Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Παρασκευής 30 Μαρτίου 2018. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 1403/27-3-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή B΄ Αθηνών του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Νικολάου Ξυδάκη προς τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, με θέμα: «Μη διάκριση στην τραπεζική προμήθεια πιστωτικών και χρεωστικών καρτών». 2. Η με αριθμό 1396/26-3-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη προς τον Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, με θέμα: «Ανεπαρκής η Κυβέρνηση στη διαχείριση του προσφυγικού - μεταναστευτικού». 3. Η με αριθμό 1388/23-3-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Πειραιώς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Ιωάννη Λαγού προς τον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, με θέμα: «Τούρκοι διενεργούν λαθρεμπόριο καπνού εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων». 4. Η με αριθμό 1407/27-3-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Θεσσαλονίκης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Αθανασίου Βαρδαλή προς τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, με θέμα: «Σε αβεβαιότητα οι τευτλοπαραγωγοί μπροστά στα αδιέξοδα του προγράμματος εξυγίανσης της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης (ΕΒΖ)». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 1404/27-3-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Δωδεκανήσου του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Ηλία Καματερού προς τον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, με θέμα: «Κατασκευές εντός περιοχών δικαιοδοσίας των φορέων διοίκησης και εκμετάλλευσης λιμένων». 2. Η με αριθμό 1378/22-3-2018 επίκαιρη ερώτηση του Ανεξάρτητου Βουλευτή Αχαΐας κ. Νικολάου Νικολόπουλου προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, σχετικά με τα επικίνδυνα απόβλητα της «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ» σε «ΧΥΤΕΑ». 3. Η με αριθμό 1080/92/13-2-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αχαΐας της Νέας Δημοκρατίας κ. Ανδρέα Κατσανιώτη προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: « Διάβρωση αιγιαλού και επιπτώσεις σε παράκτιες περιοχές του Νομού Αχαΐας». 4. Η με αριθμό 1261/6-3-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Έβρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Αναστασίου Δημοσχάκη προς τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, με θέμα: «Βιωσιμότητα του εργοστασίου της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης της Ορεστιάδας». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στη συζήτηση των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ Προηγουμένως θέλω να θέσω υπ' όψιν σας ότι η ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή «για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης σύμφωνα με την απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής που λήφθηκε κατά τη συνεδρίαση της 21ης Φεβρουαρίου 2018 σχετικά με την υπόθεση «NOVARTIS», για την οποία η Ολομέλεια της Βουλής είχε ορίσει προθεσμία υποβολής του πορίσματός της την 28η Μαρτίου 2018, ζητεί παράταση της λειτουργίας της, μέχρι την 28η Απριλίου 2018. Το Σώμα συμφωνεί;
Συνεπώς το Σώμα συνεφώνησε ομοφώνως.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζουμε με τη συζήτηση των επίκαιρων ερωτήσεων. Θα συζητηθούν οκτώ ερωτήσεις. Θα ξεκινήσουμε με την συζήτηση της έβδομης με αριθμό 1336/19-3-2018 επίκαιρης ερώτησης δεύτερου κύκλου του Ε΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Δωδεκανήσου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Δημητρίου Κρεμαστινού προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Παύση εργασιών στο Σχολείο Αρχαγγέλου Ρόδου». Θα απαντήσει ο Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών κ. Νικόλαος Μαυραγάνης. Κύριε Κρεμαστινέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε και κύριε Υπουργέ, το έχουμε ξανασυζητήσει το θέμα. Αφορά το πολύπαθο σχολείο της Ρόδου που ταλαιπωρείται. Το ερώτημα είναι. Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα αυτό και να παραδοθεί το σχολείο φέτος και να μην πάμε σε παρατάσεις πέραν του 2018; Αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον. Δεν θα πω τίποτε άλλο. Περιμένω να σας ακούσω και εάν υπάρχει κάποια διαφοροποίηση θα το συζητήσουμε μετά.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Αντιπρόεδρε, πράγματι, έχετε απόλυτο δίκιο, να μεταφέρετε μέσα στη Βουλή την αγωνία της κοινωνίας και της σχολικής κοινότητας των γονέων γι' αυτό το σχολείο, που εξελίσσεται όχι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στην εκτέλεση του έργου. Το χρονοδιάγραμμα προέβλεπε ότι αυτές τις ημέρες, εάν θυμάμαι καλά στις 16 Μαρτίου, θα είχε ολοκληρωθεί το έργο και θα είχε παραδοθεί. Έχει προκύψει το εξής, το οποίο δημιουργεί μια ομιχλώδη κατάσταση, μια κατάσταση που είναι δύσκολο να λυθεί με κανονικές συνθήκες: Από το 2016 έγινε μια βελτίωση - και καλώς έγινε αυτή η βελτίωση - στο έργο, δηλαδή μονώθηκαν οι τοίχοι, έγιναν διπλοί τοίχοι - αποδρομικοί, μπατικοί - και συγχρόνως έγινε μια αύξηση στο μικρό, όπως προβλεπόταν αρχικά, θέατρο του περιβάλλοντος χώρου. Αυτό επαυξήθηκε. Από τότε και μετά από το 2016 και μετά αρχίζει μια αλληλογραφία - που εγώ θεωρώ ότι θα έπρεπε να είχε λήξει πολύ πριν και νομίζω ότι ο μέσος άνθρωπος αυτό θεωρεί - μεταξύ του αναδόχου εργολάβου και του δήμου που έχει τις πολεοδομικές υπηρεσίες και θα πρέπει να αναθεωρήσει τις άδειες οικοδομής, για να περιλαμβάνουν τις εργασίες που σας είπα πριν. Ο δήμος με τις πολεοδομικές του υπηρεσίες - δεν ξέρω για ποιον λόγο ειλικρινά - παρά το γεγονός ότι έχουμε οχλήσει και εμείς κατ' επανάληψη, δεν έχει προβεί σε αυτή την αναθεώρηση των αδειών. Από την άλλη πλευρά ο ανάδοχος που αρχικώς είχε ως επιβλέποντες μηχανικούς μηχανικούς του δήμου και μετέπειτα - δικαίωμά του ήταν - τους άλλαξε και έβαλε τον υιό του ως επιβλέποντα μηχανικό πιθανόν για αυτούς τους πραγματικούς λόγους, πιθανόν για άλλους λόγους ζήτησε με αυτή τη δικαιολογητική βάση, δηλαδή το ότι δεν του έχουν ακόμα αναθεωρήσει τις οικοδομικές άδειες από τον δήμο, νέα παράταση εκτέλεσης του έργου. Κατά την άποψή μου η μη εμπρόθεσμη αναθεώρηση των αδειών από την πλευρά του δήμου - που πράγματι έχει δίκιο ο εργολάβος εδώ - δεν θα αποτελούσε πρόσκομμα για να προχωρήσουν οι εργασίες. Παρά ταύτα οι εργασίες δεν έχουν προχωρήσει στον μέγιστο βαθμό, έχουν προχωρήσει περίπου στο 70% του έργου και εξακολουθούν να ανταλλάσσουν μεταξύ τους επιστολές ο ανάδοχος με τον δήμο, για το πώς θα γίνουν οι αναθεωρήσεις των αδειών. Εμείς μέσω των κτηριακών υποδομών έχουμε παρέμβει προς την κατεύθυνση επιτάχυνσης της διαδικασίας. Όταν μας ζήτησε την παράταση για πεντακόσιες μάλιστα ημέρες, κύριε Αντιπρόεδρε, δηλαδή μέχρι τον Αύγουστο του 2019, αρνηθήκαμε αμέσως. Και ως τελευταία παραχώρηση προς τον ανάδοχο για να μην πάμε σε έσχατες λύσεις - που δεν είναι επιθυμητές ούτε από εμάς, φαντάζομαι ούτε από εσάς ούτε από την τοπική κοινωνία, γιατί θα μπλέξουμε ακόμα χειρότερα, χωρίς να τις αποκλείω, βέβαια, αν δεν έχουμε άλλη λύση στο μέλλον - του δώσαμε μία έσχατη ευκαιρία, να ολοκληρώσει το έργο μέχρι πριν από τη νέα σχολική περίοδο δηλαδή μέχρι τις 12-9-2018. Θέλω να πιστεύω - η εικόνα που έχω, είναι ότι εκείνος επιθυμεί να ολοκληρώσει το έργο - ότι θα μπορέσει να ολοκληρώσει το έργο. Εάν, όμως, κύριε Αντιπρόεδρε, διαπιστώσουμε ότι και πάλι δεν μπορεί να ολοκληρώσει το έργο, τότε πρέπει να σκεφθούμε ίσως πιο δραστικές λύσεις.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Ορίστε, κύριε Αντιπρόεδρε, κύριε Κρεμαστινέ, έχετε τον λόγο.
Συμμερίζομαι τους προβληματισμούς σας. Είναι και δικοί μου προβληματισμοί. Όμως πάνω από όλα υπάρχει η αγωνία του δήμου, της τοπικής κοινωνίας των παιδιών και όλων αυτών, που περιμένουν να μπουν στο σχολείο τους. Σε μια συζήτηση την οποία είχαμε και μαζί αλλά και με τον κατασκευαστή, μου απεκάλυψε - μου είπε ξεκάθαρα - ότι εάν υπάρχει σταθερή εκταμίευση ενός ορισμένου ποσού μηνιαίως, είναι σε θέση να παραδώσει το σχολείο μέχρι τον Σεπτέμβριο. Θα παρακαλούσα, λοιπόν, αυτή τη διάσταση να την ακούσουμε και να διερευνήσουμε, αν, πράγματι, αυτό ισχύει, δηλαδή αν μπορεί να γίνει αυτό, για να τελειώνουμε και να αποφύγουμε δικαστικές περιπέτειες και οτιδήποτε άλλο, διότι αυτό θα σημαίνει, ουσιαστικά, στην πράξη ματαίωση του έργου. Άρα, λοιπόν, πρακτικά - και χαίρομαι που βρίσκουμε μια πρακτική λύση - θα παρακαλούσα να τον καλέσετε να συζητήσουμε αυτό το θέμα. Δεν είναι ανάγκη να ερχόμαστε στη Βουλή να κάνουμε αυτόν τον διάλογο. Μπορούμε και μεταξύ μας να δούμε τι μπορεί να γίνει, ούτως ώστε να επιτύχουμε τον στόχο μας, δηλαδή τη νέα σχολική περίοδο να μπουν τα παιδιά στο σχολείο τους.
Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Αντιπρόεδρο. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
Έτσι είναι τα πράγματα, κύριε Αντιπρόεδρε. Εμείς μέχρι στιγμής όταν μας φέρνει πιστοποιημένους λογαριασμούς ανά στάδια έργου, τον πληρώνουμε στο αμεσότερο χρονικό διάστημα, δηλαδή η προτεραιοποίηση που έχουμε δώσει για την πληρωμή του συγκεκριμένου αναδόχου, επειδή έχουμε αντιληφθεί το θέμα που υπάρχει, είναι μεγίστου βαθμού. Όμως, πράγματι, οι λογαριασμοί που μας φέρνει, είναι σε μεγαλύτερα στάδια εκτέλεσης έργων. Αν πιστοποιεί λογαριασμούς σε μηνιαία βάση - σε μικρότερα, δηλαδή, στάδια έργου - και είναι πιστοποιημένοι λογαριασμοί από τη διευθύνουσα υπηρεσία, τότε θα μπορούμε να κάνουμε και πιο συχνές εκταμιεύσεις. Άρα, λοιπόν, νομίζω πως εμείς έχουμε τη διάθεση, αν μπορεί να πιστοποιήσει πιο σύντομα τους λογαριασμούς του, ότι πράγματι δηλαδή εκτέλεσε τις εργασίες του σε σύντομα χρονικά διαστήματα ανά μήνα, ανά δύο μήνες όπως λέτε κ.λπ., τότε θα δούμε τις εκταμιεύσεις, να γίνονται ακριβώς τότε που θα μας φέρνει τους λογαριασμούς σε πιο σύντομα χρονικά διαστήματα, μήπως και έτσι διευκολυνθεί να ολοκληρώσει το έργο. Το πρόταγμα και το δικό μας και το δικό σας είναι σαφέστατα η ολοκλήρωση του έργου.
Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Υπουργό. Προχωρούμε στη συζήτηση της όγδοης με αριθμό 1360/20-3-2018 επίκαιρης ερώτησης δεύτερου κύκλου του ΣΤ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Λαρίσης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Γεωργίου Λαμπρούλη προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Ανάγκη παρεμβάσεων στην παλιά εθνική οδό που διέρχεται από την πόλη της Λάρισας, καθώς και στον δρόμο Λάρισας - Βόλου». Παρακαλώ, κύριε Αντιπρόεδρε, έχετε τον λόγο για την πρωτολογία σας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η ερώτηση έγινε με αφορμή το πρόσφατο δυστύχημα στη Λάρισα και τον χαμό μιας νέας γυναίκας, το οποίο, βεβαίως, έρχεται να προστεθεί στα δεκάδες ατυχήματα που συμβαίνουν σε αυτή την περιοχή, δηλαδή στη διασταύρωση της οδού Βόλου και της παλαιάς εθνικής οδού, που συμβαίνουν εδώ και χρόνια στο συγκεκριμένο σημείο, στη συγκεκριμένη περιοχή, αν θέλετε, στους συγκεκριμένους δρόμους, που έχουν χαρακτηριστεί και από τους κατοίκους εξάλλου - και εμείς, βεβαίως, το αποδεχόμαστε αυτό, το ζούμε - ως δρόμοι - καρμανιόλα για την πόλη της Λάρισας. Βεβαίως είναι αποτελέσματα - εμείς αυτό εκτιμούμε - της άναρχης δόμησης και ανάπτυξης της περιοχής, του σχεδίου πόλεως και των χρήσεων γης που διέπονται από αυτό και που είναι υποταγμένα σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις εξυπηρέτησης επιχειρηματικών δράσεων και της επιχειρηματικής κερδοφορίας. Είναι αποτέλεσμα ξεκάθαρα εγκληματικής πολιτικής, που εφαρμόζεται όλα τα χρόνια από τις εκάστοτε κυβερνήσεις αλλά και από τις δημοτικές και περιφερειακές αρχές της περιοχής και φυσικά της ανυπαρξίας - συγχρόνως δηλαδή - των απαραίτητων έργων υποδομής για την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Σε αυτή, λοιπόν, την κατεύθυνση και απέναντι στο χρόνιο αίτημα των κατοίκων της περιοχής για τη δημιουργία των απαραίτητων αναγκαίων έργων κατά καιρούς και ιδιαίτερα, βεβαίως, σε περιόδους όπως αυτή που βίωσαν οι κάτοικοι με το τραγικό συμβάν, οι αρμόδιοι φορείς, αρχές τοπικές, περιφερειακές ρίχνουν το μπαλάκι ο ένας στον άλλο και, βέβαια, τίποτα δεν γίνεται. Παράλληλα θέλουμε να τονίσουμε ότι τα ατυχήματα που προκαλούνται στον συγκεκριμένο δρόμο - καρμανιόλα, συνδέονται και με το ότι η Λάρισα περιστοιχίζεται και από σταθμούς διοδίων που λόγω του υψηλού κόστους διέλευσης, αναγκάζουν τους οδηγούς των βαρέων οχημάτων, να διέρχονται μέσα από τον αστικό ιστό, της πόλης. Συνεπώς τα ερωτήματα, κύριε Πρόεδρε, προς το Υπουργείο είναι. Πρώτον, να ικανοποιηθούν τα αιτήματα των κατοίκων για μετατροπή, πρώτον, της οδού Βόλου σε δρόμο ήπιας κυκλοφορίας, αλλά παράλληλα και τη δημιουργία όλων των απαραίτητων έργων για τη μετατροπή του τμήματος της παλαιάς εθνικού οδού σε αστικό δρόμο. Δεύτερον, να γίνουν άμεσα συγκεκριμένες παρεμβάσεις στην περιοχή, ανισόπεδες διαβάσεις πεζών, σήμανση, καλύτερος φωτισμός, πεζοδρόμια, παράκαμψη με σύνδεση της παλαιάς και νέας εθνικής οδού έξω από την πόλη. Και τρίτον, να υπάρξει κατάργηση των διοδίων, που είναι η βασική αιτία, όπως ανέφερα και στην αρχή, που εξαναγκάζει τα βαρέα οχήματα, προκειμένου να αποφύγουν το υψηλό κόστος των διοδίων, να διέρχονται μέσα από τον ιστό της πόλης, μέσω της παλαιάς εθνικής οδού. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Λαμπρούλη. Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Αντιπρόεδρε, έχετε πάρα πολύ δίκιο σ' αυτό το οποίο λέτε, ότι, δηλαδή, μετά τη μετατροπή της κυκλοφορίας από την Παλαιά Εθνική Οδό Αθηνών - Θεσσαλονίκης σε κυκλοφορία πιο ήπιας, πιο επαρχιακής μορφής - και συγκεκριμένα επαρχιακής οδού β΄ τάξης - μετά την κατασκευή και ολοκλήρωση του κύριου οδικού άξονα Αθηνών - Θεσσαλονίκης, είναι προφανές ότι αυτή η συγκεκριμένη παλαιά εθνική οδός έχει προσλάβει διαφορετικά κυκλοφοριακά χαρακτηριστικά. Από την άλλη πλευρά, όπως σαφώς γνωρίζετε και το υπονοήσατε κι εσείς ο ίδιος με την ερώτησή σας, η αρμοδιότητα για τη μελέτη - μιλάμε μάλιστα, για αποκλειστική αρμοδιότητα, όπως ορίζεται στον Κώδικα Δήμων και Περιφερειών - ανήκει, δυστυχώς, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Είναι γεγονός ότι προφανώς και εσείς αλλά και άλλοι φορείς της περιφέρειας και του νομού, έχουν πιέσει προς την κατεύθυνση να ληφθούν συγκεκριμένες πρόνοιες από την περιφέρεια με μελέτες γι' αυτές τις οδούς και την παλαιά εθνική οδό, που σε εκείνο το σημείο καρμανιόλα - όπως είπατε κι εσείς και συμφωνώ μαζί σας - συμβάλλεται με την οδό Βόλου - Λάρισας, αλλά και σε άλλα σημεία. Εμείς, πράγματι, έχουμε τη δυνατότητα, όταν μας το ζητάει η περιφέρεια και έχει ώριμες μελέτες, να συνδράμουμε οικονομικά, εφόσον υποβάλλει σχετικό αίτημα. Τέτοια αιτήματα έχουμε συνδράμει στην Περιφέρεια Θεσσαλίας τέσσερα στον αριθμό τα τελευταία τρία χρόνια και το συνολικό κόστος ήταν 3.800.000 ευρώ, 4.100.000 ευρώ, 5.100.000 ευρώ, 6.000.000 ευρώ προς αυτή την κατεύθυνση, σε έργα, δηλαδή, που είχε μελετήσει η περιφέρεια σ' αυτόν τον συγκεκριμένο δρόμο αλλά σε άλλα σημεία. Θέλω να πω με τούτο - και καλά κάνετε και φέρνετε αυτή την ερώτηση στη Βουλή, για να το αναδείξουμε το θέμα και εσείς και εμείς από την πλευρά μας - ότι και η περιφέρεια πρέπει βλέποντας μέσα στη Βουλή να συζητείται αυτό το θέμα, να ευαισθητοποιηθεί επιτέλους στο συγκεκριμένο θέμα και να εκπονήσει σχετική μελέτη. Αν δεν έχει τα κονδύλια να χρηματοδοτήσει το σχετικό έργο, που ειδικές υπηρεσίες θα υποδείξουν για το συγκεκριμένο σημείο - που συμφωνώντας μαζί σας πρέπει να είναι οπωσδήποτε μέσα κάποια ανισόπεδη διάβαση πεζών, κάποια υπόγεια διάβαση πεζών, κάποια σήμανση πιθανόν και άλλα μέτρα - τότε εμείς να συνδράμουμε οικονομικά προς αυτή την κατεύθυνση, όπως το έχουμε κάνει κι άλλες φορές. Όμως πρέπει οπωσδήποτε η περιφέρεια να εντάξει αυτό το ζήτημα στις προτεραιότητές της. Δυστυχώς, κύριε Αντιπρόεδρε, μέχρι στιγμής δεν το έχει κάνει.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Υπουργέ. Ορίστε, κύριε Λαμπρούλη, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
Κύριε Υπουργέ, επιβεβαιώνετε αυτά που είπα στην πρωτολογία μου και αναφέρονται εξάλλου και στην ερώτηση ότι, δηλαδή, υπάρχουν διαχρονικά ευθύνες - εμείς δεν λέμε μόνο των κυβερνήσεων, που είναι φυσικά των κυβερνήσεων αλλά και των δήμων σε τοπικό επίπεδο, αλλά και των περιφερειών όπως είπατε - για ένα ζήτημα το οποίο έχει να κάνει με την επίλυση βασικών λαϊκών αναγκών, για να το πω έτσι, σε ό,τι αφορά την οδική ασφάλεια, τη διέλευση από αυτούς τους δρόμους, τη βελτίωση των συνθηκών κυκλοφορίας των κατοίκων με τα οχήματά τους, με τα ποδήλατά τους, πεζοί κ.λπ.. Προσέξτε, εδώ και πάρα πολλά χρόνια - δεν θυμάμαι ακριβώς - από τότε που παρακάμφθηκε με τον καινούργιο άξονα η Λάρισα, σε ό,τι αφορά το εθνικό δίκτυο Αθήνα - Θεσσαλονίκη, αυτός ο δρόμος ήταν αίτημα κάποιων φορέων και κομμάτων αν θέλετε. Εμείς το είχαμε αναδείξει και τοπικά, διεκδικώντας μέσα από τις δημοτικές παρατάξεις ή τους φορείς της πόλης, την «αστικοποίηση» - επιτρέψτε μου τον τεχνικό όρο - της παλαιάς εθνικής οδού και, βεβαίως, την υλοποίηση συγκεκριμένων έργων. Δείτε όμως, κάτι. Έγινε ένα κομμάτι. Ένα κομμάτι μικρό της παλαιάς εθνικής οδού έχει ήδη αποπερατωθεί, στο πλαίσιο αυτού που λένε «αστικοποίηση», αν μου επιτρέπεται ο τεχνικός όρος. Έλυσε πρόβλημα; Έλυσε κάποια προβλήματα διέλευσης από τις συνοικίες που διέρχεται, για παράδειγμα, το συγκεκριμένο κομμάτι της παλαιάς εθνικής. Όμως δεν έλυσε τη διέλευση βαρέων οχημάτων, στη βάση αυτών που σας είπα. Έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια με την ύπαρξη των διοδίων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, όπως είναι η επιβάρυνση, κυρίως, στην κατεύθυνση των ατυχημάτων, και δεύτερον, η αύξηση παρά η μείωσή τους. Αυτό είναι εξάλλου κοινά ομολογούμενο στην περιοχή, στην πόλη αν θέλετε, ότι έχουν αυξηθεί και οι ταχύτητες των οχημάτων και τα λοιπά. Απαιτούνται, τέλος πάντων, κάποιου είδους παρεμβάσεις. Εμείς λέμε ότι διαχρονικά υπάρχουν ευθύνες. Δεν απεμπολούμε ούτε την περιφέρεια ούτε τους δήμους αλλά και τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Γιατί δείτε το εξής. Το κράτος ενώνεται σαν μια κλωστή. Κράτος πρώτου δευτέρου βαθμού, τοπική διοίκηση. Δεν είναι ξέχωρα. Γιατί δείτε τώρα, μπροστά σε τέτοια ατυχήματα ή όταν συμβαίνουν τέτοια ατυχήματα, όλοι χύνουν κροκοδείλια δάκρυα απέναντι σε αυτό που συμβαίνει, αλλά κανένας δεν αναλαμβάνει να διεκδικήσει και να λύσει αυτά τα χρόνια ζητήματα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αντιπροέδρου]] Βεβαίως αυτά τα ζητήματα έχουν να κάνουν με αυτά που σας είπα και με τις χρήσεις γης, με τον χωροταξικό σχεδιασμό, τον τρόπο ανάπτυξης της χώρας μας, των περιοχών μας και τα λοιπά, σε τι δρόμο και αν αυτός ο δρόμος ανάπτυξης είναι προσανατολισμένος στην κατεύθυνση επίλυσης των λαϊκών αναγκών ανάμεσα σε αυτά και σε τέτοιου είδους παρεμβάσεις. Επιτρέψτε μου να πω και το εξής. Το κράτος, η Κυβέρνηση, η εκάστοτε κυβέρνηση, το Υπουργείο, γιατί θα πρέπει να περιμένει, αν και πότε και για πολλούς άλλους λόγους κάποια τοπική περιφερειακή αρχή που - σωστά, εντάξει το είπατε - δεν μερίμνησε, δεν ενόχλησε, δεν έκανε μελέτες και τα λοιπά; Έχουν ευθύνες; Έχουν. Όμως το ίδιο το κράτος να έχει την ευθύνη - εμείς αυτό λέμε - παρεμβάσεων σε τέτοια ζητήματα, ενόχλησης - σε εισαγωγικά ή εκτός εισαγωγικών - και κατ' επέκταση επιβολής μέτρων να το πω έτσι, στην κατεύθυνση επίλυσης αυτών των προβλημάτων κινητοποίησης περιφερειών και δήμων. Το λέω αυτό, γιατί έχουμε εμπειρία - όχι μόνο προσωπικά αλλά ενδεχομένως όλοι μας - από τη λειτουργία των τοπικών και περιφερειακών αρχών. Αφ΄ ενός δεν είναι άμοιροι ευθυνών και αφ' ετέρου οι ευθύνες αυτές έχουν και συγκεκριμένη πολιτική υπόσταση και εξαρτώνται από το τι πολιτικές προωθεί η εκάστοτε περιφερειακή ή και δημοτική αρχή και μέσα από τη λειτουργία σου από τον δήμο όπου ηγείσαι. Άρα, κατά τη γνώμη μας, το κυριότερο είναι ότι το ζήτημα είναι πολιτικό. Έχει να κάνει με τον δρόμο ανάπτυξης, έναν δρόμο ανάπτυξης ο οποίος δεν έχει στον στόχο του την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, όχι μόνο σε τέτοια έργα υποδομής - εννοώ οδοποιίας και τα λοιπά, αυτό που μπαίνει και στην ερώτηση - αλλά και στο τι γίνεται και με τα αντιπλημμυρικά έργα, την αντισεισμική προστασία και πάει λέγοντας. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Συγγνώμη για την καθυστέρηση, Κύριε Υπουργέ, να χωρίσουμε τις παρεμβάσεις που πρέπει να γίνουν σε άμεσα μέτρα. Βεβαίως κάποια από αυτά απαιτούν και κάποιον χρόνο. Είπατε πολύ σωστά για την παλαιά εθνική οδό. Υπάρχουν και άλλα ζητήματα που μπαίνουν και στα ερωτήματα. Πρώτον, οι άμεσες παρεμβάσεις, οι πεζοδρομήσεις και τα λοιπά, τα οποία μπορούν να γίνουν. Εμείς λέμε ότι από τη στιγμή που οι δήμοι ή οι περιφέρειες δεν έχουν τη χρηματοδότηση, βεβαίως το κράτος θα πρέπει να χρηματοδοτήσει όλα αυτά τα έργα. Δεύτερον, η παράκαμψη. Έχω και σχετικά υπομνήματα και σχεδιαγράμματα με τις προτάσεις των κατοίκων και των φορέων της περιοχής, τα οποία και θα σας τα καταθέσω. Και όταν λέω παράκαμψη, εννοώ την παράκαμψη και τη σύνδεση της παλαιάς εθνικής με τη νέα εθνική οδό, παρακάμπτοντας, δηλαδή, την πόλη της Λάρισας, ούτως ώστε να έχουν διέξοδο, κυρίως, τα βαρέα οχήματα και όχι μόνο, προκειμένου να παρακάμπτουν την παλαιά εθνική οδό.
Κύριε Λαμπρούλη, ας κλείσουμε. Σας ευχαριστούμε. Έχουμε φτάσει στα έξι λεπτά. Έχουμε οκτώ ερωτήσεις.
Είναι έργα τα οποία θα βοηθήσουν και, βεβαίως, θα ελαχιστοποιήσουν τους τεράστιους κινδύνους αλλά και τα ατυχήματα που συμβαίνουν στην περιοχή.
Σας ευχαριστούμε πολύ. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Αντιπρόεδρε, εγώ συμφωνώ απόλυτα μαζί σας. Αυτό που μπορώ να κάνω από τη δική μου πλευρά, είναι να οχλήσω εγγράφως πια την περιφερειακή διοίκηση, που, δυστυχώς, έχει από το Σύνταγμα αλλά και από τον ειδικότερο νόμο την αυτοτέλειά της σε αυτόν τον τομέα, και με αφορμή τη δική σας επίκαιρη ερώτηση - και θα σας την κοινοποιήσω την όχληση - για να τους γνωστοποιήσω - αν και θα έπρεπε από μόνοι τους να έχουν ευαισθητοποιηθεί - το σημαντικό αυτό ζήτημα που διακινδυνεύει ανθρώπινες ζωές. Είναι προφανές και πρόδηλο αυτό το οποίο είπατε ότι πρώτα στην τάξη και προτεραιοποιημένα πρέπει να είναι τα δημόσια έργα, που αφορούν την ανθρώπινη ζωή και την πολιτική προστασία. Δεν έχει κανένα νόημα - και για αυτό είχε γίνει και η παρέμβασή μου τότε προς το Υπουργείο Εσωτερικών, για να γίνουν ιδιαίτερες διατάξεις προς αυτή την κατεύθυνση - να κάνουμε έργα βιτρίνας, όταν κάποια στιγμή μας λείπουν αντιπλημμυρικά έργα. Και μετά από ένα, δύο, τρία, πέντε, δέκα χρόνια έρχεται και καταστρέφεται όλος ο πολιτισμός που έχουμε δημιουργήσει και χάνουμε και ανθρώπινες ζωές, παρά το γεγονός ότι έχουμε φτιάξει έργα βιτρίνας, γιατί έχουμε απλώς και μόνο παραθεωρήσει τη βασική προτεραιότητα, που είναι τα έργα πολιτικής προστασίας. Άρα στο συγκεκριμένο ζήτημα εμείς θα προβούμε και θα σας κοινοποιήσω - επαναλαμβάνω - την έγγραφη πρόσκλησή μας και παραίνεσή μας προς την περιφερειακή διοίκηση, για να περιλάβει επιτέλους αυτόν τον συγκεκριμένο κόμβο εκεί στις πρόνοιές της και να εκπονήσει μελέτη. Και στη συνέχεια εάν δεν έχει τα κονδύλια, να συνδράμουμε εμείς στην κατασκευή του υποδειγμένου από αυτούς έργου.
Ευχαριστούμε, τον κύριο Υπουργό και τον κ. Λαμπρούλη. Προχωρούμε στην εικοστή πρώτη με αριθμό 1285/12-3-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Λέσβου του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Γεωργίου Πάλλη προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Νότια παράκαμψη Μυτιλήνης». Ορίστε, κύριε Πάλλη, έχετε τον λόγο για την πρωτολογία σας.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Μιλάμε για τη νότια παράκαμψη της Μυτιλήνης, ένα έργο που αποτελεί ένα σημαντικό συγκοινωνιακό έργο όχι μόνο για την πόλη της Μυτιλήνης αλλά για ολόκληρο το νησί. Είναι ο δρόμος, που από το αεροδρόμιο της Μυτιλήνης με επτά κόμβους παρακάμπτει όλη την πόλη και συνδέεται με τον οδικό άξονα, που οδηγεί προς το δυτικό μέρος του νησιού. Το έργο αυτό είναι σημαντικό για όλο το νησί. Πέρα από την αναβάθμιση της πόλης μιλάμε για την πρόσβαση δέκα με δεκαπέντε λεπτά νωρίτερα στο Νοσοκομείο της Μυτιλήνης για τον κάθε ασθενή από το υπόλοιπο νησί, που θα έχει ανάγκη να φτάσει γρήγορα σε ένα νοσοκομείο που εξελίσσεται, σε ένα νοσοκομείο αναπτυσσόμενο, σε ένα πολύ καλό νοσοκομείο. Μιλάμε για την πρόσβαση σε μουσεία και σχολικά συγκροτήματα. Μιλάμε για την πρόσβαση των τουριστών δέκα, δεκαπέντε, είκοσι λεπτά νωρίτερα στον τελικό προορισμό που συνήθως δεν είναι η πόλη της Μυτιλήνης, αλλά περιοχές μία και μιάμιση ώρα δρόμο από την πόλη. Είναι ένα έργο, του οποίου η συζήτηση ξεκίνησε από το 2002 και βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη κατάσταση. Στις 7 Απριλίου 2018 λήγει η παράταση, σύμφωνα με απόφαση που είχε ληφθεί από τη Διεύθυνση Μελετών Έργων Οδοποιίας, προκειμένου να μην μπορεί να χτιστεί - να το πω έτσι απλά - πάνω στη χάραξη του έργου κάποια άλλη οικοδομή. Η μελέτη έχει καθυστερήσει πάρα πολύ. Έχουν καθυστερήσει οι συγκριτικοί πίνακες να αποσταλούν από την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου τα τελευταία τέσσερα χρόνια και ήταν μια δικαιολογία, προκειμένου να μην προχωρήσει ένα έργο. Όμως αυτή τη στιγμή θέλουμε την έγκρισή τους από το Συμβούλιο Μελετών του Υπουργείου, προκειμένου να διασφαλίσουμε αυτό το έργο πνοής, ένα έργο το οποίο σέρνεται εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Θα σας πω ενδεικτικά κάποιους τίτλους από τοπικές εφημερίδες: 2006 «ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ»: «Αδιαφορούν εσκεμμένα. Παρακάμπτουν την νότια παράκαμψη», Τον Απρίλιο του 2007 «Ρουσφέτια κατά της νότιας παράκαμψης», «Τα μικροσυμφέροντα κόλλησαν δύο μήνες τώρα την μελέτη», τον Μάιο του 2007 «θα γίνει επιτέλους η νότια παράκαμψη, υπέγραψε ο Γιώργος Σουφλιάς». Έχουμε φτάσει στο 2018 και τα ίδια μικροσυμφέροντα είναι αυτά που έχουν κολλήσει το έργο. Περιμένουμε την απάντησή σας. Στη δευτερολογία μου θα συνεχίσω.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Πάλλη. Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πάλλη, σας ευχαριστώ πολύ για την ερώτηση. Γνωρίζετε πολύ καλά το θέμα, γιατί είστε ένας από τους σοβαρούς τοπικούς παράγοντες του νησιού. Σας δίνω και μια πληροφορία ότι επισκέπτομαι το πανέμορφο νησί σας και συνδέομαι με αυτό τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο. Το έργο στο οποίο αναφέρεστε, είναι ένα έργο που έθιξε ευαίσθητες χορδές μικροσυμφερόντων, όπως τα αποκαλέσατε, μεγαλόσχημων όμως τοπικών παραγόντων. Πιθανόν αυτοί οι μεγαλόσχημοι τοπικοί παράγοντες να είχαν εκείνες τις προσβάσεις και να μπορούσαν προνομιακά να συνομιλούν με ανθρώπους, που τελικά να επηρέαζαν την άποψη και τις ενέργειες των υπηρεσιών στην περιφέρεια, έτσι ώστε η μελέτη που είναι αποκλειστική αρμοδιότητα - δυστυχώς - της περιφέρειας να καθυστερεί. Είναι αυτό που απήντησα πριν και προς τον Αντιπρόεδρο, τον κ. Λαμπρούλη, ότι από τον Κώδικα Δήμων και Περιφερειών αλλά και από το Σύνταγμα, προβλέπεται αποκλειστική αρμοδιότητα στον περιφερειάρχη, να εκπονεί μελέτες για περιφερειακές εθνικές οδούς β΄ τάξης και επαρχιακούς δρόμους. Άρα, λοιπόν, εμείς δεν έχουμε καν τη δυνατότητα να μπούμε στη διαδικασία της μελέτης. Έχουμε όμως τη δυνατότητα, αφού ολοκληρωθεί η μελέτη, να μπορέσουμε στη συνέχεια να το εγκρίνουμε ως έργο, εφόσον μας έχει υποβληθεί αίτημα χρηματοδότησης, για να το προχωρήσουμε. Δίνω και μία είδηση προς εσάς, κύριε Βουλευτά, και προς τον λαό της Μυτιλήνης. Σήμερα που μιλάμε - το μεσημέρι νομίζω - συνεδριάζει το Συμβούλιο Δημοσίων Έργων. Στην ημερήσια διάταξή του, λοιπόν, είναι η έγκριση, ακριβώς, της μελέτης και του έργου, για να μπορέσουμε στη συνέχεια να το δημοπρατήσουμε και να πληρώσουμε τις απαλλοτριώσεις. Γνωρίζετε ότι η βασική διαφοροποίηση στον ν.4412/2016 περί δημοσίων έργων αλλά και η στρατηγική που έχουμε εμείς ως Υπουργείο, είναι να πηγαίνει το έργο μαζί με τις απαλλοτριώσεις, έτσι ώστε να μην υπάρχει πρόσκομμα ή δικαιολογία από τον οποιονδήποτε εργολάβο ότι δεν μπορεί να προχωρήσει το έργο, διότι δεν έχει αγοραστεί, να το πω απλά για να καταλαβαίνει ο κόσμος, η λωρίδα γης, στην οποία πρέπει να εφαρμοστεί το έργο. Άρα πρέπει να γίνει η απαλλοτρίωση από πριν. Αυτό, λοιπόν, εγκρίνουμε σήμερα ως έργο στο Συμβούλιο Δημοσίων Έργων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υφυπουργού]] Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ πολύ, για τη συνέχεια του λόγου μου να πάρω χρόνο και από τη δευτερολογία μου. Μάλλον δεν θα χρειαστεί καν να δευτερολογήσω.
Βεβαίως, κύριε Υπουργέ.
Τι έγινε, λοιπόν, με την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου; Κρατούσε επί χρόνια τη μελέτη αυτού του έργου για δικούς της λόγους. Εμείς μπορεί να έχουμε στο μυαλό μας χίλια δύο. Εκείνη - η περιφέρεια, δηλαδή - έχει τις δικές της αιτιάσεις. Πάντως είναι γεγονός ότι η μελέτη δεν ολοκληρώθηκε. Σήμερα μας γνωστοποιείται ότι υπάρχει ολοκληρωμένη μελέτη. Πάντως οι υπηρεσίες μού γνωστοποιούν ότι δεν είναι σε επίπεδο εφαρμογής αλλά σε επίπεδο οριστικής μελέτης και θέλει ακόμη κάτι για να ολοκληρωθεί. Ούτε αυτό δεν έχουν ολοκληρώσει. Είπαν, λοιπόν, ότι έχουν ολοκληρώσει το στάδιο της μελέτης σε επίπεδο οριστικής αλλά όχι σε επίπεδο εφαρμογής από τον Νοέμβριο του 2017 και το έδωσαν περαιτέρω προς το Υπουργείο, για να εκπονήσει το τελευταίο σκέλος και να το εγκρίνει το Συμβούλιο Δημοσίων Έργων. Έτσι, λοιπόν, καταναλώθηκε το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα - το 95% του χρονικού διαστήματος - που είχε χορηγηθεί ως αναστολή εκδόσεως οικοδομικών αδειών σε αυτή τη λωρίδα γης, που πρέπει να απαλλοτριωθεί για να γίνει το έργο. Δεν θέλω να πιστέψω ότι αναλώθηκε επίτηδες ο χρόνος αυτός, από κάποιους τοπικούς παράγοντες που είχαν την προνομιακή συνομιλία με συγκεκριμένους ανθρώπους. Δεν θέλω να το πιστέψω! Όμως το γεγονός είναι ότι τελευταία στιγμή μάς δίνουν μια μελέτη, η οποία δεν είναι ολοκληρωμένη σε επίπεδο εφαρμογής, για να πάμε εμείς να κάνουμε τι; Μέσα σε μία και δύο και τρεις ημέρες και έναν μήνα να κάνουμε μια διαδικασία σε επίπεδο εφαρμογής μελέτης και εγκρίσεως απαλλοτριώσεων και εξευρέσεως κονδυλίων, γιατί λήγει η παράταση αναστολής των αδειών. Σας δίνω, λοιπόν, την πληροφορία ότι κάνουμε όλες τις αναγκαίες προσπάθειες - δεν θέλω να πω περισσότερα από το Βήμα - με το ΥΠΕΚΑ συνεργιστικά για να πετύχουμε με οποιοδήποτε τρόπο την περαιτέρω παράταση αυτής ακριβώς της αναστολής οικοδομικών αδειών. Το έργο της νοτίου παρακάμψεως θα γίνει θέλουν δεν θέλουν.
Ευχαριστώ πολύ. Κύριε Πάλλη, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
Κύριε Πρόεδρε, λίγα πράγματα θα πω. Αφού ενημερώσουμε - ο Υπουργός το γνωρίζει - ότι μέχρι τώρα έχει πληρωθεί πάνω από 1 εκατομμύριο ευρώ για τη συγκεκριμένη μελέτη, ότι υπολείπεται ένα πολύ μικρό ποσό και ότι η πρόθεση κάποιων είναι να τσαλακώσουν το 1 εκατομμύριο ευρώ και να το πετάξουν στο καλάθι των αχρήστων - αυτή είναι η πρόθεση εδώ και δεκαπέντε, είκοσι χρόνια τελικά - , θέλω να συμπληρώσω δύο πράγματα. Η σημαντικότητα μιας τέτοιας μελέτης δεν αφορά μόνο όλα αυτά που είπαμε πριν, αλλά αφορά και ένα κομμάτι που έχει γίνει στη μελέτη για την αντιπλημμυρική προστασία της πόλης. Είναι ένας δακτύλιος πάνω από την πόλη. Είναι ένα θέμα, γιατί πλημμυρικά φαινόμενα έχουμε στο νησί μας τα τελευταία χρόνια. Εγώ θέλω να κρατήσω τη δέσμευση του Υπουργείου ότι η μελέτη θα ολοκληρωθεί, θα προχωρήσουν οι συγκριτικοί πίνακες και ότι αυτό το έργο θα γίνει, γιατί το αξίζει όλο το νησί. Θα κλείσω, αφού καταθέσω στα Πρακτικά το ιστορικό της μελέτης, για να μπορείτε εσείς αλλά και το Κοινοβούλιο, να έχετε μια σαφέστατη εικόνα, για το πώς μια μελέτη που ξεκίνησε από τις 300.000 ευρώ έφτασε στο 1,5 εκατομμύριο ευρώ τα προηγούμενα χρόνια και πώς έκαναν δημόσια έργα ή μάλλον μελέτες και ούτε ολοκληρωμένες, όπως είπατε πολύ σωστά. Θα συμπληρώσω λέγοντας το εξής. Είναι ένα έργο παλιό, ένα έργο από αυτά που δεν ξέρω πόσο πια έχουν μείνει στο Υπουργείο σας ως μελέτες που έτρεχαν από το Υπουργείο και η χρηματοδότηση υπήρχε στο Υπουργείο για την ολοκλήρωση των μελετών. Εξετάστε την ολοκλήρωση της οριστικής μελέτης, για να μπορέσει να ενταχθεί το έργο το συντομότερο δυνατόν. Εγώ θα σας έλεγα ότι ίσως θα έπρεπε να το δούμε και ως ένα έργο μέγιστης σημασίας, ούτως ώστε να μπορέσει να ενταχθεί σε κάποια προγράμματα όσο πιο γρήγορα γίνεται, να δει ο τόπος να υλοποιείται αυτό το έργο, για να μπορέσουμε να συμπληρώσουμε όλα αυτά που τούτη η Κυβέρνηση έχει κάνει στη Λέσβο, στη Μυτιλήνη με δεκάδες εκατομμύρια - και το λέω έτσι ως έχει - στο πλαίσιο της αστικής ανάπλασης, της ανάπλασης του λιμανιού, των συνολικών έργων, που θα είναι κρίμα να μην κουμπώσουν με την ανάσα της πόλης αλλά και την πρόσβαση όλου του νησιού πολύ γρηγορότερα σε νοσοκομεία αεροδρόμια και λιμάνια. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Πάλλη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Βουλευτής κ. Δημήτριος - Γεώργιος Καρράς ζητεί άδεια ολιγοήμερης απουσίας στο εξωτερικό για το χρονικό διάστημα από 11 Απριλίου έως 15 Απριλίου 2018. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε την ζητηθείσα άδεια. Επίσης έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι η Διαρκής Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής με τίτλο: «Ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της Οδηγίας (ΕΕ) 2015/1794 και άλλες διατάξεις». Προχωρούμε στις επόμενες επίκαιρες ερωτήσεις, στις οποίες θα απαντήσει ο Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Αναστάσιος Πετρόπουλος. Θα συζητηθεί η πρώτη με αριθμό 1391/26-3-2018 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Πιερίας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αστέριου Καστόρη προς τον Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης με θέμα «Ένταξη ανίατων παθήσεων στον ενιαίο πίνακα προσδιορισμού ποσοστού αναπηρίας». Παρακαλώ, κύριε Καστόρη, έχετε τον λόγο για την πρωτολογία σας.
Αγαπητέ Υπουργέ, με την πρόσφατη δημοσίευση σε ΦΕΚ της 4591/27-12-2017 κοινής υπουργικής απόφασης του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και του Υπουργείου Οικονομικών αναθεωρήθηκε ο ενιαίος πίνακας προσδιορισμού ποσοστού αναπηρίας. Στον πίνακα, όπως γνωρίζουμε, καθορίζονται τα ποσοστά αναπηρίας που συνεπάγεται κάθε πάθηση ή βλάβη, σωματική ή ψυχική ή πνευματική εξασθένιση ή συνδυασμένη εμφάνιση τέτοιων παθήσεων ή βλαβών ή εξασθενήσεων καθώς και οι υποτροπές αυτών. Η αναθεώρηση του ενιαίου πίνακα ανακούφισε πολλούς ανθρώπους με αναπηρία και τις οικογένειές τους, καθώς σε αυτόν εντάχθηκαν πολλές ασθένειες που έλειπαν και καθορίστηκε στο ορθότερο, με βάση τεκμηριωμένα επιστημονικά δεδομένα, το ποσοστό απόδοσης βαθμού αναπηρίας. Ωστόσο η δημοσίευση του αναθεωρημένου πίνακα, συνοδεύτηκε από ανησυχίες και προβληματισμό από ορισμένες συλλογικότητες ασθενών, όπως είναι στην περίπτωση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ατόμων με Σκλήρυνση κατά Πλάκας. Ζητήματα, επίσης, προκύπτουν από τη μη συμπερίληψη του συνδρόμου RETT, το οποίο αποτελεί μια περίπλοκη γενετική νευρολογική διαταραχή, φυλοσχετιζόμενη με τα θήλεα, επηρεάζει την επικοινωνία και τις κινήσεις του σώματος και συνδέεται με βαριά νοητική υστέρηση και κινητική αναπηρία. Επίσης δεν συμπεριλαμβάνεται το σύνδρομο Williams, το οποίο είναι μια αυτοσωματική επικρατής γενετική διαταραχή, που περιλαμβάνει περιφερειακή πνευμονική αορτική στένωση, χαρακτηριστικό πρόσωπο, διανοητική καθυστέρηση, χαρακτηριστική οδοντική δυσμορφία και παιδική υπερ - ασβεστιναιμία. Επιπρόσθετα στον αναθεωρημένο αυτόν πίνακα, δεν γίνεται αναφορά στις βλεννοπολυσακχαριδώσεις, οι οποίες αποτελούν μια ετερογενή οικογένεια από σπάνιες γενετικές διαταραχές λυσοσωματικής αποθήκευσης και οδηγούν σε σοβαρή νοσηρότητα και μειωμένο προσδόκιμο ζωής. Τέλος, καταφθάνουν σποραδικά καταγγελίες ασθενών, οι οποίοι αναφέρουν πως τα κέντρα πιστοποίησης αναπηρίας, τα γνωστά μας ΚΕΠΑ, λειτουργούν ως δημοσιονομικές επιτροπές με στόχο τη στοχευμένη περικοπή επιδομάτων και όχι ως κέντρα για τη γνωμάτευση της αναπηρίας. Με βάση τα παραπάνω σας ερωτώ: Τι μέτρα προτίθεται να πάρει το Υπουργείο, να πάρετε εσείς, ώστε να αποκατασταθεί η άνιση μεταχείριση, που προκύπτει από την αναθεώρηση αυτού του ενιαίου πίνακα, για τις συγκεκριμένες ομάδες ασθενών που αντιμετωπίζουν σοβαρές και ανίατες παθήσεις, όπως ενδεικτικά αυτές που ανέφερα νωρίτερα; Επίσης τι μέτρα προτίθεται να πάρει το Υπουργείο, με στόχο την τήρηση της προβλεπόμενης λειτουργίας των ΚΕΠΑ, ώστε οι πολίτες να αισθάνονται ότι λαμβάνονται υπ΄όψιν με ορθό τρόπο τα ιατρικά τους προβλήματα και δεν αδικούνται; Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Καστόρη. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για την απάντηση σας.
Ευχαριστώ πολύ. Θέτετε ένα πολύ ευαίσθητο θέμα και η Κυβέρνηση το έχει διαχειριστεί με την ευαισθησία που κι εσείς το θέτετε, κύριε συνάδελφε. Είναι θέμα που δεν τελείωσε και δεν τελειώνει για εμάς, κύριε Καστόρη. Τον Γενάρη εκδώσαμε δύο κοινές υπουργικές αποφάσεις. Η πρώτη εκδόθηκε με τον Υπουργό Οικονομικών, που αφορά την τροποποίηση του ενιαίου πίνακα ποσοστού αναπηρίας και τροποποιεί την αναπηρία επί το θετικότερο. Η δεύτερη υπουργική απόφαση αφορά την αναθεώρηση στον πίνακα παθήσεων, για τις οποίες η διάρκεια αναπηρίας των ασφαλισμένων καθορίζεται επ' αόριστον. Τριπλασιάσαμε τον αριθμό αυτών των παθήσεων από σαράντα τρεις, που ήταν στο σχετικό πίνακα σε εκατόν τριάντα. Έτσι, λοιπόν, αποφεύγουμε την αναμονή πασχόντων ατόμων σε μια διαδικασία επανεξέτασης κάθε τόσο και λιγάκι. Επ' αόριστον από σαράντα τρεις πήγαν εκατόν τριάντα. Αποφασίσαμε ο ενιαίος πίνακας προσδιορισμού ποσοστού αναπηρίας, να αναθεωρείται κάθε φορά που θα χρειάζεται να αναθεωρείται, καθώς είναι συνδεδεμένη η σχετική διαδικασία με την αναθεώρηση του ενιαίου πίνακα προσδιορισμού ποσοστού αναπηρίας, συνδεδεμένο με το Διεθνές Σύστημα Στατιστικής Ταξινόμησης των Νόσων και των Σχετικών Προβλημάτων Υγείας το ICD10, και σε κάθε περίπτωση επικαιροποιούμε τη σχετική λίστα με βάση τα νέα δεδομένα και την επανεξέταση των θεμάτων. Ήδη το κάναμε πολύ σύντομα από την ημέρα που είχαμε βγάλει τον πίνακα, προσθέτοντας στις παθήσεις αυτές την πάθηση της σκλήρυνσης κατά πλάκας, μετά από αίτημα των ενδιαφερομένων, που ποτέ δεν υπαγόταν η πάθηση αυτή στα νοσήματα, που έχουν πάγια ένταξη στον σχετικό πίνακα. Το εντάξαμε τώρα και άμεσα θα εντάξουμε και άλλες παθήσεις, όπως οι επιμολύνσεις με απότοκα λοιμώδη νοσήματα, με επίκτητη ανοσοποιητική ανεπάρκεια τρίτου σταδίου, οι βιοπαθήσεις, η πνευμονική υπέρταση σοβαρού βαθμού, η μεταμόσχευση πνεύμονα, τα γενετικά σύνδρομα χρωμοσώματος που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού, η παρεγκεφαλική αμφιβληστροειδική αιματοαγγειοβλαστωμάτωση και παθήσεις τέτοιες που ποτέ δεν σκέφτηκε κανείς να τις εντάξει στον σχετικό πίνακα. Τις εντάσσουμε και σύντομα θα γίνει η σχετική σύγκλιση της αρμόδιας ειδικής επιστημονικής επιτροπής για να τα θέσουμε και αυτά. Όλα όσα μου είπατε τα έχουμε εντάξει. Είναι υποσύνολα, ειδικότερα στις περιπτώσεις παθήσεων που εντάσσονται ήδη στον σχετικό πίνακα. Δηλαδή το σύνδρομο Γουίλιαμς - Μπιούρεν περιλαμβάνεται ρητά και το σύνδρομο Ρεττ υπάρχει στις διαταραχές του αυτιστικού φάσματος και υπάρχει ρητή αναφορά στον αντίστοιχο σχετικό φάκελο του ασθενούς με αυτισμό. Εντάσσεται σ' αυτή την περίπτωση. Οι βλεννοπολυσακχαριδώσεις περιλαμβάνονται στα ενδογενή μεταβολικά νοσήματα των σπανίων παθήσεων, για τις οποίες θα εκδοθεί σύντομα και σχετική υπουργική απόφαση. Έχουμε υπ΄όψιν, δηλαδή, σε κάθε περίπτωση τέτοιου είδους παθήσεις, τις οποίες χρειάζεται να εντάξουμε αμέσως μετά από γνωμοδότηση της ειδικής επιστημονικής επιτροπής. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Υπουργό. Κύριε Καστόρη, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
Περιμένω και μία απάντηση για τα ΚΕΠΑ, για τη λειτουργία τους, αλλά θα ήθελα να προσθέσω κάτι ακόμα, κύριε Υπουργέ. Θα ήθελα να θέσω το θέμα, που έχει να κάνει με τα παιδιά με αυτισμό. Το τελευταίο διάστημα γίναμε ως Βουλευτές αποδέκτες υπομνημάτων - υπήρξαν και δημοσιεύματα γι' αυτό στον Τύπο - σχετικά με την κατάργηση των επιδομάτων αναπηρίας παιδιών με αυτισμό λόγω του νέου τρόπου προσδιορισμού της αναπηρίας και μέσω της μείωσης του κατώτατου ποσοστού στο 50% από 67% που ήταν. Πιο συγκεκριμένα προβλέπεται ως κατώτατο ποσοστό απόδοσης για διαταραχές του αυτιστικού φάσματος το 50%, γεγονός που δεν αποδίδει επίδομα αναπηρίας, καθώς αυτό δίνεται σε αναπηρίες άνω του 67%. Θα μπορούσατε να μας ενημερώσετε, για το τι ισχύει ακριβώς και τι προβλέπει ο σχεδιασμός της υπηρεσίας του Υπουργείου για επιδόματα αναπηρίας παιδιών με αυτισμό; Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
Ως προς το τελευταίο θέμα του επιδόματος που είπατε, κύριε συνάδελφε, η επιτροπή δεν δέχθηκε την καταβολή επιδόματος. Θα επιμείνουμε σ' αυτό. Είναι ένα ζήτημα, που πάντα πρέπει να διαχειριζόμαστε με γνώμη της ειδικής επιτροπής. Δεν παραιτούμαστε από την επιδίωξη να χορηγηθεί, όμως πρέπει να πειστούμε κι εμείς και να πειστεί και η επιτροπή γι' αυτή τη σχετική ρύθμιση, που πιστεύω ότι θα πετύχουμε για τα άτομα αυτά. Ειδικότερα, όμως, πρέπει να πω ότι το 2012, λάμβανε επίδομα αναπηρίας άνω του 67% το 68,3% των αιτούντων. Σήμερα έχουμε πια μια καλύτερη αντιμετώπιση. Το 2017 παίρνει το 81% των αιτούντων. Παρά τα όσα λέγονται, δεν υπάρχει από τη δική μας πολιτική σκοπιά, διάθεση μείωσης των περιπτώσεων ατόμων που πάσχουν από αναπηρία. Επαναλαμβάνω ότι το 2012, ελάμβανε το 68,3% των αιτούντων για αναπηρία άνω του 67% και το 2017 ελάμβανε πια το 81%. Παρά τα όσα λέγονται, εμείς δείχνουμε στην πράξη ευαισθησία και οι επιτροπές εξέτασης αναπηρίας είναι πιο ευαίσθητες, ώστε να βλέπουν με πιο θετική ματιά, για τους πάσχοντες, τα σχετικά αιτήματα αναπηρίας. Βεβαίως το ζήτημα έχει να κάνει και με τις ιατρικές γνωμοδοτήσεις, γνωματεύσεις και την επιστημονικότητα της επιτροπής, την οποία εμείς θεωρούμε επαρκή, όμως η πολιτική μας σκοπιά είναι δεδομένη και αποδεικνύεται ότι έχει έμπρακτο αποτέλεσμα, από το γεγονός ότι πολύ περισσότεροι είναι εκείνοι που απολαμβάνουν των ευεργετημάτων της αναπηρίας όμως με τρόπο ορθό όχι πλασματικό. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, πενήντα πέντε μαθήτριες και μαθητές και τέσσερις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 4ο Γυμνάσιο Σταυρούπολης Θεσσαλονίκης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Παρακολουθείτε τη διαδικασία των επίκαιρων ερωτήσεων. Είναι ερωτήσεις που κάνουν οι Βουλευτές προς τους Υπουργούς για διάφορα θέματα που απασχολούν τις περιφέρειες, την κοινωνία και το κοινοβουλευτικό έργο. Προχωρούμε στην τρίτη με αριθμό 1406/27-3-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Χρήστου Κατσώτη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης με θέμα: «Χειροτέρευση των όρων απόδοσης της ασφάλισης του ΕΦΚΑ προς τους ασφαλισμένους». Αγαπητέ συνάδελφε, κύριε Κατσώτη, έχετε τον λόγο για την πρωτολογία σας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, η ερώτηση έχει το ιστορικό για την απόδοση της ασφάλισης, όπως καταγράφεται από το 2001. Αρχίζοντας από το 2011- για συντομία χρόνου - διαφοροποιήθηκε το καθεστώς ηλεκτρονικής υποβολής ΑΠΔ για ορισμένες κατηγορίες εργοδοτών Υπάρχουν τα γενικά έγγραφα της Διεύθυνσης Ασφάλισης Εσόδων του ΙΚΑ. Δεν τα διαβάζω για λόγους συντομίας. Πιο συγκεκριμένα σε εργοδότες που είτε είχαν μεγάλη οφειλή είτε ελέγχονταν για εικονική απασχόληση προσωπικού, αφαιρέθηκε η δυνατότητα ηλεκτρονικής υποβολής ΑΠΔ, την οποία πρέπει πλέον να υποβάλουν στο υποκατάστημα του ΙΚΑ που τους ελέγχει, προσκομίζοντας μαζί πρώτον, τα στοιχεία απασχόλησης των εργαζομένων - προσλήψεις, συμβάσεις, πίνακες προσωπικού, αποδείξεις μισθοδοσίας, δηλώσεις φόρου μισθωτών υπηρεσιών - και δεύτερον τα φορολογικά στοιχεία - έντυπα Ε1, Ε2, Ε3, Ε9, περιουσιακή κατάσταση - της επιχείρησης και των νόμιμων υπευθύνων της. Το υποκατάστημα του ΙΚΑ αφού έκανε έλεγχο και εφόσον διαπίστωνε ότι υπάρχει πραγματική απασχόληση προσωπικού, καταχωρούσε ηλεκτρονικά τις ΑΠΔ, βεβαίωνε τις αντίστοιχες ασφαλιστικές εισφορές συντάσσοντας πράξη επιβολής εισφορών, την οποία κοινοποιούσε στον εργοδότη. Μετά την παραλαβή της πράξης επιβολής εισφορών από τον εργοδότη, μπορούσαν οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από την εξόφληση ή τη ρύθμιση της, να χρησιμοποιήσουν τον χρόνο ασφάλισης τους. Όμως, κύριε Υπουργέ, με το Μ8/73253 έγγραφο του τμήματος είσπραξης ασφαλιστικών εισφορών της διοίκησης ΕΦΚΑ από 15-01-2018 τα παρακάνω ανατρέπονται εντελώς. Για να παραληφθεί η ΑΠΔ μιας επιχείρησης που έχει οφειλές και δεν έχει υπαχθεί σε καθεστώς ρύθμισης, εισάγεται και μια επιπλέον προϋπόθεση. Να καταβάλει τις ασφαλιστικές εισφορές του τελευταίου μήνα απασχόλησης. Αν δεν το κάνει, το υποκατάστημα του ΙΚΑ δεν θα δέχεται ούτε να παραλάβει προς έλεγχο τις ΑΠΔ. Άμεση συνέπεια είναι οι εργαζόμενοι της επιχείρησης, να παραμένουν ανασφάλιστοι μέχρι να αποφασίσει ο εργοδότης να καταβάλει τις εισφορές. Δηλαδή τιμωρείτε τον εργαζόμενο. Επιπλέον οι εργοδότες δεν έχουν να αντιμετωπίσουν κανενός είδους πρόστιμο ανεξάρτητα από τον χρόνο υποβολής της ΑΠΔ. Σας ρωτάμε, λοιπόν, αν προτίθεστε να επαναφέρετε άμεσα αυτό που ίσχυε μέχρι σήμερα, δηλαδή με την υποβολή της ΑΠΔ να εξασφαλίζεται συνολικά η ασφάλιση των εργαζομένων, καθώς και οι όποιες παροχές και να μη μεταφέρεται η ευθύνη στους ίδιους, επειδή ο εργοδότης δεν καταβάλλει τις εισφορές. Επίσης να ακυρώσει άμεσα το επίμαχο έγγραφο, το οποίο με προκλητικό τρόπο, ουσιαστικά, απαλλάσσει τους εργοδότες και τιμωρεί τους εργαζόμενους, αφήνοντάς τους ανασφάλιστους. Περιμένουμε την απάντησή σας.
Ευχαριστούμε τον κ. Κατσώτη. Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Κατσώτη, νομίζω ότι θα συμφωνήσετε, αν μελετήσατε καλύτερα το σχετικό θέμα ότι η ρύθμιση αυτή, αποβλέπει στην καλύτερη εξυπηρέτηση των ασφαλισμένων εργαζομένων, κυρίως, και διευκολύνει τη διαδικασία είσπραξης οφειλών από την πλευρά των εργοδοτών. Θα το δείτε. Θα σας εξηγήσω τώρα ποια είναι η δική μας επιδίωξη. Μέχρι τώρα παίρνοντας αυτή τη νομοθετική πρωτοβουλία και αυτή την κανονιστική ρύθμιση από την εγκύκλιό μας, αν ο εργοδότης όφειλε εισφορές ή δεν γίνονταν δεκτές οι ΑΠΔ από το σύστημα, συνέβαινε το καινοφανές, ο εργοδότης να χρωστά και εν συνεχεία εμπράκτως να απαλλάσσεται από την υποχρέωση καταβολής εισφορών για τους εργαζομένους του, αφού το σύστημα δεν δεχόταν την ΑΠΔ. Έτσι έμεναν οι άνθρωποι ακάλυπτοι και ανασφάλιστοι, χωρίς να φταίνε. Αυτό που κάναμε τώρα και με αφορμή τη διαδικασία του εξωδικαστικού συμβιβασμού, είναι να δεχόμαστε τις ΑΠΔ, ακόμα κι αν όφειλε ο εργοδότης και να ρυθμίζει τις οφειλές του στο σύστημα. Επομένως μόνο θετικά θα περίμενα να δείτε ότι έχει η σχετική ρύθμιση. Διότι σκοπός μας ήταν ένας, να υπάρχει ενιαία ρύθμιση και διαχείριση από όλα τα συστήματα του ΕΦΚΑ για κάθε περίπτωση οφειλής, να δοθεί η δυνατότητα ένταξης του συνόλου των οφειλετών στον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών. Νομίζω ότι κι εσάς θα πρέπει να σας ενδιαφέρει αυτό, γι' αυτούς που όλα αυτά τα χρόνια μπήκαν σ' αυτή την παγίδα της κρίσης και δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν σε βασικές υποχρεώσεις, διότι όπως έχω ξαναπεί, οι εισφορές των ελεύθερων επαγγελματιών ήταν πάρα πολύ υψηλές. Αυτή τη στιγμή ενώ ήταν το 27% στα 200 ευρώ περίπου κατά μέσον όρο η εισφορά, έχει φτάσει στο 70% και πάνω από 70%. Νομίζω ο μέσος όρος είναι στο 80% για εκείνους τους ελεύθερους επαγγελματίες που καταβάλλουν μέχρι 200 ευρώ. Επίσης επιτυγχάνεται μ' αυτή τη ρύθμιση, να αποκατασταθούν τα δικαιώματα των απασχολουμένων, γιατί στερούνταν τη δυνατότητα, όπως ξέρετε, να πάνε στον ΟΑΕΔ, γιατί δεν είχαν λυμένη τη σχέση εργασίας. Ήταν ανασφάλιστοι, δεν είχαν υπηρεσίες υγείας και φαρμακευτικής περίθαλψης. Την έχουν, γιατί έχουν και ασφαλιστική ικανότητα μ' αυτόν τον τρόπο. Βελτιώνεται η δυνατότητα είσπραξης των ασφαλιστικών εισφορών μέσω των ΑΠΔ, που είναι πια μια διαδικασία για όλους ακόμα και για τους ναυτικούς και πραγματοποιείται πιο εύκολα ο έλεγχος για την απεικόνιση της ορθής ασφαλιστικής ιστορίας, προκειμένου επιτέλους να έχουμε μια πλήρη εικόνα της ασφαλιστικής ιστορίας κάθε ασφαλισμένου, για να βγάζουμε γρήγορα τις συντάξεις. Αυτή ήταν η δική μας επιδίωξη και νομίζω επιτυγχάνεται. Δεν ξέρω γιατί εσείς ενίσταστε σ' αυτή τη ρύθμιση. Αν θέλετε και ειδικότερα να σας το εξηγήσω, για να αξιοποιηθεί αυτή η δυνατότητα. Είναι δυνατότητα θετική για όλους. Δεν είναι αρνητική, όπως εσείς υπονοείτε στην ερώτησή σας.
Ευχαριστούμε πολύ τον Υπουργό. Κύριε Κατσώτη, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι δεν έχετε υπ΄ όψιν σας το συγκεκριμένο έγγραφο που σας διάβασα. Το έγγραφο αυτό έχει, ακριβώς, το αντίθετο αποτέλεσμα απ' αυτό που λέτε. Το έγγραφο αυτό με το οποίο η διοίκηση του ΕΦΚΑ καλεί τα υποκαταστήματά του να συμμορφωθούν, λέει ότι αν δεν καταβάλλει ασφαλιστικές εισφορές του τελευταίου μήνα απασχόλησης, δεν έχει καμμία ασφάλιση ο εργαζόμενος. Πείτε μου, ο εργαζόμενος θα τιμωρείται; Ρίχνετε την ευθύνη στον αδύναμο κρίκο; Μπορεί ο εργαζόμενος να πάει να απαιτήσει ή να πάει να κάνει την καταγγελία στον ΕΦΚΑ; Και να την κάνει, αν δεν δώσει τις εισφορές ο εργοδότης, δεν θα έχει ασφάλιση, κύριε Υπουργέ. Λέτε το αντίθετο απ' αυτό που λέει το έγγραφο σήμερα. Εμείς σας καλούμε, να δείτε το έγγραφο καλύτερα απ' ό,τι σας λέει ο συνεργάτης σας τώρα και να το διορθώσετε. Γιατί έχουμε πάρα πολλούς εργαζόμενους, που μετά απ' αυτό το έγγραφο είναι ανασφάλιστοι, δεν έχουν δικαίωμα στην υγεία, στο φάρμακο και θα έχουν και σοβαρό πρόβλημα στη σύνταξή τους, γιατί δεν μετρούν οι ασφαλιστικές ημέρες, αφού δεν γίνεται αποδεκτή ή δεν παραλαμβάνεται για έλεγχο η ΑΠΔ, προκειμένου να βεβαιώσει το κατάστημα ότι όντως ο εργαζόμενος απασχολείται τόσες ημέρες, τόσους μήνες, με τόσο μισθό και τόσες ασφαλιστικές εισφορές. Το έγγραφο, λοιπόν, αυτό έχει το αντίθετο αποτέλεσμα απ' αυτό που είπατε, κύριε Υπουργέ, κι εμείς αυτό θέλουμε, αυτό που είπατε, να μην έχει την ευθύνη ο εργαζόμενος, να πιστοποιείται, να βεβαιώνονται από τον ΕΦΚΑ οι ασφαλιστικές ημέρες με την ΑΠΔ και να αναζητούνται οι εισφορές από τον εργοδότη, όπως γινόταν μέχρι τώρα. Χρόνια τώρα γινόταν αυτό το πράγμα, κύριε Υπουργέ. Το αλλάζετε τώρα και βάζετε την συνευθύνη στον ασφαλισμένο, τον αφήνετε ανασφάλιστο και είναι βούτυρο στο ψωμί κάθε εργοδότη, να μην πληρώνει τον τελευταίο μήνα και να έχει ανασφάλιστους εργαζόμενους. Θα έχει τραγικές συνέπειες για πολύ κόσμο. Γι' αυτό σας ζητάμε να αλλάξετε το έγγραφο, με την ευθύνη στην επιχείρηση να ασφαλίζει τον εργαζόμενο και να μην υπάρχει ευθύνη στον εργαζόμενο για να μείνει ανασφάλιστος.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Κατσώτη. Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
Κύριε Κατσώτη, καταλαβαίνω ότι πρέπει να το συζητήσουμε το θέμα εκ του σύνεγγυς, για να κατανοήσετε τον τρόπο που λειτουργεί αυτό που εμείς θεσμοθετήσαμε, με την κανονιστική μου πρωτοβουλία, διότι εκείνο που συμβαίνει, είναι να εισπράττουμε με τις ΑΠΔ που χορηγούνται, όταν ο εργοδότης καταβάλλει την τελευταία, προηγούμενη, τουλάχιστον οφειλή.
Και εάν δεν το κάνει;
Θα σας πω τι γίνεται αν δεν το κάνει. Αυτό που συνέβαινε μέχρι τώρα, είναι να πρέπει να καταβάλει το σύνολο των οφειλών, αλλιώς το σύστημα δεν ελάμβανε ΑΠΔ, άρα δεν εισέπραττε. Γιατί χωρίς ΑΠΔ δεν εισπράττεται η εισφορά για τον εργαζόμενο. Δεν εισπράττεται. Αυτή είναι η θεσμοθετημένη διαδικασία. Χωρίς ΑΠΔ δεν εισπράττεις τίποτα. Άρα αυτό που λέτε να αποτρέψουμε, δεν το αποτρέπαμε πριν. Τώρα το αποτρέπουμε, με τη δυνατότητα που παρέχεται να βγει ΑΠΔ. Η μη πληρωμή της ΑΠΔ πάντα εμπεριέχει όλους τους κινδύνους κατά τον Κώδικα Εισπράξεων Δημοσίων Εσόδων, για εκείνον που δεν πληρώνει. Δεν κατήργησε ο νόμος τις υποχρεώσεις του εργοδότη. Όμως αν υποθέσουμε ότι μια επιχείρηση οφείλει 100.000 ευρώ παλιές οφειλές, θα έπρεπε σε δώδεκα δόσεις - γιατί είναι αυτή η πάγια ρύθμιση - να δίνει κοντά στα 8.333 ευρώ τον μήνα. Τώρα μπορεί να καταβάλει την προηγούμενη δόση. Και αν κάνει κανείς μια αναλογία, περίπου, η προηγούμενη μηνιαία οφειλή θα ήταν 3.000 ευρώ. Μπορεί να καταβάλει, λοιπόν, αυτή την οφειλή και μπορεί να εκδίδει ΑΠΔ για τους εργαζόμενους. Αυτό γίνεται, επιδιώκοντας να φέρουμε μια ισορροπία σε καλόπιστους επιχειρηματίες, φυσικά και φαίνεται αυτό, διότι ο κακόπιστος δεν θα γλιτώσει τίποτα. Θα διωχθεί μέσα από το σύστημα, όπως πάντα συμβαίνει. Όμως το ζήτημά μας είναι να δεχτούμε ότι - όπως λέγατε κι εσείς - η κρίση κατέστρεψε τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, τους μικρομεσαίους, τα μικρομάγαζα και πρέπει να νοιαστούμε γι' αυτό. Πώς εννοούμε να το κάνουμε; Εμείς λέμε ότι αυτός είναι ένας τρόπος, να διαχειριστούμε καλύτερα τις ολέθριες συνέπειες αυτής της κρίσης για τον μικρομεσαίο. Καταστράφηκαν τα μαγαζιά, έκλεισαν. Είναι γεμάτοι οφειλές και έχουν πέσει στον στραγγαλισμό όλοι αυτοί οι άνθρωποι. Λέμε να δώσουμε, λοιπόν, αυτή τη δυνατότητα - και αυτό κάναμε - και οι εργαζόμενοι να μπορούν να έχουν κάλυψη ασφαλιστική και ο ίδιος ο εργοδότης με έναν τρόπο που τον διευκολύνει, να ενταχθεί στον εξωδικαστικό συμβιβασμό, με τη συγκέντρωση όλων των οφειλών να μπορεί να εξυγιανθεί και να μπορεί να έρθει σε μια καλύτερη κατάσταση. Νομίζω ότι αυτή τη ρύθμιση την έχει υιοθετήσει το σύνολο της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας. Νομίζω ότι οι μικρομεσαίοι το έχουν δεχθεί, αλλά και οι εργαζόμενοι, πάλι, ωφελούνται, γιατί είχαμε το σύστημα που ίσχυε πάγια, δηλαδή οι εργοδότες δεν έλυναν τη σύμβαση εργασίας με τον εργαζόμενο, αλλά τον είχαν εκεί πέρα όμηρο και χωρίς ασφάλιση. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο καθένας, ο καημένος, να κάθεται εκεί να δει πότε θα πληρωθεί. Παρακαλούσαν να τους απολύσουν πολλές φορές, για να πάρουν επίδομα ανεργίας. Την ξέρετε την κατάσταση. Τους κρατούσαν όμηρους. Ούτε τους απέλυαν ούτε τους πλήρωναν και έτσι συνεχιζόταν μια κατάσταση. Υπάρχουν παρά πολλά προβλήματα στην αγορά, που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Νομίζω ότι αυτή η ρύθμιση, οδηγεί προς μια θετική κατεύθυνση τη λύση. Δεν αντιστρατεύεται πάντως τις πάγιες επιδιώξεις μας, να προστατεύσουμε καλύτερα τα εργατικά δικαιώματα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να πω κάτι;
Παρακαλώ, κύριε Κατσώτη. Είναι ένα ευαίσθητο ζήτημα. Θα σας παρακαλούσα όμως να είστε σύντομος.
Η ερώτηση γίνεται, για να μπορεί να αντιμετωπιστεί το θέμα και σας ρωτάω και πάλι, αν τον τελευταίο μήνα δεν πληρώσει ο εργοδότης, ποιες θα είναι οι συνέπειες για τον εργαζόμενο; Αυτό δεν το απαντήσατε. Επίσης γιατί το σύστημα να μη δέχεται την ΑΠΔ και μετά από εκεί και πέρα ο ΕΦΚΑ να κάνει αυτό που έκανε πάντα ο οποιοσδήποτε ασφαλιστικός φορέας, να διεκδικήσει τις ασφαλιστικές εισφορές από την επιχείρηση για τον εργαζόμενο που απασχόλησε; Είναι ζητήματα αυτά, κύριε Υπουργέ, που πάντα το εργατικό κίνημα τα έβαζε μπροστά, για να μπορεί να διασφαλίσει ο εργαζόμενος την ασφάλισή του. Εσείς σήμερα με αυτό το έγγραφο, σας λέω, πετυχαίνετε το αντίθετο. Οι μικρομεσαίοι δεν μπορεί να μην ασφαλίζουν τους εργαζόμενους.
Κύριε Κατσώτη, ευχαριστούμε πολύ. Νομίζω ότι το έχει κατανοήσει ο Υπουργός.
Μπορεί να υπάρξει αυτό που λέτε, να υπάρξουν οι ρυθμίσεις των δόσεων, αλλά πέρα από εκεί θα πρέπει να διασφαλιστεί η ασφάλιση των εργαζομένων.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Κατσώτη, εγώ δεν αλλάζω τα λόγια μου. Επιδίωξή μας δεν είναι να διευκολύνουμε την εισφοροδιαφυγή. Κανείς δεν απαλλάσσεται από τις υποχρεώσεις αυτές. Αντιθέτως το ξαναλέω, το ίδιο το σύστημα από το 2013 με υπουργική απόφαση το ΙΚΑ απάλλασσε τους εργοδότες από την υποχρέωση καταβολής ΑΠΔ. Χάναμε τον μπούσουλα. Δεν φαινόταν πουθενά αυτή η υποχρέωση ούτε καταγραφόταν ούτε αποδεικνυόταν. Είστε έμπειρος στα συνδικαλιστικά θέματα τουλάχιστον. Δεν τον εμφάνιζε με ΑΠΔ και δεν μπορούσε κανείς να αποδείξει ότι εργαζόταν κιόλας τότε. Αυτό συνέβαινε και κανείς δεν ήξερε τι γίνεται στην αγορά, όπως και κανείς δεν ήξερε τι γίνεται και στις οφειλές εισφορών. Επομένως δεν βοηθούσε αυτή η κατάσταση πριν. Ούτε βγαίνει από πουθενά ένα τέτοιο συμπέρασμα, που υπαινίσσεστε ότι γλυτώνει ο εργοδότης τις εισφορές που οφείλει. Αυτές συνεχίζουν να τρέχουν ως οφειλές, είναι τοκοφόρες, επιβαρύνουν και έχει κάθε συμφέρον κάθε επιχειρηματίας να το καθαρίσει, εκείνος που, πραγματικά, δεν επέλεξε να είναι κακός εργοδότης, αλλά είναι πάρα πολλοί μικρομεσαίοι. Νομίζω ότι το βλέπετε κι εσείς. Και στο τμήμα μικρομεσαίων του κόμματός σας φαντάζομαι ότι έχετε μια τέτοια εικόνα, ότι, δηλαδή, ήταν η κατάσταση δραματική και παραμένουν οι συνέπειες αυτές για πάρα πολύ κόσμο. Βοηθάμε σε αυτή την κατεύθυνση. Νομίζω ότι συζητώντας και από κοντά, θα σας δώσω όλα τα επιχειρήματα με καλύτερο και πιο πειστικό τρόπο για να τα αξιοποιήσετε θετικά κι εσείς, όπως θέλουμε κι εμείς. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας έχουν διανεμηθεί τα Πρακτικά των συνεδριάσεων της Πέμπτης 18 Ιανουαρίου 2018, της Παρασκευής 19 Ιανουαρίου 2018, της Δευτέρας 22 Ιανουαρίου 2018, της Τετάρτης 24 Ιανουαρίου 2018, της Πέμπτης 25 Ιανουαρίου 2018, της Παρασκευής 26 Ιανουαρίου 2018, της Δευτέρας 29 Ιανουαρίου 2018, της Τετάρτης 31 Ιανουαρίου 2018 και της Πέμπτης 1ης Φεβρουαρίου 2018 και ερωτάται το Σώμα αν τα επικυρώνει.
Συνεπώς τα Πρακτικά της Πέμπτης 18 Ιανουαρίου 2018, της Παρασκευής 19 Ιανουαρίου 2018, της Δευτέρας 22 Ιανουαρίου 2018, της Τετάρτης 24 Ιανουαρίου 2018, της Πέμπτης 25 Ιανουαρίου 2018, της Παρασκευής 26 Ιανουαρίου 2018, της Δευτέρας 29 Ιανουαρίου 2018, της Τετάρτης 31 Ιανουαρίου 2018 και της Πέμπτης 1ης Φεβρουαρίου 2018 επικυρώθηκαν. Προχωρούμε στην δέκατη με αριθμό 1328/16-3-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης της Ένωσης Κεντρώων κ. Ιωάννη Σαρίδη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Επιστημονική τεκμηρίωση υπουργικής απόφασης περί μειώσεως ποσοστού αναπηρίας για άτομα που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού». Κύριε Σαρίδη, έχετε τον λόγο για την πρωτολογία σας.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, η ερώτηση είναι πάρα πολύ απλή. Είναι μια πρόσφατη υπουργική σας απόφαση, με αριθμό ΦΕΚ 4591/27-12-2017, όπου καθορίσατε ως παράγοντες για τον προσδιορισμό του αυτισμού τη νοημοσύνη, τη λειτουργικότητα και την ηλικία. Η ερώτηση είναι πολύ απλή, κύριε Υπουργέ. Σε ποια επιστημονικά δεδομένα, σε ποια επιστημονική μελέτη στηριχτήκατε και πήρατε αυτή την απόφαση; Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Σαρίδη. Κύριε Πετρόπουλε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Σαρίδη, κατά τα παγίως ισχύοντα, η ειδική \επιστημονική επιτροπή είναι εκείνη που προτείνει την αναθεώρηση και αντικατάσταση του πίνακα των σχετικών αναπηριών. Ο ενιαίος πίνακας προσδιορισμού του ποσοστού αναπηρίας ορίζεται από τις σχετικές διαπιστώσεις καθηγητών ιατρικών σχολών και γιατρών του ειδικού σώματος γιατρών υγειονομικών επιτροπών. Είναι ιατροί καθηγητές ιατρικών σχολών που είναι ειδικοί για το νόσημα που εξετάζεται, δεν είναι άσχετοι από το νόσημα που εξετάζεται και υπάρχει και εκπρόσωπος της ΕΣΑΜΕΑ, των εκπροσώπων της Ειδικής Συνομοσπονδίας των Ατόμων με Αναπηρία. Όλοι αυτοί συμφώνησαν ομοφώνως σε αυτή τη διεύρυνση, που προείπα και σε προηγούμενη απάντησή μου, να αυξήσουμε, να τριπλασιάσουμε τις αναπηρίες στο σχετικό πίνακα ειδικά για τον αυτισμό. Σύμφωνα με αυτή την κατηγοριοποίηση συσχετίζοντας το επίπεδο νοημοσύνης με το επίπεδο λειτουργικότητας του ατόμου - γιατί έτσι κρίνεται η αναπηρία, η ανικανότητα αλλιώς - , στις περιπτώσεις ασθενών που έχουν διαγνωστεί με διαταραχή αυτιστικού φάσματος ή διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή ή αυτισμό ή όπως αλλιώς λέγεται, σύνδρομο Άσπεργκερ, και έχουν φυσιολογική νοημοσύνη και τον υψηλότερο βαθμό - γιατί δεν σημαίνει ότι δεν έχουν νοημοσύνη τα άτομα που πάσχουν από αυτισμό, μπορεί να έχουν και πολύ πιο υψηλή από άλλους που δεν πάσχουν από αυτισμό - το ποσοστό αναπηρίας προσδιορίζεται σε 50% με 60%. Για όλες τις άλλες κατηγορίες τα ελάχιστα ποσοστά αναπηρίας ορίζονται σε 67% και άνω. Επομένως εδώ με τη χαμηλότερη λειτουργικότητα η αναπηρία μπορεί να προσδιορίζεται από 67% μέχρι 80%. Συνεπώς η κρίση για το εάν είναι ελαφριά, μέτρια ή βαριά η νοητική υστέρηση, είναι αυτό που προσδιορίζει, εάν η αναπηρία θα είναι 67% με 80% ή άνω του 80%. Γιατί μπορεί να είναι και πάνω από 80%, αν έχουμε ακραίες περιπτώσεις τέτοιων συμπτωμάτων ως προς τη νοητική υστέρηση. Τα ποσοστά συχνά απαντώμενων συννοσηρών καταστάσεων, όπως η επιληψία, προστίθενται στο ποσοστό αναπηρίας. Δηλαδή μπορεί να αυξάνεται και πάνω από αυτό, εάν έχει και άλλα σύνδρομα φαινόμενα η πάθηση αυτή. Σε κάθε περίπτωση όπως προείπα, η σχετική επανεξέταση γίνεται με τον θεσμοθετημένο τρόπο που προβλέπεται για την λειτουργία της ειδικής επιστημονικής επιτροπής. Δεν έχω κάτι άλλο να σας πω για αυτό και δεν είμαι και γιατρός. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Υπουργό. Παρακαλώ, κύριε Σαρίδη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πάρα πολύ. Κύριε Υπουργέ, επειδή μας βλέπει και κόσμος, μας βλέπουν και γονείς παιδιών με αυτισμό, μας ακούν και πολίτες αυτή τη στιγμή, μας ακούν και οι ίδιοι οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν αυτισμό και αυτοί που τους φροντίζουν, μήπως θα έπρεπε να ξανασκεφτείτε την απάντησή σας; Εδώ έχουμε μια μείωση του ποσοστού, από 67% και κάτω, έχουμε κατάργηση του επιδόματος στους ανθρώπους που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού. Το γιατί μειώσατε το ποσοστό, κύριε Υπουργέ, εγώ το καταλαβαίνω, εσείς το γνωρίζετε, δυστυχώς όμως το γνωρίζουν και οι Έλληνες πολίτες. Μην κρυβόμαστε. Τα νούμερα απλά, κύριε Υπουργέ, δεν βγαίνουν. Στην Ελλάδα του 2011-2018 ευημερούν μόνον οι αριθμοί, κύριε Υπουργέ, και δυστυχώς οι άνθρωποι δεν είναι εκείνοι που ευημερούν. Όταν πήρατε τα μέτρα, κύριε Υπουργέ, η ελληνική Κυβέρνηση είχε πάρει και αντίμετρα. Εδώ αυτή τη στιγμή έχουμε μια μείωση των ποσοστών των ανθρώπων που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού. Τι ενέργειες σαν αντίβαρο αυτής της μείωσης προτίθεται η ελληνική Κυβέρνηση να κάνει, έτσι ώστε να βοηθήσει αυτούς τους ανθρώπους, να μπορέσουν να επιβιώσουν; Ποιο κριτήριο της επιστημονικής επιτροπής ήταν εκείνο, με το οποίο θεωρεί ότι πολλοί από τους ανθρώπους αυτούς μπορούν να ενταχθούν κοινωνικά και επαγγελματικά μέσα στην κοινωνία; Επίσης, θα ήθελα, εάν είναι και μέσα στις δυνατότητές σας την κατάθεση της μελέτης στα Πρακτικά της Βουλής, για να μπορέσουμε και εμείς να λάβουμε γνώση αυτής. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Σαρίδη. Κύριε Υπουργέ, παρακαλώ, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
Κύριε Σαρίδη, μου είχε κάνει ιδιαίτερη αίσθηση η ταινία «Ο άνθρωπος της βροχής», εάν την θυμάστε. Ο Ντάστιν Χόφμαν υποδυόταν τον αυτιστικό και ήταν ένας άνθρωπος ιδιαιτέρως υψηλών επιδόσεων ικανοτήτων και ευφυίας. Πράγματι πολλά άτομα που πάσχουν από το σύνδρομο Σαβάντ, αυτιστικά άτομα, έχουν εξαιρετικές ικανότητες. Αυτό δεν σημαίνει, βεβαίως, ότι δεν χρειάζονται προστασία, σε καμμία περίπτωση. Η περίπτωση, όμως, που αναφέρω - άκρως συγκινητική για εμένα τότε - δείχνει ότι πρέπει να προσεγγίζουμε τα ζητήματα αυτά, με ευαισθησία εκ μέρους του ατόμου που πάσχει, όχι με τη δική μας πρόσληψη για την ανικανότητα του άλλου γιατί εκεί κινδυνεύουμε να πάθουμε άλλα πράγματα. Αν δούμε τον άνθρωπο χωρίς τις ικανότητές του, αλλά τον δούμε ως πάσχοντα, γιατί δεν είναι σαν και εμάς, συμβαίνουν άλλα πράγματα, όπως ξέρουμε από την Ιστορία. Λέμε, λοιπόν. Μη βγάλουμε εμείς μια γενική ντιρεκτίβα ότι όποιος δεν είναι σαν κι εμάς, είναι μη ικανός. Φυσικά - και το επαναλαμβάνω - θα πρέπει να βλέπουμε με ιδιαίτερη ευαισθησία αυτές τις περιπτώσεις. Είναι πολύ εξειδικευμένη περίπτωση στα ιατρικά δεδομένα για ειδικούς και όχι για εμένα. Υπάρχει ειδική επιστημονική επιτροπή. Είναι ένα από τα θέματα που με απασχολεί και, πράγματι, θα αποτελέσει και σε επόμενη συνεδρίαση αυτής της επιτροπής ιδιαίτερο αντικείμενο, να δούμε με τον πιο καλό τρόπο την ακρίβεια της πιστότητας της πάθησης για κάθε περίπτωση. Θα δουλέψουμε πάνω σε αυτό συστηματικά, αλλά στην περίοδο τούτη και στη φάση αυτή εντάξαμε τον αυτισμό, με όλες τις σχετικές υποκατηγορίες που μπορεί να εκδηλωθεί, στη νόσο που εντάσσεται στην προστασία όλου αυτού του φάσματος. Σας είπα ότι δεν είναι εύκολο να δεις το ποσοστό, για να δημιουργεί πάνω από 80% αναπηρία ή 67% με 80%. Είναι δύσκολο, γιατί δεν λείπει ένα χέρι ή λείπουν δύο πόδια. Είναι άλλες μετρήσεις που πρέπει να γίνονται και εκεί, πραγματικά, θα είμαι στην κατεύθυνση που δίνω στην ειδική επιστημονική επιτροπή, ενθαρρυντικός στην καλύτερη απεικόνιση υπέρ του πάσχοντος, υπέρ εκείνου που έχει αυτή την ιδιαιτερότητα, για να δίνουμε με ενδιαφέρον για εκείνον την καλύτερη λύση. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Υπουργό. Επόμενη είναι η ενδέκατη με αριθμό 1366/20-3-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Θεσπρωτίας της Νέας Δημοκρατίας κ. Βασιλείου Γιόγιακα προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Στέρηση συντάξεων και επιδομάτων λόγω οφειλόμενων ασφαλιστικών εισφορών». Κύριε Γιόγιακα, έχετε τον λόγο για την πρωτολογία σας.
Κύριε Υπουργέ, το θέμα σάς είναι γνωστό. Υπάρχουν συμπολίτες μας που έχουν συμπληρώσει κι έχουν πληρώσει χρόνια ασφάλισης περισσότερα απ' όσα απαιτείται για να έχουν δικαίωμα σύνταξης, οι οποίοι είναι μεγάλης ηλικίας, μεγαλύτερης από το όριο συνταξιοδότησης ή συμπολίτες μας με προβλήματα αναπηρίας σε ποσοστό τέτοιο ώστε να δικαιολογείται αναπηρική σύνταξη. Σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις είναι και τα δύο: και ηλικιωμένοι και με σοβαρή αναπηρία, από 67% και πάνω. Αυτοί οι άνθρωποι, κύριε Υπουργέ, τα τελευταία δύσκολα χρόνια δεν μπόρεσαν να πληρώσουν ασφαλιστικές εισφορές, γιατί είχαν επιχειρηματική δραστηριότητα σε μια αγορά που κατέρρεε ή και γιατί χειροτέρευε η υγεία τους με αποτέλεσμα να είναι ανίκανοι προς εργασία. Βρέθηκαν, λοιπόν, να έχουν ασφαλιστικές οφειλές, οι οποίες μάλιστα διογκώθηκαν είτε από προσαυξήσεις είτε από έξοδα νοσηλείας που εξαιτίας των οφειλών δεν κάλυπτε το ταμείο τους. Για τον λόγο αυτό δεν αποκλείονται μόνο από τις συντάξεις, κύριε Υπουργέ. Οι ασφαλιστικές εισφορές είναι ο μόνος λόγος για τον οποίο αποκλείονται της πρόνοιας κι από τα επιδόματα για τους ανασφάλιστους υπερήλικες. Τα ερωτήματα, επομένως, είναι συγκεκριμένα. Θα θέλαμε να μας πείτε τη θέση σας και του Υπουργείου σας για τις προτάσεις που έχουν υποβληθεί κατά καιρούς και στον Συνήγορο του Πολίτη αλλά και σε άλλους φορείς, με σκοπό να μπορέσουν αυτοί οι συνάνθρωποί μας να πάρουν σύνταξη ή προνοιακό επίδομα. Επίσης, να μας πείτε αν σκοπεύετε και πότε θα προχωρήσετε σε νομοθετικές ρυθμίσεις, ώστε να μπορεί να δοθεί σύνταξη ανάλογη με τον ασφαλιστικό χρόνο που έχει πληρωθεί, αλλά και για να παίρνουν προνοιακά επιδόματα όσοι σήμερα στερούνται μόνο και μόνο επειδή χρωστάνε ασφαλιστικές εισφορές.
Ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο έχει ο Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, κ. Αναστάσιος Πετρόπουλος, για την πρωτολογία του.
Κύριε Γιόγιακα, σύμφωνα με στοιχεία του ΚΕΑΟ τα οποία κι εσείς επικαλείστε για άλλους λόγους κάποιες φορές, έχουμε οφειλές 31,2 δισεκατομμύρια τα οποία διαχειρίζεται το ΚΕΑΟ. Τα 27.700.000.000 απ' αυτά δημιουργήθηκαν ως οφειλές προ του 2015, δηλαδή ποσοστό 88,7%. Και μετά το 2015 είναι μόλις 807 εκατομμύρια οι οφειλές, δηλαδή το 2,6% των οφειλών. Ας είμαστε, λοιπόν, αισιόδοξοι από αυτή την καλή εικόνα για μετά το 2015. Και πρέπει να γίνουμε και αισιόδοξοι για τις οφειλές προ του 2015. Οι προσπάθειές μας με τους εξωδικαστικούς συμβιβασμούς σε αυτό κατατείνουν. Δεν θα είναι απολύτως αρκετή αυτή η πρωτοβουλία να λύσει όλα αυτά τα θέματα. Το ξέρουμε εκ των προτέρων. Αυτή η διαδικασία αποβλέπει κυρίως στην επαναλειτουργία και στην εξυγίανση των επιχειρήσεων, παρά στην εξόφληση των οφειλών όσων οφείλουν. Με την εξέλιξη όμως που έχουμε, τουλάχιστον στους λίγους μήνες εφαρμογής αυτής της διαδικασίας, έχουμε ένα θεαματικά καλύτερο αποτέλεσμα από τον νόμο Δένδια, που είχε καταφέρει τρεις μόνο επιχειρήσεις να μπουν στη διαδικασία εξυγίανσης. Τώρα έχουμε χιλιάδες επιχειρήσεων και είμαι βέβαιος ότι θα καταφέρουμε καλύτερα αποτελέσματα για έναν κόσμο που προσδοκά λύση σε αυτό το θέμα. Και δεν έχουμε ακόμα αποτιμήσει και την περίπτωση των μη πτωχών και των μη εχόντων πτωχευτική ικανότητα, όπου δεν έχουμε ακόμα αξιόπιστα στατιστικά δείγματα για να δούμε τι θα καταφέρουμε σε αυτό. Αν, όμως, πάμε σε μία γενίκευση τώρα της ελάττωσης του χρόνου ασφάλισης με ταυτόχρονη ελάττωση της σύνταξης, υπάρχει κίνδυνος. Εγώ δεν το αποκλείω να το κάνουμε, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις. Το έχω πει ότι με ενδιαφέρει και το βλέπουμε ως Κυβέρνηση αυτό το ζήτημα, αλλά σε περιπτώσεις όπου πράγματι έτσι έχουν τα πράγματα και δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά για έναν άνθρωπο ο οποίος έχει ήδη κλείσει τη δραστηριότητά του, δεν υπάρχει περίπτωση να επανακάμψει και ήταν πράγματι οι αιτίες της κρίσης ο λόγος για την απένταξή του από το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης. Με αυτή την λογική άλλωστε η Κυβέρνησή μας σχεδιάζει τις πολιτικές παρεμβάσεις στα θέματα. Θα πω εδώ - κι έχει σημασία να το πω και να αποδείξω ότι αυτό που λέω το εννοούμε - ότι στις άμεσες πρωτοβουλίες μας θα είναι η διαγραφή ασφαλιστικών οφειλών σε άτομα που ήταν ενταγμένα στον ΟΓΑ, σε περιόδους που ο ΟΓΑ ήταν μόνο προνοιακός φορέας, που δεν είχαν στην πραγματικότητα αγροτική, κτηνιατρική ή αλιευτική απασχόληση ποτέ, αλλά επειδή θα έπαιρναν προνοιακό είχαν εγγραφεί χωρίς να έχουν ποτέ τη δυνατότητα να πληρώνουν και εισφορές. Έχουν βρεθεί άτομα με αναπηρίες, άτομα που πραγματικά ποτέ δεν θα μπορούσαν να έχουν τέτοια δραστηριότητα, να είναι με μεγάλες οφειλές. Αυτό ήταν το σύστημα το παλιό που δημιουργούσε οφειλέτες, χωρίς ποτέ να σκεφτεί κανείς, κύριε Πρόεδρε, ότι ο ΟΓΑ ήταν προνοιακός φορέας και μετά έπαιρνε εισφορές και από άτομα με αναπηρίες, νοητική υστέρηση κ.λπ.. Ζητάμε - το σύστημα, όχι εγώ - οφειλές 30, 40, 50 χιλιάδες και οι άνθρωποι έχουν αποσβολωθεί. Και η κοινωνία λέει «Ζητάτε λεφτά από εκείνον που ποτέ δεν μπορούσε να δουλεύει;» Αυτό ήταν το σύστημα που υπήρχε. Προχωράω άμεσα στη ρύθμιση του θέματος. Αν χρειαστεί και νομοθετική ρύθμιση, φαντάζομαι ότι θα την υποστηρίξετε. Θεωρώ ότι δεν θα χρειαστεί καν νομοθετική. Είναι μία λογική λύση που πρέπει να δίνουμε. Τέτοια προβλήματα θα τα λύνουμε και αυτοί οι άνθρωποι θα πάρουν τη σύνταξη την προνοιακή που προβλέπεται από το προνοιακό σύστημα. Τέτοια προβλήματα θα τα λύσουμε. Και κρατώ για την επόμενη περίοδο διαχείρισης αυτών των προβλημάτων από την Κυβέρνησή μας τη λύση κι αυτών των περιπτώσεων, που όμως θέλουν και μία μελέτη, για να μη γενικεύσουμε μία τάση αποφυγής της ασφάλισης κάτω από τέτοια προσχήματα. Διότι εσείς έχετε εξαγγείλει, λίγο - πολύ, και την ελευθερία κάποιου να ασφαλίζεται ή να μην ασφαλίζεται και το φοβάμαι αυτό.
Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Υπουργό. Κύριε Γιόγιακα, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
Κύριε Υπουργέ, με όλο τον σεβασμό, άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε! Παρ' όλα αυτά, στο τέλος η τοποθέτησή σας ήταν προς θετική κατεύθυνση. Σίγουρα, όμως, χρειάζεται άμεση λύση. Είναι άνθρωποι. Είστε τρία χρόνια Κυβέρνηση και δεν πρέπει να σταθούμε στο τι γινόταν μέχρι το 2015 και στο τι γίνεται σήμερα. Η κοινωνία θεώρησε ότι θα κάνετε κάτι καλύτερο. Αυτό δεν έγινε, βέβαια. Παρ' όλα αυτά, όμως, έχουμε υποχρέωση μεγάλη να σταθούμε σε αυτούς τους ανθρώπους. Κύριε Υπουργέ, έχουμε μπροστά μας αυτό που σας ανέφερα, ένα σοβαρότατο κοινωνικό πρόβλημα, που αν το αφήσουμε στην τύχη του, κλονίζει την ίδια τη λογική της κοινωνικής ασφάλισης, η οποία υπάρχει για να διασφαλίζει την ελάχιστη αξιοπρεπή διαβίωση των συνανθρώπων μας που είναι χωρίς εισόδημα σε προχωρημένη ηλικία ή που πάσχουν από σοβαρή ασθένεια. Η κοινωνική ασφάλιση υπάρχει για να προστατεύει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και όχι για να τιμωρεί, ιδιαίτερα όταν οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι μπαταχτσήδες. Κάποια στιγμή και προς το τέλος της επαγγελματικής τους δραστηριότητας δεν μπόρεσαν να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους ως ασφαλισμένοι, με αντικειμενικά στοιχεία. Και μια τέτοια περίπτωση, χάρη στην οποία και άρχισα να ψάχνω το θέμα, είναι η εξής: ένας συμπατριώτης μου εβδομήντα τριών χρονών με τριάντα δύο χρόνια πληρωμένες εισφορές και ποσοστό αναπηρίας 98% εφ' όρου ζωής, λόγω τυφλότητας, όταν υπέβαλε τα χαρτιά του για σύνταξη, του είπαν ότι δεν μπορεί να πάρει γιατί χρωστάει 93.000 ευρώ. Ένα μεγάλο μέρος αυτού του ποσού είναι προσαυξήσεις και από νοσήλια. Ένας άλλος ασφαλισμένος εξήντα εννέα χρονών με πάνω από 12.000 ένσημα σε ΟΑΕΕ και ΙΚΑ έχει καταβάλει εισφορές για χρόνια πολύ παραπάνω απ' αυτά που χρειάζονται, για να έχει δικαίωμα στη σύνταξη. Αυτήν τη στιγμή δεν μπορεί να την πάρει, γιατί χρωστάει λίγο περισσότερα από 50.000 ευρώ. Οι αναφορές τέτοιων περιπτώσεων στον Συνήγορο του Πολίτη και αλλού είναι δεκάδες τα τελευταία χρόνια. Γι' αυτό, κύριε Υπουργέ, επείγει νομοθετική παρέμβαση και μάλιστα σε δύο κατευθύνσεις. Όταν έχει συμπληρωθεί το όριο ηλικίας και εφόσον έχουν πληρωθεί ασφαλιστικές εισφορές για χρόνο τέτοιο ώστε να θεμελιώνεται συνταξιοδοτικό δικαίωμα, να δίνεται σύνταξη υπολογίζοντας μόνο τον χρόνο αυτό και να διαγράφεται ο χρόνος για τον οποίο οφείλονται οι ασφαλιστικές εισφορές. Επίσης, πρέπει να μπορεί να δίνονται επιδόματα αναπηρίας ή και επίδομα αλληλεγγύης για ανασφάλιστους υπερήλικες σε συμπολίτες μας που ενώ καλύπτουν τις υπόλοιπες προϋποθέσεις, δεν παίρνουν σύνταξη μόνο και μόνο επειδή οφείλουν ασφαλιστικές εισφορές που αφορούν χρόνο πέρα από τον απαιτούμενο για τη θεμελίωση δικαιώματος σε σύνταξη. Με λίγα λόγια, κύριε Υπουργέ, λύσεις υπάρχουν. Έχουν προταθεί και τις γνωρίζετε. Θα ήθελα να πω ότι στο τελευταίο σημείο της τοποθέτησής σας δείξατε μια κατανόηση στο συγκεκριμένο θέμα και θέλω, ευελπιστώ και πιστεύω να υπάρξει άμεσα νομοθετική λύση, προκειμένου να τύχουν και αυτοί οι συμπολίτες μας μιας τέτοιας σύνταξης που να τους δίνει το δικαίωμα στη ζωή, το δικαίωμα στη συνέχεια της δύσκολης πορείας που διαβιώνουμε όλοι μας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Γιόγιακα. Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός για τη δευτερολογία του.
Ευχαριστώ. Δεν έχω παραλείψει να το πω κατ' επανάληψη. Και μάλιστα νομίζω ότι σε σχετική ερώτηση του Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Μπαλαούρα είχα πει ότι εκείνοι που έχουν οφειλές και δεν δικαιούνται σύνταξη δεν πρέπει να στερούνται της προνοιακής παροχής, εάν συντρέχουν οι άλλες προϋποθέσεις. Το έχω πει, και αυτό ήδη βρίσκεται προς δρομολόγηση. Είναι ζήτημα το οποίο διαχειριζόμαστε για να το λύσουμε άμεσα. Στην ίδια κατεύθυνση είναι και η λύση που σας είπα πριν για τους πραγματικά πάσχοντες από αναπηρία, που όμως είναι οφειλέτες του ΟΓΑ διότι κάποτε πήγαν στον προνοιακό ΟΓΑ και ξεχάστηκαν στον ανταποδοτικό ΟΓΑ, οφείλοντας εισφορές και γινόμενοι οφειλέτες αντί προστατευόμενοι. Αυτά θα τα λύσουμε. Τα λύνουμε ήδη. Σε αυτήν την αντίληψη βρισκόμαστε. Σχετικά με τις σκέψεις που διατυπώσατε, κύριε Γιόγιακα, όσον αφορά το αν πρέπει να πληρώνει κάποιος που πραγματικά αδυνατεί, νομίζω ότι το έχω αναφέρει και στη Βουλή ότι είναι ένα θέμα που εξετάζουμε. Είναι, όμως, ένα θέμα το οποίο εντάσσεται στην όλη αντιμετώπιση των θεμάτων της κοινωνικής ασφάλισης, που - όπως ξέρετε - ως δημοσιονομική δαπάνη δεσμευμένη από τις προηγούμενες κυβερνήσεις να μην ξεπερνά το 16,2% του ΑΕΠ προϋποθέτει και μία συμφωνία με τους δανειστές ότι αυτό πρέπει να το κάνουμε. Εμείς ήδη έχουμε προβάλει πολιτικές σκέψεις και σχέδια σε αυτήν την κατεύθυνση και θα το πετύχουμε. Εάν δεν το πετύχουμε στην επόμενη περίοδο εντός του έτους, θα το πετύχουμε σίγουρα μετά τον Αύγουστο του 2018 που θα έχουμε τελειώσει με αυτήν την εξάρτηση. Είναι λογικό. Όμως θα γίνει με όρους πραγματικής εξέτασης της κάθε περίπτωσης αυτών που είναι σε αυτήν τη διαδικασία. Διότι η εξαγγελία του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ότι ο καθένας θα διαχειρίζεται τις ασφαλιστικές υποθέσεις του όπως θέλει, δεν πρέπει να μας κάνει απρόσεκτους. Γιατί η κοινωνική ασφάλιση εννοούμε να παραμείνει υποχρεωτική για όλους και αναδιανεμητική. Αν ανοίξουμε τη θύρα με έναν τρόπο γενικό και αόριστο ότι ο καθένας θα παίρνει τις συντάξεις που αντιστοιχούν στις εισφορές του, τότε τελείωσε η κοινωνική ασφάλιση. Δεν μπορεί να συμβεί αυτό και δεν θα το υποστηρίξουμε. Αυτό είναι ένα σοβαρό ζήτημα που αποτελεί για εμάς προϋπόθεση εξέτασης κάθε τέτοιας περίπτωσης και στο πλαίσια αυτό έχουμε σκεφτεί πώς θα το αντιμετωπίσουμε. Και θα το δούμε, με πραγματικές όμως καταστάσεις τέτοιες, εκεί που πραγματικά χρειάζεται να προνοήσουμε και να μεριμνήσουμε για τέτοιες περιπτώσεις. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Υπουργό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα: «Εργαστήρι Δημοκρατίας» που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, είκοσι μία μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί - συνοδοί από τα Εκπαιδευτήρια Πασχάλη. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. Προχωρούμε στη δέκατη τρίτη με αριθμό 1361/20-3-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Χρήστου Κατσώτη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Κατάργηση του άρθρου 12 του ν.4387/2016 και των τροποποιήσεων του νόμου του Υπουργείου Οικονομικών “Ρυθμίσεις για την αγορά παιγνίων”». Τον λόγο έχει ο κ. Κατσώτης για την πρωτολογία του.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Βλέπετε ο ν.4387/2016 απασχολεί τη Βουλή πολλές φορές με ερωτήσεις απ' όλες τις πλευρές. Είναι ένας νόμος που εμείς τον είχαμε χαρακτηρίσει «λαιμητόμο», που έφερε τα πάνω - κάτω για όλους τους συνταξιούχους, αλλά και τους εργαζόμενους, με μεγάλες μειώσεις στις συντάξεις, με μεγάλες αυξήσεις στα όρια ηλικίας και βεβαίως με μεγάλες μειώσεις στις όποιες παροχές είχαν θεσπιστεί. Σε τραγικότερη κατάσταση βρέθηκαν οι δικαιούχοι σύνταξης χηρείας, με χειροτέρευση όλων των όρων απονομής των συντάξεων, όπως: Μειώθηκε από το 70% στο 50% η σύνταξη του θανόντος. Θεσπίστηκε όριο ηλικίας, με αποτέλεσμα την κατάργηση του δικαιώματος απονομής σύνταξης, αφήνοντας απροστάτευτους όσους βρίσκονται σε αυτήν τη δεινή θέση. Καταργήθηκε η προϋπόθεση συνταξιοδότησης λόγω θανάτου, που ίσχυε μέχρι 12-5-2016 με προϋπόθεση χίλιες πεντακόσιες ημέρες εργασίας εκ των οποίων τριακόσιες στην πενταετία προ θανάτου. Με τον ν.4387/2016, με το άρθρο 12, ορίζεται ότι για να δικαιούνται σύνταξη λόγω θανάτου του ασφαλισμένου τα επιζώντα μέλη, πρέπει ο θανών να είχε προϋποθέσεις σύνταξης γήρατος ή ανικανότητας τέσσερις χιλιάδες πεντακόσιες ημέρες εργασίας, όσο είναι και οι κατώτερες ημέρες δηλαδή για τη σύνταξη, ή χίλιες πεντακόσιες από τις οποίες εξακόσιες στην πενταετία πριν τον θάνατο, από τριακόσιες που ήταν. Τα αιτήματα, κύριε Υπουργέ, που κυριαρχούν στις κινητοποιήσεις των συνταξιούχων και των εργαζομένων είναι τα εξής: Η σύνταξη θανάτου να επανέλθει στο 70% της σύνταξης που ελάμβανε ή επρόκειτο να λάβει ο θανών, χωρίς καμμιά διακοπή στη συνέχεια. Επαναφορά της προϋπόθεσης συνταξιοδότησης λόγω θανάτου, που ίσχυε μέχρι 12 Μαρτίου 2016 με χίλιες πεντακόσιες ημέρες εργασίας - ασφάλισης εκ των οποίων τριακόσιες στην πενταετία πριν από τον θάνατο. Καταλαβαίνετε σε περιόδους κρίσης με μεγάλη ανεργία αυτή η ρύθμιση σε πόσο δεινή θέση έφερε πολλούς. Και αν μόνος δικαιούχος της σύνταξης του θανόντος είναι ανήλικο παιδί, να μη δίνεται το 1/4 ή το 25%, αλλά το 70% της σύνταξης του θανόντος. Επίσης, αν είναι ανίκανο το τέκνο πριν τα είκοσι τέσσερα και πριν από τον θάνατο του γονέα του, αν μείνει μόνος δικαιούχος, η σύνταξη να ανέρχεται στο 70% της σύνταξης του θανόντος και να μη δίνεται το 1/4 ή το 25%. Σύνταξη να δικαιούται και ανήλικο παιδί που θα μείνει ανίκανο μετά τον θάνατο του γονέα του, χωρίς διακοπή μετά τα δεκαοχτώ ή τα είκοσι τέσσερα. Κατώτατο όριο σύνταξης να είναι τα 486 ευρώ, δηλαδή η παλιά κατώτατη σύνταξη η οποία κάλυπτε και της περιπτώσεις συντάξεων θανάτου. Ο επιζών σύζυγος να παίρνει συνεχώς τη σύνταξη του θανόντος αν είναι άνεργος. Ερωτάσθε, κύριε Υπουργέ αν προτίθεστε να καταργήσετε αυτό το άρθρο, το άρθρο 12 του ν.4387/2016, και να επαναφέρετε τις ρυθμίσεις πριν από αυτόν, ικανοποιώντας τα δίκαια αιτήματα των δικαιούχων για απόδοση αυτών των συντάξεων.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Κατσώτη. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για να απαντήσετε.
Κύριε Κατσώτη, οι προβλέψεις του ν.4387 έχουν και πλευρές ευνοϊκές, τις οποίες δεν πρέπει να αποσιωπούμε. Η χορήγηση σύνταξης σε κάθε παιδί ήταν στο 20%, αυξήθηκε στο 25% και συμβαίνει και το 100% της σύνταξης να μεταβιβάζεται σε μια οικογένεια με μία γυναίκα και δύο παιδιά, ενώ πριν ήταν το 70%. Δηλαδή, αν ήταν μία γυναίκα με ένα παιδί, έπαιρνε το 70% και τώρα παίρνει το 75% και το 100%, αν είναι δύο παιδιά. Επειδή οι διάσπαρτες διατάξεις σε διάφορα καταστατικά για τις συντάξεις χηρείας έβαζαν διαφορετικά όρια, είναι ένα θέμα το οποίο επιλύουμε με τον σχετικό κανονισμό που τους επόμενους μήνες θα οριστικοποιήσουμε για όλους τους ασφαλισμένους και θα βάλουμε τις διατάξεις αυτές για κάθε περίπτωση, γιατί δεν είναι ίδιοι όροι. Αυτό το όριο είναι μόνο για τους μισθωτούς, για τους συνταξιούχους ασφαλισμένους του ΙΚΑ, δεν είναι για όλους τους ασφαλισμένους. Επομένως, στο επόμενο διάστημα θα υπάρξει ρύθμιση για όλους τους ασφαλισμένους και θεωρώ ότι εκεί θα έχουμε έναν λόγο να συζητήσουμε επί πιο συγκεκριμένων θεμάτων. Είναι κάτι που ετοιμάζουμε και θα το δούμε άμεσα - πιστεύω - και τον επόμενο μήνα, το αργότερο τον Μάιο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Υπουργό. Κύριε Κατσώτη, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
«Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι», όπως λέει ο λαός!
Δύο μήνες.
Κοιτάξτε, κύριε Υπουργέ, δεν ξέρω ποιες είναι οι ρυθμίσεις που βλέπετε εσείς θετικές στον ν.4387/2016, πάντως το σύνολο του λαού μας λέει ότι αυτός ο νόμος έφερε τα πάνω κάτω: οδήγησε στην αναξιοπρέπεια τους συνταξιούχους και ιδιαίτερα αυτό το κομμάτι που λένε «συντάξεις θανάτου». Διαβάζω εδώ μια δήλωση της κ. Αχτσιόγλου ότι μετά τον Αύγουστο θα κάνει αλλαγές στις συντάξεις χηρείας. Εσείς λέτε κανονισμό τον Μάιο, η κ. Αχτσιόγλου λέει τον Αύγουστο. Συνεννοηθείτε, λοιπόν, πότε θα κάνετε τις αλλαγές στις συντάξεις χηρείας. Ωστόσο, η ερώτησή μας αφορά τους ασφαλισμένους του ΕΦΚΑ. Εσείς λέτε ότι όλοι πια είναι στον ΕΦΚΑ. Εν πάση περιπτώσει, υπάρχουν διαφορετικές περιπτώσεις στα άλλα Ταμεία που είχαν πριν; Υπάρχουν. Εμείς λέμε το κατώτατο, κύριε Υπουργέ. Πεθαίνει ο σύζυγος και μένει η σύζυγος και αυτή σήμερα παίρνει το 50%. Η σύνταξή της είναι, με βάση την τελευταία τροπολογία που κάνατε, 360 ευρώ. Τα όρια ηλικίας που έχετε θεσπίσει παραμένουν. Ωστόσο, λέμε γι' αυτούς που έχουν τα όρια ηλικίας ότι από το 70% πήγε στο 50%, δηλαδή αυτή η χήρα ή ο χήρος θα πάρει σήμερα το 50% της σύνταξης που δικαιούται ο χήρος. Και αν επανυπολογίσετε τη σύνταξη, τότε θα μειωθεί ακόμη περισσότερο η σύνταξη αυτή που έπαιρνε μέχρι σήμερα με τον επανυπολογισμό. Είναι γνωστό ότι θα μειωθεί συνολικά η σύνταξη του θανόντος, άρα θα μειωθεί και η σύνταξη της ίδιας της χήρας. Δηλαδή, πάνω από 360 ευρώ δύσκολα θα υπάρχει σύνταξη χηρείας. Έχετε οδηγήσει, κύριε Υπουργέ, με αυτές τις ρυθμίσεις του άρθρου 12 σε πολύ δεινή θέση όλους αυτούς τους ανθρώπους που βρέθηκαν σε αυτήν την τραγική κατάσταση να χάσουν τον άνθρωπό τους και ιδιαίτερα αυτές ή αυτούς που είναι σε όρια ηλικίας κάτω των εξήντα πέντε ετών, όπως ορίζεται, δηλαδή στο πεντηκοστό πέμπτο έτος, να το πούμε έτσι. Οι χήρες έχουν κάνει έναν σύλλογο και πολλές φορές έχουν κάνει διαμαρτυρίες και έξω από το Υπουργείο σας και εδώ στη Βουλή, έχουν στείλει έγγραφα, έχουν κάνει συζητήσεις με κόμματα κ.λπ., έχουν κάνει διάφορες ενέργειες, προκειμένου να τις ακούσετε. Βγάζουν κραυγή αγωνίας και ζητούν να διορθώσετε αυτά που έχετε συμπεριλάβει στον ν.4387/2016. Εμείς, βέβαια, σαν κόμμα, λέμε ότι αυτός ο νόμος πρέπει να καταργηθεί και αυτός είναι ο στόχος μας μέσα από τους αγώνες που αναπτύσσονται συνέχεια και από τους συνταξιούχους και από τους εργαζόμενους. Πρωτοστατούμε σ' αυτούς τους αγώνες, να ανατραπεί αυτός ο νόμος, γιατί, κύριε Υπουργέ, είπατε προηγουμένως για μη υποχρεωτικότητα που λέει η Νέα Δημοκρατία για την ασφάλιση. Ωστόσο, όμως, αυτός ο νόμος εκεί οδηγεί, στην ιδιωτικοποίηση. Εκεί οδηγεί τους πυλώνες της ασφάλισης και εσείς σαν κόμμα πρωτοστατείτε για τα ιδιωτικά επαγγελματικά ταμεία, τα οποία θα λειτουργούν με το κεφαλαιοποιητικό σύστημα. Ήδη, οι δυνάμεις σας στη ΓΣΕΕ προχθές συμφώνησαν με τους εργοδότες για εθνικό επαγγελματικό ταμείο, κάτι που θα έχει τραγικές συνέπειες, με την κατάργηση βέβαια της επικουρικής σύνταξης. Γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά πού έχει οδηγηθεί το ΤΑΥΦΕ. Δείτε, απ' όταν έγινε επαγγελματικό ταμείο το ΤΑΥΦΕ, τι έχουν υποστεί οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στο φάρμακο που είχαν προηγουμένως το επικουρικό ταμείο του ΤΑΥΦΕ, ποιες είναι οι μειώσεις που έχουν υποστεί στη σύνταξή τους, αλλά και στις παροχές τους. Αυτό θα συμβεί με τα επαγγελματικά ταμεία. Γι' αυτό, λοιπόν, εμείς είμαστε κάθετα αντίθετοι και, βεβαίως, σας καλούμε και σήμερα να δείτε την κατάργηση του άρθρου 12, να επαναφέρετε την κατώτερη σύνταξη στα 486 ευρώ για όλους τους συνταξιούχους και οι συντάξεις χηρείας να έχουν αυτές τις ρυθμίσεις που λέμε, το 70% που προϋπήρχε. Επίσης, όσον αφορά τα τεσσεράμισι χιλιάδες ένσημα που θέλετε, κύριε Υπουργέ, από τα οποία τα εξακόσια πρέπει να είναι στην τελευταία πενταετία, είναι τραγωδία! Ήταν τριακόσια και τα κάνατε εξακόσια σε περίοδο κρίσης! Νομίζουμε ότι είναι προκλητικό. Αυτά ήθελα να πω και περιμένουμε τις απαντήσεις σας.
Ευχαριστούμε, κύριε Κατσώτη. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
Κύριε Κατσώτη, εάν κάποιο παιδί στερείται και τους δυο γονείς - γιατί είπατε να αυξάνεται η σύνταξή του - σας πληροφορώ ότι, όσα και αν είναι τα παιδιά, παίρνουν το 50% της σύνταξης. Εάν δηλαδή είναι τρία παιδιά, πάει στο 150%, όχι μόνο στο 100% της σύνταξης. Έχουμε προνοήσει, λοιπόν, στον νόμο και είναι ένα απ' αυτά που είπα. Έχει, λοιπόν και θετικά ο ν.4387/2016, τα οποία αποσιωπάτε. Το πρώτο είναι αυτό. Δεύτερον, βλέπω πως έχετε ένα δισταγμό να διαφωτίσετε την εργατική τάξη για τα δεινά που την περιμένουν από την πολιτική που εξαγγέλλει η Νέα Δημοκρατία για την κοινωνική ασφάλιση. Πολλή σιωπή υπάρχει ως προς αυτό το θέμα. Το είπε στο συνέδριο ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, το είπε και προχθές σ' ένα αμερικανικό περιοδικό, το «Newsmax», και δεν είδα να βγάζετε άχνα. Πρωτοσέλιδο θα κάνατε, εάν το έκανε η Κυβέρνησή μας, φυσικά, και καλά θα κάνατε. Εδώ δεν ακούγεται τίποτα γι' αυτά. Πρέπει να σας πω ότι δεν υπάρχει καμμία διγλωσσία από την κ. Αχτσιόγλου και από εμένα, διότι η κ. Αχτσιόγλου αυτό που είπε είναι ότι θα δούμε τα γενικότερα μέτρα παρέμβασης για τις συντάξεις χηρείας, που δεν έχουν σχέση με τα ελάχιστα όρια που υπάρχουν, στα οποία εγώ αναφέρθηκα, για τη χορήγηση συντάξεων. Είναι άλλο θέμα αυτό, είναι διαφορετικό κεφάλαιο. Ως προς αυτό που είπε η κ. Αχτσιόγλου, είναι κάτι για το οποίο έχουμε δεσμευτεί και απέναντι στις εκπροσώπους των ατόμων που βρίσκονται σε κατάσταση χηρείας και έχουμε πει ότι μετά τον Αύγουστο θα δούμε μέτρα, τα οποία θα διορθώσουν κάποια πράγματα, διότι από τον Μάιο του 2019 θα συμβούν αυτές οι περιπτώσεις, όπου κάποιοι μπορεί να πέσουν στην περίπτωση της μη ασφάλισης. Πρέπει, όμως, να σας πω - και το έξω ξαναπεί πολλές φορές - ότι αυτά πρέπει να τα βλέπουμε με μια προσοχή, ώστε να επιφέρουμε και μια δίκαιη διαχείριση αυτών των πραγμάτων, καθώς, εάν πήγαμε σ' αυτή τη μέση λύση, είναι γιατί είναι το καλύτερο όριο που ισχύει στην Ευρώπη. Είναι, δηλαδή, στη Γαλλία τα πενήντα πέντε χρόνια. Να σας πω και να απαριθμήσω περιπτώσεις, ως ηλικιακά όρια: Στη νομοθεσία της Αυστρίας είναι τα τριάντα πέντε έτη, στο Βέλγιο είναι μέχρι σαράντα πέντε ετών, δηλαδή μέχρι εκεί παίρνει σύνταξη. Στο Λιχτενστάιν είναι σαράντα πέντε έτη, στη Γερμανία σαράντα πέντε, στη Φινλανδία πενήντα έτη, στην Κροατία πενήντα έτη, στην Πολωνία πενήντα έτη, στην Πορτογαλία τριάντα πέντε έτη κ.ο.κ.. Έχουμε ένα όριο που είναι το καλύτερο δυνατό στην Ευρώπη. Αυτό, βέβαια, δεν είναι κάτι που αποτελεί για εμάς το τέλος της ιστορίας. Πάντα θα κοιτάμε τι μπορούμε να κάνουμε για την προστασία των ανθρώπων, γιατί αυτό μας ενδιαφέρει, λαμβάνοντας πάντα υπ' όψιν ότι από τους τριακόσιους ενενήντα μία χιλιάδες διακόσιους σαράντα εννιά δικαιούχους συντάξεων χηρείας οι διακόσιες δεκαεπτά χιλιάδες, δηλαδή ποσοστό 56% λαμβάνει ήδη μια επιπλέον κύρια σύνταξη. Δεν είναι δηλαδή όλοι στην κατάσταση ότι δεν έχουν κανένα άλλο εισόδημα και δεν έχω μπει ακόμη στη μελέτη της περίπτωσης, όπου κάποιος μπορεί να δικαιούται σύνταξη χηρείας, αλλά έχει και δραστηριότητα. Δεν είναι όλοι στην ίδια μοίρα. Οφείλουμε και είναι δική μας υποχρέωση - και το έχω πει πολλές φορές - να καλύψουμε τα άτομα εκείνα που πρέπει πραγματικά να προστατεύσουμε, οι οποίοι δεν έχουν ούτε άλλη σύνταξη ούτε δουλειά, και βρίσκονται ξαφνικά στην κατάσταση αυτή. Δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσουμε ακάλυπτους τους ανθρώπους αυτούς που βρίσκονται σε αυτή την περίπτωση. Δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσουμε ακάλυπτους εκείνους που δεν έχουν δυνατότητα προστασίας του εαυτού τους. Και θα πάρουμε πολλά μέτρα και σε πολλά επίπεδα. Αυτό είπε η κ. Αχτσιόγλου και αυτό θα γίνει. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω κάτι, επειδή με προκάλεσε ο κύριος Υφυπουργός.
Εντάξει.
Κύριε Υπουργέ, επειδή με προκαλέσατε για τη Νέα Δημοκρατία, πρέπει να σας πω ότι εμείς δεν σας διαφοροποιούμε από τη Νέα Δημοκρατία, δεν σας κρίνουμε διαφορετικά, επειδή και εσείς και η Νέα Δημοκρατία έχετε ήδη βάλει μπροστά την κατάργηση του κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης. Βεβαίως, η Νέα Δημοκρατία πάει ακόμη παραπέρα. Το ΚΚΕ είναι σε πλήρη αντίθεση με αυτή τη γραμμή της Νέας Δημοκρατίας, όπως και με τη δική σας. Σας βάζει απέναντι. Είστε εχθροί της κοινωνικής ασφάλισης. Γι' αυτό και μέσα από τους αγώνες εμείς διεκδικούμε ένα κοινωνικό ασφαλιστικό σύστημα το οποίο πράγματι θα ικανοποιεί τις ανάγκες των εργαζομένων και των συνταξιούχων σε συντάξεις και σε παροχές τέτοιες που θα επιτρέπει την αξιοπρεπή διαβίωση όλων.
Ευχαριστούμε πολύ. Κατανοητό. Η θέση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας είναι κατανοητή.
Μου επιτρέπετε, κύριε Πρόεδρε;
Βεβαίως, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ο Προεδρεύων κ.Καμμένος έχει κέφια σήμερα και σας δίνει πολύ χρόνο για να εκδηλώσετε την αγάπη σας προς την Κυβέρνηση και στον ΣΥΡΙΖΑ ειδικότερα που αγαπάτε. Όμως, αγαπάτε ακόμη περισσότερο τη Νέα Δημοκρατία παρά τις ενστάσεις που δειλά - δειλά τώρα θέσατε. Στην ίδια μοίρα είμαστε και ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Δημοκρατία. Οπότε ο κόσμος μπορεί να ψηφίσει άνετα και Νέα Δημοκρατία. Δεν τρέχει κάστανο, όπως λέτε εσείς!
Αυτό είπα;
Να είστε καλά. Μας αγαπάτε.
Εμείς δεν είμαστε της λογικής του μικρότερου κακού.
Ευχαριστώ πολύ. Να περάσουμε στις επίκαιρες ερωτήσεις που διαγράφονται. Η δεύτερη με αριθμό 1394/26-3-2018 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Αττικής της Νέας Δημοκρατίας κ. Μαυρουδή Βορίδη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Καθυστερήσεις στη διαδικασία έκδοσης των νέων ταυτοτήτων», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του κυρίου Υπουργού, εξαιτίας ανειλημμένων υποχρεώσεων. Η ένατη με αριθμό 1326/16-3-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Αθηνών των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Αθανασίου Παπαχριστόπουλου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Αστυνομικοί στη φύλαξη VIP προσώπων», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του κυρίου Υπουργού, εξαιτίας ανειλημμένων υποχρεώσεων. Η δωδέκατη με αριθμό 1316/13-3-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Αχαΐας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Θεόδωρου Παπαθεοδώρου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Αυξάνεται η ανασφάλεια σε περιοχές της Πάτρας», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του κυρίου Υπουργού, εξαιτίας ανειλημμένων υποχρεώσεων. Η δέκατη έκτη με αριθμό 1286/12-3-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Χανίων του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αντωνίου Μπαλωμενάκη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Κάλυψη κενών στο Πυροσβεστικό Σώμα από επιλαχόντες του διαγωνισμού 2011», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του κυρίου Υπουργού, εξαιτίας ανειλημμένων υποχρεώσεων. Η δέκατη όγδοη με αριθμό 1159/27-2-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Κιλκίς της Νέας Δημοκρατίας κ. Γεωργίου Γεωργαντά προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Προβλήματα στη λειτουργία του Τμήματος Συνοριακής Φύλαξης (Τ.Σ.Φ.) Παιονίας», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του κυρίου Υπουργού, εξαιτίας ανειλημμένων υποχρεώσεων. Η εικοστή δεύτερη με αριθμό 1311/13-3-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου της Βουλευτού Α΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Όλγας Κεφαλογιάννη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Έξαρση εγκληματικότητας στην Αθήνα», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού κ. Τόσκα, εξαιτίας ανειλημμένων υποχρεώσεων. Η εικοστή τρίτη με αριθμό 1229/5-3-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Ανεξάρτητου Βουλευτή Β΄ Αθηνών κ. Ευσταθίου (Στάθη) Παναγούλη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Εγκληματικότητα και κάθε λογής επιθέσεις από ανθρώπους του υποκόσμου και γιαλαντζί επαναστάτες», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού κ. Τόσκα, εξαιτίας ανειλημμένων υποχρεώσεων. Η τέταρτη με αριθμό 1375/20-3-2018 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Πέλλας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Ιωάννη Σαχινίδη προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Συνεχίζουν να παραμένουν απλήρωτοι οι τευτλοπαραγωγοί», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Ευάγγελου Αποστόλου, εξαιτίας φόρτου εργασίας. Η τέταρτη με αριθμό 1393/26-3-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου της Βουλευτού Καρδίτσας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Χρυσούλας Κατσαβριά - Σιωροπούλου προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Αναβάθμιση του Κέντρου Ζωϊκών Γενετικών Πόρων Καρδίτσας», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Ευάγγελου Αποστόλου, εξαιτίας φόρτου εργασίας. Η πέμπτη με αριθμό 1405/27-3-2018 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Ηρακλείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Εμμανουήλ Συντυχάκη προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, σχετικά με τα σοβαρά προβλήματα λειτουργίας του Εθνικού Κολυμβητηρίου Ηρακλείου (ΕΑΚΗ), δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υφυπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Γεωργίου Βασιλειάδη. Αιτία: προγραμματισμένο ταξίδι στην Κύπρο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής των Ελλήνων, τριάντα τέσσερις μαθήτριες και μαθήτριες και δύο συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 7ο Δημοτικό Σχολείο Καισαριανής. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] Είμαστε στη διαδικασία που αναγιγνώσκω ποιες ερωτήσεις δεν θα απαντηθούν από Υπουργούς, λόγω κωλύματος εργασίας ή άλλων υποχρεώσεων, στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Η πρώτη με αριθμό 3672/21-2-2018 ερώτηση του κύκλου αναφορών - ερωτήσεων του ΣΤ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Λαρίσης του Κομμουνιστικό Κόμματος Ελλάδας κ. Γεώργιου Λαμπρούλη προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, σχετικά με την κατάσταση στο Εθνικό Αθλητικό Κέντρο (ΕΑΚ) Λάρισας, δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υφυπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Γεωργίου Βασιλειάδη. Αιτία: προγραμματισμένο ταξίδι στην Κύπρο. Η πρώτη με αριθμό 1392/26-3-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου της Βουλευτού Γρεβενών του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Χρήστου Μπγιάλα προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Επανασύσταση του γραφείου του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας (ΣΕΠΕ)», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος της Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Ευτυχίας Αχτσιόγλου, εξαιτίας ανειλημμένων υποχρεώσεων. Η έκτη με αριθμό 1333/19-3-2018 επίκαιρη ερώτηση του δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Γρεβενών του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Χρήστου Μπγιάλα προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Ασφάλιση με εργόσημο σε χειριστές - οδηγούς αγροτικών μηχανημάτων», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος της Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Ευτυχίας Αχτσιόγλου, εξαιτίας ανειλημμένων υποχρεώσεων. Η δεύτερη με αριθμό 1395/26-3-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης της Νέας Δημοκρατίας κ. Σταύρου Καλαφάτη προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Η θέση της Ελλάδας αναφορικά με τη διαμόρφωση του νέου Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου της ΕΕ », δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Αναπληρωτή Υπουργού Εξωτερικών κ. Γεώργιου Κατρούγκαλου, εξαιτίας απουσίας του στο εξωτερικό. Η πέμπτη με αριθμό 1409/27-3-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Ιωάννη Δελή προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Διασφάλιση του δικαιώματος στην εργασία των εργαζομένων με “μπλοκάκι” στην Εταιρεία Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης Α.Ε. (ΕΥΑΘ Α.Ε.)», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού Εσωτερικών κ. Παναγιώτη Σκουρλέτη, εξαιτίας κυβερνητικής αποστολής εκτός Αττικής. Η δεύτερη με αριθμό 2692/17-1-2018 ερώτηση του κύκλου αναφορών - ερωτήσεων του Βουλευτή Αττικής του Κομμουνιστικό Κόμματος Ελλάδας κ. Ιωάννη Γκιόκα προς τον Υπουργό Εσωτερικών με θέμα: «Όχι στο καταστροφικό για το περιβάλλον και πανάκριβο έργο του ΧΥΤΑ Γραμματικού», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού Εσωτερικών κ. Παναγιώτη Σκουρλέτη, εξαιτίας κυβερνητικής αποστολής εκτός Αττικής. Η δέκατη τέταρτη με αριθμό 1330/19-3-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Αττικής του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Παναγιώτη (Πάνου) Σκουρολιάκου προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, με θέμα: «Σοβαρές καταγγελίες των εργαζομένων του Εθνικού Θεάτρου», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος της Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Λυδίας Κονιόρδου, εξαιτίας απουσίας της εκτός Αθηνών. Η δέκατη πέμπτη με αριθμό 1329/16-3-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Ανεξάρτητου Βουλευτή Μεσσηνίας κ. Δημητρίου Κουκούτση προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Χαμηλότοκα δάνεια από την τουρκική τράπεζα Ζιραάτ στους καπνοπαραγωγούς της Θράκης», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού Εξωτερικών κ. Νικολάου Κοτζιά, εξαιτίας απουσίας στο εξωτερικό. Επίσης, η δέκατη ένατη με αριθμό 1150/26-2-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Αντωνίου Γρέγου προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Περί της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας των Σκοπίων», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού Εξωτερικών κ. Νικολάου Κοτζιά, εξαιτίας απουσίας στο εξωτερικό. Η δέκατη έβδομη με αριθμό 1149/26-2-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Πειραιώς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Ιωάννη Λαγού προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Γνωστή από παρακρατικό ιστότοπο έγινε η πρωτοφανής επίθεση στο Α.Τ. Καισαριανής» δεν θα συζητηθεί. Επίσης, η εικοστή με αριθμό 1151/26-2-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Κιλκίς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Χρήστου Χατζησάββα προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Ερωτήματα σχετικώς με την υπόθεση πράκτορα βάσει αποκαλύψεων του Π. Καμμένου», δεν θα συζητηθεί. Η τρίτη με αριθμό 1372/20-3-2018 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Σερρών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Μιχαήλ Τζελέπη προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Η δημιουργία τριών νέων σταθμών διοδίων στον οδικό άξονα Προμαχώνας - Σέρρες - Λιμάνι Θεσσαλονίκης είναι καταστροφική για τον Ν. Σερρών», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του ερωτώντος Βουλευτή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η συζήτηση των επικαίρων ερωτήσεων. Σε αυτό το σημείο θα διακόψουμε τη συνεδρίαση για τις 12.00΄ για να εισέλθουμε στην ημερήσια διάταξη της νομοθετικής εργασίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα τρεις μαθήτριες και μαθητές και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Σπάρτης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: «Ι) Κύρωση της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Πρόληψη και την Καταπολέμηση της Βίας κατά των γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας, ΙΙ) Ενσωμάτωση της 2005/214/ΔΕΥ απόφασης - πλαίσιο, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση - πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ, σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης επί χρηματικών ποινών και ΙΙΙ) Άλλες διατάξεις αρμοδιότητας Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και λοιπές διατάξεις». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 22 Μαρτίου 2018 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία συνεδρίαση ενιαία επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών. Το Σώμα συμφωνεί με τη βασική εισήγηση;
Το Σώμα εγκρίνει ομόφωνα την εισήγηση του Προεδρείου. Έχουν κατατεθεί επτά υπουργικές τροπολογίες. Οι τέσσερις ήδη έχουν ενσωματωθεί στο νομοσχέδιο. Μένουν άλλες τρεις. Τη μία θα την υποστηρίξει ο παρευρισκόμενος αρμόδιος Υπουργός, ο κ. Κοντονής και τις άλλες δύο θα έρθουν οι αρμόδιοι Υπουργοί να τις υποστηρίξουν. Από τις πέντε βουλευτικές τροπολογίες, όταν ανέλθει στο Βήμα ο κύριος Υπουργός, θα πει ποιες κάνει δεκτές ή ποιες δεν κάνει δεκτές, για να έχετε εικόνα. Η εγγραφή θα γίνει με ηλεκτρονικό τρόπο, μόλις ανέβει στο Βήμα η συνάδελφος κ. Αφροδίτη Σταμπουλή και θα κλείσει όταν κατέλθει από το Βήμα η συνάδελφος κ. Μαρία Αντωνίου. Πριν καλέσω στο Βήμα την κ. Σταμπουλή, θα δώσω τον λόγο στον κύριο Υπουργό, ο οποίος με έχει παρακαλέσει να κάνει μία διευκρίνιση επί κάποιων δημοσιευμάτων, που αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο, για ένα θέμα που υπάρχει μέσα στο νομοσχέδιο και κατά τη γνώμη του θέλει να ξέρετε εκ των προτέρων τι ισχύει γι' αυτό. Κύριε Υπουργέ, σας φτάνουν τρία λεπτά;
Ναι, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν και είχα αναφερθεί αναλυτικά σε κάποιες ερωτήσεις και αναφορές της συναδέλφου της κ. Κεφαλίδου, σχετικά με το άρθρο 30 παράγραφος 3 του νομοσχεδίου, το οποίο αφορά τις άδειες καταδικασθέντων κρατουμένων και τη μη δυνατότητα να λαμβάνει άδεια ένας καταδικασθείς σε περίπτωση που εκκρεμεί η υπόθεσή του ή έχει αποφασιστεί από τα δικαστήρια ότι πρόκειται να εκδοθεί, σήμερα δυστυχώς για δεύτερη φορά μέσα σε σαράντα οκτώ ώρες επί του γενικότερου αυτού θέματος επιδεικνύετε μία ακραία ανευθυνότητα. Και το λέω αυτό κατηγορηματικά στην Εθνική Αντιπροσωπεία, όχι μόνο διότι το ζήτημα εξαντλήθηκε στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής αλλά και διότι στην τρίτη συζήτηση που έγινε, επειδή ακριβώς δόθηκαν οι εξηγήσεις που έπρεπε και κατάλαβαν οι πάντες σε ποιους αναφέρεται, πίστευα ότι έχει κλείσει. Δυστυχώς σήμερα υπήρξαν δηλώσεις του κ. Θεοχαρόπουλου - νομίζω στο «Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο» - ο οποίος χαρακτήρισε τη ρύθμιση αυτή ύποπτη, τη στιγμή που έχουν δοθεί όλες οι αναγκαίες διευκρινήσεις. Και από εκείνη τη στιγμή και ο ίδιος αλλά και δημοσιογραφικοί κύκλοι το συνέδεσαν με την «τύχη» - παρότι στις δημοκρατίες δεν μένει τίποτα στην τύχη - των οκτώ Τούρκων Αξιωματικών. Πρέπει να σταματήσει αυτή η ακραία ανευθυνότητα, την οποία χαρακτηρίζω ακραία για δύο λόγους: Τόσο γιατί κάποιοι δεν μελετούν τα νομοθετικά κείμενα και δεν ενημερώνονται γι' αυτά που έχουν ήδη ειπωθεί στις αρμόδιες επιτροπές, όσο και γιατί επαναφέρουν με τρόπο τουλάχιστον ανεύθυνο ζητήματα που έχουν να κάνουν με τη διεθνή θέση της χώρας και με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Θέλω να πω για άλλη μία φορά, κυρίες και κύριοι Βουλευτές - και ελπίζω να είναι η τελευταία φορά που παίρνω τον λόγο για το συγκεκριμένο ζήτημα - ότι η διάταξη αυτή αναφέρεται στο άρθρο 55 του Σωφρονιστικού Κώδικα σχετικά με τις τακτικές άδειες και τις προϋποθέσεις, υπό τις οποίες μπορεί καταδικασθείς κρατούμενος στις ελληνικές φυλακές να πάρει άδεια. Ποιοι έχουν αυτό το δικαίωμα; Όσοι έχουν καταδικαστεί από τα ποινικά δικαστήρια της χώρας - γελάτε, κύριε Βορίδη, αλλά η κατάσταση πραγματικά είναι για γέλια - έχουν εκτίσει ένα μέρος της ποινής και δικαιούνται πλέον να πάρουν άδεια. Αυτό λέει το άρθρο 55. Και τι λέμε εμείς; Λέμε ότι όσοι καταδικασμένοι κρατούνται στις ελληνικές φυλακές και είναι σε εκκρεμότητα η υπόθεσή τους σχετικά με την έκδοση, ή έχει αποφασιστεί η έκδοση, δεν μπορούν να πάρουν άδεια, διότι το καταλαβαίνουμε όλοι - το είπα δύο φορές στην επιτροπή, θα το πω και τρίτη - ότι ένας ο οποίος έχει καταδικαστεί για ανθρωποκτονία στην Ελλάδα και εκτίει την ποινή του και είναι εκζητούμενος από ένα άλλο κράτος για ένα παρόμοιο αδίκημα με την πρώτη άδεια που θα πάρει, θα εξαφανιστεί. Συνειδητοποιείτε όλοι ότι όταν η ελληνική δικαιοσύνη θα έχει αποφασίσει ή θα πρόκειται να αποφασίσει σχετικά με την έκδοση η χώρα θα γίνεται διεθνώς ρεζίλι, καθώς αναστέλλεται η έκδοση μέχρι την έκτιση της ποινής, γιατί όταν έρθει η ώρα της έκδοσης, θα βρίσκεται στη δυσάρεστη θέση το ελληνικό κράτος να πει «ξέρετε, μου έφυγε». Αυτό προσπαθούμε να διορθώσουμε. Αντί, λοιπόν, να μιλάμε για ύποπτες διατάξεις, να διαβάζουμε καλύτερα και τις τροποποιούμενες διατάξεις αλλά και τη διάταξη η οποία έρχεται στη Βουλή. Αν δεν θέλουμε αυτά, ας διαβάσουμε την αιτιολογική έκθεση. Αν δεν θέλουμε να διαβάσουμε και την αιτιολογική έκθεση, ας διαβάσουμε τα Πρακτικά της επιτροπής. Και το λέω αυτό το πράγμα για έναν συνάδελφο ο οποίος έχει δείξει σθεναρότητα σε άλλα νομοσχέδια, έναν συνάδελφο που έχει διαφοροποιηθεί από το κόμμα του και στα θέματα του Συμφώνου και στα θέματα της ταυτότητας φύλου και στα θέματα της απλής αναλογικής. Όμως, σας το ξαναλέω και πάλι μέσα σε σαράντα οκτώ ώρες: Το να εμπλέκονται αυτά τα πολύ κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν την ελληνική Κυβέρνηση σε υψηλότατο επίπεδο με αυτή τη ρητορεία είναι πάρα πολύ, κύριοι συνάδελφοι. Ελπίζω να μη χρειαστεί να πάρω τον λόγο άλλη φορά.
Ωραία, είναι σαφές αυτό που είπατε.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Θεοχαρόπουλε, επειδή αναφέρθηκε το όνομά σας, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Νομίζω ότι έχει υπάρξει ένα μείζον θέμα το οποίο αναδεικνύεται περισσότερο και από την τοποθέτηση του Υπουργού κ. Κοντονή αυτή τη στιγμή, ο οποίος αντί να απαντά επιτίθεται. Ως Κυβέρνηση αντί να απαντά στις αιτιάσεις της Αντιπολίτευσης, βγαίνει επιτιθέμενος με ένα ύφος το οποίο μας μαλώνει. Κοιτάξτε: Πρώτον, αναφερθήκατε σε ανευθυνότητα. Ανευθυνότητα αποτελεί η στάση Βουλευτή της κυβερνητικής πλειοψηφίας ο οποίος μίλησε περί ανταλλαγής των δύο Ελλήνων αξιωματικών που κρατούνται άδικα στην Τουρκία με αυτούς που προστατεύονται από το κράτος δικαίου εδώ στη χώρα μας. Αυτή είναι η ανευθυνότητα. Έπρεπε να έχετε διαγράψει από την κοινοβουλευτική Πλειοψηφία τον κ. Κατσίκη, μόλις έκανε αυτές τις δηλώσεις. Καμμία αναδίπλωση δεν μετριάζει το απαράδεκτο της δήλωσής του. Κύριε Κοντονή, σε σχέση με το τι ανέχεστε στην Κυβέρνησή σας - στην κυβερνητική πλειοψηφία εννοώ - έχει και ο κυνισμός τα όριά του. Επειδή αναφερθήκατε σε ανευθυνότητα, η ανευθυνότητα είναι της Κυβέρνησης και είναι συνεχιζόμενη σε αυτό το θέμα. Επειδή έγιναν συσχετίσεις αναφορικά με το ζήτημα αυτό, πρώτα - πρώτα το ζήτημα αυτό δεν αναδεικνύεται σήμερα. Το ανέδειξε η εισηγήτρια κ. Χαρά Κεφαλίδου στις αρμόδιες επιτροπές - και είναι στα Πρακτικά των επιτροπών της Βουλής - και έχει αναδειχθεί, όπως ακριβώς συγκεκριμένα σας ανέφερα και εγώ. Συγκεκριμένα, λοιπόν, βρισκόμαστε στη θέση σήμερα να βλέπουμε ότι λόγω της σκληρής αντιπολίτευσης που σας κάναμε σε αυτό το θέμα αναγκάζεστε να έρθετε να πείτε εδώ ότι δεν θα ισχύσει για τους οχτώ - το είπατε μόλις πριν από λίγο - ενώ υπάρχει αυτή τη στιγμή μια διαρκής συζήτηση για αυτό το θέμα. Απαγορεύεται ουσιαστικά, όπως αναφέρατε, σε όλες τις περιπτώσεις που εκκρεμεί αίτημα έκδοσης σε τρίτη χώρα. Πρώτον, μας λέτε ξαφνικά ότι όσοι καταζητούνται από τρίτες χώρες, μεταξύ των οποίων και η Τουρκία, έχουν λιγότερα δικαιώματα. Γιατί; Για ποιον λόγο επιλέγετε τώρα την αυστηροποίηση της κράτησης;
Θα σας πω.
Όχι, άλλο σας ρωτάω. Σας ρωτάω για ποιον λόγο επιλέγετε τώρα. Έχετε στοιχεία περί μη αποτελεσματικότητας της υφιστάμενης πρακτικής; Αυτό είναι το πρώτο ερώτημα. Δεύτερον, σας είπαμε ότι η νέα ρύθμιση έρχεται σε μια συγκυρία επιεικώς ύποπτη και θέλουμε συγκεκριμένες δεσμεύσεις ότι δεν θα μπορέσει να γίνει μια τροπολογία, μια νέα ρύθμιση πάνω στη ρύθμιση που να αφορά και τους οχτώ. Συγκεκριμένα…
Θα σας απαντήσω.
Θα ακούσετε, κύριε Κοντονή και θα απαντήσετε. Γνωρίζετε, βέβαια, ότι σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, στα τέλη Απριλίου τελειώνει το δεκαοχτάμηνο για τους οχτώ.
Τα έχετε μετρήσει; Έχουν βγει τα δεκαοχτάμηνα;
Δεν είχαν έρθει το καλοκαίρι του 2016;
Όχι διάλογο, κύριε Θεοχαρόπουλε. Δεν θα χαλάσω τη συνεδρίαση τώρα. Κλείστε, παρακαλώ.
Το καλοκαίρι του 2016 είχαν έρθει. Αν μετράμε καλά, το δεκαοχτάμηνο τελειώνει περίπου στα μέσα Απριλίου. Τελειώνει, λοιπόν και θα έχουν το δικαίωμα για την άδειά τους. Μάλιστα, διαβάζουμε σε δημοσιεύματα ότι οι νομικοί παραστάτες των οχτώ που έφτασαν στη χώρα μας λένε ότι δεν μπορούν να κρατηθούν πέρα των δεκαοχτώ μηνών, πέρα από τα τέλη Απριλίου. Σε αυτό, λοιπόν, το μείζον ζήτημα, που αφορά τους οχτώ Τούρκους αξιωματικούς - επειδή ξέρετε πολύ καλά ότι η αντιπολίτευση που σας κάνω και προσωπικά, κύριε Κοντονή και στον χώρο μας είναι προγραμματική, πολιτική, δεν είναι στείρα - να δεσμευτείτε εδώ ότι θα ασκηθεί, θα υπάρχει το κράτος δικαίου για τους οχτώ Τούρκους αξιωματικούς, δεν θα επιχειρηθεί να γίνει κανένας, μα κανένας συμψηφισμός από την Κυβέρνησή σας με τους δύο ούτε σε διευκολύνσεις τέτοιου είδους, ό,τι υπάρχει στο κράτος δικαίου μας θα υπάρξει και όταν τελειώσει το δεκαοχτάμηνο, σύμφωνα με τη ρύθμιση θα υπάρξει. Και όσον αφορά αυτό που αναφέρατε σε σχέση με τη ρύθμισή σας, δεν ξέρω αν εφαρμοστεί σε άλλες περιπτώσεις, Κούρδων για παράδειγμα, αυτό το οποίο λέτε…
Κύριε Θεοχαρόπουλε, ολοκληρώστε.
Να δεσμευθείτε και για αυτό. Παρακαλώ να απαντάτε στις ερωτήσεις και να μην επιτίθεστε κάθε φορά που σας κάνουμε κριτική και μάλιστα, με επιχειρήματα που μάλλον αφορούν τους ΑΝΕΛ.
Ωραία, λοιπόν, κλείσαμε.
Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ.
Ένα λεπτό, κύριε Υπουργέ. Λοιπόν, ακούστε. Θα δώσει συμπληρωματικές διευκρινήσεις για δύο λεπτά ο κύριος Υπουργός και το θέμα τελειώνει και ξεκινάμε τη συνεδρίαση, παρότι, κατά την άποψή μου, ήταν σαφής στην πρωτολογία του. Για δύο λεπτά, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο και παρακαλώ όχι παραπάνω και κλείνουμε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καταλάβατε από την τοποθέτηση του κύριου συναδέλφου ότι βρίσκεται σε δυσχερή θέση από αυτά που είπε σήμερα σε δημόσια τοποθέτησή του. Κατά πρώτον, εγώ μίλησα για ανευθυνότητα επαλαμβανόμενη μέσα σε σαράντα οχτώ ώρες. Επομένως, ως προς αυτά που είπατε στο πρώτο μέρος της τοποθέτησής σας, η Κυβέρνηση τοποθετήθηκε και είπε ότι κανένας δεν μπορεί να μιλάει αυθαίρετα για αυτά τα ζητήματα, ούτε για ανταλλαγές ούτε για τέτοια πράγματα. Είναι ανεύθυνη και αυτή η στάση. Το είπα στην πρωτολογία μου. Επομένως, δεν χρειαζόταν να πείτε εσείς κάτι περισσότερο. Όταν τα λέει η Κυβέρνηση, δεν χρειάζεται να μιλάτε εσείς για αυτά τα ζητήματα. Τα λέτε εκ περισσού.
Όταν μιλάει η Κυβέρνηση, μιλάει και η Αντιπολίτευση.
Δεύτερον, στην κ. Κεφαλίδου απάντησα, κύριε συνάδελφε, στην επιτροπή και είχε την καλοσύνη η κ. Κεφαλίδου να υποβάλει στην τρίτη συζήτηση στην επιτροπή με ένα υπόμνημα, για το οποίο την ευχαρίστησα, όλες τις προτάσεις του κόμματός σας εγγράφως. Το καταθέτω. Για αυτό το ζήτημα, επειδή είχαν δοθεί επαρκείς διευκρινήσεις στο υπόμνημα της κ. Κεφαλίδου, δεν αναφέρεται τίποτα και σωστά δεν αναφέρεται, γιατί είχε διευκρινιστεί. Παρακαλώ, το καταθέτω στα Πρακτικά.
Ήταν προσωπικό. Κακώς το καταθέτετε, γιατί θα επανέλθουμε.
Επειδή το καταθέσατε, ήταν επιστολή ιδιωτική σε εμένα; Επ' ακροατηρίω καταθέσατε…
Αυτό δεν σημαίνει ότι στο υπόμνημα έχουμε…
Καλά, μην τσακωθείτε τώρα περί της επιστολής.
Τρίτον, είπα και ξαναλέω, κύριε Πρόεδρε, κύριοι Βουλευτές, ότι η διάταξη αφορά συγκεκριμένη τροποποίηση άρθρων του Σωφρονιστικού Κώδικα για καταδικασθέντες από ποινικά δικαστήρια. Γιατί εδώ έρχεστε και μας λέτε να σας δηλώσουμε, να δεσμευθούμε, να σας πούμε σχετικά με τους οχτώ; Ετέθη κανένα θέμα από την Κυβέρνηση; Κανένα θέμα δεν έχει τεθεί, κύριε Θεοχαρόπουλε, από την Κυβέρνηση για αυτό το ζήτημα. Ίσα - ίσα, σε επίσημες δηλώσεις που έχω κάνει μετά τη συνάντησή μου με τον Τούρκο Υπουργό Δικαιοσύνης στην Αθήνα είπα ότι οι αποφάσεις του ανωτάτου δικαστηρίου πρέπει να ληφθούν πολύ σοβαρά υπ' όψιν από αυτούς που ζητούν κατ' επανάληψη την έκδοση των οχτώ Τούρκων Αξιωματικών. Επομένως, για την Κυβέρνηση το ζήτημα αυτό έχει κλείσει με τον πιο επίσημο τρόπο με δικές μου δηλώσεις ενώπιον των δημοσιογράφων, των πολιτικών συντακτών, αλλά και δημοσιογράφων από διεθνή μέσα ενημέρωσης…
Θα κρατηθεί τελικά το δεκαοχτάμηνο;
Κύριε Θεοχαρόπουλε, ... κατά το κοινώς λεγόμενο και έρχεστε τώρα εδώ με δεκαοχτάμηνα.
Απαντήστε αν θα δεσμευτείτε!
Καθίστε. Και να ξέρετε…
Για ηρεμήστε! Κύριε Θεοχαρόπουλε, με τη σύμφωνη γνώμη του κυρίου Υπουργού, σβήνεται η φράση... Τώρα, για ένα νομοσχέδιο που υπάρχει, τσακωνόμαστε πρωί - πρωί! Ολοκληρώστε, κύριε Υπουργέ.
Να το πω αλλιώς, κύριε Πρόεδρε. Κάνατε αυτήν την εξυπνάδα και μας λέτε εδώ για δεκαοκτάμηνο! Γιατί; Έχει παραβιαστεί κανένα δεκαοκτάμηνο; Δεν ξέρετε, κύριε Θεοχαρόπουλε, ότι κρατούνται αυτοί οι άνθρωποι δυνάμει διοικητικής απόφασης; Δεν ξέρετε ότι η κράτησή τους είναι διοικητική; Γιατί συνδέετε, λοιπόν, ανόμοια πράγματα; Η διάταξη αναφέρεται σε ποινικούς καταδικασμένους και εσείς μας λέτε για διοικητική κράτηση!
Γιατί δεν δεσμεύεστε;
Σας λέω, λοιπόν, για άλλη μία φορά ότι το ζήτημα αυτό διέπεται από τους κανόνες, το Σύνταγμα και την κείμενη νομοθεσία και δεν πρόκειται η ελληνική Κυβέρνηση να παραβιάσει ούτε το Σύνταγμα ούτε την κείμενη νομοθεσία. Επομένως, μην κρούετε θύρες ανοιχτές.
Εντάξει, κύριε Υπουργέ. Κυρία Κεφαλίδου, δικαίως για ένα λεπτό σας δίνω τον λόγο, παρακαλώ με τον γνωστό ήπιο και ευγενικό σας τρόπο, για να τελειώσουμε τα διαδικαστικά.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Εγώ απλώς θέλω να επισημάνω ότι το υλικό που δόθηκε στον κ. Κοντονή ήταν για διευκόλυνση, προκειμένου σε ένα νομοσχέδιο με πάρα πολλά άρθρα να έχει τη δυνατότητα να είναι και ο ίδιος πιο αποτελεσματικός και εμείς να είμαστε όσο το δυνατόν πιο βοηθητικοί στο έργο του. Από εκεί και μετά, πρέπει να σας πω, κύριε Υπουργέ, ότι η τωρινή διατύπωση, έτσι όπως είναι, δεν αποδεικνύει τους ισχυρισμούς που σήμερα μας λέτε. Θα σας φέρω ένα πολύ απλό παράδειγμα, για να μπορέσουμε στην πορεία, αν είναι, να το αποσαφηνίσουμε, μήπως χρειάζεται αναδιατύπωση. Σας το έχω πει ξανά και επιμένετε. Σας φέρνω ένα παράδειγμα. Κούρδος μπαίνει άφραγκος παράνομα και καταδικάζεται για παράνομη είσοδο σε τρίμηνη φυλάκιση και χρηματική ποινή.
Τι σχέση έχει αυτό;
Μην μπορώντας να εξαγοράσει την ποινή του, μένει κρατούμενος. Ναι ή όχι;
Ναι. Οπότε;
Κατά αυτού του Κούρδου εκκρεμεί αίτημα έκδοσης της Τουρκίας. Η διάταξη που ψηφίζουμε σήμερα καταλαμβάνει αυτήν την περίπτωση, ναι ή όχι; Αποσαφηνίστε το, διότι επανερχόμαστε ακριβώς γιατί δεν είναι σαφής η διατύπωση. Παρακαλώ θερμά!
Θα ξεκινήσουμε το νομοσχέδιο. Κύριε Υπουργέ, όταν θα μιλήσετε, έχετε δικαίωμα να επανέλθετε, όπως και η κ. Κεφαλίδου και ο κ. Θεοχαρόπουλος. Όμως, να ξεκινήσουμε το νομοσχέδιο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να το διευκρινίσω και θα χρειαστώ μόνο τριάντα δευτερόλεπτα.
Ορίστε, έχετε τον λόγο για τριάντα δευτερόλεπτα.
Κυρία Κεφαλίδου, κατά πρώτον εγώ σας ευχαρίστησα και στην επιτροπή για το γεγονός ότι καταθέσατε ένα υπόμνημα για τη διευκόλυνση και τη δική μας, σχετικά με την επεξεργασία διατάξεων στις οποίες είχατε ερωτηματικά ή κάποιες αντιρρήσεις. Το λέω για άλλη μία φορά. Σ' αυτό το υπόμνημα που μου δώσατε, επειδή ακριβώς είχε διευκρινιστεί επαρκώς αυτό το ζήτημα…
Αυτό είναι δική σας ερμηνεία.
Μα, δεν υπάρχει, κυρία Κεφαλίδου.
Αυτό τι σημαίνει;
Δεν είναι ανάγκη να συμφωνήσει η Αντιπολίτευση με την Κυβέρνηση, κύριε Υπουργέ. Έχει άλλη άποψη η Αντιπολίτευση. Τι να κάνουμε τώρα;
Τι να πω; Δεν πειράζει. Μπορεί να το θέσατε με άλλον τρόπο. Όμως, λέω ξανά ότι αυτό το ζήτημα δεν έχει να κάνει με κρατούμενους δυνάμει διοικητικής κράτησης. Έχει να κάνει με το άρθρο 55 του Σωφρονιστικού Κώδικα το οποίο μιλά για κατάδικους. Δηλαδή, πώς αλλιώς πρέπει να το πω;
Ωραία. Τα έχετε πει αυτά δύο φορές.
Όσοι, λοιπόν, έχουν καταδίκη από ποινικό δικαστήριο, μπαίνουν σ' αυτή τη διαδικασία. Πώς αλλιώς να σας το πω; Δεν είναι για τους οκτώ και δεν έχει να κάνει σε καμμία περίπτωση. Σας το είπα και στην επιτροπή και νομίζω ότι εσείς το καταλάβατε. Άλλο τώρα αν θέλετε να ισορροπήσετε καταστάσεις.
Ολοκληρώσαμε. Η κ. Σταμπουλή καλείται στο Βήμα για δεκαπέντε λεπτά. Μην ξεχνάτε ότι σήμερα είναι η Μεγάλη Πέμπτη του καθολικού Πάσχα. Ηρεμία! Ειρήνη ημίν! Ορίστε, κυρία Σταμπουλή, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, σήμερα, λοιπόν - έστω και μετά από όλο αυτό το προοίμιο - στο ελληνικό Κοινοβούλιο κυρώνουμε τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, η οποία υπογράφτηκε το 2011 στην Κωνσταντινούπολη, τέθηκε σε ισχύ με την κύρωσή της από τη δέκατη χώρα, την Ανδόρα, το 2014 και, επίσης, υπογράφηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση στις 13 Ιουνίου 2017. Ο όρος «βία κατά των γυναικών» σημαίνει όλες τις πράξεις βίας με βάση το φύλο που επιφέρουν σωματική, σεξουαλική, ψυχολογική ή οικονομική βλάβη ή πόνο για τις γυναίκες, όπως και τις απειλές τέτοιων πράξεων, τον εξαναγκασμό ή την αποστέρηση της ελευθερίας στον δημόσιο ή τον ιδιωτικό βίο. Η βία κατά των γυναικών συνιστά εκδήλωση των ιστορικά άνισων σχέσεων ισχύος μεταξύ των γυναικών και των ανδρών. Αποτελεί παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και είναι ένας από τους σημαντικότερους κοινωνικούς μηχανισμούς υποταγής των γυναικών. Βία κατά των γυναικών, βία βασιζόμενη στο φύλο, σημαίνει τη βία που ασκείται εναντίον μιας γυναίκας μόνο για τον λόγο ότι είναι γυναίκα ή η οποία την επηρεάζει κατά τρόπο δυσανάλογο. Ενώ ο όρος «φύλο» σημαίνει τους κοινωνικά δομημένους ρόλους, συμπεριφορές, δραστηριότητες και ιδιότητες που μια κοινωνία θεωρεί κατάλληλες για τις γυναίκες και τους άνδρες. Ο όρος «ενδοοικογενειακή βία» σημαίνει όλες τις πράξεις σωματικής, σεξουαλικής, ψυχολογικής ή οικονομικής βίας οι οποίες συμβαίνουν μέσα στην οικογένεια ή μεταξύ πρώην ή νυν συζύγων ή συντρόφων. Επομένως, άνδρες και κυρίως έφηβοι και αγόρια μπορούν να είναι θύματα ενδοοικογενειακής βίας. Οι πράξεις βίας στις οποίες αναφέρεται η σύμβαση είναι: Η σωματική βία. Ο βιασμός, ο οποίος προσδιορίζεται ως διείσδυση στο σώμα άλλου ατόμου με τη χρησιμοποίηση οποιουδήποτε οργάνου του σώματος ή αντικειμένου, ακόμη και αν διαπράχθηκε κατά των νυν ή πρώην συζύγων ή συντρόφων. Οι μη συναινετικές πράξεις σεξουαλικού χαρακτήρα και ο εξαναγκασμός σε τέτοιες πράξεις με τρίτο άτομο. Ο αναγκαστικός γάμος ενήλικου ή παιδιού. Ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γενετικών οργάνων, όπως και η υποκίνηση, ο εξαναγκασμός ή η παρότρυνση σε αυτόν. Η αναγκαστική έκτρωση και η αναγκαστική στείρωση. Η σεξουαλική παρενόχληση. Η ψυχολογική βία, όπως και η μη εμφανής παρακολούθηση ή παρενόχληση που μπήκε στη νομολογία με τον όρο «stalking». Η σύμβαση κάνει ιδιαίτερη μνεία στην υποχρέωση των κρατικών αρχών να απέχουν από οποιαδήποτε πράξη βίας κατά των γυναικών. Τα μέρη που υπογράφουν τη σύμβαση είναι υποχρεωμένα να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για την πρόληψη και την τιμωρία των ασκούντων βία κατά των γυναικών ή ενδοοικογενειακή βία, όπως και για την υποστήριξη και αποκατάσταση των θυμάτων με επίκεντρο τα ανθρώπινα δικαιώματά τους. Τα μέτρα εφαρμόζονται χωρίς καμμιά διάκριση εξαιτίας του φύλου, του γένους, της φυλής, του χρώματος, της γλώσσας, της θρησκείας, των πολιτικών ή άλλων πεποιθήσεων, της εθνικής ή κοινωνικής καταγωγής, της σύνδεσης με εθνική μειονότητα, της περιουσίας, της γενεαλογικής καταγωγής, του σεξουαλικού προσανατολισμού, της ταυτότητας του φύλου, της ηλικίας, της κατάστασης της υγείας, της αναπηρίας, της οικογενειακής κατάστασης, της κατάστασης μετανάστη ή πρόσφυγα ή άλλης κατάστασης των θυμάτων. Με στόχο να συντονιστούν πολιτικές για την πρόληψη και καταπολέμηση όλων των μορφών βίας που αναφέρθηκαν, επιδιώκεται η συνεργασία μεταξύ κυβερνητικών φορέων, τοπικών αρχών, ιδρυμάτων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της κοινωνίας πολιτών. Ορίζονται φορείς υπεύθυνοι για τη συλλογή στατιστικών στοιχείων, την εκπόνηση μελετών, την παρακολούθηση και αξιολόγηση των εφαρμοζόμενων πολιτικών. Καθοριστική για την πρόληψη της βίας κατά των γυναικών θεωρείται η προώθηση αλλαγών στα πρότυπα συμπεριφοράς γυναικών και ανδρών και η εξάλειψη προκαταλήψεων ή παραδόσεων που βασίζονται στην ιδέα της κατωτερότητας των γυναικών. Για τον σκοπό αυτό διεξάγονται εκστρατείες ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης και συμπεριλαμβάνεται κατάλληλο εκπαιδευτικό υλικό σε όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης. Επίσης, παρέχεται κατάλληλη εκπαίδευση στους επαγγελματίες που ασχολούνται με τα θύματα των εν λόγω πράξεων βίας και εκπονούνται προγράμματα που απευθύνονται επίσης προς τους δράστες. Επιπλέον, εξασφαλίζεται η προστασία των θυμάτων, αλλά και των μαρτύρων, η υγειονομική περίθαλψη και οι υπηρεσίες που διευκολύνουν την αποκατάστασή τους, όπως νομικές και ψυχολογικές συμβουλές, οικονομική βοήθεια, στέγαση, εκπαίδευση, κατάρτιση, συνδρομή στην εξεύρεση εργασίας, ανεξάρτητα από την επιθυμία του θύματος να ασκήσει ποινική δίωξη ή να καταθέσει κατά του δράστη. Εγκαθιδρύεται η λειτουργία για όλο το εικοσιτετράωρο τηλεφωνικών γραμμών παροχής βοήθειας πανεθνικής εμβέλειας και καταφυγίων για τα θύματα και τα παιδιά τους, στα οποία επίσης παρέχεται ψυχοκοινωνική συμβουλευτική, ιδιαίτερα εφόσον είναι μάρτυρες βίας. Οι αρμόδιες αρχές έχουν την δυνατότητα να διατάξουν σε καταστάσεις άμεσου κινδύνου την απομάκρυνση του δράστη από την κατοικία του θύματος, όπως επίσης και να του αφαιρέσουν τα γονεϊκά του δικαιώματα. Η δίωξη αδικημάτων που αφορούν σωματική, σεξουαλική βία, αναγκαστικό γάμο και ακρωτηριασμό γυναικείων γεννητικών οργάνων δεν στηρίζεται στην έγκληση από το θύμα. Για καμμία από τις αναφερόμενες στη σύμβαση πράξεις βίας δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τον δράστη ως δικαιολογία ο πολιτισμός, τα έθιμα, η θρησκεία, οι παραδόσεις και η παραβίασή τους από το θύμα ή η αποκαλούμενη «τιμή». Όλα τα θύματα των πράξεων βίας που αποτελούν το πεδίο εφαρμογής της σύμβασης δικαιούνται αποζημίωση από τους δράστες ή και κρατική αποζημίωση. Επίσης, τους παρέχεται δωρεάν νομική συνδρομή, διερμηνεία και προξενική υποστήριξη, εφόσον τα χρειάζονται. Λαμβάνεται πρόνοια να προστατεύεται το καθεστώς διαμονής τους. Η βασιζόμενη στο φύλο βία συνεκτιμάται στη χορήγηση ασύλου ή επικουρικής προστασίας και αποκλείεται η επαναπροώθηση θυμάτων βίας σε οποιαδήποτε χώρα θα μπορούσαν να υποστούν και πάλι βία βασιζόμενη στο φύλο, βασανιστήρια ή εξευτελιστική μεταχείριση. Από τη σύμβαση θεσπίζεται ως μηχανισμός παρακολούθησης της εφαρμογής αυτής ομάδα εμπειρογνωμόνων με την επωνυμία GREVIO αποτελούμενη από δέκα έως δεκαπέντε μέλη, για τον διορισμό των οποίων λαμβάνεται υπ' όψιν το φύλο, η γεωγραφική κατανομή και η διεπιστημονική εξειδίκευση. Έχουν δυνατότητα επιτόπιων ελέγχων και απολαμβάνουν προνομίων και ασυλιών. Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης αξιολογεί τακτικά την εφαρμογή της σύμβασης. Όπως προσδιορίζεται σε ένα από τα επόμενα άρθρα, που ψηφίζονται σήμερα ώστε να διασφαλίζεται η απρόσκοπτη εφαρμογή της σύμβασης, φορέας υπεύθυνος για τον συντονισμό στην εφαρμογή της και την υποβολή των συλλεγόμενων αναλυτικών στοιχείων στην GREVIO ορίζεται η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων. Στα υπόλοιπα άρθρα τροποποιούνται διατάξεις του Ποινικού Κώδικα ώστε να εναρμονιστούν με τη σύμβαση, καταργείται το αναχρονιστικό άρθρο 399 με το οποίο έπαυε η δίωξη για αποπλάνηση ανηλίκου εφόσον πραγματοποιούταν γάμος. Για τον ίδιο λόγο τροποποιούνται οι διατάξεις του ν.3500/2006 «περί διαμεσολάβησης και περιοριστικών όρων», όπως και του ν.3811/2009 «περί αποζημιώσεων» και του ν.2168/1993 «περί αδειών οπλοφορίας», ώστε να μην παρέχονται αυτές σε δράστες ενδοοικογενειακής βίας. Επίσης, τροποποιούνται οι διατάξεις των ν.3907/2006 και ν.4251/2014 που αφορούν την προστασία αλλοδαπών θυμάτων βίας. Το δεύτερο μέρος είναι ενσωμάτωση απόφασης - πλαίσιο που αφορά την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης επί χρηματικών ποινών. Προβλέπει την αναγνώριση και εκτέλεση από κράτος - μέλος, κράτος εκτέλεσης, απόφαση επιβολής χρηματικής ποινής που εκδόθηκε σε άλλο κράτος - μέλος, κράτος έκδοσης. Τίθενται οι προϋποθέσεις που διασφαλίζουν τον σεβασμό, τόσο στις αποφάσεις του κράτους έκδοσης όσο και στο εθνικό δίκαιο του κράτους εκτέλεσης και τα δικαιώματα του διωκόμενου. Το τρίτο μέρος περιλαμβάνει διατάξεις που αφορούν την αναβάθμιση της στελέχωσης του Ελληνικού Γραφείου της Ευρωπαϊκής Μονάδας Δικαστικής Συνεργασίας, της EUROJUST. Ενσωματώνει στη νομοθεσία νομολογία του Αρείου Πάγου που αφορά τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Βελτιώνουν τη στελέχωση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, της Εθνικής Σχολής Δικαστικών Λειτουργών και της Εισαγγελίας Διαφθοράς. Παρατείνουν την πιλοτική εφαρμογή της ηλεκτρονικής επιτήρησης. Και ρυθμίζουν την εργασιακή κατάσταση των υπαλλήλων καταργηθέντων υποθηκοφυλακείων. Επίσης, εξασφαλίζουν τη χρηματοδότηση κατά 50% του κόστους φοίτησης στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο για την απόκτηση πρώτου πτυχίου μεταξύ είκοσι υπαλλήλων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης καταστημάτων κράτησης, ετησίως. Από τις κατατεθείσες τροπολογίες, θα αναφερθώ σε μερικές, η 1524 με ειδικό αριθμό 146 πολύ σωστά εξομοιώνει την εγγραφή, φοίτηση και αποφοίτηση από ξένα σχολεία στην Ελλάδα που ακολουθούν το ελληνικό πρόγραμμα διδασκαλίας με την εγγραφή, φοίτηση και αποφοίτηση από ελληνικά σχολεία, ως προϋπόθεση λήψης ιθαγένειας από παιδιά που γεννήθηκαν ή ζουν το αντίστοιχο χρονικό διάστημα στη χώρα. Επίσης, δίνει τη δυνατότητα πολιτογράφησης σε αλλοδαπούς με δώδεκα έτη συνεχούς και νόμιμης παραμονής στην Ελλάδα με κάθε έγκυρο τίτλο διαμονής. Η τροπολογία 1530/147 διευκολύνει την εφαρμογή της νομοθεσίας περί κινητικότητας στο δημόσιο και η τροπολογία 1568/143 διασφαλίζει τη συνέχεια της λειτουργίας της «ΣΥΖΕΥΞΙΣ Ι», ενώ έχει δρομολογηθεί η αναβάθμιση του δικτύου επικοινωνίας των δημοσίων υπηρεσιών με το «ΣΥΖΕΥΞΙΣ ΙΙ». Τέλος, να σχολιάσω και τη βουλευτική τροπολογία, την οποία συνυπογράφουμε με την κ. Θαλερίτη και τους κυρίους. Μπαλλή και Πρατσόλη. Έχει σαν σκοπό να διευκολύνει τη στελέχωση των γραφείων Βουλευτών, Ευρωβουλευτών και του Επιτρόπου στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή με τους ίδιους όρους που ίσχυαν μέχρι τώρα, παρακάμπτοντας κάποιες χρονοβόρες διαδικασίες της νομοθεσίας περί κινητικότητας. Η υπερψήφιση, λοιπόν, με την όσο το δυνατόν ευρύτερη πλειοψηφία των πτερύγων του Κοινοβουλίου της σύμβασης, αλλά και των εφαρμοστικών άρθρων, των λοιπών άρθρων και τροπολογιών, θα κάνει εναργέστερη στο διεθνές στερέωμα την ένταξη της χώρας μας σε εκείνες τις χώρες που θέτουν σε πρώτη προτεραιότητα την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών ως αναπόσπαστο κομμάτι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και γι' αυτό σας καλώ ακριβώς σε αυτή την υπερψήφιση. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κυρία Σταμπουλή, για τη συντόμευση του χρόνου. Να σας ενημερώσω ότι έχουν γραφτεί είκοσι συνάδελφοι. Και νομίζω ότι αυτός θα είναι ο αριθμός. Χοντρικά, αν συνεχίσουμε χωρίς διακοπές, φωνές, κ.λπ., γύρω στις 19.00΄ μπορούμε να έχουμε τελειώσει. Επομένως και οι εισηγητές, αν θέλουν, θα έχουν και το δικαίωμα μιας ολιγόλεπτης δευτερολογίας για τρία με τέσσερα λεπτά. Η κ. Αντωνίου, εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας, καλείται στο Βήμα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα συζητάμε, λέει, στην Ολομέλεια το νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με το οποίο η Βουλή των Ελλήνων καλείται να κυρώσει τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, η οποία υπογράφτηκε στις 11 Μαΐου 2011 στην Κωνσταντινούπολη. Γι' αυτό είναι και γνωστή ως Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Αλλά μόνο γι' αυτό δεν συζητάμε σήμερα ουσιαστικά. Είναι πραγματικά απορίας άξιο, κύριε Υπουργέ, πώς ένα τόσο σημαντικό νομοθέτημα - σας το είπαμε πολλάκις και στις επιτροπές - η συζήτηση του οποίου ξεκίνησε πανηγυρικά με την ομιλία του Πρωθυπουργού στην πρώτη συνεδρίαση των επιτροπών -8 Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας - αντί να έρχεται ξεχωριστά στη Βουλή ως ένα αυτοτελές νομοσχέδιο, υποβαθμίζεται από την ίδια σας την Κυβέρνηση και το Υπουργείο, το οποίο τσουβάλιασε σε ένα σωρό άσχετες διατάξεις. Αντί να υπάρχει επαρκής χρόνος να συζητηθεί η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης και να αναδειχθούν κάποιες σημαντικές καινοτομίες, τις οποίες εισάγει, το ενδιαφέρον της Κυβέρνησης για τη σύμβαση φαίνεται ότι περιορίστηκε στο επικοινωνιακό σόου της ομιλίας του Πρωθυπουργού, το οποίο όμως τελικά δεν έπεισε κανέναν. Βλέπετε, ο Πρωθυπουργός, κατεβαίνοντας από το έδρανο, τότε, στην ομιλία του την Ημέρα της Γυναίκας, επέλεξε να χαιρετίσει μόνο τις συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ, αγνοώντας επιδεικτικά τις συναδέλφους και της Νέας Δημοκρατίας και των άλλων κομμάτων. Σε αυτή την ισότητα μάλλον πιστεύει ο Αλέξης ο Τσίπρας και η Κυβέρνησή του. Πάμε τώρα στο νομοσχέδιο και συγκεκριμένα στο πρώτο μέρος. Άρθρα 1 έως 5, τα οποία περιλαμβάνουν, πέρα από την κύρωση, τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα και του ν.3500/2006 για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας, καθώς και λοιπών διατάξεων, με σκοπό να εναρμονιστεί η εθνική μας νομοθεσία στις διεθνείς συμβάσεις και τις θέσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Προτού, όμως, μπω στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης και αναδείξω τα κυριότερα σημεία, θα ήθελα να παραθέσω εν συντομία τι προηγήθηκε της σημερινής κύρωσης, κύριε Υπουργέ. Για να μην μας κουνάτε το δάχτυλο ότι εμείς αργήσαμε, γιατί θα σας γυρίσει μπούμερανγκ. Ως Νέα Δημοκρατία έχουμε πρωτοστατήσει κατά της ενδοοικογενειακής βίας με τον ν.3500/2006, ο οποίος περιέχει μάλιστα πρωτοποριακές ρυθμίσεις, καθώς για πρώτη φορά οι διατάξεις του νόμου εφαρμόζονταν και σε μόνιμους συντρόφους. Αυτό ουσιαστικά έρχεστε να συμπληρώσετε με την Κύρωση της Κωνσταντινούπολης, έτσι δεν είναι;
Όχι.
Όχι «όχι». Επίσης, από το 2009 η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων υλοποιεί εθνικό πρόγραμμα για την πρόληψη και για την καταπολέμηση βίας κατά των γυναικών. Στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος έχουν αναπτυχθεί δράσεις ενημέρωσης, ευαισθητοποίησης της κοινωνία αλλά και δράσεις προστασίας των θυμάτων. Ήδη λειτουργεί ένα δίκτυο δομών - γραμμή SOS 15900, συμβουλευτικά κέντρα, ξενώνες - σε όλη τη χώρα και παρέχει ψυχοκοινωνική στήριξη, νομική, συμβουλευτική και φιλοξενία στις γυναίκες που είναι θύματα έμφυλης βίας. Και τον Σεπτέμβριο του 2014 η τότε Γενική Γραμματέας Ισότητας είχε υποβάλει σχετικό ερώτημα στον Νομικό Σύμβουλο του Κράτους κατά πόσο το Υπουργείο Εσωτερικών ως αρμόδιος φορέας για την ανάπτυξη πολιτικών ισότητας των φύλων είχε αρμοδιότητα να συγκροτήσει ΟΔΕ που θα αναλάβει το έργο της εναρμόνισης του εθνικού δικαίου με τις διατάξεις της σύμβασης. Στο μεταξύ συνεδρίασε άτυπα η επιτροπή με εκπροσώπους τους Υπουργούς Εσωτερικών, Δικαιοσύνης, Προστασίας του Πολίτη, Εξωτερικών και φυσικά με εκπροσώπους των γυναικείων οργανώσεων. Δυστυχώς πήγαμε σε εκλογές, αυτές που προκαλέσατε εσείς. Και τα αναφέρω όλα αυτά, κύριε Υπουργέ, διότι όντως διέκρινα μια προσπάθεια εκ μέρους της Κυβέρνησής σας να καπηλευθεί όλες αυτές τις προσπάθειες και τις πολιτικές που έχουν αναπτυχθεί για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών. Αιδώς Αργείοι. Δεν φτάσαμε, λοιπόν, από το πουθενά στη σημερινή κύρωση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δικός μας είναι ο πρώτος νόμος που αντιμετώπισε σε πολύ μεγάλο βαθμό την ενδοοικογενειακή βία, έστω κι αν χρήζει σήμερα μιας επικαιροποίησης. Επί δικής μας κυβέρνησης έγιναν όλες οι διεργασίες που προαναφέρθηκαν. Και επειδή μας κατηγορήσατε, κύριε Υπουργέ, πως δεν προλάβαμε να φέρουμε την κύρωση της σύμβασης, κάντε και λίγο αυτοκριτική. Δεν γίνατε χθες κυβέρνηση. Είστε τριάμισι χρόνια σχεδόν Υπουργός, τριάμισι χρόνια στην Κυβέρνηση. Δεν το έχετε καταλάβει; Αν το ενδιαφέρον σας, αγαπητοί συνάδελφοι, ήταν τόσο μεγάλο, θα έπρεπε να το φέρετε το 2015. Σταματήστε, λοιπόν, αυτήν την υποκρισία ότι είστε οι μόνοι ευαισθητοποιημένοι γύρω από αυτό το θέμα. Προτού δούμε τα σημαντικότερα σημεία της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης, θα ήθελα να αναφερθώ σε ορισμένα στατιστικά στοιχεία από την έκθεση που δημοσιοποίησε πριν λίγους μήνες, 15 Νοεμβρίου του 2017, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με θέμα: Η βία κατά των γυναικών και η προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Κι αυτά είναι απογοητευτικά. Μία στις τρεις γυναίκες έχει βιώσει σημαντική ή σωματική ή και σεξουαλική βία από την ηλικία των δεκαπέντε ετών. Πενήντα γυναίκες χάνουν τη ζωή τους κάθε εβδομάδα, λόγω της ενδοοικογενειακή βίας, κύριε Υπουργέ. Το 75% των γυναικών έχουν δεχτεί σεξουαλική παρενόχληση στον επαγγελματικό τους βίο. Το ετήσιο κόστος από την έμφυλη βία στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει υπολογιστεί ότι ξεπερνάει το ποσό των 225 δισεκατομμυρίων ευρώ. Όλα αυτά καταδεικνύουν την έκταση που έχει λάβει η βία κατά των γυναικών σε όλη την Ευρώπη. Και για όλα αυτά ως χώρα, ευτυχώς, έχουμε κάνει σημαντικά βήματα. Πάμε τώρα στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Αποτελείται από δώδεκα κεφάλαια και ογδόντα ένα άρθρα. Θεσπίζει ένα ολοκληρωμένο νομικό πλαίσιο για την πρόληψη της βίας, την προστασία των θυμάτων της και την παύση της ατιμωρησίας. Συγκεκριμένα ορίζει τις μορφές που προσλαμβάνει η βία κατά των γυναικών και δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην πρόληψη και τη βία κατά των γυναικών ως βία λόγω φύλου. Συνδέει τη βία με την ισότητα των φύλων και την ανάγκη προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών και αναγνωρίζει ότι η βία κατά των γυναικών συνιστά συστηματική και διαδεδομένη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στη σύμβαση η ενδοοικογενειακή βία αντιμετωπίζεται ως μορφή βίας που πλήττει ιδιαίτερα τις γυναίκες, χωρίς όμως να παραβλέπει - κι αυτό πρέπει να σημειωθεί - ότι θύματα ενδοοικογενειακή βίας μπορεί να είναι και άνδρες, παιδιά, αλλά και ηλικιωμένοι. Ακόμα μια σημαντική καινοτομία της σύμβασης προβλέπεται στο άρθρο 66 που αποτελεί τη δημιουργία ενός μηχανισμού παρακολούθησης, τη GREVIO, μιας διεθνούς ομάδας εμπειρογνωμόνων, η οποία θα παρακολουθεί την εφαρμογή σε εθνικό επίπεδο σε όλα τα κράτη. Καινοτόμες, επίσης, ρυθμίσεις της σύμβασης, οι οποίες εισάγουν νέα αδικήματα και επιφέρουν και τις ανάλογες τροποποιήσεις του Ποινικού μας Κώδικα περιλαμβάνονται στο άρθρο 34 της σύμβασης, το οποίο ποινικοποιεί την μη εμφανή παρακολούθηση ή παρενόχληση, το λεγόμενο «stalking», αλλά και στο άρθρο 38 που αναφέρεται στον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι και το άρθρο 42 που αναφέρεται στα λεγόμενα «εγκλήματα τιμής» και το οποίο διασφαλίζει ότι πλέον οι δράστες δεν θα μπορούν να επικαλούνται τον πολιτισμό, τα έθιμα, τη θρησκεία ή την αποκαλούμενη «τιμή», ως δικαιολογία για την τέλεση των πράξεων τους. Όπως άλλωστε, και η διάταξη της παραγράφου 3 του άρθρου 339 του Ποινικού Κώδικα για την αποπλάνηση παιδιών, η οποία πολύ σωστά καταργείται με το άρθρο 2 του νομοσχεδίου. Υπενθυμίζω ότι η διάταξη αυτή προέβλεπε τη μη άσκηση ποινικής δίωξης ή την παύση αυτής για τον δράστη αποπλάνησης ανηλίκου κάτω των 15 ετών, αν ακολουθούσε γάμος του δράστη με το θύμα. Μακάρι να είχα κι άλλο χρόνο στη διάθεσή μου να αναφερθώ εκτενέστερα σε άλλες διατάξεις στη σύμβαση, αλλά ο τρόπος ο οποίος νομοθετείται, κύριε Υπουργέ, βάζοντας στην κύρωση ένα σωρό άλλες ρυθμίσεις δυστυχώς, δεν μου το επιτρέπει. Είμαστε φυσικά θετικοί και υπερψηφίζουμε το πρώτο μέρος του νομοσχεδίου. Στο δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου, στα άρθρα 6 μέχρι 23, ενσωματώνεται στην εθνική έννομη τάξη η απόφαση - πλαίσιο του Συμβουλίου 2005-2014, όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση - πλαίσιο 2009/299 σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης επί χρηματικών ποινών. Κύριος στόχος των διατάξεων αυτών είναι η αμοιβαία αναγνώριση εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης των χρηματικών ποινών, κάτι που διευκολύνει την εκτέλεση των ποινών και σε άλλο κράτος, στο οποίο επιβλήθηκαν. Πρόκειται για μια απόφαση πλαίσιο του συμβουλίου, που διευκολύνει τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να διεκδικήσουν τις χρηματικές τους αξιώσεις. Είμαστε θετικοί και υπερψηφίζουμε τις σχετικές διατάξεις του δεύτερου μέρους. Και πάμε τώρα στο τρίτο μέρος, στα άρθρα 24 έως και 37, το οποίο περιλαμβάνει αποσπασματικές διατάξεις αρμοδιότητας του Υπουργείου Δικαιοσύνης, αλλά και στο οποίο έχουν ενσωματωθεί ως άρθρα υπουργικές τροπολογίες άλλων Υπουργείων, που καμμία σχέση δεν έχουν με το σημερινό μας νομοθέτημα. Είναι απαράδεκτη, το έχουμε ξαναπεί, η κοινοβουλευτική σας πρακτική. Σας το έχουμε επισημάνει με κάθε τρόπο. Αλλά φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Θα αναφερθώ εν τάχει σε κάποιες τροπολογίες και σε κάποιες τροπολογίες θα τοποθετηθούν οι συνάδελφοι. Με το άρθρο 24 τροποποιείτε τον νόμο 3663 σχετικά με την ευρωπαϊκή Μονάδα Δικαστικής Συνεργασίας Eurojust. Συγκεκριμένα, θεσπίζεται και θέση βοηθού του εθνικού μέλους, εκτός του αναπληρωτή που ήδη υφίσταται, οι οποίοι εφεξής αντί για δικαστικοί, θα είναι εισαγγελικοί λειτουργοί και θα αποσπώνται και οι δυο στην έδρα της Eurojust στη Χάγη. Πρόκειται για μια ρύθμιση που συνεπάγεται μια σημαντική δαπάνη ετησίως, περίπου 135 χιλιάδες ευρώ, καθώς στους δύο εισαγγελικούς λειτουργούς θα καταβάλλονται, πέρα από τις αποδοχές της οργανικής τους θέσης, και το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής και τα σχετικά έξοδα μετακίνησης. Ο προηγούμενος εκπρόσωπος της χώρας στην Eurojust, κύριε Υπουργέ, θήτευσε τέσσερα χρόνια από το 2013 έως το 2017 και ανταποκρίθηκε με σοβαρότητα και επάρκεια στα καθήκοντά του, παρ' ότι ήταν ουσιαστικά μόνος. Αλήθεια, η ανάγκη θεσμοθέτησης σας έχει καταδειχθεί από κάποια αρχή ή από κάποια υπηρεσία; Γιατί ο λόγος που το επικαλείστε μας φαίνεται περίεργος. Αλλά βλέπετε, είστε κοντά στη λογική «λεφτά υπάρχουν», όχι όμως για όλον τον κόσμο. Το άρθρο 25 προβλέπει την απόσπαση εισαγγελικών λειτουργών στην Διεύθυνση Αντιμετώπισης Ειδικών Εγκλημάτων Βίας στο Αρχηγείο της ΕΛΑΣ και στην ΕΥΠ, προκειμένου να ασκούν - λέει - καθήκοντα πλήρους απασχόλησης για την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών για λόγους εθνικής ασφάλειας. Και η συγκεκριμένη διάταξη, κύριε Υπουργέ, δεν τέθηκε σε διαβούλευση. Γιατί άραγε; Φαίνεται ότι δεν εμπιστεύεστε μάλλον ούτε τη Διεύθυνση Αντιμετώπισης Ειδικών Εγκλημάτων Βίας, το Αρχηγείο της ΕΛΑΣ, ούτε την ΕΥΠ, καθώς βάζετε εισαγγελικούς λειτουργούς, προκειμένου να εποπτεύουν και να ελέγχουν με την παρουσία τους τη νομιμότητα της επιχειρησιακής τους δράσης. Αυτό λέτε στην αιτιολογική σας έκθεση. Έχετε διαπιστώσει, κύριε Υπουργέ, κάτι αξιόμεμπτο σε αυτές τις υπηρεσίες; Στην παράγραφο 4 του ίδιου άρθρου, με την οποία επιτυγχάνεται η εκδίκαση των κακουργημάτων παρανόμου σχηματισμού, περιμένουμε να δούμε άμεσα και κάποια αποτελέσματα, κύριε Υπουργέ. Μην μείνετε ακόμα μια φορά στα λόγια. Μας έχετε συνηθίσει, ούτως ή άλλως, στα πολλά λόγια χωρίς αποτέλεσμα. Όσο για την παράγραφο 5 του ιδίου άρθρου, ας ελπίσουμε ότι οι αποσπάσεις αυτές στην Εισαγγελία Εγκλημάτων Διαφθοράς, που επικαλείστε με τη συγκεκριμένη διάταξη, θα έχουν κάποιο αποτέλεσμα, ώστε να αποφευχθούν στο μέλλον λάθη σαν αυτά που έγιναν στην ελαττωματική προδικασία της υπόθεσης «NOVARTIS». Στο άρθρο 26 προβλέπετε την παράταση - απόσπαση τριών ακόμα υπαλλήλων της ΜΟΔ κατ' εξαίρεση των διατάξεων της κινητικότητας. Κι εκεί μάλλον «φωτογραφική» μού δείχνει η διάταξη. Στο άρθρο 27 έρχεστε να διορθώσετε δύο νόμους που εσείς οι ίδιοι ψηφίσατε, τον έναν πριν από δύο μήνες και τον δεύτερο πριν από τρεις μήνες. Το ίδιο συμβαίνει και με τις τροπολογίες. Έρχεστε και διορθώνετε δικά σας νομοθετήματα. Κύριε Υπουργέ, κατά τη συζήτηση του δικού σας νόμου, του ν.4512/2018, που ψηφίστηκε πριν από δύο μήνες για το ελληνικό Κτηματολόγιο και με τον οποίον καταργήσατε εν μία νυκτί το σύνολο των υποθηκοφυλακείων της χώρας, σας είχαμε επισημάνει τα σοβαρά νομικά, πολιτικά και συνταγματικά προβλήματα που θα προέκυπταν, μεταξύ των άλλων και του προσωπικού του υποθηκοφυλακείου. Σήμερα μ' αυτήν τη ρύθμιση που φέρνετε, ουσιαστικά μας επιβεβαιώνετε ότι νομοθετείτε πάντα γρήγορα, πρόχειρα και ιδεοληπτικά. Στο άρθρο 28 αναιρείτε, κύριε Υπουργέ, όσα λέγατε πριν από τρεις μήνες. Τι πρωτότυπο για την Κυβέρνησή σας, άλλωστε! Κατά τη συζήτηση του ν.4509/2017 λέγατε ότι δήθεν η νέα διαδικασία συναινετικών διαζυγίων ενώπιον του συμβολαιογράφου θα είχε μειωμένο κόστος, αλλά θεσπίζετε σήμερα ελάχιστη αμοιβή για τους δικηγόρους που θα παρίστανται, κάτι που σίγουρα δεν μειώνει το κόστος. Στο άρθρο 29 και τις διατάξεις που αναφέρονται στην ενίσχυση του προσωπικού του Ελεγκτικού Συνεδρίου, αλλά και του προσυμβατικού ελέγχου των συμβάσεων που συνάπτονται από το ΤΑΙΠΕΔ, δεν είμαστε αρνητικοί, αρκεί ο προσυμβατικός έλεγχος να μην οδηγήσει σε καθυστερήσεις και κωλυσιεργίες. Όσο για το άρθρο 30 και την επιδότηση φοίτησης των σωφρονιστικών υπαλλήλων στο ελληνικό πανεπιστήμιο, που αναφέρθηκε και η συνάδελφος του ΣΥΡΙΖΑ, αυτή είναι μια ευπρόσδεκτη διάταξη, αλλά είναι τουλάχιστον παράδοξο να νομοθετείτε για τη φοίτηση των σωφρονιστικών υπαλλήλων, όταν δεν μπορείτε να τους εγγυηθείτε την προσωπική τους ασφάλεια. Είναι συνεχή και πρωτοφανή τα περιστατικά βίας κατά σωφρονιστικών υπαλλήλων. Πριν από τέσσερις μέρες στη φυλακή Τρικάλων υπαρχιφύλακας πιάστηκε όμηρος από κρατούμενο, ο οποίος με την απειλή αυτοσχέδιου μαχαιριού τον κρατούσε όμηρο για αρκετή ώρα. Ο υπαρχιφύλακας γλίτωσε από τύχη, κύριε Υπουργέ, με ένα μόνο επιφανειακό κόψιμο στον λαιμό. Αυτό έγινε πριν από μία εβδομάδα στη φυλακή Λάρισας κατά τη διάρκεια επισκεπτηρίου. Κάτι αντίστοιχο έγινε με σωφρονιστικό υπάλληλο στις 9 Μαρτίου στην τρίτη πτέρυγα του Κορυδαλλού. Σωφρονιστικός υπάλληλος απειλήθηκε με μαχαίρι και ξυλοκοπήθηκε από τρεις Αλβανούς. Επειδή ο κατάλογος των περιστατικών βίας δεν έχει τελειωμό, κύριε Υπουργέ, και σίγουρα δεν είναι fake news, όπως κάποιοι προσπάθησαν να τα παρουσιάσουν, καταθέτω στα Πρακτικά τα δελτία τύπου της Ομοσπονδίας Σωφρονιστικών Υπαλλήλων Ελλάδας -23 Μαρτίου, 26 Μαρτίου, 14 Μαρτίου - με τα οποία σας καλούν να αναλάβετε πρωτοβουλίες για να διασφαλίσετε πρώτα απ' όλα τη σωματική τους ακεραιότητα και ασφάλεια, κύριε Υπουργέ. Αυτό είναι ένα μείζον ζήτημα. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Μαρία Αντωνίου καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα κάνω ένα σύντομο σχόλιο για την παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, με το οποίο παρατείνετε τον θεσμό της ηλεκτρονικής επιτήρησης κρατουμένων για έναν ακόμα χρόνο, το περίφημο «βραχιολάκι».
Και μ' αυτό κλείνετε, κυρία Αντωνίου.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Όταν εμείς θεσπίσαμε το μέτρο, θυμάμαι ότι ήσασταν «στα κάγκελα». Τώρα το παρατείνετε για έναν χρόνο ακόμα. Ουδέν σχόλιο. Στην παράγραφο 3 φέρνετε μια αποσπασματική ρύθμιση για τη χορήγηση άδειας των κρατουμένων, όπως ειπώθηκε και συζητήθηκε πολύ πριν, του σωφρονιστικού κώδικα, ενώ έχει κατατεθεί ο σωφρονιστικός κώδικας και άρον - άρον εξαφανίστηκε. Αυτό χρήζει αρκετών διευκρινίσεων.
Κυρία Αντωνίου, πρέπει να κλείσετε.
Τελικά με τόσες διατάξεις που προσθέσατε στα άρθρα 6 έως 37 και με τις τροπολογίες που καταθέσατε, έχει χάσει πλέον νόημα ο τίτλος του σημερινού νομοσχεδίου. Θα μπορούσατε κάλλιστα, κύριε Υπουργέ, να το ονομάσετε «διάφορες διατάξεις αρμοδιότητας του Υπουργείου Δικαιοσύνης και άλλων Υπουργείων» και βιασμό της Συνθήκης της Κωνσταντινούπολης που αναφέρεται στην καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, που προφανώς και αποδεικνύεται ότι δεν σας απασχολεί καθόλου. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η ειδική αγορήτρια από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη κ. Χαρά Κεφαλίδου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι της Κυβέρνησης, φαντάζομαι αντιλαμβάνεστε ότι είστε οι μόνοι εδώ μέσα που διατηρείτε μια ψευδαίσθηση κανονικότητας. Σε μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα ρευστότητας και ανησυχίας, με όλα τα εθνικά μας ζητήματα ανοιχτά, με τους γείτονές μας να μας θυμίζουν ανερυθρίαστα ότι «ο βυθός του Αιγαίου είναι γεμάτος με τα σώματα των παππούδων μας» το εσωτερικό της χώρας να ζει σε εναλλασσόμενες ρυθμούς φόβου, διχασμού, σκανδάλων, σκευωριών, φωτογραφικών προκηρύξεων για θέσεις γενικών γραμματέων, εσείς, οι αμετανόητοι θιασώτες μιας ημιμόνιμης κατάστασης αναταραχής, θεωρείτε ότι έτσι καταφέρνετε να πείσετε ότι παράγετε ωφέλιμο έργο για τη χώρα και ταυτόχρονα ταΐζετε πολιτικό σανό αριστεροσύνης τους πάλαι ποτέ οπαδούς σας. Κάπως έτσι μπορεί κάποιος να περιγράψει με λόγια τον στρατηγικό σας σχεδιασμό. Πού και πού ρίχνετε στην πολιτική αρένα και κανένα σχέδιο νόμου με έντονο κοινωνικό πρόσημο ως βιτρίνα, όπως αυτό που συζητάμε σήμερα για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και την ενδοοικογενειακή βία, για να διατηρείτε και το τάχα αριστερό σας προφίλ, με τις έντονες κοινωνικές ευαισθησίες. Αλλά ακόμα και εκεί δεν κρατιέστε. Σας προδίδει ο εαυτός σας και τσουβαλιάζετε αθόρυβα ένα σωρό άσχετες διατάξεις, βολέματα και εξοφλήσεις υποσχέσεων, πάντα επιλεκτικά, σε ομάδες που ελπίζετε είτε να πάρετε με το μέρος σας είτε να τις κατευνάσετε. Έτσι και εδώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε αυτήν την ωραία ατμόσφαιρα συζητάμε σήμερα ένα νομοσχέδιο - σταθμό σε ό,τι αφορά το γυναικείο κίνημα και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Κύριε Υπουργέ, είναι κρίμα να λεκιάζετε κάθε πρωτοβουλία με το στίγμα της απαράδεκτης νομοθέτησης, που όσο κι αν προσπαθείτε να επιβάλλετε ως συνήθεια σ' αυτό το Κοινοβούλιο, φέρνοντας άσχετες διατάξεις μέσα σε κάθε σχέδιο νόμου - με ιδιαίτερη προτίμηση στις κυρώσεις - προκειμένου να περάσετε αυτά που θέλετε λάθρα, θα υπάρχουν οι φωνές που θα το εντοπίζουν, θα το καταγγέλλουν και θα το αναδεικνύουν. Η φθηνή δικαιολογία του «και εσείς τα ίδια κάνετε», ούτε σας αθωώνει ούτε σας γλιτώνει από την απώλεια αξιοπιστίας. Η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης επικυρώνεται με χρονοκαθυστέρηση. Άργησε πολύ με ευθύνη όλων, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ. Δεν είναι ούτε η ώρα, ούτε το θέμα για να εξαντλήσουμε εκεί τις αντιπαραθέσεις μας. Το τεράστιο ζήτημα της ενδοοικογενειακής βίας απασχολεί εδώ και πολλά χρόνια την ελληνική πολιτεία. Οι προσπάθειες αντιμετώπισης δεν είναι τωρινές. Έχουν ξεκινήσει εδώ και δεκαετίες. Τα αποτελέσματα των επεμβάσεων της πολιτείας στο θέμα μπορεί να μην είναι επαρκή. Παρ' όλα αυτά έχουν γίνει τεράστια βήματα, κυρίως αλλάζοντας τη νοοτροπία της ίδιας της κοινωνίας και των συμπεριφορών της. Νομοθετικό οπλοστάσιο υπάρχει. Ξεκίνησε από το 2004. Η βία κατά των γυναικών είναι ένα φαινόμενο, δυστυχώς συνεχιζόμενο, οξύ και απαράδεκτο. Είναι διάχυτο σε κάθε κοινωνία. Έχει χιλιάδες εκφάνσεις, σε κάθε πολιτικό και οικονομικό σύστημα. Δεν γνωρίζει διαχωριστικές γραμμές πλούτου, φυλής ή πολιτισμού. Θύματα και θύτες βρίσκονται παντού, ακόμη και εκεί που δεν πάει ο νους, σε ανθρώπους υπεράνω κάθε υποψίας. Αυτά είναι τα θλιβερά, συμπεράσματα που προέκυψαν από την ακρόαση των φορέων. Είναι εμπαιγμός να μην αφιερώνουμε τη σημερινή συζήτηση αποκλειστικά στην ανάδειξη αυτού του προβλήματος και των τρόπων αντιμετώπισής του από την πολιτεία. Στην προσπάθειά σας να περάσετε αθόρυβα τις λοιπές διατάξεις και τις τροπολογίες, θυσιάσατε το ίδιο το κεντρικό ζήτημα. Σας παρακαλώ να επιστρέψουμε σε αυτό, με ένα ερώτημα: Πόσο υλοποιήσιμα και πόσο αποτελεσματικά μπορεί να είναι όλα όσα προβλέπει η σύμβαση; Τα στατιστικά στοιχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, είναι αποκαρδιωτικά. Τα θύματα, άμεσα εξαρτώμενα από τον θύτη τους, αναγκάζονται, ακόμα κι όταν κάνουν την παράτολμη κίνηση να καταθέσουν μήνυση, να επιστρέψουν στην οικογενειακή εστία. Εθίζονται στον τρόμο. Δεν έχουν ούτε ψυχολογική ούτε οικονομική δυνατότητα για να φύγουν. Και το μεγάλο ερώτημα παραμένει: Αρκούν οι προβλέψεις του σχεδίου νόμου για να διασφαλίσουν στην πράξη τη στήριξη αυτών των ανθρώπων; Μόνο για τις γυναίκες έχουν καταγραφεί τέσσερις χιλιάδες περιστατικά ετησίως που επισκέπτονται τα συμβουλευτικά κέντρα. Αυτές οι γυναίκες μπορεί να είναι αποφασισμένες να χωρίσουν. Είναι όμως εγκλωβισμένα θύματα στον ιστό της ανέχειας. Δεν αποφασίζουν να φύγουν, γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι μετά από τρεις, έξι μήνες φιλοξενίας σε καταφύγια θα βρεθούν στον δρόμο, άπορες. Η νομοθετική πρωτοβουλία εναρμόνισης της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι ολοκληρωμένη. Ο Ποινικός μας Κώδικας χρειάζεται βελτιώσεις και κατάργηση αναχρονιστικών διατάξεων. Παρ' όλα αυτά είναι ίσως το πρώτο ολοκληρωμένο δεσμευτικό κείμενο. Μέχρι τώρα η επίσημη πολιτεία έκανε πως δεν έβλεπε και απείχε από την αντιμετώπιση απαράδεκτων συμπεριφορών. Από σήμερα προβλέπεται οριοθετημένο νομικό πλαίσιο για την πρόληψη της βίας, την προστασία των θυμάτων και την παύση της ατιμωρησίας. Δημιουργείται παρατηρητήριο, η GREVIO, μια διεθνής ομάδα εμπειρογνωμόνων που θα παρακολουθεί την εφαρμογή της σύμβασης σε εθνικό επίπεδο. Χαρακτηριστικό της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης - κι αυτό δεν είναι καθόλου αμελητέο - είναι ότι σε μεγάλο βαθμό ρίχνει το βάρος της στην πρόληψη. Με τη θεσμοθέτηση υποχρεωτικής κατάρτισης επαγγελματιών, που ασχολούνται με τα θύματα βίας και με την υλοποίηση θεραπευτικών προγραμμάτων για τους δράστες. Αξίζει να αναφέρουμε ξεχωριστά το άρθρο 34 της σύμβασης. Έχουμε τη δημιουργία ενός νέου αδικήματος και ποινικοποιείται για πρώτη φορά η επίμονη συμπεριφορά καταδίωξης ως σεξουαλική παρενόχληση, η γνωστή ως stalking. Σημαντική, επίσης, είναι και η κατάργηση της απάνθρωπης και αναχρονιστικής διάταξης 339 του Ποινικού Κώδικα για την παύση της ποινικής δίωξης δράστη αποπλάνησης ανηλίκου κάτω των 15 ετών αν τελεστεί γάμος με το θύμα. Ξέρετε πόσα παιδιά μ' αυτή την αλλαγή μπορούν να κερδίσουν το μέλλον τους;
Κυρία Κεφαλίδου, συγγνώμη για τριάντα δευτερόλεπτα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως συμμετείχαν στο πρόγραμμα «Ερευνάμε και συζητάμε για τον Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια», είκοσι τρεις μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί από το 26ο Γυμνάσιο Αθήνας. Καλώς ορίσατε.
Καλοδεχούμενη η διακοπή, κύριε Πρόεδρε. Παρ' όλα αυτά, υπάρχουν σοβαρά ελλείμματα κυρίως ως προς την υλοποίηση των προβλέψεων του νομοσχεδίου και των αλλαγών που θα επιφέρουν στις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα. Στα ελλείμματα του παρόντος σχεδίου νόμου πρέπει να προσθέσουμε αυτά που διαπιστώνουν όλοι όσοι δουλεύουν με θύτες. Είναι ελάχιστοι αυτοί που φτάνουν στο σημείο να θέλουν να κάνουν αλλαγή στη συμπεριφορά τους. Οι εισαγγελείς αυτή τη στιγμή δεν μπορούν να κάνουν εκείνη τη διαμεσολάβηση που χρειάζεται, ώστε να παραπέμπονται οι θύτες σε δομές και καταλήγουν σε κάποια συμπεράσματα και μας τα προτείνουν. Χρειάζονται περισσότερες δομές για θύτες, πιο υπεύθυνη μεταχείριση από την πολιτεία και πιο αποτελεσματική συνεργασία με την Αστυνομία. Πέρα από την όποια ακαδημαϊκή συζήτηση, η υλοποίηση μιας τέτοιας σύμβασης δεν είναι ούτε απλό ούτε εύκολο θέμα. Παραμένει ζητούμενο και μακροχρόνιο αίτημα της κοινωνίας και της επιστημονικής κοινότητας. Έχουμε καταθέσει βελτιωτικές προτάσεις και θα επιμείνω στις εξής: Άρθρο 3. Απαιτείται ενίσχυση και αναβάθμιση του θεσμού της ποινικής διαμεσολάβησης για τις υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας. Δεν θα πρέπει να αφεθεί σε μια προσχηματική επιλογή απλώς και μόνο για να αποφύγει κανείς τις ποινικές ευθύνες και η υπόθεση μετά να αρχειοθετείται. Δυστυχώς αυτό γίνεται σήμερα. Πρέπει να υπάρχει αποτελεσματικός μηχανισμός εποπτείας και παρακολούθησης για το αν συμμορφώνεται ή όχι ο θύτης με τους όρους της ποινικής διαμεσολάβησης. Άρθρο 5 παράγραφος 2: Είναι γνωστό ότι όσοι από τους θύτες παρακολουθούν συμβουλευτικό πρόγραμμα, μπορούν να πάρουν αναστολή δίωξης. Οι περισσότεροι αποδέχονται τη συμμετοχή τους σε αυτό το πρόγραμμα για να γλιτώσουν τη δίωξη. Στην πορεία σταματούν την παρακολούθηση και συνεχίζουν να βιαιοπραγούν. Προτείναμε, λοιπόν, να εισαχθεί στον νόμο διάταξη που να ορίζει ότι - αυτό σας το λέω, κύριε Υπουργέ, που δεν παρακολουθείτε, μήπως υπάρξει νομοθετική βελτίωση - «για τα αδικήματα ενδοοικογενειακής βίας, εφόσον ο δράστης καταδικαστεί τελεσίδικα σε ποινή φυλάκισης δύο ετών και άνω, αυτή ούτε αναστέλλεται ούτε μετατρέπεται σε χρηματική ποινή». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρά το μεγάλο βήμα που κάνει η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης δεν αρκεί για να υπάρχει εξάλειψη του φαινομένου. Το κλειδί βρίσκεται στην επιμόρφωση, στην παιδεία από το σχολείο, από το δημοτικό μέχρι και το πανεπιστήμιο. Έχουμε πολύ μακρύ δρόμο μπροστά μας μέχρι να αποκτήσει η γυναίκα πλήρη ισότητα σε ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα. Οι μετακινήσεις πληθυσμών με διαφορετικές κουλτούρες, συχνά με διακρίσεις σε βάρος των γυναικών, ανήκουστες για τον δυτικό κόσμο, μας φέρνουν πιο κοντά στο πρόβλημα και μας καλούν να πάρουμε μέτρα που θα ισχύουν για όλους όσοι ζουν ή διαμένουν, έστω και προσωρινά στη χώρα μας. Αλλά και πέρα από αυτό, ας μην λησμονούμε ότι και η Ευρωπαία γυναίκα εξακολουθεί να υφίσταται απαράδεκτες διακρίσεις, κυρίως στον χώρο εργασίας, αλλά και στον κοινωνικό της περίγυρο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πόσο αποτελεσματική θα είναι η σημερινή νομοθετική ρύθμιση θα το δούμε στην πορεία εφαρμογής. Σε ένα τόσο κρίσιμο κοινωνικό φαινόμενο, που και μόνο το ότι έχουμε ακόμη σοβαρούς λόγους να το συζητάμε μας κάνει να ντρεπόμαστε, είναι χρήσιμες οι νομοθετικές ρυθμίσεις αλλά δεν φτάνουν. Θα μπορούμε να πούμε ότι είναι αποτελεσματικές και όχι ευχολόγιο αγνών προθέσεων, όταν δεν θα υπάρχει ούτε μία γυναίκα που θα κυκλοφορεί με μαυρισμένο μάτι και η δικαιολογία θα είναι ότι «χτύπησε στην πόρτα» ή «γλίστρησε στις σκάλες», ούτε ένα παιδί που θα τρέμει από τον φόβο της σωματικής βίας από τον γονιό του. Τότε μόνο θα μπορούμε να πούμε ότι τα καταφέραμε ως κοινωνία, να ξεριζώσουμε το τέρας της ενδοοικογενειακής βίας που ακόμα καλά κρατεί. Θα ήθελα, να τελείωνε εδώ η τοποθέτησή μου! Έχει, όμως, μεριμνήσει με αριστοτεχνικό τρόπο - ομολογώ - ο κύριος Υπουργός να υπάρχει και ένα μέρος 2 και ένα μέρος 3. Δεν θα αναφερθώ καθόλου στο μέρος 2. Είναι η εναρμόνιση μιας απόφασης - πλαίσιο με την ελληνική νομοθεσία. Θα περάσω, όμως - γιατί οφείλω να μιλήσω γι' αυτό - στο μέρος 3, όπου τι να πει κανείς; Ο ίδιος ο κύριος Υπουργός είπε ότι «προκειμένου να φέρνει τροπολογίες που τελικά δεν το απέφυγε, έφερε αισίως 9, έβαλε το μέρος 3 ως λοιπές διατάξεις. Ο ίδιος παραδέχτηκε ότι είναι άσχετες μεταξύ τους, παρεμβάσεις είτε στον Ποινικό Κώδικα, είτε στον Σωφρονιστικό Κώδικα. Εμείς, λοιπόν, θα συνεχίσουμε να επιμένουμε. Το πρόβλημα της κακής νομοθέτησης είναι διαχρονικό. Παρ' όλα αυτά, εσείς που πρώτοι το καταγγείλατε ως αντιπολίτευση, τώρα, ως Κυβέρνηση, σας έχει γίνει ρουτίνα. Δεν καταλάβατε, όμως, ότι οι εποχές δεν είναι πια ίδιες. Είναι κοροϊδία - και σας το λέω ευθέως - να βρισκόμαστε σήμερα σε αυτήν την Αίθουσα ενώπιον διλήμματος. Θα ασχοληθούμε σοβαρά με τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης ή πρέπει να μιλήσουμε και για τις λοιπές διατάξεις και για τις τροπολογίες που σε ένα κανονικό κοινοβούλιο μιας κανονικής χώρας, θα έρχονταν ως ξεχωριστό σχέδιο νόμου; Τόνοι μελανιού, τόνοι εθνικών διαβεβαιώσεων έχουν ξοδευτεί για όλες αυτές τις μεταρρυθμίσεις που ποτέ δεν γίνονται, ούτε καν όταν είναι τόσο ανέξοδες. Ο ελληνικός λαός κάνει μια τιτάνια προσπάθεια τα τελευταία χρόνια για να υπερβούμε τα κακώς κείμενα, να ξεπεράσουμε και να διορθώσουμε χρόνιες στρεβλώσεις. Κι εσείς που ποτέ δεν εννοείτε όλα όσα διακηρύσσετε, επιμένετε στην κουτοπόνηρη τακτική σας. Άρθρο 24: Αφορά τροποποιήσεις σε ό,τι έχει να κάνει με την ευρωπαϊκή μονάδα δικαστικής συνεργασίας Eurojust. Επιμένω να θίγω το ζήτημα, διότι εδώ έχουμε μια απόφαση που θα εκδοθεί κατόπιν πρότασης του Υπουργού Δικαιοσύνης, ύστερα από απόφαση του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου. Εδώ βλέπουμε ότι γίνονται παρεμβάσεις της εκτελεστικής εξουσίας στη δικαστική και αυτή δεν είναι η πρώτη φορά. Στην παράγραφο 1 εξακολουθούμε να μην αντιλαμβανόμαστε τον λόγο που ο αναπληρωτής του εθνικού μέλους πρέπει οπωσδήποτε να είναι νεότερος κατά αρχαιότητα. Γιατί να μην είναι ισόβαθμος; Παράγραφος 2: Η πονηρή διατύπωση της διάταξης σχετικά με την ανανέωση της τετραετούς θητείας παραπέμπει ουσιαστικά σε μονιμοποίηση της αρχικής επιλογής. Χωρίζετε δηλαδή τους εισαγγελείς σε δύο κατηγορίες: στους εκλεκτούς που θα χτίσουν καριέρα στην έδρα της Eurojust παραμένοντας για πέντε τετραετίες, είκοσι χρόνια, και στους άλλους που θα είναι εδώ και θα κάνουν πολύ απλά «λάντζα». Ενοχλείται η Κυβέρνηση φαίνεται από τη δυνατότητα να αποκτήσουν περισσότεροι την απαραίτητη εξειδίκευση και την ευκαιρία να υπηρετήσουν σε ευρωπαϊκή μονάδα δικαστικής συνεργασίας. Επιπλέον, αδυνατούμε να κατανοήσουμε γιατί στις νέες αυξημένες θέσεις εθνικού μέλους και αναπληρωτών στη Eurojust θα πρέπει να είναι μόνον εισαγγελικοί λειτουργοί. Το ισχύον δίκαιο προβλέπει δυνατότητα να οριστεί δικαστής στη θέση αυτή. Δώσατε εξηγήσεις στην επιτροπή, δεν κατάφεραν, όμως, να σβήσουν την υποψία ότι πρόκειται για μια ακόμη παραχώρηση του Υπουργείου στον Αναπληρωτή Υπουργό και τέως εισαγγελέα, κ. Παπαγγελόπουλο. Άρθρο 25, διατάξεις που αφορούν την ποινική δικαιοσύνη. Τροποποιείτε το άρθρο 3, παράγραφος 2 του ν.2225/1994, για την άρση απορρήτου των τηλεπικοινωνιών και η αρμοδιότητα ανατίθεται στους εισαγγελικούς λειτουργούς, οι οποίοι μετά από απόφαση του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου, αποσπώνται με πλήρη και αποκλειστική απασχόληση. Κύριε Υπουργέ, πουθενά δεν ορίζεται η διάρκεια της απόσπασης των συγκεκριμένων λειτουργών, που δεν αμφιβάλει κανείς ότι διαθέτουν άριστη υπηρεσιακή εμπειρία, πουθενά δεν προβλέπεται ανώτατο χρονικό όριο υπηρέτησης στη συγκεκριμένη νευραλγική θέση με εύκολη και άμεση πρόσβαση σε στοιχεία και πληροφορίες. Κάποιοι, λοιπόν, αρεστοί θα εγκατασταθούν εκεί μόνιμα και θα χτίσουν καριέρα στο συγκεκριμένο πόστο.
Κυρία Κεφαλίδου, ολοκληρώστε παρακαλώ.
Θα χρειαστώ ένα ολόκληρο λεπτό ακόμα.
Αλλά ένα μόνο.
Ωραία. Εμείς θεωρούμε, για λόγους αρχής, ότι δεν χρειάζεται να μεταφερθεί η αρμοδιότητα. Πιστεύουμε ότι ο έλεγχος πρέπει να παραμείνει στην εισαγγελία. Παράγραφος 5: Πίσω από μία λακωνική διατύπωση, δίνετε τη δυνατότητα απόσπασης κατά παρέκκλιση ειδικών εμπειρογνωμόνων στον εισαγγελέα εγκλημάτων διαφθοράς. Η Κυβέρνηση, λοιπόν, αποφάσισε να κατακτήσει την εξουσία που δεν έχει πάρει από μόνη της, τοποθετώντας δίπλα στον δικό της άνθρωπο και άλλους δικούς της ανθρώπους για να γίνεται ολοκληρωμένη η παρέμβαση στη δικαιοσύνη. Άρθρο 26. Πάλι κατά παρέκκλιση, έχουμε διατάξεις για την κινητικότητα των υπαλλήλων. Πάω στο άρθρο 30. Ακόμη περιμένουμε τον σωφρονιστικό κώδικα που εδώ και χρόνια κρατάτε στα συρτάρια σας. Δώστε μας επιτέλους ένα δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα. Δεν επανέρχομαι στην παράγραφο 3. Αυτά που έχετε πει μέχρι τώρα δεν μας βρίσκουν σύμφωνους, δεν έχουν μπορέσει να δώσουν μια σαφή απάντηση για το τι ακριβώς γίνεται. Κύριε Υπουργέ, με τυμπανοκρουσίες και μεγαλοστομίες φέρατε την ημέρα του εορτασμού της γυναίκας αυτό το εμβληματικό νομοθέτημα, το νοθεύσατε με όλες τις άλλες διατάξεις. Σε όποιες απορίες διατυπώθηκαν σχετικά με την αναγκαιότητα ή την αποσαφήνιση προτεινόμενων διατάξεων, εισπράξαμε χαρακτηρισμούς που δεν τιμούν, ανέξοδη ειρωνεία και κλασική επίκληση σκανδάλων. Σε αυτά τα τελευταία έχετε επιδοθεί μετά μανίας. Τα έχετε πρόχειρα για κάθε περίπτωση μπας και θάψετε τα κακά μαντάτα.
Κυρία Κεφαλίδου, παρακαλώ πολύ, κλείστε τώρα.
Μάλιστα. Τελειώνω λέγοντας ότι η Κυβέρνησή σας είναι και αδέξια και πρόχειρη και αυτό δεν συνιστά αριστεροσύνη. Και επειδή συνεχίζετε με τερατώδεις νομοθεσίες...
Κυρία συνάδελφε, ακούσατε τι σας είπα ή με αγνοείτε; Έχετε πάρει πέντε λεπτά παραπάνω. Παρακαλώ κλείστε τώρα.
Αμέσως, κύριε Πρόεδρε. Επειδή, λοιπόν, για τα τερατώδη νομοθετήματά σας έχετε ως βιτρίνα το ηθικό σας πλεονέκτημα και τα πρόσημά σας, ως μηχανικός θέλω να σας θυμίσω ότι το μηδέν δεν έχει πρόσημο. Θα σας το επιβεβαιώσει και ο Πρωθυπουργός. Σας ευχαριστώ πολύ και για την ανοχή.
Αυτό δεν μπαίνει στο κλίμα της ανοχής. Είναι ότι φεύγει από τη δευτερολογία σας. Τριάντα δεύτερα σας διέκοψα. Άλλο να δείξω ανοχή για ένα - δύο λεπτά και άλλο πέντε. Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής της Χρυσής Αυγής κ. Παναγιώτης Ηλιόπουλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το παρόν σχέδιο νόμου περιλαμβάνει τρία μέρη και τα οποία αντιστοίχως χωρίζονται σε επιμέρους άρθρα και ενότητες. Στο πρώτο μέρος έχουμε την κύρωση της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας και προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας. Κανονικά η σύμβαση αυτή θα έπρεπε, όπως κανονικά θα έπρεπε να έρχονται όλες οι συμβάσεις, να έρθει μόνη της χωρίς τη γνωστή, πλέον, τακτική να βάζετε και άλλα άσχετα άρθρα και τροπολογίες. Όπως τονίσαμε και στην επιτροπή, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι η ενοποίηση διαφόρων θεμάτων σε ένα άρθρο δημιουργεί θέματα όσον αφορά το πώς θα αξιολογηθούν και θα ψηφιστούν αναλόγως. Και μάλιστα έχουμε και στη συνέχεια κάποια πολύ τρανταχτά παραδείγματα που με τη γνωστή πρακτική, την οποία ως Αντιπολίτευση καταγγέλλατε, εντάσσετε σε κυρώσεις συμβάσεων πολύ σοβαρά ζητήματα. Στο άρθρο 2 διευρύνονται αρκετά τα όρια του τι μπορεί να θεωρηθεί σαν επίμονη καταδίωξη ή παρακολούθηση ειδικά μέσω τηλεπικοινωνιακού ή ηλεκτρονικού μέσου. Στην πράξη, μάλλον, θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα, αφού τους όρους «επίμονη καταδίωξη» ή «παρακολούθηση» ο καθένας θα τους εκλαμβάνει όπως θέλει, με αποτέλεσμα την άσκηση άσκοπων ποινικών διώξεων. Όσον αφορά το άρθρο 4, το οποίο περιλαμβάνει τροποποιήσεις διαφόρων νομοθετημάτων για την προσαρμογή στις προβλέψεις της σύμβασης, θα σταθούμε στην προστασία των αλλοδαπών που δεν έχουν νομιμοποιητικά έγγραφα και καταγγέλλουν ένα περιστατικό ενδοοικογενειακής βίας. Με πρόσχημα, λοιπόν, την προστασία όσων καταγγέλλουν περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας και είναι παράνομα στην πατρίδα μας, στην ουσία ανοίγετε ένα παράθυρο σε μαζικές νομιμοποιήσεις, οι οποίες θα γίνονται σταδιακά. Έχουμε, λοιπόν, μια επανάληψη της αντίστοιχης προστασίας που είχε δοθεί με τον ν.4332/2015 για όσους κατήγγειλαν δήθεν ρατσιστικά εγκλήματα. Είμαστε αντίθετοι, γιατί στην πράξη αυτό θα λειτουργήσει σαν ένας μηχανισμός νομιμοποίησης αλλοδαπών που ζουν παράνομα στην πατρίδα μας. Θα πηγαίνει, λοιπόν, κάποιος να κάνει μια καταγγελία που μέχρι να ερευνηθεί, να διακριβωθεί τι έχει συμβεί, θα απολαμβάνει την προστασία από διοικητική απέλαση κ.λπ.. Στο δεύτερο μέρος, ουσιαστικά, έχετε ενσωματώσει ένα νομοσχέδιο σε ένα άλλο. Υπάρχει η δημιουργία δομών και μηχανισμών που στην ουσία καταργούν τα εθνικά δίκαια και οδηγούν σε υπερεθνικές αστυνομεύσεις και αντίστοιχα διώξεις όχι μόνο εγκλημάτων, αλλά και φρονήματος. Γιατί στο άρθρο 7, στην παράθεση των αξιόποινων πράξεων σε περίοπτη θέση, υπάρχει το έγκλημα με ρατσιστικά και ξενοφοβικά χαρακτηριστικά. Εμείς, βέβαια, γνωρίζουμε πολύ καλά πώς αυτό ερμηνεύεται και πού αποσκοπεί. Αποσκοπεί στη δίωξη των εθνικών και πατριωτικών θέσεων, στη δίωξη κάθε θέση και άποψης που αντιτάσσεται στην λογική της νέας τάξης πραγμάτων. Όπως είχαμε εκφράσει την αντίθεσή μας και σε παρόμοια σχέδια νόμου, το ίδιο πράττουμε και σήμερα. Στο άρθρο 24, στην παράγραφο 3, προβλέπεται στα πλαίσια της ευρωπαϊκής Μονάδας Δικαστικής Συνεργασίας η παροχή πληροφοριών και η πρόσβαση σε κάθε είδους ποινικού αρχείου, μητρώου DNA κ.λπ.. Καταργείται, λοιπόν, η προβλεπόμενη υποχρέωση του επικεφαλής της ελληνικής υπηρεσίας της Eurojust να λαμβάνει την έγκριση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου όταν πρόκειται να διαβιβάσει σε διεθνείς οργανισμούς ή σε αρχές τρίτων χωρών αρμοδίων για έρευνες και διώξεις τις πληροφορίες που παρείχαν στην Eurojust οι αρμόδιες ελληνικές αρχές. Είμαστε αντίθετοι σε τέτοιου είδους ευρωπαϊκές, υπερεθνικές δομές και μηχανισμούς που ανοίγουν τους ασκούς του Αιόλου για διώξεις πολιτών και για παραβιάσεις δεδομένων. Τέτοιου είδους υπερεξουσίες μας βρίσκουν αντίθετους για λόγους που άπτονται τόσο της πίστεως των Ελλήνων όσο και της φυσικής τάσης για καταπολέμηση οποιασδήποτε μορφής ανελευθερίας. Ενδεικτικό του προβλήματος που δημιουργεί η ενοποίηση διαφόρων θεμάτων που δεν έχουν σχέση μεταξύ τους σε ένα άρθρο, όπως επισημάναμε και στην αρχή της τοποθέτησής μας, αποτελεί το άρθρο 30. Σε ένα άρθρο που αφορά την επιδότηση φοίτησης στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο υπαλλήλων των καταστημάτων κράτησης, κάτι το οποίο δεν δημιουργεί κάποιο ζήτημα, βάζετε και άλλες ρυθμίσεις που αφορούν θέματα σωφρονιστικού κώδικα. Τι σχέση έχει η φοίτηση στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο των σωφρονιστικών υπαλλήλων με την προϋπόθεση χορήγησης τακτικής άδειας σε καταδίκους; Καμμία. Όσον αφορά τις τροπολογίες που έγιναν άρθρα, στο άρθρο 31 φέρνετε πάλι ζητήματα απόδοσης ιθαγένειας. Έχετε μεγάλη ευαισθησία σε αυτό. Όπως είχαμε εκφράσει την αντίθεσή μας στον ν.4332/2015, σε κάθε προσπάθειά σας να αλωθεί ο εθνικός και κοινωνικός ιστός της πατρίδας μας, όσον αφορά την απόδοση ελληνικής ιθαγένειας στους αλλοδαπούς, το ίδιο επαναλαμβάνουμε και σήμερα, για το οποίο βέβαια είμαστε σαφώς αντίθετοι. Η θέση μας είναι μία, ανυποχώρητη υπεράσπιση των κανόνων σχετικά με την απόκτηση ιθαγένειας, με βάση το δίκαιο του αίματος. Θα μπορούσε ο κ. Σκουρλέτης - ο οποίος δεν με ακούει αυτή τη στιγμή - να το βάλει στο επόμενο νομοσχέδιο που, απ' ό,τι έχουμε μάθει, θα δίνει τη δυνατότητα στους περίπου οκτακόσιες χιλιάδες αλλοδαπούς που διαμένουν μονίμως στην Ελλάδα να αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια σε τρία χρόνια, από έξι που ισχύει σήμερα. Σε αυτό το νομοσχέδιο που έχουμε μάθει και δεν το έχει διαψεύσει η Κυβέρνηση, θα βάζετε ερωτήσεις λες και είμαστε στο σχολείο για να αποκτούν αυτές οι οκτακόσιες χιλιάδες αλλοδαπών - παράνομα σαφώς - την ελληνική ιθαγένεια. Να ξεκαθαρίσουμε ότι η ρύθμιση της παραγράφου που ορίζετε ότι για τους ομογενείς Βορειοηπειρώτες, Κυπρίους και προερχομένους εκ Κωνσταντινουπόλεως και εξ Ίμβρου και Τενέδου που αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια με πολιτογράφηση δεν αποτελεί προϋπόθεση διορισμού ή πρόσληψης στον ιδιωτικό τομέα η συμπλήρωση ενός έτους από την απόκτηση της κατά παρέκκλιση των σχετικών διατάξεων του υπαλληλικού κώδικα, δεν έχει να κάνει με τους απαράδεκτους σχεδιασμούς σας για την απόκτηση ιθαγένειας από τους αλλοδαπούς. Και είναι κάτι που βεβαίως θα το στηρίζαμε. Ενδοοικογενειακή βία και άρθρο για τη χρηματοδότηση των κομμάτων. Ακόμα ένα άσχετο άρθρο, κύριε Υπουργέ, για ανεκχώρητο, λέει, έναντι των τραπεζικών απαιτήσεων του 50% της κρατικής χρηματοδότησης. Και έχετε βάλει, για την εύρυθμη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος. Η θέση μας για τη χρηματοδότηση των κομμάτων είναι βέβαια πασίγνωστη από την πρώτη μέρα που μπήκαμε στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Θα έπρεπε η κρατική χρηματοδότηση να δίνεται για τις γεννήσεις νέων Ελλήνων. Και όσον αφορά την εύρυθμη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, αυτό δεν σας ένοιαξε το 2013 όταν με μία φωτογραφική διάταξη και κλείνοντας έξι Βουλευτές της Χρυσής Αυγής στη φυλακή κόψατε τη χρηματοδότηση της Χρυσής Αυγής. Χωρίς τη Χρυσή Αυγή βέβαια για εσάς το πολίτευμα λειτουργεί πάρα πολύ καλά. Ίσως να λειτουργούσε και καλύτερα χωρίς τη Χρυσή Αυγή εδώ να αποδεικνύει τα σκάνδαλά σας και το τι έχει γίνει όλα αυτά τα χρόνια εις βάρος του ελληνικού λαού. Δυστυχώς, όμως, για εσάς, παρά το κόψιμο της χρηματοδότησης, που εμείς ήμασταν οι πρώτοι που είπαμε να ισχύει για όλα τα κόμματα, η Χρυσή Αυγή έχει μια διαρκή συνεχόμενη άνοδο. Την ώρα, λοιπόν, που χάνονται τα σπίτια των Ελλήνων με δικά σας νομοθετήματα, αυτά τα «κανένα σπίτι σε χέρι τραπεζίτη» με ένα κουμπί - και βλέπουμε τι γίνεται κάθε μέρα έξω από τα συμβολαιογραφικά γραφεία - , την ίδια ώρα τα κόμματα θα απολαμβάνουν ανεκχώρητο έναντι των τραπεζών του 50% της χρηματοδότησης. Πρέπει να τα τονίζουμε αυτά, γιατί δεν άκουσα κάποιον άλλο να το τονίσει αυτό. Και ποιος να το τονίσει όταν είσαστε όλοι υπερχρεωμένοι; Θα πρέπει να τα ακούει ο ελληνικός λαός και να ξέρει πώς θα καθορίσει τις προθέσεις του στις επόμενες εκλογές για τους ανθρώπους που τους κλέβουν και αυτούς που τους καλύπτουν. Εύρυθμη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος και η Νέα Δημοκρατία μαζί με το ΠΑΣΟΚ τα προηγούμενα χρόνια εκτός από τις παχυλές χρηματοδοτήσεις τους είχαν και χορηγούς. Είχαν χορηγούς τη «SIEMENS», τη «NOVARTIS» και άλλες πολυεθνικές. Ακούμε για εκατομμύρια που πηγαινοέρχονταν στα ταμεία των κομμάτων. Παρ' όλα αυτά είναι και χρεωμένα με 400 εκατομμύρια περίπου. Και αυτά χρεώνονται στον ελληνικό λαό με τη συγκεκριμένη τροπολογία που φέρνετε κι έχετε εντάξει στο νομοσχέδιο, άσχετο βέβαια με την ενδοοικογενειακή βία. Και για να το ολοκληρώσω αυτό, μία είναι η λύση: όχι ανεκχώρητο. Θα μπορούσατε να μπείτε μέσα στα γραφεία των κομμάτων, κύριοι Υπουργοί, εσείς που είστε εδώ, και να τους πάρετε τα πάντα αντί να τους εκχωρείτε και το 50% της κρατικής χρηματοδότησης. Επειδή, όμως, και εσείς χρωστάτε και με τις διάφορες υποθήκες της Κουμουνδούρου κ.λπ. και με τα δικά σας τα δάνεια, δεν τολμάτε να το κάνετε. Διότι κι εσείς με το δήθεν «ηθικό πλεονέκτημα» της Αριστεράς τα ίδια ακριβώς και χειρότερα κάνετε με αυτά που έκαναν τα συστημικά κόμματα όλα τα προηγούμενα χρόνια. Εμείς, ως Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή θεωρούμε, για να επανέλθουμε στην ενδοοικογενειακή βία, ότι η οικογένεια είναι το βασικό κύτταρο, η θεμελιώδης μονάδα της ελληνικής κοινωνίας. Άρα, είναι δεδομένη η αντίθεσή μας ενάντια στην ενδοοικογενειακή βία. Σαφώς, και δεν μπορούμε να είμαστε αρνητικοί σε ό,τι νομοθετείται προς αυτή την κατεύθυνση. Έχουμε, όμως, κάποιες παρατηρήσεις και προβληματισμούς. Θα πρέπει η σύμβαση να εφαρμοστεί πάντα στην κατεύθυνση της καταπολέμησης της συγκεκριμένης βίας, χωρίς να ξεφεύγει από τον προσανατολισμό της. Όσον αφορά τα άρθρα 59 και 60, τα οποία αναφέρονται στο καθεστώς διαμονής και στις αιτήσεις ασύλου βασισμένες στο φύλο, σαφώς και είμαστε αντίθετοι. Δεν θα πρέπει σε καμμία περίπτωση, με πρόσχημα την προστασία εν γένει από την ενδοοικογενειακή βία να αποτελέσουν όχημα για να βρουν καταφύγιο στην πατρίδα μας παράνομα εισελθόντες λαθρομετανάστες. Θα πρέπει να υπάρξει το πλαίσιο εκείνο και οι διαδικασίες που θα το διασφαλίσουν. Και βεβαία, και στα πλαίσια της σύμβασης αυτής, πάντα θα πρέπει αν ελέγχεται ο ρόλος των ΜΚΟ που φαινομενικά στηρίζουν, υποτίθεται, την όλη αυτή λογική, αλλά στην πράξη χρηματοδοτούνται σαν όργανα ξένων κέντρων και δυνάμεων. Σε κάθε περίπτωση, όμως, θα πρέπει να αναγνωριστεί και να τονιστεί η εξής σημαντική για εμάς διάσταση. Το πρόβλημα της έξαρσης της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας στις κοινωνίες των ευρωπαϊκών κρατών άρχισε να προσλαμβάνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις εκεί όπου υπήρξε αθρόα προσέλευση και ένταξη στις τοπικές κοινωνίες μουσουλμάνων λαθρομεταναστών και εκεί όπου πολυπληθείς μουσουλμανικοί πληθυσμοί αναμείχθηκαν και σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα, άρχισαν να υπερτερούν αριθμητικά και των γηγενών Ευρωπαίων. Αυτό, βέβαια, δεν το έθιξε κανένας. Αυτοί οι άνθρωποι δεν σέβονται την οικογένεια. Για εσάς που είστε τόσο ευαίσθητοι με αυτά τα θέματα, και κυρίως στον ΣΥΡΙΖΑ, που λέτε για τη βία κατά των γυναικών, αυτοί οι άνθρωποι δεν δίνουν καμμία αξία στη γυναίκα, είτε εντός είτε εκτός οικογενείας. Ξέρουμε όλοι τις προθέσεις και τις διαθέσεις τους. Η άλλη παράμετρος έχει να κάνει με την ολοένα και πιο έντονη διάλυση του εθνικού και κοινωνικού ιστού. Όταν υπάρχει ανεργία, όταν υπάρχουν σπίτια που συντηρούνται από συγγενείς και από τους παππούδες γιατί έχουν κοπεί οι συντάξεις και τα προνοιακά επιδόματα, όταν δεν υπάρχουν αξίες και πρότυπα για την ελληνική κοινωνία και κατ' επέκταση για την ελληνική οικογένεια, τότε να μην απορούμε για το πού έχουν φτάσει τα πράγματα. Το σημαντικό είναι, εκτός από τις όποιες τακτικές αντιμετώπισης ενδοοικογενειακής βίας ή την ανάπτυξη θεωριών και ιδεολογημάτων, πέρα απ' όλα και πάνω απ' όλα να στηρίξουμε στην πράξη την ελληνική οικογένεια, να ενισχύσουμε τους πολύτεκνους, να στηρίξουμε την οικογένεια που έχει ανέργους, που έχει ασθενείς, που έχει προβλήματα, να δώσουμε κίνητρα στις Ελληνίδες να κάνουν παιδιά και να έχουν μία υγιή και σωστή οικογένεια. Είναι γνωστό ότι είμαστε η τρίτη γηραιότερη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατες μελέτες και η πρώτη σε υπογεννητικότητα στην Ευρώπη. Ας προστατεύσουμε, λοιπόν, την ελληνική οικογένεια. Ας ενισχύσουμε τις θεμελιακές αξίες της ορθόδοξης πίστης και τους ελληνισμού ενάντια στα διεθνιστικά και ανθελληνικά ιδεολογήματα. Όλα αυτά ξεκινάνε από την παιδεία, όλα αυτά ξεκινάνε από το βασικό κύτταρο της κοινωνίας που είναι η οικογένεια, που δεν την προστατεύουμε υπογράφοντας συμβάσεις. Υπάρχει το νομικό πλαίσιο. Εννοείται ότι θα υπερψηφίσουμε το πρώτο μέρος της σύμβασης. Για όλα τα άλλα θα τοποθετηθούμε σχετικώς. Δεν είναι, όμως, αυτό το πρόβλημα. Δεν είναι το πρόβλημα ότι δεν υπάρχει σχετική νομοθεσία και νομολογία. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή τη στιγμή η οικογένεια δεν στηρίζεται στον πυρήνα της. Εάν δεν ενισχύσουμε την οικογένεια, ό,τι και να συζητάμε εδώ, όποια νομοθετήματα και να καταθέτουμε, θα είναι μία τρύπα στο νερό. Η ελληνική οικογένεια αυτή τη στιγμή μαστίζεται από πάρα πολλούς παράγοντες, οι οποίοι θα πρέπει να συζητηθούν εδώ. Έχουμε τονίσει και λέμε συνεχώς ότι θα πρέπει να γίνει, κύριε Πρόεδρε, κύριε Βούτση, μία συνεδρίαση που να μιλήσουμε γι' αυτά τα προβλήματα της υπογεννητικότητας, της στήριξης της οικογένειας, της στήριξης της Ελληνίδας μάνας. Εμείς ως ελληνικό Κοινοβούλιο για όλα αυτά και την ώρα που βλέπουμε το ελληνικό έθνος να μαραζώνει, θα πρέπει να κάνουμε κάτι πριν γίνει η κατάσταση μη αναστρέψιμη. Βρισκόμαστε σε αυτό το στάδιο του μη αναστρέψιμου και θα πρέπει να το διορθώσουμε. Ελπίζω να κάνουμε κάτι. Αλλιώς και αυτό, όπως και πολλά άλλα πράγματα, θα χρειαστεί για να διορθωθούν μία εθνική κυβέρνηση της Χρυσής Αυγής, που ελπίζω να έρθει σύντομα. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Συντυχάκη, πριν σας δώσω τον λόγο, θα δώσω τον λόγο για ένα λεπτό στον κ. Σκουρλέτη για μια νομοτεχνική βελτίωση, για να την έχουν υπόψη τους και οι υπόλοιποι συνάδελφοι που θα ακολουθήσουν. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να καταθέσω νομοτεχνική βελτίωση στο άρθρο 32. Και συγκεκριμένα οι λέξεις «περίπτωση ε» αντικαθίστανται με τις λέξεις «περίπτωση εα». Με αφορμή που παίρνω τον λόγο θέλω να αναφερθώ σε μία τροπολογία που κατέθεσαν οι συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ και αφορά ένα ζήτημα που έχει να κάνει με τους ομογενείς που υπηρετούν στο δημόσιο και τον χρόνο απόκτησης της ιθαγένειας. Θεωρώ ότι βρίσκεται στη σωστή κατεύθυνση η συγκεκριμένη τροπολογία. Νομίζω ότι σε κάποιο άλλο νομοσχέδιο - δεσμεύομαι και εγώ γι' αυτό - θα τη δούμε πιο αναλυτικά. Πάντως θεωρώ ότι είναι προς τη σωστή κατεύθυνση.
Τον λόγο έχει ο κ. Συντυχάκης, ο ειδικός αγορητής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι το γεγονός ότι η Κυβέρνηση μαζί με την πολυδιαφημιζόμενη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας επέλεξε να φέρει και άλλες διατάξεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης επισκιάζοντας τη σύμβαση - που κατά βάση έχουν αντιδραστικό περιεχόμενο - δείχνει πόσο υποκριτικό είναι το ενδιαφέρον της για τα ζητήματα αντιμετώπισης της βίας κατά των γυναικών και παράλληλα πόσο κουτοπόνηρη είναι η σκέψη της να τσουβαλιάσει και άλλες ρυθμίσεις. Σε σχέση με τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, που αποτελεί το πρώτο μέρος του σχεδίου νόμου, στο σύνολό της αυτή η σύμβαση έχει περισσότερο διακηρυκτικό χαρακτήρα. Και αυτό γιατί παρά τα όποια θετικά στοιχεία όχι μόνο δεν αποτελούν από μόνα τους σαφή εγγύηση για την εφαρμογή τους στην πράξη, αλλά επί της ουσίας ακυρώνονται από τη συνολικότερη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι στο φαινόμενο της βίας κατά των γυναικών. Αξιοσημείωτο είναι, επίσης, το γεγονός ότι η σύμβαση παραλείπει κάθε αναφορά στη βία που ασκείται από τους εργοδότες σε βάρος των εργαζόμενων γυναικών, είτε ψυχολογική και συναισθηματική ή ακόμα και σωματική σε ορισμένες περιπτώσεις είτε με τη μορφή πιέσεων και εκβιασμών, όπως για παράδειγμα με την απειλή της απόλυσης. Και γνωρίζετε ότι το ζήτημα των απολύσεων, πιέσεων και εκβιασμών σε βάρος εργατριών έχει πάρει μορφή χιονοστιβάδας. Όχι μόνο αποφεύγετε την όποια κουβέντα γύρω από τις ζοφερές εργασιακές συνθήκες που βιώνουν οι γυναίκες, αλλά ο κύριος Υπουργός προβαίνει σε δηλώσεις του τύπου ότι όσο ο ΣΥΡΙΖΑ είναι στην Κυβέρνηση δεν πρόκειται να απολυθεί καμμία έγκυος. Σε όσους έχουν ασθενή μνήμη να τους φρεσκάρουμε τα εξής: Πρώτον, την απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την οποία κρίνεται νόμιμη η απόλυση εργαζόμενης εγκύου από την ισπανική επιχείρηση «BANKIA» το 2013 στο πλαίσιο ομαδικών απολύσεων. Δεύτερον, την απόφαση του μονομελούς πρωτοδικείου Χανίων που δικαίωσε την εργοδοσία για την απόλυση μιας ακόμα εργαζόμενης σε κατάσταση εγκυμοσύνης με το επιχείρημα ότι η απόλυση έγινε λόγω πλημμελούς άσκησης καθηκόντων και όχι λόγω εγκυμοσύνης. Τρίτον, την απόλυση συνδικαλίστριας από την επιχείρηση «ΣΑΒΟΪΔΑΚΗΣ» στο Ηράκλειο της Κρήτης, η οποία τόλμησε να εκλεγεί στο διοικητικό συμβούλιο του σωματείου τροφίμων και ποτών. Τέταρτον, τις εργαζόμενες που πετάχτηκαν στην ανεργία από την επιχείρηση «ΚΑΡΥΠΙΔΗΣ» και τώρα αντιμετωπίζουν μηνύσεις, τραμπουκισμούς από τη νέα εργοδοσία και την κρατική καταστολή. Πέμπτον, τις εργάτριες της «SELECTA» στην Ξάνθη που παρά τους εκβιασμούς της εργοδοσίας, αποφάσισαν να δημιουργήσουν σωματείο και σήμερα οι δικαστικές αρχές προσπαθούν να ακυρώσουν την απόφασή τους. Έκτον, το υφιστάμενο νομικό οπλοστάσιο που διατηρεί ανέπαφο η Κυβέρνηση για τις εγκύους αναπληρώτριες εκπαιδευτικούς με επαπειλούμενη εγκυμοσύνη που κινδυνεύουν με απόλυση. Αυτή είναι η αντεργατική βαρβαρότητα και η κοροϊδία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που υπερασπίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ και τα υπόλοιπα κόμματα που πίνουν νερό στο όνομα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της καπιταλιστικής ανάπτυξης, στον βωμό της οποίας θυσιάζονται οι ανάγκες των εργαζομένων, ακόμα και η όποια προστασία της μητρότητας. Ποια από τα παραπάνω ζητήματα αντιμετωπίζονται από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης; Κανένα! Και δεν αντιμετωπίζονται διότι δεν περιλαμβάνονται στις βέλτιστες πρακτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν είναι μόνο το ενδιαφέρον της Κυβέρνησης υποκριτικό για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών, αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υπενθυμίζουμε στο Σώμα την έκθεση της αρμόδιας Επιτροπής του Ευρωκοινοβουλίου, η οποία αποσκοπεί καθαρά προσχηματικά να θέσει τις βάσεις για μια μελλοντική ευρωπαϊκή νομοθεσία η οποία θα έχει ως κριτήριο την αγορά, δηλαδή θα υπαγορεύεται από τη λογική του υπολογισμού της σχέσης του κόστους της βίας και του κέρδους από τον περιορισμό της. Αυτό είναι το κίνητρο του ενδιαφέροντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για ένα τόσο σοβαρό κοινωνικό ζήτημα που παραβιάζει στοιχειώδη δικαιώματα των γυναικών. Ας πάρουμε μια γεύση του κειμένου της Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου: Εκτιμάει ότι «η βία αποτελεί ένα εμπόδιο στην πλήρη συμμετοχή των γυναικών στην οικονομία, στην κοινωνία, στην πολιτική και την πολιτιστική ζωή και αυτό έχει σοβαρές οικονομικές επιπτώσεις». Επιπλέον, ότι «επιβαρύνει οικονομικά σε μεγάλο βαθμό το κράτος και την καπιταλιστική εργοδοσία λόγω κόστους υγειονομικής περίθαλψης, κόστους αστυνόμευσης, νομικών εξόδων και απώλεια παραγωγικότητας». Πιο ειδικά υπολογίζει πως «η βία κατά των γυναικών το 2011 κόστισε 228 δισεκατομμύρια ετησίως, από τα οποία 45 δισεκατομμύρια αντιστοιχούν στο κόστος των δημόσιων και κρατικών υπηρεσιών, 24 δισεκατομμύρια στην απολεσθείσα οικονομική παραγωγή λόγω του φαινομένου και 159 δισεκατομμύρια για σωματική και ψυχική οδύνη». Παρόμοιο το σκεπτικό βάσει του οποίου η βία στον χώρο εργασίας είναι ασύμφορη για τους εργοδότες, γιατί τα θύματά της παίρνουν περισσότερες άδειες και έχουν χαμηλή αποτελεσματικότητα στη δουλειά τους. Η συγκυβέρνηση, λοιπόν, ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και τα υπόλοιπα κόμματα αξιοποιούν το υπαρκτό πρόβλημα της βίας κατά των γυναικών ως βολικό πεδίο για να εκθέσουν την ευαισθησία και το ενδιαφέρον τους για τις γυναίκες και τα ανθρώπινα δικαιώματά τους. Δεν λένε, όμως, κουβέντα για τη βία των επεμβάσεων Ηνωμένων Πολιτείων, ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκής Ένωσης που οδηγεί τις γυναίκες και τα παιδιά τους να αφήσουν την κόλαση του ιμπεριαλιστικού πολέμου για να βρεθούν στην κόλαση της προσφυγιάς και των κυκλωμάτων trafficking. Και εδώ υπάρχει μεγάλη υποκρισία από την Κυβέρνηση, που έχει αναλάβει ρόλο σημαιοφόρου των ευρωπαϊκών και νατοϊκών σχεδιασμών με τη στήριξη και των άλλων κομμάτων. Μας εμπλέκει στο κουβάρι των ανταγωνισμών ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη Ρωσία, την Κίνα και άλλους περιφερειακούς παίκτες, όπως η Τουρκία, για τις πηγές και τους δρόμους ενέργειας, που όλα αυτά φυσικά συντείνουν στην εξάπλωση της φτώχειας, της εξαθλίωσης, τον ξεριζωμό και την προσφυγιά. Σε σχέση με το περιεχόμενο της σύμβασης, το στίγμα για το πώς αντιμετωπίζεται το ζήτημα δίνει ο πρόλογος της σύμβασης ο οποίος αναφέρει ότι η βία κατά των γυναικών συνιστά εκδήλωση των ιστορικά άνισων σχέσεων ισχύος μεταξύ των γυναικών και των αντρών, οι οποίες έχουν οδηγήσει σε επικυριαρχία και διακρίσεις κατά των γυναικών από τους άντρες και στην παρακώλυση της πλήρους προόδου των γυναικών. Κατά τη γνώμη μας, αναπαράγει τη φεμινιστική, νεοφεμινιστική οπτική που θεωρεί ως πρωταρχική αιτία της ανισοτιμίας μεταξύ των δύο φύλων την κυριαρχία του άντρα στην εξουσία. Χωρίς να υποβαθμίζουμε ζητήματα νοοτροπίας στις σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων, οι κραυγαλέες διακρίσεις σε βάρος της γυναίκας δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν ριζικά μόνο με νομικό τρόπο ή περιορισμένα με αλλαγή της συμπεριφοράς των αντρών. Δεν μπορούν να την απαλλάξουν από τον οικονομικό και κοινωνικό καταναγκασμό στα πλαίσια της ταξικής εκμεταλλευτικής κοινωνίας. Επίσης, ο πρόλογος αναγνωρίζει τη δομική φύση της βίας κατά των γυναικών ως ζωτικής σημασίας κοινωνικό μηχανισμό μέσω του οποίου οι γυναίκες εξαναγκάζονται σε υποδεέστερη θέση σε σύγκριση με τους άντρες. Κατά τη γνώμη μας, αντιστρέφεται πλήρως η σχέση ανάμεσα στο φαινόμενο της βίας και στην ανισοτιμία των γυναικών. Παρουσιάζεται ότι η βία είναι η αιτία των κραυγαλέων διακρίσεων σε βάρος της γυναίκας, για να κρυφτεί ότι αποτελεί φαινόμενο που εμφανίζεται στο έδαφος των εκμεταλλευτικών σχέσεων και των αντίστοιχων κοινωνικών στερεοτύπων, προτύπων και αντιλήψεων της συνείδησης που αυτές δημιουργούν, καλλιεργούν και αναπαράγουν. Για το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας η σωματική, λεκτική, ψυχολογική ή όποια άλλη μορφή βίας που υφίστανται οι γυναίκες δεν προκύπτει σε κοινωνικό κενό. Οι αντιδραστικές αλλαγές στην οικονομία, στην κοινωνία, ο ατομισμός, ο ανταγωνισμός, ο εγωιστικός τρόπος ζωής εκφράζονται και στις διαπροσωπικές σχέσεις και τις οικογενειακές. Επανέρχονται αντιδραστικές, αναχρονιστικές αντιλήψεις για τη σχέση των δύο φύλων. Αυτό αποτυπώνεται στην αύξηση των ποσοστών ενδοοικογενειακής βίας, σεξουαλικής παρενόχλησης, σεξιστικής συμπεριφοράς στους χώρους εργασίας, σε φαινόμενα και πρακτικές που παραβιάζουν θεμελιώδη δικαιώματα των γυναικών, όπως ο ακρωτηριασμός των γενετικών οργάνων, οι καταναγκαστικές στειρώσεις, οι εκτρώσεις, οι γάμοι ανήλικων παιδιών. Δεν υποτιμάμε καθόλου την ανάγκη να αντιμετωπιστούν δραστικά και να καταπολεμηθούν, έχοντας, όμως, πλήρη επίγνωση ότι η πηγή των κραυγαλέων διακρίσεων σε βάρος της γυναίκας είναι η ανισότιμη, εκμεταλλευτική κοινωνία. Μπορεί ο ορισμός για την ενδοοικογενειακή βία στο άρθρο 1 της σύμβασης να περιλαμβάνει όλες τις πράξεις φυσικής, σεξουαλικής, ψυχολογικής ή οικονομικής βίας εντός οικογένειας και να μοιάζει, λόγω του εύρους του, θετικός, αλλά δεν απαντά στο τι είναι αυτό που παράγει βίαιες συμπεριφορές και μέσα στην οικογένεια. Στις εργατικές λαϊκές οικογένειες, το υπόβαθρο, κατά τη γνώμη μας, είναι η ανεργία, η εργασιακή ανασφάλεια, η γενίκευση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, τα ωράρια - λάστιχο για το ζευγάρι, το άγχος για την επιβίωση, για την κάλυψη βασικών αναγκών της οικογένειας, όπως είναι η στέγαση, η σίτιση, το ρεύμα, το νερό, οι λογαριασμοί, η ιατροφαρμακευτική κάλυψη, η εκπαίδευση των παιδιών κάτω από το βάρος της φορολεηλασίας, ο περιορισμένος ελεύθερος χρόνος, η έλλειψη ανάπαυσης, δημιουργικής αξιοποίησης του χρόνου ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας, που σμπαραλιάζει την οικογενειακή ζωή, και προφανώς τις σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων. Ο γάμος, ως νομική μορφή συμβίωσης, βασίζεται στη ρύθμιση των οικονομικών σχέσεων των μελών της οικογένειας - και δεν θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά στον καπιταλισμό - και υπό αυτήν την έννοια, αποτελούν εμπόδιο, επηρεάζουν τους συζύγους να διαλύσουν τον γάμο, ακόμη και στην περίπτωση της ενδοοικογενειακής βίας. Οι συνθήκες εργασίας και ζωής των γυναικών μαζί με την απουσία κοινωνικών υπηρεσιών και δομών προστασίας και στήριξης της οικογένειας, τις δεσμεύουν να παραμείνουν σε μια βίαιη κοινωνική συμβίωση. Άρα, δεν έχουν την οικονομική και την κοινωνική δυνατότητα όλες οι γυναίκες να αντιμετωπίσουν τη βία μέσα στην οικογένεια. Όμως, για όλα αυτά κουβέντα ούτε από την Κυβέρνηση, αλλά ούτε και από τους κρατικούς φορείς που είπαν, στην ακρόαση των φορέων, ότι από το 2003 έχουν να επικαιροποιήσουν τα στατιστικά στοιχεία τους. Οι ευθύνες όλων των κυβερνήσεων, και της σημερινής, για την υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση των ελάχιστων υπηρεσιών πρόληψης και στήριξης των κακοποιημένων γυναικών είναι μεγάλες. Αρκούνται στα ευρωπαϊκά κονδύλια με ημερομηνία λήξης για τη χρηματοδότηση των δομών πρόληψης και στήριξης των κακοποιημένων γυναικών. Έχουν ευθύνη, γιατί σκορπάνε απλόχερα χρήματα στην ιδιωτική πρωτοβουλία μέσω των μη κυβερνητικών οργανώσεων, όπως άλλωστε προβλέπεται ξεκάθαρα στο άρθρο 8 και 9 της Σύμβασης. Στην ουσία επικυρώνει την πρακτική που υλοποιείται σήμερα. Άρθρα της σύμβασης, που αφορούν στην πρόληψη, στη στήριξη των κακοποιημένων γυναικών και των παιδιών τους, παραμένουν διακηρύξεις, γιατί απαιτούν μέτρα που πρέπει να πάνε κόντρα στην αντιλαϊκή της πολιτική και κυρίως, γενναία κρατική χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό. Για παράδειγμα, η πρόληψη της βίας κατά των γυναικών σε χώρους εκπαίδευσης νεολαίας χρειάζεται να γίνεται με κρατική ευθύνη από επιστημονικούς κρατικούς φορείς, που σημαίνει προσλήψεις ψυχολόγων, κοινωνικών λειτουργών, ειδικευμένου προσωπικού με κατάλληλη εκπαίδευση στις σχολικές μονάδες και τα άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Από την ακρόαση των φορέων αναδείχθηκε η ανάγκη στελέχωσης των γραμμών SOS, των συμβουλευτικών κέντρων και των ξενώνων με ειδικευμένο προσωπικό και διερμηνεία σε διάφορες γλώσσες. Η εργασιακή συμβουλευτική από μόνη της δεν επαρκεί για να σταθεί μια γυναίκα στα πόδια της. Με το ποσό της αποζημίωσης που θα πάρει - αν το πάρει - και μάλιστα μετά από έξι μήνες, δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την ανασφάλεια της εργασίας, τις εμπορευματοποιημένες υπηρεσίες υγείας, πρόνοιας και παιδείας. Με βάση, λοιπόν, όλα τα παραπάνω, το ΚΚΕ ψηφίζει για το άρθρο 1, που αφορά τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, «παρών». Tο άρθρο 2, που αφορά τις αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα, το υπερψηφίζουμε. Όμως επιβεβαιώνεται η επιφύλαξη του Κόμματός μας για την ασάφεια της παραγράφου 4 του άρθρου 2 για το «stalking». Η νομοτεχνική βελτίωση δεν καλύπτει την ασάφεια σε σχέση με το αντικειμενικό μέγεθος για να συγκροτήσει άδικο. Στο άρθρο 3 σχετικά με τις αλλαγές στη νομοθεσία για την ενδοοικογενειακή βία είναι θετικό ότι διευρύνονται οι διατάξεις όσον αφορά στην ενδοοικογενειακή βία. Όμως, με την προσθήκη στην παράγραφο 5 του άρθρου 3 ανοίγεται επικίνδυνος δρόμος για την παρέμβαση εισαγγελέα. Επιμένουμε, κύριε Υπουργέ, στην άποψή μας ότι όσο και αν περιορίζεται η εμβέλειά του, ο θεσμός της ποινικής διαμεσολάβησης πρέπει να καταργηθεί, διότι δεν είναι μία απλή προσωπική διένεξη, που μπορεί καλή τη πίστη να επιλυθεί, δεν μπαίνουν στο ίδιο ζύγι θύμα και θύτης, ενώ η διαδικασία της ποινικής διαμεσολάβησης μπορεί τελικά να λειτουργήσει ανασταλτικά στον απεγκλωβισμό του θύματος από το θύτη ή να αποβεί μοιραία ακόμη και για το θύμα. Άλλωστε, γι' αυτό και δεν «περπάτησε» μέχρι σήμερα. Στο άρθρο 4, σχετικά με τις αποζημιώσεις θυμάτων βίας, συμφωνούμε και υπερψηφίζουμε. Κυρίες και κύριοι, η ουσιαστική και ολόπλευρη προστασία της μητρότητας, του δικαιώματος στην εργασία, ο δρόμος για την ισοτιμία των γυναικών της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, αλλά και για την εξασφάλιση των σύγχρονων δικαιωμάτων και για τα δυο φύλα είναι ο δρόμος του αγώνα, με κριτήριο τις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες της εργατικής λαϊκής οικογένειας, για να πάρει στα χέρια της η εργατική τάξη τα κλειδιά της οικονομίας και της εξουσίας. Έρχομαι στο δεύτερο και στο τρίτο μέρος του σχεδίου νόμου. Το δεύτερο μέρος, που αφορά την ενσωμάτωση της Απόφασης - Πλαισίου του Συμβουλίου Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης επί χρηματικών ποινών στα άρθρα 6 έως 23, το καταψηφίζουμε στο σύνολό του για τον εξής λόγο, διότι εντάσσεται στην επιδίωξη εμβάθυνσης του αντιδραστικού χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο οποίος αποτελεί στρατηγική προτεραιότητα του ευρω - ενωσιακού κεφαλαίου και εργαλείο σφοδρής επίθεσης στα δικαιώματα και στις ελευθερίες του λαού μας. Το τρίτο μέρος, άρθρα 24 έως 30, αφορά διατάξεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Το άρθρο 24 σχετίζεται με την ίδρυση και τη συμμετοχή της χώρας μας στην αντιδραστική Eurojust, στην οποία ενισχύεται η ελληνική αντιπροσωπεία και με ένα επιπλέον μέλος, η οποία θα έχει τη δυνατότητα πρόσβασης στα αρχεία συλληφθέντων, αρχεία ερευνών και αρχεία DNA, ενώ αυστηροποιείται η διαδικασία συμμόρφωσης των ελληνικών αρχών προς τα αιτήματα της Eurojust και άλλα ζητήματα. Εμείς την καταψηφίζουμε, διότι πρόκειται για σημαντική και επικίνδυνη διεύρυνση των αρμοδιοτήτων και δυνατοτήτων του επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας υπό την ιδιότητα του μέλους του οργανισμού στην Ελλάδα και απέναντι στις ελληνικές αρχές. Στα υπόλοιπα άρθρα, 26, 27, 28 και 29 περιλαμβάνονται διάφορες άλλες ρυθμίσεις, για τις οποίες ψηφίζουμε «παρών». Έρχομαι τώρα στις τρεις τροπολογίες που έχει καταθέσει η Κοινοβουλευτική μας Ομάδα. Η πρώτη αφορά την κατάργηση του άρθρου 187Α του Ποινικού Κώδικα για τις τρομοκρατικές πράξεις και η δεύτερη αφορά την τροποποίηση διατάξεων του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας σχετικά με το DNA. Αυτές τις δύο τις είχαμε προαναγγείλει εδώ και καιρό και είχαμε κάνει και σχετικές ανακοινώσεις ως Κόμμα. Καλούμε τον Υπουργό να τις κάνει αποδεκτές και να πάρουν ξεκάθαρη θέση και τα υπόλοιπα Κόμματα. Άλλωστε, η κατάργηση του άρθρου 187Α του Ποινικού Κώδικα, καθώς και η τροποποίηση διατάξεων του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας για το DNA αποτελούσαν δέσμευση, διακήρυξη της σημερινής Κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ, όταν ήταν στην Αντιπολίτευση. Αυτό το νομοθετικό πλαίσιο, που δίνει εκτεταμένες και ανεξέλεγκτες αρμοδιότητες στις διωκτικές και δικαστικές αρχές, μεταξύ αυτών και για τη λήψη, αξιοποίηση και χρήση του γενετικού αποτυπώματος, αποτελεί τη βάση για τις αυταρχικές διώξεις, καταδίκες, φυλακίσεις ανθρώπων, με πιο εμφατική την περίπτωση της Ηριάννας και του Περικλή, που τους τυλίγουν σε μία κόλλα χαρτί. Οι διατάξεις του άρθρου 187Α του Ποινικού Κώδικα αποτελούν κίνδυνο για τις δημοκρατικές ελευθερίες και τα δικαιώματα του λαού και της νεολαίας. Γι' αυτό και με την κατατεθείσα από το Κόμμα μας τροπολογία αντιμετωπίζονται, αποτρέπονται, οι παραπάνω αντιδημοκρατικές, αντιδραστικές επιδιώξεις. Αντίστοιχα με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις των σχετικών άρθρων του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας που καταθέτει το Κόμμα μας, περιορίζονται οι κατηγορίες των εγκλημάτων, για τα οποία επιτρέπεται η λήψη γενετικού υλικού και η ανάλυση του DNA και εισάγονται κάποιες στοιχειώδεις δικαστικές και δικονομικές εγγυήσεις σ' αυτό το ζήτημα για την προστασία του κατηγορουμένου και των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων του. Τέλος, η τρίτη τροπολογία που έχουμε καταθέσει αφορά τη δυνατότητα μεταφοράς σορού, οστών και τέφρας Ελλήνων πολιτικών προσφύγων, των οποίων αφαιρέθηκε η ελληνική ιθαγένεια με νομοθετικά διατάγματα του μετεμφυλιακού καθεστώτος και οι οποίοι έχουν ταφεί στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης ή και σε άλλες χώρες του εξωτερικού, πριν τους δοθεί η δυνατότητα επαναπατρισμού τους στη χώρα μας και ανάκτησης της ιθαγένειάς τους. Πρόκειται για μια συνεχιζόμενη αδικαιολόγητη προσβολή στη μνήμη των νεκρών Ελλήνων πολιτικών προσφύγων, που τους βρήκε ο θάνατος στην προσφυγιά, χωρίς να προλάβουν να επιστρέψουν στην πατρίδα μας, όπως οι ίδιοι το επιθυμούσαν, αλλά και μια άδικη μεταχείριση των επιζώντων συζύγων, συγγενών και οικείων τους, που επιθυμούν τη μεταφορά της σορού, των οστών ή της τέφρας τους στη χώρα μας. Θεωρούμε ότι δεν υπάρχει κανείς ουσιαστικός λόγος να μην γίνει αποδεκτή η συγκεκριμένη τροπολογία.
Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Σε σχέση με τις υπόλοιπες τροπολογίες θα πούμε κάποια πράγματα στη δευτερολογία μας.
Ωραία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής των Ελλήνων, σαράντα μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το Γυμνάσιο Λούρου Πρέβεζας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. Κατά σύμπτωση είναι και ο ένας εκ των δύο Βουλευτών σας εδώ. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ο ειδικός αγορητής από τους Ανεξάρτητους Έλληνες κ. Παπαχριστόπουλος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πιστεύω ότι μέσα σε αυτό το νομοσχέδιο η λέξη «παιδεία» δεν υπάρχει, γιατί είναι και δουλειά του νομοθέτη. Εγώ θέλω να πιστεύω ότι ένα μεγάλο κομμάτι αυτής της - ας την πω έτσι - κακής πραγματικότητας οφείλεται σε μια διαιωνιζόμενη κακή παιδεία, σε μια κοινωνία που είτε το θέλουμε είτε όχι ήταν πάντα πατριαρχική. Θέλω να ξεκινήσω με ένα γεγονός, που σε μένα έκανε φοβερή εντύπωση. Το ζήσαμε πρόσφατα σε όλη την ειδησεογραφία. Αφορά μια κοπελίτσα είκοσι εννέα ετών, που ο θετός της πατέρας τη βίαζε από όταν ήταν τεσσάρων, πέντε χρονών. Έκανε αλλεπάλληλες προσπάθειες αυτή η κοπέλα, πήγε στις Αρχές και στα δέκα της κι αργότερα. Κάποια στιγμή ο θετός της πατέρας, που δεν θεωρώ ότι είναι καθαρά συμπωματική η ιδιότητά του - και δεν θέλω να την αναφέρω, γιατί είναι δυσφημιστικό για αυτόν τον κλάδο, γιατί έχω καλή γνώμη - παραπέμπεται στο δικαστήριο και καταδικάζεται. Η κοπέλα όμως μένει απροστάτευτη. Συνεχίζει να είναι αναγκασμένη να ζει στο ίδιο περιβάλλον με ανθρώπους που σχεδόν έχουν σμπαραλιάσει την ψυχολογία της και την προσωπική της ζωή. Κάποια στιγμή μάλιστα η υπηρεσία του - ο θετός πατέρας της ήταν ιερέας - αυτό που του επέβαλε ως τιμωρία ήταν να του αλλάξει ενορία, ενώ έχει καταδικαστεί για βιασμό. Το κορίτσι αυτό δεν αντέχει αυτή την πραγματικότητα και αυτοκτονεί στα είκοσι εννέα της. Τα λέω αυτά, γιατί και τώρα που μιλάμε υπάρχουν κάποιοι καλοθελητές, που λένε «Έλα, μωρέ, τι βία υπάρχει;». Δεν το αναγνωρίζουν, σε στιλ «δεν ξέρεις τι του έκανε, τον προκάλεσε» και διάφορα τέτοια. Να σοβαρευτούμε, λοιπόν, γιατί το θέμα είναι πολύ σοβαρό. Έχω μπροστά μου μια έρευνα που θέλω να πιστεύω ότι κανείς δεν αμφισβητεί. Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, παγκόσμια στοιχεία, ένα 40% των θυμάτων αναζητά κάποια μορφή βοήθειας και λιγότερο από το 10% θα καταγγείλει τη βία στην Αστυνομία. Αυτή είναι μια χειροπιαστή απόδειξη ότι αυτές οι γυναίκες έχουν την αίσθηση πως δεν θα γίνει τίποτα και στην ουσία μάλλον θα επιδεινώσουν τη θέση τους. Ακόμα - για όσους δεν το ξέρουν - πενήντα γυναίκες χάνουν τη ζωή τους κάθε εβδομάδα λόγω αυτής της βίας. Θέλω να πιστεύω, λοιπόν, ότι με σοβαρό τρόπο θα δούμε αυτό το νομοσχέδιο. Η Σύμβαση, όπως ονομάζεται, της Κωνσταντινούπολης είναι κάτι που θα έπρεπε να έχει γίνει στη χώρα μας νωρίτερα. Έχει αργήσει. Ποτέ όμως δεν είναι αργά. Θέλω να θυμίσω επίσης - γιατί αξίζει τον κόπο - ότι μία στις τέσσερις γυναίκες έχει νιώσει μια μορφή τέτοιας βίας από την ηλικία των δεκαπέντε χρόνων. Πέρσι, η γραμμή «SOS» δέχθηκε γύρω στις τέσσερις χιλιάδες διακόσες εξήντα καταγγελίες για έμφυλη βία. Νομίζω ότι έρχεται αυτό το νομοσχέδιο με εννιά καινοτομίες, κατά τη γνώμη μου, πολύ θετικές, που για πρώτη φορά νομοθετούνται, αργοπορημένα, αλλά νομοθετούνται. Έχουμε τροποποιήσεις των διατάξεων στον Ποινικό Κώδικα με τις εξής αλλαγές. Πολύ συχνά, κάποιος μπορούσε να επικαλεστεί στο δικαστήριο έθιμα, παραδόσεις, θρησκεία, τιμή. Αυτά δεν είναι ελαφρυντικά στοιχεία πλέον. Αυτή είναι μια σημαντική τροποποίηση στον Ποινικό Κώδικα. Δεύτερον, κάποιοι δεν απειλούσαν λεκτικά, αλλά ήταν παρόντες και γινόταν κόλαση η ζωή μιας γυναίκας. Παντού ήταν παρόντες. Τώρα, μάλιστα, που έχουμε την ψηφιακή εποχή υπάρχουν απίστευτα μηνύματα. Υπάρχει μια απίστευτη πίεση. Αυτό είναι ποινικό αδίκημα πια. Αυτή είναι μια δεύτερη καινοτομία. Τρίτη καινοτομία: Για πρώτη φορά, σε αυτές τις τροποποιημένες διατάξεις του Ποινικού Κώδικα, μια γυναίκα, θύμα βίας μπορεί να ζητήσει αποζημίωση, η οποία μπορεί να καλύπτεται από το δημόσιο. Τέταρτη καινοτομία: Υπήρχε μια απίστευτη ιστορία όπου κάποιος μπορούσε να βιάσει ένα παιδάκι δεκατεσσάρων χρονών, δεκαπέντε χρονών, αλλά αν υποσχόταν ότι θα το παντρευτεί… Αυτό καταργείται. Πέμπτον, δίνεται μια ευκαιρία στον δράστη. Του λένε: «Ακολούθησε ένα πρόγραμμα». Δεν είναι στην καλή του πρόθεση όμως να το ακολουθήσει ή όχι. Αν το παραβιάσει, συνεχίζεται η ποινική διαδικασία. Έκτον, συστήνεται ένας ειδικός ανεξάρτητος μηχανισμός παρακολούθησης για τον σεβασμό των ορισμών της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης. Είναι πολύ σημαντικό αυτό. Δεν υπήρχε ποτέ. Είναι σαν θεματοφύλακας όλης αυτής της καινούριας πραγματικότητας. Έβδομη και κατά τη γνώμη μου πολύ σημαντική καινοτομία: Αναλαμβάνει το ελληνικό κράτος να δημιουργήσει καταφύγια για θύματα βίας σε όλη την επικράτεια και να τα χρηματοδοτεί κιόλας. Θα επανέλθουμε σε αυτό. Είναι μια τεράστια καινοτομία για την προστασία αυτών των γυναικών, που στην ουσία δεν τις υποχρεώνει να ξαναγυρίσουν εκεί που τους συνέβη ένα άτυχο γεγονός. Όγδοο, πολύ σημαντικό κατά τη γνώμη μου - ίσως από τα πιο σημαντικά - για το οποίο άκουσα αντιρρήσεις είναι το εξής: Μια γυναίκα, που δεν έχει χαρτιά και είναι αλλοδαπή και αποδεικνύει ότι είναι θύμα βίας έχει τη δυνατότητα, νομοθετικά πια, ακόμη και αν δεν έχει κανένα χαρτί, να προστατευθεί, όπως προστατεύεται μια οποιαδήποτε Ελληνίδα που ζει στη χώρα. Φτάνουν όμως αυτά; Είναι κι άλλα. Όχι, δεν φτάνουν. Είναι πρώτα βήματα. Εδώ, θα ήθελα να αναφερθώ σε κάποιες αντιρρήσεις, που νομίζω είναι σημαντικές. Θέλω, κατ' αρχάς, να επαινέσω και τη Διεθνή Αμνηστία και τις γυναίκες του Συνηγόρου του Πολίτη και τις γυναίκες - τώρα δεν μου έρχεται στο μυαλό η ένωσή τους - που δούλεψαν πάρα πολύ, σε βάθος γι' αυτές τις προτάσεις που θέλω να πιστεύω ότι θα τις λάβει υπ' όψιν του ο Υπουργός. Υπάρχει ένα θέμα, για παράδειγμα, τι ορίζεται σαν βιασμός. Μπορεί να φαίνεται λεπτομέρεια, αλλά δεν είναι λεπτομέρεια. Δεν φτάνει μόνο να μην υπάρχει συναίνεση. Πώς αποδεικνύεται αυτό; Σημάδια σωματικής βίας μπορεί να μην υπάρχουν, γιατί ο άλλος έριξε κάτι στο ποτό, γιατί τρομοκρατήθηκε μια κοπελίτσα με την απειλή και τόσα ακόμα «γιατί». Είναι θέματα που θα πρέπει να τα δούμε. Κι ακόμα, καλώς θεσμοθετείται η δημιουργία ξενώνων γι' αυτές τις γυναίκες. Θα τις χρηματοδοτήσουμε; Το λέω γιατί το δίκτυο γυναικών Ευρώπης είχε πολλά χρόνια καταφύγια για γυναίκες, για τα θύματα trafficking. Πρόσφατα ελλείψει χρηματοδότησης έκλεισαν. Πιστεύω ότι και η ψυχολογική στήριξη και η νομική βοήθεια και όλες οι υπηρεσίες, θα πρέπει να γίνουν πράξη και όχι τώρα πραγματικά επειδή περνάει μια δύσκολη περίοδο η χώρα μας, κάπου να νομοθετήσουμε και μετά να ξεχαστούμε. Όχι, να μην ξεχαστούμε. Θέλω, επίσης, όσοι θα ασχοληθούν, αφού εξασφαλίσουμε τη χρηματοδότηση - και θα ήθελα εδώ την τοποθέτηση του Υπουργού - να συντονίζονται σωστά, όλες οι κρατικές υπηρεσίες, από τον αστυνομικό που θα πρωτοεξετάσει το περιστατικό, τον γιατρό που θα πιστοποιήσει αν υπάρχει ή όχι, από τον ψυχολόγο, από τις υπόλοιπες υπηρεσίες. Είναι δύσκολο πράγμα. Εδώ θα ήθελα να δείξω κάτι άλλο. Ένα μεγάλο κομμάτι αυτών των γυναικών είναι τρομοκρατημένες. Δεν πάνε στην Αστυνομία. Από τους τεσσερισήμισι χιλιάδες βιασμούς μόνο εκατόν πενήντα φτάνουν τελικά στην αίθουσα των δικαστηρίων. Υπάρχει μια παγιωμένη αντίληψη ότι δεν θα γίνει τίποτα. «Θα εκτεθώ και πιθανότατα να έχω χειρότερο αποτέλεσμα». Αυτό θα πρέπει να θωρακιστεί οπωσδήποτε. Υπάρχει, επίσης, μια λεπτομέρεια στη Μεγάλη Βρετανία, στο Βέλγιο, στην Κύπρο ακόμα. Δυστυχώς στην Κύπρο συνέβη αυτό το περιστατικό, με αυτό το κορίτσι, που βίωνε τη βία πολλές δεκαετίες και η πατριαρχική κοινωνία - συγχωρείστε μου την έκφραση - «μούγκα». Υπάρχουν πολλά τέτοια περιστατικά, δεκάδες χιλιάδες. Για προσέξτε. Πώς ορίζεται ο βιασμός; Είναι πολύ σημαντικό. Δεν είναι καθόλου ξεκαθαρισμένο. Η απουσία συναίνεσης φτάνει; Όχι. Σε αυτές τις χώρες υπάρχουν ακόμη τρεις λεξούλες. Απουσία συναίνεσης στη σεξουαλική δραστηριότητα είναι πάρα πολύ σημαντικό, καλύπτει μεγαλύτερο ποσοστό κοριτσιών που έχουν βιαστεί και δεν μπορούν να το αποδείξουν. Θέλω ακόμη να πω ότι υπάρχουν διεμφυλικά άτομα, τρανς, κ.λπ.. Ευχής έργο είναι το νομοσχέδιο να καλύπτει ότι αυτή την γκάμα, γιατί κι αυτοί οι άνθρωποι, θα έλεγα κατ' εξοχήν αυτοί, δέχονται μια απίστευτη βία γιατί είναι ένα πρότυπο. Πρόσφατα ζήσαμε το παραλήρημα ενός μητροπολίτη γι' αυτές τις ομάδες και νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να δούμε αυτή την ομάδα ανθρώπων. Είναι κι αυτοί άνθρωποι, έχουν κι αυτοί δικαιώματα. Όταν είπε ο Χριστός αγαπάτε αλλήλους δεν έκανε κανέναν διαχωρισμό. Το κάνει το νομοσχέδιο. Κι εδώ θα ήθελα περισσότερες λεπτομέρειες. Δεν θα φάω άλλο χρόνο. Θα ήθελα τελειώνοντας να πω ότι είναι μια μοναδική ευκαιρία, γιατί ο μισός πληθυσμός της γης είναι γυναίκες, γι' αυτόν τον πληθυσμό που έχει υποστεί τα πάνδεινα, αντιμετώπιση όπως «έλα μωρέ, του κουνήθηκε» και διάφορες άλλες ανοησίες. Ένα μεγάλο κομμάτι καταπιεστών έχει την αίσθηση της παντοδυναμίας και δεν το υπολόγισε ποτέ και δυστυχώς ένα μεγάλο κομμάτι γυναικών - παλαιών κυρίως γυναικών που δεν είχαν δυστυχώς αποκτήσει κάποια δικαιώματα εκείνη την εποχή - συναινούσε και διαιώνιζε αυτή την κατάσταση. Επιμένω, λοιπόν, ότι είναι θέμα παιδείας. Κατά τη γνώμη μου, ίσως είναι το μεγαλύτερο. Εκεί μπαίνει ο Υπουργός Παιδείας, ο κ. Γαβρόγλου. Βλέπω και τον κ. Φίλη εδώ, που κάθεται απέναντί μου. Πραγματικά ακόμη και στη νηπιακή ηλικία, απ' όπου θα ξεκινήσουν, ένα μεγάλο κομμάτι σιγά σιγά αρχίζει και μπαίνει μέσα στο βάθος της ψυχής των παιδιών, για να αποφύγουμε αποτελέσματα σαν κι αυτά που είπαμε πριν. Ευχαριστώ.
Κύριε Καβαδέλλα, θα σας παρακαλέσω κάτι εκ μέρους του κ. Λυκούδη. Επειδή είναι μέλος της Επιτροπής ΔΕΚΟ και πρέπει να πάει, να προηγηθεί και να κλείσετε εσείς.
Εντάξει, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ πολύ. Ορίστε, κύριε Λυκούδη, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, δεν ξέρω γιατί για άλλη μια φορά πρέπει να κάνουμε αυτήν την συζήτηση και τη συνεδρίαση πάλι με πίεση. Δηλαδή γιατί πρέπει με αφορμή την κύρωση της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης να φορτώσουμε αυτήν τη συνεδρίαση με μια σειρά από άλλα ζητήματα, με τροπολογίες επί τροπολογιών, με ρυθμίσεις, με διατάξεις κ.λπ. και να την κάνουμε πιο δύσκολη; Εγώ δεν μπορώ να το καταλάβω. Και από πλευράς Κυβέρνησης δυσκολεύεται η νομοθετική σας προσπάθεια, διότι είστε αγχωμένοι με τόσα πολλά που φέρνετε, αυτά που πρέπει να συζητήσουμε, αλλά και από πλευράς της Αντιπολίτευσης μας δημιουργείτε ιδιαίτερη δυσκολία. Εγώ δεν νομίζω ότι μου λείπει ούτε η εμπειρία ούτε η δυνατότητα να ψάξω και να βρω ποιο είναι το μείζον και το έλασσον, τι να αφήσω, τι να σχολιάσω κ.λπ.. Όμως νομίζω ότι θα ήμουν πολύ χρησιμότερος ακόμα και σε μια προσπάθεια να συμβάλλω στις κυβερνητικές προτάσεις, αν είχαμε την άνεση και τη χρονική, αλλά και από την άποψη του όγκου της δουλειάς και ότι θα ήμασταν πιο αποτελεσματικοί. Νομίζω, λοιπόν, ότι συνεχίζουμε μια παθογένεια στα επίπεδα της νομοθέτησης, που δεν χρειάζεται. Κύριε Υπουργέ, πρέπει να σας πω ότι ήμουν από αυτούς που παλιότερα - μαζί με άλλους συναδέλφους νομίζω - με ψυχραιμία δεν ασκούσαμε ιδιαίτερη κριτική όταν ερχόταν τα νομοσχέδια το ένα μετά το άλλο και μάλιστα με τον χαρακτήρα του επείγοντος και του κατεπείγοντος, διότι αντιλαμβανόμασταν πολλές φορές στο παρελθόν ότι η πυκνότητα των δυνατοτήτων να νομοθετήσουμε, η πυκνότητα της ανάγκης να νομοθετήσουμε με την πιεστικότητα των μνημονίων, των προαπαιτούμενων κ.λπ., μας οδηγούσε πολλές φορές σ' αυτήν την πρακτική. Τώρα γιατί να μη δεχθώ την εξαγγελία της Κυβέρνησης ότι έχουμε μπει σε πιο ήρεμα νερά, ότι είναι πιο άνετα τα πράγματα για νομοθέτηση; Γιατί έρχεται ξανά με αυτόν τον τρόπο η απαίτησή σας να νομοθετούμε με πίεση; Εν πάση περιπτώσει, κρατήστε αυτές τις παρατηρήσεις - νομίζω ότι είναι παρατηρήσεις σοβαρές και καλοπροαίρετες - , γιατί κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσουμε να νομοθετούμε με βρόχους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κύρωση της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας και η προσαρμογή της εθνικής νομοθεσίας σ' αυτά υπεγράφη από το Συμβούλιο Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης στις 11 Μαΐου του 2011, στη συνεδρίαση του Συμβουλίου στην Κωνσταντινούπολη και τέθηκε σε ισχύ στις 22 Απρίλη του 2014. Η χώρα μας, αν και ήταν από τις πρώτες που την υπέγραψε, δεν προχώρησε μέχρι σήμερα στην επικύρωσή της. Εδώ η παρατήρησή μου δεν έχει να κάνει με καμμία διάθεση αντιπολίτευσης, διότι είναι διαχρονική η ευθύνη γι' αυτήν την ιστορία, άρα και διαχρονική η πολιτική ευθύνη. Υπάρχει μια έλλειψη δηλαδή, σταθερή έλλειψη κανονικότητας και μια σταθερή αταξία στον τρόπο με τον οποίον η ελληνική πολιτεία ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις της. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για την αντιμετώπιση της έμφυλης βίας και της κακοποίησης, το οποίο αποτελεί ένα σημαντικότατο βήμα στην προσπάθεια του Συμβουλίου της Ευρώπης να εξασφαλίσει τον σεβασμό των δικαιωμάτων των γυναικών. Η ενδοοικογενειακή βία και η βία κατά των γυναικών σε όλες τις μορφές της - λεκτική, σωματική και ψυχολογική - αποτελεί ακραία έκφραση κυριαρχίας ανάμεσα στα φύλα και έχει αναδειχθεί στην Ευρώπη ως κεντρικό θέμα παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Χαρακτηριστικό της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης είναι ότι αποδίδει έμφαση στην πρόληψη, και καλά κάνει. Μεταξύ άλλων, δηλαδή, προβλέπεται η υποχρέωση των συμβαλλομένων κρατών να εξασφαλίσουν την κατάρτιση επαγγελματιών, που ασχολούνται με τα θύματα βίας και την υλοποίηση θεραπευτικών προγραμμάτων για τους δράστες εγκλημάτων ενδοοικογενειακής βίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης στοχεύει στην εναρμόνιση εθνικών νομοθεσιών, στην πρόληψη για καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, ώστε τα θύματα της βίας να απολαμβάνουν ίσης προστασίας σε όλα τα κράτη - μέλη του Συμβουλίου. Οι δεσμεύσεις που απορρέουν από αυτή τη σύμβαση αφορούν κατά κύριο λόγο τις γυναίκες και αυτό δεν είναι παράλογο, αλλά απολύτως μέσα στην πραγματικότητα. Χαρακτηριστικό της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης είναι η έμφαση που αποδίδει στην πρόληψη. Όπως είπα πριν, ζητάει κατάρτιση επαγγελματιών, που να ασχολούνται με τα θύματα της βίας, υλοποίηση θεραπευτικών προγραμμάτων και διοργάνωση δράσεων δημοσιότητας, για την κατάργηση των στερεοτύπων που υπάρχουν στην κοινωνία και την εξασφάλιση του σεβασμού της διαφορετικότητας. Σημαντικές προβλέψεις επίσης υπάρχουν για την προστασία των θυμάτων και προφανώς είναι πάρα πολύ σωστή η δυνατότητα απομάκρυνσης του θύματος από τον δράστη, ο οποίος μπορεί να υποχρεωθεί να εγκαταλείψει την κατοικία του, η υποχρέωση της ίδρυσης κέντρων υποδοχής των θυμάτων σε όλη την επικράτεια και η έκδοση ή ανανέωση της άδειας παραμονής των αλλοδαπών γυναικών θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας, η οποία είναι απολύτως απαραίτητη σε τέτοιες περιπτώσεις. Είχα κάνει μερικές παρατηρήσεις και κατά τη συζήτηση στην επιτροπή, στο άρθρο 2 για παράδειγμα. Και αυτό είναι μία ευκαιρία για μία πιο εκτεταμένη τροποποίηση σχετικών διατάξεων του Ποινικού Κώδικα από τον Υπουργό Δικαιοσύνης, με βάση και κάποια άλλα - εκτός από τα δικά μου - αξιοσημείωτα σχόλια που διατυπώθηκαν στην επιτροπή. Για παράδειγμα, να προβλεφθεί και να τιμωρηθεί ως περίπτωση βαριάς σωματικής βλάβης και η περίπτωση πρόκλησης γυναίκας σε αυτοακρωτηριασμό, ανεξάρτητα από το εάν έγινε χωρίς ή με τη συναίνεση ή εν αγνοία του θύματος και εφόσον αυτή έγινε λόγω των χαρακτηριστικών του φύλου του θύματος και ανεξάρτητα από το εάν πρόκειται για ενήλικη ή ανήλικη γυναίκα. Δεύτερον, να ληφθούν δραστικά μέτρα από την πολιτεία για την αποτροπή τέτοιων φαινομένων αυτοακρωτηριασμού ή αυτοακρωτηριασμού ανηλίκων, όχι μόνο λόγω της μικρής ηλικίας αλλά ακόμη και λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων. Να τροποποιηθούν τα άρθρα 336 και 338 περί βιασμού και κατάχρησης σε ασέλγεια, με την προσθήκη της έλλειψης συναίνεσης, ούτως ώστε κάθε μη συναινετική σεξουαλική πράξη να αποτελεί ποινικό αδίκημα. Στο άρθρο 3, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να συμπεριληφθούν στα αυτεπαγγέλτως διωκόμενα εγκλήματα ενδοοικογενειακής βίας ο βιασμός και η κατάχρηση σε ασέλγεια. Να προβλεφθεί η παραπομπή σε εξειδικευμένο δημόσιο φορέα όπου λειτουργούν θεραπευτικά προγράμματα, σε περίπτωση που θα διαπιστώσουμε οποιοδήποτε είδος εξάρτησης του δράστη, είτε από ουσίες, είτε από αλκοόλ, είτε από τζόγο. Επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο άρθρο 4 θα έλεγα ότι πρέπει να ληφθεί υπ' όψιν ότι έχει ψηφιστεί μεταγενέστερη νομοθεσία για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας του φύλου, κάτι το οποίο σημαίνει ότι οι όποιες αλλαγές επέρχονται θα πρέπει να ενσωματώνουν και τη διάσταση της ταυτότητας και των χαρακτηριστικών του φύλου. Να προβλεφθεί ρητά η υποχρεωτική επιμόρφωση και ευαισθητοποίηση των εμπλεκόμενων φορέων, κυρίως δε αστυνομικών οργάνων αλλά και δικαστικών λειτουργών, καθώς νομίζω ότι πρέπει να υποχρεωθούμε να υλοποιήσουμε τη διάταξη της σύμβασης που προβλέπει επί λέξει ότι «η υποχρέωση των συμβαλλομένων κρατών είναι να εξασφαλίσουν την κατάρτιση επαγγελματιών που ασχολούνται με τα θύματα βίας και την υλοποίηση θεραπευτικών προγραμμάτων για τους δράστες εγκλημάτων ενδοοικογενειακής βίας». Αυτά όσον αφορά τη σύμβαση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για την οποία όχι απλώς είμαστε θετικοί, αλλά νομίζω ότι είμαστε υποχρεωμένοι να αναγνωρίσουμε και τη σοβαρότητα και τη χρησιμότητα που έχει η υπερψήφισή της. Τώρα, όσον αφορά στο Μέρος Β΄, του νομοσχεδίου, που έχει σχέση με την απόφαση - πλαίσιο και την ενσωμάτωσή της, η εν λόγω απόφαση - πλαίσιο τροποποιήθηκε το 2009 και ενσωματώνεται με νομοσχέδιο στην ελληνική έννομη τάξη δέκα χρόνια μετά, ενώ τα κράτη - μέλη - και εμείς δηλαδή - έπρεπε να θεσπίσουν εφαρμοστικά μέτρα μέχρι τις 22 Μαρτίου 2007. Στο μεταξύ, έρχεται προς ψήφιση σχεδόν τέσσερις μήνες μετά και πραγματικά χωρίς κανέναν ουσιαστικό λόγο για την καθυστέρησή του, αφού πρόκειται για μια απλή ενσωμάτωση ευρωπαϊκής απόφασης - πλαίσιο. Είναι θετική. Και είναι και θετική η αντιστοίχιση των σχετικών άρθρων της οδηγίας στο σχέδιο νόμου, καθώς διευκολύνει την κατανόηση των περίπλοκων νομικών διατάξεων του σχεδίου νόμου. Ως προς το περιεχόμενο του σχεδίου νόμου, υπάρχει επομένως ταύτιση με τα αντίστοιχα άρθρα της οδηγίας. Είμαστε θετικοί απέναντι στην ενσωμάτωση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να κάνω δυο - τρία σχόλια για τις τροπολογίες. Στην τροπολογία με αριθμό 1518, που ρυθμίζει θέματα αρμοδιότητας του Υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης θα μπορούσαμε να δούμε έναν ρεαλισμό στην προσπάθεια να διορθώσουμε μερικά ζητήματα, αλλά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορούμε παρά να είμαστε αρνητικοί, αφού επανερχόμαστε στις παλιές «καλές» συνήθειες του τύπου «είναι αναγκαίο κακό, τι να κάνουμε;». Χωρίς σύμβαση νομιμοποιούνται δαπάνες. Και εδώ προκύπτει το ερώτημα: Αφού υπήρχε σύμβαση, που έληγε στις 30 Σεπτεμβρίου 2016, γιατί δεν προβλέφθηκε ανανέωση και είμαστε υποχρεωμένοι τώρα να ανταποκρινόμαστε σε υποχρεώσεις οι οποίες είναι εκτός χρονικών περιθωρίων και εκτός σύμβασης; Δεν είμαστε θετικοί σε αυτή την τροπολογία, κύριε Υπουργέ. Όσον αφορά στη δεύτερη τροπολογία που έχω μπροστά μου, την τροπολογία με αριθμό 1524 για τις ρυθμίσεις του Υπουργείου Εσωτερικών για τα θέματα ιθαγένειας, κοιτάξτε, είναι ακόμα μια πολυτροπολογία τριάντα πέντε σελίδων. Πρέπει να το δούμε αυτό το ζήτημα. Δεν βοηθιέται κανένας από εμάς, ακόμα και να θέλει να συμβάλλει θετικά, για να μπορέσει να ανταποκριθεί στον δικό του ρόλο, τον ρόλο δηλαδή μιας δημιουργικής αντιπολίτευσης. Είμαστε θετικοί κατά βάση - με ορισμένες επιφυλάξεις - γιατί σε μια παγκοσμιοποιημένη και ανοιχτή κοινωνία η αναγνώριση της ελληνικής ιθαγένειας σε ξένους που νομίμως διαμένουν εδώ και έχουν αναπτύξει ουσιαστικούς δεσμούς είναι εκ των ων ουκ άνευ. Είναι αρνητικό, βέβαια, το θέμα ότι είναι γενικώς άσχετη και σε μεγάλη έκταση τροπολογία και ρυθμίζει πολλά διαφορετικά θέματα που βρίσκονται σε διαφορετικά νομοθετήματα. Κάλλιστα θα μπορούσαν όλα αυτά να μπουν σε ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών. Παρά ταύτα, θα ψηφίσουμε «ναι» στην τροπολογία, κύριε Υπουργέ, αλλά παρακαλώ, ειλικρινά, αντιμετωπίστε αυτού του τύπου την κριτική, που είναι κριτική - κατά τη δική μου γνώμη - ουσιαστική, καλοπροαίρετη και κριτική που θέλει να συμβάλλει, με έναν ρεαλισμό. Μέχρι πότε θα νομοθετούμε με αυτόν τον τρόπο; Δεν βοηθιέται κανένας από εμάς για να συμβάλλει, ακόμα και να θέλει, ουσιαστικά. Χάνεται μέσα στον κυκεώνα των διατάξεων. Σας ξαναλέω ότι δεν μας λείπει, δεν μου λείπει, δεν λείπει στους συναδέλφους η δυνατότητα να απομονώνουμε το μείζον από το έλασσον, αλλά δεν είναι εύκολο, δεν είναι καθόλου εύκολο. Στην τροπολογία με αριθμό 1530 για τη διαδικασία κινητικότητας των υπαλλήλων του δημόσιου τομέα, κύριε Υπουργέ, είμαστε αρνητικοί. Μέχρι σήμερα, για να ζητήσει ένας φορέας να αποσπαστεί σε αυτόν προσωπικό, θα έπρεπε να έχει οργανόγραμμα και να φτιάξει περίγραμμα θέσης για τη θέση στην οποία καλεί να αποσπαστεί το προσωπικό που ζητάει. Η συγκεκριμένη τροπολογία αίρει αυτή την προϋπόθεση. Αν συνεχίσουμε να βάζουμε εξαιρέσεις σαν αυτή που ακυρώνουν στην ουσία όλη την προσπάθεια για τη δημιουργία ψηφιακού οργανογράμματος ή περιγραμμάτων θέσης, τότε δεν θα φτιάξουμε ποτέ επαγγελματική δημόσια διοίκηση. Αυτή η τροπολογία πάει την κατάσταση προς τα πίσω και κατά τη γνώμη μας ανοίγει ένα μεγάλο «παράθυρο» ρουσφετολογικών πρακτικών και αλισβερισιού μεταξύ υπαλλήλων και διοικητικών φορέων. Δεν θα είμαστε θετικοί σε αυτή την τροπολογία. Όσον αφορά στην τροπολογία, που έχει σχέση με τα ζητήματα της τοποθέτησης του αστυνομικού προσωπικού, δεν βρίσκουμε κανέναν λόγο να είμαστε αρνητικοί. Θα είμαστε υπέρ της τροπολογίας, κύριε Υπουργέ, παρά το ότι πρέπει να σας πω ότι δεν προκύπτει από πουθενά ότι υπήρξε τόσο ξαφνική μεταβολή των καταστάσεων η οποία να δικαιολογεί αυτή την ξαφνική αλλαγή του ισχύοντος πλαισίου. Παρά ταύτα, κάποιος που θέλει να συμβάλλει ουσιαστικά στον τρόπο με τον οποίο συζητάμε και νομοθετούμε θα πάει με μία σχετική σοβαρότητα και ευθύνη στην υπερψήφιση αυτής της τροπολογίας. Και εμείς την υπερψηφίζουμε. Δεν θα ψηφίσουμε θετικά, αλλά ούτε και αρνητικά στα ζητήματα, που έχουν σχέση με τη χορήγηση αδείας ολικής ή τμηματικής λειτουργίας στους τουριστικούς λιμένες και στα ζητήματα που έχουν σχέση με τον τουρισμό. Εδώ θα ψηφίσουμε «παρών», διότι υπάρχουν και θετικές ρυθμίσεις και αρνητικές. Θα ψηφίσουμε θετικά στην προτεινόμενη τροπολογία για την κατάργηση του άρθρου 25 της υποπαραγράφου Δ9 κ.λπ., που έχει σχέση με την επιδότηση του ενοικίου, αφού με αυτήν την τροπολογία καταργείται η επίμαχη διάταξη και αποκαθίσταται μια ισορροπία σε αυτά τα ζητήματα. Ψηφίζουμε, λοιπόν, θετικά. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Θ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΜΑΡΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ]] Δεν θα ψηφίσουμε θετικά στην τροπολογία για την ΑΕΠΙ, διότι μετατρέπεται σε κρατικό φορέα. Επίσης, θα δούμε στην πορεία για τις βουλευτικές τροπολογίες. Κατ' αρχάς, θα πρέπει να σας πω ότι η τροπολογία, που έχουν καταθέσει οι συνάδελφοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ μάς βρίσκει θετικούς, καθώς επίσης μας βρίσκει θετικούς και η τροπολογία που έχουν καταθέσει οι συνάδελφοι της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Αυτήν την ώρα είδα τις τροπολογίες του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Έχω την εντύπωση ότι έχουν ενδιαφέρον. Πρέπει να τις μελετήσω λίγο περισσότερο, για να δω τι λέει η καθεμία και να αποφασίσουμε πώς πρέπει να κινηθούμε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Λυκούδη. Ο κ. Καβαδέλλας από την Ένωση Κεντρώων έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ερχόμαστε και σήμερα να συζητήσουμε στην τελική φάση ένα νομοσχέδιο το οποίο περιλαμβάνει τρία μέρη και πλήθος βεβαίως τροπολογιών, που ως συνήθως έρχονται την τελευταία στιγμή. Εμείς δεν μπορούμε να σας παρακολουθήσουμε σε αυτήν την εκτροπή. Εν πάση περιπτώσει, το Α΄ Μέρος αφορά την ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία μας μιας ιδιαίτερα σημαντικής σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης, για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και βεβαίως της ενδοοικογενειακής βίας. Είναι μια σύμβαση που μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμο εργαλείο αυτήν τη στιγμή στην καθημερινή μάχη για την καταπολέμηση ενός δυστυχώς εν ζωή ακόμα φαινομένου. Το Β΄ Μέρος αφορά την ενσωμάτωση μιας απόφασης - πλαίσιο για την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης επί χρηματικών ποινών. Και υπάρχει κι ένα τρίτο σκέλος, που περιλαμβάνει διάσπαρτες διατάξεις αρμοδιότητας του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Εκφράσαμε ήδη και στις αρμόδιες επιτροπές τη δυσφορία μας για το γεγονός ότι μια σύμβαση τόσο μεγάλης σημασίας νομοθετείται από κοινού με μια σειρά διάσπαρτων άλλων διατάξεων, που θα έπρεπε να αποτελούν κανονικά αντικείμενο ξεχωριστού νομοσχεδίου. Νομίζω ότι εδώ υποκρύπτεται η κλασσική πρακτική που ακολουθεί η συγκυβέρνηση, αυτή της νομοθέτησης ενός σημαντικού νομοσχεδίου στο οποίο κανένας δεν θα μπορούσε να φέρει οποιαδήποτε αντίρρηση, μαζί με άσχετα ζητήματα, τα οποία υποκρύπτουν χαριστικές διατάξεις για την προώθηση των πελατειακών επιδιώξεων. Κάτι σαν δούρειος ίππος είναι το παρόν νομοσχέδιο, ένα νομοσχέδιο στο οποίο δεν θα μπορούσε κανένας να έχει αντίρρηση. Όμως περιπλέκονται τα πράγματα όταν συνυπάρχουν και άλλα ζητήματα, τα οποία είναι αφενός ήσσονος σημασίας, αφετέρου ύποπτης σημασίας. Για να μη μιλήσουμε για το άλλο απαράδεκτο φαινόμενο - αυτό που είπα προηγουμένως - , της κατάθεσης την τελευταία στιγμή ασχέτων τροπολογιών, που επιδιώκουν να ρυθμίσουν σημαντικά ζητήματα, όπως αυτό της ιθαγένειας ή της κινητικότητας των δημοσίων υπαλλήλων, παράλληλα χωρίς τη διενέργεια ουσιαστικού διαλόγου. Διότι ιθαγενής είναι αυτός ο οποίος γεννήθηκε σε κάποια χώρα, σε κάποιον τόπο. Νομίζω ότι θα μπορούσαμε να βελτιώσουμε ίσως το θέμα της υπηκοότητας, που μπορούμε να δίνουμε αυτοδικαίως, ας πούμε, σε κάποιον ο οποίος όντως έχει μείνει πολλά χρόνια στην Ελλάδα, μετέχει της παιδείας μας, αλλά η ιθαγένεια, από την ίδια τη λέξη, είναι ένα άλλο πράγμα. Η Κυβέρνησή σας υποσκάπτει τον ρόλο, που θα έπρεπε να παίζει η Βουλή διαρκώς, αυτόν τον ρόλο της νομοθετικής εξουσίας, μιας και μας φέρνετε εδώ απλώς να συγκατανεύσουμε, χωρίς να μας δίνεται η δυνατότητα της άσκησης μιας γόνιμης κριτικής. Αυτό μοιάζει με «ευνουχισμό» του Κοινοβουλίου και το έχω ξαναπεί. Είναι σκληρή η λέξη, αλλά είναι μια πραγματικότητα. Εκφράσαμε ήδη τη δική μας προδιάθεση για την έστω καθυστερημένη ενσωμάτωση ενός τόσο σημαντικού κειμένου στην ελληνική νομοθεσία. Δεν θεωρούμε όμως ότι μόνο η σημερινή Κυβέρνηση καθυστέρησε να φέρει την ενσωμάτωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης στη Βουλή, μια σύμβαση που χρονολογείται από το 2011, αλλά και οι προηγούμενοι που κυβέρνησαν εδώ, που δήθεν σήμερα κουνάνε το δάχτυλο λέγοντας ότι δήθεν η σημερινή Κυβέρνηση είναι η μόνη υπεύθυνη γι' αυτήν την αργοπορία. Βεβαίως, αυτό το κάνουμε για να θέσουμε τα πράγματα στις πραγματικές τους διαστάσεις, διότι δεν μπορούμε εμείς να παρακολουθήσουμε μια τέτοια λογική. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης παρέχει ένα ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο προστασίας για την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών σε όλες τις μορφές της. Η βία κατά των γυναικών παίρνει πολλές μορφές και δεν περιορίζεται στην άσκηση της φυσικής μόνο βίας. Μπορεί να συμπεριλαμβάνει όλες εκείνες τις συμπεριφορές που μπορούν να οδηγήσουν σε διακριτική μεταχείριση της γυναίκας ως φύλο, με βάση την αντίληψη που διαθέτει ο καθένας μας ανάλογα με τον πολιτισμό μας. Μόνο όταν αναλύσουμε όλες τις πτυχές αυτού του τόσο σύνθετου φαινομένου και τις αντίστοιχες συμπεριφορές που οδηγούν σε αυτές, τότε μόνο θα μπορέσουμε να κατανοήσουμε το πόσο πολλά ακόμα πρέπει να γίνουν για να πάρουν οι γυναίκες την ισότιμη θέση που τους αξίζει στη χώρα μας, που διεκδικεί ως φωτοδότρια του δυτικού πολιτισμού μια θέση ανάλογη στον δυτικό κόσμο και θα έπρεπε αυτή να είναι μια θέση πρωτοποριακή. Αυτό απαιτεί συνεχή ενημέρωση, εκπαίδευση, σε σχολική βάση και εγρήγορση όλων μας ως πολιτών. Μια διαρκώς ευαισθητοποιούμενη κοινωνία με γρήγορα αντανακλαστικά στην παραβίαση των βασικών δικαιωμάτων του γυναικείου φύλου, καθώς και των λοιπών πολιτών, αποτελεί τη μόνη εγγύηση και πραγματική πρόοδο στην καταπολέμηση διακρίσεων με βάση το φύλο, τη θρησκεία, το χρώμα. Η σύμβαση προσφέρει μια ολιστική προσέγγιση που στηρίζεται σε τρεις άξονες, ήτοι την πρόληψη, την αντιμετώπιση και την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών. Αποδίδει μεγάλη έμφαση στην πρόληψη και στην εκπαίδευση. Μέσω προληπτικών και θεραπευτικών προγραμμάτων, προβλέπει συγκεκριμένα μέτρα προστασίας και υποστήριξης των θυμάτων, έμφυλης βίας, με ειδικές υποστηρικτικές υπηρεσίες, και για την υποστήριξη των παιδιών που είναι θύματα ή μάρτυρες βίας. Προβλέπει τη δυνατότητα νομικής προστασίας, μέσω της κατάθεσης αστικών αγωγών και προσφυγής σε ένδικα μέσα, αλλά και τη δυνατότητα αποζημίωσης των θυμάτων. Είναι ένα προοδευτικό νομοσχέδιο. Ποιος θα μπορούσε να πει όχι; Οι καιροί όμως απαιτούν ιδιαίτερη εγρήγορση, λόγω της εισροής μεταναστών όπου λόγω της θρησκευτικής και πολιτισμικής επιρροής αμφισβητούν ζητήματα όπως αυτό της γυναικείας αυτοδιάθεσης. Και θα φέρω ένα κακό παράδειγμα: Με χρήση του νόμου Παρασκευόπουλου, απελευθερώθηκε κάποιος Πακιστανός - δεν το λέω για την καταγωγή του, θα μπορούσε να είναι και Έλληνας - που είχε πετάξει σε γκρεμό στην Κέρκυρα ένα κορίτσι. Τον απολύσατε, αφού βεβαιωθήκατε ότι μετανόησε, ότι έχει αλλάξει, και πήγε στη Γερμανία και βίασε μια κοπέλα 19 χρονών και μετά την έσφαξε και την πέταξε, νομίζω, σε ένα ποτάμι. Δεν με πείθουν, λοιπόν, οι κραυγές. Θέλω να δω πραγματικό έργο. Οι προθέσεις σας μπορεί να είναι καλές, αλλά ίσως είναι αναποτελεσματικές λόγω των χειρισμών σας. Αναφορικά, λοιπόν, με την ενσωμάτωση της απόφασης - πλαίσιο για την αμοιβαία αναγνώριση χρηματικών ποινών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, εκφράζουμε και εδώ τη θετική μας προδιάθεση, καθώς θεωρούμε ότι αποτελεί ένα ακόμη βήμα προς την ορθή κατεύθυνση, αυτή της προσέγγισής μας με τις άλλες χώρες - μέλη και περαιτέρω σύγκλισης των εθνικών μας νομοθεσιών. Ως προς το τρίτο μέρος, επαναλαμβάνουμε τον προβληματισμό μας για την ένταξη ασχέτων διατάξεων. Με βάση την έως τώρα πρακτική της Κυβέρνησης, πρόκειται για φωτογραφικές διατάξεις, όπως η διάταξη του άρθρου 24 σχετικά με τη συμμετοχή της χώρας μας στην ευρωπαϊκή Μονάδα Δικαστικής Συνεργασίας, τη «EUROJUST». Βάσει αυτής προβλέπονται παχυλές απολαβές για τον αναπληρωτή και τον βοηθό του εθνικού μέλους, ύψους 135.000 ευρώ ετησίως και προβλέπεται ότι πλέον θα διατίθεται σε εισαγγελικούς λειτουργούς και όχι σε δικαστικούς, όπως ίσχυε έως σήμερα. Με το άρθρο 27 σχετικά με το Εθνικό Κτηματολόγιο, αποδεικνύεται για ακόμη μια φορά η προχειρότητα με την οποία νομοθετεί η συγκυβέρνηση, όπου μετά τη χωρίς κατάλληλη προετοιμασία καταργούνται αρμοδιότητες, υποθηκοφυλακεία, προκύπτουν συνεχώς ανάγκες διορθωτικών κινήσεων μέσω μετατάξεων υπαλλήλων των υποθηκοφυλακείων και των κτηματολογικών γραφείων. Όμως και στο άρθρο 29, όπου προβλέπεται η αύξηση των δικαστικών λειτουργικών στο Ελεγκτικό Συνέδριο, προβλέπεται η δημιουργία νέων οργανικών θέσεων τριών συμβούλων και τριών παρέδρων, στην οποία για λόγους αρχής αντιτιθέμεθα, γιατί το ελληνικό δημόσιο έχει διογκωθεί, είναι υδροκέφαλο. Δημιουργούνται ερωτηματικά: Υπάρχει αυτός ο δημοσιονομικός χώρος για αυτές τις νέες προσλήψεις στο δημόσιο σε εποχές που πετσοκόβονται οι μισθοί, οι συντάξεις; Η Κυβέρνηση οφείλει να είναι ιδιαίτερα φειδωλή όσον αφορά στις νέες διατάξεις και να εισηγείται νέες προσλήψεις μόνο όταν είναι απολύτως αναγκαίες και να αποδεικνύει αυτή την απόλυτη αναγκαιότητα. Εδώ θα μπορούσε να υπάρξει μια επίσημη μετάταξη, μια εσωτερική κινητικότητα και κάλυψη αυτών των θέσεων, να μη δημιουργήσουμε νέες οργανικές θέσεις. Για το τέλος άφησα την υπόθεση με το ηλεκτρονικό βραχιολάκι που συζητούμε εδώ πέρα. Είναι placebo η υπόθεση. Το κόβει κάποιος και εξαφανίζεται, καβαλάει μια μηχανή και έφυγε. Το πετάει σε έναν σκουπιδοτενεκέ, όπως σας έχω πει και πηγαίνουν και βρίσκουν μετά από τρία λεπτά τον σκουπιδοτενεκέ και αυτός έχει πάει χιλιόμετρα μακριά και έχει διαφύγει. Επίσης, το βραχιολάκι αυτό είναι υπερτιμημένο. Κάνει 12 δολάρια η αγορά του στην υπερχονδρική. Δεν ξέρω πόσο σας το χρεώνουν. Να το ξαναδούμε αυτό, διότι είναι placebo η υπόθεση. Δεν εξασφαλίζει και δεν διασφαλίζει κανέναν στην καλή διάθεση του χρήστη. Θα ήθελα να πω και κάτι άλλο, το πολύ προκλητικό που αφορά τα κόμματα και που νομοθετήσατε. Τα κόμματα χρωστούν εκατομμύρια. Έχει μειωθεί αυτή η χορηγία που παίρνουν από το δημόσιο, διότι δεν έχουν αυτή τη δύναμη που είχαν παλαιότερα. Και ενώ παίρνετε τα σπίτια του κόσμου, αφήνετε ακατάσχετο το 50% από την οικονομική ενίσχυση. Τα κόμματα - το έχει πει η Ένωση Κεντρώων επανειλημμένως - έχουν ανθρώπους που τα υποστηρίζουν, έχουν μέλη. Τα μέλη πρέπει να αναλάβουν αυτή την υπόθεση. Δεν πρέπει το ελληνικό δημόσιο να συμμετέχει σε τόσο δύσκολους καιρούς σε τέτοιες διαδικασίες. Τασσόμεθα, πάντως, επί της αρχής ειδικά ως προς το φιλοσοφικό σκέλος, ως προς την φιλοσοφική προσέγγιση του νομοσχεδίου, για τα δύο μέλη του νομοσχεδίου εκφραζόμαστε λοιπόν θετικά. Ταυτόχρονα, εκφράζουμε επιφυλάξεις ως προς το τρίτο σκέλος και οπωσδήποτε θα ήθελα να δηλώσω «παρών» όσον αφορά στις τροπολογίες, όπου μπορεί να έχουμε και ενδιαφέροντα ζητήματα, όμως πρέπει να ξεφύγουμε από αυτή τη λογική της τελευταίας στιγμής. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Καβαδέλλα. Τον λόγο έχει ζητήσει ο Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών κ. Τόσκας, για να αναπτύξει μια τροπολογία. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με τον ν.1234/1982 απαγορεύτηκε σε αστυνομικούς η υπηρέτηση σε τόπους στους οποίους διέμεναν μέχρι το 18ο έτος της ηλικίας τους ή σε πόλη, η οποία με βάση την ισχύουσα απογραφή είχε μαζί με τα προάστια περίπου είκοσι χιλιάδες κατοίκους και από την οποία κατάγονταν οι αστυνομικοί αυτοί. Με τον «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ», δηλαδή με τη συνένωση δήμων και κοινοτήτων που έγινε το 2010 και στη συνέχεια το 2012, επανακαθορίστηκαν τα όρια των αυτοδιοικητικών μονάδων, ο τρόπος εκλογής των οργάνων και οι αρμοδιότητες και παράλληλα έγινε αναδιάταξη και αναδιοργάνωση των αστυνομικών περιφερειών και υπηρεσιών. Η ύπαρξη αυτού του άρθρου δημιουργεί προβλήματα, δυσχέρειες στο προσωπικό, που θέλει να υπηρετήσει και καταλαμβάνεται από τις διατάξεις του νόμου περί εντοπιότητας. Γι' αυτόν τον λόγο θα σας φέρω ένα παράδειγμα: Σε πόλεις, όπως είναι η Άμφισσα ή η Σπάρτη, που έχουν πληθυσμό κάτω των είκοσι χιλιάδων κατοίκων υπάρχει πρόβλημα αν κάποιοι αστυνομικοί από άλλα μέρη δεν επιθυμούν να υπηρετήσουν και υπάρχουν κάποιοι ντόπιοι αστυνομικοί οι οποίοι θέλουν να υπηρετήσουν, αλλά δεν μπορούν με βάση αυτό το άρθρο. Αυτή η τροπολογία, λοιπόν, ρυθμίζει θέματα καθαρά εξορθολογισμού της υπάρχουσας πραγματικότητας. Η κατάργηση αυτού του άρθρου δεν θα δημιουργήσει άλλα εμπόδια στις μετακινήσεις και μεταθέσεις του αστυνομικού προσωπικού. Θα συνεχίσουν αυτές οι μεταθέσεις να γίνονται με βάση το π.δ. 100/2003. Μάλιστα, υπάρχουν ελεγκτικοί μηχανισμοί και η Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων που εξετάζει περιπτώσεις όχι σωστής άσκησης των καθηκόντων του αστυνομικού προσωπικού. Υπάρχει, δηλαδή, δικλίδα ασφαλείας. Γι' αυτόν τον λόγο προτείνουμε την κατάργηση αυτού του άρθρου, ώστε να μπορούν οι αστυνομικοί να υπηρετούν, εφόσον υπάρχουν υπηρεσιακές ανάγκες, στους τόπους καταγωγής τους. Αυτός είναι ένας απλός εξορθολογισμός με τα σημερινά δεδομένα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Εισερχόμαστε στον κατάλογο των ομιλητών. Ανά δυο ή τρεις ομιλητές θα μιλούν οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, οι οποίοι μπορούν να μας δηλώσουν πότε θέλουν να μιλήσουν. Αυτή τη στιγμή μόνο η κ. Βάκη και ο κ. Αμυράς έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον. Όποτε, αν θέλετε οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, ελάτε να συνεννοηθούμε, για να δούμε μαζί πότε θα μιλήσετε. Η κ. Αυλωνίτου έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το σημερινό νομοσχέδιο, που αφορά Κύρωση της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Πρόληψη και την Καταπολέμηση της Βίας κατά των γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας κ.λπ., επικυρώνει μια σύμβαση που επιδιώκει την εναρμόνιση των εθνικών νομοθεσιών για την αντιμετώπιση της οικογενειακής βίας. Θεωρώ ότι δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω για την ανάγκη υπερψήφισης της κύρωσης της σύμβασης. Νομίζω ότι είναι σε όλους προφανής. Όμως, το σκέλος της προσαρμογής της ελληνικής νομοθεσίας έχει ιδιαίτερη σημασία και θέλω να σταθώ σε ορισμένα σημεία των άρθρων 2 και 5. Το άρθρο 2 τροποποιεί διατάξεις του Ποινικού Κώδικα. Στην παράγραφο 1 προσδιορίζει εύστοχα και απαγορεύει ρητά το βασικό παραμύθι που συνοδεύει την ενδοοικογενειακή βία και τη βία με στόχο τη γυναίκα, την επίκληση εθίμων και παραδόσεων που δίνουν προκαταβολικά «συγχωροχάρτι» σε τέτοιες πράξεις, φτάνοντας ακόμα και στην επίκληση της θεϊκής εντολής. Δεν θα πω ότι φταίνε τα έθιμα, οι παραδόσεις και οι θρησκείες για τη βία εναντίον της γυναίκας. Όμως, ακόμα και αν κάποιος πιστεύει ότι φταίνε, χάσανε. Η επίκλησή τους δεν εξασφαλίζει στον δράστη καμμία επιείκεια στην ποινή. Στην Ελλάδα βέβαια τα έθιμα, οι παραδόσεις και η πρόσληψη της επικρατούσας ορθόδοξης χριστιανικής θρησκείας έχουν εξελιχθεί μέσα στα χρόνια μαζί με το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Στις μέρες μας δεν νομίζω ότι μπορείς να βρεις στην Ελλάδα ορθόδοξο παπά, που να σου πει για οποιονδήποτε λόγο «δείρε τη γυναίκα σου». Από τη δεκαετία του 1960 η νομολογία των ελληνικών δικαστηρίων αντιμετωπίζει το έγκλημα της δήθεν τιμής ως τιμωρητέα ατιμία. Στις μέρες μας, όμως, οι άνθρωποι μετακινούνται και οι διαφορετικοί πολιτισμοί συναντιούνται. Οπότε, είναι πολύ καλό να υπάρχει μια φρέσκια διάταξη στον Ποινικό Κώδικα που να λέει ρητά και χωρίς περιστροφές προς όλους «όταν βρίσκεστε στην Ελλάδα, θα ακολουθείτε σε θέματα ποινικού ενδιαφέροντος τους ελληνικούς νόμους και τις ελληνικές παραδόσεις». Η παράγραφος 2 του άρθρου 2 στέκεται ιδιαίτερα σε μια πράξη που όντως αποτελεί παράδοση σε ορισμένες χώρες εκτός Ευρώπης, αλλά και που στη χώρα μας αποτελεί αποτρόπαιο έγκλημα: τον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων. Πρόκειται για μια βάρβαρη πράξη που την υφίστανται αλλού, σε άλλες χώρες, ανήλικα κορίτσια. Η παράγραφος 2 του άρθρου 2 ορίζει ότι κανένα κορίτσι δεν θα την υφίσταται στην Ελλάδα και όποιος έχει πρόβλημα με αυτό ας μην έρθει στη χώρα μας. Η παράγραφος 3 του άρθρου 2 αντιμετωπίζει ένα άλλο εισαγόμενο πρόβλημα: τη διακίνηση ανθρώπων με στόχο τον εξαναγκασμό σε γάμο ακόμα και μικρών κοριτσιών, που αντιμετωπίζεται πλέον ως εμπορία ανθρώπων. Μέχρι εδώ το άρθρο 2 ακολουθεί με απόλυτη συνέπεια την αρχή ότι στην Ελλάδα ισχύει το ελληνικό δίκαιο για όλους, άσχετα από το τι διαφορετικό τυχόν ισχύει στη χώρα καταγωγής του κάθε ανθρώπου που θα βρεθεί στη χώρα μας. Προσδιορίζεται δηλαδή γεωγραφικά το δίκαιο. Οφείλω να επισημάνω, όμως, ότι αυτή η αρχή ακολουθείται με απόλυτη συνέπεια σε όλο το νομοθέτημα, αφού το άρθρο 5 ρητά δηλώνει την επιφύλαξη της χώρας μας στην εφαρμογή του εδαφίου ε΄ της παραγράφου 1 και των παραγράφων 3 και 4 του άρθρου 44 της σύμβασης. Τι λένε, όμως, αυτά τα εδάφια που δεν δεχόμαστε να εφαρμόσουμε; Λένε ότι επεκτείνουμε την εφαρμογή του Ελληνικού Δικαίου σε όλες τις χώρες του πλανήτη, αρκεί να πέσει στα χέρια μας ο φερόμενος δράστης, γιατί συνηθίζει να ζει στη χώρα μας, ακόμα και αν η πράξη που φέρεται να έκανε δεν είναι παράνομη στη χώρα όπου φέρεται να την έκανε. Εδώ, με απόλυτη συνέπεια στην απαίτησή μας να προσδιορίζουμε γεωγραφικά το δίκαιο, ορίζουμε ότι δεν έχουμε δικαίωμα να ορίζουμε τι θα γίνεται σε άλλες χώρες. Δεν είμαστε ούτε η παγκόσμια αυτοκρατορία του καλού ούτε ο εκπρόσωπος του θεού επί της γης. Είμαστε μια δημοκρατική χώρα που ορίζει τι ισχύει μέσα στη χώρα μας. Όπως απαιτούμε την απόλυτη αρμοδιότητα να ορίζουμε τα καθ' ημάς, έτσι αναγνωρίζουμε στα υπόλοιπα κράτη του πλανήτη το δικαίωμα να ορίζουν τα καθ' αυτούς. Έχουμε, λοιπόν, ένα νομοσχέδιο που κάνει καθαρές εξηγήσεις προς όλους μέσα και έξω από τη χώρα. Αυτό μου αρέσει ιδιαίτερα. Οπότε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο το υπερψηφίζω και επί της αρχής και κατ' άρθρον ενθουσιωδώς. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα επτά μαθήτριες και μαθητές και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Γυμνάσιο Έδεσσας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Βορίδης εκ μέρους της Νέας Δημοκρατίας. Ορίστε κύριε Βορίδη, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να σας παρακαλέσω, έτσι εισαγωγικώς, να υπάρξει κάποια μέριμνα για τα μικρόφωνα και μάλιστα εσπευσμένως και πάντως προτού λάβει τον λόγο στην Ολομέλεια ο κ. Γεωργιάδης, διότι αντιλαμβάνεστε τι πρόκειται να συμβεί εάν με αυτά τα μικρόφωνα έχουμε ομιλία του Αδώνιδος εδώ.
Δεν είναι σήμερα εδώ.
Ναι, σήμερα δεν είναι. Γι' αυτό το λέω, κατεπειγόντως! Το δεύτερο το οποίο θα ήθελα να πω, επειδή δημιουργήθηκε μια παρανόηση και αναπαρήχθη στα μέσα ενημέρωσης σχετικά με το ζήτημα των οκτώ, είναι το εξής: Το συγκεκριμένο άρθρο το οποίο εισηγείται σήμερα η Κυβέρνηση και με το οποίο τροποποιείται το άρθρο 55 του Σωφρονιστικού Κώδικα αφορά «προϋποθέσεις λήψεως τακτικών αδειών των καταδίκων». Το άρθρο 55, παράγραφος 1 λέει: «Οι τακτικές άδειες χορηγούνται, εφόσον, πρώτον, ο κατάδικος…» και αρχίζουν οι προϋποθέσεις. Είναι προφανές ότι οι οκτώ δεν είναι κατάδικοι. Επομένως, δεν υπάρχει κανένα περιθώριο παρανοήσεως και, επομένως, δεν υπάρχει κανένα σχετικό ζήτημα με την τροποποίηση του άρθρου αυτού. Οι οχτώ, προφανώς, κρατούνται στο πλαίσιο της λεγόμενης «διοικητικής κρατήσεως». Το θέμα του χρονικού ορίου της διοικητικής κρατήσεως έχει προσδιοριστεί. Ως κατ' ανώτατο όριο είναι οι δεκαοκτώ μήνες. Και αυτό, γιατί αλλιώς θεωρείται ότι υπάρχει παράβαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Επομένως, αυτό είναι, για να τελειώνουμε με αυτή τη συζήτηση η οποία, νομίζω, δεν υπήρχε λόγος να ανοίξει τουλάχιστον σε σχέση με αυτό το νομοσχέδιο. Παραμένει ανοικτό - και μάλιστα το διευκρίνισε ο κύριος Υπουργός, αλλά δεν ξέρω εάν κανείς μπορεί να καθησυχάσει με αυτή την διευκρίνιση - το ζήτημα της περίφημης ανταλλαγής. Γιατί λέω ότι παραμένει ανοιχτό; Η Κυβέρνηση το διευκρίνισε. Ακούστε λίγο, γιατί λέω ότι παραμένει ανοικτό. Διότι η συγκεκριμένη παρέμβαση έχει προέλθει από Βουλευτή του συγκυβερνώντος με εσάς κόμματος. Και μάλιστα από αυτόν ο οποίος είναι προσκείμενος στον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, που χειρίζεται τα ζητήματα αυτά στο πλαίσιο της Κυβέρνησης. Και επομένως αυτό δημιουργεί εύλογη ανησυχία για τις σκέψεις που επικρατούν. Θα ήθελα, επίσης, να χαιρετίσω εδώ, αλλά και να έρθω σε αυτό που θα είναι η κύρια παρέμβασή μου, πράγματι τις διατάξεις του άρθρου 2 του συγκεκριμένου νομοσχεδίου και ειδικά κυρίως τα ζητήματα στην εισαγωγή του νέου άρθρου 315 Β, του Ποινικού Κώδικα. Τι λέει το άρθρο 315 Β; «Όποιος προκαλεί ή παροτρύνει με οποιονδήποτε τρόπο γυναίκα να υποβληθεί σε ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων, καθώς και όποιος δημόσια με οποιονδήποτε τρόπο προκαλεί ή διεγείρει στην πράξη αυτή τιμωρείται με φυλάκιση». Η αμέσως προηγούμενη διάταξη, που την ανέπτυξε η προηγούμενη ομιλήτρια, τροποποιεί επίσης το άρθρο 79 του Ποινικού Κώδικα και λέει ότι λαμβάνονται υπ' όψιν «τα αίτια που τον ώθησαν στην εκτέλεση του εγκλήματος, η αφορμή που του δόθηκε και ο σκοπός που επιδίωξε». Και λέει: «Τα έθιμα και οι παραδόσεις που ακολουθεί ο δράστης, καθώς και η θρησκεία του δεν συνιστούν στοιχεία ικανά να μειώσουν την ποινή». Ορθότατες είναι αυτές οι διατάξεις. Γιατί όμως καθίστανται αναγκαίες; Τι είναι εκείνο που κάνει το νομοθέτη να θέλει να τις νομοθετήσει; Είχαμε ποτέ τέτοια ζητήματα στην Ελλάδα και πρέπει τώρα να εισάγουμε μια διάταξη με την οποία ποινικοποιούμε αυτόν ο οποίος προκαλεί σε κάποιον την πρόθεση να προβεί σε ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων, αλλά εδώ ουσιαστικώς στοχεύει στις γυναίκες; Δεν το είχαμε ποτέ. Γιατί το έχουμε; Ακριβώς γιατί στην πραγματικότητα αυτό είναι μια πρακτική, που ακολουθείται από ορισμένες ισλαμιστικές κοινότητες που έχουν μία συγκεκριμένη ερμηνεία για τη συγκεκριμένη πρακτική. Γιατί, λοιπόν, έχουμε ανάγκη και ορθά εισάγεται και προφανώς το υπερψηφίζουμε; Γιατί στην πραγματικότητα βλέπουμε ότι υπάρχει πλέον ο κίνδυνος - δεν ξέρω εάν έχει υπάρξει τέτοια πράξη στην Ελλάδα - μιας τέτοιας εφαρμογής. Και έρχομαι στην επόμενη συζήτηση μέσα από αυτό. Με τροπολογία αλλάζει διατάξεις του Κώδικα για την Ιθαγένεια. Είναι εξαιρετικά κακό να συζητάμε για πολιτογραφήσεις στο πλαίσιο τροπολογιών. Η πολιτογράφηση - δηλαδή τι; - , η απόδοση της ιδιότητας του Έλληνα πολίτη στον οποιονδήποτε, πρέπει να είναι μια πολύ σοβαρή πράξη και πρέπει να προηγείται αυτής μία πολύ σοβαρή συζήτηση. Παρεμπιπτόντως δεν μπορεί να γίνεται, δεν μπορεί να γίνεται τυχαία, δεν μπορεί να γίνεται «γιατί έτσι». Γιατί στην πραγματικότητα εκείνο το οποίο έχετε κάνει ως Κυβέρνηση είναι να έχετε φέρει δύο νόμους για την ιθαγένεια, έναν το 2015 και έναν το 2017, στο τελευταίο χρονικό διάστημα και σήμερα να νομοθετείτε με τροπολογίες. Αφήνω αυτά που στην τροπολογία είναι ελάσσων, ας πούμε όχι τόσο σπουδαία, αλλά τα οποία αποτελούν αβλεψίες ή εναρμονίσεις με προηγούμενες διατάξεις οι οποίες δεν έχουν ορθό χαρακτήρα και τώρα κάπως, ας το πω, προσπαθείτε να τις συμμαζέψετε. Έρχομαι, όμως, σε μια διάταξη που θεωρώ πολύ σημαντική. Και ποια είναι η διάταξη αυτή; Αφορά μία συγκεκριμένη παράγραφο που λέει το εξής: «Στο άρθρο 5 του Κώδικα Ελληνικής Ιθαγενείας προστίθεται παράγραφος 3 ως εξής: “Ο αλλοδαπός που κατέχει κάθε έγκυρο τίτλο διαμονής, εκτός των προσωρινών, και πληροί τυπικές προϋποθέσεις των περιπτώσεων α΄, β΄, γ΄ της παραγράφου 1, μπορεί να ζητήσει την πολιτογράφησή του, εφόσον διαμένει στην Ελλάδα νόμιμα για δώδεκα συνεχή έτη πριν από την υποβολή της αίτησης πολιτογράφησης”». Έχουμε διαδικασία πολιτογράφησης; Έχουμε. Τι λέει η διάταξη; Περιγράφει τους συγκεκριμένους τίτλους, που απαιτούνται, είναι σαφείς αυτοί οι τίτλοι στον Κώδικα Ελληνικής Ιθαγενείας στο άρθρο 5, και λέει ότι χρειάζεται να έχει επτά χρόνια συνεχή, προκειμένου να έχει δικαίωμα να ζητήσει. Ποιοι είναι οι τίτλοι αυτοί, με βάση τον νόμο; Η άδεια επί μακρόν διαμένοντος, για τους πολίτες των κρατών - μελών βεβαίωση ή άλλο τίτλο διαμονής που χορηγείται, δελτίο ή άλλος τίτλος διαμονής που χορηγείται σε μέλη της οικογένειας πολίτη, δελτίο αναγνωρισμένου πολιτικού πρόσφυγα ή υπαγόμενου σε καθεστώς επικουρικής προστασίας, ταξιδιωτικά έγγραφα ή ειδικό δελτίο με βάση τη διεθνή Σύμβαση της Νέας Υόρκης, δελτίο ή τίτλος διαμονής ομογενούς, άδεια διαμονής δεύτερης γενιάς. Με αυτά, όπως είναι σήμερα η διάταξη, εάν έχουν συμπληρωθεί επτά χρόνια παραμονής, αποκτά κάποιος δικαίωμα να ζητήσει την πολιτογράφηση του. Τι έρχεται και λέει εδώ η διάταξη που φέρνετε; «Και κάθε άλλο έγκυρο τίτλο διαμονής». Συνάδελφοι που θα το ψηφίσετε, αν σας ρωτήσω «ποιος είναι ο άλλος έγκυρος τίτλος διαμονής;», δεν ξέρει να μου απαντήσει κανείς. Και δεν το λέει και η αιτιολογική έκθεση.
Κύριε Βορίδη, ολοκληρώστε παρακαλώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Μπήκα, όμως, εγώ στον κόπο να δω ποιος είναι ο άλλος έγκυρος τίτλος διαμονής. Προβλέπονται οι άλλοι τίτλοι διαμονής στον ν.4251/2014, ο οποίος έχει καταργήσει ένα προεδρικό διάταγμα για τους επί μακρόν διαμένοντας και λέει τώρα τα εξής - σας διαβάζω τους άλλους έγκυρους τίτλους: «Άδεια διαμονής για εργασία και επαγγελματικούς λόγους». Εκεί είναι εργαζόμενοι με εξαρτημένη εργασία, εργαζόμενοι ειδικού σκοπού: επενδυτική δραστηριότητα, απασχόληση υψηλής ειδίκευσης, μπλε κάρτα. Είναι η άδεια διαμονής για ανθρωπιστικούς, εξαιρετικούς κι άλλους λόγους - ανθρωπιστικοί λόγοι, εξαιρετικοί λόγοι, δημόσιο συμφέρον. Άλλοι λόγοι: Άδεια διαμονής για σπουδές, εθελοντική εργασία, έρευνα και επαγγελματική κατάρτιση, άδεια διαμονής για θύματα εμπορίας ανθρώπων, παράνομης διακίνησης μεταναστών, άδεια διαμονής για οικογενειακή επανένωση, άδεια διαμονής μακράς διαρκείας, άδεια διαμονής επί μακρόν διαμένοντος, άδεια διαμονής δεύτερης γενιάς, άδεια διαμονής δεκαετούς διαρκείας. Με συγχωρείτε: Με ποια σκέψη; Και χωρίς συζήτηση και χωρίς να έχει προηγηθεί ένας εκτενής διάλογος.
Κύριε Βορίδη, φτάσατε στα δέκα λεπτά. Σας παρακαλώ πολύ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Έχετε δίκιο. Και γιατί η πρόβλεψη της δωδεκαετίας; Και γιατί η υπερβολική αυτή διεύρυνση αυτής της δυνατότητας; Είναι δυνατό να νομοθετεί το Κοινοβούλιο για τόσο σημαντικά θέματα χωρίς να έχει προηγηθεί εκτενής διάλογος, χωρίς να έχει υπάρξει επαρκής αιτιολογία, χωρίς να λέμε πόσο θέλουμε να ανοίξουμε αυτό το πράγμα, το οποίο είναι η ιδιότητα του Έλληνα πολίτη; Με συγχωρείτε, αλλά αυτή η νομοθεσία γι' αυτά τα ζητήματα με αυτόν τον τρόπο, χωρίς εκτενή συζήτηση, χωρίς καν να έχουν ιδέα οι Βουλευτές τι είναι εκείνο το οποίο νομοθετούν, είναι κάτι απολύτως απαράδεκτο και είναι προφανές ότι εμείς δεν μπορούμε να ψηφίσουμε τέτοιου είδους διατάξεις. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Βορίδη. Θα ήθελα να παρακαλέσω όλους τους συναδέλφους να μην υπερβαίνετε τον χρόνο σας. Καταλαβαίνω ότι είναι σημαντικά και το νομοσχέδιο και οι ομιλίες σας, αλλά είναι εγγεγραμμένοι είκοσι έξι ομιλητές συν τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους, συν τους Υπουργούς.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για να μιλήσω για δύο τροπολογίες.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Για την τροπολογία με γενικό αριθμό 1536 και ειδικό 149 μίλησε ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Τόσκας. Δεν έχω να προσθέσω κάτι περισσότερο. Η τροπολογία αυτή γίνεται δεκτή. Θα ήθελα να αναφερθώ στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1543 και ειδικό 154. Αυτή η τροπολογία είναι του Υπουργείου Δικαιοσύνης, την οποία είχα προαναγγείλει στην τελευταία συνεδρίαση της επιτροπής. Δεν είχαμε προλάβει να διεκπεραιώσουμε τη διαδικασία στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, γι' αυτό και δεν την είχα φέρει ενώπιον της επιτροπής. Αναφέρεται στις αλλαγές στον οργανισμό του καταστήματος κράτησης του Κορυδαλλού. Με την τροπολογία αυτή δημιουργείται αυτόνομη μονάδα, το κατάστημα κράτησης «Κορυδαλλός ΙΙ», στην οποία μονάδα θα ανήκει το τμήμα της φυλακής που έχει να κάνει με τις γυναίκες. Επίσης, στη διοικητική αυτή δομή, όπως περιγράφεται στην τροπολογία, θα υπαχθούν και οι εξωτερικοί φρουροί, δηλαδή το τμήμα εξωτερικής φρούρησης της φυλακής. Τέλος, με την τροπολογία αυτή προβλέπεται η δημιουργία θέσης υποδιευθυντή στο κατάστημα κράτησης «Κορυδαλλός Ι» για την καλύτερη και εύρυθμη λειτουργία του. Επίσης, λαμβάνεται μέριμνα για την επαρκή στελέχωση με προσωπικό, στοιχείο το οποίο διαλαμβάνεται σε συγκεκριμένη διάταξη. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Ο κ. Γρέγος έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είναι πραγματικά ενδεικτικό και χαρακτηριστικό ακραίας ψηφοθηρίας η Νέα Δημοκρατία να προσπαθεί να αναδείξει ότι την ενδιαφέρουν δήθεν προβλήματα όπως αυτά της απόδοσης ιθαγένειας. Να θυμίσουμε εδώ ότι ήταν ο Σαμαράς που άνοιξε τα σύνορα, ότι η Νέα Δημοκρατία ψήφισε τον νόμο για την ιθαγένεια και φυσικά ψήφισε και τον αντιρατσιστικό νόμο. Η βία είναι μια κατάσταση η οποία μπορεί να ξεκινήσει ως μια απλή και αθώα συμπεριφορά και με την πάροδο του χρόνου να εξελιχθεί σε μια δραματικά βίαιη πράξη. Το φαινόμενο της ενδοοικογενειακής βίας έχει λάβει ασφυκτικές διαστάσεις στη χώρα μας, αλλά και διεθνώς, με τη μορφή σωματικής και σεξουαλικής κακοποίησης ή λεκτικής και ψυχολογικής βίας. Σύμφωνα με τα στατιστικά του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, από το 2014 έως το 2017 έχουν σημειωθεί πάνω από 13.700 τέτοια περιστατικά και οι γυναίκες αποτελούν το 70% των θυμάτων. Το 2017 σημειώθηκαν τρεις χιλιάδες εκατόν τριάντα τέσσερα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας με τέσσερις χιλιάδες διακόσια σαράντα τρία θύματα συνολικά. Εκτιμάται ότι μέσα σε έναν χρόνο πάνω από δεκαέξι εκατομμύρια επτακόσιες χιλιάδες γυναίκες υπέστησαν σωματική βία ή σεξουαλική κακοποίηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ στην Ελλάδα έχουν σημειωθεί περισσότερα από επτακόσια εξήντα περιστατικά βιασμών. Είναι γνωστό από ποιους. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Το πρόβλημα της έξαρσης της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας στις κοινωνίες των ευρωπαϊκών κρατών άρχισε να προσλαμβάνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις εκεί όπου υπήρξε αθρόα προσέλευση και «ένταξη» στις τοπικές κοινωνίες μουσουλμάνων λαθρομεταναστών και εκεί όπου πολυπληθείς μουσουλμανικοί πληθυσμοί αναμείχθηκαν ή προσπάθησαν να αναμειχθούν και σε πολλές περιπτώσεις άρχισαν να υπερτερούν αριθμητικά έναντι των γηγενών ευρωπαίων. Η σαρία, η μαντίλα, η μπούργκα, η αντιμετώπιση της γυναίκας ως ατόμου με ανύπαρκτα δικαιώματα, η δυνατότητα ξυλοδαρμού της από τον σύζυγο ως φυσιολογική πρακτική, ο υποχρεωτικός γάμος μεταξύ ανηλίκων κοριτσιών, ακόμα και σε ηλικίες των δέκα ετών, η απάνθρωπη συνήθεια της κλειτοριδεκτομής αποτελούν πρακτικές, που είναι ευρύτατα αποδεκτές από τη μεγάλη πλειοψηφία των ισλαμικών πληθυσμών οι οποίοι μαζικά έχουν εισβάλει και εγκατασταθεί στην Ευρώπη ως λαθρομετανάστες υπό τις ευλογίες των απάτριδων και γραφειοκρατών των Βρυξελών. Οι ως άνω βάρβαρες για τις ευρωπαϊκές χριστιανικές κοινωνίες συνήθειες και αντιλήψεις έχουν νομική, θρησκευτική και ηθική βάση στο Ισλάμ. Είναι προφανές ότι δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν είτε προληπτικά, είτε κατασταλτικά με συμβάσεις, κανονισμούς, κοινοτικές οδηγίες και κάθε είδους νομοθετήματα, όπως η υπό κύρωση σύμβαση, η οποία στην ουσία αποτελεί ένα απλό ευχολόγιο, μια απλή παράθεση απόψεων και προθέσεων. Είναι δεδομένο ότι στην πράξη η ως άνω σύμβαση θα αποδειχτεί ανεπαρκής και αναποτελεσματική, εφόσον επιχειρεί να αντιμετωπίσει το σύμπτωμα, αφήνοντας στο απυρόβλητο τις γενεσιουργές αιτίες της ως άνω φοβίας, που είναι κυρίως οι ισλαμιστικές αντιλήψεις από τις οποίες εμφορούνται οι νέοι «συμπολίτες» μας - κι αυτό σε εισαγωγικά - και οι κάθε λογής λαθροεισβολείς. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του άρθρου 38 της υπό κύρωση σύμβασης το οποίο αναφέρεται στην προσφιλή για μεγάλο μέρος του μουσουλμανικού κόσμου πρακτική, της κλειτοριδεκτομής των ανήλικων κοριτσιών και η οποία ήδη γίνεται στα κρυφά ή στα λιγότερα κρυφά σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις, ακόμη και στην Αθήνα, σύμφωνα με καταγγελίες. Γενικά και αόριστα, εντελώς επιφανειακά, επιχειρεί να αντιμετωπίσει τη συγκεκριμένη ακραία εγκληματική συμπεριφορά η υπό κύρωση σύμβαση, η οποία καλεί τα μέλη να λάβουν τα απαραίτητα νομοθετικά μέτρα στο υπό ψήφιση σχέδιο νόμου. Όμως, στο άρθρο 2, ως απαραίτητο νομοθετικό μέτρο για να τιμωρηθεί η ως άνω αποτρόπαια πράξη, ορίζεται η απλή φυλάκιση. Είναι ένα μέτρο προφανώς ανεπαρκές για μια ποινικά κολάσιμη πράξη η οποία ούτως ή άλλως θα έπρεπε να επισείει την απειλή της κάθειρξης, αλλά και της άμεσης απέλασης του οποιουδήποτε εμπλέκεται με οποιαδήποτε μορφή συμμετοχής. Μιλάω για τους φυσικούς αυτουργούς, ηθικούς αυτουργούς και κάθε είδους συναυτουργία. Αποτελεί, λοιπόν, το άκρον άωτον της υποκρισίας το να επαίρονται για το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου οι συντάκτες του και να καμαρώνουν για την υπό κύρωση σύμβαση οι υποτιθέμενες φεμινίστριες του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίες μπορεί να θεωρούν επίτευγμα και σημαντικό γεγονός τον δήθεν συμβολισμό της συζήτησης του παρόντος νομοθετήματος την ημέρα της γυναίκας, πλην, όμως, κλείνουν τα μάτια και αγνοούν τον καθημερινό βασανισμό και εξευτελισμό που βιώνουν χιλιάδες γυναίκες οι οποίες είχαν την ατυχία να γεννηθούν και να μεγαλώσουν εντός μουσουλμανικής οικογένειας. Θεσπίζεται η δυνατότητα ετήσιας χρηματοδότησης από το Υπουργείο Δικαιοσύνης της φοίτησης έως είκοσι υπαλλήλων καταστημάτων κράτησης κατηγορίας ΔΕ σε προπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών του Ελληνικό Ανοικτού Πανεπιστημίου και ορίζονται οι ειδικότερες προϋποθέσεις. Η ρύθμιση αυτή φαίνεται θετική, πλην, όμως, θα έπρεπε να καλύπτεται το σύνολο του κόστους της φοίτησης και όχι μόνο το 50% των προβλεπόμενων διδάκτρων, όπως αναφέρεται στην προτεινόμενη διάταξη. Σχετικά με την τροπολογία 1542/153, που αφορά την κάλυψη δαπανών διαμονής στα εξωκοινοβουλευτικά μέλη της Κυβέρνησης και τους Υφυπουργούς, φυσικά συμφωνούμε, αλλά δεν έχει διευκρινιστεί ο ακριβής τρόπος και ο χρόνος επιστροφής των χρημάτων που καταβλήθηκαν. Ωστόσο, θα μπορούσε να τεθεί ένα χρονικό διάστημα μιας εβδομάδας, όπως γίνεται και στην καταβολή εγγύησης. Σαφώς καταδικάζουμε οποιαδήποτε μορφή βίας και φυσικά στη μορφή της ενδοοικογενειακής. Φυσικά εσείς δεν καταδικάζετε την ακραία βία σε βάρος της Χρυσής Αυγής, ακόμα και στην περίπτωση μιας συναγωνίστριας που της έσπασαν τα χέρια τα δικά σας παιδιά, επειδή απλά πήγαινε στα γραφεία μας. Το κράτος, οι φορείς, οι σύλλογοι πρέπει να είναι κοντά στα θύματα της ενδοοικογενειακής βίας από την αρχή μέχρι το τέλος. Μιλάμε για ένα κοινωνικό φαινόμενο με τεράστιες προεκτάσεις, πολλές φορές καλά κρυμμένο και δυστυχώς πολλές φορές ατιμώρητο. Κορωνίδα σε αυτήν την εγκληματική συμπεριφορά είναι η βία κατά των παιδιών η οποία πρέπει να τιμωρείτε παραδειγματικά. Φυσικά για τις περιπτώσεις των παιδόφιλων και παιδεραστών η κατάλληλη τιμωρία είναι η θέσπιση της θανατικής ποινής, ο χημικός ευνουχισμός και οτιδήποτε άλλο θα μετατρέψει τη ζωή του δράστη - εγκληματία σε μια κόλαση. Ευτυχώς, συνήθως, σε τέτοιες περιπτώσεις η απονομή τις δικαιοσύνης δίνεται μέσα στις φυλακές. Έγινε αναφορά σε σχέση με την απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας σε λαθρομετανάστες από τον ειδικό αγορητή. Είναι ένα έγκλημα που θέλετε να διαπράξετε, το οποίο, όμως, με ένα άρθρο, με έναν νόμο και με μία εθνική κυβέρνηση της Χρυσής Αυγής θα διορθωθεί με μια απλή αφαίρεση. Το πώς λειτουργούσαν και λειτουργούν τα κόμματα του δήθεν συνταγματικού τόξου είναι γνωστό στον ελληνικό λαό: Κλεψιές, μίζες, απατεωνιές, ρουσφέτια και άλλα πολλά. Η Χρυσή Αυγή μπήκε στη Βουλή με εντολή του ελληνικού λαού, με συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις. Δεν μολύνθηκε από το σάπιο και διεφθαρμένο σύστημα και θα συνεχίσει τον δίκαιο και τίμιο αγώνα της που είναι και αγώνας ολόκληρου του ελληνικού λαού. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Γρέγο. Θα παίρνουν τον λόγο δύο, τρεις ομιλητές και ένας Κοινοβουλευτικός για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε αντίστοιχα τη διαδικασία. Τον λόγο έχει ο κ. Παναγιωτόπουλος, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, παρατήρησα πώς ξεκίνησε σήμερα το πρωί η σχετική συζήτηση. Ξεκίνησε με έναν έντονο δεκάλεπτο, περίπου, διαξιφισμό μεταξύ Υπουργού και Βουλευτή της Αντιπολίτευσης σχετικά με μια πολύ ειδική νομοθετική πρόβλεψη, το άρθρο 30 παράγραφος 3, τρεις διαφορετικές παράγραφοι, στην ουσία τρία διαφορετικά άρθρα, που όμως κατά τρόπο παράδοξο και στρεβλό νομοθετικά ενσωματώνονται στο ίδιο άρθρο για ένα πολύ συγκεκριμένο θέμα, την απαγόρευση χορήγησης άδειας σε κρατούμενο επί του οποίου εκκρεμεί διαδικασία έκδοσης σε άλλη χώρα, στο πλαίσιο εκτέλεσης ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης. Το εξηγήσατε και το δεχόμαστε, αλλά έγινε με αυτόν τον τρόπο. Δυστυχώς αυτά θα προκύπτουν, όταν σε ένα ευρωπαϊκό συμβατικό κείμενο φορτώνετε - και μάλιστα ένα σημαντικό κείμενο, όπως είναι η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης - πλήθος άσχετων και αλλότριων διατάξεων, συναφών μεν ως προς την αρμοδιότητα του Υπουργείου Δικαιοσύνης να τις ρυθμίσει, αλλά ξένων δε ως προς το βασικό νομοθέτημα. Μαζί βέβαια είναι και το αναπόφευκτο μπαράζ από τροπολογίες - πάνω από δέκα μέχρι στιγμής, ίσως έρθουν κι άλλες στην πορεία - που είναι ζητήματα σχετικά με το σωφρονιστικό σύστημα, τα βραχιολάκια, την επιδότηση φοίτησης σωφρονιστικών υπαλλήλων σε πανεπιστήμια, το Εθνικό Κτηματολόγιο, το παράνομο στοίχημα, τη νέα ΑΕΠΙ στο πλαίσιο της ρύθμισης των ζητημάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, την «EUROJUST», το ελεγκτικό συνέδριο και άλλα πολλά. Κοιτάξτε, έχει γίνει κουραστικό να καταγγέλλουμε από αυτό το Βήμα την υποβάθμιση της ποιότητας του νομοθετικού έργου μέσα από αυτήν την μέθοδο της νομοθέτησης και μάλιστα σε μη κατεπείγουσες διαδικασίες όπως η σημερινή. Το δυστύχημα, όμως, είναι εν προκειμένω - και θέλω να το τονίσω αυτό - ότι έτσι αδικείτε, ευτελίζετε και υποβαθμίζετε τη σπουδαιότητα του βασικού νομοθετήματος που επεξεργαζόμαστε, δηλαδή, της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης, στη συζήτηση του οποίου σας θυμίζω κατά την έναρξη των εργασιών στην επιτροπή είχε παραστεί και ο κ. Τσίπρας, ο Πρωθυπουργός, προκειμένου να καταδείξει τη σπουδαιότητα ακριβώς αυτού του νομοθετήματος. Θα μπορούσαμε, λοιπόν, σήμερα να έχουμε μια καθολική και ομόφωνη υπερψήφιση επί της αρχής και επί όλων των σχετικών άρθρων ως προς τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης και τα πολλά σημαντικά, που προβλέπει για μία οργανωμένη και συνολική αντιμετώπιση από πλευράς συντεταγμένης της πολιτείας του φαινομένου της έκφυλης βίας. Είναι αναμφισβήτητα πολύ σημαντικό θέμα: Παρεμβάσεις σημαντικές σχετικά με την πρόληψη της βίας κατά των γυναικών, την προστασία των θυμάτων, τον εκσυγχρονισμό των σχετικών διατάξεων του ποινικού μας δικαίου με την ποινικοποίηση μεταξύ άλλων - και αυτό το θεωρώ σημαντικό - και της επίμονης συμπεριφοράς καταδίωξης - του λεγόμενου stalking - στο πλαίσιο των σεξουαλικώς παρενοχλητικών συμπεριφορών, είναι ένα θέμα ιδιαίτερα επίκαιρο και θέμα έντονης συζήτησης διεθνώς, αλλά όχι και τόσο πολύ σε αυτήν τη χώρα. Και είναι κρίμα, αδικεί τη συζήτηση, το ότι δεν έχουμε να πούμε και τόσα πολλά, δεν προλαβαίνουμε να πούμε τόσα πολλά, σε αυτό. Η εισηγήτριά μας ανέπτυξε επαρκέστατα τα ζητήματα του νομοσχέδιου, όπως και η κ. Βούλτεψη, η εισηγήτριά μας κατά τις εργασίες της επιτροπής πριν από την κ. Αντωνίου. Εγώ θα ήθελα να τονίσω ότι ψηφίζουμε το Α΄ και το Β΄ Μέρος, δηλαδή τα δύο ευρωπαϊκά κείμενα της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και την ενδοοικογενειακή βία αφ' ενός και αφ' ετέρου την απόφαση πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης επί χρηματικών ποινών. Διατυπώνουμε, βέβαια, κάποιες διαφοροποιήσεις, όπως τα πολλά επιμέρους ζητήματα, αυτά τα διάσπαρτα άρθρα του τρίτου μέρους. Ξέρετε, όμως, με τον τρόπο που νομοθετείτε δεν μας δίνετε την δυνατότητα για μια εκτενέστατη συζήτηση επί του βασικού νομοθετήματος, για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ισότητα των φύλων και την έμφυλη βία. Μιας και όμως, κύριε Υπουργέ, συζητάμε για ζητήματα σχετικά με τη δικαιοσύνη, θα ήθελα να μας πείτε: Συμφωνείτε εσείς με τη θεωρία της παράκαμψης της δικαιοσύνης, όπως αναπτύχθηκε χθες - δεν είναι εδώ η πέτρα του σκανδάλου, ήταν προ ολίγου - από Βουλευτή της κυβερνητικής πλειοψηφίας στην τηλεόραση συσχετιζόμενη με το ζήτημα της ανταλλαγής - γιατί σε αυτό το πλαίσιο το έθεσε το ζήτημα ο κ. Κατσίκης - των οκτώ κρατουμένων στην Ελλάδα Τούρκων με τους δύο κρατούμενους στρατιωτικούς στην Τουρκία; Συμφωνεί η Κυβέρνηση με αυτό; Γιατί δεν έχω ακούσει κανένα σχολιασμό επ' αυτού. Δεν έχω ακούσει κανένα σχολιασμό από τον κυβερνητικό εταίρο. Έχω κατά καιρούς πει πολλά. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Θα μας τα πει. Περιμένω. Θα είναι η πρώτη αντίδραση της Κυβέρνησης πάνω σε αυτή την ενδιαφέρουσα προσέγγιση.
Μίλησε από χθες ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος.
Εντάξει, ωραία. Θα τα πείτε και εσείς ως αρμόδιος Υπουργός, γιατί είστε αρμόδιος όταν κάποιος αναπτύσσει θεωρίες παρακάμψεως της δικαιοσύνης. Έχω πει πολλά κατά καιρούς για τον κ. Καμμένο, τον κυβερνητικό εταίρο. Εδώ, όμως, θα συμφωνήσω μαζί του όταν επιχειρεί να προβάλει σε αυτήν τη συγκυρία με αυτόν τον απειλητικό πλέον και ανεξέλεγκτο γείτονα την αποτρεπτική ισχύ της χώρας με εντονότερη παρουσία του στρατεύματος στα σύνορα χερσαία και θαλάσσια. Συμφωνώ με αυτό. Εδώ, όμως, ενώ ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας αγριεύει, ο Βουλευτής του παζαρεύει ή μάλλον προτείνει παζάρι ανατολίτικο στο πλαίσιο αυτής της πραγματικά άφρονος θεωρίας της παρακάμψεως της δικαιοσύνης για να πάμε σε ανταλλαγή των κρατουμένων. Πραγματικά, αυτό είναι τεράστιο θέμα, γιατί πρώτα από όλα παρέχει καλές υπηρεσίες στην τουρκική πλευρά. Και αυτό ήδη αναγνωρίζεται στον Τύπο της γείτονος χώρας, όπου λίγο - πολύ με πανηγυρικό τόνο μας είπε χθες η «HURRIYET» ότι επιτέλους πρώτη φορά συζήτησαν το θέμα της ανταλλαγής. Πώς θα διαπραγματευθεί, λοιπόν, η Κυβέρνηση; Πώς θα χειριστεί, μάλλον, η Κυβέρνηση αυτό το πολύ δύσκολο θέμα; Και θυμίζω ότι αυτές οι δύο υποθέσεις δεν έχουν καμμία σχέση μεταξύ τους. Αφ' ενός έχουμε μια σειρά αποφάσεων της ελληνικής δικαιοσύνης κατά την προβλεπόμενη διαδικασία απορριπτικές επί του αιτήματος έκδοσης των Τούρκων στρατιωτικών, όπως το ήγειρε αυτό το αίτημα η τουρκική πλευρά με βασικό στοιχείο αυτών των αποφάσεων την πεποίθηση της ελληνικής δικαιοσύνης - και πολύ ορθώς έκρινε - ότι δεν θα τύχουν δίκαιης δίκης στην Τουρκία, έτσι όπως διαμορφώνεται αυτήν την ώρα υπό την πίεση του καθεστώτος του Ερντογάν το τουρκικό «κράτος δικαίου». Σηκώθηκε στο ύψος της περίστασης η ελληνική δικαιοσύνη και προάσπισε τα κεκτημένα του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Αυτό, όμως είναι η μια πλευρά. Από την άλλη, δεν έχουμε μια παρόμοια διαδικασία. Έχουμε απλά δύο Έλληνες στρατιωτικούς, οι οποίοι κρατούνται στις τουρκικές φυλακές. Ένα μήνα νομίζω πλέον συμπληρώνουμε στο πλαίσιο αυτής της δυσάρεστης κατάστασης, που δεν έχει καμμία σχέση η δική τους υπόθεση με την υπόθεση των Τούρκων εκζητουμένων. Πώς, λοιπόν, τις εξομοιώνει ο κ. Κατσίκης αυτές τις δύο υποθέσεις και πώς μπαίνει στη λογική της ανταλλαγής; Πώς βοηθάει άραγε αυτό τις προσπάθειες της ελληνικής πλευράς να εκτονωθεί αυτή η κατάσταση; Εδώ, όμως, πρέπει να πούμε και το εξής, όταν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός της χώρας έχει κάνει λόγο για θεσμικά εμπόδια κάθε φορά που η ελληνική δικαιοσύνη δεν συμφωνεί με τις πολιτικές επιδιώξεις της Κυβέρνησης ή δεν ταυτίζεται με τις κυβερνητικές σκοπιμότητες τότε γιατί να μην βγει ένας κυβερνητικός Βουλευτής και να ενστερνιστεί ακριβώς την ίδια προσέγγιση, ότι «το καλό το παλικάρι ξέρει και άλλο μονοπάτι», να παζαρέψουμε, μπας και ανταλλαγούν οι μεν με τους δε. Έχω, λοιπόν, να πω ότι σε αυτήν ακριβώς την ιστορία τον τόνο τον έχει δώσει πρωτίστως ο Πρωθυπουργός, δίδοντας ενδεχομένως την εντύπωση σε Βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας ότι είναι ενδεδειγμένος τρόπος να παρακαμφθεί η δικαιοσύνη, όταν αυτό συμβαίνει ως συμφέρει την Κυβέρνηση. Άρα, εδώ έχουμε θέμα και πραγματικά θα ήθελα τις απόψεις του αρμοδίου Υπουργού επ' αυτού. Πρόκειται για άφρονες και ασόβαρες τοποθετήσεις. Και μια που μιλάω για ασόβαρες τοποθετήσεις, να πάω και στον κ. Γαβρόγλου. Προχθές χαρακτήρισε ασόβαρη την έκφραση αγωνίας ενενήντα τριών καθηγητών της Νομικής Αθηνών, οι οποίοι σε επιστολή τους κατήγγειλαν το γενικευμένο καθεστώς ανομίας που επικρατεί στα ελληνικά πανεπιστήμια και ιδιαίτερα στη Νομική Αθηνών. Είναι ασόβαρη άραγε αυτή η προσέγγιση; Δεν υπάρχει κανένα θέμα γενικευμένης ανομίας σε πανεπιστήμια αλλού περισσότερο και αλλού λιγότερο; Ασόβαρη είναι η σύγχυση στην οποία τελεί ο Υπουργός Παιδείας σχετικά με την έννοια του ασύλου. Άλλωστε είναι πρόσφατη η νομοθετική του πρωτοβουλία γι' αυτό το καλοκαίρι του 2017, τον Αύγουστο. Εδώ πολύ φοβούμαι ότι ο Υπουργός Παιδείας τελεί σε σύγχυση και θεωρεί ότι στο πλαίσιο του πανεπιστημιακού ασύλου μπορεί να προκύψει όχι ελεύθερη διακίνηση ιδεών, αλλά ελεύθερη διακίνηση ναρκωτικών. Και αυτό είναι πραγματικό πρόβλημα. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Μη με διακόπτετε παρακαλώ, κυρία συνάδελφε. Εδώ έχουμε συγκεκριμένη πλέον κατάσταση.
Κυρία συνάδελφε, θα έχετε τον λόγο να μιλήσετε. Δεν ακούγεστε.
Και σας θυμίζω - προσέξτε - ότι με εκείνη τη νομοθετική παρέμβαση χωρεί επέμβασης της αστυνομίας όταν διαπιστώνεται μία πράξη τέτοιου τύπου μετά από σύγκλιση και συνεδρίαση - παρακαλώ! - του Πρυτανικού Συμβουλίου, το οποίο δίκην εισαγγελέως χαρακτηρίζει την πράξη. Και μόνο εάν την χαρακτηρίσει ως αξιόποινη, παραγγέλνει ή μάλλον δίνει σήμα στην αστυνομία να έρθει και να παρέμβει. Πού οδηγεί αυτό; Οδηγεί πλέον σε πλήρη αδυναμία δίωξης τέτοιων πράξεων και επομένως στο καθεστώς της γενικευμένης ανομίας, στην οποία ο Υπουργός Παιδείας δυστυχώς άνοιξε τον δρόμο. Και μια που έκανα λόγο για εικόνα ανομίας. Κύριε Υπουργέ, η κατάσταση στις φυλακές της χώρας - ξέρετε - χειροτερεύει. Και τα κρούσματα ακραίας βίας από κρατούμενους κατά σωφρονιστικών υπαλλήλων πολλαπλασιάζονται κατά τρόπο ανησυχητικό. Πρόσφατα είχαμε περίπτωση μαστιγώματος - παρακαλώ! - σωφρονιστικού από κρατούμενο.
Αυτό δεν ισχύει.
Το διέψευσε το Υπουργείο. Έτσι δεν είναι; Έγινε, όμως, εκτεταμένος λόγος στα μέσα μαζικής ενημέρωσης για επίθεση με μαστίγιο. Εσείς διατάξατε ΕΔΕ και ορθά κάνατε.
Πού βασίστηκε;
Εγώ κάνω λόγο αυτών που διαδίδονται. Διαψεύστε το αν θέλετε. Εδώ, όμως, - πώς να το κάνουμε; - δεν πιστεύουμε πλέον όσα εσείς διαψεύδετε. Το κάνατε καθημερινά, όχι εσείς ειδικά, αλλά η Κυβέρνησή σας. Δεν είχαμε, όμως, πρόσφατα επίθεση κρατουμένου με ξυραφάκι εναντίον άλλου σωφρονιστικού υπαλλήλου σε άλλη φυλακή; Βέβαια, δεν κατέληξε σε θανάσιμο τραυματισμό, αλλά θα μπορούσε να καταλήξει εάν δεν είχε προστατευθεί ο σωφρονιστικός υπάλληλος. Δεν είχαμε θέμα ομηρίας αρχιφύλακα φυλακών πρόσφατα από κρατουμένους; Δεν νομίζω να διαψεύσετε και αυτά. Και πού καταλήγω; Κάθε τρεις και λίγο έχουμε θέματα. Όσο, λοιπόν, το Υπουργείο ασχολείται καθ' υπερβολήν θα έλεγα με τα δικαιώματα των κρατουμένων, τόσο πολλαπλασιάζονται τα κρούσματα βίας από κρατούμενους εναντίον σωφρονιστικών. Καλή η πρόβλεψή σας για επιδότηση φοίτησης σε σωφρονιστικούς υπαλλήλους προκειμένου αυτοί να πάνε στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Είναι καλή και την υπερψηφίζουμε. Καλή είναι η δημιουργία του «Κορυδαλλού ΙΙ» με την διεύθυνση του τμήματος γυναικών, της συγκεκριμένης φυλακής με τα πολλά προβλήματα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Εδώ, όμως, το πρόβλημα είναι γενικευμένο και εντονότατο. Δώστε, λοιπόν, στους σωφρονιστικούς υπαλλήλους τη δυνατότητα και ευχέρειες να ελέγχουν τις φυλακές της χώρας. Και συγκρουστείτε - εάν πρέπει να το κάνετε αυτό - με κάποιους ιδεοληπτικούς δικαιωματιστές που κατευθύνουν τη συζήτηση για το σωφρονιστικό σε άλλες κατευθύνσεις. Τέλος - και ευχαριστώ για τη ανοχή, κύριε Πρόεδρε, τελειώνω - , δεν θα αντισταθώ στον πειρασμό. Επειδή ο ομιλών έχει περιθάλψει και «υιοθετήσει» ετοιμοθάνατα ζώα από τον δρόμο, θα ήθελα αυτή την ώρα να στηλιτεύσω το απαράδεκτο νομοσχέδιο σχετικά με τα αδέσποτα και τα ζώα συντροφιάς, που ευτυχώς απέσυρε ο Υπουργός.
Αποσύρθηκε για να συζητηθεί.
Απειλεί, όμως, - και οι φιλοζωικές το εκλαμβάνουν ως απειλή - ότι θα το ξαναφέρει μέσα σε ένα μήνα. Αναμένω τη νέα νομοθετική πρωτοβουλία με αδημονία. Έχει πολλά να διορθώσει. Έχω, όμως, να πω τούτο. Μέχρι στιγμής - και κλείνω με αυτό - η Κυβέρνηση αυτή έχει κάνει αρκετά δυσκολότερη τη ζωή των ανθρώπων σε αυτή τη χώρα. Εκφράζω την πεποίθηση ότι με τις νομοθετικές της πρωτοβουλίες δεν θα κατορθώσει, γιατί θα πρόκειται περί πρωτοφανούς αρνητικού κατορθώματος να κάνει δυσκολότερη και τη ζωή των ζώων σε αυτήν τη χώρα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Παναγιωτόπουλο. Τον λόγο έχουν ζητήσει η Υπουργός Τουρισμού κ. Κουντουρά, η Υφυπουργός Οικονομικών κ. Παπανάτσιου και η Υπουργός Πολιτισμού κ. Κονιόρδου για να αναπτύξουν τις τροπολογίες τους. Δεν θα χρειαστεί παραπάνω από ένα - δύο λεπτά η κάθε μία. Τον λόγο έχει η κ. Κουντουρά.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Το πρώτο άρθρο της τροπολογίας είναι διάταξη διαφήμισης ΕΟΤ και προβολή και προώθηση σε τρίτες χώρες. Όσον αφορά το πρώτο άρθρο με την πρώτη παράγραφο ρυθμίζεται η διαδικασία και ο καθορισμός των δικαιολογητικών πληρωμής των σχετικών δαπανών για την εκτέλεση των συμβάσεων μίσθωσης χώρου - χρόνου σε μέσα μαζικής ενημέρωσης και επικοινωνίας, που αφορούν στην υλοποίηση του προγράμματος προώθησης και προβολής, που καταρτίζει ο ΕΟΤ με δικά του μέσα και με υλικό που παρέχει ο ίδιος μέσω της πρόβλεψης εξουσιοδοτικής διάταξης για την έκδοση σχετικής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Τουρισμού. Η αρμοδιότητα αυτή για την τουριστική προβολή και προώθηση της χώρας στην Ελλάδα και το εξωτερικό, που αποτελεί την πλέον βασική λειτουργία του ΕΟΤ, ρυθμίζεται στη νομοθεσία μας στον ν.3270/2004. Μέσω της πρόβλεψης έκδοσης σχετικής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Τουρισμού καλύπτουμε ένα κενό νομοθετικό, που υφίσταται σήμερα όσον αφορά τη διαδικασία πληρωμής τιμολόγησης των δαπανών των εν λόγω συμφωνιών, γιατί ανέκαθεν για όλες αυτές τις συμφωνίες βγαίνει μία απόφαση Υπουργού για τη διαδικασία όλων των συμβάσεων με τα απαιτούμενα δικαιολογητικά κατ' εξουσιοδότηση του κώδικα περί δημοσίου λογιστικού. Στην περίπτωσή μας, όμως, οι συμβάσεις του ΕΟΤ παρουσιάζουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ώστε να χρειάζεται η έκδοση ειδικότερης υπουργικής απόφασης των δύο Υπουργών, ώστε να ρυθμιστούν οι λεπτομέρειες με βάση αυτά τα ειδικότερα χαρακτηριστικά των συμβάσεων αυτών, δεδομένου ότι πρόκειται για συμβάσεις μίσθωσης χώρου και χρόνου με αυτεπιστασία. Με τη δεύτερη παράγραφο προτεινόμενης διάταξης επιχειρείται αντίστοιχα η κάλυψη υφιστάμενου νομοθετικού κενού για την εκτέλεση πάλι προγραμμάτων προβολής - διαφήμισης δημοσίων σχέσεων και πάσης φύσεως δράσης προβολής και προώθησης, όπως ενδεικτικά η συμμετοχή μας σε εκθέσεις ή τουριστικές εκδηλώσεις εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θέλουμε να εφαρμοστεί για τον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού αυτό που εφαρμόζεται αναλογικά για το Υπουργείο Εξωτερικών πάντα υπό την έγκριση του διοικητικού συμβουλίου του ΕΟΤ. Όσον αφορά στις χώρες που υπάρχουν γραφεία του ΕΟΤ με αναλογική, όπως είπαμε, εφαρμογή του οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, όσον αφορά τώρα στις χώρες τις οποίες δεν έχουμε γραφεία, τότε η κεντρική υπηρεσία αποκλειστικά ασχολείται για την εκτέλεση των προγραμμάτων προβολής - διαφήμισης και δημοσίων σχέσεων, όπως συμμετοχή σε εκθέσεις και προγράμματα. Και φυσικά μας δίνει τη δυνατότητα να έχουμε συνεργασία με τις κατά τόπους αρμόδιες ελληνικές διπλωματικές και προξενικές αρχές. Έχουμε τη σύμφωνη γνώμη της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων, η οποία επί της ουσίας εισηγείται τη διάταξη αυτή, διότι ρυθμίζει το πρόβλημά μας και είναι συμβατή, όπως μας έχουν επισημάνει, με το ενωσιακό δίκαιο και ως εκ τούτου είναι επιτρεπτές, αλλά όσο η εκτιμώμενη αξία βρίσκεται κάτω από τα σχετικά κοινοτικά όρια. Το δεύτερο άρθρο της τροπολογίας είναι τα τουριστικά καταλύματα σε κτήρια αρχιτεκτονικής κληρονομιάς. Μας δίνεται η δυνατότητα σε καταλύματα κάθε μορφής και κατηγορίας, κύρια και μη κύρια, να λειτουργούν εντός χαρακτηρισμένων κτηρίων ως διατηρητέων ή νεότερων μνημείων ή με παραδοσιακό χαρακτήρα. Με τη διάταξη αυτή δίνεται διέξοδος σε επιχειρήσεις που είναι μη κύρια ξενοδοχειακά καταλύματα, δηλαδή κατά βάση μικρομεσαίες επιχειρήσεις που επιθυμούν να λειτουργήσουν κατάλυμα εντός χαρακτηρισμένου κτίσματος ως παραδοσιακό ή διατηρητέο ή μνημείο και αυτήν τη στιγμή δεν μπορούν διότι ο νόμος δεν τους παρέχει αυτήν τη δυνατότητα. Η συγκεκριμένη διάταξη θα τονώσει την επιχειρηματική δραστηριότητα και θα επηρεάσει θετικά την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών τουριστικών επιχειρήσεων - καταλυμάτων και θα αναβαθμιστούν ταυτόχρονα τα πολιτιστικά αυτά κτήρια. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, αναγνωρίζοντας τη σπουδαιότητα της εν λόγω επιχειρηματικής δραστηριότητας, την έχει εντάξει στις προτεραιότητες του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2020, και όπως το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης μας είπε υπάρχει τεράστιο επενδυτικό ενδιαφέρον κατά πλειοψηφία σε μικρού μεγέθους κτήρια με περιορισμένο αριθμό δωματίων, ώστε να μπορέσουν να ενταχθούν στα προγράμματα leader, τα οποία, δυστυχώς, λήγουν πολύ σύντομα, γι' αυτό επείγει να περάσει και αυτή η ρύθμιση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υπουργού]] Το τρίτο άρθρο της τροπολογίας - και με αυτό κλείνω - είναι η μεταβατική διάταξη για τουριστικούς λιμένες. Με αυτό το άρθρο δίνουμε μια παράταση μέχρι το 2020, ώστε να είναι η προθεσμία υποβολής των αναφερόμενων στον νόμο δικαιολογητικών, προκειμένου να είναι δυνατή η χορήγηση άδειας λειτουργίας σε υφιστάμενους τουριστικούς λιμένες. Η διάταξη αυτή στοχεύει στην αποκατάσταση της εύρυθμης λειτουργίας υφιστάμενων τουριστικών λιμένων, οι οποίοι στερούνται επί του παρόντος άδειας λειτουργίας, σε συνέχεια σχετικής διάταξης του νόμου του 2014, που τους έδινε τη δυνατότητα να λειτουργούν μόνιμα, εφόσον έχουν προσηκόντως υποβάλει μια σειρά από δικαιολογητικά έως συγκεκριμένη προθεσμία. Η τρέχουσα διάταξη παρατείνει την ανωτέρω προθεσμία μέχρι το 2020, ώστε να μπορέσουν οι τουριστικοί αυτοί λιμένες να αδειοδοτηθούν για το σύνολο ή για τμήμα τους μετά από υποβολή του σχετικού αιτήματος των απαιτούμενων δικαιολογητικών. Η διάταξη καταλαμβάνει όλους τους υφιστάμενους τουριστικούς λιμένες. Με τον τρόπο αυτό παρατείνεται η δυνατότητα άμεσης επίλυσης χρόνιων προβλημάτων αξιοποίησης τουριστικών λιμένων και λιμενικών υποδομών μέσω της νόμιμης λειτουργίας και παράλληλα, διευκολύνεται ο κρατικός έλεγχος του συνόλου των τουριστικών λιμένων ανεξάρτητα από το χρόνο της δημιουργίας τους. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για κάτι διευκρινιστικό;
Ευχαριστούμε, κυρία Υπουργέ. Κύριε Αμυρά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, θα ήθελα κάτι διευκρινιστικό σχετικά με το πρώτο άρθρο της τροπολογίας: Αλλαγή πλέον του τρόπου με κοινή υπουργική απόφαση, θα γίνεται η έγκριση της δαπάνης, να το πούμε έτσι, για να πληρωθούν αυτές οι συμβάσεις, με τις οποίες τι συμβαίνει; Είναι ανεκτέλεστες; Δεν ξεκινούν αν δεν αλλάξει ο τρόπος - να το πω έτσι - γρήγορης πληρωμής τους; Αυτό είναι; Δεύτερον, για πόσες συμβάσεις μιλάμε και γιατί ποσό; Αν θέλετε, παρακαλώ, δώστε μας και μια εικόνα του συνολικού κονδυλίου διαφήμισης της χώρας μέσω ΕΟΤ προς το εξωτερικό. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κυρία Υπουργέ, θα μιλήσει και η κ. Κεφαλίδου και θα απαντήσετε συνολικά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συνεχίζοντας από εκεί που το άφησε ο κ. Αμυράς, θέλω να σας ρωτήσω για το άρθρο 3. Αν δεν κάνω λάθος, υπάρχει νομοσχέδιο που έχει κατατεθεί τώρα και αφορά στους τουριστικούς λιμένες, ναυτιλία κ.λπ.. Γιατί μας το φέρνετε ως τροπολογία και δεν το βάζετε μέσα στο νομοσχέδιο, για να υπάρχει χρόνος να συζητηθεί; Αυτό είναι κάτι, το οποίο μας προβληματίζει σε σχέση με την όλη δομή της τροπολογίας που φέρνετε. Επομένως, σας κάνω μια πρόταση: Μήπως μπορείτε το άρθρο 3, αφού υπάρχει αύριο ολομέλεια του Υπουργείου Ναυτιλίας, να το φέρετε εκεί; Δεν έχει καμμία σχέση με τα προηγούμενα που εισηγείστε, το ένα έχει να κάνει με τις συμβάσεις του ΕΟΤ, το άλλο έχει να κάνει με τους παραδοσιακούς οικισμούς και αυτό, το τρίτο με τους τουριστικούς λιμένες. Γιατί δεν το φέρνετε εκεί; Ευχαριστώ πολύ.
Κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Όσον αφορά, αν θέλετε, στην προβολή και στην προώθηση, δυστυχώς τα χρήματά μας είναι ελάχιστα. Προσπαθούμε να συμμετέχουμε σε όλες τις εκθέσεις και να κάνουμε προβολή και διαφήμιση σε πολύ συγκεκριμένα μέσα, τα οποία είναι τα ίδια τα τελευταία χρόνια. Δεν έχουμε την οικονομική δυνατότητα να προβληθούμε όπως θα θέλαμε και όπως αρμόζει στην πατρίδα μας, έχουμε γίνει μια πολύ μεγάλη τουριστική δύναμη. Το σύνολό τους για δημόσιες σχέσεις, για μεγάλα event, για τις εκθέσεις μας, για να νοικιάσουμε χώρους, για να κάνουμε προβολή σε πολύ συγκεκριμένα και μόνο τουριστικά, ταξιδιωτικά, ψηφιακά μέσα είναι τα ίδια, δεν έχει αλλάξει τίποτα. Δυστυχώς, τα χρήματά μας είναι πάρα πολύ λίγα. Είναι στο σύνολο περίπου 7 εκατομμύρια για τις σαράντα εκθέσεις που πηγαίνουμε και περίπου 7 εκατομμύρια για όλες τις υπόλοιπες δράσεις. Αναλογικά, τι να σας πω, είναι αστεία τα χρήματα, αυτά είναι όμως και αυτά πρέπει να αξιοποιήσουμε. Αυτό το οποίο με ρωτήσατε δεν έχει να κάνει με τη δαπάνη, έχει να κάνει με τη διαδικασία πληρωμής. Εάν θυμάστε, επειδή είχα φέρει και τη συνδιαφήμιση, το πρόβλημα ποιο είναι; Είναι ότι ο ΕΟΤ στο παρελθόν εξαιρείτο από τα πάντα και δεν έμπαινε σε ειδικές διατάξεις. Εμείς, ως Κυβέρνηση, δεν θέλουμε ο ΕΟΤ να εξαιρείται από τίποτα. Θέλουμε να ακολουθεί κανόνες, για να μην υπάρχουν προβλήματα, τα οποία δημιουργήθηκαν στο παρελθόν. Αυτοί οι κανόνες για να μπουν, ορίζουν ότι για τις συγκεκριμένες συμβάσεις, επειδή χρήζουν ειδικών δικαιολογητικών που δεν είναι στο σύνολο του ευρύτερου δημόσιου τομέα, πρέπει να βγει μια κοινή υπουργική απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και δική μου, που να ορίζει όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά που ζητά και ο Επίτροπος ώστε να είναι διαφανής η διαδικασία. Αυτό είναι όλο. Όσον αφορά στο συγκεκριμένο θέμα, αυτή η παράταση έρχεται απλώς να δοθεί, γιατί έληξε και επείγει να δοθεί…
Αύριο έχει ολομέλεια.
Όχι, δεν ξέρω για ποια ολομέλεια μιλάτε…
Μα, έχει νομοσχέδιο του Υπουργείου Ναυτιλίας.
Ακούστε με λίγο. Πρώτα απ' όλα, δεν είναι Ναυτιλίας, είναι Τουρισμού.
Έχει τουριστικά μέσα.
Έχει και τουριστικά μέσα.
Όχι, κάνετε λάθος. Το Υπουργείο Ναυτιλίας δεν έχει τίποτα τουριστικό.
Το νομοσχέδιο έχει για τα τουριστικά σκάφη αναψυχής...
Όχι, όχι, ακούστε με λίγο. Δεν είναι αρμοδιότητά μου…
Έχει συνάφεια, όμως.
Μου επιτρέπετε;
Κύριε Αμυρά, δεν ακούγεστε.
Δεν έχει καμμία σημασία. Το Υπουργείο Τουρισμού έχει πάρα πολλές συναρμοδιότητες. Αυτό είναι αρμοδιότητα δική μου, έχει λήξει η παράταση, οφείλω να τη δώσω, γιατί αλλιώς είναι όλα στον αέρα. Είναι κατεπείγον και δεν έχει και καμία σχέση με τη συνάφεια του νομοσχεδίου που είναι του Υπουργείου Ναυτιλίας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κυρία Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο διευκρινιστικά.
Όχι, το έχουμε καταντήσει επίκαιρη ερώτηση. Σας παρακαλώ πολύ!
Σε είκοσι δευτερόλεπτα θα έχω τελειώσει.
Κύριε Αμυρά, θα τοποθετηθείτε…
Επί της διαδικασίας ζητώ τον λόγο. Θα το καταλάβετε.
Δεν γίνεται. Θα ακολουθήσουν άλλοι δυο Υπουργοί…
Σε είκοσι δευτερόλεπτα θα έχω τελειώσει, κύριε Πρόεδρε.
Θα χρειαστεί απάντηση μετά πάλι. Πώς θα γίνει, δηλαδή; Δεν είναι επί της διαδικασίας. Επί της διαδικασίας ζητήσατε διευκρινίσεις και άλλες διευκρινίσεις θέλετε;
Μα, είναι θέμα…
Κύριε Αμυρά, σας παρακαλώ βοηθήστε λίγο τη διαδικασία.
Μα, επί της διαδικασίας ζητώ τον λόγο. Δώστε μου τον λόγο και θα καταλάβετε.
Κύριε Αμυρά, έχετε τον λόγο και σας παρακαλώ να είστε σύντομος.
Σε είκοσι δευτερόλεπτα θα έχω τελειώσει. Κυρία Υπουργέ, δεν θα σηκωνόμουν, για να πω αυτό που θα σας πω τώρα, αλλά εάν έχει συνάφεια η διαφημιστική δαπάνη του ΕΟΤ με το νομοσχέδιο περί έμφυλης βίας περισσότερη απ' ό,τι με το νομοσχέδιο του Υπουργείου Ναυτιλίας, που έχει μέσα και τουριστικά θέματα, εγώ σας λέω ότι κάνετε λάθος εκτίμηση, κάνετε λάθος στην κατηγοριοποίηση, διότι είναι θέμα καλής νομοθέτησης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Ευχαριστώ.
Κύριε Αμυρά, αυτό μπορούσατε να το πείτε και στην τοποθέτησή σας.
Μα, θα φύγει μετά.
Ενώ όταν κάνετε την ομιλία σας, είναι όλοι οι Υπουργοί εδώ μέσα στους οποίους αναφέρεστε, έτσι; Κυρία Κουντουρά, θέλετε να απαντήσετε; Δεν νομίζω ότι υπάρχει λόγος να μπούμε στη διαδικασία…
Να το εξηγήσω.
Κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Είμαστε, κύριοι συνάδελφοι, γνώστες του πως λειτουργεί το Κοινοβούλιο. Αυτό είναι κατεπείγον. Εγώ το είχα καταθέσει πολύ καιρό και βγήκε σήμερα. Δεν μπορούσα να γνωρίζω ποιο νομοσχέδιο μπορεί να έρθει, που κατά τη δική σας άποψη έχει συνάφεια. Είναι κατεπείγον, το έφερα και το υποστηρίζω. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Κυρία Υπουργέ, ευχαριστούμε πολύ.
Άλλο το κατεπείγον και άλλο η συνάφεια, όμως.
Κύριοι συνάδελφοι, σας παρακαλώ. Η κ. Παπανάτσιου έχει τον λόγο. Κυρία Παπανάτσιου, ελπίζω με τη δική σας ανάπτυξη να μην καταλήξουμε, επίσης, σε επίκαιρη ερώτηση.
Και εγώ το ελπίζω, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Με τη συγκεκριμένη τροπολογία με γενικό αριθμό 1542 και ειδικό 153 και το πρώτο άρθρο, δίδεται παράταση των προθεσμιών του ν.4270/2014, που είναι για την έκδοση συμψηφιστικών χρηματικών ενταλμάτων, για τη διενέργεια των αντίστοιχων λογιστικών εγγραφών και για την απόδοση λογαριασμών ΧΕΠ για περιπτώσεις δημοσίων επενδύσεων, επίσης για τη διενέργεια τακτοποιητικών λογιστικών εγγραφών και την εμφάνιση των εξόδων των προξενικών αρχών που πραγματοποιήθηκαν κατά το οικονομικό έτος 2017 στον κρατικό προϋπολογισμό. Είναι μια παράταση ενός μηνός. Αυτό γίνεται, ούτως ώστε να μπορέσουμε να έχουμε όλα τα στοιχεία αυτά για την καλύτερη εκτέλεση του προϋπολογισμού. Οι υπηρεσίες που έχουν αναλάβει τις αρμοδιότητες είναι καινούργιες. Έχουν μεταβιβαστεί οι αρμοδιότητες από τις Υπηρεσίες Δημοσιονομικού Ελέγχου στις γενικές διευθύνσεις οικονομικών υπηρεσιών και ζητάμε την παράταση ενός μήνα, για να καταφέρουν να έχουν αποτέλεσμα. Στο δεύτερο άρθρο, ειδικά για τις πληρωμές του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων του έτους 2017 του Υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης και κατά παρέκκλιση κάθε άλλης γενικής και ειδικής διάταξης οι Δημοσιονομικές Υπηρεσίες Εποπτείας και Ελέγχου, που έχουν πάρει πλέον αυτή την υποχρέωση στους νομούς, για πρώτη χρονιά καθορίζονται δευτερεύοντες διατάκτες, στους οποίους μεταβιβάζονται οι σχετικές πιστώσεις και εκδίδουν τα σχετικά συμψηφιστικά χρηματικά εντάλματα για την εμφάνιση στη δημόσια ληψοδοσία των πληρωμών που διενεργήθηκαν από τις περιφέρειες σε εκτέλεση των εγκεκριμένων από τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης συλλογικών αποφάσεων έργων περιφερειακού επιπέδου, των λεγόμενων ΣΑΕΠ , όπως τα ξέρουμε όλοι. Είναι η πρώτη χρονιά. Δεν είναι έτοιμοι ακόμη. Ζητάμε για φέτος και μόνο να γίνει αυτή η διαδικασία. Το τρίτο άρθρο είναι η κατάργηση του άρθρου 25 της υποπαραγράφου δ9 της παραγράφου δ΄ του άρθρου 2 του ν.4336/2015. Τι αφορά το συγκεκριμένο; Δαπάνες μετακινούμενων εντός και εκτός επικράτειας. Προβλέπεται η χορήγηση δαπανών διαμονής στα μέλη της Κυβέρνησης και τους Υφυπουργούς που δεν έχουν τη βουλευτική ιδιότητα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που οι δαπάνες αυτές καταβάλλονται και για τους Βουλευτές επαρχίας και προβλέπονται στην με αριθμό 6701/27-12-1994 απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής, όπως εκάστοτε τροποποιείται και ισχύει. Με τη διάταξη του προτεινόμενου άρθρου καταργούνται από τότε που ίσχυσαν τόσο η διάταξη του άρθρου 25 της υποπαραγράφου δ9 της παραγράφου δ΄ του άρθρου 2 του ν.4336/2015 όσο και η με αριθμό 2/73/4-1-2016 απόφαση του Υπουργού Οικονομικών κατά το μέρος που αφορά στην παρούσα ρύθμιση. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κυρία Υπουργό. Η Υπουργός Πολιτισμού κ. Κονιόρδου έχει τον λόγο για τη δική της τροπολογία.
Είναι γνωστά τα προβλήματα που έχουν προκύψει στον χώρο της συλλογικής διαχείρισης, με συνέπειες τόσο στους δικαιούχους όσο και στην αγορά, στους χρήστες πνευματικών έργων. Η Κυβέρνηση έχει παρέμβει τόσο με τον νέο ν.4481/2017 όσο και με άλλες νομοθετικές πρωτοβουλίες για τη ρύθμιση προβλημάτων στον χώρο της συλλογικής διαχείρισης. Με δεδομένο ότι οι ΟΣΔ αδειοδοτούνται από τον αρμόδιο Υπουργό Πολιτισμού για να λειτουργήσουν και η ανάκληση της άδειάς τους προβλέπεται στο υφιστάμενο νομικό πλαίσιο ως κύρωση σε περίπτωση παραβάσεων, η παρούσα τροπολογία έρχεται προκειμένου να ρυθμίσει το τοπίο μετά ακριβώς την ανάκληση της άδειας σε οποιονδήποτε ΟΣΔ ή ΑΟΔ του άρθρου 50 του ν.4451/2018. Η ρύθμιση αυτή είναι σύμφωνη με την οδηγία 2014/26 της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως αυτή ενσωματώθηκε στο Ελληνικό Δίκαιο με τον ν.4481 και αναλυτικά αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση. Οι λόγοι που μας οδήγησαν σε αυτήν τη ρύθμιση είναι κυρίως και πρωτίστως το δημόσιο συμφέρον, η ανάγκη να προστατευτεί ο πολιτισμός, η σύγχρονη δημιουργία και τα δικαιώματα όλων των δικαιούχων, να τηρηθεί η νομιμότητα στους χρήστες πνευματικών έργων, να μην πληγεί η δημοσιονομική σταθερότητα και να έχουμε διεθνή ευπρόσωπη παρουσία ως χώρα στον τομέα της πνευματικής ιδιοκτησίας. Η ανάκληση της άδειας λειτουργίας ΟΣΔ ή ΑΟΔ του άρθρου 50 επιβάλλεται ως διοικητική κύρωση στην περίπτωση σοβαρών παραβάσεων των νόμων για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας. Ωστόσο η ανάκληση της άδειας ενδέχεται σε ορισμένες περιπτώσεις να οδηγήσει σε απορρύθμιση της αγοράς και στον κατακερματισμό της, ο οποίος εντέλει θα είναι επιζήμιος για όλους και για τους δικαιούχους και για τους χρήστες αλλά και για την οικονομία γενικότερα. Για τον λόγο αυτό προβαίνουμε στην τροποποίηση του άρθρου 69 του ν.2121/1993, ώστε στις αρμοδιότητες του ΟΠΙ να προστεθεί η αρμοδιότητα της έκτακτης συλλογικής διαχείρισης. Ο σκοπός, λοιπόν, της έκτακτης συλλογικής διαχείρισης είναι να διαχειριστεί τα δικαιώματα των δικαιούχων για σύντομο χρονικό διάστημα που δεν μπορεί να υπερβαίνει τα δύο έτη και έως ότου συσταθεί νέος Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης. Συστήνεται, λοιπόν, στον Οργανισμό Πνευματικής Ιδιοκτησίας ειδική Υπηρεσία Έκτακτης Διαχείρισης Πνευματικών Δικαιωμάτων που έχει τις εξής αρμοδιότητες: Να ασκεί όλες τις αναγκαίες ενέργειες για την προσωρινή και έκτακτη διαχείριση των δικαιωμάτων των δικαιούχων μελών ΟΣΔ ή ΑΟΔ του άρθρου 50, που η άδειά του ανακλήθηκε. Να συνάπτει νέες συμβάσεις ανάθεσης και εκπροσώπησης με δικαιούχους μέλη. Να εισπράττει, να διανέμει και να αποδίδει τα εισπραττόμενα δικαιώματα στους δικαιούχους. Να επιβάλλει την τήρηση της νομιμότητας, χρήσης δικαιωμάτων από τους χρήστες πνευματικών έργων, οι οποίοι στην περίπτωση έλλειψης οργανισμού που διαχειρίζεται δικαιώματα αφήνονται να διαπράττουν αδικήματα της παράνομης χρήσης έργων πνευματικής ιδιοκτησίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίας Υπουργού]] Θα χρειαστώ λίγο ακόμη χρόνο, κύριε Πρόεδρε. Βεβαίως, στο πλαίσιο της ελευθερίας των συμβάσεων οι δικαιούχοι και οι ΟΣΔ έχουν δικαίωμα να αντιταχθούν στην παραπάνω ανάθεση και εκπροσώπηση από τον Οργανισμό Πνευματικής Ιδιοκτησίας, υπό τις προϋποθέσεις που τίθενται στην προτεινόμενη διάταξη. Εντός δηλαδή εξήντα ημερών από τη δημοσίευση της απόφασης της σύστασης της Υπηρεσίας Έκτακτης Διαχείρισης, δύνανται να κοινοποιούν εγγράφως στον Οργανισμό Πνευματικής Ιδιοκτησίας δήλωσή τους ότι δεν επιθυμούν να εκπροσωπηθούν από αυτόν. Η Υπηρεσία Έκτακτης Διαχείρισης διέπεται από τις διατάξεις που ισχύουν για τους ΟΣΔ στα θέματα της διαφάνειας, της πληροφόρησης και της λογοδοσίας. Έχει γενική συνέλευση μελών και εποπτικό συμβούλιο. Προς το συμφέρον των δικαιούχων και για την επίτευξη του στόχου της έκτακτης διαχείρισης ο Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας μεριμνά για τη μεταφορά όλων εκείνων των στοιχείων που τηρούσε ο ΟΣΔ, του οποίου η άδεια ανακλήθηκε. Τα στοιχεία αυτά τα διέθετε επειδή ακριβώς οι δικαιούχοι τα είχαν εμπιστευθεί προκειμένου να ασκεί συλλογική διαχείριση των δικαιωμάτων τους. Τέλος, λαμβάνεται πρόνοια για τη σύσταση νέου ΟΣΔ, δίνοντας το δικαίωμα στη γενική συνέλευση των μελών της Ειδικής Υπηρεσίας Έκτακτης Διαχείρισης να αποφασίσει για τον Οργανισμό Συλλογικής Διαχείρισης, ο οποίος και θα αναλάβει τη διαχείριση των δικαιωμάτων τους πριν την ολοκλήρωση του χρόνου λειτουργίας της Ειδικής Υπηρεσίας Έκτακτης Διαχείρισης. Η ψήφιση της ως άνω τροπολογίας είναι απαραίτητη για τη συλλογική διαχείριση των πνευματικών δικαιωμάτων, γιατί λειτουργεί συγχρόνως προληπτικά και αποτρεπτικά. Διότι μέχρι στιγμής, η ανάκληση της άδειας λειτουργίας ΟΣΔ ή ΑΟΔ του άρθρου 50, σε περίπτωση παραβάσεων από πλευράς τους ήταν κενό γράμμα. Δεν μπορούσε να επιβληθεί χωρίς συνέπειες στους ίδιους τους δικαιούχους μέλη, καθώς ήταν αρρύθμιστο το πεδίο για το τι θα συμβεί μετά την ανάκληση, ιδίως στην περίπτωση που ένας ΟΣΔ ή ΑΟΔ του άρθρου 50 είχε δεσπόζουσα θέση στην αγορά. Με αυτήν τη συμπλήρωση, η διάταξη της ανάκληση έπαψε να είναι μη εφαρμόσιμη. Για τον λόγο αυτό, σας καλούμε να την ψηφίσετε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κυρία Υπουργό. Τον λόγο έχει ζητήσει η κ. Κεφαλίδου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, δεν έχει περάσει πολύς χρόνος από τότε που σε αυτήν την Αίθουσα συζητήσαμε το νομοσχέδιο για τα πνευματικά δικαιώματα. Ήταν εμβληματικό, όπως είπατε, που θα έδινε λύσεις και θα τερμάτιζε τα προβλήματα με τις γκρίζες ζώνες και τα κενά γράμματα. Σήμερα, έρχεστε για να φέρετε τροπολογία. Πρώτον, υπάρχει διαβούλευση; Δεύτερον, πρακτικά τι προβλήματα έρχεται να λύσει αυτή η τροπολογία που φέρνετε; Όλη αυτή η ιστορία γίνεται για την ΑΕΠΙ; Υπάρχουν δημοσιεύματα που μάλλον φωτογραφίζουν ότι αυτή η προσπάθειά σας αφορά στην ΑΕΠΙ. Τι σκέφτεστε να κάνετε με το αδιέξοδο που έχει φτάσει στα θέματα της μη πληρωμής των δικαιωμάτων των δημιουργών; Τελικά, είναι αυτή η τροπολογία για να περάσει στο πόδι, νύχτα; Μπορείτε να μας εξηγήσετε ποιο είναι το κατεπείγον; Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Αμυράς.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, πρώτα απ' όλα κι εγώ διαφωνώ με το να έρχεται ως τροπολογία μια τόσο σημαντική ρύθμιση. Είναι σοβαρή ρύθμιση, διότι στην ουσία αυτό που μας λέει είναι ότι σε περίπτωση ανάκλησης της άδειας λειτουργίας της ΑΕΠΙ, με υπουργική απόφαση και σύμφωνη γνώμη του διοικητικού συμβουλίου του Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας, θα ανατεθεί στον οργανισμό αυτό το έργο της ΑΕΠΙ. Νομίζω ότι σε αυτό συμφωνούμε, αλλά παρακαλώ να μας το διευκρινίσετε. Άρα, το πρώτο είναι εάν ο ΟΠΙ είναι στην ουσία η διάδοχος κατάσταση της ΑΕΠΙ. Δεύτερον, είμαστε ή θα είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο, εάν ψηφιστεί αυτή η τροπολογία στην οποία η εκπροσώπηση των πνευματικών δικαιωμάτων των δημιουργών ανατίθεται σε μία κρατική, στην ουσία, δομή. Επίσης, παρακολουθώντας και διαβάζοντας την τροπολογία, βλέπω ότι υπάρχουν κάποια κενά πρακτικά, ρεαλιστικά που θα τα βρούμε μπροστά μας στη ζωή. Δηλαδή, δεν υπάρχει η απαραίτητη υποδομή στον ΟΠΙ, ούτε το προσωπικό για να αναλάβει το έργο της διαχείρισης των πνευματικών δικαιωμάτων. Για τη δε ειδική υπηρεσία της έκτακτης διαχείρισης δικαιωμάτων, που μας είπατε, μας λέτε ότι θα εξαρτηθεί από έκδοση κοινής υπουργικής απόφασης. Και γι' αυτό έχει σημασία να μην έρχονται με τροπολογία τέτοια θέματα. Εγώ ρωτώ: Υπάρχει πρόβλεψη για τη δαπάνη; Υπάρχει πρόβλεψη να προσδιοριστεί η δαπάνη για τον προσωρινό διαχειριστή, για τον εξοπλισμό, για τους συμβούλους, για τις δαπάνες λειτουργίας; Και κάτι ακόμη. Ενδεχομένως, διότι ξέρουμε ότι οι ΚΥΑ εκδίδονται με ρυθμούς αραμπά, να υπάρξει ένα κενό στο οποίο θα πέσουν οι δημιουργοί και θα την πατήσουν, για να το πω απλά, οι ίδιοι οι δημιουργοί. Μέχρι τότε, πείτε μου ποιος θα εκπροσωπεί και ποιος θα ανανεώνει συμβάσεις προστασίας δικαιωμάτων με εταιρείες του εξωτερικού και αντίστοιχους οργανισμούς του εξωτερικού; Ποιος; Αυτή η ειδική υπηρεσία; Και κάτι ακόμη πολύ σοβαρό, κυρία Υπουργέ. Τι θα συμβεί με τα αρχεία δημιουργών και έργων ΑΕΠΙ; Προβλέπεται σε αυτή την τροπολογία ότι ο ΟΠΙ δεν φέρει ευθύνη για καταστροφή ή αλλοίωση αρχείου ψηφιακών έργων. Μιλάμε για περιουσία εκατομμυρίων ευρώ και μας λέει ο οργανισμός που θα αναλάβει τη διαχείριση των πνευματικών δικαιωμάτων ότι δεν φέρει καμμία ευθύνη για το αν καταστραφούν τα έργα τα δικά σας. Εδώ έχουμε θέμα, κυρία Υπουργέ. Εμείς τι προτείνουμε; Προτείνουμε αυτό που λένε και πάρα πολλοί καλλιτέχνες, τη δημιουργία μιας εταιρείας συλλογικής διαχείρισης των δικαιωμάτων που θα αντικαταστήσει την ΑΕΠΙ, μεταβίβαση του χαρτοφυλακίου της ΑΕΠΙ σε αυτό τον οργανισμό με βασικό κριτήριο α) να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των δημιουργών των καλλιτεχνών και β) να εισπράξει το δημόσιο τα άμεσα οφέλη. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Παναγιωτόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα αναφερθώ στην τροπολογία που κατατέθηκε από την αξιότιμη Υπουργό Πολιτισμού, αλλά κατ' επέκταση και για τις άλλες. Κοιτάξτε τώρα εδώ οι τροπολογίες που κατατίθενται μεσούσης της συζήτησης στην Ολομέλεια είναι ένας βολικός για την Κυβέρνηση τρόπος, ώστε να ρυθμίζονται και να περνάνε θέματα, χωρίς όχι εκτενή, αλλά στοιχειώδη συζήτηση στη Βουλή. Βλέπετε στις πολλές λεπτομέρειες που υπάρχουν σε πολλά από αυτά τα θέματα κρύβονται πολλοί «διαβόλοι», όπως λένε στο χωριό μου. Έτσι, λοιπόν, θεωρώ ότι αυτός δεν είναι τρόπος. Για παράδειγμα, στο θέμα για τα πνευματικά δικαιώματα, απ' ό,τι κατάλαβα από την τοποθέτηση της κυρίας Υπουργού, έχουμε κατ' αρχάς θέμα παρέκκλισης από τις διατάξεις του δημοσίου λογιστικού χωρίς τεκμηρίωση αιτιολογημένη όσον αφορά στην έκτακτη επιχορήγηση του νέου φορέα. Επίσης, έχουμε ένα άλλο θέμα, όπου ο εποπτεύων καθίσταται και εισπρακτικός μηχανισμός. Ο ελέγχων τους εισπράκτορες καθίσταται και ο ίδιος εισπράκτορας. Με ποια λογική γίνεται αυτό το πράγμα; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Αυτά τα πράγματα μας δημιουργούν πάρα πολλές επιφυλάξεις σχετικά με την εγκυρότητα της νομοθετικής πρωτοβουλίας της τροπολογίας. Γι' αυτό ζητάω να αποσυρθεί η σχετική τροπολογία, προκειμένου να δημιουργηθεί περιθώριο για κανονική συζήτηση στην επιτροπή και στην Ολομέλεια, με κλήση προς ακρόαση όλων των σχετικών φορέων, των δημιουργών, προκειμένου να καταλήξουμε σε μία εμπεριστατωμένη άποψη για το πως πρέπει να προχωρήσουμε με αυτό το ζήτημα. Άλλως, υπάρχουν πάρα πολύ σοβαρές επιφυλάξεις. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Παναγιωτόπουλε. Κύριε Συντυχάκη, έχετε τον λόγο.
Όσον αφορά στην τροπολογία που φέρνει το Υπουργείο Πολιτισμού, εμείς θα τοποθετηθούμε πολύ συγκεκριμένα στη δευτερολογία, αλλά θα θέλαμε να θέσουμε ορισμένα ερωτήματα, για να δούμε πως ακριβώς θα τοποθετηθούμε. Κατ' αρχάς, έτσι όπως διαβάζουμε την τροπολογία, επί της ουσίας έρχεται να υπηρετήσει την εμπορευματοποίηση και εκμετάλλευση πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων και μάλιστα, φαίνεται ότι γράφει στα «παλιά της τα παπούτσια» τις συλλογικές διαδικασίες των οργάνων. Αυτό είναι ένα το κρατούμενο, είναι μια παρατήρηση. Βέβαια, οι διαχειριστικές δυνατότητες που δίνετε στον Οργανισμό Πνευματικής Ιδιοκτησίας έχει κι άλλες παρενέργειες, τις οποίες όμως θα πω στη δευτερολογία. Ένα από τα ερωτήματα που θέλουμε να θέσουμε είναι αν πράγματι η Κυβέρνηση ήθελε να λύσει το πρόβλημα, γιατί με τη συγκεκριμένη τροπολογία δεν αναφέρεται ρητά και αποκλειστικά στην περίπτωση της ΑΕΠΙ, της Ανώνυμης Εταιρείας Πνευματικής Ιδιοκτησίας, ως μοναδικής κερδοσκοπικής εταιρείας, που διαχειρίζεται πνευματικά δικαιώματα και η οποία θα μπορούσε να θεσμοθετήσει τη διαδικασία μετατροπής της σε αυτοδιαχειριζόμενο από τους δημιουργούς οργανισμό συλλογικής διαχείρισης. Αυτό είναι το ένα ερώτημα. Επίσης, γιατί η συγκεκριμένη τροπολογία - ευκαιρία είναι - δεν παίρνει ούτε ένα μέτρο για τους εργαζόμενους που απασχολεί η ΑΕΠΙ και οι οποίοι αυτήν τη στιγμή βρίσκονται στον αέρα; Βρίσκονται στον αέρα και ο κίνδυνος που υπάρχει είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν μια πολύ μεγάλη εμπειρία στη διαχείριση των πνευματικών δικαιωμάτων η οποία και θα χαθεί αν δεν επιλυθεί το εργασιακό ζήτημα. Σε κάθε περίπτωση, εμείς θεωρούμε ότι είναι ελλιπής. Πέρα από το ότι οδηγεί στην εμπορευματοποίηση, είναι και ελλιπής και θα ζητήσουμε την απόσυρση της συγκεκριμένης τροπολογίας, έτσι ώστε να υπάρξει ρύθμιση που αποκλειστικά θα αντιμετωπίζει το πρόβλημα της λειτουργίας της ΑΕΠΙ και του περάσματος βέβαια στα χέρια των δημιουργών της. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Συντυχάκη. Τον λόγο έχει η κυρία Υπουργός.
Θα ήθελα να τονίσουμε ότι αυτή η ειδική μεταβατική υπηρεσία σε καμμία περίπτωση δεν είναι μια κρατική υπηρεσία. Όπως είναι γνωστό, ο ΟΠΙ είναι φορέας ιδιωτικού δικαίου εποπτευόμενος από το κράτος. Έτσι, επίσης, και η ΟΣΔ και η ΑΟΔ εποπτεύονται από το κράτος, βάσει της άδειας τους. Ακόμα, ο φορέας αυτός είναι ανεξάρτητος και αυτοχρηματοδοτείται. Μόνο σε περίπτωση ανάγκης μπορεί να δοθεί έκτακτη επιχορήγηση. Όμως, ο Έλληνας φορολογούμενος δεν επιβαρύνεται, διότι αυτή η έκτακτη επιχορήγηση θα επιστραφεί στο δημόσιο μέσω του ΟΠΙ, βάσει του τελευταίου άρθρου της τροπολογίας. Τώρα, για τα αρχεία για τα οποία μιλήσατε, όπως ανέφερα πριν, αυτά τα αρχεία στην ουσία αποτελούν την εμπιστοσύνη των δικαιούχων προς την εταιρεία. Επομένως, όταν ανακαλείται η άδεια, έχει δικαίωμα ένας φορέας - που η αποστολή του είναι να ρυθμίσει την αγορά, να προστατεύσει τους δικαιούχους, να βοηθήσει τους χρήστες - , να χρησιμοποιήσει το αρχείο αυτό χωρίς να το απαλλοτριώσει. Έχει δικαίωμα να το χρησιμοποιήσει για να μπορέσει να εξυπηρετήσει τα πνευματικά δικαιώματα των δικαιούχων. Έπειτα, ο κάθε δημιουργός είναι ελεύθερος, αν θέλει, να μην ενταχθεί μέσα σε αυτό το αρχείο και να μπορέσει να πάει όπου θέλει τα δικαιώματα του. Επομένως, αυτό γίνεται για λόγους δημοσίου συμφέροντος και για προστασία των δικαιωμάτων και ακόμα για την προστασία του πολιτισμού, της σύγχρονης δημιουργίας, η οποία αυτήν τη στιγμή απειλείται μέσα από τις εξελίξεις των πραγμάτων. Θα ήθελα όμως, να τονίσω ότι δεν αφορά μόνο στην ΑΕΠΙ αυτή η τροπολογία. Αφορά οποιονδήποτε ΟΣΔ ή ΑΟΔ που μπορεί να βρεθεί σε παρόμοιες συνθήκες. Επομένως, ο νόμος δεν είναι μόνο για μια περίπτωση, αλλά για οτιδήποτε παρουσιαστεί στο μέλλον, ανάλογο με αυτό. Η διαβούλευση έχει προηγηθεί, διότι έχουν ενημερωθεί όλοι οι αντίστοιχοι φορείς. Εδώ και αρκετό καιρό, τους έχει δοθεί η πρόθεση του Υπουργείου για τη λύση αυτή, για την τροπολογία αυτή. Έχουν ενημερωθεί.
Εμείς μπορούμε να ξέρουμε την άποψή τους;
Η άποψή τους έχει πολύ μεγάλη διάσταση. Είναι εκ διαμέτρου διαφορετική.
Το κατεπείγον θα μας το πείτε;
Το κατεπείγον είναι ότι πρέπει να ρυθμιστεί άμεσα η αγορά και ότι θα πρέπει να πάρουμε άμεσες αποφάσεις, διότι έχει δοθεί αρκετός καιρός για να δοθούν λύσεις.
Κύριε Πρόεδρε, μια δήλωση θα ήθελα να κάνω.
Δεν μπορούμε να το συνεχίσουμε όλο αυτό. Πήρατε τον λόγο, πήρατε διευκρινίσεις και θα λάβετε μετά τον λόγο.
Οι δικές μου τουλάχιστον, κύριε Πρόεδρε, δεν απαντήθηκαν.
Τώρα που θα μιλήσετε στη δευτερολογία σας θα έχετε την ευκαιρία να τοποθετηθείτε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα επτά μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί από το 1ο Γυμνάσιο Έδεσσας (δεύτερο τμήμα). Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριε Μαυρωτά, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω από το τελευταίο. Κατ' αρχάς, είναι προβληματικό το γεγονός ότι οι Υπουργοί που έρχονται για τις τροπολογίες μιλάνε πολύ περισσότερο από τον Υπουργό που έχει το νομοσχέδιο. Να ξεκινήσουμε από αυτήν την παρατήρηση. Σχετικά με την τροπολογία για τον ΟΠΙ, τον Οργανισμό Πνευματικής Ιδιοκτησίας, λέτε ότι δεν θα είναι κρατικός. Ποιος θα ορίσει ουσιαστικά την επιτροπή ελέγχου; Δεν θα την ορίσει το κράτος; Δεν θα την ορίσετε εσείς, το Υπουργείο; Από εκεί και πέρα, απ' ό,τι έχουμε καταλάβει, οι μόνοι που συμφωνούν στη διαβούλευση αυτή είναι αυτοί οι οποίοι είχαν ξεκινήσει να αναλάβουν την εξυγίανση της ΑΕΠΙ μέσω επιτρόπων κ.λπ. και τελικά έχουν αποτύχει. Και μιλάω για σωματεία, όπως είναι το «ΑΣΜΑ», που είναι γνωστό ότι έχουν πολύ καλές σχέσεις με την Κυβέρνηση, εκτός αν κάνω λάθος. Δεν έχει γίνει καμμιά άλλη διαδικασία διαβούλευσης για τον τρόπο διάσωσης, για το business plan, το οποίο θα έπρεπε να είχε δημιουργηθεί. Η μόνη συμφωνία είναι με το συγκεκριμένο σωματείο, θα έλεγα. Και γενικά αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα το να μπει μέσα στον οργανισμό, ο οποίος ουσιαστικά εποπτεύει και ελέγχει μια δομή, η οποία θα εισπράττει και θα είναι και ελέγχων και ελεγχόμενος - μια πατέντα μοναδική στον κόσμο - , ενώ υπάρχει αυτήν τη στιγμή ο Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης, που θα μπορούσε - δεν είναι μόνο η ΑΕΠΙ, υπάρχουν και άλλοι, όπως η «Αυτοδιαχείριση» - να παίξει τον ρόλο για ένα μεταβατικό διάστημα, για να μην πάμε σε τέτοιες, ας το πούμε, προβληματικές λύσεις. Ούτε με τους ξένους οργανισμούς έγινε διαβούλευση στο συγκεκριμένο θέμα ούτε με τους χρήστες. Υπάρχουν οι αντιρρήσεις, όπως σας είπα, από σωματεία, όπως είναι «ΤΟ ΜΕΤΡΟΝ», που τα διαβάσαμε σε δημοσιεύματα την προηγούμενη Κυριακή. Δηλαδή, υπάρχει ένα θέμα συζήτησης, διαβούλευσης. Αυτό που θα σας πρότεινα εγώ είναι να αποσύρετε προς το παρόν την τροπολογία και σε έναν μήνα να τη φέρετε ξανά, αφού γίνει όλη αυτή η διαβούλευση με τους φορείς, ώστε να πάμε σε μια λύση η οποία θα είναι πιο ολοκληρωμένη και βέλτιστη και για τους δημιουργούς, αλλά και για τους χρήστες. Αυτά σε ό,τι αφορά στη συγκεκριμένη τροπολογία. Θα ήθελα τώρα να πάω στα του νομοσχεδίου. Σχεδόν κάθε φορά που ερχόμαστε σε συνεδρίαση που αφορά σε κύρωση διεθνούς σύμβασης, όπως σήμερα, ενσωμάτωση οδηγίας και γενικώς τακτοποίησης υποχρεώσεως της χώρας, δύο πράγματα είναι σίγουρα: Το πρώτο είναι ότι έχει βγει εκτός χρονικών προθεσμιών και το δεύτερο ότι έχει βγει και εκτός θέματος με πολλές άσχετες διατάξεις που παρεισφρέουν. Να σας θυμίσω ότι σήμερα θα συζητάγαμε για τη Σύμβαση Κωνσταντινούπολης, για την οικογενειακή βία κ.λπ.. Δεν έχουμε ακούσει και πολλά πράγματα γι' αυτό. Περισσότερο μιλάμε για όλα τα υπόλοιπα, για τις τροπολογίες που έρχονται, για τους αστυνομικούς, για την ΑΕΠΙ, για τη χρηματοδότηση των κομμάτων και για άλλες τροπολογίες. Ουσιαστικά δηλαδή αδικούμε το πραγματικό περιεχόμενο που θα έπρεπε να έχει το συγκεκριμένο. Να πω λίγα πράγματα για το περιεχόμενο του νομοσχεδίου. Όσον αφορά στο δεύτερο μέρος, που αφορά την απόφαση - πλαίσιο, και εκεί έχουμε μια καθυστέρηση. Ουσιαστικά θα έπρεπε να είχαμε συμμορφωθεί μέχρι 28 Μαρτίου 2011 με την απόφαση 299/2009. Χθες, δηλαδή στις 28 Μαρτίου 2018, σβήσαμε εφτά κεράκια σ' αυτήν την τούρτα της καθυστέρησης. Για να είμαστε δίκαιοι, δεν φταίει μόνο η παρούσα Κυβέρνηση γι' αυτό. Η ευθύνη υπάρχει και στις προηγούμενες κυβερνήσεις. Φυσικά υπάρχουν και σε αυτό το νομοσχέδιο λοιπές άσχετες διατάξεις, στις οποίες δεν λείπει ο αγαπημένος σας όρος «κατά παρέκκλιση», μία νομοθετική πρακτική για την οποία όταν ήσασταν στην αντιπολίτευση και έρχονταν τέτοια πράγματα, ανεβαίνατε στα κάγκελα - και δικαιολογημένα - ενώ τώρα, που βρίσκεστε στην Κυβέρνηση, τη βρίσκετε βολική ή αναγκαία και μάλιστα επιχειρηματολογείτε και υπέρ αυτής της διαδικασίας. Θα ήθελα να πω λίγα λόγια για τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, η οποία αποτελεί ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για την αντιμετώπιση της έμφυλης βίας και κακοποίησης, ένα σημαντικό βήμα στην προσπάθεια του Συμβουλίου της Ευρώπης να εξασφαλίσει τον σεβασμό των δικαιωμάτων των γυναικών. Ειρήσθω εν παρόδω, το Συμβούλιο της Ευρώπης είναι το πιο προοδευτικό και τολμηρό forum, όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και παγκοσμίως, σε ό,τι έχει να κάνει με δικαιώματα και θεσμούς. Η ενδοοικογενειακή βία και η βία κατά των γυναικών σε όλες τις μορφές της, λεκτική, σωματική και ψυχολογική, αποτελεί ακραία έκφραση κυριαρχίας ανάμεσα στα φύλα και έχει αναδειχθεί στην Ευρώπη ως κεντρικό θέμα παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στο υπόλοιπο τμήμα του Τρίτου Μέρους, που έχει τις σκόρπιες διατάξεις για το Υπουργείο Δικαιοσύνης, είμαστε πολύ επιφυλακτικοί μια και περιλαμβάνει μικροδιευθετήσεις και μικροδιαχείριση μέσω εξαιρέσεων, όπως άλλωστε τα είπαμε στις επιτροπές και ανέφερε ο εισηγητής μας κ. Λυκούδης. Θα αναφερθώ σε κάποιες από τις τροπολογίες τα τελευταία δύο λεπτά της ομιλίας μου. Θα ξεκινήσω από την τροπολογία με γενικό αριθμό 1530 και ειδικό 147 για την κινητικότητα των δημοσίων υπαλλήλων, με την οποία αίρεται η προϋπόθεση ύπαρξης οργανισμού, δηλαδή περιγραμμάτων θέσεων και οργανογράμματος στους φορείς υποδοχής. Δηλαδή, νομοθετούμε με το ένα χέρι να υπάρχουν οι οργανισμοί, τα οργανογράμματα, τα περιγράμματα θέσεων και με το άλλο χέρι ξε - νομοθετούμε, λέγοντας: «Δεν πειράζει. Και εάν δεν υπάρχουν, θα μπορούμε να κάνουμε την κινητικότητα κανονικά». Δηλαδή, οι φορείς θα μπορούν να παραγγέλνουν δημοσίους υπαλλήλους κατά το δοκούν, ώστε να μην ξεβολευτεί το σύστημα. Είναι ουσιαστικά η άρνηση να εφαρμόσουμε όσα νομοθετούμε, αυτά που δεν μας βολεύουν και γι' αυτό νομοθετούμε μετά παρατάσεις, ξεχειλώματα κ.λπ.. Όσον αφορά στη χρηματοδότηση των κομμάτων, είχαμε πει στην εξεταστική για τα δάνεια των κομμάτων ότι η αθρόα δανειοδότηση στρεβλώνει το πολιτικό παιχνίδι υπέρ των μεγάλων. Είναι μεν ερμηνευτική η διάταξη και ορίζει ότι το 50% της κρατικής χρηματοδότησης δεν δύναται να εκχωρηθεί στις τράπεζες για εξασφάλιση δανείων. Διευκρινίζεται δηλαδή ότι αυτό ισχύει και για τα δάνεια που συνήφθησαν στο παρελθόν, δηλαδή ότι θα έχουν αναδρομική ισχύ. Και η απορία είναι εάν οι τράπεζες θα μπορούν να διεκδικήσουν τα χρήματα αυτά. Η άλλη απορία είναι, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, εάν από τη μία κάνουμε εξεταστική επιτροπή για τα δάνεια των κομμάτων, όπως έγινε, και από την άλλη φέρνετε μία τέτοια διάταξη, κατά πόσο δηλαδή αυτά είναι συμβατά. Επιτρέψετε μου να κλείσω, λέγοντας ότι τώρα που η Συμπολίτευση βλέπει τις μεθόδους που χρησιμοποίησε για να έρθει στην εξουσία - ένας ακραίος ακτιβισμός, διαδηλώσεις, άρνηση συναίνεσης, ρητορική μίσους - να γυρνάνε μπούμερανγκ, ας αναλογιστεί πού οδηγεί ο λαϊκισμός και η δημαγωγία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει του κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τριάντα δευτερόλεπτα θέλω μόνο, κύριε Πρόεδρε. Και η Αντιπολίτευση, όμως, δεν πρέπει να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ του 2014 για να αντιπαρατεθεί με τον ΣΥΡΙΖΑ του 2018. Επειδή έχουμε μπροστά μας φλέγοντα θέματα, και εθνικά και οικονομικά, και είμαστε σε μία κομβική χρονιά όχι για τα επόμενα χρόνια, ίσως για τις επόμενες γενεές, πρέπει να βρούμε τρόπο να συνομιλήσουμε ειλικρινά - εννοώ οι δυνάμεις του δημοκρατικού τόξου - χωρίς ρεβανσισμούς, χωρίς υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς. Η πόλωση, που καλλιεργείται από την Κυβέρνηση και την Αξιωματική Αντιπολίτευση, μπορεί να βολεύει τους ίδιους, δεν βολεύει όμως τη χώρα. Και αυτό πρέπει να το καταλάβουμε πριν να είναι αργά. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μαυρωτά. Τον λόγο έχει η κ. Καββαδία εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ. Αμέσως μετά η κ. Κεφαλογιάννη και ο κ. Αμυράς.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή είναι - ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι - μια πολύ ξεχωριστή μέρα. Δυστυχώς ελλοχεύει ο κίνδυνος - και αυτό το λέω εν είδει παραπόνου - να υποβαθμιστεί η σπουδαιότητα της ίδιας της συζήτησης που οφείλαμε να κάνουμε εδώ για τη σπουδαία αυτή σύμβαση. Και αυτό γιατί, μεταξύ άλλων παραγόντων, υπάρχουν κάποιοι που επιλέγουν, παρά τις ρητές εξηγήσεις εκ μέρους της Κυβέρνησης, να κινηθούν και πάλι με όρους επικοινωνιακού εντυπωσιασμού. Επιλέγουν να στηλιτεύσουν, για παράδειγμα, τα προβλήματα διακίνησης ουσιών σε χώρους πέριξ των πανεπιστημίων, όταν επί έξι ολόκληρες ημέρες δεν έχουν αρθρώσει ούτε λέξη για την άσκηση ποινικής δίωξης εναντίον συγκεκριμένου επιχειρηματία, ο οποίος κατηγορείται για κατοχή, διακίνηση και χρηματοδότηση ναρκωτικών ουσιών και σύσταση εγκληματικής οργάνωσης. Το καταλαβαίνουμε αυτό, γιατί το αίμα νερό δεν γίνεται. Επανέρχομαι, λοιπόν, λέγοντας ότι θα έπρεπε να είναι μια ξεχωριστή μέρα, γιατί η κύρωση της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, στην οποία προχωράμε, αποτελεί ένα σημαντικότατο βήμα στον τομέα των ανθρώπινων, των ατομικών και των πολιτικών δικαιωμάτων. Η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης αποτελεί μια κατάκτηση που δικαιώνει αγώνες και προσπάθειες πολλών χρόνων εκ μέρους του φεμινιστικού κινήματος, αγώνες και προσπάθειες για πραγματική ισότητα ανεξαρτήτως φύλου, αγώνες και προσπάθειες, οι οποίες βεβαίως θα συνεχιστούν, καθώς ένας νόμος δεν είναι ποτέ αρκετός. Όμως, η συγκεκριμένη σύμβαση, την οποία κυρώνουμε σήμερα, επτά ολόκληρα χρόνια μετά από την υπογραφή της από τη χώρα μας, θα μας προσφέρει ένα πιο εξοπλισμένο και αποτελεσματικό νομικό οπλοστάσιο που θα διευκολύνει πολύ τις επόμενες μάχες ενάντια στον σεξισμό και την πατριαρχία. Λόγω της σπουδαιότητας, λοιπόν, του αντικειμένου επιλέγω να διαθέσω τον χρόνο της παρέμβασής μου αποκλειστικά στο κομμάτι που αφορά στη σύμβαση αυτή καθαυτή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήταν κοινότυπο να πούμε ότι ζούμε σε έναν κόσμο που βρίθει ανισοτήτων. Για κάποιους και κάποιες σε αυτήν την Αίθουσα αυτές οι ανισότητες είναι μοιραίες, αναπόφευκτες, ακόμα και επιθυμητές. Για εμάς, όμως, για την Αριστερά, οι διακρίσεις στη δημόσια κοινωνική και οικονομική ζωή αποτελούν ανελεύθερες συνθήκες που αντιβαίνουν στο αξιακό πρόταγμα μιας δίκαιης κοινωνίας. Δυστυχώς, για μια ακόμη φορά τα στοιχεία σε ό,τι αφορά στη θέση των γυναικών είναι εξόχως αποκαλυπτικά. Πρόσφατη έρευνα του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης καταδεικνύει πως η κατάσταση αναφορικά με την έμφυλη βία είναι πολύ πιο δύσκολη από όσο ήδη ξέραμε και φυσικά υποψιαζόμασταν. Σύμφωνα, λοιπόν, με την εν λόγω έρευνα, στην Ευρώπη, η οποία υπερηφανεύεται για τα επιτεύγματά της στον τομέα των δικαιωμάτων, μία στις τρεις γυναίκες άνω των δεκαπέντε ετών, δηλαδή εξήντα δύο εκατομμύρια γυναίκες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έχουν πέσει θύματα σωματικής βίας, με τρεισήμισι χιλιάδες γυναίκες να πεθαίνουν κάθε χρόνο στις είκοσι οκτώ χώρες - μέλη εξαιτίας κρουσμάτων ενδοοικογενειακής βίας. Δυστυχώς, από αυτήν τη σκοτεινή εικόνα η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να λείπει, με την οικονομική κρίση να μας θυμίζει με επώδυνο τρόπο πόσο αναστρέψιμες είναι οι κατακτήσεις του φεμινιστικού κινήματος, πόσο εύθραυστη μπορεί να είναι η τυπική, η νομική ισότητα των φύλων απέναντι στις νεοφιλελεύθερες, ακροδεξιές και βαθιά συντηρητικές επιθέσεις, πόσο εύκολο είναι να επανέλθουν οι κοινωνικοί περιορισμοί και οι γυναικείοι αποκλεισμοί, όταν η οικονομική πίτα μικραίνει επικίνδυνα. Η ανεργία και η εργασιακή επισφάλεια που τα μνημόνια έφεραν χτύπησαν πρώτα τη γυναικεία πόρτα, πάντα, βεβαίως, σε συνδυασμό με τις άλλες διαστάσεις της γυναικείας ταυτότητας, την κοινωνική τάξη, την ηλικία, τον σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου, τη θρησκεία, την εκπαίδευση, την καταγωγή. Ναι, πράγματι, η κρίση έκανε τα πράγματα χειρότερα. Όμως, στην πραγματικότητα αυτό που έκανε ήταν να επιτείνει τα ήδη προϋπάρχοντα, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, προβλήματα. Γιατί ποια είναι η πραγματικότητα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Μήπως δεν ήταν και συνεχίζει να είναι η απουσία ίσων ευκαιριών στην εργασία, αλλά και στην κοινωνική ζωή, οι μισθολογικές ανισότητες, η σεξουαλική παρενόχληση, η παγιωμένη επικράτηση στερεοτύπων ως προς τους κοινωνικούς ρόλους, ο φανερός ή ο υπόγειος σεξισμός, η λεκτική και η σωματική βία, ακόμη και στο οικογενειακό περιβάλλον; Προφανώς και δεν θα ισχυριστώ πως τίποτα δεν έχει αλλάξει από την εποχή του αγώνα των εργατριών της κλωστοϋφαντουργίας τον Μάρτη του 1857 ή από την εποχή που οι σουφραζέτες, οι ηρωικές εκείνες πρωτεργάτριες της γυναικείας χειραφέτησης, άνοιγαν καινούργιους δύσβατους δρόμους. Όμως, είναι πολλά ακόμα αυτά που πρέπει να γίνουν και εξίσου πολλά αυτά που πρέπει να περιφρουρηθούν. Στην κατεύθυνση αυτή η κύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης θα αποτελέσει όχι απλώς έναν συμβολικό κρίκο, αλλά μια ουσιαστικότατη παρέμβαση και προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας, προκειμένου να εμπεδωθούν και να προστατευθούν θεμελιώδη δικαιώματα, προκειμένου να καταπολεμηθούν διάφορες μορφές έμφυλης βίας, προκειμένου να υπάρξει μέριμνα για την προστασία των θυμάτων που υφίστανται αυτήν την έμφυλη βία. Οι ρυθμίσεις που εισάγονται με τα δώδεκα κεφάλαια και τα ογδόντα ένα άρθρα της σύμβασης καλύπτουν ζητήματα που ξεκινούν από τις αστικές αγωγές και τις υποστηρικτικές υπηρεσίες και φθάνουν ως τον βιασμό, την ενδοοικογενειακή βία, τον καταναγκαστικό γάμο. Αναμφίβολα, η κύρωση και η ενσωμάτωση στην εθνική μας νομοθεσία της συγκεκριμένης σύμβασης εκπληρώνει μια σημαντική ευρωπαϊκή υποχρέωση της Ελλάδας έναντι του Συμβουλίου της Ευρώπης, μιας υποχρέωσης που μας επισημαινόταν διαρκώς στο Στρασβούργο και είχε, μάλιστα, συμπεριληφθεί στην τελευταία περιοδική έκθεση της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης για τη χώρα μας, η οποία υιοθετήθηκε στην Ολομέλεια του περασμένου Ιανουαρίου. Παράλληλα, με την ψήφιση του παρόντος νομοσχεδίου, συμπληρώνεται με τον καλύτερο τρόπο ένα γενναίο και ισχυρό νομικό πλέγμα, στο οποίο ήδη συμπεριλαμβάνεται η επέκταση του συμφώνου συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια και η νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου. Σε αυτήν την τριάδα των προοδευτικών νομοθετημάτων που έχουμε φέρει ως κυβέρνηση της Αριστεράς, μπορούμε να προσθέσουμε και το σχέδιο νόμου για την προώθηση της ουσιαστικής ισότητας των φύλων και την καταπολέμηση της έμφυλης βίας, που το Υπουργείο Εσωτερικών έχει ήδη θέσει σε δημόσια διαβούλευση. Είναι μια τετράδα, λοιπόν, νόμων που καταδεικνύουν την επιμονή του ΣΥΡΙΖΑ στο σχέδιό του για τον προοδευτικό κοινωνικό μετασχηματισμό για την έξοδο της χώρας από τη μνημονιακή περίοδο με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - και θα κλείσω με αυτό - η φιλοσοφία της Σιμόν Ντε Μποβουάρ πως «γυναίκα δεν γεννιέσαι, γίνεσαι», άποψη που έμελλε να σημαδέψει το φεμινιστικό κίνημα και που παραμένει διαρκώς επίκαιρη, μας θυμίζει ότι το φύλο ως συμπεριφορά είναι αποτέλεσμα των βιωμένων πολιτικών, κοινωνικών, πολιτισμικών και οικονομικών συνθηκών. Αλλάζοντας αυτές τις συνθήκες μέσω των νομοθετικών πρωτοβουλιών, μέσω της ακτιβιστικής δράσης της καθεμιάς και του καθενός μας, μέσω της προσωπικής μας στάσης και της συλλογικής μας δράσης, μεταμορφώνουμε εν τέλει και τους ρόλους μας, καταργώντας στερεότυπα, αρνούμενες και αρνούμενοι επιλογές που άλλοι θέλουν να κάνουν για λογαριασμό μας. Κάθε νομοσχέδιο που αφορά στα δικαιώματα αποτελεί βάθεμα, διεύρυνση και εμπλουτισμό της δημοκρατίας μας. Αυτές είναι οι σκέψεις μας φεύγοντας σήμερα από το Κοινοβούλιο, έχοντας υπερψηφίσει ένα εξαιρετικά σημαντικό νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Καββαδία. Κυρία Υπουργέ, θέλετε να απαντήσετε στον κ. Μαυρωτά;
Θέλει μήπως η κ. Κεφαλογιάννη να μιλήσει;
Παρακαλώ, κυρία Υπουργέ.
Όχι, είπε ότι θα τοποθετηθεί μετά για να μη σας καθυστερεί κιόλας. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Μαυρωτά, διαβούλευση έχει γίνει. Έχει προηγηθεί με όλα τα σωματεία και με όλους τους ενδιαφερόμενους και όχι μόνο με όσους τα έχουν καλά με την Κυβέρνηση, όπως αναφέρατε. Η εξυγίανση της ΑΕΠΙ είναι πλέον αδύνατη. Η αγορά έχει καταρρεύσει και πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα. Δεν μπορούμε να καθυστερήσουμε, διότι πρέπει να υπάρξει πρόνοια για την προστασία της μεγάλης πλειοψηφίας των δημιουργών της χώρας μας, οι οποίοι αγωνιούν αυτήν τη στιγμή. Πρέπει να τους δοθεί η δυνατότητα να εισπράξουν τα δικαιώματά τους, για να ζήσουν πλέον. Είναι πλέον θέμα επιβίωσης. Επομένως, δεν μπορούμε άλλο να καθυστερούμε. Αλλιώς, αν αφήσουμε περισσότερο χρόνο να περάσει, κινδυνεύει να δημιουργηθεί τέτοια απορρύθμιση στην αγορά που θα περάσουν χρόνια μέχρι οι δημιουργοί να ξαναδούν κάποια διανομή. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κυρία Υπουργό. Κυρία Κεφαλογιάννη, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα το Ελληνικό Κοινοβούλιο κυρώνει τη σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας. Εμείς, από την πλευρά μας, χαιρετίζουμε την ενσωμάτωση στο εθνικό δίκαιο ενός ισχυρότερου θεσμικού πλαισίου για την καταπολέμηση και με κάθε τρόπο πάταξη συγκεκαλυμένων ή μη μορφών ενδοοικογενειακής βίας, έμφυλων ή ηλικιακών ανισοτήτων, αν και η Κυβέρνηση άργησε τρεισήμισι χρόνια, καθώς η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης τέθηκε σε ισχύ από την 1η Αυγούστου του 2014. Ο μύθος, λοιπόν, του μονοπωλίου της κοινωνικής ευαισθησίας της Αριστεράς καλά κρατεί: Πρώτοι στα λόγια, τελευταίοι πάντα στις πράξεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης είναι αναμφισβήτητα ένα σημαντικό βήμα μπροστά για την περαιτέρω ουσιαστική προώθηση και ισχυρή θωράκιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα. Όμως, δεν αρκεί. Είναι ανάγκη να οργανωθούν αποτελεσματικές και λειτουργικές δομές και δημόσιες αρχές στελεχωμένες με κριτήρια επιστημονικά και όχι βολέματος «ημετέρων», για να δημιουργήσουμε μικρούς κομματικούς στρατούς στη δημόσια διοίκηση. Για όλα αυτά, φυσικά, χρειαζόμαστε μια Κυβέρνηση που να κατανοεί ότι οι μηχανισμοί που εκτρέφουν την ανοχή και κωφεύουν σε κάθε μορφή βίας, πλήττουν τον εθνικό αυτοσεβασμό, πλήττουν την ίδια τη χώρα. Δυστυχώς, στην προσπάθειά μας να ανταποκριθούμε στους γνωστούς τακτικισμούς αυτής της Κυβέρνησης, θα πρέπει εις βάρος αυτού του εξαιρετικά σοβαρού θέματος να προχωρήσω στην τοποθέτησή μου σήμερα στο θέμα της τροπολογίας που αφορά στη συλλογική διαχείριση. Θα ήθελα, βέβαια, προηγουμένως να κάνω ένα μικρό σχόλιο για την τροπολογία της Υπουργού Τουρισμού. Η κ. Κουντουρά τρέχει και δεν φτάνει πάλι, καταθέτοντας τροπολογίες και αποδεικνύοντας στην πράξη ότι ο ελληνικός τουρισμός είναι στον αυτόματο πιλότο και πηγαίνει χωρίς σχέδιο, χωρίς στρατηγική, με τον αέρα στα πανιά που της δώσαμε τα προηγούμενα χρόνια. Μέχρι πότε; Προχωρώ με την τροπολογία του Υπουργείου Πολιτισμού. Για μια ακόμα φορά βιώνουμε την απαξία της Κυβέρνησης στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Μας αιφνιδιάσατε - εσκεμμένα, ως συνήθως - καθώς εισάγετε στην Ολομέλεια σήμερα την τροπολογία με έναν καθ' όλα αντισυνταγματικό τρόπο. Στερείτε, δηλαδή, τη δυνατότητα στους αρμόδιους φορείς και στους δημιουργούς, όπως και στους χρήστες, μέσα από τον διάλογο στις κοινοβουλευτικές επιτροπές να συμβάλουν στην εξεύρεση της βέλτιστης λύσης σε ένα τόσο πολύπλοκο θέμα. Αποτύχατε, παρά το γεγονός ότι επί τρία χρόνια βρίσκεστε σε διαδικασία εξεύρεσης λύσης. Οδηγήσατε τους δημιουργούς σε αδιέξοδο και τα δικαιώματά τους σε κίνδυνο. Ο ν.4481/2017 ψηφίστηκε με σκοπό τη δήθεν εξυγίανση της αγοράς και την υποστήριξη των δημιουργών. Στην ουσία έδωσε το φιλί της ζωής στην ΑΕΠΙ. Με τους ακροβατισμούς και τον ερασιτεχνισμό σας χάσαμε την ευκαιρία της σωστής εναρμόνισής μας με την ευρωπαϊκή οδηγία του 2014 που έχει δοκιμαστεί με επιτυχία σε κράτη με μεγαλύτερη σε μέγεθος αγορά από την ελληνική. Σας είχαμε προειδοποιήσει ήδη από το καλοκαίρι ότι αυτός ο νόμος, που εμφανώς προέκυψε από τη σύνθεση απόψεων αυτόκλητων ειδικών, οδηγεί σε αδιέξοδο. Μεταξύ άλλων επιλέξατε να αγνοήσετε την αναγκαιότητα κατοχύρωσης του δικαιώματος άμεσης παρέμβασης στην αδιέξοδη κατάσταση που έχει προκύψει με την περίπτωση της ΑΕΠΙ. Εξακολουθείτε να επαναλαμβάνετε το ίδιο λάθος. Εισάγετε σήμερα μια τροπολογία η οποία δίνει μεν κάποιες ελπίδες στους δημιουργούς για καθυστερημένη είσπραξη των οφειλόμενων, αλλά φοβούμεθα ότι δεν πρόκειται να λειτουργήσει ομαλά. Περιορίζεστε στη δημιουργία προσωρινού κρατικού φορέα διαχείρισης, με προσωρινό διαχειριστή έναν δημόσιο υπάλληλο, χωρίς να γίνεται ρητή αναφορά στη διαδικασία μετάβασης σε έναν ΟΣΔ, με κίνδυνο το προσωρινό να είναι τελικά το μόνιμο. Δηλαδή, κρατικοποιείτε - έστω και προσωρινά - τη συλλογική διαχείριση και μιλάτε για ένα μεταβατικό πλαίσιο, ενώ δεν μας λέτε σε τι θα μεταβούμε. Μια ακόμα αντισυνταγματική έκφανση της παρούσας τροπολογίας έγκειται στην αυτοδίκαιη μεταβίβαση των συμβάσεων ανάθεσης και εκπροσώπησης των δικαιούχων καλλιτεχνών που διαχειριζόταν η ΑΕΠΙ ως ΑΟΔ σε έναν κρατικό φορέα. Είναι πρωτοφανής κρατική παρέμβαση στην ιδιωτική πρωτοβουλία με επίφοβες προεκτάσεις σε ό,τι αφορά στα συνταγματικά δικαιώματα των Ελλήνων δικαιούχων. Είναι νομικά πρωτόγνωρη πρακτική και επίφοβη συνταγματικά. Δεν θα μείνουμε στο γεγονός ότι η Ελλάδα μετά την ενσωμάτωση της οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη διαχείριση του δικαιώματος θα είναι η μόνη χώρα της Ευρώπης όπου η διαχείριση των δικαιωμάτων θα διενεργείται - έστω και προσωρινά - από το κράτος. Δεν θα μείνω στο γεγονός ότι η τροπολογία δεν δίνει λύση σε όλα τα εκκρεμή ζητήματα. Θα υπογραμμίσουμε το γεγονός ότι υπάρχουν εξόφθαλμα νομικά ζητήματα, τα οποία έχετε παραβλέψει λόγω της προχειρότητας που επιδείξατε σε ένα τόσο πολύπλοκο ζήτημα. Θα ανακύψουν στην επιφάνεια και θα δυναμιτίσουν αυτήν την προσπάθεια της ύστατης στιγμής. Η ουσία της τροπολογίας σας αντίκειται στο Σύνταγμα στον πυρήνα της. Ο ΟΠΙ, ως ελεγκτική αρχή των ΑΟΔ, μετατρέπεται σε ΑΟΔ παραμένοντας ταυτόχρονα και ελεγκτική αρχή. Επιπρόσθετα δημιουργείται μια υβριδική οντότητα, η οποία θα υφίσταται μόνο στα χαρτιά και θα είναι στην ουσία ανεφάρμοστη. Δεν έχετε σχέδιο ούτε οργανόγραμμα ούτε περίγραμμα θέσεων για να λειτουργήσει αυτή η οντότητα. Το μόνο που έχετε διασφαλίσει πρόδηλα και με σπουδή είναι ο προσωρινός διαχειριστής, ένας προσωρινός διαχειριστής με απεριόριστες αρμοδιότητες και εξουσίες που θα δεσμεύει τα δικαιώματα των δημιουργών και θα κληθεί να διαφυλάξει τα συμφέροντά τους. Κατά τα λοιπά, στην έωλη τροπολογία σας δεν συμπεριλαμβάνονται άλλα στοιχεία για την άσκηση μιας τόσο εξειδικευμένης αρμοδιότητας που πλέον θα ασκείται εν τοις πράγμασι από το κράτος και οφείλει να είναι άρτια. Το γνωρίζετε και γι' αυτόν τον λόγο το υβριδικό σας όργανο εξαιρείται από τις διατάξεις περί δημοσίων συμβάσεων - γενικές και ειδικές - προκειμένου πυροσβεστικά να δίνει λύσεις στο τόσο απαιτητικό έργο που οφείλει να ασκήσει για δύο έτη. Έτσι βλέπουμε ότι μπορεί, μετά από εισήγηση του παντοδύναμου προσωρινού διαχειριστή, ο χρηματοδοτούμενος με κρατικά κονδύλια ΟΠΙ να προσλαμβάνει προσωπικό διαφόρων ειδικοτήτων, απλούς υπαλλήλους και ό,τι άλλο προκύψει, προφανώς στην πορεία, χωρίς όριο, χωρίς περιγράμματα θέσεων, χωρίς να υπάρχει δομή, με κρατική χρηματοδότηση. Φυσικά αποσιωπάται το οικονομικό κόστος για το κράτος, για τη σύσταση και λειτουργία αυτού του νεοσύστατου υβριδικού φορέα. Ποιος θα το επωμιστεί άραγε; Οι δημιουργοί; Οι φορολογούμενοι; Άγνωστο. Ένας άλλος ορατός κίνδυνος που θα κληθούν οι δημιουργοί να αντιμετωπίσουν είναι ο κατακερματισμός της αγοράς. Κυρία Υπουργέ, προσέξτε το αυτό. Παραβλέπετε το γεγονός ότι οι ΑΟΔ λειτουργούν κατόπιν απλής γνωστοποίησης. Πώς θα ισορροπήσει η ταυτόχρονη λειτουργία του νέου κρατικού φορέα διαχείρισης και των ιδιωτικών ΑΟΔ; Προφανώς, η αδειοδότηση των ΑΟΔ πλέον θα πρέπει να διενεργείται από τον ΟΠΙ, διαφορετικά βάζετε το κράτος σε ανταγωνιστική θέση έναντι όλων των ιδιωτικών οργανισμών διαχείρισης δικαιωμάτων και ταυτόχρονα κατακερματίζετε την αγορά. Αυτήν τη στιγμή, κυρία Υπουργέ, δεν κάνουμε αντιπολίτευση. Θέλουμε να βρεθεί εφαρμόσιμη λύση και μάλιστα άμεσα. Νοιαζόμαστε για τα δικαιώματα των δημιουργών, διότι μια χώρα χωρίς δημιουργούς ή αποθαρρημένους δημιουργούς στερείται καλλιτεχνικής έκφρασης. Έχουμε, όμως, εμπεδώσει ότι, δυστυχώς, δεν μαθαίνετε από τα λάθη σας και λειτουργείτε με κρυψίνοια, με μεθόδους που παραπέμπουν σε άλλου είδους κοινωνίες. Παρά την κριτική που σας ασκούμε και παρά το γεγονός ότι σας επισημαίνουμε τα κενά του νομοθετικού σας έργου και τα αδιέξοδα, σας καλούμε τουλάχιστον να περιγράψετε τον οδικό χάρτη μετάβασης σε έναν οργανισμό διαχείρισης δικαιωμάτων για όλους. Είτε πάρτε πίσω την τροπολογία και φέρτε την με διαβούλευση, δίνοντας τη δυνατότητα σε δημιουργούς και χρήστες να τοποθετηθούν στο Κοινοβούλιο - όχι στο γραφείο σας - ή ενσωματώστε έστω και τώρα τη διαδικασία στην τροπολογία για τη μετάβαση σε έναν οργανισμό συλλογικής διαχείρισης. Σεβαστείτε την αγωνία των δημιουργών. Δώστε λύσεις. Σε αυτήν την περίπτωση εμείς θα σας στηρίξουμε. Εμείς δεν παίζουμε με τις τύχες και τις ζωές των Ελλήνων δημιουργών. Ευχαριστώ για την προσοχή σας.
Ευχαριστούμε την κ. Κεφαλογιάννη. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Ποταμιού κ. Γεώργιος Αμυράς. Αμέσως μετά θα μιλήσει η κ. Βλάχου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα συνεχίσω λίγο το θέμα του ΟΠΙ, λέγοντάς σας, αγαπητή κυρία Υπουργέ, κ. Κονιόρδου, ότι η διαβούλευση δεν είναι να καλέσετε στο γραφείο σας φορείς και ενδιαφερόμενους. Η διαβούλευση είναι να αναρτήσετε στη δημόσια σφαίρα διαλόγου τα σχέδιά σας ή εν προκειμένω αυτήν την τροπολογία, ώστε και εμείς, τα κοινοβουλευτικά κόμματα, να μπορούμε να συμμετάσχουμε, διότι εδώ εμείς θα κληθούμε να ψηφίσουμε ή να καταψηφίσουμε αυτήν τη διάταξη. Άρα, θα σας έλεγα ότι η κατεπείγουσα διαδικασία που επιλέξατε δεν ήταν η σωστή. Επίσης, ο Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας - το διάδοχο σχήμα, θα πω εγώ ξεκάθαρα, της ΑΕΠΙ - σαφέστατα και τελεί, παρά το γεγονός ότι είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, υπό την εποπτεία του Υπουργείου σας. Άρα, δεν είναι ένας ανεξάρτητος οργανισμός, πόσο μάλλον όταν τη διοίκηση του οργανισμού θα την ορίσετε εσείς με δική σας απόφαση. Άρα, γιατί μιλάμε περί κάποιου υποτιθέμενου ανεξάρτητου οργανισμού; Να πω και κάτι ακόμα. Έχει σημασία, κυρία Υπουργέ, και θα ήθελα να μου διευκρινίσετε το εξής. Εξαιρείται για αυτά τα δύο έτη, τα έκτακτα - να το πω έτσι - ο οργανισμός ή η επιτροπή έκτακτης διαχείρισης, όπως λέγεται, από τον νόμο περί δημοσίων συμβάσεων; Δηλαδή μια διοίκηση αυτού του οργανισμού, που στην ουσία είναι διορισμένη από έναν Υπουργό, από μια κυβέρνηση, θα μπορεί να κάνει στην άκρη τον νόμο για τις δημόσιες συμβάσεις και με απευθείας αναθέσεις να αναθέτει έργα και να πληρώνει; Παρακαλώ, διευκρινίστε το μου. Εμείς πάντως σας ξαναλέμε να αποσύρετε αυτή την τροπολογία για να καθίσουμε να τη συζητήσουμε και με τη λεπτομέρειά της σ' ένα από τα επόμενα νομοσχέδια. Επίσης, θα σας καλέσω ξανά από το Βήμα να πάμε στον Ιερό Ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρα στην Πλάκα για να δείτε ότι, μέσω αυτού του πολιτισμικού, θα έλεγα, προσκυνηματικού ενδεχομένως - αν πιστεύετε - ταξιδιού σε αυτό το εκκλησάκι του 11ου αιώνα, μπορεί να έχετε καλύτερες ιδέες και για την περίπτωση της ΑΕΠΙ. Έρχομαι τώρα σε ένα δεύτερο θέμα, στο θέμα των οκτώ Τούρκων και των δύο Ελλήνων. Βλέπετε τι πέτυχε, αγαπητέ κύριε Κοντονή, ο κυβερνητικός Βουλευτής, βάζοντας στην ίδια ζυγαριά κατ' εξαίρεση, έξω από κάθε διάνοια, έξω από κάθε αρχή του δικαίου, στην ίδια ζυγαριά τους οκτώ Τούρκους με τους δύο Έλληνες; Σας προβληματίζει, αγαπητέ κύριε Κοντονή, ότι η «ΧΟΥΡΙΕΤ» είχε τις δηλώσεις του εξώφυλλο, πρωτοσέλιδο και πανηγύριζε εμμέσως; Πόσο δυσκολεύει ή όχι την εθνική προσπάθεια - σε σχέση με το ζήτημα και των δυο Ελλήνων στρατιωτικών, που βρίσκονται ακόμη και σήμερα στη φυλακή των Τούρκων - αλλά και την εύθραυστη ισορροπία ή μη, σε διάφορα ζητήματα, της ελληνοτουρκικής σχέσης; Κύριε Κοντονή, σας είδα πραγματικά λάβρο σε βάρος του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, του κ. Θεοχαρόπουλου, αλλά ούτε μια κουβέντα για να στηλιτεύσετε τον ανεύθυνο λόγο κυβερνητικού Βουλευτή, ο οποίος εξελίχθηκε σε έναν επικίνδυνο λόγο.
Με ακούσατε; Με ακούσατε;
Σας άκουσα. Μέχρι ένα σημείο σας άκουσα.
Με ακούσατε και λέτε αυτό το πράγμα;
Κύριε Αμυρά! Κύριε Υπουργέ, δεν ακούγεστε.
Εντός σαράντα οκτώ ωρών…
Εντός σαράντα οκτώ ωρών δεύτερη ανεύθυνη συμπεριφορά.
…δεύτερη ανεύθυνη συμπεριφορά. Το δέχομαι. Πολύ ωραία.
Κύριε Αμυρά, μην κάνετε διάλογο.
Και δεν σας επιπλήττω, λοιπόν, για το ότι δεν πήρατε θέση.
Άντε μπράβο! Γιατί εγώ μίλησα το πρωί.
Α, όχι! Όχι «άντε μπράβο»! Εδώ δεν είναι ταβέρνα. Εδώ δεν είναι ταβέρνα για να λέτε «άντε μπράβο», ούτε είναι γήπεδο.
Κύριε Αμυρά, σας παρακαλώ.
Δεν μπορείτε…
Άκου «άντε μπράβο», θα μου πει εμένα. Εδώ δεν είναι γήπεδο. Εδώ δεν είναι γήπεδο, το καταλαβαίνετε;
Κύριε Αμυρά!
Αυτό σας είπα πριν; ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΜΥΡΑΣ Διατύπωσα πάρα πολύ προσεκτικά τον λόγο μου. Έχουμε έναν ανεύθυνο λόγο ενός κυβερνητικού Βουλευτή. Και ενώ θα έπρεπε τα πλακάκια να είχαν πέσει από την Βουλή, από την αντίδρασή σας και την αντίδραση των κυβερνητικών Βουλευτών, μας επιπλήττετε εμάς, που θέτουμε ένα ανάχωμα σε αυτόν τον ανεύθυνο, επικίνδυνο λόγο στα εθνικά μας ζητήματα. Τα «άντε μπράβο», όχι σε μένα!
Αυτό σας είπα, κύριε Αμυρά; Εγώ τοποθετήθηκα το πρωί.
Τα «άντε μπράβο» όχι σε μένα, εντάξει;
Κύριε Αμυρά, εγώ αυτό σας είπα;
Κύριε Αμυρά, ηρεμήστε. Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ.
Το «άντε μπράβο» το είπα, γιατί εγώ τοποθετήθηκα.
Ωραία και σας είπα ότι εγώ κακώς δεν το άκουσα, αλλά όχι με ύφος οπαδικό. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κύριε Πρόεδρε, αυτά τα μικρόφωνα θα πρέπει να τα φτιάξετε.
Εσείς ανοίξατε τον διάλογο. Ηρεμήστε λίγο και εσείς.
Τρυπάνε τα αυτιά μας αυτά τα μικρόφωνα, κάποιος να τα φτιάξει. Λοιπόν, συνεχίζω. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μιλήσω τώρα για την τροπολογία για τη χρηματοδότηση των κομμάτων. Εσείς, η Κυβέρνηση, εσείς οι κυβερνητικοί Βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ δεν έχετε κάνει σημαία τα δάνεια ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας; Γιατί λοιπόν λέτε τα εξής; Πρώτον, με μια δική σας πρώτη νομική ρύθμιση είπατε ότι το 50%, το μισό της κρατικής χρηματοδότησης που πάει προς τα κόμματα, δεν μπορεί να εκχωρηθεί στις τράπεζες, ενώ ήταν μέχρι 90%. Ποιον θέλετε να διευκολύνετε; Έρχεται τώρα αυτή η τροπολογία. Και τι μας λέει; Ότι τα κόμματα που έχουν πάρει τα διάφορα δάνεια δεν θα μπορούν να εκχωρήσουν πάνω από το 50% στις τράπεζες της κρατικής χρηματοδότησης, ανεξαρτήτως χρόνου γένεσης αυτών των δανείων. Καλά, θα μας τρελάνετε; Θέλετε τα κόμματα να πληρώσουν πίσω τα δάνεια που έχουν πάρει ή όχι; Τότε, γιατί τους κόβετε, γιατί βάζετε κόφτη στο 50%; Και κατά δεύτερον, για ποιες δανειοδοτήσεις μιλάτε, που θέλετε να τους δώσετε έναν αέρα και να μην πληρώσουν στις τράπεζες για προηγούμενα έτη; Λοιπόν, θέλουμε εδώ να πούμε το εξής, το τι κάνει το Ποτάμι. Ή μάλλον πριν σας πω τι κάνει το Ποτάμι, θα σας θυμίσω ότι έχουμε ανακεφαλαιοποιήσει τρεις φορές αυτές τις τράπεζες, τις τράπεζες «φαντάσματα», την πρώτη φορά με 40,2 δισεκατομμύρια ευρώ, τη δεύτερη με 8,3 δισεκατομμύρια ευρώ και την τρίτη με 5,3 δισεκατομμύρια ευρώ. Θέλετε οι τράπεζες να πάρουν τα χρήματά τους πίσω, ναι ή όχι; Είναι ή δεν είναι «κόκκινα δάνεια» αυτά των κομμάτων; Έτσι θα τα ρυθμίσετε; Λέγοντας ότι τα χρήματα που ως κράτος δίνουμε σαν κρατική χρηματοδότηση στα κόμματα, τώρα πια μέχρι το 50% μπορούν να πάνε στην τράπεζα για την εξόφληση των «κόκκινων δανείων» τους; Γιατί το κάνετε αυτό και μάλιστα, ανεξαρτήτως χρονικής στιγμής; Τώρα θα σας πω για το Ποτάμι. Σήμερα μάλιστα το Ποτάμι έκλεισε τη χρονιά οικονομικά, δημοσίευσε τον ισολογισμό, όπως έχει δημοσιεύσει τους ισολογισμούς όλων αυτών των ετών. Και ακούστε ότι το Ποτάμι έχει λίγες δαπάνες, καμμία σπατάλη και καθόλου δανεικά. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τα κόμματα πρέπει να παίρνουν δανεικά. Δεν έχουν μέλη τα κόμματα; Δεν έχουν τις δικές τους διαφανείς, όπως ορίζει ο νόμος, πηγές χρηματοδότησης; Πρώτον, γιατί πρέπει να παίρνουν δάνεια και δεύτερον, κρατική χρηματοδότηση; Δεν το καταλαβαίνω αυτό. Ακόμα και σήμερα κόμματα που έχουν πεθάνει, που είναι φαντάσματα, παίρνουν κρατική χρηματοδότηση εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ από προηγούμενη παρουσία τους στο Κοινοβούλιο. Έτσι θα κάνουμε, λοιπόν, εδώ την εξιλέωση του πολιτικού κόσμου, έναντι του μαύρου τις περισσότερες φορές τραπεζικού χρήματος που έρρεε στα ταμεία τους; Εμείς τι λέμε; Λέμε ότι θα πρέπει να δημοσιεύονται όλοι οι ισολογισμοί του κάθε Κόμματος στην επίσημη ιστοσελίδα, βεβαίως, του κάθε κόμματος πρώτον και να αναρτώνται οι ετήσιοι ισολογισμοί το αργότερο έως τις 15 Μαρτίου κάθε έτους. Οι ισολογισμοί να δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ώστε όλοι να ξέρουν ποιο κόμμα έχει παραιτηθεί, πού είναι κόκκινο το δάνειό του, τι αποπληρώνει και τι όχι. Θα σας πω, λοιπόν, ότι το Ποτάμι κατάφερε να έχει μέσω της ορθής διαχείρισης των εσόδων του θετικά ίδια κεφάλαια. Δηλαδή, έχουμε μια οικονομική σταθερότητα και μια κεφαλαιακή επάρκεια. Να το πω απλά, έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα. Οπότε θα έλεγα: «Τρέμε, Ευκλείδη Τσακαλώτο, έρχεται ο Θεοδωράκης». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για το νομοσχέδιο σάς τα είπε πολύ αναλυτικά ο κ. Λυκούδης. Έχει θετικές διατάξεις. Θα τις υπερψηφίσουμε. Όσον αφορά στις τροπολογίες, όμως, παρακαλώ - όπως τοποθετήθηκα και πριν - κάποιες απ' αυτές, να τις αποσύρετε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Αμυρά. Τον λόγο έχει η κ. Βλάχου εκ μέρους της Χρυσής Αυγής.
Κύριε Πρόεδρε, ένα λεπτό τον λόγο, παρακαλώ.
Για ένα λεπτό, μόνο, κύριε Κοντονή.
Κύριε Πρόεδρε, προηγουμένως είχα ένα έντονο επεισόδιο με τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του Ποταμιού, που μόλις κατήλθε του Βήματος. Μίλησα έτσι αγανακτισμένος, διότι το πρωί έκανα μια σαφέστατη αναφορά - σαφέστατη - και για τη δήλωση του κ. Θεοχαρόπουλου και για τη χθεσινή δήλωση του κ. Κατσίκη. Έρχεται, λοιπόν, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από του Βήματος της Ολομέλειας και λέει «Δεν είπατε τίποτα. Το καλύπτετε…» κ.λπ., όταν έχω με ρητό τρόπο μιλήσει γι' αυτό το ζήτημα. Δεύτερον, επειδή έχει ακουστεί δυο - τρεις φορές εδώ σήμερα, έχει εκφραστεί ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος για το ζήτημα, ακόμα και στελέχη του κόμματος του Βουλευτού. Γιατί, λοιπόν, εγκαλείται η Κυβέρνηση; Και γιατί, κύριε Αμυρά, επιτίθεστε προσωπικά σε εμένα, όταν έχω μιλήσει για το θέμα αυτό το πρωί και λέτε ότι «δεν έχετε μιλήσει» και «δεν έχετε θέσει ζήτημα»; Δεν το καταλαβαίνετε ότι εάν βρίσκεται συνεχώς ένας Υπουργός ή ένα κυβερνητικό στέλεχος μπροστά σε μια εικονική πραγματικότητα, στο τέλος αγανακτεί; Δεν μπορεί να μας λέτε για κάτι που ειπώθηκε - και ειπώθηκε μετ' επιτάσεως - ότι «εδώ δεν είπατε τίποτα». Αγανακτούμε. Και θα πρέπει, εν πολλοίς, και δεν εννοώ δημόσια, να αναγνωρίσετε ότι κάνατε λάθος.
Ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε…
Θα ανοίξουμε διάλογο, πάλι τώρα; Ελάτε, κύριε Αμυρά. Δεν υπάρχει κάτι για να ανοίξουμε διάλογο. Κυρία Βλάχου, έχετε τον λόγο.
Δεν χρειάζεται, αλλά δεν μπορείτε να λέτε ό,τι θέλετε εδώ…
…(δεν ακούστηκε)
Κύριε Αμυρά, δεν ακούγεστε. Έχετε τη δυνατότητα για δευτερολογία μετά, να μας πείτε ό,τι θέλετε. Ελάτε, κυρία Βλάχου. Έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το παρόν σχέδιο νόμου υποτίθεται ότι αποσκοπεί στην πρόληψη και στην καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της οικογενειακής βίας. Κατ' αρχάς, είναι αποδεκτό από τους πάντες ότι και οι δύο αυτές μορφές βίας πρέπει οπωσδήποτε να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά από ένα κράτος δικαίου, τόσο σε επίπεδο πρόληψης όσο και σε επίπεδο καταστολής. Βασικές, όμως, προϋποθέσεις για να συμβεί κάτι τέτοιο είναι κατά πρώτον η πολιτεία και ειδικότερα η εκάστοτε κυβέρνηση να δείξει σεβασμό προς τις γυναίκες, όχι μόνο με τα λόγια, αλλά και με τις πράξεις και κατά δεύτερον, να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στις κύριες αιτίες που συντελούν στην αύξηση της βίας κατά των γυναικών στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες. Και στους δύο αυτούς τομείς η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, παρασυρμένη προφανώς από τις αριστερίστικες και μαρξιστικές ιδεοληψίες της, έχει εκ των προτέρων αποτύχει. Εξηγούμαι: H Κυβέρνηση επέλεξε για λόγους επικοινωνιακούς και συμβολικούς να εισαγάγει το παρόν νομοθέτημα προς συζήτηση στις αρμόδιες επιτροπές στις 8 Μαρτίου, που είναι η επονομαζόμενη «Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας». Κάνοντας εδώ μία παρένθεση, οφείλω να τονίσω το εξής, γιατί επιτέλους πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσουμε να είμαστε υποκριτές και να αρχίσουμε να λέμε τις αλήθειες: Η θέσπιση «Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας» προσβάλλει ευθέως εμάς, τις γυναίκες, υποβιβάζει την προσωπικότητά μας και ευτελίζει τον προορισμό μας και την αποστολή μας. Είναι απαράδεκτο να αντιμετωπιζόμαστε σαν να είμαστε κάποιο προστατευόμενο είδος ή είδος προς εξαφάνιση. Η γυναίκα αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της κοινωνίας μας, τον λόγο που όλοι και όλες μας ζούμε και υπάρχουμε. Ως εκ τούτου, οποιαδήποτε υποτιθέμενη «Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας» καμμία χρησιμότητα δεν έχει, πλην της εξυπηρέτησης ύποπτων συμφερόντων συγκεκριμένων οργανώσεων, οι οποίες στο όνομα του φεμινισμού χτυπούν ευθέως τον θεσμό της οικογένειας και τις παραδοσιακές αρχές και αξίες της κοινωνίας μας. Επανέρχομαι στο νομοσχέδιο και στην πρώτη συζήτηση στις επιτροπές που έγινε στις 8 Μαρτίου, παρουσία μάλιστα του Πρωθυπουργού και πολλών Υπουργών. Διαβάζω την εναρκτήρια εισήγηση της Προεδρεύουσας στις επιτροπές συναδέλφου Βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ κ. Θελερίτη, στην οποία προσδιορίζει τις γυναίκες, για τις οποίες υποτίθεται ότι η 8η Μαρτίου είναι ημέρα διεκδίκησης και αγώνα, με μία σειρά η οποία προφανώς είναι και ενδεικτική τού πώς αντιλαμβάνονται τον ρόλο και την εικόνα της γυναίκας στην κοινωνία μας οι υπέρμαχοι της πολιτικής ορθότητος και της Νέας Τάξης. Αναφέρει, λοιπόν, η συνάδελφος του ΣΥΡΙΖΑ: «Σήμερα είναι ημέρα αγώνα και διεκδίκησης για όλες τις γυναίκες, εκείνες που είναι Ρομά, μετανάστριες, γυναίκες πρόσφυγες, τρανς, γκέι, ετερόφυλες». Πάλι καλά που καταδέχθηκε στο τέλος να θυμηθεί και τις ετερόφυλες! Ως γυναίκα, ως μητέρα και ως Ελληνίδα εθνικίστρια, έχω να δηλώσω ότι απ' αυτήν την αντίληψη για την εικόνα της γυναίκας, όπως παρουσιάζεται μέσα από το πρίσμα αριστερίστικων και νεοταξικών αντιλήψεων, με χωρίζει χάος. Η γυναίκα που όντως χρήζει προστασίας στις μέρες μας - και μιλάω για την πατρίδα μας, γιατί αυτή με ενδιαφέρει πρώτα απ' όλα - είναι η μάνα, η οποία αγωνιά καθημερινά προκειμένου να εξασφαλίσει φαγητό για τα παιδιά της, είναι ακόμη περισσότερη η πολύτεκνη μάνα, η οποία βλέπει να καταργούνται τα ελάχιστα προνόμια που είχε έως τώρα ως πολύτεκνη, προκειμένου να επιδοτούνται λαθρομετανάστες ή Ρομά. Είναι η φοιτήτρια στη Θεσσαλονίκη, η οποία κινδυνεύει να βιαστεί από συμμορίες αλλοδαπών, εάν τυχόν αποτολμήσει να κυκλοφορήσει εντός των χώρων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου τις απογευματινές ή βραδινές ώρες. Είναι η Μυρτώ και η κάθε άγνωστη Μυρτώ που υπέφερε στα χέρια εισαγόμενων εγκληματιών. Φυσικά, προστασίας δεν χρήζουν μόνο οι Ελληνίδες, ούτε μόνο οι γυναίκες πολίτες ευρωπαϊκών κρατών. Τόσο το ελληνικό κράτος όσο και όλες οι κυβερνήσεις της δυτικής κοινωνίας οφείλουν να προστατεύσουν τα δικαιώματα στην υγεία και στη ζωή των αλλοδαπών γυναικών, οι οποίες διαβιούν υπό το κράτος της ισλαμικής βίας και υφίστανται εξευτελισμούς, ταπεινώσεις, ξυλοδαρμούς και λοιπά βασανιστήρια στο όνομα του ισλαμικού νόμου και της σαρίας. Με την ισλαμική βία εις βάρος των γυναικών, εντός και εκτός οικογενειακής εστίας, κανένας από τους συντάκτες του παρόντος νομοθετήματος και της υπό κύρωση Σύμβασης δεν έχει τολμήσει να ασχοληθεί ουσιαστικά και να καταγγείλει τη βασική αιτία των συγκεκριμένων αυτών μορφών βίας. Η αιτία αυτή δεν είναι άλλη από τη μετεγκατάσταση εκατοντάδων χιλιάδων μουσουλμάνων στις δυτικές χριστιανικές ευρωπαϊκές κοινωνίες και η απόπειρα αυτών να επιβάλουν τη δική τους κουλτούρα και τις δικές τους αντιλήψεις εις βάρος του δικού μας τρόπου ζωής. Δεν είδα, όμως, καμμία από τις δήθεν ανθρωπίστριες και υπέρμαχες των γυναικών, καμμία από τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ και της Αριστεράς που γιορτάζουν με μεγαλοστομίες την Ημέρα της Γυναίκας κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου, να λένε έστω και μία κουβέντα καταδίκης για τη βία της μπούργκας και του ισλαμικού νόμου. Και για να τελειώνουμε με την υποκρισία, οι Ελληνίδες δεν έχουν ανάγκη καμμία ευρωπαϊκή σύμβαση ή όποιο άλλο νομοθέτημα, όπως το προτεινόμενο, για να μας προστατέψει. Αρκεί και μόνο να βαδίσουμε στα χνάρια των ένδοξων γυναικών του έθνους μας που έγραψαν ιστορία, της Μπουμπουλίνας, της Μαντώς Μαυρογένους, της Δέσποινας Τζαβέλα και των γυναικών της Πίνδου. Αν θέλετε, λοιπόν, να τιμήσετε τις γυναίκες σάς προτείνω κάτι πολύ καλύτερο από οποιαδήποτε παγκόσμια ημέρα. Τιμήστε τις εθνικές εορτές της πατρίδας μας, τιμήστε τις Ελληνίδες που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για το έθνος και την πίστη μας. Αυτές μας δείχνουν τον δρόμο. Εκεί να ψάξετε να βρείτε, κύριοι και κυρίες του ΣΥΡΙΖΑ, της Αριστεράς και της Νέας Τάξης, τις γυναίκες της τιμής και του αγώνα! Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Βλάχου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα πέντε μαθήτριες και μαθητές και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Γυμνάσιο Σιάτιστας Κοζάνης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Η Διαρκής Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Αρμόδιας Αρχής της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Αρμόδιας Αρχής των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής για την Ανταλλαγή Εκθέσεων ανά Χώρα και διατάξεις εφαρμογής». Έχει ζητήσει η Υπουργός κ. Κονιόρδου για ένα λεπτό τον λόγο, για μία διευκρίνιση και αμέσως μετά θα μιλήσει ο κ. Δουζίνας. Έχετε τον λόγο, κυρία Υπουργέ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να απαντήσω στην κ. Κεφαλογιάννη, αν και δεν είναι εδώ τώρα για να ακούσει την απάντηση, όπως και δεν ήταν πριν, όταν αρκετά διεξοδικά - νομίζω - εξέθεσα γιατί δεν είναι κρατικός ο ειδικός φορέας που δημιουργείται για να προστατέψει τα πνευματικά δικαιώματα όλων των δικαιούχων. Έθιξα, όμως, το θέμα του ελέγχου. Αυτή η Κυβέρνηση έχει μία ιδιαίτερη εγρήγορση στο θέμα του ελέγχου. Είναι γνωστό ότι αυτή η Κυβέρνηση ξεκίνησε τον έλεγχο σε μία παθογένεια η οποία επί δεκαετίες αφέθηκε ανεξέλεγκτη και οδήγησε σε αυτό το τέρας που όλοι γνωρίζουμε. Επομένως, τρία χρόνια δεν είναι τόσα πολλά μπροστά στις δεκαετίες που προηγήθηκαν. Όσον αφορά τον πραγματικό έλεγχο που θα ασκείται, η Ανεξάρτητη Υπηρεσία θα ελέγχεται από το διοικητικό συμβούλιο του ΟΠΙ. Θα ελέγχεται από το Υπουργείο Πολιτισμού. Έχει όλες τις προϋποθέσεις του ν.4481/2017 για γενική συνέλευση δικαιούχων και εποπτικό συμβούλιο από το οποίο θα ελέγχεται. Υπόκειται σε όλους τους κανόνες διαφάνειας που θέτει ο νόμος. Επίσης, ο προσωρινός διαχειριστής υποχρεούται να υποβάλει εξαμηνιαία έκθεση πεπραγμένων στο διοικητικό συμβούλιο του ΟΠΙ και του Υπουργείου Πολιτισμού. Επομένως, σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε επί πάρα πολλά χρόνια, αυτή η πρόβλεψη εξασφαλίζει τη διαφάνεια, την αξιοκρατία και δίνει ικανό χρόνο ώστε οι ίδιοι οι δημιουργοί να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους και να φτιάξουν έναν καινούργιο ΟΣΔ που θα διαχειρίζεται πλέον ανοιχτά και δημοκρατικά τα δικαιώματά τους. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κυρία Υπουργό. Κύριε Δουζίνα, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά. Αμέσως μετά ακολουθεί η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Βάκη.
Κάθε ένας Βουλευτής που θα μιλάει, θα μιλάει και ένας Κοινοβουλευτικός;
Δύο Βουλευτές μίλησαν και τώρα θα μιλήσει ο τρίτος. Μετά θα πάρει τον λόγο ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Βούτσης. Κύριε Δουζίνα, έχετε τον λόγο.
Παρότι αποτελεί πλεονασμό, να επαναλάβω και εγώ ως καθηγητής νομικής και Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ότι τα περί ανταλλαγής των 2 με τους 8 που αιτούνται πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα αποτελεί μία κακή περίπτωση fake news. Τα είπε ο κ. Κοντονής, τα είπε ο κ. Τζανακόπουλος. Η επανάληψή τους από τη μία πλευρά δείχνει κακή πίστη. Από την άλλη πλευρά, όμως, παίρνει χρόνο και αφαιρεί από τη σημασία, από την έμφαση που πρέπει να έχει αυτό το νομοσχέδιο, ένα από τα πιο σημαντικά τα οποία έχει περάσει και περνάει αυτή η Βουλή. Εγώ θα μιλήσω λίγο ιστορικά. Τον Απρίλιο του 1872 μία κυρία με το ψευδώνυμο «Σοβαρή Αγγλίδα» δημοσίευσε ένα γράμμα, απευθυνόμενη προς τους Βρετανούς Βουλευτές, στους «TIMES» του Λονδίνου με τίτλο: «Είναι οι γυναίκες ζώα;». Έγραφε, λοιπόν, το εξής: «Το κατά πόσον οι γυναίκες είναι ίσες με τους άντρες έχει συζητηθεί ατέρμονα, χωρίς απάντηση. Το κατά πόσον έχουν ψυχή παραμένει βαθιά αμφισβητούμενο θέμα. Θα ήταν, όμως, υπερβολικό να σας ζητήσουμε» - στους Βουλευτές απευθύνεται - «να αναγνωρίσετε ότι τουλάχιστον οι γυναίκες είναι ζώα; Ότι οι γυναίκες δεν είναι υποκείμενα δικαίου είναι γνωστό. Αλλά δεν υπάρχει κάποιος Βουλευτής να εισαγάγει ένα νομοσχέδιο που να λέει «οπουδήποτε εμφανίζεται στο δίκαιο η λέξη «ζώο» θα θεωρείται ότι συμπεριλαμβάνει και τις γυναίκες». Έτσι θα απαγορευτεί εξίσου η ανελέητη σκληρότητα προς σκύλους, γάτες και γυναίκες». Η οργή της Βρετανίδας ήταν αποτέλεσμα δικαστικών αποφάσεων της προηγούμενης εβδομάδας, όταν ένας άνδρας που γρονθοκόπησε κάποιον άλλον καταδικάστηκε σε επτά χρόνια ποινικής δουλείας και ένας σύζυγος που δολοφόνησε τη γυναίκα του καταδικάστηκε σε τρεις μήνες καταναγκαστικά έργα. Η εταιρεία εναντίον της σκληρότητας προς τα ζώα ιδρύθηκε το 1824 και είχε προωθήσει πολλούς νόμους προστασίας τους. Όμως οι γυναίκες θεωρούνταν ιδιοκτησία των πατεράδων τους όλον τον 19ο αιώνα, οι οποίοι είχαν δικαίωμα να τις βασανίζουν και των συζύγων τους, που μπορούσαν να τις βιάζουν ατιμώρητα μέχρι το 1995 στη Βρετανία και το 2006 στην Ελλάδα. Μέχρι το 1929 τα βρετανικά δικαστήρια είχαν αποφανθεί, επανειλημμένα, ότι όταν νόμοι για τα πολιτικά δικαιώματα περιλαμβάνουν τη λέξη «person», υποκείμενο δικαίου θα λέγαμε, αυτή δεν συμπεριλαμβάνει τις γυναίκες. Μόνο οι άνδρες είναι πρόσωπα, μπορούν να εκλέγουν και να εκλέγονται. Αλλά ας έρθουμε στο σήμερα. Την περασμένη Παρασκευή μάθαμε για την είκοσι εννιάχρονη Κύπρια, Έλενα Φραντζή, που αυτοκτόνησε. Ήταν μία συγκλονιστική ιστορία. Ο θετός της πατέρας, παπάς σε χωριό της επαρχίας Λευκωσίας, την κακοποιούσε σεξουαλικά από παιδί. Η μητριά της το ήξερε και τη χτυπούσε. Στα δέκα της η Έλενα κατήγγειλε το περιστατικό. Κανείς όμως δεν την πίστεψε και ο φάκελος χάθηκε. Το μαρτύριο συνεχίστηκε και όταν στα είκοσι αποφάσισε να καταθέσει εναντίον του θετού της πατέρα, του πατριού, το δικαστήριο καταδίκασε τον παπά σε μόλις δύο χρόνια φυλάκιση, συγκεκριμένα δεκαοκτώ μήνες, ενώ η μητριά της δεν διώχθηκε. Ο παπάς γύρισε στην ενορία του, η Έλενα αυτοκτόνησε. Το rape trauma syndrome, το σύνδρομο τραύματος από βιασμό, μία ψυχική ασθένεια που ακολουθεί όλα σχεδόν τα θύματα σεξουαλικής βίας, είναι εντονότερο στις γυναίκες που υπέφεραν στα χέρια συγγενών και φίλων. «Η καταστροφή της εμπιστοσύνης καταστρέφει τον κόσμο, τη θέση μας μέσα στον κόσμο», όπως είπε ο Jean Amery σε σχέση με αυτά που υπέστη στο Ολοκαύτωμα. Δεν έχουμε προχωρήσει πολύ από τον 19ο αιώνα στα θέματα βίας, σεξουαλικής βίας και συμβολικής βίας κατά των γυναικών. Ο βρετανικός νόμος για τις μεταδοτικές ασθένειες του 1860 επέτρεπε τη σύλληψη, την υποχρεωτική εξέταση για αφροδίσια νοσήματα και την φυλάκιση - εάν ήταν θετικές - σεξουαλικά δραστήριων γυναικών. Το 2012 είχαμε την επανάληψη αυτού του νόμου στην Ελλάδα. Γυναίκες που έμοιαζαν αλλοδαπές και θεωρούνταν εργάτριες του σεξ συλλαμβάνονταν, υποβάλλονταν σε υποχρεωτική εξέταση για τον ιό HIV και οι φωτογραφίες τους κυκλοφορούσαν παντού. Όταν βρέθηκε ότι δεν ήταν αλλοδαπές, η φυλάκισή τους τερματίστηκε, αλλά τρεις αυτοκτόνησαν. Η εκστρατεία προσπαθούσε να προστατεύσει την υγεία των Ελλήνων ανδρών, στοχοποιώντας, εξευτελίζοντας και τιμωρώντας τις φυλετικά και ταξικά κατώτερες γυναίκες που κατέστρεφαν το ελληνικό γενετικό υλικό! Όπως γράφει η Joanna Bourke στο κλασικό της βιβλίο «Η ιστορία του βιασμού από το 1860 μέχρι σήμερα», η νομοθεσία του 19ου αιώνα αντιμετώπιζε τις γυναίκες ως «μολυσμένα ζώα», ως «λυσσασμένες σκύλες». Η Ελλάδα πρόσθεσε και τη φυλή στην ταπείνωση του φύλου και της τάξης. Δεν τελείωσε, λοιπόν, η βία κατά των γυναικών με τις πρόσφατες και περιορισμένες νομοθετικές βελτιώσεις, μεταξύ των οποίων είναι και η παρούσα. Ο νόμος δεν πετυχαίνει από μόνος του την εξάλειψη της έμφυλης και σεξουαλικής βίας. Έχουμε στοιχεία από όλες τις μεγάλες δυτικές χώρες. Στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνο 12% των θυμάτων βιασμού καταγγέλλουν το έγκλημα στις Αρχές. Στην Ελλάδα το ποσοστό αυτό είναι 10%. Λιγότερο από το 5% των βιασμών που καταγγέλλονται στη Βρετανία οδηγούν σε καταδίκη του δράστη, ενώ μόνο το 7% στην Ελλάδα, με στοιχεία του 2002. Οι δράστες που καταδικάζονται είτε στη Βρετανία είτε στην Ελλάδα, πρέπει να θεωρούν τους εαυτούς τους εξαιρετικά άτυχους. Στην Ελλάδα έρευνες έχουν βρει ότι τεσσεράμισι χιλιάδες βιασμοί γίνονται κάθε χρόνο, χωρίς να περιλαμβάνονται σε αυτούς οι χιλιάδες βιασμοί στην οικογένεια. Στις 28 Ιανουαρίου φέτος η Αστυνομία δήλωσε ότι δεκατρείς χιλιάδες επτακόσιες υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας καταγράφηκαν μεταξύ του 2013 και του 2017. Μόνο το 2017 υπήρξαν τρεις χιλιάδες εκατόν τριάντα τέσσερις υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας. Όμως γιατί επιμένω σε αυτά τα ανατριχιαστικά στοιχεία; Γιατί δεν καταγγέλλεται ο βιασμός; Γιατί δεν τιμωρούνται οι δράστες; Υπάρχει παντού, και στην Αμερική και στη Βρετανία και εδώ ένα σύστημα άμεσης και έμμεσης προστασίας των εγκληματιών και αδιαφορίας για τα θύματα. Οι λόγοι είναι πολλοί. Τα θύματα φοβούνται μη χάσουν την υπόληψή τους ως τίμιες γυναίκες, μια και η ντροπή πέφτει συνήθως στην κακοποιημένη και όχι στον κακοποιό. Φοβούνται την εκδίκηση του εγκληματία και του κύκλου του, ακόμα περισσότερο αν ο δράστης είναι σύζυγος, πατέρας ή συγγενής. Η Αστυνομία και οι δικαστικοί λειτουργοί δεν έχουν εκπαιδευτεί να ερμηνεύουν και να κατανοούν το φυσικό και ψυχικό τραύμα, στο οποίο αναφέρθηκα, το τραύμα των θυμάτων. Τα δικαστήρια, στις σπάνιες περιπτώσεις που γίνονται, βάζουν στο μικροσκόπιο την προσωπική ιστορία του θύματος, την επιστρέφουν στο τραυματικό γεγονός με βασανιστικό τρόπο. Το θύμα αντικειμενοποιείται. Η γυναίκα γίνεται απλώς ένα σώμα, αποκλειστικά, και εξετάζεται βασανιστικά για να δικαιολογήσει τα ρούχα που φορούσε, τα μαλλιά της, τη συμπεριφορά της, ωσάν να υπάρχει οτιδήποτε σε μία γυναίκα που να μπορεί να δικαιολογήσει τη βία και τον βιασμό. Πολλές φορές το έγκλημα επαναλαμβάνεται στα δικαστήρια και το ξέρουμε αυτό και από τη βρετανική και από την αμερικάνικη βιβλιογραφία. Αυτή η μακροχρόνια και μόνιμη ιστορία δείχνει ότι η βία και ο βιασμός των γυναικών και των ανδρών, αλλά η μεγαλύτερη πλειοψηφία είναι γυναίκες, αποτελούν μέθοδο οργάνωσης της κοινωνικής εξουσίας, αναπαράγουν την πατριαρχία, τον σεξισμό, την ταξική και ρατσιστική κυριαρχία. Η ανοχή για την σεξουαλική βία στην οικογένεια βασίζεται ακόμη στην αντίληψη, έμμεσα τώρα πια, ότι το σώμα της γυναίκας είναι αντικείμενο ιδιοκτησίας και σκοπός της η εξυπηρέτηση των σεξουαλικών αναγκών του άνδρα. Το σημερινό νομοσχέδιο αποτελεί πρόοδο. Δεν είναι αρκετό. Ο βιασμός αποτελεί κρίση, παραμόρφωση της ανδρικότητας, του άνδρα. Η εξαφάνισή του είναι ευθύνη δικιά μας, των ανδρών, μιας υποβαθμισμένης ανδρικότητας που επικρατεί στις σύγχρονες κοινωνίες. Πρέπει να αλλάξουμε συνολικά το νομικό σύστημα, να εκπαιδεύσουμε τους λειτουργούς του, για να αυξηθεί η εξιχνίαση και η τιμωρία των δραστών. Αλλά, σε τελική ανάλυση, η εξάλειψη της σεξουαλικής επιθετικότητας είναι δουλειά δικιά μας, των ανδρών, και η βαρβαρότητα δεν πρέπει να είναι ίδιον του ανδρικού φύλου. Πιστεύω ότι η Βουλή, πιθανόν το Ίδρυμά της, πρέπει να ξεκινήσει μια μεγάλη εκστρατεία ενημέρωσης του κοινού. Πρέπει να σταματήσουμε τη βία κατά των γυναικών, την διακίνηση ευάλωτων γυναικών για σεξουαλική εκμετάλλευση. Αν δεν περιοριστεί αυτή η σύγχρονη δουλεία, κανένας μας, γυναίκα ή άνδρας, δεν θα είναι ελεύθερος. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Δουζίνα. Τον λόγο έχει η κ. Βάκη, Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ. Αμέσως μετά θα πάρει τον λόγο ο κ. Γεωργαντάς και θα ακολουθήσει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Βούτσης. Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν σκοπεύω να αδικήσω ένα τόσο σημαντικό νομοσχέδιο αναφερόμενη και εγώ στις τροπολογίες και στις τερατολογίες που ακούστηκαν από την Αντιπολίτευση. «Επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως». Σύμφωνοι. Ακούσαμε διάφορα, ων ουκ έστιν αριθμός, για τη δήλωση του Βουλευτή της Συμπολίτευσης. Δεν θα μιλήσω εγώ για τη δήλωση του Βουλευτή της Συμπολίτευσης, με την οποία προφανώς και διαφωνώ, αλλά η θέση της Κυβέρνησης είναι γνωστή. Εμείς είμαστε κράτος δικαίου, έχουμε δημοκρατία, υπάρχει διάκριση εξουσιών και η εξωτερική μας πολιτική και οι διεθνείς μας σχέσεις δεν εδράζονται ούτε σε καμμία λογική ισχύος, ούτε σε ανατολίτικα παζάρια και συμψηφισμούς. Τελεία και παύλα. Έρχομαι τώρα στην τροπολογία του Υπουργείου Πολιτισμού. Ας αναρωτηθούμε και σε αυτήν την Αίθουσα ποια Κυβέρνηση έφερε το καλοκαίρι, τον Ιούλιο του 2017, το νομοσχέδιο για τα πνευματικά δικαιώματα. Ποια Κυβέρνηση ανέδειξε ένα μεγάλο «πάρτι» που γινόταν επί σειρά ετών; Και ποιοι μεριμνούν να εισπράξουν - και να υπάρχει και μία δικαιοσύνη σε αυτό - οι δημιουργοί τα δικαιώματά τους; Νομίζω ότι αυτά είναι σαφή. Έχουν καταγραφεί. Έχουμε αφιερώσει πολλές ώρες σε αυτήν την Αίθουσα. Θα ήθελα, λοιπόν, επειδή θεωρώ πολύ σημαντική τη σημερινή μέρα να μιλήσω αποκλειστικά και μόνο για τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η 25η Νοεμβρίου, η επέτειος της δολοφονίας των αδελφών Μιραμπάλ - αυτών των «πεταλούδων», όπως αποκαλούνται - , που δεν δίστασαν να τα βάλουν με το αιμοσταγές καθεστώς του δικτάτορα Τρουχίγιο στον Άγιο Δομίνικο και βασανίστηκαν μέχρι θανάτου, έχει καθιερωθεί ως η παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών. Οι πορτοκαλί μέρες, ήτοι το διάστημα μεταξύ της 25ης Νοεμβρίου και της 10ης Δεκεμβρίου, που τιμούμε την Παγκόσμια Ημέρα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, γίνονται ηχηρή και οχληρή υπόμνηση της καθημερινής παραβίασης των συνταγματικά θεμελιωδών δικαιωμάτων της ελευθερίας και της ισότητας. Θραύουν σιωπές και φόβους, δίνουν φωνή στα βουβά πρόσωπα και καταγγέλλουν ένα διαρκές έγκλημα χωρίς τιμωρία. Λιθοβολισμοί και εκτελέσεις, βάρβαροι ακρωτηριασμοί γυναικείων οργάνων εις το όνομα, αλήθεια, ποιας θρησκείας, ποιων άγραφων νόμων της κοινότητας και πολιτιστικών ιδιαιτεροτήτων; Ενδοοικογενειακή βία ερμητικά κλειστή στους τέσσερις τοίχους του οίκου, που καταχωνιάζει στο ασυνείδητο η ντροπή του θύματος. Σεξουαλική κακοποίηση, εργασιακή εκμετάλλευση γένους θηλυκού, σεξουαλική δουλεία. Στην πολιτισμένη και διαφωτισμένη Ευρώπη μία στις τρεις γυναίκες έχει υποστεί σωματική και σεξουαλική βία από την ηλικία των δεκαπέντε ετών. Μία στις είκοσι γυναίκες έχει υπάρξει θύμα βιασμού. Πάνω από το 55% των γυναικών έχει υποστεί σεξουαλική παρενόχληση. Το γυναικείο σώμα γίνεται πεδίο άσκησης βαθέων εξουσιαστικών σχέσεων, παραβίασης κανόνων, καταρράκωσης της αξιοπρέπειας του ανθρώπινου προσώπου. Παύει να φέρει δικαιώματα και εκπίπτει στο βιολογικό γεγονός της ύπαρξης. Κυρούται μόνο ως εμπόρευμα με ανταλλακτική αξία ή κτήμα όσων το εκμεταλλεύονται με αποκλειστικά δικαιώματα χρήσης. Παρωδώντας κάποτε τον καπιταλισμό ως την επικράτεια της ελευθερίας, της ισότητας και του Μπένθαμ, ο Μαρξ ήθελε να δείξει ότι τα περίφημα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη γίνονται τα ψιμύθια που καλύπτουν το άσχημο πρόσωπο της εκμετάλλευσης, μιας εκμετάλλευσης που εδράζεται στην αγοραπωλησία της εργατικής δύναμης ως εμπορεύματος. Είμαστε ελεύθεροι να πουλήσουμε την εργασία μας, πλην όμως εξαναγκασμένοι υπό το βάρος της αδήριτης ανάγκης της επιβίωσης. Στον μετανεωτερικό και νεοφιλελεύθερο ανθρωποβόρο καπιταλισμό ακόμα και η φενάκη της ελευθερίας της ανταλλαγής της ανθρώπινης εργασίας εξαφανίζεται. Και η οπισθοδρόμηση στην ανθρώπινη δουλεία, στον άνθρωπο ως αποκλειστικό κτήμα κάποιου άλλου, ενδύεται τη μορφή του trafficking, αυτής της εξαιρετικά επικερδούς επιχείρησης της μετανεωτερικής δουλείας που παίρνει διαστάσεις πανδημίας από τη δεκαετία του '90. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η σημερινή Ολομέλεια είναι σημαντική και τιμά το ελληνικό Κοινοβούλιο. Καλούμαστε σήμερα να κυρώσουμε τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, την οποία η χώρα μας έχει υπογράψει από το 2011. Καλούμαστε με καθυστέρηση επτά χρόνων να κυρώσουμε μία σύμβαση που αποσκοπεί στην καταπολέμηση και εξάλειψη της άσκησης έμφυλης βίας οποιασδήποτε μορφής, μέσω πρόληψης, παρακολούθησης, προστασίας των θυμάτων και δίωξης των δραστών, αλλά και κατοχύρωσης του δικαιώματος διεθνούς προστασίας. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ]] Θύματα έμφυλης βίας δύνανται να αναζητήσουν προστασία σε άλλο κράτος όταν το δικό τους δεν τους την παρέχει. Καλούμαστε να κυρώσουμε μία σύμβαση σήμερα της οποίας η ενσωμάτωση στη νομοθεσία μας επιφέρει τομές σε αναχρονιστικές διατάξεις του Ποινικού μας Κώδικα. Επιτρέψτε μου να υπογραμμίσω κάποιες λίαν σημαντικές: Καταργείται η αναχρονιστική και καταγγελθείσα από τα εθνικά και διεθνή όργανα προστασίας ανθρώπινων δικαιωμάτων διάταξη του Ποινικού Κώδικα που προβλέπει παύση της ποινικής δίωξης ή αποχή απ' αυτήν, εάν μεταξύ του δράστη αποπλάνησης ανηλίκου κάτω των δεκαπέντε ετών και του θύματος τελέστηκε γάμος. Στην εμπορία ανθρώπων περιλαμβάνεται και ο εξαναγκασμός σε γάμο. Ποινικοποιείται το stalking, αυτή η μορφή ψυχολογικής βίας που συνεπάγεται η συστηματική παρακολούθηση και η παραβίαση της ιδιωτικής σφαίρας του θύματος. Ποινικοποιείται, όμως, και η υποκίνηση σε ακρωτηριασμό γυναικείων γεννητικών οργάνων. Εκατόν πενήντα εκατομμύρια γυναίκες σε αφρικανικές, ασιατικές αλλά και ευρωπαϊκές χώρες υφίστανται ετησίως τη βάρβαρη πρακτική του ακρωτηριασμού των γεννητικών οργάνων. Έξι κορίτσια ανά λεπτό ακρωτηριάζονται, για να ελεγχθεί και να ενοχοποιηθεί η γυναικεία φύση και η γυναικεία σεξουαλική επιθυμία. Μολονότι θεσμικές και νομοθετικές παρεμβάσεις έχουν λάβει χώρα, ο νόμος γίνεται κενό γράμμα και οι έννομες συνέπειες επέρχονταν μόνο στις οδυνηρές περιπτώσεις επιπλοκών και τραυματισμών. Συνακόλουθα με την παρούσα σύμβαση, ο σεβασμός και η ανοχή στο άλλο, στο διαφορετικό, στο μη μεταφράσιμο στο δικό μας ιδίωμα σταματά εκεί όπου παραβιάζονται δικαιώματα του ανθρώπου per se: η ελευθερία και η ισότητα, η αξιοπρέπεια και ο αυτοπροσδιορισμός. Η επίκληση της πολυπολιτισμικότητας, ο πολιτιστικός σχετικισμός δεν μπορεί να γίνεται κάποιες φορές νομιμοποιητικό άλλοθι βάρβαρων πρακτικών που απάδουν σε θεμελιώδη δικαιώματα. Άγραφοι νόμοι, το έθος της κοινότητας, ο ζυγός της παράδοσης υποδούλωσαν και ενοχοποίησαν συλλήβδην το γυναικείο φύλο θεωρώντας το κατώτερο και ανάξιο της ιδιότητας του ανθρώπου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης από το ελληνικό Κοινοβούλιο είναι μία μέρα τιμής για τη δημοκρατία, γιατί και η δημοκρατία μας είναι γένους θηλυκού, κακοποιημένη εσχάτως εντός του οίκου της από τους αρνητές της. Από τους αρνητές της που εκμεταλλεύονται το βήμα και τα δικαιώματα που η ίδια τους έδωσε για να τη λοιδορούν. Και η δημοκρατία περνά και μέσα από το φύλο. Η σημερινή μέρα, όμως, είναι και μία ελάχιστη οφειλή για κάποιες γυναίκες που αρνήθηκαν να σωπάσουν, για την Γουόρις Ντίρι, ένα μοντέλο που έγραψε το «Λουλούδι της ερήμου», ένα βιβλίο στο οποίο καταθέτει τη μαρτυρία της εκτομής που υπέστη, για τη Σομαλή Αγιάν Χίρσι Αλί που υπέστη εκτομή, βιάστηκε, βασανίστηκε, διέφυγε και έγινε μέλος, όμως, του ολλανδικού Κοινοβουλίου και πρωταγωνίστησε και πρωταγωνιστεί σε φόρα για την άρση της βίας σε βάρος γυναικών, για το βιτριόλι στο πρόσωπο μιας μετανάστριας εργάτριας, της Κούνεβα, διότι η εκμετάλλευση γένους θηλυκού δεν θέλει πρόσωπα. Είναι και μία οφειλή, όμως, σε όσες κάλυψε το όνομά τους ο φόβος και η σιωπή. Οι πρόσφυγες από τη Συρία που έπεσαν θύματα trafficking και όσες γνωρίσαμε μέσα από τη μυθοπλασία, το θέατρο και τον κινηματογράφο, η Ιρίνα και χιλιάδες Ιρίνες από την πρώην Σοβιετική Ένωση από το «Σας αρέσει ο Μπράμς;» της Μάρως Δούκα, που πέφτει θύμα trafficking στις αρχές του 1990 και αναπολεί χαμένες πατρίδες και ανεκπλήρωτα όνειρα με τις τελευταίες της λέξεις από τον Τσέχωφ: «Κάποτε θα έρθει μία μέρα που θα μάθουμε γιατί έγιναν όλα αυτά, ποια είναι η αιτία για τόσο πόνο». Η σημερινή σύμβαση που καλούμαστε να κυρώσουμε είναι, όμως, ένα ακόμη μικρό βήμα στη μακρά πορεία κατοχύρωσης δικαιωμάτων που θωρακίζουν τη δημοκρατία. Αυτή η Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έδωσε ιθαγένεια στα παιδιά των μεταναστών, νομοθέτησε το σύμφωνο συμβίωσης και το δικαίωμα της ταυτότητας φύλου, καλωσόρισε τους πρόσφυγες και δημιούργησε τμήματα ένταξης στα σχολεία μας, έκανε προαιρετικό το νομικό έκτρωμα που λέγεται Σαρία. Σε μία εποχή δυσανεξίας, καχεξίας της δημοκρατίας, σε μία εποχή που τον δημόσιο λόγο τρέφει το μίσος, σε μία κοινωνία, που, δυστυχώς, δίδεται άφεση αμαρτιών σε δημόσιες υποκινήσεις βίας σε όσους ενδύονται τα άμφια και θα έπρεπε να κηρύττουν το κήρυγμα της αγάπης του Ευαγγελίου, σε μία κοινωνία που οι καμπάνες χτυπούσαν πένθιμα κάθε φορά που νομοθετούμε δικαιώματα, με το φάντασμα της εθνικοφροσύνης και του ρατσισμού να πλανάται κάποιες φορές, δυστυχώς, πάνω από τον ναό της Δημοκρατίας, σε μία κοινωνία που κηρύσσεται ένοχη μία παιδεία ανεξίθρησκη και διαφωτισμένη, σε μία κοινωνία που οι επίγονοι του ναζισμού λιθοβολούν το σπίτι που Αμίρ και του κάθε Αμίρ και απαγορεύουν σε όσους δεν τρέχει ελληνικό αίμα στις φλέβες τους, στους αλλόθρησκους και σκουρόχρωμους να κρατήσουν τη σημαία έχουμε ακόμη πολύ δρόμο να διανύσουμε. Σίγουρα τα δικαιώματα δεν είναι το διαβατήριο στον σοσιαλιστικό παράδεισο. Όμως, διαπαιδαγωγούν πολίτες και διαμορφώνουν συνειδήσεις που δεν τρέφουν αυταπάτες όχι για μία κοινωνία χωρίς ανισότητες, όπως κάποτε δήλωσε ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αλλά για το ακριβώς αντίθετο. Όμως, δεν είναι το δημοκρατικό ή αριστερό άλλοθι της συστημικής βίας που ασκεί η φτώχεια και η εκμετάλλευση. Τα δικαιώματα που θεσπίζουμε είναι προαπαιτούμενα και μαγιά μιας κοινωνίας ισότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστούμε. Να, λοιπόν, που οι γυναίκες μπορούν να διδάξουν τους άντρες να τηρούν και τον χρόνο.
Συνεπείς οι γυναίκες.
Καμμιά φορά. Κύριε Γεωργαντά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Εγώ έχω έναν λίγο πιο άχαρο λόγο, καθώς πέραν του πολύ ενδιαφέροντος, βεβαίως, νομοσχεδίου και των τοποθετήσεων οι οποίες έχουν γίνει από όλες τις πλευρές, είμαι υποχρεωμένος να σχολιάσω τρεις τροπολογίες, δύο υπουργικές και μία βουλευτική. Η πρώτη τροπολογία, η οποία θεωρώ ότι έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και η οποία έρχεται να αποδομήσει ουσιαστικά έναν νόμο της παρούσας Κυβέρνησης, ο οποίος μάλιστα είχε έναν εμβληματικό χαρακτήρα δήθεν μεταρρύθμισης στη δημόσια διοίκηση, είναι η τροπολογία η οποία αναφέρεται στις προϋποθέσεις για την κινητικότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Ο ν.4440/2016 έθετε συγκεκριμένες προϋποθέσεις, τις οποίες και υπερθεματίσαμε τότε, σε σχέση με τη διαφάνεια και τη σκοπιμότητα που πρέπει να υπηρετείται, όταν γίνονται αποσπάσεις ή μετατάξεις προσωπικού από υπηρεσία σε υπηρεσία. Εκεί, λοιπόν, σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση, υπήρχαν δύο απαρέγκλιτες - χρησιμοποιώ τη λέξη «απαρέγκλιτες», γιατί είναι ακριβώς η λέξη που υπήρχε στην αιτιολογική έκθεση - προϋποθέσεις οι οποίες, αν δεν υπήρχαν, αν δεν πληρώνονταν, δεν θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε στην αξιολόγηση του αιτήματος του υπαλλήλου που ήθελε να φύγει από έναν φορέα. Αυτή, λοιπόν, η πρώτη απαρέγκλιτη προϋπόθεση ήταν ακριβώς, όπως το λέει η αιτιολογική έκθεση, η ύπαρξη επικαιροποιημένων οργανισμών και μάλιστα σε ψηφιακή μορφή, οι οποίοι ενσωματώνονται στο νέο ψηφιακό οργανόγραμμα της δημόσιας διοίκησης που δημιουργείται για πρώτη φορά και επιτρέπει την αποτύπωση της διάρθρωσης και της στελέχωσης όλων των φορέων. Το εν λόγω ψηφιακό οργανόγραμμα, λοιπόν, υπαγορεύθηκε από το γεγονός ότι οι επικαιροποιημένοι οργανισμοί των φορέων θα περιλαμβάνουν το σύνολο των θέσεων ανά κλάδο και οργανική μονάδα που απαιτούνται για την εξυπηρέτηση των αναγκών τους. Συνεπώς, η αναγκαιότητα απόσπασης υπαλλήλων πέραν της κάλυψης των οργανικών θέσεων θα πρέπει να αιτιολογείται ειδικώς και πάνω στο πλαίσιο επειγουσών αναγκών. Με πιο απλό τρόπο, έπρεπε το οργανόγραμμα να προβλέπει μια θέση η οποία ήταν κενή και για να καλυφθεί αυτή η κενή οργανική θέση, έπρεπε να γίνουν αιτήσεις καλύψεώς της. Έρχεται, λοιπόν, η σημερινή τροπολογία αυτή την απαρέγκλιτη πρώτη αρχή, γιατί υπάρχει και μία δεύτερη που θα την αναφέρω, και την ακυρώνει. Αυτή την απαρέγκλιτη αρχή, αυτό που ήταν ο κορμός, αυτό που ήταν ο σκελετός του ν.4440/2016, να αποτυπωθούν οι θέσεις στο δημόσιο, να γίνουν τα οργανογράμματα, να ξέρουμε πού υπάρχουν κενά, να γίνουν και τα περιγράμματα θέσεων - δεύτερη απαρέγκλιτη προϋπόθεση που δεν αναφέρεται εδώ η τροπολογία - αλλά δυστυχώς εν τοις πράγμασι ξέρουμε πολύ καλά ότι περιγράμματα θέσεων δεν έχουν γίνει. Εγώ θα μείνω σε αυτήν την πρώτη απαρέγκλιτη προϋπόθεση, να δούμε πού υπάρχουν κενά για να καλυφθεί, για να μην υπάρχουν σκιές στην όποια μετακίνηση. Λέει, λοιπόν, αυτή η τροπολογία: «Δεν απαιτείται συνδρομή της προϋπόθεσης της προηγούμενης έκδοσης οργανισμών» Γιατί; «Με την αιτιολογημένη έκθεση του οικείου φορέα ο οποίος δεν έχει κάνει δηλαδή τον οργανισμό, η οποία εγκρίνεται από τον αρμόδιο Υπουργό, βεβαιώνεται ότι οι υπηρεσιακές ανάγκες για τη λειτουργία του καλύπτονται από τις υφιστάμενες οργανικές διατάξεις.» Μα, όλη η λογική ήταν να γίνουν επικαιροποιημένα οργανογράμματα και μάλιστα ψηφιακά, να υπάρχει μία πραγματική αποτύπωση κάθε στιγμή του υπηρετούντος προσωπικού και των κενών οργανικών θέσεων, για να δικαιολογηθεί η όποια απόσπαση. Αυτό, κύριοι συνάδελφοι, σήμερα, εάν το υπερψηφίσετε, ακυρώνει όλους εσάς, οι οποίοι απ' αυτό το Βήμα στον ν.4440/2016 ήρθατε και ισχυριστήκατε ότι με αυτόν τον τρόπο όλες οι αποσπάσεις και οι μετατάξεις προσωπικού γίνονται με απόλυτη διαφάνεια και θα δικαιούται πλέον ο καθένας να κατηγορήσει ότι με αυτόν τον τρόπο πλέον αφήνετε ένα πολύ μεγάλο παράθυρο, για να μπορέσουν να εξυπηρετηθούν πάλι σκοπιμότητες κομματικές, υπηρεσιακές ή οτιδήποτε άλλο. Πρέπει αυτή τη συγκεκριμένη τροπολογία, η οποία ουσιαστικά ακυρώνει ένα ολόκληρο νομοσχέδιο, κύριοι συνάδελφοι, να τη δείτε με προσοχή, γιατί πραγματικά έρχεται και ακυρώνει εσάς τους ίδιους. Η δεύτερη τροπολογία, την οποία οφείλω να σχολιάσω, είναι βουλευτική. Μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση, που σήμερα οκτώ Βουλευτές έρχονται και υπογράφουν, αλλά μέχρι τώρα από τους οκτώ Βουλευτές δεν την υποστήριξε κανείς. Απομένει βέβαια μία ομιλήτρια, για να την υποστηρίξει ίσως στο μέλλον και θα έχει και ενδιαφέρον να μας πει και ο Υπουργός εάν θα την κάνει αποδεκτή. Η τροπολογία έχει να κάνει με την εξαίρεση από το σύστημα κινητικότητας των υπαλλήλων οι οποίοι είναι αποσπασμένοι σε κόμματα, σε βουλευτικά γραφεία και εδώ, όπως βλέπω, προστίθενται και όσοι είναι και στους Ευρωβουλευτές και στον Επίτροπο της Ελλάδος. Εγώ, διαβάζοντάς την, δεν μπορώ να καταλάβω πραγματικά την σκοπιμότητά της, γιατί το προηγούμενο νομοθετικό πλαίσιο θεωρώ ότι καλύπτει κατά ένα μέρος τουλάχιστον, έξω από τους Ευρωβουλευτές και τον Επίτροπο, την αναγκαιότητα ρυθμίσεως η οποία υπήρξε τότε. Θα ήθελα πραγματικά με μεγάλο ενδιαφέρον να ακούσω από μία εναπομείνασα ομιλήτρια από τους οκτώ υπογράφοντες Βουλευτές αυτής της πολύ ειδικής διάταξης ποιο ήταν το ερέθισμα για την κατάθεση αυτής της τροπολογίας, τι σκοπιμότητα εξυπηρετεί και ποια αναγκαιότητα, για να δούμε εάν πρέπει να την υπερψηφίσουμε ή όχι. Νομίζω, όμως, ότι το να υπογράφουν οκτώ Βουλευτές μία τροπολογία με τόσο σοβαρό ζήτημα υπηρεσιακών ουσιαστικά μεταβολών, χωρίς μία αιτιολόγηση, έστω στοιχειώδη εδώ, θα ήταν μία ντροπή για όλους μας. Περιμένω κάποιον από τους οκτώ να την υποστηρίξει. Μέχρι τώρα κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Και μία τελευταία παρατήρηση σε σχέση με την τροπολογία για τη «ΣΥΖΕΥΞΗ». Ως προβληματισμό τη θέτω. Η Νέα Δημοκρατία έχει τοποθετηθεί θετικά επ' αυτής της τροπολογίας και θα την υπερψηφίσει. Όμως, έχω δυο ερωτηματικά τα οποία, νομίζω, ευπρόσωπα θα σας παρουσιάσω. Το ένα έχει να κάνει με την παράγραφο ε΄ του άρθρου 2, όπου εκεί προβλέπεται ότι εάν υπάρξει πλήρης μετάπτωση, μιλώντας για τη «ΣΥΞΕΥΞΗ II» και δίνει τη δυνατότητα ουσιαστικά μεταφοράς όλων των υποχρεώσεων σε αυτό το νέο πρόγραμμα. Έχω ένσταση ή μάλλον έχω ερώτημα εάν κάτι τέτοιο είναι συμβατό με την ευρωπαϊκή νομοθεσία και με το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο και εάν μπορεί να συμβεί. Δεν ξέρω εάν έχει διερευνηθεί αυτή η δυνατότητα και τοποθετείται εδώ η συγκεκριμένη παράγραφος. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μία δεύτερη παρατήρηση που έχω να κάνω - και τελειώνω - είναι ότι ενώ προβλέπεται πολύ ορθά στο άρθρο 1 μια έκπτωση 20%, στην παράγραφο 2 η έκπτωση είναι 15% και 5% στη συνέχεια, δεν είναι δηλαδή 20% ακριβώς. Το 15% και το 5% σταδιακά είναι λιγότερο από το 20%, εάν γίνει, αφού κάνουμε την πρώτη έκπτωση και πάμε στη δεύτερη. Δεν ξέρω γιατί αυτό έχει αποτυπωθεί. Οδηγεί σε μία έκπτωση λιγότερη από το 20% και αυτό, παρακαλώ, ο συντάκτης να το δει. Ευχαριστώ πολύ, κύριοι συνάδελφοι.
Και εμείς σας ευχαριστούμε. Ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Νικόλαος Βούτσης έχει τον λόγο.
Καλησπέρα! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να συγχαρώ από καρδιάς όχι μόνο τη δουλειά που έκαναν τα δύο Υπουργεία, εν προκειμένω το Υπουργείο Δικαιοσύνης βεβαίως, αλλά και τη δουλειά που γίνεται στο Υπουργείο Εσωτερικών και στη Γενική Γραμματεία Ισότητας Φύλων, για το πώς παρουσίασαν και έφεραν όλο αυτό το νέο νομοθετικό πλαίσιο το οποίο συνδέεται, όπως ακούστηκε και προηγούμενα, με ένα πλέγμα νομοθετικών ρυθμίσεων που αφορούν στα δικαιώματα. Ταυτόχρονα, θα ήθελα από αυτό το Βήμα να συγχαρώ όλες τις γυναίκες ατομικά, αλλά και τις συλλογικότητές τους, τους φορείς τους που τόσα χρόνια με έναν τρόπο επίμονο, πολλές φορές στη σκιά, στη σιωπή, περιθωριακό, έθεσαν αυτά τα ζητήματα και επιστημονικά και αγωνιστικά και κοινωνικά στην Ελλάδα και παντού και διαμόρφωσαν το πλαίσιο και τον συσχετισμό, ώστε κάποια πράγματα τουλάχιστον να θεωρούνται αυτονόητα για την τυπική θεσμοθέτησή τους. Διότι σήμερα περί αυτού πρόκειται. Επίσης, είναι πολύ σημαντικό να δούμε ότι σε αυτό το πλέγμα των νομοθετικών ρυθμίσεων που αφορούν στα δικαιώματα έρχεται και το επόμενο νομοσχέδιο για την ουσιαστική ισότητα και τη θεσμική κατοχύρωση των δικτύων δομών, που είναι μία πάρα πολύ συγκεκριμένη παρέμβαση στην εποχή μας, στην εποχή που προοιωνίζεται το μετά την κρίση και στην οποία η συζήτηση η οποία γίνεται είναι για το ποια χώρα, ποια κοινωνία, ποιος λαός θα είμαστε, πώς θα βγούμε από την κρίση και πώς θα είμαστε ύστερα. Μου έχει δοθεί η ευκαιρία και άλλες φορές να πω ότι τώρα διαμορφώνονται οι προϋποθέσεις, οι συνθήκες, έτσι ώστε μέσα από μία κοινωνία που υπέστη αυτήν την πολύχρονη κρίση να μη βγει μία κοινωνία φοβισμένη, συντηρητική, αναδιπλωμένη, φοβική, βίαιη, ισχυρά πατερναλιστική και εν τέλει, υποκριτική σε ό,τι αφορά αυτά τα ζητήματα. Δεν είναι, λοιπόν, το θέμα το να πάει καλά ο οδικός χάρτης για την τυπική έξοδο της χώρας το καλοκαίρι από τις μνημονιακές δεσμεύσεις και τις ισχυρές επιτηρήσεις. Το βασικό το οποίο προοιωνίζεται το μέλλον της χώρας είναι ακριβώς τέτοια νομοθετήματα και τέτοιες συζητήσεις να αφουγκραστούν και να θεραπεύσουν προβλήματα και παθογένειες που υπήρχαν, είτε έτσι είτε αλλιώς, και προ κρίσεως, αλλά που μέσα στην κρίση, ακριβώς επειδή η κοινωνία μας συμπιέστηκε, φοβήθηκε, διασπάστηκε, διχάστηκε, πιέστηκε, είναι φανερό πως ύστερα μπορεί να βγει με συμπτώματα, τα οποία να είναι βαθύτατα συντηρητικά. Επιτρέψτε μου να σας πω ότι και εγώ θα ήθελα, όπως έκανε προηγούμενα πολύ εύστοχα ο συνάδελφος και καθηγητής κ. Δουζίνας, με τη σημερινή μας συζήτηση, η οποία δεν είναι γενικώς μία συζήτηση περί της ισότητας των φύλων, υπέρ του γυναικείου κινήματος, αλλά έχει συγκεκριμένη αναφορά στη βία κατά των γυναικών, την ενδοοικογενειακή βία εναντίον όλων των μελών της οικογένειας και τα συγκεκριμένα ζητήματα που τίθενται μέσα στον νόμο, θα ήθελα μέσω των αναφορών μας να αναστοχαστούμε και να τιμήσουμε τη μνήμη της Ελληνοκύπριας Έλενας Φραντζή. Συγκλονίστηκε όλη η κυπριακή κοινωνία. Πόσες φορές έχει συγκλονιστεί η ελληνική κοινωνία από αντίστοιχα περιστατικά, τα οποία έχουν συμβεί; Πόσο βελτιώθηκε μετά από αυτό η ελληνική κοινωνία; Κρατήστε έναν προβληματισμό. Έχουν γίνει από μικρά, λίγα ή σοβαρά βήματα σε αρκετούς τομείς σε αυτό που κάποτε ονομάζαμε «ζήτημα ισότητας γυναικών, ανδρών», τα πρωταρχικά και πρωτογενή αιτήματα - ας πούμε - του γυναικείου κινήματος, που αφορούσαν την πρόσβαση στην επιστήμη, στο επάγγελμα, στην ίση αμοιβή κτλ.. Έχουν γίνει τέτοια βήματα. Γιατί μας προβληματίζει; Δεν έχουν γίνει βήματα όλα αυτά τα χρόνια, όλες αυτές τις δεκαετίες στο κρίσιμο θέμα με το οποίο απασχολείται το σημερινό νομοσχέδιο, δηλαδή στο ζήτημα της βίας κατά των γυναικών, της ενδοοικογενειακής βίας, μάλιστα και πέραν της χώρας μας σε πολλές χώρες διεθνώς θεωρούμενες προηγμένες και χωρίς να έχουν περάσει την κρίση, πόσω μάλλον που δίπλα μας είναι και ζητήματα τα οποία οδηγούν σε αναδίπλωση; Παραδείγματος χάριν, όλη η εμφάνιση του ISIS και των φονταμενταλιστικών κινημάτων σε εκείνη την πλευρά, πολύ κοντά μας, δηλαδή, στη Μέση Ανατολή, λειτούργησε και προληπτικά - και κρατήστε το αυτό - για να επανέλθει σε δεκάδες εκατοντάδες χιλιάδες γυναίκες ή και σε κάποιες που δεν είχαν αυτή την τάση σε κοσμικά ή σε ημικοσμικά καθεστώτα της περιοχής η μπούργκα, ακριβώς για λόγους προληπτικούς, για να μην σημειώνεται ότι δεν την φοράνε. Ήμασταν στην Ιορδανία με αποστολή της Βουλής πριν από δύο βδομάδες. Δεν είχαν καμμία σχέση αυτά που είδαμε στον δρόμο με αυτά που βλέπαμε προ δεκαετίας ή δεκαπενταετίας στην ίδια την Ιορδανία. Προληπτικά. Έχει ηττηθεί τώρα ο ISIS, δεν παίζει ρόλο. Αυτές οι υπόγειες διαδρομές, που έχουν μέσα τους ιδεολογία, στερεότυπα, διαμορφώνουν καταστάσεις που για χρόνια ύστερα λειτουργούν ασφυκτικά και χειραγωγούν τη συμπεριφορά των γυναικών. Άρα θα πρέπει να έχουμε αυτόν τον προβληματισμό και μαζί με τον προβληματισμό, που ειδικά για αυτό το ζήτημα με τρόπο εκκωφαντικό έχει πιστοποιηθεί ότι τα προβλήματα της βίας και ιδιαίτερα της ενδοοικογενειακής βίας είναι προβλήματα εγκάρσια για όλες τις κοινωνικές τάξεις διεθνώς, με διαφορετική βεβαίως δυνατότητα από εκεί και πέρα, ανάλογα με την ταξική προέλευση, την ταξική θέση κάθε γυναίκας, με διαφορετική δυνατότητα, με περισσότερες πιθανότητες ή με περισσότερες εναλλακτικές για να βγει από αυτό το πλαίσιο - είναι φανερό ανάλογα με την τάξη και τη θέση της γυναίκας στην ταξικά συγκροτημένη κοινωνία μας - πλην όμως το πρόβλημα ως πρόβλημα και στην πιο βίαιη μορφή του έχει καταγραφεί διεθνώς - ακούστηκαν προηγούμενα και όλες οι στατιστικές - εγκαρσίως σε όλο το κοινωνικό σώμα, σε όλες τις κοινωνίες, τις θεωρούμενες άκρως προοδευτικές ή και πλούσιες, μέχρι αυτές που αναφέρθηκα προηγούμενα - στη Μέση Ανατολή και αλλού - που βρίσκονται ακόμα στην περίσφιγξη και φονταμενταλιστικών θρησκευτικών δοξασιών. Άρα πρέπει να δούμε γενικότερα ότι στην κοινωνία μας πάρα πολλές φορές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρουσιάζονται ως άλλοθι ή ως προσχήματα βίαιων συμπεριφορών απέναντι σε γυναίκες, σε συζύγους, σε συμμαθήτριες, σε φίλες, σε αδελφές διάφορα στερεότυπα τα οποία είναι ντυμένα ως παραδόσεις, του τύπου «τι να κάνουμε, συνέβαιναν αυτά, υπάρχουν αυτά», ως θρησκευτικές προκαταλήψεις. Έτσι, διαμορφώνεται μια νομιμοποιητική διαδικασία που οδηγεί σε μια ευθεία κοινωνική υποκρισία. Κάποτε, στα χρόνια μου, πριν από δεκαετίες, λέγαμε για το Κωσταλέξι και το τι είχε παρουσιαστεί. Πόσα χρόνια πέρασαν; Πόσα ζητήματα ήρθαν στην επιφάνεια; Τι απύθμενη υποκρισία υπάρχει; Πιστεύω ότι η ελληνική Βουλή με τη σημερινή συζήτηση και με το νομοθέτημα το οποίο, από ό,τι φαίνεται, με ευρύτατη πλειοψηφία - ενδεχομένως και με ομοφωνία - θα περάσει, διαμορφώνει ένα πλαίσιο. Δεν λύνει κάτι, δεν σώζει κάτι. Θέτει το ζήτημα ευθύτατα στο τραπέζι και δίνει πολλές δυνατότητες σε όποιον και όποια συνειδητοποιεί μια κατάσταση να μπορέσει να κινηθεί και να μπορέσει να το επικαλεσθεί - και αυτό είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Απέναντι, λοιπόν, στη σιωπή, απέναντι στον άγραφο νόμο της σιωπής πρέπει η ελληνική Βουλή αυτή την κραυγή, αυτή τη φωνή να τη νομοθετήσει. Αυτό γίνεται σήμερα. Αυτή είναι η αντίστιξη. Νομίζω ότι είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό ότι υπάρχει και ένας πολύ καλός προγραμματισμός στη Γενική Γραμματεία Ισότητας Φύλων, που και εκ του νόμου θα έχει ένα συντονιστικό ρόλο μαζί με την ίδρυση του γενικότερου μηχανισμού GREVIO. Υπάρχει ένας προγραμματισμός ο οποίος τρέχει. Είναι εξήντα μία δομές. Σαράντα μία, αν δεν κάνω λάθος, είναι για τη φύλαξη και είκοσι για τη φιλοξενία. Υπάρχει η γραμμή SOS. Έξι χιλιάδες μόνο περιπτώσεις βρήκαν το θάρρος να βγουν από τη σιωπή μέσα στο 2016 και να απευθυνθούν στη γραμμή SOS. Και υπάρχει ταυτόχρονα και πρόγραμμα φιλοξενίας με ειδικές διατάξεις και ειδικές δομές για την προστασία των θυμάτων στις περιπτώσεις της μετανάστευσης, του ασύλου, της άδειας διαμονής, των προσφύγων, των μεταναστών, των δομών οι οποίες υπάρχουν και μέσα στις οποίες και γύρω από τις οποίες διαμορφώνεται πάλι ένα τέτοιο πλέγμα βίας. Αυτό είναι σημαντικό. Αυτοί οι μηχανισμοί, αυτές οι δομές θα πρέπει να είναι ενισχυθούνε. Είναι μέσα στο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για το 2016-2020, όπως επίσης υπάρχουν οι πόροι από το ΕΣΠΑ 2014-2020 που θα βοηθήσουν έτσι ώστε αυτές οι δομές να υπάρξουν και να μπορέσουν να αποδώσουν. Μας προβληματίζει άραγε το πώς για άλλα μεγάλα εμπόρια διεθνώς - όλοι τα ξέρουμε, ναρκωτικά, όπλα και άλλα, μέχρι και μικρές πυρηνικές κεφαλές μετά από την πτώση του Τείχους διαμόρφωναν εμπόρια, λαθρεμπόρια παγκοσμίως κ.λπ. - υπάρχουν ειδικές υπηρεσίες, υπάρχει ειδική αυστηρότατη νομοθεσία και ειδικές παρεμβάσεις και διεθνικές συνέργειες, έτσι ώστε να μπορεί να υπάρχει η αποκάλυψη αυτών των κυκλωμάτων και ο κολασμός τους, ενώ γι' αυτό που ακούστηκε προηγούμενα από την ομιλήτρια - νομίζω την κ. Βάκη - για το θέμα των διακινητών του trafficking, όχι των διακινητών των μεταναστών και προσφύγων ή των διακινητών των λαθραίων τσιγάρων ή των όπλων ή των ναρκωτικών κλπ., δεν υπάρχουν τέτοιοι αποτελεσματικοί οργανισμοί και δεν υπάρχει μια ισχυρή θέληση και ποινική νομοθεσία διεθνώς, που να μπορεί σε αυτό το θέμα να μπει ένα τέλος; Γιατί άραγε; Μήπως έχει σχέση με τον πυρήνα της ανάπτυξης των κοινωνιών μέσα σε αυτή την παγκοσμιοποιημένη φάση και με αναστολές, αντιδράσεις, εμπόδια που υπάρχουν στην ανάπτυξη μιας αποφασιστικής πολιτικής για την ποινικοποίηση και τον εξοβελισμό τέτοιων δράσεων; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω πως σήμερα γίνεται ένα σημαντικό βήμα. Γίνεται από όλες τις πλευρές. Γίνεται με συναίνεση. Γίνεται με ανοχή. Το θέμα είναι πώς αυτά που θα γραφτούν και θα υπογραφτούν μεθαύριο από εμάς ως νόμος, ως νομοθεσία και από εσάς, κύριε Υπουργέ και κ. Γιαννακάκη, ύστερα πλέον και πέραν των μηχανισμών ελέγχου και πέραν των μηχανισμών των συντονιστικών, θα περάσουν μέσα στο πολιτισμικό γίγνεσθαι αυτής της χώρας, μέσα σε αυτά που αναφέρονται σαν ψυχρές λέξεις, τα μίντια, τα σχολειά, την εκπαίδευση, την καθημερινότητα. Πώς θα υψωθεί μία απαγορευτική ασπίδα πέραν της θεσμικής υποστήριξης σε σχέση με τα ζητήματα της βίας, της ενδοοικογενειακής βίας ή της βίας κατά των γυναικών, μια κοινωνική ασπίδα αποτροπής, πρόληψης, κολασμού αυτών των απαράδεκτων φαινομένων τα οποία θα έπρεπε ήδη στον εικοστό πρώτο αιώνα να μην αναφέρονται καν στα κιτάπια μας ή στην ιστορία των λαών; Ελπίζω πάρα πολύ ότι αυτό το Bήμα γίνεται σήμερα και γίνεται αποφασιστικά. Μπορεί να γίνει από όλους μας και σας συγχαίρω και πάλι για την προσπάθεια που έχει γίνει. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, δεκαεπτά μαθήτριες και μαθητές και δεκαέξι εκπαιδευτικοί συνοδοί από το Ειδικό Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Παρακαλώ, κυρία Μεγαλοοικονόμου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να αρχίσω την ομιλία μου τονίζοντας ότι σήμερα αισθάνομαι περήφανη σαν γυναίκα, σαν Ελληνίδα και ως μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Θα σας εξηγήσω γιατί. Γιατί μετά από τόσα χρόνια σιωπής και ουσιαστικά ανοχής του φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας ,που δεν καλύπτονταν πλήρως από το μέχρι σήμερα νομοθετικό πλαίσιο, επιτέλους ερχόμαστε σήμερα να κυρώσουμε τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης μετά από επτά ολόκληρα χρόνια και να κάνουμε πράξη την προστασία των γυναικών κι όλων των μελών μιας οικογένειας που είναι θύματα κάθε είδους βίας, σωματικής, λεκτικής, ψυχολογικής, οικονομικής. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν εντελώς αμελήσει το πρόβλημα και είχαν αφήσει τα θύματα σ' έναν μεγάλο βαθμό ακάλυπτα. Η σημερινή Κυβέρνηση είναι αυτή που έκανε το αυτονόητο, να φέρει τη σύμβαση προς ψήφιση για την προστασία των γυναικών, των γυναικών που θεωρώ ότι είναι η καρδιά της ελληνικής οικογένειας, ακόμα και της ελληνικής οικονομίας και πολύ περισσότερο της ελληνικής κοινωνίας, μιας κοινωνίας, που τα τελευταία - από το 2010- οχτώ χρόνια ζει δύσκολες στιγμές, σκληρές εξαιτίας των απείρων αμαρτιών και σκανδάλων του παρελθόντος. Θα ήθελα να αναφερθώ στην εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας, η οποία ανέφερε ότι είχαν φτιάξει κι εκείνοι κάτι μέτρα, για να προσπαθήσουν.
Τον νόμο 3500. Να ψάξετε καλά.
Ναι, αλλά επτά χρόνια δεν κυρώνατε τη σύμβαση. Να σας πω γιατί δεν κυρώνατε τη σύμβαση; Κυρία Αντωνίου, μην κάνετε έτσι. Γιατί είχατε άλλες προτεραιότητες. Κοιτάζατε πώς θα πάρετε τα δάνεια από τις τράπεζες. Τώρα θα αναφερθώ και θα με ακούσετε με μεγάλη προσοχή. Αυτό κάνατε. Εδώ έχω είκοσι έξι συμβάσεις - με ακούτε, κυρία Αντωνίου; - με την Αγροτική Τράπεζα, την οποία κατορθώσατε τελικά να καταστρέψετε. Είκοσι έξι συμβάσεις! Τι κάνατε; Δίνατε την κρατική επιχορήγηση και τη βάζατε ως εχέγγυο.
Γυναίκες ήταν στην Αγροτική Τράπεζα;
Δεν ξέρω. Μπορεί να ήταν διευθύντρια η γυναίκα. Πάμε παρακάτω. Μη βιάζεστε. Κι εδώ στην Αγροτική Τράπεζα λέει ότι ο οφειλέτης, - εσείς - ο εκχωρητής, υπόσχεται ότι η ενεχυριασμένη απαίτηση είναι ελεύθερη από κάθε ενεχυρίαση, εκχώρηση, συμψηφισμό, απαίτηση τρίτου ή κατάσχεση και ότι αν προβείτε σε άλλον δανεισμό…
Αυτά είναι του νομοσχεδίου που συζητάμε τώρα;
Δεν με ενδιαφέρει. Έχετε μιλήσει πάρα πολλές φορές και άσχετα. Θα πάω και στο νομοσχέδιο. Δεν σας αρέσουν. Θα σας πάω τώρα. Μην ανησυχείτε καθόλου.
Πιστέψτε με. Δεν ακούω.
Βέβαια. Καταθέτω είκοσι έξι συμβάσεις της Αγροτικής Τράπεζας. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Μετά είχατε το θράσος αυτές τις ίδιες επιχορηγήσεις, μάλιστα, από το 2004 μέχρι το 2011, που δεν κυρώνατε τότε της Κωνσταντινούπολης, να πάρετε κι άλλες τέσσερις δανειακές συμβάσεις από την Εθνική Τράπεζα και να εξαπατήσετε - είσαστε καταπληκτικοί στο μάθημα της εξαπάτησης - την Εθνική Τράπεζα, να εξαπατήσετε την Τράπεζα Πειραιώς το 2011, να εξαπατήσετε τη Eurobank και την Attica και να βάλετε πάλι την ίδια επιχορήγηση ως ενέχυρο. Φτάσατε, λοιπόν, να οφείλετε 210 εκατομμύρια, εκ των οποίων - πάρτε κι αυτά σας παρακαλώ, είναι και οι άλλες συμβάσεις - μόνο τα 5 εκατομμύρια κύριε Κέλλα, εξυπηρετείτε αυτήν τη στιγμή. Μήπως έχετε κανονίσει να περάσουν τετρακόσια χρόνια να εξοφλήσετε τα δάνειά σας; [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Φορτώσατε στον ελληνικό λαό όλα αυτά, έγιναν τέσσερις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών με 42 δισεκατομμύρια.
Εμείς τις κάναμε;
Εξαιτίας σας έγιναν οι ανακεφαλαιοποιήσεις. Βεβαίως! Αυτά τα πληρώνει ο ελληνικός λαός. Γι' αυτό αυξήθηκε και η οικογενειακή βία. Γιατί στο σπίτι τους εξαιτίας των δικών σας παραλείψεων και του ΠΑΣΟΚ…
Τα τελευταία τρία χρόνια τι γίνεται; Ξέρεις;
Δεν κάνω διάλογο μαζί σας. Ομιλώ και είστε υποχρεωμένη να με ακούσετε.
Κυρία Αντωνίου, μη διακόπτετε!
Κύριε Πρόεδρε, απευθύνεται προσωπικά σε εμένα και στον συνάδελφο.
Δύο βλέπω. Μακάρι να ήταν και οι υπόλοιποι εδώ! Βλέπω ότι στο βάθος υπάρχει και τρίτος. Πήρατε από διάφορες τράπεζες, βάλατε ενέχυρο μέχρι το 2020 την επιχορήγηση και ερωτώ τώρα.
Κύριε Πρόεδρε, μάλλον δεν μιλάμε για το νομοσχέδιο.
Θέλετε να έρθετε εδώ στην Έδρα;
Για την τροπολογία μιλάει.
Για την τροπολογία μιλάω, αλλά δεν τους αρέσει, κύριε Υπουργέ. Συνεχίζω, κύριε Πρόεδρε. Κρατήστε χρόνο. Σας ερωτώ, κυρία μου, που είστε εισηγήτρια: Πώς δέχονταν οι τράπεζες να εκταμιεύουν στη Νέα Δημοκρατία την ίδια κρατική επιχορήγηση, ενώ είχαν δοθεί δάνεια με την ίδια ακριβώς επιχορήγηση; Μήπως υπήρχαν άλλες εγγυήσεις για την κάλυψη; Θέλω να μου φέρετε εδώ τα στοιχεία να δω εάν βάζατε μόνο την επιχορήγηση ή υπάρχουν άλλοι πίσω που εγγυήθηκαν με γραμμάτια εξωτερικού, γραμμάτια, καταθέσεις κ.λπ.. Έχει φτάσει η Νέα Δημοκρατία να χρωστάει 210 εκατομμύρια, όπως είπα, και να εξυπηρετεί μόνο τα 5 εκατομμύρια. Τα άλλα 205 εκατομμύρια δεν εξυπηρετούνται και ούτε ξέρω πότε θα εξυπηρετηθούν. Το ΠΑΣΟΚ έχει φτάσει να χρωστάει 190 εκατομμύρια και εξυπηρετεί μόνο τα 8,5 εκατομμύρια. Και μάλιστα και εσείς και το ΠΑΣΟΚ βάλατε εγγύηση την επιχορήγηση του ελληνικού δημοσίου. Άκουσον! Όμως, το ΠΑΣΟΚ έχει την πρόνοια να αλλάξει νομική μορφή γι' αυτό πήγε και το Ποτάμι τώρα και από «Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα» οδεύει ως «Κίνημα Αλλαγής». Βεβαίως! Έτσι θα έχει καινούργιο ΑΦΜ και τα χρέη του δεν θα φαίνονται πουθενά. Και μάλλον και η Νέα Δημοκρατία βαδίζει στα χνάρια αυτής της τακτικής. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτή]] Δώστε μου ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Οπότε όλα αυτά είναι μεγάλα σκάνδαλα που τα πληρώνει ο ελληνικός λαός και μάλιστα εσείς στη συγκυβέρνηση Νέα Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ προσφέρατε υπηρεσία στα στελέχη των τραπεζών, για να μην ανοίξουν τα στόματά τους και μιλήσουν, βγάλατε έναν νόμο το 2013 και τους βαφτίσατε στη στιγμή τελείως ανεύθυνους. Δεν ήξεραν τι δίνανε και τι κάνανε!
Τον καταργήσατε τον νόμο;
Το 2013 συγκυβέρνηση ήσασταν.
Τώρα τον καταργήσατε;
Δεν κάνω διάλογο, κυρία Αντωνίου. Με ακούτε. Είστε υποχρεωμένη να με ακούσετε. Δεν κάνω διάλογο μαζί σας, όσο και να με προκαλείτε. Εάν θέλετε, μπορούμε να κάνουμε διάλογο έξω, να πιούμε και καφέ. Μετά από όλα αυτά, νομίζω ότι οι τροπολογίες που λέτε ότι ήρθαν, είναι ψύλλοι στα άχυρα! Κοιτάξτε να καλύψετε πρώτα την πλάτη σας, γιατί εάν ήσασταν σωστοί Βουλευτές έπρεπε να βάλετε εγγύηση την περιουσία σας για να παίρνουν δάνεια τα κόμματα, όπως κάνουν και οι επιχειρήσεις.
Εγώ δεν έχω. Τι να βάλω;
Κυρία Αντωνίου, σας παρακαλώ. Δεν είμαστε σε καφενείο της Καστοριάς!
Θα με αφήσετε να μιλήσω;
Καφενείο το έχει κάνει η ίδια, κύριε Πρόεδρε.
Κυρία Αντωνίου, μήπως θέλεις να πάμε στο «ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ» να πιούμε καφέ να στα ψάλω εκεί δημοσίως;
Κύριε Πρόεδρε, να αποσύρει αυτή τη στιγμή αυτό που λέει!
Κυρία Αντωνίου, δεν πήρατε τον λόγο.
Εντάξει, πάμε στο καφενείο της Βουλής.
Δεν έχετε τον λόγο. Το καταλαβαίνετε;
Θέλω τον λόγο επί προσωπικού.
Ποιο είναι το προσωπικό; Ότι σας κάλεσα για καφέ;
Να αποσύρει άμεσα τη φράση αυτή, κύριε Πρόεδρε!
Κυρία Αντωνίου, πρώτη μέρα έρχεστε στη Βουλή;
Τι είπα; Σας απείλησα που σας είπα να πάμε για καφέ;
Ναι, να μου τα ψάλλετε κιόλας.
Αν άκουσα καλά, έφερε Υπουργός - επειδή ήμουν για λίγο στην επιτροπή επάνω - το να καταργηθεί η επιδότηση για το ενοίκιο των εξωκοινοβουλευτικών.
Ολοκληρώστε, κυρία Μεγαλοοικονόμου.
Δώστε μου ένα λεπτό ακόμα, τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Για 23.000 ευρώ δύο Υπουργοί είχαν την ευθιξία να παραιτηθούν. Εσείς για εκατομμύρια δεν έχετε ούτε την ευθιξία, αλλά ούτε λέτε και ένα συγγνώμη στον ελληνικό λαό! Ευχαριστώ.
Για να σοβαρευθούμε - αν θέλετε - και λίγο, προτείνω - και νομίζω πως εκφράζω το αίσθημα όλων των πτερύγων της Βουλής - να αφιερώσουμε τη σημερινή συζήτηση στην αδικοχαμένη Έλενα Φραντζή, η οποία έφυγε μόνη της, αβοήθητη, μέσα σε μία απέραντη μοναξιά. Κύριε Κέλλα, αν και μιλήσατε πριν από τη θέση σας, θέλετε να ανέβετε τώρα και στο Βήμα;
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Θα μας απαγορεύσετε και να μιλήσουμε, κύριε Πρόεδρε;
Επειδή σας έβλεπα πριν να μιλάτε από τη θέση σας, γι' αυτό το λέω. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν σχέδιο νόμου φέρνει θετική επίδραση στην εθνική έννομη τάξη και την εμπλουτίζει ως προς το σκέλος της πρόληψης για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, καθώς και σε σχέση με την εφαρμογή της απόφασης - πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί της εφαρμογής της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης επί χρηματικών ποινών. Αντί να συζητάμε, όμως και πάλι για το νομοσχέδιο, συζητάμε κατά τη συνήθη πρακτική, κύριε Υπουργέ, για τις τροπολογίες. Έχει παρελάσει το μισό Υπουργικό Συμβούλιο - αν όχι παραπάνω - για τροπολογίες.
Λιγότερο από το μισό.
Λιγότερο από το μισό. Μπορεί να έχετε και δίκιο, αλλά είναι και μεγάλο το Υπουργικό Συμβούλιο. Άρα είναι και οι τέσσερις. Είναι τροπολογίες άσχετες, άκαιρες, εκ του πονηρού. Κάποιες, αντί να συζητηθούν εκτενώς, προσπαθούμε να τις περάσουμε στα γρήγορα, κρυφά και χωρίς συζήτηση.
Προσέξτε μην πάτε να τις ψηφίσετε!
Είπα κάποιες! Προσέξτε με, εγώ είμαι γιατρός, εσείς είστε νομικός. Είπα κάποιες! Χωρίς συζήτηση πάμε να τις περάσουμε. Επιτέλους, θα αλλάξει αυτό κάποτε; Έλεος! Και έρχομαι στο νομοσχέδιο. Πρόκειται για μια διεθνή Σύμβαση, η οποία καθίσταται αναπόσπαστο μέρος του ελληνικού εσωτερικού δικαίου, που υπερισχύει κάθε άλλης διάταξης νόμου. Το ζήτημα της σύμβασης είναι εξαιρετικά σημαντικό, αφού αντανακλά τις αξίες μας και αντιπροσωπεύει τον πολιτισμό μας. Οι γυναίκες αποτελούν τη μήτρα του ανθρωπίνου γένους και πρέπει να προστατεύονται με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο σε όλο τον πλανήτη. Δυστυχώς, οι δικές μας αξίες, που θεωρούνται αδιαμφισβήτητες στις χώρες της Δύσης και του δυτικού κόσμου, απουσιάζουν από πολλές περιοχές του πλανήτη, όπου βλέπουμε τα δικαιώματα των γυναικών να καταπατώνται βάναυσα και σε καθημερινή βάση να συντελούνται εγκλήματα, ακόμη και εν καιρώ ειρήνης. Για τον πολιτισμό μας η προστασία και η εμπέδωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο σύνολό τους σε όλο τον κόσμο και η διασφάλιση της ισότητας και της προστασίας της ανθρώπινης αξιοπρέπειας αποτελούν τη μεγαλύτερη πρόκληση για τον εικοστό πρώτο αιώνα, πέρα από τις κομματικές τοποθετήσεις, από τις πολιτικές ταυτότητες και τα γεωγραφικά σύνορα. Η παρούσα σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης, όπως συνομολογήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από τους αρμόδιους Υπουργούς το 2011, καθίσταται μια θεμελιώδης νομική βάση για τον ευρωπαϊκό χώρο, δεικνύοντας πως εμείς, τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και οι εταίροι μας από την περιφέρεια έχουμε συναντίληψη για ένα καλύτερο μέλλον και για μια κοινωνία δικαιότερη και περισσότερο ανθρώπινη. Κάθε άρθρο και διάταξη της σύμβασης εμπεριέχει το νομικό πρόπλασμα για την ανάπτυξη των κατάλληλων δημοσίων πολιτικών που θα διαμορφώσουν ένα πλέγμα ασφάλειας για τις γυναίκες στη σύγχρονη κοινωνία. Και έχει ιδιαίτερη αξία το γεγονός ότι ενσωματώνεται στη χώρα μας σήμερα, σε μια εποχή που υποδεχόμαστε εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες από περιοχές όλου του πλανήτη, όπου τα δικαιώματα των γυναικών απαξιώνονται και συστηματικά και συνειδητά. Γνωρίζουμε δε πολύ καλά πως η θέση της γυναίκας σε άλλες κοινωνίες στοιχειοθετεί δικαιολογημένο φόβο δίωξης, γι' αυτό και εντάσσεται στο σκέλος των ιδιαίτερων κοινωνικών ομάδων που εμπίπτουν στο καθεστώς ασύλου, σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης για το καθεστώς των προσφύγων. Συγχρόνως, η παρούσα σύμβαση συμβάλλει στην καταπολέμηση της ενδοοικογενειακής βίας, η οποία θα πρέπει να πατάσσεται σε κάθε της μορφή, είτε πρόκειται για σωματική είτε για ψυχολογική βία. Η οικογένεια είναι ο πυρήνας της κοινωνικοποίησης κάθε ατόμου, όπου συλλέγονται οι βασικές προσλαμβάνουσες. Γι' αυτό θα πρέπει να υφίσταται μια στέρεη νομική βάση όχι μόνο για την ελληνική κοινωνία, αλλά για κάθε κοινωνία που θέλει να βρίσκεται στον κόσμο του πολιτισμού και των αξιών μας. Ωστόσο, κύριε Υπουργέ, δεν πρέπει να σταθούμε μόνο στην κύρωση της Σύμβασης. Πρέπει ιδιαίτερα να σταθούμε στην εφαρμοστική θωράκιση και την εμπέδωσή της με τις κατάλληλες πολιτικές. Τόσο η ελληνική όσο και η ευρωπαϊκή δικαιοταξία έχουν στη διάθεσή τους νομικά μέσα παρέμβασης και νομοθετικά εργαλεία ανάπτυξης, αλλά χρειάζεται το κατάλληλο μίγμα πολιτικών υποστήριξης. Εννοώ ότι θα έπρεπε με την παρούσα κύρωση να έχετε και ένα πλαίσιο δράσης συγκεκριμένο. Έχετε συγκεκριμένο πρόγραμμα εφαρμογής των διατάξεων της σύμβασης; Πώς θα αναπτυχθεί ανά την επικράτεια; Ποιοι φορείς, δημόσιοι και ιδιωτικοί, θα εμπλακούν στην εφαρμογή του; Θα μπορούσατε για όλα αυτά να έχετε κάνει συγκεκριμένες προβλέψεις, ώστε να συνοδεύουν την κύρωση της σύμβασης στην εφαρμοστική της διάσταση, αντί να συζητούμε εδώ τροπολογίες που αφορούν Κώδικα Ιθαγένειας και μετατάξεις δημοσίων υπαλλήλων. Το ίδιο ισχύει και για την ενσωμάτωση της απόφασης του Συμβουλίου Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναντίρρητα, η απόφαση - πλαίσιο πρέπει να ενσωματωθεί στην εθνική έννομη τάξη. Όμως, γιατί επιλέγετε να την φέρετε τώρα σε συνδυασμό με άλλες διατάξεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης οι οποίες αφορούν την ποινική δικαιοσύνη, στο έργο της οποίας προσπαθείτε να παρέμβετε; Παραδείγματος χάριν, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου θα ζητά την αναίρεση οποιουδήποτε απαλλακτικού βουλεύματος; Τι λέει; Δεν το έχει λύσει το θέμα η νομολογία του Αρείου Πάγου; Κάνουμε επανάληψη δηλαδή;
Να τα διευκρινίσω, κύριε Πρόεδρε. Κύριε συνάδελφε, το είχα πει και στην επιτροπή ότι αυτή είναι η νομολογία του Αρείου Πάγου. Για να έρθει σε απόλυτη αντιστοίχιση με το γράμμα του νόμου, έπρεπε να πληρωθεί η συγκεκριμένη διάταξη κατά τον τρόπο που φέρνουμε σήμερα τη ρύθμιση. Διότι, όπως ήταν διατυπωμένη, αν ερμηνευόταν στενά, τότε ούτε εισαγγελέας του Αρείου Πάγου θα είχε δικαίωμα.
Άρα, λοιπόν, νομοθετείτε τη νομολογία του Αρείου Πάγου.
Έτσι, ακριβώς.
Διότι επειδή ακριβώς είναι λυμένο το θέμα με τη νομολογία, γι' αυτό λέω γιατί το φέρνετε τώρα. Αυτή ήταν και η δική μου ερώτηση. Επίσης, φέρνετε και μια σειρά από άλλα ζητήματα, όπως οι τροποποιήσεις επί του τελευταίου πολυνομοσχεδίου και η τροποποίηση των οργανικών θέσεων των δικαστικών υπαλλήλων, ρυθμίσεις για το Ελεγκτικό Συνέδριο, για τις αμοιβές συμβολαιογράφων, για συναινετικά διαζύγια. Όλα αυτά είναι ζητήματα τα οποία θα μπορούσαμε να συζητήσουμε, βεβαίως, σε ένα άλλο νομοσχέδιο. Η αντίληψη αυτή περί νομοθέτησης και την πολυνομία επιτείνει και την κακονομία και φαίνεται προδήλως πως στα περισσότερα νομοσχέδια προσπαθείτε να νομοθετήσετε με κομματικές σκοπιμότητες. Θα αναφερθώ μόνο σε δύο σημεία, κύριε Πρόεδρε. Στο άρθρο 31, που επιχειρείτε την τροποποίηση του Κώδικα Ιθαγένειας. Κύριε Υπουργέ, με τον Κώδικα Ιθαγένειας δεν παίζουμε. Η κτήση της ελληνικής ιθαγένειας για εμάς, στη Νέα Δημοκρατία, είναι πολύ σοβαρή υπόθεση και δεν μπορούμε να τη συζητούμε σαν τροπολογία σε ένα νομοσχέδιο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Με το άρθρο 33 του νομοσχεδίου καταργείτε την προϋπόθεση της ύπαρξης οργανισμού για τη συμμετοχή των φορέων στο ενιαίο σύστημα κινητικότητας και ορίζετε πως και μόνο η αιτιολογημένη έκθεση του οικείου φορέα με την έγκριση του αρμοδίου Υπουργού αρκεί για την κινητικότητα των υπαλλήλων. Δηλαδή, τι κάνετε; Ενθαρρύνετε τους φορείς στο να μην προβαίνουν στην κατάρτιση και την αναπροσαρμογή των οργανισμών, να μην έχουμε δηλαδή οργανόγραμμα τη στιγμή που η προϋπόθεση αυτή είναι βασική για τη λειτουργία τους και κυρίως για την πρόβλεψη και κατανομή των δαπανών. Εμείς είμαστε υπέρ της κινητικότητας. Ποιας κινητικότητας, όμως; Της οργανωμένης κινητικότητας, με σχέδιο, όχι χωρίς οργανογράμματα που δεν τεκμηριώνουν την ύπαρξη της κάθε θέσης. Νομίζω ότι όχι μόνο έτσι δεν επιταχύνεται η διαδικασία της κινητικότητας, όπως ισχυρίζεστε στην αιτιολογική έκθεση, αλλά δημιουργείτε και νομικό έρεισμα για συνολική δυσλειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών. Νομίζω ότι αυτά είναι πονηριές και φωτογραφικές διατάξεις για εξυπηρέτηση «ημετέρων». Βεβαίως, για όλα αυτά θα κριθείτε στις επόμενες εκλογές από τον ελληνικό λαό. Εμείς στον βασικό κορμό του νομοσχεδίου είμαστε θετικοί, κύριε Υπουργέ. Ως προς τις υπόλοιπες τροπολογίες θα τοποθετηθεί η εισηγήτριά μας. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα ένας μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 28ο δημοτικό σχολείο Θεσσαλονίκης. Καλώς ήλθατε στη Βουλή! [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ο κ. Μορφίδης από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, τις προηγούμενες μέρες κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου στην επιτροπή καταβλήθηκε προσπάθεια και νομίζω ότι καταφέραμε να ασχοληθούμε σε βάθος, ουσιαστικά και με σοβαρότητα με το νομοσχέδιο το οποίο συζητάμε σήμερα. Το τονίζω αυτό, διότι παρά τις όποιες ενστάσεις, παρά τις διαφορές και τις πιθανώς διαφορετικές προσεγγίσεις, οι Βουλεύτριες και οι Βουλευτές όλων των κομμάτων του δημοκρατικού τόξου αντιλήφθηκαν πως η νομοθετική εργασία αυτής της Βουλής γύρω από τη δικαιωματική πολιτική μπορεί και πρέπει να αφήσει ένα αποτύπωμα που θα είναι ορατό στις επόμενες γενιές. Το παρόν νομοσχέδιο - και το προσεγγίζω συνειδητά ως μια νομοθετική ολότητα - είναι εξαιρετικά σημαντικό κυρίως για τρεις λόγους. Πρώτον, γιατί βελτιώνει το υπάρχον νομικό πλαίσιο. Δεύτερον, γιατί εναρμονίζεται με τις κοινοτικές εξελίξεις. Και τρίτον, γιατί συνδέεται με τους νόμους που ψήφισε η παρούσα Βουλή. Γίνομαι πιο συγκεκριμένος αναφορικά με τη βελτίωση του υπάρχοντος νομικού πλαισίου. Πριν από δύο, περίπου, χρόνια το Δίκτυο Γυναικών της Ευρώπης πραγματοποίησε μία έρευνα για το αν και κατά πόσο προστατεύονται τελικά οι γυναίκες με τον ν.3500/2006. Θα ήθελα να το ακούσει αυτό η κ. Αντωνίου, γιατί τον υπερασπίστηκε σθεναρά. Όχι ότι ο νόμος ήταν κακός, αλλά μέσα στα δώδεκα χρόνια που πέρασαν από τότε νομίζω ότι χρειάζεται μια αναθεώρηση και αυτό έχει γίνει αποδεκτό από όλους. Ο νόμος, λοιπόν, αυτός σύμφωνα με την αιτιολογική του έκθεση είχε ως σκοπό την αντιμετώπιση του φαινομένου της ενδοοικογενειακής βίας. Θα αναφέρω ενδεικτικά μερικές από τις αστοχίες του νόμου, τις οποίες εντόπισε το Δίκτυο Γυναικών της Ευρώπης. Πρώτον, δεν περιλαμβάνει μορφές βίας, όπως ο συνεχής λεκτικός και συναισθηματικός εξευτελισμός και η απομόνωση, ενώ παράλληλα η οικονομική βία δεν αναγνωρίζεται ως ενδοοικογενειακή βία. Γίνεται αντιληπτό ότι ειδικά το τελευταίο είναι ένα κρίσιμο μέγεθος μέσα στην οικονομική κρίση. Στο άρθρο 3 του παρόντος νόμου ορίζεται ως βία κατά των γυναικών η οποιαδήποτε παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σημαίνει όλες οι πράξεις βίας που αφορούν στο φύλο και συμπεριλαμβάνουν όλα όσα αναφέρθηκαν προηγουμένως. Δεύτερον, μέχρι σήμερα ο νόμος προβλέπει την ποινική διαμεσολάβηση, χωρίς ωστόσο να δίνεται καμία απολύτως εγγύηση ότι το θύμα θα παραμείνει ασφαλές. Στο παρόν νομοθέτημα συμπληρώνεται το άρθρο 11 παράγραφος 2 του ν.3500/2006, που ορίζει τις προϋποθέσεις για την έναρξη της διαδικασίας της ποινικής διαμεσολάβησης. Έτσι επέρχονται οι απαραίτητες έννομες συνέπειες όταν το πρόσωπο στο οποίο αποδίδεται η τέλεση του εγκλήματος ενδοοικογενειακής βίας δεν συμμορφώνεται με τις υποχρεώσεις που ορίζονται, για παράδειγμα όταν δεν ολοκληρώνεται η παρακολούθηση του εν λόγω προσώπου από τον θεραπευτή. Τέλος, καταργείται η απαράδεκτη παράγραφος 3 στο άρθρο 339 του Ποινικού Κώδικα για την αποπλάνηση ανηλίκων, σύμφωνα με την οποία δεν προβλεπόταν άσκηση ποινικής δίωξης στην περίπτωση που μεταξύ του υπαιτίου και του παθόντος τελέστηκε γάμος. Το παρόν νομοσχέδιο, επιπρόσθετα, περιλαμβάνει και νέες οπτικές που συμβαδίζουν με τις εξελίξεις. Αρχικά αναγνωρίζεται το stalking, δηλαδή η μη εμφανής παρακολούθηση ή παρενόχληση, η οποία πραγματοποιείται είτε με την επιδίωξη διαρκούς επαφής μέσω τηλεπικοινωνιακού ή ηλεκτρονικού μέσου είτε με διαρκείς επισκέψεις στο περιβάλλον του θύματος. Είναι σαφές ότι σε ένα περιβάλλον καθημερινής διαδικτυακής επαφής μία τέτοια πρόβλεψη αντιμετωπίζει πολλά κρούσματα. Σημαντική είναι, επίσης, η αναφορά στον όρο «κοινωνικό φύλο» που συνδέεται με τα προηγούμενα νομοθετήματα της παρούσας Βουλής και θα αναφερθώ σε αυτά παρακάτω. Τομή θα πρέπει να θεωρηθεί και η καθιέρωση του δικαιώματος αυτοτελούς άδειας διαμονής σε περίπτωση ιδιαιτέρως δυσχερών συνθηκών, δίνοντας για παράδειγμα κίνητρο στους μετανάστες που διαμένουν στη χώρα μας να καταγγείλουν συμπεριφορές ενδοοικογενειακής βίας χωρίς το φόβητρο της απέλασης. Τέλος το υπό ψήφιση νομοσχέδιο συνδέεται και ενσωματώνει νόμους, που ψηφίστηκαν από την παρούσα Βουλή. Θα αναφερθώ επιγραμματικά στα σημεία που θεωρώ ότι δείχνουν την πολιτική στόχευση της σημερινής Κυβέρνησης με κορμό την Αριστερά όπως αυτά αποτυπώνονται στην ελληνική νομοθεσία. Πρώτον, οι προβλέψεις του νόμου δεν περιορίζονται μόνο στη δομική βία σε βάρος των γυναικών αλλά καλύπτουν όλες τις εξουσιαστικές σχέσεις που αναπτύσσονται και σε βάρος των ανδρών, συνήθως των παιδιών και των εφήβων. Γίνεται, λοιπόν, αντιληπτό ότι η Βουλή νομοθετεί αποδεχόμενη το κοινωνικό φύλο, προχωρώντας ουσιαστικά σε εξορθολογισμό και επικαιροποίηση του νομικού πλαισίου σε σχέση με τα δικαιώματα. Δεύτερον, διευρύνεται ο όρος «οικογένεια», καλύπτοντας τα σύμφωνα συμβίωσης μεταξύ των ανθρώπων ιδίου ή διαφορετικού φύλου. Αντιλαμβάνεται κανείς πόσο αναγκαία είναι η αποσαφήνιση του όρου «κοινωνικό φύλο», για να γίνει ευρέως αντιληπτό ότι η ομπρέλα προστασίας καλύπτει όλους και όλες. Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, ο περιορισμένος χρόνος δεν μου επιτρέπει να αναπτύξω περαιτέρω στοιχεία του νομοσχεδίου που δεν επιλύουν απλά ζητήματα που παραμένουν ανοιχτά για την κοινωνία, αλλά θέτουν τους όρους για μία άλλη συλλογική αντίληψη. Μία αντίληψη που αντιμετωπίζει όχι μόνο τις γυναίκες αλλά και όλους τους ανθρώπους ως ίσους, που δίνει βάρος στην πρόληψη και όχι στην τιμωρία, που διαγράφει άπαξ διά παντός απαρχαιωμένες λογικές, που συμβαδίζει με την κοινωνική πραγματικότητα. Και τέλος που αντιλαμβάνεται τη Βουλή όχι ως αποστεωμένο όργανο αλλά ως φορέα νέων ιδεών, νέων πρακτικών, νέων συνθηκών που αφουγκράζεται όλους τους πολίτες που διεκδικούν τα δικαιώματά τους και κυρίως εκείνους που αδυνατούν να τα υπερασπιστούν, που θωρακίζει νομικά, νομοθετικά το σύνολο των δικαιωμάτων των πολιτών και μεταξύ αυτών ένα από τα πλέον σημαντικά, την αξιοπρέπεια. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Κατσίκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα μπορούσα παρά να κάνω και εγώ το δικό μου σχόλιο, πριν μπω στο εντός της ημερήσιας διάταξης θέμα που έχουμε σήμερα στην Ολομέλεια για το νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, αφού ξαφνικά απέκτησα ένα άλλο όνομα ή προσέθεσα στο ήδη υπάρχον ένα ακόμα, αυτό του «βομβιστή». Έβαλα «βόμβα», λοιπόν, γιατί έκανα δηλώσεις. Και έτσι, λοιπόν, ακολούθησε μετά τη «βόμβα» ένα δημοσιογραφικό ανελέητο λιντσάρισμα κατά του προσώπου μου, διότι η «βόμβα» αυτή εσυνίστατο σε δηλώσεις. Και σας ερωτώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έκανα δηλώσεις; Άκουσα από τον κ. Παναγιωτόπουλο, έγκριτο νομικό της Νέας Δημοκρατίας, να μιλάει για δηλώσεις. Θα έλεγα σε οποιονδήποτε υιοθετεί αυτή την έκφραση και τον χαρακτηρισμό περί δηλώσεων στην αναφορά μιας προσωπικής σκέψης, σε έναν υποθετικό διάλογο μέσα από μια θεωρητική κουβέντα, να ανοίξει το λεξικό για να δει τι σημαίνει και να δει ποια είναι η έννοια της λέξης «δήλωση». Και επειδή πήρα από το λεξικό ακριβώς την έννοια της δήλωσης, επιτρέψτε μου να σας την διαβάσω. Δήλωση, λοιπόν, είναι η ρητή έκφραση πληροφορίας είτε γραπτά είτε προφορικά με ενημερωτικό χαρακτήρα. Ποια πληροφορία πιστεύετε εσείς και όσοι μας ακούν εκτός της Αιθούσης ότι έδωσε ο Κατσίκης σε ένα team δημοσιογραφικής αλητείας, ένα πρωινό στον «ΣΚΑΪ»; Εκτός πια και εάν κάποιος πιστεύει εκείνο που ειπώθηκε, το άλλο όνομα με το οποίο με βάφτισαν, δηλαδή το «λαγός». Εάν πιστεύει κάποιος, λοιπόν, ότι ο ομιλών είναι «λαγός», να το πει. Άρα, λοιπόν, ποια πληροφορία εγώ μετέφερα, εξέφρασα; Ήταν πληροφορία η προσωπική σκέψη σε έναν υποθετικό διάλογο; Και τι είπα; Ξέρετε, οι υποθέσεις ξεκινάνε με το «αν», «αν», «αν». Αυτό, λοιπόν, χαρακτηρίστηκε δήλωση. Και λυπάμαι γιατί η μονταζιέρα του «ΣΚΑΪ», που δεν έπαιξε όλο εκείνο που εγώ είπα, επηρέασε και συναδέλφους και του δικού μου κινήματος στο οποίο ανήκω και του μεγάλου κυβερνητικού εταίρου. Και εφόσον δέχτηκαν ότι εγώ έκανα δηλώσεις, συνεπώς χαρακτηρίστηκα ανεύθυνος, διέπραξα ένα λάθος μεγάλο και ζημίωσα την πατρίδα μου. Και ειλικρινά πιστεύετε, κύριοι συνάδελφοι, ότι εγώ ζημίωσα την πατρίδα μου; Είμαι βέβαιος ότι δεν είδατε όλο το βίντεο. Είδατε να λέω: «Εάν οι δύο Κυβερνήσεις», «Εάν θα μπορούσαμε να παρακάμψουμε την απόφαση της ελληνικής δικαιοσύνης». Παρακάμπτεται η απόφαση της ελληνικής δικαιοσύνης; Εάν θα ήμουνα θεός, λοιπόν, τι θα έκανα; Θα σταματούσα τους πολέμους. Εάν, εάν, εάν. Αυτό το «εάν» έγινε, λοιπόν, δήλωση η οποία - τόσο ο «ΣΚΑΪ» όσο και η μονταζιέρα του - εξαπλώθηκε και έφτασε μέχρι την Τουρκία. Διότι εάν αυτό δεν θα είχε γίνει - και μεταξύ των δημοσιογράφων, ξέρετε, κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει - θα είχε περάσει στα πολύ ψιλά. Εάν, λοιπόν, έγινε ζημιά, σκεφτείτε ποιος την έκανε. Αν και εγώ ειλικρινά δεν πιστεύω ότι η ελαχιστότητά μου, που υπηρετεί την πατρίδα και πιστά τον όρκο που έδωσε στους νόμους και στο Σύνταγμα, θα μπορούσε να κάνει ζημιά. Αλλά πιστεύει κανείς ότι κάνοντας ζημιά θα μπορούσε ο Τούρκος να αλλάξει την οποιαδήποτε άποψη είχε, την οποιαδήποτε προκλητικότητα εξεδήλωνε; Έτσι, λιγάκι, γιατί εγώ δεν βγήκα πλέον στα δημοσιογραφικά κανάλια να γίνω βορά εκείνων που εκπροσωπούνε τους δημοσιογραφικούς αλήτες και προτίμησα να τα πω εδώ στην Ολομέλεια αυτά που είχα να πω. Βέβαια, θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Δουζίνα, διότι περιέγραψε με μια λέξη την αλήθεια: fake news. Αυτό, ξέρετε, στην ελληνική μετάφραση σημαίνει ψευδείς ειδήσεις. Και γίνεται θέμα μέσα στο Κοινοβούλιο το θέμα των ψευδών ειδήσεων. Κύριε Υπουργέ της Δικαιοσύνης, απαντήσατε λέγοντας ότι μίλησε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος. Δεν πίστευα ποτέ ότι θα φτάσει το θέμα εκεί, αλλά πράγματι έκανε τις δηλώσεις του. Είπατε ότι μιλήσανε και οι συνάδελφοί μου. Παραπέμψατε, δηλαδή, απαντώντας στους συνάδελφούς μου, που δυστυχώς με κατέκριναν. Δεν άκουσα, όμως, να λέτε ότι προς αποκατάσταση της αλήθειας έκανα και μια γραπτή δήλωση όπου έλεγα πόσο διαστρεβλώθηκε και πόσο κακοποιήθηκε η αλήθεια και η πραγματικότητα. Εν πάση περιπτώσει, θα σας λύσω και μία απορία, κύριε Υπουργέ, την οποία εκφράσατε προηγούμενα όταν η ανάρμοστη και ανάγωγη συμπεριφορά του κ. Αμυρά βάραγε με μπουνιές αυτό το έδρανο, που εγώ κάθομαι σε αυτό με δέος και σεβασμό έχοντας την τιμή να σας απευθύνω τον λόγο και κοιτάζοντάς σας στα μάτια. Βάραγε μπουνιές και είχατε την απορία γιατί σας ζητούσε να απαντήσετε πάλι επαναλαμβάνοντας τα όσα είχατε πει αρχικά. Ακούστε, κύριε Κοντονή, το 2016 από αυτό το Βήμα ο κ. Αμυράς με υβριστική, άθλια συμπεριφορά, όταν εξετάζαμε το νομοσχέδιο που αφορούσε το σύμφωνο συμβίωσης των ομόφυλων ζευγαριών, επιτέθηκε εναντίον μου. Και, ξέρετε, σήμερα είναι υπόδικος ο κ. Αμυράς για αυτή την εξύβριση. Πώς θα μπορούσε να συμπεριφερθεί διαφορετικά αν όχι προσπαθώντας να δημιουργήσει θέμα επικουρούμενος και συνεπικουρούμενος από όλη την κατάσταση και αυτούς που τη διαμόρφωσαν; Βεβαίως, αυτό έκανε και το έκανε γιατί πίστεψε έτσι ότι χαρακτηρίζοντάς με όπως με χαρακτήρισε θα έβγαζε λίγο το άχτι του. Γιατί, όπως σας είπα, είναι υπόδικος για την υβριστική του, την ανεύθυνη και επικίνδυνη συμπεριφορά που ανέπτυξε μέσα σε αυτό το Κοινοβούλιο, ενάντια στο πρόσωπό μου. Δεν θα το συνεχίσω. Αυτά είχα να πω σε ό,τι αφορά το θέμα που με έκανε πρόσωπο της ημέρας, «βομβιστή» και «λαγό». Και σε όσο χρόνο μου απομένει, κύριε Πρόεδρε, θα έρθω στο θέμα για το οποίο σήμερα συνεδρίασε και συνεδριάζει η Ολομέλεια. Κύριοι συνάδελφοι, το Σύνταγμά μας αναφέρει ρητά ότι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Το κράτος μεριμνά και οφείλει να θεσμοθετεί για την άμβλυνση των ανισοτήτων που υφίστανται στην πράξη, ιδίως σε βάρος των γυναικών. Σε αυτό το πλαίσιο ανήκει και η κύρωση της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας. Τα ογδόντα ένα άρθρα της σύμβασης της Κωνσταντινούπολης διανύουν μια πολύ σημαντική απόσταση προς την κατεύθυνση προστασίας και σεβασμού των δικαιωμάτων των γυναικών. Καταδεικνύουν πως οποιαδήποτε μορφή βίας εναντίον των απροστάτευτων και ευάλωτων ατόμων της κοινωνίας μας, των γυναικών και των παιδιών, δεν έχει καμμία θέση σε μια σύγχρονη δημοκρατική κοινωνία, που οφείλει να σέβεται και να υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η ενδοοικογενειακή βία και η βία κατά των γυναικών σε όλες τις μορφές της, λεκτική, σωματική, ψυχολογική, σεξουαλική, έχει αναδειχθεί στην Ευρώπη ως κεντρικό θέμα παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τη στιγμή που τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν πως το 33% των γυναικών, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, έχει πέσει θύμα βίας. Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, το 25% γυναικών έχει υποστεί βία σε κάποια στιγμή της ζωής του, ενώ ενδεικτικά είναι τα καταγεγραμμένα περιστατικά των βιασμών, τα οποία φτάνουν τα πέντε χιλιάδες ετησίως. Πέντε χιλιάδες περιστατικά, το υπογραμμίζω. Στη χώρα μας, παρ' ότι σήμερα καλούμεθα να προχωρήσουμε στην κύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης, έχουν γίνει ωστόσο βήματα προόδου και αυτό οφείλουμε να το υπογραμμίσουμε. Τόσο το δίκτυο εξήντα δύο δομών πανελλαδικής κάλυψης για την πρόληψη και αντιμετώπιση όλων των μορφών βίας κατά των γυναικών, που βρίσκεται ήδη σε ισχύ και λειτουργία, καθώς και τα δεκαπέντε συμβουλευτικά κέντρα της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων που λειτουργούν στις έδρες των δεκατριών περιφερειών, όσο και τα είκοσι πέντε κέντρα συμβουλευτικής υποστήριξης γυναικών θυμάτων βίας που λειτουργούν σε ισάριθμους δήμους, αποτελούν απτά παραδείγματα. Σε ό,τι αφορά τις επικρίσεις που δέχθηκε η Κυβέρνηση αναφορικά με την καθυστέρηση κύρωσης της εν λόγω σύμβασης, η οποία υπεγράφη από σαράντα δύο χώρες μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, το 2011 στη Κωνσταντινούπολη, βρίσκονται δικές τις τροποποιήσεις που υφίστανται ο Ποινικός Κώδικας. Είναι τροποποιήσεις τις οποίες εισηγείται και προτείνει σήμερα το αρμόδιο Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μετά την απαιτούμενη προεργασία η οποία προηγήθηκε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Αν μπορείτε να δείξετε λίγη ανοχή, κύριε Πρόεδρε. Διαφορετικά, μόλις τελειώσει ο χρόνος, πείτε μου να καθίσω κάτω. Θετική είναι η πρόβλεψη να μην λαμβάνονται υπ'όψιν ως ελαφρυντικά ή ως δικαιολογία τα έθιμα, οι παραδόσεις και οι θρησκευτικές πεποιθήσεις του δράστη κατά του οποίου έχει ασκηθεί ποινική δίωξη για άσκηση ενδοοικογενειακής βίας, τροποποίηση άρθρου 79 παράγραφος 3 του Ποινικού Κώδικα. Σημαντική είναι και η ενσωμάτωση της σύμβασης στο Εθνικό μας Δίκαιο με τρόπο που καταργείται πλέον η πρόβλεψη του Ποινικού Κώδικα η οποία σε περίπτωση γάμου με το ανήλικο θύμα αποπλάνησης απάλλασσε, ουσιαστικά, τους δράστες αποπλάνησης ανηλίκου κάτω των δεκαπέντε ετών, Ποινικός Κώδικας, άρθρο 339 παράγραφος 3. Επιπλέον θεσπίζονται ποινές φυλάκισης για όποιον προκαλεί ή παροτρύνει γυναίκα να υποβληθεί σε ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων, καθώς και για όποιον εξαναγκάζει πρόσωπο σε αναγκαστικό γάμο, στο πλαίσιο τέλεσης του αδικήματος της εμπορίας ανθρώπων. Επίσης είναι σημαντική η πρόταση θέσπισης ποινής φυλάκισης για όποιον επίμονα καταδιώκει και παρακολουθεί τρίτο πρόσωπο είτε μέσω τηλεπικοινωνιών και ηλεκτρονικών μέσων είτε μέσω διαρκών επισκέψεων στο περιβάλλον αυτού. Περαιτέρω προβλέπεται ποινή φυλάκισης για όποιον δεν εφαρμόζει τους επιβαλλόμενους περιοριστικούς όρους σε περιπτώσεις διάπραξης εγκλημάτων ενδοοικογενειακής βίας, ενώ τροποποιούνται οι διατάξεις του άρθρου 18 του ν.2168/93 και ορίζεται ότι δεν χορηγούνται οι προβλεπόμενες άδειες σε όσους έχει ασκηθεί ποινική δίωξη ή έχουν καταδικαστεί για πράξεις που προβλέπονται στον ν.3500/06 για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας. Το παρόν σχέδιο νόμου επιφέρει τροποποιήσεις στην κείμενη νομοθεσία όσον αφορά στη χορήγηση ασύλου, απαγόρευση επιστροφής αλλοδαπού θύματος ενδοοικογενειακής βίας και στον Κώδικα Μετανάστευσης της κοινωνικής ένταξης, δηλαδή ισχύς άδειας παραμονής πολιτών τρίτων χωρών θυμάτων των μνημονευομένων εγκληματικών πράξεων. Είναι ο ν.4251/14. Τώρα επιτρέψτε μου να αναφερθώ εν τάχει…
Όμως, κύριε Κατσίκη, τελείωσε ο χρόνος. Άσχημο νέο, αλλά είναι πραγματικότητα.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατεβαίνω από το Βήμα. Με συγχωρείτε, αλλά κατανάλωσα αρκετό χρόνο, γιατί έπρεπε να υπερασπιστώ τον εαυτό μου στα όσα μου καταλόγισαν. Ευχαριστώ.
Εσείς ιεραρχήσατε τα πράγματα. Η κ. Βαγιωνάκη έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Υπάρχει η αίσθηση ότι η προοδευτική και φιλελεύθερη Ευρώπη έχει λίγο - πολύ λύσει τα προβλήματα που άπτονται της βίας κατά των γυναικών. Ωστόσο, παρά τα βήματα που έχουν γίνει, η πρόσφατη έρευνα του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων δείχνει ότι η κατάσταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση ακόμη και σήμερα είναι πιο άσχημη από αυτό που πιστεύαμε: 62 εκατομμύρια γυναίκες δεκαπέντε ετών και άνω έχουν πέσει θύμα σωματικής, σεξουαλικής βίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπάρχουν κι άλλα στοιχεία και το πιο χαρακτηριστικό είναι ότι κάθε χρόνο πεθαίνουν 3.500 γυναίκες λόγω ενδοοικογενειακής βίας. Συνεπώς όλοι καταλαβαίνουμε ότι η κύρωση της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας δεν έχει συμβολικό χαρακτήρα, αλλά αποτελεί προαπαιτούμενο για τη διασφάλιση του σεβασμού στα δικαιώματα των γυναικών. Επίσης σημασία έχει ότι η σύμβαση αυτή έρχεται στη Βουλή σε συνδυασμό με διατάξεις που τροποποιούν την εθνική νομοθεσία, όπου αυτό είναι απαραίτητο, ώστε να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη εφαρμογή αυτού του διεθνούς κειμένου. Παράλληλα, πρέπει να τονίσουμε ότι η Ελλάδα δεν ξεκινάει από το μηδέν, όπως ίσως άλλες χώρες, αλλά διαθέτει ήδη ένα ολοκληρωμένο δίκτυο - ειπώθηκε και προηγουμένως - εξήντα δυο δομών πανελλαδικής κάλυψης για την πρόληψη και αντιμετώπιση των μορφών βίας υπό την εποπτεία της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων. Επίσης υπάρχουν συμβουλευτικά κέντρα, κέντρα συμβουλευτικής υποστήριξης γυναικών θυμάτων βίας, όπως και δεκαεννιά ξενώνες φιλοξενίας γυναικών, και στην πόλη μας, στα Χανιά υπάρχει τέτοιος ξενώνας. Όμως για να κατανοήσουμε την αναγκαιότητα μιας όσο το δυνατόν πληρέστερης νομοθεσίας σε αυτό τον τομέα, πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν μας ότι η βία κατά των γυναικών σημαίνει όλες τις πράξεις βίας, βασιζόμενες στο φύλο, οι οποίες έχουν ή ενδέχεται να έχουν ως αποτέλεσμα σωματική, σεξουαλική, ψυχολογική ή οικονομική βλάβη ή πόνο για τις γυναίκες, τον εξαναγκασμό ή την αποστέρηση της ελευθερίας στο δημόσιο ή στον ιδιωτικό βίο. Η σύμβαση, λοιπόν, που συζητάμε σήμερα είναι σημαντική για πολλούς λόγους. Πρώτον, διότι αναγνωρίζει ότι η βία κατά των γυναικών αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους κοινωνικούς μηχανισμούς εξαναγκασμού, ενώ παράλληλα, αναγνωρίζει ότι μπορεί να ασκηθεί με οποιονδήποτε τρόπο στο δημόσιο, ιδιωτικό βίο, καθώς και ότι οι γυναίκες και τα κορίτσια εκτίθενται σε υψηλότερο κίνδυνο βίας με βάση το φύλο από ό,τι οι άνδρες. Δεύτερον, είναι σημαντική διότι για πρώτη φορά κατονομάζονται και ορίζονται αναλυτικά οι διαφορετικές μορφές της έμφυλης βίας, γεγονός που μας επιτρέπει να διαπιστώνουμε και να κατανοούμε τις παραλλαγές στα διαφορετικά πολιτισμικά πλαίσια, να εμβαθύνουμε τις γνώσεις μας σε σχέση με τις διαστάσεις του φαινομένου και κυρίως μας επιτρέπει να σχεδιάζουμε και να υλοποιούμε πολιτικές, με στόχο την πρόληψη και την αποτελεσματική αντιμετώπιση των φαινομένων. Τρίτον, είναι σημαντική διότι ρίχνει το βάρος στην εκπαίδευση και στα προληπτικά και θεραπευτικά προγράμματα. Συμπεριλαμβάνει τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τον ιδιωτικό τομέα και την κοινωνία των πολιτών, προκρίνει τη συλλογή στατιστικών στοιχείων και τη διενέργεια ερευνών σε τακτική βάση, προβλέπει αστικές αγωγές, ένδικα μέσα, αποζημιώσεις, ποινικές κυρώσεις και νομική βοήθεια. Συγκεκριμένα όλα τα θύματα δικαιούνται να διεκδικήσουν αποζημίωση από τους δράστες, ενώ επαρκής κρατική αποζημίωση χορηγείται σε εκείνα τα άτομα τα οποία έχουν υποστεί σοβαρή σωματική κάκωση ή βλάβη στην υγεία τους, στον βαθμό που αυτή η βλάβη δεν καλύπτεται από άλλες πηγές όπως ο δράστης, η ασφαλιστική κάλυψη ή κρατικά επιδοτούμενες υγειονομικές και κοινωνικές παροχές. Παρέχεται, επίσης, στα θύματα δωρεάν νομική συνδρομή, διερμηνεία και προξενική υποστήριξη, εφόσον χρειάζεται. Τέταρτον, είναι σημαντική γιατί συμπεριλαμβάνει διατάξεις για μετανάστριες και αιτούσες άσυλο. Προβλέπει εξειδικευμένο μηχανισμό παρακολούθησης σε εθνικό και διεθνικό επίπεδο, καθώς και τη συνεργασία αυτών των θεσμών. Πέμπτο, είναι σημαντική διότι εισάγει τη διάσταση της διαθεματικότητας, δηλαδή την προστασία των δικαιωμάτων των θυμάτων χωρίς διακρίσεις, με βάση το φύλο, το γένος, τη φυλή, το χρώμα, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πολιτικές ή άλλες πεποιθήσεις, την εθνική κοινωνική καταγωγή, τον σεξουαλικό προσανατολισμό, την ηλικία, την οικογενειακή κατάσταση και άλλα. Έκτον, είναι σημαντική γιατί διασφαλίζει ότι οι κρατικές αρχές, αξιωματούχοι αντιπρόσωποι θεσμοί και άλλοι φορείς λαμβάνουν τα αναγκαία νομοθετικά και άλλα μέτρα, προκειμένου να προλάβουν να διερευνήσουν, να τιμωρήσουν και να παράσχουν επανορθώσεις, όταν τέτοιες πράξεις διαπράττονται. Έβδομον, είναι σημαντική γιατί καθορίζει έναν ή περισσότερους επίσημους φορείς που είναι υπεύθυνοι για τον συντονισμό, την εφαρμογή, την παρακολούθηση και αξιολόγηση των πολιτικών και των μέτρων πρόληψης και καταπολέμησης όλων των μορφών βίας για τις οποίες γίνεται συζήτηση. Επιπλέον είναι σημαντική γιατί λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα προώθησης αλλαγών, αναφορικά με τα κοινωνικά και πολιτισμικά στερεότυπα συμπεριφοράς γυναικών και ανδρών, με σκοπό την εξάλειψη προκαταλήψεων, εθίμων, παραδόσεων και όλων των άλλων πρακτικών οι οποίες βασίζονται στην ιδέα της κατωτερότητας των γυναικών ή στους στερεότυπους ρόλους γυναικών και ανδρών. Και σε αυτή την κατεύθυνση προβλέπουν τη διεξαγωγή σε τακτική βάση και σε όλα τα επίπεδα προγραμμάτων ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης σε συνεργασία με τα εθνικά ιδρύματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και φορέων ισότητας, ενώ φροντίζει να συμπεριληφθεί στα επίσημα αναλυτικά προγράμματα μαθημάτων και σε όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης εκπαιδευτικό υλικό σε θέματα όπως η ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών. Τέλος, είναι σημαντική, επειδή παρέχει στις αρμόδιες αρχές τη δυνατότητα να διατάξουν σε καταστάσεις άμεσου κινδύνου τον δράστη ενδοοικογενειακής βίας να απομακρυνθεί από την κατοικία του θύματος για επαρκή χρονική περίοδο, ιδίως αν ο κίνδυνος επανάληψης της βίας αξιολογείται ως υπαρκτός ή ο δράστης διαθέτει πρόσβαση σε όπλα. Είναι δυνατόν, επίσης, να του αφαιρεθούν τα γονεϊκά του δικαιώματα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα μπορούσα να απαριθμήσω πάρα πολλά ακόμα πλεονεκτήματα της κύρωσης. Ωστόσο, επειδή ο χρόνος δεν μου το επιτρέπει, θα ήθελα να κλείσω με το εξής: Σημειώνω ότι το ζήτημα της ισότητας των δύο φύλων δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο σε θεσμικές πρωτοβουλίες όσο σοβαρές και ουσιαστικές κι αν είναι αυτές. Η κατάργηση των διακρίσεων και των προκαταλήψεων σε βάρος των γυναικών είναι πρώτα απ' όλα υπόθεση της κοινωνίας και καθορίζει τον τρόπο που σκεπτόμαστε και πράττουμε. Είναι ζήτημα συλλογικής στάσης όλων μας, ανδρών και γυναικών. Σας ευχαριστώ.
Η κ. Κοζομπόλη από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα μπορούσα να μην αναφερθώ καθόλου σε όσα λέχθηκαν, αλλά θέλω μόνο να κάνω μια μικρή παρατήρηση, γιατί συζητούμε ένα τόσο ωραίο νομοθέτημα και παρ' όλα αυτά, υπάρχει μια γκρίνια, μια κριτική στην Κυβέρνηση. Εδώ θέλω να πω το εξής: Τίποτα να μην είχε κάνει αυτή η Κυβέρνηση, παρεκτός τη συγκεκριμένη δανειακή σύμβαση να την υποστηρίξει, να τη διαχειριστεί σωστά και να κάνει αυτό που έκανε, θα ήταν εντάξει. Γιατί αυτό είπε o ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές τον Σεπτέμβρη. Κάποιοι, όμως, ξεχνούν ότι έγιναν εκλογές τον Σεπτέμβρη. Ενώ λοιπόν μόνο αυτό να έκανε, θα ήταν εντάξει και σύμφωνη με αυτά που είχε υποσχεθεί, αυτή η Κυβέρνηση κάνει έργο και ωφέλιμο έργο. Ο απολογισμός όσων έγιναν και συνεχίζουν να γίνονται παράλληλα με την εφαρμογή της συμφωνίας με τους δανειστές είναι πολλά. Είναι, δηλαδή, πολύ μεγάλος και όλα αυτά έχουν το βλέμμα στραμμένο κυρίως στον αδύναμο άνθρωπο, στα δικαιώματα του ανθρώπου. Και το παρόν σχέδιο νόμου τα δικαιώματα του ανθρώπου έρχεται να ενισχύσει και να τα ενδυναμώσει. Και λέω να τα ενισχύσει και να τα ενδυναμώσει, γιατί πρόκειται για μια ευρωπαϊκή σύμβαση που η χώρα μας θα μπορούσε να κυρώσει και το νομοθέτημα να αποτελέσει μια ωραία έκθεση ιδεών κατά της βίας, ένα ευχολόγιο με παροτρύνσεις και αφορισμούς, που θα παρέπεμπε στο ισχύον νομοθετικό πλαίσιο προστασίας. Έχουμε τέτοιο. Οι διατάξεις για την ενδοοικογενειακή βία, ο Ποινικός μας Κώδικας, οι διατάξεις για την αστική αποζημίωση προσώπου που βλάφθηκε από άδικη πράξη άλλου προσώπου και πάλι θα ήταν θετικό, αλλά κατ' ελάχιστον. Το επισπεύδον Υπουργείο, αντίθετα, επέλεξε το δύσκολο, αλλά αποτελεσματικό δρόμο της υιοθέτησης από το Εθνικό μας Δίκαιο της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ταυτόχρονης νομοθέτησης εκείνων των κανόνων που εξασφαλίζουν την εφαρμογή της σύμβασης. Έτσι, τα αναγκαία μέτρα που προτείνει η σύμβαση σε όλες σχεδόν τις διατάξεις της να ληφθούν, με σκοπό την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών, με το παρόν σχέδιο νόμου νομοθετούνται. Έχουμε μια συντονισμένη προσπάθεια διάχυσης των αρχών της σύμβασης σε όλους τους τομείς δραστηριοτήτων του κράτους, παιδεία, πολιτισμός, ενημέρωση. Νομοθετείται διεύρυνση της έννοιας της οικογένειας, ώστε να καταλαμβάνει και τα πρόσωπα που συνδέονται με σύμφωνο συμβίωσης. Συμπληρώνεται ο ν.3500/2006 με ορισμό κυρώσεων για το πρόσωπο στο οποίο αποδίδεται το έγκλημα ενδοοικογενειακής βίας, ώστε να γίνεται πιο ουσιαστική η διαδικασία της ποινικής διαμεσολάβησης. Εδώ να πω ότι ζητήθηκε αυτό, εάν δεν κάνω λάθος, από την εισηγήτρια της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Όμως, αυτό ακριβώς κάνει το σημερινό νομοσχέδιο. Βάζει κυρώσεις για εκείνον που δεν τηρεί τη διαδικασία ποινικής διαμεσολάβησης. Θεσπίζεται η αναστολή της παραγραφής του εγκλήματος της ενδοοικογενειακής βίας, όταν το θύμα είναι ανήλικο μέχρι την ενηλικίωσή του και για ένα έτος μετά απ' αυτήν. Έχουμε επιβολή περιοριστικών όρων για την ψυχική και σωματική προστασία του θύματος. Αυτά επιβάλλονται πλέον και από τον εισαγγελέα που έχει επιληφθεί της υπόθεσης. Έχουμε, ακόμη, διεύρυνση δαπανών που καλύπτονται από την Ελληνική Αρχή Αποζημίωσης που λειτουργεί στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Πολύ σημαντική είναι, επίσης, η απαγόρευση άδειας οπλοφορίας σε όσους έχει ασκηθεί ποινική δίωξη για εγκλήματα ενδοοικογενειακής βίας και με την τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα, τα έθιμα, οι παραδόσεις και η θρησκεία που ώθησαν το δράστη στην άδικη πράξη δεν συνιστούν στοιχεία ικανά να μειώσουν την ποινή, ενώ συνιστά ποινικό αδίκημα η παρότρυνση σε ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων ή η προπαγάνδισή του, η πρόκληση τρόμου και ανησυχίας από επίμονη καταδίωξη ή η επίμονη παρακολούθηση του προσώπου. Επειδή τα περιστατικά βίας ενάντια στις γυναίκες, συμπεριλαμβανομένης και της ενδοοικογενειακής βίας, πολλές φορές δεν καταγγέλλονται ή όταν καταγγέλλονται, τηρείται μυστικότητα, δημιουργείται η αίσθηση ότι αυτά δεν είναι πολυάριθμα. Η πραγματικότητα, δυστυχώς, διαψεύδει αυτή την εντύπωση. Τα φαινόμενα βίας μεταξύ φύλων έχουν αυξηθεί κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο δεκατρία εκατομμύρια γυναίκες υπέστησαν σωματική βία σε έναν χρόνο και τρία εκατομμύρια επτακόσιες χιλιάδες έπεσαν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις τελευταίες στατιστικές, το 34% των Ελλήνων γνωρίζει στον περίγυρο ή τη γειτονιά κάποια γυναίκα που έχει πέσει θύμα ενδοοικογενειακής βίας. Το συγκεκριμένο ποσοστό είναι αυξημένο κατά 12% σε σχέση με προηγούμενη μελέτη. Είναι το τρίτο υψηλότερο, δυστυχώς, στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η δε τηλεφωνική γραμμή «SOS 15900» έχει δεχθεί περισσότερες από είκοσι χιλιάδες κλήσεις σε πέντε χρόνια. Σε αυτό το περιβάλλον, η κύρωση της συγκεκριμένης σύμβασης, αλλά και η πρόβλεψη και θεσμοθέτηση κανόνων εφαρμογής της θα εξασφαλίσει έτι περαιτέρω τον σεβασμό στα δικαιώματα των γυναικών, θα περιορίσει την αποστέρηση θεμελιωδών δικαιωμάτων τους, ενώ θα παρακολουθείται η εφαρμογή της με την ίδρυση σχετικού μηχανισμού GREVIO. Θα ήθελα να κάνω και μια αναφορά στη διάταξη του άρθρου 30, σύμφωνα με την οποία το Υπουργείο Δικαιοσύνης επιδοτεί τη φοίτηση για απόκτηση πτυχίου μέχρι είκοσι υπαλλήλων ετησίως καταστημάτων κράτησης σε πτυχιακό πρόγραμμα σπουδών του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου με γνωστικό αντικείμενο την οργάνωση και λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης. Είναι αυτονόητη η ευεργετική επίδραση που έχει το μέτρο στη λειτουργία των καταστημάτων κράτησης και δεν θα επιχειρηματολογήσω σχετικά. Θα αναφέρω μόνο ότι η συγκεκριμένη διάταξη είναι μέρος ενός συνολικού και όχι αποσπασματικού σχεδίου που έχει εκπονήσει το Υπουργείο Δικαιοσύνης για την εκπαίδευση τόσο των κρατουμένων, όσο και του προσωπικού των φυλακών. Στον σχεδιασμό αυτόν λήφθηκε υπ' όψιν η μεγάλη σημασία η εκπαίδευση του προσωπικού των φυλακών. Το τμήμα αυτό του σχεδιασμού έχει ήδη ξεκινήσει σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Επιμόρφωσης του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης. Τις προσπάθειες για την υλοποίηση της δέσμευσης για την ανώτατη εκπαίδευση έρχεται να συμπληρώσει η σημερινή διάταξη. Τέλος, θα ήθελα να χαιρετίσω την τροπολογία που έχει ως σκοπό τη διοικητική αναδιοργάνωση του Καταστήματος Κράτησης Κορυδαλλού. Εδώ, θέλω να στηλιτεύσω και κάτι που ειπώθηκε από τη Νέα Δημοκρατία που θυμάται τις φυλακές μόνο όταν είναι να λαϊκίσει. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω σε μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Δεν είδαν και δεν άκουσαν την πρόοδο που έχει γίνει σε επίπεδο εκπαίδευσης, κατάρτισης, διαβίωσης των κρατουμένων, δεν άκουσαν τους επαίνους που εισπράττει η χώρα μας εκεί που πριν εισέπραττε κυρώσεις, αλλά είδαν μόνο τον φύλακα στον Κορυδαλλό, που μαστιγώθηκε. Εδώ, θέλω να πω ότι ο ίδιος, τόσο σε γραπτή του αναφορά όσο και στα πειθαρχικά όργανα που κλήθηκε, μίλησε μόνο για λεκτική βία. Και στο σημείο αυτό θα ήθελα να καταθέσω το δελτίο Τύπου του Υπουργείου Δικαιοσύνης που λέει όλα αυτά. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Παναγιώτα Κοζομπόλη - Αμανατίδη καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Οι εκπρόσωποι της Νέας Δημοκρατίας δεν βλέπουν τις ανακοινώσεις του δελτίου Τύπου, αλλά διαβάζουν τα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ». Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Θεοχαρόπουλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα συζητάμε ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης για την κύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης, όπως είναι ευρύτερα γνωστή, για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και την ενδοοικογενειακή βία, που σύμφωνα και με τη διεθνή αμνηστία αποτελεί παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι κατά την ίδια τη διεθνή αμνηστία η πιο εξελιγμένη και εκτεταμένη διεθνής συνθήκη για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών. Αναγνωρίζει ότι η βία αποτελεί παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και προβλέπει μέτρα που αποσκοπούν στην πρόληψη της βίας, στην προστασία των θυμάτων και στη δίωξη των δραστών. Τέτοιες συμβάσεις πρέπει να έρχονται για κύρωση άμεσα, χωρίς ούτε μια μέρα καθυστέρηση. Αυτή η πολύχρονη καθυστέρηση δεν πρέπει να υπάρξει ξανά σε τέτοια σοβαρά ζητήματα. Εσείς, όμως, είστε εδώ και τρία χρόνια Κυβέρνηση και όχι αντιπολίτευση. Συνεπώς κι εδώ έχει καθυστερήσει άλλα τρία χρόνια. Συνεπώς είστε κι εσείς υπεύθυνοι που ως Κυβέρνηση δεν το έχετε φέρει εδώ και τρία χρόνια τώρα. Είναι σημαντική και η διάταξη του άρθρου 339 του Ποινικού Κώδικα, σύμφωνα με την οποία δεν ασκείται ποινική δίωξη αν τελεστεί γάμος μεταξύ του υπαιτίου και του παθόντος ανηλίκου. Επιτέλους, αυτό το άρθρο αλλάζει ,επιτέλους καταργείται αυτή η απαράδεκτη ρύθμιση. Βέβαια, δυστυχώς το νομοσχέδιο δεν αφορά μόνο στη σύμβαση, όπως θα όφειλε, αλλά σε πολλές άσχετες με το κύριο θέμα ρυθμίσεις. Το νομοσχέδιο αυτό είναι αποσπασματικό, όσον αφορά στη συνολική αντιμετώπιση του κοινωνικού φαινομένου της βίας, ενσωματώνει επιλεκτικά τα άρθρα της σύμβασης, δεν εμπεριέχει υποστηρικτικά των διατάξεων μέτρων και βεβαίως αποτελεί κακή νομοθέτηση λόγω της προσθήκης λοιπών διατάξεων, αλλά και της πρόχειρης αντιμετώπισης ακόμα και αυτών των λοιπών διατάξεων. Κατατέθηκαν τροπολογίες από τις Υπουργούς Τουρισμού και Πολιτισμού, ενώ αύριο έχουμε το νομοσχέδιο του Υπουργείου Ναυτιλίας. Κατατέθηκε τροπολογία όσον αφορά ένα μεγάλο θέμα από την Υπουργό Πολιτισμού. Γι' αυτό αυτό το κρίσιμο θέμα που μιλάμε σήμερα ή για άλλες διατάξεις, για μια εκ των οποίων θα μιλήσω στη συνέχεια, είχαμε συζήτηση το πρωί. Νομίζω όλα αυτά τα ζητήματα και αυτό το σοβαρό θέμα τα υποβαθμίζει η ίδια η Κυβέρνηση. Η ίδια υποβαθμίζει αυτή τη σοβαρή συζήτηση, που θα έπρεπε να γίνει για αυτή τη σοβαρή κύρωση, στην οποία εμείς συμφωνούμε επί της αρχής και το έχουμε ξεκαθαρίσει. Η Κυβέρνηση, όμως, δεν αλλάζει ρότα. Και το αποδεικνύει και σήμερα. Μας είπατε κύριε Υπουργέ, ότι συμπεριλάβατε το τρίτο μέρος, για να μην φέρετε τροπολογίες. Ωραίο σκεπτικό. Ήρθαν και αρκετές τροπολογίες τελικά. Μας είπατε μάλιστα ότι πρόκειται για ορθή νομοθέτηση, καθώς το τρίτο μέρος δεν αφορά άσχετα με το Υπουργείο θέματα, αλλά ξεχάσατε να πείτε ότι παραμένουν άσχετα με τη βία των γυναικών, εκτός αν θεωρείτε ότι είναι ορθή σε σύγκριση με αυτά που κάνει η Κυβέρνηση σε άλλα νομοσχέδια. Μας είπατε, επίσης, ότι έρχεται νομοσχέδιο που διασφαλίζει την ισότητα και την ισοτιμία των γυναικών και θα περιλαμβάνει και τις διατάξεις κατά της βίας των γυναικών. Εννοώ ότι έρχεται στη συνέχεια. Το ερώτημα είναι πότε. Θα συμπληρώνει το υπάρχον, για να υπάρχει μια ενιαία νομοθέτηση; Οι προτεινόμενες νομοθετικές ρυθμίσεις σαφώς αποτελούν ένα σημαντικό βήμα. Όμως, η αποτελεσματικότητά τους θα κριθεί από τον βαθμό εφαρμογής τους. Στο σημείο αυτό υπάρχει μεγάλο πρόβλημα στη χώρα μας. Εξάλλου, πρόσφατα το είδαμε και στον νόμο για τη νομική αναγνώριση ταυτότητας φύλου, που ακόμη δεν εφαρμόζεται με το σωστό τρόπο ως όφειλε. Υπάρχουν δύο σχετικές υποθέσεις πρόσφατα, όπου η διαδικασία έγινε δημόσια στο δικαστήριο. Δεν ξέρω αν έχετε ενημερωθεί.
Λάθος του δικαστή.
Οι δύο προσφεύγοντες βρέθηκαν εκτεθειμένοι στο κοινό.
Έκανε λάθος ο δικαστής.
Γι' αυτό το λέω. Λέω ότι υπάρχει πρόβλημα πολλές φορές στην εφαρμογή. Δεν έχουν πρόβλημα οι διατάξεις. Υπάρχει πρόβλημα στην εφαρμογή από τη διαδικασία.
Βεβαίως.
Ακριβώς για αυτό αναφέρομαι. Λέω ότι σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να δούμε αν πρέπει να κάνετε παρέμβαση. Αυτό είπα, αν με ακούγατε. Και μια που αναφέρουμε το σύμφωνο συμβίωσης, και βεβαίως θα ήθελα να πω και στην ιθαγένεια και στο τζαμί και σε όλα αυτά, τα οποία ανάφερε η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ ότι τα πέρασε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ξεχάσατε ότι οι ΑΝΕΛ καταψήφισαν και εμείς στηρίξαμε το σύμφωνο συμβίωσης, το τζαμί, την ιθαγένεια και όλα αυτά τα στοιχεία και στις επιτροπές και στην Ολομέλεια, για να μας πείτε σήμερα ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ τα στήριξε.
Τα πέρασε όμως. Νομοθέτησε. Τα έφερε στη Βουλή προς ψήφιση.
Παρακαλώ, στον ΣΥΡΙΖΑ να ξέρει τουλάχιστον με ποιον συγκυβερνά και πώς έχουν περάσει ορισμένες προοδευτικές ρυθμίσεις και έχουν γίνει νόμος του κράτους.
Τα έφερε στη Βουλή προς ψήφιση;
Και η αλαζονεία έχει το όριό της.
Εντάξει, εσείς μιλάτε για αλαζονεία; Θα τρελαθούμε!
Υπάρχει αλαζονεία, όταν μιλάτε ιδίως για αυτές τις ρυθμίσεις, που θα έπρεπε να λέτε ότι η Δημοκρατική Συμπαράταξη και το ΠΟΤΑΜΙ κράτησαν σθεναρή στάση μακριά από στείρα αντιπολίτευση και διατήρησαν την προγραμματική τους θέση, η οποία έκανε ουσιαστικά να προχωρήσουν αυτές οι ρυθμίσεις. Χρειάζεται συνέργεια πολλών δυνάμεων και φορέων. Πρέπει να βρεθούν κοινοί δρόμοι δράσης και συνεργασίας με όραμα τη διασφάλιση της ισότητας. Αναμφισβήτητα έχει υπάρξει εξέλιξη από τη μεταδικτατορική εποχή, που τότε ένας περιορισμένος αριθμός γυναικών έλεγε το σύνθημα: «Δεν είμαι του πατρός μου, δεν είμαι του ανδρός μου, είμαι ο εαυτός μου». Τότε χαρακτηριζόταν τουλάχιστον γραφικός αυτός ο αριθμός των γυναικών. Τώρα έχουν γίνει επιτεύγματα και η γυναικεία χειραφέτηση έχει κερδίσει έδαφος. Παρ' όλα αυτά, η κατάσταση παραμένει ζοφερή σε πολλούς τομείς. Η Έκθεση της Επιτροπής Γυναικών και της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχει χαρακτηριστικά στοιχεία. Έχουν αναφερθεί στην επιτροπή. Δεν χρειάζεται να τα αναφέρω εδώ. Πάντως είναι πραγματικά συγκλονιστικό ότι κάθε επτά λεπτά γίνεται ένας βιασμός, μια στις είκοσι γυναίκες έχει υπάρξει θύμα βιασμού κ.ο.κ.. Πρόκειται για συγκλονιστικά στοιχεία. Πρόκειται για το πιο διαδεδομένο έγκλημα στον κόσμο, που πλήττει τη ζωή, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία του μισού πληθυσμού της γης. Τα φαινόμενα της έμφυλης βίας αυξάνονται ραγδαία και πολλές φορές συγκαλύπτονται και τελικά θάβονται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα - θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ και εγώ - είναι η τραγική ιστορία της Έλενας Φραντζή από την Κύπρο, που αυτοκτόνησε τις προηγούμενες μέρες στα είκοσι εννιά της χρόνια. Η ιστορία ξεκινά μόλις από τα τέσσερα χρόνια της με τη σεξουαλική κακοποίησή της από τον θετό πατέρα της, ιερέα. Εγκληματικά λάθη της κοινωνίας. Δέκα χρονών τα κατήγγειλε. Δεν έγινε πιστευτή. Όταν ενηλικιώθηκε, έφυγε από το σπίτι, τα κατήγγειλε, σπούδασε κοινωνική λειτουργός και τελικά αυτοκτόνησε στα είκοσι εννιά της. Γιατί αναφέρομαι σε αυτή την τραγική ιστορία; Γιατί η αδράνεια των αρμόδιων αρχών, η ανεπάρκεια των κοινωνικών υπηρεσιών, οι παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη, οι άμεσες ή έμμεσες πιέσεις, η γραφειοκρατία, η ώσμωση με συντηρητικούς θεσμούς δεν αφορούν μόνο την Κύπρο, αλλά και τη χώρα μας και πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε, να δώσουμε λύσεις, για να μην υπάρξουν άλλα θύματα. Στο νομοσχέδιο, βέβαια, υπάρχουν και διατάξεις που μας κάνουν να απορούμε σε ορισμένα θέματα. Ενώ το άρθρο της σύμβασης δημιουργεί ρητή διεθνή συμβατική υποχρέωση ποινικοποίησης της σκόπιμης, επαναλαμβανόμενης ενασχόλησης κάποιου ατόμου με απειλητική συμπεριφορά που απευθύνεται προς κάποιο άλλο άτομο, η ελληνική εκδοχή συμπεριλαμβάνει και το στοιχείο της εκπεφρασμένης αντίστοιχης βούλησης του θύματος που είναι πιθανό να περιπλέξει την αποδεικτική διαδικασία. Δεν ξέρω αν έχετε να πείτε κάτι σε αυτά, αν έχει μπει για κάποιον λόγο που δεν μπορούμε να αντιληφθούμε. Τώρα όσον αφορά το δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου, αυτό δεν μπήκε καν σε διαβούλευση.
Έχει μπει. Το τρίτο μέρος δεν έχει μπει.
Το δεύτερο μέρος στο οποίο και σε αυτό συμφωνούμε, όπως και το πρώτο μέρος. Όσον αφορά το τρίτο μέρος, πρόκειται για διατάξεις άσχετες με το θέμα της βίας κατά των γυναικών. Οι διατάξεις στο τρίτο μέρος του νομοσχεδίου δείχνουν προκλητικές, αν όχι πελατειακές τακτικές. Δεν έχω τον χρόνο αυτή τη στιγμή. Τα ανέφερε αναλυτικά η κ. Κεφαλίδου. Παράταση για επιπλέον θητεία, αποσπάσεις, μετατάξεις προσωπικού στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Αναρωτιέται κανείς ποιος τελικά θα μείνει για το εθνικό σύστημα κινητικότητας, έτσι που υπάρχουν συνεχώς εξαιρέσεις. Υπάρχει συζήτηση για παρατάσεις, αποσπάσεις, μετατάξεις, παρεκκλίσεις εις βάρος μιας ουσιαστικής και διεξοδικής συζήτησης για τον εκσυγχρονισμό της εν λόγω σχολής. Κύριε Υπουργέ, το πρωί είχαμε μια σύγκρουση, πολιτική θέλω να πιστεύω, στην οποία ήρθατε πάρα πολύ εκνευρισμένος. Αντί να απαντάτε στα ερωτήματα στα οποία σας θέτουμε, κάνατε μια επίθεση προς το μέρος μας, γιατί σας θέσαμε συγκεκριμένα ερωτήματα για το πού αναφέρεται μια παράγραφος ενός άρθρου. Τουλάχιστον προς εμάς που ασκούμε σταθερά προγραμματική αντιπολίτευση σε όλα, σας ρωτούμε και περιμένουμε υπεύθυνες απαντήσεις, δεν περιμέναμε αυτή τη στάση. Φτάσατε στο σημείο να εξισώνετε την αντιπολίτευση, την κριτική, τις θέσεις, τις ερωτήσεις εδώ μέσα με τις θέσεις των συγκυβερνώντων σας, του κ. Κατσίκη συγκεκριμένα γι' αυτά που είπε προχθές, όταν σας ρωτήσαμε συγκεκριμένα να δεσμευτείτε για το τι γίνεται με τους οκτώ, αν υπάρχει περίπτωση να ερμηνευτεί κάπως αλλιώς μια διάταξη κ.ο.κ.. Και, κύριε Υπουργέ, θέλω να πιστεύω ότι σε αυτό το θέμα κάνατε μια επίθεση στην οποία δεν αρμόζει σε εθνικό θέμα, γιατί περί εθνικού θέματος πρόκειται. Ερωτήσεις σας θέσαμε. Ερωτήσεις θέτουμε και η κ. Κεφαλίδου στις επιτροπές και εγώ εδώ μέσα. Απαντάτε στις ερωτήσεις και προχωράμε τη συζήτηση. Δεν σας θέσαμε ποτέ το ερώτημα αν δεν θα γίνει η έκδοση με βάση τη διάταξη. Γιατί αναφερθήκατε και σε αυτό. Σας είπαμε αν μπορεί να ερμηνευτεί σε σχέση με τους οκτώ, σε σχέση με το να παραταθεί το δεκαοκτάμηνό τους. Αυτή ήταν η ερώτηση μόνο. Ήταν για το δεκαοκτάμηνό τους η ερώτηση.
Δεν είπατε αυτά στο «Μακεδονικό Πρακτορείο».
Αυτά ακριβώς. Και είναι μια ύποπτη ρύθμιση, αν θέλετε να πούμε τι είπαμε το πρωί. Γι' αυτό ακριβώς σας ρωτάμε τι συμβαίνει και αν θα μπορέσει να υπάρξει αυτό, γιατί λήγει, όπως έχουμε ενημερωθεί. Εσείς θα ξέρετε καλύτερα πότε λήγει. Τον Απρίλιο, τον Μάιο λήγει το δεκαοκτάμηνο. Σας ρωτάμε, λοιπόν, υπάρχει περίπτωση αυτό να ερμηνευτεί με αυτόν τον τρόπο; Αυτή ήταν μια καθαρή ερώτηση.
…(δεν ακούστηκε)
Κοιτάξτε, αντί να απαντάτε σε εμάς, απαντήστε τώρα, κύριε Υπουργέ, στα δημοσιεύματα τα οποία υπάρχουν σήμερα το απόγευμα σε τέσσερα μεγάλα δημοσιογραφικά sites και τα οποία λένε το εξής: «Όπως αναφέρει το Υπουργείο σε ό,τι αφορά τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς η διάταξη αυτή, αν ψηφιστεί, θα τους αφορά μόνο αν η γείτονα υποβάλει εκ νέου αίτημα έκδοσής τους, καθώς έως τώρα τα αιτήματα της Τουρκίας έχουν απορριφθεί από τις αρμόδιες δικαστικές αρχές».
Τι είναι αυτά που λέτε;
Αυτά που λέει η Τουρκία θέλετε;
Κύριε Υπουργέ, το λένε ο «ΕΝΙΚΟΣ», η «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» και «ΤΑ ΝΕΑ» και σας κάνω μια ερώτηση. Δεν μπορείτε στο τέλος της τοποθέτησής μου να απαντήσετε; Δεν μπορείτε να απαντήσετε αν ισχύει ή αν δεν ισχύει;
Θα θέλατε να σας πω καλόπιστα;
Καλόπιστα σας ρωτάω. Απαντήστε: «Όχι, το διαψεύδω». Γιατί γράφει: «οι πηγές του Υπουργείου».
Να σας απαντήσω τώρα;
Δεν έχω πρόβλημα.
Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Θεοχαρόπουλε, το πρωί σας απάντησα αμέσως και σας απάντησα τόσο ως προς το ουσιαστικό όσο ως προς το νομικό ζήτημα. Και σας είπα ότι η διάταξη αυτή δεν αφορά τους Τούρκους αξιωματικούς, διότι η διάταξη αναφέρεται σε καταδικασθέντες και συγκεκριμένα στο άρθρο 55 του Σωφρονιστικού Κώδικα. Τι είναι αυτές τις ανοησίες, ενώ υπάρχει ρητή δήλωση του Υπουργού Δικαιοσύνης στη Βουλή; Απορώ πώς το φέρνετε ξανά το θέμα στις επτά η ώρα το απόγευμα.
Κύριε Υπουργέ, σας αναφέρω τι λένε τα δημοσιεύματα έγκριτων δημοσιογραφικών εφημερίδων το απόγευμα.
Εκτός από τα δημοσιεύματα υπάρχει και η Βουλή.
Εδώ είμαστε, στη Βουλή.
Τι σας είπα το πρωί;
Γιατί να μην απαντήσετε στη Βουλή;
Τι σας είπα το πρωί;
Σας ενοχλεί να απαντάτε στις ερωτήσεις;
Κύριε Θεοχαρόπουλε, το πρωί, λοιπόν, τι είπα εγώ;
Μετά το πρωί, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, το μεσημέρι…
Πλέον σηκώνω τα χέρια ψηλά.
Καταθέτω στα Πρακτικά τέσσερα δημοσιεύματα το απόγευμα ότι το Υπουργείο ενημέρωσε γι' αυτά τα πράγματα. Διαψεύστε.
Τι να διαψεύσω; Εγώ μίλησα το πρωί εδώ. Δεν μπορώ να καταλάβω. Τα είπα το πρωί.
Δεν μπορώ να σας ρωτήσω στη Βουλή για να ενημερώσετε το Σώμα;
Σας τα είπα, κύριε Θεοχαρόπουλε. Σας απάντησα.
Γιατί αυτός ο εκνευρισμός για ένα θέμα, το οποίο είναι της αρμοδιότητας της δικής σας, κύριε Υπουργέ; Γιατί αυτός ο εκνευρισμός;
Σας το είπα. Σας απαντάω ήρεμα και καλόπιστα. Σας λέω, λοιπόν, ότι το πρωί απάντησα ότι η συγκεκριμένη διάταξη - σ' εσάς απάντησα, όχι σε κάποιον άλλον - …
Το πρωί απαντήσατε ότι ενοχλείστε από τις ερωτήσεις μας στον ίδιο βαθμό που τις καταδικάζετε με τον κ. Κατσίκη, κύριε Κοντονή.
Άλλο αυτό.
Είναι δυνατόν;
Μπορείτε να κάνετε όποια κριτική θέλετε. Επί της ουσίας, όμως, κύριε Θεοχαρόπουλε, σας είπα ότι η διάταξη αυτή δεν έχει καμμιά δουλειά με κρατούμενους δυνάμει της διοικητικής διαδικασίας. Η διάταξη αυτή είναι διάταξη που τροποποιεί άρθρο του Σωφρονιστικού Κώδικα. Δηλαδή, εδώ έχουμε….
Κύριε Θεοχαρόπουλε, σας αρκεί η διευκρίνιση του Υπουργού; Ναι ή όχι; Νομίζω ότι δεν κάνει καλό να το τραβήξουμε παραπέρα.
Μα, τι άλλο να πω;
Δεν τραβάω τίποτα, κύριε Πρόεδρε.
Αυτή η διελκυστίνδα δεν κάνει καλό.
Συνεχίζω την ομιλία μου. Εγώ κρατάω τη δέσμευση αυτή που λέτε αυτή τη στιγμή ότι το δεκαοχτάμηνο, όταν θα ολοκληρωθεί, θα ισχύσει το κράτος δικαίου και θα ελευθερωθούν, σύμφωνα με το κράτος δικαίου της χώρας μας. Το λέμε σήμερα εδώ στην Ολομέλεια, για να το δούμε σε ένα - δυο μήνες και να υπάρξει ακριβώς αυτή η συνέχιση. Κύριε Υπουργέ, δεν έχω τον χρόνο. Είχα σκοπό…
Πράγματι, δεν έχετε χρόνο. Το επιβεβαιώνω κι εγώ.
Τα δύο λεπτά μόνο που διακόπηκα, κύριε Πρόεδρε. Είχα σκοπό να σας πω το εξής σε σχέση με τρεις πρόσφατες υποθέσεις της δικαιοσύνης, οι οποίες μας εξέπληξαν και μας. Εμείς έχουμε πει ότι δεν πρέπει κανείς να πέσει σε μια παγίδα, που στο όνομα μιας δήθεν υπεράσπισης των φτωχών, η εκτελεστική να υποκαταστήσει τη δικαστική εξουσία. Αυτό είναι το ένα θέμα. Γι' αυτό διαφωνούμε με τοποθετήσεις κυβερνητικών στελεχών ότι έχετε την Κυβέρνηση, αλλά όχι την εξουσία. Από την άλλη, όμως, δεν θέλουμε κι ένα σκηνικό όπου οι δικαστές είναι υπεράνω οποιαδήποτε κριτικής. Οι πολιτικές σκοπιμότητες, απ' όπου κι αν προέρχονται, πρέπει να σπάσουν τα μούτρα τους απέναντι στο κράτος δικαίου. Αναφέρομαι σε τρεις υποθέσεις: Την υπόθεση του Μητροπολίτη Αμβρόσιου, το πλέον χαρακτηριστικό, με τη ρητορική μίσους, την οποία είχε και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα μας. Μην πω τι έχει πει απέναντι σε μια κατηγορία συνανθρώπων μας στη χώρα σήμερα. Και, βεβαίως, δεν ταιριάζει…
Μην τα πείτε. Είναι αυστηρώς ακατάλληλα.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω είναι χρήσιμα και νομίζω ότι και ο κύριος Υπουργός θέλει για τα τρία αυτά παραδείγματα τις θέσεις μας, γιατί είναι χρήσιμα. Τελειώνω. Δεν πρόκειται για κάποια αντιπαράθεση αυτή τη στιγμή. Για το θέμα, που βεβαίως μας ξένισε, η υπόθεση θα συζητηθεί εκ νέου τώρα μετά από έφεση που άσκησε ο εισαγγελέας. Δεν ξέρω αν θα έπρεπε να κάνετε κι εσείς αίτηση προς τον εισαγγελέα για να έχει ασκήσει αυτή την έφεση, αν είχατε εκείνο το δικαίωμα. Αυτό το θέμα είναι πολύ σοβαρό, γιατί θα μπορούσατε να ασκήσετε και εσείς το δικαίωμα. Ζητήσατε, επίσης, να λάβετε τα πρακτικά της δίκης. Αφού τα ζητήσατε εδώ, θα μπορούσατε να τα είχατε ζητήσει για τη δεύτερη υπόθεση, για την αθωωτική απόφαση για τον συγκυβερνήτη σας, τον κ. Καμμένο, σε σχέση με τον κ. Πάχτα, όπου προέτρεψε για λιντσάρισμα. Εδώ μας ξένισε αυτή η απόφαση, η δεύτερη. Η τρίτη, βέβαια, σε σχέση με τον τρόπο διδασκαλίας των θρησκευτικών, είναι μια απόφαση που αποδεικνύει έμπρακτα τα εμπόδια για μια σύγχρονη, ανοιχτή κοινωνία, μια κοινωνία χωρίς φοβικές συμπεριφορές και, εν πάση περιπτώσει, που θα σέβεται το Σύνταγμα και την κατάκτηση αγώνων του δυτικού νομικού πολιτισμού και τη συνταγματικά κατοχυρωμένη από το ελληνικό Σύνταγμα ανεξιθρησκεία και ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης. Πώς ακριβώς αλλιώς θα στηρίξουμε την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας και θα αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις; Βέβαια και σ' αυτό το θέμα - επιτρέψτε μου να πω - οι ευθύνες της Κυβέρνησής σας είναι τεράστιες, καθώς ο ίδιος ο κ. Τσίπρας τότε υποχώρησε απέναντι στις πιέσεις εκείνες - θυμάστε - με τις απειλές του κ. Καμμένου, που τις δέχθηκε και, βεβαίως, είχε διώξει τον αρμόδιο Υπουργό, ο οποίος είχε φέρει αυτήν την αλλαγή. Οι προοδευτικές αλλαγές, λοιπόν, αποδεικνύονται στην πράξη, αγαπητοί συνάδελφοι, και στην πράξη εμείς τις προτείνουμε και γι' αυτό κάναμε και την πρόταση συνταγματικής αναθεώρησης το τελευταίο χρονικό διάστημα. Υπάρχουν και θέματα που αφορούν το Υπουργείο σας, κύριε Κοντονή, στην πρόταση την οποία έχουμε κάνει και κάποια στιγμή θα θέλαμε να απαντήσετε…
Δεν είναι τώρα ώρα να επεκταθείτε.
…όπως, βέβαια, και όλα τα Κόμματα του ελληνικού Κοινοβουλίου. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς σας ευχαριστούμε. Η κ. Θελερίτη από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Επιτρέψτε μου να αρχίσω με την τροπολογία με αριθμό 1545, για την οποία ζητήθηκαν διευκρινίσεις σχετικά με το ότι καταθέσαμε σαν Βουλευτές αυτή την τροπολογία. Γνωρίζετε πάρα πολύ καλά ότι αυτή η προτεινόμενη ρύθμιση έρχεται να αποσαφηνίσει και να αποκλείσει πιθανές ερμηνείες που αποδίδονται για τις αποσπάσεις και διαθεσιμότητες δημοσίων υπαλλήλων σε πολιτικά γραφεία και ιδιαίτερα αυτές τις αποσπάσεις ή διαθέσεις που γίνονται μέσω του Υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης προς τα πολιτικά γραφεία. Γνωρίζετε πολύ καλά - και ιδιαίτερα ο κ. Γεωργαντάς - ότι υπήρχε αυτή η νομοθεσία, αλλά με δύο μεταγενέστερους νόμους, τον ν.3528/2007 και τον ν.4440/2016, όπου τίθενται χρονικές διάρκειες, υπάρχει μία σύγχυση και μία ερμηνεία ως προς τις αποσπάσεις, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται αρκετά προβλήματα σε αποσπασμένους δημοσίους υπαλλήλους, άρα και σε βουλευτικά γραφεία συναδέλφων. Εμείς, λοιπόν, προτείνουμε, ως έχει κατατεθεί η τροπολογία, στο κομμάτι που λέει «σε πολιτικά γραφεία που γίνονται με το π.δ. 63/2005» και στο σημείο που λέει «βάσει ειδικών διατάξεων», να γίνει ακόμη πιο σαφές γιατί υπάρχει ακόμα σύγχυση, «βάσει των διατάξεων του άρθρου 6 του ν.1878/1990 και των άρθρων 2 και 3 του ν.1895/1990» και να συνεχίσει «σε γραφεία κομμάτων και βουλευτών» κ.λπ. ως έχει. Αυτό το λέμε γιατί αυτοί είναι οι δύο παλιοί νόμοι, οι οποίοι πραγματικά καθορίζουν όλες τις διαδικασίες απόσπασης των δημοσίων υπαλλήλων στα πολιτικά γραφεία, ιδιαίτερα μέσω του Υπουργείου Διοικητικής Ανασυγκρότησης, που πολλοί φορείς είναι αναγκασμένοι με αυτόν τον τρόπο να κάνουν τις αποσπάσεις. Σχετικά με το νομοσχέδιο, αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες, παρά τις προσπάθειες της Αντιπολίτευσης να υποβαθμίσει τη σημασία της κύρωσης, από κοινού εμείς με το γυναικείο φεμινιστικό κίνημα θεωρούμε τη σημερινή ημέρα ορόσημο. Και τη θεωρούμε ορόσημο γιατί ευτυχώς όλων των νόμων και των σχεδίων προηγήθηκαν αγώνες του γυναικείου και φεμινιστικού κινήματος. Μετά από επτά χρόνια αυτοί οι αγώνες οδήγησαν στην υπογραφή της σύμβασης, όπου θεσμοθετείται το διαρκές αίτημά τους, δηλαδή η ψήφιση ενιαίου νόμου, που θα καλύπτει όλες τις μορφές της βίας κατά των γυναικών στον ιδιωτικό και δημόσιο βίο, στην οικογένεια, στις προσωπικές σχέσεις, στους χώρους εργασίας, στην εκπαίδευση, στους κοινωνικούς και πολιτικούς θεσμούς. Τελικά, καθυστέρησε αυτή η Κυβέρνηση να εισάγει στη Βουλή την κύρωση της σύμβασης, ναι ή όχι; Παρά τις διασαφηνίσεις του Υπουργού στις συνεδριάσεις των επιτροπών, αλλά και τις ομιλίες των συναδέλφων και συναδελφισσών, η Κυβέρνηση αυτή δεν καθυστέρησε να εισάγει την κύρωση της σύμβασης στη Βουλή. Γιατί δεν εισήγαγε απλά μία κύρωση, αλλά έφερε σχέδιο νόμου με βάση τη σύμβαση, δίνοντας με αυτόν τον τρόπο ένα σημαντικό προβάδισμα στην εφαρμογή αυτής της σύμβασης, που είναι το πιο σοβαρό. Για άλλη μία φορά επαναλαμβάνουμε ότι συστήθηκε νομοπαρασκευαστική επιτροπή, με πρωτοβουλία της Γενικής Γραμματέως Ισότητας των Φύλων, σε συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Υπουργείου Δικαιοσύνης, όπου δούλεψαν γι' αυτή την προετοιμασία της εφαρμογής της σύμβασης, για να έχουμε εμείς σήμερα ως χώρα και ως πολιτεία ένα θεσμικό προβάδισμα, που κατά τη γνώμη μου θα διαδραματίσει έναν σημαντικό ρόλο στην άμεση εφαρμογή της σύμβασης, σε συνδυασμό με το Δημόσιο Δίκτυο Δομών για την Πρόληψη και Αντιμετώπιση της Έμφυλης Βίας και της Ενδοοικογενειακής Βίας. Ωστόσο, πέραν από τη μάχη για το ποιο κόμμα νομοθέτησε πρώτο κύρωση για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της βίας, θεωρούμε αναγκαία την ευρεία δημοκρατική πλειοψηφία, επειδή η νομοθεσία δεν αρκεί, αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες για να εφαρμοστεί. Χρειάζεται μία σειρά από ενέργειες, που θα σας αναφέρω παρακάτω, για να δούμε ότι πρέπει να εφαρμοστεί στην πράξη η σύμβαση. Και γι' αυτό προσβλέπουμε στην προσωπική και πολιτική δέσμευση για την πρωτογενή πρόληψη της έμφυλης βίας σε όλες και σε όλους εμάς που ανήκουμε στο δημοκρατικό τόξο. Γνωρίζουμε από πανευρωπαϊκή έρευνα του 2014 ότι το 25% των γυναικών στην Ελλάδα έχουν υπάρξει θύματα σωματικής, σεξουαλικής ή ψυχολογικής βίας στην ηλικία των δεκαπέντε ετών. Από το 2011 η Γενική Γραμματεία Ισότητας λειτουργεί την εικοσιτετράωρη «Γραμμή SOS 15900», όπου θύματα, αλλά και τρίτα πρόσωπα μπορούν να απευθυνθούν για να αναφέρουν περιστατικά βίας. Η «Γραμμή SOS» δέχθηκε το περασμένο έτος συνολικά τέσσερις χιλιάδες διακόσιες εξήντα έξι καταγγελίες για έμφυλη βία, εκ των οποίων οι τρεις χιλιάδες τριάντα τέσσερις κλήσεις προέρχονταν από τις ίδιες κακοποιημένες γυναίκες, ενώ οι χίλιες διακόσιες τριάντα δύο κλήσεις προέρχονταν από τρίτα πρόσωπα που ανησυχούσαν βλέποντας τα σημάδια πάνω στο σώμα των γυναικών. Οι επιπτώσεις; Αναφέρθηκαν πολύ καλά από τον συνάδελφο κ. Δουζίνα. Είναι επιπτώσεις που δεν είναι μοιραίες, θανατηφόρες δηλαδή. Μιλάμε για τη σωματική υγεία των γυναικών, τους τραυματισμούς, τη μη επιθυμητή εγκυμοσύνη και ούτω καθεξής, συμπεριφορές αυτοτραυματισμού. Υπάρχουν, επίσης και επιπτώσεις στην ψυχική υγεία, μετατραυματικό στρες. Αναφέρθηκε ο συνάδελφος κ. Δουζίνας και τα εξήγησε. Για να κερδίσω χρόνο, δεν θα αναφερθώ ούτε στην κατάθλιψη, τον φόβο, τη χαμηλή αυτοεκτίμηση και λοιπά, στις επιπτώσεις που είναι μοιραίες, την αυτοκτονία, τη μητρική θνησιμότητα, την ανθρωποκτονία, τη γυναικοκτονία. Αυτή, λοιπόν, η σύμβαση είναι πάρα πολύ σημαντική. Γιατί; Διότι για πρώτη φορά αναγνωρίζεται και στη χώρα μας η δομική φύση της βίας κατά των γυναικών και ορίζεται ως βία που βασίζεται στο φύλο. Αναγνωρίζεται ότι η βία κατά των γυναικών αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς κοινωνικούς μηχανισμούς μέσω των οποίων οι γυναίκες εξαναγκάζονται και οδηγούνται σε ανισότιμη θέση. Δεύτερον, αναγνωρίζει και ορίζει τις διαφορετικές μορφές έμφυλης βίας. Και γιατί μας ενδιαφέρει αυτό; Μας ενδιαφέρει για να μπορούμε εμείς να καταλάβουμε και να διαπιστώσουμε ποια είναι η διασύνδεση ανάμεσα στις διαφορετικές μορφές βίας κατά των γυναικών, ποιες είναι οι παραλλαγές της βίας, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για διαφορετικό πολιτισμικό πλαίσιο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, δώστε μου λίγο χρόνο ακόμη, γιατί είχα να μιλήσω και για την τροπολογία. Και κυρίως μπορούμε να σχεδιάσουμε ολοκληρωμένες, συνεκτικές, συντονισμένες πολιτικές για την αντιμετώπιση της βίας και με προληπτικά και θεραπευτικά προγράμματα και με ειδικές υποστηρικτικές υπηρεσίες. Δεν θα πω ποιες είναι οι καινοτομίες που εισάγει η σύμβαση. Αυτό που θέλω να τονίσω, όμως, είναι ότι πάλι είμαστε σε προνομιακή θέση ως χώρα στη δέσμευση που αφορά τη σύμβαση για την ουσιαστική ισότητα των φύλων, για τη χειραφέτηση των γυναικών, γιατί ήδη τελείωσε και η διαβούλευση που αφορά το σχέδιο νόμου για την ουσιαστική ισότητα των φύλων, άρα, πάμε με ένα ακόμα πλεονέκτημα στην εφαρμογή αυτής της σύμβασης. Δεν θα αναφέρω σε ποιους τομείς γίνεται αυτή η καινοτομία της σύμβασης, για να κερδίσω χρόνο. Θα σας πω, όμως, αγαπητές συναδέλφισσες και αγαπητοί συνάδελφοι, αυτό που θέλω σε σχέση με το πώς εμείς θα πρέπει να ανησυχήσουμε για την εφαρμογή αυτής της σύμβασης. Κατ' αρχάς, πρέπει να καταλάβουμε ότι αυτή η καθυστέρηση μας δίνει ένα μεγάλο προβάδισμα, γιατί δύο, δυόμισι χρόνια προετοιμάσαμε την εφαρμογή αυτής της σύμβασης. Και το προβάδισμα είναι ότι πάμε με ένα σχέδιο νόμου, που αυτή τη στιγμή έχει σημαντικές τροποποιήσεις στον Ποινικό Κώδικα. Σε τέσσερα άρθρα του Ποινικού Κώδικα υπάρχουν τροποποιήσεις και υπάρχει και μία προσθήκη νέου άρθρου. Τροποποιούμε πέντε νόμους και ένα προεδρικό διάταγμα. Επίσης, έχουμε ένα ολοκληρωμένο δίκτυο εξήντα δύο δομών πανελλαδικής κάλυψης για την πρόληψη και την αντιμετώπιση μορφών βίας, έχουμε τη «Γραμμή SOS», τα δεκαπέντε συμβουλευτικά κέντρα στις δεκατρείς περιφέρειες, τα είκοσι πέντε συμβουλευτικά κέντρα στους δήμους και τους δεκαεννιά ξενώνες σε δήμους και τους δύο του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Και πρέπει να μεριμνήσουμε εμείς να συνεχίσουν το έργο τους αυτές οι δομές, γιατί ακριβώς κρινόμαστε για το εάν εφαρμόζουμε ή όχι τη σύμβαση. Παράλληλα, δεν θα επαναλάβω αυτό που είπε και ο Πρόεδρος της Βουλής, ότι δεν αρκεί η νομοθεσία, αλλά θα πρέπει όλες και όλοι που ανήκουμε στο δημοκρατικό τόξο να υπερασπιστούμε το αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα των γυναικών σε μια ζωή χωρίς βία.
Τελειώνετε, κυρία συνάδελφε.
Και σε αυτό θα πρότεινα το εξής.
Θα ήταν καλό τέλος αυτό, κυρία συνάδελφε.
Θα πρότεινα στο πλαίσιο του άρθρου 70- και τελειώνω ακριβώς με αυτό, κύριε Πρόεδρε - της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, που συζητάμε εδώ εμείς σήμερα, στην οποία προβλέπεται η συμμετοχή των κοινοβουλίων στην παρακολούθηση των μέτρων που λαμβάνονται για την εφαρμογή της σύμβασης, να δεσμευθούμε για την πρόληψη και την εξάλειψη των φαινομένων σεξισμού στο Κοινοβούλιο, την καταδίκη κάθε σεξιστικής συμπεριφοράς στις διαδικασίες της Βουλής. Πιστεύω ότι μπορούμε να δεσμευτούμε, δίνοντας ένα θετικό παράδειγμα ως Κοινοβούλιο που σέβεται τα δικαιώματα των γυναικών - εργαζομένων και αιρετών - και το δικαίωμά τους σε μια ζωή χωρίς βία. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός για δύο λεπτά για να αναπτύξει κάποιες τροπολογίες.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να δηλώσω στη Βουλή ότι οι υπουργικές τροπολογίες οι οποίες κατατέθηκαν, για τις οποίες δεν έχω μιλήσει, η 1537, η 1542 και η 1544, που τις ανέπτυξαν οι αρμόδιοι Υπουργοί, γίνονται δεκτές και παρακαλώ να ενταχθούν στο σχέδιο. Επίσης, η βουλευτική τροπολογία, στην οποία μόλις τώρα αναφέρθηκε η κ. Θελερίτη, η 1545 και αυτή γίνεται δεκτή. Υπάρχουν δύο τροπολογίες οι οποίες έχουν κατατεθεί από Βουλευτές της Αντιπολίτευσης και οι οποίες τροπολογίες όχι απλώς κινούνται σε σωστή κατεύθυνση, αλλά είναι ορθές. Μόνο θέλουμε λίγο χρόνο να ελέγξουμε ορισμένα στοιχεία. Η μία είναι η τροπολογία που κατέθεσαν δύο Βουλευτές του ΚΚΕ σχετικά με τη μεταφορά σωρού, οστών και τέφρας Ελλήνων πολιτικών προσφύγων των οποίων αφαιρέθηκε η ελληνική ιθαγένεια μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο. Εάν ισχύει αυτός ο περιορισμός, κύριοι συνάδελφοι, δεσμεύομαι ότι στο επόμενο νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, το οποίο και αυτό θα έχει «και άλλες διατάξεις», θα περιληφθεί. Απλώς θέλουμε να ελέγξουμε αν πράγματι είναι προϋπόθεση η στέρηση της ελληνικής ιθαγένειας για να μη γίνει η μεταφορά της σορού ή των οστών ή της τέφρας ενός Έλληνα του οποίου είχε αφαιρεθεί η ιθαγένεια. Η άλλη τροπολογία - το ανέφερε και ο κ. Σκουρλέτης - είναι, αν δεν κάνω λάθος, πέντε Βουλευτών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Είναι απολύτως σωστή. Σε επόμενο νομοσχέδιο, όπως είπε και ο Υπουργός Εσωτερικών, σχετικά με την πολιτογράφηση και την ιθαγένεια θα περιληφθεί και αυτή, αφού τύχει μιας σχετικής επεξεργασίας από το Υπουργείο Εσωτερικών. Αντιλαμβάνεσθε ότι και για τις δύο υπάρχει θετική τοποθέτηση της Κυβέρνησης ενόψει περαιτέρω νομοθετικών πρωτοβουλιών. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Οστά χωρίς ιθαγένεια! Το είχατε ξανακούσει;
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να κάνω μια παρέμβαση ως προς αυτά που είπε ο κύριος Υπουργός.
Θέλετε κάποια διευκρίνιση;
Θα ήθελα να ζητήσω από τον Υπουργό σε μία τροπολογία που έγινε μόλις αποδεκτή, του Τουρισμού, αν είναι δυνατόν να διαχωριστεί σε τρία άρθρα, γιατί αποτελείται από τρία άρθρα. Είμαστε θετικοί, αλλά σε ένα άρθρο δεν είμαστε θετικοί, οπότε εάν υπάρχει δυνατότητα, να διαχωρίσουμε τη συγκεκριμένη τροπολογία προκειμένου στα δύο από τα τρία άρθρα της να είμαστε θετικοί. Γι' αυτό ζητούμε αν μπορείτε, να κάνετε αυτή την τροποποίηση.
Κύριε Πρόεδρε, είναι γνωστό στην Ολομέλεια και στο Προεδρείο της Βουλής ότι δεν μπορεί να γίνει αυτή η διάσπαση, όπως ακριβώς συμβαίνει με τα άρθρα που ψηφίζουμε που έχουν ενταχθεί στο νομοσχέδιο, όπου κάποιες παράγραφοι μπορεί να βρίσκουν κάποιους σύμφωνους και κάποιες άλλες όχι. Έτσι και εδώ έχει έρθει ως ενιαίο νομοθετικό κείμενο και δεν μπορεί αυτή τη στιγμή να διασπαστεί. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Σεβαστάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Σαν επιλογικό μέρος ενός ιστορικού κειμένου, ενός ιστορικού βιβλίου του Γιάννη Κάτρη, που ανακεφαλαιώνει ένα κομμάτι της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, υπάρχει η ανώνυμη μαρτυρία μιας βασανισμένης γυναίκας, η οποία βιάζεται και τεκνοποιεί. Θα μπορούσε να είναι παραλλαγή του πρώτου σκέλους μιας σπουδαίας ταινίας των αδελφών Ταβιάνι, του «Χάους», πάνω σε κείμενα του Πιραντέλο. Η βία στην Ελλάδα έχει ιστορικό υπόστρωμα. Έχει βιωθεί, κατά κάποιο τρόπο έχει αφομοιωθεί από τον παραδομένο λόγο, από τη ζώσα και κληρονομούμενη συλλογική εμπειρία. Ήταν η βία του καταμερισμού της εργασίας, που ειδικά στην πρώιμη αγροτική περίοδο η θέση της γυναίκας ήταν εξαιρετικά επιβαρυμένη. Υπήρξε, όπως προείπα, η πολιτική βία, η εγγραφή του εμφυλίου, οι συμπεριφορές που επέβαλε ο εμφύλιος. Υπήρξε, όμως και μια άλλη μορφή βίας, ήταν η βία των αποσιωπήσεων. Η συμμετοχή της γυναίκας στη συγγραφή της ιστορίας, η συμμετοχή της γυναίκας στην πνευματική παραγωγή, η συμμετοχή της γυναίκας στην παραγωγική δημιουργία αντίστροφα για πάρα πολλά χρόνια αποσιωπώταν, ήταν το σκιερό πρόσωπο της ιστορίας. Επομένως υπάρχει και μια μεταφορική ή και κυριολεκτική βία άλλου τύπου. Επομένως στο νομοσχέδιο που έρχεται η ενσωμάτωση αυτής της οδηγίας, έχει και τις ιστορικές της πυκνώσεις που της δίνουν ένταση και το ανασημασιοδοτούν αυτό το νομοσχέδιο, αυτήν την ενσωμάτωση της οδηγίας. Θέλω να πω ότι τα τελευταία χρόνια συμβαίνει ένα σύνολο από αναβιώσεις, από αναχρονισμούς. Οι διαπολιτισμικές ωσμώσεις έχουν κληροδοτήσει, έχουν φέρει στην επιφάνεια πολλές μορφές βίας, που υποτίθεται ότι είχαμε ιστορικά ξεπεράσει και πολιτιστικά, επίσης, είχαμε ξεπεράσει. Η δυτική κοινωνία είχε οργανώσει ένα δικαϊικό πλαίσιο μέσα στο οποίο η βία είχε απομακρυνθεί και η ανασφάλεια και οι κρισιακές συνεκδηλώσεις επικαιροποίησαν τις μορφές βίας. Επομένως είναι ένα νομοσχέδιο που αν και φαίνεται αυτονόητο ή φέρει μια αυτονόητη και παραδεκτή μορφή δικαίου στην πραγματικότητα έχει έναν πολύ ισχυρό παρεμβατικό χαρακτήρα λόγω αυτού του συλλογικού και μαζικού αναχρονισμού. Υπάρχει και μια άλλη μορφή έμφυλης βίας, που ίσως να μην την αξιολογούμε ως πολύ σημαντική, που είναι η διασπορά της οπτικής πληροφορίας, είναι ο τρόπος με τον οποίο μιντιακά, διαδικτυακά διακινείται μια ορισμένη αξιολόγηση της γυναίκας και ορισμένες συμπεριφορές προς την γυναίκα. Αυτές οι πολιτιστικές παραμορφώσεις θεωρούνται ως άτυπες μορφές βίας. Εντούτοις τις θεωρώ εξαιρετικά μαζικές και πια κραταιές στη διοργάνωση και των σχέσεων και στην αξιολόγηση των σχέσεων, περιέχουν αξιολογικούς κώδικες. Η βία, λοιπόν, της αποσιώπησης, η βία της απόκρυψης, η συμβατική βία, η ιστορική βία, οι πολιτιστικές μορφές βίας που έρχονται, νομίζω ότι μας νουθετούν, μας διδάσκουν και μας επιβάλουν τρόπους αντιμετώπισης και τρόπους, επίσης, αντίδρασης. Εντούτοις επιβάλουν και κάτι άλλο μια μορφή οξυδέρκειας. Υπάρχουν διαρκώς ανανεούμενες μορφές έμφυλης βίας, ανανεούμενες και επανενισχυόμενες μορφές βίας που εμείς κάθε φορά πρέπει να τις αντιμετωπίζουμε αμβλύνοντας, εκλογικεύοντας. Θα ήθελα να κάνω μια τελευταία παρατήρηση - μια και ο Πρόεδρος συνολικά είναι αυστηρός, όπου θέλει, εγώ συμμορφώνομαι πάντα - για αυτόν τον ισχυρισμό που έρχεται και επανέρχεται περί των οκτώ Τούρκων. Νομίζω προηγουμένως και ο κ. Βορίδης έκανε δεκτό το ότι ο ίδιος ο όρος «καταδίκους» απομακρύνει την πιθανότητα να σχετίζεται η διατύπωση με τους οκτώ Τούρκους. Εντούτοις, θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι το κράτος δικαίου, με τους όρους που έχει εισηγηθεί το δυτικό, ευρωπαϊκό υπόδειγμα, δεν είναι αυτονόητο. Εντούτοις, θέλω να υποστηρίξω ότι ξαναδιεκδικούμε αυτό που νομίζαμε ότι είναι αυτονόητο και μία τεράστια πολιτιστική οπισθοχώρηση το ανακαινίζει. Με αυτές τις σκέψεις θα ήθελα να πω ότι αυτό το νομοσχέδιο, και άλλα που πρέπει να ακολουθήσουν και που αφορούν άλλες κατηγορίες βίας, αποκτά έναν επείγοντα χαρακτήρα και θα πρέπει να το στηρίξουμε, συμφωνώντας σε αυτό που έχουμε αποδεχθεί, ότι η δυτική αστική δημοκρατία και το αξιακό της φορτίο είναι το πεδίο όπου μπορούμε να συνυπάρχουμε και να συνομολογούμε. Ευχαριστώ.
Κι εμείς. Κατήργησε τον ήχο του κουδουνιού ο κ. Σεβαστάκης! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα οκτώ μαθήτριες και μαθητές και επτά εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το δημοτικό σχολείο Καλλιθέας Πιερίας και από το 18ο δημοτικό σχολείο Ρόδου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ο κ. Χατζησάββας, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Από το πρωί γίνεται μία φασαρία για κάτι για το οποίο εγώ δεν μπορώ να βγάλω συμπέρασμα, ποιος είναι ο τελικός σκοπός αυτής της επιμονής για μία τροπολογία που καταθέτει το Υπουργείο Δικαιοσύνης και λέει το ΠΑΣΟΚ ότι αφορά τους οκτώ οι οποίοι κρατούνται. Κρατούνται για τη δική τους ασφάλεια. Και τι θα θέλατε εσείς, να αφεθούν ελεύθεροι ή να εκδοθούν στην Τουρκία; Γιατί τα αιτήματα έκδοσης προς την Τουρκία νομίζω έχουν απορριφθεί, έχει τελειώσει αυτό το θέμα. Οπότε, κρατούνται για την ασφάλειά τους. Είτε είναι να αφεθούν ελεύθεροι στην Ελλάδα είτε είναι να εκδοθούν στην Τουρκία, για εμένα είναι ένα και το αυτό. Είναι σαν να τους παραδίδεις δώρο στον Ερντογάν. Για το νομοσχέδιο τώρα: ο Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή πιστεύει ακράδαντα ότι η οικογένεια είναι ο βασικός πυλώνας του ελληνικού έθνους. Η γυναίκα μέσα στην οικογένεια παίζει βασικό και κομβικό ρόλο και ως μάνα και ως κόρη και ως σύζυγος και ως εργαζόμενη. Τι μορφές βίας, όμως, ασκούνται στη γυναίκα σε όλους τους ρόλους που προανέφερα παραπάνω στη σημερινή κοινωνία; Η σωματική βία φυσικά καταδικάζεται απ' όλους κι όχι μόνο ως προς τις γυναίκες, αλλά και ως προς τα παιδιά, ενδοοικογενειακά. Εδώ έρχεται όμως η υποκρισία όλων εκείνων που καταχράστηκαν και υπεξαίρεσαν κρατικό χρήμα όλες αυτές τις δεκαετίες, όσων υπέγραψαν κάθε μορφής και μεγέθους μνημόνιο και επιβάλλουν συνεχόμενη και συντριπτική ψυχολογική βία στην ελληνική κοινωνία και στη γυναίκα. Είναι, λοιπόν, η βία που δέχεται η γυναίκα ως μάνα, που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις ανάγκες των παιδιών της. Απαραίτητα, βασικά αγαθά, δεν μπορεί να τους τα προσφέρει. Είναι η ψυχολογική βία που υφίσταται ως σύζυγος που δεν μπορεί να βοηθήσει τον σύζυγό της στα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζει επαγγελματικά ή η γυναίκα ως κόρη, που βλέπει την κατάθλιψη και την απογοήτευση στα μάτια των γονιών της. Και φυσικά, η εργαζόμενη γυναίκα, άνεργη τις περισσότερες φορές, αλλά κι όταν είναι εργαζόμενη είναι έρμαιο στην εργοδοσία, στις απαιτήσεις του κεφαλαίου, αλλά και των εργοδοτών της. Έρχεστε, λοιπόν, εδώ και θέλετε να κάνετε μία κύρωση και ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία για τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης, για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, που ονομάζεται Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Είναι μεγάλη ειρωνεία, εκτός και αν έγινε συμβολικά αυτό, γιατί αναγνωρίζεται ότι στην Τουρκία και στην Κωνσταντινούπολη καταπατώνται τα δικαιώματα των γυναικών. Αν το αναγνωρίζετε αυτό, πώς δέχεστε τότε τον Ερντογάν να κόβει βόλτες εδώ μέσα, σαν να είναι ένας ηγέτης ενός δημοκρατικού κράτους όπου δεν καταπατώνται τα δικαιώματα των ανθρώπων και των γυναικών; Στο προοίμιο της ως άνω σύμβασης οι συντάκτες της αναφέρουν ότι αποσκοπούν στη δημιουργία μιας Ευρώπης απαλλαγμένης από τη βία κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας. Ξέρετε ότι δυστυχώς στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια υπάρχει η σαρία, υπάρχει η μαντήλα, υπάρχει η μπούργκα. Η αντιμετώπιση της γυναίκας ως ατόμου με ανύπαρκτα δικαιώματα, η δυνατότητα ξυλοδαρμού της από τον σύζυγο ως φυσιολογική πρακτική, ο υποχρεωτικός γάμος ανηλίκων κοριτσιών ακόμα και στην ηλικία περίπου των 10 ετών και η απάνθρωπη φυσικά συνήθεια της κλειτοριδεκτομής αποτελούν πρακτικές που είναι ευρύτατα αποδεκτές από τη μεγάλη πλειοψηφία των ισλαμικών πληθυσμών, οι οποίοι μαζικά έχουν εισβάλει και εγκατασταθεί στην Ευρώπη ως λαθρομετανάστες υπό τις ευλογίες των απάτριδων γραφειοκρατών των Βρυξελλών. Οι ως άνω βάρβαρες, λοιπόν, για τις ευρωπαϊκές χριστιανικές κοινωνίες, συνήθειες και αντιλήψεις έχουν νομική, θρησκευτική και ηθική βάση το Ισλάμ. Κατά τα άλλα υπήρχαν νόμοι να αντιμετωπίσουν αυτό που συνέβαινε στις ευρωπαϊκές χώρες. Είναι δεδομένο ότι στην πράξη η ως άνω σύμβαση θα αποδειχθεί ανεπαρκής και αναποτελεσματική, εφόσον επιχειρεί να αντιμετωπίσει τα συμπτώματα μόνο αφήνοντας στο απυρόβλητο τις γενεσιουργές αιτίες της ως άνω μορφής βίας. Στο άρθρο 2 τώρα, τροποποιούνται οι διατάξεις του Ποινικού Κώδικα προκειμένου να προσαρμοστεί η εθνική νομοθεσία στις προβλέψεις της ως άνω σύμβασης, ενώ προβλέπεται ποινή φυλάκισης για όποιον συμμετέχει στην ιδιαίτερα προσφιλή στους ισλαμιστές πράξη της κλειτοριδεκτομής, που όμως πραγματοποιείται κρυφά ή λιγότερο κρυφά σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις, ακόμα και στην Αθήνα, σύμφωνα με καταγγελίες. Μα, δεν υπάρχουν επίσημες καταγγελίες στην Αστυνομία ή στις Αρχές. Εάν δεν καταγγέλλονται αυτά τα περιστατικά, πώς θα τα τιμωρήσετε; Είχαμε βέβαια και το άλλο τραγελαφικό. Παλαιότερα πριν από μερικούς μήνες σε μία επιτροπή ήρθε μία εκπρόσωπος από μία υπηρεσία για τα δικαιώματα των γυναικών. Έλεγε ότι πηγαίνει και κάνει κάποια σεμινάρια και κάποιες διαλέξεις σε hot spot που έχει ισλαμιστές, αλλά και σε καταυλισμούς Ρομά. Γεμίζουν - λέει - οι αίθουσες, αλλά το πρόβλημα είναι ότι γεμίζουν μόνο με άντρες, γιατί δεν επιτρέπουν στις γυναίκες τους να τα παρακολουθήσουν. Στο άρθρο 3 επέρχονται τροποποιήσεις στην κείμενη νομοθεσία με κύριο σκοπό, όσον αφορά την εφαρμογή των διατάξεων της σύμβασης, να εξισωθεί η έννοια της οικογένειας και των συζύγων με τον προσφιλή για το σύνολο του συνταγματικού τόξου ορισμό του συμφώνου συμβίωσης και των μερών του συμφώνου συμβίωσης. Μιας και είμαστε συνεπείς στις θέσεις μας και με αυτές που είχαμε όταν ψηφίστηκε το σύμφωνο συμβίωσης, καταψηφίζουμε. Στο άρθρο 4 αφήνετε ένα κενό που εξαιρεί τις καταγγελίες ότι έπεσαν θύματα τάχα βίας κάποιοι λαθρομετανάστες και θα δικαιούνται άδεια παραμονής. Εάν οι λαθρομετανάστες χτυπάνε τις γυναίκες τους επίτηδες και οι γυναίκες τους το καταγγέλλουν, θα παίρνουν άδεια παραμονής και θα παραμένουν και αυτοί και οι άντρες τους. Το δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου είναι μια ενσωμάτωση απόφασης του Συμβουλίου της Ευρώπης. Συνεχίζεται η συνεχής υποβάθμιση της εγχώριας νομοθεσίας. Ό,τι μας λένε από την Ευρώπη. Νομοθετούνε για τα πάντα, παρεμβαίνουν στα πάντα. Άξια αναφοράς, όμως, είναι η διατύπωση του άρθρου 7, στο οποίο απαριθμούνται τα αδικήματα για τα οποία, όταν έχουν εκδοθεί αλλοδαπές δικαστικές αποφάσεις, αυτές αναγνωρίζονται πάραυτα από την Ελλάδα, χωρίς προηγουμένως να έχει ελεγχθεί εάν οι συγκεκριμένες πράξεις είναι αξιόποινες και βάσει της εγχώριας ποινικής νομοθεσίας και κατά παράκαμψη της αρχής του διττού αξιοποίνου. Μεταξύ αυτών των πράξεων, λοιπόν, συγκαταλέγεται το έγκλημα με ρατσιστικά και ξενοφοβικά χαρακτηριστικά. Ο συγκεκριμένος ορισμός χρησιμοποιείται πλέον σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, προκειμένου να ποινικοποιήσει την έκφραση. Είναι μέρος μιας συνολικής προσπάθειας που γίνεται στην Ευρώπη να κατασταλεί η άνοδος των πατριωτικών κομμάτων. Και γιατί το κάνετε βέβαια αυτό; Γιατί οι αριστεροί κομμουνιστές ξεμείνατε από αφήγημα. Δεν έχετε πλέον αφήγημα. Κάνατε τη μεταστροφή σας και από αντιμνημονιακοί αγωνιστές γίνατε μνημονιακοί θεματοφύλακες. Τελείωσε αυτό. Δεν μπορείτε να πείτε τίποτα. Οι σοσιαλδημοκράτες ξεσκεπάστηκαν. Παράδειγμα είναι το ΠΑΣΟΚ, με την χρέωση των ταμείων από τον Τσοχατζόπουλο, τον Τσουκάτο, τον Μαντέλη και όλα αυτά. Οι νεοφιλελεύθεροι - που ζητάνε από την εκλογική τους βάση, την πατριωτική, υποτίθεται, να τους ψηφίσει και όταν τους ψηφίσει μετά τους βγαίνει κυβέρνηση Βενιζέλος και ΠΑΣΟΚ - ούτε αυτοί έχουν να πουν τίποτα! Οπότε το μόνο που σας μένει είναι να φιμώσετε τους Έλληνες εθνικιστές. Στο τρίτο μέρος του παρόντος, κατά την προσφιλή τακτική της Κυβέρνησης επιχειρείται με τρόπο αποσπασματικό και επιπόλαιο να ρυθμιστούν ζητήματα αρμοδιοτήτων του Υπουργείου Δικαιοσύνης, να εξοφληθούν, δηλαδή, κομματικά γραμμάτια και να εισαχθούν «φωτογραφικές» διατάξεις, για να εξυπηρετηθεί βέβαια η ανάγκη αποπληρωμής της μνημονιακής μεταστροφής, που περιέγραψα πριν, και του ξεπουλήματος του ιδεολογικού σας αφηγήματος. Οπότε, τα υπόλοιπα από αυτά αφορούν εσάς που κερδίζετε εκλογική πελατεία και εσάς που χάνετε εκλογική πελατεία. Εμένα ως Χρυσή Αυγή δεν με αφορούν. Τώρα έρχομαι στις τροπολογίες. Αυτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1533 είναι φοβερή τροπολογία! Όλο το μνημονιακό τόξο τη στηρίζει. Είναι οι ρυθμίσεις του Υπουργείου Εσωτερικών σχετικά με την κρατική χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων. Με την προτεινόμενη τροπολογία προστατεύεται και θεωρείται ανεκχώρητο το 50% της κρατικής επιχορήγησης που λαμβάνουν τα πολιτικά κόμματα έναντι τραπεζικών απαιτήσεων που υφίστανται, λόγω των ληξιπρόθεσμων δανειακών τους υποχρεώσεων. Σοβαρά μιλάτε; Τα καημένα τα κόμματα έχουν ανάγκη προστασίας της κρατικής επιχορήγησης! Έξω ο κόσμος χάνει τα σπίτια του, γιατί γίνονται πλειστηριασμοί. Μην πείτε ότι δεν γίνονται, γιατί οι «53» του ΣΥΡΙΖΑ ζητάνε πρωτοβουλίες από την Κυβέρνηση, για να προστατευτούν. Αφού δεν γίνονται, γιατί ζητάνε πρωτοβουλίες; Έξω ο κόσμος απειλείται από εισπρακτικές των τραπεζών, που τους απειλούν, που τους ασκούν βία συνεχώς. Έξω ο κόσμος μένει χωρίς ρεύμα, αν χρωστάει, του το κόβουνε. Όμως τα κόμματα, πλην Χρυσής Αυγής που φυσικά δεν παίρνει κρατική χρηματοδότηση, νομοθετούν μέτρα προστασίας των χρημάτων τους. Τώρα, για τα δάνεια που πήραν, για το πώς θα αποπληρωθούν, κάποιοι έκαναν και ρυθμίσεις σχετικά. Οπότε καταλαβαίνετε ότι καταψηφίζουμε. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 1536 είναι σε θετική κατεύθυνση. Θα πρέπει να καταλάβουμε ότι ο αστυνομικός θα αποδίδει καλύτερα σε ένα περιβάλλον το οποίο γνωρίζει. Για να μην αναφέρω τις οικονομικές δυσκολίες που περνάνε οι οικογένειές τους, ειδικά αν έχουν και πολλά παιδιά. Ένας από επαρχία, ο οποίος καλείται να υπηρετήσει σε ένα τμήμα της Αθήνας, δεν μπορεί να αντεπεξέλθει οικονομικά και πολλές φορές τον στηρίζουν οι γονείς του. Βέβαια τα συνδικαλιστικά τους όργανα, για να κερδίσουν πολιτικές θέσεις, δεν ασχολούνται με τίποτε άλλο, παρά βάζουν τους αστυνομικούς να φυλάνε τους πλειστηριασμούς, βάζουν τους αστυνομικούς να κυνηγάνε τους Έλληνες πατριώτες και δεν προστατεύουν τον ίδιο τον κλάδο τους. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 1537 δείχνει πόσο σοβαρά παίρνει η Κυβέρνηση τον τουρισμό στην Ελλάδα. Φέρνει τόσο σημαντικές αλλαγές με μία τροπολογία ,ενώ θα έπρεπε να φέρει ολόκληρο νομοσχέδιο κανονικά για τον τουρισμό. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 1524, που προβλέπει να ρυθμίζονται θέματα που αφορούν την κτήση της ελληνικής ιθαγένειας από αλλοδαπούς, μέσω τροπολογιών της τελευταίας στιγμής σε άσχετα νομοσχέδια, φυσικά αποδεικνύει για ακόμη μια φορά την προχειρότητα και την επιπολαιότητα της Κυβέρνησης και της κυβερνητικής πολιτικής σε ένα θέμα ύψιστης σημασίας. Πρέπει να διευκρινιστεί όμως ότι, αν υπήρχε η δυνατότητα αυτοτελούς υπερψήφισης, θα υπερψηφίζαμε την προτεινόμενη ρύθμιση της παραγράφου 7, η οποία αναφέρεται στη δυνατότητα διορισμού ομογενών στον δημόσιο τομέα. Ειδικότερα ορίζει ότι ομογενείς που απέκτησαν την ελληνική ιθαγένεια δεν υπόκεινται στον περιορισμό της ανάγκης παρέλευσης ενός έτους από την κτήση της, προκειμένου να μπορέσουν να διοριστούν στον δημόσιο τομέα. Μην τα βάζετε όλα μαζί και μην αδικείτε τους Έλληνες ομογενείς. Τελειώνοντας θα πω το εξής. Άκουσα από κάποια Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ να λέει ότι υπάρχει μία ανοχή στην ελληνική κοινωνία σε ανοικτά καλέσματα βίας και εννοούσε τη γνωστή υπόθεση αθώωσης του Αμβρόσιου, που ο κύριος Υπουργός ζήτησε τα πρακτικά. Για την αθώωση του Υπουργού Καμμένου, που καλούσε σε βία, θα ζητήσετε τα πρακτικά, κύριε Υπουργέ; Να τη δείτε και εκείνη. Γιατί αθωώθηκε; Είναι διαφορετικό το κάλεσμα βίας αν φοράς ράσα και διαφορετικό αν είσαι Υπουργός; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα δύο - τρία λεπτά από τη δευτερολογία μου, για να τελειώσω. Αφήνω την αστειότητα και πάω στην τραγικότητα του ότι δύο φορές σε λίγο καιρό Βουλευτές των ΑΝΕΛ έβαλαν στον δημόσιο διάλογο θέσεις ενάντια στα εθνικά μας συμφέροντα: Μία φορά χθες, με το θέμα της ανταλλαγής και του παζαριού μεταξύ Ελλάδας και Ερντογάν των οκτώ Τούρκων στρατιωτικών και των δύο στρατιωτικών μας. Και μία λίγες ημέρες πριν, όταν κάποιος Βουλευτής των ΑΝΕΛ «τυχαία», λέει, «μου ήρθε στο μυαλό μια πρόταση για τα Σκόπια, να ονομαστούν Κεντρική Βαλκανική Δημοκρατία», εξυπηρετώντας το σχέδιο που λέει για απεξάρτηση της Μακεδονίας, με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη. Τυχαίο και αυτό. Είπαν και οι δύο ότι ήταν ατυχείς δηλώσεις και ότι ήταν παρεξήγηση. Πραγματικά εύχομαι να ήταν ατυχείς δηλώσεις και παρεξήγηση. Πάει η Ευρωπαϊκή Ένωση στον Ερντογάν και του λέει «είσαι μεγάλος ηγέτης, κανονίζεις τα πράγματα παντού, πάρε χρήματα, πάρε ό,τι θέλεις», αλλά σ' αυτούς δεν έδωσε τίποτα. Εμείς από την άλλη, δίνουμε συνεχώς δωράκια στον Ερντογάν. Πριν από μερικές ημέρες πιάστηκε ένα καράβι με λαθραίο καπνό στη Ρόδο. Έπιασαν τον Αλβανό ο οποίος ήταν ο παραλήπτης του λαθραίου εμπορεύματος, όμως το τούρκικο καράβι αφέθηκε ελεύθερο. Δηλαδή αυτοί που τα έφεραν, οι διακινητές, αφέθηκαν ελεύθεροι μέσα σε μερικές ώρες. Πιάνουν μια γυναίκα το 2015 να φωτογραφίζει στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε κομβικό σημείο στη Ρόδο και την αφήνουν ελεύθερη, γιατί - λέει - αυτά που φωτογράφιζε φαίνονται στα Google maps. Δηλαδή εκεί που έπιασαν τους δυο δικούς μας, που δεν ξέρουμε πού τους έπιασαν, δεν φαίνονται στα Google maps; Αν είναι, να τους αφήσουν και οι Τούρκοι. Ναι, πολύ εύκολο! Θα αναφερθώ σε ένα τελευταίο θέμα και θα κλείσω σε ένα λεπτό. Από Σαμαρά και Βενιζέλο και Δένδια είχε αρχίσει μια κατάσταση να μην απαντούν ερωτήσεις μας όχι μόνο γραπτές, αλλά και επίκαιρες. Σήμερα, λοιπόν, σε μια δική μου επίκαιρη ερώτηση που ήταν να απαντηθεί από το Υπουργείο Εσωτερικών, ήρθε ο Υπουργός, απάντησε σε άλλους, αλλά δεν απάντησε στη δική μου, ενώ σε άλλες ερωτήσεις μας απαντάει, γιατί δεν είναι απ' αυτούς που δεν απαντούν γενικά στη Χρυσή Αυγή. Εδώ, βέβαια, η ιστορία πάει πολύ μακριά, πάει στον Ιούλιο του 2016. Έχω καταθέσει τη συγκεκριμένη ερώτηση δεκάδες φορές στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας την παρέπεμψε στο Υπουργείο Εσωτερικών και το Υπουργείο Εσωτερικών συνεχίζει το ίδιο βιολί, να μην την απαντάει. Υπάρχουν καταγγελίες από κάποιον για ξεπούλημά του ως πράκτορα στην ΕΥΠ. Δεν μας ενδιαφέρει αυτό. Το σκάνδαλο είναι ότι καταγγέλλει το θέμα με τις βίζες Σένγκεν, δίκτυα λαθρεμπόρων από την Τουρκία, διακίνηση ναρκωτικών, διακίνηση όπλων, διακίνηση λαθρομεταναστών. Ρωτάμε εμείς γι' αυτά εδώ τα θέματα και δεν μας απαντάει. Ένας Βουλευτής άλλου κόμματος βγάζει ένα έγγραφο κάποια στιγμή και αναγκάζεται ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας να βγει και να του πει ότι «τα στοιχεία που δίνεις είναι από κάποιον, ο οποίος είναι πράκτορας της ΜΙΤ». Δεν προστατεύει, λοιπόν, την Εθνική Αντιπροσωπεία, όταν δεν έρχεται να μας ενημερώσει ποιοι είναι αυτοί που καταγγέλλουν συγκεκριμένα πράγματα σε σχέση με τους Τούρκους. Ελάτε να μας ενημερώσετε, όποιος Υπουργός θέλει, Εθνικής Άμυνας, Εσωτερικών, όποιος θέλει. Ας μας ενημερώσει, να τελειώνει αυτή η ιστορία. Είναι εθνικό το ζήτημα, οπότε θα ρωτάω και θα ξαναρωτάω μέχρι να πάρω απάντηση. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Υπουργέ, θέλετε να κάνετε κάποια διόρθωση; Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, αναφερόμενος στη βουλευτική τροπολογία 1545/156, είπα προηγουμένως ότι γίνεται δεκτή και έτσι είναι. Πλην όμως για την αρτιότητά της θέλω να πω το εξής: Να αντικατασταθούν δυο λέξεις. Εκεί που αναφέρεται «βάσει ειδικών διατάξεων» να διαγραφούν οι λέξεις «ειδικών διατάξεων» και να μπουν οι διατάξεις οι οποίες πρέπει να μπουν. Δηλαδή να γίνει: «βάσει των διατάξεων του άρθρου 6 του ν.1878/1990 και των άρθρων 2 και 3 του ν.1895/1990». Το λέω για να μην υπάρξει παρερμηνεία για το ποιες είναι αυτές οι ειδικές διατάξεις. Τις ανέφερε νωρίτερα η κ. Θελερίτη και ήμουν σίγουρος, αλλά με ενημέρωσαν ότι πρέπει να τις αναφέρω κι εγώ. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ο κ. Φίλης έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα ζούμε μια σημαντική θεσμική στιγμή σε έναν αγώνα πολύχρονο, που συνεχίζεται, έναν αγώνα των γυναικών και των παιδιών και των κοριτσιών να αντιμετωπίσουν τη βία που ασκείται εναντίον τους, είτε στο πλαίσιο της οικογένειας είτε ευρύτερα στο πλαίσιο της κοινωνίας. Αυτή τη μακρόχρονη αρνητική παράδοση διακρίσεων σε βάρος των γυναικών και των κοριτσιών, αλλά αρκετές φορές και των ανδρών και των αγοριών, η κοινωνία μας έχει χρέος να την προλαμβάνει - και πράγματι η σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης μιλάει για πρόληψη - , αλλά και με έναν παραδειγματικό τρόπο να αντιμετωπίζει τους θύτες σ' αυτές τις περιπτώσεις. Πρόκειται για μια σύμβαση που έχει ρυθμίσεις - πλαίσιο και το πλαίσιο αυτών των ρυθμίσεων μπορεί να «αφυδατωθεί» ή να αποκτήσει μια ριζοσπαστική δημοκρατική κατεύθυνση, αναλόγως των συσχετισμών που επικρατούν σε κάθε κοινωνία, αναλόγως, δηλαδή, του εάν έχουμε μια ηγεμονία προοδευτικών αξιών και μια ενίσχυση των δημοκρατικών κατακτήσεων ή εάν έχουμε μια παλινδρόμηση σε φονταμενταλιστικά και θρησκοληπτικά κηρύγματα, σε μορφές αυταρχισμού και βίας. Διότι, χωρίς να θέλω να πω ότι υπάρχει ένα συνεχές βίας, που όλες αυτές οι μορφές της είναι ίδιες - δεν είναι ίδιες, διακρίνονται - , πρέπει να τονίσουμε ότι η βία κατά των γυναικών ασκείται με πολλούς τρόπους, ορισμένες φορές αδιόρατους και άλλες φορές βάναυσους. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Όλες οι μορφές βίας εις βάρος των γυναικών προφανώς είναι καταδικαστέες, αλλά δυστυχώς στα λόγια. Αυτές οι διακρίσεις, με βάση τη σύμβαση που έχουμε μπροστά μας, τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης - έστω και καθυστερημένα, την κυρώνει η Βουλή - , αυτές πρέπει να αντιμετωπίζονται καθημερινά. Δεν υπάρχει εφάπαξ αντιμετώπιση. Είναι ένας συνεχής αγώνας, ο οποίος αφορά το σύνολο της κοινωνίας, σε μια περίοδο που δίνει μάχη η κοινωνία μας να αποκαταστήσει ένα κοινωνικό ανάγλυφο ισότητας και δημοκρατίας, αφήνοντας πίσω της το καθεστώς των μνημονιακών καταναγκασμών σιγά - σιγά, είναι η αλήθεια, χωρίς να πρέπει να φτιάχνουμε success story αυτή τη στιγμή, αλλά δεν πρέπει να χαρίζουμε και την ελπίδα. Υπάρχει μια βάσιμη ελπίδα ότι μπορούμε να κάνουμε βήματα εξόδου από την κρίση, στην οποία έχουμε βυθιστεί. Και στοιχεία της κρίσης είναι η υποτίμηση και η επιθετικότητα εις βάρος των αδύναμων συμπολιτών μας. Και οι γυναίκες και τα παιδιά αποτελούν, πράγματι, αδύναμους συμπολίτες μας. Τα όσα διαλαμβάνονται στη σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης δεν αφορούν κάποιες λίγες περιπτώσεις γυναικών ή γυναίκες μακριά από εμάς. Πράγματι, κάθε χώρα, ανάλογα με το πολιτισμικό της συμφραζόμενο, με διαφορετικό τρόπο αντιμετωπίζει τα δικαιώματα και καταρρακώνει, πολλές φορές, τα δικαιώματα των γυναικών και των παιδιών. Όμως, τα όσα λέει η σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης αφορούν τη γυναίκα της διπλανής μας πόρτας, διότι οι μορφές ενδοοικογενειακής βίας υπάρχουν γύρω μας. Με τα επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας, το 2013 υπήρξαν δεκατρείς χιλιάδες επτακόσια περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, με περισσότερες από τέσσερις χιλιάδες θύματα. Ο αριθμός αυτών των περιστατικών συνεχώς ανεβαίνει. Μερικά καταλήγουν σε θάνατο και άλλα σε τραύματα σωματικά και ψυχικά, ανεξίτηλα τις περισσότερες φορές. Συνεπώς πρέπει να βλέπουμε τα προβλήματα, επαναλαμβάνω, που αντιμετωπίζει η γυναίκα της διπλανής μας πόρτας. Δεν πρέπει να θεωρούμε ότι οι μορφές βάναυσης καταπάτησης των δικαιωμάτων των γυναικών σε άλλα σημεία του πλανήτη αποτελούν άλλοθι για διάφορες μορφές βίας που ασκούνται στη χώρα μας σε βάρος των παιδιών και των γυναικών. Θα ήθελα, επίσης, να τονίσω ότι ως πολιτεία, ως κράτος, ως κοινωνία, οφείλουμε να αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες συνεχώς, για να νικηθεί ο φόβος - και ο φόβος του στιγματισμού ακόμη περισσότερο - που αντιμετωπίζουν τα θύματα των διακρίσεων, τα οποία υπόκεινται σε ανθρώπινα δράματα και δεν αναφέρονται πολλές φορές για αυτά τα δράματα που ζουν στην πολιτεία. Είναι ένας διαρκής αγώνας, ο οποίος σε μεγάλο βαθμό αντιπαρατίθεται με κοινωνικούς ρόλους, κοινωνικούς ρόλους πατριαρχίας, μιας οικογένειας με αντιδημοκρατική δομή, που συχνά έχουμε ζήσει στην κοινωνία μας και που η κρίση της δυστυχώς δημιουργεί εσωστρέφειες και αναπαράγει τέτοιες μορφές πατριαρχικής οικογενειακής δομής. Θα ήθελα επί τη ευκαιρία να αναφερθώ και σε μια μορφή βίας που αφορά τη ρατσιστική βία, τα εγκλήματα μίσους. Χθες ανακοινώθηκαν στοιχεία για το 2017. Εκατόν δύο περιστατικά περισσότερα, από ό,τι φαίνεται, από άλλες χρονιές. Δυστυχώς, οι μετανάστριες και τα παιδιά, οι πρόσφυγες και τα παιδιά υπόκεινται σε διπλή βία, που έχει να κάνει και με το κοινωνικό τους φύλο αλλά και με την καταγωγή τους. Πολλά από αυτά, όπως είδατε, πνίγονται στην προσπάθειά τους να έρθουν στην Ελλάδα. Και αυτό είναι μια μορφή βίας, που έχει να κάνει με τον τρόπο με τον οποίο οι κοινωνίες μας αντιμετωπίζουν το φόβο για τον άλλο. Σε σχέση με τα θέματα τα οποία αναφέρονται στις λοιπές διατάξεις και τις τροπολογίες. Κατ' αρχάς, θέλω να πω ότι είναι κατ' εξακολούθηση λάθος και συνιστά κακή νομοθέτηση το να παραγεμίζουμε νομοσχέδια και μάλιστα νομοσχέδια τόσο εμβληματικά, όπως είναι αυτό για την κύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης, με διατάξεις που είναι άσχετες. Είναι λάθος αυτό. Είναι λάθος επίσης να θεωρούμε ότι, επί τη ευκαιρία, μπορούμε να λύνουμε προβλήματα που έχουν να κάνουν με μια αναγκαία νομοθέτηση, που, όμως, δεν προγραμματίζεται εγκαίρως. Για δύο τροπολογίες που έχει καταθέσει το ΚΚΕ. Η μια αφορά τον προγραμματισμό των εγκλημάτων για τα οποία θα γίνεται χρήση της μεθόδου DNA και η άλλη αφορά την κατάργηση του γνωστού αντιτρομοκρατικού, του «τρομονόμου», όπως ονομάζουμε το 187Α του Ποινικού Κώδικα. Πιστεύω ότι η Κυβέρνηση έχει αναλάβει πρωτοβουλία περιορισμού των περιπτώσεων εφαρμογής του DNA και πλαισίου ελέγχου αυτής της διαδικασίας. Έχουμε κάνει σχετική νομοθετική ρύθμιση. Βρίσκω λογικά όσα αναφέρει στην τροπολογία του το ΚΚΕ και πιστεύω ότι μπορούμε σε μια περαιτέρω βελτίωση των ρυθμίσεων αυτών, όχι επί τη ευκαιρία όμως, να τα μελετήσουμε και να βρούμε λύση. Όπως επίσης και το θέμα της ριζικής αλλαγής του 187Α, του «τρομονόμου» και αυτό αποτελεί μια προγραμματική δέσμευση της Κυβέρνησης και του κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ και πιστεύω ότι ο κύριος Υπουργός Δικαιοσύνης στο πλαίσιο της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής έχει κινήσει κάποιες διαδικασίες για να υπάρξουν αυτές οι αλλαγές. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έγινε μια διεξοδική συζήτηση με αρκετή ένταση για το ζήτημα του περιορισμού των αδειών σε καταδικασθέντες οι οποίοι βρίσκονται, συγχρόνως με την έκτιση της ποινής, σε διαδικασία υπό έκδοσης, είναι δηλαδή εκζητούμενοι ή έχει αποφασιστεί η έκδοσή τους. Ειλικρινά σας λέω ότι θεωρούσα πως αυτό το ζήτημα είχε κλείσει στις επιτροπές, διότι είχα τοποθετηθεί αναλυτικά σε ερωτήσεις που είχαν γίνει από συναδέλφους, ότι η διάταξη την οποία εισηγείται η Κυβέρνηση δεν έχει καμμία σχέση με τους οκτώ, εννέα σήμερα, Τούρκους αξιωματικούς. Δυστυχώς, σε μια στείρα αντιπολιτευτική ρητορεία, η οποία αξιοποιεί ταχύτατα φιλικά στην Αντιπολίτευση μέσα ενημέρωσης, υπήρξε διασπορά - ενώ σας λέω ότι είχε αναλυτικά λυθεί το θέμα αυτό στις επιτροπές - μιας ψευδούς είδησης, ότι δήθεν η διάταξη και όχι η τροπολογία - το τονίζω αυτό, διότι η διάταξη είναι ενσωματωμένη στο σχέδιο νόμου, ως εκ τούτου δεν ήρθε την Τετάρτη, όπως αναφέρουν ορισμένα δημοσιεύματα, αλλά ήταν τουλάχιστον είκοσι μέρες στη δημοσιότητα, απ' όταν ξεκίνησαν οι διαδικασίες της επιτροπής, δηλαδή από τις 8 Μαρτίου - αναφέρεται στους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς, για τους οποίους το αίτημα έκδοσης έχει απορριφθεί κατ' επανάληψη από τον Άρειο Πάγο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ήμουν ιδιαίτερα οξύς, πράγμα που δεν συνηθίζω, στη σημερινή συζήτηση, διότι, εάν ο κ. Θεοχαρόπουλος, ο οποίος μίλησε το πρωί και άνοιξε αυτό το θέμα, είχε μπει στον κόπο να διαβάσει τη διάταξη και τις τροποποιούμενες διατάξεις και αν είχε μπει στον κόπο να κοιτάξει τα πρακτικά των επιτροπών, θα είχε διαπιστώσει αυτό που του είπαν και άλλοι συνάδελφοι όχι από τον ΣΥΡΙΖΑ - ο κ. Βορίδης, για παράδειγμα - , ότι η συγκεκριμένη διάταξη έχει να κάνει με τις άδειες καταδικασθέντων και εγκλείστων στις ελληνικές φυλακές, οι οποίοι, εφόσον έχουν εκτίσει το 1/5 της ποινής τους, αν υπάρχει θέμα έκδοσης ή απόφαση έκδοσης, δεν δικαιούνται να λάβουν άδεια. Σας είπα για ποιον λόγο έρχεται αυτή η διάταξη. Διότι, αν έχουμε έναν κρατούμενο καταδικασθέντα - γι' αυτό αναφέρεται σε τροποποίηση του συγκεκριμένου άρθρου του Σωφρονιστικού Κώδικα, του άρθρου 55- ο οποίος έχει καταδικασθεί από ποινικό δικαστήριο και ο οποίος έχει ζητήματα ανοικτά ως προς την έκδοσή του, αυτός δεν μπορεί να πάρει άδεια. Διότι καταλαβαίνετε κι εσείς πως ο άνθρωπος αυτός στην πρώτη άδεια θα επιχειρήσει να μην επανέλθει στη φυλακή. Διότι, ακόμη κι αν εκτίσει την ποινή του στην Ελλάδα, τον αναμένει η έκδοση, η δίκη σε ένα άλλο ξένο κράτος, το οποίο ζητάει την έκδοση, και η ενδεχόμενη καταδίκη του. Σας λέω ότι τα αδικήματα για τα οποία ζητείται έκδοση είναι βαριά αδικήματα. Είναι φόνοι, ναρκωτικά, trafficking. Είναι τέτοια αδικήματα. Εάν, λοιπόν, εμείς δεν λάβουμε αυτή τη νομοθετική πρωτοβουλία, θα υπάρχει κίνδυνος η χώρα να γίνει περίγελος της παγκόσμιας κοινότητας. Όταν έρθει η ώρα της έκδοσης, αυτός θα έχει εξαφανιστεί. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, τι εξυπηρετεί η διάταξη. Δεν έχει να κάνει σε τίποτα με πολίτες άλλης χώρας οι οποίοι δεν έχουν καμμία ποινική καταδίκη. Μάλιστα εξανέστην, διότι αυτή η ρητορική, μια στείρα αντιπολιτευτική ρητορική, συνδέθηκε με εθνικά ζητήματα και με άστοχες και επιπόλαιες τοποθετήσεις που έλαβαν χώρα πριν από είκοσι τέσσερις ώρες. Και θέλω να αναφερθώ και σε αυτό, γιατί ο κ. Κατσίκης με φόρτιση στην τοποθέτησή του αναφέρθηκε και σε εμένα και στις δηλώσεις μου, και να πω ότι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν ένας Έλληνας Βουλευτής μιλάει δημόσια και λέει «εάν δύναται, να παρακαμφθεί η δικαιοσύνη, να παρακαμφθούν οι αποφάσεις της δικαιοσύνης», αυτό δεν είναι μόνο ένας αόριστος υποθετικός λόγος. Αυτό μπορεί να παρουσιαστεί και ως ενδεχόμενο. Επομένως θέλω να τονίσω για άλλη μια φορά, όπως μίλησε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος ο οποίος εκφράζει την Κυβέρνηση, ότι αυτή ήταν μια άστοχη δήλωση, την οποία προσπάθησε, όσο το δυνατόν, να ακυρώσει με μια διορθωτική γραπτή του δήλωση ο συνάδελφος Βουλευτής. Σε αυτά, λοιπόν, τα ζητήματα να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί, διότι δεν μπορεί στα καλά καθούμενα και χωρίς να υπάρχει κανένα υπόβαθρο να ανοίγονται τέτοια ζητήματα. Το λέω όσο πιο ήρεμα μπορώ. Ειλικρινά σας λέω, όταν το πρωί είδα τέτοιες δηλώσεις να κάνουν τον γύρο του διαδικτύου, όταν έχουν δοθεί οι διαβεβαιώσεις και οι διευκρινίσεις που ζητήθηκαν και όταν η διάταξη είναι απολύτως κατανοητή ότι μιλάει για καταδικασθέντες οι οποίοι είναι έγκλειστοι, λόγω της καταδίκης τους, στα σωφρονιστικά ιδρύματα της χώρας, αυτό ξεπερνάει κάθε όριο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έγινε μια κριτική στην Κυβέρνηση και κατά τη διάρκεια των συζητήσεων στην επιτροπή, αλλά και σήμερα, ότι η Κυβέρνηση έφερε την κύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης - και μάλιστα όχι απλή κύρωση, αλλά σχέδιο νόμου - μαζί με μια απόφαση - πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία, το επαναλαμβάνω, εκκρεμούσε από το 2009, δηλαδή έχουν περάσει εννιά χρόνια για να γίνει η αναγκαία ενσωμάτωση, και με άλλες διατάξεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης οι οποίες είναι απαραίτητες για την εύρυθμη λειτουργία των Υπηρεσιών που άπτονται της εποπτείας του Υπουργείου. Δεν σας το κρύβω ότι ήμουν σίγουρος για το σημερινό αποτέλεσμα και τη σημερινή εικόνα. Από αυτούς που μας κατηγορούσαν ότι δήθεν δεν δείχνουμε εκείνη την ιερότητα απέναντι στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, ξέρετε πόσοι Βουλευτές δήλωσαν για να μιλήσουν στη σημερινή συνεδρίαση; Λοιπόν, για να ξέρετε: Από τον ΣΥΡΙΖΑ έχουν δηλωθεί δεκαεννέα Βουλευτές, από τη Νέα Δημοκρατία τέσσερις, από τη Χρυσή Αυγή δύο, ένας από το Ποτάμι, κανένας από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Ποσοστιαία είμαστε εντάξει.
Μια χαρά είσαστε. Τι να σας πω! Θέλω, λοιπόν, να πω, κύριοι συνάδελφοι, ότι η υποκρισία περισσεύει, όταν κατηγορείτε την Κυβέρνηση ότι δεν δείχνει το ενδιαφέρον για την υπό κύρωση σύμβαση και όταν εμφανίζεται αυτή η εικόνα, να μη συμμετέχει στη συζήτηση κανένας Βουλευτής ή ελάχιστοι. Εγώ δεν θέλω να πω για Φαρισαίους και υποκριτές, αλλά εδώ ορισμένοι θα πρέπει να λαμβάνουν πολύ σοβαρά υπ' όψιν την εικόνα που δίνουν κατά τη συζήτηση και το ενδιαφέρον που επιδεικνύεται από τα κόμματά τους. Δεύτερον, κατηγορήθηκε η Κυβέρνηση ότι έφερε στην Ολομέλεια κάποιες τροπολογίες. Κατά πρώτον, θέλω να πω ότι σε πάρα πολλές οι αρμόδιοι Υπουργοί ήρθαν στις επιτροπές και τις παρουσίασαν, για να είναι σε γνώση όλων των Βουλευτών όλων των κομμάτων και να μην έρθουν τελευταία στιγμή στην Ολομέλεια. Υπήρξαν και τροπολογίες οι οποίες ήρθαν κατευθείαν στην Ολομέλεια. Ξέρετε πολύ καλά ότι για έκτακτα θέματα αυτό το πράγμα δικαιολογείται. Δεν θα αναφέρω τι γινόταν με την προηγούμενη κυβέρνηση. Δεν θα το αναφέρω, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, διότι θυμόμαστε τελευταίες μέρες του 2014 ότι είχαν έρθει σε μια συνεδρίαση, αν δεν κάνω λάθος, πάνω από εβδομήντα τροπολογίες. Το βγάζω από τη συζήτηση. Αυτά τα λέω γι' αυτούς που μας κάνουν κριτική. Θέλω, όμως, να τονίσω ότι στη σημερινή συζήτηση δεν κατατέθηκαν μόνο τροπολογίες από την Κυβέρνηση και τους Υπουργούς της Κυβέρνησης. Κατατέθηκαν και τροπολογίες από την Αντιπολίτευση. Για δυο από αυτές τις τροπολογίες, μάλιστα, είπα ότι είναι σε απολύτως θετική κατεύθυνση. Πολύ καλά έκαναν οι συνάδελφοι, και του ΚΚΕ και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, και τις κατέθεσαν. Όμως, αν αυτό το πράγμα ισχύει για τους Βουλευτές της Αντιπολίτευσης, γιατί δεν ισχύει για την Κυβέρνηση; Κι αν καταθέτουν τροπολογίες Βουλευτές της Αντιπολίτευσης στην Ολομέλεια, γιατί δεν μπορεί να το κάνει η Κυβέρνηση και οι Υπουργοί, οι οποίοι παρουσίασαν τις τροπολογίες, έμειναν εδώ, απάντησαν σε ερωτήσεις κ.ο.κ.; Επομένως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να μη δημιουργούμε θέματα εκεί που δεν υπάρχουν. Θεωρώ ότι είναι η επιτομή της καλής νομοθέτησης να έρχεται ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, να περιλαμβάνει ένα βασικό νομοθέτημα, ένα κύριο νομοθέτημα, ένα άλλο το οποίο έχει καθυστερήσει επί εννιά χρόνια και λοιπές διατάξεις τις οποίες δεν τις φέρνει με τροπολογίες, αλλά είναι διατάξεις του σχεδίου νόμου και μπορούν οι Βουλευτές έγκαιρα να τις διαβάσουν, να ξέρουν το περιεχόμενό τους και να τοποθετηθούν υπεύθυνα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χθες συνέβη κάτι, για το οποίο δεν είδα καμμία ανακοίνωση κόμματος και καμμία τοποθέτηση σήμερα στη Βουλή. Χθες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στον Πειραιά είχαμε βία κατά πολιτικού κόμματος και κατά στελέχους πολιτικού κόμματος. Και απορώ η Νέα Δημοκρατία, η Δημοκρατική Συμπαράταξη, το Ποτάμι, όλοι αυτοί που με το παραμικρό - και δικαίως τις περισσότερες φορές - καταγγέλλουν με σφοδρότητα - και δικαίως, επαναλαμβάνω - περιστατικά βίας - αδίκως δείχνουν την Κυβέρνηση σε τέτοιες περιπτώσεις, αδίκως γι' αυτό, δικαίως τα στηλιτεύουν - γι' αυτό το περιστατικό το οποίο συνέβη χθες στον Πειραιά από καμμιά εκατόν πενηνταριά - διακόσιους εγκάθετους δεν είχαν να πουν τίποτα;
Και στη Θεσσαλονίκη είχαμε βία.
Είχαμε βία κατά πολιτικού κόμματος και στελέχους πολιτικού κόμματος. Δεν είχατε να πείτε τίποτα; Ή οι εκλεκτικές συγγένειες του κ. Μαρινάκη με την οικογένεια Μητσοτάκη απαγορεύουν την έκδοση ανακοινώσεων; Ή το γεγονός ότι οι εφημερίδες του κ. Μαρινάκη είναι οι ντουντούκες της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, αυτό απαγορεύει στη Δημοκρατική Συμπαράταξη να εκδώσει μία ανακοίνωση, έτσι, για τα μάτια του κόσμου; Τι συμβαίνει τελικά; Έχουμε επιλεκτικά περιστατικά βίας και μάλιστα αυτά που συνδυάζονται με την άσκηση ποινικής δίωξης κατά του κ. Μαρινάκη για τη σοβαρότατη υπόθεση του «NOOR 1»; Διότι δεν υπήρχε κανένα άλλο αντικείμενο διαμαρτυρίας από αυτούς τους τύπους, οι οποίοι παρίσταναν χθες τους διαμαρτυρόμενους. Για αυτά, λοιπόν, τα πολύ σοβαρά επεισόδια, τα οποία μας οδηγούν στο 1963 και στις αντισυγκεντρώσεις, όταν μίλαγε ο Λαμπράκης, δεν έχει να πει τίποτα η Αντιπολίτευση; Τα υποθάλπει και τα καλύπτει; Όμως, όσο και να τα καλύπτει, οι ιδιαίτερες σχέσεις με επιχειρηματικά συμφέροντα αποκαλύπτονται και τις αντιλαμβάνεται και ο ελληνικός λαός. Αντιλαμβάνεται, επίσης, και κάτι άλλο, ότι η Κυβέρνηση δεν χαρίζεται σε κανέναν, δεν έχει προνομιακές σχέσεις με κανέναν επιχειρηματία και αφήνει τους θεσμούς, τους αρμόδιους θεσμούς, να πράξουν αυτά που πρέπει να πράξουν. Και γι' αυτά κρίνονται, όπως κρινόμεθα όλοι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μου έκανε εντύπωση μια αποστροφή του εισηγητή της Χρυσής Αυγής, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ έδινε τα εύσημα στη ΛΑΕ για τις κινητοποιήσεις για τους πλειστηριασμούς. Εγώ δεν έχω να πω πολλά πράγματα, διότι πλέον τι να τα λέμε, τι να μην τα λέμε. Είχαμε πει στις 21 Δεκεμβρίου του προηγούμενου χρόνου στη Βουλή ότι, αν κάποιος έχει υπ' όψιν του να έχει εκτεθεί και να έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία πλειστηριασμού πρώτης κατοικίας, λαϊκής κατοικίας, να έλθει στο Κοινοβούλιο και να το πει. Από τον Δεκέμβριο μέχρι σήμερα, που τελειώνει ο Μάρτιος, κανένας δεν έχει προβεί σε τέτοια δήλωση ή καταγγελία. Είχα πει, επίσης, τότε, ότι το έχουμε κι εμείς ανάγκη, για να μπορέσουμε να προλάβουμε κάποιες καταστάσεις. Αυτό τι αποδεικνύει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Ότι μέχρι σήμερα ο νόμος λειτουργεί στον απόλυτο βαθμό και δεν υπάρχει καμμία πρώτη κατοικία και καμμία λαϊκή κατοικία που να έχει πλειστηριαστεί, γιατί, αν είχε υπάρξει, όχι μία, αλλά μισή, κάποιοι θα είχαν χαλάσει κατά κυριολεξία τον κόσμο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έγινε αναφορά - και εκεί πραγματικά αντέδρασα - και από τον κ. Αμυρά σε κάτι. Δεν είναι εδώ τώρα και δεν μου αρέσει να μιλάω, όταν είναι κάποιος απών. Όμως, δεν γίνεται να έχω προβεί σε μία κατηγορηματική δήλωση στις 12.00΄, μόλις ξεκίνησε η συνεδρίαση, για το ζήτημα αυτό, να υπάρχουν δηλώσεις του Κυβερνητικού Εκπροσώπου, του κ. Τζανακόπουλου, από χθες και να εγκαλείται η Κυβέρνηση γιατί δεν πήρε θέση στις δηλώσεις του κ. Κατσίκη. Όλα τα πράγματα έχουν και ένα όριο. Και δεν μένουμε εμείς καθόλου αδιάφοροι σε ψευδείς κατηγορίες, σε συκοφαντίες ή σε παραποίηση της πραγματικότητας, απλώς για να λέγεται στη Βουλή κάτι εις βάρος της Κυβέρνησης. Ελπίζω ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του κόμματος να το κατάλαβε.
Κύριε Υπουργέ, μου επιτρέπετε μια ανακοίνωση;
Βεβαίως, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα εννέα μαθήτριες και μαθητές και πέντε εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 3ο και 5ο Δημοτικό Σχολείο Άρτας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Συνεχίστε, κύριε Υπουργέ.
Επίσης, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Ποταμιού είχε την έμπνευση - σωστά, κατά τη γνώμη μου - να μας αναφέρει σχετικά με τα οικονομικά του κόμματός του ότι είναι τακτοποιημένα και ότι έχουν και πλεόνασμα. Αυτή την παρατήρηση την απηύθυνε στην Κυβέρνηση; Γιατί τουλάχιστον ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι σήμερα είναι από εκείνα τα κόμματα που είναι απολύτως συνεπή στις υποχρεώσεις τους, αντίθετα με το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία που έχουν αυτή την ώρα δάνεια δεκάδων εκατομμυρίων απλήρωτα. Το ερώτημα, όμως, προς το Ποτάμι ως κόμμα είναι το εξής: Ξέρουν ότι συμπράττουν σήμερα με ένα κόμμα, το οποίο έχει χρέη στις τράπεζες, που δημιούργησε με απαράδεκτο τρόπο, «υποθηκεύοντας» την κρατική επιχορήγηση, και ότι με τη διαδικασία ενοποίησης και έκδοσης νέου ΑΦΜ, αυτά τα δάνεια θα μείνουν απλήρωτα και ότι αυτό το γεγονός τούς καθιστά συνενόχους; Ας μας δώσουν μία απάντηση τι θα γίνει με τα δάνεια που είχε πάρει το ΠΑΣΟΚ, τώρα που μαζί με το ΠΑΣΟΚ δημιουργούν νέο φορέα. Εμείς θα τους περιμένουμε εδώ στη Βουλή να ακούσουμε και εάν έχουν κάτι να μας πουν και για τις βαλίτσες του Τσουκάτου και τις μίζες που έπαιρναν από τη «SIEMENS» και το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, δηλαδή τα ομολογημένα. Τέλος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να κάνω μία αναφορά στο νομοσχέδιο, θέλω να πω ότι αυτά που αναφέρθηκαν ως γεγονότα στις φυλακές είναι απολύτως αβάσιμα. Δεν υπήρχε κανένα μαστίγωμα. Υπήρξε ανακοίνωση του Υπουργείου Δικαιοσύνης, η οποία το διέψευδε, υπήρχαν διάφορα νομοσχέδια στον κίτρινο Τύπο.
Και τα δελτία Τύπου τι ήταν; Έτσι τα βγάλατε;
Μπορείτε να μη διακόπτετε; Τα παραπάνω ήταν απολύτως αβάσιμα και τα διέψευσε και ο ίδιος ο φερόμενος ως θύμα! Όμως, για να μην υπάρχει κανένα ερωτηματικό, διετάχθη από τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Δικαιοσύνης ΕΔΕ, για να ξεκαθαριστεί απολύτως η κατάσταση. Ότι θα συμβαίνουν στη φυλακή ορισμένα επεισόδια είναι βέβαιο, κυρίες και κύριοι. Όμως, το ζήτημα είναι αυτά να είναι μεμονωμένα και να μην είναι συχνά. Διότι ορισμένοι από αυτούς που είναι έγκλειστοι δεν θέλουν να καταλάβουν ότι υπάρχει νόμος και ότι ακολουθείται μία διαδικασία αυστηρή στις φυλακές. Νομίζουν ότι μπορούν να συνεχίσουν να αδικοπραγούν. Εκεί, λοιπόν, θέλω να σας πω ότι σε όλες τις περιπτώσεις που εντοπίστηκαν επενέβη εισαγγελέας και οι δράστες οδηγήθηκαν σε πειθαρχικά κελιά και ήδη έχει ξεκινήσει η διαδικασία για την επιβολή των σχετικών πειθαρχικών κυρώσεων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εάν συζητάμε σήμερα την κύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης, είναι γιατί υπήρχαν μακρόχρονοι αγώνες - πάνω από αιώνα - του γυναικείου κινήματος. Και θέλω να πω ότι το γυναικείο κίνημα στην Ελλάδα πήρε πνοή και δύναμη τα χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση, διότι τότε βρέθηκε σε αυτό το μεγάλο κύμα ριζοσπαστικοποίησης της ελληνικής κοινωνίας και μέσα στο κλίμα απελευθέρωσης ιδεών και ανθρώπων εκείνη την περίοδο, αναπτύχθηκε και δυνάμωσε. Όμως, το φεμινιστικό κίνημα εκείνη την περίοδο διασταυρώθηκε και με την Αριστερά και μάλιστα με εκείνο το κομμάτι της Αριστεράς, την ανανεωτική κομμουνιστική Αριστερά, το ΚΚΕ Εσωτερικού και την ΕΚΟΝ «Ρήγας Φεραίος», τα οποία είχαν εντάξει στον προγραμματικό τους λόγο και στο θεωρητικό τους οπλοστάσιο όλες εκείνες τις αναζητήσεις και τις επεξεργασίες του δυτικού μαρξισμού, ο οποίος γιγαντώθηκε μετά τον Μάιο του 1968 σε όλη την Ευρώπη και ο οποίος στις αναλύσεις του έλεγε ότι ο σύγχρονος καπιταλισμός δεν διαπερνάται μόνο από την κύρια αντίθεση κεφαλαίου - εργασίας, αλλά και από επιμέρους αντιθέσεις, πάνω στις οποίες δημιουργήθηκαν το οικολογικό κίνημα, το γυναικείο κίνημα, το κίνημα της νεολαίας και των δικαιωμάτων. Για αυτό ακριβώς τότε το κόμμα της κομμουνιστικής ανανέωσης, το ΚΚΕ Εσωτερικού, μπόρεσε να περπατήσει μαζί με τα κινήματα κοινωνικής κριτικής, να τα βοηθήσει όσο μπορούσε στην ανάπτυξή τους και γι' αυτό υπήρχαν εκείνα τα θετικά αποτελέσματα για το φεμινιστικό κίνημα από την πρώτη περίοδο μετά τη Μεταπολίτευση. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν συζητάμε σήμερα μόνο για τη βία κατά των γυναικών. Συζητάμε γενικότερα για την ενδοοικογενειακή βία. Και θέλω να σας τονίσω κάτι που αδικήθηκε στη σημερινή συζήτηση. Εάν η γυναίκα είναι μια φορά απροστάτευτη, το παιδί που πέφτει θύμα βίας είναι εκατό φορές απροστάτευτο. Για αυτό ακριβώς σήμερα από του Βήματος της Εθνικής Αντιπροσωπείας κάνω μία έκκληση στις νηπιαγωγούς, στους δασκάλους και στις δασκάλες, στους καθηγητές και στις καθηγήτριες να γίνουν η ασπίδα προστασίας των παιδιών, όχι μόνο για να τα ενημερώσουν για τα δικαιώματά τους, αλλά και για να καταγγείλουν βίαιες συμπεριφορές εις βάρος των παιδιών. Διότι ξέρετε πολύ καλά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι τα παιδιά πέφτουν θύματα «φιλόστοργων» γονέων - είτε του πατέρα είτε της μητέρας, πολλές φορές - και αυτή η συμπεριφορά των γονέων έχει καταστροφικά αποτελέσματα για τη ζωή των παιδιών. Υπάρχουν εγχαράξεις εξαιτίας αυτής της συμπεριφοράς που δεν μπορούν να αναιρεθούν μέχρι το πέρας της ζωής ενός ανθρώπου. Και ακριβώς εδώ είναι η μεγάλη ευθύνη της κοινωνίας και όλων των δημόσιων και κρατικών λειτουργών. Ξέρετε δε πολύ καλά και από τελευταία περιστατικά ότι υπήρξαν μέχρι και παιδοκτονίες και από τους δυο γονείς και αυτά είναι σοβαρά ζητήματα που πρέπει και να έχουμε υπ' όψιν μας και να αντιμετωπίσουμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κανένα νομοσχέδιο και κανένας νόμος δεν λύνει από μόνος του τα κοινωνικά προβλήματα. Όμως, αισθάνομαι σήμερα βαθιά τιμή που εισηγούμαι στη Βουλή των Ελλήνων το παρόν νομοσχέδιο, διότι ακριβώς θέτει τα θεμέλια αντιμετώπισης μιας βασικής παθογένειας που ταλαιπωρούσε και τις γυναίκες και τα παιδιά όλα αυτά τα χρόνια και, μάλιστα, πολλές φορές αυτά τα περιστατικά συνέβαιναν στη διπλανή πόρτα. Πλέον υπάρχει το νομοθετικό οπλοστάσιο αντιμετώπισής τους, αλλά και κάτι άλλο πιο σημαντικό: Αυτός ο νόμος που έχουμε μπροστά μας παίζει και έναν παιδευτικό ρόλο για την κοινωνία και ίσως αυτό είναι η μεγαλύτερη προσφορά της Βουλής, η ψήφιση των συγκεκριμένων διατάξεων σήμερα στην Ολομέλεια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θεωρούσα πάντοτε ότι η συζήτηση στην Ολομέλεια είναι μια συνέχεια των συζητήσεων στις επιτροπές. Απάντησα αναλυτικά σε όλα τα ζητήματα που άπτονται των λοιπών διατάξεων του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Δεν έχω ειλικρινά να σας πω κάτι περισσότερο σήμερα. Μια επαναφορά, όμως, κάποιων ισχυρισμών για διατάξεις που διαλαμβάνονται στο σχέδιο νόμου, θα έλεγα ότι είναι προβληματικές. Διευκρίνισα και στην επιτροπή ότι σχετικά με τη στελέχωση της EUROJUST δεν αλλάζουμε καμμία διάταξη του υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου όσον αφορά στον τρόπο επιλογής των εισαγγελέων και τον χρόνο θητείας. Δεν αλλάζουμε τίποτα, πολύ δε περισσότερο που την επιλογή δεν την πραγματοποιεί η Κυβέρνηση, αλλά το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο. Το μόνο που κάνουμε με τη συγκεκριμένη διάταξη είναι να ενισχύουμε τους Έλληνες εισαγγελείς και την ελληνική παρουσία στη EUROJUST, διότι σας λέω ότι είμαστε η μόνη χώρα με τη μονοπρόσωπη στελέχωση της συγκεκριμένης υπηρεσίας. Όλες οι άλλες χώρες είχαν μια διευρυμένη δυνατότητα και από εισαγγελείς και από λοιπούς κρατικούς λειτουργούς. Επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι προκλητικό να προσπαθεί η Κυβέρνηση να ενισχύσει με εμπειρογνώμονες την Εισαγγελία Διαφθοράς, μια διάταξη η οποία κινείται στο διηνεκές - δεν είναι ούτε για δυο χρόνια ούτε για πέντε χρόνια - και να γίνονται αναφορές ότι εδώ θέλουμε να κάνουμε χατίρια στον Αναπληρωτή Υπουργό Δικαιοσύνης. Δεν ξέρω τι άλλο θα ακούσουμε σε αυτή την Αίθουσα!
Κύριε Υπουργέ, παρακαλώ να ολοκληρώνετε.
Τελειώνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε. Δεν θέλουμε να στελεχώνονται οι υπηρεσίες, οι διωκτικές αρχές με το κατάλληλο προσωπικό; Σας έχω δε τονίσει και ανέφερα ότι σχετικά με τα συναινετικά διαζύγια, που έγινε μια αναφορά, σε συνεννόηση με τον δικηγορικό σύλλογο προσδιορίσαμε την ελάχιστη αμοιβή του δικηγόρου στο επίπεδο που ήταν και ενώπιον των δικαστηρίων και καταργήσαμε το τέλος χαρτοσήμου, ακριβώς για να μην υπάρχει περαιτέρω δαπάνη των πολιτών, όταν προσέρχονται στα συναινετικά διαζύγια ενώπιον του συμβολαιογράφου. Είναι μια απολύτως θετική διάταξη για τους πολίτες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν έχω να πω κάτι περισσότερο. Θεωρώ, όμως, ότι είναι άδικο μια συζήτηση και μια στάση των κομμάτων, η οποία θα αποτυπωθεί και στην ψηφοφορία, που είναι υποστηρικτική και θετική για τη νομοθετική πρωτοβουλία που πήρε η Κυβέρνηση, να εξαντλείται σε κατηγορίες ήσσονος σημασίας, σε κατηγορίες που δεν έχουν καμμία βάση και δεν εδράζονται στις διατάξεις του νόμου. Θεωρώ ότι είναι καλό για το πολιτικό σύστημα, για τη δημοκρατία μας, να διαφωνούμε και να διαφωνούμε εντόνως στα θέματα που υπάρχει ουσιαστική διαφωνία, αλλά, όταν συμφωνούμε, δεν υπάρχει κανένας λόγος να εμφανιζόμαστε κατά αυτόν τον τρόπο ενώπιον του ελληνικού λαού. Απογοήτευση δίνουν μερικοί στον ελληνικό λαό με αυτή τη στάση και δεν είναι η ώρα των απογοητεύσεων. Η Ελλάδα μπαίνει σε έναν δρόμο αισιοδοξίας και για το πολιτικό σύστημα αλλά και για τον ίδιο τον ελληνικό λαό και αυτό γίνεται σιγά - σιγά αντιληπτό. Σας ευχαριστώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.
Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Πάλλης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Υπουργός έκλεισε, λέγοντας ότι δεν έχει να πει κάτι περισσότερο. Εγώ μετά από μισή ώρα τοποθέτησης του Υπουργού, μάλλον έχω να πω λιγότερα από ό,τι είχα να πω πριν. Στο νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα το πιο βασικό κομμάτι είναι η κύρωση της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, η γνωστή Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Κατ' αρχάς, είναι πολλαπλά σημαντικό, διότι η ίδια η σύμβαση είναι πολύ σημαντικό βήμα στην κατοχύρωση των δικαιωμάτων των γυναικών που αναγνωρίζει, φέρνει στο φως και προσπαθεί να προβάλει και να καταστείλει τις ειδικές μορφές βίας και καταπίεσης που υφίστανται οι γυναίκες ακριβώς λόγω του φύλου τους. Έπειτα είναι σημαντικό, γιατί, αναγνωρίζοντας το φύλο πρωτίστως ως έννοια κοινωνική, στέκεται απέναντι τόσο σε βαθιά ριζωμένες προκαταλήψεις, που πολλές φορές αποκαλούμε «παραδοσιακές αξίες»... Κυρία Αντωνίου, μη φεύγετε. Ας μείνει κάποιος να εκπροσωπήσει την Αξιωματική Αντιπολίτευση στην Ολομέλεια.
Δηλαδή, δεν έχουμε καμμία ανάγκη; Τόσο πολύ με θέλετε εδώ;
Έστω κάποιος συνάδελφος.
Κύριε Πάλλη, συνεχίστε την ομιλία.
...όσο και σε έμφυλους ρόλους και συμπεριφορές που πολλές φορές δικαιολογούν ή συγκαλύπτουν εγκλήματα. Τρίτον, γιατί περιλαμβάνει στις ποινικές κολάσιμες πράξεις και συμπεριφορές μια σειρά πρακτικών που μέχρι τώρα αγνοούνταν ή δικαιολογούνταν, όπως η προτροπή σε ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων ή η επίμονη παρακολούθηση - ενόχληση, γνωστή ως stalking. Ακόμα γιατί δίνει έμφαση εξίσου στην πρόληψη της βίας, στην προστασία των θυμάτων και στη δίωξη και στην αναμόρφωση, όπου είναι δυνατόν, των δραστών, προτείνοντας σειρά καινοτόμων παρεμβάσεων σε επίπεδο νομοθεσίας, θεσμών και πρακτικών. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτά. Κατ' αρχάς, είναι σημαντικό ότι αυτή η Κυβέρνηση φέρνει τη σύμβαση στη Βουλή, γιατί μπορεί τα κόμματα που συγκροτούσαν τις προηγούμενες κυβερνήσεις να συμφωνούσαν φυσικά με την κύρωσή της, αλλά εκ του αποτελέσματος φαίνεται ότι δεν ήταν στις προτεραιότητές τους. Άρα μπορεί πράγματι να μην αποτελεί κάποια τρομερή πρωτοβουλία της τωρινής Κυβέρνησης η κύρωση της σύμβασης, αλλά είναι γεγονός πως αυτή η Κυβέρνηση τη φέρνει, όταν οι προηγούμενες την παρέπεμπαν στις ελληνικές καλένδες. Δεν είναι η συνάδελφος από την Αξιωματική Αντιπολίτευση εδώ. Εγώ θα ήθελα τους τέως Υπουργούς Δικαιοσύνης, που είναι στελέχη, Βουλευτές της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και κατά τη διάρκεια των επιτροπών αλλά και σήμερα να μην περιφέρονται στους διαδρόμους του Κοινοβουλίου, να είναι εδώ στην Αίθουσα και να εξηγήσουν γιατί δεν τα έφεραν, γιατί δεν ήρθε έστω η σύμβαση, όπως μας τη ζητήσαν να ψηφιστεί, στη Βουλή. Έχουμε δει πολλές κυρώσεις να στέκουν χρόνια. Το ίδιο είχαν σκοπό. Δυστυχώς, σκέφτομαι ότι είχαν και άποψη γιατί δεν την έφερναν. Και η άποψη είναι σε αυτές τις παραδοσιακές αξίες. Δεν θέλουν να ακουμπήσουν παραδοσιακές αξίες της ελληνικής κοινωνίας, του συντηρητισμού, αυτό που κάποιοι λένε στις εκλογές: «Εγώ έχω εκατό ψήφους να σου δώσω» στη δημοκρατία μας. Είναι, λοιπόν, σημαντικό νομοσχέδιο, το φέρνει η Κυβέρνηση. Είναι σημαντικό το νομοσχέδιο, γιατί είναι μια ψηφίδα ενός μεγαλύτερου παζλ, του δικαιωματικού παζλ που σχεδιάζει, κατασκευάζει τούτη η Κυβέρνηση, με την επέκταση του συμφώνου συμβίωσης, με την αναγνώριση ταυτότητας φύλου, με το επικείμενο νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών για την ισότητα των φύλων, που καλύπτει και άλλα θέματα που η σύμβαση δεν περιλαμβάνει, όπως τα εργασιακά. Τέλος, είναι σημαντικό ότι έρχεται να στηρίξει και να ενισχύσει μια σπουδαία, πολύπλευρη δουλειά που έχει γίνει από τη Γενική Γραμματεία Ισότητας, το ΚΕΘΙ και από άλλες υπηρεσίες και δομές. Στα ένα - δύο λεπτά που μου μένουν, κύριε Πρόεδρε, για να κλείσω και νωρίτερα, θα ήθελα να αναφερθώ στις τροποποιήσεις για την τροπολογία του Υπουργείου Εσωτερικών για τα θέματα της ιθαγένειας. Δεν είμαστε ικανοποιημένοι. Τα παιδιά αυτά που μεγαλώνουν γύρω μας εδώ και χρόνια, οι άνθρωποι που η θεσμική μνήμη του κράτους και οι δημόσιοι υπάλληλοι φρόντιζαν ποτέ να μην έχουν όλα εκείνα τα απαραίτητα έγγραφα για να μπορέσουν κάποια στιγμή να κατοχυρώσουν τα νόμιμα δικαιώματά τους, με τους νόμους που ισχύανε, όχι μόνο ανοίξανε μια πόρτα πριν από δύο χρόνια, ερχόμαστε τώρα να απλοποιήσουμε, να διευθετήσουμε διαδικασίες. Είναι δικαίωμά τους. Είναι τα παιδιά που κρατήσαν τα σχολειά ανοικτά στην επαρχία και το ξέρουμε όλοι μας αυτό. Είναι οι γονείς τους που με τον μόχθο τους, με τα «μαύρα» πολλές φορές μεροκάματα - και για αυτό δεν έχουν δικαίωμα κάποιοι από αυτούς - στηρίξαν την Ελλάδα σε εποχές που κάποιοι έτρωγαν με χρυσά κουτάλια. Τέλος, κύριε Υπουργέ, εδώ έχετε απόλυτο δίκιο. Δεν μπορεί από τη μια να μας κατηγορεί η Αξιωματική Αντιπολίτευση ότι φέρνουμε ένα νομοσχέδιο που τροποποιεί και τον νόμο, ώστε η κύρωση να αποκτήσει υπόσταση, γιατί αυτό κάνουμε επί της ουσίας, να μας κατηγορούν για την ορθή νομοθέτηση περί αυτού και ταυτόχρονα να φέρνουν τροπολογίες θετικές. Αναφερθήκατε σε δύο θετικές τροπολογίες. Εγώ θα ήθελα την αναφορά σας και στις άλλες δύο τροπολογίες του Κομμουνιστικού Κόμματος, τις 1520 και 1521. Κατανοώ και εγώ - αναφέρει και ο συνάδελφος, ο κ. Φίλης - ότι δεν είναι της παρούσης, αλλά θα ήθελα από την πλευρά σας μια τοποθέτηση για το πώς και κατά πόσο μπορούν να συζητηθούν και αυτές. Θεωρώ ότι είναι σε θετική κατεύθυνση και αυτή η επικοινωνία και με την Αντιπολίτευση θα πρέπει να αρχίσει σε αυτή τη βάση, επί της ουσίας, κι όχι στη στείρα αντιπαράθεση. Ευχαριστώ πολύ. Νομίζω μας κάλυψε ο Υπουργός αρκετά πριν τελειώσουν και οι συνάδελφοι.
Ευχαριστούμε τον κ. Πάλλη και για την οικονομία του χρόνου.
Οι δευτερολογίες θα γίνουν μετά, κύριε Πρόεδρε;
Ναι, κυρία Κεφαλίδου. Υπολείπονται ακόμα έξι ομιλητές και μετά θα ακολουθήσουν οι δευτερολογίες των αγορητών και εισηγητών. Κυρία Αναγνωστοπούλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρά το γεγονός ότι θεωρώ ότι ο Υπουργός έκλεισε τη συζήτηση, θεωρώ ότι είναι σημαντικό στα Πρακτικά αυτής της Βουλής και για τον ιστορικό του μέλλοντος, να ακουστεί και να καταγραφεί η φωνή των Βουλευτών, έστω κι αυτών των λίγων, του ελληνικού Κοινοβουλίου, για ένα τόσο σημαντικό θέμα. Γίναμε μάρτυρες από το πρωί μίας κριτικής αντιμετώπισης του Υπουργού που καταθέτει το νομοσχέδιο από την Αξιωματική Αντιπολίτευση και την υπόλοιπη Αντιπολίτευση, ότι το νομοσχέδιο περιέχει και πολλές άλλες διατάξεις και δεν αφήνει το Κοινοβούλιο να επικεντρωθεί σε αυτή την εμβληματική σύμβαση. Κι όμως, όχι μόνο ο αριθμός των Βουλευτών που δηλώθηκαν από τα υπόλοιπα κόμματα ήταν ελάχιστος, αλλά κι αυτοί που δηλώθηκαν από την Αξιωματική Αντιπολίτευση και πήραν τον λόγο, κυρίως οι άρρενες, κατ' εξοχήν οι άρρενες και μάλιστα τα πρωτοκλασάτα στελέχη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ουδόλως αναφέρθηκαν στο νομοσχέδιο, στη σύμβαση. Ασχολήθηκαν με τα αρρενωπά θέματα, τα εθνικά θέματα, με αυτά που μόνο οι άνδρες ασχολούνται κι όχι οι γυναίκες. Γιατί, όπως έχουμε δει, όπως έχουμε διαπιστώσει, οι γυναίκες που ασχολούνται με αρρενωπά, τέτοιου είδους, θέματα υφίστανται σκληρή, δριμύτατη κριτική, μέχρι εξαφανίσεως, μέχρι πολιτικής και προσωπικής χαρακτηριολογικής δολοφονίας, προκειμένου να μη μιλήσουν, να μην παρέμβουν σε αυτούς τους καθαρά δομημένους ρόλους. Κι όμως, γι' αυτούς ακριβώς τους λόγους θα έπρεπε και οι άνδρες, σε μία τέτοια σύμβαση, που είναι πολύ σημαντική και θα πω τους λόγους, να πάρουν θέση, να καταγραφεί αυτή η θέση. Λέω γι' αυτούς στο μέλλον που θα αναζητήσουν να δουν τι έκανε αυτή η Βουλή στον 21ο αιώνα για ένα τέτοιο μείζον θέμα. Γιατί είναι μείζον θέμα; Αφορά μόνο τις γυναίκες; Αφορά μόνο τη βία εναντίον των γυναικών, την έμφυλη βία; Αφορά τη δημοκρατία. Ειδικά σε μια οριακή στιγμή για την Ευρώπη και για τον κόσμο ολόκληρο, όπου δυνάμεις θέλουν να ξανακάνουν τις κοινωνίες λευκές, αρρενωπές και ισχυρές, ένα τέτοιο νομοσχέδιο έρχεται όχι να υπενθυμίσει μόνο, αλλά να αναδιατάξει τις αξίες της κοινωνίας, να υπενθυμίσει, αλλά και να διαπαιδαγωγήσει και να επιβάλει ότι οι κανόνες της δημοκρατίας ξεκινάνε από το πρώτο επίπεδο, αυτό της οικογένειας, μέχρι όλο τον δημόσιο βίο. Πώς διαβάζω εγώ τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης και την αναπροσαρμογή του Εθνικού Δικαίου, του δικού μας, σύμφωνα με το νομοσχέδιο, στις διατάξεις της σύμβασης; Η πόρτα της οικογένειας δεν κλείνει ένα φρούριο, όπου εκεί υπάρχει ένας αρχηγός. Ανοίγει αυτή την πόρτα προς τον δημόσιο βίο. Γιατί, αν δεν διαπαιδαγωγηθεί το παιδί από τον πυρήνα, που είναι η οικογένεια, στο τι σημαίνει δημοκρατία, ότι η βία δεν είναι ανεκτή στη δημοκρατία, ότι δεν υπάρχουν κατώτεροι και ανώτεροι λόγω φύλου, λόγω θρησκείας, λόγω φυλής, λόγω χρώματος, λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού κ.λπ., δεν πρόκειται να το μάθει ποτέ, όσοι νόμοι και να περάσουν. Η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης τη στιγμή που έρχεται - και θα μπορούσε όλοι οι Βουλευτές να συνωστίζονται για να πάρουν τον λόγο - είναι πολύ σημαντική, γιατί είδαμε φαινόμενα βίας και εδώ μέσα στο Κοινοβούλιο και το είδαμε και από ιεράρχες και από δημοσιογράφους και από ανθρώπους πάσης φύσεως, παντός επαγγέλματος εναντίον ανθρώπων που θεωρούνται θηλυπρεπείς. Είναι πολύ σημαντικό ότι στη σύμβαση ο όρος φύλο εμπεριέχει το κοινωνικό περιεχόμενο και όχι το βιολογικό. Άρα αφορά και άνδρες, αφορά και παιδιά, αφορά ομοφυλόφιλους, τρανς άτομα. Αφορά τον οποιονδήποτε ή την οποιαδήποτε θεωρείται ότι μέσα στην κοινωνία πρέπει να έχει συγκεκριμένους ρόλους. Ένας άλλος λόγος που για μένα θα έπρεπε να γίνει μια σοβαρή και σημαντική συζήτηση και με αντιπαραθέσεις - γιατί αυτό είναι η δημοκρατία - είναι ότι στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης προβλέπεται ο μηχανισμός GREVIO, ο οποίος εμπλέκει και τα εθνικά κοινοβούλια. Τι γνώμη έχει το δικό μας Κοινοβούλιο; Ποια είναι η άποψή του και πώς πρέπει να εμπλακεί εκεί; Δεν ακούσαμε τίποτα απ' όλα αυτά. Φοβάμαι ότι κανένας δεν διάβασε τη σύμβαση. Απλώς είναι ωραίο για τις γυναίκες να λέμε κάτι ηρωικό, ότι είναι συμβολικής και μεγάλης σημασίας και τελειώνει εκεί η υπόθεση. Άρα, λοιπόν, δεν έχει διαβαστεί, γιατί θα έπρεπε να γίνει μια ουσιαστική συζήτηση εδώ πέρα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα μου δώσετε δύο λεπτά, παρακαλώ. Τα παίρνω από τον συνάδελφό μου που μίλησε προηγουμένως, αν μου επιτρέπετε.
Όχι αυτός είναι ο χρόνος που αναλογούσε στον κ. Πάλλη. Δεν τον δικαιούστε, κυρία Αναγνωστοπούλου. Συνεχίστε, παρακαλώ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συγγνώμη, δεν παραφέρθηκα, απλώς το είπα δίκην χιούμορ. Ήθελα να πω ότι η δημοκρατία είναι ανεκτική, είναι ευρεία, είναι συμπεριληπτική, αλλά λειτουργεί και παραδειγματικά, προληπτικά, κατ' αρχάς, και διαπαιδαγωγικά. Το ότι εμπεριέχονται και πια αναφέρονται ως ποινικά αδικήματα αδικήματα τα οποία δεν αφορούσαν την πολιτεία - έκλεινε τα μάτια της η πολιτεία - εδώ σε αυτό το νομοσχέδιο είναι πάρα πολύ σημαντικό. Από την εξακολουθητική συμπεριφορά παρακολούθησης μέχρι το ότι κάποιος μπορεί να νομιμοποιείτο να ασκεί βία στο όνομα της τιμής ή της θρησκείας ή των εθίμων. Κανένας και τίποτα δεν νομιμοποιείται πάνω από τη δημοκρατία και τους κανόνες της, είτε αυτή είναι η θρησκεία είτε οτιδήποτε άλλο, όπως τα έθιμα κ.λπ.. Είναι πολύ σημαντική η διάταξη σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία για το θέμα του ακρωτηριασμού των γεννητικών οργάνων των γυναικών. Και εδώ θα ήθελα, κύριε Υπουργέ, - αυτό που υποστήριξε η Πρόεδρος του Σωματείου Υποστήριξης Διεμφυλικών Ατόμων, επειδή και εσείς τονίσατε τη σημασία του παιδιού και ότι το παιδί είναι φορέας δικαιωμάτων - να πω κατά πόσο θα έπρεπε να διευρυνθεί αυτή η διάταξη και στα παιδιά που γεννώνται intersex και τα οποία υφίστανται χειρουργικές επεμβάσεις, αν αυτό σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη αποτελεί ακρωτηριασμό και βάναυση κακοποίηση του σώματος ενός παιδιού. Θα είχα να πω πάρα πολλά, αλλά αυτό που θα ήθελα επίσης να πω και να τελειώσω είναι ότι η κρίση δημιουργεί υποδοχές σε μια κοινωνία για να γίνει πιο ευεπίφορη σε λόγο και ρητορική που έχει να κάνει με την αρρενωπότητα, που έχει να κάνει με ένα πισωγύρισμα της κοινωνίας σε ρόλους τους οποίους η δημοκρατία δεν ανέχεται. Από αυτή την άποψη το νομοσχέδιο είναι πολύ σημαντικό.
Κυρία Αναγνωστοπούλου, εξαντλήσατε και τον χρόνο που ζητήσατε ως δανεικό από τον κ. Πάλλη.
Ναι, κύριε Πρόεδρε, τελειώνω. Μία πρόταση μόνο θα πω. Θα έλεγα, όμως, ότι είναι ανάγκη η ελληνική Κυβέρνηση και, κατά λόγω αρμοδιότητας τα Υπουργεία, να αναλάβουν πρωτοβουλίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την προώθηση πολιτικών που απορρέουν από τη σύμβαση. Γιατί είναι καλά, πάρα πολύ καλά, όλα αυτά, αλλά, για να εφαρμοστούν, χρειάζονται χρήματα, χρειάζεται κοινωνικό κράτος. Δημοκρατία χωρίς κοινωνικό κράτος δεν μπορεί να υπάρξει. Κρατικές αποζημιώσεις, δομές και όλα αυτά απαιτούν χρήματα. Η δημοκρατία, η διεύρυνσή της απαιτεί και διεύρυνση οπωσδήποτε του κοινωνικού κράτους. Ευχαριστώ πολύ.
Προφανώς μετά την πρόταση της κ. Αναγνωστοπούλου για χρήση του δίλεπτου, ενάμισι λεπτού, που μας χάρισε ο κ. Πάλλης, θα πρέπει να κάνουμε περικοπή τώρα στον κ. Παπαηλιού. Τον λόγο έχει ο κ. Παπαηλιού Γεώργιος από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Θα το δούμε. Θα είμαι εξάλλου σύντομος, γιατί έχουν λεχθεί πολλά καθ' όλη τη διάρκεια της συζήτησης. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να κάνω κατ' αρχάς δύο παρατηρήσεις, οι οποίες αφορούν τα όσα ελέχθησαν στη σημερινή συζήτηση από τους Βουλευτές της Αντιπολίτευσης. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η νομοθέτηση μέσω τροπολογιών δεν είναι ο καλύτερος τρόπος. Όλοι το αναγνωρίζουν, όλοι το αναγνωρίζουμε. Όμως, η κοινωνική, η οικονομική και η πολιτική ζωή τρέχει με γοργούς ρυθμούς. Οι χρονοβόρες διαδικασίες νομοθέτησης, οι χρονοβόρες διαδικασίες του Κοινοβουλίου πολλές φορές δεν επαρκούν. Έτσι, σύγχρονες ανάγκες της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής ζωής επιτρέπουν ή μάλλον επιβάλλουν την ανάγκη να υπάρξει άμεση, επείγουσα νομοθετική κάλυψη σε θέματα σοβαρά, που χρήζουν επείγουσας αντιμετώπισης. Διότι, επαναλαμβάνω, η ζωή δεν περιμένει. Ίσως σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να ιδωθούν και να αναθεωρηθούν και κάποιες συγκεκριμένες διατάξεις του Κανονισμού της Βουλής, να τις συζητήσουμε και να συμφωνήσουμε όλοι. Μία δεύτερη παρατήρηση αφορά την προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων από πλευράς Βουλευτών της Αντιπολίτευσης. Επικαλούνται συνεχώς δημοσιεύματα κίτρινων μέσων μαζικής επικοινωνίας ή και γνωστών - άγνωστων sites, που πολλές φορές έχουν αναληθές, για να μην πω ψευδές, υποθετικό και αντιφατικό περιεχόμενο. Και αυτό γίνεται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, ελλείψει επιχειρημάτων. Και επιπλέον οι ίδιοι Βουλευτές καλούν την Κυβέρνηση να απαντήσει ακόμα και σε θέματα ανύπαρκτα, θέματα που ήδη και επανειλημμένα έχουν απαντηθεί. Τι να πει κανείς; Ας έρθω τώρα στον πυρήνα του νομοσχεδίου, που αφορά τη σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας. Από τη χώρα μας έχουν γίνει σημαντικά βήματα για την εξάλειψη των σοβαρών παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αφορούν τη βία κατά των γυναικών και την ενδοοικογενειακή βία. Με το παρόν νομοσχέδιο, που περιλαμβάνει τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, σκοπείται η μηδενική ανοχή τέτοιων περιστατικών βίας, η παροχή εγγυήσεων μεγαλύτερης ασφάλειας για τις αδύναμες πλευρές της κοινωνίας, κυρίως για τις γυναίκες και τα παιδιά. Οι ρυθμίσεις της σύμβασης εκκινούν από την παραδοχή ότι το κοινωνικό φύλο αποτελεί τη βάση ανάπτυξης προσβλητικών, επιθετικών και βίαιων συμπεριφορών, που απομειώνουν την κοινωνική παράσταση των θυμάτων, θίγουν την προσωπικότητά τους και συχνά επιφέρουν ψυχοσωματικές βλάβες, ακόμα και τον θάνατο. Στη σύμβαση περιλαμβάνονται διατάξεις για την προσαρμογή της εθνικής έννομης τάξης στις προβλέψεις της. Τη σύμβαση, αφού επικυρωθεί από το Εθνικό Κοινοβούλιο, πρέπει να ακολουθήσουν τα αναγκαία νομοθετικά μέτρα, ούτως ώστε το περιεχόμενό της να αποτελέσει τμήμα του Εθνικού Δικαίου. Από την εφαρμογή του θα κριθούμε. Με αυτόν τον τρόπο διασφαλίζεται ότι η πολιτεία θα λάβει τα αναγκαία μέτρα πρόληψης, θα εργαστεί για την ενδυνάμωση της θέσης των γυναικών και την προώθηση της ισότητας. Στο πλαίσιο της προσπάθειας για αλλαγή νοοτροπίας και συμπεριφορών η πρόληψη της βίας, η προστασία των θυμάτων και η δίωξη των δραστών είναι οι ακρογωνιαίοι λίθοι της σύμβασης. Η σύμβαση εκπέμπει το μήνυμα για την προώθηση της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών, διότι η βία κατά των γυναικών διαιωνιζόμενη από μια κουλτούρα ανοχής, άρνησης, κυρίως σιωπής και αποσιώπησης, αλλά και φόβου, είναι βαθιά ριζωμένη στην ανισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών εντός της κοινωνίας. Με τη σύμβαση επέρχεται σημαντική θετική κοινωνική αλλαγή, καθώς για πρώτη φορά τα κράτη συνεργάζονται και δεσμεύονται για να προασπίσουν το δικαίωμα των πολιτών, ιδιαίτερα των γυναικών, να ζήσουν χωρίς βία στον ιδιωτικό και δημόσιο βίο. Αναγνωρίζεται η δομική φύση της βίας κατά των γυναικών ως βία βασιζόμενη στο φύλο και αναδεικνύεται ότι η έμφυλη βία στηρίζεται σε στερεότυπα, διακρίσεις και ανισότητες και οδηγεί στο να βρίσκονται οι γυναίκες σε υποδεέστερη θέση σε σχέση με τους άντρες. Καταδικάζεται κάθε μορφή βίας κατά των γυναικών και αναγνωρίζεται de facto και de jure η ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών. Καλούνται τα κράτη να εφαρμόσουν στην πράξη πολιτικές προώθησης της ισότιμης συμμετοχής των γυναικών στην εκπαίδευση, την εργασία, τη δημόσια ζωή, ώστε να εκλείψουν οι συνθήκες που καθιστούν τις γυναίκες και τα παιδιά ευάλωτα στη βία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σύμβαση κινείται σε ένα πλαίσιο που περιλαμβάνει συγκεκριμένες παραμέτρους. Πρώτα απ' όλα, πρόκειται για την πρώτη διεθνή συνθήκη που προσδιορίζει τον όρο «φύλο». Γίνεται δεκτό ότι οι γυναίκες και οι άνδρες δεν έχουν απλώς βιολογικά χαρακτηριστικά, θηλυκού ή αρσενικού γένους, αλλά ότι υπάρχει επίσης μια κοινωνικά δομημένη κατηγορία, η οποία προσδίδει στις γυναίκες και στους άνδρες συγκεκριμένους ρόλους και συμπεριφορές. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Η βία κατά των γυναικών αναγνωρίζεται ως παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μορφή διάκρισης. Η μη λήψη των κατάλληλων μέτρων από τα κράτη για την αντιμετώπιση αυτού του είδους της βίας επισύρει και την ευθύνη και των κρατών αυτών. Θεσπίζονται νέα ποινικά αδικήματα, όπως ο εξαναγκασμός σε τέλεση γάμου, ως σκοπός της εμπορίας ανθρώπων, η επίμονη συμπεριφορά παρακολούθησης ή καταδίωξης, το stalking, η καταναγκαστική έκτρωση και η καταναγκαστική στείρωση. Τα κράτη πρέπει να καθιερώσουν αυτά τα νέα σημαντικά αδικήματα, τα οποία δεν υπήρχαν στο νομικό τους σύστημα. Κάθε αρμόδιο κρατικό όργανο και κάθε αρμόδια κρατική υπηρεσία καλούνται να κινητοποιηθούν, με στόχο τη συντονισμένη καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας. Σε αυτή τη βάση, οι διάφοροι φορείς δεν θα πρέπει να ενεργούν μεμονωμένα, αλλά να συνεργάζονται, προκειμένου να διαμορφώσουν πρωτόκολλα συνεργασίας.
Κύριε Παπαηλιού, ολοκληρώστε.
Σε ένα λεπτό ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε.
Έχετε ήδη πάρει ένα λεπτό.
Και κάτι τελευταίο ως κατακλείδα: Οι βελτιώσεις που επιφέρει το παρόν νομοσχέδιο είναι η διασφάλιση αποτελεσματικότερης εφαρμογής της εθνικής νομοθεσίας για την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, η ποινικοποίηση πράξεων, σύμφωνα με τη συνθήκη, η κατάργηση αναχρονιστικών διατάξεων και η αυστηρότερη αντιμετώπιση του δράστη των εγκλημάτων βίας κατά των γυναικών και κυρίως της ενδοοικογενειακής βίας. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Αντώνιος Συρίγος από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, δεχθείτε ότι αυτό που θα πω πρώτο είναι μια μορφή αυτοσαρκασμού. Νιώθω σαν φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για το υπό συζήτηση νομοσχέδιο έχουν γραφεί και ειπωθεί τόσα πολλά, ώστε οποιαδήποτε αναφορά μου σ' αυτό ως όλον ή σε μεμονωμένα άρθρα να θεωρηθεί επανάληψη. Αρκούμαι, λοιπόν, στη σύντομη παρέμβασή μου, εξαίροντας απλώς και μόνο τη σημασία του στη δικαιική μας τάξη, να προβώ σε κάποιες επισημάνσεις, κοινότοπες μεν, πλην συνήθως μη απασχολούσες, θεωρούμενες ως αυτονόητες. Ας τις δούμε, πιστεύοντας ότι έχουν κάποια αξία, διότι συνήθως τις παραγνωρίζουμε. Το άρθρο 1 παραπέμπει στο άρθρο 28 παράγραφος 1 του ισχύοντος Συντάγματος, προσδίδοντας στη σύμβαση που κυρώνεται υπερνομοθετική ισχύ, ήγουν την καθιστά «αναπόσπαστο κομμάτι του εσωτερικού Ελληνικού Δικαίου και υπερισχύουσα από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου». Επανέλαβα τη συνταγματική διάταξη. Εκτός των άλλων, τούτο πρακτικά διευκολύνει τις προβλέψεις και την εφαρμογή της από τη διοίκηση και τα δικαστήρια, αποτρέποντας κάθε σφαλερή ή στενόμυαλη ερμηνεία. Το ίδιο το άρθρο 1 καθιστά το πρωτότυπο κείμενο, διατυπωμένο αγγλικά ή γαλλικά, ως αυθεντικό για την ερμηνεία της, εάν προκύψει διάσταση ή αμφιβολία για την ελληνική μετάφραση ή διατύπωση. Τούτο δεν είναι ξένο, ούτε καινοφανές ούτε παράδοξο, εάν θυμηθούμε, επί παραδείγματι, τον εμπορικό νόμο, μεταφορά από τον γαλλικό Εμπορικό Κώδικα, δημοσιευθέντα γαλλιστί και ελληνιστί στην «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως», στο αυθεντικό κείμενο του οποίου προσέτρεχαν τα δικαστήρια εν διαστάσει ή εν αμφιβολία προς την ελληνική μετάφραση. Στο άρθρο 5 διατυπώνεται μια σαφής επιφύλαξη από την Ελλάδα, η οποία πρέπει και αυτή να εξεταστεί και να μη διαλάθει την προσοχή μας. Στην αιτιολογική έκθεση δεν γίνεται περαιτέρω ανάλυση. Για τον λόγο αυτό, πρέπει να αναγνωστεί με ιδιαίτερη επιμέλεια, καθώς και το άρθρο 78 παράγραφος 2 της συμβάσεως που διατυπώνει τον τρόπο και τη διαδικασία της επιφυλάξεως και το άρθρο 44 εδάφιο ε της παραγράφου 1 και των παραγράφων 3 και 4. Τότε θα έχουμε μια πλήρη εικόνα του συνόλου της συμβάσεως. Περαιτέρω, με το άρθρο 8 διευρύνονται, έστω και επικουρικά, οι αρμοδιότητες του Υπουργείου Δικαιοσύνης και καθιερώνεται η υποχρέωσή του να ενημερώνει τη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις αρμόδιες αρχές του άρθρου 9, δηλαδή αυξάνονται οι ευθύνες του, αφού δεν νοείται διεύρυνση, έστω και επικουρικά, αρμοδιοτήτων χωρίς μεγιστοποίηση της ευθύνης, που δεν νοείται όμως ως επικουρική, δηλαδή είναι πλήρης και άμεση. Περαιτέρω, το Υπουργείο Δικαιοσύνης δύναται να τηρεί σχετικά στατιστικά στοιχεία. Και εδώ έχουμε πρόσθετη ευθύνη, αφού είναι τόσο σοβαρό το αντικείμενο που θα αφορούν τα στατιστικά στοιχεία, ώστε όλοι να σπεύδουν να τα τηρούν υποχρεωτικά, αν και «δύνανται» κατά νόμον. Κρίσιμο άρθρο είναι, ακόμη, το άρθρο 12, που αφορά αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων, αποσκοπώντας να εξαλείψει το σύνηθες, δηλαδή υπαίτιες και αναιτιολόγητες καθυστερήσεις. Ακόμη, από την αδιάστικτη διατύπωση του άρθρου 23 προκύπτει ότι διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες ή διακανονισμοί της χώρας μας και άλλων κρατών - μελών ισχύουν μόνο εάν συμβάλλουν στην απλούστευση ή τη διευκόλυνση αυτού του νόμου. Δηλαδή, εάν προσκρούουν ή δεν εξυπηρετούν αυτόν τον σκοπό, παύουν να ισχύουν. Αυτά τα λίγα είχα να πω, τα οποία εκτιμώ ότι μάλλον είναι χρήσιμα. Τελειώνοντας, υπενθυμίζω κάτι στο οποίο συχνά αναφέρομαι και αναφερθήκατε όλοι. Η νομοθέτηση είναι μια καλή αρχή. Δημιουργεί και σχετική ευεργετική κουλτούρα πολλές φορές, όπως εν προκειμένω. Ωστόσο, η εφαρμογή των νόμων και η επιτυχία των προβλεπομένων ρυθμίσεων είναι άμεση συνάρτηση αλλαγής νοοτροπίας, που μόνο χάρη στην καλλιέργεια και στην παιδεία μπορεί να σαλεύσει σταθερά. Εκεί πρέπει να στοχεύει κάθε κοινωνική και πολιτική προσπάθεια. Η βία ως λογικό μέγεθος, δυστυχώς παραγόμενο εντός της κοινωνίας, μόνο με ανάλογα λογικά μεγέθη, όπως η παιδεία ή η μόρφωση, μπορεί να αντιμετωπισθεί. Το ζήτημα αυτό είναι τόσο μεγάλο και βαθύ, που σαφώς δεν μπορεί να επιλυθεί σε μία συνεδρίαση, όπως η συγκεκριμένη, με συγκεκριμένο αντικείμενο. Είναι, πάντως, ένα βήμα στα πολλά που πρέπει να κάνουμε. Σε κάθε περίπτωση, οι φωνές δεν ωφελούν, αλλά μάλλον θόρυβος γίνεται. Ευχαριστώ.
Η κ. Λιβανίου Ζωή από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αναμφίβολά η ελληνική κοινωνία έχει κάνει άλματα προόδου σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών και την ενδοοικογενειακή βία. Η πλειοψηφία των γυναικών σήμερα ζει σε καλύτερες συνθήκες και με περισσότερα δικαιώματα. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι οι περιπτώσεις βίας κατά των γυναικών και η ενδοοικογενειακή βία μειώνονται, παρά το ότι ο αριθμός των περιστατικών στατιστικά είναι αυξημένος. Η χώρα μας σταδιακά έχει διαμορφώσει ένα πλαίσιο υποστήριξης των γυναικών θυμάτων βίας και των θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας. Η πολιτεία και η κοινωνία έχουν επενδύσει στην καλύτερη ενημέρωση, στην ανάπτυξη δομών υποστήριξης, στην ευαισθητοποίηση, στην παρότρυνση των θυμάτων να μιλήσουν, να προστατευθούν, να αντιδράσουν. Το ότι σήμερα η κατάσταση είναι καλύτερη σε ό,τι αφορά το νομοθετικό πλαίσιο, την κοινή γνώμη, την απομάκρυνση από στερεότυπα του παρελθόντος σε βάρος των γυναικών δεν επιτρέπει τον εφησυχασμό. Βία σε βάρος των γυναικών, βία σε βάρος των παιδιών, ρατσιστική βία, βία στον εργασιακό χώρο εξακολουθούν να υπάρχουν. Η οικονομική και κοινωνική κρίση που βιώνει οκτώ χρόνια τώρα η χώρα δεν αποτελεί δικαιολογία για τα φαινόμενα βίας που αποκαλύπτονται ή δεν αποκαλύπτονται. Η επίκληση των οικονομικών ή άλλων δυσχερειών που βιώνει κάποιος ατομικά ή οικογενειακά δεν είναι η αιτία, είναι πρόφαση. Ταυτόχρονα είναι και αιτία προβληματισμού. Αποδεικνύεται ότι, παρά την πρόοδο που έχει συντελεστεί, ένα σημαντικό μέρος της κοινωνίας μας δεν έχει αποδεχθεί την ισότητα, δεν έχει αντιληφθεί ως πρόβλημα την κάθε μορφή βίας. Πρόκειται για συλλογικό πρόβλημα, ακόμα και αν αφορά μια μειοψηφία. Η ισότητα δεν έχει εδραιωθεί ούτε στο ενδοοικογενειακό περιβάλλον ούτε στο επαγγελματικό περιβάλλον. Δυστυχώς, δεν έχει εδραιωθεί ούτε στο σύνολο των γυναικών. Εξακολουθούν και σήμερα να υπάρχουν γυναίκες που υποστηρίζουν ότι το θύμα δεν πρέπει να μιλήσει και να χαλάσει το σπίτι και την οικογένειά του. Το σημερινό νομοσχέδιο έρχεται να υιοθετήσει τη σύμβαση της Ευρώπης με νόμο - πλαίσιο για την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, να την προσαρμόσει στην ελληνική νομοθεσία, να νομοθετήσει, δηλαδή, και πάλι για τα αυτονόητα. Το σχέδιο νόμου ορίζει μια σειρά ρυθμίσεων για την αποτροπή πράξεων βίας σε βάρος γυναικών και παιδιών. Αναγνωρίζει νέες μορφές βίας. Βέβαια, εκσυγχρονίζει ή απαλείφει νομικές προβλέψεις του παρελθόντος, όπως η αιτιολόγηση της χρήσης βίας στη βάση της προσβολής της οικογενειακής τιμής. Το νομοσχέδιο προβλέπει την τιμωρία σύγχρονων φαινομένων βίας και παρενοχλήσεων, όπως η επίμονη συμπεριφορά καταδίωξης ή παρακολούθησης. Αναγνωρίζει την περίπτωση ηλεκτρονικής παρενόχλησης. Γίνεται πιο αυστηρό το περιεχόμενο και η ουσία των περιοριστικών όρων, ώστε να έχουν πραγματικό περιεχόμενο. Προβλέπει κυρώσεις για όσους, αν και επιβάλλεται η ψυχιατρική θεραπεία, την αγνοούν. Η προστασία των ανηλίκων, ειδικά των θυμάτων σεξουαλικών εγκλημάτων, βελτιώνεται με την άρση της πρόβλεψης των μη συνεπειών σε περίπτωση τέλεσης γάμου, αυτό, δηλαδή, που λέει ο λαός μας: «Να σε κάψω Γιάννη, να σε αλείψω λάδι». Η κυριότερη αλλαγή που έρχεται σήμερα με αυτό το σχέδιο νόμου είναι η πιο ενεργή και κυρίως πιο άμεση συνδρομή της πολιτείας στα θύματα, σε ό,τι αφορά την απομάκρυνσή τους από το περιβάλλον κακοποίησης, την υποστήριξη της διαβίωσής τους, την αποζημίωσή τους και τη λήψη μέτρων πρόνοιας και μέριμνας. Είναι σαφές ότι η ένταξη αυτής της σύμβασης στο Εθνικό Δίκαιο είναι πρόοδος. Δεν πρόκειται απλώς για εκπλήρωση μιας τυπικής υποχρέωσης της χώρας έναντι των εταίρων, όπως θέλει να μας πει η Αντιπολίτευση. Πρόκειται για υποχρέωση έναντι της ελληνικής πρώτα κοινωνίας, αλλά κυρίως της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Η καταδίκη της βίας απ' όπου κι αν προέρχεται και η προστασία των θυμάτων της βίας δεν μπορούν να μένουν σε λόγια, αλλά να συνοδεύονται από πράξεις, όπως η βελτίωση του νομοθετικού πλαισίου και η κάλυψη τυχόν κενών. Η σημερινή Κυβέρνηση έχει αποδείξει στην πράξη ότι δεν περιορίζεται στη ρύθμιση των θεμάτων της επικαιρότητας, αλλά εκσυγχρονίζει, όταν χρειάζεται, αυστηροποιεί, όταν απαιτείται, απελευθερώνει, όταν οι διατάξεις του παρελθόντος δεν έχουν πια την υπόσταση και δεν συνάδουν με μια σύγχρονη κοινωνία. Σημαντικά θέματα που άπτονται εγκλημάτων σε βάρος του ελληνικού δημοσίου έμειναν στο απυρόβλητο λόγω των κενών που υπάρχουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε ό,τι αφορά, για παράδειγμα, τη συνεργασία για την καταπολέμηση φαινομένων διαφθοράς, που σήμερα είναι συνεχώς στην επικαιρότητα και αποκαλύπτεται ότι ήταν διαχρονικά. Αγγίζουν σχεδόν το σύνολο της δημόσιας σφαίρας και βέβαια ευθύνονται για τη σημερινή μας, οικονομική τουλάχιστον, κατάσταση. Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε την αναγκαιότητα για εμβάθυνση της συνεργασίας, για πολλαπλασιασμό της διαφάνειας. Χρειάζεται να τονίσουμε για ακόμα μια φορά το παράδοξο μιας ημιτελούς Ένωσης, που ενισχύει σταδιακά καταστροφικές ιδεολογίες του παρελθόντος. Η Ευρώπη, τα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι λαοί της χρειάζονται περισσότερη δημοκρατία. Συστατικό στοιχείο της δημοκρατίας είναι η δικαιοσύνη. Η εμβάθυνση της συνεργασίας, η ανταλλαγή κρίσιμων πληροφοριών θα μπορούσε ενδεχομένως να έχει απλοποιηθεί και υποστηριχθεί εδώ και χρόνια. Δεν χρειάζεται να αναζητήσουμε τις αιτίες της αργοπορίας σε αυτή την κατεύθυνση ή τους λόγους που δεν θεωρήθηκε επείγον για τους τεχνοκράτες των ευρωπαϊκών διευθυντηρίων. Το σημερινό νομοσχέδιο δίνει λύσεις σε κάποια λειτουργικά προβλήματα που εντοπίστηκαν στην πράξη. Οφείλουμε να αναλογιστούμε τα ελλείμματα που παρουσιάζονται στη δικαιοσύνη, τόσο στη χώρα μας, όσο και στο σύνολο της Ευρώπης. Οφείλουμε να συζητήσουμε και να συμφωνήσουμε τις αλλαγές που μπορούν να γίνουν, ώστε να αποκατασταθεί το αίσθημα δικαίου, να διασφαλίσουμε με κάθε πρόσφορο μέσο ότι η Ευρώπη θα εξελιχθεί σε μια ομοσπονδία δικαίου. Σήμερα δεν είναι! Αν ήταν, θα επέτρεπε, για παράδειγμα, να κριθεί ο Χριστοφοράκος της υπόθεσης «SIEMENS», θα επέτρεπε να μπορούν εύκολα οι αρχές της χώρας μας να έχουν πρόσβαση σε τραπεζικούς λογαριασμούς υπόπτων για χρηματισμό ή φοροδιαφυγή, θα είχε αναπτύξει ένα ευρωπαϊκό κοινό πλαίσιο προστατευόμενων μαρτύρων. Είναι ακόμα ένας δύσκολος και μακρύς δρόμος που πρέπει να διανύσουμε ως ευρωπαϊκή κοινωνία. Γίνεται ένα ακόμη βήμα προς το αυτονόητο. Κάθε βήμα μάς φέρνει πιο κοντά στη δημοκρατία. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Γκαρά Αναστασία από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μετά την κ. Γκαρά θα ακολουθήσουν άλλοι δύο ομιλητές και κλείνει ο κατάλογος των ομιλητών. Θα συνεχίσουμε με τις δευτερολογίες των ειδικών αγορητών και των εισηγητών. Ορίστε, κυρία Γκαρά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Εκτιμώ ότι είναι ιδιαίτερα σημαντική ημέρα σήμερα στο ελληνικό Κοινοβούλιο, ημέρα τιμής για όλους αυτούς τους αγώνες, τους μεγάλους αλλά και τους καθημερινούς, διότι σε μια πατριαρχική και συντηρητική κοινωνία η ζωή μιας γυναίκας είναι ένας καθημερινός αγώνας και τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Είναι ιδιαίτερα σημαντική, λοιπόν, όχι μόνο γιατί το θέμα της σημερινής συνεδρίασης, αλλά είναι εξόχως σημαντικό επίσης, γιατί καλούμαστε να νομοθετήσουμε ένα θεσμικό πλαίσιο υπεράσπισης και θωράκισης θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων αλλά και υπεράσπισης αδύναμων μελών της κοινωνίας μας, γυναικών και ανδρών. Η εναρμόνιση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης με το Εθνικό μας Δίκαιο είναι μια πράξη την οποία οι γυναίκες κυρίως και όσοι είναι ευαισθητοποιημένοι σε ζητήματα βίας την περίμεναν από καιρό. Το εν λόγω πλαίσιο από τη μία ενισχύει τις δομές φιλοξενίας των θυμάτων ή εκβιαζόμενων γυναικών και παιδιών, ενισχύει το επίπεδο πρόληψης και αντιμετώπισης φαινομένων βίας και από την άλλη προβλέπει την κατάργηση αναχρονιστικών διατάξεων ή πρακτικών του εθιμικού δικαίου, που πλέον χαρακτηρίζονται ως αποτρόπαια εγκλήματα, όπως ο ακρωτηριασμός γεννητικών οργάνων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μου επιτρέψετε να μην αναφερθώ αναλυτικά στις διατάξεις του νομοσχεδίου. Άλλωστε τα περισσότερα έχουν αναφερθεί. Ωστόσο, όμως, θα μου επιτρέψετε μια αφήγηση και μερικές σκέψεις. Ήταν 25η Νοεμβρίου, παγκόσμια ημέρα εξάλειψης βίας κατά των γυναικών και συμμετείχα σε μια εκδήλωση του Συμβουλευτικού Κέντρου Υποστήριξης Γυναικών Θυμάτων Βίας στην Αλεξανδρούπολη, μια εκδήλωση ενημέρωσης, εκδήλωση ευαισθητοποίησης, μια εκδήλωση άκρως διδακτική για όλες και όλους μας. Ο τίτλος της εκδήλωσης: «Η λέξη που δεν λες». Χαρακτηριστικός τίτλος. Πίσω από αυτή τη φράση κρύβεται ένας ολόκληρος κόσμος. Κρύβονται στρεβλώσεις, παθογένειες, εξουσιαστικές σχέσεις, πατριαρχικές αντιλήψεις, φόβος, έλλειψη αξιοπρέπειας, έλλειψη παιδείας και κυρίως έλλειψη δομών. Είναι ένας ολόκληρος κόσμος, που κρύβεται δυστυχώς κάτω από το χαλί, που σπαράζει πίσω από κλειστές πόρτες, ένας κόσμος που λίγο πολύ όλοι γνωρίζουμε, αλλά οι περισσότεροι σιωπούμε. Η λέξη που δεν λες, η λέξη βία, τόσο μικρή, τόσο σκληρή. Το ερώτημα στο οποίο θεσμικά, λοιπόν, πρέπει να απαντήσουμε είναι γιατί δεν λέει τη λέξη, γιατί σιωπά; Από την άλλη, όμως, υπάρχει ένα δυσκολότερο ερώτημα: Γιατί ασκείται η βία; Είναι απαραίτητα, αναγκαία και άμεσα τα μέτρα παρέμβασης στο επίπεδο της κοινωνικής παιδείας και εκπαίδευσης. Είναι αναγκαία η βάσανος της εκπαίδευσης στο σεβασμό του εαυτού και του άλλου, της αξιοπρέπειας, της αυτοπεποίθησης και κυρίως της έννοιας της ισότητας. Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω σε αυτό. Στο πρώτο, όμως, ερώτημα, στη λέξη που δεν λέμε, οι θεσμικές παρεμβάσεις απαιτείται να είναι καίριες και άμεσες από την πολιτεία. Αρχικά, η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση των θυμάτων αλλά και όλης της κοινωνίας, η δημιουργία επαρκών δομών στήριξης των θυμάτων βίας. Είναι απαραίτητη η αύξηση των δομών στήριξης και φιλοξενίας σε όλες τις περιοχές της χώρας. Χρειάζονται δομές στελεχωμένες με ειδικευόμενους εργαζόμενους. Ξέρετε, μια κακοποιημένη γυναίκα, ακόμα και αν ξεπεράσει τα στερεότυπα του τύπου «να ακούς τον άντρα σου», «τι θα πει ο κόσμος;», ακόμα και αν σπάσει τον φόβο, ακόμα και αν μαζέψει όλη τη δύναμη που της έχει απομείνει και αποφασίσει να πει αυτή τη λέξη είτε δεν ξέρει πού να απευθυνθεί είτε δέχεται κακή αντιμετώπιση στην πρώτη επαφή από ανθρώπους, οι οποίοι δεν ξέρουν πώς να χειριστούν αυτά τα ζητήματα. Και αυτό συνιστά άλλο ένα φαινόμενο κακοποίησης σε αυτές τις γυναίκες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την κατάθεση του εν λόγω νομοσχεδίου για την κύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης, επτά χρόνια μετά την υπογραφή της, η ελληνική Κυβέρνηση αποδεικνύει έμπρακτα για ακόμη μια φορά την αφοσίωσή της στην προώθηση και προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για όλους τους πολίτες. Προσχωρώντας στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης με το παρόν νομοσχέδιο, απαντάμε σε αρκετά από τα ζητήματα τα οποία ανέφερα πριν και τα ερωτήματα που τέθηκαν. Ουσιαστικά, θέτουμε το βασικό θεμέλιο της υποστήριξης, της πρόληψης και της αντιμετώπισης για όλα εκείνα τα άτομα, τα ευάλωτα σε κάθε μορφή βίας. Η σύμβαση επικεντρώνεται σε τέσσερα βασικά θέματα: Πρόληψη, προστασία, δίωξη και παρακολούθηση. Φαινόμενα έμφυλης βίας συναντάμε και αντιμετωπίζουμε παντού και συχνά. Τα συναντάμε εδώ μέσα, στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Μπορούμε όλες να περιγράψουμε καθημερινές ιστορίες. Τα συναντάμε στους περισσότερους εργασιακούς χώρους, στις οικογένειες, στις καθημερινές απλές συνομιλίες και χειρονομίες στον δρόμο. Αναπαράγονται καθημερινώς κυρίαρχα πρότυπα και στερεότυπα από τα ΜΜΕ. Πρόσφατες έρευνες και στοιχεία αναφέρουν τραγικούς αριθμούς. Μια στις τρεις γυναίκες στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει υποστεί σωματική ή και σεξουαλική βία από την ηλικία των δεκαπέντε ετών. Υπάρχουν και πολλοί άλλοι τραγικοί αριθμοί που δεν θα τους αναφέρω. Μεγάλο το βήμα σήμερα. Μεγάλος ο όγκος της δουλειάς που πρέπει να κάνουμε. Μεγάλη και η ευθύνη μας για την υλοποίηση των παραπάνω, ως Κυβέρνηση, ως Βουλευτές, ως σύγχρονα και προοδευτικά μέλη αυτής της κοινωνίας, που εκτιμώ ότι κάποια στιγμή πρέπει να νοιάζεται για τον άλλο. Καταγράφοντας, λοιπόν, γυναικείες φωνές - και κλείνω - ακούμε όλοι και όλες: Δεν θέλω να φοβάμαι. Δεν θέλω να κυκλοφορώ στον δρόμο και να νιώθω δυνατή. Θέλω να κυκλοφορώ ελεύθερη. Δεν θέλω να διεκδικώ τη θέση μου ως γυναίκα. Θέλω να έχω ίση θέση και αντιμετώπιση ως γυναίκα. Δεν θέλω να προσπερνώ τα σεξιστικά σας σχόλια. Θέλω να με σέβεστε και να με αναγνωρίζετε. Δεν θέλω να αντέχω. Δεν θέλω να υπομένω. Θέλω να ζω με αξιοπρέπεια. Και τέλος, δεν θέλω να κρύψω τη λέξη. Δεν θέλω να με πείσεις να πω τη λέξη. Θέλω να διαγράψω αυτή τη λέξη. Αν αυτά δεν είναι αυτονόητα σήμερα, επιβάλλεται να τα διδάξουμε, να τα υπερασπιστούμε και η πολιτεία πρέπει να έχει άμεσα τον πρώτο και κυρίαρχο ρόλο σε αυτό. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα ένας μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί από το 2ο Δημοτικό Σχολείο Ρόδου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει η κ. Καφαντάρη από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ιστορική μέρα σήμερα για το ελληνικό Κοινοβούλιο, σημαντική νίκη του φεμινιστικού κινήματος και στη χώρα μας αυτή τη στιγμή που αποδεχόμαστε και ψηφίζουμε σήμερα τη σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, που υπεγράφη στην Κωνσταντινούπολη τον Μάιο του 2011. Αποδεχόμαστε, δηλαδή, σήμερα στην πράξη ένα χρόνιο αίτημα του γυναικείου φεμινιστικού κινήματος. Με το εν λόγω νομοσχέδιο προωθείται και κατοχυρώνεται νομικά η καταπολέμηση της έμφυλης βίας και των υπαρκτών έμφυλων διακρίσεων και κατοχυρώνεται η ουσιαστική ισότητα των δύο φύλων. Όταν μιλάμε, βέβαια, για βία, εννοούμε όλες τις μορφές που μπορεί να πάρει αυτή, σωματική, ψυχολογική, σεξουαλική, λεκτική κ.λπ.. Στη σύμβαση αναγνωρίζεται ότι το κοινωνικό φύλο αποτελεί τη βάση ανάπτυξης βίαιων και επιθετικών συμπεριφορών με συχνό αποτέλεσμα ψυχοσωματικές βλάβες ή ακόμα και θάνατο των θυμάτων. Η σύμβαση αποσκοπεί στην εναρμόνιση των εθνικών νομοθεσιών, αλλά και στην ανάπτυξη διοικητικών πρακτικών, που στοχεύουν στην πρόληψη και καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, ώστε τα θύματα να απολαμβάνουν της προστασίας σε όλα τα κράτη - μέλη του συμβουλίου. Βασικό χαρακτηριστικό αυτής της σύμβασης είναι η έμφαση που δίνεται στην πρόληψη. Προβλέπεται η κατάρτιση επαγγελματιών για τη φροντίδα των θυμάτων, θεραπευτικά προγράμματα για τους δράστες, δράσεις ενημέρωσης και άλλα. Η προστασία των γυναικών έναντι κάθε μορφής βίας, η ποινική δίωξη και η εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, η ποινική δίωξη και η εξάλειψη της ενδοοικογενειακής βίας, η καταπολέμηση διακρίσεων περιλαμβάνονται στους βασικούς στόχους της σύμβασης. Για την επίτευξη αυτών των στόχων απαιτείται και προβλέπεται ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο μέτρων, καθώς και πολιτικών, για την προστασία των θυμάτων. Τα κράτη υποχρεώνονται να ενισχύσουν τη μέριμνα για την προστασία των θυμάτων και να προχωρήσουν σε ποινικοποίηση συμπεριφορών που παλιότερα δεν συγκαταλέγονταν στα ποινικά αδικήματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στο σημείο αυτό είναι ο εξαναγκασμός σε σύναψη γάμου και η επίμονη αθέατη παρακολούθηση ή καταδίωξη - το γνωστό stalking - φαινόμενα ευρύτερα γνωστά που ποινικοποιούνται πλέον. Μεγάλη καινοτομία σε αυτή τη σύμβαση είναι η ίδρυση μηχανισμού παρακολούθησης για την εφαρμογή της από τα συμβαλλόμενα μέρη. Στο πλαίσιο του μηχανισμού αυτού δρα ένα ανεξάρτητο όργανο, η GREVIO, συγκροτημένο από τεχνοκράτες, με σκοπό την εκπόνηση εκθέσεων αξιολόγησης των μέτρων που λαμβάνει το κάθε μέρος της σύμβασης, ώστε να εξασφαλιστεί ο σεβασμός των όρων της. Η διεθνής συνεργασία, λοιπόν, αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την τήρηση της σύμβασης αλλά και την ουσιαστική επίτευξη όλων των στόχων που προβλέπονται. Είναι, όμως, γεγονός, ότι έχει σημειωθεί μεγάλη πρόοδος και μετά τους αγώνες του γυναικείου κινήματος, που κορυφώθηκαν τον προηγούμενο αιώνα στα περισσότερα ζητήματα που αφορούν τις γυναίκες. Ωστόσο, οφείλω να πω ότι η οικονομική κρίση, η παγκόσμια οικονομική κρίση έφερε πάλι, δυστυχώς, κάποιες κατακτήσεις του γυναικείου κινήματος του 20ου αιώνα να αποτελούν σήμερα αιτήματα του φεμινιστικού κινήματος για τον 21ο. Εδώ θα ήθελα να πω μια σειρά θέματα που υποχώρησαν όσον αφορά και τις ευρωπαϊκές αξίες σε σχέση με τη γυναίκα και το δικαίωμα στο σώμα της. Εδώ θέλω να πω τους αγώνες που έχουν κάνει οι Ευρωπαίες γυναίκες, το γυναικείο κίνημα είτε στην Ισπανία είτε στην Πολωνία πριν από κάποια χρόνια, ακριβώς για το δικαίωμα στο σώμα τους μέσα της διαδικασίας απαγόρευσης των αμβλώσεων που είχε προταθεί στις εν λόγω χώρες. Στις σύγχρονες κοινωνίες, όμως, όσο προοδευτικές κι αν είναι δυστυχώς, η ισότητα στην ουσία δεν υπάρχει. Υπάρχουν ακόμα ανισότητες, διακρίσεις και φυσικά το γυναικείο φύλο είναι αυτό που πλήττεται περισσότερο. Πολύ σημαντικό είναι ότι προβλέπεται η λειτουργία, μέσω του νομοσχεδίου που συζητάμε, ενός ολοκληρωμένου δικτύου δομών και υπηρεσιών με σκοπό την προσφορά στήριξης στα θύματα τόσο σε νομικό ή συμβουλευτικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο. Ιδιαίτερα σημαντική είναι και η επέκταση του πεδίου ισχύος της ενδοοικογενειακής βίας σε επίπεδο συντρόφων. Ωστόσο, εκτός των πολιτικών και των μέτρων που προβλέπονται στο σημερινό νομοσχέδιο και που μπορούν να εφαρμοστούν, πέραν δηλαδή της μέριμνας του κράτους για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών που συζητάμε σήμερα, είναι αναγκαίο να κατανοήσουμε ότι πρέπει και η ίδια η κοινωνία να συμβάλει σε αυτή την προσπάθεια. Είναι καιρός να παραμερίσουμε τα συντηρητικά, κοινωνικά και πολιτισμικά στερεότυπα, να γίνει απολύτως σαφές στη συνείδηση του καθενός ότι είμαστε όλοι οι άνθρωποι ίσοι σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Κανείς δεν υπερτερεί έναντι του άλλου και κανείς δεν έχει έρθει σε αυτόν τον κόσμο για να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης. Η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης θίγει και αυτό το σημείο, ορίζοντας ότι τα μέρη θα λαμβάνουν τα αναγκαία απαραίτητα μέτρα, ώστε να εξαλειφθούν προκαταλήψεις, έθιμα, παραδόσεις και διάφορες πρακτικές που εδραιώνονται σε αντιλήψεις που θέλουν τη γυναίκα σε μειονεκτική θέση έναντι των ανδρών και σε πρότυπα τα οποία ενισχύουν την ανισότητα. Σε αυτή την κατεύθυνση προβλέπεται και η εισαγωγή σε αναλυτικά προγράμματα μαθημάτων εκπαιδευτικού υλικού, παιδαγωγικά προσαρμοσμένου και βασισμένου στη γνωσιακή ικανότητα κάθε ηλικίας, ώστε να προωθείται η ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών, ο αμοιβαίος σεβασμός, η αποφυγή μη στερεότυπων ρόλων κ.λπ.. Ο τομέας δηλαδή της εκπαίδευσης, από την Α΄ Δημοτικού, θα έλεγα, είναι πολύ σημαντικός. Τα θύματα πλέον έχουν δικαίωμα να διεκδικήσουν και αποζημίωση από τους δράστες, ενώ σε θύματα με σοβαρές σωματικές βλάβες θα χορηγείται κρατική αποζημίωση στον βαθμό που αυτή η βλάβη δεν καλύπτεται από άλλες πηγές, καθώς επίσης νομική βοήθεια, διερμηνεία κ.λπ. Η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης περιλαμβάνει και ρυθμίσεις που αφορούν και στη γυναίκα - πρόσφυγα, όπως είναι η αναστολή απέλασης σε θύματα έμφυλης βίας και η δυνατότητα άδειας διαμονής, ασύλου και μη επαναπροώθησης. Επιπλέον, προβλέπεται η διερμηνεία στις νομικές διαδικασίες αλλά και η σχετική πληροφόρηση σε όλες τις γλώσσες. Κλείνοντας, θα ήθελα να σημειωθεί ότι με το σημερινό νομοσχέδιο για άλλη μία φορά αποδεικνύεται έμπρακτα η μέριμνα και το ενδιαφέρον αυτής της Κυβέρνησης για τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την καταπολέμηση κάθε είδους διακρίσεων και την ουσιαστική προάσπιση της ισότητας. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Ψυχογιός από τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ο τελευταίος ομιλητής εκ του καταλόγου. Μετά τον κ. Ψυχογιό θα μπούμε στη διαδικασία των δευτερολογιών των εισηγητών και ειδικών αγορητών.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω ότι τα περισσότερα έχουν ειπωθεί, αλλά όπως είπατε εσείς, κύριε Υπουργέ, και η Βουλή και ο νόμος έχουν έναν παιδευτικό χαρακτήρα, οπότε καλό είναι να τα τονίζουμε και να τα επαναλαμβάνουμε για να γίνουν κατανοητά. Συζητείται, λοιπόν, και κυρώνεται σήμερα ενώπιον του ελληνικού Κοινοβουλίου μία σύμβαση μείζονος σημασίας, η γνωστή ως Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, το πιο σημαντικό ολοκληρωμένο και εξειδικευμένο διεθνές κείμενο, όσον αφορά στην καταπολέμηση της βίας εναντίον των γυναικών. Πρόκειται για μία σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης, του κορυφαίου ίσως οργανισμού ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο, που και εμείς, ως Βουλευτές, είμαστε μέλη της κοινοβουλευτικής του συνέλευσης και έχουμε την ευκαιρία να βλέπουμε αυτά τα ζητήματα εκ των έσω και να ξέρουμε τη σημασία και τη βαρύτητα αυτού του κειμένου. Πρέπει να ξέρουμε, βέβαια, επίσης και το ότι έχουμε υποστεί μία πολύ μεγάλη κριτική για την καθυστέρηση της κύρωσης αυτής της σύμβασης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εικόνα της χώρας. Θα ήθελα να ξεκινήσω θέτοντας ένα ρητορικό ερώτημα, που τέθηκε και από άλλους ομιλητές και ομιλήτριες. Είναι αυτονόητο το γεγονός ότι η πάταξη της έμφυλης ή ενδοοικογενειακής βίας προβλέπεται στις σύγχρονες δημοκρατίες και σε μία συντεταγμένη πολιτεία; Θα απαντούσε κανείς εύκολα «ναι». Όμως, δυστυχώς, και τα στοιχεία που έχουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλα δείχνουν ακριβώς το αντίθετο. Επίσης, θα ήθελα να εστιάσω στο γεγονός ότι έρχεται η Κυβέρνηση της Αριστεράς σε αυτό το πλαίσιο να φέρει ένα ολοκληρωμένο νομοσχέδιο, επιδεικνύοντας την αναγκαία και απαραίτητη πολιτική βούληση που δεν είχαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις - και αυτό ακούστηκε και από τους φορείς στις επιτροπές - προκειμένου να ικανοποιήσει ένα πάγιο κοινωνικό αίτημα. Η Σύμβαση μάλιστα έρχεται σε συνέχεια μίας πολύ καλής προετοιμασίας, καθώς το Υπουργείο Δικαιοσύνης, η Γενική Γραμματεία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η Γενική Γραμματεία Ισότητας και το ΚΕΘΙ επέλεξαν όχι απλά να τη φέρουν προς κύρωση, αλλά να συντάξουν ένα ολοκληρωμένο νομοσχέδιο, το οποίο τέθηκε και σε διαβούλευση για να υπάρχουν οι αντίστοιχες απόψεις. Και βέβαια, δεν έγινε μόνο κύρωση και δεν γίνεται σήμερα κύρωση της σύμβασης, αλλά υπάρχει και τροποποίηση διατάξεων του Ποινικού Κώδικα για την ευχερέστερη και αμεσότερη εφαρμογή αυτών των διατάξεων. Γιατί, λοιπόν, αυτό το νομοσχέδιο είναι τόσο σημαντικό; Διότι πολύ απλά η ενδοοικογενειακή και έμφυλη βία είναι δίπλα μας και είναι μπροστά μας. Πολλοί επιλέγουν να κλείνουν τα μάτια σε αυτό. Όμως, η πραγματικότητα είναι σοκαριστική. Στην Ευρώπη των είκοσι οκτώ, όπως ακούστηκε και προηγουμένως, μία στις τρεις γυναίκες άνω των δεκαπέντε ετών έχει πέσει θύμα βίας, ακριβώς επειδή είναι γυναίκα. Με αυτά τα θλιβερά δεδομένα, η Ευρωπαϊκή Ένωση επέλεξε να προσχωρήσει ως διεθνής οργανισμός η ίδια στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, προκειμένου να φέρει προ των ευθυνών τους και τα κράτη - μέλη και να δείξει τη βαρύτητα που έχει αυτή η σύμβαση. Το νομοσχέδιο, λοιπόν, αυτό είναι κρίσιμο, καθώς έρχεται να δημιουργήσει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο προστασίας σε μια σειρά από ποινικά αδικήματα, πρώτον, στην ενδοοικογενειακή βία, σωματική, σεξουαλική, ψυχολογική, οικονομική - και αυτό επεκτείνεται από τις γυναίκες στους ανήλικους, στους άνδρες και βέβαια, στους συντρόφους οι οποίοι ανήκουν στη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, δηλαδή στο κοινωνικό φύλο με την έννοια και του νομοσχεδίου που πρόσφατα ψηφίσαμε - δεύτερον, στη συνεχή παρενοχλητική παρακολούθηση, στο λεγόμενο «stalking», τρίτον, στη σεξουαλική βία, συμπεριλαμβανομένου και του βιασμού, τέταρτον, στον ακρωτηριασμό γυναικείων γεννητικών οργάνων, πέμπτον, στην καταναγκαστική έκτρωση και στείρωση, καθώς επίσης και στον εξαναγκασμό σε σύναψη γάμου. Βέβαια, προωθούνται και μέτρα τα οποία έχουν να κάνουν με την προστασία και την υποστήριξη των θυμάτων με υπηρεσίες νομικής, ιατρικής και ψυχολογικής υποστήριξης, καταφύγια και στέγαση με οικονομική βοήθεια, εκπαίδευση, κατάρτιση ή ένταξη στην αγορά εργασίας, τηλεφωνικές γραμμές SOS, μονάδες συμβουλευτικής στήριξης, τα οποία ακόμα έχουν πολύ δρόμο, μέχρι να θεμελιώσουμε πώς πρέπει να τα στελεχώσουμε σωστά και να λειτουργήσουν στη λογική που έχει και η σύμβαση. Επίσης, μείζονος σημασίας είναι ότι η σύμβαση επικεντρώνεται στην πρόληψη και βέβαια ότι έχει και μηχανισμό παρακολούθησης, τη λεγόμενη GREVIO. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να αναφερθώ και σε μία άλλη σημαντική τροπολογία του Υπουργείου Εσωτερικών, η οποία κατατέθηκε με το παρόν νομοσχέδιο. Έχει να κάνει με μία από τις προτεραιότητες του ΣΥΡΙΖΑ από το 2015 σε σχέση με τη μεταναστευτική πολιτική και τις πολιτικές ένταξης. Να μην ξεχάσω να πω ότι η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης καλύπτει και τους πρόσφυγες και μετανάστες, οι οποίοι είναι θύματα ενδοοικογενειακής βίας ή έμφυλης βίας και οι οποίοι δεν μπορούν να επαναπροωθηθούν και είναι και δικαιούχοι πολιτικού ασύλου. Επανερχόμενος, λοιπόν, στην τροπολογία του Υπουργείου Εσωτερικών, θέλω να τονίσω τη σημασία της, καθώς η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έφερε τον ν.4332/2015 για την ιθαγένεια των παιδιών - μεταναστών δεύτερης γενιάς. Είναι ένας νόμος ο οποίος έφερε στην επιφάνεια ένα δυναμικό της χώρας το οποίο ήταν στο περιθώριο. Και έρχεται τώρα η Ειδική Γραμματεία για την Ιθαγένεια να άρει γραφειοκρατικές δυσκολίες, να μειώσει χρόνους αναμονής και κυρίως να κάνει το σύστημα πολιτογράφησης πιο απλό, δίκαιο και διαφανές. Με την παρούσα, λοιπόν, τροπολογία μεταξύ άλλων μικρών παρεμβάσεων εισάγεται για πρώτη φορά η δυνατότητα απόκτησης ελληνικής ιθαγένειας μετά από δώδεκα έτη νόμιμης παραμονής στη χώρα, ανεξαρτήτως του τύπου της άδειας διανομής, εκτός των προσωρινών αδειών. Είναι μια σημαντική πρωτοβουλία η οποία προσαρμόζει το νομοθετικό πλαίσιο, έτσι ώστε άνθρωποι οι οποίοι έχουν περάσει περίπου το μισό της ζωής τους στην Ελλάδα και έχουν ακολουθήσει νόμιμες διαδικασίες να μπορούν να κάνουν αίτημα για την ιθαγένεια. Τελειώνοντας, θα ήθελα να τονίσω για ακόμα μια φορά ότι η σημερινή μέρα θα περάσει στην ιστορία ως ημέρα ψήφισης και κύρωσης της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης από το ελληνικό Κοινοβούλιο. Είναι άλλο ένα νομοθέτημα σε έναν μακρύ κατάλογο νομοσχεδίων ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έχει φέρει αυτή η Κυβέρνηση, το οποίο αντιλαμβανόμαστε ως ένα κομμάτι στη γενικότερη αντιμετώπιση των ανισοτήτων και στην απελευθέρωση του ανθρώπου. Θεωρούμε, δηλαδή, ότι η διάκριση που πρέπει να γίνει δεν είναι μόνο μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας, αλλά και μεταξύ, όπως είπε και ο Υπουργός και άλλων ζητημάτων, τα οποία δημιουργούν ένα καλύτερο πλαίσιο. Ξέρουμε πολύ καλά ότι με αυτό το νομοσχέδιο δεν λύνεται το πρόβλημα οριστικά και ότι αυτό δεν καλύπτει τα πάντα. Και ξέρουμε ότι θα πρέπει να συνεχιστούν οι αγώνες και οι διεκδικήσεις, για να ξεριζωθούν στερεότυπα, να περιοριστούν και να εξαλειφθούν οι ανισότητες, οι οποίες τροφοδοτούν την ακροδεξιά και τον φασισμό στην Ελλάδα και την Ευρώπη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε. Και βέβαια, ξέρουμε ότι πρέπει και όλοι να είμαστε σε επαγρύπνηση καθημερινά για την τήρηση αυτού του νόμου. Κλείνοντας, λοιπόν, την ομιλία μου, ενώ συνηθίζουμε να αναφερόμαστε σε κάποια αποφθέγματα ή λόγια ποιητών, ας πούμε, λογοτεχνών ή διάφορων παλιών πολιτικών, εγώ θα χρησιμοποιήσω τα λόγια μιας σύγχρονης γυναίκας, η οποία έχει συνδεθεί με το φεμινιστικό και εργατικό κίνημα και η οποία εκπροσωπεί τον ΣΥΡΙΖΑ στο Ευρωκοινοβούλιο, της Κωνσταντίνας Κούνεβα, σε μια πολύ πρόσφατη εκδήλωση για την έμφυλη βία. Λέει - και κλείνω με αυτό - λοιπόν: «Άνδρες και γυναίκες είμαστε διαφορετικοί για να συμπληρώνουμε ο ένας τον άλλο, όχι για να ανταγωνιζόμαστε. Τα χέρια μας είναι φτιαγμένα για να δουλεύουν, να χαϊδεύουν, να αγκαλιάζουν, όχι να κτυπούν. Τα χέρια μας είναι φτιαγμένα για να προτείνουν και να βοηθούν». Ευχαριστώ.
Οπότε συνεχίζουμε με τις δευτερολογίες των εισηγητών και των ειδικών αγορητών. Θα δώσω τον λόγο στην κ. Σταμπουλή και μετά στην κ. Αντωνίου. Ορίστε, κυρία Σταμπουλή, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα μπω στον πειρασμό να αναφερθώ στους Τούρκους πιλότους. Έληξε το θέμα. Είμαι αναγκασμένη να αναφερθώ σε ορισμένα ζητήματα που τέθηκαν από ομιλητές και ομιλήτριες της Αντιπολίτευσης τόσο για τη σύμβαση όσο και για τις λοιπές διατάξεις και τις τροπολογίες. Ακούστηκε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι ο ν.3500/2006 είχε ήδη αντιμετωπίσει το θέμα. Ο ν.3500/2006 πάσχει από ένα δομικό ελάττωμα. Διακηρύττει και έχει ως προτεραιότητα όχι τα δικαιώματα και την προστασία του θύματος, αλλά την προστασία της συνοχής της οικογένειας, της συγκεκριμένης δυσλειτουργικής και κακοποιητικής οικογένειας. Από εκεί πηγάζουν, λοιπόν, οι πλημμέλειες και οι στρεβλώσεις του, όπως αυτές που έχουν παρατηρηθεί στη διαδικασία της διαμεσολάβησης και της κατάχρησής της από τους δράστες και την οποία προσπαθεί κάπως να διορθώσει το σημερινό νομοθέτημα σε ένα από τα άρθρα του. Ακούσαμε ποικίλες θεωρίες για το τετραετές θάψιμο της σύμβασης από τις κυβερνήσεις του 2011-2015 εκτός από την αλήθεια. Η εκλογική πελατεία αυτών των κομμάτων δεν άντεχε ούτε τις διατάξεις που προστατεύουν τις γυναίκες πρόσφυγες και τις μετανάστριες ούτε εκείνες που προστατεύουν τα μέλη ομόφυλων ζευγαριών με ή χωρίς σύμφωνο συμβίωσης. Τα κόμματα αυτά δεν άντεχαν όχι να συγκρουστούν με τα πιο βάρβαρα κομμάτια αυτής της πελατείας, αλλά ούτε καν να παρέμβουν για να μπολιάσουν τις συνειδήσεις τους με τις αρχές της ισότητας και της καταπολέμησης των διακρίσεων. Ασφαλώς και είναι θετικό το γεγονός ότι η Γραμμή SOS και οι δομές συμβουλευτικής και φιλοξενίας για γυναίκες - θύματα βίας άρχισαν να φτιάχνονται από το 2011, με παρέμβαση της τότε Γενικής Γραμματέας Ισότητας, μιας αληθινής φεμινίστριας και σώθηκαν από τον καταποντισμό που τα απειλούσε με το τέλος του ευρωπαϊκού προγράμματος χρηματοδότησης, με τεράστιες προσπάθειες της νυν Γενικής Γραμματέας Ισότητας και φυσικά, ολόκληρης της Γενικής Γραμματείας Ισότητας, οι οποίες προσπάθειες πρέπει να συνεχιστούν, ώστε οι δομές να σταθεροποιηθούν και να ενταχθούν στον κρατικό προϋπολογισμό μετά την έξοδο από την επιτροπεία τον Αύγουστο. Σε όσους υποστηρίζουν ούτε λίγο ούτε πολύ ότι νομοθετήματα, όπως η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης μας χρειάζονται, επειδή τη βία κατά των γυναικών την έφεραν στη χώρα οι πρόσφυγες που είναι στην πλειονότητά τους μουσουλμάνοι μαζί με τις μαντήλες και τους ακρωτηριασμούς των γυναικείων έξω γεννητικών οργάνων, αγνοώντας στοιχειώδη ιστορικά δεδομένα, είμαι υποχρεωμένη να θυμίσω ότι η εν λόγω πρακτική του ακρωτηριασμού των έξω γεννητικών οργάνων των γυναικών ανάγεται στους φαραωνικούς χρόνους προ Ισλάμ και είναι διαδεδομένη στην Αφρική, ενώ ελάχιστα απαντάται σε μουσουλμανικές χώρες της Ασίας. Τα τσεμπέρια, οι φουστάνες και ο αποκλεισμός των γυναικών από τη δημόσια σφαίρα με χρήση και σωματικής βίας ήταν συνήθη φαινόμενα στην Ευρώπη μας για αιώνες έως την εποχή που οι σουφραζέτες δέρνονταν ανηλεώς και ποδοπατούνταν μέχρι θανάτου από τα αστυνομικά άλογα. Περιορίστηκαν αυτές οι πρακτικές, όταν αυτές οι επικίνδυνες γυναίκες άρχισαν να κερδίζουν τη μια νίκη μετά την άλλη. Συγχρόνως, άλλαξε και ο ενδυματολογικός κώδικας. Σε όσους και όσες βλέπουν φαβοριτισμό και φτιάξιμο προνομιούχων που θα περνούν στο εξωτερικό τη μια τετραετία μετά την άλλη, εκεί που δεν υπάρχει παρά προσπάθεια αναβάθμισης της αντιπροσωπείας της χώρας σε ένα διεθνές σώμα, δεν έχω παρά να συστήσω να μην κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια. Όσον αφορά τις τροπολογίες, θέλω να επισημάνω - και απορώ πώς ξέφυγε από την προσοχή των επικριτών της διάταξης - ότι κινητικότητα χωρίς την έκδοση οργανισμού δεν επιτρέπεται γενικώς, αλλά μόνον εφόσον ο φορέας επιβεβαιώνει και η Υπουργός εγκρίνει τη σχετική έκθεση ότι οι υπηρεσιακές ανάγκες καλύπτονται από τις υφιστάμενες διατάξεις. Όσον αφορά στην ελληνική ιθαγένεια, ασφαλώς πρόκειται για μια σημαντική ιδιότητα, πολύ σημαντική μάλιστα για ανθρώπους που έχουν ανάγκη να συνεχίσουν να ζουν σε αυτή τη χώρα και που δεν μπορεί να τη στερούνται, επειδή αν και διαμένουν νόμιμα σε αυτήν όχι πέντε, όχι επτά, αλλά δώδεκα χρόνια, δεν ευτύχησαν να αποκτήσουν την άδεια επί μακρόν διαμένοντος, όταν ξέρουμε πόσο εύρυθμα και αποτελεσματικά λειτουργούν οι αρμόδιες υπηρεσίες. Οι άνθρωποι αυτοί που αποτελούν στην πλειονότητά τους κομμάτι της εργατικής τάξης της χώρας και άλλοι κομμάτι του επιστημονικού και καλλιτεχνικού δυναμικού μας αξίζουν την ιδιότητα του πολίτη και της πολίτισσας όσο ο καθένας και η καθεμιά από εμάς κι ας παθαίνουν αλλεργία στη σκέψη αυτή οι υπερασπιστές της καθαρότητας της φυλής, που δεν θέλουν να παραδεχθούν τους όρους ύπαρξης μιας κοινωνίας του 21ου αιώνα, μιας κοινωνίας στην οποία οι διακρίσεις και η βία με βάση το φύλο δεν έχουν καμμία θέση. Ευχαριστώ.
Συνεχίζουμε με την κ. Αντωνίου, την εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας. Ορίστε, κυρία Αντωνίου, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, ακούγοντας την ομιλία σας, αυτό που παρατηρήσαμε είναι ότι δίνετε τόσο σημασία στο σημερινό νομοθέτημα που από τα τριάντα λεπτά της ομιλίας σας, τα είκοσι πέντε αναφερόσασταν σε άλλα, τελείως άσχετα πράγματα και όχι στην κύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης. Είναι, αν μη τι άλλο, ντροπή να εκφυλίζετε το νομοσχέδιο, γιατί προφανώς ούτε το ξέρετε, ούτε μάλλον θέλετε να το ξέρετε. Δεν κάνατε καμμία αναφορά στις διατάξεις του νομοσχεδίου. Καμμία. Ουσιαστικά, ακούω να πανηγυρίζετε όλοι εδώ για την κύρωση της σύμβασης, όταν αυτή υπογράφηκε το 2011 από άλλη κυβέρνηση, όταν αυτή έρχεται με τέσσερα - πέντε άρθρα μόνο και τροποποιεί ένα νομοθετικό πλαίσιο το οποίο υπήρχε στην ελληνική νομοθεσία, τον ν.3500. Και μας κατηγορείτε ότι εμείς δεν κάναμε τίποτα για αυτό το νομοσχέδιο; Αυτό κάνατε. Στα τριάντα λεπτά μιλήσατε δύο λεπτά μόνο για τις διατάξεις του νομοσχεδίου και για την κύρωση της σύμβασης. Όσον αφορά για τις προνομιακές σχέσεις με επιχειρηματίες που είπατε, κύριε Υπουργέ, μην τρίβεστε στη γκλίτσα του τσοπάνη, γιατί θα αρχίσω να θυμάμαι τα αγροτεμάχια κουμπάρου, τις τροπολογίες για χαρίσματα εκατομμυρίων ευρώ και πολλά άλλα, κύριε Υπουργέ. Όσον αφορά τα γεγονότα αυτά που έγιναν χθες και μας κατηγορήσατε, ως Νέα Δημοκρατία πάντα καταδικάζουμε κάθε μορφή βίας και το έχουμε αποδείξει, κύριε Υπουργέ. Πάμε, λοιπόν, τώρα στις τροπολογίες, στις οποίες δεν είχα την ευκαιρία να αναφερθώ κατά τη συζήτηση στην πρωτολογία μου. Για την τροπολογία με γενικό αριθμό 1524, που έγινε άρθρο 31, που αφορά την πολιτογράφηση: είναι λυπηρό, αγαπητοί συνάδελφοι που στηρίζετε αυτή την Κυβέρνηση, να έρχεται μία ρύθμιση για απόκτηση της ιδιότητας του Έλληνα πολίτη με μία τροπολογία. Δύο νόμους φτιάξατε. Άρα σε αυτήν είμαστε αρνητικοί. Για την τροπολογία με γενικό αριθμό 1533, που έγινε άρθρο 32: θα συμφωνήσω με τη διάταξη, γιατί στις δημοκρατίες πρέπει να μπορούν και να λειτουργούν τα κόμματα. Στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1530, που έγινε άρθρα 33, 34 και 35 του νομοσχεδίου: το κουβάρι της κινητικότητας έχει αρχίσει και ξηλώνεται - αποδεικνύεται από τις συγκεκριμένες τρεις ρυθμίσεις που φέρνετε - και ξηλώνεται επικίνδυνα. Επαληθεύτηκε επίσης και από την τροπολογία που φέρατε. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι το οικοδόμημα της υποτιθέμενης διοικητικής μεταρρύθμισης, που έστησε ο ν.4440, έρχεστε εσείς και το καταρρίπτετε. Είμαστε, λοιπόν, αρνητικοί. Όσον αφορά την τροπολογία για το «ΣΥΖΕΥΞΙΣ», θα συμφωνήσουμε στις υποχρεώσεις που έχει η πολιτεία. Τι γίνεται, όμως, με το «ΣΥΖΕΥΞΙΣ ΙΙ»; Όσον αφορά το «ΣΥΖΕΥΞΙΣ ΙΙ», κύριε Υπουργέ, εκεί η έγκριση - αναφέρομαι για την τροπολογία 1518, που είναι άρθρο 36 στο σχέδιο νόμου - έχει καθυστερήσει υπερβολικά. Η έγκριση του «ΣΥΖΕΥΞΙΣ ΙΙ» ήλθε μόλις πριν από λίγο, στις 6 Μαρτίου του 2018, με αποτέλεσμα να καθυστερήσει η ρευστότητα στην αγορά και η εξοικονόμηση πόρων για το δημόσιο. Για αυτό τι κάνετε; Την τροπολογία 1537/150 σας ζητήσαμε, κύριε Υπουργέ, να την χωρίσετε σε τρία μέρη, αφού είναι τρία τα άρθρα της, όπως κάνατε και για την τροπολογία του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Και μας λέτε «δεν μπορούμε». Δυστυχώς, ενώ έχουμε πρόθεση να ψηφίσουμε δύο από τα τρία άρθρα, μας το στερείτε, κύριε Υπουργέ.
Σε ποιο διαφωνείτε;
Σας ζήτησα να μας χωρίσετε την τροπολογία. Θέλετε να σας αναφέρω συγκεκριμένα για ποιους λόγους είμαστε αρνητικοί; Έχει τρία άρθρα. Στο ένα είμαστε αρνητικοί. Στο δεύτερο και στο τρίτο άρθρο, αν μας δίνατε τη δυνατότητα, θα ήμασταν θετικοί. Αυτό είπα, να το κάνετε έτσι όπως κάνατε και στην τροπολογία του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης, στην οποία μπορεί να ψηφίσεις κατ' άρθρο. Πάμε, λοιπόν, τώρα στην τροπολογία με αριθμό 1536/149, του κ. Τόσκα. Όντως χρειάζεται επικαιροποίηση η διάταξη του 1982, έχουν αλλάξει τα δεδομένα, και θα συμφωνήσουμε στην τροπολογία. Θα διαφωνήσουμε φυσικά με την 1544/155 τροπολογία του Υπουργείου Πολιτισμού, για τους λόγους οι οποίοι αναφέρθηκαν από την κ. Κεφαλογιάννη, γιατί χωρίς διαβούλευση με τους ενδιαφερόμενους, σχέδιο νόμου - γιατί ένα σχέδιο νόμου αποτελεί η συγκεκριμένη τροπολογία - , μας βρίσκει αρνητικούς. Στη με γενικό αριθμό 1542 και ειδικό 153 συμφωνούμε, καθώς καταργεί αναδρομικά το περιβόητο επίδομα διαμονής των εξωκοινοβουλευτικών μελών της Κυβέρνησης και επιπλέον παρατείνεται για έναν μήνα η προθεσμία χρηματικών ενταλμάτων σε ειδικές κατηγορίες. Στην με γενικό αριθμό 1543 και ειδικό 154 τροπολογία, που αφορά την διοικητική αναδιοργάνωση των Καταστημάτων Κράτησης Κορυδαλλού, είμαστε θετικοί. Επαναλαμβάνω όμως, κύριε Υπουργέ, ότι μετά την κατάσταση στα σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας και τα δελτία Τύπου της Ομοσπονδίας Σωφρονιστικών Υπαλλήλων, που σας καταθέσαμε, πρώτα από όλα πρέπει να διασφαλίσετε τη σωματική ακεραιότητα των σωφρονιστικών υπαλλήλων. Και τέλος, για τη βουλευτική τροπολογία που κάνατε δεκτή, οφείλω να ενημερώσω, κύριε Υπουργέ, τι υπάρχει στο άρθρο 19 στον ν.4440. Θα σας το διαβάσω: «Κάθε γενική ή ειδική διάταξη για τη διενέργεια απόσπασης ή μετάταξης που αντίκειται στις διαδικασίες, τους όρους και τις προϋποθέσεις που θέτει το ΕΣΚ καταργείται, με την επιφύλαξη του άρθρου 18, με εξαίρεση τις εξής ειδικές διατάξεις για τις αποσπάσεις: α) σε πολιτικά γραφεία, σε γραφεία αιρετών σε ΟΤΑ Α΄ και Β΄ βαθμού, σε γραφεία Βουλευτών, σε κόμματα, στην Προεδρία της Δημοκρατίας». Άρα ένας νέος νόμος όπως είναι ο ν.4440, κύριε Υπουργέ, είναι υπεράνω από κάθε παλαιότερο νόμο που υπερασπίζεστε ότι τροπολογείτε. Γι' αυτό, λοιπόν, ζητήσαμε με τον συνάδελφο κ. Γεωργαντά να μας πείτε συγκεκριμένα, αλλά απάντηση δεν πήραμε, παρά μόνο υπεκφυγές, λέγοντας μόνο ότι υπάρχουν παλιά νομοθετήματα. Να πώς μια Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης, που βιάζετε με πολλές διατάξεις, - κι είναι λυπηρό, κύριε Πρόεδρε, γιατί είχατε μια πολύ καλή ευκαιρία να γίνει μια εμβληματική συνεδρίαση της Ολομέλειας, κατά την οποία όλες οι πολιτικές δυνάμεις θα ήμασταν σύμφωνες - ουσιαστικά την καταντήσατε κουρελόχαρτο. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Κεφαλίδου, από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη. Μπορείτε να μιλήσετε και από τη θέση σας, κ. Κεφαλίδου.
Δεν πειράζει, κύριε Πρόεδρε, προτιμώ να μιλήσω από του Βήματος.
Είναι τρίλεπτο και δεν προβλέπεται όταν δίνουμε τρίλεπτο να μιλάμε από το Βήμα. Τέλος πάντων.
Ωραία, σας ευχαριστώ. Αλλά με βολεύει και από εδώ να μιλήσω. Κύριε Υπουργέ, άκουσα με πολλή προσοχή την ομιλία σας. Είπατε και μόνος σας - και σας ευχαριστώ που το αναγνωρίζετε - ότι για να διευκολύνουμε τη νομοθετική πρωτοβουλία σε ένα τόσο σημαντικό νομοθέτημα έχει κατατεθεί και υπόμνημα. Εκεί λοιπόν υπάρχει μια πάρα πολύ σημαντική διάταξη που έχουμε εισηγηθεί και θα την επαναλάβω: «Για τα αδικήματα ενδοοικογενειακής βίας, εφόσον ο δράστης καταδικαστεί τελεσίδικα σε ποινή φυλάκισης δύο ετών και άνω, αυτή ούτε αναστέλλεται ούτε μετατρέπεται σε χρηματική ποινή». Για αυτή λοιπόν τη διάταξη που σας προτείναμε δεν έχουμε ακούσει τίποτα. Την αποδέχεστε; Σας προβληματίζει; Θέλετε να τη σκεφτείτε; Περιμένω απάντησή σας. Είναι αλήθεια ότι είχα προγραμματίσει να μιλήσω για τις τροπολογίες, που είναι ουκ ολίγες, εννέα, όμως θα περιοριστώ σε αυτή την οποία κατέθεσε η δική μας Κοινοβουλευτική Ομάδα και αφορά την ιθαγένεια. Και αν μου μείνει λίγος χρόνος θα μιλήσω και για την ΑΕΠΙ, γιατί έχω κάποιες επισημάνσεις να κάνω μετά τη δική σας τριανταπεντάλεπτη ομιλία. Για την τροπολογία λοιπόν της ιθαγένειας, μια πρώτη παρατήρηση: Δεν δείχνει σοβαρότητα να ρυθμίζονται θέματα ιθαγένειας με τροπολογίες ή με εμβόλιμες διατάξεις σε άσχετα νομοσχέδια, ειδικά όταν αυτό επαναλαμβάνεται και όταν ήδη σήμερα προαναγγείλατε ότι θα έρθουν και άλλες αλλαγές. Και στη συνέχεια, ξέρετε, τρέχει παράλληλα και μια διαδικασία κωδικοποίησης της νομοθεσίας για την ιθαγένεια. Θέλω να σας πω ότι αυτό το οποίο θέλει πολλή προσοχή είναι ότι δεν έχει γίνει τίποτα μέχρι σήμερα για να επιταχυνθούν οι διαδικασίες πολιτογράφησης και με αυτόν τον τρόπο να προσεγγιστούν και οι προθεσμίες που ορίζει ο νόμος. Εάν δεν κάνετε κάτι σε αυτή την κατεύθυνση, οι νέες αιτήσεις που θα κατατεθούν θα έχουν την αργοπορία όλων όσων αιτήσεων έχουν κατατεθεί μέχρι σήμερα και η εξέτασή τους κινδυνεύει να ολοκληρωθεί μετά την πενταετία. Πάμε στην παράγραφο 7, που είναι και η δική μας συμβολή σε αυτή την προσπάθεια. Εδώ αποδεικνύεται ότι δεν έχετε πλήρως κατανοήσει την αρχή της ίσης μεταχείρισης. Η λύση για το υπαρκτό πρόβλημα των ομογενών δεν είναι αυτή που προτείνετε. Η δική μας πρόταση είναι η κατάργηση των διατάξεων στους κώδικες δημοσίων και δημοτικών υπαλλήλων, που απαιτούν τη συμπλήρωση ενός έτους από την πολιτογράφηση για τον διορισμό στο δημόσιο. Είναι αναχρονιστικές διατάξεις που θέτουν μη νόμιμα κριτήρια για τον διορισμό. Όλοι οι Έλληνες είναι ίσοι απέναντι στον νόμο. Και ξέρετε ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει αποφασίσει σε αυτή την κατεύθυνση, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την εισαγωγή στις στρατιωτικές σχολές. Δεν μπορεί λοιπόν να συνεχίσουν να υπάρχουν τέτοιες διατάξεις για εκπαιδευτικούς, εφοριακούς, γιατρούς, κηπουρούς και γεωπόνους. Καταθέσαμε την τροπολογία και πιστεύω ότι εφόσον την βλέπετε θετικά, μπορείτε και να την αποδεχθείτε, γιατί έτσι θα δώσετε και ένα σήμα ότι δεν είναι η προσπάθειά σας να υπάρχει υπογραφή ΣΥΡΙΖΑ για να μπορέσετε να αποδεχθείτε μια τροπολογία. Δεν είναι η πρώτη φορά που το ζούμε αυτό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Πάμε τώρα στην τροπολογία που φέρνετε για την ΑΕΠΙ. Οποία προχειρότης! Ένα νομοσχέδιο το οποίο, όταν συζητιόταν σε αυτή την Αίθουσα, είχαμε όλοι επισημάνει το πόσο σοβαρό είναι, το πόσο μεγάλες κοινωνικές ομάδες αφορά, χρήστες, δημιουργούς. Έναν χρόνο μετά έρχεστε και κάνετε τροποποιήσεις στον τέλειο νόμο σας, που δεν σηκώνατε και μύγα στο σπαθί σας όταν σας επισημαίναμε προβλήματα που μπορεί να ανακύψουν. Οφείλατε να τα είχατε προβλέψει, αν μη τι άλλο. Και τώρα τι κάνετε; Εάν καταλάβαμε καλά, χωρίς καμμία διαβούλευση ούτε με τους χρήστες ούτε με τους δημιουργούς, ψάχνετε να βρείτε λύσεις και αντί να βρίσκετε λύσεις δημιουργείτε αδιέξοδα. Και σας ρωτώ - η κυρία Υπουργός δεν μπόρεσε να απαντήσει, φοβάμαι ούτε και εσείς - το εξής: η διαχείριση των δικαιωμάτων θα διενεργείται μόνο από το κράτος; Οποία καινοτομία! Πώς θα λειτουργεί αυτή η οντότητα; Ποιος θα επιβαρυνθεί τα χρέη προς τους δημιουργούς; Ποιος θα επιβαρυνθεί τα χρέη της οικογένειας Ξανθόπουλου; Για τι ποσά μιλάμε; Υπάρχει χρονοδιάγραμμα; Υπάρχει σχεδιασμός; Ποια είναι τα βήματα; Το λέω αυτό με κάθε ειλικρίνεια, διότι εδώ πρέπει να ξέρουμε, να καταλαβαίνουμε τι είναι αυτό που μας ζητάτε να ψηφίσουμε. Θα ήθελα την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε. Σας παρακαλώ πολύ. Είμαστε στο τέλος. Πάω σε ορισμένες ακόμη επισημάνσεις. Μίλησε ο κύριος Υπουργός για τα επεισόδια στον Πειραιά. Ναι, είναι και θλιβερά και τα καταδικάζουμε. Ανακοινώσεις μας, όμως, πρέπει να ξέρετε ότι υπάρχουν από τότε που εσείς οργανώνατε τις πλατείες των «αγανακτισμένων», ώστε όλον αυτόν τον διχασμό και την οργή του κόσμου να τον διοχετεύσετε σε πολιτικούς σας αντιπάλους. Τότε οι προπηλακισμοί των πολιτικών δεν είχαν ουδέποτε καταδικαστεί από σας. Η οργή και η βία τότε, βλέπετε, βόλευαν τον πολιτικό σας σχεδιασμό. Είναι φθηνή δικαιολογία, κύριε Υπουργέ, να λέτε συνέχεια ότι «φέρνουμε τροπολογίες γιατί το ίδιο κάνατε κι εσείς». Αυτή η επιχειρηματολογία - σας το είπα και το πρωί - ούτε σας αθωώνει ούτε σας γλιτώνει από την αναξιοπιστία, διότι οι εποχές έχουν αλλάξει. Η Ελλάδα είναι καθημαγμένη, ο κόσμος έχει καθημερινά προβλήματα άλυτα κι εσείς συνεχίζετε να νομοθετείτε και στρεβλά και μ' έναν τρόπο που δημιουργεί αντικανονικότητα στο πολιτικό σύστημα. Μάλιστα, μας επιπλήττετε όταν ερχόμαστε με τροπολογία να συμβάλουμε στο έστω και στρεβλό πρόβλημα που δημιουργεί ο τρόπος με τον οποίο νομοθετείτε. Είναι ένδειξη, μας είπατε, το ότι «εδώ υπάρχουν Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που υπερασπίζονται το νομοσχέδιο, ενώ εσείς πού είστε; Εξαφανισμένοι». Μάλιστα, κύριε Υπουργέ, είναι ένδειξη τού πόσοι Βουλευτές μιλούν σε αυτή την Ολομέλεια. Ξέρετε παράλληλα πόσες συνεδριάσεις τρέχουν; Είστε μία Κοινοβουλευτική Ομάδα εκατόν πενήντα τεσσάρων Βουλευτών και είμαστε μόλις είκοσι, αλλά η προσπάθεια που γίνεται είναι συνεχής. Θα σας πω και το άλλο: Ποιο είναι το πιο ουσιώδες; Το πιο ουσιώδες είναι πόσοι είμαστε αριθμητικά ή η συμβολή μας στο κοινοβουλευτικό έργο ή ο τρόπος με τον οποίον αντιμετωπίζουμε ένα νομοσχέδιο; Εδώ πρέπει να σημειώσω και να υπογραμμίσω ότι είχε πολύ μεγάλη συμβολική σημασία η ομιλία του κ. Βούτση, του Προέδρου της Βουλής, απ' αυτό το Βήμα, διότι ήλθε να υπογραμμίσει αυτό που και ο κ. Φίλης - και προς τιμήν του - ανέδειξε, την αστοχία της Κυβέρνησης σ' ένα τέτοιο εμβληματικό νομοσχέδιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στον αγώνα των γυναικών για ισότητα και ίση μεταχείριση. Έπρεπε να έλθει μόνο του αυτό το νομοσχέδιο και ο Πρόεδρος της Βουλής προσπάθησε με την παρουσία του να αναβαθμίσει τη διαδικασία, που εσείς δεν εννοείτε σε όλες τις επιτροπές και μέχρι σήμερα να καταλάβετε ότι ήταν μια αστοχία. Σε μια κανονική χώρα, σ' ένα κανονικό Κοινοβούλιο αυτό θα είχε γίνει. Μην επιχειρηματολογείτε άλλο ότι είναι ένδειξη ορθής νομοθέτησης ο τρόπος με τον οποίον θα ψηφίσει η Αντιπολίτευση και συγκεκριμένα το Κίνημα Αλλαγής. Εμείς ψηφίζουμε πάντα θεσμικά, πάντα με το βλέμμα στραμμένο προς το μέλλον και τις ανάγκες των πολιτών. Δεν το έχετε κάνει ποτέ αυτό και, όντως, σας αιφνιδιάζει. Δεν χωράει αυτό στη λογική σας, που έχει μόνο τακτικισμούς, γιατί σας θυμίζω πώς ψηφίσατε τον ν.3896/2010. Ψηφίσατε τότε πάρα πολύ ωραία «παρών» και ας ήταν μια εναρμόνιση μιας ευρωπαϊκής νομοθεσίας για ίσα δικαιώματα ανδρών και γυναικών στην εργασία και στην απασχόληση.
Κυρία Κεφαλίδου, περάσατε τα οκτώ λεπτά.
Τελειώνω σε ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Είναι σημαντικά θέματα. Τριάντα πέντε λεπτά μίλησε ο Υπουργός.
Κυρία Κεφαλίδου, μη το συγκρίνετε με τα τριάντα πέντε λεπτά του Υπουργού. Το δικαιούταν.
Άνοιξαν θέματα, κύριε Πρόεδρε.
Με συγχωρείτε. Ο Υπουργός δικαιούται τριάντα πέντε λεπτά χωρίς ανοχή. Το ξέρετε. Σας παρακαλώ να ολοκληρώνετε.
Άνοιξαν θέματα και ο Υπουργός είπε ότι ήμασταν ελάχιστοι. Ευχαριστώ πολύ. Η συνεχής, λοιπόν, αναφορά σας σε σκάνδαλα, επιτρέψτε μου να σας πω ότι είναι ένδειξη αδυναμίας. Τα σκάνδαλα σώνονται. Σε λίγο θα βρίσκετε μόνο τα δικά σας και τις σκευωρίες που άτσαλα εσείς οργανώνετε και υφαίνετε. Τελευταίο παράδειγμα είναι ο τρόπος με τον οποίον αποχώρησε ο υποψήφιός σας για τη διοίκηση του ΕΦΚΑ, ο κ. Μαρίνος. Ρωτάτε το Ποτάμι: «Μα, είναι δυνατόν να θέλετε να συμπράξετε με το Κίνημα Αλλαγής»; Την επιλογή την έκανε το Ποτάμι και είναι πια μαζί μας. Εγώ θέλω να σας αντιστρέψω το ερώτημα και σας ερωτώ: Γιατί εσείς επιδίδεστε σε ένα τόσο απροκάλυπτο φλερτ και θέλετε να συνεργαστείτε μαζί μας; Κύριοι της Κυβέρνησης, η αδεξιότητα και η προχειρότητα δεν συνιστούν αριστεροσύνη. Στην πολιτική είναι περιφρόνηση του κοινοβουλευτισμού και των θεσμών της δημοκρατίας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Συντυχάκης.
Κύριε Πρόεδρε, πολλά ειπώθηκαν, υπογραφές μπαίνουν, συνθήκες επικυρώνονται, αλλά δυστυχώς η κατάσταση μένει ίδια και χειρότερη για τις μισθωτές, τις αυτοαπασχολούμενες, τις αγρότισσες, τις άνεργες, ιδιαίτερα τις νέες γυναίκες, και στο φαινόμενο της βίας. Φτώχεια, εργασιακές συνθήκες γαλέρας, απολύσεις λόγω εγκυμοσύνης, πλειστηριασμοί, φοροληστεία, χαράτσια, μειώσεις μισθών και συντάξεων, δεσμεύσεις απέναντι στο ΝΑΤΟ και στους Αμερικανούς, να τους ξεπλύνετε για τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και για τα όσα διαδραματίζονται στην περιοχή! Αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, του δυτικού μαρξισμού, του ευρωκομμουνισμού, ο ΣΥΡΙΖΑ που κλήθηκε να δώσει χείρα βοηθείας στην καπιταλιστική βαρβαρότητα σήμερα! Αυτή είναι η πολιτική, λοιπόν, που εφαρμόζετε. Και είναι πολύ βολικό σε ένα ευαίσθητο θέμα όπως είναι η βία κατά των γυναικών, η ενδοοικογενειακή βία, να φέρνετε παράλληλα και διατάξεις που σχετίζονται με την αντιδραστική EUROJUST και τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, που πρόκειται για ευρωενωσιακούς, εθνικούς μηχανισμούς καταστολής του λαϊκού κινήματος. Γι' αυτό τα φέρατε μαζί με τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, για να επισκιάσετε τους αντιδραστικούς μηχανισμούς απέναντι σε ένα ευαίσθητο θέμα των γυναικών. Κυρίες και κύριοι, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μια τάση να διολισθαίνει συνειδητά στις αταξικές προσεγγίσεις, για να δικαιολογήσει τις αντιεπιστημονικές προσεγγίσεις οι οποίες αποσπούν τη φυλετική ανισοτιμία από την ταξική ανισότητα. Και εδώ χρειάζεται να σας υπενθυμίσουμε όχι τι λέει ο δυτικός μαρξισμός - και δεν ξέρω ποιος άλλος, ο μαρξισμός του Βαρδάρη, ο νότιος, ο βόρειος, ο βορειοανατολικός - , αλλά τι έλεγε ο Μαρξ και ο Ένγκελς στη βάση του ιστορικού υλισμού για το γυναικείο ζήτημα, που απέδειξε ότι αυτό ως κοινωνικό φαινόμενο είναι ιστορικό. Και έλεγε στην «Καταγωγή της οικογένειας» ότι η πρώτη αντίθεση τάξεων που παρουσιάστηκε στην ιστορία συμπίπτει με την ανάπτυξη του ανταγωνισμού μεταξύ άντρα και γυναίκας, αποδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο ότι η υποδούλωση γεννιέται συνδυασμένα: ταξική και φυλετική. Το γυναικείο φύλο, λοιπόν, αποτελεί διαταξική κοινωνική κατηγορία στην οποία υπάρχουν γυναίκες που ανήκουν σε όλες τις κοινωνικές τάξεις. Τα φυλετικά προβλήματα στις γυναίκες όλων των τάξεων και στρωμάτων μπορεί να υπάρχουν μόνο στη βάση της ανισότιμης σχέσης με τον άντρα, στην κοινωνική παραγωγή και τη σχέση της με την αναπαραγωγή του γένους και το οικογενειακό νοικοκυριό. Αυτό είναι που κάνει να εμφανίζονται κοινά προβλήματα στις γυναίκες, όπως είναι η ενδοοικογενειακή βία, η σεξουαλική παρενόχληση, άλλες προκαταλήψεις. Το κύριο, όμως, είναι η ταξική αντίθεση των γυναικών απέναντι στη φυλετική. Γι' αυτό, λοιπόν, το επίκαιρο σήμερα, στην εποχή μας, είναι ο αγώνας για την φυλετική ισοτιμία να αποτελέσει αναπόσπαστο στοιχείο της πάλης για την κοινωνική ισότητα, για την κατάργηση κάθε μορφής εκμετάλλευσης, κάτι που το απέρριψε μετά βδελυγμίας και το ΚΚΕ Εσωτερικού και ο ευρωκομμουνισμός, ο δυτικός μαρξισμός που μας είπατε προηγουμένως. Σε σχέση με τις τροπολογίες που κατέθεσε το ΚΚΕ, κύριε Υπουργέ, διά της σιωπής σας απορρίψατε τις τροπολογίες για τον τρομονόμο και για το DNA. Κάποτε ο ΣΥΡΙΖΑ έβγαινε στα κάγκελα γι' αυτά τα ζητήματα. Για το θέμα του τρομονόμου, βέβαια, εντάξει, δεν περιμέναμε να κάνετε αποδεκτή την τροπολογία του ΚΚΕ που ζητούσε την κατάργηση του τρομονόμου, γιατί αποτελεί ένα κομμάτι του συνολικού αντιδραστικού παζλ: Σύμβαση του Παλέρμο, ευρωτρομονόμος, ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και άλλα. Εκ πεποιθήσεως, απ' ό,τι φαίνεται, στέκεστε σούζα στις ευρωπαϊκές εντολές, επιταγές, του ευρωτρομονόμου δηλαδή κ.λπ.. Όμως, το ζήτημα του DNA που θέτει προϋποθέσεις προστασίας του κατηγορουμένου, που προσδιορίζει αντί να διευρύνει, όπως ισχύει σήμερα, τη δυνατότητα λήψης γενετικού υλικού και ανάλυσης DNA, γιατί δεν το κάνετε δεκτό; Γιατί; Δηλαδή, έτσι, μπορεί οποιοσδήποτε να πάει να βάλει μια τρίχα σε ένα όπλο και να τον τυλίξουν σε μια κόλλα χαρτί και να τον πάνε στη φυλακή, όπως έγινε με την Ηριάννα και τον Περικλή; Σε σχέση με την τρίτη τροπολογία, έχω να πω το εξής: Τουλάχιστον αυτή θα μπορούσατε να την είχατε κάνει δεκτή και μάλιστα περιμέναμε να την κάνετε δεκτή. Περιμέναμε. Αδικαιολόγητη η στάση της Κυβέρνησης απέναντι σε αυτό το ζήτημα. Κρατάμε, όμως, ότι θα το φέρετε σε ένα επόμενο σχέδιο νόμου, διότι εν πάση περιπτώσει εν έτει 2018 δεν μπορεί ο άλλος να μην μπορεί να μεταφέρει τα κόκαλα του συγγενή του, για να τα θάψει στον τόπο που γεννήθηκε, επειδή του έχει αφαιρεθεί η ιθαγένεια. Απαράδεκτο! Και να ολοκληρώσω σχετικά με την τροπολογία που αφορά στον Οργανισμό Πνευματικής Ιδιοκτησίας: Η τροπολογία αυτή δείχνει ότι η Κυβέρνηση γράφει στην κυριολεξία στα παλιά της τα παπούτσια τις δυνατότητες των συλλογικών διαδικασιών που προβλέπονται από τα καταστατικά των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης για να αντιμετωπιστούν τα όποια προβλήματα. Το πιο χοντρό, όμως, είναι ότι ο Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας με αυτή την τροπολογία αποκτά και ιδιότητες διαχειριστή δικαιωμάτων, ενώ ταυτόχρονα είναι και ο εποπτικός οργανισμός, δηλαδή έχει δύο ασυμβίβαστες μεταξύ τους ιδιότητες. Αυτό όμως έχει και άλλες παρενέργειες: Ως διαχειριστής μετέχει στη συζήτηση των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης για την κατανομή των ποσοστών από την αμοιβή για την ιδιωτική αναπαραγωγή, εύλογα. Στην περίπτωση διαφωνίας ανάμεσά τους, όμως, ο Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας ως εποπτεύων αποφασίζει το πώς θα κατανεμηθεί το ποσοστό και με την προβλεπόμενη ΚΥΑ απαλλοτριώνονται στην ουσία όλα τα περιουσιακά στοιχεία, πράξη για την οποία χρειάζεται δικαστική απόφαση. Επίσης, δεν προβλέπεται κανένα μέτρο για τους εργαζόμενους που απασχολεί η ΑΕΠΙ. Μας είπε εδώ ο Υπουργός ότι τελείωσε η ΑΕΠΙ. Τέλος. Ξόφλησε. Και οι εργαζόμενοι; Καλύπτονται; Όχι. Στον Καιάδα, λοιπόν, οι εργαζόμενοι. Και άλλα ζητήματα που δεν με παίρνει η ώρα να τα αναφέρω. Σε κάθε περίπτωση, εμείς ζητάμε την απόσυρση αυτής της τροπολογίας, να υπάρξει ρύθμιση που αποκλειστικά να αντιμετωπίζει το πρόβλημα της λειτουργίας της ΑΕΠΙ και να περάσει στα χέρια των δημιουργών της. Ταυτιζόμαστε απόλυτα με τα αιτήματα των εργαζομένων που λένε να αποκλειστεί η δυνατότητα ύπαρξης κερδοσκοπικών οργανισμών συλλογικής διαχείρισης, να αποκλειστεί η δυνατότητα ίδρυσης ανεξάρτητων οντοτήτων διαχείρισης. Ένας οργανισμός συλλογικής διαχείρισης για κάθε κλάδο δικαιωμάτων. Να αποκλειστούν ως μη δικαιούχοι από το πνευματικό δικαίωμα των καλλιτεχνών, δημιουργών, ερμηνευτών και εκτελεστών όλοι οι επιχειρηματίες εκμεταλλευτές του και ο Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας να μετατραπεί σε νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Αυτά κύριε Πρόεδρε. Για τα υπόλοιπα θα τοποθετηθούμε κατά την ψηφοφορία.
Όχι, δεν υπάρχει τοποθέτηση, κύριε Συντυχάκη, στην ψηφοφορία. Διά της ψήφου, προφανώς.
Ναι, διά της ψήφου εννοούσα.
Καλώς. Τον λόγο έχει ο κ. Μαυρωτάς, τελευταίος εκ των εισηγητών - αγορητών.
Κύριε Πρόεδρε, αφού μίλησαν όλοι, θα μπορούσα να μιλήσω κι εγώ για ένα λεπτό;
Ναι, συγγνώμη. Το Προεδρείο γνώριζε ότι δεν θα μιλούσατε και γι' αυτό δεν σας ανέφερα. Έτσι δηλώσατε. Όμως, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Θέλετε τον λόγο;
Ναι, για ένα λεπτό.
Κύριε Μαυρωτά, έχετε αντίρρηση;
Όχι.
Ορίστε, κύριε Καβαδέλλα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ. Κατ' αρχάς, στενοχωρήθηκα πάρα πολύ που οι κύριοι Βουλευτές εδώ έκαναν κατάχρηση του χρόνου και της ευγένειας του Προεδρείου. Και το λέω αυτό με θλίψη, διότι φαντάζομαι ότι η ώρα είναι τέτοια που στις τηλεοράσεις είναι ο κόσμος, και κάνουμε υπερβάσεις μιλώντας για διάφορα θέματα και αναπτύσσοντας τα πάντα. Θα ήθελα μόνο ένα θέμα να πω, γιατί θέλω να είμαι στον χρόνο μου ακριβής. Θα μιλήσω για το άρθρο 32 που ενσωματώνει την τροπολογία 1533, που αφορά ρυθμίσεις του Υπουργείου Εσωτερικών σχετικά με την κρατική χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων. Τα πολιτικά κόμματα δανείστηκαν χρήματα, τα οποία δεν δικαιούντο, διότι πέρα από τη χορηγία από το κράτος αυτή τη στιγμή η δύναμή τους δεν επαρκεί να τα αποπληρώσουν. Την στιγμή που παίρνουμε τα σπίτια του κόσμου και κατάσχουμε τους λογαριασμούς των πολιτών στις τράπεζες 100%, αυτή η τροπολογία που επιτρέπει στα κόμματα να κρατάνε το 50% της χρηματοδότησης από το κράτος φαίνεται, τουλάχιστον, καταχρηστική και δημιουργεί εύλογα στο ελληνικό κοινό την αίσθηση ότι αδικείται και τα κόμματα υπερβαίνουν τα δικαιώματά τους. Η θέση της Ένωσης Κεντρώων είναι να μην χορηγούνται τα κόμματα εκ του κρατικού προϋπολογισμού. Έχουν μέλη και θα μπορούσαν με τα μέλη τους να λειτουργήσουν. Δεν είναι ανάγκη να υπάρχουν στρατιές υπαλλήλων στα κόμματα. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε, κύριε Καβαδέλλα. Τον λόγο έχει ο κ. Μαυρωτάς.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω από δύο τροπολογίες. Η πρώτη είναι η τροπολογία με γενικό αριθμό 1530 και ειδικό αριθμό 147, που αίρει την απαίτηση για ύπαρξη οργανισμού, προκειμένου να εφαρμοστεί η κινητικότητα. Θεωρούμε ότι η συγκεκριμένη τροπολογία είναι μια τεράστια οπισθοδρόμηση, που χωρίς οργανογράμματα, χωρίς οργανισμούς ουσιαστικά θα μπορούν να γίνονται μεταθέσεις και μετατάξεις. Θεωρούμε ότι αυτό ανοίγει διάπλατα ένα πεδίον δόξης λαμπρόν για το ρουσφέτι, γιατί χωρίς να ξέρεις τι ανάγκες έχει ένας οργανισμός, χωρίς να έχεις το οργανόγραμμά του μπορείς να μεταθέτεις ελεύθερα και αυτό θα δημιουργήσει πλεονάσματα στα μετόπισθεν και ελλείψεις στην πρώτη γραμμή του δημοσίου. Η δεύτερη τροπολογία, η 1544, αφορά την ΑΕΠΙ και τον ΟΠΙ. Σας ζητήσαμε να την αποσύρετε και επιμένουμε σε αυτό, γιατί θεωρούμε ότι η συγκεκριμένη τροπολογία ουσιαστικά δημιουργεί ένα μεγάλο διχασμό στον καλλιτεχνικό χώρο εξαιτίας ακριβώς της έλλειψης επαρκούς διαβούλευσης. Να πάω σε αυτά που ανέφερε για εμάς ο κύριος Υπουργός. Ειλικρινά δεν κατάλαβα αν η αναφορά στο Ποτάμι και στο Κίνημα Αλλαγής από τον κύριο Υπουργό εντάσσεται στο πλαίσιο ενός άγαρμπου πολιτικού φλερτ, που συνηθίζουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τελευταία προς τον συγκεκριμένο χώρο, που φτάνει στα όρια του πολιτικού stalking, μια και είμαστε στο πλαίσιο της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης και συζητάμε για αυτήν. Πριν μας κάνει, λοιπόν, νουθεσίες ο κύριος Υπουργός, πριν κάνει νουθεσίες στο Ποτάμι για το με ποιους πρέπει να συνεργάζεται, θα του έλεγα να κοιτάξει λίγο δίπλα του, να δει με ποιους συγκυβερνά. Και ιδιαίτερα επειδή είναι Υπουργός Δικαιοσύνης, που έχει ουσιαστικά τα θέματα των δικαιωμάτων κάτω από αυτόν, θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικός, πιστεύω, γιατί, όταν ευχαριστούσε το Ποτάμι και με ευχαριστούσε εμένα προσωπικά που ψηφίσαμε το νομοσχέδιο για την ταυτότητα φύλου, τότε που τον άδειαζαν οι συγκυβερνώντες του, δεν περίμενα σήμερα σε ένα νομοσχέδιο εμβληματικό για τα δικαιώματα, όπως είναι η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, να θυμίσει με τόσο έντονο τρόπο με ποιους συγκυβερνά. Εξάλλου τη σχετική τροπολογία για τη χρηματοδότηση των κομμάτων, την τροπολογία με γενικό αριθμό 1533 και με ειδικό 148, εμείς, κύριε Υπουργέ, δεν θα την ψηφίσουμε. Εσείς την φέρνετε και εσείς θα την ψηφίσετε, με τη δική σας υπογραφή έρχεται. Και εμάς αυτή η κουβέντα περί δανειοδότησης των κομμάτων δεν μας αφορά. Εσείς που έχετε δάνεια βρείτε τα και βρείτε και τις κατάλληλες τροπολογίες που πρέπει να φέρετε. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μαυρωτά. Κύριε Παπαχριστόπουλε, πριν δώσουμε τον λόγο στον κύριο Υπουργό, ζητήσατε και θα πάρετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Δεν είχα σκοπό να μιλήσω, κύριε Πρόεδρε, και ούτε έχω σκοπό - νομίζω ότι τέσσερις φορές μίλησα στις επιτροπές και μία το πρωί στην Ολομέλεια - να πω τίποτε περισσότερο για το νομοσχέδιο. Έχω, όμως, να πω κάτι. Γιατί πραγματικά αισθάνομαι ότι πρέπει να πω πως κάποιοι συμπεριφέρονται σε αυτή την Αίθουσα - δικαίωμά τους, βέβαια, όλοι κρινόμαστε - σαν τα κόμματά τους να έχουν προέλθει από παρθενογένεση, σαν να μην υπήρξε χρεοκοπία σε αυτή τη χώρα, σαν όλα να έχουν κυλήσει κανονικά και για όλα τα εγκλήματα αυτής της χώρας φταίνε τα τρία χρόνια διακυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Θέλω απλώς να θυμίσω ότι είναι εύκολα τα λόγια, αλλά η πραγματικότητα είναι σκληρή. Δεν έχω σκοπό να πάω στο παρελθόν. Και για να είμαι ειλικρινής, εξαιρώ το ΚΚΕ από αυτή την ιστορία, γιατί έχει μια άλλη στάση, συνεπή - θα έλεγα - σε αυτό που πάντα πίστευε και πιστεύει και τουλάχιστον αυτό που θα πω δεν αφορά το ΚΚΕ. Ζήσαμε, λοιπόν, μια χρεοκοπία, μία χώρα που παρελήφθη χρεοκοπημένη. Όταν το 120% του ΑΕΠ το παίρνεις στα 180%, όταν την ανεργία την παίρνεις στο 27% κι όταν το χρέος το παραλαμβάνεις στα 325 δισεκατομμύρια, είναι ο ορισμός μιας χρεοκοπημένης χώρας και περιμένουν κάποτε κάποιοι μια στοιχειώδη αυτοκριτική. Δύο κόμματα κυβέρνησαν σαράντα χρόνια. Πώς έφτασε η χώρα εδώ; Δεν είναι ώρα τώρα να θυμηθούμε τι έγινε με τα χρηματιστήρια, τι έγινε με τα εξοπλιστικά, τι έγινε με τη «SIEMENS», τι γίνεται καθημερινά στην υγεία. Έχω την «ατυχία» να ασχολούμαι εννιά μήνες με το πώς κυβερνούσαν οι προηγούμενοι τον χώρο της υγείας. Ούτε θέλω να οξύνω. Απλώς, θέλω, τελειώνοντας, να πω το εξής. Κάποιοι έχουν επιλέξει αυτή τη μίζερη, κατά τη γνώμη μου, τακτική της μόνιμης διαμαρτυρίας, σε μια εποχή που η χώρα στην κυριολεξία φεύγει, μετά από οκτώ χρόνια, από εκεί που κάποιοι την έφεραν. Το λέω αυτό γιατί είμαι σίγουρος ότι μέσα τους έχω την αίσθηση ότι δεν θέλουν η χώρα να φύγει, να τελειώνει αυτή η ιστορία των οκτώ - εγώ θα έλεγα πολύ περισσότερων - χρόνων. Αισθάνομαι την ανάγκη να πω αυτές τις κουβέντες που δεν έχουν καμμία σχέση με το νομοσχέδιο, γιατί, πραγματικά, είναι προκλητικό. Μία λέξη, μία αυτοκριτική, κάτι, μισή κουβέντα. Αυτό δεν το χωράει, πιστεύω, η λογική. Δεν θέλω να κουράσω περισσότερο. Ευχαριστώ.
Με τον κ. Παπαχριστόπουλο ολοκληρώθηκαν οι δευτερολογίες των ειδικών αγορητών και των εισηγητών. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο, για να ολοκληρώσουμε τη διαδικασία και να περάσουμε στην ψηφοφορία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα είμαι όσο το δυνατόν πιο σύντομος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πράγματι, ο χρόνος της ομιλίας μου που αναλώθηκε στην κύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης ήταν σχετικά μικρός. Θέλω, όμως, να σας αναφέρω ότι ουδείς από τους εισηγητές, από τους ειδικούς αγορητές, από τους Βουλευτές που μίλησαν αναφέρθηκαν σε ένα σημείο έστω, για τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης αρνητικά. Όλοι μίλησαν με τον πλέον θετικό τρόπο, ανεξάρτητα από τα άλλα θέματα. Επομένως αντιλαμβάνεστε κι εσείς ότι δεν είχαμε ένα πεδίο να διαλεχθούμε και να αντιπαρατεθούμε, ενδεχομένως, όσον αφορά τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Επί άλλων ζητημάτων έπρεπε και είχα υποχρέωση να απαντήσω, τα οποία ετέθησαν καθ' όλη τη διάρκεια της συζήτησης από τις δώδεκα που ξεκινήσαμε μέχρι αυτή την ώρα. Αυτό που σας είπα, όμως, όσον αφορά το ενδιαφέρον των Βουλευτών των κομμάτων της Αντιπολίτευσης νομίζω ότι αποτυπώθηκε στον κατάλογο: Τέσσερις Βουλευτές από τη Νέα Δημοκρατία, ουδείς από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη. Αυτή είναι η αλήθεια. Επομένως μην κατηγορείτε την Κυβέρνηση για κάτι, όταν το ενδιαφέρον σας εμπράκτως το δείξατε για τη συζήτηση, τις τοποθετήσεις κ.ο.κ.. Και μάλιστα εάν θέλατε περισσότερο να αναφερθείτε στη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης, θα έπρεπε να είχατε δηλώσει περισσότερους ομιλητές, για να αναφερθούν και να θέσουν ζητήματα. Το μόνο ζήτημα που ετέθη ήταν από την κ. Κεφαλίδου και μάλιστα στη δευτερολογία της όσο αφορά την ποινική ρύθμιση, για να μην έχει αναστολή η ποινή. Κοιτάξτε, αυτή τη στιγμή θεωρώ ότι μία τέτοια ποινή μπορεί να κινηθεί στο πλαίσιο του υφιστάμενου πλαισίου ποινών. Σας λέω, όμως, ότι με την πάροδο του χρόνου - και θα δούμε τον νόμο πώς θα δοκιμαστεί και τα αποτελέσματά του - μπορεί να έχουμε μία επανατοποθέτηση. Σας λέω, όμως, κάτι: Η αυστηροποίηση του πλαισίου ποινών δεν είναι αυτή που λύνει το πρόβλημα. Και σας το λέω ως δικηγόρος. Ως νομικός έχω αυτή την άποψη. Είναι πιο σημαντικό να εμπεδωθεί η διαδικασία - όπως το λέω τώρα περιφραστικά, δεν ανταποκρίνεται αυτό στο γράμμα του νόμου - της εισαγγελικής διαμεσολάβησης, ούτως ώστε και ο θύτης να έχει προοπτικές βελτίωσης, παρά να πάμε σε ένα αυστηρότερο πλαίσιο ποινών. Δεν πιστεύω στο ακραίο και αυστηρό πλαίσιο ποινών. Και νομίζω ότι θα ήταν μια πολύ εύκολη και επιπόλαιη προσέγγιση. Όσο αφορά τώρα το θέμα της ιθαγένειας. Το θέμα της τροπολογίας που έφερε ο κ. Σκουρλέτης από την πρώτη στιγμή στην επιτροπή, θεωρώ ότι το εξήγησε. Αφορά κυρίως στους ομογενείς που δεν πρέπει να είναι σε δυσμενέστερη θέση από τους αλλοδαπούς, οι οποίοι μπαίνουν στη διαδικασία της πολιτογράφησης. Δεν νομίζω ότι αυτό είναι κάτι μεμπτό. Αντιθέτως, θεωρώ ότι είναι κάτι πολύ σημαντικό. Σας είπε δε και ο Υπουργός, κ. Σκουρλέτης, σας το είπα και εγώ ότι με την τροπολογία που καταθέσατε - και σας επαίνεσα, δεν ήμουν επικριτικός, εάν δεν το καταλάβατε, ξαναλέω ότι πολύ καλά κάνατε και τη φέρατε, αυτό είπα στην ομιλία μου - συμβάλλετε στη διαδικασία του κοινοβουλευτικού διαλόγου. Και σας είπε και ο Υπουργός - σας το είπα και εγώ - ότι είναι στη σωστή κατεύθυνση και σε επόμενο νομοθέτημα, είτε αυτοτελώς είτε ενταγμένη, η τροπολογία θα εξεταστεί από το Υπουργείο Εσωτερικών και θα περιληφθεί σε ένα νομοσχέδιο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αναφερθήκατε πολύ στο θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων και της τροπολογίας που κατέθεσε η κ. Κονιόρδου από το Υπουργείο Πολιτισμού. Κοιτάξτε, όσοι κυβέρνησαν τη χώρα για πολλές δεκαετίες, αισθάνονται υπερήφανοι με την κατάσταση που επικρατεί στον χώρο των πνευματικών δικαιωμάτων; Αισθάνονται υπερήφανοι με τα νομοθετήματα που έφεραν και οδήγησαν σε αυτήν την κατάσταση; Εγώ, λοιπόν, το πρώτο που θα ήθελα να ακούσω και από τη Νέα Δημοκρατία και από το ΠΑΣΟΚ θα ήταν ότι «αποτύχαμε οικτρά επί τόσα χρόνια με τα νομοθετήματα που φέρναμε, γιατί οδήγησαν σε ναυάγιο». Και είδατε οι πνευματικοί δημιουργοί με ποιο τρόπο αντέδρασαν στις τελευταίες εξελίξεις και στο μέγα σκάνδαλο της ΑΕΠΙ. Επομένως χρειάζεται μία συστολή, όταν κάνετε κριτική, σε μία προσπάθεια του Υπουργείου Πολιτισμού να βάλει μία τάξη σε αυτό το πεδίο. Δεν θέλω αυτή την ώρα να μπω σε διεξοδική συζήτηση για το πόσο πετυχημένη είναι αυτή η προσπάθεια. Νομίζω ότι είναι απολύτως πετυχημένη, διότι πλέον θεσπίζει ελεγκτικούς μηχανισμούς, όταν εσείς στα προηγούμενα νομοθετήματα είχατε μία κατάσταση εντελώς ανέλεγκτη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έγινε λόγος και για τα επεισόδια που έγιναν στον Πειραιά. Εγώ περίμενα σήμερα μία - τουλάχιστον εκ των υστέρων και αφού προκληθήκατε από την Κυβέρνηση - σαφή καταδίκη αυτών που έγιναν: Βία κατά πολιτικού κόμματος, βία κατά στελέχους πολιτικού κόμματος και συγκεκριμένα του Υπουργού Οικονομικών! Και να μην προσπαθείτε να κάνετε συσχετίσεις με καταστάσεις…
Δεν ακούσατε;
Παρακαλώ, μη διακόπτετε.
Σας λέω το εξής.
Δεν σας αρέσει να θυμίζουμε τα κακώς κείμενα!
Παρακαλώ! Κύριε Υπουργέ, συνεχίστε, αλλά να ολοκληρώνετε.
Σας λέω ότι εάν εσείς έρχεστε στη Βουλή και κατηγορείτε την Κυβέρνηση ότι ανέχεται τη βία και υποθάλπει τη βία, τότε θα έπρεπε να είστε οι πρώτοι που έπρεπε να καταδικάσετε αυτά τα επεισόδια.
Δεν με ακούσατε από το Βήμα;
Παρακαλώ!
Κάνατε μία αναφορά επιδερμική, όταν το κόμμα σας σιωπά και σιωπά πάνω από είκοσι τέσσερις ώρες.
Δεν εκφράζω το κόμμα μου; Δεν βγάζαμε ανακοινώσεις γι' αυτά τα θέματα; Από το 2011 βγάζαμε ανακοινώσεις για αυτό το θέμα.
Να τελειώσω. Όταν είχε συμβεί κάτι παρόμοιο για οποιοδήποτε άλλο πολιτικό κόμμα ή πολιτικό στέλεχος, θα είχατε εκδώσει δεκαπέντε ανακοινώσεις και θα βγαίνατε στα κανάλια να μας πείτε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ υποθάλπει τη βία.
Κύριε Κοντονή, μην πυροδοτείτε και εσείς.
Τα ίδια και η Νέα Δημοκρατία. Εδώ, όμως, αυτή η στάση σας αποκαλύπτει τη διαπλοκή με τα επιχειρηματικά συμφέροντα και τίποτα άλλο.
Τι θέλετε, κύριε Κοντονή; Φέιγ βολάν;
Παρακαλώ!
Αυτή η κραυγαλέα σιωπή σας για αυτά που έγιναν αποκαλύπτει τη στάση σας, την εμπλοκή σας και τη δικαιολόγηση αυτών των επιχειρηματικών συμφερόντων, οι οποίοι νομίζουν ότι, επειδή κατέχουν τον πλούτο ή επειδή είναι ιδιοκτήτες ομάδων και εφημερίδων, μπορούν να διαφεντεύουν την πολιτική κατάσταση της χώρας.
Μπορούν να έχουν όπλο; Πείτε το. Όπλο μπορούν να έχουν;
Παρακαλώ!
Η απάντηση ήταν εχθές στον Πειραιά. Εκατόν πενήντα - διακόσιοι τύποι, εγκάθετοι, τραμπούκοι οι οποίοι επιτέθηκαν κατά του Υπουργού Οικονομικών και μιας πολιτικής συγκέντρωσης. Αυτά θυμίζουν τις αντισυγκεντρώσεις το 1963 στη Θεσσαλονίκη, όταν δολοφονήθηκε ο Λαμπράκης. Αυτά σας λέω.
Το 2011 ήμασταν εδώ και το ζήσαμε.
Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ πολύ, να ολοκληρώνουμε.
Τελειώνω. Όσον αφορά τα δάνεια, για τα οποία έγινε πολύς λόγος, εδώ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, υπάρχουν πολιτικά κόμματα τα οποία έχουν πάρει δάνεια τετρακόσια εκατομμύρια ευρώ και είναι βέβαιο ότι δεν θα τα πληρώσουν. Αυτά, λοιπόν, τα δάνεια πάνε στις πλάτες του Έλληνα φορολογούμενου. Δεν υπεισήλθα σε θέματα εσωτερικά. Ήταν πολύ ωραίο και μου άρεσε και εμένα το παράδειγμα του κ. Μαυρωτά για τη συνεχή παρενόχληση. Κύριε Μαυρωτά, δεν σας παρενοχλεί κανένας. Εγώ σας ζήτησα, όμως, μία τοποθέτηση: Θα συμπράξετε, θα γίνετε συνένοχοι με αυτό το οποίο προσπαθεί να οργανώσει το ΠΑΣΟΚ; Διότι, εάν δημιουργηθεί φορέας με νέο ΑΦΜ και μείνουν απλήρωτα τα δάνεια, τότε υπάρχει πολιτικό ζήτημα. Εγώ δεν σας είπα με ποιον θα πάτε και ποιον θα αφήσετε. Αυτά είναι δικά σας θέματα. Την Κυβέρνηση δεν την αφορούν.
Κύριε Πρόεδρε, αυτά τα μυθεύματα του Υπουργού να σταματήσουν. Θέλω να τοποθετηθώ.
Παρακαλώ.
Εδώ, όμως, στο μέγα θέμα του πολιτικού χρήματος, το οποίο και εσείς το έχετε καταγγείλει πολλές φορές, και φέρνουμε τροπολογία τουλάχιστον για να λειτουργήσουν τα πολιτικά κόμματα στερούμενα το ήμισυ της χρηματοδότησής τους, τα οποία θα πάνε στην αποπληρωμή. Αυτό λέει η τροπολογία. Δεν διαβάσατε την τροπολογία;
Μπαίνουμε σε άλλες ατραπούς και θα τοποθετηθώ. Αποφασίστε σε ποια βάρκα είστε.
Παρακαλώ, δεν θα γίνεται διάλογος. Κύριε Υπουργέ, παρακαλώ πολύ, να ολοκληρώνουμε.
Και στα δάνεια τα δικά σας.
Όχι, κύριε Μαυρωτά, κάνετε πολύ μεγάλο λάθος. Δεν υπάρχει ούτε ένα ευρώ ληξιπρόθεσμο στα δάνεια του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ πληρώνει μέχρι και τελευταίας δεκάρας όλες τις οφειλές του.
Ήμουνα στην επιτροπή και ξέρω τις οφειλές όλες.
Τα ξέρετε. Άρα δεν χρειάζεται να σας τα λέω. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πάλι ανακινήθηκε με τις δευτερολογίες ένα θέμα σχετικά με τις τροπολογίες. Ακούστε, για να συνεννοηθούμε: Εάν οι τροπολογίες δεν είναι ανεκτό μέσο νομοθέτησης, θα πρέπει να καταργηθούν από τον Κανονισμό της Βουλής. Ποιο κόμμα το εισηγείται; Κανένα. Γιατί όλοι ξέρετε ότι οι τροπολογίες είναι μέσο αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών μέσω της νομοθέτησης αυτού του τύπου. Γι' αυτό το προβλέπει ο Κανονισμός της Βουλής από γενέσεως του ελληνικού κράτους και γι' αυτό ποτέ δεν πρόκειται να καταργηθούν.
Το τερματίσατε!
Παρακαλώ, μην διακόπτετε.
Καταλαβαίνετε ότι βρισκόσαστε σε αδιέξοδο και αυτά που λέτε δεν έχουν καμμία βάση και πεταγόσαστε κατ' αυτόν τον τρόπο.
Κύριε Υπουργέ, κάνω θερμή παράκληση. Το Προεδρείο δεν έχει ανεξάντλητες ώρες, με συγχωρείτε πάρα πολύ. Ακολουθεί και η ψηφοφορία. Θα πρέπει να είμαι εδώ ως τις 22.30΄ -23.00΄. Σας παρακαλώ πολύ. Υπάρχουν και ανθρώπινες αντοχές από τους Προεδρεύοντες.
Και για εμένα, όμως, υπάρχει αυτό, κύριε Πρόεδρε. Τελειώνω. Οι τροπολογίες, λοιπόν, όλες είχαν το στοιχείο του κατεπείγοντος. Εγώ μίλησα θετικά για τις τροπολογίες που κατέθεσε η Αντιπολίτευση και μάλιστα για δύο από αυτές είπα ότι θα γίνουν δεκτές σε επόμενο νομοσχέδιο. Τελειώνοντας, θέλω να πω το εξής: Κύριε Συντυχάκη, είναι δυνατόν να λέτε ότι η EUROJUST έχει αντικείμενο να κτυπήσει το λαϊκό κίνημα; Η EUROJUST υπάρχει για να κτυπήσει το οργανωμένο και διασυνοριακό έγκλημα. Πιστεύετε εσείς ποτέ ότι μπορεί να αντιμετωπιστεί το διασυνοριακό και διεθνές έγκλημα μόνο μέσω των εθνικών αστυνομικών αρχών; Εδώ χρειάζεται συντονισμός, διότι αυτό πλέον έχει γίνει υπερεθνικό και πρέπει με αυτόν τον τρόπο να το αντιμετωπίσουμε. Δεν έχει καμμία σχέση το λαϊκό κίνημα με τη δράση της EUROJUST. Θέλω να σας πω ότι πολύ καλά κάνατε και καταθέσατε την τροπολογία αυτή. Σας είπα ότι έχετε απόλυτο δίκιο. Δεν έγινε δεκτή σε αυτό το νομοσχέδιο για να ελέγξουμε τις νομικές προϋποθέσεις και θα το φέρουμε στο αμέσως επόμενο, εάν είναι ακριβώς όπως τα λέτε. Για τις άλλες δύο, έχετε όλον τον χρόνο και όλη τη δυνατότητα θέματα που άπτονται του Ποινικού Κώδικα να συζητηθούν. Τελείωσε η νομοπαρασκευαστική επιτροπή της εργασίες της κατά τη συζήτηση του νέου Ποινικού Κώδικα. Επομένως όχι αποσπασματικά και μεμονωμένα, αλλά με τρόπο συγκροτημένο και συνολικό. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι βουλευτές, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: «Ι) Κύρωση της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Πρόληψη και την Καταπολέμηση της Βίας κατά των γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας, ΙΙ) Ενσωμάτωση της 2005/214/ΔΕΥ απόφασης - πλαίσιο, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση - πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ, σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης επί χρηματικών ποινών και ΙΙΙ) Άλλες διατάξεις αρμοδιότητας Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και λοιπές διατάξεις». Προχωρούμε στην ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Παρακαλώ πολύ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Οι θέσεις των κομμάτων, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: «Ι) Κύρωση της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Πρόληψη και την Καταπολέμηση της Βίας κατά των γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας, ΙΙ) Ενσωμάτωση της 2005/214/ΔΕΥ απόφασης - πλαίσιο, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση - πλαίσιο 2009/299/ΔΕΥ, σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης επί χρηματικών ποινών και ΙΙΙ) Άλλες διατάξεις αρμοδιότητας Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και λοιπές διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 22.25΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο ημέρα Παρασκευή 30 Μαρτίου 2018 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος κοινοβουλευτικό έλεγχο: συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.