λευτέρη Βερυβάκη, έφερε στη Βουλή νόμο για την ιδιωτική εκπαίδευση, όπου υπήρχε πρόνοια για τα δικαιώματα των ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Θλιβερό κοπιάρισμα! Όμως, φαίνεται ότι από το 1982 έως το 2016 και από το σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ έως τη νεοφιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία «ένα τσιγάρο δρόμος», που λέει και ο λαός. Τώρα όσον αφορά τη Νέα Δημοκρατία, εκεί υπάρχουν άνθρωποι συντηρητικοί κατά βάση, με την καλή έννοια. Είναι άνθρωποι προσκολλημένοι στο παρελθόν, με την καλή έννοια πάλι. Όμως, στο παρελθόν της υπάρχουν απόψεις για την ιδιωτική εκπαίδευση εκ διαμέτρου αντίθετες απ' ό,τι αυτές που εκφράζονται σήμερα. Δεν είναι αποσπασματικές οι απόψεις του Γεωργίου Ράλλη. Ήταν η ουσία και η κύρια σκέψη της πολιτικής της. Σχετικά με το κείμενο του Παύλου Μπακογιάννη, που διάβασε χθες εδώ ο Υπουργός, δεν ήταν αποσπασματικός, δεν ήταν αποσπασματικές αυτές οι απόψεις. Όμως, φαίνεται ότι είναι ένα παρελθόν από το οποίο η σημερινή Νέα Δημοκρατία θέλει να παίρνει αποστάσεις. Φαίνεται πως ο δρόμος από τον ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό του Κωνσταντίνου Καραμανλή έως τον τυφλό νεοφιλελευθερισμό της σημερινής ηγεσίας απέχει πολύ. Όπως και να ‘χει, η υπερψήφιση του παρόντος νομοσχεδίου μόνο θετικές υπηρεσίες θα προσφέρει στη νέα γενιά με δεδομένο ότι η εκπαίδευση είναι κοινωνικό δικαίωμα, τολμήστε. Ευχαριστώ.
Ο κ. Χατζησάββας από τη Χρυσή Αυγή έχει τον λόγο. Κύριε Χατζησάββα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είναι λίγο περίεργο να ακούω τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να χρησιμοποιούν παλαιότερους όρους νεοδημοκρατών για να υπερασπιστούν την πολιτική, που ασκούν τώρα, αλλά με αυτόν τον τρόπο η προσπάθεια εθνομηδενισμού και εξαφάνισης της ελληνικής παιδείας συνεχίζεται και από αυτήν τη μνημονιακή Κυβέρνηση με ένα σχέδιο που βρίθει εσκεμμένων λαθών, για να κάνει ενδοτικούς, εκβιαζόμενους σε ομηρία εκπαιδευτικούς, που θα ενταχθούν, με το έτσι θέλω, στον κομματικό στρατό που ετοιμάζεται. Ο Υπουργός κ. Φίλης, αφού δημιούργησε σωρεία νέων οργάνων, τελικά τα υπερσκελίζει ως ένας μέγας ρυθμιστής Υπουργός. Βλέπει, λοιπόν, ο κόσμος διαμάχη για νομοσχέδιο παιδείας και νομίζει ότι αφορά το καλό των παιδιών. Όμως, η μεγάλη διαμάχη έγινε ουσιαστικά για τα ιδιωτικά σχολεία. Αυτό ενδιαφέρει κυρίως τη Νέα Δημοκρατία. Δεν την ενδιαφέρει αν θα γεμίσουν τα σχολεία με παιδιά λαθρομεταναστών. Το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να μην πειράξει κανείς την ιδιωτική παιδεία.
Δεν υπάρχει κανείς στα υπουργικά έδρανα!
Δεν με πειράζει εμένα. Ας μην είναι κανένας. Έτσι έχουμε από τη μια πλευρά την Κυβέρνηση, που θέλει να κάνει κουμάντα στα συνδικάτα των εκπαιδευτικών, παίρνοντας παραμάζωμα και κάποιους σωστούς εργοδότες, γιατί υπάρχουν και κάποιοι σωστοί εργοδότες. Από την άλλη, η Νέα Δημοκρατία θέλει να έχουν ανεξέλεγκτη λειτουργία οι εργοδότες, χαρακτηρίζοντας όλους τους εκπαιδευτικούς καιροσκόπους και θα πρέπει να αποδεικνύουν ότι δεν είναι ελέφαντες δικαστικά μετά από χρόνια και κατόπιν εορτής, παίρνοντας παραμάζωμα αυτοί με τη σειρά τους, τους εκπαιδευτικούς, που ασκούν σωστά το λειτούργημά τους. Και οι δύο μαζί τώρα παίρνουν παραμάζωμα τους μαθητές και τις οικογένειές τους, που βρέθηκαν στη μέση αυτής της σύγκρουσης. Για τα αμιγώς ελληνικά σχολεία, που θέλετε να γίνουν δίγλωσσα, ίσως και να είναι ένα κίνητρο, αλλά υπάρχει ασάφεια για τη συμμετοχή των ξένων κρατών στον τρόπο λειτουργίας, αν και χειρότερη διαχείριση από τις μνημονιακές κυβερνήσεις δεν νομίζω να έχει άλλο κράτος. Το ωραίο είναι ότι διαβάζω μέσα ότι ένα από τα κριτήρια επιλογής των εκπαιδευτικών του εξωτερικού θα είναι και η προσωπική συνέντευξη. Ενώ στην Ελλάδα τη χαρακτηρίζετε πελατειακή σχέση, στο εξωτερικό δεν ισχύει αυτό, είναι σωστή. Για την τροπολογία με γενικό αριθμό 641 και ειδικό 62 έχουμε δεχθεί εκατοντάδες e - mail, έχουν γεμίσει οι σέρβερ μας με e - mail, συνεχώς παράπονα από εκπαιδευτικούς για τα σχολεία ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης. Φυσικά, καταψηφίζουμε. Τώρα, ο δήθεν υποστηρικτής της δημόσιας και δωρεάν παιδείας Φίλης βγάζει ηλίθιους όσους σπούδασαν τέσσερα χρόνια και τους εξισώνει με ιδιωτικούς τίτλους, με κατόχους ιδιωτικών τίτλων, που πολλές φορές είναι αγορασμένες από γνωστές βαριές βιομηχανίες παραγωγής μεταπτυχιακών, που πληρώνονται ακριβά, και λέει ότι θα βάλει τάξη και θα δει ποιοι είναι οι πλαστοί και ποιοι δεν είναι. Λέει ότι θα βάλει τάξη ο Φίλης! Εδώ τώρα, τη διαμάχη ανάμεσα σε Κυβέρνηση και εκπαιδευτικούς την πληρώνουν πάλι οι μαθητές, μαθητές με αναπηρία και οι οικογένειές τους, που έχουν χιλιάδες προβλήματα σε όλες τις φάσεις ένταξής τους, από τα ΚΕΠΑ αρχής γενομένης και πηγαίνοντας σε όλες τις βαθμίδες, οι οποίοι θα συνθλιβούν ανάμεσα στις δύο αντικρουόμενες πλευρές, για ακόμη μια φορά και θα προσμετρηθούν στις παράπλευρες απώλειες της ιδεοληπτικής σας πολιτικής. Τώρα, θα ήθελα να μιλήσω για τις οκτακόσιες πενήντα δομές για ένταξη παιδιών λαθρομεταναστών, αλλά θα πω πρώτα καλύτερα για τα διαπολιτισμικά σχολεία, αν και λείπει ο κ. Μηταφίδης, στον οποίο θέλω να αναφερθώ. Αυτός ο «μνημονιακός αγωνιστής», ο κ. Μηταφίδης, μέσα στην επιτροπή είπε το εξής. Επισκέφτηκε - λέει - ένα διαπολιτισμικό σχολείο στη Θεσσαλονίκη και διαπίστωσε ότι κανένας Έλληνας δεν έστειλε το παιδί του στο διαπολιτισμικό αυτό σχολείο, με αποτέλεσμα να γκετοποιηθεί. Οπότε, αυτή είναι μια άμεση παραδοχή ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει αυτό. Έρχεστε τώρα εσείς να κάνετε οκτακόσιες πενήντα δομές - νέες, αλλά και σε υπάρχοντα σχολικά κτήρια. Θα βάλετε, δηλαδή, μαζί σουνίτες, σιίτες, αλεβίτες, χριστιανούς. Απέξω έχουν φτιάξει οι μάρτυρες του Ιεχωβά κέντρα προσηλυτισμού. Και νομίζετε ότι όλα αυτά θα μπορέσουν να λειτουργήσουν. Έχετε ήδη πει ψέματα, όμως, στις τοπικές κοινωνίες ότι αυτά τα παιδιά και οι γονείς τους ήρθαν εδώ φιλοξενούμενοι για λίγο, είναι περαστικοί και θα φύγουν, αλλά τελικά δεν είναι καθόλου περαστικοί. Θα μείνουν και θα γίνει σύνδεση κιόλας με το νομοσχέδιο που είχε περάσει για την ιθαγένεια και θα αποδοθεί και ιθαγένεια σε όλους. Βέβαια, τώρα, για να αναφερθώ και λίγο σε ένα τοπικό το θέμα, η Ειδομένη που λέτε ότι άδειασε, ξέρετε, δεν άδειασε. Έχουν σκορπίσει στις γύρω περιοχές και στα γύρω χωριά και περιμένουν να ξαναγίνει κάτι εκεί. Ξέρετε τι περιμένουν να γίνει εκεί; Έχουν πάει οι ΜΚΟ και προσπαθούν να αγοράσουν οικόπεδα. Μήπως κάποια από αυτά τα οκτακόσια πενήντα σχολεία θα γίνουν και σε τέτοια οικόπεδα, τα οποία θα ελέγχουν οι ΜΚΟ; Μήπως τελικά εκτός του ότι θα γεμίσουν τα σχολεία μας από παιδιά λαθρομεταναστών, θα γεμίσουν και με αυτούς τους περίεργους που έχουν έρθει από όλη την Ευρώπη, οι οποίοι είναι υπάλληλοι των ΜΚΟ και είδαμε μέσα στις εκθέσεις που εσείς κάνατε τεράστιες λίστες με αμειβόμενους και μη, μη κρατικούς οργανισμούς να μπαίνουν μέσα στα σχολεία και κάνουν αυτοί κουμάντο, δηλαδή, εκεί που δεν μπορούσε να τους κάνει η Αστυνομία ούτε έλεγχο ούτε τίποτα, έξω, στα Κέντρα Φιλοξενίας, στα Στρατόπεδα Συγκέντρωσης; Τώρα θα μπουν και μέσα στο σχολείο αυτές οι δομές; Ποιοι είναι αυτοί που θα βοηθούν; Σίγουρα θα υπάρξουν κάποια προβλήματα και θα πείτε ότι θα καλυφθούν από αυτούς. Η πρότασή μας, λοιπόν, είναι να γίνουν ριζοσπαστικές αλλαγές στην παιδεία. Θα πρέπει η παιδεία να είναι δημόσια και δωρεάν, να έχουν όλοι ίσες ευκαιρίες, να μην χρειάζονται ούτε φροντιστήρια, να μην χρειάζεται να ξοδεύει η ελληνική οικογένεια τίποτα παραπάνω, γιατί ούτως ή άλλως υπερφορολογείται για να έχει αυτές τις παροχές. Θα πρέπει να μπουν εθνικιστές δάσκαλοι σε όλα τα σχολεία, να μπορούν να διδάξουν στα παιδιά τι είναι το εθνικά σωστό, δηλαδή, ο μαθητής που θα μπει στην πρώτη δημοτικού, όταν θα τελειώσει τη βασική εκπαίδευση να ξέρει από μόνος του τι είναι το εθνικά σωστό, να μην χρειάζεται η εθνική Κυβέρνηση εκείνης της εποχής να του μάθει πώς να λειτουργεί εθνικά σωστά, γιατί θα του τα έχουν μάθει ο παππάς και ο δάσκαλος. Ευχαριστώ.
Η κ. Βάκη, Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, και να δηλώσω εκ προοιμίου ότι θα ήθελα να κάνω και χρήση του χρόνου της δευτερολογίας μου. Δεν έχω μιλήσει. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, παρακάμπτοντας τις θλιβερές παραφωνίες και τις άναρθρες κραυγές που ακούστηκαν αυτές τις μέρες και βεβηλώνουν τον χώρο στον οποίο βρισκόμαστε, διαιρώντας τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες: τους ανθρώπους και τους υπανθρώπους, τους «νόμιμους» και τους «λαθραίους» - εντός εισαγωγικών - τους «υγιείς» και τους «μολυσματικούς» - εντός πάρα πολλών εισαγωγικών - θα ήθελα επί τούτου να ξεκινήσω από το τελευταίο άρθρο του νομοσχεδίου, αυτό το οποίο αφορά τις δομές υποδοχής για την εκπαίδευση των προσφύγων. Η εποχή της παγκοσμιοποίησης άνοιξε διάπλατα δρόμους και λεωφόρους στην ελεύθερη και απρόσκοπτη διακίνηση κεφαλαίων, αλλά έκλεισε ερμητικά τα σύνορα σε ανθρώπους απελπισμένους, σε ανθρώπους ξεριζωμένους, σε πρόσφυγες και μετανάστες που η ίδια δημιούργησε, αντιμετωπίζοντάς τους ως περιττούς και θυσιαστέους. Η κρίση άνοιξε το κουτί της Πανδώρας στην Ευρώπη και ξεπήδησαν νεοναζιστικά σκέλεθρα, ρατσισμός και ξενοφοβία. Ευτυχώς, ο ελληνικός λαός, μολονότι καθημαγμένος, δεν έκλεισε σύνορα, δεν έκαψε καταυλισμούς, φιλοξένησε και τάισε από το υστέρημά του, άνοιξε διάπλατα την αγκαλιά του και πανό που έγραφαν «καλώς τους». Ας μην ανησυχούν οι σταυροφόροι του ρατσισμού. Δεν κινδυνεύουμε ούτε από καμμιά ελονοσία ούτε από κάποια μεταδοτική ασθένεια. Και αν κάτι αλλοιώσει, όχι την εθνική μας καθαρότητα, αλλά την καθαρότητα της συνείδησής μας και την αξιοπρέπειά μας, δεν είναι οι πρόσφυγες, αλλά οι πολιτικές που γεννούν την προσφυγιά. Είναι ευτυχής, λοιπόν, η συγκυρία που η ψήφιση του παρόντος νομοσχεδίου σχεδόν συμπίπτει με το πρώτο κουδούνι του σχολείου, όπου θα χτυπήσει αυτή τη φορά και για δέκα οχτώ χιλιάδες προσφυγόπουλα. Και το πρώτο τους μάθημα θα είναι το δικαίωμα να έχουμε δικαιώματα. Διότι η παιδεία δεν είναι μονόδρομος κοινωνικής ένταξης, αλλά και αναφαίρετο δικαίωμα όλων. Ακριβώς από αυτό το πνεύμα εμφορούνται και οι διατάξεις περί της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης, κατά τις οποίες όλα τα σχολεία, εν δυνάμει, μπορούν να γίνουν διαπολιτισμικά, ήτοι εργαστήρια ηθικών και πολιτικών συναισθημάτων, αλληλεγγύης και σεβασμού, πεδία άσκησης και εμπέδωσης του πρώτου άρθρου της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη: Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι. Υπό αυτό το πρίσμα, θα μπορούσαν επιπλέον να ερμηνευθούν και οι διατάξεις περί της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στο εξωτερικό, μέσω της καθιέρωσης της δίγλωσσης εκπαίδευσης. Δυστυχώς, η μοίρα του μετανάστη ήταν η γκετοποίηση στη χώρα υποδοχής. Η γεωγραφική απόσταση που τον χώριζε από τη χώρα του ήταν εξίσου μεγάλη με την ιστορική, την κοινωνική, την πολιτιστική απόσταση από τη χώρα υποδοχής. Επομένως, η δίγλωσση εκπαίδευση δεν συμβάλλει μόνο στην εξοικείωση και ώσμωση, στην ιστορική μνήμη και την παιδεία της πατρίδας του, αλλά γίνεται και ένα εφαλτήριο μετάβασης και ένταξης, ανοίγει μια δυναμική προοπτικής στη χώρα υποδοχής. Ερχόμαστε, τώρα, στην επίμαχη διάταξη που έγινε πεδίο δόξης λαμπρό της αντιπολιτευτικής κορώνας περί της φερώνυμης «αριστείας», αυτή που αφορά την ιδιωτική εκπαίδευση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε τούτο τον τόπο, όλα τα κινήματα της κινήματα της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης ήταν και είναι συνώνυμα της μάχης για τη δημοκρατία. Οι αγώνες για την παιδεία ταυτίστηκαν με τους αγώνες για τη δημοκρατία. Κραδαίνετε το σπαθί της αριστείας. Λοιδορήσατε από την πρώτη στιγμή αυτήν την Κυβέρνηση για τον Μπαλτά στην Παιδεία. Ταυτίσατε τη ρύθμιση μιας ασύδοτης αγοράς, οποιοδήποτε κανονιστικό πλαίσιο οφείλει να τη διέπει, ακόμα και συνταγματικές επιταγές, με μπολσεβικισμό, με καθεστώς Βόρειας Κορέας κ.ο.κ.. Κι αφού υπηρετήσατε με απαράμιλλο ζήλο τους καναλάρχες, που επιβίωναν με δανεικά και αγύριστα, που εξασφάλιζαν με πολιτικά στηρίγματα και επικοινωνιακά ανταλλάγματα στις πλάτες, όχι μόνο του ελληνικού λαού, αλλά και των εργαζόμενών τους, για τους οποίους θρηνείτε τώρα, τους οποίους είχαν καταδικάσει εδώ και χρόνια στη μαύρη, κατάμαυρη εργασία, τώρα ήρθε η ώρα των σχολαρχών. Υπηρέτες δύο αφεντάδων, και των καναλαρχών και των σχολαρχών. Κι επειδή η παραπληροφόρηση και η προπαγάνδα καλά κρατούν, η παρούσα διάταξη - θα το πούμε για πολλοστή φορά - δεν καταργεί τα ιδιωτικά σχολεία. Δεν απαγορεύει τις απολύσεις εκπαιδευτικών, πολλώ δε μάλλον δεν καταργεί τις επιπρόσθετες δραστηριότητες του ιδιωτικού σχολείου. Εκείνο που κατοχυρώνει είναι το αυτονόητο και συνταγματικά θεμελιωμένο από την ίδρυση του ελληνικού κράτους: Την επαναφορά της ευθύνης λειτουργίας των ιδιωτικών σχολείων στην πολιτεία, την αποκατάσταση της στοιχειώδους κρατικής εποπτείας στην παροχή ενός δημόσιου αγαθού από ιδιωτικούς φορείς, την αιτιολόγηση των απολύσεων από θεσμοθετημένα όργανα, την καταγραφή των επιπρόσθετων δραστηριοτήτων στις οικείες διευθύνσεις. Τουτέστιν, θα κατοχυρώνει τη θέσπιση ενός κανονιστικού πλαισίου εποπτείας της ιδιωτικής εκπαίδευσης που θα εγγυάται τι; Θα εγγυάται τη λογοδοσία όσων επιχειρηματιών κερδοσκοπούν εις βάρος της και πλήττουν έτσι το εκπαιδευτικό αγαθό. Τώρα, δεν χρειάζεται να ανατρέξει κανείς στο εκπαιδευτικό σύστημα των μπολσεβίκων. Αρκεί να ρίξετε μια ματιά ακόμη και στο άρθρο 11 του Συντάγματος του 1864- από τότε επιτρεπόταν η λειτουργία ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων - κατά το οποίο «έκαστος έχει το δικαίωμα να συσταίνει εκπαιδευτικά καταστήματα συμμορφούμενος με τους νόμους του κράτους». Αρκεί, όμως, και να ανατρέξετε και στον ν. 682/1977 κατά τον οποίο το Υπουργείο Παιδείας καθορίζει το πλαίσιο μέσα στο οποίο η πολιτεία θα ασκεί εποπτεία στα ιδιωτικά σχολεία. Ρυθμίζει τα της υπηρεσιακής κατάστασης του διδακτικού προσωπικού και θεωρεί ότι η κείμενη νομοθεσία επιβάλλει από πολλά χρόνια όπως τα ιδιωτικά σχολεία ακολουθούν τους κανόνες λειτουργίας των δημοσίων. Κυβέρνηση μπολσεβίκων; Όχι! Εξ όσων θυμόμαστε, κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή με Υπουργό Παιδείας τον Γεώργιο Ράλλη. Δυστυχώς, όμως, η αριστεία, που επικαλείστε - και είναι η μεγάλη του Φρίντμαν σχολή που εφαρμόστηκε με ζήλο και από τον Πινοσέ - επιτάσσει το καθολικό πλαίσιο άλωσης του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης διά της μεταφοράς κοινωνικών πόρων σε ιδιωτικές εκπαιδευτικές δομές, που τα τελευταία χρόνια - και λόγω της κρίσης - εμφανίζουν διαρροή μαθητών. Η αριστεία, που επικαλείστε, είναι η οικονομική ενίσχυση από το κράτος γονέων που επιλέγουν την ιδιωτική εκπαίδευση μέσω του κουπονιού, του voucher ή της φοροαπαλλαγής. Άλλωστε και οι μαθητές είναι οι πραγματικοί πελάτες της παιδείας, όπως τόνισε και ο κ. Μητσοτάκης στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας. Και αυτό, βεβαίως, είναι και πιστή αντιγραφή του θεμελιωτή του νεοφιλελευθερισμού, του Φρίντμαν, ο οποίος έγραψε κάποτε ότι το εκπαιδευτικό κουπόνι είναι ένα μέσο για να επιτευχθεί η μετάβαση από ένα κρατικό σύστημα σε ένα σύστημα αγοράς. Τι έγινε, όμως, το 2014, επί των ημερών σας, της συγκυβέρνησης; Εκτός από την κατεδάφιση της δημόσιας εκπαίδευσης μέσω συγχώνευσης σχολικών μονάδων, υποχρηματοδότησης, κατάργησης των δημοφιλέστερων ειδικοτήτων της Τεχνικής Εκπαίδευσης - τις ρίξατε βορά στα ιδιωτικά ΙΕΚ - ισοπεδώθηκε και όλο το κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας των ιδιωτικών. Παραβιάσατε παράφορα το Σύνταγμα επισείοντας τότε τη δαμόκλειο σπάθη του ξένου παράγοντα και της τρόικας, αλλά κατ' ουσίαν για να εξυπηρετηθούν οι ημέτεροι σχολάρχες. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ]] Ο ν.4254/2014 του κ. Αρβανιτόπουλου απορρύθμισε πλήρως το πλαίσιο λειτουργίας των μη κρατικών εκπαιδευτηρίων, καθιστώντας τα κοινές κερδοσκοπικές επιχειρήσεις, με τα συμπαρομαρτούντα, δηλαδή την καταστρατήγηση της ανεξαρτησίας των εκπαιδευτικών, της αξιοπιστίας των χορηγούμενων τίτλων και την απελευθέρωση των απολύσεων, οι οποίες γίνονταν έκτοτε, χωρίς καμμία αιτιολόγηση. Το επιστέγασμα, δε, αυτής της πορείας ήταν η μεταφορά της εποπτείας των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων από το Υπουργείο Παιδείας στο Υπουργείο Εργασίας. Και τι σηματοδότησε αυτή η απουσία εποπτείας από το Υπουργείο Παιδείας; Ο έλεγχος του ΕΟΠΕΠ, που ξεκίνησε από πέρσι την άνοιξη, είναι άκρως διαφωτιστικός και έδειξε τα εξής: Το ένα τρίτο των σχολείων κατέθεσαν ελλειμματικούς φακέλους σε ό,τι αφορά την πυροπροστασία και την αρχική οικοδομική άδεια. Πάνω από το 80% των σχολείων βρέθηκαν με σοβαρές κτηριακές παραβάσεις, για να μην αναφερθούμε στα άλλα. Δεκάδες ιδιωτικά εκπαιδευτήρια αλλάζουν όνομα και δήθεν μεταβιβάζουν την άδειά τους, για να μηδενίσουν τα χρέη τους προς τα δημόσια ταμεία και προς τους εργαζόμενους. Βαθμολογίες πλαστογραφούνται και τίτλοι σπουδών εκδίδονται με αδιαφανείς διαδικασίες. Σχολεία λειτουργούν, χωρίς άδεια.
Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε, έχω ζητήσει να κάνω και χρήση της δευτερολογίας μου. Αυτή είναι η αριστεία, που επικαλείστε; Αυτή δεν είναι αριστεία. Αυτή είναι η αριστεία της ασυδοσίας και της παρανομίας. Δεν μηδενίζει κάνεις και δεν ισοπεδώνει το ρόλο που επιτέλεσαν πεφωτισμένοι σχολάρχες, σχολάρχες - δάσκαλοι που δημιούργησαν αξιολογότατα εκπαιδευτήρια, φυτώρια παιδείας και στα οποία κατέφυγαν κι εκπαιδευτικοί που εκδιώχθησαν από το μετεμφυλιακό κράτος και από τη δημόσια εκπαίδευση ούτε θέλει κανείς να καταργήσει τα μη κρατικά εκπαιδευτήρια. Αυτό που αξιώνει είναι τα νομίμως λειτουργούντα ιδιωτικά σχολεία. Και επειδή επικαλείστε - και τελειώνω - αδιαλείπτως την Ευρώπη, ο ευρωπαϊσμός ας μην είναι, συνάδελφοι, αλά καρτ. Ας μην είμαστε ευρωπαϊστές στη λιτότητα και στη φτώχεια του νεοφιλελευθερισμού, αλλά μη ευρωπαϊστές στη νόμιμη λειτουργία των δομών της εκπαίδευσης. Το ίδιο το Συμβούλιο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, τον Ιούνιο του 2015 υπογράμμισε ότι η εκπαίδευση είναι δημόσιο αγαθό, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου στη ραγδαία εμπορευματοποίησή της. Όπως, επίσης, ο καλός εννοούμενος ευρωπαϊσμός δεν συνάδει με τη διανομή των βιβλίων σε φωτοτυπίες Δεκέμβρη μήνα επί υπουργίας της κ. Διαμαντοπούλου. Φέτος είναι η πρώτη χρονιά που είκοσι τέσσερα εκατομμύρια βιβλία έχουν διανεμηθεί από τα μέσα Αυγούστου και τα σχολεία θα ανοίξουν κανονικά και χωρίς προβλήματα. Το σημαντικότερο, όμως, είναι κάτι που δεν υπόκειται σε κανένα νόμο της αγοράς και δεν έχει τιμή. Είναι η αξιοπρέπεια του εκπαιδευτικού, που θα εργάζεται επιτέλους σε ένα προστατευμένο θεσμικό περιβάλλον και δεν θα εκβιάζεται, διότι εκπαιδευτικός που εκβιάζεται είναι έγκλημα καθοσιώσεως στον χώρο της παιδείας. Η αξιοπρέπεια δεν έχει τιμή. Είναι αξία καθ' αυτή και το μόνο, αν θέλετε, που προσδίδει και προστιθέμενη αξία στην παιδεία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Φωτεινή Βάκη, Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Ιωάννης Δελής για οχτώ λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να καταθέσω δύο νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Θέλετε τώρα, κύριε Υπουργέ; Θα τις εξαγγείλετε ή θα τις καταθέσετε μόνο;
Και τα δύο.
Κύριε Δελή, με συγχωρείτε.
Θα είμαι σύντομος. Η μία νομοτεχνική βελτίωση είναι για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση. Αφορά τη διάρκεια. Τα δέκα έτη γίνονται επτά. Η δεύτερη αφορά τη γνωστή ρύθμιση - μπήκε σε παλαιότερες συνεδριάσεις το θέμα - για τους καθηγητές, τους υπηρετούντες λέκτορες των ΑΕΙ και τους καθηγητές εφαρμογών των ΤΕΙ, δηλαδή το θέμα των ΕΔΙΠ, που δίνουμε μια λύση. Τις καταθέτω και τις δύο.
Πολύ ωραία! Κύριε Υπουργέ, να μας αναφέρετε και κάποια στιγμή τις τροπολογίες τις οποίες κάνετε δεκτές.
Αν ο κ. Δελής δεν έχει πρόβλημα, μπορώ να τις αναφέρω και τώρα.
Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ.
Ωραία. Νομίζω ότι αυτό διευκολύνει τη διαδικασία.
Ευχαριστώ πολύ. Κάνουμε δεκτές τις εξής βουλευτικές τροπολογίες: Την τροπολογία της κ. Θεοπεφτάτου, που αφορά τη μεταφορά μαθητών δημοσίων σχολείων με γενικό αριθμό 644 και ειδικό 65. Των κυρίων Θηβαίου, Μιχελή και Μπαξεβανάκη με γενικό αριθμό 647 και ειδικό 68, που αφορά το Ίδρυμα Ποιμαντικής Επιμορφώσεως. Την τροπολογία με γενικό αριθμό 648 και ειδικό 69 του κ. Γαβρόβλου, της κ. Βάκη και της κ. Τζούφη, που αφορά τον διορισμό αφυπηρετησάντων καθηγητών των ΑΕΙ. Επίσης, κάνουμε δεκτή την τροπολογία με γενικό αριθμό 649 και ειδικό 70, που αφορά την ένταξη μονίμων υπαλλήλων ή υπαλλήλων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου σε θέσεις ΕΤΕΠ ΑΕΙ. Την τροπολογία με γενικό αριθμό 650 και ειδικό 71 των κυρίων Λοβέρδου και Κωνσταντόπουλου, που αφορά καταδικαστικές αποφάσεις μελών ΔΕΠ - και αυτή δεκτή - την τροπολογία με γενικό αριθμό 651 και ειδικό 72 της κ. Θεοπεφτάτου για την ανανέωση των συμβάσεων προσωπικού ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου στο «Πρόγραμμα Εναρμόνισης Οικογενειακής Και Επαγγελματικής Ζωής». Έγινε δεκτή και αυτή. Αυτές είναι οι τροπολογίες που κάνουμε δεκτές. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Υπουργέ. Ορίστε, κύριε Δελή, έχετε τον λόγο.
Θα χρειαστώ οπωσδήποτε και τον χρόνο της δευτερολογίας, κύριε Πρόεδρε
Με μια οικονομία, συντόμευση, θα σας δώσουμε περισσότερο χρόνο.
Θα κάνω ό,τι μπορώ. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα μπορούσε να πει κάποιος ότι με το σημερινό νομοσχέδιο προστίθεται ένας ακόμη κρίκος στην αλυσίδα των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στην εκπαίδευση ανάμεσα στους τόσους, βέβαια, κρίκους που προσθέτει και αυτή η Κυβέρνηση σε όλους τους τομείς. Εξ αυτού του λόγου, κινείται και αυτό το νομοσχέδιο στη λογική των περικοπών, της συνεχούς μείωσης των κοινωνικών δαπανών του κράτους, προκειμένου να εξοικονομηθεί μπόλικο ζεστό χρήμα για την καπιταλιστική ανάπτυξη, το λάδι, δηλαδή, της μηχανής της καπιταλιστικής κερδοφορίας, που δουλεύει πάντα με καύσιμο την εκμετάλλευση των εργαζομένων. Για να δούμε, όμως, λίγο πιο κοντά το νομοσχέδιο και τα επιχειρήματα που το συνοδεύουν. «Αξιοποιούμε τα συμπεράσματα του διαλόγου», μας είπε χθες ο κύριος Υπουργός. Δεν είχαμε καμμία αμφιβολία, κύριε Υπουργέ, ότι ο διάλογος που σκαρώσατε θα ήταν, εκτός από κίνηση αποπροσανατολισμού και ένας μοχλός για την υλοποίηση όλων των αντιδραστικών εκπαιδευτικών μέτρων που έρχονται και που περιγράφονται στο τρίτο μνημόνιο, όπου γίνεται για πρώτη φορά ρητή αναφορά στην παιδεία και τίθενται πολύ συγκεκριμένοι στόχοι που αποτελούν, βέβαια, και τον άξονα της κυβερνητικής πολιτικής στην παιδεία. Έτσι, σε αυτό το νομοσχέδιο, όχι μόνο διατηρείτε, αλλά ενισχύετε ακόμα περισσότερο στην ελληνόγλωσση εκπαίδευση του εξωτερικού τη δράση ιδιωτικών φορέων, ιδρυμάτων, της εκκλησίας - που ειδικά αυτήν την εκπαίδευση τη θεωρεί φέουδό της - διαφόρων ΜΚΟ, παραχωρώντας τους ακόμα και το δικαίωμα ίδρυσης ιδιωτικού σχολείου. Κοντολογίς, το νομοσχέδιο για την πολύπαθη ελληνόγλωσση εκπαίδευση του εξωτερικού και παρά τις υπουργικές διακηρύξεις δεν δικαιολογεί την παραμικρή αισιοδοξία γι' αυτήν και, μάλιστα, σε μια χρονική στιγμή που οι Έλληνες μετανάστες του εξωτερικού έχουν αυξηθεί κατακόρυφα. Τον τόνο, όμως, στην ομιλία του Υπουργού - διθυραμβικός, όπως και στις περισσότερες ομιλίες των κυβερνητικών Βουλευτών - τον έδωσε η πολυδιαφημισμένη ρύθμιση που βάζει τους σχολάρχες να αιτιολογούν τις απολύσεις των εκπαιδευτικών που κάνουν. Σιγά το δύσκολο γι' αυτούς! Και αυτό προυσιάζεται περίπου σαν το άλφα και το ωμέγα της ρύθμισης της εργασιακής ζούγκλας, ακόμα και ως μπολσεβικισμός, σύμφωνα με τη βολική για τον ΣΥΡΙΖΑ ρητορική της Νέας Δημοκρατίας. Εδώ - και για να σταματήσει πια αυτή η κακόγουστη φλυαρία στη Βουλή περί μπολσεβικισμού στην ιδιωτική εκπαίδευση - θέλουμε να ενημερώσουμε το Σώμα ότι η ιδιωτική εκπαίδευση ήταν ανύπαρκτη και νομοθετικά απαγορευμένη στη Σοβιετική Ένωση, ενώ είναι γνωστό ότι η αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν εκπαίδευσή της έφθασε σε τέτοια επίπεδα ποιότητας, που ακόμα και σήμερα δεν μπορούν ούτε να τα φανταστούν και οι πιο ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες, πόσο μάλλον να τα παρέχουν. Αυτήν τη ρύθμιση διάλεξε, λοιπόν, ο κ. Φίλης για να γίνει ο φερετζές που θα κρύψει τη στρατηγική σύμπλευση του ΣΥΡΙΖΑ με τη Νέα Δημοκρατία και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα στην παιδεία. Αυτήν τη ρύθμιση επιλέξατε εδώ μέσα για να στήσετε ένα ακόμα αποπροσανατολιστικό γαϊτανάκι αντιπαραθέσεων, με μια πλαστή διαχωριστική γραμμή. Δεν είναι, όμως, αυτή η πραγματική διαχωριστική γραμμή, κύριε Υπουργέ. Είναι άλλη. Είναι αυτή που χωρίζει από τη μια τη θέση του ΚΚΕ για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση και από την άλλη τη θέση όλων σας, όλων των υπολοίπων δηλαδή κομμάτων, που αποδέχεστε τη συνύπαρξη της ιδιωτικής με τη δημόσια εκπαίδευση και που αποβαίνει πάντα μοιραία για τη δεύτερη. Εδώ εμπίπτει, βεβαίως, και η διάκριση ανάμεσα στο κοινωνικό αγαθό και στο εμπόρευμα. Γιατί, ένα κοινωνικό αγαθό σε μια κοινωνία ή θα είναι τέτοιο ή θα είναι εμπόρευμα. Στον καπιταλισμό δεν υπάρχουν κοινωνικά αγαθά. Είναι γνωστό ότι υπάρχουν μονάχα εμπορεύματα. Πάει πολύ η Κυβέρνηση, νομίζουμε, να πανηγυρίζει για τη σχετική ρύθμιση, όταν αφήνει ουσιαστικά ανέγγιχτο το καθεστώς γαλέρας που έχει δημιουργηθεί σε αυτήν όλα τα προηγούμενα χρόνια, με τους σχολάρχες να έχουν στη διάθεσή τους ένα πλούσιο αντεργατικό οπλοστάσιο, το οποίο διατηρεί και ενισχύει και η σημερινή Κυβέρνηση. Καραδοκούν, βεβαίως, για να αξιοποιήσουν τις αλλαγές και στη δημόσια εκπαίδευση, όπως για παράδειγμα τη μείωση στο ωρολόγιο πρόγραμμα των γυμνασίων, για νέες απολύσεις, που θα είναι και αιτιολογημένες. Γι' αυτό και οι εργαζόμενοι στην ιδιωτική εκπαίδευση να παραμερίσουν τα «κολοκοτρωνέικα» του κ. Φίλη και τη δήθεν αντιπαράθεσή του με τη Νέα Δημοκρατία και τους σχολάρχες. Και τότε θα δουν ότι η όλη πορεία της Κυβέρνησης γύρω από το ζήτημα της ιδιωτικής εκπαίδευσης, από το σχέδιο Μπαλτά μέχρι την πρόσφατη εκδοχή του πριν μερικούς μήνες και μέχρι τη σημερινή ρύθμιση, δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια συνεχής προσαρμογή στις θέσεις και στις απαιτήσεις των εργοδοτών. Και τότε, βεβαίως, είναι που θα συνειδητοποιήσουν ότι η μόνη πραγματική εγγύηση γι' αυτούς και τα δικαιώματά τους είναι μόνο η δική τους οργάνωση και πάλη μέσα από ένα ισχυρό κίνημα ταξικό, στο χώρο τους. Ο κύριος Υπουργός αναφέρθηκε για άλλη μια φορά στο ζήτημα της ειδικής αγωγής, με αφορμή τη σχετική τροπολογία του νομοσχεδίου. Μια διάταξη - αναφέρθηκε εκτενώς και ο εισηγητής μας, όπως και σε όλα άλλωστε για το νομοσχέδιο - , που στην ουσία οδηγεί την ειδική αγωγή πολλά χρόνια πίσω, τότε που δεν υπήρχε το κατάλληλο επιστημονικό προσωπικό και οι ανάγκες της ειδικής αγωγής σε εκπαιδευτικό προσωπικό αντιμετωπιζόταν εκ των ενόντων. Τώρα, όμως, που υπάρχει και συνθλίβεται αυτό το προσωπικό μεταξύ ανεργίας και προσωρινής εργασίας, προς τι η ρύθμιση; Ο κύριος Υπουργός, αφού πρώτα, για να χρυσώσει το χάπι, αναφέρθηκε σε υποσχέσεις για την ίδρυση τμημάτων ένταξης - θεσμό, θυμίζουμε, που φρόντισε να αποστεώσει αλλοιώνοντας τον χαρακτήρα τους - και σε χιλιάδες προσλήψεις προσωρινών αναπληρωτών πάντα - άγνωστο, βέβαια, το πότε και εάν θα γίνουν - , επιχειρηματολόγησε πάλι, για άλλη μια φορά, για την περιβόητη συμπερίληψη, τη στρατηγική, δηλαδή, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία στο όνομα της απογκετοποίησης της ειδικής αγωγής, στοχεύει να πετάξει όλα τα παιδιά με κάθε είδους αναπηρία στις τάξεις των γενικών σχολείων. Δεν είναι, όμως, επιστημονική άποψη αυτό. Είναι μια πολιτική επιλογή που στοχεύει να απαλλάξει το κράτος και τους προϋπολογισμούς τους από τη δαπανηρή υποχρέωση να καλύπτουν τις ανάγκες αυτών των παιδιών και των οικογενειών τους με ειδικά σχολεία και την κατάλληλη επιστημονική στήριξη. Είναι μία στρατηγική κατεύθυνση για την ειδική εκπαίδευση, που την οδηγεί κατευθείαν στα χέρια των ιδιωτών. Εδώ, βεβαίως, να πούμε - χρειάζεται μια διευκρίνιση - ότι κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει με το ότι όταν συντρέχουν όλοι οι λόγοι ομαλής ένταξης στα γενικά σχολεία παιδιών με αναπηρία, τότε αυτό βεβαίως και πρέπει να γίνεται. Είναι, όμως, διαφορετικό πράγμα η γενίκευση αυτής της επιλογής, που, μάλιστα, οδηγεί ακριβώς εκεί που η ίδια καταγγέλλει, δηλαδή στη γκετοποίηση. Αυτό είναι το κυβερνητικό σχέδιο στην ειδική αγωγή, με την ευρωενωσιακή πατέντα της συμπερίληψης, σχέδιο ουσιαστικής διάλυσης της ειδικής αγωγής. Και αυτό προχωρά η Κυβέρνηση μεθοδικά, με επιμέρους ρυθμίσεις που φέρνει σε κάθε είδους νομοσχέδια, σε μια πραγματικότητα στην ειδική αγωγή που είναι ήδη τραγική: Δομές και ειδικά σχολεία υπάρχουν ελάχιστα στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια, τα οποία καθυστερούν να ανοίξουν. Και όταν ανοίξουν, δεν έχουν το απαραίτητο προσωπικό. Και το προσωπικό που έχουν, ανακυκλώνεται κάθε χρόνο. Στην πλειοψηφία τους είναι αναπληρωτές. Και, βεβαίως, οι οικογένειες, οι γονείς ανεβαίνουν τον δικό τους Γολγοθά και βάζουν διαρκώς το χέρι όλο και πιο βαθιά μέσα στην τσέπη. Δυστυχώς, αυτή η τροπολογία δεν δίνει καμία απάντηση ούτε προοιωνίζεται κάτι θετικό, γιατί η συνολική τραγική κατάσταση στην ειδική εκπαίδευση παραμένει. Τέλος, ακούσαμε την τοποθέτηση του Υπουργού Παιδείας που μίλησε για επιστροφή στην κανονικότητα, επιχειρώντας μάταια να ωραιοποιήσει την πραγματικότητα στην παιδεία, χωρίς να παραλείψει, βέβαια, και χτες να μοιράσει και άλλες υποσχέσεις, παραδείγματος χάριν για διορισμούς από το 2017 πλέον και βλέπουμε και όταν και εάν φυσικά το επιτρέψουν οι δημοσιονομικές συνθήκες. Πρόκειται, όμως, για μια πραγματικότητα που γονατίζει τις λαϊκές οικογένειες στην προσπάθειά τους να μορφωθούν τα παιδιά τους, αφού βάζουν όλο και πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για ένα αγαθό που γίνεται όλο και πιο ακριβό και ταυτόχρονα όλο και πιο υποβαθμισμένο και ρηχό. Φτάνει να ρίξει κανείς έστω και μια μόνο ματιά στο περιεχόμενο των βιβλίων και του σχολείου, παρά τις φιλότιμες και ηρωικές πολλές φορές προσπάθειες των εκπαιδευτικών να μάθουν γράμματα στα παιδιά. Κάποια στιγμή θα πρέπει να μιλήσουμε και για το περιεχόμενο της εκπαίδευσης. Τα σχολεία ανοίγουν σε λίγες ημέρες και δεν χρειάζονται μόνο μαθητές και βιβλία, για να μην μιλήσουμε για το απαράδεκτο, όπως είπα, περιεχόμενό τους, που μπερδεύουν το μυαλό των μαθητών με τον πολτό της σάπιας αστικής ιδεολογίας. Χρειάζονται και όλους τους εκπαιδευτικούς τους από την πρώτη μέρα της λειτουργίας τους. Θα τους έχουν; Μάλλον όχι, όπως φαίνεται από τις κινήσεις σας και παρά το ότι κάνατε ό,τι περνούσε από το χέρι σας για να μειώσετε με χίλιους δυο τρόπους τον αριθμό των αναγκαίων προσλήψεων, με κανονικούς διορισμούς λέμε εμείς. Και θα ζήσουμε πάλι το φαινόμενο των διαδοχικών προσλήψεων αναπληρωτών, που φτάνει ακόμα και μέχρι την άνοιξη. Αλήθεια, μας είπε χθες ο Υπουργός ότι σταματήσατε την κατρακύλα των κρατικών δαπανών για την Παιδεία. Τι σημαίνει αυτό; Πότε τη σταματήσατε; Όταν τη φτάσατε στον πάτο; Γιατί αυτό μαρτυρούν τα άδεια ταμεία των σχολείων, που δεν έχουν ακόμη και τα στοιχειώδη για τη λειτουργία τους, οι τεράστιες ελλείψεις υλικοτεχνικής υποδομής και τα ακατάλληλα κτήρια, η αδιοριστία πολλών χρόνων. Το μαρτυρά η πίεση στους γονείς, από πολλές πλευρές, να δίνουν χρήματα οι ίδιοι για να καλυφθούν στοιχειώδεις ανάγκες για τη λειτουργία των σχολείων, ανάγκες που κατά τα άλλα είναι υποχρέωση του κράτους να τις καλύπτει. Αυτή είναι η κατρακύλα που σταματήσατε; Περηφανεύεστε για το πάγωμα των κρατικών δαπανών για την Παιδεία και στα επόμενα χρόνια και με τον «μπαμπούλα» του κόφτη από πάνω; Από τον κόφτη, όμως, δεν εξαιρέσατε την υγεία και την παιδεία. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων εξαιρέσατε, τη χρηματοδότηση των μεγαλοεργολάβων δηλαδή. Η ταξικότητα της πολιτικής σας δεν μπορεί να κρυφτεί ούτε με κούφια λόγια ούτε με διακηρύξεις προοδευτικότητας παλιάς κοπής που φτάνει να υμνεί - το ζούμε κι αυτό - μέχρι και την περίοδο Καραμανλή. Η πολιτική σας στην εκπαίδευση δεν απαντά στις σύγχρονες μορφωτικές ανάγκες των λαϊκών οικογενειών. Τις υπονομεύει. Η ανάγκη ενός οργανωμένου ταξικού κινήματος είναι αδήριτη και για την εκπαίδευση. Η πρόσφατη πρόταση του ΚΚΕ για το ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο είναι το όπλο και η σημαία αυτού του κινήματος και γι' αυτό πρέπει να πάρει παλλαϊκά χαρακτηριστικά. Μια κουβέντα για τα κουπόνια θέλω να πω και τελειώνω, επειδή ακούμε τον κ. Φίλη και την ηγεσία του Υπουργείου να βγάζει φιλιππικούς για τα κουπόνια και τα voucher. Ακούσαμε και την Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπο. Θέλω να θυμίσω εδώ ότι αυτά ακριβώς τα κουπόνια υλοποιούνται στους παιδικούς σταθμούς από τη δική σας Κυβέρνηση. Δεν άκουσα να διαμαρτύρεστε γι' αυτά.
Ευχαριστούμε τον κ. Δελή. Προχωρούμε στον κατάλογο των ομιλητών. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Ακριώτης, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, συζητούμε το νομοσχέδιο για την ελληνόγλωσση και διαπολιτισμική εκπαίδευση, ενώ απομένει λίγος ακόμα χρόνος μέχρι την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Όπως όλα δείχνουν, θα είναι η πρώτη χρονιά μετά από πολλά χρόνια που η νέα σχολική περίοδος θα ξεκινήσει χωρίς σοβαρά κενά και αρρυθμίες που ταλάνιζαν για χρόνια την εκπαιδευτική κοινότητα, μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς, και διατάρασσαν την κανονικότητα της σχολικής ζωής αποκτώντας περίπου διαστάσεις αυτοεκπληρούμενης προφητείας κάθε χρόνο τέτοια εποχή. Είναι, λοιπόν, η πρώτη χρονιά που με επίπονες προσπάθειες και με την επιστροφή στα διδακτικά τους καθήκοντα όλο και περισσότερων αποσπασμένων σε άλλους φορείς και υπηρεσίες εκπαιδευτικών υπάρχει αισιοδοξία για μια νέα αρχή μακριά από τις γνωστές σε όλους μας παθογένειες του παρελθόντος. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, η ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό στη σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη κοινωνία του πολυπολιτισμού και της ώσμωσης διαφορετικών τρόπων και προτύπων ζωής είναι όχημα για την προβολή και διάχυση του ελληνικού πολιτισμού και των αξιών του σε άλλες κοινωνίες, αλλά και μέσο για τη διατήρηση της επαφής των Ελλήνων του εξωτερικού με την ελληνική παιδεία. Ταυτόχρονα, η προώθηση των δίγλωσσων σχολείων εξυπηρετεί τον απολύτως πρακτικό στόχο της ισότιμης πρόσβασης των μαθητών στα τμήματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης τόσο στη χώρα υποδοχής, όσο και στη χώρα μας. Στον σύγχρονο κόσμο των διασταυρούμενων πολιτισμών και των πολλαπλών πολιτισμικών επιρροών, αν λειτουργείς φοβικά, αν περιχαρακώνεσαι στα στενά όρια της φυλετικής, εθνικής, θρησκευτικής σου καταγωγής και της κακώς εννοούμενης πολιτισμικής σου ιδιοσυστασίας, είσαι καταδικασμένος να συνθλιβείς. Δεν υπηρετείς την πατρίδα σου, την παιδεία της και τον πολιτισμό της, κρυπτόμενος και αρματωμένος για να αποκρούσεις εισβολείς και επιτιθέμενος. Ο ελληνισμός δεν έχει να φοβηθεί από την ώσμωσή του και την καλώς εννοούμενη αναμέτρησή του με άλλους πολιτισμούς. Έχει να φοβηθεί μόνο από τις ανερμάτιστες και ανιστόρητες εθνικιστικές και ρατσιστικές κραυγές που για μια ακόμη φορά ακούστηκαν σ' αυτή την Αίθουσα και στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, αλλά και στη δημόσια σφαίρα. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, θέλω να επισημάνω ότι εκτός των διαφόρων διατάξεων σε πολλά άρθρα, η αρίθμηση των άρθρων καταδεικνύει ένα γεγονός και δεν είναι τυχαία σημειολογικά. Το πρώτο και το τελευταίο άρθρο αναφέρονται σε εκπαίδευση μεταναστών. Το πρώτο αφορά μετανάστες, Έλληνες της διασποράς στις χώρες φιλοξενίας τους και το τελευταίο την εκπαίδευση μεταναστών και προσφύγων που φιλοξενούνται στη χώρα μας. Το σημειώνω αυτό γιατί ακούγεται από τα κόμματα που δεν ψηφίζουν το τελευταίο άρθρο, να επικαλούνται διάφορα προσχήματα για την άρνησή τους να το ψηφίσουν, τάχα γιατί ανατίθεται στον Υπουργό να ιδρύσει τις δομές και να καθορίσει τη λειτουργία για την εκπαίδευση των προσφύγων. Αντιπαρέρχομαι τις κραυγές των εθνικιστών και ρατσιστών της Χρυσής Αυγής, οι οποίοι δεν πείθουν κανέναν με το να ισχυρίζονται ότι για τους Έλληνες οι χώρες υποδοχής πρέπει να φροντίσουν για την εκπαίδευσή τους, αλλά εμείς εδώ δεν πρέπει να κάνουμε το ίδιο για τους πρόσφυγες. Εκφράζω την ικανοποίησή μου για την προετοιμασία που γίνεται για να είναι έτοιμα τον Σεπτέμβριο οι δομές, η στελέχωσή τους και το πρόγραμμα σπουδών και αυτό μπορώ να το επιβεβαιώσω και εγώ από την δική μου περιφέρεια για τον σχεδιασμό που γίνεται. Ταυτόχρονα, να επισημάνω ότι έχουν εξασφαλιστεί πόροι για διορισμό εκπαιδευτικών και μετακίνηση των μαθητών. Θα ήθελα, επίσης, να πω δύο λόγια για το ζήτημα επάνω στο οποίο έγινε και γίνεται ουσιαστική αντιπαράθεση και στην αρμόδια Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων και εδώ στην Ολομέλεια και όχι μόνο. Είναι το άρθρο 28 και αναφέρεται στην ιδιωτική εκπαίδευση. Εδώ οι εστίες της κριτικής έγιναν σε ένα ουσιαστικό σημείο, που αναφέρεται στις αναιτιολόγητες απολύσεις εκπαιδευτικών που θέσπισε ο Αρβανιτόπουλος και οι οποίες πλέον θα πρέπει να αιτιολογούνται επαρκώς και αυτό θα γίνεται από αρμόδια υπηρεσιακά συμβούλια και σε στάδια ασφαλείας για τη βασιμότητα της απόφασης. Οι φωνές ότι γίνεται επίθεση στα ιδιωτικά σχολεία ή τα φροντιστήρια επειδή πρέπει να κατοχυρωθούν οι εργασιακές σχέσεις των εργαζομένων και να ασφαλίζονται οι εργαζόμενοι, να δηλώνονται οι δραστηριότητες πέρα από το διδακτικό έργο, τα απογεύματα και τα σαββατοκύριακα, να καθορίζονται οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών στην ιδιωτική εκπαίδευση και στα φροντιστήρια, οι φωνές επειδή προστατεύουμε τον κόσμο της εργασίας τι άλλο δείχνουν, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας; Επαληθεύετε τη νεοφιλελεύθερη λογική σας. Το τελευταίο άρθρο στο οποίο θα ήθελα να αναφερθώ είναι το άρθρο 34, το οποίο αναφέρεται στις ρυθμίσεις στην επαγγελματική εκπαίδευση. Έχω τριάντα χρόνια στην επαγγελματική τεχνική εκπαίδευση. Έχω ζήσει από κοντά όλες τις ασκούμενες πολιτικές που οδηγούσαν στην εγκατάλειψη και την υποβάθμιση της τεχνοεπαγγελματικής εκπαίδευσης στη χώρα μας. Με ευκολία δοκιμάστηκαν ποικίλες αλλαγές στην πολύπαθη ΤΕΕ τα τελευταία είκοσι χρόνια. Καταργήθηκαν τα ΤΕΛ και τα πολυκλαδικά, χωρίς να έχει προηγηθεί η αξιολόγηση της εφαρμογής τους, για να έρθει εκ των υστέρων η διαπίστωση ότι ήταν οι πιο αξιόπιστοι τύποι σχολείων στην τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση. Ιδρύονται τα ΤΕΕ - ΤΕΣ το 1998, που καταργούνται το 2006, και στην συνέχεια ιδρύονται τα ΕΠΑΛ - ΕΠΑΣ από τα οποία το 2012-2013 καταργούνται τομείς και βγαίνουν σε διαθεσιμότητα δυόμισι χιλιάδες εκπαιδευτικοί από την τεχνική εκπαίδευση. Ο ν.4386/2016 θεσπίζει τον ένα και μοναδικό τύπο του ΤΕΕ, το ΕΠΑΛ, με νέα δομή. Στην Α΄ τάξη με πρόγραμμα σπουδών μαθήματα γενικής εκπαίδευσης προσανατολισμού και ειδικοτήτων, στην Β΄ τάξη επιλογή τομέα από εννιά τομείς επιλογής, στην Γ΄ τάξη επιλογή από τριάντα έξι ειδικότητες, μετά το Λύκειο στην τάξη μαθητείας και τέλος πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση των μαθητών των ΕΠΑΛ. Στο άρθρο 34 ρυθμίζεται, μαζί με τη συνένωση - μεταφορά τομέων που γίνονται και έγιναν πενήντα τέτοιες μεταβολές σε όλη την χώρα, οι εκπαιδευτικοί οι οποίοι εμπλέκονται σε αυτούς τους τομείς μεταφέρονται και οι οργανικές τους θέσεις με μεταφορά και της αρχαιότητας τοποθέτησης στο ΕΠΑΛ που είχαν στην προηγούμενη τοποθέτηση. Έτσι διασφαλίζεται ομαλά η λειτουργία των σχολείων και των εκπαιδευτικών. Αγαπητοί και αγαπητές συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο συζητήθηκε διεξοδικά πριν από την Ολομέλεια στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής. Δεν μπορώ να ξεχάσω την πρώτη μέρα της συζήτησης, αλλά και σήμερα επανήλθε, όταν ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, παραβλέποντας το γεγονός ότι επί δεκαπέντε χρόνια οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ ή οι συγκυβερνήσεις δεν έκαναν τίποτα το ελληνόγλωσσο σχολείο του Μονάχου, κατηγορούσε με περισσή ευκολία, για να μην πω με θράσος, την Κυβέρνηση, η οποία σε εννιά μήνες έχει κατορθώσει να υλοποιήσει ένα σοβαρό τμήμα από την υποδομή αυτού του σχολείου και παλεύει με σοβαρές πιθανότητες να έχει αίσιο τέλος σε αυτό το ζήτημα. Ομολογώ ωστόσο ότι κάποια στιγμή οι συγκλίσεις που επιτέθηκαν σε κάποια ζητήματα με έκαναν να ελπίσω ότι θα αφήναμε πίσω στο παρελθόν ακόμη και το πρόσφατο των αχρείαστων αντιπολιτευτικών κραυγών. Ποιος δεν θυμάται τον σάλο που ξεσηκώσατε τον περασμένο Μάη για τις προσλήψεις αναπληρωτών και για τα νηπιαγωγεία στη συζήτηση του νομοσχεδίου: «Ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις»; Ήλπιζα, λοιπόν, ότι αυτή την φορά, με εξαίρεση ασφαλώς την ακροδεξιά, οι δυνάμεις του δημοκρατικού τόξου θα έβρισκαν κοινούς τόπους, πέρα από ιδεολογίες, σε ζητήματα όπως η εκπαίδευση των προσφύγων στη βάση ανθρωπιστικών αρχών και αξιών. Όμως για ακόμη μία φορά βρεθήκατε, κύριοι συνάδελφοι, κατώτεροι των περιστάσεων και βρεθήκατε επίσης στην λάθος πλευρά. Όμως θα έχετε κι άλλες ευκαιρίες, γιατί εμείς πορευόμαστε μεν με σαφή ιδεολογικό προσανατολισμό, αλλά και με ανοιχτοσύνη στην προοπτική συγκλίσεων και συναινέσεων με τις δυνάμεις της δημοκρατικής Αντιπολίτευσης, ιδίως σε ζητήματα τόσο ευαίσθητα όπως η παιδεία.
Τον λόγο έχει ο κ. Σπυρίδων - Άδωνις Γεωργιάδης. Θα ακολουθήσουν ο κ. Φορτσάκης, ο κ. Παπαχριστόπουλος και μετά η κ. Γεωργοπούλου, ο κ. Μπαξεβανάκης, ο κ. Αντωνιάδης κ.λπ.. Ορίστε, κύριε Γεωργιάδη.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, χθες στην προσπάθειά σας να υπερασπιστείτε αυτό το μεγάλο λάθος που κάνετε στο θέμα των ιδιωτικών σχολείων, αναφερθήκατε σε μια άποψη που είχε εκφράσει ο αείμνηστος Παύλος Μπακογιάννης το 1976. Αναρωτιέμαι, κύριε Υπουργέ, από το 1976 μέχρι σήμερα πιστεύετε ότι το μόνο πραγματικό πρόβλημα που χρειάζεται ρύθμιση στην παιδεία των ελληνοπαίδων είναι η ρύθμιση που φέρνετε σήμερα στη Βουλή των Ελλήνων; Δεν θα άξιζε τον κόπο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να κάνουμε μια πραγματική συζήτηση για το τι έγινε αυτά τα σαράντα χρόνια στην παιδεία των Ελλήνων; Πιστεύετε ότι είναι τυχαίο, κύριε Φίλη, που ακολουθούν αυτήν την περίοδο χιλιάδες συμπολίτες μας τον κ. Αρτέμη Σώρρα, ο οποίος τους υπόσχεται να τους πληρώσει τα δάνεια στην εφορία, παίρνοντας χρήματα από τη διαστημική τεχνολογία του θεού Απόλλωνα που πούλησε στους Αμερικάνους; Χιλιάδες άνθρωποι των ακολουθούν. Δεν πιστεύετε ότι αυτό έχει να κάνει με το επίπεδο της παιδείας στη χώρα μας; Τα τελευταία σαράντα χρόνια, κυρίες και κύριοι, αφού το έθεσε ο κύριος Υπουργός, προς τα κάτω πήγε, δεν πήγε προς τα πάνω και οι αλλεπάλληλες εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις ήταν καταστροφικές, με κυριότερες αυτές που έγιναν την περίοδο του ΄80 από το ΠΑΣΟΚ. Αν θέλετε πράγματι, λοιπόν, να κάνουμε μια συζήτηση για το τι έγινε από το 1976 μέχρι σήμερα, να κάνουμε την πραγματική συζήτηση για το πώς έφθασαν τα παιδιά μας, για παράδειγμα, από τα σχολικά βιβλία που είχαν κάποτε - πριν από τριάντα χρόνια - στο δημοτικό από τα οποία μάθαιναν ελληνικά από τα ποιήματα του Παλαμά ή του Δροσίνη, σήμερα να μαθαίνουν ελληνικά από τις οδηγίες χρήσης μιας καφετιέρας στην ίδια τάξη. Αυτά είναι τα μεγάλα ζητήματα που πρέπει να συζητήσουμε. Πάμε, όμως και στο συγκεκριμένο. Έχουν κάνει οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ μια συζήτηση ολίγον ταξική. Περίπου παρουσιάζετε αυτούς που είναι στα ιδιωτικά σχολεία ως τους ελιτιστές και ότι εσείς νομοθετείτε για την εξίσωση δημοσίων και ιδιωτικών σχολείων για να υπάρχει δικαιοσύνη. Κύριε Υπουργέ, μου κάνει μεγάλη εντύπωση αυτού του τύπου η κριτική από το ΣΥΡΙΖΑ, αν σ' αυτό συνυπολογίσουμε ότι ο Πρωθυπουργός της χώρας κ. Αλέξης Τσίπρας επέλεξε ιδιωτικό σχολείο για να πάει τα παιδιά του. Και αναρωτιέμαι, κύριε Φίλη, έχετε καταλάβει ακριβώς τι λέει το Σύνταγμα το οποίο επικαλείστε; Το Σύνταγμα βεβαίως λέει για την υποχρέωση που έχει το κράτος να δίνει δημόσια δωρεάν παιδεία και τη δίνει στο μέτρο που μπορεί. Όμως ταυτόχρονα κατοχυρώνει και το δικαίωμα στην ιδιωτική εκπαίδευση. Κατοχυρώνει δηλαδή το δικαίωμα των γονέων στην επιλογή. Το Σύνταγμα έδωσε την επιλογή στον κ. Αλέξη Τσίπρα να επιλέξει για τα δικά του παιδιά να τα πάει σε ιδιωτικό σχολείο. Τον ρωτήσατε πριν νομοθετήσετε, γιατί επέλεξε ιδιωτικό σχολείο και όχι δημόσιο; Γιατί επέλεξε τη Σχολή Χιλλ ο κ. Τσίπρας για τον εαυτό του και δεν επέλεξε ένα από τα δικά σας σχολεία, απ' αυτά που εσείς διοικείτε; Άμεσα τουλάχιστον, γιατί εποπτεία έχετε σε όλα. Τι κάνετε, λοιπόν; Έρχεστε εδώ και στην ουσία καταργείτε δια νόμου το δικαίωμα των γονέων να επιλέγουν. Αυτό κάνετε. Διότι όταν ισοπεδώνετε τα ιδιωτικά με τα δημόσια σχολεία, είναι σαν να λέτε στους γονείς «θα πας αναγκαστικά εκεί που σου λέω εγώ». Και πήγε να σας ξεφύγει - για να σας αποδείξω ότι αυτό είναι που κάνετε - ένα μικρό σημείο. Ποιο; Ότι μπορούσαν να κάνουν φροντιστήρια ξένων γλωσσών, ενισχυτική διδασκαλία δηλαδή, τα ιδιωτικά σχολεία εκτός του ωρολογίου προγράμματος το καταλάβετε χθες βράδυ και φέρατε και την τροπολογία μην τυχόν και σας ξεφύγει κάτι και δεν ισοπεδωθούν εντελώς, δεν γίνουν ακριβώς τα ίδια. Και προσέξτε και το καλύτερο. Είχατε το θράσος να τεκμηριώσετε αυτήν σας την άποψη για την ισοπέδωση στο ότι η αριστεία δημιουργεί ανισότητες. Ξέρετε, κύριε Υπουργέ, μια και είστε ο Υπουργός Παιδείας, σας συνιστώ να διαβάσετε τον Αρεοπαγιτικό λόγο του Ισοκράτους. Είμαι βέβαιος ότι ο συνάδελφος καθηγητής - ήταν και δικός μου καθηγητής - ο κ. Πελεγρίνης, τον έχει διαβάσει πάρα πολύ καλά και τον ξέρει. Κύριε Πελεγρίνη, το λέω σε εσάς, γιατί ο κ. Φίλης μπορεί να μην ξέρει το κείμενο. Δεν το λέω για να τον θίξω. Το λέω παρενθετικά. Λέει ο Ισοκράτης: Μεγαλουργήσαμε στο παρελθόν - κοιτάει να δει γιατί ήταν σε παρακμή την εποχή του - γιατί είχαμε φτιάξει μια δημοκρατία που στηριζόταν στην ισονομία. Αλλά ποια ισονομία; Στην ισονομία κατ' αξίαν. Όχι να τους κάνουμε όλους ίδιους, αλλά να δώσουμε στον καθένα αυτό που του αξίζει. Αυτό κάνει η αριστεία, κύριε Φίλη. Διαβάστε και λίγο Ισοκράτη. Είστε Υπουργός Παιδείας! Να ξέρετε, κύριε Παπαχριστόπουλε, ότι η ρύθμιση - γιατί βλέπω ότι κλαίτε στα κανάλια για τους εργαζόμενους - που θα ψηφίσετε σε λίγο για τα ιδιωτικά σχολεία θα φέρει τρεις χιλιάδες απολύσεις. Θα ψηφίσεις εσύ ο Παπαχριστόπουλος και οι υπόλοιποι και τρεις χιλιάδες άνθρωποι θα χάσουν τη δουλειά τους. Και μην γελάτε καθόλου, κύριε συνάδελφε. Δεν θα χάσουν τη δουλειά τους μόνο οι καθηγητές. Θα χάσουν τη δουλειά τους οι καθαρίστριες, θα χάσουν τη δουλειά τους οι φύλακες, θα χάσουν τη δουλειά τους όλοι αυτοί που απασχολούνται πέραν του ωραρίου και είναι επιπλέον θέσεις εργασίας στα ιδιωτικά σχολεία. Ο κ. Φίλης στην εμμονή του να τα ισοπεδώσει όλα αδιαφορεί για αυτούς τους ανθρώπους. Εσείς το ίδιο αδιαφορείτε; Συγχαρητήρια! Τουλάχιστον, όμως, μην κλαίτε στα κανάλια. Και έρχεται, κύριε Υπουργέ, και η άλλη τροπολογία για την επαναφορά των αιωνίων φοιτητών. Άλλο και τούτο πάλι. Ερχόμενος εδώ με παίρνει ένας φίλος μου και μου λέει ότι ο κ. Φίλης το νομοθέτησε για τον εαυτό του. Αλήθεια, κύριε Φίλη, - για να μην κυκλοφορεί αυτό στο διαδίκτυο - εμπίπτει και σ' εσάς αυτή η τροπολογία; Θα μπορέσει ο κ. Φίλης με αυτήν την τροπολογία να επανεγγραφεί στη Νομική Σχολή Αθηνών; Νομοθετείτε για τον εαυτό σας; Γιατί είναι παράξενο σε μια Βουλή να νομοθετεί ο Υπουργός για τον εαυτό του. Εγώ δεν λέω ότι το κάνει. Λέω τι γράφεται σήμερα σε όλα τα blogs. Να απαντήσει!
Τόση ξεφτίλα πια!
Ακούστε, κύριε. Εκπροσωπείτε ένα κόμμα που ο Πρωθυπουργός σας είπε ότι δεν πληρώνει τον ΕΝΦΙΑ ως πράξη αντίστασης και τώρα πληρώνουμε όλοι ΕΝΦΙΑ. Η λέξη ξεφτίλα από στόμα Συριζαίου να μην ξανακουστεί. Το καταλάβατε; Δεν θα ξαναπείτε τη λέξη ξεφτίλα. Εσείς ειδικά και το κόμμα σας για τα επόμενα πενήντα χρόνια αυτή τη λέξη δεν θα την ξαναπείτε. Έχετε ξεφτιλιστεί χειρότερα απ' όλους.
Σας τη λέω ευθέως!
Επανέρχομαι. Φέρατε μια τροπολογία για τους αιώνιους φοιτητές. Γιατί; Ποιος είναι ο λόγος; Εδώ η Βουλή με μια τεράστια πλειοψηφία προσπάθησε να βάλει μια τάξη στα πανεπιστήμια και έρχεστε και το τινάζετε στον αέρα. Ποιος είναι ο λόγος που το κάνετε; Και για να κλείσω, λυπούμαι που λείπει η κ. Αναγνωστοπούλου. Μας είπε σε μια συνέντευξή της, θέλοντας να δικαιολογήσει την κατάληψη του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης από τους κουκουλοφόρους πριν από έναν μήνα, για την οποία μας είπατε, κύριε Υπουργέ, ότι 40.000 ήταν οι ζημιές και θα τα πληρώσει το Υπουργείο Παιδείας. Τι μας λέτε; Κόβετε το ΕΚΑΣ των ανθρώπων, στέλνετε τον ΕΝΦΙΑ που θα καταργούσατε και πετάτε έτσι τα σαρανταχίλιαρα στα πανεπιστήμια για να βοηθάτε τους φίλους σας τους κουκουλοφόρους; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Και για να κλείσω. Αναρωτιέμαι τι έχει να πει τώρα η κ. Αναγνωστοπούλου, η οποία είπε ότι προτιμά τους κουκουλοφόρους από τους τζιχαντιστές και απ' όσα γίνονται στην Ευρώπη. Καλά, είναι αχαρακτήριστη η θέση. Τι έχει να πει τώρα που οι φίλοι σας έδειραν τον διοικητή της Τροχαίας κατ' αυτόν τον τρόπο προχτές; Σας αρέσει, κύριε Πελεγρίνη, - είστε και μέλος της Κυβερνήσεως - αυτή η Ελλάδα που έχετε φτιάξει; Αυτά μας διδάξατε στο Πανεπιστήμιο; Να δέρνουν τον διοικητή της Τροχαίας στους δρόμους όταν κάνει τη δουλειά του και να κάθεστε να τους κοιτάτε ως Κυβέρνηση; Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, θέλουμε απαντήσεις σε αυτά τα θέματα. Και να το ξέρετε και να ακουστεί καλά. Η Νέα Δημοκρατία θα αλλάξει αυτόν τον νόμο. Η Νέα Δημοκρατία θα υπερασπιστεί το δικαίωμα των γονέων στην επιλογή. Και στόχος μας δεν θα είναι να πάμε τα ιδιωτικά σχολεία προς τα κάτω. Αλλά στόχος μας θα είναι να πάμε τα δημόσια σχολεία προς τα πάνω για να έχουν όλοι καλύτερη παιδεία. Αυτός θα είναι ο στόχος της δικής μας κυβερνήσεως. Ευχαριστώ πολύ.
Λίγη ησυχία, σας παρακαλώ. Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός.
Δεν θα ήθελα να παρακολουθήσω τον προσωπικό χαρακτήρα των επιθέσεων του κ. Γεωργιάδη. Απλώς επιβεβαιώνει μια αδυναμία πολιτικής αντιπαράθεσης και επιβεβαιώνει και την επιλογή της Νέας Δημοκρατίας να ακολουθεί την τακτική της δολοφονίας χαρακτήρων, να στοχοποιεί, να εστιάζει, να επιτίθεται, να διασύρει και να μην συζητάει πολιτικά. Τα ζητήματα, όμως, τα οποία ετέθησαν - και αφήνω τη φτηνή δημαγωγία, θα επικεντρωθώ στην ουσία - έχουν μια σημασία. Το θέμα της ρύθμισης για τους φοιτητές, οι οποίοι θα έχουν τη δυνατότητα να επανεγγραφούν, αφορά ενεργούς φοιτητές. Είναι οι φοιτητές, οι οποίοι για δύο συνεχή εξάμηνα για οποιονδήποτε λόγο δεν πήγαν να εγγραφούν - επαναλαμβάνω ότι είναι ενεργοί, δεν έχουν διαγραφεί - και τους δίνεται η δυνατότητα να εγγραφούν στο εξάμηνό τους. Ένα αυτό, λοιπόν, και το λέω για να μην δημιουργούνται εντυπώσεις. Δεύτερο θέμα - και συγχωρέστε με για την παρέμβαση: Κοιτάξτε, εντάξει, και ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής χθες με τον Ισοκράτη μας έκανε μάθημα. Συνέβη είναι η αλήθεια. Δεν είπα ότι έχετε συνεννοηθεί. Αλλά θα ήθελα να σας πω ότι ο τρόπος με τον οποίο αναφερθήκατε στον Ισοκράτη για την ισονομία κατ' αξίαν δεν παραπέμπει σε δημοκρατία, αλλά παραπέμπει σε αριστοκρατία. Η ισονομία είναι για όλους τους πολίτες, το μάθαμε τουλάχιστον μετά τη γαλλική επανάσταση. Δεν υπάρχει ψήφος τιμαρίου, δεν υπάρχει ψήφος κατ' αξίαν, όπως λέτε. Η ψήφος του αμόρφωτου και του μορφωμένου, του φτωχού και του πλούσιου, του διαγραμμένου φοιτητή, του αιώνιου φοιτητή ή του αποτυχόντος να μπει στο πανεπιστήμιο έχει την ίδια βαρύτητα, την ίδια αξία. Αυτή είναι η αξία της δημοκρατίας. Εσείς, όμως, επιλέξατε, φοβούμαι - δεν μπορώ αυτήν τη στιγμή να το αποδείξω - κακοποιώντας για άλλη μια φορά ένα αρχαίο κείμενο, την ισονομία κατ' αξίαν. Είναι ισονομία τελεία και παύλα. Αυτή είναι η δημοκρατία. Και εξ αυτού έρχομαι στο επόμενο επιχείρημά σας. Μιλάτε συνεχώς για τους αρίστους. Βεβαίως πρέπει να υπάρχει μια τάση βελτίωσης και προσωπικής και συλλογικής στην κοινωνία, αλίμονο. Άλλα, όμως, όταν μιλάτε για τους αρίστους, πρέπει να δούμε αυτή η πολιτική που εφαρμόσατε τα τελευταία χρόνια και εδώ και σε άλλες χώρες βοήθησε τη γενικότερη πρόοδο του συνόλου, την αναβάθμιση του μορφωτικού επιπέδου, την αναβάθμιση της γενικότερης κοινωνικής και εργασιακής κατάστασης; Υπάρχουν έρευνες, και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, που λένε τεκμηριωμένα - και δεν είναι συριζαίικες έρευνες, όπως θα σπεύσετε να μας πείτε - ότι στα χρόνια της προπαγάνδας περί αριστείας στην Ελλάδα υπάρχει μια όξυνση των κοινωνικών αντιθέσεων. Η PISA είναι ένας ευρωπαϊκός τρόπος μέτρησης ορισμένων εκπαιδευτικών δυνατοτήτων. Εκεί στην PISA, εάν τη δείτε, επιβεβαιώνεται ότι έχουμε μια τεράστια αύξηση της επιτυχίας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση των παιδιών που προέρχονται από οικογένειες με μορφωτικό επίπεδο και εύπορες και μείωση στην προσπάθεια να μπουν στην ανώτερη εκπαίδευση στα παιδιά που προέρχονται από μορφωτικά και κοινωνικά στρώματα χαμηλότερα. Θα μου πείτε, φταίει η αριστεία; Δεν λέω η αριστεία, λέω οι πολιτικές τις οποίες επιχειρεί παραπλανητικά να συγκαλύψει το θεώρημα της αριστείας. Γι' αυτό είπα και στην πρωτομιλία μου ότι το βασικό θέμα είναι όχι να κουβεντιάζουμε μεταξύ μας με επίθετα, με ταμπέλες, με συνθήματα, αλλά η ουσία. Όταν, λοιπόν, εμείς ως Κυβέρνηση αναβαθμίζουμε το σύνολο της δημόσιας εκπαίδευσης ακολουθώντας και τη διεθνή κατεύθυνση και προοπτική, αυτό δεν είναι κακό, δεν μας το επιβάλλει κανένας, ανοίγουμε τα μάτια μας. Δεν θέλουμε να υπάρχει στην Ελλάδα το παράδοξο των εξετάσεων για τα πανεπιστήμια, που αδιάβλητες μεν είναι, αλλά βλέπουμε πώς έχουν πια φτάσει στο τέλος της δυναμικής τους. Θέλουμε, λοιπόν, να αλλάξουμε αυτόν τον τρόπο πρόσβασης στα πανεπιστήμια. Θέλουμε να δώσουμε κύρος στο σχολείο. Εκεί να αποδώσουμε τη διαδικασία εισόδου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, στο σχολείο, και όχι στην παραπαιδεία. Θέλουμε να αποκτήσει ο εκπαιδευτικός και το σχολείο και ο γονιός και το παιδί την εμπιστοσύνη στην εκπαίδευση. Γι' αυτό και όλη η συζήτηση που κάνουμε και θα κάνουμε για την αλλαγή του τρόπου εισόδου στα πανεπιστήμια ακριβώς σε αυτό κατατείνει, δηλαδή αναβάθμιση του Λυκείου και κυρίως των δύο τελευταίων τάξεων σε μια κατεύθυνση εμβάθυνσης σε περιεχόμενα σπουδών που θα επιλέξουν τα παιδιά. Και, ταυτοχρόνως, οι προηγούμενες τάξεις να αποτελέσουν ένα πρόγραμμα με το οποίο να υπάρχει εύρος γνωστικών αντικειμένων, αυτό που λέμε μια αναβάθμιση συνολικά της εγκύκλιας εκπαίδευσης. Αυτός είναι ο στόχος μας. Μας ακούν οι Έλληνες πολίτες. Έχουμε μεταρρυθμιστική ατζέντα, που είναι υπέρ όλων και όχι υπέρ των ολίγων. Το είπα και νωρίτερα. Δεν ψάχνουμε να φτιάχνουμε φέτες αρίστων και να πετάμε τη μεγάλη πλειοψηφία στον Καιάδα. Εάν υπήρξε Καιάδας, γιατί και αυτό αμφισβητείται ιστορικά, όπως ξέρετε, αλλά χάριν λόγου το λέω. Αυτή είναι η επιλογή μας. Γι' αυτό όλες οι αλλαγές δεν ξεκινούν ξανά από φασαρία στο πανεπιστήμιο, όπως γινόταν σε παλιότερες εποχές, αλλά ξεκινούν από κάτω, από το ολοήμερο νηπιαγωγείο, που μας λέγατε ότι θα τα κλείσουμε και έχουμε με λιγότερα νήπια και προνήπια, λόγω της υπογεννητικότητας φέτος, περισσότερα τμήματα νηπιαγωγείων. Τα στοιχεία είναι σαφή και μπορώ να τα ανακοινώσω και στη Βουλή. Με λιγότερα νήπια και προνήπια - και ευτυχώς που φέραμε τα προνήπια με μία πολιτική που κάναμε αξιοποίησής τους στο δημόσιο προσχολικό σύστημα - έχουμε περισσότερα νηπιαγωγεία φέτος. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Μας λέγατε ότι κλείνουμε το ολοήμερο - άλλο ψέμα αυτό - και τρομοκρατούσατε τον κόσμο. Τα παιδιά, λοιπόν, στο ολοήμερο είναι όσα και πέρυσι και τα τμήματα είναι όσα και πέρυσι. Τίποτα δεν έκλεισε. Μας λέγατε, επίσης, ότι θέλουμε να διαλύσουμε το δημοτικό σχολείο. Το δημοτικό σχολείο τώρα δεν θα είναι δύο ταχυτήτων: θα είναι ένας τύπος για όλα τα παιδιά και στο τελευταίο μέρος της Ελλάδος. Τα τετραθέσια σχολεία θα έχουν ίδιο πρόγραμμα, με νέα γνωστικά αντικείμενα, από την πρώτη τάξη ξένη γλώσσα, από την πρώτη τάξη πληροφορική. Θα είναι παντού το ίδιο πρόγραμμα.
Και πώς εξοικονομείτε εννιάμισι χιλιάδες εκπαιδευτικούς, κύριε Υπουργέ;
Η εξοικονόμηση έχει να κάνει με το θέμα της καλύτερης κατανομής του προσωπικού και της αξιοποίησης των δυνατοτήτων που υπάρχουν.
Της μείωσης των ωρών και των γνωστικών αντικειμένων.
Δεν εξοικονομούμε εννιάμισι χιλιάδες. Πέρυσι πήραμε, όπως θυμάστε, είκοσι τρεις χιλιάδες αναπληρωτές και φέτος παίρνουμε είκοσι χιλιάδες οκτακόσιους. Αυτή είναι η διαφορά. Και τα σχολειά θα λειτουργήσουν, έστω και αν υπάρξουν τρικλοποδιές, είτε πολιτικές είτε παρασυνδικαλιστικές. Το τονίζω, διότι δεν είναι θέμα που αφορά την Κυβέρνηση, αφορά την κοινωνία. Στις 12 του μηνός τα παιδιά που θα κάνουν αγιασμό να μην κάνουν τον σταυρό τους, επειδή το σχολειό είναι διαλυμένο, αλλά να λένε, «θαύμα, λειτουργεί το σχολειό μας!».
Γίνετε πιο συγκεκριμένος, κύριε Υπουργέ. Μην εκτοξεύετε συκοφαντίες. Όταν λέτε «τρικλοποδιές πολιτικές», τι εννοείτε;
Άρα - θα ήθελα να συνεχίσω και να τελειώνω, διότι κάνω κατάχρηση της παρέμβασης - θα ήθελα να σας πω ότι όλα τα μέτρα που παίρνουμε δεν είναι μέτρα για εξοικονόμηση προσωπικού και συνεπώς δημιουργίας τεχνητών πλεονασμάτων στους εκπαιδευτικούς. Κάθε άλλο. Σας υπενθυμίζω ότι την χρονιά πριν τον ΣΥΡΙΖΑ είχατε πάρει δεκαοκτώ χιλιάδες εκπαιδευτικούς με μαζική εκροή συνταξιούχων. Μόνο δεκαοκτώ χιλιάδες αναπληρωτές είχατε πάρει. Εμείς φέτος παίρνουμε είκοσι χιλιάδες οκτακόσιους, με ελάχιστη συνταξιοδότηση χιλίων περίπου εκπαιδευτικών. Δεν πάμε στα κουτουρού, ούτε πετάμε τα χρήματα του ελληνικού λαού έτσι, ούτε κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε τι σημαίνει μόχθος και ενδιαφέρον για τη δημόσια εκπαίδευση. Αυτό είναι το ντέρτι μας, αυτή είναι η επιλογή μας, να αναβαθμίσουμε το δημόσιο σχολείο. Και το κάνουμε, όχι μόνο για λόγους ιδεολογικούς - αυτό είναι δεύτερο - το κάνουμε για λόγους λογοδοσίας απέναντι στην κοινωνία. Μία κοινωνία η οποία με τη δική σας πολιτική έχει καταρρακωθεί και πρέπει να την ανορθώσουμε. Και το σχολειό θα αποδειχθεί μοχλός ανόρθωσης της οικονομίας και της κοινωνίας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Τελειώνοντας, θέλω να πω το εξής. Άκουσα και από τον κ. Χαρακόπουλο και από εσάς ότι υιοθετούμε το σχολείο της ήσσονος προσπαθείας, για να το πούμε όπως ήταν παλιά. Ακούστε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Όταν λέτε «ήσσονα προσπάθεια», τι εννοείτε ακριβώς; Ότι τα παιδιά θα διαβάζουν λιγότερο; Ότι θα έχουμε λιγότερες εξετάσεις; Ότι θα έχουν λιγότερο άγχος; Ότι θα έχουν μία σχέση υποτίμησης στην συνείδησή τους του σχολείου, γιατί τους στριμώχνει;
Την ελεύθερη πρόσβαση στα μειωμένου κύρους ΑΕΙ.
Ένα - ένα. Άρα η μείωση του ωραρίου δεν συνιστά ήσσονα προσπάθεια. Συνεννοούμεθα. Συνιστά συμμόρφωση προς μια εκπαιδευτική αντίληψη που θεωρεί ότι το σχολείο πρέπει να έχει γνωστικά αντικείμενα - τα επιλέγει - να διορίζει καθηγητές διδασκαλίας των γνωστικών αντικειμένων και όχι το σχολείο να είναι απλώς μηχανισμός παραγωγής εισοδημάτων. Άλλη είναι η δουλειά του σχολείου. Το σχολείο δεν υπάρχει για να διορίζει αφειδώς κάθε χρόνο μόνιμους ή αναπληρωτές. Υπάρχει για να διορίζει όσους χρειάζεται, για να υπηρετεί ένα συγκεκριμένο εκπαιδευτικό σχέδιο για τα παιδιά. Η δουλειά για την ανεργία είναι δουλειά άλλων υπουργείων και άλλων πολιτικών. Είχαμε φέτος περίπου εκατό χιλιάδες υποψηφίους για τις θέσεις αναπληρωτών και ωρομισθίων. Όσους και να παίρναμε δεν θα καλυπτόταν η ανάγκη αυτή των ανθρώπων για δουλειά. Η εκπαίδευση υπάρχει για την εκπαίδευση και για το παιδί. Δεν θα φορτώνουμε προγράμματα δήθεν για να μαζεύουμε κόσμο, να κάνουμε προσλήψεις εις βάρος της μόρφωσης και εις βάρος της ψυχικής ηρεμίας των παιδιών. Και τελειώνω. Αναβαθμίζουμε το δημοτικό και το γυμνάσιο. Μειώσαμε τις ώρες. Μάλιστα. Τρεις ώρες την εβδομάδα. Αυτό είναι υποβάθμιση του σχολείου; Δηλαδή, τα επτάωρα τα τρία, άμα γίνουν δύο, υποβαθμίζουν το γυμνάσιο; Όχι βέβαια! Αυτό είναι υποκρισία. Τι άλλο κάνουμε; Καταργούμε τα τρίμηνα και πάμε σε τετράμηνα. Καταργούμε τα δώδεκα και δεκατέσσερα μαθήματα στο τέλος της χρονιάς, τα οποία είναι άνευ αντικειμένου - είναι απλώς για να λέμε ότι λειτουργεί το σχολείο στη βάση των εξετάσεων και μόνο - και τα κάνουμε τέσσερα. Και στη διάρκεια της χρονιάς δίνουμε τη δυνατότητα ο δάσκαλος να κάνει μια εξέταση το τετράμηνο, αλλά να μπορεί, επίσης, να κάνει και πολλά ωριαία τεστ και κυρίως να συνηθίζουν τα παιδιά στο project της συνθετικής εργασίας από μικρά παιδιά. Γιατί ενώ πηγαίνουν τα παιδιά τα δικά μας στα πανεπιστήμια του εξωτερικού και σε όλα διαπρέπουν, εκεί που έχουν ένα μεγάλο πρόβλημα, μια χωλότητα, είναι στην αδυναμία διαμόρφωσης επεξεργασίας συνθετικών εργασιών. Κι εμείς θέλουμε να αναβαθμίσουμε το σχολείο. Και γι' αυτό δίνουμε αυτήν τη μάχη και όχι για να γίνουμε καλοί στα παιδιά. Σίγουρα η δική μας αντίληψη δεν είναι η αντίληψη του άκρατου ανταγωνισμού. Δεν είναι η αντίληψη διαμόρφωσης πολλών κατηγοριών σχολείων μέσω των κουπονιών όπου θα διαλέγει - ελευθερία επιλογής λέγεται αυτό; - ο γονιός σε ποιο σχολείο θα πάει το παιδί του, δημόσιο ή ιδιωτικό, και θα παίρνει κι ένα χαρτζιλίκι, τον μήνα, από το κράτος. Αυτό είναι διάλυση του συστήματος εκπαίδευσης στην Ελλάδα! Δεν είναι δικαίωμα στην επιλογή του σχολείου. Πείτε το καθαρά. Ο κ. Φορτσάκης το έχει γράψει, ως μια επιλογή γι' αυτό το πράγμα, το άκουσα από τον κ. Βορίδη χθες. Σιγά, σιγά, φαίνεται ότι η Νέα Δημοκρατία προσχωρεί σε αυτό το δικαίωμα της επιλογής, το «ψευδώνυμο» δικαίωμα της επιλογής το οποίο συνιστά - επαναλαμβάνω - μια βόμβα στα θεμέλια της δημόσιας εκπαίδευσης. Γιατί το δημόσιο σχολείο τον 20ο αιώνα είναι το σχολείο της γειτονιάς, εκεί που πηγαίνει το παιδί. Και αυτό πρέπει να το διασφαλίσουμε αναβαθμίζοντας τη λειτουργία του σχολείου της γειτονιάς και όχι διαμορφώνοντας πολλών ταχυτήτων σχολεία τα οποία οδηγούν μετά σε πολλές ταχύτητες μαθητών, καθηγητών και τελικά σε έναν άκρατο κοινωνικό ανταγωνισμό μέσα στο σχολείο. Θέλουμε προσπάθεια στο σχολείο, αλλά προσπάθεια με συνεργατικότητα, με δημοκρατία, με ισονομία. Πώς την είπατε; Ισονομία; Δηλαδή; Καταλαβαίνω ότι όταν μιλάτε για αξιοκρατία, δεν μιλάτε για δημοκρατία. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ, δώστε μου τον λόγο επί προσωπικού.
Όχι, βέβαια.
Δώστε μου τον λόγο για ένα λεπτό να εξηγήσω το προσωπικό.
Όχι βέβαια, είπα. Δεν υπάρχει περίπτωση.
Κύριε Πρόεδρε, εκ του Κανονισμού τον δικαιούμαι.
Με κανέναν Κανονισμό δεν δικαιούστε τίποτα.
Κύριε Πρόεδρε, δώστε μου τον λόγο…
Όχι βέβαια. Αναφερθήκατε προσωπικά στον κ. Φίλη. Απάντησε, αλλά δεν έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, εκ του Κανονισμού δικαιούμαι ένα λεπτό για να εξηγήσω σε τι συνίσταται το προσωπικό.
Ποιο προσωπικό; Λέτε τη λέξη προσωπικό; Ακούστηκε το όνομά σας;
Να μου δώστε ένα λεπτό για να το εξηγήσω. Έτσι λέει ο Κανονισμός. Θα δείτε αν θα μου δώσετε τον λόγο.
Εγώ σας δίνω ένα λεπτό μόνο. Αν ξεφύγετε από αυτό, θα σας διακόψω. Έχετε τον λόγο για να δω πού είναι το προσωπικό.
Ο κ. Φίλης, αναφερόμενος στην ομιλία μου, κύριε Πρόεδρε, αναφέρθηκε στον Ισοκράτη λέγοντας «Και ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής, χθες, μίλησε για τον Ισοκράτη…»
Ποιο είναι το πρόβλημα;
Ήθελε να προσπαθήσει να συνδέσει τη δική μου ομιλία με τον εκπρόσωπο της Χρυσής Αυγής. Ακόμα και στο τέλος αναφέρθηκε σε μένα στο ζήτημα της αξιοκρατίας, κατ' αξίαν. Άρα θα μου δώσετε ένα λεπτό για να το εξηγήσω…
Όχι.
Θα μου δώσετε ένα λεπτό για να το εξηγήσω, γιατί θα είναι σαν να αιωρείται αυτό στην Αίθουσα και είναι βαθιά προσβλητικό. Σας παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε, θα μου δώσετε ένα λεπτό! Θέλω ένα λεπτό! Χάνουμε χρόνο για ένα λεπτό.
Όχι, το εξηγήσατε. Εκτιμά το Προεδρείο ότι δεν υπάρχει προσωπικό. Η λέξη «Ισοκράτης»…
Αφήσατε πριν τον Υπουργό να μιλά για δεκαπέντε λεπτά και τώρα μου λέτε ότι δεν θα μου δώσετε ένα λεπτό; Και το παίζετε δημοκράτης; Το λέει ο Κανονισμός.
Το αν το παίζω ή όχι δημοκράτης θα το κρίνει ο κόσμος. Κύριε Παπαχριστόπουλε, έχετε τον λόγο.
Να χαρώ εγώ δημοκράτη Πρόεδρο! Ο Υπουργός μιλούσε δεκαπέντε λεπτά, το ένα λεπτό σας πείραξε; Ντροπή σας!
Κύριε Φορτσάκη, υπάρχει πρόβλημα να μιλήσει ο κ. Παπαχριστόπουλος, επειδή περίμενε;
Όχι, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Παπαχριστόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Εγώ θέλω να υπενθυμίσω ότι η Ολομέλεια της Βουλής δεν είναι αρένα. Μπορούμε να συνυπάρχουμε με διαφορές, με σκληρή αντιπαράθεση, σκληρή αντιπολίτευση αλλά με ευπρέπεια. Δίνω λόγο στον εαυτό μου ότι θα φροντίσω, γιατί καμμία φορά ξεφεύγουμε όλοι, αυτό να το τηρήσω. Θέλω να ξεκινήσω και να θυμίσω ότι δεν είναι πρώτη φορά που ο Απόστολος Κακλαμάνης, ο παλιός Πρόεδρος της Βουλής και σε μια επίμαχη περίοδο Υπουργός Παιδείας είχε διαφοροποιηθεί από το κόμμα του. Θέλω να θυμίσω μια αποφράδα βραδιά όπου η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ - Προεδρείο ήταν τότε ο κ. Τραγάκης - καθάρισαν με την απιστία των τραπεζιτών. Εκείνο το βράδυ με έναν περίεργο τρόπο ούρλιαζε ο Παπαδημούλης, έφυγαν από την Αίθουσα οι Ανεξάρτητοι Έλληνες και ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΔΗΜΑΡ και ο Απόστολος Κακλαμάνης. Το λέω αυτό, γιατί αξίζει τον κόπο να διαβάσει ακριβώς τι λέει αυτός ο παλαιός κοινοβουλευτικός για το σχέδιο νόμου, που πρότεινε ο Υπουργός Παιδείας. Δεν θέλω να αναφερθώ τώρα, απλώς το αναφέρω. Ακόμη θέλω, συνάδελφοι, να πω τα εξής: Θα ήθελα να θυμηθείτε μερικά ονόματα, που τελείωσαν λαμπρά πανεπιστήμια, όπως ο κ. Σολάνα, ο οποίος ήταν ένας μέτριος πολιτικός αλλά πάντα είχε και κύριες θέσεις στο σύστημα. Θέλω να θυμίσω ότι ο Μπαρόζο πρόσφατα - και εγκαλείται μάλιστα από τους Πορτογάλους να δώσει πίσω τη σύνταξή του - βιάστηκε, αφού έκανε τη θητεία του σαν Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να πιάσει δουλειά στην «GOLDMAN SACHS». Θέλω να σας θυμίσω ότι ο Σρέντερ, και αυτός τελείωσε πολύ δυνατά πανεπιστήμια, είναι υπάλληλος στην «GAS PRO». Θα σας θυμίσω ότι ο Μπλερ, πρωθυπουργός πια, ήταν και αυτός σε φοβερά πανεπιστήμια και με φοβερή εκπαίδευση. Ο Έντι Ράμα, σύμβουλος ή κάτι τέτοιο, ομολόγησε - και αυτό είναι προς τιμήν - το ψέμα που είπε και έκαναν την εισβολή στο Ιράκ μαζί με τον υιό Μπους. Θα μπορούσα να αναφέρω και άλλα ονόματα, όπως και του κ. Γεωργίου, που έτυχε να είναι ταυτόχρονα υπάλληλος στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και Πρόεδρος στην ΕΛΣΤΑΤ για κάμποσους μήνες που είναι απαγορευτικό. Είναι τα γνωστά παιδιά του συστήματος, που τελειώνουν πραγματικά λαμπρά πανεπιστήμια, ίσως μέσα στα εκατό καλύτερα, τα πρώτα, αυτά που προφανώς δεν έχει στο μυαλό του ο κ. Φίλης και θέλω σε αντιπαράθεση να πω το εξής: Κάποια εποχή το Καρολίνσκα - για όσους ξέρουν, δεν είναι στα πρώτα εκατό πανεπιστήμια της υφηλίου - είναι ένα πανεπιστήμιο που είχε καθιερώσει την κοινωνική οικονομία, την τάση αυτή που παίρνει σάρκα και οστά και που πιστεύω ότι κάπως έτσι κινείται αυτή τη στιγμή το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας. Για όσους δεν θυμούνται, η Σουηδία εκείνη την εποχή και με τον Ερλάντερ και με τον Ούλωφ Παλμε ήταν σημείο αναφοράς για όλον τον πλανήτη, κυρίως για το φοβερό κοινωνικό κράτος που είχε, για τη δικαιοσύνη, για τους κανόνες στην αγορά - πραγματικούς κανόνες, όπου η «VOLVO», η «SAAB», η «ERICKSON», με την φορολογία που τους είχε επιβληθεί σχεδόν καθάριζαν την υγεία, την παιδεία, την πρόνοια, την αλληλεγγύη και άλλα πολλά. Τα λέω αυτά, γιατί πιστεύω ότι σήμερα έχουμε μπροστά μας μια άλλη αντίληψη. Συγκρούονται δύο κόσμοι. Δεν θέλω να μείνω στα επιμέρους. Υπάρχει η αγορά από τη μια και η κοινωνία από την άλλη. Το πού οδήγησαν οι κανόνες της αγοράς, διαπρύσιοι κήνσορες της οποίας είναι πάρα πολλοί Βουλευτές από τη Νέα Δημοκρατία - με επιχειρήματα, εγώ δεν λέω. Σας είπα, μπορούμε να διαφωνούμε με ευπρέπεια - το έχουμε δει. Θα το ξαναπώ για πολλοστή φορά, στη τελευταία δημοσκόπηση της «OXFAM», σχετικά με το πού οδηγεί αυτή η νοοτροπία της αγοράς, προέκυψε ότι εξήντα δύο μεγιστάνες έχουν τόσα περιουσιακά στοιχεία όσα τα φτωχότερα τρεισήμισι δισεκατομμύρια του πλανήτη. Σέβομαι το ΚΚΕ. Είναι από τους πρώτους που το είχε επισημάνει και δεν έχω κανέναν δισταγμό να το αναφέρω κι εγώ. Τι θέλω να πω; Κάτι πρέπει να αλλάξει. Αυτή η πραγματικότητα δεν πάει άλλο. Μια χώρα, η δικαίας, η μικρή χώρα, είναι πτωχευμένη. Το συνεχώς επαναλαμβανόμενο ψέμα ότι στον ενάμισι χρόνο αυτή η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων πτώχευσε τη χώρα δεν το πιστεύει κανένας. Κανείς πια δεν το πιστεύει. Ξέρουν ποιος την πτώχευσε. Δεν θέλω να αναφερθώ αυτή τη στιγμή σε παραδείγματα. Πίστευα και πιστεύω ότι η παιδεία ίσως είναι ο μεγαλύτερος, ο πιο δυνατός μοχλός - κάποιοι συνάδελφοι το είπαν - για τη δημοκρατία. Είναι βήμα δημοκρατίας. Πραγματικά, δεν θα ήθελα να προσθέσω τίποτα σε αυτά που είπε ο Υπουργός, τον οποίο πραγματικά τιμάω. Ήταν συγκινητικό το ξέσπασμα του Υπουργού Παιδείας, ο οποίος έχει ακούσει τα χίλια μύρια. Όλοι κάνουμε λάθη. Λάθη δεν κάνει μόνο αυτός που δεν κάνει τίποτα. Για ποια παιδεία παλεύουμε; Την παιδεία της κουζίνας στις μεσημεριανές εκπομπές, το lifestyle, αυτά που λέει και ο Ζουράρις; Ακούμε διάφορα πράγματα, για ζώδια κ.λπ. Χιλιάδες πτυχιούχοι σε όλον τον κόσμο κυνηγάνε Pokemon. Όσο κι αν γελάτε, είναι αλήθεια. Κάποτε θυμάμαι, εμείς σαν νεαροί φοιτητές ανταγωνιζόμασταν ποιος διάβασε την «Αναφορά στον Γκρέκο», το τελευταίο βιβλίο του Καζαντζάκη ή ποιος είχε διαβάσει τις «Εκλεκτικές Συγγένειες» του Γκαίτε. Σήμερα, έχετε δει ποιος είναι ο ανταγωνισμός αυτών των παιδιών, αυτής της κοινωνίας, αυτής της παιδείας που παίρνουν; Ευτυχώς, δεν είναι όλοι ίδιοι και ευτυχώς που για πρώτη φορά γίνεται μια τομή. Δεν ξέρω τι μορφή θα πάρει, κύριε Υπουργέ, το θέμα της εισόδου στα ανώτατα πνευματικά ιδρύματα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Πρέπει να έχω λίγο χρόνο. Είμαι ο μοναδικός Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος που δεν μίλησα χθες, κύριε Πρόεδρε. Δεν ξέρω πόσο χρόνο έχω. Δεν θέλω να φάω χρόνο από κανέναν. Δεν ξέρω πόσο χρόνο έχω ακόμα, αλλά είμαι ο μοναδικός κοινοβουλευτικός που δεν μίλησε ποτέ.
Δεν είστε ο μοναδικός.
Και εσείς ίσως, εντάξει.
Ούτε η κ. Βάκη μίλησε.
Να σας πω, χθες μερικοί Κοινοβουλευτικοί πήραν και ένα μέρος από τα έξι λεπτά.
Αν μου πείτε ακριβώς τον χρόνο, θα το τηρήσω.
Αν είστε γύρω στα δεκατέσσερα λεπτά, όχι, κάτω από δεκατέσσερα, θα είναι καλά.
Και λιγότερο. Δυστυχώς, αυτή την πραγματικότητα ζούμε σήμερα. Είναι μια καινούρια τομή και πιστεύω ότι θα έχει και λάθη. Πιστεύω ότι ο Υπουργός το έχει ήδη λάβει υπ' όψιν του, ότι τα παιδιά που πήγαν και σπούδασαν ας πούμε στον Βόλο και στη Μακεδονία έχουν αναφαίρετο δικαίωμα να προηγούνται στα σχολεία για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες. Θέλω να πιστεύω - το είπε κιόλας, δεσμεύτηκε ο Υπουργός - ότι αυτό θα το σεβαστεί και ότι αυτοί οι άνθρωποι θα έχουν προτεραιότητα. Είναι γύρω στα δυο χιλιάδες διακόσια άτομα και όχι μόνο για φέτος ή για του χρόνου, αλλά για πάντα, γιατί πραγματικά τους γνωρίζω από κοντά και κάνουν φοβερές θυσίες. Σε ό,τι αφορά, όμως, το άρθρο 28, για το οποίο άκουσα πάρα πολλά, δεν σας κρύβω ότι είμαι υπέρ της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Ποιας ιδιωτικής πρωτοβουλίας; Με κανόνες. Αν ψάξει κανείς στα ιδιωτικά σχολεία, θα ανακαλύψει πάρα πολλές αμαρτίες. Δεν είναι μόνο, δηλαδή, τα φοβερά ιδιωτικά πανεπιστήμια που φτιάχνουν τους Ολάντ, τους, τους και πάει λέγοντας, τους ανθρώπους που υπηρετούν τυφλά ένα σύστημα, που είναι γρανάζι ενός συστήματος μόνο και μόνο για κάποιους μεγιστάνες και αδιαφορία για τον κόσμο. Είναι και αυτοί που κοιτούν να οικονομήσουν σήμερα. Είναι υπέρ της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Δεν την καταργεί το νομοσχέδιο. Να είμαστε καλοπροαίρετοι. Βάζει τάξη και καλά κάνει. Κι εκεί θα μπορούσαμε να συζητήσουμε πού πρέπει να μπούμε πιο πολύ και πού πιο λίγο. Σε καμμία περίπτωση, όμως, δεν θεωρώ ότι είναι στη λάθος κατεύθυνση αυτό το νομοσχέδιο και είναι για μένα μια μικρή επανάσταση. Και χάρηκα που το είδα αυτό το νομοσχέδιο, γιατί πραγματικά βάζει μια καινούρια τάξη στον προθάλαμο της δημοκρατίας. Διότι αυτό σημαίνει παιδεία. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρει ο Νίκος Φίλης. Πάντως βλέπω ότι από τον τρόπο που χειρίζεται το θέμα, είναι στη σωστή κατεύθυνση. Δεν θα σας φάω άλλο χρόνο. Απλώς, θέλω να θυμίσω - και να τελειώσω - ότι, όπως έλεγε ο Κάλβος, θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία. Εγώ το παραφράζω αυτό και λέω: Θέλει αρετή και τόλμη η δημοκρατία. Και είναι ένα βήμα δημοκρατίας αυτό που κάνει ο Υπουργός Παιδείας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Παπαχριστόπουλο και για την οικονομία του χρόνου. Τον λόγο έχει ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Θεόδωρος Φορτσάκης. Μας παραχώρησε ευγενώς τη θέση του ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων ο κ. Λεβέντης. Κύριε Φορτσάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα είμαι επιγραμματικός, γιατί ο χρόνος είναι ελάχιστος. Κύριε Υπουργέ, είχα χαρεί ιδιαιτέρως όταν πρωτοείδα το νομοσχέδιο στη διαβούλευση, γιατί είπα: «Επιτέλους, πρώτη φορά, ένα νομοσχέδιο που αναφέρεται αμιγώς σε θέματα παιδείας βγαίνει στη διαβούλευση». Σκέφτηκα ότι για πρώτη φορά τηρείται ο Κανονισμός της Βουλής και το Σύνταγμα. Διαψεύσθηκα, όμως, γιατί, όπως ξέρετε, ήρθε βροχή τροπολογιών, η οποία άλλαξε άρδην την εικόνα του νομοσχεδίου και μετατόπισε το κέντρο του ενδιαφέροντος του νομοσχεδίου από το κύριο θέμα του σε θέματα διαφορετικά. Σε όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης το νομοσχέδιο αυτό αναφέρεται όχι ως το νομοσχέδιο του αντικειμένου, το οποίο απασχόλησε εσάς, αλλά ως το νομοσχέδιο, το οποίο ουσιαστικά καταργεί την ιδιωτική παιδεία. Λησμονήθηκε να περιληφθεί στη δημόσια διαβούλευση το ζήτημα της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Το αποκορύφωμα, όμως, είναι ότι εκτός από τη διαδικασία εξπρές στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, είχαμε και ρυθμίσεις, όπως για την ειδική αγωγή - σημαντική ρύθμιση - μετά το πέρας των συνεδριάσεων της επιτροπής. Ακόμα και τώρα, όπως είδαμε όλοι, είχαμε βροχή τροπολογιών κατά τη γνωστή πρακτική της Κυβέρνησης. Δεν υπάρχει καμμία εσωτερική, λοιπόν, συνοχή για το νομοσχέδιο αυτό και η ανομοιογένειά του υποβαθμίζει το περιεχόμενο των επιμέρους ρυθμίσεων. Έτσι, εξαιρετικά κρίσιμα ζητήματα της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης, της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης των μεταναστών, της ειδικής αγωγής περνούν δυστυχώς σε δεύτερο πλάνο. Θέλω να κάνω δύο πολύ σύντομες παρατηρήσεις επί του κυρίου - υποτίθεται - αντικειμένου του νομοσχεδίου, τη μεταρρύθμιση της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης. Κατ' ευφημισμόν πρόκειται για μεταρρύθμιση. Δεν υπάρχει όραμα. Δεν υπάρχει προεργασία. Δεν υπάρχει σχεδιασμός. Τελικά, λείπει η ουσία. Μεταβάλλονται τα ισχύοντα χωρίς να έχει προηγηθεί αξιολόγηση των εκπαιδευτικών μονάδων του εξωτερικού, χωρίς να έχει προηγηθεί εμπεριστατωμένη αποτίμηση της εφαρμογής του υπάρχοντος νομοθετικού πλαισίου, χωρίς να έχουν παρουσιαστεί εκτενώς οι θέσεις της ομογένειας. Χαρακτηριστικό είναι ότι η αιτιολογική έκθεση έχει μονάχα έξι σελίδες. Έτσι, πειραματιζόμαστε στα θέματα της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στο εξωτερικό, την ώρα που οι Έλληνες του εξωτερικού πολλαπλασιάζονται δραματικά. Για τους δύο βασικούς άξονες του νομοσχεδίου θα πω δυο λόγια μονάχα. Το πρώτο είναι ως προς τη στελέχωσή μας για το εξωτερικό ότι δεν φαίνεται να έχει αντιληφθεί η Κυβέρνηση την έννοια της οικονομικής κρίσης. Αλλιώς, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί περιορίζει τις αποσπάσεις εκπαιδευτικών στο εξωτερικό χωρίς επιμίσθιο και μεταβάλλει τον τρόπο στελέχωσης των σχολικών μονάδων. Ποιος θα πληρώσει για όλα αυτά, κύριε Υπουργέ; Ξεχνάμε ότι αδυνατούμε αυτήν την ώρα να καταβάλλουμε τις λειτουργικές δαπάνες και να καταβάλλουμε εγκαίρως τα αναγκαία κονδύλια για τη λειτουργία των σχολείων αυτών; Και ξεχνάμε ότι συχνά οι ίδιοι υπηρετούντες εκπαιδευτικοί πληρώνονται με πολύ μεγάλη καθυστέρηση; Τι επιδιώκουμε, λοιπόν; Επιδιώκουμε να έχουμε επικοινωνιακά τεχνάσματα; Ως προς την άκριτη μετατροπή όλων των σχολικών μονάδων στο εξωτερικό σε δίγλωσσες, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι, δυστυχώς, και η ρύθμιση αυτή είναι πολύ πρόχειρη. Δεν έχει γίνει προεργασία. Η ομογένεια ανησυχεί και τονίζει ότι το δίγλωσσο σχολείο δεν αποτελεί πανάκεια, ιδίως όταν δεν έχει ληφθεί σειρά προγενεστέρων μέτρων. Ασφαλώς, το δίγλωσσο σχολείο πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα, αλλά δεν μπορεί να επιβληθεί με τον τρόπο αυτό. Για άλλη μια φορά υποχωρούμε στα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Θα ήθελα να περάσω τώρα στο θέμα - το περίφημο και το πολυσυζητημένο - της ιδιωτικής παιδείας. Έχω δεχθεί λάσπη, δυστυχώς, κύριε Υπουργέ, και από εσάς και από τους συνδικαλιστές, για τις θέσεις τις οποίες υποστήριξα. Εγώ δεν πρόκειται να μπω σε διαδικασία αντιπαράθεσης προσωπικής. Θα σας πω, όμως, ότι δυστυχώς η οδός την οποία ακολουθεί το Υπουργείο, είναι απολύτως καταστροφική για την ιδιωτική παιδεία. Εμείς θέλουμε και αναγνωρίζουμε ότι η παιδεία είναι ένα αγαθό το οποίο χρειάζεται ειδική προστασία. Δεν είναι η παιδεία σουπερμάρκετ. Και εγώ προσωπικά έχω υποστηρίξει - και το λέω και το ξαναλέω - ότι κανένας εκπαιδευτικός δεν πρέπει να απολύεται χωρίς να υπάρχει αιτιολογία. Άλλο να υπάρχει αιτιολογία και άλλο να υπόκειται στην κρίση της επιτροπής του Υπουργείου Παιδείας, η οποία ελέγχεται από τους συνδικαλιστές. Δεν θα μετατρέψουμε τους καθηγητές των ιδιωτικών σχολείων σε δημοσίους υπαλλήλους, διότι είναι δύο διαφορετικές κατηγορίες και πρέπει διαφορετικά να τους χειριζόμαστε. Αυτό, λοιπόν, πρέπει να γίνει συνείδηση. Προστασία των καθηγητών, ναι. Έλεγχος μεγάλος για να τηρείται η νομιμότητα σε όσα ιδιωτικά σχολεία δεν την τηρούν, ναι. Κυρώσεις εκεί που δεν τηρείται η νομιμότητα, ναι. Εξίσωση, όμως, και συνδικαλιστικοί έλεγχοι επί των σχολείων, όχι! Με κανέναν τρόπο, όχι! Είναι δυνατόν να υπάρχει σχολείο ιδιωτικό το οποίο να μην δικαιούται να έχει μαθήματα τα οποία θα τα διδάσκει όπως νομίζει, πέραν των υποχρεωτικών του Υπουργείου; Τότε τα παιδιά γιατί να πάνε στα ιδιωτικά σχολεία; Θα ήθελα να σας πω, κύριε Υπουργέ, πως αντί να κατηγορείτε την Νέα Δημοκρατία κι εμένα ότι στηρίζουμε τους σχολάρχες, καλύτερα να μέμφεστε τον εαυτό σας, γιατί εσείς είστε ο καλύτερος προπαγανδιστής για τους ιδιωτικούς σχολάρχες. Διότι με αυτά που κάνετε στη δημόσια εκπαίδευση, που την έχετε τελείως διαλύσει κι αποδεκατίσει, τελικά όλοι θα προτιμούσαν να πάνε στην ιδιωτική. Λέτε για τα voucher. Εγώ θα σας πω το εξής: Μακάρι να δίναμε κουπόνια σε όλους τους Έλληνες, αφού είχαμε κοστολογήσει πόσο κάνει και το δημόσιο σχολείο και ο καθένας να επέλεγε με τα λεφτά στο χέρι αν θα πάει στο δημόσιο να τα δώσει ή στο ιδιωτικό. Τότε θα βλέπαμε αν αυτοί τους οποίους στηρίζετε, θα είχαν την προτίμηση των πολιτών ή όχι. Αν το κάνατε αυτό, θα βλέπατε ότι θα αδειάζανε τα δημόσια σχολεία, δυστυχώς, διότι η υποβάθμιση συνεχίζεται κάθε μέρα. Τα ίδια και χειρότερα έχουν γίνει με τα φροντιστήρια ξένων γλωσσών. Έρχεστε και λέτε ότι κατά τις διακοπές των Χριστουγέννων και του Πάσχα δεν θα μπορούν να διδάσκουν σε παιδιά τα οποία δεν είναι μέσα στην ηλικία του σχολείου. Δηλαδή, δεν μπορεί ένα νεότερο παιδί ή ένας μεγαλύτερος να μάθει μια ξένη γλώσσα; Πότε θα πάει να μελετήσει; Δεν θα πάει να μελετήσει κατά τη διάρκεια των διακοπών; Πώς θα οργανώσουν τα μαθήματά τους όταν υποχρεούνται να κρατήσουν όλες αυτές τις αβάσταχτες γραφειοκρατικές διαδικασίες τις οποίες τους επιβάλετε; Δεν αγαπάτε καθόλου την ιδιωτική πρωτοβουλία κι αυτό φαίνεται και στα ζητήματα της παιδείας. Για την εκπαίδευση των προσφύγων τα πάντα έχουν μετατεθεί σε αποφάσεις του Υπουργείου, του Υπουργού. Δεν ρυθμίζει τίποτα ο νόμος. Εκτός αν νομίζετε ότι η μεγάλη επιτυχία με τη διδασκαλία στην «ακαδημία» των είκοσι δύο προσφύγων αποτελεί προηγούμενο πρότυπο για το τι θα ακολουθήσει για την παιδεία των μεταναστών. Για τη διαπολιτισμική εκπαίδευση, η ένδεια των διατάξεων είναι πρωτοφανής, ενώ για την ειδική αγωγή είναι εντελώς απαράδεκτο να προτιμώνται έναντι των ειδικών αυτοί οι οποίοι δεν έχουν σχέση με το αντικείμενο. Είναι γνωστό ότι χρειάζονται ειδικές γνώσεις για την αντιμετώπιση των παιδιών της ειδικής αγωγής. Για τις πανελλήνιες εξετάσεις, παρακολουθώ με μεγάλη αγωνία τις δηλώσεις του Υπουργείου και την έκθεση των προθέσεων. Δεν έχω σαφή εικόνα τι θέλει να κάνει το Υπουργείο. Είναι σαφές ότι το σύστημα των πανελληνίων εξετάσεων έχει αποτύχει, αφού μόνο το 10% όσων παιδιών διαγωνίζονται, μπορούν και μπαίνουν στην πρώτη σχολή της επιλογής τους, ενώ το 25% μπαίνει με βαθμό κάτω από τη βάση. Είναι, λοιπόν, προφανές ότι εκεί πρέπει να κινηθούμε ταχέως, διότι έχουμε κατάρρευση του συστήματος κατά γενική αποδοχή. Για τους αιώνιους φοιτητές θα σας πω το εξής: Αιώνιος φοιτητής είναι κάποιος, ο οποίος δεν μπορεί να επιτύχει να ολοκληρώσει τις σπουδές του μέσα στον χρόνο, ο οποίος έχει τεθεί γι' αυτές από το πανεπιστήμιο. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει επικαιροποιημένη γνώση του αντικειμένου. Οι σπουδές έχουν αρχή, μέση και τέλος και έχουν συγκεκριμένο επίκαιρο αντικείμενο. Αλλιώς μαθαίνεις να κάνεις ένεση το 1990 και αλλιώς το 2010. Αν ξεκινήσεις να μαθαίνεις το 1990 και τελειώσεις το 2030, τότε το πτυχίο σου δεν έχει κανένα περιεχόμενο. Επειδή μιλάτε για τα παιδιά που έχουν ανάγκη να σπουδάσουν, η λύση ήταν πολύ απλή, αλλά δεν την υιοθετήσατε. Όσοι στο πανεπιστήμιο δεν είναι συνεπείς, θα αποχωρούν. Αν υπάρχει κάποιος, ο οποίος αποχώρησε και θέλει στη συνέχεια, στο μέλλον, να επανέλθει, ας κάνει αίτηση και ας επανέλθει. Διαγράψαμε έτσι χίλιους πεντακόσιους από το διδακτορικό της Νομικής Αθηνών και επέστρεψαν και ζήτησαν να γυρίσουν πίσω μόνο δέκα. Τους πήραμε. Γιατί δεν κάνετε το ίδιο με τους φοιτητές αυτούς; Όσον αφορά τα εξάμηνα, σας άκουσα προηγουμένως, κύριε Υπουργέ, που είπατε ότι είναι ενεργοί φοιτητές. Δεν είναι καθόλου ενεργοί φοιτητές. Είναι οι φοιτητές εκείνοι που αδιαφορούν τελείως. Διότι ένας φοιτητής, ο οποίος για κάποιον λόγο δεν μπορεί να κάνει δήλωση - είναι ασθενής, εργάζεται - έχει ειδικό καθεστώς, το οποίο και θα πρέπει να ακολουθήσει. Οπότε, δεν έχει καμμία επίπτωση από τα δύο εξάμηνα. Τα δύο εξάμηνα καλύπτουν αυτούς ακριβώς, οι οποίοι είναι τελείως αδιάφοροι. Θα τελειώσω σε λιγότερο από μισό λεπτό. Για τη μετακίνηση καθηγητών η δεκαετία που έχετε βάλει είναι υπερβολική και άδικη. Θα ήθελα, όμως, να σας πω ότι αν επιμείνετε σε αυτό, τουλάχιστον θα πρέπει από την εξαίρεση να καλυφθούν και οι μετακινήσεις καθηγητών και λεκτόρων από τμήματα των οποίων η κατάργηση έχει αποφασιστεί. Δε έχει μεν γίνει, αλλά έχει αποφασιστεί. Αυτό θα το καταθέσω για τα Πρακτικά για να μπορέσετε να το δείτε, γιατί είναι μια ρύθμιση την οποία θεωρώ εξισορροπητική κάπως της αδικίας της δεκαετίας. [[Στο σημείο αυτό Βουλευτής κ. Θεόδωρος Φορτσάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Θεωρώ ότι η παράλειψη της δυνατότητας μετάκλησης δεν είναι ορθή. Πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα μετάκλησης, διότι μετά από ορισμένα χρόνια, όταν συμπληρωθούν οι προϋποθέσεις, είναι σωστό να μπορεί κάποιος καθηγητής από ένα περιφερειακό πανεπιστήμιο να έρχεται σε ένα πανεπιστήμιο κεντρικό. Τώρα η μετάκληση καταργείται. Έτσι δεν είναι, κύριε Υπουργέ; Δεν υπάρχει. Κλείνω, λέγοντας ότι η ρύθμιση για τους διοικητικούς υπαλλήλους, που μπορεί να γίνουν ΕΤΕΠ, θέλει πολύ μεγάλη προσοχή, διότι δεν είναι ορθό να οδηγούμαστε σε δημιουργία θέσεων προσωποπαγών, οι οποίες αποκλείουν από τη δυνατότητα εξέλιξης ή επιλογής στην κατηγορία των ΕΤΕΠ άλλων, οι οποίοι δεν έχει τύχει να είναι διοικητικοί υπάλληλοι. Φοβάμαι, κύριε Υπουργέ, ότι όλο το νομοσχέδιο, με τις διατάξεις τις τόσες πολλές που έχει, τις άσχετες με το αντικείμενό του, παρουσιάζει μια εντελώς αλλοιωμένη μορφή και, δυστυχώς, ξεχαρβαλώνει τελείως την ιδιωτική παιδεία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Φορτσάκη.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο;
Κύριε Πελεγρίνη, σας ακούω.
Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ. Θα ήθελα να αναφερθώ στον ισχυρισμό του κυρίου Φορτσάκη για τον θεσμό των δίγλωσσων σχολείων, όπως παρουσιάζεται στο νομοσχέδιο, ότι αντιμετωπίστηκε με προχειρότητα. Κύριε Φορτσάκη, χθες ανέφερα ότι ακολουθήθηκε μια μακρά περίοδος επεξεργασίας. Από τον Οκτώβριο συστήθηκαν οι επιτροπές, οι οποίες επεξεργάστηκαν το σχετικό νομοσχέδιο. Εγώ ο ίδιος έχω επισκεφθεί σχολεία στις ΗΠΑ, στη Γερμανία, στην Αγγλία, στη Γαλλία, στο Βέλγιο. Το κυριότερο είναι ότι αυτά τα σχολεία - και αυτή είναι η διαφορά του θεσμού αυτού από τον θεσμό που είχε εισηγηθεί το ΠΑΣΟΚ - προϋποθέτουν διακρατικές συμφωνίες. Θα πρέπει να υπάρχει συναίνεση για να μπορέσει να λειτουργήσει το δίγλωσσο σχολείο. Σε κάθε περίπτωση, τοποθετούμε την εφαρμογή του μέτρου αυτού στο μεθεπόμενο σχολικό έτος. Πού είναι η προχειρότης; Προχειρότης είναι το να προσπαθείς κάτι να το εισηγείσαι και να το εφαρμόζεις αμέσως χωρίς να περιμένεις τον αναγκαίο χρόνο ωρίμανσης.
Ευχαριστούμε.
Μια κουβέντα θα ήθελα να πω μόνο, κύριε Πρόεδρε.
Ναι, κύριε Φορτσάκη.
Εξήγησα ακριβώς που θεωρώ ότι υπάρχει έλλειψη. Δεν αμφισβητώ ότι εσείς προσωπικά ασχοληθήκατε. Λέω, όμως, ότι δεν υπήρξε προηγούμενη αξιολόγηση των εκπαιδευτικών μονάδων του εξωτερικού, λέω ότι δεν υπήρξε εμπεριστατωμένη αποτίμηση της εφαρμογής του υπάρχοντος νομοθετικού πλαισίου και ότι δεν παρουσιάστηκαν οι θέσεις της ομογένειας. Είναι σαφές αυτό που είπα.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Μην κάνουμε άλλο διάλογο. Μια λέξη μόνο.
Ποιος σας είπε ότι δεν παρουσιάστηκαν οι θέσεις;
Ακριβώς. Χωρίς να έχετε διακρατικές συμφωνίες, προχωρείτε σ' αυτές τις ρυθμίσεις. Αυτό είπα. Είναι σαφές αυτό που είπα.
Ποιος σας είπε ότι δεν παρουσιάστηκαν θέσεις ομογένειας;
Έτσι λέμε εμείς.
Κοιτάξτε, εσείς αποκρύψατε και το γεγονός ότι σας είχε δοθεί το νομοσχέδιο από τον Απρίλιο.
Σας επαίνεσα κιόλας.
Ποιος σας το είπε αυτό;
Όχι, άλλο θέλω να πω. Δεν αναφέρθηκε αυτό.
Ποιος σας το είπε αυτό;
Δεν αναφέρομαι σε σας προσωπικά. Λέω γενικά για την παράταξή σας. Εκείνο που θέλω να σας πω είναι ότι σαφώς και ελήφθη υπ' όψιν η άποψη της ομογένειας. Όταν επισκέφθηκα αυτές τις χώρες, δεν είδα συλλόγους; Τι λέτε τώρα;
Εσείς είδατε. Εμείς δεν είδαμε.
Επίσης, εγώ είμαι υπεύθυνος και για τη σύνταξη του νομοσχεδίου. Δεν λειτουργεί το Υπουργείο προσωπικά. Όσον αφορά την αξιολόγηση, ποιος σας είπε ότι δεν γίνεται αξιολόγηση;
Που είναι; Δεν την έχουμε δει.
Τι εννοείτε, κύριε συνάδελφε και εννοώ ως καθηγητή; Υπάρχουν οι συντονιστές, υπάρχουν οι εκθέσεις. Οι ανανεώσεις και οι παρατάσεις των εκπαιδευτικών γίνονται βάσει αξιολόγησης. Ποιος σας το είπε αυτό;
Δεν τις έχουμε δει, όμως.
Σας παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε, κάθε φορά που θα μιλάει ένας συνάδελφος, θα απαντάει ο Υπουργός; Θα τελειώσουμε αύριο!
Πείτε αυτό που είπατε τώρα στον κ. Φορτσάκη, αν είναι ικανοποιημένος από τον διάλογο που έγινε και θα σας πω.
Γιατί να μην είναι ευχαριστημένος;
Έγινε ένας εποικοδομητικός διάλογος. Και είναι από τις λίγες φορές που γίνεται τέτοιου είδους διάλογος και δεν είναι διάλογος κραυγών. Με εγκαλείτε γι' αυτό; Για όνομα του Θεού! Εκείνος που θα έπρεπε να παραπονεθεί είναι ο κ. Λεβέντης, ο οποίος στωικά περιμένει με εξαιρετική ευπρέπεια τη σειρά του. Κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σας ευχαριστώ για την καλοσύνη σας να με ακούσετε. Ο Τύπος έχει κηρύξει έναν πόλεμο εναντίον μου, ότι δήθεν εγώ πάω με το ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχουν πρωτοσέλιδα άρθρα ότι πάω με το ΣΥΡΙΖΑ. Εγώ με το ΣΥΡΙΖΑ - για να εξηγούμεθα - συνέκλινα μόνο στο θέμα της απλής αναλογικής - και αυτό το θέμα είναι ουσιώδες, δεν είναι δευτερεύων - διότι είναι το πάγιο αίτημα του κόμματός μου, της Ένωσης Κεντρώων, αλλά φαντάζομαι και όσων έχουν δημοκρατικές αντιλήψεις στη χώρα αυτή. Η Νέα Δημοκρατία, με συμμάχους την κ. Φώφη και τον κ. Σταύρο, ξαναέδωσαν στον κ. Μητσοτάκη την ελπίδα πενήντα εδρών μπόνους. Η ιστορία το κατέγραψε και ο λαός θα το εκτιμήσει. Και αναλόγως, αν τους ξαναψηφίσει σημαίνει ότι συναινεί, αν όμως τους τιμωρήσει, θα φανεί τη νύχτα των εκλογών. Ήταν μια μεγάλη ευκαιρία να περάσει η απλή αναλογική και να γυρίσει σελίδα ο τόπος, από τις αυτοδυναμίες και τις αλαζονείες να πάμε στις συνεργασίες. Η Νέα Δημοκρατία, βέβαια, έχει κάνει μια εκστρατεία σε όλη την Ελλάδα ότι θα είχαμε ακυβερνησία. Και βοηθήθηκε σε αυτό και από δηλώσεις Υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ, που έβγαιναν είκοσι μέρες πριν ψηφίσουμε εδώ και έλεγαν, «θα μείνουν τριάντα έδρες μπόνους», καθώς και ο αρμόδιος Υπουργός. Έγιναν μεγάλα λάθη, διότι και στο ΣΥΡΙΖΑ, φαίνεται, υπήρχαν διχασμένες αντιλήψεις. Ευτυχώς, που πρυτάνευσε η λογική. Βλέπω, όμως, ότι ξεχάσαμε την απλή αναλογική και τώρα μπαίνουμε στην Παιδεία, στο ένα και στο άλλο. Την ξεχάσαμε την απλή αναλογική. Και γι' αυτό όταν με ρώτησαν κάποιοι δημοσιογράφοι: «Τόσο πολύ καίγεσαι για την απλή αναλογική;», είπα: «Ούτε του ίδιου του Τσίπρα ήταν στόχος, όσο δικός μου». Δεν τον είδα τον κ. Τσίπρα στις περιοδείες του ανά την Ελλάδα να μνημονεύει το θέμα της απλής αναλογικής διαρκώς. Κάποια στιγμή τον είδα και μου είπε πως αντιλήφθηκε ότι το να κυβερνά μια κυβέρνηση με εκατόν πενήντα τρεις είναι ολίγον τι άκαρπο και αναποτελεσματικό και θα ήταν καλύτερα να υπάρχει μια κυβέρνηση τριών, τεσσάρων κομμάτων. Γι' αυτό βγήκα και είπα ότι έγινε ώριμος ο Πρωθυπουργός. Εγώ είμαι ευθύς. Όποιος σε αυτόν τον τόπο ωριμάζει και τολμάει και λέει δημόσια τις απόψεις του, εγώ θα τον επιβραβεύω. Ζήτησα, όμως, στις συναντήσεις μου με τον κ. Τσίπρα να σταματήσει να περνάει νομοσχέδια με εκατόν πενήντα τρεις. Το θεωρώ διχαστικό. Μπορεί αριθμητικά να του βγαίνει, αλλά εγώ προσωπικά το θεωρώ διχαστικό. Το δε θέμα της παιδείας, που είναι μείζον θέμα, δεν έπρεπε να περάσει με εκατόν πενήντα τρεις. Έπρεπε να διαβουλευθείτε πολύ περισσότερο και έπρεπε να φτάσουμε σε μεγαλύτερο αριθμό Βουλευτών. Εάν η Κυβέρνηση συνεχίσει τα ίδια, να περνάει, δηλαδή, νομοσχέδια με εκατόν πενήντα τρεις, θα μπούμε πάλι στη λογική και στο κλίμα που ήμασταν προ της απλής αναλογικής, ένα κλίμα έντασης, όπου οι μεν θα λένε «θα τα καταργήσουμε όλα όταν έρθουμε», οι δε θα λένε τα άλλα και τζάμπα πήγε και αυτό το εγχείρημα της απλής αναλογικής. Τζάμπα πήγε, γιατί εγώ δεν το είδα τόσο ως τρόπο να βελτιωθεί ο πολιτικός βίος της χώρας, αλλά το είδα και ως τρόπο να αλλάξει η συμπεριφορά των κομμάτων πια. Το νομοσχέδιο της απλής αναλογικής το είδα ως μία αφετηρία αλλαγών. Εάν συνεχίσει ο ΣΥΡΙΖΑ με τους εκατόν πενήντα τρεις, επανέρχεται στην παλαιά περίοδο, τη διχαστική, των συγκρούσεων και νομίζω ότι αυτό δεν εξυπηρετεί ούτε τον ίδιο. Εκτός εάν επαληθεύσει τις απόψεις της Νέας Δημοκρατίας, ότι το νομοσχέδιο το φέρατε μόνο για να βλάψετε τον κ. Μητσοτάκη, να μην γίνει Πρωθυπουργός. Εγώ πιστεύω ότι τέτοια σοβαρά και κορυφαία νομοσχέδια δεν πρέπει να έρχονται με στόχο να μην γίνει Πρωθυπουργός κάποιος, αλλά με στόχο να βελτιωθούν τα πολιτικά πράγματα μίας χώρας. Αυτό πιστεύω. Συνεχίζεται, λοιπόν, η εκστρατεία εναντίον μου, ότι πήγα με τον Τσίπρα. Και βγήκα χθες σε μία τηλεόραση και είπα: «Εάν πάω με τον Τσίπρα, να μην ξαναψηφίσει κανείς Ένωση Κεντρώων». Τι άλλη δήλωση να κάνω; Όλες οι εφημερίδες γράφουν ότι πάω με τον Τσίπρα. Και επειδή συμπίπτει τώρα και ένα ταξίδι στη Νέα Υόρκη και είναι καλεσμένος ο Πρωθυπουργός ως Αρχηγός κράτους και στο ίδιο συνέδριο είμαι και εγώ, με πρωτοβουλία των ομογενών, σήμερα όλα τα sites και όλες οι εφημερίδες λένε ότι πάμε έξω να κλείσουμε το «κονέ». Λένε ότι ένας κ. Κεγκέρογλου δήλωσε πως ο Τσίπρας παίρνει μαζί του τον Λεβέντη στη Νέα Υόρκη και γράφει ως παρατήρηση αυτός ο κύριος, ο Κεγκέρογλου - προφανώς ένας Βουλευτής της Φώφης - ότι το «κονέ» έκλεισε, ο Τσίπρας παίρνει μαζί του στη Νέα Υόρκη τον Λεβέντη. Το καταθέτω αυτό για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων κ. Βασίλης Λεβέντης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όμως μια και στη Δημοκρατική Συμπαράταξη και στην κυρία Φώφη ξέρουν ότι εγώ θα πάω με τον κ. Τσίπρα, έχω εδώ ένα δημοσίευμα της εφημερίδας «Η ΑΥΓΗ», το οποίο είδα με δέος, ότι το ΙΣΤΑΜΕ χρωστάει λεφτά τα οποία ο κύριος Υπουργός των Εξωτερικών τα ζητάει πίσω. Και ακούστε γιατί είχαν ληφθεί τα λεφτά από το ΙΣΤΑΜΕ: Είχαν ληφθεί, λοιπόν, 398 χιλιάδες ευρώ το 2002 για να υλοποιήσει το ΙΣΤΑΜΕ δύο προγράμματα αναπτυξιακής συνεργασίας, ήτοι την αναδιάρθρωση της Βουλής του κράτους της Γεωργίας και τη δημιουργία μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων στη Βουλγαρία. Είχε πάρει 398 χιλιάδες ευρώ και τα ζητάει πίσω ο κύριος Υπουργός, ο οποίος έχει υποχρέωση να τα ζητάει, γιατί το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν μπορεί να κάτσει με τα χέρια σταυρωμένα. Το ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, έχει και άλλες δραστηριότητες. Δημιουργεί εταιρείες στη Βουλγαρία και βοηθάει το κράτος της Γεωργίας να αναπτυχθεί. Έχουμε αυτές τις δραστηριότητες, οι οποίες είναι βέβαια στα χαρτιά δραστηριότητες, γιατί για να ζητούνται τα λεφτά πίσω, οι δραστηριότητες δεν υπήρξαν. Παρακαλώ θερμά να γραφτεί στα Πρακτικά και να δώσουν απάντηση. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων κ. Βασίλης Λεβέντης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εγώ δεν έχω κακία, προς Θεού. Αν τα λεφτά τα πήραν, καλώς να τα κρατήσουν. Και αναφέρει ότι τα πήραν ως ΜΚΟ. Κατ' αρχάς, το ΙΣΤΑΜΕ είναι ΜΚΟ; Ως ΜΚΟ, λέει, τα πήραν. Μήπως έχετε κάνει κι εσείς τα ίδια με το «Καραμανλής». Γιατί αν ψάξουμε, αλίμονό μας. Αν πάμε πιο παλιά, θα βρούμε Υπουργεία να χρηματοδοτούν. Δηλαδή, είχαμε κόμματα που έπαιρναν λεφτά, είχαμε δάνεια που έδιναν οι τράπεζες αφερέγγυα, είχαμε τις ΜΚΟ και τα ιδρύματα που έπαιρναν κι αυτοί. Και έπαιρναν για δουλειές που δεν πραγματοποιήθηκαν. Και κάθεστε εσείς στην εξεταστική και τι ψάχνετε; Ψάχνετε μήπως πήραν τα δάνεια. Δεν καταλαβαίνω, θα γυρίσει κανείς δάνεια απ' αυτούς που ψάχνετε; Ξέρετε κάνουμε μια εξεταστική νομίζω για το θέμα των δανείων. Δεν έχετε τελειώσει. Παρέλασε ο Κοντομηνάς, παρήλασαν διάφοροι. Έχετε την άποψη - εκτός κι αν έχετε χρόνο για χάσιμο ως Βουλευτές αντί να πηγαίνετε στα καφενεία - ότι κάποιος ή τα κόμματα θα γυρίσουν λεφτά; Η Νέα Δημοκρατία για να γυρίσει τα λεφτά πρέπει να περάσουν διακόσια, τριακόσια χρόνια. Σας παρακαλώ, τώρα. Μήπως έχετε την άποψη ότι θα γυρίσει κανείς απ' αυτούς που έφαγαν τα λεφτά; Τα λεφτά έπρεπε να μην δοθούν αν είχαμε στοιχειώδη σοβαρότητα. Η κ. Φώφη βγήκε, θυμάμαι, στον κ. Χαντζή στον ΣΚΑΙ και είπε ότι εγώ άλλα λέω σήμερα, άλλα λέω αύριο. Ειλικρινά, αν σας φέρω τα χαρτιά μου από το 1990 και τα έντυπά μου - γιατί έχω ένα αρχείο - δεν πιστεύω να υπάρχει άλλος που λέει μόνο τα ίδια. Και έχω λάβει και τηλεγραφήματα και επιστολές από πολλούς και δικούς μου συνεργάτες που μου λένε: «Λες πολλές φορές τα ίδια». Κι εγώ τους απαντάω το εξής: «Να φοβάστε αν αλλάζω. Όταν ο πολιτικός λέει τα ίδια, μην τον φοβάστε γιατί έχει πιστεύω μέσα του. Όταν αλλάζει συνεχώς, ανάλογα με το τι προτείνουν οι επικοινωνιολόγοι, εκεί να τον φοβόσαστε». Αυτή είναι η άποψή μου. Βγήκε, επίσης, κάποιος δημοσιογράφος σε κάποιο κανάλι και είπε χθες ότι παρουσία ενός Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ δήλωσα στον προθάλαμο του σταθμού ότι θα πάρω αντιπροεδρία κυβερνήσεως από τον Τσίπρα, θα πάρω Υπουργείο Ανάπτυξης και καμιά δεκαριά Υπουργεία. «Δεν λέω, όμως…» - έτσι είπε - «…το όνομα του Βουλευτή». Εγώ θα σας πω τι έγινε. Πήγα να μιλήσω στο κανάλι και μου λέει αυτός ο δημοσιογράφος: «Κύριε Λεβέντη, τι σας έκαναν και πήγατε με τον Τσίπρα; Τι σας έδωσαν;». Λέω: «Εγώ δεν έδωσα του Τσίπρα τίποτα. Εκείνος έχασε το μπόνους που θα μπορούσε ως μεγάλο κόμμα να ελπίζει να το πάρει». Δεν είδα να πάρει κάτι για να μου δώσει ένα αντάλλαγμα, γιατί πήρε. Έχασε. Ο Μητσοτάκης πήρε πενήντα έδρες και πρέπει να απολογηθούν η Φώφη και ο Σταύρος γιατί του τα προσέφεραν. Εκείνοι πρέπει να απολογηθούν». Τότε, λοιπόν, λέει γελαστός: «Και τι Υπουργεία σας δίνει;»
Κύριε Πρόεδρε, η Φώφη είναι η κ. Γεννηματά.
Η κ. Γεννηματά. Συγγνώμη. Εμένα αν με πείτε Βασίλη, δεν θίγομαι. Ο Αντρέας είχε ένα ωραίο όνομα. Ποτέ δεν παρεξηγήθηκε και δεν είπε, «Πείτε με Παπανδρέου». Τι λέγαμε; Με διακόψατε. Με συγχωρείτε.
Για τα Υπουργεία τι σας είπαν.
Για τα Υπουργεία. Και είπα γελαστός στον εν λόγω κύριο δημοσιογράφο ότι θέλω Αντιπροεδρία Κυβερνήσεως, Υπουργείο Ανάπτυξης και καμιά δεκαριά Υπουργεία, γιατί κι εμείς είμαστε κόμμα και πρέπει να κάνουμε ρουσφέτια. Έτσι είπα. Ο Βουλευτής, τον οποίον δεν ανέφεραν, λέγεται Βέττας Δημήτριος και είναι Βουλευτής Φθιώτιδος. Παρακαλώ τον κύριο Βουλευτή όποτε μιλήσει, να αναφερθεί στο θέμα. Δεν κατάλαβε ότι έκανα λογοπαίγνιο ο δημοσιογράφος. Και λέει: «Υπάρχει ομολογία ότι είχατε συμφωνήσει Υπουργεία. Το είπε μόνος του ο κ. Λεβέντης». Δεν αντιλήφθηκε ότι αστειευόμουν. Δεν πειράζει. Θα το αντιληφθεί όταν δει ότι ο μεν κ. Λεβέντης θα είναι Ένωση Κεντρώων στις εκλογές και θα δίνει τη μάχη για το κέντρο, κάποια άλλα κόμματα, όμως, θα είναι θυγατρικές του κ. Μητσοτάκη. Και κάνω και μια σύσταση στον κ. Μητσοτάκη. Νομίζει ότι παίρνοντας ένα στέλεχος από εδώ και ένα στέλεχος από εκεί, θα αυξήσει το ποσοστό του. Ο κόσμος δεν εκτιμά τέτοιες συμπεριφορές. Και μια και διαψεύδουν κάποιοι ότι παίρνουν κάποιους, το μέλλον δεν θα δείξει; Το μέλλον θα είναι αδιάψευστο εάν παίρνετε ή όχι. Εγώ εξηγούμαι. Για την παιδεία τώρα έχω να πω ότι κατ' εμέ το άρθρο 28 είναι τελείως λάθος. Γιατί; Ακούστε. Έχουμε μνημόνια και έχουμε δυσκολίες οικονομικές. Εάν πάμε, λοιπόν, σε έναν ιδιώτη σχολάρχη και του πούμε «γίνονται μόνιμοι οι καθηγητές σου», επειδή τα ιδιωτικά σχολεία έχουν καθυστέρηση διδάκτρων, δεν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν. Οπότε μη δυνάμενοι να απολύσουν τι θα πάθουν; Θα κλείνουν ο ένας μετά τον άλλο. Τουλάχιστον, όσο υπάρχουν μνημόνια και οικονομική δυστοκία, πρέπει να επιτρέπεται για πολύ σοβαρούς λόγους η απόλυση και πρέπει αυτούς τους σοβαρούς λόγους να τους κρίνουν ή τα δικαστήρια ή επιτροπές όχι κομματικές συνδικαλιστών, επιτροπές σοβαρές που το αποτέλεσμά τους να είναι σεβαστό. Είναι λάθος η σκέψη. Το μόνο σωστό που διαπίστωσα σε αυτό το νομοσχέδιο και θα το ψηφίσουμε, είναι που δίνεται ξανά στους αιώνιους λεγόμενους φοιτητές το δικαίωμα να επανεγγραφούν και να είναι φοιτητές. Θέλετε να σας πω γιατί; Γιατί τυχαία έχω καμία δεκαριά φίλους, που είναι άλλος εξήντα χρονών, άλλος πενήντα και μου ζητούν να φοιτήσουν σε πανεπιστήμια. Είχα στείλει μια επιστολή στη Μπενάκη, αυτή ήταν Βουλευτίνα χρόνια τώρα, και της έλεγα: «Δεχτείτε τους αυτούς τους φοιτητές». Μου λέει: «Μην είναι τρελοί»; Διότι όταν θέλει ένας εξήντα χρονών να γίνει γιατρός, μπορεί να είναι και τρελός. Ακούστε, σε όλο τον κόσμο όποτε θελήσει ένας ή εικοσιπέντε χρονών ή τριάντα ή δεκαοκτώ ή εξήντα να γίνει φοιτητής, γιατί να του το στερήσουμε, αφού έτσι και αλλιώς δεν θα ασκήσει το επάγγελμα; Εδώ και οι εικοσάρηδες που βγαίνουν, δεν υπάρχει περιθώριο να ασκήσουν το επάγγελμα. Γιατί να στερήσεις το όραμα ενός ανθρώπου να γίνει γιατρός στα εξήντα του; Είναι έξοδο; Βλάπτει; Λέει, κόβουμε τους αιώνιους φοιτητές. Γιατί; Τι θα βλάψει τη χώρα αν βγαίνουν και πεντακόσιοι άνθρωποι κάθε δύο ή τρία χρόνια και αποκτούν το δίπλωμα σε μεγάλη ηλικία; Θα πάθουμε τίποτα; Ας μην το ασκήσουν. Ας πούμε όποιος παίρνει πέραν των εξήντα το πτυχίο να μην έχει δικαίωμα να γράφεται σε επαγγελματικούς συλλόγους, να μην ασκεί το επάγγελμα για να μην βάλουμε έναν τέτοιο να χειρουργεί στα εξήντα ένα, όταν έχει πάρει το πτυχίο κάτω από αυτές τις συνθήκες. Αλλά να στερήσεις στον άλλον το δικαίωμα να πάει να φοιτήσει, όταν μπορεί αυτό να είναι το πιο λαμπρό του όνειρο, αυτό είναι αδιανόητο. Παρακαλώ θερμά, είναι σωστή η διάταξη. Νομίζω ότι την είχε καταργήσει η Νέα Δημοκρατία, είχε καταργήσει ένα δικαίωμα κάποιων ανθρώπων στη μάθηση. Έτσι το βλέπω εγώ. Λοιπόν, δεν έχω να πω πολλά πράγματα. Επίσης, το άρθρο 27 το βλέπω λίγο σόλοικο, γιατί γυρίζει είκοσι χρόνια και ζητάει αν θα είναι έξι - επτά χιλιάδες οι πανεπιστημιακοί που δεν αξίωναν οι πρυτανικές αρχές το ποσοστό που πρέπει να έδιναν 15% και θα πάμε τώρα σε ανθρώπους και θα τους γυρεύουμε πίσω και θα καταστρέψουμε οικογένειες. Αυτό το πράγμα έπρεπε ή να γίνει μικροτέρου χρόνου χρέος ή να μην γίνει, να γίνει εφεξής. Το βλέπω σαν λάθος αυτό το πράγμα, γιατί είναι έξι - επτά άνθρωποι πανεπιστημιακοί, οι οποίοι δεν ενήργησαν δολίως, ενεργούσαν με κριτήριο γνωματεύσεις του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Αν δεν υπήρχαν αυτές οι γνωματεύσεις, τις οποίες θεωρούσαν βαρύνουσες, δεν θα λειτουργούσαν έτσι. Θεωρώ ότι πρέπει να το δει η Κυβέρνηση με καλοσύνη, διότι ο σκοπός αυτής της Βουλής δεν είναι να καταστρέφει ανθρώπους, αλλά να φτιάξουμε από εδώ και πέρα την Ελλάδα σε νέες βάσεις. Λοιπόν, δεν θέλω να καταχραστώ τον χρόνο. Ευχαριστώ πάρα πολύ, κυρίες και κύριοι, που με ακούσατε. Θέλω να τονίσω άλλη μια φορά προς τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κάτι. Το νομοσχέδιο για την απλή αναλογική, αν ήταν απλά μια μαχαιριά προς τον Μητσοτάκη, εγώ δεν το είδα έτσι και γι' αυτό και το ψήφισα. Πιστεύω ότι το πιστεύατε. Παρακαλώ θερμά να μην ξαναπερνάτε νομοσχέδια με 153 για να μην γυρίσουμε τη Βουλή στα προηγούμενα, γιατί καταστρέφουμε κάτι που πήγαινε να χτιστεί. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο επί προσωπικού;
Ποιο προσωπικό; Για εξηγήστε μας. Ανέφερε ένα δημοσίευμα επί λέξει μόνο.
Ευχαριστώ για τον χρόνο που θα μου δώσετε να τεκμηριώσω το προσωπικό. Ο κύριος Πρόεδρος αναφέρθηκε στο πρόσωπό μου και βεβαίως αναφέρθηκε και στην Πρόεδρο και σε άλλους Αρχηγούς με έναν τρόπο απαξιωτικό, τον οποίο του τον επιστρέφω. Δεν θα τον χαρακτηρίσω. Και γνωρίζει πολύ καλά ότι μπορούν να μιλήσουν κι άλλοι…
Τι είπα;
Ήταν απαξιωτικός τρόπος.
Α, τρόπος.
Βεβαίως, είστε δικαιολογημένος, γιατί τελευταία φυλλοροείτε. Εκτός από τον κ. Καλλιάνο, έχετε χάσει και πολύ μεγάλο…
Τώρα αυτό, όμως, δεν είναι επί προσωπικού, η επίθεση που κάνετε. Σας παρακαλώ!
Με διέκοψε, κύριε Πρόεδρε. Τι «σας παρακαλώ», τώρα;
Μα, είπατε επί προσωπικού. Αυτό σας παρακαλώ. Να μείνετε αυστηρά στο προσωπικό θέμα. Δεν θα κάνουμε όλη την πολιτική ομιλία μας τώρα. [[Διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Ένωσης Κεντρώων]] Ορίστε, τι προκαλείτε. Λοιπόν, πείτε για το προσωπικό σας παρακαλώ.
Εάν μιλήσω για μισό λεπτό, θα ολοκληρώσω. Λοιπόν, ο κύριος Πρόεδρος, όταν το 85% κατακρίνει σήμερα την Κυβέρνηση, είναι δίπλα στον κ. Τσίπρα και νομίζει ότι κατακαλόκαιρο βρέχει. Αυτό είναι δικό του θέμα όμως. Αλλά ταυτόχρονα φαίνεται ότι έχει κάνει και σύμβαση με τον Μητσοτάκη. Προπαγανδίζει εδώ ότι είναι πρώτος ο Μητσοτάκης στις επόμενες εκλογές. Αυτός είναι ο κ. Λεβέντης και αυτή είναι η σταθερότητά του. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Τώρα, καταλαβαίνετε, κύριοι συνάδελφοι, ότι η κατάχρηση που γίνεται στο προσωπικό έχει φτάσει σε εξωφρενικά επίπεδα. Ορίστε, κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Βάσει των δημοσκοπήσεων δήλωσα ότι είναι πρώτος ο κ. Μητσοτάκης. Εκτός αν έχει άλλες δημοσκοπήσεις ο κ. Κεγκέρογλου. Όσον αφορά ότι υπάρχει απαξιωτικός τρόπος, ζήτησα «απαξιωτικές λέξεις» και τώρα ανεφέρθη η έννοια απαξιωτικός τρόπος. Εδώ ο κ. Σκανδαλίδης που είναι Πρόεδρος του ΙΣΤΑΜΕ με δήλωσε «γραφικό» πριν μια βδομάδα και κόντευα να μπω μέσα και να έχουμε επεισόδιο. Έτσι; Λοιπόν, και είπε «όχι, συμπάθειες έδειξα, συμπάθειες. Σας παρακαλώ!»
Καλώς! Θεωρείται λήξαν το επεισόδιο.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για μια νομοτεχνική βελτίωση;
Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ. Σας ακούμε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είναι για το θέμα το οποίο έθιξε και προ ολίγου και ο Πρόεδρος της Ενώσεως Κεντρώων, ο κ. Λεβέντης, και αφορά το ζήτημα των οφειλών, της μίας ή άλλης μορφής, των καθηγητών πανεπιστημίου, σε σχέση με τα προγράμματα και τις επιχορηγήσεις που είχαμε την τελευταία εικοσαετία. Κάνουμε μια βελτίωση. Δίνουμε τη δυνατότητα «οι οφειλές των καθηγητών και υπηρετούντων λεκτόρων μελών εταιρειών, οι οποίες δημιουργήθηκαν μέχρι τη δημοσίευση του παρόντος νόμου δυνάμει των ως άνω διατάξεων, υπόκεινται σε περαίωση. Η περαίωση πραγματοποιείται εφόσον υποβληθεί αίτηση περαίωσης στον οικείο ΕΛΚΕ εντός έξι μηνών από τη βεβαίωση των σχετικών οφειλών. Το ποσό που πρέπει να καταβληθεί για τη συντέλεση της περαίωσης ανέρχεται στο 20% της συνολικής οφειλής που βεβαιώνεται επί του καθαρού εισοδήματος». Νομίζω ότι είναι μια λύση η οποία μπορεί να δώσει μια διέξοδο. Παραμένουν, όμως, τα ζητήματα που έχουμε θέσει. Ευχαριστώ.
Αυτό το κάνετε τώρα;
Τώρα, ναι.
Ευχαριστώ πολύ. Αυτό θα το εκτιμήσουμε.
Θα μας το δώσει τώρα και θα διανεμηθεί στους Βουλευτές. Κύριε Πρόεδρε της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Χρυσής Αυγής, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κατ' αρχάς λυπάμαι πάρα πολύ, δεν έχω να σας διηγηθώ κανένα περιστατικό της τηλεοπτικής μου ιστορίας, τι μου είπαν από κανάλι σε κανάλι, γιατί σε κανένα κανάλι από τα κανάλια των νταβατζήδων της διαπλοκής, που υποτίθεται ότι διαλύονται αυτές τις μέρες και δημιουργείται ένα νέο καθεστώς, δεν με καλούν. Χαρακτηριστικό είναι ότι η δήλωση του εκπρόσωπου Τύπου του κόμματός μας διαρκείας τριάντα δευτερολέπτων πριν δύο ημέρες δεν μεταδόθηκε παρά μόνο λογοκριμένη από τον κρατικό τηλεοπτικό σταθμό. Πριν αναφερθώ στο νομοσχέδιο περί της παιδείας, το οποίον είναι και το αντικείμενο της σημερινής συνεδριάσεως, θέλω να κάνω μία καταγγελία: Η Χρυσή Αυγή εδώ και είκοσι και πλέον έτη κάνει κάθε χρόνο μία τελετή στον ιερό χώρο των Θερμοπυλών, εκεί όπου έπρεπε να βρίσκεται ολόκληρο το έθνος μία φορά το χρόνο, εκεί όπου θα έπρεπε να υπάρχει ένα άσβεστο καντήλι για τις ψυχές των μεγαλυτέρων ηρώων της ελληνικής ιστορίας. Και μέσα από τον διαδικτυακό τόπο «Indymedia» πληροφορούμεθα ότι κάποιοι αντιεξουσιαστές διοργανώνουν συγκέντρωση πλησίον του χώρου αυτού, γιατί εκεί υπάρχει ένα ξενοδοχείο όπου υπάρχουν πρόσφυγες και λαθρομετανάστες. Κατ' αρχάς δηλώνω ενώπιον της Βουλής ότι σκοπός μας είναι ο χώρος των Θερμοπυλών και η τιμή των τριακοσίων του Λεωνίδα και των επτακοσίων Θεσπιέων και κανένας άλλος. Και θεωρώ πολιτικά υπόλογους τόσο τον Υπουργό Δικαιοσύνης, κ. Παρασκευόπουλο όσο και τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Τόσκα, εάν με πρόσχημα την αντισυγκέντρωση των χαϊδεμένων παιδιών τους εμποδίσουν να τιμηθούν από τους χρυσαυγίτες οι τριακόσιοι του Λεωνίδα. Θα ήθελα στο σημείο αυτό να πω ότι δεν είναι η πρώτη φορά που διοργανώνεται μια αντισυγκέντρωση κατά της Χρυσής Αυγής. Και είχαμε και πρόσφατο παράδειγμα τον άγριο ξυλοδαρμό του Διοικητή της Τροχαίας μέσα στο κέντρο των Αθηνών, στην Οδό Πανεπιστημίου και τις τραγικές - κατά τη γνώμη μου - δηλώσεις του Υπουργού Προστασίας του Πολίτου ότι «ήταν κάποιοι τους οποίους δεν ξέρουμε κλπ.». Και μάλιστα αναφέρθηκε και είπε «δεν φταίμε εμείς, το παραλάβαμε το καθεστώς των Εξαρχείων». Το ερώτημα είναι πού ήταν ο κ. Τόσκας όταν υπήρχε το καθεστώς των Εξαρχείων, γιατί δεν νομίζω να υπήρχε σε καμμία από τις συνιστώσες του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ του 4%, υπήρχε κάπου αλλού. Και επί των ημερών εκείνων πράγματι συνέβαιναν αυτά τα πράγματα, τα θλιβερά πράγματα, τα οποία συνεχίζουν να γίνονται. Η Νέα Δημοκρατία είχε διακηρύξει ότι θα κλείσει το «Indymedia». Δεν έγινε τίποτε. Το κράτος ολόκληρο, ακόμα και σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ δέχεται επιθέσεις απ' αυτούς τους κύκλους. Έχουν γίνει μάλιστα και επιθέσεις εναντίον της κατοικίας Υπουργού του ΣΥΡΙΖΑ και δεν γίνεται τίποτε. Φαίνεται ότι υπάρχουν κάποιες δυνάμεις που βρίσκονται πιο ψηλά κι από την εκάστοτε Κυβέρνηση της Ελλάδας που συντηρούν αυτά τα φαινόμενα. Είναι οι δυνάμεις του Τζώρτζ Σόρος και όλων αυτών των γερακιών της παγκοσμιοποίησης που θέλουν να διαλύσουν το εθνικό κράτος. Η παιδεία, σύμφωνα με το άρθρο 16 του Συντάγματος, έχει σκοπό την εθνική και θρησκευτική διαπαιδαγώγηση των Ελλήνων. Και δεν βλέπουμε σε καμμία περίπτωση με το νομοσχέδιο αυτό να εξυπηρετείται η εθνική και θρησκευτική διαπαιδαγώγηση των Ελλήνων. Και μιας και αναφέρομαι στο «θρησκευτική», δεν μπορώ παρά να αναφερθώ στην ομιλία του Υπουργού κ. Φίλη, όταν άρχισε η συζήτηση του νομοσχεδίου, ο οποίος άρχισε την ομιλία του με τα λόγια: «Η συζήτηση γίνεται σήμερα, λίγες ημέρες πριν τον αγιασμό». Βοήθειά σας, κύριε Φίλη! Εγώ νόμιζα ότι θέλατε να κάνετε - όπως λέγατε - ουδετερόθρησκο κράτος. Τώρα σιγά σιγά θα ντυθείτε και παππαδάκια, απ' ό,τι βλέπω, γιατί - βλέπετε - πίσω από τους ιερείς και τους ιεράρχες κρύβονται πολλές ψήφοι και δεν τολμάτε να βγάλετε τα μαρξιστικά σας απωθημένα που λένε ότι η θρησκεία είναι το όπιον του λαού. Είπε επίσης ο κ. Φίλης ότι η πρώτη πράξη της Κυβέρνησης είναι να επαναφέρει το κλίμα δημοκρατίας στα σχολεία, να σταματήσουν οι εκδικητικές απολύσεις με το ψευδώνυμο της αξιολόγησης. Αν πράγματι υπήρξαν εκδικητικές απολύσεις, απερίφραστα τις καταδικάζω. Δεν μπορούμε όμως να καταδικάζουμε την αξιολόγηση σαν αναγκαιότητα για το οτιδήποτε στον κόσμο αυτό. Οι καθηγητές βάζουν βαθμούς στους μαθητές και οι καθηγητές πρέπει από κάποιους να βαθμολογούνται, από κάποιους να αξιολογούνται. Αν δεν μπορείτε να φτιάξετε μία πραγματικά αξιοκρατική επιτροπή που θα κρίνει αυτά τα πράγματα και δουλεύετε πάντα με γνώμονα το πελατειακό και κομματικό κράτος, τότε είστε αποτυχημένοι. Είπε επίσης, ο κ. Φίλης ότι πολύς λόγος γίνεται για την αριστεία. Ας γνωρίζουμε ότι πίσω από τη λέξη αριστεία διακυβεύονται διαφορετικές και μερικές φορές διαμετρικά αντίθετες πολιτικές. Ναι, πράγματι - το είπε και ο Υπουργός σας - πίσω από την αριστεία κρύβεται ένα φασιστικό καθεστώς. Ίσως για εσάς φασιστικό καθεστώς είναι ένα καθεστώς το οποίο είναι εθνικιστικό, το οποίο δίνει τη δυνατότητα στους άριστους να προχωρούν και όχι στους αρεστούς, στο πελατειακό και κομματικό κράτος. Ένα τέτοιο καθεστώς μπορεί να φέρει στην Ελλάδα μόνο η Χρυσή Αυγή. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Δεν είναι τυχαίο ότι το νομοσχέδιο αφορά - όπως είπατε - στην ελληνόγλωσση εκπαίδευση. Θα μπορούσε να λεχθεί ότι είναι ένα σχήμα λόγου, εάν δεν υπήρχε το ιδεολογικό υπόβαθρο σύμφωνα με το οποίο το ελληνικό έθνος είναι δημιούργημα του δευτέρου μισού του 19ου αιώνος, ότι δεν είμαστε Έλληνες δηλαδή, αλλά ελληνόγλωσσοι κατά Φαλμεράυερ. Και αυτά δεν τα φαντάζομαι. Και ο καθηγητής κ. Λιάκος, τον οποίο βάλατε να ρυθμίζει τα ζητήματα της παιδείας, αυτό υποστηρίζει σε βιβλίο του, σε αντίθεση βεβαίως με πολλούς διανοούμενους της Αριστεράς οι οποίοι βλέπουν την εθνική συνέχεια. Ο κ. Φίλης επίσης είπε σε μια - αν δεν κάνω λάθος - τηλεοπτική του εμφάνιση ότι δεν πρέπει να υπάρχουν λευκές σελίδες στην ιστορία. Συμφωνούμε απόλυτα. Τι θα γράψετε, όμως, γι' αυτήν την περίοδο; Θα βάλετε αποσπάσματα από την Ορθοκωστά του Θανάση Βαλτινού - που είναι και Αριστερός - που μιλάει για τη σφαγή Δεξιών πατριωτών από τους Αριστερούς; Θα βάλετε για τη σφαγή του Μελιγαλά; Είναι καιρός, πιστεύετε, και είστε εσείς οι κατάλληλοι - ένα κόμμα που μέχρι πριν από λίγα χρόνια είχατε 4% και ανήκατε στην εξτρεμιστική Αριστερά - να δημιουργήσετε μια ιστορία η οποία δεν θα φέρει εθνικό διχασμό; Υπήρξε ένας μεγάλος άνδρας, Ιταλός διανοούμενος της Αριστεράς, με το όνομα Γκράμσι. Είχε πει - και η θεωρία του αποκαλείται γκραμσισμός - ότι εάν καταλάβουμε όλες τις θέσεις της διανόησης, όλες τις θέσεις της παιδείας, σίγουρα θα έρθει και η εξουσία στα χέρια μας. Και πράγματι το επιτύχατε. Και το επιτύχατε και πολιτικά παίρνοντας την κοινοβουλευτική πλειοψηφία μαζί με το κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Δεν φέρατε, όμως, κομμουνισμό. Τι είναι αυτό το οποίο μας είπε επίσης ο κ. Φίλης και είναι απόλυτα σχετικό; Ότι υπήρξαν κινήματα, διεκδικήσεις, υπήρξε ενδιαφέρον για την πραγματική δημοκρατική εκπαίδευση και κατηγορείται γι' αυτά και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο παλαιότερος, ως σοσιαλμανής. Πράγματι έτσι είναι. Οι πύλες της παιδείας στην Αριστερά και στην πλήρη κυριαρχία του μαρξισμού δεν είναι υπόθεση των δεκαοκτώ ή είκοσι μηνών που κυβερνά ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι υπόθεση από το 1974 έως σήμερα. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στις εκλογές που γίνονται στο χώρο των πανεπιστημιακών η Αριστερά παίρνει σχεδόν το 90%. Τι συμβαίνει; Όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες που είναι Δεξιοί, Κεντρώοι είναι χαζοί και όλα τα λαμπρά μυαλά, όλα τα υψηλά IQ είναι στην Αριστερά; Όχι βέβαια. Έχει δημιουργηθεί μια συντεχνία, έχει δημιουργηθεί μια βιομηχανία παραγωγής καθηγητών και λεκτόρων και γι' αυτό το πράγμα υπεύθυνη είναι - και ας μην διαμαρτύρεται - η Νέα Δημοκρατία, η οποία άνοιξε τις πύλες του μαρξισμού στην παιδεία. Επίσης, ο κ. Φίλης στην ομιλία του αναφέρθηκε και στο προσφυγικό. Δεν θα πω ακριβώς τα λόγια για να μην καταχραστώ και τον χρόνο. Και μίλησε για τμήματα ένταξης στα σχολεία γύρω από τα camp, δηλαδή νηπιαγωγεία μέσα στα hot spots, την ίδια στιγμή που ένα μεγάλο μέρος των Ελλήνων δεν μπορούν να στείλουν τα παιδιά τους στους παιδικούς σταθμούς και σε νηπιαγωγεία. Αλλά, εν τοιαύτη περιπτώσει, σε αυτά τα hot spots τι είδους νηπιαγωγεία θα φτιάξετε; Μαροκινών, Αλγερινών, Ιρακινών, Σύριων; Και που θα βρεθούν αυτοί που θα τους διδάξουν; Μας δίνει την απάντηση ο κ. Φίλης λέγοντας «έχουμε εξασφαλίσει από τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης 9 εκατομμύρια ευρώ για τις μετακινήσεις, έχουμε 7 εκατομμύρια από κοινοτικούς πόρους για την οργάνωση και το εκπαιδευτικό προσωπικό, 16 εκατομμύρια ευρώ για την εκπαίδευση σε βαθμό νηπιαγωγείου στα hot spots». Πού θα πάνε αυτά τα λεφτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις του Τζωρτζ Σόρος και στην κομματική πελατεία του ΣΥΡΙΖΑ των αλληλέγγυων οι οποίοι διορίζονται. Δεν έχουν σταματήσει οι διορισμοί στο ελληνικό κράτος. Μην πιστεύετε ότι ισχύει κάτι τέτοιο, συνεχίζονται. Στη συνέχεια θα ήθελα να αναφερθώ στο μέγα ζήτημα με το οποίο ασχολείται και το παρόν νομοσχέδιο, αλλά ασχολείται και ο ΣΥΡΙΖΑ γενικά, ότι είναι δυνατό να αποδοθεί ιθαγένεια σε όσους μετέχουν της ελληνικής παιδείας. Και πολύ συχνά - ακούστηκε πάλι στην Αίθουσα αυτή αυτό το πράγμα - χρησιμοποιούν τη ρήση του Ισοκράτους που έχει ως εξής: «Και μάλλον Έλληνας καλείσθαι τους της παιδεύσεως της ημετέρας, ή τους της κοινής φύσεως μετέχοντας». Βασιζόμενοι, λοιπόν, σε αυτήν τη φράση, αυτοί που βλέπουν έναν ρόλο κοσμοπολίτη στον Έλληνα λένε ότι δεν χρειάζεται κάποιος να είναι Έλληνας στη συνείδηση, Έλληνας στο αίμα, Έλληνας στην καταγωγή. Αρκεί και μόνο να μετέχει της ελληνικής παιδείας. Στο σημείο αυτό χρησιμοποιώ ένα απόσπασμα από την ιστορία της αρχαίας Ελλάδος του Ούλριχ Βίλκεν, το οποίο έχει μεταφράσει ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης κ. Τουλουμάκος, ο οποίος λέει τα εξής: «Ο Ισοκράτης αναφέρει βέβαια στον πανηγυρικό του το 380 π.Χ. ότι «η Αθήνα υπερέχει τόσο πολύ στη σκέψη και τον λόγο, ώσθ' οι ταύτης μαθηταί των άλλων διδάσκαλοι γεγόνασι και το των Ελλήνων όνομα πεποίηκε μηκέτι του γένους, αλλά της διανοίας δοκείν είναι, και μάλλον Έλληνας καλείσθαι τους της παιδεύσεως της ημετέρας, ή τους της κοινής φύσεως μετέχοντας». Εκδόσεις Παπαζήση, παρακαλώ, το βιβλίο, όχι από κανέναν φασιστικό ή εθνικιστικό εκδοτικό οίκο και διδάσκεται στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Δεν ξέρω αν τα τελευταία χρόνια έχει αποσυρθεί. «Ωστόσο, με τη φράση αυτή ο Ισοκράτης δεν θέλει να συμπεριλάβει, όπως υποστηρίχθηκε συχνά, στους Έλληνες και τους εξελληνισμένους αυτούς βαρβάρους, γιατί γι' αυτόν οι βάρβαροι εξακολουθούν να είναι οι φυσικοί εχθροί των Ελλήνων». Πανηγυρικός παράγραφος 158, Παναθηναϊκός παράγραφος 163. «Το νόημα της φράσεως είναι μάλλον ότι ο Ισοκράτης θεωρεί πραγματικούς Έλληνες μόνο όσους έχουν λάβει αττική μόρφωση». Σταματήστε επιτέλους τη διαστρέβλωση των λόγων του Ισοκράτη. Οι Έλληνες γεννιούνται, δεν γίνονται μέσα στα σχολεία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Θα ήθελα να τελειώσω με τα λόγια ενός ξεχωριστού πνευματικού άντρα που επέλεξε από αηδία την εθελούσια έξοδό του από τη ζωή, του αείμνηστου καθηγητού Λιαντίνη από το βιβλίο του «Τα ελληνικά». Γιατί σίγουρα δεν έχει διαλύσει ο ΣΥΡΙΖΑ την παιδεία, όλο το μεταπολιτευτικό καθεστώς την έχει διαλύσει. Γράφει, λοιπόν, ο αείμνηστος Λιαντίνης - και με τα λόγια του αυτά τελειώνω - : «Σήμερα μια μυλόπετρα πλακώνει την παιδεία των παιδιών μας. Ένας βραχνάς γράφει το παρόν μίζερο και διαγράφει απαίσιο το μέλλον της χώρας. Γιατί η αγωγή των νέων είναι κακή. Και η αγωγή των νέων είναι το θεμέλιο της πολιτείας». Αυτό ξεριζώνετε, αυτό αποσαθρώνετε με όσα κάνετε. «Η παιδεία των νέων είναι το δυνατό αίμα και ο αέρας ιωδίου για το μέλλον των λαών. Επένδυση πιο ασφαλή για προοπτική μακρόπνοη δεν πρόκειται να την βρεις. Την αλήθεια αυτή τη λαλούν και την κράζουν από τους νόμους του Λυκούργου μέχρι τους χάρτες του ΟΗΕ. Όμως της δικής μας παιδείας το αίμα έχει αιματοκρίτη λευχαιμίας», έγραφε ο Λιαντίνης. Αυτό συνεχίζεται και θα συνεχίζεται μέχρι να έρθει η ώρα των Ελλήνων, η ώρα της Χρυσής Αυγής.
Προχωρούμε με τους Βουλευτές. Τον λόγο έχει η Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Γεωργοπούλου - Σαλτάρη Ευσταθία για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με το παρόν σχέδιο νόμου που ρυθμίζει, μεταξύ άλλων, ζητήματα χρηστής λειτουργίας των ιδιωτικών σχολείων και των φροντιστηρίων αποτυπώνεται ξεκάθαρα η προσπάθειά μας για την υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος. Ακούμε το τελευταίο διάστημα από διαφόρους ότι διώκεται η αριστεία, ότι χαρακτηρίζεται ρετσινιά, ενώ παράλληλα κάτι ανάλογο συμβαίνει αυτές τις μέρες με τη δημοπρασία των τηλεοπτικών αδειών. Ακούμε ότι διώκεται η πολυφωνία των μέσων μαζικής ενημέρωσης και άλλα ανυπόστατα σχόλια. Η πραγματικότητα είναι και στη μία και στην άλλη περίπτωση, σε αυτή του παρόντος νομοσχεδίου και στην άλλη, την εν εξελίξει διαδικασία της αδειοδότησης των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών, ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Τα ιδιωτικά σχολεία, σύμφωνα με το Σύνταγμα, παρέχουν δημόσιο αγαθό. Οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί χρησιμοποιούν δημόσιο αγαθό. Επομένως, πρέπει να λειτουργούν υπό την ουσιαστική εποπτεία της πολιτείας. Ούτε περιορίζουμε το δικαίωμα ύπαρξης ιδιωτικών σχολείων ούτε το δικαίωμα λειτουργίας ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών. Υπερασπιζόμαστε, όμως, την ισονομία ανάμεσα σε όλους τους μαθητές, τη διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων στα σχολεία απέναντι στο υφιστάμενο καθεστώς γαλέρας και εκβιασμών που επιβλήθηκε ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Βεβαίως, τα προηγούμενα χρόνια οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις συρρικνώσατε τις δημόσιες σχολικές μονάδες και ρίξατε «μαύρο» στον δημόσιο τηλεοπτικό σταθμό, ανακαλύπτοντας και αποκαλύπτοντας για ποιους πραγματικά κυβερνούσατε. Να θυμίσω τις απολύσεις που έγιναν στα ΕΠΑΛ - ΕΠΑΣ, όταν καταργήθηκαν ειδικότητες, ενώ ταυτόχρονα ο Υπουργός Παιδείας εγκαινίαζε ιδιωτικά κέντρα, τα οποία είχαν ακριβώς τις ίδιες ειδικότητες. Εμείς επαναφέρουμε την εποπτεία των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων στο Υπουργείο Παιδείας, για να λειτουργεί η ισονομία για μαθητές και εκπαιδευτικούς, και δημοπρατούμε για εμπορική εκμετάλλευση ένα δημόσιο αγαθό, τις συχνότητες δηλαδή, εξασφαλίζοντας τα έσοδα του δημοσίου και τα εργασιακά δικαιώματα. Με λίγα λόγια, εισάγονται δημοκρατικοί κανόνες παντού και για όλους. Όταν έχουμε να κάνουμε με τόσο κρίσιμης σημασίας ζητήματα με εθνικές και γεωπολιτικές προεκτάσεις, όπως είναι η ελληνόγλωσση εκπαίδευση, αλλά και η τακτοποίηση του καθεστώτος της αδιαφάνειας στα ιδιωτικά σχολεία, δεν μπορούμε να θεωρούμε την παιδεία ως αγοραία δραστηριότητα - ξέφραγο αμπέλι. Θα σταθώ ιδιαίτερα στο θέμα των διατάξεων για την ελληνόγλωσση και τη διαπολιτισμική εκπαίδευση. Η ανάγκη για ουσιαστικότερη ρύθμιση του πλαισίου της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στο εξωτερικό είναι υπαρκτή. Συγκεκριμένα, η ενίσχυση του εποπτικού και ελεγκτικού ρόλου του Υπουργείου Παιδείας είναι απαραίτητη σήμερα που η χώρα μας βρίσκεται ακόμα στη δίνη της οικονομικής κρίσης, ώστε να αντιμετωπιστούν ενδεχόμενα φαινόμενα του παρελθόντος, όπως κατασπατάληση πόρων και πελατειακές εξυπηρετήσεις. Σε αυτό το σημείο, λαμβάνοντας υπ' όψιν και τη ρητή διατύπωση του σκοπού της προώθησης της γνώσης και της ευαισθητοποίησης σε σχέση με την ελληνική πολιτιστική κληρονομιά, καθώς και την ανάδειξη των πολιτισμικών ιδιαιτεροτήτων της ελληνικής ομογένειας κατά τόπους, θέλω να θέσω το ζήτημα της πληρέστερης επαφής των ελληνόπουλων του εξωτερικού με τον πολιτισμό μας μέσα από τον εμπλουτισμό της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης με επιπλέον δραστηριότητες. Είχα θέσει στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων την αναγκαιότητα, πέραν της ενίσχυσης των σχολείων της ελληνικής ομογένειας, όπως στην Ουγγαρία, την Αλβανία και σε άλλες χώρες, να δοθεί βάρος και στην πολιτιστική διαδικασία του ελληνικού πολιτισμού, θέατρο, λογοτεχνία, χορός, τέχνες και βεβαίως υπάρχει μεγάλη ανάγκη να αποσταλούν και άλλοι Έλληνες εκπαιδευτικοί, οι οποίοι θα μπορούσαν ενδεχομένως να πάρουν μέρος και στη διοργάνωση εξωσχολικών πολιτιστικών προγραμμάτων. Οι άνθρωποι εκεί διψούν και ταυτόχρονα εκφράζουν την αγωνία τους, ώστε τα παιδιά δεύτερης και τρίτης γενιάς να γίνονται κοινωνοί της ελληνικής παράδοσης, αλλά και του σύγχρονου πολιτιστικού γίγνεσθαι. Καταθέτω σχετικά μια άμεση πρόταση προς το Υπουργείο Παιδείας. Στη χώρα μας και ειδικά στον Νομό Ηλείας πραγματοποιείται κάθε χρόνο το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για παιδιά και νέους. Είναι ένας θεσμός που μαγνητίζει κάθε χρόνο μαθητές με τις πολλαπλές δράσεις που έχει ανοίξει, εκτός από την παρακολούθηση ταινιών γραμμένες για παιδιά και νέους. Φέτος μάλιστα για πρώτη φορά θεσμοθετήθηκε βραβείο της Βουλής των Ελλήνων για το φεστιβάλ. Θα μπορούσαν σε πρώτη φάση αυτές οι ταινίες, οι οποίες έχουν ως αντικείμενο τα ανθρώπινα ιδεώδη και αξίες, να προβάλλονται στα σχολεία στο εξωτερικό και σε επόμενη φάση να λειτουργήσουν πειραματικά εργαστήρια δημιουργίας μικρών ταινιών από τα ίδια τα παιδιά. Η διαπολιτισμική εκπαίδευση είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό θέμα και εμείς μέσα από τα προγραμματικά κείμενα του ΣΥΡΙΖΑ έχουμε στόχο ένα εκπαιδευτικό σύστημα, που στο σύνολό του θα διαπνέεται από τις αξίες και τις αρχές της διαπολιτισμικής και αντιρατσιστικής εκπαίδευσης, θα προωθεί τον σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, την ισότητα, την αμοιβαία κατανόηση, την αλληλεγγύη και μεταξύ των ατόμων και ομάδων και θα καταπολεμά τον ρατσισμό, την ξενοφοβία, τον κοινωνικό αποκλεισμό και κάθε είδους στερεότυπα. Τέλος, θα ήθελα να σταθώ στην υπουργική τροπολογία με γενικό αριθμό 640 και ειδικό 41 που αφορά οχτώμισι χιλιάδες περίπου καθαρίστριες σχολείων, οι οποίες έχουν δεινοπαθήσει τα προηγούμενα χρόνια μένοντας απλήρωτες ακόμη και επτά μήνες, όπως είχε γίνει το 2013. Από αυτό εδώ το Βήμα και από το 2012 έχω επισημάνει και έχω στηλιτεύσει πάρα πολλές φορές αυτή την αδικία. Είναι σημαντικό το ότι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια οι καθαρίστριες πληρώθηκαν χωρίς σημαντική καθυστέρηση το δίμηνο Μαΐου - Ιουνίου του 2016. Σήμερα με την τροπολογία εξαιρούνται και για το 2016-2017 από την έγκριση της επιτροπής της ΠΥΣ οι συμβάσεις τους και έτσι διασφαλίζεται και ο απρόσκοπτος καθαρισμός των σχολικών μονάδων όλης της χώρας και για φέτος. Ζητώ πέραν της υφιστάμενης τροπολογίας να υπάρξει σχεδιασμός, ώστε οι σχολικές επιτροπές να έχουν πιστώσεις σε έγκαιρο χρόνο και να μπορούν να πληρώνουν τις καθαρίστριες με προγραμματισμό σε μηνιαία βάση, όπως ακριβώς και αυτές παρέχουν τις υπηρεσίες τους. Γνωρίζω ότι είναι σύνθετη τεχνικά αυτή η διαδικασία, επειδή αφορά μισθώσεις έργου, αλλά από την άλλη πρέπει να ανοίγουμε και δρόμους εκεί που δεν υπάρχουν, όπως έχει πει και ο Πρωθυπουργός, και να υπερασπιζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις τους ανθρώπους της εργασίας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε και εμείς. Τον λόγο έχει ο κ. Δημήτριος Μπαξεβανάκης, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ για επτά λεπτά. Κύριε Μπαξεβανάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σε δώδεκα ημέρες χτυπάει το κουδούνι για το ξεκίνημα μιας νέας σχολικής χρονιάς στα σχολεία της χώρας μας. Έχει γίνει μια πολύ σοβαρή προσπάθεια από το Υπουργείο Παιδείας αυτή η χρονιά να εξελιχθεί διαφορετικά. Ήδη το σύνολο των σχολικών εγχειριδίων βρίσκεται στα σχολεία και οι εκπαιδευτικοί θα βρίσκονται μετά από πολλές δεκαετίες έγκαιρα στις θέσεις τους. Πολλοί και από πολλές πλευρές εύχονται να μην πάνε καλά τα πράγματα και ορισμένοι μάλιστα προσπαθούν να μην υπάρξει ομαλή έναρξη των μαθημάτων. Θα διαψευσθούν. Αυτή η σχολική χρονιά θα είναι διαφορετική, θα είναι καλύτερη από κάθε προηγούμενο. Άλλωστε το δείχνει αυτό η κατάσταση στην ειδική αγωγή. Ήδη με υπουργικές αποφάσεις ιδρύονται πεντακόσια τριάντα ένα νέα τμήματα ένταξης στα σχολεία μας, εξήντα ένα τμήματα σε νηπιαγωγεία, τριακόσια σαράντα τέσσερα σε δημοτικά σχολεία, εκατόν είκοσι έξι σε γυμνάσια. Επίσης, ιδρύονται είκοσι τρία νέα σχολεία ειδικής αγωγής, τρία ειδικά νηπιαγωγεία, έξι ειδικά δημοτικά σχολεία, έξι ειδικά επαγγελματικά γυμνάσια και πέντε εργαστήρια ειδικής επαγγελματικής εκπαίδευσης. Επιπλέον, έχουν εξασφαλιστεί πιστώσεις για προσλήψεις παραπάνω από εννέα χιλιάδων αναπληρωτών για την ειδική αγωγή. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός που σε αυτή εδώ την Αίθουσα συζητούσαμε τις διατάξεις για την ειδική αγωγή, εισάγοντας την έννοια της συμπερίληψης που αποτελεί την παγκόσμια τάση στην παιδαγωγική αντίληψη για αυτές τις σχολικές μονάδες. Και τι δεν ακούσαμε τότε από όλες τις πλευρές της Αντιπολίτευσης αλλά και από πολλές συνδικαλιστικές ηγεσίες. Η ειδική αγωγή δήθεν συρρικνώνεται, υποβαθμίζεται, τα σχολεία και οι δομές της κλείνουν. Δυστυχώς, για τους μηδενιστές η πραγματικότητα είναι απολύτως διαφορετική. Οι καταστροφολόγοι διαψεύδονται παταγωδώς. Η Κυβέρνηση αποδεικνύει έμπρακτα ότι η ειδική αγωγή αποτελεί στην πράξη προτεραιότητα. Σχετικά με τις διατάξεις του νομοσχεδίου για την ιδιωτική εκπαίδευση δεν θα αναφερθώ ιδιαίτερα στο θέμα των αναιτιολόγητων απολύσεων. Έχουν καταλάβει πια όλοι οι πολίτες ότι το νομοσχέδιο προσπαθεί να προστατεύσει τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς από την ασυδοσία ορισμένων σχολαρχών. Έχει γίνει, επίσης, απολύτως κατανοητό στην ελληνική κοινωνία ότι στο πλευρό αυτών των σχολαρχών βρίσκεται η Νέα Δημοκρατία, η οποία με πάθος - και αυτό είναι εντυπωσιακό - από όλους τους ομιλητές της υπερασπίζεται το υπέρτατο δικαίωμα των σχολαρχών να απολύουν ανεξέλεγκτα και αναιτιολόγητα. Είναι καλό που η Νέα Δημοκρατία συνεχίζει και φροντίζει κάθε φορά να μας υπενθυμίζει με ποιους είναι. Είναι καλό για όλους μας και για την κοινωνία γενικότερα. Όπως φροντίζει κάθε μέρα να μας θυμίζει ότι είναι στο πλευρό των καναλαρχών, ότι είναι με την ανομία των είκοσι επτά χρόνων, ότι είναι με τη διαπλοκή, ότι είναι με τους οικονομικά ισχυρούς. Συνεχίστε να μας το θυμίζετε. Κάνει καλό σε όλους μας. Θα σταθώ στις διατάξεις που αφορούν τη νόμιμη και διαφανή λειτουργία των ιδιωτικών σχολείων, αλλά και των φροντιστηρίων και των κέντρων ξένων γλωσσών. Αυτό που επιδιώκεται είναι απλό, να γνωρίζουν οι υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας αλλά και η Επιθεώρηση Εργασίας το εβδομαδιαίο πρόγραμμα, τον αριθμό των τμημάτων και τον αριθμό των μαθητών του κάθε τμήματος, καθώς και τον διδάσκοντα κάθε διδακτικής ώρας. Για να μιλήσουμε ανοιχτά, γίνεται μια σοβαρή προσπάθεια να αντιμετωπιστεί η φοροδιαφυγή που οργιάζει στους χώρους αυτούς, όπως και η εισφοροδιαφυγή, καθώς είναι πολλές οι περιπτώσεις που δηλώνονται λιγότερες ώρες εργασίας από όσες πραγματοποιούνται. Δημιουργείται μια πλατφόρμα, για να καταχωρούνται τα απολύτως απαραίτητα δεδομένα και να υποβάλλεται με ηλεκτρονικό τρόπο στις υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας. Από την ίδια τη δομή της είναι προφανές ότι η συμπλήρωση αυτής της πλατφόρμας θα είναι σχετικά εύκολη και δεν θα προσθέτει υπερβολικό νέο λειτουργικό ή διοικητικό κόστος στις επιχειρήσεις αυτές, που κατά κανόνα είναι μικρές, καθώς πρόκειται για επαρχιακά ή συνοικιακά φροντιστήρια και κέντρα ξένων γλωσσών. Αυτή η απλότητα και η ευκολία πρέπει να αποτυπωθεί, κύριε Υπουργέ, και στην απόφαση που θα καθορίζει τη διαδικασία υποβολή τους. Στα λόγια, όλοι επικαλούμαστε την ανάγκη να αντιμετωπιστεί η φοροδιαφυγή και η εισφοροδιαφυγή. Η Κυβέρνηση έμπρακτα αποδεικνύει ότι κινείται σε αυτή την κατεύθυνση. Όσοι αντιδρούν, ας εξηγήσουν τι ακριβώς υπερασπίζονται. Καθιερώνεται, επίσης, ως πλήρες ωράριο των εκπαιδευτικών φροντιστηρίων και κέντρων ξένων γλωσσών οι είκοσι μία ώρες την εβδομάδα. Το ωράριο αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο. Είναι αυτό που είχαν συμφωνήσει οι εργοδότες και οι εργαζόμενοι, όταν ακόμα υπήρχαν οι ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις. Διευκρινίζεται, λοιπόν, ότι όσοι εκπαιδευτικοί εργάζονται με αυτό το πλήρες εκπαιδευτικό ωράριο θα δικαιούνται εικοσιπέντε ένσημα, ανεξάρτητα από την κατανομή των ωρών αυτών στη διάρκεια της εβδομάδος. Και αυτό, για να μην αδικούνται εκπαιδευτικοί που το ωράριό τους είναι συμπιεσμένο σε λίγες ημέρες της εβδομάδας και έτσι είχαν δυσμενές συνέπειες, όσον αφορά τη δυνατότητα να παίρνουν το επίδομα ανεργίας το καλοκαίρι ή να θεμελιώνουν το συνταξιοδοτικό δικαίωμα. Ο κανόνας είναι απλός: Πλήρες ωράριο, πλήρη ένσημα. Καθιερώνεται, τέλος, το αυτονόητο. Όποιος εργάζεται την Κυριακή ή σε μέρες αργίας, θα αμείβεται όπως ορίζει η εργατική νομοθεσία. Είναι αστείο και ειλικρινά το λέω έτσι με μια δόση μελαγχολίας, ότι ορισμένοι εργοδοτικοί φορείς μας καταγγέλλουν ότι κόντρα στα μνημόνια προσπαθούμε να υπερασπιστούμε τα εργασιακά δικαιώματα. Έχουν δίκιο. Αυτό ακριβώς προσπαθούμε να κάνουμε. Θα τελειώσω με μια κουβέντα για τους παράτυπους τίτλους σπουδών, που έχουν εκδοθεί από ορισμένα ιδιωτικά ΤΕΕ. Με το νομοσχέδιο διευρύνεται ο χρονικός ορίζοντας του ελέγχου. Δεν κατανοώ σε αυτό το σημείο τις αντιδράσεις σας. Αν διαπιστωθεί ότι υπάρχουν παράτυπα πτυχία, είτε πριν το 2004 ή μετά το 2008, πρέπει να μείνουν ανεξέλεγκτες αυτές οι περιπτώσεις; Μου κάνει εντύπωση αυτή η ένσταση και μάλιστα από εκείνους, οι οποίοι το 2007 ψήφισαν τον σχετικό νόμο επί υπουργίας της κ. Γιαννάκου, ένα νόμο βεβαίως που ούτε οι ίδιοι που τον ψήφισαν δεν τον εφήρμοσαν ποτέ, όπως δεν τον εφήρμοσε και η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που ακολούθησε, αλλά και η συγκυβέρνηση των δύο συνεταίρων, που ήρθε στη συνέχεια. Εμείς, λοιπόν, θα εφαρμόσουμε τον νόμο και θα διευρύνουμε τα χρονικά όρια του ελέγχου. Δεν κατανοώ πώς αντιδρούν αυτοί, που ο Αρχηγός τους διετέλεσε Υπουργός Διοικητικής μεταρρύθμισης και δεν ήταν αυτή η προτεραιότητά του. Δεν ήταν η προτεραιότητά του να ελέγξει τους παράτυπους τίτλους σπουδών και ενδεχομένως να αποδώσει τις συνέπειες που αρμόζουν σε όσους τις κατείχαν. Η προτεραιότητά του ήταν άλλη: Να απολύσει και να θέσει σε διαθεσιμότητα χιλιάδες εργαζόμενους μεταξύ των οποίων και δυόμισι χιλιάδες εκπαιδευτικούς της επαγγελματικής εκπαίδευσης. Και αυτό είναι καλό να το θυμόμαστε, για να ξέρουμε όλοι και να θυμόμαστε όλοι ποιος είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μπαξεβανάκη. Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Αντωνιάδης, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλησπέρα σας. Συζητάμε σήμερα ένα νομοσχέδιο για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση, τη διαπολιτισμική με αναφορές στην ιδιωτική και ειδική αγωγή. Ακόμα όμως σημαντικότερες είναι οι αποκαλυφθείσες προθέσεις του Υπουργού όλες αυτές τις μέρες που συζητάμε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, και για την ιστορία με τις λευκές σελίδες και για τη δημόσια παιδεία και για την κατάργηση των πανελληνίων. Κατ' αρχάς, άκουσα προηγουμένως τον κ. Φίλη - και τον ακούσαμε όλοι - να απαντάει στον κ. Γεωργιάδη και έδινε την εντύπωση ότι απολογούνταν. Ξέρετε γιατί; Γιατί όντως απολογούνταν για όλα τα μαγειρέματα που έχει κάνει έως τώρα και γι' αυτά που σχεδιάζει στο μέλλον και για τα οποία θα απολογείται για πολλά χρόνια. Ξεκινάμε τη σχολική περίοδο με δέκα τέσσερις χιλιάδες κενά μόνο στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, επτά χιλιάδες διακόσια κενά στη γενική αγωγή, δύο χιλιάδες κενά στην ειδική αγωγή, τρεις χιλιάδες κενά στην παράλληλή στήριξη και άλλες δύο χιλιάδες και πλέον κενά σε όλες τις υπόλοιπες άδειες άνευ αποδοχών κτλ.. Δεν ξέρω εάν ίσως ο κύριος Υπουργός δεν έδειχνε τόσο μεγάλη σπουδή, μήπως τα πράγματα ήταν καλύτερα. Έρχομαι στο νομοσχέδιο πολύ σύντομα, γιατί πιστεύω ότι έχουν αναφερθεί τα περισσότερα. Για την ειδική αγωγή θέλω να πω ότι σαφέστατα - αυτό είπε και η Νέα Δημοκρατία και τα προηγούμενα χρόνια - εφόσον απορροφώνται όλοι οι εκπαιδευτικοί της ειδικής αγωγής, αλλά και οι αναπληρωτές αυτής, τότε από εκεί και πέρα, μπορούν να μπουν και αυτοί της γενικής παιδείας και της γενικής αγωγής. Για το θέμα της αναβάθμισης των ελληνόγλωσσων σε δίγλωσσα, θα ήθελα να κάνω δύο επισημάνσεις: τη διασφάλιση της πρόσβασης σε ΑΕΙ Ελλάδας και εξωτερικού και τη διατήρηση της ελληνικής παιδείας, που είναι μείζονος σημασίας. Δεν χαρίζουμε κανένα ελληνόπουλο ούτε στους Γερμανούς ούτε στους Αμερικανούς. Εδώ θέλω να ρωτήσω τον κύριο Υπουργό εάν προλαβαίνουν να διασφαλιστούν οι διακρατικές συμφωνίες μέχρι το 2018. Επίσης, είναι πολύ σημαντικό να υπάρξει διάλογος και διαβούλευση και των τεσσάρων μερών, Υπουργείου, εκπαιδευτικών, μαθητών και γονέων. Αυτό, βεβαίως, χρειάζεται αξιοπιστία. Η αξιοπιστία του Υπουργείου είναι τραυματισμένη και πρέπει οπωσδήποτε να αποκατασταθεί. Εν τάχει, επίσης, να αναφερθώ στο ότι δεν καταλαβαίνουμε γιατί δεν προτάσσονται οι αποσπάσεις εκπαιδευτικών χωρίς επιμίσθιο και μετά όλοι οι υπόλοιποι. Αυτό υποκρύπτει σκοπιμότητα. Γιατί υποβαθμίζονται τα πτυχία ξένης γλώσσας και γενικά η ξένη γλώσσα για τους εκπαιδευτικούς και τους διευθυντές που ζητούν απόσπαση στο εξωτερικό; Υποκρύπτει σκοπιμότητα και κινείται στη λογική της ήσσονος προσπάθειας. Επίσης, είναι και το θέμα της αιτιολόγησης της απόλυσης. Εδώ, πρέπει να βρεθεί η χρυσή τομή και οι εκπαιδευτικοί να μην γίνονται έρμαια των σχολαρχών, αλλά και οι σχολάρχες να μπορούν να λειτουργούν. Άρα, πρέπει να βρεθεί μια χρυσή τομή, η οποία να είναι λειτουργική. Για τους αιώνιους φοιτητές, τι να πούμε; Βαδίζουμε ολοταχώς προς τα πίσω, έστω και με τα δύο εξάμηνα που έδωσε προηγουμένως ο Υπουργός. Έρχομαι τώρα και στα μείζονα. Ανέφερε ο κύριος Υπουργός το θέμα των λευκών σελίδων και το ξαναγράψιμο της ιστορίας σε κάποια θέματα, τα οποία πιστεύει ότι λείπουν. Αφού φρόντισε ο ίδιος ο Υπουργός και ο προκάτοχός του να βγάλει γεγονότα από την ιστορία μείζονος σημασίας, τώρα θέλει να τα αναπληρώσει. Αυτό θυμίζει το ανέκδοτο με τον Τοτό, ο οποίος σκότωσε τη μάνα του για να πάει εκδρομή με τα ορφανά και μετά, όταν γύρισε, το κατήγγειλε, οδύρονταν και απαιτούσε μια μάνα. Το θέμα της ιστορίας είναι πολύ σοβαρό για να το εμπιστευθούμε, όχι στον κ. Φίλη, αλλά και στη συγκεκριμένη Κυβέρνηση. Ο κ. Φίλης το μόνο που διακηρύσσει παντού είναι το θέμα του δημοκρατικού στρατού. Μάλιστα, πρόσφατα στη Φλώρινα, που ήρθε στα Πρέσπεια, μάς έκανε μαθήματα για την ιστορία του δημοκρατικού στρατού στα εγκαίνια της δημόσιας βιβλιοθήκης. Δεν είπε και δεν λέει όμως, ότι εάν επικρατούσε τότε ο δημοκρατικός στρατός, ο ίδιος θα έκανε διακοπές στη Σιβηρία και θα είχε το τέλος του Ζαχαριάδη. Βεβαίως, όλους εμάς, τους δεξιούς, θα μας είχε καταπιεί η μεγάλη δημοκρατία του δημοκρατικού στρατού. Επειδή, όμως, επικράτησε ο κυβερνητικός, σήμερα είναι Υπουργός και μπορεί ελεύθερα να σκέπτεται και να διακηρύσσει τα πάντα. Ήθελα να τον ρωτήσω μήπως αυτό το γράψιμο μαζί με τον δημοκρατικό στρατό σκέφτεται να βάλει και ένα κεφάλαιο για τους «επαναστάτες των Εξαρχείων» και μήπως είναι κι αυτό ένα θέμα το οποίο διαπραγματεύεται ο κ. Τόσκας, μαζί με τα επιπλέον προνόμια - από ό,τι λέει - που διαπραγματεύεται με αυτές τις συλλογικότητες. Βεβαίως, δεν έχει πει μέχρι στιγμής καμμία κουβέντα για το επεισόδιο με τον Διοικητή της Τροχαίας. Ακούσαμε κάποιες σκέψεις του Υπουργού για το θέμα της δημόσιας παιδείας. Είναι ένα συνονθύλευμα αντιφάσεων. Όταν μιλάνε για πόρους λένε ότι εξοικονόμησαν πόρους με τη σωστή κατανομή των εκπαιδευτικών. Όταν βγαίνει το ΚΚΕ και λέει ότι μειώσατε τους πόρους, λέει: «Όχι, εμείς δώσαμε περισσότερα». Πώς γίνεται και το ένα και το άλλο; Επιτέλους, ο κύριος Υπουργός ας τακτοποιήσει τις σκέψεις του και ας μας πει τι θέλει, γιατί τη μια λέει αυτό και την άλλη ότι η εκπαίδευση είναι για παιδιά και για τίποτε άλλο. Γενικά προσπαθεί εδώ και καιρό να παρουσιάσει και να ταυτίσει τον ΣΥΡΙΖΑ με τη δημόσια παιδεία και τη Νέα Δημοκρατία με την ιδιωτική. Για ποια δημόσια παιδεία, κύριοι συνάδελφοι, όταν όλα αυτά τα οποία έχετε παραλάβει, δημοτικά σχολεία, γυμνάσια, λύκεια, θεσμοί και δομές παιδείας, όλα αυτά τα έχει δημιουργήσει και τα έχει χτίσει η Νέα Δημοκρατία και όσοι κυβέρνησαν πριν από εσάς. Ακόμη δεν έχετε βάλει ούτε ένα καρφί στη δημόσια παιδεία και βγαίνετε υποστηρικτές της δημόσιας παιδείας; Και ρίχνει και κροκοδείλια δάκρυα για τους εκπαιδευτικούς, όταν εδώ και τόσο καιρό μιλάμε για να γίνει μια αναπλήρωση των μισθών, όταν θα υπάρχει αύξηση του ΑΕΠ και μιλάμε μόνο για δικαστικούς και για όλους τους υπόλοιπους καθηγητές πανεπιστημίων και όχι για τους μάχιμους εκπαιδευτικούς. Και βεβαίως, δεν εξαιρέσατε την παιδεία από τον κόφτη. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΥΚΟΥΔΗΣ]] Και το τελευταίο και το πιο σημαντικό είναι ποιοι μιλάνε για τη δημόσια παιδεία; Αυτοί οι οποίοι στέλνουν τα παιδιά τους στην ιδιωτική. Έρχομαι στο θέμα της κατάργησης των πανελληνίων. Είναι ένα μεγάλο παραμύθι το οποίο γαργαλάει ευχάριστα τα αυτιά μικρών και μεγάλων. Δεν θα υπάρχουν εξετάσεις; Θα υπάρχουν. Δεν θα υπάρχει κρύψιμο των στοιχείων; Θα υπάρχει. Δεν θα υπάρχει κοινή θεματολογία; Θα υπάρχει. Δεν θα διορθώνουν τα γραπτά άλλοι καθηγητές; Αν δεν υπάρχουν αυτά δεν είναι αδιάβλητες οι εξετάσεις. Άρα, εξετάσεις θα υπάρχουν. Το μόνο το οποίο μπορεί να αλλάξει είναι ο τίτλος αντί για πανελλήνιες να γίνουν πανεθνικές, περιφερειακές, δημοτικές ή οτιδήποτε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας ότι αυτά είναι πιο σοβαρά από το νομοσχέδιο. Απευθύνομαι προς τον κύριο Υπουργό και λέω: Μην επιχειρήσετε να διχάσετε τον ελληνικό λαό, να πολώσετε το κλίμα για να εγκλωβίσετε τους ψηφοφόρους σας. Αυτά δεν περνάνε πια. Τα κομματικά τείχη έχουν πέσει και ο λαός θέλει έργα, ανάπτυξη και αποτέλεσμα. Αλλιώς και την πλάτη θα σας γυρίσει και όλα αυτά θα γυρίσουν μπούμερανγκ. Και κλείνω με μια ερώτηση: Γιατί δεν ολοκληρώνετε, κύριε Υπουργέ, τις μετατάξεις των εκπαιδευτικών στα πανεπιστήμια; Ποιον ή ποια περιμένετε να συμπληρώσει τη χρονική προϋπόθεση για να μπορεί να συμμετάσχει σε αυτές τις μετατάξεις; Αυτά που κάνετε δεν τιμούν κανέναν. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Μισό λεπτό, κύριε Υπουργέ. Υπάρχει ένα αίτημα άδειας απουσίας. Ο Βουλευτής Δωδεκανήσου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Δημήτριος Γάκης ζητεί άδεια ολιγοήμερης απουσίας στο εξωτερικό για προσωπικούς λόγους από την 1η Σεπτεμβρίου έως την 5η Σεπτεμβρίου 2016. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Βουλευτά, κύριε Αντωνιάδη, από όλους αυτούς οι οποίοι αποσπώνται στο εξωτερικό, προηγούνται εκείνοι οι οποίοι δεν έχουν επιμίσθιο. Το έχω ξεκαθαρίσει κι εχθές κι επαναλαμβάνετε πάλι τα ίδια.
Αυτό είναι ευχάριστο.
Η μόνη εξαίρεση που γίνεται, αν μου επιτρέπετε, είναι στο Μόναχο, όπου εξήγησα εχθές ότι αυτό γίνεται εξαιρετικά για φέτος για να σταματήσει η διαδικασία της διαφθοράς που επικρατεί. Το εξήγησα χθες. Και αν δεν απατώμαι…
Για τις μετατάξεις πείτε, γιατί δεν ολοκληρώνονται.
Δεν είναι το θέμα αυτό δικό μου. Όταν θα έρθει ο Υπουργός θα σας πει. Εκείνο που θέλω να σας πω, επίσης, είναι ότι νομίζω ότι τα εγκαίνια της βιβλιοθήκης που έγιναν στην πατρίδα σας την Φλώρινα ήταν της δημοτικής και όχι της δημόσιας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει η συνάδελφος κ. Μαρία Τριανταφύλλου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συζητάμε σήμερα ένα νομοσχέδιο που δεν είναι ρηξικέλευθο, αλλά είναι ένα σημαντικό νομοσχέδιο. Νομίζω, όμως, ότι αυτό που κυριαρχεί είναι η ένταση του αγώνα όχι για την καθοδήγηση της κοινής γνώμης, αλλά για την καθοδήγηση της κοινής λογικής, για την ίδια την κοινή λογική. Η Δεξιά και ο παλαιός δικομματισμός έχει δημιουργήσει μια διάρθρωση σε πραγματικό χρόνο μεταξύ παραδοσιακών μέσων μαζικής ενημέρωσης και κοινωνικών δικτύων. Διαθέτουν ακαριαία έναν στρατό επαγγελματιών, που αναπαράγουν και διευρύνουν την πληροφορία - κατασκευασμένο ψεύδος και εμείς θα πρέπει να σταματήσουμε να ασκούμε ερασιτεχνική άμυνα. Μίλησαν αρκετοί συνάδελφοι από την Αξιωματική Αντιπολίτευση για διχασμό. Ακούστηκαν πολλά επιχειρήματα, αστεία επιχειρήματα, κατά την άποψή μου. Κάποια επιχειρήματα μιλούσαν περί χειραγώγησης της διαδικασίας, επειδή ξεκίνησε πρώτος να μιλάει ο Υπουργός και πως αυτό πυροδοτεί αντιπαραθέσεις και δεν βοηθάει τη συναίνεση και τον διάλογο, ως και τη μεγάλη πορεία προς την ελευθερία που ξεκινάει η Νέα Δημοκρατία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Ακούστηκαν σοφιστείες για την πετσοκομμένη δυνατότητα επιλογής των γονιών ως προς τα ιδιωτικά σχολεία. Και, βέβαια, ακούστηκε και το επιχείρημα της πρόχειρης νομοθέτησης και της απαξίωσης της παιδείας και της δημόσιας εκπαίδευσης. Μιλήσατε με παραδείγματα, κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Μιλήσατε για τα πρότυπα σχολεία που καταργήθηκαν. Δεν μιλήσατε για το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ». Μιλήσατε για την τράπεζα θεμάτων. Όλα θαύματα νομοθέτησης! Θυμάστε την τράπεζα θεμάτων. Θυμάστε ότι τα θέματα είχαν δοθεί τρεις μέρες πριν τις εξετάσεις, σε περίοδο που δεν γίνονταν μαθήματα και, επομένως, αποκλείστηκε κάθε δυνατότητα διδακτικής βοήθειας για πολύ δύσκολα θέματα, θέματα που δεν είχαν ελεγχθεί από κανέναν και που πέτυχαν, ωστόσο, τον σκοπό τους, που ήταν να μεγεθύνουν τις ανισότητες και να εκπαραθυρώσουν τους μαθητές του τελευταίου θρανίου. Μιλήσατε για προχειρότητα εσείς που δεν γνωρίζατε καλά - καλά πόσοι μαθητές φοιτούν στις εκπαιδευτικές δομές της ομογένειας. Είχατε μελετήσει τις διαφορετικότητες της κάθε ομογένειας, άρα, και τις ανάγκες τους; Όχι. Μιλήσατε για αξιολόγηση - και μιλάτε για αξιολόγηση - εσείς που ξεχάσατε ότι στο νομοσχέδιο φέρατε προεπιλεγμένο ποσοστό αποτυχόντων. Για την Αριστερά η απόλαυση του αγαθού της παιδείας απ' όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες αποτελούσε πάντοτε όπλο κοινωνικής και προσωπικής χειραφέτησης και μέσο εμβάθυνσης της δημοκρατίας. Σήμερα, ίσως περισσότερο από ποτέ, η γνώση και η κριτική είναι δύναμη όχι μόνο για την κατανόηση, αλλά και για την αλλαγή της κοινωνίας. Και αυτή η δύναμη οφείλει να βρίσκεται στα χέρια των πολλών. Ανέκαθεν η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας στο εξωτερικό ήταν απαραίτητο, αλλά και ελάχιστο στοιχείο για τη συντήρηση της ελληνικής συνείδησης στις επόμενες γενιές. Η ελληνική γλώσσα, ο πολιτισμός και η παράδοσή μας είναι το τρίπτυχο που αποτελεί τον πιο καίριο παράγοντα που συνδέει τον Ελληνισμό της Διασποράς με την Ελλάδα. Κατά την προηγούμενη περίοδο είχαν καταγραφεί πολλά προβλήματα που αφορούσαν στην εκπαίδευση των αποδήμων, τα οποία υπάρχουν ακόμη. Δεν αναφέρομαι μόνο στη δραματική μείωση της χρηματοδότησης και την αντίστοιχη υποστελέχωση των εκπαιδευτικών δομών. Συνάμα υπήρξε αναποτελεσματική διοικητική διάρθρωση και αδυναμία άσκησης κεντρικού ελέγχου. Όλα αυτά είχαν δημιουργήσει μια σωρεία αναξιοκρατικών επιλογών με συνέπεια να υπάρχουν διοικητικές και οικονομικές παρεκτροπές, πελατειακές σχέσεις και προσωπικές στρατηγικές. Υπήρξαν πάρα πολλές επισημάνσεις, οχλήσεις, καταγγελίες από ομογενείς, από συλλόγους γονέων και κηδεμόνων στην Επιτροπή του Ελληνισμού της Διασποράς, που τυχαίνει να παρακολουθώ. Υπάρχει, λοιπόν, συσσωρευμένη εμπειρία και ένας απολογισμός των θετικών και των αρνητικών, ποιες δομές λειτούργησαν, ποιος όχι, ποιες θα πρέπει να ενισχυθούν, δηλαδή με ποιο τρόπο θα πρέπει να επανασχεδιαστεί η ελληνόγλωσση εκπαίδευση με βάση τα νέα δεδομένα. Με το πρώτο κεφάλαιο ρυθμίζονται και θεσπίζονται νέοι όροι για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση. Προτείνεται η σταδιακή εφαρμογή κατόπιν διακρατικών συμφωνιών και η καθιέρωση των δίγλωσσων σχολείων στο εξωτερικό, με σκοπό οι Έλληνες μετανάστες να εντάσσονται καλύτερα στις χώρες υποδοχής τους και να αποφεύγεται η γκετοποίησή τους. Σε αυτήν την προσπάθεια ανασυγκρότησης και στήριξης της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης, εισάγεται ένα πλαίσιο ευελιξίας, τίθεται ο στόχος της μετάβασης στα δίγλωσσα σχολεία ως το 2018. Υπήρξε μια αντιπαράθεση σε αυτό, αν θα γίνει με τον καλύτερο τρόπο. Είναι σωστό να τίθενται ερωτήματα, για να βρίσκουμε πάντα την καλύτερη λύση. Πρέπει να πούμε, όμως - το είπε νομίζω και ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας - ότι τα σχολεία του εξωτερικού ξέρουμε ότι δεν παρέχουν ισότιμους τίτλους σπουδών με τα αντίστοιχα εκπαιδευτικά ιδρύματα των χωρών όπου είναι εγκατεστημένα και δεν δίνουν τη δυνατότητα στους μαθητές τους να εισαχθούν στα ανώτερα πανεπιστήμια και τα ιδρύματα των χωρών αυτών, παρά μόνο ως ειδική κατηγορία να ενταχθούν στα ελληνικά ΑΕΙ. Δεν θα μιλήσω παρά ελάχιστα για το δεύτερο κεφάλαιο. Εισάγονται ρυθμίσεις για τη διαπολιτισμική εκπαίδευση. Να πω απλώς ότι η μετανάστευση δεν αποτελεί έκφραση της δίψας του μετανάστη για περιπέτεια, ούτε είναι ατομική του υπόθεση. Είναι συνέπεια και συγχρόνως αιτία της άνισης ανάπτυξης των χωρών αποστολής, προέλευσης και υποδοχής μεταναστών, όπως επίσης, ο πόλεμος, οι ιμπεριαλιστικές εισβολές ισχυρών - κυρίως δυτικών χωρών - του «πολιτισμένου» κόσμου που εξάγει δημοκρατία και σπέρνει ξεριζωμούς. Και ενώ η κύρια αιτία μετανάστευσης είναι οικονομική, οι συνέπειές της δεν είναι μόνο οικονομικές, αλλά είναι και πολιτικές, κοινωνικές, πολιτιστικές, εκπαιδευτικές, ψυχολογικές. Είναι σημαντική, λοιπόν, η διαπολιτισμική εκπαίδευση. Και η σχολική μονάδα αν και έχει κατώτερη θέση στο σύστημα διοίκησης της εκπαίδευσης, στην πραγματικότητα έχει μια θέση κλειδί για την πραγμάτωση των σκοπών της εκπαίδευσης. Επιπλέον, θα μπορούσε να εκληφθεί ως ο χώρος μέσα στον οποίον τα ζητήματα που συνοδεύονται με το μεταναστευτικό φαινόμενο παράγονται και αναπαράγονται. Στόχος, λοιπόν, των ρυθμίσεων είναι η ενσωμάτωση των μεταναστών στην ελληνική κοινωνία, καθώς και η τόνωση του στοιχείου της αποδοχής του διαφορετικού. Όπως ήταν αναμενόμενο απασχόλησε πολύ το άρθρο 28. Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, το ανθρώπινο δυναμικό της, οι μορφωμένοι νέοι της, αποτελούν εθνικό κεφάλαιο. Και στην παιδεία, όπως και στην υγεία, όπου αποτελούν παραδοσιακά τους πυλώνες του κοινωνικού κράτους, επιχειρείται - είναι αλήθεια - με μεγαλύτερη ένταση τις δύο τελευταίες δεκαετίες από τις κυβερνήσεις του ακραίου νεοφιλελευθερισμού, η πλήρης υποταγή τους - και της υγείας και της παιδείας - στην ασυδοσία και στο χάος της ελεύθερης αγοράς. Η μετατροπή της παιδείας σε εμπόρευμα, με τον γνωστό ελληνικό παρασιτικό τρόπο, στα χρόνια της οικονομικής κρίσης, έγινε ο πρωταρχικός στόχος των διαδοχικών κυβερνήσεων Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά. Οι λόγοι είναι προφανείς. Η παιδεία, με όλους τους συμβολισμούς της, είναι ο χώρος που οι νόμοι της αγοράς δεν έχουν την ίδια ισχύ. Η συνταγματική κατοχύρωση της δημόσιας παιδείας, το εκπαιδευτικό περιβάλλον, καθώς και η αντίληψη της ελληνικής κοινωνίας για τη μόρφωση των παιδιών της, παρ' ότι σε πολλές περιπτώσεις υπήρξε προβληματική, ήταν ένα από τα τελευταία κάστρα των ανθρώπων απέναντι στον άκρατο ανταγωνισμό και την παντοδυναμία του κέρδους. Το κάστρο, λοιπόν, αυτό πρέπει να πέσει. Με μια σειρά νόμων, μέσα στα χρόνια της κρίσης, υποβαθμίστηκε η παιδεία και χτυπήθηκαν τα δικαιώματα και τα κεκτημένα των εκπαιδευτικών τόσο των δημόσιων όσο και των ιδιωτικών σχολείων. Η παιδεία βρίσκεται και θα βρεθεί στην πρώτη γραμμή της αντιπαράθεσης, καθώς το μέλλον της αφορά και το μέλλον της χώρας. Η Νέα Δημοκρατία ανερυθρίαστα, όπως και στο διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες, παίρνει το μέρος συμφερόντων και συντάσσεται πίσω από αντιλήψεις που δεν έχουν καμμία σχέση ούτε με τον κοινωνικό φιλελευθερισμό, που υποτίθεται ότι υπερασπίζεται, ούτε με τις στοιχειώδεις κατακτήσεις των ευρωπαϊκών αστικών κρατών. Η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη, μπερδεύει την ασυδοσία με τον υγιή ανταγωνισμό, την επιχειρηματικότητα με την απουσία οποιασδήποτε νομιμότητας, το Κοινοβούλιο με τα επιμέρους ιδιωτικά συμφέροντα, την ελευθερία με την εξυπηρέτηση φίλα προσκείμενων και ιδεολογικά συγγενών. Κατηγορεί πως το συγκεκριμένο νομοσχέδιο για την παιδεία βάλλει εναντίον της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στην εκπαίδευση, ενώ, τουναντίον, το νομοσχέδιο τη διασφαλίζει. Κατηγορεί την Κυβέρνηση για μπολσεβικισμό, ενώ στην πραγματικότητα η Κυβέρνηση δεν κάνει τίποτα άλλο από το να υπερασπίζεται τα ευρωπαϊκά κεκτημένα. Η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει παραδοθεί, δυστυχώς, στην εκλογολογία και στα συμφέροντα που εκπροσωπεί. Πάντοτε ήταν ένα μεγάλο ζήτημα το περιεχόμενο της εκπαίδευσης - και αυτό είναι το πιο σημαντικό - η κατεύθυνση. Είναι εφικτό να αλλάξουμε τον κόσμο μετασχηματίζοντας το κράτος; Πιστεύω πως η Αριστερά δεν πρέπει να επιτρέψει την αυτοπεριθωριοποίηση της από την πάλη στο εσωτερικό του κράτους, από την πάλη για τον μετασχηματισμό της δομής του. Είναι αδιανόητη μια στάση παρατηρητή, σχολιαστή προς τη σχέση κυριαρχίας στην κοινωνία. Είναι πολιτική αδυναμία. Όταν μία κυβέρνηση διαδέχεται μια άλλη, παρά τις όποιες δηλώσεις περί προοδευτικότητας, δεν υπάρχει ουσιαστική αλλαγή. Και αυτό ισχύει για όλους μας. Όταν, όμως, μεταβάλλεται η κοινωνική σύσταση των κοινοβουλίων, όταν τροποποιείται ο δημοκρατικός τρόπος λήψης αποφάσεων, όταν για την περίπτωση της Παιδείας, η διδασκαλία, η πειθαρχία, ο τρόπος λειτουργίας, η συμβολική τάξη τροποποιούνται και μετασχηματίζονται, όταν τα εκπαιδευτικά συστήματα, τα βιβλία τροποποιούνται και μετασχηματίζονται προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων, των πολιτών, τότε μεταβάλλεται το αξιακό σύστημα, το σύστημα των συμβολισμών του κανονιστικού πλαισίου μιας κοινωνίας. Ας εργαστούμε και ας στοχεύσουμε πάνω σε αυτό. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Χρήστος Μπουκώρος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επηρεασμένος κυρίως από το γεγονός ότι ένα από τα δύο παιδαγωγικά τμήματα ειδικής αγωγής λειτουργεί στο πλαίσιο του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, στην πόλη μου, στον Βόλο, είχα σκοπό να κάνω μερικές παρατηρήσεις. Το δε δεύτερο τμήμα λειτουργεί στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Δεν θα αρνηθώ, όμως, την πρόκληση του κ. Φίλη να συζητήσουμε πολιτικά - εφόσον δεν γίνεται μια γενικευμένη συζήτηση για την παιδεία, και την εκπαίδευση - για κάποια επιμέρους ζητήματα εκπαιδευτικά. Είπε ο κ. Φίλης πριν από λίγο εδώ, σε αυτήν την Αίθουσα, «Ας συζητήσουμε, επιτέλους, πολιτικά και όχι προσωπικά, ας δούμε τα ζητήματα». Μάλιστα, ο Υπουργός Παιδείας κραδαίνει το λάβαρο της ισονομίας και δηλώνει την πίστη του στην κοινωνική δικαιοσύνη. Θα ήθελα - και ελπίζω να τα μεταφέρει ο παριστάμενος Υπουργός - να ξεκινήσω με ένα ερώτημα περί ισονομίας: Κύριοι Υπουργοί της Παιδείας, ένας απόφοιτος παιδαγωγικού τμήματος δημοτικής εκπαίδευσης με κάποια σεμινάρια κατάρτισης ή με κάποιο μεταπτυχιακό μπορεί να διδάξει σε τμήματα ειδικής αγωγής. Μπορεί να μας πει ο αρμόδιος Υπουργός με ποια μεταπτυχιακά και με ποια σεμινάρια ο απόφοιτος του παιδαγωγικού τμήματος ειδικής αγωγής μπορεί να διδάξει σε δημοτικά σχολεία, για να μιλάμε για ισονομία; Διότι σε κάθε περίπτωση μιλάμε για απόφοιτους παιδαγωγικών τμημάτων τετραετούς φοίτησης; Για ποια ισονομία, λοιπόν, μιλάει ο Υπουργός; Ήρθε στην Αίθουσα ο κύριος Υπουργός και μιλώντας και πάλι για ισονομία, περιχαρής, σχεδόν περήφανος ανακοίνωσε ότι ολοκληρώθηκαν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα οι έλεγχοι για τις αδειοδοτήσεις και για τις παρατυπίες που πιθανώς υπάρχουν στα ιδιωτικά σχολεία. Και είπε επί λέξει - και παραπέμπω στα Πρακτικά - ότι οι έλεγχοι - βεβαίως είναι αρμοδιότητα άλλου Υπουργείου - στα δημόσια σχολεία συνεχίζονται και κάποια στιγμή θα ολοκληρωθούν. Αρμόδιοι, βεβαίως, είναι οι οικείοι δήμοι διά του Υπουργείου Εσωτερικών. Το Υπουργείο Παιδείας, όμως, δεν θα έπρεπε να ενδιαφέρεται γι' αυτούς τους ελέγχους; Δεν κάνει τίποτα άλλο η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας παρά να δηλώνει την εχθρότητά της προς την ιδιωτική εκπαίδευση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, κύριοι Υπουργοί, αν η ιδιωτική εκπαίδευση σε αυτήν τη χώρα δεν άξιζε τίποτα, δεν θα την προτιμούσαν οι γονείς ογδόντα πέντε χιλιάδων μαθητών. Κανένας δεν δίνει - ιδιαίτερα στην εποχή μας - τα χρήματά του στράφι. Κάτι αξίζει, κάτι προσφέρει και είναι πολύ κακό ο αρμόδιος Υπουργός να την απαξιώνει. Στο πλαίσιο μιας κακοστημένης επικοινωνιακής τακτικής, στα όρια της σκληρής κομματικής προπαγάνδας, κατηγορεί ο κ. Φίλης τη Νέα Δημοκρατία ότι είναι μονομερώς υπέρ των ιδιοκτητών των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων, των σχολαρχών κοκ, γιατί είμαστε υπέρ των απολύσεων ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Η πραγματικότητα είναι ότι είμαστε κατά της απαγόρευσης των απολύσεων και όχι υπέρ των απολύσεων. Όλοι θέλουν μια ασφάλεια στο εργασιακό περιβάλλον των εργαζομένων. Όμως, τι ανάγκη μαρτυριών έχουμε σε αυτήν την Αίθουσα ότι δεν είναι αντικειμενική η Κυβέρνηση και δεν νομοθετεί με βάση την ισονομία, ότι δεν είναι αυτή η αξία που διέπει τις προτάσεις και τα νομοσχέδιά της; Είναι πλήθος οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και οι Υπουργοί που σε αυτήν την Αίθουσα έχουν ομολογήσει ότι «εμείς νομοθετούμε μεροληπτικά υπέρ των αδυνάμων». Βεβαίως, αναφέρονται στους αδύναμους όπως εκείνοι τους έχουν εκείνοι στο μυαλό τους. Διότι για την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αδύναμοι μπορεί να είναι οι εργαζόμενοι στο δημόσιο τομέα και να χρειάζονται προστατευτικά νομοθετήματα, αλλά δεν είναι καθόλου αδύναμοι οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, οι οποίοι ακόμα περιμένουν τα 751 ευρώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Για ποια ισονομία μιλάμε; Για ποια αντικειμενικότητα, λοιπόν, μιλάει ο κύριος Υπουργός; Εν πάση περιπτώσει, ισοπεδώνετε τα ειδικά προσόντα που έχουν αποκτήσει οι απόφοιτοι των δύο τμημάτων ειδικής αγωγής. Και πάλι επικοινωνιακά ο κύριος Υπουργός έρχεται και λέει: «Μα γιατί φωνάζουν οι απόφοιτοι των τμημάτων ειδικής αγωγής; Εννιά χιλιάδες θα διορίσουμε φέτος, το 2016 και μόνο δυόμισι χιλιάδες είναι οι απόφοιτοι των συγκεκριμένων τμημάτων». Για την Κυβέρνηση μπορεί να είναι όλα πρόσκαιρα, αλλά δεν είναι για τους πάντες τα πάντα πρόσκαιρα. Σας κατηγορούν οι απόφοιτοι ότι ισοπεδώνετε τη γνώση που απέκτησαν με μόχθο τέσσερα ολόκληρα χρόνια στο διηνεκές. Και έρχεται ο κύριος Υπουργός να μπαλώσει τα πράγματα, λέγοντας ότι του χρόνου θα συντάξουμε ενιαίους πίνακες διορισμού μονίμων και αναπληρωτών. Όμως, αυτό δεν αποτελεί παρά μια πολιτική υπόσχεση και μόνο προς αυτούς τους αποφοίτους. Και οι πολιτικές υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζουμε όλοι σ' αυτή την Αίθουσα ποια αξία έχουν. Γι' αυτό σας κατηγορούν οι απόφοιτοι των συγκεκριμένων τμημάτων. Για την ιδιωτική εκπαίδευση είπα ότι η εχθρότητά σας είναι δηλωμένη και δεδομένη όχι μόνο προς την ιδιωτική εκπαίδευση, αλλά προς οτιδήποτε ιδιωτικό. Αν δεν υπάρξει, όμως, ιδιωτικός τομέας και δεν ακμάζει ο ιδιωτικός τομέας, πολύ σύντομα θα φτωχύνει, θα σβήσει και στο τέλος θα πεθάνει και ο δημόσιος τομέας. Και αυτή είναι μια αρχή την οποία δεν πρέπει να αγνοείτε. Θέλετε οτιδήποτε ιδιωτικό σε ασφυκτικό πλαίσιο και μετά ξεκινάτε να το κυνηγάτε ανηλεώς. Αυτό δεν είναι ισονομία ούτε αντικειμενικότητα. Όμως, αν θέλει ο κύριος Υπουργός, ο οποίος δεν είναι στην Αίθουσα παρ' ότι μας παρότρυνε να συζητήσουμε πολιτικά, να συζητήσουμε και ακόμα περισσότερο πολιτικά. Ήρθε χθες εδώ και έκανε αποσπασματική χρήση κάποιων ρήσεων ιστορικών προσωπικοτήτων, καταξιωμένων πολιτικά και ιστορικά, της κεντροδεξιάς. Αναφέρθηκε στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, στον αείμνηστο Γεώργιο Ράλλη. Δεν του είπε, όμως, κανένας συνεργάτης του ότι το νομοσχέδιο του Γεωργίου Ράλλη για την ιδιωτική εκπαίδευση, δεν είχε καμμία πρόβλεψη για απαγόρευση απολύσεων των εκπαιδευτικών. Ήρθε, αντίθετα, το νομοσχέδιο Ευθυμίου του 2002, αλλάζοντας τα άρθρα 30 και 3, για να έχει αυτή τη σχετική πρόβλεψη που επέφερε μια δυσκολία στην απόλυση των εκπαιδευτικών. Αυτή είναι η αλήθεια. Το να κάνει αποσπασματική χρήση ο κύριος Υπουργός των θέσεων που εξέφρασαν πριν σαράντα χρόνια, για παράδειγμα ο αείμνηστος Παύλος Μπακογιάννης, για ένα ζήτημα που εξελίσσεται συνεχώς, αν δεν είναι φτηνή κομματική προπαγάνδα τι άλλο είναι; Και τι θέλει να μας πει ο κ. Φίλης σήμερα; Ότι είναι ο αυθεντικός ερμηνευτής του Καραμανλισμού ή ότι ερμηνεύει καλύτερα τον Παύλο Μπακογιάννη; Ο Παύλος Μπακογιάννης ήταν μια προσωπικότητα πολιτική που συνδέθηκε όσο λίγοι με την εθνική συμφιλίωση. Δεν μπορούν να τον επικαλούνται πολιτικοί φορείς του συνθήματος «Ή αυτοί ή εμείς», που δεν έχουν άλλο μέλημα παρά να διχάζουν τον λαό και να καλλιεργούν την εχθρότητα μεταξύ των επαγγελματικών και κοινωνικών τάξεων αυτής της χώρας προκειμένου να αποκομίσουν πολιτικά οφέλη. Και όταν μιλάει για τις κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή ο κύριος Υπουργός θα πρέπει να κατανοήσει - αλλά το αγνοεί, βεβαίως, εντελώς - ότι οι κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή ήταν προσηλωμένες στο πολιτικό μέτρο, στην ατέλευτη προσπάθεια, στην ακάματη εργατικότητα κι εν τέλει στο μετρήσιμο αποτέλεσμα, γνωρίσματα με τα οποία δεν έχει καμμία σχέση η Κυβέρνησή σας και οι Υπουργοί σας. Άρα, να αφήσουμε την προπαγάνδα όταν συζητάμε για ζητήματα που έχουν να κάνουν με την εκπαίδευση. Η αλήθεια είναι - και μένω σε αυτές τις δυο αρχικές παρατηρήσεις - ότι ισοπεδώνετε τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων παιδαγωγικών τμημάτων ειδικής αγωγής και αποδεικνύετε περίτρανα για μια ακόμη φορά την εχθρότητά σας για οτιδήποτε ιδιωτικό και κατ' επέκταση και για την ιδιωτική εκπαίδευση. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος Δημήτρης Εμμανουηλίδης από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν μπω στο θέμα που αφορά τη σημερινή συζήτηση, θα ήθελα να κάνω μια επισήμανση σε σχέση με μια αβλεψία που υπάρχει στην είσοδο, στον πρόναο, θα λέγαμε του ναού της δημοκρατίας. Υπάρχουν δυο αναθηματικές στήλες. Περικλής Ξανθίππου Αθηναίος, είναι η μια. Εκεί, λοιπόν, αναγράφεται ένα απόσπασμα από το 37 κεφάλαιο του Επιταφίου. «Χρώμεθα γὰρ πολιτείᾳ οὐ ζηλούσῃ τοὺς τῶν πέλας νόμους, παράδειγμα ὄντες αὐτοὶ μᾶλλον ἢ μιμού - μενοι ἑτέρους». Έχει ένα «τισίν», που εδώ από αβλεψία του χαράκτη, αλλά και από μυωπία συναδέλφων δεκαετιών, δεν έχει γίνει αυτή η επισήμανση. Κι επειδή τον χώρο αυτόν τον επισκέπτονται και παιδιά από σχολεία που είναι περισσότερο παρατηρητικοί και ίσως και περισσότερο επιμελείς, καλό είναι αυτήν την αβλεψία και αυτήν την παρασπονδία να τη διορθώσουμε. Έρχομαι, τώρα, στο επίμαχο για να πω ότι ένα νομοσχέδιο για να έχει προοπτική βιωσιμότητας, πρέπει να εδράζεται σε δύο στοιχεία: Πρώτον, στην κοινή λογική και δεύτερον, σε ένα αίσθημα κοινωνικής δικαιοσύνης. Και όταν λέμε «κοινωνική δικαιοσύνη», πάλι μέσα από τον «Επιτάφιο του Περικλή», αναφέρεται ότι τους νόμους τους τηρούμε και μάλιστα με μεγαλύτερη ευαισθησία και μεγαλύτερη προσήλωση στους νόμους, σε αυτούς που κείνται επ' ωφελεία των αδικουμένων. Αυτό το «επ' ωφελεία των αδικουμένων» νομίζω είναι το συντελεστικό στοιχείο στο νομοθέτημα που σήμερα συζητούμε και θα ψηφίσουμε, γιατί θεραπεύει πραγματικά ανισότητες κοινωνικές και ανισότητες φυσικές. Και νομίζω ότι αυτό είναι το χρέος του νομοθέτη, να παρεμβαίνει διορθωτικά σε αυτές τις ανισότητες. Τι εννοώ: Είναι το νομοσχέδιο που ρυθμίζει την ελληνόγλωσση εκπαίδευση. Για χρόνια υπήρχε ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό που δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα πεδίο συναλλαγής πολιτείας με τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς που έμπαιναν στα ψηφοδέλτια τα παραταξιακά του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Δημοκρατίας και έπαιρναν το διαβατήριο για να θητεύσουν και να στηρίξουν την ελληνόγλωσση παιδεία στην Ευρώπη και αλλαχού. Αυτό ήταν το σύστημα. Το ζήσαμε όλοι. Και νομίζω - αν είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας - δεν έχουμε περιθώριο καμμιάς αμφισβήτησης. Τι κάνουμε, λοιπόν, τώρα; Ερχόμαστε να καθιερώσουμε τη δίγλωσση εκπαίδευση, γιατί αυτή δίνει τη δυνατότητα στα δικά μας παιδιά, τα παιδιά τα Ελληνόπουλα, των μεταναστών δεύτερης και τρίτης γενιάς, να έχουν τη δυνατότητα, με την ίδια ευχέρεια και την ίδια αποτελεσματικότητα να γνωρίζουν δύο γλώσσες και το σημαντικότερο να έχουν τη δυνατότητα να ενσωματωθούν στις κοινωνίες που τους φιλοξενούν. Αν αυτό δεν είναι ένα δείγμα, ένα αποτύπωμα, μιας κοινωνικής ευαισθησίας και μιας αποτελεσματικής αντίληψης για τα θέματα της εκπαίδευσης, τι άλλο μπορεί να είναι; Έρχομαι τώρα στο θέμα της διαπολιτισμικής παιδείας στη χώρα μας. Υπήρχε διαπολιτισμική παιδεία και σε όλα τα προηγούμενα χρόνια, καταθέτοντας πραγματικά σημαντικό ρόλο στην υποστήριξη των παιδιών που προέρχονται από μετανάστες. Όμως, η καινούργια πραγματικότητα έχει δημιουργήσει ένα εντελώς διαφορετικό τοπίο. Σήμερα πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι είμαστε «υποχρεωμένοι» να ζήσουμε σε μια κοινωνία πολυπολιτισμική και ως εκ τούτου να έχουμε πρόνοια και ενδιαφέρον ώστε αυτά τα παιδιά που προέρχονται από διάφορες χώρες, να έχουν τη δυνατότητα μιας ουσιαστικής παροχής παιδείας, γλωσσικής και με τη μητρική γλώσσα και με τη γλώσσα της χώρας μας, και κυρίως να έχουν την ώσμωση τη διαπολιτισμική ώστε να αποτελέσουν οργανικό κομμάτι ενός συνόλου, για να μην συμβαίνουν αυτά που συμβαίνουν σε χώρες της Ευρώπης όταν οι μετανάστες δεύτερης και τρίτης γενιάς ήταν αποκλεισμένοι από αυτό το κοινωνικό γίγνεσθαι με όλες τις αρνητικές συνέπειες μιας τέτοιας συμπεριφοράς. Έρχομαι, λοιπόν, στη συνέχεια να πω ότι υπηρετούμε πράγματι αυτό επ' ωφελεία των αδικουμένων μέσα στο πλαίσιο της συμπεριφοράς, της στάσης που δείχνουμε απέναντι στα προσφυγόπουλα. Κατόρθωσε ο κύριος Υπουργός, μέσα από κονδύλια που είναι απολύτως απαραίτητα σε αυτήν την εποχή της οικονομικής στεγνότητας, να βρει τα κονδύλια εκείνα, ώστε πραγματικά να λειτουργήσει όχι στοιχειωδώς, αποτελεσματικά ένα εκπαιδευτικό σύστημα υποστηρικτικό για την παιδεία των προσφυγόπουλων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τέλος, έρχομαι στο σημείο εκείνο που αφορά τη σχέση των σχολαρχών με τους εργαζόμενους στον χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης για να πω ότι πράγματι σε διαχρονία υπήρχαν ιδιωτικά σχολεία που λειτούργησαν πραγματικά ως χώροι παροχής ουσιαστικής παιδείας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτά τα σχολειά σε ένα κρίσιμο ιστορικό σημείο στηρίχθηκαν σε ανθρώπους που το πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων τούς είχε εκτός νυμφώνος και φωτισμένοι σχολάρχες πραγματικά τους ενέταξαν στο δυναμικό και έδωσαν μια πνοή ιδιαίτερα σημαντική στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Όμως, τα τελευταία χρόνια μέσα στην λογική ενός ακραίου νεοφιλελευθερισμού εκείνο που έγινε ήταν να διαλυθούν εργασιακές σχέσεις και το πρόβλημα, βέβαια, δεν είναι ότι διαλύονται εργασιακές σχέσεις, το πρόβλημα είναι ότι διαλύεται η αξιοπρέπεια και η ελευθεροφροσύνη των εκπαιδευτικών και αυτό είναι το μεγάλο έλλειμα που δημιουργήθηκε εξαιτίας αυτής της διαπλοκής του πολιτικού συστήματος με τους σχολάρχες. Αυτό έρχεται να θεραπευτεί σήμερα. Κλείνοντας, θα έλεγα ότι δεν έχουμε πολλά περιθώρια εδώ που βρισκόμαστε να διαφωνούμε για τα αυτονόητα. Πιστεύω ότι υπάρχουν χώροι αντιπαλότητας πολιτικής, η παιδεία δεν έχει αυτήν την πολυτέλεια. Να αντιληφθούμε όλοι ότι η παιδεία δεν έχει σε τελευταία ανάλυση ανάγκη από παραληρηματικό λόγο, έχει ανάγκη από υπεύθυνο λόγο, λόγο συντριβής, θα έλεγα, από όλους αυτούς που ασχολούμαστε με τα δημόσια πράγματα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να κάνω μια έκκληση, να κρατάμε τον χρόνο των επτά λεπτών. Δηλαδή, δεν θα βγούμε, όταν όλες οι ομιλίες είναι από εννέα μέχρι δέκα λεπτά. Ξέρετε πόσο άχαρος είναι ο ρόλος τους Προεδρεύοντος να κόβει ή να διακόπτει τον συνάδελφο που μιλάει, αλλά παρακαλώ λίγο σεβασμό στον χρόνο. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος, κ. Γεώργιος Στύλιος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορώ να μην αναφερθώ στο γενικότερο κλίμα και το περιβάλλον το οποίο υπάρχει σήμερα και στο οποίο καλείται η Βουλή να νομοθετήσει. Η Κυβέρνηση προσπαθεί να ξεφύγει από έναν ασφυκτικό κλοιό που η ίδια δημιούργησε με την ανερμάτιστη πολιτική της, με κινήσεις εντυπωσιασμού και πρόχειρες νομοθετικές πρωτοβουλίες. Έχουμε αύξηση στις ασφαλιστικές εισφορές, αύξηση στους φόρους, αύξηση στον ΕΝΦΙΑ και επιστροφή στην ύφεση. Οι νέοι επιστήμονες στρέφονται στο εξωτερικό για αναζήτηση εργασίας. Μαθητές και σπουδαστές εκπαιδεύονται σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που τους δίνει πτυχία και απολυτήρια χωρίς αντίκρισμα. Η νέα γενιά ζει με τον φόβο της ανεργίας και της υποαπασχόλησης, καμμιά προοπτική, απογοήτευση παντού και όλα αυτά στο τέλος πλειστηριασμοί. Η απάντηση της Κυβέρνησης είναι η τυφλή εφαρμογή του μνημονίου. Από το σκίσιμο του μνημονίου περάσαμε στο δόγμα «μνημόνιο και ξερό ψωμί». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σημερινό νομοσχέδιο δεν είναι τίποτα άλλο από μια τροποποιημένη έκδοση του ν.4027/2011. Όμως, δεν θα περιμέναμε τίποτα περισσότερο από μια Κυβέρνηση που αντιλαμβάνεται τα πανεπιστήμιά μας ως κάμπινγκ καταληψιών και χώρους καλοκαιρινού μπαχαλοτουρισμού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό δεν έρχεται να καλύψει μόνο τις ανάγκες των μεταναστών δεύτερης και τρίτης γενιάς. Έχουμε νέες ροές και νέες γενιές μεταναστών. Μόνο τα τελευταία χρόνια τετρακόσιες χιλιάδες συμπολίτες μας μετανάστευσαν σε άλλες χώρες προς αναζήτηση εργασίας. Συνεπώς τα δεδομένα έχουν αλλάξει και αλλάζουν συνεχώς. Θέλω όμως να θέσω ένα ερώτημα: Γιατί δεν ακολουθούμε την πρακτική των άλλων χωρών, σε σχέση με την εκπαίδευση των ομογενών τους που κατοικούν σε ξένες χώρες; Και θέλω να δώσω στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο κάποιες παρατηρήσεις. Πρώτον, καταργούνται τα αντικειμενικά κριτήρια σε σχέση με τους συντονιστές και τους διοικητικούς που υπηρετούν στα σχολεία του εξωτερικού. Κι εδώ επαναφέρετε τον κομματισμό και την αναξιοκρατία. Τα κριτήρια επιλογής είναι εντελώς ασαφή με τον υποκειμενικό παράγοντα να κυριαρχεί, ενισχύοντας την πελατειακή λογική. Υποβιβάζετε το επίπεδο γλωσσομάθειας από άριστα σε καλή. Δεν περιγράφετε τη διαδικασία επιλογής, ούτε και τη βαρύτητα των κριτηρίων. Ρωτώ: Είναι αλήθεια ότι ο συντονιστής εκπαίδευσης στη Γερμανία, ο οποίος έχει επιλεγεί από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ πριν από έναν χρόνο, δεν γνωρίζει γερμανικά αλλά αγγλικά; Θα μπορεί να έρθει σε συνεννόηση με τις ξένες υπηρεσίες και αρχές; Επίσης, στον νόμο αναφέρεται ότι θα συγκροτούνται τμήματα με τουλάχιστον έξι μαθητές. Στην Ελλάδα της κρίσης, στην Ελλάδα της φτώχειας μπορούμε να φτιάχνουμε τμήματα με μόνο έξι μαθητές; Επιπλέον, δίνετε τη δυνατότητα να προσληφθούν συμβασιούχοι στα σχολεία του εξωτερικού. Αυτοί οι συμβασιούχοι - έχει γίνει στο παρελθόν, είναι καταγεγραμμένα στην υπηρεσία, κύριε Υπουργέ - πάνε σύμφωνα με το δίκαιο της χώρας στην οποία υπηρετούν κι έχουμε μετά από δυο ανανεώσεις της θητείας τους να προσφεύγουν στα εκεί δικαστήρια και να λένε «πρέπει να με μονιμοποιήσετε» ή να ζητούν αποζημιώσεις από τη χώρα μας. Έχουμε τη δυνατότητα να προχωράμε με τέτοιες πρόχειρες κινήσεις; Μήπως πρέπει να το δείτε με πιο μεγάλη ακρίβεια και να θεραπεύσουμε και να προστατεύσουμε τους Έλληνες φορολογούμενους; Δεύτερον, σχετικά με τη μετατροπή των αμιγώς ελληνικών σχολείων σε δίγλωσσα, είναι μια θετική κίνηση. Έχει γίνει όμως η ανάλογη προετοιμασία; Ποιοι είναι οι στόχοι και οι σκοποί της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης; Έχει υπάρξει διάλογος, διαβούλευση με τους εκπαιδευτικούς, με τους ομογενείς μας; Το νομοσχέδιο αρχικά δόθηκε τον Απρίλιο με είκοσι άρθρα, όμως για διαβούλευση το τελικό νομοσχέδιο με τριάντα πέντε και πλέον άρθρα ήταν για μόνο μια εβδομάδα στο διαδίκτυο. Υπάρχει συνεργασία και συνεννόηση με τις αρμόδιες αρχές των ξένων χωρών; Ζητώ να μου αναφέρετε, κύριε Υπουργέ, μία διακρατική συμφωνία την οποία έχετε πραγματοποιήσει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η μετάβαση στο μοντέλο των δίγλωσσων σχολείων απαιτεί μακροπρόθεσμο σχεδιασμό με συγκεκριμένα στάδια και χρονοδιαγράμματα, με καλλιέργεια των βασικών στοιχείων της πολιτιστικής ταυτότητας των ομογενών μας, δηλαδή την ορθόδοξη πίστη, την ιστορία, την παράδοση. Επίσης, σημαντικό ρόλο θα διαδραματίσει και η προσαρμογή των αναλυτικών προγραμμάτων προς την κατεύθυνση αυτή. Σε αυτό το πλαίσιο καθίσταται απαραίτητη η αξιολόγηση των υπαρχουσών μορφών ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης. Πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ' όψιν ότι στη χάραξη αυτής της πολιτικής αποφασιστικό παράγοντα αποτελούν οι εκπαιδευτικές αρχές της χώρας αποδοχής, γιατί το νομικό πλαίσιο που συναντάμε από χώρα σε χώρα είναι διαφορετικό. Και σας ρωτώ επιπλέον: Έχετε εξαντλήσει κάθε δυνατότητα χρηματοδότησης από τις χώρες υποδοχής στα πλαίσια των διακρατικών συμφωνιών της διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας; Δυστυχώς, κατά την προσωπική μου γνώμη, δεν έχει γίνει καμμία προετοιμασία. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε σχέση με την ιδιωτική εκπαίδευση, η κυβερνητική πρόταση αποδεικνύει τη φιλοσοφία της. Προσπαθείτε να αλλάξετε την πραγματικότητα παρεμβαίνοντας και προσαρμόζοντάς την στα μέτρα σας. Ένας κόσμος μετριότητας, που αποστρέφεται την αριστεία, τον συναγωνισμό, την αξιοκρατία, την αξιολόγηση, τον πλουραλισμό, τη δυνατότητα των πολλαπλών επιλογών. Εισάγετε στην ιδιωτική εκπαίδευση και στα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης και στα ξενόγλωσσα όλα τα κακώς κείμενα της δημόσιας εκπαίδευσης. Αντί να προσπαθήσετε να αναβαθμίσετε τη δημόσια εκπαίδευση, υποβαθμίζετε την ιδιωτική. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε, τελειώνω. Θέλω να κάνω μία αναφορά, κύριε Υπουργέ, σε σχέση με την ειδική αγωγή. Δεν έχετε ξεκαθαρίσει σε ποια κριτήρια δίνετε μεγαλύτερη μοριοδότηση. Στον μεταπτυχιακό ή στον βασικό τίτλο πτυχίου; Όλα παραπέμπονται σε υπουργικές αποφάσεις οι οποίες θα εκδοθούν στο μέλλον. Και αναφέρομαι σε χιλιάδες σπουδαστές των αντίστοιχων σχολών. Και αναφέρομαι επίσης και σε αυτό που έχει στηθεί, όπου πολλοί πτυχιούχοι παιδαγωγικών και νηπιαγωγών σχολών πάνε στην Κύπρο για να πάρουν ένα σεμινάριο ή ένα πτυχίο ή ένα μεταπτυχιακό για να εργαστούν στην ειδική αγωγή. Αυτό πρέπει να το δείτε και να καθορίσετε ακριβώς το πλαίσιο στο οποίο θα λειτουργήσετε. Σε σχέση με τη διαπολιτισμική εκπαίδευση θέλω να ρωτήσω - και να το διευκρινίσουμε, να γίνει γνωστό σε όλους - εάν τα κριτήρια με τα οποία θα προσλάβετε τους καθηγητές που θα δουλέψουν σε αυτά τα σχολεία θα είναι τα αδιάβλητα κριτήρια των αναπληρωτών που ισχύουν μέχρι σήμερα. Και να διευκρινίσετε τι θα γίνει με την προϋπηρεσία αυτών οι οποίοι θα εργαστούν σε αυτά τα συγκεκριμένα σχολεία. Τέλος κλείνοντας θέλω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να σας πω το εξής. Έχει γίνει πολύ μεγάλη συζήτηση για απολύσεις. Απολύσεις που συνέβησαν στην εκπαίδευση από τη προηγούμενη Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και λέγονται συγκεκριμένοι αριθμοί. Σας προκαλώ και σας καλώ να φέρετε μία υπουργική απόφαση που έχει εκδοθεί από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας όπου εκπαιδευτικοί απολύονται. Σας πληροφορώ ότι δεν υπάρχει καμμία. Και καλόπιστα σας ζητώ να το διερευνήσετε. Και εάν υπάρχει, τότε θα λέω εγώ ψέματα. Εάν δεν υπάρχει, θα λέτε εσείς. Άρα, λοιπόν, να μην λέμε ένα ψέμα πολλές φορές για να το κάνουμε αλήθεια. Δεν ισχύει. Μιλώ για οριστικές απολύσεις και δεν μιλώ για μετατάξεις ή κινητικότητα ή μετακινήσεις.
Οι 3.500 απολύσεις της τεχνικής εκπαίδευσης δεν ήταν απολύσεις;
Κύριε Κουράκη, με την ερώτησή σας τώρα θα πάμε στο δωδεκάλεπτο.
Λέει ότι ήταν ψέματα!
Καταργήσατε δεκαεπτά ειδικότητες. Πού πήγε ο κόσμος αυτός;
Κύριε Στύλιο, κύριε συνάδελφε, ολοκληρώσατε. Είμαστε πάνω από τα εννέα λεπτά. Ευχαριστώ πολύ.
Εγώ σας ευχαριστώ πολύ.
Κάθε μέρα στους δρόμους ήταν, δεν τους βλέπατε;
Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Χαράλαμπος Αθανασίου από τη Νέα Δημοκρατία.
Μισό λεπτό.
Με συγχωρείτε, κύριε συνάδελφε. Είναι εννιάμισι λεπτά.
Τελείωσα, αλλά έγινε μία παρέμβαση.
Και επειδή έγινε η παρέμβαση;
Δεν θα ολοκληρώσει; Τον διέκοψαν.
Τι ζητάτε εσείς, κύριε συνάδελφε, τώρα; Να συνεχιστεί ένας διάλογος…
Όχι, σε καμμία περίπτωση. Κύριε Πρόεδρε, ήμουν πάρα πολύ ακριβής. Ζήτησα να κατατεθεί στη Βουλή μία υπουργική απόφαση που θα έχει απολύσεις εκπαιδευτικών. Εάν τη φέρετε, τότε θα λέω εγώ ψέματα. Εάν δεν τη φέρετε, θα έχετε πει εσείς. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για μισό λεπτό.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Για τους συμβασιούχους που είπατε, κύριε βουλευτά, θέλω να πω ότι σε έκτακτες περιπτώσεις αυτές θα είναι ορισμένου χρόνου για να αποφύγουμε τον κίνδυνο που πράγματι αναφέρατε. Το δεύτερο είναι ότι βεβαίως υπάρχουν κριτήρια επιλογής των συντονιστών. Ποιος είπε ότι καταργήθηκαν; Και όσον αφορά εάν έχουμε κάνει διακρατικές συμφωνίες, θέλω να πω ότι τώρα εισάγεται ο νόμος και θα ήταν οξύμωρο να εισάγουμε αυτό το κριτήριο και να έχουμε κάνει διακρατικές συμφωνίες. Οι διακρατικές συμφωνίες ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη όσον αφορά το κρατίδιο της Έσσης. Και έτσι θα ακολουθήσουμε.
Ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο κ. Αθανασίου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα αναφερθώ μόνο στις τροπολογίες οι οποίες έχουν σχέση με το Υπουργείο Εσωτερικών. Είναι, δηλαδή, οι τροπολογίες που κατετέθησαν από τον Υπουργό Εσωτερικών ή από συναδέλφους. Γιατί τα ζητήματα τα άλλα, όσον αφορά το κυρίως νομοσχέδιο, νομίζω εξαντλήθηκαν με μεγάλη πληρότητα από τον εισηγητή μας και τους άλλους ομιλητές της παράταξής μας. Κατ' αρχάς, δεν μπορώ να κατανοήσω - δεν είναι εδώ και κανείς από το Υπουργείο Εσωτερικών - εφόσον αυτές τις μέρες θα έρθει το πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών, που θα ρυθμίζει ευρύτατα ζητήματα και του Καλλικράτη, αλλά και του Υπουργείου, γιατί έπρεπε εσπευσμένα να έρθουν αυτές οι τροπολογίες και να απασχοληθεί η Βουλή έστω και τελευταία στιγμή με την κατάθεσή τους χωρίς προεργασία από την αρμόδια επιτροπή της Βουλής και χωρίς τον απαιτούμενο χρόνο για τη μελέτη και επεξεργασία. Πριν μπω στις τροπολογίες, θα ήθελα να αναφερθώ στο άρθρο 38 του νομοσχεδίου, κύριε Υπουργέ, με το οποίο ορίζεται ότι ζητήματα εκπαίδευσης των προσφύγων θα ρυθμίζονται με υπουργικές αποφάσεις. Αυτήν τη διάταξη πρέπει να τη δείτε, κύριε Υπουργέ, γιατί νομίζω ότι οι υπουργικές αποφάσεις οι οποίες θα βγουν προς εφαρμογή της διάταξης αυτής θα κριθούν αντισυνταγματικές, σύμφωνα με το άρθρο 16 του Συντάγματος. Σας υπενθυμίζω ότι το άρθρο 16 του Συντάγματος ρητά ορίζει ότι αποτελεί βασική υποχρέωση του κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή, την ανάπτυξη εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες. Τέτοια, λοιπόν, σπουδαία αποστολή δεν νομίζω ότι έπρεπε να ρυθμιστεί με υπουργική απόφαση, αλλά με νόμο με συγκεκριμένες κανονιστικές ρυθμιστικές διατάξεις. Και έρχομαι τώρα στις τροπολογίες. Μόλις πληροφορήθηκα ότι η τροπολογία 633, κύριε Πρόεδρε, που αφορά τα κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών, απεσύρθη. Νομίζω σοφά έπραξε ο Υπουργός και την απέσυρε, γιατί με τις διατάξεις αυτές πολύ πιθανό να δημιουργούντο παραμάγαζα σε ορισμένους δήμους που είχαν τέτοιες δομές. Αν δεν ήταν αυτή η λογική του Υπουργείου, τότε πρέπει να πω ότι νομοθέτησε το Υπουργείο, με την τροπολογία αυτή, πολύ πρόχειρα. Και το λέω αυτό διότι οι περιπτώσεις α΄ και β΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 111 του Καλλικράτη, αλλά και του ν.3463/2006 είχαν μια αντίφαση, η οποία θα δημιουργούσε πολλά λειτουργικά προβλήματα, με συνέπεια να υπάρχει μια αρρυθμία. Γι' αυτό, λοιπόν, θα έλεγα ότι πρέπει να είναι πιο προσεκτικοί στη νομοθέτηση τέτοιων διατάξεων και πρέπει να υπάρχει μια εποπτεία δικαίου. Πάω τώρα στην τροπολογία 639, που αφορά το Σκοπευτήριο Καισαριανής. Η τροπολογία αυτή αφορά την παραχώρηση του χώρου του Σκοπευτηρίου. Θα ήθελα να δείτε την αλληλουχία των διατάξεων και των αποφάσεων οι οποίες είχαν δημιουργηθεί και γιατί θα βρεθούμε σε αδιέξοδο. Παραχωρήθηκε, λοιπόν, ο χώρος του Σκοπευτηρίου στον Δήμο Καισαριανής για σαράντα χρόνια με την τροπολογία. Λογικά με την κίνηση αυτή πάνε να διασφαλίσουν ότι ο χώρος δεν θα παραχωρηθεί στο ΤΑΙΠΕΔ, όπως είχε κυκλοφορήσει, αλλά διαψεύστηκε το 2013. Σύμφωνα με τη διάταξη, ο χώρος που παραχωρείται δεν θα μπορέσει να αξιοποιηθεί εμπορικά παρά μόνο ως χώρος μνήμης, αλλά και πάρκου. Παλαιότερα ο χώρος είχε παραχωρηθεί στην Πανελλήνια Σκοπευτική Εταιρεία, από το 1930, από την οποία αφαιρέθηκε και έκτοτε είχε ξεκινήσει ένας δικαστικός αγώνας μεταξύ του σωματείου της σκοπευτικής εταιρείας και του ΟΣΚ. Από τη μια μεριά ήταν το σωματείο, η σκοπευτική εταιρεία και από την άλλη ο ΟΣΚ και ο Δήμος Καισαριανής. Τι έχει συμβεί; Ποιο είναι το ιστορικό και γιατί δεν μπορεί να περάσει αυτή η διάταξη τώρα; Παραχωρήθηκε από το ελληνικό δημόσιο η έκταση αυτή - μεγαλύτερη έκταση απ' ό,τι προβλέπεται στο νομοσχέδιο, αλλά η έκταση αυτή συμπεριλαμβάνεται στη μείζονα έκταση - στη σκοπευτική εταιρεία. Στη συνέχεια με τον ν.1731/1987 ήρθη αυτή η παραχώρηση και ξαναεπέστρεψε στο δημόσιο. Το σωματείο προσέβαλε τη σχετική διάταξη του ν.1731/1987 στα δικαστήρια και τελικά ο Άρειος Πάγος με απόφαση της ολομέλειάς του, την 20/2001, δικαίωσε το Σκοπευτήριο. Άρχισε τότε ένας δικαστικός αγώνας, σε ποιον ανήκει αυτή η έκταση, μεταξύ της Πανελλήνιας Σκοπευτικής Εταιρείας από τη μία πλευρά και από την άλλη του ΟΣΚ και του Δήμου Καισαριανής. Ύστερα από προδικαστική απόφαση, εκδόθηκε η απόφαση 5741/2011, σύμφωνα με την οποία αναγνωρίστηκε η κυριότητα της έκτασης στο Σκοπευτήριο, στην Ένωση Σκοπευτηρίου. Κατ' αυτής της αποφάσεως - είχε και άλλα αιτήματα, είχε αρνητική αγωγή εκτός από την αναγνωριστική και αγωγές για αποζημιώσεις - ήσκησαν ένδικα μέσα στο εφετείο και τα δύο διάδικα μέρη, δηλαδή, και το Σκοπευτήριο κατά το μέρος που απορρίφθηκε η αγωγή του για την αρνητική αγωγή και ένα μέρος της αποζημιώσεως, αλλά και ο ΟΣΚ και ο Δήμος Καισαριανής. Η απόφαση του εφετείου ξεκαθαρίζει το θέμα της αναγνώρισης της κυριότητος στο Σκοπευτήριο, που είπαμε ότι είναι μια έκταση τριάντα χιλιάδων τετραγωνικών, αλλά υπάρχει μέσα στη μείζονα έκταση που παραχωρείται, γι' αυτό και υπάρχει μια ασάφεια. Ήσκησε έφεση πάλι και η αντίθετη πλευρά, η οποία έλεγε ότι όχι, η κυριότητα δεν ανήκει στο Σκοπευτήριο, αλλά στο δημόσιο. Κατ' αυτής της αποφάσεως ασκήθηκε αναίρεση και εκκρεμεί στον Άρειο Πάγο. Συνεπώς, δεν μπορεί σήμερα να γίνει μια παραχώρηση στον δήμο. Η Νέα Δημοκρατία - να το ξεκαθαρίσω - είναι υπέρ του να παραχωρηθεί και υπέρ του να γίνει ένα μνημείο και πάρκο. Δεν το συζητάμε αυτό. Όμως, είναι λάθος ο τρόπος, που έρχεται τόσο εσπευσμένα, με τροπολογία, χωρίς να περάσει από την επιτροπή για να την επεξεργαστεί και χωρίς να έχουμε αμετάκλητη δικαστική απόφαση, που να επιλύει αυτό το ζήτημα. Συνεπώς, η πιο σωστή πρόταση είναι να το ξαναδεί ο Υπουργός. Να τον ενημερώσετε, κύριε Φίλη, τον Υπουργό Εσωτερικών, μήπως πρέπει να την αποσύρει, γιατί θα δημιουργηθούν μεγάλα προβλήματα στο μέλλον. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, μισό λεπτό ακόμη. Πάω τώρα στην άλλη τροπολογία, που είναι εκπρόθεσμη και αφορά τη μεταφορά μαθητών. Με αυτήν την τροπολογία ρυθμίζονται ζητήματα μεταφοράς μαθητών λόγω μη ολοκλήρωσης των σχετικών διαγωνιστικών διαδικασιών εντός των προθεσμιών από τις περιφέρειες. Πρόκειται κατ' ουσία για ένα χρόνιο όσο και σύνθετο πρόβλημα, το οποίο αντιμετώπισαν και οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας. Πράγματι, το 2013 είχαμε το ίδιο πρόβλημα. Νομίζω ότι τότε Υπουργός ήταν ο κ. Μιχελάκης, που προσπάθησε λόγω της πίεσης, που υπήρχε τότε και της έλλειψης νομοθετικής ρύθμισης να γίνει μία ρύθμιση - νομίζω ότι συνυπέγραφα και εγώ ως Υπουργός Δικαιοσύνης - για να λυθεί το θέμα με τη συνέχιση από τον μειοδότη της προηγούμενης σύμβασης. Αυτό, όμως, δεν δικαιολογείται σήμερα, διότι έχουν περάσει από τότε τρία χρόνια και θα έπρεπε αυτό το θέμα να έχει ρυθμιστεί με νόμο ή εν πάση περιπτώσει με εξουσιοδότηση, γιατί προβλέπεται ότι και με προεδρικό διάταγμα θα μπορούσε να γίνει αυτή η ρύθμιση. Συνεπώς, εμείς θα την υπερψηφίζαμε αυτή τη διάταξη, γιατί υπάρχει αναγκαιότητα, εάν ερχόταν ως υπουργική και περνούσε από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους εν όψει των δαπανών οι οποίες υπάρχουν. Θα το συζητήσουμε και με τον εισηγητή, αλλά αυτή η τροπολογία δεν δικαιολογείται σήμερα, διότι δεν υπάρχουν οι συνθήκες πίεσης, που υπήρχαν το 2013, όταν δημιουργήθηκε το θέμα. Συνεπώς, θα έπρεπε ήδη αυτά τα τρία χρόνια να έχει ρυθμιστεί και να περάσει και στο άρθρο 132 του νόμου που υπάρχει για την τοπική αυτοδιοίκηση και θα ήταν ευχερές να γίνει αυτό. Υπάρχει χρόνος να το κάνει και τώρα ο Υπουργός Εσωτερικών με το νομοθέτημα το οποίο εκκρεμεί και είναι σε διαβούλευση η οποία τελειώνει στις 5 του μηνός, νομίζω. Τελευταία είναι η βουλευτική τροπολογία με γενικό αριθμό 651, που αφορά την εναρμόνιση επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής. Μου κάνει εντύπωση η εξειδίκευση της κ. Θεοπεφτάτου σε ένα τόσο εξειδικευμένο θέμα. Προφανώς, υποκρύπτεται η υπουργική τροπολογία, γιατί έχει λεπτομέρειες τις οποίες μόνο ο Υπουργός θα μπορούσε να τις ξέρει. Πρόκειται, λοιπόν, για το ζήτημα της ανανέωσης των συμβάσεων των εργαζομένων στο πρόγραμμα «Εναρμόνιση επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής», που προτείνεται να γίνει αυτόματα και οι συμβάσεις να ανανεώνονται κάθε χρόνο μέχρι την ολοκλήρωση του προγράμματος. Τις συμβάσεις αυτές με παλαιότερη τροπολογία τις εξαίρεσε και με πράξη του υπουργικού συμβουλίου. Τι γίνεται τώρα; Υπάρχει μια αντίφαση της παραγράφου 2 της τροπολογίας με την παράγραφο 1. Θα έπρεπε να τη δει ο Υπουργός, γιατί με την παράγραφο 2 ορίζεται ότι οι συμβάσεις αυτές δεν ανανεώνονται, εκτός μίας περιπτώσεως. Δηλαδή πότε; Εάν γίνεται επίκληση σπουδαίου λόγου. Μα, αυτό είναι αντίθετο με την παράγραφο 1. Με μία απλή ανάγνωση θα δει κανείς ότι η παράγραφος 1 έχει εντελώς διαφορετική ρύθμιση. Προβληματική είναι και η παράγραφος 3 της τροπολογίας, κύριε Υπουργέ. Σας τη διαβάζω και τελειώνω. Λέει ότι σε περίπτωση που η ημερομηνία λήξης των συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου των ως άνω εργαζομένων απέχει - προσέξτε - λιγότερες από τριάντα εργάσιμες ημέρες από την ημερομηνία ανανέωσης της έναρξης των νέων συμβάσεων εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, δεν εφαρμόζονται οι προβλεπόμενες από την κείμενη εργατική νομοθεσία κυρώσεις. Σε αυτήν την περίπτωση όλες οι συνέπειες της ανανέωσης των ως άνω συμβάσεων επέρχονται αναδρομικά από την επομένη της ημερομηνίας λήξης των προηγουμένων. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, τι καταστρατήγηση μπορεί να γίνει με αυτήν τη διάταξη. Είναι σαφέστατο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Νέα Δημοκρατία βλέπει με συμπάθεια τα κοινωνικά ζητήματα, ζητήματα εργαζομένων, αλλά θεσμικά είναι απαράδεκτο αυτά να επιλύονται με βουλευτικές εκπρόθεσμες τροπολογίες, που δεν έχουν περάσει από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Πρότασή μας, λοιπόν, είναι να αποσυρθεί αυτή η τροπολογία, διότι είναι, πρώτον, εκπρόθεσμη και, δεύτερον, δεν έχει περάσει από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Ευχαριστώ πολύ για την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε.
Κάνατε πολύ συγκεκριμένες αναφορές στις τροπολογίες, γι' αυτό υπήρχε και αυτή η μεγάλη ανοχή. Πήγατε στα έντεκα λεπτά. Εν πάση περιπτώσει, επαναλαμβάνω την έκκληση.
Έχετε δίκιο, κύριε Πρόεδρε, αλλά κατατέθηκαν την τελευταία στιγμή…
Μα, και γι' αυτό υπήρχε αυτή η ανοχή. Όμως, τα επτά λεπτά με τα έντεκα λεπτά είναι ένα πρόβλημα. Ο συνάδελφος κ. Αναστάσιος Κουράκης από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο. Κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στόχος του υπάρχοντος νομοσχεδίου δεν είναι η υπεράσπιση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Η ουσία είναι, θα έλεγα, η υπεράσπιση της ίδιας της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Αυτό είναι κάτι, το οποίο θα έπρεπε να το καταλάβουν - και θα εξηγήσω γιατί - και οι γονείς και οι μαθητές των ιδιωτικών σχολείων, αλλά αφορά εξίσου και τους γονείς και τους μαθητές των δημόσιων σχολείων. Θα πω ένα παράδειγμα, που αφορά τους γονείς και τους μαθητές των ιδιωτικών σχολείων. Γνωρίζουμε ότι οι σχολάρχες ενδιαφέρονται, προκειμένου να έχουν πολλές εγγραφές, να έχουν πολλές επιτυχίες στις πανελλαδικές εξετάσεις, γι' αυτό σε πολλά ιδιωτικά σχολεία παρατηρείται το φαινόμενο στις δύο τελευταίες τάξεις του λυκείου να μην διδάσκονται μαθήματα της γενικής παιδείας, αλλά ουσιαστικά να μετατρέπονται τα σχολεία αυτά σε φροντιστήρια, όπου να προετοιμάζονται οι μαθητές καλύτερα για τις πανελλαδικές εξετάσεις. Καταλαβαίνετε ότι αυτό είναι σε βάρος των μαθητών και της γενικότερης μόρφωσης που λαμβάνουν. Αυτό πώς σχετίζεται με το νομοσχέδιο; Σχετίζεται με το νομοσχέδιο, που έρχεται να υπερασπιστεί τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς από αυθαίρετες απολύσεις, γιατί αν ένας ιδιωτικός εκπαιδευτικός αντιστεκόνταν σε μια τέτοια προσπάθεια αλλοίωσης του ωρολογίου προγράμματος, καταλαβαίνετε ότι τον περίμενε η αναιτιολόγητη απόλυση. Επίσης, καταλαβαίνουμε όλοι ότι ένας επισφαλής εκπαιδευτικός στον οποίο επικρέμαται ανά πάσα στιγμή, ακόμη και κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους, η απόλυση είναι ένας ακρωτηριασμένος εκπαιδευτικός, ο οποίος δεν έχει και το κατάλληλο φρόνημα για να μπορεί να εμπνεύσει τους μαθητές σε μια τάξη. Ο κ. Χαρακόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία είπε ότι ο καλός εκπαιδευτικός δεν χρειάζεται ρήτρα μονιμότητας. Θα έλεγα ότι γνωρίζουμε όλοι πως καλύτερα να έλεγε ότι ο υπάκουος εκπαιδευτικός δεν χρειάζεται ρήτρα μονιμότητας. Αυτό που κάνει το νομοσχέδιο είναι να παρέχει δικλείδες προστασίας από αυθαιρεσίες της συμπεριφοράς του εργοδότη και κάθε εργοδότη, ο οποίος έχει εξουσία. Ξέρουμε ότι σε πάρα πολλές περιπτώσεις είναι τόσο μεγάλη η εξουσία του εργοδότη απέναντι στον εργαζόμενο, ώστε να διώκεται ακόμη και η μητρότητα, δηλαδή, έτσι και δει ο εργοδότης την έγκυο - δεν αναφέρομαι στους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς - δεν προσλαμβάνεται. Όμως, αυτό που γίνεται εδώ είναι να απολύονται εκπαιδευτικοί με πολυετή προσφορά. Από τις απολύσεις, που έγιναν το τελευταίο διάστημα, που δεν προστατεύονταν εκπαιδευτικοί στα ιδιωτικά σχολεία, το 50% είχαν πάνω από τριάντα χρόνια. Χθες μου ανέφεραν ότι μια συνάδελφος εκπαιδευτικός με τριάντα τρία χρόνια υπηρεσίας απολύθηκε. Στο σημείο αυτό, κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να σας καλέσω να δείτε εάν υπάρχει δυνατότητα και σε ποιο βαθμό αναδρομικής προστασίας όλων των εκπαιδευτικών των ιδιωτικών σχολείων που απολύθηκαν το τελευταίο διάστημα αναιτιολογήτως. Όσον αφορά αυτή την προστασία και το πώς σχετίζεται αυτό το νομοσχέδιο με τους γονείς και με τους μαθητές των δημοσίων σχολείων, θα έλεγα ότι τους αφορά και πάρα πολύ, καθώς οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί, οι οποίοι είναι κάτω από τη δαμόκλειο σπάθη της απόλυσης, είναι εκπαιδευτικοί οι οποίοι επιτηρούν, εξετάζουν, διορθώνουν γραπτά στις εξετάσεις, υπογράφουν ισότιμους απολυτήριους τίτλους σπουδών για τους μαθητές, με τους οποίους μπαίνουν στα πανεπιστήμια. Άρα, ανταγωνίζονται ή συναγωνίζονται τους μαθητές από τα δημόσια σχολεία, συμμετέχουν στους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ και στον βαθμό, που δεν είναι αξιόπιστοι όλοι αυτοί οι τίτλοι, για τους λόγους που ανέφερα, βεβαίως, επηρεάζονται και οι απόφοιτοι των δημόσιων σχολείων. Πρέπει να σας πω ότι στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων αναφέρθηκε επισήμως ότι υπήρχαν μαθητές, οι οποίοι δεν φοιτούσαν και για τους οποίους δεν καταγράφηκε αυτή η απουσία στα ιδιωτικά σχολεία, καθώς αρκούσε για την πιστοποίηση της παρουσίας του μαθητή μόνο η καταβολή των διδάκτρων. Η άριστη βαθμολογία σε όλες τις περιπτώσεις πήγαινε σύννεφο, ακόμα και για μαθητές, που ήταν απόντες και υπάρχουν και πολλά άλλα πράγματα. Επομένως, καταλαβαίνετε ότι πρέπει ένας εκπαιδευτικός να αισθάνεται ότι είναι ασφαλής και ότι προστατεύεται, με τον τρόπο που συζητήσαμε. Εγώ θα δεχόμουν - ξέρετε - αυτό που είπε ο κ. Μαυρωτάς, ότι θα μπορούσε το όργανο που θα εξέταζε το αιτιολογημένο ή το αναιτιολόγητο της απόλυσης - θα μπορούσαμε να το συζητήσουμε - να μην είναι τα υπηρεσιακά συμβούλια, που είπε ότι είναι, βεβαίως, εκπαιδευτικοί και δεν θα είναι τόσο αμερόληπτη η κρίση τους. Θα μπορούσαμε να συζητήσουμε ένα όργανο σαν και αυτά τα όργανα που είπε, μέσα στα οποία συμμετέχουν δικαστικοί ή μέλη ΔΕΠ, ώστε να είναι πιο αξιόπιστο το όργανο που ελέγχει τη νομιμότητα ή μη της κατάχρησης αυτής της απόφασης, όσον αφορά την απόλυση. Πρέπει να σας πω ότι ένα μεγάλο μέρος των ιδιωτικών εκπαιδευτικών είχε πολύ κακές συνθήκες εργασίας και πληρωμής, όταν μεγάλο μέρος από τη δουλειά, που έκαναν σαββατοκύριακα και σε ώρες πέραν του κλασικού ωραρίου δεν πληρώνονταν, κι όπως σας είπα, υπάρχει και το θέμα των απολύσεων, το οποίο είναι τραγικό. Γνωρίζετε, βεβαίως, ότι οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί, πολλοί, τουλάχιστον, εξ αυτών, απολύονται τον Ιούνιο και επαναπροσλαμβάνονται τον Σεπτέμβριο, για να γλιτώσουν οι σχολάρχες την καταβολή της μισθοδοσίας για τους καλοκαιρινούς μήνες ή έχουμε περιπτώσεις απολύσεων με τετράμηνη προειδοποίηση, πράγμα που σημαίνει ότι οι εκπαιδευτικοί που βάζουν βαθμολογίες, που υπογράφουν τίτλους κ.λπ. για μεγάλο διάστημα ήταν εκβιαζόμενοι και απειλούμενοι με απόλυση. Κλείνω, με μια ρήση του Δημήτρη Γληνού, η οποία διατυπώθηκε πριν από πάρα πολλά χρόνια και έλεγε ότι «Ο Έλλην διδάσκαλος παντός βαθμού υπήρξε και αυτός θύμα πολλαπλής δουλείας, δουλείας πνευματικής, δουλείας οικονομικής, δουλείας ηθικής. Υπήρξεν εποχή καθ' ην ο διδάσκαλος, εάν μεν ήθελε να είναι τίμιος και ενσυνείδητος έπρεπε να είναι και μάρτυς και αν δεν ήθελε να είναι μάρτυς, έπρεπε να είναι επιτήδειος κόλαξ, αφρονημάτιστος, ασυνείδητος, εκμεταλλευτής». Και κλείνει αυτό το άρθρο, που γράφτηκε τον Απρίλη του 1914, ως εξής: «Και είναι πασίγνωστον ότι άμα εξασφαλίσης προοδευτικόν, ειλικρινή, μορφωμένον, ζηλωτήν διδάσκαλον, ενδιαφερόμενον περί του έργου του, διαρκώς ανασκοπούντα και βελτιώνοντα αυτόν, άμα εξασφαλίσης διδάσκαλον διανοητικώς, ηθικώς και οικονομικώς ελεύθερον και αυτοτελή, εξασφάλισες ήδη τα εννέα δέκατα της επιτυχίας του εκπαιδευτικού έργου». Αυτά τα εννέα δέκατα επιτυχίας του εκπαιδευτικού έργου με το νομοσχέδιο αυτό εξασφαλίζονται κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο και αυτό είναι προς όφελος του αγαθού της παιδείας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο κ. Κωνσταντίνος Βλάσης από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρώτα από όλα, να πω ότι με χαρά βλέπω να είναι στην Αίθουσα ο Υπουργός, ο κ. Φίλης, γιατί παρόντος μόνο του Υφυπουργού του κ. Πελεγρίνη, που τυγχάνει να είμαστε συνάδελφοι και είχαμε χρόνια συνεργασίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, θα έπρεπε να είμαι πιο φειδωλός στην κρίση μου. Οπότε όλες οι αναστολές μου τώρα εκλείπουν. Μετά λύπης μου, λοιπόν, οφείλω να μοιραστώ μαζί σας την άποψή μου ότι ολόκληρη η συζήτηση για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση έγινε εξαρχής σε λάθος βάση. Για να εξηγηθώ, λέω το εξής: Για να είναι ουσιαστική και να οδηγήσει σε αποφάσεις, που πραγματικά φέρνουν καρπούς, θα έπρεπε πρώτα, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, να έχετε κατανοήσει την αξία και το μεγαλείο του ελληνικού, του οικουμενικού ελληνισμού. Δυστυχώς, όμως, με αφορμή τη συζήτηση για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση κατέστη για μια ακόμη φορά σαφές πως είτε αδυνατείτε είτε αρνείστε να κατανοήσετε πως ο όρος «Έλληνας» ούτε είναι μια απλή αναγραφή σε ένα επίσημο ταξιδιωτικό έγγραφο ούτε, βέβαια, μπορεί να περιχαρακωθεί στα στενά όρια της πατρίδας μας. Θέλω να σας πληροφορήσω ότι τα εκατομμύρια των Ελλήνων, που είναι διεσπαρμένοι στις πέντε ηπείρους και με τους οποίους τυγχάνει εγώ προσωπικά να διατηρώ στενές σχέσεις, δεν είναι τα αποπαίδια της μάνας πατρίδας. Οι ανά τον κόσμο Έλληνες ομογενείς δεν είναι λιγότερο Έλληνες από τους παρευρισκόμενους σε αυτήν εδώ την Αίθουσα. Τουναντίον, παρ' όλο που αναγκάστηκαν κάτω από δύσκολες συνθήκες να εγκαταλείψουν την πατρική γη, δεν έπαψαν ποτέ να την αγαπούν και μέσα τους, αλλά και δείχνοντάς το με πράξεις. Την αγάπη τους αυτή, βέβαια, δεν την αναγνωρίζετε, ούτε φυσικά την αδιάκοπη προσπάθειά τους να διατηρήσουν ζωντανό το ελληνικό πνεύμα, τα ελληνικά ήθη και έθιμα και φυσικά τη θρησκεία μας, όπου κι αν βρίσκονται. Αντίθετα, τους αντιμετωπίζετε, λίγο ή πολύ, ως βαρίδια, ως μια απλή υποχρέωση που οφείλει να καλυφθεί με το μικρότερο δυνατό κόστος. Την ίδια στάση, βέβαια, επιδείξατε κι όταν εμείς ως Νέα Δημοκρατία, αναγνωρίζοντας τον ρόλο των ομογενών, καταθέσαμε πρόταση για το δικαίωμα ψήφου στον τόπο κατοικίας τους. Διότι εμείς γνωρίζουμε πως αυτοί οι άνθρωποι και θέλουν και μπορούν να προσφέρουν στην πατρίδα, ακόμα και όταν είναι μακριά. Διότι εμείς πιστεύουμε πως με την εμπειρία που έχουν κερδίσει και την αριστεία, την οποία έχουν κάνει τρόπο ζωής μπορούν με καθαρή ματιά να συμμετέχουν ενεργά στις αποφάσεις που θα βγάλουν επιτέλους τη χώρα αυτή από την ατέρμονη κρίση. Εσείς, όμως, φοβούμενοι ή απλώς μη ενδιαφερόμενοι είχατε διαφορετική άποψη. Έτσι και τώρα, λοιπόν, καταθέτετε προς ψήφιση ένα νομοσχέδιο, το οποίο - υποτίθεται - θα φροντίσει για την εκπαίδευση των παιδιών των Ελλήνων του εξωτερικού, ενώ στην ουσία, το μόνο που κάνει είναι να την περιορίζει και να την υποβαθμίζει. Μπορεί στην αιτιολογική έκθεση να μιλάτε για τον κομβικό ρόλο της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης και την ενίσχυση των ελληνικών κοινοτήτων του εξωτερικού, όμως στην πράξη τι κάνετε; Καταργείτε, λοιπόν, από το 2018 τα αμιγώς ελληνόγλωσσα σχολεία του εξωτερικού και τα αντικαθιστάτε με δίγλωσσα σχολεία, προφανώς, βέβαια, μη αναλογιζόμενοι τις συνέπειες. Είναι ευρύτερα αποδεκτό - και το έχουν καταγγείλει πολλάκις οι Έλληνες ομογενείς της Γερμανίας - πως τα υπάρχοντα δίγλωσσα σχολεία είναι επιπέδου αντίστοιχου των δεκατάξιων σχολείων gesamtschule, των οποίων, βέβαια, οι απόφοιτοι έχουν πρόσβαση σε κατώτερες σχολές μαθητείας. Δεν με εκπλήσσει αυτό. Γιατί θέλετε να στερήσετε από τα Ελληνόπουλα του εξωτερικού την πρόσβαση στην ανώτερη εκπαίδευση; Εκτός κι αν έχετε την ψευδαίσθηση πως μετά το 2018 και το μέτρο αυτό δεν θα έχουμε αθρόα μεταπήδηση μαθητών σε αμιγώς γερμανικά σχολεία. Από εκεί θα διεκδικήσουν τις ακαδημαϊκές σπουδές, αλλά φυσικά, θα έχουν χάσει τη δυνατότητά τους να μετέχουν του ελληνικού πνεύματος. Και όλα αυτά, βέβαια, εν μέσω μιας δυσβάσταχτης οικονομικής συγκυρίας που αναγκάζει ολοένα και περισσότερους συμπατριώτες μας, νέους Έλληνες επιστήμονες να πάρουν τον δρόμο της ξενιτιάς, θέλοντας να προσφέρουν στις οικογένειες τους το μέλλον που τους αξίζει. Πιστέψτε με, την απόφαση αυτή, ούτε ελαφρά τη καρδία την πήραν, ούτε και συνεπάγεται την πρόθεσή τους να διακόψουν τους δεσμούς με την πατρίδα και να μεγαλώσουν τα παιδιά τους με έναν άλλον τρόπο. Εκτός, βέβαια, εάν εμείς, εσείς τους στερήσετε τη δυνατότητα αυτή. Ξέρω, θα μου πείτε ότι ο τελικός στόχος είναι ο εξορθολογισμός των δαπανών, ώστε να μπορέσει η Ελλάδα να σταθεί στα πόδια της και θα το δεχόμουν. Ειλικρινά θα δεχόμουν με όποιες θυσίες κι αν γινόταν αυτό, όμως, οι ρυθμίσεις που προτείνετε την ακυρώνουν από μόνες τους, γιατί ενώ επί της ουσίας κλείνουν τα αμιγώς ελληνικά σχολεία του εξωτερικού για οικονομικούς λόγους, την ίδια ώρα προωθείτε στους πίνακες αποσπάσεων του εξωτερικού τους εκπαιδευτικούς με επιμίσθιο, μην εκμεταλλευόμενοι τους Έλληνες εκπαιδευτικούς, που έχουν συνάψει γάμο στο εξωτερικό και σαφώς μπορούν να καταλάβουν τέτοιες θέσεις χωρίς το αντίστοιχο επιμίσθιο. Θα μπορούσα να αναφερθώ σε πάρα πολλά άρθρα του εν λόγω νομοσχεδίου με τα οποία διαφωνούμε, όπως για παράδειγμα για τα ασαφή κριτήρια και τις εκπτώσεις στη διαδικασία επιλογής των συντονιστών του εξωτερικού, στην χωρίς καμμιά λογική προσπάθεια μονιμοποίησης των εκπαιδευτικών στην ιδιωτική εκπαίδευση, στη ρύθμιση για τα παράτυπα πτυχία από ΤΕΕ, που γεννά εύλογα ερωτήματα. Δυστυχώς, ο χρόνος δεν επαρκεί για να εμβαθύνω σε όλα αυτά που τελικά μας οδηγούν να καταψηφίσουμε το σχέδιο νόμου. Διάλεξα να επικεντρωθώ στο θέμα της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης για να καταδείξω τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζετε τα πράγματα: Πρόχειρα, μεροληπτικά, χωρίς ιστορική μνήμη και διάθεση αυτοκριτικής και φυσικά χωρίς κανένα μακρόπνοο σχέδιο. Ειλικρινά αναρωτιέμαι τώρα που τα δήθεν ηθικά σας πλεονεκτήματα έχουν καταρρεύσει, τώρα που η δήθεν κοινωνική σας πολιτική έχει πάει περίπατο, τώρα που οι κόκκινες γραμμές σας έχουν αποχρωματιστεί και οι Έλληνες θα κληθούν να πληρώσουν το φουσκωμένο λογαριασμό των κενών σας υποσχέσεων, ποιο νέο τέχνασμα θα εφεύρετε για να προσπαθήσετε να πείσετε πάλι τον ελληνικό λαό πως είσαστε οι κατάλληλοι για τη διακυβέρνηση του τόπου. Απλά περιμένουμε. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Δημήτρης Σεβαστάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, μισό λεπτό…
Κύριε Υπουργέ, με όλο τον σεβασμό, είναι η τρίτη φορά που παρεμβαίνετε σχολιάζοντας έναν ομιλητή. Μα, δεν μπορούμε έτσι να συνεχίσουμε, όμως. Κρατήστε το δικαίωμά σας να κάνετε μία ομιλία, μία παρέμβαση.
Θα είναι μόνο μισό λεπτό.
Εντάξει, αλλά ο καθένας που κάτι λέει, αν είναι να το σχολιάζουμε, δεν κάνουμε τίποτα.…
Είπαμε, κύριε Βλάση, χίλιες φορές ότι αυτοί που αποσπώνται στο εξωτερικό χωρίς επιμίσθιο. Χίλιες φορές το είπαμε!
Στο νομοσχέδιο που υπάρχει;
Μα, δεν γίνεται με το νομοσχέδιο. Γίνεται με προκήρυξη. Καταλάβατε τι σας λέω;
Το νομοσχέδιό σας θέτει τα εμπόδια στην απόσπαση αυτών.
Εν πάση περιπτώσει, επί της ουσίας είναι αυτοί χωρίς επιμίσθιο. Και το δεύτερο, τα δίγλωσσα σχολεία εισάγονται όχι για οικονομικούς λόγους που είπατε, αλλά επειδή αυτά είναι προς το συμφέρον των μαθητών.
Κύριε Σεβαστάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, και τους συναδέλφους. Θα ξεπεράσω το γεγονός αυτής της διεκδίκησης της ιδιοκτησίας και μιας εθνικής ευαισθησίας και μιας αυτοθεώρησης των εργαλείων και θα σας θυμίσω, κύριε Υπουργέ, ότι μια ιδέα του Μίλτον Φρίντμαν μετά την καταστροφή στη Νέα Ορλεάνη ήταν να δοθούν κουπόνια στους φτωχούς μαθητές να φοιτήσουν στα ιδιωτικά σχολεία, αντί να επισκευαστούν και να αναστηλωθούν τα γκρεμισμένα δημόσια σχολεία. Έληξε το πρόγραμμα, έληξε και η μαθησιακή εμπειρία των μαθητών. Απεντάχθηκαν από το εκπαιδευτικό σύστημα. Είναι μια μεγάλη κατάκτηση, διακομματική κατάκτηση, η διαταξική διασπορά της εκπαίδευσης, που έχει κερδίσει η χώρα μας και μέχρι πριν από λίγα χρόνια το αυτονόητο δικαίωμα ενός φτωχού μαθητή μιας ορεινής κοινότητας να σπουδάσει και αν έχει ταλέντο να αναπτύξει τις μεγάλες του δεξιότητες, δηλαδή το σύστημα το εκπαιδευτικό να δώσει αυτή τη δυνατότητα, αυτό το στοιχείο αποτελούσε μια κοινή παραδοχή διακομματική. Δεν ήταν προνομία μιας παράταξης. Αυτό το στοιχείο έχει, δυστυχώς, αποδυναμωθεί από έναν οικονομισμό, από μια λογιστική αντίληψη, που λέει ότι το γνωστικό αντικείμενο πρέπει να έχει σώνει και καλά μια οικονομική μετάφραση. Δηλαδή, ενώ η γνώση διευρύνει τα αντικείμενα, ενώ οι εφαρμογές, οι βιομηχανικές ή άλλες εφαρμογές των γνωστικών αντικειμένων, διευρύνονται, εμείς εισάγουμε καθυστερημένα μια οικονομίστικη περιστολή των αντικειμένων. Νομίζω ότι πρόκειται για έναν τεράστιο αναχρονισμό. Εισάγουμε πρότυπο, εισάγουμε ιδεολόγημα χωρίς καν να το αφομοιώνουμε. Υπό αυτές, λοιπόν, τις συνθήκες συμβαίνουν ορισμένες νομοθετικές πράξεις εδώ και μερικούς μήνες με πολυθεματικά - είναι αλήθεια - νομοσχέδια, τουλάχιστον, στον χώρο της παιδείας. Είναι πολυθεματικά, γιατί είναι εξαιρετικά σύνθετο σύστημα το εκπαιδευτικό, που εκκινεί από τα εργασιακά, πηγαίνει στα αμιγώς οργανωσιακά, καταλήγει στα αμιγώς μαθησιακά πεδία. Επίσης, είναι ένα σύστημα με πάρα πολλά ελαττώματα, αρρυθμίες, ασυνταξίες και ανισότητες στο εσωτερικό του, οργανωτικές και άλλες ανισότητες. Το Υπουργείο Παιδείας, λοιπόν, είναι υποχρεωμένο να κάνει νομοθέτηση πολυθεματική και ενίοτε αυτό γίνεται αντικείμενο κριτικής. Νομίζω ότι πρέπει να βλέπουμε το ψαχνό το νομοθετικό και όχι να εγκλωβιζόμαστε σε μια κριτική τυπολατρία. Υπό αυτές, λοιπόν, τις συνθήκες έρχεται ένα νομοσχέδιο πολυθεματικό, που αφορά την ιδιωτική εκπαίδευση, αφορά την διαπολιτισμική ή την εκπαίδευση των πολιτιστικών ανταλλαγών, την ελληνική εκπαίδευση σε σχολεία του εξωτερικού και, φυσικά, έχει και πλευρές που αφορούν την τριτοβάθμια ή την ειδική αγωγή. Θέλω να μείνω σε μια παρατήρηση, μια παρερμηνεία, μια παρεκτόπιση που συμβαίνει. Δεν είναι νομοσχέδιο εντός του οποίου αντιδικεί ο πόλος της ιδιωτικής με τη δημόσια εκπαίδευση. Είναι δημόσιος χώρος. Συγκροτείται ένας δημόσιος χώρος με ένα κοινό κανονιστικό πλαίσιο, το οποίο έχει δύο εκφάνσεις, την ιδιωτική και τη δημόσια. Επίσης - το λέω αυτό με έμφαση - δεν μπορούμε να κάνουμε ένα τσουβάλιασμα όλων των παραμέτρων, που συγκροτούν τα δύο πεδία. Στην ιδιωτική εκπαίδευση απασχολούνται εξαιρετικοί συνάδελφοι υψηλού διανοητικού και εκπαιδευτικού επιπέδου και, επίσης, υπάρχουν ιδιωτικά σχολεία που θεμελιώνουν την ταυτότητά τους πάνω στις πειθαρχίες και στις ποιότητες και όχι στην κολακεία του μαθητή. Φυσικά, υπάρχουν και τα άλλα. Το ίδιο συμβαίνει και στη δημόσια. Θα είναι ο παραχωρητικός συνάδελφος, που δεν εκλειαίνει, δεν οργανώνει τα εργαλεία του, παραφράζοντας ή εκμεταλλευόμενος το απόσπασμα του Γληνού, που διάβασε ο συνάδελφος Κουράκης, δεν αυτοστοχάζεται. Είναι παραχωρητικός, είναι διεκπεραιωτικός. Όλα αυτά τα φαινόμενα υπάρχουν. Εμείς σαν πολιτικό σύστημα πρέπει να συνθέσουμε ένα πεδίο ασφάλειας, ησυχίας και έρευνας, γιατί ο εκπαιδευτικός είτε το θέλουμε είτε όχι ερευνά. Είναι ένα ερευνητικό γεγονός το εκπαιδευτικό γεγονός. Μέσα στην τάξη συγκροτεί, ανασυγκροτεί διαρκώς τα εργαλεία του. Μέσα στην τάξη κερδίζει και επανατεκμηριώνει την επαφή του με τις προσλαμβάνουσες των μαθητών. Με αυτούς τους όρους, λοιπόν, πρέπει να δούμε αυτήν τη νομοθετική πρόταση, που αφορά την ιδιωτική εκπαίδευση, του Υπουργείου. Για το ζήτημα της ειδικής αγωγής θεωρώ ότι είναι μια ανθρωπιστική κατάκτηση το γεγονός ότι το Υπουργείο έχει αποφασίσει να ενισχύσει την ειδική αγωγή. Οι απόφοιτοι των καλών τμημάτων της Θεσσαλίας και του ΠΑΜΑΚ δεν αρκούν. Όμως, υπάρχουν εκπαιδευτικές δομές που ενισχύουν με υψηλού επιπέδου μεταπτυχιακά. Τα μεταπτυχιακά εδώ δεν τα δηλώνεις. Δίνεις εξετάσεις για να παρακολουθήσεις ένα μεταπτυχιακό. Είναι μία δοκιμασία - και το λέω για τους λάτρεις της «αριστείας» - το να ενταχθείς και να γίνεις δεκτός σε ένα μεταπτυχιακό στο δικό μας εκπαιδευτικό σύστημα. Υπάρχουν, λοιπόν, συνάδελφοι με δεξιότητες κατακτημένες και αναπτυσσόμενες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ήθελα να κλείσω. Δεν έχω τον χρόνο να επεκταθώ πάρα πολύ στα υπόλοιπα πεδία, παραδείγματος χάριν στην ελληνόγλωσση εκπαίδευση. Είναι στρατηγική επιλογή για τη χώρα μας, μια χώρα με μικρούς γλωσσικούς αριθμούς - είμαστε μια μικρή χώρα, ένας μικρός λαός με λίγους ελληνομαθείς - είναι πάρα πολύ σημαντικό, το να επενδύσουμε στην εξαγωγή, στη διασπορά της γλώσσας, της ελληνομάθειας. Με αυτούς τους όρους θα πρέπει να δούμε, νομίζω, την με πολύ μεγάλες δυνατότητες πρόταση για την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων, που αποτελεί την πιο σημαντική παράμετρο, αφομοιώνοντας και ανταλλάσσοντας εντάσεις. Αυτά, λοιπόν, τα στοιχεία νομίζω ότι συγκροτούν την ταυτότητα αυτού του νομοθετήματος, το οποίο νομίζω και θα θεμελιώσει μια προώθηση των εκπαιδευτικών ζητούμενων, αλλά θα ακολουθηθεί και από άλλα. Εξάλλου, εδώ είμαστε για να εργαζόμαστε πάνω στα μορφωτικά ζητούμενα, διότι η μόρφωση είναι το ζητούμενο για εμάς. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Κωνσταντίνος Τασούλας από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, το νομοσχέδιο για θέματα παιδείας συζητείται την ίδια στιγμή που η χώρα βρίσκεται σε μια μεγάλη περιπέτεια - εδώ και αρκετό καιρό προφανώς - και την ίδια στιγμή που μέσα σε ένα αμπρί στην Καλλιθέα, στο σκότος, εν κρυπτώ και παραβύστω, ετοιμάζονται οι νέες τηλεοπτικές άδειες. Και μαθαίνουμε από αυτό το αμπρί, που στα ελληνικά σημαίνει πολεμικό καταφύγιο, στο οποίο επικρατεί πλήρης απομόνωση από το εξωτερικό περιβάλλον…
Χαράκωμα σημαίνει.
Σε αυτό, λοιπόν, το αμπρί διαφεύγουν κάποιες φήμες και μαθαίνουμε αυτήν τη στιγμή ότι έχουν δοθεί δύο άδειες. Ερωτώ: Τι θα έβλαπτε να ξέρουμε ότι οι άδειες αυτές ανήκουν στον κύριο τάδε και στον κύριο τάδε; Είναι δυνατόν μέσα από μια διαδικασία σκότους να προκύψει φώς; Είναι δυνατόν μέσα από μια τέτοια διαδικασία να προκύψει πολυφωνία; Και αν, όπως παραδέχεται ο κάθε αντικειμενικός παρατηρητής, το θέμα των μέσων μαζικής ενημερώσεως στην Ελλάδα έπασχε και ήταν σε μια μεγάλη, παρατεινόμενη εκκρεμότητα, η διόρθωση αυτής της εκκρεμότητος γίνεται με νέο λάθος, γίνεται με αυτές τις διαδικασίες, οι οποίες υπονομεύουν την πολυφωνία και ταπεινώνουν αυτούς, οι οποίοι θέλουν να διεκδικήσουν το δικαίωμα της ενημερώσεως του ελληνικού λαού; Είναι δυνατόν να περιμένει κανείς μέσα από αυτήν τη διαδικασία, να περιμένει κανείς - ακόμη και ο σημερινός λαός της Ελλάδος, ο οποίος όλα αυτά τα βλέπει με την αντίληψη της πίεσης, που έχει από την οικονομική του κατάσταση και δεν τα βλέπει με την ένταση και το κέφι και την αφθαρσία που έβλεπε τα πράγματα παλαιότερα - πως μέσα από αυτό το σκότος να βγει φως; Νομίζω πως όχι. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, λοιπόν, η σημερινή Κυβέρνηση της Αριστεράς και της συνοδοιπορίας εκ μέρους του κ. Καμμένου, προσπαθεί να πλάσει το δικό της μύθο, χαρακτηρίζοντας τους προηγούμενους - όπως έκανε ο κ. Φίλης, με μειλίχιο, ομολογώ, τρόπο, αλλά το έκανε - ως κυβερνήσεις μνημονιακές. Εσείς, κύριε Φίλη, δεν ψηφίσατε και δεν υπογράψατε μνημόνιο; Είστε Κυβέρνηση μνημονιακή, συνεπώς. Πού τελειώνει αυτή η ιστορία; Πότε θα προσαρμοστούμε στην πραγματικότητα και θα καταλάβουμε αυτό που συνέβη στη χώρα; Και αυτό που συνέβη, μας ξεπερνούσε όλους. Δεν μπορέσαμε να υποτάξουμε το πελατειακό κράτος. Το πελατειακό κράτος, κυρίες και κύριοι, δεν είναι δημιούργημα της Μεταπολιτεύσεως. Είναι δημιούργημα της συστάσεως του νεοελληνικού κράτους. Και αυτό το πελατειακό κράτος υπηρετήθηκε λιγότερο ή περισσότερο από τον καθέναν και από την Αριστερά, προφανώς, η οποία κατά τη διατύπωση του Κονδύλη - για να αναφέρω και εγώ συγγραφείς και άλλους παράγοντες - παρακολουθούσε κακορίζικα και υιοθετούσε κάθε πελατειακή και καταναλωτική απαίτηση του λαού για να μπορεί να είναι μέσα στο προσκήνιο και να μπορεί να έχει και αυτή μία χαμοζωή στο πολιτικό σκηνικό της μεταπολιτευτικής Ελλάδος. Και είχατε μια χαμοζωή γύρω στο 3% και 4% όταν σας συνέτριβε το πελατειακό κράτος, το οποίο, όμως, σήμερα προσπαθείτε να αναβιώσετε και να συντηρήσετε, την ίδια στιγμή που παριστάνετε ότι το γκρεμίζετε. Είστε το «κύκνειο άσμα» του πελατειακού κράτους, το οποίο προφανώς υπηρετήσαμε και εμείς. Και ο ομιλών το υπηρέτησε. Έχω το θάρρος να το πω. Ωστόσο, όταν η χώρα μπήκε στο φάσμα της χρεοκοπίας, κάποιοι καταλάβαμε και πήραμε τις ευθύνες μας και αγνοήσαμε το πολιτικό κόστος. Μέσα σε αυτήν την πελατειακή κατρακύλα της χώρας - που δεν ήταν μόνο κατρακύλα είχε και εξάρσεις, είχε και καλές στιγμές, είχε και άφθονη και άπλετη δημοκρατία μετά τη Μεταπολίτευση, είχε και σωστούς εξωτερικούς προσανατολισμούς, είχε και άνοδο του βιοτικού επιπέδου - που κανείς μας δεν μπόρεσε να νικήσει και ποτέ δεν έγινε διαδήλωση κατά του ρουσφετιού στην πλατεία Συντάγματος - λέω εγώ - η παιδεία είχε και αυτή τη μοίρα της. Και η μοίρα της παιδείας μετά τη Μεταπολίτευση ήταν μία διαρκής σπονδή στην ευκολία. Έτσι θα περιέγραφα την παιδεία μετά τη Μεταπολίτευση. Και κάπως μπορούσε κάποιος να φρενάρει αυτήν την σπονδή προς την ευκολία, αλλά όλο το σύστημα, όλο το περιβάλλον, όλο το σκηνικό ενθάρρυνε την ευκολία, ενθάρρυνε τη δημαγωγία, ενθάρρυνε τη μείωση των δυσκολιών εν ονόματι μιας δήθεν ισότητος, εν ονόματι της ευκολίας προσβάσεως στα πανεπιστήμια, εν ονόματι της ευκολίας αποκτήσεως πτυχίου. Διότι, η δημαγωγία και ο λαϊκισμός δεν ήταν στην οικονομία, δεν ήταν στην πολιτική. Ήταν στην παιδεία, ήταν παντού. Εμείς, κυρίες και κύριοι της Αριστεράς, οδηγήσαμε τη χώρα στη χρεοκοπία με ρυθμούς βάδην, τη στιγμή που εσείς από κάτω φωνάζατε «όχι βάδην, τροχάδην». Αυτή είναι η διαφορά μας. Και επειδή μιλάτε για τα συστημικά μέσα ενημέρωσης, θα σας πω ότι η Νέα Δημοκρατία δεν υπερασπίζει τα μέσα ενημέρωσης τα οποία την κατακεραύνωναν, όταν κυβερνούσε. Πάντα την κατακεραύνωναν. Η Νέα Δημοκρατία υπερασπίζεται την πολυφωνία και τη νομιμότητα. Κι αν θέλετε να ξέρετε, αυτά τα μέσα ενημέρωσης, που εσείς αποκαλείτε συστημικά - ποια συστημικά; - αυτά τα μέσα ενημέρωσης καλλιέργησαν επί τριάντα χρόνια - αυτά που σήμερα δεινοπαθούν στα χέρια μιας Κυβέρνησης, που εφαρμόζει αντιδημοκρατικές και αντισυνταγματικές μεθόδους - με τη δημαγωγία και το λαϊκισμό τους μια νοοτροπία στον ελληνικό λαό τέτοια που τον έκανε να πέσει δορυάλωτος στα χέρια του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα και στα χέρια αύριο - ο νέος μεγάλος αντίπαλός σας - του κ. Σώρα, ο οποίος υπόσχεται - και να τον προσέξετε, είναι σοβαρός αντίπαλός σας - να μοιράσει 600 δισεκατομμύρια στον ελληνικό λαό. Και εκατοντάδες Έλληνες πολίτες πηγαίνουν, ποτισμένοι από τον λαϊκισμό της Μεταπολιτεύσεως και τη δική μας ανημποριά να τον νικήσουμε, και τον χειροκροτούν. Προσέξτε αυτόν τον νέο ηγέτη της χώρας ο οποίος έρχεται ως δημιούργημα αυτής της εξαίρετης περιόδου την οποία τόσο εξαίρετα εκπροσωπείτε. Το νομοσχέδιο για την παιδεία αναλύθηκε από τους εισηγητές μας. Και αναλύθηκαν οι τομείς στους οποίους είμαστε αντίθετοι. Εγώ θα συνοψίσω στο τελευταίο λεπτό, που καταχρηστικά αξιοποιώ, στον τομέα της εχθρότητας την οποία δείχνετε προς την ιδιωτική εκπαίδευση. Κύριε Υπουργέ, πρέπει να ξέρετε ότι η δημόσια εκπαίδευση στην Ελλάδα δεν ήταν δημιούργημα των πρώτων επαναστατικών συνταγμάτων, γιατί άφηναν αυτή τη δικαιοδοσία στον ιδιωτικό τομέα και στη δημοτική παρέμβαση, στην κοινοτική παρέμβαση που ήταν ισχυρή στην Ελλάδα. Πρώτη φορά το Σύνταγμα του 1927 μιλάει για Υπουργείο Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως. Το σύστημα του εξαταξίου γυμνασίου και εξαταξίου δημοτικού σχολείου ήρθε στη νέα, ελεύθερη Ελλάδα από την υπόδουλη Ελλάδα της Ηπείρου, των Επτανήσων, της Μακεδονίας, της Σμύρνης, της Χίου, διότι εκεί οι έμποροι, οι οποίοι διέπρεπαν στο εξωτερικό, χρηματοδοτούσαν σπουδαία ιδιωτικά σχολεία όπως η Ζωσιμαία, η Καπλάνειος, η Μαρούτσειος στην πατρίδα μου, τα οποία χρηματοδοτούσαν με φιλογένεια επιτυχημένοι επιχειρηματίες στη Βενετία, στις Παρίστριες Ηγεμονίες, στην Αλεξάνδρεια, στην Τεργέστη, παντού. Αυτή η επίδοση της ιδιωτικής εκπαιδεύσεως στην υπόδουλη Ελλάδα ήρθε και στην ελεύθερη Ελλάδα σιγά - σιγά και επεβλήθη του βαυαρικού συστήματος, το οποίο για πρώτη φορά εφαρμόστηκε στην Ελλάδα μετά το 1833. Η εκκλησία και η εκπαίδευση την οποία στήριξαν οι επιτυχημένοι Έλληνες έμποροι στο εξωτερικό, καλλιέργησε τον νεοελληνικό μύθο στη θέση του βυζαντινού μύθου και καλλιέργησε την Ελληνική Επανάσταση. Σήμερα, εσείς, το «κύκνειο άσμα» του λαϊκισμού τη Μεταπολιτεύσεως, προσπαθείτε, τηρώντας κακήν κακώς τις μνημονιακές σας υποχρεώσεις, να εφαρμόσετε μια πολιτική που αποτελεί συμπύκνωση του λαϊκισμού της Μεταπολιτεύσεως. Δεν θα τα καταφέρετε, γιατί σε μια χώρα η οποία είναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση - την οποία θέλετε κι εσείς να την κρατήσετε - δεν μπορεί να επικρατήσει κανένα από τα συστήματα τα οποία επιλέγετε. Θα σπάσετε τα μούτρα σας. Σας παρακαλώ, όμως, μαζί με αυτό μην σπάσει τα μούτρα της και η χώρα. Προσαρμοστείτε σε μια χώρα ευρωπαϊκή, ανταγωνιστική, όπου η διάκριση και η επίδοση ανταμείβονται και δεν τιμωρούνται.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο Υπουργός κ. Γεώργιος Κατρούγκαλος έχει ζητήσει τον λόγο. Θα παρουσιάσει και μια νομοτεχνική βελτίωση.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ακριβώς πριν μπω στο κύριο αντικείμενο της παρέμβασής μου, που αφορά τις εργασιακές σχέσεις στην ιδιωτική εκπαίδευση, επιτρέψτε μου μια νομοτεχνική βελτίωση στην υπ' αριθμόν 638/26-8-2013 τροπολογία, αρμοδιότητας του Υπουργείου μας, που ρύθμιζε το εφάπαξ των δημοσίων υπαλλήλων. Από παραδρομή δεν το είχαμε επεκτείνει και στους φορείς πρόνοιας των υπαλλήλων Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, που πάντοτε ακολουθούν τις ρυθμίσεις του δημοσίου. Αυτό διευκρινίζεται, λοιπόν, στην παράγραφο 3, στο άρθρο 2 της τροπολογίας, ότι, δηλαδή, αυτά που αφορούν το Ταμείο Προνοίας των Δημοσίων Υπαλλήλων αφορούν και τους φορείς πρόνοιας υπαλλήλων Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου. Την καταθέτω για τα Πρακτικά.
Ομολογώ ότι μου έκανε εντύπωση η αντίθεση των κομμάτων της αντιπολίτευσης στις ιδιαίτερα μετριοπαθείς και προστατευτικές διατάξεις του Υπουργείου Παιδείας ως προς το εργασιακό καθεστώς των ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Είναι προφανές ότι δεν μπορεί η εποπτεία της ιδιωτικής εκπαίδευσης να είναι στο Υπουργείο Εμπορίου ή στο Υπουργείο Εργασίας, γιατί η εκπαίδευση δεν αποτελεί εμπόρευμα αλλά δημόσιο και δη κοινωνικό αγαθό. Αυτό δεν είναι χαρακτηριστικό του Συντάγματος του 1975, που, πράγματι, αφιερώνει μια ξεχωριστή παράγραφο, την υπ' αριθμόν 8, ανάγοντας την εποπτεία ειδικά επί των εργασιακών σχέσεων των ιδιωτικών εκπαιδευτικών σε συνταγματική υποχρέωση. Ήδη ο ν.3855/1958 είχε ειδικές ρυθμίσεις για τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς. Μάλιστα, μου έκανε εντύπωση το εξής παράδοξο: Το ότι γίνονται αιτιώδεις οι καταγγελίες της σχέσης εργασίας των ιδιωτικών εκπαιδευτικών προβλήθηκε και σε αυτή την Αίθουσα και από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα ιδιαίτερα νεοφιλελεύθερα, ως σοβιετική ρύθμιση. Φαίνεται να αγνοούν, όσοι άσκησαν αυτήν την κριτική, ότι ήδη, μετά την κύρωση του αναθεωρημένου ευρωπαϊκού κοινωνικού χάρτη, παύει να ισχύει ο κανόνας που, πράγματι, μέχρι τώρα ίσχυε γενικά στο εργατικό μας δίκαιο, σύμφωνα με τον οποίο είναι αναιτιώδης η καταγγελία της σύμβασης εργασίας. Στο εξής υποχρεωτικά πρέπει να αιτιολογείται κάθε απόλυση εργαζομένου στον ιδιωτικό τομέα. Αυτό που κάνει, λοιπόν, το νομοσχέδιο του Υπουργείου, είναι να ανταποκριθεί - πέραν αυτής της γενικής υποχρέωσης να αιτιολογούνται οι καταγγελίες των σχέσεων εργασίας - σε συνταγματική επιταγή, που πώς την έχει ερμηνεύσει το Συμβούλιο Επικρατείας σε μια σειρά από αποφάσεις του; Για λόγους αρχείου θα καταθέσω για τα Πρακτικά της Βουλής μία από αυτές. Λέει, λοιπόν, μια πάγια σειρά αποφάσεων της νομολογίας του Συμβουλίου Επικρατείας ότι η έντονη ρυθμιστική επέμβαση του νομοθέτη στην οργάνωση και λειτουργία των ιδιωτικών σχολείων και ιδίως στην υπηρεσιακή κατάσταση του προσωπικού τους, αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση του συμφέροντος της εκπαίδευσης και δη, η εξασφάλιση στους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς λειτουργούς σταθερών συνθηκών εργασίας, αποτελεί συνταγματικό λόγο δημοσίου συμφέροντος ώστε να μπορούν αυτοί απερίσπαστοι να εκτελούν τα καθήκοντά τους. Αυτό αποτελεί κοινό τόπο και στη νομολογία και στους δημοσιολογούντες. Για λόγους, πάλι, αρχείου θα καταθέσω μια σχετική γνωμοδότηση που συνυπογράφει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, ο συνάδελφος κ. Λοβέρδος, μαζί με τον κοινό μας δάσκαλο, τον Δημήτρη τον Τσάτσο. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Γεώργιος Κατρούγκαλος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ακριβώς αυτό αποτελεί, άλλωστε, και μια από τις ιδιαιτερότητες του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου, ότι αντιμετωπίζουμε την εκπαίδευση όχι ως ιδιωτικό αγαθό αγοραίο, αλλά ως δημόσιο και κοινωνικό αγαθό. Και ακριβώς εκεί βρίσκεται μια από τις βασικές διαφορές μας με τον πλήρως laissez faire - ας πούμε - αγγλοσαξονικό καπιταλισμό. Σας θυμίζω ότι ένας από τους λόγους της απήχησης του μηνύματος του Σάντερς ήταν ακριβώς η έμφασή του στο ότι πρέπει να είναι δημόσια ή τουλάχιστον δωρεάν η παροχή της εκπαίδευσης. Και βρήκε εύφορο έδαφος, ακριβώς γιατί αυτή τη στιγμή οι φοιτητές στις Ηνωμένες Πολιτείες είτε αποκλείονται είτε υπερχρεώνονται με βάση τα δάνεια, που δίνονται εκεί για να μπορούν να παρακολουθήσουν τα μαθήματα στα κολλέγια και στα πανεπιστήμια. Προσοχή, όμως, στην Ελλάδα δεν έχουμε μόνο αυτό το γενικό ζήτημα της σύγκρουσης ανάμεσα σε αυτούς που θέλουν την αγορά ανεξέλεγκτη, ακόμα κι εκεί που υπάρχουν κοινωνικά αγαθά, και σε αυτούς που θέλουν την υπεράσπιση ενός άλλου μοντέλου. Δυστυχώς, στην Ελλάδα έχουμε τα χαρακτηριστικά αυτού του παρασιτικού και πελατειακού καπιταλισμού, που εύκολα καταγγέλλεται πια από τη μεριά της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ ως προς τη βάση του, δηλαδή, τα μικρά ρουσφέτια που γίνονταν για να γίνει μια πρόσληψη, ας πούμε, στο δημόσιο τομέα, ακριβώς για να μείνει στο κενό της πολιτικής πρακτικής το βασικό χαρακτηριστικό αυτού του συστήματος «πελατειασμού» και διαπλοκής, που ήταν η συμβιωτική σχέση των ιδιωτικών και των δημοσίων συμφερόντων στην κορυφή. Για να πω τα πράγματα με το όνομά τους, η ύπαρξη σχολαρχών, που για τις διαδοχικές και συνεχείς παρανομίες τους είχαν προστασία από το πολιτικό σύστημα, πολλές φορές στο ανώτατο επίπεδο του πολιτικού συστήματος και οι συνεχείς αυτές παρανομίες δεν ελέγχονταν, ακριβώς, γιατί είναι αντικείμενο της πελατειακής προστασίας. Να σας πω εδώ ότι αν δεν πρόκειται για μια άσκηση ιδιόμορφου χιούμορ που μου διαφεύγει, η δήλωση των σχολαρχών, την οποία διάβαζα σήμερα, κατά την οποία τάχα προκύπτει από τους ελέγχους του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας ότι είναι εργασιακός παράδεισος η κατάσταση στα ιδιωτικά σχολεία, είναι εντελώς ανακριβής. Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει. Δεν υπάρχει περίπτωση κατά την οποία να μην έχουμε βρει παρανομίες σε όσους ελέγχους έχει προχωρήσει η Επιθεώρηση Εργασίας. Και μάλιστα, ακόμα και στα μεγάλα σχολεία υπάρχει μια ουσιαστική προσπάθεια να μην γίνει καν ο έλεγχος, να απαγορευτεί η είδος στους επιθεωρητές εργασίας. Και ακριβώς επειδή δεν θέλουμε με την αστυνομική δύναμη να εισέλθουμε σε έναν χώρο και να παραβιάσουμε την εκπαιδευτική ειρήνη, πολλές φορές οι επιθεωρητές μας είναι αναγκασμένοι να πηγαίνουν και να κάνουν τους ελέγχους όταν τα σχολεία δέχονται τους γονείς, στο πλαίσιο των επισκέψεων. Και σε όλες αυτές τις περιπτώσεις βρίσκουμε παρανομίες που είτε ανάγονται στην κατάσταση την εργασιακή των ιδιωτικών εκπαιδευτικών είτε στο βάφτισμα ιδιωτικών εκπαιδευτικών ως εργαζομένων με άλλο καθεστώς, ακριβώς για να ξεφεύγουν οι σχολάρχες από τις υποχρεώσεις της ιδιωτικής εκπαιδευτικής νομοθεσίας. Για να ολοκληρώσω, δεν αφορά αυτή η προστασία του παλαιού πολιτικού συστήματος συστηματικές παρανομίες μόνο στην λειτουργία των ιδιωτικών σχολείων. Η ΟΙΕΛΕ είχε απευθύνει στον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, όταν ήταν Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και υπεύθυνος για την νομιμότητα στην δημόσια εκπαίδευση, σειρά καταγγελιών, που αφορούσαν παράτυπους ή παράνομους τίτλους ιδιωτικών σχολείων, που έπρεπε να ελεγχθούν ως προς την νομιμότητά τους, συνδυασμένες με καταγγελίες ότι πολλοί κάτοχοι των τίτλων αυτών είχαν θέσεις στη ΝΕΡΙΤ, στο Υπουργείο Παιδείας. Καταθέτω αυτές τις απόρρητες και εμπιστευτικές επιστολές, οι οποίες έμειναν χωρίς διερεύνηση, όπως μου δήλωσε η ΟΙΕΛΕ, η οποία επανήλθε με δύο ανάλογες επιστολές όταν εγώ ανέλαβα τα καθήκοντα αυτά. Προφανώς, έστειλα τους σχετικούς φακέλους στον επιθεωρητή δημόσιας διοίκησης και ως αποτέλεσμα αυτών των ελέγχων που έγιναν - και ούτε συγκάλυψης του προηγούμενου διαστήματος - μπόρεσε η σημερινή ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας να ενεργοποιήσει τον νόμο Γιαννάκου και να προχωρήσει στην αποκατάσταση της νομιμότητας στον χώρο αυτό. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, κ. Γεώργιος Κατρούγκαλος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Για να ολοκληρώσω, με παραξενεύει η στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης εάν δεν ψηφίσουν αυτές τις εντελώς μετριοπαθείς ρυθμίσεις που κινούνται στο πλαίσιο του συνταγματικού μας πολιτισμού για την υπεράσπιση του κοινωνικού αγαθού της παιδείας. Δυστυχώς, δεν με παραξενεύει η στάση της Νέας Δημοκρατίας, γιατί σε αυτό το πρόσφατο ménage à trois, όπου οι παραδοσιακοί εκπρόσωποι του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, αυτοί που ψήφισαν τον ν.6682/1977- νόμος Ράλλη είναι αυτός, που καθιερώνει στην ουσία τις ρυθμίσεις, που επανεισάγει τώρα το Υπουργείο Παιδείας - παρακολουθούν αμήχανοι αυτόν τον, κατά την γνώμη μου, παρά φύση πολιτικό γάμο ακροδεξιών και νεοφιλελεύθερων. Όμως, το δείγμα της δικής μας πολιτικής είναι και σε αυτόν τον τομέα της παιδείας αυτός, που παντού μας χαρακτηρίζει, δηλαδή, υπέρ του κοινωνικού κράτους, υπέρ των αδυνάμων, υπέρ του κοινωνικού συνόλου στην ουσία, γιατί οτιδήποτε υποστηρίζει αυτό που έχει ανάγκη ο ελληνικός λαός είναι τελικά υπέρ του συνόλου, υπέρ της ολότητας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Ο κ. Αναστάσιος Δημοσχάκης από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για να κάνω κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Ορίστε, κύριε Φίλη, έχετε τον λόγο.
Καταθέτω δύο νομοτεχνικές βελτιώσεις. Η μια αφορά ρυθμίσεις για τους καθηγητές τους υπηρετούντες λέκτορες των ΑΕΙ και τους καθηγητές εφαρμογών των ΤΕΙ και η άλλη αφορά ζητήματα για τις διακοπές στο θέμα των φροντιστηρίων. Είναι διευκρινήσεις.
Παρακαλώ να διανεμηθούν. Τον λόγο έχει ο κ. Αναστάσιος Δημοσχάκης από την Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τη Δευτέρα το βράδυ ο Διευθυντής της Τροχαίας Αθηνών, ένας σκληρά εργαζόμενος συμπολίτης μας, έπεσε θύμα άδικης επίθεσης την ώρα που ασκούσε το καθήκον του από άτομα που δεν έχουν συναίσθηση του αξιοποίνου και του κινδύνου και δεν έχουν σεβασμό στην ανθρώπινη ύπαρξη. Τηλεφώνησα χθες και σήμερα το πρωί επισκέφτηκα στο «401» τον Διευθυντή Τροχαίας Αθηνών, Γιώργο Διαμαντόπουλο, ο οποίος το βράδυ της περασμένης Δευτέρας έπεσε θύμα άδικης επίθεσης από ομάδα κουκουλοφόρων την ώρα που εκινείτο πεζός και συντόνιζε τους τροχονόμους του κεντρικού τομέα, επιχειρώντας έτσι να κρατήσει όρθια κυκλοφοριακά την Αθήνα μετά από σχετικό συλλαλητήριο στην πρωτεύουσα, η κυκλοφορία της οποίας είχε διαταραχθεί. Ελπίζω η άδικη επίθεση εις βάρος του διευθυντού της Τροχαίας να εξιχνιαστεί, η υγεία του να αποκατασταθεί και να μην επαναληφθεί η απαράδεκτη εικόνα εις βάρος ανθρώπων που επιχειρούν με κίνδυνο και προστατεύουν την αθηναϊκή κοινωνία και την χώρα ολόκληρη. Πρέπει να περάσουμε το μήνυμα ότι το κέντρο της Αθήνας δεν μπορεί να μετεξελιχθεί σε άβατο ανομίας. Εσείς αποδυναμώσατε την Αστυνομία, εσείς την απονευρώσατε, πάνω απ' όλα εσείς την αποθαρρύνατε και αποθρασύνατε τους σκοτεινούς και περίεργους κύκλους, που ταλαιπωρούν την Αθήνα και τη χώρα εδώ και δεκαετίες. Ο Πρόεδρός μας, ο Κυριάκος ο Μητσοτάκης, την 20η Απριλίου στην προ ημερησίας διατάξεως για θέματα ασφαλείας σας είπε επί λέξει: Καταργήσατε την Ομάδα ΔΕΛΤΑ κατά απαίτηση της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ και του Ρουβίκωνα, με αποτέλεσμα να αλωνίζει σήμερα ο Ρουβίκωνας. Γνωρίζει ότι δεν υπάρχει καμία ταχυκίνητη ομάδα άμεσης επέμβασης και αντίδρασης. Η δημοκρατία μας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - όλοι μας γνωρίζουμε - δεν διώκει το φρόνημα των πολιτών, αλλά ούτε και η Αστυνομία μας, που είναι ο βασικός πυλώνας της. Διώκονται μόνο οι αξιόποινες πράξεις των πολιτών. Η δημοκρατία μας, όμως, δέχεται σημαντικές λοιδορίες και σημαντικές επιθέσεις και υφίσταται σοβαρές αναταράξεις. Επί των ημερών σας θα γεννηθεί σημαντικό εκρηκτικό μείγμα. Αυτά που θα συμβούν στη χώρα δεν θα έχουν προηγούμενο ιστορικό. Όλοι μας, δυστυχώς, είμαστε ανάσκελα και δεν αντιδρούμε και όπως οφείλουμε και όπως ορκιστήκαμε. Με την ευκαιρία αυτής της επίθεσης θέλω να κάνω μία έκκληση, μία πρόταση ως επίτιμος Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας. Και μάλιστα προτείνω στο Προεδρείο της Βουλής δύο απλά πράγματα. Θα πρέπει εδώ μέσα στο ελληνικό Κοινοβούλιο τα κόμματα να αποδοκιμάσουν και να καταδικάσουν εντόνως την επίθεση, γιατί και σήμερα ο κύριος Υπουργός Παιδείας δεν είχε ούτε μία λέξη να πει για έναν αξιωματικό ο οποίος γυρίζει νυχθημερόν στους δρόμους της Αθήνας και στηρίζει αυτήν την κοινωνία. Και το δεύτερο. Προτείνω να επισκεφθεί αντιπροσωπεία της Βουλής τον διευθυντή της Τροχαίας Αθηνών, προκειμένου να στείλει ένα μήνυμα ότι η Βουλή των Ελλήνων έχει νεύρα και αντιδρά. Η απόφαση είναι δική σας, κύριε Πρόεδρε. Ας περάσουμε και τώρα στο θέμα μας. Η Κυβέρνηση για μία ακόμα φορά αποδεικνύει την προχειρότητα, αλλά και την ελαφρότητα με την οποία προσεγγίζει και αντιμετωπίζει σοβαρά θέματα που αφορούν την εκπαίδευση. Αυτή τη φορά φέρνει στη Βουλή ένα νομοσχέδιο για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό, το οποίο δεν έχει τίποτα το ουσιαστικό να προσφέρει, καθώς περιέχει ατεκμηρίωτες αοριστολογίες, ενώ στην ουσία στοχεύει στην περαιτέρω υποβάθμιση έως κατάργηση των σχολείων του εξωτερικού και μάλιστα από το 2018. Η Κυβέρνηση, πιστή στο δόγμα της επικοινωνίας χωρίς ουσία, επιδιώκει να εμφανιστεί ότι ενδιαφέρεται για την εκπαίδευση των Ελλήνων του εξωτερικού. Στην πραγματικότητα, όμως, για μια ακόμα φορά δείχνει τη διάθεση να βολέψει «ημετέρους» με μια σειρά φωτογραφικών διατάξεων που περιλαμβάνει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο που συζητάμε. Προσπαθείτε να επικοινωνήσετε το προφίλ μιας κυβέρνησης, που ενδιαφέρεται για την εκπαίδευση των Ελλήνων του εξωτερικού. Δυστυχώς, όμως, για εσάς, θα σας ακολουθεί πάντα το αποτύπωμα του φιάσκου με το οικόπεδο που θα φιλοξενούσε το ελληνικό σχολικό συγκρότημα του Μονάχου. Προσωπικά για το συγκεκριμένο ζήτημα - και εσείς το γνωρίζετε, κύριε Υφυπουργέ της Παιδείας - ως τομεάρχης απόδημου ελληνισμού, είχα προβεί σε πολλαπλές κοινοβουλευτικές ενέργειες, κάνοντας τρεις αναφορές κοινοβουλευτικού χαρακτήρα και μία επίκαιρη ερώτηση. Παρά το γεγονός ότι η ηγεσία του Υπουργείου Υποδομών, αλλά και Παιδείας φρόντιζαν να μου δίνουν καθησυχαστικές απαντήσεις, το κακό έγινε και χάσαμε την ευκαιρία για μια μοναδική πολιτιστική και πολιτισμική επένδυση δεκαπέντε χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων μέσα στην καρδιά της Γερμανίας. Αν μη τι άλλο, αυτή η αποτροπιαστική εξέλιξη είχε τεράστιες αρνητικές συνέπειες στον οικουμενικό ελληνισμό και στο ελληνικό κράτος και συμβολικά και ουσιαστικά. Μιλάμε ουσιαστικά για το ιδιόκτητο σχολείο που θα κάλυπτε τις διδακτικές ανάγκες των παιδιών της ομογένειας του Μονάχου, που σήμερα ο ελληνισμός εκεί αριθμεί περίπου τριάντα πέντε χιλιάδες. Θα ήθελα, όμως, να πω ότι εκεί θα στεγάζονταν τα δημοτικά σχολεία, τα γυμνάσια και το λύκειο. Αυτό, όμως, δεν κατέστη δυνατόν. Αυτή, όμως, δεν ήταν η μοναδική ολιγωρία της Κυβέρνησης. Αδιαφορήσατε, παρά τις δικές μας επισημάνσεις, να ορίσετε με νόμο την 20η Μαΐου, ημέρα γέννησης του Σωκράτη, ως ημέρα της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού. Αφού δεν μπορείτε, λοιπόν, να κάνετε αυτές τις απλές ενέργειες, πώς θέλετε να γίνετε πιστευτοί ότι επιδιώκετε να επιφέρετε τομές στην εκπαίδευση των Ελλήνων του εξωτερικού; Το ζήτημα, όμως, δεν είναι μόνο η εκπαίδευση των ομογενών, έστω και με τον πρόχειρο τρόπο που εσείς προσεγγίζετε. Προτεραιότητά μας οφείλει να είναι και το δικαίωμα της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού. Εσείς το στερήσατε. Το σχέδιο νόμου δεν το συζητήσατε. Τη δε τροπολογία που, καταθέσαμε στο πλαίσιο της συζήτησης του λεγόμενου εκλογικού συστήματος την απορρίψατε. Δεν θέλετε οι Έλληνες του εξωτερικού, οι οποίοι δεν διαφέρουν σε τίποτα απ' εμάς, να ψηφίζουν. Διαβάζοντας το νομοσχέδιο - για να επανέλθουμε σε αυτό - διαπιστώνουμε ένα πασάλειμμα διαφόρων διατάξεων γεμάτο κενά. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, όσον αφορά τα δίγλωσσα σχολεία, αυτά γενικά δεν έχουν την αποδοχή της ομογένειας όπως τα αμιγή. Υπάρχει φόβος οι ομογενείς να προτιμήσουν τα αμιγώς ξένα, όπως για παράδειγμα στη Γερμανία, οπότε το αποτέλεσμα θα είναι αντί να διατηρήσουμε ισχυρούς δεσμούς με την ομογένεια, να κόψουμε και τους ήδη υφιστάμενους. Πρέπει να τονιστεί ότι μέσα στο νομοσχέδιο δεν περιγράφεται το πλαίσιο λειτουργίας των δίγλωσσων σχολείων. Το αφήνουν να το χειριστεί η Κυβέρνηση μετά από δύο χρόνια. Στόχος θα πρέπει να είναι το δίγλωσσο σχολείο, που θα δίνει τη δυνατότητα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση τόσο στη χώρα υποδοχής όσο και στην ημεδαπή. Οφείλουμε πάντως να παραδεχθούμε ότι η Κυβέρνηση είναι συνεπής σε ένα σημείο. Για μία ακόμα φορά εντάσσει σε ένα νομοσχέδιο άσχετα θέματα. Μιλάμε σήμερα για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση και υπάρχουν στο νομοσχέδιο διατάξεις και για την ιδιωτική. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι το Υπουργείο Παιδείας, κυριευμένο από τις ιδεοληψίες του ενάντια στον ιδιωτικό τομέα, προσπαθεί να αναιρέσει δύο βασικά πλεονεκτήματα της ιδιωτικής εκπαίδευσης, τη δυνατότητα επιλογής και αξιοκρατικής αντιμετώπισης του εκπαιδευτικού προσωπικού και τη δυνατότητα διαφοροποίησης στο εφαρμοζόμενο εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Η νέα ρύθμιση μονιμοποιεί ουσιαστικά τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς στα σχολεία. Η διοίκηση του κάθε σχολείου στο εξής δεν θα μπορεί να διαφυλάξει την ποιότητα της εκπαιδευτικής υπηρεσίας, που παρέχει στους μαθητές, καθώς δεν θα μπορεί να αντικαταστήσει έναν εκπαιδευτικό, ανεξάρτητα του εάν αυτός αποδίδει ή όχι. Δεν προστατεύει τον καλό εκπαιδευτικό, αλλά αυτόν, που θα μπει στην τάξη και δεν θα ανταποκριθεί στα καθήκοντά του με ευσυνειδησία. Πάνω απ' όλα, δεν στηρίζει την επιχειρηματικότητα, κύριε Υπουργέ, αλλά αντιθέτως την πολιορκεί. Δεν λύνετε προβλήματα, αλλά περιπλέκετε τα πράγματα. Μήπως θέλετε να τα κρατικοποιήσετε; Τα κράτη της Ευρώπης πρέπει να είναι δομημένα και να εξυπηρετούν την ιδιωτική πρωτοβουλία. Αυτή δίνει ζωή στον τόπο. Αυτή δίνει θέσεις εργασίας, αλλά και απασχόληση, όχι το κράτος που παρέχει δυστυχώς πάντα κακές υπηρεσίες πλην εξαιρέσεων. Αναφορικά τώρα με την τροπολογία για την ειδική αγωγή, επειδή, πράγματι, όλοι δεχθήκαμε έναν πόλεμο ενημέρωσης, πρόσωπα που δεν έχουν καμμία απολύτως σχέση με την ειδική αγωγή θα μπορούν να διδάσκουν εφεξής σε αυτή. Το συμπέρασμα, λοιπόν, που προκύπτει απ' αυτό το νομοσχέδιο στο σύνολό του είναι πως η Κυβέρνηση της Αριστεράς για μια ακόμα φορά προσπαθεί να παίξει μικροκομματικά παιχνίδια με την παιδεία. Και γι' αυτό το καταψηφίζουμε. Οφείλετε, όμως, να γνωρίζετε ότι πλέον δεν μπορείτε να ξεγελάσετε άλλο τον λαό και σύντομα θα έρθετε αντιμέτωποι με την ετυμηγορία του. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ.
Μια μικρή διευκρίνιση, επειδή έγινε μια αναφορά προσωπική. Δεν θεωρώ ότι το Βήμα της Βουλής μπορεί να φιλοξενεί ομιλίες επί παντός του επιστητού. Υπάρχει μια ημερήσια διάταξη. Ο κ. Δημοσχάκης νωρίτερα αναφέρθηκε διά μακρόν σε διάφορα ζητήματα, μεταξύ των οποίων και στο περιστατικό εις βάρος του διοικητή της Τροχαίας, και με εγκάλεσε ότι δεν έκανα δημόσια δήλωση. Δεν θα έπαιρνα τον λόγο να μιλήσω. Η Κυβέρνηση έχει τοποθετηθεί επ' αυτού του ζητήματος. Πήρα τον κ. Διαμαντόπουλο - και παραβιάζω λίγο τις αρχές μου που λέω αυτό το πράγμα - του μίλησα, του ευχήθηκα να ανταποκριθεί στην περιπέτεια αυτή που υπάρχει τώρα και, βεβαίως, καταδίκασα όλες αυτές τις ενέργειες. Λυπάμαι να γίνεται αντικείμενο μικροκομματικής εκμετάλλευσης ένα θέμα όπως αυτό, το οποίο όλοι έχουμε καταδικάσει. Δεν πρέπει να κάνουμε πλειοδοσία καταδίκης από το Βήμα της Βουλής. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Υπουργέ, οι παρεκκλίσεις από την ημερήσια διάταξη έγιναν στις ομιλίες των περισσοτέρων συναδέλφων. Το Προεδρείο ανέχθηκε την παρέκκλιση και από την ομιλία του κ. Δημοσχάκη ξέροντας ότι εκφράζει, με τη δική του ευαισθησία, τη συμπαράστασή του στον τραυματισμένο συνάδελφό του και νομίζω ότι καλώς έπραξε το Προεδρείο. Τον λόγο έχει η κ. Σιωροπούλου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα καλούμαστε να ψηφίσουμε ένα νομοσχέδιο, που αποτελεί το πρώτο βήμα για την αναμόρφωση και τη συνολική αναβάθμιση του βασικού πυλώνα της δημοκρατίας μας, που είναι η παιδεία. Σας καλώ, κύριε Υπουργέ, να επιταχύνετε τη διαδικασία, να έρθουν σύντομα και τα άλλα νομοσχέδια, γιατί, όπως αποδεικνύεται, και άποψη έχετε και σωστές θέσεις. Καλωσορίζουμε αυτό το σχέδιο νόμου, που βάζει σε τάξη πολλά ζητήματα, που αφορούν την εκπαίδευση με έναν τρόπο ουσιαστικό και πάνω απ' όλα αναγκαίο και δίνει λύσεις σε επείγοντα θέματα. Θεωρώ εύλογη την αντίδραση όλων εκείνων, που θίγονται τα συμφέροντά τους και το καθεστώς που έχουν επιβάλει εδώ και πάρα πολλά χρόνια στον τόπο μας. Εύλογη είναι και η αντίδραση της Νέας Δημοκρατίας γιατί το κόμμα της Δεξιάς αποτελεί τη μήτρα όλων όσων βιώνουμε καθημερινά στην εκπαίδευσή μας και όχι μόνο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το συζητούμενο νομοσχέδιο αποτελεί μια αναγκαία και αυτόνομη νομοθετική πρωτοβουλία, η οποία όχι μόνο δεν αντιστρατεύεται τον εθνικό και κοινωνικό διάλογο, αλλά αντίθετα τον εμπλουτίζει, καθώς είτε επιλύει χρόνια προβλήματα είτε θέτει το πλαίσιο για την αντιμετώπιση σύγχρονων και άμεσων προκλήσεων. Ο επαναπροσδιορισμός της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης των ομογενών μας, η διασπορά της ελληνομάθειας και η προσπάθεια καθιέρωσης δίγλωσσων σχολείων με κύριες γλώσσες την ελληνική και εκείνη της χώρας υποδοχής, μέσα από την επιδίωξη διακρατικών συμφωνιών, πέρα από την αυτονόητη εθνική, πολιτισμική και οικονομική σημασία τους ανταποκρίνεται και στο διαρκές αίτημα των Ελλήνων της διασποράς να ενταχθούν στις κοινωνίες υποδοχής, αλλά και να διατηρήσουν τους γλωσσικούς και τους πολιτισμικούς τους δεσμούς με την πατρίδα. Ως προς τα διαπολιτισμικά σχολεία, είναι αναμφισβήτητο ότι απαιτείται η προσαρμογή τους στις τρέχουσες συνθήκες με την παράλληλη αξιοποίηση της πολύτιμης εμπειρίας, που έχουμε αποκομίσει από το παρελθόν. Με τον τρόπο αυτόν μπορεί να πραγματοποιηθεί η δόμηση των σχέσεων μεταξύ διαφορετικών πολιτισμικών ομάδων με σκοπό την άρση των ανισοτήτων και του κοινωνικού αποκλεισμού. Σε ό,τι αφορά την πρόβλεψη για την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων, με τη δημιουργία νησίδων θαλπωρής και γνώσης, επιβεβαιώνεται και ολοκληρώνεται η αλληλεγγύη και ο σεβασμός στις πανανθρώπινες αξίες που επιδεικνύει αποφασιστικά η ελληνική κοινωνία προς τους κατατρεγμένους και τα θύματα του πολέμου. Σχετικά με την αποκατάσταση του εποπτικού ρόλου του Υπουργείου Παιδείας στον χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι επιτυγχάνεται η επαναφορά της συνταγματικής νομιμότητας στη λειτουργία των ιδιωτικών σχολείων. Χαρακτηριστική είναι η αντίδραση και η αντιμετώπιση της Νέας Δημοκρατίας και των συνοδοιπόρων της για τα ακριβά ιδιωτικά σχολεία, ενώ δεν ακούστηκε φωνή για τα νυχτερινά σχολεία, εκεί που τα παιδιά του λαού μοχθούν καθημερινά και αγωνιούν να μάθουν γράμματα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η προσεκτική μελέτη των ρυθμίσεων του παρόντος νομοσχεδίου αποδεικνύει ότι πρόκειται για ένα συνεκτικό πλαίσιο ώριμων και αναγκαίων αλλαγών στον χώρο της εκπαίδευσης. Οι αλλαγές αυτές έρχονται να προστεθούν σε εκείνες, που νομοθετήσαμε τον τελευταίο χρόνο και αποδίδουν ήδη πρωτόγνωρους και εντυπωσιακούς καρπούς. Το γεγονός ότι και ο πλέον δύσπιστος θα δει το άνοιγμα των σχολείων να συνοδεύεται για πρώτη φορά από την άμεση διάθεση των βιβλίων στους μαθητές και από την έγκαιρη στελέχωση με εκπαιδευτικό προσωπικό σηματοδοτεί την οριστική ανακοπή της ελεύθερης πτώσης και του κατήφορου της παιδείας μας. Η χρεοκοπία των νεοφιλελεύθερων επιλογών των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ αναγκάζει τους εισηγητές τους να δίνουν μάχες οπισθοφυλακών, προκειμένου να συγκαλύψουν τα αδιέξοδά τους. Κυρίως, όμως, αποδεικνύει τις αστείρευτες δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας, που δικαιώνεται από τις πολιτικές της επιλογές, υιοθετεί το παράλληλο πρόγραμμα της Κυβέρνησής μας, της Κυβέρνησης της Αριστεράς, και βρίσκει τους δρόμους για την έξοδο από την κρίση. Και μην ξεχνάμε ότι η παιδεία είναι ο βασικός μοχλός ανάπτυξης της χώρας. Αυτή τη μάχη θα τη δώσουμε και θα την κερδίσουμε. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ, κυρία συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Ιωάννης Σαχινίδης από τη Χρυσή Αυγή έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να ζητήσω μία διευκρίνιση για τη νομοτεχνική βελτίωση, που κατατέθηκε τώρα από τον κύριο Υπουργό;
Τον λόγο έχει ο κ. Μαυρωτάς για ένα λεπτό.
Στη νομοτεχνική βελτίωση που μας μοιράστηκε τώρα και αφορά το άρθρο 30 για τα φροντιστήρια - η δεύτερη μάλλον - αναφέρεται στο β΄ εδάφιο της παραγράφου 2 του άρθρου 30 ότι σε περίπτωση απασχόλησής τους κατά τις Κυριακές προστίθεται η φράση «και τις διακοπές». Χθες μας είχε μοιραστεί μία νομοτεχνική βελτίωση που ακριβώς έσβηνε τη φράση «και τις διακοπές». Τι θα ισχύσει;
Η τελευταία.
Οπότε γυρνάμε στην αρχική έκδοση του νομοσχεδίου…
Η τελευταία. Ήταν παράλειψη.
Χθες μας δώσατε μία νομοτεχνική βελτίωση…
Χθες το αφαιρέσατε και σήμερα το επαναφέρετε.
Χθες το αφαιρέσατε αυτό.
Για το ίδιο άρθρο μιλάμε πάντα; Γιατί δεν το έχω μπροστά μου.
Ναι.
Ισχύει αυτό που έχουμε καταθέσει αυτή τη στιγμή, ναι. Για μια λέξη μιλάμε.
Δεν είναι μία λέξη, υπάρχει ένα ολόκληρο καθεστώς από πίσω.
Απλώς, λέει ότι «σε περίπτωση απασχόλησής τους κατά τις Κυριακές και τις διακοπές»…
Χθες το αφαιρέσατε και σήμερα το επαναφέρετε.
Δηλαδή, χθες…
Εάν το διαβάσετε, είναι θέμα σειράς λέξεων. Αναφέρεται δύο φορές, ήταν λάθος η διατύπωση και τη διορθώνουμε.
Ήταν λάθος η χθεσινή νομοτεχνική και τη διορθώνουμε σήμερα;
Τη διορθώνουμε. Ήταν μέσα εκεί, θα το δείτε. Δεν αλλάζει τίποτα επί της ουσίας ούτε χθες ούτε σήμερα, το ίδιο ακριβώς είναι.
Αλλάζει.
Διαβάστε όλη τη διατύπωση, μην δείτε μόνο τη νομοτεχνική και μιλάμε μετά.
Επειδή η ομιλία μου σήμερα ήταν ακριβώς με βάση τη χθεσινή νομοτεχνική βελτίωση και τώρα βλέπω ότι αλλάζει αυτό το πράγμα, γι' αυτό θίγω το θέμα.
Δεν αλλάζει το πράγμα, επαναλαμβάνω.
Μήπως εννοείτε - έτσι όπως είναι διατυπωμένο - κατά τις Κυριακές και τις αργίες και όχι τις διακοπές; Για σκεφθείτε το λίγο.
Το θέμα των αργιών δεν υπάρχει ανάγκη να διατυπωθεί. Είναι σαφές ότι πληρώνονται τις αργίες, που λέει ο νόμος. Υπάρχει θέμα προσδιορισμού των διακοπών για τα φροντιστήρια, ποιες είναι οι διακοπές. Αυτό είναι θέμα απόφασης, όμως.
Δηλαδή και το θέρος, κύριε Υπουργέ; Και τον Ιούλιο;
Όχι, αυτό θέλω να πω. Ο προσδιορισμός των διακοπών των φροντιστηρίων δεν είναι ούτε οι δεκαπέντε μέρες το Πάσχα, ούτε οι δεκαπέντε ημέρες τα Χριστούγεννα, όλες οι ημέρες, ούτε οι τρεις μήνες το καλοκαίρι. Υπάρχει ειδική υπουργική απόφαση, που καθορίζει πολύ μικρότερο εύρος των διακοπών. Γι' αυτό το αναφέρουμε.
Τα θερινά τμήματα, δηλαδή, στα φροντιστήρια θα πληρώνονται με αυξημένο ωρομίσθιο;
Όχι, δεν είναι αυξημένο.
Έτσι όπως το διατυπώνετε, έτσι είναι.
Αυτό λέει.
Εάν το διαβάσετε, θα δείτε ότι δεν είναι έτσι. Όμως, όλο το άρθρο να το διαβάζετε, όχι μόνο τη νομοτεχνική βελτίωση.
Επειδή έχω όλο το άρθρο, γι' αυτό το λέω.
Διαβάστε το όλο, για να δείτε ότι δεν είναι έτσι.
Γιατί προσπαθώ να το κάνουμε τελείως σαφές.
Επαναλαμβάνω ότι η υπουργική απόφαση περιορίζει το εύρος των διακοπών των φροντιστηρίων σε σχέση με το εύρος των διακοπών των σχολικών μονάδων.
Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Σαχινίδη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριοι Υφυπουργοί, δεν θα μπορέσω να αντισταθώ στον πειρασμό και όπως ο κ. Πελεγρίνης στην ομιλία του αποκάλεσε «κύριο συνάδελφο» τον κ. Φορτσάκη, έτσι δικαιούμαι και εγώ να αποκαλέσω «κύριε συνάδελφε» τον Υπουργό, διότι τυγχάνει και εγώ να μην έχω κάποιο πτυχίο. Στο σχέδιο νόμου εκ πρώτης όψεως μας κάνει τεράστια εντύπωση και μόνο ο τίτλος του παρόντος σχεδίου νόμου «ελληνόγλωσση εκπαίδευση» από μια συγκυβέρνηση η οποία έχει κάνει όλες τις απαραίτητες ενέργειες και πρακτικές, που έχουν εθνομηδενιστικό χαρακτήρα, από μια Κυβέρνηση η οποία έκανε ό,τι μπορούσε ακριβώς, τίποτα σε ελληνικό, σε καμμίας μορφής εκπαίδευση, από το νηπιαγωγείο μέχρι τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, από μια συγκυβέρνηση, που διαλύει καθημερινά την παιδεία, όπως διαλύει τον εθνικό και κοινωνικό ιστό της πατρίδας μας. Το ζήτημα, λοιπόν, της εκπαίδευσης των ελληνόπουλων της διασποράς είναι όντως κομβικό. Αυτό λέει, άλλωστε, και η αιτιολογική έκθεση. Η Ελλάδα είναι η μεγάλη απούσα στην κάτω Ιταλία, στη βόρειο Ήπειρο - για εμάς βόρειος Ήπειρος, για κάποιους άλλους νότια Αλβανία - και την ανατολική Ρωμυλία. Καλό θα ήταν κάποια στιγμή να το δούμε αυτό. Μετά το 1960 έγιναν κάποιες προσπάθειες, αλλά μόνο σε επίπεδο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και αυτό μόνο σε χώρες, που πήγαν Έλληνες μετανάστες, δηλαδή, κυρίως στη Γερμανία, την Αυστραλία, αλλά αυτές δεν ήταν αρκετές. Όμως, η δική σας παρέμβαση, κύριοι της συγκυβέρνησης, έχει να κάνει όχι με το να γίνει η εκπαίδευση πιο ελληνική, όχι με το να είναι στο πλαίσιο του ελληνικού πολιτισμού των αξιών του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, αλλά με το να είναι στο πλαίσιο της νέας τάξης πραγμάτων, άχρωμη, χωρίς νόημα, χωρίς πνεύμα και χωρίς ουσία. Κύριε Υφυπουργέ, αναφέρατε ότι επισκεφθήκατε σχολεία στο εξωτερικό ελληνικά. Θα σας μιλήσω εξ ιδίας πείρας. Έχω φοιτήσει και έχω μεγαλώσει στη Γερμανία. Όλα τα ελληνικά σχολεία πληρωνόντουσαν καθαρά από το ελληνικό κράτος. Σε ό,τι αφορά την εκκλησία, κάθε Κυριακή περιμέναμε να τελειώσει η εκκλησία των Καθολικών, πληρώναμε και νοικιάζαμε τον χώρο και όταν αξιωθήκαν και αγοράσαν οικόπεδο και έκτισαν ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία, δεν είναι εφ' όρου ζωής στην ελληνική κοινότητα, αλλά για ενενήντα εννιά χρόνια, εν αντιθέσει που εδώ στην Ελλάδα νομοθετείτε για να πληρώνει το ελληνικό κράτος για την εκπαίδευση αλλόθρησκων και ξένων. Έχει τεράστια διαφορά. Επιτέλους, εναρμονιστείτε, όπως είναι και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν μπορεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση όπου υπάρχει Ελληνισμός να πληρώνουμε για την εκπαίδευση των Ελληνόπουλων, όπου υπάρχει Ελληνισμός να πληρώνουμε για να μπορούμε να ασκήσουμε τα θρησκευτικά μας καθήκοντα και στην Ελλάδα όλα αυτά να παρέχονται δωρεάν. Είναι απαράδεκτο. Και φυσικά, όλα αυτά τα καθορίζει ο Υπουργός, ο οποίος αναδεικνύεται σε ρυθμιστή θεμάτων για τα οποία θα έπρεπε να γνωμοδοτούν και να αποφασίζουν επιστήμονες με ιδιαίτερη γνώση στο συγκεκριμένο αντικείμενο. Όμως, αντί αυτών, ο Υπουργός καθορίζει από το ποιες σχολικές μονάδες θα λειτουργήσουν στο εξωτερικό μέχρι και τον τρόπο με τον οποίο θα ορίζονται οι συντονιστές. Με την αρχή ανάγνωσης φαίνεται ο πραγματικός σκοπός της Κυβέρνησης για την εξαφάνιση της ελληνικής παιδείας και την επιτυχία του εθνομηδενισμού. Στα άρθρα υπάρχει μια αναιτιολόγητη επανάληψη εις ό,τι αφορά τις υπουργικές αποφάσεις καθώς και λοιπών παραγράφων. Στο παρόν σχέδιο νόμου η επανάληψη είναι μήτηρ πάσης κακίας. Το σχέδιο νόμου βρίθει λαθών εσκεμμένων για τη δημιουργία ενδοτικών στρατιών εκπαιδευτικών. Πλέον, δεν μιλάμε για ένα σχέδιο νόμου, αλλά για μια σειρά υπουργικών αποφάσεων. Μέχρι το τέλος του Σεπτέμβρη θα λειτουργήσουν οι πρώτες τάξεις υποδοχής στα μεγάλα κέντρα φιλοξενίας, όπως ο Ελαιώνας. Αυτή η εκτίμηση είναι στελεχών του Υπουργείου Παιδείας, οι οποίοι προετοιμάζονται εκτός από τα σχολεία να αναλάβουν και την εκπαίδευση περίπου είκοσι δύο χιλιάδων παιδιών λαθρομεταναστών. Όμως, εδώ υπάρχει ένα ζήτημα, κύριε Υφυπουργέ. Οι συνεργαζόμενες ΜΚΟ ενημερώθηκαν από το ίδιο το Υπουργείο Παιδείας ότι θα πρέπει να καταθέσουν μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου στο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής την πρόθεσή τους να συνεργαστούν και στη συνέχεια την περιοχή στην οποία θα δραστηριοποιηθούν. Το Υπουργείο δηλώνει έτοιμο να προχωρήσει από βδομάδα σε πρόσκληση εκπαιδευτικών για το τετράωρο πρόγραμμα, που έχει ετοιμάσει και το οποίο αφορά μαθηματικά, ελληνική γλώσσα, μητρική γλώσσα και κάποια άλλη ξένη γλώσσα επιλογής. Αν υποθέσουμε ότι δεν θα έχει καμμία επιβάρυνση ο κρατικός προϋπολογισμός, θα μπορούσε να θεωρηθεί ένα προσωρινό μέτρο λύσης, γιατί υποτίθεται ότι προσωρινά θα έμεναν στην Ελλάδα. Όμως, προκύπτουν και άλλα ζητήματα. Αυτός ο οποίος θα διδάσκει στη μητρική τους γλώσσα θα εκτελεί και χρέη μεταφραστή στα άλλα μαθήματα; Δεν θα πρέπει να ξέρει και ξένη γλώσσα; Και το σημαντικότερο απ' όλα, οι λαθρομετανάστες προέρχονται, σύμφωνα με τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας και από την καταγραφή τους που έχει γίνει, από εβδομήντα επτά διαφορετικές χώρες. Δηλαδή, θα μπορέσετε να καλύψετε με δασκάλους ανθρώπους, που θα μπορούν να διδάξουν σε εβδομήντα επτά διαφορετικές γλώσσες; Να πάμε στο κομμάτι που ανέφερε ο κύριος Υπουργός για τα χρήματα, που θα διατεθούν για την εκπαίδευση αυτών. Μιλάμε για 7 εκατομμύρια ευρώ. Αυτά τα χρήματα, όπως καταλαβαίνετε, είναι λίγα και πιστεύω ότι θα μας φέρετε πάρα πολλές τροπολογίες για να ζητήσετε και άλλα χρήματα για την εκπαίδευση των λαθρομεταναστών. Επειδή τυγχάνει να είμαι ελεύθερος επαγγελματίας, έχω μάθει ένα πράγμα να κάνω σωστά στη ζωή μου, να κάνω επανειλημμένα επαλήθευση τους λογαριασμούς - και κύριε Υφυπουργέ, δεν μου βγαίνει το νούμερο. Από τα 7 εκατομμύρια ευρώ διά οκτακόσιες πενήντα εγκαταστάσεις, στις οποίες θα γίνονται τα μαθήματα, προκύπτει ένα ποσό των 8.235 ευρώ, το οποίο, αν το διαιρέσουμε διά δώδεκα, όσοι είναι οι μήνες, δηλαδή, προκύπτει ένα ποσό των 826 ευρώ. Με αυτά τα χρήματα, τα 826 ευρώ, δηλαδή, θα πρέπει να αμείβονται αυτοί που θα εκπαιδεύουν σε κάθε hot spot, όπου θα γίνονται τα μαθήματα. Δεν βγαίνουν τα νούμερα, κύριε Υφυπουργέ. Δεν βγαίνουν με τίποτα αυτά τα νούμερα και αυτά τα νούμερα δεν ξέρουμε αν θα ζητηθούν από τον κρατικό προϋπολογισμό, όπως σας είπα και πριν, δηλαδή, αν θα πάρετε και άλλα κονδύλια, ούτως ώστε να καλύψετε αυτά τα κενά. Εμείς είμαστε κάθετοι και απόλυτοι πάνω σε αυτό. Καμμία δωρεάν εκπαίδευση σε κανέναν λαθρομετανάστη. Άμεση απέλασή τους στις χώρες από τις οποίες προέρχονται. Δεν θα πρέπει το ελληνικό κράτος να παρέχει απολύτως τίποτα, πλην αυτών που επιβάλλονται από πλευράς ανθρωπισμού, να παρέχει κάποιες πρώτες βοήθειες και τίποτα παραπάνω. Χιλιάδες, όμως, μικρά Ελληνόπουλα - και κλείνω, κύριε Πρόεδρε - ενώ πληρούν τις προϋποθέσεις - το έχετε ακούσει επανειλημμένα σήμερα - μένουν εκτός παιδικών σταθμών και συγκεκριμένα το 30%. Τις θέσεις τους φυσικά τις καταλαμβάνουν, παράνομα, παιδιά λαθρομεταναστών. Πρώτον, επειδή οι γονείς αυτών των παιδιών στην πλειοψηφία τους, όπως ανέφερα και πριν, που διαμένουν είτε παράνομα είτε σε ένα νομότυπο καθεστώς με μια προσωρινή άδεια, δεν δηλώνουν τα πραγματικά τους εισοδήματα, γιατί φυσικά προέρχονται από μαύρη εργασία. Οπότε τι γίνεται; Σε αντίθεση με τους Έλληνες, πληρούν τα κριτήρια, τα οποία είναι εισοδηματικά, και έτσι παρουσιάζονται φτωχότεροι από τους Έλληνες και μπαίνουν στους παιδικούς σταθμούς. Εδώ παραβιάζεται το άρθρο 16. Σας ανέφεραν και ο Αρχηγός μας και κάποιοι συναγωνιστές την παράγραφο 2 του άρθρου, αλλά παραβιάζεται και η παράγραφος 4 του άρθρου 16, όπου αναφέρεται ρητά ότι όλοι οι Έλληνες έχουν δικαίωμα δωρεάν παιδείας σε όλες τις βαθμίδες της στα κρατικά εκπαιδευτήρια. Αυτό δεν συμβαίνει. Οπότε, παραβιάζετε κατάφωρα το Σύνταγμα. Έχουμε να κάνουμε μια πρόταση. Όποτε και όταν θα γίνει η πολυπόθητη αναθεώρηση του Συντάγματος, όπου θα έχουμε πάρα πολλές προτάσεις, θα πρέπει να προστεθεί μια παράγραφος στο άρθρο 16, η οποία θα αναφέρει ρητά ότι προτεραιότητα σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης θα πρέπει να έχουν πρώτα οι Έλληνες στο γένος και εφόσον υπάρξουν άλλες διαθέσιμες θέσεις, να δοθούν με κάποια κριτήρια, όπως κρίνει σκόπιμο, φυσικά, το ελληνικό κράτος. Αλλά όχι σε ξένους, μόνο σε αυτούς που διαμένουν νόμιμα, πληρώνουν φόρους και σέβονται το ελληνικό κράτος, το οποίο και τους φιλοξενεί. Η Χρυσή Αυγή δηλώνει για άλλη μια φορά ότι θα είναι δίπλα στα Ελληνόπουλα και δίπλα στην Ορθοδοξία. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Τριαντάφυλλος Μηταφίδης από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η ίδια η διαλεκτική της συζήτησης στην Αίθουσα της Βουλής με υποχρεώνει να δώσω ορισμένες απαντήσεις σε ζητήματα που έχουν τεθεί. Πρώτα πρώτα απευθύνομαι στον κ. Στύλιο, ο οποίος, με έμφαση, μάλιστα, μας είπε περίπου ότι ψευδώς ισχυριζόμαστε ότι επί των ημερών της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ έγιναν απολύσεις εκπαιδευτικών. Τον παραπέμπω, λοιπόν, στην 52529/Δ2/4-4-2014 απόφαση του «ολετήρα» - θα τον έλεγα - Υπουργού Παιδείας, του Αρβανιτόπουλου, ο οποίος υπέγραψε την απόλυση των πρώτων ογδόντα πέντε εκπαιδευτικών της Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, ενώ διακόπηκε και η μισθοδοσία τους. Παράλληλα, βέβαια, παρέμειναν σε ομηρία χίλιοι επτακόσιοι οκτώ εκπαιδευτικοί. Καταργήθηκαν πενήντα ειδικότητες από την Τεχνική Επαγγελματική Εκπαίδευση και ο κ. Αρβανιτόπουλος, πιστός στις αρχές του, εγκαινίασε ένα ιδιωτικό ΙΕΚ στον Πειραιά. Το καταθέτω αυτό στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Τριαντάφυλλος Μηταφίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δεύτερον, μου κάνει εντύπωση ότι δημόσιοι λειτουργοί, και μάλιστα υψηλόβαθμοι, όπως ο κ. Δημοσχάκης προηγουμένως, μέμφονται το ελληνικό κράτος από το οποίο ζούσαν, και μάλιστα κατείχαν και υψηλά αξιώματα. Θέλω να του πω ότι η διάλυση της ομάδας ΔΕΛΤΑ επιβλήθηκε από το γεγονός ότι ένας από τους καμικάζι μοτοσικλετιστές σακάτεψε, στην κυριολεξία, μία λαμπρή αγωνίστρια της αντιδικτατορικής αντίστασης, την πολυβασανισμένη από την Ασφάλεια της χούντας Αγγελική Κουτσουμπού. Έπεσε επάνω της, χωρίς να υπάρχει κανένας απολύτως λόγος. Θέλω να πω ότι δεν θα ξαναγυρίσουμε, τουλάχιστον όσο η χώρα είναι στα δικά μας τα χέρια, στην εποχή που ο πατήρ Μητσοτάκης έλεγε στους αστυνομικούς «το κράτος είστε εσείς». Δεν θα έχουμε αστυνομικό κράτος με τη δική μας τη διακυβέρνηση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν καταδικάζουμε αυτήν την άθλια επίθεση εναντίον του ανθρώπου αυτού που προσπαθούσε να ρυθμίσει την κυκλοφορία, του Αρχηγού της Τροχαίας. Κατά τη γνώμη μου, είναι άθλια δημαγωγική εκμετάλλευση να μας εγκαλείτε γι' αυτό το γεγονός και να δημιουργείτε την εικόνα ότι οι πολίτες είναι στο έλεος των ανεξέλεγκτων. Θέλω, αγαπητοί συνάδελφοι, να θέσω ορισμένα ζητήματα. Ο δικός μας ο αγώνας και η αγωνία είναι για το αυτονόητο, γι' αυτό που ένας τέως Υφυπουργός Παιδείας και συμπολίτης μου, ο Νίκος Γκεσούλης, αποκαλούσε «επανάσταση του αυτονόητου». Δυστυχώς, επανάσταση χρειάζεται, ακόμη και για το αυτονόητο, δηλαδή να μπορούμε να ξεκινάμε τη σχολική χρονιά χωρίς αυτές τις παραδοσιακές, δυστυχώς, κλασικές ελλείψεις, που επιτάθηκαν βέβαια τα χρόνια των μνημονίων. Θέλω να θέσω ένα ζήτημα, που έχω θέσει επανειλημμένα. Το έθεσα μάλιστα παρουσία και της κ. Γιαννάκου. Η χώρα αυτή τη στιγμή είναι σε καθεστώς ανέχειας και οικονομικού καταναγκασμού. Γιατί την εποχή των «παχιών αγελάδων», σε μία χώρα όπου χύθηκε αίμα για τη δημόσια εκπαίδευση, παρέμεινε για δεκαετίες ολόκληρες ο φτωχός συγγενής του προϋπολογισμού; Θα μας δώσετε ποτέ καμμιά εξήγηση; Υπήρχε, λοιπόν, μία σκόπιμη πολιτική να υποσιτίζεται η δημόσια εκπαίδευση από τα ψίχουλα του κρατικού προϋπολογισμού. Αυτό το πληρώνουμε πολύ ακριβά, γιατί υπήρχε από την άλλη μεριά, μία επιλογή: Θα έπρεπε να ενισχυθεί το άλλο, το αντίπαλο κομμάτι, η ιδιωτική. Θέλω να σας πω ότι θεωρώ τίτλο τιμής - με συγχωρείτε για την προσωπική αναφορά, γιατί έχω βιωματική σχέση με αυτό το νομοσχέδιο - και όχι ψόγο αυτό που μου είπε ο εκπρόσωπος των σχολαρχών, ότι «αυτό που δεν καταφέρατε το 1975, το καταφέρατε τώρα». Ακριβώς, γι' αυτό ήρθαμε στην εξουσία. Γι' αυτό μας ψήφισε ο ελληνικός λαός. Επειδή έχω λίγο χρόνο στη διάθεσή μου, θέλω να πω, παίρνοντας αφορμή από αυτά που θύμισε προηγουμένως ο Γιώργος ο Κατρούγκαλος, με τις αναφορές στον αείμνηστο Παύλο Μπακογιάννη, που τον ακούγαμε στην παρανομία βέβαια, επί χούντας. Μου κινητοποίησαν ανακλαστικά. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι την ίδια ακριβώς περίοδο, το 1976, που έδιναν τη μάχη οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί κατά των απολύσεων, δύο φωτισμένοι άνθρωποι - ο άλλος ανήκει σε έναν άλλο χώρο, ο καθηγητής ο κ. Δημήτρης Τσάτσος - έγραψαν γι' αυτό το ζήτημα. Είναι χαρακτηριστικός ο τίτλος: «Επιχείρηση και λειτούργημα». Θέλω στον ελάχιστο χρόνο που έχω να σας το διαβάσω. Δεν ξέρω αν έχω το περιθώριο αυτό. «Μοχλός για τη διασφάλιση του λειτουργήματος είναι η εξασφάλιση του εκπαιδευτικού λειτουργού, η ανεξαρτησία του. Ανεξαρτησία έχει τότε μόνο ο ιδιωτικός εκπαιδευτικός, όταν ο επιχειρηματίας δεν μπορεί να προσδιορίζει το διδακτικό λειτούργημα με επιχειρηματικό κριτήριο. Η ιστορία των αγώνων για τη διασφάλιση και άλλων λειτουργημάτων, μας διδάσκει καθαρά πως, χωρίς απόλυτη επαγγελματική κατοχύρωση, δεν νοείται διασφάλιση του λειτουργήματος. Το Σύνταγμα, στο οποίο αναφέρθηκαν διάφοροι εδώ, είναι πολύ προσεκτικό στη διατύπωση του άρθρου που επιτρέπει την ιδιωτική εκπαίδευση. Δεν την ταυτίζει με την επιχειρηματική ελευθερία. Τη θεωρεί λειτούργημα. Σαν λειτούργημα την επιτρέπει. Άρα προσέξτε το αυτό, μπορεί να παρέμβει με περιορισμούς για τον επιχειρηματία, όσοι είναι αναγκαίοι για να έχει το παρεχόμενο έργο την ποιότητα του λειτουργήματος. Άλλωστε η απόλυτα ελεύθερη οικονομία δεν είναι του εικοστού αιώνα. Η θεωρία των λιμπεραλιστών είχε υπ' όψιν της τη βιομηχανική παραγωγή και όχι την παιδεία. Στη βιομηχανική παραγωγή μπορεί να υπήρχε εποχή που η απόλυτη ελευθερία να οδηγούσε στην ποιότητα του προϊόντος. Αυτό δεν μπορεί να ισχύει για το προϊόν που λέγεται παιδεία.» Ακριβώς αυτή είναι η διαφορά μας. Έχουμε ταξική διαφορά και ιδεολογική στο ζήτημα αυτό. Είναι το λειτούργημα και όχι η επιχειρηματική δραστηριότητα αυτό που προσπαθούμε να διασφαλίσουμε μέσα από αυτή τη νομοθετική ρύθμιση. Δυστυχώς, λείπει το ΠΑΣΟΚ από την Αίθουσα αυτή τη στιγμή, αλλά θα ήθελα να τους θυμίσω τις ρίζες τους. Κοιτάξτε κάτι, και θα κατεβώ από το Βήμα, εμείς ούτε τη δικιά σας κληρονομιά διεκδικούμε, του καραμανλισμού προπαντός - τι θυμήθηκα τώρα - ούτε προφανώς την κληρονομιά του ΠΑΣΟΚ. Αλλά να έχετε υπ' όψιν σας ότι η μάχη για τις αρχές και για τις ιδέες δεν έχει ιδιοκτησιακό καθεστώς. Γι' αυτά τα μεγάλα ζητήματα έχουν δοθεί μάχες ακόμη και από ανθρώπους που ανήκαν σε διαφορετικούς χώρους. Το έχω ζήσει πάρα πολλά χρόνια στο συνδικαλιστικό κίνημα, όταν με ανθρώπους από αντίπαλες παρατάξεις δίναμε αυτές τις μάχες, γιατί ήταν ζωτικές για την ίδια την ύπαρξη της κοινωνίας και της εκπαίδευσης. Θέλω εδώ να καταθέσω ένα νομοσχέδιο. Βλέπω τώρα εδώ και τον κ. Λοβέρδο και τον κ. Κωνσταντόπουλο. Δεν προλάβατε, βέβαια, να το ψηφίσετε τότε, γιατί έπεσε η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Σας το αφιερώνω εξαιρετικά. Εμείς αυτά τα θεωρούμε όπλα στην φαρέτρα μας. Δεν τα ξεχνάμε. Ο καθένας δίνει τη μάχη για τις ρίζες του. Σας καταθέτω το σχέδιο νόμου. Να διαβάσετε και την εισηγητική του έκθεση, για να δείτε αν έχει καμμία σχέση αυτό που υπερασπίζεστε εδώ με αυτό είχε κατατεθεί το 1989. Το υπογράφουν ο Αγαμέμνων Κουτσόγιωργας, ο Δημήτρης Τσοβόλας, ο Γιώργος Γεννηματάς, ο Βασίλης Ρώτης και ο Γεώργιος Παπανδρέου, ως αρμόδιος τότε Υπουργός Παιδείας. Να το μελετήσετε. Εγώ εύχομαι μέχρι την ώρα της ψηφοφορίας να αλλάξετε γνώμη, από σεβασμό τουλάχιστον στις ρίζες σας. Το καταθέτω και καταθέτω και το κείμενο του Δημήτρη Τσάτσου.
Ευχαριστώ. Ο συνάδελφος κ. Βασίλειος Κικίλιας από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος και να μην επαναλάβω θέσεις οι οποίες ακούστηκαν εδώ πέρα δύο μέρες, χθες και σήμερα, κι έχουν ενδιαφέρον και από τη Συμπολίτευση και από την Αντιπολίτευση. Νομίζω ότι με θεσμικά και δομημένα επιχειρήματα η Αξιωματική Αντιπολίτευση έδωσε τη δυνατότητα στον κόσμο να μάθει γιατί αυτές οι ρυθμίσεις, - γιατί περί ρυθμίσεων πρόκειται, όχι νομοσχεδίου - για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση, για τη διαπολιτισμική εκπαίδευση και άλλες διατάξεις είναι πρόχειρες, αποσπασματικές, σε λάθος κατεύθυνση, αποπροσανατολίζουν, διχαστικές, ενάντια στην οποιαδήποτε ιδιωτική πρωτοβουλία μπορεί να υπάρξει σε αυτή τη χώρα. Θυμίζω ότι η πρωτοβουλία αυτή του ιδιωτικού τομέα, είναι αυτή που διά της φορολογίας χρηματοδοτεί και όλο το υπόλοιπο ελληνικό κράτος και ούτω καθ' εξής. Για να μην επαναληφθώ και επειδή βλέπω ότι έχει γίνει - και ιντριγκάρει αυτό - της μόδας να αναφέρεστε, κύριοι συνάδελφοι - εγώ λέω καλή τη πίστει - και στον καραμανλισμό και στον αείμνηστο τον Γεώργιο Ράλλη και στους άλλους αγωνιστές της παράταξής μου και στον ίδιο τον εθνάρχη, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, να κατεβάσω λίγο - αν θέλετε - το μέτρο και να επικαλεστώ κι εγώ έναν πολιτικό, το 1995, που έχει να κάνει με την παιδεία. Σ' έναν ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό, στον «ΣΚΑΪ» συγκεκριμένα, στην εκπομπή «Από σπόντα» στις 3-4 ειπώθηκε το εξής: «Βλέπουμε τους παλιούς αρχισυνδικαλιστές τους παλιούς μακρυμάλληδες νέους της δεκαετίας του 1970, που έμπαιναν στα αμφιθέατρα και συγκινούσαν, συνεπαίρναν τους φοιτητές με επαναστατικές προτάσεις για να αλλάξουν την κοινωνία, τους βλέπεις σήμερα να έχουν ξυρίσει τα γένια, να έχουν κόψει τα μαλλιά, να έχουν βάλει γραβάτες και να διαχειρίζονται το σύστημα, Βουλευτές, Υπουργούς. Πολλοί απ' αυτούς μπορεί να έχουν μία στάση θετική ίσως, να προσπαθούν να κάνουν κάποια πράγματα. Πολλοί, όμως, απ' αυτούς έχουν πάρει μία πολύ διαφορετική πορεία. Έχουν βολευθεί. Έχουν πιάσει κάποιες θέσεις στην πολιτική είτε ιδιωτεύουν και δεν κάνουν τίποτα για να αλλάξουν κάποια πράγματα». Δεν το είπα εγώ. Δεν το είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Δεν το είπε ο Κώστας Καραμανλής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το είπε ο Πρωθυπουργός της χώρας νυν και Αρχηγός σας, ο κ. Αλέξης Τσίπρας. Deja vu! Επιστροφή στο μέλλον! 1995! Προέβλεψε την πορεία του και της πλειοψηφίας των συναδέλφων σας ή μη εξωκοινοβουλευτικών Υπουργών στην πρώτη Κυβέρνηση Αριστερά. Δεν μπορώ να βάλω στο ίδιο σακούλι όλους τους συναδέλφους μου ούτε μπορώ να δεχθώ a priori ότι το σύνολο των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ έχει απεμπολήσει ή ξεχάσει ιδεολογικά θέματα αρχών, αυτά για τα οποία, ενδεχομένως, αγωνίστηκε χρόνια και τελικά κατέκτησε την πλειοψηφία δύο φορές, τρεις φορές το 2015 διά εκλογών και δημοψηφίσματος και άρα κυβερνά τη χώρα. Όμως, με συγχωρείτε πάρα πολύ. Απέχει παρασάγγας η ενδεχόμενα θεμιτή ιδεολογία, που είναι διαφορετική από τη δική μας - ελπίζω με τον ίδιο σκοπό και στόχο, το δημόσιο συμφέρον, το να υπηρετήσουμε τη χώρα - από τον τρόπο που κάνετε δουλειές στις δημόσιες αναθέσεις για το προσφυγικό - μεταναστευτικό στα hot spots και στα κέντρα σ' όλη τη χώρα, από τον τρόπο με τον οποίον θέλετε να διορίζετε ημετέρους δεξιά και αριστερά, από το κρατικό κανάλι μέχρι όλους τους φορείς της ενημέρωσης, από τον τρόπο με τον οποίον θέλετε να διοικήσετε, διχαστικά για τη χώρα και τους πολίτες της, από τον τρόπο με τον οποίο θέλετε να γράψετε ξανά ιστορία στα βιβλία τα σύγχρονα και τον τρόπο με τον οποίον θέλετε να διαπαιδαγωγήσετε μία νέα γενιά. Λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να βάλω και δεν θέλω να βάλω όλους σας στο ίδιο σακούλι. Σας ζητάω, όμως, να είστε ειλικρινείς και μαζί μ' εμάς και στην πλειοψηφία πλέον του ελληνικού λαού και να ασκήσετε στην Κυβέρνησή σας την κριτική που της αρμόζει για την όχι άδολη προσπάθεια που κάνει να χειραγωγήσει εσάς, εμάς και κυρίως τον ελληνικό λαό. Τα μέσα ενημέρωσης τα αφήνω τελευταία, γιατί αν θέλετε να κάνουμε και μία αυτοκριτική εμείς - ενδεχομένως ηλικιακά δεν μου ταιριάζει, ταιριάζει, όμως, ίσως στην παράταξη της Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία δεν καταφέραμε στη Μεταπολίτευση με δημοκρατικό τρόπο να ρυθμίσουμε τα θέματα της ενημέρωσης και έρχεστε εσείς τώρα με απολυταρχικές μεθόδους να κάνετε αυτό το οποίο εμείς θα έπρεπε να είχαμε κάνει με τον σωστό τρόπο πολύ καιρό πριν. Αυτή είναι μία πραγματικότητα, μία κριτική την οποία είμαι έτοιμος να δεχθώ. Όμως, θέλετε να μου πείτε για τη δημόσια διοίκηση, τους διαγωνισμούς, για τον τρόπο, με τον οποίο θέλετε να χειραγωγήσετε τα μέσα, για τον τρόπο, με τον οποίον ρίξατε την προηγούμενη Κυβέρνηση και χρησιμοποιήσατε τους θεσμούς, ενώ τώρα μας λέτε «Ελάτε να πάμε όλοι μαζί, να φτάσουμε μέχρι το 2019 για το εθνικό συμφέρον»; Αισθάνεστε γι' αυτά τα οποία λέγατε προεκλογικά στην πρώτη, δεύτερη διακυβέρνησή σας ότι τα πιστεύουν και τα εφαρμόζουν τώρα οι σύντροφοί σας στην Κυβέρνηση; Εξαιρώ τον κύριο πρύτανη, ο οποίος έχει μία ιδιότυπη λατρεία για το θέατρο. Δεν θα τον ψέγουμε και γι' αυτό. Με συγχωρείτε πάρα πολύ, αλλά απέχουν παρασάγγας, κύριοι. Θέλετε να το πάτε μέχρι το 2017, το 2018, το 2019; Ενδεχομένως. Μπορεί και όχι. Πάντως, πρέπει να ξέρετε κάτι, ότι εγώ εξακολουθώ να πιστεύω ότι υπάρχουν συνάδελφοι εδώ πέρα μέσα, σε όλες τις πτέρυγες της Βουλής, που μπορούν να δουν το προφανές. Το προφανές είναι ότι με τον τρόπο με τον οποίο αποφάσισαν να κυβερνήσουν, το μέλλον αυτής της χώρας είναι ζοφερό. Τα πράγματα δυσκολεύουν. Τα βάρη αυξάνονται. Κοιτάξτε, επειδή αποφασίσαμε να συζητήσουμε σήμερα για το νομοσχέδιο για την παιδεία, ή είναι επίκαιρο και συζητιέται καθημερινά το αν θα δοθούν τρεις, τέσσερις ή πέντε άδειες θεματικές ή περιφερειακές και σε ποιους, πιστεύετε ειλικρινά ότι θα ξεχάσουμε τόσο εύκολα τον ΕΝΦΙΑ, το ΕΚΑΣ, την περαιτέρω μείωση των μισθών ενδεχομένως σε λίγους μήνες, προκειμένου να μην έρθει ο κόφτης το 2017; Πιστεύετε τελικά ότι είναι τόσο εύκολο να κοροϊδεύετε για τόσο πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα τόσο πολύ κόσμο; Δεν το πιστεύω, όπως, όμως, δεν πιστεύω ότι στις αποφάσεις, στη ρητορική, στην ηθική όλοι είναι ίδιοι. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Επειδή και εσείς δεν πιστεύετε ότι στην ηθική, στη ρητορική και στις αξίες όλοι είναι ίδιοι, μην προσπαθήσετε να επιβάλετε προς τα κάτω - όχι προς τα πάνω - αυτό στη δημόσια παιδεία. Σας ευχαριστώ.
Ο συνάδελφος κ. Θεόδωρος Καράογλου από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο.
Αγαπητοί συνάδελφοι, η συνολική αποτίμηση της κατ' όνομα μεταρρυθμιστικής προσπάθειας που επιχειρεί το Υπουργείο Παιδείας μέσω του νομοσχεδίου που συζητούμε απόψε θα μπορούσε να συνοψιστεί στο περίφημο σύνθημα που είχε γραφτεί στους τοίχους του Παρισιού τον Μάιο του 1968: «Τρέξε, σύντροφε, ο παλιός κόσμος είναι πίσω σου!». Τι εννοώ με αυτό; Ότι πολύ απλά η συγκεκριμένη «μεταρρύθμιση» - βάζω τη λέξη «μεταρρύθμιση» σε εισαγωγικά - διακατέχεται από μία έντονη ιδεολογική αριστερή μονομέρεια, μία μονομέρεια η οποία έρχεται ως φυσικό επακόλουθο της αποκαλυπτικής δήλωσης που είχε κάνει ο Πρόεδρος της Επιτροπής Εθνικού Διαλόγου για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, ο κ. Αντώνης Λιάκος, σύμφωνα με την οποία σκοπός του πορίσματος του διαλόγου ήταν να επανακαθορίσει την έννοια «μεταρρύθμιση» και να την «επαναπατρίσει» στην Αριστερά. Με λίγα λόγια, πρόθεση της παρούσας Κυβέρνησης, προτάσσοντας τον κομματικό της εγωισμό, είναι να ταυτίσει την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση με μία αριστερή παρέμβαση, επιχειρώντας μία ευρύτερη ανατροπή εκ των έσω ή - αν προτιμάτε - μία πολιτική χειραγώγηση ενός καθοριστικού τομέα του κράτους, όπως είναι αυτός της παιδείας. Όλα αυτά, όπως ισχυρίζεται ο κ. Φίλης, μέσα από έναν διάλογο που πραγματοποιείται από μηδενική βάση. Μόνο που επιτρέψτε μου να παρατηρήσω ότι τούτος ο διάλογος είναι προσχηματικός και μονότροπα προκαθορισμένος, γεγονός, άλλωστε, που αποδεικνύεται από τον βιαστικό τρόπο με τον οποίο κατατέθηκε το νομοθέτημα στις αρμόδιες επιτροπές και σήμερα συζητούμε στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου. Το νομοσχέδιο που συζητούμε και που εσείς αποκαλείτε «συμμάζεμα», εγώ θεωρώ, αγαπητές συναδέλφισσες και συνάδελφοι, ότι επιχειρεί να βάλει κόφτη στη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα ελληνόπουλα της Διασποράς, ιδίως σε μία δύσκολη περίοδο, σε μία περίοδο αθρόας μετανάστευσης των Ελλήνων. Συνθλίβετε στις μυλόπετρες της εξοικονόμησης πόρων ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στο εξωτερικό, η οποία εκπαίδευση και γλώσσα μαζί με τη θρησκεία μας αποτελούν τις σημαντικότερες συνιστώσες της ελληνικής ταυτότητας. Αναμφίβολα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα παιδιά των Ελλήνων του εξωτερικού έχουν δικαίωμα στην ελληνομάθεια και επιβάλλεται να μείνουν κοντά στην εθνική τους ταυτότητα, φυσικά, εννοείται πλήρως ενταγμένα στο περιβάλλον στο οποίο ζουν. Ωστόσο, αυτό πρέπει να γίνει μέσα από μία πολυσχιδή ελληνόγλωσση εκπαίδευση με προοπτικές να δημιουργηθούν όλες εκείνες οι διεργασίες οι οποίες θα συντελέσουν στη βελτίωση της ζωής της ομογένειας και κυρίως θα προάγουν τον ελληνικό πολιτισμό. Έχω διαβάσει αναλυτικά το νομοσχέδιο και θα μπορούσα να καταλογίσω πολλά στην Κυβέρνηση αναφορικά με μία σειρά θεμάτων, όπως για παράδειγμα τις αλλαγές στις προϋποθέσεις πρόσληψης εκπαιδευτικών σε ελληνικά σχολεία του εξωτερικού, τον περιορισμό των παρατάσεων στις αποσπάσεις, ή τη διοικητική αναδιάρθρωση με αλλαγές στους συντονιστές εκπαίδευσης και στους διευθυντές των σχολείων. Εντούτοις, θεωρώ υποχρέωσή μου ως μέλος του Κοινοβουλίου και μέλος της Επιτροπής για τον Ελληνισμό της Διασποράς να εστιάσω στη σημασία της εκπαίδευσης των Ελλήνων του εξωτερικού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Συγκυβέρνησης, με την ψήφο σας πριν από λίγους μήνες στερήσατε από τους Έλληνες της Διασποράς το δικαίωμα της ψήφου. Τους εμποδίσατε να συναποφασίζουν για τις εξελίξεις στη «μητέρα Ελλάδα». Μην τους στερείτε τώρα και το αναφαίρετο δικαίωμα να τους παρέχεται η δυνατότητα ελληνικής παιδείας. Κάνω αυτήν την επισήμανση, διότι από τη στιγμή που οι Έλληνες της διασποράς έχουν έμπρακτα αποδείξει ότι επιθυμούν να διατηρήσουν την ιδιοπροσωπία τους, είναι υποχρέωση της πολιτείας να διατηρήσει ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας και να επενδύσει στο μέλλον των ελληνοπαίδων του εξωτερικού. Γι' αυτούς τους ανθρώπους η ελληνική γλώσσα είναι ο συνδετικός κρίκος με την πατρίδα, τον οποίο διαφυλάττουν, διασώζουν, αλλά και διαδίδουν από γενιά σε γενιά. Είναι το δικό τους «εργαλείο ζωής και συνείδησης», όπως χαρακτηριστικά έγραψε ο σπουδαίος νομπελίστας μας Οδυσσέας Ελύτης, αναφερόμενος σε μία γλώσσα, βάσει της οποίας αναπτύχθηκε η πρώτη ευρωπαϊκή λογοτεχνία, η φιλοσοφία και οι θεωρητικές επιστήμες. Πρόκειται για τη γλώσσα με μοναδική συμβολή στον εμπλουτισμό του λεξιλογίου των άλλων χωρών. Γι' αυτό και η αξία και ο ιστορικός της ρόλος είναι αντιστρόφως ανάλογος με τον τρόπο με τον οποίο την αντιμετωπίζει η παρούσα Κυβέρνηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεδομένου ότι η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση αποτελεί την έκφραση μιας πολιτικής πρότασης, δηλαδή του οράματος που έχει η εκάστοτε κυβέρνηση, που τη δρομολογεί για τη διαμόρφωση της κοινωνίας του αύριο, είμαι ιδιαίτερα ανήσυχος για το μοντέλο παιδείας που θέλει να εφαρμόσει η παρούσα Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Ανησυχώ γιατί χωρίς αξιοκρατική ιεράρχηση, δεν υπάρχει παιδεία. Εσείς δεν πιστεύετε ούτε στην αξιοκρατία ούτε στην ιεραρχία ούτε φυσικά στην αριστεία. Παιδεία, αγαπητοί συνάδελφοι της Συγκυβέρνησης, σημαίνει μόρφωση, που υποδηλώνει τη διάπλαση της ανθρώπινης προσωπικότητας στα χρόνια του σχολείου. Εσείς ή τουλάχιστον η συντριπτική πλειοψηφία όσων ανήκουν στον ΣΥΡΙΖΑ, συμμερίζεστε - ίσως και λόγω κόμπλεξ όπως υποστήριξε ο πρώην σύντροφός σας, ο κ. Πέτρος Τατσόπουλος - την περίφημη δήλωση του κ. Μπαλτά περί «αριστείας». Επιδιώκετε συνειδητά την κοινωνική ισοπέδωση. Αγωνίζεστε να μετατρέψετε τους Έλληνες σε κοινωνία χαμηλών προσδοκιών. Για να το πετύχετε, βάλλετε εναντίον της θρησκείας και εναντίον της παιδείας. Οι προτάσεις που καταθέτετε με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο είναι ένα συνονθύλευμα επιμέρους αριστερών απόψεων, που συγκλίνουν σε κάτι αριστερά κοινά αποδεκτό, την υποταγή της νεολαίας μας και μέσω αυτής των επόμενων γενεών του έθνους μας, στον εθνομηδενισμό. Στηρίζετε την καταναλωτική εκδοχή της παιδείας και επιχειρείτε να χαλιναγωγήσετε και να χειραγωγήσετε τον ελληνισμό εντός και εκτός συνόρων, εθίζοντάς τον στη συνθηματολογία. Θέλετε τα σχολεία μας εντός και εκτός συνόρων να διαθέτουν σκόπιμες στρεβλωτικές οπτικές, παγιώνοντας την ακρισία ως εθνικό μας νόσημα και συλλογική αναπηρία. Συνοψίζοντας και κλείνοντας, όσο καλοπροαίρετος κι αν είμαι, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ωθεί τους Έλληνες της Διασποράς να προτιμήσουν για τη φοίτηση των παιδιών τους τα κατά τόπους εθνικά σχολεία. Με τον τρόπο αυτόν, αντί να ενισχύετε τους δεσμούς των ελληνοπαίδων με την ομογένεια, φροντίζετε να κόψετε και τους ήδη υφισταμένους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Οι διατάξεις για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση διατρέχονται από την πρώτη μέχρι και την τελευταία λέξη από το βασικό δόγμα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ότι η αριστεία είναι ρετσινιά, σύμφωνα με τον κ. Μπαλτά, ή ότι η καριέρα είναι «χολέρα», σύμφωνα με το άλλο «αστέρι», τον κ. Καρανίκα. Υποβαθμίζετε και δεν αναβαθμίζετε το επίπεδο των ελληνικών σχολείων στο εξωτερικό. Ως εκ τούτου, η Νέα Δημοκρατία καταψηφίζει το νομοσχέδιο, έχοντας ως πάγια αρχή της ότι η διατήρηση, η ενίσχυση και η στήριξη των ελληνικών σχολείων στο εξωτερικό είναι ζήτημα ζωής για την ομογένεια. Λαός που παραμελεί τη γλώσσα του και αρνείται την παιδεία του, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ένας λαός καταδικασμένος στην αφάνεια. Κλείνω με μία προτροπή προς τους συναδέλφους της Συγκυβέρνησης: Κοινωνική ηγεσία δεν σημαίνει ιδιοκτησία, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Η Υπουργός κ. Αναγνωστοπούλου θέλει να κάνει μία νομοτεχνική βελτίωση.
Η βουλευτική τροπολογία με γενικό αριθμό 648 και ειδικό 69 διαμορφώνεται ως εξής: «Οι εκκρεμούσες κατά τη δημοσίευση του παρόντος διαδικασίες διορισμού ολοκληρώνονται και οι σχετικές πράξεις των καθηγητών που εξελέγησαν στην επόμενη βαθμίδα και αφυπηρέτησαν λόγω ορίου ηλικίας πριν από τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της πράξης διορισμού τους, εκδίδονται και δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και ανατρέχουν στην ημερομηνία εκλογής του καθηγητή. Οι ρυθμίσεις του παρόντος άρθρου καταλαμβάνουν κάθε εκλογή που έλαβε χώρα μετά την ισχύ του ν.4009/2011 (Α 195) και δεν ολοκληρώθηκε με τη δημοσίευση της σχετικής εκλογής στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Η παρούσα ρύθμιση δεν επιφέρει συνταξιοδοτικά ή άλλα δικαιώματα στους καθηγητές των οποίων η πράξη διορισμού δημοσιεύθηκε μετά την αφυπηρέτησή τους». Το καταθέτω για τα Πρακτικά.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κ. Κεραμέως.
Κύριε Πρόεδρε, αν μου επιτρέπετε, κατά την απουσία μου έγινε μία συκοφαντική καταγγελία από τον κ. Κατρούγκαλο κατά του Προέδρου μας, του κ. Μητσοτάκη. Θα ήθελα να απαντήσω σε αυτήν με συγκεκριμένα στοιχεία, διότι έγινε μία ξεκάθαρη παραποίηση κάποιων πραγματικών περιστατικών.
Πόσο χρόνο ζητάτε;
Θα αναφερθώ πολύ σύντομα, κύριε Πρόεδρε.
Έχετε τον λόγο, κ. Κεραμέως.
Ο κ. Κατρούγκαλος είπε ότι κατέθεσε κάποιες επιστολές της ΟΙΕΛΕ προς τον κ. Μητσοτάκη που αφορούν τα περίφημα πλαστά πτυχία, λέγοντας ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν έκανε απολύτως τίποτα και ότι ήρθε ο ίδιος ο κ. Κατρούγκαλος μετά από μερικούς μήνες και εκείνος ξεσκέπασε το θέμα. Καλό θα ήταν ο κ. Κατρούγκαλος να μην ενημερώνεται από τον ΟΙΕΛΕ ή από πελάτες του και καλό θα ήταν να ενημερώνεται από τις επίσημες αρχές του κράτους, διότι ο κ. Μητσοτάκης, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, αυθημερόν μεταβίβασε τα στοιχεία στο Σώμα Ελεγκτών της Δημόσιας Διοίκησης. Θέλει πολύ θράσος από τον κ. Κατρούγκαλο, τον Υπουργό του 12%, τον Υπουργό που εκπροσωπούσε τους δημάρχους οι οποίοι αρνούνταν συγκεκριμένα να δώσουν στοιχεία όσον αφορά τις ανανεώσεις των συμβάσεων, θέλει πολύ θράσος από αυτόν τον Υπουργό να βάλει κατά του μοναδικού Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης ο οποίος με πραγματική θέληση ξεσκέπασε το θέμα των πλαστών πτυχίων και όχι μόνο αυτό, αλλά και των πλαστών πτυχίων στο δημόσιο. Θυμίζω ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο πρώτος που έκανε συστηματικό έλεγχο των πλαστών πτυχίων στο δημόσιο, ανακάλυψε πεντακόσια και πλέον τέτοια πτυχία και τι έγινε με αυτή τη μεταρρύθμιση; Σταμάτησε, διότι νομοθέτησε ο κ. Κατρούγκαλος ότι πλέον δεν πρέπει αυτά να ελέγχονται. Καλούμε τον κύριο Υπουργό, ο οποίος δεν είναι τώρα παρών, να ανακαλέσει. Επαναλαμβάνω οι επιστολές, τις οποίες επικαλέστηκε ο κ. Κατρούγκαλος, προωθήθηκαν αυθημερόν στο Σώμα Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης. Μπορεί να το πληροφορηθεί ο ίδιος ο κ. Κατρούγκαλος από τα πορίσματα του Σώματος, τα οποία ακριβώς αποφάνθηκαν επί του θέματος. Ευχαριστώ πολύ.
Ο κ. Κωνσταντίνος Δουζίνας από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Μιλώντας στο τέλος αυτής της ενδιαφέρουσας συζήτησης των δύο ημερών, θα αποφύγω να επαναλάβω τα επιχειρήματα που πολλές φορές ακούστηκαν σαν παράλληλοι μονόλογοι, δεδομένου ότι πολλές από τις αιτιάσεις και τις κριτικές που έγιναν προς το νομοσχέδιο απαντήθηκαν επανειλημμένα από τους Υπουργούς. Ο προηγούμενος ομιλητής, που μίλησε για κόμπλεξ, για καριέρες σαν χολέρα, νομίζω ότι μου δίνει το δικαίωμα να πω ότι πραγματικά σε αυτή τη συζήτηση παίζεται ένα μεγάλο ιδεολογικό παιχνίδι, μία μάχη, μία μητέρα μαχών, διότι βέβαια η παιδεία κάθε λαού είναι και το μέλλον του και σήμερα παίζεται το μέλλον της Ελλάδας, η παιδεία του 21ου αιώνα. Θέλω λοιπόν να εστιάσω κυρίως στις αξίες που βρίσκονται πίσω από αυτό το νομοσχέδιο και το οποίο, κατά τη δική μου άποψη, αποτελεί μία ψηφίδα μόνο σε ένα γενικότερο μεταρρυθμιστικό σχέδιο, κομμάτια του οποίου έχουν ήδη εισαχθεί και επόμενα θα έρθουν σε λίγο. Είναι ένα νομοσχέδιο που ανήκει σε μία γενικότερη λογική που θα έλεγα ότι εκφράζει το ήθος και την ηθική της Αριστεράς. Μιλώντας για την Παιδεία στον 21ο αιώνα, θα έλεγα ότι αυτή πρέπει να γειώνεται στις συνθήκες της κοινωνικής αναπαραγωγής που έχουμε σήμερα, τις σύγχρονες και βέβαια στις καλύτερες πρακτικές που παίρνουμε από την παιδαγωγική. Θα σας υπενθυμίσω δύο, τρεις από τις βασικές αρχές της παιδείας. Η πρώτη είναι ότι το δικαίωμα στην παιδεία υπάρχει ακριβώς για να μειώνει τις διαφορές μεταξύ πλουσίων και πτωχών. Το δικαίωμα στην παιδεία δεν πρέπει να κάνει διάκριση μεταξύ των δύο. Συμβαίνει αυτό στην Ελλάδα; Άρθρο του «BBC» στις 30 Σεπτεμβρίου του 2015 με τίτλο «Greek tragedy for education opportunities» γράφει ότι το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι από τα πιο άνισα στον κόσμο. Στηριγμένο σε μία έκθεση του World Economic Forum του Νταβός, όπως το λέμε, γράφει ότι η Ελλάδα είναι η τελευταία, στην τριακοστή θέση, από τις ανεπτυγμένες χώρες στη σχέση ανάμεσα στο εισόδημα και τις ακαδημαϊκές ευκαιρίες και επιδόσεις. Πέντε φορές περισσότερα είναι τα λεφτά που ξοδεύουν οι πλούσιες οικογένειες στην Ελλάδα σε σχέση με τις φτωχές. Αυτή, λοιπόν, τη συνολική αποτυχία του εκπαιδευτικού μας συστήματος τα τελευταία είκοσι χρόνια είναι κάτι που εμείς, ως Κυβέρνηση και ιδεολογία, είμαστε αποφασισμένοι να χτυπήσουμε. Θα προχωρήσω σε μία δεύτερη αρχή. Η παιδεία έχει μία εγγενή και όχι εργαλειακή αξία. Δεν διδάσκουν τα παιδιά σε όλα τα επίπεδα απλώς για να μπουν στην οικονομία. Τα διδάσκουμε για να μορφωθούν, όπως είπε κάποιος, να σκέπτονται, να κρίνουν, να εμβαθύνουν, να αποκτούν γνώση εαυτού και άλλων. Αυτό είναι το κλασικό ιδεώδες του λεγόμενου «Bildung», της καλλιέργειας του χαρακτήρα, της μόρφωσης, της δημιουργίας μορφής στον χαρακτήρα. Πώς, λοιπόν, προσαρμόζονται αυτές οι κλασικές αρχές στη σημερινή κατάσταση; Νομίζω ότι τα βασικά κεφάλαια για τα σχολειά των προσφύγων, η διαπολιτισμική και ελληνόφωνη εκπαίδευση δίνουν το «ρεφρέν» γύρω από αυτή τη νομοθετική παρέμβαση. Πολλοί εδώ - και τα ακούσαμε επανειλημμένως και σε αυτή την Αίθουσα, δυστυχώς - επαναλαμβάνουν ότι το κυρίαρχο δίλημμα της ελληνικής ταυτότητας είναι: «Ανατολή ή Δύση», «Ελληναράδες ή κοσμοπολίτες», «Λωζάνη ή Κοζάνη». Είναι και τα δύο λάθος. Διότι, όπως ξέρουμε από την κοινωνική επιστήμη και ανθρωπολογία, αυτές οι έννοιες «Ανατολή» και «Δύση» είναι φαντασιακές κοινότητες. Είναι δημιουργήματα που δημιουργούν ένα ιδεώδες «εγώ», για να μπορώ να ξεπερνάω τα προβλήματα που έχω στην καθημερινή μου ζωή και ως υποκείμενο και ως συλλογικότητα. Η «Δύση» βρίσκεται στην «Ανατολή». Όπου πηγαίνουν οι πιστωτικές κάρτες, το ίντερνετ και τα McDonald's, προφανώς και όλες οι παραδοσιακές κοινοτικές αξίες αρχίζουν να υπονομεύονται. Εξίσου, η «Ανατολή» βρίσκεται μέσα στη «Δύση». Το έχουμε σε όλες τις μεγάλες μητροπόλεις του κόσμου και βέβαια, και στην Ελλάδα. Ο άλλος βρίσκεται μέσα μας και εμείς βρισκόμαστε μέσα στον άλλο. Αυτή είναι η βασική αξία από την οποία ξεκινά αυτό που ονομάζουμε διαπολιτισμική εκπαίδευση, παιδεία και αρχές. Η λογική μιας περιχαρακωμένης ταυτότητας «σκαντζόχοιρου» είναι απολύτως λαθεμένη. Ολοκληρώνω, λέγοντας μερικά πράγματα για το νομοσχέδιο και όπως αυτό εμφανίζεται. Θα ξεκινήσω, όμως, με κάτι που δεν ακούγεται συχνά και νομίζω ότι ως Κοινοβούλιο είμαστε υποχρεωμένοι να αναφερόμαστε σε αυτό περισσότερο, το δημογραφικό μας πρόβλημα. Ο δείκτης γονιμότητας για να μπορεί να αναπαράγεται ένας πληθυσμός είναι 2,1 γεννήσεις ανά γυναίκα που είναι σε αναπαραγωγική ηλικία. Ο μέσος όρος στην Ευρώπη είναι 1,5. Η Ελλάδα έχει τον μικρότερο δείκτη, δηλαδή 1,3. Αν προσθέσεις σε αυτό τη γήρανση του πληθυσμού, το μεγάλωμα του προσδόκιμου της ηλικίας και την αναχώρηση των νέων Ελλήνων προς το εξωτερικό, είμαστε σε μία κατάσταση που φθίνουμε ως λαός. Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που χρησιμοποιούν το τελευταίο census, την τελευταία απογραφή, η Ελλάδα είχε έναν πληθυσμό έντεκα εκατομμυρίων το 2011 και θα έχει εννέα εκατομμύρια το 2050, αν κάτι δεν αλλάξει. Τι θα αλλάξει; Αυτό το έκανε, κατ' αρχάς, η κ. Μέρκελ. Πρέπει, στο μέτρο που έχουμε τους πρόσφυγες και τους μετανάστες που έρχονται στην Ελλάδα, να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε πώς θα μπορέσουμε αυτόν τον κόσμο όχι αναγκαστικά να τον αφομοιώσουμε, αλλά να τον εντάξουμε μέσα στον εθνικό κορμό, για να σώσουμε τον πληθυσμό μας, να σώσουμε τον λαό μας. Αυτό είναι που κάνει το νομοσχέδιο με τα σχολειά για τα προσφυγόπουλα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό ακόμη, κύριε Πρόεδρε, και ολοκληρώνω. Τέσσερα σχολεία θα φτιαχτούν στα μεγάλα camps. Οι άλλοι θα πάνε στα όμορα σχολεία. Από το τέλος του μήνα θα μαθαίνουν μαθηματικά, την ελληνική γλώσσα, μία ξένη γλώσσα και θα κάνουν γυμναστική και άλλες καλλιτεχνικές ενέργειες. Εννιά χιλιάδες προσφυγόπουλα έχουν προκαταγραφεί εδώ, το οποίο σημαίνει ότι έχουν ξεκινήσει διαδικασία να ζητήσουν πολιτικό άσυλο. Αυτό για εμένα είναι ένα από τα πιο σημαντικά μέτρα στα οποία πρέπει και εμείς να μπούμε και σαν Βουλή και σαν Κυβέρνηση, αλλά και σαν κοινωνία των πολιτών με τη μεγαλύτερη δυνατή ορμή. Θα πρέπει αυτά τα νέα παιδιά, τα οποία θα πάνε και θα μάθουν ελληνικά και τα οποία του χρόνου θα μπουν στα κανονικά σχολεία, να μπορέσουν σιγά σιγά να ενταχθούν σε αυτό που λέμε «ελληνικό κοινωνικό ιστό». Αυτά είναι τα πράγματα τα οποία είμαστε υποχρεωμένοι, όχι κοιτώντας σήμερα τα μικροπολιτικά μας συμφέροντα, αλλά κοιτώντας το μέλλον της Ελλάδας - αυτό είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε εδώ εμείς, σαν Βουλευτές - να αρχίσουμε να συζητάμε, να τα βάζουμε σε δημόσια συζήτηση, έτσι ώστε και ο κόσμος να τα ακούει αυτά, να ακούει αυτά που λέγονται από τους Ελληναράδες, ότι εδώ πέρα θα έρθουν και θα μας φάνε, θα μας τα κάνουν όλα τζαμιά κ.λπ.. Το έχουμε ανάγκη αυτό. Αυτός είναι ο δρόμος τον οποίο ξεκινήσαμε και κάναμε και αυτό το νομοσχέδιο. Αυτό, όμως, είναι και το ήθος της Αριστεράς. Δεν μπορούμε να εγκαταλείψουμε τις βασικές αυτές ιδεολογικές αρχές. Για να επαναλάβω τη μεγάλη ηθική αρχή ολόκληρης της δυτικής νεωτερικότητας, «ο άλλος είναι μέσα μου και εγώ είμαι μέσα στον άλλον». Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Δουζίνα. Η συνάδελφος κ. Αφροδίτη Σταμπουλή από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία και κύριε Υπουργέ, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, είναι όντως προβληματική η θέση της τελευταίας ομιλήτριας στη συζήτηση ενός νομοσχεδίου για το οποίο μίλησαν πολλοί ειδικότεροι, επαγγελματίες και μάλιστα, κάποιοι υψηλότατων βαθμίδων. Όταν, όμως, το θέμα αφορά ένα πεδίο στο οποίο όλες και όλοι έχουμε μακροχρόνια βιώματα, θεωρώ ότι νομιμοποιούμαστε να εκφράσουμε τις όποιες απόψεις μας. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Η ομιλούσα, λοιπόν, έχοντας από τη γέννησή της μέχρι σήμερα βιώματα από τη μία άκρη έως την άλλη του εκπαιδευτικού συστήματος, δικαιούται να έχει τη γνώμη ότι η μία άκρη, η προσχολική εκπαίδευση, είναι αυτή στην οποία μία δημοκρατική κοινωνία και ναι, μία Αριστερή Κυβέρνηση μπορεί να αντισταθμίσει αποτελεσματικότερα - με ποικίλους βαθμούς επιτυχίας, βέβαια - τις ανισότητες με τις οποίες έρχονται ήδη επιβαρυμένα τα παιδιά εξαιτίας των ανισοτήτων που βαρύνουν τους γονείς τους και στο μορφωτικό επίπεδο. Προσχολική εκπαίδευση, λοιπόν, όσο το δυνατόν αρτιότερη για όλα τα παιδιά που κατοικούν στη χώρα, ακόμα και για εκείνα που γλιτώνοντας από τη μοίρα του μικρού Αϊλάν - τον θυμάστε; - ζουν στα camps όλης της επικράτειας. Σωστά προβλέπεται να δεχτούν αυτή την εκπαίδευση στο οικείο περιβάλλον. Ελπίζω να προβλέπονται και οι διαδικασίες εξοικείωσής τους και με τον ευρύτερο χώρο. Σωστά προβλέπεται, στη συνέχεια, η διασφάλιση πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας παιδείας με την εποπτεία της πολιτείας και με όλους τους εκπαιδευτικούς σε ρόλο λειτουργού και όχι συνήθους εποχιακά απασχολούμενου για ορισμένους. Ασφαλώς και δεν παρεμποδίζονται οι επιπλέον δραστηριότητες των ιδιωτικών σχολείων που οδηγούν - υποστηρίζετε - τους μαθητές και τις μαθήτριές τους στην αριστεία, αρκεί να δηλώνονται και να φορολογούνται, όπως και οι αντίστοιχες δραστηριότητες στις οποίες συμμετέχουν εξωσχολικά οι μαθητές και οι μαθήτριες των δημόσιων σχολείων. Αν υπάρχει μετρήσιμο τμήμα του ελληνικού λαού πρόθυμο να ακολουθήσει πάσης φύσεως σωτήρες που ισχυρίζονται πρόσβαση από τον Απόλλωνα μέχρι τη NASA, μόνο με το πόσα αρχαία διδάσκονται από το 1982 και μετά δεν έχει να κάνει και αυτό το αντιλαμβάνεται κάθε κοινός νους. Έχει να κάνει αρχικά με το κατά πόσο το εκπαιδευτικό μας σύστημα συνολικά προάγει την κριτική σκέψη και στη συνέχεια, με τη συντονισμένη προσπάθεια της συντριπτικής πλειοψηφίας των μέσων μαζικής ενημέρωσης να εξαλείψουν και τα τυχόν υπολείμματα κριτικής σκέψης του κοινού τους με τηλεπροϊόντα που αρχίζουν από σοβαρά πάνελ με τρεις αστρολόγους και έναν αστροφυσικό - μαντεύετε ποιος κερδίζει - και καταλήγουμε σε τηλεπωλήσεις ουρανόσταλτων συγγραμμάτων περί ΕΛΟΧΙΜ, αυτών των ΜΜΕ για τα οποία η Αντιπολίτευση θρηνεί μπροστά στον κίνδυνο να αλλάξουν χέρια, όμως εγώ ελπίζω ότι έτσι αυξάνονται και οι πιθανότητες να αλλάξουν και περιεχόμενο. Εξίσου σωστά προβλέπεται στο νομοσχέδιο η ανάπτυξη της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης - κατ' αρχάς, πειραματικά, στη συνέχεια, όλο και πιο εκτεταμένα - ώστε να ανοίγουν οι ορίζοντες των παιδιών μας στους άλλους πολιτισμούς, εμπλουτίζοντας τον δικό μας πολιτισμό, αλλά και να εντάσσονται στην κοινωνία μας παιδιά από άλλους πολιτισμούς, επιδρώντας θετικά και στους γονείς τους και αυτό να είναι το αποτελεσματικότερο «εμβόλιο» - εντός εισαγωγικών η λέξη - απέναντι σε φαινόμενα που ταλανίζουν άλλες ευρωπαϊκές χώρες και επισείονται ως φόβητρο από τους οπαδούς της ξενοφοβίας και του φυλετικού μίσους. Όσο για εκείνο το κομμάτι που δεν το αφορά η συζήτηση περί αριστείας σε σχέση με την τυπική εκπαίδευση τουλάχιστον, διότι διαπιστωμένα έχει ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, είναι θετικό γεγονός η προσπάθεια που γίνεται να καλυφθούν αυτές οι ανάγκες γι' αυτήν τη σχολική χρονιά πληρέστερα απ' ό,τι τις προηγούμενες. Είναι εξίσου θετικό γεγονός η συζήτηση που άνοιξε για το πώς θα συμβάλουν στον στόχο αυτό εκπαιδευτικοί - απαραίτητοι ασφαλώς - με πολύ εξειδικευμένες γνώσεις, αλλά και εκπαιδευτικοί με γενικότερες γνώσεις και πολύτιμη εμπειρία. Φτάνοντας στην άλλη άκρη του εκπαιδευτικού συστήματος, την τριτοβάθμια εκπαίδευση με όλες της τις εκφάνσεις και τις προεκτάσεις, δεν θα ασχοληθώ με ρυθμίσεις που αφορούν θέματα των λειτουργών της. Όμως, δεν μπορώ να μην σχολιάσω το σημείο που για άλλη μία φορά προκάλεσε τη μήνι της Αντιπολίτευσης, το σημείο της επανεγγραφής φοιτητών που διαγράφηκαν με βάση διατάξεις προηγούμενων κυβερνήσεων. Ανήκοντας σε εκείνη τη γενιά που με το κίνημα των καταλήψεων το χειμώνα του '79 ανέτρεψε τον ν.815, έναν νόμο ενσάρκωση της «αντι - Μεταπολίτευσης» στα πανεπιστήμια και θεωρώντας εκείνο το κίνημα ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα στα οποία συμμετείχα στη ζωή μου, ξέρω από τότε αυτό που τώρα πια ξέρουν όλοι. Οι αιώνιοι φοιτητές «κοστίζουν» μία αράδα στο χαρτί όπου είναι γραμμένοι και δεκάρα παραπάνω. Γιατί, λοιπόν, αυτό το μένος εναντίος τους που επανήλθε σχεδόν τριάντα χρόνια μετά και συνεχίζεται αναγκάζοντας τα παιδιά μου να συμμετέχουν σε κινητοποιήσεις, που μεταξύ των άλλων απέρριπταν και διατάξεις περί διαγραφών κάνοντάς με πολύ περήφανη όχι γιατί τα παιδιά μου έκαναν ό,τι και εγώ, αλλά γιατί αυτό που είχαμε κερδίσει άντεχε ακόμα. Υπήρχε τόσα χρόνια μετά, ώστε να αξίζει να το υπερασπιστούν τα παιδιά μας. Γιατί από τους οπαδούς της ελεύθερης επιλογής για οτιδήποτε πουλιέται και αγοράζεται, τόσος λίγος σεβασμός στην ελευθερία επιλογής των νέων ανθρώπων να παρακολουθήσουν τις σπουδές τους με τους δικούς τους ρυθμούς, χωρίς να απεμπολήσουν ούτε κοινωνικές ανησυχίες ούτε άλλες ευαισθησίες ούτε και να καμφθούν από οικονομικές ανάγκες; Αυτήν την ελευθερία επιλογής δεν την αντέχει ο νεοφιλελευθερισμός σας. Όμως, εμείς αυτήν την ελευθερία επιλογής ψηφίζουμε σήμερα. Και αν είμαι μια φορά περήφανη που κάποτε την κέρδισα στους δρόμους για να τη βρουν τα παιδιά μου, είμαι δύο φορές περήφανη που σήμερα την ψηφίζω μέσα σ' αυτήν την Αίθουσα, ώστε να τη βρουν και τα εγγόνια μου. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Σταμπουλή για τη συνέπεια στον χρόνο. Μας χάρισε μάλιστα και μερικά δευτερόλεπτα. Πριν δώσω τον λόγο στον επόμενο ομιλητή, θα ήθελα να συνεννοηθούμε για την πορεία και την εξέλιξη της συζήτησης του νομοσχεδίου. Υπολείπονται τέσσερις ομιλητές για να κλείσει ο κατάλογος. Προφανώς ο κύριος Υπουργός θα κλείσει τη συζήτηση. Θερμή παράκληση σε όποιους από τους εισηγητές και ειδικούς αγορητές θέλει να παρέμβει - και έχουν αυτό το δικαίωμα - να έρθει στο Προεδρείο, ούτως ώστε να οργανώσουμε την κουβέντα. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Σαλμάς από τη Νέα Δημοκρατία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν συζητούμε στη Βουλή θέματα παιδείας, αξιολογούνται από όλους τους συναδέλφους ως πολύ σημαντικά. Ένας από αυτούς είμαι και εγώ. Γι' αυτό ζήτησα να πάρω τον λόγο για να σας μεταφέρω δύο σκέψεις. Είναι γνωστό ότι η επένδυση στην παιδεία μιας χώρας είναι ό,τι πιο σημαντικό μπορεί να κάνει για την ανάπτυξη, αλλά και για την ευημερία μετά από πολλά χρόνια. Γι' αυτό και η παιδεία πρέπει να είναι διαχρονικά ένας τομέας για τον οποίο πρέπει να προσπαθούμε να υπάρχει μία διακομματική συνεννόηση, ώστε τουλάχιστον αυτός ο τομέας να έχει μία συνέχεια. Η πολιτική είναι μία σκυταλοδρομία. Μία Κυβέρνηση παίρνει την σκυτάλη από την προηγούμενη και βεβαίως έχει το δικαίωμα να διαλέξει τον δρόμο που θα την πάει μπροστά. Όμως, τη σκυτάλη πρέπει να την πάει μπροστά. Δεν μπορεί να την πάει πίσω. Τα προηγούμενα χρόνια η Νέα Δημοκρατία έδειξε αυτήν την πρόθεση και αυτήν την αξιολογική κλίμακα που είχε για την παιδεία και συνεννοήθηκε σε πολλά θέματα επί κ. Διαμαντοπούλου και έγιναν βήματα μπροστά. Η κ. Γιαννάκου ήταν μία εξαίρετη Υπουργός Παιδείας και προχωρούσαμε σιγά σιγά, ώστε στο τέλος, ποιος να είναι ο σκοπός; Σκοπός τι είναι; Να λέει ο κάθε Υπουργός και ο κάθε Πρωθυπουργός «έκανα μία μεταρρύθμιση» και στην πράξη να απορρυθμίζει ό,τι έκανε ο προηγούμενος ή να το πάρει από εκεί που είναι και να το πάει δύο βήματα παρακάτω ή και να δείξει μία πρόθεση συνεννόησης, γιατί μετά από το ΣΥΡΙΖΑ κάποιος άλλος θα είναι, όπως και μετά από τον άλλον θα είναι κάποιος επόμενος; Αυτό, λοιπόν, θέλει πολιτική ωριμότητα. Δεν σας κρίνω γι' αυτό, γιατί πολιτική ωριμότητα έχετε μόνο ενάμιση χρόνο και σας δικαιολογώ. Εμείς που είμαστε παλαιότεροι ξέρουμε ότι αυτό χρειάζεται ο τόπος. Δεν χρειάζεται ο καθένας να κατοχυρώνει την αυθεντία του σε ένα θέμα και να προσπαθεί να νομίζει ότι πέτυχε στη μεταρρύθμιση. Κύριε Υπουργέ, θα σας θέσω ένα μικρό ερώτημα. Μετά από αυτό το νομοσχέδιο και από άλλο που θα φέρετε, τι προσδοκάτε; Ποιος είναι μετρήσιμος στόχος; Ποιοι είναι οι δείκτες που θέλετε να βελτιώσετε; Θα το εκτιμήσω πολύ εάν στην τοποθέτησή σας μού πείτε ποιοι είναι οι δείκτες που κρίνουν ένα σύστημα Παιδείας και να μου πείτε «εγώ θέλω να βελτιώσω αυτόν τον δείκτη με αυτό το άρθρο, προσδοκώ με αυτήν την ενότητα των άρθρων να βελτιώσω τον άλλο δείκτη και θέλω την παιδεία να την έχω εκεί». Είναι πολυτέλεια να ερχόμαστε εδώ και να κάνουμε ιδεολογικές συζητήσεις περί αριστείας, όπως άκουσα. Ξαφνικά το πρόβλημα είναι αυτό ή εάν ο γιος μου ή του κ. Βορίδη θα μπορεί να κάνει δύο ώρες μπάσκετ και δύο ποδόσφαιρο, γιατί ξαφνικά εσείς αλλάξατε τον μέγιστο αριθμό ωρών - ας πούμε - και δεν θα μπορεί να το κάνει αυτό; Για να σας προσγειώσω λίγο στην πραγματικότητα, πέρυσι ο γιος μου ήταν στο Νηπιαγωγείο Παλλήνης, κρατικό νηπιαγωγείο. Δεν θα σας πω ότι πηγαίναμε εμείς τα χαρτιά τουαλέτας από το σπίτι - Πανόραμα Παλλήνης, σας λέω συγκεκριμένα - δεν θα σας πω ότι δεν είχε τίποτα το σχολείο και έπρεπε να τα πηγαίνουμε εμείς, οι γονείς. Καλέστε τις νηπιαγωγούς που αυτοθυσιάζονται να σας πουν πώς λειτουργεί ένα κρατικό δημόσιο σχολείο. Αυτό έγινε όταν ήσασταν εσείς Υπουργός. Άρα λοιπόν το να λέμε τώρα θεωρίες περί αριστείας και να προβλέπετε εσείς πώς θα απολύσει ένα ιδιωτικό σχολείο τον καθηγητή, αυτό είναι πρωτάκουστο. Ακόμα και στη Σοβιετική Ένωση εάν υπήρχε ιδιωτικό σχολείο, δεν νομίζω να το είχε σκεφτεί αυτό ο Στάλιν. Είναι σα να πείτε εσείς σε μία ιδιωτική κλινική τώρα, να πει ο Υπουργός Υγείας πώς θα απολύσει τους γιατρούς και, αν τους απολύσει, ποιους θα προσλάβει. Παρόμοιο είναι. Η υγεία είναι σαν την παιδεία. Τόσο κρίσιμη είναι. Να σας πω ένα παράδειγμα, πώς ναυάγησε από το πρόβλημα των απολύσεων, επειδή δεν μπορούσε να απολύσει, μία ιδιωτική κλινική, το «Ερρίκος Ντυνάν»; Γιατί κατέρρευσε; Διότι είχε δύο, τρεις χιλιάδες εργαζόμενους, είχε γιατρούς που δεν μπορούσε να τους απολύσει λόγω του καθεστώτος των ομαδικών απολύσεων και κατέρρευσε.
Και όχι για τις απάτες;
Όχι, δεν κατέρρευσε για τις απάτες.
Όχι για τις απάτες!
Όχι, σας λέω ειλικρινά, κατέρρευσε από το …
Συνέβαιναν οι απάτες;
Οι απάτες έπρεπε…
Κύριε Υπουργέ, μη διακόπτετε.
Καλά κάνατε και τους στείλατε στη φυλακή, αλλά είναι απάτες του…
Περάσαμε σε άλλο πεδίο, κύριε Σαλμά, στην υγεία, αλλά μιλάμε για την παιδεία.
Έφερα ένα παράδειγμα.
Ναι, συνεχίστε παρακαλώ, κύριε Σαλμά.
Εσείς γιατί δεν τους πήγατε;
Η ποινική δίωξη …
Επτά χρόνια τώρα λίμναζε.
Παρακαλώ, μη διακόπτετε. Συνεχίστε, κύριε Σαλμά.
Εντάξει. Επιτρέπεται και ο κύριος Υπουργός να πει την άποψή του. Σας έλεγα, λοιπόν, για το «Ερρίκος Ντυνάν». Όπως σωστά σας είπε ο κ. Βορίδης, οι διώξεις είχαν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα. Σας λέω, όμως, ότι καταρρέει το ίδρυμα και δεν μπορεί να σταθεί από τον μεγάλο αριθμό προσωπικού που έχει. Ακούστε τώρα εσείς.
Συγγνώμη, κύριε Σαλμά. Ποιος τους διόρισε αυτούς; Η διοίκηση, η οποία ήταν η πρωταγωνίστρια σκανδάλων.
Μπράβο. Τώρα εσείς τι θέλετε να κάνετε; Ακούστε.
Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ, μην διακόπτετε. Να εξελιχθεί η συζήτηση. Θα έχουμε χρόνο μέχρι το τέλος.
Διάλογο κάνουμε, δεν είναι κακό.
Αυτό είναι το πολιτικό ζήτημα, η ποιότητα της διοίκησης.
Το ότι έχεις μία διοίκηση ενός …
Κύριε Πρόεδρε …
Ελάτε, κύριε Σαλμά, σας παρακαλώ, εσείς μιλάτε, δεν μιλάει ο κ. Βορίδης. Ο κ. Βορίδης ακολουθεί. Κύριε Σαλμά, συνεχίστε.
Άρα λοιπόν λέτε εσείς σε έναν ιδιοκτήτη που έχει επενδύσει εκατομμύρια σ' ένα ίδρυμα, που έχει επενδύσει εκατομμύρια για να φτιάξει ένα σχολείο και που βάζει τους εκπαιδευτικούς στόχους και οι γονείς επιλέγουν να πάνε τα παιδιά τους εκεί γι' αυτούς τους εκπαιδευτικούς στόχους, του λέτε εσείς ότι για δύο χρόνια δεν μπορεί να τον αλλάξει αν δεν συντρέχουν προϋποθέσεις και μετά από αυτά τα δύο χρόνια μόνο εάν συντρέχουν προϋποθέσεις. Σέβομαι το δικαίωμα των εκπαιδευτικών που βάζετε εσείς, αν και δεν νομίζω να σας το ζήτησαν. Δεν νομίζω ποτέ οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί στην Ελλάδα να ζήτησαν να μονιμοποιηθούν. Εγώ δεν το έχω ακούσει εδώ και δεκαέξι χρόνια. Δεν ξέρω εάν το έχει ακούσει κανένας. Δεν το σκέφτηκαν ούτε αυτοί να προστατέψουν τα δικαιώματά τους τόσο πολύ, αλλά, εν πάση περιπτώσει, πρέπει να σεβαστείτε το δικαίωμα των παιδιών και το δικαίωμα των γονιών να επιλέγουν τα σχολεία, τα οποία σχολεία θα επιλέγουν τους εκπαιδευτικούς. Εγώ, λοιπόν, δεν είμαι από αυτούς που παίρνουν συχνά τον λόγο στη Βουλή, αλλά πραγματικά νομίζω ότι αυτό είναι λάθος. Είναι λάθος και έχετε το περιθώριο να το διορθώσετε, γιατί στο τέλος της ημέρας δεν θα φέρει βελτίωση της εκπαίδευσης αυτό το θέμα. Δεν θα βελτιώσει την εκπαίδευση. Αυτό είναι το ζητούμενο. Δεν θα έχουμε καλύτερη παιδεία αν μονιμοποιήσουμε τον καθηγητή. Σε τελική ανάλυση, και οι επόμενοι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί πρέπει και αυτοί να δοκιμαστούν αν είναι αξιόπιστοι. Με αυτά τα λίγα λόγια θέλω να κλείσω τις σκέψεις μου. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε, κύριε Σαλμά. Τον λόγο έχει ο κ. Βορίδης από τη Νέα Δημοκρατία.
Διαβάζω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από την αιτιολογική έκθεση τον σκοπό για τον οποίο υποτίθεται ότι εισάγεται η συγκεκριμένη ρύθμιση για την ιδιωτική εκπαίδευση. Ακούστε τι λέει η αιτιολογική έκθεση. Λέει αυτά που αναφέραμε λίγο - πολύ για τα θέματα της εποπτείας που ασκεί το κράτος στην ιδιωτική εκπαίδευση. Λέει το εξής: «Τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια δεν αποτελούν αμιγείς επιχειρήσεις» - σύμφωνοι - «οι νομοθετικές ρυθμίσεις θα πρέπει να εξασφαλίζουν στους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς λειτουργούς σταθερές κατά το δυνατόν συνθήκες εργασίας, ώστε να μπορούν απερίσπαστα να εκτελούν τα καθήκοντά τους για την αποτελεσματικότερη εκπλήρωση του σκοπού της παιδείας». Επίσης, λέει παρακάτω: «Η παροχή στους εκπαιδευτικούς σταθερού καθεστώτος απασχόλησης συναρτάται άμεσα με την ποιότητα του εκπαιδευτικού έργου που παρέχουν τόσο προς ωφέλεια της εκπαιδευτικής κοινότητας όσο και του κοινωνικού συνόλου γενικότερα». Αν πιστέψει κανείς την αιτιολογική έκθεση, ο καημός της νομοθετικής παρέμβασης, ο στόχος της, είναι να κάνει - υποτίθεται - καλύτερα τα ιδιωτικά σχολεία. Έλα, όμως, που είναι αυτό που λέμε: «Θέλει να κρυφτεί, αλλά η χαρά δεν την αφήνει». Αφού εν συνεχεία εδώ μέσα ομολογείτε ότι το θέμα είναι η άμβλυνση των ανισοτήτων που πηγάζουν από τις εκπαιδευτικές ανισότητες, οι οποίες παράγουν κοινωνικές ανισότητες. Ποια είναι, λοιπόν, η ανισότητα την οποία αντιμετωπίζει εδώ το συγκεκριμένο νομοσχέδιο; Προφανώς είναι η ανισότητα που όλοι καταλαβαίνουμε, ότι τα ιδιωτικά σχολεία παρέχουν καλύτερο επίπεδο εκπαίδευσης από τα δημόσια και αυτήν την ανισότητα πρέπει να κουτσουρέψει κανείς με τη συγκεκριμένη παρέμβαση και να την κάνει χειρότερη. Ε, βέβαια! Αυτό ομολογείται ρητά και κυνικά συχνά εδώ μέσα. Πώς παρεμβαίνετε, λοιπόν, πώς λύνεται παραδείγματος χάριν το θέμα της εκπαιδευτικής ανισότητας; Φέρατε καμμιά ρύθμιση για να κάνετε το δημόσιο σχολείο καλύτερο; Φέρατε καμιά ρύθμιση για να βελτιώσετε το επίπεδο της εκπαίδευσης; Όχι. Φέρνετε μία ρύθμιση με την οποία έρχεστε και λέτε ότι δήθεν γίνεται καλύτερο το ιδιωτικό σχολείο. Τι εννοείτε; Πώς τη λύνετε την ανισότητα; Εξισώνοντας το ιδιωτικό σχολείο; Δηλαδή, είναι χειρότερο το ιδιωτικό σχολείο αυτήν τη στιγμή και επειδή είναι χειρότερο, εσείς φέρνετε μία ρύθμιση για να το κάνετε καλύτερο και να το πάτε στα ίσια με το δημόσιο. Αυτή την ανισότητα λύνετε; Εδώ, λοιπόν, να μην κοροϊδευόμαστε. Είναι ξεκάθαρο τι κάνετε. Στην πραγματικότητα υλοποιείτε - το είπα και χθες, το επαναλαμβάνω και σήμερα - ένα ακόμα βήμα, ένα ακόμα σχέδιο απέναντι στο συνολικό σας σχέδιο που έχετε, γιατί εχθρεύεστε την ελευθερία. Η ελευθερία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι απλό πράγμα. Είναι το δικαίωμα να επιλέγεις. Πρέπει να έχεις επιλογές και τη δυνατότητα να επιλέγεις και πρέπει, για να υπάρχει νόημα σε αυτήν την επιλογή, οι επιλογές να είναι διαφορετικά πράγματα. Αν έχεις να επιλέξεις ανάμεσα στο ίδιο, τότε προφανώς τι να επιλέξεις; Δεν έχεις επιλογή. Αυτό, λοιπόν, που κάνετε είναι ότι προσπαθείτε να διαμορφώσετε ακριβώς τις ίδιες συνθήκες που υπάρχουν στο δημόσιο σχολείο, τις ίδιες εργασιακές συνθήκες να μεταφέρετε και στο ιδιωτικό και το ίδιο κάνετε και στο πρόγραμμα. Μα, αν εξισώσεις τις εργασιακές συνθήκες, τις συνθήκες επιλογής του προσωπικού, τις συνθήκες διατήρησης του προσωπικού, τις συνθήκες με τις οποίες παρέχεται στην πραγματικότητα η διδασκαλία, τις εξισώσεις με το δημόσιο και αν ταυτόχρονα εξομοιώσεις και το πρόγραμμα με το δημόσιο, τότε κατήργησες την ελευθερία επιλογής. Δεν υπάρχει ελευθερία επιλογής. Στο μυαλό σας, επειδή είστε, είπα, ένας άνθρωπος συνεπής αριστερός, αυτό είναι. Απορώ γιατί δεν το λέτε. Έρχεστε και μας λέτε ότι είναι παρέμβαση για τη βελτίωση της ιδιωτικής εκπαίδευσης, για να παρέχουν απρόσκοπτα και απερίσπαστοι οι εκπαιδευτικοί το έργο τους, λες και τώρα τους έχει περισπάσει κανείς. Περισπάσθησαν οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί, διότι από τους εννιάμισι χιλιάδες την τελευταία διετία απελύθησαν εκατόν πενήντα. Για αυτό έχουν περισπαστεί, από αυτήν την αγωνία. Επόμενο θέμα. Είμαι δικηγόρος. Για φανταστείτε να με προσλάβει μία εταιρεία να παρέχω νομικές υπηρεσίες και μετά τη διετία να μονιμοποιηθώ μέχρι τα εβδομήντα μου. Καλώς κακώς να παρέχω υπηρεσίες νομικές, θέλουν οι άνθρωποι, δεν θέλουν, να μην μπορούν να με απολύσουν, να πρέπει να πάνε στον Δικηγορικό Σύλλογο, στο συνδικαλιστικό μου σώμα ή στο Υπουργείο Δικαιοσύνης να πάρουν έγκριση, ακόμα κι αν πια δεν θέλουν τις νομικές μου υπηρεσίες, δεν τους κάνουν και εγώ ο ίδιος να είμαι σε αυτό το περιβάλλον, γιατί, λέει, εκτελώ λειτούργημα. Τι λειτούργημα εκτελώ; Θα πάω να κάνω όσο λιγότερα μπορώ, προκειμένου να μην εμπίπτω στις συγκεκριμένες κατηγορίες που με βάζουν στην καταγγελία της συμβάσεως εργασίας. Αυτό, λοιπόν, είναι που υπονομεύουμε. Εχθρότητα απέναντι στην ελευθερία, απέναντι στο δικαίωμα της επιλογής, απέναντι στο δικαίωμα του γονιού να επιλέξει. Τα υπόλοιπα, με συγχωρείτε, είναι φληναφήματα. Γι' αυτό, επειδή το έχετε πει, ευτυχώς, μέσα στον ύπουλο, είπαμε, μπολσεβίκικο τρόπο σας, το έχετε πει με σαφήνεια όμως αυτό, αυτό είναι που θα πρέπει να αποτελέσει και την αιτιολογική βάση της ακύρωσης αυτού του νόμου. Γιατί ευθέως προσβάλλει τον σκοπό του Συντάγματος. Γιατί το Σύνταγμα δέχεται μεν περιορισμούς, αλλά περιορισμούς που δικαιολογούνται από το δημόσιο συμφέρον και περιορισμούς που δεν φτάνουν στο σημείο να αναιρείται η ελευθερία της διοίκησης των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων. Αυτό, λοιπόν, είναι απόλυτα σαφές και ξεκάθαρο και δεν νομίζω ότι υπάρχει τίποτε άλλο. Αλλά και μόνο όλη αυτή η νοσταλγική αναφορά που άκουσα από όλους εδώ, για το ωραίο '68, εν συνεχεία για το '75, για το '77, για τις καταλήψεις, για τους αγώνες, για τα εκπαιδευτικά κινήματα! Να ʾναι καλά ο Θεός που τα αφήσαμε όλα αυτά πίσω και τα έχουμε ξεπεράσει. Απλώς ζούμε ένα μικρό διάλειμμα μέχρι να μπουν οριστικά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Αυτά πρέπει να μπουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, αυτές οι ιδεοληψίες είναι που καθυστέρησαν τον τόπο, αυτά είναι που ευθύνονται για το ότι σήμερα είμαστε εδώ, αυτή η ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς όλα αυτά τα χρόνια, που επέβαλε απολύτως στη λάθος κατεύθυνση σε όλα τα επίπεδα, πολλές φορές με την ανοχή, δυστυχώς, και της δικής μου παρατάξεως. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα ειδικό θέμα, στο άρθρο 26. Κύριε Πρόεδρε, δύο λεπτά, αν μπορείτε, να μου δώσετε.
Κύριε Βορίδη, ένα λεπτό αυστηρά, σας παρακαλώ πολύ. Ένα λεπτό. Ζητήσατε δύο. Ένα θα έχετε. Να μοιράσουμε τη διαφορά. Ελάτε.
Εντάξει. Κύριε Υπουργέ, μεταβατικές διατάξεις στο άρθρο 26. Αφορά εκπαιδευτικούς που υπηρετούν με απόσπαση, λόγω του ότι έχουν σύζυγο που βρίσκεται στο εξωτερικό. Ακούστε, ουσιαστικά καταργείτε αυτήν τη δυνατότητα. Δίνετε μία μεταβατικότητα με αυτήν τη διάταξη εδώ και λέτε, βάζετε προϋποθέσεις, για να γίνεται αυτό. Δηλαδή τι; Να υπηρετούν συνεχώς για χρονικό διάστημα άνω των επτά ετών οι εκπαιδευτικοί, ομογενείς οι ίδιοι. Σύμφωνοι. Αλλά ταυτόχρονα λέτε να έχουν μόνιμη εγκατάσταση και αδιάκοπη εργασιακή σχέση οι σύζυγοι για διάστημα μεγαλύτερο από τα δέκα τελευταία χρόνια, ο γάμος να έχει τελεστεί τουλάχιστον τρία χρόνια και να έχουν πολύ καλή γνώση της γλώσσας της χώρας υποδοχής. Το πρώτο θέμα το οποίο πρέπει κανείς σκεφτεί εδώ είναι εάν κανείς θέλει το μέτρο ναι ή όχι. Δηλαδή, εάν θεωρεί ότι οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν αυτήν τη συγγενική σχέση, είναι σύζυγοι, ο ένας είναι στο εξωτερικό, ο άλλος είναι εκπαιδευτικός, υπάρχει θέση εκπαιδευτικών, πρέπει από κάπου να πληρωθεί, πρέπει να στείλουμε κάποιους που να έχουν επιμίσθιο και άρα να επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό ή να διευκολύνουμε και τις οικογένειες με μηδενικό κόστος για τον κρατικό προϋπολογισμό. Αυτό είναι, εάν το θέλετε ή όχι. Ακούω, διαβάζω στην αιτιολογική έκθεση ότι, ξέρετε, γι' αυτό το ζήτημα έχουν υπάρξει καταστρατηγήσεις, έχουν γίνει διάφορα, κ.λπ., αποτελεί ένα πρόβλημα, υπάρχει η εστία δυσκολίας και αυτά. Αυτό είναι κάτι το οποίο κανείς πρέπει να το αντιμετωπίσει συγκεκριμένα, όταν το εντοπίζει. Αυτή η ρύθμιση, όμως, που εισάγετε είναι παράλογη. Γιατί είναι παράλογη; Διότι, ακούστε κάτι…
Κύριε Βορίδη, παρακαλώ να κλείνετε.
Τελειώνω. Γιατί βάζετε, λόγου χάριν, την προϋπόθεση των επτά ετών; Γιατί πρέπει να υπηρετούν συνεχώς για χρονικό διάστημα επτά ετών; Γιατί όχι πέντε, γιατί όχι τριών; Ποιο είναι το κριτήριο των επτά ετών; Πρώτο ερώτημα.
Να είναι εκπαιδευτικός. Να μην είναι σε κανένα μπακάλικο και μετά να έρχεται να κάνει τον εκπαιδευτικό.
Είναι εκπαιδευτικός, αλλά λέτε να είναι εκεί επτά χρόνια. Άρα, λέω, γιατί εκεί επτά χρόνια; Κατά την γνώμη μου αυτό είναι αναιτιολόγητο. Δεύτερον, ο σύζυγος να έχει μόνιμη εγκατάσταση…
Με είκοσι χρόνια και να έχει δουλέψει έναν χρόνο μόνο… (δεν ακούστηκε)
Να τα πω όλα, για να απαντήσετε;
Ναι, συγνώμη.
Κύριε Βορίδη, συγγνώμη τώρα.
Τελειώνω, τελειώνω.
Δείτε, εννιάμισι λεπτά μιλάτε.
Τελειώνω αμέσως.
Ζητήσατε δύο, σας είπα ένα, σας έδωσα δύο…
Αν με αφήσετε…
Μη μου λέτε ότι σας διακόπτω. Είμαι υποχρεωμένος να σας διακόψω.
Δεν είπα ότι με διακόπτετε. Καλά κάνετε.
Είμαι υποχρεωμένος.
Δεν παραπονούμαι γι' αυτό.
Λοιπόν, τριάντα δευτερόλεπτα αυστηρά. Μην σας πω είκοσι δευτερόλεπτα. Ολοκληρώστε σε είκοσι δευτερόλεπτα.
Δεύτερον, έχουν μόνιμη εγκατάσταση εκεί, λέτε, για διάστημα μεγαλύτερο από δέκα χρόνια. Γιατί δεν παίρνετε την αρχή της φορολογικής κατοικίας; Όποιος είναι κάτοικος εξωτερικού φορολογικά. Να το ενοποιήσετε. Γιατί βάζετε κάτι πρόσθετο εδώ; Αν το δέχεται αυτό, τον κάτοικο εξωτερικού, η φορολογική αρχή, γιατί εδώ εισάγετε ειδικό καθεστώς, διαφορετικό για τη ρύθμιση αυτή; Λέτε να έχει τελεστεί τουλάχιστον τρία χρόνια, για να αποφύγετε προφανώς την καταχρηστικότητα και την εικονικότητα των γάμων. Γι' αυτό το βάζετε αυτό. Και πού ξέρετε αν ο γάμος, ακόμα και στον τρίτο χρόνο, μπορεί να είναι εικονικός; Αν προσπαθείτε να αποφύγετε την εικονικότητα του γάμου με αυτό, διαμορφώνετε άδικες καταστάσεις. Διαμορφώνετε περιπτώσεις στις οποίες υπάρχουν άνθρωποι που θα αδικηθούν και τελικά και ο προϋπολογισμός θα επιβαρυνθεί. Κατά τη γνώμη μου, λοιπόν, εδώ τολμήστε το. Κάντε μια καθαρή πράξη. Ή θα πείτε «καθόλου» και τελειώνει η ιστορία ή από εκεί και πέρα θα αποδεχθείτε ότι είναι μια πρακτική που μπορεί να γίνει και, αν διαπιστώνετε εικονικότητες και καταχρήσεις, θα τις κρίνετε κατά περίπτωση. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος.
Κύριε Πρόεδρε, θα μιλήσω από τη θέση μου.
Φυσικά, αν το επιθυμείτε.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Κύριε Υπουργέ, σας άκουσα εχθές στη βασική σας ομιλία και σήμερα σε μία μεγάλη παρέμβασή σας, που αντιδράσατε σε συνάδελφο. Είναι πραγματικά αξιοσημείωτο πώς ένας πολιτικός περνάει από τις κορυφές των θεμάτων, από θέμα σε θέμα, χωρίς να μπαίνει μέσα στα θέματα, εκτός μιας εξαίρεσης αυτό το διήμερο. Έχετε μία ικανότητα, ομολογώ. Σας διευκολύνει, όμως, και το Υπουργείο που είστε. Διότι, τι να πει ο κ. Τσακαλώτος, που τον φωτογραφίζουν με πανό σε διαδήλωση της ΔΕΘ κατά του ΕΝΦΙΑ, όταν τον έχει κάνει όπως τον έχει κάνει; Τι να πουν άλλοι που είναι σε άλλα Υπουργεία, αιχμής για τα οικονομικά της χώρας; Δεν μπορούν να έχουν τη δική σας διευκόλυνση, σε ό,τι αφορά την άρθρωση πολιτικού και κοινοβουλευτικού λόγου. Όμως, οι πολίτες έχουν καταλάβει την Κυβέρνηση. Έχουν καταλάβει τον ΣΥΡΙΖΑ, έχουν καταλάβει τους ΑΝΕΛ. Από ό,τι φαίνεται ο αριθμός που σας αρέσει, το τέσσερα - σε ό,τι αφορά ένα άλλο θέμα, βέβαια - είναι αριθμός που δεν είναι πολύ μακριά κύριε Υπουργέ, γιατί όσο κυβερνάς στην κρίση, πολιτικά εξατμίζεσαι. Είμαστε μάρτυρες, αυτήκοες και αυτόπτες αυτής της κατηφόρας, την οποία έχετε αρχίσει ως Κυβέρνηση συνολικά να παίρνετε. Εκεί που θα γυρίσετε, κύριε Υπουργέ, ειδικά όσο η πολιτική εξάτμιση γίνεται εντονότερη, θα είστε χωρίς τους παλιούς σας συντρόφους, με πεσκέσια ανθρώπους που έχουν φύγει από εμάς, οπορτουνιστές, οπορτουνιστές της πολιτικής, που σας επέλεξαν ως επερχόμενη πολιτική δύναμη και όχι γιατί σας πιστεύουν. Εδώ, έχετε μία νομοθετική πρωτοβουλία. Δείχνουμε έναν χαρακτήρα και σε αυτήν τη νομοθετική πρωτοβουλία. Ό,τι είναι σωστό το στηρίζουμε και επικαλεστήκατε τη στάση τη δική μας, στη Διαρκή Επιτροπή, όπως εκφράστηκε από τον κ. Κωνσταντόπουλο και τους συναδέλφους μας και αυτό είναι καλό. Προσπαθούμε εκεί που κάτι καλό γίνεται να μην το απαξιώνουμε. Αντίθετα, έχουμε το θάρρος να το υπογραμμίζουμε και να το στηρίζουμε. Σε ό,τι αφορά την ιδιωτική εκπαίδευση δεν θα έκανα αναφορά, γιατί έχω καλυφθεί από τον κ. Κωνσταντόπουλο, όπως είπα, από τον Κοινοβουλευτικό μας Εκπρόσωπο, τον κ. Θεοχαρόπουλο, και από την κ. Κεφαλίδου και από τον κ. Παπαθεοδώρου. Έχω καλυφθεί. Έκανε όμως μία αναφορά σε μία παλιά μου γνωμοδότηση ο κ. Κατρούγκαλος, πριν από λίγο. Πράγματι, με τον μακαρίτη, τον αείμνηστο Δημήτρη Τσάτσο και τη συνάδελφο Νέδα Κανελλοπούλου, έχουμε μία γνωμοδότηση για τους εργαζομένους στο Κολέγιο Αθηνών. Δεν την κατέθεσε όλη, κατέθεσε αποσπάσματα, αλλά η ημερομηνία που έχει ο κ. Κατρούγκαλος είναι αυτή που έχω και εγώ. Διότι, η ΟΙΕΛΕ μου την έδωσε για λίγους μήνες, όταν ήμουν Υπουργός Παιδείας. Έτσι φρεσκάρισα και τις απόψεις μου με τις οποίες συμφωνώ και τώρα μετά από τόσα χρόνια. Εμμένω στις απόψεις μου, τις υποστηρίζω τις απόψεις αυτές. Αλλά ήρθε η ζωή, κύριε Υπουργέ, να ισορροπήσει τα πράγματα. Μετά από ενάμιση χρόνο εμπειρίας, κοντά είκοσι μήνες εμπειρία, πώς εσείς σήμερα ως κόμμα λέτε: «μα, όσους αναπληρωτές και να έπαιρνα πάλι κάποιοι θα έμεναν απέξω». Το λέτε, όμως, τώρα. Όταν ήσασταν Aντιπολίτευση λέγατε ότι θα διορίσετε - όχι εσείς, ο τομέας παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ - χωρίς ΑΣΕΠ τους πάντες. Όταν παίρναμε έναν αναπληρωτή, του λέγατε - αυτό ήταν το μήνυμα: «Τι σε παίρνουν; Για αναπληρωτή σε παίρνουν για εννιά μήνες. Το καλοκαίρι θα βγεις στον δρόμο». Τώρα, που είστε στη θέση αυτή, αναγκάζεστε να δείτε ποιες είναι οι πραγματικές συνιστώσες που συγκροτούν το πρόβλημα της εκπαίδευσης και ίσως να έχετε αντιληφθεί και ποιες είναι οι συνιστώσες του προβλήματος της παιδείας. Εγώ, λοιπόν, επιμένω στην άποψή μου. Αυτή η άποψή μου ισορρόπησε μέσα στις δεκαετίες, κύριε Υπουργέ, στον νόμο του 2010 της Διαμαντοπούλου. Χθες είπατε - γιατί σας άκουσα με προσοχή - ότι άρχισε τότε να διαλύεται εκείνο το παλιότερο πλαίσιο το παλαιότερο, το οποίο επαινείτε και στο οποίο θέλετε να επανέλθετε. Ήταν λάθος, όμως. Η ζωή απέδειξε ότι τα πράγματα χρειάζονται ισορροπίες. Στον τομέα της ιδιωτικής εκπαίδευσης εγώ προσωπικά επιμένω στις επιστημονικές μου απόψεις. Το άρθρο 16, που προστατεύει την ιδιωτική εκπαίδευση, ορίζει όρια, θέτει κανόνες για την εποπτεία του κράτους επ' αυτής. Πέρα από αυτήν την υπόμνηση που αφορά τις δικές μου απόψεις, επιστημονικές και πολιτικές, λέω ότι εκφράζομαι από τις θέσεις που υποστήριξε ο κ. Θεοχαρόπουλος, ο κ. Κωνσταντινόπουλος και οι άλλοι συνάδελφοι. Δεν μπορώ να μην κάνω μία αναφορά στου αιώνιους φοιτητές. Στην ομιλία σας σήμερα για την τροπολογία σας, κύριε Υπουργέ, είπατε πως αναφέρεστε σε ενεργούς φοιτητές, που έχουν δηλώσει για δύο εξάμηνα κ.λπ.. Όπως ξέρετε, από το 2011, με ευρύτατη πλειοψηφία η Βουλή υποστήριξε ότι πρέπει το πανεπιστήμιο να έχει ένα τέλος όπως έχει και μια αρχή. Σε μένα έλαχε το καλοκαίρι του 2014 να το εφαρμόσω αυτό. Το εφήρμοσα με συνέπεια και με επιείκεια, δίνοντας και μία δυνατότητα στους φοιτητές με παραπάνω εκπαιδευτική εξεταστική περίοδο όσοι είχαν καθυστερήσεις, όσοι δεν προλάβαιναν τις προθεσμίες, όσοι παρ' ότι ήξεραν δεν τα κατάφεραν, να μπορέσουν να ανταποκριθούν. Ήταν τότε, κύριε Φίλη, επίκαιρη η συζήτηση για το θέμα, τηλεοπτική, κοινοβουλευτική και γενικότερα δημόσια, για το τι χρησιμεύει η ρύθμιση για τους αιώνιους φοιτητές. Έλεγαν κάποιοι ότι οικονομικά δεν έχει κάποιο αντίκρισμα. Δεν κοστίζει τίποτα ένας φοιτητής να προσέρχεται στις εξετάσεις. Το θέμα δεν ήταν οικονομικό, ουδέποτε, ούτε είναι. Το θέμα είναι ότι το πανεπιστήμιο το ξεκινάς για να το τελειώσεις. Όταν δεν υπάρχει τέλος σε αυτήν τη διαδικασία η αξιολόγηση που υφίστασαι από τους διεθνείς οργανισμούς αξιολόγησης και από οποιουσδήποτε αξιολογητές, ξεκινάει με μειονέκτημα. Με αυτό που κάνετε μπορεί να κάνετε και τον καλό και να διευκολύνετε κάποιους ανθρώπους, που εν πάση περιπτώσει από το 2011 ήξεραν κι όμως δεν μπόρεσαν, αλλά από την άλλη δεν διευκολύνετε τον πτυχιούχο, δεν διευκολύνετε τα ιδρύματα. Τους δημιουργείτε μειονεξία σε ό,τι αφορά τη βαθμίδα της αξιολόγησης που κάθε χρόνο γίνεται από διεθνείς αξιολογητές και που έχουν πολύ μεγάλη σημασία για τους φοιτητές μας, για τα πανεπιστήμιά μας, γενικότερα για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ανέφερα δύο θέματα με τα οποία διαφωνώ. Τώρα θα αναφέρω δύο θέματα με τα οποία συμφωνώ. Κατά πρώτον, όπως διαμορφώσατε το άρθρο 27 θα το ψηφίσουμε. Το άρθρο 27, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σχετίζετε με τις αναδρομικές καθορισθείσες από τη νομολογία αλλά και από τον νόμο ΣΥΡΙΖΑ οφειλές των πανεπιστημιακών που μετείχαν σε εταιρείες και ασκούσαν ελεύθερο επάγγελμα. Η αναδρομικότητα, έτσι, μετά από κάποια χρόνια - δεκαπέντε για κάποιον, είκοσι για άλλον - είναι μια δολοφονική ενέργεια, αν εισαχθεί. Όπως είχε εισαχθεί σκότωνε ανθρώπους, διέλυε ανθρώπους, διέλυε οικογένειες. Τώρα, όπως έχετε διαμορφώσει τη διάταξη με το 20% της αναδρομικής οφειλής επί των καθαρών κερδών, όχι των ακαθαρίστων, δεν υπάρχει λόγος να μην ψηφιστεί. Μπορεί κάποιους να τους επιβαρύνει, αλλά όλη η ελληνική κοινωνία έχει επιβαρυνθεί. Συνεπώς, η Δημοκρατική Συμπαράταξη θα ψηφίσει τη διάταξη έτσι όπως διαμορφώθηκε. Τέλος, κύριε Πρόεδρε, θέλω να κάνω αναφορά σε μία ενέργεια θαρραλέα του Υπουργείου Παιδείας, που αποδέχθηκε και ενσωμάτωσε στο δίκαιό του μία τροπολογία που καταθέσαμε με τον κ. Κωνσταντόπουλο και που την παλεύω εγώ προσωπικά από τις τελευταίες εβδομάδες της ύπαρξής μου στο Υπουργείο Παιδείας, ως Υπουργός, αλλά και ως Βουλευτής της Αντιπολίτευσης από τον Φεβρουάριο του 2015. Υπάρχει ένα πρόβλημα με το πειθαρχικό δίκαιο. Το πειθαρχικό δίκαιο για το πανεπιστήμιο κατά βάση έρχεται από την δεκαετία του 1930. Σε άλλες συνθήκες, άλλες αξιολογήσεις της αρνητικής σημασίας που έχουν οι εγκληματικές ενέργειες, μικρές, μεσαίες, μεγάλες, σε άλλη φάση της απαξίας, όπως την εκτιμά ο νομοθέτης, για μια ενέργεια ενός ανθρώπου, έπρεπε να υπάρξει μία προσαρμογή δικαιοσύνης, αλλά ταυτόχρονα και επιείκειας. Δεν μπορεί να πετάγεται στον δρόμο ένας άνθρωπος, επειδή έσφαλε για ένα αδίκημα που δεν επισύρει μεγάλη ποινή και ούτε έχει ιδιαίτερη απαξία, όπως έχουν οι ενεργητικές - παθητικές δωροδοκίες, όπως οι απιστίες, οι παραβάσεις καθήκοντος. Αυτά τιμωρούνται και ο καθηγητής αποβάλλεται και με την επιβολή πειθαρχικής ποινής. Όχι όμως για μικρές πράξεις παραβατικές περί την υπηρεσία, που ο δικαστής έκρινε αμετακλήτως ότι δεν έχουν ιδιαίτερη απαξία και τιμώρησε με ελαφρά ποινή.
Τελειώνετε, κύριε Λοβέρδο.
Πάρα πολύ σωστή είναι η επιλογή σας να το δεχθείτε. Καταθέτω και το εξής ως πληροφορία. Δεν έχουμε συζητήσει ποτέ για τα θέματα της εκπαίδευσης. Εγώ σας το έχω προτείνει και σας έχω προτείνει και τον θεσμικό τρόπο που έχω κατοχυρώσει. Να καλέσετε όλους τους προηγούμενους Υπουργούς Παιδείας. Υπήρξε ένας διάλογος με ΟΛΜΕ και ΔΟΕ που διακόπηκε λόγω της πτώσης της προηγούμενης Κυβέρνησης. Με την ΔΟΕ και την ΟΛΜΕ - έκλεισα, κύριε Πρόεδρε - είχαμε συμφωνήσει ότι πρέπει να αλλάξει το πειθαρχικό δίκαιο και στην δευτεροβάθμια και την πρωτοβάθμια. Είχαμε σχεδόν τελειώσει. Άλλο είμαι αυστηρός εκεί που πρέπει, σε αυτούς που προσβάλλουν - και έκλεισα, κύριε Πρόεδρε - τη γενετήσια ελευθερία, λόγου χάρη, μικρών ανθρώπων και άλλο ένα αμείλικτο πειθαρχικό δίκαιο, που είσαι στο έλεος του οποιουδήποτε καταγγέλλοντος. Είναι ώριμος ο διάλογος. Είχε φτάσει στο τέλος στα τέλη του 2014. Αναλάβατε την ευθύνη να φέρετε για την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια μία αντίστοιχη με τη σημερινή διάταξη στη Βουλή εδώ για να την ψηφίσουμε. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο τελευταίος από τον κατάλογο των ομιλητών, ο κ. Κεφαλογιάννης. Έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Σαρίδης ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων. Μετά τον κ. Σαρίδη θα μιλήσουν οι εισηγητές και ειδικοί αγορητές, όσοι εξ αυτών έχει δηλωθεί στο Προεδρείο ότι θα μιλήσουν. Κύριε Κεφαλογιάννη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, αν υπάρχει ένας χώρος, ένας τομέας που μετά από εφτά χρόνια κρίσης συνεχίζει να λειτουργεί σαν να μην συνέβησαν και πολλά πράγματα, αυτός δεν είναι άλλος από τον χώρο της παιδείας. Σαν να μην πέρασε μία μέρα, συντηρούμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που ελάχιστη σχέση έχει με την αγορά εργασίας και την κοινωνία. Το δημόσιο παραμένει ο μεγαλύτερος εργοδότης των αποφοίτων των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Συνεχίζει να προσλαμβάνει μαζικά τους αποφοίτους γενικού λυκείου που αποτυγχάνουν να εισαχθούν σε αυτά. Όσες προσπάθειες αλλαγής επιχειρήθηκαν στο παρελθόν, σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, συνάντησαν μια τεράστια αντίσταση στο εσωτερικό του εκπαιδευτικού συστήματος. Οι περισσότερες δε από αυτές τους τελευταίους δεκαοκτώ μήνες είτε έχουν ανακοπεί είτε έχουν ανατραπεί εντελώς. Όλως τυχαίως σήμερα παραιτήθηκαν έξι μέλη από το Συμβούλιο Ιδρύματος του Πανεπιστημίου Αθηνών, αντιδρώντας στην άρνηση του Υπουργού να προχωρήσει σε νέες εκλογές, όπως προβλέπεται, παρατείνοντας την παράταση της θητείας τους. Παραιτήθηκαν δε μεταξύ άλλων σπουδαίες προσωπικότητες που κοσμούσαν το Συμβούλιο όπως ο Αλέξανδρος Νεχαμάς, ο Γιώργος Τσώκος, ακόμα και ο Τζακ Ντέιβις, ο αρχαιολόγος που τιμήθηκε για τις ανασκαφές στην Πύλο. Αν στις παραιτήσεις αυτές συνυπολογιστούν και οι έξι της προηγούμενης εβδομάδας από το Συμβούλιο του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, μπορούμε πλέον να πούμε κι επίσημα να σας πιστώσουμε τη συμβολική κατάργηση του νόμου - πλαίσιο του 2011, που βρήκε σύμφωνη την συντριπτική πλειοψηφία της Βουλής. Δυστυχώς πορευόμαστε ακόμα εντός μιας ανοιχτής διεθνοποιημένης οικονομίας με το εκπαιδευτικό σύστημα μιας περίκλειστης και απομονωμένης διεθνώς κοινωνίας. Ως Αξιωματική Αντιπολίτευση έχουμε ασκήσει πάρα πολλές φορές κριτική στην Κυβέρνηση τόσο για την προχειρότητα και την έλλειψη προγραμματικού βάθους όσο και για τη διγλωσσία και τον ρεβανσισμό μέσα από τον οποίον προσεγγίζετε τα θέματα της παιδείας. Νομίζω, ωστόσο, ότι και το σημερινό νομοσχέδιο αποτελεί ακόμα μία απόδειξη ότι έχουμε να κάνουμε με κάτι περισσότερο. Έχουμε να κάνουμε με ένα πείραμα κοινωνικής μηχανικής, με ένα ακόμα παιχνίδι σύγκρουσης της ιδεολογίας με την πραγματικότητα, όπου μέσα από αυτήν τη σύγκρουση νικητής πρέπει να βγει σώνει και καλά η ιδεολογία. Είναι πραγματικό λάθος - και κάνω κι εγώ την αυτοκριτική μου - που αντιμετωπίσαμε μεμονωμένα το ζήτημα των πρότυπων σχολείων, τις εισαγωγικές εξετάσεις στα πανεπιστήμια, τους αιώνιους φοιτητές, τα συμβούλια διοίκησης, την επιλογή των διευθυντών των σχολείων. Είναι προφανές ότι θα πρέπει να τα δούμε όλα αυτά ως τεχνικές λεπτομέρειες μιας άλλης παιδείας, μιας άλλης εκπαιδευτικής φιλοσοφίας που, κατά τους εμπνευστές της, θα υπονομεύσει τον νεοφιλελευθερισμό, θα απονομιμοποιήσει τις αξίες της παραγωγής, της αγοράς, της τεχνοκρατίας και θα ακυρώσει τις όποιες ταξικές διαφορές. Αναρωτιέμαι για ποιον, πραγματικά, λόγο θα θυμόμαστε τη σημερινή νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης. Για την ελληνόγλωσση και τη διαπολιτισμική εκπαίδευση, που πράγματι είναι πολύ σοβαρά ζητήματα, ή μήπως για τις λοιπές διατάξεις, όπως είναι η τροπολογία για τους αιώνιους φοιτητές και η παρέμβαση του κυρίου Υπουργού για την ιδιωτική εκπαίδευση; Ξεκινάω από τους αιώνιους φοιτητές. Τι ίσχυε μέχρι τώρα; Ίσχυε ένα όριο φοίτησης για τους φοιτητές και υποχρέωση εγγραφής σε κάθε εξάμηνο, ώστε να διατηρείται η φοιτητική ιδιότητα. Υπήρχε δε και η πρόβλεψη για διακοπή της φοίτησης και η επαναφορά της, για παράδειγμα, για τους εργαζόμενους φοιτητές. Τι κάνετε σήμερα, κύριοι της Κυβέρνησης; Καταργείτε κάθε όριο φοίτησης και κάθε προϋπόθεση για τη διατήρηση της φοιτητικής ιδιότητας. Επαναφέρεται δε και αυτούς που είχαν διαγραφεί αυτοδικαίως. Δεν είναι μόνο ότι απαξιώνετε τα δημόσια ΑΕΙ και τη λειτουργία τους, είναι ότι δημιουργείτε και σοβαρά λειτουργικά προβλήματα, καθώς με την μη υποχρέωση εγγραφής τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα δεν θα γνωρίζουν πόσους φοιτητές θα έχουν σε κάθε εξάμηνο και σε κάθε μάθημα. Ερωτώ: Πώς θα προγραμματίζουν τα μαθήματά τους, τις αίθουσες, τα εργαστήρια και όλα όσα απαιτούνται για τη σωστή οργάνωση και λειτουργία τους; Όσον αφορά την ιδιωτική εκπαίδευση, δεν σας απασχολεί αν, για παράδειγμα, εσείς λέτε ότι η δημόσια εκπαίδευση δεν είναι σε καλή κατάσταση κι επίσης αν κάθε λίγο και λιγάκι ανακοινώνονται σχέδια και προθέσεις για αλλαγές, τις οποίες πρώτα απ' όλα τα ίδια τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ απαξιώνουν. Πρώτη προτεραιότητα για το Υπουργείο Παιδείας είναι να φέρει την ιδιωτική εκπαίδευση στα μέτρα της δημόσιας. Αντί, λοιπόν, να ασχοληθεί με το 95% των μαθητών, που ταλαιπωρούνται στα δημόσια σχολεία, όπως εσείς λέτε, επιθυμεί να «βάλει τάξη» για το υπόλοιπο 5%. Το πρόβλημα, μάλλον, το συνόψισε ο κύριος Υπουργός: «Θέλουμε άριστο σχολείο παντού και όχι κάποια σχολεία αρίστων, γιατί η επίκληση της αριστείας έχει οδηγήσει στην όξυνση των εκπαιδευτικών ανισοτήτων». Το πρόβλημα, λοιπόν, είναι η αριστεία και όχι η ισοπέδωση, η αναξιοκρατία και η αδιαφορία που αποτελούν τις μεγάλες πληγές της εκπαίδευσης σήμερα. Αντί να ασχοληθεί η Κυβέρνηση με τις τεράστιες ανισότητες που υπάρχουν στη δημόσια εκπαίδευση, τις μεγάλες ελλείψεις σε τακτικό προσωπικό αλλά και σε υποδομές, το πρόβλημα της παιδείας διαγνώστηκε ότι είναι οι ανισότητες των ιδιωτικών εκπαιδευτικών με τους αντίστοιχους του δημοσίου. Μας κατηγορήσατε, δε, ότι αντιμετωπίζουμε το ιδιωτικό σχολείο ως μία άλλη επιχείρηση. Κύριε Υπουργέ, δεν είναι μία άλλη επιχείρηση, είναι όμως και επιχείρηση, που σημαίνει ότι αν - σωστά - οι απολύσεις δεν πρέπει να είναι αυθαίρετες, αυτό δεν συνεπάγεται ότι ο έλεγχός τους θα πρέπει να γίνεται από το Υπουργείο Παιδείας. Ούτε, βέβαια, η κρατική εποπτεία μπορεί να καταλήγει σε εξομοίωση των όρων εργασίας, δημοσίων και ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Θέλετε πραγματικά να ασχοληθείτε με την ιδιωτική εκπαίδευση; Βοηθήστε τα ιδιωτικά σχολεία να αξιολογούν το προσωπικό τους με βάση τα ειδικότερα κριτήρια που θεσπίζουν, πάντα στο πλαίσιο της νομιμότητας. Δώστε τους τη δυνατότητα να εκπονούν τα προγράμματά τους ελεύθερα, με επιπλέον μαθήματα και δράσεις που επιθυμούν, χωρίς γραφειοκρατικούς περιορισμούς. Εξάλλου, αυτό είναι και το μεγάλο τους συγκριτικό πλεονέκτημα και από αυτήν την εμπειρία τους μπορεί να ωφεληθεί πρωτίστως και η δημόσια εκπαίδευση. Αντί να μειώνετε τις ώρες διδασκαλίας και να περιορίζετε τη λειτουργία των ολοήμερων σχολείων, δώστε κίνητρα στους γονείς, να επιθυμούν να στείλουν τα παιδιά τους σε αυτά. Περισσότεροι εκπαιδευτικοί θα βρουν δουλειά και σχολικές τάξεις θα αποσυμφορηθούν και μαθητές θα έχουν καλύτερη και προσωποποιημένη αντιμετώπιση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το σημερινό νομοσχέδιο ούτε η ιδιωτική εκπαίδευση αναμορφώνεται ούτε, πολύ περισσότερο, αλλάζει η δημόσια παιδεία, τουλάχιστον, στις μεγάλες ανισότητες που τη μαστίζουν. Με το σημερινό νομοσχέδιο προσπαθείτε να κερδίσετε περισσότερες ψήφους. Τουλάχιστον έτσι πιστεύετε. Αν σας ενδιαφέρει, όμως, κατ' ελάχιστον το μέλλον των νέων αυτού του τόπου, τα μεγάλα ζητήματα είναι άλλα. Το ζητούμενο είναι ποιος θα αλλάξει τον συσχετισμό ισχύος που κυριαρχεί στη μεταπολιτευτική περίοδο και ευνοεί μόνο την αδράνεια, ποιος θα περιορίσει τη σπατάλη και το κόστος της εκπαίδευσης, όχι εις βάρος των μαθητών και των ευκαιριών τους, χωρίς δηλαδή να καταργεί μαθήματα, τομείς και ειδικότητες και να μειώνει τη λειτουργία των σχολείων όπως πράττεται. Το ζητούμενο είναι ποιος θα αλλάξει τον προσανατολισμό, ώστε τα ελληνικά ιδρύματα αντί να εκπαιδεύουν τους γιατρούς της Γερμανίας και τους μηχανικούς του Κατάρ με χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων, να μπορούν να προσελκύουν ξένους φοιτητές συμβάλλοντας στην ελληνική οικονομία. Ποιος θα σταματήσει την εξαπάτηση των νέων ότι θα διοριστούν κάποτε στο δημόσιο για να προσελκύονται με το αζημίωτο των φροντιστηρίων στο γενικό λύκειο και να στριμώχνονται στην είσοδο των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων; Ποιος θα ξαναδώσει στην τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση τη θέση που της αρμόζει για να γίνει ελκυστικότερη από το γενικό λύκειο, όπως συμβαίνει στις πιο ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης; Ποιος θα εισάγει την αξιολόγηση, τη λογοδοσία και τη διαφάνεια παντού και όλα στην εκπαίδευση; Τέλος, ποιος θα αποκεντρώσει το πιο συγκεντρωτικό σύστημα παιδείας, θα το προφυλάξει από μικροκομματικές σκοπιμότητες και τον συντεχνιασμό; Φέρτε παρόμοιες προτάσεις, κύριε Υπουργέ, και εδώ είμαστε για να τις συζητήσουμε. Σταματήστε, όμως, κάποια στιγμή να δίνετε μάχες εντυπώσεων και λαϊκισμού απέναντι σε φανταστικούς ταξικούς εχθρούς. Σας ευχαριστώ πολύ.
Με τον κ. Κεφαλογιάννη ολοκληρώνεται, όπως είπαμε, ο κατάλογος των ομιλητών. Θα δώσουμε τον λόγο στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Ένωσης Κεντρώων, τον κ. Σαρίδη, και μετά θα ακολουθήσουν οι τοποθετήσεις των εισηγητών και των ειδικών αγορητών. Κύριε Σαρίδη, έχετε τον λόγο για τέσσερα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, θα ξεκινήσω με κάτι που είπε ο σεβαστός φίλος μου, που εκλέγεται κιόλας και στην ίδια περιφέρεια, ο κ. Μηταφίδης. Δεν πρόκειται για ιδεολογικό πόλεμο, πρόκειται για κομματικό πόλεμο. Αυτή είναι η αλήθεια. Κομματικός είναι ο πόλεμος, δεν είναι ιδεολογικός, συνάδελφοι. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν μπορούμε αλλού να νομοθετούμε νεοφιλελεύθερα και αλλού να νομοθετούμε αριστερά. Πραγματικά, μπήκατε στην ελληνική Βουλή στις εκλογές οι οποίες έγιναν όχι για να νομοθετήσετε ακριβώς γι' αυτό το νομοσχέδιο, ήρθατε για να μπορέσετε να αλλάξετε τα πράγματα σε όλα τα υπόλοιπα, στα οποία νομοθετείτε νεοφιλελεύθερα. Τα εργασιακά είναι κοντά, ήρθατε λέτε για να διαφυλάξετε τις θέσεις εργασίας. Θα δούμε ποιες θέσεις εργασίας θα μπορέσετε να διαφυλάξετε στη Συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Το άρθρο 28, το περιβόητο άρθρο 28 του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, λέει ότι: «δεν μπορεί ο σχολάρχης να απολύσει για σοβαρό λόγο κάποιον αν δεν...». Είναι δυνατόν; Τι λέτε; Όλοι οι δάσκαλοι, όλοι οι καθηγητές έχουν την ίδια παιδαγωγική επάρκεια; Όλοι μπορούν το ίδιο; Δεν υπάρχει το καλό; Δεν υπάρχει το καλύτερο; Όλοι όσοι παίρνουν πτυχία είναι το ίδιο; Όλοι όσοι παίρνουν πτυχία μπορούν; Στα ιδιωτικά νοσοκομεία εφαρμόζουμε το ίδιο; Λειτούργημα το ένα, λειτούργημα το άλλο. Έχουμε πάει ποτέ στο ιδιωτικό νοσοκομείο να πούμε ότι θα διώξεις έναν γιατρό εάν δεν; Γιατί; Γιατί στο νοσοκομείο μιλάμε για το μέλλον μιας ανθρώπινης ζωής. Ποιος σας είπε ότι η παιδεία είναι λιγότερο; Εδώ μιλάμε για το μέλλον ενός έθνους για το οποίο έχουν χαθεί πολλές ζωές. Έχουν χάσει πάρα πολλοί άνθρωποι το μέλλον τους για το μέλλον ενός έθνους. Το ελληνικό σχολείο είναι ένα, όπως και η παιδεία. Το είπαμε και χθες: Δεν υπάρχει δημόσια ή ιδιωτική παιδεία. Υπάρχει δημόσια ή ιδιωτική εκπαίδευση. Σήμερα θα έπρεπε να συζητούσαμε τον σκοπό της παιδείας. Δεν το κάναμε. Αντιθέτως, συζητάμε ένα διαχειριστικό νομοσχέδιο, στο οποίο έχουμε πάρα πολλές υπουργικές αποφάσεις. Δεν μπορούμε να εξουσιοδοτήσουμε τον Υπουργό να δράσει όπως θέλει. Δεν μπορούμε να νομοθετούμε με βάση εικασίες και ασάφειες. Συζητήσαμε για τα εργασιακά θέματα. Δεν θα στηρίξουμε το άρθρο 28 και τοποθετηθήκαμε πάνω σε αυτό. Θα στηρίξουμε, όμως, το άρθρο 27, γιατί ο Υπουργός προχώρησε σε μια τροποποίηση, η οποία τον τιμά, σε μια βελτίωση του άρθρου και μετά την τοποθέτηση του Προέδρου της Ένωσης Κεντρώων, του Βασίλη Λεβέντη. Εμείς θα το στηρίξουμε αυτό το άρθρο. Η Ελλάδα απαιτεί ένα περιβάλλον με συνεργασίες. Σε μια οικονομία, όπως είναι η δική μας αυτήν τη στιγμή, πρέπει να κοιτάξουμε όλες τις πλευρές και την πλευρά του επιχειρείν. Η Ένωση Κεντρώων έχει δεσμευτεί απέναντι όχι μόνο στους ψηφοφόρους της, αλλά και στον ελληνικό λαό ότι θα ασκήσει υπεύθυνη αντιπολίτευση. Με λίγα λόγια θα στηρίξουμε τα σωστά και τα δίκαια και θα καταψηφίσουμε τα άδικα. Στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο παραδεχόμαστε ότι έχει γίνει μια σοβαρή δουλειά στα Κεφάλαια Α΄ και Β΄, που θα τα στηρίξουμε. Θα τοποθετηθούμε «παρών» επί της αρχής για τους λόγους τους οποίους έχουμε αναλύσει και χθες και σήμερα. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Σαρίδη. Ξεκινάμε με τους εισηγητές και ειδικούς αγορητές. Πρώτος είναι ο κ. Θηβαίος από τον ΣΥΡΙΖΑ. Τρία λεπτά θα δώσουμε σε όλους. Μια ανοχή θα υπάρξει, αλλά ας φροντίσουμε να είμαστε κι εμείς συνεπείς στον χρόνο. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ολοκληρώθηκε μια συζήτηση που, όπως ήταν αναμενόμενο, φάνηκαν ξεκάθαρα οι πολιτικές και ιδεολογικές αντιθέσεις που υπάρχουν σε αυτό το κυρίαρχο θέμα της παιδείας και της εκπαίδευσης. Θα ήθελα να σταθώ σε ορισμένα σημεία και επιχειρήματα που ακούστηκαν, σε σχέση με το νομοσχέδιο και ιδιαίτερα για την ιδιωτική εκπαίδευση. Ακούστηκε ότι είμαστε εχθροί της αξιολόγησης. Αυτή η καραμέλα της αξιολόγησης ας γίνει κάτι πιο συγκεκριμένο πια. Σαφώς και είμαστε αντίθετοι στην αξιολόγηση του ενός, του σχολάρχη, στην αξιολόγηση του ενός διευθυντή διεύθυνσης που είχατε εσείς, του ενός σχολικού συμβούλου που είχατε εσείς και που οδηγούσε σε απολύσεις εκπαιδευτικών. Η Αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ λέει «ναι» στην αξιολόγηση, αλλά με συλλογικές μορφές που θα αναβαθμίζουν τη δημόσια εκπαίδευση, τον εκπαιδευτικό, το σχολείο. Σ' αυτόν λοιπόν τον διάλογο σας καλούμε γι' αυτήν την αξιολόγηση. Αντιμετωπίζονται οι σχολάρχες σαν πρόσωπα υπεράνω υποψίας. Και σαφώς δεν κατηγορούνται όλοι. Κάποιοι είναι αυτοί που έχουν δημιουργήσει τα προβλήματα. Ξεχνάμε όμως ότι στόχος μιας επιχείρησης είναι το κέρδος. Και γι' αυτό γίνεται αυτή η συζήτηση. Εκεί είναι όλη η διαφωνία μας. Πιστεύουμε ότι δεν είναι αμιγώς επιχείρηση. Αυτό είναι κάτι καθαρό, όπως λέει το Συμβούλιο της Επικρατείας. Πώς το καταλαβαίνει ο καθένας αυτό; Πώς το υπερασπίζεται υπέρ του δημοσίου συμφέροντος αυτό το θέμα; Ένα άλλο ζήτημα πολύ σημαντικό. Ακούστηκε ένα επιχείρημα - επιτρέψτε μου - ότι ο μέσος όρος στα ιδιωτικά σχολεία στις πανελλαδικές ήταν δεκαπέντε. Πολύ κακός βαθμός. Στα δημόσια σχολεία ήταν δώδεκα. Ε, λοιπόν, σας πληροφορώ ότι στο 1ο Λύκειο Λιβαδειάς, που είχα την τιμή να υπηρετώ πριν βγω Βουλευτής, που το 50% των μαθητών αντικειμενικά δεν μπορούν να πάνε σε ιδιωτικό σχολείο γιατί δεν έχουν τα λεφτά οι γονείς τους, γιατί είναι Ρομά, γιατί είναι προσφυγόπουλα, ο μέσος όρος είναι πολύ μεγαλύτερος, είναι στο 16,3. Εγώ δεν θα το έστελνα ποτέ σε ένα ιδιωτικό σχολείο το παιδί μου. Αυτή είναι η πραγματικότητα του δημόσιο σχολείου. Διότι όταν βγάζουμε ποσοστά και στατιστικά στοιχεία, να βλέπουμε ποια παιδιά πάνε στο ιδιωτικό σχολείο και ποια παιδιά πάνε στο δημόσιο σχολείο. Νομίζω, λοιπόν, ότι όλη η συζήτηση που γίνεται και γίνεται με έναν τρόπο - επιτρέψτε μου την έκφραση - υποκριτικό, κρύβει τη μεγάλη ταξική πραγματικότητα που υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα. Τι σημαίνει για εμάς το δικαίωμα του να επιλέγουμε ελεύθερα, η έννοια της ελευθερίας και της δημοκρατίας; Όλα τα παιδιά, τα ελληνόπουλα, να έχουν ίσες ευκαιρίες στη μόρφωση, την εργασία τη ζωή μέσα από τη δημόσια δωρεάν εκπαίδευση. Αυτό είναι ελευθερία, αυτό είναι δημοκρατία, αυτό θα υπηρετήσουμε με αυτό το νομοσχέδιο.
Ευχαριστούμε τον κ. Θηβαίο. Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο - κουρελού που συζητούμε ξεκίνησε ως νομοσχέδιο για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό και στη συνέχεια άρχισαν να προστίθενται διατάξεις για τη διαπολιτισμική εκπαίδευση, για τα παράτυπα πτυχία στα ΤΕΕ, τα ιδιωτικά σχολεία, την εκπαίδευση των προσφυγοπαίδων, αλλά και τροπολογίες για τα φροντιστήρια και τα κέντρα ξένων γλωσσών χωρίς κανέναν διάλογο με τους εμπλεκόμενους φορείς, όπως οι ίδιοι κατήγγειλαν. Και βεβαίως, μαζί με την εκπρόθεσμη τροπολογία για την ειδική αγωγή, είχαμε και μια σειρά από εκπρόθεσμες και άσχετες τροπολογίες. Κύριε Υπουργέ, αυτός ο τρόπος που νομοθετεί η Κυβέρνηση με νυχτερινές τροπολογίες της τελευταίας στιγμής, αιφνιδιάζοντας τη Βουλή, δεν την τιμά. Με αυτήν την τακτική η Κυβέρνηση δείχνει ότι θέλει άρον - άρον, με συνοπτικές διαδικασίες, χωρίς συζήτηση, να περάσει ρυθμίσεις που πολλές φορές ανατρέπουν τη ζωή των συμπολιτών μας. Η διαδικασία αυτή υποβαθμίζει το νομοθετικό έργο και προσβάλλει και τους Βουλευτές που δεν έχουν τον χρόνο να μελετήσουν ουσιαστικά και σε βάθος τις τροπολογίες, τις διατάξεις που γίνονται νόμοι του κράτους. Δείγμα - θα έλεγα - αυτής της προχειρότητας με την οποία νομοθετεί η Κυβέρνηση, αν όχι πονηρίας, είναι η νομοτεχνική βελτίωση για τα φροντιστήρια. Κατατέθηκε χθες νομοτεχνική βελτίωση, σύμφωνα με την οποία η εργασία κατά τις διακοπές δεν αμείβεται με προσαύξηση. Τοποθετηθήκαμε επί της τροπολογίας με βάση αυτή τη νομοτεχνική βελτίωση και στο παρά πέντε έρχεται η ακριβώς αντίθετη νομοτεχνική βελτίωση, λέγοντας ότι και η εργασία στις διακοπές θα αμείβεται με προσαύξηση. Τελικά επιφέρετε σχολειοποίηση και του φροντιστηρίου; Δηλαδή εάν ένα φροντιστήριο λειτουργεί τον Ιούλιο, θα καταβάλλει αποδοχές με προσαύξηση στους εργαζόμενους εκπαιδευτικούς; Μήπως αυτός ο υπερβάλλων ζήλος να φανείτε αρεστοί στους εκπαιδευτικούς των φροντιστηρίων και της ιδιωτικής εκπαίδευσης οδηγεί στα αντίθετα αποτελέσματα, κύριε Υπουργέ, και τελικά οδηγήσει σε λουκέτα στα συνοικιακά φροντιστήρια και στην έξαρση των ιδιαίτερων μαθημάτων; Κύριε Πρόεδρε, ακούσαμε πριν από λίγο τον Υπουργό κ. Κατρούγκαλο ο οποίος εξαπέλυσε μια προσωπική επίθεση στον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, επικαλούμενος ψεύδη. Απευθύνθηκε στην Ολομέλεια επικαλούμενος ψευδή στοιχεία. Κατανοώ ότι εν όψει ανασχηματισμού μπορεί να θέλει να δώσει εξετάσεις στον Πρωθυπουργό. Γνωρίζουν, όμως, όλοι ότι μόλις έγινε αποδέκτης των καταγγελιών σχετικά με τα παράτυπα πτυχία, τους παράτυπους τίτλους που χορηγήθηκαν από ΤΕΕ στο παρελθόν, αμέσως τις έστειλε στο Σώμα Ελεγκτών Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης. Εάν έσπασε το απόστημα των πλαστών τίτλων, των πλαστών πτυχίων στον δημόσιο τομέα, αυτό έγινε επί Υπουργίας του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Υπουργείο Δημόσιας Διοίκησης. Δεν περιμένω να το αναγνωρίσετε. Αλλά μην καταφεύγετε και σε τέτοια σκανδαλώδη διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Όσον αφορά την ιδιωτική εκπαίδευση, νομίζω ότι από τη συζήτηση καταδείχτηκε ότι οι ιδεοληψίες σας είναι αυτές που σας οδηγούν σε αυτή τη μανία. Είναι οι ιδεοληψίες που έχετε έναντι οποιασδήποτε δραστηριότητας του ιδιωτικού τομέα. Κύριε Υπουργέ, σας άκουσα σε πανηγυρικό τόνο και κατ' επανάληψη να διαβεβαιώνετε ότι τα σχολεία για πρώτη φορά φέτος τον Σεπτέμβρη θα λειτουργήσουν κανονικά. Μακάρι! Δεν είναι, όμως, αυτό αληθές. Οι εκπαιδευτικοί που μας ακούν ξέρουν ότι και το 2008 και το 2009 Αύγουστο μήνα, ευρισκόμενοι πολλοί στις παραλίες, ενημερώνονταν με sms για το σχολείο στο οποίο θα διορίζονταν, για το σχολείο στο οποίο θα εργάζονταν τη νέα σχολική χρονιά. Επίσης, και οι καθυστερήσεις που υπήρξαν το επόμενο διάστημα των συγκυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας δεν συγκρίνονται επ' ουδενί με τις καθυστερήσεις που υπήρχαν το 2015. Μακάρι να λειτουργήσουν κανονικά τα σχολεία, αλλά δεν μπορεί αυτό να παρουσιάζεται ως άθλος. Και από τη μία πανηγυρίζετε, αλλά από την άλλη μας είπατε για πολιτικές τρικλοποδιές που κάποιοι σας βάζουν για να μην λειτουργήσουν κανονικά τα σχολεία. Τέτοιες καταγγελίες δεν μπορεί να αιωρούνται. Εάν έχετε κάτι συγκεκριμένο για την Αξιωματική Αντιπολίτευση, να το πείτε. Δεν μπορεί από τη μία να ζητάτε συναίνεση από την Αξιωματική Αντιπολίτευση και από τα άλλα κόμματα της Ελάσσονος Αντιπολίτευσης και από την άλλη να αφήνετε να αιωρούνται τέτοιες καταγγελίες.
Κύριε Χαρακόπουλε, σας παρακαλώ να ολοκληρώνετε.
Μήπως χτίζετε άλλοθι, γιατί δεν είστε σίγουρος ότι θα λειτουργήσουν κανονικά τα σχολεία; Η νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης οδηγεί τα πράγματα στον χώρο της παιδείας πίσω στη δεκαετία του '80, όπου οφείλονται οι περισσότερες παθογένειες που ταλανίζουν τη χώρα. Η Νέα Δημοκρατία αύριο ως κυβέρνηση με Πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη θα καταργήσει τον νόμο Φίλη, που, όπως φαίνεται, η Πλειοψηφία θα ψηφίσει. Δεν ξέρω αν έχω τον χρόνο, κύριε Πρόεδρε, να αναφερθώ στις υπουργικές και βουλευτικές τροπολογίες.
Κύριε Χαρακόπουλε, νομίζω έγινε απ' όλους αποδεκτό, μετά και την πρόταση του Προεδρείου, να είναι τρίλεπτες οι παρεμβάσεις των εισηγητών και των αγορητών. Ήδη φτάσαμε στα έξι λεπτά. Αξιοποιήσατε διπλάσιο χρόνο. Τι να σας πω; Είχατε όλη τη διάρκεια, τόσες ώρες συνεδρίασης, να πάρετε τον λόγο να αναφερθείτε σε τροπολογίες.
Ως εισηγητής μίλησα μόνο το πρωί, κύριε Πρόεδρε, και για οκτώ λεπτά. Η διαδικασία που ακολουθείται είναι fast track.
Ναι, εντάξει. Ποιο είναι το αίτημά σας, για ποιες τροπολογίες;
Δύο λεπτά για να εξηγήσω ορισμένα πράγματα για τις τροπολογίες. Αλλά αν δεν υπάρχει χρόνος, τι να σας πω;
Την πρόθεση ψήφου του κόμματός σας θέλετε να καταθέσετε;
Επ' αυτών δεν θα θέλατε να μιλήσουμε;
Μα, εγώ δεν θέλω να σας στερήσω τον λόγο, αλλά αν είναι να μακρηγορήσετε, να πάρετε άλλα δύο - τρία - τέσσερα λεπτά δικαίως μετά και οι υπόλοιποι αγορητές, αλλά και όσοι μίλησαν, όπως ο κ. Θηβαίος, θα διαμαρτύρονται.
Θα σταθώ σε δύο. Σε ένα λεπτό ολοκληρώνω.
Εντάξει, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Όσον αφορά τις υπουργικές τροπολογίες, για μεν την τροπολογία της ειδικής αγωγής είχα την ευκαιρία να καταδείξω το αποσπασματικό του εγχειρήματος. Νομίζω πως το γεγονός ότι η Κυβέρνηση νομοθετεί για την ειδική αγωγή με μια εκπρόθεσμη τροπολογία δείχνει τη σημασία που αποδίδει σε αυτήν. Για το Σκοπευτήριο της Καισαριανής ο τομεάρχης μας, ο κ. Αθανασίου, νομίζω, κατέδειξε το πρόβλημα που υπάρχει με τη δικαστική εμπλοκή. Ζητούμε να αποσυρθεί μέχρι να τελεσιδικήσει η υπόθεση στη δικαιοσύνη. Στην τροπολογία για τα ΑΕΙ και μόνο η ρύθμιση για τους αιώνιους φοιτητές αρκεί για να την καταψηφίσουμε. Και έρχεται σήμερα, μετά και τις παραιτήσεις μελών των συμβουλίων ιδρυμάτων στα πανεπιστήμια, που καταγγέλλουν την Κυβέρνηση ότι με μεθόδευση απαξιώνει τα συμβούλια ιδρυμάτων. Για τις βουλευτικές τροπολογίες των κυβερνητικών Βουλευτών, όλες εκπρόθεσμες, είναι εμφανές ότι είναι κατ' υπουργική υπαγόρευση για να αποφύγει τον σκόπελο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Θέλω να πω ότι μετά την επαναδιατύπωση της τροπολογίας για τους αφυπηρετήσαντες καθηγητές ΑΕΙ ψηφίζουμε «ναι». Δεν συμφωνούμε με τις προσωποπαγείς ρυθμίσεις της τροπολογίας 649/70. Ευχαριστώ.
Το άρθρο 27;
Σας είπαμε ότι εμείς δεν θα συμφωνήσουμε σε αναδρομικότητα φορολόγησης. Κάνετε σκόντο, εμείς δεν θα κάνουμε.
Παρακαλώ να μην γίνεται διάλογος. Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας κ. Τάσσος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Έγινε πολλή κουβέντα περί ελευθερίας και ο κ. Βορίδης, βέβαια, είπε ότι ελευθερία είναι το δικαίωμα της επιλογής. Για εμάς ελευθερία είναι τι είναι αναγκαίο να κάνουμε ώστε εγώ και εσείς να ζούμε καλά, να απολαμβάνουμε τα κοινωνικά αγαθά της υγείας, της παιδείας, του αθλητισμού, του πολιτισμού. Λέμε, λοιπόν, ότι με βάση αυτήν την αντίληψη περί ελευθερίας, που εμείς έχουμε, - αυτή η αντίληψη που λέει ότι ελευθερία είναι η συνειδητοποίηση της ανάγκης - μακάρι αυτήν την αντίληψη να είχε και η Κυβέρνηση. Γιατί αν την είχε αυτήν την αντίληψη, τότε θα κατανοούσε ότι κοινωνικά αγαθά και καπιταλισμός, όπου τα πάντα είναι εμπορεύματα προς πώληση με σκοπό το κέρδος, δεν μπορεί να υπάρξουν. Και, επομένως, παιδεία και επιχειρηματική δραστηριότητα δεν είναι έννοιες συμβατές. Η παιδεία είναι ένα δημόσιο κοινωνικό αγαθό και επομένως θα πρέπει να ανήκει στην κοινωνία, δεν μπορεί να είναι εμπόρευμα προς πώληση με σκοπό το κέρδος ή να το πω και ολίγον κέρδος, κατά το ολίγον έγκυος. Κοινωνικά αγαθά και καπιταλισμός είναι έννοιες ασύμβατες. Αυτά όσον αφορά τον περί ελευθερίας λόγο. Τώρα εδώ θα είμαι λίγο πιο πεζός και θα αναφερθώ στην τροπολογία αυτή που αφορά τις ρυθμίσεις για τη λειτουργία των θεάτρων και άλλων χώρων διεξαγωγής παραστάσεων, όπου προβλέπεται ότι θα πρέπει αυτοί που έχουν τα θέατρα μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2016 να έχουν υποβάλει συγκεκριμένη μελέτη για την πυρασφάλεια. Εμείς λέμε ότι αυτό θα πρέπει να παραταθεί, να πάει τουλάχιστον μέχρι τον Μάιο του 2017 ή ακόμα καλύτερα να πάει μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2017, που είναι και η ημερομηνία που επιτρέπεται να συνεχίσουν τη λειτουργία τους τα ήδη υπάρχοντα. Επομένως, ζητούμε αυτή την επέκταση του χρονικού ορίου, από τις 31 Δεκεμβρίου του 2016 να πάει κατ' ελάχιστον μέχρι τον Μάιο του 2017 και κατά μέγιστο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2017.
Ευχαριστούμε τον κ. Τάσσο. Τον λόγο έχει ο κ. Μαυρωτάς.
Κύριε Πρόεδρε, δεν μου δώσατε τον λόγο.
Με συγχωρείτε, σας ρωτήσαμε, σας κάναμε νόημα και μου είπατε ότι δεν θέλετε τον λόγο, ότι δεν πρόκειται να τοποθετηθείτε.
Δεν το κατάλαβα, κύριε Πρόεδρε.
Όλοι οι άλλοι ειδικοί αγορητές καταλαβαίνουν το Προεδρείο και μόνο εσείς δεν το καταλάβατε; Εγώ δεν προτίθεμαι να σας στερήσω τον λόγο, αλλά με εκπλήσσετε ζητώντας τον λόγο. Κύριε Μαυρωτά, κοινοβουλευτικά προηγείται ο κ. Κωνσταντόπουλος.
Παρακαλώ.
Να πάρει τον λόγο ο κ. Μαυρωτάς και μετά θα μιλήσω εγώ.
Κύριε Μαυρωτά, έχετε τον λόγο. Μετά ακολουθεί ο κ. Κωνσταντόπουλος.
Παίρνω τον λόγο για δύο λεπτά μόνο, κύριε Πρόεδρε. Στο νομοσχέδιο για την ελληνόγλωσση και τη διαπολιτισμική εκπαίδευση υπάρχουν αρκετά άρθρα τα οποία θα υπερψηφίσουμε. Όμως, στο άρθρο 28, που ήταν και το επίμαχο όλη αυτή την περίοδο και αφορά την ιδιωτική εκπαίδευση, κάναμε μια συγκεκριμένη πρόταση συμβιβαστική. Προσπαθήσαμε, δηλαδή, να βρούμε μια χρυσή τομή μεταξύ των διαφορετικών απόψεων. Το Υπουργείο, όμως, δεν τόλμησε να κάνει το βήμα, το οποίο είχε αφήσει να διαφανεί ότι το σκεφτόταν στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, να υιοθετήσει δηλαδή μια πρόταση έστω και αν προέρχεται από άλλο κόμμα. Σημασία δεν έχει, κατά τη γνώμη μας, η πατρότητα μιας πρότασης για την αποδοχή της, αλλά το περιεχόμενό της. Ένα παράπονο που συνεχίζουμε να έχουμε είναι για τον τρόπο νομοθέτησης με τις συνεχείς τροπολογίες, που τώρα πια εκτός από τα πολυνομοσχέδια έχουμε και τις πολυτροπολογίες που έρχονται κατά ριπάς και μάλιστα μέχρι την τελευταία στιγμή και νομοτεχνικές βελτιώσεις που ανατρέπουν προηγούμενες νομοτεχνικές βελτιώσεις, στις οποίες είχαμε ουσιαστικά δομήσει την ομιλία μας το πρωί. Θέλω να πω ότι γενικά αυτή η αιφνιδιαστική νομοθέτηση μόνο τριβές δημιουργεί και δεν βοηθά τις συναινέσεις που είναι απαραίτητες για τις μεγάλες αλλαγές που έχει ανάγκη όχι μόνο ο τόπος μας, αλλά ειδικά ο τομέας της παιδείας που περισσότερο εδώ πέρα υπηρετούμε. Τέλος, θα κλείσω, εκφράζοντας τη λύπη μου για τις παραιτήσεις των μελών από τα συμβούλια ιδρυμάτων αρκετών πανεπιστημίων, του Μετσοβίου Πολυτεχνείου, του ΕΚΠΑ, της Θεσσαλονίκης. Παραιτήθηκαν ουσιαστικά, γιατί δεν αποδέχθηκαν την παράταση της θητείας τους, καθότι η Κυβέρνηση δεν θέλει να κινήσει τις διαδικασίες για νέες εκλογές στα συμβούλια των ιδρυμάτων. Ελπίζουμε αυτό περισσότερο να σας προβληματίσει παρά να σας χαροποιήσει. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μαυρωτά. Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, ο κ. Κωνσταντόπουλος.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η παιδεία είναι ένα κοινωνικό αγαθό και ως κοινωνικό αγαθό θα πρέπει να αντιμετωπίζεται. Ιδιαίτερα χρειάζεται συναίνεση, διαβούλευση, διάλογο, κάτι το οποίο δεν κατέστη δυνατό θα έλεγα να γίνει εν τοις πράγμασι όπως θα έπρεπε. Θα έλεγα ότι η όλη διαδικασία που ακολουθήθηκε ήταν ένας παράδοξος τρόπος, ώστε να αλλάξει η φυσιογνωμία του νομοσχεδίου. Ένα νομοσχέδιο το οποίο, ενώ ήρθε ως νομοσχέδιο της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης του εξωτερικού, με το άρθρο για την ιδιωτική εκπαίδευση άλλαξε η φυσιογνωμία του. Φυσικά, αυτά που άλλαξαν πολύ περισσότερο τη φυσιογνωμία αυτού του νομοσχεδίου ήταν η ειδική αγωγή και φυσικά οι πολλές τροπολογίες που ήρθαν προς συζήτηση. Αναφέρθηκα διεξοδικά και εκτενώς τόσο ως προς το νομοσχέδιο όσο και ως προς τα άρθρα της ιδιωτικής εκπαίδευσης και της ειδικής αγωγής. Όμως, κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω έναν διάλογο, τον οποίο εσείς προκρίνατε μαζί με τον Πρωθυπουργό τον Σεπτέμβριο του 2015 και ήσασταν αυτοί οι οποίοι δεν τον σεβάστηκαν. Τότε είχαν προτείνει να γίνει ένας διάλογος σε βάθος, να υπάρξει διαβούλευση και τα προκρίματα του διαλόγου να έρθουν στη Βουλή και να γίνουν νομοθετήματα. Λείπουν σήμερα τόσο τα συμπεράσματα όσο και οι προτάσεις του ΙΕΠ και του ΕΣΥΠ. Πιστεύω ότι θα ήταν προς μια άλλη κατεύθυνση η όλη διαδικασία του διαλόγου, αν είχαμε τις προτάσεις τόσο του ΙΕΠ όσο και του ΕΣΥΠ. Τώρα ως προς τα διαπολιτισμικά στοιχεία και των σχολείων, που πραγματικά θέλουμε ως Έλληνες πολίτες να έχουμε στη χώρα μας, πιστεύω ότι είναι χρέος και υποχρέωση όλων μας να σταθμίσουμε τα πράγματα και να δούμε τις αξίες τόσο κατά της φτώχειας φυσικά όσο και της ξενοφοβίας και του ρατσισμού, γιατί και οι πρόσφυγες θα πρέπει να τύχουν ισότιμης εκπαιδευτικής διαδικασίας. Τα ερωτήματα μπορεί να είναι πολλά, ιδιαίτερα, θα έλεγα, σχετικά για το ποιο μοντέλο εκπαίδευσης θα προωθηθεί για την ένταξη των αλλόγλωσσων μαθητών και προσφύγων, καθώς επίσης κατά πόσο μπορούν να συνεχιστούν προγράμματα της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης στα πανεπιστήμιά μας. Όμως, αυτό με το οποίο θα ήθελα εν κατακλείδι να κλείσω είναι ότι θα πρέπει να δούμε και μια άλλη γενιά της νεολαίας, της δικής μας νεολαίας, της νέας γενιάς που αφορά τους Ρομά. Γι' αυτούς καμία αναφορά. Θα πρέπει, λοιπόν, εδώ να δούμε και το θέμα των Ρομά ισότιμα και να φέρουμε αυτές τις προτάσεις που πραγματικά θα δώσουν και σε αυτούς διέξοδο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κωνσταντόπουλο με τον οποίο ολοκληρώθηκε και ο κύκλος των εισηγητών και ειδικών αγορητών. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Παιδείας, κ. Φίλης, για να κλείσουμε τη συνεδρίαση. Κύριε Φίλη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα μιλήσουν πολύ σύντομα και οι άλλοι δύο Υπουργοί.
Με συγχωρείτε, κύριε Υπουργέ, αλλά ο Υπουργός κλείνει ένα νομοσχέδιο και ολοκληρώνει τη συζήτηση. Εάν θέλετε, να προηγηθούν για να κλείσετε εσείς. Θέλετε να προηγηθεί ο κ. Πελεγρίνης και μετά η κ. Αναγνωστοπούλου; Αυτό εννοείτε;
Ναι, βεβαίως.
Πολύ σύντομα, κύριε Υφυπουργέ έχετε τον λόγο. Κύριε Πελεγρίνη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα είμαι πάρα πολύ σύντομος και θα αναφερθώ σε αυτό που είπε ο κ. Βορίδης για τα επτά χρόνια θητείας των αποσπασμένων, οι οποίοι έχουν τη δυνατότητα να εξαντλήσουν την εκπαιδευτική τους πορεία στον τόπο που βρίσκονται, αφήνοντας παράλληλα την οργανική τους θέση εδώ. Ειλικρινά απορώ, γιατί είναι ίσως το μόνο μέτρο που αντιμετωπίστηκε με τον πλέον συναινετικό τρόπου από όλους εδώ, με τις αμφισβητήσεις σας. Άρα, δεν βάλαμε καθόλου κοινωνικά κριτήρια, για να μην υπεισέρχεται υποκειμενικός παράγοντας, δηλαδή αυτό που έγινε μέχρι τώρα και προκαλεί το χάος οφείλεται ακριβώς σε αυτόν τον λόγο. Τα κριτήρια, τα οποία μπήκαν είναι αντικειμενικά, όπως και αυτά για τους γάμους που είπατε, και ασφαλώς υπάρχει πάντοτε η δυνατότητα κάποιος επιτήδειος να βρει τον τρόπο να ξεφύγει. Εδώ έχουμε πλαστά πτυχία από τα πανεπιστήμια. Οφείλαμε να εισαγάγουμε αυτό το μέτρο, πρώτον, γιατί το είδαμε ανθρώπινο, με την έννοια ότι κάποιοι άνθρωποι που είχαν εργαστεί εκεί θα έπρεπε να φύγουν από τον βραχνά της κατ' έτος ανανέωσης και, δεύτερον, διότι δημιουργείται ένας χώρος για άλλους εξίσου ικανούς εκπαιδευτικούς από εδώ να διεκδικήσουν τη θέση εκεί. Συνεχίζει να υπάρχει, γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος αξιολόγησης της ποιότητάς τους, παρά να ξέρουμε ότι οι άνθρωποι αυτοί όλο τον καιρό που ήταν εκεί ασχολήθηκαν με την εκπαίδευση, γιατί υπάρχουν εκπαιδευτικοί - και λυπάμαι που το λέω - που πήγαν και κάθισαν έναν χρόνο και μετά έκαναν άλλες δουλειές. Αυτός μπορεί να είναι είκοσι χρόνια. Θα τον φέρετε μετά από είκοσι χρόνια, που έχει φύγει από τη δουλειά του, και θα τον εμπιστευθείτε για τα παιδιά σας; Θέλω να πω ότι είναι ίσως το πλέον καινοτόμο μέτρο που φέρνουμε με το νομοσχέδιο αυτό, γιατί, όπως είπα και προηγουμένως, το νομοσχέδιο αυτό δεν ήρθε για να αλλάξει τον κόσμο. Ήρθε να βάλει τάξη και να συνεχίσουμε από εδώ και πέρα με έναν συντεταγμένο τρόπο για το καλό των μαθητών μας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Πελεγρίνη. Κυρία Αναγνωστοπούλου, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Θα αρχίσω με κάτι πολύ συγκεκριμένο. Έφυγε ο κ. Λοβέρδος, αλλά επειδή ακούστηκε και από άλλους ομιλητές για να μη δημιουργηθούν …
Θα παρακαλούσα να μην γίνονται προσωπικές αναφορές.
Όχι δεν είναι προσωπικό. Είναι απάντηση σε κάτι που είπε.
Θα μπούμε σε μια διαδικασία. Σας παρακαλώ, περιορίστε την αναφορά ονομάτων.
Ναι, δεν είναι προσωπική η αναφορά. Απαντώ σε κάποιους ομιλητές για τα δύο συνεχόμενα εξάμηνα μη διαγραφής. Από τον ν.4009/2011 έμεινε αυτή η εκκρεμότητα. Έχει αναφερθεί και ο κ. Λοβέρδος εδώ που λέει ότι λόγω του μεγάλου αριθμού χρειάζεται σχετική διαπιστωτική πράξη μετά την αίτηση κ.λπ.. Αυτό αφορά το διάστημα από την ψήφιση του νόμου του 2011, όπου η διάταξη στην ουσία για τα δυο συνεχόμενα εξάμηνα έμεινε ανενεργής. Εφαρμόστηκε σε πολύ ελάχιστα ιδρύματα. Σε άλλα δεν εφαρμόστηκε. Δεν αφορά ούτε αιώνιους φοιτητές ούτε τίποτα. Αφορά μια ασύμμετρη αντιμετώπιση αυτών των φοιτητών και η διάταξη αφορά αποκλειστικά αυτούς που κάνουν αίτηση, που δεν εγράφησαν σε δύο συνεχόμενα εξάμηνα από το 2011 και μετά, δηλαδή από τη στιγμή της ψήφισης του νόμου, και θέλουν να επανέλθουν. Είναι αυτό. Σας δίνω και αυτό.
Δεν λέτε και για τη συνολική διάρκεια της φοίτησης; Καταργείτε και το άρθρο αυτό.
Κυρία Κεράμεως, σας παρακαλώ. Ελάτε, κυρία Αναγνωστοπούλου.
Ναι, να τα πούμε τώρα, γιατί θέλω να πω και άλλα δύο πράγματα. Θέλω να πω ότι δεν είναι για τη συνολική διάρκεια. Είναι μετά την ψήφιση του 2011 για αυτές τις υποθέσεις που έμειναν εκκρεμείς.
Όχι, δεν είναι έτσι.
Λοιπόν, θέλω να κλείσω, λέγοντας κάποια πράγματα που δεν πρόλαβα να πω πριν και τώρα θα είμαι πάρα πολύ συνοπτική. Αυτό το νομοσχέδιο, το οποίο χαρακτηρίστηκε «κουρελού», έχει τρεις πάρα πολύ σημαντικούς πυλώνες, που εγώ θα έλεγα ότι αυτό είναι που κάνει τη διάκριση της Αριστεράς από τη Δεξιά. Θα έλεγα ότι σε αυτό το περιβάλλον που ζούμε, το εξαιρετικά δύσκολο, το πάρα πολύ δυσμενές - το λέμε και εμείς, δεν είναι κάτι καινούργιο, υπάρχει - αυτοί είναι οι πυλώνες που μπορούν να κρατήσουν όρθια μια κοινωνία. Το άρθρο για την ιδιωτική εκπαίδευση δεν είναι γιατί έχουμε μια ιδεοληψία ή οτιδήποτε τέτοιο. Είναι γιατί αν δεν παραμείνει η παιδεία δημόσιο αγαθό, από εκεί και πέρα το πρόβλημα είναι τεράστιο, ειδικά για χώρες όπως είναι η δική μας. Δεύτερο σημείο, για το προσφυγικό. Επειδή εδώ έχουμε και ένα κόμμα, το οποίο εκφράζεται με τον πλέον ρατσιστικό και βίαιο τρόπο, με βίαιο και χυδαίο ρατσισμό, θέλω να πω ότι όλες οι επιστημονικές μελέτες έχουν αποδείξει ένα πράγμα: Η ένταξη προσφύγων ή μεταναστών σε μια κοινωνία μόνο όφελος μπορεί να έχει και πάνω από όλα όφελος οικονομικό, για να μην αναφερθώ σε όλα τα άλλα. Κι επειδή είχαμε πριν από δύο μέρες την επέτειο της μικρασιατικής καταστροφής, που συμπυκνώνει ακριβώς τι σημαίνει προσφυγιά σε αυτή τη χώρα, που είχε τόσους μετανάστες στο εξωτερικό, το να μιλάει κανείς για παιδιά ως λαθρομετανάστες και βαρβάρους τουλάχιστον μέσα σε αυτή τη Βουλή είναι απολύτως ανεπίτρεπτο. Μια κουβέντα, και κλείνω, κύριε Πρόεδρε, για την αριστεία. Αριστεία είναι οι υποτροφίες στους νέους ερευνητές και στις νέες ερευνήτριες, για να μπορούν να μείνουν στον τόπο τους. Μιλήσατε πολλοί με συγκίνηση - κι εμείς - για τους ολυμπιονίκες. Και συγχαρητήρια και όλα αυτά. Θα πω δύο στοιχεία μόνο. Αν ο Πετρούνιας - ο εκπληκτικός Πετρούνιας - είχε μια άτυχη στιγμή, αυτό δεν θα τον έκανε λιγότερο άριστο. Αλλά για να υπάρχει ο Πετρούνιας, πρέπει να υπάρχουν δομές για άλλους διακόσιους ή χίλιους αθλητές, οι οποίοι δεν είναι άριστοι και δεν πειράζει. Για να μπορούν να βγουν οι άριστοι, πρέπει να υπάρχει μια συλλογικότητα μέσα στην οποία εκτρέφονται οι άριστοι. Διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν. Για τα συμβούλια ιδρύματος, θα ήθελα να την κάνουμε αυτή τη συζήτηση. Δεν χαιρόμαστε. Δεν έχουμε κανέναν τέτοιο σκοπό. Απορώ γιατί δεν δέχτηκαν κάτι που είχαν δεχτεί και από τον κ. Αρβανιτόπουλο, την παράταση της θητείας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Αναγνωστοπούλου. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Παιδείας κ. Φίλης, με τον οποίο ολοκληρώνεται η συζήτηση του νομοσχεδίου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φτάσαμε στο τέλος μιας διαδικασίας, η οποία κράτησε αρκετούς μήνες. Τα ζητήματα της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης ως προσχέδιο βγήκαν στη δημόσια διαβούλευση και δόθηκαν στα κόμματα από τον προηγούμενο Απρίλιο. Όλα τα ζητήματα που συζητήσαμε σήμερα είναι γνωστά τουλάχιστον εδώ κι ένα μήνα, όταν ψηφίστηκε στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων το νομοσχέδιο. Δεν υπήρχε, λοιπόν, κανένας αιφνιδιασμός. Ακόμα και η τροπολογία για την ειδική αγωγή αποτέλεσε αντικείμενο μιας ευρύτατης δημόσιας διαβούλευσης με πέντε χιλιάδες άτομα που πήραν μέρος. Υπήρχε και η δυνατότητα να αναπτυχθούν οι απόψεις τους κι εδώ. Θέλω να πω ότι ο διάλογος είναι αναγκαίος. Γι' αυτό ξεκινήσαμε - είναι η πρώτη πράξη αυτής της Κυβέρνησης - με τη διαδικασία του εθνικού και κοινωνικού διαλόγου. Και στη Βουλή, στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, υπάρχει μια κατάληξη για ζητήματα, που πρέπει να νομοθετήσουμε, για μεταρρυθμίσεις που πρέπει να κάνουμε και τις έχουμε βάλει ήδη μπροστά και προχωρούμε με βάση αυτό το πόρισμα σε συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις, καθώς επίσης και στην Επιτροπή Εθνικού Διαλόγου, όπου κι εκεί συζητούμε και είμαστε έτοιμοι σε σύντομο διάστημα να παρουσιάσουμε συγκεκριμένες προτάσεις για μεταρρυθμίσεις της εκπαίδευσης. Άρα, δεν μας λείπει ο διάλογος. Μας λείπει, όμως, η πολιτική προδιάθεση της συνεννόησης. Και ως ένα βαθμό, αυτό είναι λογικό, διότι στον χώρο της εκπαίδευσης συγκρούονται συμβολισμοί, ιδεολογίες, αξίες, πολλές φορές με έναν τρόπο υπερβολικό, θα πει κάποιος, αλλά συγκρούονται. Αυτό είναι αλήθεια. Παρ' όλα αυτά, μπορεί να βρεθεί ένα κοινό έδαφος συζητήσεων, αυτό που θα ονόμαζε κανείς «το κοινό καλό» και στον χώρο της εκπαίδευσης. Νομίζω ότι η σημερινή συζήτηση, παρά τους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς που ακούσαμε για το νομοσχέδιο, λόγω αντιπολιτευτικού, προφανώς, καθήκοντος, είναι ένα πρώτο βήμα ότι μπορεί να υπάρξουν συγκλίσεις, να υπερβούμε όλοι τους κακούς εαυτούς μας και την αντιπολιτευτική πραγματικότητα που βιώνουμε. Και λέω ότι είναι ένα καλό βήμα, διότι στην ψηφοφορία που είχαμε χθες επί της αρχής, αλλά και τώρα από τις τοποθετήσεις των κομμάτων προκύπτουν συγκλίσεις. Το «παρών» στο νομοσχέδιο είναι ένα πολύ σοβαρό βήμα που το λαμβάνει υπ' όψιν της η Κυβέρνηση. Επισημαίνουμε ότι ίσως για λόγους που θα ακούσουμε στην πορεία, στο «όχι» μένουν η Νέα Δημοκρατία και η Χρυσή Αυγή, για τους δικούς τους λόγους ο καθένας φαντάζομαι. Ειδικά, όμως, για τη Νέα Δημοκρατία, αυτό το «όχι» αναδεικνύει ένα πρόβλημα ταυτότητας, διότι είναι ένα «όχι» και στην ιστορία της, στην ιστορία, όπως αναφέραμε, για την καθιέρωση της ιδιωτικής εκπαίδευσης στη χώρα μας. Αυτό, λοιπόν, για εμάς είναι μια παρακαταθήκη: Η σύγκλιση γύρω από το νομοσχέδιο αυτό. Νομίζουμε ότι στην επόμενη περίοδο θα έχουμε κι άλλες δυνατότητες μέσα από αντιπαραθέσεις - επαναλαμβάνω - να βρεθούν σημεία σύγκλισης. Μίλησα για τρικλοποδιές πολιτικές. Τις επόμενες μέρες θα δούμε. Σε όλα τα ψέματα που ακούσαμε από ορισμένες πλευρές τόσους μήνες, ότι καταργούμε το ολοήμερο σχολείο κι έχουμε τμήματα περισσότερα από πέρσι και μαθητές το ίδιο με πέρσι, ότι καταργούμε τα τμήματα ένταξης κι έχουμε περισσότερα για πρώτη φορά μετά από οχτώ χρόνια τμήματα ένταξης, λέμε λοιπόν ότι με μικρότερο μαθητικό πληθυσμό στα νηπιαγωγεία έχουμε περισσότερα τμήματα νηπιαγωγείων. Θα κλείσουμε τα νηπιαγωγεία, έλεγαν. Έλεγαν ότι τα τμήματα ένταξης θα κλείσουν με την εκπαιδευτική πολιτική της συμπερίληψης. Όχι μόνο δεν έκλεισαν τα τμήματα ένταξης, αλλά μετά από οχτώ χρόνια έχουμε τετρακόσια νέα τμήματα και νέες δομές ειδικής αγωγής και εννιά χιλιάδες εκατό προσλήψεις προσωπικού στην ειδική αγωγή και είκοσι χιλιάδες οχτακόσιες προσλήψεις σε όλη την εκπαίδευση. Πού είναι, λοιπόν, αυτή η καταστροφολογία που ακούσαμε τόσους μήνες, η οποία άφησε και το δηλητήριό της και λειτούργησε εξ αντικειμένου ως μια προπαγάνδα υπέρ της ιδιωτικής εκπαίδευσης, αφού απαξίωνε τη δημόσια εκπαίδευση; Αυτά πρέπει να τα κουβεντιάζουμε με σοβαρότητα. Διότι καθετί που λέμε όλοι εδώ το ακούει η κοινή γνώμη και δεν είναι εύκολο πάντα να βγάζει τα συμπεράσματά της, μάλιστα με την καταλυτική συνδρομή του μιντιακού περιβάλλοντος. Θα ήθελα επ' ευκαιρία να ενημερώσω τη Βουλή των Ελλήνων ότι από φέτος σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης θα εφαρμοστεί το νέο πρόγραμμα του μαθήματος των θρησκευτικών. Άκουσα μια τοποθέτηση του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, του κ. Μητσοτάκη, προ μηνός σε μια τηλεοπτική εκπομπή που είπε ότι κι αυτός συμφωνεί ότι πρέπει να αλλάξει το πρόγραμμα των θρησκευτικών στα σχολεία. Με το πρόγραμμα που έχουμε έτοιμο ως ΙΕΠ, ως Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, μέσα από ειδική επιτροπή που συγκροτήθηκε και άκουσε όλες τις πλευρές και την Εκκλησία και τους θεολόγους και όλες τις πλευρές - η απόφαση είναι, βεβαίως, της πολιτείας, έτσι λειτουργεί το σχολείο, δεν λειτουργεί με αποφάσεις άλλων - , είμαστε έτοιμοι και θα πάμε σε επιμόρφωση των εκπαιδευτικών και θα προχωρήσουμε σε ένα πρόγραμμα αλλαγής του μαθήματος των θρησκευτικών, σε μια αντίληψη να μην είναι μάθημα ομολογιακό, κατηχητικό, αλλά μάθημα γνώσης των θρησκειών, βεβαίως της Ορθοδοξίας, αλλά και των άλλων θρησκευμάτων τα οποία περιβάλλουν τη χώρα μας ή ζούνε μέσα στη χώρα μας διάφοροι πιστοί. Ελπίζουμε συντόμως να έχουμε τη δυνατότητα να παρουσιάσουμε αυτό το πρόγραμμα της επιμόρφωσης των θεολόγων. Ακούστηκε και άλλο ένα επιχείρημα, δυστυχώς, από τη Δεξιά είναι η αλήθεια και από μεν τη Χρυσή Αυγή θα το περιμέναμε, διότι όλα τα κακά προέρχονται από την πτώση της δικτατορίας για τη Χρυσή Αυγή, από τη Μεταπολίτευση, κατανοητό αυτό. Αλλά να μην υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία την πολιτική των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων που ξεκίνησε - και ήταν σημαντικές οι μεταρρυθμίσεις αυτές - με τον Γεώργιο Ράλλη, τον Ευάγγελο Παπανούτσο, το 1976 με την καθιέρωση της δημοτικής, με την κατάργηση της διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών από το πρωτότυπο στο γυμνάσιο, με την καθιέρωση της τεχνικής εκπαίδευσης, με την κατοχύρωση της ιδιωτικής εκπαίδευσης; Δεν λέω ότι όλα είναι σωστά και δεν πρέπει τίποτα να αλλάζει, αλλά υπάρχει μια βάση, όμως. Δεν μπορεί να πηγαίνουμε προς τα πίσω συνέχεια. Και πιστεύω ότι η Νέα Δημοκρατία και στο θέμα της εκπαίδευσης - επαναλαμβάνω - έχει ένα πρόβλημα ταυτότητας. Δεν μπορεί να υποστηρίξει, με τη σημερινή της ιδεολογική φυσιογνωμία, αυτό που υπήρξε με μεγάλη προσφορά, παρά τις διαφωνίες που είχαμε τότε, στην ανασυγκρότηση της κοινωνίας μετά την Μεταπολίτευση. Προβάλλεται ως επιχείρημα, επίσης, εδώ για το θέμα της ιδιωτικής εκπαίδευσης ότι η «ιδεοληψία» μας θα οδηγήσει σε χιλιάδες ή σε εκατοντάδες απολύσεις. Κατανοείτε ότι αυτό το επιχείρημα δεν πρέπει να εκστομίζεται μέσα στη Βουλή από εκπροσώπους κομμάτων. Αυτό είναι το επιχείρημα των ιδιοκτητών πάσης φύσεως και θα έλεγα των πειρατών - ιδιοκτητών και όχι των ιδιοκτητών των καλών σχολείων. Μην δημιουργείτε με αυτά τα επιχειρήματα άλλοθι για τέτοιου είδους αντιδημοκρατικές και αντεργατικές πρακτικές. Πρέπει να γνωρίζουν, όμως, οι πειρατές - και τους διαχωρίζω από τους σχολάρχες, τους ιδιοκτήτες σχολείων που λειτουργούν με βάση τη νομιμότητα και με βάση τα προγράμματα της εκπαίδευσης που υπάρχουν στο Υπουργείο - ότι έχουσιν γνώσιν οι φύλακες. Μην τολμήσουν να κάνουν τέτοιο παιχνίδι εις βάρος των εργαζομένων και εις βάρος της ποιότητας της εκπαίδευσης. Το τονίζω. Έχουσιν γνώσιν οι φύλακες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν υπήρξαν πλεονάσματα τεχνητά στην εκπαίδευση. Απόδειξη είναι ότι πήραμε είκοσι χιλιάδες οχτακόσιους εκπαιδευτικούς αναπληρωτές. Τόσοι λείπουν από τις οργανικές θέσεις και τόσους θα πάρουμε την επόμενη τριετία, αρχής γενομένης από τον Σεπτέμβριο, ως μόνιμο προσωπικό. Δεν μας αρέσει η διαιώνιση των αναπληρωτών, διότι είναι ένα καθεστώς πολιτικής ομηρίας και δημιουργεί και κοινωνικά προβλήματα. Ένα κορίτσι που είναι αναπληρώτρια δεν μπορεί ούτε καν να καταστεί έγκυος, διότι αυτομάτως φεύγει από το σχολείο. Δεν της δίνουν άδεια, όπως σε άλλες περιπτώσεις, για να μπορέσει να φτιάξει τη ζωή της. Είναι προφανές ότι τεχνητά πλεονάσματα δεν δημιουργήθηκαν. Είναι πραγματικά τα πλεονάσματα και είναι είκοσι χιλιάδες οχτακόσιες θέσεις. Αυτές και ως μόνιμο προσωπικό θα πάρουμε την επόμενη τριετία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούστηκε πολύ το θέμα της ελευθερίας της επιλογής. Πρώτα - πρώτα, για να έχεις ελευθερία επιλογής, πρέπει να έχεις κάποια χρήματα. Δηλαδή, δεν έχουν όλοι τη δυνατότητα να επιλέγουν ό,τι θέλουν. Άρα, δεν αφορά όλον τον κόσμο. Αφορά τους έχοντες αυτό το δικαίωμα επιλογής. Δεύτερον, είναι προφανές ότι το δημόσιο, το κράτος, με βάση το Σύνταγμα, αλλά και την κουλτούρα του κοινωνικού κράτους που υπάρχει στον σύγχρονο καπιταλισμό, είναι υποχρεωμένο να διασφαλίζει ορισμένα κοινωνικά δικαιώματα. Αν δεν το κάνει αυτό - στις ημέρες μας υπάρχει μια υποχώρηση - αυτό υπονομεύει και τις συνθήκες κοινωνικής αναπαραγωγής. Δηλαδή, «δαγκώνει την ουρά του με φαρμάκι». Άρα έχει μεγάλη σημασία για πολλούς λόγους, που αφορούν το σύνολο της κοινωνίας, το σύνολο της προόδου της κοινωνίας, να συνεννοηθούμε ότι χρειαζόμαστε ένα νέο κοινωνικό κράτος χωρίς τις παθογένειες της κομματοκρατίας που γνωρίζουμε του παρελθόντος, των ρουσφετιών, της ρεμούλας κ.λπ.. Δεν έχουμε καμιά αντίρρηση. Χρειαζόμαστε ένα σύγχρονο, κοινωνικό κράτος. Αυτό προϋποθέτει συλλογικό σύστημα αναδιανομής και όχι ο καθένας να ενθυλακώνει το «μπαξισάκι» του, το voucher και να πηγαίνει και να ψωνίζει. Αυτό δεν είναι κοινωνία που με συλλογικό τρόπο προχωράει μπροστά. Αυτό είναι κατακερματισμός. Είναι ατομισμός αυτό το πράγμα. Εμείς δεν θα συναινέσουμε και θα είμαστε εναντίον ακόμα και στην ιδέα ότι μπορεί δημόσιοι πόροι, δηλαδή πόροι του ελληνικού λαού, να ιδιωτικοποιηθούν. Θα είμαστε εναντίον στην παραδοξολογία, στην παραδοξότητα, ότι είναι δυνατόν να έχουμε ιδιωτική εκπαίδευση με κρατικά χρήματα. Γιατί αυτό σημαίνει το voucher, λεφτά από το κράτος που τα παίρνεις για να τα δώσεις στην ιδιωτική εκπαίδευση. Αυτό δεν είναι ιδεοληψία; Είναι καθαροί λογαριασμοί. Βεβαίως, ιδιωτική εκπαίδευση με κανόνες που τίθενται και δημόσια εκπαίδευση το ίδιο, αλλά από εκεί και πέρα δεν θα πληρώνει το δημόσιο για τη λειτουργία του ιδιωτικού συστήματος εκπαίδευσης. Το δημόσιο πρέπει να πληρώσει με γενναιότητα και εδώ χρειάζονται μεγάλες ανατροπές την αναδιάρθρωση, την αναβάθμιση του δημόσιου συστήματος εκπαίδευσης. Τελειώνω ειλικρινά με μια φράση. Όπως είπε και νωρίτερα η κ.Αναγνωστοπούλου και ο κ. Πελεγρίνης, το νομοσχέδιο αυτό αφορά επίκαιρα ζητήματα εκπαιδευτικής και ευρύτερης σημασίας. Θα ήθελα να πω ότι το νομοσχέδιο αυτό αφορά ζητήματα, τα οποία μας εισάγουν στο θέμα της αναγκαίας δημοκρατικής εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης - μερικά τα αναφέραμε στη συζήτηση - όπως είναι το θέμα της αλλαγής του λυκείου και των εξετάσεων για τα πανεπιστήμια. Θα ήθελα να πω ότι αυτή η συζήτηση, όπως και οι άλλες που θα έλθουν στο πλαίσιο της συζήτησης για τη δημοκρατική, εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, προφανώς έχει στο επίκεντρό της το μέλλον της νέας γενιάς. Είναι οι έφηβοι της κρίσης. Δεν είναι παιδιά της ευμάρειας, αλλά ούτε παιδιά της οργής. Είναι παιδιά με κοινωνικά και πολιτικά βιώματα, που δημιουργήθηκαν πάνω στη δοκιμασία ή και τα ερείπια των βεβαιοτήτων των γονιών τους. Είναι παιδιά που συνειδητοποιήθηκαν, που ευαισθητοποιήθηκαν μέσα από την ένταση του κρατικού αυταρχισμού και της καταστολής, που διαψεύδει τις ελπίδες τους, αλλά τους δείχνει και έναν εφιάλτη, τον εφιάλτη που έζησαν με τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Κάθε γενιά έχει τα σημεία αναφοράς της, είτε ως συλλογικό τρόπο είτε ως προσωπικές αναφορές. Αυτή είναι η σημερινή γενιά και σ' αυτήν τη γενιά πρέπει να πούμε ότι αναγνωρίζουμε ένα απόθεμα, που μπορεί να δημιουργήσει σημαντικές προοπτικές μετασχηματισμών στην κοινωνία μας. Αυτή τη γενιά εμείς δεν την κολακεύουμε, την εμπιστευόμαστε. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Ρυθμίσεις για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση, τη διαπολιτισμική εκπαίδευση και άλλες διατάξεις» και θα γίνει η ψήφισή τους χωριστά.
Κύριε Πρόεδρε, να κάνω εδώ μια ερώτηση;
Σε ποιον να κάνετε ερώτηση, κύριε Δελή; Στον Υπουργό;
Όχι, θέλω να κάνω μια ερώτηση διαδικαστική. Έχουμε εδώ το σπλάχνο, έχουμε τα άρθρα, τα οποία δεν παραπέμπουν σε κάποια τροπολογία. Για παράδειγμα, το άρθρο 49…
Κοιτάξτε, εσείς πήρατε στα χέρια σας το σπλάχνο, όπως είπατε, στο οποίο είναι ενσωματωμένες οι τροπολογίες ως άρθρα του νομοσχεδίου. Η ψηφοφορία που θα διεξαχθεί τώρα, έχει να κάνει με τα άρθρα του νομοσχεδίου και στη συνέχεια με τις τροπολογίες με βάση τα νούμερα που γνωρίζετε, τους ειδικούς αριθμούς κλπ., όχι με βάση τα άρθρα, όπως είναι καταγεγραμμένα στο σπλάχνο. Κατανοητό;
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Ωραία. Προχωρούμε, λοιπόν, στην ψήφιση των άρθρων και των τροπολογιών. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 3 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 5 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 5 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 6, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 6 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 7 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 7 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 8 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 8 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 9 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 9 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 10 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 10 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 11 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 11 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 12 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 12 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 13 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 13 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 14 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 14 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 15 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 15 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 16 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 16 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 17 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 17 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 18 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 18 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 19 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 19 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 20 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 20 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 21 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 21 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 22 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 22 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 23 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 23 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 24 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 24 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 25 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 25 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 26, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 26 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 27, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 27 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 28, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 28 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 29 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 29 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 30, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 30 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 31, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 31 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 32 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 32 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 33 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 33 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 34 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 34 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 35 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 35 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 36 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 36 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 37;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 37 έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 38 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 38 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 39 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 39 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση των τροπολογιών. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 638 και ειδικό 59, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτή, δεκτή.
Παρών.
Δεκτή, δεκτή.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 638 και ειδικό 59 έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 639 και ειδικό 60 ως έχει;
Δεκτή, δεκτή.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 639 και ειδικό 60 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 640 και ειδικό 61 ως έχει;
Δεκτή, δεκτή.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτή, δεκτή.
Παρών.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 640 και ειδικό 61 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 641 και ειδικό 62, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτή, δεκτή.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτή, δεκτή.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 641 και ειδικό 62 έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 642 και ειδικό αριθμό 63 ως έχει;
Δεκτή, δεκτή.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτή, δεκτή.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 642 και ειδικό 63 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 643 και ειδικό 64 ως έχει;
Δεκτή, δεκτή.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 643 και ειδικό 64 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 645 και ειδικό 66, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτή, δεκτή.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Δεκτή, δεκτή.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 645 και ειδικό 66 έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 644 και ειδικό 65 ως έχει;
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτή, δεκτή.
Παρών.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 644 και ειδικό 65 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 647 και ειδικό 68 ως έχει;
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτή, δεκτή.
Παρών.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 647 και ειδικό 68 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 648 και ειδικό 69 όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτή, δεκτή.
Παρών.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 648 και ειδικό 69 έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 649 και ειδικό 70 ως έχει;
Δεκτή, δεκτή.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 649 και ειδικό 70 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 650 και ειδικό 71 ως έχει;
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτή, δεκτή.
Παρών.
Παρών.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 650 και ειδικό 71 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 651 και ειδικό 72 ως έχει;
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτή, δεκτή.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Δεκτή, δεκτή.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 651 και ειδικό 72 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Ρυθμίσεις για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση, τη διαπολιτισμική εκπαίδευση και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής, επί των άρθρων και των τροπολογιών. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο; ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΘΗΒΑΙΟΣ: Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Ρυθμίσεις για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση, τη διαπολιτισμική εκπαίδευση και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 22.15΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Πέμπτη 1η Σεπτεμβρίου 2016 και ώρα 9.30΄ με αντικείμενο εργασιών του Σώματος α) κοινοβουλευτικό έλεγχο: συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων και β) νομοθετική εργασία: συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Τροποποίηση του ν.4099/2012/Α΄ 250 (ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία της Οδηγίας 2014/91/ΕΕ/L257) και άλλες διατάξεις» σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί.