Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Εισερχόμαστε στη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών: «Ρυθμίσεις του Υπουργείου Εσωτερικών, διατάξεις για την ψηφιακή διακυβέρνηση και άλλα επείγοντα ζητήματα». Πριν δώσω τον λόγο στον συνάδελφό μου, τον Βουλευτή Λακωνίας κ. Δαβάκη, θα ήθελα να σας παρακαλέσω όλους το εξής. Βρισκόμαστε στη μέση περίπου του καταλόγου και ίσως μιλήσουν και κάποιοι Αρχηγοί ή Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι. Χθες είχε προσυμφωνηθεί ένας περίπου χρόνος που μπορούμε να ολοκληρώσουμε για να αρχίσει η ψηφοφορία. Όμως αυτό είναι λίγο δύσκολο να επιτευχθεί. Το λέω από τώρα, γιατί είναι γραμμένοι στον κατάλογο καινούργιοι συνάδελφοι, οι οποίοι θέλουν να μιλήσουν για πρώτη φορά και δεν πρέπει να τους στερήσουμε αυτό το δικαίωμα. Θα παρακαλέσω να διευκολύνουμε όλοι σε αυτή την περίπτωση. Το λέω αυτό, γιατί ναι μεν έχει ειπωθεί από πριν ο χρόνος της ψηφοφορίας γύρω στις 15: 30΄ με 16: 00΄, αλλά είναι λίγο δύσκολο να επιτευχθεί. Εν πάση περιπτώσει, εάν κάνουμε όλοι μία καλή προσπάθεια και κυρίως όσοι έχουν τον λόγο να τηρήσουν περίπου τον χρόνο, μπορούμε να το καταφέρουμε. Στις 14: 00΄, περίπου, θα εκτιμήσουμε ξανά τον χρόνο της ψηφοφορίας για να δούμε πώς θα πάει από εκεί και πέρα. Τον λόγο έχει τώρα, όπως είπα, ο συνάδελφός μου κ. Δαβάκης Αθανάσιος, Βουλευτής Λακωνίας της Νέας Δημοκρατίας.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ακούγοντας αυτή την περίοδο - τις ημέρες αυτές, δηλαδή, που η Κυβέρνηση με τις νομοθετικές πρωτοβουλίες εισάγει νομοσχέδια στη Βουλή και τα επεξεργαζόμαστε - την Αντιπολίτευση, παρατηρώ κάτι το οποίο είναι πρωτόγνωρο. Τι δηλαδή; Εγκαλούμεθα ως Κυβέρνηση και ως κυβερνητικοί Βουλευτές γιατί εφαρμόζουμε το πρόγραμμά μας. Ό,τι έχει έρθει μέσα σε αυτή την Αίθουσα, αυτό το πλέγμα των νομοθετικών πρωτοβουλιών το τελευταίο χρονικό διάστημα από τις εκλογές δηλαδή και μετά, που η Κυβέρνηση πήρε μόλις ψήφο εμπιστοσύνης, είναι αυθεντική αποτύπωση του προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας. Και καλό θα είναι από εδώ και μπρος αυτά που λέμε προεκλογικά να τα εφαρμόζουμε μετεκλογικά. Κερδίζουμε σε αξιοπιστία έναντι των Ελλήνων πολιτών. Κερδίζουμε σε αποτελεσματικότητα. Κερδίζουμε σε χρόνο γιατί, κακά τα ψέματα, οι κυβερνητικές θητείες δεν είναι ασφαλείς. Δεν υπάρχει πλήρης και κλειδωμένη - θα έλεγα - τετραετία με ό,τι αυτό σημαίνει στην αποτύπωση, την αποτελεσματικότητα και τα συγκεκριμένα και μετρήσιμα αποτελέσματα που επιζητεί ο ελληνικός λαός από εμάς. Αυτές οι διατάξεις, που αυτό το νομοσχέδιο εισάγει, είναι διατάξεις που πράγματι τις είχε ανάγκη και η ελληνική κοινωνία και το ελληνικό πανεπιστήμιο και η τοπική αυτοδιοίκηση. Η τοπική αυτοδιοίκηση επλήγη βάναυσα από τον τελευταίο νόμο γι' αυτή, από τον «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» που ψήφισε η νυν αντιπολίτευση. Είχαμε πει πως μόλις γίνουμε Κυβέρνηση, αν μάλιστα προηγηθούν οι εκλογές των αυτοδιοικητικών, θα αλλάξουμε αυτό τον νόμο. Δεν συνέβη αυτό, αλλά, εν πάση περιπτώσει, αυτή η νομοθετική πρωτοβουλία δίνει την πρέπουσα λύση απέναντι στο τεράστιο ζήτημα, στον πυλώνα θα έλεγα, της δημοκρατίας, που είναι η τοπική αυτοδιοίκηση. Γιατί εμείς δεν βλέπουμε τον κάθε δήμαρχο σαν έναν ισορροπιστή ο οποίος θα προσπαθεί κάθε τόσο να δημιουργεί συμμαχίες, συναλλαγές, πικρίες και διάφορα άλλα τα οποία υπάρχουν σε ανθρώπινες συλλογικότητες, όπως είναι και ο χώρος της τοπικής αυτοδιοίκησης. Τον θέλουμε σαν έναν άνθρωπο που με αποφασιστικότητα, θάρρος και τόλμη θα εφαρμόζει και αυτός το πρόγραμμα το οποίο έθεσε στην κρίση των πολιτών για τις τοπικές υποθέσεις. Κι αυτό κάνει το σημείο εκείνο του νομοσχεδίου που αφορά στην τοπική αυτοδιοίκηση. Τα θέματα που έχουν να κάνουν με τον ψηφιακό μετασχηματισμό του δημοσίου είναι μια τεράστια υπόθεση, η οποία εισήχθη για πρώτη φορά τόσο θαρραλέα στην Εθνική Αντιπροσωπεία. Πιστεύω ότι κατά τούτο θα έχει μια ευοίωνη προοπτική η εφαρμογή της. Κακά τα ψέματα, πρέπει να έχουμε το σθένος, το θάρρος, την τεχνογνωσία - ως πολιτικό προσωπικό και ως Κυβέρνηση - αυτά τα οποία ψηφίζουμε εδώ φυσικά να τα εφαρμόζουμε και στην πράξη. Διότι καλό είναι να φέρνουμε διάφορα νομοσχέδια για τα προβλήματα που υπάρχουν, αλλά πρέπει αυτά τα νομοσχέδια να εφαρμόζονται στην πράξη. Έρχομαι στο θέμα του ασύλου. Το άσυλο είναι μια τεράστια υπόθεση. Έκανε και την τελολογική ανάλυση ο εισηγητής μας κ. Τσιάρας από το «α» και το συνηρημένο ρήμα «συλάω - συλώ». Πράγματι δεν μπορεί αυτή τη στιγμή να πει κάποιος ότι στο ελληνικό πανεπιστήμιο υπάρχει η ηρεμία, η αποτελεσματικότητα, η εκπαίδευση που πρέπει να υπάρχει, όπως υπάρχει σε όλα τα πανεπιστήμια. Κανένα πανεπιστήμιο στον κόσμο δεν έχει διατάξεις περί ασύλου. Υπήρξε η περίοδος του δικτατορικού καθεστώτος. Υπήρξε η αποτύπωση της Επιτροπής Τσάτσου - Ευρυγένη, η οποία έκανε τα πρώτα σημεία του νόμου περί ασύλου και ο ν.1268/1982, οκτώ χρόνια μετά τη δικτατορία, που επέφερε αυτή την κατάσταση, η οποία έφερε το ελληνικό πανεπιστήμιο στο σημείο που βρίσκεται σήμερα. Μπορεί να πει κάποιος εξ ημών αν κινδυνεύει αλήθεια το ελληνικό πανεπιστήμιο από την αστυνομία ή από τις παραβατικές εστίες, από τις εγκληματογόνες εστίες, θα έλεγα, οι οποίες σήμερα επωάζονται και βρίσκονται μέσα στους χώρους τους; Στο θέμα των διατάξεων περί ασύλου η κυρία Υπουργός έφερε και το ζήτημα της προοπτικής της κατάργησης της Νομικής Σχολής της Πάτρας. Θα το πω και απ' αυτό το Βήμα. Υπάρχει μια μεγάλη αδικία η οποία επήλθε από τον νόμο Γαβρόγλου, ο οποίος απεκλήθη τερατούργημα από την τότε αντιπολίτευση και σημερινή Κυβέρνηση, διά χειλέων και του Πρωθυπουργού και της κυρίας Υπουργού, τότε εισηγήτριας. Είναι η μεταφορά της Νοσηλευτικής Σχολής από τη Σπάρτη στην Τρίπολη. Το είπα και στην επιτροπή, δεν σας μιλάει σήμερα ένας τοπικός Βουλευτής για ένα τοπικό του θέμα. Είναι ένα θέμα βάναυσα άδικο, είναι μια υπόθεση η οποία έχει πλήξει το συναίσθημα, την προοπτική και όλα αυτά που συνθέτουν μια κοινωνική γαλήνη, αν θέλετε, στον Νομό Λακωνίας, συμπεριλαμβανομένης δε της εξέλιξης ότι το Ίδρυμα Νιάρχου έχει δηλώσει δημοσίως ότι θα φτιάξει νοσοκομείο στη Σπάρτη. Αντιλαμβάνεστε ότι έχουμε μία Νοσηλευτική, αλλά την παίρνουμε, επειδή σε καθηγητικά συμφέροντα - και το λέω και από αυτό το Βήμα για δεύτερη φορά - έπεφτε η Σπάρτη μακριά και δημιούργησαν αυτή την κατάσταση. Την πάμε, λοιπόν, στην Τρίπολη, όταν υπάρχει ιδιόκτητο κτήριο στη Λακωνία, στη Σπάρτη, όπου δεν θα υπάρχει κανένα κόστος πέραν των λειτουργικών και όλα αυτά τα οποία συνθέτουν μια άριστη πανεπιστημιακή κοινότητα. Αυτά ήθελα να πω, κύριε Πρόεδρε, και σας ευχαριστώ για την ανοχή. Πιστεύω αυτό - και θα κλείσω με αυτό - που είπε ο συνάδελφος κ. Οικονόμου εχθές το βράδυ, ότι θα κριθούμε και από την εφαρμογή του νόμου περί ασύλου - να μη γίνει σαν τον αντικαπνιστικό νόμο, ο οποίος υπήρξε ένα ανέκδοτο μέχρι τώρα - και για την αποτελεσματικότητά μας και για τη δημοκρατικότητα στην εφαρμογή του νόμου αυτού, και στα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την κάθε περίπτωση όσον αφορά τον νόμο περί ασύλου. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε θερμά τον κ. Δαβάκη. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Ψυχογιός από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε ένα πολυνομοσχέδιο από το οποίο πρέπει κάποιος να επιλέξει πού θα τοποθετηθεί, γιατί είναι τόσα πολλά τα ζητήματα, που καλό είναι να επικεντρωθούμε, προκειμένου να έχουμε και ένα αποτέλεσμα, τόσο στην τροποποίηση όσο ενδεχομένως και στην απόσυρση διατάξεων, σύμφωνα με τις αντιλήψεις του ΣΥΡΙΖΑ. Θέλω να ξεκινήσω από την απλή αναλογική. Κύριε Υπουργέ, είναι ξεκάθαρο ότι με το παρόν νομοσχέδιο νοθεύετε και στρεβλώνετε ξεκάθαρα τη νωπή, νωπότατη λαϊκή εντολή. Και μάλιστα ακυρώνετε και προσπάθειες ή κινήσεις συναίνεσης που έχουν γίνει όλο το προηγούμενο διάστημα, με σύνθεση απόψεων και προγραμμάτων στις τοπικές κοινωνίες, για την εύρυθμη λειτουργία των δήμων και των δημοτικών συμβουλίων. Υποτιμάτε έτσι τις τοπικές κοινωνίες και φοβάστε. Τι φοβάστε άραγε; Πραγματικά την αναλογική και δίκαιη αποτύπωση της λαϊκής βούλησης. Επιστρέφουμε σε ένα προσωποκεντρικό μοντέλο, όπως ένα πρωθυπουργικό μοντέλο που ψηφίσατε τις προηγούμενες μέρες, με το πρόβλημα δήθεν της κυβερνησιμότητας, το οποίο δεν το έχουμε δει να εξελίσσεται καν, και βέβαια με αρμοδιότητες και εξουσίες στην παράταξη του δημάρχου μέσα από την οικονομική επιτροπή, οι οποίες έχουν να κάνουν με σημαντικά θέματα, όπως οι ετήσιες προσλήψεις, η δυνατότητα παραίτησης από τα ένδικα μέσα - πράγμα το οποίο είχαν ζητήσει και οι ίδιοι οι δήμαρχοι και οι εργαζόμενοι το προηγούμενο διάστημα για να λειτουργήσουν αρμονικά - με τη δυνατότητα ανάθεσης έργων ανεξαρτήτως προϋπολογισμού και βέβαια τη δυνατότητα διαγραφής χρεών άνω των 150.000 ευρώ χωρίς πλαφόν. Ένα επίσης πολύ σοβαρό ζήτημα είναι αυτό με τις κοινότητες. Εκεί, πραγματικά, έρχεστε και καταργείτε την κάλπη που στήθηκε πρόσφατα και δεν επιτρέπετε στα τοπικά συμβούλια να επιλέξουν αυτόν ο οποίος θα τους εκπροσωπήσει. Αυτό το χαιρέτισε η τοπική κοινωνία και έρχεστε τώρα να πείτε ότι ο πρώτος του πρώτου συνδυασμού πρέπει να επιβληθεί ως πρόεδρος, και μάλιστα για μικρά έργα που είχαν τη δυνατότητα να ζητήσουν από το δημοτικό συμβούλιο, τώρα δίνεται μόνο η δυνατότητα εισήγησης. Προχωράω στο άρθρο 98 του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Πρόκειται για μία διάταξη που έχει συγκεντρώσει την αντίδραση των δικηγόρων της χώρας, αλλά και φορέων όπως η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και άλλες και που και με την τοποθέτηση του Υπουργού προσβάλλεται και η εργασία της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής, η οποία για πάνω από δέκα χρόνια έκανε μία εξαιρετική δουλειά για να φέρει τους κώδικες στη Βουλή. Σύμφωνα, λοιπόν, με τη ρύθμιση αυτή αναστέλλονται οι διατάξεις του νέου Ποινικού Κώδικα, που προβλέπουν την παροχή κοινωφελούς εργασίας, είτε ως κύρια ποινή είτε ως τρόπο μετατροπής της στερητικής της ελευθερίας ποινής, χωρίς σοβαρή αιτιολογική έκθεση και χωρίς διαβούλευση, όπως άλλωστε συνηθίζετε. Ένας θεσμός με θετική εφαρμογή από το 1991 αναστέλλεται συνολικά. Είμαστε η μόνη ίσως ευρωπαϊκή χώρα πλέον χωρίς εναλλακτικό τρόπο έκτισης της ποινής φυλάκισης, με ένα άκαμπτο τιμωρητικό πλαίσιο, με επαναφορά της χρηματικής εξαγοράς της ποινής, που έχει καθαρά ταξικά χαρακτηριστικά - διότι ξέρουμε πολύ καλά ποιοι μπορούν να εξαγοράσουν τις ποινές - και ενώ ο Ποινικός Κώδικας είχε μεταβατικές διατάξεις για τις 30-6-2019 για όποια αδικήματα είχαν τελεστεί πριν. Προφανώς η στρατηγική σας είναι πάρα πολλές φυλακές - οι φυλακές τύπου Γ΄ - η τιμωρία αντί για τον σωφρονισμό και την επανένταξη. Σας καλούμε, λοιπόν, να αποσύρετε αυτή τη διάταξη που μας γυρίζει χρόνια πίσω και μας βγάζει από την ευρωπαϊκή κανονικότητα. Τουλάχιστον να επιστρέψουμε μεταβατικά στην ισχύ του παλιού Ποινικού Κώδικα. Όσον αφορά το άσυλο, πρόκειται για ένα σύμβολο αγώνα, μια κατάκτηση που αποτελεί την κατοικία της ακαδημαϊκής ελευθερίας, όπως είπε και ο Γεώργιος - Αλέξανδρος Μαγκάκης. Η καθημερινότητα των πανεπιστημίων και η πραγματικότητα είναι διαφορετική από αυτή που παρουσιάζετε, άσχετα αν υπάρχουν φαινόμενα, τα οποία όμως είναι μειοψηφικά. Η εικόνα είναι οι επιδόσεις των ελληνικών πανεπιστημίων, η έρευνα που αναβαθμίσαμε το προηγούμενο διάστημα και που χαιρετίστηκε και από διεθνή επιστημονικά περιοδικά. Επίσης, το γεγονός είναι ότι η ελληνική κοινωνία εμπιστεύεται τα πανεπιστήμιά μας και ότι γίνεται μια πολύ καλή δουλειά. Εσείς επαναφέρετε σχεδόν τον νόμο Διαμαντοπούλου, ο οποίος, εφαρμοζόμενος από το 2011 και μετά, όχι μόνο δεν έλυσε το πρόβλημα, αλλά το επιδείνωσε κιόλας. Γιατί στη διάταξη του κ. Γαβρόγλου υπάρχει αυτεπάγγελτη δίωξη, όπως ξέρετε, και για τα κακουργήματα και για τα αδικήματα κατά της ζωής. Και, βέβαια, οι πρυτανικές αρχές μπορούν να παρέμβουν, όπως γίνεται σε πολλές περιπτώσεις, σύμφωνα και με αυτά που είπε και η πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών. Τι γίνεται, όμως; Η ρίζα του προβλήματος έχει να κάνει με την αναβάθμιση και τη στήριξη του δημοσίου πανεπιστημίου. Εκεί, λοιπόν, εμείς προτείνουμε - και υλοποιήσαμε σε έναν βαθμό - τη χρηματοδότηση των ιδρυμάτων για την ενίσχυση των υπηρεσιών, για την ενίσχυση της φοιτητικής μέριμνας και την αναβάθμιση της υλικοτεχνικής υποδομής των πανεπιστημίων και με τα διετή προγράμματα, τα οποία συνδέουν την επαγγελματική εκπαίδευση με τα πανεπιστήμια και που δίνουν διέξοδο στους μαθητές των ΕΠΑΛ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Εσείς έρχεστε να τα καταργήσετε. Επιθυμείτε και επιδιώκετε την ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων, εκ των έσω όμως, με την απαξίωση και τη δυσφήμισή τους, που διαρκώς επιχειρείτε και σε διεθνές επίπεδο, και βέβαια σε αντίθεση με αυτό που έπρεπε να κάνουμε με την αύξηση των προϋπολογισμών για όλες αυτές τις ανάγκες. Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, θέλω να πω ότι πρόκειται για ένα πραγματικά βαθιά συντηρητικό νομοσχέδιο που μας γυρίζει πολλά χρόνια πίσω, με έντονα τα στοιχεία της ακροδεξιάς και του νεοφιλελευθερισμού που μας ταυτίζουν, δυστυχώς, με κυβερνήσεις όπως της Ουγγαρίας, της Πολωνίας, που τορπιλίζουν το κράτος δικαίου όλο και περισσότερο. Να ξέρετε, όμως, ότι η ελληνική κοινωνία έχει προχωρήσει και υιοθετήσει πολύ σημαντικές προοδευτικές τομές, που έγιναν και επί της προηγούμενης κυβέρνησης. Και γι' αυτόν τον λόγο θα αποκρούσει αυτή την επίθεση στα δικαιώματα τις κατακτήσεις αλλά και τις ελευθερίες, την οποία έχετε εξαπολύσει για να κρατάτε τον λαό αμέτοχο και ενοχοποιημένο απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις. Καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Ψυχογιό. Καλώ στο Βήμα τον κ. Αθανάσιο Παπαδόπουλο από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Καλημέρα σας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι έχει νωπή λαϊκή εντολή να τα αλλάξει όλα. Προφανώς έχει δικαίωμα να εφαρμόσει το πρόγραμμα, με το οποίο κέρδισε τις πρόσφατες εκλογές. Στη συζήτηση του φορολογικού νομοσχεδίου ο κ. Μητσοτάκης δήλωσε ότι μπορεί να κάνει και κωλοτούμπες, αρκεί να είναι για καλό. Ήταν για καλό στην περίπτωση του ΕΝΦΙΑ. Δεν είναι για καλό όταν παραβιάζονται οι συνταγματικές ρυθμίσεις ή η νομοθεσία, όπως στην περίπτωση του ορισμού του διοικητή της ΕΥΠ. Προφανώς και εμείς έχουμε δικαίωμα να κάνουμε τεκμηριωμένη και σκληρή κριτική στις κυβερνητικές πράξεις και προθέσεις από τη σκοπιά του δικού μας προγράμματος. Δεν άκουσα κάποιον από εσάς να επαναφέρει στην τάξη τον Μάκη Βορίδη για το περιβόητο «δεν δικαιούσθε διά να ομιλείτε». Κανείς δεν του θύμισε ότι οι κραυγές αυτές θυμίζουν Κουτσόγιωργα, όταν τις συνόδευε και με ακραία πόλωση των δυνάμεων του φωτός εναντίον των δυνάμεων του σκότους; Ευτυχώς για εσάς δεν μπήκε στον πειρασμό να αναλύσει και τις ιδεολογικές του απόψεις περί ακαδημαϊκών ελευθεριών. Τότε θα διαπιστώναμε αν οι αντισυστημικές ιδέες, οι επαναστατικές, οι κομμουνιστικές, οι ουτοπικές, οι αναρχικές, οι ιδέες για ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος και για πορεία προς την κοινωνία των ελεύθερων και ίσων παραγωγών, είναι νόμιμες, καλύπτονται από το ακαδημαϊκό άσυλο, είναι παράνομες και πρέπει να απαγορευτούν όταν καταργήσετε το άσυλο. Όλοι σας, όμως, επικαλείστε την παραβατικότητα, τις βιαιοπραγίες, τις αξιόποινες πράξεις που γίνονται σε ορισμένες πανεπιστημιακές σχολές, το παραεμπόριο, τη διακίνηση ναρκωτικών, την κατασκευή μολότοφ, τους χουλιγκανισμούς, τους βιασμούς, για να τα αποδώσετε στο άσυλο και στις λειτουργίες του δημόσιου πανεπιστημίου. Τι σχέση έχουν όλα αυτά με την ελευθερία της ακαδημαϊκής γνώσης, της έκφρασης, της διδασκαλίας, της πανεπιστημιακής έρευνας, της διακίνησης ιδεών, ακόμη και αναρχικών και όχι εμπορευμάτων ή εκρηκτικών υλών; Λέτε ότι οι πρυτανικές αρχές δεν μπορούν να εμποδίσουν την παρανομία. Το πρυτανικό συμβούλιο είναι δυσκίνητο για να καλέσει έγκαιρα την αστυνομία. Μα, αν δεν το κάνει αυτό η πανεπιστημιακή κοινότητα με μεγαλύτερη ασφαλώς θεσμική ευελιξία, ποιος μπορεί να το κάνει καλύτερα, ο περαστικός πολίτης; Γιατί η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου θα εμποδίσει την παρανομία, τις αξιόποινες πράξεις, που ούτως ή άλλως γίνονται και σε άλλους χώρους; Στα νοσοκομεία ποιος προστατεύει τους γιατρούς, το νοσηλευτικό προσωπικό από βιαιοπραγίες; Εγκαθίστανται αστυνομικοί, το νέο σώμα που οργανώσατε; Οι πρυτανικές αρχές, οι σύγκλητοι, η πανεπιστημιακή κοινότητα, η αστυνομία, οφείλουν να ασκήσουν τις αρμοδιότητές τους για την καταπολέμηση της παρανομίας στους πανεπιστημιακούς χώρους, χωρίς να καταργηθεί το πανεπιστημιακό άσυλο. Η κυβερνησιμότητα στην αυτοδιοίκηση είναι το άλλο ψευδεπίγραφο επιχείρημα για την ακύρωση μιας πρόσφατης προωθητικής μεταρρύθμισης στην αυτοδιοίκηση για τη συκοφάντηση της απλής αναλογικής ως δίκαιου εκλογικού συστήματος πριν καν δοκιμαστεί στα αυτοδιοικητικά όργανα, για την επιλεκτική αλλοίωση μη επιθυμητών για τη Νέα Δημοκρατία αποτελεσμάτων στις πρόσφατες αυτοδιοικητικές εκλογές. Οι συνεργασίες, οι συμπράξεις, η ώσμωση, η συναίνεση στην αυτοδιοίκηση προκύπτουν από ώριμες προγραμματικές συγκλίσεις και όχι από την τεχνική ενίσχυση της ηγεμονίας δημάρχων ή περιφερειαρχών. Δεν διστάζουν να επικροτήσουν τις διατάξεις για την καλύτερη πρόσβαση των καρκινοπαθών, των ασθενών με σκλήρυνση κατά πλάκας, καθώς και με άλλες βαριές σπάνιες ειδικές παθήσεις στα ακριβά φάρμακά τους, ακόμη και με διανομή στο σπίτι. Αντίστροφα, η παρέμβαση που κάνει η Κυβέρνηση στην Επιτροπή Ανταγωνισμού είναι εμπαθής, υποκριτική, αντισυνταγματική, εξοργιστική και, καθώς βρίσκεται στο μέσο αντιμετώπισης δύσκολων ζητημάτων, παραβιάζει και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και τη γνωμάτευση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής. Κλείνω λέγοντας ότι έχετε την εμμονή να χαρακτηρίζετε σκευωρία το σκάνδαλο αθέμιτου ανταγωνισμού και εκμαυλισμού συνειδήσεων από τη «NOVARTIS». Η Εισαγγελία κατά της Διαφθοράς αποδεικνύει ότι ασκεί μεθοδικά τα δύσκολα καθήκοντά της. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Αποδίδει δικαιοσύνη, όπως έκανε και στην περίπτωση του πρώην Πρωθυπουργού κ. Σαμαρά και εξετάζει λεπτομερειακά όσα τις παραδώσαμε ως πόρισμα στην Εξεταστική Επιτροπή Διερεύνησης των Σκανδάλων στην Υγεία, καθώς και το πλούσιο υλικό που παρέδωσε η κ. Παπασπύρου, η Γενική Επιθεώρηση Δημόσιας Διοίκησης, αλλά και η αμερικανική δικαιοσύνη, το FBI, με το ανακριτικό υλικό της. Σταματήστε, λοιπόν να μιλάτε περί σκευωρίας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε και εμείς τον κ. Παπαδόπουλο για την τήρηση του χρόνου και καλώ στο Βήμα την κ. Παρασκευή Βρυζίδου από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, αγαπητές κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ιδιαίτερη τιμή και ευθύνη που βρίσκομαι σήμερα εδώ, στη Βουλή και εκπροσωπώ τους συμπολίτες μου του Νομού Κοζάνης, μαζί με τους υπόλοιπους συναδέλφους. Επειδή είναι η πρώτη φορά που εκλέγομαι Βουλευτής, θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες μου, κατ' αρχάς στον Πρωθυπουργό για την εμπιστοσύνη του και την τιμή που μου έκανε να με συμπεριλάβει στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας του Νομού Κοζάνης και κατά δεύτερον στους συμπατριώτες μου, που με τη στήριξή τους βρίσκομαι σήμερα ανάμεσά σας. Θα ήθελα να ξεκινήσω κάνοντας αναφορά στο πολύ σημαντικό και πλούσιο έργο που έχει γίνει μόλις μέσα σε έναν μήνα από την Κυβέρνηση μετά τις εκλογές. Και το έργο είναι σημαντικό, γιατί αφουγκράστηκε ακριβώς τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας και κατά προτεραιότητα ξεκίνησε με αυτά που έχουν μεγαλύτερη σημασία. Οι πολίτες στέλνουν το μήνυμα ότι έχουν ανάγκη από οικονομικές ελαφρύνσεις. Γι' αυτό και οριζόντια ωφελήθηκε το σύνολο των ελληνικών νοικοκυριών με τη μείωση του ΕΝΦΙΑ. Βρίσκονται σε αδιέξοδο πάρα πολλοί συμπολίτες μας επιχειρηματίες, επαγγελματίες, απλοί πολίτες με οφειλές στο δημόσιο. Ο νόμος για τις εκατόν είκοσι δόσεις σηματοδοτεί τη μέριμνα σε αυτή την κατηγορία των πολιτών και, επίσης, το ξεκίνημα μιας προσπάθειας για να βοηθήσουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Το νομοσχέδιο για το επιτελικό κράτος δηλώνει ότι είμαστε αποφασισμένοι για λειτουργία και αποτέλεσμα και ξεκινάμε με νομοσχέδιο που αφορά το σύνολο του δημοσίου, τομείς του δημοσίου. Ξεκινάμε, όμως, από την Κυβέρνηση και τα Υπουργεία. Και, βέβαια, το νομοσχέδιο της αυτοδιοίκησης έρχεται άμεσα, διότι στις αρχές Σεπτεμβρίου θα πρέπει να ξεκινήσει η αυτοδιοίκηση τη λειτουργία της. Άρα ήταν κατεπείγον. Επίσης, ρυθμίζονται και σημαντικά ζητήματα που αφορούν το θέμα της παιδείας, ξεκινώντας από την άρση του ασύλου στα πανεπιστήμια και στο θέμα της υγείας, όπου πιάνουμε το πιο σημαντικό κομμάτι των πολιτών, τους ανθρώπους οι οποίοι πάσχουν από χρόνιες παθήσεις και διευκολύνονται στην προμήθεια των φαρμάκων, κάτι που στο παρελθόν τούς ταλαιπωρούσε ιδιαίτερα. Θα ξεκινήσω με το θέμα της αυτοδιοίκησης, μιας και είχα την τιμή να την υπηρετώ για πάρα πολλά χρόνια. Και θέλω να πω ότι οι δήμαρχοι και οι δημοτικές αρχές δεν μπορούν να λειτουργήσουν με την απλή αναλογική, διότι ένας δήμαρχος δεν υλοποιεί μόνο το όραμά του ούτε σχεδιάζει το αναπτυξιακό πρόγραμμα και αναπτύσσει τον τόπο του και παράγει έργα, αλλά βρίσκεται δίπλα στον πολίτη, στην καθημερινότητά του, οφείλει να λύσει προβλήματα, τα οποία εμπίπτουν στις αρμοδιότητές του. Και αν αυτό δεν το πράξει, δεν έχει μόνο ευθύνες ηθικές απέναντι στους πολίτες που τον επέλεξαν, αλλά και απέναντι στον νόμο, ο οποίος είναι πάρα πολύ σκληρός απέναντι στις δημοτικές αρχές και στους δημάρχους. Και δεν είδα μετά τον «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ» να υπάρχουν νόμοι που να λένε ότι τώρα ο δήμαρχος δεν είναι υπεύθυνος για το αν γίνει ένα ατύχημα σε μια παιδική χαρά, αν προκύψει μια πυρκαγιά λόγω αμέλειας ή εάν υπάρξουν σκουπίδια και κινδύνους στη δημόσια υγεία επειδή δεν οργανώθηκε σωστά η διαχείρισή τους, κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες σε τουριστικές περιοχές, γιατί ενδεχομένως δεν έχει την πλειοψηφία. Οι νόμοι, όμως, παραμένουν απέναντι και οι ευθύνες. Υπάρχει, όμως, ο «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ», ο οποίος ζητά μια ευρύτερη συναίνεση και συμμαχία. Τις τελευταίες μέρες ακούσαμε ότι η απλή αναλογική και η συναίνεση των παρατάξεων είναι ένα πολύ καλό βήμα. Όμως δεν το είδαμε. Ακόμη και άρθρα τα οποία είναι αποδεδειγμένα πάρα πολύ σημαντικά για το όφελος της κοινωνίας μας δεν είδαμε να τα ψηφίζει η Αντιπολίτευση. Άρα, λοιπόν, πώς το περιμένουμε αυτό να γίνει στην Αυτοδιοίκηση; Και, βέβαια, όσον αφορά την αντισυνταγματικότητα του νόμου, θέλω να σας πω ότι ο «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ», παραδείγματος χάριν, στον πρόεδρο του τοπικού συμβουλίου, προέβλεπε να είναι επικεφαλής συνδυασμού χωρίς σταυρό. Και λίγους μήνες πριν τις εκλογές, ελάχιστους, ήρθε τροπολογία στην οποία έλεγε ότι θα μπει και αυτός στη σταυροδοσία. Δεν είχαν προετοιμαστεί τότε οι πρόεδροι και οι συνδυασμοί τους. Ωστόσο, χαιρέτισε η αυτοδιοίκηση αυτή την προσπάθεια, διότι διευκρίνιζε κάποια πράγματα και ήταν προς όφελος της διαδικασίας. Επίσης, με τροπολογία ήρθε ότι βγαίνει πρόεδρος ο πρώτος σε σταυρούς του πρώτου συνδυασμού, αρκεί να πάρει το 50% συν 1. Και τώρα βέβαια ψηφίζεται το κάτω από το 50% συν ένα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Γίνονται, πραγματικά, διευκρινίσεις προς όφελος της λειτουργίας της αυτοδιοίκησης και αν υπήρχαν πολιτικές σκοπιμότητες, θα έπρεπε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας μετά από έξι μήνες να φέρει αυτές τις τροπολογίες, οι οποίες διευκολύνουν. Τις έφερε, όμως, πριν, γιατί θεωρώ ότι πρέπει να βοηθήσει την αυτοδιοίκηση. Αλλιώς, έξι μήνες μετά, να ξέρετε, ότι θα ήταν δυσαρεστημένοι πολίτες και αυτοδιοικητικοί και το πολιτικό κόστος για τον ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν τεράστιο. Έχει τελειώσει ο χρόνος μου. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Καλώ στο Βήμα την κ. Μαρία - Αλεξάνδρα Κεφάλα από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, είναι η πρώτη ομιλία ως Βουλευτής Ιωαννίνων και νιώθω την ανάγκη να ευχαριστήσω τόσο τον Πρωθυπουργό που μου έδωσε την ευκαιρία συμπεριλαμβάνοντάς με στα ψηφοδέλτια της Νέα Δημοκρατίας όσο και τους Γιαννιώτες συμπολίτες μου για την τιμή που μου έκαναν να τους εκπροσωπώ στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι Έλληνες πολίτες στις 7 Ιουλίου έδωσαν ισχυρή εντολή στη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη να υλοποιήσουν όλα αυτά για τα οποία δεσμευτήκαμε προεκλογικά. Έναν μήνα μόλις μετά τις εθνικές εκλογές με ικανοποίηση ο ελληνικός λαός διαπιστώνει την εντυπωσιακή αντιστοιχία εξαγγελιών και μέτρων που ακολουθούν τον παλμό της κοινωνίας. Διαπιστώνει ότι οι προεκλογικές δεσμεύσεις μας γίνονται πράξεις άμεσα και αποτελεσματικά, διαμορφώνοντας ένα σύγχρονο κράτος με κοινωνική δικαιοσύνη προς όφελος των πολλών. Η νέα Κυβέρνηση έχει ήδη αποδείξει ότι είναι έτοιμη για σκληρή δουλειά με πρόγραμμα, μεθοδικότητα και ήθος, ώστε η Ελλάδα να επιστρέψει γρήγορα σε ρυθμούς ανάπτυξης. Κατηγορηθήκαμε, κύριοι συνάδελφοι, από τον ΣΥΡΙΖΑ για κρυφή προεκλογική ατζέντα. Καμμιά κρυφή ατζέντα. Ξεκάθαρο πρόγραμμα που εγκρίθηκε περίτρανα και αυτοδύναμα από τον ελληνικό λαό. Ό,τι είπαμε προεκλογικά γίνεται πράξη μετεκλογικά με γνώμονα την κοινωνική πρόνοια προς όφελος όλων των πολιτών και αυτό ίσως ξενίζει την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Το σημερινό διυπουργικό νομοσχέδιο αποδεικνύει ότι η Νέα Δημοκρατία είναι εδώ ακόμη μια φορά για να διορθώσει στρεβλώσεις του παρελθόντος και να ενισχύσει τα δημόσια αγαθά, όπως η παιδεία και η υγεία. Η δημόσια παιδεία είναι κοινωνικό αγαθό που πρέπει προστατευτεί και τα πανεπιστήμια θα πρέπει, επιτέλους, να γίνουν ακαδημαϊκά ελεύθερα. Είμαι απόφοιτος ελληνικού πανεπιστημίου και πιστεύω ότι το άσυλο υποβαθμίζει την ακαδημαϊκή εκπαίδευση, συντηρώντας ένα σύστημα ανομίας που δεν σχετίζεται με την ελεύθερη διακίνηση ιδεών, αλλά με την ελεύθερη διακίνηση παραεμπορίου, βίας και βανδαλισμών, εξυπηρετώντας άλλα εξωπανεπιστημιακά συμφέροντα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η βία δεν χωρά στα ελληνικά πανεπιστήμια. Οι τραμπουκισμοί, οι απειλές, οι βανδαλισμοί δεν είναι ένδειξη ελευθερίας. Δεν πρέπει τα πανεπιστήμιά μας να είναι ξέφραγο αμπέλι. Δεν γίνεται στην Ελλάδα του σήμερα να χτίζονται καθηγητές στα γραφεία τους. Όμως, είμαστε εδώ για να προστατεύσουμε και να αναπτύξουμε τα δημόσια πανεπιστήμια και η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου θα βάλει, επιτέλους, τέλος στην παρακμή τους. Θέλουμε πανεπιστημιακά ιδρύματα που τόσο το εκπαιδευτικό προσωπικό όσο και οι φοιτητές θα νιώθουν ασφαλείς. Θέλουμε ακαδημαϊκούς χώρους που θα προάγεται η έρευνα, η καινοτομία, η εξέλιξη των φοιτητών. Η κατάργηση του ασύλου δεν εξασφαλίζει μόνο την ασφάλεια. Προάγει και την ελεύθερη σκέψη. Και η ελεύθερη σκέψη και οι ιδέες δεν μπορούν να εσωκλείονται σε άσυλα. Όσοι ανησυχούν για τη διαφαινόμενη απώλειά του μάλλον τρέμουν την επιστροφή του θεσμού των πανεπιστημίων στην κοινωνία. Ο ελεύθερος πολίτης δεν έχει ανάγκη από άσυλο και είναι καιρός τα πανεπιστήμιά μας να ανθίσουν και πάλι. Είναι καιρός να αφοσιωθούν χωρίς περισπασμούς και εμπόδια στην εκπαιδευτική και ερευνητική τους αποστολή. Είναι καιρός να αποδεσμευτούν από τα κακώς κείμενα. Θέλουμε πανεπιστήμια εξωστρεφή, μέρος της κοινωνίας. Φυσικά, η κοινωνία δεν αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν τον αφορούσε ποτέ. Η πολιτική του αναλγησία στα προβλήματα του ελληνικού λαού απέδειξε ότι δεν αφουγκράζεται τις ανησυχίες και τα προβλήματά του. Οι κοινωνικές του ευαισθησίες περιορίζονται μόνο σε αφηρημένες έννοιες και εκλογοεπιδόματα. Η Νέα Δημοκρατία, όμως, είναι εδώ με πράξεις, προωθώντας την κοινωνική μέριμνα και σε έναν άλλο ευαίσθητο χώρο, αυτόν της υγείας. Με το σημερινό νομοσχέδιο διασφαλίζεται η παραλαβή φαρμάκων υψηλού κόστους από το κοντινότερο ιδιωτικό φαρμακείο για τους καρκινοπαθείς, αντί να περιμένουν στις ουρές της ντροπής του ΕΟΠΥΥ. Και, δόξα τω θεώ, που έχουμε την υγεία μας, όμως, ως γιατρός γνωρίζω από πρώτο χέρι την ανακούφιση που δίνει αυτό το μέτρο σε αρκετούς συμπολίτες μας. Η νέα Κυβέρνηση μεριμνά για τους ασθενείς με αποτελεσματικές και άμεσες λύσεις. Διαμορφώνει ένα νέο πλαίσιο υγείας και κοινωνικής μέριμνας. Και πρέπει, βέβαια, να γίνουν πολλά στον χώρο της υγείας συνολικά, αλλά και στα Ιωάννινα, την περιφέρειά μου. Θα πρέπει, για παράδειγμα, γρήγορα να αντιμετωπιστεί η υποστελέχωση των νοσοκομείων και των κέντρων υγείας με προσλήψεις νοσηλευτών και ιατρών, ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες των κατοίκων των δύσβατων κυρίως περιοχών της, όπως της Ηπείρου και των Ιωαννίνων. Οι λύσεις της νέας Κυβέρνησης είναι πρακτικές και ανταποκρίνονται στις ανάγκες των ασθενών, εκσυγχρονίζοντας το σύστημα υγείας: σύγχρονο, αποτελεσματικό και ανθρωποκεντρικό, με γνώμονα τον άνθρωπο και ιδίως τον ασθενή. Η Νέα Δημοκρατία αποδεικνύει ότι η κοινωνική ευαισθησία δεν είναι δόγμα που ο ΣΥΡΙΖΑ και η Αριστερά παραδοσιακά επιχειρούν να καπηλευτούν. Είναι μια υπέρτατη αξία που υπηρετείται σωστά όταν υπάρχει σχέδιο, στρατηγική και αποφασισμένοι άνθρωποι να την υπηρετήσουν. Ο ελληνικός λαός δεν θέλει άλλες θεωρίες αλλά πράξεις. Παιδεία και υγεία αποτελούν τομείς προτεραιότητας για τη νέα Κυβέρνηση και τη Νέα Δημοκρατία. Οραματιζόμαστε μια σύγχρονη Ελλάδα και το όραμά μας έχει ήδη αρχίσει να παίρνει σάρκα και οστά από τις πρώτες μέρες διακυβέρνησης. Στηρίζω με όλες μου τις δυνάμεις αυτό το όραμα για μια σύγχρονη Ελλάδα που θα δώσει στη γενιά μου και σε όλους τους πολίτες πίσω την ελπίδα για μια ομαλή καθημερινότητα, με ανάπτυξη και ευμάρεια. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε και εμείς την κ. Κεφάλα. Και να τη συγχαρώ γιατί τήρησε ακριβώς στο πεντάλεπτο. Να καλέσω στο Βήμα τον κ. Αχμέτ Ιλχάν από το Κίνημα Αλλαγής.
Ευχαριστώ πολύ, Πρόεδρε. Θα ήθελα κατ' αρχάς να ευχηθώ καλή επιτυχία στην Κυβέρνηση, στο έργο της, καθώς και σε όλες και σε όλους τους Βουλευτές σε αυτή τη θητεία μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να αναφερθώ εδώ στο νομοσχέδιο, στα άρθρα ειδικά που αφορούν με την ψηφιακή μεταρρύθμιση, έτσι όπως αποκαλείται από τον Υπουργό. Θα ήθελα μόνο να θυμίσω στο Σώμα ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 2010 με 2011 ήταν αυτή που έφερε μια πρωτόγνωρη αλλά και ουσιαστική τομή - πρόοδο στην αντιμετώπιση της γραφειοκρατίας, της διαφθοράς και της έλλειψης δημοκρατίας, δημιουργώντας τότε καινοτόμες υπηρεσίας, όπως: Πρώτον, τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ», όπως θυμόμαστε όλοι, με τεράστιο δημοσιονομικό αντίκτυπο, αλλά ακόμη μεγαλύτερο στη διαφάνεια και στη δημοκρατία, εμπεδώνοντας την αντίληψη της χρηστής διοίκησης. Δεύτερον, την ηλεκτρονική συνταγογράφηση με όφελος πάνω από 3 δισεκατομμύρια ευρώ στον κρατικό προϋπολογισμό. Τρίτον, το «OpenGov», την εισδοχή μας στο OGP, Open Government Partnership, σαν πλήρες μέλος. Τέταρτον, τη διακρατική συμφωνία με την Εσθονία που όλοι επικαλούνται, αλλά κανείς δεν την έχει εφαρμόσει ακόμα. Πέμπτον, τις συμφωνίες με τον ΟΟΣΑ για την εξάλειψη των διοικητικών βαρών, αλλά και τη λειτουργία του ανταγωνισμού που ευτυχώς προχώρησε, αλλά όχι με την ταχύτητα βέβαια και το βάθος που απαιτούσαν οι περιστάσεις. Έκτον, τα γεωχωρικά δεδομένα, την πολεοδομία, το εθνικό σύστημα των δημοσίων συμβάσεων. Έβδομον, επίσης, σχεδιάσαμε και χρηματοδοτήσαμε τα οριζόντια έργα για το ανθρώπινο δυναμικό, την κεντρική διαχείριση των οικονομικών πόρων και το τρικαναλικό σύστημα διαχείρισης «Εξυπηρέτηση του Πολίτη». Όλα αυτά έγιναν το 2010 με 2011. Τέθηκαν οι βάσεις τότε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Αποτέλεσμα όλης αυτής της συντονισμένης δουλειάς ήταν να φτάσουμε σε υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης μεταξύ των υψηλότερων στην Ευρώπη, σύμφωνα με τη μελέτη του Πανεπιστημίου Ταφτς το 2014 με δεδομένα του 2012, της κυβερνήσεως του ΠΑΣΟΚ. Και καταλήξαμε στην ίδια μελέτη πάλι το 2017, δηλαδή του Πανεπιστημίου Ταφτς, με δεδομένα του 2015 και κυβέρνηση του Σαμαρά, να είμαστε ουραγοί παρέα με την Αίγυπτο και το Πακιστάν. Είναι θετικό, κύριε Υπουργέ, σήμερα ότι γίνεται μια προσπάθεια για τη συνέχιση των προσπαθειών αυτών που η κυβέρνηση Σαμαρά και Τσίπρα δεν προχώρησαν. Αλλά από την άλλη είμαστε αρκετά προβληματισμένοι για μια σειρά από αρρυθμίες που αν δεν εντοπιστούν άμεσα, θα αποβούν για άλλη μια φορά ολέθριες για τη χώρα. Κατ' αρχάς, είναι εύλογος ο φόβος μας ότι, αντί να απλουστεύσουμε τις διαδικασίες, τελικά ίσως καταλήξουμε να ψηφιοποιήσουμε τη γραφειοκρατία στην Ελλάδα ή να φτιάξουμε μια νέα ψηφιακή γραφειοκρατία. Μόνο από το παρόν νομοσχέδιο μετράμε ενενήντα εννέα τμήματα, δεκαέξι διευθύνσεις, πέντε γενικές διευθύνσεις και δύο γενικές γραμματείες. Χρειάζονται όλες αυτές οι διοικητικές μονάδες, κύριε Υπουργέ; Είναι διαχειρίσιμες όλες μαζί ως σύστημα; Ή θα κινηθούμε προς ένα βαρύ και δαπανηρό σύστημα που δεν θα αποφέρει τελικά τίποτα πρακτικό στη ζωή των πολιτών; Προσπερνώ τον ελάχιστο χρόνο διαβούλευσης και επεξεργασίας που μας δόθηκε για να πω ότι εδώ ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα πείραμα για τα ελληνικά τουλάχιστον δεδομένα. Ένα άλλο θέμα τώρα σημαντικό είναι ότι το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης δεν περιορίζει την αρμοδιότητά του σε θέματα υποδομών και ψηφιακής πολιτικής, όπως αναμέναμε. Τι κάνει όμως; Αποσπά ήδη μεγάλες ψηφιακές υπηρεσίες με το υπουργικό διάταγμα 81 του δημοσίου αδιακρίτως αντικειμένου. Έρχονται, δηλαδή, κάτω από την ίδια στέγη του Υπουργείου υπηρεσίες με κριτήριο την ψηφιακότητά τους και όχι με κριτήριο τη διοικητική, κοινωνική τους αποστολή. Συστεγάζεται η κοινωνική ασφάλιση, παραδείγματος χάριν, με τον Οργανισμό Διαστήματος. Αυτή η εργαλειακή τώρα συγκατοίκηση, γιατί στην ουσία πρόκειται για μια εργαλειακή συγκατοίκηση υπηρεσιών, ακόμα και αν δουλέψει, φέρνει σίγουρα σε δεύτερη μοίρα τη διοικητική τους αποστολή. Αλήθεια, γιατί τα Υπουργεία Παιδείας και Δικαιοσύνης δεν φαίνεται να συμμετέχουν στο βιβλίο του ψηφιακού μετασχηματισμού; Πόσων ταχυτήτων θα είναι ο μετασχηματισμός; Η προτεινόμενη ψηφιακή μεταρρύθμιση είναι αμφίβολο εάν έχει μια κατεύθυνση που εξυπηρετεί πραγματικά τις ανάγκες των πολιτών ή εάν απλώς συνεχίζεται η πρακτική μιας συγκεντρωτικής εξουσίας, όπως πράττει μέχρι σήμερα αυτή η Κυβέρνηση, εφόσον δεν παρέχονται εξειδικεύσεις και εγγυήσεις ορθής λειτουργίας για τις εξουσίες που συγκεντρώνονται. Προφανώς, ένα τέτοιο σχέδιο ψηφιακής αντιμετώπισης δεκάδων υπηρεσιών και οργανισμών του δημοσίου δεν είναι δυνατόν να κριθεί εξ ολοκλήρου αυτή τη στιγμή, παρά μόνο στην πραγματική του διάσταση. Εμείς, ωστόσο, εκφράζουμε τον φόβο μας μήπως, αντί να απλουστεύσουμε τις διαδικασίες, τελικά καταλήξουμε να ψηφιοποιήσουμε τη γραφειοκρατία στην Ελλάδα ή να φτιάξουμε μια νέα ψηφιακή γραφειοκρατία. Και, τέλος, κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να πω κάτι για μια τροπολογία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, δώστε μου ένα λεπτό ακόμη. Κατατέθηκε μία τροπολογία από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης - κατά την άποψή μου ορθή - που λέει ότι μπορούν να πάρουν εποχικό προσωπικό για έναν χρόνο - μέχρι πενήντα άτομα - για καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης, όπως για διάφορες αρρώστιες που σχετίζονται με τη δημόσια υγεία. Ξέρετε ότι κηρύχθηκαν σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης η Χαλκιδική καθώς και η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης λόγω των πλημμυρών και των ιδιαίτερων καταστάσεων. Δεν μπορεί να προστεθεί στην τροπολογία να προσληφθούν τριάντα, πενήντα γεωπόνοι ορισμένου χρόνου - όσοι χρειάζονται - γιατί παρατηρούνται καθυστερήσεις στις αποζημιώσεις και στις εξειδικεύσεις των αποζημιώσεων; Έρχεται ο γεωπόνος μετά από εννέα - δέκα μήνες στο χωράφι όπου δεν βρίσκει τίποτα, με αποτέλεσμα οι αποζημιώσεις να μην είναι δίκαιες και εύλογες. Γι' αυτό τον λόγο εγώ προτείνω - και προτείνουμε - ότι πρέπει να προβλεφθεί και η δυνατότητα να προσληφθούν ορισμένου χρόνου, βέβαια, σύμφωνα με τις δημοσιονομικές ανάγκες, γεωπόνοι στην υπηρεσία του ΕΛΓΑ, ούτως ώστε οι μετρήσεις και οι αξιολογήσεις των αιτήσεων για αποζημίωση στη φυτική και στη ζωική παραγωγή να είναι τάχιστες. Αυτές οι περιοχές έχουν κηρυχθεί περιοχές εκτάκτου ανάγκης. Υπάρχει προτεραιότητα, κύριε Υπουργέ, να δοθεί αυτή η δυνατότητα στην υπηρεσία του ΕΛΓΑ, ούτως ώστε οι εκτιμήσεις να είναι γρήγορες και δίκαιες. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Καλώ στο Βήμα την κ. Βέττα Καλλιόπη από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι συνεδριάσεις, όπως και η βεβιασμένη συζήτηση αυτών των ημερών στις αρμόδιες επιτροπές αποδεικνύουν ότι η σημερινή Κυβέρνηση έχει ασπαστεί πλήρως την ατζέντα που επικρατεί σε ορισμένα τμήματα της ακραίας νεοφιλελεύθερης και αυταρχικής Δεξιάς ανά τον κόσμο. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών εισάγει διατάξεις που έρχονται σε αντίθεση με μια σειρά από βασικούς πυλώνες που διασφάλιζαν την αυτοτέλεια, τη διάκριση, τον έλεγχο των εξουσιών και την αυτονομία των ανεξάρτητων αρχών. Σταχυολογώ ορισμένα παραδείγματα. Καταργεί διατάξεις που προάσπιζαν την αυτονομία των πρυτανικών συμβουλίων και των πανεπιστημίων. Δημιουργεί αναδρομικά κωλύματα διορισμού στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, γιατί δεν είναι προσφιλή τα πρόσωπα που την αποτελούν. Μια έρευνα στις υποθέσεις που διαχειρίζεται ίσως να βοηθούσε κάπως να λυθούν οι απορίες. Δίνεται η δυνατότητα στον εκάστοτε Υπουργό Πολιτισμού να παύει χωρίς αιτιολόγηση όλα τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, γεγονός που προοιωνίζεται άσχημες εξελίξεις για ένα ταμείο, το οποίο να σημειώσουμε ότι δεκαπλασίασε τα έσοδά του από το 2014 έως το 2019. Σπεύδετε, επίσης, να ανακαλέσετε τις υπουργικές αποφάσεις της προηγούμενης κυβέρνησης για την κάλυψη θέσεων διευθυντών και καλλιτεχνικών διευθυντών μέσω προκηρύξεων στο Εθνικό Θέατρο, στο Ελληνικό Φεστιβάλ, στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης, ώστε να επαναφέρετε διορισμούς με κομματικά και πελατειακά κριτήρια, χωρίς διαφάνεια και αξιοκρατία. Για το άσυλο, αυτό που τροποποιείτε με τη σημερινή διάταξη είναι η δυνατότητα της αστυνομίας να επεμβαίνει στα πανεπιστήμια, όταν διαπράττονται πράξεις πλημμεληματικού χαρακτήρα, επέμβαση που μέχρι πρότινος έπρεπε να έχει την έγκριση από το πρυτανικό συμβούλιο. Πράγματι, σε κάποια πανεπιστήμια η κατάσταση δεν είναι η καλύτερη, γεγονός που θα έπρεπε να κινητοποιήσει την ακαδημαϊκή κοινότητα για την προάσπιση του ασύλου. Ποια είναι, όμως, η λύση που προωθεί η Κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της παραβατικότητας σε δύο τρεις κεντρικές σχολές που έχουν θέματα; Αστυνομική επέμβαση, καταστολή και αυταρχισμός, χωρίς να προηγηθεί συνεννόηση με τη σύνοδο των πρυτάνεων, χωρίς να διαβουλευτεί με τους φοιτητικούς συλλόγους, χωρίς να ακούσει τις απόψεις των διοικητικών υπαλλήλων, χωρίς καν να επιτρέψει τη δημοσιοποίηση των σχολίων για το συγκεκριμένο άρθρο στη διαβούλευση.
Στη διαβούλευση ήταν.
Πολύ λίγες μέρες, κυρία Υπουργέ. Πολύ λίγο και μετά από διαμαρτυρίες. Και χωρίς, τέλος, να αφουγκραστεί τις αγωνίες εκατοντάδων πανεπιστημιακών που διατυπώνουν εύλογες ενστάσεις για τη σκοπιμότητα του μέτρου. Τα δημόσια πανεπιστήμια για εσάς είναι σύμφυτα με την ανομία και την παραβατικότητα. Κλείνοντας την αναφορά μου στο θέμα του ασύλου, θέλω να αναφέρω το εξής. Η έννοια του ασύλου έχει μια μακραίωνη ιστορία, καθώς ξεκινά από την αρχαιότητα και διαπερνά πολιτισμούς, λαούς, θρησκείες και κοινωνίες, πολλές φορές ετερόκλητους μεταξύ τους, οι οποίοι, όμως, το σεβάστηκαν και τον προστάτεψαν. Μην ευτελίζετε την έννοια, απογυμνώνοντάς τη από τη διαχρονική της βαρύτητα. Κάποιες φορές οφείλουμε να σεβόμαστε την ιστορική διαδρομή των όρων και των λέξεων. Αλλάζοντας τώρα το θέμα, όμως, στο ίδιο πλαίσιο, θέλω να σχολιάσω το ζήτημα που προέκυψε με τους αποφοίτους των ΕΠΑΛ. Η αρμόδια Υπουργός, όπως εξήγγειλε, εισηγείται την αναστολή λειτουργίας των διετών προγραμμάτων σπουδών επαγγελματικής εκπαίδευσης των πανεπιστημίων. Ουσιαστικά, με αυτή τη διάταξη, θα στερήσετε από εκατοντάδες μαθητές που σπουδάζουν στα επαγγελματικά λύκεια τη δυνατότητα απόκτησης επαγγελματικών δικαιωμάτων μέσα από την πανεπιστημιακή οδό. Παρά τη δέσμευση των κονδυλίων, παρά τη σύμφωνη γνώμη των πανεπιστημίων, παρά την πάνδημη αποδοχή του μέτρου από τους μαθητές και τους καθηγητές των λυκείων, εσείς προχωρείτε στην κατάργηση των προγραμμάτων σπουδών. Πρόκειται για ένα μέτρο, θα έλεγα, με καθαρά ταξικό χαρακτήρα. Φαίνεται ότι έχετε μεγάλη έχθρα τελικά εναντίον της τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης, αν συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι την τελευταία φορά που κυβερνήσατε είχατε καταργήσει ειδικότητες, αποκλείοντας ουσιαστικά δυόμισι χιλιάδες εκπαιδευτικούς. Ίσως, τελικά, ο ψυκτικός από το Περιστέρι να μην πρέπει για εσάς να σπουδάσει ούτε αυτή την ειδικότητα. Αυτή είναι η μέριμνά σας για την εκπαίδευση, όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, υπενθυμίζω, είχε υλοποιήσει την αποδοχή όλων των αιτήσεων σε παιδικούς σταθμούς για το επόμενο έτος, τη δίχρονη προσχολική αγωγή, το ολοήμερο σε όλα τα δημοτικά σχολεία, την ενίσχυση των ΕΠΑΛ, τη νέα δομή στη Γ΄ λυκείου, τη στήριξη και την ενίσχυση της ειδικής αγωγής, τη νέα αρχιτεκτονική στα πανεπιστήμια, την πρόσληψη εκπαιδευτικών και τόσα άλλα ζητήματα που αναβάθμιζαν τη δημόσια εκπαίδευση, προς όφελος της μεγάλης πλειοψηφίας των μαθητών και των οικογενειών τους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ένα σχόλιο μόνο, αν μου επιτρέπετε, κύριε Πρόεδρε, για την απλή αναλογική. Καταστροφολογείτε προκαταβολικά ότι θα δημιουργηθεί ακυβερνησία, διοικητική στρέβλωση και έλλειψη συναινέσεων, χωρίς να έχετε καμμία εμπιστοσύνη στην ωριμότητα των εκλεγμένων δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων. Αξιότιμοι συνάδελφοι, αν πιστεύετε ότι δεν μπορούν να ομονοήσουν οι δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι στη χάραξη ορισμένων συναινετικών γραμμών για την άσκηση των καθηκόντων τους, τότε φοβάμαι ότι υποτιμάτε πολύ την ικανότητα και την αξιοσύνη των Ελλήνων πολιτών, οι οποίοι να τονίσουμε ότι προσήλθαν να ψηφίσουν, επικυρώνοντας το ισχύον εκλογικό σύστημα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έναν μήνα ακριβώς μετά τις εκλογές, μας καλείτε να ψηφίσουμε ένα νομοσχέδιο «σκούπα», το οποίο πράγματι είναι επείγον για την Κυβέρνηση, είναι επείγον γιατί θέλει να αποσαφηνίσει το ιδεολογικό και πολιτικό της στίγμα, εφαρμόζοντας μια σειρά από αντιδημοκρατικά, νεοφιλελεύθερα και αυταρχικά μέτρα. Εμείς δεν θα συναινέσουμε σε αυτό. Ευχαριστώ πολύ.
Καλώ στο Βήμα τον κ. Χαρίτση από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Μιας και ο χρόνος είναι εξαιρετικά περιορισμένος, δεν θα μπορέσω να αναφερθώ βεβαίως σε όλες τις διατάξεις του εν λόγω νομοσχεδίου. Για κάποια ζητήματα, βεβαίως, η συζήτηση δεν τελειώνει σήμερα, όπως είναι, για παράδειγμα, για το άσυλο. Θα έχουμε την ευκαιρία και από Σεπτέμβριο να το ξανασυζητήσουμε αυτό το ζήτημα που φέρατε εν μέσω θέρους. Θα ήθελα, όμως, σε αυτή την τοποθέτηση μου να επικεντρωθώ κυρίως στα ζητήματα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Δεν είναι τυχαίο, κατά τη γνώμη μου, ότι η σημερινή συζήτηση διεξάγεται ελάχιστες μόνο μέρες μετά την ψήφιση ενός άλλου νομοσχεδίου που φέρατε πριν από λίγες μέρες, το νομοσχέδιο για το επιτελικό κράτος. Συνδέω αυτά τα δύο νομοσχέδια, γιατί κατά τη γνώμη μου τα ενώνει το ίδιο νήμα της λογικής της υπερσυγκέντρωσης αρμοδιοτήτων και εξουσιών και η ίδια ακριβώς νοοτροπία εξασθένησης δομών, μηχανισμών διαβούλευσης ελέγχου και λογοδοσίας. Αυτό ακριβώς πάτε να κάνετε στο κράτος, αυτό ακριβώς επιχειρείτε να κάνετε και στον χώρο της αυτοδιοίκησης, λίγες μόλις εβδομάδες μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές στις οποίες το εκλογικό σώμα προσήλθε, έχοντας υπ' όψιν του ένα συγκεκριμένο ισχύον θεσμικό πλαίσιο για τους ΟΤΑ, όπως αυτό διαμορφώθηκε με τον «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ» και ενώ είναι γνωστές οι συνθέσεις των νέων δημοτικών τοπικών και περιφερειακών συμβουλίων, τα οποία μάλιστα αναμένεται να συγκροτηθούν τις επόμενες ημέρες. Υπενθυμίζω ότι ο «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ» αποτέλεσε μια συνολική μεταρρύθμιση του θεσμικού πλαισίου της αυτοδιοίκησης με άξονες την εμβάθυνση της δημοκρατίας, την ενίσχυση της λαϊκής συμμετοχής, τη βελτίωση οικονομικής και αναπτυξιακής λειτουργίας των ΟΤΑ και τον εκσυγχρονισμό των όρων εποπτείας της αυτοδιοίκησης. Υπήρξε αντικείμενο επεξεργασίας επιτροπής, η οποία συγκροτήθηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών με συμμετοχή υπηρεσιακών στελεχών του Υπουργείου, εκπροσώπων των φορέων της αυτοδιοίκησης, εκπροσώπων των εργαζομένων στην αυτοδιοίκηση, εκπροσώπων των κομμάτων και επιστημόνων εγνωσμένου κύρους, η οποία μετά από μια πρωτόγνωρη διαβούλευση που διήρκεσε περισσότερο από δύο χρόνια, κατέληξε σε αυτό το θεσμικό πλαίσιο. Εσείς από τη μεριά σας τι κάνετε; Μέσα σε λίγες μόλις μέρες, μετά την εκλογή της νέας Κυβέρνησης και χωρίς καν να ζητηθεί η συμβολή των έμπειρων στελεχών του Υπουργείου Εσωτερικών, προχωράτε σε μια σειρά από ρυθμίσεις και μόνο με τη συμβολή - αν θέλετε - μετά από μια πρόχειρη συζήτηση των μελών της διοίκησης της ΚΕΔ, που άλλωστε ελέγχονται από εσάς και δεν εισηγείστε σήμερα ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για τη διαμόρφωση του θεσμικού πλαισίου της τοπικής αυτοδιοίκησης, αλλά μια πρόχειρη, αποσπασματική αντιμεταρρύθμιση. Πιστή στο παρωχημένο δημαρχοκεντρικό μοντέλο διοίκησης των ΟΤΑ, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας σπεύδει να εξυπηρετήσει το ελεγχόμενο από την ίδια αυτοδιοικητικό κατεστημένο, ανατρέποντας με τον πιο αντιδημοκρατικό τρόπο τους συσχετισμούς του συμβουλίου που εκλέχθηκε πριν από λίγες εβδομάδες. Με ένα συμπίλημα κακότεχνων επεμβάσεων στις διατάξεις του «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ» και με την επίκληση δήθεν προβλημάτων, προκαλεί το νέο θεσμικό πλαίσιο για την απλή αναλογική, ένα πλαίσιο το οποίο, βεβαίως, δεν αφήσατε να εφαρμοστεί στην πράξη για να δούμε αν και κατά πόσο δημιουργούνται προβλήματα και μετά να έρθουμε να τα θεραπεύσουμε. Καθυποτάσσετε τα συμβούλια στα μονοπρόσωπα εκτελεστικά όργανα, δηλαδή στον δήμαρχο και στον περιφερειάρχη. Υπενθυμίζω εδώ ότι τα μονοπρόσωπα όργανα, ο δήμαρχος και ο περιφερειάρχης, είναι εκτελεστικά των αποφάσεων των συμβουλίων όργανα και ασκούν μόνο τις αρμοδιότητες που τους απονέμονται ρητά από τον νόμο, οι οποίες σε καμμία περίπτωση δεν μπορούν να φτάνουν στο σημείο να αναιρούν ή να θέτουν σε αμφισβήτηση τον αποφασιστικό ρόλο των συμβουλίων. Κάτι τέτοιο, άλλωστε, θα αντέβαινε και στη δημοκρατική αρχή αλλά και στα κυρωθέντα με τον Ευρωπαϊκό Χάρτη Τοπικής Αυτονομίας, ο οποίος προβλέπει στο άρθρο 3 ότι η έννοια της τοπικής αυτονομίας νοείται ως το δικαίωμα και η πραγματική ικανότητα των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης να ρυθμίζουν και να διευθύνουν σημαντικό μέρος των δημοσίων υποθέσεων και το δικαίωμα αυτό ασκείται από συμβούλια ή συνελεύσεις που αποτελούνται από μέλη εκλεγόμενα με ελεύθερη μυστική, ίση, άμεση και καθολική ψηφοφορία. Έτσι ορίζεται η αυτονομία των αποφασιστικών βουλευομένων οργάνων των ΟΤΑ, δηλαδή των συμβουλίων σε ευρωπαϊκό επίπεδο και αυτή την αυτονομία έρχεστε τώρα και την καταστρατηγείτε με τις συγκεκριμένες διατάξεις. Πάρα πολύ γρήγορα, κύριε Πρόεδρε, αν έχω τον χρόνο να αναφερθώ σε κάποιες από αυτές τις διατάξεις οι οποίες είναι πολύ κρίσιμες. Το άρθρο 1 παραβιάζει την αρχή της ισότητας της ψήφου, διαμορφώνοντας όρους σύμπραξης παρατάξεων κομμένους και ραμμένους στα μέτρα του περιφερειάρχη ή του δημάρχου. Είναι αδιανόητο μάλιστα αυτό το οποίο περιγράφεται στο άρθρο 1, να μην μπορεί να ανακληθεί αυτή η σύμπραξη, δηλαδή εάν ο δήμαρχος ή ο περιφερειάρχης ή η διαμορφωθείσα πλειοψηφία δεν τηρήσουν τη συμφωνία μέσω της οποίας δημιουργήθηκε αυτή η σύμπραξη και επελέγη η συνένωση με την παράταξη του δημάρχου ή του περιφερειάρχη στη βάση μιας προγραμματικής συμφωνίας, να μην μπορούν να ανακαλέσουν τη σύμπραξη οι άλλες παρατάξεις και να επανασυστήσουν την παράταξη με την οποία εκτέθηκαν στο εκλογικό σώμα. Σας το λέει άλλωστε αυτό και η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής στην έκθεσή της επί του εν λόγω νομοσχεδίου, στη σελίδα 9, όπου μιλάει για το άρθρο 1, αναφέροντας ότι δημιουργείται προβληματισμός, εάν συνάδει προς την αρχή της ευρύτερης δυνατής λαϊκής εκπροσώπησης. Άρθρο 2: Η πρόβλεψη ότι σε κάθε περίπτωση την πλειοψηφία στις επιτροπές θα έχουν οι σύμβουλοι που ανήκουν στην παράταξη του δημάρχου, περιφερειάρχη, ακυρώνει τη βασική αρχή ότι οι επιτροπές εκλέγονται από το αποφασιστικό όργανο των ΟΤΑ, δηλαδή από τα συμβούλια. Καθιστά τις επιτροπές όργανα υπαγόμενα στην μονοπρόσωπη εκτελεστική αρχή του δημάρχου ή του περιφερειάρχη. Και πάλι επικαλούμαι την Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής, η οποία στη σελίδα 12 στην έκθεσή της για το εν λόγω νομοσχέδιο μιλά για προβληματισμό, ο οποίος δημιουργείται ως προς το αν ο προτεινόμενος τρόπος συγκρότησης και εκλογής της οικονομικής επιτροπής των δήμων και των περιφερειών, καθώς και της επιτροπής ποιότητας ζωής των δήμων, διασφαλίσει επαρκή δημοκρατική νομιμοποίηση στα εν λόγω συλλογικά Όργανα, αυτό αναφέρει η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής. Έρχομαι, τέλος, στο άρθρο 5 και εδώ επιτρέψτε μου μία κουβέντα παραπάνω γιατί εδώ γίνεται αναφορά στα τοπικά συμβούλια, τα οποία για πρώτη φορά εκλέχθηκαν με ξεχωριστή κάλπη και άρα έχουν βαρύνουσα δημοκρατική νομιμοποίηση. Επιβάλλετε ουσιαστικά τον ορισμό και όχι την εκλογή πλέον στη θέση των προέδρων τοπικών συμβουλίων και καταργείτε το πλέον καθοριστικό - δηλαδή αποφασιστικές αρμοδιότητες των κοινοτήτων αυτές που κατακτήθηκαν με τον «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ» - δηλαδή τη δυνατότητα που έχουν τα τοπικά συμβούλια να αποφασίζουν για την κατανομή σε δράσεις και έργα του ποσοστού των επενδυτικών κεντρικών αυτοτελών πόρων, των πρώην ΣΑΤΑ, που αναλογούν στις κοινότητες. Αυτό πλέον καταστρατηγείται. Αναιρείται, δηλαδή, μία από τις πολύ βασικές διατάξεις του «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ» για την ενδοδημοτική αποκέντρωση, η οποία ήταν πάρα πολύ κρίσιμη. Ειλικρινά, θέλω να δω πώς θα πάτε σε όλη την Ελλάδα, στα χωριά και στις κωμοπόλεις και θα εξηγήσετε στους δικούς σας αυτοδιοικητικούς - που ανήκουν στη δική σας παράταξη, οι οποίοι μετά από πολλά χρόνια στο επίπεδο της κοινότητας, στο επίπεδο των τοπικών συμβουλίων, αποκτούν αρμοδιότητες τις οποίες είχαν χάσει την προηγούμενη περίοδο - αυτή την επιστροφή στο παρελθόν της μονοπρόσωπης εξουσίας του δημάρχου.
Κλείστε, κύριε Χαρίτση, τελευταία πρόταση.
Και κλείνω, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αναφέροντας στο εξής: Ο «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ» ήταν μία συνολική μεταρρύθμιση για τον χώρο της αυτοδιοίκησης, η οποία πέραν όλων των άλλων κατάφερε να ενισχύσει τη λαϊκή συμμετοχή, κατάφερε να ανοίξει την αυτοδιοίκηση, να δώσει φωνή σε δυνάμεις οι οποίες ήταν αποκλεισμένες όλα τα προηγούμενα χρόνια, πρωτοβουλίες για τοπικά θέματα, θεματικές συλλογικότητες, κινήσεις πολιτών. Για πρώτη φορά βρήκαν τη δυνατότητα να συμμετέχουν στα δημοτικά συμβούλια, να εκφράζουν τους πολίτες και έτσι να αποτυπώνεται καλύτερα η λαϊκή βούληση. Προσπαθήσαμε με τον «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ» να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για ένα πιο πλουραλιστικό και αντιπροσωπευτικό σύστημα, ένα σύστημα το οποίο, πραγματικά, θα αποτυπώνει τη βούληση των τοπικών κοινωνιών. Αυτός ο στόχος παραμένει ζωντανός. Αυτόν τον στόχο θα υπηρετήσουμε και στο μέλλον.
Κλείστε, κύριε Χαρίτση. Έχετε υπερβεί κατά πολύ τον χρόνο.
Δυστυχώς, με τις διατάξεις που φέρνετε στο εν λόγω νομοσχέδιο, επαναφέρετε το προηγούμενο προσωποκεντρικό μοντέλο διοίκησης. Θεωρούμε όμως ότι η αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να επιστρέψει σε ένα παρελθόν που λειτουργούσε ως κακέκτυπο της κεντρικής εξουσίας. Η αυτοδιοίκηση πρέπει να προχωρήσει μπροστά. Εμείς θα συνεχίσουμε να δίνουμε τη μάχη, έτσι ώστε η αυτοδιοίκηση πραγματικά να είναι αυτόνομη, πραγματικά να εκφράσει τη βούληση των τοπικών κοινωνιών. Σας ευχαριστώ.
Δίνω τον λόγο στον Υφυπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης κ. Γεωργαντά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθώντας αυτές τις ημέρες τις τοποθετήσεις πολλών από εσάς σε σχέση με τα ζητήματα της ψηφιακής διακυβέρνησης, μου δημιουργήθηκε πραγματικά μία μεγάλη απορία, ιδίως βεβαίως για τοποθετήσεις Βουλευτών της Αντιπολίτευσης. Στα ζητήματα ψηφιακής διακυβέρνησης συμφωνούμε όλοι στο καταγεγραμμένο πρόβλημα που υπάρχει αυτή τη στιγμή, συμφωνούμε όλοι στον στόχο στον οποίο πρέπει να φτάσουμε, αλλά εσείς διαφωνείτε - και θα μου επιτρέψετε να πω - , χωρίς ουσιαστικά και αιτιολογημένα επιχειρήματα για την επιλογή αυτής της Κυβέρνησης να προχωρήσει με έναν συγκεκριμένο τρόπο στην επίλυση αυτών των ζητημάτων. Παραδεχόμαστε όλοι ότι στην Ελλάδα πάει να δημιουργηθεί μία ψηφιακή γραφειοκρατία, το έχουμε πει όλοι. Συμφωνούμε όλοι ότι υπάρχει ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα διαλειτουργικότητας ανάμεσα στους φορείς του δημοσίου, έτσι ώστε να μπορούμε να έχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα. Συμφωνούμε ότι πρέπει να φτάσουμε τουλάχιστον στον μέσο όρο των σχετικών δεικτών των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συμφωνούμε όλοι ότι το κράτος είναι ένα και πρέπει να το αντιμετωπίζουμε ως μία ενιαία μορφή και αυτό να αντιμετωπίζει έτσι τους πολίτες σε σχέση με τις συναλλαγές που έχουν αυτοί μαζί του. Και εμείς κάνουμε αυτό που κάποιοι οραματίζονταν, αλλά δεν το τόλμησαν. Δίνουμε τη δυνατότητα στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης να επιτελέσει τον ρόλο του εθνικού συντονιστή, αυτού που θα καταρτίσει, θα παρακολουθήσει και θα συντονίσει όλες τις ψηφιακές πολιτικές στη χώρα, έτσι ώστε να πάψει αυτός ο κατακερματισμός ψηφιακών αρμοδιοτήτων, έτσι ώστε να λυθούν τα ζητήματα διαλειτουργικότητας. Τόσο απλά. Εγώ ένσταση συγκεκριμένη επί συγκεκριμένης διατάξεως, η οποία να μην οδηγεί σε αυτό τον στόχο δεν άκουσα. Ακούω απλά από κάποιους την εξής αιτίαση «αυτό οδηγεί σε έναν υπερσυγκεντρωτισμό». Συγγνώμη, κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι εκτελεστική εξουσία το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Δεν εκτελεί τέτοια καθήκοντα. Από την άλλη, όμως, πώς θα λύσουμε όλα τα ζητήματα του συντονισμού αν δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα με βάση τις αρμοδιότητες του Υπουργείου να συντονίσει πράγματι όλες τις ψηφιακές πολιτικές, να δώσει κατευθύνσεις; Και μάλιστα όλο αυτό το πράττει, αφού προηγηθεί ή λειτουργήσει παράλληλα και κάτι ακόμα, το οποίο σας διαφεύγει, γιατί άκουσα από πολλούς ότι ουσιαστικά θα ψηφιοποιήσετε τη γραφειοκρατία στη χώρα. Υπάρχει ένας άλλος τομέας στον οποίο δίνουμε μεγάλη έμφαση: Είναι αυτός της απλούστευσης, του ανασχεδιασμού των διοικητικών διαδικασιών. Συμφωνούμε όλοι εδώ μέσα ότι πράγματι υπάρχουν διοικητικές διαδικασίες, οι οποίες πρέπει είτε να τυποποιηθούν είτε να ελαχιστοποιηθούν αυτά τα οποία απαιτούνται από τον πολίτη, σε κάθε περίπτωση να επανασχεδιαστούν. Αυτό είναι που τελικώς ως τελικό αντικείμενο θέλουμε να ψηφιοποιήσουμε, είναι που θέλουμε να δώσουμε τη δυνατότητα στον πολίτη να μπορεί να το απολαμβάνει με ένα του αίτημα την ίδια στιγμή σε όσο το δυνατόν περισσότερες από τις υπηρεσίες ζητάει από το δημόσιο. Και αυτή όλη η πορεία απαιτεί τον συντονισμό από το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Θα κερδίσουμε χρόνο. Θα κερδίσουμε χρήμα. Θα κερδίσουμε διαφάνεια. Το στοίχημα είναι εθνικό. Γίνεται μία μεγάλη προσπάθεια. Κατανοούμε όλοι ότι δεν μπορούμε να ευελπιστούμε σε μία επόμενη καλή μέρα για τη χώρα μας συνολικά αν δεν πετύχει αυτή η προσπάθεια για τον ψηφιακό μετασχηματισμό. Σε αυτό, λοιπόν, το πεδίο και με αυτό το περίγραμμα όποια πρόταση δική σας πραγματικά βελτιώνει την όποια δικιά μας επιλογή σε σχέση με τα μέσα, τις δράσεις και τις πρακτικές που πρέπει να ακολουθήσουμε, βεβαίως, να την ακούσουμε, γιατί η Νέα Δημοκρατία ούτε ως αντιπολίτευση ούτε βεβαίως ως Κυβέρνηση απέφυγε ποτέ να υιοθετήσει καλές σκέψεις, καλές πρακτικές. Όμως το να λέμε ότι, ναι, ο στόχος πρέπει να είναι αυτός, αλλά με αυτά τα μέσα, χωρίς να τα περιγράφετε, οδηγούμαστε σε έναν υπερσυγκεντρωτισμό, απλά για να δικαιολογήσετε την αρνητική σας ψήφο στα μάτια του ελληνικού λαού, που περιμένει από εμάς λύσεις συγκεκριμένες στα ζητήματα της γραφειοκρατίας, που θα βελτιώσουν τη ζωή του σε όλα τα επίπεδα από τον απλό οικογενειάρχη μέχρι τον μεγαλύτερο επενδυτή, νομίζω ότι τελικά θα σας βγει αρνητικά για τη σημερινή σας στάση. Μια τελευταία κουβέντα σε σχέση με τα γενικότερα ζητήματα του νομοσχεδίου. Κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, η Νέα Δημοκρατία κάνει κάτι το οποίο σας ακούγεται παράδοξο, αλλά τελικά είναι το αυτονόητο. Υλοποιεί τις πολιτικές τις οποίες εξέθεσε στον ελληνικό λαό με απόλυτο λεπτομερή και συγκεκριμένο τρόπο. Αυτές οι πολιτικές, αυτές οι επιλογές της έχουν επιβραβευθεί, έχουν επιδοκιμαστεί και απλά τώρα τις φέρνει προς υλοποίηση και νομοθέτηση. Τίποτε πιο απλό. Αυτό δεν είναι βιαιότητα, όπως ακούστηκε χθες από κάποιον συνάδελφό σας εδώ. Είναι ακριβώς μια νέα κοινοβουλευτική πρακτική, την οποία πρέπει να τη συνηθίσετε γιατί η Νέα Δημοκρατία έχει σκοπό ό,τι ειπώθηκε προεκλογικά, ό,τι επιδοκίμασε ο ελληνικός λαός να το επιδοκιμάσει και καλό είναι εσείς σε ό,τι από αυτό κρίνετε ότι είναι σωστό να το στηρίξετε, όπως κάναμε και εμείς στο παρελθόν. Δεν πρέπει να υπάρχει στείρα Αντιπολίτευση. Καλό είναι να ακούγονται τα πάντα εδώ μέσα, αλλά να ξέρετε ότι ο τελικός μας κριτής, αυτός που τελικά τοποθέτησε εσάς στην Αντιπολίτευση και εμάς στην Κυβέρνηση είναι ο ελληνικός λαός, ο οποίος πλέον θα είναι πολύ σκληρός κριτής απέναντι σε όλους μας. Ευχαριστώ πολύ, κύριοι συνάδελφοι.
Καλώ στο Βήμα τον συνάδελφο κ. Χριστόφορο - Εμμανουήλ Μπουτσικάκη από τη Νέα Δημοκρατία, για πέντε λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλημέρα. Χθες συμπληρώθηκε ένας μήνας από τις εκλογές της 7ης Ιουλίου και η Κυβέρνηση αυτή κλήθηκε εξαρχής να αντιμετωπίσει καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και η άμεση κινητοποίηση του κρατικού μηχανισμού απέδειξε πόσο σημαντικό είναι να υπάρχουν οι κατάλληλοι άνθρωποι στις κατάλληλες θέσεις. Σε διάστημα ενός μηνός πήραμε τις κατάλληλες αποφάσεις για τη στήριξη των ανθρώπων οι οποίοι επλήγησαν από τις καταστροφές στο Μάτι, αλλά και την ανάπλαση της περιοχής. Ξεκίνησε η λειτουργία του αριθμού έκτακτης ανάγκης «112», επανήλθε μεγάλος αριθμός αστυνομικών από τα γραφεία στον δρόμο ενώ προωθείται και η πρόσληψη χιλίων πεντακοσίων αστυνομικών. Επιπλέον, μέσα σε μόλις έναν μήνα, η Κυβέρνηση προώθησε τρία εξαιρετικά σημαντικά νομοσχέδια. Ψηφίστηκε η μείωση του ΕΝΦΙΑ και η βελτίωση για τις εκατόν είκοσι δόσεις. Επιπλέον, ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για το επιτελικό κράτος και τώρα καλούμαστε όλοι να ψηφίσουμε το τρίτο νομοσχέδιο, με ρυθμίσεις για μια ευρεία γκάμα ζητημάτων που μας αφορούν όλους. Με το νομοσχέδιο αυτό αποκαθίσταται η λειτουργία των ΟΤΑ. Μέσω της απλής αναλογικής η πρώην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να καταστήσει τους εκλεγμένους δημάρχους και τους περιφερειάρχες ομήρους των δικών της μειοψηφιών. Αυτό δεν μπορεί να γίνει ανεκτό. Η τοπική αυτοδιοίκηση έχει πρωταρχικό ρόλο στη διοίκηση των τοπικών υποθέσεων και οι δήμοι και οι περιφέρειες πρέπει να μπορούν να λειτουργήσουν. Διαμορφώνεται ένα νέο πλαίσιο για την ψηφιακή πολιτική, την ηλεκτρονική διακυβέρνηση και την απλοποίηση των διαδικασιών. Διασφαλίζεται η ακαδημαϊκή ελευθερία και καταργείται, επιτέλους, το ψευδεπίγραφο πανεπιστημιακό άσυλο. Οι αρχές θα μπορούν στο εξής να επεμβαίνουν, όταν στο πανεπιστήμιο τελούνται παράνομες πράξεις, δηλαδή ό,τι ισχύει για όλους τους δημόσιους χώρους. Καταργείται η άκριτη και αδικαιολόγητη πρόβλεψη για την ίδρυση τέταρτης νομικής σχολής στην Πάτρα. Διευκολύνεται η πρόσβαση των ασθενών στα φάρμακα υψηλού κόστους. Τέλος, λοιπόν, στις ουρές ντροπής στα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ. Τα φάρμακα αυτά θα αποστέλλονται στο φαρμακείο της επιλογής του ασφαλισμένου και σύντομα θα μπορούν να διανέμονται και κατ' οίκον, χωρίς καμμία οικονομική επιβάρυνση. Μειώνεται το επιτόκιο για τις οφειλές προς τα ασφαλιστικά ταμεία από το 5% στο 3%, όπως ακριβώς έχει ήδη γίνει για τις οφειλές προς της εφορία. Εισάγεται στο Μητρώο Πολιτών ο ΑΜΚΑ. Έτσι ανοίγει ο δρόμος για την ψηφιακή έκδοση συντάξεων. Τέλος, λοιπόν, στις καθυστερήσεις δύο και τριών ετών. Τέλος στις ουρές, τις αναμονές, τα παρακάλια που υποβαθμίζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Αποκαθίσταται η λειτουργία της Επιτροπής Ανταγωνισμού ως ανεξάρτητης αρχής, γιατί μια ανεξάρτητη αρχή δεν μπορεί να είναι πράγματι ανεξάρτητη, αν διοικείται από πρόσωπα που κατέχουν ή κατείχαν κυβερνητικές θέσεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα έχουμε έναν λόγο παραπάνω για να ψηφίσουμε όλοι αυτό το νομοσχέδιο, γιατί οι διατάξεις που ανέφερα μας αφορούν όλους και έχουν στο επίκεντρο τον άνθρωπο. Πρέπει, λοιπόν, να αναζητήσουμε τον άνθρωπο όπου και αν βρίσκεται. Όταν στον δρόμο της Θήβας ο Οιδίποδας συνάντησε τη Σφίγγα και αυτή του έθεσε το αίνιγμά της, εκείνος αποκρίθηκε: «ο άνθρωπος». Αυτή η απλή λέξη κατέστρεψε, λοιπόν, το τέρας και, πιστέψτε με, έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε μπροστά μας. Επιτέλους, κάτι αλλάζει σε αυτή τη χώρα και ο πρώτος μήνας δεν μπορεί να είναι παρά μόνο η αρχή. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μπουτσικάκη, γιατί όχι μόνο τήρησε τον χρόνο, αλλά έδωσε οικονομία για διευκόλυνση των συναδέλφων. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Εμμανουήλ Θραψανιώτης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, καλούμαστε σήμερα με περιορισμένο χρόνο και χωρίς διαβούλευση με την κοινωνία να συζητήσουμε το σχέδιο νόμου με τίτλο «Ρυθμίσεις του Υπουργείου Εσωτερικών, διατάξεις για την ψηφιακή διακυβέρνηση και άλλα επείγοντα ζητήματα». Είναι ένα σχέδιο που σε συνδυασμό με τον νόμο για το επιτελικό κράτος έρχεται να θεμελιώσει ένα βαθιά συντηρητικό και συγκεντρωτικό κράτος με απόλυτα νεοφιλελεύθερη προσέγγιση. Θέλετε εν μέσω θερινής ραστώνης να επιβάλλετε με σχεδόν αντιδημοκρατικές πρακτικές την κατάργηση με ένα άρθρο του πανεπιστημιακού ασύλου προσβλέποντας στη γενικότερη απαξίωση των δημοσίων πανεπιστημίων, με ωμή παρέμβαση στους δήμους, τις περιφέρειες και τους εκλεγμένους εκπροσώπους στα δημοτικά συμβούλια. Είναι ένα νομοσχέδιο που από την πρώτη ανάγνωση καταλαβαίνει κανείς ότι πρόκειται για μια εντελώς ετερόκλητη συρραφή αντιδημοκρατικών και αυταρχικών ιδεών και μάλιστα πρόχειρα γραμμένων με μεγάλη δυσκολία στην εφαρμογή τους, που είναι σε πολλά σημεία αντίθετες ακόμα και με το ελληνικό Σύνταγμα και την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, επιτρέψτε μου μια μικρή αναδρομή για το θέμα του ασύλου. Να θυμίσω πως αυτό θεσμοθετήθηκε μεταπολιτευτικά για πρώτη φορά το 1982, καθώς μέχρι τότε ήταν εθιμικό δίκαιο από την ίδρυση του ελληνικού κράτους που ακόμα και στα χρόνια της χούντας δεν καταργήθηκε. Στην πρώτη κατάληψη της νομικής η αστυνομία δεν μπήκε στο κτήριο, ενώ στη δεύτερη μπήκε με απόφαση της συγκλήτου. Η σύγκλητος δεν έδωσε τη συγκατάθεσή της για την εισβολή του στρατού στο Πολυτεχνείο τον Νοέμβρη του 1973 και παραιτήθηκε για να ακολουθήσει η εισβολή των τανκς. Τα γεγονότα του Πολυτεχνείου έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για τις πολιτικές εξελίξεις, όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να απαξιώσουν τους αγώνες και την αντίσταση του ελληνικού λαού χαρακτηρίζοντάς τους ψυχικά νοσούντες και αντιστασιακούς με εμμονές. Το άσυλο είναι σύμφυτο και άρρηκτα συνυφασμένο με τους αγώνες για ελευθερία και δικαιώματα και η κατάργησή του αποτελεί πλήγμα για τη δημοκρατία. Η υπόθεση του ασύλου είναι βαθιά συνδεδεμένη με το ελληνικό πανεπιστήμιο και την ιστορική συνείδηση αυτής της χώρας, αλλά και τις αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού τις οποίες συμμερίζεται από την ανεξαρτησία της. Προφανώς και δεν θα ακούσουμε τίποτα απ' αυτά στα συστημικά μέσα ενημέρωσης, γιατί έχουν άλλες προτεραιότητες. Να παρουσιάζουν τα πανεπιστήμια σαν κέντρα ανομίας και διαφθοράς. Δεν θα λύσετε κανένα πρόβλημα όπως δεν έλυσε και η προηγούμενη κατάργηση του ασύλου με τον νόμο Διαμαντοπούλου. Από το 2011 και για έξι χρόνια δεν υπήρχε νομοθετημένο άσυλο. Έπαψε μήπως αυτό το διάστημα η ανομία και επανήλθε το 2017 που αποκαταστάθηκε με νόμο; Μπορείτε να υποστηρίξετε κάτι τέτοιο; Προφανώς και όχι, γιατί η ολομέτωπη επίθεση στο άσυλο που γίνεται με τις σημερινές διατάξεις δεν έρχεται να αντιμετωπίσει μεμονωμένα περιστατικά διακίνησης ναρκωτικών ή παραβατικότητας. Αν δεν θέλουμε να παίζουμε με τις λέξεις, η υπάρχουσα νομοθεσία καλύπτει απόλυτα τέτοια φαινόμενα. Γίνεται φανερό ότι σπουδή της Κυβέρνησης να καταργήσει το άσυλο είναι άμεσα συνυφασμένη με την προσπάθειά της να αντιμετωπίσει ευκολότερα τις κινητοποιήσεις που θα έρθουν με τα μέτρα που ετοιμάζετε να νομοθετήσετε. Ενδεικτικά να αναφέρω τη δραματική μείωση των εισακτέων που θα προκύψει από την ελάχιστη βάση του «10» για την είσοδο στα πανεπιστήμια καθώς και την αναστολή έναρξης και συνεπώς την κατάργηση των διετών προγραμμάτων σπουδών στα πανεπιστήμια, προτού μάλιστα λειτουργήσουν και αξιολογηθούν, με αποτέλεσμα δύο χιλιάδες περίπου απόφοιτοι των ΕΠΑΛ, που δεν έδωσαν εξετάσεις για να εγγραφούν στα διετή προγράμματα, να χάνουν έναν χρόνο ή στην καλύτερη περίπτωση θα οδηγηθούν στην ιδιωτική εκπαίδευση. Είναι ολοφάνερο πως στόχο σας δεν έχετε να λύσετε υπαρκτά προβλήματα μικρής παραβατικότητας ή αδικημάτων που μπορεί να συμβαίνουν σε ορισμένες σχολές μεγάλων πόλεων, αλλά να τελειώνετε με την κληρονομιά της Μεταπολίτευσης που βάλλεται από την αρχή της οικονομικής κρίσης. Επιθυμείτε την άλωση του δημόσιου πανεπιστημίου μέσω της κατάργησης του ασύλου, που είναι άρρηκτα δεμένο με την αυτοτέλεια και την αυτονομία των πανεπιστημίων ως χώρος έρευνας, διδασκαλίας και κριτικής γνώσης. Το κάνετε για να ικανοποιήσετε την εμμονή σας για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια μέσω της απαξίωσης των δημοσίων, τα οποία βρίσκονται ψηλά στην παγκόσμια κατάταξη και οι απόφοιτοί τους διαπρέπουν στο εξωτερικό. Η μεταφορά της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας από το Υπουργείο Παιδείας στο Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων σηματοδοτεί μια νέα αντίληψη για την έρευνα και προκαλεί αλγεινή εντύπωση όταν για πρώτη φορά οι δεσμευμένες πιστώσεις του ΕΣΠΑ για έρευνα και καινοτομία έχουν σχεδόν εξαντλήσει ολόκληρο το διατιθέμενο ποσό, πάνω από 900 εκατομμύρια ευρώ, με ωφελημένες περίπου επτακόσιες τριάντα καινοτόμες επιχειρήσεις από τις οι διακόσιες τριάντα δημιουργήθηκαν μέσα στην κρίση. Εξάλλου οι επιδόσεις της χώρας μας στην καινοτομία, όπως εκφράζονται από τους δείκτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρουσιάζουν σταθερή αύξηση από το 2015 ξεπερνώντας διαχρονικά σταθερές επιδόσεις που ίσχυαν ακόμη και όταν η Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας υπαγόταν στο Υπουργείο Ανάπτυξης. Πέραν της συνεχούς βελτίωσης των δεικτών επιστημονικών και καινοτομικών επιδόσεων της χώρας, οι δημόσιες δαπάνες για την έρευνα και καινοτομία αυξήθηκαν θεαματικά από το 2015, γεγονός που συμπαρέσυρε και την αύξηση των δαπανών από ίδια έσοδα του ιδιωτικού τομέα, που για πρώτη φορά στα χρονικά εξισώθηκαν με εκείνες του δημοσίου και ξεπέρασαν συνολικά, το 2017, τα 2 δισ. ευρώ, μέσα σε συνθήκες κρίσης.
Κλείστε, κύριε συνάδελφε, γιατί ζημιώνετε και παίρνετε χρόνο από τους επόμενους. Καταλήξτε, τελευταία πρόταση.
Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Όλα αυτά επιτεύχθηκαν ενώ η Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας λειτουργούσε το πλαίσιο του Υπουργείου Παιδείας, έχοντας ως βάση ισχυρές συνέργειες μεταξύ ΑΕΙ και ερευνητικών κέντρων. Και αν δεν πείθουν αυτά, η προσέγγιση του περιοδικού «NATURE» που μιλάει για αύξηση των δαπανών σε 1,13% του ΑΕΠ δημιούργησε επίσης το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας στην Αθήνα και δρομολόγησε φιλικά προς τη βιομηχανία ερευνητικά κέντρα. Τέλος, σε ό,τι αφορά τις διατάξεις για την τοπική αυτοδιοίκηση, είναι εμφανές πως αποτυπώνουν τον φόβο της Κυβέρνησής σας για την απλή αναλογική, που δίνει τη δυνατότητα στους πολίτες να εκφράζονται ισότιμα και δημοκρατικά, καλλιεργεί κουλτούρα συναίνεσης και συμμετοχής της κοινωνίας.
Ολοκληρώσατε. Σας ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε.
Κύριε Πρόεδρε, μισό λεπτό να ολοκληρώσω, είναι πάρα πολύ πιεσμένος ο χρόνος.
Τώρα, με συγχωρείτε, έχετε υπερβεί τα επτά λεπτά και υπάρχουν συνάδελφοι που είναι για πρώτη φορά να ομιλήσουν και δεν θα προλάβουν. Λοιπόν, ολοκληρώσατε, σας ευχαριστούμε.
Δεν μπορεί κανείς, λοιπόν, με αυτές τις προϋποθέσεις να δώσει θετική ψήφο στο παρόν νομοσχέδιο, που συμπυκνώνει την κοινωνικά συντηρητική αντίληψη της Νέας Δημοκρατίας και συνιστά μια ακόμα οπισθοδρόμηση αντίληψη.
Τον λόγο θα δώσω τώρα στην Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Νίκη Κεραμέως.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχουν στιγμές που όσοι ασχολούμαστε με τα δημόσια πράγματα πασχίζουμε για να εφαρμοστεί απλά η κοινή λογική. Πραγματευόμαστε ζητήματα που άλλες χώρες έχουν λύσει προ πολλού, πραγματευόμαστε ζητήματα που σε τρίτους φαντάζουν τόσο αυτονόητα. Ένα από αυτά είναι και η διασφάλιση της κανονικότητας στα πανεπιστήμια. Θέλουμε φοιτητές και καθηγητές να μπορούν να μιλούν ελεύθερα στα πανεπιστήμια, χωρίς να φοβούνται ότι κάποιος θα τους επιτεθεί για τις απόψεις που εξέφρασαν; Θέλω να πιστεύω ότι θέλουμε. Θέλουμε τα πανεπιστήμια να μην είναι χώροι διακίνησης ναρκωτικών; Θέλουμε να μη χρησιμοποιούνται τα πανεπιστήμια από δράστες του ποινικού δικαίου ως καταφύγια ασυλίας; Θέλουμε οι πρυτάνεις και οι καθηγητές να μην ξοδεύουν ενέργεια και χρόνο στην αντιμετώπιση περιστατικών βίας και ανομίας, σε προπηλακισμούς φοιτητών και καθηγητών, σε καταστροφές στην πανεπιστημιακή περιουσία, σε σπουδαστήρια, σε μηχανήματα, σε κτήρια, αλλά να επικεντρώνονται στην πραγματική τους αποστολή, δηλαδή την ακαδημαϊκή έρευνα, την ακαδημαϊκή διδασκαλία και τη βέλτιστη διοίκηση των ιδρυμάτων τους; Αν λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλουμε όλα τα παραπάνω - και θέλω πραγματικά να πιστεύω ότι όλοι οι Βουλευτές του Κοινοβουλίου αυτά θέλουμε - τότε οφείλουμε να θωρακίσουμε τα πανεπιστήμια, οφείλουμε να προστατεύσουμε την ελεύθερη διακίνηση ιδεών εντός αυτών, οφείλουμε να αποτρέψουμε οποιαδήποτε δράση προσπαθεί να περιορίσει ή να καταλύσει αυτή την ελευθερία. Έχουμε εξαιρετικά ιδρύματα, εξαιρετικούς φοιτητές, καθηγητές, διοικητικό προσωπικό. Οφείλει η πολιτεία να διασφαλίσει για όλους αυτούς ένα υγιέστερο ακαδημαϊκό περιβάλλον, προκειμένου να μπορέσουν κι εκείνοι να επικεντρωθούν στο έργο τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βάζουμε τέλος στο παράλογο, πράττουμε το αυτονόητο. Πολιτική απόφαση της Κυβέρνησης είναι να αντιμετωπίσει τη στρέβλωση του πανεπιστημιακού ασύλου, την κατάχρησή του, την εργαλειοποίησή του, τη μετατροπή του από άσυλο ιδεών σε άσυλο ανομίας και παραβατικότητας. Πολιτική απόφαση της Κυβέρνησης είναι να αποκαταστήσει το άσυλο στην πραγματική του έννοια, δηλαδή να διαφυλάξει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών στα πανεπιστήμια. Πολιτική απόφαση της Κυβέρνησης είναι να αποδώσει τα πανεπιστήμια σε αυτούς στους οποίους πραγματικά ανήκουν, στους καθηγητές, στους φοιτητές, στο διοικητικό προσωπικό. Έχουμε να αντιμετωπίσουμε δύο κατηγορίες ενεργειών: Έχουμε έκνομες ενέργειες που λαμβάνουν χώρα εντός κάποιων - όχι όλων - πανεπιστημίων της χώρας. Προπηλακισμοί, βιαιοπραγίες, καταστροφή δημόσιας περιουσίας, παρασκευή και κυκλοφορία παράνομων υλικών, διακίνηση ναρκωτικών. Και έχουμε και έκνομες ενέργειες που λαμβάνουν χώρα εκτός των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων με τους δράστες να καταφεύγουν εντός των ιδρυμάτων για έναν και μόνο λόγο. Ποιον; Να αποφύγουν τη σύλληψη, μετατρέποντας συνεπώς εν τοις πράγμασι τους χώρους των ΑΕΙ σε εμφανή, πλην όμως απροσπέλαστα στις δημόσιες αρχές, καταφύγια και ορμητήριά τους. Τι προτείνουμε και εμμένουμε, κυρίες και κύριοι, στην αρχική μας πρόταση, υλοποιώντας και μια θεμελιώδη προεκλογική μας δέσμευση; Εντός των χώρων των ΑΕΙ οι δημόσιες αρχές να ασκούν όλες τις κατά νόμο αρμοδιότητές τους, συμπεριλαμβανομένης της επέμβασης λόγω τέλεσης αξιόποινων πράξεων. Παύουν τα πανεπιστήμια, επομένως, να αποτελούν αφ' ενός πεδίο προστασίας έκνομων ενεργειών και συμπεριφορών, που τελούνται εντός αυτού και παύουν να αποτελούν το καταφύγιο δραστών που τελούν αξιόποινες πράξεις εκτός των ΑΕΙ και εισέρχονται σε αυτά, προκειμένου να αποφύγουν τη σύλληψη. Εξομοιώνεται ο χώρος των ΑΕΙ με τον κοινό δημόσιο χώρο, όσον αφορά στην άσκηση αρμοδιοτήτων των δημόσιων αρχών και την επέμβασή τους μετά από τέλεση αξιόποινων πράξεων. Απαντώ ευθύς αμέσως σε ερωτήματα. Ποιες δημόσιες αρχές, δηλαδή; Οποιεσδήποτε έχουν κατά νόμο αρμοδιότητα: η Εισαγγελία, η Αστυνομία - παραδείγματα αναφέρω - η Πυροσβεστική, η Πολεοδομία, αν πρόκειται για πολεοδομικές παρεμβάσεις, το ΣΔΟΕ, αν πρόκειται για διάπραξη οικονομικών εγκλημάτων. Δεύτερο ερώτημα: Θέλουμε αστυνομοκρατούμενα πανεπιστήμια; Φυσικά και όχι. Επιθυμία μας θα ήταν να μη χρειαστεί η διάταξη να εφαρμοστεί ποτέ και να λειτουργεί μόνο αποτρεπτικά. Τρίτο ερώτημα: Αρκεί μια διάταξη για να διορθωθεί η κατάσταση, για να περάσουμε στην πολυπόθητη κανονικότητα; Απαντώ: Όχι, δεν αρκεί. Είναι, όμως, ένα απαραίτητο βήμα. Χρειαζόμαστε ένα επαρκές θεσμικό πλαίσιο. Και από εκεί και πέρα απαιτείται ισχυρή πολιτική βούληση για να εφαρμοστεί στην πράξη το θεσμικό αυτό πλαίσιο. Και θα το δείτε ότι η Κυβέρνηση έχει αυτή την πολιτική βούληση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας της Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων]] Γιατί το ισχύον καθεστώς του νόμου του ΣΥΡΙΖΑ δεν μας καλύπτει; Για δύο λόγους: Πρώτον, γιατί προβλέπει ότι οι αρχές έχουν αυτεπάγγελτη αρμοδιότητα στα πανεπιστήμια μόνο σε περίπτωση τέλεσης κακουργημάτων και εγκλημάτων κατά της ζωής, όχι στην περίπτωση πλημμελημάτων, όχι στην περίπτωση πταισμάτων. Ένα παράδειγμα να σας πω μόνο: Η πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης είναι πλημμέλημα. Δεν μπορεί, όμως, η αστυνομία να επέμβει. Σε πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης! Δεύτερος λόγος, για τον οποίο δεν μας καλύπτει το ισχύον καθεστώς: Γιατί εισήγαγε αυτή τη διάκριση μεταξύ των διαφόρων αξιοποίνων πράξεων, πταισμάτων και πλημμελημάτων από τη μια και κακουργημάτων και εγκλημάτων κατά της ζωής από την άλλη; Για να γίνει όμως αυτή η διάκριση πρέπει κάποιος να προβεί σε έναν νομικό χαρακτηρισμό. Να πει ότι η συγκεκριμένη πράξη είναι πταίσμα, πλημμέλημα, κακούργημα, έγκλημα κατά της ζωής. Τι γίνεται, λοιπόν, στην πράξη; Όταν λαμβάνει χώρα μια αξιόποινη πράξη, περνάνε πολλές ώρες, για να μην πω μέρες…
Ο χρόνος, κύριε Πρόεδρε;
Είναι άλλος ο χρόνος, κυρία Φωτίου. Έχει κάνει λάθος ο κύριος Πρόεδρος.
Αν είναι λάθος, να τον διορθώσει ο κύριος Πρόεδρος.
Τι γίνεται, λοιπόν, στην πράξη; Στην πράξη περνάνε μερικές ώρες, μερικές φορές και μέρες, μέχρι να συγκληθεί το πολυμελές πρυτανικό συμβούλιο και να αποφασίσει για αξιόποινες πράξεις που λαμβάνουν χώρα και που διαρκούν συνήθως μόνο μερικά δευτερόλεπτα. Άρα το μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση από την απελθούσα κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν μήνυμα ανοχής στη βία και την ανομία. Με την προτεινόμενη διάταξη υπάρχει δυνατότητα επέμβασης των αρχών για κάθε αξιόποινη πράξη, όχι μόνο για κακουργήματα και εγκλήματα κατά της ζωής. Δεν προβλέπεται καμμία παρέμβαση των πρυτανικών αρχών ούτε άδεια ούτε ενημέρωση του πρύτανη. Η διαδικασία είναι αδιαμεσολάβητη. Ισχύει στα ΑΕΙ ό,τι ακριβώς ισχύει σε κάθε δημόσιο χώρο της χώρας. Δηλαδή, οι αρχές μπορούν να επέμβουν για κάθε αξιόποινη πράξη, όπως ορίζει η κοινή νομοθεσία. Έρχομαι τώρα στο Κίνημα Αλλαγής και στην πρότασή του. Καθ' όλα σεβαστή. Δεν συμφωνούμε με αυτή την πρόταση. Δεν συμφωνούμε γιατί εισάγει εκ νέου ένα ειδικό καθεστώς στα πανεπιστήμια. Εισάγει μια πιο περιορισμένη προστασία, σε σχέση με τους κοινούς δημόσιους χώρους. Δεν εξομοιώνει τον πανεπιστημιακό χώρο με τον κοινό δημόσιο χώρο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του Κινήματος Αλλαγής, όσο ανοίγουμε παραθυράκια στη διάταξη, ελλοχεύει σημαντικός κίνδυνος αυτή να μείνει ανεφάρμοστη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν θέλουμε πραγματικά να κάνουμε τομές, αν θέλουμε την ουσιαστική αναβάθμιση του ακαδημαϊκού περιβάλλοντος, χρειαζόμαστε καθαρές λύσεις, καθαρές γραμμές, χωρίς αστερίσκους, χωρίς παραθυράκια, χωρίς αναστολές. Να ισχύσει στο δημόσιο πανεπιστήμιο ό,τι ακριβώς ισχύει σε κάθε δημόσιο χώρο της χώρας, για να υπάρχει έτσι πραγματική, απεριόριστη, ελεύθερη διακίνηση ιδεών. Κλείνω με το εξής, όσον αφορά το θέμα του ασύλου. Το άσυλο συνιστά σίγουρα μια σημαντική ρύθμιση. Δεν είναι, όμως, η μόνη. Εντάσσεται σε μια συνολική προσπάθεια για ουσιαστική αναβάθμιση και θωράκιση των ιδρυμάτων μας σε τέσσερις βασικούς άξονες: Μεγαλύτερη ελευθερία και αυτονομία για τα ιδρύματά μας, εξωστρέφεια, καλύτερη διασύνδεση με την αγορά εργασίας, καλύτερη προσαρμογή στα νέα δεδομένα ψηφιακής οικονομίας και κοινωνίας της πληροφορίας. Και το επόμενο διάστημα η Κυβέρνηση θα προβεί σε σημαντικές ενέργειες σε όλους αυτούς τους άξονες. Προχωρώ και στις λοιπές ρυθμίσεις του νομοσχεδίου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων]] Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι είχατε κάνει λάθος τον χρόνο αρχικά, είναι δώδεκα λεπτά ο αρχικός χρόνος.
Όχι, είναι με τη διαδικασία του επείγοντος.
Ναι, ναι, γι' αυτό είναι δώδεκα και δεν είναι δεκαπέντε.
Συνεχίστε.
Στο παρόν νομοσχέδιο εισηγούμαστε και μια σειρά θετικών και αναγκαίων ρυθμίσεων στην κατεύθυνση της επίλυσης επειγόντων ζητημάτων εν όψει της έναρξης του νέου διδακτικού και ακαδημαϊκού έτους αλλά και ρυθμίσεις αναγκαίες για την ομαλή συνέχιση της διοίκησης. Εισηγούμαστε ρύθμιση για την εξασφάλιση των πιστώσεων για την πρόσληψη των απαραίτητων αναπληρωτών εκπαιδευτικών για τις ανάγκες του διδακτικού έτους 2019-2020. Εισηγούμαστε ρυθμίσεις για τα πρότυπα και πειραματικά σχολεία. Προβλέπει τη δυνατότητα παράτασης της θητείας των εκπαιδευτικών που υπηρετούν στα σχολεία αυτά εν όψει επανεξέτασης του θεσμικού πλαισίου των εν λόγω σχολείων. Η ενίσχυση του θεσμού των πρότυπων και πειραματικών σχολείων και η ανάδειξή τους ως νησίδων αριστείας και καινοτομίας σε κάθε περιφέρεια της χώρας, συνιστά κεντρική μας πολιτική προτεραιότητα. Ρύθμιση για την άρση της πρόβλεψης για ίδρυση νομικής σχολής στην Πάτρα.
Ολοκληρώστε, κυρία Υπουργέ, και να διευκρινίσω ότι δεν είστε η επισπεύδουσα Υπουργός, το νομοσχέδιο το εισηγείται το Υπουργείο Εσωτερικών. Τα δώδεκα λεπτά ισχύουν γι' αυτό το…
Εντάξει, κύριε Πρόεδρε.
Όσον αφορά τώρα τη διαμαρτυρία των συναδέλφων, να πω ότι υπήρξε ανοχή - να μην πω τα ονόματα - εννέα λεπτά μίλησε ο κ. Χαρίτσης από τα πέντε που είχε. Ο κ. Τζανακόπουλος ήταν εδώ.
Έχετε δίκιο.
Κι εσείς, κύριε Θραψανιώτη, μιλήσατε επτάμισι λεπτά. Κυρία Υπουργέ, προχωρήστε και παρακαλώ πολύ να διευκολύνετε το Προεδρείο ολοκληρώνοντας σε ένα λεπτό.
Τα είπαμε εκτενώς στην επιτροπή για το θέμα αυτό. Δεν είναι θέμα Πάτρας, είναι θέμα τέταρτης νομικής σχολής οπουδήποτε κι αυτή ιδρυόταν. Η ίδρυση που έγινε χωρίς ακαδημαϊκά κριτήρια, χωρίς να λαμβάνονται υπ' όψιν τα αποτελέσματα της αξιολόγησης, χωρίς ουσιαστικές μελέτες σκοπιμότητας και βιωσιμότητας, χωρίς συνολικό σχεδιασμό, χωρίς συμμετοχή της Ανεξάρτητης Αρχής Διασφάλισης και Πιστοποίησης Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Τέλος, εισάγουμε κάποιες ρυθμίσεις, για να επιλύσουμε σημαντικά προβλήματα της δημόσιας επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης που μας κληροδότησε ο ΣΥΡΙΖΑ και επειδή άκουσα για ταξικό μέτρο της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, ποιος αλήθεια είναι υπέρ της δημόσιας επαγγελματικής εκπαίδευσης όταν πληρώνουν τους εκπαιδευτικούς των δημοσίων ΙΕΚ που ο ΣΥΡΙΖΑ άφησε απλήρωτους; Εμείς, λοιπόν, φέρνουμε ρυθμίσεις για την καταβολή των οφειλόμενων αμοιβών των εκπαιδευτών των δημοσίων ΙΕΚ, φροντίζουμε για τη δυνατότητα επιλογής και πρόσληψης των εκπαιδευτών στα δημόσια ΙΕΚ για την ομαλή έναρξη του διδακτικού έτους, φροντίζουμε για τη δυνατότητα έναρξης των Κέντρων Διά Βίου Μάθησης, δεδομένου του προβλήματος που είχε δημιουργηθεί από τη μη πιστοποίηση των προγραμμάτων σπουδών τους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων]] Σε αυτό το πλαίσιο - και θα κλείσω, κύριε Πρόεδρε - επειδή για την Κυβέρνηση η ενίσχυση και η αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης και της διά βίου μάθησης είναι στρατηγική προτεραιότητα, επιδιώκοντας να καταστεί συνειδητή επιλογή για πολλούς, από λύση ανάγκη για λίγους, προχωρούμε στην αναθεώρηση του μαθητικού πλαισίου παροχής της, το οποίο χαρακτηρίζεται από κερματισμό. Και στο πλαίσιο αυτό μέσω τροπολογίας που καταθέτουμε στο παρόν νομοσχέδιο με γενικό αριθμό 22 και ειδικό 10 προτείνουμε την αναστολή της λειτουργίας των κέντρων επαγγελματικής εκπαίδευσης και των προγραμμάτων επαγγελματικής εκπαίδευσης, τα οποία οργανώθηκαν χωρίς προηγούμενη ουσιαστική μελέτη, χωρίς καμμία προετοιμασία και τεκμηρίωση, χωρίς καμμία συνεργασία με στελέχη της αγοράς. Καλύπτουν εν πολλοίς τις ίδιες ειδικότητες με τις ειδικότητες που προσφέρονται ήδη στο ΙΕΚ και στο μεταλυκειακό έτος, τάξη μαθητείας. Δεν πιστοποιούνται από τον ΕΟΠΠΕΠ, δεν έχουν ακόμα λειτουργήσει, δεν έχει εκδοθεί η προκήρυξη για εκδήλωση ενδιαφέροντος και εγγραφή μαθητών σε αυτά, ιδρύθηκαν χωρίς τη διατύπωση γνώμης του ΕΣΕΚΑΑΔ και της Εθνικής Επιτροπής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης. Και οι διετείς αυτοί κύκλοι σε άλλες χώρες στοχεύουν και σε ομάδες πληθυσμού που έχουν ανάγκη επανακατάρτισης μέσα από διαδικασίες επικύρωσης μη τυπικής και άτυπης μάθησης, ενώ στη χώρα μας δεν υπάρχει σύστημα σε λειτουργία και οι διαδικασίες έχουν τελματώσει εδώ και χρόνια στον ΕΟΠΠΕΠ.
Ολοκληρώστε, κυρία Υπουργέ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Αναστέλλεται, λοιπόν, η λειτουργία των διετών προγραμμάτων και η Κυβέρνηση θα επανεξετάσει συνολικά το πλαίσιο της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης στη χώρα μας. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Να εξηγήσω σε κάποιους που διαμαρτύρονται. Πολλά χρόνια ζούμε σε αυτή την Αίθουσα και γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά και τους χρόνους. Και να σας πω και κάτι άλλο. Εγώ συνειδητά άφησα τον κ. Χαρίτση να μιλήσει δέκα λεπτά. Ξέρετε γιατί; Γιατί είναι ο προηγούμενος Υπουργός των Εσωτερικών. Και συνειδητά δίνουμε περισσότερο χρόνο στην Υπουργό Παιδείας, γιατί στο νομοσχέδιο έχει σημαντική αναφορά. Λοιπόν, από εκεί και πέρα κάνω θερμή παράκληση στους συναδέλφους να τηρούν τους χρόνους. Όταν το Προεδρείο κρίνει ότι πρέπει κάποιος να έχει περισσότερο χρόνο, θα τον δίνει. Δηλαδή στον κ. Τζανακόπουλο, ας πούμε, που εγώ βλέπω ότι εξάντλησε και τη δευτερολογία, αν ζητήσει δευτερολογία, εγώ θα του δώσω.
Δεν θα σας ζητήσω, κύριε Πρόεδρε.
Δεν ξέρω αν καταλάβατε. Είχατε δεκαοκτώ λεπτά στην πρωτολογία σας. Καταγράφονται οι χρόνοι. Όμως, αν ζητήσετε, θα σας δώσω, κύριε Τζανακόπουλε, γιατί έτσι πρέπει.
Έχετε δίκιο, κύριε Πρόεδρε.
Λοιπόν, συνεχίζουμε τον κατάλογο των ομιλητών. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος από τη Νέα Δημοκρατία κ. Καιρίδης.
Ευχαριστώ. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα κατ' αρχάς στην πρώτη μου αυτή ομιλία στη Βουλή των Ελλήνων να ευχαριστήσω τους Αθηναίους και τις Αθηναίες που με εμπιστεύτηκαν και με έφεραν με την ψήφο τους σε αυτή εδώ τη θέση. Αποστολή μου είναι να εργαστώ υπέρ του δημοσίου συμφέροντος και για όσα δεσμεύτηκα έναντι των πολιτών του Βόρειου Τομέα Αθηνών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αλήθεια ότι ζούμε μία περίοδο πρωτόγνωρη σε ένταση κυβερνητικής και κοινοβουλευτικής δράσης. Με το υπό συζήτηση νομοσχέδιο ολοκληρώνεται το πρώτο κύμα ενός νομοθετικού, θα έλεγα «Blitzkrieg», μιας κεραυνοβόλας προσπάθειας αναστροφής της πορείας και ανάτασης της χώρας. Η πρώτη μας νομοθετική πρωτοβουλία σηματοδότησε μια νέα οικονομική πολιτική με χαμηλότερους φόρους και υψηλότερη ανάπτυξη. Η δεύτερη στοχεύει στην αποτελεσματικότερη και ακομμάτιστη λειτουργία του κράτους. Τώρα επιχειρούμε να καταστήσουμε τους δήμους και τις περιφέρειες κυβερνήσιμα κατόπιν αιτήματος των ίδιων των τοπικών αρχόντων και να απελευθερώσουμε τα πανεπιστήμια από την ανομία και την παραβατικότητα, όπως μας ζητά η ίδια η πανεπιστημιακή κοινότητα, η σύνοδος των πρυτάνεων και η ΠΟΣΔΕΠ, για παράδειγμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προσπερνώ τη χορήγηση φαρμάκων από τον ΕΟΠΥΥ, την ψηφιακή έκδοση συντάξεων και όλων αυτών των άλλων διατάξεων που είναι το μισό νομοσχέδιο, στο οποίο λίγο - πολύ συμφωνούμε και δεν ακούσαμε αντιρρήσεις, και θα επικεντρωθώ στα δύο πολιτικά κεντρικά ζητήματα. Ξεκινώ από το πρώτο, λοιπόν, του Υπουργείου Εσωτερικών. Ο ΣΥΡΙΖΑ ομνύει στην απλή αναλογική. Όμως και εδώ, όπως και στη συνολική του πορεία, η θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι αντιφατική. Πολύ φοβάμαι ότι η αντίφαση είναι η μόνιμη κατάσταση που σας χαρακτηρίζει, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ. Επαίρεστε και ταυτόχρονα καταγγέλλετε τη δημοσιονομική σταθεροποίηση και τη λιτότητα. Διαφημίζετε την τετραετία σας, αλλά μας λέτε να μη σας κρίνουμε για την περίοδο μέχρι τον Αύγουστο του 2018. Και βέβαια κουβαλάτε το μόνιμο άγχος και άγος του πρώτου εξαμήνου του 2015. Και εδώ ο κ. Βαρουφάκης και το κόμμα του είναι για να μας το θυμίζει, ακόμα κι αν θέλαμε να το ξεχάσουμε. Έτσι μπερδεμένοι πορεύεστε, όπως πορευτήκατε όλα τα προηγούμενα χρόνια, επιχειρώντας να βρείτε καταφύγιο συχνά, φοβάμαι, σε κραυγές και προσωπικές επιθέσεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το βασικό πρόβλημα με τον ΣΥΡΙΖΑ και την απλή αναλογική είναι η ασυνέπεια. Κυβέρνησε με το μπόνους των πενήντα εδρών που καταγγέλλει και δεν διακινδύνευσε την κατάργησή του, παρά μόνο όταν βεβαιώθηκε για την ήττα του στη δεύτερη θητεία του. Στην τοπική αυτοδιοίκηση θεσμοθέτησε κάτι πρωτοφανές. Την απλή αναλογική με εκλογές σε δύο γύρους. Το σύστημα αυτό δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο και δημιουργεί μια αλληλοσυγκρουόμενη διαρχία μεταξύ συμβουλίου και δημάρχου ή περιφερειάρχη, που οδηγεί ευθέως στην ακυβερνησία. Αν, πράγματι, πιστεύατε στην απλή αναλογική, ας τη θεσμοθετούσατε πλήρως σε μία Κυριακή με την εκλογή δημάρχου και περιφερειάρχη όχι από τον λαό, αλλά από το δημοτικό ή το περιφερειακό συμβούλιο. Προϋπόθεση για την αντιπροσωπευτικότητα και τη δημοκρατία, για την οποία κόπτεστε, είναι η κυβερνησιμότητα. Αυτό είναι το πρωταρχικό, το μείζον, το πρώτο. Χωρίς αυτό δεν έχει έννοια η δημοκρατία και η αντιπροσώπευση. Το βέβαιον είναι ότι η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας θέλει μια ισχυρή τοπική αυτοδιοίκηση και σκοπεύει, όπως σημειώθηκε και στις προγραμματικές δηλώσεις, να προχωρήσει στη θεσμοθέτηση - επιτέλους - ιδίων οικονομικών πόρων. Και αναμένω τις επόμενες πρωτοβουλίες του Υπουργείου Εσωτερικών στο πλαίσιο αυτό. Για παράδειγμα, σε όλον τον αναπτυγμένο κόσμο, και στην αμερικανική και την ευρωπαϊκή εκδοχή του, οι φόροι στην ακίνητη περιουσία - παράδειγμα δίνω - είναι κατ' εξοχήν τοπικοί. Έρχομαι τώρα στο ζήτημα του ασύλου. Η απελευθέρωση των πανεπιστημίων, αλλά και κάθε δημόσιου χώρου από την ανομία υπήρξε κεντρική προεκλογική δέσμευση της Νέας Δημοκρατίας. Αλίμονο αν αγνοήσουμε την ξεκάθαρη λαϊκή εντολή. Πέραν, όμως, της συνέπειας με όσα λέγαμε πριν τις εκλογές, επί της ουσίας σημειώνω: Κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, είστε ευχαριστημένοι με τη δημόσια εικόνα των πανεπιστημίων μας σήμερα;
Ναι.
Είναι δυνατόν να ζει η πανεπιστημιακή κοινότητα υπό το άγχος προπηλακισμών, ξυλοδαρμών, κλοπών και άλλων πολύ σοβαρότερων αξιόποινων πράξεων, Σία;
Στο ίδιο πανεπιστήμιο ήμασταν.
Θα τα πούμε για το πανεπιστήμιό μας παρακάτω.
Μη διακόπτετε, μην κάνετε διάλογο.
Επί είκοσι πέντε χρόνια η φοιτητική εστία - κάτι για το οποίο επαίρεται η κ. Αναγνωστοπούλου, η καλή συνάδελφος από το Πάντειο - επαναλαμβάνω ότι επί είκοσι πέντε χρόνια η φοιτητική εστία του Παντείου τελούσε υπό κατάληψη, σε βάρος των πενόμενων φοιτητών του Παντείου από την επαρχία, που δεν είχαν τη φοιτητική μέριμνα που αξίζουν και την οποία πληρώνει ο φορολογούμενος ελληνικός λαός!
…(Δεν ακούστηκε)
Κυρία Αναγνωστοπούλου, μη με διακόπτετε.
Μη διακόπτετε.
Είναι δυνατόν ο αρμόδιος τέως Υπουργός Παιδείας να ζητά από εμάς τους πανεπιστημιακούς να αυτοοργανωθούμε απέναντι στη βία, δηλαδή να αυτοδικήσουμε; Δηλαδή, ασφαλείς εμείς οι Βουλευτές με πολλούς αστυνομικούς, να λέμε χωρίς αιδώ σε εργαζόμενους και φοιτητές να μην παραπονούνται αλλά να αυτοπροστατευτούν; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Είναι δυνατόν το πανεπιστήμιο να φεύγει από τον χώρο του για λόγους ασφαλείας; Οι αρχές του Αριστοτέλειου επιτιμούν τον Ζαν - Κλοντ Γιούνκερ και η τελετή πρέπει να γίνει στο Μέγαρο Μουσικής της Θεσσαλονίκης, έξω από το ΑΠΘ για λόγους ασφαλείας; Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Είναι δυνατόν η φοιτητική εστία του Παντείου - σας τα είπα - να τελεί επί είκοσι πέντε χρόνια υπό κατάληψη σε βάρος των αναγκών στέγασης των φτωχών φοιτητών της επαρχίας; Είναι δυνατόν να θέλουμε να διοργανώσουμε μια διεθνή συνάντηση για οποιοδήποτε θέμα και να πρέπει να πάρουμε την άδεια των ταγμάτων εφόδου που λυμαίνονται τη δημόσια περιουσία και το δημόσιο πανεπιστήμιο; Ποιον, επιτέλους, βλάπτει η διαρκής υποβάθμιση και απαξίωση του πανεπιστημίου που εσείς υπερασπίζεστε; Σίγουρα δεν βλάπτει τους ιδιοκτήτες των ιδιωτικών πανεπιστημίων στη γειτονιά μας, που κάνουν χρυσές δουλειές με Ελλαδίτες, ούτε βέβαια αφορά τα παιδιά της ελίτ, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών του κ. Τσίπρα που πηγαίνουν σε ακριβά ιδιωτικά σχολεία και μετά στο εξωτερικό.
Κλείστε, κύριε Καιρίδη.
Αυτό ξεπερνάει τα όρια της χυδαιότητας. Έχει και η χυδαιότητα όρια!
Αλλά τίθεται και ένα ζήτημα ακόμα…
Κύριε Καιρίδη, κλείστε.
Η αλήθεια δεν είναι ποτέ χυδαία.
Εσύ είσαι χυδαίος, όχι η αλήθεια.
Τίθεται κι ένα άλλο ζήτημα. Την κεντρική ιδέα του ΣΥΡΙΖΑ περί επιστροφής του αυταρχισμού στο πανεπιστήμιο τη συμμερίζονται όλοι οι Βουλευτές του; Υπάρχουν αρκετοί εξ υμών - μη με αναγκάσετε να αναφερθώ ονομαστικά - που ψήφισαν την αντίστοιχη ρύθμιση του νόμου Διαμαντοπούλου το 2011. Γιατί δεν μιλάνε τώρα; Γιατί δεν παίρνουν τον λόγο; Τότε η καταστολή του αξιόποινου ήταν καλή, αλλά σήμερα είναι κακή; Επιτρέψτε μου, με όλον τον σεβασμό, να τους εγκαλέσω και να τις εγκαλέσω - γιατί είναι και γυναίκες - για ασυνέπεια που ευτελίζει την αξιοπρέπεια της πολιτικής τάξης.
Καταλήξτε, κύριε Καιρίδη. Έχετε πάει στα επτά λεπτά και δυσκολεύετε το Προεδρείο. Σας παρακαλώ, κλείστε.
Βεβαίως, η σημερινή ρύθμιση είναι μόνο η αρχή. Χρειαζόμαστε κανονισμούς λειτουργίας στα πανεπιστήμια, ψηφισμένους από τα ίδια τα πανεπιστήμια, που καθορίζουν τα πειθαρχικά και πώς θα συμπεριφερόμαστε. Χρειαζόμαστε την αξιολόγηση…
Κλείστε, κύριε συνάδελφε.
Τελειώνω με μία φράση. …του προσφερόμενου εκπαιδευτικού και ερευνητικού έργου στα πανεπιστήμια και τη διασύνδεση της πρόσθετης χρηματοδότησης με αυτή την αξιολόγηση. Χρειαζόμαστε πολλά ακόμα. Κάνουμε, όμως, το πρώτο βήμα πραγματικά για να ανατάξουμε και το πανεπιστήμιο και τη χώρα συνολικά.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η κ. Ασημίνα Σκόνδρα από τη Νέα Δημοκρατία. Παράκληση θερμή να τηρηθούν τα πέντε λεπτά. Από εδώ και πέρα, θα είμαι κι εγώ λίγο αυστηρότερος. Η ανοχή θα είναι λίγο λιγότερη. Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Δηλώνω απερίφραστα την ικανοποίησή μου για το παρόν νομοσχέδιο για πολλούς λόγους, για την άμεση υλοποίηση βασικών εξαγγελιών του Πρωθυπουργού μου, για την ετοιμότητα και την ταχύτητα των αρμόδιων Υπουργών, για τον ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα των διατάξεων που περιέχει, για το ότι μπαίνει τέλος σε στρεβλώσεις, παθογένειες και προβλήματα και έτσι, καθίσταται η καθημερινότητα των συμπολιτών μου απλούστερη και ποιοτική, διότι η λειτουργία του κράτους προφανώς θα είναι αποτελεσματικότερη και αποδοτικότερη. Αναρωτιέται, βέβαια, κανείς γιατί με όλα αυτά τα ωραία η Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν συμφωνεί. Για δύο πολύ ξεκάθαρος λόγους. Πρώτον, διότι η αμηχανία και το σάστισμα από την πρόσφατη ήττα τούς οδηγεί ενστικτωδώς να κάνουν αυτό που γνωρίζουν καλύτερα, να αντιδρούν σε όλα και να κατηγορούν. Σκεφτείτε, αγαπητοί συνάδελφοι, ότι έφτασαν να κατηγορήσουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη για λαϊκισμό. Ποιοι; Εκείνοι που ο λαϊκισμός είναι ταυτόσημος με την πολιτική τους ύπαρξη. Δεύτερον, διότι στον ΣΥΡΙΖΑ δεν επιθυμούν ένα κανονικό, σωστό κράτος που να εφαρμόζονται κανόνες, να κυριαρχεί η κοινή λογική και η ηρεμία. Όταν ακούν για πρόοδο, ησυχία, τάξη και ασφάλεια, που απεγνωσμένα ζητούν οι πολίτες, παθαίνουν αλλεργία. Τους ενθουσιάζει το χάος και η φασαρία. Άλλωστε ο κ. Τσίπρας περιχαρής επαναλάμβανε τη ρήση του Μάο «μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για εμάς το δημοκρατικό, το σωστό, το λογικό θεωρείται αυτονόητο σε μία διακυβέρνηση και ευτυχώς και για την πλειοψηφία των πολιτών. Γι' αυτό και μας επέλεξε πριν από έναν μήνα. Ήξεραν οι Ελληνίδες και οι Έλληνες ότι εμείς τη σημερινή μορφή του ασύλου θα την αλλάξουμε. Παρ' ότι εν έτει 2019, με διάχυτη την ελευθερία παντού και σε όλους, θα προστατεύσουμε και θα κατοχυρώσουμε το άσυλο ως θεσμική εγγύηση της ακαδημαϊκής ελευθερίας της ελεύθερης διακίνησης ιδεών, της ελεύθερης έκφρασης, της έρευνας και διδασκαλίας, όχι ως άλλοθι μετατροπής των πανεπιστημίων μας σε καταφύγια παρανομίας, βίας, εμπορίου ναρκωτικών και κατασκευής μολότοφ, όχι ως εργαλείο για να μπορούν κάποιοι να φοβίζουν, να εκβιάζουν και να ελέγχουν φοιτητές, καθηγητές και πανεπιστήμια. Το ζήτημα αυτό θα πρέπει να λυθεί οριστικά και διά παντός. Θα πρέπει να πάψουμε να είμαστε η μοναδική χώρα που οι νόμοι και οι κανονισμοί θα εφαρμόζονται κατά το δοκούν. Θα πρέπει να ισχύουν σε όλους τους χώρους, για όλους τους πολίτες, σε όλη την επικράτεια. Σε όσους, δε, ισχυρίζονται ότι το φοιτητικό κίνημα είναι υπεύθυνο για την προστασία του ασύλου του πανεπιστημίου και της περιουσίας του, απαντώ το εξής. Το μεγάλο μέρος του φοιτητικού κινήματος τα προστατεύει όλα αυτά. Μειοψηφικές, όμως, οργανωμένες ομάδες είναι αυτές που δημιουργούν το πρόβλημα, αμαυρώνοντας την εικόνα των πανεπιστημίων μας παγκοσμίως, παρεμποδίζοντας το έργο των ακαδημαϊκών, επιβαρύνοντας οικονομικά το κράτος και δημιουργώντας ανησυχία και αγανάκτηση σε φοιτητές, γονείς και όλους τους πολίτες. Σε αυτή την κατάσταση, λοιπόν, μπαίνει τέλος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι ρυθμίσεις στους ΟΤΑ Α΄ και Β΄ Βαθμού, άκρως αναγκαίες και επιβεβλημένες για την κυβερνησιμότητα, την ομαλή λειτουργία δήμων και περιφερειών αποτρέπουν προβλήματα που είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει κατά την εφαρμογή της η απλή αναλογική. Θεωρώ απαγορευτικό να γίνονται πειράματα και δοκιμές στον κομβικό χώρο της αυτοδιοίκησης. Οι παρούσες διατάξεις όχι μόνο δεν αποτρέπουν τις συνεργασίες, αντιθέτως τις ενθαρρύνουν, αλλά πάνω στο τραπέζι και όχι από κάτω. Δίνουν λύση στην αδυναμία λήψης αποφάσεων και αφήνουν το δημοκρατικό δικαίωμα σε δήμαρχο ή περιφερειάρχη να εφαρμόσει το πρόγραμμα βάσει του οποίου εκλέχτηκε. Αποδεικνύουν τη σοβαρότητα και τη βαρύτητα που δίνει η Κυβέρνηση στον θεσμό της αυτοδιοίκησης και κατ' επέκταση στην καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής κάθε δημότη. Σε αυτό το σημείο, κύριοι Υπουργοί, επιτρέψτε μου να θέσω ένα ζήτημα που αφορά τους μικρούς και μειονεκτικούς δήμους, όπως ο δήμος - στον οποίο είμαι δημότισσα - της Λίμνης Πλαστήρα Καρδίτσας. Αυτό έχει να κάνει με την υποστελέχωση και θα πρέπει να δούμε το σημείο της κατάργησης των αντιδημάρχων, γιατί παράλληλα με αυτόν τον τρόπο καταργούνται και θέσεις ειδικών συμβούλων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Στο σκέλος τώρα που αφορά το Υπουργείο Υγείας είναι χρήσιμες, αναγκαίες και απαραίτητες οι ρυθμίσεις που βάζουν τέλος στις ουρές στα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ. Ήταν τουλάχιστον ανάλγητο τόσοι συμπολίτες μας καρκινοπαθείς ή με σκλήρυνση κατά πλάκας να στέκονται αξημέρωτα στην ουρά για να παραλάβουν τα φάρμακα της χημειοθεραπείας τους. Μια οργανωμένη πολιτεία οφείλει να βρει τρόπους εξυπηρέτησης των βαρέως νοσούντων και αυτό κάνει η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Όσο για τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ και την κοινωνική τους ευαισθησία, θέλω να πω αυτό που λένε οι συντοπίτες μου στην Καρδίτσα, «άλλοι έχουν το όνομα και άλλοι έχουν τη χάρη»! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όσον αφορά την ψηφιακή διακυβέρνηση…
Ολοκληρώστε, μην ανοίγετε άλλο κεφάλαιο.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Οι διατάξεις που αφορούν αυτό το σκέλος δημιουργούν στην πράξη και όχι στη θεωρία πραγματικό Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης και οικοδομούν βάσεις για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση της χώρας. Πρόκειται για εξαιρετική μεταρρύθμιση για την αποτελεσματική λειτουργία του κράτους.
Σας ευχαριστούμε.
Τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε - αφήστε με να τελειώσω κανονικά - θέλω να πω ότι θα σταθώ ιδιαίτερα στην ψηφιακή έκδοση των συντάξεων, όπως μέλλει να γίνει, που σημαίνει επίσπευση της απονομής σύνταξης, γιατί αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι τραγικό για τους ανθρώπους που περιμένουν δυόμισι και τρία χρόνια να πάρουν τη σύνταξή τους.
Ωραία, ευχαριστούμε πολύ.
Καλωσορίζω, επίσης και τη μείωση του επιτοκίου στα ασφαλιστικά ταμεία. Κλείνοντας, δηλώνω, κύριε Πρόεδρε, ότι ψηφίζω το παρόν νομοσχέδιο και αισιοδοξώ πως γρήγορα οι Έλληνες θα μπορούν να απολαύσουν από την πολιτεία τον σεβασμό που τους πρέπει και τους ανήκει. Ευχαριστώ.
Ωραία, σας ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Ζαχαριάδης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλή αρχή! Επειδή ακούστηκε από την προηγούμενη ομιλήτρια ότι αντιδρούμε σε όλα, θέλω να πω ότι προφανώς δεν αντιδρούμε σε όλα. Άλλωστε, ξέρετε ότι το πρώτο νομοσχέδιο το οποίο ήρθε στην Ολομέλεια το ψηφίσαμε. Όμως, το γεγονός ότι Κυριάκος Μητσοτάκης και λαϊκισμός είναι έννοιες σύμφυτες και κάθε μέρα θα το ακούτε και κάθε μέρα θα αποδεικνύεται όλο και πιο καθαρά. Πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί ότι μία χώρα που κατά τα δικά σας λεγόμενα βρισκόταν σε τέταρτο μνημόνιο, κατά τα λεγόμενα του κεντρικού τραπεζίτη ήταν κοντά σε δημοσιονομικό εκτροχιασμό, κατά τα λεγόμενα των μίντια ήταν κοντά στην κατάρρευση, βρίσκει μέσα σε δεκαπέντε μέρες 200 εκατομμύρια ευρώ, πέρα από αυτά τα οποία εμείς νομοθετήσαμε τον Μάιο ως ελαφρύνσεις; Ή δεν καταλαβαίνετε πώς πάει η οικονομία ή καταλαβαίνατε και λέγατε άλλα. Άρα είστε λαϊκιστές. Και να μην πάω στη Συμφωνία των Πρεσπών. Αυτό, τουλάχιστον, θα το συζητήσουμε στο μέλλον και προσπαθήστε να την εφαρμόσετε σωστά. Είδα προηγουμένως στην Αίθουσα την κ. Κεραμέως. Μου έκανε εντύπωση. Και μου έκανε εντύπωση διότι με βάση τη συζήτηση και τα επιχειρήματα των αγορητών της Νέας Δημοκρατίας περίμενα να δω τον κ. Χρυσοχοΐδη, διότι καταλαβαίνω ότι η σημερινή κοινοβουλευτική Πλειοψηφία αντιλαμβάνεται το θέμα του ασύλου ως ζήτημα δημόσιας τάξης και όχι ως ζήτημα που σχετίζεται με την παιδεία και την έρευνα. Τι μας λέει η Νέα Δημοκρατία; Η Νέα Δημοκρατία λέει ότι τα πανεπιστήμιά μας είναι άντρα ανομίας και παραβατικότητας. Θέτω ένα ερώτημα. Υπονοεί και το αντίστροφο, δηλαδή αυτό το οποίο φαίνεται από τοποθετήσεις, από στελέχη και φιλικά στη Νέα Δημοκρατία μίντια, ότι τελειώνοντας με το άσυλο, τελειώνουμε και με την παραβατικότητα; Φανταστείτε την πιθανότητα διάψευσης των προσδοκιών και την κατάρρευση του αφηγήματος, όταν ψηφίζοντας αυτή τη διάταξη δεν αλλάξει το τοπίο αναφορικά με την εγκληματικότητα στο κέντρο της πόλης. Διότι αντιμετωπίζετε τα ζητήματα με προχειρότητα, με ιδεοληψία και εμμονές. Κι είναι τρομακτική απλούστευση και ιδεοληψία η θέση σας για το άσυλο, διότι κοντινή ρύθμιση ήταν και αυτή η οποία είχε έρθει με τον νόμο Διαμαντοπούλου. Τι έγινε τότε; Μεταμορφώθηκαν τα ΑΕΙ σε Εδέμ και ξαφνικά με τον νόμο Γαβρόγλου έγιναν κόλαση; Φυσικά και όχι. Γι' αυτό, κατά τη δική μας γνώμη, είστε εμμονικοί και ιδεοληπτικοί. Διότι αντί να δείτε τα υπαρκτά ζητήματα με σχέδιο και με ρεαλισμό, κάνετε πολιτική με τσιτάτα και με συνθήματα. Μας είπε χθες ο κ. Πλεύρης: «Μπορώ να πάω ως Βουλευτής να μιλήσω σε ένα ΑΕΙ της χώρας χωρίς να προκληθεί ένταση; Πώς θα το λύσουμε;» Πρόκειται για πρόβλημα το οποίο αντιμετώπισε και ο κ. Κατρούγκαλος. Προφανώς, μέσα στο μυαλό του κ. Πλεύρη είναι να πάει να το λύσει με τα ΜΑΤ, δηλαδή φαντάζεται τον εαυτό του να πηγαίνει σε ένα αμφιθέατρο και να μιλάει φρουρούμενος από μια διμοιρία ΜΑΤ. Ε, λοιπόν, εμείς αυτό δεν το θεωρούμε πανεπιστήμιο, δεν το θεωρούμε δημόσιο πανεπιστήμιο. Υπάρχει πρόβλημα; Βεβαίως μπορεί να υπάρχει πρόβλημα. Πώς να το λύσουμε; Να μπορέσουμε να χρηματοδοτήσουμε τα πανεπιστήμια ώστε να έχουν επαρκή στελέχωση, να προσπαθήσουμε να πνίξουμε το έγκλημα εκτός, ώστε να απονεκρωθεί και εντός. Εμείς καταλαβαίνουμε γιατί εκεί που δεν υπάρχει άσυλο υπάρχει έγκλημα. Εσείς μπορείτε να το καταλάβετε; Διότι ο λόγος για τον οποίο υπάρχει έγκλημα στην ΑΣΟΕΕ, το ΕΚΠΑ, το ΑΠΘ, είναι ο ίδιος λόγος για τον οποίο υπάρχει έγκλημα στην Ομόνοια που δεν έχει άσυλο, στην πλατεία Κοτζιά που δεν έχει άσυλο. Τι μας λέτε δηλαδή; Ότι με αυτό τον τρόπο θα σταματήσει το έγκλημα. Αυτό θα το δούμε. Να πάμε λίγο και στα πιο δημοκρατικά ευαίσθητα ζητήματα; Αν ένας φοιτητικός σύλλογος τον Οκτώβρη, με βάση το καταστατικό του, με την απαρτία έχει πάρει απόφαση για μια κατάληψη για ένα θέμα, όπως για παράδειγμα γινόταν το 2005 που ήμουν εγώ φοιτητής για το άρθρο 16. Θα έρχεται η αστυνομία και θα παρεμβαίνει για παρακώλυση εκπαιδευτικού έργου; Αυτή είναι η πραγματική κατάργηση της δημοκρατίας στο πανεπιστήμιο. Και πάμε να δούμε και κάτι άλλο; Τι γίνεται σε χώρες που δεν έχουμε άσυλο με την εγκληματικότητα και μέσα στα πανεπιστήμια; Τι γίνεται στις Ηνωμένες Πολιτείες; Τι γίνεται στη Μεγάλη Βρετανία; Εκεί είναι υψηλότερη η εγκληματικότητα σε σχέση με την Ελλάδα που χαρακτηρίζει τα πανεπιστήμια άντρα ανομίας. Γι' αυτό είναι ρηχή η ανάλυσή σας. Οφείλω, όμως, να σας πω ότι για εσάς είναι ισχυρός συμβολισμός και γι' αυτό θέλετε να το κάνετε. Διότι θέλετε να δείξετε ότι στις 8 Αυγούστου του 2019 υποστέλλεται μια σημαία δημοκρατίας και ελευθερίας. Αυτός είναι ο βασικός δικός σας λόγος. Όμως, πέρα από, κατά τη γνώμη μου, ιδεοληπτικοί και ρηχοί στην ανάλυση, είστε και φοβικοί. Γιατί; Γιατί το ψηφίζετε σήμερα, 8 Αυγούστου. Πήρατε στις εθνικές εκλογές 39%, αλλά επιχειρείτε να ψηφίσετε το άσυλο με κλειστές τις σχολές. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Αν μπορούσατε να μου δώσετε μισό λεπτό ακόμη. Φοβάστε τον διάλογο με τους φοιτητές. Φοβάστε τον διάλογο με τους καθηγητές. Φοβάστε για τις απόψεις σας, διότι ξέρετε ότι οι απόψεις σας δεν είναι ηγεμονικές ούτε στη νέα γενιά ούτε στον χώρο του πανεπιστημίου. Διότι αν πιστεύατε στις απόψεις σας, αν θεωρούσατε ότι είχατε ηγεμονία, θα ψηφίζατε τη ρύθμιση τον Οκτώβρη με τις σχολές ανοικτές και εκεί θα βλέπαμε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος. Μια σύντομη τοποθέτηση για την τοπική αυτοδιοίκηση. Είναι πάρα πολύ απλό. Εμείς στην τοπική αυτοδιοίκηση τι θέλουμε; Θέλουμε αυτοδιοίκηση που στη βάση της να παράγει συναινέσεις και συνεργασίες. Γι' αυτό φέραμε τον «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ». Εσείς τι θέλετε; Εσείς θέλετε τοπική αυτοδιοίκηση που στη βάση της να παράγει συγκρούσεις και πολώσεις. Γιατί; Διότι εμείς θεωρούμε ότι οι δημοτικές παρατάξεις και μπορούν και πρέπει να συνεννοηθούν για την πλατεία, για το πεζοδρόμιο, για το πράσινο, για τα απορρίμματα, ενώ εσείς δεν το πιστεύετε αυτό και πιστεύετε μόνο και μόνο ότι θέλουν να συγκρούονται. Άρα, λοιπόν, εμείς καταψηφίζουμε το παρόν νομοσχέδιο. Είμαστε απέναντι. Θα σας κρίνουμε, θα σας ελέγχουμε. Και θέλω να πω και κάτι τελευταίο, ότι μπορεί να πήρατε 39% στις εκλογές, εμείς όμως πήραμε μια ισχυρή εντολή. Πήραμε σχεδόν 32%. Είμαστε εδώ, είμαστε παρόντες, θα σας ελέγχουμε κοινοβουλευτικά και θα σας αντιπολιτευόμαστε και κοινωνικά, όπου και όπως χρειάζεται. Ευχαριστώ πολύ.
Δίνω τον λόγο στον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Βορίδη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο λόγος για τον οποίο ζήτησα τον λόγο είναι για να αναπτύξω την τροπολογία, την οποία έχει καταθέσει το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Όμως μιας και μόλις κατήλθε από το Βήμα ο εκλεκτός συνάδελφος κ. Ζαχαριάδης, επιτρέψτε μου μόνο δυο κουβέντες ως προς το ζήτημα του ασύλου, το οποίο απασχολεί σήμερα και αυτό μέσα στο πλαίσιο της συζήτησης του παρόντος σχεδίου νόμου. Παρουσιάζει ένα επιχείρημα ο κ. Ζαχαριάδης, το οποίο είναι ενδιαφέρον. Λέει: «Η κατάργηση του ασύλου λύνει τα ζητήματα ανομίας;». Απάντηση: Όχι. Επόμενο, όμως, ερώτημα στο οποίο πρέπει να απαντήσω. «Η διατήρηση του ασύλου δυσκολεύει την εφαρμογή της έννομης τάξης;». Αυτό είναι το σωστό ερώτημα, όχι το άλλο. Το άλλο θα κριθεί, πράγματι, στο πλαίσιο της γενικότερης αντικλιματικής πολιτικής. Και εκείνο, στο οποίο επίσης πρέπει να απαντήσετε είναι γιατί εξακολουθείτε να υπερασπίζεστε ένα άσυλο το οποίο είναι συνδεδεμένο με παράνομες πράξεις; Γι' αυτό δεν έχω ακούσει απάντηση εγώ. Όλα τα υπόλοιπα είναι ενδιαφέροντα, αλλά ως προς αυτό δεν έχετε δώσει απάντηση. Η γενικότερη ανησυχία μιας αυθαιρεσίας του κράτους - με συγχωρείτε - δεν υπάρχει γενικότερα ως ένα ζήτημα μέσα στην κοινωνία; Δηλαδή στο δικό σας το παράδειγμα, το αν ορθά ή όχι ασκεί τη δημόσια εξουσία της προς επιβολή της έννομης τάξης η αστυνομία για την Ομόνοια δεν είναι πρόβλημα, δεν είναι ένα ερωτηματικό; Γιατί πρέπει να υπάρχει η ειδική μεταχείριση του δημόσιου χώρου του πανεπιστημίου; Κλείνω για να έρθω στην τροπολογία. Πρώτον, όσοι είστε παλαιότεροι ξέρετε ότι δεν μου αρέσουν οι εκπρόθεσμες τροπολογίες και δεν μου αρέσουν και οι τροπολογίες σε άσχετα νομοσχέδια. Θέλω, όμως, να κάνει δεκτή - και ελπίζω με τη δυνατή ευρύτερη πλειοψηφία - την παρούσα τροπολογία και θα εξηγήσω τους λόγους και για την εκπρόθεσμη, αλλά και γιατί κατατίθεται σε ένα κατ' αρχήν μη σχετικό νομοσχέδιο. Το ζήτημα της αφρικανικής πανώλης των χοίρων είναι μία ζωονόσος η οποία έχει χαρακτηριστικά αιμορραγικά, πλήττει τους χοίρους, είτε είναι οικόσιτοι είτε είναι σε εκτροφή σταβλισμένοι, μεταδίδεται με πάρα πολύ μεγάλη ταχύτητα και έχει εκδηλωθεί εδώ και κάποια χρόνια στην Ευρώπη. Αποτελεί ένα ζήτημα το οποίο έχει απασχολήσει κατ' επανάληψη το Συμβούλιο Υπουργών Αγροτικής Ανάπτυξης και διάφορες χώρες και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει δώσει κατευθύνσεις για τον χειρισμό του. Μέχρι τώρα η χώρα μας δεν διέτρεχε άμεσο κίνδυνο. Γιατί; Διότι δεν είχε εκδηλωθεί εγγύτερα. Όμως, επλήγη η Ρουμανία και υπέστη μεγάλη καταστροφή ζωικού κεφαλαίου εξ αυτού του λόγου. Το τονίζω ότι είναι ζωονόσος, δεν απασχολεί τους ανθρώπους, δεν υπάρχει κίνδυνος για τους ανθρώπους, δεν μεταδίδεται στους ανθρώπους αλλά πλήττει ζωικό κεφάλαιο. Η αντιμετώπιση στην πραγματικότητα είναι ότι θανατώνονται οι χοίροι προσπαθώντας να περιοριστεί η μετάδοση της νόσου. Εμφανίστηκε η νόσος αυτή τώρα και στη Βουλγαρία. Μέχρι πρότινος ήταν σχετικά βόρεια, τώρα εμφανίστηκαν και κρούσματα στη Φιλιππούπολη. Επομένως η νόσος κατεβαίνει προς την περιοχή μας. Πρέπει να πάρουμε άμεσα μέτρα. Υπάρχουν πράγματα τα οποία έχουν γίνει από το Υπουργείο και με την υπουργία του κ. Αραχωβίτη, προκειμένου να ενταθούν οι έλεγχοι, να ενημερωθούν οι χοιροτρόφοι για τα πρωτόκολλα μεταχείρισης. Υπάρχει μία σειρά από μέτρα, τα οποία έχουν ήδη ληφθεί. Τώρα, απλώς, επειδή βρισκόμαστε σε αυτό τον βαθμό εγγύτητας, εκείνο το οποίο θέλουμε να κάνουμε είναι να εξαντλήσουμε κάθε δυνατότητα να μην έρθει η νόσος σε εμάς. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Υπάρχει μία σειρά ζητημάτων, τα οποία έχει έχουν ήδη γίνει και γίνονται μέσα σε αυτό το τελευταίο χρονικό διάστημα πολύ εντατικά. Αν έχω χρόνο και αν χρειαστεί - και με την άδεια του Προεδρείου - μπορώ να τα αναπτύξω αργότερα, αλλά επιτρέψτε μου να επικεντρωθώ στο τι θέλουμε να κάνουμε με αυτή την τροπολογία. Αυτή η τροπολογία δίνει τη δυνατότητα, κατά παρέκκλιση κάθε διατάξεως, να προσληφθούν μέχρι πενήντα κτηνίατροι, άπαξ, στο διάστημα ενός έτους. Λέω κατά παρέκκλιση κάθε διατάξεως - παρ' ότι επίσης όσοι με γνωρίζετε ξέρετε πόσο σιχαίνομαι τις παρεκκλίσεις, ειδικά στις προσλήψεις - και θα εξηγήσω την αναγκαιότητα. Έχουμε δύο διατάξεις, δύο δυνατότητες για να κάνουμε άμεσες προσλήψεις όταν υπάρχει πρόβλημα. Γιατί πρέπει να κάνουμε κατ' αρχάς άμεση πρόσληψη κτηνιάτρων; Διότι αυτοί οι σαράντα έξι κτηνίατροι είναι κατανεμημένοι με έναν τρόπο που ήδη υπάρχει σε αυτό το σχέδιο υπουργικής αποφάσεως, το οποίο ήδη έχω έτοιμο και θα έχω εκδώσει, εάν εγκρίνετε τη διάταξη κατά δική σας νομοθετική εξουσιοδότηση μέχρι την Παρασκευή. Η κατανομή θα γίνει στις περιφέρειες των κτηνιάτρων. Εδώ ορίζονται τα κριτήρια, ο τρόπος, τα μόρια, θα οριστούν όλες οι λεπτομέρειες για την πρόσληψή τους. Γιατί όμως άμεσα; Άμεσα, γιατί θέλουμε να εντατικοποιήσουμε τους ελέγχους. Θέλουμε να εντατικοποιήσουμε τους ελέγχους σε μία περίοδο τουριστική, γιατί αυτή τη στιγμή δεχόμαστε πίεση, η νόσος, δυστυχώς, μεταδίδεται και με τα τρόφιμα, όχι μόνο με τα ζώα, και επομένως πρέπει να κάνουμε μία προσπάθεια ελέγχου και των τροφίμων. Πρέπει να κάνουμε προσπάθεια ενημέρωσης και ελέγχου και στις πύλες εισόδου, αλλά και σε διάφορα άλλα σημεία στα οποία έχουμε χοίρους στην Ελλάδα. Άρα, λοιπόν θέλουμε να εντατικοποιήσουμε αυτούς τους ελέγχους. Τώρα η υπηρεσία - και πρέπει να αναγνωρίσω εδώ, γιατί είναι ο κ. Γενικός Διευθυντής της Κτηνιατρικής Υπηρεσίας εδώ, ο οποίος έχει κάνει μία εξαιρετική δουλειά και μία πολύ μεγάλη προσπάθεια για το ζήτημα αυτό - δηλώνει, όπως και οι περιφέρειες, ότι το προσωπικό για αυτή την αυξημένη επαγρύπνηση που θέλουμε δεν επαρκεί. Άρα θέλουμε να κάνουμε αυτή την άμεση πρόσληψη. Λέμε μέχρι πενήντα, σας λέω ότι είναι σαράντα έξι οι κτηνίατροι τους οποίους θα προσλάβουμε. Ποια είναι η νομοθετική δυνατότητα που έχουμε, αν δεν πηγαίναμε με τις κατά παρέκκλιση διατάξεις; Η μία είναι με μία, αν θέλετε, σχετικώς επείγουσα διαδικασία στο ΑΣΕΠ, η οποία κρατάει έξι με οκτώ μήνες για να τελειώσει. Δεν αντιμετωπίζουμε το άμεσο και κατεπείγον, το γεγονός ότι υπάρχει τώρα αυτή η ζωονόσος στη Φιλιππούπολη. Η δεύτερη διαδικασία που υπάρχει, που, πράγματι, είναι κατά παρέκκλιση, είναι με την κήρυξη έκτακτης ανάγκης στις περιοχές. Στις περιοχές δεν έχει εκδηλωθεί αυτή τη στιγμή κρούσμα για να κηρυχθούν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Επομένως για την πρόληψη του φαινομένου που το θέλουμε, υπάρχει ένα νομοθετικό κενό. Αυτό το νομοθετικό κενό θέλουμε να καλύψουμε με αυτή την παρέκκλιση την οποία ζητάμε, προκειμένου να πάμε σε άμεση διαδικασία προσλήψεων. Δυστυχώς - κι αυτό είναι κάτι το οποίο νομίζω πρέπει να απασχολήσει - στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης δεν έχουμε μία έκτακτη διαδικασία τύπου ΚΕΕΛΠΝΟ, που εκεί μπορούν να υπάρχουν προσλήψεις ακριβώς για την αντιμετώπιση άμεσων και εκτάκτων αναγκών, όταν παρίσταται ανάγκη για αυτό. Δεν έχουμε μία τέτοια διαδικασία και πρέπει να υπάρξει αυτή η ειδική ρύθμιση την οποία ζητάμε για να καλύψουμε αυτή την άμεση ανάγκη. Είναι περιορισμένη, είναι στοχευμένη, μιλάει για μέχρι πενήντα, είναι για μία φορά το χρόνο, είναι κτηνίατροι, είναι για να αντιμετωπίσουμε αυτόν τον κίνδυνο που έχουμε να αντιμετωπίσουμε σήμερα για να προστατεύσουμε το ζωικό κεφάλαιο, να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν σε αυτήν την κατεύθυνση. Υπάρχουν και άλλα μέτρα τα οποία έχουμε πάρει, είναι συνδυασμένα με τη φύρα, είναι συνδυασμένα με τις ενημερώσεις, είναι συνδυασμένα με μία σειρά από πράγματα. Αν ενδιαφέρει κάποια στιγμή μπορούμε να μιλήσουμε ευρύτερα για αυτό. Τώρα, όμως, για να μην καταχρώμαι τον χρόνο, εξήγησα την αναγκαιότητα, το κατεπείγον της ρυθμίσεως αυτής, την οποία ζητάμε από το Κοινοβούλιο να εγκρίνει. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για ένα λεπτό;
Θέλετε επί του θέματος κάτι, κύριε Πολάκη;
Ναι, κύριε Πρόεδρε, θέλω να ρωτήσω κάτι.
Ναι, μπορείτε να ρωτήσετε τώρα που είναι ο Υπουργός εδώ.
Γι' αυτό ήθελα να μιλήσω τώρα. Μάλιστα είχα πει και στον κ. Τζανακόπουλο, πως αν έρθει ο κ. Βορίδης, θέλω να μιλήσει ενώ θα είμαι εδώ εγώ. Ακούστε, κύριε Βορίδη. Απού καεί στην κολοκύθα, φυσά και το γιαούρτι. Η τοποθέτησή σας δηλαδή - τώρα πλάκα κάνω - θύμισε τις τοποθετήσεις του κ. Αβραμόπουλου, όταν θα ερχόταν η γρίπη στην Ελλάδα. Ακούστε με, τώρα μιλάω σοβαρά. Υπάρχει τρόπος να λύσετε το θέμα. Του ΚΕΕΛΠΝΟ του αφαιρέσαμε τη δυνατότητα. Ακούστε, υπάρχει λύση. Ακούστε μας να την εφαρμόσετε. Διότι ουσιαστικά αυτό που κάνετε τώρα εδώ - παρ' ό,τι εσείς έξι μήνες κάθεστε στο Υπουργείο Υγείας - είναι μεταφορά τεχνογνωσίας ΚΕΕΛΠΝΟ σε ζωοανθρωπονόσους στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Δεν το ψηφίζουμε αυτό.
Σε ζωονόσους.
Σε ζωονόσους, έστω. Στην αιτιολογική έκθεση δεν λέτε ότι είναι μόνο για αυτό. Εγώ το ξέρω το πρόβλημα με την αφρικανική πανώλη των χοίρων κ.λπ.. Όντως, αν μπει, θα έχουμε θέμα, το καταλαβαίνω. Υπάρχουν εκατόν ογδόντα κτηνίατροι στο Υπουργείο Εσωτερικών, υπάρχουν εκατόν εβδομήντα γεωπόνοι στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Έχουν γίνει κάποιες κινήσεις. Εγώ να δεχθώ, επειδή θα είναι πολύ μεγάλη η ζημιά που θα γίνει, αν αυτό μπει μέσα, ότι πρέπει να υπάρξει απάντηση. Μη δώσετε την απάντηση που δώσατε στο παρελθόν. Μην τη δώσετε. Υπάρχει διαδικασία, εκτός από τη διαδικασία που είπατε για την κήρυξη έκτακτης ανάγκης. Υπάρχει αυτή που εφαρμόσαμε στο Υπουργείο Υγείας και καθαρίσαμε το τοπίο και δεν μιλάει άνθρωπος, διότι είναι πολύ καθαρή και κρυστάλλινη. Αντιγράψτε την τροπολογία του επικουρικού προσωπικού με τον νέο τρόπο που κάναμε, δηλαδή ηλεκτρονική πλατφόρμα: Ποιες θέσεις χρειάζεστε ανά περιφέρεια στην Ελλάδα, με αυτόματη μοριοδότηση, με βάση τα κριτήρια. Δηλαδή, θέλει το «Αττικό» νοσηλεύτρια; Θέλει παρασκευαστή; Ποιοι δηλώνουν μια φορά τον χρόνο; Διότι το λέτε εδώ. Μπορεί να υπάρξει και άλλη του χρόνου. Μια φορά τον χρόνο αυτόματη κατάταξη και από αυτόν τον πίνακα παίρνετε. Κατατάσσονται σε σειρά, είναι μοριοδοτημένοι, είναι στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Διότι έτσι όπως το γράφετε, παίρνουμε όποιον θέλουμε. Και τώρα λέτε ότι θα πάρετε κτηνίατρους για την πανώλη των χοίρων, αλλά εδώ που λέτε για ζητήματα από βιομηχανικά ή τεχνολογικά ατυχήματα ή δεν ξέρω και εγώ τι κ.λπ., αύριο ή μεθαύριο μπορεί να πάρετε ό,τι θέλετε. Εγώ σας το λέω. Μη μεταφέρετε την τεχνογνωσία του ΚΕΕΛΠΝΟ, μεταφέρετε αυτό που κάναμε και καθαρίσαμε με αυτή την ιστορία. Εγώ καταλαβαίνω την ανάγκη. Γιατί το κάναμε εμείς αυτό στο Υγείας; Είχαμε δύο νοσηλεύτριες οι οποίες, λόγω του ότι έμειναν έγκυοι, έφευγαν, έπαιρναν άδεια, έκλειναν ένα κρεβάτι εντατικής θεραπείας. Τώρα δεν γίνεται αυτό, διότι υπάρχει αυτή η λίστα, έχουν κάνει χιλιάδες άνθρωποι αιτήσεις. Το νοσοκομείο έχει πόρους και προσλαμβάνει δύο από τη λίστα, με ετήσια ή διετή σύμβαση μάλιστα, όπως δώσαμε εμείς τότε, για να καλύψει το κενό. Κάντε αυτό.
Έγινε κατανοητό, κύριε Πολάκη. Κλείστε, αν θέλετε.
Κάντε το και πιο πλήρες, αν θέλετε, αλλά έτσι. Έτσι δεν την ψηφίζουμε. Αν κάνετε αυτό που σας λέω, βεβαίως θα το κάνουμε. Καταλαβαίνουμε την ανάγκη. Περιγράψτε αναγκαιότητες. Είναι γρήγορο.
Ωραία.
Επίσης για να βοηθήσω περισσότερο, η πλατφόρμα έχει φτιαχτεί με τη βοήθεια της Διεύθυνσης Πληροφορικής του ΕΟΠΥΥ. Το παιδιά εκεί είναι τζιμάνια. Θα σας βοηθήσουν να τη γράψετε, το πώς θα γίνει. Έτσι, όμως. Αυτό όχι.
Ευχαριστούμε. Ζήτησε και έχει τον λόγο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΚΚΕ, ο κ. Καραθανασόπουλος.
Κύριε Πρόεδρε και εγώ έχω ζητήσει τον λόγο για μια ερώτηση προς τον κύριο Υπουργό.
Με συγχωρείτε, αλλά για να μη δημιουργούνται εντυπώσεις. Σας δικαιολογώ, αλλά έχετε μιλήσει για πρώτη φορά ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και δεν μπορείτε να πάρετε ξανά τον λόγο, όταν ο κ. Καραθανασόπουλος ομιλεί πρώτη φορά.
Κύριε Πρόεδρε, δεν καταλάβατε. Ήθελα μια ερώτηση προς τον κ. Βορίδη.
Εντάξει. Ορίστε, κύριε Καραθανασόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Βεβαίως η Κυβέρνηση και με το σημερινό νομοσχέδιο προχωράει με μεγάλη αποφασιστικότητα στη μετατροπή του αστικού κράτους σε ακόμη πιο αποφασιστικό εργαλείο, σε ακόμη πιο ικανό εργαλείο στην ικανοποίηση των αναγκών των επιχειρηματικών ομίλων, στην εφαρμογή των πολιτικών που εξυπηρετούν τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων, σε ένα εργαλείο το οποίο ταυτόχρονα υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής των λαϊκών στρωμάτων, καταργεί μια σειρά ατομικά και συλλογικά δικαιώματα, το οποίο θωρακίζεται με κατασταλτικούς μηχανισμούς απέναντι στο οργανωμένο εργατικό, λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα. Σ' αυτή τη λογική εντάσσεται και η ψηφιακή διακυβέρνηση, που επιλέξατε ως Κυβέρνηση να φέρετε με τη διαδικασία του επείγοντος σε ένα πολυνομοσχέδιο με μια σειρά άλλες σημαντικές ρυθμίσεις. Όλο αυτό έχει ξεφύγει από τη συζήτηση και ανοίγει σοβαρά ζητήματα για την προστασία των προσωπικών δεδομένων η ψηφιακή διακυβέρνηση και, βεβαίως, διαμορφώνει έναν μηχανισμό πολύ πιο αποτελεσματικό για τη γρήγορη εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής. Όμως όλα αυτά τα ζητήματα μπορούσαμε να τα είχαμε κουβεντιάσει πολύ πιο αναλυτικά. Η Κυβέρνηση επέλεξε να έρθει με το πολυνομοσχέδιο για να φέρει μια σειρά άλλα σοβαρά ζητήματα στη συζήτηση και τα οποία επί της ουσίας κατέλαβαν το κύριο μέρος της αντιπαράθεσης. Κατ' αρχάς, έχει να κάνει με τις αλλαγές που φέρνει στην τοπική και περιφερειακή διοίκηση στα πλαίσια αυτών των αλλαγών που είχε φέρει ο «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ», όπου ο «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ Ι» δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια συνέχεια των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων, του «ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ» και του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ», όπου προσάρμοζε ακόμη περισσότερο στις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων τους δήμους και τις περιφέρειες με συγκεκριμένους, σαφείς στόχους. Πρώτον, τη διευκόλυνση της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Σε αυτό επικεντρώνει η Νέα Δημοκρατία. Ο κύριος Υπουργός στη χθεσινή του τοποθέτηση ήταν ιδιαίτερα αποκαλυπτικός. Τι θέλουν τους δήμους και τις περιφέρειες; Εργαλεία για την ανάπτυξη, για τη στήριξη της επιχειρηματικότητας. Όμως αυτή ακριβώς η λογική αποτελεί και την προκρούστεια κλίνη για την ικανοποίηση των εργατικών δικαιωμάτων, συμβάλλει στην υποβάθμιση της ζωής των λαϊκών στρωμάτων και μεταφέρει στις καλένδες έργα και υποδομές που σχετίζονται με τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και την προστασία της ανθρώπινης ζωής, όπως είναι τα έργα αντισεισμικής θωράκισης, αντιπλημμυρικής και αντιπυρικής προστασίας. Δεύτερον, κάνει ακόμη πιο βαθιά τη λογική της οικονομικής αυτοτέλειας μέσα από την αντιδραστική ταξική αντίληψη της ανταποδοτικότητας, με νέους φόρους, νέα τέλη, για να μπορούν να ικανοποιούνται οι λαϊκές ανάγκες. Τρίτον, διαμορφώνει ένα ακόμη πιο αυστηρό πλαίσιο εποπτείας των δήμων και των περιφερειών και της λειτουργίας τους από το αστικό κράτος. Το Οικονομικό Παρατηρητήριο είναι εδώ, υπάρχει, η δημοσιονομική πειθαρχία και οι πλεονασματικοί προϋπολογισμοί που επιβάλλει στους δήμους υπάρχουν, όπως υπάρχει και η αποκεντρωμένη διοίκηση που όχι μόνο ελέγχει τη νομιμότητα αλλά και τη σκοπιμότητα των αποφάσεων, δηλαδή να μη ξεφεύγει τίποτα από την αντιλαϊκή πολιτική. Έτσι, λοιπόν, το συμπέρασμα της μεταρρύθμισης του «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ» είναι η μετατροπή των δήμων και των περιφερειών σε ένα εργαλείο ακόμη πιο αυστηρής εφαρμογής της αντιλαϊκής πολιτικής. Σε αυτό συμφωνεί και η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ βεβαίως που εισηγήθηκε τη μεταρρύθμιση, αλλά και το ΠΑΣΟΚ. Πού επικεντρώνετε την αντιπαράθεσή σας; Στο δίλημμα «κυβερνησιμότητα ή δημοκρατία». Έχουμε, δηλαδή, μια επανάληψη της αποπροσανατολιστικής αντιπαράθεσης που παρακολουθήσαμε και κατά τη διάρκεια της συζήτησης του «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ». Δηλαδή όλη η αντιπαράθεση επικεντρώνεται στο εκλογικό σύστημα. Και για αυτό ακριβώς αυτό έχει ευθύνες η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία έφερε ένα τραγελαφικό εκλογικό σύστημα. Απλή αναλογική για τους δήμους και για τα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια, πλειοψηφικό για τον δήμαρχο και τον περιφερειάρχη. Με αυτές τις αλλαγές τις οποίες κάνετε, κύριε Υπουργέ, διαμορφώνετε σε μηχανισμούς, σε όργανα των δήμων, όπως είναι η οικονομική επιτροπή, η Επιτροπή Ποιότητας Ζωής, μια πλαστή πλειοψηφία. Και μάλιστα, όχι μόνο διαμορφώνετε μια πλαστή πλειοψηφία, αλλά και μεταφέρετε αρμοδιότητες σε αυτές τις επιτροπές όχι και τόσο αθώες, όπως για παράδειγμα, η διαγραφή χρεών έως 150.000 ευρώ, που μπορεί να γίνει μόνο από την οικονομική επιτροπή. Αλήθεια, 150.000 ευρώ ποιοι χρωστούν; Οι λαϊκές οικογένειες χρωστούν στους δήμους; Επίσης υπάρχει διάταξη με την οποία μεταφέρετε αρμοδιότητα για διευκόλυνση των μεγαλοοφειλετών από την οικονομική απλά και μόνο επιτροπή για οφειλές πάνω από 150.000 ευρώ και έχετε το θράσος και εσείς, ως Κυβέρνηση, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ να καταψηφίζετε την πρόταση νόμου του ΚΚΕ, που ζητούσε το δικαίωμα με τεκμηριωμένη απόφαση των δημοτικών συμβουλίων να διαγράφει χρέος 500.000 ευρώ και να μην προβαίνουν οι δήμοι σε κατασχέσεις; Αυτό το απορρίπτετε, για να κάνουν οι δήμοι κατασχέσεις σε αυτούς που χρωστούν τα λίγα, για τη λαϊκή οικογένεια, ενώ αντίστοιχα στους μεγαλοοφειλέτες δίνετε το δικαίωμα να διαγράφουν χρέη και τους δίνετε διευκολύνσεις. Επίσης, η διάταξη η οποία υπάρχει για την αντιμετώπιση του τεχνικού προγράμματος και του προϋπολογισμού είναι αδιανόητη. Βεβαίως σας άνοιξε τα μάτια ο ΣΥΡΙΖΑ, που είχε μια παρόμοια διάταξη στον «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ». Δηλαδή για να καταψηφίσει κάποια παράταξη το τεχνικό πρόγραμμα ή τον προϋπολογισμό, πρέπει να καταθέσει ολοκληρωμένη τεχνική αντιπρόταση για το τεχνικό πρόγραμμα και άλλη ολοκληρωμένη πρόταση για τον προϋπολογισμό και να έχουν και την έγκριση των υπηρεσιών. Δηλαδή στο Περιφερειακό Συμβούλιο Δυτικής Ελλάδος δεν θα έχουμε το δικαίωμα να καταψηφίζουμε το τεχνικό πρόγραμμα του προϋπολογισμού, από τη στιγμή που δεν θα καταθέσουμε ολοκληρωμένη πρόταση. Αυτό λέτε μέσα. Δεν μετράνε οι ψήφοι αυτοί ως αρνητικές ψήφοι. Θα μπορούμε απλά και μόνο να εκφέρουμε ακαδημαϊκά τη γνώμη μας; Παρευρισκόμαστε και χαιρετίζουμε δηλαδή; Αυτό κάνετε και αυτό αποτελεί πρόκληση. Δεύτερο ζήτημα αυτής της αντιδραστικής λογικής την οποία εισάγει η Κυβέρνηση είναι ακριβώς η όλη συζήτηση η οποία γίνεται για τα πανεπιστήμια και μάλιστα έχει φέρει και έναν ψευδεπίγραφο τίτλο: «Αναβάθμιση της ποιότητας του ακαδημαϊκού περιβάλλοντος». Χρησιμοποιεί η Κυβέρνηση, αλλά και οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και άλλοι Βουλευτές, κούφιες εκφράσεις κενού περιεχομένου. «Ακαδημαϊκή ελευθερία». Πάρ' τ' αυγό και κούρευ' το, άμα δούμε τι σημαίνει αυτό το πράγμα. Αλλά τι σημαίνει, όμως, αναβάθμιση του ακαδημαϊκού περιβάλλοντος; Για εμάς έχει πολύ συγκεκριμένο περιεχόμενο. Πρώτον, σχολές με ενιαία προγράμματα σπουδών και με αποσαφήνιση του επιστημονικού αντικειμένου που όχι μόνο θα το έχουν, αλλά και θα μπορούν να έχουν κριτική άποψη στο επιστημονικό αντικείμενο, με μια κατηγορία πτυχίων για όλους τους φοιτητές και όχι με αυτές τις πολλές κατηγορίες πτυχίων. Τα πτυχία θα δίνουν άμεσα το δικαίωμα στην εξάσκηση των επαγγελματικών δικαιωμάτων και όχι αποσύνδεση, με έρευνα και καινοτομία για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών και την παραγωγή νέας γνώσης που αποτελεί επαναστατική διαδικασία, με πλήρη ανάπτυξη των εργαστηρίων, των βιβλιοθηκών και των υποδομών, με καθηγητές πλήρους απασχόλησης, με εργαζόμενους πλήρους απασχόλησης και καλυμμένα όλα τα κενά και πάνω από όλα με δωρεάν ανώτατη εκπαίδευση, χωρίς δίδακτρα - η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ γενίκευσε τα δίδακτρα στα μεταπτυχιακά - και με πλήρη φοιτητική μέριμνα. Τι από όλα αυτά έχουμε; Θα επιστρέψει τώρα η κανονικότητα και η κοινή λογική, όπως είπε η κυρία Υπουργός; Ποια είναι αυτή η κοινή λογική; Με βάση την άποψή της είναι ότι θέλουμε να δημιουργήσουμε ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, ενταγμένα σε δοκιμαστικούς σωλήνες, αποστειρωμένα από οποιαδήποτε κοινωνική αναφορά όπου εκεί θα λύνουν και θα δένουν, θα λυμαίνονται αυτά τα πανεπιστήμια οι επιχειρηματικοί όμιλοι και τα νατοϊκά προγράμματα και σχέδια. Και με τη διαπάλη, την ψευδεπίγραφη, την αποπροσανατολιστική για το άσυλο, θέλετε να συγκαλύψετε τη συμφωνία που υπάρχει ανάμεσα στα αστικά κόμματα, τη Νέα Δημοκρατία, τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και τους υπόλοιπους, ότι τον κυρίαρχο ρόλο στα πανεπιστήμια θα τον έχουν οι επιχειρήσεις. Τον έχουν οι επιχειρήσεις, όταν τα πανεπιστήμια είναι πανεπιστήμια της αγοράς. Και όχι μόνο στην έρευνα, αλλά και στο ποια τμήματα θα δημιουργηθούν και ποια προγράμματα σπουδών θα έχουν αυτά τα τμήματα που θα καθορίζουν οι επιχειρήσεις. Οι αλλαγές του Γαβρόγλου ακριβώς αυτό το σημείο δείξανε. Το ΝΑΤΟ θα αλωνίζει στα χρηματοδοτικά ερευνητικά προγράμματα για τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, με πτυχία πολλαπλών ταχυτήτων, χωρίς κανένα απολύτως δικαίωμα, με κατάρρευση της φοιτητικής μέριμνας και την ιδιωτικοποίησή της. Εδώ η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έκανε βήματα, άλματα μπροστά στην ιδιωτικοποίηση της φοιτητικής μέριμνας και στην υποβάθμισή της. Έχετε τόσο μεγάλη δυσανεξία και αλλεργία ως Κυβέρνηση για τα δικαιώματα των φοιτητών και σπουδαστών, που ένα άρθρο υπήρχε μέσα στο σχέδιο διαβούλευσης για τους σπουδαστές των τουριστικών σχολών στη Ρόδο και στο Ρέθυμνο που τους παραχωρεί πάσο και το αποσύρατε και δεν λέτε κουβέντα για αυτό. Την ίδια στιγμή υπάρχει άρθρο μέσα που αυξάνετε τον μισθό του Προέδρου του ΕΟΤ στον μισθό του γενικού γραμματέα. Να, λοιπόν, ποια είναι η δυσανεξία σας, η αλλεργία σας σε ό,τι έχει να κάνει με τα φοιτητικά, σπουδαστικά δικαιώματα και τις κατακτήσεις. Και βεβαίως υπήρχε και υπάρχει θεσμικό πλαίσιο που μπορεί να αντιμετωπίσει τα κακουργήματα, τα εγκλήματα κατά της ζωής, αλλά δεν εφαρμόζεται. Για ποιον άλλωστε λόγο; Για να διευκολυνθούν αυτές οι ανατροπές στις οποίες φέρνετε εσείς. Κοιτάξτε να δείτε: Αποτελεί πρόσχημα ότι τα πανεπιστήμια είναι κέντρα ανομίας, ότι εκεί διακινούνται ναρκωτικά. Αλήθεια, τη ναρκω - κουλτούρα ποιος την καλλιεργεί; Δεν την καλλιεργείτε κι εσείς και ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλα κόμματα με την ελευθερία επιλογής, με τα κέντρα παροχής ελεγχόμενης χρήσης; Αποτελεί - λέει - κέντρο παρεμπορίου. Αλήθεια, αυτοί οι οποίοι είναι ο τελευταίος τροχός της άμαξας είναι το πρόβλημα και όχι αυτοί οι οποίοι βρίσκονται πίσω και φέρνουν τα κοντέινερς από το εξωτερικό, εκτελωνίζοντάς τα, έχοντας τεράστιες αποθήκες στο κέντρο της Αθήνας και αλλού και πάτε να πιάσετε αυτούς οι οποίοι πουλάνε την πραμάτεια; Γιατί δεν αντιμετωπίζετε τα «μεγάλα ψάρια» του παρεμπορίου, του οργανωμένου παρεμπορίου, αλλά το έχετε ως πρόσχημα για να επιβάλετε τη λογική του νόμου και τάξης; Στόχος της διάταξης αυτής, την οποία φέρνετε, είναι καθαρά το οργανωμένο φοιτητικό και μαζικό κίνημα. Απ' αυτή την άποψη, λοιπόν, η καταστολή του οργανωμένου φοιτητικού, εργατικού και μαζικού κινήματος είναι, ακριβώς, εκεί που βρίσκεται η ουσία των διατάξεων που φέρνετε και, βέβαια, αξιοποιείτε σ' αυτό τη δράση των διαφόρων κουκουλοφόρων, των λεγόμενων γνωστών - αγνώστων - που όμως είναι πολύ γνωστός ο ρόλος τους και η προβοκατόρικη διαδρομή τους - για να συκοφαντήσουν το άσυλο όλων αυτών, γιατί ακριβώς κουκουλοφόροι στην ιστορία ήταν οι συνεργάτες των κατακτητών, ήταν οι δήμιοι που ντρεπόσαντε να βγάλουν τις μάσκες και τις κουκούλες τους. Εδώ πέρα υπάρχει μια ιδιότυπη ανοχή στη δράση αυτών των ομάδων από τους κρατικούς μηχανισμούς, για να μη μιλήσουμε για υπόγειες διαδρομές αυτών των μηχανισμών με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς. Απ' αυτή την άποψη έχει στρώσει τον δρόμο για την κατάργηση του ασύλου η έκθεση Παρασκευόπουλου, που ταυτίζει τις κινητοποιήσεις με ποινικά αδικήματα και εγκληματικές ενέργειες, ο νέος Ποινικός Κώδικας της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ που ενώ μειώνει τις ποινές, σε δύο άρθρα μόνο τις αυξάνει, στο άρθρο 168 για τη διατάραξη της λειτουργίας των υπηρεσιών. Να, λοιπόν, πώς θα παρεμβαίνουν τα ΜΑΤ όταν εκδηλώνεται μια φοιτητική κινητοποίηση μέσα στο πανεπιστήμιο, με αυξημένες ποινές και στο άρθρο 292 για παρακώλυση των συγκοινωνιών. Όμως η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ κατέγραψε υψηλές επιδόσεις στο κτύπημα των δικαιωμάτων, των κατακτήσεων, στην αντιμετώπιση με την καταστολή των μαθητικών, των νεολαιίστικων και των εργατικών κινητοποιήσεων με μαθητοδικεία και αγροτοδικεία. Είναι υποκριτικές οι δηλώσεις που κάνουν οι υπόλοιποι δήθεν περί ασύλου. Το ΠΑΣΟΚ βεβαίως είναι καθαρό. Θέλει την πλήρη κατάργηση του ασύλου όπως είχε κάνει το 2011, και συμμετείχαν και μερικοί άλλοι Βουλευτές. Όμως, ακούσαμε και τρομακτικά ζητήματα. Να μπει - λέει - face control. Σε λίγο θα ζητάτε να ελέγχουν και την ίριδα. Όμως επί της ουσίας σας δίνουν ιδέες όχι μόνο από τα δεξιά αλλά και από τα λεγόμενα αριστερά, όπως είναι η πρόταση του κ. Βαρουφάκη ως «λαγού». Τι πρότεινε; Πρότεινε - λέει - σώμα εσωτερικής ασφάλειας εκπαιδευμένο, ένστολο και με όλους τους κατάλληλους μηχανισμούς, για να προστατεύσει …
Κύριε Καραθανασόπουλε, θα κάνετε χρήση και της δευτερολογίας σας;
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε.
Ωραία. Συνεχίστε.
Για να προστατεύσει - λέει - τα δικαιώματα των ακαδημαϊκών ελευθεριών. Να, λοιπόν, πώς αποτελεί «λαγό» ο κ. Βαρουφάκης για αντιδραστικές αλλαγές μέσα στον χώρο των πανεπιστημίων, γιατί υπάρχει αλλεργία στις κινητοποιήσεις και στις διεκδικήσεις, γιατί θέλετε τον νόμο και την τάξη, τη σιγή νεκροταφείου και τη σιδερένια γροθιά. Όμως, κυρία Υπουργέ, ο λαός μας λέει το εξής: «Η ράβδος έχει δύο άκρες». Μην το ξεχνάτε. Εμείς λέμε πολύ καθαρά ότι αυτό το πλαίσιο - τερατούργημα που θέλετε να δημιουργήσετε, το φοιτητικό και εργατικό κίνημα θα το καταστήσει ανενεργό. Εδώ άνοιξε μια παρένθεση για τη Νομική Σχολή της Πάτρας και το άρθρο 65. Βεβαίως πατάτε σ' όλο αυτό το πρόχειρο κατασκεύασμα της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ για τη δημιουργία της νομικής σχολής, για να την καταργήσετε. Είναι απύθμενη η υποκρισία που έχετε, γιατί λέτε ότι υπάρχει πληθώρα δικηγόρων. Μα καλά εσείς δεν είσαστε με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και την πολυδημιουργία τους; Εσείς δεν λέγατε για αποσύνδεση των πτυχίων από τα επαγγελματικά δικαιώματα ως πεμπτουσία της πολιτικής σας; Και τώρα γι' αυτό σας έπιασε ο πόνος; Άλλα είναι τα ζητήματα, απλώς να μη διευκολυνθούν ορισμένοι να μπορούν να σπουδάζουν κοντά στον τόπο τους. Επί της ουσίας είναι και προκλητική και προσχηματική η αντιμετώπιση από την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και από την πρυτανική αρχή, που βρήκαν ξαφνικά 40 εκατομμύρια να δώσουν, όταν σαράντα πέντε χρόνια τώρα η Αρχιτεκτονική Σχολή της Πάτρας λειτουργεί σε κοντέινερ, όταν δεκαπέντε χρόνια τώρα η μισή Φοιτητική Εστία Πατρών είναι κατεστραμμένη από τον σεισμό και οι μισές κλίνες είναι εκτός λειτουργίας. Αλλά σε αυτά, φωνή βοώντος! Κουβέντα καμμία! Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, με μια πολύ σύντομη αναφορά στα υπόλοιπα άρθρα. Για την Επιτροπή Ανταγωνισμού όλη αυτή η συζήτηση είναι υποκριτική. Θέλετε να συγκαλύψετε. Τη στιγμή που συμβαίνουν σημαντικότατες εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο με την άμεση και την ισχυρότερη ακόμη παρέμβαση των Αμερικανών και των νατοϊκών - ιμπεριαλιστών, συζητάμε για την κ. Θάνου και συγκαλύπτουμε την ουσία. Ανεξάρτητες αρχές. Από ποιον είναι ανεξάρτητες αυτές οι αρχές; Δεν τις έχουν διορίσει κάποιοι; Αλλά αυτή η πιπίλα των ανεξάρτητων αρχών τι είναι; Είναι πρόσχημα για να μεταφέρονται οι ευθύνες από την Κυβέρνηση σε αυτές τις ανεξάρτητες αρχές και η Κυβέρνηση να το παίζει Πόντιος Πιλάτος. Και τι καλύτερο παράδειγμα από το παράδειγμα των πρακτορείων διανομής τύπου, του «ΑΡΓΟΣ» και του «EUROPA». Το Υπουργείο Εργασίας επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ σφύριζε αδιάφορα κι έλεγε: «Εγώ δεν έχω καμμιά αρμοδιότητα, να το δει η Επιτροπή Ανταγωνισμού». Και η Επιτροπή Ανταγωνισμού τι έκανε; Επέβαλε πρόστιμο κάποιων χιλιάδων ευρώ στη συγκέντρωση που υπήρξε. Και είναι ερωτηματικό αν πληρώθηκε. Η ουσία ποια ήταν; Πάνω από εκατό εργαζόμενοι του πρακτορείου Europa έμειναν άνεργοι, στο δρόμο, χρωστώντας τους δεδουλευμένα και ταυτόχρονα το «ΑΡΓΟΣ», το οποίο πήρε όλη την πίτα, εφάρμοσε ελαστικές εργασιακές σχέσεις και εργολαβίες. Να, λοιπόν, ποια είναι η ουσία αυτών των πολιτικών και τι κάνουν οι ανεξάρτητες αρχές. Γιατί ακριβώς αυτές οι ανεξάρτητες αρχές εφαρμόζουν την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης που στο επίκεντρο της είναι η ικανοποίηση των αναγκών των μονοπωλίων. Και αυτό είναι υποκρισία όταν όλοι εσείς είστε υπέρ της ελεύθερης αγοράς, που με τους σιδερένιους νόμους της καπιταλιστικής οικονομίας οδηγεί στη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση της παραγωγής, στη μεγέθυνση των επιχειρήσεων. Και απλά το μόνο που κάνουν αυτές οι επιτροπές οι ανεξάρτητες είναι μικρο - μερεμέτια στο μοίρασμα της πίτας μεταξύ των οικονομικών μεγαθηρίων. Τόσα χρόνια τώρα αυτές οι επιτροπές τι έκαναν; Βάλανε κανέναν φραγμό στην πορεία των τιμών; Ποιο ήταν το αποτέλεσμα στη συρρίκνωση και στο βίαιο εκτόπισμα των αυτοαπασχολούμενων και των εμπόρων; Αλλά εδώ υπάρχει ο νόμος του συστήματος του ότι το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε, κι ευχαριστώ πολύ για την ανοχή. Βεβαίως δεν ξεχνάτε τα δώρα στους επιχειρηματικούς ομίλους, όπως είναι το άρθρο 84 κατά τη συνήθεια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για τη διαγραφή προστίμων από τελωνειακές παραβιάσεις, παρά την υποκριτική στάση που κρατούσατε ως αντιπολίτευση. Ή τα άρθρα που αναφέρονται στο Ταμείο Αξιοποίησης Αρχαιολογικής Υπηρεσίας με τη συμμετοχή ιδιωτών για την εμπορευματοποίηση των αρχαιολογικών χώρων και την επιχειρηματική τους αξιοποίηση με σκοπό το κέρδος, κάνοντας ακόμη πιο δύσκολη την επίσκεψη και τη γνωριμία της αρχαιολογικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς για τα λαϊκά στρώματα. Αυτό χαρακτηρίζει ακριβώς και την πολιτική της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Ευχαριστώ πολύ και για την ανοχή σας.
Ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, μια διευκρίνιση θέλω να κάνω.
Να ανακοινώσω κάτι και θα σας δώσω τον λόγο μετά. Θέλω να ανακοινώσω μια διόρθωση την οποία κάνουν οι συνάδελφοι από τον ΣΥΡΙΖΑ, όσον αφορά την πρότασή τους για τη διεξαγωγή της ονομαστικής ψηφοφορίας. Διαβάζω τώρα τη διορθωμένη αίτηση και θα πω τι διορθώνουν. «Με βάση το άρθρο 72 του Κανονισμού της Βουλής, εμείς, οι Βουλευτές που υπογράφουν με την παρούσα αίτηση, αιτούμεθα τη διενέργεια ψηφοφορίας με ονομαστική κλήση επί των άρθρων 1 έως 12». Η προηγούμενη τοποθέτησή τους ήταν για τα άρθρα 1 έως 16. Δηλαδή διορθώνεται το άρθρο 16 γίνεται άρθρο 12. Κατά τα άλλα παραμένει το ίδιο για τα άρθρα 64 και 65 και 101. Το λέμε αυτό γιατί ο κ. Τζανακόπουλος χθες, και γράφτηκε στα Πρακτικά, ανακοίνωσε για τα άρθρα 1 έως 16. Είναι για τα άρθρα 1 έως 12. Έχει ζητήσει το λόγο επί προσωπικού ο Πρόεδρος του ΜέΡΑ25, ο οποίος έχει και τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συνάδελφοί του ΚΚΕ, εμείς ως ΜέΡΑ25 εκτιμούμε ιδιαίτερα τον τρόπο με τον οποίο το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας περιφρουρεί - και περιφρουρεί πολύ αποτελεσματικά - τις πορείες στο κέντρο της πόλης της Αθήνας και των υπόλοιπων πόλεων. Το κάνετε με υποδειγματικό τρόπο, με συντρόφους σας που φοράνε περιβραχιόνια, δηλαδή μία μορφή στολής, διακριτικών Εμείς ως ΜέΡΑ25 θεωρούμε ότι ο μόνος τρόπος να αποφευχθεί η κατάργηση του ασύλου είναι η περιφρούρηση του ασύλου, όπως εσείς περιφρουρείτε τόσο σωστά τις πορείες σας με οργανωμένο τρόπο. Θεωρούμε ότι η πανεπιστημιακή κοινότητα έχει υποχρέωση να περιφρουρεί τον εαυτό της, την περιουσία, τους φοιτητές, τους φοιτητικούς συλλόγους με μία υπηρεσία προφύλαξης, διαφύλαξης, περιφρούρησης του πανεπιστημιακού ασύλου, η οποία να λογοδοτεί μόνο στην πανεπιστημιακή κοινότητα, στις πρυτανικές αρχές και στους φοιτητικούς συλλόγους. Σας παρακαλώ πάρα πολύ, λοιπόν, δεδομένης της εκτίμησής μας στη δική σας παράδοση περιφρούρησης οι χαρακτηρισμοί σας να είναι αντίστοιχα συντροφικοί απέναντί μας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Βαρουφάκη.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για μια κουβέντα.
Ορίστε, κύριε Καραθανασόπουλε, έχετε τον λόγο.
Απλώς εγώ αναφέρθηκα στην αναφορά περί ένστολης εσωτερικής ασφάλειας εκπαιδευμένης και με εξοπλισμό, που αυτό θυμίζει αστυνομία πανεπιστημίων. Είναι άλλο πράγμα το πώς περιφρουρεί ο κάθε χώρος τα δικαιώματά του και, βεβαίως, η περιφρούρηση του ασύλου έγκειται στους εργατικούς και φοιτητικούς συλλόγους και όχι αλλού.
Ευχαριστούμε, κύριε Καραθανασόπουλε. Τον λόγο έχει η Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, κ. Νίκη Κεραμέως, για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα χρειαστώ μόνο τριάντα δευτερόλεπτα. Κύριε Καραθανασόπουλε, θα ήθελα απλά να διευκρινίσω κάτι. Πράγματι, υπήρχε μία διάταξη για τα φοιτητικά πάσα, θα επανέλθει η διάταξη. Ο λόγος που αποσύρθηκε είναι για να έρθει συνολικά σε ένα πλέγμα και άλλων δικαιωμάτων όσον αφορά τους φοιτητές. Άρα για αυτό αποσύρθηκε, θα έρθει σε μία συνολικότερη ρύθμιση. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κυρία Κεραμέως. Τον λόγο έχει τώρα ο Υπουργός Επικρατείας κ. Κυριάκος Πιερρακάκης για πέντε λεπτά. Ορίστε, κύριε Υπουργέ.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητάμε σήμερα ένα νομοσχέδιο πολλαπλών αντικειμένων με οριζόντιο χαρακτήρα επείγοντος και λόγω του περιορισμένου χρόνου θα πάω απευθείας στο θέμα. Ξεκινώ απαντώντας σε ερώτηση που ετέθη από την Αντιπολίτευση αναφορικά με τις σχεδιαστικές αρχές των συστημάτων. Τι σημαίνει σχεδιαστικές αρχές των συστημάτων; Θα χρησιμοποιήσω ένα παράδειγμα. Στο Ηνωμένο Βασίλειο όταν ιδρύθηκε η Digital Service, η εκεί ψηφιακή υπηρεσία, το πρώτο πράγμα το οποίο έκαναν ήταν ότι ανήρτησαν ένα κείμενο με δέκα αρχές. Είπαν πως ό,τι κάνουμε θα υπακούει σε δέκα αξίες. Λέω τέσσερις ενδεικτικές. Ξεκίνα με τις ανάγκες του χρήστη. Κάνε λιγότερα. Κάνε τα συστήματα ανοιχτά. Χτίσε ψηφιακές υπηρεσίες και όχι ιστοσελίδες. Και ξέρω ότι αυτό ακούγεται πολύ γενικό, αλλά έχει πάρα πολύ μεγάλη αξία να μπορείς να έχεις τέτοιου τύπου αρχές, γιατί μετά κοιτάζεις το κάθε σύστημα και ρωτάς αν υπακούει σε αυτές τις αρχές και σε αυτές τις σχεδιαστικές αξίες. Για παράδειγμα, αν δούμε την ιστοσελίδα μιας ελληνικής υπηρεσίας, πάρτε τον ΕΦΚΑ, θα διαπιστώσει κανείς ότι δεν υπακούει σε αυτές τις αρχές. Άρα τι θα πρέπει τώρα εμείς να κάνουμε; Γιατί δεν τις έχουμε θέσει; Πρέπει να θέσουμε ποιες είναι οι αρχές οι δικές μας και να ξεκινήσουμε να κοιτάζουμε το κάθε τι μέσα από αυτό το πρίσμα. Σε αυτό εδώ το νομοσχέδιο στο άρθρο 47 σε σχέση με τα δεδομένα και στο άρθρο 48 μιλάμε για τη διαχείριση των δεδομένων σε σχέση με τη διαλειτουργικότητα. Και εκεί ουσιαστικά ξεκινάμε από την πρώτη αρχή, γιατί σε αυτό εδώ το κείμενο για το οποίο έγινε και λόγος στις επιτροπές, στη Βίβλο Ψηφιακού Μετασχηματισμού, όπου αυτό είναι μία εσωτερική δουλειά, ένα προσχέδιο που το διαμορφώνουμε εσωτερικά μετά θα βγει στη διαβούλευση όταν ολοκληρωθεί η δουλειά μας, που λέγεται «μόνον άπαξ», once only στα αγγλικά, μόνο μία φορά. Αυτό ξεκινάει από την Εσθονία. Τι λέει αυτή αρχή; Λέει ότι ο κάθε πολίτης θα πρέπει να βάζει τα δεδομένα σε ένα σύστημα μόνο μία φορά και μετά τα συστήματα, ουσιαστικά, να ενημερώνουν το ένα το άλλο, ο πολίτης να μην έχει ρόλο διακομιστή εγγράφων. Αυτό είναι πολύ δύσκολο να το πετύχουμε, θέλει πάρα πολλή δουλειά για να γίνει. Ωστόσο πρέπει να είναι ο στόχος και θα ο στόχος συνολικά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μιμούμενοι αυτό το καλό παράδειγμα της Εσθονίας. Παρ' όλα αυτά θα ήθελα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, να μου επιτρέψετε να σχολιάσω κι ένα άλλο κομμάτι αυτού του νομοσχεδίου και συγκεκριμένα το άρθρο 64 για το άσυλο. Επί της ουσίας εδώ υπάρχει μια συμβολική αντίφαση, αντίφαση όχι του νομοθέτη, αλλά της εθνικής συγκυρίας. Η αντίφαση είναι ότι από τη μια ερχόμαστε να ρυθμίσουμε μια εμπροσθοβαρή εκκρεμότητα - γιατί και ας έχουμε καθυστερήσει στον ψηφιακό μετασχηματισμό, είναι ένας συμβολισμός, ένας συνειρμός του 21ου αιώνα το τι θα γίνει με τα ψηφιακά συστήματα της χώρας - και από την άλλη ερχόμαστε να ρυθμίσουμε μια εθνική εκκρεμότητα, μια ελληνική ιδιαιτερότητα του 20ου αιώνα, το άσυλο. Το ελληνικό πανεπιστήμιο ήταν το επίκεντρο του μεταπολεμικού ελληνικού αφηγήματος. Τα παιδιά του Εμφυλίου και της Κατοχής ήθελαν να κάνουν έναν πράγμα, να σπουδάσουν τα δικά τους παιδιά. Κι αυτά τα παιδιά τα δικά τους. Κι αυτό το πετύχαμε. Ήταν ο ιμάντας της κοινωνικής κινητικότητας της χώρας. Αλλά ταυτόχρονα ισχύει και το ρητό του Αϊνστάιν: «η ζωή είναι σαν το ποδήλατο. Αν σταματήσεις να κάνεις πεντάλ πέφτεις». Η μεγάλη κατάκτηση της Μεταπολίτευσης ήταν η εμπέδωση της δημοκρατίας στον τόπο και η εισαγωγή της χώρας στον ευρωπαϊκό πυρήνα. Η ελληνική δημοκρατία είναι ώριμη κι αυτό ήταν κατάκτηση απ' όλες τις πτέρυγες του ελληνικού Κοινοβουλίου. Αυτό το οποίο απεδείχθη από την οικονομική κρίση είναι ότι εν τέλει η δημοκρατία είναι ισχυρή, είναι ώριμη. Η δημοκρατία υπάρχει. Κι αυτό τι σημαίνει; Είναι κατοχυρωμένη. Δεν χρειάζεσαι άσυλο από αυτή τη δημοκρατία. Δεν χρειάζεσαι τείχος από αυτή τη δημοκρατία. Χρειάζεσαι αντίθετα τα όποια τείχη να πέσουν. Επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας δυο σύντομες ιστορίες. Ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Ένα ξένο πανεπιστήμιο. Περπατάς. Βλέπεις στην είσοδο ότι υπάρχει ασφάλεια του πανεπιστημίου και βλέπεις ότι υπάρχει κάρτα με την οποία πρέπει να μπεις. Στην πορεία μπαίνεις μέσα στον χώρο, βλέπεις ότι είναι κατά βάση καθαρός. Σε συγκεκριμένο πανεπιστήμιο αναφέρομαι. Βλέπεις ότι υπάρχουν και πολιτικές νεολαίες στον χώρο, διαφορετικές, βέβαια, απ' αυτές που έχουμε στην Ελλάδα σε σχέση με τον τρόπο λειτουργίας τους. Το ενδιαφέρον δεν είναι αυτή η ιστορία. Το ενδιαφέρον είναι το ποιο ήταν το πανεπιστήμιο. Το πανεπιστήμιο ήταν της Nanterre απ' όπου ξεκίνησε ο Μάης του 1968. Την καθιστά ενδιαφέρον παράδειγμα, γιατί αν οι Γάλλοι που νομίζω διακρίνονται για την επαναστατικότητά τους, για το τι ιδέες παράγουν και τι ιδεολογικά ρεύματα στα πανεπιστήμιά τους, μπόρεσαν να το ρυθμίσουν νομίζω ότι μπορούμε να το ρυθμίσουμε κι εμείς. Επιτρέψτε μου να κλείσω με μια άλλη ιστορία. Μάιος 2010. Έχει έρθει στην Ελλάδα ο πιο διάσημος αρθρογράφος των «NEW YORK TIMES» ο κ.Τόμας Φρίντμαν. Έχει συναντήσει την τότε πολιτική ηγεσία και γράφει ένα άρθρο. Και λέει «εγώ δεν θα κοιτάζω τα οικονομικά μεγέθη στην Ελλάδα τα επόμενα χρόνια, δεν θα κοιτάζω τα spread, τα πρωτογενή πλεονάσματα. Δεν θα κοιτάζω τίποτα απ' όλα αυτά. Θα κοιτάζω τι κάνουν οι νέοι Έλληνες». Και καταλήγει «αν τους δεις να φεύγουν, ξεκίνα να πουλάς ελληνικά ομόλογα. Αν τους δεις να μένουν και κάποιους να γυρνάνε πίσω, τότε έχει έρθει η ώρα να ξεκινήσεις να κοιτάς ξανά την Ελλάδα και να επενδύεις σ' αυτή». Η Κίνα εισάγει την τεχνητή νοημοσύνη στα λύκειά της. Η Φινλανδία εισάγει την τεχνητή νοημοσύνη στα λύκειά της. Σήμερα, 8 Αυγούστου 2019, εμείς είμαστε εδώ για να μιλήσουμε για το άσυλο. Πρέπει να αλλάξουμε αιώνα σε κάποια πράγματα. Επιτρέψτε μου να τελειώσω λέγοντας ότι αυτή η προσέγγιση πρέπει να είναι η πυξίδα μας για τα επόμενα χρόνια. Έχει λήξει η εποχή της αυτοαναφορικότητάς μας. Δεν είναι μόνο ζήτημα οικονομικής ανασυγκρότησης και οικονομικής ανάκαμψης του τόπου. Είναι ζήτημα υπόστασης. Πρέπει η ελληνική κρίση να μη μετατραπεί σε ελληνική παρακμή. Το έτος 2000 η Ελλάδα είχε οικονομία, είχε ΑΕΠ όσο είχαν όλα τα Βαλκάνια αν τα διπλασίαζες. Και σήμερα η ρουμάνικη οικονομία είναι μεγαλύτερη πια από την ελληνική. Κι αυτό κάτι σημαίνει. Αντανακλά τις ευθύνες όλων μας για να υπερβούμε αυτή την κατάσταση. Ο μόνος τρόπος για να το πετύχουμε είναι να τρέξουμε γρήγορα προς τα μπρος. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Κούβελας από τη Νέα Δημοκρατία για πέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από το Βήμα της Ολομέλειας θα ήθελα να ευχαριστήσω τους συμπολίτες μου στη Θεσσαλονίκη για την τιμή που μου έκαναν και την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν στις πρόσφατες εκλογές. Δεσμεύομαι ότι με όλες μου τις δυνάμεις θα προσπαθήσω να ανταποκριθώ στη μεγάλη αυτή ευθύνη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, η Νέα Δημοκρατία και τα στελέχη μας επίμονα και σταθερά, ιδίως στις τελευταίες προεκλογικές αναμετρήσεις του Μαΐου και του Ιουλίου, υπόσχονταν πρώτα και πάνω απ' όλα την κανονικότητα. Το είπαμε και αυτό κάνουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Το πολυνομοσχέδιο που ψηφίζουμε σήμερα, το τρίτο μέσα σε λίγες μέρες, φέρνει μεγάλες αλλαγές στην καθημερινότητα του πολίτη σε πολλούς τομείς. Εκφράζετε την απορία σας, κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, για το εάν και κατά πόσο οι ρυθμίσεις που συζητάμε έχουν επείγοντα χαρακτήρα. Κατά τη γνώμη σας, δηλαδή, δεν πρέπει να δουλέψουν οι πόλεις και οι περιφέρειες με τις νέες διοικήσεις τους από την 1η Σεπτεμβρίου; Δεν θα αρχίσει η ακαδημαϊκή χρονιά σε λίγες μέρες από τον Σεπτέμβριο; Δεν αποτελεί ανακούφιση για τους καρκινοπαθείς συμπολίτες μας να γλιτώσουν τις ουρές της ντροπής έστω και μία μέρα νωρίτερα; Δεν είναι αναγκαίο να βγουν το συντομότερο οι τετρακόσιες πενήντα χιλιάδες συντάξεις που είναι σε εκκρεμότητα εδώ και δύο - τρία χρόνια; Δεν είναι αναγκαίο να ξεκινήσει τη λειτουργία του το ψηφιακό κράτος άμεσα, κερδίζοντας τον χαμένο χρόνο; Μας εκπλήσσετε δυσάρεστα με την αντίδρασή σας ότι όλα γίνονται πολύ γρήγορα. Ε, λοιπόν, γίνονται γρήγορα και σωστά γιατί αυτή την εντολή μας έδωσε ο ελληνικός λαός που πείστηκε από την πρότασή μας. Προχωρώ σε κάποιες παρατηρήσεις για το νομοσχέδιο. Ο Πρωθυπουργός και η παράταξή μας είναι γνωστό πως είμαστε διαχρονικά πολύ φιλικοί προς την τοπική αυτοδιοίκηση. Πιστεύουμε πως είναι πυλώνας λειτουργίας του ελληνικού κράτους, φορέας της τοπικής ανάπτυξης και κατά συνέπεια, καταλύτης της εθνικής οικονομίας. Αντίθετα οι συνάδελφοί μας ιδίως της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, βλέπετε την τοπική αυτοδιοίκηση σαν πολιτικό εργαλείο για να εξυπηρετήσετε τους σκοπούς σας. Άλλωστε οι πολίτες σάς δίνουν παραδοσιακά πολύ μικρά ποσοστά εμπιστοσύνης στους δήμους. Σήμερα επιμένετε ακόμη στο θεώρημα περί συναινέσεων και συγκλίσεων στη διοίκηση των δήμων, το οποίο δήθεν διευκολύνει η απλή αναλογική σας. Όμως ξεχνάτε φαίνεται την καθολική και απόλυτη αντίδραση των δημάρχων όπου με ένα στόμα ζητούσαν από τον αρμόδιο τότε Υπουργό να μην αλλάξει τον εκλογικό νόμο διότι θα λειτουργήσει διαλυτικά για την τοπική αυτοδιοίκηση, διότι θα ευνοήσει τη συναλλαγή. Αλλά και σήμερα κάνετε πως δεν βλέπετε ότι υπάρχει πρόβλημα; Πως δεν θα λειτουργήσουν όσες πόλεις δεν κατάφεραν να εκλέξουν δήμαρχο από την πρώτη Κυριακή; Και δεν είναι μόνο η περίπτωση του δεύτερου μεγαλύτερου δήμου στη χώρα, της Θεσσαλονίκης, η οποία, πράγματι, πιστεύω ότι θα βρει μια λύση στο πρόβλημά της μέσα από αυτή τη ρύθμιση του σχεδίου νόμου. Είναι χαρακτηριστική, όμως, η περίπτωση της Θεσσαλονίκης. Ρωτήστε και εμάς. Κάτι ξέρουμε. Είναι και ο συνάδελφος, ο κ. Δελής, που ακόμη συμμετέχουμε για λίγες μέρες στο Δημοτικό Συμβούλιο της Θεσσαλονίκης. Θυμίζω ότι ο νέος δήμαρχος διαθέτει μόλις επτά στα σαράντα εννιά μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, κ. ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ]] Ποιο είναι τελικά το πρόβλημά σας; Δεν σας αρέσουν οι συμπράξεις που προβλέπει το νομοσχέδιο; Δεν σας αρέσει ότι συμμετέχει υποχρεωτικά σε αυτές η παράταξη του δημάρχου; Δηλαδή, να μη συμμετέχει; Πώς το φαντάζεστε; Αλλά και η σύμπραξη, σύγκλιση δεν είναι; Συναίνεση δεν προϋποθέτει; Θα προχωρήσω πολύ γρήγορα σε μια αναφορά στη ρύθμιση για το άσυλο, η οποία βοηθά να αναβαθμίσει επί της ουσίας το πανεπιστήμιο, να βελτιώσει και να καθαρίσει το ακαδημαϊκό περιβάλλον. Έτσι γίνεται αληθινή κυψέλη παραγωγής ιδεών, ελεύθερης σκέψης και διαλόγου. Αυτή ήταν μια από τις πιο καθαρές εντολές που πήρε η Κυβέρνησή μας. Ξέρετε, στη Θεσσαλονίκη η πόλη κόβεται συχνά στα δύο καθώς γνωστοί - άγνωστοι, οι οποίοι έχουν βέβαια ονοματεπώνυμο στην πόλη μας, σε προγραμματισμένες ή έκτακτες δραστηριότητές τους, αφού κάνουν μπάχαλο το κέντρο της πόλης, καταφεύγουν στο πανεπιστήμιο μέσα σε διάστημα ενός ή δύο λεπτών. Σας θυμίζω, επίσης, ότι το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο είχε γίνει εστία μόλυνσης για τη δημόσια υγεία όταν γνωστοί - άγνωστοι δεν επέτρεπαν στα συνεργεία καθαρισμού να κάνουν τη δουλειά τους. Μάλιστα άσκησαν σωματική βία και στους φοιτητές που εθελοντικά επιχείρησαν να το κάνουν αυτό. Το μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς, η Ροτόντα, βρίσκεται στα διακόσια μέτρα από το πανεπιστήμιο.
Κύριε συνάδελφε, πρέπει να τηρήσουμε όλοι τον χρόνο μας.
Ολοκληρώνω σε δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε.
Υπολείπονται πενήντα συνάδελφοι, πολιτικοί Αρχηγοί και Υπουργοί. Σας παρακαλώ, να προσαρμοστούν όλες οι ομιλίες στα πέντε λεπτά. Ευχαριστώ. Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ να ολοκληρώσετε.
Έχετε δίκιο, κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω αμέσως. Η Ροτόντα, λοιπόν, είναι στα διακόσια μέτρα από το πανεπιστήμιο, σε μία πολύ πυκνοκατοικημένη περιοχή της Θεσσαλονίκης, όπου στα αλήθεια πέφτουν πιστολιές και μαχαιριές, ανάμεσα στις συμμορίες αλλοδαπών διακινητών βαρύτατα κακοποιών στοιχείων που διακινούν ναρκωτικά. Ξέρετε, μόλις κάνει την εμφάνισή της η Αστυνομία, αυτοί καταφεύγουν αμέσως μέσα στο πανεπιστήμιο. Κλείνω, λοιπόν, λέγοντας ότι αυτή η ρύθμιση για το πανεπιστημιακό άσυλο προφανώς και δεν θα δώσει δικαίωμα στις αρμόδιες αρχές να αυθαιρετούν, αλλά θα δώσει τη δυνατότητα ιδίως στους νέους ανθρώπους να απολαύσουν καθαρά και ασφαλή πανεπιστήμια. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Θεοδωρικάκος, για να καταθέσει κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Καταθέτω, κύριε Πρόεδρε, τέσσερις νομοτεχνικές βελτιώσεις. Οι δύο είναι αρμοδιότητας του Υπουργείου Εσωτερικών. Μπορείτε να τις δείτε και αν υπάρχει κάποια διευκρινιστική ερώτηση, είμαι στη διάθεση των συναδέλφων. Μία είναι αρμοδιότητας του Υπουργείου Δικαιοσύνης και μία του Υπουργείου Παιδείας και παρακαλώ την κ. Κεραμέως να την εξηγήσει.
Θα πρέπει να αναγνωστούν, κύριε Πρόεδρε.
Η κ. Κεραμέως έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Μόνο μία διευκρίνιση. Καταθέτουμε μία νομοθετική στο άρθρο 64 παράγραφος 3, η οποία διάταξη πλέον γίνεται ως εξής: «Εντός των χώρων των ΑΕΙ οι δημόσιες αρχές ασκούν όλες τις κατά νόμο αρμοδιότητές τους, συμπεριλαμβανομένης της επέμβασης λόγω τέλεσης αξιόποινων πράξεων». Αλλάξαμε τις «αρμόδιες αρχές» σε «δημόσιες αρχές» και διευκρινίζουμε κιόλας ότι αυτές οι αρμοδιότητες είναι επιπροσθέτως των όποιων αρμοδιοτήτων έχουν οι πρυτανικές αρχές εκ του νόμου από άλλα νομοθετήματα. Άρα οι πρυτανικές αρχές έχουν ήδη αρμοδιότητες, εδώ μιλάμε για τις δημόσιες αρχές, οι οποίες πλέον θα ασκούν τις αρμοδιότητές τους και εντός των χώρων των ΑΕΙ. Ευχαριστώ πολύ.
Ωραία, ευχαριστούμε. Να κατατεθούν και να διανεμηθούν.
Τον λόγο έχει ο κ. Γεωργιάδης για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Τρία θέματα αφορούν το δικό μας Υπουργείο, θα πω τα πιο γρήγορα, για να μείνω στο ζέον στο τέλος. Το πρώτο θέμα. Όπως ξέρετε, έχουμε καταθέσει μία τροπολογία που αφορά τη στέγαση υπηρεσιών Γενικής Γραμματείας, Έρευνας Τεχνολογίας. Θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον Υφυπουργό τον κ. Δήμα, ο οποίος συνεργάστηκε πάρα πολύ γι' αυτό και είναι εδώ για την παροχή όποιων επιπρόσθετων διευκρινίσεων χρειάζονται, κύριοι συνάδελφοι, και επίσης θέλω να τον συγχαρώ, γιατί μέσα σε λιγότερο από είκοσι μέρες βρήκε μαζί με τη Γραμματεία του Πρωθυπουργού λύση σε ένα θέμα το οποίο χρονίζει, όπως όλοι γνωρίζετε, για πάρα πολύ καιρό. Η Γενική Γραμματεία Έρευνας Τεχνολογίας στεγάζεται εδώ και πάρα πολλά χρόνια σε ένα κτήριο, το οποίο δεν πληρούσε τις ανάγκες της γενικής γραμματείας. Οι διαμαρτυρίες από τους υπαλλήλους ήταν πάρα πολλές και αποφασίσαμε να δράσουμε καίρια και αποφασιστικά. Ένα, λοιπόν, κτήριο, το Κεντρικό Κτήριο της Ιππασίας μεταφέρεται από το υπερταμείο στη χρήση της Γενικής Γραμματείας Έρευνας Τεχνολογίας. Εξοικονομούμε σχεδόν 400.000 ευρώ ετησίως, παρέχουμε στους υπαλλήλους σε πολύ γρήγορο χρονικό διάστημα ένα σύγχρονο περιβάλλον εργασίας αντάξιο μιας γραμματείας, που και εσείς και ο κ. Τσίπρας στην ομιλία του χαρακτήρισε ως έχουσα εξαιρετική σημασία για το ελληνικό κράτος. Άρα, λοιπόν, ένα χρόνιο πρόβλημα πολλών ετών λύνεται με αυτή τη συγκεκριμένη τροπολογία. Σας παρακαλώ, να την υπερψηφίσετε και να μην τσακωνόμαστε για τα αυτονόητα. Τώρα το δεύτερο που αφορά το Υπουργείο μας είναι το άσυλο. Το άσυλο υπό ποία έννοια, όμως, κύριε δήμαρχε; Υπό την έννοια του παρεμπορίου. Όπως ξέρετε, το Υπουργείο Ανάπτυξης έχει και την αρμοδιότητα πατάξεως του παρεμπορίου. Και αναρωτιέμαι όσοι συνάδελφοι δεν ψηφίσετε την τροπολογία της Υπουργού Παιδείας κ. Κεραμέως για το άσυλο τι ακριβώς προτείνετε να κάνουμε με το παρεμπόριο, παραδείγματος χάρη στην Πατησίων, κύριε Καμίνη. Κυβερνήσατε ως Δήμαρχος και τα είδατε. Ήσασταν πολλά χρόνια εκεί, το ξέρετε ότι είναι έτσι και λυπούμαι που έρχεστε με ιδεοληψία στο Κοινοβούλιο.
Εγώ;
Τι γίνεται σήμερα για όποιον περπατήσει εκεί; Είναι απλωμένα τα προϊόντα στα πεζοδρόμια. Απλωμένα όλα τα παράνομα προϊόντα όλα τα λαθραία. Αυτοί που τα πουλάνε, κύριε Σκανδαλίδη, είναι μέσα από τα κάγκελα. Όσες φορές και να στείλουμε εμείς τις αρμόδιες αρχές για να ελέγξουν το παρεμπόριο, τι κάνουν αυτοί οι άνθρωποι; Κάνουν ένα βήμα πίσω και χαμογελάνε στα ελεγκτικά όργανα, καθόσον ουδείς μπορεί να περάσει την πόρτα του πανεπιστημίου είτε να συλλάβει τους ανθρώπους για το παρεμπόριο είτε να κατάσχει τα προϊόντα είτε να κάνει οτιδήποτε άλλο. Άρα όλη η συζήτηση που κάνουμε είναι μια συζήτηση ανθρώπων που απλώς δεν θέλουν να συνεννοηθούν ανθρώπινα. Είναι απολύτως προφανές ότι όταν ένα κρατικό όργανο πηγαίνει να ελέγξει το παρεμπόριο και είναι στην Πατησίων θα πρέπει να μπορεί να μπει μέσα και να κυνηγήσει και να συλλάβει αυτούς οι οποίοι κάνουν το παρεμπόριο. Εκτός αν θέλετε να προστατεύετε τους λαθρέμπορους. Μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί η εμμονή σας κατά της καταργήσεως του ασύλου με τον τρόπο που ίσχυε πριν! Γιατί ασφαλώς ως προς την υπεράσπιση της ακαδημαϊκής ελευθερίας δεν υπάρχει καμμία απολύτως αλλαγή. Αφήστε δε για να μιλήσω εκ του γενικού, ότι το να μιλάμε στα αλήθεια για ελεύθερη διακίνηση ιδεών στα ελληνικά πανεπιστήμια είναι σχεδόν αστείο. Να μην πω για τον εαυτό μου ότι δεν μπορώ να πάω σε κανένα ελληνικό πανεπιστήμιο να μιλήσω χωρίς συνοδεία αστυνομικών και στρατιωτικών δυνάμεων, διότι αλλιώς θα με κάψουν ζωντανό. Θα με κάψουν ζωντανό, εάν πάω σήμερα στο πανεπιστήμιο εγώ! [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Για αυτό και δεν έχω πάει εδώ και χρόνια υπό τις απειλές ότι αν μπω μέσα θα με κάψουν. Παρακαλώ κάποιον από εσάς να πάτε.
Αν καταργήσετε το άσυλο, θα πας;
Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ.
Αποδέχεστε, κυρία Αναγνωστοπούλου, το πραγματικό γεγονός ότι άνθρωποι σαν κι εμένα δεν μπορούν να μπουν στο πανεπιστήμιο, ναι ή όχι; Το αποδέχεστε ή το ακούτε για πρώτη φορά; [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Άρα μη μου μιλάτε εμένα για ελεύθερη διακίνηση ιδεών, γιατί είστε ψεύτες και υποκριτές. Δεν υπάρχει ελεύθερη διακίνηση ιδεών στο πανεπιστήμιο σήμερα! Υπάρχει η βία της άκρας Αριστεράς που όταν κάποιος δεν είναι αρεστός σε αυτούς, τον δέρνουν, τον καίνε, τον σπάνε στο ξύλο. Και αυτό δεν είναι άσυλο ιδεών. Αυτό είναι άσυλο βίας! Όποιος αυτό δεν το λέει με ειλικρίνεια, είναι ψεύτης! Για να τελειώνουμε με την πλάκα. Άρα πολύ καλά κάνει η κυρία Υπουργός και φέρνει - τι πράγμα; - την πραγματική υπεράσπιση της ελευθερίας των ιδεών στα ακαδημαϊκά ιδρύματα! Γιατί σήμερα δεν υπάρχει πραγματική ελευθερία της υπερασπίσεως των ιδεών στα ελληνικά πανεπιστήμια! Σήμερα υπάρχουν ομάδες ανθρώπων οι οποίοι ασκούν σωματική βία και με αυτή τη σωματική βία ελέγχουν όλο το πανεπιστήμιο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Και κλείνω. Άκουσα με πολύ μεγάλη προσοχή, μετά από τη συζήτηση που είχαμε στην επιτροπή - για να μην λέμε τα ίδια - , τις συνεντεύξεις που έδωσε η κυρία Πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού κατά της νομοθετικής ρυθμίσεώς μας για το θέμα της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Και θέλω να πω μόνο τα εξής: Την άκουσα με πολύ μεγάλη προσοχή να ισχυρίζεται ότι δεν έχει καμμία κομματική ταύτιση. Στο πρώτο της επιχείρημα ότι όλοι οι Πρόεδροι του Αρείου Πάγου έχουν επιλεγεί από μια κυβέρνηση - άρα το να λέμε ότι επελέγη ως Πρόεδρος του Αρείου Πάγου από τον κ. Τσίπρα, αυτό θα σήμαινε ότι όλοι οι Πρόεδροι του Αρείου Πάγου είναι κομματικά ελεγχόμενοι από όποιον τους επέλεξε - η απάντηση είναι πάρα πολύ απλή και προφανής: Δεν επελέγησαν, αγαπητοί συνάδελφοι, όλοι οι Πρόεδροι του Αρείου Πάγου από τη θέση εννέα στη θέση ένα. Η κ. Θάνου είχε την προκλητική εύνοια του κ. Τσίπρα, όπως στην αρχική επιλογή. Προσπέρασε οκτώ αξίους συναδέλφους της για να πάρει αυτή τη θέση, ακριβώς διότι την ήθελε ο κ. Τσίπρας.
Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ, να ολοκληρώσετε.
Δεύτερον, η εύνοιά του προς την κ. Θάνου συνεχίστηκε, όταν αμέσως μετά τη λήξη της θητείας της και αφού προσπάθησε η παρελθούσα κυβέρνηση πολύ να παραβιάσει και το Σύνταγμα για να αλλάξει τα όρια ηλικίας, για να παραμείνει περισσότερο στον Άρειο Πάγο, τη διόρισε κατευθείαν στο Πρωθυπουργικό Γραφείο. Και στη συνέχεια, ενώ πλέον ήταν βέβαιο ότι η Κυβέρνηση έφευγε - γιατί οι δημοσκοπήσεις ήταν σε όλους μας γνωστές και η βούληση του ελληνικού λαού ήτο πια φανερή σε όλους - τη διορίσατε με την καθολική αντίδραση της Βουλής, πλην τότε της Χρυσής Αυγής, σε μια θέση ανεξάρτητης αρχής για πολλά χρόνια. Άρα το να ισχυρίζεται βασίμως κάποιος, που έχει αυτή την εύνοια από ένα συγκεκριμένο κόμμα στο παρελθόν, ότι δεν μπορεί να ταυτίζεται με ένα κόμμα, με συγχωρείτε, αλλά είναι εξωφρενικό. Η δε άποψή της ότι εκείνη δεν παραιτείται οτιδήποτε και να συμβεί…
Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ να ολοκληρώσετε. Έχουμε φτάσει στα οκτώ λεπτά.
Κλείνω, αλλά αυτό είναι ένα θέμα που απασχόλησε τη Βουλή επί πέντε μέρες. Ένα λεπτό. Δεν είναι όλα τα ίδια. Το γεγονός ότι η κ. Θάνου δηλώνει παντού «εγώ δεν παραιτούμαι με τίποτα όσοι νόμοι και να ψηφιστούν» με συγχωρείτε, αλλά είναι σχεδόν αξιοθρήνητο. Το να δηλώνει δημοσίως ένας άνθρωπος, «όσοι νόμοι και να ψηφιστούν εμένα δεν με αφορούν», ο οποίος αγαπάει τόσο πολύ την καρέκλα του για να το δηλώνει, με συγχωρείτε, θα έπρεπε να είναι απολύτως καταδικαστέο και ως έκφραση από την ελληνική Βουλή. Εκτός αν θέλετε να πείτε, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, ότι χωρίς την κ. Θάνου δεν λειτουργεί το ελληνικό κράτος και ότι είναι η μόνη αναντικατάστατη σε όλη την ελληνική δημόσια διοίκηση. Άρα, λοιπόν, για να το κλείσουμε, δεν έχει κανένα φωτογραφικό χαρακτήρα η διάταξη, όπως επαρκώς εξηγήσαμε. [[Γέλωτες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κύριε Τζανακόπουλε, μη με προκαλείτε.
Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ πάρα πολύ.
Ξέρετε, η αγάπη σας για το Σύνταγμα, όταν είστε η κυβέρνηση με το παγκόσμιο ρεκόρ αντισυνταγματικών νόμων στο δικαστήριο, πραγματικά με ξεπερνάει. Φέρατε τον νόμο Παππά και κρίθηκε αντισυνταγματικός στο δικαστήριο. Ξήλωσε ο Πολάκης τους διοικητές των νοσοκομείων και έχουν δικαιωθεί όλοι και παίρνουν χιλιάδες ευρώ αποζημίωση για τις διώξεις που τους έκανε. Κάθεστε τώρα και κάνετε σε εμάς υποδείξεις.
Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Για να τελειώνουμε, σας λέω ότι η διάταξη δεν είναι φωτογραφική. Φωτογραφικός ήταν ο διορισμός της κ. Θάνου από εσάς. Εσείς παραβιάσατε και την ευρωπαϊκή οδηγία και το Σύνταγμα, γιατί ενώ το Σύνταγμα και η ευρωπαϊκή οδηγία ζητούσαν μία κομματικά αμερόληπτη επιτροπή, διορίσατε όχι μόνο την κ. Θάνου, για την οποία εξήγησα προηγουμένως, αλλά τη μισή κεντρική επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ.
Σας παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, πρέπει να ολοκληρώσετε.
Αν νομίζετε ότι εμείς δεν το βλέπουμε ή ότι ο ελληνικός λαός δεν το ξέρει κάνετε πολύ μεγάλο λάθος. Η τροπολογία, λοιπόν, αυτή και θα ψηφιστεί και θα εφαρμοστεί. Και επειδή άκουσα ότι είπε η κ. Θάνου «δεν παραιτούμαι», σας δηλώνω για να το ξέρετε ότι μόλις με το καλό δημοσιευθεί ο νόμος στο Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, αμέσως θα εκδοθεί διαπιστωτική πράξη για να πάει σπίτι της. Και ως πολίτης ας διεκδικήσει όσα δικαιώματα νομίζει ότι έχει. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Μισό λεπτό, κύριε Καμίνη. Μάλλον ζητάτε τον λόγο επί προσωπικού, γιατί με βάση τη σημερινή διαδικασία…
Ο κατάλογος πότε θα συνεχίσει, κύριε Πρόεδρε;
Μισό λεπτό, κύριοι συνάδελφοι. Αν συνεχίσουμε με το να πάρει τον λόγο ο κ. Καμίνης, ο κ. Τζανακόπουλος και συνεχιστεί όλη αυτή η υπόθεση - εγώ θέλω να το πω στο Σώμα - η διαδικασία θα πάει μέχρι τις 22.00΄. Εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα, αλλά θέλω να σας ενημερώσω. Υπάρχουν ακόμα πενήντα συνάδελφοι. Είναι να μιλήσει ο Πρωθυπουργός, όπως καταλαβαίνετε, οι Αρχηγοί των κομμάτων. Κύριε Καμίνη, κύριε Τζανακόπουλε, αν θέλετε - γιατί θα ζητήσετε επί προσωπικού τον λόγο, μόνο για αυτό - να προχωρήσουμε τη διαδικασία, ώστε να μπορέσουν να μιλήσουν οι Βουλευτές. Αν, όμως, επιμένετε ότι θέλετε τον λόγο επί προσωπικού, εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο, εκτός από το να σας δώσω τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Καμίνη, έχετε τον λόγο επί προσωπικού.
Κύριε Πρόεδρε, αν υπάρχει κάποιος, ο οποίος έχει καταγγείλει επανειλημμένα ως Δήμαρχος την κατάσταση που επικρατούσε…
Εξηγήστε στο Σώμα σε τι συνίσταται το προσωπικό.
Σας παρακαλώ, να απευθύνεστε στο Προεδρείο, όχι σε εμένα.
Εξηγείστε στο Προεδρείο πού συνίσταται το προσωπικό βάσει του Κανονισμού.
Κύριε Χαρακόπουλε, ο κ. Καμίνης έχει ένα λεπτό για να εξηγήσει το προσωπικό. Συνεχίστε, κύριε Καμίνη.
Επανειλημμένα ως Δήμαρχος της Αθήνας είχα επισημάνει ότι είναι απαράδεκτη η κατάσταση που επικρατεί στο πανεπιστήμιο και στα τρία εκπαιδευτικά ιδρύματα στο κέντρο της πόλης. Αυτό που προτείνουμε εμείς με τη διάταξη την οποία έχουμε καταθέσει είναι το εξής: Για κάθε τέλεση αξιόποινης πράξης να μπορεί να παρεμβαίνει η δημόσια δύναμη χωρίς καμία άδεια από πανεπιστημιακή αρχή. Αυτό καλύπτει την αξιόποινη πράξη που τελείται και μέσα και έξω από το πανεπιστήμιο. Έχω υποφέρει πάρα πολύ από το παρεμπόριο που πετούσαν μέσα τα πράγματα και πηγαίναν και κρύβονταν μέσα όταν εμφανιζόταν η αστυνομία. Αυτό, όμως, ήταν με βάση μία διάταξη που ενώ την είχατε ψηφίσει και εσείς, τη διάταξη του νόμου Διαμαντοπούλου, η κυβέρνηση στην οποία συμμετείχατε, κύριε Γεωργιάδη, ουδέποτε μπήκε μέσα στο πανεπιστήμιο η αστυνομία να παρεμποδίσει αυτά που συνέβαιναν. Αυτό να το θυμόμαστε. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Τζανακόπουλε, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό επί του προσωπικού.
Κύριε Πρόεδρε, δεν θα απασχολήσω το Σώμα για να απαντήσω στον κύριο Υπουργό, ο οποίος ούτως ή άλλως αρέσκεται στις στρεψοδικίες. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε Τζανακόπουλε. Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης - Μιχαήλ Λοβέρδος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, οι εκλογές τελείωσαν. Το κλίμα το υπερβολικό, της έντασης, του φανατισμού, που επικράτησε προεκλογικά και στο οποίο μπορεί κι εγώ άθελά μου να συμμετείχα, έχει τελειώσει. Είμαστε πλέον σε μία πολύ δύσκολη και κρίσιμη φάση, στην οποία η χώρα πρέπει να κυβερνηθεί και πρέπει να κυβερνηθεί αποτελεσματικά. Φοβάμαι ότι κάποιοι ακόμα δεν το έχουν αντιληφθεί. Ξέρετε, στα εξήντα μου χρόνια δεν αποφάσισα μετά από τριάντα πέντε χρόνια στη δημοσιογραφία να μπω στην πολιτική για να κάνω καριέρα όπως καταλαβαίνετε, αλλά γιατί η πατρίδα μας κινδυνεύει και κάποιοι ακόμα δεν θέλουν να το συνειδητοποιήσουν. Η Ελλάδα δεν είναι μία κανονική ευρωπαϊκή χώρα και ελπίζουμε ότι θα γίνει, γι' αυτό πρέπει να αγωνιστούμε όλοι μας. Μπορούμε να το κάνουμε; Ναι είναι στο χέρι μας, ασφαλώς και είναι, αν αρχίσουμε όλοι να συμπεριφερόμαστε όπως πραγματικά είμαστε. Οι Βουλευτές είναι οι υπηρέτες του λαού, δεν είναι οι αφέντες του. Ο ελληνικός λαός εξέλεξε τριακόσιους Βουλευτές, από τους οποίους από τον Πρωθυπουργό μέχρι τον τελευταίο Βουλευτή, δηλαδή εμένα, είμαστε υπηρέτες του και πρέπει να τον υπηρετήσουμε και πρέπει να τον υπηρετήσουμε αποτελεσματικά. Η Κυβέρνηση αυτή τη βδομάδα έφερε δύο, κατά τη γνώμη μου, πολύ σημαντικά νομοσχέδια. Τα έφερε με τη μορφή του επείγοντος. Θα έπρεπε ενδεχομένως να γίνει μία εξαντλητική συζήτηση. Θα συμφωνήσω σε αυτό με την Αντιπολίτευση, θα έπρεπε να έχουμε περισσότερο χρόνο να τα συζητήσουμε, αλλά δεν έχουμε την πολυτέλεια του χρόνου. Δεν έχουμε την πολυτέλεια του χρόνου. Η Ελλάδα υποφέρει, η Ελλάδα δοκιμάζεται επί μία δεκαετία τώρα και μπορεί να δοκιμαστεί για πολλά χρόνια στο μέλλον, εάν δεν κάνουμε τώρα τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν. Τα δύο αυτά νομοθετήματα φέρνουν πολύ μεγάλες αλλαγές σε πράγματα που πρέπει επιτέλους να γίνουν, σε ό,τι αφορά το κομματικό κράτος, που, πράγματι, το κομματικό κράτος το συντήρησαν όλες οι κυβερνήσεις του παρελθόντος, και της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ. Πρέπει να γίνουν μεγάλες αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης, που είναι ο μεγάλος ασθενής της χώρας μας διαχρονικά, και όχι μόνο τώρα. Πρέπει να γίνουν πολύ μεγάλες αλλαγές στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, στον τρόπο που λειτουργούν τα πανεπιστήμια. Μετά λύπης μου διαπιστώνω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ - και δεν αναφέρομαι στις μεμονωμένες αγορεύσεις κάποιων συναδέλφων, δεν θα αναφερθώ στην αγόρευση του κ. Ζουράρι «Έξεστι Κλαζομενίοις ασχημονείν», θα μείνω μόνον στις απόψεις που εκφράζονται από την ηγεσία του κόμματος, που είναι από τον αξιότιμο Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Τσίπρα και τους Κοινοβουλευτικούς του Εκπροσώπους - αντί να μπει στην ουσία αυτών των νομοθετημάτων έχει μείνει στην επίφαση. Δηλαδή σημαντικό είναι το επαγγελματικό μέλλον της αξιοσέβαστης καθ' όλα κ. Θάνου, αλλά δεν είναι το μείζον. Σημαντικό είναι αν έχει τεκμηριώσει ή όχι, αν έχει αναγνωριστεί το πτυχίο του κ. Κοντολέων, αλλά δεν είναι το μείζον. Το μείζον είναι τι είδους πανεπιστήμια θέλουμε για τα παιδιά μας. Και ρωτώ ευθέως όλους σας, όλους σας, και απαντήστε μέσα σας: Είσαστε περήφανοι για την εικόνα που υπάρχει σήμερα στην ΑΣΟΕΕ, ένα από τα καλύτερα οικονομικά πανεπιστήμια του κόσμου; Είσαστε περήφανοι για την εικόνα που υπάρχει σήμερα στη Νομική; Στέλνετε τα παιδιά σας ευχάριστα σε αυτά τα πανεπιστήμια; Όχι, βέβαια. Και μιλάμε για δύο από το πανεπιστήμια που θα μπορούσαν να είναι από τα καλύτερα στην Ευρώπη. Είσαστε περήφανοι για τον τρόπο που λειτουργεί η δημόσια διοίκηση; Όχι, βέβαια. Η ταλαιπωρία για τον φοιτητή που δεν έχει πανεπιστήμιο όπως το θέλει - δεν έχει σημασία αν είναι συριζαίος, νεοδημοκράτης, κομμουνιστής ή οτιδήποτε άλλο, είναι το ίδιο για όλους - η ταλαιπωρία για τον πολίτη είτε είναι συριζαίος είτε είναι νεοδημοκράτης είτε είναι κομμουνιστής είτε είναι δεν ξέρω τι άλλο, είναι ίδια για όλους. Eμείς θα κρίνουμε - και πρέπει να κρίνουμε - την Κυβέρνηση από την αποτελεσματικότητά της σε ό,τι αφορά αυτά τα νομοθετήματα που φέρνει τώρα στη Βουλή. Εγώ θα κρίνω τον κ. Πιερρακάκη αν κατορθώσει - και το εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου - να κάνει την Ελλάδα Εσθονία. Γιατί η Εσθονία έγινε αυτό που έγινε και εμείς εδώ τόσα χρόνια μετά δεν μπορούμε να γίνουμε; Γιατί η Εσθονία που βγήκε κατεστραμμένη από την κατάρρευση της σοβιετικής αυτοκρατορίας έγινε σήμερα χώρα - πρότυπο; Γιατί η Ρουμανία που βγήκε κατεστραμμένη από το καθεστώς Τσαουσέσκου, σήμερα αναπτύσσεται με γοργότερους κατά πολύ ρυθμούς της Ελλάδος; Γιατί; Γιατί αυτό που κάνουν αυτοί δεν μπορούμε να το κάνουμε και εμείς; Το αυτονόητο, δυστυχώς, στην Ελλάδα δεν είναι αυτονόητο και αυτό πρέπει να το αλλάξουμε. Σεβόμενος τον χρόνο, σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Λοβέρδο. Ελπίζω να συνεχίσουν και οι υπόλοιποι να τηρούν τον χρόνο. Ο κ. Ιωάννης Πασχαλίδης από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο. Σας παρακαλώ, κύριε Πασχαλίδη, και εσείς να είστε εντός του χρόνου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το παρόν νομοσχέδιο η Κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη αποδεικνύει τα ταχύτερα αντανακλαστικά ως προς την αντιμετώπιση ζητημάτων μείζονος σημασίας, με πρώτο και βασικότερο τις ρυθμίσεις σχετικά με τους ΟΤΑ Α΄ και Β΄ Βαθμού, διά των οποίων αφ' ενός αντιμετωπίζονται οι αδυναμίες που επέφερε η εφαρμογή της απλής αναλογικής και αφ' ετέρου διατηρείται ισχυρός ο ρόλος των δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων. Στην πράξη τα συμβούλια αναβαθμίζονται, καθώς και απαλλάσσονται από καταχρηστικές αντιπαραθέσεις και δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για εποικοδομητικό διάλογο, αφού η αντιπολίτευση, για να απορρίψει πράξεις της αρμοδιότητας του συμβουλίου, όπως ο προϋπολογισμός, πρέπει να καταθέτει αιτιολογημένη άποψη με στοιχεία από τις ίδιες τις υπηρεσίες του δήμου ή της περιφέρειας. Ειδικότερα, θεσπίζεται η δυνατότητα σύμπραξης δημοτικών και περιφερειακών παρατάξεων, στις οποίες περιλαμβάνεται υποχρεωτικά η παράταξη του δημάρχου ή του περιφερειάρχη, ενώ συγχρόνως εξασφαλίζεται η πλειοψηφία του δημάρχου και του περιφερειάρχη στην επιτροπή οικονομικών και σε όλα τα νομικά πρόσωπα των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α΄ και Β΄ Βαθμού. Εξαιρετική σημασία για την αποτελεσματική λειτουργία του κράτους και την καλύτερη εξυπηρέτηση του πολίτη είναι οι διατάξεις που στηρίζουν τη δημιουργία πραγματικού Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης για τον μετασχηματισμό της δημόσιας διοίκησης και της οικονομίας της χώρας. Ειδικότερα, πρόκειται για μια σειρά διατάξεων που απλοποιούν διαδικασίες και εισάγουν πρακτικές ηλεκτρονικής διακυβέρνησης. Και σε αυτό το σημείο θα ήθελα να αναφέρω το εξής: Είναι χαρακτηριστικό ότι πριν από πέντε χρόνια ακριβώς, όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, παρέλαβαν ειδική έκθεση από τον Γενικό Γραμματέα του ΟΟΣΑ, η οποία μετρούσε το διοικητικό κόστος για την οικονομία εξαιτίας της γραφειοκρατίας στα 6 δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Ωστόσο αυτή η αποτίμηση του 3% του ΑΕΠ είναι ίσως και μικρότερη από την πραγματική, καθώς περιορίζεται μόνο σε δεκατρείς επιλεγμένους τομείς της οικονομίας και δεν περιλαμβάνει τις καθημερινές συναλλαγές εκατομμυρίων πολιτών. Άλλες έρευνες ανέβαζαν ακόμα και στο 6% του ΑΕΠ το διοικητικό κόστος. Διά του παρόντος νομοσχεδίου η σημερινή Κυβέρνηση στοχεύει να δημιουργήσει ένα δημόσιο που θα λειτουργεί στα πρότυπα των θεσμικά ανεπτυγμένων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έτσι το δημόσιο για πρώτη φορά αναλαμβάνει την ευθύνη της επικοινωνίας ανάμεσα στις υπηρεσίες, αντί να φορτώνει στον πολίτη την περιττή υποχρέωση να στέκεται σε ουρές για να συγκεντρώνει πιστοποιητικά με σφραγίδες και υπογραφές. Αξιοσημείωτη και η ρύθμιση που περιλαμβάνεται στο άρθρο 72, βάσει της οποίας προβλέπεται η μείωση στο επιτόκιο για οφειλές στα ασφαλιστικά ταμεία από το 5% στο 3%, όπως έχει γίνει ήδη για τις οφειλές προς την εφορία με επιτόκιο, δηλαδή, που θα διασφαλίζει τόσο τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών όσο και τη συνεπή παρακολούθηση και καταβολή των δόσεων της ρύθμισης μαζί με την καταβολή των τρεχουσών εισφορών. Με αυτή τη μείωση για πρώτη φορά εξισώνονται τα επιτόκια των ρυθμίσεων των οφειλετών του δημοσίου με το ύψος του νόμιμου επιτοκίου και του επιτοκίου υπερημερίας και ισχύει για τις οφειλές του δημοσίου έναντι των πολιτών. Υψίστης σημασίας και οι προβλεπόμενες διατάξεις του Υπουργείου Υγείας που περιλαμβάνονται στα άρθρα 74 έως 83 του παρόντος νομοσχεδίου, που πέραν των υπολοίπων στόχο έχουν να βάλουν τέλος στις ουρές της ντροπής στα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ, δοθέντος ότι επιτρέπεται πλέον η διανομή των φαρμάκων υψηλού κόστους και στα φαρμακεία της γειτονιάς για τους πολίτες. Επίσης, με το σύμφωνο συνεργασίας μεταξύ του ΕΟΠΥΥ και των ιδιωτικών κλινικών, που θα υπογραφεί εντός των προσεχών ημερών, τα σκευάσματα για τις χημειοθεραπείες των ασφαλισμένων που γίνονται σε ιδιωτικές κλινικές θα παραλαμβάνονται από τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ με ευθύνη των κλινικών, εν αντιθέσει με τη μέχρι σήμερα ισχύουσα κατάσταση, που ογκολογικοί ασθενείς, οι οποίοι προγραμμάτιζαν τη χημειοθεραπεία τους σε μία ιδιωτική κλινική, έπρεπε οι ίδιοι να παραλάβουν το φάρμακο από τα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ. Άφησα εσκεμμένα τελευταία την αναφορά μου στην παρούσα τοποθέτησή μου στο μεγίστης σημασίας άρθρο αυτού του νομοσχεδίου, που δεν είναι άλλο από το άρθρο 64, για το οποίο θα ήθελα να εκφράσω τη βαθύτερη ικανοποίησή μου ως εκπαιδευτικός, τονίζοντας αρχικά ότι τα προβλήματα με το άσυλο στα πανεπιστήμια μετά τη Μεταπολίτευση ουδόλως οφείλονταν σε αδικαιολόγητες επεμβάσεις της αστυνομίας, όπως πολλοί επεδίωκαν να παρουσιάσουν, αλλά στην αυθαιρεσία ομάδων που καταλύουν συστηματικά το άσυλο και έχουν μετατρέψει τα πανεπιστήμια σε άσυλα ανομίας. Δυστυχώς η νομική κατοχύρωση του πανεπιστημιακού ασύλου ως ιστορική αντίδραση απέναντι στη βία και την καταστολή της απριλιανής δικτατορίας κάθε άλλο παρά ανταποκρίθηκε στον συνταγματικό σκοπό για τον οποίο υποτίθεται ότι καθιερώθηκε. Συν τω χρόνω ο θεσμός του πανεπιστημιακού ασύλου όχι μόνο δεν προήγαγε την ακαδημαϊκή ελευθερία, αλλά οδήγησε στη de facto κατάλυσή της και ως εκ τούτου με την τροποποίηση των ισχυουσών διατάξεων η προστασία των πανεπιστημιακών χώρων θα υλοποιηθεί σε δύο στάδια. Αφ' ενός με την επαναφορά μιας υγιούς, σύγχρονης νομοθετικής ρύθμισης για το άσυλο και αφ' ετέρου με την επίδειξη μηδενικής ανοχής στην παραβατικότητα και εκτροπή, η οποία στέλνει προς πάσα κατεύθυνση το κυβερνητικό μήνυμα της απαρέγκλιτης εφαρμογής του νόμου. Η πολιτική βούληση της Νέας Δημοκρατίας είναι σαφής: Η βία και η ανομία δεν έχουν θέση στα πανεπιστήμια, όπως άλλωστε επισήμανε χαρακτηριστικά και η Υπουργός Παιδείας.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει η κ. Τελιγιορίδου.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακόμη και αν ήθελα να παραδεχθώ πως η νέα παραλλαγή της Νέας Δημοκρατίας επιδιώκει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της νέας κοινωνικής πραγματικότητας, ειλικρινά με αυτό το νομοσχέδιο δεν θα μπορούσα να το επιχειρηματολογήσω. Είναι, άραγε, κοινωνική ανάγκη η συγκέντρωση των εξουσιών στην αρχή του ενός; Είναι, άραγε, η επιβολή ενός πολιτικού συγκεντρωτισμού ανάγκη, αίτημα και απαίτηση της κοινωνίας; Είναι αυτή η συγκέντρωση εξουσιών άλλοτε στο πρόσωπο του Πρωθυπουργού με το δήθεν νομοσχέδιο για το επιτελικό κράτος και άλλοτε στο πρόσωπο του περιφερειάρχη ή του δημάρχου, με το νομοσχέδιο που συζητείται σήμερα, η διόρθωση των παθογενειών ενός συστήματος που πραγματικά χρειάζεται αλλαγή; Είναι αυτό εκσυγχρονισμός; Είναι αυτό μεταρρύθμιση; Είναι αυτό προϋπόθεση μιας νέας δυναμικής σχέσης του πολιτικού προσωπικού με την κοινωνία των πολιτών; Είναι αυτό μια επιλογή που οδηγεί στην ενεργοποίηση και τη χειραφέτηση των πολιτών; Είναι αυτό προς την υπηρεσία της αποκέντρωσης; Είναι αυτό, άραγε, οραματικό για τον ελληνικό λαό; Δεν είναι. Και στα δύο νομοσχέδια που ήρθαν στο ελληνικό Κοινοβούλιο τις τελευταίες ημέρες είναι εμφανής η προσπάθεια για τη μετατροπή των θεσμών σε κλειστές κάστες για την ανάδειξη των «αυθεντιών» στην ορθόδοξη πολιτική δύναμη που φέρει την απόλυτη αλήθεια. Είναι η παλιά συνταγή που μας οδήγησε στην αναξιοπιστία του πολιτικού συστήματος. Είναι η παλιά συνταγή που μας οδήγησε στην οικονομική και κοινωνική χρεοκοπία. Είναι η προσπάθεια επικράτησης του ίδιου παλιού κατεστημένου. Εμείς, για παράδειγμα, στην τοπική αυτοδιοίκηση φέραμε έναν νόμο με τον οποίο θελήσαμε να ενεργοποιήσουμε το σύνολο των πολιτών, έναν νόμο που έδινε αξία σε κάθε ψήφο και που έκανε συμμέτοχη στη διαμόρφωση του κοινού μέλλοντός μας κάθε κοινωνική ομάδα. Εσείς σήμερα αυτό το γκρεμίζετε, γιατί δεν θέλετε χειραφετημένη κοινωνία. Θέλετε χειραγωγημένη κοινωνία. Αφαιρείτε αρμοδιότητες από το δημοτικό συμβούλιο και τις μεταφέρετε σε επιτροπές όπως, για παράδειγμα, η οικονομική επιτροπή που θα ελέγχεται από τον δήμαρχο. Η συνταγή και το παράδειγμα έρχονται από παλιά. Έχουμε πολλά παραδείγματα δήμων με αυτό το δημαρχοκεντρικό μοντέλο που ενισχύεται σήμερα ακόμη περισσότερο με ένα ανάλογο ανεξέλεγκτο σύστημα που χρωστάνε δεκάδες και εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Και αυτό το ονομάζετε μεταρρύθμιση και θέλετε να το επαναφέρετε. Το κακό με εσάς, κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι ότι είστε δεξιοί. Αυτό είναι δικαίωμά σας. Το κακό είναι ότι δεν μαθαίνετε από τα λάθη που κάνατε στο παρελθόν, λάθη που χρεοκόπησαν τη χώρα και τα επαναλαμβάνετε. Επαναλαμβάνετε πρότυπα εξουσίας που υπονομεύουν τον πολιτικό πλουραλισμό στο όνομα μιας ελιτίστικης ιδεολογίας. Και το ίδιο κάνετε και με τα πανεπιστήμια. Αφού υπονομεύσατε την έννοια του ασύλου, αφού διασπείρατε στην κοινωνία τον φόβο της ανομίας, έρχεστε σήμερα και λέτε ότι ο νόμος αυτός είναι η πηγή όλων των κακών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα θα σας πω από την εκλογική μου περιφέρεια, την Καστοριά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Όταν με τον νόμο Γαβρόγλου καταφέραμε από τη συγχώνευση των ΑΕΙ και των ΤΕΙ να κάνουμε πέντε πανεπιστημιακά τμήματα - που ελπίζω, κυρία Υπουργέ, να μην τα καταργήσετε - και δύο διετή τμήματα - που, δυστυχώς, τα καταργήσετε - , ξέρετε ποια ήταν η επιχειρηματολογία στελεχών σας στην τοπική κοινωνία; «Τι να τα κάνουμε; Δεν τα χρειαζόμαστε. Να τα φέρουμε για να αυξήσουμε την εγκληματικότητα;». Αυτός είναι ο σεβασμός και η εκτίμηση που έχετε στη νέα γενιά! Αυτός είναι ο σεβασμός και η εκτίμηση που έχετε στις πρυτανικές αρχές! Και θα μπορεί, λέει, γιατί έχετε εμπιστοσύνη μόνο στα ανώνυμα τηλεφωνήματα που θα μπορούν να παίρνουν την αστυνομία για να εισβάλει στο πανεπιστήμιο, γεγονός που μας οδηγεί σε γεγονότα των δεκαετιών του '50 και του '60, όπου μπορούσε κάποιος πολίτης να καταγγείλει έναν άλλον ότι είναι κομμουνιστής, για παράδειγμα, για να τρέξει η αστυνομία να τον μαζέψει και να τον στείλει εξορία.
Κυρία Τελιγιορίδου, ολοκληρώνετε σας παρακαλώ.
Κι εκεί προληπτική δράση είχατε. Να ξέρετε, όμως, ότι η κρίση και η αντίληψη των πεπραγμένων όλων μας δεν περιορίζεται σε αυτή την Αίθουσα, ανήκει και η κρίση και η αντίληψη στον ελληνικό λαό. Ευχαριστώ.
Σας ευχαριστούμε, κυρία Τελιγιορίδου. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Κουτσούμπας.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, και το σημερινό διυπουργικό νομοσχέδιο, όπως και το προηγούμενο για το επιτελικό κράτος, παρά τους βαρύγδουπους και παραπλανητικούς τίτλους, κινείται σε μια λογική πολύ συγκεκριμένη και κατά τη γνώμη μας, πολύ διακριτή. Έχει ξεκάθαρους στόχους. Ποιοι είναι αυτοί οι στόχοι; Το πώς θα θωρακιστεί μια σειρά από θεσμούς του σάπιου αυτού συστήματος, του σάπιου κράτους, με τους κατάλληλους νόμους και με το κατάλληλο προσωπικό. Και αυτό, βέβαια, ισχύει για όλα είτε μιλάμε για τα υπουργεία και τους δήμους είτε μιλάμε για τα πανεπιστήμια, για τομείς κοινωνικών υπηρεσιών και άλλα. Επιδιώκετε, μέσω αυτών των νόμων και των προσώπων που τοποθετείτε σε διάφορες θέσεις ευθύνης, την πιο άνετη, την πιο αδιατάρακτη εφαρμογή της κυρίαρχης αντιλαϊκής πολιτικής, δηλαδή την πολιτική εκείνη που η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας σήμερα κληρονόμησε από τους προκατόχους της, από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και από τους προγόνους αυτού και την οποία ως κλασικό νεοφιλελεύθερο αστικό κόμμα της χώρας, η Νέα Δημοκρατία θέλει να επεκτείνει ακόμη παραπέρα. Και βιάζεστε πολύ γι' αυτό. Βλέπετε, θέλετε να ικανοποιήσετε τους περιβόητους θεσμούς, τους ομίλους ιδιαίτερα, που σας πιέζουν και για fast track διαδικασίες, όπως έκαναν και με τους προηγούμενους. Ανησυχείτε και το δείχνετε για το πώς θα εμπεδωθεί ακόμα περισσότερο το περιβόητο δόγμα «νόμος και τάξη». Και φυσικά πάνω από όλα ανησυχείτε για το πώς θα αναχαιτιστεί η δράση του εργατικού λαϊκού κινήματος, οι αγώνες του λαού και της νεολαίας που θα δυναμώσουν τα επόμενα χρόνια, ό,τι κι αν κάνετε, όσους αντιδραστικούς νόμους κι αν ψηφίσετε. Γιατί ανεξάρτητα από όσα λέτε για την περίφημη βιώσιμη δυναμική ανάκαμψη, ξέρετε πολύ καλά και εσείς - και τα επιτελεία που σας εισηγούνται αυτούς τους νόμους - ότι η περίοδος που διανύουμε είναι μία περίοδος ασθενικής, ασταθούς ανάκαμψης. Είναι μία περίοδος νέων κινδύνων για μία πιο βαθιά και συγχρονισμένη οικονομική κρίση στο μέλλον, είναι μία περίοδος οξυμένων ανταγωνισμών διεθνώς. Οπότε για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους παίρνετε τα μέτρα σας, έτσι ώστε το πολιτικό σύστημα να είναι όσο γίνεται πιο θωρακισμένο, όσο γίνεται πιο ανθεκτικό απέναντι στη λαϊκή πίεση, απέναντι στη λαϊκή διεκδίκηση, σε μία ενδεχόμενη παραπέρα όξυνση της ταξικής πάλης. Η διάταξη, για παράδειγμα, για την κατάργηση του ακαδημαϊκού ασύλου εντάσσεται ακριβώς μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Και όχι τυχαία, τόσο προεκλογικά όσο και μετεκλογικά, κάνατε σημαία σας το ακαδημαϊκό άσυλο που ήταν μία κατάκτηση του κινήματος, ακριβώς για να σηματοδοτήσετε την ένταση της καταστολής του αυταρχισμού που πάει χέρι - χέρι με την αντιλαϊκή πολιτική σας. Ξεκινάτε με το άσυλο γιατί εκτιμάτε ότι σας είναι πιο εύκολο να ξεκινήσετε με μία κατάκτηση του λαού και της νεολαίας, που όλα αυτά τα χρόνια συκοφαντήθηκε, διαστρεβλώθηκε βάναυσα, κακοποιήθηκε εξαιτίας και της δράσης συγκεκριμένων μηχανισμών, συμμοριών που καμμία απολύτως σχέση δεν έχουν με το φοιτητικό κίνημα. Και εσείς το ξέρετε πολύ καλά αυτό, γιατί όλα αυτά τα χρόνια δρούσαν είτε με την ανοχή είτε ακόμα και με τη στοργή των κυβερνήσεων και του κράτους, ενίοτε και με την καθοδήγησή τους, όποιο κόμμα, από τα αμαρτωλά δίπολα που κυβέρνησαν όλα αυτά τα χρόνια, βρισκόταν στον κυβερνητικό θώκο. Όσα λέτε περί πάταξης της εγκληματικότητας, της ανομίας είναι απλά και μόνο προσχήματα, είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Αλήθεια, γιατί δεν κάνατε σημαία σας την πάταξη του οργανωμένου εγκλήματος σε διάφορες περιοχές της Αθήνας, της Αττικής, που ούτε άσυλο υπάρχει ούτε πανεπιστημιακά ιδρύματα βρίσκονται και άρα, σύμφωνα και με τη λογική σας, δεν είχατε και κανένα εμπόδιο; Απλά γιατί αυτές οι περιοχές δεν προσφέρονται για τις επενδύσεις των φίλων σας, οπότε σας βολεύει να σπρώχνεται η εγκληματικότητα σε τέτοιες πιο υποβαθμισμένες περιοχές, γκέτο στην κυριολεξία. Γιατί δεν κάνατε σημαία σας την πάταξη της παραβατικότητας στους χώρους δουλειάς, όπου η μεγαλοεργοδοσία έχει ξεσαλώσει πραγματικά, όπου παραβιάζει ακόμα και αυτή τη λειψή εργατική νομοθεσία και καθημερινά έρχονται στο φως περιστατικά τρομοκρατίας, εγκληματικής συμπεριφοράς εργοδοτών κατά συνανθρώπων μας εργαζομένων, όπως το πρόσφατο περιστατικό στην Κέρκυρα; Και μη μας πείτε ότι είναι η εξαίρεση. Αν έβλεπαν το φως της δημοσιότητας όλα όσα συμβαίνουν πραγματικά, θα λέγαμε ότι είναι πλέον ο κανόνας, αλλά με τον τρόπο σας και τις πρακτικές σας μας λέτε ότι οι καπιταλιστικές επενδύσεις έχουν ανάγκη αυτόν ακριβώς τον εργασιακό μεσαίωνα. Κάτι άλλο επομένως κρύβεται πίσω από την επιμονή σας για το άσυλο. Κρύβεται ότι στο «Πανεπιστήμιο Ανώνυμη Εταιρεία» που φτιάχνετε, απαιτείτε σιγή νεκροταφείου για να εφαρμόζεται, χωρίς κανένα εμπόδιο, η πολιτική που προωθεί την επιχειρηματική δραστηριότητα, η πολιτική που επιτάσσει πλήρως την ανάπτυξη της επιστήμης και της έρευνας στις ανάγκες της καπιταλιστικής οικονομίας. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει o Πρόεδρος της Βουλής κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ]] Φυσικά αυτό το πανεπιστήμιο - επιχείρηση υπηρέτησαν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις και ο ΣΥΡΙΖΑ που είχε δώσει άσυλο στα μεγάλα οικονομικά και επιχειρηματικά συμφέροντα να αλωνίζουν μέσα στα πανεπιστήμια. Άσυλο, βέβαια, για τους μεγάλους επιχειρηματίες και τη μέγιστη κερδοφορία τους υπάρχει και στα τοπικά όργανα, όπως είναι οι δήμοι και οι περιφέρειες. Αυτήν την επιχειρηματική δράση, την κερδοφορία την υπηρετήσατε, την υπηρετείτε όλοι σας με τις αναδιαρθρώσεις που ο καθένας σας υλοποίησε, άσχετα αν σήμερα μαλώνετε για τη δήθεν ακυβερνησία των δήμων. Θυμίζουμε σε ορισμένους ότι την αναλογική εμείς την ψηφίσαμε στους δήμους και στις περιφέρειες, όμως ο ΣΥΡΙΖΑ που σήμερα σκίζει τα ιμάτιά του για το δημαρχοκεντρικό μοντέλο, αυτή την αναλογική την έφερε πάλι κουτσουρεμένη και κολοβή, γιατί άφησε εκτός αναλογικής την εκλογή των δημάρχων και των περιφερειαρχών. Όσο για την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που τώρα κλαψουρίζει για τη δήθεν ακυβερνησία των δήμων, ξέρει πολύ καλά πως καμμιά ακυβερνησία δεν πρόκειται να υπάρξει γιατί στους μνημονιακούς νόμους που όλοι τους ισχύουν στο ακέραιο, υπάρχουν όλες εκείνες οι δικλίδες ασφαλείας και είναι πολλές, με πρώτο και καλύτερο το Οικονομικό Παρατηρητήριο. Αυτές εγγυώνται και εξασφαλίζουν την κυβερνησιμότητά τους, δηλαδή την αντιλαϊκή λειτουργία των δήμων. Αυτή η αντιλαϊκή λειτουργία των δήμων ενισχύθηκε μάλιστα παραπέρα τα προηγούμενα χρόνια από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ο «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ» του ΣΥΡΙΖΑ, όπως παλιότερα ο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» και ο «ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ» του ΠΑΣΟΚ, ήλθαν για να προσαρμόσουν καλύτερα τους δήμους στις ανάγκες της καπιταλιστικής ανάπτυξης και αυτός ο στόχος είναι κοινός για όλα τα αστικά κόμματα και όταν ψηφιζόταν ο νόμος του «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ» και τώρα. Έτσι αν εξαιρέσουμε το εκλογικό σύστημα, σε όλα τα βασικά του «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ», που είναι και τα ουσιώδη για τον λαό μας, συμφωνείτε όλοι σας. Συμφωνείτε με το βάθεμα στα επιχειρηματικά χαρακτηριστικά των δήμων που έφερε ο «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ», ωθώντας τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης να λειτουργούν είτε ως αυτοτελείς επιχειρήσεις, εμπορευματοποιώντας ακόμα περισσότερο τις υπηρεσίες που παρέχουν στον λαό, είτε με κάθε είδους συμπράξεις με επιχειρηματικούς ομίλους. Συμφωνείτε με τη βασική επιδίωξη του «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ» τα κύρια έσοδά τους οι δήμοι να τα αντλούν κατευθείαν από τις τσέπες των δημοτών στη λογική της ανταποδοτικότητας κι έτσι η κρατική επιχορήγηση να ξεπέφτει σε μια απλή συμπληρωματική ενίσχυση μόνο όσο χρειάζεται για να εξισορροπούνται οι προϋπολογισμοί των δήμων. Μάλιστα η Νέα Δημοκρατία πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα με την πρότασή της για τη μεταφορά του ΕΝΦΙΑ, αυτού του άδικου φόρου, στους δήμους. Αντί να τον καταργήσει εδώ και τώρα, όπως πρέπει και απαιτεί όλος ο σκληρά φορολογούμενος ελληνικός λαός, βάζει τους δήμους να τον επιβάλουν. Συμφωνείτε όλοι σας με τις ρυθμίσεις που αφορούν τη λεγόμενη αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με τις οποίες ανοίγει ο δρόμος στους λεγόμενους επενδυτές να εκμεταλλευτούν μακροχρόνια με ληστρικούς όρους, ξεπουλώντας ουσιαστικά μ' αυτόν τον τρόπο την οποιαδήποτε δημοτική περιουσία. Κυρίες και κύριοι, αυτές τις μέρες γίναμε πάλι μάρτυρες του ίδιου γνωστού καυγά ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Δημοκρατία. Ήταν ένας καυγάς παραπλανητικός, ανούσιος, βγαλμένος από το παρελθόν, καυγάς περί όνου σκιάς, ποιος κομματικοποίησε περισσότερο το κράτος, ποιος διόρισε περισσότερους μετακλητούς, ποιος υπηρέτησε περισσότερο διάφορους κολλητούς του επιχειρηματίες, ποιος ευθύνεται για τα ζητήματα του τύπου της κ. Θάνου και άλλα σχετικά αποπροσανατολιστικά. Δεν μας κάνει καθόλου εντύπωση. Είναι πολύ λογικό η μεταξύ σας αντιπαράθεση να πηγαίνει σε διάφορα ζητήματα κακοδιαχείρισης, διαφθοράς, τα οποία, βεβαίως, δεν είναι άνευ σημασίας, αλλά αναδεικνύονται από εσάς μόνο και μόνο για ξεκάρφωμα, αφού δεν μπαίνει η αντιπαράθεσή σας επί της ουσίας στην αιτία, ακριβώς γιατί η στρατηγική σας στόχευση στην οικονομία, στο μοντέλο διαχείρισης που επιλέγετε, έχει τα ίδια πάνω - κάτω χαρακτηριστικά, με επιμέρους διαφορές, με διαφορετικά συνθήματα, από διαφορετικό δρόμο ίσως προσέγγισης, καταλήγει, όμως, στο ίδιο αντιλαϊκό και άσχημο για τον λαό αποτέλεσμα. Ακόμη και σε επιμέρους ζητήματα του σημερινού νομοσχεδίου συμφωνείτε. Πάρτε για παράδειγμα τον Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας που τόσος ντόρος έγινε. Οι όποιες αλλαγές κάνει η Νέα Δημοκρατία, δεν αλλάζουν ουσιαστικά τις διατάξεις που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα άρον - άρον προεκλογικά. Είναι διατάξεις που εισάγουν στην ποινική διαδικασία μια σειρά από αντιδραστικούς θεσμούς, όπως η ποινική συνδιαλλαγή, που ευνοούν οικονομικά ισχυρούς, πλήττουν βάναυσα δικονομικά δικαιώματα των κατηγορουμένων, κυρίως όσων δεν έχουν χρήματα για να υπερασπίσουν το δίκιο τους. Είναι διατάξεις που διατηρούν και ενισχύουν θεσμούς που θέτουν σε κίνδυνο τις δημοκρατικές ελευθερίες, όπως του τρομο - νόμου, της λήψης και επεξεργασίας του DNA των πολιτών, αλλά και άλλες προβληματικές διατάξεις που είχαμε καταγγείλει από αυτό εδώ το Βήμα και που οδηγούν σε οριζόντια μείωση όλων των ποινών, ακόμη και για βαριά κακουργήματα. Είναι διατάξεις που επιδρούν σε πολύ σοβαρές υποθέσεις, όπως είναι για παράδειγμα η δίκη της ναζιστικής εγκληματικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής, διάφορα άλλα σκάνδαλα οικονομικής φύσης, αλλά και πρόσφατα η απαράδεκτη αποφυλάκιση Κορκονέα όπου αξιοποιήθηκε από τους δικαστές ο νέος Ποινικός Κώδικας. Να, λοιπόν, που συμφωνείτε στα βασικά. Πρώτα τα ψηφίζετε και μετά έρχεστε να τα καταγγείλετε φραστικά, όταν ήσασταν στην Αντιπολίτευση, πριν η Νέα Δημοκρατία, τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ. Άκουσα τον κ. Τσίπρα σε ομιλία του τις προηγούμενες μέρες να μιλάει για το κράτος της Δεξιάς, ακριβώς όπως μιλούσε παλιότερα το ΠΑΣΟΚ. Βεβαίως η Νέα Δημοκρατία είναι το κόμμα γέννημα - θρέμμα του μεγάλου κεφαλαίου στη χώρα μας, που προτάσσει το δόγμα «νόμος και τάξη». Πάντα επέλεγε να προτάσσει το μαστίγιο σε βάρος του λαού, σε σχέση με το καρότο, το οποίο επιλέγετε εσείς. Χρησιμοποιείτε, όμως και το μαστίγιο πλειστάκις και το χρησιμοποιήσατε κατά τη δική σας θητεία, κυρίως βέβαια, μόνο κατά του οργανωμένου εργατικού, συνδικαλιστικού, αγροτικού, φοιτητικού και μαθητικού κινήματος. Είναι γνωστό, άλλωστε, σε όλους μας ότι η αμαρτωλή σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα, το ΠΑΣΟΚ παλιότερα, του οποίου ο ΣΥΡΙΖΑ έχει γίνει σήμερα ο βασικός συνεχιστής, ο βασικός εκφραστής, εφάρμοσε τέτοια πολιτική και με τη σύμφωνη γνώμη της Νέας Δημοκρατίας. Ποιος ξεκίνησε τα γνωστά αγροτοδικεία σε όλη την Ελλάδα; Ποιος εισήγαγε τους τρομο - νόμους; Ποιος κατάργησε το άσυλο στα πανεπιστήμια το 2011; Μάλιστα πρέπει να πούμε ότι στο σημερινό κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης βρίσκονται πλέον πολλοί Βουλευτές, πρώην Υπουργοί, πολλά στελέχη που το 2011, ως Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ τότε, ψήφισαν την κατάργηση του ασύλου με τον νόμο Διαμαντοπούλου. Και για να πάμε και στα πιο πρόσφατα, ποιος έφερε τον απεργόκτονο νόμο πριν δύο χρόνια; Αρκετά, λοιπόν, σας λέμε με την υποκρισία και τη δήθεν αθωότητα της σοσιαλδημοκρατίας. Η Νέα Δημοκρατία σήμερα σε καμμία περίπτωση δεν θα μπορούσε με την ίδια ευκολία να προβάλει αυτό το πιο αυταρχικό αντιδραστικό μοντέλο διακυβέρνησης, αν δεν είχε προηγηθεί η τετραετία του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν εκείνος που με τη συκοφάντηση αριστερών αξιών και ιδανικών, με την υπονόμευση του όποιου ριζοσπαστισμού, με την νομιμοποίηση όλων των αντιλαϊκών - υποτίθεται - μονόδρομων, από τα μνημόνια, μέχρι τις επιταγές και τους σχεδιασμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, με την αποθέωση των αγορών, των ιδιωτικοποιήσεων, των δήθεν σωτήριων καπιταλιστικών επενδύσεων και τόσα άλλα, ακύρωσε θετικές διεργασίες, θετικά ριζοσπαστικά αντανακλαστικά που υπήρχαν μέσα στον λαό μας, στο κίνημα και επέτρεψε έτσι στη Νέα Δημοκρατία να εμφανίζεται σήμερα με τη σημαία της σιδερένιας πυγμής στην εφαρμογή της στρατηγικής που έχει ανάγκη το κεφάλαιο. Έτσι παίζεται το παιχνίδι της δικομματικής εναλλαγής και της κοροϊδίας του ελληνικού λαού και από τους δυο τους. Κλείνω με το εξής. Στην πρώτη ανακοίνωση της κεντρικής επιτροπής του κόμματός μας μετά τις εκλογές της 7ης Ιουλίου κάναμε την εκτίμηση ότι η κυβερνητική εναλλαγή δεν εκφράζει ουσιαστική αλλαγή πολιτικής, κινείται στο γενικότερο πλαίσιο των επιδιώξεων της άρχουσας τάξης για μία πιο σχεδιασμένη παρέμβαση, με στόχο τη θωράκιση του συστήματος διακυβέρνησης, με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και σταθερότητα μπροστά σε πιθανούς μελλοντικούς κινδύνους που απορρέουν από την οικονομική ανάκαμψη, την καπιταλιστική ανάκαμψη και τους οξύτερους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς που μαίνονται στην περιοχή μας, αλλά και ευρύτερα. Τα αυγουστιάτικα αυτά νομοσχέδια υπηρετούν αυτόν ακριβώς το στόχο, γιατί ξέρετε - το επαναλαμβάνουμε - ότι μπροστά μας υπάρχουν καταστάσεις που μπορούν να επιφέρουν ακόμη μεγαλύτερη πολιτική αστάθεια. Εμείς λέμε ότι αυτή την αστάθεια ο ελληνικός λαός όχι μόνο δεν πρέπει να τη φοβηθεί αλλά πρέπει με πλήρη συνείδηση πλέον και καθαρό μυαλό και σκέψη, με τη μεγάλη εμπειρία που έχει αποκτήσει, να την αξιοποιήσει προς όφελος του για να ανατρέψει οριστικά αυτή τη βάρβαρη πολιτική, αυτό το σάπιο κράτος, αυτό το διεφθαρμένο εκμεταλλευτικό σύστημα. Τότε θα επέλθει και η πραγματική ανακούφιση του λαού, η ανάσα ζωής για όλους και όλες και όχι μόνο για τους λίγους κηφήνες.
Έχει ζητήσει τον λόγο για μία ολιγόλεπτη παρέμβαση ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης κ. Βελόπουλος. Κύριε Βελόπουλε, έχετε τον λόγο αυστηρά για πέντε λεπτά
Τα αυστηρά να ισχύουν για όλους, κύριε Πρόεδρε. Δεν πειράζει, όμως, εγώ πέντε λεπτά θα χρειαστώ, όχι παραπάνω. Ξεκινάω λέγοντας το εξής. Ξεκίνησε μία ιστορία ο ΣΥΡΙΖΑ με ένα νομοθέτημα κάκιστο σε σχέση με την τοπική αυτοδιοίκηση. Αυτό είναι αληθές. Και σαφώς το ξεκίνησε, γιατί ήξερε ότι θα χάσει στις εκλογές. Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο είναι ότι αυτό το νομοσχέδιο που φέρατε, κύριε Πρωθυπουργέ, δεν είναι αυτό που περιμέναμε εμείς. Μιλάτε για αποκέντρωση, μιλάτε για λιγότερο κράτος, γιατί δεν είστε κρατιστής. Δημιουργείτε, όμως, δεκάδες επιτροπές και τμήματα τα οποία είναι μέσα στο νομοσχέδιο καταγεγραμμένα. Δεν μπορώ να καταλάβω για ποιον λόγο το κάνετε αυτό εσείς, ένας άνθρωπος που είστε εναντίον του κρατισμού. Φαντάζομαι ότι η αγωνία να βολευτούν κάποιοι δικοί μας άνθρωποι από το στενό κομματικό σωλήνα, από το στενό κομματικό περιβάλλον είναι μία αγωνία ενός ηγέτη, αλλά αυτή δεν μπορεί να γίνει τροχοπέδη απέναντι στο κράτος και απέναντι στην Ελλάδα. Επίσης, προβλέπεται, λέει, θέση για εμφακέλωση εντύπων, κύριε Πρωθυπουργέ. Ακούστε τον όρο, «εμφακέλωση εντύπων», στο άρθρο 33. Ψάξτε το λίγο να το δείτε, γιατί αν υπάρχει υπάλληλος για να εμφακελώνει έντυπα την εποχή της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, όπως λέτε εσείς, κάτι δεν πάει καλά είτε με το ένα είτε με το άλλο. Με το άρθρο 60, καταργείται ο Ελληνικός Διαστημικός Σταθμός και ιδρύεται το Ελληνικό Κέντρο Διαστήματος. Αυτό δεν το καταλαβαίνω, γιατί δηλαδή αλλάζετε το ένα για να βάλετε κάτι άλλο; Αφού υπήρχε. Το έκανε ο κ. Παππάς. Εδώ είναι ο κ. Παππάς; Έφτιαξε τους δορυφόρους, πηγαίνουμε και ταξίδια στο διάστημα τώρα! Εσείς, απλά, αλλάζετε τίτλο. Το άρθρο 86, μυρίζει πολύ «κουλοχέρη» για τα παίγνια. Μιλάτε για Εποπτεία Ελέγχου Παιγνίων. Προσέξτε το λίγο αυτό, γιατί αν γεμίσουμε την Ελλάδα με κουλοχέρηδες και με καζίνο, όπως το Ελληνικό, τότε χάθηκε η κοινωνία, κύριε Πρωθυπουργέ. Έλεγε ο Καρλ Μαρξ και απευθύνομαι στους αριστερούς: «Οι κυρίαρχες ιδέες κάθε εποχής υπήρξαν οι ιδέες της κυρίαρχης τάξης της». Σήμερα, δυστυχώς, η Ελλάδα διακατέχεται από ένα φοβικό σύνδρομο. Όταν μιλάει η Αριστερά ή η δήθεν Αριστερά, όλοι οι υπόλοιποι πρέπει να σιωπούν. Και το λέω για να το καταλάβετε. Έχετε ένα φοβικό σύνδρομο με το άσυλο. Φοβάστε να βάλετε το μαχαίρι ειλικρινά στο κόκκαλο. Σας κάνω ένα ερώτημα. Πλημμεληματικού χαρακτήρα οι μολότοφ, πλημμεληματικού χαρακτήρα το στειλιάρι, πλημμεληματικού χαρακτήρα ο σουγιάς, το μαχαίρι; Είναι μέσα στο Πολυτεχνείο, μέσα στην ΑΣΟΕΕ. Τους συλλαμβάνει η αστυνομία, τους βγάζει έξω, τους πάει στον ανακριτή, αφήνονται ελεύθεροι. Θα ξαναμπούν μέσα την επόμενη μέρα για κατάληψη, θα τους ξαναβγάλει η αστυνομία, θα ξαναπάνε στον ανακριτή, θα ξαναγυρίσουν πάλι στο πανεπιστήμιο. Αν δεν αλλάξει ο Ποινικός Κώδικας, αν δεν αλλάξετε με αυστηρότατες ποινές σε αυτόν που υποτροπιάζει στο άσυλο, θα έχουμε το ίδιο πράγμα, «police tours», η αστυνομία θα γίνει γραφείο ταξιδιών. Σας το λέω για να ξέρουμε τι γίνεται γύρω μας, κύριε Πρωθυπουργέ, γιατί δεν πιστεύω ότι αυτή η ιστορία με το άσυλο πρέπει να μας βρει να διαφωνούμε. Διότι όταν γίνονται παράνομες πράξεις κατ' εξακολούθηση και υποτροπιάζουν, πρέπει ο νομοθέτης να είναι αυστηρός. Οι μολότοφ είναι δολοφονικό εγχειρίδιο, είναι έγκλημα, τελεία και παύλα. Το στειλιάρι, το μαχαίρι, είναι όργανο που μπορεί να δημιουργήσει απώλεια ζωής. Τι να κάνουμε τώρα; Ζούμε στον 21ο αιώνα, δεν χρειάζεται άσυλο. Η δημοκρατία δεν χρειάζεται άσυλα, δεν υπάρχει λόγος, κύριοι της Αριστεράς, να μιλάτε για άσυλο. Δημοκρατία έχουμε, δεν έχουμε ένα άλλο πολίτευμα. Αν είχαμε δικτατορία του προλεταριάτου σίγουρα θα ήταν καλύτερα το άσυλο σε αυτό το πολίτευμα φαντάζομαι. Θα ήταν πολύ καλύτερη η διακίνηση των ιδεών σε εκείνη την περίοδο. Πάμε στην ουσία. Παρεμπόριο. Άκουσα κάτι λογικοφανές. «Γιατί δεν πάει η αστυνομία», λέει, «σε περιθωριακές και περιφερειακές πόλεις και κοινότητες να χτυπήσει την παρανομία, στις δυτικές συνοικίες κ.λπ.;». Επειδή δεν πάει εκεί η αστυνομία να αφήσουμε την ΑΣΟΕΕ, να αφήσουμε τη Νομική, να οργιάζει το παρεμπόριο κι η παρανομία! Δεν είναι λογική αυτή. Και στις δύο περιπτώσεις πρέπει η αστυνομία να παρέμβει, τέλεια και παύλα. Πρέπει, κύριε Πρωθυπουργέ, να αλλάξετε το νομικό πλαίσιο. Πρέπει να αλλαχθεί. Δεν ξέρω, κύριε Θεοδωρικάκο, αν το έχετε δει προσωπικά. Πρέπει να αλλαχθεί. Θα τους κάνετε τουρίστες τους μπαχαλάκηδες. Θα τους πηγαινοφέρνετε όπως με τον «Ρουβίκωνα». Θα κάνετε βόλτα. Γιατί είναι πλημμεληματικού χαρακτήρα οι ποινές. Πάμε στα υπόλοιπα. Η ίδια η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής λέει ότι είναι συνταγματική η κατάργηση του ασύλου. Δεν καταλαβαίνω γιατί είναι αντισυνταγματική και για ποιον λόγο πρέπει να συζητάμε για το άσυλο. Πάμε σε κάτι που άκουσα, για να κλείσω κιόλας. Είπε ένας Υπουργός της Νέας Δημοκρατίας - δεν θα αναφερθώ στο όνομά του για να μην πάρει και τον λόγο, κύριε Πρόεδρε - ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε κακές επιλογές και οι υπάλληλοι που δικαιώθηκαν στα δικαστήρια αποζημιώθηκαν. Είναι μια αλήθεια. Έβαζε επιτροπές ή έβαζε κόσμο, πήγαιναν στα δικαστήρια και δικαιώνονταν στα δικαστήρια και αποζημιώνονταν. Αν η κ. Θάνου δικαιωθεί στα δικαστήρια, κύριοι, και ζητήσει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, ποιος θα πληρώσει, ο Υπουργός ή η Νέα Δημοκρατία την αποζημίωσή της; Με τα λεφτά του ελληνικού λαού θα κάνουν παιχνίδια κάποιοι εδώ μέσα, θα βάζουν τους δικούς τους, θα τους βγάζουν οι άλλοι, θα τους ξαναβάζουν οι άλλοι και θα πληρώνουμε αποζημιώσεις στα δικαστήρια; Αυτή είναι η σωστή διακυβέρνηση; Και μας αναγκάζετε τώρα εμάς, επειδή ξέρουμε ότι έχετε δίκιο ηθικά σε σχέση με την τοποθέτηση της κ. Θάνου, που είναι συριζαία, είναι αυτή με τη «NOVARTIS» κ.λπ., να πούμε «παρών», όταν εσείς κάνετε το εξής έγκλημα. Δεν τους βγάζετε όλους, βγάζετε τη μία, που είναι αντίθετή σας και θα αναγκάσετε να πούμε «παρών», να κάνουμε τους Σολομώντες. Γιατί; Γιατί έχετε δίκιο κι εσείς, έχει και η κ. Θάνου. Κατά τον νόμο, το Ευρωπαϊκό Δίκαιο είναι πάνω από το ελληνικό, τελεία και παύλα. Σταματήστε να νομοθετείτε με βάση το κομματικό σας συμφέρον. Έλεος πια, έλεος! Δεν μας αρέσει ένας, τον βγάζουμε, μας αρέσει κάποιος άλλος. Πάμε βέβαια στα τελευταία. Εγώ θα επιμείνω. Δεν θα βαρεθώ να σας ρωτάω συνεχώς, ειδικά την Κυβέρνηση, αλλά και τα υπόλοιπα κόμματα. Γιατί δεν μιλάτε για τα εθνικά θέματα εδώ μέσα; Γιατί δεν μιλάμε για τα λειτουργικά; Γιατί δεν μιλάμε για το «Γιαβούζ», γιατί απαγορεύεται; Γιατί το αποφεύγετε όλοι εδώ μέσα; Δεν ξέρετε τι γίνεται στην Κύπρο; Δεν ξέρετε τι μπορεί να κάνει μετά τον δεκαπενταύγουστο η Τουρκία; Δεν ξέρετε ότι μπορεί να φέρει ένα γεωτρύπανο στα είκοσι ή τριάντα ναυτικά μίλια; Γιατί δεν τα λέμε εδώ μέσα; Όλοι συζητάτε για τη Θάνου. Η Θάνου είναι το πρόβλημά μας; Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, - και ζητώ συγγνώμη - θα πω το εξής. Χθες έγινε παράσταση από όλα τα μέσα των Σκοπίων για ένα πανό που ανήρτησαν οι οπαδοί του ΠΑΟΚ και θα προσφύγουν λέει στη FIFA, που έλεγε “Macedonia is only here”. Αυτοί έχουν παραβιάσει, κύριε Πρωθυπουργέ, τη Συμφωνία των Πρεσπών δεκάδες φορές. Δεν είδα ένα διάβημα από την ελληνική Κυβέρνηση εδώ και ένα μήνα. Την έχουν παραβιάσει. Ο τουριστικός οργανισμός τους, ο κρατικός, λέει συνεχώς «Μακεδονία», δεν λέει Βόρεια Μακεδονία. Γιατί δεν κάνετε ένα διάβημα; Γιατί δεν κάνετε κάτι; Το κατάπιατε κι αυτό; Όλα τα έχετε καταπιεί; Και απορίας άξιο: Μας λέγατε προεκλογικά ότι διαφωνείτε με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Σας άκουσα με τα αυτιά μου εγώ. Και μιλούσατε μόνο για την ταυτότητα και τη γλώσσα. Ωραία να συμφωνήσουμε. Γιατί μου βάζετε συνεργάτες οι οποίοι συμφωνούσαν με τη Συμφωνία των Πρεσπών; Ακούστε, τωρινό φρούτο είναι αυτό. Μισό λεπτό.
Κύριε Βελόπουλε, είναι πολύ το μισό λεπτό. Ολοκληρώστε.
Δεν πειράζει, κύριε Πρόεδρε. Όταν ενοχλούν κάποια πράγματα είναι πολύ, το ξέρω.
Ενοχλεί η παραβίαση του ωραρίου. Τηρήστε την ώρα και όλα θα πάνε καλά.
Και ο προηγούμενος παραβίασε το ωράριο, αλλά διακατέχεστε από ένα φοβικό σύνδρομο.
Η επίκληση της ατασθαλίας δεν είναι λόγος για δική μας ατασθαλία.
Ωραία, λέω αυτό και κλείνω εδώ. Γιατί μου βάζετε τον κ. Γιατρομανωλάκη; Δεν τον ξέρω. Είναι, λέει, ΛΟΑΤΚΙ, είναι Ποτάμι. Τον βάζετε, λέει, στον σύγχρονο πολιτισμό, νέο Γενικό Γραμματέα του Σύγχρονου Πολιτισμού. Νέος Γενικός Γραμματέας του Σύγχρονου Πολιτισμού, εκπρόσωπος των ΛΟΑΤΚΙ - δεν με απασχολεί αυτό, δικαίωμά σας - αλλά έγραφε άρθρα υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών. Πώς τον βάζετε εκεί; Πώς τον βάζετε; Δεν μιλάω σε κανέναν από εσάς. Κύριε Πρωθυπουργέ, δεν ξέρω αν διαφωνείτε με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Οι επιλογές σας όμως δείχνουν ότι κατά βάθος μπορεί να συμφωνήσετε κιόλας. Και λυπάμαι γι' αυτό, γιατί πίστευα αυτό που μας λέγατε. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε. Καλείται στο Βήμα ο Βουλευτής κ. Ευάγγελος Λιάκος της Νέας Δημοκρατίας.
Αξιότιμε Πρόεδρε, αξιότιμε Πρωθυπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πριν ξεκινήσω την τοποθέτησή μου, επιτρέψτε μου να ευχαριστήσω τους συμπολίτες μου που με εμπιστεύτηκαν για την εκπροσώπησή τους. Για όλους εμάς η στιγμή είναι ιστορική, καθώς είναι η πρώτη φορά που η περιοχή της δυτικής Αττικής εκπροσωπείται αυτόνομα στη Βουλή των Ελλήνων. Προσωπικά είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος ότι η χώρα θα σταθεί και πάλι όρθια, η λογική θα πρυτανεύσει και η κανονικότητα θα επανέλθει στην καθημερινή ζωή. Κι αυτό γιατί είναι η πρώτη φορά στα πολιτικά χρονικά της χώρας, που η Κυβέρνηση εφαρμόζει περισσότερα απ' όσα δεσμεύθηκε προεκλογικά. Είναι τιμή μου που στην παρθενική μου εμφάνιση στο ελληνικό Κοινοβούλιο έχω τη δυνατότητα να τοποθετηθώ αλλά και να ψηφίσω την υγιή εφαρμογή του ασύλου στα ελληνικά πανεπιστήμια. Όντας ο νεότερος Βουλευτής, είμαι αυτός που ενδέχεται να έχω τις πιο πρόσφατες φοιτητικές αναμνήσεις. Έχοντας περάσει από τρία ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια, γνωρίζω από πρώτο χέρι πως εφαρμόζεται το άσυλο και ποιες σκοπιμότητες εν τέλει εξυπηρετεί. Οι φοιτητές έχουν ταλαιπωρηθεί πολύ κατά καιρούς, καθώς τα πανεπιστήμιά μας έχουν μετατραπεί σε ορμητήρια βίας και ανομίας. Τα περιστατικά πολλά και γνωστά. Μέσα σε επτά χρόνια από το 2011 μέχρι το 2017 συνολικά τριακόσια πενήντα επτά περιστατικά ανομίας σε δεκαεννιά εκπαιδευτικά ιδρύματα, σύμφωνα με έρευνα που διενήργησε το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Μάιο του 2018. Πρόκειται για μια πραγματικότητα που ελάχιστοι πλέον δεν θέλουν να παραδεχθούν. Αυτοί οι ελάχιστοι αλλά και όσοι προφασίζονται το άσυλο για την ελεύθερη διακίνηση ιδεών μάλλον ενδιαφέρονται ή ακόμα χειρότερα νοιάζονται για την επιβολή των δικών τους ιδεών. Ανατρεπτικές και επαναστατικές ιδέες δεν καλλιεργούνται όταν η βία και ο τραμπουκισμός είναι στην ημερήσια διάταξη, μάλιστα πολλές φορές όχι από ομάδες φοιτητών αλλά από παραβατικά στοιχεία εκτός σχολών. Γιατί πώς αλλιώς μπορώ να συσχετίσω το γεγονός ότι μόνο στα πανεπιστήμια και τα άβατα των γνωστών σε όλους μας περιοχών βρίσκουν καταφύγιο ακραίες αντιεξουσιαστικές φωνές και ομάδες; Η πλειονότητα των φοιτητών και των καθηγητών όπως και των διοικητικών υπαλλήλων δεν αισθάνεται ασφαλής μέσα στα πανεπιστήμια. Αυτή είναι η σημερινή κατάσταση. Οι νέοι που κουράστηκαν για την εισαγωγή τους στα πανεπιστημιακά και τεχνολογικά ιδρύματα της χώρας έρχονται αντιμέτωποι με μια δυσάρεστη πραγματικότητα, όταν πολύ σύντομα αντιλαμβάνονται ότι όσα ισχύουν σχετικά με την ασφάλεια στην υπόλοιπη κοινωνία δεν ισχύουν μέσα στο πανεπιστήμιο. Το πιο απλό, δεν μπορείς να καλέσεις την αστυνομία κι αυτή να παρέμβει σε περίπτωση που ή απειλείσαι εσύ προσωπικά ή θες να αναφέρεις μια έκνομη ενέργεια. Η φθορά της δημόσιας περιουσίας είναι σχεδόν καθημερινή και δυστυχώς αυτό είναι αποτέλεσμα της αντίληψης που έχει παγιωθεί ότι ο καθένας μέσα στο πανεπιστήμιο μπορεί να κάνει ό,τι θέλει χωρίς καμμία απολύτως κύρωση. Αν δεν θέλετε να σταθούμε σε υλικές ζημιές, σας διαβεβαιώνω ότι το ίδιο και σε αυξημένο βαθμό ισχύει και με τις ατομικές υποθέσεις. Εγώ ο ίδιος έχει χρειαστεί να μεταφέρω συμφοιτητή μου αιμόφυρτο στο νοσοκομείο έπειτα από επίθεση που δέχτηκε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, γιατί απλά θέλησε να υπερασπιστεί το αξιακό δικαίωμα του συνέρχεσθαι, δηλαδή τη συνέλευση των φοιτητών για ζητήματα που αφορούν την ίδια την πανεπιστημιακή κοινότητα. Δυστυχώς αυτός δεν στάθηκε τόσο τυχερός όσο ο κ. Βαρουφάκης. Χωρίς σύστημα ασφαλείας δεν είναι δυνατόν να υπάρχει ελεύθερη διακίνηση ιδεών και ακαδημαϊκή ελευθερία, ενώ ταυτόχρονα υπονομεύεται η εκπαιδευτική διαδικασία. Η ανάπτυξη της έρευνας και της καινοτομίας απαιτούν ασφάλεια και ελεύθερα πανεπιστήμια χωρίς τον φόβο της ωμής βίας. Η πολιτεία οφείλει να διασφαλίζει το κατάλληλο ακαδημαϊκό περιβάλλον για την αναβάθμιση του εκπαιδευτικού έργου σε συνθήκες αξιοπρέπειας και ελευθερίας και το σημερινό νομοσχέδιο κινείται προς αυτή τη σωστή κατεύθυνση. Αγαπητοί συνάδελφοι - λίγα λόγια, Πρόεδρε, και με την ανοχή σου - θα πω πολύ λίγα λόγια για τη νομοθετική ρύθμιση για τις αλλαγές στην τοπική αυτοδιοίκηση, καθώς με έχουνε ήδη καλύψει τόσο ο Υπουργός όσο και ο Υφυπουργός, όπως και οι προηγούμενοι ομιλητές της παράταξής μας. Ο θεσμός της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι ένας θεσμός που τόσο αυτόν όσο και την αποτελεσματικότητά του οφείλουμε να την διασφαλίσουμε ως κόρη οφθαλμού, διότι είναι ό,τι πιο άμεσο στον πολίτη. Γι' αυτόν τον λόγο κρίνω τις ρυθμίσεις αναγκαίες για να επιτευχθεί η κυβερνησιμότητα στους δήμους και τις περιφέρειες, όπου λόγω της απλής αναλογικής οι εκλεγμένοι δήμαρχοι και περιφερειάρχες δεν διαθέτουν πλειοψηφία στα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια. Κλείνοντας και με αφορμή το άρθρο 5 του σχεδίου νόμου που αφορά την φιλοξενία του θεσμού - είναι και εδώ η Υπουργός Πολιτισμού - «Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης», καθώς η Πολιτιστική Πρωτεύουσα για το 2021 είναι η Ελευσίνα, θα ήθελα να σας ζητήσω να σταθούμε δίπλα σε αυτή την προσπάθεια με όλες μας τις δυνάμεις, αφού η επιτυχία της δεν θα είναι μόνο τοπική αλλά και εθνική. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Εσωτερικών κ. Θεοδωρικάκος να εκφωνήσει για ελάχιστο χρόνο κάποιες διορθώσεις στις νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ. Κατ' αρχάς γίνονται δεκτές οι υπουργικές τροπολογίες. Και στη νομοτεχνική βελτίωση, που ανέφερα προηγουμένως, στο τρίτο της σημείο το σωστό είναι 01-07-2018 και όχι - έγινε εκ παραδρομής-01-12-2018. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Καλείται στο Βήμα ο Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, παίρνω τον λόγο σήμερα για να επισημάνω ορισμένες κρίσιμες πλευρές, τις θέσεις μας γύρω από το ζήτημα του πανεπιστημιακού ασύλου. Και νομίζω ότι ο καλύτερος τρόπος για να προσεγγίσουμε το θέμα αυτό, είναι να επιχειρήσουμε να το δούμε μέσα από τη ματιά ενός απλού φοιτητή. Ας φανταστούμε, λοιπόν, έναν πρωτοετή φοιτητή σε μία σχολή στο κέντρο της Αθήνας. Φτάνει στο πανεπιστήμιο γεμάτος δέος, χαρά, αγωνία, προσμονή, ελαφρώς ψαρωμένος, όπως θα έλεγαν οι συνομήλικοί του. Διψά, όμως, για νέες εικόνες, για νέες εμπειρίες, για γνώση. Τι συναντά; Σίγουρα θα αισθανθεί αμήχανα βλέποντας από την αρχή κιόλας αγνώστους να μπαινοβγαίνουν στις αίθουσες και βρίσκοντας κλειστή τη βιβλιοθήκη, το ίδιο και τη γραμματεία της σχολής οι υπάλληλοι της οποίας φοβήθηκαν κάποια επεισόδια. Περπατώντας μέσα στους βρώμικους διαδρόμους, θα αναρωτηθεί αν όποιος θέλει μπορεί να γράφει στους τοίχους και σίγουρα θα αγανακτήσει διαπιστώνοντας ότι και το εργαστήριο - αυτό το οποίο τόσο ήθελε να δει - έχει βάλει και αυτό λουκέτο. Μια ανακοίνωση θα τον ειδοποιήσει ότι κάποια από τα μαθήματά του μεταφέρονται, διότι αρκετές αίθουσες έχουν καταληφθεί. Και με τον καιρό θα συμβιβαστεί με το τρέξιμο πίσω από τις έκτακτες παραδόσεις για να μη χαθεί το εξάμηνο. Μέχρι να φτάσει στο πτυχίο του ο φοιτητής αυτός θα έχει δει ολόκληρες αίθουσες, κομμάτια του δημόσιου χώρου, υπό κατάληψη στα χέρια ποικιλώνυμων οργανώσεων. Ναρκωτικά να κυκλοφορούν από χέρι σε χέρι, υπόγεια γεμάτα από μολότοφ και κουκούλες. Το τεχνικό προσωπικό του πανεπιστημίου να βάφει και να ξαναβάφει μάταια τους τοίχους. Και καθηγητές να καθυβρίζονται, ακόμα και να χτίζονται μέσα στα γραφεία τους. Όλα αυτά ίσως και να τον άφησαν αδιάφορο στο πέρασμα του χρόνου. Ίσως κάποτε να του φάνηκαν και λίγο φολκλόρ. Ο ίδιος, άλλωστε, τώρα πέτυχε τον στόχο του. Είναι διπλωματούχος. Ασυνείδητα ωστόσο ύστερα από τέσσερα χρόνια θα έχει συμβιβαστεί με κάτι πολύ πιο απειλητικό: Ότι αυτή και μόνο αυτή είναι η πραγματικότητα του ελληνικού δημόσιου πανεπιστήμιου. Πραγματικότητα που έχει γίνει, δυστυχώς, παγιωμένο καθεστώς. Μια πραγματικότητα, της οποίας ,δυστυχώς, ο κανόνας είναι η παρέκκλιση. Ο φοιτητής αυτός μπορεί να είναι μεταξύ εκείνων των πολλών που συνεχίζουν τις σπουδές τους στο εξωτερικό. Και εκεί θα βιώσει τη μεγάλη απογοήτευση, ίσως και τη μεγάλη ντροπή. Θα δει μαθήματα να διεξάγονται κανονικά, εξετάσεις να γίνονται στην ώρα τους, βιβλιοθήκες ανοιχτές. Θα περπατήσει σε πανεπιστήμια καθαρά, που φιλοξενούν γνώση, έρευνα και πολιτισμό, με φοιτητές και καθηγητές που δουλεύουν απερίσπαστοι, αφού κανείς δεν καταστρέφει την περιουσία του πανεπιστήμιου. Και θα αντιληφθεί ότι εκεί ο περιθωριακός είναι, πράγματι, στο περιθώριο, ενώ εδώ έχει εγκατασταθεί στο κέντρο της πανεπιστημιακής ζωής. Ο φοιτητής τότε θα νιώσει αδικημένος, γιατί ούτε ο ίδιος ούτε οι καθηγητές του στην Ελλάδα είχαν, τελικά, να ζηλέψουν κάτι από τους ξένους συναδέλφους τους. Και όμως η σύγκριση θα είναι συντριπτική, γιατί θα διαπιστώσει πικρά ότι όλη αυτή η αταξία του ελληνικού δημόσιου πανεπιστήμιου του φάνταζε αδιάφορη ή και ανώδυνη. Στην πραγματικότητα, όμως, τον πήγε πίσω. Και θα συμπεράνει το πιο κρίσιμο: Ότι τελικά η ελευθερία μέσα στο πανεπιστήμιο κάθε άλλο παρά ασυμβίβαστη είναι με την ομαλή του λειτουργία. Και τότε, δυστυχώς, είναι αρκετά πιθανόν ο φοιτητής μας να αποφασίσει να μείνει στο κράτος που τον υποδέχθηκε και να μη γυρίσει στην Ελλάδα. Να γίνει και αυτός ένας από τους χιλιάδες επιστήμονές μας που ζουν εκτός συνόρων. Και να διηγείται στους ξένους φίλους του, πώς ο ίδιος ξεκίνησε κάποτε τις σπουδές του σε μια σχολή αλλιώτικη από τις άλλες, σε ένα πανεπιστήμιο όπου ίσχυε το άσυλο α λα ελληνικά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι ανάγκη τα παιδιά μας και μαζί οι οικογένειές τους να βιώνουν μια πολυετή αυταπάτη, για να διαπιστώνουν στο τέλος ότι όλα θα μπορούσαν να είναι αλλιώς. Είναι καιρός να φωνάξουμε ότι τα ελληνικά πανεπιστήμια δεν είναι καταδικασμένα. Ότι η πραγματικότητα, την οποία έζησε ο φοιτητής της ιστορίας μας και την οποία βιώνουν χιλιάδες άλλοι Έλληνες φοιτητές, μπορεί να αλλάξει και η Ελλάδα να σπουδάζει καλυτέρα τα παιδιά της. Να τους παρέχει γνώση, προοπτική αλλά και ασφάλεια. Και έτσι να μπορεί επιτέλους να τα κρατήσει κοντά της. Μια από τις τομές - όχι η μόνη - προς αυτή την κατεύθυνση είναι και η νέα ρύθμιση που εισάγουμε σήμερα για το πανεπιστημιακό άσυλο. Μια μεταρρύθμιση που υπηρετεί την ακαδημαϊκή ελευθερία και την απρόσκοπτη διακίνηση των ιδεών. Θέλουμε τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα να γίνουν κυψέλες προβληματισμού και στέκια δημιουργίας. Να μένουν όλη μέρα ανοικτά στον κάθε νέο για μαθήματα, για συζητήσεις, για συναυλίες. Να είναι δεξαμενές φρεσκάδας και σκέψης σε ολόκληρη τη χώρα, δίχως τον φόβο των επεισοδίων, του μίσους και των καταστροφών. Να γίνουν ένας τόπος συνάντησης νέων ρευμάτων και καινοτομίας, όπως συμβαίνει δηλαδή παντού στον κόσμο. Για να το πω αλλιώς, τα πανεπιστήμια ανοίγουν, δεν συμβιβάζονται πλέον με την ασχήμια και τη μετριότητα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Διεκδικούν το κύρος και τη λάμψη που τους αξίζει, με παρόντες τους φοιτητές, με εργαστήρια σε λειτουργία, με καθηγητές ελεύθερους να διδάσκουν, με σπουδαστές ελεύθερους να αμφισβητούν και να ερευνούν. Αυτό θα πει αληθινή πανεπιστημιακή ζωή και πραγματική πανεπιστημιούπολη. Είναι καλύτερα, λοιπόν, να μιλάμε σήμερα για την αναγέννηση της πανεπιστημιακής ζωής, για αποκατάσταση του ασύλου, παρά για κατάργησή του. Διότι ά - συλο σημαίνει τον ασφαλή, τον προστατευόμενο από σύληση τόπο και σήμερα, ας το παραδεχθούμε επιτέλους, οι τόποι των πανεπιστημίων έχουν συληθεί, έχουν βανδαλιστεί και πολλά κτήρια έχουν λεηλατηθεί. Στο προαύλιο του Οικονομικού Πανεπιστημίου, πωλητές λαθραίων εκθέτουν τα προϊόντα τους και χλευάζουν μέσα από τα κάγκελα όποιον πάει να τους ελέγξει. Στο Αριστοτέλειο, τα ναρκωτικά διακινούνται δημόσια. Στα υπόγεια των ιδρυμάτων ανακαλύπτονται αποθήκες πυρομαχικών, σχολές ολόκληρες έχουν μετατραπεί σε γιάφκες βίας και κουκουλοφόρων. Αυτή είναι η πραγματικότητα σήμερα. Και σε αυτή δίνουν άσυλο και ατιμωρησία όσοι αντιδρούν σήμερα σε αυτή τη νέα ρύθμιση. Διότι ; πώς μπορούμε άραγε ; να μιλάμε για δημόσιο πανεπιστήμιο, όταν αυτό παραμένει αποκλεισμένο από τον δήμο; Πώς αναφερόμαστε στο δημοκρατικό πανεπιστήμιο, όταν αυτό δεν ανήκει στους πολλούς, αλλά το ελέγχουν οι λίγοι; Και νοείται άραγε ; σύγχρονο κράτος δικαίου, όταν η επικράτειά του περιλαμβάνει νησίδες ανομίας, αυταρχισμού και βίας; Ο στόχος μας, λοιπόν, είναι να απελευθερώσουμε δυνάμεις των πανεπιστημίων ; που σήμερα είναι φυλακισμένες και ειδικά σε αυτούς τους κατ' εξοχήν χώρους ανοικτής έκφρασης δεν μπορεί να γίνονται αποδεκτές ούτε πράξεις κοινών μαφιόζων ούτε δράσεις πολιτικών μπράβων. Η ζωή στις σχολές πρέπει να αναπνέει τον αέρα του διαλόγου και να στηρίζεται στα θεμέλια του νόμου. Αυτός άλλωστε, αποτελεί πάντα και το καταφύγιο του αδύναμου. Οι ισχυροί εξάλλου, έχουν πολλούς τρόπους να προστατεύονται. Για να μιλήσω λίγο με τη γλώσσα της αντιπολίτευσης, εμείς δεν θέλουμε αστυνόμους στα πανεπιστήμια. Θέλουμε να διώξουμε από εκεί τους κουκουλοφόρους, που αστυνομεύουν τη ζωή των φοιτητών. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τουλάχιστον, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, όσοι φορούν στολή και εθνόσημο, είναι όργανα της δημοκρατίας και απολογούνται σε αυτήν, ενώ οι γνωστοί - άγνωστοι τραμπούκοι υπηρετούν μόνο σκοτεινά συμφέροντα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αγαπητοί συνάδελφοι, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι εδώ υπάρχουν διαχρονικές και διακομματικές ευθύνες. Και εμείς αποδεχόμαστε το δικό μας μερίδιο. Σήμερα όμως η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Η συζήτηση, λοιπόν, για το λεγόμενο άσυλο, αν θέλουμε να είναι ουσιαστική, προϋποθέτει τολμηρές παραδοχές και ειλικρινή διάθεση να δώσουμε λύση, να διεξαχθεί χωρίς πυροτεχνήματα, όπως αυτό το περί δήθεν σεβασμού του ασύλου από τους ναζί στην Κατοχή, όχι μόνο γιατί κάτι τέτοιο είναι ανιστόρητο, αλλά γιατί εξισώνει τις δυνάμεις κατοχής του ναζισμού με τη νόμιμη εξουσία ενός δημοκρατικού κράτους. Να αποφύγει, επίσης, την ψεύτικη ωραιοποίηση της κατάστασης, στο όνομα κάποιων ιδεολογικών εμμονών, γιατί αυτή είναι μια παγίδα, που εξωραΐζει τις δυσκολίες και αποθρασύνει τελικά τους υπεύθυνους, κυρίως θολώνει τη λαϊκή εγρήγορση. Τέλος, η συζήτηση ας μείνει μακριά και από επικίνδυνες απόψεις, όπως αυτή που ακούστηκε ότι τάχα τα πανεπιστήμια πρέπει να είναι φυτώρια πολιτικών στελεχών. Η χώρα πλήρωσε πολύ ακριβά τους κομματικούς σωλήνες και τα προϊόντα τους. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Η διάταξη που φέρνει η Κυβέρνηση προστατεύει πολλά καικατ' αρχάς τη γνώση. Διότι είναι καθεστώς πλέον διάφορες μικροομάδες να διαλύουν όποτε θέλουν μαθήματα: Την έρευνα. Ποιος εγγυάται σήμερα ότι σε μια σχολή μπορεί να οργανωθεί ένα ανοιχτό επιστημονικό συνέδριο με διαφορετικές απόψεις, εάν τυχαίνει η θεματολογία να διαφωνεί με τις απόψεις των γνωστών μπαχαλάκηδων; Τον πολιτισμό. Γιατί πολλά ιδρύματά μας αποτελούν ιστορικά μνημεία ολόκληρης της χώρας και πρέπει να προστατεύονται, αλλά και τα ίδια τα χρήματα των φορολογούμενων. Διότι όλοι αυτοί οι βανδαλισμοί κοστίζουν, όχι σε αυτούς που τους προκαλούν φυσικά, αλλά σε όλους μας. Η ρύθμιση, τέλος, θωρακίζει και τον ίδιο τον πολιτικό διάλογο στα πανεπιστήμια, γιατί μέχρι τώρα, κάποιοι περιθωριακοί αποφάσιζαν με το έτσι θέλω να διαλύουν μια φοιτητική συνέλευση ή ακόμα και τις ίδιες τις φοιτητικές εκλογές. Κοντολογίς, οι πράξεις τους αυτές είναι και αντιδημοκρατικές και αυταρχικές. Όταν μιλάμε, λοιπόν, για κατάργηση του ασύλου ανομίας, μιλάμε πολύ απλά για την απαγόρευση της παραβατικής συμπεριφοράς μέσα στους πανεπιστημιακούς χώρους. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Γιατί είναι και αυτοί δημόσιος χώρος, όπως ακριβώς οι δρόμοι και οι πλατείες μας, όπου σε περίπτωση κινδύνου όλοι καλούμε τη βοήθεια της Αστυνομίας. Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από αυτό. Μιλάμε, όμως, και για την απαγόρευση της δυνατότητας να καταφεύγουν εκεί όσοι παρανομούν. Όποιος θέλει τέτοια ασυλία σήμερα, υποστηρίζει την ατιμωρησία, βοηθά τη μετατροπή των πανεπιστημίων σε ορμητήρια βίας. Και όσοι κινδυνολογούν ότι τάχα η Αστυνομία θα μπαίνει κάθε τόσο στα πανεπιστήμια, ας αναλογιστούν ότι έχουν ήδη ανεχτεί μια σοβαρή δημοκρατική υποχώρηση· τα έχουν αποδεχθεί ως δεδομένα φρούρια, που έχουν κατακτηθεί και ανήκουν σε κάποιους άλλους, πέραν των φοιτητών και των καθηγητών τους. Το πρόβλημα είναι όσο ποτέ επίκαιρο, γιατί η ζωή απέδειξε ότι η δημόσια ανοχή το κλιμακώνει και κυρίως μεταλλάσσει επικίνδυνα την υφή του ίδιου του προβλήματος. Θυμίζω ότι από ολιγόωρες συμβολικές καταλήψεις φοιτητικών παρατάξεων, πήγαμε σε μόνιμη εγκατάσταση εξωπανεπιστημιακών στις σχολές και ότι φτάσαμε στη μόνιμη παρουσία παραεμπόρων και διακινητών ναρκωτικών στα ιδρύματα. Από τις λεκτικές αντιπαραθέσεις, περάσαμε στα ρόπαλα και τις μολότοφ. Η φωνή έγινε γροθιά και η γροθιά φονική βόμβα, για να καταλήξουμε εν τέλει στις ένοπλες παρελάσεις κάποιων, που αυτοαποκαλούνται αναρχικοί. Συνεπώς, όσο δεν αντιμετωπίζεται αυτή η πληγή, διευρύνεται και κακοφορμίσει, αλλά και δημιουργεί μεταστάσεις. Είναι λάθος, επίσης, η οργανωμένη πολιτεία σταδιακά να συμβιβάζεται με το κακό. Θυμίζω ότι και επί δικών σας ημερών, ουσιαστικά, η περιοχή γύρω από το Πολυτεχνείο παραδόθηκε. Μεταφέρθηκαν από εκεί δημόσιες υπηρεσίες, μέχρι και στάση των λεωφορείων. Αντί να εμποδίζουμε αυτούς που έκαιγαν τα οχήματα, άλλαξαν τα δρομολόγιά τους! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Μετά ακολούθησε και η αναγκαστική υποχώρηση των κατοίκων, των μικροεμπόρων, που είτε μετακόμισαν είτε άρχισαν να κλείνονται από νωρίς στο σπίτι τους, είτε εγκατέλειψαν τα μαγαζιά τους, με αποτέλεσμα να παραλύσει ουσιαστικά η ζωή σε μία ολόκληρη συνοικία, αλλά και στην υπόλοιπη κοινωνία να αρχίσουμε να συνηθίζουμε «τη μορφή του τέρατος», που έλεγε και ο Μάνος Χατζιδάκις. Αυτήν την οπισθοδρομική τάση ετών θα ανακόψει η Κυβέρνηση μας, όχι μόνο αποκαθιστώντας επιτέλους την ηρεμία μέσα, αλλά και γύρω από τα πανεπιστήμια, αλλά προβάλλοντας και ένα διαφορετικό μοντέλο καθημερινής ευημερίας. Το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο, η διασύνδεσή του με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο είναι, για παράδειγμα, ένα τέτοιο εμβληματικό έργο. Έτσι, ο πολιτισμός θα γεφυρωθεί με τη γνώση, ο τουρισμός με την εμπορική ανάπτυξη και μια ολόκληρη συνοικία θα βγει από τη σκιά βίας και της υποβάθμισης και θα έρθει στο φως της ευημερίας και της προόδου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προφανώς και οι διαφορές μας με τον ΣΥΡΙΖΑ και στο θέμα αυτό δεν είναι ανεξάρτητες από την τελείως διαφορετική άποψη που έχουμε στα θέματα συνολικά της ανώτατης εκπαίδευσης. Κάποιοι εξακολουθούν να επιμένουν στην ετήσια παραγωγή χιλιάδων άνεργων πτυχιούχων, ενώ εμείς είμαστε υπέρ της σύνδεσης της παιδείας με την αγορά εργασίας. Κάποιοι εξακολουθούν να υποστηρίζουν τον στενό έλεγχο των πανεπιστημίων από το Υπουργείο, ενώ εμείς τους δίνουμε πλήρη αυτονομία. Κάποιοι έσπειραν απρογραμμάτιστα σχολές σε όλη την Ελλάδα, ενώ εμείς θέλουμε τα ίδια τα πανεπιστήμια, τελικά, να κρίνουν τον αριθμό των εισακτέων τους. Κάποιοι τάσσονται υπέρ της δήθεν ελεύθερης πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ενώ εμείς καθιερώνουμε ένα όριο, στο οποίο θα έχουν λόγο και τα ίδια τα πανεπιστήμια για το ποιος θα μπορεί να εισαχθεί σε ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα και προωθούμε την αξιολόγηση, ώστε οι σπουδές να βελτιώνονται και οι απόφοιτοι μας να προκόβουν ολοένα και περισσότερο. Με λίγα λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ εκπροσωπεί σήμερα την οπισθοδρόμηση, ενώ εμείς διεκδικούμε με πείσμα την πραγματική πρόοδο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Όμως, η πρόοδος προϋποθέτει ηρεμία, ασφάλεια και δημοκρατικούς κανόνες. Η θέση μας είναι ένα ισχυρό μήνυμα πολιτικής βούλησης, ότι στην Ελλάδα υπάρχει δημοκρατία, που δεν επιτρέπει στους λίγους να καθορίζουν την καθημερινότητα των πολλών… [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] …ότι εκτός από τις ανώνυμες συλλογικότητες υπάρχει και ο επώνυμος φοιτητής, η ξεχωριστή προσωπικότητα κάθε πολίτη αυτής της χώρας και ότι λειτουργεί επιτέλους το οργανωμένο κράτος, το οποίο δεν θα αφήσει την κοινωνία μας να μεταβληθεί σε ζούγκλα, όπου θα διοικούν όσοι ασκούν βία. Η πρότασή μας, λοιπόν, είναι ένα κάλεσμα προς όλους και είναι ένα κάλεσμα νομιμότητας, ενότητας και υπέρβασης, κάλεσμα με πρόσημο μόνο εθνικό, ένα κάλεσμα στο οποίο πρέπει να ανταποκριθούν όλοι, κυρίως αυτοί που τους αφορά πρωτίστως, φοιτητές, καθηγητές και εργαζόμενοι. Και είναι πολύ ενθαρρυντικό ότι πρώτοι έσπευσαν να υποστηρίξουν αυτή την πρωτοβουλία οι ίδιοι οι καθηγητές, οι άνθρωποι που διδάσκουν στα δημόσια πανεπιστήμια. Αυτή η προσπάθεια, όμως - και κλείνω με αυτή την παρατήρηση - μας θέλει όλους ενωμένους, γιατί το δικαίωμα στην ασφάλεια και στην ελευθερία αποτελεί πράγματι μία διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στις δυνάμεις της δημοκρατίας και του αυταρχισμού. Γι' αυτό και παρά τις επιμέρους ενστάσεις προσδοκώ ότι τελικά τα προοδευτικά κόμματα θα σταθούν με τη σωστή μεριά της ιστορίας, ψηφίζοντας τη συγκεκριμένη διάταξη. Σας ευχαριστώ.
Ο Υπουργός κ. Πιερρακάκης θα ανακοινώσει συντομότατα μία νομοτεχνική βελτίωση. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, καταθέτουμε μία νομοτεχνική βελτίωση στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 17 του άρθρου 61 του σχεδίου νόμου. Οι λέξεις «δέκα (10) μέρες» αντικαθίστανται από τις λέξεις «τριάντα (30) μέρες» λόγω των ιδιαιτεροτήτων της καλοκαιρινής περιόδου.
Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξης Τσίπρας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Προσπαθώ αυτές τις μέρες να κατανοήσω τη σπουδή της Κυβέρνησης να σπεύσει το κατακαλόκαιρο, λίγο πριν τον Δεκαπενταύγουστο -8 Αυγούστου έχουμε σήμερα - να φέρει μια διάταξη για το πανεπιστημιακό άσυλο. Και αναρωτιόμουν τι είναι αυτό το επείγον, που σας παρακινεί σε αυτή την πράξη. Μήπως είναι ένα μείζον ζήτημα, που απασχολεί την ελληνική κοινωνία, που απασχόλησε την προεκλογική περίοδο; Συζητάει ο κόσμος γι' αυτό το ζήτημα σήμερα στα καφενεία ή στις παραλίες, γιατί είμαστε και στο κατακαλόκαιρο;
Πάρα πολύ!
Συζητούν;
Όποιος έχει παιδιά…
Είναι ρητορικές οι ερωτήσεις του κ. Τσίπρα.
Απαντάω.
Θα απαντήσω στις ρητορικές ερωτήσεις, αν και από ό,τι βλέπω, η κ. Μπακογιάννη έχει καλύτερη γνώση από εμάς του τι συζητιέται στα καφενεία και στις παραλίες αυτές τις μέρες.
Πολύ καλύτερη.
Εγώ έχω την αίσθηση ότι δεν συζητιέται, αλλά μπορεί να κάνω λάθος. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εκτίμησή μου και η εκτίμησή μας είναι ότι η Νέα Δημοκρατία επιλέγει, φέρνοντας σε συζήτηση εσπευσμένα το θέμα του ασύλου, να διεξαγάγει μία πρώτη ιδεολογική αντιπαράθεση και ιδεολογική σύγκρουση με την Αριστερά και την προοδευτική παράταξη στην ευρύτερη διάστασή της και γι' αυτό και οι αναφορές σας στους όρους «προοδευτικός», «συντηρητικός», «πρόοδος», «οπισθοδρόμηση», για αυτό και η διαρκής επίκλησή σας όχι στον ΣΥΡΙΖΑ προφανώς, αλλά στο Κίνημα Αλλαγής. Δεν ξέρω τι θα πράξει, είναι κάτι το οποίο αναμένουμε να δούμε. Αναρωτιέμαι, όμως - γιατί εγώ θέλω να μιλήσω για την ουσία και θα εξηγήσω τι εννοώ, όταν μιλάω για μία ιδεολογική αντιπαράθεση και ιδεολογική σύγκρουση - μήπως το θέμα του πανεπιστημιακού ασύλου ήταν η αιτία να έχουμε όλο το προηγούμενο διάστημα κρούσματα βίας ή εντονότερα κρούσματα βίας ή παραβατικότητα στα ελληνικά πανεπιστήμια, εξαιτίας της σημερινής νομικής ισχύος του πανεπιστημιακού ασύλου τα τελευταία τρία χρόνια από ό,τι είχαμε από το 2011 μέχρι και την τροποποίηση που φέραμε εμείς; Η πραγματικότητα είναι ότι τίποτα από αυτά δεν ισχύει. Η πραγματικότητα είναι ότι στο ζήτημα αυτό επιδεικνύετε μία ιδεολογική εμμονή και η πραγματικότητα επίσης είναι ότι ούτε με το άσυλο αυτό καθ' αυτό, τη νομική ισχύ που έχουμε σήμερα, υπάρχει πρόβλημα ούτε τα υπαρκτά κρούσματα παραβατικότητας και τα κρούσματα βίας είναι το δικό σας θέμα. Η ιδεολογική σας εμμονή δεν αφορά το άσυλο και τη νομική ισχύ σήμερα. Η ιδεολογική σας εμμονή αφορά το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο συνολικά και ό,τι αυτό συμβολίζει στην ελληνική κοινωνία και στην ελληνική πραγματικότητα, ό,τι αυτό συμβολίζει κοινωνικά, πολιτικά, πολιτισμικά στην πατρίδα μας. Είναι μία εμμονή, που εκκινεί, αφ' ενός από την εγγενή αποστροφή σας απέναντι στον δημόσιο χώρο, στο δημόσιο πανεπιστήμιο και τη διαρκή μεροληψία σας υπέρ των ιδιωτικών σχολών και των ιδιωτικών σπουδών και των ιδιωτικών πανεπιστημίων και αφ' ετέρου από την αποστροφή σας σε ό,τι διαχρονικά συμβολίζει - επαναλαμβάνω - σε επίπεδο πολιτικό και ιδεολογικό το δημόσιο πανεπιστήμιο στη χώρα μας. Αναφέρομαι στη σύνδεσή του με τα κινήματα της νέας γενιάς. Αναφέρομαι στη σύνδεσή του στο συλλογικό υποσυνείδητο της ελληνικής κοινωνίας και όλων όσοι έχουν μεγαλώσει από τη δεκαετία του '80 και μετά, με τον αγώνα της ελληνικής νεολαίας και του ελληνικού λαού ενάντια στην επτάχρονη δικτατορία και με τους αγώνες για την πρόοδο και την προκοπή σε αυτόν τον τόπο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Άλλωστε, δεν ήταν λίγες οι φορές, που στον δημόσιο λόγο τους οι πιο ακραίοι εκφραστές αυτής της υπερδεξιάς - επιτρέψτε μου την έκφραση - ιδεολογίας που έχετε το θράσος να την χαρακτηρίζετε και προοδευτική, οι πιο ακραίοι εκφραστές - ο κ. Βορίδης, ο κ. Γεωργιάδης - έχουν μιλήσει ευθέως για την ανάγκη να σταματήσει επιτέλους στον τόπο μας η ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς, άρα να σταματήσει και ό,τι συμβολίζει ή αναπαράγει διαχρονικά και ιστορικά την ηγεμονία αυτή. Κατ' εσάς, είναι το δημόσιο πανεπιστήμιο. Σας άκουσα να κάνετε μία αναφορά στον φοιτητή, ο οποίος περνάει σε ένα ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο. Έχω την αίσθηση ότι ήταν μάλλον φιλολογικού χαρακτήρα αυτή η αναφορά, διότι δεν έχετε αντίστοιχα βιώματα. Είχατε την ευτυχία - κατ' εσάς, δεν λέω ότι είναι ευτυχία κατ' ανάγκη - να σπουδάσετε κατευθείαν σε ένα καλό ξένο πανεπιστήμιο στο εξωτερικό. Δεν δώσατε πανελλαδικές.
Έδωσα πανελλαδικές. Ούτε αυτά δεν ξέρετε!
Πήγατε κατευθείαν σε ένα πανεπιστήμιο στο εξωτερικό και περιγράψατε μία εικόνα, η οποία δυσφημεί το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο σήμερα. Περιγράψατε μία εικόνα, που πολύ απέχει από την πραγματικότητα, διότι εμμείνατε σε ένα σκέλος μόνο, που έχει να κάνει με το γεγονός ότι σε ορισμένες μόνο σχολές - θέλω να το επαναλάβω αυτό - υπάρχουν ορισμένα κρούσματα παραβατικότητας. Παραλείψατε όμως κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Παραλείψατε να αναφερθείτε στην ποιότητα των σπουδών, που παρέχονται σήμερα στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο. Και δεν ήταν τυχαίο αυτό. [[Ζωηρά χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Παραλείψατε να αναφερθείτε στο γεγονός ότι, σύμφωνα με το Shanghai Ranking, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, του οποίου είχα την τιμή να είμαι απόφοιτος στον τομέα…
Τι είπατε; Είπατε κάτι;
Εσείς έχετε τον λόγο. Κανείς δεν έχει τον λόγο. Τον λόγο έχει ο κ. Τσίπρας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Άκουσα από τα έδρανα της Συμπολίτευσης - και με προκαλεί αυτό - να αναπαράγεται κάτι, το οποίο ως fake news αναπαράγεται εδώ και μία δεκαετία. Αν πατήσετε στο Google το όνομα «Τσίπρας», θα βγει: «Μεταγραφή από Βουλγαρία». Αυτή η αθλιότητα των fake news αναπαράγεται εδώ και δέκα χρόνια! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Είχα, λοιπόν, την τιμή, με πανελλαδικές εξετάσεις, να περάσω στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια της χώρας, ένα από τα καλύτερα πολυτεχνεία της χώρας, της Ευρώπης, αλλά και διεθνώς. Και είχα την τιμή να είμαι απόφοιτος αυτής της Σχολής, είχα την τιμή να κάνω μεταπτυχιακές σπουδές εκεί. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Γνωρίζω πάρα πολύ καλά τη σύγκριση και το επίπεδο των σπουδών, που παρέχονται στα πανεπιστήμια της χώρας μας και ιδιαίτερα στο Πολυτεχνείο. Έβδομο στη διεθνή κατάταξη είναι το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και ιδιαίτερα, η Σχολή των Πολιτικών Μηχανικών. Αντίστοιχης σπουδαιότητας θέσεις στη διεθνή κατάταξη έχουν και το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο και το Πανεπιστήμιο της Κρήτης και το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας και το Πανεπιστήμιο Πατρών. Άρα, λοιπόν, αυτή η παράλειψη στο αφήγημά σας για τον φοιτητή, που τελειώνει τις σπουδές του σε ένα καλό ελληνικό πανεπιστήμιο και πηγαίνει στο εξωτερικό και ανακαλύπτει πόσο άθλιο είναι το ελληνικό πανεπιστήμιο ,έχει μια σημαντικότατη παράλειψη: το γεγονός ότι αυτός ο φοιτητής, μόλις πάει στο εξωτερικό για μεταπτυχιακό δίπλωμα σπουδών, συνειδητοποιεί πόσο υψηλό επίπεδο σπουδών έχει κάνει στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο, ασύγκριτα υψηλότερο με αντίστοιχα σημαντικών πανεπιστημίων στο εξωτερικό. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Η εμμονή σας, λοιπόν, αυτή να υποβαθμίζετε το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο σας οδηγεί, πέραν της εξόχως, επαναλαμβάνω, ιδεολογικής και χωρίς καμμία μα, καμμία πρακτικής σημασίας επιλογή νομοθέτησης για το άσυλο σήμερα, να παρασύρεστε και σε ουσιαστικές πολιτικές υποβάθμισης ή απαξίωσης του δημόσιου πανεπιστημίου, όταν βρίσκεστε ως παράταξη σε θέσεις διακυβέρνησης. Τι έργο έχετε να επιδείξετε από το 1990 και μετά; Τι έργο έχετε να επιδείξετε για τα δημόσια πανεπιστήμια; Ποιο ήταν διαχρονικά το σχέδιο της παράταξής σας, όταν βρεθήκατε σε θέσεις διακυβέρνησης; Όχι σήμερα μόνο, αλλά εδώ και δύο δεκαετίες, έχετε την ίδια και απαράλλακτη γραμμή: Σταδιακή ιδιωτικοποίηση των λειτουργιών του δημόσιου πανεπιστημίου, υποβάθμιση της μέριμνας, απαξίωση της έρευνας, αύξηση του κόστους φοίτησης και κατάργηση του άρθρου 16 και φυσικά, κατάργηση του ασύλου. Αυτό είναι το μεγάλο σας όραμα για την τριτοβάθμια εκπαίδευση στον τόπο μας! Και το 2015 αφήσατε πίσω σας ένα τοπίο διάλυσης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση: Ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα είχαν προϋπολογισμούς, που δεν μπορούσαν να καλύψουν ούτε τις βασικές τους λειτουργικές ανάγκες. Μπορεί και πολλοί Βουλευτές σας σήμερα να το παραδεχτούν αυτό. Θυμάμαι, ως Αρχηγός της Αντιπολίτευσης τότε, στα δύσκολα μνημονιακά χρόνια, τον κ. Φορτσάκη - δεν ξέρω αν είναι εδώ σήμερα - που, ως Πρύτανης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, επεσήμανε ότι δεν υπήρχαν οι στοιχειώδεις δαπάνες για να μπορέσουν να λειτουργήσουν πολύ σημαντικές σχολές, ιστορικές σχολές. Αναλάβαμε εμείς, στις χειρότερες δημοσιονομικά συνθήκες που έχει βρεθεί η χώρα από τη Μεταπολίτευση και μετά, και παρ' όλα αυτά αφήσαμε έργο, γιατί είχαμε σχέδιο για την αναβάθμιση του δημοσίου πανεπιστημίου. Αυξήσαμε τον προϋπολογισμό των ΑΕΙ, βάλαμε μπροστά διαδικασίες για την ενίσχυση της φοιτητικής μέριμνας, αυξήσαμε τις δαπάνες για την έρευνα πάνω από το 1% του ΑΕΠ, δημιουργήσαμε νέα τμήματα, βάλαμε τέλος σε αυτό τον αναχρονιστικό διαχωρισμό ανώτατων και τεχνολογικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, αναμορφώσαμε πλήρως τον χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη χώρα μας, χωρίς συγκρούσεις, χωρίς να ανοίξει μύτη, αλλά με διάλογο, με συναινέσεις, δημιουργήσαμε μια νέα πραγματικότητα. Εσείς τι σχέδιο έχετε ειδικότερα στην έρευνα; Θέλω σήμερα να καταθέσω στα Πρακτικά ένα άρθρο του «NATURE» από 6 τις Αυγούστου - προχθεσινό - που λέει ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να έχασε τις εκλογές, αλλά οι μεταρρυθμίσεις, που έκανε στον χώρο της έρευνας, αξίζουν να παραμείνουν». Είναι τρισέλιδο άρθρο. Το καταθέτω στο Πρακτικά. Δεν είναι στην «ΑΥΓΗ». Δεν είναι σε μια εφημερίδα που στηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλέξης Τσίπρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν άρθρο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Μιλήσατε με απαξίωση για το δημόσιο πανεπιστήμιο, μιλήσατε με απαξίωση για τον σπουδαστή, που πηγαίνει στον εξωτερικό και δεν γυρίζει πίσω στην Ελλάδα, όχι εξαιτίας του brain drain, όχι εξαιτίας των μνημονιακών πολιτικών, όχι εξαιτίας μιας οικονομικής πολιτικής, που τα έχει καταστρέψει όλα, αλλά γιατί δεν έχουμε υψηλό επίπεδο γνώσης και υψηλό επίπεδο έρευνας. Δεν είναι αυτή η πραγματικότητα. Εσείς τι κάνατε; Με το καλημέρα, ακυρώσατε την ίδρυση της Νομικής Σχολής της Πάτρας. Ποια είναι τα επιστημονικά κριτήρια πίσω από αυτή την απόφαση; Μήπως είναι πολιτικά τα κριτήρια; Δεν το γνωρίζω. Αν, όμως, ο σχεδιασμός σας γίνεται με όρους στο πόδι… [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και ναι, με όρους καφενείου, βεβαίως! Γιατί η λογική που λέει ότι δεν έχει ανάγκη η χώρα μια ακόμα νομική σχολή, διότι υπάρχουν άνεργοι δικηγόροι, είναι ένα επιχείρημα καφενειακού χαρακτήρα. Βεβαίως και μηχανικοί είναι άνεργοι. Να κλείσουμε σχολές πολιτικών μηχανικών; Και οι γιατροί είναι άνεργοι. Να κλείσουμε σχολές ιατρικής; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εκτός αν σχεδιάζετε να κλείσετε σχολές! Σε κάθε περίπτωση, η απόφασή σας αυτή, απλώς θα οδηγήσει και άλλους νέους στο εξωτερικό για σπουδές, όταν μάλιστα είναι και το βασικό σας επιχείρημα, γιατί πρέπει να ανοίξουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση ιδιωτικές σχολές, ιδιωτικά πανεπιστήμια. Δεύτερη κίνηση που κάνατε: Μεταφέρατε την έρευνα από το Υπουργείο Παιδείας στο Υπουργείο Ανάπτυξης. Συμφωνούμε ότι η έρευνα οφείλει να έχει σύνδεση με την αγορά, αλλά η έρευνα είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από τα στενά όρια των κανόνων της προσφοράς και της ζήτησης. Η έρευνα απαιτεί επιστημονικό σχεδιασμό, απαιτεί πόρους, απαιτεί στρατηγική. Η ίδια η φύση της έρευνας δεν μπορεί να περιορίζεται στο κέρδος, που αποδίδει το τάδε ή το δείνα ερευνητικό πρόγραμμα. Ακρωτηριάζετε την έρευνα και την επιστήμη με αυτή τη λογική, την αποδυναμώνετε. Οδηγείτε σε απαξίωση ολόκληρα επιστημονικά πεδία, των οποίων η προσφορά δεν αποτυπώνεται με όρους κέρδους. Εμάς δεν μας ενδιαφέρει να δικαιωθούμε. Μας ενδιαφέρει να μη γυρίσουμε πίσω σε αυτά τα οποία παραλάβαμε το 2015, ιδιαίτερα στον χώρο της έρευνας. Τρίτη κίνηση που κάνατε μόλις εκλεγήκατε: Ήρθατε εδώ να ανοίξετε αυτή την ιδεολογική αντιπαράθεση για το άσυλο, το φάρμακο διά πάσαν νόσον. Έχω, λοιπόν, την αίσθηση, ακούγοντάς σας, ότι προσπαθείτε να μας σύρετε σε μια συζήτηση, που δεν αφορά πράγματι το 2019. Αφορά το 1990, το 2006. Μάλιστα, τα σερβίρετε όλα με τη μορφή του αυτονόητου και του σύγχρονου. Πάμε, λοιπόν, από την αρχή. Το 2011 ήρθατε σε αυτή εδώ την Αίθουσα και ψηφίσατε με το ΠΑΣΟΚ τότε, που ήταν στην κυβέρνηση, τον περίφημο νόμο Διαμαντοπούλου, της κ. Διαμαντοπούλου. Ας θυμηθούμε: Μήπως τα επόμενα χρόνια η χώρα μας μετατράπηκε σε παράδεισο ασφάλειας και νομιμότητας και κάθε παραβατική συμπεριφορά εντός του πανεπιστημίου εξαφανίστηκε; Όμως, εδώ - θέλω να μείνω σε αυτό - δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με μια ιδεολογική εμμονή, αλλά και μια συνειδητή εξαπάτηση, συντονισμένη θα έλεγα και άρτια οργανωμένη και από μερίδα του Τύπου, που παραδοσιακά αρέσκεται στο να πουλάει το συγκεκριμένο προϊόν. Πού είναι η εξαπάτηση; Με την απόκρυψη των όσων λέει σήμερα ο νόμος και των όσων σήμερα προβλέπονται. Διότι σήμερα, ο νόμος προβλέπει ρητά ότι η αστυνομία επεμβαίνει, όταν διαπράττεται κακούργημα ή όταν διαπράττονται πράξεις κατά της ζωής μέσα σε πανεπιστημιακούς χώρους. Άρα, λοιπόν στην πράξη τι θέλετε να πετύχετε; Αυτό είναι το ερώτημα. Στην πράξη, λέω - για την ιδεολογική σύγκρουση είπα και μπορώ να πω και άλλα - όμως θέλετε να πετύχετε το να περιπολεί η αστυνομία έξω από τις αίθουσες διδασκαλίας; Μήπως να πάρουμε κι αυτούς τους αστυνομικούς που έχουν πάει στο μετρό, που τους είπατε «μαύρους πάνθηρες» και έχει γεμίσει η Αθήνα; Η Αθήνα είναι μία πρωτεύουσα του κόσμου με εκατομμύρια επισκέπτες, που έρχονται στην Αθήνα - και τα τελευταία χρόνια έχει ανέβει ο τουρισμός στα τριάντα πέντε εκατομμύρια αφίξεις - και στην Ελλάδα, διότι αισθάνονται ασφάλεια. Το καταλαβαίνετε αυτό; Αισθάνονται ασφάλεια και ιδίως στην Αθήνα αισθάνονται ασφάλεια. Και εσείς έχετε δημιουργήσει τώρα την εικόνα - μόνοι σας! - ότι η Αθήνα είναι μία ανασφαλής πρωτεύουσα. Έρχονται οι Γάλλοι στην Ελλάδα, γιατί δεν θέλουν πια να βλέπουν τους ένοπλους αστυνομικούς να περιπολούν, γιατί στο Παρίσι αισθάνονται πράγματι ανασφάλεια. Και έχετε γεμίσει το μετρό με «μαύρους πάνθηρες». Θα τους βάλετε και στις πανεπιστημιακές σχολές; Αυτή είναι η λύση; Εν τοιαύτη περιπτώσει, θέλω να σας ρωτήσω με ειλικρίνεια: Αυτό πιστεύετε ότι θα βοηθήσει, ώστε να έχουμε - από τον Σεπτέμβριο και μετά που θα ξανανοίξουν οι σχολές - μία κατάσταση αποκατάστασης της τάξης και της ηρεμίας; Εγώ δεν το πιστεύω αυτό. Εγώ ίσα - ίσα, θεωρώ ότι μέσα από αυτή την υπερβολική σπουδή σας ενέχει ο κίνδυνος, μεγάλες πανεπιστημιακές σχολές να γίνουν εστίες έντασης. Μόλις αναλάβατε, λοιπόν, έχετε προβεί σε μια σειρά από κινήσεις, οι οποίες καταδεικνύουν το πώς εσείς αντιλαμβάνεστε την πρόοδο στον χώρο της εκπαίδευσης. Πήρατε την έρευνα από το Υπουργείο Παιδείας, καταργήσατε τα διετή προγράμματα εκπαίδευσης, καταργήσατε τη Νομική Σχολή στην Πάτρα, πήγατε να δημιουργήσετε χάος με την υποβολή μηχανογραφικών και σήμερα, μετά από όλα αυτά, έρχεστε εδώ να στήσετε ένα επικοινωνιακό σόου για το άσυλο. Σε κάτι παραπάνω από ένα μήνα ανοίγουν οι σχολές. Τα σοβαρά ζητήματα των φοιτητών και της πανεπιστημιακής κοινότητας, της ακαδημαϊκής κοινότητας είναι τελείως διαφορετικά από αυτά, που σήμερα αναδείξατε, είναι τελείως διαφορετικά από τις ιδεολογικές εμμονές και από ένα επικοινωνιακό παιχνίδι. Σας καλούμε, λοιπόν, να ασχοληθείτε σοβαρά με τα σοβαρά προβλήματα και να ασχοληθείτε με στοιχειώδη ευθύνη απέναντι στους ανθρώπους του ελληνικού δημόσιου πανεπιστημίου, στους καθηγητές, αλλά και στους σπουδαστές, σε όλους όσοι εργάζονται μέσα στο δημόσιο πανεπιστήμιο. Διότι, εκτός από τις ιδεολογικές εμμονές, υπάρχει και η πραγματικότητα που ζητάει απαντήσεις. Και εκεί θα είμαστε εδώ να βοηθήσουμε. Όμως, σε κάθε σας απόπειρα να ξηλώσετε όλο το σημαντικό αυτό έργο, που κάναμε όλα τα προηγούμενα χρόνια, θα είμαστε σκληρά απέναντι, τόσο εμείς, όσο και η ακαδημαϊκή κοινότητα και το φοιτητικό κίνημα, παρά τα προβλήματα που έχει τα τελευταία χρόνια. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να πω μου δυο λόγια μόνο για το σκέλος του νομοσχεδίου, που αφορά την τοπική αυτοδιοίκηση. Και εδώ ιδεολογικές εμμονές άλλου τύπου. Βλέπω την ίδια δυσανεξία και σε ό,τι αφορά μια ειλικρινή προσπάθεια αυθεντικής αποτύπωσης της λαϊκής βούλησης στην τοπική αυτοδιοίκηση. Και αυτό, πριν καν εφαρμοστεί ο νόμος, αυτή η μεγάλη θεσμική τομή, που κάναμε στην αυτοδιοίκηση και αφορά την απλή αναλογική. Αφορά, αν θέλετε, και μια αντίληψη πανθομολογούμενη. Δεν ξέρω, αλλά αυτό - όχι το άσυλο - συζητείται στα καφενεία. Εγώ το ακούω πολλές φορές, όπου σταθώ και όπου βρεθώ. Εντάξει διαφωνείτε. Εντάξει, έχετε ιδεολογικές διαφορές μεγάλες, αλλά, διάολε, δεν μπορείτε σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης να έχετε τη δυνατότητα διαμόρφωσης συναινέσεων και συνθέσεων; Δεν μπορείτε; Πρέπει να υπάρχει η ενός ανδρός αρχή παντού και πάντα, αυτός που κερδίζει τα παίρνει όλα και δεν μπορεί να συνεννοηθεί για τα αυτονόητα; Έρχεστε λοιπόν σήμερα, και πριν καν εφαρμοστεί ένας νόμος, πριν δείτε ποιες αδυναμίες έχει, ποια προβλήματα μπορεί να έχει και πού αυτά δημιουργούνται, τον αλλάζετε. Αυτό νομίζω ότι δεν έχει ξανασυμβεί. Οι πολίτες στις αυτοδιοικητικές εκλογές ψήφισαν στη βάση ενός εκλογικού συστήματος, γνώριζαν δηλαδή ότι υπάρχει ένα εκλογικό σύστημα, που ενθαρρύνει προγραμματικές συγκλίσεις και συνεργασίες. Εσείς σήμερα, τούς λέτε «ξεχάστε το αυτό και σημασία έχει να επανέλθει από την πίσω πόρτα η πρωτοκαθεδρία του ενός». Επίσης, έρχεστε και φέρνετε μια φωτογραφική διάταξη για τη θέση του αντιπεριφερειάρχη. Λέτε ότι ο αντιδήμαρχος μπορεί να προέρχεται από άλλη παράταξη, εκτός απ' αυτήν του δημάρχου, αλλά όχι ο περιφερειάρχης. Αναρωτιέμαι: Αυτό είναι άσχετο με το αποτέλεσμα των εκλογών; Επειδή είναι στις παρατάξεις που πρόσκεινται σε εσάς, αυτοί οι οποίοι κέρδισαν τις περιφερειακές εκλογές, φέρνετε αυτήν την τροπολογία. Είναι σαφές, κατά την άποψή μου. Δεν σέβεστε, δηλαδή, τους κανόνες όταν χάνετε - το έχουμε διαπιστώσει - , δεν τους σέβεστε και όταν κερδίζετε. Έχω, λοιπόν, την αίσθηση ότι προτρέχετε. Έχω την αίσθηση ότι θα βρείτε απέναντί σας και ανθρώπους στην αυτοδιοίκηση, που ανήκουν στον δικό σας πολιτικό χώρο. Έχω την αίσθηση ότι θα κριθεί η συνταγματικότητα πολλών εκ των διατάξεων, που έχετε καταθέσει. Όμως, η πολιτική ουσία παραμένει και είναι ότι θέτετε ένα ψευτοδίλημμα: «κυβερνησιμότητα ή δημοκρατία». Εμείς σας λέμε ότι η δημοκρατία είναι το κρίσιμο και ότι μπορεί να υπάρξει - και αυτό είναι το στοίχημα - κυβερνησιμότητα και μάλιστα, αποτελεσματική διακυβέρνηση μέσα από την ενίσχυση της δημοκρατίας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Πριν κλείσω, θέλω να επαναλάβω κάτι. Σήμερα ψηφίζεται αυτή η επίμαχη διάταξη για την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Θα επιμείνετε; Θα επιμείνετε, απ' ό,τι φαίνεται. Κάνατε ότι δεν καταλάβατε.
Τι αγάπη πια!
Δεν πειράζει. Θα είμαι λίγο ενοχλητικός. Τρία λεπτά θα «φάω» από τον χρόνο σας, αλλά θα σας ενοχλώ συχνά. Θα σας ενοχλούμε συχνά με τις παρεμβάσεις μας εδώ, από τη Βουλή. Θα σας ενοχλούμε, ιδίως όταν θα προσπαθείτε να επιβάλετε με τη λογική της ισχύος της Πλειοψηφίας διατάξεις, οι οποίες είναι πέρα για πέρα αντιδημοκρατικές και αντισυνταγματικές. Κάνατε ότι δεν καταλάβατε όλα όσα σας καταλόγισα προχθές. Με συγκεκριμένα παραδείγματα, απέδειξα την υποκριτική σας στάση για τα περί κομματικοποίησης, ότι σας έπιασε τώρα ο πόνος. Δεν θα αναφερθώ ξανά σ' αυτά. Αναφέρθηκα και για τον κ. Κυριτσάκη και για τους συμβούλους του και για τον διευθυντή του γραφείου του. Είπα ότι η μόνη από τις είκοσι τρείς ανεξάρτητες αρχές που σας ενοχλεί είναι η εν λόγω. Για τις άλλες, δεν έχετε κανένα πρόβλημα. Επιμένετε δήθεν, ότι η πρώην Πρόεδρος του Αρείου Πάγου και πρώην Πρωθυπουργός είναι μια κομματική επιλογή. Γιατί; Διότι διετέλεσε στο Νομικό Γραφείο του Πρωθυπουργού και όποιος διατελεί στο Νομικό Γραφείο του Πρωθυπουργού ταυτίζεται κομματικά με το κόμμα του Πρωθυπουργού εκείνη την περίοδο. Δηλαδή, ο κ. Πικραμμένος, Αντιπρόεδρος σήμερα, που διετέλεσε στο Νομικό Γραφείο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, δεν θα έπρεπε να εκλεγεί Πρόεδρος στο Συμβούλιο της Επικρατείας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δεν θα έπρεπε να εκλεγεί μετά Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, εκτός και αν το Συμβούλιο της Επικρατείας είναι ένας θεσμός που δεν είναι τόσο σημαντικός όσο ο θεσμός της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Πρέπει ο θεσμός της Επιτροπής Ανταγωνισμού να είναι πιο ανεξάρτητος από την κορυφή της δικαιοσύνης. Έρχομαι, όμως, στην ουσία, γιατί είπα ότι δεν θέλω να επαναλάβω τα επιχειρήματα, που επαναλάβαμε προχθές και νομίζω ότι ο κόσμος έχει καταλάβει. Η ουσία είναι ότι κάτι σας ενοχλεί, σε σχέση με τις δραστηριότητες της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Το αναφέρω αυτό, διότι πολλά δημοσιεύματα έχουν δει το φως. Δεν ξέρω τι ακριβώς συνέβαινε πριν - έχουν γραφτεί επίσης πολλά - αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι διεξάγονται σοβαρές έρευνες για διάφορα καρτέλ στον χώρο της οικονομίας, μεταξύ των οποίων καρτέλ και ένα που αφορά και τη δημοκρατία του τόπου, όχι μόνο την οικονομία, διότι η ενημέρωση των πολιτών είναι στοιχείο της δημοκρατίας. Έχουμε, λοιπόν, αυτή τη στιγμή τον ίδιο ιδιοκτήτη, που κατέχει τηλεοπτικό σταθμό, που κατέχει περίπου επτά, μεταξύ των οποίων και πολύ μεγάλους τίτλους εφημερίδων στον τόπο, να ελέγχει και το μοναδικό πρακτορείο διανομής Τύπου, συν όλα τα άλλα που μπορεί να ελέγχει. Και είναι χορηγός σας αυτός, επισήμως. Έγινε έλεγχος από αυτήν την Επιτροπή Ανταγωνισμού σε αυτό το καρτέλ και είναι ζήτημα δημοκρατίας. Αυτό μήπως σας ενόχλησε; Σπεύδετε με τέτοια σπουδή να φωτογραφίσετε την κ. Θάνου, λες και ήταν Πασιονάρια στο Κομμουνιστικό Κίνημα τόσα χρόνια, στον ΣΥΡΙΖΑ, συριζαία χρόνια, η πιο κομματικοποιημένη στην Ελλάδα! Αλίμονο! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αυτό σας ενοχλεί; Συμφέροντα θίγονται; Το πόρισμα της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής έρχεται και καταρρίπτει όλα τα προσχήματα, που επικαλείστε, προκειμένου να παύσετε τη διοίκηση της Επιτροπής Ανταγωνισμού, επισημαίνοντας πως η επίμαχη τροπολογία αντιβαίνει το Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το πόρισμα της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής λέει: «Αν επιτρεπόταν σε κάθε κράτος - μέλος να θέσει τέρμα στη θητεία αρχής ελέγχου πριν την αρχικώς προβλεπόμενη λήξη της, κατά παράβαση των κανόνων και των εγγυήσεων που έχουν προβλεφθεί προς αυτό τον σκοπό από την εφαρμοστέα νομοθεσία, η απειλή τέτοιας πρόωρης παύσεως, η οποία θα επλανάτο επί της αρχής αυτής, καθ' όλη τη διάρκεια της θητείας της, θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια μορφή υπακοής της στην πολιτική εξουσία, ασυμβίβαστη με την ως άνω απαίτηση περί ανεξαρτησίας». Η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής τα λέει αυτά.
Λέει και άλλα.
Ναι, λέει και άλλα. Λέει αυτά.
Γι' αυτό λέει αυτό.
Αλήθεια, μήπως επικοινωνήσατε με τις αντίστοιχες αρχές ελέγχου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής; Μήπως η κ. Βεστάγκερ τηλεφώνησε σε εσάς ή σε κάποιον Υπουργό σας; Όχι. Ψάξτε λίγο καλύτερα. Δεν ξέρω. Αυτό το οποίο σας λέω εγώ είναι ότι δεν μιλάτε μόνο εσείς με τους ευρωπαίους επιτρόπους. Έχουμε και εμείς την ευκαιρία. Τεσσεράμισι χρόνια κυβερνήσαμε τον τόπο πια. Δεν είμαστε κατσαπλιάδες. Ξεχάστε τα αυτά! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εγώ σας λέω να μην προχωρήσετε, διότι εδώ δεν είναι ένα ζήτημα νομικίστικο. Δεν είναι ένα ζήτημα διατύπωσης νομικών ερμηνειών. Είναι ένα βαθιά πολιτικό ζήτημα, που ιδίως όταν αφορά κρίσιμες χορδές της οικονομικής και πολιτικής ζωής, αντιλαμβάνεστε ότι θα έχει επιπτώσεις σημαντικές. Αν εφαρμοστεί αυτό, το οποίο εσείς σήμερα θα ψηφίσετε, θα υπάρξει σοβαρότατο ζήτημα διακοπής της θητείας των μελών και στελεχών της Επιτροπής Ανταγωνισμού και κατά συνέπεια, διακοπής του ιδιαίτερα ευαίσθητου έργου της αρχής. Γιατί; Δεν θα υπάρχει απαρτία. Διότι, δεν είναι μόνο η κ. Θάνου. Θα είναι και μέλη της επιτροπής. Αυτό τι συνεπάγεται; Συνεπάγεται κίνδυνο ματαίωσης και σε κάθε περίπτωση, τεράστιες καθυστερήσεις στην εξέταση σοβαρών υποθέσεων τεράστιου οικονομικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος. Μήπως αυτό θέλετε τελικά; Υπάρχουν υποθέσεις, όπου υπάρχει κίνδυνος, ακόμα και ματαίωσης, υποθέσεις όπου επίκειται η παραγραφή είσπραξης πολύ σημαντικών προστίμων. Μήπως αυτό θέλετε τελικά; Με δυο λόγια, θέλω να σας πω ότι εδώ δεν είναι ζήτημα προσώπου. Μπορείτε να καταλογίσετε ό,τι θέλετε στα πρόσωπα. Εδώ είναι ζήτημα πολιτικής ουσίας. Και αν αυτό που επιχειρείτε είναι ο έλεγχος μιας ανεξάρτητης αρχής, προκειμένου να εξυπηρετήσετε οικονομικά συμφέροντα, όχι μόνο εμείς σας ελέγχουμε, όχι μόνο η ελληνική κοινωνία σάς ελέγχει, αλλά και οι θεσμοί θα σας ελέγξουν και οι δικαστικοί θεσμοί στην Ελλάδα, αλλά και οι θεσμοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Θέλω να μου δώσετε και μια απάντηση σήμερα, που δεν μου δώσατε προχθές, σχετικά με τον Διοικητή της ΕΥΠ. Τελικά, θα μείνει ο Διοικητής της ΕΥΠ; Θα μείνει, κύριε Μητσοτάκη; Προχθές, στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΥΠ έκαναν την εξής λαθροχειρία: Διέγραψαν το όνομα και το βιογραφικό του προηγούμενου διοικητή της ΕΥΠ κ. Ρουμπάτη. Μόλις το ανακάλυψαν τα μέσα ενημέρωσης, το επανέφεραν. Ίσως το έκαναν αυτό, διότι η σύγκριση των δύο βιογραφικών θα ήταν πραγματικά μια σύγκριση, που θα δημιουργούσε τεράστια ερωτήματα για την επιλογή σας. Ο κ. Ρουμπάτης, μια και τον αναφέρατε προχθές ως έναν απλό δημοσιογράφο, πρέπει να σας πω ότι σπούδασε στις Ηνωμένες Πολιτείες Ψυχολογία, Πολιτικές Επιστήμες, Διεθνείς Σχέσεις και είναι διδάκτορας Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο «Johns Hopkins» της Ουάσιγκτον. Ο δικός σας τι ακριβώς είναι; Σεκιουριτάς. Αυτή είναι η επιλογή των αρίστων, που θα έκανε η νέα Κυβέρνηση, ε; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα ΣΥΡΙΖΑ]] Και όταν σας είπαμε προχθές ότι είναι ασύμβατο με τον νόμο, διότι πρέπει να έχει αναγνωρισμένο πτυχίο ισότιμο των ελληνικών πανεπιστημίων, δεν είπατε τίποτα. Και όταν σας είπα ότι από το συγκεκριμένο ανοιχτό πανεπιστήμιο, που σπούδασε διά αλληλογραφίας Μάνατζμεντ, στα τριάντα τέσσερά του, ο ΔΟΑΤΑΠ αναγνωρίζει μόνο το Τμήμα Μουσικών Σπουδών, πάλι δεν απαντήσατε. Σας ρωτώ: Τελικά, ο εκλεκτός σας τι ακριβώς είναι; Κιθαρίστας ή ντράμερ, κύριε Μητσοτάκη; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα ΣΥΡΙΖΑ]] Σε κάθε περίπτωση, σε ζητήματα ευαίσθητα για τη δημοκρατία, για τους θεσμούς να επιδείξετε σοβαρότητα. Ξεκινάτε με πολύ άσχημο τρόπο και σε σχέση με την απαράδεκτη αυτή φωτογραφική τροπολογία για την Επιτροπή Ανταγωνισμού και σε σχέση με την επιλογή σας για τη διοίκηση της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, μια τόσο ευαίσθητη θέση για κρίσιμα εθνικά ζητήματα, όπου θα έπρεπε να είχατε την ευαισθησία να βγείτε και να πείτε ότι το πρόσωπο εκεί θα είναι υπεράνω πάσης υποψίας και ότι θα ενημερώνει όλους τους πολιτικούς αρχηγούς, γιατί τα θέματα που διαχειρίζεται είναι εθνικού συμφέροντος και εθνικής σημασίας. Σας προκαλώ να πάρετε θέση απέναντι σε αυτά, διότι αν δεν πάρετε θέση, εμείς θα συνεχίσουμε και να σας ελέγχουμε, αλλά και να σας οδηγήσουμε σε ουσιαστική αναδίπλωση από αυτές τις επιζήμιες επιλογές σας.
Έχει ζητήσει τον λόγο για προσωπικό ζήτημα ο Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως κ. Πικραμμένος. Ορίστε, κύριε Πικραμμένε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Αρχηγέ της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως, νομίζω ότι προσπαθείτε να συγκρίνετε πράγματα τα οποία δεν μπορούν να συγκριθούν μεταξύ τους και ο κόσμος το έχει καταλάβει αυτό. Στην προκειμένη περίπτωση, ισχύει η λαϊκή παροιμία: «Τι σχέση έχει ο φάντης με το ρετσινόλαδο;». Εγώ, κύριε Αρχηγέ της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως, πήγα στο γραφείο του αείμνηστου Κωνσταντίνου Μητσοτάκη το 1991 μετά από ερώτημα που έγινε από το τότε Υπουργικό Συμβούλιο και η επιλογή ήταν του Δικαστικού Συμβουλίου του Συμβουλίου της Επικρατείας. Αυτοί με επέλεξαν, το Δικαστικό Συμβούλιο του Συμβουλίου της Επικρατείας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Έγινα Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας το 2009, δηλαδή περίπου μετά από δεκαεννέα χρόνια.
Και;
Και αν σήμερα βρίσκομαι εδώ, σε αυτή την Αίθουσα, είναι διότι εσείς με φέρατε εδώ, κάνοντάς με πολιτικό πρόσωπο εκόντα - άκοντα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δεν είχα εγώ τη βούληση να γίνω πολιτικό πρόσωπο, αλλά με φέρατε. Τι να κάνουμε; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τώρα, να μου επιτρέψετε, με μεγάλη στεναχώρια, να σας πω και δυο λόγια για την κυρία Πρόεδρο της Επιτροπής Ανταγωνισμού, διότι δεν μου αρέσει να λέω πράγματα κατά συναδέλφων μου και πρώην συναδέλφων μου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης]] Υπάρχει όντως ένα πρόβλημα με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Όμως, αυτό είναι το πρόβλημα στην προκειμένη περίπτωση; Τι γίνεται όταν αυτός, που πρέπει να είναι ο εγγυητής της ανεξαρτησίας της αρχής, είναι αυτός που την παραβιάζει πρώτος; Τι γίνεται στην περίπτωση αυτή; Και να σας κάνω μερικά ερωτήματα. Γιατί η κ. Θάνου πήρε τις αποφάσεις σε ασφαλιστικά μέτρα και δεν πήρε κανονικά αποφάσεις; Την ξέρετε την απάντηση; Η απάντηση, λοιπόν, είναι: για να μην ελεγχθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Γιατί, κύριε Αρχηγέ της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, τις πήρε αυτές τις αποφάσεις, παρά την αντίδραση των υπόλοιπων μελών της Επιτροπής Ανταγωνισμού; Η κ. Θάνου θα ελεγχθεί γι' αυτό από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Θα μπορούσα να πω και πολύ περισσότερα, αλλά δεν λέω άλλα.
Ζήτησε τον λόγο ο Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Παρακαλώ, κύριε Πρωθυπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Τσίπρα, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω επισημαίνοντάς σας ότι την προσωπική ιστορία του κ. Πικραμμένου και το πώς βρέθηκε το 1991 να υπηρετεί στο Γραφείο του Πρωθυπουργού, τη γνωρίζετε πάρα πολύ καλά. Επιλέξατε για άλλη μια φορά να αφήσετε υπονοούμενα κατά συγκεκριμένων ανθρώπων, για να πάρετε φυσικά, την απάντηση που σας άξιζε. Είναι ακριβώς η ίδια συμπεριφορά, την οποία υιοθετείτε συστηματικά, να σπιλώνετε ανθρώπους και στη συνέχεια, όταν αυτοί δικαιώνονται, να εξαφανίζεστε και να μη ζητάτε ούτε μία συγγνώμη. Και τον κ. Πικραμμένο τον σπιλώσατε επανειλημμένως από αυτό εδώ πέρα το Βήμα! [[Ζωηρά και παρατεταμένα χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τα μέσα, τα οποία υποτίθεται ότι σας πολεμούσαν κατά τη διάρκεια της τετραετίας, τον κρέμασαν στα μανταλάκια! Τα θυμάστε τα πρωτοσέλιδα για την περίπτωση της «NOVARTIS»; Τα θυμάστε; Τώρα, που δικαιώθηκε, έχετε το θάρρος, εσείς, προσωπικά, να σηκωθείτε και να πείτε σε αυτόν τον άνθρωπο: Συγγνώμη, συγγνώμη που σε διέσυρα με αυτόν τον απαράδεκτο τρόπο, αντί να κάθεστε να χασκογελάτε στα βουλευτικά έδρανα; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Το ίδιο φυσικά, ισχύει και για όλους τους υπόλοιπους του, κατά τ' άλλα, «μεγαλύτερου σκανδάλου της σύγχρονης νεοελληνική ιστορίας», όπως μας έλεγε ο Αναπληρωτής Υπουργός της Κυβέρνησής σας, εξερχόμενος του Μεγάρου Μαξίμου. Κατά τα άλλα, αγωνιστήκατε εσείς για τη διάκριση και τον διαχωρισμό μεταξύ δικαστικής και εκτελεστικής εξουσίας! Έρχομαι τώρα στο ζήτημα του ασύλου. Μας παροτρύνατε να ασχοληθούμε με πιο σοβαρά ζητήματα. Είναι πολύ σοβαρό ζήτημα, όταν καθηγητές χτίζονται μέσα στα γραφεία τους! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Είναι πολύ σοβαρό ζήτημα, όταν πολλά πανεπιστήμιά μας έχουν μετατραπεί σε κέντρα διακίνησης ναρκωτικών. Είναι πολύ σοβαρό ζήτημα, όταν οι γνωστοί άγνωστοι μπαχαλάκηδες, γνωστοί καταστροφείς της περιοχής του ιστορικού κέντρου της Αθήνας, κάθε φορά, που καταδιώκονται από την αστυνομία, να βρίσκουν καταφύγιο εντός του Πολυτεχνείου, προκειμένου να αποφύγουν τη σύλληψη. Και ναι, επειδή μου ασκήσατε μια κριτική για το ποια είναι η επαφή μου με το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο, θα σας πω κατ' αρχάς ότι για άλλη μία φορά πιαστήκατε αδιάβαστος. Και έδωσα πανελλήνιες εξετάσεις και πέρασα σε ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Πέρασα στο Πολιτικό της Νομικής, κύριε Τσίπρα. Παρ' ότι δεν είχα καμμία πρόθεση, γιατί είχα ήδη αποφασίσει να σπουδάσω στο εξωτερικό, έδωσα πανελλήνιες εξετάσεις και πέρασα. Και δεν ενεγράφην ποτέ. όμως, πέρασα στο δημόσιο πανεπιστήμιο. Αυτό, για να μη διαστρεβλώνουμε την ιστορία. Όμως δεν είναι αυτό το αντικείμενο της παρέμβασής μου. Το πρόβλημα ξέρετε ποιο είναι, κύριε Τσίπρα; Ότι ως απλός Βουλευτής, δεν θα μπορούσα να πάω σε δημόσιο πανεπιστήμιο και να κάνω μια ομιλία για τον πολιτικό φιλελευθερισμό, γιατί θα με προπηλάκιζαν oi γνωστοί - άγνωστοι, τους οποίους οι δικές σας πρακτικές μια ζωή προστάτευαν. Αυτό δεν είναι ελευθερία της έκφρασης. Είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα για την ποιότητα της δημοκρατίας μας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Άρα τα ζητήματα αυτά είναι όντως πολύ σοβαρά αλλά θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι δεν είναι καθόλου ιδεολογικά. Η επαναφορά στην κανονικότητα δεν έχει σήμερα ιδεολογικό πρόσημο. Συνιστά, κύριε Τσίπρα, μια κατ' εξοχήν προοδευτική πολιτική. Το να μπορεί ένας φοιτητής να φοιτά με ασφάλεια στο δημόσιο πανεπιστήμιο δεν είναι ούτε δεξιό, ούτε κεντρώο, ούτε αριστερό. Είναι απλά, η επανάσταση του αυτονόητου, την οποία η δική σας παράταξη πολέμησε με λύσσα τόσα χρόνια. Ο σκοπός εδώ δεν είναι να κάνουμε μια ευρύτερη συζήτηση για το δημόσιο πανεπιστήμιο. Για άλλη μια φορά, με κυνικό τρόπο, είπατε ωμά ψέματα για τις θέσεις μας για το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι και στις προγραμματικές δηλώσεις τις δικές μου, αλλά και της Υπουργού Παιδείας, βάλαμε ως πρώτη προτεραιότητα την αναβάθμιση του δημόσιου πανεπιστημίου, ως μοχλού κοινωνικής κινητικότητας, ως του βασικού εργαλείου, που έχουν όλα τα ελληνόπαιδα για να αποκτήσουν καλές γνώσεις και δεξιότητες, για να μπορέσουν στη συνέχεια να συνεχίσουν τη ζωή τους και να μπορέσουν να βρουν μια καλή δουλειά, εξοπλισμένοι όμως με τα κατάλληλα εφόδια. Γι' αυτό το πρόγραμμά μας για το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο θα κριθούμε. Βέβαια, κανείς δεν αμφισβητεί ότι σήμερα υπάρχουν στα δημόσια πανεπιστήμια πολλές νησίδες αριστείας. Εξαιρετικοί καθηγητές, εξαιρετικοί ερευνητές, πάρα πολλοί πρόθυμοι φοιτητές, οι οποίοι αγωνίζονται συχνά σε δύσκολες συνθήκες να μπορέσουν να διακριθούν, ο καθένας στο έργο του. Κι αυτό το οποίο σήμερα αποτελεί εξαίρεση, εμείς θέλουμε να το κάνουμε κανόνα. Διέκρινα όμως μια προφανέστατη αντίφαση σ' αυτά που μας είπατε. Μας είπατε πόσο καλά είναι τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια. Το πόσο καλά είναι ή δεν είναι, το κρίνουν οι διεθνείς κατατάξεις των πανεπιστημίων. Έχουμε κάποιες διακρίσεις, αλλά σίγουρα δεν μπορούμε να είμαστε συνολικά ικανοποιημένοι από την κατάταξη των ελληνικών δημόσιων πανεπιστημίων σε σχέση με ανταγωνιστικά πανεπιστήμια άλλων χωρών. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Αν ικανοποιεί τη δική σας προσέγγιση το να είμαστε τριακοστοί ή τετρακοσιοστοί, όπως είναι η κατάταξή μας με λίγες εξαιρέσεις, δεν ικανοποιεί τη δικιά μου. Από εκεί και πέρα όμως, το πώς θα αναβαθμιστεί το δημόσιο πανεπιστήμιο είναι μια τελείως ξεχωριστή συζήτηση. Δεν μπορεί από τη μια να μας λέτε πόσο καλό και αναβαθμισμένο είναι το δημόσιο πανεπιστήμιο και από την άλλη να εγκαλείτε τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ για το τι έκαναν όλα αυτά τα χρόνια, που κυβερνούσαν. Φαντάζομαι ότι αν αναβαθμίστηκε το δημόσιο πανεπιστήμιο, δεν αναβαθμίστηκε με τον Υπουργό, ο οποίος μας έλεγε ότι η αριστεία είναι ρετσινιά! Δεν αναβαθμίστηκε στα τέσσερα δικά σας χρόνια. Κάτι καλό θα έκαναν και οι προηγούμενοι. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αναφερθήκατε στον ν.4009, τον νόμο Διαμαντοπούλου, όπως έχει μείνει γνωστός. Είναι ένας νόμος, ο οποίος τότε αποτέλεσε ένα σημείο αναφοράς διακομματικής συναίνεσης, ένας νόμος στον οποίο η Νέα Δημοκρατία τότε, ως αντιπολίτευση, τόλμησε κι έκανε τη μεγάλη υπέρβαση. Παρ' ότι διαφωνούσαμε σε επιμέρους σημεία υπερψηφίσαμε αυτό το νομοσχέδιο, το οποίο αποτελούσε μια σημαντική μεταρρυθμιστική τομή στο δημόσιο πανεπιστήμιο, παρά τις ατέλειές του, το τονίζω. Ο νόμος αυτός πολεμήθηκε. Πολεμήθηκε από πολλούς. Πολεμήθηκε από αντιδραστικές δυνάμεις, από δυνάμεις, που δεν συμφωνούσαν με τον νόμο, ενδεχομένως κάποιες και εντός του δικού μας κόμματος. Σίγουρα πολεμήθηκε, οργανωμένα όμως από εσάς, από τον χώρο τον οποίο εσείς εκπροσωπείτε, από τον χώρο της οπισθοδρομικής συντήρησης, από τον χώρο ο οποίος διακεκριμένους καθηγητές, που ήρθαν από το εξωτερικό να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στα συμβούλια διοίκησης, χωρίς να αμείβονται, τους λοιδορήσατε και τους διώξατε τελικά από την Ελλάδα. Τόσο προοδευτικοί είστε! Τόσο πρόοδος πια! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Είχαμε την πολυτέλεια, έναν Αλέξανδρο Νεχαμά από την Αμερική να τον φέρουμε πίσω στο Συμβούλιο του Ιδρύματος και όλους αυτούς. Αναφέρω ένα παράδειγμα μόνο. Δεκάδες είναι τα παραδείγματα επιφανών καθηγητών, οι οποίοι - τελικά πολλοί - αναγκάστηκαν να φύγουν, διότι δεν άντεξαν αυτό τον ανηλεή πόλεμο, τον οποίο κυρίως η δική σας παράταξη είχε κηρύξει στον συγκεκριμένο νόμο. Επί της ουσίας δεν άκουσα τίποτα, κύριε Τσίπρα. Εάν αναγνωρίζουμε ότι υπάρχει ουσιαστικό πρόβλημα παραβατικότητας εντός του δημόσιου πανεπιστημίου, εξηγήστε μου εσείς γιατί, εντός του δημόσιου πανεπιστημίου δεν πρέπει ή δεν μπορεί να παρεμβαίνει η Αστυνομία. Τι είναι αυτό, δηλαδή, που κάνει το δημόσιο πανεπιστήμιο τόσο διαφορετικό… [[Διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] …ώστε να χρήζει μιας ιδιαίτερης προστασίας την εποχή που κανείς, μα κανείς, σε αυτή τη χώρα δεν αμφισβητεί την ελεύθερη έκφραση; Γιατί δημιουργήθηκε ο θεσμός του ασύλου; Για να προστατευθεί η ελεύθερη έκφραση, εντός του πανεπιστημίου. Σήμερα, λοιπόν, η ελεύθερη έκφραση δεν προστατεύεται, διότι οι ομάδες των μπαχαλάκηδων, τους οποίους εσείς υπερασπίζεστε, πηγαίνουν και πλακώνουν στο ξύλο όποιον διαφωνεί με αυτά, τα οποία πιστεύουν οι ίδιοι! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κανείς δεν θέλει αστυνομοκρατούμενα πανεπιστήμια. Από την άλλη, δεν πρόκειται και δεν μπορώ να δεχθώ, ως Πρωθυπουργός αυτής της χώρας και ως Αρχηγός μιας παράταξης, η οποία όντως πολιτεύτηκε, έχοντας ως κεντρικό πρόταγμά της την κατάργηση αυτού του ασύλου, αυτής της διαστρεβλωμένης έννοιας του ασύλου, να κάνουμε οποιαδήποτε οπισθοχώρηση στο ζήτημα αυτό. Μας κατηγορήσατε ότι νομοθετούμε με σπουδή. Συνηθίστε, κύριε Τσίπρα, σε γρήγορους ρυθμούς νομοθέτησης. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Οι εποχές της ραστώνης και της χαλαρότητας ανήκουν πια οριστικά στο παρελθόν. Εδώ θα είστε. Θα σας κουράζουμε λίγο παραπάνω. Ίσως ως Αντιπολίτευση θα θέλατε να ξεκουραστείτε λίγο. Θα σας κουράζουμε λίγο παραπάνω, να είστε εδώ πέρα στη Βουλή να μας ελέγχετε από τον ρόλο, στον οποίο σας έχει κατατάξει ο ελληνικός λαός και βέβαια, το Σύνταγμα της χώρας. Έρχομαι τώρα στο τελευταίο ζήτημα, το οποίο θίξατε σχετικά με την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Θα έχω επικοινωνία με την κ. Βεστάγκερ - θα έχω, δεν είχα ακόμα - αι θα της εξηγήσω αναλυτικά τον τρόπο, με τον οποίο οι επιλογές σας παραβίασαν βάναυσα την ευρωπαϊκή σας υποχρέωση να αποκομματικοποιήσετε την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Θα της μιλήσω - όπως έχω ήδη κάνει εγγράφως - για το ποιόν της κ. Θάνου. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Το ποιόν της κ. Θάνου, βεβαίως, η οποία έσπευσε μια μέρα μετά να διοριστεί σύμβουλος του Πρωθυπουργού και να πάρει πίσω όλα αυτά τα ωραία, που μας έλεγε, ότι οι δικαστές δεν πρέπει να υπηρετούν σε ανεξάρτητες αρχές, παίρνοντας παχυλούς μισθούς, διότι με αυτό τον τρόπο μπορεί να υπάρχει η υπόνοια συναλλαγής. Θα της μιλήσω, βέβαια, και για τα υπόλοιπα μέλη της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Βέβαια, να υποθέσω ότι είναι μια τελείως ανεξάρτητη και τεχνοκρατική επιλογή το να διορίζει κανείς αντιπρόεδρο στην Επιτροπή Ανταγωνισμού διευθύντρια κορυφαίου Υπουργού σας. Είναι ακομμάτιστη αυτή η επιλογή, η οποία δεν έχει τίποτα να κάνει με κομματικά κριτήρια. Ας είμαστε λίγο σοβαροί, κύριε Τσίπρα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Βέβαια, επειδή όλοι κρινόμαστε από τις επιλογές μας, όταν εμείς θα κάνουμε την πρότασή μας για τον καινούργιο επικεφαλής της Επιτροπής Ανταγωνισμού, θα μπορείτε να βγάλετε - γιατί η διάταξη αυτή θα περάσει όσο και αν φωνάζετε και η κ. Θάνου ό,τι και να λέει δεν θα συνεχίσει να είναι Πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού... [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Λυπάμαι, που στεναχώρησα την καλή σας φίλη, αλλά αυτό επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον. Όταν δείτε την επιλογή μας, τότε θα αντιληφθείτε τι σημαίνει πραγματικά ακομμάτιστη επιλογή σε μια τόσο κρίσιμη ανεξάρτητη αρχή. Λίγη υπομονή. Για το τελευταίο θέμα, για άλλη μια φορά, κύριε Τσίπρα, για έναν άνθρωπο που δεν γνωρίζετε, επιμένετε να τον παρουσιάζετε με χαρακτηρισμούς παντελώς απαξιωτικούς. Εμείς, την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, κατά τη διάρκεια της θητείας σας, την αφήσαμε τελείως έξω από οποιαδήποτε δημόσια κριτική, γιατί έτσι γίνεται σε όλες τις σοβαρές χώρες του κόσμου. Εσείς δεν το κάνατε. Εγώ δεν θα μπω τώρα στην λογική του ποιος έχει ή ποιος δεν έχει το καλύτερο βιογραφικό ή εάν ένα τυπικό ζήτημα…
Τυπικό ζήτημα;
Κοιτάξτε, τώρα, μη συγκρίνουμε βιογραφικά. Δεν μπαίνουμε σε αυτή την κουβέντα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δεν είναι αυτό το αντικείμενό μας. Έτσι δεν είναι; Μην συγκρίνουμε βιογραφικά. Εγώ, όμως, θα κλείσω με μία ερώτηση προς εσάς, κύριε Τσίπρα. Ο κ. Ρουμπάτης, ο οποίος είχε αυτά τα εξαιρετικά όντως πτυχία, είχε πετύχει την αναγνώριση της ισοτιμίας του από τον ΔΟΑΤΑΠ, όταν αναθέσατε τα καθήκοντά του;
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο.
Κύριε Τσίπρα, η διαδικασία είναι επείγοντος. Θέλετε να δευτερολογήσετε;
Θέλω δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε.
Θέλετε δύο λεπτά; Γιατί έχει ζητήσει τον λόγο η κ. Γεννηματά.
Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε να πω κάτι επί της διαδικασίας; Επειδή αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί, όταν εγώ καθόμουν στα έδρανα της Αντιπολίτευσης. Νομίζω ότι θα πρέπει να σεβαστούμε τη σειρά των ομιλητών. Από τη στιγμή που υπάρχει Πρόεδρος άλλου κόμματος, δεν θα μετατρέψουμε αυτήν τη συζήτηση σε ένα πινγκ - πονγκ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εγώ θα καθίσω εδώ να απαντήσω σε όλους.
Θα απαντήσετε εσείς στον κ. Τσίπρα μετά.
Εγώ να απαντήσω. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να σας απαντώ, κύριε Τσίπρα. Θεωρώ, όμως, επί της διαδικασίας, δόκιμο αυτές οι συζητήσεις να μην μετατρέπονται σε ένα πινγκ - πονγκ μεταξύ του Πρωθυπουργού και του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Να δοθεί ο λόγος σε όλους τους Αρχηγούς και εγώ θα είμαι να απαντήσω σε όλους. Είναι, όμως, στην κρίση σας να κάνετε ό,τι νομίζετε.
Έχει δοθεί ο λόγος για δευτερολογία σε προηγούμενο Αρχηγό. Γι' αυτό ακολουθείται τώρα το ίδιο με τον κ. Τσίπρα. Ο κ. Πρωθυπουργός μπορεί να απαντήσει στον κ. Τσίπρα, αλλά δεν θα είναι ατελείωτο αυτό. Εκεί σταματάει. Και μετά θα έχει τον λόγο η κ. Γεννηματά.
Κύριε Πρόεδρε, όμως, η πεμπτουσία της δημοκρατίας είναι ο διάλογος. Γιατί σας ενοχλεί αυτό;
Κύριε Τσίπρα, όντως το να μιλούν δύο μόνο πρόσωπα είναι ενοχλητικό και άδικο για άλλους. Επειδή, όμως, εδόθη ο λόγος για δευτερολογία σε προηγούμενο πολιτικό Αρχηγό, παρακαλώ έχετε τον λόγο για δύο λεπτά και μετά θα κρίνει ο Πρωθυπουργός εάν θα σας απαντήσει.
Θα με συγχωρέσετε σε αυτό, πριν αρχίσει ο χρόνος μου, να σας πω ότι διαφωνώ με τον κ. Μητσοτάκη. Θεωρώ ότι, κατά την προηγούμενη περίοδο, που ήταν Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, είχε τη δυνατότητα και την ευχέρεια να πάρει τον λόγο για όσο χρόνο ήθελε με άνεση, αλλά να πάρει τον λόγο και να απαντήσει στον Πρωθυπουργό. Το ίδιο κάνω και εγώ. Ο διάλογος είναι η πεμπτουσία της δημοκρατίας και όχι οι παράλληλοι μονόλογοι. Σας παρακαλώ αυτό να το τηρήσουμε, γιατί διαφορετικά, δεν έχει κανένα ενδιαφέρον η Βουλή. Εν τοιαύτη περιπτώσει, θα μπω επί της ουσίας πολύ σύντομα, γιατί πράγματι είναι με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Πρώτα απ' όλα θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, που πήρε τον λόγο. Θέλω να τον ευχαριστήσω, διότι με την παρέμβασή του. ουσιαστικά επιβεβαίωσε όλα όσα λέμε περί προσχηματικότητας κωλύματος για την κ. Θάνου. Και αυτό το κάνατε με δύο τρόπους. Ο πρώτος ήταν γιατί αναφερθήκατε στην δική σας θητεία στο νομικό γραφείο του Πρωθυπουργού. Ουδέν μεμπτό. Όμως εφόσον ένας δικαστής έχει τη δυνατότητα να καταλαμβάνει αυτήν τη θέση, τότε αυτό σημαίνει ότι αυτή η θέση δεν είναι μια θέση κομματικής επιλογής, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Συνεπώς, ουδέν μεμπτό για την κ. Θάνου, επειδή κατείχε αυτήν τη θέση. Διότι, αυτό λέει ο τυπικός λόγος στον νόμο που καταθέσατε. Το δεύτερο είναι ότι επί της ουσίας, επιβεβαιώσατε ότι αυτό που σας προβληματίζει δεν είναι το αν κατέχει αυτή τη θέση, έχοντας κομματική κρίση ή πολιτική κρίση. Δεν είναι, λοιπόν, ο λόγος για τον οποίο την αντικαθιστάτε, αλλά το τι έκανε όλο αυτό το διάστημα. Ούτε το παρελθόν της είναι ο λόγος, αλλά το τι έκανε. Μας είπατε ότι έκανε ασφαλιστικά μέτρα για την υπόθεση της «ΑΡΓΟΣ». Όταν επικοινωνήσετε με την κ. Βεστάγκερ, μην ξεχάσετε να αναφερθείτε σ' αυτό, κύριε Μητσοτάκη, στο γεγονός, δηλαδή, ότι ένας επιχειρηματίας έχει τόσα πολλά συσσωρευμένα μέσα ενημέρωσης στη χώρα και το ένα και μοναδικό πρακτορείο διανομής του Τύπου και αυτός ο επιχειρηματίας τυγχάνει να είναι ταυτόχρονα χορηγός και να έχει και οικογενειακές σχέσεις με τη δική σας οικογένεια. Μην ξεχάσετε να το πείτε αυτό στην κ. Βεστάγκερ, για να βγάλει τα συμπεράσματά της. Μας είπε ο κ. Αντιπρόεδρος ότι το πρόβλημα ήταν ότι έκανε ασφαλιστικά μέτρα, για να μην ελεγχθεί από την επιτροπή. Δεν έχετε δίκιο. Ασφαλιστικά μέτρα έγιναν, γιατί ήταν η διαδικασία του επείγοντος, διότι βάλτωνε επί δύο χρόνια αυτή η υπόθεση υπό την προεδρία του κ. Κυριτσάκη. Γιατί βάλτωνε αυτή η υπόθεση; Υπάρχει ένα κρίσιμο πολιτικό ερώτημα. Επαναλαμβάνω ότι αυτό είναι ζήτημα δημοκρατίας. Η ενημέρωση στον τόπο μας είναι ζήτημα δημοκρατίας. Δεν μπορεί να υπάρχουν μονοπώλια, δεν μπορεί να ανήκουν τόσα πολλά μέσα σε έναν άνθρωπο, ακόμα και αν αυτός ο άνθρωπος είναι συγγενής με κυβερνητικά στελέχη. Το τελευταίο που θέλω να πω, σε σχέση με την παρέμβαση του κυρίου Αντιπροέδρου, είναι το εξής: Μου θυμίσατε μια ρήση, την οποία είχαμε ακούσει στη Βουλή από τον κ. Πολύδωρα που έλεγε: «Αγγαρεία κάνω, ποινή εκτίω». Όμως, κύριε Αντιπρόεδρε, δεν είμαι εγώ η αιτία που είσθε εδώ. Γνωρίζετε πάρα πολύ καλά ότι υπάρχει ένας νόμος, με τον οποίο όλοι διαφωνούμε και εμείς σπεύσαμε να τον αλλάξουμε στη Συνταγματική Αναθεώρηση. Είναι ο νόμος «Περί ευθύνης Υπουργών», όσων έχουν διατελέσει Υπουργοί ή Πρωθυπουργοί. Η δικαιοσύνη, λοιπόν, και οι εισαγγελίες διαφθοράς έστειλαν την υπόθεση «NOVARTIS» στη Βουλή. Και έστειλαν, χωρίς να ελέγξουν - διότι ο νόμος το επέβαλε - όλα τα πρόσωπα, τα οποία είχαν διατελέσει σε υπουργικές θέσεις. Μόλις σκοντάφτουν σε πολιτικά πρόσωπα, αυτός είναι ο νόμος. Οι ίδιοι αυτοί εισαγγελείς, αυτούς που απειλήσατε - όχι εσείς προσωπικά, εννοώ στελέχη της Κυβέρνησης σήμερα, τότε στην Αντιπολίτευση και ο Σαμαράς ιδίως - οι ίδιοι εισαγγελείς, κατά των οποίων εξαπολύσατε επιθέσεις, είναι αυτοί που θέτουν στο αρχείο τις υποθέσεις συγκεκριμένων πολιτικών προσώπων, που αναφέρονταν στη δικογραφία. Αυτή είναι και πάλι η απόφαση της δικαιοσύνης και η κοινωνία παρακολουθεί. Χθες καταγγέλλατε ως σκευωρούς τους δικαστές. Σήμερα, κύριε Μητσοτάκη, επιχαίρετε για τις αποφάσεις τους. Για να τελειώσει αυτή η υπόθεση, εγώ σας προκαλώ να συστήσετε εξεταστική επιτροπή για τη «NOVARTIS», για να μάθει ο ελληνικός λαός την αλήθεια για όλα αυτά τα χρόνια, να μάθει τι συνέβη με το φάρμακο, τι συνέβη με την υπερκοστολόγηση. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Θα την πατήσετε, όπως την πατήσατε με την άλλη σπουδή σας να στείλετε τον Πολάκη για μια υπόθεση, που καταφανώς δεν είχε να κάνει με προσωπικές διενέξεις με τον κ. Στουρνάρα ή με τον κ. Πουλή, τον πολιτευτή σας, που κατηγορείται και είναι στη δικαιοσύνη, για υπεξαίρεση δημόσιου χρήματος. Θα είναι το Βατερλό σας! Γιατί όλος ο ελληνικός λαός θα μάθει την αλήθεια για το τι έγινε τόσα χρόνια και με τη «NOVARTIS» και με το ΚΕΕΛΠΝΟ και με όλα τα σκάνδαλα στον χώρο της υγείας. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε - γιατί σας είπα ότι όντως δεν θα μακρηγορήσω - με το εξής: Κοιτάξτε, το θέμα της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών είναι πράγματι ένα ευαίσθητο και κρίσιμο ζήτημα και δεν αποτελεί δική μου, αν θέλετε, επιλογή να αντιπαρατιθέμεθα εδώ για το θέμα της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Αυτό το οποίο δεν κατανοώ, κύριε Μητσοτάκη, είναι για ποιο λόγο επιμένετε σε ένα λάθος. Διότι εδώ, υπάρχει τυπικό πρόβλημα και υπάρχει και ουσιαστικό πρόβλημα. Δεν είναι τυχαίο ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια, όλες οι Κυβερνήσεις, όλοι οι Πρωθυπουργοί, επέλεγαν για τη θέση αυτή ανθρώπους με γνωστή περπατησιά, με γνωστή σταδιοδρομία - και δεν είναι μονάχα τα τυπικά πτυχία του βιογραφικού τους - ανθρώπους, οι οποίοι είχαν αξιολογηθεί και ήταν ως επί το πλείστον υπεράνω πάσης υποψίας. Εσείς επιλέγετε κάποιον άνθρωπο, που δεν τον ξέρει κανείς και που οι μόνες του περγαμηνές είναι ότι διετέλεσε στέλεχος σε μια ιδιωτική επιχείρηση security. Κι όταν υπάρχει και τυπικό πρόβλημα, πραγματικό τυπικό πρόβλημα, οι νόμοι είναι για να εφαρμόζονται. Έρχεστε, λοιπόν, εσείς να κάνετε σύγκριση με το βιογραφικό του κ. Ρουμπάτη, εσείς ο ίδιος, ο οποίος πριν από λίγες μέρες είχατε ευχαριστήσει τον πρώην Διοικητή για τον τρόπο που διοίκησε και για το γεγονός ότι σας ενημέρωνε ανελλιπώς και δεν έχετε κάνει ούτε μία κρίση ούτε μία αναφορά στο ότι αυτή η θεσμική συμπεριφορά θα συνεχιστεί και σήμερα; Περίμενα, λοιπόν, σήμερα μια πιο συγκεκριμένη απάντηση όσον αφορά το ουσιαστικό, αλλά και το τυπικό κώλυμα του εν λόγω Διοικητή. Αλλιώς, θα αρχίσω κι εγώ - που δεν το κάνω συχνά - να υποψιάζομαι ότι έχουν βάση διάφορα δημοσιεύματα, τα οποία κάνουν τον γύρο του διαδικτύου και προσπαθούν να εξηγήσουν αυτή την πραγματικά περίεργη επιλογή, που έχετε κάνει.
Ο κύριος Πρωθυπουργός έχει τον λόγο.
Πάλι δεν καταλάβατε, κύριε Τσίπρα, αυτό το οποίο σας είπε ο κ. Πικραμμένος. Ο κ. Πικραμμένος εστάλη στο Πρωθυπουργικό Γραφείο με απόφαση της Δικαιοσύνης. Η κ. Θάνου επιλέχθηκε προσωπικά από εσάς, μία μέρα αφότου είχε βγει στη σύνταξη. Υπάρχει, νομίζω, μια διαφορά. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εξάλλου, νομίζω, ότι η σχέση σας με την κ. Θάνου και ο τρόπος με τον οποίο είχε γίνει και η επιλογή της για την Προεδρία του Αρείου Πάγου και αυτή ίσως γεννά ορισμένα ερωτηματικά. Ίσως, για να σας φρεσκάρω λίγο τη μνήμη σας, ότι την επιλέξατε στις τρεις τα χαράματα, μια βδομάδα πριν το δημοψήφισμα, παρακάμπτοντας πλήρως την επετηρίδα. [[Παρατεταμένα χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Θα μπορούσα, λοιπόν, κι εγώ να ισχυριστώ ότι είναι μια βαθιά σχέση προσωπική, η οποία πηγαίνει πίσω αρκετά χρόνια, η συγκεκριμένη αυτή επιλογή σας. Κάθεστε δίπλα στον κ. Πολάκη και αναφέρεστε στον νόμο περί ευθύνης Υπουργών! [[Παρατεταμένα χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Πόσο θράσος πρέπει να έχετε, κύριε Τσίπρα; Τον άθλιο αυτό νόμο, που δεν είναι νόμος, τον οποίο επικαλεστήκατε τόσες φορές, για τον οποίο έχουμε τόσες συζητήσεις ότι πρέπει να αλλάξει, έρχεται ο κ. Πολάκης να τον επικαλεστεί, αυτόν τον επαίσχυντο νόμο, για να γλυτώσει την απόφαση της Βουλής για να αρθεί η ασυλία του. [[Παρατεταμένα χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Πόση υποκρισία πια! Και για τους δυο σας αυτό. Τώρα, για το ζήτημα της σκευωρίας, όχι δεν κατηγορήσαμε ποτέ δικαστές για σκευωρία. Όχι. Εσάς κατηγορήσαμε! Τα μπλέξατε. [[Παρατεταμένα χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Η σκευωρία δεν ήταν δικαστική σκευωρία. Πολιτική σκευωρία ήταν. Για να μην βάζετε στο στόμα μας λόγια, τα οποία δεν έχουμε πει. Και εν πάση περιπτώσει, θα ζητήσω από τον επόμενο Διοικητή της ΕΥΠ να έρθει να σας ενημερώσει αμέσως, για να γνωριστείτε και καλά, προσωπικά, για να γνωρίζετε και το πρόσωπο το οποίο με τόσο μεγάλη άνεση κατηγορείτε.
Παρακαλώ, κυρία Γεννηματά, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Αν και πρέπει να πω ότι έχετε πολύ μεγάλη ευθύνη γι' αυτό που παρακολουθήσαμε την τελευταία μιάμιση ώρα.
Παρακολουθήσαμε δευτερολογίες, όπως και τη δική σας.
Είμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Θα σας παρακαλέσω, επειδή σας ψηφίσαμε με μεγάλη πλειοψηφία και είστε Πρόεδρος της Ελληνικής Βουλής, να μην επιτρέψετε στο εξής να μετατραπεί ο διάλογος εδώ σε reality. Μπορείτε να το περιφρουρήσετε. Το ζήσαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια. Επιτέλους, έχει εμπεδώσει ο ελληνικός λαός και η Αίθουσα αυτή το πού σπούδασαν και ο Πρωθυπουργός και ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, τι έχουν κάνει οι οικογένειές τους, την ιστορική τους διαδρομή. Αρκετά! Τα προβλήματα του ελληνικού λαού είναι πάρα πολύ μεγάλα και ο ρόλος μας εδώ, από όποια θέση μας έχει κατατάξει, είναι να προσπαθήσουμε να δώσουμε αποτελεσματικές λύσεις. Ο λόγος για τον οποίο ζήτησα να δευτερολογήσω είναι γιατί θεωρώ ότι η λειτουργία των πανεπιστημίων είναι ένα εξαιρετικά κρίσιμο ζήτημα και απασχολεί τη μεγάλη πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, πολύ περισσότερο από τις προσωπικές αντεγκλήσεις, που παρακολουθήσαμε την τελευταία ώρα. Εχθές, λοιπόν, στην πρωτολογία μου, μίλησα για τη δυνατότητα να δοθεί μία ρεαλιστική λύση και να υπάρξει μία ευρύτατη κοινοβουλευτική πλειοψηφία στήριξης της. Διότι αυτή είναι η ευθύνη μας και αυτό είναι το μήνυμα που πρέπει να εκπέμψει η Ελληνική Βουλή προς την ελληνική κοινωνία, ότι έχει επιτέλους τη βούληση να δώσει τέρμα στην ανομία στα πανεπιστήμια, που έχει επικρατήσει, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Και έχει πολύ μεγάλη ευθύνη η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, η προηγούμενη, και προσωπικά ο κ. Τσίπρας, για την τεράστια ανοχή, που έδειξαν στην ανομία και στη βία, όλα τα προηγούμενα χρόνια. Εμείς, όμως, κάναμε μία ξεκάθαρη πρόταση. Σας καλέσαμε, κύριε Πρωθυπουργέ, να φέρετε τη διάταξη που ψηφίσαμε όλοι μαζί το 2011 διορθωμένη με όλες τις απαιτούμενες νομοτεχνικές βελτιώσεις, έτσι ώστε να είναι αποτελεσματική και να μπορέσει να διαμορφωθεί η ευρύτατη πλειοψηφία. Η θεμελιώδης βάση της διάταξης αυτής ήταν ότι συνδέεται η παρουσία της αστυνομίας στα πανεπιστήμια με την τέλεση αξιόποινων πράξεων. Αυτό που εμείς λέμε, ότι πια πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι κανείς που διαπράττει αδίκημα έξω από τα πανεπιστήμια, δεν μπορεί να βρίσκει άσυλο μέσα σε αυτά, ούτε οι μπαχαλάκηδες ούτε αυτοί που κάνουν παρεμπόριο ούτε κανείς. Άρα, αυτό πρέπει να είναι σαφές στη διάταξη. Επίσης, πρέπει να είναι ξεκάθαρο ότι δεν χρειάζεται η προηγούμενη έγκριση κανενός πανεπιστημιακού οργάνου, διότι είδαμε ότι αυτό στην πράξη ήταν αναποτελεσματικό. Δεν ανέλαβαν τις ευθύνες τους. Δεν συνεργάστηκαν έτσι όπως θα έπρεπε οι πρυτανικές αρχές, για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους. Αυτό που εσείς λέτε δεν είναι το ίδιο. Εσείς υποστηρίζετε ότι πρέπει να υπάρχει γενική αστυνόμευση και ελεύθερες περιπολίες, ανεξάρτητα από το εάν τελούνται αξιόποινες πράξεις ή όχι σε αυτά. Εξομοιώνετε το πανεπιστήμιο με τον δημόσιο χώρο. «Με τις πλατείες», είπατε χαρακτηριστικά. Σας υπενθυμίζω, όμως, κύριε Πρωθυπουργέ, ότι στις πλατείες διακινούνται τα ναρκωτικά, στις πλατείες γίνεται το παρεμπόριο. Στα Εξάρχεια δεν υπάρχει κανένα άσυλο και καμμία προστασία. Αυτό, λοιπόν, που μας ενδιαφέρει είναι η αποτελεσματικότητα και η βούληση. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, γιατί αυτή η εμμονή. Τελικά, κύριε Πρωθυπουργέ, το θέμα σας είναι να προχωρήσετε μόνος σας; Δεν σας ενδιαφέρει να εξασφαλίσετε μία ισχυρή πλειοψηφία, που θα δώσει το μήνυμα και στις αστυνομικές αρχές ότι έχουν την πλήρη κάλυψη να εκτελέσουν το έργο τους; Διότι ξέρετε ότι και αυτό είναι πρόβλημα. Διστάζουν. Βεβαίως, τα προηγούμενα χρόνια δεν υπήρχε η πολιτική βούληση. Δεν υπάρχει, λοιπόν, κανένας λόγος, από το ένα άκρο που ζήσαμε τα προηγούμενα χρόνια στα πανεπιστήμια, να φτάσουμε στο άλλο άκρο. Ξέρετε γιατί; Διότι αυτή η διάταξη που φέρνετε δεν θα είναι αποτελεσματική. Θα δημιουργήσετε νέα προβλήματα και θα διαμορφώσετε μέτωπα ετερόκλητων δυνάμεων απέναντι στην Κυβέρνηση σας, θα ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και από Σεπτέμβριο θα έχουμε νέα προβλήματα μέσα στα πανεπιστήμια. Πόσο πιο ξεκάθαρη, λοιπόν, διατύπωση από τη διατύπωση που είπα εχθές και την επαναλαμβάνω; Αν θέλετε, θα την καταθέσουμε στη συνέχεια στη Βουλή. «Όταν τελούνται αξιόποινες πράξεις, εφαρμόζεται η κοινή νομοθεσία και εντός των χώρων των ανώτατων εκπαιδευτικώνιδρυμάτων, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη έγκριση του οιουδήποτε οργάνου τους». Καθαρά, ξεκάθαρα και μπορούμε να το ψηφίσουμε όλοι μαζί. Γιατί το αρνείστε; Γιατί επιμένετε σε μία λάθος διατύπωση, που μπορεί να δημιουργήσει νέα προβλήματα; Η εμμονή στο λάθος είναι ασυγχώρητη, κύριε Πρωθυπουργέ. Εν πάση περιπτώσει, θέλω να ξεκαθαρίσω το εξής: Τεσσεράμισι χρόνια η χώρα έχει πληρώσει πολύ βαρύ τίμημα από τα αποτελέσματα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και διαφόρων τυχοδιωκτών, που κινήθηκε στη βάση της ιδεοληψίας και του λαϊκισμού. Εμείς, κόντρα στον τεράστιο πόλεμο, που έχουμε υποστεί όλα αυτά τα χρόνια, σταθήκαμε όρθιοι και απέναντι στον λαϊκισμό και στη συντήρηση. Δεν θα υποχωρήσουμε σε έναν αντίστοιχο λαϊκισμό και σε συντηρητικές αντιλήψεις και απόψεις, όσο και αν εμφανίζονται πιο ραφιναρισμένες, σικάτες και όσο και αν έχουν ισχυρά φίλια πυρά. Εμείς, ένα μέτωπο έχουμε και το επαναλαμβάνω: με τον λαϊκισμό και τη συντήρηση. Σας καλώ, λοιπόν, να το ξανασκεφτείτε και να δώσετε τη δυνατότητα σε αυτή τη Βουλή, με μεγάλη πλειοψηφία, να δώσει το σήμα στον ελληνικό λαό ότι είμαστε αποφασισμένοι να έχουμε ασφαλή πανεπιστήμια για τα παιδιά μας, για τους εκπαιδευτικούς, για τους εργαζόμενους, για τις ιδέες, για την έρευνα, γιατί έτσι προστατεύεται τελικά η ακαδημαϊκή ελευθερία και αναβαθμίζεται το δημόσιο πανεπιστήμιο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Γιατί στο τέλος, οι μόνοι που θα τρίβουν τα χέρια τους είναι οι εχθροί του δημόσιου πανεπιστημίου. Σας ευχαριστώ.
Καλείται στο Βήμα ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνος Μπογδάνος.
Κύριε Πρόεδρε, θα μου δώσετε μισό λεπτό να περιμένω η Ολομέλεια να σταματήσει να είναι κέντρο διερχομένων;
Παρακαλώ, ησυχία! Ορίστε, κύριε Μπογδάνο, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ως νεοεκλεγείς Βουλευτής, επιτρέψτε μου να δεσμευτώ έναντι του Σώματος και των Ελλήνων πολιτών ότι θα προσεγγίζω πάντα το ιερό τούτο Βήμα της Ελληνικής Δημοκρατίας με τον ίδιο προσήκοντα σεβασμό. Άλλωστε, η πατρίδα και η κοινωνία μας έχουν τα τελευταία χρόνια υποφέρει πολύ από φορείς μιας νοοτροπίας, που προσεγγίζει την έννοια των θεσμών και του καθήκοντος με ασύγγνωστη ελαφρότητα. Η πρώτη μου κοινοβουλευτική ομιλία αφορά στην ψήφιση μέσα σε ελάχιστο χρόνο από την ορκωμοσία της νέας Κυβέρνησης ρητών και εμβληματικών δεσμεύσεων, που είχαμε αναλάβει προεκλογικά, δεσμεύσεων, που ως στόχο έχουν να αποκαταστήσουν, όχι μόνο την αποτελεσματικότητα κρίσιμων δημόσιων πολιτικών, αλλά τη νομοκρατία και την εμπιστοσύνη των πολιτών απέναντι στην ίδια τη δημοκρατία. Το υπό συζήτηση, λοιπόν, σχέδιο νόμου είναι πολλαπλά ωφέλιμο. Από τη μία, όλες και όλοι αντιλαμβανόμαστε τη σημασία των παρεμβάσεων για την ψηφιακή έκδοση των συντάξεων, για τη χωρίς ταλαιπωρία διανομή φαρμάκων σε βαρέως και χρονίως πάσχοντες, για τη μείωση του επιτοκίου για οφειλές στα ασφαλιστικά ταμεία και για την ουσιαστική θεσμική ενίσχυση της ψηφιακής διακυβέρνησης. Από την άλλη, κύριε Υπουργέ, η αντιμετώπιση των μεγάλων προβλημάτων, που προκάλεσε η επιπόλαιη θέσπιση της απλής αναλογικής στη λειτουργία των περιφερειακών και των δημοτικών συμβουλίων επείγει. Δυστυχώς, αυτά τα προβλήματα είναι απλώς μία μικρή πρόγευση των συνεπειών της εφαρμογής της απλής αναλογικής και στις εθνικές εκλογές, διότι αυτά συμβαίνουν όταν οι δημοκρατικοί θεσμοί υποτάσσονται στην ιδεοληψία και τον μικροκομματισμό. Γι' αυτό και με άλλες υπεύθυνες πολιτικές δυνάμεις, είναι υποχρέωσή μας να συνεννοηθούμε, ούτως ώστε να διασφαλιστεί η κυβερνησιμότητα της χώρας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χωρίς καθόλου να υποτιμώ τη σημασία και την αξία των προαναφερθέντων, θα ήθελα να αναφερθώ ξεχωριστά και ιδιαίτερα στην υψηλού συμβολισμού παρέμβαση της κατάργησης του ασύλου της ανομίας στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο, ένα θέμα το οποίο καίει - το εννοώ κυριολεκτικά και όχι μόνο μεταφορικά - την περιφέρειά μου, την πολύπαθη Α΄ Αθήνας. Ακούσαμε βαρύγδουπες αποφάνσεις από την Αντιπολίτευση ότι η ρύθμιση είναι τάχα ακροδεξιά, ότι έχει τάχα σκοπό να καθυποτάξει το πανεπιστήμιο σε μεγάλα συμφέροντα ή ότι τάχα ακυρώνει μία αγωνιστική κατάκτηση του φοιτητικού κινήματος. Αυτό που δεν ακούσαμε είναι γιατί είναι κατάκτηση το γεγονός ότι χρειάζεται τηλεφώνημα του πρυτάνεως και - ας είμαστε ανοιχτοί, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας - του εκάστοτε Υπουργού, ούτως ώστε να σταματήσει σε δημόσιο πανεπιστήμιο η φυσική βία, η εμπορία ναρκωτικών και άλλων, ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς - πηγαίνετε μέχρι τα υπόγεια της ΑΣΟΕΕ, αν μπορείτε, που δεν μπορείτε - η καταστροφή δημόσιας περιουσίας, η κατασκευή μολότοφ, η εκτόξευση μολότοφ, η συνεχής παρεμπόδιση εκδηλώσεων από μειοψηφίες φανατικών, εκδηλώσεων που απλά δεν τους βρίσκουν σύμφωνους. Ξεκάθαρα, λοιπόν, η νομοκρατία, το να ισχύουν οι ίδιοι νόμοι και κανόνες για όλους και παντού, χωρίς εξαιρέσεις, η διασφάλιση του νόμου και της τάξης σε όλη την επικράτεια, η εγγύηση της ασφάλειας των πολιτών, δεν είναι πράγμα ούτε ακραίο ούτε καν δεξιό ούτε τίποτα από τα υπόλοιπα που προσχηματικά λέγονται. Αντίθετα, είναι αυτονόητη η υποχρέωση της φιλελεύθερης δημοκρατίας και του κοινωνικού συμβολαίου. Σας διαβεβαιώ ότι η μεγάλη πλειονότητα, τουλάχιστον των ανθρώπων της δικής μου γενιάς, που έχουμε ζήσει στα πανεπιστήμια, από χτίσιμο καθηγητών με τούβλα, μέχρι πολύ πιο επικίνδυνες και βαθιά αντιδημοκρατικές καταστάσεις, στηρίζει τον τερματισμό του ασύλου της ανομίας, όπως και την κατάργηση κάθε αλυσίδας ανομίας στις πόλεις μας. Ναι, είναι θέμα γενιάς. Είναι και θέμα γενιάς. Η γενιά μου αυτή, αυτή η ιδιαίτερη αυτή γενιά, η οποία μεγάλωσε αναλογικά και ανδρώθηκε ψηφιακά, η οποία έζησε μία επίπλαστη αφθονία και μετά λούστηκε την κρίση, η οποία τώρα παλεύει σιωπηλά για την προκοπή και το δίκιο, δεν εκφράζεται από τις μειοψηφίες της βίας, που κάνουν κουμάντο με ρεσάλτο στους θεσμούς για να βολευτούν και δεν εκφράζεται από ηλικιακά μεν νεότερους, αλλά δεινόσαυρους επί της ουσίας. Αντίθετα, εκφράζεται από το πνεύμα της αλλαγής, που τώρα επιτέλους συντελείται. Επειδή δεν έχουν τι άλλο να πουν, μας λένε ακραίους. Για κακή τους τύχη, λοιπόν, η Νέα Δημοκρατία, το πολυσυλλεκτικό λαϊκό κόμμα, που εκτείνεται από το αριστερογενές κέντρο, μέχρι τον συντηρητικό φιλελευθερισμό, είναι εδώ για να προστατεύσει το δημοκρατικό πολίτευμα, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της πλατιάς πλειονότητας του ελληνικού λαού. Με τον ίδιο τρόπο που αποβάλαμε τους ναζί από αυτήν εδώ την Αίθουσα, αποβάλλουμε και τους οπαδούς των απολυταρχισμών από τις σχολές μας. Δεν μας νοιάζει αν αυτός που διαβάζει Μπακούνιν, Νετσάγιεφ, Κροπότκιν, Μαρξ, κλασικά εικονογραφημένα είναι αυτός ο οποίος σπάει. Μας νοιάζει ότι σπάει.
Κύριε συνάδελφε, παρακαλώ ολοκληρώνετε.
Κύριε Πρόεδρε, ξεκίνησα με καθυστέρηση, λόγω αποχώρησης των συναδέλφων. Θα χρειαστώ ακόμα ενάμισι λεπτό, μετρημένο.
Ένα λεπτό, κύριε συνάδελφε.
Επειδή ορισμένοι δεν αντιλαμβάνονται ή δεν θέλουν να αντιληφθούν και επειδή ακούμε ριζοσπάστες αριστερούς που σφετερίζονται μία ατζέντα δικαιωματισμών - προσοχή εδώ - να μας κάνουν - άκουσον, άκουσον! - μαθήματα φιλελευθερισμού, ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: Ο σεβασμός στην ατομικότητα δεν μεταφράζεται σε μπαχαλοποίηση. Φιλελεύθερος δεν σημαίνει «μπάτε, σκύλοι, αλέστε». Υπάρχουν πολλά είδη φιλελευθέρων, αλλά μπαχαλοφιλελεύθεροι δεν υπάρχουν. Αντίθετα, υπάρχουν - και κλείνω - πολλοί φιλελεύθεροι με αγάπη για τον ελληνισμό, την ορθοδοξία, με πίστη σε αξίες, όπως η οικογένεια, η αριστεία, η εργατικότητα, που σε τίποτα, όμως, δεν ακυρώνουν την τεράστια σημασία της θωράκισης των ατομικών δικαιωμάτων και των επιλογών ζωής του κάθε ανθρώπου, απέναντι σε κάθε ρατσισμό και απέναντι στην ομοφοβία. Ξέρω ότι αυτές οι αρχές εκφράζουν πολλούς πολίτες. Το είδα στις σαράντα υπέροχες μέρες της εκστρατείας μου, περπατώντας στην Αθήνα. Και ξέρετε, όταν με ρωτούσαν προεκλογικά τι έργο θέλω να κάνω στην Α' Αθήνας, τους έλεγα κάτι απλό, να συμβάλλω στο να δημιουργηθούν οι συνθήκες, ούτως ώστε μία οικογένεια να ξεκινήσει μια Κυριακή, έναν περίπατο από την πλατεία Κολιάτσου ή την πλατεία Αμερικής και να φτάσει απροβλημάτιστα για να κάτσει στην Ομόνοια. Σήμερα, λοιπόν, με το υπό ψήφιση νομοσχέδιο οι δυνάμεις της ελληνικής δημοκρατίας απελευθερώνουν την ΑΣΟΕΕ, το Οικονομικό Πανεπιστήμιο, απελευθερώνουν το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και φέρνουν τον στόχο αυτό ένα βήμα πιο κοντά.
Κύριε συνάδελφε, περάσατε πέντε λεπτά. Σας παρακαλώ πάρα πολύ ολοκληρώστε.
Ολοκλήρωσα. Τώρα ξεκινάει η δουλειά και ξεκινά «με το δεξί». Καλή μας αρχή. Ευχαριστώ.
Κύριοι συνάδελφοι, θέλω να σε ενημερώσω ότι είχε συμφωνηθεί να ολοκληρωθεί η διαδικασία στις 15.30΄ το μεσημέρι. Δυστυχώς, αυτό δεν μπορεί να είναι εφικτό. Γίνεται συνεννόηση του Προέδρου της Βουλής με τις κοινοβουλευτικές ομάδες για να δούμε πώς θα προχωρήσουμε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Πλακιωτάκης για μια τροπολογία.
Είμαστε από τις 9.30΄ εδώ! Έλεος!
Κυρία Πιπιλή, ο Υπουργός σας έχει ζητήσει τον λόγο για μια τροπολογία. Σας καταλαβαίνω απόλυτα. Το έθεσα νωρίτερα το ζήτημα.
Για ένα λεπτό. Δεν θα σας απασχολήσω. Με την προτεινόμενη διάταξη ρυθμίζονται θέματα, που αφορούν, πρώτα απ' όλα, τη λειτουργία του Συμβουλίου Ακτοπλοϊκών Συγκοινωνιών, διότι μετά την έκδοση του π.δ.84/2019, όπου μεταξύ άλλων καταργείται η θέση του γενικού γραμματέα του Υπουργείου, υφίσταται νομοθετικό κενό και επομένως, αδυναμία συγκρότησής του. Με την προτεινόμενη διάταξη προσδιορίζεται και η θέση του Προέδρου, αλλά και τα μέλη του Συμβουλίου. Επομένως, μπορεί το συγκεκριμένο Συμβούλιο να λειτουργήσει, έτσι ώστε να επιλύσει ζητήματα, που προκύπτουν κατά την δραστηριοποίηση των πλοίων σε ένα δυναμικό δίκτυο ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών. Επίσης, ρυθμίζονται θέματα και συγκεκριμένα κενά του ν.4504/2017, που έχουν σχέση με την κατάταξη στις Σχολές Δοκίμων Σημαιοφόρων του Λιμενικού Σώματος, αλλά και των Δοκίμων Λιμενοφυλάκων, υποψηφίων που εισάγονται με το νέο σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων και επίσης, ζητήματα, που έχουν σχέση με την προσωρινή μεταφορά της Σχολής των Δοκίμων Λιμενοφυλάκων και τη λειτουργία της συγκεκριμένης Σχολής στις εγκαταστάσεις της Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού στον Σκαραμαγκά. Διότι αυτή τη στιγμή η Σχολή Δοκίμων Λιμενοφυλάκων είναι σε μία διαδικασία πλήρους ανακαίνισης. Ως εκ τούτου, κρίνεται αδύνατο να λειτουργήσει η συγκεκριμένη σχολή στο συγκεκριμένο σημείο. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο έχει η κκ. Πιπιλή και αναζητούμε και τον Υπουργό κ. Λιβάνιο, γιατί έχει μια ανάλογη τροπολογία, από ό,τι μας έχουν ενημερώσει από τη Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης.
Κύριε Πρόεδρε, επί της τροπολογίας δεν μπορούμε να μιλήσουμε;
Όχι, βέβαια. Θα μιλήσετε, εφόσον έχετε πάρει τον λόγο. Παρακαλώ, κυρία Πιπιλή, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιγραμματικά, δεν σας μιλάω μόνο ως Βουλευτής της Α' εκλογικής περιφέρειας Αθηνών, αλλά κυρίως σας ομιλώ σαν μία παλιά Εξαρχειώτισσα. Εκεί έμενα επί είκοσι οκτώ χρόνια, οδός Θεμιστοκλέους και οδός Στουρνάρη στη συνέχεια, όπου αναγκάστηκα και εγώ και το σύνολο της οικογένειάς μας να γίνουμε εσωτερικοί μετανάστες, γιατί ακριβώς υποστήκαμε τότε αυτά τα ίδια που υφίστανται έως και σήμερα, όχι μόνο οι Εξαρχειώτες, αλλά γενικότερα οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής, αυτής της υπέροχης περιοχής, που έχει καταστραφεί σήμερα, της παλιάς αστικής Αθήνας. Έπιανε από την Αγίου Κωνσταντίνου, διέτρεχε την Αχαρνών και την Πατησίων, διέσχισε τη Μαυροματαίων. Όλες αυτές οι περιοχές, για διάφορους λόγους, αλλά κυρίως για αυτή τη γενικότερη μπαχαλοποίηση των τελευταίων τριάντα χρόνων, δεν μπόρεσαν ποτέ να αναβαθμιστούν στη βαθμίδα που υπήρξαν ιστορικά. Εγώ, λοιπόν, μιλάω σήμερα, για να εκφράσω τους εναπομείναντες αγανακτισμένους, δυστυχισμένους, απελπισμένους κατοίκους, όχι μόνο των Εξαρχείων, τονίζω, αλλά και των πέριξ περιοχών, που δεν είχαν το δικαίωμα όλα αυτά τα χρόνια να παραμείνουν στις εστίες τους, να μεγαλώσουν με ασφάλεια εκεί τα παιδιά τους και να μην είναι υποχρεωμένοι να μεταδημοτεύουν κάθε φορά που είχαμε τα πολύ συχνά επεισόδια, τα προαναγγελθέντα ή τα ξαφνικά και να πηγαίνουν να εστιάζονται νυχθημερόν σε συγγενικά σπίτια έξω από αυτές τις περιοχές, που τις έχει καταλάβει το ζόφος, αυτό που δημιουργήθηκε από το «θεσμικό» προϊόν, που λέγεται άσυλο. Καταλήξαμε όλοι εδώ για ποιους λόγους το άσυλο δημιούργησε την καταστροφή του αστικού ιστού της Αθήνας στην περιοχή. Άρα, λοιπόν, πολύ σωστά και ο Πρωθυπουργός έθιξε και αυτή την παράμετρο. Δεν μιλάμε μόνο για το τι συμβαίνει μέσα στα πανεπιστήμια, δεν μιλάμε μόνο για το γεγονός ότι όλη η παραβατικότητα εξαπλώθηκε στην περιοχή για έναν και μόνο λόγο: Το σκοτάδι της εγκληματικότητας απλώνεται, όταν έχει εστία. Η εγκληματικότητα βρήκε, δυστυχώς, εστία κυρίως στο Πολυτεχνείο, αλλά και στην πανεπιστημιακή σχολή. Διότι αν δεν μπορούσαν όλοι αυτοί να έχουν εκεί την έδρα της εμπορίας ναρκωτικών, να είναι νταβατζήδες, όπως τους λέγαμε παλιά, προστάτες για την πορνεία ανήλικων κοριτσιών, ημεδαπών και αλλοδαπών, στην Πατησίων από τις 11.00΄ το βράδυ, εάν δεν δημιουργούνταν εκεί οι εγκαταστάσεις αποθήκευσης των μολότοφ, όλη η ευρύτερη περιοχή θα είχε την κανονικότητα, που δικαιούται. Εγώ, λοιπόν, δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο, παρά μόνο να ευχαριστήσω την Κυβέρνηση, τον Πρωθυπουργό και κυρίως την Υπουργό Παιδείας, που έδωσαν αυτή την ανάσα με την ψήφιση της κατάργησης αυτού του άθλιου συστήματος, του δήθεν ασύλου. Να ευχαριστήσω και την κ. Κεραμέως και όλους τους Βουλευτές, που θέλουμε μια ελεύθερη, καθαρή, κανονική Αθήνα στο κέντρο της και να κάνω και μια ρητορική ερώτηση. Δεν θέλω απάντηση, όπως κάποιοι άλλοι. Πείτε μου σε ποια χώρα του κόσμου υπάρχει αυτού του είδους το άσυλο. Ευχαριστώ πάρα πολύ. Και θα μου δώσετε βραβείο, κύριε Πρόεδρε, για τον πιο σύντομο λόγο.
Ευχαριστούμε πολύ, κυρία Πιπιλή. Τον λόγο έχει ο κ. Τριανταφυλλίδης.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρωθυπουργικό μοντέλο στο κράτος, δημαρχοκεντρικό μοντέλο στους δήμους, full control παντού. Κοινός παρονομαστής οι διώξεις των μη αρεστών και οι προσλήψεις των κολλητών. Πας μη αρεστός, εξοβελίζεται. Συγκεντρώνεται εξουσία, συγκροτείται κλειστό κύκλωμα διαχείρισής της και αρχίζει το πάρτι «Οι μέρες της μαρμότας». Είπα για το προηγούμενο νομοσχέδιο «κράτος ντιλίβερι των εντολών της Προεδρίας της Κυβέρνησης του Πρωθυπουργού, του απόλυτου άρχοντα». Γιατί; Φαίνεται καθαρά πλέον. Ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση είναι εγκλωβισμένοι στο τρίγωνο των προεκλογικών deals, των δεσμεύσεων και των γραμματίων ; που έχουν υπογράψει. Γι' αυτό χρειάζονται ένα καλά κουμπωμένο ; αεροστεγές κλειστό σύστημα, αυστηρά ελεγχόμενο, για να επιχειρήσει να κάνει πράξη τα deals, τα γραμμάτια που υπέγραψαν ερήμην του ελληνικού λαού. Νομή, διανομή, κατανομή και αρπαγή των λάφυρων της εξουσίας! Κακώς σας ασκούσαμε κριτική ότι πετύχαμε το «ένας προς έναν» στο δημόσιο, ενώ εσείς επιδιώκετε και επιμένετε στο «ένας προς πέντε». Τώρα, με το επιτελικό κράτος και το πολυνομοσχέδιο το καταλάβαμε. Τώρα το διευκρινίσατε και εμείς σας παρεξηγήσαμε. Δεν εννοούσατε ότι πέντε θα αποχωρούν, ένας θα προσλαμβάνεται. Εννοούσατε ότι πέντε μετακλητοί θα προσλαμβάνονται για κάθε έναν μόνιμο δημόσιο υπάλληλο, που θα αποχωρεί. Τώρα, έγινε απολύτως σαφές. Πάμε στις σχετικές αναφορές με τους δήμους. Μάλιστα, διέκρινα και κάποιες αναφορές ότι μπερδεύονταν στον χρόνο. Θα επιχειρήσουν, θα δημιουργήσουν, δημιουργούν. Ποιο δημιουργούν; Αυτό που δεν υλοποιήθηκε ακόμη; Το σύστημα, με το οποίο πήγε ο ελληνικός λαός και ψήφισε στις δημοτικές εκλογές, αυτό που δεν έχει υλοποιηθεί ακόμα δημιουργεί προβλήματα και συνέπειες; Πραγματικά, αναρωτιέμαι, έχοντας και καταθέτω στα πρακτικά τις εκθέσεις τόσο του πρώην όσο και της κ. Παπασπύρου, που ενδεχομένως να βρίσκεται εν αποδρομή, εκθέσεις για το 2014 και 2015, σε σχέση με τη διαφθορά στο ελληνικό δημόσιο. Πρωταθλητές της διαφθοράς οι δήμοι. Καταθέτω στα Πρακτικά την έκθεση του κ. Ρακιντζή, του πρώην: Δήμοι και κοινότητες 83,1%. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα έκθεση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αν επικαλεστώ την κ. Παπασπύρου, θα μου πείτε ότι «την κ. Παπασπύρου εσείς την επιλέξατε». Η έκθεση του κ. Ρακιντζή λέει: «Πρωταθλητές στη διαφθορά και πάλι οι δήμοι». Είναι η έκθεση του 2014. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα έκθεση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] «Μειωμένοι οι δείκτες της διαφθοράς στο δημόσιο το 2015, αλλά και πάλι οι δήμοι παραμένουν πρώτου σε αριθμό υποθέσεων», λέει η κ. Παπασπύρου. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα έκθεση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αναρωτιέμαι: Με το σύστημα της απλής αναλογικής κατέστησαν οι δήμοι πρωταθλητές στη διαφθορά; Το σύστημα της απλής αναλογικής δημιούργησε την ενός ανδρός αρχή, του δημάρχου, που όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει και γι' αυτόν τον λόγο φτάσαμε σε αυτό το επίπεδο καταγραφής, 83,1% να είναι στους δήμους, στην αυτοδιοίκηση τα φαινόμενα της διαφθοράς, σε σχέση με όλο τον υπόλοιπο δημόσιο τομέα; Ταυτόχρονα, πώς διανοείστε με νόμο να αλλάξετε τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών, να ξαναγράψετε τους τοπικούς συσχετισμούς δύναμης, παραχαράσσοντας τη λαϊκή βούληση, που ψήφισε, γνωρίζοντας τον νόμο που εσείς εκ των υστέρων αλλάζετε; Πώς αλλάζετε αναδρομικά τους κανόνες της εκλογικής δημοκρατικής διαδικασίας; Και δύο παρεπόμενα ερωτήματα: Πώς θα αντιμετωπίσετε το ενδεχόμενο πλημμυρίδας προσφυγών των θιγομένων, οι οποίοι πήγαν με τον προηγούμενο νόμο, υπήρξαν τα αποτελέσματα, υπήρξαν οι εκλογές και τώρα τον αλλάζετε εκ των υστέρων; Και το δεύτερο: Πώς θα διαχειριστείτε το πολιτικό σύστημα, αν αύριο, με έναν άλλο συσχετισμό, κεντρικό, πολιτικό, θα χρειαστεί να αλλάξει ξανά μετά τις εκλογές τους κανόνες, που ίσχυσαν, για να γίνουν οι εκλογές; Δίνετε πολύ κακό παράδειγμα. Έρχομαι στο θέμα του άσυλου. Δημοκρατία στους δήμους μόνο για την μειοψηφία, δημοκρατία στα πανεπιστήμια μόνο με την αστυνομία. Μεταξύ ασυδοσίας - καταδικαστέα - και καταστολής - επίσης, καταδικαστέα - τα δύο άκρα, υπάρχει και η αρχή του μέτρου και εν προκειμένω, της ενεργούς παρέμβασης της ζώσας και δρώσας πανεπιστημιακής κοινότητας. Δεν είμαστε ό,τι δηλώνουμε. Είμαστε ό,τι πράττουμε. Λέτε ότι η ΔΑΠ - ΝΔΦΚ έχει 50% δύναμη στο πανεπιστήμιο. Εύγε! Ας αναλάβει, λοιπόν, την ευθύνη της κατά 50% γι' αυτό που συμβαίνει και περιέγραψε μόλις πριν από λίγο ο Πρωθυπουργός και ας κάνει πράξη τη συμμετοχή της δρώσας και ζώσας πανεπιστημιακής κοινότητας, η οποία δεν κατατρύχεται, όπως είδαμε και παρενέβη η δικαιοσύνη. Διότι δεν είναι μόνο η βία της έκνομης συμπεριφοράς που καταπατά τους κανόνες της αξιοσύνης και της αξιοκρατίας και καθιερώνει μαφιόζικες συμπεριφορές εντός του πανεπιστημίου, για να τις αντιμετωπίσετε. Καταθέτω στα Πρακτικά: «"Γαλάζιο" δίκτυο αντιγραφών μέσω facebook». Πού; Στην ΑΣΟΕΕ, που την καταγγέλλετε και καλώς την καταγγέλλετε.
Κύριε συνάδελφε, έχετε φτάσει τα έξι λεπτά. Σας παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Τελειώνω σε μερικά δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε. Καταθέτω και αυτό για τα Πρακτικά: «Κύκλωμα μαζικών αντιγραφών από τη ΔΑΠ μέσω facebook». [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σε αυτά θα πάρει θέση και η Υπουργός Παιδείας; Αυτών των φαινομένων, που είναι ουσιαστικά μια άλλη διαδικασία βίας και καταπάτηση κάθε κώδικα αξιών, θα υπάρξει αντιμετώπιση; Είναι πλέον σαφές και τι απαντάτε στους διακόσιους και πλέον ακαδημαϊκούς…
Οι δημοσιογράφοι δεν σταματάνε με τίποτα! Εσείς και ο κ. Μπογδάνος παίρνετε μόνοι σας τον λόγο εδώ μέσα.
Όχι, σε καμmιά περίπτωση, κύριε Πρόεδρε. Όχι, σε καμmία περίπτωση. Σέβομαι απόλυτα τον χρόνο.
Όχι, δεν τον σέβεστε. Έχετε φτάσει στα επτά λεπτά.
Σέβομαι απόλυτα τον χρόνο και αποχωρώ από το Βήμα. Σας ευχαριστώ.
Να είστε καλά.
Κύριε Πρόεδρε, θα παρακαλούσα να λάβω τον λόγο για μια διευκρίνιση.
Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να τοποθετηθώ για δύο τροπολογίες: Η πρώτη είναι η τροπολογία του Υπουργού Επικρατείας του κ. Γεραπετρίτη, η οποία αφορά την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, η οποία αυξάνει τη θέση των υποδιοικητών από δύο σε τρεις και η οποία έχει κατατεθεί για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Υπάρχει και μία τροπολογία του Υπουργείου Εσωτερικών, η οποία έχει μία σειρά μικρών διατάξεων, μεταξύ των οποίων: να μπορεί να συνεδριάζει με τηλεδιάσκεψη το δημοτικό συμβούλιο σε νησιωτικούς δήμους, που αφορά έναν - δύο δήμους στην Ελλάδα. Επίσης, αφορά ένα θέμα, το οποίο είναι μια παλιά διάταξη, που ανανεώνεται κάθε χρόνο και δίνει τη δυνατότητα στους ΟΤΑ πρώτου βαθμού, στους δήμους, να μπορούν να χρηματοδοτούν το πρόγραμμα «Εναρμόνιση Οικογενειακής και Επαγγελματικής Ζωής 2019-2020» από δικά τους έξοδα εφόσον δεν έχουν χρηματοδοτηθεί.
Είναι το «Βοήθεια στο Σπίτι»;
Νομίζω είναι το «Εναρμόνιση» είναι τα voucher για τους παιδικούς σταθμούς. Αυτά, λοιπόν, ήρθαν σαν τροπολογία και λόγω του ότι κλείνει η Βουλή και χρειάζεται να έχουν ρυθμιστεί, για να ξεκινήσει και ομαλά το πρόγραμμα, γι' αυτό ήρθε με μεγάλη καθυστέρηση και ζητώ συγγνώμη γι' αυτό. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Ταραντίλης από τη Νέα Δημοκρατία.
Θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, για μια διευκρίνιση.
Ορίστε, κύριε Πολάκη.
Κύριε Υπουργέ, είναι η τροπολογία, η οποία έχει εννέα παραγράφους και ρυθμίζει κάποια θέματα προσωπικού των δήμων; Αυτή η τροπολογία είναι;
Θα προσπαθήσω να σας πω τι λέει.
Ένα λεπτό, γιατί δεν έχει μόνο αυτά που λέτε. Και έχω την αίσθηση ότι αυτό με την τηλεδιάσκεψη δεν το έχει. Εάν είναι αυτή.
Μισό λεπτό. Η τροπολογία αφορά, πρώτον, στον φορέα του Ελληνικού, των δήμων - δεν είναι της επένδυσης - είναι αυτή που λέει ότι συστάθηκαν τρεις θέσεις, για τον δημοτικό φορέα στο πάρκο του Ελληνικού. Η δεύτερη παράγραφος δίνει τη δυνατότητα στους νεοεκλεγέντες δημάρχους και περιφερειάρχες να ορίσουν, εκτός από δημοτικό κατάστημα, άλλο χώρο για την ορκωμοσία τους. Η τρίτη παράγραφος αφορά έναν μικρό αριθμό δημοτικών συμβούλων, που εκλέχθηκαν και ήταν υπάλληλοι του δήμου, οι οποίοι τώρα, εφόσον δεν λάβουν θέση ευθύνης, θα πρέπει να παραιτηθούν ή από δημοτικοί σύμβουλοι ή από την εργασία τους, προκειμένου να μπορέσουν να ασκήσουν ένα από τα δύο καθήκοντα. Αυτό υπάρχει στις περιφέρειες. Γίνεται ίδια η διάταξη και για τους δήμους. Η τέταρτη παράγραφος είναι μία διάταξη, η οποία προϋπήρχε στον «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ», ξανάρχεται και δίνει απλώς τη δυνατότητα σε ανεξάρτητο δημοτικό ή περιφερειακό σύμβουλο να αναλάβει θέση αντιδημάρχου ή θεματικό αντιπεριφερειάρχη. Η πέμπτη παράγραφος είναι τα έξοδα κηδείας, τα οποία από τον κώδικα του 2006 δεν είχαν προβλέψει για τους δημοτικούς και τοπικούς συμβούλους, ώστε να μπορούν να καλυφθούν, να γίνει δημοσία δαπάνη από τους οικείους ΟΤΑ. Το έκτο είναι μια ερμηνευτική διάταξη, για να προλάβουμε κάποια κολλήματα. Κάποιοι αιρετοί έχουν θέση ex officio σε κάποια νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και καταλαμβάνουν αυτή τη θέση, λόγω του αξιώματός τους, να μην υπάρχει το αντίστοιχο κώλυμα. Η έβδομη είναι μία διευκόλυνση της γραφειοκρατίας, αν έχει επανεκλεγεί ο περιφερειάρχης Βοιωτίας, εάν είχε χρειαστεί να ξεκινήσει ξανά η διαδικασία των αποσπάσεων, ώστε να μην υπάρχει πρόβλημα σε αυτούς τους υπαλλήλους, οι οποίοι υπηρετούν στο γραφείο του. Η όγδοη είναι αυτή για τις τηλεδιασκέψεις τους στους νησιωτικούς δήμους. Και το ένατο είναι αυτό που είπαμε για την «Εναρμόνιση Οικογενειακής και Επαγγελματικής Ζωής». Υπήρχαν τα έτη 2016-2017, 2017-2018, 2018-2019 και μπαίνει και το 2019-2020.
Τον λόγο έχει ο κ. Ταραντίλης από τη Νέα Δημοκρατία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λόγω του περιορισμένου χρόνου, θα επικεντρωθώ κυρίως στο άρθρο 64. Κατ' αρχάς, ξεκινώντας την ομιλία μου, θα ήθελα να αναφέρω ότι το δημόσιο πανεπιστήμιο είναι ο χώρος που με διαμόρφωσε σε σημαντικό βαθμό ως προσωπικότητα και με ανέδειξε. Στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο φοίτησα και το υπηρέτησα για περίπου είκοσι χρόνια ως πανεπιστημιακός καθηγητής, καθώς επίσης και από διάφορες διοικητικές θέσεις στο διάστημα αυτό. Το δημόσιο πανεπιστήμιο με βράβευσε, οι φοιτητές μου, οι συνάδελφοί μου με τίμησαν - θα τολμήσω να πω - κατ' επανάληψη. Λόγω δε, της επαγγελματικής μου ιδιότητας, επιτρέψτε μου να χρησιμοποιήσω κάποιους όρους από την επιστήμη της διοίκησης, για να σας εκφράσω τη δική μου οπτική για το πώς συνδέεται η ακαδημαϊκή ελευθερία με το άσυλο. Χρυσός κανόνας γενικότερα στη διαδικασία λήψης αποφάσεων για την επίτευξη ενός στόχου είναι, ο αποφασίζων να λαμβάνει υπ' όψιν το περιβάλλον, εντός του οποίου θα εφαρμοστεί το μέσο, για να επιτευχθεί ο επιδιωκόμενος στόχος. Εισάγουμε, δηλαδή, τρεις έννοιες. Η πρώτη έννοια είναι η έννοια του περιβάλλοντος, η δεύτερη έννοια είναι του επιδιωκόμενου στόχου και η τρίτη έννοια είναι του επιλεγόμενου μέσου για την επίτευξη του στόχου. Είναι προφανές ότι όταν αλλάζει το περιβάλλον, αλλάζει και το μέσο, ακόμα και όταν ο στόχος παραμένει ο ίδιος, δηλαδή ακόμα και όταν ο στόχος είναι ένας διαχρονικός στόχος, ένας θεμελιώδης στόχος. Πάμε να δούμε, όμως, πώς αυτό το πλαίσιο σκέψης, που σας περιγράφω, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ερμηνεύσει αυτήν τη σχέση ακαδημαϊκής ελευθερίας και ασύλου, όχι μόνο τώρα, αλλά και στο παρελθόν. Το 1982 το ΠΑΣΟΚ θεσμοθέτησε το πανεπιστημιακό άσυλο ως το μέσο για να επιτευχθεί ένας θεμελιώδης στόχος. Ποιος; Προφανώς η προστασία της ακαδημαϊκής ελευθερίας. Σήμερα, ο στόχος προστασίας της ακαδημαϊκής ελευθερίας, προφανώς είναι θεμελιώδης και παραμένει ο ίδιος. Το περιβάλλον, όμως, έχει αλλάξει ριζικά. Γιατί έχει αλλάξει ριζικά; Διότι παρατηρούμε ότι πλέον έχουμε σαράντα πέντε χρόνια κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και επίσης, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια έξαρση των φαινομένων βίας μέσα στα πανεπιστήμια, βίας απέναντι στους καθηγητές, στους φοιτητές, στους διοικητικούς υπαλλήλους, στους πολίτες, στους προσκεκλημένους ομιλητές κ.ο.κ.. Είναι πραγματικά θλιβερό για εμάς, που δουλεύουμε στο δημόσιο πανεπιστήμιο, που έχουμε εργαστεί στο δημόσιο πανεπιστήμιο να βλέπουμε το δημόσιο πανεπιστήμιο να αποτελεί, να αξιοποιείται - μπορώ να πω - ως κρησφύγετο ή ορμητήριο, με λίγα λόγια το άσυλο ως κρησφύγετο ή ως ορμητήριο. Πραγματικά, θεωρώ ότι αυτές οι δύο έννοιες για οποιονδήποτε δημοκρατικό πολίτη είναι δύο έννοιες σοκαριστικές, θα τολμήσω να πω. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι χαρακτηριστικό ότι τους τελευταίους μήνες - δεν θα πάω σε βάθος χρόνου - έχουμε γίνει όλοι μάρτυρες φαινομένων απρόκλητης, συστηματικής και επαναλαμβανόμενης άσκησης βίας με πραγματικά φαινόμενα, τα οποία είναι αποκρουστικά. Θέλω εδώ να απευθυνθώ στους αγαπητούς συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ, τους οποίους άκουσα συντεταγμένα τις δύο μέρες, τόσο στις επιτροπές, όσο και στην Ολομέλεια να διατυπώνουν την άποψη ότι το φαινόμενο παρουσιάζεται σε μικρή κλίμακα και είναι σε τρία - τέσσερα πανεπιστήμια. Μακάρι ειλικρινά, να συνέβαινε αυτό. Δυστυχώς, δεν συμβαίνει. Έχω πάει σε όλα τα πανεπιστήμια αυτά τα είκοσι χρόνια, συνεργάζομαι με συναδέλφους σε όλα τα πανεπιστήμια αυτά τα είκοσι χρόνια και δυστυχώς έχω δει με τα μάτια μου τέτοια φαινόμενα βίας σε όλα τα πανεπιστήμια. Βέβαια, εξυπακούεται και είμαι σίγουρος ότι δεν υπάρχει άνθρωπος μέσα στο Κοινοβούλιο, που να μη συμφωνεί ότι όλα αυτά τα περιστατικά υπονομεύουν βάναυσα το αγαθό της ακαδημαϊκής ελευθερίας. Ωστόσο, εδώ υπάρχει ένα ζήτημα. Όλα αυτά τα φαινόμενα βίας από το 1982 και μετά ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι δεν είναι φαινόμενα, που θα προκαλέσουν την αυτεπάγγελτη επέμβαση της Αστυνομίας. Κοινώς τι γίνεται, σύμφωνα με τον νόμο Γαβρόγλου; Ο νόμος Γαβρόγλου σού λέει ότι θα συγκληθεί το Πρυτανικό Συμβούλιο και θα αποφασίσει. Εδώ έχω κάποια σημαντικά ερωτήματα. Ερώτημα νούμερο ένα: Με ποια κριτήρια το Πρυτανικό Συμβούλιο θα αποφασίσει; Δεύτερον: Είναι δυνατόν τα πανεπιστημιακά όργανα, όπως το Πρυτανικό Συμβούλιο, να εκτρέπονται από την ακαδημαϊκή αποστολή τους, προκειμένου να καταστούν ανιχνευτές αδικημάτων και ερμηνευτές διατάξεων του Ποινικού Κώδικα; Φυσικά και όχι. Βεβαίως, δεν πρέπει να μας διαφύγει κάτι πάρα πολύ σοβαρό, ότι δηλαδή στο δημοκρατικό συνταγματικό κράτος ο καθένας έχει το αυτονόητο δικαίωμα άμεσης πρόσβασης στις αρμόδιες αρχές για την περιφρούρηση των νόμιμων δικαιωμάτων του, χωρίς κανένα κώλυμα, χωρίς μεσάζοντες. Οτιδήποτε άλλο είναι αντισυνταγματικό. Κλείνοντας, θα ήθελα να πω - και το πιστεύω ακράδαντα - ότι οι διατάξεις του άρθρου 64 του νομοσχεδίου, δεδομένων των συνθηκών, αλλά και για να το συνδέσω με το αρχικό πλαίσιο σκέψης, αποτελούν πραγματικά ένα αποτελεσματικό μέσο για να επιτευχθεί ο θεμελιώδης στόχος της προστασίας της ακαδημαϊκής ελευθερίας. Οι νέες αυτές διατάξεις δεν ανακαλύπτουν προφανώς τον τροχό. Βλέπουν τη μεγάλη εικόνα και εναρμονίζουν το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο με τις διεθνείς πρακτικές. Δεν γίνεται τίποτα διαφορετικό στο εξωτερικό. Οι διατάξεις του άρθρου 64 αποτελούν ένα σημαντικό βήμα, προφανώς και όχι το μοναδικό, για να ανακτήσει το πανεπιστήμιο τον ρόλο που πρέπει στην πατρίδα μας. Ποιον ρόλο; Το πανεπιστήμιο ως δυναμική, δρώσα, ζωηρή, ανοιχτή κοινότητα. Πολύ σημαντική λέξη η λέξη «κοινότητα». Το οφείλουμε απέναντι στους φοιτητές μας, στους γονείς μας, στην κοινωνία. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η κ. Χρηστίδου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα συζητάμε ένα νομοσχέδιο, που θα αποτελέσει για τους ιστορικούς και τους νομικούς του μέλλοντος μνημειώδες νομοθέτημα αντιδημοκρατικότητας και εξαίρετο παράδειγμα νόμου, που παρακάμπτει τη λαϊκή βούληση. Στις 26 Μαΐου οι πολίτες ψήφισαν δίνοντας σε κάθε παράταξη τη δύναμη, που της αντιστοιχούσε και σαράντα πέντε ημέρες μετά έρχεστε και περιφρονώντας το αποτέλεσμα της κάλπης, αλλάζετε τον τρόπο συγκρότησης επιτροπών και λήψης αποφάσεων, και σε δημοτικό και σε περιφερειακό επίπεδο, υποτάσσοντας τα συμβούλια, που εξέλεξε ο λαός στον δήμαρχο και στον περιφερειάρχη, δηλαδή σε ένα μονοπρόσωπο όργανο, μία λογική που έχει δοκιμαστεί στο παρελθόν και έχει εκθρέψει μία σειρά από γνωστές παθογένειες στην τοπική αυτοδιοίκηση. Δεν θα αναφερθώ περισσότερο σε αυτό, γιατί έχουν μιλήσει πάρα πολλοί συνάδελφοι και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Θα ήθελα πιο πολύ να αναφερθώ στο άρθρο 64, που αφορά το πανεπιστημιακό άσυλο. Τι κάνει λοιπόν η αξιότιμη κυρία Υπουργός στο πρώτο νομοσχέδιο, σε αυτό το νομοσχέδιο που περιέχει αποσπασματικά άρθρα για την παιδεία; Προβαίνει στην κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, προτάσσοντας επιχειρήματα, που δεν αντέχουν στη δημόσια συζήτηση. Ισχυρίζεστε ότι μόλις καταργηθεί το άσυλο θα μειωθεί η εγκληματικότητα. Μα, στο διάστημα 2011-2017, με καταργημένο ουσιαστικά το άσυλο, βάσει του νόμου Διαμαντοπούλου, είχαμε μείωση αυτής της παραβατικότητας, ναι ή όχι; Η απάντηση είναι φυσικά όχι. Κανένα στοιχείο δεν υποστηρίζει έναν τέτοιο ισχυρισμό. Η παραβατικότητα δεν πολλαπλασιάζεται ούτε υποθάλπεται από το άσυλο. Η παραβατικότητα και η βία πολλαπλασιάζεται από την ανεργία. Η παραβατικότητα και η βία πολλαπλασιάζεται από την ελλειμματική κοινωνική πολιτική, κοινωνική πολιτική, που της επιτίθεστε ακόμη περισσότερο μετά την προεκλογική σας εξαγγελία ότι θα καταργούσατε προνοιακά επιδόματα. Θυμάστε τα διλήμματα, που βάζατε προεκλογικά στον ελληνικό λαό. Λέγατε επιδόματα ή ανάπτυξη, λέγατε τα επιδόματα τα δίνουν οι χώρες της Λατινικής Αμερικής. Τι να πρωτοσκεφτώ; Αναρωτιέμαι, στη Γερμανία, που τη συμπαθείτε τόσο πολύ, δεν δίνουν εκεί επιδόματα; Μήπως η Γερμανία είναι χώρα της Λατινικής Αμερικής; Τι να πω; Η παραβατικότητα έχει τις ρίζες της στην έλλειψη διεξόδου και προοπτικής για τις φτωχότερες κοινωνικές τάξεις, ζητήματα δηλαδή που δεν αντιμετωπίζονται, παρά μόνο με πολιτικές ενδυνάμωσης της κοινωνικής κινητικότητας και με πολιτικές αναδιανομής του πλούτου, ιδέες που δεν σας αρέσουν και πολύ. Αντί να ασχοληθείτε με τις αιτίες και τις διαδρομές της εγκληματικότητας είτε του κοινού ποινικού είτε των «λευκών κολάρων», προτάσσετε το άσυλο. Προτάσσετε το άσυλο, για να αποπροσανατολίσετε τη συζήτηση, προτάσσετε το άσυλο για να ρίξετε στάχτη στα μάτια ότι, δήθεν, κάτι θα κάνετε για την ασφάλεια. Κι όμως ξέρετε, στην ουσία, απλώς σπρώχνετε τις πιάτσες των ναρκωτικών λίγο πιο πέρα. Αυτή θα είναι η δήθεν επιτυχία της αστυνομίας, που μέχρι τώρα εσκεμμένα απέφευγε να επέμβει, παρ' ότι ο νόμος της έδινε τη δυνατότητα. Επίσης, αντί να ασχοληθείτε με τα πραγματικά ζητήματα της εκπαίδευσης, για την οποία προφανώς το όραμά σας είναι να γίνει ακόμα περισσότερο ταξική, ώστε τα παιδιά από τις πιο λαϊκές, πιο φτωχές γειτονιές της Αθήνας να γίνονται απαραίτητα ψυκτικοί και τα παιδιά από τις άλλες γειτονιές να γίνονται παχυλά αμειβόμενα στελέχη διάφορων μεγάλων εταιριών και ίσως και της Προεδρίας της Κυβέρνησης, τι μας εμφανίζετε στο πρώτο σας νομοθέτημα για την παιδεία; Την κατάργηση του ασύλου από τη μια πλευρά και την ακύρωση της ίδρυσης της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών από την άλλη. Είναι μια ακύρωση, που ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι ευνοεί τα ιδιωτικά κολλέγια, εντός και εκτός της χώρας, τα οποία παρέχουν μεν πτυχίο νομικής, εφόσον, όμως, ο πελάτης έχει να πληρώσει. Επίσης, ισχυρίζεστε ότι χάρη στο άσυλο η διακίνηση ναρκωτικών, εκτός των ακαδημαϊκών χώρων, γίνεται ατιμώρητα. Αυτό είναι βαθιά υποκρισία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξέρετε πολύ καλύτερα από μένα ότι στην πραγματικότητα, η διακίνηση ναρκωτικών αποτελεί κακούργημα και η καταστολή της δεν δεσμεύεται από το άσυλο. Εδώ πρέπει άλλες αρχές να εξηγήσουν γιατί η διακίνηση δεν αντιμετωπίστηκε τόσο καιρό, παρ' ότι το νομικό πλαίσιο το επέτρεπε απολύτως. Η αστυνομία, μόνο αν πρόκειται για πλημμέλημα έπρεπε να ρωτήσει την Πρυτανεία, αλλιώς επενέβαινε άμεσα. Επαναλαμβάνω, λοιπόν, αυτό που σας ρώτησα και στην επιτροπή, χωρίς όμως να πάρω απάντηση: Πόσες φορές ζήτησε η Αστυνομία να μπει σε πανεπιστημιακό χώρο, προκειμένου να επέμβει για τα πλημμελήματα και εμποδίστηκε από τις πρυτανικές αρχές; Ούτε μία φορά. Πόσες φορές, αντίθετα, ζητήθηκε από τις πρυτανικές αρχές η σχετική επέμβαση της Αστυνομίας, χωρίς να υπάρχει ανταπόκριση; Η απάντηση είναι «πάρα πολλές φορές».
Παρακαλώ ησυχία. Κυρία συνάδελφε, σας παρακαλώ να ολοκληρώσετε.
Έχω ακόμα τριάντα δευτερόλεπτα μετρημένα. Μου προκαλεί μάλιστα απορία στην ακρόαση φορέων προχθές στην επιτροπή που ο εκπρόσωπος της Αστυνομίας, αφού μίλησε, έφυγε, μην τυχόν και ακούσει, μην τυχόν και απαντήσει στις ερωτήσεις αναφορικά με το άσυλο! Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η αλήθεια είναι πως η εξαγγελία της Νέας Δημοκρατίας για την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου δεν υπηρετεί μόνο την αστυνομοκρατία στα πανεπιστήμια, την οποία δήθεν δεν θέλει. Η αλήθεια είναι ότι προετοιμάζει το έδαφος για τον μεγάλο διακηρυγμένο στόχο της: την ιδιωτικοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Όμως, όπως θα διαπιστώσετε, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, αυτά σας τα σχέδια δεν θα γίνουν δεκτά από την ελληνική κοινωνία. Για άλλη μια φορά ο ΣΥΡΙΖΑ με τον Αλέξη Τσίπρα, μαζί με τον ελληνικό λαό θα σας χαλάσει τα σχέδια, τα δικά σας τα σχέδια και εκείνα τα σχέδια των συμφερόντων που στοιχίζονται πίσω σας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Κυρανάκης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Σήμερα είναι μια πολύ μεγάλη και σημαντική μέρα. Είναι η μέρα που χωρίς σύνδρομα ενοχής κάνουμε το πρώτο βήμα για να φτιάξουμε τα πανεπιστήμια της επόμενης δεκαετίας. Είναι η μέρα που μία από τις πιο εμβληματικές δεσμεύσεις της Νέας Δημοκρατίας γίνεται πράξη. Είναι η μέρα που η ελληνική Βουλή ψηφίζει, ώστε τα παιδιά που έδωσαν φέτος πανελλήνιες να είναι η πρώτη γενιά που θα μπει σε πανεπιστήμια χωρίς άσυλο ανομίας. Και δεν θα μπορούσα να φανταστώ μεγαλύτερη τιμή ως νέος Βουλευτής ένα από τα πρώτα νομοσχέδια που καλούμαι σήμερα να ψηφίσω να είναι αυτή ακριβώς η κατάργηση του ασύλου, για την οποία και προσωπικά αγωνίστηκα ως φοιτητής δημόσιου πανεπιστημίου, έχοντας απέναντι τους επαγγελματίες της κατάληψης, κάποιοι από τους οποίους αποχωρούν και τώρα από την Αίθουσα. Ο μόνος δημόσιος χώρος που δεν υπάρχει άσυλο ιδεών είναι το ελληνικό πανεπιστήμιο. Οπουδήποτε αλλού μπορείς να πεις ελεύθερα τις ιδέες σου. Μόνο στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο δεν μπορείς να εκφραστείς ελεύθερα. Κυρία Χρηστίδου, επειδή σας άκουσα, ο νόμος προβλέπει ότι οι πρυτανικές αρχές ενημερώνουν την Αστυνομία και ζητούν από την Αστυνομία να παρέμβει, όχι το αντίστροφο. Δεν απαιτεί η Αστυνομία από τις πρυτανικές αρχές να παρέμβουν. Επειδή, όμως, έχω ακούσει και πολλή κριτική για τη δήθεν αστυνομοκρατία και επειδή είδα να απειλεί ότι με την κατάργηση του ασύλου ξαφνικά τα πανεπιστήμιά μας θα γίνουν αστυνομοκρατούμενα, αλήθεια έτσι φαντάζεστε τον ρόλο ενός αστυνομικού; Οι δύο αστυνομικοί που έχετε δίπλα σας, συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, και σας ακολουθούν όπου πηγαίνετε, κάποιοι από εσάς είχατε και περισσότερους.
Εγώ έχω έναν.
Εσείς έχετε έναν. Κάποιοι συνάδελφοί σας και ως Υπουργοί είχαν και είκοσι και είκοσι πέντε και τριάντα.
Και ο Μητσοτάκης έχει εβδομήντα! Γιατί δεν το λέτε;
Κύριοι συνάδελφοι, σας παρακαλώ πολύ. Ηρεμία!
Αυτός είναι ο σεβασμός, αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, απέναντι στον ρόλο του αστυνομικού που προστατεύει τη δική σας ασφάλεια; Αλήθεια, τι κάνει ο αστυνομικός δίπλα σας; Σας εμποδίζει να διακινήσετε ελεύθερα τις ιδέες σας; Τι κάνει ακριβώς εδώ στη Βουλή ο αστυνομικός που σας διαθέτει το ελληνικό κράτος, για να προστατεύσει τη δική σας ασφάλεια; Όταν οι αστυνομικοί προστατεύουν τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα Υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ είναι καλοί, αλλά όταν είναι να προστατεύουν τις ζωές χιλιάδων φοιτητών, των δικών σας παιδιών, είναι κακοί; Σοβαρευτείτε λίγο εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Όμως, αυτή η ψήφος κατάργησης του ασύλου, αυτονόητη στον 21ο αιώνα, δεν είναι τόσο η ψήφος των εκατόν πενήντα οκτώ Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας. Είναι η ψήφος στο όνομα κάποιων νέων ανθρώπων που υπέστησαν τις συνέπειες του ασύλου και σήμερα στέλνουν τη δική τους απάντηση. Είναι η απάντηση του Δημήτρη, είκοσι δύο ετών, φοιτητή Νομικής, με κινητικά προβλήματα, ο οποίος τον Απρίλιο του 2016 χτυπήθηκε βάναυσα με αλυσίδες από ομάδα αναρχικών καθοδηγούμενων από αλλοδαπό, επειδή λέει τον μπέρδεψαν με άλλον. Είναι η απάντηση της Χριστίνας, είκοσι δύο ετών, φοιτήτριας Πολιτικών Επιστημών στο Καποδιστριακό, η οποία τον Φεβρουάριο του 2018 έπεσε θύμα βίαιης ληστείας μέσα στον χώρο της σχολής από τοξικομανείς. Είναι η απάντηση του Γιώργου, δεκαοκτάχρονου πρωτοετή φοιτητή, που, αντιδρώντας στην κατάληψη της σχολής του στο Πολυτεχνείο το 2017, βρέθηκε στο νοσοκομείο μετά από άνανδρη επίθεση αναρχικών με κράνη. Είναι η απάντηση της Κωνσταντίνας, εικοσάχρονης φοιτήτριας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, η οποία τον Ιανουάριο του 2017 έπεσε θύμα ένοπλης ληστείας πλαγίως της σχολής από δύο εμπόρους ναρκωτικών, που δρούσαν και συνεχίζουν να δρουν ακόμη και σήμερα εντός του χώρου της σχολής. Είναι η απάντηση του Δημήτρη, ενός νέου ανθρώπου με αναπηρία και ακτιβιστή για τους πάσχοντες από κυστική ίνωση, ο οποίος το 2017, συμμετέχοντας σε μια ημερίδα και προσπαθώντας να διακινήσει ελεύθερα τις ιδέες του, ξυλοκοπήθηκε από ροπαλοφόρους, επειδή αντέδρασαν σε αυτά που άκουγαν σε εκείνη την εκδήλωση.
ΔΑΠίτες ήταν.
Δεν ήταν ΔΑΠίτες, αγαπητέ συνάδελφε.
Και αν ήταν ΔΑΠίτες, δικαίως;
Είναι η απάντηση, αγαπητέ συνάδελφε, μιας ολόκληρης γενιάς που ζητά δικαίωση, γιατί με την ανοχή σας τιμωρήσατε κάθε παιδί που έδωσε έναν μεγάλο προσωπικό αγώνα για να περάσει σε ένα δημόσιο, όχι ιδιωτικό, πανεπιστήμιο, ένα ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο. Τιμωρήσατε τα παιδιά τα οποία επέλεξαν να μείνουν στην Ελλάδα και όχι να φύγουν στο εξωτερικό και σήμερα αυτά τα παιδιά σάς δίνουν τη δική τους απάντηση, σε εκείνους που δέκα χρόνια πριν έκλειναν με το έτσι θέλω τις σχολές, έχτισαν καριέρες ως επαγγελματίες καταληψίες και κατέληξαν να γίνουν Υπουργοί και Πρωθυπουργοί. Σήμερα, λοιπόν, τελειώνει το άσυλο με την εντολή του ελληνικού λαού, ο οποίος μας ψήφισε για να το καταργήσουμε και να δώσουμε στις επόμενες γενιές αυτό που δεν είχαμε τη χαρά να γευτούμε εμείς. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Αικατερίνη Παπακώστα από τη Νέα Δημοκρατία. Θα ακολουθήσουν ο Υφυπουργός Παιδείας κ. Διγαλάκης και η Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Αραμπατζή.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα κι εγώ, ακολουθώντας την εθιμοτυπία, να ευχαριστήσω όλους τους Τρικαλινούς και τις Τρικαλινές οι οποίοι με περιέβαλαν με την εμπιστοσύνη τους και με τίμησαν με το να βρίσκομαι σήμερα εδώ στα έδρανα της ελληνικής Βουλής. Η παρούσα Βουλή με τη σημερινή της σύνθεση αντιπροσωπεύει σε πραγματικό χρόνο τη βούληση των πολιτών. Και η παρούσα Κυβέρνηση έχει συνειδητά επιλέξει το παρόν νομοσχέδιο να ψηφιστεί με τη διαδικασία του επείγοντος. Και είναι ισχυρός ο συμβολισμός, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι το παρόν υπό ψήφιση νομοσχέδιο της Κυβέρνησης συμπεριλαμβάνει διάταξη η οποία ενισχύει την έννοια του ασύλου. Το παρόν και υπό ψήφιση άρθρο θωρακίζει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών, την ακαδημαϊκή ελευθερία στην έρευνα και τη διδασκαλία. Στόχος μας είναι να ενισχύσουμε, να αποκαταστήσουμε το άσυλο στην πραγματική του έννοια και να αναβαθμίσουμε την ποιότητα του ακαδημαϊκού περιβάλλοντος. Αυτό θα το πετύχουμε περιορίζοντας αξιόποινες πράξεις που διαπράττονται είτε εντός είτε εκτός των πανεπιστημίων και οι δράστες έχουν καταφύγιο εντός των πανεπιστημίων. Δυστυχώς σήμερα αν υπάρχει ένα μέρος στο οποίο δεν μπορεί να μιλά κάποιος ελεύθερα, γιατί φοβάται ότι κάποιος μπορεί να του επιτεθεί για τις απόψεις του, αυτό είναι το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο. Στόχος μας είναι να προστατεύσουμε την ακαδημαϊκή κοινότητα εν συνόλω, τους φοιτητές και τους καθηγητές, προκειμένου να μπορούν να εκφράζονται ελεύθερα και ανεμπόδιστα. Δεν μπορεί να υπάρχει ελεύθερη διακίνηση ιδεών όσο δεν τιμωρούνται αξιόποινες πράξεις που λαμβάνουν χώρα εντός του πανεπιστημιακού χώρου, τον οποίο πρέπει να εξομοιώσουμε με τους κοινούς δημόσιους, όσον αφορά στην άσκηση αρμοδιοτήτων που έχουν από τον νόμο η Αστυνομία και οι εισαγγελικές αρχές. Εστιάζοντας, λοιπόν, στην κρίσιμη αλλαγή που φέρνει το νομοσχέδιο αυτό και που δεν είναι άλλη από την αναβάθμιση της ποιότητας του ακαδημαϊκού περιβάλλοντος, αντιλαμβάνεται κανείς ότι στην πραγματικότητα το άρθρο 64 αφορά στην προάσπιση και τη θωράκιση των ακαδημαϊκών ελευθεριών, στον πλαίσιο ενός χώρου που είναι εξαιρετικής σημασίας να περιβάλλεται και να στελεχώνεται από ανθρώπους που θα γνωρίζουν πως έχουν ελευθερία στον διάλογο, τη διδασκαλία, την έρευνα και την επιστημονική σκέψη, χωρίς τα οδοφράγματα έκνομων αντιδημοκρατικών και τραμπουκίστικων συμπεριφορών. Η πολιτική μας βούληση είναι σαφής. Το άσυλο θα αποκτήσει τη μορφή που χρειάζεται σήμερα να έχει με λογική στη σημασία του και θα σταματήσει να περικλείει στους κόλπους του τη στρέβλωση που καθιστά αρκετά ανώτατα ιδρύματα μας υποδεέστερα των αντίστοιχων ευρωπαϊκών. Αν προσπαθήσει κάποιος να κάνει μια έρευνα επί του θέματος για το τι γίνεται στην υπόλοιπη Ευρώπη όσον αφορά στα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, θα διαπιστώσει ότι όλο αυτό που συζητάμε εδώ σήμερα εκεί έχει λυθεί εδώ και δεκαετίες. Αρκεί να αναφερθεί πως στα περισσότερα πανεπιστήμια της Ευρώπης μετά τις οκτώ το απόγευμα οι πόρτες σφραγίζουν και η πρόσβαση δεν επιτρέπεται σε κανέναν. Ακόμα και οι τελευταίες διαλέξεις τελειώνουν έγκαιρα, για να κλείσει το πανεπιστήμιο την προβλεπόμενη ώρα. Επιπλέον, η είσοδος και η έξοδος των φοιτητών καθώς και των καθηγητών επιτρέπεται αποκλειστικά και μόνο με την επίδειξη της πανεπιστημιακής ταυτότητας. Στον ευρωπαϊκό χώρο, που οι πυλώνες του στηρίζονται στα θεμέλια του σεβασμού, της ελευθερίας και των δικαιωμάτων, η έννοια του ασύλου αποτελεί μια κανονικότητα και δεν παρεκκλίνει της νόρμας της ζωής εκεί. Έτσι διατηρείται το αίσθημα ασφάλειας στα πανεπιστήμια, συνεχίζεται απρόσκοπτα η εύρυθμη λειτουργία τους και φυσικά αποτρέπονται πράξεις βίας και ανομίας. Οτιδήποτε ελληνικό περί ασύλου φαντάζει ασύλληπτο, όπως τονίζουν Έλληνες καθηγητές στο εξωτερικό. Για να αποκτήσει, λοιπόν, η χώρα μας την εκπαιδευτική και ακαδημαϊκή βάση που στοχεύουμε οφείλουμε να ξεκινήσουμε από τη νομοθετική βάση και τις απαραίτητες αλλαγές της, ώστε, με την αποτροπή της βιαιότητας των εκφοβισμών και της ανεξέλεγκτης δράσης στον χώρο των πανεπιστημίων, να αναβαθμιστεί η ποιότητα του ακαδημαϊκού περιβάλλοντος και να λειτουργήσει ως συνδαιτημόνας με την ανάπτυξη και την πρόοδο. Με το συγκεκριμένο άρθρο επαναπροσδιορίζουμε την έννοια του ασύλου και την επαναφέρουμε στη λογική της βάση. Εκφράζεται η γνήσια βούληση των συμπολιτών μας να προστατεύσουμε την πανεπιστημιακή κοινότητα, τη δημόσια περιουσία και τα παιδιά μας. Θεμελιώνεται το αίσθημα ασφάλειας στα πανεπιστήμιά μας και δημιουργείται δημοκρατική ασπίδα στην ελευθερία του λόγου και στην ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Σε ένα λεπτό τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Από σήμερα το πανεπιστημιακό άσυλο γίνεται αυτό που πάντοτε προοριζόταν να είναι. Γι' αυτόν τον λόγο η συζήτηση γύρω από το άσυλο δεν αποτελεί debate απόψεων, δεν είναι μία απλή ιδεολογική διαφωνία, ούτε σχετίζεται με την οπτική γωνία από την οποία βλέπει ο καθένας μας και η καθεμιά μας τα πράγματα. Ουσιαστικά αποτελεί μια σύγκρουση ανάμεσα στην πρόοδο και την οπισθοδρόμηση, μια σύγκρουση ανάμεσα στην ελευθερία και την ανοχή στην παραβατικότητα, μια σύγκρουση ανάμεσα στην Ελλάδα τού αύριο με όλα όσα μάς χρεοκόπησαν. Το παρόν νομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αποτελεί βασική προεκλογική δέσμευση της Νέας Δημοκρατίας και του Πρωθυπουργού μας, του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη. Υπήρχε στο πρόγραμμά μας και αναλύθηκε προεκλογικά απ' όλα τα στελέχη σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Είναι μια πρόταση νόμου, λοιπόν, που γνώριζαν οι πολίτες, την κατανόησαν, την έκαναν δική τους και την υπερψήφισαν μαζικά ο καθένας και η καθεμιά ξεχωριστά στις κάλπες της 7ης Ιουλίου. Σήμερα με το παρόν νομοσχέδιο βάζουμε ένα τέλος στην ανοχή που έγινε πια ενοχή. Σήμερα υπερψηφίζοντας το παρόν νομοσχέδιο, βάζουμε ένα τέλος στο κακώς εννοούμενο άσυλο, για να μπορέσουν τα πανεπιστήμιά μας να βρουν επιτέλους τον βηματισμό τους για την απρόσκοπτη διάδοση της γνώσης και της άσκησης της έρευνας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Υφυπουργός Παιδείας κ. Διγαλάκης.
Ευχαριστώ το Προεδρείο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το πανεπιστημιακό άσυλο νομοθετήθηκε το 1982 με στόχευση περισσότερο συμβολική, ότι η δημοκρατία είναι ισχυρή και εγγυάται την ακαδημαϊκή ελευθερία. Από τότε μέχρι σήμερα η έννοια του ασύλου έχει κακοποιηθεί. Σταδιακά το άσυλο ιδεολογικοποιήθηκε, έγινε εργαλείο όχι διευκόλυνσης του διαλόγου, αλλά επιβολής μειοψηφικών απόψεων. Έγινε ανάχωμα συγκάλυψης φαινομένων βίας, ασυδοσίας, τραμπουκισμών, αλλά και των αυτουργών τους. Πλέον έχουμε φτάσει να μιλάμε γι' αυτό με όρους κοινού Ποινικού Δικαίου, καταστροφή δημόσιας περιουσίας, παρεμπόριο, κλοπές και διακίνηση ναρκωτικών. Για ποια ελεύθερη διακίνηση ιδεών μιλάμε, όταν κουκουλοφόροι και κρανοφόροι απειλούν μέχρι και ξυλοκοπούν καθηγητές στον χώρο του πανεπιστημίου, όταν ομάδες κουκουλοφόρων εισβάλλουν στα γραφεία πρυτάνεων, απειλούν, υβρίζουν, βεβηλώνουν τον χώρο με σπρέι, σπασίματα, απλώς επειδή έγινε η νόμιμη επίκληση της αστυνομίας για την εκδίωξη του παρεμπορίου από τους χώρους του πανεπιστημίου. Για ποια ελεύθερη διακίνηση ιδεών μιλάμε, όταν συγκεκριμένες ομάδες φοιτητών απαγορεύουν σε καθηγητές και φοιτητές να κάνουν το μάθημά τους, προκειμένου να εξυπηρετήσουν σκοπιμότητες που δεν έχουν καμμία σχέση με το ακαδημαϊκό περιβάλλον, όταν κοσμήτορες υποβάλλουν την παραίτησή τους υπό τον φόβο απειλών, προπηλακισμών ή ακόμα και σωματικής βίας εναντίον των καθηγητών και των υπαλλήλων, όταν ο «Ρουβίκωνας» καταλαμβάνει γραφείο σε πανεπιστήμιο, απομακρύνεται από τους πανεπιστημιακούς και το καταλαμβάνει εκ νέου; Και αυτό έγινε μία μόλις μέρα μετά την έκδοση του πορίσματος της επιτροπής Παρασκευόπουλου για το άσυλο και την παραβατικότητα στα πανεπιστήμια. Είναι ένα πόρισμα που καλούσε τα ιδρύματα να παραχωρήσουν χώρους σε συλλογικότητες και ο προηγούμενος Υπουργός Παιδείας το είχε χαρακτηρίσει εξαιρετικό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτά είναι μόνο πραγματικά περιστατικά. Αφαίρεσα τα ονόματα των πανεπιστημίων από έναν πολύ μακρύ κατάλογο, γιατί δεν ήθελα να ακουστούν σε αυτή την Αίθουσα. Απευθύνομαι, λοιπόν, σε όσους και όσες από εσάς αντιτίθεστε στη διάταξη που προτείνουμε και σας ερωτώ: Θα δεχόσασταν ποτέ η Βουλή να συνεδριάζει με τους Βουλευτές αποκλεισμένους και υπό ομηρία από κάποιες συλλογικότητες στον χώρο του Κοινοβουλίου, υπό την απειλή ότι οι Βουλευτές δεν θα φύγουν από τον χώρο αν δεν νομοθετήσουν με τρόπο ο οποίος θα είναι αρεστός στις μειοψηφίες; Θα δεχόσασταν ο προαύλιος χώρος της Βουλής να γίνει χώρος παρεμπορίου; Και, αν δεν τα δέχεστε αυτά για τη Βουλή, τον ναό της δημοκρατίας, πως τα δέχεστε για τα πανεπιστήμια, τους ναούς της παιδείας; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκ μέρους του Κινήματος Αλλαγής, προτείνεται ουσιαστικά η επαναφορά της διάταξης του ν.4009, η οποία προέβλεπε την εφαρμογή της κοινής νομοθεσία στους χώρους των ΑΕΙ σε περιπτώσεις που τελούνται αξιόποινες πράξεις. Δεν κρύβω ότι ο ν.4009 ήταν γενικά ένας καλός νόμος και ως πρύτανης ήταν ένας από τους λόγους που με ώθησαν να ασχοληθώ με τα διοικητικά του πανεπιστημίου. Μια σημαντική διαφορά, όμως, από τη διάταξη που προτείνουμε είναι ότι ο ν.4009 στο θέμα του ασύλου δεν κάλυπτε την πρόληψη, αλλά μόνο την επέμβαση, μετά την τέλεση του αδικήματος. Έχω δύο προσωπικά παραδείγματα από τη διάρκεια της θητείας μου ως πρύτανης. Πρώτη περίπτωση: Καθημερινή παρουσία μελών συλλογικότητας εξωπανεπιστημιακών, έξω από τον χώρο της πρυτανείας, όταν είχα ζητήσει εκκένωση κτηρίου κατειλημμένου ιδιοκτησίας του Πολυτεχνείου Κρήτης. Επί έναν μήνα, δεν μπορούσα να πάω στο γραφείο μου. Δεύτερη περίπτωση: Παρενόχληση μέλους της ακαδημαϊκής κοινότητας στον χώρο του ιδρύματος από τοξικοεξαρτημένο άτομο. Και στις δύο περιπτώσεις, παρ' ότι ζήτησα προληπτικά μέτρα από τις αρμόδιες αρχές, δεν κατέστη δυνατό να παρασχεθούν. Είχα σκοπό να μιλήσω και για τα θέματα της Νομικής Σχολής της Πάτρας και των διετών. Τα έχει καλύψει η Υπουργός και θέλω να εξοικονομήσω τον χρόνο της συνεδρίασης. Επομένως δεν θα αναφερθώ σε αυτά. Κλείνοντας το θέμα του ασύλου, ήθελα να πω ότι πρέπει να προστατέψουμε τα πανεπιστήμιά μας, τους εργαζόμενους, τα παιδιά μας και τη δημόσια περιουσία. Το αίτημα αυτό βρίσκει ανταπόκριση στην πλειοψηφία της κοινωνίας. Περιέχεται στη λαϊκή εντολή που λάβαμε, υποστηρίζεται από τους περισσότερους πρυτάνεις, υποστηρίζεται από τον σύλλογο των καθηγητών πανεπιστημίου, την ΠΟΣΔΕΠ, και πρέπει να το προχωρήσουμε για δύο κυρίως λόγους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υφυπουργού]] Πρώτον, η σημερινή κατάσταση δεν είναι προοδευτική. Είναι αναχρονισμός, ιδεοληπτικό κατάλοιπο. Πρόοδος είναι ένα πραγματικά ανοικτό πανεπιστήμιο, ασφαλές, καινοτόμο, δημιουργικό, σύγχρονο. Δεύτερον, η σημερινή κατάσταση είναι βαθιά ταξική, γιατί τα πρώτα θύματα αυτής της κατάστασης της ανομίας είναι τα παιδιά των μεσαίων και λαϊκών στρωμάτων, που δεν έχουν άλλη επιλογή, παρά να προσβλέπουν στο δημόσιο πανεπιστήμιο, για να διεκδικήσουν τα όνειρά τους και το μέλλον τους. Όσον αφορά τώρα αυτά που ακούστηκαν προηγουμένως και αφορούσαν την κατάταξη των πανεπιστημίων μας, ήθελα να πω ότι τα πανεπιστήμιά μας έχουν πραγματικά αξιόλογο επιστημονικό δυναμικό. Είναι αλήθεια ότι περιστασιακά εμφανίζονται διακρίσεις και η διάκριση η οποία αναφέρθηκε προηγουμένως αφορούσε τη διάκριση ενός τμήματος σε μια διεθνή κατάταξη. Τέτοιες διακρίσεις βλέπουμε αρκετά συχνά, λόγω των πόλων αριστείας που υπάρχουν στα πανεπιστήμιά μας. Όμως, συνολικά τα πανεπιστήμιά μας απουσιάζουν από υψηλές θέσεις στις διεθνείς κατατάξεις. Για παράδειγμα, αυτή τη στιγμή σε μια από τις πιο έγκυρες κατατάξεις έχουμε μόνο ένα πανεπιστήμιο στα πρώτα πεντακόσια πανεπιστήμια του κόσμου και άλλα πέντε στις θέσεις από το 501 έως το 1000. Τα παιδιά όλων των τάξεων, και ιδιαίτερα των μεσαίων και χαμηλών, πρέπει να έχουν την δυνατότητα να σπουδάζουν σε δημόσια πανεπιστήμια που κατατάσσονται ανάμεσα στα καλύτερα της Ευρώπης και του κόσμου, σε πανεπιστήμια τα οποία δεν θα είναι αποκομμένα από την κοινωνία και την αγορά. Η σύνδεσή τους με αυτές θα ωφελήσει την πρόοδο της εφαρμοσμένης έρευνας, τη δημιουργία ποιοτικών και καλύτερα αμειβόμενων θέσεων εργασίας, θα ενθαρρύνει ακόμα τους νέους αποφοίτους να αναλάβουν επιχειρηματικές πρωτοβουλίες έντασης, γνώσης. Θα αναβαθμίσουμε τα πανεπιστήμιά μας, με βασικούς άξονες την προσπάθειά μας, την αξιολόγηση, την εξωστρέφεια και την ενίσχυση του αυτοδιοίκητου. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Αναμένοντας την κ. Αραμπατζή, να δώσουμε τον λόγο στον κ. Παπαδημητρίου.
Θα ήταν ευχάριστο, φαντάζομαι, για όλους να μιλάμε για το e - κράτος, για το κρατικό νέφος και όλα αυτά τα ωραία πράγματα τα οποία υπάρχουν στο σχέδιο νόμου και τα οποία ελπίζω κάποια στιγμή να τα δούμε να πραγματοποιούνται. Θα ήταν πολύ ωραίο να ασχοληθώ κι εγώ με αυτά, αλλά, δυστυχώς ή ευτυχώς, θα ασχοληθώ με ό,τι ασχοληθήκαμε όλοι, δηλαδή με την κ. Θάνου και το άσυλο. Λέω ότι με την κ. Θάνου δεν θα είχα σκοπό να ασχοληθώ, αλλά υπάρχει ένα πράγμα που θέλω οπωσδήποτε να πω. Η κ. Θάνου είχε την ευκαιρία να αφήσει πίσω της ένα όνομα, όπως κι αν το είχε κτίσει, όποια αντίρρηση κι αν είχε ο καθένας από εμάς. Την έχασε. Την έχασε από την επιμονή της να παραταθεί το έτος συνταξιοδότησής της, από την επιμονή της να γίνει σύμβουλος του Πρωθυπουργού για θέματα τα οποία ποτέ δεν γνωρίσαμε ποια είναι. Ειλικρινά θα ήθελα να μάθω κάποια στιγμή ποια ήταν τα θέματα που χειρίστηκε η κ. Θάνου στο Γραφείο του Πρωθυπουργού, ποιες συνεννοήσεις χρειάστηκε να κάνει, ποιες δύσκολες καταστάσεις έπρεπε να αντιμετωπίσει, ώστε να μπορέσει ο Πρωθυπουργός να ανταποκριθεί σε υποσχέσεις ή σε δύσκολες καταστάσεις στις οποίες εκείνος πλέον είχε βρεθεί. Δεν αντιλαμβάνομαι γιατί χρειαζόταν η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου να λύνει τέτοιου είδους υποθέσεις. Πάρα ταύτα, το να επιμείνει και να θελήσει να βρει μια ακόμη δουλειά παρακάτω και να είναι αυτή η Επιτροπή Ανταγωνισμού, που και πάλι, μας είπε ο Πρωθυπουργός εδώ, τέθηκαν θέματα τα οποία λύθηκαν με τρόπο, ας το πω, γύρω - γύρω από την ουσία - ασφαλιστικά μέτρα, όχι απευθείας στην ποινή, όχι απευθείας στη λύση, μην μπλέξουμε με τις Βρυξέλλες - , κάνει όλη την υπόθεση της αναδιοργάνωσης της Επιτροπής Ανταγωνισμού μια απαραίτητη κίνηση. Με αυτή την έννοια, νομίζω ότι καλώς επιλύεται το θέμα τώρα, αντί να το αφήσουμε αργότερα, όταν ζητήματα σοβαρά της Επιτροπής Ανταγωνισμού θα περιέπλεκαν τις καταστάσεις. Ας έρθω, λοιπόν, στο άσυλο. Ανήκω σε μια γενιά που χρησιμοποιήσαμε το άσυλο σαν ένα είδος συνείδησης ή τακτοποίησης με τη συνείδησή μας, γιατί το θέλαμε. Το θέλαμε πολύ. Περάσαμε τη δικτατορία. Ήταν εμφανέστατο ότι θέλαμε μια guarantee ότι αυτό δεν θα ξανασυμβεί. Σήμερα, όμως, τόσα χρόνια μετά, είναι δυνατόν να επιμένουν οι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης ότι έχει την οποιαδήποτε ουσία, όταν συγκρινόμενο με την αίθουσα ενός δημοτικού συμβουλίου, ενός καλλιτεχνικού συνδέσμου, ακόμη και ενός επαρχιακού καφενείου, η ελευθερία είναι σε αυτά που σας ανέφερα και καθόλου στο πανεπιστήμιο; Το άσυλο έχει καταντήσει να περιορίζει την ελευθερία στο πανεπιστήμιο, αντί να την προστατεύει και να την ενισχύει. Νομίζω ότι μόνο και μόνο να συζητούμε ότι υπάρχει φόβος και ότι χρειάζεται ειδικός νόμος, πέραν των διατάξεων, που πολύ σωστά διατυπώνονται, όπως ορίζεται κατά, το ας το πούμε, Σύνταγμα - παρ' όλο που και το ίδιο το Σύνταγμα δεν θεωρεί ότι υπάρχει λόγος να το προσδιορίσουμε - , η απόλυτη ελευθερία, είναι εντελώς εγγυημένη και κανείς λόγος δεν πρέπει να υπάρχει να το προσδιορίσουμε ξεχωριστά. Εκτός ίσως από έναν λόγο. Ο ένας βασικότερος λόγος - και το καταλαβαίνω απολύτως - είναι ότι οι μύθοι είναι φτιαγμένοι από σκληρή πάστα. Ο μύθος ότι το άσυλο είναι της Αριστεράς και κανενός άλλου είναι ο σημαντικότερος λόγος για τον οποίο υπερασπίζεστε, αγαπητοί συνάδελφοι, αυτόν τον μύθο. Θέλετε να είστε οι ιδιοκτήτες του. Θέλετε να μπορείτε να το πουλάτε, να το μεταπράττετε και γι' αυτόν τον λόγο το υπερασπίζεστε, για να πάτε να πείτε στη νεολαία ότι «εγώ το υπερασπίζομαι, η Δεξιά δεν το υπερασπίζεται». Γιατί τι θα συμβεί την επόμενα μέρα; Γιατί υπάρχουν, δεν λέω υπάρχουν, και κάποιοι που λένε «α, επιτέλους, θα μπορεί να μπαίνει η αστυνομία». Ουδέν αναληθέστερο, αλλά και ουδέν πιο επικίνδυνο, αν κάποιοι από οποιαδήποτε πλευρά το σκεφτούν αυτό, ότι η αστυνομία θα μπορεί να μπουκάρει όποτε γουστάρει και να επιβάλλει την τάξη. Δεν θα είχαμε λόγο καν να το υποστηρίξουμε. Η αστυνομία δεν έχει κανέναν λόγο στα πανεπιστήμια. Έχει λόγο, όμως, όταν κάποιος θέλει να υπερασπιστεί τον εαυτό του και δεν πρόκειται να πάει να πιαστεί στα χέρια. Αν με πειράξει ο Χαρακόπουλος, δεν θα πάω να πιαστώ τα χεριά. Θα πω στην αστυνομία να έρθει να πιάσει τον Χαρακόπουλο, αν αυτό πιστεύω. Έτσι πρέπει να γίνονται τα πράγματα παντού στην Ελλάδα. Έτσι θα γίνεται και στα πανεπιστήμια.
Ο Χαρακόπουλος έχει ασυλία!
Το παράδειγμα τυχαίο εντελώς. Προφανώς δεν κινδυνεύω από τον κ. Χαρακόπουλο. Άρα νομίζω ότι αυτή την έννοια του μύθου, τον οποίο υπερασπίζεται η πλευρά της Αντιπολίτευσης, είναι καλό να την αφήσουμε και όλοι μαζί να πούμε: «Μύθος ήταν. Τελείωσε. Μετά από τόσα χρόνια της Μεταπολίτευσης, πρέπει να νιώθουμε επιτέλους ασφαλείς ότι οι ιδέες της ελευθερίας και η ελευθερία των ιδεών είναι παντού υπερασπίσιμες», χωρίς να χρειάζεται ούτε η αστυνομία ούτε οι «μπάτσοι» των φοιτητικών, αν θέλετε, ομάδων. Όταν το 2% επιβάλλει τη θέλησή του έναντι του υπολοίπου 98%, κάτι δεν πάει καλά. Άρα η έννοια του ασύλου δεν νομίζω ότι χρειάστηκε. Χρειάστηκε στον νεαρό μαθητή Αλέξη για να κάνει κατάληψη στο λύκειο; Ποτέ δεν χρειάστηκε. Δεν είχε άσυλο στο λύκειο κι όμως τη δουλειά του την έκανε και την έκανε πολύ καλά, απ' ό,τι φάνηκε στη συνέχεια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θέλω τέλος - και ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή σας - να σας πω ότι εδώ υπάρχουν ευθύνες, για τις οποίες θα κληθούν όλοι να μετρηθούν. Οι διοικήσεις των πανεπιστημίων καλύπτονταν, βεβαίως, πίσω από όλο αυτό τον κακό χαμό που γινόταν πάντα με το άσυλο. Η ίδια η Αστυνομία καλυπτόταν λέγοντας «δεν μπορώ να κάνω τίποτα». Οι ίδιες οι φοιτητικές παρατάξεις και η ίδια η ΔΑΠ που είχε και την πλειοψηφία δεν ζήτησε μία αυστηρότερη επιβολή της ελευθερίας στα πανεπιστήμια. Άρα είναι κρίση για όλους. Όλοι θα αναμετρηθούν με αυτή τη νέα ελευθερία, που δεν είχαν τα πανεπιστήμια και επιτέλους αποκτούν, το πραγματικό άσυλο των ιδεών. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να σας ενημερώσω ότι σε λίγα λεπτά ο Πρόεδρος της Βουλής θα ενημερώσει το Σώμα για τη διαδικασία. Επίσης, θα ήθελα να ανακοινώσω ότι αναμένουμε την κ. Αραμπατζή. Μας έχουν ενημερώσει ότι θα κάνει μια παρέμβαση. Αναμένουμε να μιλήσει. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Αναγνωστοπούλου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ πάρα πολύ τον κ. Παπαδημητρίου. Μου αποσαφήνισε πάρα πολλά πράγματα. Μύθος ήταν το άσυλο και πέρασε. Αυτή είναι η ουσία του θέματος. Είπε πολύ σαφώς, πάρα πολύ καλά, ότι δεν πρόκειται να μπουκάρει η αστυνομία έτσι μέσα, όπως δεν μπουκάρει σε κανένα πανεπιστήμιο του κόσμου η αστυνομία έτσι. Άρα το άσυλο είναι το πρόβλημα. Τι είναι το πανεπιστημιακό άσυλο; Ξέρετε τον ορισμό που έχει δώσει ο Αριστόβουλος Μάνεσης; Εκτός και αν ο Μάνεσης είναι επίσης μύθος, είναι οπισθοδρομικός και τον αφήνουμε να περνάει. Ο Μάνεσης δίνει έναν ορισμό καταπληκτικό. Λέει ότι το άσυλο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την πανεπιστημιακή ελευθερία και το αυτοδιοίκητο του πανεπιστημίου. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένο. Δεν υπάρχει πανεπιστημιακή ελευθερία χωρίς να υπάρχει το στοιχειώδες υπόβαθρο, ο σωματειακός χαρακτήρας του πανεπιστημίου: ενότητα πανεπιστημιακών, διοικητικών, φοιτητών. Ξέρετε τι κάνει το άσυλο και ενοχλεί τη Νέα Δημοκρατία και την Υπουργό Παιδείας; Το άσυλο εξωθεί τα μέλη της σε διαπραγμάτευση, σε συναίνεση. Όπως η ακαδημαϊκή ελευθερία, η γνώση και η έρευνα επιβάλλει συνεχή ανατροπή και επαναδιαπραγμάτευση, η άσκηση της δημοκρατίας επιβάλλει τη συνεχή επαναδιαπραγμάτευση. Ναι, κύριε Παπαδημητρίου, είναι κατάκτηση της Αριστεράς το πανεπιστημιακό άσυλο. Η Δεξιά το πολέμησε πάντα και προμεταπολιτευτικά και μεταπολιτευτικά. Να ξεμπερδέψουμε με αυτό. Να μιμηθώ λίγο την Υπουργό Παιδείας. Αλήθεια πρώτη: Σύμφωνα με τον υπάρχοντα νόμο, τον ισχύοντα για λίγες ακόμη ώρες, μέχρι να καταργηθεί με τον καινούργιο, η αστυνομία μπαίνει αυτεπαγγέλτως, παρεμβαίνει, επεμβαίνει στα πανεπιστήμια, όταν πρόκειται για κακουργήματα, εγκλήματα κακουργηματικού χαρακτήρα και όταν πρόκειται, βέβαια, για εγκλήματα κατά της ζωής. Παρεμβαίνει αυτεπαγγέλτως. Άρα είναι μύθος η διακίνηση ναρκωτικών, εκτός και αν δεν ξέρουμε σε αυτή την Αίθουσα ότι η διακίνηση ναρκωτικών έχει κακουργηματικό χαρακτήρα. Αυτεπαγγέλτως η αστυνομία παρεμβαίνει. Δεν μπορείτε να μιλάτε γενικά και αόριστα. Μας έλεγε ο Πρωθυπουργός ότι πάει ένας νεαρός φοιτητής και βλέπει μπροστά του να γίνεται διακίνηση ναρκωτικών. Έχω την μεγάλη τιμή επί είκοσι χρόνια και κάτι παραπάνω - κρύβω λίγο την ηλικία μου - να είμαι μέλος της πανεπιστημιακής κοινότητας, σε ένα πανεπιστήμιο όπως το Πάντειο, εννοώ στο ευρύτερο κέντρο της Αθήνας. Γιατί δεν είδα ποτέ μπροστά μου να γίνεται διακίνηση ναρκωτικών; Και αν γινόταν η διακίνηση, γιατί δεν επενέβη η αστυνομία από μόνη της; Σε όλα τα άλλα, πλημμελήματα, πταίσματα και όλα αυτά, ο νομοθέτης εξωθεί σε διαπραγμάτευση την κοινότητα. Γίνεται μία κατάληψη. Την εξωθεί σε διαπραγμάτευση. Η αρχή της διαπραγμάτευσης εξασκεί τους νέους ανθρώπους στη δημοκρατία. Είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό το πράγμα. Στο άσυλο, λοιπόν, συμπυκνώνεται μία μεγάλη δημοκρατική παράδοση αυτού του τόπου. Σας ακούω αυτές τις μέρες και πραγματικά κι εγώ ως αριστερή και προοδευτική, επιτρέψτε μου την έκφραση, «παθαίνω πλάκα» στην κυριολεξία. «Να τελειώσουμε με αυτό το οπισθοδρομικό πράγμα που δεν υπάρχει παντού.». Από πότε η παράδοση είναι οπισθοδρομικό πράγμα; Είναι οπισθοδρομικό, λοιπόν, το άσυλο; Δεν είναι οι ιεροδιδάσκαλοι στα σχολεία οπισθοδρομικό πράγμα; Δεν είναι οπισθοδρομικό πράγμα η κατήχηση και η λειτουργική, το άσυλο μας είναι οπισθοδρομικό. Και θέλω να πω για τη Γαλλία ένα πράγμα, επειδή φοίτησα στα καλύτερα πανεπιστήμια της Γαλλίας. Θέλω να πω ότι σήμερα η μεγάλη συζήτηση στη Γαλλία, μετά τη ριζοσπαστικοποίηση της νεολαίας, είναι για το πού έφταιξε η δημοκρατία μας. Γιατί οι νέοι μας δεν εκπαιδεύονται στη δημοκρατία. Γιατί στη δημοκρατία δεν εκπαιδεύεται κανείς από πάνω, με καταστολή. Είναι μία συνεχής διαπραγμάτευση. Αυτό μάς έχουν μάθει τα δικά μας πανεπιστήμια. Έχουμε μία σημαντική παράδοση και μέσα σε αυτή τη σημαντική παράδοση - κάτι που ενοχλεί τη Νέα Δημοκρατία - παρήχθη μία αβάσταχτη μνήμη, αυτή που είναι σωματοποιημένη σε αυτή την κοινωνία και είναι η μνήμη της δημοκρατίας. Δεν είναι εύκολη. Πρέπει να την υπερασπιστούμε. Υπάρχουν προβλήματα στο πανεπιστήμιο, εγώ θα το πω. Η απάντηση δεν είναι η κατάργηση του ασύλου. Μίλησε κάποιος νεαρός Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας για τους φοιτητές στους οποίους πρέπει να απολογηθούμε, που μπαίνουν στα πανεπιστήμια και συναντάνε αυτή την κατάσταση και τραυματίστηκαν κ.λπ.. Για τους χιλιάδες φοιτητές οι οποίοι δεν μπορούν να κάνουν μεταπτυχιακά λόγω των υψηλότατων διδάκτρων, που κάποιοι άφησαν απολύτως ανεξέλεγκτα, ποιος θα απολογηθεί άραγε; Εκεί είναι ένα μεγάλο ερώτημα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω σε ένα δευτερόλεπτο. Κύριε Υπουργέ, θέλω να ρωτήσω…
Δεν είναι ένας νεαρός. Συνάδελφός σας είναι ο κ. Κυρανάκης!
Συγγνώμη, ναι. Τον είπα νεαρό, δεν το είπα για κακό.
Δεν υπήρχε διάθεση…
Δεν το είπα για κακό, απλώς δεν θυμόμουν ποιος ήταν. Ζητώ συγγνώμη από τον κ. Κυρανάκη. Δεν το έκανα επίτηδες.
Συνεχίστε.
Τελειώνω σε μισό δευτερόλεπτο. Κυρία Υπουργέ, πώς καταργείτε έτσι μία σχολή σε δημόσιο πανεπιστήμιο, όταν μου κραδαίνατε εμένα προσωπικά αν υπάρχει απόφαση Συγκλήτου - υπάρχει απόφαση Συγκλήτου - και αν οι φορείς το θέλουν; Υπάρχουν και υπάρχουν εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Πώς, κυρία Υπουργέ, μου κραδαίνατε τα στοιχεία με τους φοιτητές που φεύγουν στο εξωτερικό;
Κυρία Αναγνωστοπούλου, είστε στα επτάμισι λεπτά. Σας παρακαλώ!
Ευχαριστώ για την ανοχή σας. Πώς, λοιπόν, αυτοί οι φοιτητές λέτε ότι τώρα δεν μπορούν να πάνε σε ένα δημόσιο πανεπιστήμιο; Η Νομική δεν παράγει δικηγόρους, παράγει νομικούς και θα έπρεπε να πάρετε πίσω αυτό που είπατε για την Πρύτανη του Πανεπιστημίου Πατρών, ότι δέχτηκε ανταλλάγματα.
Δεν είπα αυτό.
Σας άκουσα! Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε; Θα ήθελα τον λόγο.
Παρακαλώ, κυρία Υπουργέ.
Κυρία Αναγνωστοπούλου, με όλον τον σεβασμό, με ξέρετε τέσσερα χρόνια. Ξέρετε ότι προσέχω πάρα πολύ όταν μιλάω δημοσίως. Τι είπα προχθές δημοσίως; Είπα ότι υπάρχουν καταγγελίες - δεν τις υιοθέτησα - ότι η ίδρυση της Νομικής της Πάτρας ήταν στο πλαίσιο μιας ευρύτερης συμφωνίας για την απορρόφηση του ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας. Αυτό είπα επί λέξει. Υπάρχουν στη δημοσιότητα. Άρα δεν έχω να πάρω κάτι πίσω. Είπα κάτι το οποίο είναι στον δημόσιο διάλογο.
Ευχαριστούμε, κυρία Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο κ. Χαρακόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση περί ασύλου και η εμμονή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στη διατήρηση ενός ξεπερασμένου από τη ζωή θεσμού είναι μία ευκαιρία να ξαναπροβληματιστούμε για το τι είναι συντηρητικό και τι είναι προοδευτικό σε αυτόν τον τόπο, αλλά θα αναφερθώ στη συνέχεια στο άσυλο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη συνεχίζει να αιφνιδιάζει ευχάριστα, βάζοντας με πρωτόγνωρους ρυθμούς τα νομοθετικά θεμέλια μιας μεγάλης ποιοτικής μεταρρύθμισης στη λειτουργία του κράτους, είτε διορθώνοντας χρόνιες στρεβλώσεις είτε εισάγοντας νέους θεσμούς. Η προηγούμενη Κυβέρνηση με πρόσχημα το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής - που για την Αριστερά έχει καταστεί φετίχ - , χωρίς καν το κατώφλι εισόδου τού 3% που ισχύει στις εθνικές εκλογές, οδήγησε την αυτοδιοίκηση σε κατακερματισμό δυνάμεων και παραλυσία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές πάνω από διακόσιοι δήμαρχοι δεν έχουν πλειοψηφία στα συμβούλιά τους, με πιο εμβληματική την περίπτωση του νέου Δημάρχου Θεσσαλονίκης που έχει μόλις έξι συμβούλους σε σύνολο σαράντα εννέα. Μιλούμε για τραγελαφικές καταστάσεις, που ακυρώνουν στην πράξη το έργο των δημοτικών αρχών και καθιστούν τους δημάρχους και εν τέλει τους πολίτες όμηρους μικροκομματικών και μικροπαραταξιακών σκοπιμοτήτων. Άραγε η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα δεν γνώριζε το χάος που θα προκαλούσε με την ψήφιση του «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ»; Σαφώς και το γνώριζε και συνειδητά ναρκοθέτησε την επόμενη μέρα στην αυτοδιοίκηση. Έχοντας επίγνωση της ανύπαρκτης παρουσίας του ΣΥΡΙΖΑ στις τοπικές κοινωνίες - όπως περίτρανα αποδείχθηκε και στις εκλογές - επέλεξε το χάος από την περιθωριοποίηση. Αυτή την τεράστια στρέβλωση έρχεται να διορθώσει το σημερινό νομοσχέδιο, που βρίσκει σύμφωνους τους κατ' εξοχήν ενδιαφερόμενους, δηλαδή τις δημοτικές και περιφερειακές αρχές. Ακούσαμε και την ΚΕΔΕ και την ΕΝΠΕ στην αρμόδια επιτροπή. Εξίσου σημαντικό ζήτημα που επιλύεται με το παρόν νομοσχέδιο είναι αυτό του περιβόητου πανεπιστημιακού ασύλου, το οποίο, δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια έχει εκφυλιστεί σε άσυλο ανομίας, παρανομίας, ακόμη και εγκληματικότητας. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς, κυρία Αναγνωστοπούλου, από τα αλλεπάλληλα συμβάντα που μόνο ντροπή προκαλούν σε μια ευνομούμενη κοινωνία; Τον προπηλακισμό ΑΜΕΑ στην ΑΣΟΕΕ, διότι θα πήγαινε σε εκδήλωση που δεν άρεσε σε κάποιους τραμπούκους; Τις κραυγές αγωνίας διδασκόντων, φοιτητών και υπαλλήλων του ιδίου πανεπιστημίου για το παρεμπόριο, την πώληση, ακόμη και τη χρήση ναρκωτικών εντός του ιδρύματος σε κοινή θέα; Τις επιστολές διαμαρτυρίας από το Πανεπιστήμιο Αθηνών για τον φόβο ληστειών; Τη συλλογή εκατοντάδων υπογραφών από το Αριστοτέλειο για τη διακίνηση ναρκωτικών εντός των σχολών; Τη μετατροπή του Μετσόβιου Πολυτεχνείου σε καταφύγιο βανδάλων, που καίνε και σπάνε στην περιοχή των Εξαρχείων ατιμώρητοι; Τις βιαιοπραγίες κατά φοιτητών, ακόμη και καθηγητών στο Πάντειο; Όσοι, λοιπόν, λένε ότι δεν πρέπει να αλλάξει ο νόμος Γαβρόγλου θεωρούν ότι αυτά συνιστούν κανονικότητα για τα πανεπιστήμια; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας προσγειωθούμε επιτέλους στο σήμερα. Όπως σας είπε και ο κ. Παπαδημητρίου νωρίτερα, έχουν περάσει σαράντα πέντε χρόνια από την πτώση της δικτατορίας. Η Ελλάδα είναι μια χώρα δημοκρατική, μια χώρα στην οποία η ελευθερία του λόγου είναι δεδομένο αγαθό, μια χώρα στην οποία καθένας λέει ό,τι θέλει, όπου θέλει και όποτε θέλει. Και με τις διατάξεις του νόμου που ψηφίζουμε σήμερα εξασφαλίζεται απολύτως η ακαδημαϊκή ελευθερία και στην έρευνα και στη διδασκαλία. Αυτό που καταργείται - και είναι αίτημα της συντριπτικής πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας - είναι η ασυδοσία, η παρανομία και η τρομοκρατία εντός των πανεπιστημίων. Ιδιαίτερα σημαντικές είναι, επίσης, οι διατάξεις για την ψηφιοποίηση των συντάξεων, ώστε να επιταχυνθεί η απόδοσή τους σε μυριάδες συνταξιούχους, που είναι αναγκασμένοι να αναμένουν μήνες - ακόμη και χρόνια - τη σύνταξή τους, χωρίς κανείς να ρωτά πώς τα βγάζουν πέρα. Τέλος, θα ήθελα να σταθώ στις διατάξεις του Υπουργείου Υγείας, που αποσκοπούν στην ανακούφιση των συνανθρώπων μας που χρόνια ταλαιπωρούνται όχι μόνο από τις σοβαρές ασθένειές τους, αλλά από την αδυναμία της πολιτείας να φροντίσει να τους δίδεται εγκαίρως και με αξιοπρέπεια η φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνουν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θεωρώ ότι οι διατάξεις αυτές συνιστούν μια αυτονόητη πράξη ενός πολιτισμένου κράτους και είναι αδιανόητο το γεγονός ότι καθυστερήσαμε τόσο να το πράξουμε. Δυστυχώς εκ μέρους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης παρακολουθούμε μια ισοπεδωτική κριτική, εμμονές σε ξεπερασμένες πρακτικές και υπεράσπιση χρόνιων παθογενειών, που οι πολίτες καταδίκασαν με την ψήφο τους. Κραδαίνουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ το σκιάχτρο της «κακιάς» Δεξιάς, πριν περάσει καν μήνας από τη σαφή, πέραν κάθε αμφισβήτησης, εντολή του ελληνικού λαού προς τη Νέα Δημοκρατία να στρίψει το τιμόνι του καραβιού αλλιώς. Και αυτό θα γίνει γιατί ωρίμασαν οι συνθήκες και οι πολίτες ζητούν να προχωρήσουμε μπροστά, όσο και αν φωνάζουν οι δυνάμεις που θέλουν την καθήλωση στο παρελθόν. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Χαρακόπουλο. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Τζηκαλάγιας από τη Νέα Δημοκρατία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να ζωηρέψουμε λίγο, γιατί είναι και μεταμεσημβρινή ώρα, η κ. Αναγνωστοπούλου, με όλο τον σεβασμό που της έχω, αναφέρθηκε σε έναν νεαρό συνάδελφό μας της Νέας Δημοκρατίας και είπε ότι είναι αριστερή και προοδευτική. Αριστερή σίγουρα είναι. Δεν σημαίνει, όμως, ότι επειδή είναι αριστερή είναι και προοδευτική. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ]] Ξεκινάμε με το τρίτο μας νομοσχέδιο σήμερα και αποδεικνύουμε περίτρανα ότι ήμασταν έτοιμοι από καιρό. Μέσα σε τρεις εβδομάδες από τότε που ορκιστήκαμε Βουλευτές έρχεται το τρίτο νομοσχέδιο. Μετά τον ΕΝΦΙΑ, τις εκατόν είκοσι δόσεις, μετά το επιτελικό κράτος, όπως είχαμε πει στους Έλληνες πολίτες, φέρνουμε αυτό το νομοσχέδιο, που είναι απαραίτητο. Είναι απαραίτητο κυρίως όσον αφορά το θέμα του Υπουργείου Εσωτερικών, το σχετικό με την τοπική αυτοδιοίκηση και είναι κατεπείγον φυσικά για την 1η Σεπτεμβρίου που αναλαμβάνουν οι αυτοδιοικητικές αρχές Α΄ και Β΄ βαθμού. Είμαστε συνεπείς σε αυτά που λέμε πάντα. Το πρώτο άρθρο του Συντάγματος λέει ότι το θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία. Φυσικά και οι δήμαρχοι και οι δημοτικοί σύμβουλοι και οι περιφερειάρχες και οι περιφερειακοί σύμβουλοι σύμφωνα με τις αρχές της λαϊκής κυριαρχίας, εφόσον εξελέγησαν αναλογικά, πρέπει να διοικήσουν. Έτσι όπως τα κάνατε εσείς, της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, που απήλθατε, δεν θα μπορούσαν να διοικηθούν οι δήμοι και οι περιφέρειες με τίποτα. Γι' αυτό και έρχεται το νομοσχέδιο να αποκαταστήσει την τάξη, αυτό που πρέπει να γίνει. Σε αυτό συμφωνούν όλοι οι δήμαρχοι και οι περιφερειάρχες. Καταθέσαμε τις θέσεις μας στον ελληνικό λαό και τις ενέκριναν. Γι' αυτό και από τις δεκατρείς περιφέρειες της χώρας δεν κερδίσατε ούτε μία, όπως χάσατε και περισσότερους δήμους. Επομένως έχουμε τη λαϊκή επιβεβαίωση. Τι θα γινόταν αν δεν ψηφίζαμε σήμερα το νομοσχέδιο; Να σας θυμίσω κάτι, κυρίες και κύριοι της Αριστεράς, επειδή πέρα από την ενασχόλησή μου με την κεντρική πολιτική σκηνή - ήμουν για τρεις τετραετίες στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Καστοριάς - , έχω θητεία στο φοιτητικό κίνημα και στον φοιτητικό συνδικαλισμό. Η κύρια παράταξη που οδήγησε στη διάλυση ουσιαστικά της ΕΦΕΕ παλαιότερα ήταν η φοιτητική παράταξη από την οποία προέρχεστε εσείς του ΣΥΡΙΖΑ, τότε που στο Κεντρικό Συμβούλιο της ΕΦΕΕ προτείνατε κυκλικό εναλλασσόμενο προεδρείο. Ποτέ δεν συγκροτήθηκε προεδρείο της ΕΦΕΕ και από τότε και μετά δεν λειτούργησε ξανά η ΕΦΕΕ. Το ίδιο θέλατε να έχουμε και στους δήμους και στις περιφέρειες; Να είχαμε κυκλικούς εναλλασσόμενους ανά χρόνο δημάρχους και περιφερειάρχες; Αυτό αποτρέπουμε με αυτό το νομοσχέδιο και σύντομα - μέχρι τα Χριστούγεννα - όπως δεσμεύτηκε ο Υπουργός Εσωτερικών, θα φέρουμε ένα νομοσχέδιο που θα λύνει τις δυσλειτουργίες ανάμεσα στον Α΄ και Β΄ βαθμό της τοπικής αυτοδιοίκησης, αλλά και στην αποκεντρωμένη διοίκηση, που δεν ξέρουμε αν πρέπει να υπάρχει. Δεν θα πω πολλά πράγματα γι' αυτά που φέρνει ο Υπουργός Εργασίας, ο οποίος πράγματι έκανε μία τιτάνια προσπάθεια μέχρι το τέλος του 2014. Αν είχε ολοκληρωθεί, δεν θα είχαμε σήμερα πρόβλημα στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας. Όμως μας διαβεβαιώνει - και είμαι σίγουρος γι' αυτό - ότι από του χρόνου - μέχρι τον Ιούλιο του 2020- το 35% των νέων συντάξεων θα πληρώνονται με ψηφιακό τρόπο. Είμαι σίγουρος ότι στο τέλος της τετραετίας θα λυθούν πολλά προβλήματα που ταλαιπωρούν τους ασφαλισμένους σε όλα τα ταμεία. Το ίδιο και με άλλα Υπουργεία, αλλά κυρίως θέλω να αναφερθώ στο τέλος της παρέμβασής μου στα θέματα του Υπουργείου Παιδείας. Φυσικά και διασφαλίζουμε με αυτό το νομοσχέδιο πιστώσεις για τους αναπληρωτές, πιστώσεις για την επόμενη χρονιά, για τα πειραματικά και πρότυπα σχολεία, πιστώσεις για τα ΚΤΕΕ για το 2019-2020. Το άρθρο 64 επιτέλους καταργεί το πανεπιστημιακό άσυλο με τον τρόπο που υπήρχε το άσυλο, που, όπως είπαν εκατό συνάδελφοι περίπου, τα πανεπιστήμια δεν ήταν χώρος ακαδημαϊκής ελευθερίας και ελεύθερης ανταλλαγής ιδεών και απόψεων, αλλά ήταν χώρος κατασκευής μολότοφ, προπηλακισμών, βιαιοτήτων, κτισίματος καθηγητών και όλα αυτά. Το βασικό που γίνεται με το νομοσχέδιο είναι ότι εξομοιώνεται ο χώρος των ΑΕΙ με τους δημόσιους χώρους όσον αφορά την τέλεση αξιόποινων πράξεων. Αυτά, αν θέλετε, είναι και στο πλαίσιο της ισονομίας και ισοπολιτείας. Βέβαια δεν παρευρίσκεται η Υπουργός Παιδείας, γιατί ήθελα να πω και δύο πράγματα για την περιοχή μου. Κύριε Πρόεδρε, στα λίγα δευτερόλεπτα έως δύο λεπτά χρόνου που έχω, να πω για την περιοχή της Καστοριάς, ότι στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης θα γίνει συζήτηση για τον εκπαιδευτικό χάρτη στη χώρα και την Αρχιτεκτονική Σχολή στην Καστοριά, που δεν έγινε τη δεκαετία του 2000. Έχουν ευθύνες και στελέχη της δικής μας παράταξης που δεν έγινε. Επειδή η Καστοριά από μόνη της είναι ένας χώρος όπου έχει περίπου ογδόντα βυζαντινές και μεταβυζαντινές εκκλησίες και εκατοντάδες αρχοντικά απαράμιλλης αισθητικής και πολιτισμικής και ιστορικής αξίας, έχουμε προγραμματίσει, υπήρχε πρόγραμμα σπουδών και πρέπει να γίνει αυτή η σχολή, με λίγους φοιτητές, αξιόλογο εκπαιδευτικό προσωπικό, το οποίο θα συμβάλει τα μέγιστα στην ανάδειξη της περιοχής, στην προστασία του πολιτισμικού πλούτου που υπάρχει εκεί. Τρίτον και τελευταίο, κύριε Πρόεδρε, υπάρχει το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας, το οποίο αποφασίστηκε από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και εμείς, επειδή πιστεύουμε στη συνέχεια του κράτους, θέλουμε να λειτουργήσει. Οι Γερμανοί αποφάσισαν να γίνει στη Λειψία η έδρα από τη μεριά τους. Εμείς θέλουμε η έδρα από πλευράς Ελλάδας να γίνει στην Καστοριά. Γιατί η Καστοριά έχει δύο στοιχεία. Πρώτον, το 10% του πληθυσμού, που ήταν Εβραίοι Έλληνες, το 1944 ξεκληρίστηκε από τους Γερμανούς. Τότε ήταν χίλιοι κάτοικοι Εβραίοι. Μία οικογένεια έχει μείνει σήμερα. Υπήρξε ολοκαύτωμα στον ελληνικό πληθυσμό, στην Κλεισούρα, από τους Γερμανούς. Υπάρχουν όλα τα στοιχεία, έχουν γίνει κάποιες συζητήσεις. Θα το φέρω στην ώρα του, να είναι και για λόγους ανάπτυξης της περιφέρειας και όλα τα παρεμφερή. Θα το φέρω όταν έρθει η ώρα. Γι' αυτό, λοιπόν, ψηφίζουμε το νομοσχέδιο, και η Κυβέρνηση και εμείς αποδεικνύουμε ότι ήμασταν έτοιμοι από καιρό να συμβάλουμε στην ανάταξη και ανόρθωση της πατρίδας μας.
Καλείται στο Βήμα ο κ. Χειμάρας Θεμιστοκλής από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα στηρίξω την πρώτη μου ομιλία στην Εθνική Αντιπροσωπεία σε προσωπικές παραδοχές, παραδοχές μέσα από την πραγματική ζωή, τη δική μου αλλά και των περισσότερων Ελλήνων, που με ανακούφιση βλέπουν τις πρωτοβουλίες της νέας Κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη να υλοποιούνται. Ζήτησα από τους συμπατριώτες μου να με στηρίξουν - και τους ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για αυτό - ώστε να εργαστώ για τον τόπο μου με επιμονή, υπομονή και πείσμα ότι θα τα καταφέρουμε. Στην ουσία τώρα και στις παραδοχές, είμαστε σε αυτή ακριβώς τη χρονική στιγμή όπου η αναγέννηση της χώρας είναι μονόδρομος. Η αναγέννηση αυτή θα στηριχθεί στην ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, στην αξιοποίηση των συγκριτικών μας πλεονεκτημάτων για τη δημιουργία νέων θέσεων αξιοπρεπούς εργασίας και όχι εποχιακής ημιαπασχόλησης. Απαραίτητη προϋπόθεση, όμως, για να αλλάξουμε σελίδα και να επιστρέψουμε στην κανονικότητα είναι η επικράτηση της κοινής λογικής και η διασφάλιση του αυτονόητου σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας ζωής και κεντρικός πυλώνας αυτής είναι η εκπαίδευση. Στο άρθρο 65 αναφέρεται ότι η ακαδημαϊκή ελευθερία καθώς και η ελεύθερη έκφραση και διακίνηση ιδεών προστατεύονται σε όλους τους χώρους των ΑΕΙ έναντι οποιουδήποτε προσπαθεί να τις καταλύσει ή περιορίσει. Αλήθεια, όμως, τι σχέση μπορεί να έχει η ελευθερία της έκφρασης με τα σπασμένα έδρανα, τις καμένες αίθουσες και τις μολότοφ; Τι σχέση μπορεί να έχει η ελεύθερη διακίνηση ιδεών με τη διακίνηση ναρκωτικών; Επιτέλους, ας παραδεχτούμε όλοι σε αυτή την Αίθουσα αυτό που ο κόσμος εκεί έξω θεωρεί δυστυχώς αυτονόητο. Το περιβόητο άσυλο είναι στην ουσία παραβατικό άσυλο. Ο ελληνικός λαός δεν χρειάζεται πανεπιστημιακό άσυλο. Η δημοκρατία εξάλλου το κατοχυρώνει σε κάθε σπιθαμή αυτής εδώ της χώρας. Έχει ανάγκη, όμως, από πανεπιστήμια με ελευθερία και αυτονομία, με εξωστρέφεια και άμεση διασύνδεση με την αγορά εργασίας, σύγχρονα και κατάλληλα εξοπλισμένα με νέες τεχνολογίες και όχι με εργαστήρια για μολότοφ. Επιτρέψτε μου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχοντας υπηρετήσει τον τόπο μου τα προηγούμενα πέντε χρόνια μέσα από την τοπική αυτοδιοίκηση ως Περιφερειακός Σύμβουλος και Αντιπεριφερειάρχης στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, να σας πω πως ήρθα αντιμέτωπος με δεκάδες προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι συμπολίτες μας στην καθημερινότητά τους, προβλήματα που ζητούν άμεσες λύσεις. Για να εφαρμοστούν, όμως, αυτές οι λύσεις πρέπει οι δημοτικές και οι περιφερειακές αρχές να μπορούν να ασκήσουν διοίκηση. Κι εδώ ο «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ» είναι αλήθεια ότι δημιούργησε σημαντικά λειτουργικά κενά και εμπόδια. Αναρωτηθείτε τι θα γίνει σε έναν δήμο όπου οι παρατάξεις αδυνατούν να ψηφίσουν προϋπολογισμό, πώς θα πληρωθεί ένα έργο, ένας απρόοπτος εκχιονισμός, πώς θα πληρωθούν τα καύσιμα για τα απορριμματοφόρα ή τη θέρμανση των σχολείων. Το παρόν νομοσχέδιο αίρει αυτά τα εμπόδια, χωρίς να καταλύει τις έννοιες της συνεργασίας και του διαλόγου στην αυτοδιοίκηση. Αντίθετα, απαλλάσσει τα συμβούλια από καταχρηστικές αντιπαραθέσεις και αφήνει ζωτικό χώρο για εποικοδομητικό διάλογο, με σύμπραξη των παρατάξεων, τεκμηρίωση της απόρριψης του προϋπολογισμού ή των τεχνικών προγραμμάτων, ενίσχυση της πλειοψηφίας του δημάρχου ή του περιφερειάρχη στις επιτροπές και τα νομικά πρόσωπα, ώστε να μην εκβιάζεται η δημοτική ή η περιφερειακή αρχή και η ψήφος των συμβούλων να μη γίνεται αντικείμενο συναλλαγής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το να διαχωρίζεις το λογικό από το παράλογο, το να βάζεις σαφή όρια σε κάθε φωνή ασυδοσίας, το να γκρεμίζεις τα εμπόδια δεν είναι επίτευγμα, είναι το αυτονόητο. Και η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, όλοι εμείς στη Νέα Δημοκρατία είμαστε εδώ για να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα που κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνας δικαιούται, για να επιστρέψουμε στην κανονικότητα, μακριά από κάθε κακοτοπιά του παρελθόντος, για να πορευτούμε ενωμένοι και εξοπλισμένοι με όλα τα εφόδια προς μια Ελλάδα σύγχρονη, δίκαιη και αποτελεσματική για εμάς και κυρίως για τα παιδιά μας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ και εγώ τον κ. Χειμάρα, ειδικά για τον χρόνο που τήρησε. Και καλείται στο Βήμα η κ. Σούκουλη Μαριλένα από τη Νέα Δημοκρατία.
Σας ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη διότι η πρώτη μου ομιλία στο ελληνικό Κοινοβούλιο, μετά την ύψιστη τιμή που μου επιφύλαξαν οι συμπολίτες μου στην Κορινθία, αφορά σε θέματα εύρυθμης και αποτελεσματικής λειτουργίας ενός σημαντικού πυλώνα της διοικητικής οργάνωσης της χώρας μας, όπως είναι οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης, έναν θεσμό που είχα την τιμή να υπηρετήσω τα τελευταία δεκατρία χρόνια με αφοσίωση, αλλά κυρίως με πίστη στη σπουδαιότητα του ρόλου που έχει ο κάθε αυτοδιοικητικός για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των πολιτών του τόπου μας. Πολιτική μου θεώρηση ήταν και παραμένει ότι, για να επιτύχουμε την αναπτυξιακή και κοινωνική αναγέννηση της χώρας, οφείλουμε να δώσουμε ζωτικό χώρο δράσης στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, προκειμένου να εργαστούν με μεθοδικότητα για την αντιμετώπιση ορθά οριοθετημένων προβλημάτων της κάθε περιοχής. Άλλωστε, αν παρατηρήσουμε προσεκτικά τη διοικητική οργάνωση όλων των προηγμένων κρατών, είναι εύκολο να κατανοήσουμε ότι οι ΟΤΑ αποτελούν τον κεντρικό πυλώνα της αναπτυξιακής τους διαδικασίας. Αυτό φυσικά δεν είναι τυχαίο. Οφείλεται στο ότι η τοπική αυτοδιοίκηση σε όλους της τους βαθμούς και μπορεί και πρέπει να δρα με ταχύτητα αλλά και αποτελεσματικότητα, εκεί που το κεντρικό κράτος δεν δύναται να κινηθεί παρομοίως. Η Κυβέρνησή μας, έγκαιρα αντιλαμβανόμενη το συγκεκριμένο κοινωνικό ζητούμενο, έρχεται με αποφασιστικότητα αλλά και με νομοθετική τεκμηρίωση να αντιμετωπίσει προβλήματα που προκάλεσε η γνωστή προχειρότητα αλλά και η πολιτική υστεροβουλία, με την οποία αντιμετώπισε η προηγούμενη κυβέρνηση ένα τόσο σημαντικό θέμα για την ελληνική κοινωνία. Συγκεκριμένα, η Κυβέρνησή μας παρεμβαίνει πριν ακόμα εγκατασταθούν οι νέες αρχές στα προβλήματα που εισήγαγε ο «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ», διασφαλίζοντας το αυτονόητο, δηλαδή την ομαλή και αποτελεσματική λειτουργία, όπως άλλωστε απορρέει από τη δημοκρατική εντολή των πολιτών. Αυτό γίνεται κατά τρόπο ουσιαστικό, ενδυναμώνοντας την πλειοψηφική εντολή των πολιτών όχι μόνο για ένα συγκεκριμένο θεσμικό πρόσωπο ούτε μόνο για μία παράταξη, αλλά και για ένα πρόγραμμα, αγαπητοί συνάδελφοι. Αυτό νομίζω ότι είναι δημοκρατία. Οι πολίτες δεν επέλεξαν ούτε την ακινησία ούτε τη μικροπαραταξιακή ιδιοτέλεια. Αντίθετα, επέλεξαν να εφαρμοστούν άμεσα δράσεις προς όφελος των τοπικών κοινωνιών, ώστε αυτές να αποτελέσουν ένα ζωντανό κύτταρο δημιουργίας, ανασυγκρότησης αλλά και απελευθέρωσης των τεράστιων δυνατοτήτων που έχει η κάθε περιοχή. Νομίζω ότι αυτό αποτελεί την πραγματική αναγνώριση του σημαντικού ρόλου των ΟΤΑ στην ανασύνθεση του αναπτυξιακού μοντέλου της χώρας. Διότι δεν μπορώ να κατανοήσω από την πρότερη εμπειρία μου, αλλά και με βάση τις πραγματικές παραστάσεις που έχω όλα αυτά τα χρόνια μέσα και στα νομαρχιακά και στα περιφερειακά συμβούλια, πώς είναι δυνατόν χωρίς την εξασφάλιση πλειοψηφίας δημάρχου ή περιφερειάρχη, ιδιαίτερα στις επιτροπές αλλά και στα νομικά πρόσωπα - αυτό που λένε και τα άρθρα 2 και 6- , να υλοποιηθεί ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, όσο φιλόδοξο και αν είναι, και τελικά να μην κολλήσει στα βαλτόνερα της σκοπιμότητας και ενίοτε της αντιθεσμικής συναλλαγής. Το νομοσχέδιο ορθώς πηγαίνει ακόμη ένα βήμα παρακάτω και προβλέπεται στο άρθρο 1 θέσπιση δυνατότητας σύμπραξης μεταξύ δημοτικών και περιφερειακών παρατάξεων. Εδώ δεν νομίζω ότι βλέπουμε συγκρούσεις και πολώσεις, όπως ακούστηκε νωρίτερα. Ενθαρρύνεται η ουσιαστική και προγραμματική συνεργασία μεταξύ τους, με όρους όμως διαφάνειας, ορθής τεκμηρίωσης και τελικά δημοκρατικής ευαισθησίας, κάτι που συμβαίνει και στο άρθρο 14, το οποίο επικροτώ. Ιδιαίτερη μνεία επιθυμώ να κάνω στην καινοτόμα πρωτοβουλία για την ενδυνάμωση της στενής σχέσης μεταξύ Γενικού Γραμματέα Πολιτικής Προστασίας και ΟΤΑ, άρθρο 15, με την πρόσληψη ειδικού συμβούλου. Θεωρώ πραγματικά αυτή την πρωτοβουλία ιδιαίτερα σημαντική, γιατί θεωρώ ότι αυτός ο ρόλος θα είναι ζωτικός, ακόμα και για τους εθελοντές, που τώρα τους θυμόμαστε μόνο όταν έρχεται η ώρα του κακού. Βεβαίως, εδώ είναι μια πρωτοβουλία που επιδεικνύει υπευθυνότητα και σοβαρότητα από την Κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό σε έναν ευαίσθητο τομέα που πραγματικά τα τελευταία χρόνια πλήγωσε την κοινωνία. Υποστήριζα, υποστηρίζω και θα υποστηρίζω ότι η ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας της χώρας μας κρύβεται στην ορθή εκμετάλλευση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της κάθε περιοχής. Τώρα είναι η ώρα να προχωρήσουμε με πράξεις μπροστά και αυτό νομίζω ότι πράττει ο Πρωθυπουργός μας, στέλνοντας ένα καθαρό μήνυμα συνέπειας αλλά και πολιτικής βούλησης να δώσουμε πραγματικές λύσεις στα προβλήματα των πολιτών. Μήνυμα συνέπειας που γίνεται πράξη και η αποκατάσταση του ασύλου. Μήνυμα συνέπειας που γίνεται πράξη και το τέλος στις ουρές της ντροπής στα φαρμακεία του ΕΟΠΥΥ. Ως μέλος πλέον του Ελληνικού Κοινοβουλίου - και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε - θα υπηρετήσω τη συγκεκριμένη στρατηγική στάση του Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησής μας, με μοναδικά εφόδια τη σκληρή εργασία και τη δημιουργική συνεισφορά. Αυτό είναι το καθήκον μου απέναντι στους πολίτες και τη χώρα. Σας ευχαριστώ.
Παρακαλώ την κ. Αυγέρη Θεοδώρα από τον ΣΥΡΙΖΑ να λάβει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα προσπαθήσω να μη χρησιμοποιήσω όλον τον χρόνο. Ούτως ή άλλως, είναι η δεύτερή μου ομιλία στην Ολομέλεια μετά από μια πολύ μεγάλη διαδικασία, όπως και στο προηγηθέν σχέδιο νόμου που ψηφίστηκε, για το επιτελικό κράτος. Στον λίγο χρόνο μου θα προσπαθήσω να παρουσιάσω τρία πολιτικά συμπεράσματα από αυτόν τον έναν μήνα και μία ημέρα διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, ένας μήνας και μία ημέρα που περιείχαν συμπυκνωμένο πολιτικό χρόνο, πολλά παραχθέντα πολιτικά αποτελέσματα. Πάρα πολλή κοινοβουλευτική ύλη, αυτό είναι μια πραγματικότητα, ειδικά για εμάς τους νέους Βουλευτές και Βουλευτίνες, Βουλεύτριες, ανεξάρτητα από το ποια έννοια χρησιμοποιεί κάποια γυναίκα Βουλευτής εδώ στη Βουλή. Πάρα πολλή ύλη και πάρα πολύς φόρτος, που δεν δικαιολογούν αυτή τη σπουδή της Κυβέρνησης, μέσα σε ένα τόσο σύντομο χρονικό διάστημα να φέρει τόσο σημαντικά νομοσχέδια. Και γιατί το λέω αυτό; Σήμερα επικεντρώθηκε όλη η συζήτηση, τουλάχιστον από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας, στο άσυλο, ένα πάρα πολύ σημαντικό θέμα. Αλλά, αφού ήταν τόσο σημαντικό, γιατί δεν απομόνωσε όλα αυτά τα θέματα που εμπεριέχονται στο περιβόητο πολυνομοσχέδιο - σκούπα σε διαφορετικούς κοινοβουλευτικούς χώρους και σε διαφορετικές διαδικασίες, για να έχουμε τον χρόνο και εμείς οι Κοινοβουλευτικοί να το διαβάσουμε, να μπορέσουμε να προετοιμαστούμε καλύτερα και ενδεχομένως και η κοινωνία να μπορέσει να παρακολουθήσει καλύτερα όλη αυτή τη διαδικασία; Ούτως ή άλλως η κοινωνία και οι πολίτες δεν μπόρεσαν να συμμετάσχουν σε αυτή τη διαδικασία διαβουλευτικά, γιατί η διαβούλευση και το «OpenGov», κύριοι Υπουργοί, ήταν μία διαδικασία άκρως προσχηματική, τουλάχιστον μέχρι τον παρόντα χρόνο, όπως αποδείχθηκε ότι είναι. Θα δώσω δύο - τρία πολιτικά συμπεράσματα και μερικά παραδείγματα ενδεχομένως, για να μας κατανοήσουν καλύτερα και αυτοί που μας παρακολουθούν και από τις περιφέρειές μας και γενικά από ολόκληρη την Ελλάδα. Και τα δύο νομοθετήματα που φέρατε και για το επιτελικό κράτος και το περιβόητο πολυνομοσχέδιο καταδεικνύουν ότι βρίσκονται σε απόλυτη πολιτική συναρμογή. Υπάρχει μία έντονη αντιδημοκρατική φυσιογνωμία στον τρόπο που ασκείται η διακυβέρνηση από τη Νέα Δημοκρατία, σε αυτόν τον έναν χρόνο. Αλήθεια, γιατί υπάρχει τέτοια σπουδή από πλευράς σας; Πιστεύετε ότι δεν θα εξαντλήσετε την τετραετία για να μπορέσετε να εφαρμόσετε αυτό το πολύ καλά σχεδιασμένο σχέδιο που έχετε κατά νου ή φοβάστε ότι θα σας προλάβουν οι εξελίξεις; Θα πιαστώ λίγο από το θέμα της τοπικής αυτοδιοίκησης και των αλλαγών που έρχονται, που στην ουσία νοθεύουν τη λαϊκή εντολή που δόθηκε πριν από σχεδόν μόλις δύο μήνες. Επιχειρείτε με μικροδιευθετήσεις, συμπυκνώσεις και αφομοιώσεις να παραδώσετε πλήρως την αυτοδιοίκηση στην εξουσία των παρατάξεων εκείνων που διαθέτουν μία μικρή έστω, σχετική, πλειοψηφία. Η τακτική αυτή βέβαια οδηγεί στην αυτονόητη αντιδιαστολή, οι παρατάξεις της μειοψηφίας να αποξενώνονται από κάθε ουσιαστική αυτοδιοικητική λειτουργία ή διαχείριση, έτσι ώστε η δημοκρατική αντιπροσώπευση των εκλογέων, η πολυφωνία και η δυνατότητα για δημιουργία συναινέσεων να εξουδετερώνεται πλήρως. Απώλεια της ισότητας της ψήφου, απώλεια της αρχής της αναλογικότητας και αυτό είναι κάτι που σας το μεταφέρω και ως αγωνία και από τη δική μου περιφέρεια, τη Β΄ Περιφέρεια Θεσσαλονίκης, που έχει και αρκετά χωριά. Ξέρετε, έχουμε τη δυνατότητα να πηγαίνουμε στα καφενεία - είναι ανοιχτά τα καφενεία της περιφέρειας και στις γυναίκες, οι γυναίκες δεν περιορίζονται σε έναν χώρο στο σπίτι - και μου μετέφεραν την εξής αγωνία: Γιατί να διορίζεται ως πρόεδρος μιας κοινότητας ένας άνθρωπος που δεν έχει επιλεγεί από το ίδιο το χωριό; Και ξέρετε τι μου λένε; Αυτά γίνονταν επί χούντας, το 1967. Τότε διορίζονταν οι κοινοτάρχες. Συγκεντρωτισμός, συγκεντρωτικό μοντέλο στην άσκηση της τοπικής αυτοδιοίκησης από τους δημάρχους και τους περιφερειάρχες, υπερσυγκεντρωτισμός εξουσιών σε έναν Πρωθυπουργό. Θα αναφερθώ λίγο στο παράδειγμα του συγκεντρωτισμού και πόσο επικίνδυνο μπορεί να γίνει αυτό, γιατί - ξέρετε - η υπερσυγκέντρωση εξουσιών, ειδικά στον χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης, μπορεί πολύ εύκολα να οδηγήσει σε αυτό που λέμε πολιτική ύβρη. Και τι λέω; Ότι η υπερσυγκέντρωση εξουσιών μπορεί να οδηγήσει στην πολιτική ύβρη, που είναι η κατάχρηση των εξουσιών και αυτό είναι κάτι το οποίο έχει φανεί στην πράξη στην τοπική αυτοδιοίκηση. Και αν κάποιος έχει δείγματα ιστορίας, επειδή εδώ όντως η Νέα Δημοκρατία - ξέρετε, εσείς παινεύεστε γι' αυτό - έχει περισσότερους δήμους και περισσότερες περιφέρειες, η ιστορία έχει γράψει ότι δίκες και καταδίκες για κατάχρηση εξουσίας και για υπεξαιρέσεις υπάρχουν από γαλάζιους δημάρχους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει o Πρόεδρος της Βουλής κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ]] Και νομίζω ότι εσείς, επειδή ακριβώς καήκατε στο κουρκούτι, θα έπρεπε να φυσάτε και το γιαούρτι. Αυτό ήταν ένα μάθημα που δεν απευθυνόταν μόνο προς εσάς, αλλά σε όλο το πολιτικό σύστημα. Επειδή αναφέρομαι στο μοντέλο της αποκέντρωσης σε αντιδιαστολή με το μοντέλο της υπερσυγκέντρωσης εξουσιών - ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, ήμουν ασυνεπής, δεν κατάφερα στα πέντε λεπτά να παρουσιάσω τα σημαντικά - , θα αναφερθώ σε κάτι στο οποίο η Νέα Δημοκρατία και η Κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη επέδειξε ασυνέπεια. Στην αρχή εγώ χαιρέτισα αυτή την ασυνέπεια, αλλά αποδεικνύεται ότι υπάρχει και συνέπεια της ασυνέπειας. Πριν από δύο μέρες η Κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα συνεχίσει τη λειτουργία του Γραφείου του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη. Είχαμε και σχετική επεξήγηση από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο. Παρά τις πολιτικές ενστάσεις που μπορεί να έχει κανείς με την επιλογή του συγκεκριμένου προσώπου σε σχέση μ' όλα αυτά τα εμφυλιοπολεμικά που έχει κατά καιρούς δηλώσει, χαιρετίσαμε το γεγονός ότι η Νέα Δημοκρατία και ο κ. Μητσοτάκης αντιλήφθηκαν πόσο σημαντική είναι η διατήρηση αυτού του γραφείου στη Θεσσαλονίκη όχι μόνο για την πόλη, αλλά για όλη τη βόρεια Ελλάδα και για τη Μακεδονία και τη Θράκη. Ξέρετε, αυτό εμείς το εντάξαμε και σε μια λογική συνέπεια όλης της αντίληψης που έχει για τα πράγματα, όπως τα έχει διαχειριστεί η Νέα Δημοκρατία τον τελευταίο καιρό. Αναφέρομαι και στο μακεδονικό. Ενώ λέτε αυτό, είχε έλθει μια απόφαση στις 10 Ιουλίου με ΦΕΚ 11 Ιουλίου, με την οποία στην ουσία ο κ. Μητσοτάκης καταργεί αυτό το γραφείο. Θα σας καταθέσω στα Πρακτικά τα ΦΕΚ. Θα ήθελα να σας ρωτήσω πού ακριβώς διορίστηκε η κ. Αντωνίου. Δεν είναι μόνον αυτό, όμως. Θα κλείσω με την εξής επισήμανση: Χθες έτυχε να είμαι σε μια τηλεοπτική συζήτηση μ' έναν αγαπητό συνάδελφο της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Μαρκόπουλο - από τη Β΄ Πειραιά είναι ο άνθρωπος - , ο οποίος είπε: «Θα δούμε τι θα γίνει με το Γραφείο του Πρωθυπουργού. Θα το κρατήσουμε μέχρι τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης και μετά βλέπουμε.». Δεν το λέω επειδή είναι από τον Πειραιά και εμένα η καταγωγή είναι από την Τούμπα, ούτε είναι θέμα ΠΑΟΚ - Ολυμπιακός, κυρία Βούλτεψη.
Έχετε φτάσει στα επτά λεπτά.
Εντάξει. Σας έχω παρακολουθήσει κι εσάς στην κατάχρηση του χρόνου και ζητώ συγγνώμη από την Ολομέλεια. Αλήθεια, τι ακριβώς θα γίνει; Θα μείνει το Γραφείο του Πρωθυπουργού ή θα φύγει ή θα μείνει μέχρι την Έκθεση και μετά βλέπουμε; Σας ευχαριστώ πολύ.
Πριν καλέσω στο Βήμα τον κ. Νικόλαο Παππά από τον ΣΥΡΙΖΑ, έχω να σας κάνω δύο ανακοινώσεις οι οποίες πρέπει να γίνουν στην Ολομέλεια. Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης διαβίβασε στη Βουλή, σύμφωνα με το άρθρο 86 του Συντάγματος και τον ν.3126/2003 περί ποινικής ευθύνης των Υπουργών, όπως ισχύει, στις 8-8-2019: Πρώτον, μία ποινική δικογραφία που αφορά στον τέως Υπουργό Εξωτερικών Νικόλαο Κοτζιά και, δεύτερον, μία ποινική δικογραφία που αφορά στους πρώην Υπουργούς Εξωτερικών Γιώργο Παπανδρέου και Τάσο Γιαννίτση και στον πρώην Υφυπουργό Εξωτερικών Ευριπίδη Στυλιανίδη. Επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω: α) την υπ' αρ. πρωτ. 13543/7768 από 8 Αυγούστου 2019 απόφαση του Προέδρου της Βουλής: «Σύσταση και συγκρότηση της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής για την Παρακολούθηση του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης» β) την υπ' αρ. πρωτ. 13544/7769 από 8 Αυγούστου 2019 απόφαση του Προέδρου της Βουλής: «Σύσταση και συγκρότηση της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων» γ) την υπ' αρ. πρωτ. 13545/7770 από 8 Αυγούστου 2019 απόφαση του Προέδρου της Βουλής: «Σύσταση και συγκρότηση της Επιτροπής του απολογισμού και του γενικού ισολογισμού του Κράτους και ελέγχου της εκτέλεσης του προϋπολογισμού του Κράτους. Οι σχετικές αποφάσεις έχουν αναρτηθεί στην «Κοινοβουλευτική Διαφάνεια» και θα καταχωριστούν στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης.
Ως προς το επίμαχο θέμα της ενάρξεως της ονομαστικής ψηφοφορίας, μετά την ανακοίνωση των δικογραφιών που είχαν μια τυπική σημασία και έπρεπε να γίνουν σε Ολομέλεια, θέλω να σας πω ότι η ονομαστική ψηφοφορία που έχουν ζητήσει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και ο ΣΥΡΙΖΑ θα ξεκινήσει στις έξι η ώρα, δηλαδή σε μία ώρα ακριβώς. Μέχρι τότε συνεχίζουμε τον κατάλογο. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, να ρωτήσω κάτι. Θα υπάρξει δευτερολογία εισηγητών και Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων;
Όχι. Επειδή παραβιάσαμε τις προσδοκίες μας ότι θα τελειώναμε νωρίτερα, επειδή περιμέναμε και αυτά που σας ανακοίνωσα, ας μιλήσουν οι συνάδελφοι, για να εξαντληθεί όσο γίνεται περισσότερο ο κατάλογος. Κύριε Παππά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πάρα πολύ. Κύριε Πρόεδρε, θα αφιερώσω τον χρόνο της ομιλίας μου στο φλέγον ζήτημα της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Θα ήθελα να απευθυνθώ στους Βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας, οι οποίοι, όταν ακούνε αλαλαγμούς και «νενικήκαμεν», θα πρέπει να ανησυχούν, διότι οι αλαλαγμοί και τα «νενικήκαμεν» ακούγονται όταν βαλτώνουν ή βουλιάζουν τα επιχειρήματα. Όταν ακούνε τοποθετήσεις του τύπου «τα λέμε ξανά σε τέσσερα χρόνια», να ανησυχούν διπλά, διότι φαίνεται ότι τα επιχειρήματα δεν δύνανται να ανελκυστούν από τον πάτο της αλαζονείας για την τετραετία και δεν είναι καλή εκκίνηση αυτή που έχει συμβεί. Πολύ φοβάμαι ότι για την κυβερνητική πλειοψηφία έχουν τελειώσει τα επιχειρήματα, όσον αφορά την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Δεν το λέω αυτό επειδή διαφωνούν όλες οι δυνάμεις της Αντιπολίτευσης, το λέω κυρίως διότι διαφωνεί το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο με την ομολογία του. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ]] Με ποια χώρα έχει αντιδικία; Με την Ουγγαρία. Ποιος ήταν ο Πρωθυπουργός της Ουγγαρίας τότε; Ο κ. Όρμπαν. Είστε στο ίδιο κόμμα. Μην αντιγράφετε τις πρακτικές του. Ήταν κόλαφος η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ήταν κόλαφος η απόφαση. Έχει κάνει αναστολή της ιδιότητας μέλους. Το έχετε κάνει ως πονηροί, έτοιμοι να τον επαναφέρετε στην κατάσταση της πλήρους συμμετοχής. Να μην τον αντιγράφετε, λοιπόν.
Τι σχέση έχει; Δεν είχαν τη Θάνου.
Γιατί αναστατώνεστε;
Καθόλου.
Μπράβο. Αν δεν αναστατώνεστε, να κάτσετε να ακούσετε. Ο κ. Όρμπαν, λοιπόν, έπαυσε τα μέλη της Ανεξάρτητης Επιτροπής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων και έφαγε την καταδίκη στο κεφάλι. Καταθέτω στα Πρακτικά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.
Τι σχέση έχει;
Μη μου λέτε τι σχέση έχει, διότι - προσέξτε - το 2016, όταν πήγαμε για πρώτη φορά να βάλουμε τάξη στις θητείες των μελών της Επιτροπής Ανταγωνισμού, αυτή την απόφαση επικαλούνταν τα στελέχη σας ως νομολογία.
Ναι, αλλά δεν είχαν τη Θάνου.
Δεν θα κάνουμε διάλογο έτσι, όμως, κυρία Βούλτεψη. Δεν θα κάνουμε διάλογο έτσι! Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον χρόνο μου.
Σας παρακαλώ, μη διακόπτετε. Κυρία Βούλτεψη, σας παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε, τον χρόνο μου, όταν επαναφέρετε στην τάξη τη ζωηρή κ. Βούλτεψη.
Μη διακόπτετε τον ομιλητή. Χάνουμε χρόνο. Θα του αφαιρέσω τώρα τα δευτερόλεπτα αυτά. Ορίστε, κύριε Παππά, συνεχίστε.
Διαφωνεί, λοιπόν, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Η απόφαση αυτή είναι κόλαφος. Θα θέλαμε, νομίζω, όλοι να προστατεύσουμε τη χώρα από μια ανάλογη ντροπή. Διαφωνεί και η Νέα Δημοκρατία του 2016 με τη σημερινή της στάση. Σας καλώ να πάρετε, ειδικά οι νέοι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, τα Πρακτικά, να δείτε τι υποστήριζε η κ. Κεραμέως, ο κ. Δένδιας, ο κ. Φορτσάκης σε αυτή εδώ την Αίθουσα. Βέβαια υπάρχει και μια μικρή ειρωνεία, διότι τότε είχε σχεδόν ξεσηκωθεί πόλεμος μέσα σε αυτή την Αίθουσα για την τροπολογία, με την ουσία της οποίας εκ των υστέρων στην εισηγητική έκθεση της τροπολογίας 101 συμφωνεί η Νέα Δημοκρατία. Ξέρετε τι γράφει η εισηγητική έκθεση; Ότι καλώς διατηρούνται τα ασυμβίβαστα για συγγενείς πρώτου και δεύτερου βαθμού, σε σχέση με μέλη της Επιτροπής Ανταγωνισμού και μέλη της κυβέρνησης, αυτό δηλαδή που είχαμε πάει να κάνουμε το 2016. Έρχεστε εκ των υστέρων, συμφωνείτε και αλλάζετε δραματικά τη στάση σας σε σχέση με την ουσία της τροπολογίας. Διαφωνεί μόνο η Νέα Δημοκρατία του 2016; Όχι, διαφωνεί και ο κ. Κυριτσάκης, ο υπερδεκαετής Πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού, ο οποίος τότε επικαλούταν την ίδια νομολογία. Και επειδή βλέπουμε ότι υποτίθεται ότι έχετε πρόβλημα στο να καταλαμβάνουν μια χρονική αλληλουχία στελέχη της δικαιοσύνης που έχουν υπηρετήσει στα νομικά γραφεία Υπουργών θέση στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, φαντάζομαι ότι το φαινόμενο ταυτόχρονα ένας άνθρωπος να είναι Διευθυντής του Γραφείου της Επιτροπής Ανταγωνισμού και Σύμβουλος του Κυριάκου Μητσοτάκη θα σας έκανε να εξεγερθείτε. Προσέξτε τι σας λέω, είναι Διευθυντής του Γραφείου του Προέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού ο κ. Μυλωνάκης, δηλαδή περνάνε τα πάντα από τα χέρια του, και ταυτόχρονα είναι σύμβουλος του κ. Μητσοτάκη. Ακούστε με λίγο. Ουδεμία, λοιπόν, ανεξαρτησία της αρχής. Και ο κ. Μητσοτάκης δικαιούμαστε να υποθέσουμε ότι τότε ενδεχομένως να είχε και προνομιακή πληροφόρηση για τις εξελίξεις των υποθέσεων της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Έτσι δεν είναι;
Εσάς η συνεργάτιδά σας της επιτροπής, σας…
Έρχομαι σε αυτό, για να μη νομίζετε ότι θα αποφύγω οτιδήποτε.
Σας παρακαλώ, γιατί πρέπει να διακόπτετε;
Η προηγούμενη Νέα Δημοκρατία επικαλούνταν τη νομολογία, όπως την είχε επικαλεστεί και ο κ. Κυριτσάκης. Δεν είμαστε, όμως, αυτή τη στιγμή στη νομολογία. Θα καταθέσω και την ανακοίνωση που είχε βγάλει ο κ. Κυριτσάκης τότε, επικαλούμενος ακριβώς την ίδια νομολογία και την ίδια υπόθεση της κόντρας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την Ουγγαρία. Τώρα δεν είμαστε εκεί. Τώρα υπάρχει και η ευρωπαϊκή οδηγία. Και ακούσαμε και κάποια υπονοούμενα, ότι έχουμε, λέει, καιρό μέχρι να την εφαρμόσουμε. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Παππάς καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα ανακοίνωση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, μη θεωρείτε τυχαίο το γεγονός ότι ο Πρόεδρος του κόμματός σας πριν από λίγο σε αυτή την Αίθουσα είπε ότι δεν έχει επικοινωνήσει με την Επίτροπο Ανταγωνισμού. Καθόλου τυχαίο δεν είναι, διότι το 2016 είχε στείλει και επιστολή, αλλά τώρα μάλλον υπάρχουν λόγοι για να την αποφεύγουμε αυτού του τύπου την επικοινωνία. Υπάρχει, λοιπόν η ευρωπαϊκή οδηγία 2019/1, η οποία ακριβώς λέει ότι οι όροι και οι λόγοι παύσης και θητείας των μελών της Επιτροπής Ανταγωνισμού πρέπει να είναι νομοθετημένοι πριν από την έναρξη της θητείας τους. Και αν αυτό δεν συμβαίνει, να λαμβάνει μέτρα ο νομοθέτης για την ομαλή ολοκλήρωση της θητείας. Τι προηγούμενο θα είναι αυτό καταλαβαίνετε; Δηλαδή, θα μπορούμε να ερχόμαστε εδώ κάθε τρεις μήνες και να αλλάζουμε τις ανεξάρτητες αρχές; Καταθέτω και αυτή την οδηγία στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Παππάς καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα ευρωπαϊκή οδηγία, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Πάμε παρακάτω τώρα. Επειδή ειπώθηκαν πράγματα για την κ. Βασιλική Θάνου θέλω να πω ότι η κ. Βασιλική Θάνου είχε μία πάρα πολύ συγκεκριμένη πορεία στο Δικαστικό Σώμα και για λίγους μήνες υπήρξε νομική σύμβουλος του Πρωθυπουργού, τότε, Αλέξη Τσίπρα. Η κ. Νάκου, την οποία φέρνετε και ξαναφέρνετε στη συζήτηση, με συγχωρείτε πάρα πολύ, έχει τριάντα χρόνια πείρας στο Δίκαιο του Ανταγωνισμού, επτά εκ των οποίων στην ίδια την επιτροπή μέσα. Νομική μου σύμβουλος εθήτευσε για είκοσι μόλις μήνες. Τρεις δεκαετίες, λοιπόν, εμπειρίας στο Δίκαιο Ανταγωνισμού, επτά χρόνια στην ίδια Επιτροπή Ανταγωνισμού, διότι πάρα πολύ εύκολα εδώ πέρα εκτοξεύονται κατηγορίες, δεν μιλάω για τις ασυναρτησίες ότι έχουμε μέλη της Κεντρικής μας Επιτροπής εκεί πέρα. Εντάξει, αυτά είναι αστεία και νομίζω ότι και οι Βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας, όχι εμείς, αλλά και πολλοί από αυτή την πτέρυγα, έχουν αρχίσει και καταλαβαίνουν πόση σοβαρότητα έχουν ορισμένα πράγματα, τα οποία επιλέγουν κάποιοι να πουν από αυτό εδώ το Βήμα. Υπάρχει αυτές τις μέρες σε εξέλιξη η έρευνα για το ζήτημα της διανομής του Τύπου. Δεν είναι δευτερεύον. Βουλευτές της Θεσσαλονίκης της Νέας Δημοκρατίας δεν ανησυχείτε, δεν ξέρετε, δεν βλέπετε ότι οι εφημερίδες στη Θεσσαλονίκη πηγαίνουν μετά τις 14: 00΄ το μεσημέρι; Δεν έχετε δει τα δημοσιεύματα; Η διανομή του Τύπου αυτή τη στιγμή περνάει μία πάρα πολύ μεγάλη κρίση και σε τρεις μέρες θα έχει στα χέρια της το πόρισμα του οικονομικού ελέγχου για το πρακτορείο διανομής Τύπου η Επιτροπή Ανταγωνισμού. Πόσο αφελείς πρέπει να είμαστε για να μην τα συνδέουμε; Πόσο δηλαδή απονήρευτοι και εμείς και ο κόσμος που μας ακούει; Είναι, λοιπόν, μείζον ζήτημα. Σας καλούμε αυτή την τροπολογία να την αποσύρετε, διότι είναι πολύ προτιμότερο και για εσάς και για το ελληνικό Κοινοβούλιο και για τη χώρα συνολικά να υπάρξει μία μικρή υποχώρηση, παρά να υπάρξει ένας κόλαφος και ένας διασυρμός σε χρόνο μεταγενέστερο. Προστατέψτε, λοιπόν, τη χώρα από το ενδεχόμενο αυτό του διασυρμού. Αποσύρετε την τροπολογία. Ευχαριστώ πολύ.
Καλείται στο Βήμα η κ. Θεανώ Φωτίου εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, νομίζω ότι έχει γίνει πια σαφές ότι η συζήτηση για την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου δεν αντιμετωπίζει τα δήθεν προβλήματα βίας και ανομίας που διαπιστώνει η Νέα Δημοκρατία στα δημόσια πανεπιστήμια της χώρας. Είναι προφανώς το πρώτο χτύπημα ιδεολογικού περιεχομένου αναμφίβολα της Νέας Δημοκρατίας στο δημόσιο ελληνικό πανεπιστήμιο. Και βεβαίως έχουν ήδη αναφερθεί οι λόγοι. Το 1229, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, έπειτα από έναν φοιτητικό καυγά σε ταβέρνα οι στρατιώτες του διοικητή του Παρισιού τούς καταδίωξαν, μπήκαν στους φοιτητικούς κοιτώνες τους και έκαναν συλλήψεις και βιαιοπραγίες. Τότε οι καθηγητές της Σορβόννης κήρυξαν απεργία που διήρκησε τρία χρόνια. Ήταν η πρώτη πανεπιστημιακή απεργία, από του καθηγητές για τους φοιτητές τους, ώσπου ο Πάπας Γρηγόριος Θ΄ εξέδωσε διάταγμα, με το οποίο ρύθμιζε τις σχέσεις του πανεπιστημίου και του κράτους. Με αυτό το διάταγμα απαγορεύτηκε στους φοιτητές να οπλοφορούν και στο κράτος να παρεμβαίνει και να τους διώκει χωρίς την έγκριση του πανεπιστημίου. Το 1232 ο Λουδοβίκος Θ΄ εγγυήθηκε την αυτονομία του πανεπιστημίου και η Σορβόννη ξανάνοιξε. Τρία χρόνια κλειστή η Σορβόννη. Είναι η πρώτη πράξη που κατοχύρωνε το πανεπιστημιακό άσυλο. Το ακαδημαϊκό άσυλο αναγνωρίζεται μέσα στους αιώνες που περνούν ως προϋπόθεση των τριών θεμελιωδών αρχών που συνιστούν το ίδιο το πανεπιστήμιο. Ποιες είναι οι τρεις αρχές; Είναι η κατοχύρωση της ελευθερίας στην έρευνα και διδασκαλία, είναι η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών και, τρίτον, είναι η προστασία του δικαιώματος στη γνώση και τη μάθηση. Αυτές τις τρεις θεμελιώδεις αρχές τις έχουν κατοχυρώσει όλοι οι μεταπολιτευτικοί νόμοι και ο δικός σας. Τώρα, σήμερα, χωρίς αυτή την κατοχύρωση των τριών θεμελιωδών αρχών, δεν υπάρχει η έννοια του πανεπιστημίου. Γιατί αυτό; Γιατί το πανεπιστήμιο, κατά το Σύνταγμα, παράγει και αναπαράγει τη γνώση καθώς και τον διδακτικό του φορέα μόνο του, δηλαδή αυτό διαχειρίζεται τους διδάσκοντες, τη γνώση και την έρευνα. Αλλιώς δεν είναι πανεπιστήμιο. Δεν είναι πανεπιστήμιο! Αυτό κατοχυρώνεται με δυο τρόπους στο άρθρο 16, που επιχείρησε η Νέα Δημοκρατία πρόσφατα να αναθεωρήσει και δεν τα κατάφερε κατά τη συνταγματική Αναθεώρηση. Τι γίνεται εδώ σήμερα; Η αντιπαράθεση που γίνεται εδώ αυτές τις μέρες συνίσταται στο αν η κατοχύρωση των τριών θεμελιωδών αρχών που συνιστούν την ύπαρξη του πανεπιστημίου γίνεται μέσω του πανεπιστημιακού ασύλου ή με την κατάργησή του μέσω της αστυνομίας. Αυτό γίνεται εδώ μέσα. Το αστείο είναι ότι η ίδια αντιπαράθεση έγινε το 2011. Τότε η κυβέρνηση ήταν του ΠΑΣΟΚ. Έφερε τον νόμο της Διαμαντοπούλου. Η Νέα Δημοκρατία με Αρχηγό τον Σαμαρά δεν συναινούσε. Έγιναν διάφορες διαβουλεύσεις - θα καταθέσω και στα Πρακτικά τι συνέβη - , πείστηκε ο κ. Σαμαράς και έτσι ψηφίστηκε με διακόσιες πενήντα ψήφους η κατάργηση του ασύλου το 2011. Μέχρι πότε; Για έξι χρόνια, μέχρι το 2017. Τον Αύγουστο του 2017, ούτε δυο χρόνια δηλαδή τώρα, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ξαναέφερε το πανεπιστημιακό άσυλο. Τι έγινε μέσα σ' αυτά τα έξι χρόνια; Η βία και η ανομία που λέτε εσείς ότι υπήρξε μέσα στα πανεπιστήμια. Πόσο υποκριτές θα είστε; Πόσο υποκριτές είστε; Είστε καταδικασμένοι να αποτύχετε άλλη μια φορά. Γιατί θα αποτύχετε; Γιατί είναι ανάγκη να προστατευτεί η πεμπτουσία του πανεπιστημίου από τις παρεμβάσεις της πολιτικής εξουσίας που καθιέρωσε τον θεσμό του πανεπιστημιακού ασύλου σε όλον τον κόσμο. Παράλληλα, με το πανεπιστημιακό άσυλο, λειτουργούσε διαχρονικά και η κλασική έννοια του ασύλου, η αρχαιοελληνική, δηλαδή ως τόπος καταφυγής για πολίτες και κινήματα που διώκονται από την εξουσία. Αυτό έγινε με τους χώρους της Νομικής και του Πολυτεχνείου κατά τη χούντα. Γιατί ήταν κατοχυρωμένη, χωρίς νόμους, στη συλλογική συνείδηση ως τόποι τότε, στη χούντα, όπου η αστυνομία δεν μπορούσε να παρέμβει. Αυτή είναι η διπλή ουσία του πανεπιστημιακού ασύλου, που σήμερα εσείς εξαφανίζετε από τη νομοθεσία της χώρας για δεύτερη φορά μέσα στη Μεταπολίτευση. Όμως, το πανεπιστημιακό άσυλο είναι μεγάλος θεσμός, που κανείς νόμος δεν μπόρεσε να καταργήσει. Εμείς θα το υπερασπιστούμε, κυρίως σήμερα, που τα δικαιώματα των πολλών απειλούνται από τη Νέα Δημοκρατία.
Τον λόγο έχει από τη Νέα Δημοκρατία ο κ. Διονύσης Χατζηδάκης και μετά, στη θέση του κ. Βερναρδάκη, από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ θα μιλήσει ο κ. Ραγκούσης Ιωάννης. Ορίστε, κύριε Χατζηδάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εγώ δεν θα διαβάσω κανένα κείμενο. Θα σας πω ορισμένες σκέψεις μου. Θα είμαι πολύ σύντομος, διότι στη ζωή μου έχω μάθει να μιλάω λίγο και να πράττω πολλά. Το νομοσχέδιο αυτό διαθέτει τόλμη για το θέμα του πολιτικού ασύλου, διαθέτει ευαισθησία για τα θέματα υγείας και διαθέτει και λογική για τα θέματα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Πιστεύω ότι μετά από δεκαεπτά χρόνια ως Δήμαρχος του Παλαιού Φαλήρου μπορώ να διακρίνω τι είναι καλό, τι είναι μέτριο και τι είναι κακό για την τοπική αυτοδιοίκηση. Θέλω, λοιπόν, να σας πω για τον «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ» ότι είναι ένας κακός νόμος. Υπήρχε ένας νόμος, ο «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ», ο οποίος έκανε μία τομή στην τοπική αυτοδιοίκηση. Και υπήρχε και η σύμφωνη γνώμη όλων των δημάρχων. Υπήρχαν μικροαντιρρήσεις, αλλά στο περπάτημα της εφαρμογής του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ», διορθώνονταν και πραγματικά ήταν πολύ αποτελεσματικός. Ο «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ», γιατί έγινε; Πήρε τις παρατηρήσεις που είχαμε εντοπίσει και τις ενέταξε στο καινούργιο νομοσχέδιο. Τι άλλο, όμως, έπρεπε να κάνουν; Ο κ. Σκουρλέτης - με τον οποίο είχα μία άριστη συνεργασία - και ο ΣΥΡΙΖΑ είχαν ένα δόγμα πως «ό,τι δεν μπορούμε καταλάβουμε, μπορούμε να το διαλύσουμε». Τι έκανε, λοιπόν; Τον λεγόμενο εκλογικό νόμο. Και τι έλεγε αυτός ο εκλογικός νόμος; Ότι κάποιος μπορεί να έρχεται πρώτος δήμαρχος με 35%, με 38%, με 40%, να πηγαίνει στη δεύτερη Κυριακή, να παίρνει τον τίτλο του δημάρχου χωρίς καμμία εξουσία. Είχε τους δημοτικούς συμβούλους του πρώτου γύρου! Δεν το καταλαβαίνω αυτό το πράγμα. Και όλο αυτό το έδεσε με έναν ωραίο τρόπο που λέει «να αποκτήσετε κουλτούρα συνεργασιών». Νομίζω κάπου εδώ είναι.
Εδώ είμαι. Σας ακούω μια χαρά!
Σας βλέπω πάρα πολύ καλό στο χρώμα, κύριε Υπουργέ. Καλώς ήρθατε!
Τώρα δουλεύετε εσείς!
Όχι, εγώ είμαι από τη χημειοθεραπεία έτσι, κύριε Υπουργέ.
Θα το ξεπεράσετε, κύριε Χατζηδάκη!
Μην κάνετε διάλογο, κύριε Χατζηδάκη.
Εκείνο που ήθελα να σας πω είναι ότι έβαλε αυτό το θέμα της κουλτούρας. Του είπα - και είναι εδώ - ότι η κουλτούρα, κύριε Υπουργέ - τότε ήταν Υπουργός - δεν έρχεται με έναν νόμο και με ένα άρθρο. Χρειάζεται διαδικασίες, χρειάζονται χρόνια. Εγώ δεκαεπτά χρόνια είμαι Δήμαρχος και ποτέ δεν μου ψήφισαν το τεχνικό πρόγραμμα και τον προϋπολογισμό. Παρ' όλο που καλούσα τις διάφορες παρατάξεις και τους έλεγα: «Τι θέλετε να βάλουμε;» και μου έλεγαν ορισμένα πράγματα. Τα έβαζα. Τον προϋπολογισμό, όμως, έλεγαν ότι δεν τον ψηφίζουν γιατί κάνουμε έργα βιτρίνας. Η δε Λαϊκή Συσπείρωση, κύριοι συνάδελφοι, μου είπε το εξής καταπληκτικό: «Συμφωνούμε, είναι ωραία, Δήμαρχε, αυτά που λες, αλλά εμείς έχουμε μία πάγια αρχή, να μην ψηφίζουμε έργα που γίνονται από εργολάβους.». Μα πώς θα γίνει η ασφαλτόστρωση; Θα γίνει από συνεργεία του δήμου; Για να φτιάξεις εκατοντάδες πεζοδρόμια πώς θα γίνει; Θα γίνει από τους τρεις υπαλλήλους του δήμου; Μήπως θέλετε να βάλω φορέα υλοποίησης τη ΜΟΜΑ για να μπορέσετε να το ψηφίσετε; Μια φορά, που λέτε, ψήφισε κάποιος από τον ΣΥΡΙΖΑ τον προϋπολογισμό και τον διέγραψαν τον άνθρωπο! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Γιατί, τι είπε; Είπε το αυτονόητο: «Μα, ό,τι του ζητήσαμε το έβαλε. Γιατί να μην το ψηφίσουμε;». Διεγράφη. Τώρα για την κουλτούρα θα μου επιτρέψετε να σας πω και να την αναπτύξω. Πραγματικά χρειαζόμαστε κουλτούρα συνεργασιών. Δεν είμαστε ώριμοι. Δείτε τι έγινε στην Αίθουσα αυτή εδώ και σε άλλες αίθουσες του Υπουργικού Συμβουλίου. Υπήρξε μια συνεργασία που κυβέρνησε ο ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ. «Τον κ. Κοτζιά», έλεγε τότε ο Αρχηγός των ΑΝΕΛ, «τον εμπιστεύομαι» και μετά από ένα - δύο χρόνια αλληλοεβρίζοντο, αλληλομηνύοντο. Και τι νομίζετε; Απ' όλη αυτή τη συνεργασία ποιος κέρδισε; Σίγουρα δεν κέρδισε η πολιτική, σίγουρα δεν κέρδισε η συνεργασία και σίγουρα έχασε η χώρα μας. Τελειώνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου να σας πω ότι όλες αυτές τις μέρες διαπίστωσα ότι υπάρχουν σοβαροί άνθρωποι, εγγράμματοι, που μπορούμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να συνεργαστούμε, γιατί στο ίδιο κλαδί είμαστε καθισμένοι όλοι και να μην το πριονίζουμε, διότι, αν πέσουμε, θα πέσει η χώρα. Γι' αυτό, λοιπόν, περισσότερο δημιουργία και λιγότερο ραδιουργία. Ευχαριστώ.
Ο κ. Ραγκούσης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω εκφράζοντας μια ειλικρινή απορία πώς είναι δυνατόν το ίδιο κέντρο, κυβερνητικό και κοινοβουλευτικό, να αποφάσισε να εισαχθεί τις μέρες που πέρασαν το νομοσχέδιο για το επιτελικό κράτος και αμέσως μετά από αυτό το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε και έγινε νόμος του κράτους, με βάση τις ψήφους της Πλειοψηφίας, να έρθει στη Βουλή ένα διυπουργικό - όπως ονομάστηκε - νομοσχέδιο, το οποίο αποτελεί την απόλυτη αποδόμηση κάθε έννοιας, κάθε λογικής, κάθε περιεχομένου που έτσι και αλλιώς έχει θεωρητικά η έννοια του επιτελικού κράτους, αλλά και που ορίστηκε στον νόμο που χθες ψηφίστηκε. Αυτό το νομοσχέδιο που έχει έρθει αυτές τις μέρες στο ελληνικό Κοινοβούλιο είναι η επιτομή τού οτιδήποτε βρίσκεται στη διαμετρικά αντίθετη κυριολεκτικά όχθη απ' οτιδήποτε συζήτησε και αποφάσισε το ελληνικό Κοινοβούλιο ότι πρέπει να συνιστά και περιέχεται στον νόμο για το επιτελικό κράτος. Επιτελικό κράτος σημαίνει αξιοκρατία. Ειλικρινά μπορεί να μην είμαι καλά ενημερωμένος, αλλά, αν αληθεύει η πληροφόρηση που οι συνάδελφοι έδωσαν σε εμένα προηγουμένως, ότι ήρθε τροπολογία για να προσληφθούν πενήντα κτηνίατροι, εκτός ΑΣΕΠ, με μόνη απόφαση του Υπουργού για το ποιοι θα είναι αυτοί, πού θα τοποθετηθούν κ.ο.κ., ε, κυριολεκτικά τη χώρα δεν φαντάζεστε πόσες δεκαετίες την πάτε πίσω! Εκτός ΑΣΕΠ προσλήψεις δωδεκάμηνης διάρκειας στην Ελλάδα του 2019 και αυτό είναι επιτελικό κράτος; Επιτελικό κράτος, που ένα, επίσης, από τα βασικά του γνωρίσματα δεν μπορεί να μην είναι η συνέχεια; Στην περίπτωση της ΕΥΠ σήμερα, ακούγοντας με προσοχή όλοι μας - είμαι βέβαιος - τον Πρωθυπουργό, διαπιστώνουμε ότι εδώ υπάρχει ένα πάρα πολύ σοβαρό πρόβλημα. Όχι μόνο διακόπτεται μία μεγάλης διάρκειας συνέχεια στο ελληνικό κράτος, που λέει, ναι, στην ΕΥΠ θα τοποθετείται Διοικητής της απολύτου εμπιστοσύνης του εκάστοτε Πρωθυπουργού. Αυτό είναι δεδομένο. Δεν αμφισβητείται από κανέναν. Υπήρχε περίπτωση εμείς να εγείρουμε ζήτημα για την τοποθέτηση του Διοικητή της ΕΥΠ, εάν υπάκουε, όπως είπε και ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ όλες αυτές τις μέρες, στα βασικά κριτήρια που ακολούθησαν όλοι οι Πρωθυπουργοί κυριολεκτικά της Μεταπολίτευσης; Δηλαδή, αν ήταν ένα από τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, του ελληνικού κράτους, των Ενόπλων Δυνάμεων, της Ελληνικής Αστυνομίας με αδιαμφισβήτητη ικανότητα να υπηρετεί και τον θεσμό, αλλά να υπηρετεί και με πατριωτικά κριτήρια την αποστολή του, υπήρχε περίπτωση να εγείρουμε θέμα; Σήμερα, όμως, η ομολογία του Πρωθυπουργού ότι υπάρχει, λέει, τυπικό πρόβλημα, αλλά παρ' όλα αυτά θα τον στείλει στον κ. Τσίπρα να τον ενημερώσει, δείχνει ότι αγνοεί το τυπικό πρόβλημα. Και ποιο είναι το τυπικό πρόβλημα; Είναι ή δεν είναι τα προσόντα διορισμού; Και είναι έτσι απλά τυπικό πρόβλημα αυτό; Και το ουσιαστικό πρόβλημα ότι πρόκειται για ένα στέλεχος εταιρείας σεκιούριτι, που, όταν θα φύγει από την ΕΥΠ, ποιος θα τον δεσμεύσει να μην πάει να εργαστεί ξανά, μεταφέροντας όλες τις πληροφορίες, όλες τις εμπειρίες, όλες τις γνωριμίες που θα έχει αποκτήσει στην ΕΥΠ στην εταιρεία που θα πάει να ξαναδουλέψει; Ποιος το εγγυάται αυτό; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και πώς υπηρετούνται τα εθνικά συμφέροντα σε αυτή την περίπτωση;
Το προβλέπει ο νόμος αυτό.
Σας παρακαλώ πολύ. Και κάτι τελευταίο. Μιλώντας για τη συνέχεια, για το κομμάτι του Υπουργείου Εσωτερικών, για το κομμάτι της αυτοδιοίκησης, επιτρέψτε μου να ισχυριστώ ότι στην πραγματικότητα, κατά τη γνώμη μου, δεν μιλούμε για τον «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ» ούτε καν μιλούμε για την απλή αναλογική ούτε για την κυβερνησιμότητα των δήμων. Στην πραγματικότητα μιλούμε για κάτι πολύ πιο σοβαρό και κάτι που, δυστυχώς, αλλάζει με τον χειρότερο τρόπο, αποδομώντας ένα από τα σημαντικότερα κεκτημένα του κομματικού συστήματος της Μεταπολίτευσης. Συζητάμε για την αλλαγή των όρων διεξαγωγής μιας εκλογικής αναμέτρησης μετά από αυτή. Αυτό κάνετε σήμερα. Αυτό χρεώνεστε ιστορικά σήμερα. Αλλάζετε τους όρους διεξαγωγής των εκλογών μετά τις εκλογές. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει. Βεβαίως και έχετε δικαίωμα να καταργήσετε τον «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ», να καταργήσετε τον «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ», να καταργήσετε την απλή αναλογική, αλλά όχι κατά τη διάρκεια που έρχεται η ώρα να εφαρμοστεί το πλαίσιο των όρων του προεκλογικού παιχνιδιού, όπως καθορίστηκε από αυτό το ελληνικό Κοινοβούλιο. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει ποτέ. Υπήρχε στην Ελλάδα ένα πρόβλημα, ότι άλλαζαν οι όροι του εκλογικού παιχνιδιού παραμονές των εκλογών. Έγινε το μεγάλο βήμα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δευτερόλεπτα ακόμη, κύριε Πρόεδρε, για να μην καταχραστώ και την εύνοια που κάνατε με την αλλαγή της σειράς στην ομιλία. Υπήρχε ένα πρόβλημα στην Ελλάδα. Έγινε η μεγάλη κατάκτηση με την Αναθεώρηση του Συντάγματος, σύμφωνα με την οποία καθιερώθηκε το εξής: Θέλεις να αλλάξεις, κύριε της Νέας Δημοκρατίας, κύριε του ΣΥΡΙΖΑ, κύριε του ΠΑΣΟΚ, τον εκλογικό νόμο; Θα ισχύσει, αν δεν πάρεις ενισχυμένη πλειοψηφία, τη μεθεπόμενη φορά. Εσείς τώρα τι κάνετε; Πάτε τη χώρα όχι πίσω εκεί που βρισκόταν, αλλά εκεί που δεν είχε βρεθεί ποτέ. Δεν είχε βρεθεί ποτέ η Ελλάδα με μια κυβέρνηση που άλλαξε, όπως εσείς αλλάζετε, τους εκλογικούς όρους διεξαγωγής μιας εκλογικής αναμέτρησης. Και πώς θα θεωρήσει ο οποιοσδήποτε πολίτης, επενδυτής, πολιτικός, αυτοδιοικητικός παράγοντας ότι θα σέβεστε ότι υπάρχει πια ένα επιτελικό κράτος που σέβεται τους κανόνες του παιχνιδιού, όταν για τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται οι κομματικές αναμετρήσεις, οι εκλογικές αναμετρήσεις στην Ελλάδα δεν σέβεται κανείς τίποτα.
Παρακαλώ να καταλήξετε.
Πάει η χώρα πάρα πολύ πίσω - κύριε Πρόεδρε, αυτή είναι η τελευταία μου φράση - , ίσως και αυτό να είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο το Συμβούλιο της Επικρατείας για πρώτη φορά, κατά πάσα πιθανότητα, στα χρονικά θα βρεθεί αντιμέτωπο με αυτό το ερώτημα. Γιατί, κατά πάσα πιθανότητα και αν έχω πληροφορηθεί σωστά, δεν έχει τεθεί ποτέ ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας να κρίνει εάν η μετά τις εκλογές αλλαγή των όρων του εκλογικού παιχνιδιού είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ο κ. Ελευθέριος Αβραμάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Με την εναρκτήρια ομιλία μου θα ήθελα να ευχαριστήσω από καρδιάς τους πολίτες του Νομού Σερρών που με τίμησαν με την ψήφο τους και με έστειλαν στην Εθνική Αντιπροσωπεία, για να είμαι η φωνή τους, για να τους υπηρετήσω και όχι απλά να τους εκπροσωπήσω. Άκουσα με προσοχή τις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης και τα νομοσχέδια που κατέθεσε όλες αυτές τις μέρες και έρχομαι να πω ότι ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης έρχεται για άλλη μια φορά να βαφτίσει το κρέας ψάρι. Και όπως ως Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης είχε βαφτίσει τη διαθεσιμότητα «κινητικότητα», έτσι και σήμερα έρχεται να μας πει ότι ένα συγκεντρωτικό, ακριβό, κομματικά ελεγχόμενο και υδροκέφαλο κράτος το ονομάζει «κράτος επιτελικό». Προσπάθησε με σθένος προσωπικά ο ίδιος, και οι Υπουργοί του, να δείξει τη συμπαράσταση και την αρωγή του, όσον αφορά τη δημόσια διοίκηση και τους δημόσιους λειτουργούς. Στην πράξη, όμως, αποδείχθηκε σήμερα από την ομιλία του για το άσυλο πως απαξίωσε το ίδιο το δημόσιο πανεπιστήμιο. Και αυτό το κάνει με μία αίσθηση που όλοι γνωρίζουμε ότι εδράζεται στο γεγονός πως είναι ιδεολογικά νεοφιλελεύθερος και ταξικά μεροληπτικός υπέρ των ισχυρών και σίγουρα όχι ο άνθρωπος που θα μπορέσει να εκπροσωπήσει τους ανθρώπους της εργασίας και του μόχθου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η νέα Κυβέρνηση έχει πραγματικά ένα σχέδιο και το υλοποιεί με ταχύτητα. Ο στόχος της είναι να πετύχει τον απόλυτο κομματικό έλεγχο στο κράτος. Η χθεσινή υπερψήφιση των διατάξεων για το - δήθεν - επιτελικό κράτος είναι ενδεικτική της αναβίωσης ενός συστήματος διακυβέρνησης από το παρελθόν: ασφυκτικός κεντρικός έλεγχος, συγκέντρωση εξουσιών στο πρόσωπο του Πρωθυπουργού και της Προεδρίας της Κυβέρνησης, όπως θα λέγεται πλέον το γραφείο του, υποβάθμιση και χειραγώγηση κάθε ελεγκτικού μηχανισμού του κράτους. Σήμερα, με το υπό συζήτηση νομοσχέδιο προχωράει ακόμη περισσότερο, επιχειρώντας αυτή τη φορά να αλλοιώσει τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα για την τοπική αυτοδιοίκηση. Αμφισβητώντας τη λαϊκή ετυμηγορία, που σε πολλές περιπτώσεις επέλεξε να μην είναι ο δήμαρχος ή ο περιφερειάρχης ο απόλυτος κυρίαρχος στα θέματα διοίκησης των δήμων και των περιφερειών, καταθέτει ένα σύνολο διατάξεων που καθιστούν τον ίδιο απόλυτο ρυθμιστή. Η Κυβέρνηση αποφασίζει ότι ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των εκλογών, η παράταξη του εκλεγμένου δημάρχου ή περιφερειάρχη πρέπει να έχει την απόλυτη πλειοψηφία σε όλα τα όργανα. Αποκλείει την ανάδειξη συμβούλου που δεν προέρχεται από την παράταξη του δημάρχου σε κάποια θέση ευθύνης, ακόμη και αν είναι πρόσωπο κοινής αποδοχής και με αυξημένα προσόντα. Υποδεικνύει μία μέθοδο σύμπτυξης δημοτικών ή περιφερειακών παρατάξεων μόνο με την παράταξη του δημάρχου ή του περιφερειάρχη, απαγορεύοντας, μάλιστα, την ανάκληση αυτής της σύμπραξης. Δηλαδή λέει «ναι» στον γάμο, «όχι» στο διαζύγιο. Δεν πρόκειται για διαδικασία σύγκλισης στη βάση ενός προγράμματος που θα μπορούσε να είναι θεμιτό. Είναι μία δήλωση υποταγής και προσχώρησης μιας παράταξης στην παράταξη του πλειοψηφούντος δημάρχου ή του περιφερειάρχη. Ο σεβασμός της Νέας Δημοκρατίας στη λαϊκή ετυμηγορία εξαντλείται τελικά στην προεκλογική περίοδο όταν ζητά την ψήφο των πολιτών. Δεν μπορείτε να αποδεχτείτε ούτε για τις τοπικές κοινωνίες το ενδεχόμενο να μπορούν να συνεργαστούν, να συναινέσουν για το κοινό συμφέρον το σύνολο των παρατάξεων. Δεν θέλετε να κοπιάζουν οι δήμαρχοι και περιφερειάρχες για να πετύχουν ευρύτερες πλειοψηφίες. Αγωνίζεστε ενάντια σε κάθε διαδικασία που προωθεί τον διάλογο και τη δημοκρατική λήψη αποφάσεων. Θεωρείτε ότι δεν μπορεί να υπάρξει κυβερνησιμότητα, εάν δεν επιβάλλετε σχετική πάντα πλειοψηφία στις μειοψηφίες. Καταδικάζετε τις πλειοψηφούσες παρατάξεις ή στην υποταγή ή στη διατύπωση απλά των αντιρρήσεών τους. Προφανώς και υπάρχει ζήτημα συνταγματικότητας σε όσα προβλέπονται για την τοπική αυτοδιοίκηση. Η Κυβέρνηση αποφασίζει ουσιαστικά ότι έχει το δικαίωμα να ερμηνεύει τη λαϊκή ετυμηγορία κατά το δοκούν, να ανατρέπει το εκλογικό αποτέλεσμα και να θεσπίζει μια διαδικασία που καταλύει μία από τις βασικότερες αρχές της δημοκρατίας μας, που είναι η ισότητα της ψήφου των πολιτών. Δεν προσπαθεί να ορίσει τον τρόπο διεξαγωγής των επόμενων εκλογών, όπως θα είχε το δικαίωμα, όπως πολύ σωστά είπε ο προλαλήσας κ. Ραγκούσης, ότι θα μπορούσατε στην πράξη να καταργήσετε τον «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ» και τον «ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ» και να κάνετε τη δική σας διοικητική μεταρρύθμιση, αλλά προσδιορίσατε αυτοβούλως το αποτέλεσμα των εκλογών που έχει ήδη διεξαχθεί. Το πολυνομοσχέδιο είναι γεμάτο από διατάξεις, τροποποιήσεις και ρυθμίσεις που ενισχύουν την πεποίθηση ότι βιάζεστε να συγκεντρωθούν όλες οι εξουσίες στην Κυβέρνηση και άμεσα ή έμμεσα στον Πρωθυπουργό. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών που προτείνετε δεν αφορά επείγοντα ζητήματα. Το ότι επιλέγετε να τα καταθέσετε και να τα εγκρίνετε με αυτή τη διαδικασία του επείγοντος και κατεπείγοντος δημιουργεί την αίσθηση ότι θέλετε να αποφύγετε τον ενδελεχή έλεγχο για τους σκοπούς αυτών των πρωτοβουλιών σας. Κοινό και ασφαλές, όμως, συμπέρασμα είναι ότι μόλις μία μέρα μετά την επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού με εκατοντάδες νέες θέσεις μετακλητών και ειδικών συνεργατών και μάλιστα μειωμένων προσόντων και την αύξηση του μισθολογικού κόστους για όσους υπηρετούν στο Γραφείο του Πρωθυπουργού και όχι μόνο, προσθέσατε μερικές ακόμη εκατοντάδες νέες θέσεις μετακλητών στην κεντρική Κυβέρνηση και μερικές ακόμα δεκάδες στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ειδικά μάλιστα για τους ΟΤΑ, προκειμένου να ενισχύσετε τις δυνατότητες συναλλαγής με τις παρατάξεις που δεν εξέλεξαν δήμαρχο ή περιφερειάρχη, προβλέπετε και νέες θέσεις αντιμισθίας για περιφερειακούς και δημοτικούς συμβούλους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Η διάθεσή σας, μάλιστα, να ελέγξετε πλήρως το κράτος το ταχύτερο δυνατό σάς οδηγεί και σε άλλες παρεμβάσεις, σαφώς αντισυνταγματικές, όπως αναφέρουμε και στην ένσταση αντισυνταγματικότητας. Η προσπάθεια καθαίρεσης της Προέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού με φωτογραφικές διατάξεις, κατά παράβαση και της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, είναι ενδεικτική της αντίληψής σας για τη διακυβέρνηση. Το ρεσάλτο που επιχειρείτε στη δημόσια διοίκηση και τις ανεξάρτητες αρχές, το μόνο πρακτικό αποτέλεσμα που θα έχει είναι να μειωθεί ακόμη περισσότερο η εμπιστοσύνη των πολιτών στις δομές του κράτους. Οι πληγές που ακόμη μια φορά ανοίγετε πλήττουν καίρια κάθε έννοια δημοσίου συμφέροντος. Τέλος, μια αναφορά για το πανεπιστημιακό άσυλο. Εδώ και δεκαετίες επιχειρείτε με διάφορους τρόπους την κατάργηση του ακαδημαϊκού ασύλου, αξιοποιώντας διάφορα περιστατικά, κυρίως στο Πολυτεχνείο και την ΑΣΟΕΕ. Φέρνετε μια διάταξη που επιτρέπει ουσιαστικά στην Ελληνική Αστυνομία να επεμβαίνει εντός των πανεπιστημίων, ακόμη και με ανώνυμη καταγγελία.
Παρακαλώ, ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Θεωρείτε ότι η υπερψήφιση αυτής της διάταξης τον Αύγουστο θα αποτρέψει κινητοποιήσεις των φοιτητών που ενδεχομένως να διαφωνούν με τη δική σας οπτική περί ελευθερίας έκφρασης και διακίνησης ιδεών. Η πιθανότερη, όμως, εξέλιξη - την οποία και απευχόμαστε - είναι να μετατρέψετε τους πανεπιστημιακούς χώρους σε πεδία μαχών μεταξύ αστυνομίας και φοιτητών. Το χειρότερο είναι ότι με τον μονοδιάστατο τρόπο με τον οποίο προσεγγίζετε τα θέματα θα προκαλέσετε αντιδράσεις και σε πανεπιστημιακούς χώρους όπου δεν υπήρξε ποτέ κανένα πρόβλημα, όπως στην πόλη των Σερρών και σε άλλες πόλεις της επαρχίας, που φιλοξενούνται πανεπιστημιακά ιδρύματα. Στις Σέρρες εδώ και δεκαετίες οι πανεπιστημιακοί χώροι αποτελούν σημαντικό τμήμα της τοπικής κοινωνίας. Δεν δημιουργήθηκαν ποτέ προβλήματα και δεν υπήρξε ποτέ απομόνωση των δομών της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης από την τοπική κοινωνία. Ελπίζουμε ότι δεν θα ανοίξετε τον ασκό του Αιόλου για την κάλυψη των ιδιωτικών εμμονών σας. Ξεκινήσαμε και είπαμε ότι θα κάνουμε προγραμματική…
Σας παρακαλώ, κύριε συνάδελφε! Περιμένουν κι άλλοι συνάδελφοί σας να πάρουν τον λόγο.
Τελειώνω. Δώστε ένα λεπτό σε έναν νεοεκλεγέντα Βουλευτή. Είπαμε ότι θα κάνουμε προγραμματική αντιπολίτευση, εποικοδομητική, αλλά εκτιμούμε ότι η αρχή που κάνατε δεν είναι αυτή που θα έπρεπε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Παρακαλείται ο κ. Στύλιος Γεώργιος από τη Νέα Δημοκρατία να λάβει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, επί της διαδικασίας θα ήθελα τον λόγο για μισό λεπτό.
Ορίστε, έχετε τον λόγο επί της διαδικασίας.
Κοιτάξτε, πριν από λίγο ο Πρόεδρος της Βουλής ανακοίνωσε ότι στις 18.00΄ θα γίνει η ψηφοφορία. Πριν από πέντε λεπτά, την ώρα που μιλούσε ο προηγούμενος συνάδελφος, ο κ. Βρούτσης κατέθεσε τροπολογία.
Δύο!
Μία βλέπω τώρα. Έχει κι άλλη; Δεν ξέρω. Μία μου φέρανε. Κάνετε πολύ κακή αρχή. Είναι μισή ώρα πριν ψηφίσουμε και μάλιστα προηγουμένως ο κύριος Πρόεδρος μου είπε, για χάρη συντομίας, έχουν μιλήσει κάποιοι ομιλητές, να μην μιλήσουμε αναλυτικά για τις τροπολογίες. Για μία που έφερε ο κ. Βορίδης εκείνη την ώρα κάτι είπα. Κανονικά πρέπει να υπάρξει κύκλος ομιλητών. Μισό λεπτό όμως τώρα. Επειδή εδώ έστησε ο κ. Βρούτσης ένα τεράστιο επικοινωνιακό παιχνίδι, θέλω να σας πω δυο κουβέντες, κύριε Βρούτση. Ευχαριστούμε πάρα πολύ που στήσατε όλο το παιχνίδι με τις 24.000 ευρώ σύνταξη…
Αφήστε πρώτα να δούμε τι θα πει ο Υπουργός, να αναπτύξει τις τροπολογίες και να ακολουθήσουμε τη διαδικασία, κύριε Πολάκη.
Μισό λεπτό, γιατί εδώ υπάρχει θέμα. Έστησε ολόκληρο επικοινωνιακό παιχνίδι ότι βγάζει ο ΣΥΡΙΖΑ συντάξεις 24.000 ευρώ. Και εδώ φέρνει τη διάταξη που είχε ετοιμάσει η κ. Αχτσιόγλου, η οποία βάζει ανώτατο όριο σε αυτές τις ελάχιστες περιπτώσεις που είχαν ασφαλιστεί με το παλιό καθεστώς και έκαναν την αίτηση μετά τη ψήφιση του νόμου Κατρούγκαλου. Εδώ είναι ο απόλυτος εξευτελισμός όλης της επικοινωνιακής εκστρατείας που πήγε να στήσει το προηγούμενο διάστημα. Φέρνει τη διάταξη, που από ό,τι είδα από το αρχείο της κ. Αχτσιόγλου είναι ακριβώς αντίγραφο.
Ποιο αρχείο είναι αυτό;
Να σας το φέρω το δείτε; Πού το βρήκε η κ. Αχτσιόγλου; Να σας φέρω το αρχείο της που ήταν Υφυπουργός στο Υπουργείο Εργασίας; Είναι copy - paste! Μην το φοβάστε πάλι.
«Κόπι - πάστε»!
Είναι «κόπι - πάστε», ναι! Αυτό ακριβώς είναι!
Θα τα πούμε εδώ!
Κύριε Υφυπουργέ, σας παρακαλώ, θα σας δοθεί ο λόγος. Ωραία, κύριε Πολάκη. Θα ακούσουμε τον Υπουργό και θα δούμε.
Θα απαντήσω εγώ τώρα.
Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ. Θα σας δώσω τον λόγο μετά.
Copy - paste είναι, κύριε Βρούτση. Στήσατε ένα παιχνιδάκι και το φέρατε μισή ώρα πριν. Αυτό είναι απόλυτος εξευτελισμός του επικοινωνιακού παιχνιδιού που παίζετε μία εβδομάδα.
Μισό λεπτό, κύριοι συνάδελφοι! Θα σας δοθεί ο λόγος και θα βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους. Το επικοινωνιακό ζήτημα, κύριε Πολάκη, δεν ενδιαφέρει τη Βουλή των Ελλήνων. Σας ακούσαμε. Βεβαίως, όλοι οι συνάδελφοι και η Νέα Δημοκρατία όταν ήσασταν κυβέρνηση διαφωνούσαμε - και το λέμε και τώρα - και λέγαμε ότι οι τροπολογίες πρέπει να έρχονται έγκαιρα.
Μισό λεπτό, έφεραν άλλες δύο τώρα. Εδώ είναι άλλες δύο. Είναι άλλες τρεις.
Δύο και τρεις. Θα ακούσετε τώρα. Δεν θέλω να πω ότι εσείς κατ' επανάληψη φέρνατε δώδεκα τροπολογίες σε νομοσχέδιο. Τα παρακολουθούσαμε, το καταδικάζαμε, αλλά ήταν μία πρακτική η οποία κακώς γίνεται, αλλά γινόταν. Μην έρχεστε, λοιπόν, τώρα να μιλήσετε για εξευτελισμό, όταν είστε οι πρώτοι… [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αφήστε να τελειώσουμε. Ακούστε, κύριε Πολάκη.
Με αυτή την τροπολογία που έφερε τώρα για τις εργολαβίες θα ανοίξει κύκλος συζήτησης.
Σας ακούσαμε!
Όχι, δεν θα ψηφίσουμε. Δεν γίνεται. Θα ανοίξει κύκλος συζήτησης επί των τροπολογιών.
Περιμένετε να τελειώσω. Μα, δεν τελείωσα.
Καταργεί τον νόμο για τις εργολαβίες, για τις υποχρεώσεις του υπεργολάβου.
Θα σέβεστε τις διαδικασίες, τη διαδικασία. Ακούστε: Το έχετε κάνει κατ' επανάληψη. Αυτό δεν σημαίνει ότι εμείς λέμε ότι πρέπει να γίνει συμψηφισμός γι' αυτό το πράγμα και δεν πρέπει να γίνεται. Και θα παρακαλούσαμε όλους τους Υπουργούς να μη φέρνουν τις τροπολογίες την τελευταία στιγμή. Όμως, θα δοθεί ο λόγος τώρα στον κύριο Υπουργό να τις αναπτύξει. Αφού τις κατέθεσε, έχει δικαίωμα να τις αναπτύξει.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο. Σας παρακαλώ, θέλουμε να μιλήσουμε.
Αφήστε να τελειώσω, μισό λεπτό, κύριε Καραθανασόπουλε. Ακούστε να σας πω: Εσείς είστε παλιός Κοινοβουλευτικός, ξέρετε τον Κανονισμό.
Ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος σας ζητώ τώρα τον λόγο.
Έχει δικαίωμα ο Υπουργός - η Βουλή θα αποφασίσει κυριαρχικά μετά - να αναπτύξει, σύμφωνα με τον Κανονισμό, τις τροπολογίες. Αυτό θα κάνει.
Ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος έχω δικαίωμα να πάρω τον λόγο!
Αφήστε με να τελειώσω! Σας παρακαλώ!
Επί της διαδικασίας, τι σημαίνει αυτό;
Μα, για τη διαδικασία μίλησε ο κ. Καραθανασόπουλος. Είστε Κοινοβουλευτικός του ΚΚΕ;
Ναι, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος.
Ωραία, θα σας δώσουμε τον λόγο. Είστε Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Εκεί θα κατέληγα, με προλάβατε. Περιμένετε, λοιπόν! Κύριε Υπουργέ, θα αναπτύξετε τις τροπολογίες…
Κύριε Πρόεδρε, επί της διαδικασίας θέλουμε να τοποθετηθούμε και όχι επί της ουσίας!
Τι είναι αυτό που κάνετε; Επί της διαδικασίας θέλουμε τον λόγο!
Αφήστε να μιλήσω! Διαβάστε τον Κανονισμό! Ελάτε να κάνουμε και κανένα σεμινάριο για τον Κανονισμό, αν θέλετε! Θα αναπτύξετε τις τροπολογίες για πέντε λεπτά. Όμως, κύριε Υπουργέ, θα παρακαλέσω να μη φύγετε. Θα ακολουθήσουμε μία άλλη πρακτική στις έκτακτες περιστάσεις. Θα ενημερωθούν όλοι οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, μετά από εσάς θα πάρουν τον λόγο ή αμέσως ή αφού τις μελετήσουν. Θα είστε οπωσδήποτε εδώ. Τέσσερις, πέντε Βουλευτές θα πάρουν τον λόγο, για να έχουν όλο τον χρόνο να αντικρούσουν και μετά θα αποφασίσει η Βουλή. Ορίστε, έχετε τον λόγο, κύριε Βρούτση.
Θέλουμε τον λόγο, κύριε Πρόεδρε, επί της διαδικασίας!
Τι είναι αυτά που κάνετε, κύριε Πρόεδρε;
Θα σας δοθεί ο λόγος! Μισό λεπτό! Κύριε Καραθανασόπουλε, για τη διαδικασία θέλετε τον λόγο ή για την ουσία;
Για τη διαδικασία!
Αμφισβητούμε τη διαδικασία, είναι διάτρητη.
Ορίστε, κύριε Καραθανασόπουλε, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Θέλουμε να καταγγείλουμε, κύριε Πρόεδρε, τη μεθόδευση της Κυβέρνησης και τη συμπαιγνία που έκανε με το Προεδρείο. Παρατείνατε τις διαδικασίες της λειτουργίας της Βουλής, για να κατατεθούν δύο απαράδεκτες τροπολογίες. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δύο τροπολογίες οι οποίες είναι αισχρές! Και λέμε ότι πρέπει αυτή η διαδικασία να σταματήσει εδώ και τώρα και να αποσυρθούν αυτές οι δύο τροπολογίες και να έρθουν με την κανονική διαδικασία, αν τολμάει ο κ. Βρούτσης να τις φέρει έτσι όπως είναι. Διότι στη μία τροπολογία δέχεται όλο το αντιασφαλιστικό οπλοστάσιο του νόμου Κατρούγκαλου και για λόγους λαϊκισμού βάζει ταβάνι στις παρεχόμενες συντάξεις, διατηρώντας τις συντάξεις πείνας και εξαθλίωσης για τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζόμενων και των αυτοαπασχολούμενων. Και η δεύτερη τροπολογία που φέρνει αφορά την απαίτηση του ΣΕΒ, προτού καλά - καλά προλάβει να στεγνώσει, να απαλλαγούν οι επιχειρήσεις από την ευθύνη και να μεταφερθεί στους εργολάβους.
Μπαίνετε στην ουσία τώρα. Για την ουσία θα σας δοθεί ο λόγος ξανά.
Επίσης, καταργεί τη δικαιολόγηση της απόλυσης που δεν ήταν κάτι, αλλά αφήνει ανοικτό το χέρι στις επιχειρήσεις να απολύουν εργαζόμενους. Είναι απαράδεκτα αυτά! Πρέπει να τα αποσύρετε εδώ και τώρα, να μην μπούμε στη συζήτηση, γιατί δημιουργούμε νέα ζητήματα σε αυτή την εκφυλισμένη μορφή συζήτησης του Κοινοβουλίου.
Κύριε Καραθανασόπουλε, θα σας δοθεί ο λόγος, θα έχετε όλη την άνεση και επί της ουσίας.
Να μην τις κάνει δεκτές ο επισπεύδων Υπουργός!
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Τζανακόπουλε, για τη διαδικασία θέλετε να μιλήσετε;
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, η αρχική συνεννόηση ήταν ότι μετά τις ομιλίες του κυρίου Πρωθυπουργού και των πολιτικών Αρχηγών θα δινόταν μία παράταση περίπου μίας ώρας για να μιλήσουν και άλλοι Βουλευτές και στη συνέχεια θα προχωρούσαμε στην ονομαστική ψηφοφορία. Αυτή ήταν η αρχική προφορική ενημέρωση την οποία είχα από τον Πρόεδρο της Βουλής. Στη συνέχεια απ' ό,τι καταλαβαίνω παρατάθηκε η διαδικασία και ο Πρόεδρος Βουλής μάς ανακοίνωσε ότι θα πάμε μέχρι τις 18.00΄. Καλώς, το δεχθήκαμε για να μιλήσουν περισσότεροι Βουλευτές.
Αν χρειαστεί, θα δοθεί και άλλη παράταση για τις τροπολογίες. Μην ανησυχείτε γι' αυτό.
Απ' ό,τι φαίνεται, όλο αυτό δεν ήταν τίποτα άλλο, παρά μία προσπάθεια να καθυστερήσει η διαδικασία, ώστε να έρθει εδώ ο κ. Βρούτσης, να καταθέσει, μετά από τριάντα ώρες διαδικασίας, τρεις τροπολογίες, οι οποίες στην ουσία τους είναι απαράδεκτες ούτως ή άλλως, αλλά και διαδικαστικά επίσης απαράδεκτες. Καλούμε το Προεδρείο να μην τις κάνει αποδεκτές ή την Κυβέρνηση να τις αποσύρει τώρα. Η ευθύνη είναι τεράστια. Τα ζητήματα αυτά δεν μπορούν να λύνονται τελευταία ώρα στις 8 Αυγούστου μετά από διαδικαστικές παραβιάσεις, τις οποίες νομίζω ότι οφείλει όλο το Κοινοβούλιο και όλες οι πτέρυγές του να καταγγείλουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Έχει ζητήσει τον λόγο και ο κ. Καμίνης επί της διαδικασίας, αν και ο Κανονισμός λέει διαφορετικά πράγματα εκεί. Αναφέρεστε σε άλλα. Η πρακτική που ακολουθείται είναι…
Κύριε Πρόεδρε, ας προσπαθήσουμε να δούμε τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή σε αυτή την Αίθουσα. Τόσες μέρες έχουμε καταπονηθεί με τη διαδικασία του επείγοντος. Έχουμε ένα ογκωδέστατο νομοσχέδιο με τελείως ετερόκλητες διατάξεις. Έρχεται τελευταία στιγμή ο Υπουργός και καταθέτει τροπολογίες οι οποίες έχουν πάρα πολύ σημαντικό περιεχόμενο, ενώ μας είχε ανακοινωθεί ότι στις 18.00΄ θα αρχίσει η διαδικασία της ονομαστικής ψηφοφορίας. Καλούμε την Κυβέρνηση αυτή τη στιγμή να μην ακολουθήσει διαδικασίες τις οποίες κατά κόρον στηλίτευε τα τελευταία χρόνια, με αποτέλεσμα να εμφανίζει το τελείως απογοητευτικό φαινόμενο να έρχεται από την πρώτη στιγμή της θητείας της και να επαναλαμβάνει ό,τι χειρότερο έχουμε δει όσον αφορά πρακτικές υποβάθμισης του Κοινοβουλίου που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια. Σας ευχαριστώ πολύ.
Έχει ζητήσει τον λόγο και ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ελληνικής Λύσης.
Δεν περίμενα ποτέ Πρόεδρο ελληνικού Κοινοβουλίου να λέει ότι «επειδή το κάνατε εσείς, θα το κάνουν κι αυτοί». Απαράδεκτο επιεικώς - ζητάω συγγνώμη για τη μομφή - αλλά το θεωρώ απαράδεκτο…
Δεν καταλάβατε με ποια έννοια το είπα.
Το θεωρώ απαράδεκτο, κύριε Πρόεδρε, είπα επειδή έκαναν τα εγκλήματα, όπως λέτε εσείς, τα δημοκρατικά, τα αντιδημοκρατικά, να τα κάνετε και εσείς. Είναι απαράδεκτο. Αυτά πρέπει να αποσυρθούν όχι γιατί είναι εναντίον του Κανονισμού, αλλά τουλάχιστον να κρατήσετε τη σοβαρότητά σας έναν μήνα μετά τις εκλογές. Εγώ θυμάμαι τι λέγατε για τις τροπολογίες του ΣΥΡΙΖΑ. Και έρχεστε σήμερα και κάνετε ακριβώς τα ίδια. Είναι δυνατόν; Δεν μιλώ για τις εργολαβίες ή για τον άνθρωπο της ΕΥΠ. Δεν μας έφτανε ο Κοντολέοντας, άλλους τρεις θέλουμε τώρα, άλλα τριάντα επτά χιλιάρικα. Και δεν είναι μόνον αυτά. Είναι και τα υπόλοιπα. Δεν αναφέρομαι όμως στα υπόλοιπα, αν είναι σωστά ή λάθος, αλλά στο ότι είναι λάθος η διαδικασία. Μας βλέπει ο κόσμος. Μας φέρνετε τροπολογίες εδώ, όταν εσείς οι ίδιοι ως κόμμα στην Αντιπολίτευση καταγγέλλατε τους άλλους. Και λέει ο Πρόεδρος της Βουλής: «Ναι, κύριε συνάδελφε, έχετε δίκιο, αλλά το κάνατε και εσείς». [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Θα το ξαναπώ δέκα φορές, τριάντα φορές για να καταλάβετε τι κάνετε. Τους δίνετε άλλοθι για να διαμαρτύρονται. Και έχουν και δίκιο. Κύριε Υπουργέ, πάρτε τις πίσω για την υστεροφημία σας και για τη Νέα Δημοκρατία σας, γιατί έτσι εκτίθεστε κιόλας.
Κύριε Πρόεδρε, και εγώ είπα ότι δεν πρέπει να γίνεται συμψηφισμός και πρέπει να δούμε τι μέτρα θα πάρουμε για να διορθωθεί αυτό το κακό. Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός για πέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, το ΚΚΕ δηλώνει ότι από τη στιγμή που μπαίνετε στην ουσία της συζήτησης είναι μια απαράδεκτη διαδικασία. Καταγγέλλουμε το Προεδρείο γι' αυτή τη διαδικασία και αποχωρούμε από τη συζήτηση.
Να πάρετε την ευθύνη σας!
Κύριε Καραθανασόπουλε, έχει δικαίωμα να αναπτύξει τις τροπολογίες. Πρέπει να ακούσει η Βουλή.
Όχι παιχνίδια τέτοια! Ντροπή σας!
Είναι ντροπή! Είναι εκτρώματα αυτά που κάνετε!
Κύριε Καραθανασόπουλε, σύμφωνα με τον Κανονισμό, έχει δικαίωμα να το αναπτύξει.
Είναι εκτρώματα αυτά που κάνετε!
Σας παρακαλώ, ρίξτε μια ματιά στον Κανονισμό. Ο Υπουργός έχει δικαίωμα, αφού τις κατέθεσε να τις αναπτύξει. Αυτό που λέτε εσείς είναι το ύστερον. Έχετε τον λόγο, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, έχουμε θέσει ένα ερώτημα. Τις αποσύρει ή όχι;
Κύριε Πρόεδρε, θέλω τον λόγο.
Σας παρακαλώ, δόθηκε ο λόγος στον Υπουργό.
Τι συμβόλαια εκτελείτε;
Κύριε Πρόεδρε!
Ελάτε.
Από τη μεριά του ΣΥΡΙΖΑ, εφόσον μπαίνουμε στην ουσία, καταγγέλλουμε επίσης αυτή την απαράδεκτη διαδικασία και αποχωρούμε από την Αίθουσα.
Δεν μπαίνουμε στην ουσία, απλώς πρέπει να τις αναπτύξει ο Υπουργός.
Αποσύρετε τις τροπολογίες για να μπούμε στην ψηφοφορία. Αυτό το πράγμα, ό,τι σου είπαν οι εργολάβοι να το κάμεις, δεν γίνεται. Ξέχασέ το!
Είναι απαράδεκτα πράγματα αυτά!
Να την αποσύρει τώρα!
Πάρτε το πίσω, κύριε Υπουργέ!
Προσβάλλετε τη Βουλή, Πρόεδρε. Το Προεδρείο προσβάλλει τη Βουλή!
Αυτό είναι το επιτελικό κράτος!
Δεν μπορείτε να ευτελίζετε έτσι το Κοινοβούλιο.
Αυτό είναι το επιτελικό κράτος!
Η Θάνου σάς μάρανε! Δούλοι του ΣΕΒ!
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο!
Παρέλειψα. Ορίστε, κύριε Κεγκέρογλου. Είχατε ζητήσει τον λόγο επί της διαδικασίας.
Έχω ζητήσει τον λόγο επί του Κανονισμού με δύο υπογραφές. Επί του Κανονισμού και όχι επί της διαδικασίας. Δεν αφορά μόνο το περιεχόμενο της συγκεκριμένης τροπολογίας, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο ήρθε. Πράγματι, η Βουλή τα τέσσερα τελευταία χρόνια βίωσε την εκτροπή από τον Κανονισμό: Διαδικασίες οι οποίες ήταν πέρα από κάθε δεοντολογία, τις οποίες είχε καταγγέλλει σύσσωμη η Αντιπολίτευση. Θα θυμίσω ότι αυτό είχε συμβεί μία φορά πριν το 2015 και ήταν η τελευταία μέρα που λειτούργησε η Βουλή το 2014 εκείνο τον Δεκέμβρη, λόγω του ότι υπήρχε στη συνέχεια διάλυση λόγω μη εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας. Αυτά λοιπόν τα στηλιτεύσαμε για τεσσεράμισι χρόνια όλοι μαζί, τα οποία δεν άκουγε κανείς από αυτούς που τώρα αποχώρησαν λόγω ευαισθησίας, τίποτα. Δεν άκουγαν τίποτα. Αποφάσιζαν με την πλειοψηφία. Με ποια πλειοψηφία; Με την ίδια που θέλετε τώρα να επιβάλλετε μέσω της διαδικασίας αποφάσεις για πάρα πολύ σοβαρά θέματα. Και μόνο ο τίτλος των θεμάτων - δεν μπαίνω επί της ουσίας - μάς επιτάσσει να γίνει σοβαρή συζήτηση μέσα στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων και να τηρηθεί ο Κανονισμός. Σοβαρά θέματα που έχουν να κάνουν με τα δικαιώματα των εργαζομένων πρέπει να συζητούνται, όπως λέει ο Κανονισμός. Τρεις μέρες πριν, λέει, να γίνεται η κατάθεση για υπουργικές τροπολογίες, αλλιώς πρέπει να αιτιολογήσει το επείγον. Δεν υπάρχει επείγον για τη συγκεκριμένη. Υπάρχει ένα επείγον νομοσχέδιο. Είχε γίνει και συμφωνία ακόμη και με τον ΣΥΡΙΖΑ και στα νομοσχέδια αυτά ήταν περιορισμένος ο αριθμός των τροπολογιών. Και θα παρακαλέσω - δεν θα χρησιμοποιήσω άλλη φράση - τον Υπουργό Εργασίας να αποσύρει την τροπολογία και να τη φέρει στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων να τη συζητήσουμε και ό,τι είναι αναγκαίο να ρυθμιστεί και να δούμε πώς να το βελτιώσουμε, να γίνει, αλλά όχι έτσι. Το ξεκαθαρίζω από την αρχή. Το 2014 το κάναμε μια μέρα, την τελευταία. Δεν θα το κάνετε τώρα από την αρχή. Ξεκάθαρα πράγματα. Ο σεβασμός στη δημοκρατία, που δεν υπήρχε επί ΣΥΡΙΖΑ, δεν θα επιτρέψουμε να συνεχιστεί και τώρα. Δεν υπάρχει από εσάς καμμία δικαιολογία να φέρνετε σε ώρα που έχει κλείσει ουσιαστικά η Βουλή - όταν είχε ανακοινωθεί αρχικά ότι στις 16.00΄ θα κάναμε την ψηφοφορία - τροπολογία στις 16.45΄. Παρακαλώ, λοιπόν - δεν λέω άλλη φράση - να αποσυρθεί η τροπολογία και να έρθει στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων να συζητηθεί. Ευχαριστώ.
Ορίστε, κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Θεωρούμε την κατάθεση της συγκεκριμένης τροπολογίας κήρυξη πολέμου από την Κυβέρνηση στον πολιτικό πολιτισμό. Θεωρούμε ότι μόνο και μόνο η προσπάθεια αυτή τη στιγμή, την τελευταία στιγμή μιας μακράς συζήτησης, να εισαχθούν αυτού του είδους οι τροπολογίες, χωρίς καμμία ουσιαστική συζήτηση, αποτελεί πλήγμα γι' αυτό το Κοινοβούλιο. Θεωρούμε ότι κάνετε ένα τεράστιο ατόπημα, κύριε Υπουργέ. Είναι σίγουρο ότι θα συνεχίσετε. Είναι σίγουρο ότι είναι προαποφασισμένο ένα τέτοιο κοινοβουλευτικό πραξικόπημα. Το ΜέΡΑ25 αποχωρεί αυτή τη στιγμή.
Κύριε Πρόεδρε, ένα λεπτό μόνο μπορώ να έχω;
Τελειώσαμε, κύριε Πρόεδρε. Αρκετά.
Δεν τελειώσαμε, κύριε Πρόεδρε. Αν δεν μπούμε στην ουσία, θα αποχωρήσουμε και εμείς.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο να μας πείτε για τις τροπολογίες και για τον επείγοντα χαρακτήρα.
Κύριε Πρόεδρε, θέλουμε μια απάντηση στο αίτημά μας…
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω τον λόγο σε ένα νομοσχέδιο για το οποίο δημιουργήθηκε αυτή τη στιγμή ιδιαίτερη ένταση, επειδή κατέθεσα δύο τροπολογίες, όπως λέει η Αντιπολίτευση, η οποία αποχώρησε - με τη μορφή του κατεπείγοντος. Θα εξηγήσω γιατί. Βιάστηκαν να αποχωρήσουν. Ίσως είναι και μια εσκεμμένη αποχώρηση, διότι ήξεραν τι θα ακούσουν και δεν ήθελαν να είναι παρόντες. Εν πάση περιπτώσει, για μένα αποτελεί τιμή στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο να εισηγούμαι δύο κρίσιμες, επείγουσες, σημαντικές και θετικές διατάξεις και την ίδια στιγμή, να φέρνω, επίσης με τη μορφή που έχει τον χαρακτήρα του επείγοντος - και θα εξηγήσω γιατί - δύο τροπολογίες οι οποίες επίσης είναι σημαντικές, κρίσιμες και θετικές για τους εργαζόμενους, για τους συνταξιούχους, για την Ελλάδα που θέλουμε την επόμενη μέρα, γιατί η Ελλάδα δεν περιμένει. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δεν μπορεί να κωλυσιεργούμε μπροστά σε αγκυλώσεις και ιδεοληψίες και να μένουμε στάσιμοι και αγκυλωμένοι σε ένα χτες το οποίο έχει τραυματίσει την Ελλάδα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πρώτη διάταξη την οποία έφερα και είναι ήδη ενσωματωμένη μέσα στο νομοσχέδιο είναι η διάταξη με την οποία μειώνουμε στη ρύθμιση των εκατόν είκοσι δόσεων το επιτόκιο από 5% σε 3%. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και είναι αυτό που γίνεται και στα ασφαλιστικά ταμεία, όπως είχαμε δεσμευτεί προεκλογικά. Κάνουμε άλλη μια προεκλογική μας εξαγγελία πράξη. Είμαι στην ευχάριστη θέση να σας πω - επειδή η υπόθεση της ρύθμισης των εκατόν είκοσι δόσεων στα ασφαλιστικά ταμεία δεν ήταν εύκολη - και να ενημερώσω τη Βουλή, τα κόμματα που έχουν μείνει μέσα, ότι, δυστυχώς, η κληρονομιά πριν δεκαπέντε μέρες που αναλάβαμε την Κυβέρνηση, ήταν ότι το θέμα της ρύθμισης των εκατόν είκοσι δόσεων δεν μπορούσε να γίνει στα ασφαλιστικά ταμεία, γιατί οι οφειλές του 2017 και 2018 δεν μπορούσαν να εκκαθαριστούν. Το ξέρουν εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες ελεύθεροι επαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενοι που προσπαθούσαν να μπουν στη ρύθμιση και δεν μπορούσαν. Καταβάλαμε λοιπόν, τεράστια προσπάθεια. Και ευχαριστώ τους υπαλλήλους του ΚΕΑΟ που μαζί τους καταφέραμε αυτό που θεωρούσαν όλοι στην αρχή απίστευτο. Ναι, εδώ και δύο μέρες υπάρχει πλέον απόλυτη πρόσβαση και απρόσκοπτα ο οποιοδήποτε μπορεί να ρυθμίσει τις οφειλές του και για το 2017 και για το 2018 και αυτή είναι μια πρώτη θετική εξέλιξη της αποφασιστικότητάς μας να εφαρμόσουμε αυτά που πρέπει για το καλό αυτών που πιστεύουμε. Το δεύτερο ίσως είναι το πιο σημαντικό και θεωρώ το κορυφαίο επίτευγμα ως εξαγγελία αυτής της Κυβέρνησης που κατέθεσα στις προγραμματικές δηλώσεις. Είναι το πρώτο βήμα για το μεγάλο ψηφιακό άλμα της χώρας σε έναν κρίσιμο τομέα που θα λύσουμε παθογένειες δεκαετιών, που θα αντιμετωπίσουμε προβλήματα - επιτρέψτε μου την έκφραση - ντροπιαστικά, όταν οι απόμαχοι του εργασιακού βίου, οι σημερινοί εργαζόμενοι, οι χθεσινοί εργαζόμενοι βρίσκονται στις ουρές για να πάρουν το αυτονόητο, τη σύνταξή τους. Σήμερα, που ο ΣΥΡΙΖΑ αποχωρεί, κρύβεται πίσω από τη βαριά κληρονομιά που μας άφησε. Αφήνει πάνω από τετρακόσιες εβδομήντα χιλιάδες εκκρεμείς κύριες συντάξεις και υποθέσεις, όταν έλεγε προεκλογικά ότι τα είχε λύσει τα προβλήματα και αυτός ο κόσμος περιμένει. Και σήμερα η Κυβέρνηση έρχεται να απαντήσει σε ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που διαχρονικά αντιμετωπίζομε ως χώρα. Και σήμερα κάνουμε το πρώτο βήμα, με τη διάταξη του «ΑΤΛΑ». Ο «ΑΤΛΑΣ» ενσωματώνεται. Κάνουμε το πρώτο βήμα του ψηφιακού μετασχηματισμού στο Υπουργείο Εργασίας και μετά από αυτό το βήμα θα ακολουθήσει η νομοθεσία τον Νοέμβριο του 2019. Θεού θέλοντος, την 1η Ιουνίου του 2020, το 34,37% των νέων συντάξεων θα βγαίνει πλέον ψηφιακά. Και τον Ιούνιο του 2021 το 90% των νέων συντάξεων θα βγαίνει επίσης ψηφιακά. Ήταν επείγουσα αυτή η διάταξη ή δεν ήταν, ρωτώ σε αυτούς που έφυγαν από την Αίθουσα; Γιατί δεν το έκαναν τόσα χρόνια; Γιατί η συγκεκριμένη διάταξη - πρέπει να ξέρετε γιατί υπάρχουν και νέοι στο Κοινοβούλιο - ήταν διάταξη που είχε ετοιμαστεί από το 2012-2014. Με τον «ΑΤΛΑ» ξεκινήσαμε τον Μάϊο του 2014. Στο τέλος Δεκεμβρίου του 2014 παραδώσαμε τον «ΑΤΛΑ» και μάλιστα στην παράδοση - παραλαβή το είχα δώσει στον κ. Σκουρλέτη. Είχαν την ευκαιρία, δυστυχώς για την Ελλάδα και τους Έλληνες, να έχουν φέρει την ψηφιακή σύνταξη από την 1η Ιανουαρίου του 2017. Και δεν το έκαναν για λόγους ιδεοληψίας, για λόγους δικούς τους. Σήμερα όμως, βρισκόμαστε με πάνω από τετρακόσιες εβδομήντα χιλιάδες εκκρεμείς συντάξεις και αυτό είναι το πρόβλημα. Κρύβονται και φεύγουν, δεν μπορούν να ακούσουν την αλήθεια, το τι άφησαν, το τι δημιούργησαν, τι βαριά κληρονομιά και τι ανοικτές πληγές. Και τώρα πάω στις τροπολογίες, οι οποίες είναι επίσης σημαντικές και έχουν επείγοντα χαρακτήρα και εξηγούμαι. Θέλω, παρακαλώ πολύ, όλο το Κοινοβούλιο, όλες οι πλευρές, να ακούσετε με προσοχή μια συγκεκριμένη στιγμή που θα περιγράψω. Δύο μέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων μου, η γενική γραμματέας των συντάξεων με ενημερώνει ότι υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα, ότι υπάρχουν συντάξεις ύψους 24.000 ευρώ, 10.000 ευρώ, 15.000 ευρώ οι οποίες είναι έτοιμες να δοθούν και ρωτά: «τι πρέπει να κάνετε, κύριε Υπουργέ, τι θα μας πείτε»; Η πρώτη μου αντίδραση ήταν φυσικά ένα ξάφνιασμα, ήταν μια αντίδραση, που θα την είχε ο οποιοσδήποτε, αλλά φυσικά η αποφασιστικότητα έπρεπε να τρέξει. Με κατεπείγον e - mail σε όλες τις περιφερειακές διευθύνσεις του ΕΦΚΑ έφυγε εντολή να παγώσουν όλες οι πληρωμές των συντάξεων, οι οποίες είναι υψηλές. Αυτή ήταν η αντίδραση την πρώτη ημέρα. Το θέμα πήρε διάσταση επικοινωνιακή, ακούστηκαν αυτά που ακούστηκαν, δυστυχώς είναι μια αλήθεια. Ποια είναι η αλήθεια; Ότι υπήρχαν πράγματι, επειδή άκουσα τον κ. Τσίπρα από αυτό εδώ το Βήμα να με εγκαλεί και να λέει ότι δεν υπάρχουν συντάξεις τέτοιου ύψους, όπως έκανε και ο κ. Πολάκης. Παραδίδω και καταθέτω για τα Πρακτικά τις συντάξεις: 6.500 ευρώ, 7.200 ευρώ, ενδεικτικά 10.500 ευρώ, 23.571 ευρώ μηνιαίες συντάξεις. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων κ. Ιωάννης Βρούτσης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τι ζητούσαν οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ; Να καθίσω με σταυρωμένα τα χέρια και να πληρωθούν αυτές οι συντάξεις; Φυσικά και όχι. Όμως, για να σταματήσει αυτό το οποίο είχα μπροστά μου, έπρεπε να υπάρξει διάταξη νόμου, διότι ο προφορικός λόγος δεν μπορεί να υπερισχύει του νόμου. Αν στις 25 Αυγούστου κάποιος υπάλληλος ακολουθούσε τον νόμο και όχι την προφορική εντολή μου, τότε σαφέστατα θα πληρώνονταν αυτές οι συντάξεις. Αυτή είναι η απάντηση στον κ. Τσίπρα, στις ανοικτές πληγές που άφησε η προηγούμενη πολιτική ηγεσία γιατί δεν μερίμνησε από το 2002 έως το 2016 να κάνει το αυτονόητο, όπως γίνεται σε όλα τα ασφαλιστικά συστήματα του κόσμου - και στο δικό μας πριν το 2002 και μετά το 2017- να υπάρχει πλαφόν στις συντάξεις. Έρχεται να «κουμπώσει» αυτό, επειδή είπαν λίγο πριν ότι είχαν έτοιμη τη διάταξη. Αφού την είχαν έτοιμη, γιατί δεν την κατέθεσαν; Διαβάζω εδώ το έγγραφο, το οποίο πήρε και δημοσιότητα. Είναι το έγγραφο της Γενικής Διευθύντριας Παροχών του Υπουργείου Εργασίας - προσέξτε, έχει ενδιαφέρον - η οποία με ημερομηνία 10-7-2018 προειδοποιεί την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας - έναν χρόνο πριν - ότι υπάρχουν συντάξεις ύψους 23.008 ευρώ και ρωτά τι να κάνει πλέον η υπηρεσία του Υπουργείου Εργασίας, να δώσει ή να μη δώσει τις συντάξεις; Έναν χρόνο πριν. Μα, τέλος πάντων, πόσο χρόνο χρειάζονταν για να νομοθετήσουν; Ανικανότητα ή ανευθυνότητα; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δώστε το, παρακαλώ, στον κ. Τσίπρα, ο οποίος έκανε ότι δεν ήξερε και ότι δεν είχαν και τον χρόνο να αντιδράσουν. Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων κ. Ιωάννης Βρούτσης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα πράγματι κατέθεσα τροπολογία, η οποία ήταν χρονοβόρα και επείγουσα, αλλά ήταν τροπολογία η οποία βάζει πλαφόν στις συντάξεις. Είναι η τροπολογία που έχετε όλοι στα χέρια σας. Το πλαφόν είναι 4.600 ευρώ. Ενσωματώνει μέσα και ανταποδοτικότητα και αναδιανεμητικότητα, με σεβασμό στους συνταξιούχους και με σεβασμό σε όλους αυτούς που - λυπάμαι - περίμεναν να πάρουν τις υψηλές συντάξεις του κ. Κατρούγκαλου και της κ. Αχτσιόγλου, αλλά δεν μπορεί να γίνει αυτό. Σ' ένα ευνομούμενο κράτος, το οποίο σέβεται πρώτα και κύρια τη δημοκρατία και τη λειτουργία του, δεν μπορούμε να αποδώσουμε τέτοιες υψηλές συντάξεις. Καταθέτω και τη διάταξη για το πλαφόν της σύνταξης.
Ολοκληρώστε, κύριε Υπουργέ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Τώρα θα μιλήσω για τη δεύτερη διάταξη, η οποία έχει επίσης επείγοντα χαρακτήρα και η οποία για εμάς είναι προτεραιότητα, γιατί στο επίκεντρο της πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας βρίσκεται ο άνθρωπος και ο εργαζόμενος, ο συνταξιούχος και ο αδύναμος. Αυτές δεν είναι μόνο λεκτικές εκφράσεις που απλά τις λέμε για πολιτικούς λόγους. Είναι το DNA, το αξιακό μας σύστημα το ίδιο. Γι' αυτό παίρνουμε και αποφάσεις για να περιφρουρήσουμε εξελίξεις που βλέπουμε μπροστά μας, οι οποίες υπονομεύουν την αγορά εργασίας, υπονομεύουν τον εργαζόμενο και κάνουν πλέον τη συμφιλίωση μεταξύ εργαζομένων και επιχειρήσεων αδύνατη, δημιουργούν διχασμό, δημιουργούν και κάνουν ελκυστική την παραβατικότητα στην αγορά εργασίας και είναι πρόσφατες διατάξεις τις οποίες ψήφισε παραμονή εκλογών η προηγούμενη κυβέρνηση. Μάλιστα το μαρτυρούν και τα στοιχεία. Τα στοιχεία που θα σας διαβάσω τώρα είναι τα στοιχεία από την «ΕΡΓΑΝΗ», αλλά θα σας διαβάσω και τρία παραδείγματα για να δείτε τι ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ όσον αφορά ρυθμίσεις του Εργατικού Δικαίου. Ακούστε, παρακαλώ: Η πρώτη διάταξη που καταργούμε έχει ενδιαφέρον. Θα σας δώσω την απάντηση με τρία παραδείγματα, για να καταλάβετε τι ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ. Αν ένας ιδιώτης αναθέσει σ' έναν ξυλουργό να του κατασκευάσει έπιπλα για το σπίτι του και εξοφλήσει ο ιδιώτης τον ξυλουργό και παραλάβει τα έπιπλα, αλλά εν συνεχεία ο ξυλουργός δεν πληρώσει τους εργαζόμενους που έχει στην επιχείρησή του, δηλαδή τους ανθρώπους του, τους εργαζόμενούς του, τότε οι τελευταίοι, δηλαδή οι εργαζόμενοι του ξυλουργού, μπορούν να πάνε να ζητήσουν την αμοιβή τους στον ιδιώτη. Αυτές είναι οι διατάξεις οι τραγελαφικές, οι ανοίκειες που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ. Ένα δεύτερο παράδειγμα που δείχνει τον παραλογισμό, και δημιουργεί, όμως, και τερατουργήματα στην ίδια την οικονομία είναι το εξής: Ένας καταστηματάρχης υγειονομικού ενδιαφέροντος έχει συνάψει μια συμφωνία με κάποιον έμπορο κρεάτων για να του προμηθεύει τα κρέατα στο μαγαζί του. Ο καταστηματάρχης συνεπής στις υποχρεώσεις του, τις πληρώνει με συνέπεια στους χρόνους που έχουν προκαθοριστεί με την αλυσίδα κρεάτων. Ξαφνικά, όμως, η αλυσίδα κρεάτων, παρ' όλο που παίρνει τα χρήματα από τον καταστηματάρχη, σταματάει να πληρώνει τους εργαζόμενους. Τι θα συμβεί; Με τις διατάξεις του ΣΥΡΙΖΑ οι εργαζόμενοι του καταστήματος της αλυσίδας κρεάτων, θα πάνε να ζητήσουν τα χρήματά τους από το κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος. Καταλαβαίνετε τι ψήφισαν; Τρίτο παράδειγμα. Αν θεωρητικά ο παγκόσμιος κολοσσός της «APPLE» ανέθετε σε μια ελληνική εταιρεία την ανάπτυξη εδώ στην Ελλάδα ενός λογισμικού συστήματος με Έλληνες επιστήμονες, οι οποίοι εδώ θα ανέπτυσσαν το λογισμικό τους και η «APPLE» θα σύναπτε συμφωνία μαζί τους για να παίρνει την τεχνογνωσία και τη γνώση του λογισμικού, η «APPLE» και η κάθε «APPLE» θα έπρεπε ταυτόχρονα να φτιάξει κι άλλη μια εταιρεία δίπλα με τους καλύτερους λογιστές και δικηγόρους για να παρακολουθεί την οικονομική κατάσταση της ελληνικής εταιρείας. Γιατί αν αυτή η ελληνική εταιρεία αποφάσιζε να μην πληρώσει τους εργαζόμενους, τότε οι εργαζόμενοι θα προσέφευγαν στην «APPLE» για να πάρουν τα χρήματά τους. Αυτή δυστυχώς είναι η εικόνα. Όχι η «APPLE» δεν θα έρθει στην Ελλάδα, γιατί με τέτοιες αντιλήψεις ιδεοληπτικές θα ακούν Ελλάδα και θα φεύγουν οι επιχειρήσεις. Αυτό καταργούμε.
Ώρα θα βάλετε ή είναι νέα ήθη και έθιμα;
Μη διακόπτετε. Τελειώνει ο κύριος Υπουργός. Ολοκληρώστε, κύριε Υπουργέ.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Η τελευταία έχει να κάνει με το ζήτημα μιας διάταξης που ήρθε ξαφνικά προεκλογικά, στην οποία κατά κόρον η κυβέρνηση διαφήμισε ότι είναι η διάταξη που περιφρουρεί τον εργαζόμενο, διασφαλίζει τα δικαιώματά του. Για ακούστε τι συνέβη εδώ. Θα σας πω τα στοιχεία. Είναι η ονομαζόμενη - όπως την έλεγαν τότε - «βάσιμος λόγος απόλυσης». Ακούστε τα αποτελέσματα: Με βάση τη διάταξη αυτή της κυβέρνησης τότε, θα έπρεπε να περιφρουρούνται τα έσοδα.
Ολοκληρώστε, κύριε Υπουργέ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να σας διαβάσω μερικά νούμερα για να καταλάβετε πού βρισκόμαστε. Τα νούμερα αυτά που θα σας διαβάσω είναι επίσημα, είναι δημοσιευμένα από την «ΕΡΓΑΝΗ» και αυτό αποδεικνύει το πόσο βλαπτικές ήταν αυτές οι διατάξεις τις οποίες σήμερα αλλάζουμε και βελτιώνουμε υπέρ των εργαζομένων. Η διάταξη ήρθε τον Μάιο του 2019. Ακούστε τα αποτελέσματα απολύσεων με βάση τα στοιχεία της «ΕΡΓΑΝΗ»: Το 2018 οι απολύσεις ήταν εκατόν ενενήντα εννέα χιλιάδες τετρακόσιες σαράντα τέσσερις. Το 2019 ήταν διακόσιες δεκαοκτώ χιλιάδες διακόσιες σαράντα. Έγιναν δεκαοκτώ χιλιάδες επτακόσιες ενενήντα έξι απολύσεις περισσότερες, λόγω της διάταξης. Πάω παρακάτω: Τον Ιούνιο του 2019 έγιναν διακόσιες σαράντα εννέα χιλιάδες πεντακόσιες ογδόντα μία απολύσεις. Το 2019 διακόσιες πενήντα οκτώ χιλιάδες ογδόντα δύο, δηλαδή οκτώ χιλιάδες πεντακόσιες μία περισσότερες απολύσεις μετά τη διάταξη. Πάω στην άλλη περίπτωση, για τον Ιούλιο που μόλις έκλεισε: Οι απολύσεις ήταν διακόσιες σαράντα επτά χιλιάδες εξακόσιες ενενήντα το 2018, διακόσιες πενήντα πέντε χιλιάδες δέκα το 2019, δηλαδή δεκαεπτά χιλιάδες τριακόσιες είκοσι περισσότερες απολύσεις και το ισοζύγιο της «ΕΡΓΑΝΗ» βγάζει και τον Ιούνιο και τον Ιούλιο δύο χιλιάδες διακόσιες δεκατρείς αρνητικό και έξι χιλιάδες ογδόντα μία επίσης ισοζύγιο αρνητικό, συγκριτικά το 2018 με το 2019. Είχαμε οκτώ χιλιάδες διακόσιες ενενήντα τέσσερις θέσεις εργασίας χαμένες λόγω αυτής της διάταξης. Είμαστε υποχρεωμένοι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να αντιδράσουμε και αντιδρούμε. Δείχνουμε αποφασιστικότητα, αντανακλαστικά, ευαισθησία για το καλό της πατρίδας. Η Ελλάδα δεν μπορεί να περιμένει. Αφαιρούμε αυτές τις ιδεοληπτικές εργασιακές διατάξεις και προχωράμε μπροστά. Αυτές είναι οι αποφάσεις μας, έτσι προχωράμε, για την Ελλάδα του αύριο, για την Ελλάδα που αξίζει στους Έλληνες. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Υπουργέ. Να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα. Είπα στην αρχή ότι κυριαρχικά αποφασίζει η Βουλή. Δεν θυμόμουν τη διάταξη να σας την πω, γιατί δεν μπορώ να θυμάμαι όλες τις διατάξεις του Κανονισμού, ξέρω πολύ καλά, όμως, το περιεχόμενο. Είπα στους συνεργάτες μου να μου βρουν τη διάταξη και σας τη διαβάζω. «Προσθήκες ή τροπολογίες Βουλευτών πρέπει να υποβληθούν τρεις μέρες πριν» πράγματι, κύριε Κεγκέρογλου. Αν, όμως, υπάρχει περίπτωση αμφισβήτησης για οτιδήποτε, ο Πρόεδρος ερωτά τη Βουλή που αποφαίνεται αποκλειστικά με ανάταση ή έγερση - προσέξτε το συμπλεκτικό τώρα - και χωρίς συζήτηση. Εγώ τι είπα; Να γίνει συζήτηση. Κακώς έφυγαν. Επί της ουσίας θα συζητούσαμε μετά. Συνεπώς είναι λάθος η αποχώρηση. Γιατί; Έπρεπε να τεθεί, να ακούσουμε τον Υπουργό, να δούμε το επείγον. Είναι διατάξεις, οι οποίες είναι επωφελείς για το δημόσιο. Βέβαια εδώ, κύριε Κεγκέρογλου, δεν μπορεί να εφαρμοστεί η παράγραφος 4 του 88, όπως επικαλείστε, διότι το άρθρο 73 του Συντάγματος λέει ότι δεν μπορούμε να τις συζητήσουμε όταν έχουμε επιβάρυνση του προϋπολογισμού. Εδώ, όμως, όχι μόνο επιβάρυνση του προϋπολογισμού δεν έχουμε, αλλά και η ίδια η έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους - πράγμα το οποίο δεν είχα διαβάσει, δεν το είχα προσέξει και τώρα διαβάζω τον Κανονισμό - λέει ότι οι προτεινόμενες διατάξεις έχουν τα εξής οικονομικά αποτελέσματα. Πρώτον, ετήσια εξοικονόμηση δαπάνης από τη θέσπιση ανωτάτου ορίου στο συνολικό ακαθάριστο ποσό. Η εξοικονόμηση αυτή για τα έτη '19, '20, '21, '22, '23 εκτιμάται στα ποσά αυτά που αναφέρει. Συνεπώς εδώ έχουμε θετικά ζητήματα.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ακούστε, κύριε Κεγκέρογλου, μη βιάζεστε, μπορεί να σας καλύψω. Το μόνο σωστό είναι αυτό που είπατε εσείς και άλλοι συνάδελφοι ότι δεν πρέπει να έρχονται τελευταία στιγμή. Το καταλαβαίνω, αλλά θα υπήρχε οικονομική επιβάρυνση του δημοσίου αν προλάβαιναν να πληρωθούν και δεν έρχονταν αυτές οι τροπολογίες. Σε αυτή την περίπτωση θα ήταν αργά. Βέβαια, θα μου πείτε ότι υπάρχουν διατάξεις που θα μπορούσαν να αναζητηθούν και να πει το δημόσιο...
Ας τελειώνουμε.
Δεν είναι θέμα, κύριε Τζαβάρα, μπορεί να έχετε δίκιο που λέτε να τελειώνουμε, αλλά πρέπει αυτό που λέμε να γίνεται και κατανοητό, να πείθουμε. Εάν δεν μπορέσουμε να πείσουμε, δεν γίνεται λόγος. Συνεπώς είναι λάθος αυτό που έγινε. Βεβαίως, δεν πρέπει να έρχονται, κύριε Υπουργέ, την τελευταία στιγμή τόσο σοβαρές τροπολογίες. Όμως είναι καθ' όλα σύννομα εκτός, όπως σας είπα, από την τροπολογία. Για αυτό λέει και χωρίς συζήτηση και πάρα ταύτα είπαμε με συζήτηση, γιατί το θυμόμουν αλλά δεν μπορούσα να το βρω. Τώρα φαντάζομαι οι συνάδελφοι που αποχώρησαν, αποχώρησαν για τη συζήτηση των τροπολογιών και το λέω αυτό για να το ακούσουν. Δεν νομίζω ότι αποχώρησαν και για την ψηφοφορία, πολύ περισσότερο αφού έχουν θέσει ζήτημα ονομαστικής ψηφοφορίας. Αυτό είναι δικό τους θέμα, βέβαια. Συνεπώς μπορούμε τώρα να δούμε εάν θα γίνουν δεκτές οι τροπολογίες από εσάς εδώ, από την Ολομέλεια. Δεν το αποφασίζει το Προεδρείο, η Ολομέλεια θα το αποφασίσει. Αν θέλουν οι συνάδελφοι που το ακούν να έρθουν, ας έρθουν. Ακούστε γίνονταν πολλά. Αν θέλετε να επανέλθουμε σε μια τάξη και να εφαρμόζεται ο Κανονισμός κανονικά, μιας και επανερχόμαστε στην κανονικότητα σε όλα τα πράγματα - και πάνω από όλα πρέπει να επανέλθουμε στους θεσμούς - τότε είναι λάθος που αποχώρησαν. Μπορούσαμε εδώ να καθίσουμε να συζητήσουμε και να δώσουμε και μία παράταση, όσο χρειαζόταν, για να μπορέσετε να μελετήσετε και να μιλήσετε επί ουσίας. Είπαμε ότι στις έξι θα γίνει η ψηφοφορία, αλλά δεν είναι το θέμα να φύγουμε ακριβώς στις έξι.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Κεγκέρογλου, έχετε τον λόγο επί της ουσίας.
Ευχαριστώ που μου δίνετε τον λόγο να ολοκληρώσω μετά από το ερώτημα εάν επιμένει ο κύριος Υπουργός, γιατί αυτό το ερώτημα έβαλα.
Στον κύριο Υπουργό μπορείτε να κάνετε εκκλήσεις. Αυτό είναι άλλο θέμα.
Αφού έκανα, λοιπόν, την έκκληση και πήρα την απάντηση έμμεσα βέβαια, θέλω να πω δύο λόγια που έχουν να κάνουν με τα προηγούμενα και τα συμπεράσματα που βγάλαμε από την τοποθέτηση του κυρίου Υπουργού. Πρώτον, η διάταξη που αφορά την μείωση του 5% σε 3% είναι κανονικό άρθρο του νομοσχεδίου και δεν είναι τροπολογία. Άρα, λοιπόν, είπε ένα αναληθές στοιχείο ο κύριος Υπουργός από το Βήμα της Βουλής. Δεύτερον, η τροπολογία που αφορά το πλαφόν στις συντάξεις είναι αμφισβητούμενη. Πλαφόν υπάρχει στις συντάξεις. Σε κάθε περίπτωση θα μπορούσε να φέρει το πλαφόν στις συντάξεις, αλλά όχι αλλαγή του τρόπου υπολογισμού, γιατί αυτό χρειάζεται γνωμοδοτήσεις και άλλων θεσμικών οργάνων της χώρας. Αν δεν γνωρίζει ο Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, θέλω να τον πληροφορήσω…
Συγγνώμη. Πάνω σε αυτό, από το Ελεγκτικό Συνέδριο έχετε πάρει…
Από το Ελεγκτικό Συνέδριο ή από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους; Από το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν υπήρχε έκθεση την ώρα της κατάθεσης.
Μα, δεν είναι υποχρέωσή του. Το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.
Σε κάθε περίπτωση έρχεται ο Υπουργός.
Εγώ ρώτησα νομικά, γιατί ξέρω ότι πρέπει να υπάρχει. Μου λένε ότι υπάρχει. Δεν προλάβαμε κι εμείς να διαβάσουμε. Υπάρχει απόφαση της ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
Τώρα κατατέθηκε η έκθεση. Όχι του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Δεν υπάρχει η έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου.
Υπάρχει, υπάρχει.
Έρχεται ο Υπουργός κοντά σε αυτό το δήθεν επείγον, γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν θα εκδιδόταν καμμία σύνταξη εφόσον αυτή ήταν η πολιτική βούληση και κολλάει και αλλαγή του τρόπου υπολογισμού των συντάξεων χωρίς διάλογο και χωρίς γνωμοδότηση των αρμοδίων θεσμικών οργάνων της χώρας. Tα όργανα πρέπει να λάβουν υπ' όψιν την Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Επίσης, έρχεται και κολλάει μια τροπολογία που αφορά εργασιακά δικαιώματα και με ευρύτερο τρόπο ατομικά δικαιώματα, με την έννοια του κατεπείγοντος. Όχι. Δεν είναι κατεπείγον, δεν μπορεί να συζητηθεί μετά την τυπική λήξη της συνεδρίασης που ήταν στις τέσσερις το μεσημέρι. Είχε ανακοινώσει το Προεδρείο ότι τέσσερις η ώρα θα λήξει η συνεδρίαση. Αυτά δεν είχαν γίνει ούτε επί ΣΥΡΙΖΑ! Ούτε επί ΣΥΡΙΖΑ! Τον ξεπεράσατε. Τον αντιγράφετε. Και μη μου πείτε όχι, κύριε Υπουργέ. Τον αντιγράφετε. Και κάνετε και κακή αντιγραφή. Όχι, δεν θα συμμετάσχουμε στην παραποίηση. Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Δεν μπαίνω στην ουσία, γιατί κι αυτή είναι αρνητική. Αλλά δεν με ενδιαφέρει η ουσία. Με ενδιαφέρει ότι παραβιάζεται ο Κανονισμός. Στην παραβίαση του Κανονισμού με χειρότερο τρόπο απ' ό,τι του ΣΥΡΙΖΑ εμείς δεν θα συναινέσουμε. Πάρτε το χαμπάρι, κύριε Βρούτση. Μπορούσατε αυτή την τροπολογία να την είχατε φτιάξει εδώ και μέρες να έρθει στην ώρα της. Αντί να είστε στα πορτοπαράθυρα σαν εμένα - εγώ είμαι της Αντιπολίτευσης, δικαιούμαι να είμαι - να κάτσετε να δουλέψετε να τη βγάλετε στην ώρα της! Εντάξει;
Νομίζω ότι το θέμα έχει εξαντληθεί.
Πού έχει εξαντληθεί;
Θα εφαρμόσουμε τον Κανονισμό.
Τώρα θα τον εφαρμόσετε;
Ο Κανονισμός λέει «ή με ανάταση» για να συζητηθεί.
Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ πάρα πολύ. Διασταλτική ερμηνεία του Κανονισμού δεν θα κάνετε εδώ. Μιλούσε μισή ώρα ο Υπουργός. Δεν θα μιλήσει ο Πρόεδρος ενός κόμματος; Σοβαρά μιλάτε; Ζητώ τον λόγο για ένα λεπτό.
Για την ουσία τον θέλετε; Παρακαλώ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Για μας, όπως είπα προηγουμένως, είναι θέμα αρχής. Ξεκάθαρα πράγματα. Σε «ντροπολογίες» έτσι δεν πρόκειται να συμμετάσχουμε. Δεύτερον, «κανονικότητα» λέγατε ως κόμμα προεκλογικά. Αυτό το λέτε κανονικότητα; Να ψηφίζετε μόνοι σας, γιατί ξαφνικά φέρνετε τροπολογίες; Είναι σωστό αυτό; Επίσης, θα πω κάτι σε όλους. Αν είναι όντως επείγον, συμφωνώ μαζί σας. Είναι επείγον. Να μην κλείσει η Βουλή. Να κάτσουμε και στις 15 και στις 16 και στις 17 του μηνός να δουλέψουμε εδώ μέσα. Γιατί φέρνετε μία ώρα πριν αυτή την ιστορία; Και θέλω να πιστεύω ότι δεν είναι σύμπτωση που προεδρεύων σήμερα είναι ο κύριος Πρόεδρος. Θέλω να το πιστέψω ειλικρινά. Τέσσερις η ώρα είπατε ότι ήρθε η ιστορία από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Όλα αυτά δείχνουν ότι δεν σέβεστε τους θεσμούς. Και δίνετε σε αυτούς το δικαίωμα να εκθέτουν όλη την παράταξή σας. Λυπάμαι ειλικρινά. Δεν μπορούμε να συμμετέχουμε ούτε εμείς. Αποχωρούμε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε. Ο πρώην Πρωθυπουργός έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, άκουσα και ακούσαμε αυτές τις μέρες πολλές φορές την έννοια της αποφασιστικότητας και της κυβερνησιμότητας ως το αγαθό το οποίο λείπει από τη χώρα για να μπορέσει να πάει μπροστά. Εάν, όμως, αυτή η αποφασιστικότητα και αυτή η κυβερνησιμότητα σημαίνει ότι υπάρχει έλλειψη σεβασμού σε βασικούς θεσμούς δημοκρατίας, διαβούλευσης και διαδικασιών, τότε σημαίνει, κύριε Πρόεδρε, ότι δεν έχουμε καταλάβει ποια ήταν τα αίτια της κρίσης που δέκα χρόνια τώρα ταλαιπωρεί τον ελληνικό λαό. Διότι η κρίση δεν ήταν απλώς ένας εκτροχιασμός του προϋπολογισμού. Ήταν ο θεσμικός εκτροχιασμός, η αδιαφάνεια, η οποία επέτρεψε την αυθαιρεσία της εξουσίας, να καταχρεωθεί η χώρα και να μην ελεγχθεί τελικά ο προϋπολογισμός και να υπάρξει ακόμα και η απάτη των στατιστικών και να το πληρώνει αυτό η χώρα με την έλλειψη αξιοπιστίας. Εάν, λοιπόν, μετά από τόσα χρόνια δεν θεωρείτε ότι πρέπει να υπάρξει θεσμική κατοχύρωση στη χώρα μας αυτών των δημοκρατικών διαδικασιών και λόγω κυβερνησιμότητας μπορείτε να αυθαιρετείτε, κάνετε μια πολύ κακή αρχή. Και ενώ είχε ξεκινήσει πράγματι με τις προγραμματικές δηλώσεις ένα κλίμα σε αυτή την Αίθουσα που πολλά χρόνια είχαμε να δούμε, δυστυχώς φαίνεται ότι αυτό το ανατρέπετε με τις πρόχειρες πρακτικές σας, που δεν είναι απλώς πρόχειρες αλλά και αυθαίρετες και θίγουν το δημοκρατικό αίσθημα αυτής της Αίθουσας και άρα και τους δημοκρατικούς θεσμούς. Γι' αυτό και εμείς θα αποχωρήσουμε, γιατί δεν δεχόμαστε αυτή τη διαδικασία. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Σας παρακαλώ! Έχετε αναλογιστεί τις ευθύνες σας; Θα αποχωρήσουμε, γιατί δεν δεχόμαστε να έρχονται την τελευταία στιγμή τροπολογίες για ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα του ελληνικού λαού, χωρίς να μπορούμε να έχουμε καν γνώση αυτών των πραγμάτων. Και εσείς ακόμα, κύριε Πρόεδρε, μπερδευόσασταν, όταν προσπαθούσατε να δικαιολογήσετε τα αδικαιολόγητα. Παρακαλούμε για το καλό του τόπου και με αφορμή ενός νέου ξεκινήματος το οποίο κάνετε εσείς, αφήστε αυτά τα μεγαλεπήβολα περί κυβερνησιμότητας και αποφασιστικότητας και δείτε τον σεβασμό των θεσμών. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, πριν φύγετε, να σας πω το εξής. Εξήγησα τι λένε οι διατάξεις του Κανονισμού σε συνδυασμό με τις συνταγματικές διατάξεις. Άρα αυτό δεν είναι θέμα του Προεδρείου. Είναι θέμα της Βουλής. Η Ολομέλεια, λοιπόν, θα αποφασίσει τώρα με ανάταση ή με έγερση εάν θα συζητηθούν, για να τελειώνουμε.
Κύριε Πρόεδρε, εγώ δεν έθεσα θέμα Κανονισμού. Έθεσα θέμα ουσιαστικής δημοκρατικής δεοντολογίας.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο επί του θέματος που συζητάμε!
Για τι ακριβώς;
Για το θέμα που συζητάμε, για την αποχώρηση των υπολοίπων κομμάτων.
Αυτό είναι δικό τους θέμα. Δεν συζητείται αυτό.
Σας παρακαλούμε! Πρέπει να εξηγήσουμε στον ελληνικό λαό…
Δεν προβλέπεται να κρίνουμε ενέργειες των κομμάτων, γιατί αποχωρούν.
Δεν κρίνουμε ενέργειες. Πολιτικά μιλάμε.
Ορίστε, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Πρόεδρε, έχω δικαίωμα να πάρω τον λόγο. Παρακολουθούμε ένα θέατρο του παραλόγου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και αυτό πρέπει να εξηγηθεί στον ελληνικό λαό. Το μόνο που θέλει να κρύψει η Αντιπολίτευση είναι τις εσωτερικές της αντιφάσεις. Ακούσαμε την κ. Φωτίου πριν από λίγο να μας λέει ότι η διάταξη για το άσυλο δεν λύνει ένα ανύπαρκτο πρόβλημα, δηλαδή και δεν το λύνει και δεν υπάρχει το πρόβλημα. Αυτά τα δύο δεν μπορούν να συμβαίνουν μαζί. Ο κ. Πολάκης πριν από λίγα λεπτά κατηγόρησε τον κ. Βρούτση ότι έφερε μία τροπολογία που την είχαν ήδη έτοιμη. Και έφυγε για να μην ψηφιστεί η δική τους τροπολογία. Είναι, δηλαδή, πράγματα τα οποία δεν στέκουν στην λογική. Αυτός είναι ο μόνος λόγος για τον οποίο έφυγαν. Και η Νέα Δημοκρατία δεν δέχεται μαθήματα απ' αυτούς οι οποίοι κράτησαν τη Βουλή ανοικτή για να περάσουν αυτές τις τροπολογίες πριν από λίγες εβδομάδες. Δεν δέχεται μαθήματα από αυτούς που πέρασαν πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, όταν η Βουλή ήταν κλειστή. Τα ξεχάσαμε αυτά; Νομίζουν ότι τα ξέχασε ο ελληνικός λαός; Όχι. Η Νέα Δημοκρατία, λοιπόν, με αίσθημα ευθύνης έρχεται και φέρνει αυτές τις τροπολογίες και με αυτό το αίσθημα ευθύνης θα τις ψηφίσει. Σας ευχαριστώ.
Ο Υπουργός Επικρατείας κ. Πιερρακάκης έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, έχει κατατεθεί μια βουλευτική τροπολογία με γενικό αριθμό 29 και ειδικό 17, για τη μεταφορά του τμήματος μητρώου εκ νέου στο Υπουργείο Ανάπτυξης από το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης και έχουν γίνει και οι σχετικές νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Κύριε Πρόεδρε, πάμε να ψηφίσουμε να τελειώνουμε.
Θα τελειώσουμε, κυρία Μπακογιάννη, δεν ανέκυψε ένα θέμα τυχαίο.
Να φύγουμε, όμως!
Ο Υπουργός Εσωτερικών κ. Θεοδωρικάκος έχει τον λόγο για κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Κύριε Πρόεδρε, για το τυπικό της υπόθεσης, παρακαλώ στον τίτλο: «Ρυθμίσεις του Υπουργείου Εσωτερικών, διατάξεις για την ψηφιακή διακυβέρνηση, να προστεθεί «και συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις και άλλα επείγοντα ζητήματα».
Επίσης, γίνονται δεκτές όλες οι υπουργικές τροπολογίες, καθώς επίσης και οι βουλευτικές τροπολογίες του κ. Πλεύρη με γενικό αριθμό 29 και ειδικό 17 και του κ. Κατσαφάδου με γενικό αριθμό 23 και ειδικό 11. [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] [[Να μπει η σελίδα 442.α]] [[Να μπει η σελίδα 445.α]] Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα προχωρήσουμε στην υπόλοιπη διαδικασία που προβλέπεται. Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών: «Ρυθμίσεις του Υπουργείου Εσωτερικών, διατάξεις για την ψηφιακή διακυβέρνηση, συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις και άλλα επείγοντα ζητήματα». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Ναι.
Ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς αποχώρησε.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση των άρθρων και η ψήφιση τους θα γίνει χωριστά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει υποβληθεί αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας από Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ επί των άρθρων 1 έως 12, 64, 65 και 101, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Θα αναγνώσω και τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση της ονομαστικής ψηφοφορίας, για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Η κ. Αχτσιόγλου Έφη. Απούσα. Η κ. Αγαθοπούλου Ειρήνη. Απούσα. Ο κ. Αλεξιάδης Τρύφων. Απών. Η κ. Αυγέρη Δώρα. Απούσα. Η κ. Γεροβασίλη Όλγα. Απούσα. Ο κ. Δρίτσας Θοδωρής. Απών. Η κ. Ελευθεριάδου Σουλτάνα. Απούσα. Ο κ. Ηγουμενίδης Νικόλαος. Απών. Η κ. Κασιμάτη Νίνα. Απούσα. Ο κ. Κατρούγκαλος Γεώργιος. Απών. Η κ. Καφαντάρη Χαρά. Απούσα. Ο κ. Λάππας Σπύρος. Απών. Ο κ. Μπάρκας Κώστας. Απών. Ο κ. Μπουρνούς Γιάννης. Απών. Ο κ. Μωραΐτης Θάνος. Απών. Η κ. Ξενογιαννακοπούλου Μαριλίζα. Απούσα. Ο κ. Παππάς Νίκος. Απών. Ο κ. Πολάκης Παύλος. Απών. Η κ. Πούλου Γιώτα. Απούσα. Ο κ. Σκουρλέτης Πάνος. Απών. Ο κ. Σκουρολιάκος Πάνος. Απών. Ο κ. Σπίρτζης Χρήστος. Απών. Ο κ. Συρμαλένιος Νίκος. Απών. Η κ. Τελιγιορίδου Ολυμπία. Απούσα. Ο κ. Τζανακόπουλος Δημήτρης. Απών. Η κ. Τζούφη Μερόπη. Απούσα. Ο κ. Τσίπρας Γιώργος. Απών. Ο κ. Φάμελλος Σωκράτης. Απών. Ο κ. Χαρίτσης Αλέξης. Απών. Η κ. Χρηστίδου Ραλλία. Απούσα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών και συνεπώς η αίτηση απορρίπτεται. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει επίσης υποβληθεί, σύμφωνα με το άρθρο 72 του Κανονισμού της Βουλής, αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας από Βουλευτές του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας επί του άρθρου 64, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Θα αναγνώσω και τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Ο κ. Κουτσούκος Δημήτριος. Παρών. Η κ. Παπαρήγα Αλεξάνδρα. Παρούσα. Ο κ. Γκιόκας Ιωάννης. Παρών. Ο κ. Δελής Ιωάννης. Παρών. Η κ. Κανέλλη Γαρυφαλλιά. Παρούσα. Ο κ. Καραθανασόπουλος Νικόλαος. Παρών. Ο κ. Κατσώτης Χρήστος. Παρών. Η κ. Κομνηνάκα Μαρία. Παρούσα. Ο κ. Λαμπρούλης Γεώργιος. Παρών. Η κ. Μανωλάκου Διαμάντω. Παρούσα. Ο κ. Μαρίνος Γεώργιος. Παρών. Ο κ. Παπαναστάσης Νικόλαος. Παρών. Ο κ. Παφίλης Αθανάσιος. Παρών. Ο κ. Στολτίδης Λεωνίδας. Παρών. Ο κ. Συντυχάκης Εμμανουήλ. Παρών. Κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας. Συνεπώς διακόπτουμε τη συνεδρίαση για δέκα (10΄) λεπτά, σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. Θα ακολουθήσει ονομαστική ψηφοφορία δι' εκφωνήσεως που θα διεξαχθεί σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 72 και 72Α του Κανονισμού της Βουλής. Οι αποδεχόμενοι το άρθρο 64 λέγουν «ΝΑΙ». Οι μη αποδεχόμενοι το άρθρο 64 λέγουν «ΟΧΙ». Οι αρνούμενοι ψήφο λέγουν «ΠΑΡΩΝ». Καλούνται επί του καταλόγου ο Βουλευτής Θεσπρωτίας κ. Βασίλειος Γιόγιακας από τη Νέα Δημοκρατία και ο Βουλευτής Ηρακλείου κ. Εμμανουήλ Συντυχάκης από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ενημερώνω ότι έχει έλθει στο Προεδρείο, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, επιστολή συναδέλφου Βουλευτού με την οποία μας γνωστοποιεί την ψήφο της. Η ψήφος αυτή θα ανακοινωθεί και θα συνυπολογιστεί στην καταμέτρηση που θα ακολουθήσει. Παρακαλώ να αρχίσει η ανάγνωση του καταλόγου.
Υπάρχει συνάδελφος, ο οποίος δεν άκουσε το όνομά του; Κανείς. Η επιστολή, η οποία απεστάλη στο Προεδρείο από τη συνάδελφο, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, θα καταχωρισθεί στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι η συνάδελφος Βουλευτής κ. Όλγα Κεφαλογιάννη δεν θα παρευρεθεί στη σημερινή ονομαστική ψηφοφορία και μας γνωστοποιεί με επιστολή της πως αν ήταν παρούσα θα ψήφιζε «ΝΑΙ». Επίσης, ο κ. Χαράλαμπος Καστανίδης απουσιάζει και με επιστολή μάς γνωρίζει ότι αν ήταν παρών θα ψήφιζε σύμφωνα με τη θέση του κόμματός του. Οι επιστολές αυτές, οι οποίες εκφράζουν πρόθεση ψήφου, θα καταχωρισθούν στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης, αλλά δεν συνυπολογίζονται στην καταμέτρηση των ψήφων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η ψηφοφορία και παρακαλώ τους κύριους ψηφολέκτες να προβούν στην καταμέτρηση των ψήφων και την εξαγωγή του αποτελέσματος.
Μέχρι να ολοκληρωθεί η καταμέτρηση, προχωράμε στην ψήφιση των υπολοίπων άρθρων και των τροπολογιών. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 3 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 5 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 5 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 6 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 6 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 7 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 7 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 8 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 8 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 9 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 9 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 10 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 10 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 11 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 11 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 12 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 12 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 13 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 13 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 14 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 14 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 15 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 15 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 16 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 16 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 17 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 17 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 18 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 18 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 19 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 19 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 20, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 20 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 21 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 21 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 22, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 22 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 23 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 23 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 24, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 24 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 25, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 25 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 26, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 26 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 27 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 27 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 28, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 28 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 29 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 29 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 30 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 30 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 31 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 31 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 32 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 32 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 33, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 33 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 34 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 34 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 35 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 35 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 36 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 36 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 37, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 37 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 38 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 38 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 39, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 39 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 40, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 40 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 41, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 41 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 42 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 42 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 43 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 43 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 44 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 44 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 45 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 45 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 46 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 46 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 47, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 47 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 48, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 48 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 49, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 49 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 50 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 50 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 51 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 51 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 52 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 52 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 53 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 53 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 54 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 54 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 55 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 55 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 56 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 56 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 57 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 57 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 58, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 58 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 59, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 59 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 60, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 60 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 61, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 61 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 62 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 62 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 63, ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 63 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Το άρθρο 64 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 65 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 65 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 66 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 66 έγινε δεκτό ως έχει ομοφώνως. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 67 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 67 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 68 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 68 έγινε δεκτό ως έχει ομοφώνως. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 69 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 69 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 70 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 70 έγινε δεκτό ως έχει ομοφώνως. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 71 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 71 έγινε δεκτό ως έχει ομοφώνως. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 72 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 72 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 73 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 73 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 74 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 74 έγινε δεκτό ως έχει ομοφώνως. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 75 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 75 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 76 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 76 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 77 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 77 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 78 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 78 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 79 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 79 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 80 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 80 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 81 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 81 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 82 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 82 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 83 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 83 έγινε δεκτό ως έχει ομοφώνως. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 84 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 84 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 85 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 85 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 86 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 86 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 87 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 87 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 88 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 88 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 89 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 89 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 90 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 90 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 91 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 91 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 92 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 92 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 93 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 93 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 94 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 94 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 95 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 95 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 96 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 96 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 97, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 97 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 98 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 98 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 99 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 99 έγινε δεκτό ως έχει ομοφώνως. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 100 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 100 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 101 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 101 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 102, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 102 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 103 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 103 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 104, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 104 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 105 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 105 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 106, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 106 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 107 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 107 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 19 και ειδικό αριθμό 7 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 19 και ειδικό αριθμό 7 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 20 και ειδικό αριθμό 8 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 20 και ειδικό αριθμό 8 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 21 και ειδικό αριθμό 9 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 21 και ειδικό αριθμό 9 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 22 και ειδικό αριθμό 10 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 22 και ειδικό αριθμό 10 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 24 και ειδικό αριθμό 12 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 24 και ειδικό αριθμό 12 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 25 και ειδικό αριθμό 13 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 25 και ειδικό αριθμό 13 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 26 και ειδικό αριθμό 14 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 26 και ειδικό αριθμό 14 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 27 και ειδικό αριθμό 15 ως έχει;
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 27 και ειδικό αριθμό 15 έγινε δεκτή ως έχει ομόφωνα και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 28 και ειδικό αριθμό 16 ως έχει;
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 28 και ειδικό αριθμό 16 έγινε δεκτή ως έχει ομόφωνα και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 23 και ειδικό αριθμό 11 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 23 και ειδικό αριθμό 11 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 29 και ειδικό αριθμό 17 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 29 και ειδικό αριθμό 17 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. Εψήφισαν συνολικά 198 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου 64, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 162 Βουλευτές. Κατά του άρθρου 64, δηλαδή «ΟΧΙ» εψήφισαν 15 Βουλευτές. Εψήφισαν «ΠΑΡΩΝ» 21 Βουλευτές, σύμφωνα με το παρακάτω πρωτόκολλο ονομαστικής ψηφοφορίας:
Συνεπώς το άρθρο 64 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών: «Ρυθμίσεις του Υπουργείου Εσωτερικών, διατάξεις για την ψηφιακή διακυβέρνηση, συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις και άλλα επείγοντα ζητήματα» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία επί της αρχής, επί των άρθρων και επί των τροπολογιών. Προχωρούμε στην ψήφιση του νομοσχεδίου και στο σύνολο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών: «Ρυθμίσεις του Υπουργείου Εσωτερικών, διατάξεις για την ψηφιακή διακυβέρνηση, συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις και άλλα επείγοντα ζητήματα», έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 19: 40΄ λύεται η συνεδρίαση. Καλό καλοκαίρι!