Türkiye Büyük Millet Meclisinin 33’üncü Birleşimini açıyorum. Toplantı yeter sayısı vardır, gündeme geçiyoruz. Sayın milletvekilleri, gündemimize göre 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı ile 2010 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesap Kanunu Tasarısı üzerindeki görüşmelere devam edeceğiz. Program uyarınca bugün iki tur görüşme yapacağız. Üçüncü turda, Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarlığı, Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı, Diyanet İşleri Başkanlığı, Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığı, Türk İşbirliği ve Kalkınma İdaresi Başkanlığı, Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığı, Hazine Müsteşarlığı, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu, Sermaye Piyasası Kurulu bütçeleri yer almaktadır. (x) 87 ve 88 S. Sayılı Basmayazılar ve Ödenek Cetvelleri 08/12/2011 tarihli 31’inci Birleşim Tutanağına eklidir. Komisyon ve Hükûmet? Yerinde. Sayın milletvekilleri, 06/12/2011 tarihli 29’uncu Birleşimde, bütçe görüşmelerinde soruların gerekçesiz olarak yerinden sorulması ve her tur için soru-cevap işleminin yirmi dakika olması kararlaştırılmıştır. Buna göre, turda yer alan bütçelerle ilgili soru sormak isteyen milletvekillerinin, konuşmalarının bitimine kadar şifrelerini yazıp parmak izlerini tanıttıktan sonra ekrandaki söz isteme butonuna basmaları gerekmektedir. Mikrofonlarındaki kırmızı ışıklar yanıp sönmeye başlayan milletvekillerinin söz talepleri kabul edilmiş olacaktır. Tur üzerindeki konuşmalar bittikten sonra soru sahipleri ekrandaki sıraya göre sorularını yerlerinden soracaklardır. Soru sorma işlemi on dakika içinde tamamlanacaktır, cevap verme için de on dakika süre verilecektir. Cevap işlemi on dakikadan önce bitirildiği takdirde geri kalan süre için sıradaki soru sahiplerine söz verilecektir. Bilgilerinize sunulur. Üçüncü turda grupları ve şahısları adına söz alan sayın üyelerin isimlerini okuyorum. Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına: Ayla Akat Ata, Batman Milletvekili, süresi on beş dakika; Adil Kurt, Hakkâri Milletvekili, on dakika; Altan Tan, Diyarbakır Milletvekili, on beş dakika. AK PARTİ Grubu adına: Muammer Güler, Mardin Milletvekili, beş dakika; Mustafa Bilici, Van Milletvekili, beş dakika; Hasan Karal, Rize Milletvekili, beş dakika; Mustafa Kabakcı, Konya Milletvekili, beş dakika; Rıfat Sait, İzmir Milletvekili, beş dakika; Ahmet Tevfik Uzun, Mersin Milletvekili, beş dakika; Ahmet Yeni, Samsun Milletvekili, beş dakika; Recai Berber, Manisa Milletvekili, beş dakika. Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına: Hasan Hüseyin Türkoğlu, Osmaniye Milletvekili, on dakika; Sinan Oğan, Iğdır Milletvekili, on beş dakika; Sümer Oral, Manisa Milletvekili, on beş dakika. Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına: Mahmut Tanal, İstanbul Milletvekili, yedi dakika; Haluk Eyidoğan, İstanbul Milletvekili, on dakika; İhsan Özkes, İstanbul Milletvekili, yedi dakika; Haluk Ahmet Gümüş, Balıkesir Milletvekili, yedi dakika; Hurşit Güneş, Kocaeli Milletvekili, dokuz dakika. Şahısları adına: Lehinde olmak üzere Ali Küçükaydın, Adana Milletvekili, beş dakika; aleyhinde olmak üzere Alim Işık, Kütahya Milletvekili, beş dakika. Soru-cevap işlemi yirmi dakika. Şimdi, ilk söz sırası Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına Ayla Akat Ata’da. Buyurun Sayın Ata.
Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarlığı, 2010 yılının ilk aylarında 5292 sayılı Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun ile İçişleri Bakanlığına bağlı olarak kurulmuştur, 31 Mayıs 2010 tarihi itibarıyla da faaliyetlerine başlamıştır. “Terörle mücadeleye ilişkin politika ve stratejiler geliştirmek, bu konuda ilgili kurum ve kuruluşlar arasında koordinasyonu sağlamak.” görev tanımlarıyla kurulan Müsteşarlık, 8/7/2011 tarihinde yapılan değişiklikle Başbakanlığa bağlanmıştır. Ülke kamuoyunda “Süper Müsteşarlık” adıyla da tartışılan bu Müsteşarlık, Genelkurmay İkinci Başkanı, Jandarma Genel Komutanı, Millî İstihbarat Teşkilatı Müsteşarı, Adalet, Dışişleri ve İçişleri Bakanlığı Müsteşarları, Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarı, Emniyet Genel Müdürü ve Sahil Güvenlik Komutanlığından oluşan Bakanlığa bağlı Terörle Mücadele Koordinasyon Kurulunun da sekreterya görevini yürütmektedir. En önemli görevlerinden biri MİT-emniyet-jandarma kurumları arasındaki istihbarat bilgilerini bir merkezde toplayıp koordine etmektir. Bağımsız bir istihbarat birimi olmamıştır, değildir ve yine güvenlikle ilgili operasyonel bir faaliyeti de bulunmamaktadır ki buna da gerek yoktur çünkü aynı zamanda koordinasyonun sekreterya görevini de gerçekleştirmektedir. Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarlığının görev tanımına baktığımızda saygıdeğer milletvekilleri, terörle mücadele alanında araştırma, analiz, izleme ve değerlendirme çalışmaları yaparak, politika ve stratejiler üretmek gibi bir görevinin olduğunu da görmekteyiz. Şimdi, değerli milletvekilleri, peki, toplumsal alana nasıl yansıyor bu görev? Toplumsal alana “KCK” adı altında yürütülen operasyonlarla yansıyor. Peki, bu konuda Hükûmetin bir başarısından söz edebilmek mümkün müdür? Bizce değildir ve görünen odur ki bu ülkeyi takip eden ulusal ve ulusal üstü kamuoyu tarafından da bir başarı olarak görülmemektedir. Avrupa Parlamentosunun araştırmasına göre 11 Eylülden bu yana tüm ülkelerde 119.044 kişi tutuklanmış, 35.117 kişi de terörist olarak hüküm giymiştir. Bu süre içerisinde Türkiye’de ise 12.897 kişi terörist olarak hüküm giymiş ve Türkiye bu performansıyla bütün ülkeler içerisinde ilk sırayı almıştır. Listenin 2’nci sırasında ise 7 bin kişi ile 1,5 milyar nüfusu olan Çin yer almaktadır. Üstelik bu sayı Türkiye'nin ileri demokrasiye geçtiği yıllar olarak gösterilen 2006’dan sonra birdenbire fırlamıştır. Nitekim, aynı rapora göre 2005’te 273 olan terörizmden mahkûmiyet alanların sayısı 2009’da 6.345’e çıkmıştır, son sekiz ayda ise 4.815 gözaltı, 2.057 tutuklama gerçekleştirilmiştir. Değerli milletvekilleri, bugün ifade edebileceğimiz KCK soruşturmalarına dair şudur ki: “KCK” adı altında açılan dava ve sürdürülen yargılamalar stratejik amaçları olan bir planın konjonktürel sonucudur. Hukuki hiçbir altyapısı yoktur; AKP, siyasal, demokratik çözümün önünü tıkamayı tercih etmiştir. BDP’ye, DTK’ya ve diğer sivil organizasyonlara yönelirken “KCK operasyonu” adını bilinçli olarak kullanmış ve yönelimlerin yaratacağı ağır örgütlenme problemleri altında ezerek, uğraştırarak Kürt sorununun çözümünde muhataplık işlevini göremez hâle getirmeyi hedeflemiştir. Biliyoruz ki korkulan, Kürtlerin siyasal olarak örgütlenmesi değildir, Kürtlerin mevcut, egemen, tekçi, asimilasyoncu sistemin dışında örgütlenmesidir. Kürtlerin “KCK” adı altında terörize edilmeye çalışılan ancak yaşamsal olarak gördüğü demokratik yönetim anlayışı hem ulus devlet statükoları için hem de küresel sermayenin bölgesel çıkarları için bir tehdit olarak görülmüştür. Bu algı değişmediği sürece siyasal anlamda bir başarı ve çözüm de mümkün görünmemektedir. Yine, yürütülen yani yapılan araştırma, analiz ve izleme, değerlendirme sonucu üretilen politika ve stratejilere baktığımızda din olgusunun ciddi bir şekilde kullanıldığını görmekteyiz ama unutulmamalıdır ki gerek Osmanlı döneminde gerekse cumhuriyet tarihi boyunca Türk ve Kürt halklarını bir arada tutan en önemli değer manevi değerlerdir. Bu değerler üzerinden yapılacak bir yıpratma, bu değerler üzerinden yapılabilecek bir siyasetsiz ve iradesiz bırakma girişimi ne yazık ki tam ters etkiyi gösterecektir. Bugün için bu çalışmayı yürüten, bunun politikalarını din adamlarını da bu işin içine katarak sürdürmeyi hedefleyen devletin ve ilgili birimlerin dikkatini bu konuda çekmekte yarar görüyoruz. Manevi değerler, üzerinde siyaset yapılamayacak kadar önemlidir, Hükûmetin de bu konuda gerekli hassasiyeti göstermesi gerekmektedir. Yine, değerli milletvekilleri, ikinci görevine baktığımızda, güvenlik kuruluşları ve istihbarat birimlerinden gelen stratejik istihbaratın analizi, paylaşımı ve etkin kullanımını sağlamak olduğunu görüyoruz. Şimdi, istihbarat bilgilerinin tek elde toplanarak siyasi iktidarın hizmetine sunulması gibi bir gerçeklikle karşı karşıyayız. Peki, bunun bir faydası oluyor mu? Siyasi iktidar bugüne kadar her biri kendi açısından istihbarat değerlendirmesi yapmış ve dosyalamış olan birimlerin hepsinin elde etmiş olduğu bilgileri kullanınca, siyaseten kullanınca, ülkemizde bugün olduğu gibi, içerisinden çıkılmaz birtakım sorunlarla karşılaşma durumu yaşanmıştır. Sayın Başbakan istihbarat birimlerinin ortaklaşarak kendisine ulaştırmış olduğu bilgiler üzerinden henüz soruşturma açılmayan, henüz yargının karar vermediği konularda birtakım ifadelerde bulunma özgürlüğünü ve cesaretini göstermiştir. Bu, ülkenin içinde bulunmuş olduğu vizyona da, tartıştığı değerlere de, ki Sayın Başbakan bunu son olarak Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Türkiye Kararları, Sorunlar ve Çözüm Önerileri Konferansında 15 Kasım 2011’de gerçekleştirilen Konferansta şu ifadeleri kullanarak belirtmiştir: “İnsanların fikirlerini özgürce ifade edebildiği, özgürce yazabildiği, çizebildiği, söyleyebildiği, özgürce yayın hakkını kullanabildiği bir Türkiye inşa ediyoruz. İdeal seviyeye henüz ulaştığımız iddiasında değiliz.” Şimdi, Sayın Başbakanın eğer bu amaca ulaşma aracı kendisine ulaştırılan istihbarat bilgilerini siyaseten kullanmaksa yanlış bir yoldadır. Niye? Çünkü verilen istihbarat bilgilerinin her zaman için doğru ve siyaseti doğru kanalize edebilecek bir yönde kendisine ulaşacağının garantisi yoktur. Bugüne kadar, evet, iktidar partisinin ifade ettiği darbelerle, yargı yoluyla bir şekilde siyasetsiz bırakma arayışı vardır. Bu konuda henüz bir yargı kararı yoktur. Ama şu unutulmamalıdır ki her zaman dışarıdaki nedenlere bakılmamalıdır. Kürt sorununun çözümü noktasında kendisine ulaştırılan istihbarat bilgilerinin doğruluğu ve yönelimi noktasında oluşturulacak politika konusunda doğru bir stratejinin belirlenmesi de en az darbe girişimleri kadar tehlikelidir. Sayın Başbakan bu konuda da, siyasi iktidar bu konuda da, Kürt sorununun çözümü noktasında karşı karşıya olduğu tehditle ve tehlikeyle bir şekilde yüzleşmek ve bunun önlemlerini almak durumundadır. Ortaya çıkan tablo, kimsenin tasvip etmediği, bugün itibarıyla çözüm üretmeyen ve geçmişte denenmiş, sonuç alınamamış, çürümüş yöntemlerin tekrarından ibarettir. Bu noktada bu Müsteşarlığın görevini bir bütün yerine getirebildiğini belirtmek ya da ifade etmek mümkün değildir. Öyle ki değerli milletvekilleri, bugün dünyada hiçbir ülke çok büyük orduya sahip olduğu için güçlü sayılmıyor. Büyük bir ordunuz varsa güçlü değilsiniz ama bilgiye sahipseniz güçlü bir ülkesiniz. Ama bunun bir koşulu var, bu bilgiyi doğru kullanmak kaydıyla. Eğer bilgi sahibi olmak isteniyorsa Başbakanın ve siyasi iktidarın yapabileceği, bu konuda yapması gereken tek şey vardır, o da, kendisine bu konuda çözüm yolunu gösteren tüm muhalif kesimleri susturmak, yargıyı kıskacı altında bastırmak yerine bu kesimlerin söylem ve taleplerine dikkat çekerek, kulak vererek, çözümü hep beraber, Türkiye'nin bütün dinamiklerini içine katarak bulmaktan geçmektedir. Bu konuda biz yine üzerimize düşen sorumluluk gereği uyarı yapmayı gerekli gördük. Yine bir diğer görev, ilgili kurum ve kuruluşlar arasında koordinasyonun sağlanarak etkinlik ve verimliliğini sağlamak. Değerli milletvekilleri, size pratikten bir örnek verelim. Biz hâlâ yaptığımız basın açıklamalarında, yaptığımız eylem ve etkinliklerde en az beş kamera tarafından çekiliyoruz, çok basit bir basın açıklamasında bile. Yani MİT’in, jandarmanın, emniyet güçlerinin, emniyet güçleri içerisindeki değişik birimlerin ayrı ayrı kameraları tarafından takip ediliyoruz. Şimdi, burada bu koordinasyonun sağlanması için bir bütçeden bahsediyoruz. Ama bu ilgili birimlerden kişilerin ellerindeki teknik donanımla o eylemlerde, o etkinliklerde bulunması birer kadro ve ekonomi demektir. Kadrosu ve ekonomisi her birim tarafından ayrı ayrı tespit edilen bir birimin tekrar aynı çatı altında toplanarak ayrı bir bütçe hazırlanması bizler açısından kaygı vericidir. Kaldı ki Sayın Atalay da burada, kendisi bu teşkilatın kurulması sırasında yapmış olduğu açıklamada yani Güvenlik Müsteşarlığının kurulması sırasında şu ifadeyi kullanmıştır: “Bu kuruluş etkili olacak, etkili kılacağız, bu konuda belki her şey yasa metnine geçirilmiyor, biraz da çok bağlayıcı olmayalım, biraz esnek çalışalım.” diye tarif etmiştir. Şimdi, bağlayıcı olmayan yani kanunla bağlı olmayan ve esnek çalışma, bizim aklımıza, geçmişte yaşadığımız ve ders çıkarmamız gereken birçok olguyu beraberinde getiriyor. Eğer, geçmişte hukuk dışı yapılanmaların bu ülkeye ne getirdiğini ne götürdüğünü tahlil edemiyorsak, geçmişte esnek çalışma koşullarının bu ülkeye ne getirip ne götürdüğünü tahlil edemiyorsak ve bunu, bu teşkilat yasası geçerken, kurulması noktasında yasa geçerken tekrar ifade etme gereğini duyduysak, bu ciddi bir problemdir. Bu, geçmişteki politikanın bugün resmî bir şekilde ifade edilmesi ve bunun savunulması anlamına gelir ki oldukça tehlikeli görmekteyiz. Değerli milletvekilleri, eğer bu kadar ayrı birim tarafından bu işlem yerine getiriliyorsa, bir araya geldiğinde çok doğaldır ki herkesin bir talep ve beklentisi olacaktır koordinasyonun sağlanması noktasında. Peki, amaç eğer koordinasyonu sağlamaksa, neden koordinasyon sağlama tartışmaları yürütürken, terörle mücadele konusundaki yetkinin askerden alınarak polise verilmesi gibi bir tartışma, suni bir tartışma yürütülmüştür? Deneyim yok mudur, bilgi yok mudur, birikim yok mudur? Süreç, bu bilgi, birikimin kullanılması dönemi değil midir? Amaç, eğer -bunu tekrar belirtiyorum, Sayın Bakan da cevap verebilirler- bu ad altında yürütülen -kendisine sağlanan fon, kadro, ekonomi hepsi- bu amaç adında yürütülen faaliyetlerin bir iktidar elinden alınıp diğer bir iktidar aygıtına verilmesi değilse, başka hangi anlamı ifade eder? Amaç eğer koordinasyonun sağlanmasıysa, yetkinin bir birimden alınıp diğerine verilmesi değil, çok etkin ve etkili yöntemlerle, bugüne kadar sonuç alınan ya da sonuç alınmamış olanların ayıklanarak kalınan yerden devam edileceği bir sürecin örgütlenmesi olmalıdır. Değerli milletvekilleri, bir diğer görev de ulusal ve uluslararası alanda yapılan çalışmaların kamuoyunu bilgilendirmek ve toplumsal desteği sağlamak amacıyla kullanılmasıdır. Şimdi, bu görev tam da psikolojik harbin ve propagandanın üretilip, toplumun ve kamuoyunun maniple edilmesini amaçlamaktadır. 1990’lı yıllarda medya Genelkurmay tarafından andıçlanırdı, askerî kaynaklarla üretilmiş haberler zorla yayınlatılırdı. Bugün de durum çok farklı değildir. Yandaş basın, yargılamayı yapan hâkimin elinde olmayan bilgileri kullanma durumundadır ve yine gözaltına alınan ve tutuklanan şahsiyetlerin aile şeceresi, etnik kökeni, dinî inancı, tarihi, akrabaları, eniştesi, dayısı, kimliği polisler aracılığıyla gazetelere verilmektedir. Medya patronları “brifing” adı altında bir araya getirilip hassasiyete davet edilerek genel yayın yönetmenlerinin kulakları çekilmektedir. Yazarlar uyarılmakta, bu politikaya uymayanların yaptırımı da vergi cezası, işsizlik ve tutukluluk olmaktadır. Bunların dışında bir de son görev var ki mevzuat ile verilen görevlerin hukukun üstünlüğü, insan hakları ve saygı ilkeleri çerçevesinde yerine getirilmesidir. Sayılan bu görevlerin hepsinin uygulamadaki pratiklerinden, süre elverdiğince bir iki örnek vermek durumunda oldum. Peki bunların hangisi insan haklarına ve hukukun üstünlüğüne dayanan bir temelde ele alınmıştır? Kişi güvenliğinin kalmadığı, bu ülkede hiç kimsenin kendisini güvende hissetmediği, özel hayatın gizliliğinin kalmadığı ve bunların bir koordine etrafında ve siyasi iktidarın bilgisi dahilinde gerçekleştiğinin bu Müsteşarlık tarafından tespitte olduğu bir dönemde, bunun gerçekleştiğini ifade etmek çok da mümkün değildir. Türkiye’nin böyle bir Müsteşarlığa ihtiyacı yoktur ama Türkiye’nin tam da bu Müsteşarlığın görevleri arasında sayılan insan hakları ve hukukun üstünlüğü çerçevesinde yönetilme gereği vardır. Bunun tabii ki bir ana sözleşmesini yapmak gerekiyor bir anayasa çalışmasıyla ama alt hukuk normlarında bir iyileştirme yapılmadan, ne yazık ki Anayasa’da sayılan herhangi bir hakkın ve ödevin yerine getirilmesi mümkün değildir. Biz, iyi bir anayasa yapmak durumundayız ama aynı zamanda bu anayasanın, yasalarla nasıl, Meclis çatısı altından hangi yasalarla çıkarılacağı konusunda kafa yormak durumundayız ve yine bu yasaların yürütme tarafından nasıl uygulanacağını denetlemek, yargının yorumunda da tarafsız ve bağımsız olmasını sağlamak durumundayız. Bugün gerçekleşen bu değildir. Bu Müsteşarlığın, bugün itibarıyla aradan geçen iki yıla yakın zaman dilimi içerisinde, ülkenin menfaatine, çıkarına herhangi bir icraatı söz konusu olmamıştır. Bu nedenle, bu Müsteşarlık için ayrılan bütçe kaleminin, biz konunun, ilgili alanın, düzenlendiği alanla ilgili diğer birimlere aktarılması gerektiğini ifade ediyoruz ve ülkenin içinde bulunmuş olduğu sıkıntılı durumundan çıkışının operasyonel yöntemlerle değil, aksine, diyalog ve müzakerenin egemen olduğu, tarafların birbirini dinlediği ve hak verdiği, hoşgörü değil, saygının egemen olduğu bir süreçten geçeceğine inanıyoruz. Saygılar sunuyorum.
Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına ikinci konuşmacı Adil Kurt, Hakkâri Milletvekili. Buyurun Sayın Kurt.
Bildiğiniz üzere, ülkemiz çok yakın dönemde, yakın tarihlerde büyük afetler yaşadı. Ülkemiz aktif deprem kuşağı üzerinde kabul gören bir ülke ve sıkça depremlerle yüz yüze kalıyoruz. 99 depreminden bugüne kadar ülkemizde muhtelif zamanlarda çok sıkça depremler oldu ve bu depremlerde maalesef insanlarımız yaşamlarını yitirdiler. Tabii ki 1970’li yıllarda Lice’de meydana gelen depremi, aslında bizim depremler karşısında, sonraki müdahalelerde ne kadar adaletli, ne kadar insancıl yaklaştığımızın bir göstergesidir diye düşünüyorum. Tarihi yanlış hatırlamıyorsam 1976’da Lice’de meydana gelen deprem sonrasında, o günden bugüne kadar, Lice’de yaşayan insanlar geçici konutlarda yaşıyorlar. O günler Lice’de yapılan geçici konutlar -yaklaşık otuz küsur yıl geçti- hâlâ geçici olmaktan çıkmadı, Lice’nin mağduriyeti ortadan kaldırılmadı. Lice örneğini niye veriyorum biliyor musunuz değerli arkadaşlarım? Lice örneği, o dönem, o dönemin siyasal mülahazaları açısından çok önemli bir dönemdir. Lice’ye dönemin iktidarı -ki dönemin Başbakanı Sayın Süleyman Demirel’dir- Liceliler kendisine oy vermediği için, Sayın Ecevit’e oy verdikleri için cezalandırılmak şartıyla o günden bugüne kadar geçici konutlarda yaşıyorlar. 99’da ülkemizde meydana gelen depremde biz elbette ki olumlu bir sınav vermedik. 99’da meydana gelen depremde de biz aynı tabloyu yaşadık; enkaz altında insanlarımız can verdi, biz yine siyasi mülahazaları konuşmak durumunda kaldık. Bolu’da, Gölcük’te, Sakarya’da deprem felaketini yaşayan bu ülkenin vatandaşlarının yaraları hâlâ sarılmış değil. 23 Ekim 2011’de Van’da bildiğiniz üzere bir deprem meydana geldi. Bu depremde, bugüne kadar… “Yaklaşık rakam” diyoruz çünkü ne yazık ki 23 Ekimden bugüne kadar, hâlâ, Van depreminde -peş peşe meydana gelen iki depremde- kaç vatandaşımızın yaşamını yitirdiği konusunda net bir rakama sahip değiliz. O nedenle diyoruz ki yaklaşık 700 civarında Vanlı yaşamını yitirdi bu depremde. Cenazeler karıştırıldı, insani bir durumdur, olabilir diyoruz ama Van depreminde hâlâ kaç vatandaşımızın yaşamını yitirdiğini bilmiyorsak yaşayan Vanlıların durumunu düşünmek gerekir. Değerli arkadaşlarımız, Van depreminden sonra biz, bariz bir bölücülük vakasıyla karşı karşıya kaldık, bariz bir ayrımcılık vakasıyla karşı karşıya kaldık. Van depreminden iki gün sonra bu Meclis kürsüsünde gerçekleştirilen konuşmaları hepiniz hatırlarsınız, hep birlikte buradaydık. Bakınız, arkadaşlar, biz kırk sekiz saat sonra bazı köylere ulaşılabildiği bilgisini burada verirken Sayın Bakan: “Abartıyorsunuz, siz Van’a gitmediniz.” dediler bize. Olabilir, kürsüden bu tarz siyasi atışmalar olur, hoş karşılarız. Bir gün sonra Van Valisinin açıklaması oldu: “Efendim, ulaşamadığımız köyler var.” dedi. Biz de çıkıp Sayın Bakana sorduk: “Sayın Bakan, biz sizin sözünüze güveniyoruz, sizin sözünüze inanıyoruz ama Valinin yaptığı açıklama neyin nesi?” Şimdi, polemik konusu edilen birçok sorun var ama hakikaten biz onun polemik konusu olmaktan çıkarılmasını istiyoruz. Van -maazallah, Allah göstermesin- “İstanbul’da bir deprem olursa müdahale kabiliyetimiz ne kadardır?” diye onun ölçümü için kobay kent olarak orada uygulama baş gösterildi. Sayın Bakan kendisi ifade etti: “Kapasitemizi görmek için.” Kapasitenizi niye görecektiniz? Van depreminde niye ihtiyaç duydunuz o kapasite ölçümüne? “Maazallah, İstanbul’da bir deprem olursa reflekslerimiz nelerdir onu bilelim.” diye. Değerli arkadaşlarım, bugün bile Van’da yardım eden yardım kuruluşlarıyla ilgili Valilik raporlar yayınlıyor, Barış ve Demokrasi Partisinin, ki mevcut durumda Van’ın her mahallesinde kümeler hâlinde belediyelerimiz acil durum çadırları kurmuş, acil müdahale çadırları kurmuş ve orada insanlara yardım ediyor, Van Valiliği yayınladığı raporda hâlâ “Barış ve Demokrasi Partili belediyeler de buraya yardımda bulunmuştur.” demeyi kendine yediremiyor. Böyle bir ifadeden imtina ediyor. Değerli arkadaşlarım, Van üzerine çok tartışmalar yapılacak. Sayın Bakan da çıktığında eminim ki bu konuya değinecek ve Van’ın durumuna ilişkin gerçek tablo bugün nedir bizimle paylaşacak. Öğreneceğiz, hakikaten de öğrenmek istiyoruz ama iki önemli şeye dikkat çekmek istiyoruz: Değerli arkadaşlar, Erciş’in il olması Van’ın sorunlarını çözmez. Dolayısıyla bu teklife, bu öneriye sıcak bakmadığımızı ilk günden itibaren ifade ettik. Bu tablo içerisinde Van’ın büyükşehir olacağını ilan etmek de gerçekçi değildir. Yine soruna çözüm olmaz, buna da mesafeliyiz. Van’ın sorununu gerçekçi bir zeminde tartışmamız gerekir diye düşünüyoruz. Sayın Atalay için Meclis gündemine getirilen gensoru önergesine karşı olduğumuzu da ifade ettik çünkü Van’ın politik mülahazaların malzemesi yapılmasını da istemiyoruz, arzulamıyoruz. Farklı zeminlerde birbirimizle tartışırız, varsa eleştirimizi de sonuna kadar yaparız ama insani bir durumu politik mülahazanın malzemesi yapmayız, buna taraf olmayız en azından. Dolayısıyla, eğer bugüne kadar Van afet bölgesi ilan edilmemişse, bu Hükûmetin ayıbıdır. Yasal olarak, 7 üstü depremlerde deprem felaketi yaşayan bölgeler afet bölgesidir değerli arkadaşlarım ama afet bölgesi ilan edilmedi. Hadi, her söylenen sözden nem kapmayalım ama Sayın Başbakan çok açık, net söyledi: “Afet bölgesi ilan etmemizi istiyorlar. Nedenini size söyleyeyim değerli vatandaşlarım çünkü belediyelere çok para vermek durumunda kalacağız, onlar da malum yerlere aktaracaklar.” diyor. Yenilir, yutulur cinsten laflar değil değerli arkadaşlarım, yenilir, yutulur cinsten laflar değil bunlar. Evet, siyaset yapıyoruz, birbirimizi eleştireceğiz, rekabet edeceğiz ama bu lafları da, insani durumlar üzerine, sarf etmememiz gerekiyor. Herhangi bir belediyemiz bir yere tek kuruş para göndermişse -ki her gün inceliyorsunuz- cezasını kesersiniz. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinize saygılarımı sunuyorum.
Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına üçüncü konuşmacı Altan Tan, Diyarbakır Milletvekili. Buyurun Sayın Tan.
Sayın Başkan, sevgili arkadaşlar; bugün diyanet işleriyle ilgili bir sunumda bulunacağım. Sevgili arkadaşlar, din-devlet ilişkileri tarihin ilk dönemlerinden beri en fazla tartışılan, iktidarları belirleyen, toplumda büyük çalkantılar meydana getiren meselelerin başında yer alıyor. Çok kısa olarak bir tarifle başlayacağım. Bir ilkokul talebesine bile sorsanız “Teokrasi nedir?” “Teokrasi, devletin dinin emrinde olmasıdır.” diyecek. Yine aynı ilkokul öğrencisi “Laiklik nedir?” sorusuna ise şu cevabı verecek: “Din ve devlet işlerinin birbirinden ayrılması.” Peki, dinin devletin emrinde olmasıyla ilgili bir izahat var mı? Maalesef yok. Ama tarih boyunca en büyük tartışma ve dinlerin felaketi -bunun altını çizerek tekrar ifade edilmesi gerektiğini söylüyorum- dinin, devletin veya statükonun, güçlerin emrine girmesi olmuştur. Çok uzun uzadıya bir dünya tarihi anlatacak değilim, hızla bugüne geleceğim. İlk büyük felaket Yahudilikte olmuştur. Yahudi hahamlar faizcilikten, bankerlikten, kendi yargı yetkilerini kötüye kullanmaya kadar her türlü ilişkileri azıtma noktasına getirdiklerinde Hazreti İsa gelmiştir ve Hazreti İsa’nın esas görevi Yahudi şeriatını aslına döndürmektir. Ama maalesef aynı felaket Hristiyanlığın da başına gelmiştir. Milattan sonra 313 yılında Milano fermanıyla Hristiyanlık din olarak kabul edilmiştir Roma İmparatorluğu tarafından, tanınmıştır ama o güne kadar gladyatörlere parçalatılan Hristiyanlar ve Hristiyanlık akidesi maalesef Roma’nın putperest, pagan inancı içerisinde orijinalitesini kaybetmiştir. İslam tarihinde ise bu acı tecrübeler Emeviler döneminde başlar. İlk olarak düzenli orduların kurulması, dinin devletin emrine girmesi, iktidarın, sultanın, padişahın, kralın görüşleri doğrultusunda bir formata girmesi Muaviye’den itibaren Yezid dönemi ve ondan sonra Abbasi döneminde de devam eder. Buna bütün İslam âlimleri karşı çıkarlar. İmamıazam resmî görevi kabul etmez Abbasi halifesinin, “Bu haramdır.” der ve işkence altında ölür. İmamı Şafii’nin başına gelen aynı şeydir, İmamı Hanbel’in başına gelen aynı şeydir, İmamı Malik yine aynı şekilde “Zorla alınan biat biat değildir.” fetvasını verince mevcut kendine halife diyen padişah gayrimeşru duruma düşer ve İmamı Malik’in bir kolu sakatlanır işkencede. İmamı Gazali Selçuklu Sultanı Sencer’in davetine katılmaz ve saraya sultanların sofrasına oturmaz. Caferi Sadık ve 12 imam da yine Şii akidesinde ve fıkhında aynı yolu takip ederler. Dinin imparatorun emrinde olduğu en önemli örneklerden birisi Bizans modelidir ve Selçuklu dönemi de dâhil resmî devletin emrinde bir şeyhülislamlık makamı yok iken, Fatih Sultan Mehmet’ten sonra Yavuz Sultan Selim ve Kanuni Sultan Süleyman dönemlerinde tam kurumlaşarak devletin emrinde bir şeyhülislamlık kurumu meydana getirilir ve bu şeyhülislam sadrazamın da altında bir statüye tabidir; yani padişah vardır, sadrazam, başbakan vardır ve onun altında üçüncü sırada, onlara bağlı şeyhülislam vardır. Padişah ve sadrazam onu atar, istediği zaman azleder istediği zaman şeyhülislamın da kellesi gidebilir. “Dinin felaketi.” dedim. Niye dinin felaketi? Çünkü bağımsız, hür, devletten, iktidardan, paradan, güçten ve mevkiden azade bir inanç olmayınca egemenlerin istedikleri noktasında bir din ve fetva dönemi devreye girer. Bir Osmanlı padişahı III. Mehmet 19 kardeşini katleder, buna da fetva alabilir. Yine, aynı şekilde cumhuriyetten sonraki dönemde de cumhuriyet Osmanlının bu şeyhülislamlık makamını önce Evkaf Vekaleti, bakanlığı olarak kurar sonra ise diyanet işleri teşkilatı kurulur. Bu, dinin emrinde bir devlet anlayışıdır. Öyle bir din ki 1932’de ezan Türkçeleştirilir. Dersim, Şeyh Sait, Ağrı olayları olur, on binlerce insan öldürülür, İskilipli Atıf Hoca, Maşallah Ali Efendi idam edilir ama o dönemdeki Diyanet İşleri Başkanından çıt çıkmaz, çıkamaz. Peki…
Dinle alakası yok, şahıslarla ilgili.
Neyle alakası var? Şahıslarla alakası. Bir de AK PARTİ sıralarından söyleniyor. Çok ayıp.
Din bunu emretmiyor.
Din özgür olmazsa, devletin emrinde olursa, işte Pir Sultan’ın başına gelen de gelir, Hızır paşalar gelir kendi hocasını asar. Bu, Alevilikte de böyle, Şiilikte de böyle, Hristiyanlıkta da böyle, Müslümanlıkta da böyle. Sizin alkışlamanız lazım beni. Bunları sizin için söylüyorum. Dini devletin elinden çıkarınız. Diyanet İşleri Başkanlığı özerk olsun çünkü Şeyh Edebali, İmam Gazeli, Şahı Nakşibendi, Ahmet Yesevi, Yunus Emre, Muhiddin Arabi, mevlitin yazarı Süleyman Çelebi, bunların hiçbirisi devletin emrinde çalışmadılar. Âlimin hür olması lazım. Dinin özgür olması lazım. Onun içindir ki bugün bizim ısrarla savunduğumuz ve söylediğimiz, bugüne gelirsek, Diyanet İşleri Başkanlığı yeni düzenlemelerde mutlaka din hizmetleri devletin herkese, bütün din, mezhep ve kurumlara, cemaatlere eşit mesafede olduğu eğer laiklik savunuluyorsa, gerçek laiklik ve nötr anlamında olmalıdır. Din hizmeti sivil alana bırakılmalıdır. Bu hizmeti görecek cemaatler, gruplar, kuruluşlar, mezhepler özgürce çalışmalıdır ve bu noktada devlet bütün dinlere, mezheplere, inançlara aynı mesafede olmalıdır. Bugün bir düzenlemeye gidilirse, eğer Diyanet İşleri Başkanlığının kaldırılarak doğru bir şekilde yeni bir modelin ihdas edilmesi eğer çok zor geliyorsa, o hâlde bugünkü diyanet işleri yeniden düzenlenmelidir. Bu yeniden düzenlenmede diyanet işlerini mutlaka din âlimlerinin… Bakın, din adamı da demiyorum çünkü İslam’da bir ruhban sınıfı yok, tamamı seçmelidir. Diyanette Şiilik, Alevilik, Şafiilikle ilgili hizmetler, bölümler olmalıdır çünkü bizim Iğdır’da Şii kardeşlerimiz var Kars yöresinde, Kürt kardeşlerimizin büyük bir kısmı Şafii, aynı şekilde ciddi bir Alevi nüfusumuz var. Diyanet bunların tamamına hizmet vermelidir. Sadece bir mezhebin ve bir düşüncenin hizmetinde kesinlikle olmamalıdır. Eğer bütçeden bir aktarım olacaksa -ki, doğru olan birinci modelde tamamen sivil alana bırakılmasıdır- ama bütçeden bir destek olacaksa bu destek de yine cemaatlerin ve inançların, dinlerin nüfus ve temsil oranlarına göre eşit oranda olmalıdır, şahıs başına olmalıdır. Din eğitiminin önü açılmalıdır. Şimdi, cumhuriyetin en netameli konularından birisi budur. Din eğitiminin önünün açılması ne demek? Çok açık şunu söylüyorum: Cemevleri de açılmalıdır, Heybeliada Ruhban Okulu da açılmalıdır; diğer Sünni bütün tarikatların ve cemaatlerin çalışmaları da yine -bugün illegal, gayriresmî, iç içe olan- legal bir şekilde olmalı ve serbest bırakılmalıdır. Hiçbir devletin, bir dinin kendi eğitimini, YÖK’e göre, Millî Eğitim Bakanlığına göre müfredatını belirleme yetkisi yoktur. Yani isteyen istediği tefsiri, hadisi, fıkhı, istediği kitabı okutur, isteyen Hristiyan, Yahudi, Alevi, Şii veya başka bir inanca mensup bir cemaatte yine kendi müfredatını kendisi belirler çünkü bu bir özel alandır. Şafiilikle ilgili mevzuda da yine en önemli noktalardan birisi, bugün, Türkiye’nin yaklaşık yüzde 20’si, 25’i Şafii iken bu konuda ciddi sıkıntılar yaşanmaktadır. En büyük Şafii âlimlerinden büyük din âlimi Saidi Kürdi, Saidi Nursi uzunca bir dönem cuma namazlarına gitmemiştir. Yani çok az kimsenin bildiği bir konudur belki. Bazen gitmiştir cuma namazlarına, hayatının bu son dönemlerini kastediyorum, kırk yıllık dönemi kastediyorum. Sorulmuştur: “Niye gitmiyorsun?” Şunu söylemiştir: “Ben Şafii’yim. Kırk kişinin cuma namazında Fatiha Suresini okuması lazım. Hanefi mezhebine göre camilerde kıldırılıyor. Ben, o Fatiha’yı imamdan sonra yetiştiremiyorum.” Bu kendi eserlerinde var. Bir başka örnek: Yine kendi arkadaşlarıyla ayrı cuma namazı kılmak istemiştir, jandarmalar, polisler basmıştır. Bu olaylarla ilgili takibatı vardır. Mektubat adlı kitabına da başvurabilirsiniz. Bunlar tevatür veya dedikodu değil. Dolayısıyla, özet olarak konuyu toparlarsak, bugün, dinin tamamen kendi asli mecrasında, hangi din olursa olsun -tekrar söylüyorum- hangi mezhep olursa olsun, devletten ayrı, özgür, kendi inancına, akidesine göre serbest olması lazım, kendi eğitimini, müfredatını kendisinin belirlemesi lazım, kendi ibadetlerini ve ritüellerini de kendi inancına ve geleneklerine göre kendisi uygulaması lazım. Ki Saidi Nursi, kendisine yapılan bu müdahaleyi, yine kendi tabiriyle bir cinayet olarak tabir ediyor, arkadaşlarıyla kıldığı cuma namazına yapılan müdahaleyi. Aynı şeyler Hristiyanlar ve Yahudiler için de tabii ki uygulanmalıdır. Dediğimiz gibi, devlet nötr bir durumda kalmalıdır. Bugünle alakalı olarak da, bugün en büyük sorunlardan birisi, dinî, İslami hiçbir engel yok iken Kürtçe vaaz verilememektir camilerde. Hâlbuki bin dört yüz yıllık İslam tarihi boyunca Kürtçe, Zazaca, Arapça, Çerkezce, Çeçence, Boşnakça, Arnavutça kim hangi dili ne kadar anlıyorsa o bölgelerde o dille vaaz verilmiştir. Bunun önünde dinen hiçbir engel yoktur. Diyanet İşleri Başkanlığını da eğer böyle bir engel varsa fetvasını açıklamaya davet ediyorum. Diyanet İşleri Başkanlığı, devletin emrinde bir kurum olduğu müddetçe tabii ki serbest olarak konuşamamakta, İslam dininden anladığını tam olarak ifade edememekte; çok büyük bir kadrosu, Türkiye’nin en büyük kadrosu ve en büyük bütçesine sahip olmasına rağmen de yeteri kadar hizmet maalesef verememektedir. Yayınlar konusunda ciddi sıkıntılar vardır. İslam tarihi boyunca on binlerce cilt klasiğin, maalesef bu kadar büyük bütçeye rağmen, çok az bir kısmı henüz İslam toplumunun, Müslüman kardeşlerimizin hizmetine sunulabilmiştir. Zaten Şii kaynaklarıyla ilgili neredeyse yok mesabesinde bir çalışma vardır. Çünkü Şiilerin de kendine göre çok ciddi kaynakları, hadiste, tefsirde, kelamda ciddi eserleri vardır. Yine aynı şekilde, İslam dininin temsilcisi olduğunu söyleyen din âlimleri, hiçbir toplumsal, hiçbir ekonomik, hiçbir ciddi meselede tarafsız kalamazlar çünkü Peygamber Efendimiz (Sallallahu Aleyhi Vesellem’in ifadesiyle, bir hadisiyle âlimler enbiyaların varisleridirler. Bugün memleketimizin en büyük sorunlarından biri olan Kürt sorunuyla da ilgili bütün İslam âlimlerinin kavimlerin haklarıyla ilgili söyledikleri üçtür. Bütün kavimler, Arnavut, Boşnak, Kürt, Arap, Türk, Laz, Çeçen, Gürcü, Pomak üç hakkını kullanabilir. 1) Ana dille eğitimin önünde hiçbir engel olmaz. 2) Bu dili kamusal alanda kullanabilir. 3) Yönetime katılma iradesi vardır. Müslüman Müslüman’ın zimmisi yani ayrıcalıklı bir unsuru -gayrimüslimler gibi- olmaz, olamaz. Hiçbir Müslüman diğer bir Müslüman’ın zimmisi olamaz; siyasi olarak eşit haklara sahiptir, yönetime katılmada eşit haklara sahiptir. Eğer bu konuda da söylediklerimde bir ihtilaf, çarpıtma veya yanlışlık varsa yine Diyanet İşleri Başkanlığının bu tashihi yapmasını talep ediyorum. Sevgili arkadaşlar, son olarak da Diyarbakır’la, bölgemizle ilgili birkaç talebim var. Burada da sekiz aylık Kur’an kursunu veren kadın arkadaşlarımıza ve fahri imamlara kadro verilmesi lazım. Bir de Diyarbakır’da Diyanetin hiçbir ciddi kurumu yok. Şafiilikle ilgili bir enstitü kurulmasını, ciddi ve büyük bir enstitü kurulmasını talep ediyorum. Hepinize saygılarımı, sevgilerimi sunuyorum.
AK PARTİ Grubu adına birinci konuşmacı Muammer Güler. Buyurun Sayın Güler.
Terörle mücadelede koordinasyonu güçlendirmek üzere yeni bir kurumsal yapılanmaya gidilmesi zorunluluğu göz önünde bulundurularak 17 Şubat 2010 tarihinde 5952 sayılı Kanun’la İçişleri Bakanlığının bağlı kuruluşu olarak Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarlığı kurulmuştur. Kurucu Müsteşarı olarak görev yapmaktan onur duyduğum Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarlığı 8 Temmuz 2011 tarihinde Başbakanlığa bağlanmıştır. Müsteşarlığın kuruluş amacının daha etkin bir şekilde yerine getirilmesi ve koordinasyonun en üst seviyede gerçekleşebilmesi açısından söz konusu bağlılık değişikliliğinin yararlı sonuçlar getireceğine inanıyoruz. Kuruluş çalışmalarını tamamladığımız dönemi takiben Müsteşar Vekilliğini yürüten Vali Niyazi Tanılır'a ve Müsteşarlık personeline değerli çalışmaları ve katkıları nedeniyle teşekkür ediyor ve Müsteşarlığa, geçtiğimiz günlerde asaleten atanan Büyükelçi Murat Özçelik'in, engin devlet deneyimi ve kariyeri itibarıyla bu görevi en iyi şekilde yürüteceğine olan inancımızı belirterek çalışmalarında başarılar diliyoruz. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; kuruluş döneminde teşkilat kanununun 6’ncı maddesine göre Terörle Mücadele Strateji Belgesi hazırlanmıştır. Kanaatimizce Müsteşarlığın bu dönemdeki en önemli faaliyetlerinden birisi bu olmuştur. Belge hazırlanırken ulusal ve uluslararası strateji belgeleri ve eylem planlarından, sivil toplum örgütlerince hazırlanan raporlardan, bilimsel araştırmalardan ve uzman değerlendirmelerinden yararlanılmıştır. Bu belge doğrultusunda hazırlanacak eylem planı çalışmaları da devam etmektedir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; sözlerimin bu bölümünde Müsteşarlığın yapısı ve çalışmaları hakkındaki önerilerimizi de dile getirmek istiyorum. Kurumun ismi ve faaliyet alanı görsel medyada, dizilerde ve özellikle sanal dünyada, sosyal paylaşım sitelerinde farklı örgütlerle ve yapılanmalarla benzeştirilmekte ve olumsuz bir imaj yaratılmaktadır. Bu nedenle kurumun gerçek görev ve misyonunun kamuoyuna doğru bir biçimde anlatılması önem arz etmektedir. Müsteşarlık daha sivil bir görünümle ve yeni bir yaklaşımla sorunlara odaklanmalıdır. Kanuni dayanağa sahip Terörle Mücadele Koordinasyon Kurulu periyodik olarak toplanmalı ve daha işler hâle getirilmelidir. Bu meyanda, henüz yasal bir zemini olmayan Terörle Mücadele Yüksek Kurulunun sekreteryası da Müsteşarlıkça yürütülmelidir. Müsteşarlığın görev alanı ile ilgili araştırma ve geliştirme projeleri ile sosyal destek projelerine fon desteği verilmesine yönelik yasal düzenlemeler yapılmalıdır. Ayrıca Müsteşarlık uzmanlarına kariyer olarak meslek memurluğu statüsü verilmeli ve kurumun geleceği açısından uzman yardımcısı olarak alınıp yetiştirilmeleri sağlanmalıdır. Terörle mücadele konusunda fikir üretmesi gereken bir yer olan Müsteşarlıkta nitelikli ve yeterli uzman sayısının artırılması gerekir. Bu arada, geçici statüdeki uzmanlar kadroya geçirilmeli ve kurumun asli elemanı hâline getirilmelidir. Müsteşarlık, terör ve güvenlik konularında çalışan üniversite, enstitü ve düşünce kuruluşlarıyla daha etkin bir iş birliği sağlamalı ve terör konusunda devletin bir düşünce kuruluşu gibi çalışmalıdır. Yine kanunda öngörülen İstihbarat Değerlendirme Merkezine süratle işlerlik kazandırılmalıdır. Müsteşarlık bünyesinde mülki idare amiri kökenli personelden daha yoğun bir şekilde istifade edilmeli ve uygulamadan gelen idarecilerin özellikle terörle mücadele alanındaki tecrübelerinden mutlaka yararlanılmalıdır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; son olarak ifade etmek istediğim konu, Müsteşarlıkta kurulması öngörülen arşiv ve dokümantasyon merkeziyle ilgilidir. Türkiye terörle uzun yıllardan beri meşguldür. Terörle ilgili her türlü tespit ve çalışmaların, bu konudaki araştırmaların, önerilerin, raporların, farklı kurumlardaki bilgilerin toplanacağı bir hafıza merkezine, yani veri depolama ve yönetim merkezine ihtiyaç vardır. Bu merkezden hem resmî kurumların hem de araştırmacıların yararlanacağı düşünüldüğünde, merkezin önümüzdeki dönemde mutlaka hayata geçirilmesi gerekmektedir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarlığının 2012 yılı bütçesinin hayırlı olmasını ve Müsteşarlığın başarılı çalışmalara imza atmasını diliyor, yüce heyetinizi tekrar saygıyla selamlıyorum.
AK PARTİ Grubu adına ikinci konuşmacı, Mustafa Bilici, Van Milletvekili. Buyurun Sayın Bilici.
Ülkemizde meydana gelen büyük depremler Türkiye’de afet yönetim sisteminin gözden geçirilmesi ihtiyacını ortaya çıkarmış, yapılan araştırma ve etütlerde dile getirilen öneriler ile 2003 Yılı Hükûmet Acil Eylem Planı’nda yer almıştır. 5902 sayılı Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun’la, Başbakanlık Türkiye Acil Durum Yönetimi Genel Müdürlüğü, İçişleri Bakanlığı Sivil Savunma Genel Müdürlüğü ile Bayındırlık ve İskân Bakanlığı Afet İşleri Genel Müdürlüğü kapatılarak merkezde Başbakanlığa bağlı olarak Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı kurulmuş ve nihayet ülkemizde yeni bir afet yönetim modeli uygulanmaya konulmuştur. 23 Kasım 2011 tarihinde Van’da meydana gelen deprem felaketinde AFAD’ın hızlı ve etkin müdahalesi, deprem sonrası aldığı tedbirler, kurum ve kuruluşlar arasında sağladığı koordinasyonla, kuruluş gerekçesinin ne kadar haklı ve önemli olduğunu bir kez daha ortaya koymuştur. Bir kez daha acı gerçeğiyle yüzleştiğimiz deprem Van’da yıkıma, can ve mal kaybına yol açmış, vatandaşlarımız için fiziksel, ekonomik ve sosyal kayıplara neden olmuş, normal yaşamı ve insan faaliyetlerini kesintiye uğratarak toplumu derinden etkilemiştir. Yaşadığımız deprem felaketinden etkilenen vatandaşlarımızın hayatlarını kolaylaştıracak ve sıkıntılarını hafifletecek bir dizi tedbirler alınmış ve bunlar Sayın Başbakanımız tarafından kamuoyuyla paylaşılmıştır.
Prefabrik ev yaptınız mı?
Aynı şekilde, Van’ın yeniden inşa edilmesi süreci süratle başlatılmış…
Van’ın barınmasından biraz bahsedin.
… yeni yapılaşma alanları deprem riski göz önüne alınarak belirlenmiştir. Yaşadığımız bu zor ve acı günleri, inanıyoruz ki ülkemizin bütün dinamikleriyle en kısa süre içerisinde geride bırakacağız. Önemli olan husus ise, ülkemizin değişmez gerçeği olan deprem riskinin farkında olarak yaşamak ve yaşam alanlarını bu gerçeklerle yeniden inşa etmektir. Deprem sonrası bugüne kadar görülmemiş bir şekilde bölgeye hızlı bir müdahale gerçekleşmiştir. Eksikler olsa da bunlar kısa süre içerisinde tespit edilerek süratle müdahale edilmiştir. Sayın Başbakanımız Van halkını yalnız bırakmayarak deprem bölgesini iki kez ziyaret etmiş, vatandaşların sıkıntılarını kendilerinden dinlemiş, çalışmaları bizzat yerinde incelemiştir.
Kaç tane prefabrik ev yaptınız? Onu bir söyleyin bize. Van Milletvekilisiniz, onu bir söyleyin.
Söyleyeyim, söyleyeyim. Bu kürsüden, bir kez daha, depremde hayatını kaybetmiş vatandaşlarımıza Allah’tan rahmet, yakınlarına sabır diliyorum. Van halkı adına, sizlerin huzurunda, bu soğuk kış günlerinde sıcak kalpleriyle yardıma koşan aziz milletimize de teşekkür ediyorum.
Gerçek sayısını söyleyin.
Şu ana kadar deprem bölgesine barınma amaçlı olarak 73.679 çadır, 7.907 yaşam konteyneri, 480 genel maksat çadırı, 260 prefabrik ev, 3.794 Mevlânâ evi gönderilmiş ve kurulumu tamamlanmıştır, toplamda 22 bin konteyner kurulacaktır. Yine, Başbakan Yardımcısı Sayın Beşir Atalay sürekli Van’da hazır bulunmuş, çalışmaları gözlemleyerek koordinasyon akışını hızlandırmıştır. Aynı şekilde diğer kabine üyesi bakanlarımız da bizleri hiç yalnız bırakmamış, sürekli deprem bölgesinde halkımızla beraber olmuşlardır. Türkiye Büyük Millet Meclisi çatısı altında bulunan tüm milletvekillerine ilgi ve katkılarından dolayı Van halkı adına teşekkürlerimi sunuyorum. Afet bilinci yüksek bir millet olma yolunda herkesin, hepimizin yapacağı bir şeyler olduğuna inanıyorum. Bu vesileyle, görüşmekte olduğumuz 2012 yılı bütçesinin ülkemize, milletimize hayırlı olmasını diliyor, saygılar sunuyorum.
AK PARTİ adına üçüncü konuşmacı Hasan Karal, Rize Milletvekili. Buyurun Sayın Karal.
Değerli milletvekilleri, Diyanet İşleri Başkanlığı, Anayasa, kanun ve diğer mevzuatla kendisine verilen görev ve yetkiler doğrultusunda, İslam dininin inanç, ibadet ve ahlak esasları ile ilgili işleri yürüten, toplumu din konusunda aydınlatan ve ibadet yerlerini yöneten bir kurumdur. Diyanet İşleri Başkanlığının yurt içi ve yurt dışındaki vatandaşlarımıza, soydaşlarımıza ve dindaşlarımıza yönelik irşat ve eğitim hizmetleri, sadece dinî açıdan değil, millî, tarihî, sosyal ve kültürel değerler açısından da önem arz etmektedir. AK PARTİ İktidarı süreci ile Hükûmetimiz döneminde, kurum sadece ülke içinde değil, dünya genelinde de görünür bir prestije kavuşmuştur. Yurt içinde halkımızın, aydınlarımızın ve bilim insanlarımızın kuruma olan teveccühleri somut bir şekilde görülmektedir. Atama veya görevlendirme yoluyla yurt dışında vazife icra eden personelimize yönelik, ilgili ülkelerin siyasi ve bürokratik temsilcilerinin, dinî idare başkanlarının, sivil toplum kuruluşlarının, aynı şekilde üniversite çevrelerinin gösterdiği ilgi ve alaka bu itibarın açık bir göstergesidir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Diyanet işleri Başkanlığına verilen asli görevlerden birisi de yaygın din eğitimi konusudur. Bu alanda Kur'an kursları ve eğitim merkezleri fiziki ve eğitsel açıdan yeniden gözden geçirilerek iyileştirme çalışmaları devam etmekte olup, gerek Kur'an kurslarında gerekse hizmet içi eğitimlerde uygulanan programlar Hükûmetimiz döneminde güncellenmiştir. Kur'an kursları, toplumsal talepler sonucu ortaya çıkan hizmet çeşitliliği göz önünde bulundurularak eğitim, öğretim ve sosyal etkinlikler açısından geçmişte uygulanan yasaklar Hükûmetimiz döneminde kaldırılarak yeniden yapılandırılmış ve daha da işlevsel hâle getirilmiştir Başkanlığın yurt dışı hizmetlerini koordine etmek üzere hâlen 22 ülkede büyükelçiliklerin bünyesinde din hizmetleri müşavirliği ve 24 başkonsolosluk bünyesinde din hizmetleri ataşeliği bulunmaktadır. Bugün Avrupa, Amerika ve Avustralya gibi ülkelerde yoğun olarak karşılaştığımız insan profilini, 60'lı, 70'li, 80'li ve 90'! ı yıllarda bu ülkelere yerleşmiş birinci ve ikinci kuşak orta yaş ve üstü vatandaşlarımız değil, bulunduğu ülkeye daha fazla entegre olmuş, Batı dillerini iyi bilen, kendi akranları ile meslek ve eğitim konusunda yakın düzeyde bulunan üçüncü ve dördüncü kuşak gençler oluşturmaktadır. Kabul etmek gerekir ki bu kitleye etkili bir din hizmeti sunabilmek öncekilere göre daha zor ve karmaşıktır. Önceki kuşakların karşılaşmadığı problemlerle üçüncü ve dördüncü kuşak soydaşlarımız karşılaşmaktadır. Bu aşamada bilgiye dayalı, evrensel değerleri içselleştirmiş, hedef kitle ile sağlıklı iletişim yollarını kullanan, donanımlı din görevlilerine ihtiyaç vardır. Bu nedenle Diyanet İşleri Başkanlığı, yurt dışına gönderilecek personel için kriterlerini yükseltmiş, mesela ilgili ülkenin şartlarına göre kısmen yüksek lisans yapmış olma şartı getirilmiştir. Hükûmetimiz olarak hedefimiz, soydaşlarımız ve insanlığın ihtiyaç duyduğu her ülkeye din hizmeti sunmak ve çağlar üstü olan İslam'ı bütün insanlığın doğru algılamasına vesile olacak çalışmalara destek olmaktır. 633 sayılı Diyanet İşleri Başkanlığı Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'da 6002 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerle Diyanet İşleri Başkanlığı yeniden yapılandırılmıştır. Parlamentoda grubu bulunan bütün siyasi partilerin desteğiyle bu Kanun çıkmıştır. Ben bu vesileyle 23'üncü Dönem Parlamentosunda bu Kanun'a destek veren bütün gruplarımıza huzurlarınızda teşekkür ediyorum. Diyanet İşleri Başkanlığının asli görevlerinden birisi de hac ve umre organizasyonlarını gerçekleştirmektir. Hükûmetimiz bu konudaki yoğun talebi, ticari kazanç ve çıkar ilişkisine feda etmeksizin şeffaf ve objektif ölçüler içinde karşılanması için azami özen göstermekte, büyük bir titizlikle düzenleme ve planlama yapılmasına özen göstermektedir. AK PARTİ İktidarı süreç içerisinde bu hizmetlerin önünü açarken birçok Müslüman ülke tarafından izlenmekte ve takdir edilmektedir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Diyanet İşleri Başkanlığının 2012 yılı bütçesi, 2011 yılına göre yüzde 22,40 artırılarak 3 milyar 891 milyon 166 bin TL'ye yükseltilmiştir. 2012 yılı bütçe tasarısına baktığımızda, tasarının yüzde 95,42'sini personel giderleri ile sosyal güvenlik kurumlarına devlet primi giderleri oluşturmaktadır. Son olarak, iktidar-muhalefet bütün siyasi partilerimizin üstüne titrediği, zarar görmesini istemediği toplumumuzun mozaiği olan Diyanet İşleri Başkanlığı 2012 yılı bütçesinin, milletimiz ve ülkemiz için hayırlara vesile olmasını diliyor, yüce heyetinizi tekrar saygıyla selamlıyorum.
AK PARTİ Grubu adına dördüncü konuşmacı Mustafa Kabakcı, Konya Milletvekili. Buyurun Sayın Kabakcı.
TİKA, Sovyetler Birliği’nin dağılmasının ardından Orta Asya cumhuriyetlerinin değişim, uyum ve kalkınma ihtiyaçlarına cevap vermek üzere 1992’de Ulusal Teknik Yardım Teşkilatı olarak kurulmuştur. Özellikle 2002 yılından sonra artan bir ivmeyle Türkiye'nin yurt dışında hayata geçirdiği kalkınma, iş birliği ve acil insani yardımlar hamlesi ile TİKA etkinliğini ve yaygınlığını arttırarak çalışmalarına devam etmektedir. TİKA, kuruluşunun ilk yıllarında Kafkaslar ve Orta Asya ağırlıklı bir çalışma alanına sahipken 2002’den sonra faaliyet coğrafyasını kardeş devletler başta olmak üzere Balkanlar, Orta Asya ve Afrika’ya, kalkınma yolundaki tüm ülkeleri kapsayacak şekilde genişletmiştir. İktidarımız döneminde Türk dış politikası büyük gelişme ve ivme kazanmış, uluslararası platformda dikkatle izlenir hâle gelmiştir. Küresel gelişmelere ve ulusal önceliklerimize paralel olarak Orta Asya, Kafkaslar, Orta Doğu, Balkanlar ve Afrika’da yeni açılımlar gerçekleştirilmiştir. Dünyanın her noktasını dikkatle izleyen kuşatıcı, bütünleştirici ve kardeş bir yaklaşım benimsenmiştir. 2004-2010 yılları arasında yapılan çalışmalar neticesinde Türkiye'nin resmî kalkınma yardımlarının tutarı yaklaşık 1 milyar dolar civarında gerçekleşmiştir. TİKA’nın bütçesi 2002 yılında 15 milyon dolar iken 2010 yılında genel bütçeden tahsis edilen ödeneklere ilaveten Başbakanlık ve diğer kurumların bütçelerinden yapılan aktarımlarla birlikte 100 milyon doları aşmaktadır. 2002 yılında TİKA program koordinasyon ofislerinin sayısı 12 iken 2010 yılında bu sayı yirmi beş ülkede 28 büroya ulaşmıştır. Değerli milletvekilleri, TİKA’nın yürütmüş olduğu projelere beraberce göz atarsak, TİKA’nın Somali’de gıda krizine yönelik çalışmalarını, Libya’da yeniden inşaat süreciyle ilgili katkılarını, Almatı’daki Talgar Kazak Türk Lisesi'nin açılışını, Sudan Suakin Adası Osmanlı Dönemi tarihî eserler restorasyonu, Bulgaristan’da Razgrad Makbul İbrahim Paşa Camisi restorasyonu, Afganistan’da Hoca Bahaeddin Veled, Mevlânâ Evi Medresesi restorasyonu bunlardan sadece birkaçıdır. Faaliyet alanı olarak baktığımız zaman, sosyal altyapıların genişlettirilmesi, ekonomik altyapıların geliştirilmesi, insani acil yardımlarını, enformasyon, tanıtım ve yayın faaliyetlerini başlıca alanlar olarak sayabiliriz. Bu projeler kapsamında 2010 yılında TİKA’nın çalışma yaptığı bölgelerde gerçekleştirdiği proje sayısı 1.673’e ulaşmıştır. Bu projelerin önemli bir kısmı ortak tarihî ve kültürel geçmişe sahibi olduğumuz Balkanlar, Kafkaslar, Orta Asya, Orta Doğu bölgelerinde gerçekleştirilmiştir. Yükselen ülke Türkiye, kültür coğrafyasının bütün noktalarında faaliyetine, girişimlerine devam etmektedir. Biz, yaşadığımız daha önceki dönemlerde yabancıların ülkemizin çeşitli bölgelerinde faaliyetlerde bulunduğuna, kütüphaneler kurduğuna, sağlık ocakları açtığına şahit olduk. Bunların o zamanki niyetlerini insani amaçlar olarak açıklarken sonradan kardeşi kardeşe kırdırmak gibi bir niyetlerinin olduğunu fark ettik. TİKA, şu anda kardeşi kardeşle buluşturma amacı doğrultusunda yoluna devam ediyor, gelişmeye de, güçlenmeye de devam edecek. TİKA’nın bu seviyeye gelmesinde emeği geçen başta Sayın Başbakanımıza, Dışişleri ve Devlet Bakanlarımıza, TİKA Başkanımıza ve tüm çalışanlarına milletimiz adına teşekkür ediyorum. Afganistan’a uzanarak Mevlânâ Evi’nin restorasyonunu gerçekleştirmiş olan TİKA’nın Mevlânâ’ya yaptığı bu katkıyla bir başka şeyi de gündeminize taşımak istiyorum: “Akıl aydınlık bir kandile benzer. Elbette 20 kandilin aydınlığı 1 kandilin aydınlığından daha fazladır.” diyerek âdeta milletimizin ortak aklı olan yüce Meclisimizi işaret eden, bizlere seslenen Hazreti Mevlânâ’nın 738’inci vuslat yıl dönümü törenleri vardır. Konya adına, bütün vekillerimizi Konya’ya davet etmekten de şeref duyarım. Sözlerime son verirken 2012 mali yılı bütçesinin hayırlı olmasını diler, hepinizi saygıyla selamlarım.
AK PARTİ Grubu adına beşinci konuşmacı Rıfat Sait, İzmir Milletvekili. Buyurun Sayın Sait.
Ülkemiz, medeniyetlerin kesişim bölgesinde stratejik açıdan önemli bir coğrafyada bulunmaktadır. Çoğunluğu bu coğrafyada olmak üzere, dünyanın dört bir yanında 200 milyona yakın soydaş ve akraba topluluğumuz bulunmaktadır. Bu konunun önemine binaen yurt dışında yaşayan vatandaşlarımız ve soydaşlarımız ile ilgili konularda koordinasyon görevi yapmak üzere, her dönemde bir devlet bakanlığı kurulmuştur. Değerli milletvekilleri, Başkanlık kurulmadan önce, bu konu ile ilgili çalışan, sayıları onu aşan, farklı bakanlıklara bağlı kamu kurum ve kuruluşları bulunmaktaydı. Soydaşlarımız, kurumların sunduğu hizmetlerin farklılık arz etmesinden dolayı çeşitli sorunlarla karşılaşmaktaydılar. Bu sorunların çözümüne yönelik, tek bir çatı altında toplanmış merkezî bir yapılanmanın olmayışı kurumsal hafızanın oluşmasını ve hizmetlerin etkin bir şekilde sürdürülmesini engellemekteydi. Yurt dışında yaşayan vatandaşlarımızla ilgili çalışmalar yapmak ve sorunlarına çözüm üretmek, sosyal, kültürel ve ekonomik ilişkilerin bir plan dâhilinde geliştirilmesini sağlamak, ülkemize gelen yabancı öğrencilerin sorunlarına çözüm bulmak amacıyla, 24 Mart 2010 tarihinde kabul edilen 5978 sayılı Kanun’la Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığı kurulmuştur. Ailesi 1956 yılında Kosova’dan Türkiye’ye göç etmiş bir Rumeli Türk’ü olarak Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığına özel önem veren bir milletvekiliyim. Bir gazeteci olarak da bu konuda birçok makalemiz yayınlanmıştır. Aslında Başkanlığın ilk temelleri Şubat 2010’da Sayın Başbakanımızın da katılımıyla İstanbul'da 1.700 Türk dünyası sivil toplum kuruluşu temsilcisi ve dünyanın çeşitli bölgelerinden katılan farklı temsilcilerle yapılan toplantıda atılmıştır. Bu toplantıya ben de katılmıştım. Başkanlık kurulduktan sonra, Ocak 2011 tarihinde İzmir’de, bizim de organizasyonunun içinde olduğumuz Balkan Stratejik Araştırmalar Merkezi ve 9 Eylül Üniversitesinin ortak çalışmasıyla Başkanlık İzmir'de ilgili STK'lara tanıtılmıştır. Gelecekte Başkanlığın başlı başına bir bakanlığa dönüşebilecek kadar önemli olduğunu düşünüyorum. Başkanlığın kurulması ile birlikte, başta Avrupa olmak üzere Amerika Birleşik Devletleri'nden Avustralya'ya kadar geniş bir coğrafyada yaşayan soydaşlarımızın beklentilerini karşılama adına son derece önemli adımlar atılmıştır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Yurt Dışı Türkler ve Akraba Topluluğu Başkanlığı 2010 ve 2011 yılında, yurt dışında yaşayan vatandaşlarımıza yönelik anket uygulamaları, Almanya'ya göçün 50. yılı etkinlikleri kapsamında Sayın Başbakanımızın Almanya'daki vatandaş buluşmaları, Türk-Alman gençleri müzik topluluğu konseri, seçimlerde yurt dışında yaşayan vatandaşlarımızın oy kullanabilmelerini sağlamak amacıyla gerekli yasa tasarılarının hazırlanması, Türk vatandaşlarının özel araçları ile Türkiye'de bulunma sürelerinin altı aydan iki yıla çıkarılmaları, Avrasya'da İnşa Edilen Kimlikler ve Türkiye Projesi, 1. İngiltere-Türk Eğitim Çalıştayı, Yurtdışında Yaşayan Vatandaşımızın El Kitabı’nın basımı, yurt dışında görevlendirilen din görevlileriyle ilgili seminer, yurt dışında yaşayan vatandaşlarımızın Okul Öncesi Eğitimde Çift Dillilik ve Çok Kültürlülük Projesi çalışmaları ve bu kapsamda oluşturulan eylem planı taslağı, Türkiye Cumhuriyeti ile Türk Akraba Toplulukları Sınavı hazırlık kursları, sınavın Başkanlığımız koordinasyonunda yurt içinde yedi ilde, yurt dışında ise on dört ülkede toplam on sekiz merkezde gerçekleştirilmesi, Başkanlığın görev alanı ile ilgili bölgelerde kurulan sivil toplum kuruluşlarının tespit edilmesi ve envanterlerinin çıkarılması, bunların irtibat bilgilerinin oluşturulması çalışmaları yapılmıştır. Başkanlığın 2012 ve daha sonrası için kısa, orta ve uzun vadede yapılmasını düşündüğü birçok faaliyeti vardır. Ben süremin kısıtlılığı nedeniyle onlardan bahsetmek istemiyorum. Ancak özetle şunu söylemek istiyorum: Başkanlığın TİKA ve Yunus Emre Enstitüsü ile birlikte yurt dışında yaşayan Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarına ve soydaşlarımıza yaptıkları ve yapacakları güzel hizmetlerden dolayı kendilerini tebrik ediyor, başarılar diliyorum. Özellikle Başkanlığın evladı fatihan için çok değerli çalışmalar yapacağını düşünüyorum. Yurt dışında yaşayan akraba ve soydaşlarımız açısından çok önemli olan bu kurumun bütçesi vesilesiyle yaptığım konuşmama son verirken, yüce heyetinizi ve dünyanın dört bir yanında bulunan Türk dünyası mensuplarını saygıyla selamlıyorum.
AK PARTİ Grubu adına altıncı konuşmacı Ahmet Tevfik Uzun, Mersin Milletvekili. Buyurun Sayın Uzun.
Kurumsal kökleri Osmanlı Devleti’nde Fatih Sultan Mehmet dönemine kadar uzanan Hazine Müsteşarlığı, ekonomik kalkınmanın sağlanmasında öncü kurumlarımızdan biridir. Ekonominin tüm aktörleriyle iş birliği içerisinde, şeffaf, hesap verebilir ve etkin bir şekilde kamu mali varlık ve yükümlülüklerini yönetme, ekonomik, finansal ve sektörel politikalar ile düzenlemeleri oluşturma, uygulama, denetleme ve uluslararası ekonomik ilişkilerin koordinasyonunu sağlama gibi fonksiyon ve görevleri vardır. Değerli arkadaşlar, küresel finansal piyasalar son dört yıldır dünyayı hem mali hem de sosyoekonomik açıdan ağır şekilde sarsan ciddi bir kriz ile karşı karşıya kalmıştır. Hatırlarsınız, bu kriz IMF tarafından 1929 bunalımından sonraki en büyük, Birleşmiş Milletler tarafından ise yüzyılın en büyük ekonomik krizi olarak görülmüştür. Küresel ekonomide likidite şartları olumsuz bir çizgiye girmiş ve risk algılamaları bozulmuştur. Risk algısında meydana gelen bu bozulma doğal olarak kredi piyasalarında ciddi bir daralma yaşanmasına sebep olmuştur. Türkiye bu küresel belirsizlik ortamında sağlam mali duruşu ile birçok ülkeden olumlu yönde ayrışmıştır. 2002 yılından bu yana uygulanmakta olan yapısal politikaların bir sonucu olarak kamu dengeleri Türkiye'de bir sorun teşkil etmekten, kamu borcunun sürdürülebilirliği bir endişe kaynağı olmaktan çıkmıştır. Bütçe göstergelerinde belirgin bir iyileşme sağlanmış, borçlanma azalmıştır. Kamu dengelerindeki iyileşmeye paralel olarak, AB tanımlı genel borç yönetim stokunun gayrisafi yurt içi hasılaya oranı 2010 yılında yüzde 42,2 olmuştur. Bu oran 2002 yılında iktidara geldiğimizde yüzde 73,7’dir. Pek çok Avrupa ülkesinde borçların sürdürülebilirliği konusunda endişeler artarken ve borç stokunda orta vadede artışın devam etmesi beklenirken, Türkiye'de AB tanımlı genel yönetim borç stokunun 2011 yılında yüzde 39,8; 2014 yılına kadar kademeli olarak düşerek yüzde 32 olması tahmin edilmektedir. Değerli milletvekilleri; ülkemizin dış borçlanma koşullarında da olumlu gelişmeler yaşanmaktadır. 2011 yılı başında yapılan ABD doları cinsinden otuz yıl vadeli tahvil ihracı bu vadede şimdiye kadar gerçekleştirdiğimiz en düşük maliyetli işlem olmuştur. Ayrıca on yıl aradan sonra, 2011 yılında Japon yeni piyasasında 180 milyar yen tutarında on yıl vadeli bir tahvil ihraç edilmiştir. Değerli Başkan ve değerli milletvekilleri; Türkiye-Avrupa Birliği Mali İşbirliği, 2007 yılında yürürlüğe konulan Katılım Öncesi Mali Yardım Aracıyla yeni bir safhaya girmiştir. Söz konusu iş birliği kapsamında 2007-2013 dönemi için ülkemize tahsis edilen toplam fon miktarı 4,9 milyar avrodur. Hazine Müsteşarlığının önemli bir görevi de portföyünde bulunan kamu iktisadi teşebbüslerinin ve diğer kamu işletmelerinin pay sahipliğinin gerektirdiği görev ve sorumlulukları yerine getirmektir. 2010 yılında 5,8 milyar olarak gerçekleşen KİT yatırım harcamalarının 2011 yılı sonu itibarıyla 6,9 milyar TL'ye, 2012 yılında ise 9,1 milyar TL'ye ulaşması öngörülmektedir. Bu artışta özellikle yüksek hızlı tren projesi yatırımları ve derin deniz petrol arama ve sondaj yatırımlarının hız kazanması rol oynayacaktır. Çiftçilerimize yüzde sıfır ila yüzde 5 arasında verdiğimiz düşük faizli kredilerle 2011 yılı Kasım ayı sonuna kadar yaklaşık 1 milyon 200 bin çiftçimiz 19,8 milyar TL dolayında kredi kullanmışlardır. Halk Bankası üzerinden yine esnaf ve sanatkarlarımıza verilen düşük faizli krediler neticesinde de 5,5 milyar TL kredi kullandırılmış, bunun neticesinde de bu 2011 yılının ilk on bir ayında da 245 bin esnafımız yararlanmıştır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; dokuz senelik AK PARTİ İktidarı döneminde tesis edilen güven, inşa edilen istikrar, büyük azim ve gayretlerle elde edilen demokratik itibar, ülkemizin tüm meselelerini cesaretle çözme iradesini gösteren bir siyasetin eseridir. Ülkemizde bugün bir demokratik düzen kökleşmeye başlamışsa, ekonomimiz dünyanın en istikrarlı büyüyen ekonomileri arasında yer aldıysa, global kriz karşısında şaşırtıcı bir mukavemet sergilediyse, gelecek vizyonumuz sağlam adımlarla netleşmişse, bu başarının ana dinamiği hiç şüphesiz, millet adına, milletle beraber ortaya konan ak siyasettir. Hazine Müsteşarlığı bütçesinin hayırlı uğurlu olmasını diliyor, hepinizi saygılar sunuyorum.
AK PARTİ Grubu adına yedinci konuşmacı Ahmet Yeni, Samsun Milletvekilli. Buyurun Sayın Yeni.
Konuşmama başlarken bütçenin hazırlanmasında emeği geçen herkese teşekkürlerimi arz ediyorum. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2002 sonrasında Türk bankacılık sektörü ciddi bir yeniden yapılanma döneminden geçmiştir. Bu dönemde kamu bankaları yeniden yapılandırılmış, düzenleyici ve denetleyici çerçeve sağlamlaştırılmıştır. Sektörün sermaye tabanı güçlendirilmiş, problemli bankaların sistemden çeşitli yöntemlerle uzaklaştırılması gibi yapısal değişiklikler yapılmıştır. Bu itibarla, 2005 yılında çıkarılan 5411 sayılı Bankacılık Kanunu finansal istikrarın sağlanması, sektörün geliştirilmesi, tasarruf sahiplerinin hak ve menfaatlerinin korunması açısından son derece önemli bir dönüm noktasını teşkil etmektedir. 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’na dayanılarak yapılan düzenlemelerle sektörün düzenleme çerçevesi uluslararası alandaki en iyi uygulamalarla uyumlaştırılmış ve Basel ilkeleri çerçevesinde belirlenen standartlara uygun hâle getirilmiştir. Tüm bunlar sayesinde bankacılık sektörü büyümeye başlamış, krizlere karşı bağışıklık kazanmış bir duruma gelmiştir. Günümüzde pek çok gelişmiş ülkelerin bankacılık sektörünün karşı karşıya kalmış olduğu zafiyetler, AK PARTİ hükûmetlerinin vaktinde aldığı tedbir ve düzenlemeler sayesinde Türk bankacılık sektörü için söz konusu olmamıştır. Bugün Türk bankacılık sektörü dünyadaki birçok ülkeyle karşılaştırılamayacak kadar önemlidir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; AK PARTİ hükûmetleri döneminde bankacılık sektörümüzün öz kaynakları, net kârları, mevduat miktarları, personel ve şube sayıları, kullandırılan bireysel, tarımsal ve ticari krediler ve reel sektöre verilen destek sürekli artış göstermiş, takipteki kredi oranları sürekli düşüş göstermiştir. Şimdi sizlerle paylaşacağım rakamlar, Türk bankacılık sektörünün kaydettiği büyümeyi net olarak ortaya koymaktadır. 2002 yılında 6.321 olan şube sayısı bugün 10.546'ya, 140 bin 879 olan personel sayısı 195 bin 250'ye yükselmiştir. 2002’den bugüne kadar 4.255 yeni şube açılmış, 54.371 kişiye iş imkânı sağlanmıştır bankacılık sektöründe.
Bankaların yüzde 56’sı yabancılara ait. Bu nasıl iş ya!
Ahmet Bey, kitapları merak ettik ya!
Bankacılık sektörünün 2002 yılında 129 milyar dolar olan aktif toplamı Ekim 2011 itibariyle 697 milyar dolar düzeyine ilerlemiştir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; kullandırılan bireysel, tarımsal ve ticari kredilere baktığımızda da çok büyük artışların olduğunu görüyoruz. 2011 yılında kredi artışı 2010 yılına göre yüzde 27 olmuştur. Bu artış Halk Bankasında yüzde 30,3 tür. Kredi miktarları artış göstermesine rağmen, 2002 yılında ortalama yüzde 17 olan takipteki kredi miktarı, bugün itibarıyla yüzde 2'ye düşmüştür. Bu miktar Ziraat Bankasında yüzde 1,3'tür. Takibe düşen krediler Avrupa ülkelerinde çok daha yüksektir. Yine sermaye yeterliliği rasyosuna baktığımızda, yasal sınır yüzde 8, hedef yüzde 12 olmasına rağmen, bugünkü yüzde 16,6 seviyelerine ulaşmıştır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; dünya çeşitli krizlerle sarsıldı. Bu krizler dünya bankacılık sektöründe yıkıcı etkiler oluşturmuştur. Amerika Birleşik Devletleri’nde 400’ün üzerinde banka batmış, Avrupa ülkeleri bu süreçte finans kesimine kaynak aktarmak zorunda kalmışlardır ve bütçelerine ilave rakamlar gelmiştir. OECD ülkeleri arasında bankacılık sektörüne kaynak aktarmayan tek ülke, evet, Türkiye Cumhuriyeti Hükûmetidir. Değerli milletvekilleri, dokuz yıldır bu bankaların denetimlerini yapıyorum KİT Komisyonu alt komisyon başkanı olarak. Bugüne kadar çok şükürler olsun hiç banka batmamış ve fona devredilmemiştir.
Vatandaş batırılmıştır.
Benim size şimdi bu kitapları anlatmaya vaktim yok, nasıl anlatayım?
Evet, 2000 öncesi, 2002 öncesi bu bankalar batırılmıştır.
Vatandaş batırılmış, bankalar satılmıştır.
Bizim dönemimizde hiçbir banka batmamış ve fona devredilmemiştir. Onun için, yüce Türk milleti Adalet ve Kalkınma Partisine “Yoluna devam.” diyor, her seçimde… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] İşte, siyasi ve ekonomik istikrar devam ettikçe hem bankalarımız hem milletimiz kazanmaya devam edecek.
Sayın Yeni, lütfen… Lütfen…
Hepinize saygılar sunuyorum.
Ama bak, fotoğraf çektirmek okumuş adam imajı veriyor! Tahsilli adam, okumuş adam!
AK PARTİ Grubu adına sekizinci konuşmacı Recai Berber, Manisa Milletvekili. Buyurun Sayın Berber.
Sermaye Piyasası Kurulu, tasarrufların menkul kıymetlere yatırılarak iktisadi kalkınmaya etkin ve yaygın bir şekilde aktarılmasını sağlamak ve sermaye piyasasının güven, açıklık ve kararlılık içinde çalışmasını, tasarruf sahiplerinin hak ve menfaatlerinin korunmasını düzenlemek ve denetlemek amacıyla 1981 yılında çıkarılan 2499 sayılı Kanun’la kurulan bağımsız, idari ve mali özerkliğe sahip ilk kuruldur. Değerli milletvekilleri, SPK, sermaye piyasasının gerek arz gerekse talep tarafını genişleterek piyasalarda araç çeşitliliğini ve halka açık şirketlerin sayısını artırmaya, özel sektör borçlanma araçlarını, piyasalarını geliştirmeye yönelik olarak birçok çalışma gerçekleştirmiştir. Piyasalardaki büyüklükleri ve çeşitliliği artırmanın yanında, yatırımcıların haklarını korumaya ve piyasalardaki şeffaflığı da artırmaya yönelik çeşitli yeni düzenlemeler getirmiştir. Son dönemde, özellikle ikinci el piyasalarda manipülasyonu önlemeye yönelik olarak birçok yeni tedbir alınmıştır. Halka açılma süreçlerinin daha hızlı ve kolay hâle getirilmesine yönelik olarak alınan tedbirlerle hem Türkiye'nin önde gelen şirketlerinin hem de KOBİ’lerin halka açılmaya teşvik edilmesi amaçlanmıştır. SPK ve İMKB tarafından sürdürülen halka arz seferberliği kapsamında borsamıza gelen şirketlerde ciddi bir artış yaşanmıştır. Dünyadaki finansal krize rağmen, halka açılan şirket sayısı 2010 yılında 22; 2011 yılında 25 olarak gerçekleşmiştir. Öte yandan, şu anda yatırım fonlarımızın büyüklüğü yaklaşık olarak 31 milyar TL, emekli yatırım fonları ise 11 milyar TL civarında bir büyüklüğe ulaşmıştır. Değerli milletvekilleri, nominal ve reel faizlerin oranlarındaki düşüş sebebiyle sermaye piyasalarına yerli yatırımcı ilgisi her geçen gün artmaktadır. Hisse senedi, yatırım fonu ve benzeri sermaye araçlarının toplam bakiyeli yatırımcı sayısı kasım ayında 2 milyon 470 bin iken, yaklaşık olarak 200 bin artarak Kasım 2011’de 3 milyon 670 bin civarına yükselmiştir. Son bir yıl içinde özel sektör tahvillerine yatırım yapan kişi sayısı 100 bin, hisse senetlerine yatırım yapan yerli yatırımcı sayısı 60 bindir. Ülkemiz, sermaye piyasaları, yaşanan dünya çapında krize rağmen, İstanbul Uluslararası Finans Merkezi hedefi doğrultusunda doğru rotada ilerleyişini sürdürmektedir. Son yıllarda artan halka arzlarla beraber İMKB’de işlem gören şirket sayısının 360’ı aştığını ve bu şirketlerin piyasa değerinin 300 milyar dolara yaklaştığını görmek memnuniyet verici olsa da bu durum ülkemiz açısından yeterli değildir. Daha çok şirketimizin sermaye piyasası aracılığıyla kaynak temin etmesini ve sermayenin daha geniş bir tabana yayılmasını arzu ediyoruz. Son yıllarda sermaye piyasası mevzuatında yapılan değişikliklerle piyasamıza aracı kuruluş varantı, kira sertifikası gibi birçok yeni enstrüman da kazandırılmıştır. Bilindiği üzere, İMKB’de işlem gören hisse senetlerinin yüzde 60’ından fazlası yabancı elindedir. Bu rakam, bir yandan yabancı yatırımcıların ülkemize ilişkin güvenini ve olumlu beklentilerini yansıtırken, diğer yandan sermaye piyasamıza olan iç talepteki darlığa da işaret etmektedir. Ülkemiz sermaye piyasalarının küresel piyasalara entegrasyonunu hızlandırmaya yönelik olarak özellikle küresel piyasalarda güvenirliği yüksek şirketler ve kurumlarca İMKB’de yabancı sermaye piyasa araçlarının ihraç edilmesini teminen SPK tarafından yeni bir tebliğ yayımlanmış ve bu tebliğin yürürlüğe girmesinin ardından, ilk kez yabancı bir şirketin hisse senetleri borsamızda işlem görmeye başlamıştır. Sermaye Piyasası Kurulunun, Uluslararası Menkul Kıymetler Örgütü (IOSCO) çalışmaları çerçevesinde gerek bölge coğrafyasında yer alan ülkelerde gerekse gelişmekte olan piyasalarda önümüzdeki dönemde çok daha sıkı iş birliği gerçekleştirmesi gerektiğini düşünüyoruz. Ayrıca, ülkemizin üyesi bulunduğu ve çalışmalarına katkı sağladığı uluslararası oluşumların benimsediği uluslararası standartların uygulanmasında öncü olunması Kurulun önümüzdeki dönem planları arasındadır. Bu çerçevede, özelikle OECD ve Dünya Bankasıyla ortak projeler gerçekleştirilmesi hedeflenmektedir. Değerli milletvekilleri, son olarak bu yıl İMKB’de kotasyon şartlarını sağlayamayan ancak gelişme ve büyüme potansiyeline sahip şirketlerin sermaye piyasalarından fon sağlamak amacıyla ihraç edecekleri menkul kıymetlerin işlem göreceği yeni bir piyasa kuruldu. İMKB bünyesinde ayrı bir piyasa olarak kurulan Gelişen İşletmeler Piyasasında KOBİ’ler bu yıl işlem görmeye başlamıştır. Değerli milletvekilleri, SPK Kanunu’yla ilgili de çok ciddi bir çalışma var, temennimiz bir an önce Sermaye Piyasası Kanunu’nun da yüce Meclisimize gelmesidir.
Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına ilk konuşmacı Hasan Hüseyin Türkoğlu, Osmaniye Milletvekili. Buyurun Sayın Türkoğlu.
İçişleri Bakanlığı bağlı kuruluşlarına ilave olarak 5952 sayılı Kanun’la Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarlığı kurulmakla beraber, 08/07/2011 tarihinde yapılan değişiklikle bu kuruluşun bağlılığı Başbakanlık olarak değiştirilmiştir. Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarlığının amacı, terörle mücadeleye ilişkin strateji ve politikayı geliştirmek ve bu konuda ilgili kurum ve kuruluşlar arasında koordinasyonu sağlamaktır. Kurum bünyesinde Terörle Mücadele Koordinasyon Kurulu, İstihbarat Değerlendirme Merkezi gibi Türk devletinde son otuz yılda büyük acılara sebep olmuş terör belasını ortadan kaldırmaya yönelik mekanizmalar getirilmiştir. AKP tarafından kurulmuş bütün hükûmet programlarında, devletin hacim olarak küçültüleceği, merkezî yönetimlerdeki gereksiz kuruluşların eleneceği, benzer işlevleri gören yapıların birleştirileceği ifade edilmiştir. Ancak dokuz yılı aşan AKP hükûmetlerinde gördük ki devletin hacimsel olarak küçülmesini bırakın, yeni kurumlar ihdas edilmek suretiyle şişkinlik daha da arttırılmıştır. Örneğin, Başbakanlıkta iç güvenlik, dış güvenlik, terörle mücadele gibi konularda araştırmalar, toplantılar yapmak görevini ve bu konularda koordinasyonu sağlamak fonksiyonunu icra etmek üzere Güvenlik İşleri Genel Müdürlüğü ihdas edilmiştir. Bugün bütçesi hakkında görüşlerimizi arz ettiğimiz Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarlığı da sözüm ona benzer işleri yapan kurumların birleştirilmesi yerine, tersine ortaya çıkan bir kurumdur. Bu çerçevede ifade edebilirim ki AKP hükûmetleri öncesinde var olan, benzer ya da aynı görevleri yapan kurumlarda bir azalma olmamış, bilakis artış olmuştur. Söz konusu Müsteşarlıkla ilgili ifade edebilirim ki henüz terörle mücadele konusunda herhangi bir koordinasyon başarısı ya da kanunda öngörülen İstihbarat Değerlendirme Merkezinin işlev kazandığına dair herhangi bir bilgi, belge de mevcut değildir. Bunlara ilave olarak Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarlığının başına iç güvenlikle ilgili bilgi birikimi olan, terörle mücadeleyi ve mücadele eden kurumları tanıyan valiler yerine bir büyükelçinin atanması da şaşkınlığımıza vesile olmuştur. AKP hükûmetleri bugüne kadar yaptığı plansız, hesapsız, deneme yanılma yöntemiyle ya da el yordamıyla devlete şekil verme ve kadrolaşma niyetleri yerine, gerçekten hizmeti ve Türk milletinin çıkarlarını hedefleyen yapılanmaya yönelmelidirler. Sayın Başkan, Türk milletinin saygıdeğer milletvekilleri, Milliyetçi Hareket Partisi görüşlerini aktaracağım bir diğer kurum da Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığıdır. 2009 yılında AKP İktidarı tarafından Sivil Savunma Genel Müdürlüğü, Başbakanlık Acil Durum Yönetimi Başkanlığı, mülga Bayındırlık ve İskân Bakanlığına bağlı Afet İşleri Genel Müdürlüğü kapatılarak, afetlerle mücadele amacıyla oluşturulan Başbakanlık Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı 5902 sayılı Kanun’la ihdas edilmiştir. Bu Kanun’un görüşülmesi sırasında Mecliste gurubumuzca ifade edilen bütün öneriler, maalesef kabul görmemiştir. Afetler gibi toplumun tüm kesimlerini ilgilendiren bir konuda siyasi amaç güdülerek gurubumuz görüş ve önerileri dikkate alınmaksızın oluşturulan bu kurum, yaklaşık olarak geçen üç yıllık zaman dilimi içerisinde Rize ve Giresun’da meydana gelen sel felaketleriyle, Elâzığ, Kütahya-Simav ve son olarak Van depremlerinde ilk yardım, müdahale, sevk, idare ve koordinasyonda gösterdiği zafiyet, Hükûmetin bu konuda gösterdiği aymazlığı hepinizin takdirlerine bırakıyorum. Bugün AKP İktidarı tarafından uygulanan politikalar sonucu ülkemiz planlama, kentleşme, yapılaşma ve denetim konularında bilim ve mühendisliğe aykırı uygulamalar ve rant politikaları nedeniyle bir afet ülkesine dönüşmüştür. Gerçekte hepsi birer doğa olayı olan deprem, heyelan, çığ, kaya düşmesi, su baskını gibi olaylar, bilinçsizce verilmiş yer seçimi kararları, mühendislik verilerinden yoksun imar planları, mühendislik hizmeti görmemiş düşük standartlardaki yapı üretimi ve denetimi süreciyle uygulanan sosyoekonomik politikalar sonucu insani, sosyal ve ekonomik yıkımlara dönüşmektedir. Ülkemizde her depremden sonra olduğu gibi Van’da meydana gelen depremden sonra da benzer olaylar tekrar yaşanmaya başlanmış, tartışmalar çoğunlukla depreme kaynaklık eden fayların niteliği, büyüklüğü, merkez üssü, konumu, oluşum mekanizması, odak derinliği, şiddeti ve şiddet dağılımı gibi konular üzerinde yoğunlaşmıştır. Tüm bu tartışmaların yanı sıra ilk yardım, müdahale, sevk, idare ve koordinasyon konularında da önemli sorunlar ve zafiyet yaşanmıştır. Yıllardan beri yaşanan bu olumsuzlukların çözümü konusunda AKP İktidarı sorumluluklarını yerine getirme yerine laf üretmeye devam etmiş, düzenlenen onca şûralara, hazırlanan onca raporlara karşın maalesef ülkenin planlama, kentleşme, yapılaşma ve yapı denetimine ilişkin konuların da herhangi bir düzenleme yapmamıştır. Bu sorunların çözümü için AKP İktidarı laf üretmeyi bırakmalı, toplumsal, sosyal, kurumsal altyapımızın afetlere karşı dirençli hâle getirilmesi için afet, imar, yapılaşma, kentleşme, yapı denetimi ve iskân kanunlarında gerekli değişiklikleri hızlı bir şekilde yapmalıdır. Ayrıca, Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı, Başbakanın efelenmeleri sonucu oluşan krizlerin finansmanını sağlama yerine, önceliğini afetlerle mücadeleye vermelidir. Yaşanan her deprem sonucunda halkı korku ve paniğe sevk etmeden bilgilendirmenin çok önemli olduğu hepimizin bildiği ve önem verdiği bir konudur. Ancak, son Van depreminde bir sayın bakanın yaptığı açıklamalar ve sonucunda yaşanan depremin neden olduğu can kayıpları hepimizi derinden üzmüştür. Kanun hükmünde kararnameler ile devleti dönüştürüp AKP’lileştiren mevcut siyasi erk, TÜBİTAK’ın, üniversitelerin, kamu kurumlarının içini boşaltmış, öyle ki depremin yeri, mekanizması, büyüklüğü, derinliği gibi konularda halka doğru bilgi aktarması beklenen kurumlar ancak Amerikalı bir kurumun büyüklüğü değiştirmesiyle, toplumun tüm kesimlerini hayal kırıklığına uğratmıştır. Bu kurumların içinde bulunduğu durumun müsebbibi AKP hükûmetleridir. Öncelikle yapılması gereken işlerden birisi, AFAD’ın, görevi koordinasyon olan Başbakanlıktan alınarak, acilen, icracı bir bakanlığa, en uygunu olan İçişleri Bakanlığına bağlanması uygun olacaktır. Van’da meydana gelen depremde de görüldüğü üzere, bir deprem anında, 80-100 binanın göçmesi durumunda bile ülkemizdeki acil müdahale ekip sayısının az ve yetersiz olduğu görülmüştür. Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığında, arama-kurtarma ve müdahale ekip sayısı arttırılmalıdır. Van depremi sonucunda yaşanmış, hasar tespiti konusunda tecrübe sahibi olmayan, sadece mühendis unvanıyla bulunan kişilerin sahada görevlendirilmesi maalesef isabetsiz hasar tespitlerine sebep olmuş ve bunun sonucunda da 5,6’lık bir dereceyle ortaya çıkan deprem sonucunda 40 civarında insanımız hayatını kaybetmiştir. Bu sorunun çözümü için de Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı bünyesinde mutlaka hasar tespit dairesi başkanlığı kurulmalıdır. Son yıllarda, başta büyük şehirlerimiz olmak üzere, ülke genelinde yaşanan sıkıntıların temelinde imar rantları gelmektedir. Hatta son yirmi yıl içinde İstanbul’da oluşan imar rantının 500 milyar dolara ulaştığı ifade edilmekte ve belediye meclisinin bu rantı yaratmak için kişilere yönelik olarak 5 binin üzerinde imar ve parselasyon değişikliğine neden olduğu söylenmektedir. Ülkesel, bölgesel ve yerel kalkınma planları ile bu planlar çerçevesinde oluşturulmuş kentsel gelişim ve yerleşim stratejileri dikkate alınarak belediyeler, il özel idareleri ile Millî Emlak Genel Müdürlüğü iş birliği içinde, her yıl belirli sayıda arsa üretme zorunluluğu getirilmeli ve arsa ve arazi rantı engellenmelidir. 1999 yılında yaşanan Marmara depremlerinden sonra afetlerle mücadele ve yeniden yapılanma amacıyla partimizin de içinde yer aldığı hükûmet tarafından bazı mal ve hizmetlere getirilen özel tüketim vergisi, zaman ve süreç içinde AKP Hükûmeti tarafından hem zorunlu hâle getirilmiş hem de elde edilen kaynak çoğunlukla kamu maliyesinin finansmanında kullanılmıştır. Afetlerle mücadele ve yeniden yapılanmanın sağlanması için, ÖTV’den elde edilen kaynağın belli bir oranı, daha önce var olan ancak mevcut Hükûmet tarafından kaldırılan fona aktarılmalı, Maliye Bakanlığı, TÜBİTAK, yeniden yapılandırılacak Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı ile Çevre ve Şehircilik Bakanlığının koordinasyonunda, afetlerle mücadeleye yönelik projelerde kullanılmalıdır. Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca hızlı bir şekilde 5543 sayılı İskân Kanunu’nda değişiklik yapılarak kırsal yerleşim birimlerinin altyapısı ve üstyapısı uygun finansal araçlar yaratılarak yenilenmelidir. TOKİ son yıllarda amacından uzaklaşarak devlet müteahhitliği ve rant projeleri ihaleleri yapan bir kuruluş hâline gelmiştir. TOKİ, kuruluş felsefesine dönmeli, zaman ve süreç içinde kentsel yerleşim birimleri içinde kalan çöküntü alanları ile yerleşime açılmış jeolojik riskli alanlarda kurulu yapılar bertaraf edilmeli ve bu alanlarda yerleşen vatandaşlar için, kent yoksulları için sosyal konutlar üreten bir yapıya kavuşturulmalıdır. Bunlar ve burada zaman yetersizliği sebebiyle sayamadığım önerilerimizin dikkate alınmasını arzu etmekteyim. Bu vesileyle yüce Türk milletinin milletvekillerini saygıyla selamlar, bütçenin hayırlı uğurlu olmasını dilerim.
Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına ikinci konuşmacı Iğdır Milletvekili Sinan Oğan. Buyurun Sayın Oğan.
Ülkemizin yurt dışında faaliyet gösteren kuruluşlarıyla Diyanet İşleri Başkanlığımızın bütçesine ilişkin görüşlerimi arz etmeden önce görevini ifa etmekte iken vefat eden Kuveyt Büyükelçimiz Mehmet Hilmi Dedeoğlu’na Allah’tan rahmet diliyorum, acılı yakınlarına ve Dışişleri camiamıza da sabır diliyorum. Ayrıca, konuşmama başlamadan önce yine dün 10 Aralık Dünya İnsan Hakları Günü’nü de kutluyorum. Haksız yere hapiste tutuklu bulunan gazeteciler, milletvekilleri ve ordumuzun kahraman generali ve partimizin de İstanbul Milletvekili Engin Alan’ın da insan hakkının, seçilme hakkının hâlâ gasp edilmeye devam ettiğini de bir kez daha hatırlatmak istiyorum. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bir hususa daha vurgu yapmak durumundayım. Hükûmeti buradan milletin iradesine saygılı olmaya davet ediyorum. Dün Cumhurbaşkanlığı bütçesi görüşülürken hem İç Tüzük’ten olan hakkımız sebebiyle hem Meclis çalışmaları sebebiyle bize verilen yetkiden dolayı soru sorduk ve bu sorunun Hükûmet tarafından cevaplandırılmasını bekledik. Bırakınız sorumuzun cevaplandırılmasını, Sayın Başbakan Yardımcısı lütfedip “Sorunuza yazılı cevap vereceğim.” deme nezaketinde dahi bulunmuyor. Sizin, muhalefeti bu anlamda görmeye gözünüz yok, bunu biliyoruz, Meclisi kanun hükmünde kararnameyle yönetme sevdanızı da biliyoruz ama biz buraya milletimizin reyiyle geldik ve siz milletimizin reyine saygı göstermek, milletimizin iradesine saygı göstermek zorundasınız. Burada milletvekilleri soruları millet adına soruyor ve siz de buna cevap vermek zorundasınız. Değerli milletvekilleri, dünkü sorumu buradan tekrar ediyorum. Sayın Cumhurbaşkanının bir futbol diplomasisi, bir Ermenistan açılımı vardı. Hatırlarsanız o günlerde Bursa’da Azerbaycan Bayrağı çöpe atılmış, Ermenistan Devlet Başkanı Sarkisyan’a ise ev yapımı özel dolmalar ikram edilmişti. Bundan bir süre sonra Ermenistan Devlet Başkanı Sarkisyan bir konuşmasında dedi ki: “Dağlık Karabağ’ı biz aldık, biz işgal ettik, Ağrı Dağı’nı almayı Ermeni gençlerine havale ediyorum.” Sorumu tekrar ediyorum: Sayın Cumhurbaşkanı hâlâ bu Ermeni açılımının arkasında mıdır? Değerli milletvekilleri, eski ismi “Türk İşbirliği ve Kalkınma İdaresi Başkanlığı” olan ve şimdi “Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığı”na çevrilen ama içerisindeki “Türk” kelimesi artık sadece isimde kalan kurumumuzla ilgili konuşmak istiyorum. Bu kurumumuz kuruluş alanlarını genişletirken eş zamanlı olarak da özellikle Türk coğrafyasında etkisizleşmeye devam etmektedir. Hükûmetin “Türk” kelimesinden duyduğu rahatsızlığın biz farkındayız. Anayasa’dan “Türk” kelimesini çıkarmak için nasıl bir çaba içerisinde olduğunuzu bizim gibi milletimiz de görüyor.
Nereden biliyorsun?
Nasıl ki Millî Eğitim Bakanlığının “millî” kelimesinin içini boşalttıysanız Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansının da “Türk” kelimesinin içi boşaltılmaktadır. Dolayısıyla da TİKA’nın kuruluş amacı “Başta Türk dilinin konuşulduğu ülkeler ve topluluklar olmak üzere…” diye başlar. Dolayısıyla da TİKA, çalışmalarının ağırlığını buralara vermek durumundadır değerli milletvekilleri. Ayrıca TİKA’nın bu coğrafyalardan ne kadar uzaklaştığını da yaptığı çalışmalardan görmekteyiz. TİKA, artık Türk cumhuriyetlerine, akraba topluluklarına destek olan bir kurum olmaktan uzaklaşmıştır. TİKA, Hükûmetin kendisine Türk coğrafyasından çok daha yakın hissettiği Arap coğrafyasına yönelmiştir, Orta Doğu coğrafyasına yönelmiştir. Hani o devrimcilik hevesinde olduğu coğrafyalara yönelmiştir. Bugün TİKA’nın Ahıska Türklerine, Kırım Türklerine, Irak Türkmenlerine, Gagavuz Türklerine, Uygur Türklerine, Bulgaristan Türklerine, Batı Trakya Türklerine öncelikli destek olması gerekirken TİKA’nın öncelikle Somali’de, Filistin’de, Afrika’da faaliyet gösterdiğini görmekteyiz. Sakın yanlış anlaşılmasın; “Buralarda olmayalım.” demiyoruz, elbette buralarda olacağız. Bizim iddiamız büyüktür, Türkiye büyük bir devlettir, coğrafyası, misyon coğrafyası büyüktür, buralarda da olacağız ama bir şeyi unutmayacağız: TİKA’nın kuruluş faaliyetleri, kuruluş felsefesi Türk cumhuriyetleri, Türk akraba topluluklarıdır. Sıklet merkezimiz, ağırlık merkezimiz burası olacaktır ama diğer yerlerle de ilgili olacağız. Şimdi ifade ediliyor, deniliyor ki: “Efendim, Türk cumhuriyetleri zenginleşmiştir. Bu sebeple Türk cumhuriyetlerinin olduğu coğrafyalara ilgimiz azalmıştır. “ Eğer hakikaten böyle düşünüyorsanız siz teknik yardımın mantığını hâlâ anlamamışsınız, çözememişsiniz demektir. Bendeniz, TİKA’nın ilk yurt dışı koordinatörlüğünü açan bir kardeşinizim burada. Yıllarca bu şerefli kurumun, şerefli bir üyesi olarak çalıştım. Maalesef, TİKA’nın son dönemlerde hizmet ettiği coğrafya açısından ciddi bir sıkıntı içerisinde olduğunu görmekteyiz. Değerli arkadaşlar, TİKA bir yardım kuruluşu değildir. Bu manada TİKA, Kızılay değildir, insani yardım dernekleri değildir. TİKA’nın bunlardan farkını bilmeniz lazım, farkını ortaya koymanız lazımdır. Basit bir örnek vereyim, 2010 yılı TİKA faaliyetlerinden çıkardık bunu. Örneğin, Sırbistan’ın kuzeyinde Voyvodina bölgesinde Novi Sad’da bulunan 4 Temmuz Meslek Lisesine TİKA tarafından bir yardım yapılmış. Bu yardımın içeriği nedir biliyor musunuz? Boya badana yapılmış oraya. Değerli arkadaşlar, TİKA, boya badana yapan bir kuruluş hâline sokulmamalıdır. Yine TİKA, aynı zamanda bu coğrafyalarda Amerikan dolarıyla Japon bilgisayarını alıp hibe eden bir kuruluş hâline de gelmemelidir. TİKA, bu coğrafyalarda yabancı ülkelerden dövizle satın aldığımız malzemeleri de hibe edecek bir kuruluş hâline gelmemelidir. Siz eğer TİKA’ya bu mantıkla bakarsanız TİKA’nın mantığını, dış yardımın mantığını bu manada daha çözememişsiniz demektir. TİKA, aynı zamanda 50 milyon dolar harcayıp Bağdat Al Razi Hastanesini yapacak bir kurum da olmamalıdır. TİKA’nın işi bu değildir. TİKA, bu coğrafyalarda Türkiye'nin altyapısının hazırlanmasına, ihracatçımızın altyapısının hazırlamasına, bu ülkelerin kalkınmasının altyapısının hazırlanmasına yönelik çalışmalar yapmalıdır. Oysa TİKA bu işin kolayını bulmuş. Dövizle, dolarla, euroyla Amerika’dan, Avrupa’dan, Japonya’dan malzemeyi alıyor -kimin parasıyla alıyor? Bu milletin parasıyla- bu ülkelere hibe ediyor. Soruyorum size değerli milletvekilleri: Bunun bir izahını bana kim yapar acaba? TİKA’nın 2010 yılı faaliyetlerinden birisi, Suriye’de estetik cerrahi merkezî yapmak. Allah aşkına Suriye’de estetik cerrahi merkeziyle teknik yardım mantığının ne alakası var? O estetik cerrahi merkezînin bugün Suriye’de oynadığınız o devrimcilikle bir alakası olsa gerek. Bir başka husus daha var değerli milletvekilleri: Zaman gazetesinde birkaç gün önce çıktı. Şimdiye kadar 500 milyar lira harcamışız. Kimler harcamış? TİKA. Kimler harcamış? AFAD. Kimler harcamış? DSİ. 500 milyar lirayı, siz bu milletin parasını harcıyorsunuz, tam bir beceriksizlik örneği. Bir kuyu dahi açamamışsınız, Zaman gazetesine de manşet olmuşsunuz. 500 milyar lirayı harcayıp bir su kuyusu dahi açamayanların hesabını bu Meclis sormayacak mı? Ne yaptınız bu beceriksizlerle ilgili? Sayın Başbakan Yardımcısı, Sayın TİKA Başkanı, nasıl bir beceriksizliktir bu Allah aşkına?
Başkaları Kıbrıs’ta sondaj yapıyor petrol ve doğal gaz için.
Evet, başkaları Kıbrıs’ta burnumuzun dibinde sondaj yapıyor, siz üç kurum bir araya geliyor, üç kafadar bir araya geliyorsunuz bir kuyu dahi açamıyorsunuz ve 500 milyar lira da bu milletin parasını harcıyorsunuz. Dolayısıyla da TİKA maalesef son dönemlerde tam bir beceriksizlik örneği sergilemektedir. Son dönemlerde Filistin’e yapılan yardımların ciddi bir oranda arttığını görmekteyiz. Şunu ifade edeyim: Filistin bizim Osmanlı’nın oradaki bakiyesidir. Bizim için Filistin önemlidir, ancak TİKA’nın yapması gereken şeyler farklıdır. TİKA Filistin’de hastane yapacak kuruluş değildir. Kızılay yapsın, Sağlık Bakanlığı yapsın, başka bir kuruluş yapsın. TİKA bir kalkınma ajansıdır. Bunu anlamanız lazım, bunu algılamanız lazım. Ama TİKA ne yapıyor? Oraya gidiyor, hastane yapıyor.
Ne yapsın?
Ne yapıyor? Kalkınmasına yardımcı olacaksınız.
Kalkınması için ne yapsın, onu söyle.
TİKA orada helva dağıtan bir kuruluş değil.
Ne yapsın?
Anlamıyorsunuz işte, sorun orada. TİKA helva yapmasını öğretecektir. TİKA ilk defa yurt içinde de yardımlar yapmaya başlamış. Ne yapmış merak ediyorsunuz, söyleyeyim: Kavurma dağıtmış. Allah aşkına TİKA kavurma dağıtan bir kurum mudur?
Ya söyle, ne yapsın?
TİKA kavurma dağıtan bir kurum değildir.
Somut bir şey söyle ya!
Sayın milletvekilleri, lütfen…
Sayın Başkan, müdahale eder misiniz.
Müdahil olmayın lütfen.
Somut bir şey söyle.
Arkadaşlar, öğreneceksiniz dış yardımın mantığını.
Onların zamanında ne yapılmış?
Lütfen sayın milletvekili, lütfen…
Japonya’da bunlar yapılıyor, Danimarka’da bunlar yapılıyor. Başka ülkelerin dış yardım kuruluşları neyi yapıyorsa onu yapacaksınız. Şimdi, TİKA’da yeni bir yönetim işbaşına geldi ve bu yeni yönetim bütün tecrübeli personelleri aldı bir kenara koydu. Neden? Daha yandaşlara yer açmak için. Kurumun hafızasını silerseniz, tecrübeli memurları alır bir tarafa koyarsanız üç ayda 500 milyar lira harcayarak işte sudan çıkmış balık gibi bir kuyu dahi açamazsınız. Bu sebeple nane, limon işlerine girmeyeceksiniz. [[AK PARTİ sıralarından “Anlayamadık.” sesi]] Nane, limon işlerine girmeyeceksiniz. TİKA’yı yandaş STK’lara kaynak aktaran bir kurum hâline getirmeyeceksiniz. Bu milletin parasıyla Bilkent’teki TİKA konutuna 100 milyarlarca lira civarında -eski parayla diyorum- tadilat, yeniden tefrişat işleri yapamazsınız, bu milletin parasını böyle çarçur edemezsiniz, zevküsefanıza harcayamazsınız. TİKA, ayrıca örtülü ödenekten para harcayan da bir kurumdur değerli milletvekilleri. Bunun da hesabının verilmesi lazım. TİKA, hangi gerekçelerle örtülü ödenekten para kullanır hâle gelmiştir? Nerelere harcamıştır örtülü ödenek parasını TİKA? Bunun da hesabını vermek durumundasınız. 9 vatandaşımızı haince, hunharca götürüp İsrail kurşunlarına hedef eden İHH’nın masraflarını TİKA ne amaçla karşılıyor? Deniz Fenerinin masraflarını TİKA neden karşılıyor? Bunun hesabını da vermek durumundasınız. Değerli milletvekilleri…
“Deniz Feneri” deme seni de atarlar içeriye ha, Sinan!
Değerli milletvekilleri, milletimiz her şeyi görüyor. Değerli milletvekilleri…
Türki cumhuriyetlere gideceksiniz.
“Türki cumhuriyetler” değil onun adı, “Türk cumhuriyetleri”dir, doğru kullanacaksınız, öğrenip geleceksiniz.
Sayın milletvekilleri, lütfen… Sayın Oğan, Genel Kurula hitap edin lütfen.
Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığımıza da şunu tavsiye ediyorum: Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığımız “Yandaş Yurtdışı Türkler Başkanlığı” değildir. Yıllardır Almanya’da bütün Türklerin iyi gününde, kötü gününde yanında olmuş, en köklü, en kucaklayıcı kurum olan Türk Federasyonunu siz nasıl çağırmazsınız? Almanya’da göçün 50’nci yılıyla ilgili toplantı yapacaksınız ama Türk Federasyonunu çağırmayacaksınız. Kimleri çağıracaksınız? Yurt dışındaki “yandaş” gördüğünüz vatandaşlarımızı.
Bizim bileceğimiz iş!
Siz vatandaşları bu şekilde ayıramazsınız. Bunun adı “Yurtdışı Türkler Başkanlığı”dır, “yurt dışı yandaş Türkler başkanlığı” değildir. Değerli milletvekilleri, Diyanet İşleri Başkanlığımızın da bu manada siyasetin dışına çıkarılması lazım. Vaktimin sonuna geldiğim için sadece bir cümle şunu ifade etmek istiyorum: Türkiye’de hangi kuruma siyaset bulaştırırsanız bulaştırın, Diyanete bulaştırmayın. [[MHP sıralarından alkışlar]] [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinizi saygıyla selamlıyorum ve biz yeterli bulmadığımız için hem Yurtdışı Türkler Başkanlığının hem TİKA Başkanlığının hem de Diyanet Başkanlığının bütçesini yeterli bulmadığımız için maalesef biz “hayır” oyu kullanacağız.
Başka ne yapabilirsiniz ki zaten!
Teşekkür ediyorum Sayın Oğan. Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına üçüncü konuşmacı Ahmet Kenan Tanrıkulu, İzmir Milletvekili. Buyurun Sayın Tanrıkulu.
Değerli milletvekilleri, hükûmet program ve bütçeleri ülkelerin doğal olarak geleceğini belirleyen en önemli siyasi belgelerdir ve bütün gelişmiş ülkelerde bu belgeler iki analiz yönteminden ve bunun sonucunda da bir sentezlemeden meydana gelen uygulamaya tabi tutulurlar. Birinci analiz yönteminde dünyadaki değişimler, ülkelerin gelişimi, talep ve kaynak öncelikleri ele alınır ve buradan teknolojik ve bilimsel bütünlemelere gidilir. İkinci analiz yönteminde ise bu kaynak ve talepler, sorunlar, bir öncelikler silsilesine tabi tutulur. Doğal olarak bunların uygulamasında, bunların sentezinde ise hepsi bütünsel olarak bir stratejik hedefe dönüştürülür. İşte o stratejik hedef, o ülkenin program ve bütçesi ve ona bağlı olan bütün ekonomik, sosyal planlarıdır. Değerli arkadaşlarım, tespit edilen bütün hedefler net ve öncelikli olmak zorundadır. Eğer burada netleşip önceliğinizi doğru tespit ederseniz, o ülkedeki toplumsal güveni, istikrarı ve uzlaşmayı da sağlayarak bütçenizin hedeflerine bütün toplumu peşiniz sıra koşturabilir, bütün toplumu bu hedefe doğru yönetebilir, yürütebilirsiniz. Değerli arkadaşlarım, bugüne kadarki yaklaşık on yıllık süre içerisindeki bütün bütçelere ve geçtiğimiz yasama döneminden bugünkü yasama dönemine kadar burada değerlendirdiğimiz bütçelere baktığımız zaman, her seferinde Hükûmet tarafından getirilen plan, program ve bütçelerin yıl ortasında dahi revize edildiğini, yıl sonunda âdeta yüzde 100 bütün başlangıç hedeflerinden olumsuz anlamda sapmalar olduğunu da görüyoruz.
Bütçe görüşmeleri bitmeden revize edildi.
Değerli arkadaşlarım, bu görüşmekte olduğumuz 2012 bütçesinin de biraz önce bahsettiğim analiz ve sentezden maalesef yoksun olduğunu görüyoruz. En önemlisi, ilerleyen dönemlerde karşımıza çıkabilecek olan herhangi bir ekonomik olumsuzluğa karşı da maalesef bu bütçede gerekli tedbirler getirilmemiş ve bu esneklik de gösterilememiştir. Dolayısıyla, toplumsal güveni ve gelişmeyi tesis edebileceğini bugün itibarıyla bu bütçenin sağlayacağından parti olarak kuşkuluyuz. Diğer yandan, bu bütçede -geçtiğimiz yıl bütçelerinde olduğu gibi- 5018 sayılı Kanun hükümleriyle performans esaslı bütçeleme kriterlerinin de yerine getirilmediğini görüyoruz. Değerli milletvekilleri, bugün küresel ekonomi, gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerin genel ekonomik ve finansal politikalarını belirgin olarak birbirinden ayrıştırmaktadır ve ona göre ortaya koymaktadır. Finansal politikalar, bu belirgin ayrışmanın sonucunda doğal olarak makroekonomik dengesizlikleri de tetikleyen finansal bir istikrarsızlığın da ortaya koyduğu bir sürecin içerisine bizi itmektedir. İşte, böyle bir süreç içerisinde Türkiye ekonomisi de makroekonomik göstergelerde ifade edildiğinin aksine, maalesef oldukça kırılgan da bir yapı göstermektedir. Ekonomi politikaları yatırımları, üretimi ve kalkınmayı destekler bir biçimde oluşmamakta, sıcak para akımları, dış borçlanmayla gelen, kısa vadeli sermaye akımlarıyla gelen birtakım kaynaklarla günler geçiştirilmekte ve dolayısıyla, durum âdeta idare edilir bir hâle getirilmektedir. Esas önemlisi, ekonominin can damarını teşkil eden işletmeler bir taraftan o küresel rekabetin acımasız ortamıyla karşı karşıya kalmakta, öbür taraftan da devletten gerekli teşvik ve desteği alamamanın ıstırabını yaşamaktadırlar. Türkiye İstatistik Kurumunun bir verisini sizlerle paylaşmak istiyorum değerli milletvekilleri. Gelir ve yaşam şartlarına göre hâlen şu anda Türkiye’de en zengin yüzde 20’nin millî gelirden aldığı pay yüzde 47,6’dır, en fakir yüzde 20’nin aldığı pay ise yüzde 5,6’dır. Gelir dağılımıyla ilgili bütçe sunuşunda burada birtakım düzeltilmiş rakamlardan bahsedildi. Bu da devletimizin bir başka kurumunun ortaya koyduğu gerçek tablodur. İç talep borçlanarak yaratılabilirken gerek özel işletmeler gerekse hane halkı bazında bu borcun nasıl ödeneceğine dair, nasıl döndürüleceğine dair, herhangi bir çalkantı esnasında, ekonomik bir sıkıntı esnasında da geri nasıl ödenebileceğine ve risklerin nasıl karşılanabileceğine dair belirsizlikler hâlen gündemini korumaktadır. Değerli milletvekilleri, 2003 yılından bugüne kadar düşük kura dayalı bir ithalat sistemi büyümeyi finanse etmektedir. Büyümenin alt kaynaklarına baktığımız zaman daha çok ithalatla büyümenin oluştuğunu görüyoruz. Bunun doğal sonucu olarak ithalat yapılan ülkelerin üretim ve istihdamının da arttığını görüyoruz, bu dolaylı bir sonuç. Ortaya konulan çarpık büyümenin veya genel olarak halk arasında söylendiği gibi hormonlu veya sanal büyümenin ortaya getirdiği bir gerçek ve yapı bozukluğudur bu. Neticede düşük kur üzerinden gayrisafi millî hasılayı artırabilirsiniz, kişi başına millî geliri de 10 bin dolarlara kadar çıkarabilirsiniz ancak bunun halka ve vatandaşa yansıyan kısmına, geri planına baktığımız zaman maalesef tablo farklı çıkmaktadır. Ne yazık ki bu söylenilen ekonomik büyüme, sonuç itibarıyla, bir ekonomik kalkınmaya dönüşememiştir. Bunların ikisi farklı kavramlardır. Büyüme ve kalkınma arasındaki ilişki maalesef doğru bir şekilde ve yerinde kurulamamıştır. Ülkede, bunun sonucunda, biraz önce belirttiğim gelir dengesi bozukluğu, iç ve dış borç artışı tablosuyla da karşı karşıyayız. Önemli olan nedir? Bu büyümenin ithalat sonucunda dış ticaret ve cari işlemler açığını da getirmesi ve bu açıkların artık sürdürülemez boyutlara ulaşmasıdır. Değerli milletvekilleri, ülkemiz 2000’li yıllara kadar yaklaşık 2 milyar dolar civarında bir cari açık seyriyle süregelmiştir. Fakat 2002’den sonra müthiş bir sıçrama yaparak, bu cari açık, 2011’in bu çeyreği itibarıyla baktığımız zaman veyahut Merkez Bankası gibi resmî kurumların beklenti anketlerine göre değerlendirdiğimiz zaman 75-80 milyar dolar civarında bir cari açık beklentisiyle karşı karşıyadır. Müthiş bir gelişme ve müthiş bir sıçramadır. Buna bağlı olarak ekonomi dünyasındaki genel kanaat ise, bu cari açığın gayrisafi millî hasılanın yüzde 5’ini geçmesi durumu ise artık alarm zillerinin, tehlike çanlarının çaldığını bize gösterir. Türkiye’ye baktığımız zaman; Türkiye’de şu anda gayrisafi millî hasılamızın neredeyse yüzde 10’una gelecek şekilde bir cari açık problemiyle karşı karşıyayız. Demek ki gelecekte Türkiye’yi bu anlamda da büyük bir kriz bekliyor demektir. Üstelik cari açık para bulunduğu sürece, döviz bulunduğu sürece açık değildir. “Ne olabilir?” de denebilir, “Sürdürülebilir.” de denebilir. Ancak cari açığın finansmanına ve kalitesine de baktığımız zaman orada da birtakım problemlerle karşı karşıyayız. Burada uzun vadeli borçlanma ve doğrudan sermaye yatırımları yerine daha çok Merkez Bankası rezervleri, kısa vadeli birtakım sermaye hareketleri, portföy yatırımları bir başka deyişle ve daha da ilginci son yıllarda bir türlü analistlerin bulamadığı, ne olduğunu çözemediği, herhâlde Merkez Bankası kaynaklarında biraz daha derinlemesine bakılırsa bulunabilecek olan net hata noksan kalemi. Artık cari açık net hata noksan kalemiyle finanse edilir hâle gelmiş. Değerli milletvekilleri, bugün bazı ilgililer Türkiye’nin ihracat rekorlarından bahsetmektedir. Hiç kimse ithalatı masaya yatırıp ciddi bir şekilde analiz yapmamaktadır. 100 milyar dolar ihracat için neredeyse 190 milyar dolar ithalat yapıyoruz ve büyük bir rakam, giderek de sıkıntı yaratabilecek bir noktaya geliyor. Bunun sonucu korkunç bir dış ticaret açığı ve doğal olarak cari işlemler açığı. Bizi gelecekte eğer bir küresel krizden ayrıştıracak unsur olacaksa işte bu ihracat-ithalat arasındaki dengesizliğin ve yapısal bozukluğun bir şekilde düzeltilmesi olacaktır diye düşünüyorum. Bu anlamda portföy yatırımlarına baktığımız zaman da sıkıntı var değerli milletvekilleri. Son altı buçuk ayda ciddi bir azalma olmuş. Özellikle Ağustos 2011’ten sonra neredeyse bıçak gibi kesilir bir portföy yatırımı görüyoruz ve 29 milyardan fazla bir gerileme var. Geçtiğimiz dönemsel itibarıyla baktığımız zaman 100 milyar doların da altına inmiş görünüyor. Sayın milletvekilleri, biz Milliyetçi Hareket Partisi olarak 2008 yılında Küresel Krizi İzleme ve Değerlendirme Komisyonu kurduk ve burada, Türkiye Büyük Millet Meclisi çatısı altında bu komisyonumuz hem ekonomi yönetimine hem Hükûmet yetkililerine gayet samimi ve içten bir şekilde önerilerini ve tedbirlerini getirdi. Ancak o dönem ekonomi yönetimi ve iktidar partisinin yetkilileri bizi kriz tellallığıyla suçlamıştı ancak görüyoruz ki geçen süre zarfında, ne ilginçtir ki, hem ekonomi yönetiminden sorumlu siyasi kadrolar hem de partinin yönetiminden sorumlu, iktidar partisinin yönetiminden sorumlu siyasi kadrolar şu anda geçmişte bizi suçladıkları tanımlamalar içerisine girmiş durumda ve 2012 için birbiri ardı sıra demeçler verilerek olumsuz tablolar çizilmektedir; ancak, kimse, alınması gereken gerçek tedbirlerden ve bu tedbirlerin etkilerinden bahsetmemektedir. Bu tedbirler yetersiz olduğu için bugünlerde enflasyonla ilgili uyarılar gelmektedir, hatta bu uyarıları Merkez Bankası değişik dokümanlarında da ifade etmek gereği duymuştur değerli milletvekilleri. Bu anlamda da, yani enflasyon hedeflemesinde de Hükûmet yüzde 100 hedefinden sapmış görünmektedir. Geriye doğru baktığımız zaman 1923-2002 yılları arasında sayın milletvekilleri, Türkiye, yani yaklaşık yetmiş dokuz yıllık bir süre içerisinde 130 milyar dolar civarında bir dış borç yapmış, dış borç stokumuz bu kadar ancak o günden bugüne geldiğimiz zaman, 2011’in ikinci çeyreği itibarıyla bunun üzerine, AKP hükûmetleri büyük bir başarıyla 180 milyar dolarlık bir borç eklemiş ve olmuş bu borç 310 milyar dolar yaklaşık. Ancak burada dikkat çekilmesi gereken -borç yiğidin kamçısıdır deyip geçebilirsiniz, o değil- borçlanma artık kamu sektöründen özel sektöre geçmiş ve özel sektör eliyle yapılan bu borçlanma hem kısa vadeli oranlarında artış göstermiş hem de daha ilginci, dikkatinizi çekmek istiyorum, doğrudan finansal olmayan kuruluşlar tarafından bu borçlar yapılmaya başlanmış. Bu ne demek? Reel sektör artık borçlanıyor. Reel sektörün borçlanma sebeplerinin arkasındaki bir sebep de kendi yurt içi üretim yetersizliğinin ve Hükûmet tarafından bu konularda uygun makroekonomik şartların girişimcimize sağlanamaması sebebiyle girişimcimiz hem işletme hem öz sermayesini kaybetmemek için artık dış kaynağa başvurmak zorunda kalıyor. Bunun anlamı bu. Değerli milletvekilleri, bugün görüştüğümüz Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu ve Sermaye Piyasası Kurulu da faaliyetleri itibarıyla, zaman zaman Hükûmet yetkililerine haklı olarak övünç kaynağı olan kurumlardır. Bunlar güzide kurumlardır; ancak geriye baktığımız zaman bu kurumlar 2001 yılındaki bir dizi yapısal reformlar sonucunda oluşmuş bazı kurumlardır. Özellikle BDDK’yı kastediyorum. SPK da gene o dönemde, Mayıs 2001’de açıklanan Bankacılık Sektörü Yeniden Yapılandırma Programı’nın sonucunda kendini revize etmiş, geliştirmiş ve bugünkü İstanbul Finans Merkezi Projesi’ni yapar hâle, sunabilir hâle gelmiştir. Değerli milletvekilleri, bankacılıkla ilgili analizler şube sayısının azlığı ve çokluğuyla da yapılabilir. Tabii böyle bir değerlendirme de vardır ancak finans sektörünü değerlendirirken başka rasyolara da bakmak lazım. Yani bu bankalar kime kredi veriyor? Esnafa, KOBİ’ye, ihtiyaç sahibi olan kimlere, reel sektörün hangi kesimine ne miktarda kredi veriyor? Bunlara da doğru bir şekilde bakmak lazım. Ayrıca burada sürekli söylenen bu batan bankalar meselesine de değinmek istiyorum. Bakın, BDDK 2005 yılında kurulan bir kurum değil değerli milletvekilleri. Hafıza kaybına uğrayan bazı sayın milletvekilleri olabilir ancak bu kurum bizim dönemimizde, yani Milliyetçi Hareket Partisinin de içinde bulunduğu 57’nci Hükûmet döneminde 2001 yılından itibaren yapılanmış ve bugün bu güzide yapı daha güçlü hâle gelerek finans sektöründe dünyadan ayrışmamıza katkı yapmıştır.
Sayın milletvekilleri, birleşime on dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 33’üncü Birleşiminin Altıncı Oturumunu açıyorum. 2012 Yılı Merkezî Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı ile 2010 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesap Kanunu Tasarısı’nın görüşmelerine devam ediyoruz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. Şimdi dördüncü tur görüşmelerine devam edeceğiz ancak Sayın İnce’nin bir söz talebi vardı. Buyurun Sayın İnce.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın milletvekilleri, biz burada 2012 bütçesini görüşüyoruz, cumhuriyet tarihi bütçesini görüşmüyoruz. Cumhuriyet tarihi ile sadece asker kaçaklarının torunlarının hesabı olabilir, başka kimin hesabı olabilir? 1923 bütçesinde devletin 10 lira parası varsa Osmanlıdan kalan borç 70 liradır, bütçenin 7 katıdır. Bu insanlar yokluklarla Sümerbank’ı, Etibank’ı yapmışlar, demir yollarını kurmuşlar, modern bir cumhuriyet yaratmışlar. Onlara dua edelim, şükredelim, teşekkür edelim. Biz şimdi 2012 bütçesini tartışalım. İkide birde her kürsüye çıkan cumhuriyet dönemiyle hesaplaşma derdine girerse insanlar ağır tahrik altına girer ve bazen de şık olmayan sözler ağzından kaçabilir. Bundan vazgeçelim ve biz 2012 bütçesini tartışalım diyorum. Teşekkür ediyorum.
Yalnız, lütfen sözle ilgili de iki kelime edin Sayın İnce. Yani burada söylenecek söz değil. Lütfen, arkadaşınız Sayın Milletvekili özür dilemedi hiç olmazsa siz dileyin. Bu büyüklüktür, bu erdemdir.
Sözünü geri aldı.
Sayın Başkan, sözünü geri aldı.
Bir saniye sayın milletvekilleri… Lütfen Sayın Tanal, oturunuz yerinize. Grup Başkan Vekiliniz konuşuyor.
Teşekkür ederim. Sayın Arkadaşım, Değerli Milletvekilimiz sözünü geri aldığını söyledi. Dolayısıyla, ben cumhuriyet dönemi…
Sayın İnce, anlaşıldı. Teşekkür ediyorum.
Bir dakika, bir dakika… Bir dakika Sayın Başkanım, bir dakika… Arkadaşım çıksın “Ben cumhuriyet tarihine yanlış bir şey söylediysem özür dilerim.” desin, hemen ben de çıkayım Engin Altay adına özür dileyeyim; söz.
Hayır efendim, hayır.
Sayın Başkan…
Buyurun Sayın Ünal.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; cumhuriyet tarihi hiç kimsenin tekelinde değildir. Hepimiz cumhuriyetin çocuklarıyız. (AK PARTİ sıralarından alkışlar) Ve bir siyasi parti, cumhuriyeti tekeline alamaz ve maalesef, 2011 seçim beyannamesinde Cumhuriyet Halk Partisinin “Biz cumhuriyeti kurduk ve egemenliği millete verdik.” ifadesi şunu açık bir şekilde ortaya koyuyor. Arkadaşlar, şundan vazgeçin: Biz, hepimiz cumhuriyetin çocuklarıyız. Bizim, cumhuriyetle bir sorunumuz yok ama maalesef cumhuriyetin Cumhuriyet Halk Partisi diye bir sorunu var ve artık bunu buradan çıkmak zorundayız. Biz burada konuşurken bir kıyas yapıyoruz, diyoruz ki; şu, şu, şu tarihlerde şu kadar şu olmuştur, bizim dönemimizde de bu olmuştur. Bizim ne Osmanlı’yla ne cumhuriyetle ne dünle ne bugünle hiçbir sorunumuz yok ve bu Mecliste de böyle ifadeler bugüne kadar kullanılmamıştır, zeka eseri olan hicivler belki olmuştur.
Benim cumhuriyetle hiçbir problemim yok, mukayese etmek açısından söyledim bunları. Cumhuriyete saygım var, hele demokrasiyle taçlandırılan cumhuriyetin başım üstünde yeri var. [[AK PARTİ sıralarından alkışlar]] Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; maalesef siyasete bulanmış ya da politize olmuş, adaleti siyaset terazisinde tarttığı izlenimini uyandıran yargı, Cumhurbaşkanlığı seçiminde 367 ucubesini icat etmiştir. Gazete kupürlerinden iktidar partisine kapatma davası ikame eden bir Yargıtay Başsavcısı, şekilden esasa girerek kendi Anayasa’sını ihlal eden Anayasa yargısı siyasetin ta göbeğine düşmüştür. Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; kara Avrupası ve özellikle Fransa’dan etkilenen ülkemizde devlet merkezli cumhuriyet rejimi vardır, devlet her yerde hazır ve nazırdır. Bu ülkelerde hukuku üreten temel güç devlettir. O yüzden hukuk hep devletten yanadır, hukuk taraftır, bu nedenle özel hukuk-kamu hukuku ayrımı çıkmıştır. Burada hukuk edilgen, devlet etkendir, vesayetçi devletin yukarıdan aşağıya tanzim ettiği bir anayasa vardır. Bu anayasayla devlet sınırlanmak istenmişse de bu mümkün değildir. Her ne suretle olursa olsun hukuk ve adalet hiçbir zaman hiçbir nedenle hikmeti hükûmete kurban edilmemelidir. İşte, bu nedenlerle AK PARTİ hükûmetleri güven veren bir adalet sistemini ve insan haklarına dayalı, hukukun üstünlüğüne inanan, çağdaş ve eksiksiz tam demokrasiyi inşa ediyor. Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; artık Türkiye’de, Türkiye'nin en ücra ve en ıssız köşelerine kadar en ucuz, en hızlı adaleti dağıtan, kürsülerinde siyaseti değil, hukuku referans alan, yasalara ve Anayasa’ya, hukukun genel ilkelerine, AİHM kararlarına bağlı, tarafsız, tam bağımsız, hukukun üstünlüğüne inanan, kürsüye çıkarken ideolojisini mahkemenin eşiğinde bırakan hâkimler vardır, var olacaktır. Artık Türkiye’de darbeciler karşısında postala selam çakan, brifing alan, “Vicdanımız ile cüzdanımız arasında sıkıştık.” diyen, kendi Anayasa’sını kendi ihlal eden yüksek anayasa yargıcı da yoktur. Artık Türkiye’de Cumhurbaşkanlığı seçiminde siyasetin göbeğine düşmüş, 367 ucubesine imza atan Yüksek Mahkeme yargıcı da yoktur. Artık Türkiye’de hukuk var, adalet var, tam bağımsız ve tarafsız yargı var. Artık Türkiye’de milletin iradesine, siyasetin vatandaşla yapılmasına engel oluşturan, sivil iradeye baskı kuran, her türlü apoletli anlayışa, sivil postalcılara, muhtıracılara karşı duran, meydan okuyan bir milletin iktidarı AK PARTİ var. Artık Türkiye değişmiştir. Artık Türkiye’yi yöneten…
AK PARTİ Grubu adına üçüncü konuşmacı Fehmi Küpçü, Bolu Milletvekili. Buyurun Sayın Küpçü.
Günümüz infaz anlayışı suç işleyen kişilerin rehabilitasyonunu sağlayarak yeniden suç işlemelerinin önlenmesi ve topluma kazandırılması temeli üzerine inşa edilmiş, aynı zamanda “onarıcı adalet” kapsamında mağdurun zararının giderilmesi ve mağdura destek olunmasında önem arz etmektedir. Bu kapsamda Adalet Bakanlığınca ceza infaz kurumları ile denetimli serbestlik ve yardım merkezli şube müdürlüklerinde, suç işleyen kişilerin eğitilmesi ve rehabilitasyonu yönünde yoğun çalışılmaktadır. Bugün itibarıyla 371 ceza infaz kurumunda toplam 127.510 kişi bulunmakta, buna karşılık infaz hizmetlerinde 37 bin personel bulunmaktadır. Bu kapsamda son on yılda çağdaş infaz anlayışına uygun olarak 68 ceza infaz kurumu hizmete girmiştir. Ayrıca, 2012 yılından 2016 yılına kadar da 24 ceza infaz kurumu hizmete girecektir. Yine yeni bütçe kanununda son yıllardaki en yüksek sayıda olan ve ihtiyaç duyulan ring aracı alımı da yer almaktadır. Ceza infaz kurumlarında yürütülen eğitim ve iyileştirme çalışmalarının etkin bir şekilde gerçekleştirilebilmesi için son iki yıl içerisinde 11.255 personel alımı yapılmış, 2012 yılının ilk yarısında da yaklaşık 6 bin personel alımı yapılacaktır. Değerli milletvekilleri, personel sayısının yeterliliğinin sağlanmasının yanında eğitime de önem verilmiş, son beş yılda takribî 50 bin personel, yine 2012 yılında da yaklaşık 10 bin personelin eğitimi planlanmıştır. Yeniden suç işlemenin önlenmesi ve topluma kazandırmada en önemli araç eğitim ve iyileştirmedir. Sadece 2010 yılında toplam 30.850, ilköğretimden üniversite seviyesine kadar eğitime devam etmiş ve KPSS’den TUS sınavına kadar değişik alanlarda birçok sınavlara hükümlü ve tutuklular girmiştir. Rehabilitasyon çalışmaları kapsamında yapılan bu faaliyetlere ilave olarak sivil toplum desteğinden istifade edilmiş ve bu kapsamda 2010 yılında yirmi dört sivil toplum örgütüyle sportif, sosyal, kültürel, iş ve meslek alanlarında çeşitli faaliyetler gerçekleştirilmiştir. Ceza infaz kurumlarında yürütülen infaz hizmetleri kapsamında, başta bakanlıklarımız olmak üzere, birçok kurum ve kuruluşla çok sayıda protokol imzalanmış; Sincan, Silivri, Maltepe ceza infaz kurumları kampüsleri bünyesinde semt poliklinikleri açılmış; diğer ceza infaz kurumlarında da belirli süreler dahilinde doktor ve diş hekimi görevlendirilerek aile hekimliği sistemine geçilmiştir. Hükümlü ve tutukluların meslek ve sanatlarını koruyup geliştirmek veya bir meslek ve sanat öğrenerek, atıl durumdaki iş gücünün ülke ekonomisine dâhil edilerek katma değer yaratmak, hükümlü ve tutukluların kendilerini değerli hissetmelerini sağlamak amacıyla da toplam 216 ceza infaz kurumunda iş yurdu müdürlüğü bulunmaktadır. İş yurtlarında yılda ortalama 6.426 hükümlü sürekli sigortalı, 14.012 hükümlü ise kısmi zamanlı sigortalı olarak çalışmaktadır. İnfaz hizmetlerinin geliştirilmesi amacıyla uluslararası projelere önem verilmekte ve bütçesi 2010 yılı itibarıyla 9 milyon 300 bin euro olan üç ayrı proje yürütülmektedir. Yine, 2012 yılına ve çocuklara yönelik 3 milyon 750 bin euro bütçeli bir proje de başlayacaktır. Tabii, yeri gelmişken, bu konuyla bağlantılı olarak, benim de seçim çevrem olan Bolu ilinde T tipi cezaevi yapımına başlanmış, inşallah 20 Haziran 2012 tarihinde bitecektir. Tabii, bu vesileyle, 2012 yılında bu taşıma süreci tamamlanırken de hem aziz milletimizle hem Bolulu hemşehrilerimizle paylaşmak muradıyla, mevcut cezaevi, metruk durumda olan cezaevi de inşallah taşınacak; şu an Adalet Bakanlığımız bünyesinde projeleri çizilmiş adalet binamız da mevcut, şehir içerisindeki, yine Bolu’nun otantiğine, kültürel ve tarihî dokusuna yakışır bir şekilde yeni adalet sarayının yapımına da inşallah önümüzdeki süre içerisinde başlanacaktır. Ben bu vesileyle, Uşak Cezaevine giren bir zamanlar, on günlük mal beyanı hapsinden şu an gelinen noktaya netice itibarıyla dikkatinizi çekmek istiyorum. Dolayısıyla bu vesileyle, ben bütçenin bu milletin birlik ve beraberliğine, kardeşlik hukukuna ve bu ülke insanlarına umutlar yeşertmesini yürekten murat ediyor, hepinizi bu vesileyle tekraren saygıyla selamlıyorum.
AK PARTİ Grubu adına dördüncü konuşmacı Ali Aşlık, İzmir Milletvekili. Buyurun Sayın Aşlık.
“Gecikmiş adalet adalet değildir.” anlayışıyla birçok alanda reformlar, iyileştirmeler yaptık. Adliyeleri güneş görmeyen zemin katlardan alıp adalet saraylarına taşıdık. Toplumun ihtiyaçlarını karşılayamayan birçok temel kanunu yeniledik, ihtiyaçlara cevap verir hâle getirdik. Fiziki yargı reformu çalışmalarının yanında, uygulayıcılardan kaynaklanan sorunları minimize etmek adına yıllardır konuşulan fakat bir türlü hayata geçirilemeyen Türkiye Adalet Akademisi Kanunu’nu çıkardık. 23/7/2003 tarihinde 4954 sayılı Yasa’yla idari, mali ve bilimsel özerkliği olan Adalet Akademisini kurduk. Değerli milletvekilleri, iyi yasa yapmak yetmez, iyi uygulayıcılara ihtiyaç vardır. Kötü bir yasa iyi uygulayıcılar elinde güzel neticeler verebileceği gibi, iyi bir yasa kötü uygulayıcılar elinde sağlıklı olmayan neticeler verebilir. Yani insan unsuru diğer unsurlardan daha önemlidir. İnsan unsurunun daha verimli çalışması adına Türkiye Adalet Akademisi kurulmuştur; 25.424 metrekaresi kapalı, 109.587 metrekaresi açık alan olmak üzere Etlik Dışkapı’da 135 bin metrekare alana kurulmuştur. Bu çerçevede, kurulduğundan bu yana 18.211 katılımcıyı eğitimden geçirmiştir. 278 hâkim ve savcı, farklı üniversiteler ile yapılan anlaşma gereğince yabancı dil eğitimi almıştır. Türkiye Adalet Akademisi sayesinde hizmet öncesi ve hizmet içi eğitim çalışmalarının sayısı artırılmıştır. Yargı mensuplarının uluslararası eğitim almalarının, yabancı dil öğrenmelerinin ve akademik kariyer yapmalarının önü açılmıştır. Bu çalışmalar sayesinde yargı mensuplarının uluslararası kurumlarda görev alması sağlanmış olup her geçen gün sayıları artmaktadır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Türkiye Adalet Akademisinde yetişen üst düzey yargı mensupları milletin önünü tıkayacak hiçbir kararın altına imza atmayacakları gibi, millete zarar verecek hiçbir baskıya boyun eğmeyeceklerdir yani millet adına vicdanlarının gereğini yerine getireceklerdir. Diğer iyileştirmelerle birlikte Adalet Akademisinde yetişen yargı mensuplarının milletin adalete olan güvenini pekiştirmeye katkı sağlayacakları açıktır. Yapageldiğimiz iyileştirmeler tamamen hayata geçtiğinde toplumun bütün kesimleri “İşte benim yargım.” diyecek duruma geleceklerdir. Değerli milletvekilleri, yargıçlar karar verirlerken “Türk milleti adına” diye karar verirler. Fakat bizden önceki süreçlerde, bu, çoğu zaman devlet adına karar verilmiştir ve hâkimlerimiz dünyayı doğru okuyamadıkları için milletin önünü birçok hususta kesmişlerdir. Rahmetli Özal zamanında yapılan özelleştirmeler yüksek yargıca kesilmemiş olsaydı bugün Türkiye’nin dış borcu olmayacaktı belki, belki işsizlik sıfır olacaktı. Onun için, yargıda eğitim çok önemlidir. Ben, 2003’te bu kanunu çıkaran bütün arkadaşlara teşekkür etmek istiyorum ve burada Adalet Akademisi Başkanımız var. Bundan sonraki süreçte de dünyayı doğru okuyan, toplumun vicdanına hitap eden, toplumun vicdanını kucaklayan insanlar yetiştirmelerini talep ediyor, sayın Meclisimize saygılar sunuyorum. Hayırlı olsun.
AK PARTİ Grubu adına beşinci konuşmacı Yusuf Başer, Yozgat Milletvekili. Buyurun Sayın Başer.
Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu, mahkemelerin bağımsızlığı, tarafsızlığı ve hâkimlik teminatı esasına göre kurulan ve görev yapan anayasal bir kurumdur. Anayasa’nın 159’uncu maddesinde düzenlenen ve teminat altına alınan hâkim ve savcılar, geçmişte tam manasıyla bağımsız ve tarafsız olamamışlardı. Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun önceki yapısı ve işleyişi ile ilgili gerek yargı camiasından ve gerekse bilimsel çevrelerden getirilen eleştiriler vardı: Tarafsız, objektif ve şeffaf olmamaları, Özel bütçe ve sekretaryasının olmaması, İlk derece hâkim ve savcılar ile avukatların HSYK’da temsil edilmemeleri, Kurul kararlarına karşı iç itiraz sisteminin olmayışı ve yargı denetimine tamamen kapalı olması, Hâkim ve savcıların denetlenmesinden sorumlu teftiş kurulunun ve müfettişlerin Adalet Bakanına bağlı olması, Bakan ve Müsteşarın Kurulda etkin olması, Müsteşarın bulunmadığı toplantıların yapılmaması, Kurulun Yargıtay ve Danıştay Genel Kurulunun kendi üyeleri arasından seçtikleri üyelerin Cumhurbaşkanınca atanması ve üye sayısının az olması. Yani birbirini doğuran, birbirini besleyen, dışa kapalı, kast sistemi mevcuttu. Haklarında cezai ve hukuki işlemler yapıp kararlar verdiği, hâkim ve savcıların talep ve düşüncelerine duyarsız, demokratik meşruiyet temelinden yoksun bir yapılanma söz konusu idi. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; AK PARTİ olarak, Türkiye’de yargı bağımsızlığının, tarafsızlığının, hâkimlik teminatının ve hukuk devletinin güçlenmesinin yolunun Hâkimler Savcılar Yüksek Kurulu ve Anayasa Mahkemesinin yapısıyla ilgili rasyonel değişiklikler gerektirdiği düşüncesinde olduğumuz için milletimizin teveccühüyle bunları hayata geçirdik. 12 Eylül halk oylamasıyla birlikte Hâkimler Savcılar Yüksek Kurulu demokratik meşruiyet, şeffaf ve geniş tabanlı bir yapıya kavuşturulmuştur. Hâkimler Savcılar Yüksek Kurulunda ilk derece hâkimler ve savcılar ile avukatların temsili sağlanmıştır. Kendi içinde kapalı sistem değiştirilmiş, yargının temsil kabiliyeti artırılmıştır. Hâkimler Savcılar Yüksek Kurulunun genel kurul ve üç daire olarak çalışması benimsenmiş, kendi sekreteryasına, kendi bağımsız bütçesine kavuşturulmuştur. Sadece bu bile hâkim ve savcıların bağımsızlığının teminatını biraz daha artırmıştır. [CHP sıralarından alkışlar(!)] Meslekten çıkarma kararlarına karşı yargı yoluna gidilmiştir. Hâkim ve savcıların denetlenmesinden sorumlu teftiş kurulu, Adalet Bakanından alınmış Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kuruluna verilmiştir. Demokratik gereklere ve standartlara uygun bir şekilde meydana getirilmiş bulunan Kurul, kendi içinden seçilerek geldiği geniş tabanın, beklenti, sorun ve ihtiyaçlarına karşı daha duyarlı hâle gelmiştir. Bu husus kuvvetler ayrılığı bakımından da yargı erkinin bağımsızlığının en büyük teminatlarından birisidir. Bakan ve müsteşarın Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunda bulunması 22 üyeli bir kurulda bağımsızlığı ortadan kaldıracak bir etki meydana getirmeyecektir. Geçen bir yıllık uygulama içerisinde müsteşarın genel kurul toplantılarına birkaç defa katılması, Sayın Bakanın ise sadece ilk toplantı hariç, hiçbir toplantıya katılmamış olması ayrı bir demokratik nezaket olarak algılanmalıdır. [CHP sıralarından alkışlar(!)] Hâkim ve savcılara tanınan teminat, gerçekte onların önünde adalet arayan 74 milyon insanın teminatıdır diye düşünüyoruz. Yargı üzerinden siyaset yapmak ve bu şekilde muhataplarını yıpratmaya çalışmak, muhatap alınan siyasi partiden çok, bağımsız ve tarafsız Türk yargısının yıpranmasına neden olmaktadır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; halkın teveccühlerine itibar etmeyen partiler, her seçimde halkın teveccühüyle iktidara gelen AK PARTİ üzerinden, 11 bin hâkim ve savcının oyuyla seçilen Hâkimler Savcılar Yüksek Kurulu üyelerine ve onların seçmiş olduğu Yargıtay üyelerine ağır ithamda bulunuyorlar. Bilim adamlarının kendi başkanlarını seçmesini demokrasinin gereği olarak düşüneceksin, ardından da 11 bin hâkim ve savcının özgür iradeleriyle seçmiş olduğu hâkim ve savcılara ve Yargıtay üyelerine karşı çıkacaksın. AK PARTİ olarak bizim literatürümüzde kadrolaşma yoktur. [CHP sıralarından alkışlar(!)] Değerli Başkan, değerli milletvekilleri; AK PARTİ olarak temel hedefimiz, hiç kimsenin emrinde, hizmetinde olmayan, hukuku, hukukun temel ilkelerini, hukukun evrensel kurallarını ve hukukun üstünlüğünü benimsemiş olan insanların bağımsız… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinize saygılar sunuyorum.
AK PARTİ Grubu adına 6’ncı konuşmacı Feyzullah Kıyıklık, İstanbul Milletvekili. Buyurun Sayın Kıyıklık.
Aslında bir konuşma hazırlamıştım ama hazırladığım konuşmayı konuşmak istemiyorum. Niye biliyor musunuz? Biz iyi bir araç sürücüsüyüz. Başbakanımızdan bakanlarımıza kadar, milletvekillerimizden belediye başkanlarımıza kadar gerçekten çok güzel araç kullanıyoruz. Araç kullanırken biz hep öne doğru bakıyoruz, ileriye doğru bakıyoruz.
4x4 mü?
Kaç olursa olsun, bizim için fark etmiyor, o sizin için fark eder.
Porsche, Porsche!
Evet, hep ileriye bakıyoruz ama arada sırada dikiz aynasından baktığımız zaman da gördüğümüz şeyler maalesef hiç güzel şeyler değil.
Hayal görüyorsunuz.
Yanımızdakine diyoruz ki ya bunlar da ne kadar berbat şeyler görünüyor arkadan. Müsaade edin de dikiz aynasına bakalım çünkü geriyi de gözetlemek gerekiyor. Baktığımız zaman da yıkıntılarınızı görüyoruz. Suç bizim değil ki!
Hayır efendim. Kendi örf ve âdetlerimize dönüyoruz ve orada bakıyoruz ki bize örnek aldığımız Peygamberimiz diyor ki: “İki anı birbirine eşit olan aldanmıştır. İki asrı birbirine eşit olan aldanmıştır. İki günü birbirine eşit olan aldanmıştır.” Onun için hiç üzülmeyin, şimdi ben kıyaslar yaparken kendi kendimizle kıyaslayacağım çünkü sizinle kıyaslayınca sıkıntı doğuyor.
Değerli arkadaşlar, bakın, siz şimdiye kadar hiç bir başbakanın, bir bakanın kaymakamlarını, valilerini toplayıp da…
Sen bu tarafa bak, bize niye…
Yok, hayır efendim, size söylemek istiyorum.
Sen kendine söyle, boşver!
…“Arkadaşlar, biz sizi makamlarınızda oturmak için değil, sokak sokak, cadde cadde, köy köy, kasaba kasaba gezin…”
Kömür kamyonuyla kömür dağıtan vali istiyorsunuz siz!
“…oradaki fakirleri fukaraları, işsizleri, sanatkârları, iş arayanları bulun ve dertlerine deva olun.” diyor. Şu anda bizim kaymakamlıklarımız, valiliklerimiz, arkadaşlar, meslek kursları açmakla, insanları eğitmekle, kendileri eğitilmekle meşguller. Ne kadar güzel bir şey. Türkiye'de çok şeyler değişti. Siz, tabii, birçok şeyin farkına varmıyorsunuz. Bu da normaldir. Normaldir çünkü siz hep arkanıza bakıyorsunuz, önünüze baksanız bizi göreceksiniz, önünüze baksanız bizi göreceksiniz.
Önünüze bakın biraz ne olur! En azından örnek almak için, hiç olmazsa sizin 2050’lerde, 2060’larda yüzde 25’leri aşabilmeniz için. (AK PARTİ sıralarından alkışlar) Samimi olarak söylüyorum. Bakın, bizim Başbakanımız 2023’ü hedefledi. Yalnız arkadaşlar, ben dikiz aynasından bir yere bakacağım. Belediye Başkanıydım. Bir büyükşehir belediye başkanımız vardı, 2050’yi hedef olarak gösterdi. Ne diye biliyor musunuz? Arkadaşlar, planladık, programladık “İstanbul’un su meselesini 2050’de bitireceğiz.” demişti. (AK PARTİ sıralarından alkışlar) Ama 94’te İstanbul’a bir adam geldi, şu anda Başbakanınız. Onu çok iyi izleyin. Arkadaşlar… (AK PARTİ sıralarından “adam gibi adam” sesleri) Evet, adam gibi adam. 2050 değil, 1995’te işi bitirdi.
Emniyeti şimdi gezin. Orada emniyetin nasıl çalıştığını, halkın emniyete giderken nasıl, hiç korkmadan gittiğini, gidip çok rahat geri çıktığını görün, görün ne olur. Biraz etrafı gezin.
Ben, arkadaşlar, iktidara…
Teşekkür ediyorum Sayın Kıyıklık.
Salim Uslu’yu çağırın!
Salim Uslu, Salim Uslu! Salim Uslu geliyor.
…Sahil Güvenliğimiz çok güzel çalışıyor. Niye biliyor musunuz?
Niye? Niye?
Sayın Kıyıklık, teşekkür ediyorum.
Salim Uslu geliyor, Salim Uslu geliyor!
Anlatın, anlatın, dinliyoruz. Devam, devam…
Sayın Kıyıklık, lütfen…
Sayın Başkan, idare amirleri göreve!
Ne yapmam gerekiyor? Her sayın milletvekili yapıyor. Söyledim yani.
İdare amirini çağırın.
Anlatsın, anlatsın. Devam edin.
Geldi, geldi, Salim Uslu geldi.
Sayın milletvekilleri, birleşime on beş dakika ara veriyorum.