Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Πριν εισέλθουμε στην ημερήσια διάταξη νομοθετικής εργασίας επιτρέψτε μου να ανακοινώσω στο Τμήμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Πέμπτης 2 Αυγούστου 2018. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (Άρθρο 29 παράγραφοι 1 και 130 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 25/26-7-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Θεσπρωτίας της Νέας Δημοκρατίας κ. Βασιλείου Γιόγιακα προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Απεμπλοκή και επιτάχυνση της επεξεργασίας αιτήσεων συνταξιοδότησης στις κατά τόπους υπηρεσίες του ΕΦΚΑ Αγροτών». 2. Η με αριθμό 27/27-7-2018 επίκαιρη ερώτηση του Ε΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Δωδεκανήσου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Δημητρίου Κρεμαστινού προς τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, με θέμα: «Ταλαιπωρία των επιβατών στο Αεροδρόμιο “ΔΙΑΓΟΡΑΣ” της Ρόδου». 3. Η με αριθμό 28/27-7-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Πειραιώς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικολάου Κούζηλου προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, με θέμα: «Καζάνι έτοιμο να εκραγεί το κρατίδιο των Σκοπίων». 4. Η με αριθμό 29/30-7-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Εμμανουήλ Συντυχάκη προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Για τη συνεχιζόμενη ανασφάλεια - ομηρεία του επικουρικού προσωπικού στο ΠΑΓΝΗ». 5. Η με αριθμό 26/26-7-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης της Ένωσης Κεντρώων κ. Ιωάννη Σαρίδη, προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Περί της νομιμότητας αδειοδότησης του μεταλλείου Σκουριών». 6. Η με αριθμό 23/25-7-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Κιλκίς της Νέας Δημοκρατίας κ. Γεωργίου Γεωργαντά, προς την Υπουργό Διοικητικής Ανασυγκρότησης, με θέμα: «Η Κυβέρνηση καλύπτει τους τέσσερις Υπουργούς που έλαβαν τα στοιχεία των φακέλων των υποψηφίων γραμματέων». 7. Η με αριθμό 19/24-7-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Επικρατείας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Χρήστου Παππά, προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Περί των διώξεων που υφίσταται από τις σκοπιανές αρχές ο Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος κ. Ιωάννης». 8 Η με αριθμό 24/26-7-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Νικολάου Μωραΐτη, προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Προβλήματα στη λειτουργία του Κέντρου Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης Αμφιλοχίας (ΚΕΦΙΑΠ)». 9. Η με αριθμό 1/12-7-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Πειραιώς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικολάου Κούζηλου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Ανεξέλεγκτη η κατάσταση στο κέντρο φιλοξενίας προσφύγων στο Σκαραμαγκά.» 10. Η με αριθμό 21/25-7-2018 επίκαιρη ερώτηση της Ανεξάρτητης Βουλευτού Β΄ Αθηνών κ. Αικατερίνης Παπακώστα - Σιδηροπούλου, προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, με θέμα: «Ίδρυση Ακαδημίας Τεχνών». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Τμήμα ότι η Διαρκής Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων «Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Ιόνιο Πανεπιστήμιο και άλλες διατάξεις». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Ιόνιο Πανεπιστήμιο και άλλες διατάξεις». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 25 Ιουλίου του 2018 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία έως δύο συνεδριάσεις, ενιαία, επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου. Το Τμήμα συμφωνεί;
Το Τμήμα συνεφώνησε. Θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι επειδή δεν υπάρχει σε αυτή την Αίθουσα το σύστημα της αυτόματης εγγραφής, όσοι εκ των Βουλευτών θέλουν να μιλήσουν, να το δηλώσουν στη Γραμματεία. Τον λόγο έχει ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ιωάννης Στέφος για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν ξεκινήσω την τοποθέτησή μου, επιτρέψτε μου και από αυτό το Βήμα να εκφράσω για άλλη μια φορά τα συλλυπητήριά μου, τη λύπη και την οδύνη, αισθήματα που είμαι απολύτως βέβαιος ότι όλοι τα έχουμε ζήσει αυτές τις μέρες εξαιτίας μιας τραγωδίας που βρήκε τον τόπο μας. Θέλω, επίσης, να ευχαριστήσω και να εκφράσω πραγματικά την αμέριστη ευγνωμοσύνη μου στους άνδρες και τις γυναίκες, της Αστυνομίας, της Πυροσβεστικής και του Λιμενικού Σώματος για ό,τι έκαναν και κάνουν. Είναι η ώρα, μέσα σε ένα πνεύμα εθνικής ομοψυχίας, να θεραπεύσουμε αυτές τις πληγές. Επί του νομοσχεδίου, τώρα. Συζητούμε σήμερα το νομοσχέδιο: «Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Ιόνιο Πανεπιστήμιο και άλλες διατάξεις» που κατατέθηκε από το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων. Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που αποτυπώνει το κυβερνητικό όραμα για τον ενιαίο χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης. Αποτελεί συνέχεια προηγούμενων νομοθετημάτων που έχουν στόχο την αναβάθμιση των ΑΕΙ, την ανάπτυξη της έρευνας και αποτελεί ψηφίδα σε μια σειρά από ενοποιήσεις που θα λάβουν χώρα το επόμενο χρονικό διάστημα, όπου αυτό είναι αναγκαίο και εφικτό. Η Κυβέρνηση δίνει το στίγμα της για το πώς βλέπει την ανώτατη εκπαίδευση στη χώρα. Σε μια εποχή γενικότερων ανακατατάξεων, ρευστότητας και δημιουργίας νέων συνεργασιών στο επίπεδο της ακαδημαϊκής κοινότητας, καλούμαστε να απαντήσουμε στο ερώτημα: Τι είδους ανώτατη εκπαίδευση θέλουμε; Η φιλοσοφία της Κυβέρνησης είναι ότι χρειαζόμαστε ισχυρά ανώτατα ιδρύματα που θα προάγουν την έρευνα, θα εξασφαλίζουν τη μέγιστη ποιότητα διδασκαλίας στους φοιτητές και θα καταστούν ιδρύματα παγκόσμιας ακτινοβολίας και εμβέλειας. Οι τρεις πυλώνες, πάνω στους οποίους θα πρέπει να βασιστεί μια τέτοια συζήτηση, είναι η αρμονική καλλιέργεια ανθρωπιστικών και θετικών επιστημών, ποιες ενέργειες θα καταστήσουν τα ελληνικά ΑΕΙ διεθνώς αναγνωρίσιμα, συμβάλλοντας στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη της χώρας και πώς τα ΑΕΙ θα σχεδιάσουν το παρόν και το μέλλον της χώρας μας. Για αυτά τα ζητήματα, επειδή είναι θέματα ουσίας που αφορούν στην ίδια την ύπαρξη και την δεοντολογία των ΑΕΙ, οι κατ' εξοχήν υπεύθυνοι να συζητήσουν και να απαντήσουν είναι τα ίδια τα ιδρύματα. Ας δούμε μερικά από τα μέτρα που πήρε η Κυβέρνηση μέχρι τώρα συνέχεια των οποίων είναι και το παρόν νομοσχέδιο. Επιχείρησε να φέρει πιο κοντά τα Ιδρύματα ΑΕΙ, ΤΕΙ και ερευνητικά κέντρα με τη δημιουργία συνεργειών. Έδωσε ιδιαίτερο βάρος στη βελτίωση των ΕΠΑΛ που υπήρξαν για τα μεγάλα θύματα της κρίσης και των πολιτικών που ακολουθήθηκαν, θυμίζω την εποχή Αρβανιτόπουλου. Αυξήθηκε το ποσοστό των αποφοίτων των ΕΠΑΛ στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Δόθηκαν πάνω από χίλιες θέσεις ΔΕΠ σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. Αυξήθηκε 45% η χρηματοδότηση στα ΑΕΙ μετά το 2015. Θεσπίστηκαν υποτροφίες για προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές και αυξήθηκε για πρώτη φορά η χρηματοδότηση της έρευνας σε πάνω από το 1% του ΑΕΠ φτάνοντας στο 1.750.000 ευρώ για την περσινή χρονιά. Στη συνέχεια των παραπάνω μέτρων επιχειρείται η δημιουργία του ενιαίου χώρου ανώτατης εκπαίδευσης. Σε αυτό το πλαίσιο με το παρόν νομοσχέδιο επιτυγχάνεται η δημιουργία δύο ισχυρών Ιδρυμάτων, τα οποία θα γίνουν σημεία αναφοράς και μοχλοί ανάπτυξης στην περιφέρειά τους, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων. Το νομοσχέδιο αποτελεί προϊόν ενός ευρύτατου δημόσιου διαλόγου, ο οποίος αναπτύχθηκε όλο το προηγούμενο διάστημα και καταδείχθηκε και στις συζητήσεις της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων με τους φορείς. Ιδρύει νέα Τμήματα και Σχολές λαμβάνοντας υπ' όψιν και τις ανάγκες των τοπικών κοινοτήτων και τις ιδιαίτερες αναπτυξιακές προοπτικές της κάθε περιοχής. Μιλάμε για τμήματα και σχολές που η ίδρυσή τους ήταν ήδη αιτήματα της πανεπιστημιακής κοινότητας, αλλά και των τοπικών κοινωνιών και της χώρας ολόκληρης από τη δεκαετία του 1990. Άρα δεν είναι ένα νομοσχέδιο που επιχειρεί μια κατ' επίφαση ανωτατοποίηση των ΑΕΙ όπως έγινε στο παρελθόν, ούτε μια αυθαίρετη πανεπιστημιοποίησή τους. Οι νέες σχολές που δημιουργούνται στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων είναι η Σχολή Εφαρμογών Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών στην Άρτα, η Σχολή Γεωπονίας στην Άρτα, η Σχολή Κοινωνικών Επιστημών στα Γιάννενα και η Σχολή Μουσικών Σπουδών στην Άρτα, ενώ η Σχολή Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών μετονομάζεται σε Σχολή Οικονομικών και Διοικητικών Επιστημών. Στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο ιδρύονται η Σχολή Περιβάλλοντος στη Ζάκυνθο και η Σχολή Κοινωνικών Επιστημών στην Κέρκυρα. Επίσης το νομοσχέδιο προβλέπει την ίδρυση των εξής Τμημάτων στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων: Νοσηλευτικής, Λογοθεραπείας, Αγωγής και Φροντίδας στην Πρώιμη Παιδική Ηλικία, Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής, Μουσικών Σπουδών, Εφαρμογών Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών, Γεωπονίας, Ψυχολογίας, Μετάφρασης και Διερμηνείας, Επιστημών Τροφίμων και Διατροφής και Μηχανολόγων Μηχανικών. Στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο προβλέπεται η ίδρυση των εξής Τμημάτων: Εθνομουσικολογίας, Επιστήμης και Τεχνολογίας Τροφίμων, Περιβάλλοντος, Περιφερειακής Ανάπτυξης, Τουρισμού και Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας. Θυμίζω πάλι ότι πολλές από αυτές τις σχολές και τα τμήματα ήταν απαίτηση όχι μόνο των κοινωνιών και των πανεπιστημίων από το 1990, αλλά και ανάγκη για να αναπτυχθούν αυτές οι περιοχές ακόμη περισσότερο. Επιπλέον το νομοσχέδιο προβλέπει την ίδρυση δύο πανεπιστημιακών ερευνητικών κέντρων ένα για κάθε πανεπιστήμιο. Πρόκειται για εμβληματική νομοθετική πρωτοβουλία που θεσμοθετεί ένα πάγιο αίτημα της πανεπιστημιακής κοινότητας. Η συγκεκριμένη διάταξη έρχεται ως φυσική συνέχεια της κυβερνητικής επιλογής να στηριχθεί για πρώτη φορά ο τομέας της έρευνας στη χώρα. Αυτό αποδεικνύεται από τη δημιουργία θέσεων εργασίας σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα της χώρας κάτι που είχε εκλείψει τα τελευταία επτά χρόνια, γι' αυτό εγκρίθηκαν άλλωστε από το Υπουργείο χίλιες νέες θέσεις μελών ΔΕΠ και εκατό νέες θέσεις ερευνητών για τη διετία 2017-2018. Σκοπός του κάθε κέντρου θα είναι η διεξαγωγή βασικής και εφαρμοσμένης έρευνας προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας συνολικά. Η εξειδίκευση νέων επιστημόνων, η παροχή υπηρεσιών σε δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς, η προβολή της ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού στο εξωτερικό και η διαμεσολάβηση ανάμεσα στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα θα είναι από τις μέριμνες και τις φροντίδες αυτών των κέντρων. Το Ερευνητικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων προβλέπεται να λειτουργήσει με τα εξής πέντε ινστιτούτα: Βιοεπιστημών, Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης, Επιστημών Υλικών και Υπολογισμών, Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Σπουδών, Οικονομικής Ανάλυσης και Αλληλέγγυας Οικονομίας. Το Ερευνητικό Κέντρο του Ιονίου Πανεπιστημίου προβλέπεται να λειτουργήσει με δύο ινστιτούτα: το Ινστιτούτο Βιοεπιστημών, Βιοτεχνολογίας, Επιστήμης Τροφίμων και Περιβάλλοντος και το Ινστιτούτο Μουσικής και Καλλιτεχνικής Δημιουργίας. Στην Άρτα, επιπροσθέτως, ιδρύεται το Πρότυπο Αγροτοδιατροφικό Τεχνολογικό Πάρκο Ηπείρου, το ΠΑΤΕΠΗ, το οποίο σε συνεργασία με τη Γεωπονική Σχολή θα σχεδιάζει και θα πραγματοποιεί παραγωγικές δραστηριότητες αγροτικής και οικολογικής κατεύθυνσης, μια πρωτοβουλία η οποία βασιζόμενη στην αγροτική οικονομία της Περιφέρειας Ηπείρου θα εξασφαλίσει τη βελτίωση, τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής της περιοχής, βοηθώντας στην ενίσχυση της τοπικής κοινωνίας και εξασφαλίζοντας θέσεις εργασίας σε μια περίοδο ιδιαίτερα κρίσιμη για την ανεργία στη χώρα. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σταθώ στη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε για την κατάρτιση του σημερινού νομοσχεδίου. Σε κάθε ίδρυμα συγκροτήθηκαν επιτροπές αποτελούμενες από μέλη των πρυτανικών αρχών και μελών ΔΕΠ των ιδρυμάτων με έναν εκπρόσωπο του Υπουργείου. Το αυστηρό πλαίσιο για το οποίο κλήθηκαν οι επιτροπές να βγάλουν τα πορίσματά τους περιλάμβανε κυρίως τα ποιοτικά και ποσοτικά χαρακτηριστικά των ιδρυμάτων: υποδομές, ιστορικό ανταγωνιστικών χρηματοδοτήσεων, προσφερόμενο εκπαιδευτικό ερευνητικό έργο, απήχηση στην ελληνική και διεθνή επιστημονική κοινότητα, προοπτική για το μέλλον και τον στρατηγικό σχεδιασμό των ιδρυμάτων. Τα πορίσματα των επιτροπών συζητήθηκαν από τις συγκλήτους και την πανεπιστημιακή κοινότητα κάθε ιδρύματος. Στη συνέχεια το νομοσχέδιο τέθηκε στη δημόσια διαβούλευση, για να πάρει τη σημερινή του μορφή για χρόνο επαρκέστατο. Γίνεται προφανές ότι η διαδικασία που ακολουθήθηκε δεν έχει καμμία σχέση με τις αυταρχικές διαδικασίες που ακολουθούσε η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ όταν με λογιστικούς όρους και χωρίς ακαδημαϊκά κριτήρια έκαναν εκατόν είκοσι εννέα καταργήσεις και συγχωνεύσεις σχολών και τμημάτων σε μια διαδικασία που αποτέλεσε ντροπή για την τριτοβάθμια εκπαίδευση και το δημοκρατικό πολίτευμα. Θέλω να θυμίσω εδώ ότι το 2014 ο κ. Σταϊκούρας κατήγγειλε το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ» - γιατί γι' αυτό ακριβώς μιλάω - λέγοντας ότι δεν πέτυχε απολύτως τίποτα και δεν υπήρχε κανένας λόγος να πληρωθούν και οι εξήντα χιλιάδες που πληρώθηκαν τότε για να γίνει η μελέτη. Στον αντίποδα, λοιπόν, του σχεδίου «ΑΘΗΝΑ», εμείς επιλέξαμε τον δύσκολο δρόμο, τον ανηφορικό, όπως θα μας προέτρεπε και ο Καζαντζάκης, έναν δρόμο που τελικά εκ του αποτελέσματος άξιζε να διασχίσουμε διότι αποδείχθηκε ότι μέσα από θέσεις, αντιθέσεις και εν τέλει συνθέσεις μπορούμε να βρούμε έναν κοινό τόπο και τον βρήκαμε. Με αυτή την από κάτω διαδικασία δημιουργήθηκαν οι μεγαλύτερες δυνατές συναινέσεις και βρέθηκαν οι ευρύτερες κοινωνικές συμμαχίες οι οποίες οδηγούν, κατά τη γνώμη μας, στο βέλτιστο αποτέλεσμα. Τα δύο ιδρύματα λοιπόν που συστήνονται προκύπτουν με βάση τις ανάγκες, τις συνθήκες, τα δεδομένα και τους σχεδιασμούς της κάθε πανεπιστημιακής κοινότητας και της κάθε περιφέρειας. Άρα υπάρχει και η μελέτη σκοπιμότητας για την οποία έγινε τόσος λόγος στις επιτροπές. Τέλος, όπως προανέφερα, το νομοσχέδιο δίνει το στίγμα και τη φιλοσοφία της Κυβέρνησης. Με άλλα λόγια το νομοσχέδιο έχει ένα υπόβαθρο, ένα σκεπτικό και κάνει μια πρόταση για την ανώτερη εκπαίδευση στη χώρα. Τι προέκυψε τώρα κατά τη διάρκεια των συζητήσεων στις επιτροπές τις προηγούμενες μέρες; Η συζήτηση των τελευταίων ημερών ανέδειξε τη γύμνια των θέσεων και την ανυπαρξία των προτάσεων από την πλευρά της Αντιπολίτευσης. Η Αντιπολίτευση δεν είδε τον διάλογο, δεν άκουσε τίποτα. Οι τοποθετήσεις των συναδέλφων της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης αλλά και τη Δημοκρατικής Συμπαράταξης έδειξαν ακριβώς αυτό, την έλλειψη θέσης και πρότασης. Αμφισβήτησαν τον διάλογο που αναπτύχθηκε, χαρακτηρίζοντάς τον προσχηματικό, σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα επιτέθηκαν και στους πρυτάνεις των ιδρυμάτων στην Επιτροπή Μορφωτικών γιατί περιέγραψαν οι άνθρωποι μια άλλη πραγματικότητα απ' αυτή που δεν τους άρεσε. Έφθασαν μάλιστα να ισχυριστούν κάποιοι ότι οι φοιτητές των ΤΕΙ θα πρέπει να γίνουν φοιτητές δεύτερης κατηγορίας, αποστερώντας τους το δικαίωμα να συνεχίσουν τις σπουδές τους στα αναβαθμιζόμενα με αυτό τρόπο ιδρύματα, αναβαθμίζοντας έτσι και το πτυχίο τους, κάτι που προβλέπεται από τη διαδικασία. Είναι προφανές ότι οι αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης δεν είναι συνηθισμένοι σε τέτοιου είδους διαδικασίες και προφανώς, δεν μπορούν να αναγνωρίσουν πώς κατακτάται η δημοκρατία στην πράξη, πώς δημιουργούνται οι συναινέσεις και πώς εξασφαλίζεται η επιτυχία ενός εγχειρήματος με τη συμφωνία των εμπλεκόμενων φορέων, πράγμα που καταδείχθηκε σαφέστατα κατά τη διάρκεια της ακρόασης των φορέων. Είναι συνηθισμένοι στον αυταρχισμό των προεδρικών διαταγμάτων που συγχωνεύουν και καταργούν σχολές, όπως με το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ» που προείπα, στην πελατειακή μετάθεση και μετάταξη εκπαιδευτικών χωρίς καμμία άλλη σκοπιμότητα, όπως έγινε επί υπουργίας Αρβανιτόπουλου στο γραφείο του και επί υπουργίας Λοβέρδου στο γραφείο του, το 2014, στις απολύσεις των εκπαιδευτικών των ΕΠΑΛ. Εδώ θέλω να χαιρετίσω την ξεκάθαρη στάση του Υπουργού σε ό,τι αφορά τους αμετάθετους εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, που είναι μία συμβολική πράξη απονομής δικαιοσύνης της πολιτείας απέναντι σε ανθρώπους που αδικήθηκαν, όχι μόνο με πολιτικό τρόπο, αλλά θα έλεγα ενέχοντας και ποινικές ευθύνες με τον τρόπο που έγιναν τότε οι μετατάξεις. Και σταματώ. Είναι συνηθισμένοι στην ίδρυση τμημάτων ανάλογα με την εκλογική τους πελατεία και σήμερα κόπτονται, δήθεν, για την εξασφάλιση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων, χωρίς να λογαριάζουν το χάος που έχει δημιουργηθεί από το φταίξιμο των προηγούμενων δεκαετιών και την αλόγιστη ίδρυση τμημάτων. Στη συζήτηση των προηγούμενων ημερών αναδείχθηκε η γύμνια της Αντιπολίτευσης, η υπαρξιακή τους μοναξιά. Βρέθηκαν να εκπροσωπούν, πραγματικά, στην ακρόαση των φορέων, μόνο τον εαυτό τους και κανέναν άλλον. Είναι η πρώτη φορά, τουλάχιστον στα τέσσερα, περίπου, χρόνια που εγώ συμμετέχω στις διαδικασίες αυτής της Βουλής, που κατά την ακρόαση των φορέων υπήρξε η μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση σε νομοσχέδιο το οποίο συζητούμε. Άλλωστε, πώς αλλιώς εξηγείται ότι όλη η ακαδημαϊκή κοινότητα και οι τοπικές κοινωνίες συμφωνούν και θέλουν την ενοποίηση των ιδρυμάτων και η αντιπολίτευση λέει «όχι»; Το ερώτημα είναι ρητορικό. Γιατί δεν έχει σημασία για την Αντιπολίτευση το τι ζητάει η ακαδημαϊκή κοινότητα, τι έχει ανάγκη η χώρα. Η σύμπνοια μεταξύ της Νέα Δημοκρατίας και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης υπήρξε αγαστή αυτές τις μέρες. Ταυτίζονται απόλυτα στο αντιπολιτεύομαι για να αντιπολιτεύομαι. Δεν ενδιαφέρονται να αρθρώσουν άποψη πάνω στο νομοσχέδιο και τι προτείνουν. Για το μόνο που ενδιαφέρονται είναι πώς θα έρθουν στην εξουσία για να συνεχίσουν την ίδια τακτική. Τόσα χρόνια τώρα έμαθαν να τη μοιράζονται και θεωρούν δεδομένο και δικό τους κράτος τη δημόσια περιουσία και την εξουσία. Εκεί υπάρχει η πλήρης ταύτιση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνοντας την εισήγηση θέλω να κάνω μία αναφορά σε ό,τι αρχικά τοποθετήθηκα, στις δύσκολες μέρες που περνάει η χώρα μας. Αν πράγματι θέλουμε και πιστεύουμε όλοι στην ανάγκη εθνικής ομοψυχίας, η κατάλληλη στιγμή να το επιδείξουμε είναι αυτές οι μέρες, καταθέτοντας τις προτάσεις μας και συνεργαζόμενοι, έτσι ώστε ποτέ άλλη φορά να μην έχουμε τραγωδίες σε αυτόν το τόπο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Η εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας κ. Άννα Καραμανλή έχει τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα μου επιτρέψετε, πριν εισέλθω στην εισήγηση επί του σχεδίου νόμου, να σταθώ στην πρωτόγνωρη εθνική τραγωδία που βιώνει η πατρίδα μας από την προηγούμενη Δευτέρα. Έχουν περάσει δέκα μέρες και η κατάσταση παραμένει χαοτική για πληγέντες και συγγενείς αγνοουμένων, χωρίς να μπορεί να δοθεί μία σαφής απάντηση στα βασανιστικά ερωτήματα για την ολιγωρία και ανικανότητα των αρμοδίων, ερωτήματα που θέτουν άνθρωποι οι οποίοι έχασαν τους δικούς τους ή τις περιουσίες τους, άνθρωποι που ένιωσαν εντελώς απροστάτευτοι και μόνοι μπροστά στον όλεθρο. Ο δε Πρωθυπουργός έπρεπε να περάσει μία εβδομάδα για να επισκεφτεί το Μάτι. Το έκανε, βέβαια, ουσιαστικά εν κρυπτώ, σε ένα αποστειρωμένο περιβάλλον, μακριά από τους ανθρώπους που θρηνούν κα μαζεύουν τα συντρίμμια τους, ίσα ίσα για να βγει η υποχρέωση, φοβούμενος την κατακραυγή της κοινωνίας. Χρειάστηκε να αποκαλυφθεί το θλιβερό σόου το βράδυ της πυρκαγιάς, με τον Πρωθυπουργό να συζητάει για τον αέρα που φυσά, την ώρα που αποδεδειγμένα, πλέον, υπήρχαν νεκροί και άνθρωποι που θαλασσοπνίγονταν. Χρειάστηκαν έξι ημέρες για να ψελλίσει ο κ. Τσίπρας ότι αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη, χωρίς κανένα αντίκρισμα βέβαια. Και να σκεφτεί κανείς ότι ο ίδιος άνθρωπος κάποτε ζητούσε την παραίτηση της κυβέρνησης για το δήθεν ρεκόρ αυτοκτονιών - που αποδείχθηκε ψέμα - και αποκαλούσε Υπουργούς «εκτελεστές συμβολαίων θανάτου». Τώρα που βρίσκεται ο ίδιος αντιμέτωπος με τον θάνατο αθώων, πραγματικά θύματα μιας ανείπωτης καταστροφής, κρύβεται πίσω από μισόλογα κενά περιεχομένου. Την ώρα, λοιπόν, που η φονική πυρκαγιά έχει συγκλονίσει την ελληνική κοινωνία αλλά και τη διεθνή κοινότητα, η Κυβέρνηση φέρνει στην Βουλή το νομοσχέδιο για την απορρόφηση του ΤΕΙ Ηπείρου και του ΤΕΙ Ιονίων Νήσων από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και το Ιόνιο Πανεπιστήμιο αντίστοιχα. Είναι μία πρωτοβουλία που αντανακλά με ακρίβεια τη βασική προτεραιότητα αυτής της Κυβέρνησης, που δεν είναι άλλη από την υπηρέτηση μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων και την αφοσίωση στον κομματικό σχεδιασμό. Για τη Νέα Δημοκρατία η ενίσχυση της τεχνολογικής εκπαίδευσης αποτελεί πρόταγμα και κεντρικό πυλώνα των θέσεων μας για την παιδεία. Σε μία χώρα με δυσθεώρητα ποσοστά νεανικής ανεργίας, σε μία χώρα που αιμορραγεί υποχρεώνοντας το πιο δυναμικό και παραγωγικό της κομμάτι να αναζητήσει την τύχη του στο εξωτερικό, είναι επιβεβλημένη η ανάγκη η ανώτατη εκπαίδευση να συνδεθεί με την αγορά εργασίας και την παραγωγή, να αναχαιτίσει αυτό το ρεύμα μέσα από το οποίο χάνουμε εθνικό κεφάλαιο. Αυτό συνιστά για εμάς εθνικό στόχο και η τεχνολογική εκπαίδευση αποτελεί ένα πολύτιμο εργαλείο για την επίτευξή του. Και θέλουμε η τεχνολογική εκπαίδευση να καταστεί πρωταρχική και συνειδητή επιλογή για τα νέα παιδιά και όχι έσχατη λύση ανάγκης. Πώς υπηρετεί, όμως, την αρχή της αναβάθμισης και της ενίσχυσης της τεχνολογικής εκπαίδευσης το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου; Δυστυχώς κατά τη δική μας άποψη δεν εντάσσεται σε μία ενιαία πολιτική στρατηγική για την ανάπτυξη της ανώτατης εκπαίδευσης και δεν τέμνεται σε κανένα σημείο με τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας. Αντιθέτως αντί να δίνει λύση σε υπαρκτά προβλήματα, ανοίγει νέα μέτωπα. Όλη η αναδιάταξη του ακαδημαϊκού χάρτη με αιχμή του δόρατος την πολιτική των συγχωνεύσεων των ΤΕΙ με τα πανεπιστήμια γίνεται αποσπασματικά και υπακούει στην τοπική και συντεχνιακή λογική, στην πελατειακή εξυπηρέτηση και την κυνική ψηφοθηρία. Σας ρωτήσαμε, κύριε Υπουργέ, και στην επιτροπή και δεν λάβαμε απαντήσεις. Υπάρχει κάποιος συνολικός σχεδιασμός για την αναμόρφωση του χάρτη της ανώτατης εκπαίδευσης ή όλα εξετάζονται κατά περίπτωση; Υπάρχουν ξεκάθαροι, διαφανείς και αντικειμενικοί κανόνες που να διέπουν τη διαδικασία της απορρόφησης των ΤΕΙ από τα πανεπιστήμια; Ακούσαμε για διάλογο μεταξύ των ενδιαφερομένων. Δεν ακούσαμε, όμως, τίποτα για αυστηρά, προκαθορισμένα και ενιαία ακαδημαϊκά κριτήρια. Σε έκθεση της υποεπιτροπής του περίφημου εθνικού διαλόγου του 2016- την οποία συνυπογράφει ο κύριος Υπουργός - αναφέρεται σχετικά με τον ρόλο των τεχνολογικών ιδρυμάτων ότι τα ΤΕΙ είτε θα πρέπει να μετεξελιχθούν σε πανεπιστήμια εφαρμοσμένων επιστημών είτε θα ενσωματωθούν σε πανεπιστημιακές σχολές. Και υπογραμμίζεται στην έκθεση - που συνυπογράφει ο κ. Γαβρόγλου - ότι αυτού του τύπου η διαλογή δεν θα μπορούσε να γίνει πριν την επεξεργασία των στοιχείων και την υιοθέτηση συγκεκριμένων αξιολογικών κριτηρίων. Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Άννα Καραμανλή καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τελικά ποια στοιχεία επεξεργαστήκατε και ποια κριτήρια υιοθετήσατε; Το όραμά σας για την τεχνολογική εκπαίδευση εξαντλείται στη συλλήβδην κατάργηση των ΤΕΙ και την απορρόφησή τους από τα πανεπιστήμια. Όλο το εγχείρημα χαρακτηρίζεται από προχειρότητα, η οποία αποτυπώνεται και στην ίδρυση των νέων τμημάτων. Δημιουργούνται νέες σχολές και τμήματα μέσα από διαδικασίες fast track χωρίς η ίδρυσή τους να συνοδεύεται από τις αναγκαίες μελέτες σκοπιμότητας και χωρίς να απαιτείται η απόφαση της συγκλήτου. Δημιουργούνται σχολές με μόνο ένα τμήμα, όπως στην περίπτωση της Σχολής Εφαρμογών Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών στα Ιωάννινα. Τμήματα με συναφές επιστημονικό πεδίο εντάσσονται σε διαφορετικές σχολές χωρίς καμμία επιστημονική λογική και χωρίς καμμία εμπεριστατωμένη αιτιολόγηση, όπως τα Τμήματα Λογοθεραπείας και Ψυχολογίας. Τμήματα τεχνολογικού προσανατολισμού με θετικότατες αξιολογήσεις και υψηλή απορροφητικότητα στην αγορά εργασίας αντικαθίσταται από τμήματα θεωρητικού χαρακτήρα. Αναφέρομαι στο ΤΕΙ Τεχνολογίας και Ήχου που καταργείται για να ιδρυθεί το Τμήμα Εθνομουσικολογίας. Επίσης ο τρόπος που αποφασίζετε να καταργήσετε κάποια και να ιδρύσετε άλλα τμήματα, σε πολλές περιπτώσεις γεννά ερωτηματικά, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση του νέου Τμήματος Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής με έδρα την πόλη της Πρέβεζας, το οποίο εντάσσεται στη Σχολή Οικονομικών και Διοικητικών Επιστημών. Αναπόφευκτα μας περνάει από το μυαλό μήπως η εν λόγω επιλογή συνδέεται με την αναγόρευση του Υπουργού των Οικονομικών ως επίτιμου διδάκτορα στις 29 Μαΐου 2018. Σημειώνεται δε ότι ο κ. Τσακαλώτος κατάγεται από την Πρέβεζα. Καταθέτω στα Πρακτικά το δελτίο τύπου που βγήκε από το ΤΕΙ την επόμενη μέρα. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Άννα Καραμανλή καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κάτι ακόμα που αναδεικνύει κατά τη γνώμη μας την προχειρότητα του εγχειρήματος. Στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων ιδρύεται νέο τμήμα Λογοθεραπείας με έδρα την πόλη των Ιωαννίνων, το οποίο εντάσσεται σε σχολή επιστημών υγείας. Στο ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας λειτουργεί από το 1996 Τμήμα Λογοθεραπείας. Οι απόφοιτοι των δύο τμημάτων θα έχουν τα ίδια επαγγελματικά δικαιώματα; Επίσης από όσο μαθαίνουμε, το εν λόγω ΤΕΙ αντιτίθεται στην απορρόφησή του από το Πανεπιστήμιο Πάτρας. Σε αυτή την περίπτωση, όπως και στην περίπτωση της Κρήτης, τι θα κάνετε; Ποια είναι τελικά αυτά τα ενιαία ακαδημαϊκά κριτήρια που τάχα ακολουθείτε; Άλλο παράδειγμα: Μέλη ΔΕΠ, όπως αυτά του Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων, εντάσσονται σε τμήματα με μη συγγενικό επιστημονικό πεδίο - Τμήμα Μετάφρασης και Διερμηνείας. Ας μη σχολιάσω βέβαια την αλληλοεπικάλυψη αντικειμένων. Βέβαια στην επιτροπή, μας συμβουλεύσατε, κύριε Υπουργέ, ότι ως Βουλευτές δεν είμαστε ειδικοί για να ομιλούμε γι' αυτά. Λυπάμαι αλλά αυτό είναι το έργο μας εδώ, να ασκούμε έλεγχο στα λάθη και στις παραλείψεις σας. Αφήστε δε, που υπάρχουν και ειδικοί ανάμεσά μας, καθηγητές και καθηγήτριες, που όσο να ‘ναι έχουν πιο εμπεριστατωμένη άποψη, όπως η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ, όπως συνηθίζετε να λέτε, που μίλησε εκτενώς για το Τμήμα Μετάφρασης και Διερμηνείας. Καταθέτω στα Πρακτικά το σχετικό απόσπασμα. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Άννα Καραμανλή καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όλα αυτά, λοιπόν, δεν καταδεικνύουν προγραμματισμό και συγκροτημένο πλάνο, αλλά κοπτοραπτική, με στόχο τη διατήρηση πολιτικών ισορροπιών. Το ξέρω ότι δεν σας αρέσει ο όρος, αλλά για εμάς περιγράφει ακριβώς την ακολουθούμενη διαδικασία. Και να σας πω επιπλέον ότι ενοχλεί πολύ περισσότερο όταν εφαρμόζεται ως τακτική και όχι όταν αναδεικνύεται. Στη διατήρηση ισορροπιών, λοιπόν, παραπέμπτει και η άρον - άρον ομογενοποίηση του διδακτικού προσωπικού ΤΕΙ και πανεπιστημίων, κατά παρέκκλιση κάθε ισχύουσας διάταξης. Σας θέσαμε επίσης μετ' επιτάσεως το θέμα των επαγγελματικών δικαιωμάτων. Δεν θα έπρεπε σε μια τέτοια προσπάθεια, που όπως λέτε, θα αναβαθμίσει την τεχνολογική εκπαίδευση, να μεριμνήσετε για μια σαφή αναφορά στα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων, αλλά και σε ουσιαστική λύση ενός χρόνιου ζητήματος; Και σταματήστε να αναφέρεστε σε προηγούμενες κυβερνήσεις. Κυβερνάτε τέσσερα χρόνια, έχετε την απόλυτη ευθύνη. Σταματήστε αυτή την καραμέλα που έχει λιώσει. Τμήματα καταργούνται και άλλα τμήματα έρχονται και είναι λογικό να δημιουργείται σύγχυση και αμφιβολία, ενδεχομένως και αντιδικίες για κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα. Προβλήματα μπορεί να ανακύψουν και στην αντιστοίχιση των νέων τμημάτων με τη διεθνή εκπαιδευτική πραγματικότητα. Τι είδους αναβάθμιση είναι αυτή όταν τα επαγγελματικά δικαιώματα μπαίνουν κάτω από το χαλί και αναπέμπονται αορίστως στο μέλλον; Σας τονίσαμε την παράκαμψη θεσμικών γνωμοδοτικών οργάνων στη διαδικασία της απορρόφησης, όπως προκύπτει από την απουσία της ΑΔΙΠ. Είναι προφανές ότι την έχετε θέσει σε καραντίνα και χθες στην επιτροπή επιχειρήσατε και πάλι να την απαξιώσετε. Σας θυμίζω μια ακόμη φορά ότι εσείς νομοθετήσατε να κατατίθεται η άποψή της για την κατάργηση ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος. Άρα, υποθέτω ότι έχει ιδιαίτερη βαρύτητα η άποψή της. Μόνο, όμως, όπως αποδεικνύεται, όταν συμφωνεί μαζί σας. Για αυτό και δεν είδαμε στην αιτιολογική έκθεση καμία αναφορά στις αξιολογήσεις ΑΔΙΠ για τα υπό απορρόφηση ιδρύματα, ούτε και ακούσαμε ποτέ τη γνώμη της αρχής για το όλο εγχείρημα. Σε ό,τι αφορά τα ερευνητικά κέντρα των άρθρων 7 και 14, κανείς δεν αμφισβητεί την καθοριστική σημασία της έρευνας στην αναπτυξιακή προσπάθεια της χώρας μας και στην έμφαση που πρέπει να δοθεί σε αυτή, αρκεί να είναι ξεκάθαρος ο σκοπός των ερευνητικών δομών και να αποτελούν κομμάτι του εθνικού σχεδιασμού. Οι συγκεκριμένες πρωτοβουλίες βέβαια δεν προκύπτει ότι έρχονται να καλύψουν κάποιο ερευνητικό κενό, ούτε γίνεται σαφής η προστιθέμενη αξία που θα προσφέρουν στην υφιστάμενη ερευνητική δραστηριότητα. Η Ένωση Ελλήνων Ερευνητών στη συζήτηση με τους φορείς στην επιτροπή υποστήριξε ότι η ίδρυση των νέων ερευνητικών κέντρων δεν υπηρετεί μια εθνική στρατηγική για την έρευνα. Δημιουργούν επικαλύψεις στα θεματικά αντικείμενα, ενισχύουν τον κατακερματισμό αντί για τη συνέργεια και απαιτούν νέους πόρους. Και μιλώντας για πόρους, δεν προκύπτει με ποιον τρόπο διασφαλίζεται η χρηματοδότηση και η βιωσιμότητα αυτών των κέντρων. Προβλέπεται η επιχορήγησή τους από τον τακτικό προϋπολογισμό, όταν τα ήδη λειτουργούντα ερευνητικά κέντρα λαμβάνουν επιχορήγηση μόνο για τη μισθοδοσία του τακτικού προσωπικού και καλύπτουν όλες τις δαπάνες τους από ερευνητικά προγράμματα. Πώς θα κατορθώσει το πανεπιστήμιο σε εποχές υποχρηματοδότησης να διασφαλίσει τα απαραίτητα κονδύλια για τον εξοπλισμό και τη λειτουργία των ερευνητικών κέντρων, παραμένει ένα αναπάντητο ερώτημα. Το νομοσχέδιο, πέρα από τις διατάξεις που αφορούν στην κατάργηση των δύο ΤΕΙ, περιλαμβάνει μια σειρά από άρθρα, τα οποία ουδέποτε τέθηκαν σε διαβούλευση και ούτε αντιλήφθηκε κανείς την ανάγκη να ψηφισθούν μέσα στα Θερινά Τμήματα. Καταθέσαμε τη διαφωνία μας με αυτή την προβληματική κοινοβουλευτική πρακτική, για να μας απαντήσει ο κύριος Υφυπουργός, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι δεν έγινε και τίποτα, όπως είπε, γιατί τα συγκεκριμένα άρθρα κινούνται σε θετική κατεύθυνση και έχουν τη συναίνεση της μεγάλης πλειοψηφίας της Βουλής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή είναι η αντίληψη της Κυβέρνησης για τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες και τον δημόσιο διάλογο. Θα αναφερθώ ενδεικτικά στο άρθρο 23, που είναι χαρακτηριστικό της προχειρότητας με την οποία νομοθετείτε. Δεν έχει κλείσει ούτε χρόνο το προεδρικό σας διάταγμα για την οργάνωση και λειτουργία νηπιαγωγείων και δημοτικών σχολείων και έρχεστε να τροποποιήσετε σχεδόν όλα τα άρθρα του, με στόχο να εξοβελισθεί η φράση «σχολικός σύμβουλος» και να αντικατασταθεί με τη φράση «συντονιστής εκπαιδευτικού έργου». Ο θεσμός του σχολικού συμβούλου έπεσε θύμα της ιδεοληψίας σας για να κτυπήσετε τάχα τον συγκεντρωτισμό. Και τώρα μεταφέρετε όλες τις αρμοδιότητές του στους υπερ - υπεύθυνους εκπαιδευτικών θεμάτων των διευθύνσεων εκπαίδευσης. Δομές υδροκέφαλες, μη λειτουργικές, μακριά από τη σχολική πραγματικότητα και τις ανάγκες των εκπαιδευτικών! Στο ίδιο μοτίβο και το άρθρο 24, που προβλέπει ότι ο Υπουργός θα μπορεί να ρυθμίζει κατά το δοκούν τα διδασκόμενα μαθήματα και τις ώρες ανά τάξη στο γενικό λύκειο. Υπερσυγκέντρωση εξουσιών ακόμη και για αμιγώς παιδαγωγικά ζητήματα! Έρχομαι στα άρθρα 31 ως 33, που προβλέπουν τη διάσπαση της Γενικής Γραμματείας Δια Βίου Μάθησης, με άμεσο αποτέλεσμα να δημιουργείται μια ακόμα θέση γενικού γραμματέα, μαζί φυσικά με την κουστωδία συμβούλων, συνεργατών και μετακλητών. Αλλά και πιστοί στην πελατειακή σας λογική στη δημόσια διοίκηση, δημιουργείτε στη νεοσύστατη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς δύο διευθύνσεις και ένα αυτοτελές τμήμα στη θέση της μίας διεύθυνσης που υπήρχε στην ενιαία γραμματεία. Σ' αυτή την περίπτωση, οι συγχωνεύσεις και οι απορροφήσεις, προφανώς, δεν βολεύουν. Είναι άλλη μια απόδειξη ότι αντιμετωπίζετε το δημόσιο ως κομματικό λάφυρο, ως τη «χρυσή αγελάδα» που μπορεί να θρέφει το κομματικό σας πελατολόγιο. Μόνο που, ξέρετε, αυτή σας η γενναιοδωρία δεν είναι τζάμπα. Το βόλεμα των ημετέρων το πληρώνει ο ταλαιπωρημένος και εξουθενωμένος Έλληνας φορολογούμενος, οι αντοχές του οποίου έχουν εξαντληθεί προ πολλού. Το υπό συζήτηση νομοσχέδιο σηματοδοτεί το ξήλωμα της τεχνολογικής εκπαίδευσης κλωστή - κλωστή. Βασική σας έγνοια είναι να προλάβετε να εγκαινιάσετε άρον - άρον τα νέα πανεπιστημιακά τμήματα και να κόψετε κορδέλες, προσδοκώντας μικροπολιτικά οφέλη. Με το βλέμμα στην κάλπη, έχετε βγάλει στο σφυρί την προεκλογική σας πραμάτεια. Η χώρα, όμως, δεν χρωστά ούτε σε τοπικούς κομματάρχες ούτε σε συντεχνίες, που προσπαθείτε να κολακεύσετε και να καλοπιάσετε. Η χώρα χρωστά στα νέα παιδιά, στους μαθητές της και στους φοιτητές της. Κι αυτό που οφείλει να τους προσφέρει στην προκειμένη περίπτωση είναι δυνατά εκπαιδευτικά ιδρύματα με έμφαση στην τεχνολογική εκπαίδευση και όχι πανεπιστήμια σουπερμάρκετ με αβέβαιες προοπτικές. Γιατί μπορεί σήμερα να χαϊδεύετε τα αφτιά και να γίνεστε φαινομενικά αρεστοί σε κάποιους, αλλά οδηγείτε αυτά τα παιδιά σε πτυχία, που στην πράξη μπορεί να αποδειχθούν πουκάμισο αδειανό. Ολοκληρώνω, βεβαίως, με μια τροπολογία που αφορά στον Υφυπουργό Αθλητισμού. Δεν προκαλεί πλέον καμμία εντύπωση ακόμα μια τροπολογία για τον αθλητισμό, αποσπασματική, πρόχειρη, φωτογραφική. Ο κ. Βασιλειάδης, αφού ξόδεψε ανεπιτυχώς ένα ολόκληρο καλοκαίρι ως διαμεσολαβητής για τα τηλεοπτικά δικαιώματα μεταξύ των άστεγων τηλεοπτικά ΠΑΕ και αφού απέτυχε στην προσπάθειά του για μείωση των ομάδων της Super League, αρχές Αυγούστου θυμήθηκε να νομοθετήσει. Δεν νομοθετεί για τη βία στα γήπεδα. Ως προς αυτή, περιμένει ακόμη το πόρισμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Δεν νομοθετεί για να φέρει επιτέλους έναν ολοκληρωμένο αθλητικό νόμο. Αυτός μπορεί να περιμένει, από τον Γενάρη του 2015, και ας εξαγγέλλεται κάθε τόσο, έχοντας καταντήσει ανέκδοτο. Ήρθε πάλι να περάσει τροπολογίες - φωτογραφίες. Ήρθε μια ακόμη τροπολογία, που αποδομεί το νομοθετικό έργο του προκατόχου του, του κ. Κοντονή, καθώς τροποποιεί νόμο που έφερε η δική του κυβέρνηση, τον ν.4326/2015. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Πρόκειται για μία ακόμη τροπολογία κόντρα σε όσα με φανατισμό πρέσβευε ως ιδεολογία για το ελληνικό ποδόσφαιρο το ίδιο του το κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ. Όταν ο προκάτοχος του κ. Βασιλειάδη, ο κ. Κοντονής, περνούσε από τη Βουλή τη διάταξη του άρθρου 5, σύμφωνα με την οποία οι δικαστές της ΕΠΟ θα ήταν τακτικοί, τριετούς θητείας μη ανανεώσιμης και με επιλογή μόνο από τον κατάλογο δικαστών από τους προϊστάμενους του πρωτοδικείου και της εισαγγελίας, ανέφερε επί λέξει ο κ. Κοντονής: «Οι ρυθμίσεις του άρθρου αυτού σκοπούν στην εδραίωση της ουδετερότητας, της αμεροληψίας, της διαφάνειας και της ευθυκρισίας, καθώς και στην εμπέδωση της αναγκαίας εμπιστοσύνης της κοινωνίας στον θεσμό της δικαιοσύνης και στον τομέα του αθλητισμού». Και αυτό το αλλάζει ο κ. Βασιλειάδης. Θέλω να ζητήσω για την εν λόγω τροπολογία του κ. Βασιλειάδη, επειδή έχει και ρυθμίσεις στις οποίες είμαστε θετικοί, να τη χωρίσετε σε δύο άρθρα. Σε κάποια άρθρα είμαστε θετικά προσκείμενοι και σε κάποια όχι. Για τον λόγο αυτό, παρακαλούμε να μην έρθει ως ενιαία τροπολογία.
Θα το συνεννοηθώ με τον κ. Βασιλειάδη και με εσάς.
Ωραία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς σας ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η ειδική αγορήτρια της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Χαρά Κεφαλίδου. Κύριοι συνάδελφοι, θέλω να σας ενημερώσω ότι σύμφωνα με τον Κανονισμό, έκλεισε ο κατάλογος εγγραφής των ομιλητών μετά τους δύο εισηγητές.
Ο κύριος Υπουργός θα μιλήσει μετά τους εισηγητές;
Συνήθως αυτό συμβαίνει.
Θα μιλήσω μετά το σύνολο των εισηγητών και των ειδικών αγορητών.
Κυρία Κεφαλίδου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, συχνά ο ένοχος είναι αυτός που πάνω στη μεγάλη καταστροφή, το πρώτο που σκέφτεται είναι να κατασκευάσει ένα άλλοθι. Όταν γύρω του ο κόσμος καίγεται, όταν η ύπαρξη δίνει τη θέση της στην ανυπαρξία, ο ένοχος, μη αντέχοντας το βάρος αυτού που ο ίδιος προκάλεσε, κρύβεται πρώτα από τον ίδιο του τον εαυτό. Είναι η στιγμιαία αυτόματη αντίδραση της αυτοσυντήρησης που τον οδηγεί σε κάτι τέτοιο. Αμέσως μετά, έρχεται η συνείδηση, η παιδεία του, όλα αυτά που έμαθε μεγαλώνοντας μέσα σε μια οργανωμένη κοινωνία. Αυτή είναι η κρίσιμη στιγμή που διαχωρίζεται ο ένοχος από τον εγκληματία στη σκληρή μάχη ανάμεσα στο εγώ και στο εμείς. Είναι εκεί ακριβώς που το κράτος δικαίου θέτει τη διαχωριστική γραμμή που διακρίνει το αδίκημα από το έγκλημα. Είναι εκεί που φανερώνεται από το άτομο η πρόθεση, το ποιόν, η αποδοχή του βάρους της πράξης του. Όταν όλη η χώρα θρηνεί τόσες αδικοχαμένες ψυχές και ο Πρωθυπουργός της χώρας, με αυτή την ανεκδιήγητη Κυβέρνηση δυστυχώς που έχουμε, στήνει σκηνικό προσωπικού απεγκλωβισμού του από την ευθύνη, όταν του φταίνε οι νεκροί, οι άνθρωποι που κλαίνε πάνω από τα αποκαΐδια μιας ζωής και ο ίδιος δεν φταίει σε τίποτα, όταν το μόνο που ενδιαφέρει είναι η επικοινωνιακή διαχείριση που θα τους κρατήσει στην εξουσία, όταν αυτή τη δύσκολη ώρα κύριο μέλημα της Κυβέρνησης είναι η αναζήτηση ή - αν θέλετε - η κατασκευή στην ανάγκη εχθρών, ασύμμετρων απειλών και άλλων τέτοιων, όταν ο αγώνας δίνεται όχι για να σώσει ό,τι σώζεται, όχι για να ενώσει, όχι για να διορθώσει, αλλά μόνο για να κρύψει ανικανότητες, ευθύνες, κυρίως αδιαφορία και να περισώσει καρέκλες με κάθε κόστος, τότε μιλάμε για έγκλημα διαρκές, με τους ενόχους αμετανόητους. Υπάρχουν διλήμματα. Ο αριθμός των θυμάτων αυξάνει καθημερινά. Η καταστροφή είναι ανυπολόγιστη και οι απώλειες τραγικές. Τι να πείτε σε αυτόν τον κόσμο; Κι επειδή η έκφραση λύπης και της συμπαράστασης στον πόνο τους σας φοβίζει, γιατί είναι ομολογία ευθύνης, είναι ομολογία λαθών, είναι ομολογία ανικανότητας και φαντάζει ανεπαρκής και τόσο λίγη, επιλέγετε το ψέμα, το στημένο σκηνικό, την άρνηση της πραγματικότητας, τη διαβεβαίωση ότι η Πολιτεία είναι εδώ που καθόλου δεν φταίει σε τίποτα, όλα τα έκανε σωστά, όλα δούλεψαν ρολόι. Φταίει το κακό μας ριζικό, η κλιματική αλλαγή, οι εμπρησμοί. Εδώ, Υπουργοί της Κυβέρνησης ψάχνουν να βρουν κάποιο λάθος. Ένα όμως είναι σίγουρο: Η ευθύνη είναι στο πουθενά. Μόνο στους κατοίκους που μένουν στο Μάτι βρήκαν τραγική λάθη στη δόμηση. Αλλά ούτε μία συγγνώμη! Η συγγνώμη είναι ηττοπάθεια. Η συγγνώμη δείχνει παραδοχή. Η συγγνώμη είναι παραίτηση από τον αγώνα της καρέκλας. Η συγγνώμη στον ΣΥΡΙΖΑ δεν συγχωρείται. Και αφού δεν μπορούν να ζητήσουν συγγνώμη, ανέλαβε ο Πρωθυπουργός πολιτική ευθύνη κενή περιεχομένου και περιμένει να ξεχαστούν όλα. Είναι τουλάχιστον ντροπή, αλλά κάπως έτσι προσπαθούν να κρύψουν τις ευθύνες τους, απαλύνοντας τις ευθύνες των λαθών με σωρεία νέων. Η Κυβέρνηση ενημέρωσε ότι θα συνδράμει τους πληγέντες. Και τους δρόμους θα φτιάξει για να μην καταλήγουν σε αδιέξοδο και γίνονται τάφοι και θα τους ελαφρύνει τον πόνο με ένα πεντοχίλιαρο για αρχή και παράταση φορολογικών δηλώσεων έδωσε και 20% πριμοδότηση στη βαθμολογία των πανελληνίων. Κι επειδή δεν είναι ανάλγητη, αλλά υπάρχει μεγάλη κοινωνική ευαισθησία, θα ανακουφίσει τους οικείους των θυμάτων με μια θέση στο δημόσιο. Και προχωράμε, κοιτάμε μπροστά. Πρώτη Αυγούστου σήμερα. Επιστρέφουμε στην καθημερινότητα με ένα άλλο σχέδιο νόμου που αυτή τη φορά αφορά συνένωση των ΤΕΙ Ηπείρου και Ιονίου με τα αντίστοιχα Πανεπιστήμια. Σε αυτό το πλαίσιο, με οσμή καμένου, έρχεται το παρόν σχέδιο νόμου της κατασκευής μιας ανύπαρκτης, μιας fake κανονικότητας στη θέση αυτής που καταστρέφεται από το 2015 μέχρι και σήμερα. Κάπως έτσι μόνοι σας περάσατε τη διαχωριστική γραμμή του ενόχου από τον εγκληματία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μέσα σ' αυτή τη ανείπωτη εθνική τραγωδία, το Υπουργείο Παιδείας εν μέσω θέρους και χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος επείγοντος, επιλέγει να συζητήσει το νομοσχέδιο «Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Ιόνιο Πανεπιστήμιο και άλλες διατάξεις». Από την Παρασκευή δουλεύουμε χωρίς να έχουμε σταματήσει λεπτό. Δεν προλαβαίνουμε καν να καταλάβουμε τι έχει ειπωθεί στις συνεδριάσεις. Είναι επείγον φαίνεται, αλλά εγώ πρέπει να σας πω ότι ντρέπομαι. Ντρέπομαι γιατί τέτοιες ημέρες θα έπρεπε να υπάρχουν άλλες προτεραιότητες στη Βουλή, να ξημεροβραδιαζόμαστε ναι, να δουλεύουμε, αλλά για άλλους σκοπούς. Ντρέπομαι, γιατί αυτό το θέατρο του παραλόγου στήνει κανονικότητες στα αποκαΐδια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ρώτησα και στην επιτροπή και απάντηση δεν έλαβα: Γιατί τόση βιάση; Μόλις πρόσφατα νομοθετήσαμε τη συγχώνευση των ΤΕΙ Αθήνας και Πειραιά και δημιουργήθηκε το νέο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής. Φέτος για πρώτη φορά τα παιδιά θα μπουν με τα μηχανογραφικά τους σε αυτό το νέο πανεπιστήμιο. Εσείς πότε προλάβατε και βγάλατε μετρήσιμα συμπεράσματα; Πότε αξιολογήσατε θετικά και αρνητικά που αφορούν τη λειτουργία του νέου εγχειρήματος και βιάζεστε να το εφαρμόσετε και αλλού; Για το Υπουργείο Παιδείας φυσικά όλα αυτά είναι ασήμαντες λεπτομέρειες. Συνεχίζει τους πειραματισμούς στον χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με λαϊκίστικες πολιτικές που υποσκάπτουν την ποιότητα του δημόσιου πανεπιστημίου. Πάνω απ' όλα είναι η διατήρηση της fake πραγματικότητας, της fake κανονικότητας, με βαπτισμένα εμβληματικά νομοσχέδια για την τριτοβάθμια εκπαίδευση που έχουν κύριο χαρακτηριστικό τους την προχειρότητα, αδιαφορώντας εάν στη φάση που βρίσκεται η χώρα όλα αυτά είναι εξόφθαλμα άκαιρα. Για τον σκοπό αυτό είναι ίσως από τις λίγες φορές που ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει και στρατηγικό σχέδιο κανονικότητας, που επιβάλει πάνω στην τούρλα του Σαββάτου να περάσει και αυτό, να εξυπηρετήσει κάποιους άλλους σκοπούς, παντελώς άσχετους με την εκπαιδευτική διαδικασία και την αναβάθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Είναι εξαιρετικά ευφυές: με έναν σμπάρο, δύο τρυγόνια. Και τους ευεργετούμενους με το σχέδιο νόμου βολεύει η Κυβέρνηση και προβάλει τη συνέχεια της πολιτείας. Είναι εκεί παρούσα, έτοιμη να υπηρετήσει μία εικονική κανονικότητα. Κύριε Υπουργέ, η αγωνία της Κυβέρνησης θα έπρεπε σήμερα να εκφράζεται με ουσιαστικά νομοσχέδια, δείχνοντας ότι η πολιτεία μαθαίνει από τα λάθη της, που έτσι κι αλλιώς τα πλήρωσαν με τις ζωές τους και τις περιουσίες τους χιλιάδες συμπολίτες μας. Εκεί θα είχε νόημα η βιασύνη, εκεί θα συγχωρούνταν ακόμη και η προχειρότητα. Η όλη διαδικασία κατάργησης των ΤΕΙ, αντί να αποτελεί αντικείμενο εθνικού διαλόγου, γίνεται για άλλη μία φορά παρασκηνιακά, ανάμεσα στις ηγεσίες των πανεπιστημίων και του Υπουργείου Παιδείας, στη λογική των αλληλοεξυπηρετήσεων όπου το Υπουργείο υπόσχεται τα πάντα, αφειδώς κονδύλια, αφειδώς θέσεις διδασκόντων. Με τέτοια υλικά, κύριοι της Κυβέρνησης, χτίζετε ένα μέλλον που νομίζετε ότι θα σας εξυπηρετήσει, γιατί η Κυβέρνηση βλέπει μπροστά, βλέπει πολύ μπροστά. Προσπερνά την προσεχή ήττα και κοιτάζει αγέρωχη το μέλλον, τη μεθεπόμενη εκλογή. Δυστυχώς δεν μαθαίνουμε τίποτα. Η ανώτατη εκπαίδευση της χώρας, επί Κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, σχεδιάζεται με γνώμονα τοπικιστικά ρουσφέτια σε δήμους για να εξασφαλιστεί η κομματική επιρροή στις τοπικές κοινωνίες, η επανεκλογή των δημάρχων και μια κάποια απασχόληση και κίνηση της τοπικής αγοράς. Σ' αυτό τον βωμό προσφέρεται ως θυσία το αύριο της ανώτατη εκπαίδευσης. Το παρόν σχέδιο νόμου δεν χρειάστηκε ούτε επιστημονική μελέτη για το πώς θα συγχωνευθούν τα ΤΕΙ Ηπείρου και Ιονίων με τα αντίστοιχα Πανεπιστήμια Ιωαννίνων και Ιονίων ούτε ενιαία κριτήρια για τη συγχώνευση χρειάστηκε. Η μέθοδος είναι γνωστή. Είναι αλά καρτ, αποφάσεις κατά περίπτωση ανάλογα με τα ανταλλάγματα, ανάλογα με τις συμφωνίες του Υπουργείου και των πρυτανικών αρχών κάθε πανεπιστημίου. Το αποτέλεσμα είναι κάθε κατάργηση ΤΕΙ και ξεχωριστός νόμος. Τελικά, έτσι φαίνεται πως εξυπηρετείται ο στρατηγικός σχεδιασμός που έχει το Υπουργείο. Θα σας έλεγα ότι σας βγάζω το καπέλο. Είναι εξαιρετικό δείγμα για κομματικά εύσημα: διάχυση, επιρροή, επιβολή. Αυτό είναι το τρίπτυχο της συνταγής επιτυχίας. Η κρυμμένη λογική που βρίσκεται στο παρόν σχέδιο νόμου είναι πώς να κουτσοβολέψουμε - δεν σας άρεσε ο όρος, αλλά αυτή είναι η αλήθεια - όσους περισσότερους γίνεται - διδάσκοντες φοιτητές, τοπικούς άρχοντες και παράγοντες - και να βαφτιστεί ο νόμος αυτός «εμβληματικός», να βαπτιστούν οι εξυπηρετήσεις «κοινωνική πολιτική» μιας Κυβέρνησης που εμφανίζεται ότι τάχα μου δήθεν στέκεται δίπλα στον πολίτη και στις ανάγκες του. Το λέω ξανά. Τίποτα δεν μάθατε από τα προηγούμενα χρόνια; Είναι και ένα σχόλιο αυτοκριτικής αυτό που κάνω, κύριοι συνάδελφοι.
Εσείς τι μάθατε; Από αυτά που βλέπουμε δεν μάθατε τίποτα.
Προφανώς μάθαμε, κύριοι συνάδελφοι. Από την εισήγησή μου θα έπρεπε να έχετε στοιχειώδη λογική να καταλάβατε ότι υπάρχει πολύ μεγάλη αυτοκριτική σε όσα λέω. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Μη με διακόπτετε, παρακαλώ. Όλα τα υπόλοιπα για εσάς είναι για σήμερα περιττά, ασχέτως αν αυτά θα τα βρούμε μπροστά μας στις προσεχείς διεθνείς κατατάξεις των πανεπιστημίων μας, στην απορρόφηση των πτυχιούχων μας από την αγορά εργασίας. Βλέπετε ότι η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ εξαντλείται σε δύο χρόνους, στο σήμερα, στο τώρα με όριο τις προσεχείς εκλογές και στο μεθαύριο, στις μεθεπόμενες εκλογές. Ο ενδιάμεσος χρόνος δεν υπάρχει. Άλλωστε, ο κ. Τσίπρας - μας το θυμίσατε κι αυτό - είναι μόλις σαράντα τεσσάρων ετών. Για εμάς στο Κίνημα Αλλαγής ο ενιαίος χώρος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και έρευνας σημαίνει συνέργειες και σημαίνει δικτύωση μεταξύ πανεπιστημίων και ερευνητικών κέντρων με το βλέμμα στο μέλλον, στο αύριο, στο μεθαύριο, στο που θα βρίσκεται η χώρα μετά από δέκα χρόνια. Αυτό, λοιπόν, το μέλλον απαιτεί όλα μα όλα τα ερευνητικά κέντρα να εποπτεύονται από μία αρχή και να διέπονται από το ίδιο θεσμικό πλαίσιο. Για παράδειγμα, γιατί πρέπει να δημιουργηθούν δύο ερευνητικά κέντρα στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων; Μην ψάχνετε. Η απάντηση εμπεριέχεται σε αυτούς που εξυπηρετεί. Γιατί ιδρύεται πανεπιστημιακό ερευνητικό κέντρο στα Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο; Εδώ οι απαντήσεις έχουν ονοματεπώνυμα. Ποιες ανάγκες είναι αυτές που δεν μπορούν να καλυφθούν από τα υπάρχοντα ερευνητικά κέντρα και ινστιτούτα ή, πιο σωστά, ποιων οι ανάγκες δεν χωράνε να εξυπηρετηθούν από τα υπάρχοντα; Κύριε Υπουργέ, επειδή μέσα στα τόσα που είπατε στις επιτροπές επαναλάβατε με έναν στομφώδη τρόπο «πού είναι η δική σας πρόταση, πού είναι η πρόταση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης;», λυπάμαι που σας λέω ότι, παρά το επίμονο φλερτ που μας κάνετε, δεν παρακολουθείτε καθόλου τη Δημοκρατική Συμπαράταξη και το Κίνημα Αλλαγής. Εδώ είναι οι θέσεις μας, κατατεθειμένες στον εθνικό διάλογο, στα φόρα, στο συνέδριό μας, σε κάθε δυνατότητα που μας δίνετε να τοποθετούμαστε και τις έχετε ήδη.
Μπορείτε να μου τις δώσετε;
Όχι, δεν θα σας τις δώσω. Τις έχετε ήδη. Αν δεν τις έχετε, να μου τις ζητήσετε.
Γιατί δεν μου τις δίνετε;
Γιατί αυτό το επίπλαστο «δεν έχω ποτέ τις θέσεις και παρακαλώ να μου τις δώσετε» με αιφνιδιάζει για το πόσο ενημερωμένος είστε και πόσο παρακολουθείτε το αντικείμενό σας, κύριε Υπουργέ.
Ας πούμε ότι δεν το παρακολουθώ. Θα μου τις δώσετε;
Σας τις δίνω αυτή τη στιγμή. Ορίστε.
Ευχαριστώ.
Εξαντλείτε, λοιπόν, σε υφολογικές παρατηρήσεις όλη σας την τοποθέτηση, γιατί επί της ουσίας δεν έχετε απαντήσεις. Οι θέσεις είναι εδώ. Σας τις κατέθεσα και σήμερα. Είναι όλα γνωστά, όλα τεκμηριωμένα. Το παρόν σχέδιο νόμου - το γνωρίζετε καλύτερα από τον καθένα, είστε ακαδημαϊκοί, οι περισσότεροι συνάδελφοι σε αυτή την Αίθουσα έχουμε τη μεγάλη τύχη να είναι ακαδημαϊκοί - ξέρουμε ότι δεν φέρνει πιο κοντά τα ΤΕΙ με τα πανεπιστήμια. Αυτό που κάνει είναι τα πανεπιστήμια να «καταπίνουν» τα ΤΕΙ «αμάσητα», καταργώντας τα, χωρίς κανένα σχέδιο, πέρα από διευθετήσεις και βολέματα. Δεν υπάρχει καμμία πρόνοια για την τεχνική εκπαίδευση. Σας ενόχλησε πάρα πολύ που σας το επεσήμανε το σύνολο της Αντιπολίτευσης. Δεν υπάρχει καμμία πρόνοια, λοιπόν, για την τεχνική εκπαίδευση, αλλά και για τον ρόλο που πρέπει να έχουν στην οικονομία και στην ανάπτυξη της χώρας. Και όσον αφορά τα περίφημα διετή προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης, σας το επεσήμανα, σας το λέω και τώρα ότι αυτά είναι προαιρετικά. Δεν δεσμεύουν τα ΑΕΙ, για να τα δημιουργήσουν και άρα η τεχνική μεταλυκειακή εκπαίδευση περιορίζεται στα δημόσια ΙΕΚ, που, δυστυχώς, λόγω μικρής συμμετοχής παιδιών, δεν θα λειτουργήσουν και φυσικά, θα στραφούν οι άνθρωποι στα ιδιωτικά ΙΕΚ. Και αυτή είναι η πρόνοια, κατά ΣΥΡΙΖΑ, προς τους αδύναμους, γιατί κυρίως παιδιά λαϊκών στρωμάτων θα αναγκαστούν να κάνουν αυτές τις επιλογές, για να μάθουν μία τέχνη, για να πληρώσουν τελικά με τα ψίχουλα που δίνετε ως επίδομα, ενώ θα έπρεπε σε μία φυσιολογική χώρα με κοινωνικές ευαισθησίες να είναι δωρεάν, για να μην πω ότι θα έπρεπε να τα επιδοτούμε κιόλας, γιατί είναι καταγεγραμμένες οι ανάγκες. Έχει ήδη καταγραφεί ότι έχουμε ανάγκη από καταρτισμένο τεχνικό δυναμικό και αυτές οι ανάγκες είναι τεράστιες και σήμερα δεν καλύπτονται. Η πολιτική των συγχωνεύσεων των ΤΕΙ με τα πανεπιστήμια, όπως στο προκείμενο σχέδιο νόμου, προωθείται, χωρίς να εντάσσεται σε έναν γενικό μακροπρόθεσμο εκπαιδευτικό και αναπτυξιακό σχεδιασμό, με ανυπαρξία έγκυρων και αξιόπιστων, σύμφωνα με τη διεθνή πρακτική, μελετών, με μυστικές διαβουλεύσεις μόνο με τους άμεσα ενδιαφερόμενους, τοπικούς, κοινοβουλευτικούς και αυτοδιοικητικούς άρχοντες, παρακάμπτοντας όλα τα θεσμικά γνωμοδοτικά όργανα και χωρίς να αποσαφηνίζεται αν η ένταξη του προσωπικού των ΤΕΙ στα πανεπιστήμια θα βασίζεται σε ανοιχτές κρίσεις, ώστε να μην αποκλείονται νέοι πολύ αξιόλογοι επιστήμονες, όταν έχουμε και τέτοιο δραματικό φαινόμενο brain drain - και ξέρετε πόσο αξιόλογο είναι και το έργο τους και πόσο αξιόλογοι είναι και οι αναδυόμενοι κλάδοι της επιστήμης με τους οποίους ασχολούνται - και φυσικά, με σαφείς αντιακαδημαϊκές έως και αντισυνταγματικές ρυθμίσεις. Εσάς σας αρκεί άλλη μια ονομαστική αναβάθμιση, χωρίς κανένα αντίκρισμα. Εμάς πάλι δεν μας φθάνει, γιατί πέραν όλων των άλλων, θεωρούμε ότι είναι κοροϊδία, άλλη μία κοροϊδία των πολιτών. Κυρίες και κύριοι, η ίδια η αρχή της συγχώνευσης φαίνεται να αμφισβητεί τη χρησιμότητα της τεχνικής εκπαίδευσης και του ρόλου στην οικονομία και την ανάπτυξη της χώρας. Η διασπορά και η χωροταξική κατανομή που προβλέπονται με αυτό το σχέδιο νόμου μπορεί να δυσχεραίνουν, παρά να διευκολύνουν, τις αναγκαίες σήμερα συγκλίσεις και συνέργειες ανάμεσα σε επιστημονικούς κλάδους και ειδικότητες, ενώ σίγουρο είναι ότι πολλαπλασιάζουν τη διοικητική πολυπλοκότητα, χωρίς τους αναγκαίους πόρους. Θέλω να σας πω ότι έχω εδώ το πόρισμα της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής - και θα παρακαλούσα τους συναδέλφους να μπουν στον κόπο να του ρίξουν μια ματιά - που λέει ούτε λίγο ούτε πολύ ότι η μετατροπή υφιστάμενου ιδρύματος του τεχνολογικού τομέα σε αντίστοιχο ίδρυμα του πανεπιστημιακού τομέα αποτελεί εξαιρετική ρύθμιση, η οποία ευνοήτως χρήζει επαρκούς θεμελίωσης. Η αυτόματη μετατροπή των ΤΕΙ σε πανεπιστήμια, από την άλλη πλευρά, μπορεί να δημιουργήσει πλείστα άλλα προβλήματα, να αυξήσει αχρείαστα τον αριθμό των πανεπιστημίων, να δημιουργήσει γνωστικές και άλλες αλληλοκαλύψεις, να οδηγήσει σε δευτεροκλασάτα ιδρύματα, που δεν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στις ανάγκες των φοιτητών, στις κοινωνικές και παραγωγικές ανάγκες της χώρας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα χρειαστώ ένα λεπτό ακόμα, κύριε Πρόεδρε. «Η ένταξη των ΤΕΙ» - διαβάζω από το πόρισμα της Επιστημονικής Επιτροπής - «σε πανεπιστημιακό ίδρυμα εξισώνεται με τη μετατροπή του σε πανεπιστήμιο». «Μια τέτοια ένταξη» - λένε - «χρήζει τεκμηρίωσης, θέσπισης κανόνων, αξιολόγησης των υφιστάμενων δομών και προσωπικού του ιδρύματος, ρυθμίσεων ως προς τον απαιτούμενο χρόνο και τις ειδικότερες διαδικασίες μετάβασης, ώστε να μην ματαιώνεται η τεχνολογική ανώτατη εκπαίδευση». Και φυσικά - σας το είπαμε από την αρχή - τίποτα στο νομοσχέδιο δεν είναι κοστολογημένο σε ό,τι αφορά την ίδρυση αυτών των δύο πανεπιστημιακών τμημάτων, πέρα από τα επιδόματα θέσης ευθύνης. Αυτή όμως - το λέω μετά λύπης μου - είναι η λογική σας, γιατί πιστεύετε ότι έτσι εξασφαλίζονται ψήφοι. Αυτό μπορεί να εξυπηρετεί εσάς. Δεν εξυπηρετεί, όμως, την ακαδημαϊκή κοινότητα, δεν εξυπηρετεί τους φοιτητές, δεν εξυπηρετεί τους γονείς που πληρώνουν, δεν εξυπηρετεί τους ίδιους τους αυριανούς επαγγελματίες, που θα αντιληφθούν αργά ή γρήγορα ότι έφαγαν τζάμπα τα πιο δημιουργικά τους χρόνια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, ζήτησα ένα λεπτό επιπλέον.
Το έχετε ήδη ξεπεράσει. Παρακαλώ ολοκληρώστε.
Ευχαριστώ. Είναι μεγάλο το νομοσχέδιο. Δεν ξέρω πώς θα πάει η διαδικασία. Τελειώνοντας, επιμένω στη φιλοσοφία, τη λογική και τη σκοπιμότητα αυτού του νομοσχεδίου, γιατί, όσο και αν θέλετε να μας πείσετε ότι είναι εμβληματικό, πάντα ξεφεύγουν παρακλάδια συντεχνιακής μικροπολιτικής. Κύριοι συνάδελφοι, εδώ ο κόσμος καίγεται και η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ κοιτάει να βολέψει παλιούς και νεόκοπους φίλους. Φοβούμαι ότι ούτε αυτό το σχέδιο νόμου που συζητάμε σήμερα ξεφεύγει από αυτή τη λογική. Ντρέπομαι γιατί επιλέξατε μια τέτοια συγκυρία για να το φέρετε. Ντρέπομαι γιατί εργαλειοποιείτε την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ντρέπομαι για τις θνησιγενείς ελπίδες που μοιράζετε αφειδώς σε χιλιάδες υποψήφιους σπουδαστές, με ένα πτυχίο, που φοβάμαι ότι στο άμεσο μέλλον δεν θα έχει κανένα απολύτως αντίκρισμα. Ευχαριστώ για την ανοχή, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ ευχαριστώ, κυρία Κεφαλίδου. Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής της Χρυσής Αυγής κ. Χρήστος Παππάς, για δεκαπέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, έρχονται συνεχώς τροπολογίες και θα χρειαστεί να υπάρξει έστω και ένας τρίλεπτος κύκλος δευτερολογιών των εισηγητών, έτσι ώστε να τοποθετηθούμε. Μόλις τώρα ήρθε τροπολογία για την οποία πρέπει να τοποθετηθούμε. Δεν θα ξεφύγω από αυτό που έκαναν οι προηγούμενοι ομιλητές, γιατί η σημερινή συνεδρίαση είναι η δεύτερη συνεδρίαση μετά τις πυρκαγιές, και ιδιαίτερα τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι. Πέρασε σχεδόν μία εβδομάδα και υπάρχουν πλέον ιδιαίτερες πολιτικές εξελίξεις αλλά και αποκαλύψεις για τις αβλεψίες, τις παραλείψεις, τις ευθύνες των κυβερνητικών παραγόντων, της Κυβέρνησης αλλά και των υπηρεσιακών παραγόντων, και πάνω απ' όλα υπάρχει αυτό το διογκούμενο κύμα οργής του ελληνικού λαού, το οποίο, πιστέψτε με - το βλέπετε ακόμα και εσείς, οι κυβερνητικοί - δεν είναι διαχειρίσιμο. Ο Πρωθυπουργός βρίσκεται υπό το βάρος αυτού του κλίματος, υπό το βάρος της οργής του λαού αλλά και των ευθυνών του και θα έλεγα και της εντελώς λανθασμένης επικοινωνιακής διαχείρισης εκ μέρους των μελών της Κυβέρνησης. Ο καθένας αυτόν τον καιρό έλεγε ό,τι ήθελε, ό,τι του κατέβαινε στο κεφάλι. Αυτό έκανε και ο ανεκδιήγητος Υπουργός Εθνικής Άμυνας, ο οποίος πήγε στο Μάτι με την απαστράπτουσα μερσεντές του των εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, για να κουνήσει το δάχτυλο στον κάτοικο και να του πει: «Δεν ξέρεις τι λες. Λες ψέματα. Ξέρω εγώ». Δεν θα σταθούμε μόνο σε αυτό. Θα σταθούμε στο ότι κρύψατε τις δικές σας ευθύνες και συγχρόνως και τα τραγικά αποτελέσματα της φονικής φωτιάς τις πρώτες ώρες. Με παντελή έλλειψη ήθους, θα έλεγα, και συναίσθησης των δραματικών ωρών της τραγωδίας, ο Πρωθυπουργός σύρθηκε την περασμένη Παρασκευή, υπό αυτό το βάρος, σε έναν μονόλογο δεκαεννέα ολόκληρων λεπτών, χωρίς να πει ούτε μία συγγνώμη για τους νεκρούς, τους τραυματίες, τους δεκάδες αγνοούμενους, τις ανυπολόγιστες ζημιές και καταστροφές σε περιουσίες, σπίτια και στο φυσικό περιβάλλον. Σύρθηκε, λοιπόν, ο κύριος Πρωθυπουργός στο να αναλάβει την πολιτική ευθύνη. Είπε ο Τσίπρας: «Αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη». Ε, και; Τι έγινε; Παραιτήθηκες; Ομολόγησες αυτό που έπρεπε να ομολογήσεις «ναι, είμαστε άχρηστοι, δεν μπορούμε να διαχειριστούμε φυσικές καταστροφές»; Είναι πασιφανές. Το βλέπει όλος ο ελληνικός λαός. Η Κυβέρνηση δεν μπορεί να διαχειριστεί κρίσεις και φυσικές καταστροφές. Δεν θα ήθελα να γίνω μάντης άλλων δεινών για την πατρίδα μας, αλλά σας λέω με βεβαιότητα τούτο, ότι η Κυβέρνηση δεν μπορεί να διαχειριστεί οποιαδήποτε κρίση και ο νοών νοείτω. Σήμερα έχουμε 1η Αυγούστου. Έχουν περάσει πέντε ολόκληροι μήνες και οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί παραμένουν αιχμάλωτοι, όμηροι στις τουρκικές φυλακές. Θέλετε κάτι άλλο επ' αυτού; Και με αυτό αλλά και με τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι φάνηκε στον καθένα μας, ξεκάθαρα πλέον, με βαρύ κόστος δυστυχώς, η ανύπαρκτη αποτελεσματικότητα στην προστασία του Έλληνα πολίτη. Εντάξει, η Κυβέρνηση δεν λέει να παραιτηθεί, δεν παραιτείται. Να σας πω την αλήθεια και εγώ δεν βλέπω καμμία παραίτηση στον ορίζοντα. Αν είχατε πει ευθαρσώς «ναι, κάναμε λάθη» ή να πει το άλλο «ήμασταν απροετοίμαστοι» ή να πει «δεν προλάβαμε σε τρία ολόκληρα χρόνια να κάνουμε κάτι καλύτερο από αυτό που παραλάβαμε, αλλά από εδώ και πέρα θα προσπαθήσουμε και πριν απ' όλα και πάνω απ' όλα ζητάμε συγγνώμη», θα είχατε καταπραΰνει - δεν θα την είχατε εξαλείψει - την οργή του ελληνικού λαού. Αντί να δούμε αυτό, βλέπουμε να ξεχειλίζει το ψεύδος από πλευράς σας, οι κυβερνητικοί να παίζουν κυριολεκτικά την κολοκυθιά πάνω στις αποτεφρωμένες σορούς των αθώων θυμάτων, να διερευνώνται όλα τα θέματα που έχουν να κάνουν με το κρίσιμο δίωρο από την έναρξη της πυρκαγιάς και πέρα από την πολιτική ευθύνη, να είναι ορατό πλέον ότι υπάρχει και ποινική ευθύνη και αυτή θα πρέπει να διερευνηθεί. Αντί, λοιπόν, η Κυβέρνηση να κάνει όλα αυτά που προείπα, στήνει επικοινωνιακά σόου. Ο Τσίπρας από τη Βοσνία σπεύδει επειγόντως στο συντονιστικό στο Χαλάνδρι, με όλους τους παρατρεχάμενους Υπουργούς, Αρχηγούς Αστυνομίας, Πυροσβεστικής κ.λπ.. Και ενώ αυτό το συντονιστικό στο Χαλάνδρι είχε ειδοποιηθεί στις 20.40΄ από το ΕΚΑΒ να παραλάβει νεκρούς, τους οποίους είχαν βρει επιτόπου - κάτι που ομολόγησαν επωνύμως άνδρες της Πυροσβεστικής - οι συριζαίοι με τον Τσίπρα έκαναν ακριβώς το ίδιο που έκαναν οι Σοβιετικοί με το Τσερνομπίλ. Απέκρυπταν τις πρώτες ώρες την ύπαρξη των νεκρών. Ύβρις! Γνωστή σε όλους η ανάρτηση του Υπουργού Υγείας κ. Πολάκη, η θρασεία ανάρτηση εναντίον όλων όσων διέδιδαν τις πληροφορίες - και δημοσιογραφικές, αν θέλετε, πληροφορίες - πως έχουμε νεκρούς, όπως και η ανάρτηση του κ. Τόσκα…
Ήταν περυσινή αυτή η ανάρτηση.
Δεν σας διέκοψα, κύριε.
Να λέμε αλήθεια…
Κύριε Πρόεδρε, δεν θα ήθελα να διακόπτομαι όταν ομιλώ.
Σας παρακαλώ, κύριε Στέφο, μη διακόπτετε.
Είναι υποχρέωσή σας, κύριε Πρόεδρε.
Ναι, βεβαίως. Σας παρακαλώ, μη διακόπτετε.
Ανάρτηση του κ. Τόσκα, «δεν υπήρχε χρόνος για εντολή εκκένωσης. Δεν παραιτούμαι». Μετά μας είπε ότι παραιτήθηκε, αλλά ότι ο Πρωθυπουργός δεν έκανε δεκτή την παραίτηση. «Δεν παραιτούμαι. Το Μάτι ήταν ένα τεράστιο αυθαίρετο»! Τι μας λέει λοιπόν; Ο πλέον ανίκανος, ο πλέον - λαϊκά να το πω, όπως το λέει ο κόσμος; - άχρηστος Υπουργός Προστασίας του Πολίτη ρίχνει τις ευθύνες στα αυθαίρετα. Λέει, λοιπόν, ότι αυτοί είναι οι αυθαίρετοι, ότι οι κάτοικοι στο Μάτι φταίνε που κάηκαν, ότι η ελληνική πολιτεία δεν σε προστατεύει, αν έχεις αυθαίρετο. Και η ελληνική πολιτεία λίγους μήνες πριν, δηλαδή η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, φέρνει ρύθμιση για να νομιμοποιήσει όλα τα αυθαίρετα και ο κ. Σπίρτζης διά της τηλεοράσεως δίνει και οδηγίες πώς θα νομιμοποιηθούν τα αυθαίρετα - ξέρετε πού; - στο Μάτι. Ο πραγματικός, λοιπόν, «εμπρηστής» - εντός εισαγωγικών η λέξη - δεν είναι ο ηλίθιος που έκαιγε ξύλα και χόρτα με τέτοιον άνεμο στην Καλλιτεχνούπολη. Ο πραγματικός «εμπρηστής» είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Σας πονάει. Ακούστε και αυτά.
Παρακαλώ, μην κάνετε διάλογο.
Ο Τσίπρας φτάνει στο συντονιστικό στις 23 Ιουλίου και ρωτά κυριολεκτικά αν πετούν οι πάπιες. Στήνεται ένα σόου - ας μου επιτραπεί αυτή η έκφραση - γιατί αυτό ήταν το συμπέρασμα που βγήκε στα μάτια του ελληνικού λαού. Βγήκε το συμπέρασμα ότι είχαμε έναν τρομοκρατημένο Πρωθυπουργό. Φαινόταν στο πρόσωπό του. Και δεν έφτανε μόνο αυτό, αλλά είχαμε στη συνέχεια τη θάλασσα στο Κόκκινο Λιμανάκι, αλλά και εδώ κοντά μας, στη Γλυφάδα να ξεβράζει σορούς. Είχαμε τους τραυματίες να καταλήγουν στα νοσοκομεία, είχαμε τους πυροσβέστες να βρίσκουν και άλλες απανθρακωμένες σορούς στα κατεστραμμένα σπίτια στο καμένο Μάτι και η Κυβέρνηση να κάνει το δεύτερο επικοινωνιακό σώου, να «συνεντευξιάζεται» ο κ. Τζανακόπουλος, ο Υπουργός Επικρατείας, μαζί με τους Αρχηγούς της Αστυνομίας, Πυροσβεστικής κ.λπ., μαζί και με τον κ. Τόσκα και να λένε «τα κάναμε όλα καλά». Όποιος είδε αυτή τη συνέντευξη όχι μόνο οργίσθηκε, αλλά έβγαλε και τα εξής συμπεράσματα: Πρώτον, δεν μπορούσαν να σβήσουν τις φωτιές, αλλά δεν έχουν ευθύνη. Δεν εκκένωσαν την περιοχή, αλλά δεν έχουν ευθύνη. Είχαν τα στοιχεία για τη μέγιστη επικινδυνότητα εκείνη την ημέρα, αλλά δεν έχουν ευθύνη. Ε, αυτό επιτρέψτε μου να σας πω ότι δεν είναι Κυβέρνηση. Αυτό είναι μια εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, μια εταιρεία πραγματικών δολοφόνων του ελληνικού λαού! Και μετά από όλα αυτά, αυτό που ξεχείλισε πλέον τη λαϊκή οργή και αγανάκτηση, αυτό το τσουνάμι που θα παρασύρει την Κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ στην προβλεπόμενη πολιτική ανυπαρξία όποτε και αν γίνουν εκλογές, είναι η επίσκεψη του Τσίπρα στο Μάτι. Έγινε πρωί - πρωί και αντί να ζητήσει, αν θέλετε, σε προσωπικό επίπεδο, συνειδησιακά εκεί, επιτόπου συγγνώμη - αλλά πρέπει να έχεις τύψεις συνειδήσεως για να ζητήσεις συγγνώμη - έδωσε μια παράσταση. Πήγε πρωί - πρωί, ξημερώματα - φαίνεται και από τις φωτογραφίες στο Μάτι - χωρίς να έχει προειδοποιήσει κανάλια κ.λπ., έχοντας αποκλειστικά τους δικούς του και αναρτά μετά από λίγες ώρες στο Twitter αυτή τη φωτογραφία, το οποίο είναι το μεγαλείο του αίσχους της Αριστεράς, το μεγαλείο του αίσχους του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι η φωτογραφία - να τη βρω εδώ στα χαρτιά μου - η οποία θα έλεγα ότι είναι και η καλύτερη φωτογραφία που έβγαλε ο Τσίπρας για να την αναρτήσει στο Twitter. Είναι η φωτογραφία όπου είναι με πέντε - έξι παρατρεχάμενους. Λέει ο Τσίπρας: «Επισκέφθηκα σήμερα το πρωί τον τόπο της τραγωδίας, συνομίλησα με πολίτες, μηχανικούς, στρατιώτες, πυροσβέστες και εθελοντές. Ανείπωτη θλίψη, μα και απέραντος σεβασμός σε όσους έδωσαν τη ζωή τους και μπλα - μπλα - μπλα». Ποιοι είναι οι πολίτες; Ελευθερία Χατζηγεωργίου, Διευθύντρια του Γραφείου του Κυβερνητικού Εκπροσώπου κ. Τζανακόπουλου. Γιάννα Πέππε ή Πεππέ, Διευθύντρια του Γραφείου του Τσίπρα. Παρακάτω, άνδρες ασφαλείας του Τσίπρα. Σε ένα αποστειρωμένο περιβάλλον, με έντεκα αυτοκίνητα συνοδείας πήγε στο Μάτι ο Τσίπρας. Φοβήθηκε να πάει στο Μάτι, ενώ πέρυσι, περιχαρής, πήγαινε στην ανατολική Αττική, φωτογραφιζόταν, πήγαινε με ελικόπτερο, έδινε συγχαρητήρια, γιατί δεν είχαν ούτε έναν νεκρό. Γι' αυτό κρύβετε τους νεκρούς. Γι' αυτό κρύβετε τους τραυματίες. Γι' αυτό κρύβετε τους αγνοούμενους. Το καταθέτω για τα Πρακτικά, ώστε να υπάρχει για όσους θέλουν να το δουν. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Παππάς καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Μετά από όλα αυτά, βλέπουμε κυβερνητικούς να έχουν λουφάξει και ο ΣΥΡΙΖΑ να δείχνει μια εικόνα καταρρέοντος κόμματος σαν βυθιζόμενο καράβι. Όλοι εγκαταλείπουν και «Ο σώζων εαυτόν σωθήτω». Στη Σάμο, μόλις προχθές, χάσατε χίλιους οκτακόσιους επιπλέον. Είναι η σελίδα στο Facebook με χίλιους οκτακόσιους ακολούθους, η σελίδα «Φίλοι ΣΥΡΙΖΑ Σάμου». Γράφουν ότι «σήμερα μετράμε ώρες λειτουργίας της σελίδας μας. Από αύριο θα βλέπετε μία λιγότερη σελίδα του ΣΥΡΙΖΑ».
Η σελίδα αυτή είναι ψεύτικη! Δεν είναι σελίδα του ΣΥΡΙΖΑ! Το ξέρω καλά.
Ναι, για σας είναι όλα ψέματα. Είναι οι φίλοι σας. Συνεχίζουν «Επειδή μετά από όλα αυτά τα χρόνια επιτέλους καταλάβαμε ότι δεν έχουμε άλλο λόγο ύπαρξης, θα σας αδειάσουμε τη γωνιά. Εκ μέρους αυτών των ιδεών που εκπροσωπούμε, αναλαμβάνουμε την όποια πολιτική ευθύνη έχουμε από δω να παραιτηθούμε! Ελπίζουμε το βάρος που κουβαλάμε όλοι οι Συριζαίοι να το καταλάβουν και άλλοι. Γι' αυτό, λοιπόν, σας λέμε εν πλήρει γνώσει της κατάστασης που συνειδητοποιήσαμε σήμερα, είμαστε άχρηστοι! Γεια σας!». Το καταθέτω για τα Πρακτικά.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω τον λόγο.
Μια σελίδα στο Facebook και δύο αντιδήμαρχοι είχαν την ευθιξία η μεν σελίδα να κλείσει, οι δε αντιδήμαρχοι να παραιτηθούν. Και όλοι εσείς είστε παχύδερμα πολιτικού θράσους! Είναι αλήθεια, λοιπόν, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε μια απόλυτη σήψη. Τόσο οι ψηφοφόροι, όσο και τα ποσοστά του, καταρρέουν. Όμως, είναι η πραγματικότητα αυτή; Παρ' όλο που δείχνει αυτή την κατάσταση ο ΣΥΡΙΖΑ, τα πράγματα ενδεχομένως να είναι εντελώς διαφορετικά και ενδεχομένως ο ΣΥΡΙΖΑ να αντέξει. Θα αντέξει, γιατί έχουν έναν πάρα πολύ καλό σύμμαχο, ένα πολιτικό δεκανίκι. Και δεν εννοώ τους ΑΝΕΛ και τον γραφικό Πρόεδρό τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ένα πολιτικό δεκανίκι. Έχει την έμμεση στήριξη - και το λέω με απόλυτη γνώση και το καταλαβαίνουν όσοι το καταλαβαίνουν και ας το καταλάβουν αυτοί που δεν το καταλαβαίνουν - έχει ένα πολιτικό δεκανίκι, γιατί την πρώτη εβδομάδα που ήταν ζεστό το πράγμα, καυτό θα έλεγα κυριολεκτικά, ο κ. Μητσοτάκης τήρησε χαμηλούς τόνους, στηρίζοντας κατ' αυτόν τον τρόπο τον κ. Τσίπρα και την κυβερνητική παρέα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ξύπνησε χθες ο κ. Μητσοτάκης με τη συνέντευξή του. Όταν είδε, δηλαδή, αυτή την πρόκριση, το κύμα οργής και όταν ως πολιτικός γύπας ο κ. Μητσοτάκης, ως τυμβωρύχος, είδε ότι θα έχει κομματικά οφέλη από αυτό το κύμα της οργής, προκλητικά χθες - και από σήμερα αρχίζουν και λαλούν οι δικοί του - προσπάθησε να εκμεταλλευτεί το κλίμα, δηλαδή για «ψηφαλάκια». Ο κ. Μητσοτάκης με τη στάση τη δική του και των Βουλευτών του από την περασμένη Δευτέρα έως σήμερα απέδειξε για άλλη μία φορά πως Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμματα σιαμαία. Είναι η τερατογένεση της Μεταπολίτευσης. Θρέφεται το ένα από το άλλο, η Νέα Δημοκρατία από τον ΣΥΡΙΖΑ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Ο ελληνικός λαός, όπως και το 2007, έτσι και το 2018, δυστυχώς βρίσκεται στο ίδιο έργο θεατής. Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ είναι ανήμποροι να προστατέψουν τη ζωή, την περιουσία και την ασφάλεια του ελληνικού λαού. Είναι ανήμποροι και ανεύθυνοι. Κανείς δεν αναλαμβάνει τις ευθύνες του. Κανείς δεν παίρνει το βάρος των λανθασμένων χειρισμών του. Πέρασαν έντεκα χρόνια από το 2007 για να πει εχθές ο κ. Μητσοτάκης «Ναι, τα κάναμε λάθος το 2007». Το είπε σήμερα. Υποκριτές! Τότε έφταιγε ο άνεμος. Τώρα φταίει η άναρχη δόμηση, η πολεοδομία, τα αυθαίρετα. Ξέρουμε ποιοι είναι αυθαίρετοι. Πραγματικοί αυθαίρετοι είναι οι νεαροί μόλις σαράντα τεσσάρων ετών που από καταληψίες σχολείων και πρόεδροι δεκαπενταμελούς εξελίχθηκαν σε καταληψίες εξουσίας και πρωθυπουργοί. Πραγματικοί αυθαίρετοι είναι οι έξι μηνών πολιτικοί κρατούμενοι, οι καταλληλότεροι, οι γεννηθέντες με το χρυσό κουταλάκι της εξουσίας στο στόμα, με Γερμανίδες νταντάδες, κ.λπ..
Ολοκληρώνετε, σας παρακαλώ.
Αυτό το βλέπει ο λαός και ο λαός θα κάνει πράξη αυτό που βλέπει. Η οργή του δεν είναι μόνο οργή, αλλά είναι και ελπίδα για το μέλλον. Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω λέγοντας τούτο, γιατί το θεωρώ υποχρέωσή μου. Μπροστά στο κύμα λάσπης των διαφόρων μίντια, των διαφόρων εφημερίδων, το οποίο υπάρχει εναντίον του Κινήματός μας, έχω την υποχρέωση να πω τα λόγια τούτα για όλους αυτούς τους χρυσαυγίτες, τους Έλληνες εθνικιστές που έτρεξαν από την πρώτη στιγμή στην Ανατολική και στη δυτική Αττική και στη φωτιά και σε έργο κοινωνικής προσφοράς. Κλείνω, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας το εξής: Όταν δεν έχεις να περάσεις τον μήνα και το τελευταίο πεντάευρω το βάζεις βενζίνη για να πας να μοιράσεις τρόφιμα στη Νέα Μάκρη και στο Μάτι, αυτό λέει κάτι. Όταν βλέπεις δίπλα σου παιδιά της Χρυσής Αυγής, που στο σπίτι τους δεν έχουν να φάνε, δεν έχουν ούτε ένα κιλό μακαρόνια, να μοιράζουν τρόφιμα σε συνανθρώπους μας και φεύγοντας να μην κρατάνε μια σακούλα, ένα κιλό πατάτες να πάρουν για την οικογένειά τους, αυτό λέει ακόμα περισσότερα.
…(δεν ακούστηκε)
Μουρμουράτε, λέτε τα δικά σας. Κι αυτό, κυρίες και κύριοι, το έχω δει εγώ με τα μάτια μου σε κάθε διανομή, σε κάθε συνοικία. Αυτά είναι τα παιδιά της Χρυσής Αυγής και είναι τιμή μου που ακριβώς είμαστε το μέλλον και το ξέρετε. Το μέλλον μας ανήκει.
Να τα πείτε στο δικαστήριο.
Δικαστήρια θα έχετε εσείς πολύ σύντομα, και ειδικά και ποινικά.
Κύριε Παππά, σας παρακαλώ, ολοκληρώνετε.
Πες τα για να αποκαλύπτεσαι!
Και εάν επιτρέπει ο κύριος Πρόεδρος διάλογο, να γίνει διάλογος τώρα. Έτσι; Εγώ δεν σας διέκοψα ούτε δυναμίτισα το κλίμα.
Όχι διάλογος. Σας παρακαλώ!
Εσείς …(δεν ακούστηκε)
Κύριε Παυλίδη, σας παρακαλώ!
Είπα αυτά που ήθελα να πω, τα είπα και δεν θα με φιμώσετε ποτέ για να τα λέω, ούτε συριζαίοι ούτε δεξιοί ούτε αριστεροί. Γιατί ίδιοι είστε, είστε το κόμμα των πολιτικών κομμάτων. Ίδιοι είστε, το κατάλαβε ο ελληνικός λαός. Είναι το κόμμα των πολιτικών κομμάτων και η Χρυσή Αυγή, το λαϊκό κίνημα.
Παρακαλώ!
Και φιλεύσπλαχνος!
Κύριε Παυλίδη!
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό.
Για ποιο θέμα θέλετε τον λόγο, κύριε Στέφο;
Επιτρέψτε μου για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, τον έχετε.
Κύριε Πρόεδρε, για να αξιολογήσουμε την αξιοπιστία αυτής της ομιλίας, θα παραθέσω δύο μεγάλα ψεύδη. Το πρώτο έχει να κάνει με το ότι παρουσίασε ανάρτηση του κ. Πολάκη η οποία αφορά περυσινή φωτιά στην οποία δεν είχαμε θύματα. Είμαι απολύτως βέβαιος γι' αυτό που λέω. Και επίσης, όσον αφορά την ΟΜ της Σάμου στην οποία αναφέρθηκε και για την οποία είπε ότι αποχωρούν μέλη του ΣΥΡΙΖΑ είναι μια κατασκευασμένη σελίδα, φασιστών, σαν τις πολλές που υπάρχουν στη χώρα μας. Είναι σελίδα φασιστών…
Εμείς την κάναμε! Φαντασία έχεις!
…
Κύριε Στέφο, σας παρακαλώ!
Εν πάση περιπτώσει, για την αποκατάσταση της αλήθειας και μόνον αυτή είναι η πραγματικότητα.
Αυτό να το πάρεις πίσω. Και θα πας για συκοφαντική δυσφήμιση, όπως πήγε το «INDEPENDENT» και το «ΠΟΝΤΙΚΙ». Αυτό να το πάρεις πίσω...
Παρακαλώ, κύριε Παππά. Σας παρακαλώ!
…
Παρακαλώ, να διαγραφούν οι ύβρεις από τα Πρακτικά…
Κύριε Πρόεδρε, θέλω τον λόγο επί προσωπικού. Δεν μπορεί εδώ, κύριε Πρόεδρε…
Με συγχωρείτε. Θα σας παρακαλέσω να μην κάνετε διαξιφισμούς. Είπε ότι η ιστοσελίδα αυτή δεν είναι πραγματική. Είναι η άποψή του.
Ναι, αλλά προσέθεσε και κάτι άλλο.
Να μην κάνουμε τώρα συζήτηση πάνω σε αυτό.
Προσέθεσε, όμως, και κάτι άλλο, κύριε Πρόεδρε.
Είπα να διαγραφούν οι φράσεις που απευθύνονται προσωπικά σε σας και εκατέρωθεν.
Απευθύνθηκε προσωπικά σε μένα, κύριε Πρόεδρε. Θίγει εμένα προσωπικά.
Να διαγραφούν.
Θίγει εμένα προσωπικά. Θα διαγραφεί αυτό που είπε. Δεν το δέχομαι!
Κύριε Πρόεδρε, σχολίασα δύο πράγματα.
Νομίζω, κύριε Στέφο, ότι δεν είχατε πρόθεση…
Θα μου δώσετε κι εμένα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε, για ένα λεπτό. Το δικαιούμαι και εγώ.
Θα σας τον δώσω, κύριε Παππά. Όμως, κύριε Στέφο, νομίζω ότι δεν έχετε πρόθεση να θίξετε τον κ. Παππά. Είπατε αυτά που είπατε. Τα υπόλοιπα…
Κύριε Πρόεδρε, σχολίασα επί της ομιλίας του δύο πράγματα τα οποία είναι ψέματα. Εάν ο κ. Παππάς δεν το γνωρίζει, να πει «δεν το γνωρίζω». Αυτά ακριβώς είπα.
Οτιδήποτε άλλο προσωπικό, να διαγραφεί.
Αποδείξατε, λοιπόν, σήμερα για άλλη μια φορά - το «αποδείξατε» με «ε», γιατί θα σου έλεγα «απέδειξες» - όλοι σας - κι εσύ μαζί - ότι είστε μεγάλοι μάστορες του ψεύδους.
Κύριε Παππά, παρακαλώ, μην κάνετε αναφορές προσωπικά.
Κάνεις λάθος.
Όχι αναφορά προσωπικά, δεν μπορούμε να κάνουμε συζήτηση έτσι.
Σας είπα, λοιπόν, ότι επικρατεί ένα κύμα λάσπης, ένα κύμα συκοφαντίας.
Λες… (δεν ακούστηκε)
Ηρέμησε! Είσαι και σε κρίσιμη ηλικία.
Κύριε Παππά, σας παρακαλώ. Μην απευθύνεστε προσωπικά.
Είμαι ο πιο ήρεμος άνθρωπος εδώ μέσα. Είμαι πιο μικρός από εσένα έτσι κι αλλιώς.
Είπες και επανέλαβες, λοιπόν, τα λόγια της συκοφαντίας που διακινείται μέσω του διαδικτύου και μέσω κάποιων εφημερίδων αλλά και διεθνών ειδησεογραφικών πρακτορείων, ότι η Χρυσή Αυγή κάνει πλιάτσικο στα καμμένα. Αυτό είπες! Και σου ζητώ, λοιπόν…
Παραδέχομαι ότι είπα αυτό, αλλά μιλάω για δημοσιεύματα.
Σου ζητώ, λοιπόν…
Παρακαλώ, κύριε Στέφο. Δεν σας έδωσα τον λόγο.
Αυτό δεν το παίρνεις πίσω.
…και μιλάω για δημοσιεύματα.
Ε, λοιπόν κι εγώ, Στέφο, μιλάω για δημοσιεύματα. Κι εγώ μιλάω για αυτά που διακινούνται και αναφέρουν ότι είστε ελεεινοί ψεύτες και θα πληρώσετε γι' αυτό.
Κύριε Παππά, παρακαλώ. Εδώ δεν είναι τηλεοπτική εκπομπή. Πρέπει να ζητάμε τον λόγο.
Εγώ σταματώ, κύριε Πρόεδρε, με συγχωρείτε.
Ζητάμε τον λόγο επί του Κανονισμού και μας δίνουν τον λόγο. Όμως, δεν επιτρέπονται τηλεοπτικές μονομαχίες εδώ, στη Βουλή. Το λέω για όλους αυτό. Δεν το λέω για εσάς.
Έπρεπε να αποκατασταθεί η αλήθεια, κύριε Πρόεδρε.
Όταν γίνεται διάλογος αυτής της μορφής, δεν το επιτρέπει ο Κανονισμός. Ο διάλογος γίνεται μέσω του Προεδρείου. Δηλαδή, απευθύνεστε στο Προεδρείο αποκλειστικά, όχι στον τάδε Βουλευτή, να μην λέω ονόματα. Ο επόμενος ομιλητής είναι ο εισηγητής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Ιωάννης Δελής. Παρακαλώ, κύριε Δελή, με ηρεμία, να πέσουν οι τόνοι.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το σημερινό νομοσχέδιο το ΤΕΙ Ηπείρου και το ΤΕΙ Ιονίου καταργούνται και εντάσσονται στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο αντίστοιχα, ενώ περιλαμβάνει και αρκετές ρυθμίσεις στο δεύτερό του μέρος για όλη την εκπαίδευση καθώς και για την έρευνα. Για το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και το Ιόνιο Πανεπιστήμιο τώρα, πρόκειται για τη δεύτερη στάση στον δρόμο που εγκαινίασε το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής. Πρόκειται, δηλαδή, για ένα ακόμη βήμα στη διαμόρφωση του νέου χάρτη της ανώτατης εκπαίδευσης, της νέας χωροταξίας της, όπως την αποκαλούν. Ακολουθούν, βεβαίως, και τα επόμενα βήματα των συγχωνεύσεων στα ΑΕΙ και στην υπόλοιπη χώρα. Όλες αυτές οι εξελισσόμενες απορροφήσεις των ΤΕΙ από τα πανεπιστήμια, εκτός από την προφανή περιστολή κρατικών δαπανών που είναι βασικός στόχος όλων των μνημονίων, έρχονται να υπηρετήσουν κυρίως τις ανάγκες της στενότερης σύνδεσης των ΑΕΙ με τις επιχειρήσεις στο πλαίσιο του περιφερειακού και κλαδικού καπιταλιστικού σχεδιασμού, κάτι που αποτελεί βασικό στρατηγικό στόχο και του ΟΟΣΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό είναι και το πραγματικό νόημα του όρου «ενιαίος χώρος ανώτατης εκπαίδευσης», όπως ονομάζεται πια σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση η στρατηγική εκείνη για την ακόμα πιο αποτελεσματική συμβολή της ανώτατης εκπαίδευσης στην καπιταλιστική ανάπτυξη, στην αύξηση, δηλαδή, της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων. Το εγχείρημα αυτής της αναδιάταξης της ανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα μας ξεκίνησε από την κ. Διαμαντοπούλου του ΠΑΣΟΚ, για να πάρει μετά την σκυτάλη ο κ. Αρβανιτόπουλος της Νέας Δημοκρατίας με το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ». Οι σχεδιασμοί αυτοί τότε δεν προχώρησαν αφού συνάντησαν μεγάλες αντιδράσεις, για να έρθει τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ να καταφέρει και στην ανώτατη εκπαίδευση όσα προσπάθησαν και απέτυχαν να υλοποιήσουν οι προκάτοχοί του, αποδεικνύοντας ότι γνωρίζει και να μαγειρεύει και να σερβίρει καλύτερα τα αντιλαϊκά μέτρα στην εκπαίδευση και παντού. Εδώ θα μπορούσε κάποιος να πει: «Και γιατί να μην γίνουν αυτές οι αναδιαρθρώσεις των ιδρυμάτων της ανώτατης εκπαίδευσης; Πού είναι το κακό;». Το ΚΚΕ απαντά: Εξαρτάται από το κριτήριο, από το οποίο αυτές υπαγορεύονται. Το κριτήριο και το κίνητρο είναι τα συμφέροντα των φοιτητών, του λαού και της κοινωνίας ευρύτερα; Ή μήπως το βασικό κριτήριο των κυβερνητικών νομοθετημάτων σαν το σημερινό είναι τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων και της δικής τους ανάπτυξης; Η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι το Ιόνιο Πανεπιστήμιο και το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων γίνονται έτσι ισχυρά και οι απόφοιτοί τους ανταγωνιστικοί, ότι θα ωφεληθούν όλοι από τις αλλαγές, θα ενισχυθεί η ανάπτυξη της τοπικής κοινωνίας. Για να δούμε, όμως, τι λέει το ίδιο το νομοσχέδιο: Απορροφάται το ΤΕΙ Ηπείρου από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων - το ίδιο και με το Ιόνιο Πανεπιστήμιο - και ιδρύονται σχολές νέες, όπως η Γεωπονική Σχολή, ή συνεχίζουν με νέα μορφή παλιότερες καθώς και πανεπιστημιακά τμήματα. Κι όμως, όσο κι αν ψάξει κανείς το νομοσχέδιο δεν θα βρει ούτε λέξη για τη χρηματοδότησή τους, για τις αναγκαίες υποδομές που χρειάζονται, αφού αναβαθμίζονται, όπως μας λέει η Κυβέρνηση. Και πόσο πειστικές είναι οι δηλώσεις του Υπουργού για τη χρηματοδότησή τους, με δεδομένη και για τα επόμενα χρόνια την υποχρηματοδότηση της εκπαίδευσης, σύμφωνα με το μεσοπρόθεσμο που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ πρόσφατα, προκειμένου να πιάνονται τα τερατώδη πλεονάσματα του κρατικού προϋπολογισμού; Και για το προσωπικό του νέου ιδρύματος, εκπαιδευτικό και λοιπό, στα Γιάννενα και στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο προβλέπεται μήπως στο νομοσχέδιο κάποια ενίσχυσή του; Απολύτως καμμία. Απλώς το υπάρχον θα ανακυκλωθεί και θα αναδιαταχθεί. Και όχι μόνο αυτό, αλλά επεκτείνονται περαιτέρω οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις των διδασκόντων και του λοιπού προσωπικού, βαθαίνει η κατηγοριοποίηση όλου του προσωπικού και διαφοροποιούνται τα εργασιακά και μισθολογικά του δικαιώματα. Και εμείς ρωτάμε: Πώς θα στηριχτούν τα νέα προγράμματα σπουδών; Με τι διδάσκοντες; Τι αίθουσες; Τι εργαστήρια; Με τι ειδικό επιστημονικό και βοηθητικό προσωπικό; Ας πάμε στους φοιτητές τώρα. Μήπως με το νομοσχέδιο θα μειωθεί το κόστος σπουδών ή θα ενισχυθεί η φοιτητική μέριμνα; Μα, το νομοσχέδιο δεν αναφέρεται καν σε αυτά. Μήπως θα μειωθεί η ανεργία των αποφοίτων και θα βρίσκει κανείς δουλειά στο αντικείμενο των σπουδών του με δικαιώματα; Μήπως θα αρκεί το πτυχίο για να βρίσκει κανείς δουλειά ή θα συνεχίσουν να απαιτούνται μεταπτυχιακά, πιστοποιητικά, κατάρτιση πανάκριβη και τόσα άλλα; Το κυβερνητικό νομοσχέδιο για το οποίο συζητάμε ούτε μπορεί ούτε και θέλει να απαντήσει σε όλα αυτά. Κι όχι μόνο αυτό. Όχι μόνο δεν προβλέπει τίποτα το συγκεκριμένο για το μέλλον των σημερινών σπουδαστών και των ΤΕΙ που καταργούνται, ούτε και των παλαιότερων βέβαια αποφοίτων τους, αλλά κατηγοριοποιεί ακόμα περισσότερα πτυχία, αποφοίτους και τμήματα, δημιουργώντας πτυχία και αποφοίτους πολλών ταχυτήτων, πενταετούς, τετραετούς, παλαιών ΤΕΙ, κολλεγίων, καθώς και των νέων διετών κέντρων επαγγελματικής εκπαίδευσης που ξεκινούν για τους αποφοίτους των ΕΠΑΛ. Η χαρά του μεγαλοεργοδότη, δηλαδή, ώστε να διαλέγει φτηνούς εργαζόμενους με κατάλληλες δεξιότητες από μια ευρεία, ευρύτατη γκάμα αποφοίτων και όχι από αποφοίτους που έχουν όλοι ολοκληρωμένες σπουδές και ίδια συγκροτημένα εργασιακά δικαιώματα. Άλλωστε, αυτός είναι για τους μεγαλοεπιχειρηματίες και για τις κυβερνήσεις τους ο ανταγωνιστικός απόφοιτος, αυτός δηλαδή που είναι φθηνός εργαζόμενος, προσαρμόσιμος, ευέλικτος, αυτός που σκέφτεται για την εταιρεία και όχι για τα δικαιώματά του. Και για αυτό ανταγωνιστικό τμήμα θεωρείται εκείνο που έχει το πρόγραμμα σπουδών του κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της αγοράς. Αξίζει να σταθούμε λίγο περισσότερο, νομίζω, στα ερευνητικά κέντρα που ιδρύονται στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Μήπως η έρευνα σε αυτά τα κέντρα των δύο ιδρυμάτων θα αφορά τις λαϊκές ανάγκες και η απασχόληση των ερευνητών θα γίνεται με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα; Ας διαβάσουμε - δεν θα το πω εγώ - τι λέει το ίδιο το νομοσχέδιο επί λέξει και μάλιστα, με την ίδια ακριβώς διατύπωση και για το Ερευνητικό Κέντρο των Ιωαννίνων και της Κέρκυρας σε δύο διαφορετικά άρθρα. Σκοπός τους, ανάμεσα σε άλλες περικοκλάδες, είναι η διαμεσολάβηση ανάμεσα στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα για την ανάπτυξη ερευνητικών μονάδων στις επιχειρήσεις και ότι αυτά τα ερευνητικά κέντρα για την επίτευξη αυτού του σκοπού συνεργάζονται με παραγωγικούς φορείς της Ελλάδας ή της αλλοδαπής και προωθούν την οικονομική αξιοποίηση των ερευνητικών τους αποτελεσμάτων. Και αλίμονο, ένας από τους πόρους τους είναι και οι χορηγίες από ιδιωτικές επιχειρήσεις και ιδιώτες, με το αζημίωτο φυσικά. Πόσο πιο καθαρά να το γράψετε; Πόσο πιο καθαρά να δείξετε ότι δημιουργείτε πανεπιστημιακά ερευνητικά κέντρα και τεχνολογικά πάρκα ως πραγματικές εταιρείες, που σκοπό έχουν να συνδέσουν τα πανεπιστήμια με την αγορά, να διευκολύνουν δηλαδή τις επενδύσεις των μεγαλοεπιχειρηματιών σε τομείς μεγάλης κερδοφορίας; Πόσο πιο καθαρά να πείτε ότι αυτή η έρευνα δεν αφορά στις επιστημονικές, τις κοινωνικές, τις λαϊκές ανάγκες, αλλά γίνεται για τη διάχυση των ερευνητικών αποτελεσμάτων, των πατεντών και των πιστοποιημένων ερευνητικών προϊόντων, τη διάχυσή τους στην αγορά. Υπηρετεί δηλαδή, την κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητα των μονοπωλιακών ομίλων; Ύστερα, απορείτε κύριε Υπουργέ, όταν σας λέμε ότι η δημιουργία σχολών και τμημάτων, όπως η Γεωπονική ή το Τμήμα Διατροφής και τα ερευνητικά κέντρα, προορίζονται να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες των μεγάλων αγροδιατροφικών επιχειρήσεων της περιοχής, των μεγαλοεπιχειρηματιών στον χώρο της ενέργειας, του τουρισμού και λοιπών. Το δε κερασάκι στην τούρτα όλων αυτών είναι ότι σε αυτά τα ερευνητικά κέντρα, πάλι διαβάζω επί λέξει «…απασχολείται και προσωπικό με συμβάσεις ορισμένου χρόνου ή έργου ή με συμβάσεις παροχής υπηρεσιών». Το μπλοκάκι δηλαδή, το οποίο παλαιότερα καταγγέλλατε και τώρα έρχεται και το επεκτείνει και το νομοθετεί ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ. Μετά από όλα αυτά νομίζω πως γίνεται φανερό γιατί το ΚΚΕ καταψηφίζει το νομοσχέδιο και τα σχετικά του άρθρα για τα δύο πανεπιστήμια. Όπως αντίστοιχα, γίνεται φανερό γιατί τελικά με το νομοσχέδιο συμφωνούν επί της ουσίας όλα τα αστικά κόμματα, όσο κι αν ψάχνουν ψύλλους στα άχυρα ή καταφεύγουν σε γενικόλογα σλόγκαν, περί αποσπασματικότητας και προχειρότητας για να διαφωνήσουν. Γίνεται φανερό γιατί συμφωνούν οι πρυτάνεις στα πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ, γιατί συμφωνεί η τοπική διοίκηση, οι περιφερειάρχες και οι δήμαρχοι, αφού όλοι αυτοί μαζί και ο καθένας χωριστά, στηρίζουν την επιχειρηματικότητα και την ανταγωνιστικότητα των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Τις απαντήσεις στις αγωνίες τους και στις ανάγκες τους οι σπουδαστές, οι εκπαιδευτικοί και όλοι οι εργαζόμενοι θα τις βρουν στην πρόταση του ΚΚΕ που είναι στον αντίποδα των κυβερνητικών σχεδιασμών. Στην πρόταση του ΚΚΕ, η ανώτατη εκπαίδευση είναι αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν και όλα τα ιδρύματα έχουν σύγχρονες υποδομές και εξοπλισμό, εστίες και λέσχες με ευθύνη του κράτους. Η ανάγκη του αποφοίτου να παρακολουθεί τις εξελίξεις της επιστήμης του, τις νέες εφαρμογές και τεχνολογίες εξασφαλίζεται με ευθύνη των ιδρυμάτων και δεν αποτελεί ατομική υπόθεση με κυνήγι των πανάκριβων πιστοποιητικών, όπως τώρα. Το δε εκπαιδευτικό και διοικητικό προσωπικό ασφαλώς και είναι μόνιμο. Στην πρόταση του ΚΚΕ η ανώτατη εκπαίδευση είναι πραγματικά ενιαία, γιατί σταματά η πολυδιάσπαση και η κατηγοριοποίηση ιδρυμάτων, πτυχίων και αποφοίτων με τη διαμόρφωση ενός μόνο πτυχίου, αναγνωστικό αντικείμενο ανώτατου πανεπιστημιακού επιπέδου. Στην πρόταση του ΚΚΕ το πτυχίο είναι η μοναδική προϋπόθεση για την πρόσβαση στο επάγγελμα, αφού εμπεριέχεται σε αυτό όλη η απαραίτητη γνώση για την κατανόηση του επιστημονικού αντικειμένου και την άσκηση του αντίστοιχου επαγγέλματος. Τα δε ερευνητικά αποτελέσματα αξιοποιούνται άμεσα στην παραγωγή, με σκοπό όχι τα κέρδη βέβαια των επιχειρηματιών, αλλά την κάλυψη των διευρυνόμενων κοινωνικών αναγκών. Η πρόταση αυτή βεβαίως, προϋποθέτει μια άλλη οικονομία. Μια νέα κοινωνική οργάνωση και εξουσία με πραγματικά φιλολαϊκό χαρακτήρα και με γνώμονα πάντα τις ανάγκες του λαού και όχι τα κέρδη των μονοπωλίων. Με αυτόν τον όρο μπορεί να υπάρξει κεντρικός πανεθνικός σχεδιασμός και έλεγχος, στη βάση του οποίου θα προσδιορίζονται και οι ανάγκες του πλήθους των αποφοίτων ανά κλάδο και γεωγραφική περιοχή, ώστε να λυθεί το πρόβλημα της ανεργίας. Μόνο με αυτόν τον όρο θεωρούμε ότι μπορούν πραγματικά να ξεδιπλωθούν οι πραγματικές δυνατότητες της επιστήμης, που αναπτύσσεται διαρκώς και αυτή έτσι να τεθεί στην υπηρεσία της λαϊκής πλειονότητας. Και δύο λόγια μονάχα για τις λοιπές διατάξεις. Στεκόμαστε στο άρθρο 24, το οποίο και καταψηφίζουμε φυσικά, γιατί αποτελεί τον προπομπό για την οριστική απομάκρυνση των μαθητών από την όποια γενική μόρφωση μετά την Α΄ λυκείου, αφού η Β΄ και Γ΄ λυκείου μετατρέπονται σε εξεταστικό και φροντιστηριακό προθάλαμο για την εισαγωγή τους στην ανώτατη εκπαίδευση. Κι όλη αυτή η συρρίκνωση της γενικής παιδείας παρουσιάζεται ανερυθρίαστα ως αναβάθμιση του αυτοτελούς μορφωτικού ρόλου του λυκείου. Υπάρχει το άρθρο 28, το οποίο θα ψηφίσουμε. Βεβαίως, στη θέση αυτού του άρθρου ήταν ένα άλλο, το οποίο αποσύρθηκε. Και εκείνο το άρθρο είχε κάποια θετικά ψήγματα για τους ΕΕΠ και τους ΕΔΙΠ. Το τωρινό άρθρο 28- το οποίο επαναλαμβάνω ότι θα ψηφίσουμε - εξασφαλίζει μεν ένα ποσό από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων για τις φετινές προσλήψεις αναπληρωτών, αλλά σε κάθε περίπτωση δίνει απλώς μια προσωρινή διέξοδο σε ένα ζήτημα που νομίζουμε πια, κύριε Υπουργέ, ότι δεν σηκώνει ούτε άλλες αναβολές ούτε κοροϊδίες. Μαζικοί, μόνιμοι διορισμοί απαιτούνται τώρα όλων των αναπληρωτών και όχι υποσχέσεις επί υποσχέσεων χωρίς αντίκρισμα. Κράτησα για το τέλος το ζήτημα της τεχνικής εκπαίδευσης, όχι για να ασχοληθώ με τις χθεσινές συκοφαντίες του κυρίου Υφυπουργού, αλλά για να απαντήσω στο ερώτημα που μας απηύθυνε ο κ. Γαβρόγλου για το αν το ΚΚΕ επιθυμεί την αναβάθμιση των ΕΠΑΛ. Θα μπορούσα βέβαια να του θυμίσω τις ερωτήσεις του κόμματός μας στη Βουλή για το ζήτημα αυτό ή τους αγώνες στους οποίους πρωτοστατούν οι νέοι κομμουνιστές για να λειτουργούν τα ΕΠΑΛ με όρους σύγχρονους και ίσως αυτά να ήταν αρκετά. Θα του πω, όμως, ευθέως ότι το ΚΚΕ είναι υπέρ της αναβάθμισης των ΕΠΑΛ εδώ και τώρα, στο πλαίσιο αυτού του συστήματος. Ξέρετε, οι αγώνες μας μπορεί να στοχεύουν στο αύριο - και στοχεύουν - όμως πατάνε και απαντάνε στις ανάγκες του σήμερα. Ξέρετε γιατί μας ενδιαφέρει τόσο πολύ η αναβάθμιση των ΕΠΑΛ; Διότι εμείς απορρίπτουμε τις αντιεπιστημονικές θεωρίες για ανθρώπους που παίρνουν και ανθρώπους που δεν παίρνουν τα γράμματα, τα ιδεολογήματα περί φυσικών χαρισμάτων και επαγγελμάτων του χεριού που διακινούνται από την αστική ιδεολογία, ώστε να παραιτούνται τα παιδιά από την προσπάθεια και το δικαίωμα που έχουν στη ζωή και τη μόρφωση. Να γιατί θεωρούμε ότι είναι ώριμο και σύγχρονο σήμερα οι μαθητές των ΕΠΑΛ να μορφώνονται ολόπλευρα, να μη στερούνται τη γενική παιδεία, να μη στερούνται ούτε ένα γνωστικό αντικείμενο απ' αυτά που έχει ανάγκη ο νέος άνθρωπος προκειμένου να κατανοεί τις εξελίξεις γύρω του και να μπορεί δημιουργικά να εντάσσεται στην κοινωνία. Έτσι αντιμετωπίζουμε και την επαγγελματική μόρφωση που παρέχεται στα ΕΠΑΛ, γιατί η σύγχρονη τεχνολογία που εισάγεται πια σε όλα τα επαγγέλματα απαιτεί αντικειμενικά υψηλότερο επίπεδο γνώσεων απ' ό,τι στο παρελθόν, για να μπορέσει να ανταποκριθεί κάποιος στις απαιτήσεις του επαγγέλματος. Σήμερα ο τεχνικός χρειάζεται να δουλεύει περισσότερο με το μυαλό του και λιγότερο με τα χέρια του. Αυτό, όμως, προϋποθέτει να γνωρίζει καλά τη γλώσσα του, να έχει καλές βάσεις στα μαθηματικά, στη φυσική και σε άλλες επιστήμες. Δεν μπορούμε όλους αυτούς να τους αντιμετωπίζουμε με τη λογική της «μαστοράτζας» του '50 και του '60. Άρα υπάρχει ανάγκη σήμερα για μέτρα που θα ενισχύσουν τον μορφωτικό ρόλο των ΕΠΑΛ. Σήμερα, λοιπόν, πρέπει να υπάρξουν μέτρα αντιμετώπισης της μαθητικής διαρροής που είναι σημαντική, να δίνονται έγκαιρα όλα τα βιβλία και αυτά να είναι σύγχρονα, να βρίσκονται στη θέση τους από την αρχή της χρονιάς όλοι οι εκπαιδευτικοί, να πάψει το «βιολί» κάθε χρόνο να κλείνουν τμήματα και να χαρακτηρίζονται ολιγομελή, ώστε να μπορεί ο κάθε μαθητής να έχει πρόσβαση στην ειδικότητα που επιλέγει και να την ολοκληρώνει χωρίς εμπόδια.
Παρακαλώ, ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Κλείνω σε μισό λεπτό. Σήμερα να υπάρξει μέριμνα για τον εργαστηριακό εξοπλισμό αυτών των σχολείων, που σε πολλές περιπτώσεις είναι από απαρχαιωμένος έως ανύπαρκτος. Να στηριχθούν τα εργαστηριακά κέντρα και η υποδομή τους, για να γίνεται ουσιαστικά η σύνδεση θεωρίας και πράξης για όλους τους μαθητές των ΕΠΑΛ. Να παρέχεται δωρεάν ο εξοπλισμός που απαιτείται και να μην τον αγοράζουν οι μαθητές. Αναβάθμιση θα ήταν, επίσης, και η μείωση των μαθητών ανά τάξη και εργαστήριο και η διαρκής επιμόρφωση των εκπαιδευτικών με ευθύνη του κράτους. Κάντε τα όλα αυτά που σας ζητάμε για τα ΕΠΑΛ σήμερα και συζητάμε μετά για την αναβάθμισή τους. Ευχαριστώ.
Προχωράμε με τον ειδικό αγορητή των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Κατσίκη.
Κύριε Πρόεδρε, να λάβει τον λόγο η κυρία Υπουργός που θέλει να αναπτύξει μία τροπολογία;
Σύμφωνοι, αλλά συνήθως αυτό γίνεται μετά τις ομιλίες των αγορητών. Αν έχετε κάποιον λόγο, μπορείτε να προηγηθείτε, κυρία Υπουργέ. Αν βιάζεστε, θα σας δώσω τον λόγο μετά τον κ. Κατσίκη.
Δεν έχω αντίρρηση.
Τότε αμέσως μετά θα λάβετε τον λόγο. Ορίστε, κύριε Κατσίκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούω προλόγους από συναδέλφους εισηγητές με αντικείμενο την εθνική τραγωδία που βιώσαμε όλοι πριν από λίγες μέρες. Μάλιστα υπήρξε και εισηγητής ο οποίος δεν αναφέρθηκε καθόλου, μα καθόλου στο νομοσχέδιο μιλώντας για δεκαεπτά λεπτά της ώρας. Εστιάζετε ο καθένας κυρίως στο ποιος έφταιξε για να συντελεστεί αυτή η εθνική καταστροφή. Δεν άκουσα όμως κανέναν να μιλήσει για την επόμενη μέρα. Φαίνεται ότι δεν βολεύει τον αντιπολιτευτικό λόγο τον οποίον εκφράζουν εκείνοι που δεν κάνουν την αυτοκριτική τους, αποποιούνται τις οποιεσδήποτε δικές τους ευθύνες, επιρρίπτοντάς τες στους άλλους. Ξέρετε κάτι; Κατά την προσωπική μου άποψη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει συνευθύνη όλων. Όμως, πιστεύω ότι η Βουλή των Ελλήνων σε ειδική ημερήσια διάταξη θα συγκαλέσει το Σώμα για να γίνει συζήτηση για το θέμα αυτό και τότε θα έρθουμε όλοι προ των ευθυνών μας. Ωστόσο θέλω να καταθέσω από αυτό το Βήμα πως θλίβομαι ως Βουλευτής και συνάδελφός σας, όταν κάποιοι από σας εκμεταλλεύεστε το γεγονός, τον πόνο, τον θρήνο που προκαλεί το σύνολο των αδικοχαμένων συμπολιτών μας και των πυρόπληκτων συγγενών τους, για να εκφράσετε στείρα πολιτική αντιπαράθεση στην άσκηση του κοινοβουλευτικού διαλόγου, προκειμένου να προωθήσετε πολιτικά φιλόδοξα σχέδιά σας. Ειλικρινά με θλίβει. Και ενώ δόθηκε η ευκαιρία να γίνει συζήτηση κοντά σε εκείνες τις μέρες που βιώναμε αυτόν τον θρήνο των συμπολιτών μας και η κάθε πολιτική παράταξη διά του εκπροσώπου της εξέφρασε και κατέθεσε αυτά που ήθελε να πει, εντούτοις αυτό συνεχίζεται ως και σήμερα, προκαλώντας μέσα από αυτό το νομοσχέδιο - θέλω να πιστεύω - και την οργή του λαού που ακούει, όσους ακούει, μέσα από τη διαδικασία αυτού του νομοθετήματος να εκτοξεύουν πυρά και βολές κατά της Κυβέρνησης. Ευθύνες υπάρχουν, κύριοι συνάδελφοι. Θα αναζητηθούν και θα καταλογιστούν κι ως ο ελάχιστος θα είμαι αυτός μέσα από το Κοινοβούλιο που θα υπερασπιστώ τη δικαίωση στη μνήμη των αδικοχαμένων συμπολιτών μας, ο κάθε ένας που φέρει την ευθύνη να έχει και την ανάλογη τιμωρία. Ξέρετε, σήμερα εκεί, σε αυτό το μαυρισμένο τοπίο υπάρχει ένα σύνολο Ελλήνων που προσφέρει εθελοντικά τις υπηρεσίες του. Ξέρετε, εκεί είναι ο Στρατός και οι Ένοπλες Δυνάμεις για να συνδράμουν με παροχή κάθε δυνατής βοήθειας στους συμπολίτες μας. Ξέρετε, ήδη σήμερα η Κυβέρνηση και τα αρμόδια Υπουργεία, ανιχνεύοντας τα αίτια αυτής της καταστροφής, εκπονούν νέες μελέτες αναθεώρησης του πολεοδομικού και του ρυμοτομικού σχεδιασμού. Ξέρετε, υπάρχει μια προσπάθεια, η προσπάθεια της δεύτερης μέρας, για την οποίαν κανένας δεν μίλησε, κανένας δεν αναφέρθηκε. Είναι μια προσπάθεια που αντιμετωπίζει τη δεύτερη μέρα επιτυχώς, αφού την πρώτη μέρα, ανεπιτυχώς, δεν κατέστη δυνατόν δυστυχώς να μη θρηνήσουμε θύματα και να μην απολέσουμε τις περιουσίες, η απώλεια των οποίων, μαζί με την απώλεια των θυμάτων, συνθέτει τη σημερινή αρνητική εικόνα για τις περιοχές του Μαραθώνα και της Ραφήνας που τυχαίνει να είναι περιοχές της εκλογικής μου περιφέρειας. Τελειώνω, όμως, αυτόν τον άχαρο πρόλογο ερχόμενος στο νομοσχέδιο του οποίου την ψήφιση πιστεύω να έχουμε σήμερα και να τελειώσουμε, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω λέγοντας πως μετά τη Μεταπολίτευση υλοποιήθηκαν πολλές μεταρρυθμιστικές προσπάθειες στον χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης που συνέβαλαν στην αναδιάρθρωση των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, στον εκσυγχρονισμό και στην εξωστρέφειά τους, στην ενίσχυση της αυτοδιοίκησής τους και στον εξορθολογισμό των οργανωτικών δομών τους. Ένα σύνολο νόμων, προεδρικών διαταγμάτων και κανονιστικών πράξεων αντανακλά την προσπάθεια της πολιτείας να αντιμετωπίσει τα δυσεπίλυτα προβλήματα στη λειτουργία των ΑΕΙ και να τους προσδώσει έναν πιο λειτουργικό, σύγχρονο και ανοικτό προς την κοινωνία χαρακτήρα. Οι επιδιωκόμενοι στόχοι ωστόσο δεν επιτυγχάνονται πάντα, είτε λόγω αποσπασματικών ρυθμίσεων εφαρμογής είτε λόγω της αδυναμίας εφαρμογής των διατάξεων αυτών, με συνέπεια να διαιωνίζεται ένα ανεπαρκές και αναποτελεσματικό θεσμικό πλαίσιο. Την πρόβλεψη για ανωτατοποίηση των τεχνολογικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων από το 2011 δεν ακολούθησε ανάλογη εφαρμογή μέτρων, αφού ο αριθμός των τμημάτων σε αυτά τα ιδρύματα αυξήθηκε με γεωμετρική πρόοδο. Υπήρξε δε η γεωγραφική τους διασπορά. Παράλληλα δημιουργήθηκαν τμήματα μη τεχνολογικά, ακυρώνοντας την αποστολή της συμπληρωματικότητας που είχε σχεδιαστεί να επιτελέσουν. Το σημερινό σχέδιο νόμου συνιστά μια ολοκληρωμένη, κατά τη γνώμη μας, θεσμική παρέμβαση στην οργάνωση των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων αξιοποιώντας προηγούμενες νομοθετικές επεξεργασίες, καθώς επίσης και κάθε ουσιαστικό στοιχείο που προέκυψε από τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες αλλά και από τον δημόσιο διάλογο. Δεν αποτελεί μονομερή πρόταση, αλλά είναι προϊόν εισηγήσεων και πορισμάτων που προέκυψαν από σύσταση επιτροπών ακαδημαϊκών δασκάλων, δηλαδή των άμεσα εμπλεκομένων ανθρώπων, αυτών που καταγράφουν καθημερινά τις ανάγκες της πανεπιστημιακής κοινότητας από τη μια μεριά κι αυτών που χαράσσουν την πολιτική του αύριο των πανεπιστημίων από την άλλη. Οι προτεινόμενες διατάξεις του αποσκοπούν στην θεραπεία προβλημάτων και δυσλειτουργιών προκειμένου να ενδυναμωθούν δομές και να καταστούν πιο αποτελεσματικές, να αποκτήσουν επάρκεια και αξιοπιστία και να συμβάλουν στην ποιοτική αναβάθμιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας σε όλους τους τομείς της, με απώτερο στόχο την αποτελεσματική αντιμετώπιση των πολιτισμικών, κοινωνικών και οικονομικών προκλήσεων που αντιμετωπίζει η χώρα. Η προωθούμενη αναμόρφωση του προγράμματος σπουδών επικεντρώνεται σε γνωστικά αντικείμενα που θα είναι συμβατά με τις επιστημονικές εξελίξεις διεθνώς, ενώ παράλληλα το ικανότατο προσωπικό των ΤΕΙ θα υποστηριχθεί και θα καταστεί βιώσιμο και αποδοτικό στα νεοσυσταθέντα τμήματα των πανεπιστημίων. Σε κάθε περίπτωση μέσα από το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου το αντικείμενο των ακαδημαϊκών πεδίων που θα καλύπτει το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και το Ιόνιο Πανεπιστήμιο εμπλουτίζεται, οι τίτλοι των αποφοίτων αποκτούν μια προστιθέμενη αξία, ενώ πολλαπλά χαρακτηρίζονται τα οφέλη και από την εγκατάσταση ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων σε ένα διευρυμένο δίκτυο πόλεων και περιφερειών. Η γενικότερη στρατηγική που εφαρμόζεται μέσα από τις προτεινόμενες διατάξεις επιδιώκει να καταστήσει ελκυστικότερα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα τόσο σε όρους ακαδημαϊκούς, όπως η προσέλκυση φοιτητών, μελών ΔΕΠ και επιστημονικών συνεργατών, όσο και σε όρους ανάπτυξης συνεργασιών με την τοπική αυτοδιοίκηση, με τις ΔΕΚΟ, με τα επιμελητήρια και με άλλους επιχειρηματικούς φορείς σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο. Στο παρελθόν η παράλληλη, συχνά απρογραμμάτιστη, και πελατειακή, θα έλεγα, ίδρυση τμημάτων σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ είχε ως αποτέλεσμα την αλληλοεπικάλυψη γνωστικών αντικειμένων και τη δημιουργία σύγχυσης στους αποφοίτους σχετικά με τα επαγγελματικά τους δικαιώματα. Συνέπεια του γεγονότος αυτού ήταν ότι εκατοντάδες τμήματα ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων σε πανεπιστήμια και κυρίως σε ΤΕΙ δεν είχαν επαγγελματικά δικαιώματα, με αποτέλεσμα σε αρκετές περιπτώσεις οι φοιτητές να μην επενδύουν όσο θα έπρεπε στη γνώση και στις σπουδές. Το νομοσχέδιο, λοιπόν, αυτό βάζει μια άνω τελεία στη διαιώνιση αυτής της κατάστασης και αποτελεί την αφετηρία μιας μεταβατικής περιόδου αναβάθμισης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Ειδικότερα, όσον αφορά τους φοιτητές διασφαλίζεται η ενίσχυση και η κατοχύρωση των επαγγελματικών τους δικαιωμάτων, ενώ παράλληλα εδραιώνεται η δυνατότητα αναγνώρισης πτυχίων σε όσους αποφοίτους επιθυμούν να συνεχίσουν τις σπουδές τους σε ανώτερο επίπεδο. Τα νέα τμήματα και οι σχολές που θα δημιουργηθούν αναμένεται να αναβαθμίσουν το παραγόμενο εκπαιδευτικό, επιστημονικό και ερευνητικό έργο των δύο πανεπιστημίων, τόσο του Ιονίου Πανεπιστημίου όσο και του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για την καλύτερη οργάνωση των μεταπτυχιακών σπουδών αλλά και την οργάνωση διδακτορικών σπουδών. Οι νέοι κλάδοι που θα δημιουργηθούν στα εν λόγω πανεπιστήμια βασίζονται στη διασύνδεση των σπουδών με την απασχόληση και επιδιώκουν τη μεγαλύτερη κατά το δυνατόν απορρόφηση των αποφοίτων από την αγορά εργασίας. Δίνεται έτσι η δυνατότητα στους νέους να παραμείνουν στην Ελλάδα, να απασχοληθούν με το αντικείμενο σπουδών τους και να διαδραματίσουν ενεργό ρόλο στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Ομολογουμένως η παροχή υψηλής ποιότητας εκπαίδευσης αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση και ταυτόχρονα καταλύτη για οικονομική ανάπτυξη, ευημερία και κοινωνική δικαιοσύνη. Είναι κοινά αποδεκτό ότι η έρευνα έχει ουσιαστικά αποτελέσματα μόνο όταν συνδέεται με την πραγματική οικονομία, συντελώντας στην αποτελεσματική μεταφορά γνώσης προς αυτήν, προκειμένου να μεταφραστεί σε αύξηση της παραγωγικότητας και της οικονομικής μεγέθυνσης. Η αναβάθμιση των σπουδών και η εξωστρέφεια των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, που ενισχύεται μέσα από τις προτεινόμενες ρυθμίσεις, η ενσωμάτωση των ΤΕΙ Ηπείρου και Ιονίων Νήσων σε αντίστοιχα πανεπιστήμια θα οδηγήσει στην περαιτέρω αξιοποίηση της τεχνολογικής γνώσης τόσο στον τομέα της εκπαίδευσης όσο και της έρευνας και αναμένεται να αποδώσει αξιοσημείωτα αποτελέσματα, όπως έχουν καταδείξει παρόμοιες προσπάθειες που έχουν εφαρμοστεί και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μέσα από μια συντονισμένη συνεργασία της επιχειρηματικής κοινότητας και των νέων πανεπιστημίων θα διευρυνθεί η βάση εφαρμογής των ερευνητικών αποτελεσμάτων και των καινοτόμων προτάσεων προς όφελος ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων. Όφελος θα υπάρχει και για τα ίδια τα πανεπιστήμια καθώς θα βελτιωθούν οι συνθήκες για την προσέλκυση περισσότερων επενδύσεων από τον ιδιωτικό τομέα προς την έρευνα και την καινοτομία, γεφυρώνοντας το χάσμα μεταξύ επιστήμης και αγοράς καθώς η νέα επιστημονική γνώση θα μπορεί να μετατρέπεται απρόσκοπτα σε νέα προϊόντα και υπηρεσίες. Το παρόν νομοσχέδιο εισάγεται προς ψήφιση σε συνέχεια της μεταρρυθμιστικής πολιτικής που εφαρμόζεται και σηματοδοτεί τη δυνατότητα του κράτους και παρέχει στους Έλληνες πολίτες ένα δημόσιο αγαθό με υψηλού επιπέδου ποιότητα, με πλήρη αξιοποίηση και λογοδοσία των πόρων που διατίθενται στην παιδεία καθώς η αντικειμενικότητα και η αξιοκρατία οδηγούν στην εμπέδωση του αισθήματος δικαίου και αξιοπιστίας στον Έλληνα πολίτη, καθηγητή, φοιτητή και γονέα. Υπερψηφίζουμε, κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το προτεινόμενο νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων προσβλέποντας στην ολοκλήρωση της μεταρρυθμιστικής πολιτικής που δρομολογεί η Κυβέρνηση για όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Η Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Αχτσιόγλου έχει τον λόγο για να υποστηρίξει την υπ' αριθμόν 1728/187 τροπολογία για την επιδότηση ανεργίας εργαζομένων σε επιχειρήσεις που καταστράφηκαν από τις πυρκαγιές στις 23 και 24 Ιουλίου 2018. Παρακαλώ, κυρία Αχτσιόγλου, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Κυβέρνηση και το Υπουργείο Εργασίας ανακοίνωσαν άμεσα μέτρα ανακούφισης και υποστήριξης των πληγέντων από τις καταστροφικές πυρκαγιές στην περιφέρεια της Αττικής. Μεταξύ άλλων προβλέφθηκαν μέτρα για την οικονομική ενίσχυση με το ποσό δύο διπλών συντάξεων στους ανθρώπους που επλήγησαν στις περιοχές εκείνες από τις πυρκαγιές, μια σειρά από ασφαλιστικές και φορολογικές ρυθμίσεις από το Υπουργείο Οικονομικών, την οικονομική ενίσχυση με 10.000 ευρώ στις οικογένειες των θανόντων αλλά και των 1.000 ευρώ τον μήνα μέχρι την ενηλικίωση των παιδιών ή μέχρι το τέλος των σπουδών τους, σε αυτά τα παιδιά που μπορεί να έχουν χάσει κάποιον γονέα στις καταστροφικές πυρκαγιές. Μεταξύ των ρυθμίσεων και των μέτρων αυτών ανακούφισης των πληγέντων προβλέπεται και η δυνατότητα χορήγησης επιδόματος ανεργίας από τον ΟΑΕΔ και ενός εφάπαξ ποσού 650 ευρώ σε όσους έχασαν τη δουλειά τους επειδή ανεστάλη η λειτουργία της επιχείρησης, η οποία μπορεί να υπέστη μερική ή ολική καταστροφή από τις πυρκαγιές. Εκεί από τον ΟΑΕΔ δίνεται το επίδομα ανεργίας. Υπάρχει, όμως, το εξής πρόβλημα και γι' αυτό καταθέτουμε τη συγκεκριμένη τροπολογία. Προκειμένου κάποιος να μπορέσει να λάβει το επίδομα ανεργίας, ένας εργαζόμενος θα πρέπει να έχει συμπληρώσει έναν ελάχιστο αριθμό ημερών εργασίας. Το ελάχιστο είναι εκατόν είκοσι πέντε ημέρες εργασίας τους τελευταίους δεκατέσσερις μήνες πριν τη λύση της εργασιακής του σχέσης. Επειδή οι επιχειρήσεις που λειτουργούν στις περιοχές είναι κυρίως εποχικές επιχειρήσεις υπάρχει πιθανότητα οι εργαζόμενοι, οι οποίοι έχασαν τη δουλειά τους λόγω της αναστολής λειτουργίας των επιχειρήσεων αυτών, να μην έχουν μπορέσει να συμπληρώσουν αυτόν τον ελάχιστο αριθμό ημερών προκειμένου να λάβουν το επίδομα ανεργίας. Προβλέπουμε, λοιπόν, στην τροπολογία αυτή, την οποία καταθέτουμε στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας ότι για τις συγκεκριμένες περιπτώσεις, για τους εργαζόμενους στις επιχειρήσεις που επλήγησαν από τις καταστροφικές πυρκαγιές θα μπορεί ο ΟΑΕΔ να χορηγεί επίδομα ανεργίας στην ελάχιστη διάρκεια της τακτικής επιδότησης ανεργίας των κοινών ανέργων, ακόμα και αν δεν έχουν συμπληρώσει αυτόν τον ελάχιστο αριθμό ημερών εργασίας. Νομίζω πως είναι μια εύλογη τροπολογία για την ενίσχυση αυτών των ανθρώπων που έχασαν αιφνιδίως τη δουλειά τους.
Ευχαριστώ. Ο επόμενος ομιλητής είναι ο ειδικός αγορητής του Ποταμιού κ. Μαυρωτάς, ο οποίος έχει τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα μπω κατευθείαν στο νομοσχέδιο. Για τις τροπολογίες θα μιλήσουμε στη δευτερολογία, γιατί ακόμα έρχονται. Το έχει η μοίρα μας μέσα στον Αύγουστο να συζητάμε νομοσχέδιο για την παιδεία και ειδικά για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Το ίδιο είχε γίνει και πέρσι την 1η και 2α Αυγούστου. Τείνει να γίνει, λοιπόν, μια παράδοση! Αυτή τη φορά συζητάμε τη συγχώνευση, την απορρόφηση, τη συσσωμάτωση, την αμαλγαματοποίηση - ή όπως αλλιώς πρέπει να την πούμε στο «newspeak» του ΣΥΡΙΖΑ - του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων με το ΤΕΙ Ηπείρου και του Ιονίου Πανεπιστημίου με το ΤΕΙ Ιόνιων Νήσων. Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που είχε μόνο τα δεκαεπτά από τα τριάντα έξι άρθρα στη διαβούλευση και με το παρόν ουσιαστικά συνεχίζεται η πολιτική του Υπουργείου για την πανεπιστημιοποίηση των ΤΕΙ. Τα ΤΕΙ εξαφανίζονται, λοιπόν, σταδιακά από τον ακαδημαϊκό χάρτη, χωρίς να έχει γίνει ποτέ κουβέντα για τον ρόλο τους. Κι επειδή ο κύριος Υπουργός μάς ρωτάει «εσείς τι προτείνετε», ας δούμε τι πρότεινε ο ίδιος πριν δύο χρόνια, όταν η συζήτηση αυτή γινόταν στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων με πρόεδρο τον ίδιο. Είχε εκδοθεί μάλιστα κι ένα δεκατετρασέλιδο πόρισμα τότε με τίτλο «Ο Ενιαίος Χώρος της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης και Έρευνας», το οποίο καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Μαυρωτάς καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν πόρισμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Το κεφάλαιο 7 στη σελίδα 10 του πορίσματος είχε τίτλο «Διαδικασίες Αναβάθμισης των Πανεπιστήμιων και των ΤΕΙ στην Πορεία Διαμόρφωσης του Ενιαίου Χώρου». Στις 7 Ιουνίου, μάλιστα, είχαμε κάνει και ειδική συνεδρίαση στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων επί υπουργίας κ. Φίλη, αν θυμάστε. Στη σελίδα, λοιπόν, 9 και 10 λέει για τα ΤΕΙ: «Ύστερα από την εξέταση μιας σειράς στοιχείων από ολιγομελή επιτροπή θα υπάρξει διαβούλευση για το ενδεχόμενο της ένταξης των ΤΕΙ σε μια από τις εξής κατηγορίες. Πρώτον, αυτά που είναι ήδη ακαδημαϊκώς ισοδύναμα με αντίστοιχα πανεπιστημιακά τμήματα, δεύτερον, αυτά που δεν πληρούν τις παραπάνω προϋποθέσεις, αλλά θα μπορούσαν να τις καλύψουν στη διάρκεια μιας τριετίας όχι απαραίτητα στο τέλος της και, τρίτον, αυτά που θα μπορούσαν να συνεχίσουν να υπάρχουν στα ΤΕΙ ως τμήματα που παρέχουν τεχνολογική εκπαίδευση περισσότερο συμβατή με τον αρχικό σκοπό ίδρυσης των ΤΕΙ». Και συνεχίζει το πόρισμα: «Τα τμήματα που εντάσσονται στην πρώτη κατηγορία και αυτά της δεύτερης που θα ενταχθούν στη διάρκεια της τριετίας θα έχουν άμεσα το δικαίωμα να οργανώσουν σπουδές τρίτου κύκλου, δηλαδή διδακτορικά και να διερευνήσουν, επίσης άμεσα, τις δυνατότητες μελλοντικής ένταξης σε ένα ομόλογο πανεπιστημιακό τμήμα ή να αποτελέσουν ένα αυτοτελές τμήμα σε ένα πανεπιστήμιο». Τι από όλα αυτά γίνεται με το παρόν νομοσχέδιο; Όλα τα τμήματα αναβαθμίζονται άμεσα σε πανεπιστημιακά και αν υπάρχουν κάποια που δεν αναβαθμίζονται, αυτά εξαφανίζονται μαζί με τα ΤΕΙ. Η στρατηγική που είχαμε συζητήσει υπήρχε από τότε, από το 2016 και συμφωνούσαμε σε γενικές γραμμές - υπάρχουν και τα Πρακτικά άλλωστε - και μάλιστα μέσα από μια θεσμική διαδικασία στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων. Το σχέδιο αυτό, όμως, το πέταξε η Κυβέρνηση στον κάλαθο των αχρήστων, γιατί ανακάλυψε το γαϊτανάκι των συγχωνεύσεων ξεκινώντας από το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής. Και, βέβαια, η στρατηγική αυτή δεν πέρασε από καμμία Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, ώστε να εκφράσουμε συμφωνίες ή διαφωνίες. Όσον αφορά την κριτική μας για την πολυδιάσπαση, διαβάζω πάλι από το πόρισμα του 2016 τι έλεγε τότε ο κύριος Υπουργός και η επιτροπή στη σελίδα 8. Το έχω καταθέσει στα Πρακτικά, μπορείτε να τα βρείτε αυτά. «Εξωακαδημαϊκές προτεραιότητες και πιέσεις παραγόντων της τοπικής αυτοδιοίκησης οδήγησαν στη διασπορά πολλών νέων τμημάτων σε διάφορες πόλεις και κωμοπόλεις της Ελλάδας. Τις περισσότερες φορές - συνεχίζει το πόρισμα - αρωγοί σε αυτή τη διαδικασία ήταν και οι διοικήσεις των ιδρυμάτων καθώς και μέλη ΔΕΠ που ανέλαβαν την υλοποίηση της διεύρυνσης». Και δεν σας κρύβω ότι όταν το ξαναδιάβασα αυτό με έπιασαν και λίγο τα γέλια, γιατί αυτά ακριβώς, που έλεγε και ο κ. Γαβρόγλου το 2016, αυτά ακριβώς του λέω κι εγώ τώρα, μιας και ακολουθεί την ίδια πρακτική που κατέκρινε πριν δύο χρόνια, δηλαδή κάθε πόλη και σχολή, κάθε χωριό και τμήμα! Ο ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, δεν είναι η ελπίδα που έρχεται αλλά το έργο που επαναλαμβάνεται με άλλο σκηνοθέτη. Κι επειδή εμείς στο Ποτάμι δεν έχουμε λερωμένη τη φωλιά μας, μπορούμε να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους χωρίς φόβο και χωρίς πάθος. Τι άλλαξε, όμως, από τον Ιούνιο του 2016; Πρώτον, ο κ. Γαβρόγλου έγινε Υπουργός στη θέση του κ. Φίλη και, δεύτερον, οι εκλογές πλησίασαν και κάποιον λαγό έπρεπε να βγάλετε από το καπέλο σας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και ο λαγός αυτός είναι η πανεπιστημιοποίηση των ΤΕΙ. Πέρα απ' αυτά, να πω λίγο εν τάχει και κάποια που είπαμε στις επιτροπές, τα προβληματικά σημεία της απορρόφησης του ΤΕΙ Ηπείρου από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Ιδρύεται μια μονοτμηματική Σχολή Εφαρμογών Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών με έδρα την Άρτα, όταν υπάρχει ήδη στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων πολυτεχνική σχολή με τμήμα Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής και το αστείο είναι ότι στο πόρισμα του 2016, σελίδα 9, κατακρίνει ο Υπουργός τον πληθωρισμό σχολών με αντικείμενο την Πληροφορική. Το θεωρεί παρενέργεια. Ένα άλλο ζήτημα είναι το θέμα του νέου τμήματος που θα ιδρυθεί, των Μηχανολόγων Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής. Αν κρίνω από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, οι μηχανολόγοι είναι μια σχολή με βαριά εργαστήρια δηλαδή απαιτητικές υποδομές. Υπάρχουν; Θα γίνουν; Δεν γίνονται αυτά, όπως ξέρετε, από τη μια μέρα στην άλλη. Για το Τμήμα Ειδικής Αγωγής, αυτό που μπήκε και βγήκε από το νομοσχέδιο, συμφωνούσε η σύγκλητος - ακούσαμε και τον πρύτανη κ. Καψάλη - διαφωνίες υπήρχαν στη διαβούλευση από τον Πανελλήνιο Επιστημονικό Σύλλογο Ειδικής Αγωγής που υιοθετήθηκε τελικά η δική του γνώμη. Μας ήρθε μια καταγγελία από τον Σύλλογο Αποφοίτων Τμημάτων Ειδικής Αγωγής, τον ΣΑΤΕΑ, που ήταν στη διαβούλευση, ότι δεν συμπεριελήφθη στην έκθεση της διαβούλευσης η άποψή του, κι αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το δείτε. Δεν είναι ο τίτλος του τμήματος, κατά τη γνώμη μας, το πρόβλημα. Το πρόγραμμα σπουδών, το περιεχόμενο, είναι που πρέπει να συμβαδίζει με τη σύγχρονη εποχή. Αυτό είναι που πρέπει να σκεφτόμαστε. Να πάμε και στα πανεπιστημιακά ερευνητικά κέντρα. Είναι ένας νέος θεσμός, εκτός του πλαισίου για την έρευνα, που δίνεται σαν προίκα στα νέα πανεπιστήμια. Εξήγησε και ο κ. Φωτάκης και ο κ. Γαβρόγλου πού διαφέρουν από τα ερευνητικά κέντρα. Εγώ, όμως, τουλάχιστον, δεν πείστηκα ότι χρειαζόμαστε έναν ακόμα νέο θεσμό για την έρευνα, όταν τα πανεπιστήμια έχουν τα ερευνητικά πανεπιστημιακά ινστιτούτα, δηλαδή τα ΕΠΙ. Στο πόρισμα, μάλιστα, του 2016, στο οποίο έχω αναφερθεί πολλές φορές σήμερα, στη σελίδα 5, υπάρχει η έννοια των virtual institutes, δηλαδή εικονικά ινστιτούτα, για να παίξουν αυτόν τον ρόλο. Όπως φαίνεται, όμως, εγκαταλείφθηκε και αυτή η ιδέα. Η εντύπωση, πάντως, ότι μπορούν να ξεπεράσουν την απίστευτη γραφειοκρατία της έρευνας επειδή είναι νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου δεν ευσταθεί, καθότι και αυτά είναι ουσιαστικά κάτω από το ίδιο καθεστώς. Επίσης, με προβληματίζει πολύ το γεγονός ότι οι επιλογές για τη διοίκηση των ερευνητικών κέντρων και των ινστιτούτων θα είναι αποκλειστικά ενδοπανεπιστημιακές, δηλαδή μόνο μέλη ΔΕΠ του πανεπιστημίου, αποκλείοντας από τη διοίκηση αναγνωρισμένους ερευνητές εκτός του πανεπιστημίου. Και με προβληματίζει γιατί θεωρώ ότι έτσι δημιουργούνται ακόμα μεγαλύτερα στεγανά μεταξύ του πανεπιστημιακού και του ερευνητικού κόσμου. Κι όταν μιλάμε για ενιαίο χώρο ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας, δεν νομίζω ότι τα στεγανά είναι το ζητούμενο. Επίσης, το γεγονός ότι μπορεί να είναι προέδρος του ΠΕΚ, του πανεπιστημιακού ερευνητικού κέντρου ή διευθυντής ινστιτούτου ένας καθηγητής που είναι επίσης, πρύτανης, αντιπρύτανης ή κοσμήτορας, δεν ξέρω αν είμαι μόνο εγώ που το βλέπω λίγο καταχρηστικό και αδόκιμο. Και να δούμε αν θα εμφανιστούν πλέον και άλλα αιτήματα από υπάρχοντα ΑΕΙ, που θα ζητούν να ιδρύσουν κι αυτά τα δικά τους ΠΕΚ, ως έναν μηχανισμό απορρόφησης κονδυλίων τώρα που ανοίγει η πόρτα. Σχετικά με το προσωπικό, οι προσωποπαγείς θέσεις κατά παρέκκλιση, στέλνουν αμέσως - αμέσως τα ακαδημαϊκά κριτήρια να πάνε περίπατο. Επίσης, να ξεκαθαρίσουμε ότι εκτός από τις τέχνες, δεν υπάρχουν γνωστικά αντικείμενα εξαιρετικής και αδιαμφισβήτητης ιδιαιτερότητας όπου δεν είναι δυνατή η εκπόνηση διδακτορικής διατριβής. Αυτό μπορούμε να το πούμε μόνο για τις τέχνες. Το λέω γιατί δεν πρέπει να δημιουργηθούν οποιαδήποτε παραθυράκια για άλλες, πλην των τεχνών, ειδικότητες. Τέλος, οι μη μετακινήσεις του διοικητικού προσωπικού από τις πόλεις - έδρες, κάτι που προστέθηκε εκ των υστέρων, στερούν ουσιαστικά βαθμούς ελευθερίας από τις διοικήσεις των πανεπιστημίων ώστε να κατανείμουν βέλτιστα το προσωπικό τους. Τελικά, έχουν το αυτοδιοίκητο τα ιδρύματα για να κατανείμουν όπως νομίζουν εκείνα το προσωπικό τους ή ο πελάτης έχει πάντα δίκιο; Να πω, όμως, κι ένα θετικό. Η συμπληρωματικότητα που προσθέτει η Γεωπονική Σχολή στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων με την κτηνοτροφική - και όχι μόνο - παράδοση που υπάρχει στην Ήπειρο και οι προσπάθειες διασύνδεσης των πανεπιστημίων με την παραγωγή του συγκεκριμένου πανεπιστημίου, μέσω του Πρότυπου Αγροδιατροφικού Τεχνολογικού Πάρκου Ηπείρου, του ΠΑΤΕΠΗ, είναι ένα θετικό κομμάτι. Η διασύνδεση της παραγωγής με την τριτοβάθμια εκπαίδευση ήταν για εμάς πάντα το ζητούμενο. Κι αναρωτιέται κανείς πότε θα κάνει η Αριστερά την αυτοκριτική της για την καθυστέρηση στη διασύνδεση των πανεπιστημίων με την παραγωγή. Ας πάμε και στα άλλα άρθρα. Στο άρθρο 24 για τα νηπιαγωγεία, σωστά δώσατε την παράταση, με τη νομοτεχνική βελτίωση, 25/9 αντί για 10/9. Πρέπει, όμως - ακούσαμε και τον πρόεδρο του συλλόγου στην ακρόαση των φορέων - να επισπευσθούν οι διαδικασίες και να τρέξουν οι εγγραφές μέσω του «Myschool» και να μην περιμένουν τις αυτοψίες του ΕΟΠΕΠ που μπορεί να κάνουν μήνες και θα έχει ξεκινήσει η σεζόν. Αλλιώς, η τροποποίηση θα είναι κενός νόμος. Το άρθρο 28 που εξομοίωνε τους ΕΔΙΠ των ΤΕΙ και των πανεπιστημίων, τελικά αποσύρθηκε κι, όπως είπατε, θα φέρετε προεδρικό διάταγμα. Θα θέλαμε να μας πείτε αν υπάρχει κάποιο χρονοδιάγραμμα ή να περιμένουμε μέχρι τις εκλογές. Θετικές είναι οι διατάξεις για τους ΕΛΚΕ, που μπορεί κάπως να ανακουφίσουν από το βαρύ γραφειοκρατικό φορτίο. Σήμερα, για να κάνεις έρευνα σε ελληνικό πανεπιστήμιο ή ερευνητικό κέντρο θέλει γερό στομάχι, θέλει άπειρη υπομονή και χρόνο για χάσιμο, διεκπεραιώνοντας διοικητικές διαδικασίες. Στο νέο άρθρο 35, που αφορά την τακτοποίηση των οφειλών των μελών ΔΕΠ, που δεν απέδιδαν στο πανεπιστήμιο τα οφειλόμενα από ελεύθερο επάγγελμα, είτε πρόθεση είτε από αμέλεια, εδώ τιμωρούνται οι συνεπείς, που ήταν εντάξει στις υποχρεώσεις τους. Και, ναι, βεβαίως να δοθεί μία λύση ρύθμισης αυτών των οφειλών, αλλά όταν κάποιος συνεπής καθηγητής βλέπει περαίωση με ένα ποσοστό 20% - εκτός και εάν εγώ δεν έχω καταλάβει κάτι καλά - μάλλον ο ίδιος θα νιώθει πολύ κορόιδο. Τέλος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σχετικά με την τροπολογία που καταθέσαμε, την 1715/174, για τη νομοθετική θεσμοθέτηση μίας μέρας το χρόνο υποχρεωτικά όπου θα γίνεται εκπαίδευση, σεμινάριο και πρακτική άσκηση για την αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών στις δύο πρώτες βαθμίδες της εκπαίδευσης, δηλαδή, σε δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια. Μας είπε ο Υπουργός - το είπε και ο εισηγητής - ότι γίνεται ήδη. Υποχρεωτικά, όμως, αυτό που γίνεται, είναι για τους σεισμούς σε συνεργασία με τον ΟΑΣΘ. Πρέπει να επεκταθεί και για τις άλλες φυσικές καταστροφές, για πυρκαγιές, πλημμύρες, ακραία καιρικά φαινόμενα, δηλαδή να μην επαφίονται απλώς στην πρωτοβουλία του κάθε διευθυντή ή του συλλόγου των διδασκόντων τέτοιες δράσεις - που ευτυχώς παίρνουν αρκετές τέτοιες πρωτοβουλίες οι διευθυντές και οι σύλλογοι διδασκόντων - αλλά να είναι υποχρεωτικό για όλα τα σχολεία για μία ημέρα τον χρόνο, τουλάχιστον στην αρχή. Στην εποχή της κλιματικής μεταβολής πρέπει να ετοιμάσουμε τις επόμενες γενιές για τέτοια φαινόμενα που όλο και θα αυξάνονται. Αντί, λοιπόν, να μένουμε στο «Προσευχήσου για την Ελλάδα», να πάμε στο «Προετοιμάσου Ελλάδα», ξεκινώντας από τις νέες γενιές. Θα πρέπει, συνεπώς, στα σχολεία να είναι μία ημέρα τον χρόνο υποχρεωτικά αφιερωμένη στην αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών με σεμινάριο και πρακτική άσκηση. Γιατί, όπως καλά ξέρω από τον αθλητισμό, εάν αποτύχεις να προετοιμαστείς, τότε προετοιμάσου να αποτύχεις. Και, δυστυχώς, το είδαμε αυτό να συμβαίνει πρόσφατα. Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θεωρώ ότι όλη αυτή η συζήτηση για την πανεπιστημιοποίηση των ΤΕΙ και γενικά για τον ενιαίο ανώτατο χώρο εκπαίδευσης και έρευνας δεν πρέπει να γίνεται μόνο με τους τοπικά ενδιαφερόμενους, να αποφασίσουν πρώτα τι θέλουν και μετά να το νομοθετήσουμε. Αυτό είναι ουσιαστικά ακαδημαϊκός λαϊκισμός, που έχει ως κινητήριο δύναμη την ψηφοθηρία και όχι την ακαδημαϊκότητα. Θα έπρεπε η όλη διεργασία να γίνει με θεσμικό τρόπο. Η Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων είχε βγάλει ένα πόρισμα, αυτό που σας κατέθεσα. Την κριτική που σας κάνω τώρα, κύριε Υπουργέ, την κάνει και το ίδιο το πόρισμά σας τότε, με το οποίο συμφωνούσαμε γενικά. Την κάνατε, δηλαδή, και εσείς το 2016. Αγνοήθηκε, λοιπόν, αυτό το πόρισμα, όπως αγνοήθηκε και η γνωμοδότηση της ΑΔΙΠ, που κατά τον νόμο πρέπει να γνωμοδοτεί στα θέματα ανώτατης εκπαίδευσης. Η ad hoc πανεπιστημιοποίηση χωρίς κάποιες γενικές αρχές παρά τα αυτοσύστατα χαρακτηριστικά κάθε ιδρύματος - που λέει ο πολύ αγαπητός συνάδελφος κ. Σεβαστάκης - οδηγεί τελικά σε εκπτώσεις και υποχωρήσεις απέναντι σε τοπικά και συντεχνιακά συμφέροντα. Και αυτή είναι η κατάσταση, που θα έπρεπε να αποφύγετε και δεν το κάνατε. Και τώρα που έγινε η αρχή, θα αρχίσει να ξηλώνεται το πουλόβερ των ακαδημαϊκών κριτηρίων. Και, δυστυχώς, με την κλωστή αυτή θα αρχίσει να ράβεται το λάβαρο των ψηφοθηρικών παροχών και υποσχέσεων. Οι εκλογές γαρ εγγύς και η προεκλογική κλεψύδρα έχει ήδη γυρίσει! Ευχαριστώ πολύ.
Εγώ ευχαριστώ. Η Υφυπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Μερόπη Τζούφη θα υποστηρίξει την τροπολογία 1731, που αφορά τη σύσταση και την οργάνωση των πανεπιστημιακών κλινικών.
Η συμπλήρωση αυτών των διατάξεων είναι απολύτως απαραίτητη διότι υπήρχαν ήδη ελλείψεις από τον ν.4009, και κυρίως διότι δεν συμπεριλήφθηκε η λειτουργία των πανεπιστημιακών κλινικών στον προηγούμενο νόμο, τον ν.4485/2017, όπου εκεί περιγραφόταν η ίδρυση των πανεπιστημιακών εργαστηρίων και η διαδικασία εκλογής. Επομένως είναι απολύτως απαραίτητο να συμπληρωθεί αυτή η διαδικασία και για τις πανεπιστημιακές κλινικές, όπου μιλούμε για τη σύσταση, μετονομασία, συγχώνευση, οργάνωση, για το πώς γίνεται η διοίκηση αυτών των κλινικών και μάλιστα σε νοσοκομεία του ΕΣΥ. Σε συνεννόηση με τις διοικήσεις των εν λόγω νοσοκομείων καθορίζονται οι βαθμίδες των μελών ΔΕΠ που μπορούν να αναλάβουν τη ρύθμιση των κλινικών - πώς προκηρύσσεται η θέση του διευθυντή κλινικής - και, τέλος, σε περίπτωση που υπάρχει προσωρινή έλλειψη μελών ΔΕΠ, πώς εξασφαλίζεται η συνέχιση της λειτουργίας της κλινικής. Την καταθέτουμε προς συζήτηση.
Προχωρούμε με τον τελευταίο εισηγητή του κόμματος της Ένωσης Κεντρώων κ. Αναστάσιο Μεγαλομύστακα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαστε στο τελευταίο στάδιο επεξεργασίας αυτού του νομοσχεδίου, έχουμε παρακολουθήσει πολύ προσεκτικά όλες τις επιτροπές και σε κάθε μια από αυτές έχουμε τοποθετηθεί με ένα πνεύμα συνεργασίας, με ένα πνεύμα θετικής κριτικής σε όσα έχουν έρθει, γεγονός μάλιστα που εκμαίευσε και κάποια θετικά σχόλια από τους Υπουργούς. Ωστόσο αυτό δεν μας φτάνει. Σε καμμία περίπτωση αυτό δεν είναι αρκετό. Πολλοί φορείς τάχθηκαν υπέρ ή τουλάχιστον θετικά γι' αυτό το νομοσχέδιο. Ωστόσο, μαζί με αυτές τις τοποθετήσεις τους, είχαν και αρκετές προτάσεις. Δυστυχώς είδαμε ότι μέχρι τώρα - και νομίζουμε ότι δεν θα έρθουν μέχρι το τέλος - καμμία από τις προτάσεις τους δεν υιοθετήθηκε. Δεν ξέρω πώς το βλέπετε εσείς, αλλά για εμάς αυτό είναι ανεπίτρεπτο. Εμείς είμαστε ένα κόμμα που αυτό που λέμε, αυτό κάνουμε και αυτό εννοούμε στο τέλος. Δεν ακολουθούμε τις πρακτικές άλλων κομμάτων, παλαιότερων στην εξουσία, αλλά και των δικών σας κομμάτων που αυτή τη στιγμή κυβερνούν, που μπορεί να κάνετε κάτι ενώ έχετε πει κάτι διαφορετικό και στο τέλος για να δικαιολογηθείτε στους ψηφοφόρους σας λέτε ότι δεν το εννοούσατε έτσι ή είχατε άλλες σκοπιμότητες και υποχρεώσεις και δεσμεύσεις προς τους δανειστές και τους εταίρους ή όποιους άλλους θέλετε, που σας οδήγησαν σε τέτοιου είδους αποφάσεις. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Εμείς στην Ένωση Κεντρώων θέλουμε το καλό των νέων και το δείχνουμε έμπρακτα. Αυτό θα έπρεπε να κάνετε και εσείς, γιατί αυτοί είναι - τα παιδιά και οι νέοι - που θα έρθουν αύριο να ζήσουν σ' αυτή τη χώρα, να δημιουργήσουν σ' αυτή τη χώρα και να διαχειριστούν όλα τα λάθη, που οι προηγούμενοι μαζί με εσάς έχετε κάνει. Να πάμε τώρα και στο νομοσχέδιο και στην κριτική του. Έχουμε μιλήσει θετικά για τη δημιουργία νέων πανεπιστημίων. Δεν νομίζω ότι σε αυτή την Αίθουσα θα έπρεπε να έχουμε αντιρρήσεις στο να αναβαθμίζουμε τα εκπαιδευτικά μας ιδρύματα. Ωστόσο - για άλλη μια φορά το λέω - δεν λάβατε υπ' όψιν τα όσα σας είπα, για να έρθει με έναν τρόπο πιο ολοκληρωμένο αυτό το σχέδιο νόμου και να ψηφιστεί. Από τα πρώτα άρθρα που αφορούν την ίδρυση πανεπιστημίων θέλω να σταθώ ιδιαίτερα στη σημερινή μου ομιλία, στο άρθρο 8, που αφορά το πάρκο το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει θετικά για την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα, που όλοι ελπίζω να γνωρίζουμε μέσα σε αυτή την Αίθουσα πόσο σημαντικός είναι για την οικονομία μας αλλά και γενικότερα για τον κοινωνικό ιστό αυτής της χώρας. Θέλουμε να δώσουμε πνοή στην αγροτιά μας, θέλουμε να αναπτύξουμε το εμπόριο, θέλουμε να κάνουμε μια βιώσιμη ανάπτυξη αυτού του κλάδου και θέλουμε να υποστηρίξουμε μια αειφόρο αντιμετώπιση των δυνατοτήτων που παρέχει αυτός ο τόπος. Η χώρα μας μπορεί να είναι μικρή αλλά είναι εφοδιασμένη με έναν πλούσιο τρόπο. Γιατί το λέω αυτό; Στη χώρα μας πάνω από έξι χιλιάδες ήδη φυτών αποτελούν το οικοσύστημά μας και πολλά από αυτά είναι ενδημικά, δηλαδή τα έχουμε μόνο εμείς. Κάτι τέτοιο συμβαίνει ιδιαίτερα στη περιοχή της Ηπείρου, καθώς αποτελεί έναν «βοτανολογικό παράδεισο» - αν θα μπορούσαμε να το πούμε - και αυτό πρέπει να το εκμεταλλευθούμε. Επομένως δεν μπορούμε να είμαστε αντίθετοι σε μία τέτοιου είδους κίνηση, που πιστεύουμε ότι θα βοηθήσει. Αρκεί να το διαχειριστείτε σωστά και να μη δούμε τις παθογένειες του παρελθόντος. Από την άλλη πλευρά, όμως, έχω πει ότι τα υπόλοιπα άρθρα είναι άρθρα που δεν έχουν μπει σε διαβούλευση. Είναι άρθρα, που θα έπρεπε να έχουμε χρόνο να τα μελετήσουμε, να τα «χτενίσουμε» καλύτερα. Μάλιστα, ακόμα και χθες, αλλά και σήμερα, έχουμε νέες παρατηρήσεις γι' αυτά τα άρθρα, καθώς είναι ιδιαίτερα δύσκολο να γνωρίζεις τι ακριβώς ήθελε να πει ο νομοθέτης, ακόμη και με πολύ μικρές προτάσεις, ακόμη και στο τέλος κάποιων άρθρων. Και θα σας πω τι εννοώ. Αναφέρομαι στο άρθρο 29, όπου μας λέτε - και εμείς έχουμε δείξει πάρα πολλές φορές τον ανθρωπιστικό μας χαρακτήρα - ότι θα μπορούν να φιλοξενούνται ασυνόδευτα προσφυγόπουλα σε δομές του ΙΝΕΔΙΒΙΜ, του Ινστιτούτου Νεολαίας και Διά Βίου Μάθησης. Μέχρι εδώ είμαστε σύμφωνοι. Αλλά γιατί αυτό να έχει ισχύ από την 1η Ιουλίου του 2017; Γιατί να έχει από πέρυσι ισχύ; Εμείς είμαστε σίγουροι ότι θέλετε να καλύψετε - και μακάρι να μην επαληθευτούμε - κάποιες οικονομικές εκκρεμότητες που έχετε. Είναι δική μας άποψη και θα θέλαμε μία σχετική τοποθέτηση. Ενώ μεγάλη απορία μάς προξένησε - όχι μόνο σε εμάς αλλά και σε όλη την εμπλεκόμενη κοινότητα των εκπαιδευτικών - η εκ νέου απόσυρση του άρθρου 28. Περιπαίζετε όλους αυτούς τους ανθρώπους. Είναι η δεύτερη φορά. Και λέω ότι τους περιπαίζετε, γιατί όχι μόνο το αποσύρατε από αυτό το νομοσχέδιο, αλλά μας λέτε ότι θα έρθει να διευθετηθεί αυτό το τόσο σοβαρό ζήτημα - που και εσείς αναγνωρίζετε - με προεδρικό διάταγμα. Πότε; Πώς; Θα καλύψετε με το προεδρικό διάταγμα άμεσα τις απαιτήσεις όλων αυτών των ανθρώπων; Θα είστε δίκαιοι; Θυμηθείτε τα ζητήματά σας, τα οποία είχατε σημαία, για να καταφέρετε να έρθετε στην κυβέρνηση. Από εκεί και ύστερα, θέλουμε να σταθούμε και σε κάποια άρθρα, που εμείς αντιμετωπίζουμε με θετικό τρόπο, για να δείξουμε ότι πραγματικά εξετάζουμε χωρίς μηδενιστικό χαρακτήρα όλα τα νομοσχέδια. Ένα από αυτά τα άρθρα είναι το άρθρο 22, το οποίο αφορά στην πρακτική άσκηση φοιτητών και σπουδαστών σε σχολεία ή δομές του Υπουργείου. Είμαστε υπέρ αυτής της διάταξης. Είμαστε υπέρ αυτού του άρθρου. Μάλιστα, είναι μία από τις θέσεις που είχαμε διατυπώσει το 2016, αλλά τη φέραμε ξανά στις προτάσεις μας, στις ολοκληρωμένες προτάσεις που δώσαμε για τις μετεγγραφές το 2018. Πολύ χαιρόμαστε που βλέπουμε να γίνεται κάτι τέτοιο, γιατί έτσι ενδεχομένως και οι εκπαιδευτικοί να μπορέσουν να απεμπλακούν από το γραφειοκρατικό έργο που έχουν να κάνουν. Και σε αυτό θα βοηθήσει - και θα το πω άλλη μία φορά μπας και μας ακούσετε - και η διοικητική ομάδα, που έχω πάρα πολλές φορές αναλύσει σε επιτροπές πώς μπορεί να λειτουργήσει. Θέλω να μιλήσω, επίσης, και για τα άρθρα 25 και 26. Εμείς τα άρθρα αυτά τα θεωρούμε σαν ένα σκαλοπάτι, για να μπορέσουμε να αναδείξουμε, να βελτιώσουμε και να εξελίξουμε την επαγγελματική εκπαίδευση. Ωστόσο, υπάρχουν και άλλα άρθρα, τα οποία μας βάζουν σε σκέψη, όπως είναι το άρθρο 24, το οποίο δίνει και πάλι - ενώ έχει έναν θετικό χαρακτήρα το να εξελίξουμε και να αναπτύξουμε την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια - στον Υπουργό τη δυνατότητα να αποφασίζει αυτός για τα μαθήματα, για το πρόγραμμα και για διάφορα άλλα πράγματα, για τα οποία κατ' εμάς θα έπρεπε να αποφασίζει το ΙΕΠ. Από εκεί και πέρα, είμαστε αρνητικοί στα άρθρα 30, 31 και 32, γιατί έρχεστε να διορθώσετε λάθη, τα οποία κάνατε λίγους μήνες πριν. Δεν γίνεται να νομοθετούμε έτσι. Σας έχουμε πει πάρα πολλές φορές ότι όταν φέρνουμε έναν νόμο προς ψήφιση, αυτός πρέπει να είναι ορθά σχεδιασμένος και σοβαρά μελετημένος, έτσι ώστε να μην έχουμε αυτά τα μπρος - πίσω και μπαλώματα. Επίσης, δεν μπορούμε να δούμε θετικά και τα άρθρα 33 και 34, όχι γιατί δεν είμαστε υπέρ της ανάπτυξης της έρευνας, αλλά γιατί πολύ απλά, δεν λάβατε υπ' όψιν καθόλου την εισήγηση των Ελλήνων ερευνητών. Έτσι, δεν πάμε σωστά. Και αυτό το ξέρετε κι εσείς. Κάνετε πράγματα, τα οποία δεν πιστεύετε ή μπορεί να μην τα γνωρίζετε κιόλας κάποιοι από εσάς. Και το λέμε αυτό γιατί άλλα λέγατε πριν και άλλα κάνετε τώρα. Δεν νομοθετούμε και δεν κυβερνούμε μια χώρα έτσι σε καμμία περίπτωση. Θα ήθελα να μιλήσω για ακόμη ένα άρθρο, το άρθρο 35, το οποίο ήταν και αυτό μια δική μας πρόταση μέσω τροπολογίας, για να διευθετηθούν και να διακανονιστούν κάποιες οφειλές που υπήρχαν από καθηγητές. Ωστόσο, έτσι όπως το φέρνετε, δημιουργείτε αδικίες για αυτούς που είναι επιχειρηματίες και γι' αυτούς που συμμετέχουν σε εταιρείες. Επίσης, το όριο των είκοσι ετών που βάζετε είμαστε σίγουρα ότι θα εκπέσει ως αντισυνταγματικό. Αυτό δείτε το πολύ καλά, γιατί δεν υπάρχει λόγος να κάνετε τέτοιου είδους λάθη, όταν μάλιστα υπάρχουν πτέρυγες μέσα σε αυτό το Κοινοβούλιο που σας δείχνουν πώς μπορείτε να βελτιωθείτε, όχι για το καλό του ΣΥΡΙΖΑ αλλά για το καλό της χώρας μας και της πατρίδας μας. Τώρα, θέλω να σταθώ - αν και δεν ήταν μέρος της ομιλίας μου αυτό, διότι ήταν να μιλήσω αποκλειστικά για το νομοσχέδιο - σε κάποιες θέσεις εισηγητών που ανέβηκαν σήμερα σε αυτό εδώ το Βήμα. Θα μιλήσω σχεδόν για όλους, εκτός από αυτούς από τα δύο μικρότερα κόμματα, το δικό μας και το Ποτάμι, οι οποίοι έχουμε δείξει ότι έχουμε την πιο αξιόλογη και θετική στάση, τουλάχιστον σε θέματα παιδείας. Θα σας εξηγήσω γιατί. Εδώ μέσα, οι αίθουσες του Κοινοβουλίου δεν είναι καφενεία για να μαλώνουμε χωρίς ουσία. Διότι η μεγαλύτερη αντιπαράθεση που υπήρξε εδώ σήμερα ήταν για το Facebook και για το αν μια σελίδα ήταν αληθινή ή για το αν ο κ. Πολάκης τα είχε γράψει έτσι στην ανάρτησή του. Αυτά δεν γίνονται ούτε στα καφενεία πολλές φορές. Αναλογιστείτε κι εσείς. Είπε τόσα πράγματα, τα οποία ήταν αρνητικότατα κι εσείς σταθήκατε στο Facebook. Γιατί; Επίσης, εδώ μέσα δεν είναι θέατρο. Μπορεί να βρισκόμαστε στην Αίθουσα της Γερουσίας, όπου πριν λίγο καιρό είχε εξελιχθεί μία θεατρική δράση, ωστόσο δεν είμαστε θέατρο εδώ για να απευθυνόμαστε στο θυμικό των Ελλήνων πολιτών για να τους συγκινήσουμε. Αυτό λέγεται λαϊκισμός. Δεν μπορώ να βλέπω τους εισηγητές των δύο μεγάλων κομμάτων, των κομμάτων που κυβερνούσαν μέχρι σήμερα και μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση, να ψευτοαναγνωρίζουν τις ευθύνες τους και να λένε ότι έχουν θέσεις. Πού είναι οι θέσεις τους για τις μετεγγραφές; Γιατί δεν αξιοποιούν την οργάνωση των τόσων χρόνων; Έτσι εσείς πιστεύετε ότι γίνεται σωστή αντιπολίτευση; Για εμάς, αυτό δεν υπάρχει σε καμμία περίπτωση. Επίσης, δεν μπορούμε να δεχθούμε τα όσα ακούστηκαν από τον ειδικό αγορητή του ΚΚΕ. Ε, δεν γίνεται όλοι να είναι κακοί. Δεν γίνεται όλοι να είναι υπέρ της επιχειρηματικότητας. Πολλές φορές, και η επιχειρηματικότητα δεν βλάπτει τον τόπο μας. Δεν είμαστε υπέρ των μεγάλων εταιρειών. Ωστόσο, πρέπει να βοηθήσουμε την επιχειρηματικότητα. Πρέπει να ενισχύσουμε τους νέους, έτσι ώστε να μη φεύγουν έξω. Δεν γίνεται όλος ο κόσμος να είναι κακός και αυτό το 4% ή 5% του ΚΚΕ να είναι αυτοί που γνωρίζουν την αλήθεια. Κάτι πάει στραβά. Εξετάστε το λίγο. Θέλω να μιλήσω και για όσα είπε ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος μας λέει - και πολύ σωστά - ότι το νομοσχέδιο αυτό ήρθε με τον ενδεδειγμένο τρόπο και ότι οι φορείς είχαν θετική στάση. Ναι, είχαν θετική στάση αρχικά. Αλλά, όπως είπαμε και πριν, δεν υιοθετήσατε καμμία από τις προτάσεις τους. Αυτό είναι αυταρχικό. Εδώ δεν πρέπει να παίζουμε παιχνίδια εντυπώσεων. Και θα πάμε κατ' εμάς στους χειρότερους όλων, στους χρυσαυγίτες, εκεί όπου ο λαϊκισμός δίνει ρεσιτάλ. Θα μιλήσω γι' αυτούς, αν και κανονικά δεν το κάνω, γιατί πιστεύω ότι πρέπει να αποκαταστήσουμε κάποια στιγμή και το πολίτευμά μας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ λίγο χρόνο. Ίσως πάρω χρόνο κι από τη δευτερολογία μου. Είναι αυτοί οι άνθρωποι που δεν ντρέπονται να εκμεταλλευτούν τον πόνο του ανθρώπου ακόμη και σε τόσο δύσκολες καταστάσεις. Είναι αυτοί που εκμεταλλεύονται την αγανάκτηση του κόσμου, ο οποίος γίνεται πιο δεκτικός στο ψέμα, όπως έγινε και παλαιότερα και είδαμε ποια ήταν τα αποτελέσματα, να μιλούν για Γερμανίδες νταντάδες, ενώ βγαίνουν φωτογραφίες δίπλα σε ναζιστικές σημαίες. Ντροπή τους! Αυτά πρέπει να τα ακούσει ο ελληνικός λαός. Πρέπει να τα δώσουμε στο φως, ώστε να καταλάβει ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι που, ενδεχομένως, να τους στήριξε πάνω στην αγανάκτησή του. Δεν είναι όλο το ποσοστό ναζιστές, που ψήφισαν αυτό το μόρφωμα. Δείτε το λίγο και μην τους δίνετε βήμα. Μην τους δίνετε βήμα με τις τοποθετήσεις και με ανούσιες, για εμάς, παρατηρήσεις προς αυτούς. Είναι αυτοί οι άνθρωποι που από την πρώτη μέρα προσπαθούν να έχουν πολιτικό όφελος από τον πόνο, από την καταστροφή των συνανθρώπων μας από τις πυρκαγιές. Είναι αυτοί που στελέχη τους έσβηναν τις φωτιές κι ένα άλλο στέλεχος τραβούσε βίντεο για να το δείξουν στο internet. Αν ενδιαφέρονταν πραγματικά, δεν θα τα ανέβαζαν. Θα έκαναν την καλή πράξη κι από κει και πέρα ο κόσμος θα έκρινε. Μην μπερδευόμαστε. Το να κάνουμε κινήσεις για να προκαλέσουμε το θυμικό του κόσμου, δεν είναι αυτό που χρειάζεται η χώρα μας σε καμμία περίπτωση. Αυτό που χρειάζεται η χώρα μας είναι η νεολαία μας, αυτά τα παιδιά, οι φοιτητές, οι νέοι άνθρωποι, που αμέσως και ανιδιοτελώς έδειξαν τη συμπαράστασή τους σε όλους τους πληγέντες όλων εκείνων των περιοχών. Μπορεί να ακούστηκε μέσα στις επιτροπές ότι βοήθησαν και οι εκπαιδευτικοί - που βοήθησαν, σωστά ειπώθηκε - ενώ δεν ήταν τα σχολεία ανοικτά, αλλά έτσι έγινε και με τα παιδιά μας. Από την πρώτη στιγμή ήταν εκεί για να βοηθήσουν στην οργάνωση, να μοιράσουν όλα τα προϊόντα και τα εφόδια που έστειλαν οι υπόλοιποι Έλληνες. Αυτά τα παιδιά είναι που πρέπει να στηρίξουμε. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που εμείς πρέπει σαν πολιτικό σύστημα να ενισχύσουμε. Να μην επιτρέψουμε άλλο το φαινόμενο του brain drain. Να μην τους υποτιμάμε λέγοντας ότι είναι η γενιά των τάμπλετ και των κινητών, των κοινωνικών δικτύων. Αυτή η γενιά έχει όνειρα. Μπορεί να είναι διαφορετικά από τα δικά μας ή από τα δικά σας, γιατί ως ο νεότερος Βουλευτής του ελληνικού Κοινοβουλίου εγώ θεωρώ ότι σε αυτή τη γενικά ανήκω. Είναι διαφορετικά τα όνειρα, διαφορετικές οι προσδοκίες και διαφορετικές οι δυσκολίες που έχουν να αντιμετωπίσουν. Αυτό πρέπει να το κατανοήσουν όλοι μέσα σε αυτή την Αίθουσα. Αυτοί οι άνθρωποι είναι που θα πρέπει να στηριχθούν και όχι να τους έχουμε με καθεστώτα ημιαπασχόλησης και η ανεργία στους νέους να είναι στο 42%. Ας δείξουμε την απαραίτητη σοβαρότητα μέσα σε αυτή την Αίθουσα. Ας δείξουμε ότι πραγματικά νοιαζόμαστε για το καλό της χώρας μας και τότε και η χώρα μας θα δείξει τον απαιτούμενο σεβασμό στην πολιτική σκηνή της. Σας ευχαριστώ πολύ.
Με τον κ. Μεγαλομύστακα ολοκληρώθηκε ο κύκλος των παρεμβάσεων των εισηγητών και ειδικών αγορητών των κομμάτων. Πριν δώσουμε τον λόγο στον Υπουργό κ. Γαβρόγλου, επιτρέψτε μου να κάνουμε μια συνεννόηση για τον προγραμματισμό της συνέχισης της συζήτησης. Είναι είκοσι τέσσερις ομιλητές εγγεγραμμένοι. Αυτό σημαίνει ενδεχομένως τουλάχιστον τρεις με τρεισήμισι ώρες. Είναι οκτώ Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, που σημαίνει ένα δίωρο. Άρα πάμε στις πέντε με πεντέμισι ώρες. Επίσης, έχουμε τις δευτερολογίες και τις παρεμβάσεις άλλων Υπουργών, είτε για τροπολογίες είτε για του Υπουργείου Παιδείας. Οπότε, με έναν πρόχειρο υπολογισμό οριοθετούμε τη λήξη της συνεδρίασης μετά τις 21.00΄ με 21.30΄, ίσως και λίγο αργότερα. Θα δώσουμε τον λόγο στον Υπουργό κ. Γαβρόγλου και μετά θα έχει τον λόγο ο κ. Σκουρλέτης για την τροπολογία. Στη συνέχεια θα μιλήσει κ. Γρηγοράκος ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και μετά θα ξεκινήσουμε τον κατάλογο των ομιλητών. Κύριε Υπουργέ, ευχαριστώ για την υπομονή σας. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Παρακαλώ και σας ευχαριστώ κι εγώ. Έχουμε κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις, τις οποίες καταθέτω για τα Πρακτικά.
Είμαστε σχεδόν έναν χρόνο μετά - παρά λίγες μέρες - την ψήφιση του νόμου για την ανώτατη εκπαίδευση στη χώρα μας. Πέρσι τέτοια εποχή ψηφίσαμε τον νόμο - πλαίσιο για την ανώτατη εκπαίδευση και πριν έξι μήνες ψηφίσαμε έναν νόμο που ιδρύει το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής. Σήμερα συζητάμε για το μέλλον της ανώτατης εκπαίδευσης στα Ιόνια Νησιά και την Ήπειρο. Πριν έναν χρόνο ο νόμος που ψηφίσαμε θεσμοθέτησε κανόνες, επανέφερε μια κανονικότητα στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματά μας, που είχαν κυριολεκτικά ρημαχτεί με τον νόμο του 2011. Σε αυτό το τοπίο της πλήρους απορρύθμισης προσπαθήσαμε να φέρουμε δημοκρατικά στοιχεία, προσπαθήσαμε να καθιερώσουμε ακαδημαϊκότητα, προσπαθήσαμε να κάνουμε ανοίγματα προς τα λαϊκά στρώματα και τα παιδιά των λαϊκών στρωμάτων. Με αυτόν τον τρόπο θεσμοθετήσαμε μια νέα διαδικασία εκλογής των πρυτάνεων και αντιπρυτάνεων, για την οποία κατηγορηθήκαμε και σήμερα δεν άκουσα ίχνος αυτοκριτικής - έναν χρόνο μετά - από τα ίδια άτομα που μας κατηγορούσαν για το πόσο καλά πήγαν αυτές οι διαδικασίες, για το πόσο θετικές είναι για το μέλλον των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων μας, εκεί όπου έγιναν και έγιναν σε πολλά ιδρύματα. Το δεύτερο είναι ότι, επιτέλους, μπήκε μια τάξη στα μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών από ένα χαώδες περιβάλλον, από χαώδεις ρυθμίσεις. Για πρώτη φορά υπήρξε μία επιτροπή στο Υπουργείο Παιδείας όχι για να τα εγκρίνει ή να μην τα εγκρίνει, αλλά για να μπορεί να ελέγχει τις διαδικασίες με τις οποίες συγκροτούσαν τους προϋπολογισμούς τους. Εξακόσια πενήντα μεταπτυχιακά εγκρίθηκαν. Ανάμεσα σε αυτά πολλά περισσότερα από τις άλλες χρονιές είναι δωρεάν και σε όλα όσα δεν είναι δωρεάν ως το 30% των εγγεγραμμένων φοιτητών δεν πληρώνουν δίδακτρα λόγω των οικονομικών τους καταστάσεων. Επίσης, αρχίσαμε τη συμμετοχή στα συλλογικά όργανα και καλούμε τους φοιτητές να το αξιοποιήσουν, να γίνουν εκείνες οι διαδικασίες που θα τους κάνουν συμμέτοχους σε ένα νομικό πλαίσιο που εμείς ψηφίσαμε. Επίσης, έναν χρόνο μετά αυξήθηκε η χρηματοδότηση στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα κατά 45%. Παίρνουν κατά 45% περισσότερα χρήματα φέτος από ό,τι τις άλλες χρονιές στον κρατικό προϋπολογισμό. Υπήρξε μια δραματική αύξηση των υποτροφιών από το ΙΚΥ. Χίλιοι επτακόσιοι νέοι επιστήμονες έχουν τη δυνατότητα να διοριστούν σε θέσεις για απόκτηση εκπαιδευτικής εμπειρίας. Περάσαμε τον νόμο για τη μετεγγραφή των αδελφών με οικονομικά κριτήρια. Καμμία οικογένεια πια δεν θα έχει να συντηρήσει πάνω από ένα σπίτι και τα άτομα των οποίων οι οικογένειες έχουν πάρα πολύ χαμηλό εισόδημα μπορούν να μετεγγράφονται εκεί που είναι οι γονείς τους. Επίσης, φέτος δώσαμε 40 εκατομμύρια για στεγαστικό δάνειο. Αυτά είναι πράγματα που είναι πολύ θετικά για την κοινωνία μας, για τον τόπο μας, για την ανώτατη εκπαίδευση, για τα λαϊκά στρώματα. Τουλάχιστον, ας τα αποδεχθούμε. Και είδατε ότι σας είπα πράγματα τα οποία είναι αναμφισβήτητα, δεν είναι από αυτά που μπορεί κανείς να εκτιμήσει διαφορετικά. Είναι αριθμοί και οι αριθμοί, όπως ξέρετε, είναι τουλάχιστον αντικειμενικοί. Εκείνο, όμως, που είναι το σημαντικότερο στοιχείο της πολιτικής μας - και το εννοώ αυτό και θα ήθελα εδώ να συνεννοηθούμε - είναι ότι εμείς για πρώτη φορά τις τελευταίες δεκαετίες δεν αρκεστήκαμε στην ψήφιση νόμων, που είναι σε τελική ανάλυση διοικητικές μεταρρυθμίσεις. Δεν αρκεστήκαμε σε αυτό. Την επομένη ανοίξαμε τη συζήτηση για το μέλλον της ανώτατης εκπαίδευσης. Δεν αρκεστήκαμε, λοιπόν, σε νόμους διοικητικού χαρακτήρα και μετά είπαμε «ας τα φέρει η ζωή, όπως τα φέρνει». Είπαμε ότι αρχίζουμε συντεταγμένα τη συζήτηση για το μέλλον της ανώτατης εκπαίδευσης. Και η λέξη - κλειδί είναι το μέλλον. Να δούμε, λοιπόν, πώς συζητήθηκε αυτό. Και ζητάω ακόμη, μετά από τέσσερις συνεδριάσεις της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων, να μου πουν τα υπόλοιπα κόμματα πώς βλέπουν τα ίδια τη συζήτηση για το μέλλον. Η συζήτηση για το μέλλον σημαίνει τι διαδικασία θα ακολουθήσεις, ποιο θα είναι το πλαίσιο της συζήτησης, ποιες θα είναι οι προτάσεις και πώς θα πάρει αποφάσεις η πολιτική ηγεσία. Η συζήτηση έχει αυτά τα τέσσερα σκέλη. Όσον αφορά τη διαδικασία, λοιπόν, εμείς αμέσως αρχίσαμε να συγκροτούμε ομάδες εργασίας από άτομα που υποδείκνυαν τα ιδρύματα, αυτούς που σχεδόν κακολογήσατε, αυτούς, δηλαδή, για τους οποίους μας είπατε «κάνουμε ό,τι κάνουμε για να ικανοποιήσουμε τα αιτήματά τους». Εγώ θα έλεγα να δείξουμε λίγο σεμνότητα και λίγο ηρεμία. Εμείς, λοιπόν, τι κάναμε; Είπαμε ότι όποιο ίδρυμα θέλει να συζητήσει για το μέλλον του να καθίσει γύρω από ένα τραπέζι και να φέρει προτάσεις. Και, βεβαίως, προς τιμήν τους και τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ ανταποκρίθηκαν σε αυτό το κάλεσμα, σε αυτό το πρωτόγνωρο κάλεσμα και σε αυτή την πρωτόγνωρη διαδικασία. Και το Υπουργείο έβαλε στην επιτροπή ένα μόνο άτομο, για να έχει μία επικοινωνία για το τι γίνεται. Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει, λοιπόν, και να πει ότι όλες αυτές οι επιτροπές ήταν επιτροπές του Υπουργείου. Και συγκροτήθηκαν ομάδες εργασίας - προσέξτε! - ανάμεσα στο ΤΕΙ Αθηνών και το ΤΕΙ Πειραιά, το Ιόνιο Πανεπιστήμιο και το ΤΕΙ Ιονίων Νήσων, το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και το ΤΕΙ Ηπείρου, το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και το ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και το ΤΕΙ Θεσσαλίας και το ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας, το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και το ΤΕΙ Πελοποννήσου, το Πανεπιστήμιο Πατρών και το ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας, το Διεθνές Πανεπιστήμιο μαζί με το ΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας και το ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας. Και πρόκειται να συγκροτηθεί ομάδα εργασίας για το ΤΕΙ Κρήτης. Έχει ξαναγίνει κάτι τέτοιο; Ρωτάω: Είχατε την ευθύνη της ανώτατης εκπαίδευσης επί δεκαετίες. Από τα χέρια σας πέρασαν δισεκατομμύρια. Τολμήσατε ποτέ να κάνετε μια τέτοια διεργασία, η οποία θα ανεδείκνυε τα προβλήματα της ανώτατης εκπαίδευσης και τις προτάσεις για το μέλλον, ή αυτό που γινόταν ήταν πάντοτε επιτροπές του Υπουργείου ελεγχόμενες, για να δούμε τι θα γίνει, που τελικά ούτε και αυτές ακολουθήσατε, αλλά ακολουθήσατε προτάσεις των Υπουργών; Εδώ, λοιπόν, λέμε ότι γίνεται μία συζήτηση για το μέλλον. Και δεν είναι θέμα δημοκρατικών ευαισθησιών μόνο, γιατί αυτό θα ήταν λάθος. Διότι θα ήταν λάθος να ταλαιπωρούμε τον κόσμο, για να δείξουμε πόσο δημοκράτες είμαστε. Είναι ότι αυτά τα άτομα αποτελούν τα κατ' εξοχήν ειδικά άτομα για να συζητήσουν αυτά τα προβλήματα. Έχει η πολιτεία υποχρέωση να δεχθεί ό,τι προτείνουν; Η απάντηση είναι «όχι». Ας αρχίσουμε, όμως, με τη διαδικασία: ποιος συζητάει τι, ποιος αποφασίζει τι. Είπαμε ότι οι άξονες είναι η διαδικασία, το πλαίσιο, οι προτάσεις και οι πολιτικές αποφάσεις. Το πλαίσιο είναι ο Ενιαίος Χώρος Εκπαίδευσης και Έρευνας, ο οποίος συγκροτήθηκε στο πλαίσιο του εθνικού διαλόγου τη χρονιά που πέρασε, 2016-2017. Όπως θα αποδείξω μετά, έτσι και στις συζητήσεις που έγιναν στο πλαίσιο του εθνικού διαλόγου τα πράγματα είναι δυναμικά. Αν υπάρχουν επιχειρήματα, ορισμένοι από εμάς αλλάζουν και θέσεις. Όποιοι δεν αλλάζουν θέσεις, ας κατακρίνουν τον εαυτό τους για εμμονές, για δογματισμούς. Τα ερωτήματα, λοιπόν, είναι: Υπάρχουν επιχειρήματα; Υπάρχουν οι υλικές δυνατότητες για να πάμε ένα βήμα παρακάτω ή δογματικά μένουμε σε θέσεις για λόγους ιδεολογικούς; Ποια ερωτήματα είναι αυτά που πρέπει να απαντηθούν, όταν συζητάμε για το μέλλον των ιδρυμάτων; Θα μου επιτρέψετε, γιατί πραγματικά σας θεωρώ αξιόλογους και ιδιαίτερα ευφυείς συναδέλφους - και το λέω αυτό χωρίς ίχνος σαρκασμού - να σας ζητήσω να μην ξαναπείτε ότι πρόκειται για πανεπιστημιοποίηση των ΤΕΙ, μην πείτε ότι είναι συγχώνευση των ΤΕΙ, μην πείτε ότι υποχωρήσαμε σε τοπικά συμφέροντα. Υποτιμάτε και τους ανθρώπους αυτών των ιδρυμάτων, τις ίδιες τις κοινωνίες αλλά και το πολιτικό διακύβευμα για το μέλλον των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Πείτε ποια είναι τα ερωτήματα που πρέπει να απαντάμε όταν συζητάμε για το μέλλον. Πείτε μας το σχέδιό σας που δεν υπάρχει. Θα επανέλθω, όμως, σε αυτό. Ποια είναι, λοιπόν, τα ερωτήματα και άρα τα κριτήρια στη συζήτηση για το μέλλον της ανώτατης εκπαίδευσης; Πρώτον, πώς αυτές οι ομάδες εργασίας αποτιμούν με ψυχραιμία, αλλά και αυτοκριτική διάθεση την ιστορία κάθε θεσμού. Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα, αν δεν πεις πώς έφτασες εδώ που έφτασες. Έγιναν, λοιπόν, γι' αυτό το θέμα πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις. Δεν ήταν όλες ψύχραιμες, δεν ήταν όλες με αυτοκριτική διάθεση. Δεν πειράζει. Έγιναν συζητήσεις, όμως, και οι περισσότερες ήταν ψύχραιμες και με αυτοκριτική διάθεση. Μέσα από αυτές τις συζητήσεις αναδείχθηκαν τα προβλήματα που έπρεπε να επιλυθούν, τα οποία δεν είναι όλα εθνικού χαρακτήρα. Πολλές φορές υπάρχουν τοπικές διαφοροποιήσεις λόγω αυτής της ιστορίας. Δεν επηρεάζονται όλοι οι θεσμοί με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Πάνω στο πρώτο ερώτημα, λοιπόν, έγινε συζήτηση. Το δεύτερο ερώτημα: ποια είναι τα γνωστικά αντικείμενα που πρέπει να αναμορφωθούν; Κάθε πανεπιστήμιο έχει ορισμένα γνωστικά αντικείμενα. Αυτά είναι ανεξαρτήτως τόπου και χρόνου; Θα ισχύουν για πάντα; Έχουν νόημα να συνεχίσουν να διδάσκονται ή ορισμένα έχουν κλείσει τον ιστορικό τους ρόλο; Τρίτο ερώτημα: Ποια είναι τα νέα γνωστικά πεδία, τα οποία πρέπει να ενταχθούν στα ιδρύματά μας; Δεν είναι μόνο τι έχει ξεπεραστεί από τη ζωή την ίδια και την επιστήμη, αλλά και τι είναι καινούργιο. Παραδείγματος χάριν, όταν συζητάμε για το Τμήμα Διερμηνείας, για το οποίο έχουν ακουστεί απίστευτα πράγματα, το συζητάμε στο πλαίσιο της νέας πραγματικότητας των Βαλκανίων. Θα είναι ένα τμήμα με έμφαση στις βαλκανικές γλώσσες. Θέλουμε να το στελεχώσουμε με έναν εξαιρετικά επιτυχημένο τρόπο. Δεν συζητάμε, λοιπόν, πράγματα στον αέρα. Το ίδιο ισχύει και για την εξαιρετικά τεκμηριωμένη απόφαση της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, που προτείνει τη σύσταση Τμήματος Μηχανολογίας. Πριν αρχίσετε να το κακολογείτε, διαβάστε την έκθεση. Έτσι βλέπει το μέλλον της η συγκεκριμένη σχολή, μέσα από αυτό. Επίσης, το ίδιο συμβαίνει και με την ίδρυση γεωπονικής σχολής στην Άρτα. Πρόκειται για μία εξαιρετική κατά τη γνώμη μου πρωτοβουλία, όπως και η ίδρυση εκεί τμήματος επιστημών τροφίμων. Το ίδιο ισχύει και για την ίδρυση σχολών τουρισμού και της Περιφερειακής Ανάπτυξης στην Κεφαλονιά, που θα μελετάει θέματα παράκτιας οικονομίας και νησιωτικής πολιτικής, νησιωτικότητας. Αυτά είναι καινούργια πράγματα. Αυτά πρέπει να τα αγκαλιάσουμε. Το ίδιο ισχύει και για την εθνομουσικολογία. Προσέξτε, όμως, το εξής. Δεν πρόκειται να χαλαρώσουμε στο στήσιμο των τμημάτων. Η μεγάλη πρόκληση είναι μετά την ίδρυσή τους, πώς θα λειτουργήσουν, όχι τεχνικά, αλλά επιλέγοντας το καλύτερο δυνατό επιστημονικό προσωπικό. Θα είμαστε αμείλικτοι εκεί όπου θα υποψιαστούμε - όχι θα καταλάβουμε - διαπλοκές στη στελέχωση και των παλιών και των καινούργιων τμημάτων. Τέταρτο ερώτημα: Ποιοι θα είναι οι νέοι θεσμοί που θα ενισχύουν την έρευνα και την πολλαπλότητά της; Εδώ ο κ. Φωτάκης μίλησε πολύ αναλυτικά. Θα τοποθετηθεί και σήμερα γύρω από το θέμα των πανεπιστημιακών ερευνητικών κέντρων. Πέμπτο ερώτημα: Τι ρόλο θα παίξει η ανώτατη εκπαίδευση για να ενισχύσει και αυτή τη μεταλυκειακή εκπαίδευση; Δεν έχει ρόλο το πανεπιστήμιο στη μεταλυκειακή εκπαίδευση; Από πότε, αλήθεια; Εκεί μπαίνουν τα διετή προγράμματα σπουδών. Εκεί μπαίνει ένας νέος θεσμός που μόνο καλό θα φέρει. Τέλος, ποια θα είναι η σχέση των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων με την κοινωνία, με άλλους εκπαιδευτικούς και ερευνητικούς αλλά και πολιτισμικούς θεσμούς; Το πανεπιστήμιο ανοίγεται προς τα έξω. Το πανεπιστήμιο έχει εξωστρέφεια. Αυτό πρέπει να γίνει με κανόνες και με νέους θεσμούς και αυτό καταφέρνουμε. Αυτό θα γίνει με τα μνημόνια συνεργασίας που θα υπογράψουμε με τον ΕΛΓΟ «ΔΗΜΗΤΡΑ». Αυτό θα γίνει με το θαλάσσιο πάρκο στη Ζάκυνθο. Αυτό θα γίνει με το αγροδιατροφικό πάρκο στην Άρτα. Η συζήτηση, λοιπόν, δεν αναφέρεται σε συγχωνεύσεις. Η συζήτηση δεν είναι καν για την πανεπιστημιοποίηση των ΤΕΙ, είναι για το μέλλον της ανώτατης εκπαίδευσης. Αυτά ήταν τα ερωτήματα. Τώρα θα σας κουράσω λίγο αναφορικά με τη διαδικασία όταν πήραμε τα πορίσματα. Οι ομάδες εργασίας υπέβαλαν ομόφωνα πορίσματα. Τα πήραμε και τα στείλαμε στις συγκλήτους. Οι σύγκλητοι τα συζήτησαν και μας έστειλαν τις παρατηρήσεις τους. Λάβαμε τις παρατηρήσεις και διαμορφώσαμε την πρώτη μορφή του νομοσχεδίου. Το αναρτήσαμε για δημόσια διαβούλευση. Στη συνέχεια λάβαμε υπ' όψιν παρατηρήσεις της δημόσιας διαβούλευσης. Ξαναφτιάξαμε το κανονικό νομοσχέδιο, το οποίο στείλαμε στις συγκλήτους. Ξαναπήραμε τις προτάσεις τους. Μη μου πει κανείς, λοιπόν, ότι δεν συζητήθηκε επαρκώς και το φέρνουμε το καλοκαίρι σαν κυνηγημένοι. Έλεος! Αυτή η διαδικασία δεν έχει ακολουθηθεί ξανά, αλλά είναι μια διαδικασία που έδειξε την ωριμότητα των ιδρυμάτων για να μετακινηθούν και εγώ θα έλεγα και την εξαιρετική συνεργασία των συνεργατών μας στο Υπουργείο Παιδείας σε όλο αυτό το εγχείρημα. Είναι αυτό απλή συγχώνευση; Είναι αυτό πανεπιστημιοποίηση; Αυτά είναι εύκολα πράγματα. Μάλλον είναι κάτι πολύ πιο σύνθετο και θα παρακαλούσα να το σεβαστείτε. Εδώ, λοιπόν, τίθεται το αμείλικτο ερώτημα. Υπάρχει άλλη πρόταση που μας έχει ξεφύγει; Υπάρχει πρόταση άλλου κόμματος, άλλης συλλογικότητας; Υπάρχει άλλος οδικός χάρτης, διαφορετικός, με τον οποίο μπορείς να συζητήσεις για το μέλλον των ιδρυμάτων; Υπάρχουν άλλα ερωτήματα που έπρεπε να συζητηθούν; Σε αυτό το πλαίσιο είμαι σίγουρος ότι συζητήθηκαν. Δεν έχω καταγράψει όλα τα ερωτήματα. Υπάρχει, όμως, μια άλλη άποψη; Σας προκαλώ τέσσερις μέρες τώρα, στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, να μου πείτε αν έχετε άποψη. Η απάντηση είναι ευτυχώς πολύ ειλικρινώς - και τη λέξη ευτυχώς πάλι δεν την λέω σε εισαγωγικά - ότι κανένα κόμμα δεν έχει άλλη άποψη. Η Νέα Δημοκρατία πιστεύω ότι ήταν η πιο έντιμη σε αυτή την υπόθεση. Τι εννοώ με αυτό; Δεν έκαναν κόλπα να σου πουν ότι αυτή είναι η άποψή μας, γιατί δεν υπάρχει άλλη άποψη. Η μόνη άποψη ήταν η «Αθηνά». Έγινε, μας στραμπούληξε για διάφορα χρόνια, ακόμη προσπαθούμε να βγούμε από κάτω, αλλά δεν βάλατε - και το εκτιμώ ιδιαιτέρως - μια άλλη λογική, γιατί σημαίνει ότι δεν έχετε. Το Κίνημα Αλλαγής είχε την καλοσύνη να μου δώσει κάποια κείμενα, τα οποία κατέθεσε - και ορθά - στα Πρακτικά. Θα σας παρακαλούσα να πάρετε ένα αντίγραφο από κάθε κείμενο. Θα δείτε ότι είναι ένα σύνολο αιτηματολογίας. Όποια συνδικαλιστική παράταξη τέτοια έχει. Το μόνο…
Δεν ακούσαμε τι είπατε. Είναι ένα σύνολο;
Είναι ένα σύνολο αιτημάτων, αιτηματολογίας. Το μόνο, βεβαίως, που υπάρχει και με σαφήνεια είναι τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Πέραν τούτου δεν υπάρχει τίποτα ως προς τη συζήτηση για το μέλλον, πώς φανταζόμαστε το μέλλον κ.λπ.. Βεβαίως στο τέλος η εισηγήτρια σας διάβασε κάτι από την Επιστημονική Επιτροπή, έτσι δεν είναι; Όλοι θα θεωρήσατε ότι είναι ένα κείμενο της Επιστημονικής Επιτροπής. Δεν είναι, όμως, έτσι. Είναι αυτό που λέει η Επιστημονική Επιτροπή, που λέμε εμείς στην αιτιολογική μας έκθεση. Παραλείψατε να το πείτε αυτό, διότι αυτό που είπατε για να μας κακολογήσετε, είναι αυτό που λέμε εμείς για το πόσο προσεκτική…
Χαίρομαι που το υιοθετείτε. Χαίρομαι που το υιοθετείτε.
Κυρία συνάδελφε, παρακαλώ!
Όχι, δεν είναι να το υιοθετήσουμε. Είναι σε εισαγωγικά.
Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβετε, πόσο υψηλού ρίσκου είναι μια τέτοια πρωτοβουλία.
Κατ' αρχάς, όταν είναι σε εισαγωγικά, σημαίνει ότι κάπου το πήρε αυτός που το λέει. Δεύτερον, το καμπανάκι αυτό που όλοι θα θεωρήσετε - και ορθά - ότι μας το λέει η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής, είναι αυτό που εμείς είπαμε για τον εαυτό μας ακριβώς το πόσο δύσκολο είναι το εγχείρημα. Ως προς το Ποτάμι, κάνατε κάτι πολύ εύστοχο, κύριε Μαυρωτά. Είπατε «μια που μας ρωτάτε για το ποια είναι η άποψή μας, θα σας πω εγώ ποια είναι η άποψή σας». Είναι στα Πρακτικά.
Με την οποία συμφωνούμε.
Είναι δυνατόν να μου λέτε, όταν σας ρωτώ για την άποψή σας, «μια που με ρωτάς για την άποψή μου, θα σου πω ποια είναι η δική σου άποψη»; Δεν γίνεται έτσι. Αυτή είναι η συζήτηση;
Με την οποία συμφωνούμε.
Δεν γίνεται έτσι. Δεν διέκοψα κανέναν.
Να μη λέτε, όμως, ό,τι θέλετε!
Εγώ δεν λέω ό,τι θέλω. Αυτό ακριβώς δεν είπατε; Είπατε αυτό;
Μη διακόπτετε, παρακαλώ, κύριε Μαυρωτά.
Άρα συμφωνείτε με τη δική μας άποψη.
Όχι με αυτό που αλλάξατε με την αρχική!
Κύριε Υπουργέ, μην κάνετε διάλογο, σας παρακαλώ. Να συντομεύουμε, παρακαλώ.
Δεν πάει έτσι, διότι να σας πω κάτι, κύριε Μαυρωτά; Επειδή απέχετε ιδεολογικά και πολιτικά τεράστια απόσταση από το ΚΚΕ, μην υιοθετείτε λογικές του ΚΚΕ που είναι πολύ βολικές. Ο δογματισμός, η επιμονή σε πράγματα, κυρίως, η κειμενολατρία δεν πρέπει να χαρακτηρίζει ένα κόμμα σαν το δικό σας, διότι τα κείμενα είναι για να αρχίσουν συζητήσεις. Τα κείμενα δεν είναι πράγματα τα οποία είναι γραμμένα σε πέτρα. Λέω, λοιπόν, ότι ένας διαλεκτικός τρόπος να σκεπτόμαστε κ.λπ. είναι αυτός. Άρα απίστευτο αλλά αληθινό. Τα κόμματα της Αντιπολίτευσης δεν έχουν άποψη για το πώς πρέπει να συζητηθεί το μέλλον της ανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα μας. Δεν έχει ξαναγίνει. Δεν νομίζω να υπάρχει Κοινοβούλιο, που να μην έχεις έναν αντίπαλο όχι κριτικής της θέσης που έχεις εσύ, αλλά να σου πει ότι να αν πηγαίναμε με αυτόν τον τρόπο, με αυτά τα ερωτήματα, με αυτά τα κριτήρια, θα φτάναμε σε καλύτερα ή, έστω, διαφορετικά αποτελέσματα για το μέλλον της ανώτατης εκπαίδευσης. Αν θέλετε, το πιο σοβαρό ζήτημα είναι αυτό. Το πιο σοβαρό ζήτημα είναι η πλήρης έλλειψη μιας τέτοιας πολιτικής και απλώς μια εύκολη κριτική, μια εύκολη αιτηματολογία και πάει λέγοντας. Διότι ξέρετε - και αυτό είναι το πιο σοβαρό - ότι όποια πρόταση για μεταρρύθμιση συνήθως σκαλώνει όχι στο οραματικό αλλά στο μεταβατικό. Η πολιτική δεν είναι στο οραματικό. Είναι για το πώς θα διασφαλίσεις τη μεταβατική περίοδο για να πας στο οραματικό. Είχαμε υποσχεθεί ως Κυβέρνηση, όταν αρχίσαμε αυτή τη διαδικασία, ότι κάθε φορά που περνάει ένα νομοσχέδιο, εμείς θα δεσμευθούμε για τον αριθμό θέσεων και για τα πρόσθετα χρήματα που θα δίνουμε. Σήμερα, λοιπόν, μετά από συνεννόηση με τις πρυτανικές αρχές και των τεσσάρων ιδρυμάτων, για το νέο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων μας ζητούν σαράντα δυο θέσεις, κατανεμημένες σε τρία χρόνια, φέτος, του χρόνου και το 2020-2021. Αποδεχόμαστε το σύνολο του αιτήματος. Σαράντα δυο θέσεις, λοιπόν, δίνονται στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων μετά από τεκμηριωμένη άποψη των πρυτανικών αρχών. Στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο πάλι μετά από τεκμηριωμένη άποψη, ζητούν δεκαοκτώ θέσεις και δίνουμε δεκαοκτώ θέσεις. Δίνουμε επιπλέον για μεν το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων για εργαστηριακό εξοπλισμό και ενίσχυση των υποδομών της φοιτητικής μέριμνας ένα εκατομμύριο ευρώ και 500.000 ευρώ στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο για την ενίσχυση των υποδομών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Είναι πεντακάθαρη η δέσμευσή μας και θα υλοποιηθεί. Ευχαριστώ τις πρυτανείες που μας έδωσαν πολύ τεκμηριωμένες προτάσεις. Δεν σημαίνει πως ό,τι μας ζητάνε το δίνουμε. Το λέω για να είναι σαφές. Εδώ, πραγματικά, υπήρξε μια εξαιρετική τεκμηρίωση. Τελειώνω μιλώντας για το τι θα γίνει με τους φοιτητές των ΤΕΙ, αν είναι άχρηστα τα πτυχία κ.λπ.. Μιλώ για όλη αυτή τη μιζέρια. Κοιτάξτε, είναι πεντακάθαρο πάλι το μέτρο για τους φοιτητές. Οι φοιτητές θα ολοκληρώσουν το πρόγραμμά τους που είναι για τα ΤΕΙ. Μόλις το έχουν ολοκληρώσει, θα έχουν τη δυνατότητα να πουν «Είτε παίρνω πτυχίο ΤΕΙ είτε θα προχωρήσω να πάρω πτυχίο πανεπιστημίου στο αντίστοιχο τμήμα», βεβαίως με βάση αυτά που θα αποφασίσει το κάθε τμήμα ξεχωριστά. Μάλιστα δώσαμε και ένα περιθώριο έξι μηνών, αν μετά το μετανιώσουν επειδή τα πράγματα είναι δύσκολα, να κάνουν πίσω. Ένα πράγμα που λέχθηκε δεν ήταν ευχάριστο και δεν θα του δώσω πολύ μεγάλη σημασία. Μιλώ γι' αυτό που ακούστηκε ότι όλα αυτά τα κάνουμε, για να πάμε να εγκαινιάσουμε τα νέα τμήματα και να κόψουμε κορδέλες. Να ξέρετε ότι από τη δική μου πλευρά τέτοια πράγματα ως Υπουργείο δεν υπάρχει περίπτωση να κάνουμε. Όμως θα επισκεφθώ ξανά μαζί με τους συνεργάτες μας του Υπουργείου όλα τα ιδρύματα, για να συναντήσουμε ξανά τους υπέροχους ανθρώπους που συναντήσαμε όλο αυτό το διάστημα. Και θα συναντήσουμε εκείνους με τους οποίους διαφωνούσαμε από την αρχή και συμφωνούμε τώρα, διότι έδειξαν κι αυτοί τον ακαδημαϊκό τους χαρακτήρα. Και θα πάμε ξανά, για να ακούσουμε ξανά τους φοιτητές να διαμαρτύρονται με τα πανό, με τον τρόπο που διαμαρτύρονται και να κάνουμε συζητήσεις, όπως κάναμε και στα Γιάννενα και στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Θα πάμε ξανά. Δεν θα πάμε ξανά για να κόψουμε κορδέλες και να χαϊδέψουμε αφτιά. Θα πάμε ξανά, για να δούμε το πόσο καλά και το πόσο δυναμικά πάει αυτό το εγχείρημα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τώρα θα δώσουμε τον λόγο στον Υπουργό Εσωτερικών κ. Σκουρλέτη, για να υποστηρίξει μία τροπολογία. Μετά θα ακολουθήσει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και μετά θα ξεκινήσουμε τον κατάλογο των ομιλητών. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα αναφερθώ στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1729 και ειδικό αριθμό 188. Δυστυχώς η τροπολογία σχετίζεται με την πρόσφατη εθνική τραγωδία απέναντι στην οποία σύσσωμη, όπως νομίζω, η ελληνική κοινωνία στέκεται με απόλυτο σεβασμό στα θύματα, σοκαρισμένη, αλλά και αναζητώντας πραγματικές απαντήσεις και για το πώς εξελίχθηκαν τα γεγονότα αλλά και τις βαθύτερες αιτίες που οδήγησαν σ' αυτόν τον πολύ μεγάλο αριθμό ανθρώπινων απωλειών. Όπως γνωρίζετε, η Κυβέρνηση αμέσως μετά την τραγωδία, τη μεγάλη πυρκαγιά της Δευτέρας ανακοίνωσε μία σειρά μέτρα άμεσης ανακούφισης για τους πληγέντες, πέρα από τον υπόλοιπο σχεδιασμό πρωτοβουλιών που αναμένεται να εξαγγελθεί και αφορούν τον επανασχεδιασμό της πολιτικής προστασίας αλλά και τα όσα σήμερα είχα τη δυνατότητα με τους συναδέλφους μου στο Υπουργείο Ενέργειας και Περιβάλλοντος, τον κ. Φάμελο και τον κ. Σταθάκη, να ανακοινώσουμε για συγκεκριμένα ζητήματα που αφορούν τον πολεοδομικό σχεδιασμό. Θα σας τα παρουσιάσουν και οι ίδιοι αργότερα σε αντίστοιχες τροπολογίες που θα κατατεθούν. Η συγκεκριμένη τροπολογία, λοιπόν, αποσκοπεί στο να κάνει πιο απλή, πιο αποτελεσματική, λιγότερο χρονοβόρα τη διαδικασία αποζημίωσης. Έτσι, λοιπόν, προβλέπει τα εξής: Πρώτα απ' όλα οι αποζημιώσεις που αφορούν τις οικοσκευές, τη ζημιά που έχουν πάθει κατοικίες για την οικοσκευή, με τη μέχρι τώρα νομοθεσία, είχαν να κάνουν με τις κύριες μονοκατοικίες. Αντιλαμβάνεστε ότι στη συγκεκριμένη περιοχή ένας πολύ μεγάλος αριθμός κατοικιών, ίσως και περισσότερες, δεν ήταν κύριες, έτσι, λοιπόν για την τροπολογία δίνουμε τη δυνατότητα να αποζημιωθούν οι πληγέντες για την οικοσκευή τους, για οποιαδήποτε κατοικία όχι μόνο δηλαδή για την κύρια κατοικία. Το δεύτερο που περιλαμβάνει η συγκεκριμένη διάταξη είναι η εξίσωση της αποζημίωσης, πάλι για την περίπτωση της οικοσκευής, στις κατηγορίες των σπιτιών που έχουν χαρακτηριστεί «κίτρινα» ή «κόκκινα». Υπήρχε ένας συγκεκριμένος συντελεστής, ο οποίος ήταν διαφορετικός, μιλάμε όμως τώρα για πυρκαγιά, άρα τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά της αιτίας των καταστροφών αντιλαμβάνεστε ότι δεν αφήνουν περιθώρια να υπάρχει μία διαφορετική αντιμετώπιση, ένας διαφορετικός συντελεστής ως προς την αποζημίωση των οικοσκευών. Το τρίτο λειτουργικό ζήτημα το οποίο προωθεί η συγκεκριμένη διάταξη, είναι να μπορεί στα χαρτιά τα οποία ζητούνται, στα απαιτούμενα έγγραφα από τις υπηρεσίες και από τα συνεργεία τα οποία έχουν στηθεί - και ομολογουμένως σε αρκετά σύντομο χρονικό διάστημα και οι υπηρεσίες καταγραφής και τα συνεργεία καταγραφής έχουν ολοκληρώσει το έργο τους, αλλά και τώρα και στους τρεις δήμους έχουν αρχίσει και λειτουργούν - να απλοποιηθεί η διαδικασία και να ζητιέται σε ορισμένες περιπτώσεις ή η βεβαίωση από την Πυροσβεστική ή η βεβαίωση από την καταγραφή και την εκτίμηση που έκαναν τα συνεργεία από τους μηχανικούς του δήμου και του ΥΠΟΜΕΔΙ. Το τελευταίο - και νομίζω απολύτως κατανοητό και σημαντικό - είναι ότι αυτές οι προβλεπόμενες ενισχύσεις, κάθε είδους ενισχύσεις που θα πάρουν φυσικά πρόσωπα ή νοικοκυριά, προφανώς, να μη συμψηφίζονται με άλλες υποχρεώσεις των συγκεκριμένων νοικοκυριών προς την εφορία. Είναι κάποιες διατάξεις, οι οποίες δεν συμπεριλαμβανόντουσαν στις προηγούμενες κοινές υπουργικές αποφάσεις, βάσει των οποίων προχωρούσε σε όλες τις προηγούμενες περιπτώσεις θεομηνιών η αποζημίωση των πληγέντων. Θεωρούμε επιβεβλημένο να ενσωματωθούν, έτσι ώστε, τουλάχιστον, να απαλύνουν αυτή τη στιγμή όχι τον πόνο, αλλά να κάνουν πιο εύκολη τη διαδικασία γι' αυτούς τους ανθρώπους που δικαιούνται αυτών των αποζημιώσεων. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Να δώσουμε τον λόγο στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης τον κ. Γρηγοράκο. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα αρχίσω από το τελευταίο. Βλέπουμε παρέλαση Υπουργών, οι οποίοι μάλλον σήμερα δεν πρέπει να είναι στη θέση τους. Έπρεπε να έχουν παραιτηθεί. Αυτό, βέβαια, είναι μια ατομική ευθύνη, την οποία κάποτε ο αείμνηστος Αναστάσιος Πεπονής, όταν είδε ότι του παραβιάζουν τον νόμο του ΑΣΕΠ - φανταστείτε - , παραιτήθηκε, ανέλαβε την πολιτική ευθύνη. Έτσι να τα θυμόμαστε αυτά. Τώρα ως προς τις τροπολογίες που έχουν σχέση με την ανατολική Αττική, εμείς όλες αυτές τις τροπολογίες θα τις ψηφίσουμε, αλλά η χώρα βρίσκεται μπροστά σε μια μεγάλη τραγωδία. Ο τραγικός θάνατος των ογδόντα συνανθρώπων μας, σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις, οι αγνοούμενοι, οι καταστροφές προκαλούν ανείπωτη θλίψη και ταυτόχρονα οργή. Και με αυτό που κάνετε, προκαλείτε. Έρχεστε εδώ για να σας βλέπουν. Οργισμένοι οι πολίτες. Αν, πράγματι, έχουμε στοιχειώδη συναίσθηση των προβλημάτων που βρίσκονται μπροστά μας, οφείλουμε όλοι μας και η Συμπολίτευση και η Αντιπολίτευση να φωτίσουμε τις θεατές και τις αθέατες πλευρές των γεγονότων. Πρωτίστως, όμως, είμαστε υποχρεωμένοι να δείξουμε την απαιτούμενη κοινωνική συνείδηση και πολιτική ευθύνη, να είμαστε μαζί με τις οικογένειες των ανθρώπων που χάθηκαν, να είμαστε μαζί με την ανατολική Αττική. Αν δεν το πράξουμε, οι κυβερνώντες και εμείς οι αντιπολιτευόμενοι, θα εμφανιστούμε μόνο μοιραίοι, άβουλοι και δειλοί, όλοι μας. Το χειρότερο είναι ότι θα αποδειχθούμε ανάλγητοι απέναντι στις ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν, στους συμπολίτες μας που δίνουν μάχη επιβίωσης στα νοσοκομεία, σε όλους εκείνους που είδαν τον χάρο με τα μάτια τους και τις περιουσίες τους να καταστρέφονται. Αντιλαμβάνομαι απόλυτα τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται η Κυβέρνηση αλλά και οι Βουλευτές της Συμπολίτευσης. Το καταλαβαίνω, γιατί έχω περάσει κι εγώ από αυτές τις δύσκολες στιγμές κάποτε. Καταλαβαίνω την προσπάθειά τους να κρυφτούν πίσω από ανήκουστα επιχειρήματα. Λες κάτι. Ας έχει τουλάχιστον μια λογική αυτό το κάτι. Ξέρετε, συνάδελφοι, η κριτική που κάνουμε είναι καλόπιστη. Είναι εποικοδομητική, γιατί έστω και κακή η κριτική άμα είναι καλόπιστη, τότε βοηθάει αυτόν που κάνει τα λάθη να τα διορθώσει. Όλα τα πράγματα, όμως, έχουν ένα τέλος και τα ωραιότερα παραμύθια και οι χειρότεροι εφιάλτες έχουν τέλος. Για τον Πρωθυπουργό ταιριάζει η φράση του Μανόλη Αναγνωστάκη: «Δεν έφταιγε ο ίδιος. Τόσος ήταν». Ήταν λίγος. Τότε μπόρεσε. Είπε χιλιάδες πράγματα, τα οποία ήρθε μετά να τα ανατρέψει, να μιλήσει για όλες αυτές τις αμπελοφιλοσοφίες ότι δεν το έχει καταλάβει. Αυτό φαινόταν, όμως, από την αρχή. Δεν το έβλεπαν, μόνο όσοι δεν ήθελαν να το δουν. Η απομόνωση όσο περνάει ο καιρός θα είναι όλο και πιο ασφυκτική. Ο κόσμος θα σας λέει «φύγετε» εκκωφαντικά. Εσείς θα πρέπει αυτή τη στιγμή όλα αυτά να τα σκεφτείτε, γιατί ο χρόνος δεν θα είναι υπέρ σας, θα είναι κατά σας όσο μένετε στην εξουσία. Ποιος εξάλλου θα συμπράξει μαζί σας στο παραμικρό, με μια Κυβέρνηση εκατόν είκοσι νεκρών, της Μάνδρας και του Ματιού, με μια κυβέρνηση που ψεύδεται συστηματικά και προσπαθεί να συγκαλύψει παράνομα τα γεγονότα; Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ σκέφτεται διαφορετικά, λένε κάποιοι. Κι αυτό πια, όμως, δεν είναι θέμα ανικανότητας ούτε αναλγησίας. Αυτό πια δεν είναι δημοκρατία, όπως σκέπτεστε, γιατί η κυβέρνηση και το κράτος δεν μπορούν να δρουν ανεξέλεγκτα. Στις δυτικές δημοκρατίες υπάρχει το Σύνταγμα, ο Κανονισμός της Βουλής, υπάρχουν διαδικασίες, υπάρχει το mea culpa, υπάρχει η πολιτική ευθύνη, η οποία έχει συνέπειες. Φτάσατε μέχρι εκεί «έχουμε πολιτικές ευθύνες». Δεν λέτε σε κανέναν τίποτα. Το πάθημα για να γίνει μάθημα, πρέπει όλοι μας να συνειδητοποιήσουμε ότι στη ζωή και στη δημοκρατία δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις, μαγικές συνταγές ή κρυμμένοι θησαυροί ούτε άφθαρτοι ηγέτες ή ανεπίδεκτοι ηθικολόγοι. Γιατί, Αριστερή Κυβέρνηση χωρίς αρετή, όπως η δική σας, είναι μια Κυβέρνηση που ήλθε για να σκεπάσει όλα τα προηγούμενα εγκλήματα. Θέλω να ξέρω πώς κοιμούνται κάποιοι τα βράδια. Θέλω να ξέρω αυτούς οι οποίοι εμπλέκονται άμεσα και οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν καθόλου και κρύβονται. Θέλω να δω με τι είναι βαμμένη η συνείδηση αυτών των υπευθύνων. Ούτε ο Θεός δεν μπορεί να συγχωρέσει αυτά που έγιναν στην ανατολική Αττική. Θα τα συγχωρούσε, αν δεν υπήρχε αυτή η ανηθικότητα και η κυνικότητα με την οποία αντιμετωπίστηκαν οι συμπολίτες μας. Η Κυβέρνηση σας είναι μια κυβέρνηση διχασμού. Αντί να ενώνει, αναζητεί εχθρούς παντού. Μόνο οι άλλοι φταίνε, φταίνε οι πολίτες. Δεν είδαμε και δεν ακούσαμε ούτε μια ειλικρινή συγγνώμη. «Ούτε ένα δάκρυ, νερό» είπε μια κυρία. Ούτε μια έκφραση συμπόνιας από όλους αυτούς που ενεπλάκησαν στο μεγάλο έγκλημα. Μετά την ύβρη και την αλαζονεία που έχουν επιδείξει, θέλουν δεν θέλουν θα ακολουθήσει η κάθαρση, για να αποδοθεί κοινωνική και πολιτική δικαιοσύνη. Έτσι γίνεται στις τραγωδίες. Στο τέλος ακολουθεί η κάθαρση. Δεν δέχομαι και δεν ανέχομαι να επιχειρείται η μετακύλιση ευθυνών στους πολίτες ή στην Αντιπολίτευση ούτε να ανακαλύπτουμε σήμερα τις μάντρες, που εμπόδισαν την πρόσβαση των ανθρώπων στη θάλασσα, όπως δυστυχώς έπραξε εχθές με την τηλεοπτικά σκηνοθετημένη και μονταρισμένη επίσκεψή του ο Πρωθυπουργός. Διότι τα αντιμνημονιακά κηρύγματά σας, αν τα θυμάστε καλά, δήλωσε μετά τότε ότι ήταν αυταπάτες. Τώρα; Δεν γνώριζε τις ουσιαστικές πολεοδομικές, περιβαλλοντικές στρεβλώσεις και σε ποια χώρα ζει; Πόσα συλλαλητήρια έχουν γίνει γι' αυτά και στα οποία συμμετείχε το κόμμα του; Τώρα το είδε; Να σας θυμίσω τι έκανε η κ. Δούρου πριν γίνει περιφερειάρχης, όταν ήταν σε όλα εκείνα τα σημεία, δηλαδή Γραμματικό, Μαραθώνα, και τι έλεγε για όλα αυτά; Πού είναι σήμερα; Ξέχασε τις αντιδράσεις του κομματικού χώρου που ηγείται αλλά και την αλληλεγγύη, όταν κατά περιόδους επιχειρήθηκε να αντιμετωπιστούν όλα αυτά τα προβλήματα και να μπουν κανόνες; Ήσασταν απέναντι σε όλα αυτά. Εξάλλου μηχανικός δηλώνει ο Πρωθυπουργός. Το να επικαλείται σήμερα υπαρκτά παρελθόντα προβλήματα όταν μάλιστα είναι τρία χρόνια στην εξουσία, ένα πράγμα δείχνει μόνο. Έλλειψη ήθους. Το έπραξαν κάποιοι άλλοι στο παρελθόν, όταν ανακάλυψαν τον «στρατηγό άνεμο» και απέδιδαν τις πυρκαγιές σε Τούρκους πράκτορες. Αντίστοιχα πράττει σήμερα η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, κρυπτόμενη πίσω από την κλιματική αλλαγή και τις ανήκουσες θεωρίες περί ασύμμετρου φαινομένου, όπως το έκανε και εκείνη. Η έλλειψη πολιτικής προστασίας, η απουσία στοιχειώδους διαχειριστικής ικανότητας να αντιμετωπιστούν μεγάλα προβλήματα που ανακύπτουν, αν και το αποκαλύπτουν σήμερα, δείχνουν την αμεριμνησία της Κυβέρνησης. Το δε επιχειρησιακό έλλειμμα φανερώνει ένα ακόμα μεγαλύτερο έλλειμμα, το πολιτικό έλλειμμα. Κανείς από τους εμπλεκόμενους κυβερνητικούς παράγοντες δεν αισθάνθηκε την ανάγκη της παραίτησης. Και βεβαίως στερούνται σοβαρότητας για όσα λένε και όσα πράττουν. Έχουν απέναντι όλη την κοινωνία. Ο Πρωθυπουργός οφείλει να αντιληφθεί εδώ και τώρα ότι η διακυβέρνηση της χώρας δεν είναι παιδική χαρά ούτε ασκείται με μοναδικό μέλημα την επικοινωνιακή διαχείριση μιας πρωτοφανούς τραγωδίας. Δυστυχώς η πυρκαγιά στην Αττική απέδειξε με πολύ δραματικό τρόπο το μεγάλο πρόβλημα της χώρας. Το έλλειμμα κυβερνησιμότητας. Δημοκρατία δεν είναι μόνο η δεδηλωμένη. Η Κυβέρνηση οφείλει να παραιτηθεί και να πάει σε εκλογές. Αυτά για την επικαιρότητα. Και τώρα έρχομαι στο νομοσχέδιο. Την ώρα, λοιπόν, που γίνονται όλα αυτά, το Υπουργείο Παιδείας βιάζεται να νομοθετήσει μια σειρά αλλαγών. Είχε δεκαέξι άρθρα, έχουν φθάσει τριάντα έξι και θα φθάσουν πενήντα με τις τροπολογίες. Στο Θερινό Τμήμα της Βουλής, κύριε Υπουργέ, θέλετε να περάσετε - και το κάνετε, θα το περάσετε - άρθρα τα οποία δεν τέθηκαν καθόλου στη διαβούλευση. Σας είπαμε να τα πάρετε πίσω. Τα δεκαέξι άρθρα τέθηκαν σε διαβούλευση. Έρχεστε, λοιπόν, να κάνετε διευθετήσεις τόσο σε θέματα πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης όσο και στα ζητήματα των μεταπτυχιακών προγραμμάτων, σπουδών, αλλά και της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς. Βλέπω εδώ και τον Υφυπουργό Αθλητισμού. Τελευταία μέρα για το πρωτάθλημα άλλη τροπολογία. Το κακό παράδειγμα πρέπει να σταματήσει κάποτε συνταγματικά. Δεν μπορεί την ώρα που συνεδριάζει η Βουλή να έρχονται τροπολογίες. Το κάναμε κι εμείς και βλέπετε πού είμαστε. Αντιμετωπίζοντας καλόπιστα τις κυβερνητικές επιδιώξεις, θα μπορούσε κάποιος να πει ότι διακρίνονται από ερασιτεχνισμό, ακόμη και τσαπατσουλιά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τόσο γρήγορα τελείωσε ο χρόνος; Θα πάρω και τη δευτερολογία μου, κύριε Πρόεδρε. Διερευνώντας με προσοχή τις κυβερνητικές προθέσεις, εύκολα διαπιστώνουμε ότι οι προτεινόμενες ρυθμίσεις εξυπηρετούν έναν και μοναδικό στόχο, την εγκαθίδρυση ισχυρού πελατειακού - κομματικού συστήματος στον χώρο της εκπαίδευσης. Χρησιμοποιείτε την παιδεία ως όχημα, για να αποσπάσετε την εύνοια των εμπλεκομένων συντελεστών. Χρησιμοποιείτε την εκπαίδευση σαν «λουκουμάκι», για να γλυκάνετε μερίδα του εκπαιδευτικού προσωπικού - γιατί είμαστε, κύριε Υπουργέ, εκπαιδευτικό προσωπικό - τους γονείς που αγωνιούν για το επαγγελματικό μέλλον των παιδιών τους, τους σπουδαστές και φοιτητές, καλλιεργώντας πλείστες προσδοκίες. Η πολιτική σας στον ευαίσθητο χώρο της παιδείας συμπυκνώνει με τον καλύτερο τρόπο τον πραγματικό σας πολιτικό εαυτό. Ούτε πρώτη φορά Αριστερά είστε ούτε δύναμη αλλαγής είστε ούτε ενσαρκώνετε ή εκπροσωπείτε κάτι το καινούργιο. Πολύ γρήγορα φθαρήκατε. Μέσα σε τρία χρόνια είστε πολύ χειρότεροι απ' όλους τους προηγούμενους. Είστε ένα αμάγαλμα λαϊκιστών. Οι υποτιθέμενες διαφορές αριστερών και δεξιών και ακροδεξιών είναι ανύπαρκτες, είναι προσχηματικές. Απόδειξη αυτού είναι το με ποιον συγκυβερνάτε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα λαϊκισμού είναι η προσπάθεια να εντάξετε τα υπάρχοντα ΤΕΙ στα πανεπιστήμια, προκειμένου οι απόφοιτοί τους να παίρνουν όχι δίπλωμα ανώτερης σχολής αλλά πανεπιστημιακό πτυχίο, ενώ οι διδάσκοντες των τεχνολογικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, να αναγορεύονται με γρήγορες διαδικασίες σε καθηγητές πανεπιστημίου, ώστε με περιορισμένα επιστημονικά προσόντα να γίνονται καθηγητές. Δεν μπορείτε να το αποτρέψετε. Το κάνετε; Θα δείτε τι έχει να γίνει με την εκπαίδευση τα προσεχή χρόνια. Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω εδώ ότι τα ΤΕΙ ήταν μια πρόταση του ΠΑΣΟΚ από το 1983. Δυστυχώς αυτό που κάνετε εσείς με το παρόν νομοσχέδιο, είναι να οδηγήσετε την τριτοβάθμια εκπαίδευση σε «ΤΕΙοποίηση» και όχι στην ουσιαστική αναβάθμισή της. Το μόνο που θέλετε, είναι να κατεδαφίσετε την τεχνολογική εκπαίδευση. Δεν σας ενδιαφέρει ότι οι παλιοί παραγόμενοι θεωρητικοί επιστήμονες θα στραφούν σε άλλους επαγγελματικούς χώρους, θα πάρουν ένα πτυχίο που δεν θα έχει αντίκρισμα και θα οδηγηθούν σίγουρα στο εξωτερικό μετά από τη μεγάλη κρίση που μαστίζει τη χώρα. Η εκπαιδευτική σας πολιτική, πραγματικά, αποπνέει παρελθόν. Έχει έντονη οσμή λαϊκισμού. Τι θα γίνουν όλα αυτά τα παιδιά από το ΤΕΙ που θα πάνε στο Πανεπιστήμιο και θα πάρουν ένα πτυχίο «μούφα»; Μέλημά σας δεν είναι η αναβάθμιση της εκπαίδευσης αλλά η ποδηγέτησή της. Μέλημά σας δεν είναι η ενίσχυση της δημόσιας παιδείας αλλά η χειραγώγησή της. Μέλημά σας δεν είναι η αντιμετώπιση των δυσλειτουργιών της υστέρησης των προβλημάτων του εκπαιδευτικού χώρου αλλά η χρησιμοποίηση των υπαρκτών προβλημάτων για την εξυπηρέτηση κοντόφθαλμων και μικροπολιτικών επιδιώξεων. Χωρίς κανένα σχέδιο, χωρίς καμμία μελέτη, χωρίς να συνδέετε τις προωθούμενες αλλαγές με τις πραγματικές ανάγκες της χώρας, της οικονομίας και της κοινωνίας, καταφεύγετε στα παιχνίδια αυτά με μοναδικό σκοπό τη δημιουργία εντυπώσεων και ψευδαισθήσεων. Κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα, αποτελεί μια τρανή απόδειξη του τρόπου με τον οποίον νομοθετείτε, αντιστρατευόμενοι τους βασικούς κανόνες του κοινοβουλευτισμού. Ας πάμε στην ουσία δύο - τριών άρθρων. Με ποιες μελέτες σκοπιμότητας ιδρύονται οι σχολές που ιδρύονται; Για ποιον λόγο δημιουργούνται νέες μονοτμηματικές σχολές; Με ποια λογική στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων εντάσσετε στην ίδια σχολή, δηλαδή στη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών, τα Τμήματα Ανώτατης Αγωγής και Φροντίδας στην Πρώιμη Παιδική Ηλικία, Ψυχολογίας και Μετάφρασης και Διερμηνείας; Απέναντι είναι στην Κέρκυρα. Με τις τόσες και τόσες σχολές που υπάρχουν στα άλλα λειτουργούντα πανεπιστήμια της χώρας, θα έπρεπε να προηγηθεί έρευνα, για το κατά πόσο ανταποκρίνεται ο αριθμός των παρεχόμενων πτυχίων στις θέσεις εργασίας στην ελληνική κοινωνία, γιατί τα πανεπιστήμια δεν είναι για να παράγουν στρατιές ανέργων. Το Τμήμα Μετάφρασης και Διερμηνείας μετά την Ηγουμενίτσα τι εξυπηρετεί τελικά; Επιπλέον κοντά στις τόσες νέες σχολές των πανεπιστημίων και στους πολλαπλάσιους νέους πανεπιστημιακούς διδάσκοντες, τώρα πρόκειται να ιδρυθούν και νέα ερευνητικά κέντρα, με στόχο να δημιουργηθούν πρόσθετες θέσεις εργασίας όπου θα προσληφθούν «ημέτεροι», προκειμένου να μας ψηφίσουν. Το κάναμε κι εμείς και μας ψήφισαν. Πείτε μας ποιο ακριβώς θα είναι το αντικείμενο εργασίας αυτών των ερευνητών και πώς θα αξιοποιούνται τα αποτελέσματα των εργασιών τους. Είστε έγκριτος πανεπιστημιακός. Οι εργασίες μας ξέρετε ότι δημοσιεύονται σε όλα τα περιοδικά του κόσμου. Πάμε να φτιάξουμε έναν πρόσθετο μηχανισμό. Τι έχουν προσφέρει οι εργασίες των Ελλήνων επιστημόνων τόσα χρόνια ; Έχει γίνει ποτέ αξιολόγηση; Η ανώτατη εκπαίδευση είναι συνυφασμένη με τις επαγγελματικές προοπτικές που δημιουργεί. Πώς εννοείτε, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, την αναβάθμιση της τεχνολογικής εκπαίδευσης, όταν δεν υπάρχει καμμία συνεκτική και εμπεριστατωμένη πρόβλεψη για τα επαγγελματικά τους δικαιώματα; Αυτό το ζήτημα που είναι πραγματικό, γιατί δεν βιάζεστε να το λύσετε; Αναφορικά με την ίδρυση μεταπτυχιακών εξ αποστάσεως σε ποσοστό έως 50% στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και το Ιόνιο Πανεπιστήμιο γιατί δεν το κάνουμε για όλους; Γιατί το δίνουμε σε εκείνα τα πανεπιστήμια και δεν το κάνουμε σε όλους; Τέλος, δεν μπορώ να μην αναφέρω ότι το νομοσχέδιο αυτό, πράγματι, πρωτοτυπεί όχι βέβαια με την καλή έννοια. Ενώ είναι ακοστολόγητο στο σύνολό του, υπάρχει ανάλυση μέρους των δαπανών που δεν αντιστοιχούν όμως στο κυρίως θέμα του, αφήνοντας ακοστολόγητες όλες τις σημαντικές και βασικές δαπάνες που θα απαιτηθούν για τη λειτουργία των πανεπιστημίων. Εξάλλου άλλοι έρχονται, ας το πληρώσουν αυτό! Μάλλον αυτή είναι η σκέψη. Η πολιτική της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο Υπουργείο Παιδείας συνιστά μνημείο επιζήμιων πολιτικών που υποβαθμίζουν την εκπαίδευση. Αδιαφορούν για τις σύγχρονες ανάγκες και απαιτήσεις. Αντιμετωπίζουν την εκπαιδευτική κοινότητα και τους γονείς ως όργανα για την προώθηση των στενών κομματικών της επιδιώξεων. Για όλα αυτά όλοι εσείς που θα ψηφίσετε αυτό το νομοσχέδιο, θα είστε υπόλογοι στον ελληνικό λαό. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Γρηγοράκο. Να δώσουμε τον λόγο στον κ. Βασιλειάδη. Κύριε Βασιλειάδη, ζητήσατε τον λόγο για να δώσετε κάποιες διευκρινήσεις σε σχέση με την τροπολογία που έχετε καταθέσει και η οποία, βέβαια, συζητήθηκε στην επιτροπή. Την υποστηρίξατε εκεί, αλλά ζητήσατε τον λόγο και θα σας τον δώσω. Θα σας παρακαλέσω, όμως, να είστε σύντομος, γιατί ήδη από τώρα ο χρόνος - ενημερώνω το Τμήμα - μπαίνει πιεστικά και θα δούμε το χρονοδιάγραμμα μετά.
Θα είμαι όσο πιο σύντομος γίνεται, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα έπαιρνα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε, εάν δεν υπήρχε μια προσωπική επίθεση εκ μέρους της κ. Καραμανλή και μια διαστρέβλωση της συγκεκριμένης διάταξης την οποία φέραμε προς ψήφιση. Κατ' αρχάς υπάρχει μια εμμονή με τη δήθεν αποδόμηση του νομικού πλαισίου που φέραμε, που έφερε ο Σταύρος Κοντονής ο προκάτοχός μου και άλλαξε τα θεσμικά και δικαιοδοτικά όργανα του ποδοσφαίρου. Δεν υπάρχει καμμία αποδόμηση, αλλά εμβάθυνση και αλλαγές, διόρθωση εν λειτουργία, βλέποντας πώς λειτουργεί το θέμα και σε συμφωνία με τους διεθνείς θεσμούς του ποδοσφαίρου, με τους οποίους έχουμε μια εξαιρετική συνεργασία. Η εκπρόσωπος, όμως, της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης βρήκε την ευκαιρία να κάνει μια επίθεση σχετικά με τα θέματα του ποδοσφαίρου συνολικά, η οποία συνεχίζει σε μια λογική θεάτρου του παραλόγου χωρίς ειρμό, χωρίς αρχή, μέση και τέλος και χωρίς για ακόμα μια φορά να πάρει θέση επί των βασικών ζητημάτων τα οποία κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε όλα αυτά τα χρόνια και συνεχίζουμε να αντιμετωπίζουμε, δίνοντας μάχες, δίνοντας συγκρούσεις και παίρνοντας πρωτοβουλίες. Δεν θα ήθελα, πραγματικά, να απαντήσω, αλλά όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός: «λαγός τη φτέρη έσειε, κακό της κεφαλής του». Δεν θα την ρωτήσω, λοιπόν, αν έχει ακούσει κάτι ή κάπου σχετικά με ένα σύστημα που το λέγανε «παράγκα». Δεν θα ρωτήσω, αν έχει ακούσει κάτι ή κάπου για ένα σκάνδαλο που το λέγανε «Κοριόπολις». Δεν θα ρωτήσω, εάν έχει ακούσει κάτι ή κάπου για ένα παρασύστημα με στημένους αγώνες. Δεν θα ρωτήσω, αν έχει ακούσει ή κάπου για κάποιες συμπλοκές στη λεωφόρο Λαυρίου με νεκρούς. Δεν θα ρωτήσω, εάν έχει ακούσει κάτι ή κάπου ότι πλέον το ελληνικό ποδόσφαιρο, η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, διέπεται από τον ελληνικό αθλητικό νόμο για πρώτη φορά. Δεν θα ρωτήσω, εάν καμώνεται πως έχει ξεχάσει τα ραπίσματα διαχρονικά από τις διεθνείς ομοσπονδίες, κάθε φορά που προσπάθησαν να θέσουν κανόνες - ακόμα και σωστούς - οι ελληνικές κυβερνήσεις. Η ανικανότητα άλλωστε στη διαπραγμάτευση είναι και γνωστή και παροιμιώδης. Τη βιώσαμε όλοι μας άλλωστε κατά τα πρώτα χρόνια της κρίσης και τώρα αρχίζουμε και ξεπερνάμε τα αποτελέσματά της. Δεν θα ρωτήσω, εάν έχει αντιληφθεί ότι οι διεθνείς ομοσπονδίες θεωρούν εταίρο και συνοδοιπόρο την ελληνική Κυβέρνηση, στην προσπάθεια να μπουν κανόνες στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Δεν θα ρωτήσω, εάν αντιλήφθηκε ότι τα θέματα ασφαλείας για το συνολικό νέο πλαίσιο δημιουργείται από κοινού με τους κορυφαίους ειδικούς της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, της ΟΥΕΦΑ. Δεν θα ρωτήσω, γιατί σας έπιασε αφωνία όταν θέσαμε τα ζητήματα των ευθυνών για το συγκεκριμένο ζήτημα των ποδοσφαιρικών ανωνύμων εταιρειών. Άλλωστε οι κορυφαίοι εξ αυτών είναι συνοδοιπόροι σας ή μάλλον καθοδηγητές σας στη χάραξη πολιτικής. Δεν θα ρωτήσω, αν αντιληφθήκατε ότι σπάσαμε τον δεσμό μεταξύ ΕΠΟ και διαιτησίας, ότι φέτος θα έχουμε μια ανεξάρτητη ΚΕΔ και ότι με πρωτοβουλίες μας το VAR θα είναι πραγματικότητα σε λίγους μήνες. Δεν θα ρωτήσω, πού πήγαν τα εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, είτε από τα ταμεία του κράτους είτε από τα ταμεία του ΟΠΑΠ, που δόθηκαν επί δεκαετίες στον ελληνικό αθλητισμό και σήμερα δεν έχουμε ούτε μια μεγάλη και σοβαρή υποδομή και έχουμε όλες τις ομοσπονδίες μας καταχρεωμένες και τις διοικήσεις τους στα όρια της ποινικής ευθύνης. Θα ζητήσω κάτι απλό. Να πείτε για μια φορά μια απλή τρισύλλαβη λέξη. Είναι εύκολο και νομίζω ότι δεν θα υπάρχει πρόβλημα για όποιον δεν έχει ούτε εξαρτήσεις ούτε κρυφή ατζέντα. Θα σας ζητήσω, λοιπόν, να πείτε τη λέξη «παράγκα». Να την πείτε και να δούμε πώς θα προχωρήσουμε την επόμενη μέρα. Να συζητήσουμε μετά με ειλικρίνεια και να σχεδιάσουμε την επόμενη μέρα. Με ανέξοδη κριτική δεν γίνεται τίποτα. Τις θεσμικές αλλαγές που έχουν γίνει κατά την τελευταία τριετία ούτε που θα μπορούσατε να τις φανταστείτε ούτε που θα μπορούσατε να τις κάνετε. Σίγουρα δεν θα μπορούσατε να τις εφαρμόσετε, γιατί απαιτούσαν συγκρούσεις, συγκρούσεις με τους συνομιλητές σας, με τους συνδαιτημόνες σας, με τους καθοδηγητές σας. Είναι όλα καλά; Προφανώς και όχι. Χρειάζεται πολλή δουλειά ακόμα. Συναινέσεις; Ευρύτατες. Όμως στα κομβικά ζητήματα υπάρχει πάντα μια αφωνία. Κατηγορηθήκαμε για την αναδιάρθρωση των επαγγελματικών πρωταθλημάτων και τις θέσεις που έχουμε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υφυπουργού]] Ποια είναι η θέση σας; Πόσες ομάδες αντέχει ο επαγγελματικός αθλητισμός; Με ποια κριτήρια και με ποιους όρους; Κληρονομήσαμε ένα διαλυμένο κράτος το δημιούργημά σας. Τραγωδίες σαν αυτή που βιώσαμε ό,τι και να λέτε, εμάς μας πεισμώνουν ακόμα περισσότερο για να δουλέψουμε ακόμα πιο σκληρά, να διορθώσουμε στρεβλώσεις δεκαετιών, για να φτιάξουμε μια χώρα που θα αξίζει σε μας και τα παιδιά μας. Με τα προβλήματα προχωράμε με το κεφάλι ψηλά. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υφυπουργό. Περνάμε στον κατάλογο των ομιλητών με πρώτη ομιλήτρια την κ. Θεοπεφτάτου Αφροδίτη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, κυρία συνάδελφε, πριν ανεβείτε στο Βήμα, θα πρότεινα στο Τμήμα να μειώσουμε τον χρόνο ομιλητών. Ο χρόνος είναι επτά λεπτά…
Όχι, κύριε Πρόεδρε. Να πάμε και αύριο αν χρειαστεί.
Ακούστε, αντικειμενικά υπάρχει ένα ζήτημα. [[Θόρυβος - Διαμαρτυρίες]] Αφήστε να σας εξηγήσω. Αν θέλετε, δείξτε κατανόηση ή συναίνεση. Από εκεί και πέρα σας λέω ξεκάθαρα ότι θα υπάρξει πρόβλημα, διότι οι Αντιπρόεδροι στο Προεδρείο και για τη σημερινή συνεδρίαση είναι τρεις, καθώς αυτό προβλέπεται. Υπάρχει μέριμνα να προεδρεύσουμε δύο φορές. Έτσι όπως είναι οι χρόνοι, όπως είναι οι ομιλητές, όπως προδιαγράφεται η συζήτηση με παρεμβάσεις Υπουργών, κοινοβουλευτικών, που είναι μέσα στο πλαίσιο, βεβαίως, της διαδικασίας, δεν θα επαρκούν οι Αντιπρόεδροι. Αποτελεί έκκληση, λοιπόν, του Προεδρείου προς εσάς, προς το Τμήμα, να δείξει μια κατανόηση. Μια πρώτη, λοιπόν, σκέψη ήταν να περιορίσουμε κατά δύο λεπτά τον χρόνο. Ε νομίζω ότι έχει γίνει πάρα πολλές φορές και δεν συντρέχει κάποιος ιδιαίτερα σοβαρός λόγος να μη γίνει. Στο κάτω κάτω - επιτρέψτε μου και αυτό - αν κάποιος ξεφύγει από τα πέντε λεπτά γιατί θέλει να πει όντως κάτι σημαντικό κατά τον ίδιο, θα υπάρξει η ανοχή του Προεδρείου. Όμως ας βάλουμε το πεντάλεπτο, να προσπαθήσουμε να το τηρήσουμε, για να διευκολύνετε και το Προεδρείο και τη συνεδρίαση.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο να κάνω μια πρόταση;
Τι θέλετε, κυρία Κεφαλίδου;
Στην προσπάθεια, πραγματικά, να συναινέσουμε όλοι σε αυτό που ζητάτε, έχω να κάνω μια πρόταση προς τον Υπουργό. Να συζητήσουμε τα άρθρα μέχρι το 15, που αφορούν την ίδρυση των δύο πανεπιστημίων, και ό,τι είναι εκτός διαβούλευσης να το αποσύρει, για να μπορέσουμε να συζητήσουμε επί της ουσίας. Διότι και fast forward διαδικασία και στην τούρλα του Σαββάτου να μην ξέρουμε τι ψηφίζουμε και να πέφτουν τροπολογίες βροχή και για σοβαρά θέματα - που το κατανοώ κι έτσι πρέπει να είναι - αλλά και για θέματα τα οποία μπορούν να πάνε σε άλλη διαδικασία, θεωρώ ότι είναι απαράδεκτο. Εάν δεχτεί, λοιπόν, το Υπουργείο, να συνεννοηθούμε και να κλείσουμε με το νομοσχέδιο μέχρι το άρθρο 15 που αφορά την τριτοβάθμια και να αφήσουμε όλα τα άλλα για μετά, πολύ ευχαρίστως να δούμε πώς μπορούμε να βοηθήσουμε. Δεν γίνεται, όμως, να τσουβαλιάζονται νομοσχέδια, διότι εδώ είναι σαν να είμαστε σε μια διαδικασία όπου έρχονται βροχή οι τροπολογίες και δεν γίνεται καμμία κουβέντα επί της ουσίας.
Κυρία Κεφαλίδου, το Προεδρείο κατέθεσε μια συγκεκριμένη πρόταση. Η δική σας με συγχωρείτε, αλλά δεν είναι πρόταση σε ό,τι αφορά τη διαχείριση του χρόνου από τους ίδιους τους ομιλητές. Με συγχωρείτε πάρα πολύ!
Είναι πρόταση, κύριε Πρόεδρε. Την προτείνω στον κύριο Υπουργό για να μας διευκολύνει.
Δηλαδή ζητάτε από τον Υπουργό να αποσύρει έναν αριθμό άρθρων, προκειμένου να αποφασίσουμε για το πεντάλεπτο. Με συγχωρείτε πάρα πολύ αλλά, τουλάχιστον, εγώ πρώτη φορά βιώνω τέτοια διαδικασία.
Κύριε Πρόεδρε, κι εμείς όμως πρώτη φορά ζούμε τέτοιες καταστάσεις.
Εάν συμφωνούμε, ας έχουμε την συναίνεση για το πεντάλεπτο, ώστε να ξεκινήσουμε και να μη χάνουμε χρόνο. Θερμή παράκληση να ξεκινήσουμε με την πρώτη ομιλήτρια. Ας πάμε, λοιπόν, στο πεντάλεπτο. Συμφωνούμε όλοι.
Δεν συμφωνούμε, κύριε Πρόεδρε, αλλά το κάνετε κατά πλειοψηφία.
Ωραία κατά πλειοψηφία. Ορίστε, κυρία Θεοπεφτάτου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όντως εδώ και δεκαετίες το θέμα της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης κυριαρχεί στον δημόσιο λόγο καθώς και στην επίδρασή της στην παραγωγική και κοινωνική διαδικασία. Ομολογουμένως η λέξη μεταρρύθμιση δημιουργεί σε εμάς τους Κεφαλλονίτες αρνητικούς συνειρμούς, γιατί η μεταρρύθμιση που έχουμε υπ' όψιν μας είναι αυτή του σχεδίου «ΑΘΗΝΑ», που κατήργησε εν μια νυκτί δύο τμήματα. Το σχέδιο νόμου, λοιπόν, που συζητάμε εντάσσεται στο πλαίσιο, βέβαια, αναβάθμισης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και στη δημιουργία ενός ενιαίου χώρου για την ανώτατη εκπαίδευση, θέλοντας να διορθώσει, βεβαίως, χρόνιες παθογένειες στον χώρο και επιχειρεί μια σειρά από μέτρα, ώστε και να αναβαθμιστούν αλλά και να διεθνοποιηθούν τα ΑΕΙ της χώρας στις σύγχρονες συνθήκες. Το Ιόνιο Πανεπιστήμιο, κύριε Υπουργέ - δεν ταιριάζει και με τις άλλες περιοχές που αναφέρθηκαν - είναι νησιωτικό και έχει αφ' ενός μεν την ιδιορρυθμία να είναι στο μεγάλο νησί οργανωμένο και συγκροτημένο και αφ' ετέρου ΤΕΙ να είναι στα τρία μικρότερα νησιά και από τα είκοσι τρία χρόνια που λειτουργούν, να έχουν εν μέρει αφεθεί. Επίσης να προσθέσουμε και το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ» που παρεμβλήθη. Σε ένα κείμενο θέσεων για τις κατευθύνσεις της Εθνικής Αναπτυξιακής Στρατηγικής 2014-2020 για την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της EUROSTAT δίνουν ότι τα Ιόνια έχουν πολύ χαμηλό ποσοστό αποφοίτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και αντίθετα πολύ υψηλότερο ποσοστό από το μέσο όρο της χώρας σε αποφοίτους της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Μέσα σε αυτό το κείμενο αναφερόταν ότι θα πρέπει τα δύο ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα των Ιονίων να παίξουν τον βασικό αναπτυξιακό ρόλο τους, τον βασικό μοχλό, δηλαδή, και για την οικονομία και για την κοινωνία των νησιών μας. Το σημαντικότερο είναι ότι έχει γίνει ένας ευρύς διάλογος, επιτροπές, συζητήσεις με τους αιρετούς και στις τοπικές κοινωνίες. Στη διαβούλευση κατατέθηκαν πολύ αξιόλογες απόψεις και, βεβαίως, αποτελεί ένα πρωτοποριακό εγχείρημα, αφού έτσι και αλλιώς το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής προέκυψε με τη συνέργεια των δύο ΤΕΙ. Θα ήθελα, επίσης, να σταθώ στο νέο τμήμα που συστήνεται στην Κεφαλλονιά, το Τμήμα Εθνομουσικολογίας, αφού τα δύο άλλα τμήματα ήδη υπάρχουν και αναβαθμίζονται. Είναι ένα τμήμα που συνδέει για πρώτη φορά την πολιτιστική μας κληρονομιά, την ιδιαίτερη μουσική παιδεία των Επτανήσων, την μοναδικότητα αυτή στον ελλαδικό χώρο. Βεβαίως επειδή υπάρχει μόνο σαν εξειδίκευση και στο ΕΚΠΑ και στο Θεσσαλονίκης, αποτελεί μια τελείως πρωτοποριακή προσπάθεια, ούτως ώστε να αναβαθμιστεί μέσα απ' αυτό το τμήμα και ο πολιτισμός των Επτανήσων. Και είναι σημαντικό να πούμε ότι θα περιβάλει και το υφιστάμενο τμήμα, το Τμήμα Ήχου και Μουσικών Οργάνων, που έχει πάρα πολύ σπουδαία πορεία στην Κεφαλλονιά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να τελειώσω, να είμαι σύντομη. Σέβομαι τον χρόνο, κύριε Πρόεδρε. Για εμάς η εκπαίδευση αποτελεί δημόσιο αγαθό και είναι χρέος μας να τη διαφυλάξουμε και να την αναβαθμίσουμε. Αποτελεί συστατικό στοιχείο ενός κράτους πρόνοιας, πάνω στο οποίο δημιουργούνται καλύτεροι πολίτες, καλύτερες κοινωνίες και είναι αδιαμφισβήτητη η συμβολή της στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της χώρας.
Ευχαριστούμε την κ. Θεοπεφτάτου για τη συνέπεια στον χρόνο. Τον λόγο έχει ο κ. Βασίλειος Γιόγιακας από τη Νέα Δημοκρατία. Μετά θα ακολουθήσει ο κ. Λοβέρδος από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη και μετά ο Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας, κ. Φωτάκης. Θα πάμε δηλαδή τρεις με τέσσερις ομιλητές, ένας Υπουργός Αναπληρωτής ή Υφυπουργός ή κοινοβουλευτικός κατ' επέκταση. Ελάτε, κύριε Γιόγιακα, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω κι εγώ να εκφράσω τη θλίψη μου για τις τραγικές καταστάσεις που έζησε η χώρα μας τις τελευταίες μέρες και, φυσικά, θα ήθελα να εκφράσω ιδιαίτερα τη στενοχώρια μας για την απώλεια μεγάλου αριθμού συμπατριωτών μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να ξεκινήσω με ένα θέμα που καίει χιλιάδες οικογένειες, μαθητές και γονείς σε όλη την Ελλάδα. Αν και λείπει ο κύριος Υπουργός, θεωρώ ότι είναι απαράδεκτο να έχουμε μπει στον Αύγουστο και ακόμα να μην έχει ανακοινωθεί το νέο σύστημα εισαγωγής στα πανεπιστήμια όπως το οραματίζεται ο κύριος Υπουργός. Υποτίθεται, σύμφωνα με τα όσα είπε ο κύριος Υπουργός στις 21 Ιουλίου, ότι μέσα στην εβδομάδα μετά από πάρα πολύ καιρό θα ανακοίνωνε το νέο σύστημα εισαγωγής στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Κύριοι Υπουργοί, για το νέο σύστημα έχουμε ακούσει διάφορα κατά καιρούς. Έχετε δημιουργήσει σύγχυση και αβεβαιότητα. Σταματήστε επιτέλους, σας παρακαλούμε, να παίζετε με την αγωνία και τα σχέδια των μαθητών και των οικογενειών τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έπρεπε να περιμένουμε τον Αύγουστο όχι μόνο για να μάθουμε για τις πανελλήνιες και αν μάθουμε, αλλά και για να έλθει προς ψήφιση το νομοσχέδιο για τα δύο πανεπιστήμια. Είχαν προηγηθεί αρκετοί μήνες όπου το Υπουργείο έπαιζε κρυφτό με καθηγητές, φοιτητές και φορείς των τοπικών κοινωνιών σχετικά με την οριστική τύχη διαφόρων τμημάτων, ακούγοντας από διάφορα αρμόδια και αναρμόδια χείλη πότε το ένα και πότε το άλλο. Σχετικά με αυτό που αφορά και το Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης Επιχειρήσεων του ΤΕΙ Ηπείρου στην Ηγουμενίτσα, μάθαμε στην αρχή ότι θα καταργηθεί, γιατί η επιτροπή έκρινε ότι δεν είναι ακαδημαϊκά βιώσιμο. Στη συνέχεια έγινε δεκτή η πρόταση να λειτουργήσει στη θέση του ένα Τμήμα Διαπολιτισμικής Επικοινωνίας, το οποίο στη συνέχεια άλλαξε όνομα και έγινε Τμήμα Μετάφρασης και Διερμηνείας, ένα νέο τμήμα που η λειτουργία του παραπέμφθηκε στις ελληνικές καλένδες, γιατί αρχικά προβλεπόταν να λειτουργήσει κάποια στιγμή μετά το 2020 κι αν και εφόσον είχε κριθεί ότι υπάρχουν οι υποδομές και το εκπαιδευτικό προσωπικό κι αφού οι διδάσκοντες του σημερινού τμήματος θα είχαν μεταφερθεί σε άλλα τμήματα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Είναι δηλαδή ένα τμήμα που κινδύνευε να μείνει στα χαρτιά. Τουλάχιστον καταλάβατε ότι δεν υπήρχε λόγος να αφεθεί στο αόριστο μέλλον η λειτουργία του νέου τμήματος στην Ηγουμενίτσα. Πιστεύω όμως ότι η αλλαγή της τελευταίας στιγμής που κάνατε, δηλαδή να έχει λειτουργήσει το τμήμα αυτό μέχρι το φθινόπωρο του 2021 και αυτή δεν είναι καλή. Γιατί; Γιατί υπάρχει δυνατότητα, σύμφωνα με το ακαδημαϊκό σκεπτικό και όλων των προϋποθέσεων, να λειτουργήσει από τη σχολική χρονιά 2018-2019, όπως και για τον ίδιο λόγο λειτουργούν αντίστοιχα καινούργια τμήματα στην πόλη των Ιωαννίνων. Όπως ακριβώς, λοιπόν, προβλέπεται και για τα άλλα οκτώ νέα τμήματα, θέλουμε, πιστεύουμε και διεκδικούμε να λειτουργήσει και στην πόλη της Ηγουμενίτσας τη σχολική περίοδο 2018-2019. Όπως είπε ο κύριος Υπουργός, δέχθηκε να δώσει σαράντα δύο καινούργιες θέσεις μελών ΔΕΠ στο Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων. Άρα υπάρχει δυνατότητα να πλαισιωθεί το καινούργιο τμήμα της Ηγουμενίτσας, της Θεσπρωτίας, με το επιπλέον προσωπικό που χρειάζεται. Στο σημερινό Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων στην Ηγουμενίτσα υπάρχει το διδακτικό προσωπικό και το επιστημονικό υπόβαθρο, ώστε να μπορεί να διαμορφωθεί με γρήγορους ρυθμούς το πρόγραμμα σπουδών και να ολοκληρωθεί η στελέχωση του νέου τμήματος. Υπάρχει σήμερα, όπως ίσως γνωρίζετε, κατεύθυνση Εφαρμοσμένων Ξένων Γλωσσών στη διοίκηση και στην οικονομία με δύο ξένες γλώσσες, σε πολύ καλό επίπεδο, με μεταφράσεις νομικών και οικονομικών κειμένων και γενικότερα με γνωστικό αντικείμενο που συμπίπτει αρκετά με αυτό του νέου τμήματος. Με λίγα λόγια υπάρχουν και η εμπειρία και η τεχνογνωσία και οι υποδομές για να λειτουργήσει το νέο τμήμα. Κάτι ανάλογο γίνεται άλλωστε με το σπάσιμο και τη λειτουργία Τμημάτων Φιλοσοφίας και Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων από το φθινόπωρο του 2019. Σας καλώ, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, να πάρετε μία απόφαση που δεν είναι πολιτική, αλλά στηρίζεται σε ισχυρά ακαδημαϊκά επιχειρήματα. Γιατί σε αυτό το σημείο συμφωνώ μαζί σας, όταν επικαλείστε πάνω απ' όλα τα ακαδημαϊκά επιχειρήματα. Οι όποιες αποφάσεις πρέπει να γίνονται μόνο με ακαδημαϊκά κριτήρια. Αυτά υπερασπιζόμαστε σήμερα εδώ. Υπερασπιζόμαστε τη συνέχεια και την εξέλιξη μιας εκπαιδευτικής μονάδας, που έχει να επιδείξει πλούσια επιστημονική, επιμορφωτική κι αναπτυξιακή δραστηριότητα, που έχει συνδεθεί και συνεργάζεται με τοπικούς φορείς και πανεπιστημιακά ιδρύματα στο εξωτερικό. Εάν, πράγματι λοιπόν, πιστεύετε ότι με τη νέα δομή των δύο πανεπιστημίων αναβαθμίζετε την τριτοβάθμια εκπαίδευση, δώστε τη δυνατότητα ώστε το σχέδιό σας να «τρέξει» πιο γρήγορα όπου αυτό μπορεί να γίνει, και να κριθεί ανάλογα για το αν και πόσο θα πετύχει. Οποιαδήποτε αναβολή ή καθυστέρηση θα είναι σε βάρος και των σημερινών διδασκόντων αλλά και των μελλοντικών φοιτητών. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Λοβέρδος από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη και μετά, όπως είπαμε, ο Αναπληρωτής Υπουργός κ. Φωτάκης. Θα ακολουθήσουν τρεις ομιλητές Βουλευτές και μετά η κ. Τζούφη.
Κύριε Πρόεδρε, κι εγώ είχα ζητήσει τον λόγο.
Ξέχασα και τον κ. Φάμελλο ο οποίος θέλει να υποστηρίξει την τροπολογία του. Αν δεν υπάρχει πρόβλημα και συμφωνεί και ο κ. Φωτάκης, θα σας δώσω τον λόγο μετά τον κ. Λοβέρδο. Κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, αναφέρθηκε η κ. Κεφαλίδου στην έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής ειδικά στη σελίδα 6 σημείο γ΄ και της απάντησε ο αρμόδιος Υπουργός με τα επιχειρήματά του. Προφανώς δεν είναι νομικός και δεν καταλαβαίνει. Έχει, όμως, νομικούς συμβούλους. Η σελίδα 6 σημείο γ΄ είναι πάρα πολύ σαφής. Λέει ότι έννοια μετατροπής δεν υπάρχει. Εννοείται αναβάθμιση εδώ και καιρό. Η αναβάθμιση απαιτεί κριτήρια. Τα κριτήρια πρέπει να θεμελιώνονται. Προαπαιτεί αξιολόγηση. Κι όλα αυτά, εννοεί, δεν υπάρχουν. Αυτό είναι το επιχείρημα που άρθρωσε η συνάδελφος. Παρακαλώ τον Υπουργό να το δει δεύτερη φορά. Γιατί αν δεν το δει, εμείς θα λέμε ότι τα πτύελα τα καταλαβαίνει για σταγόνες βροχής ο αρμόδιος Υπουργός. Τώρα σε ό,τι αφορά την τροπολογία που είδαμε τώρα, προ ολίγου, με πάρα πολλά άρθρα και που, κυρίως, αναφέρεται σε θέματα της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπάρχει μία διάταξη, αυτοτελές άρθρο, που έχει να κάνει με το όριο ηλικίας του μουφτή. Ακούστε. Υπάρχει ένα ερώτημα εδώ, που πρωτίστως τίθεται και αφορά τη λεγομένη αποσπασματικότητα. Προ επτά μηνών έφερε τροπολογία ή σχέδιο νόμου - δεν θυμάμαι - ο ίδιος ο Υπουργός και ρύθμισε τα θέματα που σχετίζονται με τη δικαιοδοσία του μουφτή, η οποία εκκινεί από τη στιγμή που όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη συμφωνούν να είναι αυτός ο δικαστής τους. Είπαμε ναι. Φέρνει τώρα, επτά μήνες μετά, - και ενώ ακόμα δεν εξεδόθη το προεδρικό διάταγμα με το οποίο θα εφαρμοστεί εκείνη η νομοθετική επιλογή - ρύθμιση και λέει οι μουφτήδες να έχουν το όριο ηλικίας των υπολοίπων δικαστών. Είναι σωστό. Το στηρίζουμε. Ωστόσο αναρωτιόμαστε. Αντιλαμβάνεται ότι οι προηγούμενες δηλώσεις του περί εκλογής μουφτή δεν ισχύουν πια; Διότι όταν εξομοιώνεις απολύτως αυτό το δικαιοδοτικό όργανο με τα υπόλοιπα της Ελληνικής Δημοκρατίας, θα το εξομοιώσεις και ως προς την ανάδειξή του. Εκλογή δικαστή στην Ελλάδα δεν έχουμε και σωστά. Και υπάρχει και συνταγματικό πρόβλημα ως προς αυτό. Σωστά, επίσης, γίνεται και η ρύθμιση που σχετίζεται με τους ιεροδιδασκάλους, έναν θεσμό που εμείς είχαμε καθιερώσει και ο οποίος πέτυχε. Παρ' ότι τότε ο ΣΥΡΙΖΑ κραύγαζε μαζί με την Τουρκία και έλεγε όχι στον θεσμό αυτόν, εμείς τον θεσπίσαμε και πέτυχε. Και σωστά τώρα λέει να παραταθεί η θητεία τους, διότι οι άνθρωποι αυτοί πρέπει να φύγουν. Και ταυτοχρόνως η κατεύθυνση μουσουλμανικών σπουδών του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης δεν έχει αναδείξει έναν αριθμό κοντά στους εκατό αποφοίτους, ούτως ώστε να καταλάβουν αυτές τις θέσεις. Είναι σωστό. Και αυτή την κατεύθυνση είχα στηρίξει και προσωπικά, χωρίς να είμαι αρμόδιος ως Υπουργός Παιδείας τότε να την θεσπίσω, γιατί αυτά τα θέματα τα ρυθμίζει το πανεπιστήμιο με την αυτοτέλειά του, και το ΑΠΘ έτσι ακριβώς έκανε. Τώρα σχετικά με τις τροπολογίες που αφορούν τις πυρκαγιές και τη συμφορά που έχει πλήξει εκατοντάδες οικογένειες και την εκατόμβη των νεκρών, θέλω να πω ορισμένα πράγματα. Εδώ παρελαύνουν ένοχοι Υπουργοί - πολιτικώς εννοώ - , με τροπολογίες. Και θέλω να πω με την ευκαιρία αυτή, αποσαφηνίζοντας τους όρους και χωρίς να κοροϊδεύουμε κανέναν, ότι η υπουργική ευθύνη έχει τρεις και όχι τέσσερις ή δύο εκδοχές. Η μία είναι η ποινική, όπου προβλέπεται η σχετική ποινική τιμωρία. Η δεύτερη είναι η συνυφασμένη με αυτή αστική, που σημαίνει ότι ο Υπουργός ατομικώς - εάν ευθύνεται και έχει ποινικά αποδειχθεί - πρέπει να πληρώσει, να τα βγάλει από την τσέπη του. Και η τρίτη - που είναι και η ισχυρότερη - είναι η πολιτική, που οδηγεί σε παραίτηση όταν γίνει αποδεκτή και ομολογηθεί από τον ίδιο τον πολιτικώς υπεύθυνο. Και εάν αυτός δεν το κάνει, τότε έχει η Βουλή τη δυνατότητα της πρότασης μομφής. Στην προκείμενη περίπτωση ο ίδιος ο Πρωθυπουργός αποδέχθηκε ότι φέρει ακέραιη την πολιτική ευθύνη και παραιτούμενος - γιατί αυτό ολοκληρώνει τη φράση του - οι Υπουργοί αυτοί σήμερα δεν έπρεπε να είναι εδώ. Ακολουθούν την παραίτηση του Πρωθυπουργού. Αυτά λένε οι κανόνες που έχουμε περιβάλει με συνταγματική ισχύ στην Ελλάδα, στο Ηνωμένο Βασίλειο, σε όλες τις χώρες του πλανήτη που έχουν κοινοβουλευτικό πολίτευμα και που οι λαοί αναδεικνύουν υπεύθυνες δημοκρατικές εξουσίες και όχι σαν και αυτές τις σημερινές εδώ, που λέει ότι έχει πολιτική ευθύνη και συνεχίζει σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Και, κύριε Πρόεδρε, κλείνω. Δεν είναι η μέρα γι' αυτή τη συζήτηση. Βλέπετε, όμως, ότι παρελαύνουν τόσοι Υπουργοί εδώ - ένοχοι, που όφειλαν να μην είναι στις θέσεις τους αυτή τη στιγμή - και μας λένε πόσα πράγματα θα κάνουν από εδώ και πέρα, ενώ είναι τέσσερα χρόνια Υπουργοί. Και εμείς τους λέμε - και αυτό αφορά και Υπουργούς και περιφερειάρχες - για όλα όσα δεν έγιναν εγκαίρως, όπως η εκκένωση, η εκτίμηση των πραγματικών καταστάσεων ενώπιον του ελληνικού λαού, που έγινε με τρόπο κάλυψης γεγονότων τα οποία ήξεραν. Αναφέρομαι σε αυτή την τραγική σύσκεψη ενός σχηματισμού του Υπουργικού Συμβουλίου υπό τον Πρωθυπουργό, που όλοι τους ήξεραν ότι έχουν νεκρούς και έκαναν σαν να μην ξέρουν τι συμβαίνει, για να μπορέσουν να διευθετήσουν καλύτερα τις επικοινωνιακές τους λογικές και αναφέρομαι στα όσα είπαν, ότι φταίνε οι άνθρωποι, όλα όσα είπαν ότι τώρα πια με τη λογική της κατεδάφισης των αυθαιρέτων θα τα λύσουν - τα όσα, τα όσα είπαν! - και κυρίως στην επίθεση στα ΜΜΕ. Ενώ η Αντιπολίτευση όλη η Αντιπολίτευση, όλα τα κόμματα, κύριε Πρόεδρε, επί τρεις ημέρες δεν είπαν λέξη, πενθούντες, πραγματικά, όλοι και όλες για τα θέματα που έχουν να κάνουν με τους ανθρώπους που χάθηκαν εκεί, η Κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή, από το Σεράγεβο, πολιτικολογούσε. Ο Πρωθυπουργός μιλούσε από εκεί για ασύμμετρες απειλές και γεγονότα που τον προβληματίζουν, για τις πολλές εστίες…
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Το βράδυ συσκέψεις, κύριε Πρόεδρε, οι ψευδοσυσκέψεις, στη συνέχεια ότι φταίνε τα κανάλια και τώρα πια έχουμε τα λεγόμενα περί αυθαιρέτων, που φέρνουν οι ένοχοι Υπουργοί. Άκουσα τον κ. Σταθάκη το πρωί, που και ο ίδιος νομίζω ότι νομιμοποίησε αυθαίρετα πριν από λίγους μήνες…
Όχι, δεν έγινε.
Ναι, έγινε.
Βεβαίως! Και ο Υπουργός Ναυτιλίας υπέγραψε επίσης, ο οποίος δεν μας είπε γιατί - όπως λέει ο καθηγητής Θανάσης Διαμαντόπουλος, προσωπικός μου φίλος και συνάδελφός μου που ήταν εκεί στο Κόκκινο Λιμανάκι μέσα στα νερά - μέχρι το βράδυ στις 11.00΄ η ώρα δεν είχε πάει σκάφος του Λιμενικού; Όλα αυτά, κύριε Πρόεδρε, πρέπει να απαντηθούν. Με ρητορείες, κροκοδείλια δάκρυα, μετάθεση ευθυνών και θεωρίες, πραγματικά, παράλογες, αντιθεσμικές περί πολιτικής ευθύνης, οι ευθύνες οι πραγματικές δεν παραμερίζονται. Θα τις πληρώσουν ακέραιες ενώπιον του ελληνικού λαού.
Τον λόγο έχει ο κ. Φάμελλος, για να υποστηρίξει την τροπολογία του. Πέντε λεπτά, κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι επαρκούν.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι μεγάλο το φορτίο μιας τοποθέτησης στην Αντιπροσωπεία των Ελλήνων μετά από την απώλεια τόσων ανθρώπινων ζωών και προφανώς και ο σεβασμός στη μνήμη των ανθρώπων αλλά και η συμπαράσταση σε όλους τους υπόλοιπους και τους συγγενείς τους αλλά και αυτούς που έχουν δει και τις περιουσίες και τη ζωή τους να είναι σε μεγάλο κίνδυνο, οφείλει να χαρακτηρίζει και την τοποθέτησή μας. Γι' αυτό και χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή και για τη δημοκρατική, αν θέλετε, προάσπιση αυτής της συζήτησης, διότι μια πιθανή τυμβωρυχία από πολιτικούς και δημοσιογραφικούς δρόμους πρέπει να μας βρίσκει προετοιμασμένους και αντίθετους. Τι είναι όμως πολιτική ευθύνη; Πολιτική ευθύνη σημαίνει να αντιμετωπίσουμε και να χρεώσουμε αλλά και να αναστείλουμε τις αιτίες που οδήγησαν στον χαμό των συνανθρώπων μας, αλλά και να βεβαιώσουμε ότι κανένας πολίτης ξανά δεν θα εγκλωβιστεί σε μία μάντρα ή σε ένα ρέμα για να κινδυνεύσει η ζωή του. Από τη μεριά μας, λοιπόν, θα μου επιτρέψετε κύριε Πρόεδρε, μόνο σε θέματα αρμοδιότητάς μου να τοποθετηθώ και να μην παρασυρθώ σε έναν κατήφορο, κατά την άποψή μου, εκμετάλλευσης του πόνου και της αξίας της ανθρώπινης ζωής και της απώλειας για πρόσκαιρες πολιτικές εντυπώσεις, που δυστυχώς διατυπώνονται και εδώ. Τα λόγια, όμως, δεν έχουν ιδιαίτερη αξία μπροστά στα έργα. Η Κυβέρνησή μας για να αναστείλει τις ουσιαστικές αιτίες των προβλημάτων, έχει προχωρήσει σε θεσμικές μεταρρυθμίσεις, στον τομέα τουλάχιστον του δικού μου χαρτοφυλακίου, όσον αφορά τους δασικούς χάρτες, οι οποίοι καθυστερούσαν τουλάχιστον σαράντα χρόνια και η καθυστέρηση αυτή που ήταν επιλογή των προηγούμενων κυβερνήσεων, δημιούργησε σοβαρά προβλήματα και στην περιοχή της ανατολικής Αττικής αλλά και συνολικά. Όμως η δική μας Κυβέρνηση έχει φέρει δύο φορές στη Βουλή τη συζήτηση για τη δασική στρατηγική, για να συζητήσουμε για πρόληψη επιτέλους και όχι για να τρέχουμε εκ των υστέρων με πολύ μεγάλο κόστος και ζωής και κοινωνίας και οικονομικό. Βέβαια αυτή η Κυβέρνηση ανακάλυψε στα συρτάρια των Υπουργείων τα σχέδια διαχείρισης κινδύνου πλημμύρας που το 2012 μπήκαν στα συρτάρια και τα κύρωσε και έχουμε σχέδια διαχείρισης κινδύνου πλημμύρας στη χώρα μας, όπως επίσης εμείς νομοθετήσαμε με τον νέο νόμο για τη δόμηση το Παρατηρητήριο Αυθαιρέτων, για να ξεκολλήσουν οι διαδικασίες αυθαίρετων κατασκευών, που επίσης επί εικοσαετίες υπάρχουν σε εκκρεμότητα. Δυστυχώς ανακαλύψαμε αυτές τις ημέρες τελεσίδικες αποφάσεις κατεδαφίσεων στη Ραφήνα και στη Νέα Μάκρη που έχουν εικοσαετή παραμονή στα γραφεία των υπηρεσιών. Και ρωτάω. Ποιος ήταν υπεύθυνος γι' αυτό και ποια είναι η πραγματική ευθύνη και ποιος την αναλαμβάνει και ποιος τη χρεώνεται; Εμείς θα αναλάβουμε την ευθύνη για αυτά που μας αναλογούν και θα προχωρήσουμε σε άμεσα μέτρα, με τροπολογία που θα έρθει σε λίγο. Όμως, σήμερα, συζητάμε την τροπολογία των δασικών χαρτών, που έχουμε εισάγει εμείς. Γιατί το τιτάνιο έργο των δασικών χαρτών είναι ένα ουσιαστικό μέτρο πρόληψης, ευνοεί τη χωροταξική τακτοποίηση, αλλά και την αναγνώριση του πού είναι το δάσος και πού είναι η αυθαιρεσία. Θέλω να θέσω μια ερώτηση. Ποιος διαφωνεί στην Ελλάδα ότι η μη υλοποίηση του έργου των δασικών χαρτών ήταν μόνο και μόνο για να αποκρύψουν τις αυθαιρεσίες στη δασική νομοθεσία και στη δόμηση; Υπήρχε άλλος λόγος που καθυστερούσαν οι δασικοί χάρτες στην Ελλάδα; Όλη η κοινωνία το γνωρίζει. Ας μην κρυβόμαστε. Αυτό γινόταν και στην ανατολική Αττική. Προφανώς, δεν είναι ισότιμο με την ανθρώπινη ζωή. Με τίποτα δεν θα το βάλω σε συζήτηση και σε αντιπαράθεση με την αξία της ζωής, αλλά μην υποκύπτουμε σε πολιτικά λάθη, που είναι δημοκρατικά λάθη. Εμείς, λοιπόν, έχουμε προχωρήσει. Έχουμε αναρτήσει για το 35% της χώρας τους δασικούς χάρτες. Κυρώσαμε ήδη το 32%. Φέτος αναρτήσαμε ήδη 12% επιπλέον και θα φτάσουμε στο 17% μέχρι το τέλος. Έχουμε ήδη συμβασιοποιήσει όλο το υπόλοιπο 45%, γιατί δεν υπήρχε καν σε μελέτη. Και αυτό είναι πράξη, δεν είναι λόγια. Όμως, τι έχει γίνει στην Αττική; Δεν σας ενδιαφέρει να μάθετε τι έχει γίνει στην Αττική με τους χάρτες, που είχαμε αυτό το σοβαρό πρόβλημα και δυτικά και ανατολικά; Οι δασικοί χάρτες στην ανατολική Αττική ανατέθηκαν το 2008, παραλήφθηκαν το 2010, πληρώθηκαν από την τότε κυβέρνηση και δεν αναρτήθηκαν. Η ερώτηση είναι: γιατί; Ποια ήταν η πολιτική ευθύνη των πολιτικών που ανέθεσαν, είχαν το εργαλείο από τη δασική νομοθεσία για να καταπολεμήσουν την αυθαιρεσία και δεν ανήρτησαν ούτε κύρωσαν τους δασικούς χάρτες; Μόνο πέντε δήμοι έστειλαν τότε στοιχεία: Πεντέλη, Νέα Πεντέλη, Μαραθώνας, Φυλή, Κηφισιά και Δροσιά. Πρέπει να τους αναφέρουμε, γιατί ήταν συνεπείς με το Σύνταγμα. Όλοι οι υπόλοιποι δεν ήταν, αλλά οι κυβερνήσεις και οι Υπουργοί δεν έκαναν τίποτα για όλους τους υπόλοιπους. Και ήρθε αυτή η Κυβέρνηση και ολοκλήρωσε το θέμα των δασικών χαρτών. Δεν χρειάζεται πλέον νέος δασικός χάρτης στην Αττική. Μέσα στο 2018 θα έχουν αναρτηθεί όλοι στην Αττική, γιατί το 50% έχει αναρτηθεί από πέρυσι. Αυτές είναι οι διαφορές. Αυτά είναι πρακτικά, συγκεκριμένα και τα βλέπουν οι πολίτες, είναι αναρτημένα. Γιατί όταν ήρθε η Νέα Δημοκρατία το 2013, μετέφερε την αρμοδιότητα των δασικών χαρτών στην «ΕΚΧΑ Α.Ε.» και από τότε δεν έγινε τίποτα. Και έπρεπε να έρθει η δική μας, αν θέλετε, προσπάθεια, για να επαναφέρουμε ξανά τη ροή όπως πρέπει. Το 2017 αναρτήθηκαν χάρτες στον Βαρνάβα, στο Γραμματικό, στο Καπανδρίτι, που είναι δύσκολες περιοχές. Γιατί δεν λέμε τίποτα για αυτό; Όπως και από την άλλη μεριά, στην Πετρούπολη, στο Χαϊδάρι, στο Καματερό, στον Ασπρόπυργο, στο Ίλιον, το 2018 «σηκώθηκαν» ήδη χάρτες, στον Ωρωπό, στο Συκάμινο, στον Κάλαμο, στο Μαρκόπουλο. Και ήδη από την άλλη μεριά, στον Κορυδαλλό, στην Ελευσίνα. Και τώρα στην Αγία Παρασκευή, στα Βριλήσσια, στην Ανθούσα, στην Παλλήνη, στον Γέρακα, τώρα είναι αναρτημένοι οι χάρτες αυτοί. Γιατί δεν αναρτήθηκαν, ενώ παραλήφθηκαν από το Υπουργείο Περιβάλλοντος το 2010 και αφορούν στην περιοχή που είχαμε και θύματα; Αυτό, όμως, που θέλω να πω είναι ότι πρέπει να βρεθεί λύση με τη συμφωνία όλων μας. Είναι ήδη προς ανάρτηση όλοι οι υπόλοιποι χάρτες στην υπόλοιπη Αττική. Με την τροπολογία την οποία εισάγουμε έχουμε ζητήσει να δοθεί μια παράταση μέχρι τις 10 Σεπτεμβρίου, γιατί υπάρχουν περιοχές που λόγω του καλοκαιριού επισκέπτεται κόσμος από το εξωτερικό και κάποιες είχαν και πυρκαγιά αυτές τις μέρες. Πρέπει να δώσουμε χρόνο, για να γίνουν οι αντιρρήσεις - όχι να σταματήσουν οι δασικοί χάρτες - μέχρι τις 10 Σεπτεμβρίου. Θα δώσουμε και τον χρόνο να έρθουν οι δήμοι να υποβάλουν τις οικιστικές πυκνώσεις, διότι δυστυχώς από το σύνολο των δήμων έχουμε δεκαπέντε με εκκρεμότητα - θα τους καταθέσω αν χρειαστεί για τα Πρακτικά - και είκοσι εννέα που δεν έχουν κάνει καμμία προσαρμογή των στοιχείων στις οικιστικές πυκνώσεις. Πρέπει να επιταχύνουμε, διότι στην περιοχή που είχαμε, δυστυχώς, αυτή τη μεγάλη τραγωδία, υπάρχουν δήμοι που έχουν υποβάλει λανθασμένα οικιστικά όρια, δεν έχουν υποβάλει οικιστικές πυκνώσεις και έχουν και εκτός σχεδίου δόμηση. Πρέπει να το λύσουμε αυτό το πρόβλημα στη χώρα μας. Από αυτή την άποψη, λοιπόν, θα πρέπει να επιταχύνουμε, διότι δυστυχώς από τον έλεγχο που έχουν κάνει οι επιθεωρητές περιβάλλοντος και οι επιθεωρητές δόμησης στην περιοχή, διαπιστώσαμε ότι υπάρχουν και υπόβαθρα δασικής νομοθεσίας στα τεμάχια, στις εκτάσεις όπου έχασαν τη ζωή τους πολλοί συνάνθρωποί μας. Ανακοινώσαμε σήμερα - και τελειώνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε - ότι στην έκταση στην οποία βρήκαν τραγικό θάνατο οι είκοσι έξι συμπολίτες μας, διαπιστώσαμε ότι υπήρχαν αυθαίρετες κατασκευές, οι οποίες ποτέ δεν νομιμοποιήθηκαν - όλης της έκτασης αυτής - και ότι η έκταση αυτή είναι διακατεχόμενη δημόσια δασική και στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο έχει δικαιωθεί το δημόσιο ως προς τον δασικό της χαρακτήρα. Διαπιστώσαμε, δυστυχώς, ότι είναι στο προεδρικό διάταγμα χρήσεων γης που επιτρέπει μόνο χρήση εξυπηρέτησης λουόμενων και όχι οποιαδήποτε κατασκευή πρώτης ή δεύτερης κατοικίας και επίσης ότι οι περιφράξεις και τα περιτοιχίσματα είναι εντός της ζώνης παραλίας - αιγιαλού. Αναφέρομαι στα οκτώ μέτρα που είναι ο δημόσιος χώρος. Επιπλέον, παραβιάζουν το άρθρο 23 του νόμου Τρίτση, του ν.1337/1983, που απαγορεύει την περίφραξη και την περιτοίχιση σε κάποια απόσταση από τον αιγιαλό και την παραλία. Αυτά είναι ζητήματα που έπρεπε οι υπηρεσίες δόμησης να τα έχουν βρει. Δεν είναι υπηρεσίες του κράτους, είναι υπηρεσίες της αυτοδιοίκησης. Υπάρχουν ήδη δικαστήρια. Όλα αυτά πρέπει να τα χρησιμοποιούμε ως Αντιπροσωπεία σαν διδάγματα για να μην ξανασυμβούν. Γι' αυτό λοιπόν, ζητάμε τη στήριξη όλων για να ολοκληρωθεί το έργο των δασικών χαρτών και να επιταχύνουμε τη διαδικασία που θα επιλύσει μια για πάντα το θέμα της αυθαιρεσίας. Ό,τι και να κάνουμε βέβαια - οφείλω να ξαναγυρίσω σε αυτό, κύριε Πρόεδρε και με συγχωρείτε - δεν μπορούμε να αποκαταστήσουμε την ανθρώπινη ζωή. Γι' αυτό και είναι τραγικό και συγκλονιστικό να μιλάμε για αυτά τα θέματα από το Βήμα της Βουλής. Θα ήθελα, λοιπόν, να έχουμε όλοι μαζί μια ενωμένη στάση και να ξεπεράσουμε την πολιτική εκμετάλλευση, να λύσουμε το πραγματικό πρόβλημα της ζωής και της προόδου στη χώρα. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο θα λάβει ο Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Κωνσταντίνος Φωτάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς θέλω κι εγώ να πω ότι δεν θα παρακολουθήσω τον κ. Λοβέρδο σε αυτήν την έξαρση τυμβωρυχίας που χαρακτήρισε την παρέμβασή του. Η Κυβέρνηση αυτή διά στόματος του Πρωθυπουργού ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για τα τραγικά γεγονότα. Απομένει να δούμε, όταν αυτά διερευνηθούν μέχρι τέλους, τι θα κάνουν οι κυβερνήσεις που προηγήθηκαν και που έχουν κι αυτές το μερτικό τους στην ευθύνη. Θα συμφωνήσω απόλυτα με τον συνάδελφο τον κ. Φάμελλο σε όσα είπε. Αυτή τη στιγμή δύο πράγματα προέχουν: πρώτον, τα έργα και όχι τα λόγια. Δεύτερον, προέχει να σταθούμε κοντά ο ένας στον άλλον, διότι κανένας δεν περισσεύει. Τώρα, θα ήθελα να επικεντρωθώ για λόγους οικονομίας χρόνου σε δύο από τις καινοτομικές παρεμβάσεις που περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο. Η μία είναι αυτή που αφορά την ένταξη των ΤΕΙ στα πανεπιστήμια. Η δεύτερη αφορά την ίδρυση πανεπιστημιακών ερευνητικών κέντρων. Πρόκειται για βαθιά μεταρρυθμιστικές παρεμβάσεις που συντελούν στο νέο παραγωγικό πρότυπο που χρειάζεται η χώρα, αυτό που θα βασίζεται στην οικονομία της γνώσης. Ακόμη περισσότερο, αυτό που νομίζω ότι κάνουν αυτές οι παρεμβάσεις είναι ότι συντελούν στη διαμόρφωση του τοπίου που διαγράφεται με την επερχόμενη, λεγόμενη τέταρτη βιομηχανική επανάσταση. Κι εδώ, θα πρέπει πολύ σοβαρά να δούμε - θα το κάνει αυτό η Κυβέρνηση - ποιος θα είναι ο ρόλος σε αυτό το νέο τοπίο, το οποίο θα χαρακτηρίζεται από την επίδραση των νέων τεχνολογιών στα μέσα και στον τρόπο παραγωγής. Θα ήθελα να σημειώσω ότι στη Φυσική η αδράνεια είναι μία δύναμη που αντιτίθεται σε κάθε κίνηση προς τα εμπρός. Η άρνηση της μετακίνησης από ένα ξεπερασμένο status quo είναι ένα τέτοιο στοιχείο που αντιστέκεται σε κάθε αλλαγή. Αυτό, δυστυχώς, αποτυπώνεται πολύ καθαρά σε ορισμένες θέσεις που εξέφρασε η Αντιπολίτευση, όσον αφορά τον νέο χάρτη για την ανώτατη εκπαίδευση και τον αναβαθμισμένο ρόλο της τεχνολογικής εκπαίδευσης, που αυτός είναι ο βασικός στόχος. Είναι ένας ρόλος που ενσωματώνει και εμπλουτίζει εκείνα τα ποιοτικά στοιχεία που αδιαμφισβήτητα υπάρχουν στα ΤΕΙ και στα πανεπιστήμια. Όλα αυτά γίνονται μετά από συζήτηση μεταξύ των ιδρυμάτων που εμπλέκονται και μεταξύ των ιδρυμάτων και της Κυβέρνησης. Πρόκειται για μια συζήτηση που διαχρονικά αποτελούσε ταμπού για κάθε σοβαρή παρέμβαση στην προσπάθεια αναβάθμισης της παιδείας σε οποιαδήποτε μεταρρύθμιση. Πρόκειται, λοιπόν, για τη σύμπραξη δυνάμεων μεταξύ των ΤΕΙ και των πανεπιστημίων. Η Κυβέρνηση, αυτή τη στιγμή, τολμάει και ανοίγει αυτό το θέμα που - όπως είπα - για δεκαετίες ήταν ταμπού. Για τον λόγο αυτό, η κάθετη άρνηση που έχουν επιδείξει ορισμένα πανεπιστήμια σε οποιαδήποτε συζήτηση τέτοιου τύπου ουσιαστικά αποτελεί την πιο ακραία έκφραση αδράνειας και αναχρονισμού. Τα τελευταία χρόνια, πριν από την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ακούσαμε τακτικά για συγχωνεύσεις, για διασπάσεις ακαδημαϊκών και ερευνητικών ιδρυμάτων. Κάποιες, μάλιστα, από αυτές τις συγχωνεύσεις επιβλήθηκαν στο παρελθόν με τρόπο καθαρά μηχανιστικό και ανορθόδοξο και ήταν ουσιαστικά το αποτέλεσμα μνημονιακών επιταγών και συχνά οδήγησαν - θα έλεγα - σε εξαμβλώματα, σε συγχωνεύσεις χωρίς κανένα ουσιαστικό, πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα. Η σημερινή προσπάθεια ένταξης ποιοτικών τμημάτων των ΤΕΙ στα πανεπιστήμια και ο ταυτόχρονος εμπλουτισμός των πανεπιστημιακών σχολών με θέματα της σύγχρονης επιστήμης, σαφώς διαφέρει από αυτήν την προηγούμενη προσέγγιση. Δεν επιβάλλεται από κανέναν. Οι πρωτοβουλίες λαμβάνονται από την ίδια την ακαδημαϊκή κοινότητα, πάντα με γνώμονα την αναβάθμιση των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ. Η πολιτεία παρέχει, μέσα από τις θεσμικές παρεμβάσεις, το πλαίσιο και τις προϋποθέσεις ούτως ώστε να επιτευχθεί αυτό. Στο σημείο αυτό θεωρώ ότι υπάρχει ένα βασικό κεντρικό κριτήριο που θα πρέπει να το λάβουμε υπ' όψιν. Είναι το κριτήριο που αφορά την προστιθέμενη αξία που προκύπτει, την προστιθέμενη ακαδημαϊκή, επιστημονική, οικονομική και κοινωνική αξία. Αυτό είναι το κριτήριο, νομίζω, που θα πρέπει να καθορίζει όλες αυτές τις ενέργειες και αυτό θα πρέπει να γίνεται με λεπτομέρεια, με τα μάτια ανοιχτά, όντας έξω από το κουτί. Ο συνδυασμός αυτών των τεσσάρων στοιχείων θα πρέπει, λοιπόν, να λαμβάνεται υπ' όψιν σε κάθε τέτοιο εγχείρημα, έχοντας μπροστά μας την αναγκαιότητα για τη βέλτιστη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και των υποδομών που υπάρχουν στα ιδρύματα. Σε αυτό, λοιπόν, το κριτήριο ανταποκρίθηκε η συζήτηση που έγινε στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Έχοντας αυτό σαν βάση, θα ήθελα να εξετάσω και κάτι άλλο, την ίδρυση των Πανεπιστημιακών Ερευνητικών Κέντρων, δηλαδή των κέντρων τα οποία θα αρχίσουν να λειτουργούν μέσα στα πανεπιστήμια και πώς αυτά διαφέρουν - γιατί αυτό είναι πολύ σημαντικό - από τα ερευνητικά κέντρα του ν.4310, δηλαδή τα Κέντρα Εθνικής Εμβέλειας. Σε αυτή την περίπτωση το ερώτημα είναι το εξής: Προκύπτει προστιθέμενη αξία από την ίδρυση των Πανεπιστημιακών Ερευνητικών Κέντρων; Γιατί δεν παραμένουμε στο σχήμα των Ερευνητικών Πανεπιστημιακών Ινστιτούτων; Η απάντηση στο δεύτερο: Μόνο σε πολύ ελάχιστες, - θα έλεγα - σε μία ή δύο περιπτώσεις, τα Πανεπιστημιακά Ερευνητικά Ινστιτούτα λειτούργησαν όπως θα περίμενε κάποιος και πραγματικά δημιούργησαν πολλαπλασιαστικά οφέλη. Στις περισσότερες περιπτώσεις ήταν προσωπικές παρεμβάσεις καθηγητών που οδήγησαν πραγματικά είτε σε στρεβλώσεις είτε δεν είχαν καμμία απολύτως επίδραση στο τι συνέβαινε. Ο προσδιορισμός των Πανεπιστημιακών Ερευνητικών Κέντρων και οι διαφοροποιήσεις τους από τα ερευνητικά κέντρα που λειτουργούν σε εθνική εμβέλεια έχει να κάνει με το εξής: Τα πανεπιστήμια έχουν μια αρχική κεντρική στόχευση που είναι η παροχή εκπαιδευτικού έργου βάσης και ταυτόχρονα τη δημιουργία νέας γνώσης και διάχυση της γνώσης αυτής. Στο πλαίσιο αυτό ένα πανεπιστημιακό τμήμα καλείται να προσφέρει εκπαίδευση σε όλες τις βασικές κατευθύνσεις του τομέα του. Για παράδειγμα ένα Τμήμα Φυσικής θα πρέπει να περιλαμβάνει όλους τους τομείς της φυσικής, ατομική, μοριακή φυσική, φυσική στοιχειωδών σωματίων κ.λπ., ούτως ώστε να είναι ολοκληρωμένη η εκπαίδευση των φοιτητών. Η ένταξη συγκεκριμένων τμημάτων των ΤΕΙ στην πανεπιστημιακή αυτή δομή δεν μπορεί να εμπλουτίσει και να εκσυγχρονίσει τα γνωστικά αντικείμενα τα οποία προσφέρει το πανεπιστήμιο αν γίνει με έναν τρόπο μηχανιστικό, χωρίς μια εξέταση, χωρίς μια συζήτηση η οποία έχει συζητηθεί. Και αυτό αναμένεται. Προηγήθηκαν αυτές οι συζητήσεις και στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Ταυτόχρονα το πανεπιστήμιο πρέπει να κάνει έρευνα, ελεύθερη έρευνα για την παραγωγή νέας γνώσης, αλλιώς θα ήταν ένα απλό φροντιστηριακού τύπου ίδρυμα. Από αυτή την άποψη τα Πανεπιστημιακά Ερευνητικά Κέντρα αποσκοπούν σε δύο στοχεύσεις. Η πρώτη έχει να κάνει με τη σύμπραξη διαφόρων θεματικών τομέων του πανεπιστημίου, ιδιαίτερα αν αυτοί οι τομείς έχουν διεπιστημονικό χαρακτήρα, ούτως ώστε να μεγιστοποιηθεί το αποτέλεσμα και της διεθνούς παρουσίας του πανεπιστημίου, αλλά και της ανταγωνιστικότητας που έχει στο διεθνή χώρο. Υπάρχει κι ένα δεύτερο στοιχείο, που αφορά ιδιαίτερα τα περιφερειακά πανεπιστήμια που καλούνται να παίξουν έναν ρόλο για την ανάπτυξη της περιφέρειας. Κι όταν λέω ανάπτυξη της περιφέρειας, εννοώ όχι μονάχα οικονομική, αλλά και πολιτισμική. Σε κάθε περιφέρεια υπάρχουν ιδιαιτερότητες που τα Πανεπιστημιακά Ερευνητικά Κέντρα, που θα λειτουργούν μέσα στα πανεπιστήμια, θα το επιτυγχάνουν αυτό. Από την άλλη μεριά, η ύπαρξη των Εθνικών Ερευνητικών Κέντρων έχει μια άλλη στόχευση. Πρόκειται για αυτοδύναμα κέντρα εθνικής εμβέλειας, όπου εκεί οι επιλογές είναι στοχευμένες και γίνονται από την πολιτεία σε τομείς που είτε έχουν εθνική σημασία είτε μπορεί να συνεισφέρουν στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας είτε σε τομείς όπου είναι πολύ σημαντικοί , παραδείγματος χάριν στην παροχή επιστημονικών υπηρεσιών προς την πολιτεία. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, που λειτουργεί, το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο, το Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών, το ΕΛΚΕΘΕ, για τη μελέτη της θαλάσσιας ρύπανσης, κάτι που πρόσφατα αντιμετωπίστηκε και οι δραστηριότητες του Εθνικού Κέντρου του Δημόκριτου και του ΙΤΕ, του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας στην Κρήτη, σε τομείς αιχμής, όπως είναι τομείς της μικροηλεκτρονικής και της νανοηλεκτρονικής.
Κύριε Υπουργέ, παρακαλώ ολοκληρώνετε.
Τελειώνω αμέσως. Κατά συνέπεια, υπάρχει μια σαφής διαφοροποίηση των Ερευνητικών Κέντρων του ν.4310 και των Πανεπιστημιακών Ερευνητικών Κέντρων και, βέβαια, υπάρχουν, διαφορετικά κριτήρια σκοπιμότητας και βιωσιμότητας που χαρακτηρίζουν την κάθε περίπτωση. Θα ήθελα να τελειώσω τονίζοντας ότι η ισχυρή ώσμωση μεταξύ όλων των ερευνητικών δομών της χώρας αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχίας τους και με νομοθετικές παρεμβάσεις που έχουν προϋπάρξει και αυτές που έρχονται στο μέλλον θα τονώσουμε όσο γίνεται τις δυνατότητες για μια τέτοια ώσμωση. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο έχει ο κ. Τριαντάφυλλος Μηταφίδης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο;
Με την ευκαιρία, ώσπου να ανέβει στο Βήμα ο κ. Μηταφίδης, θα παρακαλούσα τον Υπουργό, επειδή υπάρχουν και οι βουλευτικές τροπολογίες - αναμένεται και ο κ. Σταθάκης, βεβαίως, να υποστηρίξει μία ή δύο τροπολογίες, αν δεν κάνω λάθος - να μιλήσει κάποια στιγμή για τις βουλευτικές. Είστε έτοιμος;
Είμαι έτοιμος, κύριε Πρόεδρε.
Ωραία. Να ακούσουμε τον κ. Μηταφίδη και μετά να πάρετε τον λόγο; Υπάρχει ζήτημα;
Όχι, δώστε του τον λόγο.
Κύριε Μηταφίδη, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ήθελα να αντιπαρέλθω τα ηθικά αποκαΐδια μιας μηδενιστικής κριτικής που ασκείται από την Αντιπολίτευση, που εγγίζει τα όρια της τυμβωρυχίας, με αφορμή την τραγωδία που ζει αυτός ο τόπος και που είναι μια τραγωδία με αιτία. Βέβαια, να εκφράσω την πλήρη περιφρόνησή μου απέναντι στην σκύλευση των νεκρών από τη ναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής, που, δυστυχώς, με την ψήφο του ελληνικού λαού βρίσκεται μέσα σ' αυτό το Κοινοβούλιο. Θα ήθελα να πω δύο λόγια, κατ' αρχάς, για τις κακοφανισμένες διατάξεις που περιέχει το νομοσχέδιο για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και ιδιαίτερα για το τμήμα εκείνο που αφορά στην τεχνική εκπαίδευση. Οι διατάξεις αυτές κάθε άλλο παρά οδηγούν στην πρόωρη κατάρτιση, όπως στιγματίστηκαν, ιδιαίτερα από την πλευρά του ΚΚΕ. Αντίθετα - και μπορώ να σας το πω αυτό μετά λόγου γνώσεως - υλοποιούν πολύχρονα αιτήματα του εκπαιδευτικού κινήματος. Με την ευκαιρία αυτή, θα ήθελα να πω ότι έχω καταθέσει μια τροπολογία που αφορά στο πρόγραμμα «ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΡΧΗ ΣΤΑ ΕΠΑΛ» και δίνει, βέβαια, τη δυνατότητα στις σχολικές μονάδες που δεν διαθέτουν Αριθμό Φορολογικού Μητρώου να μπορούν να διαχειρίζονται τα κονδύλια που αφορούν σε σχέδια δράσης στο πλαίσιο του προγράμματος «ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΡΧΗ ΣΤΑ ΕΠΑΛ». Το άλλο που θέλω να πω, αγαπητοί συνάδελφοι, γιατί δεν πρέπει να το ξεχνούμε αυτό, καθώς η μνήμη δεν είναι μια αφηρημένη υποχρέωση προς το παρελθόν, αλλά πρέπει να είναι μια συνειδητή πράξη, είναι ότι σαν αύριο τρεις χιλιάδες κρατούμενοι στα ναζιστικά στρατόπεδα θανάτου, συγκεκριμένα στο Άουσβιτς, Ρομά στην καταγωγή, εξοντώθηκαν στο πλαίσιο της καθαρότητας της Αρίας φυλής. Αυτή η ημέρα έχει αναδειχθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης για την γενοκτονία των Ρομά. Θα υπάρξει και η σχετική εκδήλωση αύριο στο Ζάππειο. Αναφερόμενος ακριβώς σε αυτό το όχι αφηρημένο χρέος μνήμης - θα το ακούσουμε και από τον αρμόδιο Αναπληρωτή Υπουργό, τον κ. Δημήτρη Μπαξεβανάκη - θέλω να σας πω ότι η Κυβέρνηση υλοποιεί μία νομοθετική της πρωτοβουλία που ικανοποιεί το αίτημα των γυναικών Ρομά στον συνοικισμό του Δενδροπόταμου Θεσσαλονίκης για την ίδρυση Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας. Καταθέτω το σχετικό έγγραφο. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Τριαντάφυλλος Μηταφίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ξέρετε, επίσης, ότι η Κυβέρνηση έχει θέσει ως προϋπόθεση για τη χορήγηση του Κοινωνικού Επιδόματος Αλληλεγγύης τους επόμενους μήνες, την κατοχή απολυτηρίου υποχρεωτικής εκπαίδευσης και αυτό είναι ένα κίνητρο για τους Ρομά. Αυτό, ταυτόχρονα, είναι και ένα πολύ ισχυρό κοινωνικό μέτρο - για όσους γνωρίζουν την περιοχή Δενδροποτάμου - στο πλαίσιο της ενδυνάμωσης των Ρομά και της καταπολέμησης των διακρίσεων. Έτσι ακριβώς εμείς αντιλαμβανόμαστε το χρέος μας απέναντι στην ιστορία, απέναντι στο σήμερα, απέναντι στα χειμαζόμενα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας και όσα εξακολουθούν να υφίστανται καθεστώς διακρίσεων. Και θέλω να ρωτήσω το εξής και δεν είναι ρητορική η ερώτηση: Μέχρι τώρα η Δημοκρατική Συμπαράταξη μάς κατηγορούσε ότι ανωτατοποιούμε τα ΤΕΙ. Προηγουμένως άκουσα τον κ. Γρηγοράκο - αν τον άκουσα καλά - να λέει ότι οδηγούμε σε μία «ΤΕΙοποίηση» των ΑΕΙ. Αποφασίστε τι από τα δύο γίνεται, να μας πείτε, για να ξέρουμε. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μηταφίδη. Στη συνέχεια θα μιλήσει η κ. Δημήτριος Σεβαστάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ και μετά θα ακολουθήσει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Ναι, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο, για να μας ενημερώσετε για τις βουλευτικές τροπολογίες, για να μας πείτε ποιες κάνετε δεκτές. Για καθεμία τροπολογία, αν θέλετε, να λέτε και τον ειδικό και τον γενικό αριθμό.
Γίνεται αποδεκτή η τροπολογία με αριθμό 1715/174. Επίσης, γίνεται δεκτή η τροπολογία με αριθμό 1716/175. Γίνεται δεκτή η τροπολογία με αριθμό 1717/176, η τροπολογία με αριθμό 1721/180, η τροπολογία με αριθμό 1722/181. Επίσης, γίνεται δεκτή η τροπολογία με αριθμό 1723/182, η τροπολογία με αριθμό 1724/183. Δεν γίνεται δεκτή η τροπολογία με αριθμό 1725/184. Παράλληλα, γίνεται δεκτή η τροπολογία με αριθμό 1732/191. Επίσης, έγιναν δεκτές ήδη στην επιτροπή οι εξής υπουργικές τροπολογίες: Η τροπολογία με αριθμό 1718/177, η τροπολογία με αριθμό 1719/178 και η τροπολογία με αριθμό 1720/179. Γίνεται τώρα δεκτή η τροπολογία με αριθμό 1726/185, η τροπολογία με αριθμό 1728/187, η τροπολογία με αριθμό 1729/188, η τροπολογία με αριθμό 1730/189 και η τροπολογία με αριθμό 1731/190. Οι δικές μας τροπολογίες έχουν σχέση με μεταπτυχιακά σενάρια που οργανώνονται στα ερευνητικά ιδρύματα, την αποδοχή ως ισότιμου master του μεταπτυχιακού του ΜΑΙΧ, του Μητρώου Θρησκευτικών Λειτουργών. Υπάρχουν θέματα μουφτείας και ορισμένα θέματα της Εκκλησίας της Ελλάδας. Αν χρειαστεί, μπορώ να κάνω ανάλυση. Θα ήθελα, επίσης, να καταθέσω τρεις νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Ορίστε, κύριε Σεβαστάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Μπορεί κανείς να ξεκινήσει από τους ιδιοκτήτες του θρήνου, οι οποίοι μονοπωλιακά διεκδικούν το δικαίωμα από τη μια να θρηνούν και από την άλλη να ενοχοποιούν, χρησιμοποιώντας μάλιστα ψευδή στοιχεία, fake ιστοσελίδες. Τι θέλουν να ενισχύσουν με αυτόν τον τρόπο; Αυτά είναι ερωτήματα που δυστυχώς η κοινοβουλευτική καθημερινότητα δεν τα επιτρέπει. Επίσης, με αναγκάζει να απαντήσω μια επιφύλαξη που έχει διατυπωθεί από πολλούς ομιλητές της Αντιπολίτευσης περί του άκαιρου ή για ποιο λόγο ένα ερώτημα παιδείας - κάθε νομοσχέδιο απαντάει σε ένα ερώτημα - να έρχεται σε αυτήν τη συνθήκη. Έρχεται ακριβώς γιατί υπάρχει ανάγκη από κοινοβουλευτικές διαδικασίες που να ενισχύουν τη συνοχή και που να προσπαθούν να απαντήσουν σε ζητήματα θεώρησης και αυτοθεώρησης, δηλαδή σε ζητήματα και απορίες του λαού μας. Το συζητούμενο νομοσχέδιο προσπαθεί να παρακολουθήσει αυτό που συμβαίνει στην ακαδημαϊκή πράξη, τη σύνδεση ιδρυμάτων. Προσπαθεί να απαντήσει, με τον τρόπο και με τις κανονιστικές πρόνοιες που ενσωματώνει, σε αυτό που ούτως ή άλλως συμβαίνει. Η διασύνδεση των ιδρυμάτων συμβαίνει στην πραγματικότητα, γιατί είναι τέτοια η τεχνολογική συνθήκη. Επίσης, υπάρχει μία ιδιοτυπία. Όταν τη δεκαετία του '80 του ΠΑΣΟΚ συνέλαβε την έννοια της διασποράς των ιδρυμάτων πολλοί την κατήγγειλαν εκ των υστέρων ως απλώς ευνοιοκρατική ή ότι απαντούσε σε τοπικιστικά αιτήματα. Εν τούτοις, η διασπορά ως χαρακτηριστικό, δηλαδή η πολυχωρία των ιδρυμάτων, δεν σημαίνει ότι τα ιδρύματα δεν επικοινωνούν, ότι δεν διασταυρώνονται τα γνωστικά τους πεδία και ότι δεν αναγκάζονται λόγω αυτής της δυνατότητας να ανασυγκροτήσουν και να ανακαθορίσουν τα γνωστικά αντικείμενα. Έχουμε, λοιπόν, μία διασπορά των ιδρυμάτων η οποία δεν σημαίνει διάσπαση των ιδρυμάτων, δεν σημαίνει διάλυση του εκπαιδευτικού τους ιστού. Νομίζω, δηλαδή, ότι η ταυτοχρονία, που ούτως ή άλλως συμβαίνει, δηλαδή η δυνατότητα να ανακοινώνονται ερευνητικά αποτελέσματα, εργασίες, ακόμα και να αναρτώνται διπλωματικές εργασίες, η δυνατότητα, δηλαδή διασταύρωσης των πληροφοριών που συγκροτούν το διδακτικό γεγονός, δεν έχει ως απαραίτητη προϋπόθεση και την ταυτοχωρία. Η ταυτοχρονία δεν έχει πια ως απαραίτητη προϋπόθεση την ταυτοχωρία, την εύρεση των ιδρυμάτων στον ίδιο φυσικό γεωμετρικό χώρο. Αυτή η ελευθερία ανοίγει τελείως διαφορετικά εκπαιδευτικά διακυβεύματα και διεθνώς. Απόδειξη αυτού είναι ότι τα ελληνικά ιδρύματα έχουν απόλυτες και αναπτυσσόμενες διεθνείς σχέσεις. Το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, όπως ξέρετε, κύριε Υπουργέ, με την ανασφάλεια της διασποράς του, έχει καταφέρει να έχει μια πολύ ισχυρή διεθνή προβολή και αξιολόγηση, όπως και άλλα ιδρύματα. Νομίζω ότι το νομοσχέδιο ένα τέτοιο φαινόμενο προσπαθεί να το εξορθολογίσει. Ελπίζω να υπάρξει και μια αντίστοιχη προσπάθεια και για τις άλλες περιοχές, όχι μόνον τις γνωστικές, αλλά και τις εκπαιδευτικές. Οι ηγεσίες των πανεπιστημίων είναι οργανικά κομμάτια των εκπαιδευτικών διακυβευμάτων. Δεν είναι εγκαταστάσεις πάνω στα ιδρύματα. Επομένως, η συμφωνία τους και οι βελτιωτικές προτάσεις τους σημαίνουν ότι οι νομοθετικές πρόνοιες είναι σε μία σωστή κατεύθυνση. Ένα νομοσχέδιο - το έχουμε ξαναδεί και το έχουμε ξαναπεί - δεν λύνει όλα τα ζητήματα, αλλά ένα πολύ μεγάλο μέρος της χειραφέτησης των εκπαιδευτικών αντικειμένων, της ανασυγκρότησης των αντικειμένων. Εδώ απαντάω και σε αυτήν την απορία και αγωνία που έχει εκφράσει αρκετός κόσμος για το ότι έχουμε συγγενή αντικείμενα που γειτνιάζουν. Δεν υφίσταται αυτό, γιατί τα γνωστικά σύνορα ανακαθορίζονται και επίσης μέσα στη σύγχρονη συνθήκη τα ζητήματα του ανασχεδιασμού των γνωστικών αντικειμένων είναι πολύ ανοικτά και υπάρχει μία τεράστια προσαρμοστικότητα. Υπό αυτές τις συνθήκες θα πρέπει να κρίνουμε το νομοσχέδιο και να προτείνουμε τις συγκεκριμένες διορθώσεις που ενδεχομένως κάποιος μπορεί να εισηγηθεί. Μ' αυτούς τους όρους νομίζω ότι μπορεί κανείς να προσεγγίσει και το ευρύτερο πρόβλημα της παιδείας που εξάλλου θα τεθεί ξανά και στα επόμενα βήματα των νομοθετικών πρωτοβουλιών. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων κ. Σαρίδης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η παιδεία είναι ένα πεδίο στο οποίο θα έπρεπε να εξαντληθεί η συζήτηση για μία εθνική πολιτική, η οποία σε βάθος χρόνου θα ξεπερνούσε τον χρονικό ορίζοντα μιας κυβέρνησης. Τέτοια θέματα, όπως η παιδεία, είναι και το χρέος της χώρας, όπως και το δημογραφικό. Σε όλα αυτά τα θέματα θα έπρεπε οι συζητήσεις να εξαντλούνται. Όσον αφορά το θέμα της παιδείας, θα έπρεπε να εξαντληθεί γιατί αφορά το μέλλον της χώρας, το μέλλον της νεολαίας της, το μέλλον των παιδιών της, αυτής της νεολαίας που δείχνει αυτές τις μέρες, στο δράμα και την τραγωδία που βιώνουμε, ότι έχει αξίες και ιδανικά. Αυτή η νεολαία έχει και όνειρα και φιλοδοξίες και λόγω της οικονομικής κατάστασης που βιώνουμε στη χώρα μας, η ίδια αναζητεί το μέλλον της μακριά από αυτήν. Ειλικρινά δεν θα έπαιρνα τον λόγο να μιλήσω για το νομοσχέδιο και τις διατάξεις του, μια και μίλησε με σαφήνεια και ειλικρίνεια ο εισηγητής μας, ο κ. Μεγαλομύστακας. Η Ένωση Κεντρώων διαχρονικά, τα τρία χρόνια που βρίσκεται στη Βουλή των Ελλήνων, με τους λίγους πόρους που διαθέτει, έχει προτάσεις στον τομέα της παιδείας, τις οποίες καταθέτει κάθε φορά όταν συζητούνται, στις επιτροπές και στην Ολομέλεια της Βουλής, θέματα παιδείας. Τις προτάσεις αυτές τις ενισχύει καθημερινά. Πήρα τον λόγο για μία τροπολογία που αφορά θέματα της Εκκλησίας και έχει ρυθμίσεις που αφορούν ουσιαστικά τη συνταξιοδότηση των μουφτήδων. Όταν ήρθε στα χέρια μου η συγκεκριμένη τροπολογία, το πρώτο σχόλιο που έκανα, ήταν τοπίο στην ομίχλη. Θα σας εξηγήσω γιατί πέρασε από το μυαλό μου αυτή η έκφραση. Αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι, όταν πληροφορήθηκα την απέλαση των Ρώσων διπλωματών, αναζήτησα το σχετικό σχόλιο του Μαξίμου, το οποίο προς μεγάλη μου έκπληξη έκανε λόγο για την ευθύνη της προστασίας της εθνικής κυριαρχίας. Αργότερα, άκουσα από τον Υπουργό Εξωτερικών, τον κ. Κοτζιά να κηρύσσει με δήλωσή του σε συνέντευξη τον τερματισμό της διπλωματίας της «κότας» και σήμερα έρχεται ο αρμόδιος Υπουργός Παιδείας και προσθέτει δύο άρθρα σε μία εκπρόθεσμη τροπολογία. Με αυτά τα δύο άρθρα ξηλώνονται με συνοπτικές διαδικασίες οι δύο μουφτήδες. Πώς συνδέονται άραγε όλα αυτά, όταν τα κοιτάς από εκείνη τη γωνιά που σε υποχρεώνουν να στέκεσαι, θες δεν θες, γιατί έχεις τις ευθύνες σου ως μέλος της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων να στέκεσαι και να τα βλέπεις με την οπτική γωνιά που πρέπει να τα βλέπεις; Τι μπορεί να έκαναν, αγαπητοί συνάδελφοι, οι Ρώσοι που δεν έχουν κάνει οι Τούρκοι του Προξενείου της Κομοτηνής; Τι παραπάνω έκαναν από τους ανθρώπους του κ. Ερντογάν για την πρακτική των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών να προχωρούν σε απαγωγές πολιτών μέρα μεσημέρι από τους δρόμους των πόλεων ξένων κυρίαρχων κρατών; Τη δράση του Προξενείου στη Θράκη νομίζω ότι τη γνωρίζουν ακόμη και οι πέτρες. Γνωρίζουν τα πολιτικά κόμματα και μάλιστα, πάρα πολύ καλά το τι συμβαίνει ακριβώς στη Θράκη, το τι κάνουν εκεί οι άνθρωποι του προξενείου σε σχέση με τις μουφτείες, στηρίζοντας εμπράκτως και ξεδιάντροπα τη δράση των ψευτομουφτήδων, εγκλωβίζοντας τη μουσουλμανική κοινότητα και δημιουργώντας πολλά σοβαρά προβλήματα στην καθημερινότητά τους. Γνωρίζοντας, λοιπόν, την εξαιρετικά μεγάλη ανοχή που για δεκαετίες συνεχίζει να επιδεικνύει μέχρι και σήμερα η χώρα μας, η Ελλάδα μας, απέναντι στην επιθετική και κακόβουλη δράση του προξενείου, σκέφτηκα πως οι Ρώσοι θα έπρεπε να έχουν κάνει κάτι πολύ χειρότερο, κάτι πολύ πιο σοβαρό από αυτό το οποίο ουσιαστικά κάνουν μέχρι σήμερα οι Τούρκοι, αλλιώς ούτε το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών θα έκρινε σκόπιμο να προχωρήσει στη διευκρίνιση ότι δεν ταυτίζει τις πράξεις των απελαθέντων με την επίσημη ρωσική διπλωματία ούτε και το Μαξίμου θα μίλαγε για ανάγκη προστασίας της εθνικής κυριαρχίας. Έρχεται σήμερα ο κύριος Υπουργός χωρίς καμμία προειδοποίηση, χωρίς καμμία ενημέρωση του Κοινοβουλίου και μας φέρνει σε δύο άρθρα, χωρίς πρόβλεψη για την επόμενη μέρα. Το λέω αυτό, γιατί εκεί ουσιαστικά βρίσκεται η βασική μας ένσταση, στη συγκεκριμένη τροπολογία. Είναι η μοναδική από τις τροπολογίες οι οποίες έχουν κατατεθεί που ακριβώς για αυτόν τον λόγο η Ένωση Κεντρώων θα τοποθετηθεί αρνητικά. Έρχεται, λοιπόν, χωρίς πρόβλεψη για την επόμενη μέρα και τερματίζει το ήδη υφιστάμενο πλαίσιο το οποίο υπάρχει στη Θράκη, ένα πλαίσιο που διαμορφώθηκε σε βάθος πολλών δεκαετιών. Θα έπρεπε πρώτα να έχουμε στα χέρια μας το προεδρικό διάταγμα που να μας έδινε ποια ήταν η επόμενη μέρα και μετά να ερχόταν αυτή η τροπολογία στην ελληνική Βουλή, γιατί ουσιαστικά από σήμερα που θα ψηφιστεί, οι δυο μουφτήδες είναι πλέον στη διάθεση του Υπουργείου. Το τραγικό, όμως, που συμβαίνει αυτή τη στιγμή είναι ότι προχωράει στην κίνηση αυτή το Υπουργείο, χωρίς να γνωρίζουμε τι ακριβώς ξημερώνει για τους Έλληνες μουσουλμάνους της Θράκης. Επιχειρείτε να βάλετε ένα τέλος, κύριε Υπουργέ, χωρίς όμως να μας λέτε τι έχετε αποφασίσει, το τι θα ισχύει από εδώ και πέρα. Υπερψηφίζοντας, κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, τη συγκεκριμένη τροπολογία επικροτείτε ουσιαστικά την πρακτική της Κυβέρνησης να αιφνιδιάζει το Κοινοβούλιο και να απαξιώνει τις προβλέψεις του Συντάγματος, αλλά και τις διατάξεις του Κανονισμού της Βουλής, υπονομεύοντας έτσι το έργο των αρμοδίων κοινοβουλευτικών επιτροπών, με αποτέλεσμα τον ευτελισμό των δημοκρατικών διαδικασιών και συνέπεια την απογοήτευση στους Έλληνες πολίτες πως αυτές οι πρακτικές οδηγούν ουσιαστικά στην πλήρη απαξίωση από αυτούς, από το τι συμβαίνει στη δημοκρατία μας. Και όπως έχω πει πάρα πολλές φορές - και δεν θα κουραστώ επίσης να επαναλάβω - η αποχή είναι η μεγαλύτερη εθνική απειλή, η πιο ύπουλη από όλες, η πιο επικίνδυνη από όλες που αντιμετωπίζει η χώρα μας σήμερα. Απαξιώνοντας το έργο του Κοινοβουλίου, καταστρέφετε τη δημοκρατία, γιατί πλήττετε την εμπιστοσύνη των πολιτών σε αυτή. Σχετικά, λοιπόν, με την άσκηση της εξωτερικής πολιτικής, ως μέλος της αρμόδιας επιτροπής, έχω την πολιτική ευθύνη να εξηγήσω στους Έλληνες πολίτες πως η Βουλή δεν συμμετέχει με κανέναν τρόπο στο τι κάνει η Κυβέρνηση στα εθνικά θέματα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πολύς ο λόγος στις μέρες μας για τις πολιτικές ευθύνες και καλά κάνει και είναι πολύς. Ως Ένωση Κεντρώων, δεν ξεχάσαμε ούτε μια μέρα ποιες είναι οι ευθύνες που μας αναλογούν και γι' αυτό σήμερα, στο πλαίσιο αυτών ακριβώς των ευθυνών μας, καταγγέλλουμε πως για τα ζητήματα που αποκαλούμε εθνικά, η ελληνική Βουλή δεν έχει καμμία απολύτως ενημέρωση, καμμία κοινοβουλευτική κάλυψη ή νομιμοποίηση. Οφείλουμε να εξηγήσουμε στους Έλληνες πολίτες και να τους προειδοποιήσουμε πως η Κυβέρνηση κάνει του κεφαλιού της στα εθνικά θέματα, χωρίς να ενημερώνει τη Βουλή. Δεν μπορούμε να την υποχρεώσουμε να σέβεται το Σύνταγμα και τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Είχατε τον χρόνο. Σας τον προσφέραμε αυτόν τον χρόνο. Είχατε την ευκαιρία να επιδιώξετε την κοινοβουλευτική συναίνεση. Ήδη από το 2017 είχαμε υποβάλει μία ερώτηση - την καταθέτω και στα Πρακτικά - στον κύριο Πρωθυπουργό γι' αυτό το θέμα και ζητούσαμε ως Ένωση Κεντρώων να μας ενημερώσει σχετικά με το τι γίνεται τελικά με τους μουφτήδες. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Σαρίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Η συγκεκριμένη ερώτηση έχει γίνει πάνω από οκτώ μήνες. Δεν ρωτάτε και δεν συμβουλεύεστε κανέναν. Όταν το κάνετε αυτό για τα ζητήματα γενικής πολιτικής, είστε απλά ιδεοληπτικοί. Όταν, όμως, το κάνετε για ζητήματα εθνικής κυριαρχίας, για εθνικά ζητήματα, τότε επιτρέψτε μου να σας πω ότι μπορεί να χαρακτηρίζεσθε και επικίνδυνοι. Δεν έχετε καμμία κοινοβουλευτική κάλυψη ή νομιμοποίηση για όσα παιχνίδια ή και ενδεχομένως - για ανθρώπους που γνωρίζουν λίγο περισσότερο τα πράγματα από όσο ο απλός πολίτης - παζάρια κάνετε στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Θα περάσω και στον σχολιασμό μιας άλλης τροπολογίας, την οποία θα ψηφίσουμε θετικά. Όπως είπα, σε όλες τις τροπολογίες θα τοποθετηθούμε θετικά. Θα μιλήσω για την τροπολογία με γενικό αριθμό 1728, γιατί θέλω να επαναλάβω μερικά πράγματα - και χαίρομαι ιδιαίτερα που μέσα στην Αίθουσα της Γερουσίας βρίσκονται και πολλοί Υπουργοί - σχετικά με την τροπολογία της κ. Αχτσιόγλου, όπως και για τις υπόλοιπες αυτού του είδους τις τροπολογίες, οι οποίες επισήμως έχουν και έναν σκοπό, όπως την ανακούφιση των πυρόπληκτων της ανατολικής Αττικής. Χρειάζονται οι συγκεκριμένες τροπολογίες. Δεν θα γίνει καμμία σπέκουλα από την Ένωση Κεντρώων στο συγκεκριμένο θέμα. Πολιτικές ευθύνες θα αποδοθούν. Η Ένωση Κεντρώων έχει ζητήσει και συζήτηση στην Ολομέλεια γι' αυτές τις ευθύνες. Πριν, όμως, από αυτό, η ελληνική Κυβέρνηση θα πρέπει να κάνει το δικό της βήμα, γιατί έχει ευθύνη, έχει υποχρέωση, γιατί οφείλει μία «συγγνώμη». Δεν λύνει τίποτα. Επισήμως, λοιπόν, στη συγκεκριμένη τροπολογία θα ήθελα να ενημερώσω τους Υπουργούς, οι οποίοι δεν ξέρουν, ότι τον Αύγουστο του 2015 ψηφίστηκε ο ν.4336. Εκεί, λοιπόν, στην παράγραφο 16, στην υποπαράγραφο δ΄12 του νόμου αυτού, η οποία ψηφίστηκε από τη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής Βουλής, παρακρατείται - το έχω πει και σε προηγούμενη Ολομέλεια - χρηματικό ποσό από τους Έλληνες δανειολήπτες κάθε φορά που πληρώνουν τις δόσεις τους, με σκοπό ακριβώς την ανακούφιση των πληγέντων από φυσικές καταστροφές. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, αυτός ο λογαριασμός έχει μέσα πάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ, κύριοι Υπουργοί, αν δεν το γνωρίζετε. Επαναλαμβάνω ότι μιλάμε για τον ν.4336, παράγραφος 16 της υποπαραγράφου δ΄12. Μέσα εκεί, λοιπόν, είναι κάποια χρήματα. Οφείλετε να έρθετε σε συνεννόηση με τον Υπουργό Οικονομικών - ο οποίος μάλλον δεν το έχει καταλάβει - και να του πείτε ότι μέσα εκεί υπάρχει πάνω από ένα δισεκατομμύριο ευρώ ακριβώς γι' αυτόν το σκοπό, για να τα δώσετε δηλαδή στους ανθρώπους που έχουν πληγεί από φυσικές καταστροφές. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο τώρα έχει η Υφυπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Μερόπη Τζούφη.
Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πράγματι βρισκόμαστε σήμερα εδώ με πολύ νωπές τις μνήμες από μία ανείπωτη εθνική τραγωδία εκφράζοντας δημόσια την οδύνη μας, συνεχίζοντας όμως την προσπάθεια να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες νέων ανθρώπων που βλέπουν μπροστά και αγωνιούν για το μέλλον τους. Είναι πράγματι πολύ δύσκολο, όμως, ακόμη και σε τέτοιες στιγμές συνταρακτικών απωλειών οφείλουμε από τη μια μεριά να υποστηρίζουμε τους ανθρώπους που έχασαν τα πάντα και από την άλλη μεριά να ανασυγκροτούμε τις δυνάμεις μας και να συνεχίζουμε. Αυτονόητα, λοιπόν, η Κυβέρνηση λαμβάνει μέτρα - κατατέθηκαν ήδη και ως τροπολογίες και θα συνεχιστούν - για την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επούλωση των πληγών, για την ενίσχυση των οικογενειών των θυμάτων, την αρωγή και την ενίσχυση των πληγέντων, την αποκατάσταση των υλικών ζημιών, τόσο των ιδιωτών όσο και των δημόσιων υποδομών και βεβαίως, στο τέλος και για τη συντεταγμένη απόδοση των ευθυνών. Στην προσπάθεια αυτή συμμετέχει και το δικό μας Υπουργείο. Ήδη έχουν ανακοινωθεί μέτρα ανακούφισης και υποστήριξης. Και θέλω από του Βήματος αυτού να ευχαριστήσω την αλληλέγγυα προσπάθεια της εκπαιδευτικής κοινότητας, μαζί με πολλούς άλλους, για το άνοιγμα των σχολείων στην περιοχή με στόχο τη δημιουργική απασχόληση των παιδιών, αλλά και την υποστήριξη των οικογενειών τους, όταν και όποτε το έχουν ανάγκη, αλλά και τον Σύλλογο Εργαζομένων του Υπουργείου για την παραχώρηση του χώρου της κατασκήνωσης για χρήση από τους πληγέντες. Σήμερα, όμως, συζητάμε κάτι άλλο που έχει τη δική του σημασία. Μιλάμε για ένα στοίχημα της εποχής μας, την επίτευξη του ενιαίου χώρου εκπαίδευσης και έρευνας, που είναι ένα νέο πεδίο εφαρμογής μιας νέας πολιτικής, που καλείται από την άλλη μεριά να αντιμετωπίσει χρόνια προβλήματα στο εκπαιδευτικό και ερευνητικό περιβάλλον. Με την έννοια αυτή καλούμαστε να υπερβούμε ένα πραγματικό δεδομένο, συνθήκες όπως: η γεωγραφική απομόνωση, ο κατακερματισμός, οι αλληλοεπικαλύψεις, τα ελλείμματα προσωπικού, η σχετικά περιορισμένη αξιοποίηση των ερευνητικών αποτελεσμάτων, η αδυναμία ενσωμάτωσης νέων επιστημόνων και η μαζική φυγή τους σε χώρες και ιδρύματα του εξωτερικού. Οι συνθήκες αυτές, λοιπόν, γιατί σε αυτό το πλαίσιο νομοθετούμε, σε συνδυασμό με τις σύγχρονες επιστημονικές, αλλά και κοινωνικές και τοπικές ανάγκες, μας οδηγούν σήμερα, έπειτα από μια εξαντλητική και γόνιμη κατά τη γνώμη μου διαδικασία εκτεταμένου διαλόγου με τους εμπλεκόμενους φορείς, στην κατάθεση αυτού του σχεδίου νόμου, το οποίο αποτελεί μια προσεκτική νομοθετική πρωτοβουλία. Στην προηγούμενη περίοδο ειπώθηκαν αυτά. Κατατέθηκαν προτάσεις από τα ιδρύματα. Πραγματοποιήθηκαν αλλεπάλληλες συναντήσεις με τα μέλη της επιτροπής, με τα συλλογικά όργανα. Εξασφαλίστηκαν ευρύτατες συναινέσεις. Συμμετείχε στο σύνολό της η πανεπιστημιακή κοινότητα στη διαδικασία εκλογής νέων οργάνων διοίκησης και πλειοψηφικά ανέδειξε εκείνους τους υποψήφιους που κριτικά στήριξαν το εγχείρημα. Και επιτρέψτε μου να πω ότι κατά τη γνώμη μου αυτή είναι μια υγιής διαδικασία, όπου σημειώθηκαν πολλές μεταβολές. Όλες και όλοι μετακινηθήκαμε από τις αρχικές μας θέσεις και απόψεις και μέσω ενός συνθετικού χαρακτήρα του δημόσιου και διεπιστημονικού διαλόγου καταλήξαμε σε ευρύτατες συναινέσεις που αντιμετωπίζονται θετικά και από τις τοπικές κοινωνίες. Αγαπητοί συνάδελφοι, αυτή η νομοθετική μας πρωτοβουλία δεν οδηγεί στην ενσωμάτωση, αλλά ούτε στην άνευ όρων πανεπιστημιοποίηση των ΤΕΙ. Ακολουθήσαμε την αντίθετη από τη συνηθισμένη πορεία ξεκινώντας από τα κάτω προς τα πάνω και ο αντίλογος δυστυχώς, θα μου επιτρέψετε να πω, περιορίζεται σε αόριστες παρατηρήσεις που απέχουν από την πραγματικότητα, αιτιάσεις για ακοστολόγητο, για ανύπαρκτο διάλογο, για ιδιοτέλειες, για εξυπηρετήσεις, για φωτογραφικές διατάξεις και ευεργετούμενους. Τίποτε ψευδέστερο από αυτά που κατατέθηκαν, δυστυχώς, στον δημόσιο διάλογο. Στη βάση της διαφωνίας των συναδέλφων που το εκφωνούν είναι δυστυχώς η συνομολογημένη κατάρρευση του παλιότερου σχεδίου «ΑΘΗΝΑ», που ήταν και η μοναδική μέχρι τώρα εφαρμοσμένη αντιπρόταση που προέβλεπε συγχωνεύσεις, καταργήσεις τμημάτων ΤΕΙ και πανεπιστημίων. Και να θυμηθούμε ότι με αυτό το νομοσχέδιο καταργήθηκαν δεκαοκτώ τμήματα πανεπιστημίων και τριάντα ΤΕΙ και επιπλέον, άλλα είκοσι είχαν ημερομηνία λήξης μέχρι το τέλος του 2018. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Θ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΜΑΡΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ]] Οι υπεύθυνοι, όμως, αυτών των πολιτικών προφανώς δεν απολογήθηκαν. Επέλεξαν, όπως είπα και πριν, αφοριστικά, δηλητηριώδη, απαξιωτικά σχόλια κατά πάντων: πρυτανικές αρχές, μέλη ΔΕΠ, Δημάρχους, Υπουργούς, χωρίς διατύπωση ουσιαστικής εναλλακτικής πρότασης, έστω και τώρα, πιθανώς με μόνη κατάθεση την πλήρη ιδιωτικοποίηση του ανώτατου χώρου της εκπαίδευσης ή κάποιες επιμέρους κριτικές τοποθετήσεις, όπως από τη μεριά του Ποταμιού, για τη χωροταξική κατανομή. Η διασπορά, όμως - και σε αυτό απαντώ - προϋπήρχε σε πλήθος υπαρχόντων πανεπιστημίων και ΤΕΙ και δεν μπορούσε να αγνοηθεί για πολλούς λόγους, παραδείγματος χάριν υπήρχαν υποδομές σημαντικές και μάλιστα, σε αυτή τη διαδικασία της μετάβασης που επιχειρείται με το παρόν νομοσχέδιο. Εμείς θεωρούμε ότι με το νομοσχέδιο αυτό μπορούν τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, που έχουν αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα τους στην πρόοδο της επιστήμης, να προσφέρουν πολύ περισσότερο στην ακαδημαϊκή κοινότητα και στη διεθνή, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή που τα φιλοξενεί. Σαν οργανικό μέλος του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, όπως έχω πει και σε προηγούμενη τοποθέτησή μου, νομίζω ότι έχω τη δυνατότητα να τοποθετηθώ και βιωματικά. Πολλές από τις αλλαγές που προτείνονται εντάσσονταν εδώ και πολλά χρόνια στο πλαίσιο του στρατηγικού σχεδιασμού του πανεπιστημίου μας. Τέτοιες προτάσεις, που πέρασε πολύς χρόνος μέχρι να υλοποιηθούν, ήταν οι ιδρύσεις της Νοσηλευτικής, της Γεωπονικής Σχολής, του Πολυτεχνείου, του Ερευνητικού Κέντρου, και μάλιστα προτάσεις που αξιολογήθηκαν θετικά σε εσωτερικές και εξωτερικές αξιολογήσεις. Επομένως, επιτρέψτε μου να πω ότι προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι η παρούσα συνθήκη είναι απολύτως ώριμη για να προχωρήσουμε σε αυτήν την κατεύθυνση και για αυτό έχουμε θετικές, έως και ομόφωνες αποφάσεις των Συγκλήτων των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ, μια κατεύθυνση που συνδέεται και με την ανάπτυξη της περιοχής, εντάσσεται στον ευρύτερο αναπτυξιακό σχεδιασμό. Υπήρξαν πολλές μαζικές συζητήσεις και στο πλαίσιο των αναπτυξιακών συνεδρίων με εξωστρεφείς και διασυνοριακές δράσεις, κάτι που αποτελεί όραμα της ευρύτερης κοινωνίας, μια κατεύθυνση που ενισχύει περισσότερο την επαγγελματική εκπαίδευση, αντίθετα με τα υποκριτικά δάκρυα για την κατεδάφιση των ΑΕΙ και που η πολιτική ηγεσία προσπαθεί να αναπτύξει με πολύ συνέπεια και πλήθος σχετικών παρεμβάσεων και νομοθετικών πρωτοβουλιών, στις οποίες αναφέρθηκε και νομίζω θα αναφερθεί ξανά αναλυτικά ο συνάδελφός μου κ. Μπαξεβανάκης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υφυπουργού]] Εγώ θα ήθελα να πω μόνο για αυτά τα διετή προγράμματα που βάζουμε στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα - θα χρειαστώ λίγο περισσότερο χρόνο, κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ πολύ - να φέρουν το κύρος και το βάθος της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης και να δίνουν διπλώματα επιπέδου 5, με διεθνή αναγνώριση. Και έτσι σκοπεύουμε να γίνει, με προνομιακή, ίσως και ελεύθερη προσβασιμότητα στους απόφοιτους των ΕΠΑΛ. Η ιστορία του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων είναι μακρά. Είναι ήδη ένα μεγάλο πανεπιστήμιο, ένα πανεπιστήμιο που δίνει αξιόπιστα και υψηλού κύρους δωρεάν μεταπτυχιακά και θεωρούμε ότι μαζί με το ΤΕΙ Ηπείρου, που είχε αντίστοιχη εξέλιξη, αποτελούν μέρος της βαριάς βιομηχανίας της περιοχής. Έτσι, λοιπόν, στον αντίποδα της ισοπεδωτικής πολιτικής των προηγούμενων χρόνων, αξιοποιούμε το πλήθος των ερευνών, τον σημαντικό ρόλο που έπαιξαν αυτά τα ιδρύματα στην περιφέρεια και προχωρούμε με έναν συντεταγμένο τρόπο για να μπορέσουμε να οδηγήσουμε τον τόπο μας σε καλύτερες μέρες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υφυπουργού]] Ειδικά στην περίοδο που διανύουμε σε περιοχές όπως η Ήπειρος, που αποτελεί τη νοτιότερη - δύο λεπτά θα χρειαστώ ακόμη - και πιο αραιοκατοικημένη Περιφέρεια της χώρας, με ένα από τα χαμηλότερα κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το νομοσχέδιο αυτό μπορεί να δημιουργήσει εκείνες τις συνθήκες που θα απαντήσουν στις προκλήσεις του άμεσου και του απώτερου μέλλοντος, αφού προβλέπεται να γίνει ένα σχεδόν πλήρες ίδρυμα με τριάντα πέντε χιλιάδες φοιτητές. Ενδεικτικά, ανέφερα και στις επιτροπές, η ίδρυση της Σχολής Γεωπονίας σε έναν τόπο με παράδοση στην αγροτική παραγωγή, η ενσωμάτωση των Τμημάτων Νοσηλευτικής και Λογοθεραπείας στη Σχολή Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων με μεγάλα οργανωμένα νοσοκομεία, μπορεί να βοηθήσει στο να προχωρήσει η περιοχή και να παρέχει πολύ αξιόπιστες υπηρεσίες στον τόπο. Αυτή η μεταρρύθμιση διατρέχεται και από μια άλλη οπτική, πιο νευραλγικής σημασίας: τη διεθνοποίηση των ΑΕΙ. Μπορούν αυτά τα μεγάλα ιδρύματα να πρωταγωνιστήσουν στη χώρα μας και διεθνώς και να καταγραφούν στον διεθνή ακαδημαϊκό χάρτη. Για το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων πιστεύω ότι μπορεί να διαδραματίσει έναν πολύ σημαντικό ρόλο όχι μόνο στη Βορειοδυτική Ελλάδα, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή των δυτικών Βαλκανίων και να παίξει μάλιστα, έναν ηγετικό και πρωτοπόρο ρόλο σε αυτήν την κατεύθυνση. Ακούσαμε επιφυλάξεις για τη δημιουργία του Επιστημονικού Ερευνητικού Ινστιτούτου. Επιτρέψτε μου να πω ότι το θεωρώ πολύ σημαντικό αυτό το αντικείμενο, γιατί μπορεί να θεραπεύσει στην περιοχή μας επιστημονικά αντικείμενα με μεγάλη παράδοση και με μεγάλο δυναμικό παλαιότερο και νεότερο, που έχουν σχέση με τον πολιτισμό, την τοπική παράδοση, τις τέχνες, τη νεοελληνική γραμματεία για να ξαναγίνουν τα Γιάννενα πρώτα στα γράμματα, όχι όμως ακόμη και στο εγγύς μέλλον και στα γρόσια. Καταλήγοντας θα ήθελα να υπογραμμίσω για μια ακόμη φορά ότι η τωρινή είναι μια απολύτως ώριμη συνθήκη για να προχωρήσουμε. Φυσικά η επιφύλαξη όλων είναι αν θα υπάρξουν οι απαραίτητοι πόροι και η απαραίτητη ενδυνάμωση με προσωπικό. Σήμερα ο Υπουργός δεσμεύτηκε με συγκεκριμένο τρόπο για τη στήριξη αυτής της προσπάθειας και έχει δώσει δείγματα γραφής και από το προηγούμενο χρονικό διάστημα με την κατ' επιλογήν ενίσχυση των ανώτατων δημόσιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Το στοίχημα, λοιπόν, είναι τι θα κάνουν τα ιδρύματα. Να υλοποιήσουν με τις δικές τους δυνάμεις και την ενδυνάμωσή τους, να βάλουν προτεραιότητες, να υπάρξει σκληρή δουλειά, ώστε να προχωρήσει αποτελεσματικά αυτού του τύπου η μεταρρύθμιση, με θετικό πρόσημο. Θεωρώ - και καταλήγω με αυτό - , ότι η διαδικασία αυτή που προχώρησε μέσα από έναν ευρύτατο και, στις περισσότερες περιπτώσεις, έναν πολύ ανοιχτό διάλογο, μας επιτρέπει να αισιοδοξούμε ότι προχωρούμε σε μια κοινή πορεία. Και έχουμε βαθιά την πεποίθηση ότι αυτό μπορεί να βοηθήσει σε ένα πράγμα πολύ σημαντικό, στη δυνατότητα αναστροφής στη μαζική απώλεια του πνευματικού κεφαλαίου του τόπου μας, δίνοντας ευκαιρίες απασχόλησης, προόδου και παραγωγής στους νέους επιστήμονες της χώρας. Οι νέοι και οι νέες αυτού του τόπου να μπορούν να αξιοποιούν, να θέτουν σε εφαρμογή τις ιδέες, τις ικανότητες και την υψηλή τους κατάρτιση εδώ, στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κυρία Υφυπουργό. Ο κ. Κάτσης έχει τον λόγο για πέντε λεπτά. Αμέσως μετά η κ. Βάκη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα κι εγώ να εκφράσω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων της πρόσφατης τραγωδίας στην ανατολική Αττική. Η αξία της ανθρώπινης ζωής είναι πάνω από όλα και γι' αυτό καθήκον της πολιτείας είναι να σταθεί στο πλευρό όλων εκείνων που επλήγησαν από τις πυρκαγιές και να διορθώσει λάθη και στρεβλώσεις δεκαετιών, που μας οδήγησαν σε αυτόν τον τραγικό απολογισμό. Αν και η φόρτιση των ημερών είναι μεγάλη, βρισκόμαστε σήμερα εδώ, έχοντας μπροστά μας ένα πάρα πολύ σημαντικό νομοσχέδιο, που αφορά το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και το Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Το νομοσχέδιο αυτό είναι ένα ακόμα μεγάλο βήμα του Υπουργείου Παιδείας για τη δημιουργία ενιαίου χώρου ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας. Η συνολική μεταρρύθμιση που επιχειρείται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση μέσω της στρατηγικής του ενιαίου χώρου, είναι κολοσσιαία και από τα κάτω. Αυτό εξηγεί και την τμηματική υλοποίηση της. Έρχεται να θεραπεύσει διαρθρωτικές αδυναμίες δεκαετιών, που είχαν αρνητικό αντίκτυπο, τόσο στα ίδια τα ιδρύματα και τη λειτουργία τους, αλλά και να ανοίξει νέους ορίζοντες στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, στην έρευνα και στις τοπικές κοινωνίες. Τι ήταν όμως αυτό που παραλάβαμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Πανεπιστήμια και ΤΕΙ αλληλεπικαλυπτόμενα σε γνωστικό αντικείμενο με πρόσχημα τον παρωχημένο διαχωρισμό μεταξύ της καθαρής επιστήμης και των εφαρμογών της, μεγάλο αριθμό ιδρυμάτων και κυρίως ΤΕΙ χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα, ανωτατοποιημένα μόνο στα χαρτιά, υποχρηματοδότηση, υποστελέχωση και άναρχο τοπίο στην έρευνα. Και μέσα σε όλα αυτά ήλθε και το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ» και έδωσε τη χαριστική βολή. Κλείσιμο τμημάτων με στυγνό οικονομισμό, ανορθολογικές συγχωνεύσεις με μικροπολιτικές εξυπηρετήσεις, αναδιάταξη του χώρου της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό και με μηδενική διαβούλευση με την ακαδημαϊκή κοινότητα. Επί ποδός, απένατι σε νεοφιλελεύθερες εμμονές. Με λίγα λόγια καταστροφή. Όπως και στην υπόλοιπη Ελλάδα εμείς στη Θεσπρωτία, το βιώσαμε από πρώτο χέρι το 2013, με τη μεταφορά του Τμήματος Ιχθυοκομίας - Αλιείας από την Ηγουμενίτσα στο Μεσολόγγι και την κατάργηση του Τμήματος Τουριστικών Επιχειρήσεων εν μία νυκτί με προεδρικό διάταγμα. Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ τότε, που δήθεν ήταν υπέρ της σύνδεσης της εκπαιδευτικής αγοράς και της επιχειρηματικότητας, μετέφεραν ένα Τμήμα Ιχθυοκομίας σε έναν νομό που είναι ο πρώτος σε παραγωγή ιχθυοκαλλιεργειών στην Ελλάδα στο Μεσολόγγι, επειδή κάποιος πολιτευτής, ίσως, είχε περισσότερες ψήφους εκεί και βόλευε στη γεωγραφία κάποιους καθηγητές. Ούτε καν νεοφιλελεύθεροι είστε, είστε γιαλαντζί κατά τη γνώμη μου και μάλιστα, σήμερα έχουν κάποιοι το θράσος να περιμένουν χαιρέκακα στη γωνία να επαναλάβουμε εμείς τα ίδια τους τα λάθη, για να ξεπλύνουν εκείνοι τις ντροπές τους και τις τεράστιες ευθύνες τους. Διαψεύδονται όμως παταγωδώς, όπως τόσες και τόσες φορές, ενώ ακόμα περιμένουμε να μας πουν τι προτείνουν. Απολύτως τίποτα. Πλήρης πολιτική ένδεια στα όρια της πολιτικής παρακμής. Με το παρόν σχέδιο νόμου ανατρέπεται αυτή η θνησιγενής πρακτική, προωθούνται οι συνέργειες μεταξύ των ιδρυμάτων, με στόχο τη συνολική αναβάθμιση τους, ενώ καλλιεργείται μια κουλτούρα διαλόγου και συναίνεσης από τα κάτω στον ευαίσθητο χώρο της εκπαίδευσης, ώστε να πάψει κάποια στιγμή αυτό το αέναο ράβε - ξήλωνε. Η ακαδημαϊκή κοινότητα, έδειξε τη μέγιστη δυνατή συναίνεση στις επιτροπές, ενώ οι τοπικές κοινωνίες έχουν αγκαλιάσει και τρέφουν μεγάλες προσδοκίες για το εγχείρημα. Επιτέλους, η ηπειρωτική κοινωνία και οικονομία αναδεικνύει τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα, όπως την πρωτογενή της παραγωγή και τη διασυνοριακή στρατηγική της θέση, επενδύοντας στη γνώση. Δημιουργείται η Γεωπονική Σχολή στην Άρτα, πάγια διεκδίκηση όλων των Ηπειρωτών, ενισχύεται η Πολυτεχνική Σχολή στα Ιωάννινα με νέα δύο τμήματα, καθώς έχουμε μεγάλη ανάγκη από τεχνοκρατική επάρκεια, ενώ ενισχύονται και επιστήμες υγείας, όπως και οι ανθρωπιστικές σπουδές που έχουν μεγάλη παράδοση στον τόπο. Στα καθ' ημάς, η Θεσπρωτία βλέπει τον εαυτό της στον νέο χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και ατενίζει το μέλλον με αισιοδοξία. Από την πρώτη Οκτωβρίου του 2018 ιδρύεται το Τμήμα Μετάφρασης και Διερμηνείας στην Ηγουμενίτσα, ενώ προβλέπεται ότι τα μέλη ΔΕΠ του υπάρχοντος Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων και πρώην Εφαρμογών Ξένων Γλωσσών εντάσσονται στον νέο Τμήμα Μετάφρασης και Διερμηνείας. Διασφαλίζεται η συνέχιση των σπουδών όσων ήδη φοιτούν και αυτών, που θα εισαχθούν φέτος στο υπάρχον τμήμα. Τέλος, με τις νομοτεχνικές βελτιώσεις, που έφερε ο Υπουργός, ύστερα από ομόφωνη πρόταση των φορέων, η λειτουργία του έπειτα από τις αποφάσεις των συλλογικών οργάνων του πανεπιστημίου, ως ορίζει το αυτοδιοίκητο, τοποθετείται το αργότερο το ακαδημαϊκό έτος 2021-2022, καθώς απαιτείται ένα εύλογο διάστημα, για να σχεδιαστεί με βιώσιμους όρους το νέο τμήμα και να στελεχωθεί με το κατάλληλο προσωπικό, πράξεις που απαιτούν και χρόνο και προσεκτικά βήματα. Η υιοθέτηση ενός άνω ορίου στην ίδρυση αποτελεί και τη χρυσή τομή μεταξύ της πολιτικής πρωτοβουλίας και του σεβασμού του συνταγματικά κατοχυρωμένου αυτοδιοίκητου, το οποίο αφορά όλα τα νέα τμήματα, που ιδρύονται και δεν αποτελούν μετεξέλιξη ήδη υπαρχόντων. Υπάρχει σαφής δέσμευση της πολιτείας για τη στήριξη του νέου τμήματος με όλα τα μέσα, ενώ και οι πρυτάνεις των ιδρυμάτων τοποθετήθηκαν με θετικά σχόλια γι' αυτό στις Επιτροπές. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα λίγο την ανοχή σας. Τουλάχιστον οι Ηπειρώτες Βουλευτές και οι Βουλευτές των Ιονίων Νήσων να έχουν μια μικρή ανοχή.
Δεν το ξεχωρίζουμε έτσι, κύριε Κάτση. Ένα λεπτό το έχετε, αλλά μην το ξεχωρίζουμε.
Εντάξει, κύριε Πρόεδρε. Θα προσπαθήσω να ολοκληρώσω. Πώς, όμως, τοποθετήθηκε η Αντιπολίτευση πάνω σ' αυτά τα δεδομένα; Επιτρέψτε μου ένα λίγο περιπαικτικό σχόλιο, που έχει πολιτική ουσία. Αλήθεια, δεν βρέθηκε ένας συνάδελφος της Νέας Δημοκρατίας από την Ήπειρο ή το Ιόνιο να εισηγηθεί το νομοσχέδιο, παρά μόνο η αξιόλογη - κατά τα άλλα - συνάδελφος, που εκλέγεται στην Αθήνα; Κανείς; Προφανώς, σημειολογικά δεν είναι τυχαίο. Δεν μπορείτε να κλείσετε τα μάτια στην πραγματικότητα ούτε να πάτε κόντρα στα ακαδημαϊκά ιδρύματα και τους φοιτητές προς τέρψιν του αντιπολιτευτικού μένους του Αρχηγού Κυριάκου. Θα ήθελα να απαντήσω στον συνάδελφο και συμπατριώτη μου κ. Γιόγιακα. Ο κ. Γιόγιακας ζήτησε από το Υπουργείο Παιδείας να λειτουργήσει άμεσα το νέο τμήμα. Αλήθεια, κύριε Γιόγιακα, ποιον κοροϊδεύετε; Κατ'αρχήν, έχετε πείσει το κόμμα σας πριν κάνετε στο Υπουργείο μια τέτοια πρόταση; Πείστε πρώτα το κόμμα σας, εκτός και αν είστε σε μια άλλη γραμμή, γιατί εισηγήθηκε και η εισηγήτριά σας, αλλά και το ΠΑΣΟΚ, την κατάργηση ή μάλλον τη μη λειτουργία ενός τμήματος μόνο με όρους γεωγραφικούς, ενώ δεν ανέλυσαν καθόλου το γνωστικό αντικείμενο. Αυτό είναι το πρώτο ερώτημα. Δεύτερο ερώτημα: Πού ήσασταν στις επιτροπές, όταν διαβουλευόμασταν το νομοσχέδιο; Λείπατε. Δεν ήσασταν καν εδώ για τη συζήτηση για ένα τόσο σημαντικό για το μέλλον της περιοχής θέμα. Περιμένω, επίσης, να υπερψηφίσετε το νομοσχέδιο, γιατί δημόσια την περίοδο της διαβούλευσης ζητούσατε αλλαγές, οι οποίες υιοθετήθηκαν από το Υπουργείο Παιδείας και όσον αφορά τους καθηγητές, αλλά και το χρονικό όριο λειτουργίας του νέου τμήματος. Θα ήθελα να αναφερθώ στον αγαπητό κ. Στύλιο.
Ολοκληρώστε μ' αυτό, κύριε Κάτση.
Κύριε Στύλιο, τι έχετε να πείτε που αποκτάτε Γεωπονική Σχολή στην Άρτα που χρόνια διεκδικούσατε, αλλά ποτέ δεν κάνατε, ενώ οι συνάδελφοί σας - ήσασταν καθηγητής κι εσείς του ΤΕΙ Ηπείρου - συντριπτικά τάσσονται - αν όχι όλοι, οι περισσότεροι - υπέρ του νομοσχεδίου; Πραγματικά, τι έχετε να πείτε; Το ίδιο ισχύει και για όλους τους υπόλοιπους συναδέλφους της Αντιπολίτευσης στην Ήπειρο και στα Ιόνια νησιά.
Ελάτε, κύριε συνάδελφε. Φτάσαμε στα επτά λεπτά.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Η πολιτική σας ένδεια είναι προφανής. Δεν έχετε καμμία πρόταση. Το μόνο που μπορείτε να παράγετε ως ιδέα για την τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι το σχέδιο «Αθηνά», που μόνο εσείς επιμένετε να υπερασπίζεστε, κατά πόδας και η Δημοκρατική Συμπαράταξη. Πείτε μας, αλήθεια, κύριοι της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, τι προτείνετε. Ποιος φορέας σάς υποστήριξε; Δεν έχετε κανένα, μα κανένα, όραμα αναπτυξιακό, περιφερειακό ή εθνικό για το πώς ο χάρτης της εκπαίδευσης θα ακολουθεί τις εξελίξεις; Η απάντηση είναι απλή: Ποσώς σας ενδιαφέρει η τριτοβάθμια δωρεάν ανώτατη εκπαίδευση στην Ήπειρο ή στο Ιόνιο ή οπουδήποτε στη χώρα. Η στρατηγική σας στόχευση είναι η συρρίκνωση και η απαξίωσή της χάριν της ιδιωτικής εκπαίδευσης και των ιδιωτικών ιδρυμάτων, που δίνουν πτυχία αμφιβόλου ποιότητας μόνο σε όποιον έχει λεφτά, ώστε να βγάλει κέρδη κάποιος παρασιτικός επιχειρηματίας. Αυτή είναι η αλήθεια. Εμείς θα προχωρήσουμε μπροστά στον νέο χάρτη εκπαίδευσης, θα προχωρήσουμε και στη μεταδευτεροβάθμια τεχνική εκπαίδευση των παιδιών των ΕΠΑΛ με διετή προγράμματα ως αναγκαιότητα, καθώς η χώρα σε λίγα χρόνια θα έχει τεράστιο πρόβλημα σε μεσαία στελέχη εξειδικευμένων τεχνικών εργασιών. Τελευταία πρόταση: Θα ολοκληρώσουμε έτσι μια πολύ πυκνή και παραγωγική τετραετία στην παιδεία, που περιλαμβάνει πάγια αιτήματα του φοιτητικού κινήματος, αλλά και της ακαδημαϊκής κοινότητας: Η κατάργηση των συμβουλίων ιδρυμάτων, τα δωρεάν μεταπτυχιακά, η επαναπρόσληψη των απολυμένων ΙΔΑΧ των πανεπιστημίων και των καθηγητών, η αύξηση των κονδυλίων και των δομών έρευνας, το έτος μαθητείας των ΕΠΑΛ, η δίχρονη προσχολική εκπαίδευση, η αναβάθμιση της ειδικής αγωγής με νέο προσωπικό και δομές. Έχουμε πολλά ακόμα να κάνουμε, αλλά είμαστε στον σωστό δρόμο. Καλώ την Αντιπολίτευση να το ξανασκεφτεί, σας καλώ να προσαρμοστείτε στην πραγματικότητα και να υπερψηφίσετε το νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ.
Μεγάλη πρόταση η τελευταία, κύριε Κάτση. Αγαπητοί συνάδελφοι, έχει γίνει αρκετές φορές παράκληση από το Προεδρείο να προσέξουμε λίγο τους χρόνους. Ο κ. Κάτσης έφτασε στα εννέα λεπτά. Έχετε συμφωνήσει να μειωθεί στα πέντε λεπτά ο χρόνος. Να υπάρξει μια ανοχή και μια ελαστικότητα για ένα λεπτό, να το καταλάβω. Μην εξαντλείτε την υπομονή και την ανοχή του Προεδρείου. Θα αναγκαστώ να κλείνω κι εγώ το μικρόφωνο και δεν θέλω τελευταίες μέρες, που είναι τώρα πριν τις διακοπές να μπαίνουμε σε αυτήν τη διαδικασία. Τον λόγο τώρα έχει η κυρία Βάκη και αμέσως μετά έχει ζητήσει τον λόγο για λίγο ο Υπουργός κ. Σταθάκης για μια τροπολογία. Ελάτε, κυρία Βάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι δύσκολο πραγματικά, να παίρνω τον λόγο με τη διττή ιδιότητά μου της Βουλεύτριας Κέρκυρας και της επίκουρης καθηγήτριας του Ιονίου Πανεπιστημίου, το οποίο έχω τη χαρά και την τιμή να υπηρετώ από το 2005. Όπως είχα πει και στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, δεν είναι απλώς για μας η εργασιακή μας καθημερινότητα, αλλά ορίζοντας ζωής μας, πολλώ δε μάλλον, όταν ο πανεπιστημιακός δεν είναι απλώς μια δουλειά. Τυχόν κριτικές παρατηρήσεις - για να ξεκαθαρίσω και τη θέση μου - γίνονται πάντοτε με πνεύμα θετικό και σε με προσπάθεια να βελτιωθεί το ακαδημαϊκό ίδρυμα στο οποίο υπηρετώ. Αιρετοί είμαστε εδώ και για κάποιους και κάποιες από εμάς η πολιτική δεν είναι επάγγελμα. Ξεκινώ, λοιπόν, από την κατάσταση την οποία παραλάβαμε. Οι αυθαιρεσίες και τα αυθαίρετα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, τα οποία νομιμοποιούσαν και αναπαρήγαγαν τα πονηρά κλεισίματα ματιού στους τοπικούς παράγοντες, τα επιμελητήρια, δημάρχους, εκλογικά πελατολόγια, ξενοδόχοι, Ελλάδα του «rooms to let», όλα αυτά, δυστυχώς, δεν επιδέχονται μικροδιορθώσεις και μερεμέτια, αλλά μπουλντόζα. Δυστυχώς, δεν νομοθετούμε στην τριτοβάθμια εκπαίδευση σε κενό αέρος. Το έγκλημα συνετελέσθη με μια άνιση και άλογη ανάπτυξη και με μια άναρχη δόμηση. Δυστυχώς, όσο και να προσπάθησε η εκάστοτε πολιτική ηγεσία να λειτουργήσει με μοναδικό γνώμονα την αμεροληψία του ακαδημαϊκού κριτηρίου ανασχεδιασμού του ακαδημαϊκού χάρτη έναντι τοπικισμών, δεν τα κατάφερε. Στην Ελλάδα κατίσχυσε το «κάθε πόλη και σχολή, κάθε χωριό και τμήμα». Αλληλοεπικάλυψη, λοιπόν, γνωστικών αντικειμένων, χάος με τα επαγγελματικά δικαιώματα, τμήματα που λειτουργούσαν αξιοπρεπώς και με διεθνείς αξιώσεις και άλλα τα οποία έφθιναν, μαράζωναν και έγιναν ένας απλός τίτλος. Τι θα μπορούσε να γίνει σε αυτό το σκηνικό; Η φιλοσοφία του νομοσχεδίου υπαγορεύεται από την ανάγκη υλοποίησης ενός τρίτου δρόμου, που θα παρακάμπτει τόσο τη «Σκύλλα» ενός βίαιου κλεισίματος των ΤΕΙ, αλλά και τη «Χάρυβδη» της εξίσου βίαιης και ανορθόλογης ανωτατοποίησής τους, κάτι που θα παρέπεμπε για όσες και όσους από μας το ζήσαμε στην Αγγλία των αρχών του 1990, όταν εν μια νυκτί τα «polytechnics» έγιναν πανεπιστήμια, προκειμένου η παιδεία, από αγαθό και αξία καθ'αυτή, να εκφυλιστεί σε ένα εργαλείο και να σχεδιάζεται με ανάγκες, μόνο της αγοράς, να γίνει εν πολλοίς αγοραία. Να τα κλείσουμε, λοιπόν; Αυτή είναι η δεύτερη λύση. Εδώ, λοιπόν, ο Αρμαγεδδών που θα άκουγε στον οργουελικό - θα πω εγώ - ευφημισμό «σχέδιο Αθηνά» δεν θα έλυνε προβλήματα, θα άνοιγε πληγές. Θα υπαγορευόταν αποκλειστικά, όπως και πήγε να γίνει, από μια εξοικονόμηση κόστους με αντίτιμο, με λίτρα τις ανθρωποθυσίες στο βωμό του. Άρα, μια λύση ορθή είναι αυτή που προκρίθηκε: αξιοποίηση δομών, εργαστηρίων και προσωπικού των ΤΕΙ, για να αιμοδοτήσουν και να ενισχύσουν τα περιφερειακά πανεπιστήμια και τη δημιουργία πανεπιστημίων συνεργειών, με τη φιλοσοφία να συνυπάρχει με το εργαστήριο βιοτεχνολογίας και τη λογοτεχνική μετάφραση με το επιχειρηματικό πάρκο. Κριτικές παρατηρήσεις και προσωπική γνώμη διατύπωσα και στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων με σκοπό - επαναλαμβάνω - να συμβάλω και εγώ θετικά ως πανεπιστημιακός και να αποφευχθούν προβλήματα τυχόν αλληλοεπικαλύψεων γνωστικών αντικειμένων. Θέλω να κλείσω με κάποια θετικά. Θα ήθελα, λοιπόν, να πω ότι στα θετικά προσμετρώ - το οποίο έγινε με νομοτεχνική βελτίωση - τη δημιουργία ενός Ινστιτούτου Ιστορικών Σπουδών, το οποίο καλύπτει όλες τις περιόδους της ιστορίας. Και δεν το λέω αυτό για να κόψουμε την κορδέλα, όπως κάποιος συνάδελφος από την Αντιπολίτευση είπε. Δεν γίνεται ένα ακαδημαϊκό κενό, γίνεται με μαγιά, με υποδομή τριάντα πέντε χρόνια, διεθνούς παρουσίας, διεθνούς έρευνας, πάρα πολύ αξιόλογων διδακτορικών διατριβών, διεθνών συνεδρίων του μόνου αυτοτελούς τμήματος στην Ελλάδα του τμήματος ιστορίας, ένας εκ των αρχιτεκτόνων ήταν και ο αείμνηστος Σπύρος Ασδραχάς με διεπιστημονικές προσεγγίσεις. Τέλος, θα ήθελα να πω - προς αποφυγή παρεξηγήσεων - ότι χαιρετίζουμε, καλωσορίζουμε πραγματικά τα νέα τμήματα, που θα δημιουργηθούν, με την ελπίδα και την ευχή ότι αυτά δεν θα γίνουν ένα κενό περιεχομένου κέλυφος, ένα αδειανό πουκάμισο. Και για να γίνει αυτό - είμαι σίγουρη ότι έχουν εξευρεθεί τα μέσα - θα πρέπει να υπάρξουν βεβαίως πόροι κάλυψης λειτουργικών εξόδων, εξοπλισμού, ούτως ώστε να μην επαναληφθεί η ιστορία ως τραγωδία ή ως φάρσα και να μην φτάσουμε πάλι σε σημείο να στέλνουμε τους φοιτητές μας σε κάποια ακαδημαϊκή εξορία σε κτήρια, τα οποία δεν θα έχουν βιβλιοθήκες, δεν θα έχουν υπολογιστές, εργαστήρια, με άλλα λόγια δεν θα υπάρχει διασύνδεση με το ακαδημαϊκό γίγνεσθαι. Θα ήθελα τέλος - για να κλείσω με αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - να πω το εξής. Εάν έπρεπε να σχεδιάσουμε ex nihilo σε μια ακατοίκητη περιοχή τον ακαδημαϊκό χάρτη - είναι προσωπική μου γνώμη και φαντάζομαι ότι διάφοροι ακαδημαϊκοί τη συμμερίζονται - θεωρώ ότι η γεωγραφική διασπορά δεν κάνει καλό. Δυστυχώς, αυτό δεν καθίσταται εφικτό. Όλα αυτά είχαν σχεδιαστεί, είναι έτοιμα, βρέθηκαν. Θεωρώ, όμως και είναι βαθιά πεποίθησή μου ότι ένα πανεπιστήμιο αξίζει το όνομά του ως τέτοιο, όταν έχει μια κρίσιμη μάζα που το κάνει κοινότητα, μια κοινότητα που δημιουργεί μια περιρρέουσα πολιτιστική και πνευματική ατμόσφαιρα και είναι ένα πανεπιστήμιο με κεντρική βιβλιοθήκη, διεπιστημονικότητα και συνέργεια. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κυρία Βάκη. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Σταθάκης, για μια τροπολογία και αμέσως μετά ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Ποταμιού, ο κ. Αμυράς.
Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, την επαύριον μιας εθνικής τραγωδίας, της μεγαλύτερης που έχουμε βιώσει την τελευταία δεκαπενταετία, είναι δύσκολο να γίνεται μια συζήτηση, η οποία όμως θα συνεχιστεί εκ των πραγμάτων και σε πολιτικό επίπεδο και δικαστικά και ούτω καθεξής. Εντούτοις, έχει κλείσει ένας κύκλος βραχυπρόθεσμων μέτρων ανακούφισης των πληγέντων. Σήμερα, φέρνουμε για συζήτηση μια σειρά από επείγουσες ρυθμίσεις, οι οποίες επιδιώκουν να θεραπεύσουν ή να επιταχύνουν - εάν θέλετε - περισσότερο το ισχύον σύστημα, που αφορά επιλεκτικές παρεμβάσεις και κατεδαφίσεις και αυτό το κάνουμε με την τροπολογία που φέραμε. Αυτή η τροπολογία σήμερα κάνει δύο πράγματα. Πρώτον, εισάγει μια παράλληλη διαδικασία, σε σχέση με την ισχύουσα, όσον αφορά την ταυτοποίηση αυθαιρέτων και την κατεδάφιση. Υπενθυμίζω ότι η κλασική διαδικασία είναι η πολεοδομία του δήμου, το συμβούλιο του δήμου, που κρίνει τις ενστάσεις, ο οριστικός χαρακτηρισμός, η δικαστική διαμάχη και η μεταφορά στην τελική φάση στην αποκεντρωμένη διοίκηση, η οποία είναι και υπεύθυνη για αυτή καθ'αυτή την κατεδάφιση. Απέναντι σε αυτή τη διαδικασία, παράλληλα, και για ένα μεταβατικό διάστημα, μέχρις ότου δηλαδή συγκροτηθεί ο νέος θεσμός, που είναι υπεύθυνος για τις οικιστικές παρεκκλίσεις, κατεδαφίσεις, τα αυθαίρετα κ.λπ., που είναι ο νόμος που έχουμε ψηφίσει ήδη - υπενθυμίζω ότι αυτός ο θεσμός είναι τα Τοπικά Περιφερειακά Παρατηρητήρια Δομημένου Περιβάλλοντος, άρα σε επίπεδο αιρετής περιφέρειας μεταφέρεται αυτή η αρμοδιότητα - εισάγεται, με την παρούσα τροπολογία, μία διαδικασία, η οποία επιτρέπει στο Υπουργείο Ενέργειας και Περιβάλλοντος, με χρήση των Επιθεωρητών Δομημένου Περιβάλλοντος, που έχει το ΥΠΕΝ, να προχωράει στην ταυτοποίηση αυθαίρετων κατασκευών και στην κατεδάφισή τους, με υπουργική απόφαση. Η διαδικασία αυτή κάνει μεγάλη σύντμηση στις διοικητικές διαδικασίες. Δεν έχει πεδίο διοικητικής ένστασης. Έχει απευθείας δικαστική προστασία, εντός δηλαδή δεκαπέντε ημερών μπορεί κάποιος να προσφύγει στο ΣτΕ και αποκλειστικά στο ΣτΕ, άλλως η πράξη είναι άμεσα εκτελεστέα. Αυτή είναι η μία διαδικασία, η οποία - επαναλαμβάνω - είναι μεταβατική, έως ότου φτιαχτούν τα περιφερειακά και δημιουργεί παράλληλη προς τον δήμο, που επιτρέπει στο Υπουργείο, χρησιμοποιώντας τον δικό του μηχανισμό, να επιταχύνει αυτή τη διαδικασία. Αυτή είναι η μια παρέμβαση, η οποία γίνεται εδώ. Φυσικά, μόλις τελειώσει η υπουργική απόφαση, το θέμα παραπέμπεται στην αποκεντρωμένη διοίκηση - δεν επεμβαίνουμε σε αυτό το κομμάτι - και αυτή προχωράει στις κατεδαφίσεις. Το δεύτερο που κάνουμε είναι ότι επιταχύνουμε την ικανότητα και τη δυνατότητα της αποκεντρωμένης διοίκησης να κάνει τη δουλειά της. Η δουλειά της εξαρτάται από δύο πράγματα: τη διαθεσιμότητα πόρων και τα μέσα που διαθέτει, προκειμένου να εκτελεί γρήγορα τις αποφάσεις κατεδάφισης, τις οποίες έχει ήδη μία αποκεντρωμένη διοίκηση. Υπενθυμίζω ότι η αποκεντρωμένη διοίκηση της Αττικής έχει αυτή τη στιγμή τελεσίδικες κατεδαφίσεις δυόμισι χιλιάδων ακινήτων σε δάση και επτακοσίων σε παραλίες και αιγιαλούς. Τι κάνει, λοιπόν, η δεύτερη αυτή διαδικασία; Πρώτον, αυξάνει τον προϋπολογισμό του Πράσινου Ταμείου - αυτό χρηματοδοτεί αυτή τη διαδικασία - δίνοντάς του τη δυνατότητα να παίρνει χρήματα από τον προϋπολογισμό, από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων ή από άλλες πηγές, αποκλειστικά για το κονδύλι των κατεδαφίσεων. Το δεύτερο που κάνει, είναι ότι επιτρέπει στην αποκεντρωμένη διοίκηση, πέρα από τους διαγωνισμούς για την κατεδάφιση κτηρίων, να αποκτά το δικαίωμα της απευθείας ανάθεσης, όπως προβλέπεται και μέχρι το όριο που προβλέπεται από τον νόμο περί δημοσίων προμηθειών και έργων, δηλαδή μέχρι 135.000 ευρώ, που αποτελεί το όριο που μπορεί να κάνει απευθείας ανάθεση. Και το τρίτο που εισάγει είναι η δυνατότητα, η υπάρχουσα εργολαβία για κατεδαφίσεις να μπορεί να επεκταθεί κατά 50%, εφόσον αυξηθεί κατ' αναλογίαν το φυσικό αντικείμενο. Αυτό είναι ο κύριος κορμός της τροπολογίας. Υπενθυμίζω - και το υπογραμμίζω - ότι η παράλληλη διαδικασία, η οποία εγκαινιάζεται σήμερα, αφορά αποκλειστικά - και το τονίζω - περιοχές που έχουν κηρυχθεί αναδασωτέες, κτήρια, που είναι ετοιμόρροπα, η έκταση που έχουμε αυθαίρετες κατασκευές από την παραλία σε έκταση πεντακοσίων μέτρων, όπως ρητά προβλέπει ο ισχύον νόμος Τρίτση του 1983, μαντρότοιχοι, αυθαίρετοι κ.ο.κ. - επαναλαμβάνω πρόκειται για την κείμενη νομοθεσία - και αυστηρά σε ρέματα, προδιαγεγραμμένα με βάση τους κανόνες του Υπουργείου Περιβάλλοντος, τα οποία έχουν ήδη αποκτήσει προσδιορισμό - μελέτη και την αντιπλημμυρική τους ζώνη. Επαναλαμβάνω, λοιπόν, στη ζώνη έως και πεντακόσια μέτρα από την παραλία, όπως προβλέπει η κείμενη νομοθεσία, σε περιοχές όπου έχουν κηρυχθεί αναδασωτέες και σε ετοιμόρροπα κτήρια. Αυτό πρέπει να αποσαφηνιστεί ευθέως. Η παράλληλη διαδικασία, η οποία εισάγει μια πιο γρήγορη διαδικασία από τον Υπουργό, δεν αφορά όλες τις περιοχές, όλα τα αυθαίρετα ή οτιδήποτε άλλο. Είναι σαφέστατα προσδιορισμένη σε περιοχές με υψηλή ευαισθησία, αναδασωτέες περιοχές, ρέματα…
Κύριε Υπουργέ, εάν θέλετε, κλείνετε.
Θα προσπαθήσω να κλείσω, όσο πιο γρήγορα μπορώ.
Σε ιστορικά μνημεία, κύριε Υπουργέ;
Θα φτάσω και εκεί. Αυτή είναι η γενική τροπολογία για την επιτάχυνση των διαδικασιών κατεδάφισης. Η δεύτερη τροπολογία αφορά τη Μακρόνησο. Ρητά αποκτά το δικαίωμα ο Υπουργός - γιατί έχει κλείσει η διαδικασία της κατεδάφισης των αυθαιρέτων της Μακρονήσου - να κάνει και την εργολαβία της κατεδάφισης. Αυτή είναι η ρύθμιση για την Μακρόνησο. Έχει και όλες τις άλλες διαδικασίες. Έχουμε δεσμευτεί ότι τα αυθαίρετα της Μακρονήσου θα πέσουν και με την τροπολογία αυτή ρυθμίζεται αυτό. Επίσης, υπάρχουν μερικές ακόμα τροπολογίες. Η μία αφορά την προστασία των υγροτόπων της Αττικής. Αναστέλλονται οι οικοδομικές δραστηριότητες έως ότου οριοθετηθούν οι υγρότοποι. Είναι ένα αναγκαίο μέτρο αυτή η αναστολή. Επεκτείνεται το κοιμητήριο της Νέας Μάκρης. Και ο ΔΕΔΔΗΕ, ο οποίος αποκαθιστά το δίκτυο στην πληγείσα περιοχή, αποκτά τη δυνατότητα να πάρει χρήματα από το σχετικό ταμείο ύψους 1.000.000. ευρώ, για να μπορεί να κάνει τις συνδέσεις και να μην πληρώνουν οι καταναλωτές το τελευταίο κομμάτι, αλλά να μπορούν να το κάνουν απευθείας. Αυτή είναι η μία τροπολογία, η μεγάλη και η πιο σημαντική. Η δεύτερη τροπολογία με γενικό αριθμό 1727 και ειδικό 186 με ημερομηνία 31-07-2018 αφορά τον μηχανισμό αποζημίωσης ευελιξίας. Εισάγεται με κατεπείγοντα τρόπο, επειδή είναι ένας μηχανισμός, ο οποίος εκκρεμούσε για πάρα πολύ καιρό. Είναι απόλυτα καθοριστικός και εγκρίθηκε σε ευρωπαϊκό επίπεδο πρόσφατα. Είναι και αυτός προσωρινός. Είναι για έναν χρόνο περίπου. Η σημασία του είναι πάρα πολύ απλή και καθοριστική. Είναι ο μηχανισμός, με τον οποίο διασφαλίζουμε ότι το σύστημα της παραγωγής είναι έτοιμο να ανταποκριθεί στις διακυμάνσεις, στην ευελιξία, του συστήματος κατανάλωσης ενέργειας, αμειβόμενο, φυσικά, με κάποιο τρόπο. Αυτός ο τρόπος είναι ο ευέλικτος μηχανισμός αποζημίωσης. Αυτό σημαίνει ότι το παραγωγικό σύστημα, προκειμένου να καλύπτει τις διακυμάνσεις, πρέπει να είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμο να προσφέρει την ενέργεια που χρειάζεται. Αυτό όλο είναι προσωρινό, διότι υπήρχε. Πήραμε την έγκριση να λειτουργήσει με τον τρόπο, που λέγεται εδώ, δηλαδή, με τον διαγωνισμό. Και λέω ότι είναι για ένα χρόνο, διότι μετά θα μπει ο μακροχρόνιος μηχανισμός αποζημίωσης - ο οποίος θα καλύπτει μια μεγάλη περίοδο - που θα αφορά το σύνολο πλέον των παραγωγών ενέργειας. Θα είναι μακροχρόνιος και ταυτόχρονα, θα έχει λειτουργήσει και η αγορά με διαφορετικό τρόπο, με το χρηματιστήριο ενέργειας. Συνεπώς, ο Μηχανισμός Αποζημίωσης Ευελιξίας εισάγεται. Έχει καταλήξει, μετά από πολύ μεγάλη προσπάθεια και θα είναι προσωρινός μέχρι τα τέλη του 2019, εκτός εάν - όπως προβλέπεται μέσα στη διάταξη - ο μακροχρόνιος μηχανισμός τον αντικαταστήσει, όπως προβλέπεται.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο έχει ο κ. Αμυράς, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Ποτάμι.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο παρακαλώ, για να πούμε για τις τροπολογίες που γίνονται δεκτές.
Θέλετε να πάρετε τον λόγο μετά τον κ. Αμυρά, για να κυλήσει η διαδικασία, επειδή έχει ανέβει στο Βήμα; Εκτός εάν θέλετε, κύριε Αμυρά, να τοποθετηθείτε και για τις τροπολογίες του κυρίου Υπουργού.
Να ακούσω για να μπορώ…
Ο κύριος Υπουργός έχει τον λόγο.
Δεχόμαστε την τροπολογία, που μόλις ανέπτυξε ο κ. Σταθάκης, η οποία είναι η με γενικό αριθμό 1727 και ειδικό 186 και επίσης κάνουμε αποδεκτή τη βουλευτική τροπολογία με γενικό αριθμό 1734 και ειδικό 193, που κατέθεσαν ο κ. Μουμουλίδης και ο κ. Σκουρολιάκος, αλλά μόνον το άρθρο Α΄ και όχι το άρθρο Β΄. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Ο κ. Αμυράς έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα μου επιτρέψετε να ρωτήσω κι εγώ διευκρινιστικά τους δυο Υπουργούς επί των τροπολογιών πρώτα και μετά να μπω στην ομιλία μου. Κατ' αρχάς, Υπουργέ, κύριε Γαβρόγλου, την τροπολογία που έχουμε καταθέσει το Ποτάμι με γενικό αριθμό 1715 και ειδικό 174 για τις υποχρεωτικές ασκήσεις ετοιμότητας, την κάνετε δεκτή;
Έχει γίνει ήδη δεκτή.
Έχει γίνει ήδη δεκτή;
Κύριοι συνάδελφοι, σας παρακαλώ, ακούγεστε δυνατά. Συνεχίστε, κύριε Αμυρά.
Και πάλι θα στραφώ προς τον κ. Σταθάκη διευκρινιστικά γι' αυτήν την τροπολογία. Πρώτα απ' όλα, σε τι χρόνους υπολογίζετε τη διαδικασία αυτοψίας ελέγχου; Αυτή είναι η πρώτη μου ερώτηση. Η δεύτερη είναι σε περίπτωση που οι εκθέσεις κατεδάφισης προσβληθούν ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, όπως θα γίνει, σε τι χρόνους υπολογίζετε να γίνει η κατεδάφιση, αν το Συμβούλιο της Επικρατείας συναινέσει; Η τρίτη μου ερώτηση είναι η εξής. Αν προσφύγουν πολίτες στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπου εκεί είναι χρονοβόρες οι διαδικασίες, αντιλαμβανόμαστε ότι αυτή η διαδικασία της κατεδάφισης μπορεί να πάει εις το διηνεκές, άρα ποτέ να μη γίνει; Θα ήθελα, λοιπόν, απαντήσεις γι' αυτά τα διευκρινιστικά ζητήματα. Έρχομαι τώρα στην ομιλία μου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φυσικά κι εγώ θα ξεκινήσω την ομιλία μου, λέγοντας ότι τα συλλυπητήρια όλων μας και του καθενός ξεχωριστά είναι πολύ λίγα για την τραγωδία και τις οικογένειες των ενενήντα ανθρώπων, που κάηκαν ζωντανοί στο Μάτι, καθώς και των εκατοντάδων άλλων, που έχασαν τα σπίτια τους, των τραυματιών και των αγνοουμένων. Σε ό,τι αφορά το Ποτάμι και εμένα προσωπικά, το λέω και δεσμεύομαι εδώ στο Βήμα της Βουλής ότι θα κάνω τα πάντα για να μην ξεχαστούν αυτοί οι άνθρωποι και να δούμε τις πραγματικές αιτίες της καταστροφής και του ολέθρου. Λυπάμαι, όμως, και για έναν ακόμη λόγο: Γιατί έχουν περάσει δέκα ολόκληρες ημέρες και δεν ένιωσε κανείς από την Κυβέρνηση - κανείς από την Κυβέρνηση, Υπουργός ή κάποιο διορισμένο από την Κυβέρνηση στέλεχος στα ανώτατα κλιμάκια της κρατικής μηχανής - την ανάγκη να αναλάβει εμπράκτως τις ευθύνες του. Είμαστε δέκα μέρες μετά τον όλεθρο και δεν έχουμε ακούσει ούτε ένα συγγνώμη απ' αυτήν την Κυβέρνηση, από κάποιον Υπουργό. Είμαστε δέκα μέρες μετά την καταστροφή και δεν έχουμε δει ούτε μια παραίτηση. Είμαστε δέκα μέρες μετά την καταστροφή και δεν έχουμε ακούσει ούτε για μισή αποπομπή κάποιου στελέχους της διοίκησης που δεν λειτούργησε σωστά. Κι εγώ πραγματικά αναρωτιέμαι: Αν σήμερα δεν συζητούσαμε το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, αλλά είχε προγραμματισθεί ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών για την αναδιοργάνωση, ας πούμε, των αστυνομικών τμημάτων, ο κ. Τόσκας θα ήταν σήμερα εδώ σαν να μην συμβαίνει τίποτα; Σας θυμίζω ότι ο κ. Τσίπρας, όταν βρισκόταν στην Αντιπολίτευση, σε ανάλογες και μικρότερης κλίμακας καταστροφές, ζητούσε παραιτήσεις κυβερνήσεων, κατηγορώντας τους Υπουργούς ως εκτελεστές συμβολαίων θανάτου. Αυτά έλεγε ο κ. Τσίπρας ως Αντιπολίτευση. Τώρα που στάθηκε ανίκανος να προστατεύσει αυτός και η Κυβέρνησή του, τους ανθρώπους στο Μάτι, μετατράπηκε στον κύριο «δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα». Αφήνω στην άκρη εκείνη τη θεατρική σύσκεψη της Δευτέρας στο Συντονιστικό της Πυροσβεστικής και θέλω να πω το εξής: Οι παραιτήσεις δεν είναι εργαλείο εκδίκησης ούτε τιμωρίας. Είναι η έμπρακτη λογοδοσία του πολιτικού απέναντι στον πολίτη και δεύτερον, για έναν ακόμη πιο πρακτικό λόγο. Διότι οι ίδιοι άνθρωποι, που ήταν επικεφαλής των μηχανισμών πριν από δέκα ημέρες στην καταστροφή στο Μάτι, οι ίδιοι άνθρωποι και σήμερα θεωρητικώς είναι οι εγγυητές της ασφάλειας του πολίτη, σε αντίστοιχες τέτοιες περιπτώσεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εάν τα ρίχνουμε όλα στα αυθαίρετα - όπως ακούω σιγά - σιγά να βγαίνει προς τα έξω, κυρίως από τους κυβερνητικούς Βουλευτές το επιχείρημα ότι φταίνε τα αυθαίρετα - γι' αυτό που έγινε στο Μάτι, εάν τα ρίχνουμε όλα στην κλιματική αλλαγή, στις ασύμμετρες απειλές, στα κανάλια και στα μικρά δρομάκια, τότε σημαίνει ότι δεν έχουμε το θάρρος να δούμε τι πραγματικά έφταιξε. Όσοι το λένε αυτό, δεν έχουν το θάρρος να το δουν και να το παραδεχθούν, έτσι ώστε να μην περιμένουμε την επόμενη καταστροφή, για να ξαναμαζευτούμε να δίνουμε συλλυπητήρια. Επίσης, κάτι ακόμα. Η Κυβέρνησή σας, ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, είναι στα πράγματα σχεδόν τέσσερα χρόνια. Επομένως, σταματήστε να μας λέτε πόσο έφταιγαν οι προηγούμενοι και δείτε πού φταίτε εσείς. Στη βάρδια σας…
Για πείτε μας.
«Για πείτε μας», λέτε, κύριε συνάδελφε του ΣΥΡΙΖΑ, πού φταίξατε; «Για πείτε μας»; Είστε από αυτούς που λέτε, δηλαδή, ότι καλώς τα κάνατε όλα τη Δευτέρα; Δεν ντρέπεστε λίγο; Λοιπόν, εδώ μέσα όχι αντιπολίτευση καφενείου, τουλάχιστον όταν είμαι εγώ στο Βήμα, εντάξει; Γιατί εγώ δεν τα αφήνω αναπάντητα αυτά.
Ηρεμήστε, κύριε Αμυρά.
Συνεχίζω.
Δεν χρειάζεται τώρα να γίνεται διάλογος.
Συγκρατήστε, λοιπόν, τους Συριζαίους Βουλευτές από κάτω, αυτή την ώρα.
Εντάξει, αλλά μην φωνάζετε και εσείς. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Ηρεμήστε, παρακαλώ.
Συστάσεις σε αυτόν τον τόνο δεν επιτρέπονται.
Ηρεμήστε όλοι. Παρακαλώ, κύριε Αμυρά, συνεχίστε.
Τώρα να σας απαντήσω, κύριοι συνάδελφοι; Είδατε το «θέατρο» της Δευτέρας στην τηλεόραση; Θα επικαλεστείτε εσείς την τηλεόραση, που κάνατε σόου για την τηλεόραση; Όταν ανεβαίνω εγώ στο Βήμα, αυτές οι κουβέντες κομμένες!
Παρακαλώ, κύριε Αμυρά! Ελάτε, κύριοι συνάδελφοι!
Μία συγγνώμη δεν έχετε πει! Μία συγγνώμη έχετε πει; Βγείτε να πείτε μία συγγνώμη για να αρχίσει η κουβέντα.
Η συγγνώμη λέγεται έμπρακτα!
Κύριοι συνάδελφοι…
Αδυνατείτε να πείτε μία συγγνώμη, που σημαίνει ότι δεν τη νιώθετε! Δεν νιώθετε κανένα λόγο να πείτε συγγνώμη προς τους πολίτες. Αυτό είναι το πρόβλημά σας! Είστε κυνικοί και εντελώς αμνήμονες όσον αφορά στο τρίπτυχο που πρέπει, όποιος κατέχει δημόσιο αξίωμα, να ακολουθεί σαν τη Βίβλο: «Καθήκον - Ευθύνη - Συγγνώμη». Είναι εξαφανισμένα αυτά από τη δική σας οπτική, εκ του αποτελέσματος. Τώρα, για το παρόν σχέδιο νόμου εμείς είμαστε αρνητικοί. Όχι μόνο γιατί δεν είναι κοστολογημένη αυτή η μετάβαση, αλλά κυρίως διότι, όπως το λέει και η αιτιολογική έκθεση, μία τέτοια ένταξη και συγχώνευση τμημάτων χρήζει τεκμηρίωσης και θέσπισης κανόνων, που λείπουν. Συγγνώμη, δεν έχετε βάλει κριτήρια, δεν έχετε βάλει κανόνες;
Δεν υπάρχουν καν μελέτες.
Για παράδειγμα: Αξιολόγηση των υφισταμένων δομών και του διδακτικού προσωπικού του Ιδρύματος που πρόκειται να ενταχθούν στο πανεπιστήμιο αλλά και ρύθμιση ως προς τους ειδικότερους απαιτούμενους χρόνους και τις διαδικασίες μετάβασης, ώστε να μην ματαιώνεται η τεχνολογική ανώτατη εκπαίδευση, περιλαμβανομένων και των εφαρμοσμένων επιστημών. Τι συζητάμε τώρα; Το Ποτάμι καταψηφίζει αυτό το σχέδιο νόμου. Το θεωρούμε εντελώς πρόχειρο, στο πόδι, ακοστολόγητο. Είπε ο κύριος Υπουργός ότι θα δοθεί 1,5 εκατομμύριο ευρώ. Τι είναι το 1,5 εκατομμύριο ευρώ; Πώς προκύπτει; Πώς το έβγαλε εκείνος; Με ποιες διαδικασίες; Σε ποιους χρόνους; Τι συζητάμε τώρα; Έχω και το εξής ερώτημα για τον Υπουργό Παιδείας, που αφορά τους αποφοίτους των δραματικών σχολών. Εδώ πέρυσι, με το άρθρο 79 του ν.4481/2017, που ήταν ο νόμος για τη διαχείριση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, δόθηκε η δυνατότητα από το Υπουργείο Παιδείας σε κατόχους τίτλων σπουδών ανώτερων δημόσιων και ιδιωτικών σχολών καλλιτεχνικής εκπαίδευσης να καταστήσουν ισότιμα τα πτυχία τους με αυτά των ΤΕΙ. Εκκρεμεί μία κοινή υπουργική απόφαση από τον Ιούλιο του 2017 για να γίνει αυτό. Δύο Υπουργοί όλοι και όλοι πρέπει να υπογράψουν, ο Υπουργός Παιδείας και η Υπουργός Πολιτισμού. Η Υπουργός Πολιτισμού σε μία ερώτηση που είχαν καταθέσει κάποιοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ απάντησε ότι, ναι, εγώ πιστεύω ότι πρέπει να γίνει και το Υπουργείο είναι θετικό και ενεργεί προς την κατεύθυνση αυτή. Μένει ο Υπουργός Παιδείας. Γιατί δεν υπογράφει, αφού είναι νόμος αυτής της Κυβέρνησης; Γιατί αφήνει μετέωρους όλους όσοι έως το 2003 είχαν πτυχίο μίας από αυτές τις σχολές; Και τι γίνονται από το 2003 και μετά οι απόφοιτοι; Υπάρχει κενό νόμου. Ρυθμίστε τα αυτά. Ο κ. Μαυρωτάς θα σας πει και για τις υπόλοιπες τροπολογίες. Βεβαίως, θεωρούμε θετικό ότι έγινε δεκτή η τροπολογία, που καταθέσαμε με τον κ. Μαυρωτά ως Ποτάμι για τη σύνταξη ενός σχεδίου ανάγκης και ασκήσεων ετοιμότητας και εκπαιδευτικών σεμιναρίων δύο φορές το χρόνο σε όλα τα σχολεία. Πρέπει τα παιδιά να ξέρουν πώς να προστατεύουν τον εαυτό τους, ποιες είναι οι συνθήκες που μπορεί να επικρατούν στο κάθε σχολείο ξεχωριστά σε μια περίπτωση φυσικής καταστροφής ή μεγάλου κινδύνου. Εάν είχαμε υιοθετήσει και είχαμε κάνει κτήμα μας αυτήν την οπτική της πρόληψης ως οργανωμένη κοινωνία, σήμερα η κουβέντα μπορεί να ήταν πολύ διαφορετική γι' αυτά που ζήσαμε - και ζούμε δυστυχώς ακόμα - και πάνω απ' όλα για τους ανθρώπους που χάθηκαν και για τις οικογένειες εκείνων των ανθρώπων που χάθηκαν στο Μάτι. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Αμυρά και για την οικονομία στον χρόνο. Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι για την οικονομία του χρόνου, αρκετοί συνάδελφοι και σε συνεργασία με τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες έχουν δεχθεί να διαγραφούν. Τους ευχαριστούμε. Οπότε συνεχίζουμε και θα σας ενημερώσω πόσοι απομένουν και τον χρόνο που υπολείπεται. Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Τσιάρας για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ως μάρτυρας των αντεγκλήσεων που μόλις νωρίτερα άκουσα από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του Ποταμιού και υμών των συναδέλφων της συμπολίτευσης, θα ήθελα να σας πω ότι αυτές τις δύσκολες στιγμές, που με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο έχει διαμορφωθεί η κοινή γνώμη απέναντι σε τραγικά γεγονότα, καλό θα ήταν, από τη δική μας πλευρά, να υπάρχει όσο γίνεται λιγότερη ένταση και όσο γίνεται - αν θέλετε - μικρότερη διάθεση για αναζήτηση δικαιολογιών. Πιστέψτε με, δεν το λέω με καμμία διάθεση από τη δική μου πλευρά να κάνω αντιπολίτευση. Είναι, όμως, τόσο μεγάλος ο πόνος συμπολιτών μας, μεγάλου κομματιού της ελληνικής κοινωνίας, που κάποια στιγμή κι εμείς σ' αυτόν τον χώρο θα πρέπει να καταλάβουμε ότι οι ευθύνες που μπορεί να επιμερίζονται στο πολιτικό σύστημα, αλλά και στο παιδαγωγικό μήνυμα που εκπέμπουμε προς την κοινωνία, να είναι πολύ μεγάλες. Δεν φτάνει να λέμε ότι είναι διαχρονικές οι ευθύνες. Ο χρόνος του παρόντος πάντα διαμορφώνει την ατομική, προσωπική και συλλογική ευθύνη του καθενός από εμάς. Σε ότι αφορά το νομοσχέδιο, για άλλη μια φορά η Κυβέρνηση έρχεται να μας πει ότι φέρνει ένα νομοσχέδιο - «τομή» που αλλάζει δεδομένα και δημιουργεί διαφορετικές συνθήκες στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Φαντάζομαι να θυμάστε ότι πριν από μικρό σχετικά χρονικό διάστημα η Νέα Δημοκρατία είχε σταθεί θετικά στην ανωτατοποίηση του ΤΕΙ Δυτικής Αττικής, πιστεύοντας ότι με αυτόν τον τρόπο πρέπει όντως να υπάρχει μια αναμόρφωση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, η οποία όμως να κρατάει σταθερή την ειδοποιό διαφορά μεταξύ πανεπιστημιακής και τεχνολογικής εκπαίδευσης. Εδώ, στην πραγματικότητα, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο έρχεται να ανατρέψει μια λογική, που θεωρητικά είχε υιοθετήσει αρχικά και η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας. Θα σας έλεγα ότι αυτός είναι ένας σημαντικός λόγος, για τον οποίο φαίνεται ότι απουσιάζει μια σοβαρή πολιτική. Οι πολιτικές επιλογές είναι απολύτως αποσπασματικές. Δίνουν μια συγκεκριμένη διάσταση κάθε φορά, την οποία οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ καλούνται να υπερασπιστούν με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο. Ενώ, λοιπόν, επαίρεται ο Υπουργός και οι επιτελείς του Υπουργείου ότι υπάρχει μια δημοκρατική διαδικασία και ότι όλα αυτά τα οποία έρχονται κάθε φορά να συζητήσουμε και να ψηφίσουμε είναι αντικείμενο διαβούλευσης, για άλλη μια φορά, αγαπητοί συνάδελφοι, βρίσκεστε - βρισκόμαστε - αντιμέτωποι με είκοσι άρθρα του νομοσχεδίου, τα οποία δεν μπήκαν ποτέ στη διαβούλευση! Τι λέτε, αλήθεια, για όλα αυτά; Πού βρίσκεται το δημοκρατικό αίσθημα, το οποίο κάθε φορά μας το προβάλλετε ως ιδιαίτερο χαρακτηριστικό υμών, το οποίο δεν υπήρχε παλαιότερα και σήμερα - υποτίθεται - υπάρχει στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό; Επίσης, αν θέλουμε να μιλήσουμε για την ουσία, ποια είναι τα πραγματικά κριτήρια της αναδιάταξης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης; Μπορεί κάποιος να τα περιγράψει με συγκεκριμένο και σαφή τρόπο; Ποια είναι; Διότι αν θέλετε να σας μεταφέρω εγώ τη δική μου εμπειρία, τουλάχιστον από τη διαβούλευση που μπορεί να γίνεται στο επίπεδο του ΤΕΙ Θεσσαλίας, θα σας το πω πολύ συγκεκριμένα και πολύ απλά και απερίφραστα. Δυστυχώς, λυπάμαι που θα σας το πω, τα κριτήρια είναι τοπικιστικά, είναι συντεχνιακά, είναι κριτήρια τακτοποίησης «ημετέρων». Δεν είναι κριτήρια ακαδημαϊκά. Δεν είναι κριτήρια τα οποία έχουν ως βασικό στόχο τη συγκεκριμένη θέσπιση επαγγελματικών δικαιωμάτων από τις σχολές που δημιουργούνται, σχολές με ένα κυριολεκτικό αλαλούμ! Πείτε μου πώς δικαιολογείται, παραδείγματος χάριν, να παρακάμπτονται οι αποφάσεις της Συγκλήτου, να μην υπάρχει Σύγκλητος όταν μιλάμε για καινούργιες πανεπιστημιακές σχολές; Υποτίθεται ότι ως δημοκράτες υπερασπίζεστε όλες τις διαδικασίες και όλες τις νομοθετικά θεσπισμένες λειτουργίες της πολιτείας. Σύγκλητος εδώ δεν υπάρχει - φαντάζομαι ότι το ξέρετε - με αυτόν τον νόμο. Πείτε μου, λοιπόν, πώς, σχολές όπως αυτή της λογοθεραπείας μπορεί να εντάσσονται στη Σχολή Επιστημών Υγείας, ενώ παραδείγματος χάρη, η Σχολή ψυχολογίας να εντάσσεται στη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών; Ποιο είναι το κριτήριο για να γίνεται από τη μία πλευρά το ένα και από την άλλη πλευρά το άλλο; Τα λέω όλα αυτά, διότι υπάρχει μία σοβαρή αντίφαση σε όλα αυτά τα οποία επιχειρείτε να νομοθετήσετε το τελευταίο χρονικό διάστημα. Επειδή ο χρόνος είναι πολύ λίγος, θα σας πω το εξής. Υπάρχει προεδρικό διάταγμα από τον Αύγουστο του 2017, το υπ'αριθμό 79/2017: «Οργάνωση και λειτουργία νηπιαγωγείων και δημοτικών σχολείων». Σε λιγότερο από έναν χρόνο, κύριοι συνάδελφοι, έρχεστε να τροποποιήσετε όλα τα άρθρα του καινοτόμου, όπως μας διαφημίζατε τότε, και «προοδευτικού» προεδρικού διατάγματος. Είναι σοβαρή νομοθέτηση αυτή; Σε λιγότερο από έναν χρόνο; Τέλος, ένα σχόλιο για τις τροπολογίες. Αντιλαμβάνομαι ότι είναι η τελευταία ημέρα πριν κλείσει το πρώτο Θερινό Τμήμα, αλλά αυτή η «βροχή» τροπολογιών για άλλη μία φορά, που στην πραγματικότητα η κάθε μία από αυτές συνιστά ένα καινούργιο νομοσχέδιο, αντιλαμβάνεσθε ότι όπως δεν περιποιούσε τιμή στο πολιτικό σύστημα του παρελθόντος, δεν περιποιεί τιμή και εις υμάς πλέον. Κάποια στιγμή, επειδή τελικά όλα αυτά, τα οποία λέμε όταν είμαστε στην αντιπολίτευση, πολύ δύσκολα μπορούμε να τα κάνουμε πραγματικότητα όταν είμαστε στην κυβέρνηση, αντιλαμβάνεσθε ότι ο καθένας από εσάς, πρώτα απ' όλα δεν βρίσκεται αντιμέτωπος με την κομματική του ιδιότητα, αλλά με τον ίδιο του τον εαυτό και με την ίδια του την αξιοπρέπεια. Τέλος, θέλω να κάνω ένα μικρό σχόλιο, αν και απουσιάζει ο κύριος Υπουργός. Υπάρχει μία τροπολογία, που τακτοποιεί ένα ζήτημα, που αφορά στους μουφτήδες και που βεβαίως, εγώ θα σας έλεγα ότι εκ πρώτης όψεως η Νέα Δημοκρατία θα μπορούσε να το βλέπει θετικά. Είχαμε, όμως, μία ένσταση η οποία αφορούσε στην πραγματική παράταση του χρόνου θητείας των ιεροδιδασκάλων και από την άλλη πλευρά η γνωστή τακτική: «ρυθμίσεις οι οποίες ενδεχομένως θα μπορούσαν να μας βρίσκουν σύμφωνους, να εντάσσονται σε μία τροπολογία με δεκαπέντε διαφορετικές ρυθμίσεις, που σε πολλές από αυτές είμαστε αντίθετοι» αντιλαμβάνεσθε ότι δεν μας δίνει ούτε το δικαίωμα ούτε τη δυνατότητα να υπερψηφίσουμε και να στηρίξουμε κάποιες επιλογές. Κάποια στιγμή, επιτέλους, πρέπει να γίνουμε σοβαροί. Αν υπάρχουν τόποι συναίνεσης στο ελληνικό πολιτικό σύστημα, μπορούμε να τους βρούμε και μπορούμε, εν πάση περιπτώσει, να συνταχθούμε. Όταν, όμως, αυτό γίνεται με τον γνωστό κουτοπόνηρο τρόπο που μέσα σε αυτό που κάποιοι μπορεί να συμφωνούν, ας εντάξουμε και κάτι που δεν συμφωνούν είτε για να τους εξαναγκάσουμε να το ψηφίσουν είτε για να τους εξαναγκάσουμε να δηλώσουν την αντίθεσή τους, αντιλαμβάνεσθε ότι για άλλη μία φορά εκθέτει αυτούς που νομοθετούν. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Τσιάρα. Τον λόγο έχει ο κ. Μουσταφά και αμέσως μετά ο κ. Καραθανασόπουλος, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΚΚΕ. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλίνω ευλαβικά την κεφαλή μπροστά στους συνανθρώπους μας που χάσαμε σ' αυτήν τη τραγωδία. Θέλω να κάνω μερικές επισημάνσεις για την υπουργική τροπολογία σχετικά με τους μουφτήδες στη Θράκη και τους ιεροδιδασκάλους. Κάθε πρωτοβουλία, μικρή ή μεγάλη, για τα χρόνια, μικρά ή μεγάλα, προβλήματα της μειονότητας, γεννά αμέσως αντιδράσεις από τους «θρακολόγους», από τους «θρακομάχους», από τους «μεμετολόγους» της περιοχής, τους ευαίσθητους πολίτες και τους ευαίσθητους πολιτικούς για τη Θράκη. Δώρο στον Ερντογάν η σαρία και η εκλογή των μουφτήδων. Τι συζήτησαν ο αντιπρόεδρος της Τουρκικής Κυβέρνησης Τσαβούσογλου με τον κ. Γαβρόγλου σε κατ' ιδίαν συζήτηση που κράτησε πολλές ώρες; Μετά την ψήφιση της προαιρετικότητας της σαρίας από τη Βουλή, οι μουφτείες διοργάνωσαν ημερίδα για το πόσο καλή είναι η σαρία και κατακεραύνωναν εκεί όσους είχαν ζητήσει επί χρόνια την κατάργηση της σαρίας και προσωπικά κι εμένα. Η Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας, για πρώτη φορά στην ιστορία της, διοργάνωσε ημερίδα για την μειονοτική εκπαίδευση για τη μη εφαρμογή του πιλοτικού προγράμματος του ΥΕΠ στα νηπιαγωγεία με αμιγώς μειονοτικό πληθυσμό - άκουσον, άκουσον! - για να εμποδίσει τον εκτουρκισμό των παιδιών. Θέλω να εκφράσω την άποψή μου και για τα γενικότερα ζητήματα που συμπεριλαμβάνονται στην τροπολογία, αλλά και για τα ειδικότερα. Από τη Μεταπολίτευση κι εντεύθεν, η Αριστερά, οι προοδευτικοί άνθρωποι της μειονότητας και της πλειονότητας έχουν το πάγιο αίτημα της εκκοσμίκευσης της μειονοτικής κοινωνίας, την αφαίρεση των δικαστικών αρμοδιοτήτων από τις μουφτείες με την υπαγωγή όλων των υποθέσεων των πολιτών της μειονότητας στο υπάρχον δικαιικό σύστημα της χώρας με την άσκηση από τις μουφτείες, μόνο και μόνο του πνευματικού και θρησκευτικού τους ρόλου. Αυτή είναι η πάγια θέση της κοινωνίας της Θράκης. Δεν είναι άποψη περιθωριακών ιδεοληπτικών κύκλων ούτε των άθεων και των άπιστων ούτε είναι μια επιβληθείσα άποψη από κάπου αλλού, γιατί αυτή είναι η απαίτηση της ίδιας της ζωής, της εξέλιξης και της ανάπτυξης της κοινωνίας μας. Όσοι λέγανε ότι θα υπάρξει ξεσηκωμός, θα υπάρξουν αντιδράσεις για την πρωτοβουλία - ημιτελή, κατά την άποψη μου - σχετικά με τη σαρία διαψευστήκανε. Η πρωτοβουλία έφερε ανακούφιση και επίλυση σε ένα σωρό χρόνια ανοιχτά ζητήματα της κοινωνίας. Αναμένουμε, βέβαια, και την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, που μάλλον θα καταδικάσει τη χώρα μας και ίσως ανοίξει τον δρόμο για την πλήρη κατάργηση της σαρίας και απαλλαγή της μουφτείας οριστικά από αυτά τα καθήκοντα. Ο τρόπος ανάδειξης του θρησκευτικού ηγέτη, του μουφτή, είναι ένα ζητούμενο. Ο μέχρι τώρα τρόπος απέτυχε. Η αδιαφανής, υπόγεια, χωρίς κριτήρια ή με κριτήρια υποταγής και υποτέλειας στην εκάστοτε κυβέρνηση και στο εκάστοτε καθεστώς διαχείριση του μειονοτικού, που υπάρχει στην περιοχή μας, δημιούργησε μουφτήδες έξω από την κοινωνία, φοβισμένους ανθρώπους, ξεκομμένους από τους πιστούς. Κύριε Υπουργέ, δεν είστε εδώ, αλλά δεν πειράζει. Μπορεί οι τωρινοί μουφτήδες που θα αποστρατευθούν να σας βρίζουν, να σας καταριούνται, να σας κριτικάρουν πολιτικά και ηθικά, αλλά στο βάθος της ψυχής τους σας ευγνωμονούν, γιατί επιτέλους θα λυτρωθούν από την ανυποληψία, από την απομόνωση, από την αποξένωση της ίδιας της κοινωνίας τους και ζωή να τους δίνει ο Πανάγαθος να ζήσουν ήρεμα, εν ειρήνη με τον εαυτό τους και τον περίγυρό τους από εδώ και πέρα, στο υπόλοιπο της ζωής τους. Μετά την αποστρατεία των μουφτήδων, θα χρειαστούν τοποτηρητές, που θα αναλάβουν καθήκοντα και μάλλον θα προσπαθήσουν να συμβάλουν στο εκσυγχρονισμό της δομής και της οργάνωσης της μουφτείας, σύμφωνα με το προεδρικό διάταγμα που ετοιμάζεται. Υπάρχει και μια επιτροπή που επεξεργάζεται τη νέα δομή. Πρέπει να υπάρξει, κύριε Υπουργέ, ένας ειλικρινής διάλογος με την κοινωνία, να ληφθεί υπ' όψιν η γνώμη των εν ενεργεία θρησκευτικών λειτουργών των ενοριών και των χωριών και όλων των παραγόντων της περιοχής, για να βρεθούν οι κατάλληλοι τοποτηρητές και πρέπει να υπάρχουν, πρώτα απ' όλα, κριτήρια, όπως εγνωσμένη θεολογική κατάρτιση, γνώση θεμάτων διαθρησκευτικού διαλόγου, προσωπικότητας, σύνεσης, συνύπαρξης, διαλόγου. Χρειάζεται η περιοχή μας σοβαρούς, συνετούς, ήρεμους ανθρώπους, έξω από πολιτικά παιχνίδια, στην υπηρεσία του λόγου, της αγάπης και της συνζωής των θρησκειών. Όσον αφορά την παράγραφο 4 για τους ιεροδασκάλους, κύριε Υπουργέ, ο θεσμός του ιεροδασκάλου είναι άχρηστος, αχρείαστος. Καθιερώθηκε για να δημιουργηθεί κομματικός στρατός, ένα ιερατείο του Ισλάμ στην περιοχή, χρήσιμο για τη χειραγώγηση των πιστών, στο πλαίσιο της θεωρίας της θρησκευτικοποίησης της κοινότητας. Δεν προσφέρουν ουσιαστικό έργο θετικό - δεν μπορούν κιόλας, αρκετοί είναι και ΥΕ - όπως δεν προσφέρουν θετικό έργο και άλλες παρεμφερείς δραστηριότητες από άλλους διάφορους κύκλους, όπως σεμινάρια Κορανίου, αποστήθιση Κορανίου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Αντιθέτως, χρειαζόμαστε στήριξη των μειονοτικών σχολείων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά και όλων των σχολείων της περιοχής, λόγω του μεγάλου αριθμού των παιδιών της μειονότητας, που φοιτούν πια στις δημόσιες δομές εκπαίδευσης. Το Μειονοτικό Γυμνάσιο Ξάνθης χρειάζεται και θεσμική και κτηριακή υποστήριξη, το ίδιο και το Γυμνάσιο και το Λύκειο της Κομοτηνής και είναι απαραίτητες, πολύ χρήσιμες δομές για τη μείωση της διαρροής από την υποχρεωτική εκπαίδευση, που είναι μεγάλη στην περιοχή μας. Υπάρχει ανάγκη ριζικής αναμόρφωσης των δύο ιεροσπουδαστηρίων, που με τη σημερινή τους κατάσταση μοιάζουν με κάτεργο, παρά με σχολείο. Το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης της Μειονοτικής Κατεύθυνσης πρέπει να στηριχθεί στο να αναπτύξει τη διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας για την παραγωγή ποιοτικών δασκάλων για τα μειονοτικά σχολεία. Αυτά νομίζουμε ότι είναι οι προτεραιότητες και όχι η σπατάλη για τους ασκόπως περιφερόμενους ιεροδασκάλους. Και δεν είμαστε ενάντια στους ιεροδασκάλους, επειδή κατά τον κ. Λοβέρδο είναι ενάντια και η Τουρκία, γιατί εμείς, η κοινωνία της Θράκης και τη θρησκεία μας ξέρουμε και τη διακονούμε και την καταγωγή μας ξέρουμε και τη διαφυλάττουμε. Δεν τα βάζουμε στη ζυγαριά διακρατικών ισορροπιών και υποτιθέμενων δοσοληψιών, γιατί, όπως το πολύ το «Κύριε ελέησον» το βαριέται και ο παπάς και την πολλή θρησκευτικότητα, από όπου και αν προέρχεται, τη βαριέται κάθε πιστός. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μουσταφά. Τον λόγο έχει ο κ. Καραθανασόπουλος, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το ΚΚΕ. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ο Υπουργός Παιδείας έκανε την εξής διαπίστωση, ότι όλο αυτό το διάστημα που συζητείται το συγκεκριμένο νομοσχέδιο δεν ακούστηκε καμμία άλλη γνώμη για το πώς θα οργανωθεί η ανώτερη εκπαίδευση. Ή επιλεκτικά παρακολουθεί τις τοποθετήσεις ο κύριος Υπουργός ή προσπαθεί να συσκοτίσει τα ζητήματα και να συγκαλύψει τη διαφορετικότητα. Βεβαίως, είναι λογικό ότι από τα άλλα κόμματα της Αντιπολίτευσης δεν μπορούσε να ακούσει καμμία διαφορετική γνώμη για την οργάνωση της ανώτατης εκπαίδευσης από αυτή που υλοποιεί σήμερα η Κυβέρνηση ή στο παρελθόν υλοποιούσαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Και είναι φυσιολογικό αυτό, γιατί έχουν την ίδια στρατηγική και η σημερινή Κυβέρνηση με τις προηγούμενες και τα κόμματα, μια ίδια στρατηγική και για την παιδεία και για την έρευνα και για την τεχνολογία. Άλλωστε, τα θέματα της παιδείας δεν αποτελούν μία ανεξάρτητη μεταβλητή. Δεν είναι σε έναν δοκιμαστικό σωλήνα, δηλαδή δεν είναι ξεκομμένα από τις εξελίξεις σε επίπεδο οικονομίας, από τις εξελίξεις στο επίπεδο της κοινωνίας. Και ακριβώς αυτή την ταύτιση θέλει να συγκαλύψει ο κύριος Υπουργός ως κατ' εξοχήν απολογητής του καπιταλιστικού συστήματος. Και είναι η Κυβέρνηση απολογητής του καπιταλιστικού συστήματος, γιατί ακριβώς το σύνολο των μέτρων του νομοθετικού πλαισίου είναι αυτό το οποίο εξυπηρετεί σήμερα τις ανάγκες του κεφαλαίου. Έτσι, λοιπόν και όσον αφορά στα ζητήματα της παιδείας, της έρευνας, της τεχνολογίας, τα υποτάσσει όλα αυτά στις ανάγκες των καπιταλιστικών επιχειρήσεων για τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητάς τους, για τη βελτίωση της κερδοφορίας τους. Αποδέχεται και η σημερινή Κυβέρνηση την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ζητήματα της παιδείας. Έτσι, λοιπόν, το βασικό χαρακτηριστικό και στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο - και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς - που αφορά την αναδιάρθρωση η οποία επιχειρείται στο Πανεπιστήμιο της Ηπείρου και στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, δεν είναι τίποτα άλλο παρά η ενίσχυση, η επιτάχυνση της προσπάθειας να δεθούν ακόμη περισσότερο αυτά τα πανεπιστημιακά ιδρύματα με τις ανάγκες των επιχειρήσεων, οι οποίες φθάνουν σε τέτοιο σημείο, που όχι μόνο παρεμβαίνουν στα ζητήματα της έρευνας, αλλά ακόμη και στα προγράμματα των σπουδών, στην κατάτμηση σχολών και παρεχόμενων προγραμμάτων σπουδών. Αυτή ακριβώς η διασύνδεση των καπιταλιστικών επιχειρήσεων με την παιδεία, θεωρεί το ΚΚΕ ότι αποτελεί και τροχοπέδη στην ανάπτυξη της παιδείας, στην ανάπτυξη νέας γνώσης μέσα από την έρευνα, αλλά και τη νέα τεχνολογία, διότι ακριβώς οι επιχειρηματικοί όμιλοι υπονομεύουν οτιδήποτε μπορεί να αμφισβητήσει την κερδοφορία τους. Αυτό είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα σε μια σειρά τομέων της έρευνας που είναι άμεσα συνδεδεμένοι με τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, όπως για παράδειγμα η έρευνα στο φάρμακο και τα συμφέροντα των φαρμακοβιομηχανιών και κατ' επέκταση οι εξελίξεις, που αφορούν τα ζητήματα της υγείας. Έτσι, λοιπόν, ακριβώς αυτή η διασύνδεση η οποία αποτελεί τροχοπέδη στην ανάπτυξη της έρευνας και της παιδείας, οδηγεί στην υποβάθμιση της παρεχόμενης μόρφωσης σε όλα τα επίπεδα της παιδείας, στην υποβάθμιση του πτυχίου, με αποτέλεσμα η όποια παρεχόμενη γνώση να μην είναι τίποτα άλλο παρά ορισμένες αποσπασματικές δεξιότητες, για να μπορούν ακριβώς να αντιστοιχούν στη λογική του περιορισμού του κόστους, στη νέα μορφή εργαζόμενων, δηλαδή στους αναλώσιμους εργαζόμενους, στους μερικά απασχολούμενους, στους ευκαιριακά εργαζόμενους, είτε μιλάμε για εργαζόμενους του πνεύματος είτε μιλάμε για χειρώνακτες εργάτες. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο βλέπουμε και την υποβάθμιση της παρεχόμενης μόρφωσης σε όλα τα επίπεδα, στο δημοτικό, στο γυμνάσιο, στο λύκειο, αλλά και στο πανεπιστήμιο. Δεν είναι τυχαίο ότι οι νέες αλλαγές που θα φέρει στη Β΄ και Γ΄ λυκείου θα υποβαθμίσουν ακόμα περισσότερο το λύκειο, μετατρέποντάς το σε φροντιστηριακού τύπου μόρφωμα. Από αυτήν, λοιπόν, την άποψη, δεν είναι τυχαίο ότι αυτές ακριβώς οι αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, η ελαστικοποίησή τους αποτυπώνονται και στο ίδιο το νομοσχέδιο. Διαμορφώνει πολλαπλά επίπεδα εργαζομένων στα πανεπιστήμια είτε είναι αυτοί το ερευνητικό προσωπικό είτε το διδακτικό είτε το λοιπό προσωπικό, με ελαστικές εργασιακές σχέσεις, με συμβάσεις χρόνου και έργου - τα γνωστά μπλοκάκια - που αποτελούν και χαρακτηριστικό γνώρισμα του νέου αυτού μορφώματος που διαμορφώνει η Κυβέρνηση. Επίσης, χαρακτηριστικό στοιχείο είναι η υποχρηματοδότηση των πανεπιστημίων και των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, η εμπορευματοποίηση της μόρφωσης και η ιδιωτικοποίηση της παιδείας ακόμη περισσότερο είτε παρέχεται από ιδιωτικά σχολαρχεία είτε παρέχεται από δημόσια. Το αποτέλεσμα επί της ουσίας - και αυτός είναι ο στρατηγικός σκοπός - είναι η υποβάθμιση του περιεχομένου της μόρφωσης, η ένταση των ταξικών φραγμών στη μόρφωση. Διαμορφώνονται πολύ σοβαρά, πολύ σημαντικά εμπόδια για τα παιδιά της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων όσον αφορά την προσπάθειά τους να εξελιχθούν, ακόμα και να σπουδάσουν. Γι' αυτό, όχι μόνο είναι στις καλένδες, αλλά υποβαθμίζεται ακόμη περισσότερο η φοιτητική μέριμνα, η οποία θα μπορούσε βεβαίως, να αποτελέσει μια μορφή ανακούφισης για τα παιδιά των λαϊκών στρωμάτων και της εργατικής τάξης. Μάλιστα, επειδή ακριβώς δεν προβλέπει και τίποτα, αποτελεί και πρόκληση η τοποθέτηση του κυρίου Υπουργού ότι θα δώσει 1 εκατομμύριο για τη φοιτητική μέριμνα στο Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων. Το επισημαίνουμε αυτό, όχι μόνο γιατί βεβαίως δεν θα λύσει το πρόβλημα, αλλά αποτελεί και «το κερασάκι στην τούρτα» όλης αυτής της κατάστασης. Κύριε Υπουργέ, στη φοιτητική μέριμνα διατηρείτε το ανώμαλο καθεστώς της προηγούμενης κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, που οδήγησε στην υποβάθμισή της, με τη μεταφορά των φοιτητικών εστιών στα πανεπιστήμια και όλα τα προβλήματα που υπάρχουν. Όχι μόνο, δηλαδή, δεν βελτιώθηκε, αλλά αντίθετα υποβαθμίστηκε. Εσείς διατηρείτε την κατάσταση αυτή και παίρνετε και μέτρα. Παράδειγμα υποβάθμισης, αλλά και κερδοσκοπίας: Από τις 26 Ιουνίου είχαμε καταθέσει μία ερώτηση για τον διαγωνισμό μίσθωσης ξενοδοχείου στην Πάτρα από τη Φοιτητική Εστία Πατρών. Ενώ η πρόταση του προϊσταμένου της Φοιτητικής Εστίας ήταν για 230 χιλιάδες ευρώ, ξαφνικά το Ίδρυμα ανέβασε τον προϋπολογισμό στις 498 χιλιάδες ευρώ. Για ποιον λόγο, αλήθεια; Ποιος είναι αυτός που αναδείχθηκε μειοδότης του διαγωνισμού; Γιατί δεν έχετε απαντήσει μέχρι τώρα στο συγκεκριμένο ερώτημα; Τι σκοπεύετε να κάνετε, κύριε Υπουργέ, με τους τριάντα επτά εργαζόμενους σε εργολάβο στα μαγειρεία της Πάτρας, που έληξε η σύμβασή τους και παραμένουν απλήρωτοι από τον Απρίλη; Θα πάρετε κάποιο μέτρο για να καταβληθούν τα δεδουλευμένα τους; Αυτά είναι ζητήματα, τα οποία είναι υπαρκτά και στα οποία δεν διαφοροποιείστε από τους υπόλοιπους. Έτσι, λοιπόν, αυτά που προωθείτε και στην παιδεία, αντί να απελευθερώνει τον εργαζόμενο, τον νέο άνθρωπο, τον σκλαβώνει, καλλιεργεί την ημιμάθεια και τον σκοταδισμό. Στον σύντομο χρόνο που μου μένει, κύριε Πρόεδρε, θα αναφερθώ και στα ζητήματα που αφορούν τις τραγικές συνέπειες από την καταστροφική πυρκαγιά στην Ανατολική Αττική. Επί της ουσίας, επιβεβαιώνεται κάθε μέρα όλο και περισσότερο η εκτίμηση του ΚΚΕ ότι πρόκειται για ένα προσχεδιασμένο έγκλημα, με διαχρονικές ευθύνες και από τη σημερινή Κυβέρνηση, αλλά και από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Έγιναν επιλογές, οι οποίες οδήγησαν στην υποβάθμιση της προστασίας από φυσικές καταστροφές είτε πρόκειται για σεισμούς είτε πρόκειται για πλημμύρες είτε για πυρκαγιές, στην υποχρηματοδότηση των μέτρων πρόληψης, αλλά και αντιμετώπισης. Το αποτέλεσμα είναι να υπάρχουν τεράστιες ελλείψεις σε υποδομές, σε μέσα και σε προσωπικό, για να μπορέσουν να εφαρμόσουν ένα σχέδιο πρόληψης, προληπτικής παρέμβασης, αλλά και αντιμετώπισης, για παράδειγμα, των πυρκαγιών, έλλειψη οργανωμένου σχεδίου παρεμβάσεων, πράγμα που φάνηκε καθαρά από τα τραγικά αποτελέσματα στο Μάτι και την Ανατολική Αττική, ανυπαρξία εκπαίδευσης, το ότι δεν γίνονται οι ασκήσεις ετοιμότητας. Όλα αυτά τα ζητήματα βεβαίως, δεν οδηγούν στη λογική αθώωσης της σημερινής Κυβέρνησης. Κάθε άλλο. Αναδεικνύουν ακόμη περισσότερο τις ευθύνες, γιατί ακριβώς συνεχίζει στην ίδια πεπατημένη, όσον αφορά τις προτεραιότητες. Για τη σημερινή Κυβέρνηση προτεραιότητες είναι οι υποδομές, τα έργα και τα μέτρα που ευνοούν το κεφάλαιο και μάλιστα, για αυτά τα έργα, τις υποδομές και τους σχεδιασμούς υπάρχουν διαδικασίες fast track. Αντίθετα, για την προστασία της ανθρώπινης ζωής, παρ'ότι έχουν δαπανηθεί εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ από τα διάφορα ευρωπαϊκά προγράμματα, δεν έχει γίνει τίποτα το συγκεκριμένο, αφήνοντας περαιτέρω ότι αυτό που πυροδοτεί τους εμπρησμούς δεν είναι τίποτα άλλο, παρά η στρατηγική επιλογή ότι η γη αποτελεί εμπόρευμα, ότι η γη συγκεντρώνεται σε όλο και λιγότερα χέρια, αλλάζει η χρήση της και διαμορφώνετε και εσείς, η σημερινή Κυβέρνηση, ένα τέτοιο χωροταξικό πλαίσιο το οποίο υπηρετεί, υποτάσσεται στις ανάγκες του κεφαλαίου και είναι ένα χωροταξικό σχέδιο επικίνδυνο για την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Αυτοί είναι οι παράγοντες. Όμως το βασικό δεν είναι απλά και μόνο να δούμε τους παράγοντες. Το βασικό είναι να βρούμε τι πρέπει να γίνει. Εδώ λοιπόν εμείς θεωρούμε ότι έχει τεράστιες ευθύνες η σημερινή Κυβέρνηση, πρώτον, όσον αφορά τα άμεσα μέτρα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι πρέπει να γίνουν με ευθύνη του κράτους και όχι δίνοντας πάτημα στο να ιδιωτικοποιηθούν ακόμη περισσότερο, όχι μόνο τα ζητήματα της δασοπροστασίας, με τις διάφορες συμφωνίες που θέλετε να υπογράψετε με διάφορους επιχειρηματικούς ομίλους και εκπροσώπους της πλουτοκρατίας. Άρα, διαμορφώνετε την κατεύθυνση στο πλαίσιο του λεγόμενου εθελοντισμού και της φιλανθρωπίας, θέλοντας να καλλιεργήσετε την ύπαρξη ενός κοινωνικού προσωπείου από τις επιχειρήσεις, το οποίο δοκιμάζεται καθημερινά μέσα στους ίδιους τους εργασιακούς χώρους των επιχειρηματικών ομίλων. Από αυτή την άποψη, εμείς τι λέμε; Πρώτον, ότι χρειάζεται με ευθύνη του κράτους η άμεση αποκατάσταση των συνεπειών και η ανακούφιση των πυρόπληκτων. Δεύτερον, η άμεση αποκατάσταση του συνόλου των ζημιών στο 100%. Γι' αυτό ακριβώς τον λόγο και δεν μπορούμε να αποδεχτούμε την τροπολογία, που έφερε σήμερα το Υπουργείο σε σχέση με τις αποζημιώσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τα επίπεδα των αποζημιώσεων θεωρούμε ότι δεν είναι ικανοποιητικά, δεν καλύπτουν το σύνολο των ζημιών και αποτελούν, επί της ουσίας, στάχτη στα μάτια του κόσμου. Επίσης, πρέπει να υπάρχει προστασία του εισοδήματος, των απωλειών που έχουν στο εισόδημα οι εργαζόμενοι και οι επαγγελματίες. Από αυτή την άποψη, βεβαίως και θα ψηφίσουμε την τροπολογία για την επέκταση του επιδόματος ανεργίας και σε αυτούς που δεν έχουν συμπληρώσει τα απαραίτητα ένσημα. Θεωρούμε όμως ότι είναι πάρα πολύ μικρό. Συνολικά το επίδομα ανεργίας δεν μπορεί να καλύψει τις τεράστιες απώλειες. Παρ' όλα αυτά, θα στηρίξουμε τη συγκεκριμένη τροπολογία. Το βασικό ζήτημα, το οποίο συζητιέται στις περιοχές που δεν επλήγησαν από πυρκαγιές, αλλά που βλέπουν τις συνέπειες από τις πυρκαγιές της ανατολικής Αττικής, οπουδήποτε κι αν έχουμε πάει, που απασχολεί τον κόσμο είναι τι θα γίνει αν ξεσπάσει μια αντίστοιχη πυρκαγιά στην περιοχή τους. Από αυτή την άποψη, δεν βλέπουμε απολύτως κανένα μέτρο, κανένα σχέδιο, καμμία απολύτως προσπάθεια για τη δημιουργία υποδομών πρόβλεψης, πρόληψης αλλά και ενός πραγματικά εφαρμόσιμου σχεδίου άμεσης ανάγκης για την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Το λέμε αυτό σε σύγκριση με την τροπολογία που κατέθεσαν πριν από λίγο τα Υπουργεία Υποδομών και Περιβάλλοντος. Θεωρούμε ότι είναι άνθρακας ο θησαυρός. Το λέμε αυτό γιατί η φιλοδοξία της τροπολογίας, ποια είναι; Να υλοποιήσει ένα νομοθετικό πλαίσιο τριακονταετίας, το οποίο μέχρι τώρα δεν έχει υλοποιηθεί. Έτσι όπως μπαίνει αυτό είναι γενικό και αόριστο. Δεν υπάρχει σε κανέναν απολύτως σχεδιασμό και σε καμμία προτεραιότητα εκεί που υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη. Τι μέτρα θα παρθούν σε συνέργεια με τα υπόλοιπα Υπουργεία και την πολιτική προστασία;
Κύριε συνάδελφε, αν θέλετε, ολοκληρώστε.
Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω με αυτό. Στο κάτω - κάτω της γραφής, επειδή ακριβώς είναι ένα γενικόλογο πράγμα αποτελεί, από την άλλη μεριά και υποκρισία, θα λέγαμε, από τη στιγμή που και η σημερινή Κυβέρνηση στα βήματα των προηγούμενων έχει πάρει μέτρα, έχει ψηφίσει νόμους που παραχωρούν τους ορεινούς όγκους, τα δάση, τις ακτές και τον αιγιαλό για την επιχειρηματική δραστηριότητα και την ανάπτυξή της. Αυτό, κατά τη γνώμη μας, είναι και αυτό που οπλίζει το χέρι των εμπρηστών. Θα πω πολύ σύντομα για άλλες δύο τροπολογίες. Θα καταψηφίσουμε την τροπολογία, που αφορά τον μηχανισμό που δημιουργείται στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, γιατί εντάσσεται στο πλαίσιο της ηλεκτρικής ενέργειας, όπως επίσης και αυτή της μεταφοράς των υποδομών, του αθλητισμού κατά κύριο λόγο, του Δήμου Αργυρούπολης και Ελληνικού, γιατί εντάσσεται στο πλαίσιο ιδιωτικοποίησης και παραχώρησης του Ελληνικού στα επιχειρηματικά συμφέροντα, στα επενδυτικά σχέδια. Ταυτόχρονα, αυτό που είναι τυράκι στη φάκα είναι ότι ο επενδυτής θα διαμορφώσει και θα δημιουργήσει υποδομές άθλησης σε άλλους χώρους, χωρίς να υπάρχει καμμία απολύτως δέσμευση, κανένα χρονοδιάγραμμα, που αποτελεί, βεβαίως - όπως είπα και πριν - και το τυράκι στη φάκα, για να γίνει αποδεκτή η απομάκρυνση αυτών των υποδομών που αξιοποιούνται από τη νεολαία της περιοχής.
Ευχαριστούμε τον κ. Καραθανασόπουλο. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Κρεμαστινός. Απομένουν άλλοι τρεις συνάδελφοι Βουλευτές για να ολοκληρώσουμε με τη λίστα μετά από τις διαγραφές, και οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι κ. Κεφαλογιάννης και κ. Μαντάς.
Κύριε Πρόεδρε, με τις δευτερολογίες…
Κύριε Παππά, θα δούμε τι θα γίνει με τις δευτερολογίες. Εσείς, έτσι και αλλιώς, έχετε δικαίωμα δευτερολογίας. Θα δούμε τι θα γίνει με τις δευτερολογίες για να συμπτύξουμε τους χρόνους όπως μπορούμε. Θα το συζητήσουμε. Ορίστε, κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, ομολογώ ότι είχα κατά νου να κάνω μια άλλη ομιλία, αλλά, όντας στην Έδρα και βλέποντας την εικόνα της Βουλής, αναγκάζομαι να πω αυτά που θα πω, ότι, δηλαδή, ενώ κυματίζει μεσίστια η σημαία για το εθνικό πένθος, οι πάντες μιλούν παντού εκτός από την Αίθουσα της Βουλής, όπου αποσπασματικά, εν μέσω νομοσχεδίων, αν θέλετε, τοποθετούνται συνάδελφοι Βουλευτές ή Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι ή κόμματα, αλλά όχι επισήμως τα κόμματα - μιλώ διά των Αρχηγών τους - ενώ, αν δούμε τι γινόταν στις αντίστοιχες καταστροφές στη Βρετανία και στη Γαλλία, μόλις υπήρχε τέτοια εθνική καταστροφή με θύματα - δεν έχει σημασία αν είναι πυρκαγιά ή βομβιστική ενέργεια - η πρώτη προσφυγή του Πρωθυπουργού, αλλά και των κομμάτων ήταν στη Βουλή. Εδώ η ενημέρωση γίνεται τηλεοπτικά. Είναι σαν να έχουμε τηλεοπτική δημοκρατία. Δημιουργούν τα θέματα οι σταθμοί και ακολουθούν οι πολιτικοί. Απολογούνται οι πολιτικοί στους δημοσιογράφους. Αυτό το πράγμα είναι αφύσικο για μια σύγχρονη κοινοβουλευτική δημοκρατία. Οι δημοσιογράφοι έπρεπε να είναι εδώ και υπεύθυνα να ακούν τους διαλόγους στη Βουλή. Βέβαια, ο σεβασμός των νεκρών απαιτεί - την ώρα που οι νεκροί ακόμα δεν έχουν ανευρεθεί ή, αν θέλετε, δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη η ανεύρεσή τους ή ο ενταφιασμός τους - να πει κανείς να μη συζητήσουμε σε βάθος το θέμα, να γίνει μια ενημέρωση της Βουλής αντί να γίνεται διά των τηλεοράσεων. Το αντιλαμβάνομαι. Αυτό το πράγμα, όμως, που έχουμε σήμερα δεν ξέρω πόσες μέρες ακόμη θα συνεχιστεί, δηλαδή ένας - ένας ξεχωριστά και προσωπικά να εκφράζει τη λύπη του, ενώ στην πραγματικότητα υπάρχει μια κατάθλιψη όλου του ελληνικού λαού, η οποία βέβαια γίνεται διά των τηλεοπτικών μέσων. Βεβαίως, αυτή η εισαγωγή ήταν αναγκαία από την εικόνα που εγώ είδα σήμερα στη Βουλή. Έτσι μου ανατρέπει το πρόγραμμα και ο περιορισμένος χρόνος να ασχοληθώ με το νομοσχέδιο επί της ουσίας. Όμως, πρέπει να πω ότι το δράμα της ανώτατης παιδείας είναι μεγάλο. Εγώ έχω - και θα καταθέσω στα Πρακτικά - δύο άρθρα μου σε μεγάλη εφημερίδα - «Το δράμα της ανώτατης παιδείας» και «Οι διεθνείς αξιολογήσεις των ΑΕΙ» - όπου περιγράφεται αυτό το αλαλούμ. Δηλαδή, συμφώνησαν η Βουλή, τα κόμματα και διακόσιοι πενήντα πέντε Βουλευτές ψήφισαν τη μεγάλη μεταβολή στην παιδεία. Εν συνεχεία, οι διακόσιοι πενήντα πέντε Βουλευτές ανατράπηκαν από εκατό πενήντα τέσσερις Βουλευτές, μεταξύ των οποίων υπήρχαν άτομα που ψήφισαν τον προηγούμενο νόμο μεταξύ των διακοσίων πενήντα πέντε, δηλαδή οι ίδιοι Βουλευτές ψήφισαν δύο φορές, υπέρ και κατά του νόμου που οι ίδιοι ψήφισαν μηδέ του Αρχηγού των ΑΝΕΛ εξαιρουμένου, που ήταν τότε στη Νέα Δημοκρατία. Αυτό δεν έχει γίνει ξανά ποτέ στην ιστορία της χώρας ούτε και των άλλων χωρών. Άρα, λοιπόν, αυτό που δίνουμε στον κόσμο να καταλάβει ότι πάμε να κάνουμε ένα σύστημα ανώτατης παιδείας αποδεκτό από όλους είναι θλιβερό, διότι φαίνεται ότι δεν κάνουμε τίποτα, γιατί αυτή η πλειοψηφία, όταν γίνει κυβέρνηση, έχει υποσχεθεί να ανατρέψει αυτά που εμείς κάνουμε σήμερα. Αυτό θα γίνει. Άρα, μηδέν δια μηδέν ίσον μηδέν. Στο τέλος, δηλαδή, μηδέν. Κάποια στιγμή δεν πρέπει όλοι εδώ να προβληματιστούμε σχετικά με το τι θα γίνει με την ανώτατη παιδεία; Ήταν διακόσιοι πενήντα πέντε - δεν ήταν τότε ο ΣΥΡΙΖΑ μεταξύ αυτών, το καταλαβαίνω - αλλά έστω και τώρα δεν έπρεπε να κάνει έναν διάλογο το Υπουργείο Παιδείας με όλους, να φέρει εδώ τους νόμους και να έχει μεγαλύτερες πλειοψηφίες; Τι θα γίνει, δηλαδή; Θα κάνουμε ξανά νέα ιστορία και θα συνεχίζεται στο διηνεκές αυτός ο παραλογισμός; Είναι πράγματα τα οποία ξεφεύγουν από την κοινή λογική. Βεβαίως, είναι θλιβερό και το φαινόμενο να βλέπει κανείς αλλεπάλληλες τροπολογίες όχι μόνο των άλλων Υπουργείων, αλλά και του Υπουργείου Παιδείας. Είναι δυνατόν το Υπουργείο Παιδείας να κάνει τροπολογίες επί του νόμου που φέρνει το ίδιο σήμερα; Είναι, δηλαδή, σαν να λέμε ότι δεν πρόλαβε; Ας το έφερνε μετά από δυο εβδομάδες, να το μελετήσουν όλοι, να μελετήσουν και τις τροπολογίες. Πώς θα γίνει, δηλαδή; Είναι δυνατόν να μου πείτε ότι διάβασε κανένας την τελευταία τροπολογία που είδα εγώ ως Προεδρεύων; Εγώ τουλάχιστον την κοίταζα και προσπαθούσα να καταλάβω τι λέει. Έτσι περνάνε τα νομοσχέδια στη Βουλή; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αντιπροέδρου]] Εγώ πραγματικά εκπλήττομαι και εκφράζω έτσι - αν θέλετε - και την ανησυχία μου, γιατί ξέρω ότι αυτά τα πράγματα τα συμμερίζονται όλοι, αλλά δεν τα λέμε όλοι και, περισσότερο, δεν τα εφαρμόζουμε. Αν κάνουμε μια συζήτηση ιδιαιτέρως μεταξύ μας έξω από την Αίθουσα, θα συμφωνήσουμε όλοι σε αυτά. Για ποιο λόγο δεν συμφωνούμε μέσα στην Αίθουσα; Ο χρόνος, κύριε Πρόεδρε, είναι πολύ λίγος για να ασχοληθώ με το νομοσχέδιο. Ήθελα απλώς να εκφράσω σκέψεις και ανησυχία, αν θέλετε, γιατί ο δρόμος της τηλεοπτικής δημοκρατίας δεν είναι ο δρόμος που πρέπει να ακολουθούμε. Πρέπει να ακολουθήσουμε τον δρόμο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και γνωρίζουμε όλοι ποιος είναι αυτός.
Ευχαριστούμε τον κύριο συνάδελφο. Ο κ. Παρασκευόπουλος έχει τον λόγο και αμέσως μετά ο κ. Κεφαλογιάννης, για να συνεχίσουμε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεύτερη φορά παίρνω τον λόγο μετά την καταστροφή και οφείλω να επαναλάβω τη συμμετοχή μου στο εθνικό και κοινωνικό μας πένθος για τα θύματα και για ό,τι έγινε εκεί. Επιτρέψτε μου, όμως, επειδή πολλά ακούγονται, να προσθέσω και δυο λόγια ουσίας σε ό,τι αφορά αυτά τα γεγονότα. Η συζήτηση για την πρόληψη απέναντι στις καταστροφές δεν μπορεί να ασχοληθεί με κάποιους παράγοντες. Δεν μπορεί να ασχοληθεί, για παράδειγμα, με τον καιρό. Δεν μπορεί να ασχοληθεί με τον καιρό, γιατί σε εθνικό επίπεδο δεν μπορεί να γίνει πρόβλεψη καιρού. Δεν μπορεί να ασχοληθεί αποτελεσματικά ούτε με τους δόλιους εμπρηστές, διότι ναι μεν με την καταστολή και την αστυνόμευση μπορούμε να προλάβουμε ορισμένα δόλια φαινόμενα, αλλά δεν μπορούμε να προλάβουμε το έγκλημα 100%. Ένας μανιακός μπορεί να βρεθεί και να μας αιφνιδιάσει. Ποτέ στην ανθρωπότητα δεν υπήρξε η απόλυτη πρόληψη από το έγκλημα. Τι είναι αυτό πάνω στο οποίο μπορεί να επιδράσει η εθνική πολιτική, για να μην έχουμε τέτοια φαινόμενα; Είναι τα μέτρα που αφορούν τις υποδομές και τον κόσμο, δηλαδή τα δρομάκια να μην είναι στενά, να μην υπάρχουν αυθαίρετα τα οποία αποκλείουν τη δυνατότητα των ανθρώπων να βρουν διέξοδο για να φτάσουν στη θάλασσα. Μιλώ γι' αυτά ακριβώς που ο κ. Αμυράς ονομάτισε προηγουμένως και είπε με μια υπεροψία «Ασχολείστε με αυτά;». Σ' αυτά μπορεί να γίνει πρόληψη. Ποια είναι η κύρια ευθύνη την επόμενη ημέρα των υπεύθυνων πολιτικών, των Υπουργών; Η κύρια ευθύνη τους νομίζω ότι είναι η προώθηση νομοθετικών πρωτοβουλιών που θα υπηρετήσουν την αποκατάσταση, ο σχεδιασμός και η έναρξη, όπου είναι δυνατόν αυτό, άμεσης λήψης μέτρων που αφορούν τις υποδομές, που αφορούν τις σχέσεις με το δάσος, τη ρυμοτομία, οι οποίες μπορούν, πραγματικά, να επιδράσουν στην πρόληψη, τουλάχιστον, της έκτασης αυτών των καταστροφών. Αυτά συνιστούν και την κύρια πολιτική ευθύνη. Διότι όπως είναι γνωστό, δεν είναι οι ίδιοι αρμόδιοι, οι γνώστες, δεν έχουν κύρια επιχειρησιακή ευθύνη, έχουν, όμως, σε όλα τα θέματα, τα οποία προανέφερα, μία σημαντική γενική ευθύνη. Αντί να ασκηθεί κριτική σε αυτά ή εν πάση περιπτώσει μία αναφορά σε αυτούς τους τομείς ευθύνης από ορισμένους συναδέλφους της Αντιπολίτευσης, ευτυχώς ορισμένους μόνο γιατί είχαμε και λαμπρές τοποθετήσεις από την πλευρά της Αντιπολίτευσης στο θέμα της καταστροφής, τι ακούστηκε; Ένας διαρκής λόγος: «Παραιτηθείτε, ένοχοι Υπουργοί». Δεν μας ενδιαφέρει ότι μπορεί να κάνει την επόμενη ημέρα ασφαλέστερη, να την κάνει καλύτερη, να περιθάλπει τα θύματα. Όλα αυτά τα αφήνουμε στην άκρη. Τι μας ενδιαφέρει; Να παραιτηθούν οι Υπουργοί, να παραιτηθεί η Κυβέρνηση, να ανακαταλάβουμε την καρέκλα. Αυτό ήταν το μοναδικό άγχος, το οποίο ακούστηκε ηχηρά σε αυτή τη Βουλή. Διότι υπάρχει ένας λόγος, ο οποίος είναι ανάγκη να γίνεται ηχηρός, προκειμένου να μην μπορεί να επικρατήσει η νηφαλιότητα και η λογική. Βεβαίως, επίσης υπήρχε και το μεγάλο ενδιαφέρον για την επικοινωνιακή πλευρά του θέματος και πάλι και όχι για την ουσία. Και θέλω να σας πω κάτι επικοινωνιακό, να το προσέξουμε όλοι: Όσο είχαμε κυβερνήσεις Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ, όταν είχαμε φαινόμενα πυρκαγιών, ακούγαμε διαρκώς στην τηλεόραση, ιδίως από τα ίδια τα τηλεοπτικά μέσα, έναν λόγο που αναφερόταν σε εμπρηστές. Ακούσατε τώρα να γίνεται λόγος για εμπρηστές στα μέσα μαζικής ενημέρωσης; Διότι τότε η αναγωγή στους εμπρηστές απενοχοποιούσε την κυβέρνηση. Σήμερα μία αναγωγή στους εμπρηστές θα απενοχοποιούσε τη σημερινή Κυβέρνηση της Αριστεράς. Δεν συμφέρει. Κανείς δεν μιλάει τώρα για εμπρηστές. Δεν λέω ότι έχουμε να κάνουμε με εμπρησμό, λέω ότι αυτό το επικοινωνιακό φαινόμενο δεν είναι τυχαίο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Νομίζω ότι μπορώ να μιλήσω μέχρι τα έξι λεπτά που έχει πει ο κύριος Πρόεδρος. Δεν θα τα ξεπεράσω. Θα πω και μία κουβέντα για το νομοσχέδιο. Να πω μόνο ότι η κύρια επέμβαση με αυτό τον νόμο είναι ο εξορθολογισμός της ανάπτυξης των πανεπιστημίων, ο οποίος έρχεται στη θέση του προγράμματος «ΑΘΗΝΑ», το οποίο είχε τα προβλήματα τα οποία περιεγράφηκαν εδώ, δηλαδή ανάπτυξη με κριτήρια σε μεγάλο βαθμό με την αγορά και τη λιτότητα και όχι ακαδημαϊκά. Αλλά, θέλω να πω κάτι μόνο. Τα πράγματα θα ήταν ακόμα χειρότερα. Δεν ήταν απλώς ότι το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ» υπηρέτησε τη λιτότητα σε βάρος των πανεπιστημίων. Πόσοι θυμόσαστε ότι με το πρόγραμμα «ΑΘΗΝΑ» αυτονομήθηκαν και έγιναν αυτοτελείς κοσμητείες η Νομική Σχολή της Θεσσαλονίκης και η Νομική Σχολή της Αθήνας; Τι υπηρετούσε αυτό; Τη λιτότητα; Καινούργια έξοδα είχαμε. Την αγορά; Δεν νομίζω να ενδιαφερόταν η αγορά για το πόσες ήταν οι νομικές σχολές. Τι εξυπηρετούσε αυτό; Τη διαρκή παρουσία κοσμητόρων νομικών στη σύγκλητο, δηλαδή στις παρυφές πάντοτε της διοίκησης των πανεπιστημίων. Είναι ο μοναδικός λόγος. Και βεβαίως γνωρίζω πολύ καλά ότι πολλοί από τους συναδέλφους μας τότε, υπηρέτησαν αυτή την πολιτική, χωρίς να συνειδητοποιούν το τι ακριβώς σήμαινε. Αντικειμενικά σήμαινε αυτό. Το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ» ήταν ακόμη χειρότερο από όσο εμφανίζεται. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Παρασκευόπουλο. Ο κ. Κεφαλογιάννης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, έχει τον λόγο. Μετά θα ολοκληρώσουμε τη λίστα των ομιλητών με τον κ. Μπάρκα και τον κ. Παυλίδη.
Κύριε Πρόεδρε, θα παρακαλούσα να λάβω τον λόγο. Μου είχατε πει ότι θα μου δώσετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Ναι, εντάξει, θα μου το θυμίσετε και εσείς μετά. Θέλετε να τοποθετηθείτε τώρα;
Κύριε Πρόεδρε, ας μιλήσει ο κ. Κεφαλογιάννης και θα μιλήσω μετά τον κ. Μπάρκα.
Ορίστε, κύριε Κεφαλογιάννη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την προηγούμενη εβδομάδα, ακριβώς σε αυτήν εδώ την Αίθουσα και εν όψει των νομοσχεδίων, δυστυχώς είχαμε σχολιάσει όλοι τα τραγικά γεγονότα εκείνων των ημερών. Πρώτοι ως Νέα Δημοκρατία, μάλιστα, είχαμε εκφράσει την αμέριστη συμπαράσταση στα θύματα της εθνικής τραγωδίας. Είχαμε προτείνει μάλιστα ότι εάν χρειαστεί - γιατί δεν είχε ακόμα κηρυχθεί η χώρα σε εθνικό πένθος - , ίσως να πρέπει να αναστείλουμε και τις εργασίες της Βουλής. Σε κάθε περίπτωση πάντως νομίζω ότι κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τη Νέα Δημοκρατία ότι τουλάχιστον εκείνες τις ημέρες και μετέπειτα δεν επέδειξε μια αξιοπρεπή στάση, μια υπεύθυνη στάση. Αυτό βεβαίως, δεν σημαίνει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι δεν υπάρχουν ευθύνες. Μάλιστα όταν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός δήλωσε ότι αναλαμβάνει ακέραια την πολιτική ευθύνη, νομίζω ότι ο ίδιος ξεκίνησε έναν δημόσιο διάλογο. Κάποια στιγμή πιστεύω πρέπει να δούμε και την πραγματική έννοια αυτών των όρων και τι σημαίνει «πολιτική ευθύνη». Τουλάχιστον για εμένα προσωπικά, αλλά νομίζω και για την παράταξη την οποία υπηρετώ, «πολιτική ευθύνη» σημαίνει ότι αν κάποιος δει ότι υπάρχουν συγκεκριμένες ευθύνες, τότε ή θα πρέπει να παραιτηθεί ή θα πρέπει να ζητήσει τις παραιτήσεις εκείνων που θεωρεί υπευθύνους. Βλέπουμε, δυστυχώς, δέκα μέρες μετά από αυτήν την πρωτόγνωρη καταστροφή, την εθνική τραγωδία, κανείς να μην έχει παραιτηθεί, κανείς εκ των Υπουργών που είχαν την ευθύνη, κανείς εκ των Αρχηγών των Σωμάτων Ασφαλείας που είχαν την ευθύνη, κανείς εκ των συμβούλων, γενικών γραμματέων που είχαν την ευθύνη. Δυστυχώς, αποδεικνύεται ότι τον Πρωθυπουργό το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι πώς θα συνεχίσει την πολιτική του επιβίωση, λέγοντας και κάνοντας ανακοινώσεις κενού περιεχομένου. Και πραγματικά αν εννοούσε αυτά τα οποία είπε πριν από λίγες μέρες περί πολιτικής ευθύνης, θα έπρεπε ήδη να είχε προβεί σε συγκεκριμένες πράξεις. Ευθύνες υπάρχουν, σίγουρα πολιτικές, ενδεχομένως και ποινικές από τη στιγμή που έχει επιληφθεί η δικαιοσύνη και σε καμμία περίπτωση, τουλάχιστον όσο αφορά τη δική μας παράταξη, δεν θα αφήσουμε αυτήν την πρωτόγνωρη εθνική τραγωδία να μείνει ανεξερεύνητη είτε σε πολιτικό είτε και σε ποινικό επίπεδο. Όσον αφορά το νομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για άλλη μια φορά ενώ θα έπρεπε να συζητάμε - και συζητήθηκαν σε έναν βαθμό βεβαίως - τα του νομοσχεδίου, βλέπουμε ότι τον περισσότερο χρόνο τον αφιερώσαμε σήμερα είτε για Υπουργούς που παρελαύναν εδώ για τροπολογίες, οι οποίες είναι ολόκληρα νομοσχέδια, είτε για να μιλάμε για άσχετα θέματα. Σε κάθε περίπτωση, θα το τονίσω για άλλη μια φορά - το έχω πει πολλές φορές ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος - , δεν περιποιεί τιμή στο Σώμα να ξεφεύγουμε από τον Κανονισμό, δυστυχώς να ξεφεύγουμε και από το Σύνταγμα πολλές φορές και να βλέπουμε την Κυβέρνηση για άλλη μια φορά να φέρνει άσχετες τροπολογίες εκπρόθεσμες, τροπολογίες οι οποίες αν κανείς τις μετρήσει και δει το σώμα και τον αριθμό των σελίδων, είναι περισσότερες από ολόκληρο το νομοσχέδιο. Στα του νομοσχεδίου, κύριε Υπουργέ, το τελευταίο διάστημα διαβάζω ένα βιβλίο το οποίο εξέδωσε ο ελληνικός Οργανισμός «ΔΙΑΝΕΟΣΙΣ» με τίτλο «Ο γρίφος των εκατό χρόνων». Το βιβλίο αυτό το έχουν γράψει δύο Βρετανοί καθηγητές από το London School of Economics και αναλύει τις ραγδαίες αλλαγές στη ζωή μας και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι κοινωνίες, οι οικονομίες και οι επιχειρήσεις από την αύξηση του προσδόκιμου ζωής, το οποίο υπάρχει μια πιθανότητα 50% να φτάσει τα εκατό χρόνια για τη γενιά των millennials ή για τα παιδιά που γεννιούνται σήμερα. Εξηγεί, μάλιστα, αυτό το βιβλίο ότι στη διάρκεια μιας μεγάλης παραγωγικής ζωής η επένδυση στην απόκτηση γνώσεων και δεξιοτήτων αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα. Στέκεται, επίσης, στο πώς η αναβάθμιση της οικονομικής σημασίας της εκπαίδευσης υπήρξε καταλυτική στην αύξηση του αριθμού των ατόμων που φοιτούν στα πανεπιστήμια. Αναφέρει και συγκεκριμένα παραδείγματα, όπως ότι το 30% του εργατικού δυναμικού των ΗΠΑ έχει πτυχίο. Είναι ένα ποσοστό το οποίο αυξάνεται διαρκώς. Μάλιστα, αυτήν τη στιγμή ένας εικοσιδυάχρονος ο οποίος έχει αποφοιτήσει από ένα πανεπιστήμιο στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχει εισόδημα περίπου 30.000 δολάρια, ενώ ο αντίστοιχος απόφοιτος λυκείου έχει 18.000 δολάρια. Οι ίδιοι άνθρωποι στα σαράντα τους χρόνια ο μεν πρώτος θα έχει εισόδημα 80.000 και ο άλλος 30.000 δολάρια ετησίως. Το συγκεκριμένο βιβλίο, επίσης, αναλύει πως σε μια εποχή η τεχνολογία και οι θετικές επιστήμες γίνονται πιο σημαντικές από ποτέ. Το ζητούμενο για τις ανθρωπιστικές επιστήμες είναι η έμφαση στην ανάπτυξη ανθρωπίνων δεξιοτήτων, όπως η δημιουργικότητα νέων ιδεών, η ενσυναίσθηση και η πνευματική ευελιξία. Σχηματικά, δηλαδή, θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο 21ος αιώνα, ο αιώνας της «τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης» και των ραγδαίων αλλαγών που επιφέρει η ανάπτυξη της τεχνολογίας, θα είναι ο αιώνας της προστιθέμενης αξίας των ιδεών και των καινοτομιών που μπορούν να αναπαραχθούν ή να αγοραστούν από τους άλλους. Γι' αυτό θα ήθελα να σας ρωτήσω, κύριε Υπουργέ, αν γνωρίζετε αυτήν τη νέα διεθνή πραγματικότητα στο νομοσχέδιο, το οποίο συζητάμε σήμερα. Δηλαδή, αν θεωρείτε ότι το σημερινό νομοσχέδιο απαντά σε ένα βασικό ζητούμενο, που είναι το εκπαιδευτικό μας σύστημα να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της σύγχρονης οικονομίας, της επαγγελματικής προοπτικής των φοιτητών. Αν θεωρείτε, για παράδειγμα, ότι η ίδρυση πανεπιστημιακών ερευνητικών κέντρων συμβάλλει σε αυτό που η ΔΕΠ έθεσε στο συνέδριο της, δηλαδή την αξιοποίηση των ερευνητικών αποτελεσμάτων των ΑΕΙ μέσω εταιριών «spin - off», που συστήνονται για την εμπορική αξιοποίηση και εκμετάλλευση των αποτελεσμάτων από ερευνητικά έργα που εκτελέστηκαν στο πανεπιστήμιο. Αν θεωρείτε ότι η οικονομία μας δημιουργεί θέσεις εργασίας, κατάλληλες για τους αποφοίτους των σχολών που ιδρύονται με αυτόν τον νόμο, αν απαντά στα ζητήματα που ανέδειξε η πρόσφατη έρευνα του ΙΟΒΕ, στην οποία μάλιστα, σπεύσατε ως Υπουργείο να χαρακτηρίσετε ως νεοφιλελεύθερη, δηλαδή, το γεγονός ότι οι άνεργοι πτυχιούχοι μεταξύ 2008 και 2017 σχεδόν τριπλασιάστηκαν από ενενήντα τέσσερις χιλιάδες σε διακόσιες εξήντα χιλιάδες. Δεύτερον, το γεγονός ότι το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα ανταποδίδει τις υπηρεσίες του όχι στους Έλληνες φορολογουμένους, αλλά στους φορολογουμένους της Γερμανίας, της Βρετανίας, του Ντουμπάι και τρίτον αν η προσεχής κατάργηση των ΤΕΙ ενισχύει τη συμμετοχή των νέων στην τεχνική εκπαίδευση, μέση και ανώτερη, που οδηγεί ευκολότερα στην απασχόληση στον ιδιωτικό τομέα, όπως είναι και η διεθνής στάση. Νομίζω ότι θα σας ανέφερε και πρόσφατα ο Τόμας Ράχελ, Υφυπουργός Παιδείας της Γερμανίας, ποια είναι η αναλογία των σπουδών και των παιδιών που θα κατευθυνθούν στο πανεπιστήμιο ή σε επαγγελματικές σπουδές και η οποία θα πρέπει να διαμορφωθεί με βάση τις ανάγκες της κάθε χώρας. Φαντάζομαι ότι θα σας επισήμανε το γεγονός ότι έξι στις δέκα ελληνικές επιχειρήσεις αναφέρουν δυσκολίες στην εξεύρεση εξειδικευμένου προσωπικού και νομίζω ότι αυτό είναι ενδεικτική, κύριε Υπουργέ, στρέβλωση που αυτήν τη στιγμή υπάρχει στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Στα της εξωστρέφειας: Στην αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου διαβάζουμε ότι «στόχος από την επικείμενη συγχώνευση των ΤΕΙ και των ΑΕΙ είναι, μεταξύ άλλων, τα νέα ιδρύματα να γίνουν ορατά και να διακριθούν διεθνώς. Μάλιστα όλα τα κράτη έχουν κατονομάσει τη σημασία της εκπαίδευσης ως διεθνοποιημένη υπηρεσία». Δυστυχώς, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελλάδα απέχει πολύ από την αγορά, παρ' όλο που θα μπορούσε. Δείτε για παράδειγμα τι συμβαίνει στην Κύπρο. Το 1996 η Κύπρος είχε δύο χιλιάδες φοιτητές από τους οποίους οι χίλιοι οχτακόσιοι ήταν Κύπριοι και οι εκατόν εξήντα ήταν ξένοι και σήμερα, είκοσι χρόνια μετά - δεν νομίζω ότι είναι πολύ μεγάλο το χρονικό διάστημα - η Κύπρος έχει τριάντα δύο χιλιάδες φοιτητές, πανεπιστημιακά ιδρύματα, από τα οποία δεκατρείς χιλιάδες είναι ξένοι. Και σας ερωτώ, κύριε Υπουργέ: Ποιες είναι οι αντίστοιχες κινήσεις του ελληνικού κράτους ή ποιες σκοπεύετε να κάνετε αυτήν τη στιγμή, που έχετε την ευθύνη του συγκεκριμένου Υπουργείου; Μάλιστα, εσείς προσωπικά, αν θυμάμαι καλά, είχατε βάλει φρένο στην πρόταση της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών για να δημιουργηθεί ξενόγλωσσο προπτυχιακό πρόγραμμα, το οποίο μάλιστα επρόκειτο να απευθυνθεί σε Κινέζους φοιτητές που ήθελαν να σπουδάσουν στην Ελλάδα…
Ιδρύθηκε, όμως.
Θα τα πείτε στην ομιλία σας. Και μάλιστα, πριν από εσάς ο συνάδελφος σας ο κ. Μπαλτάς είχε αποφασίσει να παγώσει τα ξενόγλωσσα προπτυχιακά, τα οποία ήταν στα πανεπιστήμια για παράδειγμα της Κρήτης, του Αιγαίου και της Θράκης. Δεν νομίζω να έχω χάσει κάποια εξέλιξη σε αυτό. Παρ' ότι πέρυσι το Φεβρουάριο, εσείς προσωπικά σε μια επίκαιρη ερώτηση που σας είχα κάνει, με είχατε βεβαιώσει ότι θα εξετάζατε το προπτυχιακό ξενόγλωσσο τμήμα τουρισμού στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και ότι μέχρι τον Ιούνιο εκείνου του έτους - του 2017- , θα είχατε προχωρήσει στην έκδοση του σχετικού προεδρικού διατάγματος, σήμερα, Αύγουστο του 2018, ακόμα αυτό το προεδρικό διάταγμα εκκρεμεί.
Διαφωνεί ο κ. Κόνσολας.
Δεν ακούγεστε.
Λέει ότι υπάρχει αντίρρηση από το Πανεπιστήμιο του Αιγαίου. Το να δημιουργηθεί ένα τμήμα στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, είναι κάτι διαφορετικό. Δεν είναι αντικρουόμενο, νομίζω. Για να ολοκληρώσω όσον αφορά τις παρατηρήσεις επί της αρχής, πολύ φοβάμαι, κύριε Υπουργέ ότι ο μόνος στόχος που θα επιτευχθεί με αυτό το νομοσχέδιο είναι αυτό της μείωσης των ανωτάτων ιδρυμάτων. Διότι, δυστυχώς τα δομικά προβλήματα της ελληνικής εκπαίδευσης από τον κρατικό εναγκαλισμό των ΑΕΙ, την έλλειψη παραγωγής εξειδίκευσης αιχμής που ανταποκρίνεται στις ανάγκες της ελληνικής οικονομίας, τη φυγή των νέων στο εξωτερικό, τη μη αξιοποίηση των ερευνητικών αποτελεσμάτων των πανεπιστημίων από τις ελληνικές και διεθνείς επιχειρήσεις, τη μικρή ανταπόκριση των πανεπιστημίων στις ανάγκες της ελληνικής αγοράς εργασίας, δυστυχώς, δεν τα θίγει καν. Και ένα εκπαιδευτικό σύστημα το οποίο δεν οδηγεί σε ικανοποιητική απασχόληση, το μόνο το οποίο έχει να κάνει είναι να ενισχύει τις εκπαιδευτικές κοινωνικές ανισότητες και τελικά να περιορίζει τις προοπτικές των νέων και ιδιαίτερα, εκείνων από τα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα. Σχετικά με τις τροπολογίες θα είμαι πολύ σύντομος, γιατί πραγματικά, όπως είπα και στην αρχή της ομιλίας μου, είχαμε καταιγισμό τροπολογιών - ολόκληρων νομοσχεδίων. Δυστυχώς, σας είπα για άλλη μια φορά ότι έρχονται εκπρόθεσμα. Μάλιστα, αυτή που ανέπτυξε ο κ. Σταθάκης προηγουμένως, εξήντα σελίδες, την κατέθεσε πριν από μιάμιση ώρα. Εκ των πραγμάτων δεν μπορεί κανείς να έχει τον χρόνο να τη μελετήσει στην ουσία της. Γι' αυτό θα σας πω τουλάχιστον τη θέση της Νέας Δημοκρατίας. Θα ψηφίσουμε «ναι» στις τροπολογίες με αριθμούς 1715, 1719, 1726, 1727, 1728, 1729, 1732 και 1736, θα ψηφίσουμε «παρών» στην τροπολογία 1716 και στην τροπολογία 1720 και θα ψηφίσουμε «όχι» στη 1717 και στις 1721, 1722, 1723, 1724, 1731, 1734 και 1735. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είχαμε είκοσι τροπολογίες σήμερα. Όσον αφορά στη 1730 με ειδικό αριθμό 189, που ρυθμίζει τα θέματα της Εκκλησίας και των μουφτήδων, θα ψηφίσουμε «παρών». Όσον αφορά στη 1733 για το ζήτημα των αυθαιρέτων, ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας έχει μιλήσει εδώ και πάρα πολλά χρόνια, από το 2008, για την ανάγκη να υπάρξουν κατεδαφίσεις και ειδικά για εκείνα τα αυθαίρετα, τα οποία δεν επιτρέπεται νομικά και υπό οποιαδήποτε περίπτωση να τακτοποιηθούν. Βεβαίως, ξέρετε πολύ καλά ποια είναι αυτά. Είναι αυθαίρετα εντός εκτάσεων που έχουν κριθεί αναδασωτέες, αυθαίρετα που είναι στον αιγιαλό και αυθαίρετα που είναι μέσα σε ρέματα. Βεβαίως, σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ξεκάθαρο ότι πρέπει να προχωρήσουμε σε κατεδαφίσεις. Θα θυμίσω, όμως, ότι έχει ψηφιστεί και ένας νόμος, ο ν.4178, από την προηγούμενη κυβέρνηση, ένας σωστός νόμος, ο οποίος τακτοποιούσε εκείνες τις περιπτώσεις στις οποίες πραγματικά μπορούσαν να δοθούν οι άδειες. Στην τροπολογία 1733 θα ψηφίσουμε «παρών».
«Ναι».
«Ναι»; Εντάξει. Τέλος πάντων.
Ελάτε, κύριοι συνάδελφοι!
Επιφυλασσόμαστε για τις τροπολογίες.
Κυρία Καραμανλή, στη δευτερολογία σας θα το πείτε. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Μην ανοίγετε διάλογο. Κύριε Κεφαλογιάννη, ολοκληρώστε.
Θα τα πει και η εισηγήτριά μας την ώρα της ψηφοφορίας. Η ενημέρωση που είχα εγώ ήταν για το «παρών».
Θα ρίξετε κέρμα;
Ελάτε, κύριε Παππά! Συνεχίστε, κύριε Κεφαλογιάννη.
Το είπα, κύριε Παππά. Έρχονται τροπολογίες σωρηδόν.
Θα τα πω κι εγώ τώρα.
Τη συγκεκριμένη τροπολογία εξήντα σελίδων δεν προλαβαίνει κανείς να τη διαβάσει. Τέλος πάντων. Σε κάθε περίπτωση, κύριοι συνάδελφοι, η Νέα Δημοκρατία, όπως έχω πει κατ' επανάληψη, σε ό,τι κρίνει θετικό ψηφίζει θετικά. Ό,τι κρίνει αρνητικά, το καταψηφίζει αιτιολογημένα. Αυτό το λέω για να κάνει κανείς τη σύγκριση με προηγούμενες κυβερνήσεις. Όταν ήταν κάποιοι στην αντιπολίτευση, τα καταψήφιζαν όλα, ακόμα και τα θετικά και πολλές φορές έχουν και το πολιτικό θράσος όταν είναι στην κυβέρνηση, τα ίδια που είχαν καταψηφίσει να έρχονται και να τα εφαρμόζουν, να τα επικροτούν και καλώς τα εφαρμόζουν, αλλά τουλάχιστον πρέπει να σταματήσει εδώ η πολιτική υποκρισία. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κεφαλογιάννη. Κύριοι συνάδελφοι, απομένουν ο κ. Μπάρκας και ο κ. Παυλίδης από τη λίστα των ομιλητών. Δώστε μου λίγο χρόνο, κύριε Μπάρκα. Θα ήθελα να απευθυνθώ στους εισηγητές και στους ειδικούς αγορητές, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους έχετε ζητήσει δευτερολογία. Να σας θυμίσω ότι τους χρόνους των πρωτολογιών σας τους έχετε υπερβεί όλοι κατά πολύ, οπότε ο χρόνος των δευτερολογιών δεν θα είναι στα επτάμισι λεπτά, αλλά θα είναι λιγότερος. Θα πούμε τρία με τέσσερα λεπτά, για να μπορέσουμε να ολοκληρώσουμε σε εύλογο χρονικό διάστημα. Κύριε Μπάρκα, θα δώσω πρώτα τον λόγο στον Υπουργό για τις τροπολογίες, οπότε περιμένετε. Δεν θέλω να αναφερθώ ακριβώς στο πόσο μίλησε ο καθένας, γιατί δεν θέλω να αδικήσω κάποιον ή να φανεί. Πάντως όλοι έχετε μιλήσει πολύ περισσότερο στις πρωτολογίες σας. Έτσι όπως συμπτύξαμε τον χρόνο των ομιλητών, θα συμπτύξουμε και τον χρόνο των δευτερολογιών. Το λέω αυτό από τώρα για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις εκείνη τη στιγμή. Ο κ. Μαντάς απομένει μετά από τους κοινοβουλευτικούς.
Κύριε Πρόεδρε, τα δικά μου δύο λεπτά μην τα ξεχάσετε.
Κύριε Συρμαλένιε, δεν έχω ξεχάσει το ενάμισι λεπτό σας. Θα σας το δώσω. Αφήστε με να δώσω τη σειρά στους υπολοίπους και να ενημερώσω το Τμήμα για το πώς θα εξελιχθεί η συζήτηση. Τον λόγο έχει ο Υπουργός κ. Γαβρόγλου για να αναπτύξει δύο τροπολογίες και μετά ο κ. Μπάρκας θα ανέβει στο Βήμα.
Είναι καινούργιες τροπολογίες, κύριε Υπουργέ;
Είναι δύο βουλευτικές τροπολογίες, η με γενικό αριθμό 1735 και ειδικό 194 και η με γενικό αριθμό 1736 και ειδικό 195. Γίνονται και οι δύο δεκτές.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Ο κ. Μπάρκας έχει τον λόγο. Αμέσως μετά, κύριε Συρμαλένιε, θα σας δώσω τον λόγο. Ορίστε, κύριε Μπάρκα.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, επιτρέψτε μου να δηλώσω και εγώ τη συμμετοχή μου στο εθνικό πένθος της χώρας μας. Να δηλώσω την αμέριστη συμπαράστασή μου στους συγγενείς, τις οικογένειες των ανθρώπων οι οποίοι χάθηκαν από την καταστροφική φωτιά στο Μάτι, στην Αττική. Πραγματικά νομίζω ότι είναι στιγμές για τις οποίες πρέπει όλοι μας, όλο το πολιτικό σύστημα, να συζητήσουμε σοβαρά τι πρέπει να κάνουμε, έτσι ώστε ποτέ ξανά να μη βιώσουμε τέτοιου είδους εικόνες και απώλειες στη χώρα μας. Επιτρέψτε μου να πω ότι πραγματικά εγώ θέλω να ζητήσω μία συγγνώμη από τις οικογένειες των θυμάτων για το γεγονός ότι τόσα χρόνια δεν φώναζα όσο δυνατά μπορούσα απέναντι στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας οι οποίες, δυστυχώς, οδήγησαν την ελληνική κοινωνία σε αυτά τα αποτελέσματα. Θέλω να πω μία μεγάλη συγγνώμη για το γεγονός ότι μέσα από τη νεολαία του Συνασπισμού, τότε που δίναμε τη μάχη εναντίον της τσιμεντοποίησης της παραλιακής ζώνης, δεν έβαλα πιο δυνατά τις πλάτες μου, έτσι ώστε να γκρεμίσω τα παράνομα κτήρια και τα παράνομα κτίσματα τα οποία είχαν φράξει την παραλία και μέσα βρισκόντουσαν οι Βουλευτές, οι Υπουργοί της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ και έκαναν το μπάνιο τους ως λουόμενοι με ακριβό αντίτιμο. Θέλω να ζητήσω μία συγγνώμη για το γεγονός ότι δεν συμμετείχα τόσο ενεργά ως νεολαίος του Συνασπισμού τότε στις αναδασώσεις των περιοχών που κάηκαν από πυρκαγιές. Να ζητήσω πραγματικά συγγνώμη για το γεγονός ότι δεν κατάφερα να πείσω πιο νωρίς την ελληνική κοινωνία ότι η Ριζοσπαστική Αριστερά είχε ένα σχέδιο και έχει ένα πολιτικό σχέδιο απέναντι στα παράνομα κτήρια, στις παράνομες τσιμεντοποιήσεις, στις πυρκαγιές, στο γεγονός του «μαζί τα φάγαμε». Γιατί δεν τα φάγαμε μαζί. Αυτό το πολιτικό σχέδιο αναπτύσσεται αυτήν τη στιγμή στα μάτια όλου του κόσμου. Είναι η συνέχεια του «μαζί τα φάγαμε». Ξεκίνησε από τον κ. Πάγκαλο, ο οποίος λουόμενος στα παράνομα κτήρια της παραλιακής, έλεγε ότι μαζί τα φάγαμε. Όχι, δεν τα φάγαμε μαζί. Ούτε τα χτίσαμε μαζί, ούτε τα φάγαμε μαζί. Δεν συμμετέχουμε. Δεν ήμαστε μαζί λουόμενοι. Δεν πηγαίνουμε μαζί στις παραλίες αυτές. Εμείς συμμετέχουμε στις αναδασώσεις. Πραγματικά από εδώ και πέρα πρέπει να βάλουμε εμείς το μέτρο εκείνο έτσι ώστε να μην ξαναζήσει η χώρα μας τέτοιου είδους καταστροφές. Θέλω να μιλήσω τώρα για το νομοσχέδιο. Είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο πραγματικά δίνει μια απάντηση στο πώς η Ριζοσπαστική Αριστερά αντιλαμβάνεται την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Οφείλω να πω ότι μέσα από τις αλλαγές των ΤΕΙ όλα αυτά τα χρόνια, δυστυχώς, φτάσαμε σε μια κατάσταση ώστε να ονοματίζουμε ανώτατα τα τμήματα των ΤΕΙ χωρίς όμως οι φοιτητές και οι φοιτήτριες να μπορούν να απολαμβάνουν αυτήν την ανωτατοποίηση. Έρχεται τώρα το νομοσχέδιο αυτό και μέσα από έναν ευρύ διάλογο με την κοινωνία, με τους αρμόδιους φορείς, με τους καθηγητές, με τους φοιτητές φτάνει σε ένα αποτέλεσμα το οποίο λέει ότι πλέον δημιουργούνται ανώτατα τμήματα σε περιοχές όπου μέχρι τώρα λειτουργούσαν τα ΤΕΙ. Θα σταθώ μόνο στο γεγονός ότι και εμείς στην Ήπειρο πλέον αποκτούμε το Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων. Το ΤΕΙ της Ηπείρου ενσωματώνεται στο Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων και τα τμήματα του ΤΕΙ γίνονται ανώτατα τμήματα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Είναι μια μεγάλη μεταρρύθμιση, η οποία συζητήθηκε ευρέως και διεξοδικά μέσα από το διάλογο, τον οποίο ανέπτυξε το Υπουργείο και ο αρμόδιος Υπουργός. Εγώ μπορώ να θυμηθώ, τουλάχιστον, τέσσερις παρουσίες του στην Ήπειρο με συζητήσεις με όλους τους φορείς όσον αφορά το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Εγώ θέλω να χαιρετίσω αυτήν τη διαδικασία και να πω ότι βεβαίως δημιουργούνται τμήματα τα οποία είναι αξιόλογα, έχουν ένα ευρύ επαγγελματικό και επιστημονικό πεδίο, το οποίο μπορεί να δώσει πτυχιούχους ανώτατων σχολών. Νομίζω ότι είναι η αρχή ενός βήματος, έτσι ώστε και τα επόμενα χρόνια να ισχυροποιήσουμε ακόμα περισσότερο τα τμήματα αυτά τα οποία δημιουργούνται. Θέλω εδώ να πω - και ολοκληρώνω με αυτό - ότι είναι τουλάχιστον αστείο η εισηγήτρια της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να ισχυρίζεται ότι στην Πρέβεζα δημιουργείται το Τμήμα Οικονομίας, Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων γιατί ο κ. Τσακαλώτος είναι από εκεί και γιατί του έδωσαν τον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα. Θα ήθελα να θυμίσω στην κ. Καραμανλή - η οποία προφανώς και δεν γνωρίζει και ούτε ρώτησε τον Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας εκεί στην περιοχή μας - ότι το συγκεκριμένο τμήμα έχει δεκαέξι μέλη ΔΕΠ, έχει ένα μεταπτυχιακό πάρα πολύ δυνατό, έχει πολλούς φοιτητές οι οποίοι συμμετέχουν σε αυτήν τη διαδικασία. Το μεταπτυχιακό έχει συμμετοχή από πάρα πολύ κόσμο και ο κόσμος που θέλει να συμμετάσχει στο συγκεκριμένο πρόγραμμα είναι πάρα πολύς. Είμαστε πάρα πολύ κοντά στο να δημιουργήσουμε και διδακτορικό στη συγκεκριμένη σχολή. Άρα, η οποία αναφορά γίνεται στην λογική ότι για χάρη του κ. Τσακαλώτου δημιουργείται το τμήμα είναι για να μπορέσετε να αλλοιώσετε πραγματικά - γιατί δεν έχετε να πείτε τίποτα για τα τμήματα αυτά - τα επιχειρήματα τα οποία έχουν αναπτυχθεί στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Νομίζω ότι είναι η αρχή μιας πολύ καλής πορείας. Είμαστε χαρούμενοι για αυτό. Θα κριθεί η Αξιωματική Αντιπολίτευση και η Αντιπολίτευση για την αρνητική της στάση και νομίζω ότι εδώ θα είμαστε για τα συζητήσουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μπάρκα. Τον λόγο έχει ο κ. Συρμαλένιος για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, επειδή παίρνω τον λόγο, θεωρώ ελάχιστη υποχρέωση μου να εκφράσω και εγώ από την πλευρά μου τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στους οικείους των θανόντων. Ελπίζω, βεβαίως, η σημερινή συζήτηση να είναι απαρχή για να γίνει ένα μάθημα η τραγωδία την οποία πέρασε η χώρα σε όλο το πολιτικό σύστημα. Νομίζω ότι αρκετά από τα μέτρα, τα οποία έχουν ήδη ληφθεί και επίσης αποφασίζονται σήμερα, βοηθούν προς την κατεύθυνση αναστροφής μιας μακρόχρονης κατάστασης, η οποία οδηγούσε με το στρεβλό τρόπο ανάπτυξης της χώρας σε επανειλημμένες τραγωδίες. Πήρα τον λόγο, όμως, για να πω μια κουβέντα για την τροπολογία, η οποία κατατέθηκε από τον Υπουργό Ενέργειας και Περιβάλλοντος για το θέμα της Μακρονήσου. Το λέω αυτό εκφράζοντας και τους άλλους δύο συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ από τις Κυκλάδες, τον κ. Συρίγο και τον κ. Μανιό, που συμμετέχουν σε άλλα τμήματα, διότι είχαν δημιουργηθεί ορισμένες ασάφειες σε σχέση με το θέμα της Μακρονήσου. Κατ' αρχάς, να πούμε όπως λέει και η αιτιολογική έκθεση ότι στις 16-5-1989, η αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη με την ιστορική της απόφαση χαρακτήρισε ολόκληρο το νησί της Μακρονήσου ως ιστορικό τόπο και τα κτήρια των βασανιστηρίων ως ιστορικά διατηρητέα μνημεία. Επίσης, με το π.δ. 895/1995 καθορίστηκαν οι χρήσεις γης και ο περιορισμός της δόμησης στην κατεύθυνση προστασίας του ιστορικού αυτού τόπου. Με τη σημερινή τροπολογία δίνεται η δυνατότητα, με απόφαση του Υπουργού, μετά από έλεγχο των επιθεωρητών και ελεγκτών δόμησης, να κατεδαφιστούν όλα τα αυθαίρετα κτίσματα, τα οποία έχουν υπάρξει τα τελευταία χρόνια στο ιστορικό νησί της Μακρονήσου. Νομίζω ότι αυτό είναι μια απόφαση η οποία πρέπει να υλοποιηθεί τάχιστα, ανεξάρτητα από τη διοικητική υπαγωγή του νησιού σε οποιονδήποτε δήμο. Το λέω αυτό, γιατί υπήρξε ένα θέμα ότι διοικητικά η Μακρόνησος ανήκει στο νησί της Κέας, άρα, με την ευρεία έννοια, στις Κυκλάδες. Δεν έχει σημασία σε ποιο δήμο ανήκει. Σημασία έχει ότι τα Υπουργεία μπορούν να πάρουν αυτή την απόφαση, την οποία παίρνει σήμερα το κεντρικό κράτος, για να αποκαταστήσει, ως ελάχιστο φόρο τιμής στα θύματα και στους βασανισμένους των χρόνων της Μακρονήσου, την ιστορική μνήμη. Θεωρώ, λοιπόν, ότι αυτή η τροπολογία, πραγματικά, αποτελεί μια ιστορική τομή που πρέπει να υλοποιηθεί άμεσα. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Αϊβατίδης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής, για δώδεκα λεπτά. Στη συνέχεια θα μιλήσει ο κ. Παυλίδης και θα κλείσει ο κ. Μαντάς, έτσι ώστε να μπορέσουμε να περάσουμε στον Υπουργό και σε δευτερολογίες.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το νομοσχέδιο και η πλημμυρίδα εκπρόθεσμων και μη συναφών με αυτό τροπολογιών αποτελούν ένα συνονθύλευμα άρθρων, που παρατίθενται χύδην, χωρίς καμμία απολύτως συνοχή. Το νομοσχέδιο για το Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων και το Ιόνιο Πανεπιστήμιο είναι ένα νομοσχέδιο με ένα κρυψιφανές μνημονιακό κίνητρο, αφού προβλέπει συγχωνεύσεις. Ακόμα κι αν κάποιοι απεχθάνονται τη λέξη συγχωνεύσεις, αν μη τι άλλο, είναι συνενώσεις. Φρονούμε ότι εξυπηρετούνται τοπικιστικά συμφέροντα, αλλά και κενόδοξες επιδιώξεις πολιτικών προσώπων και όχι μόνο. Θεωρούμε πως είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Δεν πιστεύουμε ότι θα αποδώσει τα αναμενόμενα, ακόμα κι αν υπάρχουν κάποια ψήγματα θετικών στοιχείων στα εμπεριεχόμενα άρθρα. Αυτό, διότι η πολιτική που ασκεί η Κυβέρνηση είναι μία μη εθνοκεντρική πολιτική στην παιδεία. Δεν ακολουθείται μία πολιτική η οποία να είναι - στο πεδίο πάντα της παιδείας - στην υπηρεσία του έθνους. Δηλαδή, η επιστήμη, η έρευνα, η τεχνολογία, κατά τη γνώμη μας, θα πρέπει να υπηρετούν τα εθνικά ιδεώδη και ως εκ τούτου, η μη προσέγγιση προς την κατεύθυνση αυτή του ζητήματος της παιδείας, εν γένει, οδηγεί σε λανθασμένες πολιτικές επιλογές. Άλλωστε, είναι γνωστή η εμμονή της Κυβέρνησης να καταπολεμά αυτό το οποίο λέγεται «αριστεία», μέσω της οποίας προόδευσε το έθνος μας. Θα εστιάσω στο μείζον ζήτημα των τελευταίων ημερών, την ανείπωτη αυτή τραγωδία που έπληξε την Αττική, με σχεδόν εκατό νεκρούς και αρκετούς αγνοούμενους, απ' ό,τι φαίνεται. Είχα ευθύς εξαρχής πει ότι η Κυβέρνηση εμφανίζει μία αναλγησία και έναν κυνισμό, όσον αφορά το ζήτημα αυτό και το πώς το προσεγγίζει. Επίσης, πιστεύω ότι έθεσε σε λειτουργία έναν μηχανισμό χρονοκαθυστέρησης της απόδοσης των ευθυνών. Μιλώ για αναλγησία, διότι κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει την αναφορά του Πρωθυπουργού ότι είναι ένα ασύμμετρο φαινόμενο - αυτή η φράση παραπέμπει σε κάποια δολιοφθορά - και ότι κάποιοι θέλουν να προσποριστούν όφελος, διότι οσονούπω θα λάβει χώρα η καθαρή έξοδος από τα μνημόνια. Όλοι βέβαια γνωρίζουμε, είτε το παραδεχόμαστε είτε όχι, ότι αυτή η έξοδος είναι κίβδηλη. Όσον αφορά τον κυνισμό, τυπική περίπτωση είναι η αναφορά του Αναπληρωτή Υπουργού Υγείας, κ. Πολάκη. Τι είπε ο κ. Πολάκης; Είπε: «Μα πώς είναι δυνατόν; Θα κρύβαμε τα πτώματα; Θα τα πηγαίναμε σπίτια μας;». Αυτό ακριβώς είναι ο ορισμός του κυνισμού στην πολιτική διαχείριση της τραγωδίας. Αυτό ακριβώς χαρακτηρίζει και την Κυβέρνησή σας. Η συγκολλητική ουσία μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ είναι βεβαίως η νομή της εξουσίας και διαγωνιστήκατε για το ποιος θα τα καταφέρει καλύτερα σε αυτό. Ο κ. Τόσκας, ο οποίος όφειλε να παραιτηθεί ευθύς εξαρχής, τι είπε; Είπε ότι δεν βλέπει λάθος στη διαχείριση. Αλήθεια, πότε θα παραδεχόταν ότι υπήρξε λάθος; Πόσοι θα έπρεπε να ήταν οι νεκροί, πόσες εκατοντάδες; Πράγματι, ούτε μία ειλικρινή συγγνώμη, απολύτως καμμία. Ακόμη και μία συγγνώμη που ακούστηκε πριν από λίγο στην Αίθουσα, δεν αφορούσε αυτό καθ' αυτό το συμβάν της τραγωδίας και τις ευθύνες της Κυβέρνησης, αλλά το ότι ο συνάδελφος Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ όταν παλαιότερα αγωνιζόταν εναντίον των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, δεν αντιστάθηκε όπως έπρεπε. Έτσι τουλάχιστον δήλωσε, αυτό αντιλήφθηκα. Η ανάληψη ακέραιας της πολιτικής ευθύνης από τον κύριο Πρωθυπουργό τι μπορεί να συνεπάγεται; Είναι δυνατόν αυτή η βαρύγδουπη δήλωση να μην συνεπάγεται παραίτηση; Είναι αδιανόητο. Προφανώς, οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους και ειδικά οι λέξεις οι οποίες χρησιμοποιούνται στην πολιτική σήμερα στην Ελλάδα. Η δήλωση αυτή ήταν μία δήλωση κενή περιεχομένου, ψευδεπίγραφη και υποκριτική. Άλλωστε ήταν έκδηλη η αμηχανία του, κάτι το οποίο συνάδει με την αναφορά ότι είναι μόλις σαράντα τεσσάρων ετών. Και αυτό το οποίο βρήκε η συγκυβέρνηση να μετέλθει ως μέσο για να δικαιολογήσει την εγκληματική της αμέλεια στο συμβάν στο σύνολό του, είναι η ρήση περί αυθαιρέτων. Είναι πραγματικά αίσχος για το πολιτικό σύστημα να χρησιμοποιούνται τέτοια επιχειρήματα. Θα ήθελα να πω με την ευκαιρία ότι η νεολαία της Χρυσής Αυγής και αρκετοί Βουλευτές - δυστυχώς δεν είχα την τιμή και τη δυνατότητα να είμαι παρών - από την πρώτη στιγμή της καταστροφής παρέστησαν στο σημείο της τραγωδίας προσπαθώντας να βοηθήσουν τους συμπολίτες μας, πάντοτε υπό την καθοδήγηση κάποιων ανθρώπων οι οποίοι είναι γνώστες του αντικειμένου και είναι καθ' ύλην αρμόδιοι, όπως είναι οι πυροσβέστες. Σε κάθε περίπτωση δώσαμε το παρών ως Χρυσή Αυγή, διότι ο εθνικισμός είναι συνυφασμένος με τον αλτρουισμό και τη φιλαλληλία. Και όχι μόνο συνυφασμένος με αυτά, αλλά και με τη φυσιολατρία, διότι αγαπάμε τη γη μας, τη θάλασσά μας, τα δάση μας, τους αγρούς μας, τον αέρα που αναπνέουμε. Και είμαστε έτοιμοι - αυτή είναι μία άλλου είδους πολιτική τραγωδία για το σύστημα το πολιτικό και των κομμάτων - να δώσουμε και τη ζωή μας γι' αυτά. Ο εξ Ιωαννίνων ορμώμενος εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ υπέπεσε σε ένα μείζον ολίσθημα. Κατασυκοφάντησε τη Χρυσή Αυγή, υιοθετώντας ένα ψευδές, κατασκευασμένο δημοσίευμα, προκειμένου, με σκοπό, με πρόθεση, με δόλο να σπιλώσει τη Χρυσή Αυγή. Θα σας πω, κύριε εισηγητά του ΣΥΡΙΖΑ, ότι αυτό που κάνατε είναι επίμεμπτο, όχι μόνο πολιτικά και ηθικά, αλλά και ποινικά και αστικά. Κάποια στιγμή, όταν θα επιστρέψετε στις αίθουσες διδασκαλίας, να θυμάστε αυτό που σας λέω σήμερα, ότι θα υπάρχει εις βάρος σας δικαστική διαδικασία και θα κληθείτε ενώπιον της δικαιοσύνης να υποστηρίξετε αυτά τα οποία είπατε σήμερα στη Βουλή. Γι' αυτό δεν θα πρέπει να διαγραφούν, δεν θέλουμε να ανακαλέσετε. Η δικαιοσύνη έχει τον λόγο. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Αϊβατίδη.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Ορίστε, κύριε Στέφο. Τι θα θέλατε; Ζητάτε τον λόγο επί προσωπικού;
Ασφαλώς, εισηγητής είμαι. Κοιτάξτε. Δύο πράγματα έχω να πω. Οι άνθρωποι της δημοκρατίας, της Αριστεράς και του σοσιαλισμού δεν φοβήθηκαν ποτέ ούτε απειλές ούτε διώξεις. Ως εκ τούτου, ξέρω καλά τι είπα. Σε απάντηση προς τον εισηγητή της Χρυσής Αυγής, ο οποίος ανέφερε δύο κατασκευασμένες ειδήσεις, τη μία σε βάρος του Υπουργού κ. Παύλου Πολάκη και την άλλη για ένα site, το οποίο δεν αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ, με σκοπό να συκοφαντήσει τον ΣΥΡΙΖΑ, είπα ότι υπάρχει δημοσίευμα που αφορά μέλη της Χρυσής Αυγής. Αυτό είπα. Δεν το υιοθετώ.
Είπατε ότι συνελήφθησαν!
Ακούστε με…
Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι.
Μην ανακαλείτε.
Είπα ότι το δημοσίευμα λέει ότι συνελήφθησαν.
Κύριε Αϊβατίδη, παρακαλώ.
Ακούστε με, δεν ανακαλώ.
Η μήνυση είναι νόμιμη. Δεν είναι απειλή.
Ακούστε. Ανεξάρτητα από αυτό, μίλησα για δημοσίευμα που αφορά τέσσερις συλλήψεις, δύο εκ των οποίων αφορούν τη Χρυσή Αυγή. Είναι θέμα της δικαιοσύνης αν είναι ή δεν είναι έτσι. Ωστόσο, το να με απειλείτε με αυτόν τον χυδαίο τρόπο, σας λέγω ειλικρινά, ότι ούτε τιμά εσάς ούτε τιμά το Κοινοβούλιο.
Ε, όχι και χυδαίο.
Ελάτε, κύριε Παππά.
Το χυδαίο πού το βρήκατε; Είναι απολύτως πολιτισμένος ο τρόπος που απευθύνομαι σε εσάς!
Ξέρετε πολύ καλά με τι βαρύνεσθε και ποιοι έχουν διαπράξει εγκλήματα σε αυτήν την χώρα.
Είμαι Έλληνας πολίτης και μέλος του ελληνικού Κοινοβουλίου. Να προσέχετε τι λέτε. Είναι θέση ευθύνης η θέση του εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ. Εκφράζετε όλο το κόμμα σας.
Ελάτε, κύριε Αϊβατίδη, σας παρακαλώ. Λοιπόν, να συνεχίσουμε. Ο κ. Παυλίδης έχει τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ανάληψη της πολιτικής ευθύνης από τον Πρωθυπουργό νομίζω ότι θεωρήθηκε από τον ίδιο - και έτσι δηλώθηκε - ως μία αυτονόητη πολιτική πράξη. Αν ανατρέξουμε στο παρελθόν, θα δούμε ότι σε άλλα τραγικά γεγονότα, όπως το «ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ», τους σεισμούς, τη «ΡΙΚΟΜΕΞ», τις καταστροφικές φωτιές του 2007, δεν ήταν τόσο αυτονόητη αυτή η πολιτική πράξη ανάληψης της ευθύνης συνολικά. Παρ' όλα αυτά, όμως, επειδή το προσπερνάτε πολύ εύκολα, η ανάληψη πολιτικής ευθύνης από τον Πρωθυπουργό είναι μια μέγιστη πολιτική πράξη ανάληψης των συλλογικών και διαχρονικών ευθυνών της Πολιτείας που οδήγησαν και σε αυτήν την τραγωδία. Το ίδιο ακριβώς πράξαμε και στο παρελθόν. Γιατί για εμάς, το κράτος έχει αναγκαστικά συνέχεια και άρα, όλες οι καθυστερήσεις και οι παραλήψεις και τα λάθη του παρελθόντος οφείλουν οι εκάστοτε Πρωθυπουργοί, οι εκάστοτε κυβερνήσεις να τα αναλαμβάνουν πολιτικά ως ευθύνη. Το ίδιο κάναμε συνολικά και όταν αναλάβαμε πολιτικά τα βάρη της κοινωνικής, οικονομικής και ανθρωπιστικής καταστροφής στη χώρα. Τα αναλάβαμε πολιτικά και κυβερνητικά για να οδηγήσουμε τη χώρα εκτός μνημονίων. Κυρίως, όμως, η ανάγκη της ανάληψης της πολιτικής ευθύνης έχει μια πολύ πιο σημαντική σημασία και από τις παραιτήσεις και από τις αποπομπές και από χίλιες δυο επικοινωνιακές ή όχι πράξεις. Είναι μια μεγάλη πολιτική πράξη ευθύνης ότι θα πάρουμε πρωτοβουλίες και μέτρα άμεσα για την αντιμετώπιση και την αλλαγή αυτής της κατάστασης που κυριαρχεί δεκαετίες τώρα στη χώρα. Και αυτά θα τα δείτε πολύ άμεσα. Ήδη, πολλά από αυτά ανακοινώθηκαν, όπως η αποκατάσταση των αυθαιρεσιών με δραστικό τρόπο, η κατάρτιση ενός εθνικού σχεδιασμού αντιμετώπισης όλων των οικιστικών στρεβλώσεων που συμβαίνουν χρόνια τώρα, η αναμόρφωση και η αναβάθμιση της υπηρεσίας και του μηχανισμού της Πολιτικής Προστασίας για να μπορέσουμε να βάλουμε ένα τέλος σε αυτό το αμαρτωλό παρελθόν. Νομίζω ότι αυτή είναι μια μέγιστη πολιτική πράξη, η οποία έχει αποτέλεσμα και κοινωνικό αντίκτυπο. Όσον αφορά το νομοσχέδιο, νομίζω ότι παρακολουθεί την ανάγκη της στρατηγικής του ενιαίου χώρου στην ανώτατη εκπαίδευση και την έρευνα, της συγκρότησης ενός ανοιχτού συστήματος παραγωγής μετάδοσης και διάχυσης της γνώσης, η οποία όμως βλέπει προς την κοινωνία. Δεν αποτελεί μόνο μια ανάγκη προσαρμογής στα νέα δεδομένα, αλλά κατά τη γνώμη μου αποτελεί ένα νέο πολιτισμικό δεδομένο. Σημαντικό είναι το γεγονός ότι υπήρξε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα διαβούλευσης με τους αρμόδιους φορείς για συζήτηση και συνδιαμόρφωση, χωρίς αιφνιδιασμούς. Και αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στο ότι υπήρξε μια ισχυρή ακαδημαϊκή συναίνεση στο νομοσχέδιο αυτό. Και σε αυτό το επίπεδο, δεν έχει καμία σχέση με το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ». Ταυτόχρονα, ενσωματώθηκαν πολλές παρατηρήσεις και προτάσεις. Το σχέδιο νόμου κυρίαρχα υιοθέτησε ακαδημαϊκά κριτήρια, την ανάγκη δηλαδή και τους όρους της ακαδημαϊκής βιωσιμότητας, την εκτίμηση του επιπέδου των εκπαιδευτικών δομών και τη συμβολή στο σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης των Ιονίων Νήσων, όσον αφορά τουλάχιστον την περιοχή τη δική μου. Νομίζω ότι το εν λόγω νομοσχέδιο δημιουργεί ένα αναβαθμισμένο τοπίο ανώτατης εκπαίδευσης στο Ιόνιο, ενισχύει τη συνοχή της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων, αξιοποιεί συγκριτικά τοπικά πλεονεκτήματα, είτε είναι το περιβάλλον στη Ζάκυνθο και οι περιοχές «NATURA» στην ευρύτερη περιοχή είτε η τέχνη της μουσικής που είναι διάσπαρτη στο Ιόνιο. Ταυτόχρονα, δημιουργεί νέα τμήματα και τα αποκεντρώνει στην κλίμακα των Ιονίων Νήσων και δημιουργεί ένα ισχυρό ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα με νέα επιστημονικά πεδία και με νέες σχολές και τμήματα. Θέλω να χαιρετίσω την ίδρυση της Σχολής Περιβάλλοντος στη Ζάκυνθο και ιδιαίτερα την ίδρυση της Σχολής Οικονομικών Επιστημών στην Κέρκυρα. Θεωρώ ότι η περιφερειακή ανάπτυξη είναι ένα σημαντικό επιστημονικό πεδίο που το χρειαζόταν πάρα πολύ η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της. Το Τμήμα Τουρισμού στην Κέρκυρα έρχεται να αντιμετωπίσει χρόνιες εθνικές παθογένειες. Έχουμε ισχυρές βιομηχανίες, τη ναυτιλία και τον τουρισμό. Παρ' όλα αυτά, δεν παράγουμε στελέχη υψηλού επιστημονικού επιπέδου για να μπορούμε να τις στελεχώσουμε. Επίσης, χαιρετίζω την ίδρυση του Πανεπιστημιακού Ερευνητικού Κέντρου στο Ιόνιο. Είναι μια συμβολή στην εφαρμοσμένη έρευνα με κοινωνικό και αναπτυξιακό αποτύπωμα και στην εξειδίκευση των νέων επιστημών που θα υπάρξει. Είναι κοινή συνείδηση όλων μας, φυσικά, ότι οι προϋποθέσεις αυτές που απαιτούνται για την επιτυχία της προσπάθειας αυτής είναι οικονομικοί πόροι, η υλικοτεχνική υποδομή που νομίζω είναι επαρκέστατη και η ανάγκη ενός επαρκέστατου προσωπικού σε διδακτικό και διοικητικό επίπεδο. Θα ήθελα να θέσω μόνο μια ιδιαίτερη παράμετρο πριν περάσω στην τροπολογία. Είναι το γεγονός ότι το επόμενο διάστημα χρειάζεται άμεσα να υπάρξει η ανάγκη ορισμού των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων και στα νέα τμήματα και σε παλαιότερα. Υπάρχει μια παθογένεια που πρέπει να τη δούμε. Υπάρχει μια αρνητική εμπειρία από το τμήμα Αρχειονομίας, Βιβλιοθηκονομίας και Μουσικολογίας. Έχει βγάλει χίλιους αποφοίτους, εκ των οποίων οι μισοί είναι Κερκυραίοι. Παρ' όλα αυτά, όμως, υπάρχουν κατά τη γνώμη μου - και βιώνουν - αδικίες στις προκηρύξεις θέσεων. Υπάρχει η έλλειψη του προσοντολογίου και η υποβάθμιση της αξίας τους έργου τους. Τελειώνοντας, θέλω να τοποθετηθώ στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1722 και ειδικό 181, που κατέθεσα και αφορά στη βελτίωση του εξωδικαστικού μηχανισμού της ρύθμισης των οφειλών. Με τις παραγράφους 1 και 5 κυρίως προστίθενται στη δυνατότητα ρύθμισης και οι ΠΑΕ, γιατί υπόκεινται σε ένα αυστηρό ειδικό θεσμικό καθεστώς σε σχέση με τις league, που αφορά στην ενημερότητά τους και στη σχέση τους με τα χρέη τους προς το δημόσιο. Τελειώνοντας, θέλω να τοποθετηθώ στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1722 και ειδικό αριθμό 181, που κατέθεσα και αφορά τη βελτίωση του εξωδικαστικού μηχανισμού την ρύθμισης των οφειλών. Με τις παραγράφους 1 και 5 κυρίως προστίθενται στη δυνατότητα ρύθμισης και οι ΠΑΕ, γιατί υπόκεινται σε ένα αυστηρό ειδικό θεσμικό καθεστώς σε σχέση με τις league, που αφορά την ενημερότητά τους και τη σχέση τους με τα χρέη τους προς το δημόσιο. Οι παράγραφοι 2 και 3 αφορούν την εκτίμηση και την αξία ρευστοποίησης της ακίνητης περιουσίας και της ποιότητας της ρύθμισης και ορίζουν την ισχύ του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας κατά την υποβολή της αίτησης. Άρα αφορούν στον νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Τρίτον, η τέταρτη παράγραφος ρυθμίζει την αναλογικότητα που απαιτείται στον τρόπο πληρωμής των χρεών σε σχέση με τις διαφορετικές χρονικές διάρκειες αυτών των ρυθμίσεων. Και τέλος η παράγραφος 6 αφορά στην αναδρομικότητα του νόμου προς τα πίσω για να εντάξει και τις όποιες εκκρεμείς υποθέσεις. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Παυλίδη. Ο κ. Μαντάς έχει τον λόγο. Μετά θα πάρει τον λόγο ο Υπουργός, ο κ. Γαβρόγλου ή αν προχωρήσουμε με τις δευτερολογίες, να κλείσει ο Υπουργός.
Μήπως θέλουν, κύριε Πρόεδρε, να δευτερολογήσουν πρώτα οι εισηγητές;
Ο Υπουργός δεν θέλει να κλείσει τη συζήτηση, κύριε Πρόεδρε;
Θα μιλήσω στο τέλος, κύριε Πρόεδρε.
Είπα ότι θα συνεχίσουμε με τις δευτερολογίες και θα κλείσει ο κύριος Υπουργός με ένα τελικό σχόλιο μετά. Οπότε μετά τον κ. Μαντά ξεκινούν οι δευτερολογίες των εισηγητών. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε δώδεκα λεπτά στη διάθεσή σας.
Κύριοι Υπουργοί, κυρία Υφυπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η εθνική τραγωδία που ζήσαμε και έζησαν οι άνθρωποι στην ανατολική Αττική την περασμένη εβδομάδα σφραγίζει χωρίς αμφιβολία την κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα. Θρήνος, οδύνη, οργή και απόγνωση κυριαρχούν στα θύματα της καταστροφής και ιδιαίτερα στους οικείους των ανθρώπων που βρήκαν τραγικό θάνατο από την πύρινη λαίλαπα. Στεκόμαστε με σεβασμό και οδύνη απέναντι σ' αυτούς τους ανθρώπους. Ιδιαίτερα για τους οικείους όσων χάθηκαν, ο δρόμος του πένθους είναι μακρύς, η απώλεια βαριά και δεν γιατρεύεται εύκολα. Οι ευθύνες είναι αυτονόητες και είναι σοβαρές. Θα διερευνηθούν σε βάθος. Δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία. Η έμπρακτη συγγνώμη είναι επίσης αυτονόητη. Ταυτόχρονα, όμως, και θέλω να το υπογραμμίσω αυτό, είναι βαριά η ευθύνη να μην επιτρέψουμε την τυμβωρυχία στα αποκαΐδια της τραγωδίας και στον ανθρώπινο πόνο με σεβασμό απέναντι σ' αυτήν την κατάσταση και χωρίς να ξεχνάμε τη μεγάλη εικόνα, αυτό δηλαδή που συμβαίνει στο διεθνές περιβάλλον, σε ολόκληρο τον κόσμο, αυτό που συνιστά μια νέα πραγματικότητα και αφορά - για όποιον θέλει να δει με καθαρό μάτι - τα ακραία φαινόμενα που προέρχονται από την κλιματική αλλαγή. Και χρειάζεται και η συμβολή της χώρας μας στο να αλλάξουν πράγματα σε αυτό το επίπεδο. Ταυτόχρονα χρειαζόμαστε - και θέλω να το υπογραμμίσω αυτό - τώρα, την επόμενη μέρα αυτής της τραγωδίας, τη μέγιστη δυνατή πολιτική συνεννόηση και στο επίπεδο των μέτρων της ανακούφισης των πληγέντων, που ήδη έχουν παρθεί και στα άλλα που θα παρθούν, αλλά και στην επιτάχυνση όλης αυτής της διαδικασίας που βλέπουμε να εξελίσσεται. Χρειάζεται, επίσης, η μέγιστη πολιτική συνεννόηση πάνω σε ριζικές τομές που οφείλουμε να κάνουμε και που αφορούν μια νέα αντίληψη για το πώς πρέπει να διαμορφώνουμε αυτό το περιβάλλον που ζούμε, το αστικό περιβάλλον, για το πώς πρέπει να διαμορφώνουμε τις πόλεις μας, για το πώς πρέπει να αλλάξουμε όσο πιο γρήγορα μπορούμε τις επικίνδυνες εστίες που υπάρχουν στη χώρα μας και που νομίζω ότι πολλές από αυτές συγκεντρώνονται στην περιοχή της Αττικής και σε μία, δύο άλλες περιοχές, που είναι τα μέγιστα προβλήματα. Είμαστε σε μια νέα πραγματικότητα. Την έχουμε εισπράξει με οδυνηρό τρόπο. Την εισέπραξαν πρώτα απ' όλα οι άνθρωποι και οι περιοχές εκείνες, οι οποίες επλήγησαν από αυτήν την καταστροφή. Νομίζω ότι ως πολιτεία, ως θεσμικοί παράγοντες οφείλουμε σ' αυτό το επίπεδο να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας χωρίς, βεβαίως, - το επαναλαμβάνω - να παραβλέπουμε τη διερεύνηση και την απόδοση ευθυνών εκεί που πρέπει να αποδοθούν. Άλλωστε, οι σχετικές διαδικασίες νομίζω ότι είναι σε εξέλιξη και δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία, κατά τη γνώμη μου, ότι αυτές θα αποδοθούν. Και τώρα έρχομαι στο νομοσχέδιο. Θέλω να πω ότι μέσα σ' αυτό το φόντο, που δεν μας αφήνει να μπορούμε να συγκεντρώσουμε - αν θέλετε - και το μυαλό μας σε αυτά τα πράγματα κατά τον τρόπο που πρέπει, νομίζω ότι είμαι υποχρεωμένος - θα έλεγα βιωματικά υποχρεωμένος μέσα και από την ιδιότητά μου ως μέλος της πανεπιστημιακής κοινότητας του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων - να πω ότι νοιώθω περηφάνεια γι' αυτήν τη νομοθετική πρωτοβουλία που παίρνει το Υπουργείο Παιδείας και η Κυβέρνηση μας. Νοιώθω περηφάνεια και η περηφάνεια μου συνίσταται στο ότι υλοποιούμε στην πράξη, και μέσα από τις πολλές προκλήσεις που είναι να απαντηθούν τους επόμενους μήνες και τα επόμενα χρόνια - είναι φανερό - , το επόμενο βήμα μετά από δύο - τρία κρίσιμα πράγματα τα οποία έχουμε διαμορφώσει. Και τα δύο - τρία κρίσιμα πράγματα που έχουμε διαμορφώσει είναι ένα πλαίσιο, μια στρατηγική του ενιαίου χώρου στην ανώτατη εκπαίδευση, η οποία έχει πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και έχει διαμορφωθεί με πολύ συγκεκριμένες πρωτοβουλίες. Αναφέρθηκε εκτεταμένα σ' αυτό και ο Υπουργός Παιδείας, ο Κώστας Γαβρόγλου, και οι άλλοι Υπουργοί. Το πρώτο είναι αυτό. Το δεύτερο είναι ότι είμαι, επίσης, περήφανος - και θέλω να το πω - για τη διαδικασία που ακολουθήσαμε σ' όλη αυτήν την πορεία. Είναι μια διαδικασία πρωτόγνωρη. Είναι μια διαδικασία, θα έλεγα, συστατικό στοιχείο αυτής της στρατηγικής. Δεν θα μπορούσε να υπάρξει οποιαδήποτε στρατηγική ενιαίου χώρου αν αυτό δεν συνοδευόταν από μια βαθιά δημοκρατική διαδικασία μέσα στα ιδρύματα. Και νομίζω ότι διαμορφώνει ένα αποτέλεσμα που έχει πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα σε σχέση με την προηγούμενη πραγματικότητα. Συγκεντρώνει, λοιπόν, πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα που θα προσφέρουν πολύ σημαντικά πράγματα, κατά τη γνώμη μου, και στον τομέα της μόρφωσης, που πρέπει να θυμόμαστε πάντα ότι έτσι και αλλιώς είναι αυτοσκοπός στο πλαίσιο της παιδείας και ως τέτοιο πρέπει να το αντιλαμβανόμαστε, αλλά και στην παραγωγική δυνατότητα των συγκεκριμένων περιοχών - και των Ιονίων Νήσων και της Ηπείρου - και, μάλιστα, με πολύ συγκεκριμένες παρεμβάσεις που αφορούν ενδεικτικά και στα δύο ερευνητικά ιδρύματα που καθορίζονται και στο Πανεπιστήμιο Ηπείρου και στο Πανεπιστήμιο Ιονίων Νήσων και, βεβαίως, στο Αγροδιατροφικό Πάρκο, που είναι πολύ σημαντική παρέμβαση για να ανατάξει, αλλά και να ενδυναμώσει την παραγωγική ικανότητα αυτών των δύο περιοχών. Είναι, επίσης, ενδεικτικό της διαδικασίας - και νομίζω ότι πρέπει να το τονίσουμε - ότι πολλά από αυτά, θα έλεγα η πλειοψηφία της συγκρότησης των δύο αυτών ιδρυμάτων, που πια γίνονται ισχυρά ιδρύματα - να μην το ξεχνάμε αυτό - , ήταν και αποτελούσαν μέρος των αιτημάτων και της στρατηγικής, που τα ίδια τα ιδρύματα είχαν ήδη διαμορφώσει. Νομίζω, λοιπόν, ότι σεβαστήκαμε με τον πιο σαφή τρόπο τους συναδέλφους μας και από τα πανεπιστήμια και από τα ΤΕΙ των συγκεκριμένων περιοχών, τις τεκμηριωμένες επεξεργασίες τους, τις οποίες κάποιοι από εδώ οφείλουν να δουν με προσοχή και σε έναν δεύτερο χρόνο. Δεν πειράζει που ίσως εξέφρασαν μία αντίθεση, μία διαφορετική άποψη. Οφείλουμε να το ξαναδούμε αυτό, γιατί αποτελεί - θα έλεγα - και ουσιαστικό στοιχείο και σε άλλες τέτοιες διαδικασίες, που, όπως είπε ο κύριος Υπουργός, θα συνεχιστούν και στο αμέσως επόμενο διάστημα. Άλλωστε, ανέφερε πάρα πολλές περιοχές - σχεδόν το σύνολο της χώρας, πλην της Κρήτης, αν δεν κάνω λάθος, που είναι και αυτό υπό διαμόρφωση - όπου ήδη έχουν συγκροτηθεί αυτές οι επιτροπές και βρίσκονται σε μια εξέλιξη, για να καταλήξουν στην αναβάθμιση μέσα από τη στρατηγική του ενιαίου χώρου της ανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα μας. Περί αυτού πρόκειται. Και είναι ουσιαστικά, για να το δούμε και με όρους ιστορίας της εκπαίδευσης, μία εμπράγματη μεταρρύθμιση, μία μεταρρύθμιση με σάρκα και οστά, που λαμβάνει χώρα αυτήν την περίοδο. Περί αυτού πρόκειται. Διότι εδώ και πολλά χρόνια τώρα, ίσως μετά τη μεταρρύθμιση του 1982, μετά από εκεί, υπήρξε ένα τεράστιο κενό. Και για πρώτη φορά τώρα, αυτήν την περίοδο, έχουμε αυτήν τη μεταρρύθμιση, που εγώ την ονομάζω «εμπράγματη μεταρρύθμιση», γιατί δίνει σαφέστατο στίγμα την επόμενη κιόλας μέρα. Δηλαδή, από αύριο - για να το πω έτσι - οι διοικήσεις των πανεπιστημίων, οι πρυτανικές αρχές αναλαμβάνουν ένα πολύ δύσκολο, αλλά και πολύ δημιουργικό έργο, στο οποίο είμαι απολύτως βέβαιος - το είπε, άλλωστε και ο Υπουργός πολύ συμβολικά - ότι θα σταθούμε δίπλα. Και θα σταθούμε δίπλα όχι μόνο με τις θέσεις που έχουμε δεσμευτεί ότι θα δώσουμε, αλλά και με την οικονομική ενίσχυση, που είναι πρόσθετη οικονομική ενίσχυση, πρόσθετη χρηματοδότηση. Δεν εξαφανίστηκαν ξαφνικά οι προϋπολογισμοί των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ]] Νομίζω ότι ειπώθηκε με απόλυτη σαφήνεια ότι εμείς, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, όλοι εμείς που είμαστε αρωγοί σ' αυτήν την προσπάθεια στα ιδρύματα, θα επανέλθουμε σ' αυτήν τη διαδικασία να βοηθήσουμε κάθε στιγμή, σε κάθε φάση, στο κάθε στάδιο, έτσι ώστε να έχουμε αυτό το αποτέλεσμα που θέλουμε να έχουμε και που είναι ένα αποτέλεσμα - κατά τη γνώμη μου - στρατηγικής σημασίας γι' αυτές τις περιοχές και για τις άλλες περιοχές. Υπάρχουν - και κλείνω με αυτό - ερωτηματικά, ζητήματα, προβλήματα; Προφανώς, υπάρχουν, αλλά θα έλεγα ότι η βασική κατεύθυνση, η βασική λεωφόρος στην οποία θέλουμε να βαδίσουμε το επόμενο χρονικό διάστημα έχει ήδη διαμορφωθεί σε ένα πλαίσιο πολύ δημιουργικό. Και νομίζω ότι σ' αυτό το πλαίσιο θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για την αναβάθμιση - και το τονίζω αυτό και το επαναλαμβάνω - της δημόσιας ανώτατης δημόσιας εκπαίδευσης. Σε αυτόν τον δρόμο θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις, για να μπορέσουμε και την αξία της μόρφωσης να αναβαθμίσουμε και να εγκαταστήσουμε χωρίς επιστροφή, αλλά και για να δώσουμε στις παραγωγικές δυνατότητες αυτών των περιοχών μία πολύ μεγάλη ώθηση, που είμαι βέβαιος ότι θα πραγματοποιηθεί και μέσα από αυτή τη διαδικασία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Εισερχόμαστε τώρα στις δευτερολογίες. Παράκληση να τηρηθούν οι προβλεπόμενοι χρόνοι για τις δευτερολογίες. Ο κ. Στέφος, εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, έχει τον λόγο. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για τέσσερα λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, σταχυολογώντας τις σκέψεις μου γι' αυτό το νομοσχέδιο, τόσο κατά τη συζήτηση στις επιτροπές όσο και σήμερα, σε ό,τι αφορά στο νομοθετικό κομμάτι, φαίνεται ότι η Κυβέρνηση κέρδισε τις εντυπώσεις. Έγινε μια εξαιρετική διαδικασία. Θα ψηφιστεί ένα νομοσχέδιο το οποίο για μεγάλο χρονικό διάστημα ήταν στη διαβούλευση και συζητήθηκε. Στην ακρόαση των φορέων φάνηκε ότι είχε την αποδοχή της πανεπιστημιακής κοινότητας, αλλά και των υπόλοιπων φορέων των περιοχών στις οποίες γίνονται οι παρεμβάσεις από την πολιτεία. Σίγουρα έχει ληφθεί κάθε μέριμνα και φροντίδα, έτσι ώστε αυτά τα ιδρύματα να μακροημερεύσουν και να προοδεύσουν. Κατηγορηθήκαμε ότι ήρθε σωρεία τροπολογιών. Πολύ σύντομα θα σας πω ότι από τις είκοσι δύο τροπολογίες οι δώδεκα έχουν άμεση σχέση με ζητήματα του Υπουργείου Παιδείας, περίπου οι οκτώ ήρθαν για να θεραπεύσουν προβλήματα, που δημιούργησε η μεγάλη εθνική τραγωδία το τελευταίο διάστημα, και τρεις ή τέσσερις αφορούν διάφορα άλλα θέματα. Και γι' αυτό ακριβώς πολλές από αυτές τις τροπολογίες, όπως άκουσα τουλάχιστον από κάποιους από τους ομιλητές της Νέας Δημοκρατίας, τις ψηφίζουν. Θα ήθελα, όμως, να σταθώ για ένα ή δύο λεπτά στη συγγνώμη που ποτέ δεν είπαμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συγγνώμη δεν είναι μία λέξη κενή περιεχομένου. Ο λαός λέει ότι «απ' όταν βγήκε η συγγνώμη, χάθηκε το φιλότιμο». Το φιλότιμο είναι έμπρακτη διαβεβαίωση προς τον ελληνικό λαό ότι είμαστε δίπλα του. Είχαμε πολλές τραγωδίες. Δεν θέλω να τις απαριθμήσω. Είναι ντροπή να το κάνω, διότι μπορεί πάλι να κατηγορηθώ για συμψηφισμό. Το ζητούμενο είναι αυτήν την ύστατη στιγμή, όπως και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος μας, ο Χρήστος Μαντάς, πριν από λίγο τόνισε, να καταθέσουμε τις προτάσεις μας, να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, να δούμε με ποιους τρόπους μπορούμε να έχουμε τις λιγότερες απώλειες ανθρώπινων ψυχών σ' αυτήν τη χώρα. Τελειώνοντας, επειδή υπήρξαν διενέξεις με Βουλευτές της Χρυσής Αυγής σε υψηλούς τόνους, κάτι που θα μπορούσε ίσως να αποφευχθεί, θέλω να πω το εξής: Είναι ένα κόμμα που μέλη του έχουν καταδικαστεί για εγκληματικές πράξεις, είναι υπόδικοι…
Όχι, λες ψέματα πάλι.
Είναι υπόδικοι.
Θα παρακαλέσω να τοποθετηθείτε επί του νομοσχεδίου, κύριε Στέφο.
Εντάξει, επί της συζήτησης είναι.
Μην παίρνεις το μειλίχιο ύφος για να ρίξεις το λογύδριό σου!
Δεν είναι επί της συζήτησης. Παρακαλώ!
Άλλα μέλη του τα βαραίνουν κατηγορίες που έχουν σχέση με τον μισό Ποινικό Κώδικα. Άλλα μέλη τους ομνύουν στον ναζισμό. Δεν μπορούν να απειλούν καθέναν εδώ μέσα ότι σε κάποιες άλλες στιγμές θα διωχθεί και θα φυλακιστεί ή θα κατηγορηθεί ή θα τιμωρηθεί.
Δεν σας απειλήσαμε.
Παρακαλώ.
Ψηφίζουμε το νομοσχέδιο και τις τροπολογίες. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Τον λόγο έχει η εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας κ. Άννα Καραμανλή για τέσσερα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, τι να πούμε πάλι για τις τροπολογίες; Χάσαμε το μέτρημα. Γιατί τέτοια βιασύνη για όλα τα θέματα και χωρίς καμμία λογική; Ρητορικά και πολλά τα ερωτήματα. Όλα, όμως, αποδεικνύουν την πρόχειρη και εκ του πονηρού νομοθέτηση. Θα ήθελα να σταθώ σε ένα μόνο σημείο της πρωτολογίας του κυρίου Υπουργού. Άλλωστε το μεγαλύτερο μέρος το έχουμε ακούσει αρκετές φορές. Ο κύριος Υπουργός δεν χάνει την ευκαιρία να θριαμβολογεί για τον νόμο που ψηφίστηκε πέρυσι τέτοιο καιρό. Δεν χάνει την ευκαιρία να μας κουνάει το δάχτυλο λέγοντας πόσο πετυχημένος νόμος είναι και πόσο πολύ έχει διαψεύσει εμάς, τους κακούς της Αντιπολίτευσης, που λέμε ότι είναι ένας νόμος που γυρνάει τα πανεπιστήμια χρόνια πίσω. Αυτό, όμως, που δεν λέει πουθενά είναι ότι ο νόμος αυτός στην ουσία δεν έχει εφαρμοστεί ακόμη. Εκτός, λοιπόν, από τις θριαμβολογίες, ο κύριος Υπουργός εγκάλεσε συλλήβδην τα κόμματα της Αντιπολίτευσης ότι δεν έχουμε αντιπρόταση, ότι ασκούμε στείρα κριτική και ότι δεν έχουμε ένα δικό μας σχέδιο. Κύριε Υπουργέ, αντιλαμβάνεστε ότι δεν είναι ούτε ο χώρος ούτε ο χρόνος κατάλληλος για μία ακόμα προσχηματικού χαρακτήρα από μέρους σας επιθυμία συναίνεσης. Για το σχέδιό μας, κύριε Υπουργέ, μπορώ να σας δώσω ένα στοιχείο. Έχει κάτι που επ' ουδενί δεν περιλαμβάνεται στο δικό σας. Έχει κάτι, την απουσία από το δικό σας σχέδιο σάς επισημαίνει και η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής, και αυτό είναι η αξιολόγηση, η τεκμηρίωση και οι ενιαίοι κανόνες. Σας λέει χαρακτηριστικά η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής: «Η ένταξη ΤΕΙ σε πανεπιστημιακό ίδρυμα εξισώνεται με τη μετατροπή του σε πανεπιστημιακό. Ευνοήτως μια τέτοια ένταξη χρήζει τεκμηρίωσης και θέσπισης κανόνων, οι οποίοι να περιλαμβάνουν την αξιολόγηση των υφιστάμενων δομών και του διδακτικού προσωπικού του ιδρύματος που πρόκειται να ενταχθούν στο πανεπιστήμιο, αλλά και ρύθμισης ως προς τον απαιτούμενο χρόνο και τις ειδικότερες διαδικασίες μετάβασης, ώστε αφ' ενός να εκπληρώνεται εν τοις πράγμασι η προβλεπόμενη πανεπιστημιακή αποστολή και αφ' ετέρου να μην ματαιώνεται η τεχνολογική ανώτατη εκπαίδευση, περιλαμβανομένων των εφαρμοσμένων επιστημών». Ως εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας στο εν λόγω σχέδιο νόμου πηγαινοέρχομαι λόγω και της βροχής των τροπολογιών που κατατέθηκαν. Πληροφορήθηκα, λοιπόν, για την επίθεση του Υφυπουργού Αθλητισμού κ. Βασιλειάδη. Περίμενα να πάρω τα Πρακτικά της Βουλής για να τοποθετηθώ. Απαντώ, λοιπόν. Μιλάμε για ένα παραλήρημα του κ. Βασιλειάδη, τον οποίο η κριτική προφανώς ενοχλεί. Έχει συνηθίσει μάλλον στο λιβάνισμα από συγκεκριμένα ΜΜΕ. Στην απεγνωσμένη του προσπάθεια να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, κατηγόρησε τη Νέα Δημοκρατία ακόμη και για το προπατορικό αμάρτημα. Χρειάζεται πραγματικά περίσσιο θράσος για να αυτοθαυμάζεται κάποιος ως επιτυχημένος, όταν έχουν προηγηθεί συγκεκριμένα πράγματα. Φαίνεται ότι ο κ. Βασιλειάδης αυτό το θράσος το διαθέτει. Ο κ. Βασιλειάδης δεν ήταν που έλεγε ότι επί των ημερών του διεξάγεται το συναρπαστικότερο πρωτάθλημα των τελευταίων ετών; Παρακολουθήσαμε, ναι ή όχι, αγώνες να μην ξεκινούν ποτέ, αγώνες να μην τελειώνουν ποτέ, αγώνες να ολοκληρώνονται και να κρίνονται στις δικαστικές αίθουσες; Ναι ή όχι, κύριε Βασιλειάδη; Ακούστηκαν και δυσμενή σχόλια για τον τρόπο λειτουργίας κάποιων δικαιοδοτικών οργάνων, σε βαθμό μάλιστα που προκάλεσε και έλεγχο από την εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Ναι ή όχι, κύριε Βασιλειάδη; Ναι, απαντώ εγώ. Να πούμε για την καταπολέμηση της ποδοσφαιρικής βίας, κύριε Βασιλειάδη; Θα μας πει ο Υφυπουργός Αθλητισμού τι φταίει και δεν μπορεί να τελειώσει επί θητείας του αναίμακτα ένας τελικός κυπέλου; Τι φταίει και αδυνατεί να καταπολεμήσει ακόμα και επεισόδια σε ερασιτεχνικές κατηγορίες; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Και για να τελειώνουμε και με τις φωτοβολίδες - ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε - περί περίεργων σχέσεων, τα όσα λέει ο κ. Βασιλειάδης κάθε φορά που στριμώχνεται είναι τουφεκιές στον αέρα. Δεν υπάρχει προηγούμενο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, άλλης κυβέρνησης που στενότατοι συνεργάτες των δύο Υφυπουργών Αθλητισμού, ο πρώην διευθυντής του προκατόχου του κ. Βασιλειάδη και ο πρώην νομικός σύμβουλος του κ. Βασιλειάδη να διορίζονται στην ΕΠΟ με παχυλότατους μισθούς. Ισχύει ή δεν ισχύει, κύριε Βασιλειάδη; Ισχύει και το γνωρίζετε. Έχουμε τα πρακτικά των συνεδριάσεων. Για σχέσεις διαπλοκής και συγκοινωνούντα δοχεία ας ψάξει αλλού ο κ. Βασιλειάδης. Αρκετά, λοιπόν, με την υποκρισία. Μπορεί επικοινωνιακά να νομίζει ότι είναι καλός ο κ. Βασιλειάδης, αλλά την αποτυχία του δεν μπορεί να την κρύψει κάτω από το χαλί, «πετώντας την μπάλα στην εξέδρα». Ας αφήσει τη μικροπολιτική και ας κάνει κουτσά στραβά τη δουλειά του. Κι όπως μαθαίνουμε, ψάχνει εκλογική περιφέρεια. Του ευχόμαστε καλή επιτυχία στην Αχαΐα. Ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Η ειδική αγορήτρια της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Κεφαλίδου έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ξεκινήσω από την έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής και ευχαριστώ πάρα πολύ και τους συναδέλφους των υπόλοιπων κομμάτων, που ανέδειξαν ένα θέμα που έχει ουσία. Δεν χρειάζεται τόση στρεψοδικία, κύριε Υπουργέ, αν είναι εντός εισαγωγικών ή εκτός εισαγωγικών, αν δεσμεύεστε από την αιτιολογική ή αν δεν δεσμεύεστε από την αιτιολογική. Εδώ υπάρχει με σαφήνεια μια αιτιολογική έκθεση, θα σας έλεγα, η οποία κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το νομοθέτημά σας. Και σας λέει με πάρα πολύ ευγενικό τρόπο, αλλά «σας τη λέει» ότι έχετε ανοικτά θέματα, πολλά και σοβαρά, που είναι τόσο σοβαρά που κινδυνεύει να αλλάξει, να αλλοιωθεί ο τρόπος με τον οποίον δουλεύει η ανώτατη τεχνολογική εκπαίδευση. Κινδυνεύει να ματαιωθεί. Δεν θα αφιερώσω άλλο χρόνο, εξάλλου σ' αυτή τη διαδικασία που ακολουθούμε μας έχετε πνίξει κυριολεκτικά. Δεν είναι μόνο ασφυκτικοί οι χρόνοι, δεν είναι μόνο ότι δεν έχετε καμμία διάθεση για διάλογο, είναι ότι πρέπει να τελειώσουμε μέσα σε τρία λεπτά ένα νομοσχέδιο στο οποίο έχουν έρθει σωρεία τροπολογιών και μιλάμε για είκοσι δυο σημερινές, φρέσκιες, επί του πιεστηρίου τροπολογίες, δέκα υπουργικές και δώδεκα βουλευτικές. Και ξέρετε πολύ καλά τι σημαίνουν οι δώδεκα βουλευτικές. Δεν έχουν περάσει από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Δεν έχουν κοστολογηθεί. Τι ψάχνω, όμως; Εδώ δεν έχετε κοστολογήσει το ίδιο το νομοσχέδιο. Ψύλλους στα άχυρα! Ποιος θα βρει την ευαισθησία για το αν είναι κοστολογημένες ή όχι οι βουλευτικές τροπολογίες! Ξέρετε, όμως, τι θέλω να σας πω; Ότι αυτή η διαδικασία που ακολουθούμε σήμερα εδώ, όπου βρέχει τροπολογίες και κινδυνεύουν να είναι περισσότερες από το ίδιο το σώμα του νομοθετήματος, που είναι άσχετες, πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένοι - και δεν βάζω σ' αυτή τη λογική τις τροπολογίες, ό,τι έχει έρθει, καλώς έχει έρθει, για το μεγάλο εθνικό μας θέμα, τις πυρκαγιές - δεν σας τιμά και δεν εξυπηρετεί την Κυβέρνηση. Σας το λέω με σιγουριά ότι δεν την εξυπηρετεί, γιατί όπως πάντα, βρήκατε την ευκαιρία να περάσετε ρουσφετάκια, διευκολύνσεις, μικροεξυπηρετήσεις, εκκρεμότητες και όλα αυτά χωρίς να ανοίξει ρουθούνι. Και πάμε λίγο στο ακοστολόγητο του πράγματος. Εδώ βλέπω συναδέλφους που ομολογώ ότι κάνουν μια φιλότιμη προσπάθεια - τους σέβομαι, τους εκτιμώ - να μας πουν ότι είναι ακοστολόγητο, αλλά υπάρχουν ήδη πανεπιστήμια που λειτουργούν, οπότε θα το φέρουμε σε έναν λογαριασμό. Ο ίδιος ο κύριος Υπουργός αναγκάστηκε σήμερα, κάτω από το τραγελαφικό του πράγματος, να πει ότι δημιουργούνται νέες θέσεις και «έχουμε σκεφτεί ότι σε βάθος τριετίας έχουμε ενάμισι εκατομμύριο γι' αυτό το πράγμα». Συγχαρητήρια, κύριε Υπουργέ. Μεγάλος μεταρρυθμιστής εσείς, ο μουτζούρης πάει στον επόμενο. Καμμία μελέτη, καμμία δέσμευση, κανένας κωδικός που να δεσμεύει αυτούς τους προϋπολογισμούς. Όλα τέλεια! Και συνεχίζω. Απ' όλη αυτή τη διαδικασία - ας είναι fast forward - ξέρετε τι συνειδητοποιώ; Ότι νομοθετείτε με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Το τελευταίο που σας ενδιαφέρει είναι να πετύχει το εγχείρημα για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Μοναδικό σας μέλημα είναι να κλείσετε το μάτι σε όλους αυτούς στους οποίους απευθύνεστε, εκπέμποντας ένα καθαρό και σαφές μήνυμα, ότι ο λαϊκισμός των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι αήττητος. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Με αυτά τα μυαλά θα πάμε μπροστά; Έτσι χτίζετε εσείς το μέλλον; Αυτά οραματίζεστε για τη χώρα; Εργαλειοποιείτε τα πάντα. Δεν σας σταματάει τίποτα, ούτε το γεγονός ότι αυτό το νομοσχέδιο αφορά θέματα εκπαίδευσης, άρα αφορά τη νέα γενιά.
Παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε. Μακάρι τη μισή απ' αυτή την προσήλωση, που έχετε δείξει σε μικροσυντεχνιακές λογικές να την έδειχνε η Κυβέρνηση στη λειτουργία του κράτους και των υπηρεσιών για τους πολίτες που τους άφησε έρμαιους και ανυπεράσπιστους στο έλεος της πυρκαγιάς. Και ένα σχόλιο για όλους τους Υπουργούς που κατέθεσαν τροπολογίες για τις πυρκαγιές. Να ξέρετε ότι τη στήριξή μας για το τι πρέπει να γίνει στο μέλλον, θα την έχετε. Αυτό, όμως, έπεται της ολοκλήρωσης απόδοσης ευθυνών σε αυτούς που ολιγώρησαν, σε αυτούς που αδιαφόρησαν, σε αυτούς που σκηνοθέτησαν μια παράσταση για να κρύψουν τις τεράστιες ευθύνες τους. Κλείνω με το εξής: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ανικανότητα ενός Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησής του ως προς την αντιμετώπιση μιας ακραίας και δύσκολης κατάστασης, υπό προϋποθέσεις συγχωρείται. Το ζήσαμε στο πρόσφατο παρελθόν. Η κυνικότητα, η αναλγησία και η αδιαφορία δεν συγχωρείται ποτέ. Κι αυτό, να ξέρετε, δεν πρόκειται να ξεχαστεί. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει τώρα ο ειδικός αγορητής της Χρυσής Αυγής κ. Παππάς. Παράκληση, κύριε Παππά, όπως είπα και στον κ. Στέφο, για να μην ηλεκτρίζεται η ατμόσφαιρα στη Βουλή, να μην κάνουμε προσωπικές αναφορές.
Όχι, δεν θα κάνω προσωπική αναφορά, κύριε Πρόεδρε. Δεν αφορά κάτι σε προσωπική αντιπαλότητα και αντιμαχία. Η αντιπαλότητα είναι συλλογική. Ξέρει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι ο πραγματικός πολιτικός αντίπαλός του είναι η Χρυσή Αυγή και όχι η Νέα Δημοκρατία. Το γνωρίζετε πολύ καλά και γι' αυτό μας αντιμάχεστε. Έχει καταστεί ολοφάνερο πια ότι έχετε βαλθεί να αλλάξετε τη μορφή της ελληνικής κοινωνίας. Στον οικονομικό τομέα, οι μαρξιστικές ιδεολογικές σας αγκυλώσεις θα έχουν - ολοφάνερο είναι αυτό - φαιδρά αποτελέσματα. Όμως, εσείς πιάνεστε και στον χώρο της παιδείας. Δηλαδή, θέλετε το ελληνικό κράτος από ένα εθνικό κράτος να το κάνετε ένα κράμα πολύχρωμο, πολύμορφο και πολυπολιτισμικό. Αυτός, λοιπόν, ο αγώνας σας, αυτό το σχέδιό σας δεν είναι δικό σας - να είμαστε ειλικρινείς - , αυτό δεν το κάνετε μόνο εσείς τώρα. Το κάνει η Νέα Δημοκρατία εδώ και χρόνια στον χώρο της παιδείας. Η κ. Γιαννάκου ήταν προϊσταμένη της κ. Ρεπούση, όταν βγήκε αυτό το βιβλίο. Ο μαρξισμός έχει εισχωρήσει στην παιδεία μας από το 1974 και μετά. Θέλω να πω, λοιπόν, ότι είμαστε εκ διαμέτρου αντίθετοι, κύριε Γαβρόγλου. Εμείς δεν συμφωνούμε με αυτά τα περί ακαδημαϊκής κοινότητας, του αυτοδιοίκητου των πανεπιστημίων, όπου υπάρχει η ρεμούλα, υπάρχουν τα προγράμματα, υπάρχουν οι καθηγητές όπου «Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει», υπάρχουν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί όπου υφιστάμενοι καλούνται να ελέγξουν προϊσταμένους. Δεν συμφωνούμε, λοιπόν. Υπάρχει «πάρτι»…
Ευτυχώς!
Ευτυχώς, λοιπόν! Για να το κλείσω και δεν είναι χαριτολόγημα - είναι από μια παλιά ελληνική ταινία, είναι πολύ γνωστό, το ξέρει ο κόσμος - δεν θα πω «είναι πολλά τα λεφτά, Άρη», αλλά «είναι πολλά τα λεφτά, Κώστα» σε ό,τι αφορά στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Σήμερα γίνεται ένα έγκλημα εδώ μέσα. Σήμερα έρχεται μια τροπολογία κρυφά. Είναι 1η Αυγούστου. Λέτε: «Πού θα καταλάβει ο κόσμος; Η τελευταία συνεδρίαση είναι». Έρχεται η τροπολογία για τους μουφτήδες. Τους νόμιμους μουφτήδες της Θράκης τούς αντιμετωπίζετε ως ιεροδίκες. Τους αναγκάζετε σε παραίτηση στο εξηκοστό έβδομο έτος της ηλικίας, για να γίνει πραγματικότητα η υπόσχεση του Τσίπρα, που αποκάλυψε ο ίδιος ο Ερντογάν, ότι ο Τσίπρας είπε: «Ο Ερντογάν έχει καλή διάθεση». Προσπαθήσατε και εσείς, κύριε Γαβρόγλου, να τους πιέσετε να παραιτηθούν. Μάλιστα, ένας μουσουλμάνος μουφτής - και είναι σημαντικό αυτό να το πω - σας είπε ένα μεγάλο «όχι» σαν τον Ιωάννη Μεταξά. Ανοίγετε την κερκόπορτα για τη Θράκη μας. Να μην ξανακουστεί εδώ μέσα σε αυτή την Αίθουσα ο όρος «Δυτική Θράκη». Η Θράκη είναι μία. Σημείο αναφοράς είναι η Θράκη. Υπάρχει η Θράκη και υπάρχει το σκλαβωμένο ανατολικό της τμήμα. Τελεία και παύλα. Σήμερα, λοιπόν, γίνεται ένα έγκλημα, μια προδοσία και απορώ πως ο - εντός ή και εκτός εισαγωγικών - πατριώτης Προκόπης Παυλόπουλος, ο κύριος Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα βάλει την υπογραφή του σε αυτό το άρθρο. Άρθρο πλέον θα γίνει του νομοσχεδίου σας αυτό, που αφορά στη Θράκη μας. Επίσης, να πω εδώ - και κλείνω, κύριε Πρόεδρε - ότι η Νέα Δημοκρατία political correct και προς τον Ερντογάν - πήγατε και εσείς στην ορκωμοσία του Ερντογάν - είπε «παρών» σε αυτή την προδοτική τροπολογία για τους μουφτήδες. Επίσης, να πω για τις άλλες τροπολογίες, δηλαδή να σταθώ σε αυτή την τροπολογία που έφερε ο κ. Σταθάκης, όπου δεν μπορεί κανένας εχέφρων άνθρωπος να ακολουθήσει τη λογική σας. Από τη μια, έχετε νομοσχέδια να νομιμοποιήσετε τα αυθαίρετα και από την άλλη, μέσα σε μια μέρα, στο γόνατο κυριολεκτικά, φέρνετε τροπολογία για να γκρεμίσετε τα σπίτια του κόσμου. Και δεν φτάνει μόνο αυτό, αλλά εμπλέκετε και το στράτευμα σε αυτό. Απίστευτη δήλωση του κ. Καμμένου ότι εάν χρειαστεί και ο στρατός θα βοηθήσει στην κατεδάφιση σπιτιών. Έ, όχι κύριε Καμμένε! Ο στρατός είναι για να δημιουργεί έργα. Σας έκραξε και ο ίδιος ο Κωσταράκος, που δεν έχει πια οργανική θέση μαζί σας. Ο στρατός είναι για να δημιουργεί έργα, για να φτιάχνει έργα. Φανταστείτε το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, μαζί με μηχανήματα που έχει πληρώσει από το υστέρημά του ο ελληνικός λαός, να γκρεμίζει το σπίτι ενός δυστυχούς πολίτη. Επίσης, αναφέρατε εδώ σήμερα και είπατε ότι θα κάνετε και επέκταση του νεκροταφείου της Νέας Μάκρης. Προφανώς, δεν φθάνουν τα νεκροταφεία στην περιοχή για να θάψει ο κόσμος τους νεκρούς του. Ήσασταν γρήγοροι σ' αυτό, αλλά πολύ αργοί το κρίσιμο δίωρο που έκαψε η φωτιά τον κόσμο. Για τη Μακρόνησο που είπατε, να σας πω το εξής: Συμφωνώ με τον κ. Συρμαλένιο. Είναι μνημείο. Κάτω τα χέρια από τη Μακρόνησο. Να μην γκρεμιστεί τίποτα από τη Μακρόνησο. Η Μακρόνησος θα χρειαστεί. Και άμα γκρεμιστεί κάτι, θα γκρεμιστεί με κοινωνική εργασία. Δεν θα πρέπει να ασχοληθείτε με τη Μακρόνησο.
Τι είναι αυτά που λες;
Σας παρακαλώ, κύριε! Κύριε Πρόεδρε…
Σας παρακαλώ, κύριε Παππά.
Τι εννοείς, δηλαδή;
Θέλω να κλείσω, λοιπόν…
Ποιον απειλείς, ρε φασίστα, ναζιστή; Δεν ντρέπεσαι;
Για ποιο πράγμα χρειάζεται η Μακρόνησος;
Φωνάξτε, φωνάξτε. Θέλω να κλείσω, λοιπόν…
Σας παρακαλώ.
Τι είναι αυτά που λες; Για ποιο πράγμα θα χρειαστεί η Μακρόνησος;
Φωνάξτε, φωνάξτε. Φωνάξτε, φωνάξτε «φασίστα».
Κύριε Παππά, παρακαλώ, ολοκληρώνετε.
Θα χρειαστεί η Μακρόνησος ως εθνικό πάρκο και ως ιστορικό μνημείο.
Ποιον τρομοκρατείς;
Είπα ότι συμφωνώ με τον κ. Συρμαλένιο. Κύριε Συρμαλένιο, με σας συμφωνώ.
Παρακαλώ, ολοκληρώνετε.
Με σας συμφωνώ. Μνημείο είναι η Μακρόνησος. Το είπε ο κ. Συρμαλένιος.
Σας παρακαλώ, κύριε Παππά.
Για σας, λοιπόν, φταίει ο άνεμος και φταίει ο φασισμός και η ακροδεξιά ρητορική. Ποτέ δεν φταίτε εσείς. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κι αν κάποτε πείτε κάτι, θα πείτε ότι διαφωνείτε μόνο και μόνο επειδή σας το λέει ο πολιτικός σας αντίπαλος.
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα μου δώσετε μισό λεπτό, γιατί με έχουν διακόψει.
Σας έχω δώσει πάνω από πέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω μόνο μία πρόταση. Εσείς να γνωρίζετε πως η οργή του λαού φουντώνει και πραγματικά είναι μία φωτιά. Δεν είναι η πυρκαγιά στο Μάτι, αλλά είναι μία πραγματική φωτιά οργής την οποία τη φουντώνετε εσείς με την αμετροέπειά σας και τη συμπεριφορά σας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Να είστε σίγουροι ότι δεν θα ξεφύγετε από το αιώνιο και νομοτελειακό «Ύβρις - Άτη - Νέμεσις - Τίσις» και όσο πιο γρήγορα συμβεί αυτό το συμπαντικό, το νομοτελειακό, τόσο πιο καλά θα είναι για την πατρίδα και τον λαό.
Παρακαλώ να ολοκληρώνετε.
Θα πληρώσετε, γιατί πρέπει να πληρώσετε για τα αίσχη που κάνετε.
Συνεχίζουμε με τον ειδικό αγορητή από το Ποτάμι, τον κ. Μαυρωτά.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κι εγώ, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κοιτάξτε, θα δώσω τον λόγο στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο τον κ. Μαντά.
Κοιτάξτε, κύριε Πρόεδρε, βλέπουμε να επαναλαμβάνεται, ίσως με πιο καλυμμένο τρόπο, μία λειτουργία της Χρυσής Αυγής εντός του Κοινοβουλίου σαν αυτή που μας είπε λίγες εβδομάδες πριν ο κ. Μπαρμπαρούσης. Το να απειλούνται ευθέως οι δημοκράτες Βουλευτές που βρίσκονται εντός της Αιθούσης με «Μακρονήσια»…
Αυτό καταλάβατε;
Μη με διακόπτετε τώρα. Το να απειλούνται ευθέως οι δημοκράτες Βουλευτές που βρίσκονται εντός του Κοινοβουλίου με νέα «Μακρονήσια» είναι ύβρις στη Δημοκρατία, στην κοινοβουλευτική Δημοκρατία και πρέπει να καταδικαστεί από όλες τις πολιτικές δυνάμεις και βεβαίως και από το Προεδρείο, κύριε Πρόεδρε.
Κατ' αρχάς, θα δώσω τον λόγο στον κ. Δελή, γιατί προηγείται κοινοβουλευτικά. Είναι αυτονόητο ότι αναφορικά με την απειλή κατά των Βουλευτών, από το Προεδρείο κατά κάποιον τρόπο δεν συζητείται το θέμα. Αποδοκιμάζεται. Είναι αδιανόητο και μάλιστα μέσα στο Κοινοβούλιο. Βέβαια, ο κ. Παππάς είπε ότι δεν απείλησε. Σ' αυτό το θέμα δεν μπορώ να τον ερμηνεύσω, αλλά η απειλή οπωσδήποτε είναι κάτι…
Όλοι καταλάβαμε, όμως, κύριε Πρόεδρε.
Ναι, σας λέω τι είπε. Και γράφεται στα Πρακτικά αυτό. Όμως, η απειλή είναι απαράδεκτη, αν θεωρηθεί απειλή. Παρακαλώ, κύριε Δελή, έχετε τον λόγο.
Μόλις πριν από λίγο ακούσαμε ότι οι βασανιστές επιστρέφουν, οι απόγονοι των βασανιστών ετοιμάζονται να την ξανανοίξουν. Οι υπόδικοι εγκληματίες της Χρυσής Αυγής έχουν το θράσος να ξερνάνε όλο το μίσος τους ενάντια σε ανθρώπους που αγωνίζονται για να φτιάξουν μια ζωή και έναν κόσμο καλύτερο. [[Χειροκροτήματα]] Σχετικά τώρα με το άρθρο, που αφορά και την Μακρόνησο, για να μην αλλάξουμε και θέμα δηλαδή, που έχει τις ρυθμίσεις για την προστασία του ιστορικού χώρου της Μακρονήσου, ασφαλώς και πρέπει αυτός ο ιστορικός τόπος, ο τόπος του μαρτυρίου να προστατευτεί και να αναδειχθεί, να τον γνωρίσει η ελληνική νεολαία, να τον γνωρίσει η νέα γενιά. Και ασφαλώς και θα πρέπει να κατεδαφιστούν όλα όσα αυθαίρετα έχουν χτιστεί εκεί, έτσι ώστε να μένουν εκεί εκείνα τα κτίσματα, για να μένει ανεξίτηλο το στίγμα, η ντροπή εκείνης της εποχής. Όμως, εδώ στο σχετικό άρθρο βλέπουμε - και μας προβληματίζει ιδιαίτερα αυτό - ότι μιλάτε για εκτέλεση τελεσίδικων πρωτοκόλλων κατεδάφισης αυθαιρέτων κατασκευών. Για τα υπόλοιπα τι θα γίνει; Αυτό, ξέρετε, μας θυμίζει λιγάκι προφάσεις για κωλυσιεργία, να καθυστερήσουμε λίγο ακόμα.
Όχι!
Εμείς λέμε ότι αρκούν οι εκθέσεις των επιθεωρητών περιβάλλοντος από μόνες τους, έτσι ώστε η Μακρόνησος να καθαρίσει από όλα τα αυθαίρετα. Θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο επίσης για μια τροπολογία που ήρθε τελευταία στιγμή - δεν ήταν και η μόνη βέβαια - για την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων, για τις δομές, για τις ΔΥΕΠ στις σχολικές μονάδες, μια τροπολογία την οποία θα ψηφίσουμε εμείς, γιατί έρχεται να διορθώσει κάποιες δυσλειτουργίες του προηγούμενου νομοθετήματος, το οποίο και εκείνο το ψηφίσαμε. Εντάξει, να το ψηφίσουμε, να γίνουν όλα αυτά, να νομοθετηθούν. Όμως - και είναι εδώ και ο κύριος Υπουργός - τι θα γίνει με αυτούς που θα εργαστούν, με τους εκπαιδευτικούς, σε αυτές τις δομές; Πότε σκοπεύετε να τους διορίσετε; Εμείς λέμε ότι αυτοί θα πρέπει να διοριστούν άμεσα με την έναρξη των σχολείων, γιατί πέρυσι διορίστηκαν Νοέμβριο, Δεκέμβριο και οι περισσότεροι τον Ιανουάριο. Έτσι θα πάμε και φέτος; Καλά είναι τα λόγια τα μεγάλα και τα ψυχοπονετικά για τα προσφυγόπουλα, αλλά θα πρέπει να το δείχνουμε και στην πράξη. Τέλος, σε σχέση με το νομοσχέδιο νομίζω ότι δεν χρειάζεται να πω πάρα πολλά. Αναδείχθηκαν οι διαφορές, κυρίως ανάμεσα στο ΚΚΕ και τα όσα λέει και την αντίληψη που αυτό έχει για την ανώτατη εκπαίδευση, για το πώς εννοεί το πτυχίο, για το πώς εννοεί τις πανεπιστημιακές σπουδές, σε σχέση με όλα τα υπόλοιπα κόμματα, τα οποία βεβαίως, όσο και αν φωνάζουν, όσο και αν διαμαρτύρονται εδώ μέσα, βαδίζουν στον ίδιο δρόμο, στον δρόμο που χαράζει πάντα η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο ΟΟΣΑ. Ευχαριστώ.
Και εγώ σας ευχαριστώ. Προχωρούμε στον κ. Μαυρωτά, ειδικό αγορητή του κόμματος Το Ποτάμι. Και εσείς, κύριε Μαυρωτά, έχετε τον λόγο για τέσσερα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς να ξεκινήσω από το γεγονός ότι είναι απαράδεκτο να έρχονται τροπολογίες του Υπουργείου, που έχει το νομοσχέδιο τελευταία στιγμή και να έρχονται σε μορφή τέτοια που να είναι πολλά άρθρα μέσα σε μια τροπολογία, οπότε να μην μπορείς ουσιαστικά να ψηφίσεις κάποιο και να μην ψηφίσεις κάποιο άλλο. Δηλαδή, να έρχεται το ΜΑΙΧ, το Αγρονομικό Ινστιτούτο στα Χανιά, μαζί με τις μουφτείες. Αυτός είναι ένας απαράδεκτος τρόπος νομοθέτησης. Πρέπει να σταματήσουμε λίγο αυτόν τον μιθριδατισμό τού...
Είναι διαφορετικά άρθρα.
Ναι, όμως θα πρέπει να ψηφιστούν σαν μια τροπολογία.
Εντάσσονται όλα στο τέλος.
Ναι, άμα όμως τα ψηφίσουμε ως τροπολογία, επειδή μπήκαν εκ των υστέρων θα πρέπει να ψηφιστούν εν τω συνόλω. Όπως επίσης και το άλλο το άρθρο για τις κατεδαφίσεις, που έχει μαζί και άλλα πράγματα. Δεν νομίζουμε ότι αυτός ο τρόπος νομοθέτησης μας ταιριάζει, έστω και αν βρισκόμαστε στο τέλος της θερινής περιόδου, στα Θερινά Τμήματα και έχουν μαζευτεί πολλά. Όπως, επίσης, το γεγονός ότι πολλές τροπολογίες είναι «μαζί με τον βασιλικό ποτίζουμε και τη γλάστρα». Στα τρία λεπτά που έχω στη δευτερολογία, θα ήθελα να απαντήσω λίγο στις εμφατικές αιτιάσεις του κυρίου Υπουργού, ότι δεν έχουμε προτάσεις για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Από εμάς, τουλάχιστον, δεν θα έπρεπε να έχετε παράπονο, κύριε Υπουργέ. Και για τις δομές εκπαίδευσης κάναμε πρόταση για τη μοριοδότηση και για τις μετεγγραφές φοιτητών σάς έχουμε στείλει προτάσεις και περιμένουμε πότε θα συνεδριάσει η Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων για να δει αυτό το θέμα και για την αναβάθμιση του λυκείου και τις εισαγωγικές επί υπουργίας του κ. Φίλη είχαμε στείλει προτάσεις. Άλλο αν οι δικές μας προτάσεις μπορεί να μην σας αρέσουν. Πάντα, όμως, στέλνουμε. Για τον χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που μας κατηγορείτε, ουδέποτε μας ζητήσατε προτάσεις. Μόνο τότε στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων το 2016 το συζητήσαμε και είχαμε συμφωνήσει μάλιστα και στα βασικά. Εσείς τα αλλάξατε μετά. Και έρχεστε και μας λέτε ότι δεν έχουμε προτάσεις, όταν είχαμε καταλήξει σε μια στρατηγική, που έλεγε για τριών ειδών ΤΕΙ, δηλαδή αυτά που είναι έτοιμα, αυτά που θέλουν τρία χρόνια, αυτά που δεν θα γίνουν ποτέ. Και σας διαβάζω μάλιστα από τα Πρακτικά της συνεδρίασης, στις 7 Ιουνίου του 2016, όταν συζητάγαμε το πόρισμα τότε έλεγα συγκεκριμένα: «Να σας πω κατ' αρχάς ότι είμαστε αρκετά θετικά διακείμενοι προς το συγκεκριμένο και ως προς το σύνολό του». Και συνέχιζα συγκεκριμένα για τα ΤΕΙ: «Εδώ πέρα είναι μια μεγάλη κουβέντα που θα πρέπει να ανοίξουμε σχετικά με το αν θα πρέπει να συνεχίσουν να υπάρχουν τα τεχνολογικά εκπαιδευτικά ιδρύματα και αν θέλουμε στο παραγωγικό μοντέλο της χώρας μας να υπάρχουν εκείνα τα μεσαία τεχνολογικά στελέχη στην πυραμίδα της παραγωγής ή όχι. Η γνώμη μας είναι ότι πρέπει να υπάρχουν και έχουν ρόλο να παίξουν τα τεχνολογικά ιδρύματα». Συνέχιζα και στο τέλος κατέληγα ότι «αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει πρώτα να γίνει η αξιολόγηση και μετά οι αποφάσεις να παρθούν όχι με πελατειακά κριτήρια, όπως έχουμε δει να γίνεται κατά κόρον στο παρελθόν, δηλαδή να μην φύγει από την πόλη μου το πανεπιστήμιο, το ΤΕΙ και ο νοών νοείτω». Αυτή λοιπόν, ήταν η πρόταση μας που συμφωνούσε με το δικό σας πόρισμα. Εσείς όμως μετά το αλλάξατε. Τώρα εσείς λέτε, και το λέω κατά λέξη, ότι «ορισμένοι από εμάς μπορούν να αλλάζουν θέση». Συμφωνώ. Και ο μεγάλος οικονομολόγος του περασμένου αιώνα, ο Κέινς, έλεγε ότι «όταν αλλάζουν τα δεδομένα, αλλάζω κι εγώ γνώμη». Δεν είναι κακό αυτό. Μόνο να μας πείτε ποια δεδομένα άλλαξαν στη συγκεκριμένη περίπτωση και αλλάξατε γνώμη. Ήταν η υπουργοποίηση, οι κάλπες που πλησιάζουν; Μην μας κατηγορείτε λοιπόν, για έλλειψη θέσεων στο συγκεκριμένο, προκειμένου να δικαιολογήσετε την αλλαγή των δικών σας θέσεων. Να πω για την ψήφιση των τροπολογιών, ότι παρ' όλο που συμφωνούμε με αρκετές, αν έλθουν συνολικά σαν τροπολογίες και όχι σαν ξεχωριστά άρθρα θα ψηφίσουμε «παρών». Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ. Ο κ. Μεγαλομύστακας, ειδικός αγορητής της Ένωσης Κεντρώων, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να επαναλάβω κάτι που είπα και στις επιτροπές, αλλά και στην προηγούμενη τοποθέτησή μου, σήμερα στο Τμήμα. Δεν πρέπει να λέτε τη μισή αλήθεια, για να μην πω ψέματα. Διότι δεν είναι ούτε καν μισή. Λιγότερα από τα μισά άρθρα αυτού του νομοσχεδίου ήλθαν προς διαβούλευση. Επομένως, να το ξεκαθαρίσουμε αυτό και αν προσθέσουμε και τις τροπολογίες, τότε ούτε το 1/5 δεν έχει έλθει προς διαβούλευση. Είναι ξεκάθαρα τα πράγματα. Από εκεί και πέρα, θέλω να αναφερθώ σε δύο τροπολογίες που δεν είχα τον χρόνο να το κάνω στην προηγούμενη τοποθέτηση. Θέλω να ξεκινήσω με την τροπολογία 1733, η οποία έρχεται από οκτώ Υπουργούς και με την οποία γκρεμίζετε τα αυθαίρετα στην Αττική. Αυθαίρετα υπάρχουν κι αλλού. Έχετε δει τι γίνεται στο διαδίκτυο ή ελπίζω να τα έχετε πληροφορηθεί, με φωτογραφίες αγανακτισμένων πολιτών, οι οποίοι δείχνουν ποιες είναι οι παρανομίες σε όλη την Ελλάδα. Έχουμε δει κτίσματα πάνω στον αιγιαλό. Επομένως, όπως προείπα, εδώ δεν πρέπει να μπαίνουμε σε παιχνίδια εντυπώσεων. Αυτό που θα έπρεπε να κάνετε είναι άμεσα να προβείτε σε σχέδιο, έτσι ώστε οι Έλληνες να αποκτήσουν την κατάλληλη παιδεία σε τέτοιου είδους συνθήκες - είδαμε πόσα θύματα θρηνήσαμε πριν από λίγες ημέρες - και στη συνέχεια να αξιοποιήσουμε στο έπακρο την τεχνολογία. Έχω πει πάρα πολλές φορές απ' αυτό το Βήμα ότι η τεχνολογία είναι ένα μέσο, που πρέπει να χρησιμοποιήσουμε προς όφελός μας. Υπάρχουν πάρα πολλά δημοσιεύματα και πάρα πολλές αναφορές φορέων, οι οποίοι μας λένε ότι αδράνησε το σύστημα «ΕVITA», ένα σύστημα που θα βοηθούσε πολύ, γιατί μέσα στον μετεωρολογικό σταθμό θα μπορούσε το σύστημα, χωρίς να κάνουμε παραπάνω δουλειά, να αναλύσει τα στοιχεία που υπήρχαν και τις συνιστώσες που υπήρχαν εκείνη τη στιγμή σε εκείνη την περιοχή και να μη βγαίνουν τώρα άνθρωποι και να λένε ότι ο άνεμος δεν ήλθε από την ίδια κατεύθυνση που ερχόταν πάντα, ότι ήταν πολύ δυνατός κ.λπ.. Μάλιστα, αυτό το σύστημα θα μπορούσε με μία μικρή βελτίωση να ενημερώσει αυτόματα μέσω των κινητών τους τηλεφώνων και όλους όσοι βρίσκονταν σε εκείνη την περιοχή. Ας λύσουμε, λοιπόν, το πρόβλημα πιάνοντας τις ουσιώδεις πλευρές του και αυτές σίγουρα δεν είναι, για να δημιουργήσουμε θόρυβο, να γκρεμίσουμε τώρα τα αυθαίρετα μόνο στην Αττική. Είχατε τρία χρόνια. Δεν το κάνατε. Το κάνετε τώρα. Αν δεν είναι αυτό επικοινωνιακό κόλπο, τότε ποιο είναι; Η άλλη τροπολογία στην οποία θα ήθελα να αναφερθώ είναι η 1730 και θέλω να αναφερθώ στο άρθρο 48, όπως ήλθε τώρα στο «σπλάχνο». Είναι ένα άρθρο, το οποίο για εμάς αποτελεί εθνικό θέμα. Θεωρούμε ότι η διάταξη, σύμφωνα με την οποία οι μουφτήδες πρέπει να αποχωρούν υποχρεωτικά μετά το εξηκοστό έβδομο έτος της ηλικίας τους, δεν θα πρέπει να εφαρμοστεί. Το διπλωματικό μας γραφείο εργάστηκε σκληρά αυτές τις λίγες ώρες για να βρει γιατί το κάνετε αυτό και είμαστε σίγουροι ότι αυτό το άρθρο έρχεται στη συνέχεια της συνάντησης που είχε με τον Υπουργό και τον κ. Παπαδάκη ο Μουφτής Ξάνθης, όπου του ζητήθηκε στην ουσία να παραιτηθεί. Το ίδιο ζητήθηκε και από τον Μουφτή της Κομοτηνής. Γιατί; Εξετάσαμε ενδελεχώς το ζήτημα και είδαμε ότι αυτοί οι δύο μουφτήδες είναι αντίθετοι με τα όσα γίνονται στην Τουρκία, αντίθετοι με το καθεστώς που έχει επιβάλει ο Ερντογάν. Γιατί να έλθετε να ικανοποιήσετε εσείς μικρά ή μεγάλα χατίρια του «Σουλτάνου»; Τι σας υποχρεώνει να το κάνετε; Εμείς ζητάμε άμεσα, ακόμα και τώρα, την απόσυρση αυτού του άρθρου. Πραγματικά πιστεύουμε ότι θα διαπράξετε πολύ μεγάλο λάθος - για να μην το χαρακτηρίσω πιο βαριά - αν το ψηφίσετε, όταν οι Έλληνες αξιωματικοί βρίσκονται εδώ και 154 μέρες πλέον στις τούρκικες φυλακές, αν εσείς μπλέξετε σε ένα ανατολίτικο παζάρι με τον «Σουλτάνο». Πρέπει να δράσετε σοβαρά και υπεύθυνα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ κι εγώ. Τον λόγο έχει ο Υπουργός κ. Γαβρόγλου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα αρχίσω με κάποιες διευκρινίσεις. Θυμάστε - ελπίζω - ότι το Κοινοβούλιο ομόφωνα - πλην της Χρυσής Αυγής - είχε ψηφίσει την προαιρετικότητα της σαρίας. Ο νόμος, που ψηφίσαμε προβλέπει ένα προεδρικό διάταγμα για τη λειτουργία των μουφτειών. Αυτή η λειτουργία του μουφτειών, που έχει διάφορα οργανωτικά και δικονομικά ζητήματα κ.λπ., είπαμε να είναι αποτέλεσμα της συνεννόησης μιας Επιστημονικής Επιτροπής, στην οποία τα κόμματα θα υπεδείκνυαν διάφορα άτομα. Έτσι κι έγινε και το προεδρικό διάταγμα έχει πάρει την πορεία του προς το Συμβούλιο της Επικρατείας. Τι κάναμε, λοιπόν; Προσπαθήσαμε να κανονικοποιήσουμε τη λειτουργία των μουφτειών. Άρα και οι ίδιοι οι μουφτήδες πρέπει να περιληφθούν σε όλες τις διατάξεις της κανονικότητας. Όπως, λοιπόν, οι δικαστικοί παίρνουν σύνταξη στα εξήντα επτά τους, το ίδιο πρέπει να ισχύει και για τους μουφτήδες - μην του δώσουμε μια άλλη διάσταση πέρα από αυτήν - και βεβαίως αμέσως τον διορισμό τοποτηρητών από την αποκεντρωμένη διοίκηση, όπως ακριβώς λέει ο νόμος του ΄91 κ.λπ. για να πάμε παρακάτω. Σήμερα, οι δύο μουφτήδες, οι οποίοι πράγματι έχουν ευσυνείδητα εργαστεί κ.λπ., είναι ογδόντα ετών ο ένας και ογδόντα ενός ετών ο άλλος. Δεν είναι αμαρτία η ηλικία, αλλά όταν λέμε ότι πρέπει να κανονικοποιήσουμε δομές, όλοι πρέπει να είναι το ίδιο στα μάτια του νόμου. Είμαι σίγουρος ότι πρώτα οι ίδιοι οι μουφτήδες θα θελήσουν να μπουν σε αυτήν τη διαδικασία. Για το θέμα των ιεροδιδασκάλων, έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία οι ιεροδιδάσκαλοι να είναι σοβαρά μορφωμένοι. Ένας από τους λόγους που ιδρύσαμε την κατεύθυνση των μουσουλμανικών σπουδών στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, είναι ακριβώς και αυτός. Θέλουμε να δώσουμε μια μικρή παράταση ώσπου να υπάρχουν οι πρώτοι απόφοιτοι από αυτό το τμήμα. Ο κ. Μουσταφά έθιξε ένα πάρα πολύ σοβαρό ζήτημα για το οποίο έχουμε να κάνουμε πολύ δουλειά ακόμη και αυτό είναι η εκπαίδευση στη Θράκη, η εκπαίδευση των δικών μας παιδιών, των παιδιών που είναι από οικογένειες μουσουλμάνων. Εκεί, λοιπόν, πρέπει να αναβαθμιστούν τα σχολεία. Εκεί πρέπει να γίνουν καινούργια σχολεία. Πρέπει να πάνε δάσκαλοι και καθηγητές καλά εκπαιδευμένοι. Επίσης, πρέπει να ενισχύσουμε πάρα πολύ τα έξι πιλοτικά νηπιαγωγεία, που άρχισαν να λειτουργούν φέτος μετά από πολλές δυσκολίες και τα οποία του χρόνου θα πολλαπλασιάσουμε. Όλα αυτά ενισχύουν πραγματικά την εκπαίδευση των παιδιών. Δεν θα σχολιάσω καν και θα αγνοήσω προκλητικά τις ανατριχιαστικές δηλώσεις, προτάσεις και το ύφος της Χρυσής Αυγής. Ως δημοκρατία είμαστε υποχρεωμένοι να τους ανεχόμαστε, αλλά αυτά τα πράγματα δεν πρέπει να λέγονται εδώ μέσα. Αλλά ξέρετε, ούτε και άλλα πράγματα πρέπει να λέγονται. Εάν κανείς έχει αμφιβολία για το πώς καθορίζεται η πολιτική μας στα εθνικά ζητήματα, να βγει και αν το πει. Να μην κάνει διάφορους περίεργους συνειρμούς. Εμείς έχουμε δείξει και θα δείξουμε ότι πρέπει να κανονικοποιηθούν καθεστώτα, καταστάσεις οι οποίες επί δεκαετίες λειτουργούσαν και κανένας δεν ήθελε να θίξει. Αυτές είναι οι νομοτέλειες της δημοκρατίας και αυτά θα κάνουμε. Ο κ. Δελής ανησυχεί - και έχει δίκιο σε αυτό - για τον διορισμό των εκπαιδευτικών για την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων. Πράγματι, υπήρξε με δική μας ευθύνη - διότι υπάρχει μια απίστευτη γραφειοκρατία πίσω από όλα αυτά - καθυστέρηση τις προηγούμενες χρονιές. Φέτος, ολοκληρώνουμε όλες τις διαδικασίες πολύ πιο νωρίς από τις άλλες χρονιές και πραγματικά ελπίζουμε και εμείς να αρχίσει η εκπαίδευση αυτή με τους εκπαιδευτικούς στη θέση τους στην ώρα τους. Υπάρχει κάτι το οποίο μας το υπέδειξε ο κ. Σεβαστάκης και το οποίο για λόγους τεχνικούς δεν μπήκε στις τροπολογίες και αυτό είναι το εξής: Υπάρχει μια δυσκολία, μια άρνηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου να εγκρίνει τα έξοδα που γίνονται για τις δαπάνες των σχολικών αγώνων. Θα παρακαλούσα και το Ελεγκτικό Συνέδριο να το ξαναδεί αυτό το θέμα. Τα χρήματα υπάρχουν στις περιφερειακές διευθύνσεις. Η νομοθεσία είναι σαφέστατη οι περιφερειακές διευθύνσεις μπορούν να κάνουν έξοδα για όλες αυτές τις δραστηριότητες. Θα παρακαλούσα να το ξαναδεί το Ελεγκτικό Συνέδριο.
Οι τρείς Πάρεδροι είναι.
Οι τρεις συγκεκριμένοι Πάρεδροι. Εάν αυτό δεν επιλυθεί είναι εντελώς προφανές ότι τον Σεπτέμβριο νομοθετικά θα τα λύσουμε. Δεν υπάρχει, όμως, λόγος να λύνουμε νομοθετικά πράγματα για τα οποία υπάρχει, ήδη, νομοθετική ρύθμιση. Τώρα αναφέρθηκε ο κ. Κεφαλογιάννης, για την μελέτη του ΙΟΒΕ. Κοιτάξτε, όντως έχουμε διαφορές. Οι διαφορές δεν είναι στη μέθοδο επεξεργασίας. Επιστήμονες είναι οι άνθρωποι, εγώ τη διάβασα και πολύ αναλυτικά μάλιστα και δεν είναι εκεί το θέμα μας. Έχουμε την ίδια δυσκολία κατανόησης και σίγουρα μεγάλη δυσκολία συμφωνίας, όπως έχουμε και με την Νέα Δημοκρατία. Δηλαδή, εδώ υπάρχει μια μονοσήμαντη σύνδεση της αγοράς εργασίας με την ανώτατη εκπαίδευση. Σε αυτό έχουμε διαφορές, τι να κάνουμε; Και οι διαφορές μας είναι και πάρα πολύ βαθιές. Για εμάς κριτήριο της επιτυχίας της ανώτατης εκπαίδευσης δεν είναι αποκλειστικά το αν βρίσκει κανείς δουλειά ή όχι. Το αν βρίσκει δουλειά ή όχι έχει σχέση με την οικονομία, έχει σχέση με αυτά που μαθαίνεις. Για εμάς, όμως, το μορφωτικό στοιχείο της ανώτατης εκπαίδευσης έχει πολύ, μα πάρα πολύ μεγάλη σημασία. Και εδώ, όπως ξέρετε, διαφέρουμε πλήρως με τη Νέα Δημοκρατία και βεβαίως με το ΙΟΒΕ. Θέλω να σχολιάσω ορισμένα πράγματα που λέχθηκαν ή τουλάχιστον ορισμένα πράγματα που δεν λέχθηκαν. Εγώ θέλω να χαιρετίσω το γεγονός ότι η Νέα Δημοκρατία για πρώτη φορά δεν ανέφερε την ίδρυση Πανεπιστημίων Εφαρμοσμένων Επιστημών. Ήταν ένα πράγμα εκτός τόπου και χρόνου. Αυτό λέχθηκε από τον αρχηγό της, τον κ. Μητσοτάκη, στη Βουλή, υιοθετήθηκε από κάποιους. Επιχειρηματολογήσαμε ότι αυτά είναι ξεπερασμένα σχήματα, είναι σχήματα της δεκαετίας του '60 και δεν έχουν καμμία σχέση με το σήμερα. Επίσης, και το χαιρετίζω αυτό...
Το ανέφερα σήμερα.
Το αναφέρατε; Μάλιστα, ακόμη χειρότερα δηλαδή. Εν πάση περιπτώσει αν το αναφέρατε, τότε το παίρνω πίσω ότι μπορεί να πειστήκατε ότι δεν είναι κάτι για την εποχή μας. Αυτό, όμως, που θα ήθελα να χαιρετήσω είναι ότι η κ. Καραμανλή και όλοι οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που μίλησαν φάνηκαν να έχουν μία πολύ πιο σύνθετη σκέψη από τη διακηρυγμένη εκπαιδευτική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας. Ξέρετε ποια είναι αυτή; Ιδιωτικά πανεπιστήμια, ξανά ιδιωτικά πανεπιστήμια, ξανά ιδιωτικά πανεπιστήμια και κατάργηση των νόμων Μπαλτά, Φίλη και Γαβρόγλου. Έχει λυθεί αυτό το πακετάκι. Δεν το ακούσαμε αυτό. Εγώ νομίζω ότι πρέπει να το χαιρετίσουμε. Από τη συζήτηση, που είχε μία διάρκεια τεσσάρων πολύωρων συνεδριάσεων στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων και όλης της ημέρας σήμερα, ορισμένα πράγματα αποκτούν πια μια σαφήνεια. Κανένα κόμμα δεν αμφισβήτησε τον απολογισμό που κάναμε ένα χρόνο μετά του νόμου πλαίσιο που ψηφίσαμε πέρσι τέτοια εποχή. Λέω κανένα κόμμα. Η κυρία Καραμανλή, πράγματι, στη δευτερολογία της είπε: «Μα, πώς να το αμφισβητήσουμε όταν δεν έχει λειτουργήσει ακόμα;» Νομίζω είναι κακά πληροφορημένη. Άρχισε να λειτουργεί από την επόμενη μέρα. Στο μεταξύ έχει λειτουργήσει, έχουν γίνει εκλογές πρυτανικές, μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών, κ.λπ.. Κανένα κόμμα, λοιπόν, δεν το αμφισβήτησε. Επιμένω ότι είναι στοιχείο ωριμότητας της κουβέντας που γίνεται εδώ μέσα. Δεύτερον, κανένα κόμμα δεν ανέφερε ούτε ένα πρόβλημα για το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής. Και αυτό είναι κάτι το θετικό. Εγώ δεν λέω ότι πρέπει να κάνετε αυτοκριτική, κ.λπ., γιατί δεν νομίζω ότι πρέπει να λειτουργεί έτσι το Κοινοβούλιο. Το Κοινοβούλιο πρέπει να λειτουργεί με αμοιβαίες μετακινήσεις. Κανένα, λοιπόν, κόμμα…
Δεν λειτούργησε.
Δεν λειτούργησε. Ε, τι να κάνουμε που λειτουργεί εδώ και έξι μήνες. Καταλάβατε; Βλέπετε, εγώ δεν θέλω να σας κακολογήσω ότι έχετε έγνοια των προβλημάτων, αλλά όταν έχεις μία διοικούσα και κάνει αυτό το εγχείρημα, ξέρετε πόσα πράγματα πρέπει να γίνουν για να δεχθεί φοιτητές; Εσείς νομίζετε ότι κάτι λειτουργεί μόνο όταν δέχεται φοιτητές. Δεν είναι έτσι. Πρέπει να προετοιμαστεί.
Μην μας υποτιμάτε! Από διοίκηση ξέρουμε.
Από διοίκηση ξέρετε. Χαίρομαι. Άρα αφού ξέρετε, ένας λόγος παραπάνω επειδή δεν αναφέρατε…
Γι' αυτό σας τα λέμε.
Αυτό λέω. Ένας λόγος παραπάνω, αφού ξέρετε από διοίκηση, το ότι δεν αναφέρατε ούτε ένα πρόβλημα - γιατί είναι διοικητικά μέχρι τώρα - στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής.
Ερώτηση σας έχουμε καταθέσει.
Τρίτο, κανένα κόμμα - και θα μου επιτρέψετε - δεν παρουσίασε ένα εναλλακτικό σχέδιο για το μέλλον της ανώτατης εκπαίδευσης. Βεβαίως, πρέπει να είμαστε δίκαιοι, υπάρχουν επιμέρους προτάσεις. Συνολικό σχέδιο, όμως, με διαδικασία, με βήματα, με μεταβατικές καταστάσεις, τόσες μέρες στην Επιτροπή Μορφωτικών και σήμερα, δεν παρουσιάστηκε. Και βέβαια, έγινε απολύτως σαφές πως ό,τι προτείνουμε, ό,τι ρυθμίζουμε δεν έχει καμμία σχέση με συνενώσεις, δεν έχει καμμία σχέση με συγχωνεύσεις, δεν έχει καμία σχέση με ρουσφετάκια - δεν είναι δική μου λέξη - , δεν έχει καμία σχέση με εξυπηρέτηση τοπικών συμφερόντων. Φάνηκε και αυτό. Ποια θα είναι τα επόμενα βήματα; Τα επόμενα βήματα, ως προς τα πανεπιστήμια, θα τα πω σε λίγο. Ως προς τις δικές μας νομοθετικές πρωτοβουλίες, θα είναι το να φέρουμε τον Σεπτέμβριο ένα νομοσχέδιο για το Πανεπιστήμιο Αθηνών και για το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Σε αυτό το νομοσχέδιο θα συμπεριληφθούν οι διατάξεις για τους αμετάθετους. Θέλω ξανά να τονίσω - γιατί υπήρξε ένας αστεϊσμός, στην καλύτερη περίπτωση - ότι οι δεσμεύσεις μας για τον αριθμό των θέσεων καθηγητών και για την έκτακτη χρηματοδότηση όχι σε βάθος τριετίας, αλλά για του χρόνου, θα τηρηθούν στο ακέραιο. Όλα καλά, λοιπόν; Όλα εντάξει; Όλα υπέροχα; Το είπε και ο κ. Μαντάς. Και ναι και όχι. Και λέω και ναι και όχι, γιατί τώρα αρχίζει για τα δύο ιδρύματα μία δύσκολη, σύνθετη και περίπλοκη περίοδος σε αυτό το πρωτόγνωρο εγχείρημα, το οποίο, με βάση τον προγραμματισμό μας, θέλαμε να συμπέσει στη νέα περίοδο που αρχίζει για τη χώρα μας. Υπάρχει πολλή δουλειά να γίνει και σε συνεννόηση με τους συναδέλφους των δύο ιδρυμάτων και στο πλαίσιο των Συμβουλίων μετάβασης. Υπάρχει πολλή δουλειά να γίνει στο στήσιμο των ερευνητικών ιδρυμάτων. Πολλή δουλειά πρέπει να γίνει στα νέα προγράμματα σπουδών. Υπάρχει πολλή δουλειά, με ακαδημαϊκή αξιοπρέπεια, που να γίνει στις κρίσεις για τους καθηγητές των ΤΕΙ. Και υπάρχει πάρα πολλή δουλειά που πρέπει να γίνει στην προκήρυξη και πλήρωση των νέων θέσεων. Είναι αυτό στο οποίο θα είμαστε αμείλικτοι. Υπάρχουν άπειροι επιστήμονες εκεί έξω. Ας επιλέξουμε τους πιο άξιους, αυτούς που θέλουν να προσφέρουν και είναι πάρα πολλοί, είναι πολλοί περισσότεροι από τις θέσεις που δώσαμε. Γιατί από αυτούς θα εξαρτηθεί και η δυναμική στα ιδρύματα και στο εγχείρημά μας. Είναι ένα εγχείρημα που το παρακολουθεί όλη η κοινωνία. Είναι ένα εγχείρημα που θα δυναμώσει το κύρος του δημόσιου - το τονίζω, του δημόσιου - πανεπιστημίου και σε αυτό πρέπει όλοι να εργαστούμε. Θέλω πραγματικά να ευχαριστήσω τους συναδέλφους μας από τα πανεπιστήμια που συμμετείχαν στις επιτροπές και συμμετείχαν με έναν τρόπο πραγματικά δημιουργικό. Θέλω επίσης, να ευχαριστήσω προσωπικά τους συνεργάτες μας και τις συνεργάτιδές μας στο Υπουργείο και βέβαια τους συναδέλφους μου Υπουργούς, τον γενικό γραμματέα και τους υπόλοιπους γενικούς γραμματείς που καταφέραμε να συνθέσουμε ένα τόσο δύσκολο πράγμα. Εάν πριν ένα χρόνο λέγαμε ότι μετά από ένα χρόνο - πέρυσι τον Αύγουστο ψηφίζαμε το νόμο - θα ψηφίσουμε ένα τέτοιο νόμο, πάρα πολλοί θα γελούσαν. Και δεν θα γελούσαν μόνο εδώ αυτήν την Αίθουσα. Πάρα πολλοί θα θεωρούσαν ότι είμαστε πάλι σε ένα φαντασιακό πλαίσιο πάλι. Και όμως τα καταφέραμε. Εγώ είμαι πεισμένος ότι ο λόγος που τα καταφέραμε είναι επειδή θριάμβευσε ο διάλογος πάνω από τις κομματικοποιήσεις, πάνω από την πολιτικοποίηση. Με αυτόν τον διάλογο καταφέραμε να ζήσουμε με τις διαφορές μας και καταφέραμε όλοι να μετακινηθούμε. Το να μετακινηθούμε δεν σημαίνει ότι ο καθένας κάνει πίσω και βρίσκουμε μέσους όρους. Ο καθένας ακούει και μπορεί να προχωρήσει. Δηλαδή, τα καταφέραμε, επειδή λειτούργησε η δημοκρατία. Και αυτή θα μας πάει στην επόμενη μέρα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής και επί των άρθρων του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Ιόνιο Πανεπιστήμιο και άλλες διατάξεις». Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς, το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Ιόνιο Πανεπιστήμιο και άλλες διατάξεις», έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση των άρθρων. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 3, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό ;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 5 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 5 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 6 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 6 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 7, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 7 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 8 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 8 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 9;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 9 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 10 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 10 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 11 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 11 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 12, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 12 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 13 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 13 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 14 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 14 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 15 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 15 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 16 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 16 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 17 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 17 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 18 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 18 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 19 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 19 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 20 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 20 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 21 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 21 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 22 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 22 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 23 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 23 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 24, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 24 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 25 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 25 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 26 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 26 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 27 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 27 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 28 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 28 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 29 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 29 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 30 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 30 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 31 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 31 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 32 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 32 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 33 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 33 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 34, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό ;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 34 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 35, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 35 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 36 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 36 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 37 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 37 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 38 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 38 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 39 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 39 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1726 και ειδικό 185 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1726 και ειδικό 185 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1727 και ειδικό 186 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς, η τροπολογία με γενικό αριθμό 1727 και ειδικό 186 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1728 και ειδικό 187 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1728 και ειδικό 187 έγινε δεκτή ως έχει ομόφωνα και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1729 και ειδικό 188 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1729 και ειδικό 188 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1730 και ειδικό 189 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1730 και ειδικό 189 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1731 και ειδικό 190, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1731 και ειδικό 190 έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1733 και ειδικό 192 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1733 και ειδικό 192 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1715 και ειδικό 174 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1715 και ειδικό 174 έγινε δεκτή ως έχει ομόφωνα και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1716 και ειδικό 175 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1716 και ειδικό 175 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1717 και ειδικό 176 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1717 και ειδικό 176 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1721 και ειδικό 180 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1721 και ειδικό 180 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1722 και ειδικό 181 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1722 και ειδικό 181 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1723 και ειδικό 182 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1723 και ειδικό 182 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο άρθρο 25 του νομοσχεδίου. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1724 και ειδικό 183 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1724 και ειδικό 183 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1732 και ειδικό 191 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1732 και ειδικό 191 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1734 και ειδικό 193, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1734 και ειδικό 193 έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1735 και ειδικό 194 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1735 και ειδικό 194 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1736 και ειδικό 195 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1736 και ειδικό 195 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Ιόνιο Πανεπιστήμιο και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής: «Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Ιόνιο Πανεπιστήμιο και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Τμήμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Τμήμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Τμήματος και ώρα 21.13΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Πέμπτη 2 Αυγούστου 2018 και ώρα 9.30΄, με αντικείμενο εργασιών του Τμήματος: κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.