Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Καλημέρα σας! Έχω την τιμή να ανακοινώσω προς το Σώμα ότι η Διαρκής Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «Τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης». Παρακαλείται η κυρία Γραμματέας να ανακοινώσει τις αναφορές προς το Σώμα.
Πριν εισέλθουμε στη συζήτηση των επικαίρων ερωτήσεων, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Δευτέρας 15 Νοεμβρίου 2021, το οποίο έχει ως εξής: Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρα 130 παράγραφοι 2 και 3 και 132 παράγραφος 2 Κανονισμού Βουλής) 1. Η με αριθμό 142/1-11-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Μεσσηνίας της Νέας Δημοκρατίας κ. Περικλή Μαντά προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων με θέμα: «Προστασία κορινθιακής σταφίδας». 2. Η με αριθμό 145/2-11-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Λακωνίας του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία κ. Σταύρου Αραχωβίτη προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Καταβολή Βασικής Ενίσχυσης 2021». 3. Η με αριθμό 149/3-11-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ροδόπης του Κινήματος Αλλαγής κ. Ιλχάν Αχμέτ προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Απαράδεκτη και αντικοινωνική η αναστολή λειτουργίας των Περιφερειακών Ιατρείων στον ορεινό όγκο της Ροδόπης». 4. Η με αριθμό 153/5-11-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Εμμανουήλ Συντυχάκη προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Τα προβλήματα των μικρομεσαίων κτηνοτρόφων στην Κρήτη». 5. Η με αριθμό 146/2-11-2021 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού A΄ Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Αγγελικής Αδαμοπούλου προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Κτήμα Δρακοπούλου: ορατή και άμεση απειλή περαιτέρω περιβαλλοντικής υποβάθμισης». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρα 130 παράγραφοι 2 και 3 και 132 παράγραφος 2 Κανονισμού Βουλής) 1. Η με αριθμό 148/3-11-2021 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Β2΄Δυτικού Τομέα Αθηνών του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία κ. Χαρούλας (Χαράς) Καφαντάρη προς τον Υπουργό Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας με θέμα: «Νέο Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας». 2. Η με αριθμό 157/8-11-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Βοιωτίας του Κινήματος Αλλαγής κ. Γεωργίου Μουλκιώτη προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, με θέμα: «Πότε επιτέλους θα αρχίσει να μειώνεται ο απαράδεκτα υψηλός αριθμός εκκρεμών συντάξεων;». 3. Η με αριθμό 159/8-11-2021 επίκαιρη ερώτηση του ΣΤ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Λαρίσης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Γεωργίου Λαμπρούλη προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Αποκατάσταση των ζημιών που προκάλεσε ο «Ιανός» στην Καρδίτσα και αντιπλημμυρική προστασία της περιοχής». 4. Η με αριθμό 147/2-11-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Κρίτωνα - Ηλία Αρσένη προς τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη με θέμα: «Εγκληματική η ολιγωρία της ΕΛΑΣ σε περιστατικά έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας». 5. Η με αριθμό 151/5-11-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία κ. Παναγιώτη (Πάνου) Σκουρλέτη προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, με θέμα: «Απαραίτητη η διατήρηση λειτουργίας των τηλεφωνικών γραμμών 15512 για το ΣΕΠΕ και 15900 για τη Βία κατά των Γυναικών». 6. Η με αριθμό 158/8-11-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Βοιωτίας του Κινήματος Αλλαγής κ. Γεώργιου Μουλκιώτη προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, με θέμα: «Κραυγή αγωνίας των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ». 7. Η με αριθμό 160/8-11-2021 επίκαιρη ερώτηση του ΣΤ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Λαρίσης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Γεωργίου Λαμπρούλη προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Ζημιές στην ελαιοπαραγωγή στη Θεσσαλία από το πρόβλημα της ακαρπίας και της σχινοκαρπίας». 8. Η με αριθμό 155/5-11-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Κρίτωνα - Ηλία Αρσένη προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Παράνομο show με απειλούμενο είδος αετού ανακοίνωσε η ΠΑΕ ΑΕΚ». 9. Η με αριθμό 152/5-11-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία κ. Χαράλαμπου (Χάρη) Μαμουλάκη προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Ποιος είναι ο σχεδιασμός του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας για την πολεοδομική ανασυγκρότηση των σεισμόπληκτων περιοχών του Ηρακλείου;». 10. Η με αριθμό 162/8-11-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηλείας του Κινήματος Αλλαγής κ. Μιχάλη Κατρίνη προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Χρέη, ανατιμήσεις και μειωμένοι τζίροι απειλούν την αγορά εν μέσω πανδημίας». 11. Η με αριθμό 161/8-11-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Ιωάννη Δελή προς την Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων, με θέμα: «Κάλυψη όλων των κενών θέσεων του μαθήματος Φυσικής Αγωγής στα σχολεία με μόνιμους εκπαιδευτικούς». 12. Η με αριθμό 164/8-11-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Ανατολικής Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία κ. Αθανάσιου (Νάσου) Αθανασίου προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Πότε σκοπεύετε να αποκαταστήσετε τον Χώρο Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Απορριμμάτων (ΧΑΔΑ) στον προστατευόμενο υγρότοπο του Ιερού των Αιγυπτίων Θεών στην περιοχή Μπρέξιζα του Δήμου Μαραθώνα;». 13. Η με αριθμό 165/8-11-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Κινήματος Αλλαγής κ. Βασίλειου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Ένταξη των σεισμόπληκτων περιοχών σε πρόγραμμα ενεργειακού συμψηφισμού και ένταξη των κτηρίων που θα ανακατασκευαστούν στο εξοικονομώ κατ' οίκον - Αυτονόητο το «πάγωμα» των λογαριασμών ρεύματος». 14. Η με αριθμό 166/8-11-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Κινήματος Αλλαγής κ. Βασίλειου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Μεγάλα προβλήματα δημιουργούνται από την απόφαση της Κυβέρνησης για την κατανομή των βοσκοτόπων - μεγάλες περικοπές στις επιδοτήσεις». ΑΝΑΦΟΡΕΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (Άρθρο 130 παράγραφος 5 Κανονισμού Βουλής 1. Η με αριθμό 90/6-10-2021 ερώτηση της Βουλευτού Φλώρινας του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία κ. Θεοπίστης (Πέτης) Πέρκα προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Διαθεσιμότητα δικτύου για σύνδεση έργων ενεργειακών κοινοτήτων στις λιγνιτικές περιοχές». 2. Η με αριθμό 96/6-10-2021 ερώτηση της Βουλευτού Β3΄ Νότιου Τομέα Αθηνών του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία κ. Θεανώς Φωτίου προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, με θέμα: «Συνεχίζοντας την απαράδεκτη καθυστέρηση στην επανεκκίνηση του προγράμματος επιδόματος στέγασης ανασφάλιστων υπερήλικων καταδικάζετε χιλιάδες ηλικιωμένους να βρεθούν χωρίς στέγη, με όλα τα ολέθρια αποτελέσματα που αυτό συνεπάγεται για την ίδια την επιβίωσή τους».
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στη συζήτηση των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ Με έγγραφό του ο Γραμματέας της Κυβέρνησης ενημερώνει ότι θα συζητηθούν τρεις επίκαιρες ερωτήσεις σήμερα και μία δεν θα συζητηθεί κατόπιν συνεννόησης. Είναι η τρίτη με αριθμό 163/8-11-2021 πρώτου κύκλου του Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας του Κινήματος Αλλαγής κ. Δημήτριου Κωνσταντόπουλου προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων με θέμα: «Άμεση καταβολή των ενισχύσεων στους παραγωγούς της Αιτωλοακαρνανίας. Οι επίκαιρες ερωτήσεις που θα απαντηθούν από τον ίδιο Υπουργό ή Υφυπουργό θα συζητηθούν η μία μετά την άλλη. Ξεκινάμε με την τέταρτη με αριθμό 156/5-11-2021 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Σερρών της Ελληνικής Λύσης κ. Κωνσταντίνου Μπούμπα προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Πόσοι Έλληνες ζουν στα Σκόπια σήμερα και σε ποιον βαθμό αποκρύπτεται η εθνική ταυτότητα χιλιάδων Ελλήνων της περιοχής». Θα απαντήσει ο Υφυπουργός Εξωτερικών κ. Κώστας Φραγκογιάννης. Κύριε Μπούμπα, έχετε τον λόγο για να αναπτύξετε την επίκαιρη ερώτηση.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, με αφορμή αυτό που έγινε πριν από λίγες ημέρες στα Σκόπια, σε ό,τι αφορά την απογραφή του πληθυσμού, δεν υπάρχει ενημέρωση, δεν υπάρχει πληροφόρηση. Μέσα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν έγινε νύξη επί του θέματος, για να γνωρίζει ο κόσμος - και το γνωρίζετε - ότι είχε να γίνει απογραφή στο κράτος των Σκοπίων εδώ και μια εικοσαετία. Ήταν να γίνει το 2011. Δεν τα βρίσκαν οι Σλάβοι με τους Αλβανούς, δεν υπήρχε εμπιστοσύνη και αποφασίστηκε να γίνει μετά από είκοσι χρόνια απογραφή πληθυσμού στα Σκόπια τον προηγούμενο μήνα. Τα αποτελέσματα θα δοθούν τον Μάρτιο για το πώς είναι η κατανομή, η σύνθεση, το παζλ του πληθυσμού στο κράτος των Σκοπίων. Το θέμα είναι το εξής: Ενδιαφερθήκατε ως Υπουργείο Εξωτερικών να επικοινωνήσετε με την Πρεσβεία, με το Προξενείο, διότι τα πράγματα εκεί μαγειρεύονται - όχι τώρα - εδώ και πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα; Θυμίζουμε ότι επί κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη το 1992 ο κ. Κίρο Γκλιγκόροφ σε τσέχικη εφημερίδα είχε πει ότι στα Σκόπια ζουν εκατό χιλιάδες Έλληνες. Πολλές φορές γίνανε έρευνες από συγγραφείς, ερευνητές, ο κ. Χολέπας, έχουμε τον κ. Δημήτρη Αναγνώστου ο οποίος έκανε ένα οδοιπορικό το 2009 και πολλοί εξ αυτών Έλληνες των Σκοπίων είπαν «δεν μπορούμε να δηλώσουμε ότι είμαστε Έλληνες, τρομοκρατημένοι», δηλαδή έγιναν και δημοσιογραφικές έρευνες. Ο Πρόεδρος της κοινότητας ο κ. Στέργιος Καλόγερος επίσης μιλά για τους βλαχόφωνους Έλληνες που πρέπει να τους προστατέψουμε. Δηλαδή με βάση τα ιστορικά στοιχεία, κύριε Υπουργέ, τα πράγματα εκεί αλλοιώνονται, μαγειρεύονται, μεταλλάσσονται - το αντιλαμβάνεστε - για τους δικούς τους λόγους οι Σκοπιανοί. Δεν μπορεί, δηλαδή, να έχουμε τέτοια ιστορικά στοιχεία. Δεν θα αναγάγω εγώ να πάω στον προηγούμενο αιώνα και να κάνω μια ιστορική αναδρομή, αλλά δεν μπορεί να μιλάει ο Γκλιγκόροφ για εκατό χιλιάδες Έλληνες το 1992, να γίνεται λόγος και σε νέες έρευνες του 1998, κάποιοι μιλούν για περισσότερες χιλιάδες ψυχές Ελλήνων εκεί, εγώ πάνω από εκατό χιλιάδες Έλληνες που περίπου είναι το 5% του πληθυσμού του κράτους των Σκοπίων και ξαφνικά ως διά μαγείας το 2001 να εμφανίζονται μόνο τετρακόσιοι είκοσι δύο Έλληνες έχοντας ελληνική συνείδηση και ορθόδοξη πίστη. Άρα, λοιπόν, εκεί τους πνίξαμε με την επαίσχυντη προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών. Δεν ξέρω, στη μικρή, στη μεγάλη Πρέσπα, που τους ρίξαμε αυτούς τους Έλληνες; Διότι και σ' αυτήν την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών δεν έγινε αναφορά για την ελληνική μειονότητα στα Σκόπια. Υπάρχουν οι βλαχόφωνοι, οι γραικομάνοι, το ξέρετε πολύ καλά, έχουμε και την ίδια γενέτειρα πόλη, την Καβάλα σε Μακεδονική γη. Τι γίνεται, λοιπόν, με αυτούς; Υπάρχουν τριακόσιες τριάντα πέντε ελληνικές επιχειρήσεις στα Σκόπια με ετήσιο τζίρο που συνδράμουν στο ΑΕΠ της χώρας που είναι 10 δισεκατομμύρια ευρώ. Υπάρχει ενδιαφέρον; Έχουμε στοιχεία; Ενημερώθηκε το Προξενείο; Κάνατε τις ενδεδειγμένες κινήσεις με την εμπειρία και τις γνώσεις που έχετε, προκειμένου να μην αλλοιωθούν τα πληθυσμιακά στοιχεία; Ευχαριστώ.
Κύριε Υφυπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητέ κύριε συνάδελφε, κατά τον παρελθόντα Σεπτέμβριο στις 5 με 30 Σεπτεμβρίου του 2021 διεξήχθη απογραφή του πληθυσμού στη Δημοκρατία της Βορείου Μακεδονίας, στα Σκόπια όπως τα αποκαλείτε. Επισημαίνεται ωστόσο ότι μολονότι η διαδικασία της απογραφής ολοκληρώθηκε, η επεξεργασία και η ανακοίνωση των σχετικών αποτελεσμάτων αναμένονται εντός του προσεχούς έτους. Άρα είμαστε και εμείς περίεργοι να δούμε τα αποτελέσματα της εν λόγω απογραφής. Ειδικότερα ως προς τους Έλληνες που διαβιούν σήμερα στη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας σύμφωνα με στοιχεία από το προξενικό μας γραφείο στα Σκόπια υπάρχουν καταγεγραμμένοι από το Προξενείο μας στα Σκόπια ενενήντα τέσσερις Έλληνες πολίτες βάσει οικειοθελούς προσέλευσης στο προξενικό μητρώο που τηρείται στην αρχή μας σχετικά με Έλληνες υπηκόους που διαμένουν στο εξωτερικό μόνιμα ή προσωρινά με τελευταία εν προκειμένω εγγραφή να έχει λάβει χώρα το 2016. Αντιστοίχως σύμφωνα με στοιχεία από το γενικό Προξενείο μας στο Μοναστήρι υπάρχουν καταγεγραμμένοι είκοσι πέντε Έλληνες πολίτες με τελευταία εγγραφή το 2014. Μιλάμε για Έλληνες πολίτες οι οποίοι διαβιούν στη Δημοκρατία της Βορείου Μακεδονίας. Επαναλαμβάνω ότι τα στοιχεία αυτά δεν μπορούν να θεωρηθούν καθόλου πλήρη, αφού αφορούν μόνο τη καταγραφή όσων προσέρχονται οικειοθελώς στις προξενικές μας αρχές στη χώρα. Επιπλέον θα ήθελα να ληφθεί υπ' όψιν ότι στη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας υπάρχει σημαντική ελληνική επιχειρηματική κοινότητα. Την έχω επισκεφτεί αρκετές φορές, τους έχω συναντήσει πολλές φορές. Είναι Έλληνες επιχειρηματίες που αν και διαμένουν μόνιμα στη χώρα λόγω τόσο της εγγύτητας μεταξύ των δύο χωρών όσο και της δυνατότητας της άμεσης πρόσβασης στη γειτονική χώρα δεν επιλέγουν τη διαδικασία της εγγραφής στα ως άνω προξενικά μητρώα.
Κύριε Μπούμπα, έχετε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, όσον αφορά τα στοιχεία με τους επιχειρηματίες που αναφέρεστε - γιατί υπάρχουν σε πολλά μέρη - αυτό είναι σωστό. Δηλαδή εκτός από τα Σκόπια είναι Γευγελή, Στρώμνιτσα, το Μοναστήρι, όλα αυτά τα γνωστά μέρη. Το θέμα είναι - επαναλαμβάνω - τα ιστορικά στοιχεία του κ. Αναγνώστου, του κ. Καλόγηρου, του κ. Χολέπα δείχνουν άλλα. Αυτούς τους λαμβάνουμε υπ' όψιν για να τα μελετήσει το Υπουργείο εκ βαθέων, για να δούμε ακριβώς το τι γίνεται στα Σκόπια; Διότι εδώ είναι ξεκάθαρο το μαγείρεμα, είναι ξεκάθαρο με μαρτυρίες. Δεν μπορεί δηλαδή μέσα στη δεκαετία του ΄92 να έχουμε τον Γκλιγκόροφ για εκατό χιλιάδες Έλληνες και ξαφνικά αυτοί να γίνονται ούτε τετρακόσιοι. Εδώ κάτι συμβαίνει. Για τον απλούστατο λόγο γι' αυτό καθυστέρησε και η απογραφή ανάμεσα στους Σλάβους και στους Αλβανούς. Πριν από λίγες ημέρες - καθώς το θέμα είναι πάρα πολύ σοβαρό - εμείς, ο Πρόεδρος και οι υπόλοιποι Βουλευτές ζητήσαμε να έρθει προς εξεταστική επιτροπή το ζήτημα αναφορικά με την επαίσχυντη και προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών. Ακόμη δεν το φέρνετε. Πριν από λίγες μέρες γίνανε άλλα πράγματα εκεί. Οι νεοεκλεγέντες δημοτικοί σύμβουλοι στο Στιπ και στο Αεροντρόπ υπέγραψαν στο σύνταγμα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» διότι επικαλούνται το άρθρο 38 της τοπικής αυτοδιοίκησης της χώρας που δεν έχει αλλάξει. Τρέχει και δεν φτάνει τώρα, δήθεν - μήθεν, το Υπουργείο Τοπικής Αυτοδιοίκησης των Σκοπίων, ο κ. Μιλέτσκι, για να προσπαθήσει, διότι δεν τηρείται η υποτυπώδης και εθνικά επιζήμια συμφωνία. Και τώρα επιστρέφει μάλλον ο Γκρουέφσκι από την Ουγγαρία. Δηλαδή, τα πράγματα αλλάζουν άρδην εκεί. Τώρα έχουμε την κ. Σεντάνα Ιμπραήμοβα η οποία είναι στο κόμμα της Αριστεράς και λέει ότι πρέπει αυτοί να ορκιστούν στο Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Δεν αναγνωρίζουν το δημοψήφισμα του 2018. Εκεί, λέει, επικράτησε το «όχι» για το όνομα που παραχωρήσαμε προδοτικά εμείς. Επικαλούνται το παλαιότερο δημοψήφισμα του 1994. Άρα, λοιπόν, εδώ πάμε σε άλλες ατραπούς. Επίσης, πριν από λίγες μέρες ο Πρόεδρός μας, ο κ. Κυριάκος Βελόπουλος, έχει καταθέσει μία ερώτηση με αφορμή τον αλυτρωτικό εθνικό ύμνο των Σκοπίων. Εμείς, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, υποδεχθήκαμε τον Πρόεδρο των Σκοπίων, κ. Πενταρόφσκι, με την ανάκρουση του συγκεκριμένου εθνικού ύμνου. Έχουμε αναλογιστεί τι λέει ο εθνικός ύμνος; Είναι αλυτρωτικός. Σας έχει απασχολήσει, κύριε Υπουργέ, τι λέει ο εθνικός ύμνος ,όπως καταθέτει ο κ. Κυριάκος Βελόπουλος, ο Πρόεδρός μας; Αναφέρει ακόμα και κομιτατζήδες και γενίτσαρους. Για δείτε το. Δεν μπορεί λοιπόν, όλα αυτά εν όψει της νέας χάρτας του Θούριου που θέλουμε να δημιουργήσουμε για μια βαλκανική ενότητα και ομόνοια να υπάρχει αυτή η προπαγάνδα με την αλλοίωση του πληθυσμού των βλαχόφωνων Ελλήνων, να υπάρχει αυτό με τον εθνικό ύμνο που είναι αλυτρωτικός και μιλάει για τη μεγάλη Μακεδονία του Πύρρου κα του Ίλιντεν, για τη Μακεδονία του Αιγαίου. Και οι δυο από τη Μακεδονία είμαστε, από την Καβάλα. Είναι ξεκάθαρο και με αυτό που έγινε τελευταία με την Ιμπραήμοβα. Επιστρέφει μάλλον από την Ουγγαρία ο Γκρούεφσκι, καθαρά εθνικιστής. Και πάει λέγοντας. Είναι απτό παράδειγμα αυτό που έγινε στις τελευταίες εκλογές στο Στιπ και στο Αεροντρόπ από τους δημοτικούς συμβούλους επικαλούμενοι το άρθρο 38 της τοπικής αυτοδιοίκησης. Αντιλαμβάνεστε, κύριε Υπουργέ, τι γίνεται αυτή τη στιγμή από την προπαγάνδα των Σκοπίων με αφορμή την απογραφή που είχαμε, πριν από λίγες μέρες; Σας απασχολούν όλα αυτά; Σας ευχαριστώ.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε συνάδελφε, όλα αυτά στα οποία αναφέρεστε τα γνωρίζουμε και μας απασχολούν. Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι μια συμφωνία με την οποία πρέπει να συμβιώσουμε. Είναι μια συμφωνία με την οποία έχουμε πολλές φορές στο κόμμα μας εκφράσει τις διαφωνίες μας αλλά η γειτονική χώρα είναι γειτονική χώρα και πρέπει να συνυπάρξουμε μαζί τους. Πρέπει να τηρήσουμε τη Συμφωνία των Πρεσπών απαιτώντας και την άλλη πλευρά να το τηρήσει. Ακούμε όλες τις δηλώσεις οι οποίες προέρχονται από την Αντιπολίτευση και μας απασχολούν. Έχουμε ξεκαθαρίσει μέσα μας και στις κοινές μας δηλώσεις ότι η πολιτική μας είναι αυτή του να τιμάμε την υπογραφή μας υπό την προϋπόθεση ότι τιμούν την υπογραφή τους και οι άλλοι. Αναφερθήκατε δύο φορές στην καταγωγή μου από την Καβάλα. Θέλω να σας πω ότι στην πολιτική, κύριε συνάδελφε και το γνωρίζετε και εσείς πολύ καλά καθόσον κατάγεστε κι εσείς από τη Μακεδονία, πρέπει να επιλέγεις μερικές φορές ανάμεσα στο συναίσθημα και τη λογική. Η διαφορά που κάνει το πόσο συναίσθημα και πόσο λογική βάζεις λέγεται πολιτική ευθύνη. Λένε ότι η πολιτική είναι το άθροισμα του συναισθήματος, της λογικής και της ευθύνης. Εμείς, λοιπόν, αντιμετωπίζουμε τη σχέση μας με τη Δημοκρατία της Βορείου Μακεδονίας με ευθύνη η οποία έχει και συναίσθημα αλλά και λογική. Πρέπει να λειτουργήσουμε με όρους καλής γειτονίας. Μας απασχολούν πάρα πολύ τα μαύρα σύννεφα που υπάρχουν πάνω από τα δυτικά Βαλκάνια. Είναι μία ιδιαίτερη περίοδος αυτή τη στιγμή κι έχουμε στραμμένη την προσοχή μας εκεί. Τόσο ο Υπουργός μου, κ. Δένδιας, όσο κι εγώ έχουμε πάει στη Δημοκρατία της Βορείου Μακεδονίας, στην Αλβανία, στο Κόσοβο. Την άλλη εβδομάδα θα ξαναπάω στη Σερβία. Έχω πάει στην Αλβανία. Διατηρούμε στενές σχέσεις με όλες τις χώρες των δυτικών Βαλκανίων οι οποίες περνάνε ιδιαίτερες στιγμές και ιδιαίτερες σχέσεις μεταξύ τους. Υπάρχουν διάφορες εντάσεις. Πρέπει να ξεκαθαρίζει κανείς τις μάχες που δίνει και τις μάχες που δεν δίνει. Και σας διαβεβαιώ ότι τόσο τα προξενεία μας όσο και η πρεσβεία μας, όσο και το Υπουργείο Εξωτερικών είναι ενήμεροι της κατάστασης και υποστηρίζουμε τους Έλληνες που ζουν στη Βόρεια Μακεδονία, τους επιχειρηματίες που λειτουργούν στη Βόρεια Μακεδονία και τους ελληνικής καταγωγής πολίτες της Βορείου Μακεδονίας. Θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε τις εξελίξεις και θα αντιδράσουμε ανάλογα με τις εξελίξεις που διαμορφώνονται στην περιοχή μας. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Θα συζητηθεί η πρώτη με αριθμό 144/1-11-2021 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Λακωνίας της Νέας Δημοκρατίας κ. Αθανασίου Δαβάκη προς τον Υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου, με θέμα: «Μετάκληση πολιτών τρίτων χωρών για απασχόληση σε αγροτικές εργασίες». Θα απαντήσει η Υφυπουργός, κ. Σοφία Βούλτεψη. Κύριε Δαβάκη, έχετε τον λόγο για να αναπτύξετε την επίκαιρη ερώτηση.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Το αντικείμενο αυτής της ερώτησης αφορά μια πραγματική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί το τελευταίο χρονικό διάστημα σε μεγάλες περιοχές του ελληνικού νότου, αλλά και όχι μόνον και αφορά την έλλειψη εργατικών χεριών από εργάτες τρίτων χωρών, εργάτες γης όπως τους λέμε, προκειμένου να συμβάλλουν στην ελαιοσυγκομιδή επί παραδείγματι ή στην συγκομιδή εσπεριδοειδών βασικών προϊόντων της ελληνικής περιφέρειας, ιδιαίτερα των νότιων περιοχών. Κυρία Υπουργέ, πιστεύω ότι το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης ως επισπεύδον Υπουργείο έπρεπε να έρθει να απαντήσει σε αυτή την επίκαιρη ερώτηση. Αυτό είχε φέρει τη συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία μέσω της τροπολογίας. Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης με τροπολογία που είχε καταθέσει το Μάρτιο του 2021 λέει ότι «εργοδότης ο όποιος επιθυμεί να προσλάβει πολίτη τρίτης χώρας που απαλλάσσεται από την υποχρέωση θεώρησης εισόδου» σύμφωνα με την παράγραφο 4 του άρθρου 5 του ν.4251 «μπορεί να υποβάλει μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2021, κατά παρέκκλιση της κείμενης νομοθεσίας, αίτηση στην αρμόδια Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης της αποκεντρωμένης διοίκησης του τόπου διαμονής». Αυτή η προθεσμία, κύριε Πρόεδρε έχει λήξει από τις 30 Σεπτεμβρίου. Τώρα τη χρειαζόμαστε προκειμένου να υπάρξει μετάκληση των εργατών αυτών, ανθρώπων οι οποίοι έχουν στηρίξει το αγροτικό εισόδημα και έχουν συμβάλλει στην ανάπτυξη της ελληνικής γεωργίας δεκαετίες τώρα. Η παράκλησή μου, λοιπόν, είναι - και γι' αυτό φέρνουμε την επίκαιρη ερώτηση - έστω και δι' υμών να παραταθεί, να επιμηκυνθεί αυτό το χρονικό όριο, να πάει μέχρι το τέλος του έτους προκειμένου να μετακληθούν αυτοί οι αγρότες δεδομένου ότι αυτοί οι άνθρωποι εξαιτίας των βιοτικών τους αναγκών πηγαίνουν στην Ιταλία όπου είναι πιο απλουστευμένη η συγκεκριμένη διαδικασία. Το αποτέλεσμα είναι ότι ανθρώπους που γνωρίζουν τη δική μας παραγωγή να μην μπορούν να τους βρουν γιατί έχουν πάει ήδη στην Ιταλία. Είναι πολύ σημαντικό. Θα έχουμε καθυστερήσεις μεγάλες στην ελαιοσυλλογή, καθυστερήσεις μεγάλες στη συλλογή εσπεριδοειδών, με ό,τι αυτό σημαίνει και για την ποιότητα και για τις τιμές και για όλα αυτά που συνθέτουν το αγροτικό εισόδημα. Θα παρακαλούσα να το δείτε από την πραγματική και την αποτελεσματική του πλευρά, όπως είστε αποτελεσματική στο Υπουργείο ευθύνη σας, προκειμένου να μπορούμε και εμείς στους αγρότες της περιοχής μας, τώρα που αρχίζει η συλλογή ελαιοκάρπου - έχει αρχίσει ήδη - να μπορούμε να δώσουμε μια συγκεκριμένη απάντηση. Σας ευχαριστώ πολύ, κυρία Υπουργέ.
Κυρία Βούλτεψη έχετε τον λόγο.
Κύριε Δαβάκη, πράγματι τα γεγονότα έχουν όπως τα αναφέρατε. Υπήρχε μια πλατφόρμα που άνοιξε, κατά παρέκκλιση των ισχυουσών διατάξεων, για λόγους προστασίας από την πανδημία. Στη διάρκεια αυτού του χρονικού διαστήματος μπορούσαν οι εργοδότες να χρησιμοποιούν αυτήν την πλατφόρμα για να προχωρούν στη μετάκληση εργατών γης από άλλες χώρες. Ήταν μία διάταξη που ψηφίστηκε κατά παρέκκλιση για τους λόγους της πανδημίας. Δεν ήταν δυνατόν να διαρκέσει περισσότερο. Η διάταξη αυτή έληξε πράγματι στις 30 Σεπτεμβρίου 2021. Ωστόσο οι εργοδότες έχουν τη δυνατότητα να ενεργοποιούν μέσω αίτησής τους τη διαδικασία που υπήρχε στο παρελθόν. Ενδεχομένως, κάποιοι θεωρώντας ότι αυτό θα διαρκούσε για πάντα - κάτι το οποίο δεν μπορούσε να γίνει και σε ευρωπαϊκό επίπεδο - δεν προχώρησαν γρήγορα στις διαδικασίες, που ήδη έκαναν όλα τα προηγούμενα χρόνια και ουσιαστικά γίνονταν οι μετακλήσεις. Ίσως εκεί υπήρξε μία εμπλοκή. Θεώρησαν δηλαδή, οι άνθρωποι ότι θα μπορούσε να υπάρξει νέα παράταση. Αυτό να το δεχτώ. Κατά τα λοιπά, δεν μπορεί να λειτουργεί αυτό το σύστημα κατά παρέκκλιση των διατάξεων. Έτσι λοιπόν, τώρα ο εργοδότης έχει το δικαίωμα και τη δυνατότητα υποβολής αιτήματος μετάκλησης πολίτη τρίτης χώρας ως εποχικά εργαζόμενου. Πηγαίνει στην οικεία Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης. Έχουν λάβει όλοι οδηγίες, ειδικά για τη Λακωνία να προχωρούν γρήγορα τις διαδικασίες. Και πραγματικά αν έχετε κάποιο πρόβλημα θα θέλαμε να μας το γνωστοποιήσετε, αν δηλαδή, υπάρχει πρόβλημα με τις υπηρεσίες εκεί. Η οδηγία ειδικά για τη Λακωνία - και επειδή ξέρουμε τις ιδιαιτερότητες που αναφέρεστε και εσείς ανάμεσα στην βόρεια Ελλάδα και στη νότια Ελλάδα ως προς τις ανάγκες - είναι να προχωρούν γρήγορα αυτές οι διαδικασίες. Από εκεί και πέρα θα ήθελα να ξέρετε ότι έχει αναμορφωθεί και η ίδια η νομοθεσία στα ακόλουθα σημεία. Το διαβάζω επειδή πρόκειται για διάταξη. Η περίοδος της εποχικής απασχόλησης αυξήθηκε από τους έξι μήνες ανά περίοδο δώδεκα μηνών σε εννέα μήνες. Άρα, μπορούν να έρχονται εννέα μήνες ανά περίοδο δώδεκα μηνών. Ο εργοδότης έχει τη δυνατότητα να υποβάλει αίτημα για τη μετάκληση ενός εποχικού εργαζομένου για περίοδο έως εννέα μήνες ανά περίοδο δώδεκα μηνών για συνολική περίοδο πέντε ετών. Οπότε δεν χρειάζεται να επανέρχεται σε μια διαδικασία που καταλαβαίνω ότι ταλαιπωρεί και τους ίδιους και άρα ζητούν την πλατφόρμα. Και τέλος, να σας πω ότι από τις 16 Νοεμβρίου μπαίνει από το Υπουργείο μας σε εφαρμογή η ηλεκτρονική ανανέωση κάθε είδους άδειας διαμονής και αμέσως μετά θα αρχίσει η ηλεκτρονική διαδικασία για εργοδότες με το γνωστό, όμως, παλιό σύστημα και όχι κατά παρέκκλιση. Ευχαριστώ.
Κύριε Δαβάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, το γνωστό παλιό σύστημα που είπατε έφερε την αναγκαιότητα να φέρει τροπολογία το Υπουργείο Γεωργίας τον περασμένο Μάρτιο, διότι είναι χρονοβόρο και τελικώς απ' ότι καταλαβαίνω απεδείχθη αναποτελεσματικό. Είπατε - και το λέει η υπηρεσία - , ότι με τον παλιό νόμο, δηλαδή τον ν.4251/2014 που τροποποιήθηκε με τον ν.4825/2021, το άρθρο 47, δημιουργήθηκε μπλοκάρισμα - ας το πούμε έτσι - να μην μπορούν οι άνθρωποι αυτοί να έχουν τους ανθρώπους που χρειάζονται, τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Μιλάμε για συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Το ενιάμηνο δεν μας αφορά πλήρως εμάς, διότι τώρα χρειάζονται τους αγρότες, δεν τους χρειάζονται σε όλο αυτό το χρονικό φάσμα του ενιάμηνου. Σχετικά με το αν υπάρχει θέμα με την τοπική μας υπηρεσία, το Τμήμα Αδειών Διαμονής Λακωνίας, θέλω να σας πω ότι οι άνθρωποι αυτοί με ηρωικό τρόπο κάνουν το καθήκον τους. Υπάρχει, όμως, όπως θα ξέρετε, μία μεγάλη υποστελέχωση σε όλες τις υπηρεσίες. Τα έχουν χαμένα, είναι σε πολύ δύσκολη κατάσταση με αποτέλεσμα να μην μπορούν να διαχειριστούν τις όποιες αποφάσεις παίρνουμε εμείς εδώ, δεδομένου ότι κυρίως υπάρχει έλλειψη προσωπικού και μεγάλη ανάγκη για να δοθούν λύσεις και απαντήσεις σε όλη αυτήν τη γραφειοκρατία που συνθέτει το θέμα. Κυρία Υπουργέ, πιστεύω ότι πρέπει - και το επαναλαμβάνω και πρέπει να επικοινωνήσετε, νομίζω ότι είναι ευκαιρία τώρα, με το βασικά αρμόδιο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, διότι αφορά τα αγροτικά προϊόντα και μοχλός των οποίων είναι αυτό που συζητάμε τώρα - να ζητήσετε έστω μία παράταση αυτής της τροπολογίας και από 30 Σεπτεμβρίου να πάει στο τέλος του έτους, προκειμένου οι άνθρωποι αυτοί - και μιλάμε για χώρα κυρίως αλβανικής καταγωγής, που είναι τρίτη χώρα - , να μπορούν να μετακληθούν με το σύστημα που πήγε να θεραπεύσει το παλιό που μου επικαλείστε τώρα, με το σύστημα της τροπολογίας. Θα είναι το πλέον ασφαλές, προκειμένου να δώσουμε μια αποτελεσματική και τελεσφόρα λύση. Χαίρομαι που παρίσταται τώρα και ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης να ακούσει. Πρέπει να δώσουμε μια αποτελεσματική λύση στο ζήτημα το οποίο μας αφορά για τους εργάτες γης. Θεωρώ ότι μπορεί να δοθεί λύση. Θα έπρεπε να απαντήσει το συναρμόδιο Υπουργείο. Όσον αφορά - και είναι ευκαιρία αυτό να το πούμε - το Τμήμα Αδειών Διαμονής Λακωνίας δεν έχουμε κανένα παράπονο. Παράπονο μάλλον έχουν αυτοί οι άνθρωποι, διότι δεν έχουν προσωπικό να μπορέσει να απαντήσει στα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζουν καθημερινώς μηδέ των εργατών γης εξαιρουμένων, αλλά και άλλα προβλήματα αδειών παραμονής. Αυτά ήθελα να πω. Πιστεύω ότι αυτό που είπε προηγουμένως ο Υφυπουργός Εξωτερικών - το σημείωσα γιατί μου άρεσε - ότι η πολιτική είναι άθροισμα συναισθήματος λογικής και ευθύνης, μπορεί να εφαρμοστεί και στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ζητάμε τη λογική. Η λογική λέει ότι αυτήν τη στιγμή οι Λάκωνες παραγωγοί μαζεύουν ελιές και σε λίγο θα μαζεύουν πορτοκάλια και χρειάζονται αγροτικά χέρια. Παρατείνετε για τρεις μήνες τη διάταξη της τροπολογίας, η οποία είχε έρθει το Μάρτιο του 2021. Πιστεύω ότι είναι το πλέον εφικτό, να έρθει αύριο ο κύριος Υπουργός και ο κύριος Υφυπουργός και να φέρουν την ίδια τροπολογία παράτασης από Σεπτέμβριο να πάει τέλος του έτους. Πιστεύω ότι έτσι θα λυθεί το πρόβλημά μας αποτελεσματικά. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε συνάδελφε, αντιλαμβάνομαι απολύτως αυτό που λέτε. Πράγματι υπάρχει πρόβλημα όσον αφορά στην υποστελέχωση και σίγουρα οι άνθρωποι προσπαθούν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Είναι πολλά τα αιτήματα, όμως, και εκείνοι είναι λίγοι. Είναι ευχής έργον που είναι εδώ ο κ. Στύλιος. Νομίζω ότι το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης είναι εκείνο το οποίο βάζει τις προτεραιότητες ανά περιοχές. Θα το δείτε ξανά, γιατί είναι ζώσα λειτουργία ο κοινοβουλευτικός έλεγχος και η Βουλή. Το αν μπορεί να ξανανοίξει πλατφόρμα, θα πρέπει να το δούμε όσον αφορά στις λοιπές διατάξεις. Απλώς, θέλω να ξέρετε ότι λόγω του ότι δεν προλαβαίνουν να ικανοποιήσουν τα αιτήματα οι άνθρωποι εκεί, γιατί αν προλάβαιναν δεν θα ετίθετο τέτοιο θέμα, θα πήγαιναν όλα πιο γρήγορα ενώ πάντα ηλεκτρονικά είναι λογικό να γίνονται όλα…
Να ανοίξει η πλατφόρμα.
Η πλατφόρμα, ναι. Όταν κλείνει μία πλατφόρμα, δεν ξέρω ακριβώς τις διαδικασίες για το πώς ανοίγει. Είναι ευχής έργο που βρεθήκαμε μαζί εδώ με τον κ. Στύλιο, για να μπορέσει να λυθεί αυτό το ζήτημα, ειδικά για τη Λακωνία που έχει τώρα το πρόβλημα με το μάζεμα της ελιάς. Να ξέρετε ότι το μεσημέρι, στην Επιτροπή Περιφερειών θα έχω και μια παρουσίαση όσον αφορά στους δικούς μας τομείς, το προσφυγικό για την κάλυψη κρίσιμων τομέων της ελληνικής οικονομίας, γιατί όπως βλέπουμε μετακαλούμε κάθε χρόνο πάρα πολύ κόσμο από το εξωτερικό για τις αγροτικές εργασίες, αλλά και για άλλους τομείς της οικονομίας μας, ενώ θα μπορούσαμε να έχουμε εκπαιδευμένους, καταρτισμένους ανθρώπους που ούτως η άλλως βρίσκονται εδώ και οι οποίοι δεν θα επιβάρυναν έτσι ούτε τον κρατικό προϋπολογισμό και θα είχαν και μία αυτονομία, η οποία είναι άλλωστε και ο σκοπός της εφαρμογής της συνθήκης της Γενεύης. Επομένως, κατόπιν όλων αυτών εγώ δεν έχω αντίρρηση. Θα ζητήσω από τον Γραμματέα Μεταναστευτικής Πολιτικής να διευκολύνει και να δει λίγο πώς είναι τα πράγματα, αν μπορούμε να βοηθήσουμε και τους ανθρώπους, τα στελέχη μας στη Λακωνία, αλλά και να διευκολύνει αυτές τις διαδικασίες.
Συμφωνούμε κι εμείς.
Συμφωνεί και ο κ. Στύλιος, ορίστε. Επιτεύχθηκε. Μάλλον, κύριε Πρόεδρε, στη διαδικασία των ερωτήσεων, αν κατατίθενται σε δύο Υπουργεία θα πρέπει να υπάρχει παρουσία και των δύο, για να μην υποχρεώνεται ο Βουλευτής να επανέρχεται στο επόμενο Υπουργείο. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστώ. Θα συζητηθεί η δεύτερη με αριθμό 154/5-11-20201 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου της Βουλευτού Καστοριάς του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία κ. Ολυμπίας Τελιγιορίδου προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Παράνομη κατανομή του Εθνικού Αποθέματος των Δικαιωμάτων Βασικής Ενίσχυσης στην Π.Ε. Καστοριάς». Κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο για να αναπτύξετε την επίκαιρη ερώτηση.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υφυπουργέ, τους τελευταίους μήνες παρατηρούνται δόλιες και παράνομες ενέργειες, οι οποίες αποδεικνύουν ότι έχει στηθεί μια διαδικασία απάτης για την υφαρπαγή ενισχύσεων από το εθνικό απόθεμα από επιτήδειους εις βάρος πραγματικών αγροτών και εις βάρος του δημοσίου. Για παράδειγμα στην Περιφερειακή Ενότητα της Καστοριάς το 2020 δηλώθηκαν καλλιέργειες, οι οποίες είτε είναι απειροελάχιστες είτε είναι αδύνατον να υπάρχουν στην Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς λόγω των καιρικών συνθηκών με αποτέλεσμα να υπάρχει κλοπή των ενισχύσεων. Πιο συγκεκριμένα, το 2020 δηλώθηκαν δεκαπέντε χιλιάδες στρέμματα αμύγδαλα τη στιγμή που η πραγματική καλλιέργεια δεν ξεπερνάει τα τριακόσια εξήντα πέντε στρέμματα. Δηλώθηκαν είκοσι χιλιάδες πεντακόσια ογδόντα στρέμματα ελαιώνες τη στιγμή που στην Καστοριά δεν μπορεί να υπάρχει παραγωγή ελιάς. Επίσης, δηλώθηκαν εξήντα τέσσερις χιλιάδες στρέμματα ιδιωτικοί βοσκότοποι, ενώ δεν υπάρχει ούτε ένα στρέμμα ιδιωτικού βοσκότοπου στην Π.Ε. Καστοριάς. Συνολικά μιλάμε για ένα σφετερισμό της τάξης των 3.360.000 ευρώ από καταχραστές γεγονός που έχει προκαλέσει την έντονη οργή του αγροτικού κόσμου και των αγροτικών φορέων της περιοχής. Χαρακτηριστικό της απάτης είναι ότι οι εμπλεκόμενοι, οι παρανομούντες όταν αντιλήφθηκαν - άραγε με ποια διαδικασία - ότι το 2021 στην Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς γινότανε τηλεπισκόπηση δεν δηλώθηκαν αυτά τα στρέμματα και υπήρξαν πενήντα έξι χιλιάδες στρέμματα λιγότερα στις δηλώσεις. Ανάλογες καταγγελίες έχουν δει το φως της δημοσιότητας για Ρέθυμνο, Ηράκλειο, Χανιά, νησιά βορείου και νοτίου Αιγαίου, για τη Μαγνησία που ενεργοποιεί δικαιώματα στην Κοζάνη. Ερωτάσθε, λοιπόν, επειδή το θέμα είναι πολύ σοβαρό και αποκτά μορφή χιονοστιβάδας, έχετε προβεί σε έλεγχο κατανομής του εθνικού αποθέματος; Έχετε πραγματοποιήσει επιτόπιους ελέγχους στις εν λόγω δηλωμένες εκτάσεις, ώστε να πάρετε πίσω δικαιώματα που έχουν πάρει τα κυκλώματα με δόλια συμπεριφορά; Με ποιο τρόπο προτίθεστε να αποκαταστήσετε την αδικία να ανακληθούν πίσω αυτά τα χρήματα και να δοθούν στους πραγματικούς αγρότες ώστε να μην υπάρχει και ο κίνδυνος κυρώσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Ευχαριστώ.
Ορίστε, κύριε Υφυπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία συνάδελφε, θέλω να πω το εξής, επειδή αναφέρατε κάποιες εκφράσεις ότι έχει γίνει παρανομία και κλοπή, αυτές οι φράσεις είναι δικές σας και καταγράφονται και στα Πρακτικά και μπορεί να τις χρησιμοποιήσει οποιοσδήποτε. Δεν ξέρω αν είστε σίγουρη ότι θέλετε να επιμείνετε, έχετε τη δυνατότητα στη δευτερολογία αν θέλετε να αναθεωρήσετε και να διαγραφούν από τα Πρακτικά, δεν ξέρω αν ακούει και ο κύριος Πρόεδρος. Για να σας βοηθήσω εσάς προσωπικά, αλλά και εμάς και για να βοηθήσουμε και την ηγεσία και το Υπουργείο και τον ΟΠΕΚΕΠΕ να γίνει σωστά η όλη διαδικασία, νόμιμα, σύμφωνα με τους κανονισμούς, για να είμαστε τυπικοί και ορθοί έτσι όπως και θέλουμε και είναι η βούλησή μας και έτσι όπως ορίζει ο νόμος και μας το επιβάλλει σας λέω λοιπόν το εξής. Αναφέρατε στην ερώτησή σας για την Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς ότι δόθηκαν το έτος ενίσχυσης 2020 επιδοτήσεις για δεκαπέντε χιλιάδες στρέμματα αμυγδάλων, είκοσι χιλιάδες στρέμματα ελαιώνων και εξήντα τέσσερις χιλιάδες ιδιωτικών βοσκοτόπων. Τα στοιχεία αυτά δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα όχι μόνο στις εκτάσεις που έλαβαν εθνικό απόθεμα, αλλά ούτε καν στις συνολικά δηλωθείσες εκτάσεις που ενισχύθηκαν για το 2020. Έχω φέρει τα σχετικά στοιχεία εδώ, θα σας καταθέσω τον πίνακα, να τον αξιοποιήσετε. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΠΕΚΕΠΕ με βάση τις δηλώσεις ΟΣΔΕ του 2020 στην Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς δηλώθηκαν συνολικά περίπου τριακόσιες χιλιάδες στρέμματα εκ των οποίων οι τέσσερις χιλιάδες περίπου ήταν ακροδρυών καρπών με κέλυφος, τα διακόσια ογδόντα επτά στρέμματα ελαιώνων και τα εξήντα έξι χιλιάδες στρέμματα ήταν βοσκότοποι. Εξ αυτών συνολικά οι αιτήσεις του εθνικού αποθέματος αφορούσαν περίπου σαράντα χιλιάδες στρέμματα εκ των οποίων τα χίλια εξακόσια ήταν ακρόδρυα, τα εβδομήντα ήταν ελαιώνες και οκτώ χιλιάδες διακόσια στρέμματα ήταν βοσκότοποι. Αυτά είναι τα επίσημα στοιχεία του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μπορούσατε και εσείς μέσω του κοινοβουλευτικού ελέγχου να κάνετε αίτημα αναζήτησης εγγράφων και να σας κοινοποιηθούν για να τα αξιοποιήσετε στην ερώτησή σας. Πάμε να δούμε τι συνέβη στην πραγματικότητα στην Καστοριά. Τελικά από το σύνολο οι αιτήσεις για εθνικό απόθεμα ήταν εξακόσιες, πεντακόσιες ενενήντα οκτώ για την ακρίβεια και ζητούσαν σαράντα χιλιάδες στρέμματα. Από αυτούς τους εξακόσιους εγκρίθηκαν οι εκατόν τριάντα επτά για τους οποίους η συνολικά προσδιορισθείσα έκταση υπολογίστηκε σε τρεις χιλιάδες επτακόσια στρέμματα, εκατόν εβδομήντα μία δενδρώδεις καλλιέργειες, διακόσια είκοσι οκτώ στρέμματα βοσκότοποι, τριακόσιες τριάντα μία ορόσημες. Δηλαδή από το αρχικά αιτηθέν ποσό για να λάβουν από το εθνικό απόθεμα ενός εκατομμυρίου το τελικό ποσό που δόθηκε σύμφωνα με τα στοιχεία μας από τον ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν 100.000. Δηλαδή εξακόσιοι παραγωγοί έκαναν δηλώσεις ΟΣΔΕ. Από αυτούς εγκρίθηκαν οι εκατόν τριάντα επτά. Οι εξακόσιοι ζητούσαν ένα εκατομμύριο από το εθνικό απόθεμα. Τελικά μετά τους ελέγχους που έγιναν από τον ΟΠΕΚΕΠΕ σε όλη τη διαδικασία δόθηκαν 100.000 ευρώ. Αυτά είναι τα στοιχεία τα οποία έχουμε εμείς από τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Εάν μας δίνει λάθος στοιχεία, βοηθήστε μας εσείς, πείτε μας, εδώ είμαστε για να τα διορθώσουμε. Θα μπορούσε και να μην γίνει η ερώτηση, να συνεννοηθούμε, αλλά καλώς γίνεται για να μιλάμε δημόσια με διαφάνεια και να τα δώσουμε και στη δικαιοσύνη για να δούμε που είναι η διαφορά. Ευχαριστώ.
Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υφυπουργέ, δεν αντιλαμβάνομαι στην αρχή της απάντησής σας εάν πρόκειται για νουθεσία ή για απειλή αυτό που είπατε για τον τρόπο με τον οποίο τοποθετήθηκα. Και δεν ξέρω εάν αυτή η απειλή αφορά εμένα ή αφορά τα δημοσιεύματα από τους αγροτικούς φορείς, από εφημερίδες ευρείας κυκλοφορίας σε όλη την Ελλάδα για το πώς δούλεψε το κύκλωμα κλοπής του εθνικού αποθέματος και για το μεγαλύτερο σκάνδαλο εις βάρος των αγροτών και κτηνοτρόφων της ΠΕ Καστοριάς, τα οποία θα καταθέσω στα Πρακτικά. Τα στοιχεία που δώσατε πραγματικά έχουμε ένα ενδιαφέρον και θα ήθελα να τα καταθέσετε και να τα δούμε, αλλά πολύ φοβάμαι ότι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, καθώς τα συγκεντρωτικά στοιχεία τα οποία έχουν δοθεί επίσημα στον αγροτικό συνεταιρισμό Καστοριάς είναι τελείως διαφορετικά. Και ξέρετε μετά από χειρισμό της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας τριών χρόνων για την διανομή του εθνικού αποθέματος όπου υπάρχει πλήθος καταγγελιών που έχουν φτάσει στον εισαγγελέα, κύριε Υφυπουργέ και το γνωρίζετε και το ερευνά και η δικαιοσύνη, δεν μπορείτε να λέτε ότι δεν ισχύει αυτό και αν ισχύει να το πάμε στη δικαιοσύνη. Έχει ενεργοποιηθεί και αυτή η διαδικασία μετά από καταγγελίες αγροτικών φορέων. Ξαναρωτάω. Θα πάρετε πίσω τα χρήματα που έχουν δοθεί σε ανθρώπους επιτήδειους; Πώς εξηγείται το γεγονός ότι φαίνεται εσωτερική πληροφόρηση όταν από χρονιά σε χρονιά αλλάζουν οι δηλώσεις; Θα το σπάσετε αυτό το απόστημα; Θα γίνουν σε όλη τη χώρα επιτόπιοι έλεγχοι ώστε να λυθεί αυτό το θέμα και τα χρήματα αυτά να τα παίρνουν οι πραγματικοί αγρότες και όχι οι επιτήδειοι; Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Στύλιος.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία συνάδελφε, εγώ σας παρέθεσα μία σειρά από στοιχεία, τα οποία σας είπα ότι είναι επίσημα από τον ΟΠΕΚΕΠΕ - θα δώσω τον σχετικό πίνακα - και σας είπα και τον τρόπο με τον οποίο μπορείτε να λάβετε αυτά τα στοιχεία και εσείς, για να μην συζητούμε με διαφορετικά δεδομένα. Τουλάχιστον, να ξεκινήσουμε από εκεί. [[Στο σημείο αυτό ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Γεώργιος Στύλιος καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα πίνακα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Το δεύτερο είναι αν ισχύουν αυτά τα στοιχεία. Ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι ένας οργανισμός ευρωπαϊκός, που λειτουργεί στη χώρα μας, εδώ στο Υπουργείο μας, με ευρωπαϊκές προϋποθέσεις. Έχετε κι εσείς θητεύσει στο Υπουργείο και το κόμμα σας είχε την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας και με τον τρόπο που ίσχυε και λειτουργούσε ο κανονισμός του ΟΠΕΚΕΠΕ επί της δικής σας διακυβέρνησης της χώρας, με τον ίδιο τρόπο λειτουργεί και σήμερα. Άρα δηλαδή αυτά τα οποία επικαλείστε εσείς ίσχυαν και στη δική σας θητεία.
Όχι! Τον κανονισμό τον Μάιο του 2021 τον τροποποιήσατε!
Όχι, όχι. Ίσχυε και στη δική σας θητεία. Αναφέρατε για κλοπή και για σκάνδαλο. Μπορεί να ακούγονται ωραία αυτά για να πούμε στον κόσμο με μυθεύματα ότι κάπου έγινε κλοπή. Όμως, φέρτε μας στοιχεία. Είμαστε η Κυβέρνηση που σε καμμία περίπτωση δεν πρόκειται να ανεχθεί να συμβαίνουν τέτοια φαινόμενα και να δώσει άλλοθι σε αυτές τις καταστάσεις. Γι' αυτό τον λόγο εξάλλου η δική μας Κυβέρνηση και η ηγεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων προχωρά σε μια σειρά από ελέγχους σε όλη τη χώρα. Έχετε ακούσει τα πρόστιμα που έχουν επιβληθεί σε αυτούς οι οποίοι έκαναν τη γνωστή διαδικασία των ελληνοποιήσεων, αλλά το αφήνω αυτό. Τώρα, από τα στοιχεία του ΟΠΕΠΕΚΕ, σας λέω ότι για το εθνικό απόθεμα του 2020 διεξήχθη επιτόπιο επιπρόσθετο δείγμα στοχευμένων ελέγχων, βάσεις ανάλυσης κινδύνου. Έγιναν οι διοικητικοί επιτόπιοι έλεγχοι μεταβιβάσεων σε δύο χιλιάδες επτακόσιους παραγωγούς - αυτά τα στοιχεία είναι ανά την επικράτεια - για τον καθορισμό των δικαιούχων, ενώ διενεργήθηκαν και επιπλέον έλεγχοι σε δείγμα των εν δυνάμει δικαιούχων για τον αποκλεισμό των αιτούντων που πιθανώς δημιούργησαν τεχνικά τις προϋποθέσεις για την απόκτηση των πλεονεκτημάτων των ενισχύσεων. Άρα λοιπόν τι σας λέω; Ότι έγιναν τρεις χιλιάδες έλεγχοι, πέρα από τους διασταυρωτικούς, τους μηχανογραφικούς, τους διοικητικούς ελέγχους, τις επιτόπιες τηλεπισκοπήσεις σε όλη τη χώρα, ακριβώς για να διαπιστώσουμε πού υπάρχει πρόβλημα. Αυτά τα οποία είπα στην πρωτομιλία μου, ότι είχαμε εξακόσιες αιτήσεις και τελικά εγκρίθηκαν εκατόν τριάντα επτά και ότι ζητούσαν 1 εκατομμύριο, αλλά τελικά δόθηκαν 100 χιλιάδες, αποδεικνύουν ότι ο έλεγχος δουλεύει. Εάν δεν δουλεύει, να μας φέρετε πραγματικά στοιχεία. [[Στο σημείο αυτό κτυπά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υφυπουργού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, σε ένα λεπτό. Να δώσω κάποια στοιχεία για την Καστοριά. Αφού, λοιπόν, έγιναν οι διασταυρωτικοί έλεγχοι σε συνεργασία με την ΑΑΔΕ, ειδικά για την Καστοριά, διενεργήθηκαν τετρακόσιοι εβδομήντα ένας έλεγχοι μέσω τηλεπισκόπησης, είκοσι οκτώ επιτόπιοι έλεγχοι ζωικού κεφαλαίου - εκ των οποίων οκτώ ειδικοί και ένας κατόπιν καταγγελίας - και τρεις επιπλέον ειδικοί έλεγχοι. Άρα πώς εργάζεται η ηγεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων; Δίνει πολιτική εντολή για να πραγματοποιηθούν έλεγχοι σε όλα τα στάδια, για να γνωρίζουν την πραγματικότητα οι Έλληνες παραγωγοί. Και έρχεται σε δεύτερο στάδιο και τι κάνει; Διαπιστώνει όπου υπάρχουν προβλήματα και στηρίζει τους παραγωγούς. Ως προς αυτό λοιπόν, σας παραπέμπω στις πρόσφατες κοινές ανακοινώσεις του Υπουργού Οικονομικών και του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για το πετρέλαιο αλλά και για τις ενισχύσεις, τις οποίες έχουμε δώσει σε μια σειρά από ακραία καιρικά φαινόμενα που μας έχει επιβάλλει η κλιματική κρίση, όπου συνολικά δόθηκαν με τη διαδικασία των προκαταβολών πάνω από 50 εκατομμύρια ευρώ. Ευχαριστώ πολύ.
Ολοκληρώθηκε η συζήτηση των επίκαιρων ερωτήσεων. Η ώρα είναι 10.05΄. Ακριβώς στις 10.15΄ ξεκινάει το νομοσχέδιο. Οι δύο βασικοί εισηγητές είναι στην Αίθουσα, αλλά παρακαλώ να προσέλθουν και οι άλλοι συνάδελφοι για να ξεκινήσουμε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. Θα ήθελα να κάνω μία ανακοίνωση προς το Σώμα. Ο Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, οι Υπουργοί Οικονομικών, Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Εξωτερικών, Εθνικής Άμυνας, Παιδείας και Θρησκευμάτων, Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Προστασίας του Πολίτη, Δικαιοσύνης, Εσωτερικών, Υποδομών και Μεταφορών, Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Τουρισμού, Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, οι Υπουργοί Επικρατείας, οι Αναπληρωτές Υπουργοί Οικονομικών, Εξωτερικών και Εσωτερικών, καθώς και ο Υφυπουργός στον Πρωθυπουργό κατέθεσαν την 9-11-2021 σχέδιο νόμου: «Κύρωση κώδικα νομοθεσίας για την προστασία των αρχαιοτήτων και εν γένει της πολιτιστικής κληρονομιάς». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «Τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της της 4ης Νοεμβρίου 2021 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε δύο συνεδριάσεις, ενιαία επί της αρχής, επί των άρθρων και των τροπολογιών. Ειδικότερα, η συζήτηση του σχεδίου νόμου προτείνεται να διεξαχθεί με φυσική παρουσία των Βουλευτών σε δωδεκαμελείς κύκλους. Τα ονόματα των ομιλητών έχουν ήδη οριστεί από τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες με σχετικές επιστολές και η υπηρεσία έχει καταρτίσει τον κατάλογο που θα σας διανεμηθεί. Υπενθυμίζω ότι οι ομιλητές που επιθυμούν να τοποθετηθούν μέσω τηλεδιάσκεψης θα μιλήσουν μόλις ολοκληρωθούν οι κύκλοι των ομιλητών με φυσική παρουσία. Επί της βασικής διαδικαστικής πρότασης υπάρχει αντίρρηση; Συμφωνεί το Σώμα;
Το Σώμα συμφώνησε ομοφώνως. Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Κωνσταντίνος Καραγκούνης, για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι στις επιτροπές είχαμε μια πάρα πολύ γόνιμη επεξεργασία του νομοσχεδίου, αναλύσαμε εις βάθος τις διατάξεις. Και νομίζω ότι σε αυτή τη διήμερη συζήτηση που θα ακολουθήσει θα έχουμε τη δυνατότητα να επεξεργαστούμε ακόμα πιο ειδικά τα άρθρα και όπου χρειαστεί βεβαίως να προχωρήσουμε και σε περαιτέρω βελτιώσεις. Πραγματικά, θέλω να συγχαρώ το Υπουργείο Δικαιοσύνης γι' αυτή την πρωτοβουλία, τους εξαιρετικούς επιστημονικούς συνεργάτες που επιμελήθηκαν αυτής της εξαιρετικής προσπάθειας και βεβαίως την Επιτροπή Παρακολούθησης του Ποινικού Κώδικα και τον καθηγητή, τον Λάμπρο Μαργαρίτη, και τα πολύ εξέχοντα μέλη της επιτροπής που πρότειναν σε μεγάλο βαθμό αυτές τις διατάξεις. Όπως είπα και πριν, είχαμε την ευκαιρία να αναλύσουμε διεξοδικά τα άρθρα. Θα το κάνουμε και στη συνέχεια. Θα ήθελα, λοιπόν, σήμερα να παρουσιάσω τις αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας μέσα από μια δικαιοπολιτική ματιά και να εξηγήσω με απλό τρόπο στους πολίτες που μας ακούν τι αλλάζουμε με αυτές τις τροποποιήσεις και περί τίνος πρόκειται το νομοσχέδιο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάθε αλλαγή στους ουσιαστικούς και δικονομικούς κανόνες του Ποινικού Δικαίου αποτελεί, νομίζω, μια πολύ σημαντική νομοθετική παρέμβαση για μια πολιτεία, γιατί το Ποινικό Δίκαιο αποτελεί έκφραση της πιο αποκλειστικής αρμοδιότητας, σχεδόν της ειδοποιού διαφοράς ενός κράτους. Και αυτό ακριβώς το νομοθέτημα συζητάμε σήμερα. Και για τον λόγο αυτό, της σημασίας του δηλαδή για την πολιτεία και για τους πολίτες - επαναλαμβάνω, όπως έχω ήδη αναλύσει και στη διαδικασία των επιτροπών - οφείλουμε να προσεγγίσουμε, όχι ως κάτι θεωρητικό, όχι ως κάτι ακαδημαϊκό, όχι ως κάτι ρητορικό, αλλά αντίθετα σαν την απάντηση στις ανάγκες της κοινωνίας. Γιατί μην αμφιβάλλετε, όπως θα εξηγήσω και στη συνέχεια, ότι οι αλλαγές αυτές δεν απαντούν σε κάποια δογματική μας ανάγκη, αλλά είναι η ίδια η κοινωνία που τις ζητά και τελικά διαμέσου ημών των Βουλευτών, αξιολογώντας και σταχυολογώντας βέβαια, νομοθετούμε και τις επιβάλλουμε. Άλλωστε, αυτή είναι η ουσία της νομοθετικής εξουσίας: Η νομοθέτηση κανόνων που ρυθμίζουν πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας. Και μάλιστα όταν μιλάμε για την ποινική νομοθεσία και τελικά την πολιτική μας απέναντι στο κοινό έγκλημα, οι αλλαγές αυτές θα έπρεπε σε μεγάλο βαθμό να είναι αυτονόητες και να αποτελούν προϊόν μιας ευρύτερης διακομματικής στήριξης. Αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γιατί το έγκλημα αφορά και ακουμπά τους πάντες, είτε είναι πλούσιοι είτε είναι φτωχοί, είτε είναι νέοι είτε ηλικιωμένοι, είτε είναι άνδρες είτε γυναίκες. Απέναντι στο έγκλημα είμαστε όλοι το ίδιο και, επομένως, οι παρεμβάσεις για την αντιμετώπισή του θα έπρεπε να μας ενώνουν και όχι να μας χωρίζουν. Δυστυχώς, όμως, ακόμη μια φορά σε έναν βαθμό η στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης αποτελεί ακόμα μια έκφραση - σας το είχα πει και στις επιτροπές - του παραδοσιακού αρνητισμού, μέσα στον οποίο υπό μία έννοια είστε διαχρονικά παγιδευμένοι. Μόνο που στην περίπτωση των αλλαγών στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας θα πρέπει επιτέλους να καταλάβετε - και το κάναμε φανερό και καθαρό με πλείστα όσα παραδείγματα - ότι στην ουσία δεν αντιπολιτεύεστε εμάς, σε έναν βαθμό αντιπολιτεύεστε την ίδια την κοινωνία. Γιατί οι ρυθμίσεις του νέου Ποινικού Κώδικα έχουν στόχο να απαντήσουν σ' αυτή τη νέα κοινωνική πραγματικότητα. Δυστυχώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η χώρα μας η οποία αποτελούσε συγκριτικά με άλλες χώρες και μάλιστα σχεδόν διαχρονικά, τουλάχιστον τα πολλά, πολλά προηγούμενα έτη, μία όαση κοινωνικής ειρήνης - στο επίπεδο της εγκληματικότητας εννοώ - δυστυχώς έχει πλέον και αυτή να αντιμετωπίσει τη βαριά και ειδεχθή εγκληματικότητα. Και το έχω πει πάρα πολλές φορές τα τελευταία χρόνια για πάρα πολλούς λόγους. Έχει αλλάξει η ποιότητα του εγκλήματος. Είδα να μας κατηγορούν σε ένα κομμάτι του Τύπου ότι δήθεν με τις αλλαγές αυτές - το είπε και ο Υπουργός στις επιτροπές - απονέμουμε τηλεοπτικό δίκαιο. Δηλαδή, ένα δίκαιο που επηρεάζεται από τις υποθέσεις που βλέπουν τα φώτα της δημοσιότητας και ανησυχούν τον πολίτη. Μόνο που φυσικά η μομφή αυτή δεν έχει καμμία σχέση με την πραγματικότητα. Εγώ θα έλεγα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι ισχύει το αντίστροφο. Ο λόγος που ο Τύπος και η τηλεόραση προβάλλουν τις υποθέσεις αυτές είναι γιατί είναι αντικειμενικά σοβαρές, γιατί δικαίως προκαλούν βαθιά ανησυχία για παραδοσιακό κεκτημένο της κοινωνικής ειρήνης που διέθετε αυτή η χώρα. Γιατί, φυσικά, το θύμα της φρικτής επίθεσης με θειικό οξύ, που κατέστρεψε ανεξίτηλα το πρόσωπο και τη ζωή αυτού του θύματος, αυτής της κοπέλας, δεν ήταν πρωταγωνίστρια κάποιου τηλεοπτικού σήριαλ για να δικαιολογούνται κάποιοι να μας εγκαλούν ότι απονέμουμε τηλεοπτικό δίκαιο. Είναι μια γυναίκα υπαρκτή, είναι μια γυναίκα που ζει ανάμεσά μας και κάθε Έλληνας αισθάνθηκε βαθιά ανθρώπινη αλληλεγγύη για όσα υπέστη. Θα ήταν φυσικά παράδοξο αυτή την αλληλεγγύη και το ενδιαφέρον, που έδειξε ο κάθε πολίτης και το σύνολο της κοινωνίας να μην απασχολήσει εμάς, να μας απασχολήσει την ίδια την πολιτεία, ώστε τέτοιες αποτρόπαιες συμπεριφορές να αποφευχθούν στο μέλλον μέσω της γενικής, αλλά και της ειδικής πρόβλεψης του ποινικού νόμου. Ούτε φυσικά, η φρικτή υπόθεση της άτυχης μητέρας που δολοφονήθηκε στην Παλλήνη με το παιδί της δίπλα μου και με τον ειδεχθή, καθ' ομολογία, δολοφόνο της να μην διστάζει να κοροϊδεύει επί μέρες το πανελλήνιο και τελικά να γελοιοποιεί την έννομη τάξη, αποτελεί κάποιο τηλεοπτικό σενάριο. Μιλάμε για πραγματικούς ανθρώπους, ανθρώπους της διπλανής πόρτας, που δυστυχώς, η μεν μητέρα δεν βρίσκεται πια στη ζωή, το δε βρέφος έχει μια ζωή δυστυχώς, να αναρωτιέται πώς συνέβησαν αυτά τα τερατώδη. Αποτελεί άραγε, τηλεοπτικό δίκαιο να αποπειραθεί η πολιτεία να προστατεύσει την κοινωνία από τέτοιες φρικαλεότητες και στο μέλλον; Δεν είναι μόνο ότι τα παραπάνω δεν αποτελούν τηλεοπτικό δίκαιο, αλλά αποτελεί παραπλανητικό σύνθημα να λέμε ότι αυτό το νομοσχέδιο αποτελεί στείρα, μια τυφλή αυστηροποίηση του νόμου. Αποτελεί παραπλανητικό σύνθημα το οποίο, δυστυχώς, σε έναν βαθμό ακούστηκε και εκπορεύεται από εσάς και από την Αξιωματική Αντιπολίτευση και βεβαίως από κάποιους φορείς οι οποίοι το είπαν. Αντιμετωπίζουμε αυτή την επείγουσα για την κοινωνία πραγματικότητα με σωστό και ορθό τρόπο, σε αντίθεση με όλους όσοι λένε αυτά τα πράγματα. Επιτρέψτε μου να πω, κύριε Λάππα, ότι έχω την αίσθηση πως το αντιμετωπίζετε περισσότερο ακαδημαϊκά, περισσότερο ιδεολογικά απ' όσο επιτρέπουν οι στιγμές. Όπως είπα και στην επιτροπή, αν αισθάνεστε άνετα να μιλάτε για αυστηροποίηση, εγώ προσωπικά, δεν έχω πρόβλημα, αλλά είμαι σίγουρος δεν έχουν πρόβλημα και το Υπουργείο και ο Υπουργός και ο Υφυπουργός. Διότι κατ' ακριβολογία δεν υπάρχει καμμία αυστηροποίηση. Η σωστή έκφραση και αυτό το οποίο επιχειρεί να κάνει αυτό το νομοθέτημα δεν είναι να επιτύχει την αυστηροποίηση, αλλά την αναλογικοποίηση της αντίδρασης της πολιτείας. Γιατί αυτό που αισθάνεται ο κάθε πολίτης κι εσείς το ονομάζετε αυστηροποίηση, είναι ότι η ποινική μεταχείριση της σοβαρής εγκληματικότητας είναι συχνά δυσανάλογα επιεικής. Άρα, δεν πάμε να επιβάλουμε μια τυφλή αυστηροποίηση όπως λέτε, αλλά να θεραπεύσουμε ένα έλλειμμα στην απόδοση της ποινικής της ευθύνης για μια σειρά από βαριές εγκληματικές πράξεις έναντι των οποίων η κοινωνία οφείλει να αμυνθεί. Γιατί νομίζω κάθε πολίτης αισθάνεται αυτό το έλλειμμα, για το οποίο μίλησα και στην αποκατάσταση του οποίου αποσκοπούμε, όταν βλέπουν τους δράστες τέτοιων ειδεχθών πράξεων, όπως αυτές που προανέφερα, να τιμωρούνται με ουδόλως αποτρεπτικές ποινές ή με ποινές, που δεν πείθουν ότι έχει απονεμηθεί σωστή, πραγματική δικαιοσύνη, είτε μέσω διαδικαστικών οδών με την υφ' όρον απόλυση, όπου μπορεί μετά από τρία χρόνια να βρίσκονται τέτοιοι εγκληματίες πάλι ανάμεσά μας, χλευάζοντας στην πράξη και τα θύματα και την κοινωνία, αλλά και το κράτος και δημιουργώντας εκ νέου εστίες μόνιμης παραβατικότητας. Αποτελεί άραγε, όπως λέτε, αυστηροποίηση να πάρουμε μέτρα, ώστε να μη βλέπουμε ειδεχθείς δολοφόνους, όπως αυτόν της Παλλήνης, μετά από τρία - τέσσερα χρόνια να βρίσκεται και πάλι ανάμεσά μας; Αποτελεί άραγε αυστηροποίηση, όπως λέτε, να τιμωρούμε τον βιασμό ανηλίκου με την ποινή των ισοβίων δεσμών; Γιατί, τελικά, ακόμη και η επιστήμη συνηγορεί ότι ο βιασμός σε τέτοιες ηλικίες αποτελεί ένα είδος διαρκούς και μονίμου θανάτου για το απροστάτευτο θύμα για την υπόλοιπη ζωή του. Αν, λοιπόν, υπάρχουν κάποιοι που το ισχυρίζονται αυτό, εγώ θα έλεγα ότι δεν συμφωνώ μαζί σας είτε σας το λέω ως δικηγόρος είτε ως πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης, αλλά πάνω απ' όλα και περισσότερο ως πατέρας και ως σύζυγος, αλλά και ως πολίτης, που έχει αίσθηση της πραγματικής δικαιοσύνης ανάμεσά μας. Μέσα από τις τροποποιήσεις αυτές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μας απασχολεί μόνο το πολύ βαρύ και ηθικά αποτρόπαιο έγκλημα, όπως αυτό που στρέφεται κατά της ζωής, της γενετήσιας ελευθερίας και αξιοπρέπειας, αλλά μας απασχολεί και το κοινό, αλλά εξαιρετικά επικίνδυνο για την καθημερινότητα έγκλημα. Γι' αυτό, επίσης, ρωτώ, ρητορικά, προφανώς. Αποτελεί αυστηροποίηση το να τιμωρείται ο εμπρηστής των δασών πάντοτε κακουργηματικά, ακόμη και στην περίπτωση της απλής διακινδύνευσης; Γιατί σκεφτείτε - το είδαμε στον εφιαλτικό Αύγουστο που πέρασε - τι προκαλεί και κυρίως τι μπορεί να προκαλέσει ένας τέτοιος εμπρηστές, απώλεια ζωής, απώλεια περιουσίας, ατελείωτο ψυχικό πόνο, καταστροφή της φυσικής μας κληρονομιάς, αλλά και της ποιότητας ζωής, που εγγυάται το περιβάλλον και τελικά, υπονόμευση της ζωής και της ευημερίας και των επόμενων μελλοντικών γενεών. Θεωρείτε αυστηροποίηση το να προστατεύουμε την κοινωνία από μια τέτοια βαθιά αντικοινωνική συμπεριφορά γνήσιου μίσους για όλους και για όλα; Πραγματικά, θεωρώ ότι τόσο εγώ όσο και η κοινωνία εκπλήσσεται αν κάποιοι υποστηρίζουν όλα αυτά. Διότι ακόμα και πράσινες ευαισθησίες που καταλαβαίνω σε κάποιους από την Αίθουσα αυτή υπάρχουν, θα φαίνεται ότι είναι απλώς ρητορικές. Πάντως, από την πλευρά μου θα πω για ακόμη μια φορά ότι οι αλλαγές αυτές που φέρνουμε σκοπό, όπως είπα και πριν, δεν έχουν την τυφλή αυστηροποίηση, αλλά την αναλογικοποίηση και την αποκατάσταση σχέσεως αναλογίας ανάμεσα στο έγκλημα και στην κύρωση του. Το τελικό αποτέλεσμα φυσικά, είναι η αποκατάσταση ουσιαστικής δικαιοσύνης. Δυστυχώς, επειδή τα κατανοείτε όλα αυτά, ξέρετε ότι οι αλλαγές που προτείνουμε είναι αυτονόητες και οδηγούν στην αναλογικοποίηση, κάποιοι επιχειρούν να αποπροσανατολίσουν εκ νέου για πράγματα επίσης προφανή και αυτονόητα, δημιουργώντας υπό μία έννοια ένα πολιτικό σκιάχτρο. Βεβαίως, αναφέρομαι στην πολιτική σπέκουλα που γίνεται για το άρθρο 187 του Ποινικού Κώδικα, το οποίο εκτός από την παραπλανητική ρητορική για τυφλή αυστηροποίηση, αποτελεί το δεύτερο βάθρο της παραπλάνησης που επιχειρείτε. Διότι κι εσείς και ένα μέρος του Τύπου εγκαλείτε την εκ μέρους μας επαναδιατύπωση του άρθρου αυτού με τους επίσης αβάσιμους και παραπλανητικούς ισχυρισμούς ότι δήθεν, προσπαθούμε με το άρθρο αυτό να φιμώσουμε τη διαφορετική έκφραση, να φιμώσουμε την ελεύθερη κριτική, να φιμώσουμε τον Τύπο και γενικά, να επιβάλλουμε ένα καθεστώς σιωπής, για να μην έχουμε αντίλογο. Φυσικά, τίποτα δε θα μπορούσε να είναι πιο παραπλανητικό, γιατί το άρθρο αυτό στη νέα του επαναδιατύπωση επαναφέρει αυτό που ίσχυε για δεκαετίες, δηλαδή να ελέγχεται και να τιμωρείται η διατάραξη της κοινωνικής ειρήνης από κραυγαλέα δημόσια ψέματα, το οποίο ίσχυε πάντα για θέματα που αφορούσαν την εθνική οικονομία και την εθνική άμυνα, πράγμα που επεκτείνεται τώρα στα θέματα της δημόσιας υγείας, βέβαια, όλα αυτά τα χρόνια που είχε ισχύσει το άρθρο αυτό, πριν ο τελευταίος Ποινικός Κώδικας το διατυπώσει με τέτοιον τρόπο, ώστε στην ουσία - το είπα και στις επιτροπές, κύριε Λάππα - να το καταστήσει ανεφάρμοστο στην πράξη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ μόνο λίγα λεπτά και θα τελειώσω. Όλα αυτά τα χρόνια, λοιπόν, σας το είπα και στις επιτροπές, κανείς δεν διώχθηκε για την κριτική που έκανε, για τα θέματα της οικονομίας, για τα θέματα της εθνικής άμυνας, της εξωτερικής πολιτικής, της υγείας. Ο λόγος, φυσικά, είναι ότι το άρθρο αυτό - και τότε και τώρα - προστατεύει από τη διασπορά ψευδών ισχυρισμών, ψευδών γεγονότων. Ούτε γνώμες αφορά ούτε κρίσεις ούτε αξιολογήσεις ούτε προτάσεις. Το μόνο που αφορά είναι κραυγαλέα ψέματα, που μπορούν να δυναμιτίσουν την κοινωνική ειρήνη και να προκαλέσουν και άλλες ζημιές σε έννομα αγαθά. Αυτός είναι ο λόγος που το άρθρο κρίνεται πάντα συνταγματικό, πάντοτε συμβατό με την ελευθερία της έκφρασης. Η δε ολομέλεια του Αρείου Πάγου έχει αποφανθεί για το ζήτημα αυτό από τη δεκαετία του '80. Φυσικά, αν το άρθρο ίσχυε με τον τρόπο που φοβάστε και το παρουσιάζετε, όλοι μας ανεξαιρέτως θα είχαμε υποστεί κάποια ποινή. Φυσικά, όμως, ποτέ δεν συνέβη κάτι τέτοιο, γιατί το άρθρο δεν αφορά τις γνώμες και την κρίση μας. Βεβαίως, αυτό το γνωρίζετε πάρα πολύ καλά, κύριε Λάππα. Θα αναφερθώ στο παράδειγμα που δώσατε με τις φρεγάτες που αγοράσαμε από τη Γαλλία. Σας το είπα και στις επιτροπές. Αν κάποιος με το νέο άρθρο πει ότι οι φρεγάτες δεν είναι καλή επιλογή, τότε δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ να μπλέξει με τον ποινικό νόμο. Αν κάποιος έγραφε ή ισχυριζόταν δημόσια ότι η αγορά αυτή των φρεγατών δεν είναι καλή επιλογή, ουδέποτε θα είχε πρόβλημα, γιατί αυτό είναι η ελεύθερη κρίση του, είναι η ελεύθερη αξιολόγησή του, η οποία θα μπορούσε να ελεγχθεί μόνο ως αποτυχημένη ή επιτυχημένη στο χρηματιστήριο της κοινής γνώμης. Αν, όμως, έλεγε ότι οι φρεγάτες αυτές δεν είναι καλή επιλογή γιατί υπάρχει πρόβλημα - διότι, ξέρω εγώ, ο πάτος τους δεν είναι από ατσάλι, είναι από υλικό το οποίο θα πάρει νερά - και αυτό ήταν ψευδές, τότε πραγματικά θα είχε πρόβλημα. Να σας πω κάτι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Πολύ καλώς, θα είχε πρόβλημα και θα έπρεπε να έχει πρόβλημα, γιατί, ξέρετε, η ελευθερία της έκφρασης στο Σύνταγμα το δικό μας δεν έχει νόημα να προστατεύει τα ψέματα. Αυτά που λέτε, υπό μία έννοια σας εκθέτουν και μου θυμίζουν, πραγματικά, τα όσα συζητούσαμε, αγαπητέ κύριε συνάδελφε, στον αντιρατσιστικό νόμο, την εποχή που το κόμμα σας αρνείτο να υπερψηφίσει τη διάταξη ποινικοποίησης της άρνησης του Ολοκαυτώματος πάλι με το επιχείρημα της ελευθερίας της έκφρασης. Το λέω αυτό, γιατί αυτές τις μέρες εορτάζεται η απελευθέρωση του Άουσβιτς. Δεν θέλω να κάνω καμμία συσχέτιση, για να μην παρεξηγηθώ, κύριε Πρόεδρε, και μακριά από μένα κάτι τέτοιο. Όμως, ξέρετε ότι υπάρχουν αυτή τη στιγμή ναζιστές αρνητές του Ολοκαυτώματος. Και ο λόγος που αυτό έχει γίνει αδίκημα σε τόσες πολλές χώρες, είναι διότι πρόκειται για ένα άθλιο ψέμα. Και το Ολοκαύτωμα έγινε και οι μαρτυρίες υπάρχουν και οι θάλαμοι αερίων υπάρχουν…
Κύριε Καραγκούνη, σας παρακαλώ ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Βλέπετε, όμως, ότι αυτό είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της διάταξης. Αν, λοιπόν, κάποιοι πιστεύουν ότι θα πρέπει να πιστεύουμε όλους αυτούς τους άθλιους, με αυτές τις τερατολογίες που λένε, τότε, πραγματικά, εμείς το αρνούμαστε και διαφωνούμε και λέμε ευθαρσώς ότι δεν υπάρχει κανένα δικαίωμα - κανένα, μα κανένα δικαίωμα - στο κραυγαλέο ψέμα. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας το εξής: Το παρόν νομοσχέδιο έχει μόνο σκοπό να αποκαταστήσει το έλλειμμα ευθύνης, που υπάρχει σε σχέση με το κοινό έγκλημα. Επεκτείνει, δηλαδή, την προστασία της κοινωνίας, κάνοντας την ποινική μεταχείριση της βαριάς ιδίως εγκληματικότητας δικαιότερη και αναλογικότερη. Επαναλαμβάνω ότι έστω και την τελευταία στιγμή, ας αφήσουμε την αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση και ας συνεννοηθούμε διακομματικά και συναινετικά σε αυτό που είναι αυτονόητο για την κοινωνία, δηλαδή την προστασία από το έγκλημα. Νομίζω, λοιπόν, ότι πρέπει να υπερψηφίσουμε το νομοσχέδιο αυτό. Σας ευχαριστώ.
Θα γίνει μια μικρή αλλαγή τώρα, μετά από συνεννόηση που έκανε ο κ. Ιλχάν Αχμέτ με τον κ. Σπυρίδωνα Λάππα. Επειδή έχει μια επείγουσα εργασία ο κ. Αχμέτ, θα προηγηθεί και θα ακολουθήσει ο πάντα ευγενής συνάδελφος κ. Λάππας. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Θα ήθελα να ευχαριστήσω και τον κύριο συνάδελφο από το ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και εσάς, κύριε Πρόεδρε, για τη δυνατότητα που μου δώσατε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, ο αείμνηστος καθηγητής μου Ποινικού Δικαίου Ανδρουλάκης, έλεγε πως το Ποινικό Δίκαιο και η Ποινική Δικονομία είναι εφαρμοσμένο Συνταγματικό Δίκαιο, άπτεται της ίδιας της λειτουργίας του κράτους δικαίου και της προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Υπό αυτή την έννοια, κάθε παρέμβαση σε αυτό πρέπει να είναι απολύτως αναγκαία, αιτιολογημένη και εντελώς ανάλογη προς τις αληθείς ανάγκες του κοινωνικού συνόλου. Αυτές είναι οι γενικές αρχές. Σε αυτό το πλαίσιο, η εισηγήτριά μας στις επιτροπές τόνισε εμφατικά πως πρέπει η νομοθέτηση στο πεδίο του Ποινικού Δικαίου να είναι προσεκτική, συνετή και πάντα με πλήρη συναίσθηση της ιστορικής ευθύνης του νομοθέτη. Εμείς στο Κίνημα Αλλαγής δεν είμαστε δογματικοί ούτε κρυβόμαστε πίσω από θεωρητικές κατασκευές. Έχουμε απόλυτη επίγνωση των σοβαρών κοινωνικών προβλημάτων και των προκλήσεων της κοινωνίας. Γνωρίζουμε καλά πως μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού της χώρας - στο σύνολό τους μπορώ να πω - αισθάνεται και δηλώνει ανασφαλές. Η εγκληματικότητα επιμένει και αυξάνει. Γι' αυτούς τους λόγους, χρειάζονται, χωρίς αμφιβολία, παρεμβάσεις. Ναι, πρέπει να είμαστε σκληροί με το έγκλημα, ναι, πρέπει να είμαστε άτεγκτοι στην εφαρμογή του νόμου ειδικά σε ειδεχθή εγκλήματα, αδικήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και άλλα. Είναι, όμως, όλες οι διατάξεις που περιλαμβάνονται στο παρόν σχέδιο νόμου σκόπιμες και επαρκείς; Κατά τη γνώμη μας, μάλλον όχι. Το λέμε αυτό, γιατί το σχέδιο νόμου, που έχουμε στα χέρια μας, χαρακτηρίζεται από μια τιμωρητική λογική. Προχωράτε σε μια γενική αυστηροποίηση των ποινών και το κάνετε χωρίς συγκεκριμένη στοχοθεσία, χωρίς ποιοτικά ή ποσοτικά δεδομένα που να αποδεικνύουν όχι μόνο τη λογική, αλλά και την ουσιαστική επιδίωξη πίσω από αυτήν την επιλογή. Με το συζητούμενο σχέδιο νόμου επεμβαίνετε, για πολλοστή φορά, στα κείμενα δύο θεμελιωδών κωδίκων, όπως ο Ποινικός Κώδικας και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας, πριν αυτοί προλάβουν να εφαρμοστούν και να αξιολογηθούν μετά από ικανό χρόνο ισχύος μέσα από την κοινωνία και τη δικαστική πρακτική. Επεμβαίνετε, όμως, πρόχειρα και αποσπασματικά, ακολουθώντας για άλλη μια φορά την επικαιρότητα. Κλασική συνταγή της Κυβέρνησής σας, που επιμένει να πορεύεται χωρίς σχέδιο και να νομοθετεί βασιζόμενη στα αποκόμματα των εφημερίδων και με βάση το θυμικό της κοινής γνώμης, της κοινής γνώμης που, ας μην κρυβόμαστε, ξέρουμε ότι πολλές φορές κατευθύνεται και αποπροσανατολίζεται σκοπίμως. Αρνείστε να δείτε το συνολικό πρόβλημα της εγκληματικότητας και της έλλειψης ασφάλειας. Στρουθοκαμηλίζετε, θεωρώντας και προβάλλοντας στην κοινωνία την άποψη ότι οι υψηλές ποινές από μόνες τους φέρνουν μείωση της εγκληματικότητας, ενώ ξέρετε πως κάτι τέτοιο δεν αποδεικνύεται από τη νομολογία πουθενά στον κόσμο. Ακολουθείτε τον εύκολο δρόμο, ικανοποιώντας, δήθεν, αυτό που απαιτεί η κοινωνία, ο κόσμος, οι πολλοί, γιατί δεν θέλετε να αναλάβετε τον παιδευτικό ρόλο που οφείλει να έχει μια κυβέρνηση ενός σύγχρονου και δημοκρατικού κράτους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι προφανές ότι πολλές από τις διατάξεις είναι ορθές και, βέβαια, θα τις τηρήσουμε και θα τις υπερψηφίσουμε. Αυστηρές ποινές που πρέπει να εκτίονται πραγματικά, πρέπει να επιβάλλονται στις περιπτώσεις βιασμών, ενδοοικογενειακής βίας και άλλων βαρύτατων πράξεων. Είναι θετικές. Όμως, πρέπει να μην ξεχνάμε εδώ το πραγματικό διακύβευμα, πρέπει να μην αποπροσανατολιζόμαστε, γιατί ξέρουμε όλοι ότι η ποινική καταστολή είναι το απολύτως αναγκαίο, αλλά καταληκτικό στάδιο στη διαδικασία αντιμετώπισης του κοινωνικού φαινομένου της εγκληματικότητας. Γι' αυτό και η σύγχρονη δημοκρατική πολιτεία οφείλει να έχει, όχι μόνο ποινές, αλλά και ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό πλαίσιο αντεγκληματικής πολιτικής με έμφαση στην πρόληψη, στην κοινωνική συνοχή, στην εκπαίδευση, με βαθιές τομές στη βάση της κοινωνικής συμβίωσης. Χρειαζόμαστε μία μεταρρύθμιση από τα κάτω, μελετημένη και στη βάση των διεθνών προτύπων αντεγκληματικής πολιτικής. Ασφαλώς και χρειάζονται ποινές και μάλιστα αυστηρές. Είναι αναγκαίος ο ποινικός κολασμός και πρέπει να διαφυλαχθεί η λειτουργία της γενικής και ειδικής πρόληψης στον χώρο του ποινικού δικαίου. Όμως, αυτό δεν είναι αρκετό, κύριε Υπουργέ. Είναι αναγκαίο να δούμε ξανά την κατάσταση και τη λειτουργία και των ελληνικών φυλακών. Το σωφρονιστικό σύστημα νοσεί, χωρίς κεντρικό σχεδιασμό, χωρίς πρόβλεψη για τη μελλοντική εικόνα των σωφρονιστικών καταστημάτων, που ήδη είναι επιβαρυμένα με υπερπληθυσμό κρατουμένων. Και όλα αυτά, ενώ το Υπουργείο Δικαιοσύνης αγνοεί την ανάγκη για υιοθέτηση ενός νέου Σωφρονιστικού Κώδικα. Από το 2011 εκκρεμεί αυτή η μεταρρύθμιση, όταν η τελευταία κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ συγκρότησε τη σχετική νομοπαρασκευαστική επιτροπή. Δέκα χρόνια μετά και ακόμη περιμένουμε να υπάρξει πρόοδος με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων που ακολούθησαν. Εμείς εμμένουμε στην ανάγκη εκσυγχρονισμού του σωφρονιστικού συστήματος με πραγματική έκτιση ποινών για τα σοβαρά αδικήματα και ταυτόχρονη, όμως, ενίσχυση και της εφαρμογής εναλλακτικών μεθόδων έκτισης ποινών, όπως γίνεται σε κάθε ευνομούμενη πολιτεία του 21ου αιώνα. Επιτέλους, ας μεριμνήσει η Κυβέρνηση για να ενεργοποιηθεί ο θεσμός της κοινωφελούς εργασίας, που ανεστάλη από την ίδια και ακόμη παραμένει σε πλήρη αδράνεια. Πότε, επιτέλους, θα υπάρξει κάποια πρόοδος στο ζήτημα αυτό; Πώς περιμένουμε να εξανθρωπίσουμε τις φυλακές μας, όταν κλείνουμε τα μάτια και δεχόμαστε να στοιβάζονται χιλιάδες κρατουμένων για μη ειδεχθή ή ακόμη και λιγότερο σοβαρά εγκλήματα που θα μπορούσαν να εκτίουν αλλιώς τις ποινές τους; Τέλος, για ποιο σωφρονιστικό σύστημα μιλάμε, όταν ακόμη και αυτή η έννοια του σωφρονισμού παραμένει ζητούμενο; Αυτό είναι το ερώτημα: Υπάρχει σωφρονιστική ή απλώς τιμωρητική λογική στο ελληνικό σωφρονιστικό σύστημα; Υπάρχει η παραμικρή φροντίδα για τη βελτίωση και κυρίως για την ομαλή επανένταξη του κρατουμένου στο κοινωνικό σύνολο; Δυστυχώς, φοβούμαστε πως όχι και σίγουρα, το παρόν σχέδιο νόμου δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα. Δεν βλέπει τη μεγάλη εικόνα, αρκείται σε παρεμβάσεις, άλλες αναγκαίες, άλλες εντελώς άστοχες και επικίνδυνες. Δεν μπορεί κανείς να τοποθετηθεί με συνεκτικό τρόπο επί της αρχής, γιατί πολύ απλά το νομοσχέδιο στερείται - σε εισαγωγικά - «αρχής». Αποτελεί απλώς ένα άθροισμα πλίνθων και κεράμων ατάκτως ερριμμένων, που ανταποκρίνεται σε μία αμιγώς επικοινωνιακή διαχείριση της επικαιρότητας, που φυσικά, σε ορισμένα σημεία μας βρίσκει, όπως είπαμε, σύμφωνους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα σταθώ στο άρθρο 36, που αφορά την τροποποίηση του άρθρου 191 του Ποινικού Κώδικα για τη διασπορά των ψευδών ειδήσεων. Πρόκειται για μια απαράδεκτη διάταξη, κατά την άποψή μας. Το λέω αυτό, γνωρίζοντας τη ζημιά που έχουν κάνει όλα αυτά τα αντιεπιστημονικά άρθρα περί συνωμοσιών κάποιων ισχυρών εναντίον της ανθρωπότητας ή περί δήθεν επικινδυνότητας των εμβολίων σε όλη τη διάρκεια της πανδημίας. Το γνωρίζουμε αυτό. Όλοι έχουμε αντιμετωπίσει αυτές τις τρέλες και τις αντιμετωπίζουμε, δυστυχώς, καθημερινά στην προσπάθειά μας να πείσουμε τους παραπλανώμενους να ακολουθήσουν τον δρόμο της επιστήμης και να επιλέξουν την προστασία του εμβολίου και όχι ξόρκια και διάφορα υπονοούμενα. Όμως, τα παραπάνω δεν δικαιολογούν την εν λόγω διάταξη, δεν δικαιολογούν τη νομιμοποίηση της λογοκρισίας. Με το συγκεκριμένο άρθρο βαδίζετε σε επικίνδυνα μονοπάτια και βάζετε σε σοβαρό κίνδυνο τη συνταγματικά κατοχυρωμένη ελευθερία του λόγου. Μετατρέπετε το αδίκημα της διασποράς ψευδών ειδήσεων σε έγκλημα αφηρημένης διακινδύνευσης, καθώς πλέον δεν θα είναι αναγκαίο να επέλθει όντως το αποτέλεσμα του φόβου ή της ανησυχίας, αλλά θα αρκεί η δυνατότητα των ειδήσεων να προκαλούν ανησυχία και φόβο. Πρόκειται για παράνοια. Ξέρετε πόσες ιστοσελίδες υπάρχουν στο διαδίκτυο που παρουσιάζουν τα συμπτώματα του απλού κρυολογήματος ως τα πλέον ύποπτα για τους πιο θανατηφόρους καρκίνους; Προφανώς, όλες αυτές οι ιστοσελίδες έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν ανησυχία ή φόβο. Δηλαδή, τι θα κάνετε; Θα αρχίσετε να επιβάλλετε ποινές; Θα είναι αυτές κακουργηματικές πράξεις; Μιλάτε για κλονισμό της εμπιστοσύνης του κοινού στην ευρύτερη - σε εισαγωγικά - «κυρίαρχη» άποψη. Πώς θα μετράτε αυτό τον κλονισμό εσείς; Και επιπλέον, τι πάτε να κάνετε; Να απαγορεύσετε το δικαίωμα της αντίθετης άποψης; Γι' αυτό, αυτή η διάταξη, έτσι όπως διατυπώνεται, αν δεν αλλάξει, δεν είναι η δικαιολογία για τους αντιεμβολιαστές και για όσες τρέλες αυτοί υποστηρίζουν. Δεν γνωρίζετε πως η επιστήμη προχωρά και χτίζει μέσα από αυτές τις προκλήσεις τις αντιφάσεις και τις συγκρούσεις; Δεν χρειάζεται η επιστήμη τον Ποινικό Κώδικα και την απαγόρευση της ανοησίας για να προχωρήσει ή να πείσει. Η παιδεία είναι το βασικό εργαλείο της και πρέπει να είναι το εργαλείο σας. Πρόκειται, λοιπόν, για μια καθαρά οπισθοδρομική, φοβική και κυρίως επικίνδυνη διάταξη, που πρέπει άμεσα να αποσυρθεί. Η αυστηροποίηση της απόλυσης με όρους και η αύξηση του χρονικού πλαισίου είναι θετικές. Όμως, αν στα χρόνια αυτά που κάποιος παραμένει έγκλειστος δεν λάβει και τον σωφρονισμό που πρέπει, όλες αυτές οι διατάξεις παραμένουν κενές νοήματος και θα φτάσουν στο σημείο να είναι απλώς τιμωρητικές. Το σωφρονιστικό μας σύστημα δεν θα διορθωθεί μόνο μέσα από τέτοιες διατάξεις. Πρέπει να ενδιαφερθείτε ουσιαστικά και να καταθέσετε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο μεταρρύθμισης του σωφρονιστικού μας συστήματος. Όσο επιμένετε να νομοθετείτε, αντιμετωπίζοντας την κοινωνία σαν ένα - σε εισαγωγικά - «διψασμένο για αίμα», πλήθος σε μια ρωμαϊκή αρένα, θα καταφεύγετε σε επικοινωνιακές λύσεις, που δεν προσφέρουν τίποτα ουσιαστικό και δεν λύνουν τα προβλήματα. Αντίθετα, δημιουργούν νέα, ίσως και πιο επικίνδυνα. Εμείς στο Κίνημα Αλλαγής - τελειώνω, κύριε Πρόεδρε - θα είμαστε πρωτοστάτες και αρωγοί δε κάθε είδους προσπάθεια εκσυγχρονισμού, επιτάχυνσης και βελτίωσης της απονομής της δικαιοσύνης, αλλά θα σταθούμε και σταθερά απέναντι σε κάθε προσπάθεια εξαπάτησης της κοινής γνώμης με επικοινωνιακού τύπου διατάξεις, που θέτουν τελικά σε κίνδυνο την ευημερία και συνοχή της κοινωνίας. Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ, κύριε Αχμέτ, που ήσασταν μέσα στον χρόνο σας. Καλείται τώρα στο Βήμα ο συνάδελφος, γενικός εισηγητής από τον ΣΥΡΙΖΑ, κ. Σπυρίδων Λάππας. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Εντυπωσιακή η τοποθέτηση του προηγούμενου συναδέλφου, εξαιρετική από άποψη νομικής ποινικής τεκμηρίωσης και το λέω δημοσίως. Κύριοι συνάδελφοι, είναι η τρίτη νομοθετική παρέμβαση της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας στους Ποινικούς Κώδικες, στον Ποινικό Κώδικα κυρίως, για να συνεννοούμαστε. Υπάρχει και μία τέταρτη με διατάξεις, που αφορούσε την έκτιση των ποινών, αλλά ποινικοδικονομικού σημασίας, που ήταν σε ένα άλλο νομοσχέδιο του Υπουργείου του ΠΡΟ - ΠΟ, σχετικά με το θέμα των συνθηκών, προϋποθέσεων και όρων μεταγωγής στις αγροτικές φυλακές και αδειών των κρατουμένων. Μια άλλη τρέλα σε σωφρονιστικό επίπεδο! Επειδή τέτοιες διατάξεις που αφορούν την έκτιση της ποινής περιλαμβάνονται και σε αυτό το νομοσχέδιο, επαναφέρω στο μυαλό μου, στη σκέψη μου την εγκληματική απόφαση της Κυβέρνησης να αποσπάσει - μοναδική η χώρα μας σε όλη την Ευρώπη! - από το Υπουργείο Δικαιοσύνης τον τομέα της έκτισης των ποινών, του τρίτου δηλαδή πυλώνα του συστήματος απονομής ποινικής δικαιοσύνης και να το υπάγει στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, δηλαδή σε ένα Υπουργείο της ασφάλειας. Έτσι, αντιλαμβάνεστε τον πυλώνα της έκτισης των ποινών, ως ζήτημα ασφάλειας! Όμως, έτσι αντιλαμβάνεστε και τον Ποινικό Κώδικα, σύμφωνα με το νομοσχέδιο που φέρνετε. Σας ενδιαφέρουν, όπως είπατε, κύριε Υπουργέ, σε μια συνέντευξή σας, δύο θέματα: η ασφάλεια και να μην υπάρχει αδίκημα ατιμώρητο. Μπορείτε να μας πείτε ένα αδίκημα το οποίο είναι ατιμώρητο, σύμφωνα με τον ισχύοντα σήμερα Ποινικό Κώδικα; Ένα ποινικό αδίκημα! Πού ζούμε; Πού τα λέτε και σε ποιους τα λέτε, όταν εξεγείρεται όλη η νομική κοινότητα με αυτά που λέτε και με αυτά που κάνετε; Ακούστε, υπάρχει αδίκημα στην Ελλάδα το οποίο μένει ατιμώρητο! Σε ποια χώρα μιλάμε; Στο Αφγανιστάν βρισκόμαστε ή στη Λιβύη; Υπάρχει Κώδικας και υπάρχουν συστηματοποιημένες διατάξεις, που περιγράφουν το αδίκημα και το έγκλημα και την ανάλογη ποινή. Το είπα και στις επιτροπές, το επαναλαμβάνω και τώρα: Δεν υπάρχει επιεικής ή αυστηρή ποινή στο διάβα της ιστορίας της ανθρωπότητας. Υπάρχει μόνο η δίκαιη ποινή, η οποία στηρίζεται στην αρχή της αναλογικότητας και όπως σας είπα πριν - που λένε οι φιλόσοφοι, η φιλοσοφία του Ποινικού Δικαίου - βάσει και της αρχής και της επιείκειας. Σας είπα για τον Χανς Κέλσεν, τη μεγάλη αυτή προσωπικότητα του Μεσοπολέμου, που ερχόταν σε σύγκρουση με τον Σμιτ, τον άλλο φιλόσοφο, επίσης τεραστίου διαμετρήματος, το οποίου οι ιδέες αποτέλεσαν τη βάση πάνω στην οποία στηρίχθηκε το ιδεολόγημα του ναζισμού. Εμείς είμαστε με τον Κέλσεν παρ' ότι είναι ένας απλός φιλελεύθερος, κι όχι αριστερός, διανοούμενος. Αυτά αποφασίζετε, αυτά κάνετε, αυτά λέτε. Είναι δυνατόν, να βγαίνει ο Υπουργός Δικαιοσύνης και να λέει ότι ο μόνος στόχος του νομοσχεδίου είναι να αποκαταστήσουμε το ζήτημα ασφάλειας και να μένει ποινικό αδίκημα ατιμώρητο; Αν αυτό δεν είναι ποινικός λαϊκισμός, όπως εκφράστηκε ένας νομομαθής στα μέσα ενημέρωσης, τι άλλο είναι; Εξεγείρομαι ως νομικός και όχι ως στέλεχος ή Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, που διακονεί την ποινική δικαιοσύνη σαράντα χρόνια στα ποινικά ακροατήρια. Έρχεστε και λέτε πράγματα απίστευτα, όπως άκουσα και σήμερα. Ξεχάστε τον όρο «ειδεχθές έγκλημα», έχει καταργηθεί όταν καταργήθηκε η θανατική ποινή. Το έγκλημα είναι απλό, είναι μεσαίο, είναι αυστηρό. Είναι μεσαίας ή μεγάλης βαρύτητας. Δεν υπάρχει πλέον έννοια «ειδεχθές έγκλημα» στην ποινική επιστήμη. Το βλέπω να κατακλύζει τον δημόσιο διάλογο, γιατί τα λέτε ως υπουργοί και μετά διαμαρτύρεστε όταν έρχονται οι φορείς της νομικής κοινότητας και σας καταχερίζουν στις επιτροπές. Διαμαρτύρεστε ότι δήθεν είναι υπερβολικοί απέναντί σας. Δεν είναι υπερβολική η κριτική, υπερβολικές είναι οι αποφάσεις σας και οι ρυθμίσεις. Πάμε παρακάτω. Έλεγα, λοιπόν, ότι σήμερα θα συζητήσουμε για την απονομή ποινικής δικαιοσύνης. Εκ προοιμίου να πω κάτι, για να μην το ξεχάσω και το παραλείψω. Είπε ο κ. Καραγκούνης για το 191, πόσο καλό είναι. Κύριε Καραγκούνη, ακούστε με σας παρακαλώ, διαβάστε την απόφαση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής, που ευθέως σας λέει ότι είναι ρύθμιση αντισυνταγματική, διότι παραβιάζει δύο άρθρα του Συντάγματος, το 5 και 15, το άρθρο 10 της ΕΣΔΑ και το άρθρο 11 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ρωτώ λοιπόν τους κυρίους Υπουργούς και την Κυβέρνηση και τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, πού θέλετε να είστε ενταγμένοι από άποψη ποινικής αλλά και πολιτικής κουλτούρας, στην Ευρώπη; Ξέρετε ότι η Ελλάδα, στο θέμα των ποινών και των κρατουμένων, είναι τρίτη από το τέλος των σαράντα εννιά χωρών του Συμβουλίου της Ευρώπης; Να σας πω ποιοι είναι κάτω από την Ελλάδα; Δύο μόνο, η Τουρκία και η Αλβανία. Η Ελλάδα έχει τόσους ισοβίτες όσους έχουν τα πέντε κράτη του πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Γερμανία, Γαλλία, Ελβετία, Ολλανδία. Προσθέστε τους κατοίκους αυτών των χωρών, τον πληθυσμό συνολικά. Έχουν τόσους ισοβίτες όσους έχει μόνο η Ελλάδα των δέκα εκατομμυρίων. Σήμερα, έρχεστε εδώ και θέλετε οριζόντια, σε όλα σχεδόν τα θέματα κακουργήματα, να υπάρχει μόνο μία ποινή, ισόβια, αφαιρώντας από τον φυσικό δικαστή το πλαίσιο ποινής που έχει σύμφωνα τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, τα κριτήρια, που έχει για να επιμετρήσει την ποινή. Δεν υπάρχει οριζόντια να έρθει ο νομοθέτης και να δώσει εντολή στον δικαστή «Γι' αυτό το αδίκημα θα βάλεις αυτήν την ποινή, γι' αυτό το αδίκημα το άλλο». Είσαι υποχρεωμένος να θέσεις πλαίσιο ποινής, για να μπορεί να κινηθεί ο δικαστής ανάλογα με τις συνθήκες της πράξης, ανάλογα με την προσωπικότητα, ανάλογα με τη συμπεριφορά του, πριν, κατά και μετά την πράξη, αν αποκαθιστά μέρος της βλάβης που επιφέρει κ.λπ.. Όλα αυτά είναι κριτήρια, τα οποία παίζουν στη συνείδηση του εφαρμοστή του δικαίου και πηδαλιουχούν τη σκέψη του προς την επιμέτρηση της ποινής, το τεράστιο, το ιερό έργο, μετά το πρώτο, που είναι η εξατομίκευση της ενοχής. Γι' αυτά δεν λέτε τσιμουδιά. Θέλετε την κοινωνία να την μπλοκάρετε, να την πακετάρετε αναφέροντας τρία - τέσσερα περιστατικά με το βιτριόλι, λες και πρόκειται ο νόμος να αθωώσει τη δράστιδα με το βιτριόλι και δεν προβλέπει τη θανατική ποινή για την απόπειρα, σύμφωνα με τον ισχύοντα Κώδικα. Αυτά κάνετε, αυτός είναι ο ποινικός λαϊκισμός, μαζί με τον πολιτικό λαϊκισμό σε όλα τα άλλα επίπεδα. Αφού χάσατε τελείως το παιχνίδι με την πανδημία, φέρνετε και τη διάταξη αυτή του 191 και προσθέτετε δύο έννοιες πρωτοφανείς σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το θέμα της δημόσιας υγείας είναι το πρώτο. Όποιος δηλαδή διασπείρει ειδήσεις αντίθετες με την κρατική αλήθεια, με την επίσημη αλήθεια για τη δημόσια υγεία και προκαλεί όχι απλώς φόβο - να έχουμε δηλαδή τον κίνδυνο να προκληθεί φόβος - αλλά να προκαλεί κι απλώς ανησυχία, και όχι να προκληθεί, να μπορούσε να προκληθεί. Εδώ ο ίδιος ο δικός σας άνθρωπος, που υποστηρίζει το νομοσχέδιο, ο κ. Μυλωνόπουλος, σας είπε ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει αποφασίσει πολλαπλώς ότι η ανησυχία πρέπει να είναι ανεκτή, όταν ασκείται δριμεία κριτική. Είναι και λογικό, γιατί όταν ασκείς δριμεία κριτική, είτε στην εξουσία είτε σε έναν πολίτη, σε έναν πολιτικό αντίπαλό σου, ασφαλώς και θα προκαλέσεις αίσθημα ανησυχίας. Δεν μπορεί αυτό να περιβληθεί με ποινική κύρωση. Το κάνετε, όπως κάνετε πλειάδα υποθέσεων, αντίθετες με τις αποφάσεις της ΕΣΔΑ. Θα σας πω κι άλλα παρακάτω. Τι κάνετε, λοιπόν, σήμερα; Έρχεστε και κάνετε μια γενική αυστηροποίηση, ακόμα και στα πλημμελήματα. Και ρώτησα τους αρμόδιους Υπουργούς στις επιτροπές. Τη διάταξη για ένα πλημμέλημα, το οποίο έχει σήμερα ποινή τουλάχιστον δύο ετών έρχεστε και την κάνετε «τουλάχιστον τριών ετών» και ερωτώ μπορείτε να μου πείτε με βάση ποια μελέτη, ποια έρευνα, ποιο εγκληματικό φαινόμενο βοηθάει και αποκαθιστά αυτό, σε σχέση με την κοινωνία; Τίποτα δεν είναι, είναι μια τυφλή, οριζόντια ρύθμιση που αφορά τα πάντα, και πλημμελήματα και αδικήματα, χωρίς μια έρευνα, χωρίς μια μελέτη, χωρίς ένα έγγραφο ούτε καν έγγραφο της νομοπαρασκευής επιτροπής, που υποτίθεται ότι έφτιαξε τον Κώδικα. Δεν υπάρχει, ούτε αυτό. Είναι ένα νομοσχέδιο που έφτιαξε το Υπουργείο με τους παραπάνω επιστήμονες. Τους υπολήπτομαι σε κάθε περίπτωση. Όμως ένας Κώδικας, που υποτίθεται θα έχει μια ζωή δεκαετιών, διότι φανταστείτε ότι σήμερα που μιλάμε, το 2021, καμμία υπόθεση δεν δικάζεται με τους κώδικες του 2019, αλλά με τον Ποινικό Κώδικα του 1950, και τα πλημμελήματα ακόμα. Ούτε ένα. Το Υπουργείο λέει το εξής επιχείρημα: Φέρνουμε αυτές τις τροποποιήσεις στον Κώδικα γιατί πρέπει να διορθώσουμε στρεβλώσεις, αμαρτίες, λάθη, παρανοήσεις, αμφισημίες, αντινομίες των κωδικών του 2019, όπως φάνηκαν στην πράξη. Κάλεσα τους Υπουργούς και οποιονδήποτε συνάδελφο νομικό της Νέας Δημοκρατίας να φέρει μία απόφαση, μία, αριθμητικό 1, μία απόφαση της δικαστηριακής πρακτικής που να είχε δικαστεί με τους κώδικες του 2019 και να έχει αντίρρηση ως προς το αποτέλεσμά της. Δεν φέρνετε και δεν θα φέρετε. Διότι στην τελευταία έρευνα που έκανε ο ΔΣΑ δεν είχε δικαστεί ακόμα καμμία υπόθεση με τους κώδικες του 2019. Λέτε ότι θα αποκαταστήσετε στρεβλώσεις εφαρμογής τους. Ψεύδος ολκής, μια ρητορική, η οποία δεν έχει καμμία σχέση με τον επιστημονικό ορθολογισμό, την επιστημονική μεθοδολογία και εν πάση περιπτώσει, την επιστημονική ανάλυση. Επειδή μιλάμε για έναν κώδικα - σας το είπα στην επιτροπή και θα το επαναλάβω τώρα και στην Ολομέλεια - τι είναι ο Κώδικας; Επικαλέστηκα τον Ιωάννη Μανωλεδάκη, έναν επιστήμονα τεράστιου μεγέθους στον χώρο της ποινικής επιστήμης. «Οι κώδικες αποτελούν το σπουδαιότερο προϊόν της νομοθετικής λειτουργίας. Είναι προϊόν του Διαφωτισμού και των αστικών επαναστάσεων και αποτελούσε για τη Γαλλική Επανάσταση ύψιστη πολιτειακή λειτουργία. Οι κώδικες είναι πνευματικό παιδί του Διαφωτισμού» λέει ο Μανωλεδάκης, «καθώς προϋποθέτουν δύο πράγματα.» Ακούστε τα, κύριοι Υπουργοί και κύριοι συνάδελφοι. «Πρώτον, επιστημονική μεθοδολογία κατά τη σύνταξή τους και θεωρητικό προσανατολισμό.». Αυτό ποιος θα το κάνει; Η νομική κοινότητα, κύριοι, οι νομικές σχολές, οι φορείς της νομικής κοινότητας, η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, η ολομέλεια των δικηγορικών συλλόγων και οι επιστημονικοί φορείς που τη συγκροτούν, καθηγητές πανεπιστημίου και δικηγόροι, που έχουν στην πλάτη τους δεκαετίες άσκησης της ποινικής δικηγορίας. Ήρθαν ως φορείς και σας είπαν ότι με αυτό το νομοσχέδιο, αυτή την οριζόντια, σε όλα τα επίπεδα, αυστηροποίηση των πάντων - μερικές δε είναι και χονδροειδέστατες ρυθμίσεις, στα πλημμελήματα ειδικά - συρρικνώνετε τον θεσμό της χρηματικής ποινής ως αυτοτελούς ποινής, εξαφανίζετε σχεδόν τον θεσμό της παροχής κοινωφελούς εργασίας και έχετε μια εμμονή για τη φυλάκιση, και τα πλημμελήματα, και φυσικά την ισόβια κάθειρξη σε μια πλειάδα κακουργημάτων και επανέρχεστε πάλι στην αμαρτία και στο σάπιο εγχείρημα του 1950, που ήταν ένα τρομερό, ουμανιστικού, φιλανθρωπικού, εκσυγχρονιστικού τύπου νομοθέτημα του 1950 και κατάντησε, το 2018 και 2019 που έγιναν οι νέοι κώδικες και από το 2010 κυρίως που άρχισαν οι επιτροπές να συγκροτούνται, μια κουρελού. Γιατί; Γιατί η πολιτεία όταν άκουγε τα ΜΜΕ ή την επικαιρότητα ή τη συγκυρία για ένα πολύ σκληρό έγκλημα ερχόταν και νομοθετούσε εδώ, κι ένα κλασικό πλημμέλημα μεσαίας βαρύτητας το μετέτρεπε σε κακούργημα. Και τι έκανε; Το πήγαινε στα εφετεία, όπου ξεχάσατε, κύριοι Υπουργοί, ότι στα εφετεία και στα κακουργιοδικεία υπηρετεί το ένα πέμπτο του αριθμού, σε σχέση με τους πρωτοδίκες και μεταφέρετε όλο και νέες υποθέσεις στα εφετεία. Είναι έκπτωση η εφεύρεση του μονομερούς εφετείου, που θα μπορεί να δικάζει ένας άνθρωπος δεκαπέντε και είκοσι χρόνια πριν ποινή, ένας άνθρωπος να ρίχνει είκοσι χρόνια φυλακή μέχρι το 2019 και δεκαπέντε μετά το 2019. Εμείς έχουμε την άποψη ότι μόνο ένα πολυμελές όργανο μπορεί να επιβάλει μια τέτοια εξοντωτική ποινή και όχι ένας δικαστής, διότι το ανθρώπινο σφάλμα είναι σφάλμα, ακόμα και στη δικαστική κρίση. Γι' αυτό άλλωστε, υπάρχει και ο δεύτερος και ο τρίτος βαθμός δικαιοδοσίας, για να διορθώνει τα σφάλματα των δικαστηρίων των πρωτοδίκων. Έλεγα πριν ότι αυτό το τεράστιο νομοθέτημα του 1950, όταν άρχισε λοιπόν να νομοθετεί με την επικαιρότητα και τη συγκυρία, κατάντησε μία κουρελού, δυστυχώς. Σας είπα: είναι έκπτωση η μεταφορά ύλης στο Μονομελές Εφετείο. Είναι έκπτωση η απευθείας παραπομπή στα ακροατήρια με παράκαμψη των δικαστικών συμβουλίων. Είναι έκπτωση τελικά, το κράτος να ασκεί μία πολιτική απλώς διαχείρισης της ποινικής δικαιοσύνης. Το αποτέλεσμα ποιο ήταν; Να καταρρεύσει και το ποινικό σύστημα και το σωφρονιστικό φυσικά, το οποίο είναι άλλωστε και η μαύρη κηλίδα, το στίγμα της ελληνικής πολιτείας στην ευρωπαϊκή νομική κοινότητα και πραγματικότητα. Πάμε τώρα να πούμε δυο λόγια και για την απρόσφορη απόπειρα. Δυστυχώς τελειώνει ο χρόνος.
Θα έχετε και εσείς, κύριε Λάππα τη σχετική ανοχή.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε . Επειδή θα έλεγα - κοιτάω τον συνάδελφο κ. Καραγκούνη, που διακονούμε την ποινική δικηγορία - το πρώτο προαπαιτούμενο του πολιτισμού, όχι της νομικής επιστήμης, κύριε Καραγκούνη, είναι η δικαιοσύνη και κυρίως, η ποινική δικαιοσύνη, έλεγε ο Φρόιντ. Αυτή η δικαιοσύνη, αν δεν στηρίζεσαι στη θεωρία, στην ανάλυση των θεωρητικών της επιστήμης σου, όχι κάνεις απλώς λάθη, όχι θα είναι απρόσφορη η απόπειρα που επαναφέρετε, αλλά θα είναι απρόσφορο όλο το εγχείρημα. Φέρνετε, λοιπόν, την απρόσφορη απόπειρα. Ακούστε, τώρα, για να καταλάβουν οι μη νομικοί. Λέει η διάταξη ότι τιμωρείται με μειωμένη ποινή ένας, ο οποίος σκέφτεται, έχει εγκληματική βούληση να κάνει μια πράξη, αλλά το μέσο που έχει να την κάνει, καθιστά αδύνατη την τέλεση της πράξης. Αυτή ήταν μια διάταξη, που είχε από το 1950 και κατέστη ανενεργή επί εβδομήντα χρόνια. Στα εβδομήντα χρόνια υπήρχαν εξήντα δύο παραπομπές και πέντε ή έξι, νομίζω, καταδικαστικές αποφάσεις, την δε τελευταία εικοσαετία καμία κατάθεση απόφασης. Ήταν ανενεργή. Πυροβολούνταν αδιάκοπα και από τη νομολογία, και από την επιστήμη, και από τη θεωρία. Τώρα την επαναφέρει η Νέα Δημοκρατία. Εγώ, απλώς, θα δώσω στα Πρακτικά τις μελέτες. Πρώτη από τον Ιωάννη Μανωλεδάκη: «Η επαναφορά της απρόσφορης απόπειρας είναι και μια ακόμα φορά απομάκρυνση από μία κατάκτηση της ελληνικής ποινικής επιστήμης, που ήταν η επιστήμη του αντικειμενικού αδίκου, δηλαδή προσπεράσαμε παθογένειες των υποκειμενιστών, των υποκειμενικών θεωρήσεων για το άτομο και την ποινή», Ιωάννης Μανωλεδάκης. Το αφήνω τελευταίο αυτό. Δεύτερον, Γιώργος Δημήτρενας, καθηγητής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο. Σχολιάζοντας μια απόφαση είναι καταπέλτης. Δεν θα το αναγνώσω, όμως, θα αναγνώσω κάτι άλλο. Θα πω μετά το όνομα του καθηγητή Πανεπιστημίου που διδάσκει στους φοιτητές και ήταν «τέκνο» του Μανωλεδάκη: «Στην περίπτωση της απρόσφορης απόπειρας» κ.λπ., «δεν υπάρχει εξ ορισμού η τιμώρησή της, ως αποδοκιμασία μόνο της εγκληματικής βούλησης του δράστη μπορεί να ερμηνευθεί». Άρα, μιλάμε, για μια διάταξη που τιμωρεί το φρόνημα. Ποιος το είπε αυτό, είναι ολόκληρη μελέτη; Λάμπρος Μαργαρίτης, Πρόεδρος της Επιτροπής Παρακολούθησης του Ποινικού Δικαίου. Θα τα καταθέτω και τα τρία στα Πρακτικά. Αυτά που λέμε πρέπει να τα τεκμηριώνουμε. Υπάρχει κάποιο έγγραφο για το εγκληματικό φαινόμενο στην Ελλάδα, μελέτη, έρευνα, έκθεση, επιτροπή, Ευρωπαϊκό Συμβούλιο; Μόνο μία. Είναι η έκθεση εμπειρογνωμόνων του Μαρτίου του 2018 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Ήρθαν επιτόπου στην Ελλάδα, είδαν όλα τα καταστήματα, πήγαν σε όλα τα πρωτοδικεία, σε όλα τα εφετεία και έφτιαξαν μια τρομερή έκθεση. Τι είπαν; Ότι διαχρονικά, στην Ελλάδα το εγκληματικό φαινόμενο είναι παρεξηγημένο. Η Ελλάδα έχει τις υψηλότερες ποινές στην Ευρώπη και όλα τα εγκλήματα, ιδίως τα βαριά εγκλήματα, όπως ανθρωποκτονίες, επιθέσεις, σεξουαλικές επιθέσεις, βιασμοί, ληστείες, κλοπές, διαρρήξεις, ναρκωτικά, κάτω από τον μέσο όρο. Και είπαν ότι υπάρχει μια τρομερή αντινομία - αξιολογική αντινομία την αποκάλεσε - να έχει κάτω από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο όλα τα σοβαρά αδικήματα, και να υπερακοντίζει με μαξιμαλιστικό τρόπο τις ποινές. Με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε στο αδιέξοδο, βέβαια, το φρακάρισμα του ποινικού συστήματος, η κατάρρευση του συστήματος απονομής ποινικής δικαιοσύνης, όπου ένα εφετείο κακουργημάτων είχε τριάντα πέντε υποθέσεις να δικάσει και μία δικογραφία μεταφερόταν με το καροτσάκι, μία μόνο. Και είχε τριάντα πέντε. Ανέβαινε και την άλλη μέρα, ανέβαινε και την εβδομάδα και ποτέ δεν τελείωνε μια δικάσιμος. Η κ. Συμεωνίδου - Καστανίδου, σε μια έρευνα της πριν από ένα μήνα, στην ποινική δικαιοσύνη πηγαίνει στην Αστυνομία στη ΓΑΔΑ και παίρνει όλα τα στοιχεία της τελευταίας πενταετίας. Επίσης, σε όλα τα αδικήματα αυτά έχουμε ακόμα και μετά την έκθεση του Συμβουλίου της Ευρώπης περαιτέρω μείωση. Με τι εντύπωση μένει η κοινωνία: Που ταΐζεται την κοινωνία. Το βιτριόλι, την Καρολάιν. Αυτό που κάνει να στενάζει η ποινική δικαιοσύνη είναι τα πλημμελήματα. Όσοι είμαστε δικηγόροι γνωρίζουμε τι σημαίνει στο τριμελές πλημμελειοδικείο ή στο εφετείο, που δικάζει κατ' έφεση τα πλημμελήματα. Σαράντα, εβδομήντα, ογδόντα υποθέσεις στο πινάκιο. Στενάζουν τα ποινικά δικαστήρια από τα μεσαίας βαρύτητας και όχι από τα κακουργήματα , όπως της Καρολάιν, που είναι ένα - δύο σημαδιακά, σημαντικά, αναμφίβολα. Όμως κάνετε σαν να μην υπάρχει πρόβλεψη. Ισόβια κάθειρξη προβλέπει ο Ποινικός Κώδικας και σήμερα. Αλλά διαζευκτικά, για περιπτώσεις, για παράδειγμα, για φανταστείτε ένα παιδί δεκαοκτώ - είκοσι χρόνων που σκοτώνει τον πατέρα του, ο οποίος τυραννάει το τέκνο αποδεδειγμένα επί δεκαετία, το καταπιέζει, το υβρίζει, το συκοφαντεί, το απαξιώνει, να μην έχει ο δικαστής το δικαίωμα πέραν της ισόβιας κάθειρξης εναλλακτικά να επιβάλει μια πρόσκαιρη κάθειρξη. Όχι λέτε, αναιρώντας ό,τι φτιάχτηκε με πόνο και αίμα από το 2010 με τις επιτροπές και Μανωλεδάκη, Μακρή, Χριστόφορο Αργυρόπουλο, Συμεωνίδου - Καστανίδου. Άρα, λοιπόν, και σήμερα δεν μας φέρνετε, κύριοι Υπουργοί, μια μελέτη να στηρίξετε αυτά που προτείνετε, ούτε μία. Εν πάση περιπτώσει, επειδή μιλάω τώρα για τις επιτροπές, λέει ο Μακρής στις 27 Σεπτεμβρίου σε μια συνέντευξη, ακούστε: «Επειδή έχω μεγάλη εμπειρία, μετά από σαράντα χρόνια και έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η άσκηση μιας ποινικής δίωξης είναι πάρα πολύ εύκολη υπόθεση στην Ελλάδα, πολύ φοβάμαι ότι η ρύθμιση αυτή θα μας οδηγήσει σε αδιέξοδο, αν τελικά ισχύσει». Θα σας πω πού αναφέρεται. «Αν μάλιστα, ληφθεί υπόψη», κύριε Κώτσηρα, «ότι το 70% γενικότερα των αποφάσεων που εκδίδουν τα δικαστήρια είναι αθωωτικές» λαμβάνετε υπόψη δημόσια σε μια σειρά σε κάποιες διατάξεις σας ως κριτήριο, π.χ. ανάκλησης απόλυσης, όχι μια δικαστική κρίση, ας πούμε το δικαστικό συμβούλιο στο κακούργημα ή μια κρίση, βρε αδερφέ, μια απόφαση ενός μονομελούς πρωτοδικείου ή τριμελούς, αλλά μόνο την άσκηση ποινικής δίωξης. Στις εκατό υποθέσεις οι εβδομήντα θα είναι αθωωτικές, λέει ο Μαρκής, και αυτό είναι καταστρεπτικό. Αυτό κάνετε και περιμένετε από τα δικαστήρια να έρθει μετά ο δικαστής να διαπλάσει νέους κανόνες με πλάγιο τρόπο, όπως κάνει σε πάμπολλες υποθέσεις, γιατί ο νομοθέτης φάνηκε να επιλέγει μαξιμαλιστικές ποινές και φτάνει το ποινικό σύστημα σε αδιέξοδο, σε κατάρρευση ολοσχερή, όλο και παρακάτω, όλο και παρακάτω, όλο και να πέφτουν οι καταδίκες του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σαν το χαλάζι. Για να κλείσω, κύριε Πρόεδρε, ήρθαν φορείς. Η ολομέλεια του Δικηγορικού Συλλόγου ανέθεσε στον Θέμη Σοφό να κάνει μία εισήγηση. Είναι καταπέλτης για την επιλογή αυτής της οριζόντιας κάθειρξης. Είναι καταπέλτης για το 191. Ήρθε η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων. Θέλω να τις πω δυο σειρές, έναν χαιρετισμό που έκανε ο Πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων: «Στην Ελλάδα είναι ωστόσο συχνό το φαινόμενο να επιβάλλει η χειρότερη μορφή πολιτικής, η δημαγωγία ο λαϊκισμός, τα πορίσματα της επιστήμης. Να την ποδηγετεί οριοθετώντας εξαρχής το πλαίσιο στο οποίο της επιβάλλει να κινείται και να αξιοποιεί τα συμπεράσματά της, μόνο όταν αυτά συμπίπτουν με τους προκαθορισμένους πολιτικούς στόχους της κυβερνητικής εξουσίας». Είναι πρόσφατο, πριν από μερικές μέρες. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με μία φράση προς τους Υπουργούς, που τους συμπαθώ ούτως ή άλλως. Ο μεν είναι συντοπίτης μου, ο άλλος είναι πολύ συμπαθής. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ]] Κύριε Κώτσηρα, σας είπα και στις επιτροπές, σας λέω και τώρα πάλι θα οδηγήσετε το ποινικό σύστημα σε αδιέξοδο. Άλλωστε, αποδειχθήκατε ότι θα έχετε πολύ μεγάλο φόρτο στο σωφρονιστικό σύστημα. Παρ' όλα αυτά, το νομοθετείτε. Λέτε θα γίνει μετά από δέκα χρόνια, ας πάει η μπάλα σε όποια χέρια καταλήξει τότε. Αυτό λέτε. Αυτό είναι μία συνεπής, υπεύθυνη στάση μιας κυβέρνησης; Επειδή, λοιπόν, είστε και οι δύο νέοι πολιτικοί θα επαναλάβω κάτι που είπα στην επιτροπή, μια λέξη. Ο Μαξ Βέμπερ σε μία διάλεξη το 2019 στο Μόναχο απέναντι σε φοιτητές είπε: «Απευθύνομαι στους φοιτητές, αλλά θέλω να ακούν και απ' έξω τα πολιτικά πρόσωπα. Τι είδους άνθρωπος πρέπει να είναι κανείς για να του επιτραπεί να βάλει το χέρι στις ακτίνες του τροχού της ιστορίας; Τρία πράγματα: το πάθος, το αίσθημα ευθύνης, η ειλικρίνεια, η τόλμη, το μέτρο. Και τι θα πρέπει να έχει ένας πολιτικός για να μην βάλει το χέρι του στον τροχό της ιστορίας; Είναι η υποκειμενικότητα, η ανευθυνότητα και η ευκολία». Λάβετέ το υπ' όψιν σας, λοιπόν, κι αν μπορείτε να διορθώσετε ό,τι μπορείτε, ευκαιρία θα είναι. Εγώ δίνω στα Πρακτικά μία μελέτη της κ. Καστανίδου, η οποία αναφέρει ακόμα σε ανύποπτο χρόνο, κύριε Κώτσηρα - το 1967 επί Ψαρούδα - Μπενάκη - και τονίζει: «Η εξόγκωση της ποινικής μας νομοθεσίας και αντιστοίχως το βάρος των ποινικών δικαστηρίων λαμβάνουν έκταση προβληματική και ανησυχητική ώστε μοιραίως, από πλευράς τόσο των αρχών όσο και των πολιτών να δημιουργείται δυσφορία, αλλά και απορία προς τον ρόλο και την αποστολή της ποινικής δικαιοσύνης» και λέει διάφορα άλλα. Τα καταθέτω στα Πρακτικά.
Ωραία, ευχαριστούμε πολύ, κύριε συνάδελφε.
Για να μη λέτε ότι αυτά που λέμε δεν τα στηρίζουμε! Κλείνω με αυτό: Κύριε Αθανασίου, το ξέρετε το πρόβλημα, το 465 αφορά μεταβατικές διατάξεις. Έχουμε μια πρόσφατη απόφαση, την 4/2021. Υπήρχαν αιτήματα κρατουμένων, που έλεγε ότι επειδή μετά το 2019 προβλέφθηκαν επιεικέστερες…
Δεν ακούγεστε, κύριε συνάδελφε.
Υπάρχει μια μεταβατική διάταξη του Ποινικού Κώδικα και βάζει όρια ποινών, που μπορεί να ισχύσουν για μια σειρά κρατουμένων. Υπάρχει η πρόσφατη απόφαση 4/2021 της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου επ' αυτού και έκρινε ότι δεν μπορεί να μετριαστεί μία ποινή, η οποία επιβλήθηκε με τους προ του 2019 κώδικες και να μετριαστεί γιατί προβλέφθηκαν επιεικέστερες ποινές μετά το 2019, όταν είναι αμετάκλητο και λέει η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, κύριε Πρόεδρε, ότι την ευθύνη πρέπει να τη μεταθέσουμε στην νομοθετική εξουσία. Μόνο με τροποποίηση του σχετικού άρθρου - μάλλον παράγραφο 2, κύριε Καραγκούνη, εννοεί - και μάλιστα κάνει και μια εργασία ταυτόχρονη επί της υποθέσεως αυτής η κ. Συμεωνίδου - Καστανίδου και λέει το εξής: «Είναι άδικο…» - ακούστε, κύριε Κώτσηρα - «…να φανταστείτε έναν κρατούμενο να έχει ποινή είκοσι χρόνια για ένα αδίκημα, γιατί προβλέπεται δέκα χρόνια φυλακή μετά από δυο μήνες. Σ' αυτό…» - λέει - «…πρέπει να παρέμβει η πολιτεία και να εξισορροπήσει τις ποινές». Πάρτε και την απόφαση, πάρτε και την εργασία της κ. Καστανίδου. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Σπυρίδωνας Λάππας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κύριε Πρόεδρε, δεν θέλω να μαντέψω τα κακά, αλλά ως άνθρωπος που διακονεί την ποινική επιστήμη, θα ήθελα να πω ότι φοβάμαι πολύ πως για μια ακόμη φορά η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας φέρνει νομοσχέδια, τα οποία είναι πολιτική απόφαση, χωρίς καμμία επιστημονική στήριξη και πολύ φοβάμαι ότι στην ιστορία θα μείνει η Νέα Δημοκρατία ότι τα μεν κλεφτρόνια τα στέλνουμε στα τάρταρα, αλλά τα τραπεζικά στελέχη τα λέμε ότι είναι κατ' έγκληση και πάνε στο αρχείο οι υποθέσεις τους, τα δεκαοκτάμηνα για τα δεσμευμένα περιουσιακά στοιχεία, τα σπίτια για τα οποία δεν παίρνουν καμμιά απόφαση, την παροχή δημόσιας εργασίας την πετάμε στα τάρταρα και έτσι για το λευκό κολάρο είμαστε χαϊδολογήματα, για τους άλλους εις θάνατον.
Ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο έχει τώρα η ειδική αγορήτρια του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, κ. Κομνηνάκα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα μου επιτρέψετε ένα αρχικό σχόλιο για τις τροπολογίες, γιατί για ακόμη μία φορά μας βομβαρδίσατε κυριολεκτικά, οκτώ έως τώρα και τρεις μόνο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, κύριε Τσιάρα, και μάλιστα, σε διαδικασία κωδίκων. Για τα θέματα του Υπουργείου Εργασίας θα τοποθετηθεί αναλυτικά αύριο ο Βουλευτής μας κ. Χρήστος Κατσώτης, όμως, επειδή τα ζητήματα της ακρίβειας και του εισοδήματος καίνε πραγματικά, τα λαϊκά νοικοκυριά, που βυθίζονται στη φτώχεια, δεν μπορώ να μην αναδείξω τον εμπαιγμό των πανηγυρικών ανακοινώσεων της Κυβέρνησης, σχετικά με την κάλυψη των αναγκών, γύρω από τα ζητήματα αυτά του επιδόματος θέρμανσης, ενώ πρόκειται για μέτρα που κινούνται στη λογική της αναδιανομής του εισοδήματος από τους λιγότερο στους περισσότερο φτωχούς και δεν μπορούν βέβαια ούτε στο ελάχιστο να ακουμπήσουν τα φαινόμενα της ακραίας φτώχειας. Η εκτίναξη του κόστους της ενέργειας δεν αντιμετωπίζεται με τέτοιου είδους επιδόματα. Αν θέλετε πραγματικά να ανακουφίσετε τα λαϊκά νοικοκυριά και να εμποδίσετε την ενεργειακή φτώχεια, να καταργήσετε τον ειδικό φόρο κατανάλωσης και το ΦΠΑ στην ενέργεια και τα καύσιμα, όπως επανειλημμένα σας προτείναμε. Καταθέσαμε και τροπολογία γι' αυτό, την οποία θάψατε βαθιά στα συρτάρια. Ακόμα και για τα πιο εξαθλιωμένα τμήματα του πληθυσμού, αυτός ο διπλασιασμός του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος για ένα μόνο μήνα, είναι μια προσωρινή μόνο ανάσα, που εξανεμίζεται, όμως, από το σαρωτικό κύμα της ακρίβειας που τους σαρώνει. Τώρα, ο Ποινικός Κώδικας και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας είναι ίσως το πιο πολυτροποποιημένο νομοθέτημα των τελευταίων δύο και πλέον χρόνων. Για να αντιληφθεί κανείς τον χαρακτήρα των αλλαγών που πραγματοποιεί για ακόμη μία φορά η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στους κώδικες, χρειάζεται να δει, πέρα από μια κατά τη γνώμη μας ανούσια διελκυστίνδα, μεταξύ κυρίως Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ είτε σχετικά με τον τρόπο που ψηφίστηκαν οι αρχικές τροποποιήσεις των κωδίκων σε μια πράγματι απαράδεκτη διαδικασία στο παρά πέντε του κλεισίματος της Βουλής τον Ιούνιο του 2019 είτε για μια πλειοδοσία γύρω από το ύψος των επαπειλούμενων ποινών και πολλές φορές υπό το βάρος μιας φορτισμένης επικαιρότητας. Όταν μιλάμε για το Ποινικό Δίκαιο, ουσιαστικά μιλάμε πρωτίστως για ένα σύστημα κανόνων καταστολής και αποστέρησης της προσωπικής ελευθερίας στα χέρια της κυρίαρχης τάξης, το ισχυρότερο ίσως μέσο διατήρησης και επιβολής της κυρίαρχης πολιτικής που δεν διστάζει όταν χρειαστεί να βαφτίσει ως εγκληματικές πράξεις ακόμα και τους αγώνες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων απέναντι στους οποίους επιχειρείτε με πολλά μέτρα και με διάφορα μέσα να θωρακιστείτε. Χρειάζεται να δει κανείς τους βασικούς άξονες, στους οποίους συνοψίστηκαν τόσο οι αλλαγές όσο και η επιχειρηματολογία, που κάθε φορά τις συνοδεύει είτε αυτές αφορούσαν τους αρχικούς κώδικες που ψήφισε ως κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ είτε τις εκτεταμένες στη συνέχεια τροποποιήσεις της Νέας Δημοκρατίας, σε συνδυασμό με μια σειρά άλλα νομοθετήματα, για να διαπιστώσει τις κοινές στοχεύσεις, που τελικά υπηρετούν. Ακόμα και αν δεν στρέφονται εκεί τα φώτα της δημοσιότητας, πρώτη κοινή στόχευση είναι να σφίξουν τη θηλιά γύρω από το λαιμό του εργατικού και λαϊκού κινήματος, προετοιμάζοντας το νομοθετικό οπλοστάσιο, που είναι απαραίτητο σε συνθήκες που οξύνεται συνεχώς τόσο η αντιλαϊκή επίθεση όσο και η δίκαιη λαϊκή αντίδραση που αυτή προκαλεί. Η επικίνδυνη διεύρυνση του αξιοποίνου που κάνει σήμερα η Νέα Δημοκρατία, μετατρέποντας ουσιαστικά όλα τα λεγόμενα κοινώς επικίνδυνα αδικήματα σε αφηρημένης ή δυνητικής διακινδύνευσης, εξαρτώντας δηλαδή τη βαρύτερη τιμώρησή τους, όχι από κινδύνους που πράγματι δημιουργήθηκαν, αλλά από μια αόριστη και υποκειμενικά αξιολογούμενη επικινδυνότητα, έρχεται σε συνέχεια της διεύρυνσης και ενίσχυσης από τον ΣΥΡΙΖΑ αυτών των διατάξεων, που έχουν κατ' εξοχήν αξιοποιηθεί για την ποινικοποίηση των λαϊκών κινητοποιήσεων. Έφθασε, μάλιστα, στο σημείο να μετατρέψει σε ιδιώνυμο τις κινητοποιήσεις κατά των πλειστηριασμών. Γι' αυτό και παρά το γενικό πνεύμα που επικράτησε κατά την τροποποίηση των κωδίκων για γενική μείωση των επαπειλούμενων ποινών αυξήθηκαν τα όρια στη διατάραξη κοινής ειρήνης, την παρακώλυση συγκοινωνιών, τη διατάραξη λειτουργίας υπηρεσίας και μια σειρά άλλες διατάξεις, που επικαλείται συστηματικά η εργοδοσία και το κράτος απέναντι σε απεργούς, σε πρωτοπόρους αγωνιστές του λαϊκού κινήματος. Σ' αυτές βρήκε έτοιμη τη δουλειά η Νέα Δημοκρατία και με τη φόρα βέβαια που πήρατε, κύριε Υπουργέ, σε λίγο θα φθάσετε να ποινικοποιήσετε το κάπνισμα στις διαδηλώσεις. Τί είναι αυτή η απαράδεκτη προσθήκη στο άρθρο 272, που φέρατε με τη νυκτερινή τροπολογία, που δεν τολμήσατε καν να τη θέσετε στην κρίση των επιστημονικών φορέων στην πολυήμερη συζήτηση που προηγήθηκε; Λέτε: «Όποιος κατέχει εμπρηστικές ύλες, ενώ βρίσκεται σε δημόσια συνάθροιση, τιμωρείται με κάθειρξη έως δέκα έτη». Εννοώ ότι είναι αυτές οι τροποποιήσεις που κάνετε. Τί άλλο θα σκεφθείτε; Εμπρηστική ύλη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ακόμη και ο αναπτήρας, μην σας πω υπό συνθήκες και το αντισηπτικό οινόπνευμα; Δημιουργείτε συστηματικά έναν μηχανισμό επίσημης κρατικής προβοκάτσιας, για να τυλίγετε τον κόσμο σε μια κόλλα χαρτί. Πάρτε πίσω αυτήν την άθλια τροπολογία, που σε συνδυασμό με όλα τα άλλα μέτρα που φέρνετε, πραγματικά προδίδει συνεχώς τις προθέσεις της Κυβέρνησής σας. Έτσι επιχειρείτε να θωρακιστείτε απέναντι σε κάθε φωνή, που αμφισβητεί την κυρίαρχη πολιτική και με την απαράδεκτη αναμόρφωση του άρθρου 191, που κατακρίθηκε από όλες ανεξαιρέτως τις κατευθύνσεις και τους επιστημονικούς φορείς για τους κινδύνους, που έχει μια τόσο ευρεία διάταξη. Με πρόσχημα τις διάφορες σκοταδιστικές απόψεις και τα fake news που αναπαράγονται γύρω από τα ζητήματα του εμβολιασμού φτιάξατε μια διάταξη λάστιχο που τα χωράει όλα μέσα: από την υγεία μέχρι την εθνική άμυνα και την οικονομία. Δηλαδή, το σύνολο της ασκούμενης πολιτικής μένει στο απυρόβλητο με την απειλή της ποινικής κύρωσης αν τα δημοσιεύματα - λέτε - είναι ικανά να κλονίσουν την εμπιστοσύνη του κοινού ή να προκαλέσουν ανησυχία ή φόβο. Ποιος αλήθεια, θα κρίνει το επιτρεπόμενο μέτρο ανησυχίας που προκαλεί μια είδηση τον κλονισμό της μέσης εμπιστοσύνης του κοινού για κινδύνους για παράδειγμα που δημιουργεί η εμπλοκή της χώρας σε επιθετικά σχέδια του ΝΑΤΟ, στις επιθετικές αποστολές της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή ακόμα και για τους κινδύνους που προκαλεί η ίδια η εγκληματική υποβάθμιση του δημόσιου συστήματος υγείας; Ή τελικά νομίζετε ότι ακόμα και αυτές οι σκοταδιστικές, ανορθολογικές απόψεις που αναπαράγονται μπορούν να εξαλειφθούν μέσω της ποινικής καταστολής, όταν μάλιστα, αυτό που τους δίνει τροφή είναι οι δικές σας κυβερνητικές παλινωδίες και αντιφάσεις στη διαχείριση της πανδημίας; Ανοίγει έτσι ο δρόμος και με αυτήν την αντικειμενική ευθύνη του ιδιοκτήτη και του εκδότη του μέσου που δημοσιεύει την είδηση για ακόμα μεγαλύτερη λογοκρισία του Τύπου, ακόμα και με διώξεις σε συνέχεια των απαράδεκτων ρυθμίσεων του τρομονόμου στον πολιτισμό με βάση βέβαια την ευρωπαϊκή οδηγία που όλα τα άλλα κόμματα στήριξαν. Δεν είναι βέβαια, η μόνη φορά που ντύνονται με τον μανδύα της αναγκαιότητας μια σειρά τρομακτικά - για τις λαϊκές ελευθερίες - κατασταλτικά μέτρα, με τα οποία εμπλουτίζεται συνεχώς ο τρομονόμος τόσο από τη Νέα Δημοκρατία όσο όμως και από τον ΣΥΡΙΖΑ, που παλαιότερα αναγνώριζε την επικινδυνότητά τους και έλεγε ότι θα τα καταργήσει. Όχι μόνο δεν τα κατήργησε, αλλά τα ενίσχυσε με πληθώρα όπλων. Δεν είναι εξάλλου και η μόνη μεταστροφή του. Κάποτε αναγνώριζε και την επικινδυνότητα του θεσμού του κουκουλωμάρτυρα, που υπό το πέπλο της ανωνυμίας μπορούν να τυλίξουν σε μια κόλλα χαρτί τον οποιονδήποτε κατηγορούμενο, χωρίς να μπορεί να αμυνθεί. Τώρα σκιαμαχεί με τη Νέα Δημοκρατία για την υπεράσπιση αυτού του θεσμού. Αυτή η κοινή στόχευση, λοιπόν, υπηρετήθηκε και μέσα από τον περιορισμό μιας σειράς δικαιωμάτων του κατηγορουμένου. Από τις πιο εμβληματικές ίσως - ως προς το αντιδραστικό της περιεχόμενο - διατάξεις που διατήρησε αλώβητες η Νέα Δημοκρατία από τους κώδικες του ΣΥΡΙΖΑ είναι οι αμερικανόπνευστοι θεσμοί της ποινικής διαπραγμάτευσης και συνδιαλλαγής, της ποινικής διαταγής, που συρρικνώνει στην πράξη το τεκμήριο αθωότητας του κατηγορουμένου, θεσμοί αντιδραστικοί και ασύμβατοι με θεμελιώδεις - υποτίθεται - αρχές του δικαίου που μετατρέπουν την αναζήτηση της ουσιαστικής αλήθειας, το κοινωνικό τελικά ζήτημα της διερεύνησης της τέλεσης μιας αξιόποινης πράξης, σε ένα παζάρι για το ύψος της ποινής ανάμεσα σε εισαγγελέα και κατηγορούμενο πίσω από κλειστές πόρτες. Αρνητική για τον κατηγορούμενο είναι και η αλλαγή, που προτείνεται στο άρθρο 224 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, αφού πλέον με την προτεινόμενη τροποποίηση θα μπορεί να συνεκτιμάται για την ενοχή του κατηγορουμένου μια εξ ακοής μαρτυρική κατάθεση, χωρίς να κατονομάζεται η πηγή των πληροφοριών της. Αρκεί απλώς να συνοδεύεται και από άλλα αποδεικτικά μέσα. Στην πραγματικότητα, ανοίγει άλλη μια πόρτα για αξιοποίηση ανώνυμων μαρτυριών, που δεν μπορούν εύκολα να διασταυρωθούν. Αντίστοιχα αρνητικό πρόσημο έχουν και οι αλλαγές στο άρθρο 201 σχετικά με τη διαδικασία λήψης DNA κατά την αυτόφωρη διαδικασία, όταν μάλιστα, ένα τέτοιο μέσο έχει αξιοποιηθεί ποικιλοτρόπως και κατά το δοκούν από τις αστυνομικές αρχές, με χαρακτηριστικότερη την πρόσφατη περίπτωση της υπόθεσης της Ηριάννας. Γι' αυτό και με τροπολογία που καταθέσαμε στην προηγούμενη κυβέρνηση προβλέπαμε την ανάγκη του περιορισμού της αξιοποίησης αυτού του μέσου αποκλειστικά σε κακουργήματα, που περιλαμβάνουν άσκηση βίας και τα εγκλήματα τα σχετιζόμενα με τη γενετήσια ελευθερία, με την αυστηρή τήρηση όλων των δικονομικών εγγυήσεων για τη λήψη φύλαξης και καταστροφή ενός τέτοιου ευαίσθητου αποδεικτικού μέσου. Κυρίως η ταυτοποίηση του DNA σε πειστήρια, χώρους κ.λπ. προβλέπαμε να μην μπορεί να αξιοποιηθεί ως το μοναδικό αποδεικτικό μέσο για τη στήριξη της κατηγορίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ τότε απέρριψε την τροπολογία και σήμερα η Νέα Δημοκρατία αποστερεί κατά τη διαδικασία του αυτοφώρου από τον κατηγορούμενο τη δυνατότητα ορισμού τεχνικού συμβούλου, ενώ καθίσταται αδιαφανής και η διαδικασία καταστροφής του αρχείου του γενετικού υλικού, η οποία εκτός του ότι πλέον γίνεται χωρίς την παρουσία δικαστικού λειτουργού αρκεί και μόνο η τηλεφωνική ειδοποίηση του ενδιαφερόμενου, που δεν μπορεί και εύκολα να αποδειχθεί για την καταστροφή του γενετικού υλικού. Να γιατί η αντιπαράθεση που εξαντλείται συνήθως γύρω από το ύψος των απειλούμενων ποινών συσκοτίζει στην πραγματικότητα τη συμφωνία γύρω από το συνολικό αντιδραστικό χαρακτήρα των αλλαγών στο Ποινικό Δίκαιο. Μάλιστα, ο επί πολλές φορές τραγικός απόηχος της επικαιρότητας αξιοποιήθηκε για να διαμορφωθούν τέτοιες επίπλαστες διαχωριστικές γραμμές. Από τη μια, η Κυβέρνηση προπαγανδίζει τις αλλαγές αυτές στη λογική ότι αυστηροποιεί τις ποινές για τα ειδεχθή εγκλήματα, ότι σταματά δήθεν τις αθρόες αποφυλακίσεις βαρυποινιτών και από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζει την αυστηροποίηση των ποινών ως μια συντηρητική επιλογή της Κυβέρνησης, ως αποτέλεσμα ακροδεξιών ιδεοληψιών της. Όμως, άλλο τόσο αντιδραστική ήταν τελικά και η λογική του ΣΥΡΙΖΑ μεταξύ άλλων με την οριζόντια μείωση των ποινών, ακόμα και για εγκλήματα γενικευμένης κοινωνικής απαξίας με την υποκριτική τελικά πρόβλεψη ως εναλλακτικής ποινής της κοινωφελούς εργασίας, χωρίς να λαμβάνεται ταυτόχρονα το παραμικρό μέτρο για να υλοποιηθεί αυτή άμεσα και ουσιαστικά, οδηγώντας de facto στην αναστολή της. Βέβαια, ότι η Νέα Δημοκρατία πήρε το παραμικρό μέτρο για την ουσιαστική εφαρμογή της, την ώρα που έρχεται να τροποποιήσει το πλαίσιο στην περίπτωση πλημμελούς εκτέλεσης της κοινωφελούς εργασίας σε βάρος του καταδικασθέντος. Αυτή, λοιπόν, η κοκορομαχία γύρω από το ύψος των ποινών καλύπτει βολικά ότι οριζόντια αύξηση ή μείωσή τους δεν αποτελούν από μόνες τους δείγμα προόδου ή συντήρησης, πολύ περισσότερο καλύπτει βολικά ότι κανένα ύψος ποινής δεν μπορεί από μόνο του να αποτρέψει την εγκληματικότητα, αν δεν συνδυάζεται με ένα πλέγμα ουσιαστικών μέτρων, αφενός μεν πρόληψης και αφετέρου σωφρονισμού και επανένταξης. Να εντάσσεται δηλαδή σε μια συνολική αντεγκληματική πολιτική, η οποία να ξεκινά από τη διαμόρφωση προϋποθέσεων, ώστε να μειώνονται οι εγκληματικές συμπεριφορές, να συνεχίζεται μια σωφρονιστική διαδικασία, που πραγματικά θα διαπαιδαγωγεί τον αποδεδειγμένα υπαίτιο για την τέλεση αξιόποινης πράξης και να ολοκληρώνεται με την ουσιαστική επανένταξη και στήριξή του στην κοινωνική ζωή. Αυτά είναι μέτρα που μπορούν πράγματι, να ανακουφίσουν αν θέλετε και την ίδια την κοινωνία από τα φαινόμενα αυτά της εγκληματικότητας. Σε κάθε περίπτωση, η διαμόρφωση του εύρους των απειλούμενων ποινών πρέπει να κρίνεται ξεχωριστά για κάθε αδίκημα με επιστημονικούς όρους και όχι βέβαια, να αυξομειώνεται οριζόντια, ανάλογα με την τρέχουσα επικαιρότητα. Με ανάλογο τρόπο αξιοποιείται συγκυριακά και τις αλλαγές στο καθεστώς της υφ' όρον απόλυσης, αλλά και τους περιορισμούς στην κατ' οίκον έκτιση της ποινής σε ορισμένα αδικήματα, ανάλογα με το είδος τους. Ένας τέτοιος διαχωρισμός των καταδικασμένων εγκλείστων με βάση το είδος του εγκλήματος που διέπραξαν, είναι παντελώς αντιεπιστημονικός και κυρίως αποτελεί την πιο περίτρανη ομολογία της αποτυχίας του σωφρονιστικού συστήματος. Επαναφέρει, δηλαδή, το βασανιστικό ερώτημα των όρων της πραγματικής έκτισης της ποινής, δηλαδή τις συνθήκες φυλάκισης αλλά και τις προϋποθέσεις ουσιαστικού σωφρονισμού και επανένταξης των καταδικασθέντων, κάτι όμως για το οποίο δεν βγάζει άχνα ούτε βέβαια η Νέα Δημοκρατία ούτε όμως ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα. Η κατάσταση στις φυλακές, με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων παραμένει εκρηκτική, λόγω των προβλημάτων υπερπληθυσμού, των ελλείψεων σε ιατρικό επιστημονικό και σωφρονιστικό προσωπικό. Ποια, λοιπόν, σωφρονιστική διαδικασία, ποια διαδικασία διαπαιδαγώγησης μπορεί να ακολουθηθεί μέσα σε ένα καζάνι που βράζει; Τελικά, όλα αυτά τα αποσπασματικά μέτρα αυστηροποίησης των όρων απόλυσης των αδειών προηγούμενα, πέρα από την επικοινωνιακή αξιοποίησή τους με βάση το κλίμα της επικαιρότητας και πέραν των άλλων, αποδεικνύονται, όχι μόνο πρόσκαιρα και αναποτελεσματικά, αλλά τελικά, με μαθηματική ακρίβεια οδηγούν σε αυτούς τους απαράδεκτους όρους, αποσυμφορητικούς νόμους, που εγκαινίασε, βέβαια η Νέα Δημοκρατία και κρύφτηκε στη συνέχεια πίσω από τον νόμο Παρασκευόπουλου, που οδηγούν και σε αθρόες αποφυλακίσεις στον σωρό και στον ίδιο τελικά φαύλο κύκλο. Στην πραγματικότητα, αυτού του είδους η αντιπαράθεση που συντηρείται γύρω από τα ζητήματα της αποτελεσματικότητας του Ποινικού Δικαίου εσκεμμένα προβάλλει το αποτέλεσμα ως αιτία για να κρυφτεί ο πραγματικός υπεύθυνος. Αποκρύπτει συνειδητά, δηλαδή, το γεγονός πως η εγκληματικότητα δεν αποτελεί ένα φυσικό, αλλά ένα κοινωνικό φαινόμενο, που δεν οφείλεται σε κάποια αντικοινωνική συμπεριφορά μια κάποια παθολογία ας πούμε που αναπτύσσει ένας συγκεκριμένος δράστης. Αναπτύσσεται και εκδηλώνεται στη βάση της ταξικά διαχωρισμένης κοινωνίας και της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο ως αποτέλεσμα αυτής. Όλα αυτά τα ζητήματα της επικαιρότητας αποκαλύπτουν, με τον πιο περίτρανο τρόπο, τα τραγικά αδιέξοδα αυτού του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος, που φυσικά, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν οι διάφορες κινήσεις εντυπωσιασμού. Η φτώχεια, η ανεργία, η κοινωνική περιθωριοποίηση, η αμορφωσιά, οι αξίες και τα πρότυπα που γεννάει και αναπαράγει ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής αποτελούν τη βάση πάνω στην οποία εκκολάπτεται η εγκληματικότητα. Είναι υποκριτικό, λοιπόν, να μιλάτε για την πάταξή της όλα τα αστικά κόμματα, που με την πολιτική σας οξύνετε στην πραγματικότητα τις αιτίες που τη γεννούν. Όταν, για παράδειγμα, λειτουργεί εμπρηστικά η ίδια η εμπορευματοποίηση της γης, τα επιχειρηματικά σχέδια για τις πράσινες μπίζνες, η εγκληματική απαξίωση της δασοπροστασίας που ακολουθήθηκε κατά γράμμα από όλες τις αστικές κυβερνήσεις, μπορείτε ειλικρινά να ισχυρίζεστε ότι αρκεί η αυστηροποίηση των επαπειλούμενων ποινών, αυτή η διεύρυνση του αξιοποίνου, για να αποτρέψει τον εμπρησμό των δασών, εμπαίζοντας τελικά τους χιλιάδες πυρόπληκτους, όταν εσείς οπλίζετε το χέρι του εμπρηστή; Παράλληλα, στα ζητήματα που έχουν απασχολήσει το τελευταίο διάστημα γύρω από τα αποτρόπαια εγκλήματα δολοφονιών γυναικών από πρώην ή νυν συζύγους και συντρόφους τους που πραγματικά συγκλονίζουν, η όλη αντιπαράθεση εξαντλείται στη μορφή της τυποποίησης του αδικήματος που ανοίγει αν θέλετε και μια θεωρητική συζήτηση γύρω από δογματικά ζητήματα που όμως αποπροσανατολίζει την ουσία του προβλήματος. Ως ΚΚΕ τασσόμαστε ανεπιφύλακτα υπέρ της αυστηρότερης ποινικής αντιμετώπισης κάθε μορφής βίας που ασκείται σε βάρος των γυναικών. Και μάλιστα η διατύπωση στο άρθρο 82Α ως επιβαρυντική περίσταση για τα εγκλήματα με ρατσιστικά χαρακτηριστικά, που προβλέπεται και στην τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να είναι τέτοια που να διευκολύνει και την ουσιαστική εφαρμογή της από τον δικαστή στο σύνολο θα λέγαμε, των εγκλημάτων με τέτοιου είδους χαρακτηριστικά. Και φυσικά για το υπέρτατο έννομο αγαθό της ανθρώπινης ζωής η κοινωνία οφείλει την ύψιστη προστασία. Και γι' αυτό σωστά προβλέπεται η ανωτάτη των ποινών. Επομένως, μια ξεχωριστή τυποποίηση του αδικήματος της γυναικοκτονίας θα μπορούσε ενδεχομένως να ανοίξει μια επικίνδυνη συζήτηση για διαφορετική ποινική μεταχείριση άρα και διαφορετική απαξία της αφαίρεσης της ανθρώπινης ζωής ανάλογα με τον φορέα της που δεν μπορεί βέβαια να γίνει ανεκτή όταν μιλάμε για το υπέρτατο αγαθό της ανθρώπινης ζωής. Όμως τελικά είναι υποκριτικό να εξαντλείται η αντιπαράθεση στις διατυπώσεις του νόμου και να μην βγαίνει τσιμουδιά για τις διαχρονικές ευθύνες όλων των αστικών κυβερνήσεων για την απουσία εκείνου του υποστηρικτικού δικτύου που μπορεί να βοηθήσει μια γυναίκα να ξεφύγει από ένα κακοποιητικό περιβάλλον, των υποστηρικτικών εκείνων κρατικών δομών, ξενώνων, συμβουλευτικών κέντρων πλήρως στελεχωμένων με το απαραίτητο επιστημονικό προσωπικό και όχι βέβαια με την συμβολή των ΜΚΟ. Οι όποιες νομοθετικές παρεμβάσεις ξέρετε καλά ότι δεν επαρκούν όταν μια γυναίκα έχει να αντιμετωπίσει πολλούς σκοπέλους μέχρι την αμετάκλητη καταδίκη. Από την αστυνομική αδιαφορία ή αυθαιρεσία μέχρι την υποστελέχωση ιατροδικαστικών υπηρεσιών, κοινωνικών υπηρεσιών όπως με τραγικό τρόπο επιβεβαιώθηκε από την πλειοψηφία των πρόσφατων περιστατικών των γυναικών που είχαν απευθυνθεί για βοήθεια στο κράτος πριν από την τραγική δολοφονία τους χωρίς όμως αποτέλεσμα. Πολύ περισσότερο δεν μιλά κανείς για όλους εκείνους τους οικονομικούς και κοινωνικούς καταναγκασμούς που εκθέτουν μια γυναίκα στην πολύμορφη βία και ανασφάλεια. Η αυστηρότατη ποινική μεταχείριση των εγκλημάτων βίας κατά των γυναικών σε όλες τις μορφές της είναι οπωσδήποτε επιβεβλημένη και αδιαπραγμάτευτη. Από μόνη της όμως μια αυστηρή ποινή δεν αρκεί για να σπάσει ο φαύλος κύκλος της βίας κατά των γυναικών. Η λύση βρίσκεται τελικά στη διαμόρφωση των οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών που τους επιτρέπουν να στέκονται στα πόδια τους χειραφετημένες οικονομικά, κοινωνικά και ψυχικά, ώστε να είναι σε θέση να καταγγείλουν, να αντιπαλέψουν κάθε μορφή βίας αλλά και να απεγκλωβιστούν από τέτοιου είδους παθογόνες σχέσεις. Επομένως, οποιαδήποτε ποινική ρύθμιση για την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας δεν μπορεί να αξιολογείται αφηρημένα αλλά θα πρέπει να κρίνεται συγκεκριμένα σε σχέση με την κοινωνία που εφαρμόζεται με τη γενικότερη πολιτική που ασκείται. Αναγκαίος, λοιπόν, όρος για την εξάλειψη της εγκληματικότητας είναι βέβαια η δημιουργία μιας κοινωνίας που θα εξασφαλίζει την καθολική πρόσβαση στην εργασία, τη μόρφωση, την υγεία, τον αθλητισμό, τον πολιτισμό. Μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο που θα διαπαιδαγωγεί και τα μέλη της σε ανώτερες ηθικές αξίες της ανιδιοτέλειας της κοινωνικής αλληλεγγύης. Αυτή η κοινωνία δεν είναι άλλη από τη σοσιαλιστική κοινωνία, δηλαδή μια κοινωνία, χωρίς την αντικειμενική βάση πάνω στην οποία αναπτύσσονται οι εγκληματικές συμπεριφορές, αλλά που έχει στον προσανατολισμό της να ακολουθεί μια σωφρονιστική διαδικασία που πραγματικά διαπαιδαγωγεί και ολοκληρώνεται με την ουσιαστική επανένταξη και στήριξη για την επιστροφή των αποδεδειγμένα υπαιτίων στην ομαλή κοινωνική τους ζωή. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε και για την ανοχή.
Κι εγώ ευχαριστώ, κυρία Κομνηνάκα. Ο επόμενος ομιλητής είναι ο ειδικός αγορητής της Ελληνικής Λύσης, ο κ. Χήτας. Κύριε Χήτα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, αν έβαζα έναν τίτλο επικαλούμενος τη δημοσιογραφική μου ιδιότητα ή αν κάποια στιγμή γράψετε ένα βιβλίο κι έχω την τιμή να παραβρεθώ εκεί, θα έβαζα: «Κώστας Τσιάρας, οι χαμένες ευκαιρίες». Αυτός θα ήταν ο τίτλος: «Οι χαμένες ευκαιρίες». Ξέρετε, κύριε Υπουργέ, τι μας ενοχλεί περισσότερο; Σήμερα θα εξηγήσουμε στον κόσμο, σε όσους μας παρακολουθούν και όσους θα μας δουν λίγο αργότερα μέσα από τα social media, από όπου μπορούμε να προβάλουμε τις θέσεις της Ελληνικής Λύσης. Ξέρετε, κόπτεστε για την ελευθερία του Τύπου αλλά εμείς είμαστε αποκλεισμένοι. Δεν μιλάμε στα κανάλια. Αυτό δεν σας ενδιαφέρει. Θα τα πούμε μετά αυτά. Θα ακούσει ο κόσμος σήμερα για ποιους λόγους η Ελληνική Λύση καταψηφίζει το σημερινό νομοσχέδιο. Θα προσπαθήσω να μιλήσω. Έχω την ιδιαιτερότητα σήμερα να μην είμαι νομικός. Είμαι από τους λίγους μάλλον που δεν είμαι νομικός. Άρα θα προσπαθήσω να είμαι πιο επικοινωνιακός με τον κόσμο. Να καταλάβουν οι Ελληνίδες και οι Έλληνες τι ψηφίζει σήμερα η ελληνική Βουλή, τι φέρνει η Κυβέρνηση και πώς το παρουσιάζει η Κυβέρνηση. Γιατί είστε θύματα, κύριε Υπουργέ, της επικοινωνίας. Το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι η επικοινωνία, το δήθεν. Το πώς θα το περάσουμε στον κόσμο. Τι βγαίνει και λέει η Νέα Δημοκρατία σήμερα; «Φέρνω ένα νομοσχέδιο σκληρό. Φέρνω ένα νομοσχέδιο καμμία σχέση με αυτό του ΣΥΡΙΖΑ και έρχομαι να ταράξω τα νερά και να επιβάλω τον νόμο και την τάξη». Αυτό λέτε εσείς. Ακούει ο κόσμος μέσα στα προβλήματα του και λέει «μπράβο στον κ. Τσιάρα και τον κ. Κώτσηρα. Κάνουν πολύ καλά τη δουλειά τους». Αν είχα την ευκαιρία να με ακούει και ο Υπουργός θα ήταν ακόμα καλύτερα. Ευχαριστώ, κυρία συνάδελφε. Δεν είναι κομψό να γυρνάτε την πλάτη σε Βουλευτή που μιλάει και εισηγείται.
Όταν μιλάμε …(δεν ακούστηκε), δεν θα μου κάνετε παρατήρηση.
Κύριε Πρόεδρε, επιβάλετε την τάξη γιατί εδώ υπάρχει ασέβεια προς το Κοινοβούλιο.
Ο κ. Τσιάρας μπορεί και να ακούει και να μιλάει. Μη νοιάζεστε. Προχωρήστε.
Δεν μπορώ να βλέπω γυρισμένες πλάτες, κύριε Πρόεδρε. Πάμε παρακάτω. Επειδή το όλο εγχείρημα σας, κύριε Υπουργέ, είναι αποτυχημένο θέλω να σας πω και κάτι ακόμα τελευταίο. Ξέρετε τη φράση που λέει: «ήτανε σκληρός και τον λέγανε βιτάμ»; Αυτό ακριβώς. Γιατί πολύ σκληράδα πουλάτε αλλά θα καταλάβει ο κόσμος σήμερα τι δεν κάνατε. Ακούστε λοιπόν, κύριε Υπουργέ τι δεν κάνατε. Γιατί δεν ψηφίζετε το νομοσχέδιο; Απαντάμε. Τι δεν κάνατε. Στο νομοσχέδιο - ξεκινάμε από την κορωνίδα - δεν νομοθετείτε την πραγματική έκτιση της ισόβιας κάθειρξης. Για την Ελληνική Λύση ισόβια σημαίνει ισόβια. Ούτε δεκαέξι ούτε δεκαοκτώ που το κάνατε τώρα - πω, πω το δεκαέξι το κάνατε δεκαοκτώ - και σε επτά, οκτώ χρόνια έχει βγει έξω ο ισοβίτης. Ειδικά για εγκληματίες που κάνουν κακό στα παιδιά μας, σε ανθρώπους που δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, τα πραγματικά ισόβια είναι η κατάλληλη ποινή. Τελεία και παύλα. Δεν μπορούμε να το πούμε πιο ξεκάθαρα. Ισόβια είναι ισόβια. Ερώτηση: Φέρατε ισόβια; Απάντηση: Όχι. Άρα λοιπόν, αποτύχατε. Να το ακούσει ο κόσμος αυτό. Για να μην μπορέσουν λοιπόν, τα τέρατα να ξανασηκώσουν χέρι, αλλά και να μη διανοηθεί κάποιος άλλος να κάνει το ίδιο. Αυτή είναι και η αποτρεπτική αξία μιας ποινής. Τι δεν κάνατε, κύριε Τσιάρα; Και δεν μας είπατε και στην επιτροπή, ενώ εγώ σας προκάλεσα να το πείτε. Δεν επαναφέρατε τα άρθρα 198,199 και 201 του Ποινικού Κώδικα που είχε καταργήσει φυσικά η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ την οποία τόσο πολύ κατηγορείτε, αλλά κάνετε σχεδόν τα ίδια. Τι δεν επαναφέρατε; Για τη βλασφημία, για την καθύβριση θρησκευμάτων, για την περιύβριση νεκρών. Και γι' αυτά χρειάζεστε πάνω από δύο χρόνια να τα μελετήσετε; Είχατε δυόμισι χρόνια. Δεν είναι επαρκής ο χρόνος να πείτε «ας τα επαναφέρω αυτά», αφού θέλετε να δείξετε ότι είστε υπερασπιστές του νόμου και της τάξης. Είστε σκληροί άνθρωποι. Επαναφέρετε τα. Η Αριστερά - αν υπάρχει αυτή η Αριστερά - τα κατήργησε. Δεν αλλάζετε. Δεν τολμάτε να αλλάξετε τις διατάξεις για την άμυνα υπέρ του θύματος. Ακούστε, αυτό είναι σημαντικό. Εδώ βλέπουμε να παραβιάζει, να σπάει ο δράστης πόρτες, παράθυρα, να απειλεί πολίτες και τελικά να συλλαμβάνεται, να διώκεται το θύμα που προσπάθησε να αποκρούσει την επίθεση και να υπερασπιστεί τον εαυτό του και να προστατεύσει την οικογένεια. Πάμε παρακάτω. Δεν αυστηροποιείτε τις ποινές όσο πρέπει. Είναι γεγονός ότι σε σοβαρά εγκλήματα οι ποινές θα πρέπει να είναι ακόμη πιο αυστηρές. Χαρακτηριστικά αναφέρω: εγκλήματα όπως βιασμός, εμπρησμός των δασών, κατάχρηση σε ασέλγεια, σωματεμπορία, μαστροπεία. Η ποινή θα έπρεπε να είναι ισόβια κάθειρξη και μόνο. Αλλά και εσείς, η Κυβέρνηση του νόμου και της τάξης - αλά καρτ όμως, κύριε Τσιάρα - για τις εκρηκτικές ύλες, για τις βόμβες μολότοφ δεν αλλάξατε την ατιμωρησία του δράστη αν πάει και παραδώσει το εμπρηστικό του υλικό με τη θέλησή του. Τα άλλαξε ο ΣΥΡΙΖΑ αυτά. Γιατί δεν τα επαναφέρετε εσείς; Γιατί δεν επαναφέρετε τον νόμο και την τάξη; Δεν σας άκουσα, κύριε εισηγητά, να λέτε κάτι γι' αυτά. Πού είναι η ιδεολογία σας; Πού είναι τα πιστεύω σας; Γιατί δεν τα επαναφέρετε αυτά; Πάμε παρακάτω. Τι κάνατε τώρα; Καταργείτε τη διακεκριμένη, την πιο αυστηρή παραλλαγή της κλοπής με διάρρηξη. Γιατί; Εδώ οι διαρρήξεις σε σπίτια δεν έχουν τέλος. Νομοθετήσατε το ανεύθυνο των τραπεζών. Στην κακουργηματική απιστία κατά των τραπεζών νομοθετήσατε την υποχρέωση έγκλησης από τους παθόντες. Δηλαδή, οι ίδιες οι τράπεζες όπως εκπροσωπούνται από τα στελέχη τους να στραφούν κατά άλλων στελεχών τους. Νομοθετήσατε το ανεύθυνο των μελών όλων των ειδικών επιτροπών. Ωραία. Αυτά τα κάνατε εσείς και λέτε ότι είστε σκληροί και ότι θα αλλάζατε αυτά που έκαναν οι κύριο από εδώ, που ήλθαν τελευταία μέρα πριν τις εκλογές και άλλαξαν τον Ποινικό Κώδικα. Για πάμε λίγο στο ΣΥΡΙΖΑ τώρα. Πάρτε αναπνοές εσείς. Αλλάξατε την τελευταία μέρα πριν κλείσει η Βουλή τον Ποινικό Κώδικα, κάνοντας πολλά κακουργήματα πλημμελήματα με αποτέλεσμα πολλά σοβαρά εγκλήματα να έχουν παραγραφεί και να αποφυλακιστούν εγκληματίες. Γέμισε η χώρα, το θυμόμαστε όλοι. «Παρασκευόπουλος και ΣΙΑ». Γινόταν έξω εκδρομή. Επίσης, την ενεργητική δωροδοκία την κάνατε πλημμέλημα. Ακόμα και την κατασκευή και χρήση βόμβας μολότοφ από κακούργημα την κάνατε πλημμέλημα. Θα χαϊδέψουμε τα παιδάκια μας. Βόμβα που σκοτώνει ανθρώπους, εσείς την κάνατε απλό πλημμέλημα. Αυτά τα ξέρει ο κόσμος; Γιατί στο τέλος της ημέρας θα βγείτε να μας πείτε πόσο αυστηροί ή ανθρωπιστές είστε! Και τώρα ακούσαμε στην επιτροπή και το άλλο και οφείλω να το πω, να το ακούσει ο κόσμος. Τι είπε ο ΣΥΡΙΖΑ στην επιτροπή; Ότι ο βιασμός ανηλίκου δεκαπέντε ετών και ο βιασμός ανηλίκου δεκαεφτά ετών δεν είναι το ίδιο πράγμα και θα πρέπει να μην τιμωρείται με ισόβια ο δράστης στη μία ή την άλλη περίπτωση. Η μία είναι πιο αυστηρή περίπτωση. Φοβερά πράγματα! Ανατριχιαστικά! Την ίδια στιγμή όμως οι ίδιοι εσείς, οι αριστεροί, παραπονιέστε που ο δράστης που είναι είκοσι ή είκοσι ενός ετών δεν θα μπορεί να πάει στο ειδικό κατάστημα κράτησης νέων, αλλά θα έχει μειωμένη ποινή. Εδώ ο ενήλικας εγκληματίας είναι ανώριμος και αθώος, αλλά το θύμα βιασμού δεκαεπτά ετών είναι ώριμο. Φοβερές διακρίσεις. Κύριε Τσιάρα, κύριε Κώτσηρα, τι να πρωτοπούμε πραγματικά για την εγκληματικότητα που έχει χτυπήσει κόκκινο σε ολόκληρη τη χώρα. Βλέπουμε ολόκληρες περιοχές, γειτονιές, τον κόσμο να έχει φόβο για τη ζωή, για την περιουσία του, για το βιός του. Και δεν μιλάμε για μια μικρή ή μεσαία παραβατικότητα ή εγκληματικότητα. Η αλήθεια είναι ότι οι κλοπές, οι ληστείες αυξάνονται συνεχώς. Θα σας δώσω μετά κάποια στοιχεία από την Ελληνική Αστυνομία να δείτε σε τι κόσμο ζούμε. Και δυστυχώς, έχουν αυξηθεί και οι δολοφονίες κυρίως γυναικών, οι οποίες διαδέχονται η μία την άλλη. Και παρά τους περιορισμούς που επιβάλατε με το lockdown κ.λπ., έχει χαθεί το αίσθημα ασφάλειας. Προχθές πάλι είδατε τι έγινε στη Θεσσαλονίκη. Δολοφόνησαν έναν φουκαρά βιοπαλαιστή στο ψιλικατζίδικο, λίγο πριν τελειώσει η νυχτερινή του βάρδια. Πού είναι η ασφάλεια, πού είναι η προστασία των πολιτών; Των πολιτών που δουλεύουν κάθε μέρα τίμια, που είναι στον αγώνα του μεροκάματου για να κρατήσουν όρθια την οικογένειά τους. Έρχεται ο εγκληματίας, τους σκοτώνει έτσι απλά και φεύγει. Αυξάνεται η εγκληματικότητα και της ενδοοικογενειακής βίας. Κύριε Υπουργέ, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας, κυρίες και κύριοι ακούστε, μέσα στο 2020 είχαμε εκατόν πενήντα τέσσερις χιλιάδες τετρακόσιες πενήντα έξι παραβιάσεις του Ποινικού Κώδικα σε βαθμό κακουργήματος ή πλημμελήματος. Τα αδικήματα κατά της ιδιοκτησίας, κλοπές, ληστείες κ.λπ., ήταν ενενήντα μία χιλιάδες τετρακόσιες εβδομήντα οκτώ από τα οποία έμειναν ανεξιχνίαστα τα ογδόντα τέσσερις χιλιάδες. Τίποτα! Στην πατρίδα μας έχουμε διακόσιες πενήντα παραβιάσεις της ιδιοκτησίας την ημέρα. Σήμερα είναι Τετάρτη, διακόσιοι πενήντα θα μπουκάρουν σε σπίτια. Είναι στατιστικά στοιχεία της Αστυνομίας. Διακόσιες πενήντα την ημέρα. Παίζουμε με τις πιθανότητες. Ο επόμενος θα είμαστε εμείς! Είναι πολύ πιθανό με τέτοια νούμερα. Τα εγκλήματα κατά της σωματικής ακεραιότητας το 2020 ήταν επτά χιλιάδες πεντακόσια δεκαέξι. Οι παραβιάσεις της νομοθεσίας περί ναρκωτικών δεκατρείς χιλιάδες τετρακόσιες πενήντα οκτώ, τριάντα πέντε παραβιάσεις του νόμου περί ναρκωτικών την ημέρα. Σήμερα είναι το παιδί του γείτονα, δυστυχώς, αύριο μπορεί να είναι το δικό μας. Και προσέξτε, αυτοί οι αριθμοί φαίνονται μεγάλοι, αναφέρονται σε μια χρονιά που υπήρχε και ο εγκλεισμός, που ο άλλος είναι σπίτι του αρκετές ώρες. Αλλά εσείς, κύριε Υπουργέ έχετε ρίξει οκτώ χιλιάδες αστυνομικούς αντί να προστατεύουν τον πολίτη, να κυνηγάνε τον κόσμο για μάσκες και για εμβόλια. Οκτώ χιλιάδες αστυνομικοί είναι στους δρόμους να κάνουν ελέγχους για μάσκες και για εμβόλια, την ώρα που οι κλέφτες και οι απατεώνες και οι εγκληματίες μπαινοβγαίνουν στα σπίτια. Οκτώ χιλιάδες αστυνομικοί! Έχει η Ελλάδα την πολυτέλεια να διαθέτει οκτώ χιλιάδες αστυνομικούς για να ελέγχει για τα εμβόλια; Οι αστυνομικοί είναι για άλλη δουλειά. Δεν είναι για όλες τις δουλειές. Μην τους ευτελίζετε. Μην ευτελίζετε τον ρόλο τους και την τεράστια προσφορά που έχει η Ελληνική Αστυνομία στην κοινωνία. Πάμε τώρα, κύριε Καραγκούνη. Σας άκουσα πριν για το περίφημο άρθρο 191 του Ποινικού Κώδικα. Τι είναι, κυρίες και κύριοι, το άρθρο 191 του Ποινικού Κώδικα; Είναι η διασπορά ψευδών ειδήσεων. Τι κάνει η Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι; Φιμώνει την ελευθερία του λόγου, ξεκάθαρα, χωρίς λαϊκισμό. Θα εξηγήσουμε τι εννοούμε. Είναι δυνατόν, κύριε Καραγκούνη, να μιλάτε για σπέκουλα της Αντιπολίτευσης στο άρθρο 191 του Ποινικού Κώδικα; Δηλαδή, αρνείστε ότι φιμώνετε τον κόσμο - θα εξηγήσω γιατί και πώς - και ότι είναι σπέκουλα και ότι μερίδα του τύπου αντιδράει; Ποια μερίδα του τύπου αντιδρά; Εδώ ήρθε χθες η Ένωση Συντακτών και σας κατακεραύνωσε. Ποια μερίδα τύπου; Εννοείται ότι έχετε προσεταιρίσει και ως μαριονέτες χειρίζεστε τα δικά σας κανάλια, που είναι η πλειοψηφία. Aν τους πείτε «πήδα», θα πηδήξουν. Αν τους πείτε «φάε», θα φάνε. Αυτό θα κάνουν τα κανάλια και μερίδα του τύπου. Όμως, εδώ μιλάμε για την ελευθερία του Τύπου. Τι κάνετε, λοιπόν; Ανοίγετε τη διάταξη και τη διευρύνετε αόριστα, άρα και επικίνδυνα χωρίς κριτήρια διάγνωσης για το ποιες είναι οι ψευδές ειδήσεις που είναι ικανές να προκαλέσουν φόβο. Γιατί μέχρι είχαμε αυτές που προκαλούν. Τώρα έχουμε αυτές που «δύναται να προκαλέσουν», δηλαδή μπορεί. Και ποιος θα το κρίνει αυτό; Θα δούμε. Και όχι μόνο φόβο και ανησυχία να μπορούν να προκαλέσουν θα βρεθείς κατηγορούμενος, όπως είναι διατυπωμένη η διάταξη κ. Τσιάρα. Στην πρώτη επιτροπή, η πρώτη κουβέντα που σας είπαμε είναι ότι αν δεν αλλάξετε τη διάταξη αυτή θα φάμε τα μουστάκια μας. Η πρώτη κουβέντα μας ήταν αυτή. Τελείωσαν τέσσερις επιτροπές, είμαστε στη διαδικασία της Ολομέλειας και θα ψηφιστεί αύριο. Φροντίστε να το αλλάξετε. Ποιες φωνές θα περιοριστούν; Ξέρετε ποιες φωνές; Αυτές που ασκούν κριτική στην πολιτική σας, αυτές που ασκούν κριτική στη διαχείριση της πανδημίας. Και γιατί να τιμωρείται, κύριε Τσιάρα, ο ιδιοκτήτης του μέσου; Σας το είπα και χθες. Έχω εγώ εκπομπή, έχει ο Αντώνης Μυλωνάκη εκπομπή και σας καλεί αύριο στην εκπομπή του και ρίχνετε δύο ρουκέτες εσείς εκεί και σας κάνουν μήνυση. Θα την πληρώσει ο παραγωγός ή ιδιοκτήτης του μέσου; Για ποιο λόγο; Πείτε μας για ποιο λόγο. Ποια λογική έχει αυτό; Πείτε μας για να καταλάβουμε. Ακούστε, λέτε ότι υπάρχουν άνθρωποι που παρασύρουν κόσμο στο κομμάτι της πανδημίας, στο να μην εμβολιαστεί ο κόσμος, στο να μην βάλουν οξυγόνο κ.λπ.. Αν έχετε διαπιστώσει κάτι τέτοιο φροντίσετε σε συνεργασία με το ηλεκτρονικό έγκλημα να τους βρείτε και να κάνετε ό,τι νομίζετε. Δεν μπορείτε όμως επειδή υπάρχει ένα κακό να καπελώσετε όλον τον τύπο και να δουλεύετε κατά της ελευθερίας. Αυτά είναι επικίνδυνα πράγματα και είναι εις βάρος του δημοσίου διαλόγου, της ελευθερίας της έκφρασης, της πληροφόρησης και του τύπου. Έγκλημα είναι όχι μόνο οι ψευδείς ειδήσεις, οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν φόβο, αλλά και αυτές οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν ανησυχία. Είναι όλα μέσα δηλαδή. Και ποιος θα αποφασίσει; Είπατε στην επιτροπή - και να το ακούσει αυτό ο κόσμος - ότι δεν πρόκειται να φιμώσετε τον τύπο και ότι δεν θα το επιτρέψετε αυτό. Σας είπα το εξής: Ότι εσείς μπορεί αύριο - μεθαύριο να μην είστε Υπουργός, δεν θα είστε. Και δηλαδή αν γίνουμε θύματα αυτής της περίπτωσης θα ψάχνουμε τον Τσιάρα και θα λέμε ότι προφορικά δεσμεύτηκε ότι δεν θα μας κυνηγάνε; Νόμος, scripta manent, χαρτί, κύριε Τσιάρα. Τι λέει ο νόμος; Ο νόμος λέει αυτό, τελειώσαμε, πάει η ελευθερία. Όποιος λέει δημόσια, λοιπόν, για παράδειγμα, ότι έχει μια κυβέρνηση που δεν είναι καλή, που κάνει τα αντίθετα απ' ό,τι είπε, που εξαπάτησε τον κόσμο, που παρακολουθεί τις εξελίξεις, που απέτυχε παταγωδώς κ.λπ.. Τι θα κάνετε; Θα με κλείσετε μέσα; Θα με φιμώσετε γι' αυτό; Και τι πρέπει να κάνουμε; Να σας χειροκροτάμε; Προχωράμε παρακάτω. Κινείστε και νομοθέτησε για ακόμη μια φορά για λόγους εντυπωσιασμού, για να δείξετε έργο και ότι τάχα ακούτε την κοινωνία. Δεν ακούτε την κοινωνία, αλλά θέλει η κοινωνία. Η κοινωνία θέλει αυτά που λέμε εμείς. Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν ακούσατε την κοινωνία. Ελάχιστα την ακούσατε, είναι λίγες οι παρεμβάσεις και κατώτερες των προσδοκιών και των αναγκών των Ελλήνων πολιτών. Γι' αυτό και σας είπα ότι είναι άλλη μια χαμένη ευκαιρία. Τα ίδια σας λέγαμε και τον Ποινικό Κώδικα πριν ενάμιση χρόνο, που είχαμε μεγάλες προσδοκίες. Περιμέναμε το νομοσχέδιο για τον Ποινικό Κώδικα και την αυστηροποίηση των ποινών με ανυπομονησία και με ελπίδα ότι θα αυστηροποιηθούν τόσο και όσο πρέπει, αλλά μας απογοητεύσατε. Υποσχεθήκατε νόμο και τάξη και απ' ό,τι φαίνεται και αυτό όπως μια σειρά άλλων πραγμάτων ήταν κούφια λόγια για σας και υποσχέσεις. Όπως ήταν για παράδειγμα και η ντροπή των Πρεσπών, που ως αντιπολίτευση διαδηλώνατε με περίσσια υποκρισία στους δρόμους και όταν γίνατε Κυβέρνηση τη βρήκατε μια εθνικά επωφελή συμφωνία και άλλα πολλά κούφια λόγια από την πρώτη στιγμή. Είστε στην Κυβέρνηση πάνω από δύο χρόνια. Επισημάναμε ότι πρέπει να αυστηροποιηθούν οι ποινές, να αλλάξει η ποινική αντιμετώπιση στα εγκλήματα. Έπρεπε δηλαδή, κύριε Υπουργέ, και μη μου λέτε ότι δεν σέρνεστε πίσω από τις εξελίξεις, να πολλαπλασιαστεί η βαριά εγκληματικότητα, έπρεπε να συμβούν και δουν το φως της δημοσιότητας όλα αυτά που έχουν γίνει τον τελευταίο καιρό, έπρεπε να θορυβηθεί τόσο πολύ η κοινωνία για να ενεργήσει η Κυβέρνηση;
Φάσκετε και αντιφάσκετε.
Δεν φάσκω και αντιφάσκω, κύριε Υπουργέ.
Άλλα λέγατε πριν.
Εχθές στην επιτροπή σας έλεγα ότι πρέπει να νομοθετούμε... Ακούστε, λέμε ότι αυστηροποιείτε τις ποινές, αλλά όχι τόσο όσο θα έπρεπε, γιατί δεν βάζετε ισόβια για τα ειδεχθή εγκλήματα. Τα έχω πει πάρα πολύ απλά σήμερα για να καταλάβει όλος ο κόσμος. Σας είπα ότι είστε πολύ «λάιτ» μπροστά σε αυτά που προσδοκά η κοινωνία, ειδικά για τα παιδιά, κύριε Υπουργέ, γι' αυτά τα αθώα πλάσματα που οι εγκληματίες τα εκμεταλλεύονται κάθε μέρα. Δεν πρέπει να τιμωρούνται για κακούργημα, αλλά με ισόβια, κύριε Υπουργέ, γιατί ένας που θα βιάσει ένα παιδί, ένας παιδοβιαστής, σε οκτώ χρόνια θα είναι έξω με τον νόμο σας. Το λέτε στον κόσμο αυτό; Γιατί τα δεκαοκτώ χρόνια ισόβια τόσα είναι. Το λέτε στον κόσμο σήμερα αυτό; Ότι ο παιδοβιαστής θα βγει έξω, ο οποίος δεν θα έπρεπε να ξαναδεί το φως του ήλιου. Γι' αυτό δεν μιλάμε για παιδόφιλους, δεν υπάρχουν παιδόφιλοι, υπάρχουν παιδοβιαστές, τελεία και παύλα. Είναι κτήνη που δεν πρέπει να ξαναδούν το φως του ήλιου. Τέλος, επιπλέον μέτρα εκτός απ' αυτά που σας λέω για αυστηροποίηση των ποινών: Επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης, ενίσχυση των δικαστηρίων με υπαλλήλους και δικαστές όπου χρειάζεται, ενίσχυση των δικαστηρίων με υλικο - τεχνολογικό υλικό, άμεσα μέτρα για τη δημιουργία κατάλληλων εγκαταστάσεων για σωφρονιστικά ιδρύματα. Τι ακούσαμε από τον ΣΥΡΙΖΑ; Ότι δεν έχουμε χώρους στις φυλακές. Και όπως κάνετε τώρα τον Ποινικό Κώδικα λέτε ότι θα κάθονται πιο πολύ στη φυλακή ή θα συλλαμβάνονται πιο πολλοί. Και πού θα μένουν; Σοβαρά μιλάμε; Δεν θα πιάνουμε τους εγκληματίες γιατί δεν έχουμε φυλακές; Τι άλλο θα ακούσουμε εδώ μέσα; Να φτιάξουμε φυλακές. Δεν είναι δυνατόν να δίνονται εκατομμύρια ευρώ και να επαίρεται ο κ. Μητσοτάκης ότι έχουμε τις καλύτερες δομές παράνομων μεταναστών στην Ευρώπη - έτσι είπε χθες - , είπε «έχουμε τις καλύτερες δομές μεταναστών», να ξοδεύονται εκατομμύρια και να μην έχουμε φυλακές. Να φτιάξετε σωφρονιστικά ιδρύματα, δεν κατάλαβα. Τόσα λεφτά δίνετε. Αντί να τα δίνετε στα κανάλια, να τα δώσετε εκεί. Δίνετε εκατομμύρια ευρώ, 80, 90, 100 εκατομμύρια. Φτιάξτε φυλακές, όχι να αφήνουμε έξω αυτούς που σκοτώνουν, βιάζουν και κλέβουν γιατί δεν έχουμε φυλακές. Κύριε Υπουργέ, πραγματικά σήμερα θέλαμε να υπερψηφίσουμε ένα νομοσχέδιο το οποίο θα περιείχε αυτά τα οποία πιστεύουμε εμείς, αυτά τα οποία αταλάντευτα υποστηρίζουμε από την πρώτη μέρα, αυτά τα οποία υπάρχουν στο πρόγραμμά μας, δηλαδή πραγματικός νόμος και πραγματική τάξη. Τα υπόλοιπα, τα δικά σας είναι όλα ημιτελή, δυστυχώς. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Χήτα. Τον λόγο έχει τώρα η ειδική αγορήτρια του ΜέΡΑ25 κ. Αγγελική Αδαμοπούλου.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ένα από τα ερωτήματα τα οποία καλούμαστε να απαντήσουμε σε σχέση με το σημερινό νομοσχέδιο είναι ποια είναι μια από τις βασικές αποστολές των νομικών μας συστημάτων. Μια από τις βασικές αποστολές των νομικών συστημάτων είναι αφ' ενός η θεσμοθέτηση κανόνων δικαίου, οι οποίοι ρυθμίζουν τη συμπεριφορά των πολιτών στις οργανωμένες κοινωνίες, αλλά επιπλέον είναι και η εξασφάλιση της εμπέδωσης της σταθερότητας και της διάρκειας αυτού του νομοθετικού πλαισίου. Είναι η λεγόμενη ασφάλεια δικαίου. Η ασφάλεια δικαίου δεν είναι ούτε μια πολυτέλεια, ούτε κάτι το οποίο εμείς έχουμε τη διακριτική ευχέρεια να αποφασίσουμε αν θέλουμε να την εφαρμόσουμε ή όχι ως αρχή, όταν εφαρμόζεται σε όλα τα σύγχρονα προηγμένα κράτη. Πρόκειται πραγματικά για μια από τις βασικές αρχές ενός υπεύθυνου κράτους δικαίου, μια κεντρική παραδοχή όχι μόνο των σύγχρονων νομικών παραδόσεων, αλλά και των δικαιοταξιών των ευρωπαϊκών κρατών, αλλά για μια κεντρική παραδοχή τόσο στην εγχώρια όσο και στη διεθνή νομολογία, πολλώ δε μάλλον όταν μιλάμε για πολύ καίρια, για πολύ κεντρικά και βαρυσήμαντα νομοθετήματα, όπως είναι ο Ποινικός μας Κώδικας, οι οποιεσδήποτε τροποποιήσεις και οι οποιοιδήποτε νεωτερισμοί θα πρέπει να είναι προϊόν πολύμηνης, για να μην πω πολυετούς, επεξεργασίας, θα πρέπει να έχει προηγηθεί η συλλογή επιστημονικών στοιχείων, η επιστημονική τεκμηρίωση της αναγκαιότητας η οποία επιβάλλει ακριβώς αυτή την τροποποίηση και αυτούς τους νεωτερισμούς και σε κάθε περίπτωση πρέπει να έχει προηγηθεί ένας σοβαρός διάλογος με τη συναίνεση όλων των αρμοδίων φορέων. Άρα, λοιπόν, είναι ένα έργο προϊόν επιστημονικής μεθοδολογίας και σοβαρής περίσκεψης. Έχουν περάσει δυόμισι χρόνια από την τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα του 2019 και μέσα σε αυτά τα δυόμισι χρόνια έχουν επέλθει ήδη τρία κύματα αλλαγών, τα οποία πάντοτε συμβαδίζουν με τις εξελίξεις της επικαιρότητας. Έρχεται δηλαδή αυτή η νομοθέτηση, η οποία δεν είναι ούτε σοβαρή ούτε υπεύθυνη, να είναι μία νομοθέτηση κατά παραγγελία της κοινής γνώμης. Αυτό, όπως είπα και στην επιτροπή, κινείται στα όρια του ποινικού λαϊκισμού. Ερώτημα, λοιπόν, που ξαναθέτω: Δοκιμάστηκαν όλοι αυτοί οι κώδικες από τη δικαστηριακή πρακτική; Δοκιμάστηκαν νομολογιακά ώστε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα σε σχέση με την αποτελεσματικότητά τους ή τη μη αποτελεσματικότητά τους; Εντοπίσαμε και επισημάναμε κατά καιρούς τις αστοχίες και τα σφάλματα που είχε ο Ποινικός Κώδικας του 2019. Τα σφάλματα αυτά, όμως, σε καμμία περίπτωση δεν δικαιολογούν τέτοιες ριζικές τροποποιήσεις που φέρνετε με το παρόν νομοσχέδιο, θα μπορούσαν να γίνουν κάποιες ενδεχομένως διορθωτικές παρεμβάσεις. Σε καμμία περίπτωση, όμως, επαναλαμβάνω ότι δεν δικαιολογούνται τέτοιες καίριες τροποποιήσεις με τις οποίες αυτό το οποίο θέλετε να κάνετε ουσιαστικά, κύριοι Υπουργοί, είναι να επιβάλλετε το ιδεολογικό στίγμα της Κυβέρνησης. Και αυτή είναι μία πραγματικά επικίνδυνη πολιτική επιλογή αντί να ανεβείτε με θάρρος στο Βήμα και να πείτε: Τι αντεγκληματική πολιτική θέλουμε; Θέλουμε μία αντεγκληματική πολιτική η οποία αντιμετωπίζει το εγκληματικό φαινόμενο ολιστικά ή θέλουμε μία αντεγκληματική πολιτική η οποία - επαναλαμβάνω - επηρεάζεται από το περί δικαίου αίσθημα και προσπαθείτε να εθίσετε την κοινή γνώμη με αντιεπιστημονικές αντιλήψεις, με αντιλήψεις που δεν έχουν καμμία επιστημονική βάση και οι οποίες διαβρώνουν την κοινή συνείδηση; Εγώ θα σας επαναλάβω, σας το είπαν και οι υπόλοιποι συνάδελφοι, πουθενά στη διεθνή βιβλιογραφία και σε κανένα σύγγραμμα δεν υπάρχει μία επιστημονική άποψη που να δέχεται ότι αυστηροποιώντας τις ποινές έχουμε λιγότερο έγκλημα. Και αν υπάρχει τέτοια πηγή θα σας καλούσα να την κατονομάσετε. Πρόκειται για παρωχημένες αντιλήψεις με ιδεολογική βάση. Θέλετε να περάσετε ακριβώς αυτό το αφήγημα σας στην κοινή συνείδηση. Και προς τούτο θα πω ότι εν τη ρύμη του λόγου του ο κύριος Υφυπουργός, ο κ. Κώτσηρας χθες, απολογητικά θα έλεγα τοποθετούμενος, είπε κάποια στιγμή ότι «αυτή τη στιγμή αυτό μπορούμε να κάνουμε». Επειδή δεν θέλω να παρερμηνεύω λεγόμενα, σας καλώ να μας εξηγήσετε τι εννοούσατε λέγοντας «αυτή τη στιγμή αυτό μπορούμε να κάνουμε», γιατί σύμφωνα με τη δική μου την ερμηνεία μάλλον τελικά αυτό που θέλετε να δώσετε και να περάσετε ως μήνυμα είναι ότι αυτή τη στιγμή αυτό μπορούμε να κάνουμε για να κατευνάσουμε την κοινή γνώμη που βράζει και να ικανοποιήσουμε το περί δικαίου αίσθημα. Αυτή επαναλαμβάνω είναι μία αντιεπιστημονική και αναποτελεσματική προσέγγιση, η οποία αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη από τον πυρήνα της αντεγκληματικής πολιτικής, από την ουσία της αντεγκληματικής πολιτικής. Σε κάθε περίπτωση αυτό το οποίο ζητάμε όλοι είναι η ασφάλεια στην κοινωνία μας είτε είναι ως αίσθηση είτε ως πραγματικότητα. Σε κάθε περίπτωση το ζητούμενο, λοιπόν, είναι να μειώσουμε όσο γίνεται το εγκληματικό φαινόμενο. Τι επιβάλλει, όμως, μία ολιστική αντιμετώπιση αντεγκληματικής πολιτικής; Επιβάλλει να εστιάσουμε - το επαναλαμβάνω αυτό που είπα στην Επιτροπή και ας γίνομαι κουραστική - στον τομέα της πρόληψης, δηλαδή να ενεργοποιήσουμε τα αντανακλαστικά των διωκτικών μηχανισμών όσο το δυνατόν πιο γρήγορα γίνεται όταν γίνονται καταγγελίες, παραδείγματος χάριν στα αστυνομικά τμήματα, ώστε να μην περιορίζονται τα αστυνομικά όργανα - σύμφωνα με τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας ανακριτικό όργανο είναι και η Αστυνομία - στις συστάσεις, να ενημερώνουν άμεσα την εισαγγελική αρχή και όχι απλά να καταγράφουν και να έχουν ένα δελτίο συμβάντων το οποίο μπαίνει στο συρτάρι. Θα πρέπει, λοιπόν, να εκπαιδευτούν ανάλογα και οι διωκτικοί μηχανισμοί ώστε να παρεμβαίνουν έγκαιρα και άμεσα. Θα πρέπει να ενεργοποιήσουμε μηχανισμούς αποτελεσματικής στήριξης των θυμάτων και εξιχνίασης των εγκλημάτων. Όλα αυτά, όμως, επαναλαμβάνω ότι είναι μέτρα τα οποία αναβάλλετε διαρκώς, διότι προφανώς δεν κινούνται στη σφαίρα και στη λογική της αρένας, η οποία διψάει ακριβώς για εκδίκηση και ανταποδοτική απάντηση απέναντι στο έγκλημα. Πρόκειται για μέτρα τα οποία θέλουν κοπιαστική ενασχόληση, θέλουν κατανομή των πόρων. Και ναι, θα επαναλάβω ότι έχετε προτεραιοποιήσει ως προς την κατανομή των πόρων τους στόχου σας με απευθείας αναθέσεις, με «Πετσοταϊσμένα» κανάλια, με αργομισθίες γαλάζιων στελεχών αντί να εστιάσετε σε ένα πρόβλημα κοινωνικό, το οποίο θα πρέπει να αντιμετωπιστεί σφαιρικά, πολύπλευρα και οριστικά. Θα θέσω το εξής ερώτημα. Τι να την κάνει μονομερώς την αυστηρή ποινή μία γυναίκα η οποία πέφτει θύμα ενδοοικογενειακής βίας ή αντίστοιχα ένα παιδί θύμα γενετήσιου εγκλήματος; Δεν τάσσομαι κατά της αυστηροποίησης απαραίτητα αυτών των εγκλημάτων, γιατί εγώ το είπα από την αρχή ότι δεν τίθεμαι οριζόντια κατά της αυστηροποίησης. Σε αυτά τα εγκλήματα το συζητάμε ενδεχομένως, επειδή μιλάμε για ευάλωτη κατηγορία θυμάτων που δεν μπορούν να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους. Εγώ θα δεχθώ ότι η αυστηροποίηση δεν παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας. Τι να την κάνει, όμως, η γυναίκα που πέφτει θύμα κακοποίησης και το παιδί το οποίο δέχεται κατ' εξακολούθηση και για χρόνια ασελγείς πράξεις μονομερώς όταν αυτά τα άτομα όλα αυτά τα χρόνια δεν έχουν την απαραίτητη στήριξη της πολιτείας; Έχουν την απαραίτητη αρωγή ώστε αν απευθυνθούν στις αρμόδιες υπηρεσίες να έχουν υποστήριξη και προστασία; Όχι δεν έχουν. Μιλάμε για υποστελεχωμένες κοινωνικές υπηρεσίες όπου καλούνται κοινωνικοί λειτουργοί. Θέλω να εξάρω το έργο των κοινωνικών λειτουργών, γιατί αυτοί οι άνθρωποι επιτελούν ένα θεάρεστο έργο μόνοι τους με ρίσκο πολλές φορές ακόμη και της εργασιακής τους θέσης, προσφέρουν πολύ μεγάλη συνεισφορά και συμβολή στο έργο των εισαγγελέων. Δεν μπορούμε, όμως, να περιμένουμε από ανθρώπους οι οποίοι ακριβώς επειδή δείχνουν έναν υπερβάλλοντα ζήλο σε σχέση με το λειτούργημα το οποίο τιμούν μόνοι τους χωρίς τις απαραίτητες δομές, χωρίς την απαραίτητη πρόληψη και μέριμνα από την πολιτεία, χωρίς την απαραίτητη εκπαίδευση των αστυνομικών οργάνων και την εκπαίδευση των εκπαιδευτικών όταν εντοπίζουν ένα κακοποιημένο παιδί να πρέπει να παρεμβαίνουν έγκαιρα, όταν εντοπίζουν ότι ένα παιδί είναι μέσα σε ένα κακοποιητικό περιβάλλον να μπορούν να παρεμβαίνουν χωρίς να φοβούνται την τιμωρία και την απώλεια της θέσης τους. Αυτές είναι παρεμβάσεις, είναι μέτρα τα οποία θα πρέπει να λάβετε άμεσα για να υποστηρίξετε ψυχολογικά και κοινωνικά τα θύματα αυτών των πράξεων πριν συμβεί το κακό και όχι να διαφημίζετε ότι η αυστηροποίηση των ποινών είναι η μόνη λύση στο πρόβλημα μόνο και μόνο γιατί θέλετε να εργαλειοποιείτε την επικαιρότητα για λόγους μικροπολιτικής. Και αυτή η εργαλειοποίηση, κύριε Καραγκούνη, είναι σπέκουλα, επειδή μιλήσατε για σπέκουλα. Αυτή και αν είναι σπέκουλα. Αναφέρομαι στο άρθρο 191 σε σχέση με τη διασπορά ψευδών ειδήσεων. Εδώ τι κάνετε; Ποινικοποιείτε όχι την πραγματική πρόκληση φόβου, αλλά τη δυνατότητα πρόκλησης ανησυχίας του κοινού, ενός αορίστου αριθμού προσώπων και τη δυνατότητα κλονισμού εμπιστοσύνης απέναντι σε τομείς όπως είναι η δημόσια υγεία από τη διασπορά ψευδών ειδήσεων. Γιατί; Γιατί κάνετε αυτό που σας είπε η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων ότι θέλετε να επιβάλλετε το δικό σας αφήγημα, την κρατική αλήθεια ως θέσφατο και αναντίρρητη αλήθεια και να διώξετε, να φιμώσετε οποιαδήποτε άλλη αντίθετη άποψη. Κινείστε σε ένα πλαίσιο ιεράς εξέτασης του μεσαίωνα. Ολισθαίνει το Ποινικό σας Δίκαιο, όπως σας είπαν, σε Ποινικό Δίκαιο λογοκρισίας και σε Ποινικό Δίκαιο της επικαιρότητας, ενώ ακόμη και σκοταδιστικές απόψεις θα πρέπει να τις αντιμετωπίζουμε με ορθολογισμό, με επιστημονική τεκμηρίωση, με παιδεία, όχι με τιμώρηση, όχι με καταστολή. Άρα λοιπόν, ο σκοπός σας είναι ότι θέλετε να ακούγεται μόνο το δικό σας αφήγημα. Δεν θέλετε να ακούγεται οποιαδήποτε αρνητική κριτική και αμφισβήτηση σε θέματα μείζονος κοινωνικού ενδιαφέροντος, σε θέματα που απασχολούν όλο τον κόσμο, όπως είναι το θέμα της διαχείρισης της πανδημίας. Διότι ακόμη και αν βγει κάποιος και εκφράσει μία κριτική όχι στο θέμα των εμβολιασμών μόνο, αλλά και στον τρόπο που διαχειρίζεστε την πανδημία, στο ότι τόσο καιρό βλέπουμε υποστελεχωμένα και αποδυναμωμένα τα νοσοκομεία, στο ότι δεν υπάρχει καμία πρόσληψη ιατρονοσηλευτικού προσωπικού - όταν σας καλούσαμε να επιτάξετε τον ιδιωτικό τομέα, κωφεύατε, έχετε αφήσει εγκαταλελειμμένους τους υγειονομικούς, τα λένε αυτά λοιπόν άνθρωποι που βγαίνουν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης - με αυτή τη διάταξη, ακόμη και αυτού του είδους την κριτική θα φτάσετε στο σημείο να την τιμωρείτε, με το πρόσχημα ότι προκαλεί ανησυχία στο κοινό. Προχωράω σε επόμενες διατάξεις. Δεν θα επανέλθω στο θέμα της επαναφοράς της διάταξης της απρόσφορης απόπειρας. Το ανέλυσα στην επιτροπή. Πολύ σημαντική τροποποίηση είναι αυτή σε σχέση με το θέμα της δωροδοκίας, όπου εδώ τι κάνετε; Θέλετε να αποθαρρύνετε τον υπαίτιο μιας πράξης, πριν ακριβώς καταθέσει με δική του θέληση αναγγελία της πράξης αυτής. Και το κάνετε αυτό, ακριβώς για να παρακωλύσετε την αποκάλυψη τέτοιων εγκλημάτων, οργανωμένων εγκλημάτων με σχέσεις αλληλεξάρτησης με υπόγεια κυκλώματα. Θέλετε να ξεπλύνετε σκάνδαλα που επίσης απασχολούν την επικαιρότητα. Έτσι λοιπόν τι λέτε; Ότι αυτός δεν θα μένει ατιμώρητος, όπως γίνεται μέχρι τώρα, αλλά θα τιμωρείται με μειωμένη ποινή. Σε καμμία περίπτωση αυτό δεν αποτελεί κίνητρο, για να ανοίξει το στόμα του αυτός ο άνθρωπος. Σας το είπε και ο Γενικός Γραμματέας από την Ένωση των Ελλήνων Ποινικολόγων, ο κ. Τζανετής, ότι ο μόνος τρόπος για να σπάσει το πέπλο της σιωπής είναι η ατιμωρησία. Διαφορετικά, θα θάβονται όλα αυτά τα αδικήματα. Εύλογες απορίες επαναλαμβάνω ότι προκαλεί και η περίπτωση της κατάργησης της επιβαρυντικής περίστασης της κλοπής, της διακεκριμένης κλοπής με διάρρηξη, με το αιτιολογικό - λέτε - με το τελείως προσχηματικό επιχείρημα, το οποίο θα έλεγα ότι φθάνει στα όρια του να υποτιμά τη νοημοσύνη μας, ότι δεν μπορούμε - λέει - να ορίσουμε τη διάρρηξη. Δηλαδή, ο κλονισμός της εμπιστοσύνης του κοινού στο άρθρο 191 ορίζεται, ενώ σας είπαν οι δικαστές και οι εισαγγελείς ότι είναι ένα μη μετρήσιμο μέγεθος, αλλά η διάρρηξη δεν μπορεί να οριστεί. Έχετε τόσους εξαιρετικούς συνεργάτες, που τους συνεχάρη και ο κ. Καραγκούνης στην ομιλία του. Δεν μπορούσε ένας από αυτούς τους χίλιους μετακλητούς - έχετε μια επιτελική δομή τετρακοσίων ατόμων και παραπάνω - να σας πει τι είναι η διάρρηξη; Που η διάρρηξη είναι το να παραβιάζεται ένα κλειδωμένο σπίτι, μια κλειδωμένη οικία, χωρίς τη συγκατάθεση του ενοίκου; Είναι τόσο απλός ο ορισμός. Για ποιο λόγο, λοιπόν, καταργείτε αυτή την διάταξη, όταν μιλάμε για ένα έγκλημα, το οποίο συνδέεται και με το οργανωμένο έγκλημα και με κλεπταποδόχους, παραβιάζει την ιδιωτική σφαίρα και απασχολεί τον κόσμο ευρύτερα; Θα επανέλθω, επίσης, στο θέμα της ανάκλησης απολύσεων. Θα υπενθυμίσω ότι πολλοί κρατούμενοι οι οποίοι είχαν εκτίσει ένα μέρος της ποινής τους, καταδικασθέντες αμετάκλητα σε ποινές είτε πρόσκαιρης είτε ισόβιας κάθειρξης, θέλοντας να επωφεληθούν - και εύλογα - από τη μείωση των ανώτατων ορίων ποινής του νόμου Παρασκευόπουλου ζήτησαν την αποφυλάκισή τους. Και πράγματι έγινε δεκτή, γιατί πληρούσαν τους όρους, είχαν δείξει καλή διαγωγή. Αυτοί οι άνθρωποι αποφυλακίστηκαν υφ' όρον, τηρούσαν όλους τους όρους της αποφυλάκισής τους, ήθελαν να επιστρέψουν σε μία κανονικότητα, να έχουν λειτουργικούς όρους διαβίωσης. Πολλοί απ' αυτούς βρήκαν και δουλειά και πάνω που ήταν στο στάδιο της κοινωνικής επανένταξης και αποκατάστασης, βγαίνει αυτή η αμφιλεγόμενη απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, η 4/2021, η οποία ορίζει ότι δεν πρέπει να ευνοηθούν αυτοί, διότι η αναδρομική ισχύς του ηπιότερου νόμου δεν μπορεί να εφαρμόζεται και να επεκτείνεται στο στάδιο έκτισης, εκτέλεσης της ποινής μετά την αμετάκλητη καταδίκη γιατί αυτό αποτελεί ανεπίτρεπτη παρέμβαση στο έργο της δικαιοσύνης, μία απόφαση η οποία υπό το φως του διεθνούς συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα μπορεί και να αμφισβητηθεί κατά πόσο είναι παρέμβαση. Σε κάθε περίπτωση, σας είπα ότι μπορείτε να τροποποιήσετε το άρθρο 2 του Ποινικού Κώδικα, ώστε να περιλαμβάνονται και αυτές οι περιπτώσεις και έπρεπε σε κάθε περίπτωση να έχετε λύσει αυτό το πρόβλημα έγκαιρα, το οποίο έχει χρονίσει και φτάνει στο όριο του να στοχοποιούνται αυτοί οι άνθρωποι, φτάνει στο όριο της αναλγησίας. Μπορούσατε με μία τροπολογία να το έχετε λύσει. Να πω για τη λήψη του DNA, όπου εδώ λέτε ότι όταν διεξάγεται στο πλαίσιο του αυτοφώρου εγκλήματος δεν θα είναι υποχρεωτικός ο διορισμός του τεχνικού συμβούλου, διότι η αυτόφωρη διαδικασία είναι ταχεία διαδικασία και αυτό μπορεί να προκαλέσει καθυστερήσεις. Να πω ότι όταν κάποιος παραπέμπεται με την αυτόφωρη διαδικασία, μπορεί να ζητήσει και αναβολή εκδίκασης. Η αναβολή μπορεί μάλιστα να δοθεί για κάποιες μέρες, οι οποίες επαρκούν ώστε να διορίσει τον τεχνικό σύμβουλο για την ανάλυση του DNA. Εδώ και λόγω κορωνοϊού δόθηκαν αναβολές μέχρι και είκοσι μέρες. Ή μπορεί να παραπεμφθεί με την τακτική διαδικασία, να δικαστεί γιατί έχουν προκύψει κρίσιμες αποδείξεις, ένα σημαντικό αποδεικτικό υλικό, το οποίο μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην πορεία της υπόθεσης. Άρα λοιπόν και αυτή η τροποποίηση κακώς γίνεται. Ως προς τους νεαρούς ενήλικες, εδώ φέρεστε πραγματικά με παράλογη σκληρότητα, με μία ανελαστικότητα την οποία δεν μπορούμε να καταλάβουμε. Γιατί δηλαδή καταργείτε τη δυνατότητα του δικαστή να κρίνει από τις περιστάσεις πάντοτε και από την προσωπικότητα του νεαρού ενήλικου δράστη, του οποίου η ψυχοπνευματική ωριμότητα είναι και αυτό ένα υποκειμενικό στοιχείο που αξιολογείται από επιστήμονες, οι οποίοι μπορεί να έχουν και διαφωνία μεταξύ τους; Γιατί λοιπόν καταργείτε τη δυνατότητα του δικαστή να επιβάλλει την ποινή της κράτησης σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων και λέτε ότι πρέπει να εκτελείται η ποινή τους στις φυλακές των βαρυποινιτών, όπου σαφώς και θα συγχρωτίζονται με βαρυποινίτες; Μας είπατε, κύριε Υπουργέ, ότι δεν θα συγχρωτίζονται με βαρυποινίτες. Θέλετε να πείτε ότι θα κάνετε ειδική πτέρυγα; Θέλετε να πείτε ότι αυτοί οι άνθρωποι θα αυλίζονται σε ξεχωριστό χώρο από τους βαρυποινίτες; Γιατί αν εννοείτε κάτι τέτοιο, εμείς θα παρακολουθούμε τη σχετική ρύθμιση που θα πρέπει να φέρετε για τη διαμόρφωση αυτών των μονάδων. Είναι άκρως επικίνδυνη διάταξη και τους εκθέτει σε σοβαρό κίνδυνο υποτροπής. Είναι αποτρεπτική της κοινωνικής τους επανένταξης και του σωφρονισμού τους. Τελειώνω λοιπόν λέγοντας ότι ειδικά με το πλαίσιο της αυστηροποίησης των ποινών, δεδομένου κιόλας ότι έχουμε έτσι κι αλλιώς μαξιμαλισμό στις ποινές μας, αυτό το οποίο θα προκαλέσετε είναι υπερπληθυσμό, έναν ακόμη μεγαλύτερο υπερπληθυσμό. Θα προκαλέσετε συνθήκες συμφόρησης και ραγδαία επιδείνωση των όρων κράτησης, ραγδαία χειροτέρευση των όρων κράτησης. Αυτό βεβαίως θα προκαλέσει συνακόλουθα, όπως έχει ήδη γίνει, το διασυρμό της χώρας και την καταδίκη της από το Δικαστήριο του Στρασβούργου, οπότε θα αναγκαστείτε θέλοντας και μη να φέρετε αποσυμφορητικούς νόμους. Μάλιστα, ενώ όλο αυτό το είχατε υψώσει και προεκλογικά ως λάβαρο αφηγηματικό, ότι είναι μια προβληματική πρακτική η επιδείνωση των συνθηκών κράτησης και ο υπερπληθυσμός στις φυλακές, τώρα έρχεστε και αναιρείτε τους εαυτούς σας και φέρνετε τους εαυτούς σας στα πρόθυρα της ίδιας κατάστασης. Νομίζω ότι έχετε στερέψει πραγματικά από δικαιολογίες. Τελείωσα, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Τον λόγο θα δώσω τώρα στον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ελληνικής Λύσης. Μέχρι να ετοιμαστεί το Βήμα, κύριε Πρόεδρε, να μου επιτρέψετε να πω κάτι το οποίο δεν έχει σχέση με το νομοσχέδιο. Όταν ο νομοθέτης - αυτό το λέω γενικότερα - καθιστά την ισόβια κάθειρξη υποχρεωτική για ορισμένα αδικήματα, αυτό δεν σημαίνει ότι εμποδίζονται τα δικαστήρια να αναγνωρίσουν ελαφρυντικά και να γίνει πρόσκαιρος κάθειρξη. Εξάλλου, η αρμονία των ρυθμίσεων του ποινικού κράτους με αυτές του κοινωνικού κράτους διαπνέει το δίκαιό μας και βέβαια και τη νομολογία των ελληνικών δικαστηρίων. Κύριε Λάππα, υπάρχουν πολλές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που λένε ότι δεν μπορεί ο εθνικός νομοθέτης να δεσμεύεται και να μην καθιερώνει την ισόβια κάθειρξη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δε μπορεί να γίνεται επανεξέταση της ποινής από τα δικαστήρια. Γι' αυτό έχουμε την αναστολή, έχουμε την υφ' όρον απόλυση και, βέβαια, και τη χάρη που αποδίδεται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης κ. Κυριάκος Βελόπουλος.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, πριν χιλιάδες χρόνια ο μέγας θείος Πλάτων έγραφε και έλεγε το εξής: «Οι καλοί άνθρωποι δεν χρειάζονται νόμους για να μάθουν ότι πρέπει να είναι και υπεύθυνοι. Οι κακοί άνθρωποι ψάχνουν τους νόμους». Φτάσαμε, λοιπόν, στις κακές κυβερνήσεις όπως η δική σας, οι οποίες φτιάχνουν νόμους ανά έξι μήνες και τροποποιούν τον Ποινικό Κώδικα. Εκεί φτάσαμε. Πόσους νόμους φέρατε εδώ ως Υπουργός; Σας το είπαμε από την αρχή. Εδώ, αγαπητέ κύριε Υπουργέ, κρύβεστε ως Κυβέρνηση. Γιατί, πρώτον, νομοθετείτε το ακαταδίωκτο και τώρα νομοθετείτε την καταδίωξη της άλλης άποψης. Για να καταλάβετε το αντιφατικό πολλές φορές των όσων κάνετε, των όσων πράττετε, των όσων νομοθετείτε. Εμείς - και εγώ - δεν θα αναφερθούμε στο τι πιστεύουμε εμείς. Η σημερινή μου ομιλία, κύριε Υπουργέ, θα αποδομήσει όλα τα κυβερνητικά κόμματα και τα εγκλήματα που έκαναν εις την ελληνικήν δικαιοσύνην. Τι λέει, λοιπόν, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη θέση της Ελλάδος για την ελληνική δικαιοσύνη; Θα καταθέσω στα Πρακτικά της Βουλής όλη την έκθεση.
Ποιας περιόδου είναι η έκθεση;
Σεπτέμβριος του 2020. Όχι του 2018, του 2020. Δεν βγήκε καινούργια. Αυτή είναι του 2020. Λέει, λοιπόν: «Μέτριο επίπεδο ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης. Ελλιπές πλαίσιο προστασίας μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος…» - θυμίζει «NOVARTIS» αυτό, για να μην ξεχνιόμαστε - «…αμφιλεγόμενος τρόπος διορισμού δικαστικών λειτουργών. Στην 17η θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην 60η παγκοσμίως στον δείκτη αντίληψης διαφθοράς, συσσωρευμένες υποθέσεις, εκδίκαση αστικών υποθέσεων και εμπορικών σε περίπου πεντακόσιες εξήντα ημέρες το 2018, τετρακόσιες εβδομήντα εννέα το 2017, μείωση παραγωγικότητας στα δικαστήρια 87% το 2018 σε σύγκριση με 96% το 2017. Διοικητικά δικαστήρια, εξακόσιες ημέρες ανά υπόθεση το 2018». Κύριε Υπουργέ, ακούστε με, γιατί αυτά τα λέει η επιτροπή και τα λέει για εσάς. Για τη δωροδοκία λέει: «Τον Νοέμβριο του 2019 καταργήθηκαν μεν οι τροποποιήσεις για το αδίκημα της ενεργητικής δωροδοκίας, αλλά θα επηρεαστούν όλες οι εκκρεμείς υποθέσεις». Οι απατεώνες που δωροδόκησαν, που έκλεψαν αφήνονται ελεύθεροι από τη Νέα Δημοκρατία με ευεργετικές διατάξεις!
Εμείς τον αλλάξαμε τον νόμο…
Δεν αλλάξατε τον νόμο. Εδώ το λέει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ισχύει για το προγενέστερο στάδιο σας λέω. Δεν ακούτε, κύριε Υπουργέ. Εδώ είναι το έγγραφο.
Ο προηγούμενος…
Μα, ίδιοι είστε. Κύριε Υπουργέ, είστε ίδιοι και θα σας το αποδείξω σε λίγο. Είστε ίδιοι, δυστυχώς. ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία υπογείως είστε ίδιοι. Πού διαφωνείτε; Πείτε μου εσείς. Πείτε μου πού διαφωνείτε. Στις «Πρέσπες» διαφωνείτε; Στα ελληνοτουρκικά με τη Χάγη διαφωνείτε; Στην οικονομία με τα μνημόνια διαφωνείτε; Είστε ίδιοι σε όλα. Κύριε Υπουργέ, είστε σοβαρός άνθρωπος, είστε σοβαρός.
Αυτό σας λέω.
Ναι, αλλά ασκείτε συριζαϊκή πολιτική, γιατί είστε ΣΥΡΙΖΑ. Και φάνηκε από τη χθεσινή δήλωση του Πρωθυπουργού που μιλούσε για προοδευτισμό, για την προοδευτικότητά σας. Πάτε να κάνετε εισπήδηση στην Κεντροαριστερά του ΣΥΡΙΖΑ. Προοδευτική η Νέα Δημοκρατία, αντί να λέει «εθνική, πατριωτική, φιλολαϊκή η Νέα Δημοκρατία». [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Έχει, όμως, το σύμπλεγμα της Κεντροαριστεράς ο ίδιος ο Πρωθυπουργός κι αυτό είναι ύβρις για τον γενάρχη, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Κύριε Υπουργέ, εδώ έχω μία έκθεση της Ελληνικής Αστυνομίας για την εγκληματικότητα. Το 2019 συνελήφθησαν από τις Αστυνομικές και Λιμενικές Αρχές συνολικά εκατό είκοσι τρεις χιλιάδες παράτυποι μετανάστες έναντι ενενήντα τρεις χιλιάδες το 2018. Συνελήφθησαν διακινητές παράτυπων μεταναστών. Πρόκειται για έκθεση της Ελληνικής Αστυνομίας, την οποία θα καταθέσω κι αυτή στα Πρακτικά, γιατί ο Υπουργός αμφισβητεί ορισμένα πράγματα. Λέει, λοιπόν, ότι το 50% της εγκληματικότητας στην Αττική προέρχεται από κάποιους Ρομά. Έτσι λέει η Αστυνομία: «Κάποιους». Πρόκειται για έκθεση - κόλαφο της Αστυνομίας. Επίσης, λέει: «Ιδίως από την είσοδο Ρομά άλλων χωρών, που κλέβουν, ρημάζουν, σκοτώνουν». Άβατο ο Ασπρόπυργος, το Ζεφύρι, το Μενίδι, τα Άνω Λιόσια, η Αγία Βαρβάρα και άλλες περιοχές, γιατί έχουν έρθει και άλλοι που δεν ελέγχει η Αστυνομία και η δικαιοσύνη έχει κάνει την κλοπή πλημμέλημα και φεύγουν όλοι έξω. Επειδή άκουσα πολλούς αριστερούς να έχουν μια αντίληψη περί μελετών και εκθέσεων, οι οποίοι είπαν ότι «πείτε μου μία μελέτη η οποία λέει ότι η αυστηροποίηση των ποινών οδηγεί στην πάταξη του εγκλήματος», θα σας το πω εγώ, αφού το ζητάτε. Όταν ο Δράκοντας επέβαλε τη νομοθεσία του το έγκλημα πατάχτηκε από την Αθήνα τότε. Θέλετε κι άλλα παραδείγματα; Να σας πω και άλλα. Πείτε μου σε ποια μελέτη λέει ότι η ασυδοσία και η έλλειψη τιμωρητικής διάθεσης από την πολιτεία οδήγησε σε μείωση της εγκληματικότητας. Σε ποια χώρα; Τότε, τους εμπόρους ναρκωτικών και τους παιδεραστές να τους αφήνουμε ελεύθερους. Τότε, όλους αυτούς που καταρημάζουν την ελληνική επαρχία, την ελληνική επικράτεια από κλοπές, ληστείες, φόνους να τους αφήνουμε ελεύθερους, αφού δεν υπάρχει μελέτη. Πάμε στην ουσία. Έχω το άρθρο της «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ», εφημερίδας της Νέας Δημοκρατίας, στις 14 Σεπτεμβρίου του 2021 που μιλάει ξεκάθαρα για αλβανική μαφία που ελέγχει την κοκαΐνη, κύριε Υπουργέ. Και λέει μέσα κάτι περίεργο, ότι πολλοί από τους συλληφθέντες, χρησιμοποιώντας τις ευεργετικές διατάξεις και των προηγούμενων και αυτών, αφήνονται ελεύθεροι ή εκτίουν χαμηλές ποινές. Εδώ είναι παθογένεια της δικαιοσύνης.
…(δεν ακούστηκε).
Θα τα καταθέσω στα Πρακτικά αυτά. Δεν τα λέω εγώ. Ακούστε δήλωση στο iefimerida: «Μοιρασμένος σε συμμορίες αλλοδαπών ο χάρτης της Αθήνας». Αυτά τα λένε οι δικές σας εφημερίδες. Το iefimerida είναι Νέα Δημοκρατία, κύριε Υπουργέ. Το iefimerida και η «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» είναι δικά σας έντυπα και δικά σας site. Αυτό αφορά μια Κυβέρνηση η οποία εξελέγη για να επιβάλλει το νόμο και την τάξη και έχετε κάνει μπάχαλο την πατρίδα. Όχι εσείς, η Κυβέρνησή σας.
Αυτό αλλάζουμε.
Βγείτε στον δρόμο για να νιώσετε ανασφαλείς. Όχι με δέκα αστυνομικούς να τριγυρνάει ο καθένας στους δρόμους. Να ρωτήσουμε τον μεροκαματιάρη που κινδυνεύει καθημερινά; Θα καταθέσω, κύριε Υπουργέ, στα Πρακτικά της Βουλής από το «Πρώτο Θέμα» όλη τη σειρά δημοσιευμάτων για την εγκληματικότητα στη χώρα. Αυτό είναι όνειδος για τη χώρα, να έχουμε τα υψηλότερα ποσοστά εγκληματικότητας από όλες τις βαλκανικές και ευρωπαϊκές χώρες στα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους. Τα λένε τα δικά σας έντυπα, όχι εγώ. Προτεινόμενη τροποποίηση άρθρου 191, κύριε Τσιάρα. Εδώ αρχίζει το «γλέντι». Ποιος ορίζει τι σημαίνει «διασπορά ειδήσεων ψευδών», «fake news»; Έχετε τα Ελληνικά ΗΟΑΧΕΣ. Δικά σας είναι. Όλη μέρα αυτοί αυτό κάνουν. Δικοί σας άνθρωποι είναι ο Αλικάκος και η παρέα του, οι οποίοι, όμως, με δική μας πρωτοβουλία, γιατί εσείς δεν νομοθετείτε, κλήθηκαν στην ελληνική δικαιοσύνη για να απολογηθούν για την τρομοκράτηση αυτών που γράφουν τα όσα γράφουν. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Ακούστε έννοια: «Που προκαλούν ανησυχία, φόβο, κλονίζουν την εμπιστοσύνη του κοινού σε οικονομία, αμυντική ικανότητα, δημόσια υγεία». Και ρωτώ εγώ εσάς: Ποιος τα ορίζει όλα αυτά; Ποιος είναι αυτός που θα ορίσει αν προκλήθηκε φόβος σε κάποιους; Σε πόσους; Σε ένα, σε δύο, σε πέντε, σε δέκα, σε δεκαπέντε, σε είκοσι πέντε; Σε πόσους; Ποιος το ορίζει; Ξέρετε τι κάνετε τώρα; Ουσιαστικά κάνετε προληπτική λογοκρισία. Πάτε τη χώρα να γίνει Βόρεια Κορέα, να μην μπορεί να μιλήσει κανείς αν δεν έχει τη δική σας άποψη. Και αυτό είναι ενοχλητικό. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Λέει: «Εφόσον προκαλέσει φόβο σε αόριστο αριθμό και κλονίσει την εμπιστοσύνη στην ευρύτερη δημόσια τάξη». Πού το είδατε, σε ποια χώρα είναι γραμμένο έτσι; Για το αδίκημα, λοιπόν, φίλες και φίλοι, πρώτη φορά τιμωρείται και ο ιδιοκτήτης. Δεν έχει ξαναγίνει αυτό. Δεν γίνεται. Πλήττεται το δημοκρατικό δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου. Το καταλαβαίνετε, κύριε Υπουργέ; Γιατί αύριο μπορεί να μην είστε Υπουργός ούτε κι αυτή η Κυβέρνηση, που θα φύγει σε λίγο, γρήγορα θα φύγει. Και θα έρθει κάποια άλλη κυβέρνηση που θα φιμώνει εσάς με τον δικό σας νόμο και θα λέτε εσείς μετά: «Ναι, αλλά μας φιμώνουν». Ναι, αλλά εσείς νομοθετήσατε. Ακούστε τι ισχύει στην Ευρώπη, γιατί ρωτήσατε τον κ. Χήτα και εμένα προσωπικά - και έχετε δίκιο - γιατί δεν ψηφίζουμε. Κύριε Υπουργέ, ξέρετε τι σημαίνει η λέξη «ισόβια» στα ελληνικά; Κύριε Τσιάρα μου, γιατρός είστε, αλλά ακούστε με λίγο. Τι σημαίνει «ισόβια»; Τιμωρία όσος ο βίος του ανθρώπου, του ανδρός ή της γυναικός. Εσείς τα δεκαέξι τα κάνετε δεκαοκτώ χρόνια. Δηλαδή, σε εννιά χρόνια ο παιδοβιαστής, αυτός που βίασε παιδάκι εξάχρονο, θα κυκλοφορεί με νόμο της Νέας Δημοκρατίας εκτός φυλακών ανάμεσα στα παιδιά και τα ανίψια μας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Ισόβια, λοιπόν, στη Γερμανία, κύριε Τσιάρα - επειδή γνωρίζω - τι σημαίνουν; Σημαίνουν τουλάχιστον δεκαπέντε χρόνια έγκλειστος, χωρίς να κάνει επτάμισι.
…(δεν ακούστηκε)
Εννιά έχετε, κύριε Υπουργέ. Πού τα λέτε αυτά; Τα μισά είναι στη φυλακή. Δεν είναι δεκαοκτώ κάθειρξη κανονική.
Δεν τα ξέρετε.
Να πάρετε καλούς νομικούς, κύριε Καραγκούνη. Ξέρετε, νομικός είστε. Στην Ιταλία είκοσι ένα χρόνια φυλακής.
Όχι, δεν λέω αυτό.
Ακούστε, κύριε Καραγκούνη. Να σας συμβουλεύσω κάτι στα νομικά;
Καλό είναι να μην κάνουμε διάλογο, κύριε Πρόεδρε.
Τη μισή ποινή εκτίουν όλοι σχεδόν αυτοί οι κύριοι, οι κακούργοι. Αυτό θα λέτε και αυτό θα μαθαίνετε. Να δώσω κι άλλα παραδείγματα, για τη Βρετανία. Εγώ είμαι με τη Βρετανία, κύριοι. Μπορεί να είναι εκτός Ευρωπαϊκής Ενώσεως, αλλά είμαι με τη Βρετανία. Τι σημαίνει εγκλεισμός; Μέχρι το τέλος της ζωής του. Δεν θα ξαναβγεί από εκεί ποτέ! Ποτέ! Όταν λέμε ισόβια, εννοούμε ισόβια. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Θα ήθελα να κάνω και δυο - τρία σχόλια τώρα για να κατανοήσετε την ιδεολογική διαφορά μας. Η ιδεολογική διαφορά μας βασίζεται σε μια πολύ σημαντική αντίληψη. Εμείς - και θα το πω κι ας παρεξηγηθούν ορισμένοι από εσάς - ούτε κάνουμε παρέες με κακούργους, ούτε συναγελαζόμαστε με εμπόρους ναρκωτικών, ούτε κάνουμε τις τσατσάδες και τους δούλους αυτών των επιχειρηματιών που κατακλέβουν, καταληστεύουν καθημερινά τον ελληνικό λαό. Και θα σας εξηγήσω σε λίγο τι εννοώ. Η δημοκρατία, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, γεννήθηκε στην Ελλάδα. Η δημοκρατία δεν φιμώνεται. Η δημοκρατία δεν εκβιάζεται. Η δημοκρατία στην Ελλάδα δεν απειλείται. Είστε αυτή η Κυβέρνηση όπου σε ένα μέσο ελληνικό που λέγεται εφημερίδα «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» - ακούστε τώρα για να καταλάβετε - κάνει μήνυση ο Ερντογάν και δεν τραβάτε το αυτί του εισαγγελέα που δέχτηκε αυτή τη μήνυση. Διαβάζω ότι τη δέχτηκε Έλληνας εισαγγελέας από την πλευρά του Ερντογάν ως μηνυτής. Λέει η μήνυση μέσα: «Ο στόχος της απεχθούς πράξης της εφημερίδος δεν είναι μονάχα το πρόσωπο του Προέδρου μας, του Ερντογάν, είναι επίσης και τα μεγάλα συμφέροντα του έθνους μας που τα υπερασπίζεται σταθερά ο Πρόεδρός μας στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και στην θάλασσα των νησιών». Αυτό το δικόγραφο το δέχθηκε η ελληνική δικαιοσύνη, το δέχθηκε Έλληνας εισαγγελέας και προώθησε τη μήνυση που έκανε ο Ερντογάν στην εφημερίδα «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ». Δεν θα γίνω συνήγορος της εφημερίδος. Ακούστε! «Θάλασσα των νησιών». Έγγραφο που το δέχθηκε η ελληνική δικαιοσύνη αποκαλεί το Αιγαίο «θάλασσα των νησιών»! Το Αιγαίο μας! Αυτός ο εισαγγελέας έπρεπε να φύγει από τη θέση του. Έπρεπε να φύγει χθες! Νομιμοποιούμε από το παράθυρο τη διεκδίκηση της Τουρκίας περί «θαλάσσιων νησιών» και όχι Αιγαίου. Καταλαβαίνετε τι κάνετε; Θα σας το πω ευθέως. Μπορεί να διαφωνούν πολλοί από εδώ μέσα και εγώ με την άποψη της εφημερίδας «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ». Δεν έχει καμμία σημασία. Η ελευθερία, όμως, να γράφει ό,τι νομίζει, ό,τι θέλει, ό,τι αναφέρει, ό,τι πιστεύει καθένας από εμάς δεν θα υπόκειται στη βάσανο των δικαστηρίων και κυρίως από τον φασίστα Ερντογάν, τον ναζιστή που έχει καταπατήσει κάθε έννοια διεθνούς δικαίου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Πάμε, λοιπόν, και στη δική μας παρουσία. Τα μέσα μαζικής ενημερώσεως της Νέας Δημοκρατίας βυσσοδομούν εναντίον της Ελληνικής Λύσης. Είναι δεδομένο. Το έχουμε συνηθίσει. Βυσσοδομούν κατά ριπάς και αναίτια και προσβλητικά και προκλητικά. Δεν μιλώ ότι δεν μας καλούν μόνο. Εγώ προσωπικά θα πω και ονόματα. Στο «MEGA» δεν πάτησα ποτέ. Στον «ΣΚΑΪ» δεν πάτησα ποτέ τα τελευταία δύο χρόνια. Στο «STAR» πάτησα μία φορά στα δύο χρόνια. Δεν μας καλεί κανείς. Φωνάζουμε δύο χρόνια. Ακούστε, όμως. Η προσπάθειά τους χθες στο δελτίο του «MEGA» που προβλήθηκε αήθες, επαίσχυντο ρεπορτάζ εναντίον της Ελληνικής Λύσης προσωπικά εμένα δεν με θλίβει. Όχι. Ήταν αφορμή η ερώτηση που έκανα με βάση την έκθεση του ευρωπαϊκού ΕΜΑ για να ζητήσω από τον Πρωθυπουργό τον ίδιο να μου πει, αν υπάρχουν τυχόν παρενέργειες από τα εμβόλια, γιατί δεν καταγράφονται όπως λέει ο ΕΟΦ. Δεν γνώριζα, λοιπόν, ο άνθρωπος ότι πρέπει να πάω πρώτα στον κ. Μαρινάκη, στον κ. Μαλέλη, στον κ. Πρετεντέρη και στην κ. Τζίμα για να ρωτήσω το αυτονόητο, το αυτοδίκαιο δικαίωμά μου να κάνω ερωτήσεις ως Βουλευτής του ελληνικού Κοινοβουλίου και εκπρόσωπος της ελληνικής Βουλής! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Είναι βέβαιο ότι ενορχηστρωτής των βρώμικων αυτών επιθέσεων εις βάρος της Ελληνικής Λύσης είναι ο κατηγορούμενος για το ναρκοπλοίο «NOOR 1» και φέρελπις στιχουργός Βαγγέλης Μαρινάκης. Αυτός είναι, ο άνθρωπος της Νέας Δημοκρατίας και κουμπάρος σας, ο όποιος αλαζονικά νομίζει ότι κυβερνάει την Ελλάδα, μπορεί να ρυθμίσει πολιτικές καταστάσεις, μπορεί να βάζει Υπουργούς ο ίδιος, μπορεί να τοποθετεί γενικούς γραμματείς. Αυτός, λοιπόν - και κάθε αυτός - νομίζει ότι με τέτοιες άθλιες μεθόδους θα καταπονήσει την Ελληνική Λύση. Η Ελληνική Λύση υπηρετεί τον πολίτη, την κοινωνία και το έθνος και κανέναν Μαρινάκη όπως υπηρετεί η Νέα Δημοκρατία και όχι την οικονομική ολιγαρχία και τους πολιτικούς υπηρέτες της. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Όσο για τους αυλικούς δημοσιογράφους του «MEGA», τα τζιμάνια της δημοσιογραφίας την κ. Τζίμα και τον κ. Πρετεντέρη, θα το πω απλά: Τους υπενθυμίζουμε ότι έγκλημα είναι να διακινείς ηρωίνη και όχι συμπληρώματα διατροφής. Αυτή είναι η διαφορά μας! Τους κατανοώ. Υπάλληλοι του αφεντικού είναι και μπορούν να λένε ό,τι θέλουν. Ποιος; Ο Γιάννης Πρετεντέρης, ο οπαδός των μνημονίων, της υποδούλωσης της χώρας στον ξένο παράγοντα. Ο Ιωάννης Πρετεντέρης. Εξάλλου, ο μοναδικός Πρόεδρος κόμματος εδώ μέσα που εργάζεται και έχει επιχειρήσεις και εργαζόμενους Έλληνες που ουσιαστικά από δω βιοπορίζονται, είναι ο ομιλών, είναι ο Κυριάκος Βελόπουλος και θα συνεχίσω να εργάζομαι γιατί από εκεί κερδίζω χρήματα και όχι από τους ολιγάρχες. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Πάμε και σε αυτό που έγινε χθες και δυσαρεστήθηκα πολύ, αυτό που έγινε με την Ολλανδή δημοσιογράφο. Πόσο σοβαρό είναι ένα κράτος που αφήνει τον καθένα να μπαίνει στο Μέγαρο Μαξίμου; Πόσο σοβαρό είναι να αφήνει υπόδικο δημοσιογράφο - υπόδικος ήταν η κυρία - να κάνει ερώτηση στον Έλληνα Πρωθυπουργό. Πόσο σοβαρό είναι να αφήνει ο Πρωθυπουργός να απολογείται σε μία υπόδικη για τη φιλοξενία των παράνομων μεταναστών. Απορώ με τα υπόλοιπα κόμματα που βγήκαν να υπερασπιστούν την υπόδικη, την Ολλανδή, μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου ο Πρωθυπουργός δεν είναι Πρωθυπουργός δικός μας, είναι όλης της Ελλάδος, δεν είναι της Νέας Δημοκρατίας, είναι όλων των Ελλήνων. Αυτό, όμως, που με πίκρανε περισσότερο είναι αυτό που είπε ο Έλληνας Πρωθυπουργός. Ο άνθρωπος απολογήθηκε. Της είπε: «Εάν πάτε στη Σάμο θα δείτε ότι οι συνθήκες είναι άψογες. Έγιναν με χρήματα του ΟΗΕ, με καθαρές εγκαταστάσεις, με παιδικές χαρές». Την ώρα, βέβαια, που ο Έλληνας πεινάει, που κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του, έλεγε ότι είναι μια χαρά οι μετανάστες και περνούν καλά οι παράνομοι μετανάστες ή οι πρόσφυγες. «Και δεν συγκρίνονται…» - λέει - «…με ό,τι είχαμε στο παρελθόν». Το είπε ο Πρωθυπουργός. «Αυτή είναι η πολιτική μας και τη στηρίζουμε». Ποια είναι η πολιτική σας; Να μαζεύετε τον κάθε εισβολέα σε δομές και από εκεί να φεύγουν στην ηπειρωτική Ελλάδα; «Δεν θα ανεχτώ κανέναν να κουνάει το δάχτυλο στην Κυβέρνηση». Αυτά είπε ο Έλληνας Πρωθυπουργός απολογούμενος και οι νεοδημοκράτες χειροκροτούν. Κι εγώ ρωτώ τους νεοδημοκράτες Βουλευτές. Δεν έπρεπε να πει - το πιο απλό απ' όλα - εγώ δεν θα ανεχθώ κανέναν παράνομο εισβολέα, κανέναν παράνομο μετανάστη. Θα κάνω pushback για εθνικούς λόγους, για λόγους ασφαλείας και λόγους υγείας λόγω COVID. Γιατί αυτοί δεν είναι ελεγχόμενοι. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Μα, σαφώς δεν θα κάνει pushback. Το έχει πει εδώ ο Πρωθυπουργός ότι θα μας μπολιάσει όλους. Θα μας μπολιάσει. Και δεν θα μείνω εδώ. Διαβάζω και βλέπω όλα τα κανάλια. Πάμε στην υγεία τώρα, γιατί ειλικρινά έχω απαυδήσει με την παραπληροφόρηση. Πρωί - πρωί «ΣΚΑΪ», «MEGA», «ΑΝΤ1», όλοι: «Προ της κατάρρευσης το ΕΣΥ λόγω της πανδημίας, γεμίσαν οι ΜΕΘ». Δεν λένε, όμως, ότι από πέρυσι μέχρι φέτος έχουμε το ένα τρίτο των ΜΕΘ. Το ένα τρίτο! Δεν λένε ότι όλα αυτά είναι αποτελέσματα λογικά γιατί έχουμε μια παράλογη Κυβέρνηση. Είναι λογικό γιατί πρώτον, διώξατε τους γιατρούς νοσηλευτές εσείς της Νέας Δημοκρατίας. Δεύτερον, δεν κάνατε ΜΕΘ εσείς της Νέας Δημοκρατίας. Τρίτον, δεν οργανώσατε το ΕΣΥ εσείς της Νέας Δημοκρατίας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Πραγματικά είναι ντροπή! Είναι ντροπή για όλους, ντροπή για μας, ντροπή για τον καθένα ξεχωριστά να πεθαίνει κόσμος. Γιατί; Γιατί δεν κάνατε ΜΕΘ. Τι έκανε η Νέα Δημοκρατία τα δύο χρόνια που κυβέρνησε; Γιατί πλέον περάσαμε σε προεκλογική περίοδο, άσχετα από το τι λέει ο Πρωθυπουργός ότι θα κλείσει τέσσερα χρόνια. Φαίνεται ότι σε λίγους μήνες θα οδηγηθούμε σε εκλογές. Τι έκανε η Νέα Δημοκρατία; Τους υγειονομικούς, παρέα με τους πυροσβέστες, που ο ίδιος ο Πρωθυπουργός μετά της συζύγου και των υπολοίπων στελεχών της Νέας Δημοκρατίας χειροκροτούσαν, ηρωποιούσαν - γιατί ήταν ήρωες οι γιατροί, οι νοσηλευτές, το διοικητικό προσωπικό, οι πυροσβέστες - τους καταδίκασαν με αναστολή στην πείνα, αυτούς και τα παιδιά τους. Ανέστειλαν την ίδια τη λειτουργία της ζωής τους. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Τι έκαναν αντ' αυτού; Τους έκαναν όχι μόνο να πεινάσουν, αλλά τους έδειραν κιόλας. Και πεινασμένοι και δαρμένοι. Έδειραν τους πυροσβέστες. Οι συνταξιούχοι εξαπατήθηκαν από τη Νέα Δημοκρατία τα δύο χρόνια. Τους έλεγαν ότι θα βγουν οι συντάξεις τους αμέσως. Ξέρετε, αυτοί οι συνταξιούχοι είναι ο παππούς μας, είναι ο πατέρας μας, είναι ο θείος μας, είναι οι δικοί μας άνθρωποι. Καταλαβαίνετε ότι περιμένει ο άλλος τρία, τέσσερα χρόνια για να πάρει μια σύνταξη των 600 ευρώ; Το αντιλαμβάνεστε αυτό; Πώς θα επιβιώσει αυτός ο συνταξιούχος; Πού θα βρει τα λεφτά να επιβιώσει; Καταστρέψατε τη μεσαία τάξη και οδηγείτε σε σύνθλιψη, μέσω της εκμεταλλεύσεως του κορωνοϊού, πολλές επιχειρήσεις. Σας το λέω ως επιχειρηματίας. Κινδυνεύουν με λουκέτο τα 2/3 των ελληνικών επιχειρήσεων. Ακούστε που σας λέμε. Διχάσατε την ελληνική κοινωνία σε εμβολιασμένους και μη εμβολιασμένους, να μισεί ο εμβολιασμένος τον ανεμβολίαστο και ο ανεμβολίαστος τον εμβολιασμένο, να μισεί ο ένας τον άλλο, να βρίζουν ο ένας τον άλλο σκαιότατα, να του λένε «να πεθάνεις». Γίνονται απίστευτα πράγματα! Και βάζετε και δημοσιογράφους να γράφουν και το εξής αμίμητο, ότι όποιος είναι ανεμβολίαστος δεν θα πηγαίνει στο νοσοκομείο, όπως έγινε στη Σιγκαπούρη. Ντροπή σε όλους σας και μόνο που το σκεφτήκατε ή και μόνο που ανέχεστε να το γράφουν αυτό. Δεν είναι fake news, κύριε Υπουργέ; Είναι fake news ή δεν είναι; Σκέφτεται η Κυβέρνηση να κάνει τα νοσοκομεία να είναι μόνο για εμβολιασμένους; Αυτό είναι fake news. Ένας εισαγγελέας γιατί δεν διώκει το συγκεκριμένο site, τη συγκεκριμένη τηλεόραση που το είπε; Γιατί δεν τους διώκετε;
Πότε το ακούσατε αυτό;
Χθες. Και σήμερα γράφουν όλες οι εφημερίδες, οι δικές σας εφημερίδες, ότι υπάρχει η σκέψη αυτή. Επίσης, η Νέα Δημοκρατία δύο χρόνια δεν έστειλε την επαίσχυντη Συμφωνία των Πρεσπών στα σκουπίδια. Και δεν την έστειλε γιατί; Γιατί σήμερα ο κ. Καραγκούνης και οι Υπουργοί, ευαίσθητοι άνθρωποι, παρακαλούν τα Σκόπια να μην αλλάξει η Συμφωνία το Πρεσπών. Έχουν γίνει θεματοφύλακες της προδοτικής αυτής συμφωνίας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που αφήνουν τα κοράκια των funds να παίρνουν τα ακίνητα των Ελλήνων. Ήδη ετοιμάζονται τέσσερις χιλιάδες κατασχέσεις σε πρώτη κατοικία. Όσοι φοβούνται, λοιπόν, να βγουν από τα σπίτια τους, να θυμούνται ένα πράγμα: Ότι αυτός ο νόμος που σήμερα φέρνει η Νέα Δημοκρατία, αυτό το νομοσχέδιο που φέρνει η Νέα Δημοκρατία, θα δημιουργήσει μεγαλύτερο φόβο, μεγαλύτερο τρόμο, περισσότερες κλοπές, γιατί ούτε τη λογική της καταστολής έχει, ούτε της πρόληψης. Ο κόσμος σιχάθηκε να ακούει παραμύθια, σιχάθηκε να διαβάζει κονδυλοφόρους οι οποίοι πληρώνονται από τη Νέα Δημοκρατία. Και πληρώνονται αδρά είτε τα αφεντικά τους μέσω διαφημίσεων τραπεζών και όχι μόνο, είτε δια των γνωστών κονδυλίων που δίνετε, διαφημιστικών, για να υπάρχουν τα κανάλια. Το χρέος πάει στα 400 δισεκατομμύρια. Και έρχεστε σήμερα το δικαίωμα το δικό μου να μιλάω ελεύθερα, το δικαίωμα το δικό μου, ως έλλογο ον, να έχω κρίση, αντίληψη, άποψη, σκέψη να μου το στερήσετε. Αυτό θα καταπέσει από τον ελληνικό λαό. Είναι προσβλητικό! Είναι τρελό! Είναι παράλογο! Είναι φασιστικό! Είναι αυταρχικό! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Και, επίσης, η οικονομία, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, καταρρέει. Θα ήθελα, κύριε Υπουργέ, όταν ομιλεί ένας Πρόεδρος κόμματος, να τον παρακολουθείτε. Δεν είναι δυνατόν, κύριε Πρόεδρε, ναι μιλάω και να ακούω βοή από δίπλα. Δεν γίνεται. Το τυπικό σας ζητάω, κύριε Υπουργέ. Και ξέρετε ότι σας εκτιμώ σαν άνθρωπο, γιατί είστε εκλεκτό μέλος του Κοινοβουλίου. Κατάρρευση, λοιπόν, της κοινωνίας και της οικονομίας πέτυχε η Νέα Δημοκρατία. Η οικονομία καταρρέει, τα μαγαζιά σβήνουν, οι επιχειρήσεις «στεγνώνουν», η ανεργία φουντώνει, τα ελληνόπουλα φεύγουν και οι νεοέλληνες, επειδή το θέλει η Νέα Δημοκρατία, πρέπει να είμαστε διχασμένοι για ένα παλιοεμβόλιο! Παλιοεμβόλιο! Γιατί είναι άλλο να νουθετήσω κάποιον, άλλο να πείσω κάποιον, άλλο να του πω ότι το σωστό είναι αυτό και να τον πίσω και άλλο να το επιβάλλω. Η δράση φέρνει αντίδραση. Νόμος της φύσεως. Επίσης - και κλείνω εδώ - κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, άκουσα χθες τον Πρωθυπουργό να επαίρεται ο ίδιος ότι έχουμε αύξηση στα εισοδήματα των χαμηλόμισθων. Είναι απίστευτο! Μιλάμε για 12 ευρώ. Μιλάτε για 12 ευρώ, που 12 ευρώ για τον Πρωθυπουργό και για εμένα και για πολλούς από εσάς μπορεί να είναι ένα πρωινό που θα φάτε. Δώδεκα ευρώ! Το καταλαβαίνετε; Και σηκώθηκαν όρθιοι οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και χειροκροτούσαν τον Πρωθυπουργό για 12 ευρώ; Έχουμε την πιο ακριβή βενζίνη και πρέπει να είμαι περήφανος, δηλαδή, ότι έχουμε την έκτη πιο ακριβή βενζίνη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πάνω και από την Ελβετία. Δεν ξέρω πώς να διαχειριστώ τη συγκίνηση πραγματικά! Είμαι ιδιαίτερα συγκινημένος, γιατί έχω τόση ακρίβεια, που είμαι πρωταθλητής στην ακρίβεια! Τέτοια συγκίνηση στη ζωή μου δεν έχω ξανανιώσει! Είμαι πρωταθλητής στην ακρίβεια, πρωταθλητής στη φτώχεια! Αυτά είναι τα επιτεύγματα της Νέας Δημοκρατίας. Θα καταθέσω για τα Πρακτικά το σχετικό έγγραφο. Είπε, λοιπόν, ο Πρωθυπουργός ότι πρέπει να είμαστε ευγνώμονες. Βέβαια! Εάν δεν υπήρχε η Κυβέρνηση, είπε, ο λογαριασμός για τη ΔΕΗ θα ήταν δέκα φορές επάνω. Μιλάμε για απίστευτη κατάσταση. Πρέπει, λοιπόν, όλοι να ανάψουμε ένα κεράκι την Κυριακή στο όνομα του Πρωθυπουργού, γιατί σε λίγο καιρό θα κόψει το ρεύμα σε όλους. Όμως, εμείς πρέπει να ανάψουμε ένα κερί, για να είμαστε ευγνώμονες και όχι αχάριστοι. Η Κυβέρνηση, λοιπόν, που λέει ότι ενδιαφέρεται για τους πολίτες, βάζει φόρους στο πετρέλαιο για να μην μπορούν να ζεσταθούν οι Έλληνες, βάζει φόρο στη βενζίνη για να μην μπορούν να πάνε πουθενά, να είναι κλεισμένοι στα σπίτια τους, βάζει φόρους στα σπίτια για να μην μπορούν να πληρώσουν και να παραμείνουν άστεγοι, βάζει φόρους στα τρόφιμα για να μην έχουν να φάνε και, ταυτόχρονα, ανησυχεί μήπως πεθάνει ο Έλληνας από κορωνοϊό. Όλα αυτά είναι ασύμβατα με τη δική μας λογική, όλα αυτά είναι παράλογα - και το υπογραμμίζω - είναι τρελά, δεν στέκουν λογικά στη δική μας νοημοσύνη. Κλείνοντας, θα δώσω δύο πληροφορίες κι αν θέλετε κάποιοι από εσάς μπορείτε να τις χρησιμοποιήσετε. Βιβλίο του Ομπάμα σελίδα 558- τη διαβάζω αυτούσια - για το έγκλημα που έκανε και το ΠΑΣΟΚ τότε και η Νέα Δημοκρατία και ακολούθως ο ΣΥΡΙΖΑ με τα μνημόνια. «Η Γερμανία διέλυσε την Ελλάδα και την Ευρώπη. Σε συνεργασία με Έλληνες πολιτικούς κατέστρεψαν τις ελληνικές τράπεζες και κατ' επέκταση το ελληνικό κράτος για να σωθούν οι γερμανικές τράπεζες.» Τότε που τα έλεγα εγώ ως δημοσιογράφος, ήμουν συνωμοσιολόγος. Τα έγραψε ο Ομπάμα στο δικό του βιβλίο. Αυτό δεν σας τρομάζει στη Νέα Δημοκρατία; Αυτό δεν σας προβληματίζει; Αυτό δεν σας κάνει περισσότερο επιφυλακτικούς για αυτά που σας λέει η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας; Από αυτό δεν φαίνεται ότι είστε δούλοι των γερμανικών συμφερόντων, δούλοι των εντολών που παίρνετε από τους Γερμανούς, υπάκουοι και υπόδουλοι, απέναντι στον ελληνικό λαό που παίρνετε μέτρα ανθελληνικά; Πείτε μου εσείς. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Όμως, τι να μιλήσω για τους τρεις σας; Υπάρχει μία εταιρεία που λέγεται «LIDL», η οποία λειτουργεί με τριάντα τρεις ομόρρυθμες εταιρείες με το ίδιο ΑΦΜ. Τριάντα τρεις ομόρρυθμες εταιρείες με το ίδιο ΑΦΜ, τα «LIDL», λειτουργούν στην Ελλάδα για φοροαποφυγή, γιατί δεν υπάρχει διπλή φορολόγηση. Αυτό δεν γίνεται πουθενά. Το καταλαβαίνετε; Και εμένα ως Βελόπουλο μέσα σε έναν χρόνο η εφορία με ήλεγξε έξι φορές. Αυτούς, τα «LIDL», δεν τους ελέγξατε ποτέ. Η μητρική εταιρεία - ακούστε - «…& ΣΙΑ ΟΕ» έχει εταίρους τρεις εταιρείες. Και εδώ - και κλείνω με αυτό - υπάρχει τα εξής ερώτημα: Θα πάει καμμία κυβέρνηση να ελέγξει τα «LIDL» τα γερμανικά, ναι ή όχι; Θα σταλούν οι αρμόδιοι φορείς και οι υπηρεσίες από το ΣΔΟΕ και την εφορία να ελέγξουν γιατί δεν έχει κάνει ποτέ φορολογική δήλωση η εταιρεία η πραγματική; Θα πάει κανείς από εσάς; Αν έχει γίνει, να μας φέρει τα στοιχεία εδώ, γιατί δεν υπάρχουν ισολογισμοί πραγματικοί. «LIDL HELLAS», γερμανική εταιρεία. Όμως, όπου ο Γερμανός εκεί και ο φασισμός, όπου ο Γερμανός εκεί ο ναζισμός, όπου ο Γερμανός εκεί και οι υπάκουοι, οι πειθήνιοι Έλληνες πολιτικοί, όπως έγραψε και είπε ο Ομπάμα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Και εγώ ντρέπομαι για αυτό που λέει ο πρώην Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, ότι οι Έλληνες πολιτικοί με δημοσιογράφους που τα έπαιρναν, έκαναν και έγραφαν και έπρατταν ό,τι έλεγαν οι Γερμανοί. Απολογηθείτε στον ελληνικό λαό και εσείς και εσείς και εσείς για αυτά που γράφει ο Ομπάμα. Δεν είναι συνωμοσιολόγος. Είναι ο πρώην Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Αν εσείς θέλετε να είστε δούλοι των Αμερικανών και των Γερμανών, εμείς θα είμαστε για μια ζωή ελεύθεροι για την Ελλάδα και για τους Έλληνες.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Μόνο, σας παρακαλώ πολύ να μου επιτρέψετε να σας πω σχετικά με μια αναφορά που κάνατε, γιατί είναι εκτός της ημερήσιας διάταξης, ότι στα κράτη δικαίου το τεκμήριο αθωότητας είναι ιερό ζήτημα και είναι νομική υποχρέωση και για τους πολιτικούς και για τους νομικούς. Άρα, όταν ένας δημοσιογράφος, που είναι υπόδικος, όπως είπατε, αλλά δεν έχει αμετάκλητη δικαστική απόφαση, επισκέπτεται οποιονδήποτε παράγοντα και ειδικά τον Πρωθυπουργό, ο Πρωθυπουργός είναι υποχρεωμένος να σέβεται το τεκμήριο αθωότητας. Έτσι, λοιπόν, έγινε και με την Ολλανδή δημοσιογράφο. Συνεπώς, ο κ. Μητσοτάκης, ως θεσμικός πολιτικός, έπρεπε να το σεβαστεί. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μπαίνουμε τώρα στον κύκλο των ομιλητών. Τον λόγο έχει ο κ. Κόνσολας από τη Νέα Δημοκρατία και αμέσως μετά η κ. Άννα Καραμανλή. Ορίστε, κύριε Κόνσολα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κύριε Υφυπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με προσοχή άκουσα τόσο στην επιτροπή όσο και στην Ολομέλεια συναδέλφους από όλες τις πτέρυγες της Βουλής να αναπτύσσουν τα ζητήματα που σχετίζονται με την αλλαγή του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Όμως, άκουσα, επίσης και τον κ. Βελόπουλο πριν και χαίρομαι που ανέφερε από το Βήμα της Βουλής ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο Πρωθυπουργός όλων των Ελλήνων. Και στέκομαι σε αυτό για να τονίσω ότι ο Πρωθυπουργός όλων των Ελλήνων και η Κυβέρνησή του προχωράει σε ένα μεγάλο μεταρρυθμιστικό σχέδιο σε ό,τι αφορά τον Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, κάτι που αντανακλά και στις ανάγκες των πολιτών, αλλά και στην κοινή λογική. Γνωρίζουμε όλοι ότι στην ελληνική κοινωνία, η οποία έχει βασανιστεί το τελευταίο διάστημα από αυτά τα κοσμοϊστορικά γεγονότα και κυρίως από το θέμα της πανδημίας, χρειάζονται μετασχηματισμοί και αλλαγές. Εξάλλου, ο κοινωνικός μετασχηματισμός είναι δεδομένος στην αντανάκλαση του πολιτικού συστήματος, γι' αυτό και ο κ. Τσιάρας και ο κύριος Υφυπουργός και οι συνεργάτες τους προχωρούν σε αυτή την αλλαγή, προκειμένου να εδραιώσουμε το περί δικαίου αίσθημα στη χώρα και κυρίως την κοινή λογική, αλλά και να αναδείξουμε τις σταθερές που χρειάζονται στο νομικό και σωφρονιστικό πλαίσιο, οι οποίες παραβιάστηκαν με τους νόμους της προηγούμενης κυβέρνησης. Αναφέρομαι στον νόμο Παρασκευόπουλου. Δεν νομίζω ότι είναι κανείς υπερήφανος για την εδραίωση εκείνου του νόμου το προηγούμενο διάστημα. Από το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, μάλιστα, υπάρχουν συνάδελφοι που έχουν στηλιτεύσει αυτή τη μεταρρύθμιση. Σας θυμίζω και την αναφορά του κ. Κοντονή, πρώην Υπουργού Δικαιοσύνης, για αυτό το μεταρρυθμιστικό σχέδιο του κ. Παρασκευόπουλου και του ΣΥΡΙΖΑ. Ουσιαστικά ήταν ένας νόμος αποσυμφόρησης των φυλακών στη λογική του ότι αφού δεν είμαστε ικανοί να δημιουργήσουμε νέα σωφρονιστικά συστήματα και νέα σωφρονιστικά καταστήματα, ας απελευθερώσουμε τους κρατούμενους. Μα, είναι λογική αυτή σε ένα ευρωπαϊκό κράτος; Το χειρότερο, όμως, είναι ότι η απελευθέρωση κρατουμένων συμπεριέλαβε και κρατούμενους με ποινικές ευθύνες και ποινές κάθειρξης πάνω από δέκα χρόνια. Εάν διαβάσετε τον ημερήσιο Τύπο όλων των πτερύγων, που εκφράζει την ιδεολογική και τη φιλοσοφική άποψη όλων των πτερύγων της Βουλής, θα διαπιστώσετε ότι η προτροπή τους είναι περισσότερο να αναφερθούμε σε αυτούς που χρειάζεται να τιμωρηθούν και να εγκλειστούν χωρίς ελαφρύνσεις στα ποινικά αδικήματα, που όλοι γνωρίζουμε ότι το τελευταίο διάστημα έχουν απασχολήσει την ελληνική κοινωνία, στους κρατούμενους δηλαδή που είχαν καταδικαστεί για κακουργηματικές πράξεις, δεν ήταν έγκλειστοι και αφήνονταν ελεύθεροι, έβγαιναν και επέστρεφαν εκ νέου στο πεδίο της παρανομίας και των παραβατικών πράξεών τους. Οι αποφυλακίσεις με τους νόμους που έφερε η προηγούμενη κυβέρνηση ξεπέρασαν τις δεκαεπτά χιλιάδες στο διάστημα από τον Απρίλιο του 2015 μέχρι και τον Αύγουστο του 2019. Ναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ακριβές ότι οι αποφυλακίσεις ξεπέρασαν τις δεκαεπτά χιλιάδες το προηγούμενο διάστημα. Ποια κοινή λογική το ανέχεται και το δέχεται; Το σχέδιο νόμου που έφερε η Κυβέρνηση, όπως ανέφερα και στην αρχή της ομιλίας μου, επαναφέρει την κοινή λογική και επικαιροποιεί το πλαίσιο λειτουργίας της ποινικής δικαιοσύνης. Ουσιαστικά είναι ένα νομοθέτημα - προϊόν μελέτης, αλλά και εξαιρετικής εργασίας της επιτροπής που δημιουργήθηκε με επικεφαλής τον καθηγητή κ. Μαργαρίτη. Το νέο θεσμικό πλαίσιο προβλέπει πλέον ισόβια για αδικήματα, όπως η ανθρωποκτονία, ισόβια για εσχάτη προδοσία, ισόβια για ομαδικούς βιασμούς, ισόβια για θανατηφόρους βιασμούς, θανατηφόρα ληστεία, εμπρησμό δασών και βιασμό ανηλίκου. Εάν δείτε τον ημερήσιο Τύπο σήμερα, ακριβώς αυτό αναφέρει και επαναλαμβάνω ότι μεταφέρει το κοινό αίσθημα των πολιτών για τον βιασμό ανηλίκων. Για όσους δεν διαπράττουν αυτά τα ειδεχθή εγκλήματα οι προϋποθέσεις αποφυλάκισης αυξάνονται κατά το 1/5. Αυτό σημαίνει ότι όσοι έχουν καταδικαστεί σε ισόβια θα μπορούν να αιτηθούν την υπό όρους αποφυλάκισή τους, μόνον εφ' όσον έχουν συμπληρώσει δεκαοκτώ χρόνια φυλάκισης. Το νομοσχέδιο προβλέπει - εκτός των άλλων - και τη μετατροπή σε κακουργήματα αδικημάτων που μέχρι σήμερα συνιστούσαν πλημμελήματα, όπως είναι ο εμπρησμός των δασών. Συγκεκριμένα, ο εμπρησμός των δασών θα αντιμετωπίζεται και θα διώκεται πλέον ως κακούργημα με ποινή κάθειρξης έως και οκτώ έτη και χρηματική ποινή. Να υπενθυμίσω ότι με βάση τον προηγούμενο κώδικα ο εμπρησμός των δασών έχει μετατραπεί σε πλημμέλημα. Κακουργήματα, επίσης, θεωρούνται και οι αποπλανήσεις ανηλίκων. Επιπρόσθετα, το σχέδιο νόμου αντιμετωπίζει επίσης νομικά κενά και παθογένειες, όπως αυτό που υπήρχε με την υποχρέωση καταγγελίας για πράξεις που συνδέονται με την προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας στον εργασιακό χώρο εντός ενός τριμήνου. Δηλαδή, τι συμβαίνει τώρα με τη μεταρρύθμιση που φέρνει το Υπουργείο Δικαιοσύνης; Τώρα, με τις ρυθμίσεις που περιλαμβάνει το νομοσχέδιο ο χρόνος καταγγελίας του αδικήματος είναι πέντε έτη και ο εισαγγελέας θα ασκεί τη δίωξη κατόπιν αναφοράς, μήνυσης, ή άλλης πληροφορίας ότι διαπράχθηκε το αδίκημα, χωρίς να απαιτείται η προϋπόθεση της τρίμηνης προθεσμίας για την υποβολή της σχετικής καταγγελίας. Επιπρόσθετα, αυστηροποιείται και εξορθολογίζεται το πλαίσιο για την έκτιση της ποινής πρόσκαιρης κάθειρξης για εγκλήματα, όπως η παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών σε διακεκριμένη μορφή, η σύσταση στη συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, σε τρομοκρατικές πράξεις, σε ληστείες, εκβίαση, εμπορία ανθρώπων και άλλα. Με το νέο πλαίσιο αυξάνεται ο χρόνος έκτισης της ποινής για να μπορεί να στοιχειοθετηθεί η δυνατότητα αποφυλάκισης υπό όρους στα 4/5 της ποινής και επίσης αυστηροποιείται η ποινή, αλλά και το πλαίσιο για τα αδικήματα που αφορούν την κακοποίηση ανηλίκων. Θεσπίζεται αυτεπάγγελτη δίωξη των αδικημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας σε βάρος ανηλίκων, ενώ προβλέπεται ότι η έναρξη της παραγραφής για αδικήματα σε βάρος ανηλίκων θα ξεκινά με την ενηλικίωση, όπως ισχύει για τα κακουργήματα. Κύριε Υπουργέ, τελειώνοντας, επιτρέψτε μου να εκφράσω την απόλυτη ικανοποίησή μου και να σας συγχαρώ και εσάς και τον κύριο Υφυπουργό, αλλά και την ομάδα εργασίας, γιατί επιτέλους θεωρώ εξαιρετική τη ρύθμιση την οποία φέρνει το νομοσχέδιο - και εσείς επιμεληθήκατε προσωπικά - στην οποία επανέρχεται στον Ποινικό Κώδικα το αδίκημα της παράνομης αλιείας στα χωρικά μας ύδατα και επιτέλους αυστηροποιείται η πρόβλεψη της ποινής, που πλέον τώρα επιβάλλεται ποινή φυλάκισης έξι μήνες και χρηματική ποινή, ενώ μέχρι σήμερα προβλεπόταν μόνο χρηματική ποινή. Έχει σημαντική αξία αυτή η πρόβλεψη, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Εγώ, ο κ. Υψηλάντης, αλλά και άλλοι συνάδελφοι που βλέπω στην Αίθουσα είμαστε από τη νησιωτική χώρα. Είναι αδιανόητο να εμβολίζονται τα ύδατά μας, τα χωρικά μας ύδατα από αλιευτικούς στόλους της απέναντι όχθης και να μην υπάρχει η ελάχιστη ποινή. Αυτό είναι ένα μήνυμα προς την απέναντι πλευρά του Αιγαίου και ιδιαίτερα σε αυτούς που συστηματικά ψαρεύουν παράνομα στα ελληνικά χωρικά ύδατα, ασκώντας μάλιστα και απειλές απέναντι στους ψαράδες των νησιών. Είναι γνωστά τα βίντεο τα οποία έχουν προβληθεί στη ελληνική κοινωνία μέσα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Είναι γνωστά αυτά τα οποία εξελίσσονται ακόμα και τώρα που μιλάμε. Η εφαρμογή του νόμου στην προκειμένη περίπτωση πρέπει να είναι απόλυτη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καταλαβαίνω τις αντιθέσεις, τις θέσεις σας, αλλά είναι μια συνομολόγηση που μπορούμε να εκφράσουμε σήμερα, δηλαδή ο εκσυγχρονισμός του συστήματος απονομής δικαιοσύνης στη χώρα και σας καλώ να υπερψηφίσετε το νομοσχέδιο. Και πάλι σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Και τώρα η κ. Άννα Καραμανλή έχει τον λόγο και αμέσως μετά ο κ. Ιωάννης Γκιόλας από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κυρία Καραμανλή, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που συζητούμε αποσκοπεί στην ενδυνάμωση του αισθήματος της ασφάλειας όλων μας. Οι αλλαγές που επέρχονται αφουγκράζονται το κοινό περί δικαίου αίσθημα, για το οποίο δεν μπορεί να αδιαφορεί κανένας. Τι νομίζετε ότι ζητά ο κόσμος από το δικαιικό μας σύστημα; Κανένα έγκλημα να μην μένει ατιμώρητο και για εγκλήματα ειδεχθή, όπως είναι η αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής, να επιβάλλεται η βαρύτερη των ποινών και ο εγκληματίας να εκτίει πράγματι την ποινή του. Η τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας αποτέλεσε μία από τις προτεραιότητες της Κυβέρνησης. Οι τροποποιήσεις κρίθηκαν επιβεβλημένες καθώς διορθώνουν νομοθετικές αστοχίες και κενά στη δίωξη και τιμωρία αξιόποινων συμπεριφορών που αναδείχθηκαν κατά την εφαρμογή των κωδίκων που η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ νομοθέτησε. Η αλήθεια είναι ότι δεν μιλάμε απλά για νομοθετικές αστοχίες και κενά, αλλά για διατάξεις που κατήργησαν ή υποβάθμισαν μείζονος ποινικής απαξίας παραδοσιακά αδικήματα, έριξαν στα μαλακά βιαστές, μέλη εγκληματικών οργανώσεων, πολλοί εκ των οποίων κυκλοφορούν ελεύθεροι και συχνά εξακολουθούν να προκαλούν με τη συμπεριφορά τους. Θέλετε μήπως να σας θυμίσουμε την παρ' ολίγον πλημμεληματική διάταξη για το βιασμό ή τη μείωση των ετών κάθειρξης σε περίπτωση καταδίκης για εγκληματική οργάνωση, όπως αυτή της Χρυσής Αυγής; Σήμερα με τη νομοθετική παρέμβαση της Κυβέρνησης αποκαθιστούμε την τάξη και πραγματικά αξίζουν συγχαρητήρια, τόσο, στον Υπουργό, τον Κώστα Τσιάρα όσο και στον Υφυπουργό Δικαιοσύνης Γιώργο Κότσιρα. Η μοναδική ποινή που προβλέπεται για τα αδικήματα της εσχάτης προδοσίας, της ανθρωποκτονίας, της θανατηφόρου ληστείας και του ομαδικού βιασμού, είναι η ισόβια κάθειρξη, δηλαδή, η βαρύτερη των ποινών. Με την αυστηροποίηση του πλαισίου για την απόλυση των καταδίκων υπό όρο όποιοι καταδικαστούν για ειδεχθή εγκλήματα, όπως της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης, της εσχάτης προδοσίας, της ανθρωποκτονίας, της ληστείας, του βιασμού ανηλίκου, της εμπορίας ανθρώπων, θα παραμείνουν περισσότερο πραγματικό χρόνο στη φυλακή. Τα ισόβια θα σημαίνουν δεκαοκτώ χρόνια φυλακή κατ' ελάχιστον από δεκαέξι χρόνια που είναι σήμερα. Επιτυγχάνεται, έτσι, αφ' ενός, μια εύλογη εξισορρόπηση ανάμεσα στην ποινή που επιβάλλεται και στον πραγματικό εντέλει χρόνο έκτισης ποινής και αφ' ετέρου, αυτός που καταδικάστηκε θα γνωρίζει ότι δεν πρόκειται να εκτίσει ποινή κατά πολύ μικρότερη από εκείνη που του επιβλήθηκε. Πώς να ξεχάσουμε αλήθεια πως με τις προκλητικά ευεργετικές διατάξεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ χιλιάδες κρατούμενοι, ανάμεσά τους και εκατοντάδες βαρυποινίτες, βγήκαν από τις φυλακές, πολλοί από αυτούς επέστρεψαν στο οργανωμένο έγκλημα, διέπραξαν στυγερά εγκλήματα, προκαλώντας σφοδρές αντιδράσεις στην κοινή γνώμη; Η παραγραφή για τα εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας που τελούνται σε βάρος ανηλίκου θα αρχίζει ένα έτος μετά την ενηλικίωσή του, δηλαδή, στην ηλικία των δεκαεννέα ετών εφόσον η πράξη είναι πλημμέλημα και τρία έτη, δηλαδή, στην ηλικία των είκοσι ενός ετών εφόσον είναι κακούργημα. Ενώ σύμφωνα με τα όσα ισχύουν σήμερα η έναρξη της παραγραφής για αδικήματα σε βάρος ανηλίκων αφορά μόνο κακουργήματα και ξεκινά από την ενηλικίωση. Με τη μεταφορά έναρξης του χρόνου παραγραφής μετά από τα δεκαοκτώ χρόνια δίνεται η δυνατότητα για τα αδικήματα που έχουν ιδιάζουσα, λόγω της φύσης τους, απαξία να υπάρχει επαρκής χρόνος κατά τον οποίο ο ανήλικος θα μπορεί να αναγνωρίσει ή να συνειδητοποιήσει την πράξη ως κακοποιητική και να βρει το ψυχικό σθένος να την καταγγείλει. Ας μη ξεχνάμε ότι τέτοιου είδους πράξεις μπορεί να προέρχονται και από οικείο πρόσωπο και έχουν οδυνηρές συνέπειες στη σωματική, σεξουαλική και συναισθηματική υγεία των θυμάτων και δεν θα πρέπει σε καμμία περίπτωση να μένουν ατιμώρητες. Όταν τα αδικήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας στρέφονται σε βάρος ανηλίκων προβλέπεται αυτεπάγγελτη δίωξη. Η αποπλάνηση ανηλίκων είναι πλέον κακούργημα ενώ μέχρι σήμερα τιμωρείται ανάλογα με την ηλικία του ανηλίκου. Και για το αδίκημα του βιασμού όταν αυτός τελείται σε βάρος ανηλίκου προβλέπεται η ποινή της ισόβιας κάθειρξης. Πρόκειται για διατάξεις συμβατές με τη διεθνή σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού που έχουν κεντρικό γνώμονα το συμφέρον του παιδιού και στοχεύουν στην απόλυτη προστασία της ανηλικότητας, δηλαδή προστατεύουμε το παιδί και όχι τον δράστη. Η προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας στον εργασιακό χώρο, διώκεται πλέον αυτεπαγγέλτως έτσι ώστε να μην μένουν σε καμμία περίπτωση ατιμώρητα τέτοιου είδους εγκλήματα. Γιατί όλες και όλοι γνωρίζουμε ότι πολύ συχνά τα θύματα φοβούνται ή δεν έχουν τη δυνατότητα να προσφύγουν στη δικαιοσύνη. Προστατεύουμε και πάλι τα θύματα, γυναίκες κυρίως, αλλά και άντρες και όχι τους δράστες. Επίσης, αυστηροποιείται το πλαίσιο ποινής στην εμπορία ανθρώπων, προκειμένου να προστατευθούν τα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης. Το έγκλημα της αιμομιξίας γίνεται κακούργημα από πλημμέλημα, στο οποίο είχε μετατραπεί, απαξιωθεί με την τροποποίηση των κωδίκων που έγινε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Ποια μάνα που ο βιασμός του παιδιού της θα τη στοιχειώνει μια ζωή, μπορεί να αντέξει να τιμωρείται ο δράστης της αιμομικτικής πράξης με ποινές πλημμελήματος; Καμμία μάνα, φαντάζομαι, και κανένας πατέρας. Η εκδίκαση των αδικημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας αποκτά πλέον προτεραιότητα, καθώς προβλέπεται το δικαίωμα του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να διατάσσει τη διεξαγωγή της ανάκρισης και την εισαγωγή της υπόθεσης στο ακροατήριο κατ' απόλυτη προτεραιότητα, ενώ για τα ενήλικα θύματα εισάγεται πρόβλεψη και για την εξέτασή τους παρουσία ψυχολόγου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι δυναμώνουμε τα ευάλωτα θύματα τα προτρέπουμε να καταγγείλουν τα αδικήματα. Πλέκουμε γύρω τους ισχυρό δίχτυ ασφαλείας ώστε να ξεπεράσουν τους φόβους τους, να εμπιστευτούν τον εαυτό τους, αλλά και το δικαιϊκό μας σύστημα και ταυτόχρονα να δώσουν παράδειγμα αντίδρασης σε όσες και όσους κακοποιούνται. Για άλλη μια φορά η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη διορθώνει τις αστοχίες και τα τραγικά λάθη του παρελθόντος, αφουγκράζεται και ικανοποιεί το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Το δικαιϊκό μας σύστημα εκσυγχρονίζεται και προσαρμόζεται στις ανάγκες της κοινωνίας. Κανένα έγκλημα δεν μένει πλέον ατιμώρητο. Οι εγκληματίες εκτίουν πραγματικά τις ποινές τους και οι ευάλωτες ομάδες προστατεύονται. Και τελικά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτυγχάνεται ο παιδαγωγικός ρόλος του κάθε νομού. Κανένας μόνος και απροστάτευτος, καμμία μόνη φοβισμένη και απροστάτευτη. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ, κυρία Καραμανλή, και για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Γιάννης Γκιόλας από τον ΣΥΡΙΖΑ και αμέσως μετά η κ. Ασημίνα Σκόνδρα από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, οι διατάξεις του παρόντος νομοσχεδίου διαπνέονται από πνεύμα γενικευμένης αυστηροποίησης, συντήρησης και οπισθοδρόμησης σε σχέση με την φιλοσοφία των ποινικών κωδίκων που ισχύουν στα εξελιγμένα και δημοκρατικά κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αποστολή του Ποινικού Δικαίου είναι η προστασία δια της απειλούμενης ποινής θεμελιωδών αξιών της κοινωνίας, εννόμων δηλαδή αγαθών απολύτως απαραίτητων για την εγκαθίδρυση ομαλής κοινωνικής συμβίωσης, προκειμένου να εμπεδωθεί και διασφαλιστεί η κοινωνική ειρήνη. Συγχρόνως όμως οι κανόνες του Ποινικού Δικαίου αποβλέπουν και σε έναν άλλον ιδιαίτερα σημαντικό σκοπό, να περιορίσουν το κράτος από τις καταχρήσεις εις βάρος των ατομικών ελευθεριών και δικαιωμάτων των πολιτών στις οποίες αυτό ενδέχεται να προβεί με τη βοήθεια της σπάθης, του τρομερού δηλαδή όπλου της ποινής. Η αποστολή επομένως του Ποινικού Δικαίου είναι διττή και παράλληλα εξισορροπητική. Αφ' ενός προστασία των εννόμων αγαθών όταν αυτά προσβάλλονται ανυπόφορα, αφ' ετέρου όμως εξασφάλιση και των ατομικών ελευθεριών από την κρατική αυθαιρεσία. Υπ' αυτήν την έννοια το Ποινικό Δίκαιο δεν είναι ένα ουδέτερο δίκαιο. Δεν εισάγει κανονιστικές διατάξεις, δεν ρυθμίζει έννομες σχέσεις ούτε τακτοποιεί οικονομικές σχέσεις και απαιτήσεις. Ποια είναι η επενέργειά του στο πεδίο της άσκησης ποινικής δικαιοδοσίας; Η τιμωρία και μόνο. Τιμωρία όμως η οποία δεν μπορεί να εκφεύγει από το πνεύμα και τις αρχές της δημοκρατίας, του ορθολογισμού, του φιλελευθερισμού και του ανθρωπισμού, του ουμανισμού, που ισχύει σε όλα τα πολιτισμένα κράτη. Το κράτος επομένως πρέπει να αυτοπεριορίζεται για να μην ολισθαίνει σε αυταρχικού και αστυνομικού τύπου κρατική εξουσία. Αυτός ο αυτοπεριορισμός του κράτους είναι ένα κεκτημένο του νομικού μας πολιτισμού. Δεν μπορούμε να το υπερβούμε δεν μπορούμε να το παραβούμε. Ο προϊσχύσας Ποινικός Κώδικας, με την εισαγωγή και επικράτηση των φιλελεύθερων χαρακτηριστικών του, δημιούργησε περιεχόμενο δικαίου προσωποκεντρικό, όπως προείπα, ανθρωπιστικό και αρμονικό αφού ισορρόπησε ανάμεσα στην ανάγκη προστασίας των εννόμων αγαθών και της εξίσου αναγκαίας διαφύλαξης των ατομικών δικαιωμάτων. Η ισορροπία αυτή επιτεύχθηκε και διήρκησε επί πολλά έτη. Διαταράχθηκε όμως εκφυλιζόμενη ολίγον κατ' ολίγον αφότου η πολιτεία άρχισε τις νομοθετικές παρεμβάσεις στον Ποινικό Κώδικα και στη δικονομία προσθαφαιρώντας τροποποιήσεις και αλλοιώνοντας διατάξεις του με βάση αποκλειστικά την επικαιρότητα, τη συγκυρία και τα πρωτοσέλιδα του τύπου. Έτσι εξελίχθηκε σε ένα πολυσυλλεκτικό και άνευρο μόρφωμα που αλλοίωσε τον ενιαίο, συνεκτικό και λιτό χαρακτήρα του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, που όπως προείπαμε, πρέπει να τους χαρακτηρίζει. Με την πάροδο του χρόνου είχαμε υπερδιόγκωση της απαξίας των εγκλημάτων, αλλά δυστυχώς μόνο στα χαρτιά. Εμείς οι δικηγόροι το έχουμε ζήσει κατ' επανάληψη. Το κακούργημα απέκτησε έναν οιονεί συμβολικό χαρακτήρα, αφού επιβάλλονταν ποινές δώδεκα και δεκαπέντε ετών που αναστέλλονταν. Κυρίως, βέβαια, πού; Στους «εγκληματίες λευκών κολάρων». Και εξίσου υψηλές ποινές, μέχρι και είκοσι ετών, σε παρόμοιους βέβαια, που ευχερώς μετατρέπονταν. Υπό τα δεδομένα αυτά και με την ολοκλήρωση της υπερδεκαετούς επεξεργασίας από την ανεξάρτητη και με αμιγώς επιστημονικά κριτήρια συγκροτηθείσας νομοπαρασκευαστικής επιτροπής ψηφίστηκαν στο τέλος της θητείας της παρελθούσας κυβέρνησής μας του ΣΥΡΙΖΑ οι ισχύοντες ποινικοί κώδικες που επανέφεραν την αναλογικότητα των ποινών σε ένα πλαίσιο εξορθολογισμού και εξανθρωπισμού τους. Όλα τα παραπάνω, δυστυχώς, αρχίσατε να τα κατεδαφίζετε με την ανάληψη της διακυβέρνησής σας, κύριοι της Κυβέρνησης. Το αποκορύφωμα των ενεργειών σας ολοκληρώνεται με το παρόν νομοσχέδιο που συνιστά μια απροκατάληπτη οπισθοδρόμηση με την καθιέρωση γενικευμένης αυστηροποίησης, όπως προείπα, των ποινών, καταργώντας την προηγούμενη νομοθετική προσπάθεια εξορθολογισμού και αναλογικότητάς των. Το νομοσχέδιο που εισηγείστε δεν διαπνέεται ούτε καν συνέχεται από ένα καθορισμένο ενιαίο σχέδιο ρύθμισης δικαιϊκών αρχών και κανόνων. Γι' αυτό τον λόγο και δεν περιέχει ούτε ουσιαστική αιτιολογική έκθεση, μόνο ανάλυση των συνεπειών ρύθμισης περιλάβατε. Τί να αιτιολογήσετε άλλωστε; Ποια είναι η συμβολή του στην εξέλιξη του Ποινικού Δικαίου; Χωρίς να κινδυνεύω να χαρακτηριστώ σαν απλουστευτικός, θα έλεγα ότι το μόνο μέλημά σας και το μόνο μέλημα των κωδίκων που εισηγείστε είναι η αυστηροποίηση των ποινών ορισμένων αδικημάτων με βασικό κριτήριο την κοινή γνώμη, προκειμένου να δημιουργήσετε ψευδαισθήσεις ασφάλειας, το μύθευμα του τρόμου και του φόβου, να καρπωθείτε λίγη δημοφιλία που σας την προσφέρουν αφειδώς τα πρωτοσέλιδα των φιλικών προς εσάς μέσων ενημέρωσης. Αφού, όμως, ενστερνίζεστε, κύριοι συνάδελφοι, την αυστηροποίηση των ποινών, γιατί αντιμετωπίσατε με ηπιότητα και χάδια τα τραπεζικά στελέχη, αμνηστεύοντάς τους στην ουσία; Πυγμή, δηλαδή, στους φτωχοδιάβολους και τους Αγιάνηδες, χάδια στους τραπεζίτες. Αυτοί είσαστε. Εμφανίζετε το αληθινό σας πρόσωπο. Περιορίζετε έτι περαιτέρω την πρόβλεψη για παροχή κοινωφελούς εργασίας, ως κύριας ποινής, μέτρο που θα συντελούσε στην αποφυγή ή τον περιορισμό της κοινωνικής περιθωριοποίησης και της υποτροπής των χαμηλής απαξίας μικροεγκλημάτων, αλλά και την ταυτόχρονη μείωση του υπερπληθωρισμού των φυλακών. Επαναφέρετε την αδιανόητη τιμωρία - σας τα είπε ο εισηγητής μας από το πρωί - της απρόσφορης απόπειρας που συνιστά εκτροπή από τις αρχές αντικειμενικού δικαίου και έχει περιπέσει στον κάλαθο των αχρήστων εδώ και δεκαετίες. Επιβάλλετε αφόρητα ασφυκτικούς περιορισμούς στο ευεργετικό και σωφρονιστικό παράλληλα μέτρο της υφ' όρον απόλυσης. Επιχειρείτε να τροποποιήσετε το άρθρο 191 περί διασποράς ψευδών ειδήσεων με μια αυταρχική, αντιδημοκρατική και αδικαιολόγητη δικαιοπολιτική διάταξη. Πρόκειται περί σαφούς αντιδημοκρατικής μεταβολής που περιορίζει και ποινικοποιεί την ελευθερία του λόγου. Δυστυχώς, μας γυρίζει πολλές δεκαετίες πίσω σε μαύρες εποχές αυθαιρεσιών και λογοκρισίας. Εξοβελίζετε την συνταγματική αρχή της αναλογικότητας, με την ανελαστική ποινή της ισόβιας κάθειρξης που επιβάλλετε υποχρεωτικά, είτε ο δράστης επιδιώκει να σκοτώσει το θύμα, είτε έχει ενδεχόμενο δόλο, είτε δρα έχοντας προσχεδιάσει τη δολοφονία, είτε διατελώντας και υπό συναισθηματική φόρτιση, περιορίζοντας και το δικαίωμα του δικαστή, το αναφαίρετο δικαίωμα της επιμέτρησης της ποινής. Πρόκειται περί απαράδεκτης και αδιανόητης ρύθμισης που προκάλεσε άλλωστε και από τις επιτροπές σας τη διαρρήδην απόρριψη από το σύνολο των θεραπόντων του Ποινικού Δικαίου. Ολοκληρώνω λέγοντας ότι το νομοσχέδιό σας, κύριοι, ρέπει στον λαϊκισμό, υπακούει στη ρητορική των πρωτοσέλιδων και του νεοσυντηρητισμού, ενστερνιζόμενο την επιβολή της ποινής ως αμιγώς τιμωρητικό και εκδικητικό μέτρο. Η γενική και ειδική πρόληψη και η ειρήνευση της έννομης τάξης απουσιάζουν παντελώς από τις προθέσεις σας και δεν επιτελούν ούτε κατ' ελάχιστον την τελεολογία της αναγκαίας, δίκαιης και σύγχρονης νομοθέτησής σας. Ευχαριστώ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Ασημίνα Σκόνδρα και αμέσως μετά ο κ. Διονύσιος Ακτύπης από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κυρία Σκόνδρα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που κατέθεσε ο Υπουργός Δικαιοσύνης και συντοπίτης μου, ο κ. Τσιάρας, εισάγει απολύτως απαραίτητες τροποποιήσεις στον υφιστάμενο Ποινικό Κώδικα. Όποιες διαφωνίες και αν διατυπώθηκαν, η ουσία παραμένει μία και μοναδική. Ο νέος Ποινικός Κώδικας εκσυγχρονίζει το νομικό πλαίσιο στην πατρίδα μας και το προσαρμόζει έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στα εγκλήματα και στα δεδομένα της εποχής, όπως δεδομένο και γνωστό είναι ότι στην Κυβέρνηση και στη Νέα Δημοκρατία τιμούμε και εμπιστευόμαστε απεριόριστα τους Έλληνες δικαστές στους οποίους παραδίδουμε το παρόν πλαίσιο. Σε καμμία περίπτωση οι νέες διατάξεις δεν πηγάζουν από εκδικητική διάθεση, τόσο του Υπουργού όσο και της Κυβέρνησης. Πηγάζουν από αυξημένο αίσθημα δικαιοσύνης. Αυτό το αίσθημα δικαίου που εναγωνίως επιζητούν οι συμπολίτες μας και οφείλει να το εξασφαλίζει η πολιτεία. Ξεκάθαρα και με σαφήνεια η Κυβέρνηση τοποθετείται και νομοθετεί αυτά που πιστεύει. Καιρός είναι να αποσαφηνίσουν τη θέση τους όλα τα κόμματα σχετικά με την αυστηροποίηση των ποινών. Θα εξηγήσετε στον ελληνικό λαό τι πιστεύετε και πως εννοείτε τη δικαιοσύνη, κύριοι της Αντιπολίτευσης; Το ερώτημα δεν είναι ούτε φιλοσοφικό, ούτε ρητορικό. Οφείλετε ξεκάθαρη απάντηση, διότι η αντίδραση σε όλα, το «ναι μεν, αλλά», το ψάρεμα στα θολά νερά και η γκρίνια δεν είναι ούτε πολιτική θέση ούτε πολιτική άποψη. Όσο εσείς θα σκέφτεστε την απάντηση, εγώ θα συγχαρώ τον καρδιτσιώτη Υπουργό και όλο το επιτελείο του για τη σοβαρή, μεθοδική και αποτελεσματική δουλειά που παράγουν σε αυτό το κρίσιμο Υπουργείο, υπηρετώντας αυτόν τον σημαντικό θεσμό της δικαιοσύνης. Ένας θεσμός που σε αρκετές στιγμές της ιστορίας μας έχει βρεθεί στο επίκεντρο πολιτικών διαξιφισμών, με την κοινωνία να επιζητά μια ανεξάρτητη, αποτελεσματική και γρήγορη δικαιοσύνη, αλλά να νιώθει πολλές φορές απογοήτευση και ανασφάλεια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισέρχομαι στην ουσία του νομοσχεδίου. Απαλείφονται οι αστοχίες του υφισταμένου Ποινικού Κώδικα της προηγούμενης κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Τον είχαν αλλάξει μάλιστα με μια σπουδή περίεργη έως παρεξηγήσιμη, αφού μετέθεσαν και την ημερομηνία των εθνικών εκλογών για να προλάβουν. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ που επανειλημμένως είχε δείξει πως αντιλαμβανόταν και χειριζόταν τον θεσμό της δικαιοσύνης, προσπαθούσε να τον εργαλειοποιήσει κατά το δοκούν, επιδιώκοντας να ελέγξει τον βασικό αυτόν αρμό της εξουσίας για δική της πολιτική σκοπιμότητα. Σήμερα εκσυγχρονίζεται η ποινική δικαιοσύνη και αναβαθμίζονται τα ποιοτικά χαρακτηριστικά, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα. Οι διατάξεις του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας εναρμονίζονται με τις ευρωπαϊκές συμβάσεις που ρυθμίζουν τα δικαιώματα προστασίας ανηλίκων και ενηλίκων θυμάτων εγκληματικής δραστηριότητας. Αναβαθμίζονται σε κακουργήματα εκείνα τα αδικήματα που είχαν υποβαθμιστεί από την προηγούμενη Κυβέρνηση. Αναπροσαρμόζεται το πλαίσιο των ποινών και μπαίνει τέλος στις ποινές - χάδια. Ειδεχθή εγκλήματα, σεξουαλικά εγκλήματα και εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας των ανηλίκων επισύρουν πλέον ως ποινή την ισόβια κάθειρξη. Όπως τόνισε ο Πρωθυπουργός μας, Κυριάκος Μητσοτάκης, τα ισόβια γίνονται η μοναδική τιμωρία για ανθρωποκτονίες και βιασμούς. Με το νομοσχέδιο αυτό αλλάζει ο χρόνος έναρξης της παραγραφής των αδικημάτων, της εμπορίας ανθρώπων, της αρπαγής ανηλίκου και των αδικημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας. Tο αδίκημα της προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας στον εργασιακό χώρο και της προσβολής της γενετήσιας ευπρέπειας για τους ανηλίκους θα διώκονται πλέον αυτεπάγγελτα και όχι κατόπιν καταγγελίας όπως ισχύει μέχρι σήμερα. Προχωράει με μεγάλη ταχύτητα η ψηφιοποίηση και η αναθεώρηση όλων των κωδίκων που αποτελούν τα σημαντικότερα εργαλεία στα χέρια των δικαστικών λειτουργών, ούτως ώστε να εκλείψουν επιτέλους τα φαινόμενα καθυστερήσεων στην απονομή της δικαιοσύνης. Αγαπητοί συνάδελφοι για την τροποποίηση του άρθρου 191 του Ποινικού Κώδικα περί διασποράς ψευδών ειδήσεων δημιουργήθηκε αντιπαράθεση καθώς υπήρξαν αντιδράσεις από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Δηλαδή είναι αντίθετη η Αντιπολίτευση με την ανάγκη αντιμετώπισης της διασποράς ψευδών ειδήσεων; Δεν αποτελεί υποχρέωση της πολιτείας να θωρακίσει το δικαίωμα όλων μας στη σωστή ενημέρωση; Αυτό σε καμμία περίπτωση δεν σηματοδοτεί περιορισμό στην ελευθερία της γνώμης και της έκφρασης. Πρόκειται για θεμελιώδη ελευθερία που ωστόσο δεν υπερτερεί της εξίσου θεμελιώδους υποχρέωσης της πολιτείας να προστατεύει το υπέρτατο αγαθό, την ανθρώπινη ζωή, μεταξύ πολλών σημαντικών άλλων. Γινόμαστε κάθε μέρα μάρτυρες τραγικών περιστατικών ανθρώπων που χάνουν τη ζωή τους από την παραπληροφόρηση και τη διασπορά ψευδών ειδήσεων, διαστρεβλώσεις, φήμες και ανυπόστατες απόψεις μη ειδικών που κλονίζουν την εμπιστοσύνη στην επιστήμη, δημιουργούν ανησυχία και φόβο στους πολίτες με αποτέλεσμα να μην εμβολιάζονται, να νοσούν και πολλοί να φεύγουν άδικα από τη ζωή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο νέος Ποινικός Κώδικας προβλέπει επίσης ότι το αδίκημα του εμπρησμού δάσους - που μέχρι τώρα ήταν πλημμέλημα - γίνεται κακούργημα με ποινή κάθειρξης έως δεκαπέντε χρόνια. Περιπτώσεις εμπρησμού όπου επέρχεται έστω και ένας θάνατος επιφέρουν ισόβια. Στα τροχαία ατυχήματα με αφορμή τον τραγικό απολογισμό των θανάτων αυστηροποιούνται οι ποινές για όσους οδηγούς προκαλέσουν ατύχημα έχοντας καταναλώσει αλκοόλ είτε οδηγούν υπό την επήρεια ναρκωτικών, είτε κινούνται σε αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, είτε τέλος διενεργούν αυτοσχέδιους αγώνες. Για τα αδικήματα της εσχάτης προδοσίας, της ανθρωποκτονίας, του ομαδικού βιασμού, του θανατηφόρου βιασμού και της θανατηφόρας ληστείας προβλέπονται πλέον ισόβια χωρίς δυνατότητα άλλης εναλλακτικής ποινής. Μετατρέπεται η αιμομιξία σε κακούργημα από πλημμέλημα που είναι σήμερα. Θα τιμωρείται με κάθειρξη από πέντε έως δέκα έτη αν η πράξη τελείται από τους γονείς και παππούδες προς τα παιδιά και τα εγγόνια τους αντίστοιχα. Και εδώ, κύριε Υπουργέ θα σας πω ότι και λίγα είναι, ως μητέρα και ως γυναίκα και θα περίμενα μάλιστα να αποδείξουν και την ευαισθησία τους οι κυρίες που προέρχονται από τις αριστερές πτέρυγες της Βουλής. Το αδίκημα αποπλάνησης ανηλίκου τιμωρείται πλέον μόνο ως κακούργημα σε όλες τις μορφές του με ποινές κάθειρξης έως δεκαπέντε χρόνια. Αυστηροποιούνται οι ποινές στο αδίκημα της εμπορίας ανθρώπων, ενώ αν επέλθει θάνατος επιβάλλεται ποινή ισοβίων. Προβλέπεται κάθειρξη δεκαπέντε ετών για εγκλήματα με βαριές σωματικές βλάβες και πρόκληση αναπηριών ή παραμόρφωσης. Οι προϋποθέσεις αποφυλάκισης αυξάνονται ώστε ισοβίτες να μπορούν να αιτηθούν υφ' όρον απόλυση τουλάχιστον μετά από συμπλήρωση δεκαοκτώ ετών φυλάκισης. Επίσης όσοι έχουν καταδικαστεί για κακουργήματα δεν θα αποφυλακίζονται με βραχιολάκι. Κύριε Πρόεδρε, μια ευνομούμενη και οργανωμένη πολιτεία μπορεί να λειτουργεί αρμονικά μόνο όταν υπάρχουν κανόνες που λειτουργούν αποτρεπτικά απέναντι σε κάθε σοβαρή μορφή παραβατικότητας. Η ελευθερία όλων μας έχει συγκεκριμένο όριο. Οφείλει να σταματά εκεί που αρχίζει να επηρεάζει την ελευθερία του άλλου. Δεν έχουν δικαιώματα μόνο οι κατηγορούμενοι και οι παραβάτες. Δικαιώματα έχουν και οι αθώοι και τα θύματα. Και για να είμαι απόλυτα σαφής μια πολιτεία έχει χρέος να προλαμβάνει έγκαιρα πριν τη θυματοποίηση αθώων ψυχών. Διότι ας μη γελιόμαστε μια παιδική ψυχή, για παράδειγμα, δεν πρόκειται να σωθεί με το παράλογο δόγμα «κάνε ότι κοιμάσαι άμα έρθει ο εγκληματίας να σε κλέψει, να σε βιάσει, να σε σκοτώσει». Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Διονύσης Ακτύπης από τη Νέα Δημοκρατία, αμέσως μετά ο κ. Γεώργιος Καμίνης από το Κίνημα Αλλαγής και στη συνέχεια τον λόγο θα πάρει ο Υπουργός Δικαιοσύνης, ο κ. Κωνσταντίνος Τσιάρας. Κύριε Ακτύπη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο το οποίο συζητούμε σήμερα στην Ολομέλεια του ελληνικού Κοινοβουλίου συνιστά μια σημαντική πρωτοβουλία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, καθώς και μια ακόμα απόδειξη πως αυτή εδώ η Κυβέρνηση υλοποιεί όλες ανεξαιρέτως τις δεσμεύσεις της απέναντι στην ελληνική κοινωνία. Πρόκειται για ένα άρτιο και προς τη σωστή κατεύθυνση νομοσχέδιο το οποίο αποτελεί προϊόν μιας εμπεριστατωμένης και άρτιας νομοτεχνικές προσπάθειας, βασικός πυρήνας του οποίου δεν είναι άλλος από την αυξημένη προστασία των θυμάτων εγκληματικών ενεργειών. Παράλληλα το νομοσχέδιο που έχουμε στα χέρια μας είναι ένα νομοσχέδιο μέσω του οποίου επιδιώκεται η αποκατάσταση όλων των αστοχιών που μέχρι σήμερα υφίσταντο στον Ποινικό μας Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Μιλώ φυσικά για τις αστοχίες, τα προβλήματα, τις πλημμέλειες που είχαν επιφέρει οι εσπευσμένες και χωρίς κανέναν απολύτως διάλογο ή επεξεργασία αλλαγές της προηγούμενης κυβέρνησης, της κυβέρνησης που επέλεξε να φέρει προς ψήφιση στη Βουλή τον νέο Ποινικό Κώδικα στην κυριολεξία μια μέρα προτού κλείσει η Βουλή, δοθείσης της επικείμενης τότε διεξαγωγής των εκλογών του 2019. Τώρα βέβαια γεννάται προφανώς το ερώτημα γιατί μια κυβέρνηση προχωρά σε μια τέτοια βεβιασμένη κίνηση και κατ' επέκταση ποιες είναι οι πολιτικές σκοπιμότητες πίσω από αυτό; Ωστόσο οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά δίνονται πάντα από την ελληνική κοινωνία και η ελληνική κοινωνία ήδη το 2019 καταδίκασε τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως ακριβώς φυσικά την καταδίκασε και ο ΣΥΡΙΖΑ με νομοθετήματα όπως το προαναφερθέν. Συνεπώς η Κυβέρνηση μέσω των νέων διατάξεων που συζητούμε σήμερα προχωρά στην αναβάθμιση σε κακουργήματα μείζονος ποινικής απαξίας ορισμένων παραδοσιακών αδικημάτων που είχαν υποβαθμιστεί από την προηγούμενη κυβέρνηση. Ταυτόχρονα επιτυγχάνεται η αναπροσαρμογή του πλαισίου των ποινών με τρόπο που ενισχύει τον αποτρεπτικό και αναλογικό τους χαρακτήρα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προσωπικά θα αφήσω τους συναδέλφους νομικούς να υπεισέλθουν στα τεχνικά, νομικά ζητήματα του νομοσχεδίου και από την πλευρά μου θα τοποθετηθώ επί των διατάξεων που έχουμε στα χέρια μας ως Βουλευτής και κυρίως ως απλός πολίτης της χώρας μας, ως πολίτης που αντιλαμβάνεται, που έχει διαπιστώσει ιδίοις όμμασι τα προβλήματα και τις ανάγκες που έχει η κοινωνία μας σήμερα σε ό,τι αφορά την εξέλιξη των διαφόρων μορφών εγκληματικότητας και την ανάγκη καταστολής αυτής και συνακόλουθα την ανάγκη προστασίας των συμπολιτών μας. Εθελοτυφλεί και κωφεύει, κυρίες και κύριοι, όποιος δεν συνομολογεί πως η κοινωνία μας απαιτεί τη στιγμή αυτή την αυστηροποίηση της ποινικής μας νομοθεσίας, έτσι ώστε να αντιμετωπιστεί ουσιαστικά και ει δυνατόν εκ προοιμίου εγκληματική δράση ο χαρακτήρας και η ποιότητα της οποίας δυστυχώς μας έχουν ξεπεράσει. Η αντίθετη άποψη που λέει να υπάρχει η δυνατότητα να κριθεί υπό ποια κατάσταση βρισκόταν ο δράστης ή αν ήταν συναισθηματική φόρτιση κ.λπ., θα έλεγα ότι με βρίσκει πλήρως αντίθετο, γιατί δεν έχει κανένας το δικαίωμα να αφαιρέσει καμμία ανθρώπινη ζωή σε όποια κατάσταση και αν βρίσκεται. Ξεχνάμε φυσικά ότι η ανθρώπινη ζωή είναι το σημαντικότερο αγαθό και δεν διαπραγματεύεται σε οποιαδήποτε κατάσταση και αν βρίσκεται ο δράστης. Ας μας πουν όμως εκεί από την Αντιπολίτευση, που πλέον είναι καταφανές πως συνεχίζουν να κάνουν αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση, διαφωνούν τόσο πολύ να τιμωρείται η ανθρωποκτονία μόνο με ισόβια κάθειρξη; Διαφωνούν να τιμωρείται ο βιασμός ανηλίκου μόνο με ισόβια κάθειρξη; Διαφωνούν να τιμωρείται η θανατηφόρος ληστεία μόνο με ισόβια κάθειρξη; Έχετε αντίρρηση στην Αξιωματική Αντιπολίτευση ως προς την αυστηροποίηση της διάταξης για τη βαριά σωματική βλάβη στην έννοια την οποία πλέον προστίθεται και η αναπηρία και η μόνιμη παραμόρφωση, όπως είδαμε να συμβαίνει με την πασίγνωστη υπόθεση με το θειικό οξύ; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τους τελευταίους μήνες δυστυχώς γίναμε όλοι μάρτυρες ειδεχθών εγκλημάτων, εγκλημάτων κατά της ζωής γυναικών, εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας παιδιών, εγκληματικών εμπρησμών, εγκλημάτων σεξουαλικής εκμετάλλευσης στον εργασιακό χώρο και η λίστα δεν σταματάει εδώ. Συνεπώς δεν υπάρχει αμφιβολία πως η ανάγκη αυστηροποίησης των σχετικών κανόνων δικαίου είναι υπαρκτή και μάλιστα αδήριτη, έτσι ώστε η κοινωνία να μπορέσει να αισθανθεί ασφαλής. Ακόμα πιστεύω ακράδαντα πως τη στιγμή αυτή η ελληνική κοινωνία συντάσσεται απόλυτα με τις διατάξεις για αυστηροποίηση του πλαισίου της υφ' όρον απόλυσης των καταδίκων και της άρνησης απόλυσης εγκληματιών που τελούν κατ' επανάληψη σοβαρά κακουργήματα. Θα πρέπει να τονίσουμε με τον τρόπο αυτό ότι οι εγκληματίες που έχουν καταδικαστεί για εγκλήματα που προβλέπονται στον νόμο περί ναρκωτικών για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση στις τρομοκρατικές πράξεις για ληστεία, για εκβίαση, για εμπορία ανθρώπων, για αρπαγή ανηλίκου θα πρέπει για να λάβουν την απόλυση υπό όρο να έχουν εκτίσει με τον ευεργετικό υπολογισμό τα τέσσερα πέμπτα της ποινής τους από τα τρία πέμπτα που ισχύει με τον προηγούμενο νόμο. Επιπλέον, για τα παραπάνω εγκλήματα θα απαιτείται πραγματική παραμονή σε σωφρονιστικό κατάστημα ίση με τα τρία πέμπτα της πραγματικής ποινής από τα δύο πέμπτα που ισχύει σήμερα. Ας μη γελιόμαστε. Η σκληρή εγκληματικότητα που πλήττει πραγματικά βάναυσα και ανεπανόρθωτα τους πολίτες και τη ζωή τους επιβάλλει από μέρους της πολιτείας μια καθαρή και ηχηρή απάντηση. Κλείνοντας υπογραμμίζω πως αυτή εδώ η Κυβέρνηση νομοθετεί τη στιγμή αυτή την αυστηρότερη τιμωρία των ειδεχθέστερων κακουργημάτων. Προχωρά στις διατάξεις αυτές χωρίς να μασάει τα λόγια της ευθέως και χωρίς επιφυλάξεις δείχνοντας με αδιαπραγμάτευτο τρόπο την τυφλή εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη και τις αποφάσεις της. Όσο και αν προσπάθησε η προηγούμενη κυβέρνηση να μας κρατήσει πίσω, όσο και αν οι αποφάσεις και τα νομοθετήματά της εδραίωσαν την ανασφάλεια και τον φόβο στις ψυχές των Ελλήνων πολιτών, εμείς σήμερα προχωράμε στον εκσυγχρονισμό των διατάξεων του Ποινικού μας Κώδικα και της Ποινικής Δικονομίας και στην εναρμόνιση τους με τις ευρωπαϊκές συμβάσεις. Κυρίες και κύριοι, το νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα συνιστά ένα χρήσιμο εργαλείο στα χέρια των δικαστικών μας λειτουργών ενώ παράλληλα επιδιώκει την ουσιαστική αποκατάσταση του αισθήματος ασφάλειας των συμπολιτών μας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε και για την τήρηση του χρόνου. Ο κ. Γεώργιος Καμίνης από το Κίνημα Αλλαγής έχει τον λόγο. Όπως προανέφερα, αμέσως μετά θα μιλήσει ο κύριος Υπουργός. Μετά τον κύριο Υπουργό τον λόγο θα πάρει ο κ. Βαρτζόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι σε όλους γνωστό ότι η κωδικοποίηση της νομοθεσίας και ειδικά της ποινικής πρέπει να αποτελεί έργο μακράς πνοής. Ως εκ τούτου η εισαγωγή αλλαγών σε έναν κώδικα όταν είναι βεβιασμένη και αποσπασματική αλλοιώνει τη βασική φιλοσοφία του νομοθέτη και παράγει τελικά τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που αποσκοπεί. Στην περίπτωσή μας, αυξάνει την εγκληματικότητα αντί να την μειώνει. Τα λέω αυτά γιατί στο σημερινό νομοσχέδιο δεν έχουμε ένα νομοσχέδιο που να έρχεται ως καρπός μιας συστηματικής παρακολούθησης της εφαρμογής του Ποινικού Κώδικα. Για δύο λόγους. Πρώτον, γιατί το διάστημα που έχει διαρρεύσει από την έναρξη της εφαρμογής του ισχύοντος κώδικα είναι υπερβολικά μικρό, μόλις μια διετία και κάτι μήνες. Δεύτερον, διότι όπως όλοι γνωρίζουμε, λόγω της πανδημίας μια πραγματική εφαρμογή αυτού του κώδικα δεν πρόλαβε να γίνει. Γι' αυτό άλλωστε και οι αλλαγές που μας προτείνονται στέκονται στον αέρα. Δεν στηρίζονται σε καμμία σοβαρή μελέτη και έρευνα. Έτσι εξηγείται και η καθολική αντίδραση της ολομέλειας των προέδρων των δικηγορικών συλλόγων, της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων και της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων. Άκουσα τον κύριο Υπουργό να λέει χθες απευθυνόμενος στην επιτροπή ότι όποιος δεν υπερψηφίζει το νομοσχέδιο έρχεται σε αντίθεση με την κοινή γνώμη που υποστηρίζει ότι οι ένοχοι για σοβαρά εγκλήματα, σεξουαλικά και άλλα, πρέπει να τιμωρούνται σοβαρά. Είναι ντροπή Υπουργός Δικαιοσύνης σ' ένα τόσο σύνθετο ζήτημα όπως είναι οι αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα να υποστηρίζει το νομοσχέδιό του στη Βουλή με επιχειρήματα που μόνο σε καφενεία μπορεί να ακούγονται. Εγώ πιστεύω ότι ουδείς μέσα σ' αυτή την Αίθουσα διαφωνεί με την αυστηρή τιμωρία των συζυγοκτόνων και των βιαστών ανηλίκων. Αλλά για να είναι αποτελεσματική η τιμωρία, δεν αρκεί να αυξάνεις τις ποινές και να καθιστάς δυσχερέστερη την υπό όρο απόλυση των κρατουμένων. Μακάρι η αντεγκληματική πολιτική ενός σοβαρού κράτους να μπορούσε να αρκεστεί μόνο σε αυτά τα τιμωρητικά μέτρα. Η ανθρωπότητα είχε λύσει προ πολλού το πρόβλημα της σοβαρής εγκληματικότητας. Δυστυχώς όμως, σε μια σύγχρονη κοινωνία η αντεγκληματική πολιτική είναι κάτι πολύ πιο σύνθετο και απαιτεί ολοκληρωμένες και όχι αποσπασματικές και εκ του πρόχειρου προσεγγίσεις. Γιατί αν η αυστηροποίηση των ποινών στα σοβαρά αδικήματα δεν συνοδεύεται από άλλα μέτρα τότε αυτό που καταφέρνει o νομοθέτης είναι να γεμίζει τις φυλακές, να τις μετατρέπει σε σχολές εγκλήματος όπου οι κρατούμενοι για ήσσονος σημασίας αδικήματα μαθητεύουν στο οργανωμένο έγκλημα αφού συγχρωτίζονται αδιακρίτως με άλλους κατάδικους. Τον κύριο Υπουργό όμως δεν φαίνεται πως τον νοιάζει αυτό γιατί το πρόβλημα του υπερπληθυσμού στις φυλακές φρόντισε η Κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή να το φορτώσει στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Γιατί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ζούμε με το μοναδικό στα χρονικά ευρωπαϊκού κράτους τραγέλαφο, ένα Υπουργείο να νομοθετεί για το έγκλημα και άλλο Υπουργείο να έχει την ευθύνη της σωφρονιστικής πολιτικής. Έτσι, λοιπόν, έχουμε φτάσει στο σημείο ενώ ήδη έχουμε σοβαρό πρόβλημα υπερπληθυσμού στις κοινές φυλακές, οι εναλλακτικοί τρόποι έκτισης της ποινής, όπως είναι οι αγροτικές φυλακές, το λεγόμενο βραχιολάκι και η κοινωφελής εργασία στους δήμους, να έχουν οδηγηθεί σε μαρασμό και αχρησία. Πάνω από δύο χρόνια μας εμπαίζει ο κύριος Υπουργός ότι θα φέρει νομοσχέδιο για τον θεσμό της κοινωφελούς εργασίας τον οποίον ο ίδιος κατήργησε και ρίχνει με κυνισμό την ευθύνη για την καθυστέρηση στους δήμους. Και όχι μόνο αυτό. Δείτε για παράδειγμα την υποβάθμιση του θεσμού των αγροτικών φυλακών τη στιγμή που οι κοινές φυλακές ασφυκτιούν. Με στοιχεία της 1ης Νοεμβρίου η αγροτική φυλακή Αγιάς Χανίων είχε πληρότητα μόλις 35%. Η Κασσάνδρα Χαλκιδικής πληρότητα μόλις 34,42%. Η Κασσαβέτεια αγροτική φυλακή όπου κρατούνται νέοι, μόνο 32,85%. Και αντίθετα στις κλειστές φυλακές επικρατεί υπερσυνωστισμός κρατουμένων. Η φυλακή νέων στον Βόλο έχει πληρότητα 180%. Ο Κορυδαλλός έχει εξακόσιους σαράντα κρατουμένους παραπάνω από τη χωρητικότητά του. Η Λάρισα περίπου διακόσιους παραπάνω κρατούμενους. Οι φυλακές Κω και Ιωαννίνων έχουν πληρότητα 190%. Να θυμίσω βεβαίως ότι ο πρωτοποριακός θεσμός των αγροτικών φυλακών δημιουργήθηκε από την επαναστατική κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου το 1911 επί υπουργίας του μεγάλου Δημητρακόπουλου. Σήμερα εσείς ενσυνείδητα τον οδηγείτε σε μαρασμό. Τόσα καταλαβαίνετε από αντεγκληματική και σωφρονιστική πολιτική, αυτά κάνετε. Καταθέτω στα Πρακτικά, κύριε Πρόεδρε, σχετικό άρθρο από εφημερίδα που αναφέρεται λεπτομερώς στο πρόβλημα του υπερσυνωστισμού στις κοινές φυλακές και αντίστροφα στην ελλιπή πληρότητα στις αγροτικές. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Καμίνης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αλλά είπαμε. Εσάς το πρόβλημα του υπερσυνωστισμού κρατουμένων φαίνεται πως δεν σας ενδιαφέρει γιατί αφορά άλλο Υπουργείο, λες και το Σύνταγμά μας δεν προβλέπει ότι η κυβερνητική πολιτική πρέπει να είναι ενιαία και για τον λόγο αυτό υπάρχει αλληλέγγυα ευθύνη των Υπουργών. Αλλά και γενικότερα με το σημερινό νομοσχέδιο επαναλαμβάνετε την παγίως κοντόφθαλμη πρακτική της Νέας Δημοκρατίας, να μετατρέπει τις ποινές επί το αυστηρότερο, προκειμένου να ικανοποιήσει πρόσκαιρες επικοινωνιακές σκοπιμότητες, χωρίς να ενδιαφέρεται για τις πραγματικές επιπτώσεις αυτών των μέτρων στην αντεγκληματική πολιτική. Εδώ δεν πρόκειται για μια απλώς συντηρητική προσέγγιση του εγκληματικού φαινομένου. Πρόκειται δυστυχώς για κάτι πολύ χειρότερο, για μια αντιφατική και κοντόφθαλμη πρακτική που αντί να μειώνει την εγκληματικότητα, στην πραγματικότητα την αυξάνει. Με τις προτεινόμενες διατάξεις θα επιδεινωθεί περαιτέρω το φαινόμενο του υπερσυνωστισμού των φυλακών και για τον λόγο αυτόν είναι μαθηματικά βέβαιο ότι σύντομα θα υπάρξουν νέοι νόμοι έκτακτης αποφυλάκισης, όπως έχει κάνει στο παρελθόν η Νέα Δημοκρατία και όχι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ. Θυμίζω ενδεικτικά τους νόμους 3727/2008, με πρωτοβουλία του τότε Υπουργού Δικαιοσύνης, κ. Χατζηδάκη και 3772/2009 με πρωτοβουλία του Υπουργού Δικαιοσύνης, κ. Δένδια. Και στο επίπεδο όμως, της αστυνομικής πρόβλεψης τα ίδια προβλέπουμε. Και πραγματικά, θα ήθελα να ακούσω σε περιπτώσεις όπως η συζυγοκτονία στη Δάφνη που ως γνωστόν υπήρξε προηγούμενη καταγγελία τρίτου έναν μήνα πριν από τη δολοφονία της άτυχης συζύγου από τον σύζυγο, η ΕΛΑΣ δεν ανταποκρίθηκε όπως είδαμε σε μια απλή βόλτα με το υπηρεσιακό αυτοκίνητο, έξω από την κατοικία του ζεύγους; Αν αυτά συμβαίνουν σε επίπεδο πρόληψης, σε τι ακριβώς βοηθούν οι σημερινές αλλαγές σας; Καλή είναι λοιπόν, η δημιουργία μιας σχετικής αίσθησης ασφάλειας με την απειλή σκληρότερων ποινών, αλλά από εμάς οι Έλληνες απαιτούν κάτι πολύ περισσότερο. Απαιτούν να μην νομοθετούμε μόνο υπό το κράτος μιας επικοινωνιακής πολιτικής, αλλά να ηγούμαστε, να καθοδηγούμε και επιτέλους να έχουμε μια κυβέρνηση, η οποία κάποια στιγμή θα εκπονήσει ένα στοχευμένο πλαίσιο πρόληψης αντεγκληματικής πολιτικής και σωφρονισμού. Και αυτό βεβαίως, απαιτεί μια ολοκληρωμένη προσέγγιση στο εγκληματικό φαινόμενο που να περιλαμβάνει βεβαίως, τόσο το στάδιο της αστυνομικής πρόληψης όσο και την εφαρμογή μέτρων εναλλακτικής έκτισης της ποινής για τις περιπτώσεις ελαφριάς εγκληματικότητας. Σε αυτήν την περίπτωση θα μας βρείτε αρωγούς στην απλουστευτική αντίληψη ότι αρκεί να αυξάνουμε τις τιμές για να εξαλείψουμε το εγκληματικό φαινόμενο. Σε αυτήν την απλουστευτική αντίληψη που οδηγεί στην αύξηση της εγκληματικότητας, δεν θα συμφωνήσουμε μαζί σας.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Δικαιοσύνης, κ. Τσιάρας.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομοθετούμε τις αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα, αξιοποιώντας μια πολύ μεγάλη προσπάθεια που έγινε το προηγούμενο χρονικό διάστημα και αποδεικνύοντας μια συνέπεια απέναντι σε μια συγκεκριμένη πολιτική θέση που τουλάχιστον η Νέα Δημοκρατία είχε και μια δέσμευση, η οποία φαίνεται ότι υλοποιείται. Πριν απαντήσω σε όσα άκουσα, μέσα από διαφορετικές εκφράσεις απόψεων από τους αξιότιμους κυρίους συναδέλφους, θέλω να κάνω μια μικρή ιστορική αναδρομή. Οι αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα, στον ήδη ισχύοντα Ποινικό Κώδικα, δρομολογήθηκαν από το 2010. Δεν ήταν πρωτοβουλία της προηγούμενης κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Ήταν πρωτοβουλία διαφορετικών κυβερνήσεων τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της Νέας Δημοκρατίας. Και βεβαίως υπήρξαν, αν θυμάμαι καλά, τουλάχιστον τρεις διαφορετικές νομοπαρασκευαστικές επιτροπές, οι οποίες εργάζονταν στην κατεύθυνση του εκσυγχρονισμού ενός Ποινικού Κώδικα και της ενσωμάτωσης όλων των διάσπαρτων, εκατοντάδων διάσπαρτων, τροπολογιών Ποινικού Δικαίου που υπήρχαν σε διαφορετικά νομοσχέδια. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Αυτή η προσπάθεια αντιλαμβάνεστε ότι υπαγορευόταν από την ίδια την πραγματικότητα που επέβαλε σε μια σύγχρονη δημοκρατική πολιτεία να έχει ένα ενιαίο κείμενο που αφορά στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και, βεβαίως, να διέπεται από μια φιλοσοφία που προσιδιάζει σε μια γενικότερη άποψη, που κυριαρχεί στα περισσότερα Δίκαια των ευρωπαϊκών χωρών. Σε αυτή την προσπάθεια κατά βάση συμμετείχαν όλα τα κόμματα από την εκκίνηση της μέχρι σχεδόν - επαναλαμβάνω, σχεδόν - την ολοκλήρωσή της. Υπήρχαν διαφωνίες. Ο Ποινικός Κώδικας είναι ένα κείμενο που μπορεί κανείς να το προσεγγίσει και μέσα από μια ιδεολογική, θα έλεγα, αναφορά. Αυτή είναι η αλήθεια. Εγώ δεν θα κρυφτώ πίσω από το δάκτυλό μου. Όμως από εκεί και πέρα από το να φτάσουμε να συμφωνήσουμε σε κάτι, μέχρι να ψηφιστεί με έναν τρόπο αδιανόητο, με μια σπουδή που κανείς ακόμη και σήμερα δεν μπορεί ή ίσως μπορεί να δικαιολογήσει, μια μέρα πριν κλείσει το ελληνικό Κοινοβούλιο, για να οδηγηθεί η χώρα στις εκλογές, με την παρουσία ελάχιστων συναδέλφων μέσα στην Αίθουσα του ελληνικού Κοινοβουλίου, αντιλαμβάνεστε ότι είναι μια πραγματικότητα που απέχει πολύ από την όποια, τουλάχιστον τύποις, συμφωνία η σύμπνοια ή, αν θέλετε, συνεύρεση διαφορετικών απόψεων σε ένα ενιαίο νομικό κείμενο. Εμείς από την πρώτη στιγμή είχαμε επισημάνει ότι ο Ποινικός Κώδικας όχι μόνο με τον τρόπο που ψηφίστηκε, αλλά και με τις διατάξεις που προέβλεπε δημιουργούσε ένα έντονο αίσθημα ανασφάλειας στην ελληνική κοινωνία και στους Έλληνες πολίτες. Είχαμε προειδοποιήσει ότι θα βλέπαμε αποτελέσματα που θα ήγειραν και το κοινό περί δικαίου αίσθημα των συμπολιτών μας, της ελληνικής κοινωνίας αλλά ταυτόχρονα θα δημιουργούσαν και έναν γενικότερο προβληματισμό, ακόμη και στην ίδια την επιστημονική κοινότητα. Και γι' αυτόν το λόγο, ουσιαστικά και κατά την προεκλογική περίοδο του Ιουνίου του 2019 ένα από τα κορυφαία ζητήματα που βρισκόταν ψηλά στην ιεράρχηση της πολιτικής ατζέντας από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας ήταν το να ξαναδεί και, βεβαίως, να διορθώσει τον Ποινικό Κώδικα τον οποίο ψήφισε η προηγούμενη κυβέρνηση. Την πρώτη μέρα που βρέθηκα, κυριολεκτικά την πρώτη μέρα, στο γραφείο μου, στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, το πρώτο έγγραφο που βρέθηκε μπροστά μου και το πρώτο τηλεφώνημα που δέχτηκα αφορούσε στο γεγονός ότι η χώρα ήταν αδιανόητα εκτεθειμένη, διότι η προηγούμενη κυβέρνηση είχε φροντίσει να υποβιβάσει το πραγματικό κακούργημα της ενεργητικής δωροδοκίας σε πλημμέλημα. Ήταν το τηλεφώνημα το οποίο δέχθηκα από την εκπρόσωπο της GRECO. Με πανικό, με θλίψη, με οργή, με έκφραση συναισθημάτων που αφορούσαν στο γεγονός ότι η χώρα εκτέθηκε αδιανόητα, ακριβώς, γιατί η προηγούμενη κυβέρνηση είχε προβεί σε μια τέτοια επιλογή. Αμέσως δεσμεύτηκα ότι είναι ένα θέμα το οποίο θα το δούμε όσο γίνεται πιο σύντομα. Και, βεβαίως, αυτό ακριβώς εξηγεί γιατί σε μόλις τρεις μήνες περίπου από τον χρόνο για τον οποίο μιλάμε, ήρθαμε να κάνουμε τις πρώτες αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα, προβλέποντας και κάποια άλλα ζητήματα τα οποία σε εκείνη τη χρονική στιγμή είδαμε ότι χρειαζόταν να επέμβουμε άμεσα. Αν θυμάστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε εκείνες τις συνεδριάσεις οι οποίες είχαν ένταση - αυτή είναι η αλήθεια - , είχα δεσμευτεί ότι θα συστήσω επιτροπή παρακολούθησης του Νέου Ποινικού Κώδικα και σε εύλογο χρόνο θα έρθουμε να προτείνουμε αλλαγές. Δεν είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι Ποινικός Κώδικας μπορεί να αλλάζει από τη μια μέρα στην άλλη ούτε είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι όταν πρέπει να έχεις ένα ενιαίο νομικό κείμενο πρέπει να επεμβαίνεις αποσπασματικά. Γι' αυτόν, ακριβώς, τον λόγο δεν προέβη εκείνη τη χρονική στιγμή σε άμεσες αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα, αλλά αντίθετα συστήσαμε μια νομοπαρασκευαστική επιτροπή με δεκαπέντε εξέχοντα μέλη της νομικής επιστήμης και του δικαστικού χώρου, προσωπικότητες που δεν ξέρω αν θα συνεχίσετε να τις αμφισβητείτε με όλα αυτά τα οποία ακούγονται με μια τόση ευκολία από αυτό εδώ το Βήμα, οι οποίοι κάθισαν και δούλεψαν νυχθημερόν, βλέποντας τα πραγματικά προβλήματα τα οποία υπάρχουν, βλέποντας ότι οι όποιες αλλαγές πρέπει να έχουν ένα συνεκτικό, συνολικό χαρακτήρα, να έχουν αναλογικότητα ποινών, να μην επηρεάζουν τη φιλοσοφία του Ποινικού Κώδικα. Και, βεβαίως, απαντώντας σε συγκεκριμένα ζητήματα τα οποία είτε είχαν τεθεί από την πλευρά του Υπουργείου - αυτή είναι η πραγματικότητα - είτε είχαν τεθεί από την ίδια την κοινωνία, μέσα από τα γεγονότα τα οποία συνέβαιναν και μέσα από όλα αυτά τα οποία καταγράφονταν. Αυτή, λοιπόν, η προσπάθεια τελεσφόρησε περίπου δύο χρόνια μετά και σήμερα βρισκόμαστε εδώ ενώπιόν σας προκειμένου να προτείνουμε τις συγκεκριμένες αλλαγές. Σας είχα τονίσει από την πρώτη στιγμή ότι οι αλλαγές δεν είναι προϊόν ούτε ιδεοληψίας ούτε - αν θέλετε - μιας κόντρας που μπορεί να έχει κανείς για ζητήματα που αφορούν στον Ποινικό Κώδικα με την προηγούμενη κυβέρνηση, ούτε - πολύ περισσότερο - μιας ανάγκης να περιγράψουμε ένα κράτος το οποίο πρέπει να στέκεται ασφυκτικά ή πιεστικά απέναντι στον πολίτη. Άλλωστε το γεγονός ότι ακούστηκαν δύο τόσο διαφορετικά ακραίες απόψεις, εννοώ από διαφορετικούς εκπροσώπους των κομμάτων, και η συγκεκριμένη σημερινή νομοθέτηση έρχεται να σταθεί κάπου στη μέση, αποδεικνύει και το σωστό τού εγχειρήματος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και νομίζω ότι αυτό θα αποδειχθεί και με αυτά που θα ακούσετε και αμέσως μετά. Σήμερα, λοιπόν, ερχόμαστε να προτείνουμε συγκεκριμένες αλλαγές. Τι βλέπουν αυτές οι αλλαγές; Τι είναι αυτές οι αλλαγές που προτείνουμε; Διότι, αντιλαμβάνομαι, μιας και δεν γίνεται ένα κεντρικό σχόλιο στον πυρήνα ή στην αρχή του νομοσχεδίου, ότι βρίσκει κανείς κάποια άρθρα - λογικό είναι, θα έλεγα ότι είναι μέσα στην κοινοβουλευτική δεοντολογία - προκειμένου να αντιπαρατεθεί και να εκφράσει τη διαφορετική άποψη. Τι επιχειρούμε εμείς με αυτές τις αλλαγές; Έχουμε ουσιαστικά αυστηροποιήσει το πλαίσιο των ποινών σε συγκεκριμένα ειδεχθή εγκλήματα τα οποία έχουν πλέον μία και μόνο ποινή. Χαίρομαι που ο κ. Λάππας ήρθε και είπε δημόσια: «Εμείς δεν θέλουμε να είναι μόνο ισόβια για την ανθρωποκτονία και δεν θέλουμε να είναι μόνο ισόβια για τον βιασμό ανηλίκων». Τουλάχιστον έτσι οι Έλληνες πολίτες θα ξέρουν τι γίνεται. Είναι ξεκάθαρα τα πράγματα. Εμείς - το είπα και στην επιτροπή - δεν βάζουμε σε ζύγι την ανθρώπινη ζωή και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Κι εδώ είναι ξεκάθαρο. Και επιτέλους - όπως, εν πάση περιπτώσει, με εγκαλείτε γιατί δεν είμαι νομικός - το γεγονός ότι όταν υπάρχουν ισόβια, ταυτόχρονα μπορούν να αναγνωριστούν ελαφρυντικά - και απευθύνομαι στους νομικούς που γνωρίζουν, υποτίθεται, όλα όσα πρέπει να γνωρίζουν - δεν είναι μια δυνατότητα στα χέρια του όποιου δικαστή, προκειμένου να κρίνει με έναν διαφορετικό τρόπο; Το ζήτημα είναι αν υπάρχει μία και μόνο ποινή η οποία πρέπει να καταδείξει το απεχθές της πράξης και πρέπει να λειτουργεί παραδειγματικά; Αυτό είναι το ζήτημα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Και για να συνεχίσω, το πρώτο ήταν, λοιπόν, η αυστηροποίηση των ποινών. Το δεύτερο ήταν η αύξηση του πραγματικού χρόνου έκτισης της ποινής. Η Ελλάδα με βάση στοιχεία - ακούστηκε και στην Επιστημονική Διημερίδα το Σαββατοκύριακο - είναι μία από τις χώρες που είχαν την πλέον χαμηλή πραγματική έκτιση ποινής. Εδώ, λοιπόν, η έκτιση ποινής με ευεργετική μέτρηση γίνεται τα 4/5 και με πραγματικό χρόνο έκτισης ποινής γίνεται τα 3/5, από 3/5 και 2/5 αντίστοιχα. Άρα κι εδώ γίνεται ένα βήμα εκσυγχρονισμού και προσαρμογής της νομοθεσίας όχι μόνο στο περί κοινού δικαίου αίσθημα αλλά και σε μια πραγματικότητα που αφορά όλα τα δικαιικά συστήματα της Ευρώπης. Ακόμα και το ερώτημα του αν είναι ίδιο το ύψος ποινής ανά περίσταση, ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι απαντάται με διαφορετικούς τρόπους. Άκουσα νωρίτερα τον Πρόεδρο της Ελληνικής Λύσης που μίλησε για απειλές οι οποίες είναι χαμηλότερες από τις δικές μας ποινές για συγκεκριμένα εγκλήματα. Τα ισόβια πλέον δεν είναι δεκαέξι αλλά δεκαοκτώ χρόνια. Και βεβαίως τότε είναι που δίνεται η δυνατότητα να γίνει ερώτημα προς το δικαστικό συμβούλιο αν υπάρχει η δυνατότητα υφ' όρον απόλυσης. Αυτή είναι η πραγματικότητα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Ο επόμενος άξονας στον οποίο κινούμαστε είναι ότι υπήρχαν παραβατικές συμπεριφορές οι οποίες είχαν υποβιβαστεί και από κακουργήματα έγιναν πλημμελήματα. Τα επαναφέρουμε σε κακουργήματα. Ένα από τα ζητήματα που είχαμε αναδείξει από την πρώτη στιγμή ήταν τα λεγόμενα περιβαλλοντικά εγκλήματα. Και, μάλιστα, για να σας αποδείξω ότι δεν νομοθετούμε με την ψυχολογία της στιγμής, πόσο δε περισσότερο δεν νομοθετούμε με τη λογική της κοινής γνώμης, που ανέφερε νωρίτερα ο κ. Καμίνης και λυπάμαι που, εν πάση περιπτώσει, μπορεί να παρερμηνεύει με τον δικό του τρόπο ό,τι λέγεται, αλλά αποδεικνύεται αυτό από το γεγονός ότι η αυστηροποίηση των ποινών για την πυρκαγιά, τον εμπρησμό και την πλημμύρα έγινε με δική μου πρόταση προς το Υπουργικό Συμβούλιο του Ιουλίου πολύ πριν υπάρξουν όλα αυτά τα φαινόμενα του Αυγούστου τα οποία κατέστρεψαν ένα μεγάλο μέρος του φυσικού μας περιβάλλοντος στην Ελλάδα. Αυτή είναι η πραγματική απόδειξη ότι νομοθετούμε όχι με την ψυχολογία της στιγμής, ούτε κάτω από το βάρος ενός γεγονότος, αλλά προσπαθούμε να προλάβουμε. Και ο τέταρτος άξονας αφορά στα λεγόμενα σεξουαλικά εγκλήματα, σε όλα αυτά τα φαινόμενα του Me Too, το οποίο είδαμε το τελευταίο χρονικό διάστημα και τα οποία δεν αντιμετωπίζονταν με επαρκές νομικό πλαίσιο, βάζοντας συγκεκριμένες ρυθμίσεις που τουλάχιστον γι' αυτές ευτυχώς δεν άκουσα καμμία απολύτως κριτική. Μάλιστα, με δυνατότητα προτεραιοποίησης όλων αυτών των υποθέσεων σε ό,τι αφορά τη διαδικασία κατά την προανάκριση και την εισαγωγή τους στο ακροατήριο, εφόσον υπάρχουν οι δυνατότητες αυτές από την πλευρά των ανώτατων δικαστικών λειτουργών. Όλα αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνθέτουν ένα συνεκτικό νομικό κείμενο που - επαναλαμβάνω - έρχεται να αντιμετωπίσει και προβλήματα που είχαν δημιουργηθεί από τον προηγούμενο Ποινικό Κώδικα και βεβαίως να εκσυγχρονίσει διατάξεις οι οποίες για διαφορετικούς λόγους είτε διέλαθαν της προσοχής της προηγούμενης κυβέρνησης είτε, εν πάση περιπτώσει, κάποιοι δεν ήθελαν να τις εντάξουν. Και το κατανοώ απολύτως. Έρχομαι, λοιπόν, να παρουσιάσω κάποια ζητήματα, τα οποία νομίζω ότι θα έχουμε την ευκαιρία να τα πούμε πολλές φορές αυτές τις δύο ημέρες και να απαντήσουμε σε οποιαδήποτε ζητήματα τα οποία θα μας τεθούν. Είδα προχθές τις δύο ανακοινώσεις του τομεάρχη του ΣΥΡΙΖΑ, του αξιότιμου κ. Ξανθόπουλου. Η μια, ήταν φυσιολογικό, βγήκε κάποια στιγμή το μεσημέρι και αφορούσε σε ένα μόνο συγκεκριμένο άρθρο του νομοσχεδίου. Αφορούσε στο άρθρο 47 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Μου έκανε εντύπωση που λίγες ώρες αργότερα υπήρχε και μια δεύτερη ανακοίνωση, συμπληρωμένη μάλιστα με αναφορές στο άρθρο 263 μέσα από το οποίο υποτίθεται ότι είχαν βρεθεί κι εγώ δεν ξέρω τι είδους ζητήματα. Κι εδώ απαντώ μεικτά και στον Πρόεδρο της Ελληνικής Λύσης. Δεν ξέρατε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι με τη διόρθωση του συγκεκριμένου άρθρου που αφορούσε στο πώς επαναφέραμε τον κακουργηματικό χαρακτήρα της ενεργητικής δωροδοκίας υπήρχαν και ζητήματα που έπρεπε να τακτοποιηθούν και για τα οποία μας εγκαλούσε και ο ΟΟΣΑ και η GRECO; Δεν τα ξέρατε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ; Δεν ξέρετε ότι η χώρα έχει εκτεθεί ανεπανόρθωτα; Αλήθεια, πώς διάβασε ο κ. Βελόπουλος την έκθεση για το κράτος δικαίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής; Εγώ απορώ. Ξέρετε τι έλεγε η έκθεση; Η έκθεση έλεγε μπράβο σ' αυτή την Κυβέρνηση που άλλαξε το συγκεκριμένο αδίκημα και το αναβάθμισε σε κακούργημα, αλλά δυστυχώς λόγω του ότι υπάρχει ο ευμενέστερος νόμος, υπάρχουν κάποιες υποθέσεις που ξέφυγαν. Αυτό λέει η έκθεση. Εγκαλούμαι εγώ ή η σημερινή Κυβέρνηση γι' αυτό; Όχι, κύριε Χήτα, δεν είναι έτσι και το ξέρετε πάρα πολύ καλά. Θέλει, λοιπόν, προσοχή στο πώς διαβάζουμε τις εκθέσεις, γιατί αν θέλετε να σας ξαναδιαβάσω την έκθεση για το κράτος δικαίου στην Ελλάδα και να σας την αναλύσω λέξη προς λέξη - και είμαι σε θέση να το κάνω - είμαι βέβαιος ότι θα διαπιστώσετε ότι είναι ίσως η πρώτη μετά από πολλά χρόνια θετική έκθεση για το κράτος δικαίου στην Ελλάδα, για το ότι έχουμε κάνει πολλές από τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται προκειμένου η Ελλάδα να αναβαθμίσει τη θέση της σε ό,τι αφορά την αξιολόγηση του δικαστικού της συστήματος. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται αυτό. Όποια αρνητικά σημεία υπάρχουν δεν αναφέρονται στην περίοδο της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Αναφέρονται στην προηγούμενη περίοδο. Άρα μην έρχεστε και κουνάτε εδώ την έκθεση του κράτους δικαίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ελλάδα, όταν εδώ είναι η πρώτη φορά που υπάρχει κάτι θετικό. Επανέρχομαι, όμως, στα δελτία Τύπου τα οποία αφορούν τον ΣΥΡΙΖΑ και τον τομεάρχη δικαιοσύνης. Χθες σας απάντησα για το άρθρο 263. Μάλιστα, αν θέλετε, θα ξανακαταθέσω στα Πρακτικά της Βουλής όλη την αλληλογραφία και όλα τα θέματα τα οποία αφορούν τις παρεμβάσεις της GRECO σχετικά με τα ζητήματα τα οποία ουσιαστικά ερχόμαστε να αλλάξουμε με το άρθρο 263. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Κωνσταντίνος Τσιάρας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σχετικά με το άρθρο 47 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ότι δήθεν εκ του πονηρού απαλείψαμε τις λέξεις «ψευδής κατάθεση» - και για να καταλάβουν οι συνάδελφοι, να πω ότι η διάταξη αυτή αφορά τα αδικήματα για τα οποία αρχειοθετείται προσωρινά μήνυση κατά προστατευόμενων μαρτύρων - θα ήθελα να πω τα εξής. Αν βλέπατε το κείμενο, θα καταλαβαίνατε ότι αυτό είναι εκ παραδρομής, κύριε Ξανθόπουλε. Δεν υπάρχει στην αιτιολογική. Δεν υπάρχει τίποτα από όλα αυτά. Μου έκανε, πραγματικά, πολύ μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι εγγράφηκαν μέχρι και άρθρα γι' αυτό. Σκεφθείτε - και εσείς το ξέρετε, είστε νομικός - ότι όταν υπάρχουν βαρύτερα αδικήματα, η ψευδής καταμήνυση, η συκοφαντική δυσφήμηση, προφανώς είναι τυπογραφικό λάθος και είναι εκ παραδρομής. Δεν θα υπήρχε περίπτωση να έχει φύγει αυτό και να έχουν μείνει τα άλλα. Το καταλαβαίνετε αυτό. Θα βρούμε και παραδείγματα που αφορούν αυτά για τα οποία έρχεστε και κάνετε κριτική εδώ, εννοώ σε αυτή τη μικρή δική μας αντιπαράθεση. Εδώ, λοιπόν, αφού δεν υπήρχαν θέματα ή ζητήματα για να θίξουμε επί της ουσίας στον Ποινικό Κώδικα, πιαστήκαμε με θέματα τα οποία εγώ τουλάχιστον, προσωπικά, θεωρώ ότι δεν είχαν σημασία, είχαν μικρή σημασία, θα το εξηγήσω και σε λίγο. Ξέρετε, όταν δεν υπάρχουν επιχειρήματα και προσπαθεί κανείς να πιαστεί από παραδρομές και παροράματα του νομοσχεδίου που σας το λέω ούτως ή άλλως ήδη ήταν υπό διόρθωση και για να δημιουργηθούν, ενδεχομένως, θεωρίες συνωμοσίας ότι εδώ προσπαθούμε να αλλάξουμε κάτι, ξέρετε, μου λένε ότι αυτό είναι ένα κλασικό παράδειγμα απρόσφορης απόπειρας λόγω αντικειμένου. Το λέω γιατί αν δεν κατανοήσατε τα προηγούμενα παραδείγματα με την απρόσφορη απόπειρα ενδεχομένως μέσω αυτού - και βεβαίως χαριτολογώ - μπορείτε να το κατανοήσετε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η προσπάθεια η οποία κάναμε όλο αυτό το χρονικό διάστημα αφορά σε όλα τα ζητήματα τα οποία τουλάχιστον κατά τη δική μας άποψη, κατά την άποψη της επιστημονικής νομοπαρασκευαστικής επιτροπής ήταν σε εκκρεμότητα. Κοινωφελής εργασία, έρχεστε και ξανάρχεστε και λέτε το ίδιο πράγμα. Το εξήγησα και θα το ξαναπώ για άλλη μια φορά. Βεβαίως και είμαστε υπέρ της κοινωφελούς εργασίας. Η κοινωφελής εργασία με τον προηγούμενο Ποινικό Κώδικα έγινε κύρια ποινή. Τι σημαίνει κύρια ποινή να το καταλάβουν όλοι; Κύρια ποινή σημαίνει πλέον ότι η κοινωφελής εργασία θα αφορά σε πολύ μεγάλο αριθμό ανθρώπων, πολλαπλάσιο αυτών που αφορούσε μέχρι σήμερα. Πότε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, τακτοποιήσατε τις ασφαλιστικές εκκρεμότητες αυτών που θα εκτελούν την ποινή της κοινωφελούς εργασίας; Πότε διευρύνατε τους φορείς μιας και θα μιλάμε για ένα πολύ μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων; Πότε φροντίσατε να ενισχύσετε το σύστημα ελέγχου για το αν και κατά πόσο εκτελείται η ποινή της κοινωφελούς εργασίας; Έρχεστε και λέτε - και δικαίως εγώ θα το δικαιολογήσω αυτό και θα σας πω ότι προστρέχω σε αυτή την άποψη - ότι το θέμα των ποινών δεν είναι μόνο του σε μια κοινωνία, προφανώς συνδυάζεται με τη λειτουργία του σωφρονιστικού συστήματος, προφανώς συνδυάζεται με κοινωνικές υποστηρικτικές δομές, προφανώς συνδυάζεται με μια σωφρονιστική πολιτική η οποία πρέπει να έχει συγκεκριμένους στόχους και να μπορεί να βοηθάει όλους αυτούς τους ανθρώπους. Εδώ, λοιπόν, που εσείς αποφασίσατε μια μέρα να κάνετε κύρια πηγή την κοινωφελή εργασία, που, επαναλαμβάνω, στη φιλοσοφία τη συγκεκριμένη συμφωνούμε όλοι και δεν διαφωνούμε, πότε φροντίσατε να διασφαλίσετε όλες τις προϋποθέσεις ούτως ώστε να μην υπάρχει κανένα κενό και να εκτελείται κανονικά η συγκεκριμένη ποινή; Επαναλαμβάνω αυτό που είπα στην επιτροπή τις προηγούμενες μέρες, εκκρεμεί μία ακόμη συνεδρίαση της επιτροπής προκειμένου να έρθουμε με συγκεκριμένη ολοκληρωμένη πρόταση και να επανέλθει η κοινωφελής εργασία μέσα από όλες τις συνθήκες, τους όρους και τις προϋποθέσεις που πρέπει να εκτελείται ως κύρια ποινή. Το λέω για να το ξεκαθαρίσουμε και αυτό. Για τα ισόβια υπήρχαν πολλά ατυχή παραδείγματα και λυπάμαι που το λέω. Το βασικό θέμα που απασχόλησε πολλούς από τους συναδέλφους, σχεδόν όλους, είναι το 191, η διασπορά των ψευδών ειδήσεων. Καινούργιο άρθρο είναι αυτό; Τώρα εισάγεται για πρώτη φορά; Δεν υπήρχε; Μισό λεπτό, γιατί κάτι δεν καταλαβαίνουμε όλοι μας σε αυτή την Αίθουσα. Δεν είναι ένα από τα άρθρα του Ποινικού Κώδικα της δεκαετίας του '50; Είναι καινούργιο; Τώρα συζητάμε πρώτη φορά για τη διασπορά των ψευδών ειδήσεων; Έρχεστε όλοι και ασκείτε κριτική για ένα άρθρο το οποίο υπάρχει εβδομήντα, ογδόντα χρόνια και λέτε τώρα ότι δεν έπρεπε να υπάρχει; Επιπλέον σάς είπα - και το τόνισα με κάθε τρόπο προς κάθε κατεύθυνση - ότι υπάρχει μια αλλαγή στην πραγματικότητα που ζούμε. Έχει αλλάξει η πραγματικότητα που ζούμε και είμαστε αναγκασμένοι να προσαρμοζόμαστε σε αυτή την πραγματικότητα. Προσωπικά δεν ξέρω ποιος από εμάς μπορεί να αναλάβει το κόστος όταν χάνονται ανθρώπινες ζωές επειδή κάποιοι τους πείθουν είτε να μην εμβολιαστούν είτε να μη διασωληνωθούν. Και αν θέλετε όλη αυτή η συζήτηση να μένει στη λογική της ατιμωρησίας, ας πείτε καθαρά ότι θέλετε να μείνει στη λογική της ατιμωρησίας. Επιπλέον ζήτησα προτάσεις από τα κόμματα. Ζήτησα να μου φέρετε προτάσεις για το συγκεκριμένο άρθρο. Δεν είδα καμμία πρόταση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δεν άκουσα κάτι. Δεν άκουσα τίποτα συγκεκριμένο. Αυτό που έρχεται ως νομικό κείμενο είναι το νομικό κείμενο της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής. Δεν το εφηύραμε. Δεν το γράψαμε εμείς. Δεν το ανακαλύψαμε. Προφανώς όχι εγώ ούτε οι συνεργάτες ή οι δικαστικοί λειτουργοί στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Είναι το κείμενο της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής και είναι ο μόνος τρόπος προκειμένου να διασφαλίσουμε και το πραγματικό δικαίωμα του πολίτη στην ψεύτικη είδηση, στην ψεύτικη ενημέρωση. Αυτό δεν είναι ένα ζήτημα; Σας διάβασα τη σύμβαση των δικαιωμάτων του ανθρώπου που περιγράφει ακριβώς αυτή τη δυνατότητα από όλα τα κράτη. Δεν κάνουμε τίποτα παραπάνω. Πείτε μου, όμως και κάτι ακόμη. Φιμώθηκε πραγματικά ο τύπος ή οι δημοσιογράφοι όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα, τα εβδομήντα χρόνια που είχαμε το συγκεκριμένο άρθρο σε ισχύ και μάλιστα με πολύ πιο σκληρούς όρους, που μιλούσε ακόμη και για φήμες; Φιμώθηκε κανείς; Δηλαδή, σήμερα το μείζον θέμα αντιπαράθεσης για τη συζήτηση στον Ποινικό Κώδικα είναι το 191; Όχι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Κοιτάξτε. Αν υπάρχουν λόγοι που κάνουν κάποιον να ανησυχεί, προφανώς θα πρέπει να ψάξει τους συγκεκριμένους λόγους. Αν, όμως, δεν υπάρχουν λόγοι, δεν νομίζω ότι πρέπει να συζητάμε για κάτι το οποίο λειτουργεί εβδομήντα χρόνια. Είναι δοκιμασμένο, δεν έχει δημιουργήσει ποτέ κανένα πρόβλημα, αλλά τώρα απλώς κάποιοι μπορεί να εκφράζουν την ανησυχία τους. Υπάρχουν οι τροπολογίες τις οποίες θα αναλύσω σε δεύτερο χρόνο. Θα ήθελα, όμως, να πω το εξής. Επειδή ο κ. Χήτας βρέθηκε εδώ και απηύθυνε, ουσιαστικά, μια φράση σε μένα, θα του πω ότι εύχομαι να βρείτε τον δρόμο σας. Δεν γίνεται τη μια μέρα να μου ζητάτε να αυστηροποιήσω τις ποινές, να το κάνω γρήγορα και την άλλη μέρα να βρίσκετε ως λόγο άρνησης της υπερψήφισης του νομοσχεδίου το γεγονός ότι δεν κάναμε και μερικά ακόμα. Αν και εγώ πιστεύω ότι η θέση σας ενισχύει το σωστό της θέσης της Κυβέρνησης. Δεύτερον, θέλω, επίσης, να ευχηθώ και στο ΚΙΝΑΛ - ξέρω ότι υπάρχουν εκλογές για την ανάδειξη του νέου Αρχηγού - να βρει σύντομα τον δρόμο του. Ακόμη θυμάμαι να ηχούν στα αυτιά μου οι προτροπές της αειμνήστου Προέδρου του ΚΙΝΑΛ, της Φώφης Γεννηματά, από αυτό εδώ ακριβώς το Βήμα και καθόμουν στα υπουργικά έδρανα που μου ζητούσε να αυστηροποιήσω τις ποινές και, βεβαίως, να το κάνω όσο γίνεται πιο γρήγορα. Το γεγονός ότι μπορεί να υπάρχουν αλλαγές είναι ένα θέμα που προφανώς βρίσκεται στην κρίση των πολιτών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνω λέγοντας το εξής. Προφανώς υπάρχει διαφορετική φιλοσοφία στο πώς βλέπει κανείς τον Ποινικό Κώδικα. Εδώ υπάρχουν δύο διαφορετικές προτάσεις στο τραπέζι. Η μία είναι αυτή που συζητάμε σήμερα, είναι ο Ποινικός Κώδικας που παρουσιάζω εγώ, ο Υφυπουργός κ. Κώτσηρας, οι συνεργάτες μου εδώ στην Ολομέλεια του ελληνικού Κοινοβουλίου, είναι ο Ποινικός Κώδικας Τσιάρας, Επιτροπή Λάμπρου Μαργαρίτη και είναι ο προηγούμενος Ποινικός Κώδικας του ΣΥΡΙΖΑ και του Παρασκευόπουλου. Η κοινωνία κρίνει, βλέπει, επιλέγει. Μπορεί ο καθένας από εμάς με τα δικά του επιχειρήματα να αναδείξει είτε το δίκιο ή το λάθος των θέσεών του. Αυτό υπαγορεύει η ίδια η δημοκρατία. Αυτό υπαγορεύει η κοινοβουλευτική πρακτική. Αυτό νομίζω ότι θέλουν να ακούσουν από εμάς οι Έλληνες πολίτες. Το γεγονός ότι πρέπει κανείς σε έναν Ποινικό Κώδικα να ισορροπεί ανάμεσα σε μια γενικότερη τάση - επαναλαμβάνω αυτή την άποψη - που υπάρχει στην Ευρώπη που μιλάει για απομείωση ποινών, που μιλάει για επανακοινωνικοποίηση, για επανένταξη στην κοινωνία όλων αυτών των ανθρώπων που είχαν μια παραβατική συμπεριφορά και της ικανοποίησης του περί κοινού δικαίου συστήματος της ασφάλειας των πολιτών, είναι μια πολύ δύσκολη άσκηση ισορροπίας. Αυτή τη δύσκολη άσκηση ισορροπίας καλούμαστε όλοι να εκτελέσουμε και προφανώς σε αυτή την άσκηση κάποιοι πετυχαίνουν και κάποιοι όχι. Σας ευχαριστώ πολύ.
Συνεχίζουμε με τον κατάλογο των ομιλητών. Καλώ στον Βήμα τον κ. Δημήτρη Βαρτζόπουλο από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο, σας παρακαλώ, για μια διευκρίνιση στα λεγόμενα του Υπουργού.
Ορίστε, κύριε Ξανθόπουλε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, για να αντιληφθώ και να αντιπαρατεθούμε επί της ουσίας. Διαβάζω το σχέδιο που έχει διανεμηθεί στην Εθνική Αντιπροσωπεία, το άρθρο 47 παράγραφος 2: «Εάν έχει υποβληθεί έγκληση ή μήνυση για τα εγκλήματα της ψευδούς καταμήνυσης, της συκοφαντικής δυσφήμισης ή της παραβίασης υπηρεσιακού απορρήτου του Ποινικού Κώδικα για τις πράξεις…» κ.λπ., κ.λπ.. Τι έχετε αλλάξει εδώ; Δεν έχω καταλάβει. Ποια είναι η «εκ παραδρομής»;
Θα το δείτε στις νομοτεχνικές.
Α, «θα το δω»!
Θα έρθει!
Άρα, με βάση αυτό, ορθώς σας εγκάλεσα. Αυτό αντιλαμβάνομαι. Εντάξει.
Είπαμε, είναι τυπογραφικό.
Βρε παιδιά, είπε…
Καλά, καλά, μη γίνεται διάλογος. Άρα διευκρινίστηκαν οι απορίες σας, κύριε Ξανθόπουλε. Καλώς.
«Συνελήφθητε κλέπτοντες οπώρας», έτσι μου φαίνεται!
Θα επανέλθει ο Υπουργός με νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Χήτα, τι ακριβώς θέλετε; Διευκρίνιση;
Διευκρίνιση, ναι. Ευχαριστώ πολύ.
Θα σας δώσω τον λόγο...
Ευχαριστώ.
…αλλά θα προτιμούσα - σας το λέω ευθέως - για να τηρείται και η τάξη στη διαδικασία, να είναι ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Επειδή απευθύνθηκε λόγω του ότι ήμουν εισηγητής, γι' αυτό, όχι τίποτα άλλο…
Ε, καλά, εντάξει, ωραία. Είστε και εισηγητής. Δεν το αναιρεί κανένας αυτό. Έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Σας ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κύριε Υπουργέ, θέλουμε απλά να σας πούμε ότι μάλλον δεν καταλάβατε γιατί καταψηφίσαμε. Καταψηφίσαμε γιατί δεν αυστηροποιείται τόσο όσο θα θέλαμε.
Το κατάλαβα, μην ανησυχείτε!
Το καταλάβατε, αλλά άλλα είπατε.
Ωραία, διευκρινίστηκε η πρόθεση ψήφου σας, εντάξει.
Επίσης, για το 191, ξέρετε, η πανδημία κάποια στιγμή θα φύγει. Όμως, αυτό το έκτρωμα του 191 θα μείνει και ανοίγετε κερκόπορτες.
Καλώς, κύριε Χήτα. Κύριε Βαρτζόπουλε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τι θα μπορούσε να πει κανείς επιπλέον σε αυτή την τόσο ολοκληρωμένη τοποθέτηση του εν Βουλή και Ιατρική συναδέλφου κυρίου Υπουργού; Θα προσπαθήσω, εν πάση περιπτώσει, να θέσω ορισμένα ζητήματα. Είναι ένα νομοσχέδιο, ένα νομοθέτημα από καιρού αναμενόμενο και εξαιρετικό, διότι κυρίως αφουγκράζεται το κοινό περί δικαίου αίσθημα που ζητά περισσότερη, άρα αυστηρότερη δικαιοσύνη, άρα και πιο αποτελεσματική προστασία του πολίτη. Έτσι, λοιπόν, οι δράστες σοβαρών αδικημάτων θα μένουν περισσότερο καιρό στις φυλακές. Οι ιταμές ειδικής απαξίας εγκληματικές πράξεις θα τιμωρούνται πλέον με ανώτατη ποινή μόνον τα ισόβια, τα ισόβια τα οποία σημαίνουν πλέον εγκλεισμό δεκαοκτώ και όχι μόνον δεκαέξι ετών. Οι όροι ευνοϊκής μεταχείρισης, όπως, παραδείγματος χάριν, η κατ' οίκον έκτιση ποινής, θα γίνονται πλέον ύστερα από αυστηρές προϋποθέσεις. Όλα τα αδικήματα κατά ανηλίκων θα αρχίσουν να παραγράφονται μετά την ενηλικίωσή τους. Όλες οι πράξεις κατά της γενετήσιας ελευθερίας των ανηλίκων εγκαλούνται πλέον αυτεπαγγέλτως. Δίδεται ειδική σημασία στα εγκλήματα κατά του περιβάλλοντος και μάλιστα οι εμπρησμοί ακόμη και εξ αμελείας, όταν έχουν σοβαρές συνέπειες, διώκονται πλέον ως κακουργήματα. Όμως και αυτή ακόμη η τροποποίηση του 191 για τη διασπορά ψευδών ειδήσεων είναι στην απολύτως σωστή οδό, διότι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φυσικά και υπάρχει ελευθερία του λόγου, αλλά η ελευθερία του λόγου και κάθε ελευθερία σταματά εκεί που αρχίζει αυτονοήτως η υποχρέωση επέμβασης του «Parens patriae». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ένα εξαιρετικό νομοσχέδιο και ως προς το εξής: Ο νομοθέτης άκουσε κι εμάς τους Βουλευτές, μεταξύ άλλων και προλαλησάντων συναδέλφων, αλλά κι εγώ είχα απευθύνει προ ολίγων εβδομάδων ερώτηση για το πρόβλημα ότι η κατάργηση του αδίκου της αλιείας εντός των δικών μας χωρικών υδάτων, που οδήγησε ως μόνη δυνατότητα αντιμετώπισης του προβλήματος από το Λιμενικό στην αποστολή εγγράφων διαμαρτυρίας μέσω του ελληνικού Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης στη Γενική Διεύθυνση Αλιείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, έτσι ώστε αυτή να επιβάλει κάποια στιγμή κυρώσεις, είναι μια διαδικασία απολύτως γραφειοκρατική, απολύτως μακροσκελής και ως εκ τούτου και απολύτως αναποτελεσματική. Η απάντηση που δόθηκε με το άρθρο 94 είναι στην απολύτως σωστή κατεύθυνση και μάλιστα δίνει τη δυνατότητα στο Λιμενικό να ακολουθήσει πλέον τις ευρωπαϊκές προς τούτο οδηγίες και να επιβάλει και κατασταλτικά μέτρα επί του πεδίου όπως, παραδείγματος χάριν, αναγκαστικούς ελλιμενισμούς, κατασχέσεις αλιευμάτων και αλιευτικών εργαλείων και ούτω καθεξής. Είναι, λοιπόν, μία διάταξη η οποία και προστατεύει τα εθνικά μας συμφέροντα αλλά και προστατεύει και το θαλάσσιο περιβάλλον. Ο νομοθέτης άκουσε, επίσης, και τις εκκλήσεις πολλών μας για την αντιμετώπιση του φαινομένου των κατ' επάγγελμα μικροεγκληματιών, οι οποίοι λυμαίνονται τα κέντρα των πόλεων και την ελληνική επαρχία όπως και των κατ' έθος ή, αν θέλετε, και εκ πεποιθήσεως ταραχοποιών και καταστροφέων ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας, οι οποίοι συλλαμβάνονται από τους ίδιους αστυνομικούς στους ίδιους τόπους σε τακτά χρονικά διαστήματα και οι οποίοι αφήνονται ελεύθεροι ύστερα από μερικές ώρες και ουδέποτε φυλακίζονται. Είχα ζητήσει προ καιρού την τροποποίηση του άρθρου 99 και νομίζω ότι το άρθρο 9 είναι σε απολύτως σωστή κατεύθυνση. Επειδή όμως, κύριε Υπουργέ, εχθρός του καλού είναι πάντοτε το καλύτερο, παράκληση θα ήταν - σε μεταγενέστερο, ενδεχομένως, χρόνο - να τροποποιηθεί και το 497 παράγραφος 2 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, έτσι ώστε το δικαστήριο το οποίο επιβάλλει μια ποινή έως τριών ετών και κρίνει ότι λόγω του βεβαρημένου ιστορικού θα πρέπει ποινή αυτή να εκτελεστεί άμεσα, να έχει επίσης τη δυνατότητα - εφόσον γίνει εγκαίρως και εννόμως έφεση - η έφεση αυτή εδώ να μην έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα, έτσι ώστε να μπορεί να αποσύρει από την κυκλοφορία, κατά τη δική του βεβαίως κρίση, αυτούς που πραγματικά είναι επικίνδυνοι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχουν και ορισμένα άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να δούμε. Είναι γνωστό ότι υπάρχει μια υπερπληθώρα αλλοδαπών στα σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας που υπερβαίνει κατά πολύ το 50%. Και επί υπουργίας Αθανασίου και υφυπουργίας του εισηγητού είχαν γίνει σύντονες προσπάθειες στο πλαίσιο διμερών συμβάσεων με κράτη προελεύσεως πολλών αλλοδαπών εγκληματιών να εκτίεται εκεί η ποινή τους έναντι αδρών ανταλλαγμάτων, οι οποίες όμως δυστυχέστατα δεν απέδωσαν. Ούτε και τώρα είμαι αισιόδοξος, καθόλου αισιόδοξος. Πιστεύω όμως, Υπουργέ, ότι εάν επαναφέρουμε τη δικαστική απέλαση ως παρεπομένη ποινή, ίσως έχουμε κάποιο αποτέλεσμα. Επίσης, εκείνο το οποίο θα πρέπει να δούμε σε έναν μελλοντικό χρόνο είναι και η επιβολή ειδικών ποινών σε ειδικές κατηγορίες εγκληματιών όπως, παραδείγματος χάριν, τους κατά συρροή εγκληματίες κατά της γενετησίου ελευθερίας. Η επιβολή, βεβαίως, τέτοιων ειδικών ποινών συνεπάγεται και τη δημιουργία μιας ειδικής ψυχιατρο - ιατροδικαστικής υπηρεσίας και φυσικά μιας ψυχιατρικής φυλακής. Επιτρέψτε μου τώρα να αναφερθώ και σε κάτι πρόσφατο και πολύ συγκεκριμένο και κατά την άποψή μου σημαντικό. Κοιτάξτε, οι εικόνες σιδηροδεσμίων αστυνομικών, οι οποίοι προσάγονται προς ανάκριση ύστερα από τη χρήση υπηρεσιακού όπλου εν υπηρεσία με ανθρώπινα θύματα, δείχνουν ότι υπάρχουν τυπικές διαδικασίες, οι οποίες όμως θέτουν εν κινδύνω και το κύρος και το ηθικό του αστυνομικού σώματος. Επειδή, λοιπόν, ο αστυνομικός εν υπηρεσία θα πρέπει να γνωρίζει ότι μπορεί να κάνει χρήση του υπηρεσιακού του όπλου, τηρώντας βεβαίως τους οικείους κανόνες εμπλοκής, χωρίς να φοβάται ότι αυτό αναπόδραστα θα οδηγήσει σε βαριά ταλαιπωρία του ή και ευτελισμό του και επειδή, βεβαίως, από την άλλη πλευρά, κάθε αστυνομική επιχείρηση η οποία έχει ανθρώπινα θύματα θα πρέπει να ελέγχεται και να αξιολογείται ενδελεχώς, θα ήθελα να παρακαλέσω, κύριε Υπουργέ, να εξετάσουμε τη δυνατότητα ρυθμίσεως, έτσι ώστε, πρώτον, να εξαιρούνται της σύλληψης κατά το 275 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας οι ενέργειες εκείνες αστυνομικών υπαλλήλων, οι οποίοι κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας τους θα προβαίνουν σε πράξεις που μπορούν να εμπίπτουν στην κατηγορία των αυτοφώρων κακουργημάτων και, δεύτερον, η άσκηση ποινικής διώξεως σε αυτές τις περιπτώσεις κατά αστυνομικών υπαλλήλων, κατά το 43 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, να γίνεται μόνον εφόσον ολοκληρωθεί η ένορκος διοικητική εξέτασις, η οποία και θα δώσει αποχρώσες ενδείξεις, και όχι κατόπιν απλής προκαταρκτικής εξέτασης ή αστυνομικής προανάκρισης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνω λέγοντας ότι πρόκειται περί ενός σημαντικού νομοθετήματος, το οποίο για μία ακόμη φορά αποδεικνύει ότι η συντηρητική παράταξη είναι η μόνη εκείνη που μπορεί να προσφέρει στον λαό τον συνδυασμό της ελευθερίας και της εννόμου τάξεως. Σας ευχαριστώ.
Θα δώσουμε τον λόγο τώρα στην κ. Παναγιώτα (Νόνη) Δούνια από τη Νέα Δημοκρατία. Μετά θα ακολουθήσουν ο κ. Κόκκαλης, η κ. Ευθυμίου και ο κ. Τσιγκρής. Κυρία Δούνια, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που συζητάμε αυτές τις μέρες το περιμέναμε όλοι μας, αλλά κυρίως το ζητούσαν οι πολίτες εδώ και πάρα πολύ καιρό. Παρακολουθήσαμε όλοι σοκαρισμένοι ειδεχθή εγκλήματα να γίνονται το ένα μετά το άλλο με τρομακτική ταχύτητα και ευκολία, χωρίς ουσιαστικό λόγο, με θύματα κυρίως γυναίκες, παιδιά ή ευάλωτα μέλη της κοινωνίας. Μόνο μέσα στο 2021, για την ακρίβεια στους δέκα πρώτους μήνες του, μετρήσαμε δεκατρείς γυναικοκτονίες. Η Ελλάδα συγκλονίστηκε βλέποντας όλες αυτές τις γυναίκες που βρήκαν φρικτό θάνατο από το χέρι του συζύγου ή του συντρόφου τους, από τη Γαρυφαλλιά στη Φολέγανδρο, την Καρολάιν στα Γλυκά Νερά, τη Μόνικα Γκιους, η οποία βρέθηκε τσιμεντωμένη στην Κυπαρισσία, την τριανταενάχρονη Ντόρα, που σκότωσε ο πρώην της στη Ρόδο, μέχρι τη Νεκταρία στην Ιεράπετρα και πολλές άλλες γυναίκες που έχασαν τη ζωή τους απλά και μόνο επειδή αποφάσισαν να φύγουν από μια κακοποιητική ή ανεπαρκή για εκείνες σχέση. Όπως μείναμε όλοι μας άναυδοι με την αναίτια και εντελώς απαράδεκτη επίθεση με βιτριόλι στην Ιωάννα για λόγους νοσηρής ζηλοτυπίας της δράστιδας και φυσικά με όλες τις περιπτώσεις βιασμών ή κακοποιήσεων παιδιών, που δεν τις χωρά βεβαίως ανθρώπινος νους, αλλά και ενηλίκων από ανθρώπους με θέσεις εξουσίας. Όλα τα παραπάνω σίγουρα μας θλίβουν όλους βαθιά και μας προβληματίζουν για το τι πάει τόσο στραβά στην ελληνική κοινωνία. Η ανατροφή και η παιδεία με την οποία μεγαλώνουν πολλές οικογένειες τα παιδιά τους, ιδίως τα αγόρια, η πεποίθηση που τους καλλιεργούν ήδη από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους πως προορίζονται να είναι αρχηγοί και να έχουν το πάνω χέρι στη σχέση τους, όπως και ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζουν τους άνδρες τα κοινωνικά στερεότυπα και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι αδιαμφισβήτητα η πηγή του κακού. Ο μιμιτισμός των social media, επίσης, παίζει τον ρόλο του. Πέρα, όμως, από τις σεξιστικές πατριαρχικές αντιλήψεις και τα λαθεμένα πρότυπα των μέσων, το χέρι όλων των παραπάνω δολοφόνων, αλλά και πολλών άλλων δραστών εγκλημάτων, το όπλισαν οι χαλαρές διατάξεις του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Η αίσθηση, δηλαδή, των δολοφόνων, των βιαστών ή των παιδεραστών ότι θα πέσουν στα μαλακά και η σιγουριά πως με τις μέχρι τώρα ευνοϊκές ρυθμίσεις του νομικού μας πλαισίου ό,τι και να κάνουν πολύ σύντομα θα βγουν από τη φυλακή. Αυτό ήρθε η ώρα να αλλάξει. Πρέπει επιτέλους να αρθούν οι αστοχίες του νέου Ποινικού Κώδικα που ψήφισε η προηγούμενη κυβέρνηση και να αποκατασταθεί το κατά κοινή ομολογία λαβωμένο αίσθημα δικαίου στη χώρα μας. Ακριβώς αυτό έρχεται να κάνει το νομοσχέδιο το οποίο συζητάμε. Πώς; Αναβαθμίζοντας σε κακουργήματα μείζονος ποινικής απαξίας παραδοσιακά αδικήματα που είχαν υποβαθμιστεί από την προηγούμενη κυβέρνηση. Αναπροσαρμόζοντας το πλαίσιο των ποινών. Εκσυγχρονίζοντας τις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας αλλά και εναρμονίζοντας με τις ευρωπαϊκές συμβάσεις που ρυθμίζουν τα δικαιώματα προστασίας των ανήλικων και ενήλικων θυμάτων εγκληματικής δραστηριότητας. Επέρχεται, δηλαδή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μία αυστηροποίηση του πλαισίου των ποινών για συγκεκριμένα εγκλήματα ιδιαίτερης ποινικής απαξίας, όπως και της απόλυσης υπό όρων των καταδίκων. Δεν θα μπω σε αναλυτική αναφορά των αλλαγών, μια και υπάρχουν ειδικότεροι από εμένα συνάδελφοι που είναι νομικοί. Θα αναφερθώ ενδεικτικά σε κάποιες πολύ σημαντικές για εμένα διατάξεις, όπως αυτές για τα εγκλήματα σε βάρος ανηλίκων. Εφεξής θα θεωρούνται κακούργημα όλες οι γενετήσιες πράξεις με ανήλικους, δηλαδή η αποπλάνηση των ανηλίκων οποιασδήποτε ηλικίας. Αλλάζει επίσης η έναρξη του χρόνου παραγραφής για όλα τα αδικήματα σε βάρος ανηλίκων. Η παραγραφή θα ξεκινά πλέον από την ενηλικίωση του ανήλικου, με παρέκταση ενός επιπλέον έτους, εφόσον η πράξη είναι πλημμέλημα ή τριών επιπλέον ετών, εφόσον η πράξη είναι κακούργημα. Με τον τρόπο αυτό θα δίνεται επαρκής χρόνος κατά τον οποίο ο ανήλικος θα μπορεί να τα καταγγείλει και η πολιτεία θα μπορεί να τα διώξει, ώστε να μη μένουν ατιμώρητες αυτές οι αξιόποινες συμπεριφορές. Ταυτόχρονα προβλέπεται αυτεπάγγελτη δίωξη των αδικημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας όταν στρέφονται σε βάρος ανηλίκων. Σημαντικές είναι και οι διατάξεις, βέβαια, για την εν γένει αυτεπάγγελτη δίωξη και την προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας στον εργασιακό χώρο κάθε εργαζομένου. Όλοι γνωρίζουμε ότι ελάχιστοι κατήγγειλαν τέτοιες περιπτώσεις, διότι πολύ απλά φοβόντουσαν ότι θα έχαναν την εργασία τους. Μεγάλη βαρύτητα έχει και η τυποποίηση ως κακουργήματος της αιμομειξίας, η αποκλειστική πρόβλεψη της ποινής της ισόβιας κάθειρξης για τον ομαδικό βιασμό, η αυστηροποίηση των ποινών στο αδίκημα της εμπορίας ανθρώπων, καθώς και η επαναφορά του αδικήματος της μαστροπείας σε βάρος ενηλίκων, καθότι η κατάργηση του εν λόγω εγκλήματος από τον νέο Ποινικό Κώδικα δημιούργησε ένα σημαντικό κενό στο πεδίο της ποινικής αντιμετώπισης της σχετικής εγκληματικότητας. Απαραίτητη θεωρώ ότι ήταν και η διάταξη για εξέταση των ενήλικων θυμάτων αδικημάτων σεξουαλικής κακοποίησης παρουσία ψυχολόγου, όπως και η δυνατότητα κατά προτεραιότητα εξέτασης και εκδίκασης αυτής της φύσεως αδικημάτων. Παράλληλα, δεν υπάρχει αμφιβολία για την αξία που έχει η αύξηση της ποινής της σκοπούμενης βαριάς σωματικής βλάβης από πέντε έως δεκαπέντε έτη και η συμπερίληψη στην έννοια της βαριάς σωματικής βλάβης, της αναπηρίας και της μόνιμης παραμόρφωσης, όπως άλλωστε και η διεύρυνση του αξιόποινου στα κοινώς επικίνδυνα αδικήματα, όπως οι εμπρησμοί και οι πλημμύρες. Το αδίκημα του εμπρησμού δασών, μάλιστα, που δυστυχώς συμβαίνει πολύ συχνά στη χώρα μας με ανυπολόγιστες συνέπειες στο περιβάλλον, θα θεωρείται πλέον κακούργημα. Επιπλέον, τα αδικήματα της εσχάτης προδοσίας, της ανθρωποκτονίας, στο οποίο εντάσσονται οι δεκατρείς γυναικοκτονίες που ανέφερα προηγουμένως, του θανατηφόρου βιασμού και της θανατηφόρας ληστείας θα τιμωρούνται από εδώ και στο εξής μόνο με την ποινή της ισόβιας κάθειρξης. Τέλος, αυστηροποιούνται οι τυπικές προϋποθέσεις για τη χορήγηση δυνατότητας απόλυσης υπό όρο και αυξάνεται ο χρόνος που θα παραμείνει ο κρατούμενος στο σωφρονιστικό κατάστημα. Έτσι, σε περιπτώσεις όπως της αναίτιας επίθεσης με βιτριόλι στην Ιωάννα δεν θα αντιμετωπίσουμε ξανά το οξύμωρο και εξοργιστικό φαινόμενο το θύμα να βασανίζεται περισσότερα χρόνια απ' όσα τιμωρείται ο θύτης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η βία - ενδοικογενειακή και μη - δεν γίνεται αποδεκτή κατά κανέναν τρόπο. Θα ήθελα να συγχαρώ, μάλιστα, τον Υπουργό Δικαιοσύνης για την πρόθεσή του, όπως μας ανέφερε στην πρώτη συνεδρίαση των επιτροπών, να συστήσει άμεσα νομοπαρασκευαστική επιτροπή προκειμένου να αναθεωρηθεί το νομοθετικό πλαίσιο που αφορά στην ενδοοικογενειακή βία. Είμαι σίγουρη πως αυτή η πρωτοβουλία θα βοηθήσει σημαντικά στη μείωση σχετικών αδικημάτων. Επίσης, ο εκσυγχρονισμός των διατάξεων του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και η εναρμόνισή τους με τις ευρωπαϊκές συμβάσεις θα κάνει τους πολίτες να νιώθουν αλλά και να είναι πιο ασφαλείς. Κι αυτό επειδή οι νέες ρυθμίσεις θα τους προστατεύουν με την απειλή αποτρεπτικών κυρώσεων από το να γίνονται θύματα πράξεων όπως αυτών στις οποίες γίναμε πρόσφατα όλοι μάρτυρες. Ελπίδα όλων μας είναι να μην ξανακούσουμε για εγκλήματα με αθώα θύματα. Επειδή, όμως, τα ευχολόγια δεν αρκούν, η πολιτεία αφουγκραζόμενη τις ανάγκες της εποχής βάζει τέλος στη χαλαρότητα των ποινών και δίνει σε όλους τους επίδοξους δράστες το μήνυμα ότι θα μας βρουν όλους απέναντί τους. Σας ευχαριστώ πολύ.
Θα δώσουμε τον λόγο τώρα στον κ. Βασίλειο Κόκκαλη. Μετά τον κ. Κόκκαλη θα πάρουν τον λόγο η κ. Ευθυμίου από τη Νέα Δημοκρατία, ο κ. Τσιγκρής, ο κ. Μπουρνούς και μετά τον κ. Μπουρνού, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης κ. Βιλιάρδος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μου επιτρέψετε να απευθυνθώ όχι στους κυβερνητικούς Βουλευτές αλλά στην Αξιωματική Αντιπολίτευση. Πρέπει να το παραδεχτούμε. Είναι πραγματικά δύσκολο για τους πολίτες, οι οποίοι δεν έχουν νομικές γνώσεις, για τους πολίτες σήμερα που είναι σε ένα καθεστώς ανασφάλειας, να μην παρασυρθούν από τις κυβερνητικές επικοινωνιακές σειρήνες περί ασφάλειας και από το γεγονός ότι κάθε έγκλημα θα τιμωρείται. Είναι πραγματικά δύσκολο, κύριε Λάππα. Όσο γλαφυρά και ωραία να υποστηρίζουμε την αρχή της αναλογικότητας είναι δύσκολο να καταλάβει σήμερα ο πολίτης ότι αυτό που φέρνει η Κυβέρνηση είναι ένα καθαρά επικοινωνιακό σόου και μόνο. Πραγματικά είναι δύσκολος ο ρόλος του ομιλητή. Να μιλήσει καθαρά τεχνικά ως δικηγόρος και ως Βουλευτής; Το είπε ο κύριος Υπουργός και από εδώ φαίνεται ξεκάθαρα η στόχευση της Κυβέρνησης. Είπατε, κύριε Υπουργέ: «Χαίρομαι πολύ που ο κ. Λάππας, ναι, το παραδέχθηκε, ότι δεν θέλουμε μόνο ισόβια». Αύριο το μήνυμα το δικό σας θα είναι ισόβια παντού, ενώ η Αξιωματική Αντιπολίτευση θέλει και πρόσκαιρη κάθειρξη για να το εκμεταλλευτείτε επικοινωνιακά. Και, πράγματι, επαναλαμβάνω, είναι δύσκολο για τον πολίτη. Γιατί όποιος το ακούει θα πει ότι η Κυβέρνηση θέλει ισόβια, θέλει αυστηρότητα. Καλούμαστε να ψηφίσουμε, όμως, ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Αναμετρώνται δύο φιλοσοφίες, κύριε Υπουργέ. Η πρώτη είναι αυτή την οποία εκφράζετε εσείς, που διογκώνετε τον φόβο και θέλετε να τον εκμεταλλευτείτε πολιτικά. Η δεύτερη δεν είναι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Η δεύτερη είναι της επιστημονικής κοινότητας, της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων, της Ένωσης Ελλήνων Δικαστών, που ταυτίζεται, όμως, και με τη θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Είπατε πριν για τον κ. Μαργαρίτη. Συγγνώμη, ο κ. Λάππας δεν προσκόμισε για τα Πρακτικά την άποψη του κ. Μαργαρίτη για την απρόσφορη απόπειρα για το άρθρο 42; Κύριε Υπουργέ, κάνετε το πιο εύκολο, το πιο επικίνδυνο και το πιο αντιθεσμικό. Επαναλαμβάνω: ισόβια ή πρόσκαιρη κάθειρξη; Θα επιμείνω γιατί σε αυτό θα επιμείνετε και εσείς για να γοητεύσετε το ακροατήριο, αλλά θα χρησιμοποιήσω το ίδιο επιχείρημα με εσάς που είπατε με τα ελαφρυντικά. Εάν αναγνωριστεί ελαφρυντικό, τα ισόβια θα είναι ισόβια; Όχι. Και δεν απαντήσατε σε αυτό που σας είπε ο κ. Λάππας και ανέφερε και η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, όταν ο θύτης είναι και θύμα, περίπτωση κακοποίησης τέκνου και αναγκάζεται το παιδί μετά από τη χρόνια κακοποίηση να σκοτώσει τον πατέρα του. Για πείτε μου. Επειδή γίναμε όλοι δικαστές σήμερα εδώ και αυτό είναι το λάθος αυτού του νομοθετήματος ότι προσπαθούμε να κάνουμε το έργο των δικαστών. Δεν τους έχετε εμπιστοσύνη. Επαναλαμβάνω. Αυτή η περίπτωση, η οποία απασχόλησε τα δικαστηριακά χρονικά, είναι δίκαιο να αντιμετωπίζει ισόβια ή πρόσκαιρη κάθειρξη όταν ο θύτης είναι και θύμα; Εν πάση περιπτώσει, όμως, να δούμε στην Ευρώπη τι ισχύει, κύριε Υπουργέ. Στην Αυστρία ισόβια για την ανθρωποκτονία από πρόθεση ή πρόσκαιρη τουλάχιστον δέκα ετών. Στη Γερμανία ισόβια ή πρόσκαιρη πέντε ετών. Στη Δανία ισόβια ή πρόσκαιρη πέντε ετών. Στην Ισπανία πρόσκαιρη κάθειρξη δέκα έως δεκαπέντε ετών και είκοσι πέντε στις επιβαρυντικές περιστάσεις. Στη Νορβηγία πρόσκαιρη οκτώ ως είκοσι ενός ετών. Εκεί οι κυβερνήσεις τι είδους κυβερνήσεις είναι; Και κατηγορείτε επικοινωνιακά την Αντιπολίτευση ότι δεν θέλουμε μόνο τα ισόβια; Θέλουμε την εφαρμογή του νόμου και του νομικού μας πολιτισμού. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πραγματικά τα επτά λεπτά είναι πάρα πολύ λίγα για να αναπτυχθούν όλες αυτές οι ατέλειες και οι στρεβλώσεις αυτού του νομοσχεδίου. Εμένα, πραγματικά, μου κάνει εντύπωση, ως απλός πολίτης, που βλέπω τα θεσμικά όργανα της δικαιοσύνης όπως είναι η Ένωση Ελλήνων Δικαστών, η Ένωση Ελλήνων Ποινικολόγων, οι άνθρωποι που διακονούν την ποινική δικαιοσύνη, οι δικηγορικοί σύλλογοι, να είναι σφόδρα αντίθετοι με αυτό το νομοσχέδιο. Δεν είπατε, όμως, κάτι. Δύο είναι οι αρχές γι' αυτό το νομοσχέδιο: Πρώτον, της αυστηροποίησης. Έχει την έμπνευσή του Ιαβέρη. Θυμάστε τον Γιάννη Αγιάννη για μια μικροκλοπή πώς και πόσο τιμωρήθηκε; Δεύτερον, βασικός κανόνας του Ποινικού Δικαίου, κύριε Υπουργέ, είναι ότι πρέπει να ορίζεται με απόλυτη σαφήνεια ο απαγορευτικός κανόνας του Ποινικού Δικαίου. Αυτό για ποιον λόγο; Πρώτον, για να γίνεται αντιληπτό από τους κοινωνούς του δικαίου και, δεύτερον, για να υπάρχει γενική και ειδική πρόληψη. Στο παρελθόν υπήρχαν διατάξεις από την Ιερά Εξέταση, στην ναζιστική Γερμανία, όπου με αόριστες νομικές έννοιες καταδικάζονταν άνθρωποι. Πάω στο 191 του Ποινικού Κώδικα. Έρχομαι κατευθείαν σε αυτό γιατί έχει σχέση με την αοριστία και την επικινδυνότητα της συγκεκριμένης διάταξης. Η φράση «τα νοσοκομεία της Θεσσαλίας καταρρέουν», θα είναι ποινικό αδίκημα ή όχι;
Ασφαλώς! Είναι βέβαιο.
Για πείτε μου κάποιος νομικός. Θα είναι ποινικό αδίκημα;
Όσο ήταν και πριν το 2019. Τι λέτε τώρα; Είναι δυνατόν;
Προκαλεί, αν όχι φόβο, τουλάχιστον ανησυχία. Είναι ή όχι ποινικό αδίκημα;
Κύριε Κόκκαλη, ολοκληρώστε.
Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω. Πολύ περισσότερα είχα να πω, αλλά αποδεικνύεται ότι η διόγκωση και η καλλιέργεια του φόβου είναι ένα βασικό πολιτικό εργαλείο της Κυβέρνησης και ειδικά τώρα στην πανδημία. Ευχαριστώ.
Καλούμε στο Βήμα την κ. Άννα Ευθυμίου από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Κόκκαλη…
Κύριε Υπουργέ, δεν καταγράφεται τίποτα. Εάν θέλετε να πάρετε τον λόγο για κάποια διευκρίνιση, ευχαρίστως. Κυρία Ευθυμίου, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο αυτό είναι μία πολύ σημαντική πρωτοβουλία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, του Υπουργού Δικαιοσύνης, του Υφυπουργού Δικαιοσύνης. Παράλληλα, να πούμε και να τονίσουμε ότι σε αυτό το νομοσχέδιο και στην κατάρτισή του ήταν πολύ σημαντική και καθοριστική η συμβολή της Επιτροπής Παρακολούθησης του Ποινικού Κώδικα, που αποτελείται από επιστήμονες εγνωσμένης αξίας, καταρτισμένους και έγκριτους. Τώρα για ποιον λόγο είναι σημαντική η πρωτοβουλία αυτή; Διότι αντιμετωπίζει παραβατικές συμπεριφορές με βαθύ κοινωνικό αποτύπωμα. Εύλογα, λοιπόν, θα ανέμενε κανείς συναίνεση από την Αντιπολίτευση. Τουναντίον, ακούω από τον ΣΥΡΙΖΑ ότι μας μέμφεται ότι καταρτίζουμε τις ποινικές διατάξεις με βάση την επικαιρότητα και τα πρωτοσέλιδα. Κι όμως, το 2021 έγιναν δεκατρείς δολοφονίες γυναικών, αποκαλούμενες ως «γυναικοκτονίες» ακριβώς για να δοθεί έμφαση στην έμφυλη διάσταση που έχει το έγκλημα αυτό. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Δύο Φύλων παρατηρείται μια πολύ μεγάλη αύξηση στις καταγγελίες για ενδοοικογενειακή βία. Στην περιφέρειά μου πρόσφατα έγιναν δύο καταγγελίες από ανήλικες μαθήτριες για βιασμό από ανήλικο μαθητή. Μόλις χθες είδαμε τα σοκαριστικά βίντεο από τη συμμορία ανηλίκων που έσπερνε τον τρόμο σε βάρος άλλων ανηλίκων. Πραγματικά σοκαριστικές εικόνες. Όλα αυτά τι δείχνουν; Δείχνουν ότι τα δεδομένα άλλαξαν και η πολιτεία οφείλει να προσαρμοστεί. Κι αυτό κάνει το νομοσχέδιο αυτό. Η τοποθέτησή μου σήμερα θα επικεντρωθεί κυρίως στα αδικήματα έμφυλης βίας και τα αδικήματα κατά των ανηλίκων. Εκτός από την πολιτική μου ιδιότητα, θα τοποθετηθώ και ως γυναίκα και ως μητέρα δύο παιδιών, ως ένας άνθρωπος που έχω ασχοληθεί και ασχολούμαι πολλά χρόνια και συστηματικά με τα θέματα της ισότητας των δύο φύλων και της έμφυλης βίας. Η δική μου βιωματική εμπειρία είναι ότι η κοινωνία ζητάει δύο πράγματα: να ικανοποιηθεί το περί δικαίου αίσθημα και, φυσικά, να υπάρχει συναίνεση, γιατί αυτό το εμπεριέχει η πρώτη επιταγή της κοινωνίας μας. Και, πραγματικά, απορώ γιατί να μην υπάρχει συναίνεση για όταν επιβάλλεται και όταν επιλέγουμε εμείς τη μοναδική ποινή της ισόβιας κάθειρξης για ειδεχθή εγκλήματα. Εμείς ως Κυβέρνηση και ως παράταξη έχουμε κάνει την επιλογή μας και έχουμε στείλει το μήνυμα στην κοινωνία σήμερα με την αυστηροποίηση των ποινών. Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει επιλέξει για τον βιασμό ανηλίκων και για τον ομαδικό βιασμό να μην επιβάλλεται μόνο η ποινή της ισόβιας κάθειρξης. Πέρα από αυτό, όμως, είναι πολύ σωστό πλέον που ως προς τον εργασιακό εκφοβισμό πλέον το αδίκημα διώκεται αυτεπαγγέλτως. Πόσες γυναίκες, πραγματικά, δεν άνοιξαν το στόμα τους γιατί φοβήθηκαν, ακριβώς, αυτή τη σχέση εξάρτησης από τον εργοδότη τους; Θα καταθέσω εδώ τα στοιχεία από τη μεγαλύτερη δημοσκοπική έρευνα που έχει διεξαχθεί παγκοσμίως από τον Οργανισμό Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μία στις είκοσι γυναίκες έχει πέσει θύμα βιασμού, μία στις τρεις γυναίκες έχει παρενοχληθεί σεξουαλικά στον χώρο εργασίας, πενήντα γυναίκες χάνουν τη ζωή τους κάθε εβδομάδα εξαιτίας της ενδοοικογενειακής βίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Καταθέτω το σχετικό έγγραφο για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Άννα Ευθυμίου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επίσης, είναι επιβεβλημένο η αιμομειξία να γίνει κακούργημα. Είδαμε πόσο ανήλικα παιδιά, δυστυχώς, πέφτουν θύματα κακοποίησης ακόμα και από τους ίδιους τους γονείς τους, από τους παππούδες τους. Και, φυσικά, είναι επιβεβλημένη η αλλαγή του χρόνου παραγραφής για τα αδικήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας των ανηλίκων. Πόσοι ανήλικοι - πλέον ενήλικες - δεν μπόρεσαν να οδηγήσουν στην τιμωρία τον θύτη τους, τον δράστη, γιατί απλά έπεσαν στο αδιέξοδο της παραγραφής; Τώρα ερχόμαστε και το θεραπεύουμε αυτό. Και είναι πολύ σημαντικό, γιατί, ξέρετε, όλες αυτές οι πράξεις κατά των ανηλίκων καταστρέφουν και τον ψυχισμό τους, τον ψυχικό τους κόσμο και, μάλιστα, σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες, τα ίδια τα θύματα γίνονται οι αυριανοί θύτες. Εδώ, φυσικά, θα ήθελα να προτείνω, κύριε Υπουργέ, εκτός από την ποινική μεταχείριση των πράξεων αυτών, να γίνει μία πρόβλεψη δημιουργίας ειδικών μονάδων υποστήριξης των θυμάτων αυτών στην έδρα κάθε πρωτοδικείου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είδαμε ότι και στη χώρα μας άνοιξαν τα στόματα για τα εγκλήματα σεξουαλικής κακοποίησης, εργασιακού εκφοβισμού και κακοποίησης ανηλίκων. Δεν είναι κάτι περιστασιακό, δεν είναι μια τάση που έρχεται και φεύγει. Ακόμα και όταν τα στόματα μένουν κλειστά, δεν σημαίνει ότι αυτά τα εγκλήματα σταματούν να γίνονται. Χρειάζεται, πραγματικά, μια ολιστική αντιμετώπιση του θέματος αυτού, τόσο σε επίπεδο πρόληψης όσο και σε επίπεδο καταστολής. Πραγματικά, κύριε Υπουργέ, ένιωσα μεγάλη ικανοποίηση όταν άκουσα στην επιτροπή ότι θα συγκροτήσετε επιστημονική επιτροπή για αναμόρφωση του νομικού πλαισίου για την ενδοοικογενειακή βία. Έχω καταθέσει και σχετική ερώτηση για την αύξηση των γυναικοκτονιών με προτάσεις μου ιδίως σε προληπτικό επίπεδο, όπως την τροποποίηση των σχολικών συγγραμμάτων στοχευμένα ώστε να προαγάγουμε πρότυπα που θα σέβονται τη διαφορετικότητα, την ισότητα των δύο φύλων, που θα σέβονται τη συναίνεση, με προτάσεις που αφορούν στην οικονομική ενίσχυση των κακοποιημένων γυναικών, τη μεταχείριση αυτών των πράξεων από την Αστυνομία από εξειδικευμένο προσωπικό, που έχει συγκεκριμένη κατάρτιση και εκπαίδευση, την ανάδειξη των γυναικείων οργανώσεων που ασχολούνται με αυτά τα θέματα για την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας, την ενθάρρυνση των καταγγελιών - ακόμα και των ανώνυμων - την αύξηση των δομών. Ακόμα, όμως, κι αν δεν υπάρξει αύξηση των δομών, θα πρέπει να ενθαρρύνουμε τις γυναίκες να έρχονται και να καταλαμβάνουν τις κενές θέσεις στις δομές και στους ξενώνες φιλοξενίας. Καταλήγοντας, λοιπόν, κύριε Υπουργέ και κύριε Υφυπουργέ, θα ήθελα να σας θέσω κάτι σημαντικό. Υπάρχουν εγκλήματα που έχουν έμφυλη διάσταση, που δεν καταλαμβάνονται από τον Ποινικό Κώδικα με αυτή τους τη διάσταση, όπως η εκδικητική πορνογραφία. Αυτά τιμωρούνται μόνο ως παραβίαση προσωπικών δεδομένων. Όμως, οι διαστάσεις που έχουν πάρει, είναι πραγματικά τρομακτικές και θεωρώ ότι σε έναν επόμενο χρόνο - άμεσο όμως - θα πρέπει να το δούμε αυτό, για να μπορέσουμε, πραγματικά, να τα βάλουμε στη σωστή τους διάσταση και ποινικά. Κλείνοντας θα ήθελα να πω ότι υπερψηφίζω το νομοσχέδιο, που, πραγματικά, φέρνει μεταρρυθμίσεις για την αντιμετώπιση κοινωνικών προβλημάτων πολύ έντονων και πολύ βαθιών. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Άγγελος Τσιγκρής από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το 2000 ολοκλήρωσα μία έρευνα, που μου ανετέθη από το Ίδρυμα για το Παιδί και την Οικογένεια, η οποία αφορούσε τη σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών. Η έρευνα αυτή παρουσιάστηκε και έγινε εξ αφορμής του παγκόσμιου συνεδρίου της UNESCO, που έλαβε χώρα στην Αθήνα και συγκεκριμένα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το 2000. Κατόπιν μελέτης όλων των κακουργηματικής φύσεως ποινικών δικογραφιών, οι οποίες αφορούν στο έγκλημα του βιασμού παιδιών όλου του 20ου αιώνα στη χώρα μας και δικάστηκαν στα μεικτά ορκωτά δικαστήρια των δεκατριών εφετειακών περιφερειών, κόβεται το αίμα, σταματά η ανάσα. Ακόμα και ο πιο ειδικός μένει εμβρόντητος απέναντι στο πλέον ακραίο έγκλημα ανθρώπινης θηριωδίας. Θα γίνω πολύ σαφής παρακάτω. Στις 6-11-2019, στην πρώτη αναθεώρηση του Ποινικού Κώδικα που επιχείρησε η παρούσα κοινοβουλευτική πλειοψηφία, έθεσα το αίτημα στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής για επιβολή ποινής ισόβιας κάθειρξης στους βιαστές παιδιών. Στην πρώτη αναθεώρηση δεν τα καταφέραμε να ομοφωνήσουμε ούτε να συμφωνήσουμε. Στη δεύτερη, όμως, η κυβερνητική πλειοψηφία σύσσωμη έχει κατανοήσει τη σοβαρότητα του συγκεκριμένου εγκλήματος. Από αυτή την Αίθουσα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι όλων των παρατάξεων του ελληνικού Κοινοβουλίου, σήμερα πρέπει να φύγουμε ούτε με μία ψήφο χαμένη. Είναι χρέος μας απέναντι στις χιλιάδες παιδιά που σήμερα μεγάλωσαν και είναι αμφίβολο αν μεγάλωσαν όλα, απέναντι στις κατεστραμμένες ζωές ανθρώπων οι οποίοι ταλαιπωρούνται ακόμα. Η πολιτεία πρέπει να αρθρώσει ξεκάθαρο λόγο και να υψώσει τείχος προστασίας. Για να είμαι συγκεκριμένος, λοιπόν, τι λέει η έρευνα όταν ένα αγόρι πέσει θύμα βιασμού; Και θα αναρωτηθεί κάποιος, πέφτουν και τα αγόρια θύματα βιασμού; Η συγκεκριμένη έρευνα στην Ελλάδα του 2000, που περιλαμβάνει όλες τις δικογραφίες του 20ου αιώνα που δικάστηκαν στη χώρα μας, απέδειξε ότι το 15% των παιδιών θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης είναι αγόρια. Εδώ το έγκλημα τελείται παρά φύση και η πρώτη βασικότερη - αλλά όχι η σημαντικότερη - συνέπεια είναι η ρήξη σφιγκτήρα. Και η ρήξη σφιγκτήρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - οι γιατροί γνωρίζουν καλύτερα από μένα - σε καταδικάζει εφ' όρου ζωής να φοράς πάνες. Αυτή είναι η πλέον ανώδυνη, θα έλεγα, συνέπεια αυτής της θηριωδίας. Και τα αγόρια βιάζονται από πολύ μικρή ηλικία. Το μικρότερο θύμα που έχει παρατηρηθεί στην Ελλάδα είναι τριών ετών. Τριών ετών! Εδώ, λοιπόν, αυτή η νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης απευθύνεται στον μέσο Έλληνα πολίτη που έχει παιδιά. Πώς θα αντιμετωπίσουμε μια τέτοια τραγική κατάσταση στο δικό μας σπίτι; Είναι αδύνατον να αντιμετωπιστεί. Οι συνέπειες στα κορίτσια - που και τα κορίτσια βιάζονται από πολύ μικρή ηλικία, το μικρότερο κορίτσι που έχει παρατηρηθεί ως θύμα βιασμού ήταν δύο ετών, αλλά μπορεί να μην είναι δύο, να είναι τριών, τεσσάρων, πέντε, έξι, επτά, οκτώ, εννέα, δέκα - η συνέπεια σε όλα αυτά τα παιδάκια είναι καταστροφή των γενετικών τους οργάνων και η συνέπεια στην υπόλοιπη ζωή τους να μην έχουν τη χαρά να τεκνοποιήσουν ποτέ. Αυτές είναι οι δύο βασικότατες και οφθαλμοφανείς συνέπειες, οι οποίες δεν είναι οι μόνες και δεν είναι οι σημαντικότερες. Τι λέει η σύγχρονη έρευνα της ψυχολογίας; Σχολική αδυναμία, έλλειψη παρακολούθησης, εχθρότητα προς την κοινωνία, εχθρότητα προς το αντίθετο φύλο, ροπή προς την εγκληματικότητα, ροπή προς την πορνεία, άνθρωποι που έχει, ουσιαστικά, τελειώσει η ζωή κατά την ώρα της τέλεσης του εγκλήματος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είχα πει το 2000 σε αυτό το Παγκόσμιο Συνέδριο της UNESCO - και είναι αμαρτία σε όσους πιστεύουν στον θεό, αλλά θα το επαναλάβω γιατί είναι μια απόλυτη αλήθεια - ένα παιδί είναι προτιμότερο να το σκοτώσεις, γιατί αν το σκοτώσεις πεθαίνει άπαξ, παρά να το βιάσεις. Αν το βιάσεις, πεθαίνει κάθε μέρα και κάθε νύχτα. Σήμερα, λοιπόν, πρέπει να μη χαθεί ούτε μία ψήφος. Μπορεί για τα υπόλοιπα να μη συμφωνήσουμε, αλλά τουλάχιστον θα πρέπει να συμφωνήσουμε στο αυτονόητο. Σας το λέω μετά λόγου γνώσεως ότι σήμερα με την ψήφο μας θα κάνουμε το ανθρωπιστικό μας χρέος προς χιλιάδες συνανθρώπους μας που παρακολουθούν τα χείλη μας και ζητούν την ψήφο μας. Και επειδή, κύριε Υπουργέ - και το γνωρίζετε πολύ καλά - προτιμώ να είμαι χρήσιμος, θέλω να κάνω και μία πρόταση στον ελάχιστο χρόνο που μου απομένει. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα τελειώσω πολύ σύντομα, κύριε Πρόεδρε. Η αλλαγή βασικών διατάξεων μπορεί να είναι απαραίτητη στην παρούσα συγκυρία λόγω του ότι το έγκλημα αλλάζει γιατί ήδη άλλαξε η κοινωνία. Η κοινωνία μας έχει αλλάξει λόγω της πανδημίας, άρα έχει αλλάξει και το έγκλημα, ενώ καθώς το έγκλημα είναι παρακολούθημα της κοινωνίας, πρέπει να ανταποκριθούμε στο αίτημα όχι της κοινωνίας αλλά των δεικτών της εγκληματικότητας. Στην επόμενη, λοιπόν, αναθεώρηση των ποινικών μας κωδίκων καλώ την ελληνική πολιτεία, το ελληνικό Κοινοβούλιο, αλλά πρώτα και κύρια την Κυβέρνηση να γίνουμε πρωτοπόροι για τη θεσμοθέτηση στην Ελλάδα αυτού που σήμερα κερδίζει έδαφος στην παγκόσμια ποινική επιστήμη. Να περάσουμε από τη δικαιοσύνη της ανταπόδοσης στη δικαιοσύνη της αποκατάστασης, από τη δικαιοσύνη της τιμωρίας στη δικαιοσύνη της επανόρθωσης. Πρέπει να βγάλουμε από το κάδρο τον κατηγορούμενο και να φέρουμε σε πρώτο πλάνο και στο προσκήνιο τα δικαιώματα των θυμάτων, των χιλιάδων θυμάτων τα οποία παραμένουν ο αγνοημένος παράγοντας της ποινικής διαδικασίας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Τσιγκρή. Πριν συνεχίσουμε τον κατάλογο ομιλητών, θα δώσουμε τον λόγο στον Υπουργό, τον κ. Οικονόμου, για να αναπτύξει μια τροπολογία και θα συνεχίσουμε. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρόκειται για την τροπολογία 1131/96, συγκεκριμένα για το άρθρο 7. Η τροπολογία αφορά στην αλλαγή της παραγράφου 6 του άρθρου 8 του ν.4339/2015. Επί της ουσίας αφορά τη δυνατότητα των κωφών και βαρήκοων συμπολιτών μας να παρακολουθούν προγράμματα τηλεοπτικών σταθμών και κυρίως ενημερωτικά προγράμματα. Βελτιώνουμε το πλαίσιο με μία σημειακή και με μία ουσιαστική βελτίωση. Η ουσιαστική βελτίωση προβλέπει ότι οι πάροχοι του ενημερωτικού περιεχομένου οφείλουν να διαθέτουν ως κατ' αίτηση περιεχόμενο - όπως είναι γνωστό video on demand - για χρονικό διάστημα μιας εβδομάδας το συγκεκριμένο δελτίο που είναι για αυτή την ειδική κατηγορία συμπολιτών μας, έτσι ώστε να μπορούν να έχουν πρόσβαση σε περίπτωση που χάσουν τη ζωντανή του μετάδοση και για εκείνη την ημέρα, αλλά και για επτά μέρες. Επίσης, η σημειακή βελτίωση έχει να κάνει με το γεγονός ότι υποχρεούνται οι τηλεοπτικοί σταθμοί να παρέχουν επτά λεπτά τέτοιας ενημέρωσης στη νοηματική, δηλαδή με υπότιτλους από κάτω, από τη μία το μεσημέρι μέχρι τις έντεκα το βράδυ, αντί από τις τρεις το μεσημέρι μέχρι τις έντεκα το βράδυ που ήταν μέχρι σήμερα. Οι άνθρωποι οι οποίοι θα υποστηρίζουν τα δελτία αυτά στη νοηματική θα υποδεικνύονται από την Ομοσπονδία Κωφών Ελλάδος και προφανώς, αυτή η τροπολογία σε τίποτα δεν εμποδίζει, η θέσπιση δηλαδή αυτών των ελαχίστων απαιτήσεων, από τους ραδιοτηλεοπτικούς, από τους ενημερωτικούς σταθμούς να κάνουν και άλλα πράγματα για αυτές τις ειδικές κατηγορίες συμπολιτών μας, έτσι ώστε να ενισχύουν την προσβασιμότητά τους στο πρόγραμμα που εκπέμπουν, σύμφωνα και με την ευρωπαϊκή οδηγία που βρίσκεται σε ισχύ. Σας ευχαριστώ πολύ.
Καλώς, ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Τώρα θα δώσουμε τον λόγο στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Ελληνικής Λύσης, τον κ. Βιλιάρδο. Γνωρίζετε ότι έχετε το μισό του χρόνου λόγω του Προέδρου σας που έχει μιλήσει. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όσον αφορά στο σχέδιο νόμου, θα αναφερθούμε μόνο στο άρθρο 36, που αντικαθιστά το 191 του Ποινικού Κώδικα, μόνο σε αυτό, στη διασπορά ψευδών ειδήσεων. Κατά την άποψή μας είναι ολοκληρωτικής έμπνευσης και οφείλει να αποσυρθεί αφού δεν απαιτεί πλέον, να γίνουν πράξεις ή να υπάρξουν παραλείψεις εκ μέρους των πολιτών εξαιτίας κάποιας δήθεν ψευδούς είδησης. Αρκείται μόνο στη διαπίστωση ότι είναι ικανή αυτή η δήθεν ψευδής είδηση να προκαλέσει ανησυχίες ή φόβο στους πολίτες, να κλονίσει την εμπιστοσύνη τους στην εθνική οικονομία, στην αμυντική ικανότητα της χώρας ή στη δημόσια υγεία. Όσον αφορά στο τελευταίο, τη δημόσια υγεία, πρόκειται για μία νέα προσθήκη, η οποία, πηγάζει, προφανώς από την κυβερνητική πολιτική στο θέμα της πανδημίας. Γενικότερα, τώρα, θα τιμωρείται κάποιος απλά και μόνο επειδή εκφράστηκε ακόμη και στο διαδίκτυο, χωρίς να απαιτείται να υπάρχει αποτέλεσμα. Ποιος, όμως, θα το κρίνει; Ποιος θα αποφασίσει εάν η έκφραση ενός ανθρώπου είναι είδηση ή απλή σκέψη; Ποιος θα κρίνει ότι αυτή η έκφραση ήταν απλά ικανή να προκαλέσει όλα τα ανωτέρω; Εν προκειμένω, φαίνεται καθαρά πως τα κίνητρα της συγκεκριμένης τροποποίησης είναι πολιτικά, με την έννοια πως η Κυβέρνηση δεν θέλει να αντιδράει κανένας στις επιλογές της. Ειδικότερα, φαίνεται, δυστυχώς, στην πράξη πως όσες απόψεις δεν συμφωνούν με τις πολιτικές της Κυβέρνησης θα παρουσιάζονται ως ψευδείς και επικίνδυνες, παρά το ότι τουλάχιστον στον επιστημονικό τομέα που εξελίσσεται με την αμφισβήτηση σπάνια συμφωνούν όλοι. Από την άλλη πλευρά, ακόμη και αν δεχτεί κανείς πως είναι ψευδής μια είδηση που εκφράζει κάποιος στην τηλεόραση ή στο ραδιόφωνο, γιατί τιμωρείται ο ιδιοκτήτης τους; Γιατί να ευθύνεται για τις απόψεις ενός τρίτου, ακόμα και κάποιου που μπορεί να εμφανίστηκε για μία μόνο φορά στο μέσο του; Είναι λογική η θέση πως αυτός ο νόμος υπάρχει, όπως υπήρχε, βέβαια, πολλά χρόνια; Το λάθος δεν πρέπει να διορθώνεται; Σωστά, λοιπόν, η εκπρόσωπος των Δικηγορικών Συλλόγων της Ελλάδος επεσήμανε πως η διάταξη προσβάλλει τη δημοκρατία και τις συνταγματικές έννοιες περί ελευθερίας του Τύπου, καθώς επίσης της έκφρασης γνώμης, όπως θα καταθέσουμε στα Πρακτικά αργότερα. Θα τα καταθέσουμε όλα μαζί. Επίσης, ο εκπρόσωπος Τύπου της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, όπως σχεδόν όλοι οι φορείς, ανέφερε πως οι όποιες εκσυγχρονιστικές ρυθμίσεις χάνονται στην πληθώρα διατάξεων που προκαλούν αντιδράσεις, χαρακτηρίζοντας ο ίδιος το άρθρο 191 ως οπισθοδρομικό, ενώ τόνισε πως πρέπει να αποφευχθεί ο περιορισμός του δικαιώματος έκφρασης γνώμης και η θέσπιση μιας κρατικής μόνο αλήθειας. Επαναλαμβάνω, τόνισε, πως πρέπει να αποφευχθεί ο περιορισμός του δικαιώματος έκφρασης - γνώμης και η θέσπιση μιας κρατικής μόνο αλήθειας. Εάν αδιαφορείτε, κύριοι Υπουργοί, για τις δικές μας απόψεις, δεν ενδιαφέρεστε, τουλάχιστον, για αυτές τις απόψεις των δικαστών, των δικηγόρων και των εισαγγελέων; Δεν θα έπρεπε; Αυτό που μας έκανε, πάντως, μεγάλη εντύπωση είναι το ότι δεν παρέχεται κόστος από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Οικονομολόγος είμαι, δεν είμαι δικηγόρος. Γιατί, αλήθεια, δεν παρέχεται κόστος; Η μείωση της εγκληματικότητας, η αυστηροποίηση των ποινών, η μη ελαστικότητα στις άδειες και στις αποφυλακίσεις, δεν είναι θέμα κόστους; Η μεγαλύτερη αστυνόμευση δεν αυξάνει το κόστος του προσωπικού και των περιπολιών; Η αυστηροποίηση των ποινών δεν αυξάνει το κόστος των φυλακών και του προσωπικού τους; Πόσω μάλλον, όταν οι φυλακές είναι ήδη κορεσμένες και πρέπει να κατασκευαστούν καινούργιες! Δεν είναι λογικό να αναφερόμαστε σε προχειρότητα, όταν διαπιστώνουμε τέτοιες κραυγαλέες - κατά την έκφραση του Υπουργού - παραλείψεις; Στην επικαιρότητα, τώρα, θεωρούμε σωστό να αναφερθούμε στην τραγική κατάσταση της αγοράς εργασίας της χώρας μας, επειδή ακούγεται πως μία από τις δήθεν επιτυχίες της κυβέρνησης χθες από τον Πρωθυπουργό στην ομιλία στο κόμμα του, είναι η μείωση της ανεργίας στο 13,9% πρόσφατα. Εν προκειμένω, θα ξεκινήσουμε από το ότι ο συγκεκριμένος δείκτης θα πρέπει να εξετάζεται σε συνδυασμό με το ποσοστό συμμετοχής του εργατικού δυναμικού στην απασχόληση όχι μόνος του. Με έναν δείκτη, δηλαδή, που μετράει τον αριθμό των ατόμων που αναζητούν ενεργά εργασία, καθώς επίσης αυτών που απασχολούνται τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Ο δείκτης αυτός συμπεριλαμβάνει όλα τα άτομα σε ηλικία εργασίας, ενώ συγκρίνει το ποσοστό αυτών που εργάζονται ή αναζητούν εργασία εκτός σπιτιού, με εκείνα που ούτε εργάζονται ούτε αναζητούν εργασία. Επειδή δε, αφορά στα άτομα που βρίσκονται μεν σε ηλικία εργασίας, αλλά έχουν εγκαταλείψει την αναζήτηση δουλειάς, ο παραπάνω δείκτης είναι αρκετά πιο αξιόπιστος από το ποσοστό ανεργίας που στην ουσία υποτιμά την πραγματική ανεργία, αφού δεν λαμβάνει υπ' όψιν όλους αυτούς που έχουν παραιτηθεί ακούσια, χωρίς τη θέλησή τους, από την αναζήτηση θέσεων εργασίας. Συνεχίζοντας το ποσοστό συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό μπορεί να επηρεαστεί, τόσο από τις βραχυπρόθεσμες όσο και από τις μακροπρόθεσμες οικονομικές τάσεις, με σημαντικότερο, όσον αφορά στην τελευταία, ότι η εκβιομηχάνιση μιας χώρας τείνει να αυξήσει τη συμμετοχή των εργαζομένων, ενώ η αποβιομηχάνιση, όπως διαπιστώνεται στην Ελλάδα, προκαλεί το ακριβώς αντίθετο. Η αιτία είναι πως η εκβιομηχάνιση δημιουργεί ευκαιρίες απασχόλησης και μάλιστα ποιοτικής που προσελκύουν τους ανθρώπους να εργαστούν, οπότε αυξάνεται ο δείκτης. Βραχυπρόθεσμα, τώρα, οι οικονομικοί κύκλοι και τα ποσοστά ανεργίας επηρεάζουν συνήθως τα ποσοστά συμμετοχής των εργαζομένων, όπου κατά τη διάρκεια μιας οικονομικής ύφεσης - όπως αυτή που βιώνουμε στην Ελλάδα από το 2010, με ελάχιστες αναλαμπές - το ποσοστό συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό μας μειώνεται συνεχώς. Εύλογα, βέβαια, αφού πολλοί εργαζόμενοι που χάνουν τις δουλειές τους αποθαρρύνονται, με αποτέλεσμα να εγκαταλείπουν την αναζήτηση εργασίας. Στην Ελλάδα τώρα, τον Αύγουστο του 2021, η συμμετοχή στο εργατικό δυναμικό ήταν μόλις 51,3 % έναντι 78,4% της Γερμανίας για παράδειγμα - όταν στη Γερμανία, βέβαια, η ανεργία είναι μόλις 5,5% - χωρίς να ξεχνάμε πως τουλάχιστον εξακόσιες πενήντα χιλιάδες Έλληνες, κυρίως νέοι και υψηλού μορφωτικού επιπέδου, έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό την εποχή της κρίσης, παίρνοντας μαζί τους κόστος εκπαίδευσης άνω των 100 δισεκατομμυρίων, καθώς επίσης ένα ΑΕΠ της τάξεως των 36 δισεκατομμυρίων ετησίως. Με αυτά προίκισαν τις χώρες, στις οποίες πήγαν. Ακόμη χειρότερα, όσον αφορά στο μερίδιο των ατόμων σε ηλικία πρώτης εργασίας, από είκοσι πέντε έως πενήντα τεσσάρων ετών, στην Ελλάδα την περίοδο 2007 έως 2020, υποχώρησε περισσότερο από δέκα ποσοστιαίες μονάδες, σύμφωνα με την IIF, με αποτέλεσμα να είναι ξανά η Ελλάδα η θλιβερή πρωταθλήτρια στον ευρωπαϊκό νότο και γενικότερα, βέβαια, στην Ευρώπη. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την αύξηση του ποσοστού συμμετοχής των γυναικών στην ίδια ηλικία που στην ουσία στηρίζει τον δείκτη, χωρίς όμως, να αντισταθμίσει τελικά τη μείωση του, τεκμηριώνει την πλήρη κατάρρευση του. Ένα τεράστιο πρόβλημα που αντί να το αντιμετωπίσει η Κυβέρνησή μας, το κρύβει κάτω από το χαλί, όπως τόσα πολλά άλλα. Κλείνοντας, είναι ειλικρινά τραγικό να αναφέρεται ο Πρωθυπουργός σε αντιστροφή του brain drain, με κριτήριο το ότι επέστρεψαν στη χώρα χίλιοι Έλληνες από τους εξακόσιους πενήντα χιλιάδες που έφυγαν. Επέστρεψαν χίλιοι από τους εξακόσιους πενήντα χιλιάδες. Είναι, επίσης, τραγικό να ισχυρίζεται πως η ελληνική οικονομία ανακάμπτει, όταν η Ελλάδα είχε τη δεύτερη μεγαλύτερη ύφεση στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2020. Θα καταθέσουμε για όλα πίνακες στα Πρακτικά. Ήταν πρώτη στην αύξηση του χρέους και δαπάνησε τα περισσότερα χρήματα σε σχέση με το ΑΕΠ της, 17,5% κατά το ΔΝΤ, ακόμη περισσότερα και από τη Γερμανία. Δόθηκαν 42,7 δισεκατομμύρια με δανεικά - τονίζουμε, με δανεικά - για να επιτευχθεί μια ανάκαμψη το 2021 της τάξεως των 12 δισεκατομμυρίων. Γεγονός που θυμίζει μία επιχείρηση, η οποία δωρίζει στους πελάτες της 42,7 δισεκατομμύρια δανειζόμενη, για να αγοράσουν τα προϊόντα της, επιτυγχάνοντας τζίρο 12 δισεκατομμύρια. Δεν είναι παράλογο; Να δίνεις, δηλαδή, 40 ευρώ με δανεικά για να τζίρο 10 ευρώ; Πώς είναι ικανοποιημένη η Κυβέρνηση με το έργο της, σε μία χώρα με δίδυμα ελλείμματα, με υπέρογκα δίδυμα χρέη, 387 δισεκατομμύρια το δημόσιο στα τέλη Ιουνίου και 244 δισεκατομμύρια το κόκκινο ιδιωτικό, με το ΑΕΠ της στα 164 δισεκατομμύρια από 240 δισεκατομμύρια στο παρελθόν, καθώς επίσης, με εξωτερικό χρέος 525 δισεκατομμύρια δολάρια, αυξημένο κατά 125 δισεκατομμύρια δολάρια μέσα σε τρία μόλις χρόνια. Δεν σημαίνει πως έχει χαθεί εντελώς η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της χώρας μας, παρά την εσωτερική υποτίμηση; Δεν θα έπρεπε να ντρέπεται μία Κυβέρνηση που δανείστηκε 41 δισεκατομμύρια, μέσα σε δύο μόλις χρόνια, χρεώνοντας στη δική μας και τις επόμενες γενιές; Είναι πρωτοφανές! Είναι η πρώτη Κυβέρνηση που έχει δανειστεί αυτό το τεράστιο πραγματικά ποσόν. Δεν προβληματίζεται η Κυβέρνηση από την ενεργειακή εξάρτηση της χώρας μας μετά την απαξίωση των λιγνιτικών μας αποθεμάτων, όπου πέταξε στον αέρα 300 δισεκατομμύρια ευρώ; Ούτε από την άνοδο των τιμών χονδρικής του ρεύματος σε σχεδόν τριπλάσια από αυτή της Πολωνίας; Ούτε από την ακρίβεια; Δεν καταλαβαίνει η Κυβέρνηση πως επαναλαμβάνοντας το ίδιο πείραμα, όπως το 2004-2009 που υπερχρέωσε ξανά - αυτή η κυβέρνηση - την Ελλάδα, το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο; Θεωρεί πως ο λαϊκισμός, η δημαγωγία, τα ψέματα, και η ωραιοποίηση της θλιβερής οικονομικής κατάστασης της χώρας μας είναι η σωστή πολιτική; Τα ίδια δεν έκανε με τη διαχείριση της πανδημίας με αποτέλεσμα το σημερινό χάος; Θλιβερό. Πραγματικά, θλιβερό! Ευχαριστώ πολύ.
Συνεχίζουμε με τον κ. Καββαδά Αθανάσιο από τη Νέα Δημοκρατία. Μισό λεπτό να ετοιμαστεί το Βήμα, κύριε Καββαδά, και μετά να ετοιμάζεται η κ. Κεφάλα Μαρία, επίσης, από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όσα συνέβησαν την τετραετία 2015-2019 επέβαλαν την αναθεώρηση του πλαισίου της ποινικής δικονομίας αλλά και του ποινικού κώδικα. Η Κυβέρνηση συνεπής στις προεκλογικές της δεσμεύσεις φέρνει σήμερα προς ψήφιση ένα σημαντικό νομοσχέδιο με στόχο τον εκσυγχρονισμό της ποινικής δικονομίας, την επιβολή κανόνων, την επικαιροποίηση του ποινικού κώδικα και την ενίσχυση του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών. Οι νομοθετικές πρωτοβουλίες της προηγούμενης κυβέρνησης στο συγκεκριμένο πεδίο απέτυχαν. Ο περίφημος νόμος Παρασκευόπουλου, αλλά και ο προηγούμενος Ποινικός Κώδικας που ψηφίστηκε τον Ιούνιο του 2019 μια μέρα πριν κλείσει η Βουλή με την παρουσία ελάχιστων Βουλευτών είχαν πλήξει το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών και ήταν σε δυσαρμονία με την ίδια τη λογική. Γιατί δεν υπάρχει λογική αποσυμφόρησης των φυλακών η οποία να περιλαμβάνει την αποφυλάκιση επικίνδυνων κρατουμένων για ειδεχθή εγκλήματα. Να υπενθυμίσω ότι αφέθηκαν ελεύθεροι με βάση τον συγκεκριμένο νόμο κρατούμενοι, όπως ο δολοφόνος του δικηγόρου Μιχάλη Ζαφειρόπουλου, ενώ υπήρχαν και περιπτώσεις κρατουμένων που αποφυλακίστηκαν και συνελήφθησαν αμέσως μετά έχοντας διαπράξει άλλα αδικήματα. Αποφυλακίστηκε άτομο που είχε βιάσει τρεις γυναίκες. Καταδικάστηκε σε πενήντα τρία χρόνια φυλακή και βγήκε στα δέκα χρόνια. Από τον Απρίλιο του 2015 έως τον Αύγουστο του 2019 αποφυλακίστηκαν δέκα επτά χιλιάδες κρατούμενοι αδιακρίτως μεταξύ αυτών ιδιαίτερα επικίνδυνοι κακοποιοί καταδικασμένοι για κακουργήματα και καταθέτω σχετικό δημοσίευμα στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αθανάσιος Καββαδάς καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ακόμα και ο Υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ο κ. Κοντονής επιχείρησε να βάλει φρένο στις διατάξεις του νόμου Παρασκευόπουλου αντιλαμβανόμενος προφανώς τον βαθμό επικινδυνότητας. Γι' αυτό έρχεται σήμερα η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και εκσυγχρονίζει το πλαίσιο με αλλαγές, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τα εξής: Πρώτον η ισόβια κάθειρξη θα αποτελεί τη μοναδική ποινή που θα επιβάλλεται, δεν θα υπάρχει δηλαδή η δυνατότητα επιβολής χαμηλότερης ποινής για τα αδικήματα της εσχάτης προδοσίας, της ανθρωποκτονίας, της θανατηφόρας ληστείας και του ομαδικού βιασμού. Και ισόβια σημαίνει παραμονή τουλάχιστον δεκαοκτώ ετών στη φυλακή. Το τελευταίο διάστημα είδαμε μια δραματική αύξηση ιδιαίτερα σε δολοφονίες γυναικών και παρ' όλο που το συγκεκριμένο φαινόμενο χρειάζεται μια συνολική προσέγγιση, ελπίζω και εύχομαι ότι τουλάχιστον η θέσπιση της ανώτατης ποινής των ισοβίων ως μοναδικής ποινής θα ενεργήσει αποτρεπτικά στο μέλλον. Δεύτερον αυστηροποιούνται οι τυπικές προϋποθέσεις για τη χορήγηση της δυνατότητας απόλυσης υπό όρο και επιτρέπεται μόνο αν ο κρατούμενος έχει εκτίσει τα τέσσερα πέμπτα της ποινής, ενώ καταργείται η απόλυση με τον όρο της ηλεκτρονικής επιτήρησης. Μέχρι σήμερα το όριο αυτό ήταν στα τρία πέμπτα της ποινής. Οι διατάξεις αυτές αφορούν εγκλήματα του νόμου περί ναρκωτικών στη διακεκριμένη μορφή, για εγκληματική οργάνωση, τρομοκρατικές πράξεις, εσχάτη προδοσία, ανθρωποκτονία, ληστεία, εμπρησμό, εμπρησμό σε δάση, εκβίαση, βιασμό ανηλίκου, εμπορία ανθρώπων, αρπαγή ανηλίκου και όλα τα κατά της γενετήσιας ελευθερίας εγκλήματα. Τρίτων ο εμπρησμός δάσους θα αποτελεί αδίκημα σε βαθμό κακουργήματος πλέον και ως τέτοιο θα αντιμετωπίζεται σε ό,τι αφορά τις ποινές αφού προβλέπεται ποινική κάθειρξη έως οκτώ έτη και χρηματική ποινή. Νομίζω αυτή είναι η γενική απαίτηση της κοινωνίας, διότι δεν μπορεί κάποιος ατιμώρητος να θέτει σε κίνδυνο ή να καταστρέφει ζωές, περιουσίες και το πολύτιμο φυσικό περιβάλλον χωρίς τιμωρία. Μάλιστα για να τιμωρηθεί η πράξη δεν χρειάζεται να επέλθει βλάβη, αλλά αρκεί να υπάρξει ο κίνδυνος βλάβης. Να υπενθυμίσω ότι η προηγούμενη κυβέρνηση είχε υποβαθμίσει το αδίκημα του εμπρησμού σε πλημμέλημα στη βασική του μορφή. Τέταρτον, αυστηροποιούνται οι ποινές για το αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης από πρόθεση και προστίθενται στην έννοια της βαριάς σωματικής βλάβης η αναπηρία και η μόνιμη παραμόρφωση. Όλοι γνωρίζουμε την τραγική υπόθεση με το βιτριόλι όπου η ζωή μιας νέας γυναίκας άλλαξε μέσα σε δευτερόλεπτα. Η γενναιότητα με την οποία η ίδια αντιμετωπίζει τα τραύματά της είναι αξιοθαύμαστη, όμως χρειάζεται να αισθανθεί και μια δικαίωση και μια ασφάλεια ότι στο μέλλον οι ποινές θα είναι τέτοιες που θα αποτρέπουν επίδοξους θύτες. Πέμπτον, καθιερώνεται η αυτεπάγγελτη δίωξη για την προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας στον εργασιακό χώρο και ο χρόνος καταγγελίας του αδικήματος αυξάνεται σε πέντε χρόνια αντί για τους τρεις μήνες που ήταν μέχρι σήμερα. Σήμερα απαιτείται έγκληση, δηλαδή καταγγελία της πράξης και μάλιστα εντός προθεσμίας τριών μηνών. Στόχος του νομοθέτη είναι να δοθεί χρόνος στα θύματα να αναφέρουν τα περιστατικά, αλλά και να διευκολύνει τις διαδικασίες δίωξης. Έκτον, αυστηροποιούνται οι ποινές για το αδίκημα της εμπορίας ανθρώπων. Τέλος θεωρώ ιδιαίτερα σημαντική την αυστηροποίηση του πλαισίου για τα εγκλήματα που έχουν ως θύματα ανηλίκους. Καθιερώνεται αυτεπάγγελτη δίωξη των αδικημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας όταν στρέφονται σε βάρος ανηλίκων, δηλαδή ο εισαγγελέας διώκει ακόμα και με απλή αναφορά ή πληροφορία για το αδίκημα. Σε ό,τι αφορά την τιμωρία σήμερα το αδίκημα της αποπλάνησης ανηλίκου τιμωρείται ανάλογα με την ηλικία του ανηλίκου. Αυτό σημαίνει ότι τιμωρείται ως πλημμέλημα αν ο ανήλικος είναι από δεκατεσσάρων έως δεκαπέντε ετών και η ποινή φυλάκισης που προβλέπεται είναι από δύο έως πέντε χρόνια. Αν ο ανήλικος είναι από δώδεκα έως δεκατεσσάρων ετών με κάθειρξη από πέντε έως δέκα χρόνια και αν ο ανήλικος είναι έως δώδεκα ετών με κάθειρξη από πέντε έως δεκαπέντε έτη. Με τη ρύθμιση που περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο η αποπλάνηση ανηλίκου θα αντιμετωπίζεται και θα τιμωρείται πλέον ως κακούργημα σε όλες τις μορφές του. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τον Νοέμβριο του 2019 το Υπουργείο Δικαιοσύνης δούλεψε εντατικά, αλλά και νηφάλια επάνω σε αυτές διατάξεις ώστε δύο χρόνια μετά να παρουσιάσει ένα νομοσχέδιο που συνδυάζει την επιστημονική τεκμηρίωση με την ικανοποίηση του αιτήματος της κοινωνίας για περισσότερη ασφάλεια. Και θέλω να συγχαρώ τον Υπουργό Δικαιοσύνης, τον κ. Κώστα Τσιάρα αλλά και τον Υφυπουργό τον κ. Κότσιρα και όλη την ηγεσία του Υπουργείου για το αποτέλεσμα. Η αυστηροποίηση των ποινών δεν είναι αυτοσκοπός. Σκοπός είναι οι πολίτες να αισθανθούν ότι υπάρχει δικαιοσύνη, ότι ο νόμος μπορεί να ενεργήσει αποτρεπτικά, αλλά και ότι θα υπάρχει αναλογικότητα στις ποινές, ότι δηλαδή αυτός που με τις πράξεις του στρέφεται ενάντια στην κοινωνία απειλώντας ζωές και περιουσίες θα το σκεφτεί δύο φορές να παραβεί τον νόμο και αν εν τέλει τον παραβεί θα τιμωρηθεί όχι εκδικητικά αλλά δίκαια. Γι' αυτό άλλωστε η Κυβέρνηση προετοιμάζει αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα και θα αναβαθμίζει σε κακουργήματα κάποια σοβαρά αδικήματα που η προηγούμενη κυβέρνηση είχε υποβαθμίσει. Θεωρώ, λοιπόν, ότι το νομοσχέδιο στηρίζεται από ένα διευρυμένο μέτωπο λογικής μέσα στην κοινωνία, γι' αυτό και επιβάλλεται η στήριξή του και από το Κοινοβούλιο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Μαρία Κεφάλα από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι συζητάμε σήμερα ένα ακόμη σημαντικό νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, την τροποποίηση του ποινικού κώδικα και του κώδικα ποινικής δικονομίας. Η εναρμόνιση της ποινικής μας νομοθεσίας με την κοινωνική πραγματικότητα είναι υποχρέωσή μας. Αποτέλεσε εξάλλου δέσμευση της Κυβέρνησής μας και εφαρμόζεται σήμερα μέσα σε μια πραγματικότητα που επιτάσσει να προσαρμόζουμε κατά επαγγελματικών δράσεων που μαστίζουν. Έτσι αυστηροποιούμε το πλαίσιο των ποινών για συγκεκριμένα εγκλήματα ιδιαίτερης ποινικής αξίας. Επαναφέρουμε και διευρύνουμε το αξιόποινο στα κοινώς επικίνδυνα αδικήματα, αναδιαμορφώνουμε το πλαίσιο των ποινών και εκσυγχρονίζουμε διατάξεις του ποινικού κώδικα και του κώδικα ποινικής δικονομίας και της εναρμονίζουμε με τις ευρωπαϊκές συμβάσεις. Μέσα από αυτό το νομοσχέδιο αντιμετωπίζουμε πολύ συγκεκριμένα κοινωνικά προβλήματα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μεταξύ άλλων επεκτείνουμε το πεδίο εφαρμογής της βαριάς σωματικής βλάβης σε πράξεις που προξενούν στον παθόντα κίνδυνο ζωής ή βαριά και μακροχρόνια αρρώστια ή σοβαρό ακρωτηριασμό και αναπηρία ή μόνιμη παραμόρφωση. Όχι μόνο επαναφέρουμε αλλά αυστηροποιούμε τη διάταξη για την βαριά σωματική βλάβη και καλύπτουμε όλες τις μορφές υπαιτιότητας. Είναι ευθύνη μας ως πολιτεία να διασφαλίσουμε στον μέγιστο βαθμό την παραδειγματική τιμωρία εγκληματικών πράξεων όπως αυτή που συγκλόνισε το πανελλήνιο πρόσφατα και αναφέρομαι στο παράδειγμα της Ιωάννας. Πλέον όποιος με πρόθεση δόλου και εκ προμελέτης επιδιώκει την πρόκληση της βαριάς σωματικής βλάβης θα τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον πέντε έως δέκα έτη. Εξάλλου η νομοθεσία πρέπει να ακολουθεί να εναρμονίζεται και να υπηρετεί την πραγματική ζωή. Επιπλέον, μετατρέπουμε το αδίκημα του εμπρησμού και όλων των κοινώς επικίνδυνων εγκλημάτων από εγκλήματα αποτελέσματος σε εγκλήματα αφηρημένης διακινδύνευσης. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Σημαίνει ότι για να τιμωρείται η πράξη δεν χρειάζεται να επέλθει η βλάβη αλλά αρκεί να μπορεί να προκύψει κίνδυνος. Και για την επιβολή ποινής ισόβιας κάθειρξης θεσπίζουμε ως ελάχιστη προϋπόθεση τον θάνατο ενός ανθρώπου. Δεν χρειάζεται να απαιτείται μεγάλος αριθμός προσώπων για να δείξουμε ότι οι εγκληματικές αυτές ενέργειες είναι ασυγχώρητες τόσο ποινικά όσο και ηθικά. Το αδίκημα του εμπρησμού δασών λογίζεται πλέον ως κακούργημα με προβλεπόμενη ποινή κάθειρξης έως οκτώ έτη και την υποχρέωση χρηματικής ποινής. Να μην ξεχάσουμε ότι ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ που τον Ιούλιο του 2019 το υποβάθμισε σε πλημμέλημα. Στην περίπτωση που η φωτιά στο δάσος είχε ως επακόλουθο σοβαρή ή ευρεία ρύπανση ή υποβάθμιση ή ευρεία οικολογική και περιβαλλοντική διατάραξη ή καταστροφή προβλέπεται πρόσκαιρη κάθειρξη από πέντε έως δεκαπέντε χρόνια. Θέλουμε να ενισχύσουμε τον αποτρεπτικό χαρακτήρα της ποινής αλλά και να προστατέψουμε το περιβάλλον. Επίσης, αντιμετωπίζουμε με ιδιαίτερη βαρύτητα την πράξη του βιασμού. Αναφέρουμε ρητά την περίπτωση που ο παθών είναι ανήλικος σε σχέση με τα προβλεπόμενα όρια πλαισίου ποινής. Στην περίπτωση που το θύμα είναι ανήλικο τότε θα επιβάλλεται ισόβια κάθειρξη. Τίποτα λιγότερο. Δεν δείχνουμε καμμία ανοχή. Προστατεύουμε τα παιδιά, προστατεύουμε την αθωότητα. Αλλάζουμε τον χρόνο έναρξης της παραγραφής των αδικημάτων της εμπορίας ανθρώπων, της αρπαγής ανηλίκου και των αδικημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας. Με τη σημερινή πρόβλεψη η έναρξη της παραγραφής για αδικήματα σε βάρος ανηλίκων αφορά μόνο κακουργήματα και ξεκινά από την ενηλικίωση. Σήμερα το αδίκημα της αποπλάνησης ανηλίκων τιμωρείται ανάλογα με την ηλικία του ανηλίκου. Εμείς το αλλάζουμε αυτό και το αδίκημα θα τιμωρείται πλέον μόνο ως κακούργημα σε όλες του τις μορφές. Η προθεσμία περί παραγραφής ξεκινά πλέον από την ενηλικίωση του ανηλίκου με παράταση ενός επιπλέον έτους, εφόσον η πράξη είναι πλημμέλημα ή τριών επιπλέον ετών εφόσον η πράξη είναι κακούργημα. Με τον τρόπο αυτό δίνεται η δυνατότητα ειδικά για τα αδικήματα αυτά, τα οποία έχουν μια ιδιάζουσα λόγω της φύσης τους αξία, να υπάρχει επαρκής χρόνος κατά τον οποίο ο ανήλικος θα μπορέσει να κάνει την καταγγείλει και η πολιτεία θα μπορέσει να προβεί σε δίωξη, έτσι ώστε να μη μένουν ατιμώρητες τέτοιες αξιόποινες συμπεριφορές. Κάνουμε αυτεπάγγελτη την άσκηση της ποινικής δίωξης για την προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας και της γενετήσιας ευπρέπειας στον εργασιακό χώρο και των αδικημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας σε βάρος ανηλίκων. Σήμερα οι πράξεις αυτές διώκονται κατόπιν αναφοράς του περιστατικού από τον ίδιο τον παθόντα και μέσα σε προθεσμία τριών μηνών. Αλλά αυτό είχε ως αποτέλεσμα η προθεσμία αυτή να κρίνεται ως ασφυκτική για την καταγγελία των πράξεων αυτών αφού το θύμα δεν έχει προλάβει ακόμη να συνειδητοποιήσει τι έχει υποστεί και να βρει το θάρρος να μιλήσει. Καθιστάμε σαφή με τον πλέον εμφατικό τρόπο τη βούληση του νομοθέτη για την απόλυτη προστασία των εννόμων αγαθών της ζωής και της ανηλικότητας. Επιδεικνύουμε ιδιαίτερη ευαισθησία στα εγκλήματα που αφορούν την προσωπική και γενετήσια ελευθερία και την οικονομική εκμετάλλευση της γενετήσιας ζωής. Τροποποιούμε το πλαίσιο ποινής του άρθρου 323Α του Ποινικού Κώδικα αναφορικά με την εμπορία ανθρώπων. Επεκτείνουμε την ποινική δίωξη και στο πρόσωπο αυτού που αποσπά τη συναίνεση άλλων με τη χρήση απατηλών μέσων ή παρασύροντας τον εκμεταλλευόμενος την ευάλωτη θέση στην οποία βρίσκεται αλλά και αυξάνουμε τα προβλεπόμενα χρόνια κάθειρξης σε τουλάχιστον δέκα όταν η πράξη τελείται κατ' επάγγελμα, τελείται από υπάλληλο ο οποίος κατά την άσκηση της υπηρεσίας του ή επωφελούμενος από την ιδιότητά του διαπράττει ή συμμετέχει στην πράξη, συνδέεται με την παράνομη είσοδο, παραμονή ή έξοδο του παθόντος από τη χώρα και τέταρτον έχει ως αποτέλεσμα την βαριά σωματική βλάβη του θύματος. Και σε περίπτωση που η πράξη είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο τότε θα επιβάλλεται ισόβια κάθειρξη. Είμαστε αμείλικτοι σε όσους εκμεταλλεύονται ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, όπως τους ανήλικους, τους πολίτες τρίτων χωρών, θύματα σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης. Τα άτομα αυτά λόγω της θέσης τους και της κακοποίησης που έχουν υποστεί χρήζουν αυξημένης προστασίας από το νομικό πλαίσιο. Ως μέλος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αλλά και των υποεπιτροπών κατά της εκμετάλλευσης ανθρώπων και των ατόμων με αναπηρία δεν μπορώ παρά να αποδεχθώ με ικανοποίηση αλλαγές που φέρνουν στο επίκεντρο της νομοθεσίας την αξία της ανθρώπινης ζωής και τα δικαιώματα για ισότητα και δικαιοσύνη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημαντική αυτή νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Δικαιοσύνης έρχεται να δώσει λύσεις σε συγκεκριμένα κοινωνικά προβλήματα μέσω της θέσπισης ποινών που ανταποκρίνονται στη βαρύτητα των πράξεων. Η προχειρότητα με την οποία ψηφίστηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα λίγες μέρες πριν τις εκλογές του 2019, ο προηγούμενος Ποινικός Κώδικας επέφερε σωρεία προβλημάτων. Γι' αυτό ερχόμαστε με διορθωτικές παρεμβάσεις και αποκαθιστούμε τις αστοχίες του Ποινικού Κώδικα. Είναι χρέος μας οι πολίτες να αισθάνονται ασφαλείς και να εμπιστεύονται τον θεσμό της δικαιοσύνης. Άλλωστε η δικαιοσύνη τελεί σε άμεση σχέση με την κοινωνία και τους πολίτες. Η σκληρή εγκληματικότητα που πλήττει βάναυσα και ανεπανόρθωτα τους πολίτες και τη ζωή τους επιβάλλει από μέρους της πολιτείας μια καθαρή και ισχυρή απάντηση με νομοθετικές πρωτοβουλίες όπως η σημερινή που αποτελεί σημαντικό εργαλείο στα χέρια των δικαστικών λειτουργών. Στη Νέα Δημοκρατία πιστεύουμε και υπηρετούμε πάντα το κράτος δικαίου και τις αρχές του. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Κεφάλα. Επόμενος ομιλητής ο κ. Γεώργιος Παπαηλιού από τον ΣΥΡΙΖΑ. Έχετε τον λόγο, κύριε Παπαηλιού.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατ' αρχάς απευθύνομαι στον κύριο Υπουργό ο οποίος προηγουμένως είπε ότι από πλευράς μας δεν υπάρχει πρόταση. Κύριε Υπουργέ, η πρότασή μας είναι σαφής. Αφ' ενός μεν να απαλειφθούν όλες εκείνες οι προβλέψεις του νομοσχεδίου που ακυρώνουν τις αρχές του Ποινικού Δικαίου και εν προκειμένω τις αρχές της αναλογικότητας και της επιείκειας. Επιπλέον, το είπαμε σε όλους τους τόνους, ο Ποινικός Κώδικας και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας πρέπει να παραμείνουν ως έχουν, να περάσει επαρκής χρόνος, ούτως ώστε να κριθούν και στην πράξη. Η εφαρμογή τους έχει διαρκέσει ελάχιστα, ώστε να κριθούν οι ρυθμίσεις τους. Αυτή είναι η δική μας πρόταση. Η δική μας θέση. Το νομοσχέδιό σας διαπνέεται από πνεύμα αυστηρότητας και τιμώρησης, όπως διαπνέεται από το πνεύμα της «τάξης και ασφάλειας» όλη η πολιτική σας. Μάλιστα από κάποιο συνάδελφο της Συμπολίτευσης ζητήθηκε να προβλεφθεί ότι τα αστυνομικά όργανα θα εξαιρούνται από διατάξεις που ισχύουν για όλους τους υπόλοιπους πολίτες. Αυτό θυμίζει το πνεύμα του «το κράτος είστε εσείς» για τους αστυνομικούς του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Τώρα ως προς το υπό κρίση νομοσχέδιο. Συγκεκριμένα και σε αυτό αποτυπώνεται ο τρόπος που νομοθετεί η κυβέρνηση. Χαρακτηρίζεται από προχειρότητα, έλλειψη συνολικότερου σχεδιασμού εν προκειμένω για την ελληνική δικαιοσύνη. Είναι επικοινωνιακού χαρακτήρα η εισαγωγή του και οι επιμέρους διατάξεις ρυθμίσεις του συνδέονται με τρέχοντα επίκαιρα γεγονότα, εγκληματικές πράξεις που τυγχάνουν υπερβολικής και διαρκούς προβολής από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Συνδέονται, δηλαδή, με τις εντυπώσεις, τα πρωτοσέλιδα. Εξάλλου το σύνθημα, διότι πρόκειται περί συνθήματος και όχι θέσης, «κάθε έγκλημα τιμωρείται», αυτό αποδεικνύει. Οι αποσπασματικές παρεμβάσεις που περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο οδηγούν στη διάσπαση της συνοχής του Ποινικού Κώδικα αποσυντονίζοντας τις ρυθμίσεις του και υπονομεύοντας την προσπάθεια που έχει γίνει για τον εξορθολογισμό του συστήματος των ποινών. Επιπλέον, ο προ διετίας ψηφισθείς Ποινικός Κώδικας δεν έχει προλάβει να δοκιμαστεί στην πράξη, όπως ανέφερα προηγουμένως. Έτσι ακυρώνονται η αναγκαία νομική σταθερότητα και η ασφάλεια δικαίου. Η υπέρμετρη αυστηροποίηση των ποινών μεταφράζεται σε περισσότερη «φυλακή» για περισσότερους ανθρώπους, χωρίς βέβαια να επιτυγχάνεται το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα που είναι η μείωση της εγκληματικότητας, διότι σε κανένα ποινικό σύστημα δεν έχει υπάρξει μείωση της εγκληματικότητας με την αύξηση ή την αυστηροποίηση των ποινών. Το νομοσχέδιο, εκτός από το να αυστηροποιεί τις ποινές για κάποια εγκλήματα και τις διατάξεις για την υφ' όρον απόλυση, αποδυναμώνει τη χρηματική ποινή, συρρικνώνει τον θεσμό της κοινωφελούς εργασίας ως κύριας ποινής που έχει ήδη ανασταλεί από το 2019. Και αυτός όλο «επανέρχεται». Ακόμη, όμως αναμένεται, κύριοι Υπουργοί. Με αυτόν τον τρόπο θα αυξηθεί ο αριθμός των κρατουμένων στις ήδη υπερπλήρεις φυλακές, οδηγώντας τη χώρα μας σε νέες καταδίκες από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Ενώ ταυτόχρονα εξουδετερώνονται τα εργαλεία πρόληψης και κοινωνικής επανένταξης των καταδικασμένων. Από όλα τα παραπάνω είναι προφανής ο σκοπός της Κυβέρνησης που δεν είναι άλλος από το να εφαρμόσει μια αυταρχική και άκρως τιμωρητική πολιτική στο ποινικό σύστημα εν συνόλω. Εκτός αυτών, βάσει των προτεινόμενων ρυθμίσεων, περιορίζεται η δυνατότητα των δικαστικών να εξατομικεύουν την ποινική μεταχείριση. Καταργούνται η διαζευκτική πρόβλεψη ισόβιας και πρόσκαιρης κάθειρξης, φυλάκισης ή χρηματικής ποινής και ο αποκλεισμός της κατ' οίκον έκτισης του υπολοίπου της ποινής για ορισμένες κατηγορίες εγκλημάτων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι αντιδράσεις και ο φόβος της Κυβέρνησης για περαιτέρω αντιδράσεις, εξαιτίας της κακής και διαρκώς επιδεινούμενης κατάστασης των πραγμάτων σε όλα τα επίπεδα, ιδίως δε στο υγειονομικό και το οικονομικό, αποτελούν την αιτία για ρυθμίσεις που θεωρεί η Κυβέρνηση ότι προστατεύουν και αυτή και τα συμφέροντα που υπηρετεί. Λόγω της αποκάλυψης σκανδάλων και υποθέσεων διαφθοράς, η Κυβέρνηση επιχειρεί να διαμορφώσει το πλαίσιο και τις συνθήκες, ώστε τέτοιου είδους υποθέσεις να μην αποκαλύπτονται, να αποσιωπώνται, να αποκρύπτονται και οι εμπλεκόμενοι σε αυτές να μη λογοδοτούν. Είναι πρόσφατη η προσπάθειά της να αποκαλυφθούν τα πρόσωπα και η ταυτότητα των προστατευόμενων μαρτύρων στο σκάνδαλο της «NOVARTIS». Με συγκεκριμένη ρύθμιση του υπό κρίση νομοσχεδίου η ποινική δίωξη των προστατευόμενων μαρτύρων για το αδίκημα της ψευδούς κατάθεσης επιτρέπεται, γεγονός που αποτελεί και την αφετηρία να αρθεί η προστασία τους. Βέβαια ασυλία, κύριοι συνάδελφοι της Συμπολίτευσης, για διάφορους άλλους, φίλους και πυλώνες του συστήματος το οποίο υπηρετείτε, η Κυβέρνηση θεσμοθετεί «κατά ριπάς». Όσον αφορά τη ρύθμιση για τη διασπορά ψευδών ειδήσεων. Ακόμη και η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής αποφαίνεται ότι γεννάται προβληματισμός για τη συνταγματικότητα της ρύθμισης αυτής, για το αν είναι συμβατή με το Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Μετατρέπεται το αδίκημα της διασποράς ψευδών ειδήσεων από αδίκημα βλάβης σε αδίκημα αφηρημένης διακινδύνευσης επομένως, διευρύνεται η εφαρμογή του και απειλείται, η συνταγματικά κατοχυρωμένη ελευθερία του λόγου και της έκφρασης. Σύμφωνα με την «ανάλυση των συνεπειών ρύθμισης» του νομοσχεδίου στην προτεινόμενη διάταξη συμπεριλαμβάνεται ρητά και η δημόσια υγεία. Προσθήκη αναγκαία, όπως λέγεται, διότι κατά της διάρκεια της πανδημίας του κορωνοϊού έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα εκτεταμένης διασποράς ειδήσεων και πρόκλησης ανησυχίας και φόβου στους πολίτες. Διερωτώμαι αν με αυτόν τον τρόπο - εγώ θα έλεγα ότι αυτό γίνεται - ποινικοποιούνται ακόμη και επιστημονικές απόψεις. Πρόκειται για μια αόριστη ρύθμιση που μπορεί να περιλάβει τα πάντα και οδηγεί σε επικίνδυνες ατραπούς, που μπορεί να απειλήσουν να απειλήσουν την ελευθερία της έκφρασης και του λόγου να επιβάλλουν τη λογική της μιας αλήθειας και τη φίμωση της άλλης της διαφορετικής άποψης. Κατ' αρχάς πρέπει να γίνει σαφής και απόλυτος ο διαχωρισμός μεταξύ είδησης και διατύπωσης γνώμης, κρίσης, άποψης. Τα ψευδή δημοσιεύματα δεν μπορούν να αποτελέσουν την αφετηρία ώστε ο δημόσιος λόγος, η δημόσια συζήτηση και η πολιτική αντιπαράθεση να τεθούν υπό έλεγχο και να υπαχθούν σε περιορισμούς. Η ποινικοποίηση του δημόσιου λόγου που επιχειρείται αντίκειται στο Σύνταγμα, οποιεσδήποτε απόψεις και αν περιλαμβάνονται ή διατυπώνονται στον δημόσιο λόγο. Εξάλλου, η ρύθμιση για την ανησυχία και του φόβου που μπορεί να προκληθεί, διερωτώμαι ποιο θα είναι το μέτρο αυτής της ανησυχίας και του φόβου που μπορεί να προκληθεί. Ο κλονισμός της εμπιστοσύνης του κοινού είναι ένα μέγεθος μη μετρήσιμο. Αυτό που πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία είναι η θέσπιση της μίας και μοναδικής αλήθειας, της αλήθειας της δικής σας, της εκάστοτε κυβέρνησης και η δίωξη κάθε αντίθετης άποψης, μια πρακτική που εύκολα διολισθαίνει προς τη λογοκρισία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η δημοκρατία είναι ισχυρή. Αντέχει την αντίθετη άποψη, αντέχει οτιδήποτε λέγεται ή μπορεί να λεχθεί δημοσία. Δεν μπορεί να ποινικοποιείται η συζήτηση στη δημόσια σφαίρα με αυτόν τον απαράδεκτο θεσμικά, νομικά και πολιτικά τρόπο. Σας ευχαριστώ.
Επόμενος ομιλητής ο κ. Κούβελας από τη Νέα Δημοκρατία. Θα ακολουθήσει μετά ο κ. Λιούπης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το σημερινό πολύ σημαντικό νομοσχέδιο που συζητάμε είναι απαίτηση της ίδιας της κοινωνίας. Οι πολίτες δεν ξεχνούν τα έργα και τις ημέρες της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Θυμίζω ότι λίγες μέρες πριν τις εκλογές του 2019 εισαγάγατε ενώπιον άδειων κοινοβουλευτικών εδράνων ποινικούς κώδικες, με στόχο να ικανοποιήσετε το κομματικό σας ακροατήριο, έστω και την τελευταία στιγμή. Το παίξετε, όμως, προεκλογικά ως γιαλαντζί υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και με ιδεοληπτικά κριτήρια, επιβάλλατε χαλαρούς κανόνες σε μια κοινωνία που και τότε είχε και σήμερα συνεχίζει να έχει ανάγκη για προστασία και ασφάλεια περισσότερο από ποτέ, θα έλεγε κανείς. Εμείς θέλουμε μια κοινωνία κανόνων και ορθής εφαρμογής του νόμου και όχι μια κοινωνία όπου τελικά ισόβια δυσάρεστες συνέπειες θα υφίστανται μόνο τα θύματα. Στην επιτροπή με έκπληξη άκουσα τοποθετήσεις συναδέλφων της Αντιπολίτευσης και το τελευταίο που περίμενα ήταν να μετατρέψουν την τροποποίηση των ποινικών κωδίκων σε μια πολιτική αντιπαράθεση. Το έγκλημα και κατ' επέκταση η προσβολή κορυφαίων εννόμων αγαθών δεν μπορεί να εξετάζονται υπό πρίσμα ταξικό ούτε πολιτικών, ιδεολογικών ή θρησκευτικών πεποιθήσεων. Με τις αλλαγές που προτείνουμε δυναμώνουμε ακόμα περισσότερο το ποινικό μας οπλοστάσιο και θέτουμε βάσεις ώστε να πετύχουμε διπλό στόχο: Πρόληψη και καταστολή του εγκλήματος από τη μία, ορθότερη και ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης από την άλλη. Το νομοθετικό κενό που δημιούργησε η κατάργηση ή και η υποβάθμιση μείζονος ποινικής απαξίας αδικημάτων από την προηγούμενη κυβέρνηση αλλά και η μεταλλασσόμενη εγκληματικότητα που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια απαιτούν τις αλλαγές που συζητούμε σήμερα. Πρόκειται λοιπόν για μια ακόμη ξεχωριστή σημαντική πρωτοβουλία του Υπουργείου Δικαιοσύνης η οποία έρχεται να προστεθεί σε άλλες πολλές οι οποίες εξελίχθηκαν τα προηγούμενα δυόμισι σχεδόν χρόνια, αλλά κυρίως είναι μία πρωτοβουλία την οποία είχαμε προαναγγείλει ήδη αμέσως μετά τις εκλογές, αλλά ήθελε χρόνο επεξεργασίας για να έρθουμε στο σημερινό τελικό προτεινόμενο αποτέλεσμα. Επιγραμματικά θα ήθελα να πω πως πράγματι με τον νέο Ποινικό Κώδικα και νέο Κώδικα Ποινικής Δικονομίας αυστηροποιείται το πλαίσιο των ποινών για συγκεκριμένα εγκλήματα ιδιαίτερης ποινικής απαξίας. Μοναδική πλέον ποινή η ισόβια κάθειρξη για την ανθρωποκτονία, τον ομαδικό βιασμό, τον θανατηφόρο βιασμό, τη θανατηφόρο ληστεία, τον βιασμό ανηλίκου. Και για τα ανωτέρω αδικήματα κατώτατο όριο πραγματικής έκτισης ποινής για τους κατάδικους σε αυτές αυξάνεται από τα δεκαέξι στα δεκαοκτώ έτη. Ακούστηκε ότι είναι μία επικοινωνιακού χαρακτήρα αντίδραση του Υπουργείου υπό τις πρόσκαιρες κοινωνικές συνθήκες που όλοι γνωρίζουμε. Εδώ όμως υπάρχουν φαινόμενα έμφυλης βίας τα οποία έχουν οδηγήσει σε άγριες δολοφονίες τα τελευταία χρόνια. Έγιναν εγκλήματα σε βάρος ανηλίκων τα οποία σόκαραν την κοινή γνώμη και σόκαραν όλους μας. Υπάρχουν εμπρησμοί δασών που καταστρέφουν τον φυσικό μας πλούτο, που ανήκει στα παιδιά μας. Αυτά τα εγκλήματα απαιτούν η πολιτεία να επαναπροσδιορίσει τη στάση της. Δεν μπορεί να μένουμε σε δοξασίες άλλων εποχών. Είναι ευθύνη της πολιτείας απέναντι στην κοινωνία να το κάνει, προφανώς με μέτρο, προφανώς μετά από εισήγηση των κατάλληλων εκπροσώπων του νομικού κόσμου. Εξυπακούεται αυτό. Ποιος μπορεί να διαφωνήσει όμως με την ανάγκη αυτών των αλλαγών; Επιπλέον, αυστηροποιείται η υφ' όρον απόλυση των καταδίκων αλλά και οι προϋποθέσεις άρσης απόλυσης των εγκληματιών που έχουν τελέσει κατ' επανάληψη σοβαρά κακουργήματα. Έτσι, λοιπόν, για ναρκωτικά, για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, για τρομοκρατικές πράξεις, για ληστείες, για εκβίαση, για εμπορία ανθρώπων, για αρπαγή ανηλίκου δίνεται η δυνατότητα να απολυθεί κάποιος με όρους μετά και από ευεργετικό υπολογισμό έχοντας εκτίσει τα 4/5 της ποινής από τα 3/5 που ισχύει σήμερα. Επιπλέον, είναι κυρίαρχο σημείο και πυλώνας της αλλαγής που επέρχεται ότι απαιτείται πλέον πραγματική παραμονή σε σωφρονιστικό κατάστημα ίση με τα 3/5 της ποινής στην οποία έχει καταδικαστεί κάποιος, αντίθετα με τα 2/5 που ισχύει σήμερα. Συνεπώς επέρχεται μεγαλύτερη πραγματική παραμονή στις φυλακές για τα πολύ σοβαρά αυτά κακουργήματα. Νομίζω ότι δεν μπορεί κανείς να διαφωνήσει και με αυτές τις αλλαγές. Διευρύνεται το αξιόποινο και επανέρχεται σε κάποια κοινώς επικίνδυνα αδικήματα, όπως αυτά σε βάρος του περιβάλλοντος που αναφέρθηκα προηγουμένως, και βέβαια επαναφέρεται και το αδίκημα της αλιείας στην αιγιαλίτιδα ζώνη μας από αλλοδαπά αλιευτικά σκάφη και αυστηροποιείται η προβλεπόμενη ποινή. Νομίζω ότι και εδώ δεν χωράει απορία, δεν χωράει διαφωνία. Οι ποινικοί μας κώδικες εκσυγχρονίζονται στη βάση των ευρωπαϊκών συμβάσεων που ρυθμίζουν δικαιώματα των ανηλίκων, ρυθμίζουν δικαιώματα των γυναικών, επιταχύνεται μάλιστα η προδικασία και οι χρόνοι εισαγωγής στη δίκη για τα συγκεκριμένα αδικήματα. Έγινε πολύς λόγος για το άρθρο 191 του Ποινικού Κώδικα αναφορικά με τη διασπορά ψευδών ειδήσεων σχετικά με τη δημόσια υγεία και την προστασία της κοινής γνώμης από τη σύγχυση που σκόπιμα προκαλούν αυτή την εποχή κάποιοι ως προς τον τρόπο αντιμετώπισης της πανδημίας. Νομίζω, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κοινός τόπος όλων μας είναι πως ο μοναδικός τρόπος να αμυνθούμε απέναντι στον κορωνοϊό είναι το εμβόλιο και η τήρηση των υγειονομικών μέτρων. Αν συμφωνούμε σε αυτό μαζί με τη συντριπτική πλειοψηφία της ιατρικής και της επιστημονικής κοινότητας, τότε δεν μπορούμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να εκφράζουμε οποιεσδήποτε επιφυλάξεις στις προτεινόμενες ρυθμίσεις. Διότι ακούστηκε πως επιχειρείται μια λογοκρισία ή φίμωση διαφορετικών επιστημονικών απόψεων. Σε καμμία περίπτωση, αντίθετα μοναδικός γνώμονας είναι η προστασία του κοινωνικού συνόλου που το κράτος δικαίου οφείλει να την εγγυάται. Η Βουλή δεν μπορεί να είναι - κατά τη γνώμη μου - ένα πεδίο ακαδημαϊκών ανησυχιών θεωρητικού επιπέδου, ούτε βέβαια να γίνεται πολιτική σπέκουλα στη βάση εργαλείων με επιστημονικές απόψεις. Ο γόνιμος διάλογος, ο ρεαλιστικός διάλογος και ο ορθός λόγος. Αυτά θα πρέπει να είναι τα εργαλεία μας για να καταλήξουμε στα ιδανικά αποτελέσματα. Εμείς επιμένουμε στην Ελλάδα των κανόνων και της ασφάλειας των πολιτών και όχι στην Ελλάδα όπου δρουν ανεξέλεγκτα «μπαχαλάκηδες» και κακοποιοί οι οποίοι ρισκάρουν πολύ λίγα εξαιτίας του ευνοϊκού ποινικού πλαισίου που υπήρχε μέχρι τις αλλαγές που φέρνουμε. Ως Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κάνουμε τα πάντα για να επιστρέψει η ασφάλεια και η σιγουριά στις γειτονιές, τα πάντα για να προστατεύσουμε τη δημόσια τάξη και την κοινωνική ειρήνη. Και σε αυτόν τον αγώνα έχουμε συμμάχους τους ίδιους τους πολίτες. Μας το ζήτησαν και μας το ζητούν οι πολίτες και αυτό κάνουμε. Κάνουμε, λοιπόν, με αυτή την τροποποίηση, ένα επιπλέον γενναίο βήμα πρόληψης και καταστολής του εγκλήματος. Το δεύτερο και ολοκληρωτικό βήμα θα πρέπει να είναι μια σειρά μέτρων σε επιμέρους τομείς της δημόσιας σφαίρας. Περιμένουμε την άμεση και ολοκληρωτική αναδιάρθρωση της Αστυνομίας μας, αλλά και διατάξεις αυστηρότερου ελέγχου για πράξεις που τελούνται σε βάρος των οργάνων της τάξης, σε βάρος των αστυνομικών όπως έχει προαναγγείλει ήδη ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη. Επίσης, θέλουμε μία ακόμη καλύτερη οργάνωση και αποτελεσματικότητα του σωφρονιστικού μας συστήματος, ώστε αποτέλεσμα να είναι ο σωφρονισμός και όχι η δημιουργία «επαγγελματιών φυλακισμένων». Προτείνω ακόμη, κύριε Υπουργέ, ξεχωριστό μάθημα στα σχολεία μας για την εμπέδωση της κουλτούρας σεβασμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου, των δικαιωμάτων του παιδιού αλλά και δράσεις με στόχο την εγκαθίδρυση του αισθήματος ασφάλειας για χιλιάδες γυναίκες που βιώνουν την απαξίωση και τη βία. Η σύγχρονη γυναίκα επιβάλλεται να νιώσει την πολιτεία μας και το δικαιικό μας σύστημα ως συμμάχους της και να μην τρέμει για τις συνέπειες μιας απλής καταγγελίας που θα κάνει. Καταθέτω στα Πρακτικά στοιχεία από το «Χαμόγελο του Παιδιού» για το πρώτο εξάμηνο του 2021, όπου στις δεκαπεντέμισι χιλιάδες κλήσεις που δέχθηκε το «Χαμόγελο του Παιδιού» καταγράφεται αύξηση 100% στις κλήσεις σχετικά με κακοποίηση παιδιών και 1000% στις κλήσεις σχετικά με γυναίκες ως θύματα ενδοοικογενειακής βίας. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Δημήτριος Κούβελας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κλείνω θυμίζοντας αυτό που υποστήριζε ο σπουδαίος δάσκαλός μας στο Ποινικό Δίκαιο στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, ο αγαπητός σας, κύριε Λάππα, ο Ιωάννης Μανωλιδάκης όταν μας δίδασκε πώς πρέπει να ενεργούμε σε ένα ποινικό περιβάλλον που η πολιτεία δεν προετοιμάζει το έγκλημα και ο εγκληματίας δεν το διαπράττει. Έτσι, λοιπόν, δεν έχουμε παρά να στηρίξουμε τις αλλαγές που φέρνει το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου. Σας ευχαριστώ πολύ και για την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε. Επόμενος ομιλητής είναι ο κ. Αθανάσιος Λιούπης από τη Νέα Δημοκρατία. Θα ακολουθήσει ο κ. Γκίκας, ο κ. Μάρκου, ο κ. Δημοσχάκης, ο κ. Τσαβδαρίδης και ο κ. Γιαννούλης με τον οποίον θα ολοκληρωθεί ο δεύτερος κύκλος.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο τρόπος που επιλέγουμε ως κοινωνία να αντιμετωπίσουμε το έγκλημα και τον παραβάτη είναι καθοριστικός για την ομαλή λειτουργία των κοινωνικών σχέσεων. Οι σκληροί νόμοι του Δράκοντα στην αρχαιότητα απέτυχαν και αντικαταστάθηκαν από τη νομοθεσία του Σόλωνα. Όμως, είναι άδικο να ακούγεται ότι η σημερινή νομοθετική πρωτοβουλία αφορά μόνο στην επιβολή υψηλότερων ποινών. Πρόκειται για μία σειρά από αλλαγές με γνώμονα την απόδοση δικαίου, λαμβάνοντας υπ' όψιν την αρχή της αναλογικότητας και να έχουμε ένα πλέγμα νομοθεσίας και απονομής δικαιοσύνης που να προσφέρει αίσθημα ασφάλειας στους πολίτες. Όμως όπως δεν είναι λύση η ακραία αυστηροποίηση των ποινών αντίστοιχα δεν είναι λύση και η αδικαιολόγητα ανεκτική στάση απέναντι στα σοβαρά αδικήματα. Οι νομοθετικές παρεμβάσεις της προηγούμενης κυβέρνησης οδήγησαν σε αδικίες και σε ευνοϊκή μεταχείριση σκληρών εγκλημάτων. Σήμερα επιδιώκουμε την αποκατάσταση της αδικίας και τη δημιουργία ενός σύγχρονου, ισορροπημένου νομοθετικού πλαισίου με την αναμόρφωση του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Όλα αυτά επιτυγχάνονται κυρίως με την αυστηροποίηση των προβλεπόμενων ποινών, με την αλλαγή του πλαισίου της υφ' όρον απόλυσης και τρίτον με την επιτάχυνση των διαδικασιών για συγκεκριμένες κατηγορίες αδικημάτων, ώστε να εκδικάζονται ταχύτερα. Στο πλαίσιο της αυστηροποίησης των ποινών επιβάλλεται ως μοναδική ποινή η ισόβια κάθειρξη για τα αδικήματα της ανθρωποκτονίας, του ομαδικού βιασμού, του θανατηφόρου βιασμού, της θανατηφόρας ληστείας και του βιασμού ανηλίκου. Σε τέτοιας ηθικής απαξίας εγκλήματα δεν χωρά η δυνατότητα να επιβάλλεται ποινή μόλις δέκα ετών. Σε κάθε περίπτωση ας μην ξεχνάμε πως το δικαστήριο έχει πάντα την ευχέρεια με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε περίπτωσης και τα χαρακτηριστικά του κάθε δράστη εάν θεωρήσει ότι πρέπει να αναγνωριστεί στον καταδικασθέντα μια ελαφρυντική περίσταση, όπως αυτή του προτέρου εντίμου βίου. Αυξάνονται οι ποινές και για τη βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη. Με δεδομένο ότι ο νομοθέτης οφείλει να προσαρμόζεται στις τρέχουσες κοινωνικές εξελίξεις και επίσης με δεδομένο ότι έχει καταγραφεί μια αύξηση περιστατικών επίθεσης, όπως παραδείγματος χάριν με χρήση καυστικού υγρού, γίνεται μια προσθήκη στον ορισμό της βαριάς σωματικής βλάβης ώστε να περιλάβει και τη μόνιμη παραμόρφωση και την αναπηρία. Η χώρα μας φέτος το καλοκαίρι δοκιμάστηκε σκληρά από τις δασικές πυρκαγιές που ξέσπασαν ταυτόχρονα σε πολλά σημεία της επικράτειας προκαλώντας τρόμο, καταστροφές περιουσίας και απειλώντας ανθρώπινες ζωές. Αναμφίβολα πολλές από αυτές πυρκαγιές ήταν αποτέλεσμα εμπρηστικής δράσης. Ο εμπρησμός παύει να είναι πλημμέλημα και γίνεται ορθά κακούργημα. Προστατεύεται η σωματική ακεραιότητα υπαλλήλου κατά την άσκηση της υπηρεσίας του. Οπότε για πρώτη φορά γίνεται ιδιαίτερα επιβαρυντικό αδίκημα η επίθεση κατά υπαλλήλου. Γίνεται, επίσης, αυστηρότερο και το πλαίσιο για την κατάχρηση ανηλίκου. Γίνεται αλλαγή στο αδίκημα της διασποράς ψευδών ειδήσεων. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας έγινε δυστυχώς σύνηθες το φαινόμενο της μετάδοσης ψευδών και παραπλανητικών γεγονότων. Αυτή η παραπληροφόρηση πιθανόν να ευθύνεται και για τη δυσπιστία που αναπτύχθηκε στους συμπολίτες μας απέναντι στις προτάσεις των ειδικών επιστημόνων, όπως παραδείγματος χάριν για τον εμβολιασμό. Επομένως η παραπληροφόρηση ξεκάθαρα μας στοίχισε ανθρώπινες ζωές. Απολύτως ορθά κατά τη γνώμη μου αναδιατυπώνεται το άρθρο αυτό και προστίθεται και η περίπτωση που κλονίζεται η εμπιστοσύνη των πολιτών προς τη δημόσια υγεία με την επισήμανση φυσικά ότι ούτε πριν ούτε τώρα ποινικοποιείται η έκφραση άποψης ή γνώμης, αλλά μόνο η διάδοση ψευδούς γεγονότος. Κρίσιμη σε πολλά επίπεδα, αλλά και στην παραβατικότητα των Τούρκων αλιέων η επαναφορά του αδικήματος της παράνομης αλιείας στην αιγιαλίτιδα ζώνη και τα εσωτερικά ύδατα για τα οποία με βάση τις ισχύουσες ρυθμίσεις προβλέπεται μόνο χρηματική ποινή. Μια ακόμα σημαντική αλλαγή του νομοσχεδίου είναι η αυστηρότερη χορήγηση της υφ' όρον απόλυσης για συγκεκριμένες όμως κατηγορίες αδικημάτων, όπως τρομοκρατική οργάνωση, ναρκωτικά, αρπαγή ανηλίκου οπότε πλέον πρέπει να εκτιθούν 4/5 της ποινής από τα 3/5 που ήταν μέχρι τώρα. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχουν πράγματι εγκλήματα για τα οποία οφείλουμε να είμαστε περισσότερο προσεκτικοί σε σχέση με τον χρόνο αποφυλάκισης των δραστών. Ταυτόχρονα, όμως, αποτρέπουμε και την άδικη παραμονή εντός των φυλακών, αφού δεν επιτρέπεται η καθυστέρηση της αποφυλάκισης με μόνη την αναιτιολόγητη επίκληση πειθαρχικού παραπτώματος. Τα τελευταία χρόνια συνειδητοποιήσαμε ως κοινωνία ότι δυστυχώς είναι σύνηθες τα ανήλικα θύματα να φοβούνται να καταγγείλουν τα εις βάρος τους αδικήματα, γι' αυτό δίδεται επιπλέον χρόνος, ώστε τόσο τα πλημμελήματα όσο και τα κακουργήματα που σχετίζονται με αρπαγή και εκμετάλλευση ανηλίκων να παραγράφονται αργότερα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Η΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, κ. ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ]] Σημαντική και η αλλαγή που γίνεται, ώστε να εξετάζονται κατά προτεραιότητα τα αδικήματα που αφορούν στην προσβολή της γενετήσιας ελευθερίας. Προστίθενται μία σειρά από διατάξεις στην ποινική δικονομία που στοχεύουν στο να μην οδηγούνται τελικά στη φυλακή όσοι έχουν διαπράξει ήσσονος σημασίας αδικήματα. Για παράδειγμα σε περίπτωση που δεν μπορεί κανείς να καταβάλει τη χρηματική ποινή που του έχει επιβληθεί δεν φυλακίζεται, αλλά αυτή βεβαιώνεται στην εφορία. Τέλος, με την τροπολογία 1127 αξιοποιούνται ποσά από το Ταμείο Ενεργειακής Μετάβασης για τη χορήγηση επιδόματος θέρμανσης. Η Κυβέρνηση στηρίζει τα ελληνικά νοικοκυριά που επιβαρύνονται υπέρμετρα φέτος από τις ιδιαίτερα υψηλές τιμές στα καύσιμα. Κλείνοντας, η Αξιωματική Αντιπολίτευση κατηγόρησε την προσπάθεια που καταβάλλει το Υπουργείο Δικαιοσύνης να προσαρμόσει τη νομοθεσία μας σε σχέση με τις σύγχρονες μορφές εγκληματικότητας. Μα, αν μη τι άλλο η ποινική νομοθεσία οφείλει να είναι επίκαιρη, οφείλει να μην κλείνει τα μάτια της σε περιστατικά κακοποίησης ανηλίκων που έρχονται διαρκώς στην επιφάνεια, οφείλει να ενσωματώσει αλλαγές για την προστασία από κάθε είδους παρενόχληση στον χώρο εργασίας για την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Αν τα αγνοήσουμε όλα αυτά θα ήμασταν υπόλογοι στην ελληνική κοινωνία. Το σημερινό νομοθετικό κείμενο είναι μια προσεκτικά μελετημένη προσπάθεια, μια επιστημονική τεκμηρίωση στηριζόμενη στο πόρισμα της Επιτροπής Παρακολούθησης του Ποινικού Κώδικα που αποτελείται από καταξιωμένους νομικούς, καθηγητές και εφαρμογές του Ποινικού Δικαίου. Οποιαδήποτε προσπάθεια μηδενισμού αυτού του έργου και της συνολικής προσπάθειας της Κυβέρνησης να συμβαδίζει η ποινική νομοθεσία με την κοινωνική πραγματικότητα είναι βέβαιο ότι βρίσκει αντίθετους τους Έλληνες πολίτες. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ σας ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο κ. Γκίκας από την Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η δημιουργία, η αξιολόγηση, η διόρθωση και η εξέλιξη νομοθετικών πλαισίων ανήκουν σαφώς στις αρμοδιότητες των κυβερνήσεων. Αυτό ισχύει και για τον Ποινικό Κώδικα και για τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας που αποτελούν σημαντικά εργαλεία στα χέρια των δικαστικών λειτουργών για την απόδοση της δικαιοσύνης. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης οφείλει να λαμβάνει υπ' όψιν την επιστημονική γνώμη, την αποτελεσματικότητα του ισχύοντος κώδικα, αλλά και τα κελεύσματα των καιρών και τα κοινωνικά φαινόμενα και να εξελίσσει τον κώδικα. Θυμίζω ότι το 2019, λίγες ημέρες πριν κλείσει η Βουλή, ο Ποινικός Κώδικας τροποποιήθηκε κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες από την προηγούμενη κυβέρνηση. Η νέα Κυβέρνηση προχώρησε στη σύσταση Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής Παρακολούθησης του Ποινικού Κώδικα προκειμένου να εξεταστούν οι συνέπειες της εφαρμογής του νέου Ποινικού Κώδικα και να προβεί στη συνέχεια στις αναγκαίες τροποποιήσεις. Τώρα η Αξιωματική Αντιπολίτευση κατηγορεί το Υπουργείο Δικαιοσύνης και την Κυβέρνηση ότι προβαίνει σε γενική αυστηροποίηση των πάντων. Δεν νομιμοποιείται, όμως, να τα λέει αυτά από τη στιγμή από την οποία είδαμε τις δικές της νομοθετικές παρεμβάσεις, νόμος Παρασκευόπουλου για παράδειγμα, που δημιούργησαν πλείστα όσα προβλήματα. Εν τέλει ως Βουλευτές, αλλά και ως κόμματα οφείλουμε να τοποθετηθούμε με ευκρινή τρόπο επί συγκεκριμένων ζητημάτων, πράγμα που τουλάχιστον εμείς στη Νέα Δημοκρατία το κάναμε και συνεχίζουμε να το κάνουμε. Πιστεύουμε, λοιπόν, ότι για τα αδικήματα της εσχάτης προδοσίας, της ανθρωποκτονίας, της ληστείας μετά φόνου και του ομαδικού βιασμού πρέπει να προβλέπεται η ισόβια κάθειρξη ως μοναδική ποινή και όχι ισόβια κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών, όπως προβλέπεται σήμερα. Χαιρετίζουμε ότι για πρώτη φορά προβλέπεται ρητά η ισόβια κάθειρξη για τον βιασμό ανηλίκου. Είμαστε, επίσης, κάθετοι ως προς την προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας, την κατάχρηση ανίκανου προς αντίσταση δηλαδή ανήλικων, ατόμων με νοητική ανικανότητα ή σωματική αναπηρία. Και συμφωνούμε με την αυστηροποίηση των ποινών για αυτά τα αδικήματα. Θεωρούμε σωστό να αντιμετωπίζεται ως κακούργημα η αιμομειξία αντί ως πλημμέλημα με ποινή κάθειρξης τριών έως πέντε ετών, όπως ισχύει σήμερα. Διαπιστώνουμε, επίσης, ότι το Υπουργείο Δικαιοσύνης έλαβε σοβαρά υπ' όψιν την ανεπαρκή αντιμετώπιση των παραβατικών συμπεριφορών που ανέδειξε το κίνημα Me Too και προβαίνει σε αναγκαίες διορθωτικές ενέργειες. Επιπλέον, η παραγραφή των εγκλημάτων της αρπαγής ή εμπορίας ανθρώπων, όπως και αδικήματα γενετήσιας ελευθερίας εις βάρος ανηλίκων, αρχίζει πλέον έναν χρόνο μετά την ενηλικίωση σε περίπτωση πλημμελήματος και τρία χρόνια σε περίπτωση κακουργήματος. Έτσι δίνεται στα θύματα περισσότερος χρόνος να καταγγείλουν όσα τους συνέβησαν. Εν κατακλείδι, πρόκειται για παρεμβάσεις οι οποίες ενισχύουν την προστασία των ανηλίκων, των ευάλωτων ομάδων, των θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης ή trafficking, ενώ παράλληλα η αυστηροποίηση των ποινών δουλεύει αποτρεπτικά για την τέλεση τέτοιων ειδεχθών πράξεων. Θα πω δυο λόγια για την υπό όρους απόλυση. Συχνά οι πολίτες απογοητεύονται όταν βλέπουν κρατουμένους, οι οποίοι μάλιστα έχουν τιμωρηθεί για σοβαρά αδικήματα, να αποφυλακίζονται μετά από ένα σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα και εν τοιαύτη περιπτώσει χωρίς να έχουν εκτίσει το μεγαλύτερο μέρος της ποινής τους. Αυτό αλλάζει με την τροποποίηση που ορίζει ότι οι κρατούμενοι για συγκεκριμένα αδικήματα θα εκτίουν πλέον τα 4/5 της ποινής από τα 3/5 που είναι σήμερα, ενώ συνολικά ο πραγματικός χρόνος παραμονής στα σωφρονιστικά ιδρύματα αυξάνεται από τα 2/5, που είναι σήμερα, στα 3/5. Επίσης, σε περίπτωση που επιβλήθηκε ισόβια κάθειρξη, το κατώτατο όριο πραγματικής παραμονής σε σωφρονιστικό κατάστημα από τα δεκαέξι χρόνια ανεβαίνει στα δεκαοκτώ, που κατά την άποψή μου, κύριε Υπουργέ, δεν έπρεπε να είναι κάτω από τα είκοσι. Αξίζει επιπλέον να επισημανθεί ότι σε αδικήματα όπως ο εμπρησμός, οι πλημμύρες ή οι εκρήξεις, η ποινή φυλάκισης - και είναι σημαντικό αυτό - δεν προϋποθέτει πλέον να προκύψει κίνδυνος για άνθρωπο ή ξένη περιουσία, δηλαδή έγκλημα αποτελέσματος, αλλά αρκεί η δυνατότητα να προκύψει κίνδυνος. Σε ό,τι αφορά τον εμπρησμό δασών θα αντιμετωπίζεται πλέον ως κακούργημα με τιμωρία φυλάκισης σε περίπτωση που προκληθεί οικολογική καταστροφή, αλλά θα επιβάλλεται ισόβια κάθειρξη αρκεί και μόνο ο θάνατος ενός ανθρώπου να είναι απότοκος της καταστροφής και όχι πολλών όπως ισχύει σήμερα. Θεωρώ ότι τα συμβάντα του καλοκαιριού δεν αφήνουν καμμία αμφιβολία ότι απαιτείται αυστηρότερη αντιμετώπιση αυτών των πράξεων. Τέλος, μια κουβέντα θα πω για τη μεγάλη συζήτηση που έγινε για την τροποποίηση του άρθρου 191, το ανέφερε βεβαίως και ο Υπουργός στην ομιλία του, που αφορά τη διασπορά ψευδών ειδήσεων. Ουσιαστικά επαναφέρεται αυτό το άρθρο στην προτέρα του μορφή. Εδώ υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά και θα πρέπει να την ξεκαθαρίσουμε. Διατυπώθηκε η ανησυχία ότι η τροποποίηση έρχεται σε αντίφαση με τη συνταγματικά κατοχυρωμένη ελευθερία έκφρασης ιδεών και ότι πλέον μπορεί να κινδυνεύσει η ελεύθερη διατύπωση γνώμης από δημοσιογράφους ή από οποιουσδήποτε. Ωστόσο στο επίκεντρο του άρθρου βρίσκονται οι ψευδείς, κατασκευασμένες επίτηδες ειδήσεις που κλονίζουν την εμπιστοσύνη των πολιτών στην ασφάλεια που τους παρέχει το κράτος δικαίου και όχι η διατύπωση απόψεων. Νομίζω ότι πρόκειται για έναν σαφή διαχωρισμό που θα διαπιστώσουν εύκολα οι δικαστικοί λειτουργοί. Επιπλέον, προστίθεται η προστασία της δημόσιας υγείας, μια προσθήκη που είναι απαραίτητη λόγω της πανδημίας. Ακόμα και σήμερα, εν μέσω του τέταρτου κύματος, υπάρχουν συμπολίτες μας οι οποίοι αρνούνται να εμβολιαστούν ή ακόμα και να διασωθούν επειδή πιστεύουν αυτά τα fake news. Αυτό είναι απαράδεκτο και βεβαίως θα πρέπει να υπάρχει νομική διαδικασία επ' αυτού. Κλείνοντας, το σχέδιο νόμου βασίζεται στην επιστημονική γνώμη, ωστόσο έχει έντονη πολιτική και κοινωνική διάσταση. Λαμβάνει σοβαρά υπ' όψιν την ανάγκη της κοινωνίας να διαβεί σε ένα ασφαλέστερο περιβάλλον, αλλά σε αυτό το περιβάλλον να γνωρίζουν όλοι ότι τα αδικήματα που σχετίζονται με την αφαίρεση της ζωής και τη γενετήσια αξιοπρέπεια, θα τιμωρούνται αυστηρά και άρα δεν θα προκαλείται το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Με τις τροποποιήσεις που επέρχονται παραδίδεται στους δικαστικούς λειτουργούς ένας σύγχρονος Ποινικός Κώδικας και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας που αποκαθιστά τις αστοχίες του 2019 και αναπροσαρμόζει το πλαίσιο των ποινών που χρειάζεται. Για όλους αυτούς τους λόγους, βεβαίως και το υπερψηφίζουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Μάρκου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πραγματικά είναι άξιο θαυμασμού το γεγονός ότι πολλοί ομιλητές από τη Συμπολίτευση αναφέρονται στους ποινικούς κώδικες που ψηφίστηκαν το 2019, τονίζοντας ότι ψηφίστηκαν ένα μήνα πριν από τις εκλογές και ξεχνούν πάρα πολύ επιλεκτικά ότι αυτοί οι ποινικοί κώδικες είναι αποτέλεσμα δεκαετούς δουλειάς έγκριτων νομικών που δεν είχαν καμμία σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό έχει σβηστεί από τη μνήμη τους και σε εσάς, κύριε Υπουργέ. Μην προσπαθείτε κάθε φορά να το επαναλάβετε με τον ίδιο τρόπο. Όταν επιχειρεί κανείς να αξιολογήσει μια νομοθετική πρωτοβουλία, όπως αυτή της τροποποίησης των κωδίκων, σκόπιμο είναι να απαντήσει σε δύο βασικά ερωτήματα. Πρώτον, σε ποια ακριβώς προβλήματα επιδιώκουν να δώσουν λύση; Και δεύτερον, σε ποια λογική κινούνται αυτές οι νομοθετικές μεταβολές; Στην περίπτωσή σας, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, η απάντηση και στα δύο ερωτήματα είναι πολύ συγκεκριμένη και πολύ φοβάμαι εξόχως δηλωτική των ιδεοληπτικών σας κατατρεγμών. Και εξηγούμαι. Επί του πρώτου ερωτήματος δηλαδή, σε ποια προβλήματα επιδιώκετε να απαντήσετε με τις εισαγόμενες προσεγγίσεις - τροποποιήσεις; Μα, φυσικά στο επικοινωνιακό σας πρόβλημα για την παραβατικότητα και την αυξημένη ανασφάλεια που νιώθουν οι πολίτες λόγω της εγκληματικότητας. Ξέρετε, πριν από δύο μήνες ακριβώς Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας είπε επί λέξει: «Ανάγκη τώρα περισσότερο από ποτέ η μείωση της εγκληματικότητας». Ποια άλλη ομολογία αποτυχίας θέλετε για το δόγμα σας «νόμος και τάξη»; Είστε Κυβέρνηση παραπάνω από δύο χρόνια, εκλεχθήκατε με σημαία ευκαιρίας την πάταξη τάχα της αυξημένης επί ΣΥΡΙΖΑ εγκληματικότητας και επί δύο χρόνια το μόνο που κάνετε είναι επισκέψεις στα κανάλια να ανακοινώσετε από τον τηλεοπτικό σας άμβωνα την αυστηροποίηση των διατάξεων για να χαϊδέψει τα αυτιά των ψηφοφόρων που θέλετε να νομίζουν, για παράδειγμα, ότι αν ρίξεις τριάντα οκτώ σφαίρες σε άοπλους Ρομά, θα πετύχεις μείωση των κλοπών και των διαρρήξεων. Επί της ουσίας αυτό κάνετε επί δύο χρόνια. Επιδοθήκατε σε μια τηλεοπτική πλειοδοσία ποινικού λαϊκισμού και αρχίζετε τώρα να νομοθετηθείτε ρυθμίσεις οι οποίες ακούστηκαν τόσο καλά από τους εισηγητές μας, από τους Βουλευτές μας. Η Ένωση Ποινικολόγων, η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, οι καθηγητές της Νομικής, οι Δικηγορικοί Σύλλογοι έχουν εκφράσει σαφή αντίρρηση αναφέροντας ότι γνώμονάς σας είναι ένας καινούργιος τομέας δικαίου ο οποίος είναι δική σας έμπνευση, ουσιαστικά είναι το δίκαιο των αυτοκλήτων τιμωρών των τηλεοπτικών παραθύρων. Το δίκαιο της τηλεόρασης επιχειρείται σήμερα. Τώρα, μια νομοθετική επιλογή που απαντάει και στο δεύτερο ερώτημα που έθεσα στην αρχή της ομιλίας μου, στο ερώτημα: «Ποια λογική καλούνται να απαντήσουν οι ρυθμίσεις σας;» και δεν χρειάζεται να καταβληθεί ιδιαίτερη προσπάθεια να αντιληφθεί ο οποιοσδήποτε είναι ότι η βασική φιλοσοφία από την οποία διέπεται η σύλληψη των ρυθμίσεων του νομοσχεδίου είναι η πλημμυρίδα τιμωρητικότητας και η έλλειψη σεβασμού στην αρχή της αναλογικότητας. Η φιλοσοφία αυτή πηγάζει από τις πιο αυταρχικές και αντιδραστικές θέσεις μιας - θα την ονόμαζα - βαλκανικής δεξιάς. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πολλές διατάξεις μπορεί να επικαλεστεί κανείς για να αποδείξει τους συλλογισμούς. Θα αρκεστώ λόγω χρόνου σε δύο, γιατί έχουν αναπτυχθεί και οι υπόλοιπες. Πρώτον, η κοινωφελής εργασία - και κύριε Υπουργέ, σας κοιτάω κατά πρόσωπο αναφέροντας αυτό το θέμα - είναι ένας θεσμός που νομοθετήθηκε το 1991, εφαρμόζεται από το 1997, αναπτύχθηκε το 2007 που άρχισαν να λειτουργούν οι υπηρεσίες επιμελητών ανηλίκων και κοινωνικής αγωγής. Το περιεχόμενο είναι η εναλλακτική έκτιση των ποινών ως κύρια ποινή πλημμελημάτων με παροχή υπηρεσίας ή εργασίας από τους καταδικασμένους στην κοινωνία και στο ίδιο το θύμα ακόμα αυτή η παροχή εργασίας. Είναι ένας ποινικός θεσμός που εφαρμόζεται σε όλες τις χώρες του δυτικού κόσμου, αξιακό στοιχείο του κράτους δικαίου μιας φιλελεύθερης, σύγχρονης δημοκρατικής πολιτείας, το οποίο καλείται να συνδυάσει την ανταποδοτική με την επανορθωτική δικαιοσύνη. Αυτόν λοιπόν τον θεσμό εσείς προσωπικά τον καταργήσατε αμέσως. Πριν από αρκετό χρονικό διάστημα, τον Ιούνιο του 2020- σημειώστε το, κύριε Υπουργέ - σε επίκαιρή μου ερώτηση, είπατε: «Δεν είναι έτοιμες οι δομές της ΚΕΔΕ για να υποδεχτούν...». Η ΚΕΔΕ είχε απαντήσει ότι είναι έτοιμη και δέχεται. Μάλιστα είχατε πει τότε ότι μιλήσατε με εισαγγελείς για να δεχτούν τα δικαστήρια. Οι εισαγγελείς τότε είχαν πει ότι το δέχονται και είναι έτοιμοι. Είπατε ότι δεν έχουμε δομές παρακολούθησης και είπατε τότε ότι έχουμε σαράντα έξι δομές παρακολούθησης που δεν αρκούν. Πόσες φτιάξατε σε ένα χρόνο; Καμμία; Είπατε ότι υπάρχει θέμα με την ασφάλιση των κρατουμένων. Πόσο φοβερό είναι σε ενάμιση χρόνο να λυθεί το θέμα της ασφάλισης; Θέλουμε να είμαστε σοβαροί. Και επί λέξει είπατε, διαβάζω από τα Πρακτικά: «Πιστεύω λοιπόν ότι πολύ σύντομα, θέλω να πιστεύω τουλάχιστον μέχρι το τέλος του χρόνου, τέλος του 2020 θα έχουμε ολοκληρώσει αυτή τη διαδικασία που σας περιέγραψα νωρίτερα». Το λέγατε για τέλος του 2020 και είμαστε τέλος του 2021.
Μην ρίχνετε τώρα το μπαλάκι στους άλλους. Είναι θέμα στοιχειώδους αξιοπρέπειας. Όσον αφορά τη διασπορά ψευδών ειδήσεων, μάς επαναφέρετε στο μαύρο παρελθόν της επταετίας με ολισθηρές καταστάσεις στο μέλλον με πρόσχημα πολλές δήθεν προστασίες. Γι' αυτό μίλησα για βαλκανική δεξιά. Από την κυβέρνηση Όρμπαν αντλείτε τον οδηγό σας. Φέρνετε σήμερα μια άκρως επικίνδυνη και ολοκληρωτική διάταξη. Μετατρέπετε τη διασπορά ψευδών ειδήσεων από συγκεκριμένης διακινδύνευσης αδίκημα όπως λένε οι νομικοί, σε δυνητικής διακινδύνευσης αδίκημα. Είναι πολύ διαφορετικό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δεν θα αργήσω, κυρία Πρόεδρε. Ποινικοποιείτε την προσωπική άποψη και χειραγωγείτε τα τελευταία μέσα μαζικής ενημέρωσης που δεν είναι «Πετσοταϊσμένα». Έννοιες όπως ελευθερία έκφρασης, ελευθερία τύπου τίθενται υπό δικαστικό διωγμό. Πιστεύετε ότι κάθε λογής ψεκασμένοι θα φοβηθούν από αυτό το μέτρο; Γελιέστε. Και θα σας αναφέρω δύο παραδείγματα. Είπατε για την πανδημία. Θα τελειώσει η πανδημία. Τι θα μείνει μετά την πανδημία απ' αυτό το νομοθέτημα; Είπατε και κάτι άλλο μέσα σε αυτό που γράφετε. Είπατε για την αμυντική ικανότητα της χώρας. Προσέξτε με, κύριε Υπουργέ. Αν κανείς διασπείρει ψευδείς ειδήσεις για την αμυντική ικανότητα, δηλαδή αν κάποιος πει αύριο ότι οι φρεγάτες που παίρνουμε γέρνουν - και τα υποβρύχια που είχαμε πάρει, έγερναν - θα διωχθεί, ναι ή όχι; Παρακαλώ, απαντήστε μου. Τελειώνω, λέγοντας ότι είστε η πιο λαϊκίστικη Κυβέρνηση που έχει περάσει μετά το 1974. Λαϊκίζετε στη δικαιοσύνη, λαϊκίζετε στη δημόσια τάξη και ασφάλεια, λαϊκίζετε στην υγεία, λαϊκίζετε στην παιδεία. Νομίζω ότι πρέπει να αντιληφθείτε ότι όσο νωρίτερα πλέον αποχωρήσετε από αυτά τα έδρανα, θα είναι πολύ καλύτερο για τον τόπο. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Και εγώ σας ευχαριστώ. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Δημοσχάκης και αμέσως μετά ο κ. Τσαβδαρίδης. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν σχέδιο νόμου συνιστά άλλη μία έμπρακτη απόδειξη ότι η σημερινή Κυβέρνηση θέτει σε απόλυτη προτεραιότητα την ασφάλεια, την ευνομία και την ευταξία της κοινωνίας. Με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις θωρακίζεται το κοινωνικό σύνολο από την εγκληματικότητα, η οποία άνθισε την προηγούμενη κυβερνητική περίοδο καθιστώντας την καρδιά της Αθήνας, τις πόλεις και τις γειτονιές της χώρας, αλλά και τις ακριτικές περιοχές, ορμητήρια βίας και παραβατικότητας εξαιτίας της δράσης εγκληματικών οργανώσεων και της ανοχής των προκατόχων μας, οι οποίοι ψηφίζοντας τους νέους κώδικες δύο φορές - τη δεύτερη στο παραπέντε πριν την πτώση τους - δημιούργησε δυσχέρειες, προβλήματα, σοβαρές πλημμέλειες και αστοχίες. Οι αστοχίες αυτές αποκαθίστανται με το παρόν σχέδιο νόμου. Όμως κερδισμένοι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχουν γιατί σύμφωνα με τις γενικές αρχές του ποινικού δικαίου δικάζονται με τον επιεική νόμο. Ωστόσο αντιμετωπίζεται με απόλυτα ισορροπημένο τρόπο η ήπια παραβατικότητα και η βαριά εγκληματικότητα. Χωρίς αστερίσκους και επιφυλάξεις νομοθετείται η αυστηρότερη τιμωρία για τα ειδεχθή εγκλήματα. Πλέον για την ανθρωποκτονία, τον ομαδικό βιασμό και για πρώτη φορά τον βιασμό ανηλίκου η ποινή είναι μία, ισόβια κάθειρξη. Ταυτόχρονα απλώνεται ένα δίχτυ προστασίας στις κοινωνικά ευάλωτες ομάδες όπως οι ανήλικοι. Πλέον η αποπλάνησή τους καθίσταται κακουργηματική, ενώ επανεντάσσεται στις ποινικές διατάξεις η μαστροπεία ανηλίκων. Επίσης αλλάζει ο χρόνος έναρξης της παραγραφής των αδικημάτων, της εμπορίας ανθρώπων, της αρπαγής ανηλίκου, των αδικημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας. Μάλιστα, τα εν λόγω αδικήματα που τελούνται στον εργασιακό χώρο όπως και της προσβολής της γενετήσιας ευπρέπειας για τους ανηλίκους θα διώκονται αυτεπάγγελτα. Παράλληλα αυστηροποιείται το πλαίσιο της απόλυσης των καταδίκων υπό όρους, όπως και της άρσης της απόλυσης εγκληματιών που τελούν κατ' επανάληψη σοβαρά κακουργήματα. Τίθενται αντικειμενικά κριτήρια ως προς τον υπολογισμό του κατώτατου ορίου έκτισης της ποινής είτε με ευεργετικό υπολογισμό στα τέσσερα πέμπτα είτε με πραγματική έκτιση, αυξάνοντας τα κατώτατα όρια τόσο για την ποινή της κάθειρξης στα τρία πέμπτα της ποινής όσο και για την ποινή της ισόβιας κάθειρξης στα δεκαοκτώ έτη. Επίσης, διευρύνεται το αξιόποινο στα κοινώς επικίνδυνα εγκλήματα όπως στον εμπρησμό, ο οποίος τυποποιείται πλέον ως κακούργημα με προβλεπόμενη ποινή κάθειρξης έως οκτώ έτη και χρηματική ποινή. Συνάμα καλύπτονται νομοθετικές αστοχίες ή κενά στη δίωξη και τιμωρία αξιόποινων συμπεριφορών όπως η διασπορά ψευδών ειδήσεων. Όλοι μας είμαστε μάρτυρες της άσκησης ψυχολογικών επιχειρήσεων που διεξάγονται από περίεργους χώρους και περίεργα κέντρα σε βάρος ενός φοβισμένου λαού σε ένα μικρό ποσοστό φυσικά, τα επίχειρα των οποίων εισπράττουμε όλοι μας. Η διαχείριση των κρίσεων, όπως είναι η υγειονομική, με την οποία είμαστε αντιμέτωποι εδώ και δύο χρόνια, απαιτεί εθνική ενότητα, ομοψυχία και συναντίληψη πάνω από όλα. Δεν χωρούν διχασμοί και κοινωνικοί εξτρεμισμοί. Δυστυχώς, ορισμένοι δεν διστάζουν στον βωμό προσωπικών και πολιτικών ωφελειών να εργαλειοποιούν την πανδημία επιφέροντας φαινόμενα πρόκλησης ανησυχίας και πανικού στους πολίτες και θέτοντας σε κίνδυνο ακόμα και τη δημόσια υγεία. Με την τροποποίηση, κύριε Υπουργέ, της διάταξης περί διασποράς ψευδών ειδήσεων προστατεύεται ο κοινωνικός ιστός και η κοινωνική ειρήνη. Κύριοι Υπουργοί, εκφράζω την ικανοποίησή μου που στις προβλεπόμενες τροποποιήσεις συμπεριλάβατε την εισήγησή μου μέσα από τον κοινοβουλευτικό έλεγχο για το ζήτημα της γενικευμένης αναστολής ποινών, όπως είχα αναπτύξει και τεκμηριωμένα σε γραπτή μου ερώτηση. Στα εγκλήματα που αφορούν άσκηση βίας κατά προσώπων εντός της κατοικίας τους και του ιδιωτικού κλειστού χώρου εργασίας τους - και έχουμε πολλά παραδείγματα, έχουμε πολλά θύματα - από εισβολείς κακοποιούς με σκοπό την κλοπή, ληστεία ή άλλη αξιόποινη πράξη, η ποινή δεν μετατρέπεται και δεν αναστέλλεται σε καμμία περίπτωση. Πλέον, με τις νέες τροποποιήσεις θεσπίζεται και σε περίπτωση ληστείας, αποτέλεσμα της οποίας είναι ο θάνατος κάποιου προσώπου ή βαριά σωματική βλάβη ή αν η πράξη εκτελέστηκε με ιδιαίτερη σκληρότητα έναντι προσώπου, επιβάλλεται φυσικά - και έτσι πρέπει - η ισόβια κάθειρξη. Αναδεικνύουν διαχρονικά το ζήτημα της αποσυμφόρησης των φυλακών, η οποία μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω οραματικών και καινοτόμων προτάσεων και όχι με εκπτώσεις, όπως έγινε μέχρι σήμερα. Η καθιέρωση του θεσμού της κοινωφελούς εργασίας σε ελάσσονος βαρύτητας αδικήματα συνιστά μια τέτοια πρόταση και χαίρομαι ιδιαιτέρως που υιοθετείται στο παρόν νομοσχέδιο. Με τον ισχύοντα κώδικα το δικαστήριο σε περίπτωση καταδίκης για την αποτροπή από την τέλεση άλλων αξιόποινων πράξεων έχει αποκλειστικά πάλι την έκτιση ποινής στερητικής ελευθερίας. Με τη νέα τροποποίηση παρέχεται η δυνατότητα στο δικαστήριο να έχει ως πρώτο όπλο την παροχή της κοινωφελούς εργασίας. Μόνο αν θεωρήσει ότι δεν είναι επαρκής μια τέτοιου βαθμού ποινή, καταλήγει σε ποινή στερητική. Προσβλέπω σε συνέργεια, κύριοι Υπουργοί, με την Κατεχάκη, όπως είμαι σίγουρος ότι θα εξετάσετε και τις λοιπές προτάσεις μου που απλόχερα αναδεικνύω μέσα από τη γνώση και την εμπειρία μου, πατάσσοντας οριστικά το οργανωμένο έγκλημα και τις τρομοκρατικές ενέργειες σε βάρος του τόπου και του λαού αυτού. Κυρίες και κύριοι, ο Ποινικός Κώδικας και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας εκσυγχρονίζονται επί το ορθότερον, ανταποκρινόμενοι στα χαρακτηριστικά των νέων εγκλημάτων. Ας μας κατηγορούν για αυστηροποίηση του Ποινικού Κώδικα. Η απάντηση είναι η σύλληψη κακοποιών, τρομοκρατών που αφέθηκαν ελεύθεροι με τον γνωστό νόμο Παρασκευόπουλου. Έχουν μείνει στην ιστορία. Εμείς και με αυτό το νομοσχέδιο εκπληρώνουμε τις προσδοκίες των Ελλήνων, αποκαθιστώντας την ασφάλεια και την κοινωνική ειρήνη και πάνω από όλα τη συνοχή του τόπου. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Τσαβδαρίδης και αμέσως μετά ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας ο κ. Βρούτσης.
Κυρία Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το εξαιρετικά σημαντικό νομοσχέδιο για την τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας που συζητάμε σήμερα στο ελληνικό Κοινοβούλιο, έρχεται να προσαρμόσει την ποινική νομοθεσία στην κοινωνική πραγματικότητα και σε μια εγκληματική δράση, η οποία έχει μεταλλάξει επί τα χείρω τα ποιοτικά, αλλά και ποσοτικά χαρακτηριστικά της. Ερχόμαστε στην ουσία να ενισχύσουμε την ασφάλεια και προστασία του κοινωνικού συνόλου από την εγκληματικότητα, ενώ παράλληλα καλύπτουμε το νομοθετικό κενό που προκάλεσαν μια σειρά αστοχιών στον υφιστάμενο Ποινικό Κώδικα, προκειμένου το δικαιακό μας σύστημα να ανταποκρίνεται πιο αποτελεσματικά στα απαιτούμενα των καιρών και να απολαμβάνει της μέγιστης εμπιστοσύνης των πολιτών. Με ποιο τρόπο το υλοποιούμε αυτό; Με ένα τετράπτυχο παρεμβάσεων και ρυθμίσεων που περιλαμβάνουν την αναπροσαρμογή και αυστηροποίηση του πλαισίου των ποινών για συγκεκριμένα εγκλήματα ιδιαίτερης ποινικής απαξίας που είχαν υποβαθμιστεί από την προηγούμενη κυβέρνηση και την αναβάθμισή τους σε κακουργήματα, την αυστηροποίηση της απόλυσης των καταδίκων υπό όρους, όπως και της άρσης της απόλυσης εγκληματιών που τελούν κατ' επανάληψη σοβαρά κακουργήματα, την επαναφορά και διεύρυνση του αξιοποίνου στα εγκλήματα που σχετίζονται με το περιβάλλον και την κλιματική κρίση, καθώς και την κατ' απόλυτη προτεραιότητα διεξαγωγή της ανάκρισης και την εισαγωγή στο ακροατήριο υποθέσεων εξαιρετικής φύσης ή κακουργημάτων που αφορούν σε εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και της οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής. Γιατί, άραγε, πρέπει να το πράξουμε αυτό; Μα, γιατί είναι πέρα από κάθε λογική να μπαίνουν στη φυλακή για το θεαθήναι εγκληματίες για ειδεχθή εγκλήματα και μετά από πέντε χρόνια να κυκλοφορούν ελεύθεροι σα να μην τρέχει τίποτα, όπως συμβαίνει μέχρι σήμερα. Γιατί είναι πέρα από κάθε λογική η πολιτεία μας να αρκείται μέχρι σήμερα σε ποινές - χάδι για τα αδικήματα της εσχάτης προδοσίας, της ανθρωποκτονίας, του ομαδικού βιασμού, του θανατηφόρου βιασμού, της θανατηφόρας ληστείας, που με τον ισχύοντα Ποινικό Κώδικα αντί να τιμωρούνται με μοναδική ποινή την ισόβια κάθειρξη, τιμωρούνται διαζευκτικά και με την ποινή της πρόσκαιρης κάθειρξης τουλάχιστον δέκα ετών. Γιατί είναι ντροπή να πέφτουν στα μαλακά, σε πρόσκαιρη δηλαδή κάθειρξη έως δέκα έτη, όσοι είναι υπαίτιοι για πράξεις που επιφέρουν βαριά σωματική βλάβη, αναπηρία ή και μόνιμη παραμόρφωση, όπως η περίπτωση με το βιτριόλι που προσφάτως βιώσαμε ως ελληνική κοινωνία. Γιατί είναι απαράδεκτο να γυρνοβολάνε αμετανόητοι στην κοινωνία έχοντας εκτίσει μόλις τα τρία πέμπτα της ποινής τους, που μεταφράζεται σε πραγματική έκταση μόλις των δύο πέμπτων της ποινής, όσοι καταδικάστηκαν για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, για τρομοκρατικές πράξεις, για εμπορία ανθρώπων, για αρπαγή ανηλίκου. Γιατί είναι εξοργιστικό να μην τιμωρείται ως κακούργημα η αιμομιξία και ο βιασμός ανηλίκου, αλλά να αντιμετωπίζονται μέχρι και σήμερα ως πλημμέλημα με ποινές - ντροπή δυο, τρία έως πέντε έτη. Γιατί είναι προκλητικό να καίγονται κάθε χρόνο χιλιάδες στρέμματα δασών λόγω εμπρησμών και την ίδια στιγμή αυτό το αδίκημα να μην τυποποιείται μονάχα ως κακούργημα, αλλά δυστυχώς ως πλημμέλημα, όπως υποβαθμίστηκε στη βασική του μορφή επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Εξίσου προκλητικό είναι να αντιμετωπίζεται ο εμπρησμός με την ισχύουσα νομοθεσία μόνο ως έγκλημα αποτελέσματος, δηλαδή ως έγκλημα εφόσον επέλθει η βλάβη, αντί για έγκλημα αφηρημένης διακινδύνευσης που θα επιφέρει παραδειγματική τιμωρία και μόνο με τον κίνδυνο που αυτή η πράξη μπορεί να προκαλέσει. Γιατί είναι ακατανόητο να μην προβλέπεται η δυνατότητα άρσης του τηλεφωνικού απορρήτου στον κατάλογο των αδικημάτων του ν.2225/1994 για πράξεις βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης και του εμπρησμού δασών, έτσι ώστε κάθε κατεργάρης να μπορεί ευκολότερα να καθίσει στον πάγκο του, αλλά και γιατί αποτελεί όνειδος το να μην υπάρχει αυτεπάγγελτη δίωξη για την προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας στον εργασιακό χώρο, επονείδιστη συμπεριφορά, που ενώ, δυστυχώς, πληγώνει βαθιά τα σώματα και τις ψυχές εκατοντάδων απροστάτευτων θυμάτων, εντούτοις λίγες μόνο φορές οδηγείται στη δικαιοσύνη, καθώς ελάχιστοι καταγγέλλουν τέτοιες περιπτώσεις υπό τον φόβο της μετέπειτα αποπομπής τους από την εργασία. Η πολιτεία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει χρέος να προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα μιας νέας εποχής που η ίδια η καθημερινότητα επιβάλλει και να προασπίζει τα κεκτημένα της κοινωνικής ασφάλειας και ειρήνης, προκειμένου να μην μετατραπεί ο πολιτισμός μας σε ζούγκλα. Είναι απογοητευτικό η Αξιωματική Αντιπολίτευση να υποκρίνεται την ευαίσθητη εργαλειοποιώντας ξεδιάντροπα για μικροκομματικά οφέλη οτιδήποτε μπορεί να εργαλειοποιήσει από τα Me Too μέχρι τις πυρκαγιές και την ίδια στιγμή εμάς που προσπαθούμε να εξορθολογήσουμε τον Ποινικό Κώδικα να μας κατηγορεί για δολοφονία των κωδίκων, για τυφλή δήθεν αυστηροποίηση των ποινών που θα οδηγήσει σε κατάρρευση του σωφρονιστικού συστήματος και για δήθεν κρυφή ατζέντα της Κυβέρνησης, προκειμένου να οδηγηθούμε σε ιδιωτικές φυλακές. Ακούστε, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ: Εσείς που ασκείτε αυτή την έωλη κριτική, μάλλον θέλετε να ξεχάσετε ότι ψηφίσατε τον προηγούμενο Ποινικό Κώδικα σχεδόν εν κρυπτώ και στο γόνατο μια μέρα πριν κλείσει το ελληνικό Κοινοβούλιο για τις εκλογές του 2019, με αποτέλεσμα να υπάρχουν σωρεία προβληματικών διατάξεων που απαιτούσαν αλλαγές από τη νέα Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ξεχάσατε ότι ψηφίσατε τον νέο τότε Ποινικό Κώδικα στα μέσα Ιουνίου του 2019 και επειδή προφανώς ήταν τόσο καλά μελετημένος, αλλά και σχεδιασμένος, αναγκαστήκατε μόλις σε δέκα μέρες μετά να κάνετε είκοσι οκτώ αλλαγές και τροποποιήσεις σε αυτόν με πράξη νομοθετικού περιεχομένου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κυρία Πρόεδρε, τελειώνω σε ένα λεπτό. Ακόμη και σήμερα την ώρα που στο παρόν νομοθέτημα η Κυβέρνηση εισάγει με το άρθρο 191 την αυστηροποίηση της ποινικής αντιμετώπισης της ανεξέλεγκτης τοξικότητας που προκαλεί στην κοινωνία μας η πανδημία των fake news που κλονίζει την κοινωνική γαλήνη, συμπεριλαμβάνοντας μάλιστα ρητά και τη δημόσια υγεία λόγω της εκτεταμένης διασποράς φημών που προκαλούν πανικό στους πολίτες και κοστίζουν ζωές, κάποιοι μιλάνε για απόπειρα δήθεν να φιμωθεί η ελευθερία της έκφρασης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Νέα Δημοκρατία θωρακίζει μέρα με τη μέρα την ελληνική δικαιοσύνη επ' ωφελεία της κοινωνίας μας και των ίδιων των λειτουργών της και σε πείσμα όλων όσων τη θέλουν παρωχημένη και αρτηριοσκληρωτική. Προς αυτήν την κατεύθυνση, το παρόν νομοσχέδιο δεν αποτελεί απλά μια καλοδεχούμενη μεταρρυθμιστική παρέμβαση, αλλά μια απαραίτητη τομή που αξίζει τη διακομματική συναίνεση και υποστήριξη. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας καταθέτει την έκθεσή της σε αίτηση της εισαγγελικής αρχής για τη χορήγηση άδειας άσκησης ποινικής δίωξης κατά Βουλευτού. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Ιωάννης Βρούτσης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας. Ορίστε, κύριε Βρούτση, έχετε τον λόγο.
Τι επιδιώκει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση; Επιδιώκει την αναμόρφωση και τον εκσυγχρονισμό του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και του Ποινικού Κώδικα. Είναι κάτι σημαντικό; Πάρα πολύ σημαντικό, κοινή διαπίστωση από όλες τις πλευρές της Βουλής. Ακόμα και έξω από τη Βουλή ο κάθε πολίτης αναγνωρίζει τη σημασία του εγχειρήματος. Γιατί είναι, άραγε, σημαντικό; Πρώτος λόγος: Αποκαθιστά το αίσθημα της δικαιοσύνης. Και τι σημαίνει «αποκαθιστώ το αίσθημα της δικαιοσύνης στους πολίτες»; Δύο πολύ σημαντικά πράγματα. Πρώτον, είναι τα δύο κυρίαρχα συστατικά για τη δημοκρατία και τη λειτουργία της και δεύτερον, είναι το σημαντικό συστατικό στοιχείο για την απαραίτητη κοινωνική συνοχή και κοινωνική ειρήνη. Αυτό επιχειρούμε σήμερα, αυτό συζητάμε, αυτό είναι το νομοσχέδιο που εισηγείται η Κυβέρνηση. Ακούω με ενδιαφέρον την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, καλοπροαίρετη σε ένα τέτοιο σημαντικό εγχείρημα, μεταρρυθμιστικό, όπως είναι η αλλαγή του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Η πλευρά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης εγείρει διαφορετικές αιτιάσεις, με άλλη κατεύθυνση. Λέει, παραδείγματος χάριν, το νομοσχέδιο: «Το νομοσχέδιο είναι πρόχειρο». Αυτό είναι ένα επιχείρημα. Το δεύτερο επιχείρημα είναι ότι δεν είναι καλά προετοιμασμένο, δεν προετοιμάστηκε καλά. Τρίτον, δεν έχει την απαραίτητη επιστημονική τεκμηρίωση. Άκουσα τον κ. Λάππα και στις επιτροπές που το τελευταίο αυτό επιχείρημα ήταν κατ' εξοχήν η βάση της αντιπολιτευτικής του θέσης, άρα και του ΣΥΡΙΖΑ. Όταν ακούμε αυτά τα πράγματα, είμαστε πραγματικά υποχρεωμένοι, κύριε Λάππα - είναι ρητορική η αναφορά σε σας ως εισηγητού - να κάνουμε μια αντιστοίχιση με το τι κάνατε εσείς - διότι πλέον ήσασταν κυβέρνηση, έχετε διαγράψει πλέον τεσσεράμισι χρόνια κυβέρνηση - στην αντίστοιχη προσπάθεια να αλλάξετε τον Ποινικό Κώδικα. Το είπαν πολλοί ομιλητές, το επαναλαμβάνω κι εγώ, γιατί είναι πολύ σημαντικό για να αντιπαρατεθώ στα δικά σας επιχειρήματα. Λίγες ώρες, μέρες, πριν την προκήρυξη των εθνικών εκλογών του 2019, ήρθε η αλλαγή του Ποινικού Κώδικα εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ ταχύτατα και χωρίς τον απαραίτητο χρόνο διαβούλευσης, παραμονή εκλογών. Και λίγο πριν, ο ομιλητής εκ μέρους της Νέας Δημοκρατίας είπε, γιατί και αυτό το είχα λησμονήσει, ότι μέσα σε λίγες ώρες μετά, λόγω ακριβώς των αστοχιών που είχε και που δεν ήταν καλά προετοιμασμένο, νομοθετήσατε με έναν γρήγορο τρόπο πάνω από είκοσι αλλαγές με πράξη υπουργικού συμβουλίου. Αυτός ήταν ο ορθός τρόπος νομοθέτησης; Εκείνο ήταν το καλά προετοιμασμένο και σήμερα δεν είναι καλά προετοιμασμένο; Θα απαντήσω σε αυτά, όμως, γιατί έχουν την πολιτική τους αξία και σημασία. Ωστόσο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εγώ νομίζω ότι για να μπούμε στην ουσία του εγχειρήματος που επιδιώκει η Κυβέρνηση στην αλλαγή του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, εγείρονται τέσσερα ερωτήματα στα οποία πρέπει να απαντήσουμε. Πρώτον, είμαστε ευχαριστημένοι ως Κοινοβούλιο και ως ελληνική κοινωνία με την υφιστάμενη κατάσταση του Ποινικού Κώδικα; Ο νομικός κόσμος της χώρας είναι ευχαριστημένος; Δεύτερον, γιατί αλλάζει; Γιατί αλλάζει πραγματικά; Να δούμε γιατί αλλάζει, να δούμε τα επιχειρήματα γιατί αλλάζει, γιατί επιδιώκει η Κυβέρνηση να το αλλάξει. Τρίτον, αν αλλάζει, σε ποια κατεύθυνση αλλάζει; Και το τελευταίο, το οποίο έχει επίσης μια μεγάλη σημασία, είναι το εξής: Έγινε με ορθό επιστημονικό τρόπο ή έγινε βιαστικά; Εγώ θα επιδιώξω να μπω σε αυτά τα τέσσερα ερωτήματα και να απαντήσω, γιατί νομίζω ότι αυτό είναι και η ουσία των πολιτικών αναζητήσεων σε μία τέτοια μεταρρύθμιση και αλλαγή που εισάγει η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Ποιος απλός πολίτης σήμερα στην Ελλάδα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πιάνοντας τον σφυγμό της καθημερινότητας στον κόσμο που συζητάμε δεν λέει ότι το έγκλημα έχει αλλάξει; Ποιος δεν διαπιστώνει την αλλαγή του εγκλήματος; Έχουμε ειδεχθή εγκλήματα όχι μόνο σε συχνότητα τέλεσης, αλλά και σε τρόπο εκτέλεσης, όπως βιαιοπραγίες, βιασμούς ανηλίκων, ανθρωποκτονίες, γυναικοκτονίες, πρωτοφανή εγκληματικότητα. Αυτό δεν είναι μία πραγματικότητα; Αυτό δεν καθιστά αδήριτη την ανάγκη να αλλάξουμε το υφιστάμενο πλαίσιο, αφού δεν συγχρονίζεται με την κοινωνική πραγματικότητα; Αυτό δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η ελληνική κοινωνία αισθάνεται πως δεν ικανοποιείται από το δίκαιο, όπως αυτό εκφράζεται σήμερα από τις κυρώσεις του Ποινικού Δικαίου; Αυτό, λοιπόν, δείχνει την αναγκαιότητα για αλλαγή. Το δεύτερο ζήτημα είναι αν στην κοινωνία υπάρχει η αίσθηση πως υπάρχει δικαιοσύνη μέσα από αυτόν τον Ποινικό Κώδικα. Ρωτήστε όποιον θέλετε, ρωτήστε έξω: Είστε ευχαριστημένοι από τις ποινικές κυρώσεις οι οποίες υπάρχουν σήμερα στα ειδεχθή εγκλήματα, σε αυτά τα οποία δεν θα ξαναπώ, γιατί έχουν αναφερθεί και με παραδείγματα και πρόσφατα βλέπουμε τη βιαιότητά τους στην τηλεόραση και γίνονται καθημερινές συζητήσεις. Η απάντηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πολύ απλά είναι «όχι». Οι πολίτες αισθάνονται, η ίδια η κοινωνία αισθάνεται ότι υπάρχει μία αναντιστοιχία μεταξύ ποινικών κυρώσεων, ποινών και εγκλημάτων. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι υπάρχει διάχυτη η αίσθηση πως δεν υπάρχει δικαιοσύνη, έτσι όπως έπρεπε να αποδίδεται από το υφιστάμενο ποινικό πλαίσιο της χώρας, ενώ την ίδια στιγμή αναντίστοιχα πάλι οι πολίτες θα απαντούσαν, γιατί εμείς εδώ μέσα εκφράζουμε τους πολίτες, το εξής απλό, ότι υπάρχουν και περιπτώσεις οι οποίες έχουν δυσανάλογες ποινικές κυρώσεις. Απλά πράγματα, όπως τα πλημμελήματα, έχουν πολύ βαρύτερες κυρώσεις, δυσανάλογες με αυτές που έχουν τα βαριά εγκλήματα. Αυτό δεν επιφέρει την αναγκαιότητα, την ανάγκη αλλαγής που σήμερα επιφέρει η πολιτική ηγεσία και η Κυβέρνηση με την αλλαγή του Ποινικού Κώδικα; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι αυτά είναι ο πυρήνας της αναγκαιότητας του εγχειρήματος που κάνει σήμερα η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, ο κ. Τσιάρας και ο Υφυπουργός κ. Κώτσηρας, η Κυβέρνηση συνολικά φέρνοντας αυτήν τη μεγάλη μεταρρύθμιση στον χώρο της δικαιοσύνης. Και τώρα ας απαντήσουμε στο τελευταίο επιχείρημα που επίσης άκουσα πάρα πολλές φορές, ότι το νομοσχέδιο είναι πρόχειρο και επιστημονικά μη επαρκές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν φέρατε τον Ποινικό Κώδικα, η Κυβέρνηση ως Αντιπολίτευση είχε δεσμευτεί ότι όλο αυτό το πλαίσιο, πρώτον, θα επανεξεταστεί και, δεύτερον, θα αλλάξει. Δεν ήμασταν σύμφωνοι. Θυμάστε, τότε ήσασταν κυβέρνηση. Είχαμε πει ότι θα το αλλάξουμε. Άρα δεν είναι κάτι αιφνιδιαστικό. Ήταν πραγματική πολιτική δέσμευση, που σήμερα γίνεται πράξη. Δεύτερο ζήτημα, το κάναμε αμέσως την επόμενη μέρα; Όχι. Το κάναμε πρόχειρα χωρίς να υπάρχει ο απαραίτητος χρόνος διαβούλευσης; Όχι. Έγινε στο γόνατο, είναι επιστημονικά μη επαρκές κείμενο; Όχι. Γιατί; Ακούσατε τον Υπουργό Δικαιοσύνης. Αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του - ήταν γνωστό σε όλους - συστάθηκε μία δεκαεπταμελής επιτροπή από τους καλύτερους επιστήμονες. Πάντα βέβαια συγκριτικά θα υπάρχουν και άλλοι που αξιολογούνται με επίσης καλή αξιολόγηση στον χώρο της νομικής γνώσης. Αν και εγώ είμαι οικονομολόγος και εσείς νομικοί, λέω ότι αυτοί των οποίων τουλάχιστον διάβασα τα βιογραφικά ήταν από τους καλύτερους, καθηγητές Πανεπιστημίου, Νομικών Σχολών Αθηνών, Θεσσαλονίκης, Θράκης, εισαγγελείς υψηλόβαθμοι, δικαστές υψηλόβαθμοι, έγκριτοι νομικοί. Αυτοί οι άνθρωποι δύο ολόκληρα χρόνια έκαναν ένα και μόνο πράγμα: επαναξιολόγησαν όλο τον Ποινικό Κώδικα, συγχρόνισαν όλο αυτό το οποίο πήραν από τον παλαιό Ποινικό Κώδικα στην κοινωνική πραγματικότητα και αναγκαιότητα του αιτήματος και της κοινωνίας και της ίδιας της ζωής μέσα από την αυξανόμενη εγκληματικότητα και τα βαριά εγκλήματα και έφεραν αυτήν την εισήγηση. Η εισήγηση αυτή είναι η πρόταση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης που σήμερα έχουμε μπροστά μας για να ψηφίσουμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή είναι η πραγματικότητα και αυτό επιχειρούμε σήμερα ως Κυβέρνηση, έναν σύγχρονο Ποινικό Κώδικα, αλλαγή πολιτικής δικονομίας που αντιστοιχίζεται στην κοινωνική πραγματικότητα, στην κοινωνική αναγκαιότητα σε μία και μόνο κατεύθυνση: να υπάρχει το αίσθημα της δικαιοσύνης διάχυτο και πάλι. Γνωρίζω ότι αυτό είναι κάτι πολύ δύσκολο. Εχθρός του καλού είναι το καλύτερο. Η δικαιοσύνη είναι κάτι πολύ σχετικό για τον καθέναν, ανάλογα πώς την προσλαμβάνει. Σίγουρα όμως πήγαμε ένα βήμα σημαντικά πιο μπροστά με αυτόν τον νόμο και πιστεύω ότι αυτό το εγχείρημα, πέρα από τις διαφορετικές προσεγγίσεις που έχετε, σύμφωνα με αυτά που σας είπα και σύμφωνα με αυτά που ακούσατε από τους εισηγητές της Νέας Δημοκρατίας, θα έπρεπε να το επικροτήσετε. Όλη σας η επιχειρηματολογία, αυτά τα τέσσερα που είπα στην αρχή, ότι δεν είναι επιστημονικό κείμενο, ότι δεν είναι επαρκές, ότι δεν είναι αντίστοιχο με την κοινωνική πραγματικότητα, ότι ήρθε γρήγορα, ότι δεν έγινε η απαραίτητη διαβούλευση, κατέρρευσαν. Όλα αυτά, όπως σας περιέγραψα, κύριε Λάππα, είναι τελείως διαφορετικά. Για το επίμαχο θέμα, το άρθρο 191, ακούσατε και τον Υπουργό. Δεν είναι κάτι καινούργιο. Είναι κάτι που ισχύει εδώ και πενήντα χρόνια. Ακούσατε, όμως, και το πολύ εύστοχο παράδειγμα του εισηγητή μας, του Κώστα Καραγκούνη, που αξίζει κάποιος να το προσέξει για να καταλάβει τι επιχειρούμε με αυτήν τη διάταξη, την περίπτωση Καματερού. Οι παλαιότεροι τη θυμόμαστε. Ήταν η περίπτωση κάποιου ο οποίος πούλησε ως είδηση ότι βρήκε το φάρμακο του καρκίνου. Θυμόμαστε οι παλιότεροι - μικρά παιδάκια τότε - που έτρεχε ο κόσμος πίσω από φορτηγά - συνωστισμός, κόσμος - τα οποία μοίραζαν το περίφημο «νερό του Καματερού», να το πάρουν για να θεραπευτεί ο καρκίνος που είχαν. Ερώτημα: Αξιολογήθηκε ποτέ επιστημονικά πόσοι άνθρωποι πέθαναν από αυτήν την αθλιότητα που είχε γίνει την περίοδο εκείνη; Αυτό δεν πρέπει να είναι αντικείμενο αντιμετώπισης της ποινικής δικαιοσύνης; Πρέπει να αφήνουμε φήμες να διαρρέουν με επιπτώσεις πάνω σε ανθρώπους σε επίπεδο υγείας, θανάτων; Αυτό διδάσκει η δικαιοσύνη και ο Ποινικός Κώδικας; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω ότι η Κυβέρνηση σήμερα κάνει ακόμα και στον τομέα της δικαιοσύνης ένα μεταρρυθμιστικό άλμα προς όφελος της κοινωνίας, της δικαιοσύνης, της κοινωνικής συνοχής, που είναι απαραίτητο συστατικό στοιχείο για τη λειτουργία της ίδιας της κοινωνίας και της δημοκρατίας. Εύχομαι και πιστεύω ότι μέχρι το τέλος της διαδικασίας να αλλάξετε στάση και να το υπερψηφίσετε. Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Γιαννούλης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Βρούτση, θα σας το ρωτήσω με πολύ μεγάλη ταπεινότητα και σεμνότητα και με πολλή θα σας έλεγα και συστολή: Όταν διαδίδεις ή προσπαθείς να πείσεις έναν λαό ότι διανύουμε το τελευταίο μίλι της πανδημίας, όταν προσπαθείς να πείσεις έναν λαό ότι νικήσαμε τον κορωνοϊό, όταν επιχειρείς για μικροκομματικούς και μικροπολιτικούς λόγους να διαμορφώσεις ένα πλαίσιο επιτυχίας μέσα σε πανδημία, τι ακριβώς είναι; Εμπίπτει σε αυτό που μόλις περιγράψατε για το «νερό του Καματερού»; Ξέρω ότι έχει πολλές εντάσεις αυτή η ερώτηση, αλλά πολλές φορές μπορούμε να έχουμε μια αντιστοίχιση στην πραγματικότητα που βιώνουμε. Ήθελα να αντλήσω την προσοχή σας, κύριε Βρούτση. Δεν το κατάφερα, αλλά πραγματικά ο κόσμος κρίνει τι είναι αυτό που έχει σχέση με την πραγματικότητα και τι όχι. Μπαίνοντας στο νομοσχέδιο, να πω το εξής: Ξέρετε, γενικότερα η προσπάθεια νομοθέτησης της Νέας Δημοκρατίας μού θυμίζει μία πολύ περίεργη σελίδα της ελληνικής δημοσιογραφίας, τον κίτρινο τύπο. Ο κίτρινος τύπος ξέρετε ποια πρακτική έχει; Συνήθως υπάρχει μία ελκυστική και προκλητική λεζάντα - τίτλος και νομοτελειακά στις ενενήντα πέντε από τις εκατό φορές ο τίτλος και το περιεχόμενο του ρεπορτάζ δεν έχουν καμμία, μα καμμία συνάφεια. Αυτήν την πρακτική τη συναντάμε και στον τρόπο νομοθέτησης, ακόμα και από πολύ σοβαρά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας - ναι, υπάρχουν και αυτά - , όπως ο κ. Τσιάρας στην περίπτωση του συγκεκριμένου νομοθετήματος. Με κατηγορούν ότι συνήθως αποφεύγω να μένω στο θέμα του νομοσχεδίου. Θα σας δώσω όμως ένα πολύ πρακτικό παράδειγμα για το τι σημαίνει σπουδή, κροκοδείλια δάκρυα και παρελκυστική νομοθετική πρακτική σε ένα ζήτημα που έχει άμεση συνάφεια με το νομοσχέδιο και είναι το πιο ευαίσθητο ίσως από όλα: τα ανήλικα παιδιά, η κακοποίηση ανήλικων παιδιών. Θέλω να σας θυμίσω, κύριε Υπουργέ, ότι τα προηγούμενα χρόνια, η Κυβέρνηση που τόσα πυρά δέχεται - και είναι το μόνο σας επιχείρημα για την κυβερνητική σας αδράνεια, δηλαδή αντιπολιτεύεστε την Αντιπολίτευση για να καλύψετε την κυβερνητική σας αδράνεια - είχε προχωρήσει στη σύσταση και στην προετοιμασία ενός υψηλής επιστημονικής επάρκειας και αποτελεσματικότητας θεσμικού πλαισίου για την κακοποίηση των ανηλίκων. Μπορώ να σας αναπτύξω με την παραμικρή λεπτομέρεια για τα Σπίτια του Παιδιού, για το πώς δημιουργήθηκαν επιστημονικές ομάδες και για την προπαρασκευή για να εξετάζονται τα ανήλικα παιδιά που είχαν πέσει ή ενδεχομένως είχαν πέσει θύματα κακοποίησης και μία σειρά από δράσεις - δεν έχω το χρόνο να τις αναπτύξω στο σύνολό τους αλλά θέλω να σας παραπέμψω στις σχετικές υπουργικές αποφάσεις, νομοθετικές πρωτοβουλίες - που έτυχαν της επιβράβευσης και του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος». Δεν το λέω αυτό θεωρώντας ότι είναι το άπαν ή το ιερό τοτέμ μιας πολιτικής επιβράβευσης, αλλά για να δείτε, επειδή είναι συνήθης η αντιμετώπιση και η αντίδρασή σας «ε, καλά, όλα αυτά είναι οι ιδεοληψίες του ΣΥΡΙΖΑ», ότι είχαμε φτάσει σε ένα αποτέλεσμα. Ξέρετε τι κάνατε; Τα ακυρώσατε όλα και με απευθείας ανάθεση στην ΕΕΤΑΑ. Για όσους δεν γνωρίζουν είναι η εταιρεία ανάπτυξης της αυτοδιοίκησης, χειρίζεται voucher σε παιδικούς σταθμούς. Έρχεται από μακριά, από τις αρχές της δεκαετίας του ΄80 ως θεσμικός φορέας σε σχέση με την αυτοδιοίκηση. Μηδενίζετε όλα τα προηγούμενα, μηδενίζετε τη δουλειά καταξιωμένων επιστημόνων από τον χώρο της Νομικής, των κοινωνικών επιστημών και αναθέτετε έναντι 100 χιλιάδων ευρώ από την αρχή τη διαδικασία του να αποκτήσουμε ένα σύγχρονο πλαίσιο για το πώς θα εξετάζεται η κατάσταση ενός ανήλικου παιδιού που είτε έχει υποστεί κακοποίηση, είτε ενδέχεται, είτε εξετάζεται.
Είναι διαφορετικά πράγματα, κύριε Γιαννούλη.
Κύριε Υπουργέ, δεν είναι διαφορετικά. Έχετε δίκιο, εγώ όμως μένω στην ουσία . Εγώ λέω ότι σε αυτήν τη χώρα όπου ορισμένα ζητήματα δεν έχουν κυβερνητική θητεία δεν εξελίσσονται παράλληλα με τις ορέξεις του Μητσοτάκη ή του εκάστοτε πρωθυπουργού. Είναι πολιτικές αποφάσεις και νομοθετικές πρωτοβουλίες που πρέπει να προβάλλουν τα προβλήματα στο μέλλον. Σε αυτήν την περίπτωση λέω ότι ένα νομοσχέδιο σήμερα θα μπορούσε να θεραπεύει την αστοχία όποιου την έκανε, να σβήσει δυόμισι χρόνια δουλειάς για την κακοποίηση των ανηλίκων και να αναθέσει απευθείας έναντι 100.000 ευρώ στην ΕΕΤΑΑ αυτό το ζήτημα. Είναι κάτι - δεν σας το λέω μόνο απευθυνόμενος στην ιδιότητά σας ως Υπουργού, αλλά και ως γιατρού - που θεραπεύεται, που μπορεί να θεραπευθεί, όχι μόνο η νομοθετική αλλά και η πολιτική αστοχία, κύριε Υπουργέ, που λέει ότι σε τόσο ευαίσθητα ζητήματα δεν έχουμε το θάρρος να υπάρχει συνέχεια, βελτίωση, πρόοδος και όχι υστερία και εμμονή να αντιστρέψουμε το πολιτικό κόστος στον πολιτικό μας αντίπαλο . Κάτι τελευταίο, κύριε Τσιάρα. Σας το ρώτησε εμμέσως και ο συνάδελφός μου κ. Κόκκαλης. Αυτήν τη στιγμή οι γιατροί των νοσοκομείων της Θεσσαλονίκης δουλεύουν πάνω από τα όρια της βιολογικής και φυσικής τους αντοχής. Αυτό όταν το διατυπώνω εμπίπτει στο πλαίσιο και στις ρυθμίσεις του άρθρου 119; Αυτήν τη στιγμή οι πολίτες στη Θεσσαλονίκη κινδυνεύουν, πέρα από όλα τα άλλα, με υποβαθμισμένης ποιότητας παροχές νοσηλείας. Εμπίπτει στο άρθρο 119 η πραγματικότητα; Αυτή τη στιγμή στα νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης βρίσκονται άνθρωποι διασωληνωμένοι εκτός ΜΕΘ, σε απλά δωμάτια. Αυτό εμπίπτει στο συγκεκριμένο άρθρο; Δεν κάνω τον διαπρύσιο κήρυκα της συντεχνιακής υπεράσπισης του χώρου που υπηρέτησα πάνω από είκοσι πέντε χρόνια, αλλά με τόση προχειρότητα να αντιμετωπίζουμε το θέμα της ελευθεροτυπίας, της δεοντολογίας της δημοσιογραφίας, της ενημέρωσης, της δημόσιας σφαίρας, του σεβασμού της πολιτικής στη δημοσιογραφία αλλά και της δημοσιογραφίας στην πολιτική και την εξουσία, με αφορισμούς, και στην ουσία να επαναφέρουμε τακτικές που είχαν αποδοκιμαστεί πραγματικά στο κοινωνικό και επαγγελματικό πεδίο; Σας θυμίζω τον τυποκτόνο νόμο Βενιζέλου που στην ουσία οδήγησε σε «βιομηχανία» αστικών αγωγών , κύριε Υπουργέ. Εδώ συζητάμε για την ποινική δικαιοσύνη, αλλά θέλω να σας πω ότι ένα από τα πλέον κακοποιημένα πεδία κοινωνικής δράσης και πολιτικής δράσης σε αυτήν τη χώρα είναι κάτι που στις άλλες χώρες αυτονόητα το έχουν λύσει, είναι θεσμοί συγκεκριμένοι, ελεγκτικοί μηχανισμοί συγκεκριμένοι, όχι με την έννοια του τιμωρού ή της προληπτικής λογοκρισίας, αλλά σίγουρα υπάρχει καλύτερος τρόπος για να μη φτάσουμε στο οδυνηρό φαινόμενο Έλληνας Πρωθυπουργός, ο κ. Μητσοτάκης, να εφευρίσκει διαφορετική δημοσιογραφική κουλτούρα στην Ολλανδία από την Ελλάδα, λες και στην Ολλανδία η κουλτούρα της σκληρής ελεγκτικής δημοσιογραφίας είναι κάτι διαφορετικό, που δεν το έχουν οι Έλληνες δημοσιογράφοι και φύεται σαν την πατάτα ας πούμε στην Ολλανδία. Μπορούμε να κάνουμε πολλά, αλλά μπορούμε να τα κάνουμε με σύνθεση, όχι με την απολυτότητα και τη λειτουργία που σας περιέγραψα πριν, της «κίτρινης» δημοσιογραφίας. Εκτός και αν - και κλείνω με αυτό - αιφνιδιάζεσθε όπως αιφνιδιάστηκε χτες ο κ. Μητσοτάκης ευρισκόμενος για μια από τις σπάνιες φορές σε ένα μη προστατευμένο περιβάλλον, αν αιφνιδιαζόμαστε από την πραγματικότητα που υπάρχει και όχι από την ονειροχώρα που θεωρεί ο κ. Μητσοτάκης ότι κυβερνά. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Μανωλάκος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Κυβέρνησή μας με συνέπεια και υπευθυνότητα, πιστή στην υποχρέωση που ανέλαβε, να αποκαταστήσει το κράτος δικαίου και την εμπιστοσύνη των πολιτών στη διοίκηση, που σε μεγάλο βαθμό το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει κλονιστεί, φέρνει προς ψήφιση το παρόν νομοσχέδιο. Αλήθεια, πόση ασφάλεια νιώθουν οι συμπολίτες μας όταν όλο και συχνότερα συνειδητοποιούν πόσο εύκολο είναι από τη μια στιγμή στην άλλη να χάσουν ό,τι θεωρούσαν δεδομένο και αυτονόητο; Η ζωή, η υγεία, η περιουσία, η αξιοπρέπεια, η ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας και τόσα άλλα αγαθά αποτελούν στοιχειώδη επιτεύγματα των σύγχρονων κοινωνιών του δυτικού πολιτισμού και κάθε συντεταγμένη πολιτεία έχει καθήκον και υποχρέωση να τα διασφαλίζει. Ο νομοθέτης ως ρυθμιστής της ορθής λειτουργίας της πολιτείας έχει υποχρέωση να είναι ζωντανό κομμάτι της κοινωνίας, να έχει τις κεραίες του ολόρθες, να αφουγκράζεται το λαϊκό αίσθημα, να νιώθει τις ανάγκες των πολιτών, να αντιλαμβάνεται πότε η κοινωνία ακολουθεί σωστή πορεία και πότε είναι σε αναβρασμό και να σπεύδει να επιφέρει τις ρυθμίσεις εκείνες που θα επαναφέρουν την τάξη των πραγμάτων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν ο νομοθέτης δεν ενεργεί έτσι δεν είναι απλώς κακός νομοθέτης αλλά και επικίνδυνος. Αναφερόμενος λοιπόν στο παρόν νομοσχέδιο τολμώ να πω ότι αποτελεί την ενσωμάτωση σε νομικές διατάξεις της απεγνωσμένης κραυγής της ελληνικής κοινωνίας για περισσότερη ασφάλεια, προστασία και δικαιοσύνη. Το προτεινόμενο σχέδιο νόμου περιλαμβάνει πληθώρα τροποποιήσεων και βελτιώσεων, εξορθολογισμό των προβλεπόμενων ποινών και επαναφορά σημαντικών διατάξεων οι οποίες είτε είχαν καταργηθεί είτε είχαν υποβαθμιστεί σε πλημμελήματα επισύροντας χαμηλότερες ποινές και προκαλώντας το περί δικαίου κοινό αίσθημα. Παράλληλα, το νομικό μας οπλοστάσιο θωρακίζεται ακόμα περισσότερο απέναντι στις εγκληματικές συμπεριφορές και εναρμονίζεται με ευρωπαϊκές συμβάσεις αναφορικά με την προστασία των θυμάτων, ιδίως των ανηλίκων. Κυρία Πρόεδρε, τόσο οι εισηγητές όσο και άλλοι συνάδελφοι, εξαίρετοι νομικοί, αναφέρθηκαν επισταμένως στις διατάξεις που έχουν έρθει για ψήφιση. Προσωπικά θα επισημάνω κάποιες από αυτές που θεωρώ ως πλέον σημαντικές, όπως η ισόβια κάθειρξη που πλέον είναι μονόδρομος για τα αδικήματα της εσχάτης προδοσίας, της ανθρωποκτονίας, του ομαδικού βιασμού, του βιασμού σε βάρος ανηλίκου, του θανατηφόρου βιασμού και της θανατηφόρας ληστείας. Οι διατάξεις επίσης οι οποίες αυστηροποιούνται, όσον αφορά τις ποινές, σε κακουργήματα και που προκαλούν το λαϊκό αίσθημα, όπως είναι η ανθρωποκτονία, ο βιασμός και η ληστεία μετά φόνου, αλλά και η απόλυση των καταδίκων υπό όρο, δεν έχουν άλλο σκοπό παρά μόνο τη δημιουργία κλίματος ασφάλειας στους πολίτες. Ειδικά για την υπό όρο απόλυση, είδαμε κατάδικους να αποφυλακίζονται σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, διαπράττοντας ξανά τα ίδια εγκλήματα και προκαλώντας την λαϊκή οργή. Φτάσαμε, για παράδειγμα, ποινή δεκαπέντε ετών για τα παραπάνω εγκλήματα να εκτείνεται στα έξι χρόνια, με τα δύο πέμπτα που ισχύει σήμερα, ενώ με τον νέο νόμο πηγαίνει στα τρία πέμπτα, δηλαδή στα εννιά χρόνια. Ακόμα και τα ισόβια έφτασαν στα δεκαέξι χρόνια. Τώρα τουλάχιστον πάει στα δεκαοκτώ, το οποίο, κύριε Υπουργέ, θα πρέπει να σας πω ότι ο απλός κόσμος δεν το θεωρεί αρκετό. Και βέβαια δεν ξεχνάμε ότι ο σκοπός τής υπό όρο απόλυσης είναι ανθρώπινος. Η ελπίδα της απελευθέρωσης λειτουργεί βελτιωτικά για κάθε κρατούμενο. Όμως δεν πρέπει να οδηγούμεθα σε υπερβολές από τη διάθεση επιείκειας στους καταδικασθέντες. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ζούμε σε έναν κόσμο όπου η σεξουαλική κακοποίηση, η σεξουαλική εκμετάλλευση με σκοπό το κέρδος, οι πράξεις βίας στον εργασιακό χώρο, η εγκληματικότητα κατά των γυναικών και των ανηλίκων έχουν γίνει η μάστιγα για τις σύγχρονες κοινωνίες. Ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, οι νέες τροποποιήσεις αυστηροποιούν το υφιστάμενο πλαίσιο για τα βαριά εγκλήματα, για τα σεξουαλικά, για τα εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας ανηλίκων. Έχω τη γνώμη ότι η κοινωνία οδηγεί τις εξελίξεις και η πολιτεία είναι υποχρεωμένη να ακολουθεί. Καταλήγοντας, ειλικρινά αναρωτιέμαι προς τι η σφοδρή κριτική της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για τις αλλαγές που επιχειρούνται. Ασφαλώς και αντιλαμβάνομαι την ιδεολογική μας αντίθεση, τη λαϊκίστικη αντιπολίτευση της απόρριψης των κυβερνητικών πρωτοβουλιών, καθώς επίσης και τη διάθεση κάποιων συνιστωσών να υπάρχει δηλαδή μια υπέρμετρη επιείκεια στην αντιμετώπιση έκνομων καταστάσεων. Όμως αυτό δεν δικαιολογεί την καθολική άρνηση στην παραγωγή νομοθετικού έργου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνοντας, κυρία Πρόεδρε, δεν χωρά αμφιβολία ότι το νομοσχέδιο είναι προς την ορθή κατεύθυνση, καθόσον εκφράζει τις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου για περισσότερη ασφάλεια. Για τον λόγο αυτό, σας καλώ να το υπερψηφίσετε. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο κ. Μαραβέγιας από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούσαμε και σήμερα για ακόμη μια φορά πολλές αιτιάσεις από την αντιπολίτευση και αρκετή ατεκμηρίωτη κριτική για μια απόλυτα αναγκαία νομοθετική πρωτοβουλία. Και ίσως σε ό,τι αφορά κάποια κόμματα της αντιπολίτευσης, αυτό να το περιμέναμε κιόλας. Όμως κατά την επεξεργασία του συζητούμενου νομοσχεδίου στην αρμόδια επιτροπή, ακούσαμε και κάποια ακόμα πράγματα που δεν ήταν και τόσο αναμενόμενα. Έτσι ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε ευθέως ότι η Κυβέρνηση με αυτή τη νομοθετική παρέμβαση προκαλεί διαμπερή τραύματα και δολοφονεί τον Ποινικό Κώδικα. Λεκτική ακρότητα ίσως, με στόχο τον εντυπωσιασμό; Όχι, νομίζω ότι αυτή η θέση του εισηγητή της μειοψηφίας εκφράζει γνήσια στο σύνολό της την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Κι αυτό γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως όλοι θυμόμαστε, είχε ρίξει όλο του το βάρος πίσω από τον προηγούμενο Ποινικό Κώδικα, ο οποίος τελικά ψηφίστηκε ελάχιστες μόλις μέρες πριν από τις εκλογές του 2019. Εκείνος ο Ποινικός Κώδικας ήταν ξεκάθαρα δημιούργημα της απελθούσας κυβέρνησης Τσίπρα. Άλλο ότι μετά την κατακραυγή έσπευσε τότε να κρυφτεί πίσω από μια νομοπαρασκευαστική επιτροπή, για να εξηγήσει την παράξενη σπουδή του ΣΥΡΙΖΑ να ψηφίσει εσπευσμένα αυτό το νομοθέτημα, οριακά λίγο πριν τη διάλυση της Βουλής. Κυρία Πρόεδρε, η αλήθεια είναι ότι ο σημερινός Ποινικός Κώδικας δεν έχει σχέση με εκείνον του ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για νομοθέτημα με τελείως διαφορετική φιλοσοφία και στοχεύσεις, με τις οποίες είναι κατανοητό γιατί δεν συμφωνεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Η στόχευση του Υπουργείου Δικαιοσύνης αυτήν τη φορά είναι διαφορετική, αλλά είναι και πολύ συγκεκριμένη: Αυστηροποίηση των ποινών για συγκεκριμένα εγκλήματα ιδιαίτερης ποινικής απαξίας, αυστηροποίηση της απόλυσης των καταδίκων υπό όρο, όπως και της μη απόλυσης εγκληματιών που τελούν κατ' επανάληψη σοβαρά κακουργήματα, διεύρυνση του αξιόποινου για αδικήματα με μεγάλη κοινωνική και ηθική απαξία, όπως είναι τα σεξουαλικά εγκλήματα και τα εγκλήματα κατά της ζωής, απόλυτη προτεραιότητα στη διεξαγωγή της ανάκρισης και εισαγωγή στο ακροατήριο υποθέσεων εξαιρετικής φύσης ή κακουργημάτων που αφορούν εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής. Το γεγονός βέβαια ότι ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν συμφωνεί με τις παραπάνω αλλαγές, αλλά και τις θεωρεί «δολοφονία» του Ποινικού Κώδικα είναι κάτι που θα πρέπει να εξηγήσει στους παθόντες και στις οικογένειές τους, στα παιδιά που κακοποιήθηκαν ή στη νέα κοπέλα που παραμορφώθηκε μετά την επίθεση με βιτριόλι, στις γυναίκες που γίνονται αντικείμενο σεξουαλικής εκμετάλλευσης ή πέφτουν θύματα βιασμού. Σε όλους αυτούς η Αξιωματική Αντιπολίτευση οφείλει σήμερα μια απάντηση. Θα έλεγα όμως ότι οφείλει και μια εξήγηση για όλα όσα τον κατηγορεί ο πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Κοντονής, ο οποίος πριν από λίγες μέρες έκανε νέες καταγγελίες για τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση έναντι της ποινικής δικαιοσύνης. Μίλησε για στημένες κατηγορίες από την κυβέρνηση σε βάρος άλλου διακεκριμένου στελέχους του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ, για να απαξιωθεί αυτό το στέλεχος πολιτικά. Μίλησε ο κ. Κοντονής για «δολοφονία χαρακτήρων» στην υπόθεση με τις βίζες του Υπουργείου Εξωτερικών. Μάλιστα, κατήγγειλε και τη μεθόδευση δικαστικών διώξεων. Και ίσως εκεί θα πρέπει ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, ο αξιαγάπητος εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, να αναζητήσει τη «δολοφονία» του ποινικού δικαίου. Κύριε Υπουργέ, για να καταδείξουμε την τεράστια διαφορά αντίληψης μεταξύ της Κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης, αρκεί να δούμε πού υπάρχει αντίδραση, σε τι δηλαδή αντιτίθενται τα άλλα κόμματα και τι ακριβώς στηρίζει η Νέα Δημοκρατία. Ο νέος Ποινικός Κώδικας προβλέπει μόνο ισόβια κάθειρξη για τα αδικήματα της ανθρωποκτονίας, του ομαδικού βιασμού, του θανατηφόρου βιασμού και της θανατηφόρας ληστείας. Αυτά τα αδικήματα με τον ισχύοντα Ποινικό Κώδικα τιμωρούνται εναλλακτικά με πρόσκαιρη κάθειρξη και μοναδική πλέον ποινή ισόβιας κάθειρξης προβλέπεται και για τον βιασμό ανηλίκου. Γίνεται αυτεπάγγελτη δίωξη των αδικημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας ανηλίκων και θεωρούνται κακουργήματα οι γενετήσιες πράξεις με ανήλικους. Σήμερα αυτά τα αδικήματα τιμωρούνται ανάλογα με την ηλικία του ανηλίκου. Επαναφέρεται το αδίκημα της μαστροπείας σε βάρος ενηλίκων, καθώς η κατάργησή του από τον ΣΥΡΙΖΑ δημιούργησε σημαντικό κενό στην ποινική αντιμετώπισή του και αυστηροποίηση των ποινών στο αδίκημα της εμπορίας ανθρώπων. Αν μάλιστα από την πράξη επέλθει ο θάνατος, επιβάλλεται ποινή ισόβιας κάθειρξης. Αυστηροποιούνται οι τυπικές προϋποθέσεις απόλυσης υπό όρο. Ειδικότερα, για εγκλήματα ναρκωτικών σε διακεκριμένη μορφή, εγκληματική οργάνωση, τρομοκρατικές πράξεις, ληστεία, εκβίαση, εμπορία ανθρώπων ή αρπαγή ανηλίκου, θα εξετάζεται ενδεχόμενη απόλυση υπό όρο μόνον αν έχουν εκτιθεί τα τέσσερα πέμπτα της ποινής. Αλλάζει η παραγραφή των αδικημάτων της εμπορίας ανθρώπων, της αρπαγής ανηλίκου και των αδικημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας. Η παραγραφή ξεκινά πλέον από την ενηλικίωση του ανηλίκου με παρέκταση ενός επιπλέον έτους, εφόσον η πράξη είναι πλημμέλημα ή τριών επιπλέον ετών, εφόσον η πράξη είναι κακούργημα. Με τον τρόπο αυτό δίνεται η δυνατότητα να υπάρξει επαρκής χρόνος, κατά τον οποίο ο ανήλικος θα μπορεί να τα καταγγείλει, ώστε η πολιτεία να τα διώξει, ώστε να μην μένουν ατιμώρητες τέτοιες πράξεις λόγω παραγραφής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ανάγκη αλλαγών στο υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο, που με προχειρότητα και με παράξενη σπουδή είχε ψηφίσει o ΣΥΡΙΖΑ, είναι αδιαμφισβήτητη. Η ελληνική κοινωνία αντέδρασε επανειλημμένα στη χαλάρωση των διατάξεων του Ποινικού Κώδικα για τα ειδεχθή εγκλήματα και δεν αποδέχεται τον άκριτο δικαιωματισμό της Αντιπολίτευσης υπέρ των κακοποιών. Κι αυτό γιατί πρόκειται για μειοψηφική εμμονή, η οποία μας θυμίζει τις καταγγελίες του ίδιου του τότε Υπουργού Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ κ. Κοντονή περί σκόπιμης υποβάθμισης της ποινικής αντιμετώπισης συγκεκριμένων αδικημάτων που ψήφισε η προηγούμενη κυβέρνηση. Η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον νέο Ποινικό Κώδικα έρχεται να αναστρέψει αυτήν την κατάσταση, ενισχύοντας την ασφάλεια του κοινωνικού συνόλου από την εγκληματικότητα και την προστασία των πιο ευάλωτων, όπως τα ανήλικα παιδιά. Όσοι αρνούνται τις προφανείς αυτές βελτιώσεις οφείλουν να εξηγήσουν στους πολίτες το γιατί. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Αβραμάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούω εδώ τους Βουλευτές της Συμπολίτευσης που μιλάνε για οργανωμένο έγκλημα, για κοινό έγκλημα, για ειδεχθή εγκλήματα και θυμάμαι χαρακτηριστικά τον Σεπτέμβριο του 2019, που εκπροσωπούσα τον Πρόεδρο σύντροφο Αλέξη Τσίπρα στα εγκαίνια του περιπτέρου της Ελληνικής Αστυνομίας της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, τα λόγια του τότε Υπουργού Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, ο οποίος, απευθυνόμενος στους αξιωματικούς της Αστυνομίας, στα στελέχη της και στους επίσημους προσκεκλημένους, ξεκαθάρισε με απόλυτο και κατηγορηματικό τρόπο ότι θα πατάξει την εγκληματικότητα μέσα σε έναν χρόνο και σε πολύ σύντομο διάστημα οι Έλληνες πολίτες θα αισθάνονται ασφαλείς. Είχε πει μάλιστα χαρακτηριστικά ότι κανείς εγκληματίας, διαρρήκτης, κακοποιός, τρομοκράτης, δεν θα αποφύγει τη σύλληψη και την απονομή της δικαιοσύνης. Πέρασε πολύς καιρός από τότε. Δυστυχώς η παραβατικότητα και η εγκληματικότητα έχουν αυξηθεί. Το οργανωμένο έγκλημα οργιάζει στο κέντρο της Αθήνας και στα προάστιά της, οι πυροβολισμοί σε πολυσύχναστους δρόμους, οι δολοφονίες δημοσιογράφων μέρα μεσημέρι. Όλα αυτά είναι ερωτήματα στα οποία πρέπει να απαντήσετε, γιατί είχατε δεσμευτεί από τότε. Φυσικά τώρα ο κ. Χρυσοχοΐδης είναι παρελθόν, αλλά η Κυβέρνησή σας είναι εδώ. Για άλλη μια φορά, τρίτη κατά τη διάρκεια της θητείας αυτής της Κυβέρνησης, βρισκόμαστε μπροστά σε ένα fast track εγχείρημα μεταρρύθμισης του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ένα εγχείρημα που δημιουργείται άρον άρον και το οποίο διαπνέεται απόλυτα από έναν ποινικό λαϊκισμό χωρίς προηγούμενο. Δεν θα ήθελα να σταθώ ιδιαίτερα στις μεταρρυθμίσεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, που είναι κυρίως τεχνικού χαρακτήρα. Θα ήθελα όμως να αναφερθώ στο γενικότερο πνεύμα των προτεινόμενων τροποποιήσεων του Ποινικού Κώδικα, που είναι συνυφασμένο με την ιδεολογικοπολιτική αντίληψη της κυβερνώσας παράταξης για τη διαχείριση της εξουσίας, για την ίδια τη δημοκρατία. Ποιο είναι αυτό το πνεύμα λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Σίγουρα απέχει πόρρω από την αντίληψη που διέθετε η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας κατά το παρελθόν, από τη φιλελεύθερη παράδοσή της. Χαρακτηριστικό του νομοσχεδίου αυτού είναι η δρακόντεια αυστηροποίηση των ποινών για μια σειρά εγκλήματα, στην προσπάθεια θεμελίωσης μιας επίπλαστης αίσθησης ασφάλειας στον πολίτη. Μέσα από το νομοσχέδιο αυτό το Υπουργείο, επικαλούμενο την ανάγκη αναθεώρησης της ποινικής πολιτικής στη βάση των κοινωνικών αναγκαιοτήτων, που κατά διαστήματα προκύπτουν, επιδιώκει να ακυρώσει στο σύνολό του τον ν.4619/2019, τη φιλελεύθερη ποινική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, που παρά τις επιμέρους αστοχίες της έφερε μια νέα εποχή στην αντιεγκληματική πολιτική της χώρας μας. Επιδιώκει να ακυρώσει τον ανθρωπιστικό και φιλελεύθερο χαρακτήρα του ποινικού μας δικαίου, που ενίσχυσε ο παραπάνω νόμος και να προτάξει μια παρωχημένη ποινική δογματική με ολοκληρωτικές τάσεις. Είναι όμως προφανές πως η Κυβέρνηση, στην επιδίωξή της αυτή, αποφεύγει όπως ο διάβολος το λιβάνι την ενασχόληση με την ουσία του προβλήματος. Δεν ενδιαφέρεται σε καμμία περίπτωση για την αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό της αντιεγκληματικής πολιτικής, για την αποτελεσματικότερη σωφρονιστική πολιτική και την ενίσχυση εναλλακτικών ποινών, όπως είναι και η κοινωφελής εργασία, για την καλύτερη θεμελίωση του κράτους δικαίου στη χώρα μας και την προστασία των ελευθεριών των πολιτών, για την ποιοτική και ταχεία απονομή της δικαιοσύνης, που είναι και τα απαιτούμενα όταν ερχόμαστε εδώ για να νομοθετήσουμε για το ελληνικό ποινικό δίκαιο. Αντιθέτως, το Υπουργείο Δικαιοσύνης επικεντρώνεται σε μια επιφανειακή προσπάθεια θεμελίωσης του δόγματος «νόμος και τάξη», παραμερίζοντας τις αρχές της επιείκειας και της αναλογικότητας, προσπαθώντας πάντα να πείσει την ελληνική κοινωνία πως θα καταφέρει να δώσει απάντηση στην πρωτόγνωρη έξαρση της εγκληματικότητας του τελευταίου ιδίως χρόνου όσον αφορά τις υποθέσεις οργανικού εγκλήματος, να δείξει πως βρίσκεται δίπλα στο κίνημα Me Too, να προστατεύσει τη γενετήσια αξιοπρέπεια των ανηλίκων. Είναι βέβαιο, σε κάθε περίπτωση, πως στοχεύει για μια ακόμη φορά να εξαπατήσει τους πολίτες, εκμεταλλευόμενο την ανάγκη τους για δικαιοσύνη και ασφάλεια, καθώς είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο πως η αύξηση των ποινών δεν οδηγεί απαραίτητα στη μείωση της εγκληματικότητας, ενώ παράλληλα οδηγεί στη συμφόρηση των σωφρονιστικών καταστημάτων καθιστώντας αλυσιτελή τη διαδικασία σωφρονισμού. Δεν είναι αυτό που χρειαζόμαστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δεν είναι η αύξηση των ποινών σε μια σειρά εγκλήματα η θεραπεία για τη νόσο της εγκληματικότητας. Χωρίς ένα σύστημα δικαιοσύνης που θα αποφασίζει γρήγορα και ορθά και ένα σωφρονιστικό σύστημα στη συνέχεια που θα δίνει τη δυνατότητα σε όσους περάσουν από αυτό, αρχικά να σωφρονιστούν και έπειτα να επανενταχθούν στην κοινωνία, η αυστηροποίηση των ποινών θα είναι μόνο ένα πυροτέχνημα. Χωρίς την ανάληψη απ' την πλευρά της πολιτείας στοχευμένων θετικών δράσεων και ενεργητικών κοινωνικών πολιτικών, που θα δίνουν διεξόδους σε ανθρώπους που καταφεύγουν στο έγκλημα ως τη μόνη τους διέξοδο, το παρόν νομοσχέδιο θα είναι μόνο ένα χάιδεμα ακροατηρίου, που ζητάει ένα κράτος εκδικητή και τιμωρό και μια πρόσκαιρη ανακούφιση σε φοβισμένους πολίτες. Γι' αυτά θα έπρεπε να συζητάμε σήμερα. Αυτή είναι η άποψή μου. Επιπλέον, κύριε Πρόεδρε και κύριοι συνάδελφοι, με το νομοσχέδιο αυτό το Υπουργείο Δικαιοσύνης στοχεύει και στον περαιτέρω περιορισμό του κοινωνικού χώρου ελευθερίας με την προς το αυστηρότερο τροποποίηση της διάταξης του άρθρου 191 του Ποινικού Κώδικα για διασπορά ψευδών ειδήσεων. Η προτεινόμενη διάταξη φέρει αφ' ενός μια απαράδεκτη τροποποίηση της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος, τρέποντάς το σε έγκλημα συμπεριφοράς για την τιμωρία του οποίου δεν απαιτείται η επέλευση κάποιου αποτελέσματος. Αρκεί μόνο η διασπορά ή η διάδοση ψευδών ειδήσεων να είναι ικανή να προκαλέσει ανησυχίες ή φόβο στους πολίτες, να κλονίσει την εμπιστοσύνη του κοινού, να είναι ικανή να προκαλέσει ανησυχίες ή φόβο στους πολίτες της χώρας ή στη δημόσια υγεία. Πρόκειται αδιαμφισβήτητα για ένα μνημείο κακής νομοθέτησης, το οποίο τυποποιεί με τρόπο εντελώς αόριστο ένα σύνολο συμπεριφορών που αναπτύσσονται στα πλαίσια του δικαιώματος της ελεύθερης σκέψης και έκφρασης, τα οποία επιδιώκει και να ποινικοποιήσει και ως εκ τούτου προσκρούει στο άρθρο 7 του Συντάγματος και στην αρχή «κανένα έγκλημα, καμμία ποινή χωρίς ορισμένο νόμο». Επιπροσθέτως, και σε αυτήν τη διάταξη προβλέπεται αυστηροποίηση της ποινής, τόσο για τη με δόλο όσο και για την εξ αμελείας τέλεση. Αδιαμφισβήτητος στόχος της προτεινόμενης διάταξης είναι η προσπάθεια φίμωσης των πολιτών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τον μόνο διαθέσιμο χώρο διαλόγου κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Εξάλλου, κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τη ρήση του Πρωθυπουργού πως τα σόσιαλ μίντια απειλούν τη δημοκρατία. Τι κι αν αυτός είναι στο ευρωπαϊκό top 10 με σχεδόν 70.000 ευρώ σε χορηγούμενες δημοσιεύσεις στο Facebook μέσα σε ένα εξάμηνο; Από τη στιγμή που τα μέσα αυτά έχουν γίνει εστία ανάπτυξης αντιπολιτευτικού λόγου και έχουν αναχαιτίσει πάρα πολλές πολιτικές της Κυβέρνησης, αποτελούν χώρο που πρέπει να επιβληθούν περιορισμοί. Αυτό είναι το πνεύμα της μεταρρύθμισης που επιδιώκει το παρόν νομοσχέδιο, το πνεύμα της Κυβέρνησης Μητσοτάκη, η αντιμετώπιση των διαφωνούντων ως εχθρών και ο εκφοβισμός τους διά της απειλής τιμωρίας. Θα ήθελα στη συνέχεια να αναφερθώ, κυρία Πρόεδρε, και στην τροπολογία που κατέθεσε η Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματός μας για τη δημιουργία επιβαρυντικής περίστασης όταν το έγκλημα τελείται κατά προσώπου, η προσβολή του οποίου επήλθε λόγω των χαρακτηριστικών του φύλου του, καθώς και την ένταξη της γυναικοκτονίας στον Ποινικό Κώδικα. Ακούσαμε τους Βουλευτές της Πλειοψηφίας και την αγωνία που εξέφρασαν σχετικά με την αυστηροποίηση των ποινών για μια σειρά εγκλήματα που στρέφονται κατά της γενετήσιας αξιοπρέπειας κι είναι απολύτως σεβαστή, έστω κι αν διαφωνούμε στην αποτελεσματικότητα των προτεινόμενων διατάξεων. Φέρνουμε, λοιπόν, στη Βουλή ένα ζήτημα σχετικό, που συγκλονίζει την ελληνική κοινωνία, και αφορά στις κακοποιήσεις γυναικών από τους συζύγους ή τους συντρόφους τους. Είναι απαραίτητο οι Βουλευτές της Πλειοψηφίας να επιδείξουν την ίδια ευαισθησία και σε αυτές τις διατάξεις της τροπολογίας και να τις υπερψηφίσουν. Τέλος, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να μιλήσω για την τροπολογία των Υπουργών Περιβάλλοντος, Ανάπτυξης και Οικονομικών σχετικά με τη δημιουργία του Ταμείου Ενεργειακής Μετάβασης, τη χορήγηση επιδότησης σε καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου και ιδίως, τη μεταφορά 90 εκατομμυρίων ευρώ από το ταμείο αυτό στον λογαριασμό του δημοσίου για την κάλυψη του επιδόματος θέρμανσης. Πριν από έναν μήνα είχα φέρει στη Βουλή το ζήτημα της συμπερίληψης της τηλεθέρμανσης στις επιδοτούμενες μορφές θέρμανσης για το έτος 2021-2022, καθώς αυτή δεν συμπεριλαμβανόταν μέχρι τότε στις διατάξεις αυτές. Μετά από λίγες ημέρες, συνάδελφος της κοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας από τις Σέρρες, με δελτίο Τύπου ανακοίνωσε πως, κατόπιν της παρέμβασής του, συμπεριλήφθηκε τελικά στις επιδοτούμενες μορφές θέρμανσης και η τηλεθέρμανση. Πριν από μερικές μέρες, όμως, ο κ. Βεσυρόπουλος, σε απάντηση σε ερώτησή μου και σε δηλώσεις του, φάνηκε να μην περιλαμβάνει την τηλεθέρμανση σε αυτό το καθεστώς επιδοτήσεων. Επανερχόμαστε με νέα ερώτηση στο συγκεκριμένο ζήτημα, μια και έχουμε την τροπολογία προς ψήφιση και θεωρώ πως θα ήταν σκόπιμο να προστεθεί στο ποσό των 90 εκατομμυρίων ευρώ που θα μεταφερθούν από το Ταμείο Ενεργειακής Μετάβασης στον λογαριασμό του δημοσίου για την κάλυψη του επιδόματος θέρμανσης ένα επιπλέον ποσό για την κάλυψη επιδότησης και της τηλεθέρμανσης. Η τελευταία αφορά σε πολύ κόσμο στους Νομούς Σερρών, Φλώρινας, Κοζάνης και στο Αμύνταιο και θέλω να δείτε με ευαισθησία αυτό το θέμα. Ευχαριστώ, κύρια Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι και περιμένω να ακούσω σχετικά με την τροπολογία τους αρμόδιους Υπουργούς.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κύριοι συνάδελφοι, θα πρέπει να σας ενημερώσω ότι η συζήτηση σήμερα θα πάει μέχρι τον τελευταίο ομιλητή του τέταρτου κύκλου, δηλαδή το νούμερο σαράντα οκτώ, που είναι ο κ. Μπούμπας. Τον λόγο τώρα έχει ο κύριος Υπουργός για να τοποθετηθεί πάνω στις τροπολογίες.
Σας ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Πολύ σύντομα - όσο, βέβαια, γίνεται - κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να παρουσιάσω τις τροπολογίες του Υπουργείου Δικαιοσύνης, εν αναμονή, βεβαίως, των νομοτεχνικών βελτιώσεων, που συνήθως έρχονται κατά τη διάρκεια της συζήτησης. Η πρώτη τροπολογία, η οποία έχει γενικό αριθμό 1133 και ειδικό 98, έχει δύο κεφάλαια. Στο Κεφάλαιο Α΄, με το άρθρο 1, ορίζεται ότι για τον πλειστηριασμό κινητών και ακινήτων αρμόδιος για τη διενέργεια του πλειστηριασμού ορίζεται συμβολαιογράφος του τόπου όπου έγινε η κατάσχεση. Επιπλέον, υπάγεται στα ακατάσχετα το πλήθος των επιδομάτων, βοηθημάτων ή άλλων παροχών που κατά καιρούς θεσπίζονται και χορηγούνται για λόγους κοινωνικής προστασίας και αντιμετώπισης εκτάκτων καταστάσεων, με σκοπό την ομοιόμορφη προστασία των δικαιούχων αυτών έναντι του συνόλου των δανειστών. Επίσης, το χρονικό διάστημα προστασίας για τις απαιτήσεις μισθών, συντάξεων, ασφαλιστικών παροχών ή εκείνων που προβλέπονται σε ειδικότερους νόμους ως ακατάσχετες, διευρύνεται αντί της μιας ημέρας σε έναν μήνα από την επομένη της καταβολής στον τραπεζικό λογαριασμό. Με το άρθρο 2 διορθώνονται κάποιες εσφαλμένες παραπομπές που καταγράφονται στις μεταβατικές ρυθμίσεις κατά την ψήφιση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Στο Κεφάλαιο Β΄, με το άρθρο 3, έχουμε ως στόχο να διευκολυνθεί η γραμματειακή υποστήριξη του Γραφείου Ευρωπαίων Εντεταλμένων Εισαγγελέων, με γνώμονα τον ορθολογικό διαχωρισμό των αρμοδιοτήτων του κάθε κλάδου, αντιμετωπίζοντας παράλληλα και τον κίνδυνο υποστελέχωσής του. Με το άρθρο 4 εισάγεται μεταβατική διάταξη, με στόχο την ταχεία και αποτελεσματική διεκπεραίωση των εκκρεμών υποθέσεων που πλέον τυγχάνουν χειρισμού από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Με το άρθρο 5 δίνουμε τη δυνατότητα συμμετοχής δικαστικών λειτουργών στη νομοπαρασκευαστική διαδικασία που λαμβάνει χώρα με πρωτοβουλία του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης - γνωρίζετε ότι είναι υπεύθυνος για τις ανεξάρτητες αρχές - και αφορά, εν πολλοίς, στην ταχεία και αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Με το άρθρο 6 τίθεται ως στόχος ο εξορθολογισμός του τρόπου άσκησης των καθηκόντων των δικαστικών λειτουργών, καθώς η μέχρι τώρα αποκλειστική τους απασχόληση στο σύστημα καταχώρισης Σένγκεν τους στερούσε τη δυνατότητα να παρέχουν ταυτόχρονα και υπηρεσίες δικαιοδοτικού έργου, γεγονός το οποίο δεν κρίνεται ορθολογικό, δεδομένης της αδήριτης ανάγκης ταχύτερης απονομής της δικαιοσύνης. Με το άρθρο 7 σκοπείται η ανακατανομή των οργανικών θέσεων των δικαστικών υπαλλήλων με τον περιορισμό των οργανικών θέσεων που παρέμειναν κενές επί πολλά χρόνια, επειδή δεν εξυπηρετούσαν τις ανάγκες των δικαστηρίων και τη μεταφορά τους μέσω της μετατροπής τους σε κλάδους εξειδικευμένους για τα δικαστήρια προσωπικού. Με το άρθρο 8 διορθώνονται εσφαλμένες αναφορές που παρεισέφρησαν στις μεταβατικές ρυθμίσεις κατά την ψήφιση του Κώδικα Δικαστικών Υπαλλήλων. Με το άρθρο 9 καταργείται ο αποκλεισμός του δικαιώματος παράστασης προς υποστήριξη κατηγορίας στο Ειδικό Δικαστήριο, με σκοπό την εξασφάλιση της ισότητας των όπλων στην ποινική δικαιοσύνη, καθώς και την εναρμόνιση με την ευρωπαϊκή νομοθεσία και τη συνταγματική επιταγή της ισότητας. Η επόμενη τροπολογία είναι η με γενικό αριθμό 1132 και ειδικό 97. Το άρθρο 1 της προτεινόμενης τροπολογίας υπαγάγει σε ποινική απαξία τις περιπτώσεις μη συμμόρφωσης σε συμφωνία σχετικά με την επικοινωνία των ανήλικων τέκνων, η οποία έχει επικυρωθεί συμβολαιογραφικά, κατά το άρθρο 1441 του Αστικού Κώδικα. Με το άρθρο 2 διευρύνεται το αξιόποινο στην κατοχή πέρα από τις εκρηκτικές - που ήδη εντάσσονται στο ρυθμιστικό πλαίσιο της διάταξης - και στις εμπρηστικές ύλες, βόμβες ή μηχανισμούς. Επίσης, διαστέλλεται ο κακουργηματικός χαρακτήρας της διάταξης στις περιπτώσεις εκείνες, πρώτον, που ο δράστης φέρει τα παραπάνω επικίνδυνα υλικά κατά τη συμμετοχή του σε δημόσιες συναθροίσεις, ανεξάρτητα από τη συνδρομή συνθηκών παράλληλης συμμετοχής του σε πράξεις διατάραξης της κοινής ειρήνης και δεύτερον, που ο δράστης κατέχει, προμηθεύεται ή κατασκευάζει μεγάλη ποσότητα των ανωτέρω υλικών, εκ της οποίας προκύπτει σκοπός εκτεταμένης χρήσης. Με το άρθρο 3 επαναφέρεται το αξιόποινο στο αδίκημα της νοθείας φαρμάκων, καθώς με την κατάργησή του επήλθαν δυσμενείς συνέπειες στην προστασία της δημόσιας υγείας από την παράνομη παραγωγή και την κυκλοφορία νοθευμένων ή ψευδεπίγραφων φαρμάκων. Με το άρθρο 4 εξαιρούνται τα αδικήματα της κλοπής και της διακεκριμένης κλοπής, κατ' άρθρον 372 και 374 παράγραφος 1 του Ποινικού Κώδικα, από τη δυνατότητα που παρείχε στους υπαιτίους αυτών ο νόμος να διαφύγουν των ποινικών κυρώσεων, μετά από δήλωση των παθόντων για παύση της ποινικής τους δίωξης. Η αναγκαιότητα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, της συγκεκριμένης ρύθμισης έγκειται στο ότι η ως άνω δήλωση των παθόντων δεν αποτελεί πάντα προϊόν ελεύθερης βούλησης, αλλά συχνά τελείται υπό το καθεστώς φόβου εν όψει εκδικητικότητας ή αντιποίνων, σε βάρος των παθόντων από τους κατηγορούμενους. Τέλος, για την τροπολογία με ειδικό αριθμό 1130 και ειδικό 95, που αφορά στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, η εισαγόμενη ρύθμιση προβλέπει την άρση της κατάσχεσης των αντικειμένων που κατασχέθηκαν στο πλαίσιο της προδικασίας, με διάταξη του εισαγγελέα ή του ανακριτή, προκειμένου να αποφευχθούν οι καθυστερήσεις που παρουσιάζονται ενώπιον των δικαστικών συμβουλίων και να μην επέλθουν οι συνέπειες των καθυστερήσεων αυτών στους αιτούντες την άρση της κατάσχεσης. Δύο σκέψεις, πολύ γρήγορα, σε μια αναφορά του κ. Γιαννούλη, σχετικά με την προσπάθεια αναμόρφωσης του πλαισίου για της Εταιρείες Προστασίας Ανηλίκων και αυτό με αφορμή αυτά που ακούστηκαν για το «Σπίτι του Παιδιού». Από την πρώτη στιγμή είδαμε ότι υπήρχε ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα σε ό,τι αφορά στη λειτουργία των Εταιρειών Προστασίας Ανηλίκων. Αν εξαιρέσουμε την Εταιρεία Προστασίας Ανηλίκων του Πειραιά και του Ηρακλείου, αν δεν κάνω λάθος, η γενικότερη λειτουργία των περισσότερων Εταιρειών Προστασίας Ανηλίκων στην Ελλάδα είναι προβληματική. Είναι μια ευθύνη την οποία πρέπει να αναλάβουμε όλοι μας απέναντι στα ανήλικα παιδιά και απέναντι σε μια υποθεσμοθετημένη υποχρέωση που έχει η ελληνική πολιτεία. Προσωπικά, έχω ήδη ανακοινώσει ότι πρόκειται να αναμορφώσουμε το συγκεκριμένο πλαίσιο και σύντομα θα φέρουμε νομοθετική πρωτοβουλία. Εκεί, λοιπόν, βρίσκεται μια μεγάλη προσπάθεια που έχουμε αναλάβει εδώ και ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Ως προς το «Σπίτι του Παιδιού», ο νόμος του 2017 ξεχάστηκε δύο χρόνια από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μέχρι να έρθει το 2019 με μια υπουργική απόφαση να επικαιροποιήσει την πραγματικότητα. Αλήθεια, ξέρετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πόσα νομικά κενά υπήρχαν που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε και να καλύψουμε όλη αυτή τη χρονική περίοδο; Και το λέω αυτό, διότι πολύ σύντομα - θα μπορούσαμε να το είχαμε κάνει ήδη αυτές τις μέρες - με ανάληψη της πρωτοβουλίας από τον κύριο Υφυπουργό, έχουμε καταφέρει και θα λειτουργήσουμε το «Σπίτι του Παιδιού» εδώ, στην Αθήνα και θα τα δείτε πολύ σύντομα όλα αυτά και με πόσα προβλήματα που έπρεπε να αντιμετωπιστούν, με πόσα νομικά κενά και με πόσα ζητήματα, τα οποία έτυχαν της δικής σας μη αντιμετώπισης. Ό,τι κάνατε με την κοινωφελή εργασία το ίδιο κάνατε και εδώ: Νομοθετήσατε χωρίς να βλέπετε ποια είναι η αναγκαιότητα και ποια είναι η προϋπόθεση προκειμένου να γίνει πράξη. Η αλήθεια, όμως, είναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι εκπλήσσομαι πραγματικά. Όντως, έχετε μεγάλη ευαισθησία για τα ανήλικα παιδιά. Και όντως, όπως καταλαβαίνω, ενδεχομένως να τύχει και συχνότερης αναφοράς η συγκεκριμένη επίκληση στα ανήλικα παιδιά. Αλήθεια, όταν από το 2017 που νομοθετήσατε, φτάσατε στο 2019 για να βγάλετε υπουργική απόφαση, εκείνα τα δύο χρόνια που βρισκόταν η ευαισθησία σας; Επιπλέον, ευαισθησία για τα ανήλικα παιδιά, όταν μειώνουμε ποινές για αδικήματα σε βάρος των ανηλίκων και όταν παραγράφονται με μεγάλη ευκολία και ταχύτητα χρόνου αδικήματα σε βάρος των ανηλίκων; Ξέρετε, είναι καλό να έρχεται κάποιος στο Βήμα και να κουνάει το δάκτυλο για διάφορα ζητήματα τα οποία ενδεχομένως τυγχάνουν ενός γενικότερου προβληματισμού, αλλά καλό είναι να βλέπει και τι έκανε ο ίδιος νωρίτερα. Μόλις νωρίτερα αποδείξατε, με τις πολιτικές σας επιλογές και με ό,τι ψηφίσατε, ότι όχι μόνο δεν είχατε πραγματικό ενδιαφέρον για τα ανήλικα παιδιά, αλλά αντίθετα φροντίσατε με κάθε τρόπο στην πραγματικότητα να δημιουργήσετε τέτοιες συνθήκες που όλοι να αναρωτιούνται. Όλα αυτά, όμως, είναι ζητήματα τα οποία τα βλέπει και τα κρίνει η ελληνική κοινωνία. Σας ευχαριστώ πολύ προς το παρόν.
Ευχαριστώ κι εγώ, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο κ. Κυρανάκης από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Καλωσορίζουμε την τροπολογία που μόλις έφερε ο κύριος Υπουργός. Νομίζω ότι είναι ένα ζήτημα το οποίο συζητά η ελληνική κοινωνία εδώ και πάρα πολύ καιρό και η υποκρισία που έδειξαν οι Βουλευτές της προηγούμενης κυβέρνησης και οι Υπουργοί της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στο ζήτημα, κρυπτόμενοι πίσω από δήθεν δικαιώματα αυτών που κουβαλούσαν μολότοφ σε πορείες και μετά το έπαιζαν ανήξεροι, πρέπει να τελειώσει, επιτέλους. Ερχόμαστε με συνέπεια, διότι έχει σημασία στην πολιτική να είμαστε συνεπείς και να θυμόμαστε αυτά τα οποία υποσχέθηκε αυτή η παράταξη προεκλογικά και τώρα έρχεται να τα υλοποιήσει. Δεν συζητάμε εδώ μια συγκυρία, δεν κάνουμε μια συζήτηση η οποία προέκυψε από γεγονότα του σήμερα. Ερχόμαστε να υλοποιήσουμε μια δέσμευση για την οποία έχουμε πάρει εντολή από τον ελληνικό λαό. Η αυστηροποίηση των ποινών που φέρνει το Υπουργείο Δικαιοσύνης είναι αποτέλεσμα των προεκλογικών μας δεσμεύσεων και είναι αποτέλεσμα ενός διαλόγου με ειλικρίνεια που κάναμε με την ελληνική κοινωνία και ερχόμαστε τώρα να τον κάνουμε πράξη. Άρα, λοιπόν, και αυτή η αλλαγή που φέρνει ο Υπουργός μάς χαροποιεί και νομίζω ότι επιτέλους θα πρέπει να δούμε ανθρώπους που κουβαλάνε μολότοφ στις πορείες και είναι έτοιμοι να τις εκτοξεύσουν απέναντι σε παιδιά της Ελληνικής Αστυνομίας, τα οποία είναι εκεί και υπηρετούν το καθήκον τους και υπηρετούν το εθνόσημο, να έχουν τις αντίστοιχες συνέπειες οι οποίες θα αποτυπώνονται και από τους χειρισμούς της ελληνικής δικαιοσύνης. Πρέπει να σταματήσουμε να βλέπουμε ανθρώπους να αφήνονται ελεύθεροι χωρίς κανένα απολύτως αποτέλεσμα και χωρίς καμμία συνέπεια για τις πράξεις τους. Θα πρέπει, επίσης, κάποια στιγμή, κύριε Υπουργέ, να δούμε και το ζήτημα των Ελλήνων αστυνομικών οι οποίοι καλούνται στα δικαστήρια να καταθέσουν ως μάρτυρες και σε χειρότερα περιστατικά, σε περιπτώσεις που έχουν τρομοκρατικό χαρακτήρα και στοχοποιούνται μέσα στα ακροατήρια, στοχοποιούνται μέσα στα δικαστήρια και απειλείται η ζωή τους, απειλείται η οικογένειά τους επειδή πάνε και καταθέτουν με το όνομά τους, με αποτέλεσμα όλο αυτό να παρεμποδίζει την πραγματική δικαιοσύνη. Θα πρέπει, κύριε Υπουργέ, να τους προστατεύσουμε, διότι δεν είναι εκεί οι αστυνομικοί να καταθέσουν ως ιδιώτες. Είναι εκεί διότι κάνουν τη δουλειά τους και ο σκοπός της Ελληνικής Αστυνομίας, όταν ενεργεί μ' αυτόν τον τρόπο, είναι να προστατεύσει το κοινωνικό σύνολο, να προστατεύσει όλους εμάς που βλέπουμε απλούς πολίτες να αναρωτιούνται για ποιο λόγο αυτές οι ενέργειες, είτε αφορούν μολότοφ είτε αφορούν πιο βαριά περιστατικά εγκληματικότητας και τρομοκρατικής ενέργειας, δεν καταλήγουν συχνά στην απονομή δικαιοσύνης, όπως την περιγράφει ο Ποινικός Κώδικας. Άρα, λοιπόν, σας καλώ, κύριε Υπουργέ, να ξαναδούμε αυτό το ζήτημα. Άκουσα την τοποθέτηση του συναδέλφου κ. Χήτα σήμερα το πρωί για τα ισόβια. Είναι ένα θέμα το οποίο έχουμε συζητήσει πολλές φορές σ' αυτήν την Αίθουσα. Εγώ συμφωνώ ότι όταν λέμε ισόβια, πρέπει να εννοούμε ισόβια και γνωρίζω ότι στον δυτικό κόσμο και ειδικά στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα, την οποία γνωρίζει πολύ καλά και ο Υφυπουργός κ. Κώτσηρας, η λέξη «ισόβια» σε όλα τα δικαιϊκά συστήματα δεν συνοδεύεται απ' αυτό που η κοινωνία εννοεί «ισόβια κάθειρξη». Ας κάνουμε, όμως, ένα βήμα ευθυγράμμισης με την ελληνική κοινωνία και αν η μάξιμουμ ποινή για κάποια εγκλήματα είναι εικοσιπενταετής, όπως προβλέπεται τώρα με τον νέο Ποινικό Κώδικα, ας περιγράφεται ως εικοσιπενταετής και να συζητήσουμε σ' αυτό το Κοινοβούλιο ποια εγκλήματα είναι αυτά τα οποία πρέπει όντως να επιφέρουν ισόβια κάθειρξη. Θα μπορούσαμε να δούμε και το παράδειγμα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, όπου σωρευτικά όταν ένα έγκλημα επαναλαμβάνεται από το ίδιο άτομο ή από την ίδια οργάνωση, από τον ίδιο σχηματισμό, επιφέρει μεγαλύτερη ποινή.
Και εδώ το ίδιο γίνεται.
Σε κάποιες περιπτώσεις, κύριε συνάδελφε. Όταν, λοιπόν, βλέπουμε ομάδες όπως ο «Ρουβίκωνας» να εκμεταλλεύονται εκείνο το σημείο του νόμου, να κινούνται ακριβώς στο όριο ώστε να αποφεύγουν βαρύτερες ποινές, αυτό είναι ένα κενό το οποίο πρέπει να το δούμε, διότι δεν μπορεί άλλο η κοινωνία να ανεχτεί ξανά και ξανά τους ίδιους γνωστούς - αγνώστους να κινούνται με νομικές συμβουλές, ώστε να αποφεύγουν τις συνέπειες του νόμου. Άρα, λοιπόν, αυτά είναι ζητήματα που πρέπει να ξαναδούμε, όμως, το νομοσχέδιο συνολικά είναι σε μια πολύ θετική κατεύθυνση. Διαψεύδουν τις αιτιάσεις των συναδέλφων του ΣΥΡΙΖΑ για αύξηση της εγκληματικότητας τα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ.. Τα επίσημα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ., κύριε συνάδελφε, σας διαψεύδουν.
Την κοινωνία ρωτήστε.
Ξέρετε, κύριε συνάδελφε, εδώ είμαστε Κοινοβούλιο. Δεν είμαστε τηλεπαράθυρο. Πρέπει να μιλάμε με στοιχεία. Άρα, λοιπόν, στα επίσημα στοιχεία που έχει δημοσιεύσει η Ελληνική Αστυνομία - και αν το αμφισβητείτε, να μας το πείτε - η εγκληματικότητα σε σχέση με τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχει μειωθεί. Ναι, υπάρχουν κάποια εγκλήματα τα οποία έχουν αποκτήσει μεγάλο κοινωνικό ενδιαφέρον, έχουν επηρεάσει και έχουν συγκλονίσει την κοινή γνώμη. Το δέχομαι, το δεχόμαστε όλοι και γι' αυτό δείχνει αντανακλαστικά η Κυβέρνηση και έρχεται και αυστηροποιεί τις ποινές, τις οποίες εσείς μειώσατε, προκαλώντας το κοινό αίσθημα και τώρα αντί να υπερψηφίσετε, καταψηφίζετε και πάλι. Είναι άλλο να αντιδράμε κοινωνικά και θεσμικά δείχνοντας την απαραίτητη ενσυναίσθηση, να δείχνουμε αντανακλαστικά σε πράγματα που όντως συμβαίνουν στην κοινωνία, αλλά είναι άλλο να λέμε ότι συνολικά ισχύει μια κατάσταση για την οποία σας διαψεύδουν τα επίσημα στοιχεία. Αυτά, νομίζω, ότι είναι τα βασικά τα οποία πρέπει να δούμε στη συζήτηση που θα κάνουμε για τον Ποινικό Κώδικα από εδώ και πέρα. Είναι μια συζήτηση η οποία δεν τελειώνει μ' αυτό το νομοσχέδιο. Είναι μια συζήτηση η οποία συνεχώς θα ανανεώνεται με βάση την κοινωνική πραγματικότητα και πρέπει πάντα αυτή η Κυβέρνηση να δείχνει ότι αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει στην κοινωνία και να είμαστε απόλυτα ευθυγραμμισμένοι μ' αυτήν. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ κι εγώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Γκιόκας και αμέσως μετά τον λόγο θα πάρει ο κ. Καλαματιανός από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κύριε Γκιόκα.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Σε μια περίοδο όπου υπάρχουν καθημερινά ρεκόρ κρουσμάτων εξαιτίας της πανδημίας και κυρίως εξαιτίας της πολιτικής που αφήνει τον λαό απροστάτευτο απέναντι στην πανδημία, σε μια περίοδο που τα νοσοκομεία έχουν φρακάρει, που διασωληνώνονται άνθρωποι εκτός ΜΕΘ, σε μια περίοδο που το σύστημα υγείας έχει ξαναγίνει σύστημα μιας νόσου, με διαλογή ασθενών και με αναβολή αναγκαίων ιατρικών πράξεων, χειρουργείων, θεραπειών για άλλες ασθένειες, η Κυβέρνηση προσπαθεί να κρύψει τις εγκληματικές της ευθύνες πίσω από τον βολικό αντίπαλο των αντιεμβολιαστών, τον ανορθολογισμό που είναι υπαρκτός, που όμως τον συντηρεί και τον ενισχύει η ίδια η κυβερνητική πολιτική, όταν σήμερα - με οκτώ χιλιάδες κρούσματα καθημερινά και με την τάση αυτά να πάνε πολύ ψηλότερα - δεν υπάρχει ακόμη επιστημονικά τεκμηριωμένη εμβολιαστική εκστρατεία, εμβολιαστικό πρόγραμμα με προληπτικό έλεγχο και ιατρική παρακολούθηση των εμβολιασμένων, όταν συγχωνεύονται τμήματα σε σχολεία, αντί να αραιώνουν για να μπορούν να προστατευτούν τα παιδιά, οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί, όταν στα μέσα μαζικής μεταφοράς οι επιβάτες είναι σαν σαρδέλες, ο ένας πάνω στον άλλον, όταν το δημόσιο σύστημα υγείας, το οποίο έχει προ πολλού ξεπεράσει τα όριά του, καταρρέει και εσείς αρνείστε να επιτάξετε τις ιδιωτικές μονάδες υγείας και έχετε κάνει σημαία σας την ατομική ευθύνη, όταν υπάρχουν όλες αυτές οι παλινωδίες και οι αντιφάσεις, τότε τι κάνετε επί της ουσίας; Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Από τη μία, αφήνετε τον λαό απροστάτευτο και από την άλλη, καλλιεργείτε τη δυσπιστία απέναντι στον εμβολιασμό σε έναν κόσμο που θα μπορούσε ακόμη και σε αυτές τις συνθήκες να πειστεί, καλλιεργείτε το κλίμα διχασμού για να κρύψετε και να μείνουν στο απυρόβλητο οι δικές σας ευθύνες και για τα ποσοστά εμβολιασμού και για την έλλειψη μέτρων προστασίας, αλλά και για την κατάρρευση του δημόσιου συστήματος υγείας. Κάνετε και κάτι ακόμη. Αξιοποιείτε τον ανορθολογισμό και το ζήτημα των ψευδών ειδήσεων γύρω από τον εμβολιασμό, που βεβαίως είναι υπαρκτό, αλλά, όπως είπα και πριν, τον ενισχύει και τον συντηρεί και η δική σας πολιτική, τα αξιοποιείτε όλα αυτά για να θεσπίσετε διατάξεις - λάστιχο, διατάξεις αντιδραστικές και επικίνδυνες, όπως είναι το άρθρο 191 του Ποινικού Κώδικα, που ξεκινάει από την υγεία και φτάνει μέχρι την οικονομία, την άμυνα, την εξωτερική πολιτική και τιμωρεί πράξεις που δυνητικά θα μπορούσαν να κλονίσουν την εμπιστοσύνη ή να προκαλέσουν φόβο σε έναν αριθμό προσώπων και ούτω καθεξής. Μία απαράδεκτη διάταξη, κύριε Υπουργέ, μία διάταξη που ενισχύει τον αυταρχισμό, που ανοίγει τον δρόμο για την ποινικοποίηση κάθε διαφορετικής φωνής, για τη λογοκρισία και για τη φίμωση στον Τύπο και στα μέσα ενημέρωσης. Και επειδή έχει γίνει μια ολόκληρη συζήτηση και αντιπαράθεση σχετικά με το τι περιλαμβάνει πραγματικά αυτή η διάταξη και εάν αυτή η αναφορά στις ψευδείς ειδήσεις έχει να κάνει με το αν έχουν συμβεί ή δεν έχουν συμβεί κάποια γεγονότα ή εάν αφορά και αξιολογικές κρίσεις που μπορεί να γίνονται, θέλω να πω τα εξής: Κατ' αρχάς, πολλές φορές τα όρια μεταξύ γεγονότων και αξιολογικών κρίσεων είναι εντελώς δυσδιάκριτα και σε κάθε περίπτωση εναπόκειται στις εισαγγελικές και στις δικαστικές αρχές να αποφασίσουν εάν κάτι είναι ψευδής είδηση για κάποιο γεγονός ή εάν είναι αξιολογική κρίση. Εγώ να δεχτώ, όμως, αυτό που είπε ο κ. Καραγκούνης ή αυτό που είπε ο Υπουργός ότι μιλάμε για ψευδείς ειδήσεις για ορισμένα γεγονότα. Να σας πω το εξής παράδειγμα, κύριε Υπουργέ. Μιλάμε για το άρθρο 191. Η Κυβέρνηση πριν από λίγο καιρό υπέγραψε δύο συμφωνίες, μία συμφωνία με τη Γαλλία και μία συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Τι τίτλο είχαν αυτές οι συμφωνίες; Ποιος ήταν ο τίτλος; Αμυντικές συμφωνίες. Γεγονός; Γεγονός. Εμείς, λοιπόν, που η κριτική μας είναι ότι αυτές οι συμφωνίες δεν είναι αμυντικές, αλλά είναι επιθετικές συμφωνίες, αυτό τι είναι; Είναι αξιολογική κρίση ή είναι ψευδής είδηση για ένα γεγονός; Γιατί εμείς λέμε ότι αυτές δεν είναι αμυντικές συμφωνίες, είναι επιθετικές συμφωνίες που εμπλέκουν τη χώρα μας σε επιθετικούς πολέμους και μετατρέπουν την Ελλάδα σε ένα ορμητήριο επεμβάσεων σε βάρος άλλων λαών. Πάμε παρακάτω. Εάν δεχτούμε το εξής, ότι η Κυβέρνηση διαβεβαιώνει ότι μιλάμε για γεγονότα, δεν μιλάμε για αξιολογικές κρίσεις, πείτε μου τώρα το εξής: Πείτε μου τώρα ότι η καταγγελία που κάνουν σωματεία, μαζικοί φορείς, υγειονομικοί, πολιτικά κόμματα, ότι σήμερα γίνεται στα νοσοκομεία εξαιτίας της κατάστασης του δημόσιου συστήματος υγείας διαλογή ασθενών, κάτι που διαψεύδεται επίσημα από την Κυβέρνηση, αυτό τι είναι; Δεν είναι γεγονός, που κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις θα μπορούσε να θεωρηθεί ψευδής είδηση και να διώκεται; Φυσικά και μπορεί. Η καταγγελία που γίνεται σήμερα ότι εξαιτίας του γεγονότος ότι το δημόσιο σύστημα υγείας έχει μετατραπεί σε σύστημα μιας νόσου και δεν γίνονται μια σειρά αναγκαίες θεραπείες, χειρουργεία κ.λπ., κάτι που επίσης διαψεύδεται, αυτό τι είναι; Είναι γεγονός ή είναι αξιολογική κρίση; Άρα, λοιπόν, μην υπεκφεύγετε. Απ' όπου και να πιάσεις τη διάταξη του άρθρου 191, είτε αναφερόμαστε σε γεγονότα είτε σε αξιολογικές κρίσεις, μπορεί κάλλιστα η διαφορετική γνώμη, η κριτική να διωχθεί με τις προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος. Είναι μία απαράδεκτη, συνεπώς, διάταξη που στρέφεται και μπορεί να αξιοποιηθεί σε βάρος της ελευθερίας της γνώμης και του Τύπου και να επιβάλλει καθεστώς λογοκρισίας. Είναι αυτό που σας είπε, όχι το ΚΚΕ, η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, ότι επιχειρείτε να επιβληθεί η επίσημη κρατική αλήθεια. Η δικαιολογία που προβάλατε, ότι αυτή η διάταξη υπήρχε και πριν - λέει - από την αναθεώρηση του ΣΥΡΙΖΑ, δεν μας λέει τίποτα. Δεν αθωώνει τη διάταξη. Είναι μια προβληματική διάταξη, πολύ περισσότερο, κύριε Υπουργέ, που δεν επανέρχεται με τον τρόπο και με τη μορφή που υπήρχε πριν από την αναθεώρηση του ΣΥΡΙΖΑ, που υπήρχε εδώ και χρόνια. Έρχεται με πολύ πιο διευρυμένη μορφή και εισάγει και κάτι άλλο. Εισάγει την αντικειμενική ποινική ευθύνη. Γιατί ευθύνη δεν θα έχει μόνο ο υπαίτιος μιας ψευδούς είδησης - ψευδούς για εσάς - θα έχει και ο εκδότης ή ο ιδιοκτήτης ενός μέσου, οι οποίοι μάλιστα θα παίρνουν και τα μέτρα για να μην υπάρχουν ειδήσεις ή δημοσιεύσεις που ενδεχομένως να τους εκθέτουν και ποινικά. Αντικειμενική ποινική ευθύνη είναι αυτό, για όσους γνωρίζουν. Πού αλλού την εφαρμόσατε την αντικειμενική ευθύνη; Την εφαρμόσατε - όχι εσείς, η Κυβέρνηση, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη - στον νόμο για τις συναθροίσεις. Εκεί δεν ήταν ποινική ευθύνη, ήταν αντικειμενική αστική ευθύνη, κύριε Καραγκούνη, θα το θυμάστε. Τι έλεγε; Έλεγε ότι εάν στο πλαίσιο μιας δημόσιας συνάθροισης γίνουν κάποιες ζημιές, τότε την ευθύνη την έχει ο οργανωτής της συνάθροισης και μάλιστα έχει και το βάρος της απόδειξης ότι δεν είναι ελέφαντας. Αντικειμενική ποινική ευθύνη εδώ, αντικειμενική αστική ευθύνη εκεί. Ένα καθεστώς γενίκευσης εγκλημάτων αφηρημένης διακινδύνευσης, που ενώ θα έπρεπε να είναι η εξαίρεση, σιγά - σιγά αυτό δεν είναι και πολύ εξαίρεση, αλλά γίνεται ο κανόνας. Σαν πολλά δεν μαζεύονται, κύριε Υπουργέ, απ' αυτές τις διατάξεις; Και μαζεύονται πολλά, γιατί προφανώς ο στόχος σας είναι να ενισχύσετε το νομοθετικό οπλοστάσιο σε βάρος όλων όσων αγωνίζονται, διεκδικούν, αμφισβητούν αυτήν την πολιτική και μπορεί κάλλιστα αυτό το νομοθετικό οπλοστάσιο να αξιοποιηθεί στο μέλλον, πολύ περισσότερο εάν το εργατικό λαϊκό κίνημα δυναμώσει, εάν βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις, εάν αμφισβητήσει συνολικά αυτή την πολιτική και αυτό το άδικο σύστημα. Έρχεστε, επίσης, με μια τροπολογία της τελευταίας στιγμής - την αποθέωσε και είναι λογικό ο κ. Κυρανάκης - να κάνετε ένα βήμα παραπάνω. Αλλαγή του άρθρου 272 του Ποινικού Κώδικα. Επειδή μιλάτε και στην επιτροπή και στην Ολομέλεια για την καλή νομοθέτηση, για τη διαβούλευση, για τις ομάδες και τις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές που φτιάξατε για να φέρετε άρτια άρθρα κ.λπ., αυτό γιατί δεν ήρθε στην επιτροπή να γίνει συζήτηση και έρχεται τώρα με τροπολογία της τελευταίας στιγμής; Προσέξτε τι λέει το 272 του Ποινικού Κώδικα: «Όποιος κατασκευάζει, προμηθεύεται ή κατέχει εκρηκτικές - και προστίθεται - και εμπρηστικές ύλες». Το οινόπνευμα που μπορεί να έχω εγώ στην τσάντα μου γιατί θέλω να προστατεύομαι από τον κορωνοϊό είναι εμπρηστική ύλη; Είναι εμπρηστική ύλη. Ο αναπτήρας είναι εμπρηστική ύλη; Είναι εμπρηστική ύλη. Αν, λοιπόν, εγώ κατέχω εμπρηστικές ύλες και πάω και σε μία δημόσια συνάθροιση - γιατί και αυτό το αλλάξατε, γιατί μέχρι σήμερα το άρθρο αυτό έλεγε «αν κατέχω εκρηκτικές ύλες και προβώ σε διατάραξη κοινής ειρήνης» και εσείς το κάνετε «εμπρηστικές ύλες» και «συμμετοχή σε μια δημόσια συνάθροιση» - , τότε δέκα χρόνια. Δέκα χρόνια. Να ξέρουμε τι θα κουβαλάμε μαζί μας στις πορείες για να μην πάμε δέκα χρόνια. Να, λοιπόν, ποιος είναι ο στόχος του νομοσχεδίου. Να, λοιπόν, πού στοχεύουν οι διατάξεις. Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και μια σειρά διατάξεις που οδηγούν στην επιβάρυνση της θέσης του κατηγορουμένου. Εκτός από τη διατήρηση των θεσμών που έφερε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ποινική συνδιαλλαγή, ποινική διαπραγμάτευση, ποινική διαταγή, όλα αυτά τα απίθανα που τα ξεπατικώσατε από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, που γίνεται ένα παζάρι ποινών, κάθεται ο εισαγγελέας με τον κατηγορούμενο και παζαρεύουν και αυτός που βγαίνει χαμένος είναι ο πιο αδύναμος πάντα, αρνητική για τον κατηγορούμενο είναι και η αλλαγή που προτείνεται στο άρθρο 224 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, αφού πλέον θα μπορεί να συνεκτιμηθεί για την ενοχή του κατηγορουμένου μια μαρτυρική κατάθεση χωρίς, όμως, να κατονομάζεται η πηγή των πληροφοριών της. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα πάρω και τη δευτερολογία μου, κυρία Πρόεδρε. Εξίσου αρνητική είναι και η αλλαγή για τη δικαστική αξιοποίηση του DNA, 201 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, άλλη μια αρνητική αλλαγή του συγκεκριμένου άρθρου, όπου ο κατηγορούμενος αποστερείται της δυνατότητας ορισμού τεχνικού συμβούλου στις περιπτώσεις αυτόφωρων εγκλημάτων και παράλληλα καθίσταται αδιαφανής η διαδικασία καταστροφής του αρχείου του γενετικού υλικού. Αυτή, λοιπόν, είναι η βαθύτερη στόχευση του νομοσχεδίου και δεν υπάρχει αλλαγή ή τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα τα τελευταία τουλάχιστον χρόνια από όλες τις κυβερνήσεις που πέρα από επιμέρους αλλαγές - ορισμένες είχαν και το στοιχείο το επικοινωνιακό - να μην ενίσχυσε τον κατασταλτικό χαρακτήρα του Ποινικού Δικαίου ακόμη και με έκτακτες νομοθετήσεις. Και οι αλλαγές της Νέας Δημοκρατίας το έκαναν αυτό - το παράδειγμα με τις εμπρηστικές ύλες το σημερινό είναι χαρακτηριστικό - και οι αλλαγές του ΣΥΡΙΖΑ έκαναν το ίδιο. Να σας θυμίσω το ιδιώνυμο για τις κινητοποιήσεις εναντίον πλειστηριασμών προπαραμονή Χριστουγέννων με τροπολογία. Και μάλιστα, επειδή είχε κλείσει η Ολομέλεια, διότι γίνονταν εργασίες, συνεδριάσαμε στη Γερουσία η Ολομέλεια. Προπαραμονή Χριστουγέννων το φέρατε. Και να γιατί είναι τελείως αποπροσανατολιστική και ψευδεπίγραφη όλη αυτή η αντιπαράθεση περί ελαφριών ή αυστηρών ποινών, όπου η μεν Νέα Δημοκρατία εμφανίζεται ως υπέρμαχος της αυστηρότητας και της ασφάλειας, ο δε ΣΥΡΙΖΑ ως υπέρμαχος της επιείκειας. Τελικά, επειδή υπάρχουν άλλου είδους σταθμίσεις, πολιτικές, οικονομικές, ταξικές, επειδή υπάρχουν τα τραγικά αδιέξοδα στο ποινικό σύστημα που γεννά η ίδια η πολιτική σας, ακόμη κι εσείς καταλήγετε να είστε αναντίστοιχοι με αυτά που υποτίθεται πρεσβεύετε. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ με τον Ποινικό Κώδικα του ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε μια γενική μείωση ποινών - είναι αλήθεια αυτό - , τα αδικήματα που όλως τυχαίως εξαιρέθηκαν από αυτή τη γενική μείωση ποινών και από την επιείκεια ήταν τα αδικήματα που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο σχετίζονται με τις λαϊκές κινητοποιήσεις. Εκεί, όχι μόνο δεν μειώθηκαν, αλλά αυξήθηκαν οι ποινές: εκατόν εξήντα οκτώ διατάραξη λειτουργίας υπηρεσίας, εκατόν ογδόντα τρεις διέγερση σε ανυπακοή, εκατόν ογδόντα εννέα διατάραξη κοινής ειρήνης, διακόσια ενενήντα δύο παρακώλυση συγκοινωνιών, τριακόσια τριάντα τέσσερα διατάραξη οικιακής ειρήνης και τα λοιπά και τα λοιπά. Εκεί γιατί δεν υπήρχε επιείκεια; Γιατί δεν υπήρχε επιείκεια για να δεχτείτε τις προτάσεις του ΚΚΕ προκειμένου να καταργηθούν επιτέλους αυτοί οι άθλιοι τρομονόμοι και να μπουν σοβαρές εγγυήσεις σε σχέση με τις διατάξεις για το DNA, που όχι μόνο τις διατηρήσατε, αλλά τις ενισχύσατε παραπέρα; Γιατί δεν υπήρχε επιείκεια; Από την άλλη μεριά, η Νέα Δημοκρατία, που είναι υπέρ της ασφάλειας, είναι η ίδια που για συγκεκριμένα αδικήματα, όπως αυτά που αφορούν στα μεγαλοστελέχη τραπεζών, εκεί ουσιαστικά θέσπισε την ποινική ασυλία. Εκεί δεν υπάρχει ασφάλεια για τα αδικήματα των μεγαλοστελεχών των τραπεζών; Ακούω τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας - ορισμένοι είναι και νεότεροι και μπορεί να μην το θυμούνται - ο ένας μετά τον άλλο να μιλάνε για τον νόμο Παρασκευόπουλου και τις αποσυμφορήσεις και τις γενικευμένες υφ' όρον απολύσεις και τα λοιπά και τα λοιπά. Να σας θυμίσω ότι η πρώτη διδάξασα κυβέρνηση όσον αφορά στην αποσυμφόρηση των φυλακών με γενικευμένες υφ' όρον απολύσεις ήταν η Νέα Δημοκρατία το 2009. Αυτοί ξεκίνησαν αυτήν την πρακτική το 2009. Τότε φώναζαν οι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα, φώναζαν και ορισμένοι - γνωστοί και μη εξαιρετέοι - που σήμερα είναι στον ΣΥΡΙΖΑ. Λέγανε ότι η Νέα Δημοκρατία απελευθερώνει τους εμπόρους ναρκωτικών. Μετά ήρθε το ΠΑΣΟΚ, συνέχισε την ίδια πρακτική. Μετά ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ ξανασυνέχισε και ούτω καθεξής και πάει λέγοντας. Να, λοιπόν, γιατί είστε ανακόλουθοι ακόμη και με αυτά που υποτίθεται ότι πρεσβεύετε και εκφράζετε μια ολόκληρη υποκρισία και γιατί είναι ψευδεπίγραφη όλη αυτή η αντιπαράθεση περί ποινών ελαφριών ή αυστηρών. Είναι υποκριτική και αποπροσανατολιστική και ψευδεπίγραφη γιατί πολύ απλά αφήνει απ' έξω και το κοινωνικό περιβάλλον που αναπτύσσεται το έγκλημα και την ύπαρξη όλων εκείνων των αναγκαίων μέτρων για την προστασία των θυμάτων και για την προστασία εκείνων των εν δυνάμει θυμάτων για να μην γίνουν θύματα και το ζήτημα της σωφρονιστικής διαδικασίας και το ζήτημα της κοινωνικής επανένταξης. Και δεν υπάρχει πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ως προς αυτό από τα αποτρόπαια εγκλήματα δολοφονιών και βίας σε βάρος γυναικών ή από τα εγκλήματα βιασμού και σεξουαλικής κακοποίησης σε βάρος - ιδιαίτερα - ανηλίκων για τα οποία φυσικά και πρέπει να υπάρχει αυστηρή αντιμετώπιση. Προκύπτει, όμως, το ερώτημα: Αρκεί αυτό; Θα μπορούσε, για παράδειγμα, μια πιο αυστηρή αντιμετώπιση να αποτρέψει το έγκλημα στα Γλυκά Νερά; Και γιατί, τελικά, η όλη συζήτηση εξαντλείται στην ποινική αντιμετώπιση του δράστη, δηλαδή στο τι θα πρέπει να γίνει μετά από το έγκλημα, και δεν συζητάμε για το τι πρέπει να γίνει προκειμένου να αποτραπεί το έγκλημα; Γιατί δεν συζητάτε για την απουσία υποστηρικτικών δομών, ξενώνων, συμβουλευτικών κέντρων στελεχωμένων με το απαραίτητο προσωπικό; Γιατί δεν συζητάτε για τη δημιουργία υποστηρικτικού δικτύου που να μπορεί να βοηθήσει μια γυναίκα να ξεφύγει από ένα κακοποιητικό περιβάλλον, για τους σκοπέλους που αντιμετωπίζουν οι κακοποιημένες γυναίκες μέχρι την αμετάκλητη καταδίκη, από την αστυνομική αδιαφορία μέχρι τις μακρόχρονες δικαστικές διαδικασίες; Γιατί δεν μιλάτε για εκείνους τους οικονομικούς και κοινωνικούς καταναγκασμούς που εκθέτουν μια γυναίκα στην πολύμορφη βία και ανασφάλεια; Δεν μιλάτε γιατί όλα αυτά φέρνουν στο προσκήνιο την ανάγκη διαμόρφωσης εκείνων των οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών που θα επιτρέπουν οι γυναίκες αυτές να στέκονται στα πόδια τους, χειραφετημένες οικονομικά, κοινωνικά, ψυχικά, ώστε να είναι σε θέση να αντιπαλέψουν κάθε μορφή βίας, να απεγκλωβιστούν από παθογόνες σχέσεις και κυρίως να αντιπαλέψουν μια κοινωνία που εμποδίζει αυτή τη δυνατότητα. Επομένως - και τελειώνω - οποιαδήποτε ποινική ρύθμιση για την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας δεν μπορεί να κρίνεται αφηρημένα, αλλά θα πρέπει να κρίνεται συγκεκριμένα σε σχέση με την κοινωνία που εφαρμόζεται και με τη γενικότερη πολιτική που ασκείται. Όλα αυτά τα ζητήματα της επικαιρότητας, όχι μόνο αποκαλύπτουν περίτρανα τα τραγικά αδιέξοδα αυτού του σάπιου συστήματος, που φυσικά δεν αντιμετωπίζονται με κινήσεις και αλλαγές εντυπωσιασμού, αλλά απαιτούν συνολικότερα ριζικές ανατροπές. Ευχαριστώ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Καλαματιανός από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αμέσως μετά θα πάρει τον λόγο ο κ. Βασιλειάδης από τη Νέα Δημοκρατία και αμέσως μετά ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Ξανθόπουλος. Ορίστε, κύριε συνάδελφε.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Θα ήθελα, πραγματικά, να αναφερθώ στη ζοφερή πραγματικότητα που δημιουργεί η ανικανότητα, η ανεπάρκεια της Κυβέρνησης να διαχειριστεί τη θανατηφόρα πανδημία και τις συνθήκες που δημιουργεί η ακρίβεια, η οποία έχει οδηγήσει σε ασφυξία νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Επειδή, όμως, θεωρώ ότι αυτό το νομοσχέδιο που συζητάμε είναι πάρα πολύ σημαντικό, θα αφιερώσω όλο τον χρόνο σε αυτό. Με το νομοσχέδιο, λοιπόν, που συζητάμε σήμερα φέρνετε για μια ακόμα φορά αναχρονιστικές και οπισθοδρομικές διατάξεις. Διώχνετε μακριά ακόμα και τον φιλελεύθερο μανδύα. Οι κώδικες είναι η ραχοκοκαλιά του δικαίου. Οφείλουν να είναι νομοθετήματα που θα έχουν διαχρονικότητα. Δεν μπορούν να εκφράζουν προσωπικές και περιορισμένες επιλογές, προσωπικές και περιορισμένες απόψεις, προσωπικές και περιορισμένες θέσεις. Αναφέρεστε συνεχώς σε ποινικούς κώδικες του ΣΥΡΙΖΑ. Παραβλέπετε, όμως, ηθελημένα να δείτε και να αναγνωρίσετε ότι οι κώδικες αυτοί είναι προϊόν υπερδεκαετών νομοπαρασκευαστικών επιτροπών, στις οποίες συμμετείχαν έγκριτοι δικαστές, εισαγγελείς, καθηγητές της Νομικής και δικηγόροι. Δεν καταλαβαίνετε ότι με την άδικη κριτική σας απαξιώνετε όλους αυτούς και τους κολλάτε και την ταμπέλα του ΣΥΡΙΖΑ; Γιατί το κάνετε αυτό το πράγμα; Δεν καταλαβαίνετε ότι απαξιώνετε τους νομικούς επιστήμονες, τους δικηγόρους, τους δικαστές, τους εισαγγελείς με αυτό το πράγμα; Και τώρα τι κάνετε; Με τις τροποποιήσεις που φέρνετε ο Ποινικός Κώδικας θα είναι πιο συντηρητικός ακόμα και από αυτόν του 1950. Εκεί μας γυρνάτε, πριν το 1950. Με τη δική σας υπογραφή θα απωλέσει ο Ποινικός Κώδικας τις αρχές ενός φιλελεύθερου ποινικού δικαίου, που είναι εγγύηση των ατομικών ελευθεριών σε ένα κράτος δικαίου. Με το νομοσχέδιό σας κάνετε την τρίτη παρέμβαση μέσα σε δυόμιση χρόνια σχεδόν διακυβέρνησής σας στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Μιλάτε για διόρθωση στρεβλώσεων που προέκυψαν δήθεν από τους κώδικες του 2019. Γιατί; Πότε προέκυψαν αυτές οι στρεβλώσεις; Δεν έχουν εφαρμοστεί ακόμα οι ποινικοί κώδικες αυτοί, δεν έχουν προκαλέσει επιστημονικό διάλογο, δεν έχει πραγματοποιηθεί καμμία ουσιαστική αποτίμησή τους. Τα δικαστήρια ήταν κλειστά λόγω της πανδημίας. Άρα, οι νέοι κώδικες δεν εφαρμόστηκαν στην πράξη. Και για ποιες διορθώσεις στρεβλώσεων μιλάτε; Δεν έχουν δοκιμαστεί στην πράξη. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΒΔΕΛΑΣ]] Με τις αλλαγές στα άρθρα του Ποινικού Κώδικα επιχειρείτε αποσπασματικές παρεμβάσεις, οι οποίες διασπούν τη συνοχή του και υπονομεύουν τον εξορθολογισμό και τον εκσυγχρονισμό του συστήματος κυρώσεων που επέφερε ο νέος Ποινικός Κώδικας. Επικαλείστε τη δήθεν ασφάλεια των πολιτών και νομοθετείτε την οριζόντια αυστηροποίηση των ποινών και του τρόπου έκτισής τους. Και το ερώτημα είναι: Δεν γνωρίζετε ότι στη χώρα μας επιβάλλονται πολύ αυστηρές ποινές; Ο κ. Λάππας το πρωί, ο εισηγητής μας, σας είπε ότι μόνο η Αλβανία και η Τουρκία μας περνάνε στην επιβολή της ισόβιας κάθειρξης. Μια χώρα δέκα εκατομμυρίων, όπως είναι η χώρα μας, ξεπερνά χώρες, όπως η Γαλλία και η Γερμανία. Και το βασικό ερώτημα είναι: Η αυστηρότητα των ποινών συνδέεται με την αντιμετώπιση του εγκλήματος; Έχετε κάποια σοβαρή μελέτη που να προκύπτει κάτι τέτοιο; Προφανώς όχι. Είναι ξεκάθαρο, όμως, ότι αυτό που αντιμετωπίζει αποτελεσματικά το έγκλημα είναι η έμφαση στην πρόληψη, η έμφαση στη μόρφωση και στην εκπαίδευση, η έμφαση στην αντιμετώπιση των οικονομικών, κοινωνικών, ψυχολογικών αιτίων που οδηγούν στο έγκλημα. Ιδιαίτερα σημαντική είναι και η έμφαση στον πραγματικό και ουσιαστικό σωφρονισμό που θα αποτρέψει τους παραβάτες να κάνουν ξανά αδικήματα και θα τους επανεντάξει στην κοινωνία. Εσείς τι κάνετε; Ακριβώς τα αντίθετα. Φέρνετε τιμωρητικές παρεμβάσεις στις διατάξεις που διέπουν την αναστολή και την έκτιση των ποινών για ορισμένες κατηγορίες εγκλημάτων, μετατρέπετε σε σωφρονιστικούς θεσμούς, όπως είναι η απόλυση πόρων, σε εργαλεία τιμωρίας, εξουδετερώνετε την ειδική πρόληψη και την κοινωνική επανένταξη των καταδικασθέντων. Αλήθεια, νομίζετε ότι αν γεμίσετε τις φυλακές - οι οποίες είναι ήδη ασφυκτικά γεμάτες - με καταδικασθέντες, αυτός θα είναι μοναδικός τρόπος για να αντιμετωπίσετε το έγκλημα; Βέβαια, είστε πολύ αυστηροί σε ορισμένα αδικήματα και πολύ επιεικείς και χαλαροί σε κάποια άλλα. Το είδαμε αυτό με την απιστία των τραπεζικών στελεχών. Εκεί νομοθετήσατε την επιείκεια. Σε άλλα αδικήματα είστε πολύ αυστηροί. Διαβάζοντας το νομοσχέδιο γίνεται φανερό ότι ορισμένες από τις προτεινόμενες ρυθμίσεις υπηρετούν πολιτικούς και επικοινωνιακούς σκοπούς. Είναι εμπνευσμένες από θεαματικές υποθέσεις της επικαιρότητας. Με αυτόν τον τρόπο, όμως, ρυθμίζετε το εφήμερο και χάνουν οι διατάξεις τη διαχρονικότητα τους. Επιπλέον, με το νομοσχέδιο δείχνετε αδικαιολόγητη δυσπιστία στους δικαστές. Το επεσήμαναν και οι ίδιοι στις επιτροπές. Περιορίζετε υπέρμετρα τη δυνατότητά τους να εξατομικεύουν την ποινική μεταχείριση. Δεν τα λέω μόνο εγώ. Τα είπαν και οι ίδιοι. Αυτή η επιλογή, όμως, δεν έχει καμμία σχέση με ένα σύγχρονο, φιλελεύθερο Ποινικό Δίκαιο. Περαιτέρω, διευρύνεται το αδίκημα της διασποράς ψευδών ειδήσεων απειλώντας την ελευθερία της έκφρασης. Με το άρθρο 36 του νομοσχεδίου προχωράτε σε αντικατάσταση του άρθρου 191 του Ποινικού Κώδικα και δεν θα πω πολλά. Θα επικαλεστώ μόνο την Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής, η οποία επισημαίνει ότι γεννάται προβληματισμός αν το εύρος της απαγορευτικής διάταξης καλύπτει οπωσδήποτε τις προϋποθέσεις για να είναι σύμφωνη η διάταξη αυτή με το Σύνταγμα και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Τι κάνετε δηλαδή; Είναι προφανές ότι η διάταξη αυτή είναι ασύμβατη με την ελευθερία της πληροφόρησης, της ενημέρωσης του λαού και της ελεύθερης άσκησης κριτικής. Σε μια σύγχρονη δημοκρατία η ελευθερία του λόγου είναι εγγυημένη και κατοχυρώνεται συνταγματικά. Ο περιορισμός της και πολύ περισσότερο η ποινικοποίησή της επιτρέπεται μόνο σε κατ' εξαίρεση περιπτώσεις και μόνο με πολύ αυστηρές προϋποθέσεις. Η διάταξη που φέρνετε περιέχει ασάφειες και δημιουργεί κινδύνους ποινικοποίησης του κριτικού και αντιπολιτευτικού λόγου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι νέες αυτές αλλαγές στους κώδικες θα φέρουν προβλήματα και αδιέξοδα τόσο στην ποινική δικαιοσύνη όσο και στο σωφρονιστικό σύστημα. Με την πολιτική σας απομακρύνεστε και απομακρύνετε τη χώρα από το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Απομακρύνετε τη χώρα από τις δεσμεύσεις που έχει και απορρέουν από το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και από τις αποφάσεις των ευρωπαϊκών δικαστηρίων. Δεν θα τα καταφέρετε, όμως. Ο ελληνικός λαός στην πλειοψηφία του είναι δημοκρατικός. Θέλει την πρόοδο και όχι την επιστροφή στο παρελθόν. Και να σας πω και κάτι άλλο; Ο νομικός κόσμος θα σταθεί θεματοφύλακας του κράτους δικαίου και θα αντιδράσει σε αυτές τις διατάξεις. Ευχαριστώ.
Εμείς ευχαριστούμε, κύριε Καλαματιανέ. Τον λόγο έχει ο κ. Βασίλης Βασιλειάδης από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, η σημερινή συζήτηση της Ολομέλειας της Βουλής αφορά σε ένα θεμελιώδες για την κοινωνία μας ζήτημα, τη δικαιοσύνη, τον έναν εκ των τριών πυλώνων του κοινωνικού οικοδομήματος. Οφείλουμε, λοιπόν, να το αντιμετωπίσουμε με τον δέοντα σεβασμό και τη σοβαρότητα που απαιτεί η διαδικασία επικαιροποίησης του θεσμού αυτού. Το επισπεύδον Υπουργείο Δικαιοσύνης αποτύπωσε με ουσιαστικό τρόπο τα συμπεράσματα της Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής, η οποία συστάθηκε τον Μάρτιο του 2020 με σκοπό την παρακολούθηση της εφαρμογής του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας με τη μορφή την οποία απέκτησαν τον Ιούλιο του 2019. Η αλήθεια είναι ότι οι κώδικες χρειάζονταν επικαιροποίηση, καθώς δεν είχαν αναθεωρηθεί για δεκαετίες. Όμως, ο τρόπος με τον οποίον έγιναν οι αλλαγές αυτές τον Ιούνιο - Ιούλιο του 2019 χαρακτηρίστηκε από προχειρότητα και ιδεοληψία, όπως όλες σχεδόν οι πρωτοβουλίες της προηγούμενης κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Τα αποτελέσματα τα είδαμε και τα βλέπουμε συχνά στην επικαιρότητα, με εγκληματίες καταδικασμένους για βαριά και βίαια εγκλήματα να κάνουν χρήση ευνοϊκών διατάξεων, να είναι ελεύθεροι και να εγκληματούν εκ νέου. Ωστόσο, δεν είναι τα αποτελέσματα της κακής νομοθέτησης της προηγούμενης κυβέρνησης ο μόνος λόγος που το σημερινό σχέδιο νόμου είναι αναγκαίο και χρήσιμο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εξωγενείς παράγοντες έχουν πυροδοτήσει αύξηση της εγκληματικότητας και συνεπώς απειλείται το αίσθημα ασφάλειας των Ελλήνων από την πανδημία και την παραπληροφόρηση γύρω από αυτή, μέχρι την αλλαγή του κλίματος η οποία καθιστά τις πυρκαγιές ως μία σοβαρή απειλή, αλλά και την ισχυροποίηση του οργανωμένου εγκλήματος, ένας συνδυασμός παραγόντων που επιβάλλουν την επικαιροποίηση των κωδίκων. Σε εβδομαδιαία και πλέον βάση η επικαιρότητα κατακλύζεται από βίαια εγκλήματα συχνά σε βάρος ευάλωτων ομάδων, όπως οι γυναίκες και τα παιδιά. Η εγκληματικότητα παίρνει πλέον τέτοια μορφή που επιβάλλει στην πολιτεία να προβεί σε αλλαγές στον μηχανισμό απονομής δικαιοσύνης. Άρα, η αναγκαιότητα και η χρησιμότητα του υπό συζήτηση σχεδίου νόμου είναι νομίζω προφανείς. Ας δούμε επιγραμματικά μερικές διατάξεις και πώς οι παρεμβάσεις που εισηγείται το Υπουργείο αναμένεται να επηρεάσουν την απονομή δικαιοσύνης. Το σχέδιο νόμου περιλαμβάνει τέσσερις κατηγορίες παρεμβάσεων. Πρώτον, έχουμε αυστηροποίηση του πλαισίου των ποινών για συγκεκριμένα εγκλήματα ιδιαίτερης ποινικής απαξίας, τα λεγόμενα και ειδεχθή εγκλήματα. Για παράδειγμα, για τα αδικήματα όπως αυτό της εσχάτης προδοσίας, της ανθρωποκτονίας, της θανατηφόρας ληστείας, του ομαδικού βιασμού, του θανατηφόρου βιασμού ή του βιασμού σε βάρος ανηλίκου προβλέπεται μοναδική πλέον ποινή η ισόβια κάθειρξη. Επιπλέον, περιορίζονται οι τυπικές προϋποθέσεις για τη χορήγηση δυνατότητας απόλυσης υπό όρο. Αυστηροποιείται η διάταξη για την ανάκληση της απόλυσης υπό όρο και καταργείται η απόλυση κρατουμένου με τον όρο της ηλεκτρονικής επιτήρησης για τα ανωτέρω αδικήματα. Με μία φράση δηλαδή, για τα ειδεχθή εγκλήματα μόνον ισόβια και όταν λέμε ισόβια εννοούμε μόνο ισόβια! Δεύτερον, τα εγκλήματα που σχετίζονται με το περιβάλλον και την αλλαγή του κλίματος, όπως αυτά του εμπρησμού και του εμπρησμού δασών, μετατρέπονται από εγκλήματα αποτελέσματος σε εγκλήματα αφηρημένης διακινδύνευσης. Δεν χρειάζεται, δηλαδή, να θρηνήσουμε μεγάλο αριθμό ατόμων, αλλά αρκεί ο θάνατος ενός και μόνον ανθρώπου για την επιβολή ισόβιας κάθειρξης. Ειδικά το αδίκημα του εμπρησμού δασών τυποποιείται πλέον ως κακούργημα στη βασική του μορφή και όχι ως πλημμέλημα όπως ίσχυε από τον Ιούλιο του 2019. Τρίτον, προστατεύονται οι ευάλωτες και ευπαθείς ομάδες. Προβλέπεται αυτεπάγγελτη δίωξη για την προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας στον εργασιακό χώρο, ενώ αναβαθμίζονται τα αδικήματα και αυστηροποιούνται οι ποινές για εγκλήματα όπως η αιμομειξία, η εμπορία ανθρώπων, ο ομαδικός βιασμός και η μαστροπεία ειδικότερα σε βάρος ανηλίκων. Τέταρτον, δίνεται ακόμα μεγαλύτερο βάρος σε εγκλήματα με θύματα ανήλικα άτομα, όπως η αποπλάνηση. Η παραγραφή ξεκινά πλέον από την ενηλικίωση του ατόμου με προέκταση ενός επιπλέον έτους εφόσον η πράξη είναι πλημμέλημα ή τριών επιπλέον ετών εφόσον η πράξη είναι κακούργημα. Η πολιτεία δίνει, λοιπόν, τον απαραίτητο χρόνο στα θύματα να βρουν το κουράγιο να καταγγείλουν τα αδικήματα και να αναλάβει η δικαιοσύνη. Τέλος, ξεχωρίζω τις επιμέρους διατάξεις για τη διασπορά ψευδών ειδήσεων, τη μάστιγα της εποχής μας και την τροχοπέδη στην αντιμετώπιση της πανδημίας και τον περιορισμό της αναστολής εκτέλεσης ποινής για περιπτώσεις όπου υπάρχει προηγούμενη αμετάκλητη καταδίκη. Δεν μπορεί να χορηγείται αναστολή εκτέλεσης ποινής σε κατά συρροή εγκληματίες. Υπάρχει ιστορικό που μαρτυρά ότι η τέλεση νέων αδικημάτων είναι εξαιρετικά πιθανή. Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να προσθέσω ότι είναι θεμελιώδες για το πολίτευμά μας, για την κοινωνία μας, ακόμα και για τον πολιτισμό μας να αποδίδεται δικαιοσύνη και εξίσου σημαντικό είναι η δικαιοσύνη αυτή να αποδίδεται από τους ανεξάρτητους φορείς του κράτους, δηλαδή τα δικαστήρια. Ένας ανεξάρτητος, αδέσμευτος, δίκαιος και αναλογικός μηχανισμός απονομής δικαιοσύνης προσφέρει το απαιτούμενο αίσθημα ασφάλειας στους πολίτες το οποίο θα επιτρέψει την εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας και της οικονομίας. Αλίμονο για τη χώρα μας αν κλονιστεί το αίσθημα και βιώσουμε καταστάσεις ανομίας, αυτοδικίας και βίας. Γι' αυτό και είναι σημαντικό, κατά τη γνώμη μου, τέτοια θεμελιώδη ζητήματα να τα αφήνουμε έξω από τη στείρα πολιτική αντιπαράθεση. Θα κάνω μία ύστατη προσπάθεια απευθυνόμενος κυρίως σε συναδέλφους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και προτρέποντάς τους να μην παρασύρονται από την έλλειψη στρατηγικής της ηγεσίας τους. Τους καλώ, λοιπόν, να στηρίξουν το σχέδιο νόμου αυτό. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Βασιλειάδη. Είστε πάντα τυπικός με τον χρόνο, στα επτά λεπτά ακριβώς. Καλείται ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία ο κ. Θεόφιλος Ξανθόπουλος.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω ότι πρέπει να ξεκινήσουμε με μερικές γενικές παραδοχές στην Αίθουσα, διότι από τις 10.00΄ το πρωί που είμαι συνεχώς εδώ, ακούω παράλληλους μονολόγους οι οποίοι δεν συνεισφέρουν πουθενά και ίσα - ίσα συσκοτίζουν την ουσία της κουβέντας. Η νομοθετική πρωτοβουλία πλέον ανήκει στην Κυβέρνηση και συζητάμε για τις τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα κι όπως πολύ εύστοχα είπε ο εισηγητής της Μειοψηφίας, ο συνάδελφος κ. Σπυρίδωνας Λάππας, το ποινικό δίκαιο ουσιαστικά είναι το χέρι του κράτους το οποίο κρατά για τον εαυτό του το μονοπώλιο της κρατικής βίας. Αυτό είναι το σύστημα κανόνων δικαίου με το οποίο η κρατική εξουσία πειθαναγκάζει τους πολίτες να υπακούν και να υφίστανται το μονοπώλιο της κρατικής βίας και με τον τρόπο αυτό μπορεί το κράτος να λειτουργεί και να επιτελεί τις λειτουργίες που προσιδιάζουν στη φύση του. Αντιλαμβανόμαστε όλοι, λοιπόν, πάρα πολύ καλά - και οι πολίτες εμπειρικά και όσοι από εμάς είμαστε νομικοί - ότι με το ποινικό δίκαιο πρέπει να είμαστε πάρα, πάρα πολύ προσεκτικοί γιατί, ακριβώς, το ποινικό δίκαιο δίνει το δικαίωμα στο κράτος να παρεμβαίνει καθοριστικά στην ελευθερία και στις παλιότερες εποχές και στη ζωή των πολιτών. Οφείλω να πω κάτι για πολλοστή φορά, μπας και γίνει κτήμα των συναδέλφων της Πλειοψηφίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ τον Ιούνιο του 2019 ψήφισε τον Ποινικό Κώδικα, διότι ακριβώς ήταν προδιαγεγραμμένη η πορεία της ψήφισής του αφ' ενός και αφ' ετέρου θα σας θυμίσω ότι σε εκείνον τον Ποινικό Κώδικα είχατε αποχωρήσει, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, γι' αυτό και είναι ενδεικτικό το με πόσο μένος τον αντιμετωπίζετε δυόμιση χρόνια τώρα και δεν είναι αμελητέο το γεγονός ότι εκείνο τον Ποινικό Κώδικα τον υπερψήφισε Το Ποτάμι. Εκείνος ο Ποινικός Κώδικας - το έχουμε πει σε όλους τους τόνους - είναι μια κατάκτηση της επιστημονικής κοινότητας. Ήταν το αποτέλεσμα μιας δεκαετούς λειτουργίας διαδοχικών νομοπαρασκευαστικών επιτροπών και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε την πολιτική ευθύνη και έφερε να ψηφιστεί ως ενιαίο νομοθέτημα η πρόταση της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής. Άρα, όταν μιλάτε και τους χαρακτήριζετε ως «ποινικούς κώδικες του ΣΥΡΙΖΑ», διαπράττετε ύβρη και προς τον ορθολογισμό και προς την αλήθεια. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει την πολιτική ευθύνη. Οι ποινικοί κώδικες που ψηφίστηκαν, όμως, ήταν οι κώδικες που προέκυψαν από δεκαετή - επαναλαμβάνω - λειτουργία επιτροπών, οι οποίες επιτροπές συγκέντρωσαν το απαύγασμα, την αφρόκρεμα, τους καλύτερους νομικούς που διέθετε εκείνο το διάστημα η χώρα, πολλοί εκ των οποίων ευτυχώς εξακολουθούν και διακονούν τη νομική επιστήμη και για όλους εμάς που είχαμε την ευλογία να είμαστε μαθητές τους ή να επηρεαζόμαστε από αυτούς, προσφέρουν μια επικοινωνία ακόμη με τις υψηλές νοηματικές δημιουργίες της νομικής. Μιλάτε συνεχώς για την ανθρωποκτονία που πρέπει να έχει μόνον ισόβια. Και αντιδιαστέλλετε την επιλογή του 299 του ισχύοντος Ποινικού Κώδικα ότι προβλέπει και δεκαπενταετή κάθειρξη. Τι εμποδίζει τον δικαστή, όταν έχει μία πράξη η οποία είναι ανθρωποκτονία και επισύρει την ποινή των ισοβίων, να την επιβάλλει με τον ισχύοντα Κώδικα; Σας θυμίζω το γεγονός ότι ο γιος βίωνε μια εξαιρετικά κακοποιητική σχέση στην οικογένεια, από πλευράς του πατέρα προς τη μητέρα του, και μετά πια από πολύ καιρό, όταν δεν αντεχόταν άλλο αυτή η παράλογη βία, κάποια στιγμή τον δολοφόνησε. Δεν είχε κανένα ελαφρυντικό με την έννοια του βρασμού ψυχικής ορμής, δεν του αναγνωρίστηκε ενδεχομένως ο πρότερος έντιμος βίος. Θα είχε, όμως, ο δικαστής τη δυνατότητα να τον κρίνει λόγω της συγκεκριμένης ιδιαιτερότητας του με μια ελαφρύτερη ποινή. Τι κάνετε τώρα; Βάζοντας φιξαρισμένη ποινή, μοναδική ποινή τα ισόβια, ουσιαστικά ωθείτε τους δικαστές να επινοούν ελαφρυντικά για να αντιμετωπίζουν ουσιαστικά την προσωπικότητα του κατηγορουμένου και να υπηρετούν ουσιαστικά την ποινή που αναλογεί στο διαπραχθέν έγκλημα το οποίο ήρθε μπροστά τους. Και αυτό είναι και μια απαξίωση της λειτουργίας των δικαστηρίων και μια υποβάθμιση φυσικά της ποιότητας των δικαστών. Ζητήσαμε με τον κ. Λάππα επανειλημμένα, στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, να μας παρουσιαστεί το πόρισμα της επιτροπής, διότι η τροποποίηση κωδίκων χωρίς πόρισμα της Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής είναι ένα έωλο εγχείρημα. Δυστυχώς, μέχρι και σήμερα δεν παρουσιάστηκε. Αντίθετα, ο κύριος Υπουργός με πολύ ικανοποίηση μας έφερε τα αποτελέσματα, τα πορίσματα της έρευνας της GRECO και μας είπε ότι «ορίστε, κύριε Ξανθόπουλε - γιατί εγώ είχα εισηγηθεί το θέμα - να τι λέει για το 236 η GRECO και επομένως κακώς εσείς μετατρέψατε σε πλημμέλημα τη δωροδοκία» και τα λοιπά και τα λοιπά. Οφείλω δύο απαντήσεις: Πρώτον η GRECO είναι ένας ευρωπαϊκός οργανισμός, αλλά δεν καταλήγει αφ' εαυτής στα συμπεράσματα. Ρωτά, ερευνά και μαθαίνει. Και ρωτώ, κύριοι της Πλειοψηφίας: Υπερασπίσατε αυτή την επιλογή του πλημμελήματος στη GRECO ή αφήσατε ανυπεράσπιστη την επιλογή του Ποινικού Κώδικα έτσι ώστε η υπηρεσία να καταλήξει όπως έκρινε;
…(Δεν ακούστηκε). Μα είναι ερώτηση αυτή, κύριε Ξανθόπουλε; Προς θεού!
Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ.
Δεν ήταν επιλογή σας, έτσι μπράβο. Δεν ήταν επιλογή σας και δεν την υπερασπίσατε, για να ξέρουμε και πώς κατέληξε η GRECO στην άποψή της.
Η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το κράτος δικαίου τα λέει καλύτερα.
Επειδή μιλάμε επί συγκεκριμένων…
Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ, μην διακόπτετε.
…γι' αυτό μιλάω. Αν θέλετε να κουβεντιάσουμε την έκθεση του κράτους δικαίου, να το συζητήσουμε. Επίσης, μέσα σε αυτήν καθ' εαυτή την έκθεση που προσκομίσατε σχετικά με την ποινική μεταχείριση του μάρτυρα που αυτοβούλως δηλώνει τις παράνομες πράξεις που υπέπεσαν στην αντίληψή του, λέει το εξής: «Τέτοια συστήματα - εννοούμε της ατιμωρησίας - μπορεί να γίνουν αντικείμενο κατάχρησης σε ορισμένες περιστάσεις» και ζήτησε σχετική προσοχή και παρακολούθηση. Τι έρχεστε και κάνετε, λοιπόν; Αντί να συστήσετε έναν μηχανισμό παρακολούθησης και να δούμε με ποιον τρόπο δεν θα γίνεται κατάχρηση της απαλλαγής από την τιμωρία, έρχεστε και την καταργείτε και θεσμοθετείτε την ελαττωμένη, ένα γεγονός το οποίο δεν βοηθάει στην ασφάλεια του πολίτη να καταγγείλει γιατί έχει να κάνει με υπέρτερα συμφέροντα. Δεν πρέπει να το αντιμετωπίζετε ως ένα διαδικαστικό θέμα. Αφορά όλη την έννομη τάξη και οφείλουμε να παραθέσουμε όλο το οπλοστάσιο που παρέχει η σύγχρονη νομική επιστήμη για να μπορούν οι πολίτες να καταγγέλλουν έχοντας τις «πλάτες» της οργανωμένης πολιτείας. Αναφέρθηκε προηγουμένως σε ομιλία συναδέλφου της Πλειοψηφίας ότι παρατηρείται πλέον μείωση της εγκληματικότητας και θα το δούμε στα Πρακτικά. Και ειλικρινά κάνω την απλή σκέψη. Εάν υπάρχει μείωση της εγκληματικότητας, ποιος είναι ο λόγος που έρχονται οι αυστηρότερες ποινές; Γιατί αυτή η αντίφαση; Αυτό το κάνω ως σχόλιο. Και τέλος, κλείνω με το άρθρο 47 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Και ειλικρινά, κύριε Υπουργέ, πιαστήκατε με τη γίδα στην πλάτη. «Συνελήφθητε κλέπτοντας οπώρας». Και εγώ να πιστέψω καλόπιστα οτιδήποτε μου λέτε, αλλά απαιτείτε από εμένα να έχω καταλάβει από πριν ότι διέλαθε της προσοχής σας και έγινε μία παράλειψη τυπική την οποία θα αποκαταστήσουμε τώρα και δεν έπρεπε να κάνω τη δήλωση αυτή. Αυτό είναι πλέον ακραίο. Έχετε ευθύνη. Δεν είναι πειστική η εξήγηση. Ενδεχομένως θα κάνατε δεύτερες σκέψεις, που είναι πάρα πολύ θετικό. Δεν θέλω να αδικήσω κανέναν, αλλά δεν είναι πειστική απάντηση το «μας ξέφυγε». Κάναμε λάθος, «yanlış oldu» που λένε και οι φίλοι μας οι Τούρκοι. Επικαλούμαι, κύριε Υπουργέ, επίσης το σχόλιο της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής η οποία λέει για συγκεκριμένα άρθρα. Για το άρθρο 30 λέει: «Η μη δυνατότητα του δικαστηρίου να επιβάλει περιορισμό σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων δεν συνάδει με τις ιδιαιτερότητες της προσωπικότητας των νεαρών ενηλίκων». Το ανέδειξε ο συνάδελφός Σπυρίδωνας Λάππας. Τους πάτε σαν να κάνουν μεταπτυχιακό. Δείτε το, αντιμετωπίστε το. Σας το λέει η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής. Στο άρθρο 36 για τη διασπορά ψευδών ειδήσεων, τα έχω πει λεπτομερώς στην επιτροπή. Γίνεται ένα έγκλημα πλέον αφηρημένης διακινδύνευσης, αυξάνονται οι ποινές, επεκτείνεται το αξιόποινο στον ιδιοκτήτη του μέσου. Είναι γεγονός το οποίο θα δημιουργήσει πολλές στρεβλώσεις στον δημόσιο λόγο. Και δεν είναι επιχείρημα, κύριε Υπουργέ, ότι ίσχυε στον κώδικα του 1950. Και η μοιχεία ήταν ποινικό αδίκημα. Τι σημαίνει αυτό; Σκέφτεστε να την επαναφέρετε; Δεν πάμε προς τα πίσω. Καταλήγουμε με βάση τα υπαρκτά προβλήματα για να αντιμετωπίσουμε τη ζώσα πραγματικότητα. Για το άρθρο 96 λέει η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής ότι είναι ορθότερο το αδίκημα να διώκεται αυτεπαγγέλτως και όχι κατ' έγκληση. Επίσης, για το άρθρο 118 η επέκταση αυτής της ρύθμισης σε όλα τα ενήλικα θύματα εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας στερείται δικαιολογητικής βάσεως, διότι δεν υφίσταται εν προκειμένω γενική αντικειμενική αδυναμία εμφάνισής τους στο ακροατήριο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα τελειώσω, κύριε Πρόεδρε, άλλωστε έχω την ανοχή σας για δύο λεπτά. Βιώνουμε μία εξαιρετική συνθήκη σήμερα στη συζήτηση αυτού του νομοσχεδίου. Μιλάμε για την τροποποίηση του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και έρχονται διαδοχικές τροπολογίες του Υπουργείου Δικαιοσύνης, το οποίο συζητά τροποποιήσεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Πού είναι οι αρχές της καλής νομοθέτησης; Ποια είναι η προετοιμασία που κάνετε; Πώς είναι δυνατόν εσείς, στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, που είστε τοποτηρητής της διαδικασίας της καλής νομοθέτησης, να συμπεριφέρεστε και να νομοθετείτε έτσι; Μπορούμε και μόνον επί της διαδικασίας να πούμε ότι αρκετές από τις τροπολογίες σας έχουν μια πραγματική αντιμετώπιση υπαρκτών προβλημάτων, αλλά δεν είναι δυνατόν στο Υπουργείο σας μόνο να κάνουμε τη συζήτηση του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και να φέρετε τροπολογίες επί του εισηγητικού σας. Θέλω να τελειώσω με μία πολύ σημαντική στιγμή κατά τη γνώμη μου η οποία πρέπει να τύχει της σύμπτωσης και της ομοφωνίας και της αποδοχής όλων των πτερύγων του Κοινοβουλίου. Καταθέσαμε ως Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ τροποποίηση για την καθιέρωση στην ελληνική ποινική νομοθεσία του εγκλήματος με σεξιστικά χαρακτηριστικά, ιδίως της γυναικοκτονίας. Είναι στη διάθεση όλων των συναδέλφων. Προφανώς η αιτιολογική έκθεση, κατά την άποψή μας, είναι πλήρως τεκμηριωμένη. Θέλω να πω μόνο το αποτέλεσμα. Άρθρο 82Α: Έγκλημα με ρατσιστικά και σεξιστικά χαρακτηριστικά. Εάν έχει τελεσθεί έγκλημα κατά παθόντος, η επιλογή του οποίου έγινε λόγω των χαρακτηριστικών φυλής, χρώματος, εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής, γενεαλογικών καταβολών, θρησκείας, αναπηρίας, γενετήσιου προσανατολισμού, ταυτότητας ή χαρακτηριστικών φύλου, το πλαίσιο ποινής διαμορφώνεται ως εξής: Σε περίπτωση πλημμελήματος που τιμωρείται με φυλάκιση έως ένα έτος, το ελάχιστο όριο της ποινής αυξάνεται κατά έξι μήνες. Στις λοιπές περιπτώσεις πλημμελημάτων το ελάχιστο όριο αυξάνεται κατά ένα έτος. Στην περίπτωση κακουργήματος το ελάχιστο όριο ποινής αυξάνεται κατά δύο έτη. Στο έγκλημα του άρθρου 299, στην ανθρωποκτονία, όταν στρέφεται κατά ανήλικης ή ενήλικης γυναίκας, συνιστά επιβαρυντική περίπτωση η τέλεσή του, λόγω του φύλου του θύματος, γυναικοκτονία. Η κρίση για τον χαρακτήρα του εγκλήματος ως γυναικοκτονίας μπορεί να στηρίζεται στο ότι η πράξη, όπως προκύπτει από τις περιστάσεις πριν από την τέλεση ή κατά την τέλεσή της, περιελάμβανε σωματική βία, απειλή σωματικής βίας, παράνομη πράξη που προσέβαλε σοβαρά την αξιοπρέπεια της παθούσας ή πρόκληση τρόμου ή παρακολούθηση ή καταδίωξη ή παράνομη κατακράτηση με σκοπό τη ματαίωση των επιλογών της ή τον εξαναγκασμό της σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή πράξης που σύμφωνα με τις αντιλήψεις του δράστη όφειλε ως γυναίκα απέναντι στον ίδιο, στους οικείους του ή στο κοινωνικό σύνολο. Τέλος, ο χαρακτήρας του εγκλήματος του άρθρου 299 ως γυναικοκτονίας μνημονεύεται ρητά στην αιτιολογία της απόφασης, ακόμη και όταν ο δράστης τιμωρείται για τις περιστάσεις του προηγούμενου εδαφίου, δυνάμει άλλης ποινικής διάταξης. Σήμερα που όλοι μας βιώνουμε τα αποτελέσματα ενός πατριαρχικού και σεξιστικού ρόλου, ο οποίος φτάνει έως και την αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής με μόνο ή αποκλειστικό ή σημαντικό κριτήριο ότι αποτελεί γυναίκα, νομίζω ότι οφείλουμε να κάνουμε αυτό το βήμα ως Εθνική Αντιπροσωπεία και ομόφωνα και ομόθυμα να στηρίξουμε τη νομοθετική πρωτοβουλία των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ για την καθιέρωση του όρου γυναικοκτονία στον δημόσιο λόγο και με ποινική διάσταση. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή σας.
Να είστε καλά! Κι εγώ σας ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Βεβαίως, κύριε Υπουργέ. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Δεν συνηθίζω να το κάνω, γιατί δεν θέλω να διακόπτω την κοινοβουλευτική διαδικασία. Ωστόσο, μου κάνει πραγματικά εντύπωση. Κύριε Ξανθόπουλε, αναφέρατε ένα παράδειγμα που ανέφερε νωρίτερα ο κ. Κόκκαλης, σχετικά με το τι γίνεται σε μια συγκεκριμένη περίπτωση μόνο με τα ισόβια. Και πραγματικά απορώ: Νομικός εσείς, νομικός ο κ. Κόκκαλης, τα ελαφρυντικά του άρθρου 84 στην περίπτωση 2γ΄ δεν περιγράφουν ακριβώς την περίπτωση στην οποία αναφέρεστε; Τότε γιατί το επαναφέρετε; Εξηγήστε μου! Δεν μπορώ να καταλάβω τη λογική του επιχειρήματός σας. Όταν τα ελαφρυντικά περιγράφονται με τόσο σαφή τρόπο στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν μπορώ να βρω τον λόγο για τον οποίον επανέρχεστε για το συγκεκριμένο ζήτημα. Είναι η δυνατότητα που έχει ο δικαστής να επιβάλλει πολύ χαμηλότερο ύψος ποινής αναγνωρίζοντας τα ελαφρυντικά. Από εκεί και πέρα και για να καταλάβω, ποιο είναι το θέμα;
Μα, δεν έχει ελαφρυντικά!
…(δεν ακούστηκε)
Σας παρακαλώ! Στον κ. Ξανθόπουλο ως Κοινοβουλευτικό απευθύνεται ο κύριος Υπουργός!
Προφανώς αντιλαμβάνεται όλη αυτή την πραγματικότητα με τον δικό του τρόπο. Το κατανοώ απολύτως. Όμως, εγώ αντιμετωπίζω όλα αυτά τα ζητήματα τα οποία βλέπω μπροστά μου με την κοινή λογική και με μια γνώση η οποία προέρχεται από μια συγκεκριμένη, θα έλεγα, εκπαίδευση που μπορεί να έχει ο καθένας απέναντι σε συγκεκριμένα ζητήματα. Αν αυτό που διαβάζουμε κάποιος το διαβάζει διαφορετικά από τον άλλον, προφανώς υπάρχει και μία μοναδική πραγματικότητα. Για τη νομική επιστήμη τουλάχιστον εκτιμώ ότι η πραγματικότητα είναι πολύ συγκεκριμένη. Δεν επιδέχεται διαφορετικές ερμηνείες. Επιπλέον, επανέρχεστε στο θέμα της ενεργητικής δωροδοκίας και ζητήσατε να υπερασπιστούμε τη συγκεκριμένη διάταξη; Είναι δυνατόν να απευθύνετε τέτοιου είδους ερώτημα για μία διάταξη η οποία εξέθεσε πανευρωπαϊκά και παγκόσμια τη χώρα μας και μας έκανε δακτυλοδεικτούμενους σε όλη την Ευρώπη; Σας είπα ότι ήταν το πρώτο θέμα που έπρεπε να αντιμετωπίσω, χωρίς να γνωρίζω τι ακριβώς αντιμετώπιζα την πρώτη μέρα που βρέθηκα στην υπουργική καρέκλα. Και δεν το έκανα με την άποψη, αν θέλετε, ότι έπρεπε να αλλάξω έναν νόμο επειδή ψηφίστηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση. Προφανώς υπήρχαν κι άλλα άρθρα τα οποία δεν έτυχαν καμμίας κριτικής, ούτε δημιούργησαν κανένα πρόβλημα. Εδώ, όμως, το συγκεκριμένο άρθρο δημιουργούσε κατά γενική ομολογία ένα τεράστιο πρόβλημα και φαντάζομαι ότι και για τη νομική άποψη δεν θα μπορούσε κανείς να αμφισβητήσει το γεγονός ότι έπρεπε να αλλάξει. Άρα, λοιπόν, έρχεστε και μας ρωτάτε αν υπερασπιστήκαμε το συγκεκριμένο άρθρο; Νομίζω ότι κάτι δεν πάει καλά με όλους μας, κάτι δηλαδή δεν κατανοούμε ή κάτι χάνουμε από την πραγματικότητα. Επίσης, καταθέτω ξανά την έκθεση - και θα σας παρακαλέσω να τη διαβάσετε - για το κράτος δικαίου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που ξανακάνει σαφή αναφορά. Αφού αμφισβητείτε την υπόστασή της «GRECO», φαντάζομαι ότι την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την έκθεσή της για το κράτος δικαίου δεν μπορείτε να την αμφισβητήσετε.
Καθόλου!
Κανείς δεν μπορεί να την αμφισβητήσει. Σας δίνω, και αν θέλετε θα σας φέρω και την περσινή που ήταν εκτενέστερη αναφορά, αυτή που ισχύει μέχρι τώρα, η οποία έχει απολύτως θετική κριτική για το έργο που έχει γίνει τα τελευταία δύο χρόνια στο Υπουργείο Δικαιοσύνης στην Ελλάδα, αλλά ωστόσο εκφράζει την ανησυχία της γιατί ενώ αλλάξαμε τον νόμο περί ενεργητικής δωροδοκίας τον Νοέμβριο του 2019, υπάρχουν κάποιες υποθέσεις οι οποίες τυγχάνουν του ευμενέστερου νόμου. Η αναφορά είναι σαφής και θα σας παρακαλέσω πάρα πολύ να τη διαβάσετε. Δεν θέλω να επανέρχομαι για τα ίδια ζητήματα. Εγώ προσπαθώ - και το λέω μετά λόγου γνώσεως - να ξεπεράσω και να μην επανέρχομαι σε κάποια ζητήματα τα οποία είναι έντονα και μπορεί να δημιουργούν μια αντιπαράθεση η οποία έχει αναφορά στο παρελθόν. Αν όμως θέλετε να το κάνω, θα το κάνω. Και τα επιχειρήματα που έχω, όπως επίσης και τα συγκεκριμένα γραπτά, είναι πάρα πολλά. Σας διαβεβαιώνω γι' αυτό.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Υπουργέ. Καμμιά φορά οι μικροπαρεμβάσεις βοηθούν. Όμως, αν διακόπτουμε συνέχεια τον ομιλητή, χάνει τον ειρμό της σκέψης του.
Εγώ δεν το κάνω, κύριε Πρόεδρε, απλώς…
Το ξέρω! Δεν θα συστηθούμε τώρα, κύριε Τσιάρα. Σας ξέρω! Ορίστε, κύριε Ξανθόπουλε, έχετε τον λόγο.
Τα πορίσματα των επιτροπών δεν είναι θέσφατα. Κρίνονται και εκδίδονται με βάση συγκεκριμένες παραμέτρους. Φυσικά και δεν αμφισβητώ την «GRECO», όπως και δεν αμφισβητώ καμμία θεσμική έκφραση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όμως, επαναλαμβάνω ότι τα πορίσματα είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων προσλήψεων και συγκεκριμένων προσεγγίσεων. Όταν ρώτησα αν υπερασπιστήκατε το άρθρο 236, προφανώς το ερώτημα ήταν ρητορικό, διότι έχετε μια αφετηριακή διαφωνία. Δεν θα μπορούσατε να το υπερασπιστείτε. Όμως, το είπα με την έννοια ότι αυτή η νομοθετική επιλογή που είχαμε κάνει ως ΣΥΡΙΖΑ, ήρθε η νέα Κυβέρνηση με την επιλογή της να την καταργήσει και βρήκε σύμμαχο την «GRECO». Τέλος, στα νομικά, κύριε Υπουργέ, δεν ισχύουν αυτά που ισχύουν. Μολονότι είναι θετική επιστήμη ως προς τη δομή, δεν ισχύει αυτό που καταθέσατε. Έχει πολλαπλές αναγνώσεις η πραγματικότητα. Και αυτή είναι η γοητεία της νομικής και γι' αυτό παλεύουμε τώρα και εμείς και εσείς, για να πούμε ότι πρέπει να γίνει αυτό ή ότι πρέπει να γίνει το άλλο. Τέλος, όσον αφορά για το παράδειγμα που είπατε, είπα εξαρχής ότι ο δράστης δεν έχει ελαφρυντικά. Το είπα εξαρχής! Άρα, θα ωθήσουμε τον δικαστή, επειδή αντιλαμβάνεται ότι είναι μια ξεχωριστή περίπτωση, να επινοήσει. Και αυτό είναι η μείωση της φερεγγυότητας των δικαστών και της λειτουργίας της δικαιοσύνης. Θα έλεγα, λοιπόν, ότι το να εμπιστευόμαστε τους δικαστές για να επιλέξουν την επιβλητέα ποινή είναι ένα στοιχείο δημοκρατικής λειτουργίας του πολιτεύματος ανάμεσα στις τρεις εξουσίες, τη νομοθετική, την εκτελεστική και τη δικαστική. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Στεργιανή Μπίζιου από τη Νέα Δημοκρατία και να ετοιμάζεται ο κ. Χατζηγιαννάκης. Ορίστε, κυρία Μπίζιου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το έγκλημα και η ποινή, το έγκλημα και η τιμωρία έχουν απασχολήσει τη νομική επιστήμη, τη φιλοσοφία, τις κοινωνικές επιστήμες, την κοινωνία την ίδια αιώνες τώρα. Το έγκλημα υπάρχει όσο υπάρχουν άνθρωποι και όπως λένε οι εγκληματολόγοι η ιστορία της εγκληματολογίας είναι η ιστορία της ανθρωπότητας. Ανεξάρτητα από την εποχή, ανεξάρτητα από τις συμπεριφορές που η κάθε εποχή ορίζει ως έγκλημα, το μόνο βέβαιο είναι ότι πρωταγωνιστές μέσα στο ποινικό σύστημα, οι πρωταγωνιστές της ποινικής δικαιοσύνης είναι από τη μία οι εγκληματίες και από την άλλη τα θύματα. Πρωταγωνιστικές έννοιες του ποινικού δικαίου είναι το έγκλημα και η ποινή. Ο σκοπός της ποινής είχε απασχολήσει τη νομική επιστήμη και όλες τις επιστήμες του ανθρώπου από την πρώτη στιγμή που ο άνθρωπος και οι κοινωνίες συνέλαβαν την έννοια του συγκροτημένου θεσμοθετημένου συστήματος απονομής δικαιοσύνης. Ποιος είναι ο σκοπός της ποινής; Όσοι περάσαμε από τα αμφιθέατρα της Νομικής, μάθαμε ότι η ποινή αποσκοπεί στη γενική και ειδική πρόληψη του εγκλήματος, ότι η ποινή στοχεύει στην αποκατάσταση της κοινωνικής ειρήνης, στην αποδοκιμασία του δράστη, στην αποτροπή του ίδιου και της κοινωνίας από την τέλεση νέων εγκλημάτων. Ο Ποινικός Κώδικας είναι ένα νομοθέτημα που οφείλει να έχει συνέπεια και σταθερότητα. Ευχής έργον θα ήταν οι συνθήκες να μην απαιτούσαν αλλαγές και τροποποιήσεις στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Είναι όμως το ίδιο το έγκλημα μια σταθερή συνθήκη; Όχι, δεν είναι. Το έγκλημα μεταβάλλεται. Δεν έχει σταθερή μορφή. Συμπεριφορές που κάποτε ορίζονταν ως εγκληματικές σε άλλες εποχές, σήμερα αποποινικοποιούνται, ενώ καινούργιες μορφές εγκλήματος γεννιούνται. Στις μέρες μας ως πολίτες και ως σύστημα δικαιικό αντιμετωπίζουμε μορφές εγκλήματος που πριν κάποια χρόνια ούτε καν φανταζόμασταν. Το ηλεκτρονικό έγκλημα, το κυβερνοέγκλημα, παραδείγματος χάριν, κάποτε ήταν απλώς επιστημονική φαντασία. Στις μέρες μας το έγκλημα, δυστυχώς, παρουσιάζεται πιο οργανωμένο, πιο σύνθετο, πιο βίαιο. Όλη η Ελλάδα συγκλονίστηκε από ένα βάναυσο σαδιστικό έγκλημα, την υπόθεση της Ιωάννας Παλιοσπύρου, την υπόθεση με το βιτριόλι και όλη η Ελλάδα αποδοκίμασε όταν διαπίστωσε ότι το πλαίσιο της επαπειλούμενης ποινής για τη βαριά σωματική βλάβη δεν ξεπερνούσε τα δέκα έτη. Με τις εισαγόμενες διατάξεις όχι μόνο αυξάνει το πλαίσιο της ποινής, αλλά - κάτι που είναι εξίσου αν όχι πιο σημαντικό, από το ύψος της ποινής - η βαριά σωματική βλάβη γίνεται έγκλημα αποτελέσματος και όχι προθέσεως. Όσοι είναι νομικοί αντιλαμβάνονται τη σημασία της διάκρισης. Δεν μπορεί πλέον κάποιος να επικαλείται ότι δεν ήξερε ή δεν προέβλεψε το αποτέλεσμα των πράξεών του και εξ αυτού να απολαμβάνει ευνοϊκής μεταχείρισης, ενώ το θύμα του καταδικάζεται σε ισόβιο πόνο και οδύνη. Και το λέω αυτό γιατί υπήρξε κριτική ότι νομοθετούμε υπό συναισθηματική φόρτιση και υπό την πίεση της κοινής γνώμης. Αν και σε αυτό έχει απαντήσει ήδη ο κύριος Υπουργός κατά τις συνεδριάσεις της επιτροπής, θέλω να σας υπενθυμίσω τα λόγια του: «Πίσω από κάθε διάταξη του νομοσχεδίου αυτού, πίσω από κάθε ρύθμιση υπάρχει επιστημονική τεκμηρίωση και επιστημονική δουλειά δύο ετών». Εγώ θα προσέθετα ακόμη ότι είναι τιμή μας και είναι παράσημο για την παράταξή μας όταν οι νόμοι μας συμπίπτουν με τα «θέλω» της κοινωνίας και με το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Το καλοκαίρι που μας πέρασε βιώσαμε την καταστροφική μανία πολλών και πρωτοφανών σε διάρκεια και ένταση πυρκαγιών. Μόνο χάρη στην έγκαιρη παρέμβαση των υπηρεσιών της πολιτείας δεν θρηνήσαμε θύματα. O εμπρησμός είναι έγκλημα ιδιαίτερης απαξίας, ειδεχθές, απάνθρωπο και επικίνδυνο είναι. Το να τον αντιμετωπίζουμε ως πλημμέλημα είναι τουλάχιστον ασέβεια στη μνήμη των νεκρών. Ο εμπρησμός απειλεί ζωές, απειλεί την οικονομία, καταστρέφει τον φυσικό μας πλούτο, απειλεί το μέλλον μας. Είναι πρόκληση να ισχυρίζεται κανείς ότι πρέπει να αντιμετωπίζεται ως πλημμέλημα. Με τις δικές μας ρυθμίσεις ο εμπρησμός δασών τυποποιείται ως κακούργημα και από έγκλημα αποτελέσματος σε έγκλημα αφηρημένης διακινδύνευσης. Με άλλα λόγια για να τιμωρείται η πράξη δεν χρειάζεται να επέλθει βλάβη, αλλά αρκεί να προκύψει ο κίνδυνος. Ένα πολύ κρίσιμο και ευαίσθητο κεφάλαιο που θίγει το σημερινό νομοθέτημα είναι αυτό που αναφέρεται στα εγκλήματα κατά ανηλίκων. Η προστασία της ανηλικότητας είναι μια συνταγματική υποχρέωση της πολιτείας με ιδιαίτερα βαρύνουσα σημασία. Οι συνέπειες που έχει το έγκλημα σε ένα παιδί είναι βαθιές και ανυπολόγιστες. Είναι συναισθηματικές, είναι βιολογικές, πνευματικές, ψυχικές και έχουν αντίκτυπο στο σύνολο της προσωπικότητάς του. Πιστεύω ακράδαντα ότι οι παρεμβάσεις του νομοσχεδίου στο θέμα των εγκλημάτων κατά ανηλίκων διέπονται από βαθιά ενσυναίσθηση και κατανόηση των αναγκών του ανήλικου θύματος, αντανακλούν τις αρχές και τις αξίες της ελληνικής κοινωνίας και εναρμονίζονται πλήρως με τις ευρωπαϊκές συμβάσεις που ρυθμίζουν τα δικαιώματα προστασίας και αξιολόγησης των ανηλίκων. Πολύ σημαντικό είναι ότι αλλάζει ο χρόνος έναρξης παραγραφής των αδικημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας ανηλίκων και ο τρόπος άσκησης της ποινικής δίωξης, αναδιαμορφώνονται τα ηλικιακά όρια, αυστηροποιούνται οι ποινές και οι προϋποθέσεις για την απόλυση υπό όρο των καταδικασθέντων των εν λόγω αδικημάτων. Γίνεται κακούργημα η αιμομιξία και η αποπλάνηση ανηλίκου. Δεχθήκαμε δριμεία κριτική περί νομοθέτησης υπό συναισθηματική φόρτιση. Ως γυναίκα Βουλευτής, ως γυναίκα πολίτης αυτής της χώρας είμαι πολύ περήφανη που η παράταξή μου δεν αντιμετωπίζει το αδίκημα του βιασμού με την ψυχραιμία που το αντιμετώπισε ο νομοθέτης τον Ιούνιο του 2019. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εγκληματικότητα είναι φαινόμενο διαρκές, αεικίνητο και μεταβαλλόμενο. Σίγουρα μια πολιτισμένη κοινωνία και ένα σύγχρονο ποινικό σύστημα δεν επιθυμεί η τιμωρία του εγκλήματος να οδηγεί στη φυσική ή ηθική εξόντωση του δράστη. Η θεώρηση αυτής όμως της τιμωρίας δεν μπορεί και δεν πρέπει να μας οδηγεί στην ατιμωρησία. Όταν ο ποινικός έλεγχος αποτυγχάνει, όταν στο θύμα δημιουργείται η αίσθηση της αδικίας, η αίσθηση ότι δεν έχει απονεμηθεί δικαιοσύνη υπάρχει ο κίνδυνος αυτοδικίας, υπάρχει ο κίνδυνος οι πολίτες να παρακάμψουν την οδό της νομιμότητας και να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους. Ο Έλληνας έχει μάθει να σέβεται και να εμπιστεύεται τη δικαιοσύνη. Εμείς αυτή την εμπιστοσύνη του πολίτη στην ποινική μας δικαιοσύνη θα την ανακτήσουμε. Ο Ποινικός Κώδικας πρέπει να χαρακτηρίζεται από σταθερότητα. Δεν μπορεί όμως να είναι στατικός και βαλτωμένος. Δεν μπορούμε χάριν της σταθερότητας να αγνοούμε τις όποιες αλλαγές συντελούνται γύρω μας. Οφείλουμε να παρατηρούμε και να μελετάμε τις μεταβολές στην κοινωνία, στο έγκλημα, στην αντιμετώπισή του δίνοντας πάντα τον πρώτο λόγο στην επιστήμη. Όταν όμως νομοθετείς με βάση τον άνθρωπο, τις αρχές της αναλογικότητας, του σεβασμού και της νομιμότητας, δύσκολα κάνεις λάθος. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κυρία Μπίζιου, και για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει ο κ. Μιλτιάδης Χατζηγιαννάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κύριε Υφυπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα να πω την αλήθεια ως μέλος της Εθνικής Αντιπροσωπείας δεν αισθάνομαι πολύ καλά. Δεν αισθάνομαι πολύ ευχάριστα. Και όσο περνάει και η ώρα της διαδικασίας αισθάνομαι ακόμα χειρότερα να πω την αλήθεια. Όλες οι διδαχές, ό,τι διδαχθήκαμε είτε στο πανεπιστήμιο στη νομική σχολή είτε στην πορεία της μάχιμης δικηγορίας στα ποινικά δικαστήρια, όλες οι μάχες που δώσαμε, θεωρώ σήμερα ότι βάλλονται ανεπανόρθωτα. Το νομικό κομμάτι νομίζω ότι το ανέλυσε πάρα πολύ καλά - και να του δώσω και συγχαρητήρια για όλη του την ανάλυση και τη νομική και την πολιτική - ο Σπύρος ο Λάππας, ο εισηγητής μας. Έθεσε και στις επιτροπές, αλλά και σήμερα όλη τη βάση του ποινικού δικαίου και της φιλελεύθερης θεώρησης την οποία υιοθετεί το σύνολο σχεδόν των ευρωπαϊκών κρατών. Δυστυχώς επί δυόμισι χρόνια τουλάχιστον που είμαστε εμείς εδώ μέσα τα λέμε. Δυστυχώς φαίνεται ότι η λογική που είχατε μέχρι και την ψήφιση του προηγούμενου Ποινικού Κώδικα, μία λογική δυστυχώς τελείως, μα τελείως λαϊκίστικη, σας έχει φέρει σε ένα σημείο να φέρετε τη σημερινή τροποποίηση, την αντιμεταρρύθμιση του Ποινικού κώδικα. Περί αντιμεταρρύθμισης πρόκειται. Και αφήστε τι λέει ο Σπύρος ο Λάππας, ο Χατζηγιαννάκης, τι λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, τι λέει το ΜέΡΑ25, τι λέει η Αντιπολίτευση. Εγώ δεν θεωρώ τον εαυτό μου φανατικό. Μου αρέσει να ακούω και τις απόψεις όλων των πλευρών και να τις επεξεργάζομαι αν είναι δυνατόν. Σε όλες τις διαδικασίες που είχαμε στην ποινική δικηγορία - γιατί ήμουν από τους τυχερούς που την ξεκίνησα πάρα πολύ νωρίς, από τα φοιτητικά μου χρόνια και σε καλά γραφεία και σε καλές υποθέσεις και θεωρώ ότι ήταν ένα από τα πολύ μεγάλα εφόδια που έχω πάρει στην ζωή μου κυρίως στην επαγγελματική μου ζωή - τις μάχες τις δίναμε μαζί με συναδέλφους είτε για να πείσουμε δικαστήρια είτε να πείσουμε ενόρκους, για να μπορέσουμε να μεταφέρουμε ακριβώς τη λογική που έχει ένα σύγχρονο κράτος δικαίου και να εξηγήσουμε - αυτός είναι ο ρόλος του συνηγόρου - πώς πρέπει να εφαρμοστεί, πώς πρέπει οι σύγχρονες διδαχές των καθηγητών μας να εφαρμοστούν κατά περίπτωση. Προφανώς είτε ως αντίδικοι είτε ως ομόδικοι οι συνάδελφοι ήταν όλων των πολιτικών αποχρώσεων. Δεν ήταν ούτε όλοι Αριστεροί ούτε όλοι Δεξιοί, αλλά είχαμε κοινούς τόπους, κοινές διδαχές και προσπαθούσαμε για τα ίδια πράγματα να πολεμήσουμε. Δυστυχώς, αυτό σήμερα έχει χαθεί. Ακούω όλες τις τοποθετήσεις των συναδέλφων της Νέας Δημοκρατίας και δεν μπορώ να πιστέψω ότι πρόκειται για νομικούς που έχουν κάνει ποινική δικηγορία. Αυτό είναι που με θλίβει. Κύριε Υπουργέ, κάνατε ένα λάθος, δεν το κάνατε επίτηδες. Σας το απάντησε, βέβαια, ο Θεόφιλος Ξανθόπουλος. Στη νομική επιστήμη, ακριβώς επειδή είναι δημιούργημα ανθρώπινου μυαλού, ανθρώπων και παραγόντων ανά περίπτωση, ανά περίοδο, άρα πολιτική συγκυρία, προφανώς και υπάρχει διαφορετική ανάγνωση. Δεν υπάρχει αντικειμενική αλήθεια, ιδίως στην ποινική δικαιοσύνη. Προφανώς και δεν υπάρχει αντικειμενική αλήθεια. Αν διαβάσετε ακόμα και έγκριτων καθηγητών κείμενα, αν διαβάσετε τι γράφει ο Μυλωνόπουλος συγκεκριμένα ή τι γράφει ο Μανωλεδάκης θα διαπιστώσετε ότι μπορεί να έχουν τελείως διαφορετικές απόψεις, και αυτή είναι η μαγεία της νομικής επιστήμης. Και καλό είναι σε κάποια πράγματα να διαφωνούμε. Αλλά εδώ δεν μιλάμε για διαφωνία, εδώ μιλάμε για οπισθοδρόμηση. Προσπαθείτε για να χαϊδέψετε το ακροατήριό σας, στο οποίο επενδύσατε προεκλογικά, να κάνετε αυτό που είπατε, μια ισορροπία μεταξύ του ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού και του κοινού περί δικαίου αισθήματος. Μα, δεν είναι αυτός ο ρόλος μας εδώ. Αυτό που ψηφίζουμε σήμερα είναι Ποινικοί κώδικες και Κώδικες Ποινικής Δικονομίας. Πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί. Δεν είναι ο ρόλος μας να ικανοποιήσουμε σε αυτό, όταν ψηφίζουμε Ποινικούς Κώδικες, το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Δυστυχώς. Σας το λέω με την ευθύνη ενός ανθρώπου νομικού που μιλά από το Βήμα και τον έχει εκλέξει ο κόσμος. Είναι και παιδευτικός και πρέπει να είναι παιδευτικός ο ρόλος του Κοινοβουλίου. Και γι' αυτό ακριβώς, κυρίως, οι Ποινικοί Κώδικες πρέπει να είναι αποτέλεσμα νομοπαρασκευαστικών επιτροπών, οι οποίες καταλήγουν σε πόρισμα - και θα θέλαμε να μας φέρετε το πόρισμα της δικής σας τροποποίησης, δεν είναι ασήμαντο - και προφανώς πρέπει να συμμετέχουν σ' αυτά τα πορίσματα τα φωτεινότερα μυαλά που έχουμε στη χώρα μας. Ούτε εγώ που μπορεί να έχω την εμπειρία μου ούτε οι τριακόσιοι εδώ μέσα να πάρουμε αυτή την ευθύνη. Εμείς προφανώς θα έχουμε την πολιτική ευθύνη, εμείς θα το ψηφίσουμε, αλλά επειδή ακριβώς είναι τόσο σημαντικοί για όλη τη λειτουργία την εύρυθμη του πολιτεύματός μας οι Ποινικοί Κώδικες, το Ποινικό μας Δίκαιο, που κυρίως εκφράζεται μέσω των διατάξεων του Ποινικού Κώδικα, πρέπει να συμμετέχουν αυτά τα μυαλά. Και αυτά συμμετείχαν στον προηγούμενο νόμο. Δεν είναι τυχαίο ότι δεν είχε αλλάξει από το '50. Είχε μόνο σημειακές τροποποιήσεις για τις εξελίξεις οι οποίες υπήρχαν ή για τις καταργήσεις άλλων διατάξεων, οι οποίες προφανώς και ήταν αναχρονιστικές. Δεν είναι τυχαίο για να το κάνουμε τόσο ελαφρά τη καρδία και να μη μας φέρνετε ένα πόρισμα. Κλείνω με το εξής. Οι αυστηροποιήσεις σε κανένα δίκαιο του κόσμου - αν έχετε, να μας φέρετε σε ποιο - δεν έχουν φέρει μείωση της εγκληματικότητας. Και σας λέω το εξής. Επί δυόμισι χρόνια επειδή, ακριβώς, επενδύετε λαϊκίστικα στο δόγμα «νόμος και τάξη», χωρίς να το κάνετε όμως στην πράξη - γιατί δεν έχουμε μείωση της εγκληματικότητας - , δυστυχώς πάρα πολλές διατάξεις οι οποίες είναι προς όφελος των πολιτών είτε τις έχετε καταργήσει είτε τις έχετε καταστήσει ανενεργές. Και μιλάω συγκεκριμένα για την έκτιση ποινών μέσω κοινωφελούς εργασίας, έναν θεσμό - και κλείνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε - ο οποίος σχεδόν σε όλα τα δικαιικά συστήματα του πολιτισμένου κόσμου, του δυτικού κόσμου ισχύει. Και στην Ελλάδα, ιδίως στην Ελλάδα τα χρόνια των μνημονίων - σας το λέω γιατί το αντιμετώπισα πάρα πολλές φορές - ήταν αποκούμπι ανθρώπων οι οποίοι καταστράφηκαν. Λόγω των μνημονίων, λόγω της κρίσης η μισή Ελλάδα καταστράφηκε, κλείσανε επιχειρήσεις και προφανώς οι άνθρωποι χρωστάγανε. Οι άνθρωποι αυτοί έπρεπε να πάνε φυλακή; Πολλοί πήγαν, δυστυχώς, μεροκαματιάρηδες άνθρωποι ή νοικοκυραίοι, οι οποίοι καταστράφηκαν μέσα στην κρίση. Και από το '91 ο νόμος - άρχισε και εφαρμοζόταν πολύ πιο εκτεταμένα φυσικά μετά τα μνημόνια - τούς έδινε τη δυνατότητα να εκτίσουν την ποινή τους προς όφελος της κοινωνίας, με κοινωφελή εργασία. Και εσείς μία τέτοια διάταξη την έχετε καταστήσει ανενεργή, λες και θα πάει ο βαρύς εγκληματίας να την κάνει την κοινωνική εργασία. Δείτε τι κάνουν τα ευρωπαϊκά κράτη. Και δεν έχουν ούτε αριστερές ούτε καν κεντροαριστερές κυβερνήσεις. Ο Ποινικός Κώδικας και το ποινικό δικαιικό μας σύστημα είναι ζήτημα πολιτισμού. Το είδατε πολύ πρόχειρα και λυπάμαι πάρα πολύ γι' αυτό. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Χατζηγιαννάκη. Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Μελάς από τη Νέα Δημοκρατία και να ετοιμάζεται ο κ. Άγγελος Τόλκας από τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η συζήτηση για τις αλλαγές στην ποινική νομοθεσία είναι πάντα μια ενδιαφέρουσα διαδικασία. Έχει ενδιαφέρον γιατί οι αλλαγές που γίνονται προκύπτουν από τις ανάγκες που δημιουργούνται στην κοινωνία των πολιτών. Στα δύο χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας η σημερινή τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα είναι η τρίτη και αυτό αποδεικνύει δύο πράγματα: Πρώτον, ότι ως Κυβέρνηση αντιλαμβανόμαστε τις ανάγκες της κοινωνίας και εναρμονίζουμε το νομικό μας οπλοστάσιο με αυτές. Και δεύτερον, ότι έχουμε γρήγορα αντανακλαστικά ώστε να διαπιστώσουμε τις ανάγκες που προκύπτουν και να κάνουμε τις απαραίτητες τροποποιήσεις. Λίγες μέρες πριν την προκήρυξη των εκλογών του 2019 η τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ άλλαξε λίγο πριν αποχωρήσει από την εξουσία, την ύστατη στιγμή, όσο προλάβαινε, τον Ποινικό Κώδικα. Αποτέλεσμα αυτής της βιαστικής παρέμβασης ήταν η δημιουργία αστοχιών και πολλών προβλημάτων στην απονομή της δικαιοσύνης. Μάλιστα σε αυτή την πράξη την πιο σκληρή αντιπολίτευση δεν την άσκησε η Νέα Δημοκρατία, αλλά ποιος; Την άσκησε ο πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα, ο κ. Κοντονής, ο οποίος χαρακτήρισε ως στίγμα και όνειδος τη μετατροπή της δωροδοκίας από κακούργημα σε πλημμέλημα και γενικότερα χαρακτήρισε «περίεργη» τη νομοθέτηση των Ποινικών Κωδίκων από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Σε αντίθεση, λοιπόν, με τον παράδοξο τρόπο νομοθέτησης του ΣΥΡΙΖΑ εμείς επιλέγουμε τον ορθόδοξο τρόπο νομοθέτησης. Τον Μάρτιο, λοιπόν, του 2020 με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης συστήνεται νομοπαρασκευαστική επιτροπή για την παρακολούθηση της εφαρμογής των νέων κωδίκων. Οι αλλαγές, λοιπόν, που ερχόμαστε σήμερα να συζητήσουμε στηρίζονται στο πόρισμα της συγκεκριμένης επιτροπής. Ακόμη βασίζονται και στις νέες μορφές εγκλημάτων που εμφανίζονται στην κοινωνία μας. Εγκλήματα των καιρών μας όπως είναι οι ανθρωποκτονίες, οι γυναικοκτονίες, οι βιασμοί, οι βιασμοί ανηλίκων, οι θανατηφόρες ληστείες, είναι μια δυσάρεστη πραγματικότητα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Για τέτοιου είδους εγκλήματα όπως αυτά που απασχολούν την επικαιρότητα και συγκλονίζουν την κοινή γνώμη θα τιμωρούνται με την ποινή των ισοβίων. Παράλληλα αυξάνεται και η παραμονή του δράστη στη φυλακή για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για τόσο ειδεχθή εγκλήματα. Ειλικρινά, πραγματικά, δεν μπορώ να πιστέψω πως υπάρχουν μέσα σε αυτή την Αίθουσα συνάδελφοι, κυρίως, από την Αντιπολίτευση που διαφωνούν με την αυστηροποίηση αυτών των ποινών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μου επιτρέψετε να σταθώ και στο άρθρο σχετικά με τη διασπορά ψευδών ειδήσεων, ένα άρθρο το οποίο έχει συγκεντρώσει πολλές αντιδράσεις. Η Αντιπολίτευση μάς κατηγορεί ότι προσπαθούμε να ελέγξουμε την ενημέρωση. Έτσι λένε. Ψέμα. Δεν θέλουμε και δεν επιδιώκουμε τον περιορισμό της ελευθερίας της έκφρασης. Τι επιδιώκουμε στην πραγματικότητα; Να προστατέψουμε την κοινωνία και κάθε πολίτη ξεχωριστά από το χάος του διαδικτύου. Η διασπορά ψευδών ειδήσεων ήταν και συνεχίζει να είναι ένα συχνό φαινόμενο στο διαδίκτυο, αλλά η εμφάνιση και η υψηλή δημοφιλία των σόσιαλ μίντια μετέτρεψε τη διασπορά αυτή σε πραγματική «πανδημία» και δυστυχώς «εμβόλιο» για την «πανδημία» των fake news ακόμα δεν έχει βρεθεί. Σύμφωνα με έρευνες, έξι στους δέκα χρήστες του διαδικτύου αναδημοσιεύουν μια είδηση, διαβάζοντας μόνο τον τίτλο και όχι το περιεχόμενό της. Δύο είναι οι βασικοί λόγοι ύπαρξης των ψευδών ειδήσεων. Ο ένας είναι εμπορικός λόγος, για την προώθηση προϊόντων ή για την αύξηση της επισκεψιμότητας ιστοσελίδων. Ο άλλος λόγος που μας αφορά και όλους μας σε αυτή εδώ την Αίθουσα, είναι πολιτικός, είναι για την παραπληροφόρηση και τη διαμόρφωση της άποψης της κοινής γνώμης. Τι πρέπει, λοιπόν, να κάνουμε ως πολιτεία, ώστε να προστατέψουμε την κοινωνία μας από τα fake news του διαδικτύου; Να ενισχύσουμε το νομικό μας οπλοστάσιο, ώστε να αποτρέψουμε τους επίδοξους διακινητές ψευδών ειδήσεων από τέτοιες πράξεις. Και, κύριοι Υπουργοί, πέραν της πολύ σωστής διάταξης του νομοσχεδίου που αφορά τις ποινές για τη διασπορά των ψευδών ειδήσεων, θα ήθελα να σας καταθέσω και μια πρόταση για το μέλλον. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης σε συνεργασία με το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής να αναλάβουν πρωτοβουλία σχετικά με την πιστοποίηση των πραγματικών χρηστών των σόσιαλ μίντια. Κάθε είδηση, κάθε ανάρτηση που αναπαράγεται στον κόσμο των σόσιαλ μίντια πρέπει να έχει ονοματεπώνυμο και να μην κρύβεται ο πραγματικός χρήστης πίσω από έναν λογαριασμό τρολ, για να ξέρουμε ποιος το έγραψε, πότε το έγραψε, γιατί το έγραψε και πώς έγινε η αναπαραγωγή του στο διαδίκτυο. Πρέπει να γίνει συνείδηση ότι όπως ο εκφοβισμός είναι ποινικό αδίκημα, έτσι θα πρέπει να είναι ποινικό αδίκημα και η παραπληροφόρηση. Σας καταθέτω και ένα ενημερωτικό φυλλάδιο από το Ελληνικό Κέντρο Ασφαλούς Διαδικτύου, το οποίο έχει μέσα χρήσιμα στοιχεία που μπορείτε να μελετήσετε. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Μελάς καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και κάτι ακόμα που συνδέεται με αυτό αλλά συνδέεται και με την εποχή στην οποία ζούμε, την πανδημία. Σε πρόσφατη έρευνα της διαΝΕΟσις, στο ερώτημα «Ποιος σας υπέδειξε ή σας συμβούλευσε να μην εμβολιαστείτε;», σχεδόν το 30% απάντησε ότι επηρεάστηκε από αναρτήσεις στο διαδίκτυο ή από κάτι που άκουσε και διάβασε. Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, πόσο αναγκαίο είναι να αντιμετωπίζουμε την παραπληροφόρηση στη γέννησή της και ειδικά, όταν αφορά ζητήματα δημόσιας υγείας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι αντιδράσεις της Αντιπολίτευσης στην αυστηροποίηση των ποινών δεν μας προκαλούν εντύπωση. Για να μην ξεχνιόμαστε, εσείς μετατρέψατε την κατοχή και τη χρήση των μολότοφ σε πλημμέλημα. Εμείς τον Νοέμβριο του 2019 το επαναφέραμε σε κακούργημα. Εσείς μετατρέψατε σε πλημμέλημα τη δωροδοκία των δημοσίων υπαλλήλων. Εμείς την επαναφέραμε ξανά σε κακούργημα. Το τελευταίο διάστημα - και κλείνω με αυτό - τα εγκλήματα, όπως αυτό στα Γλυκά Νερά, η επίθεση με βιτριόλι και οι καταγγελίες για το ελληνικό Me Too, η αύξηση που παρατηρείται στα σεξουαλικά εγκλήματα, τα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, οι γυναικοκτονίες μάς έχουν σοκάρει όλους. Σε αυτά τα ανησυχητικά κοινωνικά φαινόμενα δεν μπορούμε να μείνουμε άπραγοι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Οφείλουμε να νομοθετούμε, ακολουθώντας τις επιταγές της κοινωνίας. Μπορεί κατά τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να είχαμε ένα είδος ανοχής σε παραβατικές συμπεριφορές, όπως η χρήση των μολότοφ ή η δράση στα γραφεία του Ρουβίκωνα, μια διαρκής προσπάθεια παρεμβάσεων στον έλεγχο της δικαιοσύνης ή μια ευνοϊκή μεταχείριση στον δολοφόνο Δημήτρη Κουφοντίνα, εμείς όμως έχουμε αποφασίσει να τηρήσουμε τη νομιμότητα και η νομιμότητα δεν είναι αόριστη έννοια ούτε μπορεί να προσαρμόζεται ανάλογα με το ποιος κυβερνά, είναι βασικός πυλώνας οργάνωσης και λειτουργίας ενός σύγχρονου κράτους δικαίου. Και να μην ξεχνάμε - και αυτό είναι το πιο σημαντικό - ότι θεματοφύλακες του νόμου και της ασφάλειας των πολιτών είναι οι άντρες και οι γυναίκες της Ελληνικής Αστυνομίας που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Στόχος μας, λοιπόν, ήταν και παραμένει οι πολίτες να είναι και να αισθάνονται ασφαλείς. Γι' αυτό φέρνουμε αυτές τις αλλαγές, γι' αυτό σας καλώ να ψηφίσετε το νομοσχέδιο αυτό. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Μελά. Καλείται στο Βήμα ο κ. Άγγελος Τόλκας από τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία και στη συνέχεια, θα πάρει τον λόγο ο Υφυπουργός. Κύριε Τόλκα, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορώ να μην ξεκινήσω κάνοντας την αναφορά σε αυτό με το οποίο μόλις έκλεισε ο προηγούμενος ομιλητής, περί δήθεν μιας χαλαρής σχέσης της προηγούμενης κυβέρνησης με την ποινική δίκη, το ποινικό δίκαιο και περίπου όπως το περιέγραψε, περί υπόθαλψης εγκληματιών, όταν την ίδια στιγμή τα τελευταία δύο χρόνια είναι δεκάδες οι δολοφονίες ανθρώπων στο κέντρο της Αθήνας, η αύξηση της εγκληματικότητας και της μικροεγκληματικότητας, οι συνεχόμενες ανταλλαγές πυρών μεταξύ συμμοριών και όλα αυτά τα οποία ζούμε όλοι το τελευταίο διάστημα που έχουν περιγραφεί ακριβώς σήμερα και από τη Συμπολίτευση, για το πώς αυξάνεται η εγκληματικότητα για την οποία δήθεν έρχεται αυτός ο νόμος να αυστηροποιήσει τα δεδομένα. Το υπό συζήτηση νομοσχέδιο στηρίζεται στη νομοπαρασκευαστική επιτροπή υπό τον άξιο καθηγητή μας κ. Μαργαρίτη της Νομικής Σχολής Θεσσαλονίκης, της σχολής του φιλελεύθερου Ποινικού Δικαίου, το οποίο σήμερα δεν βλέπουμε εδώ με το νομοσχέδιο που φέρνετε. Το πόρισμα της όποιας όμως νομοπαρασκευαστικής επιτροπής δεν το είδαμε ποτέ και σας ζητάμε, κύριε Υπουργέ, να το καταθέσετε μέχρι το τέλος της συζήτησης. Γι' αυτό έχουμε βασικούς λόγους να πιστεύουμε και σας λέμε ότι έχετε πολιτικοποιήσει το παρόν νομοσχέδιο για λόγους διαχείρισης της δημοσιότητας και καλλιέργειας συντηρητικών ενστίκτων της κοινωνίας, ενώ λέτε ότι με αυτό δημιουργείται κλίμα ασφάλειας και ότι δήθεν τιμωρείται κάθε έγκλημα ακόμα πιο αυστηρά. Όμως κι εδώ επιλέγετε άλλα εγκλήματα να τιμωρείτε πιο αυστηρά και σε άλλα να απαλλάσσετε ουσιαστικά τον δράστη. Ασκείτε εσείς κριτική για τους ισχύοντες Ποινικούς Κώδικες, ότι εξυπηρετούν εγκληματίες και είναι πολλαπλά επιεικείς, τη στιγμή που τα νέα ποινικά κείμενα δεν δοκιμάστηκαν ουσιαστικά από το 2019 έως σήμερα, λόγω της αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων, όπως τη ζήσαμε όλη αυτή την περίοδο του κορωνοϊού και καθώς επίσης είναι ένας πολύ σύντομος χρόνος που δεν επιτρέπει ακόμα την ψύχραιμη και ώριμη αποτίμηση της εφαρμογής τους, ενώ η νομολογία, οι ποινικοί δικαστές έχουν προσαρμοστεί κατάλληλα και έχουν αντιμετωπίσει επαρκώς όποια πιθανά ζητήματα είχαν ανακύψει με επιτυχή τρόπο. Αυτό το είδαμε όλοι όσοι κάνουμε ποινική δικηγορία. Με το νομοσχέδιό σας επανέρχεστε στη μόνιμη διαμάχη μεταξύ φιλελεύθερου ποινικού δικαίου και συντηρητικής και φοβικής σωφρονιστικής πολιτικής και επιλέγετε φυσικά τη δεύτερη, με παρεμβάσεις δογματικές, άστοχες με τον σωφρονιστικό τους στόχο, οπισθοδρομικές παρεμβάσεις προηγούμενων δεκαετιών και μάλιστα τέτοιες που δεν αντιμετωπίζουν τον Ποινικό Κώδικα ως ενιαίο κείμενο, ενιαίας και συνεκτικής δικαιικής αντίληψης και κανόνων. Λέτε ότι αυστηροποιείτε τις ποινές σας. Σας ανέφερα και πιο πριν ότι επιλέγετε τι αυστηροποιείτε. Για παράδειγμα, αποδυναμώνετε τη χρηματική ποινή και την υποβιβάζετε σε απλό χρέος προς το δημόσιο, αν ο καταδικασθείς αρνείται να υποβληθεί στην εκτέλεσή της. Άρα, αυτός ο οποίος έχει να πληρώσει, αυτός ο οποίος είναι ισχυρά οικονομικός, ουσιαστικά δεν απειλείται ποινικά, δεν πιέζεται ποινικά όπως γινόταν μέχρι σήμερα. Άρα κι εδώ οι επιλογές σας είναι ταξικές, με καθαρή προτίμηση και στήριξη προς τους πολιτικούς σας ουσιαστικά φίλους και περιγράφετε, το ζωγραφίζετε αυτό μέσα στους Ποινικούς Κώδικες. Αναφέρθηκαν πολλοί από τους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας σε γνωστές και διάσημες υποθέσεις της επικαιρότητας ή ακόμα και σε πρόσφατες φυσικές καταστροφές που, δυστυχώς, ζήσαμε αυτό το καλοκαίρι. Ακόμη κι εδώ όμως στο νομοσχέδιο λείπει η ψυχραιμία, η επιστημονικότητα, η συνοχή που πρέπει να επιδεικνύει ο νομοθέτης του Ποινικού Δικαίου. Κι εδώ το κρίσιμο δεν είναι η εφήμερη ικανοποίηση του δημόσιου συστήματος απλά με την αυστηροποίηση της ποινής του καταδικασθέντος. Το κρίσιμο είναι η ανάληψη ευθύνης και ο προγραμματισμός δράσεων για πρόληψη, για τις υποδομές, για δημόσιες επενδύσεις, τις οποίες δεν κάνετε και δεν έχετε συζητήσει μέχρι σήμερα. Αφαιρείτε, κύριε Υπουργέ, τις θεσμικές και λειτουργικές δυνατότητες των δικαστών, γιατί επιλέγετε τον υπέρμετρο περιορισμό της δυνατότητας των δικαστών να εξατομικεύουν την ποινική μεταχείριση. Διότι δεν εμπιστεύεστε τους ίδιους τους δικαστές για τη διαζευκτική πρόβλεψη ισόβιας και πρόσκαιρης κάθειρξης ή φυλάκισης και χρηματικής ποινής, για την κατ' οίκον έκτιση του υπολοίπου της ποινής για ορισμένες κατηγορίες εγκλημάτων. Η νομοθετική εξουσία θα αναλάβει και θα προβλέψει όλες αυτές τις αρμοδιότητες; Για ποιον λόγο; Γιατί φοβάστε μήπως οι δικαστές δεν είναι αρκετά αυστηροί; Στους δικαστές, κύριε Υπουργέ, βρίσκουμε σήμερα την αυτονόητη εξατομίκευση των ποινών, με τον συνυπολογισμό όλων των περιστάσεων και συνθηκών του κάθε εγκλήματος. Κι είναι πάμπολλες οι περιπτώσεις που εάν δεν υπήρχε η κρίση του δικαστή, θα χάναμε τον σκοπό του δικαίου και τους στόχους της σωφρονιστικής πολιτικής. Και φαίνεται εδώ ότι κι εσείς έχετε υποπέσει στο επιχείρημα της επιεικούς αντιμετώπισης από τα δικαστήρια και υποτιμάτε έτσι όλον τον νομικό κόσμο. Επίσης, μετατρέπετε από ευεργετικούς θεσμούς σε τιμωρητικές παρεμβάσεις μια σειρά θεσμούς για ορισμένες κατηγορίες εγκλημάτων, όπως για παράδειγμα την απόλυση υφ' όρον. Κι ενώ ο στόχος της είναι η κοινωνική επανένταξη των καταδικασθέντων, και πάλι μετά από δικαιοδοτική κρίση, εσείς τη μετατρέπετε ουσιαστικά σε ένα νέο είδος ποινής. Κύριε Υπουργέ, προσέξτε, βιώνουμε μια σειρά εξελίξεις οικονομικές και κοινωνικές και βλέπουμε τους εμπόρους, τους λιανοπωλητές, τους πωλητές λαϊκών - αναφέρομαι και στην κοινοβουλευτική επικαιρότητα - όλους τους μικρούς και μεσαίους συμπολίτες, που είναι η μεγάλη πλειοψηφία της χώρας, να απειλούνται από τη νέα οικονομική κρίση που η Κυβέρνησή σας υποδαυλίζει. Με την αντίληψή σας αλλά και με τις άστοχες προβλέψεις σας, τα ποινικά δικαστήρια θα αντιμετωπίζουν όλον αυτόν τον κόσμο ως εν δυνάμει εγκληματίες και μάλιστα θα απειλούνται με τις αυστηρότερες ποινές που σήμερα παρουσιάζετε, με την αδυναμία εφαρμογής κάθε σωφρονιστικού μέτρου που θα τους επανέφερε στην κοινωνική πραγματικότητα. Μη βλέπετε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, μόνο την επικαιρότητα των μέσων ενημέρωσης. Σκεφθείτε το μέλλον της χώρας, μιας κοινωνίας που ζει την ανασφάλεια, βλέπει την ακρίβεια, νιώθει τις ανατιμήσεις, φοβάται ότι το μεγάλο κομμάτι της μπαίνει στο περιθώριο της οικονομικής, κοινωνικής και σήμερα δικαιοπολιτικής ζωής. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Τόλκα. Καλείται στο Βήμα ο Υφυπουργός Δικαιοσύνης κ. Γεώργιος Κώτσηρας.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, παρακολουθούμε όλες αυτές τις μέρες μια ενδιαφέρουσα συζήτηση, από τις επιτροπές και μετά, αλλά και στην Ολομέλεια σήμερα, για τις αλλαγές - τροποποιήσεις στον Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, η οποία, πράγματι, αφορά ένα βασικό νομοθέτημα, έναν άξονα, μια ραχοκοκαλιά για την ποινική επιστήμη. Και είναι προφανές ότι οι αλλαγές σε τέτοιας φύσεως νομοθετήματα επιφέρουν συζήτηση, επιστημονικό διάλογο, πολιτικό διάλογο, κοινωνικό διάλογο. Όμως θα το ξαναπώ, όπως το είπα και στην επιτροπή, και επειδή βλέπω και από συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ να το επαναλαμβάνουν, όπως ο κ. Χατζηγιαννάκης προηγουμένως: Μην παρουσιάζεστε ως αυτόκλητοι εκπρόσωποι της νομικής επιστήμης. Είναι πιο τίμιο να πείτε, όπως λέμε όλοι, ότι ένα τόσο σοβαρό θέμα έχει πολλές διαστάσεις, ποινικές, επιστημονικές, δογματικές, παρά να παρουσιάζεστε συνεχώς ως αυτόκλητοι εκπρόσωποι του νομικού χώρου, του νομικού κόσμου, της επιστήμης, λες και τη νομοπαρασκευαστική επιτροπή η οποία επεξεργάστηκε το συγκεκριμένο πλαίσιο δεν την αποτελούν νομικοί, λες και η Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος, η οποία εκφράστηκε θετικά για το νομοσχέδιο στις επιτροπές, δεν αποτελείται από νομικούς της πράξης, λες και η ολομέλεια των δικηγορικών συλλόγων, η οποία με την κριτική της διάθεση σε ορισμένα σημεία είπε ότι είναι προς τη θετική κατεύθυνση το νομοσχέδιο, δεν είναι νομική επιστήμη, και όλοι οι υπόλοιποι, και ο κ. Μυλωνόπουλος που ήρθε στην επιτροπή και πολλοί άλλοι επιστήμονες. Προφανώς υπάρχουν και διαφορετικές απόψεις. Κανείς δεν θέλει να μονοπωλήσει αυτό το κομμάτι. Πράγματι βλέπω ότι υπάρχει μια συζήτηση και αναφέρεστε συνέχεια στο θέμα της αυστηροποίησης των ποινών, μην τολμώντας όμως να αναφέρετε σε ποιες συγκεκριμένες διατάξεις αφορά αυτή η αυστηροποίηση. Κι αυτό το κάνετε γιατί στρουθοκαμηλίζετε και δεν θέλετε να αναφέρετε στον ελληνικό λαό σε ποιες συγκεκριμένες διατάξεις έχετε διαφοροποίηση. Θα σας ξαναπώ, όπως είπα και στην επιτροπή, ποιες είναι αυτές οι κύριες διατάξεις στις οποίες αναφέρεστε με τη λέξη αυστηροποίηση ποινών και πλαισίου. Αναφέρθηκε ο εμπρησμός δασών συγκεκριμένα, που γίνεται η βασική του μορφή κακουργηματική. Είχε γίνει πλημμέλημα προηγουμένως η βασική του μορφή και τώρα γίνεται κακουργηματική. Αναφέρεται η ανθρωποκτονία, ο βιασμός ανηλίκου, ο ομαδικός βιασμός, ο θανατηφόρος βιασμός, η θανατηφόρα ληστεία, η γενετήσια πράξη με ανήλικο αν επέλθει θάνατος, η μαστροπεία ανηλίκων που επανέρχεται στο ποινικό σύστημα, ενώ δεν υπήρχε στον προηγούμενο κώδικα. Και γι' αυτό, κύριε Λάππα, πρέπει να επαναξιολογούνται τα πλαίσια, ανεξαρτήτως του πόσα χρόνια έχουν εφαρμοστεί, γιατί βρίσκονται και μπορούμε να βρούμε κενά δικαίου ανά πάσα ώρα. Επίσης, αναφέρεται η εμπορία ανθρώπων. Τα δύο συγκεκριμένα, μαστροπεία και εμπορία, είναι βασικά κομμάτια του οργανωμένου εγκλήματος, που γνωρίζετε πολύ καλά πόσες νομικές παραφυάδες μπορεί να έχει. Τα αντιμετωπίζουμε στο πλαίσιο που ο ποινικός νομοθέτης μπορεί να τα αντιμετωπίσει, με την αυστηροποίηση και την ένταξή τους στο ποινικό πλαίσιο. Η αποπλάνηση ανηλίκων στο ηλικιακό πλαίσιο δεκατεσσάρων έως δεκαπέντε ετών ήταν πλημμεληματική, γίνεται κακουργηματική όπως και η κατάχρηση ανηλίκων από πρόσωπα που τα έχουν εμπιστευθεί. Η αιμομιξία ξαναγίνεται κακούργημα. Η πορνογραφία ανηλίκων, η προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας, η οποία και αυτεπαγγέλτως θα διώκεται, η βαριά σωματική βλάβη, η επικίνδυνη σωματική βλάβη, η σωματική βλάβη εις βάρος υπαλλήλου αποκτά επιβαρυντική περίσταση. Επίσης αναφέρεται και η επικίνδυνη οδήγηση. Παράλληλα, μπαίνουν σε συγκεκριμένα στάδια και της δικονομίας η δυνατότητα, όπως προείπα, της αυτεπάγγελτης δίωξης πλημμελημάτων που αφορούν ανηλίκους, η αλλαγή στους χρόνους παραγραφής των ανηλίκων, ώστε να εκκινεί από τα δεκαεννέα και από τα είκοσι ένα αντιστοίχως για πλημμελήματα και κακουργήματα. Η δυνατότητα του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να έχει δυνατότητα προτεραιοποίησης, να εισάγει κατά προτεραιότητα τέτοιας φύσεως αδικήματα προς ανάκριση και προς συζήτηση. Κι εδώ έρχομαι και σας ρωτάω σε ποια από αυτά τα συγκεκριμένα, που είναι ο κορμός των αλλαγών της αυστηροποίησης, έχετε διαφοροποίηση; Γιατί το λέω; Διότι σε αυτά τα συγκεκριμένα αδικήματα δεν άκουσα κανέναν Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα να αναφέρεται, αλλά αναφέρεστε εν γένει σε μια αυστηροποίηση, παρουσιάζοντας την πρωτοβουλία του Υπουργείου Δικαιοσύνης αορίστως ως κάτι αυστηρό, συντηρητικό, οπισθοδρομικό, ενώ όλα αυτά αφορούν θύματα και την προστασία θυμάτων εγκληματικών ενεργειών πολύ αυξημένης ποινικής απαξίας αδικημάτων. Δεν εθελοτυφλώ. Το είπα και στις επιτροπές. Κανείς δεν πιστεύει ότι μόνο η αυστηροποίηση του πλαισίου ποινών ή του γενικότερου ποινικού πλαισίου μπορεί από μόνη της να αντιμετωπίσει το έγκλημα και την εγκληματικότητα. Ναι, είναι ένας κρίκος σε μια μεγάλη αλυσίδα παρεμβάσεων που γίνονται και η πολιτεία οφείλει να τις κάνει είτε στη δημόσια διοίκηση είτε στην αστυνόμευση είτε στις δομές είτε στην εκπαίδευση είτε στον σωφρονισμό, αλλά είναι ένα βασικό εργαλείο, ένα σημαντικό μέσο η ποινική νομοθεσία και για την αντιμετώπιση του εγκλήματος. Δεν περίμενα από εσάς, που συχνά αναφέρεστε στα δικαιώματα και στην προστασία των αδύναμων, να έχετε σε αυτής της φύσεως αδικήματα τέτοιου είδους διαφοροποίηση ή να μην τα αναφέρετε καν ή να τα αποκρύπτετε από τον δημόσιο διάλογο. Διότι στο θέμα της προστασίας των ανηλίκων, όπου εσείς αναφερθήκατε προηγουμένως, επί παραδείγματι, πέραν της, πράγματι, αυστηρότερης αντιμετώπισης που έχει επιλεγεί να γίνει στο ποινικό πλαίσιο μέσω των αδικημάτων που σας ανέφερα - που, πράγματι, αυστηροποιεί το πλαίσιο ποινών όχι μόνο για τον βιασμό ανηλίκου, που είναι αποκλειστικά η ισόβια κάθειρξη, αλλά και για τα υπόλοιπα που ανέφερα, όπως είναι η προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας, η αιμομιξία ενδοοικογενειακά, η κατάχρηση ανηλίκων, που είναι βασικά αδικήματα - είχατε με τον Ποινικό Κώδικα του 2019 επιφέρει αλλαγή στο θέμα της παραγραφής των πλημμελημάτων και εμείς το αλλάζουμε και εκκινεί παραγραφή από το 2019, ενώ σε συνδυασμό με την αυτεπάγγελτη δίωξη που έχουν δυνατότητα πλέον να κάνουν οι εισαγγελικές αρχές προστατεύεται ο ανήλικος ουσιωδώς. Διότι αντιλαμβάνεστε - και όσοι είμαστε νομικοί - ότι είναι αδύνατο πολλές φορές εντός τριμήνου να μπορέσει να προσφύγει στην εισαγγελική αρχή και να καταγγείλει μια πλημμεληματική πράξη, εάν δεν έχει τη δυνατότητα ο εισαγγελέας μετά το τρίμηνο και εντός του πλαισίου της παραγραφής να παρέμβει ή να μπορεί ο ανήλικος μετά την ενηλικίωσή του να προσφύγει στη δικαιοσύνη. Αυτή ήταν η αντιμετώπιση που επιφύλασσε ο Ποινικός Κώδικας του 2019 και εμείς το αλλάζουμε αυτό. Δεν θέλω ούτε εγώ να μονοπωλήσω την ευαισθησία μου σε τόσο κρίσιμα ζητήματα, αλλά δεν παύει αυτά τα νομοθετικά κενά να είναι ουσιώδη, που δεν έπρεπε, κύριε Λάππα, και αγαπητές και αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, να περιμένουμε να εφαρμοστεί για καμμιά δεκαετία ο Ποινικός Κώδικας, να έχουν μεσολαβήσει εν τω μεταξύ περιπτώσεις τέτοιες για να πούμε ότι έγινε λάθος και τώρα που εφαρμόστηκε δέκα χρόνια πρέπει να τον αλλάξουμε. Διαπιστώνουμε το πρόβλημα, όπως και πολλά άλλα και τα αλλάζουμε, με σεβασμό στην επιστήμη και στη δογματική θεώρηση του δικαίου, με σεβασμό στα δικαιώματα του κατηγορουμένου, που είναι ιερά, κορωνίδα της νομικής επιστήμης και, πράγματι, το Ποινικό Δίκαιο οφείλει να τα έχει σε πολύ υψηλή θέση, αλλά εντάσσουμε στον ευρύτερο διάλογο που τίθεται βάσει του συγκεκριμένου νομοθετήματος και τα δικαιώματα των θυμάτων και μάλιστα, θυμάτων ευάλωτων, θυμάτων τα οποία μπορούν να τύχουν εκμετάλλευσης από τους ισχυρούς της κάθε ειδικής σχέσης και για αυτόν τον λόγο, η θέση μας είναι καθαρή. Και επειδή πολλές φορές είναι σημαντικό όταν λέμε κάτι να το υποστηρίζουμε, πάλι δεν έχω σκοπό να μονοπωλήσω στο θέμα των ανηλίκων, ωστόσο γίνονται αυτές οι αλλαγές. Αναφέρθηκε ο κ. Γιαννούλης προηγουμένως στο τι είχε κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, που είχε βγάλει έναν νόμο το 2017, την υπουργική απόφαση το 2019, όπως είπε και ο Υπουργός στην τοποθέτησή του. Ξέρετε τι θέση είχαμε επί των ημερών σας βάσει του JUSTICE SCOREBOARD της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη φιλική δικαιοσύνη στα παιδιά; Ήμασταν τελευταίοι μαζί με τη Μάλτα, αν δεν κάνω λάθος - θα το καταθέσω στα Πρακτικά - με μηδέν ενέργειες - τίποτα, λέει εδώ, για την ακρίβεια - στο συγκεκριμένο θέμα. Εμείς, λοιπόν, στα θέματα αυτά, πλην της παρέμβασης που έχουμε στον Ποινικό Κώδικα, έχουμε συντάξει ένα εθνικό σχέδιο δράσης για τα δικαιώματα του παιδιού. Το επόμενο χρονικό διάστημα το «Σπίτι του Παιδιού» της Αθήνας θα λειτουργήσει, μετά από επίλυση πολλών προβλημάτων - νομικών, λειτουργικών, υποδομών - που έπρεπε να επιλυθούν για έναν σημαντικό θεσμό, πράγματι, για το θέμα της κατάθεσης των παιδιών. Όμως, ενώ αναφερθήκατε στην κατάθεση, τις ποινές για τους ανήλικους τις είχατε μειώσει δυστυχώς. Και εδώ πρέπει να θέσουμε το εξής. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υφυπουργού]] Θα χρειαστώ λίγο χρόνο ακόμα, κύριε Πρόεδρε.
Παρακαλώ.
Είναι άλλο η αναλογικότητα - που την επικαλείστε - και άλλο η τάση για ατιμωρησία. Η αναλογικότητα προβλέπει να υπάρχει μέσο μέσω του οποίου επιτυγχάνεις τον σκοπό ανάλογο, πρόσφορο πράγματι. Δηλαδή, στην αντιμετώπιση τέτοιων ειδεχθών αδικημάτων όπως είναι η ανθρωποκτονία, ο βιασμός ανηλίκου, ο ομαδικός βιασμός, η αποπλάνηση θεωρείτε ότι επιτυγχάνεται η εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας με τη μείωση των ποινών; Δηλαδή, τότε να σας πω κάτι; Να καταργήσουμε και τον διαχωρισμό του πλημμελήματος και του κακουργήματος και να αφήνουμε τον δικαστή να επιλέγει μια ποινή από μηδέν μέχρι ισόβια. Να μην κάνουμε καμμία κατηγοριοποίηση. Διότι λέτε και επαναλαμβάνετε ότι δήθεν δεν έχουμε εμπιστοσύνη στον Έλληνα δικαστή για το πώς θα αξιολογήσει μια περίπτωση. Με συγχωρείτε, αλλά εδώ γίνεται, λοιπόν, μια νομική επιλογή και η ελληνική πολιτεία είναι ξεκάθαρη. Σε αυτά τα πέντε αδικήματα, ναι, η επιλογή είναι ότι η αποκλειστική ποινή για την ανθρωποκτονία, τον βιασμό ανηλίκου, τον ομαδικό βιασμό, την εσχάτη προδοσία και τη θανατηφόρο ληστεία θα είναι η ισόβια κάθειρξη. Και το παράδειγμα του κ. Ξανθόπουλου προηγουμένως είναι κλασική περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 84.2., των ελαφρυντικών. Γνωρίζετε πολύ καλά και εσείς και οι συνάδελφοι τι γίνεται όταν υπάρχει το ελαφρυντικό και πού πάει η ποινή. Μη φέρνουμε, λοιπόν, παραδείγματα, όπως και τη λουκουμόσκονη για την απρόσφορη απόπειρα για να δικαιολογήσουμε σοβαρά νομικά θέματα που έχουν πολλαπλές αναγνώσεις και μην το κάνουμε απλουστευτικό για να ακούει ο κόσμος και να νομίζει κάτι άλλο και να αναφερόμαστε μετά σε μια δήθεν αυστηροποίηση, χωρίς να λέμε όμως τι αυστηροποιούμε. Διότι σας ξαναλέω, μη με βάλετε να τα αναγνώσω ξανά. Θέλω να πείτε στον ελληνικό λαό και στον κόσμο που μας παρακολουθεί ότι εμείς, ναι, αυτές τις αλλαγές που γίνονται σε αυτά τα αδικήματα τις θεωρούμε αυστηροποίηση, συντηρητική οπισθοδρόμηση και τις καταψηφίζουμε. Δεν αναφέρεστε γενικά στην αυστηροποίηση. Αυτή είναι η πρόβλεψη του νόμου. Άλλο είναι η εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας και άλλο η τάση προς ατιμωρησία. Κλείνω, για να μην κάνω και κατάχρηση του χρόνου που έχουμε διαθέσιμο σήμερα, θεωρώντας, όπως είπα και στην αρχή, ότι τα ζητήματα αλλαγής της ποινικής νομοθεσίας είναι ευαίσθητα και σύνθετα. Εδώ έχει γίνει μια πολύ σημαντική δουλειά με αρτιότητα και νομική επάρκεια. Αλλάζουμε αρκετά άρθρα, δεν γίνονται σημειακές και επιμέρους τροποποιήσεις, όπως προσπαθείτε να αναφέρετε, ότι γίνονται δήθεν πέντε αλλαγές και όλες αυτές είναι οπισθοδρομικές. Γίνεται μια σοβαρή αλλαγή, η οποία είναι συντεταγμένη, σέβεται την ποινική ακολουθία, έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά αναλογικότητας και αρτιότητας. Θεωρώ ότι κάνετε μεγάλο σφάλμα με το να μη στηρίζετε έστω αυτά που σας ανέφερα. Για το ΚΙΝΑΛ δεν μπορώ να καταλάβω τι έχει κάνει, γιατί άλλα έλεγαν στις επιτροπές άλλα άκουσα σήμερα. Θα δούμε και αύριο πώς θα τοποθετηθούν. Από τις υπόλοιπες τοποθετήσεις φαίνεται ότι η δική μας επιλογή είναι, πραγματικά, αναλογική και εφαρμόζει την αρχή της αναλογικότητας, μετριοπαθής, με συγκεκριμένο στόχο αλλά και με προστασία των θυμάτων και της κοινωνίας. Τελειώνω, αναφέροντας αυτό που συζητήσαμε και στις επιτροπές. Εδώ δεν κάνουμε μια θεωρητική ανάλυση του δικαίου. Είμαστε Βουλευτές, είμαστε εκπρόσωποι του ελληνικού λαού και ο νομοθέτης δεν μπορεί να κλείνει τα μάτια του στην πραγματικότητα. Είναι άλλο να νομοθετείς βάσει της κοινής γνώμης, που δεν ισχύει προφανώς και γι' αυτό έχει μαλλιάσει η γλώσσα του Υπουργού να λέει ότι η επιτροπή έχει συσταθεί από τον Μάρτη του 2020 και έχει δει το πλαίσιο στο σύνολό του, αλλά δεν μπορούμε να λειτουργούμε και αποκομμένοι και κλεισμένοι στη γυάλα. Βλέπουμε τι γίνεται στον κόσμο, αφουγκραζόμαστε την κοινωνία, βλέπουμε τι κενά δημιουργεί ένα ποινικό πλαίσιο στην κοινωνία και στην επιστήμη και προσαρμοζόμαστε. Για αυτόν τον λόγο θεωρώ ότι θα είναι σημαντικό, τουλάχιστον στα βασικά, να συμφωνήσουμε και να στηριχθεί και από την Αντιπολίτευση το συγκεκριμένο νομοθέτημα. Τα υπόλοιπα, αν χρειαστεί, θα τα συζητήσουμε και αύριο. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε Κώτσηρα.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να κάνω μια ερώτηση στον εκλεκτό και συμπαθή κύριο Υφυπουργό;
Αν δέχεται ο ίδιος!
Κύριε Κώτσηρα, εκτιμώ πάρα πολύ και την παρρησία σας και το συναινετικό ύφος και την ποιότητα του λόγου σας. Πραγματικά, το αξιολογώ θετικά και σας δίνω συγχαρητήρια. Έχω δύο ερωτήματα. Πριν από λίγο ανέβηκε στο Βήμα ο κ. Κυρανάκης και είπε ότι έχει στοιχεία από την Ελληνική Αστυνομία που δείχνουν ότι υπάρχει σημαντική μείωση της εγκληματικότητας στην Ελλάδα μετά το 2017, 2018, 2019. Αυτό είναι το ένα, αν αυτό το γνωρίζετε και δεύτερον…
Μα, δεν αναφέρθηκε, δεν είπε κάτι.
Για τον κ. Θεοδωρικάκο.
Λέω αυτό πώς συνδυάζεται με την επιλογή αυστηροποίησης. Αυτό είναι το ερώτημα. Αυτό είναι το ένα. Δεύτερον, επειδή είμαστε και οι δύο συνάδελφοι νομικοί και διακονούμε τη δικαιοσύνη και μάλιστα και την ποινική δικαιοσύνη μαζί με όλα τα άλλα, έχετε διαβάσει τα πορίσματα των τριών επιτροπών που προηγήθηκαν της ψήφισης των Κωδίκων του '19, επιτροπή Μανωλιδάκη, επιτροπή Μαρκή και επιτροπή Αργυρόπουλου; Αν ναι, πείτε μου πού διαφοροποιούνται οι Κώδικες του '19 από τα τρία αυτά σχέδια, πού διαφοροποιείται το τελικό σχέδιο που ψηφίστηκε τον Ιούνιο του '19 από τα τρία προηγούμενα σχέδια των επιτροπών. Αν έστω και σε ένα σημείο πείτε ότι διαφοροποιείται, θα πω ότι, πράγματι, είναι Κώδικες του ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Κώτσηρα, έχετε τον λόγο.
Σ' ό,τι αφορά στο πρώτο θέμα που θέσατε κατ' αρχάς δεν αναφέρθηκα, αλλά αντιλαμβάνεστε, όπως σας είπα, ότι οι επιλογές που γίνονται στον Ποινικό Κώδικα είναι προϊόν μιας επεξεργασίας μηνών, έχουν ως στόχο - γι' αυτό είναι και συνεκτικές - την ισορροπία ανάμεσα και στα δικαιώματα των κατηγορούμενων και των θυμάτων και ναι, η ποινική αντιμετώπιση της εγκληματικότητας είναι, όπως σας είπα, ένας κρίκος της αλυσίδας. Το είπα, κύριε Λάππα. Είναι ένας κρίκος σοβαρός και ουσιώδης, διότι δεν μπορεί ο νομοθέτης να κλείνει τα μάτια όταν βλέπει ότι συγκεκριμένες εγκληματικές συμπεριφορές τυγχάνουν δυσανάλογης - μιας και αναφερθήκαμε και στην αρχή της αναλογικότητας - ποινικής αντιμετώπισης. Προφανώς και ο νόμος έχει τα χαρακτηριστικά του. Εσείς θέλετε την αναλογικότητα να τη μεταφράσετε σε τάση ατιμωρησίας, επιείκειας; Όπως θέλετε. Εμείς δεν έχουμε αυτή την αντίληψη. Θεωρούμε ότι ο νόμος είναι ένα ουσιώδες στοιχείο για την αντιμετώπισή της. Στο δεύτερο που θέσατε, ο κορμός πάνω στον οποίο γίνονται οι αλλαγές όλο αυτό το χρονικό διάστημα είναι το συγκεκριμένο νομοθετικό πλαίσιο που υπάρχει. Εδώ πέρα έχουμε μια διαφορετική θεώρηση κρίνοντας ότι οι διατάξεις του Ποινικού Κώδικα του 2019, όπως αυτές κατέληξαν μετά από τη διαδικασία που αναφέρετε, έχουν κενά, χρειάζονται αλλαγές. Σας τις ανέφερα. Δεν χρειάζεται να περάσουν αιώνες για να δούμε ότι αν κάποιος καταδικαστεί για ομαδικό βιασμό, βιασμό ανηλίκου ή ανθρωποκτονία μπορεί να βγει στα έξι χρόνια και δεν χρειάζεται να αλλάξουμε την υφ' όρον απόλυση. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται, κύριε Λάππα, ένας αιώνας για να το αντιληφθούμε αυτό. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να περάσει ένας αιώνας για να δούμε ότι ένας ανήλικος στα δεκατέσσερα που τυγχάνει να πέσει θύμα αποπλάνησης πλημελημματικής βάσει του Κώδικα του 2019 και περάσει το τρίμηνο, δεν μπορεί ποτέ να προστατευθεί από τη δικαιοσύνη γιατί δεν μπορεί να κάνει έγκληση, δεν μπορεί να παρέμβει αυτεπαγγέλτως ο εισαγγελέας, παραγράφεται το αδίκημα και μένει ατιμώρητος ο δράστης και το θύμα απροστάτευτο. Με συγχωρείτε πάρα πολύ. Καλή είναι η δογματική θεώρηση, κι εγώ νομικός είμαι, αλλά κρίνεται κι αυτή και ως προς την εφαρμογή ενός Ποινικού Κώδικα, δεν χρειάζεται να περάσουν αιώνες για να καταλάβουμε τα βασικά του λάθη και μαζί με τα βασικά λάθη αλλάζουμε και συγκεκριμένα ζητήματα καινοτόμα που προστατεύουν τα θύματα και στέλνουν το σωστό μήνυμα και στην κοινωνία και στα θύματα και στους δράστες.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο κ. Χαράλαμπος Παπαδημητρίου από τη Νέα Δημοκρατία, μετά ο κ. Υψηλάντης από τη Νέα Δημοκρατία και μετά ο κ. Μπούμπας από την Ελληνική Λύση. Ορίστε, κύριε Παπαδημητρίου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι τα περισσότερα έχουν ειπωθεί, επομένως δεν έχω να προσθέσω πολλά απ' όσα είχα σκεφτεί και αυτό είναι καλό γιατί δείχνει ότι η συζήτηση είναι πλούσια και γεμάτη επιχειρήματα. Μια μικρή παρατήρηση από έναν μη νομικό: Ο λόγος για τον οποίο υπάρχει η διαδικασία αυτή της αλλαγής του Ποινικού Κώδικα, νομίζω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολιτεύσεως, ότι είναι ακριβώς γιατί είναι απαραίτητο η Βουλή να εκφράζει τη λαϊκή βούληση. Το γεγονός ότι πήρε πολύ καιρό και παρ' όλα αυτά κάνατε προς το τέλος της θητείας σας την επεξεργασία του Ποινικού Κώδικα - και έτσι πρέπει να γίνεται, πρέπει να παίρνει χρόνο ώστε να υπάρχει αυτή η προσπάθεια κατανόησης των εξελίξεων - δεν αλλάζει την ουσία του πράγματος, την οποία δυστυχώς ίσως δεν αντιληφθήκατε. Ίσως τότε να μην ήταν τόσο δυνατή ή ίσως - και αυτό πρέπει να το λάβετε σοβαρά υπ' όψιν - φορέας αυτής της αντίληψης που λέει ότι δεν είναι επαρκείς οι ποινές για σειρά αδικημάτων, όπως αυτά που συζητάμε τώρα, να είναι η καινούργια πλειοψηφία. Δεν είναι κάτι διαφορετικό. Το δύσκολο και αυτό στο οποίο θα ήθελα να επιμείνω είναι ότι αυτό που χρειάζεται για να υπάρχει μια καλή εφαρμογή στις ποινές που προβλέπονται είναι να μεγαλώνουν τα παιδιά έτσι, να ξέρουν δηλαδή ότι μια σειρά πράξεων αδίκων και εγκλημάτων τιμωρούνται μ' ένα συγκεκριμένο τρόπο που είναι πολύ βαρύς. Αν μπούμε στη διαδικασία να το αλλάζουμε αυτό επί τα βελτίω στην πλευρά του ανθρώπου που έχει κάνει το λάθος και το έγκλημα, εκεί κάνουμε ένα βαρύ παράπτωμα σε ό,τι αφορά ακριβώς την ισορροπία της κοινωνίας. Γι' αυτό επιμένω ότι σε αυτό το σημείο πρέπει να συμφωνήσουμε με κάθε δυνατό τρόπο όταν τελειώσει η συζήτηση και να πούμε ότι σωστά τώρα γίνεται πολύ βαριά οι καταδίκη, γιατί είναι ο καλύτερος τρόπος να αποτρέψουμε το έγκλημα, τα συγκεκριμένα εγκλήματα. Με τη συμπλήρωση που γίνεται από το Υπουργείο νομίζω ότι είναι κυριολεκτικώς αυτό που οι περισσότεροι θέλαμε. Εγώ πέρασα πάρα πολλά χρόνια να ακούω βαρύτατες κατηγορίες σε βάρος του πολιτικού κόσμου και σε βάρος της δικής μου δουλειάς που έκανα επί τριάντα και κάτι χρόνια, γιατί καλύπτουμε με κάποιον τρόπο το βαρύ έγκλημα. Από εκεί και πέρα πιστεύω ότι το να λες ότι είναι μία η ποινή κάνει τα πράγματα πολύ καθαρά. Το δικαιικό σύστημά μας, το σωφρονιστικό μας σύστημα, γενικότερα το σύστημά μας έχει τρόπους να δει την εξέλιξη των πραγμάτων, αλλά δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι περισσότερες κοινωνίες κατευθύνονται πλέον προς τα εκεί. Άρα εκφράζει μια πραγματικότητα στην κοινωνία, που αυτή είναι η δουλειά της Βουλής, δηλαδή να δώσει στη δικαστική την αυτόνομη εξουσία, να δώσει τι θέλει ο λαός και αυτό είναι η δουλειά της Βουλής να το κάνει και θα το κάνει μ' αυτόν τον τρόπο και να είμαστε σαφείς στο πώς λειτουργεί και θα λειτουργεί η κοινωνία μας και επομένως να ξέρουμε ότι κάνουμε μια καινούργια αρχή. Βάζουμε τα πράγματα που είναι πολύ βαριά εγκλήματα εκεί που πρέπει, γι' αυτό άλλωστε και στο θέμα της γυναικοκτονίας είναι πολύ χρήσιμη η διάκριση να γίνεται στον τύπο, στις αναφορές, στις συζητήσεις και εδώ καλύπτεται πλήρως με τη ρύθμιση αυτή, διότι η ποινή η οποία προβλέπεται είναι πολύ βαριά. Ως εκ τούτου, περισσότερο ήθελα να πω το αυτονόητο, δηλαδή ότι κανείς τελικά δεν έχει διαφορετική άποψη ή αντίληψη για το ποια είναι η κατάλληλη ποινή γι' αυτά τα εγκλήματα - το είπε μόλις ο Υφυπουργός - και νομίζω ότι περισσότερο η συζήτηση στράφηκε στο αν θα πρέπει να υπάρχουν διαζευκτικές λύσεις για τον δικαστή, που νομίζω ότι δεν του δένουμε τα χέρια, του λέμε όμως με σαφήνεια ποια είναι η λαϊκή απαίτηση, η λαϊκή βούληση και αυτή είναι η διαφορά, αν θέλετε και το πρόκριμα που έχει η Βουλή έναντι της δικαστικής εξουσίας, διότι ναι μεν είναι τρεις ίσες εξουσίες, αλλά κάποια πρέπει να είναι λίγο πιο ίση και είναι τούτη εδώ. Έτσι πάνε τα πράγματα. Αυτό δεν είναι μόνο δική μου άποψη. Το γνωρίζετε καλύτερα από εμένα. Έρχομαι σε μια παρατήρηση που θέλω να κάνω. Πέρασα τριάντα και κάτι χρόνια μ' ένα σπαθί πάνω από το κεφάλι μου που ήταν εάν γράψουμε ψέματα πως θα τιμωρηθούμε, εάν πούμε ψέματα πως θα τιμωρηθούμε. Η τιμωρία στη διάδοση ψευδών ειδήσεων είναι απαραίτητη, παρ' όλο που μέσα στο δικό μου υποσυνείδητο ήταν συνδεδεμένη με τη χούντα και ως εκ τούτου ήταν κάτι που δεν μου άρεσε. Έχω έλθει σε μια πραγματικότητα, κύριε Υπουργέ, ότι και αυτό είναι απαίτηση της κοινωνίας και της Πλειοψηφίας κατά τον τρόπο που εξήγησα προηγουμένως και ως εκ τούτου το δέχομαι να υπάρχει. Η διαφοροποίηση που έγινε από μια διάταξη του '50 με τα όσα είχατε εισηγηθεί εσείς και πέρασαν το '19 δεν ικανοποίησε το ερώτημα «ή το έχεις ή δεν το έχεις». Αν δεν το θέλατε, θα το είχατε βγάλει, φαντάζομαι, θα είχατε εισηγηθεί τουλάχιστον την αφαίρεσή του. Ενδεχομένως καλά κάνατε πλέον και δεν το βγάλατε και αποδεικνύεται αυτό από το γεγονός της τραγικής πανδημίας που αντιμετωπίζουμε ότι ένα θέμα που δεν είχαμε σκεφτεί, η δημόσια υγεία, έρχεται να προστεθεί σ' αυτούς τους μεγάλους κινδύνους έναντι των οποίων πρέπει να προστατευθούμε. Η παρατήρησή μου, κύριε Υπουργέ, είναι ότι στη διατύπωση, όταν λέμε δηλαδή «όποιος δημόσια με οποιονδήποτε τρόπο κ.λπ. ψευδείς ειδήσεις που είναι ικανές να προκαλέσουν ανησυχίες ή φόβο στους πολίτες» λέμε μετά «ή να κλονίσουν την εμπιστοσύνη του κοινού στην εθνική οικονομία» κ.λπ.. Θα πρότεινα αντί του δεύτερου «ή» εκεί που λέει «ή να κλονίσουν», να το κάνουμε «και να κλονίσουν», διότι έτσι με αυτόν τον τρόπο προσδιορίζουμε σαφέστερα για ποιες ανησυχίες, για ποιον φόβο μιλάμε και ποιο είναι το αποτέλεσμα το οποίο δεν θέλουμε να συμβεί και θέλουμε σε κάθε περίπτωση να τιμωρήσουμε. Αυτό είναι το πρώτο και το πολύ βασικό, το οποίο, κατά τη γνώμη μου, θα βελτιώσει τη διατύπωση της σχετικής διάταξης και θα της επιτρέψει να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα, διότι τελικώς τέτοιες διατάξεις αντιμετωπίζονται με την πραγματικότητα των δικαστηρίων, τα οποία θα κληθούν τελικώς να δουν με ποιον τρόπο θα εφαρμοστούν όλα αυτά. Τελειώνω με μία ευχή. Όταν λέμε διαδίκτυο, να μπορέσουμε να βρούμε τελικά ποιος είναι πίσω από το διαδίκτυο, διότι ιδιοκτήτης των σελίδων του Facebook είναι ο Ζούκερμπεργκ. Εμείς που έχουμε μια σελίδα των σελίδων στο Facebook δεν είμαστε οι ιδιοκτήτες. Ως εκ τούτου, εκεί θα αντιμετωπίσει μεγάλο πρόβλημα η δικαιοσύνη, για να μπορέσει να εφαρμόσει τη σχετική διάταξη. Άρα, με αυτή την επιφύλαξη και με αυτή την πρόταση διόρθωσης σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.
Κι εμείς σας ευχαριστούμε, κύριε Παπαδημητρίου. Καλείται στο Βήμα ο κ. Βασίλειος Υψηλάντης από τη Νέα Δημοκρατία. Μετά θα πάρει τον λόγο ο κ. Μπούμπας και σήμερα θα φτάσουμε μέχρι και την κ. Μάνη - Παπαδημητρίου.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κύριε Υφυπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι γεγονός ότι οι αναθεωρήσεις των κωδίκων και ιδιαίτερα του Ποινικού Κώδικα οφείλουν να υπακούν μεθοδολογικά σε αληθινές και ώριμες καταστάσεις που έχει ανάγκη και απαιτεί η κοινωνία. Θεωρώ ότι όλο αυτόν τον διάλογο αυτών των χρόνων στον τομέα του Ποινικού Δικαίου, στα αδικήματα που η κοινωνία αισθάνεται ότι οφείλουμε να τα τυποποιήσουμε, έρχονται να ικανοποιήσουν οι σημερινές τροποποιήσεις, με τις οποίες ασχολείται η Βουλή μας στο παρόν νομοσχέδιο, στις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, βάσει ενός πορίσματος το οποίο υποβλήθηκε στο Υπουργείο Δικαιοσύνης από τη νομοπαρασκευαστική επιτροπή, η οποία έχει συσταθεί από το Υπουργείο Δικαιοσύνης τον Μάρτιο του 2020 για την παρακολούθηση εφαρμογής του Ποινικού Κώδικα, ο οποίος ξεκίνησε να εφαρμόζεται την 1η Ιουλίου του 2019, όταν - για να υπενθυμίσω στη Βουλή - κατά τρόπο απροκάλυπτο, προκλητικό και κινούμενο στα όρια της δημοκρατικότητας ο ΣΥΡΙΖΑ, λίγες μέρες πριν από την εκλογική του συντριβή, επέβαλε τη μετατροπή κακουργημάτων σε πλημμελήματα και έβαλε τις προϋποθέσεις αποφυλάκισης εγκληματιών που διέπραξαν ειδεχθή εγκλήματα. Στο υπό ψήφιση σχέδιο νόμου περιλαμβάνονται τροποποιήσεις και βελτιώσεις, εξορθολογίζονται προβλεπόμενες ποινές, επανέρχονται σημαντικές διατάξεις, οι οποίες, όπως προείπα, είχαν καταργηθεί ή είχαν υποβαθμιστεί σε πλημμελήματα, επισύροντας χαμηλότερες ποινές και προκαλώντας το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Επιπλέον, επιδιώκουμε να εισάγουμε διατάξεις, με στόχο να αντιμετωπιστούν οι δυσλειτουργίες εκείνες οι οποίες παρατηρήθηκαν κατά την προηγούμενη διετία στην εφαρμογή των νέων κωδίκων και να αποκατασταθεί έτσι η ασφάλεια δικαίου. Θεωρώ πολύ σημαντικές από πλευράς δογματικής του Ποινικού Δικαίου αυτές τις παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο από την ένωση ποινικολόγων, η οποία χαρακτήρισε διά του εκπροσώπου της ότι κινούνται σε σωστά πλαίσια, ανατρέποντας τη μικρόψυχη και με μεγάλα λόγια αρνητική στο σχέδιο νόμου προσέγγιση της Αντιπολίτευσης, που αγνοεί για μία ακόμα φορά τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας μας. Έχουμε την επαναφορά του αξιόποινου της απρόσφορης απόπειρας, όχι της υπεραπλουστευμένης απόδοσης του όρου, αλλά εκείνης όπως αναγνωρίζεται διεθνώς και παγιώνεται στο νομικό μας πολιτισμό. Κλασικό παράδειγμα αναφοράς η είσοδος ενόπλου σε οικία προσώπου, προκειμένου να κλέψει χρήματα, να απειλήσει τους κατοίκους και να ασκήσει πίεση και επειδή δεν βρίσκει τίποτα, αποχωρεί. Είναι η περίπτωση της απρόσφορης απόπειρας ληστείας, που προφανώς έχουν συντελεστεί παράνομες ενέργειες. Σε άλλη περίπτωση, η πράξη αυτή θα έμενε ατιμώρητη ή θα ετιμωρείτο για κάτι υποδεέστερο και όχι για αυτό το οποίο είναι, την απρόσφορη δηλαδή απόπειρα ληστείας, όπως δέχεται το Ποινικό Δίκαιο διεθνώς. Πολύ χαρακτηριστικά, κατά την ακρόαση των φορέων, επίσης από την ένωση ποινικολόγων αναφέρθηκε παραδειγματικά η περίπτωση των ενόπλων που είχαν εισέλθει στο Δημαρχείο Αχαρνών και οι οποίοι έψαξαν να βρουν πολύτιμα αντικείμενα και απήλθαν χωρίς να μπορούν να τιμωρηθούν για απρόσφορη απόπειρα ληστείας. Στην τιμωρία της σωματικής βλάβης, του εγκλήματος του αποτελέσματος διά του νόμου, δόθηκαν τα παραδείγματα, όπου με την ισχύουσα νομοθεσία εάν κάποιος χτυπήσει έναν άλλον και το θύμα πέσει κάτω και υποστεί μια εγκεφαλική κάκωση η οποία τον αφήνει παράλυτο, αυτή η πράξη, επειδή το βαρύτερο αποτέλεσμα οφείλεται σε αμέλεια του δράστη, δεν μπορούσε να τιμωρηθεί, διότι με το νέο κώδικα η βαριά σωματική βλάβη έχει γίνει μόνο έγκλημα τελούμενο εκ προθέσεως και όχι ως εκ του αποτελέσματος έγκλημα. Τέλος, για τα κοινώς επικίνδυνα εγκλήματα ορθά επανέρχεται η δυνητική διακινδύνευση. Με τις νέες διατάξεις θα τιμωρούνται οι πράξεις βαρύτερα, επειδή υπήρχε η δυνατότητα να κινδυνεύσει άνθρωπος. Μία από τις σημαντικές, κατά την άποψη μας, διάταξη, ιδίως για τους νησιώτες, αλλά και για όλους τους Έλληνες είναι επιτέλους η ποινικοποίηση της άσκησης αλιείας δίχως άδεια της αρμόδιας αρχής. Θα έλεγα, κύριε Υπουργέ, εδώ να συμπληρωθεί η λέξη της «ελληνικής» αρχής, εντός της αιγιαλίτιδας ζώνης και των εσωτερικών υδάτων μας, άρθρο 398 του Ποινικού Κώδικα, με σκάφος ή άλλο πλωτό μέσο που φέρει σημαία τρίτης χώρας. Να υπάρξει αντίστοιχη αναδιατύπωση και προσαρμογή στο άρθρο 398 του Ποινικού Κώδικα του άρθρου 33 του Αλιευτικού Κώδικα. Λέω αυτό, να συμπληρωθεί η λέξη «ελληνική», διότι αναφέρεται η ελληνική επικράτεια. Άρα, ας αναφέρουμε και την ελληνική αρχή, γιατί μπορεί να παρουσιαστούν, για παράδειγμα, στα ελληνικά δικαστήρια και να λένε οι Τούρκοι αλιείς ότι έχουν άδεια αλιείας. Το νομοθετικό κενό που δημιούργησε η κατάργηση ή η υποβάθμιση μείζονος ποινικής απαξίας αδικημάτων μετά την ισχύ των νέων κωδίκων, που αποτελούν εγγύηση για το κράτος δικαίου, αλλά και η αυξανόμενη εγκληματικότητα απαιτούν τη διαρκή επανεξέταση και προσαρμογή των υφιστάμενων προβλέψεων τόσο στον Ποινικό Κώδικα όσο και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, όπου συμπληρώθηκαν νομοθετικές παραλείψεις ή αστοχίες που η δικαστηριακή πρακτική έχει αναδείξει με γνώμονα την προάσπιση των δικονομικών δικαιωμάτων των διαδίκων, την επιτάχυνση και την ποιοτική αναβάθμιση της ποινικής δίκης. Με τις σκέψεις αυτές επιθυμώ, κύριε Υφυπουργέ, για τη συστηματική, ορθολογική και αποτελεσματική σας παρέμβαση στο κομμάτι του Ποινικού Δικαίου και της Ποινικής Δικονομίας να εκφράσω και εγώ τη θετική μου ψήφο στο νομοσχέδιο αυτό. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Υψηλάντη, και για την τήρηση του χρόνου. Όπως πάντα, κύριος. Καλείται στο Βήμα ο κ. Κωνσταντίνος Μπούμπας από την Ελληνική Λύση. Μετά θα πάρει τον λόγο ο κ. Ζεμπίλης και στη συνέχεια η κ. Αραμπατζή. Κύριε Μπούμπα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι, καθώς οι περισσότεροι στην Αίθουσα, όπως και πολλοί Βουλευτές, είστε της νομικής επιστήμης, είναι αυτό που θα πουν κάποιοι ότι η νομική επιστήμη μπαίνει παντού αλλά σ' αυτή δεν μπαίνει κανένας. Και το θέμα είναι ότι έχει χαθεί η εμπιστοσύνη σε ό,τι αφορά την απονομή δικαιοσύνης από πλευράς των Ελλήνων, διότι υπάρχει ο ρους της ιστορίας που αυτό το αποδεικνύει. Είναι αυτό που πολλές φορές θα πει κάποιος ότι «το ξίφος της δικαιοσύνης δεν πρέπει να έχει θήκη». Η Ελλάδα έχει κατηγορηθεί από τα ευρωπαϊκά όργανα σε ό,τι αφορά τη διαφθορά, διότι και σήμερα μπορεί κατά τι σε παγκόσμιο επίπεδο να κόπτεται η Κυβέρνηση και να λέει ότι ανεβήκαμε κατηγορία σε ό,τι αφορά τη διαφθορά, όμως στη Γηραιά παραμένει στη δεύτερη θέση μετά τη γειτονική Βουλγαρία. Σήμερα αυστηροποιείτε κάποιες ποινές, αλλά αυτό που βάζουμε εμείς ως παράμετρο στην Ελληνική Λύση είναι κατά πόσο θα εφαρμοστούν αυτές οι ποινές. Εκεί είναι το ζητούμενο. Εκεί έχει χάσει την εμπιστοσύνη του ο κόσμος, ότι δεν εφαρμόζεται η δικαιοσύνη. Και αυτό μετά λύπης μου, γιατί το ξέρει ο Υπουργός, όταν στην επίκαιρη ερώτηση το παραδεχθήκατε τότε. Όταν στις σχολές δικαστών δίνεται ένα κείμενο επιμόρφωσης στους νέους δικαστές «βγάλτε δόλο στα υποκείμενα και στηρίξτε τις τράπεζες», χαίρομαι που το θυμάστε, γιατί είχατε το θάρρος να το παραδεχτείτε τότε, αλλά είπατε ότι δεν μπορούμε να παρέμβουμε στη δικαστική εξουσία.
Είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο.
Και εκεί έρχεται το ρητό του Πλάτωνα «το δίκαιον ουκ άλλο τι ή το του κρείττονος συμφέρον». Να τα λέμε. «Το δίκαιο δεν είναι τίποτε άλλο παρά το συμφέρον του ισχυρού». Το λέω αυτό γιατί κανένα κόμμα δεν πήρε θέση επ' αυτού απέναντι σε μία αδικία σε βάρος των πολιτών. Κύριε Υπουργέ, δεν μπορείτε να παρέμβετε, αλλά έπρεπε να καταδικαστεί από τον πολιτικό κόσμο αυτό. Έπρεπε να καταδικαστεί. Δεν μπορεί δηλαδή να δίδεται τέτοια εντολή στα σπίτια του κοσμάκη και να υπάρχει η αδικία σε βάρος του αδυνάτου. Είναι αυτό που θα μπορούσε κάποιος να πει - το είπε ο Τσάμπερλεϊν - ότι δικαιοσύνη είναι η δίκαιη κατανομή της αδικίας. Αυτό είχε πει και, κύριε Παπαδημητρίου, μεγάλος δημοσιογράφος, μορφή σ' αυτό το κομμάτι. Άρα, λοιπόν, όταν η Ελλάδα έχει συμπτώματα διαφθοράς, έχει ειδεχθέστατα εγκλήματα, όπου άνθρωποι οι οποίοι πραγματικά αφαίρεσαν ζωή κατά τον χειρότερο τρόπο βγαίνουν σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα εκτός φυλακής εκτίοντας κατά τι την ποινή, γι' αυτό να μην παίζουμε με τις λέξεις, γιατί η ετυμολογία, η ρίζα, η ουσία, η σημασία της λέξης ισόβια να είναι ισόβια. Τώρα θα μου πείτε, η πεμπτουσία του Ποινικού Κώδικα που το ξέρετε οι νομικοί ποιο είναι; Είναι το άρθρο 7, όπου πρέπει σίγουρα κάθε ποινή να επιβάλλεται διά του νόμου. Αν δεν υπάρχει νόμος, δεν μπορεί να υπάρξει ποινή. Αλλά θα επανέλθω περί της ετυμολογία της ποινής. Ποινή ίσον πόνος. Ο πόνος αν δεν επέλθει, δεν υπάρχει τιμωρία. Ο πόνος όμως, αν υποθέσουμε ότι η κοινωνία είναι το ανθρώπινο σώμα, τι είναι; Είναι μία προειδοποίηση ότι κάτι δεν πάει καλά στην κοινωνία. Άρα, λοιπόν, αυτόν τον πόνο θα τον εκλάβουμε ως προειδοποίηση για να μην επεκταθεί, για να καταπραΰνουμε τον πόνο. Αλλά αν συνεχίζεται ο πόνος, πρέπει να πάμε σε μία άλλη φαρμακευτική αγωγή και να απομονωθούμε για να μπορέσει πραγματικά η κοινωνία να θεραπευτεί. Αυτό είναι το μεγάλο παράπονο του κόσμου, ότι δεν αποδίδεται τάχιστα δικαιοσύνη και δεν εφαρμόζονται οι αυστηρές ποινές ως θα έπρεπε. Σε ό,τι αφορά, να σας θυμίσω, αυτή τη διαμεσολάβηση όπου ως Κυβέρνηση, κύριε Υπουργέ, δίνετε τη δυνατότητα ο ένας εκ των δύο διαμεσολαβητών ή και κανένας να μην είναι νομικός, εκεί - εσείς που είστε επικεφαλής του Υπουργείου - δεν αντέδρασε ο νομικός κόσμος ως θα έπρεπε.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο μπορεί να είναι, αλλά στην Ισπανία είναι κάπως διαφορετικά τα πράγματα και είναι και αυτοί μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Δεν ξέρω τι επικαλείστε περί του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, αλλά εκεί θα χαθεί η μπάλα κυρίως σε ζητήματα που άπτονται ειδικότητας από επαΐοντες που πρέπει να είναι σ' αυτή τη διαπραγμάτευση. Δεν μπορεί να είναι με τις άλλες επιστήμες. Προς θεού, όλες σεβαστές, αλλά δεν μπορεί ένας μη νομικός να διαπραγματευτεί κάτι που έχει να κάνει με τον απλό πολίτη. Βάζετε ποινές και περιμένω να δω κατά πόσο θα ισχύσουν, αλλά δεν μπορεί να είναι ισόβια, να βάζετε δεκαέξι χρόνια και - να χαριτολογήσω - συν ΦΠΑ πάμε δεκαοκτώ. Δεν γίνεται αυτό, όπως και να το κάνουμε. Και το λέω αυτό, διότι ως νομικοί πρέπει να υπηρετήσετε και την επιστήμη σας που έχετε σπουδάσει, να είναι διακριτοί οι ρόλοι νομοθετική, εκτελεστική, δικαστική, αλλά εκ των πραγμάτων είναι και συγκοινωνούντα δοχεία, όπως και να το κάνουμε. Πάμε στα δικαστήρια που χάθηκε η εμπιστοσύνη. Διότι, κακά τα ψέματα, μία κοινωνία από τη δικαιοσύνη αν δεν είναι εύρυθμη απέναντι στον πολίτη, από εκεί ξεκινάει η σήψη, μουμιοποιείται και γίνεται γάγγραινα. Άρα μετά πάμε «πονάει κεφάλι, κόβουμε κεφάλι». Αναγκαστικά φτάνουμε σ' αυτό το σημείο. Εξειδίκευση δικαστηρίων. Σε κάποιες χώρες της Ευρώπης γίνεται. Τροχαία ατυχήματα θανατηφόρα. Αν ο δικαστής δεν γνωρίζει κάτι παραπάνω, δεν μπορεί να αποδώσει τις αναμενόμενες ποινές. Μετά πρέπει να πάμε σε ένα άλλο οργανόγραμμα σε ό,τι αφορά τη λειτουργία των δικαστηρίων. Βάζετε μέσα την αιμομιξία. Βάζετε τη γενετήσια ελευθερία. Βάζετε την εμπορία ανθρωπίνων οργάνων. Αυτά, ο κόσμος θέλει την τιμωρία ή θέλει να αποκτήσει έναν «φόβο» - εντός εισαγωγικών - για να πει ότι αποδίδονται οι ποινές, είναι αυστηρές, για να μην επαναληφθούν ειδεχθέστατα εγκλήματα. Η εγκληματικότητα που λέτε για τα στοιχεία, προσπάθησα τις τελευταίες ώρες όσο μπορώ να τα δω κι εγώ. Κάπου έχουμε μία κάμψη, αλλά είναι λίγο τεθλασμένη αυτή η γραμμή. Κάπου έχουμε μια άνοδο, διότι η εγκληματικότητα προσαρμόζεται ανάλογα με τις εκφάνσεις και τις διακυμάνσεις της κοινωνίας. Δηλαδή, για παράδειγμα, λένε οι μελέτες - μπορείτε να τις δείτε - ότι μειώθηκε κάπου η εγκληματικότητα, αυξήθηκε, όμως, για παράδειγμα, το θέμα ληστειών και κλοπών ή η ηλεκτρονική απάτη. Γιατί αυξήθηκε η ηλεκτρονική απάτη; Διότι εκμεταλλεύθηκε τα lockdown κατά την υγειονομική κρίση. Είναι αυτή η εναρμόνιση και η προσαρμογή της απάτης και της εγκληματικότητας ανάλογα με τις διακυμάνσεις και ανάλογα τι κοινωνική κρίση μπορούμε να έχουμε. Μέσα σε όλα αυτά είναι η έκθεση GRECO που μιλάει για την Ελλάδα. Αν πάμε στο θέμα των προσωπικών δεδομένων σε ό,τι αφορά και το διαδίκτυο, δυστυχώς δεν υπάρχουν κανόνες και όροι ως θα έπρεπε και αυτή τη στιγμή διακυβεύεται η προσωπικότητα του ατόμου. Θέλω να σας μεταφέρω κάτι. Με όλα αυτά τα μέτρα περί της COVID υπάρχει μία αδικία αυτή τη στιγμή και είναι ανάστατοι οι καταστηματάρχες συγκεκριμένων ειδών. Για παράδειγμα, μου λέει καταστηματάρχης ηλεκτρικών ειδών: «Έχω ίδια τιμή στον φούρνο μικροκυμάτων με μεγάλο σουπερμάρκετ. Στο σουπερμάρκετ ο ανεμβολίαστος μπορεί να μπει, διότι είναι είδη πρώτης ανάγκης. Στο δικό μου κατάστημα δεν μπορεί να μπει». Άρα, τι κάνουμε; Βάζουμε φραγή, όπως είχατε κάνει στο παρελθόν, διότι είναι στα όρια του αθέμιτου ανταγωνισμού ένα σουπερμάρκετ στο οποίο μπαίνει ο ανεμβολίαστος για είδη πρώτης ανάγκης όπως εσείς το νομοθετήσατε, παίρνει όμως και ηλεκτρικές συσκευές, με αποτέλεσμα ο έμπορος των ηλεκτρικών συσκευών να αδικείται κατάφορα. Αυτά πρέπει να τα δείτε, διότι θα το πληρώσει το εμπορικό ισοζύγιο - θα έλεγα απλά και εκλαϊκευμένα - του πεζοδρομίου. Και όταν την πληρώσει το πεζοδρόμιο, δηλαδή οι μικρές επιχειρήσεις, η ραχοκοκαλιά, τότε τα πράγματα στενεύουν για τη λειτουργία της οικονομίας.
Ολοκληρώστε, κύριε Μπούμπα.
Θα κλείσω, κύριε Πρόεδρε, και θέλω μισό λεπτό. Το πρωί καταθέσαμε ως Ελληνική Λύση μία επίκαιρη σε ό,τι αφορά το κράτος των Σκοπίων για μια απογραφή που έγινε πριν από έναν μήνα. Περιμένουμε την αλλοίωση, γιατί θα είναι αλλοίωση και μεταλλαγμένος ο πληθυσμός των Σκοπίων που θα δοθεί μετά από είκοσι χρόνια αυτή η απογραφή, για να δούμε οι εκατό χιλιάδες Έλληνες που έλεγε το 1992 ο Γκλιγκόροφ, πώς έγιναν το 2001 ως διά μαγείας τετρακόσιοι είκοσι δύο. Και θα δούμε γιατί μάλωναν οι Σλάβοι με τους Αλβανούς και αντί να γίνει σε δέκα χρόνια η απογραφή γίνεται μετά από είκοσι χρόνια. Το περιμένουμε και μετά τις εξελίξεις τελευταία όπου επικαλούνται οι Σκοπιανοί το άρθρο 38 του συντάγματος, δεν αποδέχονται το δημοψήφισμα του 2018, μιλούν για το δημοψήφισμα του 1991 και η Σενάντα Ιμπραΐμοβα, που είναι και μέλος αριστερού κόμματος - δεν είναι ανάγκη να είσαι μόνο με το VMRO του Γκρούεφσκι, του Μίτσκοσκι - τι λέει; «Θα υπογράψουμε στο σύνταγμα της Μακεδονίας, όπως ρητά ορίζει το άρθρο 38 της τοπικής αυτοδιοίκησης». Γι' αυτό φωνάζουμε και λέμε ότι αυτή η επιζήμια, ολέθρια, τραγική, επαίσχυντη και προδοτική συμφωνία θα μας βάλει σε περιπέτειες. Αυτό εδώ που βλέπετε είναι ένα μολύβι διακοσμητικό που λέει επάνω «Makedonskaya» να το πω έτσι, Μακεδονία. Το τι σουβενίρ έχουν βγάλει στα Σκόπια με το όνομα «Μακεδονία» για να τα πουλήσουν όλα αυτά στο στοκ πρέπει να περάσουν δέκα χρόνια. Άρα, προετοιμαστείτε γιατί οραματίζονται τη Μακεδονία του Ίλιντεν και του Πιρίν και αυτό αποδεικνύεται από το Στιπ και το Αεροντρόπ, τους δύο δήμους τώρα που εκλέχθηκαν αυτοί οι δημοτικοί σύμβουλοι και υπέγραψαν στο σύνταγμα της Μακεδονίας. Γι' αυτό λέμε ότι άνοιξε ο ασκός του Αιόλου. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Μπούμπα. Καλείται στο Βήμα ο κ. Αθανάσιος Ζεμπίλης από τη Νέα Δημοκρατία και να ετοιμάζεται η κ. Αραπατζή από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατ' αρχάς πρέπει να επισημάνουμε ότι οι διατάξεις του Ποινικού Κώδικα που συζητάμε σήμερα δεν συνιστούν μηχανιστικές ρυθμίσεις περιορισμένες στα όρια ενός νομικού μικρόκοσμου. Αντίθετα, αφορούν συνολικά την κοινωνική οργάνωση και την οικονομική δραστηριότητα. Άλλωστε, ενώ για εμάς τους δικηγόρους το έγκλημα είναι κυρίως η παράβαση ενός κανόνα του Ποινικού Δικαίου, για την κοινωνία οι διαστάσεις της εγκληματικότητας είναι σαφώς ευρύτερες. Είναι προφανές συνεπώς ότι η θέσπιση ενός τέτοιου νομοθετήματος που θέτει τα κοινωνικά διακυβεύματα της εποχής του θα πρέπει να αναζητά ευρύτερες συναινέσεις και συμμαχίες. Δυστυχώς, η προηγούμενη κυβέρνηση έφερε προς ψήφιση τον νέο Ποινικό Κώδικα κατά την προεκλογική περίοδο μετατρέποντάς τον σε αντικείμενο οξείας αντιπαράθεσης λόγω του κρίσιμου χρόνου, αλλά και του ρυθμιστικού πεδίου ουσιαστικών του διατάξεων, διατάξεων που κατακρίθηκαν και από την ένωση εισαγγελέων, η οποία προειδοποιούσε για τον κίνδυνο διασάλευσης της δημόσιας τάξης, αλλά και της καλλιέργειας στα θύματα εγκληματικών πράξεων εύλογου αισθήματος ατιμωρησίας, ατιμωρησίας που ενισχύθηκε άλλωστε και από τις μαζικές αποφυλακίσεις του αποσυμφορητικού νόμου Παρασκευόπουλου. Απέναντι, λοιπόν, στην πολιτική αυτής της ήπιας και χαλαρής διαχείρισης του αντικοινωνικού φαινομένου η Νέα Δημοκρατία είχε δεσμευθεί εξαρχής ότι θα αποκαθιστούσε το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών με την επανεξέταση διατάξεων του νέου Ποινικού Κώδικα, οι οποίες θα κρίνονταν προβληματικές στην πορεία του χρόνου. Πράγματι, κατά το διάστημα που διέρρευσε η κοινωνία βρέθηκε αντιμέτωπη με νέες μορφές υψηλής έντασης εγκληματικότητας. Βρέθηκε αντιμέτωπη με ασυνήθιστα πολλά περιστατικά βάναυσων και ακραίων αντικοινωνικών επιθέσεων. Δεν ήταν λίγες οι φορές που το πανελλήνιο συγκλονίστηκε κυριολεκτικά από ειδεχθή εγκλήματα πρωτοφανούς αγριότητας για τα ελληνικά δεδομένα. Και είναι γεγονός ότι τέτοια εγκλήματα ενεργοποιούν την έντονη απαξία του κοινωνικού σώματος, του κοινωνικού σώματος που με υπευθυνότητα και ωριμότητα θέτει το ανώτατο όριο στο κατώφλι ανοχής της πολιτείας. Άραγε, υπό τις κρατούσες συνθήκες θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστο το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης; Να αγνοήσει, δηλαδή, το αίσθημα ανασφάλειας και φόβου των πολιτών; Μπορεί, αλήθεια, να αφήσει ανυπεράσπιστες τέτοιες επιθέσεις στις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, τα ανήλικα, τους ηλικιωμένους, τις γυναίκες; Έτσι στο σημείο αυτό ανοίγει μια συζήτηση. Και δεν εννοώ, βέβαια, ως τέτοια τον ποινικό λαϊκισμό και τους αυτοσχέδιους δικαστές και τιμωρητικούς ακτιβιστές. Εννοώ τη σοβαρή συζήτηση, η οποία μοιραία συνδέεται με την έννοια της δικαιοσύνης. Συνδέεται, όμως, και με την πρόσληψή της από το κοινωνικό σώμα και συνεπώς δεν είναι αμιγώς νομική, καθώς διαπνέεται από πανανθρώπινες αξίες και οικουμενικά δικαιώματα, όπως η ζωή, η γενετήσια ελευθερία και η ανηλικότητα. Σήμερα, λοιπόν, με το παρόν σχέδιο νόμου θωρακίζεται η ασφάλεια των πολιτών και ικανοποιείται το κοινό περί δικαίου αίσθημα με τη θέσπιση διατάξεων για την αυστηροποίηση του τρόπου χορήγησης της υφ' όρου απόλυσης και συνακόλουθα της πραγματικής έκτισης της ποινής σε συγκεκριμένα αδικήματα, όπως τα αδικήματα της ανθρωποκτονίας, της εμπορίας ανθρώπων, της εγκληματικής οργάνωσης, της τρομοκρατίας, της αρπαγής ανηλίκων, της ληστείας, της εκβίασης, όπως επίσης στην αυστηροποίηση του πλαισίου ποινών σε εγκλήματα μείζονος ποινικής απαξίας, όπως αυτά της ανθρωποκτονίας, του ομαδικού βιασμού, του θανατηφόρου βιασμού, της θανατηφόρας ληστείας, καθώς και του βιασμού σε βάρος ανηλίκου. Ποιος διαφωνεί, αλήθεια, με την αναβάθμιση των εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας των ανηλίκων; Εδώ έχει ενδιαφέρον να πούμε ότι, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας, κατά το έτος 2020 είχαμε κατά μέσον όρο μια καταγγελία για βιασμό ανηλίκου την εβδομάδα. Αναλυτικότερα, καταγράφηκαν στην Ελλάδα διακόσιες σαράντα τέσσερις υποθέσεις εκμετάλλευσης γενετήσιας αξιοπρέπειας ανηλίκων και τριακόσιες υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης και πορνογραφίας. Είναι, συνεπώς, δυνατόν να κλείνουμε τα μάτια σε τέτοια νοσηρά, αλλά, δυστυχώς, υπαρκτά και διαρκώς πολλαπλασιαζόμενα περιστατικά κακοποίησης που καταστρέφουν τον ψυχισμό μικρών και αθώων παιδιών; Ωστόσο, για να μην υπάρχουν και παρανοήσεις, θα ήθελα να κάνω τρεις επισημάνσεις: Η πρώτη είναι ότι με το παρόν σχέδιο νόμου αναφερόμαστε και διακρίνουμε συγκεκριμένη κατηγορία αδικημάτων. Κατά τα λοιπά, ο κανόνας θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα ως προς τα πλημμελήματα η αποκλιμάκωση της ποινικής καταστολής και η υιοθέτηση εναλλακτικών ποινών στο πλαίσιο ενός αναλογικού και επιεικούς συστήματος απονομής της δικαιοσύνης. Αυτή είναι η κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό επιτάσσει η φιλελεύθερη κοσμοθεωρία και το σύστημα αξιών του δυτικού κόσμου. Η δεύτερη είναι ότι με το δεδομένο ότι η αυστηροποίηση δεν είναι πανάκεια θα πρέπει να δοθεί μεγάλο βάρος στην πρόληψη, ιδιαίτερα σε αδικήματα που εκδηλώνουν με ακραίο τρόπο την ενδοοικογενειακή και την έμφυλη βία κατά των γυναικών. Απαιτούνται παρεμβάσεις ευαισθητοποίησης και πρόληψης, προκειμένου να εξαλειφθούν στερεότυπα που τυφλώνουν και πολλές φορές σκοτώνουν. Η τρίτη επισήμανση είναι ότι η παραμονή για μεγαλύτερο διάστημα στις φυλακές αυξάνει τον κίνδυνο ιδρυματισμού των κρατουμένων και οι συνθήκες στις φυλακές έχουν μεγάλη σημασία όχι μόνο γιατί αποτελούν τον καθρέφτη μιας κοινωνίας, αλλά και για λόγους δημόσιας τάξης. Είτε το θέλουμε είτε όχι τους κρατούμενους θα τους συναντήσουμε και πάλι μπροστά μας μετά την αποφυλάκισή τους και έχει σημασία τότε να είναι μεταμελημένοι και, αν μη τι άλλο, να μην έχουν μυηθεί σε αναβαθμισμένη εγκληματική δράση. Είναι προφανές, συνεπώς, ότι ο υποτροπιασμός στην εγκληματικότητα είναι δείκτης αποτυχίας και της παρακμής μιας κοινωνίας, δείκτης αποτυχίας ενός ολόκληρου πολιτισμού. Άρα, θα πρέπει να επενδύσουμε στον σωφρονισμό των κρατουμένων, στις συνθήκες κράτησης, στην εκπαίδευση, στην περιοδική τους επικοινωνία με την κοινωνία και, εν τέλει, στην ομαλή τους επανένταξη σ΄ αυτή. Γνωρίζω βέβαια ότι πολλές από τις αρμοδιότητες αυτές δεν ανήκουν στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, αλλά οφείλουμε να έχουμε μια ολιστική προσέγγιση του ποινικού φαινομένου που είναι ένα σύνθετο φαινόμενο. Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να επισημάνω ότι το παρόν σχέδιο νόμου το οποίο είναι νομοτεχνικά άρτιο και αναλογικό, θέτει τις εγγυήσεις και τα όρια που επιτρέπουν την απαραίτητη ισορροπία μεταξύ της ασφάλειας και της ελευθερίας των πολιτών. Άλλωστε η ελευθερία των πολιτών εξαρτάται κυρίως από την ποιότητα της ποινικής νομοθεσίας, όπως έλεγε ο μεγάλος φιλελεύθερος διανοούμενος Μοντεσκιέ. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Ζεμπίλη. Τον λόγο έχει η κ. Φωτεινή Αραμπατζή από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρισκόμαστε σήμερα για δεύτερη φορά από τη στιγμή της ανάληψης της διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία ενώπιον της Εθνικής Αντιπροσωπείας για να αποκαταστήσουμε το αίσθημα ατιμωρησίας και ανασφάλειας, που εν πολλοίς εγκατέστησε η προηγούμενη κυβέρνηση με συγκεκριμένο ιδεολογικό πρόσημο και συγκεκριμένη πολιτική «θώπευση» κομματικού ακροατηρίου, θα πω εγώ. Βρισκόμαστε σήμερα εδώ πιστοί στις προεκλογικές μας δεσμεύσεις και στη λαϊκή εντολή για να απαλείψουμε ρυθμίσεις προκλητικές από την αλλαγή των Ποινικών Κωδίκων από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλαγές, που μόνο από το γεγονός ότι ψηφίστηκαν άρον - άρον μία μέρα πριν κλείσει το ελληνικό Κοινοβούλιο, αποδεικνύουν αφ' ενός την μέγιστη προχειρότητα, αφ' ετέρου την έλλειψη κάθε σεβασμού τόσο προς τον κοινοβουλευτισμό αλλά κυρίως προς το κράτος δικαίου και την εμπιστοσύνη των πολιτών σε αυτό σε μια ευνομούμενη και σύγχρονη δημοκρατία. Παρέλκει νομίζω να θυμίσω την αναφορά του Σταύρου Κοντονή πως οι αλλαγές του Ποινικού Κώδικα, που κάνατε έριχναν ουσιαστικά «στα μαλακά» τη Χρυσή Αυγή ή εξυπηρετούσαν συμφέροντα, όπως η μετατροπή της ενεργητικής δωροδοκίας, της κακουργηματικής απάτης και της υπεξαίρεσης από κακούργημα σε πλημμέλημα. Εξέθεταν φυσικά τη χώρα μας διεθνώς και την διέσυραν σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς. Σήμερα με την ενδελεχή νομοθέτηση και επεξεργασία του πονήματος του Υπουργείου Δικαιοσύνης - και θέλω με την ευκαιρία να συγχαρώ την ηγεσία του επισπεύδοντος Υπουργείου - εκπέμπουμε ένα πολλαπλό, δυνατό και σαφές μήνυμα: Η ασυδοσία, πολύ περισσότερο η προκλητική ατιμωρησία εγκλημάτων τελειώνει εδώ! Το κοινό περί δικαίου αίσθημα, το οποίο τόσες φορές ακούστηκε σήμερα και στις επιτροπές και σε αυτή εδώ την Αίθουσα, ικανοποιείται και ικανοποιείται όταν ο νομοθέτης δεν νομοθετεί αποκομμένος από την κοινωνία, αλλά όταν την αφουγκράζεται απαντά δικαιοπλαστικά στις διαχρονικές, αλλά και στις σύγχρονες εκφάνσεις της εγκληματικότητας με τρόπο αναλογικό και δίκαιο, λειτουργώντας όχι εκδικητικά αλλά παιδευτικά, σωφρονιστικά, προληπτικά, αποτρεπτικά. Ένα δικαιικό σύστημα απαντά με την αναλογικότητα και την αυστηρότητα που οφείλει, όταν για παράδειγμα μετατρέπει τα περιβαλλοντικά εγκλήματα από πλημμελήματα σε κακουργήματα. Είναι αδιανόητο, όταν όλος ο πλανήτης συζητά για την κλιματική κρίση, όταν οι επόμενες γενιές κινδυνεύουν να ζήσουν σε ένα περιβάλλον εχθρικό για τον άνθρωπο, εμείς να θεωρούμε τον εμπρησμό πλημμέλημα. Είναι αδιανόητο να κατακαίγονται χιλιάδες στρέμματα δάσους, να χάνονται ανθρώπινες ζωές, περιουσίες, να χάνεται ζωικό κεφάλαιο και στο τέλος, στο γκρίζο της οικολογικής και της ανθρώπινης καταστροφής να έρχεται να προστίθεται το άδικο της ατιμωρησίας, που αποθρασύνει και - γιατί όχι; - ενθαρρύνει τους επίδοξους νέους εμπρηστές. Και πραγματικά απορώ, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, με ποια λογική το είχατε υποβαθμίσει τον Ιούλιο του 2019 σε πλημμέλημα εσείς, που με κάθε ευκαιρία προβάλλετε και προβάλατε τις περιβαλλοντικές σας ευαισθησίες, εσείς, που είχατε στα ψηφοδέλτιά σας και εκπροσώπους των Οικολόγων; Περιβαλλοντική ευαισθησία και πλημμέλημα στον εμπρησμό συμφωνούν, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ; Προφανώς και όχι! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο αναβαθμίζει σε κακουργήματα μείζονος ποινικής απαξίας παραδοσιακά αδικήματα, τα λεγόμενα ειδεχθή εγκλήματα. Ενοχλεί ο όρος την Αντιπολίτευση γιατί πολύ απλά τα υποβάθμισε. Φρικτές ανθρωποκτονίες, σύγχρονες γυναικοκτονίες για τις οποίες γινόμαστε κατά κόρον, δυστυχώς, μάρτυρες τον τελευταίο καιρό, αλλά και περιπτώσεις αποκάλυψης κακοποίησης και βιασμών ανηλίκων. Και ρωτώ γιατί πολλά ελέχθησαν περί ποινικού λαϊκισμού, περί νομοθέτησης εν θερμώ, είναι ποινικός λαϊκισμός και γενικευμένη αυστηροποίηση, όπως λέτε, να ορίζουμε τα ισόβια ως μοναδική πλέον ποινή όλων αυτών των κακουργηματικών πράξεων; Ότι δεν μπορεί, δηλαδή, κανείς να αφαιρεί ή να καταστρέφει μια ζωή γνωρίζοντας ότι θα εκτίσει λίγα χρόνια ποινής φυλάκισης και θα βρεθεί ξανά ελεύθερος; Γιατί εδώ ακριβώς εδράζεται και ένα ακόμη συν του νομοσχεδίου, το οποίο σήμερα συζητούμε, αυτό της αύξησης της πραγματικής έκτισης της ποινής, που είναι ζητούμενο και απαιτούμενο σύσσωμης της ελληνικής κοινωνίας. Μοναδική ποινή πλέον η ισόβια κάθειρξη για τα εγκλήματα της εσχάτης προδοσίας, της θανατηφόρας ληστείας, του ομαδικού βιασμού, του θανατηφόρου βιασμού. Θέλω να πιστεύω ότι συμφωνείτε όλοι ότι αυτή η ποινική αντιμετώπιση είναι η δίκαιη και αναλογική. Φαντάζομαι ότι δεν μπαίνει στο ζύγι της δικής σας δικαιικής εκτίμησης ούτε η ανθρωποκτονία ούτε ο βιασμός ανηλίκων. Ελπίζω ότι οι δικαιωματιστές του ΣΥΡΙΖΑ δεν βλέπουν δικαιώματα μόνο στους θύτες, αλλά κυρίως στα θύματα ως οφείλουμε όλοι. Όπου υπάρχουν θύματα και από σκοπούμενη βαριά σωματική βλάβη, προβλέπεται η επαύξηση της ποινής από πρόσκαιρη κάθειρξη έως δέκα χρόνια σε πρόσκαιρη κάθειρξη από πέντε έως δεκαπέντε χρόνια. Ο ποινικός νομοθέτης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οφείλει να αφουγκράζεται την κοινωνία, να αντιδρά, να λειτουργεί παιδευτικά και κυρίως αποτρεπτικά σε θλιβερές περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα στη γνωστή υπόθεση με το βιτριόλι που συγκλόνισε το πανελλήνιο. Η πολιτεία πρέπει να λειτουργεί δικαιικώς νομοτελειακά απαντώντας στο εναγωνίο ερώτημα τόσο των θυμάτων όσο και ολόκληρης της κοινωνίας. Ναι, υπάρχει η έννοια της αποκατάστασης. Ναι, υπάρχει η έννοια της οφειλόμενης δικαιοσύνης που σωφρονίζει, αποτρέπει, αποκαθιστά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα ζητήσω ένα λεπτό με την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε. Πριν πάω στα σεξουαλικά εγκλήματα, θέλω να κάνω και μία αναφορά στην τροποποίηση και καλώς, κύριε Υφυπουργέ, του άρθρου 84, με το οποίο καταδικασθείς για κλοπή θα οδηγείται στη φυλακή και δεν θα μένει στην πράξη το αδίκημα ατιμώρητο, όπως επί ΣΥΡΙΖΑ, όπου τιμωρούνταν με την τροποποίηση του 2019 από δέκα ημέρες ως τρία έτη. Κύριε Υπουργέ, έχω ζωντανό το παράδειγμα στην εκλογική μου περιφέρεια και μάλιστα στην περιοχή της Ηράκλειας Σερρών, όπου οι καθημερινές κλοπές αποτελούν την κανονικότητα, δυστυχώς, των πολιτών. Ποια ήταν και ποια είναι αυτή η κανονικότητα; Συλλαμβάνονται καθημερινά οι δράστες. Οι άνθρωποι πηγαίνουν στις δουλειές τους και την ίδια στιγμή ειδοποιούνται ότι μπαίνουν στο σπίτι τους και κλέβουν, αλλά ουδέποτε οι δράστες τιμωρούνται γιατί - βλέπετε - με την προηγούμενη νομοθέτηση ίσχυε και το άρθρο 99 περί αναστολής της εκτέλεσης της ποινής, εφόσον αυτή δεν υπερέβαινε τα τρία έτη. Επομένως, πολύ ορθώς αναβιβάζετε το αδίκημα της κλοπής και οδηγείτε τους επίδοξους κλέφτες στη φυλακή. Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, και ευχαριστώ εκ των προτέρων για την ανοχή, θυμάμαι τα κροκοδείλια δάκρυα, που έριχνε ΣΥΡΙΖΑ, όταν ξέσπασε η ιστορία των σεξουαλικών παρενοχλήσεων και όταν η Κυβέρνηση στήριξε με πράξεις και όχι με λόγια το κίνημα Me Too» . Θυμάμαι βέβαια και τις άθλιες αναρτήσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ κατά του Πρωθυπουργού. Θυμάμαι και τις φωνές σας για την ανθρώπινη ευαισθησία και για τη γενετήσια ελευθερία. Και τώρα που ερχόμαστε, έρχεται το Υπουργείο Δικαιοσύνης και αυστηροποιεί τις διατάξεις του νόμου για τα σεξουαλικά εγκλήματα, για την αυτεπάγγελτη δίωξη σεξουαλικής παρενόχλησης στον εργασιακό χώρο, δεν σας αρέσει αυτή η αυστηρότητα και ξαναθυμηθήκατε τον δικαιωματισμό των θυτών και την ανάγκη των ήπιων ποινών. Για εμάς όμως, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, το κίνημα Me Too δεν τελειώνει εκεί που σβήνουν τα φώτα της δημοσιότητας. Είναι μια προσπάθεια συνεχής και συνεπής, που θα συνεχιστεί καθημερινά και σε βάθος χρόνου, για να αποτρέπεται η τέλεση τέτοιων αδικημάτων, για να σπάει η σιωπή και να τολμούν να μιλήσουν όσοι δεν μίλησαν και να θωρακίζονται όσοι - απευκταίο βέβαια - το υποστούν στο μέλλον. Καμμία ανοχή και στο αδίκημα της αιμομιξίας! Για ποια ανθρώπινα δικαιώματα άλλωστε να μιλάμε και για ατομικές ελευθερίες, όταν η αιμομιξία αποτελεί πλημμέλημα; Είναι αυτονοήτως κακούργημα. Και επειδή δεν νομοθετούμε εν κενώ, αλλά αφουγκραζόμαστε την κοινωνία, θυμάστε με αφορμή το Me Too πόσες συζητήσεις έγιναν για το θέμα της παραγραφής των εγκλημάτων. Γι' αυτό, λοιπόν, και ορθώς η παραγραφή πλέον ξεκινά από την ενηλικίωση του θύματος με παρέκταση ενός έτους, όταν πρόκειται για πλημμέλημα και τριών ετών, εφόσον πρόκειται για κακούργημα και βεβαίως η αποπλάνηση ανηλίκου σε όλες τις ηλικίες και σε όλες τις μορφές αναβιβάζεται ως κακούργημα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κοινωνία μας παρακολουθεί και μας ακούει όλους και κυρίως ακούν αυτοί που υπήρξαν θύματα, που βίωσαν την παραβατικότητα, την εγκληματικότητα και την κακοποίηση. Ας μην τους απογοητεύσουμε λοιπόν. Η διακομματική στήριξη τέτοιων νομοθετικών πρωτοβουλιών είναι η καλύτερη και η πιο δίκαιη απάντηση. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κυρία Αραμπατζή. Τον λόγο έχει ο κ. Παναγής Καππάτος από τη Νέα Δημοκρατία, να ετοιμάζεται η κ. Έλενα Ράπτη από τη Νέα Δημοκρατία και να κλείσουμε με την κ. Άννα Μάνη - Παπαδημητρίου από τη Νέα Δημοκρατία. Η αυλαία θα κλείσει με τον καλύτερο τρόπο! Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάθε αλλαγή μικρή ή μεγάλη, κάθε τροποποίηση ολική ή μερική, κάθε μεταρρύθμιση είτε ατομική είτε όχι, κάθε παρέμβαση ευρεία ή περιορισμένη σε οποιοδήποτε τομέα της δημόσιας πολιτικής, λαμβάνει χώρα σε ένα συγκεκριμένο χρονικό και θεσμικό πλαίσιο. Είναι με άλλα λόγια οι συνθήκες εκείνες που μας επιτρέπουν και πολλές φορές μας επιβάλλουν να νομοθετήσουμε στοχευμένες ρυθμίσεις για συγκεκριμένα προβλήματα. Το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης όχι μόνο εμπίπτει στο πλαίσιο που μόλις περιέγραψα, αλλά τολμώ να πω πως αποτελεί χαρακτηριστικότερο παράδειγμα της διαπίστωσής μου αυτής. Γνώμονα του προτεινόμενου νομοσχεδίου αποτελεί το πόρισμα της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής που συστήθηκε τον Μάρτιο του 2020. Ευθύνη της επιτροπής αυτής ήταν η παρακολούθηση της εφαρμογής του νέου Ποινικού Κώδικα και του νέου Κώδικα Ποινικής Δικονομίας μετά την έναρξη ισχύος τους την 1-7-2019. Στο σχέδιο νόμου περιλαμβάνονται οι τροποποιήσεις, οι βελτιώσεις και ο εξορθολογισμός των προβλεπόμενων ποινών κατά τις κατευθύνσεις που η σχετική επιτροπή έχει εισηγηθεί. Σε αυτές προστίθεται φυσικά και η επαναφορά σημαντικών διατάξεων, οι οποίες είτε είχαν καταργηθεί είτε είχαν υποβαθμιστεί σε πλημμελήματα. Τέλος, η υιοθέτηση διατάξεων προκειμένου οι δυσλειτουργίες που παρατηρήθηκαν κατά την προηγούμενη διετία εφαρμογής των νέων κωδίκων να αντιμετωπιστούν, αφορά σαφώς τη φιλοσοφία του παρόντος σχεδίου νόμου. Όπως επισημάνθηκε ήδη καθ' όλη τη διάρκεια των συνεδριάσεων της Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, το νομοσχέδιο κινείται σε τέσσερις κεντρικές κατευθύνσεις. Από την αυστηροποίηση των ποινών για συγκεκριμένα εγκλήματα ιδιαίτερης ποινικής απαξίας, στην επαναφορά και τη διεύρυνση του αξιοποίνου στα κοινώς επικίνδυνα αδικήματα, καθώς και κακουργήματα που αφορούν εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, βλέπουμε να ξετυλίγονται οι προτεραιότητες που υιοθετούνται στο παρόν σχέδιο νόμου. Είναι δεδομένο το γεγονός πως το σύνολο των παρεμβάσεων που επιχειρούνται, έχουν αναπτυχθεί εκτενώς σε αυτή εδώ την Αίθουσα. Θα αρκεστώ επομένως σε μια απλή αναφορά των βασικότερων πτυχών του σχεδίου νόμου ικανών να αντιληφθούμε για τι ακριβώς μιλάμε. Η ισόβια κάθειρξη αποτελεί πλέον μοναδική ποινή για τα αδικήματα της εσχάτης προδοσίας, της ανθρωποκτονίας του ομαδικού βιασμού, του θανατηφόρου βιασμού και της θανατηφόρας ληστείας. Τόσο η διάταξη για τη βαριά σωματική βλάβη αυστηροποιείται και καλύπτει όλες τις μορφές υπαιτιότητας, όσο και οι τυπικές προϋποθέσεις για τη χορήγηση δυνατότητας απόλυσης υπό όρους. Το αδίκημα του εμπρησμού δασών τυποποιείται πλέον μόνο ως κακούργημα και στη βασική του μορφή, την ίδια ώρα που επαναφέρεται το αδίκημα της αλιείας στην αιγιαλίτιδα ζώνη και τα εσωτερικά ύδατα. Αναφορικά τώρα με τα εγκλήματα κατά της προσωπικής ελευθερίας, της γενετήσιας ελευθερίας και οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής προβλέπουμε την αυτεπάγγελτη δίωξη για την προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας στον εργασιακό χώρο. Με την προτεινόμενη αλλαγή ο χρόνος καταγγελίας του αδικήματος ορίζεται σε πέντε έτη με τον εισαγγελέα να ασκεί τη δίωξη κατόπιν αναφοράς, μήνυσης ή άλλης πληροφορίας ότι διαπράχθηκε το αδίκημα χωρίς να απαιτείται η διαδικαστική προϋπόθεση της τρίμηνης προθεσμίας για την υποβολή της έγκλησης. Η αιμομιξία ακολούθως μετατρέπεται σε κακούργημα. Η πράξη αυτή τιμωρείται σήμερα ως πλημμέλημα με ποινή φυλάκισης από τρία έως πέντε έτη. Με την προτεινόμενη αλλαγή θα τιμωρείται με κάθειρξη από πέντε έως δέκα έτη αν η πράξη τελείται από τους γονείς και παππούδες προς τα παιδιά και εγγόνια αντίστοιχα. Ακόμη μια σημαντική παρέμβαση αφορά στην αλλαγή του χρόνου έναρξης της παραγραφής των αδικημάτων, της εμπορίας ανθρώπων, της αρπαγής ανηλίκου και των αδικημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας. Η παραγραφή ξεκινά πλέον από την ενηλικίωση του ανήλικου με παρέκταση ενός επιπλέον έτους εφόσον η πράξη είναι πλημμέλημα ή τριών επιπλέον ετών εφόσον η πράξη είναι κακούργημα. Στόχος της ρύθμισης είναι να παρέχουμε επαρκή χρόνο κατά τον οποίο ο ενήλικος θα μπορεί να καταγγείλει την πράξη ώστε να μην μένουν ατιμώρητες αυτές οι αξιόποινες συμπεριφορές. Αναφορικά με το αδίκημα της τέλεσης γενετήσιων πράξεων με ανηλίκους τιμωρείται σήμερα ανάλογα με την ηλικία του ανηλίκου. Συγκεκριμένα ως πλημμέλημα αν ο ανήλικος είναι από δεκατεσσάρων έως δεκαπέντε ετών με ποινή φυλάκισης από δύο έως πέντε έτη. Αν ανήλικος είναι από δώδεκα έως δεκατέσσερα έτη, με κάθειρξη από πέντε έως δέκα έτη και αν ανήλικος είναι έως δώδεκα ετών με κάθειρξη από πέντε έως δεκαπέντε έτη. Με την προτεινόμενη αλλαγή το αδίκημα τιμωρείται πλέον μόνον ως κακούργημα σε όλες τις μορφές του. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την αναφορά λίγων μόνο από τις πολλές και σημαντικές ρυθμίσεις που εισάγουμε σήμερα, επιχείρησα να αναδείξω την ιδιαίτερη σημασία που εκείνες κατέχουν. Πώς άλλωστε θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά, αφού ουσιαστικά αναφερόμαστε στην απόλυτη και αποτελεσματική προστασία των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, των ανηλίκων για παράδειγμα των πολιτών τρίτων χωρών και των θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης και εκμετάλλευσης, που λόγω της θέσης τους και της κακοποίησης που έχουν υποστεί χρειάζονται αυξημένες νομοθετικές δικλείδες, που επιτρέπουν στα θύματα να νιώσουν ασφάλεια και να καταγγείλουν έγκαιρα τα σε βάρος τους εγκλήματα; Αυτή άλλωστε είναι και η πλέον κύρια αποστολή του κράτους δικαίου, η ασφάλεια και η σιγουριά του συνόλου των πολιτών ότι μπορούν να βρουν το δίκιο τους όταν θεωρούν πως εκείνο θίγεται. Ολοκληρώνω την εισήγησή μου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με τον τρόπο που ξεκίνησα, το πλαίσιο δηλαδή εκείνο εντός του οποίου συζητήσαμε όλες τις προηγούμενες ημέρες και ψηφίζουμε σήμερα. Δεν χρειάζεται να αναφέρω πολλά, παρά να σας παροτρύνω να κοιτάξετε γύρω σας. Δείτε το θάρρος των γυναικών να αναδεικνύουν και να καταγγέλλουν κακοποιητικές συμπεριφορές εις βάρος τους από άνδρες, η θέση των οποίων νόμιζαν πως τους επέτρεπε να ασχημονούν έναντι των γυναικών, τις γυναικοκτονίες που εκθέτουν το γυναικείο φύλο στον κίνδυνο αλλά και τις επιπτώσεις μιας κακοποιητικής, βάναυσης συμπεριφοράς ανδρών που θαρρούν πως έχουν τη δύναμη να επιβληθούν σε εκείνες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Σε δεκαπέντε δευτερόλεπτα τελείωσα, κύριε Πρόεδρε. Και αφού αναλογιστείτε όλα όσα προανέφερα ελάτε στο σήμερα, στο σχέδιο νόμου δηλαδή που αυστηροποιεί ποινές και διατάξεις για εγκλήματα που εμπίπτουν στο πλαίσιο που προανέφερα. Αφού τέλος αναλογιστείτε και αντιληφθείτε τη σπουδαιότητα της στιγμής, σας καλώ να υπερβείτε τις όποιες μικροκομματικές διαφορές στεκόμενοι στο ύψος των περιστάσεων. Η θετική ψήφος στο παρόν σχέδιο νόμου δεν είναι μόνο μια θετική στάση εντός των στενών κοινοβουλευτικών διαδικασιών. Είναι αντίθετα στάση ζωής, στάση ευθύνης, αλλά και σοβαρότητας απέναντι στα πολλά δυσάρεστα που παρακολουθούμε να συμβαίνουν γύρω μας. Είναι, άλλωστε, η ίδια η ζωή και οι συνθήκες που εκείνη επιφέρει, εντός των οποίων καλούμαστε να νομοθετήσουμε σήμερα. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Καππάτο. Καλείται στο Βήμα η κ. Έλενα Ράπτη από τη Νέα Δημοκρατία.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα συζητάμε στην Ολομέλεια έναν νόμο εξαιρετικής σημασίας που τροποποιεί τον Ποινικό μας Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Θεωρώ δε πως εκφράζει στον μέγιστο βαθμό και την ωριμότητα του νομικού μας πολιτισμού, αλλά και το αλάνθαστο αίσθημα της κοινωνίας. Ανάμεσα στις προτεινόμενες αλλαγές πρώτον, για τα αδικήματα που αφορούν συγκεκριμένα εγκλήματα, όπως ανθρωποκτονία, ομαδικός βιασμός, θανατηφόρα ληστεία και άλλα, μοναδική ποινή πλέον είναι η ισόβια κάθειρξη. Όλοι έχουμε τις εικόνες από το πρόσφατο τραγικό περιστατικό της ληστείας σε κατάστημα ψιλικών στη Θεσσαλονίκη, όπου δολοφονήθηκε εν ψυχρώ ένα νέο παιδί. Δεύτερον, αυξάνεται η ποινή για τη σκοπούμενη σωματική βλάβη σε πρόσκαιρη κάθειρξη έως δεκαπέντε έτη και κυρίως προστίθεται στην έννοια της βαριάς σωματικής βλάβης η αναπηρία και η μόνιμη παραμόρφωση. Είμαι βέβαιη πως η υπόθεση της Ιωάννας που δέχτηκε επίθεση με βιτριόλι μάς έχει συγκλονίσει όλους και μας υπενθύμισε πως ήταν αναγκαίο παρόμοια εγκλήματα να νομοθετηθούν με αυστηρότητα. Τρίτον, οι προϋποθέσεις απόλυσης υπό όρο αυστηροποιούνται και αυξάνεται το ποσοστό έκτισης της ποινής, λόγω ευεργετικού υπολογισμού από 3/5 σε 4/5. Με τον νέο νόμο οι κρατούμενοι θα μένουν περισσότερο μέσα στο σωφρονιστικό σύστημα, ενώ απαντούμε και στην εύλογη απορία της κοινωνίας για την ευκολία και την ταχύτητα με την οποία αποφυλακίζονται όσοι εκτίουν ποινές. Επίσης, αλλάζει το κατώτατο όριο της ισόβιας κάθειρξης που πλέον αυξάνεται από δεκαέξι σε δεκαοκτώ έτη Τέταρτον, τα εγκλήματα κατά του περιβάλλοντος ρυθμίζονται επίσης με ανάλογη αυστηρότητα. Στο αδίκημα του εμπρησμού, όπως και σ' αυτό του εμπρησμού δασών, αρκεί και ο θάνατος ενός ανθρώπου για να επισύρει την ποινή της ισόβιας κάθειρξης, ενώ το αδίκημα του εμπρησμού δασών αποτελεί πλέον κακούργημα και στη βασική του μορφή με προβλεπόμενη ποινή κάθειρξης έως οκτώ έτη και χρηματική ποινή. Όλοι ζήσαμε τις τραγικές στιγμές της χώρας στις πυρκαγιές του καλοκαιριού και νομίζω πως όλοι συμφωνούμε ότι θα πρέπει οι ευθύνες και οι ποινές να είναι βαρύτατες για τους δράστες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα επίσης συνοπτικά να αναφερθώ στις διατάξεις του νομοσχεδίου που έχουν σχέση με τα εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας. Και λόγω της ιδιαίτερης φύσης των εγκλημάτων, αλλά κυρίως λόγω της συχνότητας εμφάνισης πολλών περιστατικών, κρίνεται επιβεβλημένη η αναθεώρηση προς ένα αυστηρότερο πλαίσιο ποινών. Ρυθμίζεται σε σχέση με τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας το δικαίωμα και του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να διατάσσει τη διεξαγωγή της ανάκρισης και την εισαγωγή στο ακροατήριο κατ' απόλυτη προτεραιότητα για υποθέσεις εξαιρετικής φύσης ή επί κακουργημάτων που αφορούν εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής. Επίσης, η εξέταση ως μάρτυρα του ανήλικου θύματος δεν διενεργείται πλέον υποχρεωτικά στα Αυτοτελή Γραφεία Προστασίας Ανηλίκων Θυμάτων της εφετειακής περιφέρειας Έτσι, δίνεται η δυνατότητα να υποβάλλεται σε ατομική αξιολόγηση στα Αυτοτελή Γραφεία Προστασίας Ανήλικων Θυμάτων «Σπίτι του Παιδιού» που έχουν ήδη δρομολογηθεί. Και όπου δεν υπάρχουν αυτά, η αξιολόγηση θα διενεργείται από τα Αυτοτελή Γραφεία Επιμελητών Ανηλίκων και Κοινωνικής Αρωγής σε συνεργασία με τους ειδικούς παιδοψυχολόγος. Οι αλλαγές είναι πολλές και σημαντικές. Ξεκινώ με την προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας στον εργασιακό χώρο, κάτι που όλοι γνωρίζουμε πως συμβαίνει συχνά. Σε αυτές τις περιπτώσεις πλέον η δίωξη δεν θα γίνεται με έγκληση, αλλά θα είναι αυτεπάγγελτη. Η αιμομιξία γίνεται ξανά κακούργημα από πλημμέλημα που είναι σήμερα και επισύρει πλέον ποινή κάθειρξης από πέντε έως δέκα έτη αν ασκείται από γονείς και παππούδες προς παιδιά και εγγόνια αντίστοιχα. Στον ομαδικό βιασμό η ποινή είναι πλέον ισόβια κάθειρξη. Η εμπορία ανθρώπων αν επιφέρει θάνατο, επίσης επισύρει ποινή ισόβιας κάθειρξης. Διευρύνεται η τιμωρία των δραστών που εκμεταλλεύονται την άμεση ανάγκη των θυμάτων να εργαστούν. Επανέρχεται σε ισχύ το αδίκημα της μαστροπείας σε βάρος ενηλίκων, αφού η κατάργησή του ήταν καταφανώς λανθασμένη. Εισάγεται πρόβλεψη για εξέταση ενήλικων θυμάτων αδικημάτων σεξουαλικής κακοποίησης, όπως ο βιασμός, παρουσία ψυχολόγου ή ψυχιάτρου, ώστε εκείνος να μπορεί να διαγνώσει την αντιληπτική ικανότητα και την ψυχική κατάσταση των θυμάτων. Στα ανήλικα παιδιά, που έχουμε όλοι μια ιδιαίτερη ευαισθησία και που έχουμε επισημάνει την ανάγκη αυστηροποίησης των ποινών των αδικημάτων, αλλάζει ο χρόνος έναρξης της παραγραφής για τα αδικήματα της εμπορίας ανθρώπων, της αρπαγής ανηλίκου και των αδικημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας. Η παραγραφή ξεκινά πλέον από την ενηλικίωση του ανήλικου και επεκτείνεται για ένα επιπλέον έτος, εφόσον η πράξη είναι πλημμέλημα, ή για τρία επιπλέον έτη, εφόσον η πράξη είναι κακούργημα. Δημιουργούμε, δηλαδή, αρκετό χρόνο για το θύμα για να μπορεί να καταγγείλει και για την πολιτεία να ασκήσει δίωξη. Η προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας και η προσβολή της γενετήσιας ευπρέπειας για τους ανηλίκους θα διώκεται πλέον αυτεπάγγελτα και όχι με έγκληση, όπως ισχύει σήμερα, ενώ αυξάνεται και ο χρόνος της καταγγελίας του αδικήματος σε πέντε έτη. Σήμερα το αδίκημα τέλεσης γενετήσιων πράξεων με ανήλικους, αποπλάνηση, τιμωρείται ανάλογα με την ηλικία του ανήλικου. Αυτό σταματά και πλέον το αδίκημα αντιμετωπίζεται μόνο ως κακούργημα. Έτσι, η αποπλάνηση ανηλίκου έως δώδεκα ετών έχει ποινή κάθειρξης δέκα με δεκαπέντε έτη και αν ο ανήλικος είναι από δώδεκα έως δεκαπέντε ετών, προβλέπεται ποινή κάθειρξης από πέντε ως δεκαπέντε έτη. Αναλόγως έχουν προσαρμοστεί τα ηλικιακά όρια και έχουν αυστηροποιηθεί οι ποινές και σε άλλα αδικήματα, όπως πορνογραφία ανηλίκων, γενετήσια πράξη με ανήλικο έναντι αμοιβής και άλλα. Τέλος, ο βιασμός ανήλικου επισύρει χωρίς δεύτερη συζήτηση την ποινή της ισόβιας κάθειρξης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Ποινικός Κώδικας πρέπει να προσαρμόζεται στις ανάγκες της κοινωνίας οι οποίες αλλάζουν. Οι προτεινόμενες αλλαγές κινούνται στη σωστή κατεύθυνση και ανταποκρίνονται στη βασική υποχρέωση της πολιτείας να λειτουργεί με ένα πλαίσιο ποινών που είναι σύγχρονο και δίκαιο και που είναι εναρμονισμένο με τις ευρωπαϊκές συμβάσεις και ευθυγραμμισμένο με το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Πριν κλείσω, θα ήθελα να εκφράσω την ιδιαίτερη ικανοποίησή μου στο μέρος των διατάξεων που ρυθμίζουν τα αδικήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας των παιδιών, όπου οι ποινές γίνονται πλέον πολύ αυστηρές, κάτι για το οποίο έδωσα και προσωπικό αγώνα και χαίρομαι που σήμερα παίρνει τη μορφή του νόμου. Ελπίζω πως οι αλλαγές αυτές θα αποτελούν σημείο σύγκλισης όλων των παρατάξεων. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κυρία Ράπτη. Και θα κλείσουμε με την κ. Άννα Μάνη - Παπαδημητρίου από τη Νέα Δημοκρατία.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Ποινικός Κώδικας και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας είναι αναμφισβήτητα νόμοι που επηρεάζουν καταλυτικά τη ζωή και την καθημερινότητα των πολιτών. Γι' αυτό ένας σύγχρονος Ποινικός Κώδικας οφείλει να είναι εναρμονισμένος με τα δεδομένα της εποχής, να δίνει λύσεις στα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα και να συνάδει με το εκάστοτε κοινό περί δικαίου αίσθημα. Οι θεμελιώδεις τροποποιήσεις που εισάγει σήμερα το Υπουργείο Δικαιοσύνης κινούνται προς αυτή ακριβώς την κατεύθυνση. Διορθώνουν υφιστάμενες αστοχίες, εκσυγχρονίζουν και προσαρμόζουν βασικές ποινικές διατάξεις στο νέο κοινωνικό status quo και κυρίως δημιουργούν στον μέσο πολίτη το αίσθημα ότι είναι ασφαλής, ότι προστατεύεται από την πολιτεία, που νομοθετεί δίκαια, αλλά και αυστηρά όπου αυτό απαιτείται. Οι μεταρρυθμίσεις κινούνται σε τέσσερις άξονες: Κατ' αρχάς, αυστηροποιείται το πλαίσιο ποινών σε μία σειρά εγκλημάτων με ιδιαίτερη ποινική απαξία τα λεγόμενα «ειδεχθή εγκλήματα». Έτσι, η ανθρωποκτονία, ο ομαδικός βιασμός, ο θανατηφόρος βιασμός, η θανατηφόρα ληστεία, αλλά και ο βιασμός σε βάρος ανηλίκου θα τιμωρούνται πλέον με την ανώτατη ποινή, με ισόβια κάθειρξη, ρύθμιση κάτι παραπάνω από αυτονόητη, ρύθμιση που ζητά η ίδια η κοινωνία. Στο ίδιο πλαίσιο, διότι επίσης είναι απαίτηση της κοινωνίας, οι καταδικασθέντες για σοβαρά αδικήματα θα παραμένουν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα στα σωφρονιστικά καταστήματα εκτίοντας πραγματικά τις ποινές τους, καθώς ο νέος Ποινικός Κώδικας αυστηροποιεί τις προϋποθέσεις για την υφ' όρον απόλυση. Στη συνέχεια ο δεύτερος άξονας του νομοσχεδίου κινείται προς την κατεύθυνση της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, ένα ζήτημα που είναι στο επίκεντρο της ατζέντας της Κυβέρνησης και του ίδιου του Πρωθυπουργού, του Κυριάκου Μητσοτάκη, ένα ζήτημα ζωτικής σημασίας, ένα χρέος αυτής της γενιάς προς τις επόμενες γενιές. Στο πλαίσιο αυτό αυστηροποιούνται και οι ποινές για τα λεγόμενα «περιβαλλοντικά εγκλήματα». Ενδεικτικά, το αδίκημα του εμπρησμού των δασών τυποποιείται πλέον στον νέο Ποινικό Κώδικα ως κακούργημα. Περαιτέρω, στον τρίτο άξονα σημαντική είναι η μέριμνα που λαμβάνει ο Ποινικός Κώδικας για την προστασία της γενετήσιας ελευθερίας. Το φαινόμενο Me Too, τα αλλεπάλληλα περιστατικά που σημάδεψαν την ελληνική κοινωνία, η ανάγκη προστασίας των ευάλωτων συνανθρώπων μας ενεργοποίησαν τα αντανακλαστικά της Κυβέρνησης και του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Έτσι, θεσπίζεται η αυτεπάγγελτη δίωξη για την προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας στον εργασιακό χώρο, αυστηροποιούνται οι ποινές για την εμπορία ανθρώπων, επαναφέρεται το αδίκημα της μαστροπείας σε βάρος ενηλίκων, ενώ και η αιμομιξία μετατρέπεται σε κακούργημα. Επιπλέον, η εκδίκαση τέτοιου είδους υποθέσεων θα λαμβάνει χώρα κατά προτεραιότητα και μάλιστα στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η σχετική πρόσφατη εγκύκλιος του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για την κατά προτεραιότητα εισαγωγή στο ακροατήριο περιπτώσεων ενδοοικογενειακής βίας και συναφών υποθέσεων. Τέταρτος και τελευταίος, αλλά πολύ σημαντικός άξονας, διότι έχει να κάνει με τη ζωή και τις ψυχές αθώων παιδιών, είναι οι ρυθμίσεις που δημιουργούν ένα πλαίσιο προστασίας των ανηλίκων. Αλήθεια, αγαπητοί συνάδελφοι, υπάρχει κάτι πιο σημαντικό από τα παιδιά, το παρόν και το μέλλον κάθε τόπου; Ως νομικός, ως Βουλευτής, αλλά και ως μητέρα είμαι της άποψης ότι τα αδικήματα που στρέφονται κατά των ανηλίκων πρέπει να τιμωρούνται με την αυστηρότερη δυνατή ποινή. Στην κατεύθυνση αυτή κινείται ο νέος Ποινικός Κώδικας, στον οποίο προβλέπεται ότι τα αδικήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας των ανηλίκων διώκονται πλέον αυτεπάγγελτα, όπως και η τέλεση γενετήσιων πράξεων με ανήλικο, η λεγόμενη «αποπλάνηση ανηλίκου», η οποία θα τιμωρείται ως κακούργημα, ανεξαρτήτως της ηλικίας του ανηλίκου. Επίσης, για τον βιασμό ανηλίκου, όπως προαναφέρθηκε, προβλέπεται η ποινή της ισόβιας κάθειρξης χωρίς να παίζει απολύτως κανέναν ρόλο η ηλικία του ανηλίκου και χωρίς κανέναν αστερίσκο, συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης που επικαλούμενοι λανθασμένα την αρχή της αναλογικότητας υποστηρίζετε ότι η ποινή θα πρέπει να κλιμακώνεται ανάλογα με την ηλικία του ανήλικου, διότι τα μεγέθη που εν προκειμένω λαμβάνονται υπ' όψιν για την εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας είναι το έγκλημα και η ποινή. Η Κυβέρνηση αφουγκραζόμενη την κοινωνία είναι ξεκάθαρη σε αυτό: Ο βιασμός ανηλίκου αποτελεί μία απόλυτα καταδικαστέα πράξη, ένα από τα πλέον αποτρόπαια και ειδεχθή εγκλήματα και πρέπει να τιμωρείται σε κάθε περίπτωση με τη βαρύτερη ποινή, όποια κι αν είναι η ηλικία του ανηλίκου. Η προστασία της ζωής και της γενετήσιας ελευθερίας των ανηλίκων είναι απόλυτη, είναι αδιαπραγμάτευτη. Δεν μπορεί να τίθεται υπό προϋποθέσεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διατυπώθηκε από την Αντιπολίτευση η κριτική ότι ο νέος Ποινικός Κώδικας εισάγει δήθεν μια άκριτη τυφλή αυστηροποίηση των ποινών. Αυτό δεν ισχύει σε καμμία περίπτωση. Ο νέος Ποινικός Κώδικας αντιμετωπίζει αυστηρότερα μόνο τα αδικήματα ιδιαίτερης απαξίας. Αντιθέτως, τα λιγότερο σημαντικά αδικήματα αντιμετωπίζονται σε πολλές περιπτώσεις επιεικέστερα. Σε κάθε περίπτωση ισχύουν και οι γενικές διατάξεις του Ποινικού Δικαίου τις οποίες θα κρίνει ο δικαστής αν συντρέχουν στην εκάστοτε περίπτωση και θα τις λάβει υπ' όψιν του κατά την επιμέτρηση της ποινής. Αναφέρομαι στο άρθρο 84 παράγραφος 2 που περιλαμβάνει τις ελαφρυντικές περιστάσεις του σύννομου πρότερου βίου, της τέλεσης της πράξης από μη ταπεινά αίτια, της ειλικρινούς μετάνοιας και της καλής συμπεριφοράς μετά την τέλεση της πράξης. Δεν θα συμφωνήσω με τον αγαπητό συνάδελφο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ότι οι δικαστές θα προσπαθούν κάθε φορά να επινοήσουν ελαφρυντικά. Αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορεί να γίνει στην πράξη διότι η απόφαση του δικαστή που λαμβάνει υπ' όψιν ελαφρυντικές περιστάσεις πρέπει να είναι ειδικά αιτιολογημένη και πρέπει να βασίζεται σε πραγματικά περιστατικά τα οποία γράφονται μέσα στην απόφαση. Δεν μπορεί να είναι ένα θεωρητικό κατασκεύασμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο νέος Ποινικός Κώδικας είναι ένα δίκαιο, ισορροπημένο νομοθέτημα που απαντά στη σύγχρονη πραγματικότητα και προσβλέπει αφ' ενός στον ουσιαστικό σωφρονισμό των εγκληματιών και αφ' ετέρου στο απαραίτητο αίσθημα ασφάλειας για όλους τους πολίτες. Είναι ένα πολύτιμο εργαλείο στα χέρια των Ελλήνων δικαστών, ένας κώδικας που αρμόζει σε ένα σύγχρονο κράτος δικαίου, ένα κράτος δικαίου που, όπως ανέφερε κι ο Πρωθυπουργός μας, συντονίζει τα βήματά του με την κοινωνία και την εποχή. Μία πολιτεία πάνω απ' όλα που προτάσσει τη θεμελιώδη διάταξη του άρθρου 2 του Συντάγματος, που ορίζει ότι ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της πολιτείας. Γι' όλους αυτούς τους λόγους υπερψηφίζω το παρόν σχέδιο νόμου. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κυρία Παπαδημητρίου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 20: 47΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2021 και ώρα 10: 00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: νομοθετική εργασία, συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «Τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης».