Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Πριν εισέλθουμε στη συζήτηση των επίκαιρων ερωτήσεων, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Δευτέρας 9 Μαΐου 2016. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 822/25-4-2016 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνου Καραγκούνη προς τον Υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, σχετικά με τον αποκλεισμό του σιδηροδρομικού δικτύου της χώρας. 2. Η με αριθμό 832/26-4-2016 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Εμμανουήλ Συντυχάκη προς τους Υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Οικονομικών, σχετικά με τα μέτρα αποζημίωσης αγροτών και αποκατάστασης καλλιεργειών και υποδομών από την πυρκαγιά που προκλήθηκε 21-4-2016 στις περιοχές Ανατολή και Μύρτο του Δήμου Ιεράπετρας Ε.Π. Λασιθίου Κρήτης. 3. Η με αριθμό 834/26-4-2016 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Πειραιώς των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Δημητρίου Καμμένου προς τον Υπουργό Εξωτερικών, σχετικά με την καθυστέρηση αίτησης βίζας στη Ρωσία. Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 823/25-4-2016 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Β΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Άννας - Μισέλ Ασημακοπούλου προς τον Υπουργό Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, σχετικά με την «καθυστέρηση στην υλοποίηση αναπτυξιακών μεταρρυθμίσεων - «Λίστα Σταθάκη»». 2. Η με αριθμό 830/26-4-2016 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, σχετικά με τις αντικανονικές περικοπές ενισχύσεων, την αναγκαία παράταση της προθεσμίας εμπρόθεσμης υποβολής της Ενιαίας Αίτησης Ενίσχυσης του έτους 2016 και επιβεβλημένο το δικαίωμα υποβολής ενστάσεων για τα οριστικά δικαιώματα. 3. Η με αριθμό 800/19-4-2016 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αττικής του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Παναγιώτη (Πάνου) Σκουρολιάκου προς τον Υπουργό Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, σχετικά με τις καταγγελίες για χρήση των υπηρεσιών του Δήμου Σαρωνικού, για τις προεκλογικές ανάγκες υποψηφίου Προέδρου της Τοπικής Οργάνωσης της Ν.Δ. 4. Η με αριθμό 810/19-4-2016 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Άρτας της Νέας Δημοκρατίας κ. Γεωργίου Στύλιου προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, σχετικά με τις διατάξεις του σχεδίου νόμου για την πρόσληψη αναπληρωματικών εκπαιδευτικών. 5. Η με αριθμό 791/18-4-2016 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με τις υπερβολικές χρεώσεις των Τραπεζών, τις οποίες «ανέχεται» το Υπουργείο Οικονομικών. 6. Η με αριθμό 806/19-4-2016 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Θεσσαλονίκης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Σάκη Βαρδαλή προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με την Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων («ΕΛ.ΒΟ Α.Β.Ε.»). 7. Η με αριθμό 811/19-4-2016 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Άννας - Μισέλ Ασημακοπούλου προς τον Υπουργό Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, σχετικά με τη χρηματοδότηση των έργων ΕΣΠΑ 2007-2013 που βρίσκονται «σε κίνδυνο». 8. Η με αριθμό 798/18-4-2016 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Ανδρέα Λοβέρδου προς τους Υπουργούς Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, σχετικά με τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια. ΑΝΑΦΟΡΕΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (Άρθρο 130 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 3784/267/8-3-2016 ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Ποταμιού κ. Γεωργίου Αμυρά προς τον Υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, σχετικά με την καθυστέρηση της Κυβέρνησης στην προώθηση των δράσεων και την ανάπτυξη της ευρυζωνικότητας στερώντας 1.5% από το ΑΕΠ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στη συζήτηση των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ Θα συζητηθεί η έκτη με αριθμό 801/19-4-2016 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Πειραιώς των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Δημητρίου Καμμένου προς τον Υπουργό Εξωτερικών, σχετικά με την αφαίρεση των τίτλων ιδιοκτησίας από εκατόν είκοσι τρεις ελληνικές οικογένειες στο χωριό Δρυμάδες της Χιμάρας. Κύριε Καμμένε, έχετε τον λόγο.
Καλημέρα, κύριε Πρόεδρε. Χρόνια πολλά. Κύριε Υπουργέ, χρόνια πολλά. Το ζήτημα είναι εξαιρετικά σοβαρό και χρήζει εθνικής διπλωματικής δράσης. Έχουν πέσει στην αντίληψή μας καταγγελίες, όπως αναφέρω - να μην διαβάσω όλες τις λεπτομέρειες τις ερώτησης - και στην ερώτηση η οποία είναι κατατεθειμένη στα Πρακτικά, ότι εκατόν είκοσι τρεις ελληνικές οικογένειες έχουν πέσει θύματα παράνομης κατάσχεσης των περιουσιών τους στο χωριό Δρυμάδες στην περιφέρεια της Χιμάρας. Οι ιδιοκτησίες τους έχουν κατασχεθεί από το αλβανικό δημόσιο ή έχουν προβεί και σε ακύρωση των τίτλων ιδιοκτησίας. Για παράδειγμα, μετά την ακύρωση των τίτλων ιδιοκτησίας τα κτήματα επιστρέφουν στο κράτος, το οποίο μπορεί να τα παραχωρήσει στο ταμείο ελευθέρων κτημάτων, τα οποία θα δοθούν σε Αλβανούς υπηκόους, των οποίων οι περιουσίες είχαν κατασχεθεί από το κομμουνιστικό καθεστώς ή να τα παραχωρήσει σε Αλβανούς επενδυτές έναντι 1 ευρώ, με βάση τον νόμο για την ανάπτυξη του τουρισμού. Ύστερα από τις επιτυχημένες πειραματικές προσπάθειες του αλβανικού κράτους για την αφαίρεση των τίτλων ιδιοκτησίας ελληνικών οικογενειών της Χιμάρας, όπως των οικογενειών Νεστούρη και Κυρίτση, και την απουσία μαζικών αντιδράσεων από τις τοπικές κοινότητες, η αρπαγή των περιουσιών των ελληνικών οικογενειών της Χιμάρας έχει πλέον δρομολογηθεί. Κατόπιν των ανωτέρω, ερωτάστε, κύριε Υπουργέ: Πώς προτίθεστε να χειριστείτε το θέμα που έχει ανακύψει ώστε αφ' ενός να προστατευτούν οι ελληνικές οικογένειες και αφ' ετέρου να διατηρηθεί το ελληνικό στοιχείο στα χωριά της Αλβανίας; Δεύτερον, για ποιο λόγο το κράτος δεν έχει αντιδράσει σε ανάλογη κίνηση της αλβανικής κυβέρνησης να αφαιρέσει τίτλους ιδιοκτησίας από τις οικογένειες Νεστούρη και Κυρίτση, με αποτέλεσμα πλέον να προσβλέπουν σε μαζικές ακυρώσεις; Και τρίτον, πώς σχεδιάζετε να αποφύγετε τέτοιες κινήσεις μελλοντικά και σε άλλα χωριά της χώρας που στόχο έχουν να μειώσουν τον ελληνικό πληθυσμό στην περιοχή; Θα επανέλθω στη δευτερολογία μου. Σας ευχαριστώ πολύ.
Θα απαντήσει ο Υφυπουργός Εξωτερικών κ. Αμανατίδης. Παρακαλώ, κύριε Αμανατίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Βουλευτά, ευχαριστώ για την επίκαιρη ερώτηση. Είναι μια ευκαιρία να ξεκαθαριστούν και να ακουστούν ορισμένα πράγματα σε σχέση με τα θέματα τα οποία αναφέρετε στην ερώτησή σας. Θα ήθελα να σας πω ότι ως Υπουργείο Εξωτερικών παρακολουθούμε το θέμα ανελλιπώς και με ιδιαίτερη προσοχή και συνεκτιμούμε τις εξελίξεις τις συναφείς με τη διαδικασία επιστροφής των περιουσιών που είχαν απαλλοτριωθεί από το καθεστώς Χότζα στη γειτονική Αλβανία. Είναι ευνόητο ότι το ενδιαφέρον μας εστιάζεται ιδίως σε ό,τι αφορά τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των ομογενών μας. Θέλω να τονίσω - και το τονίζουμε σε κάθε ευκαιρία - ότι η αντιμετώπιση των ιδιοκτησιακών προβλημάτων με πλήρη σεβασμό των δικαιωμάτων της ελληνικής εθνικής μειονότητας στην περιουσία της, αποτελεί προϋπόθεση και για την περαιτέρω ανάπτυξη των διμερών μας σχέσεων και την εμβάθυνση της διμερούς συνεργασίας. Η πρόσφατη ανακοίνωση του Δήμου Χιμάρας για την εν εξελίξει διοικητική εξέταση εις βάρος σημαντικού αριθμού κατοίκων των Δρυμάδων Χιμάρας με αντικείμενο τη νομιμότητα των τίτλων ιδιοκτησίας της εκεί ελληνικής μειονότητας, προβληματίζει σχετικά με τη σκοπιμότητα και τους επιδιωκόμενους στόχους της. Τη στιγμή αυτή εξετάζεται το νομικό πλαίσιο επί του οποίου στηρίχθηκαν οι συγκεκριμένες ενέργειες της αλβανικής διοίκησης και οι περαιτέρω έννομες συνέπειες αυτής, με γνώμονα, βέβαια, την προστασία των περιουσιακών δικαιωμάτων της ελληνικής εθνικής μειονότητας και την αποτροπή ενδεχόμενων αυθαιρεσιών εναντίον της. Θεωρούμε, επίσης, σημαντική τη συντονισμένη και νομικά τεκμηριωμένη απάντηση της ηγεσίας της μειονότητας που γίνεται αυτήν τη στιγμή. Από την πλευρά μας, οι ελληνικές διπλωματικές αρχές παρακολουθούν την εξέλιξη του θέματος και τις ενδεχόμενες επιπτώσεις του εις βάρος των Ελλήνων της περιοχής. Στη δευτερολογία μου θα σας πω και περισσότερα για το πολιτικό θέμα, το πώς αντιμετωπίζεται και τι σχέση έχουμε με την Αλβανία αυτή τη στιγμή. Όπως γνωρίζετε, συμμετείχαν και σε μία τετραμερή, η οποία έγινε στη Θεσσαλονίκη το προηγούμενο διάστημα. Και, βέβαια, εκεί μπήκαν τα θέματα του προσφυγικού. Συνεννοηθήκαμε και με όλους να γίνεται σε τακτά διαστήματα η συνεργασία αυτή. Ωστόσο, γι' αυτά τα θέματα και για τις προϋποθέσεις που βάζουμε θα αναφερθώ στη δευτερολογία μου. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε Αμανατίδη. Τον λόγο έχει και πάλι ο κ. Καμμένος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, σας ευχαριστώ πολύ. Είναι ενθαρρυντικό το γεγονός ότι η ελληνική Κυβέρνηση και το Υπουργείο Εξωτερικών παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις των ομογενών μας, των Ελλήνων της Αλβανίας. Υπάρχει κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κατάφωρη παραβίαση της Χάρτας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και όλων των πλαισίων της Ευρώπης, που θέλει να είναι μέρος και η Αλβανία. Το ιδιοκτησιακό καθεστώς είναι δικαίωμα του κάθε πολίτη, κάθε χώρας, πόσω μάλλον των Ελλήνων οι οποίοι έμεναν εκεί. Θα πω δύο πράγματα για τα Πρακτικά, σχετικά με το τι ισχύει και πού βασίζεται η αλβανική κυβέρνηση για την κατάσχεση. Το εγχείρημα της αφαίρεσης τίτλων ιδιοκτησίας βασίζεται στους νόμους 9948/2008 «περί ελέγχου νομιμότητας και τίτλων ιδιοκτησίας» και στον ν.7501/1991 «περί αγροτικής γης». Ο πρώτος δικαιολογεί τον έλεγχο, ενώ ο δεύτερος χρησιμοποιήθηκε για την έκδοση των εν λόγω τίτλων ιδιοκτησίας. Για παράδειγμα, στο χωριό Δρυμάδες και σε πολλά άλλα χωριά της Χιμάρας όταν τη διετία 1992-1993 άρχιζαν να μοιράζουν την αγροτική γη του αγροτικού συνεταιρισμού με βάση τον νόμο 7501, που προανέφερα, οι κάτοικοι αποφάσισαν να επιστρέψουν τη γη στις οικογένειες του χωριού που την κατείχαν στον παρελθόν πριν αναγκαστούν να την παραδώσουν το 1956 στον αγροτικό συνεταιρισμό, που είχε δημιουργηθεί τότε από το κομμουνιστικό καθεστώς. Για να επιστραφεί, όμως, η γη με αυτόν τον τρόπο, θα έπρεπε να παραβλέψουν μερικούς από τους περιορισμούς που επιβάλλει ο αλβανικός νόμος 7501. Συγκεκριμένα - και είναι σημαντικό - μόνο όσοι ήταν κάτοικοι του χωριού πριν από την 1η Αυγούστου του 1991 μπορούν να πάρουν αγροτική γη με βάση αυτόν τον νόμο. Αυτό εξαιρεί τους κατοίκους του χωριού που αποχώρησαν από τον συνεταιρισμό και μετακόμισαν κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, καθώς και τους κληρονόμους όσων πέθαναν στο χωριό κατά την ίδια περίοδο. Εδώ να αναφέρω, επίσης, ότι παρόμοια προβλήματα - που δεν άπτονται, βέβαια, της ειδικότητας σας αλλά θα πρέπει να αναφερθούν - έχει και η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας υπό τον άξιο Επίσκοπο Αναστάσιο, όπου πολλές ιδιοκτησίες των εκκλησιών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής εκεί έχουν κατασχεθεί. Επίσης, πολλές έχουν χαρακτηριστεί «πολιτιστικοί χώροι» με πονηρό τρόπο και στρατηγική και στόχο την απαλλοτρίωσή τους. Ακόμα, σε πολλά έργα πολιτιστικού χαρακτήρα πάνω στις ελληνικές εκκλησίες επεμβαίνει το αλβανικό δημόσιο να τις ανασκευάσει ή να τις συντηρήσει, με αυτό το πρόσχημα. Και εφόσον επεμβαίνει το δημόσιο για λόγους πολιτισμού, πάλι στο μέλλον θα κατασχεθούν ιδιοκτησίες της ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας. Θα ήθελα τη γνώμη του Υπουργείου Εξωτερικών και για το μέλλον των σχέσεων μας. Διότι πέρα από το μεταναστευτικό, η Αλβανία είναι μια γείτονα χώρα. Έχουμε ξεκινήσει από την ΑΟΖ. Είχαμε ξεκινήσει παλιά, με αυτά που έγιναν τη δεκαετία του '90. Οι άνθρωποι αυτοί ήρθαν στην Ελλάδα. Βοηθήθηκαν πάρα πολύ. Έβγαλαν πάρα πολλά χρήματα. Η Ελλάδα τους φιλοξένησε. Οι άνθρωποι αυτοί παρανόμως έβγαλαν δισεκατομμύρια στην Αλβανία. Αυτά δεν είναι της παρούσης. Τα λέω, όμως, προς επίρρωση των καλών σχέσεων που είχαμε με τη γείτονα χώρα. Και θα πρέπει αυτές οι σχέσεις διπλωματικά να συνεχιστούν και όχι να φτάνουμε στο σημείο να παραβιάζονται κατάφωρα ανθρώπινα δικαιώματα και δη Ελλήνων πολιτών και Ελλήνων ομογενών. Θα καταθέσω για τα Πρακτικά και μια λίστα, όπως έχει κυκλοφορήσει και μου έχει σταλεί, με τα ονόματα των ομογενών των οποίων οι περιουσίες αυτήν τη στιγμή έχουν κατασχεθεί. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ. Τον λόγο έχει ο κ. Αμανατίδης.
Ευχαριστώ πολύ. Πρώτα απ' όλα, για τη λίστα την οποία θα παραδώσετε και για την οποία θα λάβουμε γνώση, να σας αναφέρω δύο στοιχεία. Το ένα είναι ότι στην πρόσφατη ανταποδοτική επίσκεψη του Αλβανού ΥΠΕΞ στην επίσκεψη που έκανε ο κ. Κοτζιάς στην Αλβανία στις 21 Μαρτίου στην Αθήνα, είχε αποφασιστεί και δημιουργία μηχανισμού παρακολούθησης της πορείας της διμερούς συνεργασίας. Όσον αφορά, βέβαια, τα ζητήματα οποία θέσατε σχετικά με τα θέματα θρησκευτικών ελευθεριών αλλά και αυτά που έχουν γίνει με τα ιερά κτίσματα και αντικείμενα τα οποία υπάρχουν, είχαμε προβεί τότε σε αλλεπάλληλα διαβήματα διαμαρτυρίας για το ζήτημα αυτό. Ενημερώσαμε τους διεθνείς και περιφερειακούς Οργανισμούς και θέσαμε το ζήτημα και στην αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα Τίρανα. Είχαμε πολλές διαδοχικές ανακοινώσεις. Μάλιστα, απεστάλη διαμαρτυρία στην ίδια την κ. Μογκερίνι, στην οποία επισημαίναμε το ύψιστης σημασίας ζήτημα που καταφανώς θίγει τις ευρωπαϊκές αξίες του κράτους δικαίου και τις θρησκευτικές ελευθερίες. Η απάντηση που είχαμε από την κ. Μογκερίνι είναι ότι το θέμα παρακολουθείται στενά από την αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα Τίρανα στο πλαίσιο της ενταξιακής πορείας της Αλβανίας, δεδομένου ότι η διαφύλαξη της θρησκευτικής ελευθερίας είναι θεμελιώδες δικαίωμα εξαιρετικής σημασίας για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό που κάνουμε, δηλαδή, είναι ότι, πρώτον, παρακολουθούμε το θέμα συντονισμένα, με τον δικαστικό τρόπο και τη νομικά τεκμηριωμένη απάντηση η οποία μπορεί να υπάρξει. Δεύτερον, μεριμνούμε, με στοχευμένες παρεμβάσεις, τόσο διμερώς όσο και στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των άλλων περιφερειακών φόρουμ, όπως το ΟΑΣΕ και το Συμβούλιο της Ευρώπης, για την ανάδειξη πρωτίστως της μειονοτικής διάστασης του ιδιοκτησιακού ζητήματος στη γειτονική χώρα. Να σας υπενθυμίσω ότι μετά την υπογραφή και κύρωση της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου από την Αλβανία στις 2-10-1996, υπάρχει διεθνής νομική υποχρέωση, δέσμευση της χώρας αυτής για σεβασμό του δικαιώματος στην ιδιοκτησία, ενώ αντίστοιχες υποχρεώσεις απορρέουν από τη συμφωνία - πλαίσιο για την προστασία των εθνικών μειονοτήτων του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η Αλβανία απέκτησε πρόσφατα το καθεστώς υποψήφιας προς ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση χώρας με τη σταθερή στήριξη της Ελλάδας. Ως εκ τούτου, κρίνουμε ότι η συνέπειά της στην τήρηση των δεσμεύσεών της και μάλιστα των συμβατικών, αποτελεί προϋπόθεση για την ευρωπαϊκή της αυτή πορεία. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ και εγώ, κύριε Αμανατίδη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να γνωρίσω στο Σώμα ότι θα συζητηθούν συνολικά επτά ερωτήσεις και δεν συζητούνται δέκα για διαφόρους λόγους τους οποίους θα σας ανακοινώσω. Συνεπώς δεν συζητείται η έβδομη με αριθμό 797/18-4-2016 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Αθηνών της Ένωσης Κεντρώων κ. Γεωργίου - Δημητρίου Καρρά προς τον Υπουργό Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, σχετικά με τον κίνδυνο απώλειας χορηγήσεων από τα χρηματοδοτικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αρωγή των προσφύγων, λόγω αναρμοδιότητας του Υπουργείου Οικονομικών.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα σας παρακαλώ τον λόγο.
Θα σας τον δώσω μόλις ολοκληρώσω. Επίσης, η πρώτη με αριθμό 820/25-4-2016 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Ηρακλείου της Νέας Δημοκρατίας κ. Ελευθερίου Αυγενάκη προς τον Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, σχετικά με την εναρμόνιση με τον διεθνή κανονισμό για την ποδηλασία ΑΜΕΑ, δεν συζητείται λόγω κωλύματος του ερωτώντος Βουλευτή. Η τρίτη με αριθμό 833/26-4-2016 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Πειραιώς των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Δημητρίου Καμμένου προς τον Υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, σχετικά με το σκάνδαλο των αυτοκινήτων VW δεν θα συζητείται, κατόπιν συνεννόησης του ερωτώντος Βουλευτή με τον αρμόδιο Υπουργό. Δεν συζητούνται λόγω κωλύματος των αρμόδιων Υπουργών και θα επαναπροσδιοριστούν για συζήτηση οι εξής ερωτήσεις: Η τρίτη με αριθμό 831/26-4-2016 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Χρήστου Κατσώτη προς τους Υπουργούς Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης και Εθνικής Άμυνας, σχετικά με τα προβλήματα του χώρου φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών στο Σκαραμαγκά, λόγω κωλύματος του Αναπληρωτή Υπουργού Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης κ. Μουζάλα. Αιτία ανειλημμένες υποχρεώσεις. Η τέταρτη με αριθμό 819/25-4-2016 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Λαρίσης των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Βασιλείου Κόκκαλη προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, σχετικά με τις εκπρόθεσμες Ενιαίες Αιτήσεις Ενίσχυσης γεωργών έτους 2015, την εσφαλμένη ψηφιοποίηση αγροτεμαχίων καλλιεργητών ενταγμένων σε γεωργοπεριβαλλοντικά προγράμματα και τα προβλήματα που δημιούργησε η τεχνική λύση που δόθηκε το 2014 για την κατανομή των δημόσιων επιλέξιμων εκτάσεων βοσκοτόπων, αρμοδιότητας του ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν συζητείται λόγω κωλύματος του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Αποστόλου. Αιτία ανειλημμένες υποχρεώσεις. Η πέμπτη με αριθμό 825/25-4-2016 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου της Βουλευτού Β΄ Πειραιώς της Ένωσης Κεντρώων κ. Θεοδώρας Μεγαλοοικονόμου προς τον Υπουργό Υγείας, σχετικά με την υπολειτουργία του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου Μεταξά, δεν συζητείται λόγω κωλύματος του Αναπληρωτή Υπουργού Υγείας κ. Πολάκη. Η πέμπτη με αριθμό 799/19-4-2016 επίκαιρη ερώτηση του δεύτερου κύκλου της Βουλευτού Χαλκιδικής του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αικατερίνης Ιγγλέζη προς τον Υπουργό Υγείας, σχετικά με τις ανάγκες της Μονάδας Τεχνητού Νεφρού του Γενικού Νοσοκομείου Χαλκιδικής, δεν συζητείται λόγω κωλύματος του κυρίου Υπουργού. Η δέκατη με αριθμό 708/28-3-2016 επίκαιρη ερώτηση του δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Φθιώτιδας της Νέας Δημοκρατίας κ. Χρήστου Σταϊκούρα προς τον Υπουργό Υγείας, σχετικά με την αντιμετώπιση των προβλημάτων του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας, δεν συζητείται λόγω κωλύματος του κυρίου Υπουργού. Η δεύτερη με αριθμό 826/25-4-2016 επίκαιρη ερώτηση του δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Ηλείας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Ιωάννη Κουτσούκου προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με το χρονοδιάγραμμα εξόφλησης των ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου, δεν συζητείται λόγω κωλύματος του κυρίου Υπουργού. Η τέταρτη με αριθμό 829/25-4-2016 επίκαιρη ερώτηση του δεύτερου κύκλου του Ανεξάρτητου Βουλευτή Αχαΐας κ. Νικολάου Νικολόπουλου προς τον Υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, σχετικά με το παλιό χρέος 90 εκατομμυρίων ευρώ στα αστικά λεωφορεία, που οφείλεται στις προηγούμενες διοικήσεις, δεν συζητείται λόγω κωλύματος του κυρίου Υπουργού. Κύριε Καρρά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αναφέρατε, κύριε Πρόεδρε, ότι η ερώτησή μου με αριθμό 797 δεν θα απαντηθεί λόγω αναρμοδιότητας του Υπουργού στον οποίο απευθύνεται. Δυστυχώς, αυτό είναι απόλυτα ανακριβές και για τον λόγο ότι - θα χρησιμοποιήσω αυτήν την έκφραση δυστυχώς - η Κυβέρνηση σ' αυτό το ζήτημα παίζει τη μπερλίνα. Τι εννοώ; Την ίδια ερώτηση την είχα απευθύνει προς τον Υπουργό Οικονομικών, που φέρεται να είναι αρμόδιος κατά τον κ. Σταθάκη, στις 11 Απριλίου με αριθμό 777 και θα την καταθέσω στα Πρακτικά. Προσδιορίστηκε να συζητηθεί στις επίκαιρες ερωτήσεις, σύμφωνα με το δελτίο, στις 18 Απριλίου 2016 και εκεί ενημερώθηκα από το γραφείο του Υπουργού Οικονομικών ότι είναι αρμοδιότητος του Υπουργείου Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού. Ποιο είναι το ζήτημα; Το ζήτημα αφορά στη διαχείριση κονδυλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είπα, αφού το λένε, καλώς πιθανόν το λένε. Έχω, όμως, ήδη έγγραφο του Υπουργού Ανάπτυξης, το οποίο θα καταθέσω, το οποίο λέει, κύριε Πρόεδρε, «δεν είμεθα αρμόδιοι, είναι το Υπουργείο Οικονομικών». Ο κοινοβουλευτικός έλεγχος είναι ιερός, είναι δημοκρατική λειτουργία της Βουλής. Τι θα γίνει, λοιπόν, εάν αρχίσουν οι Υπουργοί, ο ένας να λέει «δεν είναι δική μου η αρμοδιότητα» και ο άλλος να το επιστρέφει; Ας βρουν λύση ή ας απαντήσουν. Δεν μπορεί οι Βουλευτές να προσβάλλονται και να ευτελίζονται με αυτόν τον τρόπο, λέγοντας οι Υπουργοί ότι ο Βουλευτής Καρράς δεν είχε την ικανότητα να κατευθύνει αρμοδίως επίκαιρη ερώτηση. Έχω έγγραφα, κύριε Πρόεδρε, έχω ξεκινήσει τη διαδικασία νόμιμα, διαμαρτύρομαι για τη συμπεριφορά της Κυβέρνησης σ' αυτό το σημείο και παρακαλώ να κατατεθούν στα Πρακτικά, για να ληφθούν υπ' όψιν. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γεώργιος - Δημήτριος Καρράς καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Έχετε δίκιο, κύριε Καρρά, αναμφισβήτητα με τη διαμαρτυρία σας. Διερωτώμαι μήπως θα έπρεπε να το υποβάλετε στο Υπουργείο Εσωτερικών, επειδή αφορά…
Όχι, ήταν τροπολογία του Υπουργείου Οικονομικών. Υπέγραφε ο κ. Τσακαλώτος. Εγώ αρμοδίως την υπέβαλα και θα δώσω το θέμα στη δημοσιότητα.
Σας ευχαριστώ. Προχωρούμε στη συζήτηση της ένατης με αριθμό 805/19-4-2016 επίκαιρης ερώτησης του δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Μαγνησίας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Κωνσταντίνου Στεργίου προς τον Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σχετικά με τις απολύσεις εργαζομένων στην εταιρεία «Βιομηχανικές Εγκαταστάσεις, Μεταλλικές Κατασκευές, Επικαλύψεις Α.Β.Ε.Ε. (ΒΕΜΕΚΕΠ Α.Β.Ε.Ε.) που λειτουργεί στη Β΄ Βιομηχανική Περιοχή Βόλου. Στην επίκαιρη ερώτηση θα απαντήσει ο Υπουργός κ. Κατρούγκαλος. Κύριε Στεργίου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, η ερώτηση που απευθύνουμε σήμερα σε εσάς προσωπικά αλλά και στην Κυβέρνησή σας αφορά γενικότερα την προστασία εργαζομένων και συνδικαλιστών, οι οποίοι σ' αυτόν το δύσκολο καιρό, όπου οι εργασιακές σχέσεις έχουν γίνει «λάστιχο», όπου επικρατεί εργασιακή ζούγκλα, όπου ο κάθε εργοδότης αυθαιρετεί, για να επιβάλει το δικό του δίκιο, το δίκιο του κέρδους δηλαδή, επιβάλλοντας πολλές φορές με τον τρόμο και το φόβο στους εργαζόμενους επιλογές οι οποίες είναι βαθιά αντεργατικές και ακόμη - ακόμη καταργώντας επί της ουσίας και αυτήν την εναπομείνασα εργατική νομοθεσία, αφορά δηλαδή την προστασία εργαζομένων, οι οποίοι έχουν το θάρρος, την τόλμη και μπαίνουν μπροστά, έχουν ακριβώς αυτό το όραμα ότι πρέπει εγώ ως εργαζόμενος να έχω προστασία, να διεκδικώ και να έχω μία εργασιακή ζωή, η οποία να μου επιτρέπει να έχω αξιοπρέπεια και στον χώρο δουλειάς αλλά και γενικότερα στη ζωή μου. Φυσικά, αυτή η δράση του κάθε εργαζόμενου, του κάθε συνδικαλιστή δεν αρέσει σε κανένα βιομήχανο, σε κανέναν εργοδότη, γιατί συγκρούεται με τα δικά τους συμφέροντα, που είναι τα συμφέροντα του κέρδους. Γι' αυτό, λοιπόν, και ο κάθε εργοδότης προσπαθεί να απαλλαγεί από τέτοιες φωνές, από τέτοιους εργαζόμενους, από τέτοιους συνδικαλιστές. Το εργατικό κίνημα μέσα από σκληρούς αγώνες τα προηγούμενα χρόνια κατάφερε να προστατευθεί, να νομοθετηθεί το να προστατεύονται τα στελέχη του από την εργατική νομοθεσία. Όμως, σήμερα, κύριε Υπουργέ, για το συγκεκριμένο θέμα που μιλάμε στις 31 του Μάρτη η συγκεκριμένη βιομηχανία «ΒΕΜΕΚΕΠ», που έχει έδρα τη Β΄ ΒΙΠΕ Βόλου, προχώρησε σε απόλυση συνδικαλιστικού στελέχους. Η συναδέλφισσα Τασολάμπρου Χρυσούλα, η οποία απολύθηκε από τη συγκεκριμένη βιομηχανία, είναι εκλεγμένη συνδικαλίστρια, είναι ταμίας του Συνδικάτου Μετάλλου Μαγνησίας, μέλος της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Βόλου και αντιπρόσωπος από το Επιχειρησιακό Σωματείο στο δευτεροβάθμιο όργανο, που είναι το Εργατικό Κέντρο Βόλου. Η βιομηχανία, θέλοντας να επιβάλει ένα καθεστώς στους εργαζομένους της, με ατομικές συμβάσεις, με μειώσεις έως και 30%, με εκ περιτροπής εργασία, βρήκε εμπόδιο στη συγκεκριμένη συνδικαλίστρια εργαζόμενη και ήθελε να απαλλαγεί οριστικά απ' αυτήν τη φωνή η οποία οργάνωνε, η οποία αντιστεκόταν ακριβώς για τα αυτονόητα, για να έχουν όλοι οι εργαζόμενοι δηλαδή ένα ημερομίσθιο το οποίο θα τους επιτρέπει να έχουν μια αξιοπρεπή ζωή. Η βιομηχανία, λοιπόν, απέλυσε τη συγκεκριμένη συναδέλφισσα συνδικαλίστρια, καταπατώντας τον ν.1264, το άρθρο 15, που ορίζει για τη συνδικαλιστική ασυλία. Ρωτάμε, κύριε Υπουργέ: Τι μέτρα θα πάρετε και ποιες θα είναι οι πρωτοβουλίες σας, για να ανακληθεί η συγκεκριμένη απόλυση της συνδικαλίστριας από τη βιομηχανία της «ΒΕΜΕΚΕΠ»; Επίσης, κύριε Υπουργέ, ρωτάμε: Το Υπουργείο σας τι μέτρα θα πάρει γενικότερα, για να σταματήσει επιτέλους αυτή η τρομοκρατία, αυτά τα μέτρα των εργοδοτών τα οποία επιβάλλονται με τη βία στους εργαζόμενους, για να επιβάλλουν το αντεργατικό οπλοστάσιο το οποίο - επιτρέψτε μας να πούμε - το διατηρείτε ατόφιο και το ενισχύετε; Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για τον χρόνο.
Ο Υπουργός κ. Κατρούγκαλος έχει τον λόγο.
Κύριε συνάδελφε, πολλές φορές σε αντίστοιχες ερωτήσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος έχω πει ότι πράγματι υπάρχει εργασιακή ζούγκλα, που έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια τόσο από την απορρύθμιση της προστατευτικής νομοθεσίας για τους εργαζομένους όσο και λόγω των συνεπειών της κρίσης. Ξέρει κάθε εργαζόμενος ότι υπάρχει μια στρατιά ανέργων έτοιμη να πάρει τη θέση του και κακοί επιχειρηματίες - προφανώς όχι όλοι - αυτό το εκμεταλλεύονται. Γι' αυτό τον λόγο προσπαθώ να είμαι παρών στις επίκαιρες ερωτήσεις που επισημαίνουν φαινόμενα αυτής της εργασιακής ζούγκλας. Όπως σας έχω πει όμως και στο παρελθόν, είναι καλό να συγχρονίζουμε αυτές τις επίκαιρες ερωτήσεις με τα μέτρα που παίρνει το Υπουργείο Εργασίας, γιατί εμείς προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε αυτήν την κατάσταση με ένταση των ελέγχων του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας και με νομοθετικά μέτρα. Επί του προκειμένου, η συζήτηση στην Επιθεώρηση Εργασίας έχει οριστεί για τις 11 Μαΐου. Επομένως, θα ήταν καλύτερα να κάναμε αυτήν τη συζήτηση μετά, ούτως ώστε να έχουμε πλήρη τα στοιχεία. Διότι εδώ, επί του πραγματικού, τι συμβαίνει; Η προστασία των συνδικαλιστικών στελεχών είναι από τα λίγα θέματα που παραμένουν ρυθμισμένα με καλό τρόπο. Υπάρχει απόλυτη προστασία. Δεν μπορεί να απολυθεί ένα συνδικαλιστικό στέλεχος, εκτός εάν διαπράξει ορισμένα ακραία παραπτώματα - τα περισσότερα ποινικής φύσης - και αυτό πρέπει να κριθεί, όπως ξέρετε, από την λεγόμενη επιτροπή του άρθρου 15. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το νομικό ζήτημα που θα εξεταστεί στις 11 Μαΐου είναι εάν η συγκεκριμένη εργαζόμενη έχει σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου, γιατί πληρώνεται με μπλοκάκι. Είναι πολύ πιθανό αυτή η σχέση εργασίας να υποκρύπτει σχέση αορίστου χρόνου, γιατί ξέρουμε ότι το μπλοκάκι δεν συνιστά στις περισσότερες περιπτώσεις πραγματική σύμβαση παροχής υπηρεσιών, αλλά εξαρτημένη εργασία. Αυτό, όμως, είναι το νομικό θέμα. Εάν είχε σύμβαση αορίστου χρόνου, προφανώς είναι παράνομη η απόλυση. Επομένως, επί του γενικότερου ζητήματος σάς δίνω ξανά τη διαβεβαίωσή μου ότι το Υπουργείο Εργασίας με τις νομικές δυνατότητες που έχει προσπαθεί να αντιμετωπίσει φαινόμενα σαν και αυτά που περιγράφετε. Για το συγκεκριμένο θέμα θα μπορέσω να σας πω περισσότερες πληροφορίες, όταν θα έχει ολοκληρωθεί η εξέτασή του από την Επιθεώρηση Εργασίας.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Κύριε Στεργίου, έχετε και πάλι τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, πραγματικά σε πολλές κουβέντες που έχουμε κάνει και στο Υπουργείο σας αλλά και εδώ, σε συζήτηση επίκαιρων ερωτήσεων, επιβεβαιώνετε την εργασιακή ζούγκλα η οποία υπάρχει. Άραγε αυτή η εργασιακή ζούγκλα - ρωτάμε - ήρθε από τον ουρανό; Δεν την έχετε επιβάλει εσείς με τη νομοθεσία, την οποία - είπα και πάλι εισαγωγικά - διατηρείτε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και την οποία επαυξάνετε και έχετε σκοπό να την κάνετε και ακόμα χειρότερη με τα εργασιακά που θα φέρετε στη Βουλή; Αυτό είναι το πρώτο θέμα. Είπατε για κακούς επιχειρηματίες. Κύριε Υπουργέ, οι επιχειρηματίες δεν διαχωρίζονται σε καλούς και κακούς. Είναι επιχειρηματίες και έχουν ως στόχο και άξονα τη μεγιστοποίηση της κερδοφορίας τους. Είναι αυτό το οποίο λέτε κι εσείς, ότι θα δημιουργήσουμε ένα ευνοϊκό επενδυτικό περιβάλλον για να έχουμε επενδύσεις στην Ελλάδα. Αυτό το ευνοϊκό περιβάλλον για τους επενδυτές, κύριε Υπουργέ, έχει να κάνει και με την παρουσία των συνδικαλιστών, των ενοχλητικών μάλιστα συνδικαλιστών και πρωτοπόρων εργατών γι' αυτούς. Γι' αυτό, λοιπόν, και - επιτρέψτε μας να το πούμε - κάνετε τον Πόντιο Πιλάτο όταν πραγματικά αυθαιρετούν αυτοί οι «κακοί» κατ' εσάς επιχειρηματίες. Κύριε Υπουργέ, μας είπατε ότι θα διερευνήσετε αν η εργαζόμενη είχε σύμβαση αορίστου χρόνου ή αν ήταν με μπλοκάκι. Για πείτε μας, κύριε Υπουργέ, σήμερα στην Ελλάδα, στη χώρα μας, ποιος έχει νομοθετήσει την εξαρτημένη σχέση εργασίας με μπλοκάκι; Δηλαδή, σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, νέοι επιστήμονες, οι οποίοι εργάζονται με παροχή εξαρτημένης σχέσης εργασίας η οποία υποκρύπτει το μπλοκάκι, πρέπει να μείνουν γυμνοί από συνδικαλιστική κάλυψη, γυμνοί από συνδικαλιστικές ελευθερίες και να είναι έρμαια στα νύχια των εργοδοτών; Ναι, η συγκεκριμένη συναδέλφισσα ήταν με μπλοκάκι επί τρία χρόνια εργαζόμενη στην ίδια βιομηχανία και έχει σηκώσει το ανάστημά της και μάλιστα και με πρωτοβουλίες στο Συνδικάτο Μετάλλου στο οποίο συμμετείχε, γιατί είναι νέα επιστήμονας. Κάνουμε τα πάντα για αυτές τις σχέσεις εργασίας, διότι, όπως λέει και η Εφημερίδα της Κυβέρνησης, υποκρύπτουν σύμβαση εξαρτημένης σχέσης εργασίας εφόσον η εργασία παρέχεται αυτοπροσώπως, αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στον ίδιο εργοδότη για πάνω από εννέα μήνες. Δικά σας είναι αυτά και τα ξέρετε. Άραγε αυτοί οι εργαζόμενοι με μπλοκάκι, οι εργαζόμενοι με ελαστικές μορφές απασχόλησης, τι είναι; Δεύτερης κατηγορίας εργαζόμενοι είναι; Κύριε Υπουργέ, εμείς δεν διαχωρίζουμε τους εργαζόμενους σε αυτούς που εργάζονται με μπλοκάκι, με εκ περιτροπής εργασία, με φασόν, με ατομικές συμβάσεις. Είναι εργαζόμενοι και χρήζουν όλοι ίσης αντιμετώπισης σε μια τέτοια δημοκρατία, αστική δημοκρατία. Στη δική μας δημοκρατία θα είναι όλοι ίσοι. Έστω όμως και σ' αυτή τη δημοκρατία, την οποία κι εσείς επικαλείστε, θα έχουμε μια ζούγκλα; Δηλαδή, δεν μπορούμε να κάνουμε έστω αυτό το ελάχιστο, να προστατεύσουμε τη δουλειά, αν θέλετε, τη φωνή, τη δημοκρατία μέσα στους χώρους δουλειάς; Κύριε Υπουργέ, επιτρέψτε μας να πούμε ότι, πέρα από τις καλές προθέσεις που μπορεί να έχετε - δεν το αμφισβητούμε αυτό το πράγμα - με τη στάση σας, όμως, όταν έχετε ως κατευθυντήρια πολιτική επιλογή το πώς αυτή η οικονομία θα ανακάμψει, αυτή η καπιταλιστική οικονομία, αυτά τα μέτρα, κύριε Υπουργέ, θα τα στηρίξετε και θα τα υπερασπίσετε, γιατί αυτό ακριβώς, είπα και πάλι, απαιτεί αυτό το οικονομικό μοντέλο, αυτή η οργάνωση της οικονομίας. Κύριε Υπουργέ, είπατε ότι προηγείται η επίκαιρη ερώτηση. Λόγω της απεργίας των δικηγόρων δεν έγιναν στο ΣΕΠΕ οι συζητήσεις που έπρεπε να γίνουν, όπως και στο Υπουργείο σας, λόγω και πάλι της απεργίας των δικηγόρων. Προηγείται, λοιπόν, η επίκαιρη ερώτηση. Όμως είναι καλό αυτό, το ότι προηγείται η επίκαιρη ερώτηση, για να πάρει ο εργοδότης από εσάς τουλάχιστον το μήνυμα ότι ναι, το Υπουργείο θα επιβάλει με τον τρόπο του την επαναπρόσληψη της συναδέλφισσας έστω κι αν είναι με μπλοκάκι. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ ευχαριστώ. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Είναι προφανές ότι η στάση του Υπουργείου είναι πάντα με τη μεριά των εργαζομένων. Επίσης, είναι προφανές ότι εφόσον αποδειχθεί - όπως φαντάζομαι ότι θα είναι η περίπτωση, αποδεχόμενος τις δικές σας διαβεβαιώσεις - ότι εδώ υπήρχε μια κρυμμένη σχέση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, ο νόμος θα εφαρμοστεί. Από εκεί και μετά, όσο έχουμε μια καπιταλιστική οικονομία είναι λογικό οι εργοδότες να επιδιώκουν το κέρδος.
Σε βάρος των εργαζομένων.
Αυτό όχι απλώς δεν είναι κακό. Είναι το απολύτως αναμενόμενο σε μια καπιταλιστική οικονομία. Αυτό που θα πρέπει να πάρουμε εμείς υπ' όψιν μας είναι ακριβώς να μην χρησιμοποιούν τον τρόμο και να μην παραβιάζεται η νομοθεσία και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Αυτό είπα προηγουμένως ότι δεν το κάνουν όλοι οι εργοδότες. Από την άλλη μεριά, μέχρις ότου πάμε σε ένα άλλο σύστημα είναι λογικό να έχουμε σαν στόχο να ανακάμψει η οικονομία, γιατί αν δεν ανακάμψει η οικονομία θα έχουμε ανεργία. Το θέμα είναι από την ανάκαμψη της οικονομίας, να μην ωφεληθούν, όπως συνέβαινε στο παρελθόν, μόνο οι λίγοι. Επομένως, αυτό που κάνουμε εμείς στη δική μας Κυβέρνηση είναι να προσπαθήσουμε να προστατεύσουμε αποτελεσματικότερα τα δικαιώματα των εργαζομένων. Είπα χθες, σε ανάλογη ερώτηση πάλι του κόμματός σας, ότι στο νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο έχουμε μια ρύθμιση, για παράδειγμα, που προβλέπει ότι οι μέτοχοι ανώνυμων εταιρειών που έχουν από 10% και πάνω του μετοχικού κεφαλαίου θα ευθύνονται στο εξής και με την ατομική τους περιουσία για ληξιπρόθεσμες οφειλές απέναντι σε εργαζόμενους και σε ασφαλιστικά ταμεία. Διότι μέχρι τώρα είχαμε το φαινόμενο να βαράει κανόνι η επιχείρηση και η περιουσία του κακόπιστου επιχειρηματία να μην παθαίνει καμμία ζημιά κι επομένως να έχουμε κατεστραμμένες επιχειρήσεις και πλούσιους επιχειρηματίες. Ε, αυτό δεν θα συνεχιστεί. Άρα κι εγώ θα ήθελα ένα άλλο σύστημα οικονομίας. Όσο έχουμε αυτό το σύστημα όμως, θα πρέπει με σεβασμό στα δικαιώματα των εργαζομένων να προσπαθούμε την ανάκαμψη της οικονομίας, γιατί αυτό δεν θα είναι προς όφελος μόνο των επιχειρηματιών αλλά και όλων των εργαζομένων.
Σας ευχαριστώ. Συνεχίζουμε με την πρώτη με αριθμό 821/25-4-2016 επίκαιρη ερώτηση του δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Μαγνησίας της Νέας Δημοκρατίας κ. Χρήστου Μπουκώρου προς τον Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σχετικά με το πρόγραμμα «Διαρθρωτική προσαρμογή εργαζομένων μικρών επιχειρήσεων, που απασχολούν είκοσι έως σαράντα εννέα άτομα, εντός της οικονομικής κρίσης (ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ Γ)». Θα απαντήσει η Αναπληρώτρια Υπουργός κ. Αντωνοπούλου. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είπε προηγουμένως, απαντώντας στον συνάδελφο και συντοπίτη, ο Υπουργός Εργασίας κ. Κατρούγκαλος, ότι υπάρχουν ορισμένοι κακοί επιχειρηματίες. Με τη δική μου ερώτηση, όμως, πιστεύω ότι θα αποδειχθεί ότι υπάρχει και μια κακοδιοίκηση της πολιτείας, διαχρονική και όχι σημερινή, εναντίον των επιχειρηματιών και της επιχειρηματικότητας. Κύριε Υπουργέ, όμως, πριν αναπτύξω την ερώτησή μου και παίρνοντας την ευκαιρία από τα όσα απαντήσατε στον συνάδελφο προηγουμένως, θα ήθελα να σας πω ότι το να έχει κανείς το 10% μιας ανώνυμης εταιρείας δεν σημαίνει κατ' ανάγκην ότι είναι επιχειρηματίας. Μπορεί να είναι και επενδυτής. Με την πρόβλεψή σας αυτή πολύ φοβούμαι ότι θα φύγουν και οι τελευταίοι επενδυτές από τη χώρα, δεδομένου ότι ένας επενδυτής δεν παίρνει αποφάσεις, δεν είναι εκτελεστό μέλος κατ' ανάγκην του διοικητικού συμβουλίου μιας ανώνυμης εταιρείας. Πρέπει νομίζω να το προβλέψετε αυτό.
Αν μπορούμε να βελτιώσουμε κάτι, να μας το προτείνετε.
Έρχομαι στο ερώτημα. Κύριε Υπουργέ, κατ' αρχάς να σας συγχαρώ που είστε σήμερα εδώ μέσα στην κοσμοχαλασιά της ψήφισης του ασφαλιστικού. Δείτε πόσοι Υπουργοί λείπουν, ευτελίζοντας τον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Εσείς και η Αναπληρώτριά σας, προς τιμήν σας, είστε εδώ. Σε ένα λεπτό θα αναπτύξω αμέσως την ερώτηση, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, αναφέρομαι στο πρόγραμμα της διαρθρωτικής προσαρμογής εργαζομένων σε μικρές επιχειρήσεις, μικρομεσαίες επιχειρήσεις που απασχολούν είκοσι έως σαράντα εννέα άτομα εντός της κρίσης. Αυτό ήταν το πρόγραμμα λοιπόν, που προκηρύχθηκε το 2011. Έγιναν οι αιτήσεις. Υπογράφηκαν οι συμβάσεις το 2012. Υλοποιήθηκε το πρόγραμμα από τον Ιούλιο μέχρι τον Οκτώβριο του 2013. Κατέθεσαν τους φακέλους τους οι επιχειρήσεις που συμμετείχαν στο πρόγραμμα. Ήταν περίπου τετρακόσιες πενήντα επιχειρήσεις, αν είναι σωστά τα στοιχεία μου, σε ολόκληρη την Ελλάδα. Είκοσι πέντε με τριάντα από αυτές τις επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται στην εκλογική μου περιφέρεια, στον Νομό Μαγνησίας. Εφόσον λοιπόν υλοποίησαν αυτό το πρόγραμμα, κατέθεσαν τους φακέλους. Έξι μήνες αργότερα, τον Απρίλιο του 2014 εκδόθηκαν οι εντολές πληρωμής της πρώτης και δεύτερης φάσης. Με τα χρήματα αυτά οι επιχειρήσεις πλήρωσαν τους εργαζομένους που καταρτίστηκαν, τα κέντρα κατάρτισης που υλοποίησαν την κατάρτιση των εργαζομένων, τον ΦΠΑ και τους αναλογούντες φόρους. Τον Απρίλιο του 2015 οι περισσότερες από αυτές τις επιχειρήσεις είχαν καταθέσει τον ολοκληρωτικό φάκελο για την αποπληρωμή της τρίτης φάσης του προγράμματος, το οποίο υλοποιεί το Εθνικό Ινστιτούτο Εργασίας και Ανθρώπινου Δυναμικού του Υπουργείου σας. Είναι χρήματα που είναι ενταγμένα στο ΕΣΠΑ στην προγραμματική περίοδο 2007-2014 από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, πράγμα που σημαίνει ότι είναι διασφαλισμένοι πόροι. Έκτοτε, ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Με δεδομένο ότι το ΕΣΠΑ έχει πάρει παράταση μέχρι τις 30 Ιουνίου 2016, υπάρχουν φόβοι ότι δεν θα αποπληρωθεί αυτό το τρίτο μέρος του προγράμματος που είναι η αμοιβή των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, κυρία Υπουργέ. Όμως, αυτά τα χρήματα δεν θα πάνε στα ταμεία των επιχειρήσεων. Θα πάνε σε υποχρεώσεις προς το κράτος, σε ασφαλιστικά ταμεία και εφορία. Γνωρίζετε, άλλωστε, ότι δεν διάγουν την καλύτερη περίοδό τους οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις στη χώρα μας. Σας ρωτώ, λοιπόν, ευθέως, πότε θα πληρωθεί η τρίτη φάση του προγράμματος; Αυτό είναι το ένα και μοναδικό ερώτημα, διότι αγωνιούν οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες.
Ευχαριστώ. Κυρία Αντωνοπούλου, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Να ξεκινήσω, λέγοντας ότι τα προγράμματα προσαρμογής εργαζομένων χρήζουν σίγουρα ανασχεδιασμού των δράσεων. Νομίζω ότι σε αυτό θα συμφωνήσουμε. Σας είδα ότι συμφωνείτε. Υπάρχουν πάρα πολλά προβλήματα σχεδιαστικά και πάρα πολλά προβλήματα εφαρμοστικά. Να περάσω, λοιπόν, στην ερώτησή σας, όσον αφορά την «Πρόσκληση Γ», που αφορά την διαρθρωτική προσαρμογή εργαζομένων μικρών επιχειρήσεων, όπως είπατε κι εσείς. Διαπιστώνουμε, λοιπόν, ότι το εν λόγω πρόγραμμα αντιμετώπισε σοβαρές δυσκολίες από την αρχή. Από επτακόσιους σαράντα πέντε δικαιούχους και 73 εκατομμύρια ευρώ που ήταν η εκτίμηση της συνολικής δαπάνης, φτάσαμε σε τετρακόσιους εξήντα τέσσερις δικαιούχους και 40 εκατομμύρια ευρώ. Να τονίσουμε, λοιπόν, ότι για ένα πρόγραμμα που έπρεπε να τρέξει μέσα στο 2007-2013, όπως κι εσείς προείπατε, έγινε η πρώτη αίτηση τον Ιανουάριο του 2011 και εκδόθηκε η εγκριτική τον Απρίλιο του 2012. Πολύ χαμηλή απόδοση. Έπρεπε να έχει ξεκινήσει το πρόγραμμα πολύ νωρίτερα. Να περάσω, λοιπόν, στους λόγους που υπάρχουν και υπήρχαν καθυστερήσεις. Όπως ξέρετε, το 2014 υπήρχε ο κίνδυνος και η ανακοίνωση κατάργησης του ΕΦΔ του ΕΙΕΑΔ. Η ύπαρξη του ίδιου του ΕΙΕΑΔ είχε τεθεί σε αμφισβήτηση. Υπήρχε οπωσδήποτε μια αδυναμία χρηματοδότησης των δικαιούχων του έργου από ίδιους πόρους, όπως γνωρίζετε, λόγω της οικονομικής κρίσης και υπήρχε μεγάλη καθυστέρηση, επίσης, λόγω του ελέγχου του de minimis, όπου έχουν παρουσιαστεί πάρα πολλά προβλήματα στις επιχειρήσεις. Ασαφείς όροι υλοποίησης του αντικειμένου της κατάρτισης, αδυναμία έκδοσης φορολογικών, ασφαλιστικών ενημεροτήτων των δικαιούχων, προβλήματα εξέτασης της συσσώρευσης του de minimis, απαιτούν μεγάλο χρονικό διάστημα ολοκλήρωσης των ελέγχων. Να περάσουμε, λοιπόν, τώρα πολύ γρήγορα - γιατί είναι αρκετά περίπλοκο το ζήτημα κι έτσι καταθέτω και γραπτά για τα Πρακτικά μια εκτεταμένη απάντηση - στο πού βρισκόμαστε τώρα. Πρώτον, όσον αφορά τη Μαγνησία, είχαν υποβληθεί είκοσι επτά προτάσεις και είχαν εγκριθεί στο σύνολό τους. Πέντε απεντάχθησαν και μέχρι τώρα έχουν αποπληρωθεί είκοσι δύο δικαιούχοι…
Στις δύο φάσεις.
Είναι τα στοιχεία τα τελευταία που έχω πάρει από τον ΕΙΕΑΔ. Θα επανέλθετε. …με συνολικό προϋπολογισμό 2 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ ποσοστό κατά μέσο όρο 70% της χρηματοδότησης έχει καταβληθεί ήδη στις επιχειρήσεις. Οι δεκαεννέα από τους είκοσι δύο δικαιούχους έχουν ήδη εισπράξει το ποσοστό 80% του συμβολαιοποιημένου προϋπολογισμού. Όσον αφορά δε τον χρόνο αποπληρωμής των υπολοίπων, όπως είπατε κι εσείς, ακριβώς βάσει των οδηγιών για τις διαδικασίες ολοκλήρωσης πράξεων που συγχρηματοδοτούνται από το ΕΣΠΑ, υπάρχει προθεσμία μέχρι τις 30-9-2016 για να μπορέσουν να ολοκληρωθούν οι αποπληρωμές. Ως εκ τούτου, σήμερα ο ΕΙΕΑΔ καταβάλλει αποπληρωμές στους τετρακόσιους εξήντα τέσσερις δικαιούχους, που έχουν προσκομίσει εμπροθέσμως φακέλους αποπληρωμής, μετά την πιστοποίηση του φυσικού και οικονομικού αντικειμένου. Συνεχίζεται με λίγα λόγια ο έλεγχος. Έχω ρωτήσει αν υπήρχε ή αν υπάρχει σήμερα πρόβλημα χρηματοδότησης. Δεν υπάρχει κανένα. Είναι θέμα ολοκλήρωσης των διαδικασιών. Μέχρι τώρα έχει ολοκληρωθεί ο έλεγχος διακοσίων πενήντα τεσσάρων φακέλων και υπολείπονται οι υπόλοιποι, και προσδοκούμε ότι στον βαθμό που έχουν γίνει οι έλεγχοι και όλα τα στοιχεία έχουν κατατεθεί από τις επιχειρήσεις η διαδικασία θα προχωρήσει ομαλά.
Ευχαριστώ. Κύριε Μπουκώρε, έχετε και πάλι τον λόγο.
Κυρία Υπουργέ, αναμφίβολα είστε Κυβέρνηση κι έχετε τη λαϊκή εντολή να επανασχεδιάσετε, να αναδιαμορφώσετε όλα αυτά τα προγράμματα που έχουν να κάνουν με τη διαρθρωτική προσαρμογή εργαζομένων μέσα στην κρίση, με τη χρήση ευρωπαϊκών πόρων. Σ' αυτό οπωσδήποτε και θα σας παρακολουθούμε και θα σας ελέγχουμε. Από κει και πέρα διαπιστώνω από την απάντησή σας ότι μου δώσατε με πιο αναλυτικό τρόπο τα στοιχεία που σας είπα προηγουμένως κατά την ανάπτυξη της ερώτησής μου. Τι θέλω να πω, κυρία Υπουργέ; Ασφαλώς το 1/3 του προγράμματος δεν έχει πληρωθεί. Τώρα πώς συμβαίνει να έχουν ολοκληρωθεί διακόσιοι πενήντα τέσσερις φάκελοι από ολόκληρη τη χώρα και να μην είναι κανένας από τους είκοσι εφτά φακέλους της Μαγνησίας σε αυτή την πρώτη ομάδα δεν μπορώ να το γνωρίζω ούτε μπορώ να το σχολιάσω, μόνο το επισημαίνω. Τι λέω με το ερώτημά μου; Ότι το πρόγραμμα πλέον, άσχετα από τις αρχικές καθυστερήσεις, τις οποίες έχετε δίκιο να επισημαίνετε, έχει ολοκληρωθεί, έχει υλοποιηθεί. Καταρτίστηκαν οι εργαζόμενοι, κατέθεσαν οι επιχειρήσεις τους φακέλους τους και εκδόθηκαν οι εντολές πληρωμής της πρώτης και δεύτερης φάσης. Ολοκληρώθηκε αυτό το πρόγραμμα τον Σεπτέμβριο του 2013 και τον Απρίλιο του 2014, παρά το γεγονός ότι ο φορέας διαχείρισης που, όπως είπαμε, είναι το Εθνικό Ινστιτούτο Εργασίας και Ανθρώπινου Δυναμικού, που ήταν υπό διάλυση, όπως εσείς πολιτικά επισημάνατε, σε έξι μήνες πληρώθηκαν την πρώτη και τη δεύτερη φάση. Έκτοτε έχουν καταθέσει τον ολοκληρωμένο φάκελο από τον Απρίλιο του 2015 το σύνολο των επιχειρήσεων τουλάχιστον της Μαγνησίας. Έχουν παρέλθει δεκατρείς μήνες και παρά το γεγονός ότι έχει υπάρξει ο έλεγχος της πρώτης και δεύτερης φάσης, δεν έχουν πληρωθεί αυτές οι επιχειρήσεις για την τρίτη φάση. Όπως είπατε εσείς, άλλες έχουν πληρωθεί σε ποσοστό 70%, άλλες σε ποσοστό 80%. Το ποσοστό που απομένει είναι η αμοιβή των επιχειρήσεων. Σας είπα, κυρία Υπουργέ, και θα ήθελα στη δευτερολογία σας να αναλάβετε μια πιο συγκεκριμένη δέσμευση για επιτάχυνση των διαδικασιών, διότι αυτά δεν είναι χρήματα που θα μπουν στα ταμεία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων - το γνωρίζετε καλύτερα από μένα, κυρία Υπουργέ - αλλά θα πάνε για να πληρωθούν τα ασφαλιστικά ταμεία και οι οφειλές τους προς την Εφορία. Όμως πώς να είναι ασφαλιστικά ενήμερος ένας μικρομεσαίος επιχειρηματίας, κυρία Υπουργέ, όταν έχει να λαμβάνει από το κράτος - κι εγώ μιλάω και για τις καθυστερήσεις της προηγούμενης κυβέρνησης, αλλά κυρίως γι' αυτή την καθυστέρηση της τρίτης φάσης της αποπληρωμής -20.000 ή 30.000 ευρώ για ενάμιση χρόνο; Πώς μπορεί να είναι ασφαλιστικά και φορολογικά ενήμερος αυτός ο επιχειρηματίας; Θα ήθελα, κυρία Υπουργέ, στη δευτερολογία σας να μην εκμεταλλευτείτε το γεγονός ότι κλείνετε τη συζήτηση και να αναλάβετε πιο συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Σας ευχαριστώ.
Παρακαλώ, κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
Ευχαριστώ. Το γεγονός ότι έχει ολοκληρωθεί ένα έργο δεν σημαίνει ότι οι φάκελοι που έχουν κατατεθεί έχουν αρτιότητα. Χρειάζεται, λοιπόν, να γίνει ενδελεχώς ο έλεγχος…
Αφού αποπληρώθηκε η πρώτη και η δεύτερη φάση, πώς δεν είναι άρτιος ο φάκελος;
Σας παρακαλώ, αφήστε με να ολοκληρώσω. Η πρώτη και η δεύτερη φάση, όπως γνωρίζετε, έχει ολοκληρωθεί. Για την τρίτη φάση οι έλεγχοι δεν έχουν ολοκληρωθεί. Όταν λοιπόν υπάρχουν εκατοντάδες παραδείγματα που είχαν γίνει στο παρελθόν πληρωμές αλλά είχαμε υπερβεί το de minimis, τώρα μας καλούν να πληρώσουμε πρόστιμα. Πρέπει, λοιπόν, να ολοκληρωθεί η διαδικασία του ελέγχου. Προχωράει κανονικότατα. Σας κατέθεσα ήδη τον αριθμό των αιτήσεων και των φακέλων που έχουν ολοκληρωθεί. Η παράταση, όπως ξέρετε, υπάρχει μέχρι το 2016, όπως ανέφερα πριν, και θα ολοκληρωθεί κανονικά η διαδικασία.
Μήπως έχετε πάρει τα ταμειακά διαθέσιμα, κυρία Υπουργέ;
Ευχαριστώ πολύ. Προχωρούμε με την πρώτη με αριθμό 1829/10-12-2015 ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Εξωτερικών, σχετικά με τους περιορισμούς στην έκδοση τουριστικής βίζας από Ρωσία. Στην ερώτηση θα απαντήσει ο Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών κ. Ξυδάκης. Παρακαλώ, κύριε Κεγκέρογλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, είναι ευθύνη του Υπουργείου Εξωτερικών, γι' αυτό απευθυνόμαστε σε εσάς, παρ' ότι αφορά τον τουρισμό, η αντιμετώπιση των προβλημάτων που υπάρχουν για την έκδοση βίζας από την πλευρά των ελληνικών αρχών στη Ρωσία, προκειμένου Ρώσοι πολίτες να ταξιδέψουν στη χώρα μας στο πλαίσιο των επιλογών τους, στις οποίες πρέπει να πούμε ότι η Ελλάδα είναι στις πρώτες θέσεις και αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει να αξιοποιήσουμε. Από τον Νοέμβριο του 2014 είναι γνωστό ότι υπάρχει μια νέα διαδικασία για τις χώρες της Σένγκεν και μια υποχρέωση για την έκδοση με τα βιομετρικά χαρακτηριστικά, όπως είναι γνωστό. Τον Δεκέμβριο κατέθεσα την ερώτηση και η απάντησή σας ήταν ότι πράγματι η προσαρμογή στα νέα δεδομένα πρέπει να γίνει και ότι έχουμε πάρει όλα τα μέτρα - τα λέω εν περιλήψει - προκειμένου αυτό να γίνει πραγματικότητα. Δυστυχώς, και ενώ φαίνεται ότι κάποιες κινήσεις έχουν γίνει και από τον επιχειρηματικό κόσμο και από τις υπηρεσίες, αυτό το οποίο είναι διαπιστωμένο είναι ότι υπάρχει μεγάλη καθυστέρηση στην έκδοση της βίζας για κάποιον ο οποίος επιθυμεί να ταξιδέψει στη χώρα. Αυτό μετρήθηκε και το προηγούμενο διάστημα, με αφορμή τις διακοπές του Πάσχα, όταν τουλάχιστον εκατοντάδες τουρίστες από τη Ρωσία που ήθελαν να ταξιδέψουν στην Κρήτη, που γνωρίζω εγώ αλλά και υποθέτω και σε όλη τη χώρα σε άλλους προορισμούς, δεν κατάφεραν να έλθουν λόγω της μεγάλης καθυστέρησης, η οποία παρατηρείται και συνεχίζει και σήμερα. Επειδή το επόμενο διάστημα θα έχουμε το μεγάλο ρεύμα, όπως ελπίζουμε, από τη Ρωσία προς τη χώρα μας, θα ήθελα να μας ενημερώσετε για το τι έχει γίνει από εκεί και πέρα, ούτως ώστε να αντιμετωπιστεί αυτό το μεγάλο πρόβλημα της καθυστέρησης που υπάρχει, για να μην βάζουμε μόνοι μας εμπόδια σε ένα τουριστικό ρεύμα, το οποίο μπορεί να συμβάλει πάρα πολύ οικονομικά και όχι μόνο στην ανάκαμψη της χώρας μας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε Κεγκέρογλου. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ τον συνάδελφο τον κ. Κεγκέρογλου, για την ευκαιρία που μου δίδεται να ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα. Έχει πράγματι προκληθεί ένας θόρυβος και σε κάποια ελληνικά site τουριστικού ενδιαφέροντος και σε κάποια ρωσικά. Υπάρχει μια εύλογη ανησυχία από τη μεριά των Ελλήνων επιχειρηματιών και ένας θόρυβος, που προκαλείται με κάποια άλλα κίνητρα, στη Ρωσία. Η πραγματικότητα ποια είναι; Σας είχα απαντήσει τότε, τον Δεκέμβριο. Δύο φορές είχε γίνει αναβολή της συζήτησης της ερώτησής σας, νομίζω διότι είχατε κάποιο κώλυμα. Η πραγματικότητα είναι ότι εγώ ενημερώθηκα για το θέμα στις 14 Δεκεμβρίου, συνέστησα αμέσως μια ειδική task force, μια ομάδα εργασίας με όλους τους εμπλεκόμενους, τα στελέχη των υπηρεσιών. Στις 4 Ιανουαρίου είχαμε έτοιμο ένα πόρισμα εργασίας, στο οποίο διαπιστώθηκε ότι για να στελεχωθεί το προξενείο με βάση τις νέες συνθήκες έπρεπε να ανοίξουμε νέες θεσμικές δυνατότητες. Νομοθετήσαμε εδώ τροπολογία με την οποία μπορούν να προσληφθούν στο προξενείο επιτόπιοι υπάλληλοι ορισμένου χρόνου. Προκηρύξαμε θέσεις για να αποσπαστούν υπάλληλοι από το Υπουργείο Εξωτερικών. Έγινε πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος για αστυνομικούς, οι οποίοι εκπαιδεύτηκαν και σήμερα οι πρώτοι δέκα βρίσκονται στη Μόσχα. Πήγαν επίσης οκτώ υπάλληλοι του Υπουργείου Εξωτερικών και σήμερα πήγε ειδικός διπλωμάτης, θα είναι και αυτός. Τέλος, ανανεώθηκε και το software, το οποίο παρουσίασε κάποια προβλήματα στις αρχές Απριλίου. Πράγματι υπήρξε μία πίεση το περασμένο διάστημα του Απριλίου. Ωστόσο πρέπει να σας πω ότι οι κινήσεις που έχουμε κάνει και τα μέτρα που έχουμε λάβει πρόκειται να εκδιπλωθούν, να βρεθεί σε πλήρη ανάπτυξη το προξενείο εντός του Μαΐου, να φτάσει τις εκατό, περίπου, θέσεις εργασίας από τις, περίπου, τριάντα πέντε με σαράντα, που έχει τώρα, και να μην παρατηρηθεί κανένα πρόβλημα. Θέλω δε να σας διαβεβαιώσω ότι σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Γενικού Προξενείου της Μόσχας, με τα στοιχεία που έχει ο Ρωσικός Οργανισμός Τουρισμού και με τις δηλώσεις που έγιναν προχθές, τις οποίες δεν θα έχετε υπ' όψιν σας, δεν υπάρχει καμμιά ακύρωση. Όλα αυτά που λέγονται περί ακυρώσεων είναι ένας βόμβος. Νομίζω ότι αυτό μπορεί να δικαιολογείται από την αυξημένη προσδοκία η οποία είναι σε μεγάλο βαθμό βάσιμη αλλά η προσδοκία προσμετράται με αυτούς που έρχονται. Αυτό που διαπιστώνουμε είναι ότι και στα Δωδεκάνησα και την Κρήτη έχουμε αύξηση του τουριστικού ρεύματος από τη Ρωσία, σύμφωνα με χθεσινά τηλεγραφήματα του Αθηναϊκού Πρακτορείου. Και σύμφωνα με όσα λένε οι ρωσικοί οργανισμοί, η Ελλάδα είναι μέσα στους τρεις πρώτους προορισμούς και έχει 40% αύξηση στη ζήτηση. Οι μη έγκαιρες θεωρήσεις διαβατηρίων, σε όλο αυτό το διάστημα για το οποίο συζητάμε, είναι περίπου είκοσι, δηλαδή σε ποσοστό κάτω από το 0,5% των συνολικών αιτήσεων. Οι είκοσι αυτές οφείλονται σε καθαρά τεχνικές ατέλειες του φακέλου δικαιολογητικών, είτε γιατί τα βιομετρικά στοιχεία ήταν ατελή είτε διότι κάποιες ρωσικές υπηρεσίες δεν απάντησαν εγκαίρως στα αιτήματα και τις οχλήσεις για διασταύρωση στοιχείων από το Ελληνικό Προξενείο. Είμαι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε άλλη λεπτομέρεια.
Ευχαριστώ. Κύριε Κεγκέρογλου, έχετε τον λόγο για να δευτερολογήσετε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κρατάω από αυτά που είπατε στην πρωτομιλία σας όσα έχουν σχέση με την ανάληψη πρωτοβουλιών. Είμαι υποχρεωμένος να σας πω ότι έγινε κοσμοϊστορικό γεγονός πέρυσι, με την έννοια ότι είναι διάρρηξη των σχέσεων Ρωσίας - Τουρκίας κατέστησε τη χώρα μας πρώτη προτεραιότητα για τους Ρώσους πολίτες. Αυτό θα πρέπει να το εκμεταλλευτούμε και να το αξιοποιήσουμε με τον καλύτερο τρόπο. Και βεβαίως, είπατε ότι εσείς ενημερωθήκατε περίπου στις 15 Δεκεμβρίου, αν κατάλαβα καλά, όμως το θέμα είναι γνωστό στην Κυβέρνηση από πέρυσι. Όπως θα ξέρετε, η πρώτη προσπάθεια με τον περιβόητο διαγωνισμό, που έγινε πριν τη δική σας παρουσία στο Υπουργείο Εξωτερικών, ήταν τον Μάιο ή τον Ιούνιο του 2015. Κάπου εκεί έγινε. Άρα, αυτό το οποίο δεν κάναμε ως χώρα, δεν έκανε η Κυβέρνηση από το 2015, γνωρίζοντας πλέον τα νέα δεδομένα για την κίνηση ανθρώπων στη ζώνη Σένγκεν από τις συγκεκριμένες χώρες, είπατε ότι ξεκινήσατε να τα κάνετε 20 Δεκεμβρίου. Προσωπικά, μπράβο αλλά η Κυβέρνηση έχει τεράστια ευθύνη γι' αυτή την καθυστέρηση. Δεν είναι προσωπικό θέμα εξάλλου. Έρχομαι τώρα στα συγκεκριμένα. Η Βουλή, πράγματι, μετά τον Γενάρη κατά παρέκκλιση σάς έδωσε τη δυνατότητα να προσλάβατε, να μετακινήσετε, να αποσπάσετε. Αυτό ήταν επιβεβλημένο όταν την τελευταία στιγμή, πράγματι, καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα που υπάρχει. Από την πλευρά σας είναι επιβεβλημένο. Δόθηκε αυτή η δυνατότητα από τη Βουλή σε εσάς, όμως τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι όπως σας ενημερώνουν. Θα το αξιολογήσουν βέβαια καλύτερα, γιατί εγώ δεν θέλω να πω τίποτα παραπάνω, οι τουριστικοί επιχειρηματίες στην Κρήτη και τη Ρόδο που γνωρίζουν και ονοματεπώνυμα που είχαν κλείσει πακέτα και θέσεις και δεν κατάφεραν να έρθουν. Δεν θα έχουμε αντιδικία για το αν ο αριθμός αυτός είναι δέκα χιλιάδες ή πέντε χιλιάδες. Πάντως, δεν είναι το νούμερο το οποίο είπατε. Εγώ λέω ότι δεν είναι κανένας. Θέλω σήμερα, αν μπορείτε, να μας πείτε χρόνους. Να μας πείτε αν μετά από είκοσι ημέρες ή μέχρι τέλος του μήνα - γιατί είπατε κι εσείς ότι σήμερα πιάνουν δουλειά κάποιοι ή αύριο και μέχρι τέλος του μήνα - που θα πάει κάποιος στην Αγία Πετρούπολη - έτσι λέγεται η πιο μακρινή πόλη; - στη Μόσχα ή σε κάποια άλλη μικρότερη πόλη, ή πείτε μας πόσο χρόνο θα χρειαστεί, εφόσον δεν έχει, φυσικά, άλλα εμπόδια, για να θεωρήσει άδεια εισόδου στη χώρα μας, δηλαδή βίζα. Πόσο χρόνο θέλει; Θα θέλει μία, δύο, τρεις ημέρες; Αυτό είναι ένα θέμα. Πείτε μας, επίσης, αν είναι ικανοποιητικό το δίκτυο των πόλεων, στις οποίες μπορεί να απευθυνθεί, όπου θα λειτουργήσουν αυτά τα κέντρα για την έκδοση. Να μας πείτε και σε πόσες πόλεις είναι, γιατί το νούμερο ποικίλει. Μου είχατε πει για δεκαοκτώ πόλεις. Κάπου διαβάζω ότι ο στόχος είναι για παραπάνω από είκοσι. Να δούμε σε πόσες πόλεις έχει ήδη συγκροτηθεί και σε πόσες πόλεις μπορούμε να έχουμε αυτήν την εξυπηρέτηση. Όσον αφορά την ερώτηση, λείπατε στο εξωτερικό δύο φορές. Δεν ήμουν εγώ ο υπαίτιος. Δεν θυμάμαι τη μία φορά τι λόγος υπήρχε. Πάντως, έγκαιρα εμείς θέσαμε το θέμα στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, γιατί προείδαμε ότι θα υπάρχει ζήτημα. Απορούμε, μάλιστα, γιατί κάποιες υπηρεσίες δεν το είχαν δει. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ. Κύριε Υπουργέ, ορίστε, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
Κύριε συνάδελφε, ορθώς επισημαίνετε μερικά πράγματα, μόνο που η καταγωγή ή ο χρονικός ορίζοντας προς τα πίσω αυτών των πραγμάτων αγγίζει κι άλλες κυβερνήσεις πέραν της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ μετά τον Ιανουάριο του 2015. Ο διαγωνισμός για τον πάροχο, τον οποίο αναφέρατε, σχεδιάστηκε επί υπουργίας κ. Βενιζέλου, του δικού σας Υπουργού στο Υπουργείο Εξωτερικών. Αν, λοιπόν, υπάρχουν σκιές γι' αυτόν τον διαγωνισμό, αναζητείστε εκεί την προκήρυξη και τις προδιαγραφές του διαγωνισμού. Το λέω σε περίπτωση που έχετε κάποιες σκέψεις.
Είναι γνωστό το θέμα από παλιά.
Ένα λεπτό να ολοκληρώσω, κύριε συνάδελφε. Σας παρακαλώ. Δεν σας διέκοψα. Σας μιλώ για το ποιος σχεδίασε το διαγωνισμό. Επίσης, η εισαγωγή των βιομετρικών στοιχείων και του συστήματος VIS είναι γνωστό από το 2013. Εγώ, πράγματι, το έμαθα αργά και ίσως να υπήρξε και μία καθυστέρηση της υπηρεσίας και επί της πρώτης Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Το αναγνωρίζω. Όμως, θα πρέπει να το βλέπουμε σε όλο το εύρος. Το έχω μελετήσει πάρα πολύ, κύριε Κεγκέρογλου. Έχω μετακινήσει βουνά γι' αυτήν την ιστορία. Η αγωνία μου για την εθνική οικονομία και τον τουρισμό, τα νησιά και τη βαριά βιομηχανία της Κρήτης και των Δωδεκανήσων είναι παρόμοια με τη δική σας. Ωστόσο, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η ελληνική δημόσια διοίκηση, αν τη γνωρίζετε - και τη γνωρίζετε, διότι έχετε διοικήσει Υπουργείο - είναι βαριά, αδρανής και δεν κινείται αναλόγως της πολιτικής βουλήσεως ή των πραγματικών αναγκών της οικονομίας. Αυτός είναι και ένας λόγος για τον οποίο βρίσκεται η Ελλάδα σ' αυτό το χάλι. Αυτό πρέπει να αλλάξουμε, τη δημόσια διοίκηση και την αποτελεσματικότητά της. Είπατε ότι νομοθετήσαμε κατά παρέκκλιση. Καμμία παρέκκλιση δεν έγινε. Νομίμως έγινε η νομοθέτηση. Εγώ μία εβδομάδα πριν ενημέρωσα αναλυτικά όλους τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους των κομμάτων, μπήκε στο Σώμα και όλοι το ψήφισαν. Δεν κάναμε καμμία παρέκκλιση από τη δικαιική τάξη ή το νομικό πολιτισμό. Έγινε ομαλά και σωστά.
Δεν είπα «κατά παρέκκλιση», αλλά «νομίμως».
Νομίμως. Ωραία. Ζητάτε να σας μιλήσω για χρόνους. Ο κώδικας Σένγκεν επιβάλλει στα κράτη που εκδίδουν τη βίζα VIS με τα βιομετρικά στοιχεία μέσα σε δεκαπέντε ημέρες να έχουν δώσει θεώρηση ή μία δικαιολογημένη απάντηση γιατί δεν μπορούν να δώσουν τη θεώρηση. Αυτήν τη στιγμή, εμείς στη Μόσχα έχουμε ένα χρόνο περίπου επτά ημερών. Έχουμε ζητήσει να κατατίθενται οι αιτήσεις τουλάχιστον δέκα ημέρες πριν και να μην πηγαίνουν μία και δύο ημέρες πριν. Βεβαίως, μεγάλο μέρος του τουριστικού πακέτου στη Ρωσία είναι τα λεγόμενα «last minute». Προσπαθούμε να τα εξυπηρετήσουμε και αυτά. Μέχρι τις 10 Μαΐου έχουν βγει όλες οι θεωρήσεις για τα διαβατήρια, κύριε Κεγκέρογλου. Δεν υπάρχει κανένας Ρώσος τουρίστας, ο οποίος ήρθε στην Ελλάδα και δεν είχε διαβατήριο, παρά την υπαρκτή πίεση που υπάρχει. Στην Αγία Πετρούπολη η θεώρηση για το διαβατήριο παραδίδεται σε σαράντα οκτώ ώρες, όπως και στο Νοβοροσίσκ. [[Στο σημείο αυτό κτυπά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αναπληρωτή Υπουργού]] Σε ό,τι αφορά τα Κέντρα Συλλογής Στοιχείων του παρόχου, ήταν είκοσι και τα κάναμε είκοσι οκτώ. Έχουμε κινητοποιήσει ένα δίκτυο δεκαπέντε μίνι VACs, μικρά «shopping shop» και δίνουμε τη δυνατότητα όποιος μπορεί να πληρώσει κάτι παραπάνω - και είναι πολλοί αυτοί οι εύποροι Ρώσοι τουρίστες που μπορούν να πληρώσουν κάτι παραπάνω - να κάνει χρήση των «mobile» μονάδων, των κινητών μονάδων. Αυτοί πηγαίνουν σπίτι τους, τυπώνουν τα βιομετρικά στοιχεία και τα δικαιολογητικά και πληρώνουν κάτι παραπάνω. Η αύξηση, λοιπόν, των σταθμών εργασίας μέσα στο Προξενείο θα φτάσει τους εβδομήντα πέντε εντός του Μαΐου. Τα δε VACs από είκοσι έχουν γίνει είκοσι οκτώ, συν τα δεκαπέντε mini VACs, συν τα mobile VACs. Δεν υπήρξε μεγαλύτερη δυνατότητα δικτύωσης και δεν υπήρξε ποτέ στο παρελθόν. Αν έχετε κάτι άλλο…
Δεν χρειαζόταν. Ήταν νέα δεδομένα.
Κοιτάξτε, είπατε και κάτι άλλο, ότι ξέραμε από πέρυσι την αλλαγή του συστήματος. Πράγματι, τα νέα γεωπολιτικά δεδομένα με το κλείσιμο της τουρκικής και της αιγυπτιακής αγοράς έγιναν λίγο πριν τα Χριστούγεννα.
Προχωρούμε με την δεύτερη με αριθμό 3694/3-3-2016 ερώτηση της Βουλευτού Αττικής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Χριστοφιλοπούλου προς τον Υπουργό Υγείας, σχετικά με το ωράριο των φαρμακείων. Στην ερώτηση θα απαντήσει ο Υπουργός Yγείας, ο κ. Ξανθός. Παρακαλώ, κυρία Χριστοφιλοπούλου, έχετε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, πράγματι το διευρυμένο ωράριο των φαρμακείων έχει πολλά οφέλη και για τους καταναλωτές, τους ανθρώπους που ψάχνουν φάρμακο ή και άλλα είδη που έχουν τα φαρμακεία, αλλά και για τα ίδια τα φαρμακεία για πάρα πολλούς λόγους. Το ξεκινήσαμε. Το συνεχίζετε. Ωστόσο, το γνωρίζετε ότι έχουν παρατηρηθεί και κάποια φαινόμενα τα οποία αντί να έχουν θετικά και υγιή στοιχεία για τον ανταγωνισμό, τον κάνουν αθέμιτο και κυρίως δεν εξυπηρετούν τους συμπολίτες μας, που αναζητούν φάρμακο πολλές φορές και τις νυχτερινές ώρες, για λόγους ανάγκης. Θέλω να σας δώσω ένα παράδειγμα, κύριε Υπουργέ, από την Αττική. Προχθές, που ήταν η αργία της Πρωτομαγιάς, είχαμε αναρτημένα φαρμακεία στις καρτέλες και στο διαδίκτυο ως εφημερεύοντα τετρακόσια πενήντα στην Αττική. Άνοιξαν, όμως, άλλα πεντακόσια. Το αποτέλεσμα; Ο πολίτης να έχει δίπλα του φαρμακείο και να μην ξέρει ότι είναι ανοικτό. Υπάρχει, όμως και το αντίθετο. Να ψάχνει ο πολίτης το βράδυ φαρμακείο ανοικτό και να μη βρίσκει, γιατί υπάρχει και το φαινόμενο πάρα πολλοί φαρμακοποιοί να απαλλάσσονται από τις εφημερίες, επικαλούμενοι οικονομικούς λόγους. Εύλογο μεν, αλλά δημιουργεί κι αυτό προβλήματα. Επομένως, τώρα υπάρχουν πάρα πολλά φαρμακεία την ημέρα και ελάχιστα ανοικτά κατά τη διάρκεια της νύχτας. Πάλι επικαλούμαι τα στοιχεία του Φαρμακευτικού Συλλόγου της Αττικής για να σας πω ότι από τα τρεις χιλιάδες φαρμακεία του Λεκανοπεδίου, σε μηνιαία βάση τα τετρακόσια πενήντα ήταν διημερεύοντα και τα εκατόν πενήντα διανυκτερεύοντα, αλλά δεν γνωρίζουμε ακόμη πόσα φαρμακεία είναι ανοικτά με ελεύθερο ωράριο, διότι δεν δηλώνονται οι ώρες λειτουργίας τους και δεν μπορούν να εγγραφούν. Τώρα, τον περασμένο Οκτώβριο, θα σας διαβάσω από το έγγραφο της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας της Περιφέρειας Αττικής, ότι τον τελευταίο καιρό - διαβάζω τώρα - παρατηρείται το φαινόμενο των μαζικών απαλλαγών φαρμακείων από τις εφημερίες και διανυκτερεύσεις για οικονομικούς λόγους ή για λόγους υγείας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Αμέσως, κύριε Πρόεδρε, μισό λεπτό να ολοκληρώσω. Σημειώνεται, επίσης, το γεγονός ότι ενώ κατά τη διάρκεια της μέρας, λέει η Διεύθυνση Υγείας, υπάρχουν πολλά ανοικτά φαρμακεία, κυρίως σε εμπορικές περιοχές ή κοντά σε νοσοκομεία, κατά τη διάρκεια της νύχτας λειτουργούν ελάχιστα, ειδικά σε απομακρυσμένες περιοχές. Για αυτό, κύριε Υπουργέ, σας έκανα τη γραπτή ερώτηση. Φαίνεται από την απάντησή σας ότι στις αρχές συμφωνούμε. Δηλαδή κι εσείς μου λέτε στη γραπτή απάντηση ότι θέλετε να υπάρξει το διευρυμένο ωράριο προς όφελος και των δύο και των πολιτών και των φαρμακείων. Ωστόσο, αυτό που επικαλείστε ότι θα αλλάξετε για να μπουν ορισμένοι κανόνες, να μην υπάρχει στρέβλωση του ανταγωνισμού, δεν διαφαίνεται από την απάντησή σας, γι' αυτό και ήθελα να παρακαλέσω εδώ προφορικά να μου πείτε περισσότερα στοιχεία για τις κατευθύνσεις αυτές και τους κανόνες λειτουργίας που προτίθεστε να βάλετε.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κυρία συνάδελφε, νομίζω ότι είναι όντως επίκαιρη ερώτηση, γιατί είναι και σε εξέλιξη αυτές τις μέρες κάποιου τύπου κινητοποίηση των φαρμακοποιών, οι οποίοι έχουν αποσύρει τα μέλη τους, τα μέλη του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αττικής για την ακρίβεια, από την υποχρέωση διημέρευσης, αντιδρώντας στην ασύδοτη και χαοτική κατάσταση που όντως έχει δημιουργηθεί - και συμφωνώ απολύτως - την τελευταία τριετία στον χώρο της λειτουργίας των φαρμακείων. Πρέπει να πούμε το εξής, ότι υπήρξε κατ' αρχάς μία νομοθετική διολίσθηση από τον ν.3918 στον ν.4052 και στον ν.4254 προς την πλέον απελευθερωμένη λειτουργία αυτής της αγοράς. Κατά την άποψή μας, ήταν προβληματικό αυτό. Προφανώς, υπήρχε μία μνημονιακή δέσμευση, με βάση την εργαλειοθήκη I του ΟΟΣΑ, να υπάρξουν παρεμβάσεις απελευθέρωσης, κατά κάποιο τρόπο του ωραρίου και γενικότερα του φαρμακευτικού επαγγέλματος. Όμως, συμφωνώ ότι ο τρόπος με τον οποίο έγινε δημιούργησε πολλαπλές παρενέργειες και προβλήματα. Υπάρχουν επισημάνσεις, ακόμα και από τις υπηρεσίες της Περιφέρειας Αττικής - χρησιμοποιούν μάλιστα τη λέξη «χάος» - ότι πρέπει να υπάρξει μία παρέμβαση για να ξεπεράσουμε αυτή την προβληματική κατάσταση. Υπάρχει, από ό,τι φαίνεται, μία πραγματική δυσκολία των πολιτών να έχουν ευχερή πρόσβαση, ιδιαίτερα τις νυκτερινές ώρες. Στην ουσία, έχει δημιουργηθεί ένα σύστημα δύο ταχυτήτων. Υπάρχουν τα φαρμακεία, τα οποία λέγονται «διευρυμένου ωραρίου», που λειτουργούν όποτε θέλουν, χωρίς να το γνωρίζει κανένας. Ο νόμος τούς δίνει τη δυνατότητα να μη γνωστοποιούν στον Φαρμακευτικό Σύλλογο το ωράριο λειτουργίας τους. Λειτουργούν κατ' εκτίμηση. Συνήθως, βεβαίως, είναι φαρμακεία τα οποία είναι κοντά σε εμπορικά κέντρα, σε νοσοκομεία, σε περιοχές δηλαδή αυξημένης ζήτησης. Και αυτό το πράγμα έχει δημιουργήσει μία ανακατανομή της αγοράς, έχει επηρεάσει αρνητικά την οικονομική λειτουργία και τη βιωσιμότητα πολλών φαρμακείων, τα οποία, για λόγους οικονομικούς, όντως ζητούν να εξαιρεθούν από τις εφημερίες, διημερεύσεις και λοιπά. Έχουμε την πολιτική βούληση να αντιμετωπίσουμε αυτό το πρόβλημα. Συμφωνούμε με τις επισημάνσεις του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου. Θέλουμε μία νέα ρύθμιση, η οποία να θέτει συγκεκριμένο ωράριο, πέραν του κλασικού ωραρίου, που υπήρχε μέχρι τώρα. Το έχουμε συζητήσει αυτό σε τεχνικό επίπεδο με τον Πανελλήνιο Φαρμακευτικό Σύλλογο. Κατά βάση, έχουμε αποδεχθεί το πλαίσιο των προτάσεών του. Έχουμε διαμορφώσει μία πρόταση που έχει υποβληθεί για έγκριση στους θεσμούς. Θέλουμε να έχουμε προφανώς, την αποδοχή και τη συνεννόηση, διότι είναι μία ρύθμιση που εμπλέκεται - ας πούμε - στο πλαίσιο των δεσμεύσεων, που έχουν προκύψει από τις συμφωνίες της χώρας. Η λογική είναι η εξής: Θα υπάρχει συγκεκριμένο ωράριο από το πρωί έως αργά το απόγευμα και το Σάββατο έως το μεσημέρι. Θα δηλώνει ο φαρμακοποιός εντός αυτού του ορισμένου ωραρίου ποιο διάστημα μπορεί να είναι σε λειτουργία το φαρμακείο του και φυσικά, θα υπάρχει ταυτόχρονα και η υποχρέωση συμμετοχής στο σύστημα εφημερίας - διημέρευσης. Θα σταματήσει δηλαδή το καθεστώς όπου καθένας μπορεί να ανοίγει και να κλείνει το φαρμακείο του κατ' εκτίμηση και κατά τις - ας πούμε - δυνατότητες που του δίνει η αγορά της ευρύτερης περιοχής. Νομίζω ότι αυτή είναι μία ρύθμιση σημαντική. Θα δίνουμε αυξημένη αρμοδιότητα στην αντιπεριφέρεια, στις περιφερειακές υπηρεσίες και στους τοπικούς ιατρικούς συλλόγους. Θέλουμε να δώσουμε και μία ευελιξία σε τοπικό επίπεδο, για να αντιμετωπίζονται ιδιαιτερότητες σε τουριστικές περιοχές σε περιόδους υψηλής εμπορικής κίνησης, έτσι ώστε να διασφαλίζονται δύο μείζονα θέματα. Το πρώτο θέμα είναι η ευχερής πρόσβαση των πολιτών στο φάρμακο και άρα η εξυπηρέτηση του μείζονος αγαθού της δημόσιας υγείας και φυσικά, κατά την άποψή μας, πρέπει να μας ενδιαφέρει και η βιωσιμότητα του μικρού φαρμακείου, το οποίο είναι διασπαρμένο σε όλη τη χώρα και το οποίο επιτελεί μία πολύ κρίσιμη λειτουργία, συνεισφέρει πολλές φορές και στην παροχή συμβουλών ή υπηρεσιών πρωτοβάθμιας φροντίδας στον κόσμο. Αυτή τη λειτουργία θέλουμε να την κρατήσουμε, να υπάρχει δηλαδή μία ισόρροπη κατανομή, να μην υπάρχει αλλού ανισότητα με υπερσυγκέντρωση φαρμακείων και αλλού έλλειψη και δυσκολία εξυπηρέτησης.
Κυρία Χριστοφιλοπούλου, έχετε τον λόγο για να δευτερολογήσετε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι τα όσα μας είπατε, διευκρινίζουν ακόμη περισσότερο τις προθέσεις σας. Και ευχαριστώ για την πληροφορία που δώσατε σε μένα και μέσω εμού και στον κόσμο. Θέλω να επισημάνω από την πλευρά μας το εξής: Ο υγιής ανταγωνισμός είναι προς όφελος όλων. Θα πρέπει, όμως, να βρούμε ένα σύνολο κανόνων για όλα τα φαρμακεία, που να διασφαλίζει τον ανταγωνισμό. Συμφωνώ σε αυτά που είπατε για τα μικρά φαρμακεία, γιατί, πραγματικά, επιτελούν σημαντικό ρόλο, ιδιαίτερα σε απομακρυσμένες περιοχές, αλλά και σε άλλες συνοικίες όπου δεν υπάρχει εύκολα η πρόσβαση σε εμπορικά κέντρα ή σε άλλα μεγάλα φαρμακεία. Νομίζω, λοιπόν, ότι ο υγιής ανταγωνισμός από τη μία και από την άλλη ένα σύνολο κανόνων που να διασφαλίζει αυτόν τον ανταγωνισμό και την ισότητα πρόσβασης των φαρμακείων σε αυτόν, είναι αυτό που χρειαζόμαστε. Είναι σαφές ότι είμαστε υπέρ του διευρυμένου ωραρίου. Είναι σαφές ότι την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ - στην οποία κατόπιν συμφωνήσατε εσείς - εμείς την υποστηρίξαμε. Είναι, όμως, φυσικό κάθε καινούριο πράγμα που γίνεται, να έχει και τα προβλήματά του. Και επειδή σε αυτό δεν χρειάζεται να δευτερολογήσετε, κύριε Υπουργέ - εκτός αν έχετε κάτι να προσθέσετε - γιατί θεωρώ, απ' όσα άκουσα, πως βαδίζετε προς τη σωστή κατεύθυνση, θα ήθελα να σας παρακαλέσω αυτό να τύχει κι ενός διαλόγου, ούτως ώστε να μπορούμε, τουλάχιστον σε αυτό, να συνεννοηθούμε - γιατί με το ασφαλιστικό των φαρμακοποιών και των γιατρών δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε - μήπως και μπορέσουμε να έχουμε μια συναινετική λύση, που όλοι θα τη στηρίξουμε. Στο χρόνο που έχω ακόμα στη διάθεσή μου, επιτρέψτε μου να σας ρωτήσω, κύριε Υπουργέ, για ένα άλλο, επίκαιρο θέμα. Επειδή η δική σας στάση είναι άλλη και το δικό σας ήθος είναι άλλο, μου κάνει τρομερή εντύπωση πώς καλύπτετε πολιτικά όλη αυτήν την τραγική ιστορία με το ΚΕΕΛΠΝΟ και το γεγονός ότι, για να μπορέσει ο κ. Πολάκης να κάνει τις επεμβάσεις που κάνει, καθαιρέθηκε και το διοικητικό σας συμβούλιο - εσείς το είχατε διορίσει, είναι δικό σας θέμα, αλλά είναι και θεσμικό θέμα, αυτό μας ενδιαφέρει και όχι τα πρόσωπα - για να μπουν, τελικά, κάποιοι δικοί σας γιατροί ή νοσηλευτές στις λίστες. Το αποτέλεσμα είναι ότι ακόμα και μέχρι σήμερα, σχεδόν μέσα Μαΐου, οι γιατροί και οι νοσηλευτές δεν έχουν πάει στις ΜΕΘ. Κύριε Πρόεδρε, που είστε και καθηγητής Ιατρικής, αναφέρομαι σε εσάς γι' αυτό. Κύριε Υπουργέ, κάντε τον κόπο να μου πείτε τι θα κάνετε με αυτήν την άθλια ιστορία.
Και πάλι έχετε τον λόγο, κύριε Υπουργέ.
Δύο σύντομες παρατηρήσεις για την ερώτηση. Συμφωνούμε επί της αρχής. Μόλις έχουμε την τελική συνεννόηση με τους θεσμούς, θα έλθει με τη μορφή τροπολογίας, νομοθετικής ρύθμισης, όπου προφανώς θα γίνει διαβούλευση και θα πει ο καθένας την άποψή του. Θα την παρουσιάσουμε και θα συνεννοηθούμε και με τους φαρμακοποιούς. Νομίζω ότι θα είναι ένα αποδεκτό πλαίσιο, όπου θα βάζει μια ρύθμιση μέσα στο πλαίσιο της απελευθέρωσης του ωραρίου και της καλύτερης εξυπηρέτησης του κόσμου. Σήμερα υπάρχει ανισότητα. Και νομίζω ότι ένα πολιτικό συμπέρασμα είναι ότι η αγορά των υπηρεσιών υγείας δεν είναι μια κοινή αγορά, μια οποιαδήποτε αγορά. Η λογική της απελευθέρωσης και της αυτορρύθμισης της αγοράς έχει αποδειχτεί προβληματική. Άρα, πρέπει να υπάρχουν κανόνες, πρέπει να υπάρχει πλαίσιο, έτσι ώστε ο πολίτης να έχει πρόσβαση σε αυτό το κρίσιμο αγαθό, το φάρμακο, τις υπηρεσίες υγείας κ.λπ.. Τώρα για το θέμα που θέσατε για το ΚΕΕΛΠΝΟ. Επιτρέψτε μου να πω ότι σε αυτήν την ιστορία καλό θα ήταν να είναι προσεκτικός ο καθένας στο τι λέει. Το ΚΕΕΛΠΝΟ, αγαπητή κυρία συνάδελφε, όπως ξέρουν πολύ καλά οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ, για πολλά χρόνια ήταν η επιτομή της κακοδιαχείρισης, της αδιαφάνειας, των πελατειακών σχέσεων σε σχέση με τις προκηρύξεις και τις προσλήψεις προσωπικού. ‘Ενα μεγάλο μέρος πλέον από τις εκκρεμότητες του παρελθόντος, έχουν δρομολογηθεί με πορίσματα ελέγχου και έχει αναλάβει ευθύνη η Δικαιοσύνη. Αυτό είναι ένα θέμα. Αυτό το οποίο προσπαθήσαμε να κάνουμε εμείς, κυρία Χριστοφιλοπούλου, ακριβώς σε έναν φορέα ο οποίος δεν είχε την έξωθεν καλή μαρτυρία, ιδιαίτερα στο ζήτημα της αξιοκρατίας και της διαφάνειας, ήταν να βάλουμε κανόνες. Απαιτήσαμε, για πρώτη φορά, να μπουν κριτήρια ΑΣΕΠ στις προκηρύξεις που έγιναν. Απαιτήσαμε να υπάρχει ανάρτηση λιστών και δυνατότητα ενστάσεων. Αυτά δεν είχαν ξαναγίνει στο παρελθόν. Απαιτήσαμε να γίνει ορθολογική κατανομή του προσωπικού που θα τοποθετηθεί σε όλες τις μονάδες εντατικής θεραπείας της χώρας, το οποίο επίσης δεν υπήρχε και μάλιστα, έγινε με τη συνδρομή της Ένωσης της Επιστημονικής Εταιρείας Εντατικολόγων. Προσπαθήσαμε, λοιπόν, να ελέγξουμε το πλαίσιο, να βάλουμε κανόνες, έτσι ώστε να διασφαλιστεί και η γρήγορη εκτέλεση του διαγωνισμού, αλλά και η αξιοκρατία. Ήταν προφανές ότι ένας σκληρός μηχανισμός του ΚΕΕΛΠΝΟ δεν το ήθελε αυτό. Αντέδρασε με πολλαπλούς τρόπους. Και έφτασε να παρθεί μια οριακή απόφαση στο συμβούλιο, που ουσιαστικά δεν επέτρεπε τη γρήγορη ολοκλήρωση του διαγωνισμού, την εξέταση των ενστάσεων και την ολοκλήρωση της τοποθέτησης του προσωπικού. Μετά απ' αυτήν την εξέλιξη, λοιπόν, ζητήσαμε τις παραιτήσεις των μελών του διοικητικού συμβουλίου, γνωστοποιώντας ότι υπάρχουν δύο πολύ κρίσιμες εκκρεμότητες, κατά την άποψή μας, που δεν είχαν αντιμετωπιστεί. Η μία απ' αυτές ήταν η αποπομπή του Γενικού Διευθυντή του ΚΕΕΛΠΝΟ, ο οποίος με αμετάκλητο βούλευμα έχει παραπεμφθεί για κακουργηματικές πράξεις εις βάρος του φορέα. Κατά δεύτερον, απαιτήσαμε και τη διευκόλυνση - που δεν είχε γίνει - του ελέγχου από το ΣΕΥΠ σε περιόδους που χρειαζόταν να επεκταθεί ο διαχειριστικός έλεγχος για πάρα πολλές ατασθαλίες που είχαν κατά καιρούς εντοπιστεί. Υπήρχε, λοιπόν, μια συνειδητή και οργανωμένη αντίδραση ενός ολόκληρου συστήματος απέναντι σε αυτήν την πολιτική απαίτηση εξυγίανσης και κάθαρσης σε αυτό το κομμάτι. Γι' αυτό, λοιπόν, προχωρήσαμε στην αντικατάσταση του διοικητικού συμβουλίου. Και νομίζω ότι όλο αυτό είναι προσβλητικό για τους ανθρώπους οι οποίοι επιλέχθηκαν, για το νέο Πρόεδρό του, τον κ. Θεόφιλο Ρόζενμπεργκ, αλλά και για όλα τα υπόλοιπα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, που είναι εξαιρετικοί επιστήμονες υψηλού κύρους στο κομμάτι της δημόσιας περίθαλψης, της επιδημιολογικής επιτήρησης των λοιμώξεων και της διαχείρισης υγειονομικών κρίσεων. Ένας κι ένας είναι οι άνθρωποι οι οποίοι τοποθετήθηκαν στο νέο διοικητικό συμβούλιο. Προφανέστατα, δεν μπορεί κανείς να μας εγκαλέσει ότι βάλαμε κομματικούς εγκάθετους για να προωθήσουν διορισμούς «ημετέρων». Αυτό είναι πραγματικά μια αθλιότητα, η οποία αναπαράγεται από ένα μέρος του Τύπου και θεωρώ ότι είναι πολύ προβληματικό να την υιοθετείτε κι εσείς. Οι θέσεις των γιατρών ήταν εκατό. Οι αιτήσεις ήταν περίπου διακόσιες. Δεν είχαμε, δηλαδή, καμμιά πληθώρα αιτήσεων γι' αυτόν το διαγωνισμό. Ζητήσαμε, όμως, να εφαρμοστούν τα κριτήρια, τα οποία είχαν μπει και διαπιστώσαμε ότι υπήρχαν τεράστιες αποκλίσεις. Δεν είχαν συνυπολογιστεί σωστά οι προϋπηρεσίες. Είχαν μπει περίοδοι ανεργίας που δεν υπήρχαν, γιατί αναφέρονταν στο παρελθόν. Είχαν μπει μεταπτυχιακοί τίτλοι, που δεν αποδεικνύονταν. Υπήρχε σωρεία παραβάσεων και παρατυπιών. Αυτές προσπαθήσαμε να διορθώσουμε. Και νομίζω ότι μετά τη χθεσινή εξέλιξη, την τοποθέτηση του νέου διοικητικού συμβουλίου, πραγματικά μπορούμε να προσβλέπουμε σε μια θεσμική, διοικητική, λειτουργική και επιστημονική αναβάθμιση αυτού του φορέα.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Βεβαίως, ο Πρόεδρος δεν πρέπει να σχολιάζει τις συζητήσεις, αλλά, κύριε Υπουργέ, μην ξεχνάτε ότι το ΚΕΕΛΠΝΟ έχει μια λειτουργία είκοσι πέντε περίπου χρόνων. Εγώ ήμουν εκείνος ο Υπουργός, που στην ουσία υλοποίησε το ΚΕΕΛΠΝΟ. Δεν το νομοθέτησε, αλλά το υλοποίησε. Εγώ είχα αφήσει πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου και διοικητικό συμβούλιο, το συμβούλιο που είχε τοποθετήσει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, με επικεφαλής τότε τον καθηγητή Στρατηγό. Αυτό έγινε για να υπάρχει ένας έλεγχος διακομματικός. Από πλευράς Υπουργείου είχε τις υπηρεσίες του και ήλεγχε το ΚΕΕΛΠΝΟ και από πλευράς Διοικητικού Συμβουλίου δεν το άλλαξε. Και αυτό έγινε για έναν πάρα πολύ απλό λόγο: Γιατί το ΚΕΕΛΠΝΟ εκ της λειτουργίας του και εκ του ελέγχου του, έχει σώσει τη χώρα από μεγάλες πανδημίες. Μην ξεχνάτε και μην υποτιμάτε - και επιμένω - ότι η αθηναϊκή δημοκρατία κατέρρευσε από το λοιμό των Αθηνών. Έγιναν μέσα στη Βουλή συζητήσεις ότι επί υπουργίας άλλων Υπουργών - δεν θα αναφέρω τα ονόματα για να μην θεωρηθεί πολιτικά - ξοδεύτηκαν 200 εκατομμύρια για να αντιμετωπιστεί η περίφημη επιδημία της γρίπης τότε. Βεβαίως, πρέπει να τα ελέγξετε αυτά. Καλά κάνετε και τα ελέγχετε. Γιατί, όμως, ελέγχετε επιλεκτικά μια περίοδο τριών χρόνων και δεν ελέγχετε μια περίοδο είκοσι πέντε χρόνων, που είναι πολλαπλάσιες οι δαπάνες που έχουν γίνει γι' αυτόν τον στόχο; Ο κίνδυνος, όμως, δεν είναι αυτός. Διότι η εύκολη απάντηση είναι ότι επιλέγετε στόχο ή στόχους. Εγώ δεν θα το σχολιάσω αυτό. Ας το σχολιάσει η δικαιοσύνη. Εκείνο, όμως, που θα σχολιάσω εγώ ιδιαίτερα, είναι ότι θέτετε σε κίνδυνο τη λειτουργία της δημόσιας υγείας. Γιατί; Αυτό το Διοικητικό Συμβούλιο, που δεν το γνωρίζω, ελπίζω να είναι το καλύτερο που υπήρξε ποτέ. Δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω τίποτα. Όμως, ποιο διοικητικό συμβούλιο θα έρθει μετά από αυτήν την ιστορία που κάνετε και δεν θα σκεφτεί το γιατί να αναλάβει τέτοιες ευθύνες; Είναι άμισθοι οι άνθρωποι αυτοί. Προσφέρουν υπηρεσίες. Είναι ακαδημαϊκά στελέχη. Δουλεύουν αλλού και προσφέρουν χρόνο στο ΚΕΕΛΠΝΟ. Δεν είναι άνθρωποι που μισθοδοτούνται. Γιατί να αναλάβουν, λοιπόν, τέτοιες ευθύνες και γιατί να προφυλάξουν τη χώρα από οποιαδήποτε επιδημία και να τους τρέχουν κάποιοι στα δικαστήρια κάποια στιγμή; Το ΚΕΕΛΠΝΟ έχει έναν και μοναδικό λόγο. Ο Υπουργός ελέγχει και έχει την ευθύνη - όλοι οι Υπουργοί έχουν την ευθύνη - των διοικητικών συμβουλίων που βάζει, τα προσλαμβάνει, τα απολύει ή τα στέλνει στη δικαιοσύνη. Όμως, εάν θέλει η Κυβέρνηση, ο Υπουργός να δει τι γίνεται στο ΚΕΕΛΠΝΟ, να αρχίσει από την πρώτη μέρα να δει τι έκαναν και τι κάνουν οι Υπουργοί μέχρι σήμερα. Και επειδή ανέφερα τον εαυτό μου, θα πω ότι εγώ δεν διόρισα ούτε έναν στο ΚΕΕΛΠΝΟ. Τίποτα δεν άλλαξα στην ιστορία αυτή ούτε ανακατεύτηκα στη λειτουργία του. Και επαναλαμβάνω, είχα διοικητικό συμβούλιο το οποίο δεν είχα ορίσει εγώ, αλλά η προηγούμενη κυβέρνηση. Αυτό σας συνιστώ να κάνετε και εσείς. Αλλιώς, θα δείτε τα προβλήματα που θα προκύψουν. Δεν είναι δικαστικό θέμα. Είναι θέμα προασπίσεως της κοινωνίας και της δημόσιας υγείας.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ για την παρέμβαση…
Κύριε Υπουργέ, μιας και πήρατε τον λόγο, πείτε μας πότε θα ανοίξουν τα κρεβάτια.
Και αυτό που λέτε, κυρία Χριστοφιλοπούλου, εντάσσεται στο ίδιο ερώτημα, διότι ο κόσμος αυτό ζητάει.
Αυτό θέλουμε. Θέλουμε να προχωρήσει πολύ γρήγορα η διαδικασία, να ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός και για τους ιατρούς και για τους νοσηλευτές και αν είναι δυνατόν μέσα στο Μάιο να τοποθετηθούν οι άνθρωποι, να σταθεροποιηθεί η λειτουργία των μονάδων εντατικής θεραπείας, που έχουν οριακή στελέχωση και να αυξηθούν οι διαθέσιμες κλίνες, ειδικά στο λεκανοπέδιο της Αττικής, που υπάρχει λίστα αναμονής και υπάρχει πρόβλημα. Επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε, να πω το εξής: Εμείς δεν υποβαθμίζουμε επ' ουδενί. Ίσα - ίσα που λέμε ότι αυτός ο φορέας επιτελεί έναν πολύ κρίσιμο ρόλο στο κομμάτι της δημόσιας υγείας και έχει εξαιρετικό επιστημονικό προσωπικό, το οποίο προφανώς δεν μπορεί να ενοχοποιηθεί για πρακτικές, για λάθη και για κακούς χειρισμούς, ακόμα και για περιπτώσεις διαφθοράς που είναι προφανέστατο πια - αποδεικνύεται και από τη δικαστική έρευνα - ότι υπήρξαν κατά καιρούς από τις διοικήσεις. Προφανώς και πιστεύουμε ότι επιτελείται εξαιρετική δουλειά. Και πιστεύουμε ότι με τη θεσμική εξυγίανση που πρέπει να γίνει, αποκαθίσταται το κύρος και η αξιοπιστία αυτού του θεσμού. Αυτήν την περίοδο είναι πολύ κρίσιμο το κομμάτι της δημόσιας υγείας, διότι υπάρχει η διαχείριση της προσφυγικής κρίσης, υπάρχουν θέματα για τα οποία οι πολίτες πρέπει να αισθανθούν ότι υπάρχουν ασφαλείς μηχανισμοί στη χώρα, που επιτηρούν τις λοιμώξεις, που συνεργάζονται με διεθνή κέντρα - και το έχουμε κάνει αυτό με το ευρωπαϊκό ECDC, με το αμερικάνικο CDC που ήρθε πριν λίγες μέρες, μας έχουν δώσει εκθέσεις - που συνεργάζονται με το ΚΕΕΛΠΝΟ και που μας κάνουν υποδείξεις. Όμως, σε γενικές γραμμές, αποδέχονται ότι η υγειονομική διαχείριση του προσφυγικού έχει γίνει με βάση τα επιστημονικώς και τα διεθνώς παραδεκτά. Θέλουμε, λοιπόν, πραγματικά σε αυτόν τον κρίσιμο τομέα να αισθανθεί και ο υγειονομικός κόσμος, αλλά και η κοινωνία, ότι υπάρχει αξιοκρατία, ότι υπάρχει αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού, του επιστημονικού, με τον καλύτερο τρόπο. Γι' αυτό πιστεύω, λοιπόν, ότι δεν μπορείτε κι εσείς να κινδυνολογείτε - διότι κινδυνολογείτε αυτήν τη στιγμή - λέγοντας ότι με την παρέμβασή μας αυτή τίθεται σε κίνδυνο η δημόσια υγεία και η διαχείριση - ας πούμε - ενδεχόμενων προβλημάτων υγειονομικής φύσης, που μπορεί να προκύψουν. Ίσα - ίσα, οι άνθρωποι που τοποθετήθηκαν εκεί - και θέλω πραγματικά να διαβάσετε ποια είναι τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου και τα τακτικά και τους αναπληρωτές τους - είναι εξαιρετικής επιστημονικής επάρκειας και εντιμότητας. Και μπήκαν σε αυτήν τη δύσκολη συγκυρία, επειδή ακριβώς έχουν εμπιστοσύνη - επιτρέψτε μου να το πω αυτό - και στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας. Αλλιώς, δεν θα έμπαιναν, κύριε Πρόεδρε. Και έχουν τη διάθεση να συνεισφέρουν με τις γνώσεις τους και με την εμπειρία τους στο να αναβαθμιστεί αυτός ο τομέας, να έχει καλύτερες υπηρεσίες η χώρα μας και να αισθάνονται και οι πολίτες ασφαλείς, ότι δεν διατρέχουν κινδύνους από υγειονομικές βόμβες, όπως λέγεται με ανεύθυνο τρόπο και αναπαράγεται από πάρα πολλά μέσα ενημέρωσης, αλλά και από πολλούς υποτιθέμενους επικριτές της Κυβέρνησης στο κομμάτι της διαχείρισης του προσφυγικού. Με λίγα λόγια, δεν έχουμε καμμία διάθεση ούτε ρεβανσισμού ούτε ποινικοποίησης φορέων που εποπτεύονται από το Υπουργείο κ.λπ. και των ανθρώπων τους. Αυτό που θέλουμε είναι διαδικασίες κάθαρσης, εξυγίανσης και θεσμικής αναβάθμισης.
Δεν θα απαντούσα, αλλά χρησιμοποιήσατε τη λέξη «κινδυνολογώ». Κοιτάξτε, όταν χρησιμοποιείται η λέξη «κινδυνολογώ», είναι πολύ βαριά λέξη.
Κύριε Πρόεδρε, είπατε ρητά ότι η αλλαγή στη διοίκηση του ΚΕΕΛΠΝΟ θέτει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία. Αυτό δεν είπατε;
Όχι, δεν είπα αυτό.
Βεβαίως, αυτό είπατε.
Όχι, λάθος καταλάβατε.
Θα το δούμε στα Πρακτικά. Πείτε μου, λοιπόν, τι είπατε.
Λάθος καταλάβατε. Δεν είπα αυτό. Και μάλιστα, είπα ότι δεν γνωρίζω ποια είναι η νέα διοίκηση και ελπίζω να είναι από τις καλύτερες. Αυτό είπα. Δεν είπα αυτό που λέτε εσείς. Δείτε τα Πρακτικά. Εκείνο, όμως, το οποίο είπα είναι άλλο: Το ΚΕΕΛΠΝΟ είναι ένας θεσμός, τον οποίο πρέπει να προσέξετε ιδιαιτέρως…
Συμφωνούμε απολύτως.
…και όταν λέμε «κινδυνολογώ», δεν κινδυνολογώ για τον εαυτό μου. Σας έφερα παράδειγμα ιστορικό. Λοιπόν, δεν είναι αστείο πράγμα. Όταν εδώ είχαμε τη γρίπη και τρέμανε όλοι ότι μπορεί να φύγει ο μισός πληθυσμός - έτσι έλεγε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, αν θυμόσαστε τότε με τους εμβολιασμούς - όλη η Ελλάδα είχε πρώτη είδηση πόσοι θα πεθάνουν. Όταν, λοιπόν, έρχεται μετά ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και λέει ότι αυτοί οι άνθρωποι έκαναν καλά τη δουλειά τους, εγώ το θεωρώ συν, δεν το θεωρώ πλην, διότι ο στόχος είναι αυτός.
Συμφωνούμε.
Εγώ, λοιπόν, σας είπα να μην μεταφέρετε - εκτός αν υπάρχουν καταχρήσεις, αυτό να το δείτε - την πολιτική στο ΚΕΕΛΠΝΟ. Αυτό σας είπα. Αν αυτό είναι κινδυνολογία, να το δεχτώ. Δεν είπα τίποτα παραπάνω ούτε για το διοικητικό συμβούλιο ούτε για τίποτα.
Εντάξει.
Όχι, θέλω να το καταλάβετε αυτό. Δεν έχω καμμία διάθεση να κινδυνολογώ. Η πολιτεία μου ως Υπουργού, αλλά και ως προσώπου γενικότερα στην κοινωνία, δεν συνδέεται με τη λέξη «κινδυνολογώ». Ποτέ!
Ωραία. Αποδεκτές οι εξηγήσεις. Ευχαριστώ.
Αλίμονο! Προχωρούμε τώρα στην όγδοη με αριθμό 809/19-4-2016 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Ρεθύμνου της Νέας Δημοκρατίας κ. Ιωάννη Κεφαλογιάννη προς τον Υπουργό Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, σχετικά με την αντιμετώπιση των άμεσων σοβαρών κτηριακών ζητημάτων της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ρεθύμνου και την ανέγερση νέου Αστυνομικού Μεγάρου. Στην ερώτηση θα απαντήσει ο Αναπληρωτής Υπουργός κ. Νικόλαος Τόσκας. Κύριε Κεφαλογιάννη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, η ανέγερση ενός νέου Αστυνομικού Μεγάρου για το Ρέθυμνο είναι απαίτηση, όχι μόνο των αστυνομικών υπαλλήλων, αλλά νομίζω και του συνόλου της κοινωνίας και των φορέων, βεβαίως. Και το αίτημα αυτό είναι περισσότερο επιτακτικό κι επίκαιρο παρά ποτέ, εξαιτίας της τραγικής κατάστασης που παρουσιάζουν οι εγκαταστάσεις και οι υποδομές, οι οποίες πραγματικά δεν περιποιούν τιμή σε κανέναν και δη σε ένα ευρωπαϊκό κράτος. Η παλαιότητα και η έλλειψη ουσιαστικής συντήρησης έχει καταστήσει το κτήριο παντελώς ακατάλληλο για την ασφάλεια, τόσο των πολιτών, όσο και των αστυνομικών υπαλλήλων. Θα σας δώσω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: Τον περασμένο Σεπτέμβριο, σε έναν στεγασμένο χώρο του Αστυνομικού Τμήματος Ρεθύμνου, αποκολλήθηκε από την οροφή ένα μεγάλο κομμάτι τσιμέντου, το οποίο έπεσε ακριβώς δίπλα στο χέρι ενός αστυνομικού υπαλλήλου, ο οποίος εκείνη τη στιγμή εκτελούσε χρέη φρουρού κρατητηρίων. Δυστυχώς, δεν είναι το μοναδικό περιστατικό και από τύχη νομίζω μέχρι στιγμής δεν έχουμε θρηνήσει θύματα. Θα ήθελα, δε, να λάβετε σοβαρά υπόψη σας ότι το Ρέθυμνο αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς όπου χιλιάδες επισκέπτες έρχονται κάθε χρόνο. Σκεφτείτε μόνο την ταλαιπωρία, αλλά και την τριτοκοσμική εικόνα, την οποία αντιμετωπίζει κάποιος όταν πάει σε μια δημόσια υπηρεσία, όπως είναι το Αστυνομικό Τμήμα. Και για να ολοκληρώσω την εικόνα, στις 27 Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους, κατά τη διάρκεια επισκευαστικών εργασιών προέκυψε ένα μείζον ζήτημα όσον αφορά την υγεία των εργαζομένων, των αστυνομικών υπαλλήλων, καθώς διαπιστώθηκε και από το εργαστήριο ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος» η ύπαρξη αμιάντου στην εσωτερική τοιχοποιία του κτηρίου. Και όπως πολύ καλά γνωρίζετε, το συγκεκριμένο είδος αμιάντου είναι ένα καρκινογόνο υλικό - μάλιστα κατηγορίας 1Α - του οποίου από 1-1-2005 έχει απαγορευτεί η χρήση και η εμπορία από όλα τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δυστυχώς, το Υπουργείο μέχρι και σήμερα δεν έχει αναλάβει καμμία πρωτοβουλία ούτε για την απομάκρυνση του συγκεκριμένου υλικού, ούτε βεβαίως και για την πιστοποίηση της καταλληλόλητας των κτηριακών εγκαταστάσεων, παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Ρεθύμνου. Θα ήθελα, λοιπόν, να σας ρωτήσω ευθέως τα εξής: Πρώτον, αν και πότε ακριβώς σκοπεύετε να δρομολογήσετε τις απαραίτητες ενέργειες για την απομάκρυνση του αμιάντου από το κτήριο της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ρεθύμνου. Δεύτερον, αν είναι στις προθέσεις της Κυβέρνησης να τηρήσει τη δέσμευση που είχε δώσει ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου σας, ο κ. Αναγνωστάκης, πριν ακριβώς ένα χρόνο όσον αφορά την ανέγερση νέου Αστυνομικού Μεγάρου στο Ρέθυμνο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Κεφαλογιάννη, η ερώτησή σας αναδεικνύει ακριβώς την κατάσταση στην οποία παραλάβαμε αρκετά κτήρια της Ελληνικής Αστυνομίας, ειδικά σε ό,τι αφορά το κτήριο της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ρεθύμνου, το οποίο είναι ένα παμπάλαιο κτήριο έκτασης γύρω στα χίλια πεντακόσια τετραγωνικά μέτρα, τη στιγμή που δίπλα - εσείς ξέρετε καλύτερα από εμένα τους χώρους - υπάρχει η Σχολή Δοκίμων Αστυφυλάκων με δεκατρείς χιλιάδες περίπου τετραγωνικά μέτρα. Αντί, λοιπόν, όλα αυτά τα χρόνια να γίνει κάποια ενοποίηση, να γίνει μια εξορθολογισμένη χρήση αυτών των κτηρίων, διατηρήθηκαν παλιά κτήρια, ασυντήρητα, τα οποία δημιουργούν προβλήματα, σαν και αυτό το οποίο αναφέρατε πριν. Πράγματι, στις 27 Φεβρουαρίου στη διάρκεια εργασιών αποκολλήθηκε ένα τμήμα. Εκεί βρέθηκε ένα υλικό, που διαπιστώθηκε από την ανάλυσή του, το οποίο στείλαμε αμέσως στο «ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ», ότι περιέχει ίχνη αμιάντου μαζί με τσιμέντο. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι δεν είναι σκέτος αμίαντος. Και από ό,τι ξέρετε - και από ό,τι ξέρουν οι ειδικοί φυσικά - υπάρχει μια διαφορά στον βαθμό κινδύνου ανάμεσα στον σκέτο αμίαντο και στην πρόσμιξη με τσιμέντο που το διατηρεί σταθεροποιημένο, διατηρεί αυτές τις ίνες. Και από ό,τι λέει ο ίδιος ο «ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ», εάν δεν μετακινηθεί αυτό το υλικό, εάν δεν το σκαλίσει κάποιος, δεν το τρυπήσει, υπάρχει ένας μειωμένος κίνδυνος. Τι κάναμε, λοιπόν, στη συνέχεια; Πρώτον, έγινε η ανάλυση του «ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΥ». Δεύτερον, στείλαμε μηχανικό των τεχνικών υπηρεσιών της Αστυνομίας, ο οποίος πήρε όλα τα περιοριστικά μέτρα τα οποία ζητήθηκαν και από την Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Ρεθύμνου. Όλα αυτά που έχει ζητήσει η Ένωση έχουν υλοποιηθεί από εμάς. Στη συνέχεια, ζητήσαμε από το «ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ» να στείλει κλιμάκιο, το οποίο να κάνει τις επιπλέον μετρήσεις, ώστε να είμαστε χίλια τοις εκατό σίγουροι ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος μέχρι να απομακρυνθεί αυτό το υλικό, που ξέρετε ότι γίνεται από εξειδικευμένα συνεργεία ή να δούμε τι άλλο μπορούμε να κάνουμε. Κακά τα ψέματα, βέβαια, αυτό το κτήριο δεν μπορεί να επισκευαστεί στο βαθμό που να είναι ένα καλά λειτουργικό κτήριο. Το ξέρετε καλά. Θα πρέπει να αντιμετωπιστεί το θέμα είτε με την ανέγερση καινούργιου κτηρίου είτε με την ενσωμάτωση αυτών των υπηρεσιών της Αστυνομικής Διεύθυνσης στα άλλα υπάρχοντα κτήρια, κάτι που είναι δύσκολο. Προσανατολιζόμαστε στην κατασκευή κάποιου καινούργιου κτηρίου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Το τελευταίο διάστημα, ο Γενικός Γραμματέας Δημόσιας Τάξης, ο κ. Αναγνωστάκης, έχει συναντηθεί δύο φορές με τον Δήμαρχο Ρεθύμνου και έχουν συζητήσει πάνω σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο, που αφορά τροποποίηση του παραχωρητηρίου, διατήρηση κάποιου ποσοστού εισακτέων, όπως ήταν και η αρχική δέσμευση της Ελληνικής Αστυνομίας, από το 1955, βέβαια. Ο δήμαρχος δεσμεύθηκε να προσπαθήσει να βρει το 1,5 εκατομμύριο που χρειάζεται για την κατασκευή νέου κτηρίου, εκεί που είναι και οι αστυνομικές σχολές, όπου θα πρέπει, αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές και αν θέλουμε να βλέπουμε την πραγματικότητα, να μεταφερθεί η Αστυνομική Διεύθυνση. Αλλιώς, το υπάρχον κτήριο, όσα χρήματα κι αν ξοδέψουμε, δεν υπάρχει περίπτωση να είναι σε καλή λειτουργική κατάσταση. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ]] Προς το παρόν, όμως, παίρνουμε όλα τα μέτρα που οφείλουμε να πάρουμε σε ό,τι αφορά τα θέματα υγείας και σε συνεργασία με το «ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ» και σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, απ' ό,τι βλέπετε, Φεβρουάριο μέχρι σήμερα, για να μην υπάρχει κανένας κίνδυνος για τους εργαζόμενους. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Κεφαλογιάννη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, όσον αφορά το θέμα του αμιάντου, κρατώ τη δέσμευσή σας ότι θα αντιμετωπιστεί στο άμεσο χρονικό διάστημα. Γιατί, όπως καλά γνωρίζετε και μάλιστα το αναφέρατε, μέχρι σήμερα οι ενέργειες του Υπουργείου μέχρι και τα μέσα Μαρτίου ήταν στην ουσία, ένας υπάλληλος της Διεύθυνσης Τεχνικής Υποστήριξης του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, χωρίς τον κατάλληλο εξοπλισμό, ο οποίος απλά και μόνο διαπίστωσε την ύπαρξη αμιάντου, μαζί με το τσιμέντο το οποίο αναφέρατε. Καταλαβαίνετε, όμως, κι εσείς ότι με αυτόν τον τρόπο το θέμα του αμίαντου δεν επιλύεται. Αντίθετα, πρέπει να σταλεί ένα τεχνικό κλιμάκιο, το οποίο θα επιθεωρήσει όλους τους χώρους του κτηρίου και θα βεβαιώσει την έκταση της χρήσης του συγκεκριμένου υλικού. Δεύτερον, νομίζω ότι θα πρέπει να πραγματοποιηθεί από εξειδικευμένο εργαστήριο ένας έλεγχος του αέρα, προκειμένου να προσδιοριστούν τα επίπεδα ρύπανσης και η ενδεχόμενη έκθεση των χρηστών στο καρκινογόνο αυτό υλικό, ώστε να μην υπάρχει καμμία αμφιβολία όσον αφορά το κατά πόσον το συγκεκριμένο υλικό, παρά τη μείξη του με το τσιμέντο, δημιουργεί κίνδυνο για την υγεία, τόσο των πολιτών, όσο και των αστυνομικών υπαλλήλων. Και τέλος, νομίζω ότι θα πρέπει να δρομολογηθούν όλες εκείνες οι ενέργειες, προκειμένου να απομακρυνθεί το συγκεκριμένο υλικό απ' όλους τους χώρους που έχει χρησιμοποιηθεί, βεβαίως τηρώντας όλους τους κανόνες ασφαλείας, τόσο για το προσωπικό που θα εμπλακεί στις εργασίες, όσο και για το προσωπικό, το οποίο εργάζεται. Νομίζω ότι αυτό θα πρέπει να συμβεί άμεσα κι αν χρειαστεί, θα επανέλθουμε εδώ στον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Κρατάω, επίσης, ως θετικό στοιχείο - και μάλιστα θα συμφωνήσω σε πολλά από τα σημεία της τοποθέτησής σας - όσον αφορά τη μετεγκατάσταση του συγκεκριμένου κτηρίου, δηλαδή στο να δοθεί λύση για την ανέγερση ενός νέου Αστυνομικού Μεγάρου, το οποίο, όπως σας είπα και στην πρωτολογία μου, είναι ύψιστης σημασίας για την κοινωνία του Ρεθύμνου. Όπως σας ανέφερα, είμαστε μαζί όλοι οι φορείς - και χαίρομαι που κι ο συνάδελφός μου Βουλευτής Ρεθύμνου νομίζω ότι στηρίζει αυτή τη προσπάθεια - προκειμένου να δοθεί λύση σε αυτό το ζήτημα. Πρόσφατα, μάλιστα, το Δημοτικό Συμβούλιο Ρεθύμνου με ομόφωνη απόφασή του, πράγματι δήλωσε τη βούλησή του να τροποποιήσει την παραχώρηση για την κατασκευή νέου κτηρίου στον χώρο του Τμήματος Δοκίμων Αστυφυλάκων, βεβαίως με την απαραίτητη προϋπόθεση ότι θα παραμείνει και το Τμήμα Δοκίμων Αστυφυλάκων εκεί, δηλαδή ότι δεν θα μετακινηθεί το Αστυνομικό Μέγαρο και θα φύγει η Σχολή Αστυφυλάκων Ρεθύμνου. Κι αυτή μάλιστα η πρόταση δεν είναι καινούργια. Την είχαμε θέσει όλοι οι φορείς, τότε, στον κ. Αναγνωστάκη, όταν πέρυσι τον Μάιο, κατά τις εκδηλώσεις εορτασμού της Μάχης της Κρήτης, είχε επισκεφθεί τον συγκεκριμένο χώρο. Ήταν κάτι για το οποίο είχε αφήσει να εννοηθεί ότι θα το συζητήσει και με την πολιτική ηγεσία και θα επανέλθει, όταν είναι έτοιμος. Βεβαίως, μέχρι τώρα δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ενέργεια, πέρα από τις συζητήσεις και τις συναντήσεις που έχουν γίνει και με τον Δήμαρχο Ρεθύμνου. Γνωρίζετε πολύ καλά από την εμπειρία σας και από άλλους νομούς ότι το μείζον ζήτημα, ίσως ένα από τα σημαντικότερα και πιο δύσκολα ζητήματα, είναι η εξεύρεση του συγκεκριμένου χώρου. Αυτό, τουλάχιστον, το πρόβλημα στο Ρέθυμνο το έχουμε ξεπεράσει, από τη στιγμή που υπάρχει μία συναντίληψη των αρμοδίων φορέων, όσον αφορά τη μετακίνηση, στην ουσία την ανέγερση, ενός νέου κτηρίου, στον χώρο της Σχολής Αστυφυλάκων. Ως προς το ζήτημα αυτό, όμως, θα ήθελα να μας δώσετε ένα πιο συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα - αν υπάρχει αυτή τη στιγμή - από πλευράς της ηγεσίας του Υπουργείου. Ένα δεύτερο ζήτημα το οποίο θίξατε είναι το θέμα της χρηματοδότησης. Μπορεί να υπάρχει μια απόφαση από πλευράς Δήμου Ρεθύμνης, όπως είπατε εσείς, να εξευρεθεί το 1,5 εκατομμύριο για την ανέγερση κτηρίου. Ξέρετε πολύ καλά, όμως, ότι οι δήμοι, γενικά η αυτοδιοίκηση, έχει συγκεκριμένους πόρους και πολλές φορές είναι δύσκολο να βρεθεί αυτό το ποσό. Άρα, θα ήθελα να μας πείτε αν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη βούληση και ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα όσον αφορά τη χρηματοδότηση. Παλιότερα, όπως θυμάστε, η δημιουργία των αστυνομικών μεγάρων γινόταν είτε μέσω συμπράξεων δημοσίου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) είτε μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Φαίνεται ότι αυτή τη στιγμή και τα δύο είναι λίγο δύσκολο να πραγματοποιηθούν. Έχει πέσει και η ιδέα όσον αφορά την αξιοποίηση κοινοτικών κονδυλίων, αλλά εγώ προσωπικά αμφιβάλλω κατά πόσο η συγκεκριμένη δαπάνη είναι επιλέξιμη για το ΕΣΠΑ. Θα ήθελα, όμως, και τη γνώμη σας, τη βούλησή σας όσον αφορά και το ζήτημα της χρηματοδότησης, δεδομένης της στενότητας πόρων που έχει η τοπική αυτοδιοίκηση. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός.
Κύριε Κεφαλογιάννη - όπως σας είπα και πριν - δεν έχουμε αφήσει κενό χρόνου. Έχουμε κάνει τις προβλεπόμενες ενέργειες προς το «ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ». Έχουμε ζητήσει να πάει συνεργείο για να κάνει έλεγχο του αέρα και έλεγχο όλου του περιβάλλοντος χώρου, για να δούμε σε ποια έκταση βρίσκεται το πρόβλημα και στη συνέχεια να απομακρυνθούν αυτές οι ίνες αμιάντου που υπάρχουν σε πρόσμειξη με το τσιμέντο από τα προβλεπόμενα συνεργεία. Στο Υπουργείο Υγείας υπάρχει αρμόδιος περιβαλλοντικής υγιεινής, που και αυτός μπορεί να κάνει αυτοψία. Είναι κάτι που άμεσα θα ζητηθεί από το Υπουργείο Υγείας. Παίρνουμε, λοιπόν, όλα τα μέτρα σε ό,τι αφορά το θέμα της υγείας. Σε ό,τι αφορά το κατασκευαστικό, ο χώρος υπάρχει προφανώς γιατί τα δεκατέσσερις χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα των αστυνομικών σχολών επαρκούν για να κατασκευαστεί εκεί κτήριο. Υπάρχει το πρόβλημα της χρηματοδότησης. Πράγματι, υπάρχουν οι δυσκολίες από τα ευρωπαϊκά κονδύλια, γιατί μπορεί να μην είναι επιλέξιμες κάποιες τέτοιες χρήσεις. Ο δήμαρχος δεσμεύτηκε ότι μπορεί να ενεργοποιήσει φορείς, εθελοντές, χορηγούς που μπορεί να συνεισφέρουν σε αυτή την κατασκευή. Θα είναι και ένα κόσμημα για την περιοχή σας. Και πιστεύω ότι όλοι - και οι πολιτικοί παράγοντες του νομού - μπορείτε να ενεργοποιηθείτε σε αυτή την κατεύθυνση. Γιατί καταλαβαίνετε ότι το 1,5 δισεκατομμύριο είναι 1,5 δισεκατομμύριο και καταλαβαίνετε, σε αυτήν την περίοδο, πόσο δύσκολο είναι να εξευρεθεί. Από την άλλη μεριά βέβαια, προσπαθούμε να βάλουμε προγραμματισμούς γι' αυτά τα πολύ παλιά κτήρια. Πράγματι αυτό το κτήριο είναι σε χειρότερη κατάσταση απ' όλα τα αστυνομικά κτήρια στην Ελλάδα. Υπάρχουν και κάνα δύο άλλες παρόμοιες περιπτώσεις, αλλά ίσως το χειρότερο να είναι στο Ρέθυμνο. Και αυτό θα μας απασχολήσει στο θέμα των κατασκευαστικών προτεραιοτήτων. Δεν μπορούν να γίνουν επισκευές. Το ξέρετε. Χρειάζεται, λοιπόν, κάτι καινούριο. Εκεί, όμως, θα πρέπει να συνεισφέρουν και όλοι όσοι μπορούν και από την περιοχή σας, αλλά και γενικότερα, για να δούμε τι μπορεί να γίνει. Δεν είναι κάτι που μπορεί να λυθεί αύριο το πρωί. Η κάλυψη των θεμάτων υγείας και οι όποιες επισκευές που θα καλύψουν το προσωπικό είναι κάτι που μπορεί να γίνει αύριο το πρωί. Η κατασκευή, όμως, θέλει συντονισμένες και περισσότερες προσπάθειες απ' όλους όσοι βρισκόμαστε σε αυτόν το χώρο. Σας ευχαριστώ.
Εισερχόμαστε στην τελευταία επίκαιρη ερώτηση. Είναι η δεύτερη με αριθμό 824/25-4-2016 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του ΣΤ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Δωδεκανήσου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Δημητρίου Κρεμαστινού προς τον Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, σχετικά με την αξιοποίηση των ακινήτων της περιοχής περί του Αφάντου Ρόδου από την αναοριοθέτηση του αρχαιολογικού χώρου. Στην ερώτηση θα απαντήσει ο Υπουργός κ. Αριστείδης Μπαλτάς. Το λόγο έχει ο κ. Κρεμαστινός.
Κύριε Πρόεδρε, είναι αλήθεια ότι είχε την καλοσύνη ο Υπουργός κ. Μπαλτάς να με ενημερώσει επί των θέσεων και των απόψεων που εκφράζει η απόφαση αυτή της αναοριοθέτησης. Εγώ προσπάθησα με τη σειρά μου να καθησυχάσω ανησυχίες. Δυστυχώς, όμως, η τοπική κοινωνία δεν καθησύχασε. Οι τοπικοί παράγοντες, οι φορείς και όλοι οι ενδιαφερόμενοι προέταξαν το ερώτημα «Γιατί τώρα η αναοριοθέτηση;» και κυρίως το συνέδεσαν με το θέμα της “COSCO”, ότι δηλαδή η εμπλοκή της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας είναι μια προσπάθεια ακυρώσεως της επένδυσης εκείνης της περιοχής. Αυτό ήταν το θέμα. Και εξ αυτού του λόγου δημιουργήθηκε όλη αυτή η ιστορία. Εκείνο το οποίο ισχυρίζονται οι ανησυχούντες είναι ότι τα μέχρι τώρα ευρήματα δεν είναι τόσο πολύ εντυπωσιακά, για να δικαιολογήσουν την αναοριοθέτηση. Με την ερώτησή μου, λοιπόν, αυτή θα ήθελα να καθησυχάσετε τις ανησυχίες αυτές με όλους τους τρόπους, γιατί οι επενδυτές έχουν δηλώσει ότι θα αποσύρουν την επένδυση εάν η Αρχαιολογική Υπηρεσία, με οποιονδήποτε τρόπο εμπλακεί και τους καθυστερήσει την επένδυση. Υπό την έννοια, λοιπόν, αυτή θα παρακαλούσα να καθησυχάσετε με κάποια απόφαση, είτε με νέα απόφαση ή ενδεχομένως με μεταβολή της υπουργικής απόφασης ή ακόμα και με απόσυρσή της, γιατί εάν τα πράγματα μείνουν έτσι, είναι βέβαιο ότι μάλλον το ενδιαφέρον των επενδυτών θα είναι μειωμένο. Ευχαριστώ.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ, κύριε Κρεμαστινέ, για την ερώτησή σας, γιατί μας δίνεται η ευκαιρία να ξεκαθαρίσουμε, με τον επισημότερο δυνατό τρόπο, διάφορα πράγματα. Το πρώτο είναι ο τρόπος που διεξάγεται ο δημόσιος διάλογος, όπου σε κάποιο θέμα, χωρίς να έχει μελετηθεί τι ακριβώς σημαίνει και υπό ποιους όρους γίνεται η τάδε ή δείνα απόφαση, αναδεικνύεται κάτι σε εφημερίδες, εξάπτονται τα πνεύματα και φτιάχνεται ένα ολόκληρο κλίμα, που εμποδίζει τη νηφάλια αποτίμηση τού τι πραγματικά έγινε και τι πραγματικά επιπτώσεις έχει η οποιαδήποτε υπουργική ή άλλη απόφαση. Το ίδιο έγινε και εδώ. Να το πω πάρα πολύ συγκεκριμένα: Η κήρυξη αρχαιολογικού χώρου είναι τελείως διακριτό πράγμα από την κήρυξη αρχαιολογικών ζωνών που έχουν όρους όσον αφορά τη δόμηση. Ξέρετε, η αρχαιολογική ζώνη Α΄ απαγορεύει τη δόμηση, η αρχαιολογική ζώνη Β΄ την επιτρέπει υπό όρους, η αρχαιολογική ζώνη Γ΄ είναι εκτός όρων τέτοιου τύπου. Η κήρυξη αρχαιολογικού χώρου, όμως, δεν αφορά αυτή καθ'αυτή τη δόμηση. Αυτό είναι το πρώτο. Δεύτερον, η διαδικασία της επένδυσης στηρίχθηκε σε μία προηγούμενη απόφαση του ΕΣΧΑΔΑ, του Ειδικού Σχεδίου για την Ανάπτυξη Ακινήτων του Δημοσίου, όπου οι όροι εκεί είναι ακριβώς οι ίδιοι με τους όρους της κήρυξης του αρχαιολογικού χώρου. Άρα, ούτε από εκεί υπάρχει κανένα πρόβλημα. Σε σχέση με το όλο οικόπεδο της Αφάντου και το ενδιαφέρον των δύο επενδυτών, ήταν μια εξαιρετικά βιαστική και άνευ ετέρου διαδικασία, όπου πέρασε από ιδιοκτησία του ΕΟΤ σε ιδιοκτησία του ΤΑΙΠΕΔ, στις προηγούμενες κυβερνήσεις, με έναν πολύ περίεργο τρόπο. Διότι στη διαδικασία αυτής της μεταβίβασης, αρχαιολογική ζώνη Α΄, που ανήκει εκ του Συντάγματος στο δημόσιο και δεν μπορεί να πωληθεί ή να παραχωρηθεί καθ' οιονδήποτε τρόπο, θεωρήθηκε ότι περνάει στο ΤΑΙΠΕΔ και μπορεί να πωληθεί. Αυτό έφτιαξε ένα ολόκληρο νομικό κομφούζιο το τελευταίο χρονικό διάστημα. Το λύσαμε αυτό σε πρώτο χρόνο στο Υπουργείο, λέγοντας ότι απλώς εάν επιστραφεί ο αρχαιολογικός χώρος, που υποτίθεται ότι έχει πωληθεί, στην κυριότητα του δημοσίου δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα και μπορεί να προχωρήσει η επένδυση. Το τελευταίο επεισόδιο στο σίριαλ είναι ακριβώς αυτή εδώ η ιστορία με την κήρυξη του αρχαιολογικού χώρου. Για να σας το πω πιο απλά, η Αθήνα, γύρω μας εδώ και μέχρι τους Αμπελοκήπους και παραπέρα, είναι κηρυγμένος αρχαιολογικός χώρος. Αυτό δεν εμποδίζει σε τίποτα την οικοδόμηση κτηρίων, ξενοδοχείων κ.ο.κ.. Ούτε στην Αφάντου Ρόδου η κήρυξη αυτή εμποδίζει τη δόμηση οποιουδήποτε κτηρίου που προφανώς τηρεί τις γενικότερες προδιαγραφές για τα κτήρια. Άρα, δεν υπάρχει κανενός είδους φρένο στη διαδικασία επένδυσης εκεί. Ο θόρυβος είναι εκ του περισσού και άνευ νοήματος. Η επένδυση μπορεί να προχωρήσει σε ό,τι αφορά το Υπουργείο Πολιτισμού, χωρίς να τίθεται, επαναλαμβάνω, κανένας καινούριος όρος σε σχέση με το ΕΣΧΑΔΑ και τι είχε γίνει τότε. Απλώς, να το διευκρινίσουμε και αυτό, η κήρυξη αυτή είναι κάποια επισημοποίηση ότι σε ολόκληρη αυτήν την περιοχή υπάρχουν ενδεχομένως ενδιαφέροντα, από κάθε άποψη, αρχαιολογικά ευρήματα. Και πιστέψτε με, υπάρχουν τέτοια για ολόκληρη αυτήν την περιοχή. Αυτό σημαίνει απλώς, ότι η Αρχαιολογική Υπηρεσία έχει μεγαλύτερη μέριμνα σε ό,τι αφορά την εξέλιξη των οικοδομικών διαδικασιών και τίποτα παραπάνω, όπως θα είχε ιδιαίτερη μέριμνα αν χτίζαμε ένα ξενοδοχείο κάπου εδώ δίπλα, χωρίς ούτε εκεί να υπάρχει κανενός είδους πρόβλημα. Με αυτήν την έννοια, λοιπόν, όλος ο θόρυβος που έγινε είναι θόρυβος που δεν αφορά το Υπουργείο Πολιτισμού. Το Υπουργείο Πολιτισμού έκανε ό,τι μπορούσε, για να βοηθήσει την επένδυση και στις προηγούμενες φάσεις, σε συνεργασία και με το ΤΑΙΠΕΔ και με το Υπουργείο Τουρισμού και άρα, ο θόρυβος που δημιουργήθηκε κάποια στιγμή είναι θόρυβος δημοσιογραφικός, που λέει να βρούμε μια ευκαιρία να βαρέσουμε εδώ ή εκεί, χωρίς να ψάχνει κανείς να βρει ποιο είναι το πραγματικό περιεχόμενο της άλφα ή της βήτα απόφασης. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Κρεμαστινέ, έχετε τον λόγο.
Χαίρομαι που επαναλάβατε αυτό που πρωτίστως είχαμε συζητήσει, αλλά στην πράξη θέλω να ακουστεί ξεκάθαρα ότι η αναοριοθέτηση δεν αλλάζει τίποτα από τη μη αναοριοθέτηση. Δηλαδή, εάν ένας πάρει την επένδυση και κτίζει, θα έχει τις ίδιες αναστολές που θα είχε, όταν δεν υπήρχε η αναοριοθέτηση. Αυτό το πράγμα πρέπει να το ξεκαθαρίσετε, έστω και με μία δεύτερη ανακοίνωση, γιατί προφανώς δεν έχει περάσει. Είναι πάρα πολύ βασικό και σημαντικό να λέμε ότι η όλη ιστορία έχει μόνο ακαδημαϊκό χαρακτήρα. Διότι, εάν έχει ακαδημαϊκό χαρακτήρα, δεν νομίζω ότι υπάρχει και θέμα να συζητούμε. Εάν, όμως, αφήνει έστω και μία σκιά ή ένα σύννεφο ότι μπορεί οι επενδυτές κατά κάποιον τρόπο να επιτύχουν καλύτερους όρους, γιατί θα πουν ότι «επενδύουμε σε μία περιοχή η οποία είναι επικίνδυνη από πλευράς επενδύσεως», τότε αυτό πράγματι είναι ένα πρόβλημα. Γι' αυτό είπα και στην πρωτολογία μου ότι το συνδύασαν όσοι το συνδύασαν, με πονηρές σκέψεις, όπως ακριβώς συνέβη με το θέμα της “COSCO”, που προφανώς δεν νομίζω ότι έχει σχέση η “COSCO” με αυτό το θέμα. Κατά συνέπεια - και αυτό είναι το νόημα της δικής μου ερωτήσεως - περιμένουν από το Υπουργείο και από εσάς προσωπικά αυτό που βγαίνει τώρα από τη συζήτησή μας να διατυπωθεί εμπράκτως, δηλαδή να λεχθεί σ' αυτούς τους ανθρώπους ότι δεν έχει τίποτα αλλάξει από τη λέξη αναοριοθέτηση, σε σχέση με αυτό που υπήρχε μέχρι τώρα και ότι ισχύει αυτό, όπως είναι στην περιοχή των Αθηνών ή της Ακρόπολης ή οτιδήποτε άλλο. Αυτό είναι σημαντικό και θα σας παρακαλούσα να εκφραστεί.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Προς αυτήν την κατεύθυνση, λοιπόν, κύριε Κρεμαστινέ, συμφωνώντας μαζί σας ότι ενδεχομένως υπάρχουν ακόμη σύννεφα στον ορίζοντα, καταθέτω στα Πρακτικά την ανακοίνωση του Υπουργείου Πολιτισμού της 25ης Απριλίου, που εξηγεί το θέμα αναλυτικά, όπως καταθέτω επίσης μία συνέντευξη της κ. Βλαζάκη, της Γενικής Γραμματέως του Υπουργείου, που είναι στην ίδια ακριβώς κατεύθυνση, ώστε να υπάρχουν στα Πρακτικά οι διευκρινίσεις που ζητάτε. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Αριστείδης Μπαλτάς καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Το δεύτερο που θα ήθελα να πω στον χρόνο της δευτερολογίας μου είναι - και θα συμφωνήσετε μαζί μου, το λέτε και στην ερώτησή σας - ότι προφανώς όλοι ενδιαφερόμαστε εξίσου και για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και για τη σχέση αυτής της πολιτιστικής κληρονομιάς με τους όρους ουσιαστικής και ζωογόνου ανάπτυξης - εάν επιτρέπεται ο όρος - και με την ανάγκη επενδύσεων, για να προωθηθεί η ανάπτυξη. Εκεί νομίζω ότι δεν υπάρχει καμμία ουσιαστική διαφωνία στο γενικό επίπεδο. Θα συμφωνήσετε, επίσης, μαζί μου ότι σε κάθε συγκεκριμένο ζήτημα που τίθεται κάποιες φορές η απόφαση προς τα πού γέρνει η πολιτική για το συγκεκριμένο θέμα την κάθε φορά δεν είναι πάντα απλό και πρέπει να εξετάζεται συγκεκριμένα ανά περίπτωση. Είδατε, παραδείγματος χάριν, τι έγινε με το μετρό στη Θεσσαλονίκη, όπου εκεί τα αρχαία ήταν τόσο σημαντικά, ώστε έπρεπε αυτά να μείνουν στη θέση τους. «Χωρίς να ανοίξει μύτη εκεί», εάν επιτρέπεται ο όρος, έγινε αυτό. Καθυστέρησε ολίγον η επέκταση του μετρό, αλλά όλοι στο τέλος θα χαρούν με το τελικό αποτέλεσμα. Στην Αφάντου είναι άλλο το πρόβλημα. Είναι άλλο το θέμα, είναι άλλη η αντιμετώπιση. Δεν υπάρχει, λοιπόν, επαναλαμβάνω για πολλοστή φορά, κανενός είδους πρόσθετη επιβάρυνση οιουδήποτε είδους σε σχέση με την επένδυση. Η επένδυση εις ό,τι αφορά το Υπουργείο Πολιτισμού μπορεί να προχωρήσει ακριβώς όπως ήταν πριν γίνει η αναοριοθέτηση και η αναοριοθέτηση απλώς επισημοποιεί, όπως προσπάθησα να πω, ότι όντως αυτή η ευρύτερη ζώνη που δεν αφορά μόνο το οικόπεδο της επένδυσης, είναι αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, πράγμα που σημαίνει ότι η Εφορεία Αρχαιοτήτων εκεί πρέπει να έχει το νου της, ώστε να προλαβαίνει πράγματα που μπορούν να προληφθούν, να βοηθήσει την επένδυση να προχωρήσει γρήγορα εκεί που μπορεί να προχωρήσει γρήγορα κ.ο.κ.. Σας βεβαιώνω ότι το Υπουργείο μας έχει πλέον την πολιτική να - ας το πούμε - ωθεί τις επιμέρους εφορείες και στη διπλή αυτή κατεύθυνση: Και στην κατεύθυνση σωτηρίας των αρχαίων και της ανάδειξής τους, αλλά και στην κατεύθυνση επιτάχυνσης εργασιών και διαδικασιών, ώστε επενδύσεις που μπορούν να προχωρήσουν, να προχωρήσουν κατά το δυνατόν συντομότερα και κατά το δυνατόν απρόσκοπτα. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Υπουργέ, ευχαριστώ πολύ. Βέβαια, θα ήταν χρήσιμο αυτά τα οποία είπατε να τα βάλετε σε μία δεύτερη υπουργική απόφαση. Γιατί, ξέρετε, και τα έγγραφα που καταθέσατε και αυτά που εσείς δηλώσατε και που η αξιοπιστία τους δεν αμφισβητείται, νομική ισχύ δεν ξέρω αν έχουν. Επομένως, μία δεύτερη υπουργική απόφαση που να έχει μέσα αυτά που είπατε, θα έλυνε το πρόβλημα. Εξ εμπειρίας σάς το λέω, είναι δικό σας θέμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η συζήτηση των επικαίρων ερωτήσεων. Θα κάνουμε μία διακοπή ακριβώς ενός τετάρτου. Στις 12.15΄ θα ξεκινήσει η νομοθετική εργασία. Οι γραμματείες των κοινοβουλευτικών ομάδων που πιθανώς παρακολουθούν τη συνεδρίαση, να ειδοποιήσουν παρακαλώ εισηγητές, ειδικούς αγορητές και Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους, όπως και η Γραμματεία της Κυβέρνησης, παρότι εδώ είναι ο Αναπληρωτής Υπουργός, άρα μπορούμε να ξεκινήσουμε. Όμως επειδή θα πρέπει εξ αρχής να απαντήσει το Υπουργείο Παιδείας ποιες τροπολογίες συναδέλφων κάνει αποδεκτές, εάν μεν έχετε εξουσιοδοτηθεί, κύριε Φωτάκη εσείς να το κάνετε, εντάξει. Διαφορετικά, θα πρέπει να είναι παρών και ο Υπουργός, που θα απαντήσει, γιατί σήμερα η συζήτηση είναι επί των άρθρων και των τροπολογιών.
Όχι ακόμα, κύριε Πρόεδρε.
Δεν είστε ακόμη έτοιμος, εντάξει. Έστω μετά τους δύο πρώτους εισηγητές. Διακόπτουμε, λοιπόν, για ένα τέταρτο. Στις 12.15΄ ακριβώς θα ξεκινήσει η νομοθετική εργασία και παρακαλώ οι εισηγητές και οι αγορητές να είναι στη θέση τους.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διαπιστωθείσης της απαρτίας, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση επί των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων με τίτλο: «Ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις». Στη χθεσινή συνεδρίαση συζητήθηκε και ψηφίστηκε το νομοσχέδιο επί της αρχής. Στη σημερινή συνεδρίαση θα συζητηθούν τα άρθρα και οι τροπολογίες του νομοσχεδίου, βουλευτικές και υπουργικές, ως μία ενότητα. Η διαδικασία που σας προτείνω έχει ως εξής: Θα μιλήσουν πρώτα οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές επί των άρθρων και των τροπολογιών. Κατόπιν, οι εναπομείναντες ομιλητές επί της αρχής, οι οποίοι θα μιλήσουν και επί των άρθρων και των τροπολογιών, και στη συνέχεια θα πάρουν τον λόγο όσοι τυχόν εγγραφούν επί των άρθρων και των τροπολογιών. Αυτονόητο είναι ότι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι - δεν τους αναφέρω - έχουν δικαίωμα να ζητήσουν τον λόγο ανά πάσα στιγμή. Θα συνεννοηθούμε. Τους προτείνω, αμέσως μετά τη λήξη των ομιλιών των αγορητών όποιοι θέλουν, σταδιακά εναλλασσόμενοι με συναδέλφους, να παίρνουν τον λόγο. Κύριε Υπουργέ, πριν δώσω τον λόγο στον πρώτο εισηγητή, τον συνάδελφο κ. Κωνσταντίνο Γαβρόγλου του ΣΥΡΙΖΑ, θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο - γιατί, όπως ακούσατε, η συζήτηση θα γίνει επί άρθρων και τροπολογιών - αν όχι τώρα, μόλις τελειώσουν οι δύο πρώτοι εισηγητές, δηλαδή μετά από ένα μισάωρο, να μας πείτε και για τις υπουργικές τροπολογίες, που είναι αυτονόητο ότι όλες θα γίνουν δεκτές, αλλά και επί των βουλευτικών, για να ξέρουν οι ομιλητές, αν θέλουν να τοποθετηθούν, είτε λέγοντες είτε αντιλέγοντες, για όσες δεν κάνετε δεκτές.
Βεβαίως.
Θα ήθελα να κάνω μια παράκληση, γιατί ξέρετε ότι δεν μπορώ να απαλλαγώ από το αυτοδιοικητικό μου παρελθόν. Είχατε συμφωνήσει - δεν ξέρω αν ήσασταν εσείς ή ο κ. Κουρουμπλής - στο άρθρο 30 την παράγραφο 2 να μην τη βάλετε σε αυτό το νομοσχέδιο, που είναι για τα δημοτικά τέλη των πανεπιστημίων, διότι υπάρχει ομόφωνη αντίδραση της ΚΕΔΕ, αλλά με μια συνεννόηση να βρεθεί μια συμβιβαστική λύση και στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών, που, από ό,τι έχουν ενημερωθεί, θα έρθει σε δύο - τρεις εβδομάδες, να έμπαινε εκεί. Άρα, υπερβαίνοντας τον ρόλο μου ως Προεδρεύοντος, θα ήθελα να σας παρακαλέσω μέχρι το βράδυ να το δείτε αυτό και να συνεννοηθείτε και με τον κ. Κουρουμπλή. Νομίζω ότι δεν θα ήταν κακό να αποσυρθεί η παράγραφος 2 και να επανέλθει σε ένα επόμενο νομοσχέδιο με κοινή συναίνεση και της αυτοδιοίκησης και της Κυβέρνησης. Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Γαβρόγλου, που είναι ήδη στο Βήμα. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Για πόσα λεπτά, κύριε Πρόεδρε;
Για οκτώ λεπτά. Εντάξει; Στους εισηγητές και αγορητές θα υπάρξει - αν χρειαστεί - μια ανοχή ενός λεπτού, αλλά θα παρακαλούσα όχι παραπάνω, για να μιλήσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι συνάδελφοι.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στην κατ' άρθρο συζήτηση δεν θα μιλήσουμε αναλυτικά για το κάθε άρθρο ξεχωριστά, αλλά πάλι για τη γενική φιλοσοφία που προσπαθεί να καθιερώσει ο νόμος με τα συγκεκριμένα άρθρα. Από την αρχή το νομοσχέδιο τονίζει ότι η ερευνητική πολιτική είναι συνυφασμένη με την τεχνολογική ανάπτυξη και την παραγωγική ανασυγκρότηση. Εδώ θέλουμε να κάνουμε ένα σχόλιο, που πρέπει να γίνει με μεγάλη σαφήνεια, γιατί έχει σχέση με κάποια πράγματα που λέχθηκαν και χθες, ότι παραδείγματος χάριν, όταν ακούμε την εμπλοκή της ιδιωτικής πρωτοβουλίας ή των επιχειρήσεων αυτό μας κακοφαίνεται. Δεν μας κακοφαίνεται η αρχή εμπλοκής των επιχειρήσεων, αλλά οι συγκεκριμένες επιχειρήσεις που εμπλέκονται σε τέτοιου είδους διαδικασίες είναι κρατικοδίαιτες ιδιωτικές πρωτοβουλίες, όπως γίναμε μάρτυρες στη διάρκεια των περασμένων δεκαετιών με τα ευρωπαϊκά προγράμματα. Οι ιδιωτικές επιχειρήσεις πρέπει να κατανοήσουν ότι αν θέλουν να επωφεληθούν από τα αποτελέσματα τα ερευνητικά, αν θέλουν η καινοτομία να παίξει ρόλο στην παραγωγική ανασυγκρότηση, θα πρέπει να πάρουν πολύ σοβαρές αποφάσεις ως προς το δικό τους μέλλον. Δηλαδή, δεν υπάρχει μια λογική ότι υπάρχει ένα αποτέλεσμα ερευνητικό, μια καινοτομία και την παίρνει η επιχείρηση, η οποία χωρίς να κάνει τίποτα στον εαυτό της, χωρίς να εκσυγχρονιστεί, χωρίς πρόσθετες επενδύσεις, θα μπορέσει να πάρει μέρος στην παραγωγική ανασυγκρότηση. Εδώ, λοιπόν, να αναγνωρίσουμε τις δυσκολίες που έχει το δημόσιο στη συμβολή του για την παραγωγική ανασυγκρότηση, αλλά να αναγνωρίσουμε και το καθεστώς πολλών ιδιωτικών επιχειρήσεων ως προς τη δυσκολία να προσαρμοστούν σε κάτι τέτοιο. Τώρα, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, όπως είπε και ο Υπουργός χθες, ενισχύει πάρα πολύ τη συνεργατικότητα. Υπάρχουν πολλά συλλογικά όργανα, τα οποί συγκροτούν την ερευνητική στρατηγική, προσπαθούν να την υλοποιήσουν και προσπαθούν να αξιολογούν και το κάθε βήμα της αξιολόγησης. Αυτό είναι ένα δυναμικό σύστημα. Δηλαδή, η επί της ουσίας λειτουργία αυτών των συλλογικών οργάνων και η αποτελεσματικότητά τους θα εξαρτηθεί πάρα πολύ από τον τρόπο που θα εμπλακούν τα άτομα και θα μπορέσουν να κάνουν τις αναγκαίες συνθέσεις. Εδώ, λοιπόν, προτείνεται η αρχιτεκτονική - αν θέλετε - η οποία αρχιτεκτονική, όμως, έχει απαιτήσεις μάλλον πολύ συγκεκριμένες. Έχει μια απαίτηση ότι πρέπει να υπάρχει ένα κλίμα διαλόγου και συναινέσεων σε αυτά τα όργανα, υπάρχει η προϋπόθεση μιας μακροπρόθεσμης δέσμευσης και των κρατικών, αλλά και των ιδιωτικών θεσμών ως προς τη στρατηγική της έρευνας και βεβαίως, υπάρχει και μια προϋπόθεση, που λέει ότι αν δεν αλλάξουν νοοτροπία σε πολλά επίπεδα της ερευνητικής δραστηριότητας, δεν θα μπορέσουμε να πάμε πουθενά. Γι' αυτό λέω ότι υπάρχει ένα πρώτο στέρεο βήμα - εδώ δεν θα έλεγα πρώτο δειλό βήμα αλλά πρώτο στέρεο βήμα - που όμως αυτό το βήμα για να μπορέσει να αποκτήσει την προωθητικότητα που υπόσχεται, θα πρέπει και τα άτομα που θα εμπλακούν, αλλά και οι λογής δημοκρατικοί θεσμοί μέσα στον χώρο της έρευνας να πάρουν τα πράγματα στα χέρια τους, που λέμε. Με αυτή τη λογική, θα είχε μεγάλη σημασία να ενισχυθούν αυτές οι διαδικασίες. Μια διαδικασία που προβλέπεται ως ένα βαθμό, αλλά εγώ τουλάχιστον, θα ήθελα να ζητήσω και από τον κύριο Υπουργό να ενισχυθεί, είναι η ολομέλεια των Ινστιτούτων, που ήδη προβλέπεται. Θα ζητούσα, να μπορεί η ολομέλεια αυτή να συνεδριάζει δυο φορές τον χρόνο και να έχει και κάπως αποφασιστικές αρμοδιότητες για δύο πράγματα, πρώτον, για τα οικονομικά και, δεύτερον, για τα θέματα της ερευνητικής στρατηγικής του κάθε ινστιτούτου, στο οποίο ανήκει η συγκεκριμένη ολομέλεια. Οι δημοκρατικές διαδικασίες που προβλέπονται είναι, όπως είπαμε, διαδικασίες που έχουν τον κίνδυνο της γραφειοκρατικοποίησης, αν - επιμένω - δεν πάρουν στα χέρια τους τα άτομα και οι θεσμοί την καθημερινή αυτή λειτουργία. Θα τελειώσω με τρία πράγματα, για να μην μακρηγορήσω. Στις τροπολογίες ή στις νομοθετικές βελτιώσεις, ενδεχομένως, να πρέπει να γίνουν κάποιες διευκρινήσεις. Το πρώτο είναι κάτι που ακούστηκε χθες. Κοιτάξτε, ο εθνικός και κοινωνικός διάλογος δεν άρχισε, ώστε να παραλύσει το κυβερνητικό έργο. Δεν είναι ο εθνικός και κοινωνικός διάλογος μια διαδικασία που λέει, «σταματούν τα πάντα, μέχρι την ολοκλήρωση του διαλόγου». Η Κυβέρνηση έχει την ευθύνη πάρα πολλών καθημερινών πραγμάτων, που πρέπει να λυθούν, λειτουργικών προβλημάτων, δυσλειτουργιών του εκπαιδευτικού συστήματος, επίσης, αυτό που είπαμε χθες, της επαναφοράς της κανονικότητας. Άρα, η Κυβέρνηση έχει τεράστιες ευθύνες ως προς αυτήν την καθημερινότητα και δεν μπορεί να περιμένει τον όποιο εθνικό και κοινωνικό διάλογο. Ξέρετε, κάτι; Αν η Κυβέρνηση περιμένει και παραλύει μέχρι να τελειώσει ο διάλογος, υπάρχει τεράστιος κίνδυνος περιθωριοποίησης των νέων ανθρώπων, διότι η απώλεια της κανονικότητας, ακριβώς αυτό το πράγμα ενισχύει. Έρχομαι στο δεύτερο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι εντυπωσιακή η άρνηση του ολοήμερου σχολείου. Είναι εντυπωσιακό ως κοινωνικό φαινόμενο. Κόμματα, τηλεοράσεις, εφημερίδες βγαίνουν με τη γραμμή ότι καταργείται το ολοήμερο σχολείο, όταν η αλήθεια είναι ακριβώς αντίθετη. Αυτό πρέπει να μας ανησυχήσει ως προς το δημόσιο λόγο που εκφέρεται. Για να είμαστε συνεννοημένοι, το ολοήμερο σχολείο έχει ιδρυθεί και θα γενικευθεί από τον Σεπτέμβριο. Μπορεί να έχουμε διαφορές ως προς το πρόγραμμα, το περιεχόμενο, ως προς διάφορα πράγματα. Μην αρνούμαστε, όμως, τη δημιουργία, την επέκταση, την ολοκλήρωση του ολοήμερου σχολείου από τον Σεπτέμβριο. Επιμένω ότι σε αυτό πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί, συνάδελφοι. Και δεν το λέω αυτό με καμμία χροιά πολεμικής. Πρέπει να είστε πάρα πολύ προσεκτικοί, διότι ενισχύετε έναν δημόσιο λόγο, που κάνει το μαύρο άσπρο. Και αυτό δεν ωφελεί τη δημοκρατία. Τέλος, όσον αφορά τα συμβούλια ιδρυμάτων, τα είπε χθες η κυρία Υπουργός. Να επαναλάβω το εξής: Στην ιστορία των πανεπιστημίων - και όχι μόνο στη χώρα μας - αν οι μεταρρυθμίσεις δεν παίρνουν υπ' όψιν τον ιστορικά διαμορφωμένο χαρακτήρα των πανεπιστημίων, αυτές οι μεταρρυθμίσεις ακυρώνονται. Τη στιγμή που παίρνουν αυτά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους τα πανεπιστήμια, ιστορικά διαμορφωμένα, τότε είναι μακροπρόθεσμες οι μεταρρυθμίσεις. Να σας θυμίσω τις μεταρρυθμίσεις του Βενιζέλου το 1911, του Γεωργίου Παπανδρέου το 1932 και της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ το 1982. Αυτές ήταν μεταρρυθμίσεις, οι οποίες απαντούσαν σε πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας και απαντούσαν σε αιτήματα του κινήματος. Αυτές είχαν μία διάρκεια. Η μεταρρύθμιση του 2011 δεν ήταν μεταρρύθμιση που πήγε να λύσει προβλήματα. Ήταν ένα ιδεοληπτικό νομοθέτημα, που θέλησε να επιβάλει ένα μοντέλο ξένο προς την ιστορία των πανεπιστημίων. Για τον λόγο αυτό, αυτοακυρώθηκαν τα συμβούλια. Μην μπούμε στη λογική ότι στα συμβούλια μπήκαν κακοί άνθρωποι ή άνθρωποι που δεν ήξεραν κ.λπ.. Δεν έχει σχέση με τα πρόσωπα. Ιδρύθηκε ένας θεσμός ξένος προς την ιστορία και τα χαρακτηριστικά…
Κύριε καθηγητά μου, να κλείνουμε.
Με αυτήν τη λογική, ακυρώθηκαν τα συμβούλια αυτά. Ευχαριστώ πολύ και με συγχωρείτε για τον χρόνο.
Κι εγώ. Να είστε καλά. Τον λόγο έχει η εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας κ. Μαρία Αντωνίου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, όπως επισήμανα και στην επί της αρχής τοποθέτησή μου, το παρόν νομοσχέδιο στερείται οποιασδήποτε συνοχής και δεν αποτελεί παρά μια κακή, πρόχειρη συνοχή ασύδοτων μεταξύ τους διατάξεων, που σε τίποτα δεν θεωρούμε ότι συμβάλλουν στην βελτίωση του εκπαιδευτικού συστήματος και στην ανάπτυξη του ερευνητικού ιστού της χώρας. Στον περιορισμένο χρόνο των οκτώ λεπτών, είναι πρακτικά αδύνατο να αναφερθώ αναλυτικά στο σύνολο των διατάξεων, με τις οποίες η Κυβέρνηση επιχειρεί να καλύψει λάθη του παρελθόντος και να ικανοποιήσει παλιά και νέα συνδικαλιστικά αιτήματα, ούτε φυσικά στις σαράντα τέσσερις κατατεθειμένες τροπολογίες, πέντε εκ των οποίων υπουργικές, εντελώς άσχετες με το περιεχόμενο του νομοσχεδίου, όπου είδαμε επίσης, κύριε Υπουργέ, το μοναδικό: Να φέρνετε υπουργικές εκπρόθεσμες τροπολογίες τελευταία στιγμή και μισή ώρα μετά να καταθέτετε νομοτεχνικές βελτιώσεις επί των εκπρόθεσμων τροπολογιών. Αυτό και μόνο δείχνει την τσαπατσουλιά και το πώς χειρίζεστε το υπέρτατο αγαθό της παιδείας. Απαντώντας, όμως, στον Υπουργό χθες, που είναι φωτογραφικές διατάξεις, θα επιχειρήσω να αναφερθώ στις πιο βασικές, χαρακτηρίζοντάς τες «φώτο». Η ιδεολογική κατεύθυνση του νομοσχεδίου που επιχειρείται να εγκαθιδρίσει στο χώρο της έρευνας ένα σύστημα πλήρως αναχρονιστικό, αποκαλύπτεται ξεκάθαρα από τα δύο πρώτα άρθρα. Στο άρθρο 1 αφαιρείτε από την πρόνοια του κράτους την τεχνολογική ανάπτυξη και την καινοτομία, παρ'όλο που σε όλες τις αναπτυγμένες χώρες αποτελούν, όπως είπαμε, αναπόσπαστο τμήμα της διαδικασίας: Επιστήμη - έρευνα - ανάπτυξη, καθώς άλλωστε και τη σύνδεση με την Ευρωπαϊκή Συνθήκη, που είπαν κι άλλοι συνάδελφοι. Ομοίως, στο άρθρο 2 δίνετε στην αξιολόγηση έναν ορισμό, ο οποίος μόνο από την Κυβέρνησή σας μπορεί να γίνει κατανοητός και είναι, σε κάθε περίπτωση, αντίθετος με τις σύγχρονες διεθνείς αντιλήψεις και πρακτικές. Με το άρθρο 4 αφαιρείτε αρκετές από τις επιδιώξεις της εθνικής στρατηγικής έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και καινοτομίας, με κυριότερη τη συμμόρφωση με τη στρατηγική της έξυπνης εξειδίκευσης, η οποία αποτελεί και τη σημαντικότερη έως σήμερα δραστηριότητα εκπόνησης στρατηγικής για την έρευνα και την καινοτομία κι ενώ έχει ήδη, όπως είπαμε και χθες, εγκριθεί για το εθνικό σύστημα και τις δεκατρείς περιφέρειες της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση κι ενώ θα έπρεπε να έχουν ήδη ξεκινήσει δράσεις. Το αναφέραμε και χθες. Στα άρθρα 5 και 6, έπειτα από την έντονη κριτική που σας ασκήσαμε στην επιτροπή, έρχεστε με νομοτεχνικές βελτιώσεις και διατηρείτε, αφενός την υποχρέωση ψήφισης με νόμο της ΕΣΕΤΑΚ και καταργείτε αφετέρου τη διάταξη που καθιέρωνε τις δομές του Υπουργείου σας με αρμοδιότητα στον τομέα της έρευνας, ανάπτυξης και καινοτομίας, ένα θεσμό που αντιληφθήκατε επιτέλους ότι δεν έχει κανένα θεσμικό και νομικό έρεισμα και δεν προβλέπεται σε κανένα οργανόγραμμα του Υπουργείου. Και πάλι, όμως, δεν μας εξηγείτε για ποιο λόγο δεν αρκεί η ΓΓΕΤ και πρέπει να συμβουλεύετε το Υπουργείο σας. Το αφήνετε κενό. Το έχετε με ασάφεια στη νομοτεχνική βελτίωση, κύριε Υπουργέ. Επίσης, με σειρά διατάξεων, κύριε Υπουργέ, επιχειρείτε να ελέγξετε το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας και Καινοτομίας. Το είπαμε. Συγκεκριμένα, με το άρθρο 7 αφαιρείτε από τη ΓΓΕΤ την εποπτεία του. Με το άρθρο 10 καθορίζετε ο ίδιος την επιτροπή επιλογής των μελών του, σε αντίθεση με τον προηγούμενο νόμο, που στην επιτροπή συμμετείχαν προεδρεύοντες από τη Σύνοδο Πρυτάνεων, των ΤΕΙ, των ερευνητικών κέντρων κ.λπ.. Και φυσικά, με τη διάταξη του άρθρου 25 παράγραφος 8 καταργείτε με νόμο το τωρινό ΕΣΕΤ, χωρίς να έχει λήξει η θητεία του και χωρίς αιτιολογημένα επιχειρήματα, για να διορίσετε, όπως είπατε, ένα ενδιάμεσο, προσωρινό της δικής σας επιλογής, προκειμένου προφανώς, να ολοκληρώσετε τις δέκα επιλογές διευθυντών στα μεγαλύτερα ερευνητικά κέντρα της χώρας. Θα δεσμευτείτε ότι το προσωρινό ΕΣΕΤ δεν θα κάνει τις κρίσεις των διευθυντών; Κύριε Υπουργέ, μας είπατε να περιμένουμε να δούμε τη σύνθεση του νέου ΕΣΕΤ, ότι αποτελείται, λέτε, από επιστήμονες εγνωσμένης αξίας. Καταθέτω στα Πρακτικά τη σύνθεση του τωρινού ΕΣΕΤ. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Μαρία Αντωνίου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αλήθεια, τι υπονοείτε; Ότι το υφιστάμενο δεν αποτελείται από καταξιωμένους διεθνούς εμβέλειας επιστήμονες; Σηφάκης, Ζερεφός, Σιμοπούλου. Αυτοί δεν είναι καταξιωμένοι επιστήμονες; Και αναφορικά με τον υπαινιγμό σας, κύριε Υπουργέ, περί πελατειακών σχέσεων των προηγούμενων ΕΣΕΤ, να σας θυμίσω ότι ένα από τα προηγούμενα ΕΣΕΤ έκρινε εσάς Πρόεδρο στο ερευνητικό κέντρο του ΙΤΕ. Στο άρθρο 8, για τα περιφερειακά συμβούλια έρευνας και καινοτομίας (ΠΣΕΚ) οι αλλαγές που προτείνετε αναμένεται να αυξήσουν τη γραφειοκρατία, αλλά και να αλλάξουν την ξεκάθαρη αναπτυξιακή κατεύθυνση, για την οποία θεσμοθετήθηκαν. Στη σύνθεση των ΠΣΕΚ οι προερχόμενοι από τον παραγωγικό κλάδο θα έπρεπε να υπερτερούν, κύριε Υπουργέ, έναντι των ακαδημαϊκών, όπως επεσήμαναν και διάφοροι φορείς στην ακρόαση των φορέων. Στο άρθρο 12, εξαιρείτε από τις διατάξεις του νόμου τα ΕΠΙ και την περάτωση ίδρυσης φορέων, που είχαν προβλεφθεί και θα συνέβαλαν στη διεύρυνση του ερευνητικού ιστού στην ελληνική περιφέρεια και στην ανάπτυξη νέων νησίδων αριστείας. Εσείς ο ίδιος, κύριε Υπουργέ, ανακοινώσατε ότι το ΕΠΙΣΕΥ είναι ένα από τα πέντε ελληνικά κέντρα και ινστιτούτα, που συμπεριλαμβάνονται και στον κατάλογο των εκατό από τα σημαντικότερα ινστιτούτα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τώρα έρχεστε και το θέτετε εκτός νόμου. Στο άρθρο 1, επιχειρείτε ξεκάθαρα, κύριε Υπουργέ, να παρέμβετε στη διοίκηση των ερευνητικών κέντρων και να καταλύσετε τη διοικητική τους αυτοτέλεια τόσο με την κατάργηση της συμμετοχής εκπροσώπου της ΓΓΕΤ στο ΔΣ των ερευνητικών κέντρων, όσο και με τη δυνατότητα που σας παρέχει η παράγραφος 4 να ορίζετε μέλη που λείπουν η κωλύονται. Τα ορίζετε εσείς ως Υπουργός. Όλα τα κανονίζετε εσείς. Στο άρθρο 14, προβλέπετε ότι για την επιλογή διευθυντών ερευνητικών κέντρων λαμβάνεται υπ' όψιν και η γνώμη όλου του προσωπικού με ενδιάμεση, μάλιστα, αλλά και τελική αξιολόγησή τους. Όπως τόνισα και στη συζήτηση επί της αρχής, κάτι τέτοιο δεν ισχύει σε κανένα ευρωπαϊκό θεσμικό όργανο. Αναρωτιέμαι ποιος σοβαρός, ικανός, καταξιωμένος επιστήμονας, πλην ενδεχομένως ματαιόδοξων περιπτώσεων ή «δικών» μας παιδιών, θα ενδιαφερθεί για τη θέση του διευθυντή κάτω από αυτές τις συνθήκες; Με την παράγραφο 15 του άρθρου 16, υποχρεώνετε σε αποχώρηση τους διευθυντές ερευνητικών κέντρων και ινστιτούτων, οι οποίοι συμπλήρωσαν το εξηκοστό έβδομο έτος της ηλικίας τους. Όμως, αυτό το εφαρμόζετε μόνο σ' ένα ερευνητικό κέντρο, στον «ΔΗΜΟΚΡΙΤΟ». Δεν το εφαρμόσατε σε άλλο ερευνητικό κέντρο και έρχεστε τώρα με φωτογραφική διάταξη, με την οποία επιχειρήσατε να ρυθμίσετε νομοθετικά υποθέσεις διευθυντών, οι οποίες εκκρεμούν ενώπιον διοικητικών δικαστηρίων. Είναι φωτογραφική διάταξη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα μου δώσετε δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Είναι πολλές οι διατάξεις.
Προχωρήστε, κυρία Αντωνίου.
Στο άρθρο 23 βλέπουμε άλλη μια φωτογραφική διάταξη. Δίνεται, δηλαδή, η δυνατότητα μετάταξης στη ΓΓΕΤ μόνο σε όσους είναι αποσπασμένοι αυτήν τη στιγμή. Όχι δυνατότητα, λοιπόν, σε όλους, που έδινε ο προηγούμενος νόμος. Άλλη φωτογραφική διάταξη. Στο άρθρο 24, σημαντικά ερωτήματα δημιουργεί η παράγραφος 2Α σχετικά με τη δυνατότητα σύστασης ΕΛΚΕ. Τα ερευνητικά κέντρα, τα πανεπιστήμια, τα ΑΕΙ έχουν ΕΛΚΕ. Τι κρύβεται, λοιπόν, πίσω από αυτήν τη διάταξη; Δεν μας έχετε απαντήσει ακόμη. Για τους ΕΛΚΕ των ερευνητικών και των τεχνολογικών φορέων των ΑΕΙ αναφέρθηκα εκτενώς στη χθεσινή μου τοποθέτηση. Στο άρθρο 25 παράγραφος 17, προβλέπετε τη σκανδαλώδη μεταφορά του Τεχνολογικού Πάρκου Πατρών στο ΙΤΕ, χωρίς καμμία αιτιολόγηση, κύριε Υπουργέ. Στην επίσης επόμενη παράγραφο 18, έχετε ακόμα μια φωτογραφική διάταξη, που αφορά το Νομικό Πρόσωπο Κέντρων Διάδοσης Επιστημών και Τεχνολογίας. Κάποιος προφανώς πραγματοποίησε κάποιες δαπάνες χωρίς την έγκριση του προϋπολογισμού. Ποιον έρχεστε τώρα να καλύψετε; Δεν μας απαντήσατε. Άλλη μία φωτογραφική διάταξη. Στο δεύτερο κεφάλαιο, κύριε Υπουργέ, σας παραπέμπω στην έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής, η οποία διατυπώνει έντονο προβληματισμό για το κατά πόσο είναι συνταγματικές μια σειρά από ρυθμίσεις, με τις οποίες επιχειρείτε να νομιμοποιήσετε αναδρομικά οικείες κανονιστικές πράξεις. Επίσης, στο άρθρο 26, υποβαθμίζετε τον ρόλο της ιδιότητας των συμβουλίων. Τα είπαμε χθες. Στο άρθρο 28, ενώ συμφωνούμε με κάποιες διατάξεις από τις ρυθμίσεις του, δεν συμφωνούμε με τη ρύθμιση της παραγράφου 7, η οποία προβλέπει τη δυνατότητα αναγνώρισης ως πραγματικού χρόνου παραμονής στη βαθμίδα κάποιων καθηγητών, που βρίσκονται - λέει - σε αναστολή καθηκόντων. Ξέρω τουλάχιστον δυο Υπουργούς, που είναι σε αναστολή καθηκόντων. Γι' αυτούς γίνεται η ρύθμιση; Άλλη φωτογραφική διάταξη. Φωτογραφική, επίσης, κρίνεται η παράγραφος 10 του ίδιου άρθρου, η οποία νομιμοποιεί αναδρομικά αποφάσεις συγκλήτου του ΕΚΠΑ. Προφανώς, ξέρετε ποιος ήταν πρόεδρος του ΕΚΠΑ την περίοδο που δεν εφάρμοσε τον ν. 4009. Επιβραβεύετε, δηλαδή, την μη εφαρμογή του νόμου. Στο τρίτο κεφάλαιο και συγκεκριμένα στη διάταξη του άρθρου 33 παράγραφος 7, πλην του ότι έχει και αυτή χαρακτηριστεί απ' όλη την Αντιπολίτευση ως φωτογραφική διάταξη, δεν έχουμε την πολυτέλεια μετατάξεων εκπαιδευτικών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση στα ΑΕΙ. Άλλη μια φωτογραφική διάταξη, λοιπόν, για μεμονωμένες περιπτώσεις ανδρών και γυναικών. Επίσης, στο άρθρο 42, περιλαμβάνετε ασύνδετες μεταξύ τους ρυθμίσεις σε ένα άρθρο. Κι ενώ συμφωνούμε σε κάποιες διατάξεις για τα επαγγελματικά δικαιώματα των κομμωτών, διαφωνούμε με τις παραγράφους που καταργούν τις Περιφερειακές Διευθύνσεις της Γενικής Γραμματείας Διά Βίου Μάθησης και άρα καταψηφίζουμε αναγκαστικά το άρθρο. Και, φυσικά, δεν είναι δυνατόν να παραδώσουμε ολοκληρωτικά τα σχολεία μας στους επίδοξους καταληψίες και να τους αφήσουμε στο απυρόβλητο, όπως επιχειρείτε με την παράγραφο 2 του άρθρου 45.
Κυρία Αντωνίου, πρέπει να ολοκληρώσετε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Και αν οι επίδοξοι καταληψίες, κύριε Υπουργέ, αποφασίσουν να κάνουν δύο μήνες κατάληψη, εσείς θα μεταφέρετε τις ημέρες του σχολείου που χάνονται στο επόμενο σχολικό έτος και ούτω καθεξής; Έχετε μάλλον σκοπό να κάνετε τους μαθητές αιωνόβιους μαθητές, όπως και στα πανεπιστήμια. Κλείνοντας, κύριοι Υπουργοί και κύριοι συνάδελφοι της Συμπολίτευσης, που θα ψηφίσετε προφανώς αυτό το νομοσχέδιο, θέλω να σας ρωτήσω το εξής. Είστε υπερήφανοι με ένα τέτοιο νομοσχέδιο, με μία συρραφή διατάξεων, τροπολογιών της τελευταίας στιγμής, τακτοποιήσεων ημετέρων; Προφανώς έτσι αντιμετωπίζετε τα μεγάλα θέματα της παιδείας, με πρωτοφανή προχειρότητα. Θα ευχηθώ, λοιπόν, για το καλό των μαθητών, της μελλοντικής γενιάς, η θητεία σας να είναι σύντομη, πριν καταστρέψετε ό,τι καλό προϋπήρχε. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Υπουργέ, όποτε είστε έτοιμος, να με ενημερώσετε για να σταματήσω τη διαδικασία και να πάρετε τον λόγο.
Είμαι έτοιμος, κύριε Πρόεδρε.
Σας φθάνουν δέκα λεπτά για να απαντήσετε σε όλα;
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, έχετε τον λόγο και αν εξοικονομήσετε και χρόνο, ακόμα καλύτερα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα αναφερθώ σε ορισμένες από τις τροπολογίες που έχουν κατατεθεί, διότι για τα θέματα που αφορούν την έρευνα και την ανώτατη εκπαίδευση θα μιλήσουν οι άλλοι συνάδελφοι, ο κ. Φωτάκης και η κ. Αναγνωστοπούλου. Την τροπολογία με γενικό αριθμό 360 και ειδικό 7, που αφορά τον ΔΟΑΤΑΠ και την αναγνώριση ουσιαστικά των πτυχίων της Νομικής στην Κύπρο, δεν την κάνουμε αποδεκτή. Γνωρίζετε ότι έχει αναπτυχθεί μία ολόκληρη επιστημονική και επαγγελματική αντίθεση για το θέμα αυτό. Γνωρίζετε τις θέσεις του Δικηγορικού Συλλόγου, αλλά και τη νομική τάξη. Δεν είναι δυνατόν, λοιπόν, να αναγνωρίζουμε πτυχία που αφορούν το ελληνικό δίκαιο, μία κατ' εξοχήν εθνική επιστήμη, από ξένα πανεπιστήμια. Είναι μία ρύθμιση παράκαμψης των ελληνικών πανεπιστημίων και ορθώς αντιδρά και ο Δικηγορικός Σύλλογος, αλλά και άλλοι φορείς στη χώρα μας. Εάν επιμένουν οι ενδιαφερόμενοι, υπάρχει η δικαστική οδός. Δεύτερον, σε σχέση με την τροπολογία με γενικό αριθμό 362 και ειδικό 9 για τους καταλογισμούς στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, πρέπει να σας πω ότι η διάταξη αυτή έχει - θα έλεγε κανείς - οιονεί διακομματική αποδοχή. Άκουσα τον κ. Φορτσάκη που μίλησε χθες το βράδυ στις 12.30΄ και αναφέρθηκε σε αυτό το ζήτημα. Με έπεισε. Αναφέρθηκε στην ιδιαιτερότητα της έκδοσης μίας απόφασης του Ελεγκτικού Συνεδρίου επί της οποίας δημιουργήθηκε το θέμα. Υπάρχει αυτή η ιδιομορφία. Δεν είναι φωτογραφική διάταξη. Αφορά εκατόν πενήντα ανθρώπους στην Κρήτη. Είναι μία διάταξη που αποκαθιστά τη νομική τάξη, τη δημοκρατία και τη δυνατότητα να λειτουργούν τα πανεπιστήμια χωρίς τέτοιου είδους παρεμβάσεις και προβλήματα.
Την κάνετε αποδεκτή;
Ναι, βεβαίως, την έκανα δεκτή. Όσον αφορά την τροπολογία για τον ΔΟΑΤΑΠ, ανέφερα για ποιο λόγο δεν την κάνουμε δεκτή. Να μην το επαναλάβω. Για την τροπολογία που αφορά την παράταση αποσπάσεων εκπαιδευτικών στο εξωτερικό, την οποία έχει καταθέσει ο κ. Ζουράρις…
Τι αριθμό έχει, κύριε Υπουργέ; Σας παρακαλώ να μας αναφέρετε τον αριθμό και ναι ή όχι, για να μη χάσουμε τον λογαριασμό.
Λέω, λοιπόν, ότι δεν κάνουμε δεκτή την τροπολογία με γενικό αριθμό 369 και ειδικό 16, την οποία έχει καταθέσει ο κ. Ζουράρις. Υπάρχει μία ολόκληρη επιχειρηματολογία επ' αυτού. Η διάταξη είναι τόσο αόριστη που ουσιαστικά επιτρέπει σε κάποιους εκπαιδευτικούς να παραμένουν στο εξωτερικό μέχρι τη συνταξιοδότησή τους, να συνάπτονται οι λεγόμενοι λευκοί γάμοι, να ζητούν απόσπαση λόγω συζύγων τους, με τους οποίους έφυγαν μαζί για το εξωτερικό και οι οποίοι απασχολούνται σε ελληνικά σχολεία - όχι ως εκπαιδευτικοί πάντα, σε κυλικεία και λοιπά - και γενικά να χρησιμοποιείται εις βάρος άλλων εκπαιδευτικών που θα μπορούσαν να υπηρετήσουν σε σχολικές μονάδες του εξωτερικού και να ανανεωθεί και να αναβαθμιστεί το προσωπικό των σχολείων μας εκεί.
Με επιμίσθιο.
Δεν την κάνω, λοιπόν, δεκτή αυτή την τροπολογία. Η τροπολογία των Βουλευτών του ΚΚΕ, με γενικό αριθμό 371 και ειδικό 18, δεν γίνεται δεκτή. Αφορά το Υπουργείο Υγείας. Αφορά μονιμοποίηση, που είναι ένα θέμα που έχει να κάνει με τις θέσεις πια του μόνιμου προσωπικού στο δημόσιο. Αυτή η τροπολογία θα έπρεπε να έχει ακολουθήσει και μια άλλη διαδικασία, έγκριση από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και λοιπά. Όσον αφορά την τροπολογία με γενικό αριθμό 373 και ειδικό 20, επίσης των Βουλευτών του ΚΚΕ, υπάρχει πρόβλεψη στο σώμα του νομοσχεδίου για τους μαθητές - λόγω των σεισμών - από τις περιοχές αυτές, από την Κεφαλονιά, από την Ιθάκη, καθώς και από την Αιτωλοακαρνανία, όπου υπάρχει ένα σχολείο.
Επομένως, δεν γίνεται δεκτή.
Ναι, δεν γίνεται δεκτή. Όσον αφορά την τροπολογία με γενικό αριθμό 374 και ειδικό 21 για την πιστοποίηση παιδαγωγικής και διδακτικής επάρκειας αποφοίτων του Παιδαγωγικού Τμήματος Ειδικής Αγωγής, θέλω να πω τα εξής: Υπάρχει αυτή η δυνατότητα. Δεν νομίζω ότι προσφέρει κάτι άλλο. Συνεπώς ως πλεονάζουσα, δεν την κάνουμε δεκτή. Σχετικά με την τροπολογία με γενικό αριθμό 378 και ειδικό 25, που έχουν καταθέσει ο κ. Κεγκέρογλου και ο κ. Αρβανιτίδης, τη διάταξη περί του κωλύματος της μη εκπληρώσεως της στρατιωτικής υπηρεσίας, την κάνουμε δεκτή. Είναι μία λογική πρόταση. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 391 και ειδικό 37, απ' ό,τι βλέπω είναι διακομματική. Αφορά το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος». Είναι απόλυτα λογική. Την κάνουμε δεκτή. Με την τροπολογία με γενικό αριθμό 393 και ειδικό 39, που αφορά τη ρύθμιση για τον χρόνο παραίτησης των εκπαιδευτικών από την υπηρεσία, επανορθώνεται μια αδικία και αποκαθίσταται η ισότητα. Όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι, αφ' ης υποβάλουν την παραίτησή τους λογίζονται αμέσως ως συνταξιοδοτούμενοι. Για ειδικούς λόγους στον χώρο της εκπαίδευσης αυτό δεν γίνεται, διότι μέχρι τώρα περιμέναμε να γίνονται οι αλλαγές στο τέλος. Ακόμα κι αν παραιτηθεί κάποιος στη μέση της χρονιάς, φεύγει στο τέλος της σχολικής περιόδου. Θεωρούμε λογικό να λογίζεται ότι συνταξιοδότηση συμβαίνει αφ' ης υποβληθεί αίτηση παραίτησης και να παραμένει ο εν λόγω εκπαιδευτικός για λόγους λειτουργικούς στο σχολείο, μέχρι τις 31 Αυγούστου που τελειώνει η σχολική χρονιά. Είναι μία στοιχειώδης διαδικασία ισότητας. Η τροπολογία αυτή γίνεται δεκτή. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 395 και ειδικό 41, που αφορά τη συνέχιση της λειτουργίας Γραφείου Δικτύωσης και Προώθησης της Ισότητας των Φύλων της ΚΕΔΕ και της Ένωσης Περιφερειών, γίνεται και αυτή δεκτή. Είναι αναγκαία για τη λειτουργία αυτών των γραφείων. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 396 και ειδικό 42 για τη διασφάλιση καταβολής των αμοιβών του προσωπικού που απασχολείται στους ΟΤΑ για την αντιμετώπιση κατεπειγουσών εποχικών ή πρόσκαιρων αναγκών καθαριότητας με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου, γίνεται και αυτή αυτονόητα δεκτή. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 399 και ειδικό 44, που αφορά την παραχώρηση χρήσης στο Υπουργείο Δικαιοσύνης ακινήτων που ανήκουν στον χώρο των Ολυμπιακών Ακινήτων στο Φάληρο, επίσης για λόγους ικανοποίησης λειτουργικών αναγκών του Υπουργείου Δικαιοσύνης γίνεται δεκτή. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 404 και ειδικό 47, αφορά τη δυνατότητα, ουσιαστικά, εκταμίευσης ήδη αποφασισμένης - πήγε στην Τράπεζα της Ελλάδος - πίστωσης του ελληνικού δημοσίου, προκειμένου να συνεχιστεί η ανέγερση του σχολείου στο Μόναχο. Αυτή η τροπολογία γίνεται αποδεκτή. Γίνεται δεκτή διότι, εκτός των άλλων, έχουμε αναλάβει - και ορθώς - υποχρέωση με τη γερμανική πλευρά κι αν δεν ικανοποιηθεί άμεσα, το επόμενο διάστημα αυτή η ελληνική συμμετοχή, θα χαθεί η δυνατότητα να έχουμε ένα σύγχρονο και υποδειγματικό από παιδαγωγικής άποψης σχολείο στο Μόναχο όπου θα φοιτούν Έλληνες και Γερμανοί. Τέλος, η τροπολογία με γενικό αριθμό 405 και ειδικό 48, που αφορά τη ρύθμιση της μηνιαίας αποζημίωσης των υπαλλήλων εξεταστών υποψηφίων οδηγών, προφανώς γίνεται αποδεκτή. Για τα υπόλοιπα θα μιλήσουν ο κ. Φωτάκης και η κ. Αναγνωστοπούλου. Ευχαριστώ.
Λοιπόν, έχουμε ήδη μια πρώτη εικόνα σχεδόν ολοκληρωμένη. Κάτι λίγο μένει που θα απαντήσουν οι άλλοι δύο Υπουργοί. Επομένως, όσων συναδέλφων οι τροπολογίες έγιναν δεκτές, μην αναφέρονται σε αυτές και χάνουν χρόνο στην ομιλία τους. Όσων δεν έγιναν δεκτές και θέλουν να τις υπερασπιστούν, παρά το ότι ο Υπουργός είπε όχι, μπορούν να αναφερθούν σε αυτές.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Θέλετε τον λόγο για τροπολογία δική σας; Απ' ό,τι μου είπατε είναι μία. Έχετε τον λόγο.
Ήθελα κι εγώ να αναφερθώ σε τροπολογίες που αφορούν το πρώτο κομμάτι του νομοσχεδίου, το κομμάτι της έρευνας. Κατ' αρχάς, η τροπολογία με γενικό αριθμό 367 και ειδικό 14 «Αποκατάσταση δικαιοσύνης σε μέλος της ακαδημαϊκής κοινότητας», είναι κάτι αντίστοιχο με τους καταλογισμούς που ανέφερε ο Υπουργός για το Πανεπιστήμιο Κρήτης. Υπάρχει διακομματική συμφωνία και γίνεται δεκτή.
Δεν είναι αντίστοιχο, κύριε Υπουργέ. Είναι τελείως διαφορετικό.
Είναι αντίστοιχο με την έννοια ότι υπάρχει διακομματική συμφωνία. Και με το σκεπτικό που ανέπτυξε χθες ο κ. Φορτσάκης, γίνεται αποδεκτή.
Δεν υπάρχει διακομματική συμφωνία.
Παρακαλώ, μη με διακόπτετε.
Παρακαλώ, ησυχία, κύριοι συνάδελφοι.
Η τροπολογία με γενικό 370 και ειδικό 17, καθώς και η τροπολογία με γενικό αριθμό 372 και ειδικό 19, έχουν υποβληθεί από το ΚΚΕ και αφορούν επιδόματα ανθυγιεινής εργασίας και ρυθμίσεις ασφαλιστικών θεμάτων εργαζομένων. Συμμεριζόμαστε απόλυτα το θέμα για την ανθυγιεινή εργασία και τις ρυθμίσεις ασφαλιστικών θεμάτων. Άλλωστε κι εμείς είχαμε υποβάλλει αντίστοιχες υπουργικές τροπολογίες. Δυστυχώς, δυστυχέστατα, υπάρχει πρόβλημα από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και από τους θεσμούς, θα έλεγα. Δυστυχώς, δεν μπορούμε να τις κάνουμε αποδεκτές γι' αυτόν τον λόγο. Όσον αφορά την τροπολογία με γενικό αριθμό 375, για το ΙΓΜΕ, το πρόβλημα πάλι βρίσκεται στους θεσμούς και στο τι αποδέχονται σχετικά. Προσπαθούμε να το επιλύσουμε - και σε αυτό, απ' όσο ξέρω, πάλι υπάρχει διακομματική συμφωνία - με κάποια νομοτεχνική παρέμβαση. Ελπίζω να έχουμε νεότερα αργότερα. Σαφώς, όμως, υπάρχει αντίδραση σε αυτό από τους θεσμούς.
Άρα, δεν γίνεται δεκτή.
Δεν γίνεται δεκτή.
Παρακαλώ, πείτε μόνο αυτές που αποδέχεστε. Μην χάνουμε χρόνο με αυτές που δεν αποδέχεστε. Αυτονόητο είναι ότι οι άλλες δεν γίνονται δεκτές.
Το θέμα του ΙΤΣΑΚ, του Σεισμολογικού Ινστιτούτου, το οποίο ξέρω ότι απασχολεί πολλούς από τους Βουλευτές όλων των κομμάτων, είναι ένα ζήτημα που αφορά κατ' αρχάς τον αρμόδιο Υπουργό. Δεν υπάρχει συναίνεση από πλευράς του και άρα δεν μπορούμε να την κάνουμε αποδεκτή. Προχωρώ στην τροπολογία με γενικό αριθμό 384 και ειδικό 31 και στην τροπολογία με γενικό αριθμό 385 και ειδικό 32, που τις είχε υποβάλει ο κ. Κωνσταντόπουλος. Και πάλι συμμερίζομαι απόλυτα το περιεχόμενο αυτών των τροπολογιών. Πρόκειται για ανθυγιεινά επιδόματα και για μη μισθολογικές παροχές σε ερευνητικά κέντρα. Υπάρχει σοβαρή αντίρρηση από την πλευρά του Γενικού Λογιστηρίου και δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές αυτές οι τροπολογίες. Όσον αφορά την τροπολογία με γενικό αριθμό 386 και ειδικό 33 για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια, αυτή αφορά γενικότερα θέματα τα οποία θα πρέπει να ρυθμιστούν σε νέο νόμο που θα έχει μία συνολική προσέγγιση σ' αυτό το ζήτημα. Πάντως, αυτό το οποίο θα ήθελα να τονίσω είναι ότι όσον αφορά τα θέματα ανθυγιεινής εργασίας και ασφάλισης, πραγματικά είχαμε κι εμείς υποβάλει τέτοιες τροπολογίες - το λέω ακόμα μία φορά - τις οποίες αναγκαστήκαμε να αποσύρουμε. Αυτά ήθελα να αναφέρω σχετικά με το κομμάτι της έρευνας. Ευχαριστώ.
Κυρία Αναγνωστοπούλου, εσείς έχετε κάτι να αναφέρετε σχετικά με τις τροπολογίες;
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε.
Παρακαλώ, είστε πρακτική, γι' αυτό αναφερθείτε μόνο σ' αυτές που κάνετε δεκτές.
Κύριε Πρόεδρε, θα είμαι πολύ σύντομη. Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 363 και ειδικό 10, για τα δικαιώματα αποχωρούντων μελών ΕΕΠ ομοτίμων καθηγητών ΑΕΙ. Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 364 και ειδικό 11, για τη διαδικασία εκλογής και εξέλιξης καθηγητών όλων των βαθμίδων στα ΑΕΙ. Γίνεται δεκτή, επίσης, η τροπολογία με γενικό αριθμό 382 και ειδικό 29, για τη ρύθμιση θεμάτων επιστημονικού, διδακτικού, εργαστηριακού και τεχνικού προσωπικού ειδικών κατηγοριών των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ. Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 387 και ειδικό 34, για τη μεταβίβαση κτηριακού συγκροτήματος και οικοπέδου του Αλεξανδρείου ΤΕΙ Θεσσαλονίκης στο ΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας. Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 388 και ειδικό 35, για τη συντόμευση του χρόνου αναμονής και το δικαίωμα αίτησης επαναπροκήρυξης μελών ΔΕΠ που κρίθηκαν και δεν εξελίχθηκαν τουλάχιστον μετά από ένα χρόνο. Τέλος, γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 397 και ειδικό 43, για τη δυνατότητα μετεγγραφής φοιτητών με αποδεδειγμένη αναπηρία τουλάχιστον 67% μεταξύ τμημάτων Σχολών Καλών Τεχνών της Ελλάδας, κάτι που απαγορευόταν μέχρι τώρα, αλλά κατόπιν συνεννόησης με τα τμήματα - δεν υπήρχε, δηλαδή, νομοθετικό πλαίσιο - γίνεται δεκτό. Ευχαριστώ πολύ.
Ωραία, ευχαριστούμε. Επομένως, οι ειδικοί αγορητές, οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι και οι συνάδελφοι που θα μιλήσουν έχουν τώρα ολοκληρωμένη εικόνα μπροστά τους.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο;
Κύριε Γιαβρόγλου, για ποιο θέμα θα θέλατε τον λόγο;
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να υποβάλω μία πρόταση για νομοτεχνική βελτίωση προς τον κ. Φωτάκη.
Μπορείτε να του τη δώσετε γραπτώς κι αν την κάνει αποδεκτή, θα την αναγνώσει και θα την καταθέσει στα Πρακτικά.
Θα ήθελα, όμως, να πω κάτι, κύριε Πρόεδρε.
Εσείς τώρα θα κάνετε μία πρόταση. Τη νομοτεχνική βελτίωση, εφ' όσον υπάρξει, θα την κάνει ο Υπουργός. Το λέω, για να είμαστε εξηγημένοι. Δεν μετρά αυτό που λέτε τώρα.
Ναι, ναι. Είναι προφανές. Έχετε απόλυτο δίκιο.
Ορίστε, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Σας ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Απλώς, θα ήθελα να πω και στο Σώμα - το έχω πει κατ' ιδίαν, προφανώς, στον κύριο Υπουργό - ότι χθες το μεσημέρι, μετά από πρόταση του κ. Κεγκέρογλου και του κ. Κωνσταντόπουλου, συναντηθήκαμε εκπρόσωποι κομμάτων - ο κ. Φορτσάκης, ο κ. Παπαθεοδώρου, ο κ. Κεγκέρογλου, και άλλοι - με τον Πρόεδρο της Συνόδου Προέδρων των Ερευνητικών Κέντρων κ. Ιωαννίδη και τον Πρόεδρο της Συνόδου Πρυτάνεων κ. Πετράκο. Αμφότεροι οι Πρόεδροι μάς ανέπτυξαν το σκεπτικό και μας ήρθαν οι ομόφωνες αποφάσεις των δύο Συνόδων γι' αυτό το ζήτημα. Έγινε μία εξαιρετική συζήτηση και υπήρχε μια, θα έλεγα, ομοφωνία - δεν θέλω να δημιουργήσω κανένα πρόβλημα ούτε να υφαρπάξω την οποιαδήποτε, ας πούμε, ψήφο - ως προς το πρόβλημα. Ως προς τη λύση του προβλήματος δεν υπήρχε ομοφωνία. Δεν έχει σημασία ποιοι διαφώνησαν. Θα έκανα, λοιπόν, μια έκκληση στον Υπουργό, επειδή ακριβώς είναι και ομόφωνες αποφάσεις των δύο Συνόδων των Προέδρων, να συμπεριλάβει αυτήν τη νομοτεχνική βελτίωση.
Ωραία, επειδή η συνεδρίαση θα φτάσει τουλάχιστον μέχρι τις 20.00΄, ο κύριος Υπουργός έχει άπλετο χρόνο μπροστά να ακούσει αυτά που είπατε, που ήταν μια γενικότερης αποδοχής πρόταση και πριν κλείσει η συνεδρίαση να απαντήσει.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό.
Ορίστε, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό, γιατί πρέπει να συνεχίσουμε τη διαδικασία.
Για άλλο θέμα είναι. Είναι για μια τροπολογία στην οποία δεν αναφέρθηκα. Είναι η τροπολογία με γενικό αριθμό 361 και ειδικό 8, που αφορά τις μετατάξεις τεσσάρων χιλιάδων περίπου εκπαιδευτικών. Είναι κάτι που δημιουργήθηκε επί Υπουργίας του κ. Αρβανιτόπουλου. Καταλαβαίνω ότι υπάρχει πρόβλημα. Δεν μπορούμε να κάνουμε δεκτή επί του παρόντος αυτήν την τροπολογία, διότι αφορά ορισμένες μόνο ειδικότητες, για ορισμένες περιοχές της Ελλάδας. Θα δημιουργήσει πρόβλημα δικαστικών προσφυγών και αιτημάτων άλλων κλάδων της εκπαίδευσης, όπως επίσης προκύπτει και θέμα εάν υπάρξει έλλειψη πιστώσεων για κάλυψη κενών σε άλλες περιοχές και περιφέρειες.
Δεν γίνεται δεκτή;
Δεν γίνεται δεκτή. Ωστόσο, διερευνάται η δυνατότητα ικανοποίησης αυτών των κατά βάση ουσιαστικών αιτημάτων, με τη δυνατότητα σύστασης και άλλων οργανικών θέσεων σε μεταγενέστερο χρόνο. Ευχαριστώ πολύ.
Ωραία. Ο κ. Νικόλαος Κούζηλος, ειδικός αγορητής της Χρυσής Αυγής, έχει τον λόγο. Ελάτε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Όσον αφορά το Κεφάλαιο Α΄, το άρθρο 1 ορίζει ότι η ανάπτυξη και η προαγωγή της έρευνας αποτελεί υποχρέωση του κράτους σύμφωνα με το άρθρο 16 του Συντάγματος. Κάνετε δεκτό ένα πάγιο αίτημα όλων των φορέων. Στο άρθρο 2, στην ουσία αναδιατυπώνετε αστοχίες του ν.4310 και πιστεύουμε ότι η αξιολόγηση θα πρέπει να υπάρχει σε όλους τους φορείς. Το άρθρο 3, περιλαμβάνει διατάξεις για τις διαδικασίες κατάρτισης της ΕΣΕΤΑΚ. Εξακολουθεί να λείπει η θεσμοθέτηση του μηχανισμού και των διαδικασιών στη βάση των οποίων θα διαμορφώνεται σε γενικότητες πλέον. Στην ουσία υπάρχει μια υποβάθμιση της εθνικής στρατηγικής στην έρευνα, στην τεχνολογική ανάπτυξη και στην καινοτομία, διότι δεν θεσπίζονται ούτε οι μηχανισμοί χάραξης της ΕΣΕΤΑΚ, ούτε το σταθερό ρυθμιστικό πλαίσιο και με τον τρόπο αυτόν δεν διασφαλίζεται σταθερή και ορθολογική χάραξη της ΕΣΕΤΑΚ. Με το άρθρο 6, αναμορφώνονται οι αρμοδιότητες της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας και μεταφέρονται στον Αναπληρωτή Υπουργό. Το άρθρο 8, προβλέπει τη συγκρότηση περιφερειακών συμβουλίων. Όπως σας είπαμε και στην επιτροπή, ο περιφερειακός σχεδιασμός, στην ουσία, δεν συνδέεται με την κεντρική διοίκηση. Θα είναι προβληματικό στην εφαρμογή του. Στο άρθρο 9, αναμορφώνεται στην ουσία η αποστολή του ΕΣΕΚ και το συγκεκριμένο γνωμοδοτικό εργαλείο για τη χάραξη της ευρύτερης εθνικής στρατηγικής. Αυξάνει τα μέλη από δεκαπέντε σε δεκαεπτά και η ένστασή μας είναι στην εκλογή των μελών. Στο άρθρο 10, «ρυθμίσεις θεμάτων ΕΣΕΚ», υπάρχουν ασάφειες στις αρμοδιότητες του ΕΣΕΚ και δεν συμμετέχει στον σχεδιασμό της πολιτικής, απλώς παρακολουθεί την εφαρμογή της. Με το άρθρο 12, το οποίο είναι για την αντικατάσταση του άρθρου 13α του ν.4310/2014, επιχειρείτε αναλυτική καταγραφή και εν μέρει το επιτυγχάνετε. Είμαστε υπέρ της ένταξης της ερευνητικής δραστηριότητας σε μια αρχή και σε ένα κοινό πλαίσιο. Με το άρθρο 13, επιδιώκετε απλοποίηση στη συγκρότηση διοικητικών συμβουλίων. Θα προκύψουν, όμως, κάποια προβλήματα στην εφαρμογή του. Στο άρθρο 14, προσπαθείτε να περιορίσετε τη γραφειοκρατία, αλλά υπάρχουν αρκετές ασάφειες. Με το άρθρο 15, στην ουσία προσπαθείτε να θεσπίσετε νέα επιστημονικά συμβούλια και αυτό που κάνετε ουσιαστικά - και θα φανεί και στην πράξη πιστεύουμε - είναι μια αλλαγή στην ονοματοδοσία τους. Όσον αφορά στο άρθρο 16, θέλω να πω ότι δυστυχώς τα τελευταία χρόνια το δυναμικό των ερευνητικών κέντρων αποτελείται από εργαζόμενους με ελαστικές σχέσεις εργασίας και με κανόνες ελεύθερης αγοράς. Στο άρθρο 17, η χρηματοδότηση της έρευνας προέρχεται κυρίως από ευρωπαϊκές πηγές. Το θετικό είναι ότι υπάρχει μια πρόβλεψη και δεν θα υπάρχουν προβλήματα σχετικά με τους μισθούς και τις υποδομές. Στο άρθρο 18, δεν ρυθμίζετε με αξιοπιστία και ασφάλεια την ιδιοκτησία των εφευρετών. Ίσως μετατραπεί σε εμπορευματοποίηση γνώσεων. Στο άρθρο 19, εξουσιοδοτείτε τον Γενικό Γραμματέα της ΓΓΕΤ να κρίνει την καταλληλότητα και την επάρκεια των υποψηφίων. Δεν αποσαφηνίζεται, όμως, ποια είναι τα προσόντα των μελών της τριμελούς επιτροπής. Το άρθρο 20, το βλέπουμε θετικό, όσον αφορά τις υποτροφίες. Με το άρθρο 21, επιδιώκεται η βελτίωση της αξιολόγησης του προσωπικού των ερευνητικών κέντρων και στην ουσία επαναφέρετε έναν νόμο του ΠΑΣΟΚ. Όσον αφορά στο άρθρο 22, για τη σύσταση εθνικού καταλόγου κριτών, δεν συμφωνούμε να καταρτίζεται ο συγκεκριμένος κατάλογος μόνο από τον εκάστοτε Υπουργό. Βλέπουμε θετικά το άρθρο 23, σχετικά με τις μετατάξεις προσωπικού. Όσον αφορά το άρθρο 24, όπως σας είπαμε και χθες σε σχέση με τους ΕΛΚΕ, τους Ειδικούς Λογαριασμούς Κονδυλίων Έρευνας, διορθώνετε κάποια οργανωτικά λάθη ή χρηματοδοτικά θέματα, τις προμήθειες, αλλά στην ουσία μιλάμε για συμβάσεις ορισμένου χρόνου και θα δημιουργήσετε ένα πρόβλημα στο πώς θα δουλέψουν οι συγκεκριμένοι ερευνητές στα ερευνητικά κέντρα. Όπως έχετε αναφερθεί, κύριε Υπουργέ, πάρα πολλές φορές, η έρευνα χρειάζεται χρόνο και στην ουσία με το συγκεκριμένο άρθρο δεν τους τον δίνετε. Στο άρθρο 25 παράγραφος 15, είναι άδικο το ότι με απόφαση του διοικητικού συμβουλίου μπορεί να προσλαμβάνεται στο ΕΛΚΕΘΕ το αναγκαίο ερευνητικό προσωπικό με μερική απασχόληση ή με απασχόληση κατά τον πλου του πλοίου. Και εκεί πάλι δεν θα πρέπει να υπάρχει αυτό το καθεστώς. Γενικά στο Κεφάλαιο Α΄ βλέπουμε ότι προσπαθείτε να ρυθμίσετε αρκετά θέματα του ν.4311/2014. Πήρατε τη γνώμη αρκετών φορέων. Υπάρχουν θετικά. Στα Κεφάλαια Β΄ και Γ΄, στο άρθρο 35, φαίνεται η μνημονιακή στόχευση που υπάρχει και μας δίνει το στίγμα του νομοσχεδίου, το οποίο λέει για εξοικονόμηση πόρων. Όπως αναφέραμε γενικά και χθες, σε όλο το νομοσχέδιο κυριαρχεί μνημονιακή δέσμευση. Δηλαδή, το μνημόνιο προσπαθεί να ρυθμίσει όλα τα θέματα της παιδείας. Δεν γίνεται. Η παιδεία, η έρευνα και η τεχνολογία, η καινοτομία δεν μπορούν να συμβαδίζουν με το μνημόνιο. Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω ότι μνημόνιο και εθνική παιδεία δεν μπορούν να συμβαδίζουν. Όλο το θέμα λύνεται μόνο με μια εθνική πολιτική στο θέμα της παιδείας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ. Καλώ στο Βήμα τον ειδικό αγορητή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Δημήτριο Κωνσταντόπουλο.
Θα χρειαστώ ένα, ενάμιση λεπτό παραπάνω, κύριε Πρόεδρε.
Ένα, ενάμιση λεπτό το έχετε όλοι οι αγορητές. Δεν χρειάζεται να μου το ζητάτε. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο για την έρευνα ήλθε, αλλά ταυτοχρόνως ερευνάται! Και μιλώ όχι τόσο για τα άρθρα της έρευνας του Κεφαλαίου Α΄, αλλά για τις προθέσεις του Υπουργού στα Κεφάλαια Β΄ και Γ΄. Είχαμε επισημάνει από την πρώτη στιγμή, τόσο στην επιτροπή όσο και στην Ολομέλεια, ότι η συζήτηση δεν θα γίνει ουσιαστικά για την έρευνα, αλλά για τις υπόλοιπες διατάξεις. Κύριε Υπουργέ, είστε προβλέψιμα απρόβλεπτος! Γιατί το λέμε αυτό; Ξεκινήσατε από τη ρύθμιση για τα νηπιαγωγεία στο άρθρο 35, όπου επανακαθορίζονται η οργανικότητα και οι οργανικές θέσεις των νηπιαγωγών. Υποστηρίζετε ακόμα και σήμερα ότι η ρύθμιση είναι σε θετική κατεύθυνση. Στη συνέχεια, θέσατε εμβόλιμα το ζήτημα του τρόπου διορισμού, της πρόσληψης των αναπληρωτών. Υποστηρίξατε μία άποψη, η οποία συνάντησε τη μαζική αντίδραση των εκπαιδευτικών. Οι είκοσι χιλιάδες διορισμοί ήταν τελικά ένα πουκάμισο άδειο. Ωστόσο, κύριε Υπουργέ, το πρόβλημα της αδιοριστίας δεν μπορεί να γίνει πρόβλημα των αδιόριστων. Εν τέλει, αποσύρατε τη ρύθμιση μετά πολλών επαίνων και αφού με ανοικτά σχολεία τα πράγματα ήταν ζόρικα, επιλέξατε την Εβδομάδα των Παθών και με υπουργική απόφαση οδηγήσατε μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς στον δικό τους Γολγοθά. Γιατί τέτοια βιασύνη, κύριε Υπουργέ; Γιατί τέτοιος αιφνιδιασμός; Γιατί δεν φέρνετε στη σκέψη σας την επιτροπή στο πλαίσιο του εθνικού διαλόγου για την παιδεία, ώστε να υπάρξει διαβούλευση και εκεί να εξαχθούν συμπεράσματα και στη συνέχεια να έλθουμε να νομοθετήσουμε; Επικαλούμαι σημεία από την ειλικρινή και αυθεντική τοποθέτηση του εισηγητή της Συμπολίτευσης, του κ. Γαβρόγλου, για τις μνημονιακές υποχρεώσεις ως προς τα θέματα εκπαίδευσης και την ανάγκη να ανοίξουν τα σχολεία και τα πανεπιστήμια τον Σεπτέμβριο. Μέσα, λοιπόν, σ' αυτό το πλαίσιο θα αναζητήσουμε σε πνεύμα συνευθύνης τις βέλτιστες και τις εφικτές λύσεις και θεωρώ ότι αυτή είναι εθνική μας υποχρέωση. Αντ' αυτού, εσείς επιμένετε δογματικά να ακυρώνετε τον διάλογο και με επικοινωνιακά τρικ να υποστηρίζετε τις αποφάσεις σας. Δεν υπάρχει συναίνεση όταν αυτοί που κυβερνούν δεν έχουν ώτα να ακούσουν και - το χειρότερο - όταν έχουν υψώσει ένα τείχος απόλυτης γνώσης και αυθεντίας. Ως προς τα άρθρα του νομοσχεδίου, ξεκινώντας από το Κεφάλαιο Α΄, έχουμε επισημάνει ότι η χώρα χρειάζεται άμεσα να αναθεωρήσει το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει την έρευνα, ώστε να μπορέσει να συνδεθεί με την οικονομία και φυσικά να παράγει κοινωνικά οφέλη. Ο τομέας της έρευνας και της καινοτομίας χρειάζεται να γίνει ένας βασικός πυλώνας για την ανάπτυξη της χώρας. Επίσης, κύριε Υπουργέ, σας επισημαίνουμε ότι θα πρέπει να θεσμοθετηθεί η συνέλευση ερευνητών του ινστιτούτου με αρμοδιότητες τον οικονομικό απολογισμό και φυσικά τον στρατηγικό σχεδιασμό ανάπτυξης του ινστιτούτου. Επίσης, ο χρόνος υποτροφίας, εφόσον οδήγησε σε κτήση διδακτορικού, θα πρέπει να αναγνωρίζεται ως χρόνος προϋπηρεσίας στο δημόσιο. Είναι απαράδεκτο να μην αναγνωρίζεται σε Έλληνες επιστήμονες, αλλά να αναγνωρίζεται σε όσους έρχονται από το εξωτερικό. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη βλέπει θετικά και θα ψηφίσει τα άρθρα 1-24 του Κεφαλαίου Α΄. Θα αναφερθώ αναλυτικά επί των άρθρων. Σχετικά με το άρθρο 3, στο πεδίο εφαρμογής του σχεδίου νόμου δεν περιλαμβάνονται καταξιωμένοι δημόσιοι ερευνητικοί οργανισμοί, ενώ αντιθέτως περιλαμβάνονται συγκεκριμένοι ιδιωτικοί οργανισμοί. Αυτοί θα μπορούν να εντάσσονται στο Εθνικό Μητρώο Ερευνητικών Οργανισμών, λειτουργώντας με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και όχι απαραίτητα για το δημόσιο συμφέρον. Είναι ανεπαρκές το πεδίο εφαρμογής. Να θυμίσω, δε, ότι τα Ερευνητικά Πανεπιστημιακά Ινστιτούτα περιλαμβάνονταν στο άρθρο 13α του ν.4310/2014, τα οποία τώρα έχουν απαλειφθεί. Κρίσιμο είναι ακόμη να υπαχθεί στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος νόμου αλλά και του ν.4310/2014 το θέμα του ΙΤΣΑΚ, ως αυτοτελές ερευνητικό ινστιτούτο. Άλλωστε, έως και σήμερα το ΙΤΣΑΚ συνεχίζει να λειτουργεί ως ερευνητικό και τεχνολογικό κέντρο στη Θεσσαλονίκη. Έχουμε καταθέσει σχετική τροπολογία. Εμείς το γνωρίζουμε πολύ καλά το θέμα αυτό, γιατί κατ' επανάληψη το έχει θέσει ο κ. Αρβανιτίδης. Δείτε αυτές τις παρατηρήσεις, έστω και την τελευταία στιγμή. Σχετικά με τα άρθρα 4 και 5, συμφωνούμε η ΕΣΕΤΑΚ να ψηφίζεται από τη Βουλή. Αυτήν ήταν άλλωστε και η πρότασή μας. Στα άρθρα 9 και 10, υπάρχουν ζητήματα σχετικά με τη διαδικασία εκλογής των μελών του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας και Καινοτομίας. Είναι αναγκαίο να υπάρχει συμμετοχή της ακαδημαϊκής και ερευνητικής κοινότητας και φυσικά εκπροσώπηση όλων των γνωστικών αντικειμένων. Όσον αφορά τα άρθρα 11 και 12, είναι θετική η αναλυτική καταγραφή όλων των ερευνητικών κέντρων. Δεν υπάρχει ωστόσο, κύριοι Υπουργοί, πρόβλεψη να μην υπάρξει περαιτέρω κατακερματισμός του εθνικού ερευνητικού ιστού που θα επιφέρει την κατασπατάληση ερευνητικών πόρων του προγράμματος 2014-2020. Γι' αυτό άμεσα - έστω και την τελευταία στιγμή - ζητάμε να υπάρξει ρητή νομοθετική ρύθμιση και πρόβλεψη για τους νέους δημόσιους ερευνητικούς οργανισμούς. Όσον αφορά τα άρθρα 13 και 14, οι ερευνητές υποεκπροσωπούνται όταν έχουν μόνον έναν εκπρόσωπο από κοινού με τους ειδικούς λειτουργικούς επιστήμονες στα εκλεκτορικά σώματα. Η λύση είναι η αναλογική εκπροσώπηση. Αυτή είναι η λύση. Στο άρθρο 15, είναι περιοριστικό το πλαίσιο των αρμοδιοτήτων των επιστημονικών συμβουλίων των ινστιτούτων. Στο άρθρο 18, η μισθοδοσία του προσωπικού των ερευνητικών κέντρων θα έπρεπε να γίνεται από συγκεκριμένο κωδικό του κρατικού προϋπολογισμού κι όχι από επιχορήγηση. Η έρευνα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορεί να είναι σε επαιτεία. Στο άρθρο 24, ως προς τα προσόντα των επιστημονικών υπεύθυνων των επιστημονικών έργων, ενώ στα ΑΕΙ πρέπει να έχουν διδακτορικό στα ερευνητικά κέντρα αρκεί να έχουν μεταπτυχιακό δίπλωμα. Γιατί να μην έχουν διδακτορικό και στα ερευνητικά κέντρα; Είναι ένα ερώτημα. Στο άρθρο 25, υπάρχει πρόβλημα με το προσωρινό ΕΣΕΚ και την επιλογή των δεκαεπτά μελών του από τον Υπουργό. Εδώ διαφωνούμε. Είναι το μοναδικό άρθρο που δεν ψηφίζουμε κιόλας από την έρευνα. Πάμε στο Β΄ Κεφάλαιο και την ανώτατη εκπαίδευση. Θα σταθώ σε ένα ζήτημα γιατί, όπως σας έχουμε υπογραμμίσει ξανά, είναι απαράδεκτος ο τρόπος που φέρνετε τις ρυθμίσεις αυτές, χωρίς διαβούλευση και ενώ εξελίσσεται ο εθνικός και κοινωνικός διάλογος για την παιδεία. Η δέσμευση ωστόσο της πολιτείας είναι η μετονομασία των ΤΕΙ σε ΑΤΕΙ με την παροχή σε αυτά επιπλέον δυνατοτήτων, όπως για παράδειγμα να υπάρχουν κριτήρια ώστε να εκπονούν διδακτορικές διατριβές. Δεν το περιλάβατε. Εδώ για τα ΑΤΕΙ θα πρέπει να μιλήσουμε κάποια στιγμή για τα επαγγελματικά τους δικαιώματα. Δεν μπορεί αυτοί οι άνθρωποι να είναι δέσμιοι. Όσον αφορά το Κεφάλαιο Γ΄ είμαστε πλήρως αντίθετοι. Το καταψηφίζουμε και καταδικάζουμε τον τρόπο που ήρθαν αυτές οι ρυθμίσεις προς συζήτηση στη Βουλή. Για να χρησιμοποιήσω μια προσφιλή έκφραση των σημερινών Υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ, «είναι πραξικοπηματική η διαδικασία διαλόγου». Έχουμε αναφερθεί αναλυτικά στη ρύθμιση του άρθρου 36, που οδηγεί τα νηπιαγωγεία σε κλείσιμο. Επιμένουμε στην πρότασή μας. Για εμάς η πρόταση είναι μία: υποχρεωτική δίχρονη προσχολική αγωγή. Επιμένουμε, λοιπόν, σε αυτήν την πρότασή μας. Το καταψηφίζουμε φυσικά όπως το έχετε φέρει, με εξαίρεση το άρθρο 28 που αφορά τη ρύθμιση των θεμάτων για τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, το άρθρο 32 που αφορά τη ρύθμιση θεμάτων του Κρατικού Πιστοποιητικού Γλωσσομάθειας, το άρθρο 33 που αφορά ρύθμιση θεμάτων υπηρεσιακής κατάστασης προσωπικού αρμοδιότητας του Υπουργείου Παιδείας και φυσικά το άρθρο 42 που αφορά τη διά βίου μάθηση. Ως προς τις τροπολογίες, η Δημοκρατική Συμπαράταξη θα καταψηφίσει, πρώτον, την τροπολογία του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης που προβλέπει τη σύσταση στο Γραφείο Τύπου του Υπουργού δύο θέσεων δημοσιογράφων με συνολική δαπάνη 63.000 ευρώ και δεύτερον, την τροπολογία των Υπουργείων Εργασίας, Οικονομικών και Παιδείας αναφορικά με τη λειτουργία του Ιδρύματος Παιδική Στέγη και συγκεκριμένα την αλλαγή του διοικητικού συμβουλίου. Θεωρούμε ότι η ρύθμιση αυτή που προβλέπει η συγκεκριμένη τροπολογία δεν είναι δυνατόν να επιλύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα το Ίδρυμα. Δεν επιτυγχάνεται, λοιπόν, η δημοσιονομική νομιμότητα, όπως υποστηρίζει η κ. Φωτίου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μέσα σε ένα κλίμα έντονης ανησυχίας για την πορεία της αξιολόγησης και με το ασφαλιστικό νομοσχέδιο να οδηγεί σε οικονομική εξαθλίωση χιλιάδες μισθωτούς και συνταξιούχους, το παρόν νομοσχέδιο έρχεται να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα στον χώρο της εκπαίδευσης, σε γονείς και εκπαιδευτικούς. Από το 1991 έως το 2010, τα οργανικά κενά στο χώρο της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης καλύπτονταν από μόνιμους διορισμούς. Από το 2010 έως το 2015, οι συνταξιοδοτήσεις έφτασαν τις δωδεκάμισι χιλιάδες και οι μόνιμοι διορισμοί τα χίλια πεντακόσια άτομα. Περίπου έντεκα χιλιάδες κενά καλύπτονται από προσλήψεις αναπληρωτών. Ενδεικτικά, αναφέρω ότι το 1998 έγιναν τεσσερισήμισι χιλιάδες διορισμοί και το 2002 άλλες τεσσερισήμισι χιλιάδες διορισμοί. Το 2007 έγιναν τρεισήμισι χιλιάδες διορισμοί. Από το 2000 μέχρι σήμερα, μέσα σε πολύ δύσκολες συνθήκες, λειτούργησαν χίλια τριακόσια τριάντα επτά σχολεία ΕΑΕΠ με ειδικότητες, με καινοτόμες δράσεις, με ολοήμερα προγράμματα και με πολύ θετικό αποτέλεσμα. Το 65%, κύριοι Υπουργοί, του μαθητικού δυναμικού στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση φοιτά σε αυτά τα σχολεία. Όταν, τότε, ως ΠΑΣΟΚ προσπαθούσαμε να στηρίξουμε τη λειτουργία αυτών των σχολείων, η σημερινή Κυβέρνηση - να θυμίσω - ο ΣΥΡΙΖΑ, ως αντιπολίτευση τότε, ήταν απέναντι και ασκούσε δριμύτατη κριτική. Όταν τότε μιλούσαμε για εξορθολογισμό του προσωπικού και την ενίσχυση των σχολικών μονάδων με ενοποιήσεις κυρίως συστεγαζόμενων σχολείων, ήσασταν αντίθετοι. Σήμερα τα φέρνετε όλα ως καλώς γενόμενα.
Πρέπει να κλείσετε, κύριε Κωνσταντόπουλε.
Σήμερα, οδηγείτε στην ανεργία, κύριε Υπουργέ, τέσσερις χιλιάδες περίπου αναπληρωτές, σε ομηρία τρεισήμισι χιλιάδες εκπαιδευτικούς και σε απόγνωση γονείς που δεν μπορούν να γράψουν τα παιδιά τους σε ολοήμερο πρόγραμμα. Το αποτέλεσμα αυτής της ρύθμισης θα φανεί πολύ σύντομα και το κόστος είναι και πολιτικό αλλά και λειτουργικό. Εμείς θα συνεχίζουμε να στηρίζουμε το δημόσιο σχολείο και την ποιοτική βελτίωση για τα παιδιά μας, γιατί είναι η μόνη επένδυση στο μέλλον. Σας ευχαριστώ.
Με επιστολή από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, τη θέση του συναδέλφου κ. Τάσσου ως ειδικού αγορητή παίρνει ο συνάδελφός του από το ίδιο κόμμα, κ. Ιωάννης Δελής. Παρακαλώ, κύριε Δελή, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Οφείλω να ενημερώσω το Σώμα ότι η αντικατάσταση γίνεται για λόγους ανωτέρας βίας. Δεν μπορεί ο Σταύρος Τάσσος να είναι σήμερα στη συζήτηση κι έτσι η αντικατάσταση γίνεται από μένα. Κατ' αρχάς, να κάνω μια παρατήρηση σε σχέση με τις δηλώσεις των αρμοδίων Υπουργών για τις τροπολογίες. Σε σχέση με την τροπολογία του ΚΚΕ για την Κεφαλονιά, που απέρριψε ο κ. Φίλης λέγοντας ότι υπάρχει κάτι αντίστοιχο στον νόμο. Ναι, υπάρχει, αλλά δεν είναι ακριβώς το ίδιο. Η τροπολογία του Κομμουνιστικού Κόμματος καλύπτει ευρύτερο πεδίο αναγκών της περιοχής, γι' αυτό και λέμε ότι θα πρέπει να γίνει δεκτή. Σε σχέση τώρα με την τροπολογία την οποία απέρριψε ο κ. Φωτάκης, για το ανθυγιεινό επίδομα, λέγοντας αυτό που ακούμε ως μόνιμη επωδό από τα υπουργικά και κυβερνητικά χείλη, ότι «δεν μας αφήνουν οι θεσμοί, δεν το επιτρέπει η τρόικα, υπάρχουν δημοσιονομικά προβλήματα, παρά το ότι συμφωνούμε», θα έλεγα ότι είναι η γνωστή τακτική τού προσφέρουμε τσάι και συμπάθεια, αλλά όταν είναι να λύσουμε ένα πολύ συγκεκριμένο ζήτημα - για το ανθυγιεινό επίδομα μιλάμε - εκεί, τότε, αμέσως δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να το απορρίψουμε. Τώρα, το νομοσχέδιο το οποίο συζητούμε για την έρευνα και άλλες διατάξεις, στην πραγματικότητα ασχολείται με όλο το εύρος της παιδείας. Ασχολείται και με την παραγωγή νέας γνώσης και με την αναπαραγωγή της. Δεν είναι τυχαίο ότι καλύπτει το φάσμα από τα νηπιαγωγεία μέχρι τα επιστημονικά ερευνητικά κέντρα. Παρά το ότι οι διατάξεις του φαίνονται ετερόκλητες, υπακούουν σε μια κοινή λογική, μια λογική βέβαια η οποία πατάει σε δύο άξονες. Η πρώτη είναι ο απόλυτος σεβασμός και η υποταγή στις λεγόμενες δημοσιονομικές προσαρμογές, στα ασφυκτικά δηλαδή δημοσιονομικά περιθώρια, τα οποία δεν έπεσαν από τον ουρανό, αλλά υπάρχουν και υφίστανται και με τη θέληση της Κυβέρνησης και με την ψήφο της. Και βεβαίως, μέσα σε αυτές τις συνθήκες, με την αγωνιώδη προσπάθεια και μέσα από τον χώρο της εκπαίδευσης να υποβοηθηθεί - όσο γίνεται, βέβαια - αυτό που λέμε η ανάπτυξη, η οποία έχουμε πει επανειλημμένα ότι δεν είναι μια ουδέτερη έννοια, διότι μιλάμε για την καπιταλιστική ανάπτυξη, η οποία έχει παντού και πάντα τους δικούς της νόμους. Προϋποθέτει και συμπεριλαμβάνει όλα αυτά τα μέτρα τα αντεργατικά και αντιλαϊκά, τα οποία κορυφώνονται από αύριο με την ψήφιση εδώ, σε αυτήν την Αίθουσα, του λεγόμενου ασφαλιστικού, γιατί στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια ασφαλιστική αποδόμηση. Φυσικά, ο λαός ήδη έχει αρχίσει να δίνει την απάντησή του και θα την δώσει ακόμα περισσότερο αύριο και μεθαύριο και το επόμενο διάστημα. Ξεκινώντας τώρα με το ζήτημα της έρευνας και μέσα στα άρθρα βέβαια, αλλά και στην αιτιολογική έκθεση λέγεται ότι αυτή θα υποβοηθήσει κι ότι η γνώση και η καινοτομία που προκύπτουν από την έρευνα θα αποτελέσουν μοχλό για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και θα παράξουν πλούτο προς όφελος της κοινωνίας. Ελάτε τώρα! Τα συμπεράσματα της έρευνας ξέρουμε ότι είναι εμπορεύματα, και αποδεικνύεται αυτό και από τα άρθρα. Όλα τα άρθρα είναι ποτισμένα από αυτό το πνεύμα. Θα αποτελέσουν τροφή, θα αποτελέσουν πεδίο εκμετάλλευσης για να τα αξιοποιήσουν οι επιχειρήσεις για να αυξήσουν τα κέρδη τους και όχι βέβαια για να καλύψουν τις ανάγκες που έχει ο λαός μας σήμερα, που σε κάποιες περιπτώσεις είναι και πιεστικές. Αντίθετα, ο λαός αυτά τα αποτελέσματα της έρευνας θα τα χρυσοπληρώσει και αυτό το βλέπουμε παντού, στην φαρμακοβιομηχανία για παράδειγμα. Με δύο λόγια, η ερευνητική πολιτική της Κυβέρνησης έτσι όπως αποτυπώνεται σε αυτόν τον νόμο, που στην πραγματικότητα είναι μια συνέχεια του ν.4310 και τίποτα παραπάνω, ούτε τις δυνατότητες ανάπτυξης της έρευνας απελευθερώνει, αλλά αντίθετα υπηρετεί και ενισχύει ακόμα περισσότερο την προσαρμογή στην στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το λεγόμενο ευρωπαϊκό χώρο ανάπτυξης της έρευνας. Πρόκειται για μια Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία βέβαια από την πρώτη στιγμή της ίδρυσής της ξέρουμε πολύ καλά για ποιον λειτουργεί. Το επιχειρηματικό κέρδος όχι μόνο ζει και βασιλεύει, αλλά έχει και περίοπτη θέση μέσα στις πρόνοιες και στα άρθρα του νομοσχεδίου. Και βέβαια δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι εξαιτίας αυτής της πολιτικής μέσα σε αυτά τα ίδια τα ερευνητικά κέντρα και παρά τα μεγάλα λόγια για την κατάργηση της πολυτυπίας των απαράδεκτων εργασιακών σχέσεων, τα «μπλοκάκια» τσακίζουν κόκκαλα, ζουν και βασιλεύουν και βέβαια, δεν προβλέπεται σε αυτό το νομοσχέδιο - και είναι χαρακτηριστικό - ούτε καν η απαλλαγή από τον ΦΠΑ για αυτούς τους εργαζόμενους. Περνάμε τώρα στις διατάξεις για τα πανεπιστήμια, για τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα. Αυτά είναι πέντε άρθρα. Έχουμε πει ότι διατηρούνται τα Συμβούλια Ιδρύματος στο άρθρο 26. Επειδή ακριβώς υπακούει το νομοσχέδιο στον κανόνα της λεγόμενης δημοσιονομικής προσαρμογής, τού δεν έχουμε λεφτά να δώσουμε, συνεπώς θα πρέπει να κάνουμε ανακύκλωση, αναδιάταξη του προσωπικού αυτού που υπάρχει, να φέρουμε ακόμα - ακόμα και ομότιμους καθηγητές να διδάξουν στα προπτυχιακά, αφού ωθεί ακόμα περισσότερο στην επιχειρηματική αξιοποίηση της περιουσίας των πανεπιστημίων, έχουμε και μια παρατήρηση ειδικότερου χαρακτήρα σε σχέση με το ειδικό τεχνικό προσωπικό, με τους λεγόμενους ΕΤΕΠ. Αρκετοί διοικητικοί υπάλληλοι εργάζονται ήδη ως ΕΤΕΠ. Αυτό που θα έπρεπε, κατά τη γνώμη μας, να συμπεριληφθεί και μέσα στο νομοσχέδιο είναι ότι αυτοί επιτέλους αντί να εργάζονται ως διοικητικοί πρέπει να έχουν και τη σχέση εργασίας, να γίνει μια αποκατάσταση και να έχουν τον τίτλο του ΕΤΕΠ. Για την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση έγινε και χθες μια ολόκληρη συζήτηση εδώ και μια αντιπαράθεση περί πελατών στην εκπαίδευση και επιχειρήθηκε να χαραχθεί και μια διαχωριστική γραμμή. Είναι γνωστό ότι στον καπιταλισμό δεν υπάρχουν κοινωνικά αγαθά, δεν αναγνωρίζεται τίποτα ως κοινωνικό αγαθό παρά μόνο ως εμπόρευμα. Η παιδεία δεν μπορεί να εξαιρείται και εξ αυτού του λόγου οι ταξικοί φραγμοί στη μόρφωση είναι δεδομένοι. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ήθελα ένα λεπτό ακόμα, κύριε Πρόεδρε. Αν θέλαμε, πραγματικά, η παιδεία, η υγεία, μια σειρά από βασικές λαϊκές ανάγκες να είναι κάτι τέτοιο, δηλαδή να αναγνωρίζονται ως κοινωνικά αγαθά, τότε πολύ απλά θα πρέπει να αφαιρεθεί ο εμπορευματικός τους χαρακτήρας, για να πάρουν και τον χαρακτήρα των κοινωνικών αγαθών. Στο άρθρο 32 του νομοσχεδίου, σχετικά με την επιτροπή κρατικού πιστοποιητικού γλωσσομάθειας, επιχειρείται η αλλαγή στη σύνθεση της επιτροπής. Αυτό αναφέρεται ως επείγον. Το είπαμε και στην επιτροπή, να το ξαναπούμε κι εδώ, στην πραγματικότητα αυτό που είναι κατεπείγουσα λαϊκή ανάγκη είναι τα φτωχά παιδιά των μεροκαματιάρηδων, των λαϊκών οικογενειών, να έχουν δωρεάν πρόσβαση στη ξένη γλώσσα και, βέβαια, να έχουν κι ένα δωρεάν κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας, για να ξεφύγουν, επιτέλους, από τα νύχια των μεγαλεμπόρων των ξένων γλωσσών. Στο άρθρο 33, βλέπουμε να επεκτείνεται και να γενικεύεται η κινητικότητα ανάμεσα στις βαθμίδες της εκπαίδευσης, ξεκινώντας από τις λεγόμενες κοινές ειδικότητες, να εργάζονται δηλαδή ταυτόχρονα και στο δημοτικό και στο γυμνάσιο και στο λύκειο, για λόγους βέβαια εξοικονόμησης δαπανών. Είναι η δημοσιονομική προσαρμογή που λέγαμε. Θα θέλαμε και από αυτό το Βήμα να σας καλέσουμε, με το άρθρο 40, η δίκαιη ρύθμιση για τη μη επιστροφή χρημάτων από τους εκπαιδευτικούς που τέθηκαν σε διαθεσιμότητα το 2013 να ολοκληρωθεί - οφείλει να ολοκληρωθεί - και με την αναγνώριση αυτού του χρόνου ως χρόνου προϋπηρεσίας. Εντύπωση προκαλεί το άρθρο 41, σχετικά με τη διάθεση εκπαιδευτικών στα δημοσία ΙΕΚ. Και το ερώτημα έρχεται αβίαστα: Καλά, έχουμε τόσο πολύ μεγάλο περίσσευμα εκπαιδευτικών που θα τους πάρουμε και από τα γυμνάσια και τα λύκεια και θα τους πάμε και στα ΙΕΚ, όταν τα κενά είναι μεγάλα;
Ολοκληρώστε.
Τέλος, για το γνωστό άρθρο 35, σε σχέση με τα νηπιαγωγεία, ζητήσαμε και ζητάμε και σήμερα την πλήρη απόσυρσή του. Μας είπε ο Υπουργός χθες - και το είπε και με φωνή στεντόρεια μάλιστα - ότι δεν κλείνει κανένα νηπιαγωγείο. Εξηγήστε μας τότε, κύριε Υπουργέ, γιατί το επτά, ο ελάχιστος αριθμός, γίνεται δεκατέσσερα; Λύστε μας αυτήν την απορία. Είναι ο διαιρέτης που είπατε. Το επτά γίνεται δεκατέσσερα. Και κάτι τέτοιο, βέβαια, οδηγεί σε μείωση των οργανικών θέσεων και του προσωπικού στα νηπιαγωγεία. Αυτή είναι η πραγματική αιτία.
Κύριε Δελή, παρακαλώ ολοκληρώστε.
Εδώ, όμως, αντί να μιλάμε για τον ελάχιστο αριθμό νηπίων, είναι χρήσιμο να μιλάμε και για τον ανώτερο αριθμό νηπίων. Σκεφτείτε μία νηπιαγωγό - και έναν, γιατί υπάρχουν και άνδρες πια και καλά κάνουν - μέσα σε εικοσιπέντε, σε είκοσι οκτώ νήπια, τι μπορούν να διδάξουν.
Παρακαλώ, κύριε συνάδελφε. Έχετε πάρει τρία επιπλέον λεπτά.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, και σας ευχαριστώ. Τέλος, όσον αφορά τα ολοήμερα σχολεία, πάει πολύ αυτό το σχολείο που ετοιμάζετε από το Σεπτέμβρη, που θα έχει πολύ λιγότερους εκπαιδευτικούς, που θα αποκλείει παιδιά, να το ονομάζετε ενιαίου τύπου ολοήμερο σχολείο. Μοναδικό τύπο ναι, ενιαίο όχι. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής από το Ποτάμι, κ. Γεώργιος Μαυρωτάς.
Και μετά, κύριε Πρόεδρε;
Μετά είναι ο κ. Κωνσταντίνος Ζουράρις, η κ. Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου και στη συνέχεια, όπως προείπα και συμφωνήσαμε ομοφώνως, θα παίρνουν τον λόγο τέσσερις συνάδελφοι ομιλητές και ένας Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Κύριε Μαυρωτά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κάποια από τα σχόλια επί των άρθρων τα έκανα χθες στη γενική ομιλία, οπότε θα αναφερθώ σε όσα δεν ακούστηκαν και θα αναφερθώ, επίσης, σε κάποια πράγματα που ακούστηκαν από τους Υπουργούς ή που αποσιωπήθηκαν. Ας ξεκινήσουμε από το πρώτο κεφάλαιο της έρευνας και το άρθρο 9, που αφορά το δεκαεπταμελές Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας Καινοτομίας (ΕΣΕΚ). Νομίζουμε ότι εκεί για την καλύτερη ενοποίηση του χώρου ανώτατης εκπαίδευσης και έρευνας, που είναι ένας από σκοπούς του νομοσχεδίου, θα ήταν ίσως σκόπιμο να συμμετέχει το ΕΣΕΚ στο ΕΣΥΠ, δηλαδή στο Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας, κάτι το οποίο είχαμε πει και στις επιτροπές. Στο άρθρο 11, χρειάζεται η δημιουργία ρητής νομοθετικής πρόβλεψης, με βάση την οποία όσοι νέοι δημόσιοι ερευνητικοί οργανισμοί δημιουργούνται θα εντάσσονται στο πεδίο εφαρμογής του νόμου για την ΕΤΑΚ ή ακόμα και στη ΓΓΕΤ. Στο άρθρο 16, για το προσωπικό, στην παράγραφο 6, μπορεί να προστεθεί μία μέριμνα για τις περιπτώσεις των ΑΜΕΑ, στους οποίους να δίνεται η δυνατότητα ευελιξίας στο ωράριο, στα θέματα προσωπικού. Είναι ένα πάγιο αίτημα της Συνομοσπονδίας. Στα θέματα αξιολόγησης του προσωπικού - το είπαμε και στις επιτροπές - γιατί να είναι κλειστή η διαδικασία από ερευνητής Β΄ σε ερευνητής Α΄; Στο πανεπιστήμιο από αναπληρωτής καθηγητής σε καθηγητή γίνεται με ανοιχτή διαδικασία. Στο άρθρο 24 στην παράγραφο 9, η διάταξη προβλέπει ότι η Επιτροπή Ερευνών μετά από έγκριση της Συγκλήτου μπορεί να διαθέτει έως το 50% του αδιάθετου αποθεματικού του ΕΛΚΕ για κάλυψη λειτουργικών αναγκών. Αυτό είναι κάτι που δίνει σίγουρα ευελιξία. Θα έπρεπε, όμως, να προσθέσουμε στη διάταξη: «…μετά από τη σύμφωνη γνώμη του Συμβουλίου Ιδρύματος», γιατί ούτως ή άλλως τα Συμβούλια Ιδρύματος εγκρίνουν τον οικονομικό προϋπολογισμό και τον απολογισμό. Και μια και μιλάμε για Συμβούλια Ιδρύματος ας πάμε στο Κεφάλαιο Β΄, για τα θέματα ανώτατης εκπαίδευσης. Και θα ξεκινήσω απ' αυτά που άκουσα χθες από την κ. Αναγνωστοπούλου. Την ακούσαμε να λέει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατήργησε τα συμβούλια και μόνα τους θέλουν να αυτοδιαλυθούν. Ας γυρίσουμε λίγο πίσω, και συγκεκριμένα στις 8 Φεβρουαρίου 2015, στις προγραμματικές δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα όπου - διαβάζω από τα Πρακτικά - λέει κατά λέξη: «Σε ό,τι αφορά την τριτοβάθμια εκπαίδευση καταργούνται οι διατάξεις που αφορούν τα Συμβούλια Ιδρυμάτων, καθώς αυτός ο θεσμός απέτυχε θεαματικά και παραβίασε τη συνταγματική επιταγή του αυτοδιοίκητου των πανεπιστημίων». Για το τελευταίο, βέβαια, για την αντισυνταγματικότητα άλλα λέει το Συμβούλιο της Επικρατείας. Δεν πειράζει, όμως. Δεν είναι ούτε η πρώτη αστοχία του Πρωθυπουργού αλλά ούτε και η τελευταία. Ούτε, όμως, η κ. Αναγνωστοπούλου χθες μπόρεσε να συγκρατήσει τον ενθουσιασμό της επειδή ξεδόντιασε - αυτό ακριβώς το ρήμα χρησιμοποίησε - τα συμβούλια. Διαβάζω τα λόγια της από τα χθεσινά Πρακτικά: «Το ότι φθάνουμε να ξεδοντιάσουμε τα συμβούλια είναι κάτι που δημιούργησε η πραγματικότητα». Ποια πραγματικότητα, όμως, κυρία Υπουργέ; Των χτισμένων πορτών και της κόκκινης μπογιάς που πέταγαν οι σχεδόν ομοϊδεάτες σας στα γραφείων των μελών των Συμβούλιων Ιδρύματος ή της στοχοποίησης με αφίσες και απειλές των καθηγητών; Ξέρουμε καλά πως υποσκάψατε και πριν γίνετε Κυβέρνηση και μετά, τον συγκεκριμένο θεσμό. Μην αντιστρέφετε και εδώ την πραγματικότητα, γιατί ήμασταν παρόντες και τα βλέπαμε. Διακρίνω, επίσης, μία συμπλεγματική εμμονή απέναντι στους καθηγητές που ήρθαν απ' έξω να μας κρίνουν. Όχι, όμως, μόνο απ' εσάς αλλά γενικότερα από τους ομιλητές του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί φοβάστε να ακουστεί και μια γνώμη από Έλληνες για τους οποίους κατά τα άλλα είμαστε περήφανοι που απόφοιτοι των ελληνικών πανεπιστημίων κοσμούν τα καλύτερα πανεπιστήμια του εξωτερικού; Γιατί θέλετε να στείλετε πίσω όσους αφιλοκερδώς δέχθηκαν την πρόσκληση από την πατρίδα για να υπηρετήσουν τη βελτίωση των πανεπιστήμιων μας; Μας περισσεύουν ο Μπερτσιμάς, ο Σηφάκης, ο Ζούμπος και πολλοί άλλοι; Είναι καλοί μόνο όταν είναι μακριά για να λέμε, «τι φανταστικούς αποφοίτους βγάζουν τα πανεπιστήμιά μας», αλλά δεν είναι καλοί όταν έρχονται κοντά για να βοηθήσουν; Γιατί δεν θέλετε τις υπηρεσίες τους; Η αλήθεια είναι ότι δεν θέλετε, γιατί θέλετε τα πανεπιστήμιά μας να είναι τα ιδεολογικά σας τσιφλίκια. Βολεύεστε - το αποδεικνύουν άλλωστε και κάποιες διατάξεις στο σημερινό νομοσχέδιο - στην απουσία κανόνων, στην απουσία λογοδοσίας και ελέγχου γιατί έτσι μπορούσατε και μπορείτε να ελέγχετε με τις δυναμικές μειοψηφίες τα όργανα διοίκησης. Τα Συμβούλια Ιδρύματος, λοιπόν, σας χάλαγαν τη σούπα. Ας πάμε σε ένα άλλο πολύ σημαντικό θέμα για τα πανεπιστήμια, τον Εσωτερικό Κανονισμό και τον Οργανισμό των ιδρυμάτων. Για όσους δεν γνωρίζουν η Σύγκλητος μαζί με τον Πρύτανη είναι αρμόδιοι να υποβάλλουν προς έγκριση στα Συμβούλια Ιδρύματος το σχέδιο Οργανισμού και Εσωτερικού Κανονισμού. Και στις επιστολές που σας έστειλαν - μας είπατε γι' αυτές χθες - τα Συμβούλια Ιδρύματος στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων το λένε ρητά σχεδόν ομόφωνα για το συγκεκριμένο θέμα. Ουδέποτε κατατέθηκε σχέδιο Οργανισμού ή Εσωτερικού Κανονισμού παρ' όλο που έχουν περάσει τέσσερα χρόνια. Με το άρθρο 26, λοιπόν, του παρόντος νομοσχεδίου στην παράγραφο 6, προσπαθείτε να διαιωνίσετε αυτό το καθεστώς ουσιαστικά παραπέμποντας τους εσωτερικούς κανονισμούς στις καλένδες. Λέτε ότι μέχρι να καταρτιστούν - χωρίς να βάζετε κάποιο χρονικό όριο - θα αποφασίζει η Σύγκλητος για τα σχετικά θέματα. Μα πώς θα αποφασίζει; Κλειδαμπαρωμένη στην αίθουσα της Συγκλήτου μέχρι να πάρει την απόφαση που θέλουν τα παιδιά; Αυτό το έργο ξέρετε, αυτό το έργο θέλετε να επαναφέρετε. Και επειδή ήταν εμπόδιο σε αυτό το θεσμικό αντίβαρο των συμβουλίων, ήταν από την πρώτη στιγμή για εσάς κόκκινο πανί. Αυτά, γιατί ακούγοντας χθες την κυρία Υπουργό νόμιζα ότι ανήκω σε άλλο πλανήτη, ότι εργαζόμουν σε ένα πανεπιστήμιο στη χώρα του ποτέ. Και - κλείνοντας - γιατί δεν μας λέτε, κυρία Αναγνωστοπούλου, και το όνομα της κυρίας της Επιτροπής Σοφών που αναφέρατε χθες ότι βοούν οι «NEW YORK TIMES» και «LOS ANGELES TIMES» αυτές τις μέρες για τις πρακτικές της. Πού παραπέμπεται και για ποια αδικήματα; Να μας πείτε και το όνομα για να ξέρουμε να φυλαγόμαστε. Εμείς άλλωστε με ονόματα μιλάμε και ο νοών νοείτω. Κλείνει, λοιπόν, η παρένθεση για τα συμβούλια και πάμε σε κάτι άλλο. Στο άρθρο 28 στην παράγραφο 3, είναι μία επίσης, πονηρή διάταξη που αφορά τις αρμοδιότητες των νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου, οι οποίες μεταφέρονται σε εταιρείες διαχείρισης και αξιοποίησης περιουσίας - οι οποίες είναι ΝΠΔΔ - των πανεπιστημίων και μάλιστα αναδρομικά μέχρι να καταργηθούν τα ΝΠΔΔ και να λειτουργήσουν τα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου, αν και δεν βλέπουμε να υπάρχει πρόθεση να γίνει αυτό. Γιατί αν υπήρχε, θα είχατε ανταποκριθεί στην επιστολή που έχει στείλει από 19 Ιανουαρίου, το Συμβούλιο Ιδρύματος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου που έχει ένα έτοιμο σχέδιο προεδρικού διατάγματος για την κατάρτιση του Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου. Αυτό υπήρχε στην επιστολή, αλλά δεν το αναφέρατε χθες. Ας πάμε, όμως, και στα θέματα πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Εκεί δεν άκουσα καθόλου τον κύριο Υπουργό ή την κυρία Αναπληρώτρια Υπουργό να λένε τίποτα για το άρθρο 33 παράγραφος 7, που επιμένουμε. Εκεί δίνει τη δυνατότητα μετάταξης αποσπασμένων εκπαιδευτικών σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ ως ΕΔΙΠ, δηλαδή, εργαστηριακό και διδακτικό προσωπικό. Κρατήστε το αυτό. Αν με έμαθε, όμως, κάτι ο αθλητισμός είναι να επιμένω και αυτό θα κάνω και τώρα. Ρωτάω, λοιπόν, ξανά: Γιατί δεν βγάζετε από το άρθρο τις δύο φωτογραφικές προϋποθέσεις που δεν υπάρχουν ούτε στο αντίστοιχο άρθρο 23, που αφορά τη μετάταξη από ερευνητικά κέντρα στη ΓΓΕΤ, δηλαδή την προϋπόθεση για διετή προϋπηρεσία μετά το διδακτορικό και την κατάργηση της πενταετίας μεταξύ των μετατάξεων που υπαγορεύει ο Υπαλληλικός Κώδικας. Ανοίξτε, δηλαδή, τον δρόμο σε περισσότερους εκπαιδευτικούς και όχι μόνο σε όσους έχουν πιάσει καρέκλα. Είναι η πέμπτη φορά που σας το λέμε εδώ σε αυτό το νομοσχέδιο και συνεχίζετε να σφυρίζετε κλέφτικα. Και μάλιστα σήμερα το πρωί ολοκληρώθηκε το έργο. Με την τροπολογία 382/29 ουσιαστικά κάνετε τους ΕΔΙΠ επίκουρους καθηγητές, έτσι ώστε να κλείσει το φωτογραφικό άλμπουμ. Ας πάμε στις τροπολογίες και στις νομοτεχνικές βελτιώσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θέλω ακόμα ένα με δύο λεπτά.
Συνεχίστε.
Στην υπουργική τροπολογία 355/2, προσλαμβάνετε πάλι δημοσιογράφους. Νομίζετε, μάλλον, ότι αυτό που θέλει η κοινωνία είναι επικοινωνία. Εμείς δεν το νομίζουμε. Θα σταθώ σε κάποιες βουλευτικές τροπολογίες για την ανώτατη εκπαίδευση. Σχετικά με την τροπολογία 363/10, που δίνει το δικαίωμα σε ομότιμους καθηγητές να κάνουν προπτυχιακά μαθήματα, η οποία έγινε αποδεκτή, μας κάνει, κατ' αρχάς, εντύπωση πώς φέρνει ο ΣΥΡΙΖΑ μια τέτοια τροπολογία, όταν έχουμε ακούσει πολλές φορές και τον κ. Γαβρόγλου, σε όλους τους τόνους, να λέει ότι βασική μέριμνα είναι πώς θα ανοίξει το πανεπιστήμιο σε νέους διδάκτορες. Έτσι θα ανοίξει, με το να κάνουν προπτυχιακό οι ομότιμοι; Θα είμαστε, λοιπόν, αρνητικοί. Σε σχέση με την τροπολογία 364/11, που αφορά τα εκλεκτορικά σώματα, αναρωτιόμαστε γιατί δεν ήρθε ως υπουργική τροπολογία. Το θέμα της εκλογής με τα επταμελή εκλεκτορικά σώματα ήταν από τις παθογένειες του ν.4009/2011 και θα πρέπει να αλλάξει. Όμως έτσι, με μία τροπολογία χωρίς συζήτηση, χωρίς διάλογο, χωρίς να ακούσετε τις απόψεις μας; Δεν είναι αυτό ένα από τα βασικά ζητήματα των πανεπιστημίων το οποίο θα έπρεπε να συζητήσουμε; Παρ' όλα αυτά, έστω και έτσι, προτείνουμε δύο βελτιώσεις. Πρώτον, να υπάρχει ρητή αναφορά στο σύστημα ΑΠΕΛΛΑ, να προσθέσουμε και τους επίκουρους καθηγητές. Και δεύτερον, να μπει ρητά η δυνατότητα της τριμελούς επιτροπής να ζητάει αξιολογητικές συστατικές επιστολές για τους υποψηφίους. Ήρθε και μια τροπολογία για την επαγγελματική εκπαίδευση η οποία είναι τριάντα σελίδες. Θα έπρεπε να ήταν μέσα στο νομοσχέδιο, όμως, έρχεται μουλωχτά, ως νυχτερινή τροπολογία, για τα ΕΠΑΛ. Δεν προλάβαμε να τη δούμε καν. Μπορεί αυτή η τροπολογία να είναι το καλύτερο κομμάτι του νομοσχεδίου, αλλά εμείς δεν θα την ψηφίσουμε γιατί ουσιαστικά έτσι επιβραβεύουμε κουτοπόνηρες πρακτικές νομοθέτησης που δεν σέβονται και υποτιμούν το κοινοβούλιο. Δεν έχουμε καμμία αμφιβολία ότι όλα αυτά θα ψηφιστούν από την Πλειοψηφία. Είστε, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Συμπολίτευσης, ευχαριστημένοι από τις νομοθετικές αυτές πρακτικές; Είστε ήσυχοι με την κοινοβουλευτική σας συνείδηση ή δεν πειράζει ας γίνεται η δουλειά; Και μην πείτε ότι και οι άλλοι τα ίδια έκαναν, γιατί τους έχετε ξεπεράσει επικαλούμενοι μάλιστα ότι είστε και η κάθε λέξη του Συντάγματος. Ξέρετε το περίφημο ηθικό σας πλεονέκτημα βουλιάζει μέσα στο μυθικό βόλεμα των δικών σας παιδιών που είναι διάσπαρτο στο νομοσχέδιο, αλλά και μέσα στις νομοθετικές αυτές πρακτικές του άρπα - κόλα και του «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» ή αλλιώς ο νόμος μας αγιάζει τη νομοθετική πρακτική. Και το σαββατοκύριακο που μας έρχεται φροντίσατε να έχουμε άλλο ένα παράδειγμα αυτής της πρακτικής και θα τα πούμε και εκεί. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο για να ανακοινώσω νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Έχετε τον λόγο, κύριε Υπουργέ.
Καταθέτω νομοτεχνικές βελτιώσεις στα άρθρα που αφορούν την τεχνική εκπαίδευση.
Ωραία, να φωτοτυπηθούν και να μοιραστούν στους εισηγητές και Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους, παρακαλώ. Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Ζουράρης, μέλος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων.
Τα σέβη μου, Πρόεδρε! Αυτό δηλώνω, Υπουργέ Φίλη, ότι αποσύρω τις δύο τροπολογίες, γιατί σε άκουσα πριν και με έπεισες για τη βασιμότητα της αντεπιχειρηματολογίας για τις δύο διατάξεις των διδασκάλων του εξωτερικού και την άλλη. Επομένως δύο απ' αυτές τις τροπολογίες δεν θα τις καταθέσω. Επίσης, ευχαριστώ τον Υπουργό Φωτάκη, ο οποίος απεκατέστησε, επιτέλους, τη στοιχειώδη λογική και τη δικαιοσύνη και επομένως ο συνάδελφός μου δεν θα κυνηγηθεί για τα λάθη της γραφειοκρατίας. Αυτά ως προς τις τροπολογίες. Έχω, όμως, δύο - τρεις τροπολογίες ακόμη, τις οποίες θα κρατήσω, διότι ενδεχομένως δεν ξέρω εάν ο Υπουργός Φίλης έκανε δεκτή την αίτησή μας για τις ημερομηνίες των εκπαιδευτικών συναδέλφων μας μέχρι τον Απρίλιο. Την έκανε δεκτή; Υπουργέ, την κάνατε δεκτή;
Ως προς τις συνταξιοδοτήσεις έγινε δεκτή, κύριε Ζουράρη.
Βεβαίως.
Άρα την αποσύρω και αυτή. Καλώς. Επομένως κρατώ αυτή για το Σεισμολογικό Ινστιτούτο της Θεσσαλονίκης, το οποίο ξέρω ότι ο έτερος των Υπουργών έχει επιφυλάξεις και θέλει να το ενσωματώσει σε κάποιο άλλο νομοσχέδιο. Επειδή, όμως, έχει μεγάλη παράδοση το Σεισμολογικό της Θεσσαλονίκης, θα ήθελα τουλάχιστον να την καταθέσω εδώ και να παραμείνει, όπως αναφέρω, «ως αυτοτελές ερευνητικό ινστιτούτο» με την προηγούμενη διάταξη. Για να δείτε μάλιστα και την υπέροχη ανιδιοτέλειά μου ως εξαπτερύγου, δεν ρώτησα καν εάν είναι παοκτζήδες αυτοί που μου το πρότειναν. Τόσο ανιδιοτελής υπήρξα! Επίσης, την άλλη τροπολογία που θα ζητήσω να γίνει δεκτή - και έχω την εντύπωση ότι θα πρέπει να γίνει δεκτή - αφορά τους οδηγούς που συμμετέχουν στις εξετάσεις. Δεν ξέρω αν έγινε δεκτή. Δεκαρολογίες είναι και ζητούν κάτι υπερωρίες, διότι εργάζονται και πέραν της εξεταστικής φάσεως. Αυτήν θα την κρατήσω και θα την καταθέσω. Επομένως, μετά τα αντισεισμικά, έληξε και αυτό. Επειδή θέλω να κάνω τα χατίρια στον φίλο μου τον προεδρεύοντα ή τον Πρόεδρο, να του κερδίζω χρόνο, θα καταθέσω αυτά και δεν έχω να πω τίποτε άλλο πάνω σ' αυτά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Κωνσταντίνος Ζουράρης καταθέτει για τα Πρακτικά τις προαναφερθείσες τροπολογίες, οι οποίες βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Θα ήθελα, όμως, να σας υπενθυμίσω το εξής. Μου έκανε εντύπωση η παρέμβαση του εκπροσώπου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας για τη βαριά και ανθυγιεινή εργασία. Δεν ξέρω εάν προσέξατε ότι τα τελευταία έξι χρόνια, έχει σημασία και απευθύνομαι κυρίως προς την παράταξη της μείζονος αντιλογίας και ενδεχομένως εξευρωπαϊσμένου στο καθ' εσπέραν, δηλαδή της Εσπερίας, στίγμα. Με μία νοσηροτάτη μανία οι χρηματοκοπρίτες των Βρυξελλών, δηλαδή οι δανειστές και οι εταίροι, επέμεναν στη διαγραφή των βαρέων και των ανθυγιεινών ως κοστολόγηση, ενώ πρόκειται περί δεκαρολογίας. Είναι βέβαιο πως με βάση τα θηριώδη ποσά που έδωσαν για να σώσουν τις τράπεζές τους, το 95%, όπως ανέφερε χθες και η «TAGESBLATT», αυτά είναι δεκαρολογίες. Τι συμβαίνει; Είναι βαρύτατο και πρέπει να το καταλάβετε και εσείς εδώ ότι δεν είμαστε Ευρώπη, όπως αυτοί. Κάποτε, όσοι είστε και έρχεστε μεταφέροντας «σπασμένες σκέψεις από ξένες γλώσσες», όπως λέει ο Σεφέρης ή όπως λέει ο Ελύτης, όταν ξύπνησαν αυτοί «από το συντομότατο διάστημα ανάμεσα σε πέντε στίχους του Ίβυκου και άλλους πέντε του Κάλβου και βγήκαν από την ωμοφαγία τους», η Εσπέρα, η Δύση και έπεσαν, «όπως οι ποντικοί στο λάδι, στην υπόλοιπη ανθρωπότητα» πρέπει να καταλάβετε ότι εσείς οι Έλληνες, ο ελληνικός πολιτισμός, η ρωμιοσύνη, η Γραικία, η καθ' ημάς Ανατολή, δεν είμαστε Ευρωπαίοι όπως οι άλλοι. Ο Πλάτων, βεβαίως, αναφέρει ότι είμαστε επί χιλιετίες οι μόνοι Ευρωπαίοι, αλλά αυτό είναι τέλος πάντων δευτερεύον. Δεν έχετε προσέξει ότι, εν πάση περιπτώσει, ο Μπένθαμ, ο Λω, όλοι οι προτεστάντες, ακόμη και ο Λούθηρος τέσσερις αιώνες πριν, καταφέρονται με κτηνώδη, απίστευτη ρατσιστική, φυλετική ένταση και μίσος εναντίον των λεγομένων κατωτέρων και πληθυσμιακώς πολυπληθεστέρων τάξεων; «Φτωχή τάξη ίσως επικίνδυνη τάξη» έλεγε η αριστοκρατία έξι αιώνες εκεί. Και έχει φθάσει στο σημείο επί αιώνες η προτεσταντική εκδοχή, της οποίας είναι εκδήλωση η κυριαρχούσα τάση στη δυτική Ευρώπη αυτήν τη στιγμή, να θεωρεί ότι η ασθένεια και το βαρύ και το ανθυγιεινό των κατωτέρων τάξεων είναι τμήμα της θεοδικίας. Τιμωρούνται οι φτωχοί, επειδή είναι φτωχοί. Αυτά τα κτηνώδη, βεβαίως, δεν υπάρχουν ούτε στην Καινή Διαθήκη ούτε στην ορθόδοξη παράδοση, αλλά η εμμονή με την οποία οι δυτικοί χρηματιστές επιμένουν στο να κόψουν τα βαρέα και ανθυγιεινά έχει να κάνει με τη μεγάλη συνοχή της πνευματικής τους αυτής στειρώσεως. Πρόκειται περί μιας σταθεράς στη δυτική παράδοση, αυτή δηλαδή που συνδέει την κοινωνική και οικονομική υποδεεστερότητα με μία πνευματική και σωματική αναπηρία. Η αρρώστια είναι τμήμα της τιμωρίας. Kαι έχει απόλυτο δίκιο, επομένως, ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ, ο οποίος επιμένει ότι πρέπει εμείς, βρε αδερφέ, να δίνουμε μία μάχη. Ξέρουμε ότι είμαστε υπό κατοχή κ.λπ., αλλά τουλάχιστον σε αυτά τα δεκαρολογικά των ανθυγιεινών να τους στήνουμε και να λέμε «όχι», διότι δεν θα περάσει το τμήμα το ανθυγιεινό, διότι ούτε πλουσιότεροι θα γίνετε εσείς ούτε φτωχότεροι θα γίνουμε εμείς. Νεύρωση είναι, νεύρωση δυτική, που εκφράζει, ακριβώς, το ρατσιστικό και αντιπνευματικό χαρακτήρα των δυτικών. Αυτά.
Ευχαριστούμε, κύριε Ζουράρη. Κλείνουμε τον κατάλογο των ειδικών αγορητών με τη συνάδελφο κ. Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου, ειδική αγορήτρια από την Ένωση Κεντρώων.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, έχουμε συνηθίσει να λέμε ότι η παιδεία είναι ένας πολύπαθος χώρος και, δυστυχώς, αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια. Η παιδεία έχει καταντήσει το αγαπημένο παιχνίδι στα χέρια των κυβερνήσεων. Το αποτέλεσμα, βέβαια, είναι τα παιδιά μας και οι γονείς τους να ζουν σε μια μόνιμη ανασφάλεια. Κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα με τι σύστημα θα εισάγονται οι μαθητές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση σε δύο ή σε τρία χρόνια ή αν τελικώς το λύκειο θα έχει δύο χρόνια φοίτησης, όπως πρόσφατα μας δήλωσε και ο Υπουργός. Αντίθετα, σε ένα πράγμα πρέπει και μπορούμε να επενδύσουμε με σιγουριά: Μόνο στη νέα γενιά. Θα πρέπει να κάνουμε τα πάντα, ώστε οι νέοι να έχουν κίνητρα, να αριστεύουν και να μένουν στη χώρα μας. Να σπουδάζουν εδώ και να συνεχίζουν εδώ να παράγουν τη γνώση μέσα από την έρευνα. Διότι, όπως καταλαβαίνουμε, σπουδάζουν εδώ με χρήματα των Ελλήνων φορολογούμενων και, δυστυχώς, αυτά τα χρήματα των Ελλήνων φορολογούμενων τα εκμεταλλεύονται στο εξωτερικό. Επίσης, την έρευνα και τις γνώσεις των Ελλήνων παιδιών μας που φεύγουν στο εξωτερικό τα εκμεταλλεύονται οι ξένοι, δεν μπορούμε να τα εκμεταλλευθούμε εμείς. Επομένως, η έρευνα στην Ελλάδα θα πρέπει να ενισχυθεί. Το παρόν νομοσχέδιο, δυστυχώς, υποτίθεται ότι κινείται προς αυτήν την κατεύθυνση. Όμως, ο προβληματισμός όλων μας είναι αν στην πράξη θα υπάρξει, όντως, αλλαγή προς το καλύτερο. Χθες έγινε πολύς λόγος για τα αριστεία και είναι πραγματικά αστείο να συζητάμε σήμερα εν έτει 2016 αν πράγματι τα παιδιά μας θα πρέπει να φροντίσουν για τα αριστεία. Μα φυσικά, είναι άξιο λόγου να θέλουμε να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας να έχουν σκοπό τους το άριστο και δεν μιλάω να είναι το άριστο αυτοσκοπός. Κάθε άνθρωπος, όμως, πρέπει να προσπαθεί για το καλύτερο, βάσει της ικανότητάς του. Ο επιστήμονας πρέπει να φροντίζει για το καλύτερο. Ο επιχειρηματίας για το καλύτερο. Ο γιατρός για το καλύτερο. Ο ηθοποιός για το καλύτερο. Ποιος δεν θέλει να είναι άριστος στο επάγγελμά του; Τελικά θέλουμε να έχουμε μια κοινωνία των αρίστων; Ο καθένας θέλει να είναι άριστος και ξεχωριστός στον τομέα του. Ακόμη και οι Βουλευτές. Ο κάθε ένας πασχίζει να είναι άριστος. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ένας Βουλευτής ή ένας Υπουργός δεν θέλει να είναι άριστος. Θέλει να είναι χειρότερος; Έτσι και τα παιδιά μας, οι μαθητές θέλουν να είναι άριστοι. Μάλιστα, στον ιδιωτικό τομέα υπάρχουν εταιρίες που βραβεύουν την αριστεία. Υπάρχει ελληνική τράπεζα - δεν την ονοματίζω - που επί δεκατρία χρόνια δίνει χρηματικό ποσό στους αρίστους που τελειώνουν το λύκειο σε όλα τα μέρη της πατρίδας μας. Αντίστοιχα υπάρχει το πρόγραμμα «Future leaders», μελλοντικών ηγετών, το οποίο επιβραβεύει και αξιοποιεί νέους και νέες που διακρίνονται στο χώρο τους. Συμμετέχουν δυο και τρεις χιλιάδες νέοι, εκπαιδεύονται και αποκτούν εμπειρία. Τους δίνεται μια εξαιρετική ευκαιρία. Επιλέγονται οι άριστοι, περίπου σαράντα μέσα από δυο, τρείς χιλιάδες, οι οποίοι εκπαιδεύονται, χωρίζονται σε πέντε ομάδες και εκπονούν διάφορα κοινωφελή προγράμματα σε διάφορους οργανισμούς. Μια αντίστοιχη εξαιρετική πρωτοβουλία, όπου δίνουν χίλια, χίλια πεντακόσια περίπου άτομα, είναι ένα επιδοτούμενο μεταπτυχιακό πρόγραμμα που επιδοτείται από εταιρίες και από βιομηχανίες. Το εφαρμόζει το Πανεπιστήμιο Πειραιά μαζί με το Πολυτεχνείο. Λέγεται «Τεχνοοικονομικά συστήματα» και είναι μεταξύ του Τμήματος Οικονομολόγων και Ηλεκτρολόγων Μηχανολόγων. Δίνουν χιλιάδες υποψήφιοι για το μεταπτυχιακό αυτό και επιλέγονται περίπου εκατό, οι οποίοι συμμετέχουν δωρεάν. Αν δεν περάσουν ένα, δύο εξάμηνα αποβάλλονται. Κρατάει δύο χρόνια το μεταπτυχιακό αυτό και, όπως προείπα, είναι δωρεάν, οπότε επιλέγονται οι άριστοι. Νομίζω ότι σε αυτήν τη λογική πρέπει να κινηθεί και η πολιτεία: Να εμπνέει τους νέους, να τους επιβραβεύει και να τους δίνει επιπλέον ευκαιρίες όταν αριστεύουν και όχι να τους απογοητεύει. Δεν νομίζω ότι το «αριστεύειν» είναι κάτι το προσβλητικό. Τώρα ως προς τα άρθρα. Στο άρθρο 18 γίνεται μια προσπάθεια να δοθούν επιπλέον κίνητρα στους δημιουργούς και στους εφευρέτες με τη συμμετοχή ερευνητών σε εταιρίες. Όμως, η διατύπωση του άρθρου είναι προβληματική. Δεν διευκρινίζει τι ακριβώς αφορά η συμμετοχή του ερευνητή σε μια εταιρία, αφού υπάρχουν εκ του νόμου περιορισμοί ως προς τους δημοσίους υπαλλήλους για τη συμμετοχή τους σε ιδιωτικές εταιρίες. Θα πρέπει αυτό το σημείο να είναι απολύτως ξεκάθαρο. Ως προς το άρθρο 24, παράγραφος 6: Τα στοιχεία, σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση, για να δώσουμε στήριξη σε υποτροφίες στους νέους ερευνητές και αυτό για να διακοπεί η συνεχής φυγή των Ελλήνων επιστημόνων προς το εξωτερικό. Δυστυχώς, όμως, το νομοσχέδιο δεν κάνει ένα βήμα παραπάνω και δεν προβλέπει τίποτα απολύτως για να φέρουμε πίσω κάποια από τα πάρα πολλά ελληνικά μυαλά που έχουν φύγει στο εξωτερικό. Στο άρθρο 25 η Ένωση των Ελλήνων Ερευνητών μάς ενημέρωσε για μια πολύ δυσάρεστη πραγματικότητα. Εδώ και χρόνια δεν έχει προκηρυχθεί καμμία θέση ερευνητή. Αντίθετα, μάλιστα, καταργήθηκαν θέσεις. Δηλαδή, συζητάμε σήμερα για ενίσχυση της έρευνας, ενώ η αλήθεια είναι πάρα πολύ σκληρή. Δεν υπάρχει καμμία νέα πνοή για έρευνα. Επομένως, θα πρέπει να υπάρξει ανανέωση και εμπλουτισμός των ερευνητών, δηλαδή να υπάρξει νέο αίμα, νέες ιδέες και, τέλος, νέα ώθηση στην ερευνητική διαδικασία. Στο άρθρο 25, παράγραφος 13 ορίζεται ποσόστωση 1/3 κατ' ελάχιστο για κάθε φύλο τόσο για τους νέους υποψηφίους όσο και για τα μέλη των διαφόρων συμβουλίων. Ως γυναίκα και ως γυναίκα Βουλευτής στηρίζω κάθε δράση υπέρ της ισότητας των δύο φύλων, στηρίζω τις ίσες επαγγελματικές ευκαιρίες και θεωρώ πως είναι μια καλή πρωτοβουλία αυτή υπέρ των γυναικών επιστημόνων. Θα ήθελα να κάνω μόνο μια επισήμανση: Θα πρέπει να μπει κάποια πρόβλεψη για την περίπτωση που δεν θα υπάρξει ο αναγκαίος ελάχιστος αριθμός των γυναικών. Σε αυτήν την περίπτωση, εάν δηλαδή δεν υπάρχει ο αναγκαίος ελάχιστος αριθμός υποψηφίων γυναικών, θα πρέπει να προχωράει η διαδικασία στελέχωσης κανονικά. Στο άρθρο 35 ρυθμίζονται θέματα για τη λειτουργία των νηπιαγωγείων. Προβλέπεται, λοιπόν, ότι κάθε νηπιαγωγός θα έχει υπό την ευθύνη του έως είκοσι πέντε παιδιά. Όμως, ποιος μπορεί να πιστέψει ότι μπορεί ένας νηπιαγωγός να παρακολουθεί με ασφάλεια είκοσι πέντε παιδιά επί τόσες ώρες; Εγώ σαν μητέρα τρία παιδιά είχα και δεν μπορούσα να τα παρακολουθήσω. Μπορεί να παρακολουθεί είκοσι πέντε ένας νηπιαγωγός; Αυτό είναι αδύνατον. Η εργασία των εκπαιδευτικών και κυρίως αυτών που ασχολούνται με νήπια, είναι πάρα πολύ δύσκολη. Ένας νηπιαγωγός έχει τεράστια ευθύνη όταν προσέχει τόσα μικρά παιδιά. Επομένως, θεωρώ απαραίτητο να μειωθεί ο μεγάλος αριθμός των παιδιών ανά τάξη για να μπορεί ένας νηπιαγωγός να κάνει σωστά και με ασφάλεια τη δουλειά του. Τέλος, θα ήθελα να θυμίσω για μια ακόμη φορά το θέμα των αναπληρωτών εκπαιδευτικών, το οποίο αναβλήθηκε, φυσικά, για να λυθεί στο μέλλον. Νομίζω ότι θα πρέπει κάποια στιγμή άμεσα να δούμε το θέμα αυτό συνολικά και οριστικά για τους εκπαιδευτικούς αυτούς. Συνολικά, το νομοσχέδιο φαίνεται να επιχειρεί να δημιουργήσει ευκαιρίες στον τομέα της έρευνας. Όμως, πολλές από αυτές είναι αμφίβολο αν θα λειτουργήσουν. Η μεγαλύτερη δυστυχία είναι ότι ενώ υπάρχει ανθρώπινο δυναμικό, η πολιτεία δεν δίνει τις απαραίτητες υποδομές για την ανάπτυξη αυτών των επιστημόνων. Και αυτό το αποδεικνύει το γεγονός ότι οι Έλληνες επιστήμονες θριαμβεύουν στο εξωτερικό, όταν ακριβώς βρεθούν στο κατάλληλο περιβάλλον. Σε καθεστώς μνημονίων η μόνη ελπίδα για ανάπτυξη είναι η Παιδεία και η έρευνα. Και πρέπει μέσω αυτής της οδού να οδηγηθούμε σε ανάπτυξη. Δυστυχώς, όμως, οι ρουσφετολογικού χαρακτήρα διατάξεις του νομοσχεδίου είναι περισσότερες από τις διατάξεις που θα μας οδηγήσουν σε ανάπτυξη και εκτόξευση της οικονομίας μέσω της έρευνας και της Παιδείας. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα, παρακαλώ, τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο, παρακαλώ;
Προηγούνται οι κυρίες. Κυρία Αναγνωστοπούλου, είχατε ζητήσει πρώτη τον λόγο. Έχετε ένα λεπτό.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συγγνώμη, κύριε Υπουργέ. Είσαστε κι ο επισπεύδων. Ήθελα να πω στον κ. Μαυρωτά για αυτά που είπε - δεν θα μείνω στην κριτική που άσκησε, την θεωρώ άδικη και…
Όχι, δεν σας έδωσα για αυτό τον λόγο.
Όχι, θέλω να πω δύο πράγματα μόνο. Είπε, όμως, και δύο, τρία ενδιαφέροντα πράγματα και θα σταθώ μόνο σε αυτά. Σε ό,τι αφορά την τροπολογία με γενικό αριθμό 382 και ειδικό 29, θεωρώ ότι έχει δίκιο, παρά το γεγονός ότι σε αυτό το νομοσχέδιο περιλαμβάνονται πολλές διατάξεις για τους ΕΔΙΠ, ΕΤΕΠ, ΕΕΠ κ.λπ., γιατί είχαν μείνει στον αέρα. Σε αυτό θεωρώ ότι χρειάζεται μια ευρύτερη συζήτηση και να μην καλύπτονται θέσεις τις οποίες θα μπορούσαν να πάρουν νέοι άνθρωποι, αλλά και οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι όταν προκηρύσσονται. Γι' αυτό την αποσύρω και ευχαριστώ για την επισήμανση. Ένα δεύτερο που θέλω να πω πάλι στον κ. Μαυρωτά…
Κυρία Αναγνωστοπούλου, ποιο γενικό αριθμό έχει αυτή που αποσύρατε;
Είναι η τροπολογία με γενικό αριθμό 382 και ειδικό 29. Ένα άλλο που θα ήθελα να πω, είναι ότι το άρθρο 28, που αφορά τα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, κύριε Μαυρωτά, έχει αποσυρθεί με νομοτεχνική βελτίωση…
… (δεν ακούστηκε)
Δεν σας ακούω τώρα.
Το κείμενο που έχετε είναι το αρχικό. Η νομοτεχνική βελτίωση δεν έχει ενσωματωθεί.
Ναι. Επίσης, το να ζητάει συστατικές επιστολές η εισηγητική επιτροπή, βεβαίως το θεωρώ πολύ σημαντικό γιατί δεν έχουμε καμμία συμπλεγματική αντιμετώπιση των ξένων καθηγητών. Προσωπικά, έχω κριθεί άπειρες φορές από ξένους καθηγητές. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός.
Απλώς, θα ήθελα να αναφέρω κάτι που είναι πολύ σημαντικό - το έθιξε μόλις πριν η κ. Μεγαλοοικονόμου - για τους νέους ερευνητές, γιατί πράγματι η 3ε΄ έχει δίκιο. Για πολλά χρόνια δεν έχουν προκηρυχθεί θέσεις στα ερευνητικά κέντρα. Βρίσκω, λοιπόν, τώρα την ευκαιρία που είναι εδώ και ο Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών, με τον οποίον έχουμε κάνει αυτές τις ρυθμίσεις, να ανακοινώσω επίσημα από το Βήμα αυτό ότι έχει εγκριθεί η προκήρυξη εκατό θέσεων ερευνητών, πενήντα για το επόμενο έτος και πενήντα για το 2017. Οπότε, αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό. Θα ήθελα να το καταθέσω. Και από το ΚΚΕ είχαν υπάρξει…
Πενήντα για το τρέχον και πενήντα για το 2017, όχι για το επόμενο από το 2017.
Ξεκινάει με πενήντα για τον προϋπολογισμό του 2017 και πενήντα για τον προϋπολογισμό του 2018. Καλά τα είπα;
Τον λόγο έχει ο κ. Βερναρδάκης για να συμπληρώσει κάτι σε μια τροπολογία και κλείνουμε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, θα ήθελα να υποστηρίξω την προτεινόμενη τροπολογία με την οποία συστήνονται στο γραφείο Τύπου Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης δύο θέσεις δημοσιογράφων για το πρώην Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και δύο θέσεις για το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Θα ήθελα να το εξηγήσω λίγο αυτό, γιατί γίνονται κάποιες παρανοήσεις, καλόπιστες φαντάζομαι. Στην πραγματικότητα πρόκειται για επανασυστάσεις. Οι θέσεις αυτές υπήρχαν στα οργανογράμματα των Υπουργείων. Με παρέμβαση, όμως, της Υπηρεσίας Δημοσιονομικού Ελέγχου προς το τέλος της χρονιάς, επισημάνθηκε ότι ακριβώς επειδή υπήρχε συνένωση στο Υπουργείο Εσωτερικών των πρώην Υπουργείων, στην πραγματικότητα δεν μπορούσε να εγκρίνει τις δαπάνες με τις οποίες πληρώνονταν αυτοί οι άνθρωποι όταν υπήρχαν και εφόσον υπήρχαν. Παραδείγματος χάριν, στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη δεν υπήρχε κανείς. Επομένως, πρόκειται στην πραγματικότητα περί επανασυστάσεων, για να μπορεί, ακριβώς, να γίνεται η κανονική πληρωμή χωρίς να υπάρχει κάποιο νομικό πρόβλημα. Δεν πρόκειται για επιπλέον θέσεις που δεν υπήρχαν, ούτε για θέσεις μετακλητών ούτε κάτι τέτοιο. Επίσης, θέλω να πω ότι η δαπάνη επιβαρύνει τις πιστώσεις των προϋπολογισμών των αντίστοιχων Υπουργείων. Και ήταν ήδη εγγεγραμμένες και προϋπολογισμένες. Δεν υπάρχει, δηλαδή, κάποια επιπλέον επιβάρυνση. Αυτά ήθελα να πω. Να κάνω και μία επισήμανση εκτός αρμοδιότητας του νομοσχεδίου: Ναι, πράγματι, όπως είπε και ο κ. Φωτάκης, ήδη έχουμε εγκρίνει τους εκατό ερευνητές, διότι πρέπει, πράγματι, το ερευνητικό προσωπικό της χώρας να ανανεωθεί - έχει πολλά χρόνια - σε συνέχεια και της πολιτικής που έχει γίνει και στα πανεπιστήμια με τα μέλη ΔΕΠ, όπου πεντακόσια άτομα φέτος και πεντακόσια άτομα του χρόνου, κατ' αρχάς θα πρέπει να ανανεώσουν αυτό το γερασμένο πανεπιστημιακό δυναμικό της χώρας και να δώσουν μία ώθηση. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Ξεκινάμε εναλλάξ, όπως είπαμε. Θα μιλήσει ένας ομιλητής κι ένας Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Θα δούμε με τι σειρά θα μιλήσουν οι κοινοβουλευτικοί, όσοι είναι παρόντες. Οι τρεις πρώτοι είναι η κ. Εύη Χριστοφιλοπούλου, ο κ. Δημήτριος Σεβαστάκης εδώ είναι - και η κυρία Παναγιώτα Δριτσέλη. Κυρία Χριστοφιλοπούλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω, επειδή είναι και γιορτινές μέρες, από το αισιόδοξο και το θετικό. Το αισιόδοξο είναι αυτό που μας είπε ο κ. Φωτάκης για τους νέους ερευνητές. Πράγματι, είναι πολύ σημαντικό. Το θετικό, κύριοι Υπουργοί, είναι ότι οι διατάξεις για την έρευνα λύνουν θέματα. Και γι' αυτό, όπως θα ακούσατε και από τον εισηγητή μας εχθές, εμείς διακείμεθα θετικά προς τις περισσότερες από αυτές. Έρχομαι, όμως, τώρα στα δύσκολα. Είναι - αν θέλετε - και ο λόγος για τον οποίο ζήτησα να πάρω τον λόγο, γιατί δεν είχα τη δυνατότητα να παρακολουθήσω τη λεπτομέρεια αυτού του νομοσχεδίου, ασχολούμενη με το ασφαλιστικό. Κύριε Υπουργέ, εξαγγείλατε έναν μεγάλο διάλογο για την Παιδεία. Τον ξεκινήσατε. Εμείς ασκήσαμε την κριτική μας. Ήμασταν, όμως, εκεί, όπως ήμασταν εκεί πάντα στους εθνικούς διαλόγους, είτε ήμασταν κυβέρνηση, είτε ήμασταν αντιπολίτευση. Παρά το γεγονός, όμως, ότι ο διάλογος αυτός - με τα δικά σας λόγια, του Προέδρου και των μελών τα λόγια - έχει ως αντικείμενο την επαναχάραξη του σχεδιασμού για το συνολικό σύστημα Παιδείας, έκτοτε βλέπουμε είτε τροπολογίες σε άσχετα νομοσχέδια, είτε τώρα στο νομοσχέδιο της έρευνας, κεφάλαιο Β΄, κεφάλαιο Γ΄. Γιατί, κύριε Υπουργέ; Γιατί έπρεπε τώρα, κι ενώ συνεδριάζει η Επιτροπή Διαλόγου, να ασχοληθούμε με την τριτοβάθμια; Είναι αλήθεια ότι η τριτοβάθμια έχει δεινοπαθήσει. Είστε εκλεγμένη Κυβέρνηση. Θέλετε να αλλάξετε την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Είναι τρόπος αυτός, η μπακλαβαδοποίηση, το ότι τσακίζετε το ν.4009; Σας τα έχουμε ξαναπεί. Δεν είναι ο τέλειος νόμος. Θα μπορούσατε να φέρετε τη δική σας άποψη. Θα μπορούσαμε να το συζητήσουμε, όμως, προς ποια κατεύθυνση θα κάνουμε τα ΑΕΙ πιο παραγωγικά, πιο εξωστρεφή και πιο δημοκρατικά, όπου να υπάρχει πραγματικά άσυλο ιδεών, διαλόγου και έρευνας. Οι διατάξεις αυτές νομίζω ότι εγκλωβίζουν πάλι στην ιστορία «το τμήμα είναι το πανκυρίαρχο». Εάν το τμήμα είναι το πανκυρίαρχο, πάμε πάλι σε κλειστά συστήματα. Πάμε σε πανεπιστήμια τα οποία δεν θέλουν να είναι εξωστρεφή.
Δεν έχετε καταλάβει τίποτα από τα πανεπιστήμια αν μιλάτε έτσι για τα τμήματα…
Δεν έχω καταλάβει. Με συγχωρείτε.
Αν μιλάτε έτσι για τα τμήματα…
Είμαι λίγο κουτή, κυρία Υπουργέ, και δεν καταλαβαίνω.
Όχι, δεν είστε κουτή. Έχετε ιδεολογική κατεύθυνση.
Είμαι λίγο κουτή και δεν καταλαβαίνω. Εντάξει, δεν έχω καταλάβει τίποτα. Εντάξει, κυρία μου. Τα ξέρετε εσείς όλα.
Κυρία Υπουργέ, μη διακόπτετε.
Όσο υπάρχει αυτό το Κοινοβούλιο, όμως, υπάρχει το δικαίωμα έκφρασης. Έχετε δικαίωμα να διαφωνείτε με αυτό που λέω, αλλά δεν έχετε δικαίωμα να με διακόπτετε. Να τελειώσω κι εγώ και οι άλλοι ομιλητές και να πάρετε τον λόγο.
Αντιλογίες, όπως είπε ο κ. Ζουράρης.
Υπάρχει, όμως, ένα σχέδιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Και το σχέδιο αυτό αφορά όχι μόνο την Παιδεία, αλλά όλα. Είναι η εξίσωση προς τα κάτω, διότι είστε, κύριε Υπουργέ, η Αριστερά της ήσσονος προσπάθειας. Και αυτό φαίνεται σε όλα. Στο ασφαλιστικό, φαίνεται ότι όσο περισσότερο κι αν δουλεύει κανείς, όσο περισσότερα ένσημα κι αν έχει, όπως η καθαρίστρια που έφερα ως παράδειγμα, που έχει δουλέψει σαράντα χρόνια στον ιδιωτικό τομέα, θα πάρει ίδια σύνταξη με αυτόν που δεν έχει δουλέψει ποτέ ή έχει δουλέψει μαύρα. Έτσι κάνετε και στην Παιδεία. Εξίσωση προς τα κάτω. Μετά την αριστεία του κ. Μπαλτά και τα πρότυπα, έχουμε τώρα τα ολοήμερα σχολεία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η προσθήκη εν μέσω κρίσης μαθημάτων στο δημοτικό σχολείο, όπως για τα πρωτάκια τα αγγλικά σε προφορικό λόγο και παιχνίδι, είναι κάτι που οι μεσαίες οικογένειες προσπαθούσαν να κάνουν στα φροντιστήρια ή - κάποιοι που μπορούσαν περισσότερο - με ιδιωτικούς δασκάλους. Αυτό καταργείτε, αντί να το βελτιώσετε; Η επιπλέον γυμναστική, ο χορός η φιλαναγνωσία, η θεατρική αγωγή, η ευέλικτη ζώνη, αυτό είναι το πρόβλημα, κύριε Φίλη; Φταίει η κρίση… Εμένα δεν μου αρέσει να μηδενίζω. Δεν θα πω ότι η Παιδεία δεν υπέφερε όλα τα χρόνια της κρίσης. Ναι, υπέφερε, αλλά υπήρχε μια προσπάθεια το δημόσιο σχολείο, το δημοτικό σχολείο να είναι καλύτερο. Ήταν σε όλα; Γιατί μ' αρέσει να ακριβολογώ. Δεν ήταν σε όλα. Ήταν αρχικά στα δωδεκαθέσια, στα δεκαθέσια το 65% των μαθητών, όμως είχε αυτήν την πρόσβαση. Παράλληλα, υπήρχε μια προσπάθεια την οποία τότε δαιμονοποιήσατε. Ποια ήταν η προσπάθεια; Γιατί αυτή είναι η δική μας εξίσωση προς τα πάνω. Δύο σχολεία τριθέσια σε έναν κάμπο, ένα τριθέσιο εδώ, ένα τριθέσιο σχολείο απέναντι, ενώ με ένα, σε ένα κοινό σχολείο, σήμαινε ότι αυτό το εξαθέσιο θα είχε καθηγητή αγγλικών, θα είχε γυμναστή, θα ήταν ένα ολόκληρο σχολείο, κύριε Υπουργέ. Αυτή είναι η εξίσωσή προς τα πάνω. Τι κάνατε; Όχι εσείς, ο προκάτοχός σας κ. Κουράκης; Τα κατάργησε αυτά. Όλες οι συγχωνεύσεις καταργήθηκαν. Δεν έχουμε δασκάλους. Και, επίσης, για κάποιους είναι πιο ίσο το σύστημα. Για ποιους; Γι' αυτούς που τους αρέσει να σπάνε τα τμήματα. Δώστε πρόσβαση στο «My school», δώστε πρόσβαση στα στοιχεία να δείτε ότι υπάρχουν τάξεις των επτά μαθητών, των οκτώ μαθητών, των εννιά μαθητών. Όμως, τα ολοήμερα μειώνονται, για να πάμε όλοι προς τα κάτω. Να σας θυμίσω την ιστορία με το τρένο, με την πρώτη θέση του τρένου. Της αριστεράς ιστορία είναι αυτό. Είμαι σίγουρη ότι το ξέρετε. Να πάμε όλοι στην πρώτη θέση του τρένου, ναι ή όχι, κύριε Υπουργέ, ή να πάμε όλοι στο βαγόνι το τελευταίο; Γιατί εκεί μας πηγαίνετε. Πρόκειται για την αριστερά της ήσσονος προσπάθειας, της μαυροποίησης των πάντων. Πριν κατέβω από αυτό το Βήμα θέλω να σας ρωτήσω το εξής και θέλω μια απάντηση: Τι είναι αυτό που τελικά σας οδήγησε να κάνετε την παρέμβαση που κάνετε στην Κεντρική Επιτροπή Εξετάσεων; Νομίζω ότι το Κοινοβούλιο πρέπει να γνωρίζει. Είναι μια διαδικασία η οποία είναι τόσα χρόνια κατοχυρωμένη ως αδιάβλητη. Όπου υπήρχαν προβλήματα, τρέχαμε, νομίζω, όλες οι κυβερνήσεις με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για να παραμείνει αυτή η διαδικασία αδιάβλητη. Δεν θέλω να υπονοήσω τίποτα. Έξω υπάρχουν οικογένειες και παιδιά που θέλουν απαντήσεις γι' αυτό. Αυτό, κύριε Υπουργέ, το λέω γιατί περιμένουμε να απαντήσετε την παρέμβαση που κάνατε στην Κεντρική Επιτροπή Εξετάσεων.
Που το ξέρετε ότι ήταν παρέμβαση; Χθες απάντησα.
Η μυστικοπάθεια…
Διάλογος δεν γίνεται από Βήματος. Θα τελειώσετε και ο κύριος Υπουργός αν θέλει να απαντήσει κάτι, θα απαντήσει.
Κύριε Φίλη, ενοχλείστε από αυτά που λέω. Το καταλαβαίνω.
Καθόλου. Εσείς εκτίθεστε.
Όμως, θέλω κι εγώ να σας πω ότι λίγο σας υποπτευόμεθα μετά την ιστορία των εκλογών διευθυντών σχολείων, των εκλογών στελεχών που κατέπεσε στο Συμβούλιο Επικρατείας, μετά από αυτές τις ιστορίες - καταλαβαίνετε - , μετά από τους περίφημους περιφερειακούς διευθυντές, οι περισσότεροι εκ των οποίων ήταν άνευ βιογραφικού. Αντίθετα - γιατί εμένα μου αρέσει να είμαι δίκαιη - είδα τα βιογραφικά κάποιων διοικητών νοσοκομείων και είναι πολύ καλά βιογραφικά. Εγώ δεν θέλω να μηδενίζω τίποτα. Όμως, θέλω να απαντήσετε, γιατί αυτό δεν συμβαίνει μόνο με τους περιφερειακούς διευθυντές. Είναι το πρότυπο της αναξιοκρατίας. Είσαι συνδικαλιστής του ΣΥΡΙΖΑ; Τελείωσες. Έγινες περιφερειακός διευθυντής εκπαίδευσης χωρίς καμμία εμπειρία. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Ησυχάστε! Ηρεμήστε! Έχω τον κ. Μπαλτά, πριν δώσει τους δύο καταλόγους. Αφήστε. Τα έργα και ημέρες σας μιλούν. Θέλω, κύριε Υπουργέ, να μας δώσετε μια εξήγηση γιατί έγινε αυτό, γιατί όλα τα χρόνια δεν υπήρχε τίποτα ποτέ πριν τις εξετάσεις και τώρα δημιουργήθηκε θέμα. Είμαστε εμείς κακοί; Εμείς το φέραμε; Η Αντιπολίτευση πάλι φταίει; Κάποιος πρέπει να φταίει; Ε, όχι, κύριε Υπουργέ, δώστε εξηγήσεις.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, ακούστε, θα σας δώσω τον λόγο για ένα λεπτό. Όμως, κάθε φορά που θα λέει κάτι ένας συνάδελφος της Αντιπολίτευσης και θα ενοχλείστε, δεν μπορεί να σας δίνω τον λόγο να ανταπαντάτε. Τώρα, επειδή σας το είχα υποσχεθεί, ορίστε, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Δεν είναι κάτι που ενοχλεί εμένα. Είναι κάτι το οποίο εκθέτει την κυρία που μίλησε νωρίτερα, αλλά κυρίως προσπαθεί να δημιουργήσει μια ανησυχία στον ελληνικό λαό. Γι' αυτό και θέλω για πολλοστή φορά σ' αυτήν την Αίθουσα να απαντήσω.
Απαντήστε.
Η κυρία έλειπε χθες. Δεν ήταν εδώ.
Είχαμε το ασφαλιστικό, κύριε Υπουργέ. Είχαμε επιτροπή.
Λέω ότι δεν ήσασταν εδώ. Δεν σας κατηγορώ. Οφείλατε να ενημερωθείτε, όμως, και να μη συντηρείτε ένα θέμα, το οποίο δεν υφίσταται και που μόνο τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ το έθεσαν σ' αυτήν την Αίθουσα.
Είναι από τις συνεπέστερες συναδέλφους η κ. Χριστοφιλοπούλου.
Η εφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», η οποία χθες το είχε πρωτοσέλιδο, με πηχυαίους τίτλους, το θέμα, σήμερα, αν διαβάσατε, τα «μαζεύει».
Αφήστε την εφημερίδα.
Η εφημερίδα έβγαλε το θέμα αυτό. Κανείς άλλος. Έχετε άλλες πληροφορίες εσείς; Σε αυτές πατάτε. Λυπάμαι που το θέμα των εξετάσεων, που θα έπρεπε να το διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού ιδιαίτερα αυτήν την περίοδο - δέκα ημέρες πριν αρχίσουν οι εξετάσεις - επιχειρείτε από την πλευρά σας - μόνο από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, επαναλαμβάνω, σ' αυτήν την Αίθουσα - να γίνει ένα θέμα ανησυχίας των οικογενειών και των παιδιών. Επαναλαμβάνω για πολλοστή φορά, ότι δεν υφίσταται θέμα το οποίο ανακινήθηκε. Όπως και πέρυσι, έτσι και φέτος, υπάρχει η συγκρότηση της επιτροπής. Δεν υπάρχει καμμία μα καμμία παρέμβαση. Εγώ προσωπικά σας ενημερώνω ότι δεν γνωρίζω αυτήν τη στιγμή τα ονόματα της επιτροπής. Και δεν οφείλω να τα γνωρίζω αυτήν τη στιγμή. Τα ονόματα της επιτροπής είναι μυστικό, είναι απόρρητο.
Ωραία. Μην τρώμε άλλο χρόνο.
Και όποιος στήνει καυγά για τη σύνθεσή της, υπονομεύει τη μυστικότητα της διαδικασίας. Τελεία και παύλα!
Η εφημερίδα δεν έχει εκπρόσωπο στο Κοινοβούλιο για να σας απαντήσει. Κλείνει εδώ το θέμα.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω για ένα λεπτό τον λόγο, γιατί ο κύριος Υπουργός για τον Οργανισμό Εξετάσεων δεν τα πήρε πίσω.
Κυρία Χριστοφιλοπούλου, να σεβαστούμε τους συναδέλφους που αναμένουν. Είναι, παραδείγματος χάριν, ο κ. Λοβέρδος που έπεται και θα δώσει απάντηση.
Είπα, κύριε Πρόεδρε - και μόνο αυτό θα πω - ότι ο κύριος Υπουργός μίλησε μόνο για την Κεντρική Επιτροπή Εξετάσεων, όχι για τον Οργανισμό. Για τον Οργανισμό δεν μίλησε και δεν έχει διαψεύσει τίποτα.
Εντάξει. Στη δευτερολογία του, όταν θα κλείνει, θα απαντήσει. Κύριοι συνάδελφοι, αν συνεχίσουμε έτσι, θα μιλήσετε λιγότεροι. Θα τελειώσουμε 8 η ώρα. Ήρεμα, λοιπόν. Μια χαρά έχουμε πάει. Ο κ. Δημήτριος Σεβαστάκης, που καρτερικά αναμένει χωρίς να διαμαρτύρεται, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ. Το νομοσχέδιο, που αφορά και την έρευνα και πλευρές της εκπαίδευσης, έρχεται σε μια περίοδο σκιάς. Εννοούμε την έρευνα και προσπαθούμε να αναθεμελιώσουμε την έρευνα χωρίς παραγωγή, χωρίς, δηλαδή, να υπάρχει ένα παραγωγικό υπόστρωμα που να την παραγγέλνει. Γιατί; Η έρευνα είναι παραγωγή από μόνη της κι έτσι πρέπει να νοηθεί. Η έρευνα, οργανικό κομμάτι της οποίας είναι η εκπαίδευση και η ίδια ως οργανικό κομμάτι της εκπαίδευσης - αμοιβαιότητα - είναι παραγωγή, είναι μορφή παραγωγής.
Κύριε Σεβαστάκη, μου δίνετε μισό λεπτό; Σας ζητώ συγγνώμη.
Αν μου το κρατήσετε στο τέλος.
Ναι, θα το κρατήσω από τον χρόνο σας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα εννιά Γερμανοί φοιτητές από το Πανεπιστήμιο του Ulm. Η Ελληνική Βουλή σάς καλωσορίζει. Welcome to the Greek Parliament! [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ορίστε, κύριε Σεβαστάκη, έχετε τον λόγο. Μπορείτε να συνεχίσετε.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Με ενδιαφέρει πάρα πολύ να προχωρήσουμε, να δεχθούμε μία τέτοια τοποθέτηση της έρευνας και της εκπαίδευσης ως αυταξίας, ως αυτοπαραγωγής, ως αυτανάπτυξης, γιατί αλλιώς θα εγκλωβιστούμε σε μία ερμηνεία ρηχή που πάρα πολλά χρόνια ηγεμόνευσε, μία οικονομίστικη ηγεμονία που λέει «γιατί τα πανεπιστήμια, τα ερευνητικά κέντρα δεν συνδέονται, ή συνδέονται ανεπαρκώς με την αγορά;». Άραγε, ποια αγορά; Στην Ελλάδα δεν υπάρχει αγορά. Είναι μία επιδοτούμενη αγορά, μία δορυφορική στο κράτος αγορά, η οποία δεν έχει ορμή, δεν έχει ένταση και δεν έχει ή έχει ελάχιστη παραγωγή προστιθέμενης αξίας. Θα έλεγα, λοιπόν, ότι αυτό το νομοσχέδιο έχει να διαχειριστεί ένα τέτοιο θεμελιακό πρόβλημα στην ελληνική κοινωνία, στην ελληνική πραγματικότητα. Το δεύτερο που θα ήθελα να επισημάνω είναι ότι επινοείται ένας τρόπος χρηματοδότησης της έρευνας, ή εν πάση περιπτώσει, νομιμοποιείται ένας τρόπος χρηματοδότησης της έρευνας ως ένα είδος προϊόντος που χρηματοδοτείται από κάποιο ΕΣΠΑ. Το ΕΣΠΑ είναι ένα πολιτικό εργαλείο, έρχεται από πάνω. Το ΕΣΠΑ είναι μία πολιτική απόφαση. Δεν είναι ένα οργανικό κομμάτι. Γίνεται, μπορεί να μεταβληθεί, αλλά δεν είναι ένα οργανικό κομμάτι που το γεννάει η παραγωγική ανάγκη, που το γεννάει η παραγωγική πραγματικότητα, η ανταλλαγή των ανθρώπων, η απαίτηση για αγαθό. Επίσης, το ΕΣΠΑ δεν μπορεί να υποκαταστήσει αυτό που έχει ανάγκη ο τόπος μας, δηλαδή την ανταλλαγή, τη δημιουργία και την απαίτηση του αγαθού. Με αυτές τις σκέψεις θέλω να δω ότι το νομοσχέδιο προσπαθεί να εξισορροπήσει, να τετραγωνίσει τον κύκλο, όπως πάρα πολλά πράγματα, νομοθετήματα, δράσεις, πράξεις, αποφάσεις που φέρει η Κυβέρνηση κάτω από αυτές τις συνθήκες και ελπίζω ότι μπορεί η Αντιπολίτευση να εμπλουτίσει με την ορθή σκέψη, τη μακρόνοια και την ευρύνοιά της. Θα ήθελα να διορθώσω, να επισημάνω κάτι στον Υπουργό Φίλη - όπως θα έλεγε ο κ. Ζουράρης - για τα γνωστικά αντικείμενα. Άλλο το εύρος των γνωστικών αντικειμένων και άλλο η εξεταστική υστερία που τα τυλίγει, δηλαδή άλλο το διδακτέο, άλλο το εξεταστέο. Πρέπει να απελευθερωθούμε από αυτό. Πρέπει να δίνουμε γνωστικά αντικείμενα, να μορφώνουμε τους ανθρώπους, αλλά να τα απεξαρτήσουμε από τις εξετάσεις. Επίσης, σε αυτήν την κατεύθυνση θα πρέπει να δούμε και ένα άλλο σχολείο πιο συνεργατικό, πιο συλλογικό, με συνδιδασκαλία, γιατί το πρόβλημα του ωρολογίου προγράμματος δεν είναι το εύρος των αντικειμένων, αλλά το «ωρολόγιο», ο χρόνος που απαιτεί και καταλαμβάνει από τους μαθητές. Με αυτήν την έννοια, λοιπόν, θα έλεγα ότι πρέπει να δούμε τη διεύρυνση και τον εμπλουτισμό των αντικειμένων, όχι την εκπτώχευση, αλλά την οργανική τους διασύνδεση σε ενότητες. Αυτό είναι το ερώτημα, οι γνωστικές ενότητες. Η άλλη παρατήρηση που θα ήθελα να κάνω είναι μία, κατά τη γνώμη μου, ατυχής σύνδεση που επιχειρείται πάρα πολύ συχνά από τον αντιπολιτευτικό λόγο, τον λόγο αντιλογίας, όπως θα έλεγε επίσης ο κ. Ζουράρης. Συνδέεται η αριστεία με την επιχειρηματικότητα και προσάπτεται, επομένως, στην Κυβέρνηση ή στην ιδεολογική θεώρηση της αριστεράς ότι απονομιμοποιεί - λόγω του ότι αντιδικεί με την επιχειρηματικότητα - την αριστεία. Αυτά είναι ευκολίες και σοφίσματα. Στην πραγματικότητα, η απάντηση είναι τα τριάντα, τα σαράντα χρόνια από το 1980, όταν διαμορφώθηκε το νέο πανεπιστήμιο. Η απάντηση είναι ο ανθός που παρήγαγε. Ο υψηλός πνευματικός ανθός είναι και το ισχυρότερο εξαγώγιμο προϊόν μας. Είναι και η ισχυρότερη διεθνής μας μαρτυρία, ότι έχουμε βγάλει μορφωμένους ανθρώπους οι οποίοι είναι ανταγωνιστικοί και οι οποίοι έχουν πάρα πολύ υψηλό επίπεδο. Αυτή είναι η διάψευση. Η επιχειρηματικότητα σε συνθήκες αυτού του άρρωστου πιστωτικού συστήματος δεν υφίσταται. Είναι μία νόθα έννοια. Επιχειρηματικότητα με offshore δεν υπάρχει. Επιχειρηματικότητα με φορολογική ανισότητα δεν υπάρχει. Επιχειρηματικότητα με εύνοιες και κρατικοδίαιτες επιχειρηματικές πράξεις, επίσης δεν υπάρχει. Είναι μια νοθευμένη έννοια. Η έννοια του δημιουργού, του επιχειρηματία, ο οποίος βλέπει μια κοινωνική ανάγκη, επινοεί εργαλεία λύσης και χωρίς να εμποδίζεται από τη γραφειοκρατία τα πραγματώνει, δεν υπάρχει δυστυχώς στον τόπο μας. Δεν το έχουμε κερδίσει. Δεν το έχει κερδίσει ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Θα ήθελα να καταλήξω με μία σειρά από παρατηρήσεις, που ξεκινούν από την τροπολογία για τη διεύρυνση των εκλεκτορικών σωμάτων στις εκλογές ΔΕΠ. Με ενδιαφέρει πάρα πολύ να δούμε τα εργαλεία τίμιας ασφάλειας, που μπαίνουν μέσα στις εκπαιδευτικές δομές. Όσο πιο διευρυμένα τα εκλεκτορικά σώματα, τόσο λιγότεροι κίνδυνοι υπάρχουν για έλεγχο και μανιπουλάτσια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα σας ζητήσω το λεπτό που μου αφαιρέθηκε για το καλωσόρισμα των μαθητών, που παρακολουθούν τη συνεδρίαση. Λέω, λοιπόν, ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό στις δομές εκπαίδευσης να έχουμε πολλαπλά εργαλεία ελέγχου, γιατί είναι το μεγάλο πολιτιστικό μας απόθεμα. Είμαστε μια χώρα εκπτωχευμένη, πιεσμένη, απονομιμοποιημένη και μερικές φορές έχουμε να διαχειριστούμε και ένα ιστορικό σύμπλεγμα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Το κομμάτι, λοιπόν, της εκπαίδευσης, αυτή η πνευματική υπεραξία νομίζω ότι είναι από τα πιο ακέραια και από αυτά που πρέπει να τα περιφρουρήσουμε, να τα βγάλουμε έξω από την πολιτική αντιμαχία. Νομίζω ότι με αυτόν τον τρόπο υπερασπιζόμαστε και τους εαυτούς μας και τις πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές. Οι ιδεολογικές μας διαφορές είναι μία μορφή πολυτέλειας, τις οποίες όχι απλώς δεν πρέπει να καταστέλλουμε, αλλά πρέπει να τις εκλογικεύουμε και να τις οδηγούμε σε ένα υψηλό επίπεδο πολιτικής λογιοσύνης. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Σεβαστάκη. Τον λόγο έχει η κ. Δριτσέλη από τον ΣΥΡΙΖΑ και θα ακολουθήσει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων κ. Καρράς. Πρέπει και οι άλλοι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι να δηλώσουν πότε θα μιλήσουν, γιατί, όπως ειπώθηκε και από τον προηγούμενο Προεδρεύοντα, ανά τρεις ομιλητές θα παρεμβαίνει ένας Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Κυρία Δριτσέλη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ. Κύριε Πρόεδρε, δεν το συνηθίζω και σέβομαι πάντα τους συναδέλφους και όλους όσοι εκφράζουν την άποψή τους, αλλά πραγματικά τις τελευταίες ειδικά ημέρες επειδή γινόμαστε δέκτες πολύ μεγάλης παραπληροφόρησης γενικά, επιτρέψτε μου ένα προσωπικό σχόλιο. Ζούμε σε μια σουρεαλιστική εποχή όπου ο καθένας μπορεί να βγαίνει, να λέει ό,τι θέλει χωρίς να αποδεικνύει τίποτα, επιδιώκοντας προφανώς να πλήξει το κύρος της Κυβέρνησης. Επειδή, όμως, γνωρίζω πάρα πολύ καλά ως εκπαιδευτικός - και ξέρω ότι εδώ είμαστε πολλοί εκπαιδευτικοί και πάρα πολλοί γονείς - ότι αυτές οι ημέρες, ειδικά πριν τις εξετάσεις, είναι αρκετά ψυχοφθόρες, καλό θα είναι τις πανελλαδικές εξετάσεις να μην τις επιλέγουμε για να κάνουμε φθηνή αντιπολίτευση, γιατί είναι και επικίνδυνο και άκαιρο. Καλό θα ήταν όλοι μας να αναλάβουμε αυτήν την ευθύνη και να αφήσουμε αυτόν τον θεσμό απ' έξω. Χθες ο κ. Δένδιας, για παράδειγμα, ο οποίος είναι παρών, αφιέρωσε τα δέκα λεπτά από τα δώδεκα της ομιλίας του προκειμένου να μας επιπλήξει για το νομοθετικό μας έργο και τη διαδικασία που ακολουθείται. Μάλιστα μας προκάλεσε εμάς τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Πάει πολύ, κύριε Δένδια! Ήμασταν εδώ και το προηγούμενο διάστημα. Πάει πολύ. Αρκεί να σας πω, ενδεικτικά, ότι στις 4 Αυγούστου σε Θερινό Τμήμα, στον ν.4280/2014, εισήχθησαν εκατό τροπολογίες, κύριε Δένδια, χωρίς καν, όπως αυτές, να συζητηθούν στην αρμόδια επιτροπή!
Έχετε διακόσιες είκοσι πέντε στο εξάμηνο.
Σας παρακαλώ πάρα πολύ να είμαστε προσεκτικοί. Όταν κάποιοι από εσάς - όχι εσείς, σας εκτιμώ πάρα πολύ και γενικά, όλους τους συναδέλφους, απλά το θέτω ως παράδειγμα - …
Αυτό το κατακρίνατε τότε.
Κυρία Αντωνίου, δεν σας διέκοψα. Κάποιες φορές όταν μιλούν κάποιοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης και ειδικά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, μου θυμίζει το πολύ γνωστό τραγούδι «Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ». Δεν υπάρχουν χρυσόψαρα ούτε εδώ, αλλά ούτε και στην ελληνική κοινωνία υπάρχουν χρυσόψαρα. Από την άλλη, σε αυτά τα δώδεκα λεπτά μάς είπατε - και όχι μόνο εσείς, αλλά και άλλοι συνάδελφοι και της Νέας Δημοκρατίας αλλά και του ΠΑΣΟΚ - ότι πρόκειται για προχειρότητα και έλλειψη σχεδιασμού. Ούτε γι' αυτό έχετε δικαίωμα να μιλάτε και συγγνώμη που σας το λέω. Στη δική σας θητεία, επί της δικής σας κυβερνήσεως, ο Υπουργός τότε κ. Αρβανιτόπουλος, όταν ήθελε να δικαιολογήσει το απαράδεκτο τότε σχέδιο «ΑΘΗΝΑ», ανέβηκε στο Βήμα της Βουλής και μας είπε ότι το πρόβλημα της χώρας είναι οι πάρα πολλοί πτυχιούχοι, ότι αυτό είναι το πρόβλημά μας και πρέπει να το διορθώσουμε. Και φέρατε εκείνο το απαράδεκτο, για παράδειγμα, όπου το ΤΕΙ Δασοπονίας συγχωνευόταν με το Τμήμα Σχεδιασμού Επίπλων, δηλαδή ένας μαθητής έδωσε εξετάσεις για να γίνει δασοπόνος κι εσείς θα τον κάνατε σχεδιαστή επίπλων!
Διορθώστε το.
Αυτό το θεωρείτε ότι έγινε επειδή είχατε σχεδιασμό και μεγάλο πρόγραμμα και ένα υπέροχο όραμα για την ελληνική παιδεία; Από την άλλη, θέλω να πω το εξής. Είναι θέμα ιδεολογικό και σε αυτό δέχομαι κάθε κριτική. Είναι και θέμα πολιτικό για το πώς προσεγγίζουμε εμείς τη δημόσια παιδεία και πώς την προσεγγίζετε εσείς. Ο κ. Μητσοτάκης έκανε, κατά την άποψή μου, ένα λάθος. Έχετε κάθε δικαίωμα να προσπαθείτε να το δικαιολογήσετε. Θεωρώ, όμως, ότι είναι θέμα ιδεολογικό και ότι έτσι αντιμετωπίζετε εσείς την παιδεία, σε αντίθεση με εμάς που την αντιμετωπίζουμε διαφορετικά. Δεν μπορώ παρά να θυμηθώ ένα παράδειγμα - γιατί υπάρχει και ένα πολύ μεγάλο και όψιμο ενδιαφέρον και σπουδή για τη δημόσια παιδεία από την Αντιπολίτευση και κυρίως από την Αξιωματική Αντιπολίτευση, το τελευταίο διάστημα. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα στα οποία μπορούμε να αναφερθούμε, ένα όμως θα πω και είναι τελείως πολιτικό και δεν κάνω καθόλου φθηνή κριτική. Από τη στιγμή που η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ κατήργησε πάρα πολλές ειδικότητες της τεχνικής εκπαίδευσης, που έβγαλε σε διαθεσιμότητα χιλιάδες εκπαιδευτικούς, άφησε ξεκρέμαστους στη μέση της σχολικής χρονιάς χιλιάδες μαθητές, οι οποίοι δεν ήξεραν τι να κάνουν, και την ίδια στιγμή ο Υπουργός Παιδείας εγκαινίαζε ιδιωτικά ΙΕΚ με τις ίδιες ακριβώς ειδικότητες, είναι πάρα πολύ προκλητικό να μας λέτε ότι ήρθαμε για να καταστρέψουμε τα πάντα. Κύριε Δένδια - και το λέω και σε άλλους συναδέλφους - όταν μιλάμε, θα ήταν καλό και να θυμόμαστε, αλλά και να υπερασπιζόμαστε αυτά που κάναμε. Εμείς έχουμε ξεκινήσει μια πολύ μεγάλη προσπάθεια. Έχουμε ξεκινήσει έναν ουσιαστικό, κατά την άποψή μας, διάλογο και με τη μαθητική κοινότητα και με την εκπαιδευτική κοινότητα και με την κοινωνία. Εσείς επιλέξατε, και μάλιστα εκκωφαντικά, να αποχωρήσετε. Είναι δικαίωμά σας. Δεν θεωρώ, όμως, πως το επιχείρημα ότι ο διάλογος είναι προσχηματικός ισχύει. Κατά την άποψή μου, φανερώνει - και μάλιστα με τον πιο κραυγαλέο τρόπο - την ένδεια επιχειρημάτων που έχετε ή και το όραμα για το πώς θέλετε εσείς τη δημόσια παιδεία. Αυτό ερχόμαστε να διορθώσουμε και γι' αυτό φέρνουμε νομοθετική εργασία εν μέσω του διαλόγου, γιατί πολλά πράγματα πρέπει να διορθωθούν από τις τότε παρεμβάσεις, προκειμένου να κάνουμε ένα βήμα παρακάτω γι' αυτό που θέλουμε εμείς, την πολύ μεγάλη ριζοσπαστική μεταρρύθμιση για την παιδεία. Η επιδίωξη αυτής της Κυβέρνησης - ευελπιστώ και είμαι σίγουρη ότι είναι - είναι το χτίσιμο σιγά σιγά μιας τεράστιας και πολύ μεγάλης εμπιστοσύνης και με την εκπαιδευτική κοινότητα και με τη μαθητική κοινότητα, αλλά και με τους γονείς. Και αυτό θα το καταφέρουμε και θα το κάνουμε και με εσάς ή και χωρίς εσάς. Εμάς η πρόσκλησή μας παραμένει ανοικτή. Όσον αφορά το νομοσχέδιο, να πω λίγα λόγια και για δυο πράγματα τα οποία αφορούν τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και τα οποία βέβαια απασχόλησαν πολύ και την κοινή γνώμη το τελευταίο διάστημα και τα Μέσα, αλλά και τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς. Κατ' αρχάς, υπάρχει το ζήτημα του νηπιαγωγείου, το οποίο νομίζω ότι έχει αναλυθεί πάρα πολύ. Έχει απαντήσει πάρα πολύ και ο κ. Φίλης, όσον αφορά αυτό το θέμα. Η διάταξη του άρθρου 35 προφανώς και επιχειρεί να ενισχύσει την προσχολική αγωγή της χώρας εισάγοντας σειρά από ευρέα κριτήρια, για να μπορούν να λειτουργήσουν και τμήματα ακόμα και με πέντε νήπια, ιδιαίτερα στην επαρχία. Επειδή προέρχομαι από ορεινό χωριό, όπως και πάρα πολλοί Βουλευτές εδώ, ξέρω πόσο δύσκολη είναι η κατάσταση ειδικά στα χωριά. Είναι πάρα πολύ δύσκολο - και το λέω και για συναδέλφους που μίλησαν προηγουμένως από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη - καθώς πραγματικά υπάρχουν σχολεία που έχουν πέντε, έξι και επτά μαθητές. Είναι σχολεία, όμως, που έχουν δύσκολη πρόσβαση και δεν μπορείς να τα κλείσεις. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να θεωρεί ότι αυτά τα παιδιά είναι μαθητές δεύτερης κατηγορίας και θα πρέπει να κλείσουμε το σχολείο, εξαναγκάζοντάς τα να διανύουν καθημερινά εκατό και εκατόν πενήντα χιλιόμετρα προκειμένου να έχουν πρόσβαση σε ένα δημόσιο αγαθό, όπως είναι η παιδεία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Ακούσαμε και τους φορείς, οι οποίοι ουσιαστικά διατράνωσαν την άποψή τους για να μην κλείσει κανένα νηπιαγωγείο. Νομίζω ότι ο Υπουργός έχει δεσμευτεί, όταν αφορά αυτό το θέμα. Όμως, όλοι πρέπει να συμφωνήσουμε ότι υπάρχουν και περιπτώσεις ανορθολογισμού, τις οποίες πρέπει να διορθώσουμε. Πρέπει, επιτέλους, να σταματήσουμε να θεωρούμε την εκπαίδευση ή τους εκπαιδευτικούς προνομιακό και πρόσφορο έδαφος για πελατειακή αντιμετώπιση, όπως συνηθιζόταν. Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ και σε μία υπουργική τροπολογία, η οποία αφορά το θέμα της μονιμοποίησης της Μητρόπολης Τρίκκης και Σταγών. Πρόκειται για ένα πάγιο αίτημα. Μετά από είκοσι πέντε χρόνια λειτουργίας αυτής της Μητρόπολης ως προσωρινής, επιτέλους διατηρείται ως μόνιμη και έτσι ικανοποιείται ένα τεράστιο αίτημα της εκεί θρησκευτικής κοινότητας των Μετεώρων, αλλά φυσικά εξυπηρετούνται και οι εξαιρετικά μεγάλες ανάγκες του θρησκευτικού χώρου των Μετεώρων που είναι παγκόσμιας εμβέλειας. Τέλος - και ολοκληρώνω μ' αυτό, καθώς δεν θέλω να καταχραστώ το χρόνο - το νομοσχέδιο αποτελεί ακόμη μία σημαντική πρωτοβουλία στην κατεύθυνση της βελτίωσης πολλών και σημαντικών ζητημάτων που έχουμε να αντιμετωπίσουμε από εδώ και πέρα. Βασική του επιδίωξη είναι η ισχυροποίηση της έρευνας και των δημόσιων ερευνητικών κέντρων, αλλά και των ερευνητών, αλλά κυρίως - και σ' αυτό επιμένουμε και καλά θα κάνουν κάποιοι να το καταλάβουν - η αλλαγή παραδείγματος και στην ερευνητική και στην εκπαιδευτική πολιτική της χώρας. Επομένως, αυτός είναι και ο κεντρικός στόχος. Θέλουμε, επιτέλους, δημόσια αγαθά που θα έχουν κοινωνική ανταποδοτικότητα. Σιγά - σιγά, αρχίζουμε με πολύ μικρά αλλά σταθερά βήματα να το καταφέρνουμε.
Κύριοι συνάδελφοι, πριν δώσω τον λόγο στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Ένωσης Κεντρώων κ. Καρρά, θα ήθελα να σας πω ότι με βάση τον κατάλογο των ομιλητών, υπολείπονται ακόμα σαράντα πέντε ομιλητές. Με βάση το οκτάλεπτο, ξεπερνάμε κατά πολύ τον στόχο του χρόνου που είχαμε ορίσει με την έναρξη της συνεδρίασης, ότι δηλαδή στις 20.00΄ η ώρα θα τελειώσει η συνεδρίαση και θα προχωρήσουμε με την ψηφοφορία του νομοσχεδίου. Δηλαδή, πάμε σίγουρα για τις 21.00΄ η ώρα, χωρίς σε αυτό το διάστημα - ή τον χρόνο, αν θέλετε - να υπολογίσω τον χρόνο ομιλίας των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων, ενδεχομένως δευτερολογίες τους, παρεμβάσεις τους, πολύ δε περισσότερο παρεμβάσεις των αρμόδιων Υπουργών. Άρα, ή θα πάρουμε από τώρα κάποιο μέτρο - ενδεχομένως, να προτείνω - ή υπάρχει θερμή παράκληση να τηρούμε το οκτάλεπτο και να μην το υπερβαίνουμε. Όμως, θα αναγκαστούμε συν τω χρόνω να πάρουμε κάποιο μέτρο περιορισμού του χρόνου ομιλίας. Το λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων κ. Καρράς. Κύριε Καρρά, με συγχωρείτε για την αναμονή.
Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα κατ' αρχάς να ευχηθώ σε όλους «χρόνια πολλά». Με αρκετούς τα είπαμε κατ' ιδίαν, αλλά είναι ευκαιρία να δώσω τις ευχές μου σε όλους για μία καλή επιτυχία στο κοινοβουλευτικό μας έργο. Εύχομαι να προσπαθήσουμε όλοι να αποδώσει η παρούσα Βουλή. Έχουμε ένα νομοσχέδιο, το οποίο αυτήν τη στιγμή έρχεται με μία αιτιολογική έκθεση που προσπαθεί να αναπτερώσει το ηθικό της κυβερνητικής προσπάθειας. Τι λέει, λοιπόν; Λέει ότι έρχεται σε κάποια κομμάτια να βελτιώσει θέματα έρευνας και θέματα της πρωτοβάθμιας, της δευτεροβάθμιας και της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Το διάβασα, λοιπόν. Διάβασα ότι επιχειρεί να αποκαταστήσει αδικίες, να τονώσει την έρευνα στην Ελλάδα, την οποία θεωρεί ότι είναι ένας πυλώνας ανάπτυξης. Κι όλα αυτά μου δημιούργησαν πριν φτάσω στα κείμενα, τα κατ' ιδίαν, μένοντας στην πρώτη σελίδα της αιτιολογικής έκθεσης, μια αισιοδοξία, η οποία όμως, δυστυχώς, αγαπητοί συνάδελφοι και κυρίες συνάδελφοι, όσο προχωρούσα στην ανάγνωση της αιτιολογικής έκθεσης και των κατ' ιδίαν διατάξεων περιοριζόταν και εν τέλει μπορώ να πω ότι μηδενίστηκε. Γιατί το λέω αυτό; Η έρευνα, σημαντικό κομμάτι για όλη την οικονομία, για την εκπαίδευση, δυστυχώς αντιμετωπίζεται υπουργοκεντρικά στο νομοσχέδιο αυτό, αντιμετωπίζεται με πληθωρισμό διοικητικών συμβουλίων. Αυξάνει κάθε αριθμός προηγούμενων ρυθμίσεων, που δυστυχώς, κατά την άποψή μου, είναι δυσλειτουργία πλέον όταν έχουμε ένα πολυμελές όργανο με δεκαπέντε, έντεκα, δεκαεπτά - του ΕΣΕΚ φτάνουμε δεκαεπτά - μέλη να συνεδριάζουν. Είναι πολυτελέστατο όργανο. Εκεί πέρα, λοιπόν, δεν είναι μόνο θέματα ανταλλαγής απόψεων, αλλά πρέπει να επέρχεται και αποτέλεσμα των συνεδριάσεων αυτών. Φοβάμαι, όμως, ότι με τον υπουργικοκεντρικό χαρακτήρα, εν όψει και του γεγονότος ότι θα προτείνεται στον Υπουργό τριπλάσιος αριθμός των μελών και εν τέλει θα αποφασίζει ο Υπουργός - έχω ξαναπεί για το τριπρόσωπο, μου θυμίζει παλαιές εποχές - ποιοι εκ των τριών θα καταλαμβάνουν τις θέσεις των διοικητικών συμβουλίων και των διοικήσεων, δεν νομίζουμε ότι μπορεί να λειτουργήσει. Εξάλλου η ίδια η αιτιολογική έκθεση μάς λέει τι; Ότι είναι μια αποσπασματική, πρόχειρη ίσως, μεταβατική ρύθμιση, για τον λόγο ότι ακολουθούν επόμενες ρυθμίσεις, ενδεχομένως πιο σοβαρές, ενδεχομένως πιο συνεκτικές μεταξύ τους, αλλά οι ρυθμίσεις αυτές παραμένουν αποσπασματικές. Θέλω να πω κάτι. Θέλω να πω για το ζήτημα της αριστείας φερ' ειπείν. Έχει γίνει πολύς λόγος και εντός και εκτός Αιθούσης, έχουν τεθεί επιχειρήματα εκατέρωθεν. Εδώ, λοιπόν, βλέπουμε ότι η αριστεία πλέον δεν είναι το αποτέλεσμα της ενέργειας, δεν είναι η επιτυχία του έργου, αλλά κατά τον ορισμό που δίνετε στο άρθρο 2 υπό την περίπτωση 3, η αριστεία είναι η δυναμική, είναι ο δρόμος προς την επιτυχία. Αυτό, όμως, κατά την άποψή μας, υποβαθμίζει την προσπάθεια και των ερευνητών και της εκπαιδευτικής κοινότητος, για τον λόγο ότι θεωρούνται πλέον όλοι που βαδίζουν τον δρόμο, ανεξαρτήτως της επιτυχίας, του αποτελέσματος, του σκοπού πολλές φορές που επιδιώκουν, απλώς επειδή βρίσκονται καθ' οδόν - αν μου επιτρέψετε την έκφραση - , επιτυχημένοι. Όχι, αυτό δεν μπορεί να ισχύσει. Υπάρχουν μέσα στην Αίθουσα και βλέπω πολλούς καθηγητές πανεπιστημίων, καθηγητές εκπαίδευσης, έγκριτοι όλοι οι συνάδελφοι, οι οποίοι νομίζω ότι κατανοούν τη μεταβολή η οποία επέρχεται. Η μεταβολή αυτή δεν δίνει τον υψιπετή χαρακτήρα που απαιτείται. Η εκπαίδευση δεν είναι μόνο νομοθετικές ρυθμίσεις, είναι ιδεολογία, είναι σκοπός ζωής. Ας μην την υποβαθμίσουμε άλλο. Έρχομαι, λοιπόν, να πω και κάποιες παρατηρήσεις επί του νομοσχεδίου, πέραν των γενικότερων τα οποία είπα. Για τα ερευνητικά κέντρα, βλέπω στο άρθρο 12 ότι πολλά επικαλύπτουν τις αρμοδιότητες μεταξύ τους στους στόχους τους. Ας πούμε, λοιπόν, ότι στο μέλλον θα αντιμετωπιστεί αυτό το ζήτημα, ούτως ώστε να μην έχουμε παράλληλες δραστηριότητες στους ίδιους τομείς, γιατί έτσι υπάρχει κίνδυνος να μην ασχολούμεθα με άλλους τομείς έρευνας οι οποίοι θα ήταν πραγματικά χρήσιμοι. Εκείνο το οποίο μου προξένησε πολύ μεγάλο προβληματισμό είναι διάσπαρτες, ένθετες θα τις ονόμαζα διατάξεις για τους ειδικούς λογαριασμούς. Οι ειδικοί λογαριασμοί, όπως γνωρίζουν οι παλαιότεροι εξ ημών στην Αίθουσα, έχουν ταλαιπωρήσει το ελληνικό κράτος τουλάχιστον την τελευταία δεκαπενταετία, έχουν γίνει εργαλεία κατασπατάλησης, διασπάθισης δημοσίου χρήματος. Κάποια στιγμή όταν άρχιζε η κρίση είπαμε «ειδικοί λογαριασμοί μόνο για ερευνητικούς σκοπούς». Δυστυχώς, όμως, αποδεικνύεται ότι στη διαδρομή εδώ αυτοί οι ειδικοί λογαριασμοί, οι λεγόμενοι ΕΛΚΕ, έχουν χρησιμοποιηθεί για αθέμιτους σκοπούς. Με εντυπωσιάζει - και θα το σχολιάσω, όσο και αν ήθελα να αποφύγω τη συζήτηση πάνω σε αυτό - που βλέπω μια τροπολογία εκλεκτών συναδέλφων - καθηγητές πανεπιστημίων, απ' ό,τι γνωρίζω, είναι οι περισσότεροι - και γίνεται δεκτή από τον Υπουργό και μιλάει για τους καταλογισμούς του Πανεπιστημίου Κρήτης. Διάβασα, λοιπόν, την αιτιολογία, διότι σκέφτηκα μήπως αδικούνται κάποιοι άνθρωποι, εις βάρος των οποίων έχουν καταλογιστεί κάποια ποσά αδίκως. Η αιτιολογία λέει πως αυτοί είχαν δώσει κάποια επιδόματα από ειδικούς λογαριασμούς σε προσωπικό, που δεν το δικαιούνταν, και είχαν βελτιώσει την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Πώς, λοιπόν, έγινε η βελτίωση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης; Έγινε δια συμβάσεως με ιδιωτική εταιρεία ασφάλισης. Διερωτώμαι: Αυτοί οι οποίοι ωφελήθηκαν από τη διασπάθιση του χρήματος του ειδικού λογαριασμού έρευνας του Πανεπιστημίου Κρήτης - δημόσιοι υπάλληλοι ήταν κι αυτοί - είχαν του δημοσίου υπαλλήλου την περίθαλψη. Θα έπρεπε, λοιπόν, αυτοί να μπουν σε μια «αριστοκρατική» κατηγορία; Δεν μπορούμε να κατηγορούμε και να λέμε ότι το δημόσιο δεν παρέχει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Για το όνομα του Θεού! [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, αν μου επιτρέπετε, δεν μίλησα καθόλου χθες. Θα ήθελα την ανοχή σας, για να συμπληρώσω τον χρόνο μου. Ευχαριστώ. Αυτοί, λοιπόν, οι άνθρωποι παίρνουν σήμερα την έξτρα ιατροφαρμακευτική περίθαλψη - που εγώ ως ασφαλισμένος στο ταμείο νομικών δεν την είχα, δεν έχω ιδιωτική ασφάλιση και οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν είχαν επιπλέον - και σήμερα μέσω βουλευτικής τροπολογίας λένε: «τι έκαναν αυτοί οι οποίοι χάλασαν τα χρήματα του ειδικού λογαριασμού; Έδωσαν καλύτερο φάρμακο ή έδωσαν μια καλύτερη σύμβαση;». Δεν το ξέρω. Να τους δώσουμε μια ασυλία σήμερα στον καταλογισμό. Νομίζω ότι είναι άδικο, δεν θα πρέπει αυτή η τροπολογία να προχωρήσει, γιατί βλέπω και κάτι άλλο το οποίο με απασχολεί σε σχέση με τις τροπολογίες. Ενώ είπε ο Υπουργός, ο κ. Φίλης, στην αιτιολογική έκθεση και συζήτηση ότι οι ρυθμίσεις αυτές είναι ένα κομμάτι στο οποίο θα συμπεριληφθούν και οι επόμενες ρυθμίσεις και θα λύσουν προβλήματα, βλέπω, λοιπόν, σήμερα ότι είναι αμελέτητες και ευκαιριακές, διότι χρησιμοποιούνται συνάδελφοι να φέρουν βουλευτικές τροπολογίες, για να καλύψουν θέματα τα οποία θα έπρεπε να είναι ένας βασικός κορμός νόμου εκπαίδευσης, όπως διαδικασία εκλογής και εξέλιξης καθηγητών όλων των βαθμίδων στα ΑΕΙ. Για το όνομα του Θεού! Με μια τροπολογία βουλευτική! Σέβομαι τους συναδέλφους, τους εκτιμώ, τους τιμώ, όπως θέλω να με τιμούν και να με εκτιμούν, αλλά δεν νομίζω ότι αντικείμενο εξέλιξης βαθμίδων καθηγητών, που πάνε τα παιδιά μας, σπουδάζουν, θέλουμε να βγάλουμε επιστήμονες, διεκδικούμε επιτυχία στα πανεπιστήμια της Ελλάδος, θέλουμε να έχουν υψηλή κατάταξη, μέσω μιας τροπολογίας η οποία είναι ευκαιριακή - θα επιμείνω - έρχονται σήμερα να τους δώσουμε την εξέλιξη. Και θα τελειώσω λέγοντας και κάτι άλλο, το οποίο σήμερα με λύπησε κύριοι συνάδελφοι. Με λύπησε πραγματικά, διότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει την ηθική δικαίωση και την καταρρακώνει. Γίνεται δεκτή μια τροπολογία, η 933/37 του συναδέλφου κ. Μηταφίδη - εκπαιδευτικού απ' ό,τι γνωρίζω - που υποτίθεται προσπαθεί να αποκαταστήσει μια αδικία, σε εκπαιδευτικούς οι οποίοι δεν θα μπορούν να παραιτηθούν να φύγουν πριν από τις 30 Ιουνίου. Επομένως, θα χάσουν τα ασφαλιστικά δικαιώματα ή θα μειωθούν εκείνα τα οποία θα τους περιορίσει ή θα τους περικόψει το αυριανό νομοσχέδιο, το ασφαλιστικό που συζητάμε, σε σχέση με την ασφάλιση όλων των Ελλήνων, σε σχέση με τη φορολογία όλων των Ελλήνων. Όχι, κύριε Υπουργέ, όχι, κύριοι συνάδελφοι, θα πω τούτο και θα μου το επιτρέψετε. Τι κάνουμε εδώ; Κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας; Και γιατί το λέω αυτό; Διότι λέμε να δώσουμε το δικαίωμα σε εκείνους που θέλουμε να δώσουμε τα παλαιά συνταξιοδοτικά δικαιώματα, να μην τους τα περικόψουμε, αλλά αύριο να ψηφίσουμε νόμο να περικόψουμε σε όλους τους Έλληνες. Αυτό θέλετε κύριοι συνάδελφοι.
Δεν έχουν το δικαίωμα.
Αφήστε, κύριε Σκουρολιάκο, σας παρακαλώ.
Παρακαλώ, μη διακόπτετε. Κύριε Σκουρολιάκο, παρακαλώ.
Αγνοείτε το θέμα.
Να περικόψουμε σε όλους τους Έλληνες…
Αγνοείτε το θέμα.
Αν έχετε σθένος, μην ψηφίσετε αύριο το ασφαλιστικό, μην ψηφίσετε το φορολογικό. Να συνηγορήσετε υπέρ των δικαιωμάτων εκείνων των συναδέλφων σας, των εκπαιδευτικών, που μειώνονται. Διαφορετικά είναι υποκρισία.
Πληροφορηθείτε.
Δεν ενέχει σοβαρότητα. Με τις σκέψεις, λοιπόν, αυτές θέλω να τελειώσω, κύριε Πρόεδρε, και να πω τούτο: Θα μπορούσε το νομοσχέδιο αυτό να ήταν μια επιτυχία της Κυβέρνησης. Δυστυχώς, χρησιμοποιείται για εξυπηρέτηση μικρών σκοπιμοτήτων. Δεν βελτιώνεται η έρευνα, δεν βελτιώνονται θέματα εκπαίδευσης. Η Βουλή θα πρέπει να κληθεί κάποια στιγμή να συζητήσει συνολικά αυτά τα θέματα, όχι με εμβαλωματικές ρυθμίσεις για τις οποίες υπάρχουν πολλές φορές και ζητήματα νομιμότητος, όπως η νομιμοποίηση πράξεων του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπήρχε ένα κενό, αλλά από πού προήλθε το κενό; Από την αμφισβήτηση των συμβουλίων ιδρύματος. Ας μην ανοίξουμε αυτήν την κουβέντα, γιατί θα πάρει πολλή ώρα το πώς συνέβη. Νομιμοποιούμε κάτι, που οι ίδιοι εμποδίσαμε να λειτουργήσει. Με τις σκέψεις αυτές, κύριε Πρόεδρε, δηλώνω ότι συμφωνώ και με την έκθεση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής, που αμφισβητεί, τουλάχιστον, στο άρθρο 26 στις παραγράφους εκείνες, που καλύπτουν ζητήματα νομιμοποίησης και διαγράφει τον κίνδυνο ακυρότητος. Θέλω να πω και κάτι άλλο σε σχέση με το ΕΛΚΕ. «Θα δώσουμε» - λέει - «το 50% των λογαριασμών για ανάγκες των πανεπιστημίων, θα μειώσουμε την έρευνα», σ' ένα νομοσχέδιο το οποίο το ίδιο λέει ότι θέλει να βελτιώσει την έρευνα. Κύριοι συνάδελφοι, αναζητήστε άλλους πόρους για να καλύψετε τις ανάγκες καθαριότητος, φύλαξης, επισκευών των πανεπιστημίων, αν θέλετε να συνεργήσετε και να βοηθήσετε στην έρευνα. Ευχαριστώ, κύριοι συνάδελφοι, ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Καρρά. Τον λόγο έχει ο κ. Σκουρολιάκος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα δηλώσω ευτυχής, γιατί σήμερα υπάρχει ηρεμία στην Αίθουσα, κοσμιότης, όπως θα έλεγε ο Πρόεδρος κ. Λεβέντης, μιας και χθες περίσσεψαν τα μικρά και τα κομματικά. Ας δούμε, όμως, ήρεμα το τοπίο, και ας μην αδικούμε μια πολύ σημαντική ιστορία, όπως είναι αυτή της έρευνας και των ερευνητικών κέντρων και των αναγκών της παιδείας. Στη διαδικασία ανάπτυξης του ανθρώπινου πολιτισμού, η περιέργεια, η αναζήτηση λύσεων και απαντήσεων στα καθημερινά, καθώς και η αδήριτη ανάγκη για πρόοδο, ώθησαν τον άνθρωπο, στο να ερευνά συστηματικά φαινόμενα και εφαρμογές, οργανώνοντας έτσι επιστήμες και τέχνες που αποσκοπούν στη βελτίωση της ζωής του. Είναι αναγκαίο η έρευνα να γίνεται στη βάση ηθικών αρχών και να βασίζεται στον σεβασμό των επιστημονικών αρχών. Είναι επιβεβλημένο να αποτελεί μέριμνα του οργανωμένου κράτους, μέσω των ερευνητικών ιδρυμάτων. Είναι υποχρέωση του κράτους, σε συμφωνία με το άρθρο 16 του Συντάγματος, το οποίο ορίζει ότι η τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες, η δε ανάπτυξη και προαγωγή τους αποτελούν υποχρέωση του κράτους. Εδώ, λοιπόν, δεν χωρά ο νεοφιλελεύθερος εγωισμός και αμφισβητείται η παντοδυναμία της αγοράς. Ποιας αγοράς, άλλωστε; Δυστυχώς, στην κατάσταση την οποία παρέλαβε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, μια σειρά από σημαντικές παραμέτρους για την απρόσκοπτη λειτουργία της έρευνας θα πρέπει να διορθωθούν. Καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε λειτουργικά προβλήματα που δημιούργησε ο ν.4310/2014. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η θεωρία, ενώ υποβοηθά την πράξη, την πρακτική, μπορεί ταυτόχρονα να την καταπιεί, να καταπιεί την πράξη. Εάν κατασκευάσουμε ένα θεωρητικό πλαίσιο σκληρό, νεοφιλελεύθερο - θα πω εγώ - και απαιτούμε την πραγματικότητα, την πρακτική να χωρέσει μέσα σ' αυτό, τότε έχουμε μια τέλεια θεωρία, αλλά έχουμε αποτύχει στο «διά ταύτα». Είμαστε ανεπαρκείς και αναποτελεσματικοί. Ένα πρώτο βήμα, λοιπόν, οργανώνεται με το παρόν νομοσχέδιο, για να ξεπεράσουμε αυτά τα προβλήματα, έτσι ώστε η έρευνα και η τεχνολογική ανάπτυξη να συνδεθούν με την κοινωνία και να επιστρέψουν σ' αυτήν και, βέβαια, να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες από τις μνημονιακές πολιτικές, που έφεραν δυσλειτουργίες στον ερευνητικό ιστό της χώρας, ταλαιπωρώντας έρευνα και ερευνητές. Ταυτόχρονα, η έρευνα θα πρέπει και να «ανασαίνει». Η δημοκρατική συμμετοχή και ο έλεγχος, που εξασφαλίζει το παρόν νομοσχέδιο, διευκολύνουν τη συγκρότηση οργάνων σε καλύτερες βάσεις, καταργώντας την υπερσυγκέντρωση εξουσιών, που υπήρχε ως τώρα, ώστε να επιτευχθεί η καλύτερη λειτουργία τους. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θεωρώ σημαντική ρύθμιση τη συγκρότηση περιφερειακών συμβουλίων έρευνας και καινοτομίας, δηλαδή, συμβουλευτικών οργάνων για την υλοποίηση και υποστήριξη της εθνικής στρατηγικής για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη σε περιφερειακό επίπεδο. Έτσι με το άρθρο 8 αντιμετωπίζεται η πελατειακή λογική, που είχε εγκαθιδρυθεί εξαιτίας των μη λειτουργικών και μη αντιπροσωπευτικών συμβουλίων που προβλέπονται στον προηγούμενο νόμο. Απλοποιούνται οι διαδικασίες συγκρότησης των διοικητικών συμβουλίων των ερευνητικών φορέων, με στόχο τη βέλτιστη λειτουργία τους. Με το άρθρο 13 μειώνεται η γραφειοκρατία. Ορίζεται η συγκρότηση και ανασυγκρότηση των διοικητικών συμβουλίων με απόφαση του αρμόδιου, για θέματα έρευνας, Αναπληρωτή Υπουργού Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων. Το άρθρο 14 εξασφαλίζει μεγαλύτερη διαφάνεια και συμμετοχή του προσωπικού στη διαδικασία αξιολόγησης του έργου των διευθυντών. Εδώ προβλέπεται ότι μαζί με την έκθεση πεπραγμένων στον Υπουργό εφεξής θα υποβάλλεται και έκθεση αξιολόγησης του έργου των διευθυντών, η οποία θα πραγματοποιείται από το σύνολο του προσωπικού του ερευνητικού φορέα, γιατί πολύ κουβέντα έχει γίνει για την αξιολόγηση, για την αριστεία. Εύκολα πράγματα, εντυπωσιακά πράγματα για να καλυφθεί η πολιτική ένδεια! Με το άρθρο 24 αντιμετωπίζονται θέματα χρηματοδότησης των ερευνητικών και τεχνολογικών φορέων των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, ενώ ξεκινά εργώδης προσπάθεια, ώστε να στηριχθεί η έρευνα στα ελληνικά πανεπιστήμια, που τόσο πολύ έχουν ταλαιπωρηθεί από τις μνημονιακές πολιτικές των τελευταίων ετών με τις γενναίες ,δυστυχώς, μειώσεις κονδυλίων στις οποίες εγκλωβίστηκε το παρόν και από τις οποίες φροντίζουμε να απελευθερωθούμε στο μέλλον. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η έρευνα δεν μπορεί παρά να έχει ένα πολιτικό χρώμα και προσανατολισμό, εκείνον τον προσανατολισμό και εκείνο το πολιτικό χρώμα, που επιβάλει να επιστρέφει ο κόπος, η επιστημοσύνη και τα αποτελέσματα της εργασίας των ερευνητών πίσω στην κοινωνία. Αυτονόητο είναι πως το ερευνητικό έργο υπηρετεί το δημόσιο και όχι το ιδιωτικό συμφέρον. Και κάτι άλλο: Αναγκαίο είναι να εξασφαλίζεται η διαφάνεια, η αξιοκρατία, η δημοκρατική λειτουργία σε όλο το σύστημα δραστηριοτήτων των ερευνητικών κέντρων έτσι ώστε να έχουμε κατακτήσεις σημαντικές προς όφελος και όχι σε βάρος του ελληνικού λαού. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές καταλαβαίνω ότι η Αντιπολίτευση πρέπει να κάνει αντιπολίτευση. Είναι εδώ για να αντιπολιτεύεται. Άκουσα και στις επιτροπές αλλά και σε αυτήν την Αίθουσα τοποθετήσεις. Θα μείνω στις, αμήχανες και εκτός θέματος τοποθετήσεις των εκπροσώπων της Νέας Δημοκρατίας, σημειώνοντας ότι μία - δύο τοποθετήσεις ήταν και νηφάλιες και εμπεριείχαν πολλά ουσιαστικά σημεία. Αλλά η μεγάλη πλειοψηφία καταναλώθηκε σε τοποθετήσεις και αξιολογήσεις, που δεν έχουν καμμία σχέση με την πραγματικότητα. Καταλαβαίνω ότι είναι η γραμμή της Νέας Δημοκρατίας οι προσωπικές αιχμές. Δεν βοηθάτε. Αφού δεν είστε σε θέση να αποδομήσετε την πολιτική μας, επιχειρείτε να αποδομήσετε τα πρόσωπα. Δεν πετυχαίνετε κάτι με αυτό. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αξιολογώντας ως άκρως θετικό και σημαντικό το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου με τίτλο «Ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις», αξιολογώντας το ως ένα νομοσχέδιο, που εξασφαλίζει την απρόσκοπτη και ελπιδοφόρα όσον αφορά τα αποτελέσματα έρευνας στον τόπο μας, σας καλώ να υπερβείτε τα μικρά, τα στενά και τα κομματικά και να υπερψηφίσετε το παρόν νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Σκουρολιάκο. Τον λόγο έχει ο κ. Μιχελής.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, πολλές και ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις ακούστηκαν χθες σε τούτη εδώ την Αίθουσα. Πέραν ορισμένων γραφικών, που επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια σε οποιοδήποτε θέμα κι αν συζητάμε, εμένα μου έδωσαν το έναυσμα να τοποθετηθώ σήμερα σε αυτές, που αναφέρθηκαν στις ιδεολογικές διαφορές, που χωρίζουν τη δεξιά με την αριστερή θεώρηση. Κοιτάξτε, η δεξιά θεώρηση θέτει ως προτεραιότητα την αγορά. Για μένα, είναι λογικό να θεωρούν ως εμπόρευμα το σχολείο και τη μάθηση και δεν με εξέπληξε η τοποθέτηση του κ. Μητσοτάκη στο αντίστοιχο συνέδριο και η ερμηνεία του κ. Βορίδη, εδώ, που τη θεώρησα ως κατανοητή ερμηνεία της θεώρησής τους, όχι, βέβαια, αποδεκτή από μας. Η αριστερή θεώρηση θέτει ως προτεραιότητα την κοινωνία και γι' αυτό εμείς αναφερόμαστε ως κοινωνική παροχή στην εκπαίδευση, που παρέχει το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Η δεξιά θεώρηση θεωρεί ως κυρίαρχο το ατομικό, γι' αυτό όταν μιλάει για αριστεία, μιλάει για αριστεία του μαθητή. Η αριστερή θεώρηση προβάλλει το συλλογικό, γι' αυτό όταν συζητούμε για αριστεία, συζητάμε για τη βελτίωση του συνόλου της εκπαίδευσης, της εκπαιδευτικής μονάδας, του πανεπιστημίου. Όσον αφορά την εκπαίδευση, η δεξιά θεώρηση όταν λέει εκπαίδευση, εννοεί κατάρτιση. Οι συζητήσεις, που ακούω εδώ και οι προτάσεις είναι, βάλτε αγγλικά, βάλτε γαλλικά, βάλτε τεχνολογία, βάλτε εργαλεία. Συζήτηση για εκπαίδευση - παιδαγωγία δεν άκουσα, σχεδόν, από κανέναν. Κλείνω αυτό το κεφάλαιο για να πάω σε ένα δεύτερο. Με αφορμή τις ρυθμίσεις για τα νηπιαγωγεία, θεωρώ ότι είναι ένα μέρος του συνόλου, που λέγεται σχολικό δίκτυο στη χώρα - και θα αναφερθώ πολύ σύντομα ιστορικά. Το σχολικό δίκτυο στη χώρα, αγαπητοί συνάδελφοι, επεκτάθη κι έγινε σε πολύ μεγάλο βαθμό σχολικό δίκτυο, κυρίως, της επαρχίας και των αγροτικών περιοχών με την εφαρμογή της μεταρρύθμισης το '75, που έκανε υποχρεωτική την εννιάχρονη εκπαίδευση, διαχώρισε το γυμνάσιο από το λύκειο και θεώρησε - και πολύ λογικά - ότι κάθε χωριό πρέπει να έχει νηπιαγωγείο, δημοτικό, οπωσδήποτε και γυμνάσιο. Αυτή η μεταρρύθμιση είχε ως αποτέλεσμα, μέσα σε λίγα χρόνια, να γίνουν ραγδαίοι διαγωνισμοί εκπαιδευτικών και να γεμίσουν όλα τα κεφαλοχώρια με σχολεία. Αυτή η μεταρρύθμιση και οι επόμενες και ο ν.1566/85 είχαν ως αποτέλεσμα να βελτιώσουν στον μέγιστο βαθμό τα ποσοτικά μεγέθη της εκπαίδευσης. Είχα πει και στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων ότι ήμουν μαθητής σε τάξη των εξήντα πέντε μαθητών, ήμουν πρωτοδιόριστος καθηγητής σε τάξεις των τριάντα πέντε και σαράντα μαθητών, ήμουν διευθυντής σχολείου και διευθυντής εκπαίδευσης σε τάξεις των είκοσι πέντε μαθητών, αλλά ουδέποτε κάναμε αποτίμηση των ποιοτικών χαρακτηριστικών της εκπαίδευσης. Δηλαδή, η συνεχής βελτίωση των ποσοτικών μεγεθών βελτίωσε την παρεχόμενη εκπαίδευση; Είναι ένα ερώτημα, που θα πρέπει να βγει μέσα από μελέτες και όχι από επιθυμίες ή τοποθετήσεις. Σήμερα έχουμε νέα δεδομένα, όμως, που αναγκάζουν και την προηγούμενη κυβέρνηση και τη δική μας να δει το συνολικό ζήτημα της αναδιάταξης του σχολικού δικτύου. Μέσα σε αυτό το πνεύμα είναι, νομίζω, και η αναδιάταξη του αριθμού μαθητών των νηπιαγωγείων. Είναι αποδεκτό αυτό, που λένε ορισμένοι συνάδελφοι ότι ενδεχομένως θα χαθούν οργανικές θέσεις. Και θέτω το εξής ερώτημα: Τι θα πρέπει, όμως, να δούμε; Θα πρέπει να δούμε τη λειτουργία του σχολείου όχι ως σχολείο μονάδας μαθητών. Εάν έτσι είναι η εκπαίδευση, πολύ φοβάμαι ότι μελλοντικά οι εκπαιδευτικοί θα μείνουν χωρίς δουλειά, γιατί θα γίνεται μέσα από τα e - mail και τα κομπιούτερ. Πρέπει να δούμε το σχολείο ως μονάδα κοινωνικοποίησης των μαθητών άρα ως λειτουργία της ομάδας. Θα πρέπει να απαντήσουμε ποιος είναι ο μέγιστος και ο ελάχιστος αριθμός λειτουργίας της ομάδας. Εγώ από αυτήν εδώ τη θέση να πω ότι ο μέγιστος αριθμός - είκοσι πέντε - , που προβλέπεται - και νομίζω ότι η οικονομική δυσπραγία της παρούσας στιγμής μας αναγκάζει - είναι μεγάλος και θα πρέπει μελλοντικά να δούμε να κατέβει στο είκοσι ή στο δεκαπέντε, αλλά θεωρώ ότι πρέπει να μπει και ελάχιστος αριθμός απαιτούμενος για να λειτουργεί η ομάδα ως ομάδα, που θα κοινωνικοποιεί τους μαθητές. Δεν υπονοώ με αυτό ότι θα πρέπει να κλείσουν νηπιαγωγεία σε δυσπρόσιτες ορεινές, νησιωτικές, περιοχές. Είναι ανάγκη να παραμείνουν εκεί. Εκείνο που λέω, όμως, είναι ότι και η οικονομία κλίμακος, που είπε κάποιος συνάδελφος, δεν πρέπει σήμερα στις σημερινές συνθήκες να υποτιμάται. Τέλος, κλείνω την ομιλία μου με μερικά ζητήματα, τα οποία έχω βιώσει στα τριάντα τρία χρόνια ως εκπαιδευτικός. Πρώτον, Κεντρική Επιτροπή Γενικών Εξετάσεων, Νομαρχιακές Επιτροπές Διενέργειας Γενικών Εξετάσεων, αυτές που ο κόσμος λέει «Πανελλαδικές». Κάθε χρόνο συγκροτείται, δεν είναι μόνιμη. Κάθε χρόνο συγκροτείται με ένα κριτήριο: παραμένουν παλιοί έμπειροι, παραμένουν με λιγότερη εμπειρία, μπαίνουν νέοι. Πώς; Με προτάσεις των διευθυντών εκπαίδευσης των πενήντα έξι νομών προς τα αρμόδια τμήματα του Υπουργείου. Μια επιτροπή, που παραμένει εσαεί η ίδια, μας οδηγεί στα φαινόμενα «Ράμμου» -1980 όσοι δεν το θυμούνται - , που διέρρευσε τα θέματα και ευτυχώς από εκεί και μετά ελήφθησαν τέτοια αυστηρά μέτρα και δεν επανελήφθη το φαινόμενο. Συνεπώς, όποιοι σήμερα δημοσιογράφοι, εφημερίδες και εξ ημών πολιτικοί θέτουν τέτοιο ζήτημα, πρώτον, ή το αγνοούν ή, δεύτερον, σκοπίμως το θέτουν, για να δημιουργήσουν μια αναταραχή. Το κλείνω αυτό το θέμα. Αναπληρωτές. Κύριε συνάδελφε, ο αναπληρωτής έως το 1980- τα είπα στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, θα τα επαναλάβω - ήταν ο συγκεκριμένος καθηγητής, που αναπληροί συγκεκριμένο απόντα καθηγητή για συγκεκριμένο λόγο στο συγκεκριμένο σχολείο. Ο κ. Κοντογιαννόπουλος τότε εφηύρε τη λέξη «πρόσθετος», για να κάνει διορισμούς έξω από την διαδικασία διορισμών και αυτό επεκτάθη. Σήμερα, εποχές μνημονίου, δεν είναι δυνατόν να γίνονται μόνιμοι διορισμοί. Η μόνη απάντηση στο πρόβλημα είναι μόνιμοι διορισμοί με διαδικασίες και κανόνες, που θα δούμε. Τελειώνω. Περιφερειακοί διευθυντές. Το μόνο που θα πω είναι «έλεος»! Το έχω ζήσει το μάθημα από το 2000. Το 2000 ήταν ο νόμος, 2002 η πρώτη εφαρμογή. Ήταν της επιλογής, εμπιστοσύνης του εκάστοτε Υπουργού σε όλες τις εποχές. Εάν αυτό δεν είναι εύστοχο, να το δούμε, να το συζητήσουμε και να αλλάξουμε τον νόμο. Το να βγαίνουν τώρα και πρώην Υπουργοί και να σπεκουλάρουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έβαλε τους δικούς του, μα με συγχωρείτε οι προηγούμενοι τι βάλανε; Είναι πάρα πολύ απλό, να τελειώνουμε με αυτήν την κουβέντα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μιχελή. Τον λόγο έχει ο κ. Σαρακιώτης και αμέσως μετά ζήτησε τον λόγο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, ο κ. Θεοχαρόπουλος. Ορίστε, κύριε Σαρακιώτη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για μια ακόμη φορά αυτή η Κυβέρνηση, έχοντας διαψεύσει πλήρως τις «Κασσάνδρες», που την ήθελαν αδύναμη και άτολμη να αναλάβει σοβαρές μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες, συνεχίζει αποφασισμένη και αταλάντευτη το μεγαλόπνοο και απαιτητικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, που είχε εξαγγείλει. Μετά τις σημαντικότατες πρωτοβουλίες στον χώρο της υγείας, την αξιολόγηση στο δημόσιο τομέα και παράλληλα με την ευρεία φιλόδοξη ασφαλιστική και φορολογική μεταρρύθμιση, που έχει δρομολογήσει, σειρά έχει ο ζωτικής σημασίας για την κοινωνία τομέας της παιδείας, της έρευνας και της καινοτομίας. Στους δύο αυτούς άρρηκτα συνδεδεμένους τομείς της παιδείας και της έρευνας επιχειρεί μια πρώτη σημαντική νομοθετική παρέμβαση το νομοσχέδιο, που φέρεται προς ψήφιση σήμερα. Η Κυβέρνηση δια του αρμοδίου Υπουργείου Παιδείας αναγνωρίζει τον αδιαμφισβήτητο ρόλο της έρευνας, στην προαγωγή και ενίσχυση της επιστήμης, του πνεύματος και κατ' επέκταση του κοινωνικού συνταγματικά κατοχυρωμένου αγαθού της παιδείας και αφιερώνει το μεγαλύτερο μέρος του νομοσχεδίου αυτού σε ρυθμίσεις με επείγοντα και μεταβατικό χαρακτήρα νομοθετικής παρέμβασης στους τομείς της έρευνας και της καινοτομίας, καθώς και σε επιμέρους λειτουργικής φύσεως, κυρίως, ζητήματα της πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Οι συγκεκριμένες ρυθμίσεις, που αφορούν την έρευνα και βρίσκουν σύμφωνη σχεδόν σύσσωμη την ερευνητική κοινότητα αποτελούν την αρχική προπαρασκευαστική δέσμη μέτρων, που κρίθηκαν αναγκαία προκειμένου να αντιμετωπιστούν σοβαρά προβλήματα που δημιούργησε η ψήφιση του ν.4310/2014 από την προηγούμενη κυβέρνηση. Ενώ όπως ακούσαμε χθες και διά στόματος του αρμοδίου Αναπληρωτή Υπουργού, κ. Φωτάκη, προετοιμάζονται και θα κατατεθούν στο αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα δύο ακόμη κομβικά νομοσχέδια, που θα ολοκληρώνουν και θα επισφραγίζουν την πρωταρχική σημασία, που δίνει η Κυβέρνηση στην ανάπτυξη και ενίσχυση της έρευνας και της καινοτομίας ως μοχλού ανάπτυξης της χώρας μέσω της αξιοποίησης του υψηλής ποιοτικής στάθμης ανθρωπίνου ερευνητικού και επιστημονικού δυναμικού της. Οι εισαγόμενες ρυθμίσεις, στον τομέα αυτό, με τις εκτεταμένες τροποποιήσεις, που επιφέρουν στο εξόχως ανεπαρκές, ασαφές και δυσλειτουργικό προϊσχύσαν πλαίσιο, αποκαθιστούν και διασφαλίζουν την εύρυθμη λειτουργία των ερευνητικών κέντρων και γενικότερα απελευθερώνουν τις δυνατότητες και το ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτουν, με γνώμονα την επιστημονική ποιότητα και την επιδίωξη της πραγματικής αριστείας, ενώ είναι προφανείς οι δυνατότητες, που ανοίγονται για την προσέλκυση και στήριξη αξιόλογων νέων επιστημόνων και ερευνητών, που με λύπη βλέπουμε να εγκαταλείπουν τη χώρα μας καταφεύγοντας στο εξωτερικό τα τελευταία χρόνια, μη αντέχοντας να επιβιώνουν σε ένα δραματικά υποχρηματοδοτούμενο σύστημα, που τους απαξιώνει συστηματικά, μη παρέχοντάς τους ούτε τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις για να παραμείνουν εντός των τειχών και να προσφέρουν στον τόπο μας το τόσο σημαντικό επιστημονικό τους κεφάλαιο. Οι θεσπιζόμενες διατάξεις που εισάγονται, εν προκειμένω, κατατείνουν στην απαλλαγή από αγκυλώσεις του παρελθόντος, που υπονόμευαν την ανάπτυξη της έρευνας στη χώρα μας. Με τα προωθούμενα μέτρα, μέσω του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, φρονώ ότι ανοίγει ο δρόμος για την αναγκαία συνολική μεταρρύθμιση στον τομέα της έρευνας και καινοτομίας. Τα πρώτα αναγκαία έκτακτα μεταβατικά μέτρα ήδη υιοθετούνται. Βελτιώνεται η λειτουργία των ερευνητικών φορέων, ώστε αφ' ενός να ευνοείται η προσέλκυση καταξιωμένων επιστημονικά και ικανών διοικητικά διευθυντικών στελεχών, ενώ ταυτόχρονα διασφαλίζεται ο έλεγχος από τυχόν αυθαιρεσίες. Αναμορφώνεται η δομή και η αποστολή του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας, το οποίο μετονομάζεται, αλλά και ουσιαστικά αναμορφώνεται, σε Έρευνας και Καινοτομίας, δίνοντας έτσι έμφαση στον γνωμοδοτικό του ρόλο για τη χάραξη εθνικής στρατηγικής για την έρευνα και την καινοτομία. Αντιμετωπίζονται εργασιακά θέματα, που επέτειναν την εργασιακή ανασφάλεια στο ερευνητικό και διοικητικό προσωπικό των ερευνητικών κέντρων, ενώ βελτιώνονται εν γένει οι εργασιακές σχέσεις για το ερευνητικό προσωπικό, δημιουργώντας ελκυστικές ευκαιρίες ιδιαίτερα για νέους επιστήμονες, προκειμένου να αναχαιτιστεί η σοβαρή εκροή νέων επιστημόνων στο εξωτερικό. Αντιμετωπίζονται άμεσες εκκρεμότητες και υπάρχουσες ή διαφαινόμενες δυσλειτουργίες στη ροή των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων και στη λειτουργία των ερευνητικών φορέων. Προάγεται η δημοκρατική συμμετοχή και διαφάνεια στον έλεγχο της λειτουργίας και στον τρόπο συγκρότησης και λήψης αποφάσεων των διαφόρων οργάνων διοίκησης των ερευνητικών κέντρων και φορέων προς την κατεύθυνση της σημαντικής ενίσχυσης του ρόλου των ερευνητών, με γνώμονα τη διαφάνεια και την αξιοκρατία. Παράλληλα, με το νομοσχέδιο αυτό τίθενται οι βάσεις για την ανάπτυξη ενός επόμενου νόμου - πλαίσιο μακράς πνοής για την έρευνα και την καινοτομία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προσωπικά είμαι πεπεισμένος και ιδιαίτερα αισιόδοξος ότι αυτό το νομοσχέδιο αξίζει να λάβει την καθολική αποδοχή του Σώματος, γιατί είναι μια νομοθετική πρωτοβουλία, που μόνο βελτιώσεις επιφέρει στο υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο και κινείται, αν μη τι άλλο, προς τη σωστή κατεύθυνση, αυτή της ενίσχυσης ενός ανθρωπίνου κεφαλαίου που αποτελεί αδήριτη κοινωνική ανάγκη, αλλά και παλλαϊκή απαίτηση να στηριχθεί πάση θυσία και να προαχθεί περαιτέρω. Αυτό δεν είναι άλλο από το παγκοσμίως αναγνωρίσιμο υψηλό επιστημονικό και ερευνητικό δυναμικό αυτής της χώρας, οι νέοι Έλληνες επιστήμονες στους τομείς τόσο των θετικών όσο και των θεωρητικών ανθρωπιστικών επιστημών. Αρκεί όλοι, επιτέλους, να συμφωνήσουμε και να υποστηρίξουμε έμπρακτα μια αναπτυξιακή πολιτική που μεταξύ άλλων θα θέτει ως προτεραιότητα τη σοβαρή επένδυση της χώρας στην έρευνα και την καινοτομία. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Σαρακιώτη. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, ο κ. Θεοχαρόπουλος.
Ανά τέσσερα άτομα είχαμε πει.
Τώρα ας μη διαφωνήσουμε αν θα είναι τέσσερις ή τρεις. Ούτως ή άλλως, είναι συγκεκριμένος ο αριθμός των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων. Έτσι κι αλλιώς, νομίζω ότι έχουν το δικαίωμα να ζητούν τον λόγο και εμβόλιμα. Δεν χάλασε ο κόσμος. Αν ειπώθηκε για τέσσερις, θεωρήστε το δικό μου λάθος που είπα ανά τρεις. Δεν νομίζω, όμως, ότι αυτό είναι τόσο σημαντικό. Ας τηρείτε εσείς τον χρόνο, γιατί εάν συνεχίσουμε σε αυτό το μοτίβο, δηλαδή, να ξεπερνούν το οκτάλεπτο, σε μία ώρα το πολύ θα αναγκαστούμε να πάρουμε μέτρα. Και, μάλιστα, ήδη σκέφτομαι να σας προτείνω να μειώσουμε κατά δύο λεπτά το χρόνο για να ομιλήσουν όλοι όσοι έχουν εγγραφεί στον κατάλογο. Ορίστε, κύριε Θεοχαρόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κύριοι Βουλευτές, αναφερθήκαμε και χθες στις εξελίξεις, τις οποίες έχουμε αυτές τις ημέρες στη χώρα μας και στο επίπεδο της διαπραγμάτευσης. Θα γίνει και διεξοδική συζήτηση το Σαββατοκύριακο. Να πω μόνο ότι αυτό το οποίο κάνει η Κυβέρνηση πρώτα - πρώτα είναι το εξής: Θέλει να νομοθετήσει το Σαββατοκύριακο. Εμείς αυτό που θέλουμε να πούμε να μην ξανακάνει είναι το εξής: Να ψηφίσει και να φέρει το ελληνικό Κοινοβούλιο σε κατάσταση να ξεψηφίσει αυτά που ψήφισε, γιατί το έχουμε κάνει αυτό τους τελευταίους δεκαπέντε μήνες και δεν τιμά κανέναν. Και το λέω, γιατί πρώτοι εσείς - όπως είπαμε και χθες - λέγατε ότι θα πρέπει να ολοκληρωθεί νωρίς η αξιολόγηση, να μην φθάσουμε με τίποτα αυτούς τους μήνες, που είμαστε τώρα, οπότε το Κοινοβούλιο να γνωρίζει όλα τα δεδομένα όταν θα φτάσει στο τελικό στάδιο. Δυστυχώς, ο τρόπος με τον οποίο διαπραγματεύεστε και ο τρόπος με τον οποίο φέρνετε τα νομοσχέδια, είναι ακριβώς ο ίδιος με το 2015. Δεν έχει αλλάξει τίποτα. Το μόνο, που έχει αλλάξει είναι τα συγκεκριμένα πρόσωπα που έχουν φύγει. Δεν είναι το πρόβλημα απ' ό,τι φαίνεται ο Βαρουφάκης. Το πρόβλημα είναι μια λογική, την οποία έχει η Κυβέρνηση, μία λογική, η οποία είναι η ίδια και το 2015 και το 2016. Και για του λόγου το αληθές, θα αναφερθώ - το διάβασα σήμερα - σε ένα δημοσίευμα από τον «ECONOMIST». Για να μην νομίζει κάποιος ότι είναι δυσφημιστικό για τη χώρα μας, στο τέλος - ενώ έχει αρκετά αρνητικά - καταλήγει στο ότι πολλά μέλη της ευρωζώνης ακόμα και σήμερα δεν θέλουν να συζητήσουν για ελάφρυνση του χρέους. Και αυτό είναι απαράδεκτο γιατί φαίνεται ότι τελικά δεν είναι μόνο οι Έλληνες, που δεν αλλάζουν. Κατηγορεί, λοιπόν, τις χώρες της ευρωζώνης, οι οποίες δεν θέλουν να συζητήσουν αυτό το ζήτημα. Ο τίτλος όμως είναι: «Στο ίδιο έργο θεατές στη διαπραγμάτευση». Γιατί το αναφέρω; Διότι λέει χαρακτηριστικά ότι το σλόγκαν - και έτσι είναι, κυρίες και κύριοι - του «Γάμος αλλά ελληνικά 2» ισχύει ακριβώς αυτή τη στιγμή στη χώρα μας, όπου βλέπουμε το 2016 ό,τι και το 2015. Λέει χαρακτηριστικά ότι οι απειλές για πρόωρες εκλογές, εάν δεν κάνουν πίσω οι πιστωτές, μοιάζουν με επανάληψη της ίδιας ταινίας.
Ποιος τα λέει αυτά;
Το δημοσίευμα του «ECONOMIST».
Ναι. Ποιος;
Το κεντρικό δημοσίευμα του «ECONOMIST» σήμερα. Γι' αυτό σας το αναφέρω, γιατί νομίζω ότι πρέπει να έχουμε και γνώση της διεθνούς πραγματικότητας, πέρα από τις κομματικές εφημερίδες, που πολύ καλά είναι, βεβαίως, να διαβάζουμε. Συνεχίζοντας, η Κυβέρνηση έχει μαζέψει αρκετό ρευστό για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις, κάνοντας επιδρομές στους ανεξάρτητους φορείς. Σας το λέμε συνεχώς. Κάνετε επιδρομή αυτή τη στιγμή και πάλι στα αποθεματικά των ταμείων, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να πληρώσει ληξιπρόθεσμες οφειλές το δημόσιο προς τον ιδιωτικό τομέα και έτσι η ιδιωτική οικονομία να έχει προβλήματα και να δημιουργείται φαύλος κύκλος ύφεσης και ανεργίας. Αυτή είναι η πραγματικότητα, αυτήν ζούμε. Αναφέρει, επίσης, ότι στην πραγματικότητα τα μεγαλύτερα εμπόδια είναι πολιτικά και όχι νομικά. Ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας αντιμετωπίζει μια εξέγερση από πενήντα τρείς Βουλευτές του, με επικεφαλής τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, τον Υπουργό Οικονομικών. Αυτό αναφέρει. Αυτή τη στιγμή έχετε Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ μάλλον για να λύσετε το συγκεκριμένο πρόβλημα. Όμως, το ζήτημα είναι ότι θα πρέπει να λυθεί το πρόβλημα της διαπραγμάτευσης, γιατί δεν αντέχει η χώρα αυτή τη στιγμή να ζει αυτή την κατάσταση και να είναι όμηρος τέτοιων καταστάσεων. Γι' αυτό πρέπει να προσπαθήσουμε, επιτέλους, να δώσουμε λύσεις με διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, προοδευτικές μεταρρυθμίσεις, τις οποίες σας έχουμε αναλύσει σε πολλούς τομείς της πολιτικής, μεταξύ των οποίων και στον τομέα της Παιδείας, και δεν τις έχετε προχωρήσει. Και, βεβαίως, αναφέρει το συγκεκριμένο δημοσίευμα - το οποίο διαβάζουν πάρα πολλοί αυτή τη στιγμή στον κόσμο - ότι οι τράπεζες εξακολουθούν να είναι ζόμπι στη χώρα μας, ότι άλλες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις έχουν αναβληθεί και ότι οι ιδιώτες επενδυτές εξακολουθούν να κρατούν μεγάλη απόσταση από την Ελλάδα. Και αναφέρει στη συνέχεια την αναγκαιότητα απομείωσης του δημοσίου χρέους, στην οποία πρέπει οι χώρες της ευρωζώνης να προχωρήσουν. Ταυτόχρονα, εσείς αύριο - δεν έχει έρθει απ' ότι έχουμε ενημερωθεί η συγκεκριμένη τροπολογία - απ' ό,τι βλέπουμε, έχετε σκοπό να μειώσετε το αφορολόγητο, το οποίο από τα 9.545- αυτό το οποίο πληροφορούμαστε, δεν ξέρουμε τι θα συμβεί στο τέλος - συμφωνείτε να πάει στα 8.646 ευρώ, όταν ο ίδιος ο Υπουργός Οικονομικών έλεγε ότι με τίποτα δεν θα μειωθεί - είναι η «κόκκινη γραμμή» του - κάτω από τα 9.100 ευρώ. Ελπίζω, να σας δώσει αρχικά επαρκείς εξηγήσεις σήμερα γι' αυτή την αλλαγή, εάν συμβεί και εάν θα είναι αυτή ακριβώς η οποία σας ανέφερα.
Αφού λέτε ότι έχει κάνει ανταρσία ο Υπουργός Οικονομικών, τι εξηγήσεις να δώσει;
Κύριε Υπουργέ, μη διακόπτετε.
Άρα, συμφωνείτε; Έχει ενδιαφέρον. Σύμφωνα με τη λογική του κ. Φίλη, ο κ. Τσακαλώτος κάνει ανταρσία αυτήν τη στιγμή.
Να ακούτε. Εσείς τα είπατε αυτά. Μην κάνετε τον έξυπνο. Επί πέντε λεπτά λέγατε ότι ο Τσακαλώτος κάνει ανταρσία.
Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ. Δεν θα γίνει διάλογος. Ζητήστε τον λόγο, κύριε Υπουργέ, για να τοποθετηθείτε.
Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, ο κύριος Υπουργός Οικονομικών να φέρνει αυτήν τη στιγμή μείωση του αφορολόγητου στα 8.646 όταν έλεγε αυτά που έλεγε όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα; Γι' αυτό σας κατηγορούμε για δήθεν διαπραγμάτευση και σας λέμε πάρα πολλές στιγμές ότι αυτό δεν είναι μια αποτελεσματική διαπραγμάτευση, αλλά επικοινωνιακός χειρισμός. Με λίγα λόγια, αντί να πολιτεύεστε για τα δέκα εκατομμύρια των συμπολιτών μας, πολιτεύεστε για τους εκατόν πενήντα τρεις Βουλευτές σας μόνο, για το πώς θα τους πείσετε αυτήν τη στιγμή να ψηφίσουν κάτι το οποίο ουσιαστικά είναι επώδυνο διότι ανεβάζει συνεχώς το λογαριασμό σε πάνω από 10 δισεκατομμύρια μέτρα για τους συνταξιούχους, τους εργαζόμενους και τους ανέργους. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα αναφερθώ - σας τα είπα χθες και δεν πήρα απάντηση και ζήτησα να αποσυρθούν στις συγκεκριμένες μόνο υπουργικές τροπολογίες τις οποίες έχετε φέρει. Αναφέρομαι σε δύο υπουργικές τροπολογίες τις οποίες καταθέσατε στις 19.00΄ το απόγευμα. Μάλιστα, στις 21.00΄ φέρατε νομοτεχνικές βελτιώσεις. Είναι εκπρόθεσμες τροπολογίες. Όμως, δεν έχω πάρει απάντηση. Να σταματήσει, λοιπόν, αυτή καραμέλα, που άκουσα πριν και από τη Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, ότι φέρνανε παλιά εκατό τροπολογίες. Πρώτα - πρώτα σας απέδειξα, με συγκεκριμένο τρόπο, το τι έγινε και τι γίνεται το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Δεύτερον, ε, δεν μπορεί να έρχεται, όπως εσείς λέτε, η Αριστερά στη διακυβέρνηση του τόπου, και να λέει συνεχώς, θα κάνουμε ακριβώς τα ίδια, όμως, κάποιοι θα έκαναν κάποια στιγμή ακριβώς τα ίδια με εμάς, να είναι το μοναδικό επιχείρημα κάποια στιγμή. Ή θα αποφασίσουμε να λειτουργήσουμε, όπως πρέπει, ή δεν θα το αποφασίσουμε. Έρχομαι στις τροπολογίες, λοιπόν, και σε συγκεκριμένα ζητήματα τα οποία έχουμε θέσει γι' αυτές. Όσον αφορά την τροπολογία του Υπουργείου Παιδείας, για τη συνάφεια των μεταπτυχιακών τίτλων στην ειδική αγωγή και εκπαίδευση, βεβαίως, έχει και θετικά στοιχεία. Το είπαμε. Όμως, διαβάζουμε εδώ, για παράδειγμα, την επιστολή, που έχουν στείλει μέλη του υπηρεσιακού συμβουλίου του Ειδικού Εκπαιδευτικού Προσωπικού Ειδικής Αγωγής, τα οποία ζητούν την απόσυρση της τροπολογίας με μία επιχειρηματολογία, που ποιος θα μπορούσε εύκολα να πει κάτι σε αυτήν την επιχειρηματολογία; Λέει, χαρακτηριστικά, ότι μονίμως αγνοείται η άποψη του ειδικού εκπαιδευτικού προσωπικού και του ειδικού βοηθητικού προσωπικού, ότι δεν συζητήθηκε το θέμα στην Επιτροπή Μορφωτικών - αυτό σας το λέμε, βέβαια, και εμείς όταν υπάρχει τέτοια νομοθέτηση - ότι επειδή το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής ενεργεί γνωμοδοτικά, δεν δύναται να εκδώσει διοικητικές πράξεις. Επί των θεμάτων αυτών, που αφορούν τη μισθολογική εξέλιξη των κατόχων των τίτλων, επιλαμβάνονται τα υπηρεσιακά συμβούλια. Και μια επιπρόσθετη επιχειρηματολογία, που, δυστυχώς, όταν κατατίθεται πρώτη φορά εδώ, δεν μπορεί να συζητηθεί στο πλαίσιο στο οποίο πρέπει να συζητηθεί, δηλαδή, στη φάση των επιτροπών, σε αυτή των συνεδριάσεων. Όλα αυτά τα ζητήματα δεν μπορούν να αναλυθούν, όπως θα έπρεπε, να απαντηθούν από εσάς και να δοθούν οι εξηγήσεις. Όσον αφορά την τροπολογία του Υπουργείου Εργασίας, σας ζητήσαμε να αποσυρθεί γιατί στην αιτιολογική - αναφέρομαι στη μεταφορά οργανικών θέσεων της Γενικής Γραμματείας Πρόνοιας - αναφερόταν ότι από την προτεινόμενη ρύθμιση δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού, ενώ στην Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους αναφέρεται ότι προκύπτει δαπάνη 100.000 ευρώ. Είναι προχειρότητα; Ζητήσαμε να διορθωθεί, να αλλάξει το συγκεκριμένο πρόβλημα, για να μπορέσουμε να τη στηρίξουμε. Έρχομαι, τώρα, στην τροπολογία του Υπουργείου Εργασίας σε σχέση με το Ίδρυμα «Παιδική Στέγη». Η αιτιολογική λέει, «για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα βιωσιμότητας». Και τι φέρνει; Φέρνει αλλαγές στα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, με αποτέλεσμα να αναρωτιέται κανείς: Η βιωσιμότητα του Ιδρύματος θα διασφαλιστεί από την αύξηση μελών του διοικητικού συμβουλίου και μάλιστα με επιλογή του Υπουργείου και με την αύξηση των μελών που χρειάζονται για τη συγκρότηση απαρτίας; Αυτός είναι ο τρόπος για να βελτιωθεί η βιωσιμότητα; Θα αναφερθώ και στην τροπολογία του Υπουργείου Εσωτερικών - στην οποία έγινε συζήτηση - για τη στελέχωση του γραφείου τύπου, όπου φαίνεται ότι όλο το πρόβλημα της συγχώνευσης είναι αυτό. Μάλιστα, το ποσό είναι αρκετά υψηλό ιδίως γι' αυτές τις συνθήκες, σήμερα. Διότι ακούσαμε, βέβαια, ότι πρόκειται και για τα προηγούμενα χρόνια. Ιδίως για σήμερα, είναι πολύ υψηλό αυτό το ποσό και θα έπρεπε να επανεξεταστεί. Νομίζω ότι είναι 32.000 ευρώ ανά άτομο ανά έτος, για τα δύο άτομα και συνεπώς θα έπρεπε να επανεξεταστεί φαντάζομαι.
Καθαρά είναι 22.000 ευρώ.
Όσον αφορά, λοιπόν, την τροπολογία του Υπουργείου Εσωτερικών, την οποία μας εξήγησε και ο κ. Μπαλάφας, βεβαίως, δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι οι προτεινόμενες αυτές ρυθμίσεις είναι αναγκαίες για να προστατευθούν ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες και θα τη στηρίξουμε. Όταν πρόκειται για τέτοια ζητήματα, εννοείται ότι είμαστε σ' αυτό το θέμα ιδιαίτερα ευαίσθητοι. Όμως, θα πρέπει να δούμε αυτή την κατάσταση. Δεν είναι δυνατόν να συνεχίζεται επ' αόριστον και να καλύπτονται κατά παρέκκλιση των κείμενων διατάξεων αυτά τα ποσά και αυτά τα κενά. Πρέπει να υπάρχει έγκαιρα σωστός σχεδιασμός. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνοντας, επειδή δεν έχω και πολύ χρόνο, θα ήθελα να αναφέρω τα εξής. Σας είπαμε και χθες και σας το τονίζω και σήμερα ότι όσον αφορά το πρώτο κομμάτι της έρευνας θα το στηρίξουμε σε γενικές γραμμές. Όσον αφορά το δεύτερο και το τρίτο κομμάτι θεωρούμε ότι δεν έπρεπε να έρθουν σ' αυτό το νομοσχέδιο και στις γενικές τους γραμμές δεν τα στηρίζουμε γι' αυτό το λόγο. Αυτά, βέβαια, θα αποτυπωθούν στη συνέχεια στην ψηφοφορία επί των άρθρων. Αυτά που θέλω να σας τονίσω αφορούν ειδικά δύο άρθρα. Πρώτον, θέλω να σταθώ στο άρθρο 26, για το οποίο και η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής λέει ότι διατυπώνεται προβληματισμός κατά πόσο αυτές οι διατάξεις καθίστανται αναδρομικώς νόμιμες και κατά πόσο όλες οι εκδοθείσες οικείες κανονιστικές πράξεις εναρμονίζονται με τις συνταγματικές αρχές. Κυρίως, όμως, θέλω να σταθώ στο άρθρο 30, όπου διατυπώνεται προβληματισμός και από την Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής - εάν δεν θέλετε να ακούσετε εμάς - για το κατά πόσο η προτεινόμενη διάταξη - και μιλάω για το άρθρο 30 παράγραφος 7 του νομοσχεδίου - εναρμονίζεται τόσο με τις προαναφερθείσες συνταγματικές αρχές - ο προβληματισμός είναι αυτός, δηλαδή, - όσο και με την αρχή της ισότητας, δεδομένου ότι, εν προκειμένω, η προτεινόμενη διάταξη δεν θέτει απρόσωπο και αφηρημένο κανόνα δικαίου, αλλά αποτελεί ατομική ρύθμιση συγκεκριμένων περιπτώσεων κατά παρέκκλιση του άρθρου 4 του Συντάγματος. Τίθεται, επίσης, ο προβληματισμός κατά πόσο, η εν λόγω ρύθμιση, εναρμονίζεται με την αρχή της πλήρους αυτοδιοίκησης των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων κατά το άρθρο 16 του Συντάγματος. Επισημαίνεται, ακόμη, ότι η αιτιολογία της ρύθμισης στερείται κανονιστικού περιεχομένου. Γιατί τα αναφέρω αυτά; Γιατί δείχνουν ότι υπάρχουν σοβαρά ζητήματα, τα οποία δεν έχουν λυθεί, τα οποία οφείλονται το λιγότερο σε προχειρότητα και θα πρέπει να αντιμετωπιστούν. Βεβαίως, άκουσα και τα επιχειρήματα σε σχέση με τις τροπολογίες, επιχειρήματα, που ήταν διαφορετικά μεταξύ υπουργικών στελεχών για το αν πρέπει ή όχι να έρχονται τροπολογίες σε τέτοιο βαθμό και με τέτοιο ρυθμό. Ο κ. Μπαλάφας μας είπε εδώ ότι απολογείται γι' αυτό το γεγονός. Η κ. Αναγνωστοπούλου μας είπε ότι έτσι γίνεται, γιατί υπάρχουν πολλές εκκρεμότητες από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, ότι αυτός είναι ο λόγος που φέρνουμε τροπολογίες. Καταλαβαίνετε ότι αυτό δεν τιμά το σύνολο των Βουλευτών και τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Γι' αυτό, θα πρέπει να το αλλάξουμε και σ' αυτό, θα πρέπει να βοηθήσει και το Προεδρείο της Βουλής, ειδικά στη Διάσκεψη των Προέδρων, αλλά και οι Υπουργοί, έτσι ώστε να σταματήσει το συγκεκριμένο ζήτημα. Τέλος, για το επιχείρημα, που ακούγεται από Υπουργούς σε σχέση με την κανονικότητα, ότι, δηλαδή, δεν είμαστε σε εποχή κανονικότητας, θα πω ότι έχετε δίκιο, δεν είμαστε σε εποχή κανονικότητας, αλλά απορώ: Τώρα το θυμηθήκατε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ; Σας ευχαριστώ.
Κύριε Θεοχαρόπουλε, θέλω να σας πω ότι ήδη κάνατε χρήση και της δευτερολογίας σας. Ξεπεράσατε, δηλαδή, το χρόνο που είχατε ζητήσει.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο.
Τι θέλετε, κυρία Βάκη;
Θα ήθελα να κάνω χρήση της τριτολογίας μου, που είναι τρία λεπτά, για να πω δύο λόγια γι' αυτά που ακούστηκαν.
Θα μιλήσετε μετά. Εάν θέλετε, πάρτε το λόγο και για τα τρίλεπτα και για τα πεντάλεπτα και για τα οκτάλεπτα. Έχουμε συνεννοηθεί για τη διαδικασία. Μόνο επί προσωπικού θα σας έδινα το λόγο. Δεν ειπώθηκε κάτι επί προσωπικού απέναντί σας.
Έχω δικαίωμα, ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, να πάρω τον λόγο.
Πολιτικά, βεβαίως, ακούστηκαν αρκετά πράγματα από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο, τον κ. Θεοχαρόπουλο. Όμως, σας λέω και πάλι ότι δεν θα παραβούμε τη σειρά, που έχουμε συμφωνήσει. Θα μιλήσουν οι τρεις Βουλευτές ομιλητές και, βεβαίως, μετά, εάν θέλετε, ευχαρίστως να πάρετε τον λόγο. Ο κ. Ακριώτης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο, που συζητούμε σήμερα έχει για τον χώρο της έρευνας ξεκάθαρα μεταβατικό χαρακτήρα. Δεν περιλαμβάνει τη συνολική μεταρρυθμιστική πρόταση της Κυβέρνησης. Είναι ένα πρώτο βήμα, έτσι ώστε να συνεχίσουμε και να προχωρήσουμε σ' ένα νέο νόμο - πλαίσιο, που θα συμπυκνώνει την εθνική μας στρατηγική και θα προωθεί με συγκεκριμένες και στοχευμένες ρυθμίσεις τη διασύνδεση της έρευνας με την κοινωνία και την παραγωγική ανασυγκρότηση. Ποια είναι η σημερινή κατάσταση στο χώρο της έρευνας; Φέρατε - και αναφέρομαι στη σημερινή αντιπολίτευση, Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ - ένα νόμο το 2014, τον ν.4310, που θα μπορούσε κανείς δίκαια να τον χαρακτηρίσει μνημείο ασάφειας, ανεπάρκειας και σύγχυσης. Ένα νόμο, που έβριθε αμφισημιών, αντιφάσεων και θεσμικών κενών. Και επιπλέον, τον φέρατε ερήμην της ερευνητικής κοινότητας, κάτι, που δεν προκαλεί έκπληξη και ναρκοθετήσατε έτσι την υλοποίησή του. Και έμεινε ένας ακόμη νόμος ουσιαστικά ανεφάρμοστος. Εμείς φέρνουμε σήμερα το νομοσχέδιο, ένα νόμο - πλαίσιο ενός νέου νόμου - πλαισίου μακράς πνοής, μετά από ουσιαστική διαβούλευση με την ακαδημαϊκή και ερευνητική κοινότητα. Και επιχειρούμε σε αυτήν τη φάση να θεραπεύσουμε τις αστοχίες, στις οποίες εσείς υποπέσατε με τον νόμο του 2014 και να διαμορφώσουμε τις προϋποθέσεις για ένα νέο νόμο, που θα ακολουθήσει. Ο χώρος της έρευνας σημαδεύτηκε επί των ημερών σας από σοβαρές δυσλειτουργίες, υπερσυγκέντρωση εξουσιών, εργασιακή ανασφάλεια, αυθαιρεσία, αδιαφάνεια. Με τον νόμο που φέρατε το 2014 αποτυπώσατε και θεσμικά τη μνημονιακή πολιτική και τη χρόνια υποχρηματοδότηση της έρευνας. Συνδέσατε το ποσοστό της δημόσιας χρηματοδότησης προς τα ερευνητικά κέντρα, με τα αποτελέσματα της αξιολόγησής τους, ακολουθώντας τη γνωστή τιμωρητική λογική σας, που δεν περιορίζεται εξάλλου μόνο στον τομέα αυτό. Με το νόμο αυτό του 2014 περιγράψατε, με σαφήνεια, το «όραμά» σας, για την «επιχειρηματικότητα»: Δημόσιες δομές στην υπηρεσία ερευνητών, που «επιχειρούν» χωρίς ασφαλιστικές δικλείδες για την κοινωνία και το δημόσιο συμφέρον. Δώσατε τη δυνατότητα σε ερευνητικά κέντρα να χρηματοδοτούν κατευθείαν, με μία απλή απόφαση διοικητικού συμβουλίου, εταιρείες υψηλού ρίσκου, να λαμβάνουν δάνεια από τράπεζες, funds κ.λπ.. Επιπλέον, προχωρήσατε, ακάθεκτοι, στην απορρύθμιση του εργασιακού καθεστώτος των ερευνητών, αίροντας τη μονιμότητα στην α΄ και β΄ βαθμίδα και παρέχοντας τη δυνατότητα λύσης της εργασιακής σχέσης των ΙΔΑΧ, χωρίς καν αιτιολόγηση. Όσο για τα ζητήματα διοίκησης των ερευνητικών κέντρων, τρόπους λήψης αποφάσεων, συγκρότηση οργάνων κ.λπ., πισωγυρίσατε ακόμα πιο πίσω και από τον ιδρυτικό νόμο για την έρευνα, τον 1514/1985. Εμείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το σημερινό νομοσχέδιο κινούμαστε με γνώμονα τον εξορθολογισμό, τη δημοκρατική νομιμοποίηση, τον δημοκρατικό έλεγχο και την κρατική εποπτεία. Δεν θα ασχοληθώ με τα επιμέρους, τα οποία αναλύθηκαν από συναδέλφους στα ζητήματα, που αφορούν την έρευνα. Πηγαίνω στο δεύτερο τμήμα του νομοσχεδίου, που αφορά την εκπαίδευση. Κύριοι συνάδελφοι, η τριτοβάθμια εκπαίδευση αντιμετωπίζει, τα τελευταία χρόνια, μία μεγάλη κρίση, που γίνεται έκδηλη στη μείωση της κρατικής επιχορήγησης, στην υποστελέχωση του διδακτικού και λοιπού προσωπικού και στη φυγή των νέων επιστημόνων στο εξωτερικό. Πέρα, όμως, από τις δυσμενείς οικονομικές συνθήκες, έχουμε να αντιμετωπίσουμε και ένα ανεπαρκές, ασαφές και αναποτελεσματικό θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας. Το νομοσχέδιό μας αποβλέπει στη λήψη άμεσων μέτρων, για τη θεραπεία προβλημάτων που προέκυψαν από την εφαρμογή αλλεπάλληλων νόμων από το 2011. Ρυθμίζουμε θέματα επείγοντος και διαχειριστικού χαρακτήρα, δεν απαντάμε με το νομοσχέδιο αυτό στο ζήτημα της συνολικής αναδιάρθρωσης. Το συνολικό νέο θεσμικό πλαίσιο, που θα συμπυκνώνει και τη δική μας φιλοσοφία, τη δική μας διαφορετική αντίληψη για την παραγωγή και τη διάχυση της γνώσης, για τη σύνδεση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με την παραγωγική ανασυγκρότηση και τις κοινωνικές ανάγκες, όλα αυτά αποτελούν αντικείμενο του διαλόγου για την παιδεία, που βρίσκεται σε εξέλιξη. Δεν βιαζόμαστε, γιατί μία συνολική αναμόρφωση και αναπροσανατολισμός της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης θέλει χρόνο, μελέτη, συζήτηση και επεξεργασία. Θα μπορούσα να αναφέρω ορισμένα ενδεικτικά μέτρα του παρόντος νομοσχεδίου, όπως ζητήματα που ρυθμίζουν τη διοικητική λειτουργία των πανεπιστημίων. Ρυθμίζουμε θέματα, που αφορούν το επιστημονικό, διδακτικό, εργαστηριακό και τεχνικό προσωπικό ειδικών κατηγοριών των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ. Ρυθμίζουμε θέματα σχετικά με την εύρυθμη λειτουργία των πανεπιστημίων. Ειδικά για το Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο χορηγούμε τη δυνατότητα επανασύναψης συμβάσεων εργασίας ή έργου, ώστε να αποσοβηθεί η άμεση κατάρρευση της λειτουργίας του Πανεπιστημίου. Ρυθμίζουμε θέματα του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών. Τέλος, στο τρίτο Κεφάλαιο του νομοσχεδίου ρυθμίζουμε επείγοντα ζητήματα πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, για την εύρυθμη λειτουργία των σχολικών μονάδων και την ομαλή διεξαγωγή των εξετάσεων του κρατικού πιστοποιητικού γλωσσομάθειας, ενώ ρυθμίζουμε και θέματα υπηρεσιακής κατάστασης των εκπαιδευτικών. Θα αναφερθώ, ενδεικτικά και μόνον, σε κάποια συγκεκριμένα ζητήματα. Αντιμετωπίζουμε θέματα λειτουργίας των πειραματικών και προτύπων σχολείων, δίνοντας τη δυνατότητα έγκαιρης πλήρωσης των κενών με μόνιμους εκπαιδευτικούς αυξημένων προσόντων. Δίνουμε τη δυνατότητα σε μόνιμους εκπαιδευτικούς, με ιδιαίτερα αυξημένα ακαδημαϊκά προσόντα, να μεταταγούν σε θέσεις κατηγορίας ΕΔΙΠ στα ΑΕΙ, ρύθμιση που με δεδομένα τα δημοσιονομικά εμπόδια στην πρόσληψη προσωπικού στα ΑΕΙ, είναι προδήλως ωφέλιμη για τη λειτουργία τους. Αντιμετωπίζουμε θέματα της Γραμματείας Διά Βίου Μάθησης και Νέας Γενιάς και των εποπτευομένων από αυτήν φορέων. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, άφησα τελευταία ζητήματα, τα οποία προκάλεσαν έντονο διάλογο - το λέω μετά λύπης μου - και την απόπειρα μικροκομματικής εκμετάλλευσης από την πλευρά της Αντιπολίτευσης. Για το ζήτημα των νηπιαγωγείων, επειδή πολλά ακούστηκαν και επειδή προκλήθηκε - εσκεμμένα ή όχι - μια σύγχυση και επιχειρήθηκε - επιτρέψτε μου να το πω - ο αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης, τα πράγματα είναι καθαρά. Για τις απομακρυσμένες, δυσπρόσιτες και απομακρυσμένες ή δύσκολα προσβάσιμες περιοχές, μειώνουμε τον αριθμό των νηπίων, που αντιστοιχούν σε έναν νηπιαγωγό, από επτά σε πέντε. Για τον κόσμο, που ζει στην επαρχία και σε απομακρυσμένα χωριά πρόκειται για τεράστια διευκόλυνση. Όσον αφορά τον αριθμό δεκατέσσερα των νηπίων σε σχέση με το επτά, που προβλεπόταν για τα υπόλοιπα νηπιαγωγεία και για τον οποίο εκφράστηκε η κατανοητή ανησυχία εκ μέρους των νηπιαγωγών, αλλά ασκήθηκε και άδικη και άστοχη κριτική από την Αντιπολίτευση, πρέπει, κυρίες και κύριοι, να είμαστε ειλικρινείς: Η ρύθμιση αυτή, εν τοις πράγμασι, εάν κοιτάξει κανείς τους ισχύοντες αριθμούς νηπίων ανά νηπιαγωγείο στην επικράτεια, θα διαπιστώσει ότι δεν πρόκειται να οδηγήσει, παρά, σε ελάχιστες συγχωνεύσεις και αυτές, ως επί το πλείστον, στα μεγάλα αστικά κέντρα. Ελάτε να δούμε, μετά την εφαρμογή του νόμου, εάν θα έχει μειωθεί ή αντίθετα αυξηθεί ο συνολικός αριθμός των νηπιαγωγείων, που λειτουργούν αυτή τη στιγμή στη χώρα. Προς τι, λοιπόν, η δημιουργία κλίματος ανασφάλειας στους κόλπους των νηπιαγωγών, αλλά και των γονέων, πολύ περισσότερο, που με την προσθήκη και των προνηπίων δεν θα κινδυνεύει πρακτικά με κλείσιμο κανένα νηπιαγωγείο; Τέλος, στο ζήτημα της πρόσληψης των αναπληρωτών, η λύση που τελικά επιλέχθηκε, αντίθετα με τον αρχικό σχεδιασμό του Υπουργείου, κατέδειξε ολοφάνερα το πόσο διαφορετικά σκεπτόμαστε. Εμείς δεν επιβάλλουμε λύσεις σε βάρος της κοινωνίας και με απούσα την κοινωνία.
Κύριε Ακριώτη, σας παρακαλώ, ολοκληρώστε. Έχετε ήδη ξεπεράσει τα εννέα λεπτά.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Έχουμε τα αφτιά μας ανοικτά στους πολίτες, ακούμε την αγωνία τους και εν τέλει λαμβάνουμε υπ' όψιν την ταλαιπωρία των αναπληρωτών εκπαιδευτικών και το υψηλό κόστος - υλικό και ψυχικό - , που έχουν καταβάλλει όλα αυτά τα χρόνια, παλεύοντας να «χτίσουν» την προϋπηρεσία τους, σταθμίζουμε τις ανάγκες και είμαστε πρόθυμοι να αναθεωρήσουμε, εφόσον η ανάγκη το επιτάσσει. Θα ήταν καλό να μην κουνάτε με τόση ευκολία το δάκτυλο, εσείς που κρατήσατε πλήθος εκπαιδευτικών ομήρους της χρόνιας αδιοριστίας τα τελευταία έξι χρόνια. Σε μισό λεπτό ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε.
Όχι, σε μισό λεπτό, κύριε Ακριώτη. Σας παρακαλώ πολύ. Μιλάτε για εννιάμισι λεπτά. Αυτό είναι σε βάρος των συναδέλφων, να το ξέρετε. Έχω προειδοποιήσει εδώ και πάρα πολύ ώρα ότι θα χρειαστεί να περικόψουμε χρόνο. Αν επιμένετε, τι άλλο να σας κάνω;
Αυτή την επιμονή δεν την είδα για άλλους, αλλά δεν έχει σημασία. Θα ήθελα να κάνω μια αναφορά μόνο για την τροπολογία, που αφορά τα τεχνικά σχολεία, τα ΕΠΑΛ, την τροπολογία, που αφορά τον ν.4186/2013. Οι διέξοδοι, που δίνονται στους μαθητές της τεχνικής εκπαίδευσης, που τα τελευταία χρόνια η πολιτεία τους θεωρεί πολίτες δεύτερης κατηγορίας, μαθητές δεύτερης κατηγορίας, με την τροπολογία που κατέθεσε η Κυβέρνηση, νομίζω ότι είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, όπως και το μεταλυκειακό έτος με την τάξη μαθητείας προαιρετικά, τα προπαρασκευαστικά προγράμματα πιστοποίησης των αποφοίτων του μεταλυκειακού έτους, η δυνατότητα των μαθητών των ΕΠΑΛ να έχουν πρόσβαση σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. Τέλος, νομίζω πως είναι προς τη σωστή κατεύθυνση η αποδοχή της τροπολογίας, που αφορά τη συνταξιοδότηση των εκπαιδευτικών και είναι ζήτημα ίσης αντιμετώπισης κατηγορίας ασφαλισμένων. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Κοντογεώργος από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν μπω στα θέματα, που αφορούν το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου, θα μου επιτρέψετε να κάνω μια γενική παρατήρηση. Τις τελευταίες μέρες, όλως περιέργως, ακούμε την κυβερνητική πλειοψηφία να επιτίθεται στην Αντιπολίτευση για την κριτική της. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα πρέπει να συμφωνήσετε ότι η δημοκρατία έτσι λειτουργεί. Η πλειοψηφία διοικεί το κράτος, νομοθετεί και η αντιπολίτευση κρίνει. Πρέπει να αντέξετε την κριτική αυτή, γιατί είναι αναγκαία για να διορθωθείτε. Να μην σας θυμίσω τον πρότερο δικό σας βίο στα αντιπολιτευτικά έδρανα, όταν κάθε πρωτοβουλία της, τότε, κυβερνητικής πλειοψηφίας είχε από κάτω έναν γενικό όχλο με χαρακτηρισμούς ανεκδιήγητους. Να θυμίσω μερικούς από αυτούς; Προδότες, γερμανοτσολιάδες. Εσείς όταν ακούτε την παραμικρή κριτική, πετάγεστε λες και είστε καμένο κάστανο! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να γνωρίζετε ότι έχετε φέρει όλη την κοινωνία στα κάγκελα και θα είστε υπόλογοι απέναντι στην κοινωνία και σε κάθε ελληνική οικογένεια. Δεν θα βγάζετε πια αυτή την επιθετικότητα σας μέσα στο Κοινοβούλιο, αλλά θα βγάζετε την απολογία σας απέναντι στην κοινωνία για αυτά που τάξατε και δεν κάνατε τίποτα στην πραγματικότητα. Έρχομαι τώρα στο, υπό συζήτηση, σχέδιο νόμου. Θα περίμενε κανείς σε μια κανονική χώρα, σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα με μια δημοκρατική Κυβέρνηση, για θέματα τα οποία αφορούν την εθνική μας παιδεία να υπάρχει μια λογική σειρά σε αυτά που η ίδια εξαγγέλλει κι ένας αυτοσεβασμός. Δυστυχώς, αγαπητοί συνάδελφοι, κανένας αυτοσεβασμός δεν υπάρχει σε αυτή την Κυβέρνηση. Εξήγγειλε έναν εθνικό διάλογο για την παιδεία, η ίδια τον έγραψε στα παλιά της τα υποδήματα και συνέχισε με πέντε νομοθετήματα κατά τη διάρκεια αυτού του διαλόγου να κατεδαφίζει καθετί θετικό που έχει επιτευχθεί στην εθνική μας παιδεία όλα τα προηγούμενα χρόνια. Κανένας δεν ισχυρίζεται ότι λύθηκαν όλα τα προβλήματα ή ότι δεν υπήρχαν προβλήματα, αλλά σε αυτό εδώ δεν υπάρχει προηγούμενο. Καθετί, που επετεύχθη με πολύ κόπο και με συντριπτικές πλειοψηφίες μέσα στην Εθνική Αντιπροσωπεία σήμερα υπό τη μορφή είτε τροπολογιών είτε νομοθετημάτων κατεδαφίζεται χωρίς κανέναν λόγο. Θα σας αναφέρω ένα παράδειγμα για την προτεραιότητα, που δίνετε στην εθνική μας παιδεία. Ακόμα και στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για τις βοσκήσιμες εκτάσεις φέρατε τόσες πολλές τροποποιήσεις, τροπολογίες και ρυθμίσεις για την εθνική μας παιδεία, που αυτονόητα όλοι εμείς της Αντιπολιτεύσεως βγάζουμε το συμπέρασμα ότι εκεί κατατάσσετε την εθνική μας παιδεία και την προοπτική της. Αγαπητοί συνάδελφοι, το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου είναι ένα νομοθέτημα γραμμένο στο γόνατο. Αν εξαιρέσει κανείς το πρώτο Κεφάλαιο, που μπορεί να δεχθεί ότι μπορεί να έχει κάποιες ρυθμίσεις, οι οποίες μπορεί να άρουν κάποια εμπόδια από τον προηγούμενο ν.4310/2014, το υπόλοιπο νομοθέτημα είναι ρυθμίσεις, καταργήσεις, κατεδαφίσεις του προηγούμενου θεσμικού πλαισίου που διέπει την εκπαίδευσή μας στο σύνολό της, ατάκτως ερριμμένες, με μοναδικό στόχο «φωτογραφικές» διατάξεις, εξυπηρέτηση ειδικών συμφερόντων, προσωπικές ρυθμίσεις και - αν θέλετε - την αναταραχή γενικώς στην παιδεία, την κατεδάφιση της παιδείας γενικώς. Επειδή θα μου πείτε, ότι αυτές είναι γενικές κρίσεις, θα σας αναφέρω κάτι συγκεκριμένο. Δεν ξέρω, αν έχετε διαβάσει, κύριε Υπουργέ - εσείς, κύριε Φωτάκη, Αναπληρωτά Υπουργέ, που είστε εδώ και σας ευχαριστώ, που παρευρίσκεστε - την Έκθεση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, στο άρθρο 28 παράγραφος 10. Είναι μια «φωτογραφική» διάταξη για τον προηγούμενο πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών, τον κ. Πελεγρίνη, ο οποίος έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του τους νόμους του κράτους και έκανε δική του διοίκηση στο πανεπιστήμιο. Έρχεστε εσείς εκ των υστέρων, εσείς, που ευαγγελίζεστε τη νομιμότητα, την αξιοκρατία σε όλα τα επίπεδα και την ηθική, να νομιμοποιήσετε τις τότε παράνομες ενέργειες με «φωτογραφική» διάταξη, τη στιγμή κατά την οποία το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει γνωμοδοτήσει για τέτοιες περιπτώσεις και αναφέρει τα εξής. Σας διαβάζω αυτολεξεί. «Ο νομοθέτης δεν μπορεί, εν πάση περιπτώσει, εν' όψει των συνταγματικών αυτών διατάξεων, επ' ευκαιρία τέτοιων αναδρομικών ουσιαστικών ρυθμίσεων, να θεσπίζει απόσβεση των απαιτήσεων, που απορρέουν από τις ρυθμίσεις αυτές για τις οποίες έχουν εκδοθεί τελεσίδικες αποφάσεις δικαστηρίων ή υπάρχουν εκκρεμείς δίκες ενώπιον του Αναιρετικού Δικαστηρίου, ούτε μπορεί να καταργεί τις δίκες αυτές, γιατί διαφορετικά θα αφαιρείτο η διαφορά από το δικαστήριο, ενώπιον του οποίου είναι εκκρεμής, κατά παράβαση του άρθρου 26 του Συντάγματος, θα παραβιαζόταν δε επίσης, συντρεχούσης περιπτώσεως, και η αρχή της τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων, καθώς και η αρχή της ισότητος των όπλων που διαθέτουν οι διάδικοι. Υπό το φως των ανωτέρω, διατυπώνεται προβληματισμός κατά πόσον οι προτεινόμενες διατάξεις των ανωτέρω παραγράφων και άρθρων με τις οποίες καθίστανται αναδρομικώς νόμιμες όλες οι εκδοθείσες οικείες κανονιστικές πράξεις, εναρμονίζονται με τις ανωτέρω αναφερθείσες συνταγματικές αρχές». Δηλαδή, με λίγα λόγια είναι πλήρως αντισυνταγματική η διάταξη που φέρνετε. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έχετε και την απαίτηση από όλους εμάς, με τέτοιες «φωτογραφικές» διατάξεις - που θα μπορούσατε να χαρακτηριστείτε όχι μόνο ως πολιτική ηγεσία «φωτορεπόρτερ», όπως ακούστηκε χθες στην Ολομέλεια, αλλά θα διεκδικούσατε ακόμη και το βραβείο Πούλιτζερ, αν είχε θεσπιστεί για τέτοιες «φωτογραφικές» διατάξεις - να συμφωνήσουμε μαζί σας. Ε, όχι, δεν είναι δυνατόν, εμείς να αποτελέσουμε την κολυμβήθρα του Σιλωάμ για όλες τις προηγούμενες παράνομες πράξεις, οι οποίες έφεραν τα πανεπιστήμια, την τριτοβάθμια εκπαίδευση σε κακό χάλι. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, θα πρέπει να σας αναγνωρίσουμε, βεβαίως, και τη μεγάλη ικανότητα, που έχετε στο να βαφτίζετε το άσπρο μαύρο και ταυτόχρονα, αφού βάζετε όλη την κοινωνία σε αντιπαράθεση, να έχετε και το θράσος να λέτε ότι επιλύετε και προβλήματα. Καταργείτε τα ολοήμερα σχολεία και μας λέτε ότι φέρνετε ισότητα παντού, σε όλη την Ελλάδα. Απευθύνομαι σε εσάς, συνάδελφοι της επαρχίας. Πήγατε στα χωριά σας; Πήγατε στις πόλεις σας; Τι ακούσατε από τους συμπολίτες μας; Τι σας έλεγαν όλο αυτό το χρονικό διάστημα στις γιορτές; Τι είναι αυτά τα πράγματα που κάνετε; Τρελάνατε όλη την κοινωνία. Τρελάνατε γονείς, καθηγητές, δασκάλους, μαθητές. Κι έρχεστε εκ των υστέρων με έναν άλλο λόγο, με μια άλλη δέσμευση του Υπουργού Παιδείας ότι δεν θα κλείσει κανένα νηπιαγωγείο. Μπράβο! Χαιρόμαστε πολύ, κύριε Υπουργέ, αλλά δεν λειτουργούν έτσι οι θεσμοί στην πατρίδα, με τη βούληση του εκάστοτε Υπουργού να λέει «εγώ δεν θα κλείσω κανένα νηπιαγωγείο». Αυτές είναι κουβέντες του καφενείου, δεν είναι κουβέντες να λέγονται μέσα στο εθνικό Κοινοβούλιο, ούτε για θεσμούς κατοχυρωμένους στην κοινωνία, που να διέπουν τη λειτουργία της εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες. Θυμίζετε, βεβαίως, ένα πολύ επιτυχημένο σλόγκαν σε μια τελευταία διαφήμιση, λόγω της ικανότητάς σας αυτής, διότι στις «φωτογραφικές» διατάξεις και στις τροπολογίες που εξυπηρετούν ατομικά συμφέροντα είστε «μανούλες κανονικές». Εμείς δεν θα συμπράξουμε σε αυτήν τη λογική σας. Προσωπικά, ενώπιον του εθνικού Κοινοβουλίου λέω, ότι καταψηφίζω και επί της αρχής και επί των άρθρων και όλες τις τροπολογίες, που έχουν κατατεθεί. Είναι ένα πρόχειρο νομοθέτημα, γραμμένο στο γόνατο, που εξυπηρετεί ατομικά συμφέρονται και προσωπικές ρυθμίσεις. Κατ' αυτήν την έννοια, δεν θα συμπράξω σε αυτήν τη μεγάλη - αν θέλετε - ντροπή για το εθνικό μας Κοινοβούλιο.
Τον λόγο έχει ο κ. Φωτάκης για μια παρέμβαση.
Κύριε Πρόεδρε, είμαι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσω μια νομοτεχνική βελτίωση. Στο άρθρο 24 του σχεδίου νόμου προστίθεται μια παράγραφος, η παράγραφος 14, που αφορά το Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών, το ΙΓΜΕ, και το Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών και Εκδόσεων «Διόφαντος». Υπήρχαν κάποιες αντιρρήσεις από τους θεσμούς. Αυτό το οποίο, τελικά, έγινε στη νομοτεχνική αυτή βελτίωση είναι, ότι καθορίζεται ότι μπορούν να χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από ευρωπαϊκούς και διεθνείς πόρους ή ιδιωτικά κονδύλια υπαγόμενα στο πεδίο εφαρμογής των παραγράφων 1, 5 και 7α του άρθρου αυτού. Επίσης, η τροπολογία με γενικό αριθμό 405 και ειδικό αριθμό 48, η οποία είχε γίνει αποδεκτή από τον Υπουργό κ. Φίλη το πρωί, αποσύρεται.
Ποια τροπολογία αποσύρεται;
Πείτε καθαρά τους αριθμούς, κύριε Υπουργέ.
Η τροπολογία με γενικό αριθμό 405 και ειδικό 48 αποσύρεται.
Υπουργική ή βουλευτική είναι;
Αυτή ήταν βουλευτική.
Αποσύρεται, λοιπόν, η τροπολογία 405/48. Κύριε Υπουργέ, θα σας παρακαλούσα να κατατεθούν, ώστε να μοιραστούν οι νομοτεχνικές βελτιώσεις που κάνετε.
Καταθέτω τη νομοτεχνική βελτίωση που προανέφερα.
Κύριε Ηλιόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πριν ξεκινήσω την ομιλία μου για την παιδεία, πραγματικά, θα ήθελα να εκφράσω την απορία μου που διαπληκτίζεται το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία με τον ΣΥΡΙΖΑ για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Και είναι για γέλια, να παρακολουθεί ο ελληνικός λαός, να κατηγορεί το ΠΑΣΟΚ τον ΣΥΡΙΖΑ για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, όταν το ΠΑΣΟΚ με τον Γιωργάκη Παπανδρέου μάς έβαλε στα μνημόνια, μαζί με τη Νέα Δημοκρατία ανακεφαλαιοποίησε τις τράπεζες τόσες φορές. Είμαστε το μοναδικό κράτος στο οποίο η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών περνάει στο δημόσιο χρέος και δεν το επωμίζονται οι τράπεζες και παρ' όλα αυτά έχουν το θράσος να έρχονται εδώ, στην Αίθουσα του Κοινοβουλίου και να αλληλοκατηγορούνται για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Είναι ένα έγκλημα, το οποίο όταν θα έρθει, γιατί θα έρθει κάποια στιγμή η Χρυσή Αυγή στα πράγματα, θα καθίσουν στο εδώλιο του κατηγορουμένου όλοι όσοι ευθύνονται για αυτήν την υπόθεση, όπως και για τόσες άλλες που σαράντα χρόνια έχουν φτάσει την πατρίδα μας σε αυτό το κακό χάλι που βιώνουμε όλοι σήμερα. Για την παιδεία πραγματικά θα ήθελα, πέρα από τις τεχνικές λεπτομέρειες, να μας πουν εδώ οι Υπουργοί - έφυγε κι αυτός ο περισπούδαστος Φίλης - το όραμά τους για την παιδεία, γιατί έχει ξεκινήσει ένας διάλογος για την παιδεία. Για να ξεκινήσει ένας διάλογος για την παιδεία, θα πρέπει να ξέρουμε και εμείς ποιο είναι το όραμα αυτής της Κυβέρνησης για την παιδεία. Εμείς το λέμε ξεκάθαρα ότι το όραμά μας είναι να επανέλθει η παιδεία σε πρότυπα εθνικά, να γίνει μια εθνική παιδεία. Υπήρχε έστω και για τους τύπους - και καλά κάνατε και το βγάλατε, γιατί ήταν υποκριτικό - στον τίτλο του Υπουργείου, λεγόταν Υπουργείο Εθνικής Παιδείας. Αυτή η λέξη που αφαιρέσατε - και ξαναλέω ότι καλά κάνατε για εσάς, γιατί θα ήσασταν υποκριτές αν την είχατε - για εμάς εμπεριείχε όλη την ουσία της παιδείας. Εκεί ξεκινάει κι εκεί τελειώνει το όραμά μας για την παιδεία. Έτσι θα πρέπει να ξεκινάει ένας διάλογος για την παιδεία. Βέβαια, εσείς έχετε αλλεργία για οτιδήποτε έχει μπροστά τη λέξη «εθνικό» και «εθνική». Σας πειράζει. Βγάζετε σπυράκια. Τι να κάνουμε; Εμείς δεν την έχουμε αυτήν την αλλεργία. Εμάς αυτό είναι το ιδεώδες μας. Και θα ήθελα να ρωτήσω το εξής - αλλά βλέπετε λείπει - τον κ. Φίλη ή τον Πρωθυπουργό της χώρας, τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και όλων των κομμάτων. Αφού αυτή η παιδεία που φτιάχνετε όλα αυτά τα χρόνια, η δημόσια παιδεία - γιατί νομοθετείτε κυρίως για τη δημόσια παιδεία - είναι τόσο επαρκής γιατί στέλνετε τα παιδιά σας σε ιδιωτικά σχολεία; Γιατί από το νηπιαγωγείο μέχρι τα πανεπιστήμια τα στέλνετε σε ιδιωτικά στην Ελλάδα, σε κολέγια και στη συνέχεια τα στέλνετε να σπουδάσουν στο εξωτερικό; Δεν εμπιστεύεστε την παιδεία που φτιάχνετε τόσα χρόνια; Εσείς είσαστε Βουλευτές, εσείς κυβερνάτε τόσα χρόνια και αντί να στέλνετε τα παιδιά σας στο σχολείο που εσείς με τόση επιμέλεια φροντίζετε, τα στέλνετε είτε σε ιδιωτικά είτε στο εξωτερικό. Αυτά, ξέρω ότι - επειδή σήμερα υπάρχει μια απεργία - , δεν πρόκειται να τα ακούσει κανένας. Απλώς τα λέω για να καταγραφούν στα Πρακτικά και να γνωρίζουν όλοι οι Έλληνες ότι υπάρχει ένα κόμμα στο Κοινοβούλιο, το οποίο λέει τα πράγματα έτσι όπως είναι. Δεν έχετε εμπιστοσύνη στην παιδεία που φτιάχνετε. Τελεία και παύλα. Άκουγα χθες εδώ την ανεκδιήγητη Αναπληρώτρια Υπουργό Παιδείας να λέει ότι θα υπάρχει στο δημοτικό μάθημα Αισθητικής Αγωγής. Ποιας αισθητικής αγωγής εννοείτε εσείς οι κομμουνιστές; Κομμουνιστικής αισθητικής αγωγής; Γιατί η αισθητική που έχετε εσείς του ΣΥΡΙΖΑ μάς χαλάει, μάς ενοχλεί, χαλάτε τη δική μας αισθητική. Στον δημόσιο βίο σας έτσι όπως φέρεστε, έτσι όπως ντύνεστε, μάς χαλάτε τη δική μας αισθητική. Και θέλετε τα παιδιά μας να μάθουν αισθητική αγωγή από εσάς! Βέβαια υποθέτω ότι θα εννοείτε σε κομμουνιστικά πρότυπα, σε πρότυπα Βόρειας Κορέας ή κάτι παρεμφερές, διότι δεν εξηγείται αλλιώς το ότι θέλετε να εισάγετε, εσείς συγκεκριμένα, ένα τέτοιο μάθημα. Η παιδεία αυτή, βέβαια, όλα αυτά τα σαράντα χρόνια, όπως την έχετε φτιάξει, έχει εκθρέψει Ρωμανούς, Ρουβίκωνες, όπως το αγαπημένο σας παιδί, τον Ρωμανό, που ήθελε δήθεν να σπουδάσει και μας «φάγατε» εδώ μέσα. Διαλύσατε το Κοινοβούλιο, διαλύσατε την κοινωνία, καιγόταν ο τόπος για να σπουδάσει αυτό το καλόπαιδό σας και σας βγάζει προχθές ανακοίνωση και λέει ότι «η μοναδική λύση είναι ο ένοπλος αγώνας» και «βγείτε έξω και αρχίζετε και σκοτώνετε». Αυτά είναι τα παιδιά σας, που εσείς τόσα χρόνια εδώ μέσα υπερασπίζεστε. Και, βέβαια, αυτά τα παιδιά τα έχει μεγαλώσει η δική σας παιδεία. Έχετε ευθύνη και για αυτό. Τώρα, βέβαια, φύγατε από τις αριστερίστικες κορώνες και είσαστε «μνημόνιο uber alles», μαζί με τους έμμεσους δολοφόνους, τους τοκογλύφους αγκαλίτσες, και δεν έχετε λόγους να υπερασπιστείτε αυτούς τους ανθρώπους. Εμείς, βέβαια, είμαστε σαφώς και υπέρ της έρευνας και υπέρ της τεχνολογίας και όλων αυτών των πραγμάτων, που ουσιαστικά θα έπρεπε να είναι εργαλεία στα χέρια των νέων μας από την στιγμή που το ελληνικό κράτος πληρώνει για τις σπουδές τους. Τους μεγαλώνουμε εδώ, τους σπουδάζουμε και καλά κάνουμε. Αυτά τα τόσο χρήσιμα εργαλεία, λοιπόν, θα έπρεπε να αποτελούν ένα εφαλτήριο για τη ζωή τους και να μην τους αναγκάζουμε να φεύγουν στο εξωτερικό. Εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνόπουλα σπουδαγμένα, με πτυχία, φεύγουν στο εξωτερικό για να βρουν την τύχη τους, γιατί εδώ πέρα έχουμε καταντήσει να έχουμε δύο εκατομμύρια και πλέον ανέργους -60% και πλέον είναι το ποσοστό της ανεργίας στους νέους - και επιπλέον να μην παράγουμε τίποτα. Λογικό είναι μία χώρα που έχει σταματήσει να παράγει, μία χώρα που ουσιαστικά δεν παράγει κανέναν πλούτο, να μην μπορεί να απασχολήσει τα παιδιά της. Φέρνετε ένα άρθρο, το άρθρο 45, για κατάργηση της τιμωρίας όσων παρακωλύουν την ομαλή λειτουργία των σχολικών μονάδων. Έχετε καταντήσει τα σχολεία και τα πανεπιστήμια ξέφραγο αμπέλι. Δεν συζητάμε για τις κομματικές νεολαίες - είναι ένα τεράστιο κεφάλαιο - που λυμαίνονται τόσα χρόνια τα πανεπιστήμια. Όμως, είτε υπάρχουν είτε δεν υπάρχουν, τα πανεπιστήμια και τα σχολεία είναι ένα ξέφραγο αμπέλι και με τα άσυλα και με τα νομοθετήματα αυτά. Γιατί να υπάρχει άσυλο στα πανεπιστήμια; Γιατί έχετε κάνει κοιτίδες ανομίας τα πανεπιστήμια; Γιατί όποια πόλη έχει πανεπιστήμιο μαστίζεται από εγκληματικότητα και ανομία, αντί το πανεπιστήμιο να αποτελεί μια κοιτίδα πολιτισμού; Αυτό θα έπρεπε να μας το απαντήσετε. Βέβαια, δεν υπάρχει απάντηση. Ρητορικό είναι το ερώτημα, γιατί αυτά τα κακώς κείμενα θα συνεχίσουν να υπάρχουν όσο υπάρχουν αυτές οι κυβερνήσεις που τα εκτρέφουν. Όσον αφορά τα ολοήμερα σχολεία, θέλετε να τα καταργήσετε και αυτά, γιατί δεν έχετε τα κονδύλια. Θα κλείσετε σίγουρα με αυτό το άρθρο κάποια νηπιαγωγεία. Και βγαίνει ένας από τους πιο επικίνδυνους, γιατί είναι και εθνικά επικίνδυνος Υπουργός ο Φίλης - που όταν ανοίγει το στόμα του επιτόπου αυτοκτονούν πέντε ιστορικοί με αυτά που λέει - , και μας υπόσχεται στον αέρα ότι δεν θα κλείσουν τα νηπιαγωγεία, ενώ νομοθετεί. Το νομοθέτημα που φέρνει λέει ότι θα κλείσουν νηπιαγωγεία. Το λέει ο νόμος που έχει φέρει ότι θα κλείσουν νηπιαγωγεία. Αλλιώς γιατί τον έφερε κιόλας; Παρ' όλα αυτά, αυτός μας υπόσχεται ότι δεν θα κλείσει κανένα νηπιαγωγείο. Ποιος; Αυτός - όχι αυτός, όλο του το κόμμα - που έλεγε ότι θα σκίσει τα μνημόνια, ότι θα φέρει εφαρμοστικούς που θα καταργούν τα μνημόνια με ένα άρθρο και όλα αυτά τα πολύ ωραία. Μας κάνει πλάκα και θέλει να τον εμπιστευθούμε κιόλας για οτιδήποτε και αν λέει. Εννοείται ότι θα κλείσουν νηπιαγωγεία μόνο για Ελληνόπουλα. Θα κλείσουν τα νηπιαγωγεία αυτά που αφορούν στα Ελληνόπουλα που ζουν στην παραμεθόριο, που ζουν σε ακριτικές περιοχές της Ελλάδας. Και αντ' αυτών θα ανοίξουν νηπιαγωγεία στα κέντρα, στα hot spots, όπως τα λέτε για να τα ωραιοποιήσετε. Εκεί θα ανοίξουν νηπιαγωγεία, θα ανοίξουν σχολεία για ανθρώπους που δεν θέλουν - το δηλώνουν οι άνθρωποι - να μάθουν τη δική μας την παιδεία και τον δικό μας τον πολιτισμό. Εμείς σώνει και καλά θα τους κάνουμε νηπιαγωγεία κλείνοντας νηπιαγωγεία για τα Ελληνόπουλα. Θα κλείσω με το σημαντικότερο - και δεν θα καταχραστώ άλλο τον χρόνο σας - πρόβλημα σήμερα στην Ελλάδα, που ονομάζεται δημογραφικό και θα πρέπει να λυθεί άμεσα. Ήδη, από ό,τι λέει η Στατιστική Υπηρεσία, τα πράγματα είναι μη αναστρέψιμα. Θα πρέπει να κάνουμε τα πάντα, για να τα κάνουμε αναστρέψιμα, για να έρθει θετικό ισοζύγιο στις γεννήσεις, γιατί πλέον οι θάνατοι έχουν ξεπεράσει κατά πολύ τις γεννήσεις. Χάνεται μία ελληνική πόλη περίπου εκατό με εκατόν είκοσι χιλιάδων κατοίκων κάθε χρόνο από αυτό το αρνητικό ισοζύγιο. Θα πρέπει να βοηθήσουμε όλοι μαζί, νομοθετώντας ίσως και εδώ από το Κοινοβούλιο άμεσα, ούτως ώστε να επανέλθουν τα επιδόματα για τρίτεκνους και πολύτεκνους. Αυτό θα γίνει, βέβαια - δεν αυταπατόμαστε ότι μπορείτε να το κάνετε εσείς - με μία εθνική κυβέρνηση, που, όπως είπα και στην αρχή της ομιλίας μου, θα έρθει σύντομα, μία εθνική κυβέρνηση η οποία θα επαναφέρει όλα αυτά τα βοηθητικά μέτρα για το δημογραφικό.
Τελειώνετε, κύριε Ηλιόπουλε. Ήδη έχετε μιλήσει περίπου δέκα λεπτά.
Έχω τελειώσει, κύριε Πρόεδρε. Θα επαναφέρει εθνική παιδεία για όλα τα Ελληνόπουλα. Και κλείνοντας, θα ήθελα να πω ότι η μοναδική δύναμη που μπορεί σήμερα να σώσει την πατρίδα μας έχει ένα όνομα, Χρυσή Αυγή. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Κατσαβριά - Σιωροπούλου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά από τα όσα ακούστηκαν μέσα σε αυτήν την Αίθουσα και επιχειρώντας να συγκροτήσω τα κύρια σημεία της σημερινής μου ομιλίας για το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου, παρέλαβα μία επιστολή την οποία βρήκα ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και θα ήθελα να σας την αναγνώσω, αντί της τοποθέτησης που είχα ετοιμάσει, καθώς θεωρώ ότι το περιεχόμενό της βοηθά στο να επαναφέρουμε στη μνήμη μας γεγονότα που βιώσαμε στην Ελλάδα τα τελευταία είκοσι χρόνια και έτσι να αποφασίσουμε για τα επόμενα. Η ψήφιση κάθε νόμου είναι ένας ακόμη λίθος στο οικοδόμημα της πολιτείας και προϋποθέτει σαφή και ορθή γνώση της δομής, της στατικής και της ιστορίας του οικοδομήματος. Διαβάζω το κείμενο με τίτλο «Ισχυρή Ελλάδα 1996-2014» ως έχει: «Βαδίζοντας προς τη νέα χιλιετία, η χώρα είχε ήδη πετύχει τη σύγκλιση προς το μέσο ευρωπαϊκό βιοτικό επίπεδο κατά 70% και πλέον. Τα κυβερνητικά στελέχη είχαν κερδίσει μία θέση στις συνεδριάσεις της Ευρωζώνης, δηλαδή του σκληρού πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλοι ήταν έχοντες και κατέχοντες, καθώς οι πολίτες είχαν γίνει κάτοχοι του σκληρού, αλλά πολύτιμου νομίσματος του ευρώ. Το κοινωνικό κράτος είχε απλώσει ένα δίχτυ ασφαλείας για όλους. Οι θεσμοί της κοινωνικής δικαιοσύνης αποτελούσαν τη στέρεη βάση της κοινωνικής συνοχής. Η υγεία, η πρόνοια, η παιδεία, η έρευνα και ο πολιτισμός ήταν κτήμα όλων χωρίς καμμία διάκριση. Άνεμος δημοκρατίας, ελευθερίας και διαφάνειας έπνεε παντού και φούσκωνε τα πανιά στο ταξίδι προς τη «Γη της Επαγγελίας». Το χρηματιστήριο αντανακλούσε τον δυναμισμό της ισχυρής οικονομίας. Τα μεγάλα έργα επιβεβαίωναν την είσοδο σε έναν νέο «χρυσό αιώνα». Η κατάκτηση του πανευρωπαϊκού στο ποδόσφαιρο και οι Ολυμπιακοί Αγώνες σηματοδοτούσαν το μεγαλείο της σύγχρονης Ελλάδας και υπενθύμιζαν την αυτονόητη σύνδεση με το υπερήφανο παρελθόν. Και καθώς τα χρόνια κυλούσαν σε πελάγη ευτυχίας, ο μεγάλος κυβερνήτης και το πλήρωμά του κουράστηκαν και παρέδωσαν το τιμόνι σε άλλον κυβερνήτη με νέο πλήρωμα και φρέσκιες ιδέες. Η πορεία συνέχιζε να είναι ανοδική. Επανιδρύθηκε το κράτος. Όλες οι οικονομικές και κοινωνικές κατακτήσεις διευρύνθηκαν, περισσότερη δημοκρατία, περισσότερη ελευθερία, μεγαλύτερη διαφάνεια, μεγαλύτερη εθνική υπερηφάνεια. Και πάλι, όμως, ο κυβερνήτης κουράστηκε. Παρέδωσε και αυτός με τη σειρά του στον επόμενο. Του άφησε μάλιστα και πολλά λεφτά, τόσα που ο καινούργιος στην αρχή δεν ήξερε τι να τα κάνει. Αυτός, όμως, είχε εξαιρετικούς φίλους από τους οποίους έπαιρνε συμβουλές μέσα και έξω από τη χώρα. Ένας Έλληνας που τον αντικαθιστούσε όταν έλειπε στα πολλά του ταξίδια τον συμβούλευσε να μοιράσει τα λεφτά και να τα φάνε όλοι μαζί. Ένας άλλος - ξένος αυτός με κομψή προφορά και φανερή αδυναμία στις κοσμικές απολαύσεις - τον συμβούλευε να μην τα μοιράσει όλα, αλλά να επενδύσει τα υπόλοιπα σε ομόλογα, ώστε να αυγατίσουν σε περίπτωση που χρειαστούν στο μέλλον. Ο ηγέτης περιήλθε τότε σε αμηχανία και αποφάσισε να ζητήσει τη γνώμη των ομολόγων του στην Ευρωζώνη. Όταν αυτοί έγιναν κοινωνοί της σύνεσης και της σωφροσύνης του, τον έβγαλαν από τη δύσκολη θέση και του έδωσαν τα κλειδιά της ΕΚΤ. Τώρα πια δεν είχε λόγο να προβληματίζεται. Μπορούσε και από την άνεση του γυμναστηρίου να διευθύνει όλες τις δημόσιες υποθέσεις, αλλά για κάποιον περίεργο λόγο, ίσως γιατί ήθελε λίγο παραπάνω προσωπικό χρόνο, ίσως γιατί πίστεψε πως είχε έρθει το τέλος της ιστορίας, ο ηγέτης αποφάσισε να μοιραστεί τις ευθύνες του με τον παλιό του φίλο και συμφοιτητή, αλλά αρχηγό της αντίπαλης ομάδας. Και καθώς ουδείς αγνωμονέστερος του ευεργετηθέντος, πράγμα που ισχύει πολύ περισσότερο στην πολιτική, ο συμφοιτητής κατάφερε να πάρει εκείνος το τιμόνι και τις ευθύνες της χώρας, με τη βοήθεια, όπως λένε, μερικών άσπονδων φίλων του πρώην ηγέτη. Οι εταίροι, βλέποντας το κατόρθωμα του νέου αρχηγού, ο οποίος εν τω μεταξύ ενσωμάτωσε και την αντίπαλη ομάδα, ζήτησαν να τον συναντήσουν αμέσως, προκειμένου να δαμάσουν την περιέργειά τους, πολύ περισσότερο που οι πληροφορίες τον περιέγραφαν και ως ειδικό στο success story. Οι ηγέτες της Ευρωζώνης εκστασιάστηκαν τόσο που του παρέδωσαν εκτός από την ΕΚΤ και τις κεντρικές τράπεζες των κρατών τους. Και ξαφνικά, μια Κυριακή του περασμένου Γενάρη και ενώ ο πλούτος και η αφθονία και η ξεγνοιασιά πλημμύριζαν κάθε γωνιά της Ελλάδας, συνέβη το αναπάντεχο: Ένα τεράστιο μαύρο πέπλο απλώθηκε πάνω από τη χώρα. Αμέτρητοι κατακόκκινοι κεραυνοί έσκισαν τον ουρανό. Πολλοί διέκριναν με τρόμο να διαγράφονται στον ορίζοντα τα ακατάληπτα γράμματα ΣΥΡΙΖΑ. Αρκετοί άλλοι ξεχώριζαν τον Αλέξη Τσίπρα, πότε με τη μορφή του Λεβιάθαν και πότε με αυτή του Καρόλου Μαρξ ή του Ένγκελς. Από τη βιβλικών διαστάσεων καταστροφή που ακολούθησε, ελάχιστοι επέζησαν. Μετά από καιρό σχηματίστηκε ένα ουράνιο τόξο στον καταγάλανο ουρανό και ένας γλάρος αφηγούνταν στο συνάφι του πως μετά τον κατακλυσμό φάνηκαν στο τέλος του δρόμου κάποιες φιγούρες σωτήρων που ευαγγελίζονταν μία νέα εποχή. Ελάχιστοι τους πίστεψαν και ένιωσαν ότι μπορούν να ζήσουν πιο καλά. Όμως εμείς ζήσαμε χειρότερα». Κατόπιν αυτού, η θέση μου όσον αφορά το παρόν νομοσχέδιο είναι η αυτονόητη υπερψήφισή του. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Σιωροπούλου. Τον λόγο έχει ο κ. Λοβέρδος από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Κύριε Πρόεδρε, μήπως μπορώ να μιλήσω μετά από δύο ομιλητές, αν είναι δυνατόν; Παραχωρώ τη θέση μου.
Κύριε Λοβέρδο, να το δούμε το αίτημά σας, αλλά ακολουθεί η κ. Ασημακοπούλου, η οποία δεν γνώριζε προφανώς το αίτημά σας και μετά είναι η κ. Κεφαλίδου.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να μιλήσω εγώ στη θέση του κ. Λοβέρδου;
Με βάση τον κατάλογο των ομιλητών είναι η σειρά της κ. Κεφαλίδου. Κυρία Κεφαλίδου, θέλετε να μιλήσετε;
Να διευκολύνω, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι πράγματι κρίμα η Κυβέρνηση να δυναμιτίζει μόνη της κάθε δυνατότητα συναίνεσης. Και σε αυτό το νομοσχέδιο την προδίδει η προχειρότητα και η μόνιμη ασυνέπεια λόγων και έργων. Μόνο σε αυτό είστε συνεπείς, κύριοι της Κυβέρνησης, στην ασυνέπειά σας. Διακηρύσσατε τον εθνικό και κοινωνικό διάλογο για την παιδεία. Τον διαφημίσατε, τον κάνατε σημαία. Πού βρισκόμαστε όμως σήμερα; Ξεκίνησε με τυμπανοκρουσίες, τέσσερις επιτροπές διαλόγου. Κάπου στην πορεία τα βρήκατε σκούρα. Υποτίθεται ότι συνεχίζετε. Εν τω μεταξύ η Βουλή νομοθετεί. Γιατί; Γιατί όλα είναι προσχηματικά. Τι πειράζει όμως; Ξέρετε εσείς. Ψηφίζετε σήμερα, ξε - ψηφίζετε αύριο και ό,τι ξεχάσετε το προσθέτετε ή σε τροπολογία ή σε ΠΝΠ σε επόμενο νομοσχέδιο, κατά προτίμηση για βοσκήσιμες γαίες! Φέρατε ένα πολυδιαφημισμένο και πολυαναμενόμενο νομοσχέδιο για την έρευνα. Χρειαστήκατε δεκαέξι ολόκληρους μήνες για να φέρετε ένα μπάλωμα στον ν.4310/2014 κάποιες διατάξεις του οποίου ομολογουμένως είναι θετικές. Χαρακτηρίζεται, όμως, από ελλείψεις σε σημαντικές ρυθμίσεις, κυρίως σε ό,τι αφορά την ανέλιξη του εθνικού ερευνητικού συστήματος, την ανάσχεση της συνεχιζόμενης διαρροής Ελλήνων επιστημόνων στο εξωτερικό - επί το ελληνικότερον brain drain - και στην κατοχύρωση βασικών μεταρρυθμίσεων, που έχει ανάγκη ο δημόσιος ερευνητικός χώρος. Άρα, έχουμε ένα νομοσχέδιο που τροποποιεί διατάξεις δίνοντας μία ανάσα, χωρίς όμως να υπάρχει σαφής στόχευση, σαφής στρατηγική και χωρίς να επιλύονται τα πολύ σοβαρά και πραγματικά προβλήματα των Ελλήνων ερευνητών. Με τόση προετοιμασία και με δεδομένο ότι αναγνωρίζετε ως βασικό μοχλό ανάπτυξης τη σύνδεση παιδείας και εκπαίδευσης με την έρευνα και τεχνολογία σε ένα σύγχρονο κράτος, θα περιμέναμε ένα καινοτόμο, ένα σύγχρονο νόμο πλαίσιο. Προφανώς και αυτό παραπέμπεται στο άδηλο μέλλον. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο ερευνητικός χώρος, κοινά αποδεκτός ως όχημα ανάπτυξης της χώρας, παρουσιάζει πολλές ελλείψεις και στρεβλώσεις κυρίως λόγω απουσίας στρατηγικής για την ανάπτυξή του. Οι δύο βασικοί πυλώνες, τα ΑΕΙ και τα ερευνητικά κέντρα, έχουν αναπτυχθεί μεμονωμένα, χωρίς επικοινωνία και χωρίς αλληλεπίδραση μεταξύ τους. Στην Ελλάδα των μνημονίων, που εσχάτως κι εσείς καταλαβαίνετε ότι μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν, εξακολουθούν να υπάρχουν ακόμη και σήμερα επιδόσεις των ερευνητικών κέντρων και εξαιρετικές δυνατότητες, με την προϋπόθεση όμως να συνδεθούν με την ανώτατη εκπαίδευση, την επιχειρηματικότητα και την πραγματική οικονομία. Αυτά τα ζητήματα όφειλε να ρυθμίσει το νομοσχέδιο για την έρευνα. Από το νομοσχέδιο, όπως πάντα, λείπουν οι ερευνητικοί φορείς του ιδιωτικού τομέα. Έχετε μια αλλεργία σε ό,τι αφορά αυτό το θέμα. Και η ερώτηση είναι πώς μπορείτε να στηρίξετε τη σύνδεση της έρευνας με την πραγματική οικονομία και πώς μπορείτε να σχεδιάσετε πλαίσιο συνεργασίας ιδιωτικού και δημόσιου στην έρευνα, αφού εσείς δεν πιστεύετε σε αυτά. Στο παρόν νομοσχέδιο έχω κάποιες επισημάνσεις. Επισήμανση πρώτη: Είναι απαράδεκτη η έλλειψη κοστολόγησης στις ρυθμίσεις που φέρνετε και υπάρχει σχετική αναφορά και στην έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, όπου αναφέρεται πολύ χαρακτηριστικά ότι είναι αδύνατη η κοστολόγηση, καθώς το Υπουργείο δεν έχει δώσει τα αναγκαία στοιχεία. Δεύτερον, παραμένει ο κατακερματισμός του ερευνητικού ιστού της χώρας σε διάφορα Υπουργεία με διαφορετικά θεσμικά πλαίσια. Απουσιάζει ένα ενιαίο θεσμικό πλαίσιο για τη λειτουργία τους. Τρίτον, θετικό βήμα, κύριε Υπουργέ, η νομοθετική βελτίωση που φέρατε αναφορικά με την ΕΣΕΤΑΚ, την Εθνική Στρατηγική Έρευνας, Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Καινοτομίας που περιγράφεται στο άρθρο 5, ώστε να ψηφίζεται από τη Βουλή. Δεν φθάνει, όμως. Λείπει το όραμα. Με την ευκαιρία, θα ήθελα να αναφερθώ στην τροπολογία με γενικό αριθμό 382 και ειδικό 29, η οποία έγινε δεκτή και στη συνέχεια, απορρίφθηκε. Αυτή η τροπολογία καλύπτει ένα κενό που υπάρχει σε σχέση με την εξέλιξη ενός ολόκληρου κλάδου, του ΕΔΙΠ. Το γεγονός ότι αρχικά η κ. Αναγνωστοπούλου την αποδέχθηκε δείχνει ότι αναγνωρίζει το πρόβλημα. Η απόσυρσή της δείχνει ότι δεν υπάρχει τόλμη στην Κυβέρνηση να λύσει πραγματικά ακανθώδη προβλήματα. Εμάς δεν μας αρέσουν οι αποκλεισμοί. Θέλουμε καθαρές διαδικασίες που να αναδεικνύουν τους καλύτερους. Και περιμένουμε να υπάρξει πρωτοβουλία από την Κυβέρνηση, ώστε να λυθεί το θέμα των ΕΔΙΠ. Είναι ένας κλάδος ανομοιογενής, καθώς έχει από γραμματείς μέχρι ανθρώπους με διδακτορικά - που δυστυχώς με βάση τον νόμο, δεν έχουν καμμιά δυνατότητα εξέλιξης. Πάμε στο άρθρο 26, Μέρος Β΄. Εκεί αποτυπώνετε με γλαφυρό τρόπο αυτό που οραματίζεστε στα συμβούλια ιδρύματος. Συνεπείς με την ιδεοληψία σας, τα αποψιλώνετε από αρμοδιότητες. Συνεχίζουμε με το άρθρο 30 παράγραφος 7. Από πότε η εξατομικευμένη νομοθέτηση στα όρια της αντισυνταγματικότητας είναι κάτι το οποίο μπορεί να γίνει δεκτό σε ένα κράτος δικαίου; Και αναφέρομαι στις μετεγγραφές φοιτητών για λόγους υγείας. Και είναι ένα θέμα το οποίο πραγματικά περιμέναμε να το έχετε λύσει πολύ νωρίτερα μέσα από προηγούμενο νόμο που έχετε φέρει για τις μετεγγραφές. Εμείς σας προτείνουμε να επεξεργαστούμε ένα νομοσχέδιο που θα δίνει τη δυνατότητα κατ' εξαίρεση μεταγραφών για ανθρωπιστικούς λόγους σε ειδικές κατηγορίες ευπαθών ομάδων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Όσον αφορά το άρθρο 33, παράγραφος 7, νομίζω ότι θα φανεί κατά πόσο είναι ή όχι φωτογραφική η διάταξη. Όμως, ενώ δίνετε τη δυνατότητα υπό προϋποθέσεις να μεταταγούν σε θέσεις βοηθού πανεπιστημιακού καθηγητή εκπαιδευτικοί πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, δεν αναφέρετε πουθενά για τη βλάβη που θα προκαλέσει τόσο στην πρωτοβάθμια, όσο και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, απογυμνώνοντάς την ουσιαστικά από το πιο καταρτισμένο προσωπικό που χωρίς αμφιβολία θα φύγει τρέχοντας για τα ΑΕΙ. Από πότε περισσεύει προσωπικό στη μέση εκπαίδευση; Αν δεν κάνω λάθος, χρειάζεστε περίπου είκοσι χιλιάδες προσλήψεις, σύμφωνα με τις δηλώσεις του Υπουργείου, οι οποίες δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν. Παρ' όλα αυτά, εσείς θεσπίζετε διάταξη για μετάταξη εκπαιδευτικών στα ΑΕΙ και φυσικά συνεχίζετε τις προσλήψεις μετακλητών φίλων και συγγενών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Όμως, τι να περιμένει κάποιος από μία Κυβέρνηση που ο Υπουργός Παιδείας «ξηλώνει» την Κεντρική Επιτροπή Εξετάσεων δέκα ημέρες πριν από τις Πανελλαδικές Εξετάσεις και αντί να επεκτείνει το θεσμό του ολοήμερου σχολείου, το καταργεί εν μία νυκτί; Προφανώς, έτσι αντιλαμβάνεται η Κυβέρνηση την αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου. Αφού διέλυσε τα πρότυπα και τα πειραματικά, σειρά έχει τώρα η πρωτοβάθμια εκπαίδευση.
Κυρία Κεφαλίδου, σας παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Τελειώνω σε ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Όχι σε ένα λεπτό, κυρία συνάδελφε.
Τελειώνω σε μισό λεπτό, πολύ λιγότερο. Ευχαριστώ για την κατανόηση, κύριε Πρόεδρε. Αντί για μαθήματα προαγωγής δεξιοτήτων και ξένων γλωσσών τα παιδιά μας θα αφήνονται στη μεσημεριανή ραστώνη από τις 13.15΄ και οι γονείς θα κάνουν αγώνα δρόμου, για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν φροντιστήρια και ιδιαίτερα, με λεφτά που δεν έχουν. Οι παροχές του δημόσιου σχολείου, για το οποίο κόπτεστε, γυρίζουν τρέχοντας δεκαετίες πίσω. Κάπως έτσι ο μέσος μαθητής του λυκείου, αντί για επάρκεια στην πληροφορική και τις ξένες γλώσσες, θα αποκτά δεξιότητες στις καφετέριες, στο τάβλι και στην πρέφα. Θα μου πείτε «Γιατί όχι; Με αυτά τα προσόντα στην Ελλάδα κάποιοι έχτισαν ολόκληρη πολιτική καριέρα». Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Ασημακοπούλου από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, εχθές είχα την ευκαιρία να γνωρίσω από κοντά τον Ισραηλινό «Chief Technology Officer». Σας το αναφέρω, γιατί ξέρω ότι είχατε κι εσείς μία θεσμική συνάντηση στο Υπουργείο. Συζητήσαμε διάφορα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα για την έρευνα, όπως το ενδιαφέρον να υπήρχε αυτός ο θεσμός του Γραμματέα Επιχειρηματικής Έρευνας και Τεχνολογίας και στην Ελλάδα. Συζητήσαμε για τη δυνατότητα δημιουργίας «Technology Transfer Officers», για τα «clusters», για την ενίσχυση και χρηματοδότηση της επιχειρηματικότητας σε συνδυασμό με την καινοτομία και την έρευνα. Εκεί που συζητούσαμε όλα αυτά, του ανέφερα ότι στη Βουλή - το ήξερε γιατί του το είχατε πει - υπάρχει συζήτηση του νομοσχεδίου για την έρευνα και την τεχνολογία. Οπότε, βεβαίως, έπρεπε να του πω και τι περιλαμβάνει το σημερινό νομοσχέδιο. Πρέπει να σας ομολογήσω ότι εκείνη τη στιγμή βρέθηκα σε δύσκολη θέση, αλλά νομίζω ότι το δίκαιο είναι να χρησιμοποιήσω τα λόγια της Κυβέρνησης όπως φαίνονται στην αιτιολογική έκθεση, που είναι ότι αυτό που συζητάμε σήμερα είναι ουσιαστικά μία μεταβατική νομοθετική παρέμβαση. Εσείς τη χαρακτηρίζετε ως ένα πρώτο βήμα εν όψει της διαμόρφωσης ενός νέου νόμου πλαισίου. Τη χαρακτηρίζετε ως μία στροφή για να σχεδιάσετε κάποια στιγμή ένα συνεκτικό εθνικό στρατηγικό σχέδιο για την έρευνα, την τεχνολογική ανάπτυξη και την καινοτομία. Αυτά τα είπατε και στην τοποθέτησή σας και τώρα που ξέρουμε επισήμως αυτό που ξέραμε και πριν, ότι δηλαδή δεν έχετε κάποια εθνική στρατηγική για την έρευνα και την τεχνολογία, η πρώτη ερώτηση είναι πότε σκοπεύετε να αποκτήσετε. Πόσες φορές κυβέρνηση Αριστερά χρειάζεται, για να φθάσουμε να έχουμε ένα σχέδιο και μία τεχνοκρατική προσέγγιση στην υλοποίησή του; Ξέρετε, μιλώ γι' αυτά τα πεζά πράγματα, άξονες, χρονοδιαγράμματα, τέτοια! Πρόκειται, λοιπόν, για μία μεταβατική παρέμβαση και ένα πρώτο βήμα. Εγώ θα συμφωνήσω ότι είναι ένα πρώτο βήμα. Είναι ένα πρώτο βήμα στον τομέα της έρευνας και της τεχνολογίας, όπως το πρώτο βήμα που έχετε κάνει σε όλους τους άλλους τομείς, στο να μεταβείτε σε ένα μοντέλο κρατισμού, σε έναν καθεστωτικό συγκεντρωτισμό στο πρόσωπο του Υπουργού, με την κατάργηση της αξιοκρατίας, της διαφάνειας, με τον έλεγχο της διοίκησης σε όλα τα επίπεδα, με τη δημιουργία πελατειακών σχέσεων των εκάστοτε διευθυντών με το προσωπικό και ναι, σηματοδοτεί επίσης και μια στροφή - διευκρινίζω 180 όχι 360 μοιρών - , στις πρακτικές της δεκαετίας του '80 με την επαναφορά διατάξεων του ν.1514/1985. Η στροφή αυτή είναι ιδιαίτερα αρνητική εξέλιξη. Γιατί; Διότι είναι ξεκάθαρη σε ό,τι αφορά στη διασύνδεση της έρευνας με την επιχειρηματικότητα και τον παραγωγικό τομέα που προωθούσε ο ν. 4310. Από ιδεοληψία σας έχετε καταργήσει σχεδόν παντού τη λέξη «επιχειρηματικότητα» μέσα στο νόμο. Ο νόμος αυτός της κυβέρνησης Σαμαρά έδινε έμφαση και στην αριστεία και στην αξιοκρατία και στη διαφάνεια, αλλά κυρίως είχε ως κεντρικό στόχο να δημιουργήσει ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα στη χώρα μας, με τη διασύνδεση της έρευνας με την παραγωγική διαδικασία και την τόνωση του ιδιωτικού τομέα. Με το δικό σας νομοσχέδιο, αυτό που προωθείτε δεν είναι μία στροφή. Είναι αποστροφή από τους ιδιωτικούς φορείς, την επιχειρηματικότητα και την αλληλεπίδραση και τη συνέργειά τους με τη δημόσια έρευνα. Και επειδή, ξέρετε, στη Νέα Δημοκρατία έχω την ευθύνη του τομέα ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας, κύριε Υπουργέ, θα σας ρωτήσω αυτό που ρωτάω και τον κ. Σταθάκη και τον κ. Χαρίτση. Εσείς που είστε ευρωπαϊστές - και εσείς δεν είστε και χθεσινός σε αυτά τα θέματα, κύριε Υπουργέ, και σας το έχουμε αναγνωρίσει από τη Νέα Δημοκρατία αυτό - από πού θα έρθει ανάπτυξη, αν δεν πρόκειται να έρθει από την καινοτομία διασυνδεδεμένη με την επιχειρηματικότητα και με την παραγωγή; Θα έρθει με φωτογραφικές και μεταβατικές διατάξεις; Όχι, προφανώς δεν θα έρθει από εκεί. Τι ακριβώς κάνετε για αυτό; Με τα χρήματα του ΕΣΠΑ, τι ακριβώς κάνετε με αυτό; Θα αναφερθώ σε μερικά πράγματα που είναι απολύτως γνωστά σε όσους από εμάς χρόνια ασχολούμαστε με αυτά τα κοινοτικά προγράμματα, με το ΕΣΠΑ, με τα framer programs για την έρευνα. Στο πλαίσιο της στρατηγικής Ευρώπη 2020 έχουμε αυτήν την εμβληματική πρωτοβουλία, όντως, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, την Ένωση Καινοτομίας. Μέσα από αυτήν αναδεικνύεται και αυτή η έννοια της έξυπνης εξειδίκευσης, μία έννοια και μία στρατηγική η οποία στη γλώσσα των κοινοτικών είναι εκ των προτέρων αιρεσιμότητα και πρέπει να εκπληρωθεί από τα κράτη - μέλη για να μπορέσουμε να έχουμε οικονομική στήριξη για επενδύσεις από το ΕΔΕΤ και από το ΕΤΠΑ. Και αυτή έχει εκπονηθεί για τη χώρα μας και καταθέτω στα Πρακτικά από την ιστοσελίδα του Υπουργείου Ανάπτυξης τη στρατηγική αυτή. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και ρωτώ: Γιατί αυτή η απαράδεκτη καθυστέρηση της Κυβέρνησης στην αξιοποίηση των κοινοτικών κονδυλίων - γιατί αν δεν αρθεί αυτή η αιρεσιμότητα, να το πούμε σε απλά ελληνικά, δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα χρήματα του νέου ΕΣΠΑ - , όπως επίσης και η έλλειψη οποιουδήποτε στρατηγικού σχεδιασμού για τον συνδυασμό των χρηματοδοτήσεων αυτών με τα εργαλεία από το πακέτο Γιούνκερ, μόχλευση μέσω του EFSI, συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων; Και εδώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βλέπουμε τον καταστροφικό συνδυασμό ιδεοληψίας, κωλυσιεργίας και εν τέλει ανικανότητας της Κυβερνήσεως. Καταθέτω στα Πρακτικά, επίσης, κύριε Υπουργέ, μια ανακοίνωση της επιτροπής με ημερομηνία 19 Απριλίου, δηλαδή πριν από δεκαπέντε μέρες. Έχει τίτλο «Ψηφιοποίηση της ευρωπαϊκής βιομηχανίας. Τα πλήρη οφέλη από την ψηφιακή ενιαία αγορά». [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Άννα - Μισέλ Ασημακοπούλου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εστιάζω στο κεφάλαιο 4.2 «Κοινές επενδύσεις για την ενίσχυση των ικανοτήτων ψηφιακής καινοτομίας», όπου υπάρχει ένας συνδυασμός για την προώθηση κόμβων ψηφιακής καινοτομίας -500 εκατομμύρια ευρώ από το Horizon 2020 στους κόμβους ψηφιακής καινοτομίας - , όπου η Επιτροπή ανακοινώνει ότι σκοπεύει να ενισχύσει τον ρόλο των ΣΔΙΤ, για να συντονίσουν πανευρωπαϊκές προσπάθειες έρευνας και καινοτομίας και εμβληματικά έργα, κοινά έργα μεγάλης κλίμακας. Και ρωτώ, κύριε Υπουργέ: Με αυτά τα θέματα ποιος ασχολείται; Ποιος κάνει κάτι σε αυτά τα θέματα; Η απάντηση είναι απλή. Γιατί γελάτε, κυρία μου; Η κυρία γελάει. Η κυρία για κάποιον λόγο γελάει. Θέλετε να μου πείτε για ποιον λόγο γελάτε; Δεν μου φάνηκε, βλέπω πάρα πολύ καλά από το Βήμα. Αυτό είναι αγένεια, κύριε Υπουργέ. Να πείτε στους συνεργάτες σας, παρακαλώ, με λίγο μεγαλύτερη ευγένεια, όταν μιλάει κάποιος από την Αντιπολίτευση. Αντί να γελούν, ίσως να κάνετε κάτι για όλα αυτά, διότι η απάντηση είναι απλή. Δεν κάνετε τίποτα. Νομοθετείτε μεταβατικά, φωτογραφικά, τακτοποιείτε τους δικούς σας, μας πάτε τριάντα χρόνια πίσω στην έρευνα, στην παιδεία, στην τεχνολογία. Αυτό κάνετε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, και ευχαριστώ για την ανοχή σας. Μας λέτε ότι ο στόχος σας είναι να γυρίσουν τα παιδιά και οι νέοι επιστήμονες, που σπούδασαν με κόπους και θυσίες των γονιών τους και είναι σήμερα επιστήμονες. Αυτό μας λέτε. Να κάνουν τι; Να παρακαλούν τον ΣΥΡΙΖΑ να τους διορίσει σε κάποιον επιστημονικό φορέα που ελέγχει; Ή να συμμετέχουν μαζί σας στη νέα επικοινωνιακή καμπάνια του ΣΥΡΙΖΑ με τίτλο «Η ανάπτυξη έρχεται»; Γιατί περί αυτού πρόκειται. Θα γυρίσουν τα παιδιά μας μία ημέρα. Επί του παρόντος, αυτό που γυρίζει είναι η πλάτη των Ελλήνων στον λαϊκισμό, στα ψέματα και στην ανικανότητά σας. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Σαντορινιός από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για ένα λεπτό;
Τι θέλετε, κύριε Υπουργέ; Κάποια διευκρίνιση;
Ναι, κύριε Πρόεδρε. Κάτι που δεν είναι γνωστό και το είχα αναφέρει και στη συζήτηση στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων. Χωρίς να μπω στο ιστορικό, γιατί δεν έχει να κάνει με τη δική μας διακυβέρνηση, εκείνο που με χαρά μπορώ να ανακοινώσω είναι ότι οι αιρεσιμότητες όσον αφορά το ΕΠΑΝΕΚ, το κομμάτι του ΕΣΠΑ, εδώ και δέκα μέρες έχουν αρθεί. Γίνονται οι εξειδικεύσεις και πολύ σύντομα, ελπίζω, θα υπάρχει ένα κύμα προκηρύξεων σε σχέση με το ΕΣΠΑ. Όσο για άλλα σχόλια που έκανε η κ. Ασημακοπούλου, επειδή συμβαίνει και γνωρίζω αρκετά καλά τα κοινοτικά θέματα - άλλωστε ήμουν και Πρόεδρος της επιτροπής που είχε συγγράψει τη σχετική μελέτη της επιτροπής με θέμα «Ο ρόλος των πανεπιστημίων και των ερευνητικών κέντρων στην έξυπνη εξειδίκευση» - δυστυχώς δεν έχω την ευκαιρία με τον περιορισμό του χρόνου να σας τα εξηγήσω. Θα είναι μεγάλη μου η χαρά, πάντως, κάποτε να τα συζητήσουμε για το κοινό καλό και να καταλάβουμε τις λεπτομέρειες. Πάντως, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι όπως τα περιγράψατε. Αυτό μπορώ να σας το πω. Είναι λίγο πιο σύνθετα μάλλον. Κύριε Πρόεδρε, στο σημείο αυτό θα καταθέσω για τα Πρακτικά τις νομοτεχνικές βελτιώσεις που είχα προαναγγείλει. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Σαντορινιός.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, ελπίζω αυτό που είπατε να το κάνουμε άμεσα στην Επιτροπή Έρευνας και Τεχνολογίας, όπου προεδρεύω και σας καλώ από Βήματος. Ο τομέας, λοιπόν, της έρευνας και της καινοτομίας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι συνεχώς αναπτυσσόμενος στην Ελλάδα, ακόμη και εν μέσω κρίσης. Ο ελληνικός ερευνητικός ιστός είναι ιδιαίτερα υψηλού επιπέδου, με σημαντικές επιτυχίες στα ανταγωνιστικά ευρωπαϊκά προγράμματα, παρά τη μέχρι τώρα ανυπαρξία εθνικής πολιτικής και πόρων. Έχοντας υψηλό βαθμό εξωστρέφειας, η καινοτομία και η έρευνα μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη ενός νέου μοντέλου βιώσιμης και παραγωγικής ανάπτυξης για τη χώρα. Όμως, η έρευνα και το έμψυχο δυναμικό της έχουν χτυπηθεί, τόσο από τις αρνητικές παρεμβάσεις που δέχθηκε ο τομέας όσο και από τις συνεχείς πολιτικές περικοπών. Είναι χαρακτηριστικό ότι από το 2008 έως και το 2015 είχαμε μειώσεις στην έρευνα ύψους 68%. Το νομοσχέδιο που εισάγεται σήμερα προς συζήτηση, αποτελεί αναγκαία νομοθετική ρύθμιση για να αποκαταστήσει τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στη λειτουργία των ερευνητικών κέντρων της χώρας με την εφαρμογή του ν.4310/2014. Η δραστική τροποποίηση του νόμου αυτού αποτέλεσε και αποτελεί κυρίαρχο αίτημα της ερευνητικής κοινότητας και αυτό κάνουμε σήμερα. Ουσιαστικά αλλάζει το σύνολο ενός ερευνοκτόνου νόμου. Είναι προφανές ότι το νομοσχέδιο δεν έρχεται να αποτυπώσει την εθνική στρατηγική της Κυβέρνησης για την έρευνα. Άλλωστε, το επεσήμανε αυτό και η κ. Ασημακοπούλου πριν από λίγο. Προς αυτήν την κατεύθυνση έχει, όμως, δεσμευτεί η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, ότι θα υπάρξει - και υπάρχει - ένας ευρύς διάλογος με την ερευνητική κοινότητα και την πανεπιστημιακή κοινότητα, προκειμένου να διατηρηθεί ένα δημοκρατικό και προοδευτικό πλαίσιο για την ενίσχυση της έρευνας στη χώρα. Ελπίζω πολύ σύντομα να διαψεύσουμε αυτές τις Κασσάνδρες, κύριε Υπουργέ, να το ολοκληρώσουμε και για να μην ανησυχούν οι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, θα το ολοκληρώσουμε μέσα στη θητεία μας, που θα λήξει μετά από τριάμισι χρόνια. Ουσιαστικά το νομοσχέδιο αυτό αποτελεί την προσπάθειά μας να ξηλωθεί ένα κακοραμμένο, αντιερευνητικό πουλόβερ που έπλεξε η προηγούμενη κυβέρνηση. Θέλω να παραθέσω συνοπτικά μερικές από τις αλλαγές και τις καινοτομίες που φέρνει το υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Αποκαθίστανται στη φιλοσοφία του νόμου ο ρόλος και η αποστολή των ερευνητικών φορέων της χώρας μας ως ερευνητικοί φορείς ταγμένοι στην υπηρεσία του δημοσίου συμφέροντος και όχι ως φορείς εμπορικής εκμετάλλευσης της έρευνας. Τροποποιούνται και αναδιατυπώνονται ακαδημαϊκά και πολιτικά αμφίσημοι ή και λανθασμένοι ορισμοί οι οποίοι είχαν εισαχθεί στο ν.4310, όπως εκείνοι της βασικής έρευνας, της αριστείας και της αξιολόγησης. Αποκαθίσταται η μονιμότητα των ερευνητών στην πρώτη και στη δεύτερη βαθμίδα και όσον αφορά τα εργασιακά των ερευνητών, αίρονται νομικές ασάφειες του ν.4310 οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις μπορούσαν να οδηγήσουν ακόμα και ερευνητές να απολυθούν χωρίς δικαιολογία, αν και είχαν σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου. Από εδώ και στο εξής εντάσσεται και το πάσης φύσεως προσωπικό των Κέντρων Έρευνας Ακαδημίας Αθηνών στο νόμο για την έρευνα ως προς τα εργασιακά τους και αυτό είναι ένα σημαντικό βήμα και ένα πάγιο αίτημα των ερευνητών και της ερευνητικής κοινότητας. Μεταξύ άλλων, γίνονται δημοκρατικά βήματα για τον έλεγχο της αυθαιρεσίας και για τη λογοδοσία των οργάνων διοίκησης. Όπως φαίνεται, η Αντιπολίτευση έχει ιδιαίτερη αλλεργία στη δημοκρατική λειτουργία των κέντρων. Άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που εκφράζεται με τέτοιον τρόπο. Στη δημοκρατική μεταρρύθμιση που έγινε στις σχολικές μονάδες με την επιλογή των διευθυντών, η Αντιπολίτευση είχε αποδοκιμάσει εκείνη την προσπάθεια, όμως αυτή η μεταρρύθμιση αποτέλεσε ένα ουσιαστικό βήμα εκδημοκρατισμού του σχολείου που χαιρετίστηκε από όλη την εκπαιδευτική κοινότητα. Αυτό το νομοσχέδιο επιχειρεί να δώσει μία οριστική λύση στις διοικητικές στρεβλώσεις που είχαν δημιουργηθεί από το προηγούμενο νομοθετικό πλαίσιο, αλλά και να αποκαταστήσει τη βαρύτητα της θέσης του ερευνητή. Το ερευνητικό προσωπικό συμμετέχει στην εκλογή του διευθυντή του ερευνητικού κέντρου και για πρώτη φορά λαμβάνεται υπ' όψιν η γνώμη και του λοιπού προσωπικού. Επειδή εδώ πέρα ακούμε διάφορα πελατειακών λογικών που θα πρέπει να έχει ο διευθυντής με τους ερευνητές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι ερευνητές είναι επιστήμονες στους οποίους εμπιστευόμαστε το μέλλον της χώρας μας. Δεν μπορούν αυτοί οι άνθρωποι να έχουν αξιοκρατικό λόγο και αξιοκρατική θέση για το ποιος πρέπει να είναι διευθυντής του ερευνητικού κέντρου; Ας σοβαρευτούμε λιγάκι, επιτέλους. Εξαιρετικά σημαντική διάταξη είναι και αυτή όπου θεσμοθετείται για πρώτη φορά η δημόσια αξιολόγηση των διευθυντών των ερευνητικών κέντρων και των ινστιτούτων στη μέση, αλλά και στη λήξη της θητείας τους, με τη συμμετοχή όλων των εργαζομένων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να αναφερθώ λιγάκι και στην τεράστια σπέκουλα που γίνεται αυτές τις μέρες για τον ελάχιστο αριθμό νηπίων ανά τμήμα, αλλά και για τα ολοήμερα σχολεία. Είναι φοβερή η ικανότητα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αλλά και των συστημικών μέσων μαζικής ενημέρωσης της διαπλοκής να διαστρέφουν την αλήθεια και να κάνουν κυριολεκτικά το άσπρο μαύρο. Ενώ επεκτείνεται ο θεσμός των ολοήμερων σχολείων στο 90% των σχολείων της επικράτειας, όπως επανειλημμένως είπε χθες ο Υπουργός, προσπαθούν να πείσουν την κοινή γνώμη ότι καταργούμε το ολοήμερο σχολείο. Το ίδιο συμβαίνει και με τα νηπιαγωγεία. Για πρώτη φορά περιλαμβάνονται και τα προνήπια στον αριθμό των νηπίων που θα υπολογίζονται για τη σύσταση τμήματος νηπιαγωγείου. Το είπε ξεκάθαρα ο Υπουργός και είναι εφαρμογή του νόμου του '85. Γι' αυτό άλλωστε αυξάνεται και ο ελάχιστος αριθμός σε δεκατέσσερα νήπια και προνήπια. Δεν ικανοποιούνται από τη δέσμευση ότι κανένα νηπιαγωγείο δεν θα κλείσει, δεν ικανοποιούνται όταν ο Υπουργός δεσμεύεται ότι καμμία νησιωτική περιοχή δεν θα μείνει χωρίς νηπιαγωγείο, όσα κι αν είναι τα νήπια. Επιμένουν δογματικά στα ψέματά τους. Τα ψέματα, όμως, έχουν κοντά ποδάρια. Τον Σεπτέμβριο ο ελληνικός λαός θα γελά με αυτά που έχουν πει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση έδειξε από την πρώτη μέρα της «πρώτη φορά Αριστερά» την πρόθεσή της να αναβαθμίσει την έρευνα με τη δημιουργία υπουργικού χαρτοφυλακίου στο Υπουργείο Παιδείας και την επιλογή του κ. Φωτάκη, σημαίνοντα ερευνητή σε αυτήν τη θέση. Το σημερινό νομοσχέδιο αποτελεί την αρχή μίας νέας εποχής για την έρευνα στη χώρα μας. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Λοβέρδος από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, υπάρχει θέμα δημοκρατίας στη χώρα, έτσι; Έχουμε την απόφαση για σαρανταοκτάωρη απεργία από τους δημοσιογράφους. Καλώς ή κακώς, δικό τους θέμα είναι. Εμείς δικαιούμαστε να πούμε «πώς διαμαρτύρεστε για το αγγελιόσημο, κρύβοντας τον πολιτικό λόγο αυτών που έχουν ευθύνη;» αλλά αυτό είναι μια πολιτική στάση. Δεν θα αναφερόμουν στο θέμα αυτό, στη συζήτηση για το σχέδιο νόμου για την παιδεία, αλλά ενημερώνομαι ότι ξαφνικά όλα τα κανάλια δείχνουν τον Πρωθυπουργό να μιλά στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα. Πώς γίνεται αυτό εν μέσω μιας απεργίας που είχε καθολική έκταση; Πώς γίνεται αυτό; Πώς το έκαναν όλοι; Ένας στην αρχή ή δύο στην αρχή και μετά οι άλλοι; Γιατί έχουμε και εμείς ενημέρωση. Πάντως πώς γίνεται να σπάει αυτή η ενημέρωση έτσι την ώρα που μιλάει ο Πρωθυπουργός στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα, δηλαδή σε μια εσωτερική διαδικασία; Τώρα δεν έχουμε απεργία; Χωρίς τα κανάλια, τα ραδιόφωνα, τα μέσα ενημέρωσης, τα sites να μπορούν να κάνουν κριτική σε αυτά που είπε ο Πρωθυπουργός και χωρίς τα κόμματα τα οποία καθυβρίστηκαν, μεταξύ άλλων, να μπορούν να εκδώσουν δελτίο Τύπου το οποίο να δημοσιευτεί. Τύφλα να έχει ο Ερντογάν! Έχουμε δημοκρατία στον τόπο αυτόν; Τι συμβαίνει; Τι πρέπει να κάνετε για να μπορέσετε να κρύψετε - έτσι νομίζετε και έτσι φαντάζεστε - τις στροφές των εκατόν ογδόντα μοιρών της πολιτικής σας; Πρέπει να την πληρώσει και στο πεδίο αυτό η δημοκρατία; Πόσο θα κοστίσετε, πέραν των οικονομικών, στον τόπο αυτόν; Το υπογραμμίζουμε, το καταγγέλλουμε, είναι απαράδεκτο! Δεν έχει ξαναγίνει ποτέ. Είναι έργα και ημέρες μιας Αριστεράς δήθεν, Αριστεράς Τσάβες - Μαδούρο. Έλεγα προ πολλών ετών ότι οι κακοδαιμονίες της χώρας, που εκδηλώθηκαν και αυτές μέσα στην κρίση και εκδηλώνονται ακόμη, είναι τρεις. Είναι η πάγια κακοδαιμονία της διακόσια χρόνια, δηλαδή το κράτος, είναι η μεταπολιτευτική αδυναμία που φάνηκε μέσα από την εφαρμογή πτυχών του Συντάγματος και είναι η ψευδοσυνείδηση που δημιουργεί η δήθεν Αριστερά Τσάβες - Μαδούρο που έγινε και Κυβέρνηση. Αυτά αποδεικνύονται κάθε μέρα περισσότερο τώρα που είναι η Κυβέρνηση Τσίπρα στα πράγματα. Κύριοι συνάδελφοι, ακούγοντας χθες τον Γιώργο Μαυρωτά από το Ποτάμι να μιλά για τους νεκρούς της «MARFIN» ταυτίστηκα. Και δικές μου παρεμβάσεις σε άλλες θλιβερές επετείους εκείνου του γεγονότος είχαν επισημάνει αυτά που και ο Μαυρωτάς επεσήμανε. Άκλαφτοι πολιτικά άνθρωποι, χωρίς συναυλίες, χωρίς δάκρυα. Όταν, λοιπόν, έθιγα το θέμα αυτό στη συζήτηση εχθές εδώ, γιατί δεν είχα άλλη ομιλία να κάνω και να αναφερθώ, με ενημέρωσαν ότι ο συνάδελφος Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας όταν πήγε να πει δύο λέξεις στην Επιτροπή Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων περίπου προπηλακίστηκε. Επίσης, ο Υπουργός επί των κοινωνικών υπηρεσιών είπε «ναι οι νεκροί, αλλά και οι εκατόν πενήντα χιλιάδες διαδηλωτές», λες και είναι το ίδιο θέμα. Τι πρέπει, δηλαδή, να έχεις όταν χάνεις άδικα τη ζωή σου για να σε θυμηθούν κάποιοι; Κομματική ταυτότητα συγκεκριμένη; Η ανθρώπινη ζωή διαφοροποιείται αναλόγως με το πιο κόμμα είναι το κόμμα σου; Είναι ντροπή, αλλά και επιβεβαίωση ότι αυτή η δήθεν Αριστερά πληγώνει τον τόπο κάθε μέρα και σε όλα τα επίπεδα, κυρίαρχα στα θέματα συνείδησης. Και μία και μιλώ για τα έργα και τις ημέρες αυτής της Κυβέρνησης, θέλω να συνδέσω την ομιλία μου - που δεν είχα σκοπό να την κάνω έτσι, αν δεν συνέβαινε το πρωτοφανές - με αυτά που είπε ο Υπουργός Παιδείας χθες. Και τον άκουσα. Άκουσα όλες τις παρεμβάσεις του: Ότι πρωτεύον θέμα έχει - δεν συμφωνώ μαζί του, με αυτό που έχει στο μυαλό του - η δημοκρατία στην εκπαιδευτική διαδικασία. Η δημοκρατία είναι πάνω από όλα. Είναι ο όρκος μας, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Ο όρκος που δίνουμε, όταν ο λαός μάς στέλνει στην Εθνική Αντιπροσωπεία. Είναι η συνείδησή μας. Είναι ο σκοπός μας. Αλλά, όταν είσαι Υπουργός Παιδείας, οι οικογένειες και τα παιδιά σού χρεώνουν και κάτι ακόμα και δεν σου επιτρέπουν με τέτοιου είδους τρίπλες, δήθεν, ιδεολογικοπολιτικές να ξεπερνάς τις υποχρεώσεις σου, να τις αποφεύγεις και να φαίνεσαι ότι περί άλλων τυρβάζεις. Μάλιστα, όταν είσαι ο άνθρωπος επί των ημερών του οποίου ο κομματισμός στην εκπαίδευση γνωρίζει δόξες μεγάλες. Και θα ήθελα να του πω αν ήταν εδώ - του το λέγαμε από κάτω, του το είπε και η κ. Χριστοφιλοπούλου - ότι τον ακούσαμε να διαψεύδει δημοσιεύματα σχετικά με την επιτροπή εξετάσεων. Δεν τον ακούσαμε, όμως, να διαψεύδει σχετικά δημοσιεύματα με τον οργανισμό που επιβλέπει κι εποπτεύει τις εξετάσεις, όπου οι αναφορές είχαν ονόματα κι επώνυμα, ανθρώπους στους οποίους αναφέρθηκε και το χρωστάει αυτό. Είπε εκτός μικροφώνου ότι «και αυτό το διέψευσα». Ουδέποτε το διέψευσε. Το χρωστάει. Οι ημέρες θα επαληθεύσουν τους μεν ή τους δε, αλλά ο ίδιος εδώ, αφού τόσο πολύ τον ερεθίζει το θέμα και μιλά ωσάν να αδικείται, οφείλει να διευκρινίσει και τα επ' αυτού. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, επειδή ακούσαμε τον Υπουργό χθες να μιλά για τα ολοήμερα του Αρσένη, όπως αυτά εξειδικεύτηκαν με τα ενιαία προγράμματα, που δεν του αρέσουν από ό,τι καταλαβαίνουμε και να λέει ότι δεν τα καταργεί, έχω να πω τα εξής: Δεν καταργεί, κυρίες και κύριοι, έναν θεσμό που έχει επεκταθεί περίπου στο 65% των σχολικών μονάδων και τον περικόπτει, τον προσαρμόζει στο υπόλοιπο 35%, αντί στόχος του να είναι το 35% να πάει προς την πλευρά του 65% και να έχουμε έτσι - με κόπους βέβαια, με κόπους μεγάλους κι εφόσον η ανάπτυξη επιτρέψει να υπάρχουν πόροι που θα μεταφερθούν στην παιδεία - όρους ισότητας, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, προς τα πάνω, όχι εξισωτισμό προς τα κάτω που, ως φαίνεται, είναι το σπορ και η μεγάλη επιθυμία της Κυβέρνησης Τσίπρα σε όλα, μα σε όλα τα επίπεδα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Και να ξεκαθαρίσει για τα νηπιαγωγεία τι θα κάνει. Ξεκαθαρίζει ο ίδιος και λέει: «Δεν κλείνω κανένα, εκτός κι αν κλείσω». Κάνει ένα παράδειγμα του ενός παιδιού που αν είναι, όμως, σε ακριτική περιοχή ή σε ορεινό όγκο όπου το πλησιέστερο μέρος είναι διακόσια χιλιόμετρα, αυτό το παιδάκι τι θα γίνει; Γιατί εμείς, οι προηγούμενοι, που τόσο κατηγορηθήκαμε, αυτά δεν τα καταργήσαμε; Και για τα υπόλοιπα παίζουν αριθμοί, οκτώ, επτά, έξι. Δεν στέκει ένας Υπουργός να φέρνει ρύθμιση νομοθετική και να μην ξεκαθαρίζει το περιεχόμενό της, όταν η ρύθμισή του αυτή θίγει τόσο πολύ ευαίσθητα θέματα και δεύτερον έχει τόσα πολλά πει και ο ίδιος και οι σύντροφοί του στα χρόνια της δικής τους αντιπολίτευσης. Και για να κλείσω, κύριε Πρόεδρε, μισό λεπτάκι μόνο. Έκανε μία αναφορά χθες στην ομιλία του για προσλήψεις είκοσι χιλιάδων εκπαιδευτικών, για όπως οποίες οι δανειστέόπωςπως είπε, δεν έχουν αντίρρηση, αλλά αυτό προϋποθέτει το κλείσιμο συνολικά του προγράμματος. Και πραγματικά τον άκουσα, συνάδελφοι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με περιέργεια μεγάλη. Τον θυμάμαι, τους θυμάμαι όλους και ειδικά τον τομέα παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ τον καιρό που για δέκα χιλιάδες εκπαιδευτικούς βρεθήκαμε στην ίδια κατάσταση στα μέσα του 2014 και περιμέναμε να κλείσει η αξιολόγηση για να κάνουμε ΑΣΕΠ, όπως είχαμε πει, για αυτούς τους δέκα χιλιάδες, να είναι απολύτως αρνητικοί και όταν παραδίδαμε στη νέα διοίκηση, όχι στον κ. Φίλη, στον κ. Μπαλτά και τον κ. Κουράκη, και τους εκθέσαμε πού ακριβώς βρίσκεται αυτή η διαδικασία, μας είπαν ότι «εμάς θέματα που αφορούν στην τρόικα δεν μας νοιάζουν» και …
Κύριε Λοβέρδο, ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. …αρνήθηκαν την ενημέρωση, την οποία αρνούνται και μέχρι τώρα, παρ' ότι είχαμε να τους δώσουμε - τους το δώσαμε, δεν το πήραν - μία σχετική μελέτη εμπεριστατωμένη για το θέμα. Τι θλίψη, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, να μην μπορούμε να συνεννοηθούμε ακόμη και σε πράγματα που για όλους και για όλες είναι αυτονόητα. Εμείς αυτού του είδους την πολιτική παρέμβαση την έχουμε ακόμη ανοικτή, αλλά χρωστούν ένα συγγνώμη προκειμένου να συνεννοηθούμε και για ειδικά θέματα πολιτικής. Επίσης, πρέπει να κοιτάνε στον καθρέφτη, όταν κάνουν αναφορές όπως αυτή που έκανε ο Πρωθυπουργός πριν από λίγο σε σχέση με την Δημοκρατική Συμπαράταξη. Ντροπή του! Ντροπή του πραγματικά! Το ποιος είναι δεκανίκι και ουρά να ρωτήσει τον εαυτό του και τους συντρόφους του, αυτούς που κορόιδεψε και αυτούς που ακόμη και σήμερα κοροϊδεύει. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει η κ. Αικατερίνη Παπακώστα - Σιδηροπούλου.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να επισημάνω μία άλλη διάσταση του τρόπου νομοθέτησης της κυβερνητικής πλειοψηφίας, κύριε Πρόεδρε και αγαπητοί συνάδελφοι, μια διάσταση στην οποία διακρίνω έναν απόλυτο παραλογισμό στον τρόπο νομοθέτησης, ο οποίος κατά τεκμήριο θεωρείται ότι πρέπει να είναι ορθός για να είναι και αποδοτικός και αποτελεσματικός. Εξηγούμαι. Ενώ ο εθνικός διάλογος για την παιδεία βρίσκεται σε εξέλιξη αυτήν την ώρα, κύριοι συνάδελφοι, το Υπουργείο Παιδείας έχει μία πρεμούρα - επιτρέψτε μου την έκφραση - να καταθέτει διαρκώς ρυθμίσεις και δεν καταλαβαίνω τον λόγο. Έχω εξήγηση, αλλά περιμένω απάντηση. Η εξήγηση που έχω εγώ δεν είναι καθόλου κολακευτική, μάλλον είναι άκρως ανησυχητική για τη δημοκρατία, αλλά περιμένω να τοποθετηθεί το Υπουργείο Παιδείας για ποιον λόγο καταθέτει συνέχεια ρυθμίσεις δικές του σε νομοσχέδια άλλων Υπουργείων και δεν είναι προτιμότερο για παράδειγμα αυτό που επιτάσσει η κοινή νομοθετική λογική και η ορθή νομοθετική λογική, δηλαδή να κατατεθεί ένα νομοσχέδιο ενιαίο από το Υπουργείο Παιδείας που να συγκεντρώνει όλα τα ζητήματα σε ένα ενιαίο νομοθετικό κείμενο προς ψήφιση. Αγαπητοί συνάδελφοι, για ακούστε λίγο εδώ τι συμβαίνει. Για μία ακόμη φορά έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον - ξέρετε, θα γράψω επί τούτου κάποιο πόνημα - ο τρόπος που διαμορφώνεται το προφίλ των κυβερνητικών νομοθετημάτων κάθε φορά που έρχονται στην Ολομέλεια. Δηλαδή, έχει πολύ ενδιαφέρον ο τρόπος που κατατέθηκε και αυτό το νομοσχέδιο στη Βουλή. Ακούστε. Κατατέθηκε βράδυ. Αποσύρθηκε το επόμενο πρωί, αγαπητοί συνάδελφοι, και επανακατατέθηκε το απόγευμα της ίδιας μέρας. Η επίσημη εξήγηση που έδωσε το Υπουργείο ήταν πως αρχικά είχε κατατεθεί μία παλαιότερη εκδοχή του νομοσχεδίου. Γεγονός είναι πάντως πως από τη νέα εκδοχή λείπουν κάποιες φωτογραφικές διατάξεις, οι οποίες αφορούσαν μεταξύ άλλων και Υπουργό της Κυβέρνησης ή μήπως κάνω λάθος; Θέλω να γνωρίζω τι ακριβώς συμβαίνει. Θέλω να σας πω, επίσης, πως η εξήγηση που δίνω εγώ - και είπα ότι δεν είναι εξήγηση η οποία κολακεύει την Κυβέρνηση και είναι μάλλον ανησυχητική - είναι ότι υπάρχει ένας απολυταρχικός τρόπος διακυβέρνησης. Και ο απολυταρχικός τρόπος διακυβέρνησης εξηγείται με τα εξής παρακάτω παραδείγματα, δηλαδή είναι αποδεικτικό στοιχείο το νομοσχέδιο και θέλω να πω ποιες είναι οι αποδείξεις στη Βουλή, στο Σώμα, στην Ολομέλεια. Στο σύνολο του νομοσχεδίου, πρώτα από όλα, υπάρχουν πάρα πολλές φωτογραφικές διατάξεις. Επιπλέον, για μία ακόμα φορά, εκτός από τις φωτογραφικές διατάξεις, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, κύριε Πρόεδρε και αγαπητοί συνάδελφοι, δεν είναι σε θέση να κοστολογήσει όλες τις ρυθμίσεις, καθώς το αρμόδιο Υπουργείο, το οποίο είναι υπεύθυνο, δεν φρόντισε να προσδιορίσει τις δαπάνες ως όφειλε. Αυτό για μένα, εκτός από «πρόχειρο» ή «ανεύθυνο» που άκουσα, ονομάζεται απολυταρχικός τρόπος διακυβέρνησης και νομοθέτησης. Ένα στοιχείο είναι αυτό. Δεύτερο στοιχείο είναι ότι υπάρχει ήδη νόμος, ο οποίος ακόμη δεν εφαρμόστηκε για να δούμε πως δουλεύει, ο ν.4310/2014, σχετικά με τις ρυθμίσεις για την έρευνα. Εκεί βλέπουμε μία σειρά, μία πλειάδα διατάξεων του νόμου, ο οποίος δεν πρόλαβε να περπατήσει για να φανεί στην πράξη αν δουλεύει το εργαλείο αυτό προς τη σωστή κατεύθυνση και σύμφωνα με τη φιλοσοφία του νομοθέτη. Αυτόματα, υπάρχει εδώ μία διαδικασία απόλυτης κατάργησης μεγάλης πλειοψηφίας διατάξεων ενός νόμου ο οποίος δεν πρόλαβε να αποδείξει, εν τοις πράγμασι, αν λειτουργεί στην ορθή κατεύθυνση ή όχι, όπως λέει η Κυβέρνηση. Αυτό τι δείχνει; Δείχνει δύο τινά. Πρώτον, ότι υπάρχει μικροψυχία. Δηλαδή, οι ιδεοληψίες μας, οι εμμονές μας, ο ρεβανσισμός μας προς τους προηγούμενους που νομοθέτησαν εκδηλώνεται με αυτόν τον τρόπο. Το δεύτερο είναι ότι υπάρχει αυτό που είπα προηγουμένως - να μία ακόμη απόδειξη - , ένας απολυταρχικός τρόπος διακυβέρνησης, ο οποίος εκδηλώνεται βεβαίως και μέσω της νομοθετικής λειτουργίας όταν έρχονται τα νομοσχέδιά σας στη Βουλή προς ψήφιση. Επίσης, πρέπει να σας πω ότι υπάρχει και τρίτη απόδειξη μέσα σε αυτό το σχέδιο νόμου, η οποία αναδεικνύει περίτρανα τον απολυταρχικό τρόπο διακυβέρνησης της Κυβέρνησής σας. Ποια είναι αυτή η απόδειξη; Οι διατάξεις εκείνες, κύριοι της Κυβέρνησης, που έχετε τη νομοθετική πρωτοβουλία, οι οποίες επιχειρούν να αποδυναμώσουν τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας, δείχνουν ότι υπάρχει σε κάθε μορφή νομοθετικής σας έκφρασης και πρωτοβουλίας αυτός ο απολυταρχικός τρόπος διακυβέρνησης, ο οποίος λέει «έτσι εμείς αποφασίζουμε, έτσι διατάσσουμε, καταργούμε τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας». Και βεβαίως, κατά τα άλλα, ομιλούμε στο νομοσχέδιό μας περί «μεταβατικών διατάξεων σχετικά με την έρευνα». Αυτό δείχνει ότι δεν έχετε εθνική στρατηγική. Κι αυτή, όμως, που υπήρχε την καταργείτε επειδή, αφ' ενός μεν δεν την πιστεύετε, αφ' ετέρου δε, σας πειράζει και από τρίτου, προσβάλει τον τρόπο της απολυταρχικής διακυβέρνησης που εσείς θέλετε να εγκαθιδρύσετε. Επίσης, θέλω να σας πω ότι στο ίδιο ύφος, δηλαδή στον απολυταρχικό τρόπο διακυβέρνησης, κινείται όλη η φιλοσοφία του νομοσχεδίου και απορώ πώς ακαδημαϊκοί, πώς τεχνοκράτες - αφήστε τον κύριο Υπουργό Παιδείας - οι οποίοι συμπληρώνουν την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, το αποδέχονται αυτό, δηλαδή ότι συνολικά ένας Υπουργός, ο Υπουργός Παιδείας στην προκειμένη περίπτωση, αποκτά έναν πολύ παρεμβατικό ρόλο στη σημερινή εποχή με αυτό το σχέδιο νόμου. Αν αυτό δεν συνιστά τον ορισμό της απολυταρχικής διακυβέρνησης και νομοθέτησης, τότε τι συνιστά απολυταρχική διακυβέρνηση; Για πείτε μου. Κάποιος συνάδελφός μου Βουλευτής από τον ΣΥΡΙΖΑ τόλμησε - κι επιτρέψτε μου το ρήμα «τόλμησε» και το λέω στους καιρούς αυτούς που διανύουμε - να μιλήσει, δήθεν, περί δεξιάς και αριστερής θεώρησης της πολιτικής, θέλοντας να υπερασπιστεί το σχέδιο νόμου το οποίο φέρνετε, το οποίο, σημειωτέον, πρέπει να πω ότι έχει κάποιες ελάχιστες θετικές διατάξεις. Στο σύνολό του, όμως, αυτό πνίγεται από την υστερία της απολυταρχικής διακυβέρνησης που το περιτύλιξε ασφυκτικά και άρα, πεθαίνει και δεν μπορεί κάποιος να το υπερψηφίσει. Θέλω, λοιπόν, να σας πω ότι πρεσβεύω - και η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, αλλά κι εγώ προσωπικά - τον κοινωνικό φιλελευθερισμό, αγαπητοί συνάδελφοι, ο οποίος οικοδόμησε και νομιμοποίησε το κράτος της κοινωνικής ευημερίας. Όπου κοινωνική ευημερία σημαίνει ότι πυρήνας της πολιτικής μας είναι το άτομο, δηλαδή ο άνθρωπος. Η οικονομία, η ανάπτυξη, το νόμισμα, οι κανόνες της αγοράς υπηρετούν τον άνθρωπο. Σύμφωνα με αυτήν την αντίληψη, λοιπόν, ο άνθρωπος μπορεί να αναπτύξει πλήρως τις δυνατότητές του με τη δημόσια ενίσχυση σε τομείς όπως η υγεία, η παιδεία και λοιπά. Αυτός είναι ο τρόπος θεώρησης της Νέας Δημοκρατίας και εμού προσωπικά που έχω ανέβει σε αυτό το Βήμα, για να αποδομήσω την πολιτική της απολυταρχικής διακυβέρνησης που υιοθετείτε σε κάθε νομοσχέδιο, κρυμμένοι πίσω από πομφόλυγες, από θεωρίες, δικαιολογίες, τεχνοκρατικά τρικ. Και ξάφνου υιοθετήσαμε και τη θεωρία της μη κανονικότητας η οποία υπάρχει από το 2009 και μετά για να δικαιολογήσετε τα αδικαιολόγητα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ]] Θέλω να σας πω - ακούστε - ότι αυτό που κάνετε με το άρθρο 45 και την κατάργηση του ν.2811/2000, όπου καταργείτε την ποινικοποίηση των καταλήψεων των σχολείων, είναι ένας άλλος τρόπος, ένα άλλο απτό δείγμα, μια άλλη απτή απόδειξη απολυταρχικής διακυβέρνησης. Ξέρετε γιατί, κύριοι της Κυβέρνησης και αγαπητοί συνάδελφοι της κυβερνητικής πλειοψηφίας; Γιατί πάρα πολύ απλά έτσι καταλύεται το κράτος δικαίου, το οποίο η δική μου ιδεολογική βάση, ο κοινωνικός φιλελευθερισμός, έχει νομιμοποιήσει, έχει οικοδομήσει, υπηρετεί με συνέπεια, προκειμένου ο κάθε πολίτης να απολαμβάνει τη ζωή του, την ελευθερία του, την ιδιοκτησία του, την υγεία του, την παιδεία του ακώλυτα. Και όποιος παραβιάζει το νόμο, θα πρέπει να έχει τις συνέπειες που ο νόμος σε μία δημοκρατία επιβάλλει. Εσείς, λοιπόν, με την πεποίθησή σας ότι θα πρέπει να λειτουργήσουμε με έναν απολυταρχικό τρόπο για να εγκαταστήσουμε τις απόψεις μας και τις πεποιθήσεις μας, κάνετε ζημιά στον νόμο για την παιδεία. Για τα νηπιαγωγεία είπε κάτι ο κ. Λοβέρδος με το οποίο συμφωνώ. Εμείς και για ένα παιδί νοιαζόμασταν στην εσχατιά της χώρας.
Μπορείτε να βάλετε μια τελεία;
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Εσείς θέλετε συγκεκριμένο αριθμό παιδιών για να στήσετε νηπιαγωγεία. Αυτό δεν είναι σωστό. Και τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, λέω ότι επίσης δεν είναι καθόλου σωστό - ξέρετε - και δεν υπηρετεί τη δημοκρατία ούτε τον Κανονισμό της Βουλής - ήταν εδώ προηγουμένως ο κύριος Πρόεδρος της Βουλής - να φέρνει ο Υπουργός εκπρόθεσμες τροπολογίες. Και έχετε ήδη φέρει δύο.
Τελειώνετε!
Με αυτές, λοιπόν, τις σκέψεις αδυνατώ - ακόμη και αν ήθελα να υπερασπιστώ κάποιες θετικές διατάξεις - να υπερψηφίσω ένα νομοσχέδιο το οποίο νομιμοποιεί τον απολυταρχικό τρόπο διακυβέρνησης για ακόμη μία φορά της κυβερνητικής Πλειοψηφίας.
Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ, κύριε Πρόεδρε.
Διαμαρτύρομαι, κύριε Πρόεδρε, για το γεγονός ότι μόλις φθάσαμε το δεκάλεπτο.
Εγώ μόλις ανέλαβα, στο μέσον της ομιλίας. Τον λόγο έχει ο κ. Δουζίνας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ακούγοντας την κ. Παπακώστα αισθάνθηκα πολύ απολυταρχικά. Απλώς να θυμίσω ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα ατομικά και τα πολιτικά και τα κοινωνικά, οικονομικά είναι σε μεγάλο βαθμό οι κατακτήσεις της Αριστεράς, των συνδικάτων, των μεγάλων αγώνων κατά των διακρίσεων, υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών, του δικαιώματος της ψήφου κ.λπ.. Η απολυταρχία και η Αριστερά - τουλάχιστον η δική μας Αριστερά - δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση. Ακούγοντας, όμως, την προλαλήσαντα συνάδελφο και ακούγοντας χθες και σήμερα και στην επιτροπή τους συναδέλφους από τη δική μας παράταξη, όπως την κ. Βάκη που βλέπω εδώ μπροστά, την κ. Αναγνωστοπούλου, τον κ. Σεβαστάκη - που μόλις τώρα έφυγε - και τους συναδέλφους από τις άλλες παρατάξεις, είχα την εντύπωση ότι ζούμε σε διαφορετικούς κόσμους, ότι πιθανόν ο τρόπος με τον οποίο καταλαβαίνουμε τις λέξεις «πανεπιστήμιο» και «γνώση» είναι τελείως διαφορετικός. Είπαν, βέβαια, συνάδελφοι από τη Νέα Δημοκρατία και ο κ. Βορίδης - εάν θυμάμαι καλά - χθες ότι υπάρχει μία μεγάλη ιδεολογική διαφορά ανάμεσα στον τρόπο στον οποίο προσπαθούμε εμείς και η Αντιπολίτευση να δώσει έννοια, να δώσει σημασία, να κάνει το σημαινόμενο στο σημαίνον που λέγεται παιδεία, εκπαίδευση και γνώση. Έχουν απολύτως δίκιο. Υπάρχει τεράστια διαφορά. Υπάρχει μία τεράστια συζήτηση που γίνεται αυτήν τη στιγμή σε όλο τον δυτικό κόσμο - και στην Αγγλία που ξέρω εγώ και στις Ηνωμένες Πολιτείες και στη δυτική Ευρώπη - για το πανεπιστήμιο στον 21ο αιώνα. Δεν άκουσα την παραμικρή ιδέα η οποία να βγαίνει μέσα από αυτή την τεράστια, πλούσια συζήτηση που έχει γίνει και γίνεται αυτήν τη στιγμή και είναι μία από τις μεγάλες συζητήσεις για το μέλλον κάθε λαού και κάθε χώρας. Πραγματικά η συζήτηση για την παιδεία, για το ποιος θα μπορέσει να δώσει νόημα στην έννοια της παιδείας, του πανεπιστήμιου και της γνώσης είναι η μητέρα των ιδεολογικών μαχών. Γιατί από το μέλλον της παιδείας - όπως όλοι εδώ φαντάζομαι ότι συμφωνούμε - εξαρτάται και το μέλλον ενός λαού. Πιστεύω, λοιπόν, ότι αυτό το νομοσχέδιο αποτελεί μία παραπέρα ψηφίδα, μία ένδειξη σε αυτό που θα έλεγα, το ήθος και η ηθική της Αριστεράς. Είναι μία μεγάλη προσπάθεια ριζοσπαστικής μεταρρύθμισης κατ' αρχάς στον χώρο της έρευνας και εν μέρει της παιδείας, η οποία ακολουθεί βασικές αρχές της Αριστεράς. Δεν θα πάω σε λεπτομέρειες. Νομίζω τα έχουμε ακούσει λεπτομερώς. Το προηγούμενο καθεστώς υποστήριζε αποκλειστικά τη λεγόμενη «χρήσιμη έρευνα» με όρους αποκλειστικά επιχειρηματικότητας του ιδιωτικού τομέα. Η δημόσια, δηλαδή, χρηματοδοτούμενη έρευνα έμπαινε στην αγοραία λογική και αποτελούσε εφαλτήριο και για κέρδος εταιρειών και προσώπων, αλλά και για τη γνωστή μεταφορά, τα revolving doors, από τον δημόσιο στον ιδιωτικό χώρο. Το ίδιο νομίζω πρόβλημα βλέπουμε και με μία μονομανία, που ακούω από την ημέρα που ήρθα εδώ στην Ελλάδα, με τα λεγόμενα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Να σας πω ότι εγώ προσωπικά δούλευα σε ένα πανεπιστήμιο που ήταν δημόσιο μεν, αλλά είχε δίδακτρα. Δεν έχω τεράστιο πρόβλημα να το συζητήσω αυτό. Εκεί που έχω τεράστιο πρόβλημα είναι τι σημαίνει παιδεία, την οποία θέλουμε να δώσουμε είτε με τα δημόσια είτε με τα ιδιωτικά. Και εκεί είναι η τεράστια διαφορά που έχουμε. Διότι η μία άποψη υποστηρίζει ότι οι πολίτες είναι χοντρικά οικονομικοί παίκτες αποκλειστικά, οι σχέσεις τους είναι ένα αποτέλεσμα της προσφοράς και της ζήτησης. Οι αγορές, υποτίθεται, βελτιώνουν την ποιότητα και μειώνουν τις τιμές. Αλλά, όπως ξέρει ο κ. Δένδιας ο οποίος είναι δόκιμος νομικός, ακριβώς όλο το δίκαιο του ανταγωνισμού έχει φτιαχτεί επειδή όταν αφήσουμε τις αγορές αρρύθμιστες γίνονται μονοπώλια και ολιγοπώλια. Γι' αυτό φτιάξαμε στο ευρωπαϊκό δίκαιο το δίκαιο του ανταγωνισμού - το μεγαλύτερο κομμάτι του - ακριβώς για να αποφύγουμε την ολιγολοπωλιακή ή μονοπωλιακή κατάσταση. Όταν δε γυρίσουμε σε αυτό που ονομάζουμε «κοινωνικό κράτος», το οποίο είναι ένας γάμος ευκαιρίας, ένας γάμος με πιστόλι ανάμεσα στις δύο μεγάλες διανεμητικές αρχές του 20ου αιώνα, δηλαδή, την αρχή την αγοραία και την αρχή της κοινωνικής δικαιοσύνης, οι οποίες φτιάξανε τη δωρεάν παιδεία, οι οποίες φτιάξανε τη δωρεάν υγεία, τις κοινωνικές ασφαλίσεις, αυτό το οποίο βλέπουμε να γίνεται τα τελευταία δεκαπέντε - είκοσι χρόνια, σε όλη τη δυτική Ευρώπη - δεν λέω στην Ελλάδα, στην Ελλάδα άρχισε να γίνεται τα τελευταία πέντε - έξι χρόνια στον χώρο της παιδείας - είναι αυτός ο γάμος να προχωρεί σε διαζύγιο. Δηλαδή, πιστεύουμε ότι μόνο η αγορά μπορεί να αποφασίσει ποιες είναι οι σωστές κατευθύνσεις για την παιδεία ή για την υγεία. Η λογική των πελατών, το οποίο εγώ το ξέρω πολύ καλά στα δικά μας πανεπιστήμια, ότι δηλαδή πρέπει να αντιμετωπίζουμε τους φοιτητές σαν πελάτες, τι έχει από πίσω της; Ότι θα χρησιμοποιήσω τους πελάτες, για να πιέσω τους πανεπιστημιακούς, για να κάνω την παιδεία φτηνότερη, για να υποτιμήσω, δηλαδή, όλες τις βασικές αρχές του πανεπιστημίου. Θέλω σε αυτό να καταλήξω στην ομιλία μου. Κοιτάξτε να δείτε, από τότε που φτιάχτηκε το μοντέρνο πανεπιστήμιο τον 19ο αιώνα μέχρι το 1960-1970 είχαμε ορισμένες βασικές αξίες, αρχές, προϋποθέσεις, καταλαβαίναμε τι είναι το πανεπιστήμιο. Αυτές τώρα πάτε να μας τις ανατρέψετε όχι μόνο εσείς αλλά αυτή η γενικότερη λογική του να εγκαταλείψουμε την κοινωνική δικαιοσύνη και να πάμε στον νεοφιλελευθερισμό. Οι αρχές χοντρικά να πω σήμερα είναι τρεις: η αρχή του ασύλου, η αρχή ότι η επιστήμη είναι καλλιέργεια και επιμέλεια εαυτού και η αρχή της έρευνας ως εμβάθυνσης γνώσης. Η πρώτη: Το πανεπιστήμιο βασίζεται στην απόλυτη ελευθερία να αμφισβητεί κανείς δημόσια και να ανακοινώνει ελεύθερα ό,τι βρίσκει η έρευνα. Η σκέψη πρέπει να λειτουργεί άνευ όρων. Να θέτουμε ερωτήματα για τα πάντα ακόμα και για την ίδια την αξία του να θέτουμε ερωτήματα. Δεύτερον, αρχή της επιστήμης είναι η επιμέλεια και η καλλιέργεια εαυτού. Η πανεπιστημιακή παιδεία έχει εγγενή όχι εργαλειακή αξία. Η επιτυχία της δεν εξαρτάται αποκλειστικά από οικονομικά ή άλλα εξωγενή αποτελέσματα. Δεν διδάσκουμε τους νέους για να συνεισφέρουν στην οικονομία, αλλά για να μάθουν να σκέπτονται, να κρίνουν, να εμβαθύνουν στην κατανόηση εαυτού και κόσμου. Τρίτον, η έρευνα ως εμβάθυνση της γνώσης. Η πανεπιστημιακή έρευνα προσβλέπει στην ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας και στο άνοιγμα νέων οριζόντων στη γνώση, αλλά ο κύριος σκοπός της είναι η καλλιέργεια του χαρακτήρα, η εμβάθυνση στις βασικές έννοιες και αξίες του γνωστικού αντικειμένου, στη βελτίωση της μαθητείας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, μισό λεπτό ανοχή. Αφήσατε τους προηγούμενους αρκετά. Είναι επομένως τελείως λάθος - και εδώ μιλάω σαν κάποιος που ίδρυσε και είμαι διευθυντής του μεγαλύτερου, πιθανό, ινστιτούτου ανθρωπιστικών σπουδών στη Βρετανία - να πριμοδοτούμε μόνο την έρευνα που έχει άμεσο υλικό ή οικονομικό αντίκτυπο ή να θεωρούμε το πανεπιστήμιο υπηρέτη της οικονομίας. Δεν αποτελούν τα πανεπιστήμια ή δεν πρέπει μηχανές ανάπτυξης, απλά εργαλεία της οικονομικής πολιτικής. Η αξία της έρευνας δεν είναι η συνεισφορά της απλώς στην οικονομική ανάπτυξη ούτε της διδασκαλίας να προετοιμάζει τους νέους για ένταξη σε μορφές εργασίας. Η οικονομική ανάπτυξη χρειάζεται γιατί μας επιτρέπει να πετυχαίνουμε αυτά που είναι σημαντικά στη ζωή μας, στον καθένα από εμάς. Ως ζώο πολιτικό ο άνθρωπος αναπνέει λέξεις, έννοιες, αξίες, μία πλούσια κοινωνία η οποία έχει ξεχάσει την παράδοση, έχει αποδομήσει τις αξίες στο όνομα των οικονομικών πλεονασμάτων. Δεν καταλαβαίνει την σημασία της δικαιοσύνης, την αέναη περιπέτεια των ιδεών, την λυτρωτική δύναμη του ωραίου, το εκστατικό πάθος του υπερβατικού. Εάν αυτά τα χάσουμε, εάν δεν καταλάβουμε ότι η κατανόηση του Ομήρου, του Σαίξπηρ, της Βυζαντινής Εικονομαχίας ή της ιστορίας της Επανάστασης είναι εξίσου πολύτιμες με την καλλιέργεια της ρομποτικής ή της χρηματοπιστωτικής μηχανικής, τότε σύντομα θα χάσουμε και τα πλούτη που μας απομένουν. Αυτές είναι οι αξίες του πανεπιστημίου. Αυτές είναι οι αξίες της έρευνας και αυτά πιστεύω ότι υπηρετεί ο δημόσιος διάλογος και το νομοσχέδιο που ψηφίζουμε. Εδώ πάνω θα παιχτεί - πιστεύω πραγματικά - η μάχη, η μητέρα των μαχών των ιδεολογικών. Όμως, παίζεται και το μέλλον του λαού μας και γι' αυτό είναι σημαντικό να συνεχίσουμε αυτόν τον αγώνα για να φτιάξουμε ένα πανεπιστήμιο που δεν είναι ούτε κρατικοκεντρικό, που δεν είναι αυτός ο παλαιοκομματικός κρατισμός, ούτε φανατικά νεοφιλελεύθερο. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε σεβαστούς Καθηγητές απέναντί μας και είμαστε σε δύσκολη θέση να τους περιορίζουμε τον χρόνο, αλλά τίθεται εκ των πραγμάτων θέμα περιορισμού του χρόνου εάν θέλουμε να μιλήσουν οι περισσότεροι συνάδελφοι. Προτείνω, λοιπόν, εάν συναινείτε, τη μείωση του χρόνου κατά ένα με δύο λεπτά.
Να ξεκινάμε από οκτώ λεπτά…
Εντάξει, κανένα πρόβλημα. Ο κ. Χαρακόπουλος έχει τον λόγο. Κύριε Αμυρά, θα μιλήσετε μετά τον κ. Χαρακόπουλο. Ορίστε, κύριε Χαρακόπουλε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο τρόπος που νομοθετεί η Κυβέρνηση με δεκάδες τροπολογίες συχνά άσχετες με τα νομοσχέδια, αποτελεί ντροπή και όνειδος. Βεβαίως και στο παρελθόν υπήρχε αυτό το απαράδεκτο φαινόμενο των τροπολογιών, όμως η Κυβέρνηση αυτή έχει σπάσει κάθε ρεκόρ ευτελίζοντας τον τρόπο που νομοθετεί η Εθνική Αντιπροσωπεία. Η εξαίρεση των τροπολογιών έχει γίνει κανόνας με αυτήν την Κυβέρνηση, όπως και στην περίπτωση των εκπρόθεσμων τροπολογιών του κ. Φίλη για την επαγγελματική εκπαίδευση και για τα ΑΕΙ, τροπολογιών που κάλλιστα θα μπορούσαν να είναι αυτούσια νομοσχέδια, τριάντα τρεις σελίδες η μία και τριάντα μία σελίδες η άλλη, οι οποίες κατατίθενται εν μέσω απεργίας των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Προφανώς ισχύει η λαϊκή ρήση, «ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται». Κερασάκι στην τούρτα της προχειρότητας της Κυβέρνησης είναι οι νομοτεχνικές βελτιώσεις επί των εκπρόθεσμων τροπολογιών ακόμη και την ύστατη στιγμή. Συγχαρητήρια, κυρία Υπουργέ.
Ευχαριστώ.
Θα παρακαλούσα τον Πρόεδρο της Βουλής, τον κ. Βούτση, να βάλει ένα φρένο σε αυτόν τον κατήφορο, στην υποβάθμιση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών. Κάποιος πρέπει να τραβήξει το χαλινάρι σε αυτήν την Κυβέρνηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το γεγονός ότι η Κυβέρνηση νομοθετεί με εκπρόθεσμη τροπολογία για την επαγγελματική εκπαίδευση είναι ενδεικτικό νομίζω της σημασίας που αποδίδει σε αυτήν. Στην τροπολογία για την επαγγελματική εκπαίδευση βλέπω μεταξύ άλλων ότι καταργείται η δυνατότητα ο ΟΑΕΔ να ιδρύει επαγγελματικά πρότυπα - πειραματικά λύκεια μαθητείας. Η σκιά Μπαλτά για την αριστεία παντού. Όμως και η επιβράβευση της ήσσονος προσπάθειας. Μετά την κατάργηση της βάσης του «10» για την εισαγωγή στα πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ, τώρα καταργείται και για την προαγωγή στις τάξεις των επαγγελματικών λυκείων. Αρκεί το οκτώ στα μαθήματα της ειδικότητας. Βεβαίως, κυρία Υπουργέ, υπάρχουν και θετικά στην εκπρόθεσμη τροπολογία, τα οποία όμως για λόγους αρχής δεν μπορούμε να ψηφίσουμε, επιβραβεύοντας τον αυταρχικό τρόπο με τον οποίο νομοθετεί η Κυβέρνηση. Το νομοσχέδιο χαρακτηρίζεται από αφέσεις αμαρτιών, διευθετήσεις και φωτογραφικές διατάξεις που επεσήμανα και στην επιτροπή. Είναι προκλητική η διάταξη για τις μετατάξεις από την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση στα πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ. Δεν θα μπω στον πειρασμό της ονοματολογίας. Νομίζω ότι εδώ ισχύει κατ' εξοχήν η ρήση ότι η γυναίκα του Καίσαρα δεν πρέπει να είναι μόνο τίμια, αλλά και να φαίνεται. Έχουμε την πολυτέλεια μετατάξεων από την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια στην τριτοβάθμια, όταν ομολογείται επίσημα ότι ακόμη και τώρα στην εκπνοή του σχολικού έτους παρατηρούνται χιλιάδες κενά στα σχολεία; Επίσης, προκαλεί το συγχωροχάρτι στα έργα και τις ημέρες της περιόδου Πελεγρίνη στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Βεβαίως, δεν ευθύνονται οι καθηγητές που εξελέγησαν παρατύπως, με βάση τον προηγούμενο νόμο και όχι τον ν.4009, αλλά δεν είναι δυνατόν εκ των υστέρων να επιβραβεύονται τέτοιες συμπεριφορές. Το καλούμενο, λοιπόν, ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς ήταν ένας ακόμη μύθος της Μεταπολίτευσης που καταρρέει με πάταγο. Φυσικά, οι ιδεοληψίες και οι εμμονές της Αριστεράς καταγράφονται και σ' αυτό το νομοσχέδιο. Η Αναπληρωτής Υπουργός κ. Αναγνωστοπούλου καμάρωσε χθες, γιατί «ξεδόντιασε», όπως χαρακτηριστικά είπε, τα συμβούλια ιδρυμάτων. Και ο Υπουργός κ. Φίλης υπερασπίστηκε με πάθος τις καταλήψεις στα σχολεία. Θα ανέμενα σεβασμό στο ιερό δικαίωμα πρόσβασης όλων των παιδιών στο αγαθό της δημόσιας παιδείας, αλλά και σεβασμό στη δημόσια περιουσία που βανδαλίζεται συχνά, όταν έχουμε καταλήψεις και τον λογαριασμό συνήθως καλείται να πληρώσει ο φορολογούμενος πολίτης. Επίσης, ενώ ο Υπουργός για οικονομικούς λόγους - μην κρύβεστε πίσω από το δάκτυλό σας - υποβαθμίζει τα ολοήμερα σχολεία, την ίδια ώρα επιχειρηματολογεί για επιπλέον δαπάνη τουλάχιστον 3 εκατομμυρίων ευρώ, προκειμένου να κάνει αποσπάσεις εκπαιδευτικών στο εξωτερικό, όταν έχει τη δυνατότητα να αποφύγει αυτό το επιπλέον δυσβάσταχτο βάρος για τα οικονομικά του Υπουργείου με αποσπάσεις χωρίς επιμίσθιο, εκπαιδευτικών, συζύγων Ελλήνων κατοίκων του εξωτερικού, ομογενών ή αλλοδαπών. Συγχωνεύσεις νηπιαγωγείων, κατάργηση σχολείων ΕΑΕΠ για εξοικονόμηση πόρων και την ίδια ώρα αχρείαστες σπατάλες. Το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας είναι ένα γονατογράφημα και μάλιστα ακοστολόγητο σε πολλά σημεία, όπως η έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους επισημαίνει και ας πάψει η Κυβέρνηση να επικαλείται την απουσία κανονικότητας της χώρας. Είστε δεκαπέντε μήνες στην Κυβέρνηση, τι σας εμπόδιζε να φέρετε όλους αυτούς τους μήνες τις ρυθμίσεις για την επαγγελματική εκπαίδευση ή τι σας εμποδίζει να τις φέρετε την άλλη εβδομάδα και να συζητηθούν με τη διαδικασία που προβλέπεται και όχι νύχτα με εκπρόθεσμη τροπολογία; Τα περί κανονικότητας στην προκειμένη περίπτωση είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Είναι εμφανές ότι θεωρείτε την κοινοβουλευτική διαδικασία περιττή βάσανο και αυτό δεν σας τιμά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στα ζητήματα παιδείας χρειάζεται η μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση, προκειμένου κάθε αλλαγή να αντέχει στο χρόνο. Δυστυχώς, κάθε Υπουργός φιλοδοξεί να περάσει στην ιστορία ως μεταρρυθμιστής, γκρεμίζοντας και όχι κτίζοντας από το σημείο που άφησαν οι προηγούμενοι. Αυτό συμβαίνει και σήμερα. Ενώ υποτίθεται ότι διεξάγεται διάλογος για την παιδεία, ουδείς έλαβε υπόψη τα πορίσματα στα οποία κατέληξε ο προηγούμενος διάλογος υπό τον καθηγητή κ. Μπαμπινιώτη. Δεκάδες άνθρωποι των γραμμάτων, της εκπαίδευσης, εργάστηκαν, κοπίασαν και αυτά τα πορίσματα, αντί να είναι αφετηρία της όποιας νέας προσπάθειας, δυστυχώς απαξιώνονται από την παρούσα Κυβέρνηση, όπως επίσης είναι εμπαιγμός των πολιτικών δυνάμεων ότι η Κυβέρνηση νομοθετεί, ενώ υποτίθεται ότι διεξάγει διάλογο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας υπό συνθήκες πέπλου σιωπής από τα μέσα ενημέρωσης. Η απεργία των μέσων μαζικής ενημέρωσης ως αντίδραση στο «κοστούμι» ασφαλιστικών και φορολογικών μέτρων που «έραψε» η Κυβέρνηση και για τους δημοσιογράφους φαίνεται ότι τελικά την εξυπηρετεί. Ο κόσμος δεν έχει τη δυνατότητα ενημέρωσης για τον Αρμαγεδδώνα των μέτρων που έρχονται προς ψήφιση στη Βουλή. Θέλω, λοιπόν, να καλέσω τις δημοσιογραφικές ενώσεις να ξανασκεφτούν τον τρόπο αντίδρασής τους στην πολιτική της Κυβέρνησης.
Ολοκληρώστε, παρακαλώ. Στερείτε τη δυνατότητα από συναδέλφους να μιλήσουν.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Προφανώς σοκάρει την ελληνική κοινωνία το γεγονός ότι αυτοί που θα έσκιζαν το μνημόνιο μας φόρτωσαν όχι με ένα, αλλά με δύο και ένα δεύτερο μνημόνιο «κάβα». Δεν είναι λύση, όμως, το «μαύρο» στις τηλεοπτικές οθόνες του ελληνικού λαού.
Ο κ. Αμυράς έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χθες κατά την πρωτολογία μου, σας παρουσίασα τις δικές μου σκέψεις - και νομίζω τεκμηριωμένα - με αριθμούς, με στοιχεία για ποιο λόγο και με ποιον τρόπο η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, μας απομακρύνει ως χώρα διαρκώς από την Ευρώπη. Πού να φανταστώ ότι σήμερα θα ερχόταν στα χέρια μου ένα έγγραφο από τον βουλγαρικό σιδηρόδρομο και τον ουγγρικό, βορειότερα και δυτικότερα, αποδεικνύοντας ότι δυστυχώς η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μας απομακρύνει ακόμα και από αυτά τα ίδια τα Βαλκάνια. Δεν ξέρω αν γνωρίζετε, αγαπητοί συνάδελφοι, σας ενημερώνω, λοιπόν, ότι έως χθες λόγω του αποκλεισμού της σιδηροδρομικής γραμμής της Ειδομένης, δηλαδή της διακίνησης των εμπορευμάτων μέσω του ελληνοσκοπιανού διαδρόμου που εδώ και πενήντα μέρες παραμένει κλειστός, μέσω Βουλγαρίας και από εκεί μέσω Σερβίας και βορειότερα Ουγγαρίας, περνούσαν πέντε τρένα ελληνικά με εκατόν πενήντα βαγόνια εμπορευμάτων από Ελλάδα προς Βουλγαρία και από εκεί βορειότερα. Από χθες, λοιπόν, οι Βούλγαροι, όπως και άλλες γειτονικές μας δυνάμεις, έβαλαν σε λειτουργία τη στρόφιγγα και επιτρέπουν μόνο σε δύο τρένα και εξήντα βαγόνια με ελληνικά εμπορεύματα να διέρχονται από το έδαφός τους. Το αντιλαμβάνεστε αυτό; Και ερωτώ εγώ πού είναι αυτό κράτος; Πού είναι αυτή η Κυβέρνηση; Τι κάνει; Πού είστε; Είστε φαντάσματα; Είστε αόρατοι, είστε άφαντοι; Τι είστε επιτέλους; Εδώ κλείνουν επιχειρήσεις. Εδώ οι μεταφορείς της βορείου Ελλάδος ανακοίνωσαν ότι θέτουν σε ημιαργία τους μισούς εργαζομένους τους, κατά μέσο όρο η κάθε μικρή και μικρομεσαία μεταφορική επιχείρηση, διότι δεν έχουν αντικείμενο εργασίας, λόγω του αποκλεισμού της σιδηροδρομικής γραμμής στην Ειδομένη. Αυτοί οι εργαζόμενοι και αυτοί οι επιχειρηματίες είναι ξεκάθαρα εξαγωγείς. Είναι εξαγωγικές οι επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν είτε τον ελληνοσκοπιανό είτε τον ελληνοβουλγαρικό σιδηροδρομικό διάδρομο, για να προωθήσουν τα εμπορεύματά τους στο εξωτερικό. Δηλαδή τι θα κάνετε; Θα τους αφήσετε να πεθάνουν; Δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο αυτή η κατάσταση. Δεν έχουμε μόνο το σιδηροδρομικό μπλακάουτ, έχουμε πολιτισμικό μπλακάουτ και αυτό το καταλάβαμε νομίζω αρκετά καλά με τις τοποθετήσεις των Υπουργών, σε σχέση με την εκπαίδευση και την έρευνα εδώ. Ωστόσο, θέλω να κάνω και μία επισήμανση και εγώ, σε σχέση με το θέμα της απεργίας των δημοσιογράφων. Θέλω να πω στους καλούς μου συναδέλφους δημοσιογράφους της ΕΣΗΕΑ και της ΠΟΕΣΥ ότι θα πρέπει να σκεφτούν πολύ καλά με το να κατεβάζουν και αυτοί τους διακόπτες της ενημέρωσης, αυτές τις ημέρες, όπως το Σαββατοκύριακο που θα περάσει ο «χασάπης» του ασφαλιστικού και του φορολογικού τι προσφέρουν οι δημοσιογράφοι. Μία αβάντα, ένα δεκανίκι σε αυτήν την Κυβέρνηση. Κάνω, λοιπόν, και εγώ έκκληση στους δημοσιογράφους συναδέλφους μου να σκεφτούν την αξία ή τη μη αξία των αποφάσεών τους και θα έπρεπε να είναι εδώ να μαθαίνει όλος ο κόσμος και για τα 5,5 δισεκατομμύρια ευρώ μέτρα που έρχονται φόροι, βάρη - άλλη μία τέτοια κατάσταση - αλλά και για το μνημόνιο «κάβα».
Πώς θα βγουν…
Και αν με ρωτάτε πώς, κύριε συνάδελφε, ερωτώ και εγώ: Πώς η ομιλία του Αρχηγού σας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ μεταδόθηκε από τα κανάλια; Δεν ξέρετε; Να σας πω εγώ, το ταγκό θέλει δύο, δημοσιογράφος είμαι. Όμως, και από αυτήν την πλευρά, του Ποταμιού, κι εμείς σήμερα είχαμε Κοινοβουλευτική Ομάδα. Οι δημοσιογράφοι σήμερα μας ρώτησαν να μπούμε, να παρακολουθήσουμε - θα μας πείτε; - τους είπαμε όχι. Εσείς προφανώς τους ανοίξατε την πόρτα, αλλά αυτό είναι ένα θέμα προς διερεύνηση. Σε σχέση, επίσης, με το ασφαλιστικό - φορολογικό που μας έρχεται το Σαββατοκύριακο, θέλω να σας πω ότι δεν αντιλαμβάνομαι την πρεμούρα να φέρετε αυτά τα μέτρα, να φέρετε αυτήν την εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση για τον Έλληνα συνταξιούχο, αλλά κυρίως για το σημερινό Έλληνα εργαζόμενο, ο οποίος αύριο μεθαύριο, όταν έρθει εκείνη η ώρα, δεν θα έχει σύνταξη να πάρει, μέσα στο Σαββατοκύριακο, χωρίς τις απαιτούμενες διαδικασίες, τις μεγάλες διαδικασίες, τη βάσανο του ελέγχου και των ερωτήσεων. Εδώ είναι, όπως σας είπα και χθες, «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε». Για ποιον λόγο αυτή η πρεμούρα; Αφού το Eurogroup της Δευτέρας δεν θα ασχοληθεί, δεν θα πάρει αποφάσεις. Το Eurogroup της 24ης Μαΐου είναι μακριά. Επαναλαμβάνω, μήπως με αυτόν τον τρόπο θέλετε να δηλώσετε στους Ευρωπαίους ότι έχετε τη δεδηλωμένη; Μετράτε τα κουκιά; Αν είστε όλοι παρόντες ή όχι; Αδράνεια, αβεβαιότητα, ύφεση, χαμένες θέσεις εργασίας, ακόμη μεγαλύτερη μετανάστευση του επιστημονικού δυναμικού και δη των νέων ανθρώπων στο εξωτερικό. Με αυτά έχετε προικίσει εσείς τους πολίτες στον ενάμιση χρόνο διακυβέρνησης αυτής της χώρας. Οι τροπολογίες βροχή είναι τροπολογίες αίσχους. Δεν γίνεται να μην έχει περάσει από την αρμόδια επιτροπή το θέμα της επαγγελματικής εκπαίδευσης. Φέρατε μία τροπολογία η οποία έχει μέγεθος μισού νομοσχεδίου, τριάντα πέντε σελίδων. Μα έτσι νομοθετείτε; Κι εσείς, αγαπητοί συνάδελφοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, το ανέχεστε αυτό; Δεν θυμόσαστε τη συμπεριφορά σας στις προηγούμενες κοινοβουλευτικές περιόδους, όταν ξεσηκωνόσασταν; Τώρα πού είναι η επαναστατικότητά σας; Όσον αφορά τα θέματα της έρευνας και της εκπαίδευσης γενικότερα - και με αυτό κλείνω, κύριε Πρόεδρε - επειδή εχθές σε πολλές από τις παρατηρήσεις μου ο κύριος Υπουργός, ο κ. Φίλης, μου έλεγε όλο «δεν έχουμε λεφτά», θέλω να του πω κάτι. Θα επαναλάβω τη φράση του Προέδρου του Harvard, ενός πανεπιστημιακού, του Derek Bok, ο οποίος είπε: «Αν νομίζετε ότι η εκπαίδευση είναι ακριβή υπόθεση, τότε δοκιμάστε την άγνοια». Το πρόβλημα όμως - θα πω εγώ - είναι ότι είστε, δυστυχώς, βουτηγμένοι στην άγνοια και τις ιδεοληψίες. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Κύριε Μπαλωμενάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έγινε αρκετή συζήτηση για το ζήτημα της τροπολογίας που ήρθε με τον αριθμό 362 και αφορούσε την άρση του καταλογισμού των εξοντωτικών - κατά γενική ομολογία - ποσών σε βάρος διακεκριμένων καθηγητών και ερευνητών, που ασκούν τα καθήκοντά τους στην Κρήτη. Θεωρήθηκε από αρκετούς, από την κυρία εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας, από τον κ. Καρρά και από άλλους ομιλητές, ως αντισυνταγματική αυτή η τροπολογία, επειδή παραβιάζει την αρχή της διάκρισης των εξουσιών και, επίσης, ότι με αυτήν τη ρύθμιση επιχειρείται παρέμβαση στη δικαιοσύνη. Προσωπικά, θεωρώ αυτόν τον ισχυρισμό ανεδαφικό και ότι αναπτύσσεται σε μία βάση μικροπολιτικής. Το πόρισμα των ελεγκτών, για το οποίο έκανε λόγο η κυρία εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατία, δεν αποτελεί παρά μία διοικητικού χαρακτήρα πράξη, η οποία μάλιστα από τότε έχει περισσότερες από μία φορές ανατραπεί, τόσο στο επίπεδο του περιεχομένου από τις εκτιμήσεις του Σώματος των Ορκωτών Λογιστών, όσο και στο επίπεδο των απειλούμενων συνεπειών, με σωρεία παρομοίων αποφάσεων όλων των βαθμίδων της δικαιοσύνης - αναφέρθηκε και από τον κύριο Υπουργό εισαγωγικώς - με ανώτερο, φυσικά, δικαστήριο το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Κρήτης, που αθώωσε πανηγυρικά όλους τους φερόμενους ως κατηγορούμενους. Η ρύθμιση που προτείνεται δεν έχει και δεν θα μπορούσε να έχει καμμία απολύτως επίδραση στην υπό αναμονή δίκη των εκατόν είκοσι ατόμων από το Πανεπιστήμιο Κρήτης, που παρεμπιπτόντως αυτές τις ημέρες ξεκινάει στα Χανιά σε ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα. Δεν είναι αυτή η ρύθμιση παρά μία δικαιολογημένη και επιβεβαιωμένη στον χρόνο ως ορθή αποκατάσταση μιας μεγάλης αδικίας. Έχω την εντύπωση ότι η άποψη της Επιστημονικής Επιτροπής, στην οποία αναφέρθηκαν αρκετοί συνάδελφοι, αναγιγνώσκεται επιλεκτικά. Δεν αρνείται, δηλαδή, η Επιστημονική Επιτροπή τη δυνατότητα οποιασδήποτε θέσπισης αναδρομικής μεταβολής μιας κείμενης ουσιαστικής διάταξης, αρκεί αυτή η ρύθμιση να μην αποτελεί - προσέξτε τη διατύπωση, παρακαλώ - ευθεία ακύρωση της διοικητικής πράξης, της οποίας η νομιμότητα είναι εκκρεμής ενώπιον των δικαστηρίων. Υπάρχει εδώ κάτι τέτοιο; Έχει, δηλαδή, προσβληθεί και είναι εκκρεμής σε οποιοδήποτε στάδιο είτε το πόρισμα των ελεγκτών είτε η απόφαση καταλογισμού; Όχι. Συνεπώς θέμα αντισυνταγματικότητος δεν υπάρχει. Ακόμα περισσότερο στο θέμα αυτό να πούμε ότι η περίπτωση των πρυτανικών αρχών και του καθηγητικού προσωπικού του Πανεπιστημίου Κρήτης, που ταλαιπωρούνται άδικα επί σειρά ετών, είναι ένα δείγμα γραφειοκρατικής αγκύλωσης, που προκλήθηκε ύστερα από μία εμμονικού τύπου έρευνα εντεταλμένου ελεγκτή και μία καταφανώς στρεβλή ερμηνεία. Οι διαστάσεις που πήρε - λυπάμαι που το επισημαίνω - οφείλονται και σε έναν βαθμό και στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί σήμερα η δικαιοσύνη. Θα εξηγήσω αμέσως μετά, τι εννοώ. Ως γνωστό, το Πανεπιστήμιο Κρήτης είναι διαιρεμένο γεωγραφικά. Για αυτόν τον λόγο, υπάρχουν ανισότητες και διαφορετικού τύπου ανάγκες στις υποδομές και στο προσωπικό. Η εκταμίευση πόρων για την κάλυψη αναγκών εν πολλοίς οφείλονταν στη διαίρεση του πανεπιστημίου. Κι αυτό είναι μία απάντηση στο συνάδελφο που αναρωτήθηκε, τι είδους αποφάσεις και παροχές ήταν αυτές. Ήταν παροχές επιβεβλημένες, ακριβώς εξαιτίας του διαιρεμένου χαρακτήρα του πανεπιστημίου. Να ξέρουμε ότι υπήρξε πλήρης νομιμότητα στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων και ήταν επιβεβλημένες. Αυτό το πράγμα θεωρήθηκε ως απιστία σε βαθμό κακουργήματος. Η αρνητική συμβολή του συστήματος απονομής δικαιοσύνης, για την οποία έκανα λόγο, αναφερόταν στο ότι δυστυχώς λόγω της έλλειψης υποδομής και συνεργατών εις τις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές δεν μπόρεσε να γίνει επεξεργασία και εντοπισμός ουσιωδών λεπτομερειών, που θα έπρεπε να είχαν οδηγήσει σε αθώωση. Πραγματικά είναι μία ευκαιρία για να πούμε ότι το πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργούν οι εισαγγελικές αρχές πρέπει να εκσυγχρονιστεί και να μπορούν να έχουν μόνιμους συνεργάτες, να συνεργάζονται με εμπειρογνώμονες, με τεχνικούς συμβούλους, γραμματείες εμπλουτισμένες κτλ.. Προσωπικά, είμαι σίγουρος ότι η επικείμενη διαδικασία θα απαλλάξει και αυτήν τη μεγάλη ομάδα των κατηγορουμένων. Πιστεύω ότι σε συνδυασμό με τις τροπολογίες θα λήξει αυτή η περιπέτεια. Επειδή βλέπω τον χρόνο και περνάει, θα παραλείψω αυτό που ανέφεραν αρκετοί συνάδελφοι, τη διαφορά μεταξύ αξιολογήσεως της παλιάς ρύθμισης και της καινούργιας εδώ, που πραγματικά, απ' ό,τι αντιλαμβάνεται ένας μη ειδικός και σχετιζόμενος με την έρευνα, εισάγει μία καινοτόμο και προφανώς δημοκρατικότερη μέθοδο αξιολόγησης, διευρύνοντας και αναθέτοντας στην ουσία την κρίση κατ' εξοχή σε εκείνους που μπορούν να έχουν γνώση. Αυτό γίνεται σε αντιπαράθεση με το γενικό χαρακτήρα που είχε η προηγούμενη ρύθμιση, η οποία απλώς ήταν μία έκθεση δραστηριοτήτων του «τι κάνατε τα περασμένα πέντε χρόνια και τι προτίθεστε να κάνετε τα επόμενα πέντε χρόνια», δηλαδή έκθεση ιδεών. Τελειώνω με το εξής. Είναι μία τροπολογία για την οποία δεν θα υπάρξει καμμία γκρίνια - υποθέτω - από καμμία πλευρά, γιατί είναι διακομματική. Είναι μία πρόταση που κάνουν οι Βουλευτές της Κρήτης, να είναι εκάστοτε Πρόεδρος της Βουλής και Πρόεδρος του Ιδρύματος «Ελευθέριος Βενιζέλος» που εδρεύει στα Χανιά. Η Βουλή των Ελλήνων είναι συνιδρυτικό μέλος του ιδρύματος, το οποίο πράγματι αναπτύσσει μία πολύ αξιόλογη δραστηριότητα και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Εξ ορισμού, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το πολιτικό μέγεθος του Ιδρύματος «Ελευθέριος Βενιζέλος» είναι μεγάλο και χρήζει διαρκώς προσεγγίσεων και επαναπροσεγγίσεων υπό το φως νεότερων ιστορικών ερευνών και στοιχείων. Επειδή η θέση του Προέδρου της Βουλής είναι εξ ορισμού υπερκομματική, έχουμε την εντύπωση ότι ως Πρόεδρος θα συμβάλλει εκτός από την αύξηση του κύρους του ιδρύματος στο συμβολικό επίπεδο, πιθανότατα ώστε τα όποια αμφιλεγόμενα θέματα, να αντιμετωπίζονται με το αναγκαίο κριτικό πνεύμα και με τη μεγαλύτερη δυνατή ιστορική ακρίβεια και σφαιρικότητα. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε και για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει ο κ. Καββαδάς.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, αρχικά να ευχηθώ σε όλους σας χρόνια πολλά, με υγεία. Κύριε Υπουργέ, θέλω να σας μεταφέρω τον έντονο προβληματισμό μου από το αλαλούμ που δημιουργήθηκε με την κατάθεση του νομοσχεδίου τη μία ημέρα, την απόσυρση την επόμενη ημέρα το πρωί και την επανακατάθεσή του το απόγευμα της ίδιας ημέρας. Αυτή η κατάσταση δείχνει, όχι μόνο την προχειρότητα με την οποία νομοθετεί η Κυβέρνηση, αλλά και την πλήρη απουσία σχεδίου και στοιχειώδους προγραμματισμού. Κύριε Υπουργέ, τα προβλήματα της παιδείας δεν λύνονται με νομοσχέδια «κόψε - ράψε», σαν αυτό που φέρατε, ούτε μπορεί να υπάρξει πραγματικό μεταρρυθμιστικό αποτέλεσμα στην παιδεία, περνώντας πλήθος τροπολογιών σε άσχετα νομοσχέδια, ούτε ασκείται παραγωγική πολιτική, εάν νομοθετείτε σχεδόν μόνο με πράξει νομοθετικού περιεχομένου. Δυστυχώς, το διαπιστώνουμε όλοι καθημερινά: Όταν μία κυβέρνηση νομοθετεί χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό, χωρίς να έχει βασική αρχή τον πολίτη της, το επόμενο βήμα είναι σειρά τροποποιήσεων και γραφειοκρατίας και φτάνουμε τελικά στο σημείο ένας νόμος να στρέφεται εναντίον των πολιτών. Επιτρέψτε μου σε αυτό το σημείο μια παρένθεση. Στη Λευκάδα και ειδικά στη Νότια Λευκάδα, που χτυπήθηκε ανελέητα από το σεισμό, οι Λευκαδίτες αντιμετωπίζουν ένα κράτος - εχθρό. Κυρίες και κύριοι, λόγω της πολυνομίας και των συνοριοτήτων, πέντε μήνες μετά το σεισμό στη Λευκάδα το κράτος δεν στάθηκε όπως έπρεπε αρωγός στο πλευρό των πολιτών. Οι Λευκαδίτες πέρασαν το χειμώνα, τις γιορτές των Χριστουγέννων, τις γιορτές του Πάσχα και μάλλον έτσι όπως πάει και το καλοκαίρι στους δρόμους. Κύριε Υπουργέ, δέκα - όχι δέκα χιλιάδες! - κοντέινερς που χρειάζονται για να στεγάσουν οικογένειες, που γκρεμίστηκαν τα σπίτια τους, ακόμη τα περιμένουμε κι έχουν περάσει πεντέμισι μήνες από το σεισμό. Το πρώτο έκτακτο βοήθημα δόθηκε τρεις μήνες μετά το σεισμό. Και αναρωτιέμαι γιατί λέγεται τότε «πρώτο έκτακτο βοήθημα» αφού δίνεται μετά από τόσους μήνες; Φορολογικές απαλλαγές, όπως ο ΕΝΦΙΑ που έχει δοθεί στους σεισμόπληκτους της Κεφαλλονιάς, δεν πήραν μέχρι στιγμής οι Λευκαδίτες. Τα έργα αποκατάστασης των ζημιών σε βασικές υποδομές δεν άρχισαν ακόμα. Επίσης, τα έργα αποκατάστασης των δρόμων που οδηγούν στις παγκοσμίου φήμης παραλίες του νησιού, δεν έχουν ξεκινήσει καν και ήδη άρχισε η τουριστική περίοδος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να απλοποιηθούν οι διαδικασίες, ώστε άμεσα η πολιτεία να βρίσκεται δίπλα στον πολίτη και ειδικά σε όσους πλήττονται από φυσικές καταστροφές. Έχουμε να αντιμετωπίσουμε σοβαρά εθνικά θέματα και το έργο όχι μόνο το δικό μου αλλά και πολλών συναδέλφων είναι να προσπαθούμε να λειτουργήσει το κράτος. Προσωπικά, καθημερινά ασκώ πιέσεις για να προσπεραστούν όλα αυτά τα προβλήματα και να επισπευσθούν οι διαδικασίες για να πάρουν οι Λευκαδίτες αυτά που δικαιούνται ως σεισμοπαθείς. Χαρακτηριστικά αναφέρω ότι χρειάστηκαν τέσσερις μήνες για να υπογράψουν τέσσερις Υπουργοί να κηρυχθεί η Λευκάδα σεισμόπληκτη. Έχουν περάσει πέντε μήνες και υπάρχουν ακόμη αποφάσεις που εκκρεμούν, γιατί απαιτείται η υπογραφή τουλάχιστον τριών Υπουργών. Δυστυχώς, η προχειρότητα του νομοθέτη ταλαιπωρεί κόσμο που ζει, εργάζεται και προσπαθεί σε μία - υποτίθεται - ανεπτυγμένη πολιτεία κι ένα κράτος πρόνοιας και αλληλεγγύης. Επανέρχομαι, κύριε Πρόεδρε, στη σημερινή συζήτηση. Κύριε Υπουργέ, επιτρέψτε μου να ξεχωρίσω συγκεκριμένα άρθρα του νομοσχεδίου που δείχνουν ξεκάθαρα ότι σήμερα συζητάμε ένα κακό νομοσχέδιο. Στο άρθρο 31, ενώ οι υποτροφίες του ΙΚΥ ως σήμερα ρυθμίζονται μόνο με υπουργική απόφαση, πλέον θα χρειάζεται ΚΥΑ τριών Υπουργών, του Παιδείας, των Οικονομικών και της Ανάπτυξης, με κίνδυνο μεγάλων καθυστερήσεων ή και ακύρωσης προγραμμάτων. Αντί απλοποίησης των διαδικασιών, προσθέτουμε επιπλέον γραφειοκρατία. Στο άρθρο 33 δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε με τη φωτογραφική διάταξη και τη μετάταξη εκπαιδευτικών από την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στα ΑΕΙ, όταν έχουμε ακόμη και σήμερα χιλιάδες κενά στο σχολείο. Όσον αφορά στο άρθρο 35 για τον ελάχιστο αριθμό νηπίων που χρειάζεται για τη σύσταση νηπιαγωγείου, διάταξη που έχει αναστατώσει γονείς και εκπαιδευτικούς, οφείλετε να δώσετε εξηγήσεις με βάση ποια μελέτη έχει γίνει, αυτός ο προσδιορισμός και τις επιπτώσεις που θα έχει στις σχολικές μονάδες σε όλη τη χώρα και ιδιαίτερα στις νησιωτικές και στις παραμεθόριες περιοχές και στην επαρχία γενικότερα. Είναι αντιφατικό από τη μία να μιλάμε για επέκταση της υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής στα προνήπια και από την άλλη να υπάρχει φόβος κλεισίματος νηπιαγωγείων, όπως καταγγέλλει η ΔΟΕ. Κύριε Υπουργέ, στο άρθρο 37, όπου ρυθμίζονται θέματα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση στις σεισμόπληκτες περιοχές, όπως αυτές προέκυψαν από το σεισμό της 17ης Νοεμβρίου στη Λευκάδα, καλά κάνατε και βάλατε όλες τις περιοχές, αφού τις προβλέπει η σχετική ΚΥΑ, αλλά θα ήταν δίκαιο για τους μαθητές της Λευκάδας που θα δώσουν φέτος Πανελλήνιες να ισχύσει ξεχωριστά η μέθοδος της ποσόστωσης. Οι μαθητές αυτοί αντιμετώπισαν αντίξοες συνθήκες, έχασαν σχεδόν ένα μήνα διδασκαλίας λόγω της ακαταλληλότητας των σχολικών κτηρίων και αντιλαμβάνεστε ότι προέκυψαν σημαντικά προβλήματα στην προετοιμασία τους. Έχω ήδη καταθέσει σχετικό αίτημα - πρόταση στον Υπουργό Παιδείας, στο οποίο αναφέρονται και τα επίσημα στατιστικά στοιχεία της Διεύθυνσης Αποκατάστασης Επιπτώσεων Φυσικών Καταστροφών, που αποδεικνύουν ότι το 80% των ζημιών που άφησε πίσω του ο σεισμός αφορούν το Νομό Λευκάδος. Συγκεκριμένα, μιλάμε ότι από τα οκτακόσια εβδομήντα κτήρια σε όλες τις σεισμόπληκτες περιοχές, τα εφτακόσια βρίσκονται στο Νομό Λευκάδας. Καταθέτω, κύριε Πρόεδρε, στα Πρακτικά το σχετικό αίτημα και τα σχετικά στοιχεία. [[Στο σημείο αυτό Βουλευτής κ. Αθανάσιος Καββαδίας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ακόμη διαφωνούμε με το άρθρο 45 και την αποποινικοποίηση των καταλήψεων. Δεν συμφωνούμε με τις μειοψηφίες, που κατά κανόνα αποφασίζουν και διατάσσουν, στερούν τη δυνατότητα στην πλειοψηφία των μαθητών να παρακολουθήσουν τα μαθήματά τους και δεν σέβονται τη δημόσια περιουσία, καταστρέφοντας τα σχολικά κτήρια με τη συνδρομή εξωσχολικών στοιχείων. Με το νομοσχέδιο αυτό, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, δείχνετε ότι δεν έχετε ιδέα προς τα πού βαδίζετε και πού θέλετε να φτάσετε. Νομοθετείτε τα πάντα πρόχειρα, υπό πανικό, προσπαθώντας κάθε φορά να κουκουλώσετε προβλήματα πρόσκαιρα, χωρίς να δίνετε λύσεις. Με την εκπαίδευση, όμως, δεν μπορούμε να παίζουμε. Τα ζητήματα της παιδείας απαιτούν εθνική συνεννόηση και συναίνεση. Γι' αυτόν τον λόγο και η Νέα Δημοκρατία προσήλθε στον λεγόμενο εθνικό διάλογο για την παιδεία, ώστε με πραγματική θέληση να συμβάλλουμε παραγωγικά για ένα καλύτερο σύστημα εκπαίδευσης για τα παιδιά μας. Πρέπει, επιτέλους, να σταματήσουμε να κάνουμε τα παιδιά μας πειραματόζωα του εκάστοτε Υπουργού Παιδείας και να αλλάζουμε συνεχώς το σύστημα σχεδόν σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε, τη «σεισμική» ομιλία σας.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Γι' αυτό και η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να συναινεί πλέον σ' έναν προσχηματικό διάλογο, που γίνεται για το θεαθήναι. Σας ευχαριστώ. Κύριε Πρόεδρε, καλό είναι να ακούγεται και από το Βήμα της Βουλής το τι γίνεται στη Λευκάδα.
Ευχαριστούμε. Κύριε Μπούρα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αν και από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας υπήρξε αναλυτική τοποθέτηση τόσο από την εισηγήτριά μας, την κ. Αντωνίου, όσο και από εκλεκτούς συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας, θα μου επιτρέψετε και μένα ορισμένες σκέψεις γι' αυτό το κατ' επίφαση σχέδιο νόμου: «Ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις». Ενώ, κύριε Υπουργέ, ο εθνικός διάλογος για την παιδεία βρίσκεται σε εξέλιξη, το Υπουργείο Παιδείας, όλο αυτόν τον καιρό που προηγήθηκε, συνέχεια κατέθετε σε διάφορα άσχετα νομοσχέδια ρυθμίσεις. Η Νέα Δημοκρατία από καιρό είχε επισημάνει ότι έπρεπε να φέρετε ένα νομοσχέδιο, προκειμένου να νομοθετήσετε αυτοτελώς όλα τα θέματα, τα οποία σας απασχολούσαν, αν και συνεχίζεται, υποτίθεται, αυτός ο προσχηματικός διάλογος για την παιδεία. Αυτήν τη φορά το Υπουργείο Παιδείας καταθέτει αυτό το νομοσχέδιο, αν και ο διάλογος συνεχίζεται. Μάλιστα, στην αιτιολογική έκθεση, κύριε Υπουργέ, αναφέρεται πως πρόκειται για μεταβατικές διατάξεις, οι οποίες είναι απαραίτητες. Διευκρινίζεται, όμως, ωστόσο, πως δεν αποτελούν τη συνολική μεταρρύθμιση και μεταρρυθμιστική άποψη του Υπουργείου, αλλά συνιστούν ένα πρώτο βήμα εν όψει της διαμόρφωσης ενός νέου νόμου - πλαισίου για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη. Αυτό είναι και κάτι το πρωτότυπο, η νομοθέτηση κατά φάσεις σε ένα τόσο σημαντικό θέμα. Στο σύνολο του σχεδίου νόμου υπάρχουν πολλές φωτογραφικές διατάξεις. Σας τα είπαν οι συνάδελφοί μου αναλυτικά. Επιπλέον, για μία ακόμη φορά το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους δεν είναι σε θέση να κοστολογήσει όλες τις ρυθμίσεις, καθώς το Υπουργείο δεν προσδιόρισε τις δαπάνες ως όφειλε. Το κύριο μέρος του σχεδίου νόμου, που αφορά τις ρυθμίσεις για την έρευνα, τροποποιεί διατάξεις του ν. 4310/2014. Στην ουσία, ο νόμος αυτός δεν έχει εφαρμοστεί ακόμη. Συνεπώς, πώς εσείς βγάλατε το συμπέρασμα ότι πρέπει να αλλάξουν κάποια πράγματα, όταν δεν υλοποιήθηκαν και δεν υπήρξαν όλα τα εργαλεία, τα οποία έπρεπε να υπάρξουν - προεδρικά διατάγματα, υπουργικές αποφάσεις - που θα έκαναν τον νόμο λειτουργικό, προκειμένου να δούμε την αποτελεσματικότητά του; Οι προτεινόμενες διατάξεις είναι διατάξεις, που επιχειρούν να αποδυναμώσουν τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας, ενώ παράλληλα παρατηρείται η αποστροφή από τη συνεργασία της δημόσιας έρευνας με ιδιωτικούς φορείς. Εξ άλλου, σε αυτά τα πράγματα εσείς παθαίνετε αναφυλαξία, όταν ακούτε για ιδιωτικό τομέα. Η συγκεκριμένη αντίληψη της Κυβέρνησης φανερώνεται ήδη από το πρώτο άρθρο του νομοσχεδίου, όπου τροποποιείται το αντίστοιχο άρθρο του ν. 4310 που ορίζει το αντικείμενο και τον σκοπό του νόμου. Η νέα διάταξη αναφέρει την υποχρέωση του κράτους να μεριμνά για την ανάπτυξη και προαγωγή της επιστήμης και της έρευνας, ενώ απαλείφονται οι αναφορές στην τεχνολογική ανάπτυξη και στην καινοτομία, αλλά και στην ενοποιημένη συνθήκη λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο ίδιο ύφος είναι και το άρθρο 17 για τους πόρους των ερευνητικών κέντρων και ινστιτούτων. Δεν προβλέπεται πια η ανάπτυξη επιχειρηματικής δραστηριότητας. Σήμερα, κύριε Υπουργέ, που η κρίση στη χώρα μας παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις με την αλλοπρόσαλλη πολιτική που ασκεί η Κυβέρνηση, η έρευνα και η καινοτομία είναι ο μόνος μοχλός ανάπτυξης, μέσα όμως από πολιτικές που είναι φιλικές στην έρευνα και την επιχειρηματικότητα. Στο σημείο αυτό - και επειδή βλέπω τον χρόνο μου να λιγοστεύει και ο Πρόεδρος θα με διακόψει - θέλω να κάνω μερικές επιμέρους παρατηρήσεις, κύριε Υπουργέ - και αν θέλετε, να τις προσέξετε - σε κάποια άρθρα του σχεδίου νόμου. Στο άρθρο 16 παράγραφος 16 αναφέρεται: «Είναι δυνατός ο ορισμός ερευνητή ως κύριου επιβλέποντα σε διδακτορική διατριβή υποψήφιου διδάκτορα σε ΑΕΙ ύστερα από απόφαση της γενικής συνέλευσης του οικείου τμήματος του ΑΕΙ». Ανοίγω παρένθεση και λέω: «ΑΕΙ, πανεπιστήμια συν ΤΕΙ». Το ερώτημα που τίθεται είναι γιατί και ένας καθηγητής ΤΕΙ δεν μπορεί να είναι κύριος επιβλέπων, αφού ως γνωστόν ο τακτικός καθηγητής ΤΕΙ έχει προσόντα αντίστοιχα με εκείνα του καθηγητή πανεπιστημίου και επιπλέον μάλιστα φορτίζεται με πενταετή επαγγελματική εμπειρία. Σύμφωνα με τον ν. 4009/2011, κοινές διατάξεις καθορίζουν τα προσόντα των καθηγητών τόσο του πανεπιστημιακού όσο και του τεχνολογικού τομέα των ΑΕΙ. Επίσης, οι ερευνητές διακρίνονται σε α΄, β΄ και γ΄, ανάλογα με τα προσόντα τους, που είναι σε φθίνουσα σειρά. Άρα ο γ΄ και β΄, χαμηλόβαθμοι ιεραρχικά και ουσιαστικά έναντι του ερευνητή α΄, μπορούν να δίνουν θέμα διδακτορικής διατριβής και δεν μπορεί ο τακτικός καθηγητής ΤΕΙ; Για τους λόγους που προείπα προτείνω, κύριε Υπουργέ, να συμπληρώσετε αυτήν την παράγραφο 16 ως εξής: «Είναι δυνατός ο ορισμός ερευνητή και καθηγητή ΤΕΙ ως κύριου επιβλέποντα σε διδακτορική διατριβή». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δώστε μου ακόμα ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Ένα δεύτερο που θέλω να πω, κύριε Υπουργέ, είναι ότι το άρθρο 28 παράγραφος 9 «5. β) τροποποιεί την παράγραφο 5 του άρθρου 39 ως εξής: «Τμήματα των ΤΕΙ επιτρέπεται να συνεργάζονται με τμήματα ή σχολές των πανεπιστημίων για την εκπόνηση διδακτορικών διατριβών». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει παρατεταμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Να ολοκληρώσω, κύριε Πρόεδρε.
Ναι, κύριε Μπούρα.
Ναι, αλλά κτυπάει το κουδούνι και δεν ακούγομαι.
Συνεχίστε, παρακαλώ. Παίρνετε επιπλέον χρόνο, επειδή κάνετε συγκεκριμένες αναφορές.
Ο ν. 4009 στο άρθρο 39 αναφέρει ότι μπορεί να ορίζονται περισσότεροι του ενός επιβλέποντες καθηγητές του ιδίου ή άλλου ΑΕΙ. Επομένως, θα πρέπει να δίνεται η δυνατότητα, σύμφωνα με την τροποποίηση που προτείνω, τμήματα των ΤΕΙ να μπορούν να συνδιοργανώνουν με τμήματα ή σχολές των πανεπιστημίων της ημεδαπής ή της αλλοδαπής την εκπόνηση διδακτορικών διατριβών με συνεπίβλεψη και η απονομή του διδακτορικού τίτλου, όπως γίνεται παραπάνω - γιατί υπάρχει και το έντυπο, το ξέρουν οι συνεργάτες σας - να έχει και των δύο τον τίτλο, και του πανεπιστημίου ή του τμήματος του πανεπιστημίου, αλλά και του ΤΕΙ. Τελειώνω, λέγοντας ότι στην παράγραφο 6 του άρθρου 28 αναφέρει ότι καθηγητές και υπηρετούντες λέκτορες επιτρέπεται ύστερα από αίτησή τους να μετακινηθούν και να ασκούν πλήρες διδακτικό, ερευνητικό, διοικητικό, εργαστηριακό ή κλινικό έργο σε τομέα του τμήματος ή σε τμήμα της ίδιας σχολής. Η διάταξη αυτή νομίζω ότι θα πρέπει να συμπληρωθεί και να ισχύσει και για τους καθηγητές των ΤΕΙ. Γιατί δηλαδή οι καθηγητές των ΤΕΙ δεν μπορούν να μετακινηθούν σε άλλο τμήμα ομοειδές ή το αντίστροφο; Εγώ πιστεύω, κύριε Υπουργέ, ότι πρέπει να τα δείτε με συμπάθεια αυτά τα οποία σας πρότεινα, έτσι ώστε να υπάρχει και μία δικαιότερη αντιμετώπιση των δύο φορέων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, των ΑΕΙ, δηλαδή των πανεπιστημίων, και των ΤΕΙ. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω ότι η τροπολογία με γενικό αριθμό 405 και ειδικό αριθμό 48 αποσύρεται από τους Βουλευτές που την έχουν καταθέσει. Ευχαριστώ.
Μας ενημέρωσε ο κ. Φωτάκης.
Τον λόγο έχει ο κ. Καραναστάσης.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε σήμερα ένα νομοσχέδιο με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Αφορά τον τομέα της παιδείας και τον συνυφασμένο με αυτόν τομέα της έρευνας και της καινοτομίας, που είναι η όψη και η ψυχή της κοινωνίας μας. Σχετικά με το τμήμα του νομοσχεδίου που αναφέρεται στην παιδεία, θέλω μόνο να πω επιγραμματικά ότι από την ημέρα της δημοσιοποίησής του μέχρι και σήμερα περίσσεψαν στην κριτική η υποκρισία και τα κροκοδείλια δάκρυα. Αυτοί που πολιτεύθηκαν επί δεκαετίες με κρυφό τους πρόγραμμα την εμπορευματοποίηση της παιδείας και την πελατοποίηση των μαθητών και των οικογενειών τους, συνεπικουρούμενοι από τα φιλικά τους μέσα μαζικής ενημέρωσης, προσπάθησαν με όψιμο ενδιαφέρον για τα μέχρι χθες θύματά τους να δώσουν την εικόνα επερχόμενης καταστροφής του εκπαιδευτικού συστήματος. Θεωρώ ότι, τόσο στις συζητήσεις που προηγήθηκαν όσο και σήμερα, πήραν τις απαντήσεις που έπρεπε. Θέλω μόνο να επισημάνω προς τους αρμόδιους Υπουργούς εν όψει των επόμενων σχετικών νομοσχεδίων, που θα έρθουν προς συζήτηση και ψήφιση, αυτό που εύστοχα παρατήρησε στη συζήτηση στην αρμόδια επιτροπή και ένας συνάδελφός μου και συντοπίτης μου, ο κ. Μιχελής, ότι ακούσαμε τη γνώμη των εμπλεκόμενων φορέων, δεν ακούσαμε όμως τη γνώμη αυτών που κάνουν χρήση των υπηρεσιών του εκπαιδευτικού συστήματος, δηλαδή των μαθητών και των γονέων τους. Αυτό θα πρέπει να βρεθεί τρόπος για να διορθωθεί. Σε ό,τι αφορά το τμήμα του νομοσχεδίου που αναφέρεται στην έρευνα, την τεχνολογία και την καινοτομία, θα ήθελα να πω ότι τα προτεινόμενα μέτρα σηματοδοτούν τη στροφή στην έρευνα που ήδη επιχειρείται από την Κυβέρνηση, τη στροφή στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, με σκοπό τη σχεδίαση και υλοποίηση ενός συνεκτικού, εθνικού στρατηγικού σχεδίου για την έρευνα, την τεχνολογική ανάπτυξη και την καινοτομία, το οποίο θα πρέπει να αντανακλά τις εθνικές προτεραιότητες, με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον και σκοπό την έξοδο από την κρίση. Όχημα σε αυτήν την προσπάθεια είναι η ύπαρξη υγιούς καινοτόμου επιχειρηματικότητας και αποτελεσματικών μηχανισμών για τη στήριξή της. Σήμερα το παγκόσμιο τοπίο, πέρα από την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, χαρακτηρίζεται από την παγκοσμιοποίηση της γνώσης. Τα ανοιχτά δεδομένα, η ανοιχτή καινοτομία και γνώση κυριαρχούν. Πρόκειται για ένα γεγονός που δημιουργεί ευκαιρίες, αλλά και εν δυνάμει παρενέργειες. Είναι δεδομένο ότι η οικονομική και κοινωνική κρίση που επικρατεί δημιουργεί προβλήματα και συνθέσεις. Με το υπό συζήτηση νομοσχέδιο και με τα συγγενή του που θα ακολουθήσουν, γίνεται προσπάθεια να εξαλειφθούν αγκυλώσεις του παρελθόντος, να βελτιωθεί το θεσμικό και νομοθετικό πλαίσιο που διέπει την έρευνα, να θεσμοθετηθούν νέα αποτελεσματικά χρηματοδοτικά εργαλεία και μηχανισμοί στήριξης της καινοτόμου επιχειρηματικότητας και κυρίως να στηριχθεί το σημαντικότερο κεφάλαιο της χώρας, οι νέοι επιστήμονες και οι νέοι ερευνητές. Το σύνολο των σχετικών νομοσχεδίων θα πρέπει να κατατείνει στη δημιουργία ενός οριστικού πλαισίου για τη διαμόρφωση του Ενιαίου Χώρου Έρευνας και Παιδείας και ταυτόχρονα να περιλαμβάνει τα στοιχεία εκείνα που απαιτούνται για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας μας μέσω της έρευνας. Σταχυολογώντας τα επιμέρους θέματα που θίγονται στο νομοσχέδιο, επισημαίνω ενδεικτικά τα εξής. Προσεγγίζεται και ορίζεται σαφώς η αριστεία, γιατί η επιδίωξη της επιστημονικής ποιότητας και της αριστείας, η διαδρομή, η συνεχής αναζήτηση, με άλλα λόγια ο δρόμος προς την Ιθάκη, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση επιτυχίας και εδώ δεν χωρούν εκπτώσεις. Σημαντικό κατά τη γνώμη μου είναι το γεγονός ότι μέσω αυτού του νομοσχεδίου δίνεται η ευκαιρία στους νέους ερευνητές να υποβάλλουν τις δικές τους ερευνητικές προτάσεις και αν αυτές κριθούν θετικά, να μπορούν να τις υλοποιήσουν στα ΑΕΙ και τα ερευνητικά κέντρα της χώρας, όντας αυτοί οι ίδιοι επιστημονικοί υπεύθυνοι των αντίστοιχων έργων. Αυτή η δυνατότητα τονώνει τη δημιουργικότητα των νέων επιστημόνων, διανοίγει σοβαρές προοπτικές για την καριέρα τους και αποτελεί σημαντικό κίνητρο για να εργαστούν ερευνητικά στη χώρα μας. Σχετικά με το ΕΣΠΑ, άκουσα με ικανοποίηση στην αρμόδια επιτροπή τον Υπουργό κ. Φωτάκη να διαβεβαιώνει ότι καταφέραμε να γίνει άρση των περιορισμών που υπήρχαν από την αυτοδέσμευση της χώρας από το τέλος του 2014, όσον αφορά τις αιρεσιμότητες τις σχετικές με την έρευνα και την καινοτομία και ότι στο αμέσως προσεχές διάστημα θα υπάρξει επανεκκίνηση του προγράμματος, κάτι που θα αναζωογονήσει σαφώς την ερευνητική κοινότητα και τις καινοτόμες επιχειρήσεις. Αν και στη Φθιώτιδα, την οποία εκπροσωπώ, είχε καλλιεργηθεί η προσδοκία από τις ρυθμίσεις για την ίδρυση ενός από τα δώδεκα νέα ερευνητικά κέντρα τα οποία προέβλεπε ο ν. 4310/2014, δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω ότι τα κέντρα αυτά πρέπει να δημιουργηθούν μετά από μελέτες βιωσιμότητας και σκοπιμότητας, ώστε να συνεισφέρουν στην τοπική οικονομία με ανάδειξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της περιοχής. Τέλος, θα συμφωνήσω με τον Υπουργό κ. Φωτάκη ότι υπάρχει μεν η έρευνα και η καινοτομία που πηγάζει από τις ανάγκες της αγοράς και στηρίζει την οικονομία του σήμερα, αλλά υπάρχει και κάτι άλλο που συχνά παραμελείται, διότι δεν έχει άμεσα και απτά αποτελέσματα. Έχει, όμως, πολύ μεγάλη προστιθέμενη αξία και αυτό είναι η έρευνα που προέρχεται από την επιστημονική περιέργεια. Η στήριξη αυτή δίνει ακριβώς το στίγμα της πολιτικής που αυτή η Κυβέρνηση θέλει να εφαρμόσει. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το προς ψήφιση νομοσχέδιο θεωρώ, έχοντας υπ' όψιν ότι θα συμπληρωθεί με επόμενα νομοσχέδια που θα κατατεθούν σύντομα, ότι κινείται στη σωστή κατεύθυνση δημιουργώντας ένα σύγχρονο πλαίσιο για την παιδεία και την έρευνα στη χώρα μας και γι' αυτό θα το ψηφίσω. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε επιπλέον και για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει ο κ. Ψυχογιός.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κρίση που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια δεν θα μπορούσε σε καμμία περίπτωση να μην επηρεάσει και τη λειτουργία των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της χώρας στους τομείς των διαθέσιμων οικονομικών πόρων, του εκπαιδευτικού προσωπικού, των εγκαταστάσεων, αλλά και στον τομέα της έρευνας. Ως εκ τούτου, η έρευνα είναι ένας νευραλγικός και πολύ σημαντικός τομέας για την ανάπτυξη των επιστημών και αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την περαιτέρω βελτίωση του επιπέδου σπουδών των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Είναι τα τελευταία χρόνια αρκετά υποβαθμισμένη και δεν μπορεί να συμβαδίσει με το επίπεδο των ερευνητικών προγραμμάτων άλλων ευρωπαϊκών και διεθνών πανεπιστημίων. Ο τομέας της έρευνας απαιτεί συνεχή και σταθερό προγραμματισμό, καθώς και επαρκή χρηματοδότηση για να λειτουργήσει αποδοτικά. Σε αυτήν την κατεύθυνση είναι σημαντικό αυτό που και ο αρμόδιος Υπουργός κ. Φωτάκης μας ανέφερε για την πρόσληψη εκατό ερευνητών - πενήντα ανά έτος - προκειμένου αυτό το πράγμα να ενισχυθεί και στην πράξη. Λόγω της έλλειψης των ανεπτυγμένων ερευνητικών προγραμμάτων, υπάρχει κίνδυνος γενικότερης υποβάθμισης του επιπέδου σπουδών των ελληνικών πανεπιστημίων, παρ' όλες τις αξιέπαινες και αξιοσημείωτες προσπάθειες του διδακτικού προσωπικού να προσφέρουν το καλύτερο δυνατό επίπεδο γνώσεων στους φοιτητές τους. Γι' αυτόν τον λόγο, το παρόν νομοσχέδιο περιλαμβάνει μία σειρά απαραίτητων βελτιωτικών ρυθμίσεων, με στόχο να τονώσει τις πρωτοβουλίες για την αναβάθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Στο πρώτο κεφάλαιο, που αφορά στην έρευνα, περιλαμβάνεται σύνολο διατάξεων μεταβατικού κυρίως χαρακτήρα με σκοπό, πρώτον, την εκτεταμένη τροποποίηση των διατάξεων του ν. 4310/2014, η πλειονότητα των οποίων δεν έχει εφαρμοστεί μέχρι σήμερα, και δεύτερον, τη διαμόρφωση ενός πρόσφορου εδάφους μέχρι τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου τελικού νομοθετικού πλαισίου σχετικά με την έρευνα, όπως εξήγγειλε στην επιτροπή και η αρμόδια Αναπληρώτρια Υπουργός. Ξεχωρίζοντας κάποια σημεία του νομοσχεδίου αναφορικά με την έρευνα, θα μπορούσαμε να αναφέρουμε τα εξής: Στο άρθρο 4 τίθεται πλέον ρητώς ως θεμελιώδης υποχρέωση της πολιτείας η χάραξη και η υλοποίηση εθνικής πολιτικής έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και καινοτομίας. Επιπλέον, θεσμοθετείται για πρώτη φορά η δημόσια αξιολόγηση των διευθυντών ερευνητικών κέντρων και ινστιτούτων στη μέση, αλλά και στη λήξη της θητείας τους, με τη συμμετοχή όλων των εργαζομένων, ενώ διευθυντές θα μπορούν να διατελέσουν πλέον μόνο για δύο θητείες. Όσον αφορά στα περιφερειακά συμβούλια έρευνας και καινοτομίας, εκεί επέρχονται οι απαραίτητες αλλαγές στη διαδικασία σύστασής τους, καθώς και στα προσόντα των μελών τους, ώστε να είναι πιο παραγωγικά και να αποφευχθεί η περαιτέρω αναπαραγωγή πελατειακών δικτύων στις περιφέρειες. Επίσης, επέρχεται διευκόλυνση των διαδικασιών προς επιτάχυνση της απορρόφησης κονδυλίων σε συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα. Εδώ πρέπει να αναφέρουμε κάτι το οποίο και ο αρμόδιος Αναπληρωτής Υπουργός κ. Φωτάκης ξεκαθάρισε, ότι δηλαδή απαιτείται εξειδίκευση των όρων του νέου ΕΣΠΑ '14- '20, προκειμένου να γίνει περισσότερο παραγωγικό και αποδοτικό για την έρευνα. Επίσης, εγώ θα έλεγα ότι θα πρέπει, πέρα από τους όρους υλοποίησης του νέου ΕΣΠΑ και τη χρηματοδότηση αυτή, να αναζητήσουμε - εφ' όσον υπάρχουν - και περαιτέρω δημόσιους πόρους για να ενισχύσουμε και να αιμοδοτήσουμε το σύστημα της έρευνας και την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Πολύ σημαντική ρύθμιση, επίσης, είναι και η δυνατότητα που δίνεται στους μεταδιδακτορικούς, καθώς και στους νέους ερευνητές, να είναι επιστημονικοί υπεύθυνοι προγραμμάτων. Επίσης, προωθείται η σύναψη συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου στα ερευνητικά προγράμματα, ώστε να περιοριστούν τα λεγόμενα «μπλοκάκια». Επίσης, σ' αυτό το σημείο θα ήθελα να αναφερθώ και στους εργαζόμενους ερευνητές με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, τους οποίους πρέπει να προσέξουμε πάρα πολύ και να προστατέψουμε στην πορεία. Εκτός από το πρώτο κεφάλαιο που αφορά στην έρευνα και αποτελεί τον κύριο κορμό του νομοσχεδίου, υπάρχουν κι άλλα δύο κεφάλαια τα οποία ρυθμίζουν επιμέρους θέματα πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Ενδεικτικά αναφέρομαι σε ζητήματα διοικητικής λειτουργίας των πανεπιστημίων - κάτι το οποίο δεν είναι καθόλου αμελητέο για την καθημερινή λειτουργία τους - προκειμένου αυτή να καταστεί πιο ευέλικτη, με σκοπό την ορθολογική και αποτελεσματική αξιοποίηση των πόρων τους. Δεύτερον, ρυθμίζονται θέματα που αφορούν στο επιστημονικό, διδακτικό, εργαστηριακό και τεχνικό προσωπικό ειδικών κατηγοριών πανεπιστημίων και ΤΕΙ, πράγμα το οποίο μας έχουν ζητήσει πολλάκις και οι φοιτητές και οι καθηγητές αυτών των τμημάτων, ενώ με τα υπόλοιπα άρθρα εισάγονται ρυθμίσεις για την έγκριση πανεπιστημιακών τίτλων από το ΔΟΑΤΑΠ και τις συγκεκριμένες προϋποθέσεις που απαιτούνται. Σίγουρα, σ' αυτό το σημείο θα πρέπει να πούμε ότι πρέπει να εξορθολογιστεί και να επιταχυνθεί περαιτέρω η διαδικασία αναγνώρισης των πτυχίων από τον ΔΟΑΤΑΠ συνολικά, ενώ διευκολύνονται οι διαδικασίες παροχής υποτροφιών από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλες αυτές οι βελτιωτικές ρυθμίσεις του συγκεκριμένου νομοσχεδίου δεν θα πρέπει να εκληφθούν ούτε ως κάτι δεδομένο και αυτονόητο ούτε βέβαια και ως μία τομή. Όμως, είναι ένα σημαντικό βήμα και θα πρέπει όλοι να αναλογιστούμε τι μας έφερε στην ανάγκη για να ψηφίσουμε όλα αυτά τα μέτρα. Η αιτία δεν είναι άλλη από την πολιτική που χαράχτηκε τόσα χρόνια από το δίπολο Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ στο χώρο της παιδείας. Η πελατειακή λογική και οι πολλαπλές χρόνιες στρεβλώσεις και παθογένειες που μαστίζουν και τους υπόλοιπους τομείς της ελληνικής κοινωνίας δεν μπορούσαν να μην εξαπλωθούν και στη λειτουργία των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων, αλλά και στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια - λιγότερο, βέβαια - εκπαίδευση, όπου υπάρχει ένα ζήτημα. Σε όλα αυτά, βέβαια, ως συνήθως δεν ακούσαμε καμμία αυτοκριτική, κυρίως από τη Νέα Δημοκρατία, αλλά και από το ΠΑΣΟΚ, που έχουν την κύρια ευθύνη. Αναφερόμενος πολύ σύντομα επί των τροπολογιών, θεωρώ πολύ σημαντική την τροπολογία του Υπουργείου Παιδείας για την ειδική αγωγή και την αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων, που λύνει πολύ σοβαρά ζητήματα, καθημερινά και επείγοντα. Επίσης, θεωρώ σημαντική την τροπολογία για την παιδική στέγη της Αναπληρώτριας Υπουργού Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ενώ από τις βουλευτικές θα ήθελα να σταθώ σ' αυτήν την οποία κατέθεσε ο συνάδελφος κ. Μηταφίδης, ο οποίος μ' αυτήν την τροπολογία, όπως και οι υπόλοιποι που υπογράψαμε, κοιτάζουμε να διευκολύνουμε καθηγητές οι οποίοι συνταξιοδοτούνται, με προστασία των καθηγητών, των μαθητών, αλλά και της λειτουργίας των σχολείων και βέβαια σεβόμενοι την εύλογη εμπιστοσύνη που έχουν αυτοί οι άνθρωποι σαν εργαζόμενοι και εκπαιδευτικοί στη δημόσια διοίκηση. Κλείνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να πω ότι και σ' αυτό το νομοσχέδιο, όπως και σε άλλα, μας χωρίζει μεγάλη διαφορά, ιδεολογική και αξιακή, και με τη Νέα Δημοκρατία και με το ΠΑΣΟΚ και με άλλα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Διότι εμείς τα κοινωνικά αγαθά και δικαιώματα, όπως η παιδεία και η υγεία, θέλουμε να είναι συγκροτημένα, οργανωμένα και ποιοτικά και αυτά θα υπερασπιστούμε, σε αντίθεση με την απαξίωση και τη συρρίκνωση που υπέστησαν τα τελευταία χρόνια. Ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής κ. Καρακώστας.
Κύριε Πρόεδρε, ένα λεπτό.
Η κυρία Υπουργός έχει τον λόγο.
Μισό λεπτό. Να πω ότι έχουν κατατεθεί νομοτεχνικές βελτιώσεις κι ότι γίνονται δεκτές δύο τροπολογίες βουλευτικές…
Έλεος!
Μην κάνετε έτσι, γιατί η μία τουλάχιστον τροπολογία που έχει κατατεθεί αφορά συγχώνευση.
Βουλευτικές είπε, κύριε Δένδια. Πείτε μας ποιες βουλευτικές είναι, κυρία Υπουργέ.
Α, ναι, συγγνώμη. Είναι η με γενικό αριθμό 410 και ειδικό 50 και αφορά ρύθμιση θεμάτων φοιτητών Τμήματος Μηχανικών Πληροφορικής του ΤΕΙ δυτικής Ελλάδας. Μην κάνετε έτσι, διότι αφορά τροπολογία η οποία λύνει ένα μείζον πρόβλημα. Μην κάνετε έτσι, κύριε Δένδια. Από συγχώνευση ή κατάργηση τμημάτων ή σχολών που έγιναν με το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ» κανένας δεν πρόβλεψε ότι οι φοιτητές από το Αντίρριο, την Αμαλιάδα - ή δεν ξέρω κι εγώ από πού - , που συγχωνεύτηκαν με τμήμα της Πάτρας, έπρεπε να παρακολουθούν μαθήματα συγχρόνως σε δύο διαφορετικές πόλεις. Γίνεται δεκτή η τροπολογία. Γίνεται δεκτή και η τροπολογία με γενικό αριθμό 409 και ειδικό 49 και αφορά ρυθμίσεις για τη διαδικασία έκπτωσης δαπανών κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας των ανώτατων ιδρυμάτων. Νομίζω ότι δεν χρειάζονται περισσότερες επεξηγήσεις γι' αυτήν. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Δένδια.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, δεν θα έπαιρνα τον λόγο, αν δεν αναφερόσασταν προσωπικά σε εμένα. Αλλά ξέρετε κάτι; Προφανώς έχετε ξεχάσει πόσο καιρό είστε στην Κυβέρνηση. Το πρόβλημα που αναφέρετε, μπορεί να είναι απολύτως υπαρκτό. Κι αν θέλετε, μπορεί και η λύση την οποία προτείνετε…
…(Δεν ακούστηκε)
Δεν κάνουμε διάλογο τώρα, εγώ μιλάω. Μιλήσατε πριν και μάλιστα με τρόπο απαξιωτικό. Σας λέω, λοιπόν, ότι το πρόβλημα που λέτε μπορεί να είναι απολύτως υπαρκτό. Ενάμιση χρόνο χρειαστήκατε για να το καταλάβετε; Κι όταν φέρατε νομοθέτημα, δεν μπορούσατε να το έχετε σε διάταξη μέσα; Είναι δυνατόν να ψηφίζουμε νομοθέτημα με πενήντα τροπολογίες, τη μία πίσω από την άλλη; Μετά τις τροπολογίες να έρχονται η μία πίσω από την άλλη νομοτεχνικές αλλαγές; Τι είναι αυτά; Σε ποιο Κοινοβούλιο του πλανήτη γίνονται αυτά, θέλετε να μου πείτε; Επιτέλους, μου κάνετε παρατήρηση επειδή δυσανασχετώ;
Σας κάνω.
Για να καταλάβω, είστε επιτηρητής εκεί; Αυτός είναι ο ρόλος του Υπουργού; Θα θέλατε να συνέλθετε λίγο; Επιεικώς να συνέλθετε λίγο!
Κύριε Πρόεδρε!
Ορίστε, κυρία Υπουργέ.
Αυτόν τον τσαμπουκά πού τον πουλάτε; Κάνατε εσείς…
Τσαμπουκά;
Σας παρακαλώ πολύ και χθες μιλήσατε με τον ίδιο τρόπο.
Τσαμπουκά;
Ναι, ακριβώς, τσαμπουκά!
Με αυτήν τη ορολογία να απευθύνεστε όπου θέλετε εσείς!
Ναι, άργησα να το καταλάβω, αλλά το κατάλαβα.
Δεν με ενδιαφέρει τι αργείτε να καταλάβετε. Αυτό έχει να κάνει με εσάς και τον εγκέφαλό σας!
Εσείς που συγχωνεύσατε και καταργήσατε…
…τη συμπεριφορά σας δεν μπορώ…
Κύριε Δένδια, γιατί τώρα αυτό;
Τσαμπουκά; Από πού κι έως πού μπορεί οποιοσδήποτε εδώ να…
…εσείς που συγχωνεύσατε και καταργήσατε Τμήματα…
Κύριε Δένδια, γιατί αυτός ο τόνος;
Να την επαναφέρετε στην τάξη, αμέσως!
Καθίστε.
Ποιον τσαμπουκά;
Συγχωνεύσατε και καταργήσατε τα τμήματα.
Ποιον τσαμπουκά;
Συγχωνεύσατε και καταργήσατε τμήματα.
Ποιον τσαμπουκά; Υπουργός των πενήντα τροπολογιών και των ογδόντα νομοτεχνικών αλλαγών μάς λέει για τσαμπουκά; Δεν το δεχόμαστε!
Συγχωνεύσατε και καταργήσατε τα τμήματα…
Δεν ντρέπεστε λίγο;
Μισό λεπτό, κυρία Υπουργέ. Καθίστε λίγο. Κύριε Δένδια, ηρεμήστε.
Συγχωνεύσατε και καταργήσατε τα τμήματα…
Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ αμέσως να την επαναφέρετε στην τάξη!
…χωρίς να λάβετε υπ' όψιν σας στοιχειώδη πράγματα.
Να την επαναφέρετε στην τάξη!
Ωραία. Καθίστε κάτω!
Εσείς να επανέλθετε στην τάξη!
Να την επαναφέρετε στην τάξη!
Να καθίστε κάτω πρώτα.
Εσείς να επανέλθετε στην τάξη! Να συνέλθετε λίγο!
Καθίστε κάτω, σας παρακαλώ! Δεν θα κάνετε υποδείξεις στο Προεδρείο. Καθίστε πρώτα κάτω σας λέω!
Θα καθίσω και θα περιμένω την επαναφορά στην τάξη και να διαγραφεί από τα Πρακτικά…
Ωραία, καθίστε κάτω πρώτα. Κυρία Υπουργέ, χρησιμοποιήστε μια άλλη λέξη αντί για «τσαμπουκά».
Κύριε Πρόεδρε, καλέστε τον Φρούραρχο. Απαξιώνεται το Κοινοβούλιο.
Σας παρακαλώ.
Ε, τι με παρακαλείτε;
Σας παρακαλώ.
Διατύπωσε αυταρχική συμπεριφορά. Είπε πριν η κ. Παπακώστα για απολυταρχία, να καταλαβαίνουμε και τι σημαίνει. Ευχαριστώ.
Παρακαλώ, κύριε Καρακώστα, έχετε τον λόγο.
Με την τροπολογία 355/2 έχουμε τη σύσταση δύο νέων θέσεων δημοσιογράφων για να καλυφθεί, όπως λέτε… [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Θα πείτε στον κύριο να σταματήσει; Φωνάξτε τον Φρούραρχο, σας το λέω. Σας δίνω τη λύση.
Τι είπατε;
Θα μας κάνει μάθημα ο κ. Δένδιας;
Μπορεί να κάνει την αυτοκριτική του ο κ. Δένδιας.
Να την κάνει χαμηλόφωνα ή να βγει έξω.
Ωραία, συνεχίστε.
Αυτές οι τοποθετήσεις των δύο δημοσιογράφων γίνονται με αναδρομική ισχύ. Μιλώ για τις υπουργικές τροπολογίες. Το κόστος είναι 80 χιλιάδες ευρώ φέτος, 63 χιλιάδες ευρώ το επόμενο και κάθε επόμενο έτος. Κάνουμε λόγο για άχρηστες δηλαδή και αδιάφορες υπηρεσίες, για το γεγονός ότι «λεφτά υπάρχουν» εκεί και μάλιστα μπόλικα. Την ίδια στιγμή που στα νοσοκομεία δεν υπάρχει ούτε ευρώ για να καλυφθούν οι καθημερινές ανάγκες, η Κυβέρνηση μάς λέει ότι πρέπει να ξοδεύουμε ακόμη 5 χιλιάδες το μήνα για να μαθαίνουμε πού πάει και τι κάνει ο Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών. Αυτό γίνεται μάλιστα, τη στιγμή κατά την οποία ο ίδιος ο Υπουργός της Κυβερνήσεως, ο κ. Παππάς, παραδέχθηκε πρόσφατα ότι στην ΕΡΤ υπάρχει πλεονάζον προσωπικό, το οποίο δεν έχει αντικείμενο. Οπότε, στους ήδη σιτιζόμενους από το δημόσιο χωρίς αντικείμενο δημοσιογράφους, έρχεστε και προσθέτετε άλλους δύο. Συνεχίζετε δηλαδή την ίδια απαράδεκτη πολιτική των προηγούμενων. Κόβετε συντάξεις, κόβετε από τους προϋπολογισμούς των νοσοκομείων, των σχολείων, από κάθε τομέα όπου το δημόσιο έχει λόγο, ενώ την ίδια στιγμή αυξάνετε τις δαπάνες για βόλεμα και άχρηστα έξοδα, που το μόνο που εξυπηρετούν είναι να κρατούν ζεστή την εκλογική σας πελατεία. Εννοείται πως η Χρυσή Αυγή καταψηφίζει τη συγκεκριμένη τροπολογία και φυσικά καταγγέλλει την απαράδεκτη τακτική της Κυβέρνησης. Τροπολογία υπ' αριθμόν 356/3: Προβλέπεται η μεταφορά κυριότητας και κάθε άλλου εμπράγματος δικαιώματος των αδιάθετων ακινήτων, υπόλοιπων εφαρμογής στεγαστικών προγραμμάτων, προσφύγων και ευάλωτων κοινωνικών ομάδων από το Υπουργείο Υγείας, στο Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Αλληλεγγύης. Ήδη από το 2012 είχε προβλεφθεί μεταφορά της Γενικής Γραμματείας Πρόνοιας από το Υπουργείο Υγείας στο Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Αλληλεγγύης, πλην όμως δεν υπήρξε ποτέ καμμία πρόβλεψη για τα αδιάθετα ακίνητα. Η διάταξη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως διάταξη με κοινωνικό χαρακτήρα. Ενδεχομένως, να υποστήριζε κανείς ότι συνδέεται με την εφαρμογή ή μη προνοιακών προγραμμάτων. Αυτό, όμως, δεν συμβαίνει για δύο λόγους. Αφ' ενός δεν διασαφηνίζεται ο τρόπος διαχείρισης των ακινήτων και δεν προκύπτει, τουλάχιστον από την παρούσα διάταξη, η εξασφάλιση της διαφάνειας κατά την εκμετάλλευση των ακινήτων. Αφ' ετέρου, δίδονται αυξημένες αρμοδιότητες στον Γενικό Γραμματέα Πρόνοιας, ο οποίος σύμφωνα με την παράγραφο 3 της παρούσης, θα έχει τον κυρίαρχο ρόλο σε κάθε διαχειριστική πράξη των ακινήτων. Δεν τίθεται κανένας περιορισμός κατά την έκδοση των αποφάσεων του γενικού γραμματέα, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι ανωτέρω πράξεις του θα είναι επ' ωφελεία του δημοσίου συμφέροντος. Δεν γίνεται καμμία μνεία στη διαδικασία απογραφής και αξιοποίησης των ακινήτων, καθώς και στις διατυπώσεις δημοσιότητας που πρέπει να τηρηθούν ώστε να διασφαλιστεί η χρηστή διαχείρισή τους. Η πολιτική την οποία ακολουθείτε δεν διαφέρει από την τακτική των προηγούμενων κυβερνήσεων, μια τακτική πλήρους και άνευ όρων παράδοσης της περιουσίας του δημοσίου στα ιδιωτικά συμφέροντα. Αρκεί να αναφερθούμε στο ξεπούλημα δεκατεσσάρων περιφερειακών αεροδρομίων, με μια αποικιακού τύπου συμφωνία, την οποία εσείς οι ίδιοι καταγγέλλατε έντονα όσο βρισκόσασταν στην αντιπολίτευση. Καταψηφίζουμε, λοιπόν, κι αυτήν την τροπολογία γιατί η άνευ όρων παράδοση της διαχείρισης ακινήτων δημοσίου σε πρόσωπα που έχουν τοποθετηθεί από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, μόνο ως ξεπούλημα μπορεί να χαρακτηριστεί. Παρόμοιο χαρακτήρα έχει η τροπολογία 357/4, με την οποία προβλέπεται προσθήκη δύο μελών στο διοικητικό συμβούλιο του ιδρύματος «Παιδική Στέγη». Δυνάμει του άρθρου 4 του 104/1973, όπως ισχύει σήμερα, το διοικητικό συμβούλιο του ως άνω ιδρύματος, συγκροτείται από τρία μέλη. Η νέα διάταξη αυξάνει τη σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου από τριμελή σε πενταμελή. Προκειμένου δε να εξασφαλιστεί απαρτία κατά τη σύγκλιση του διοικητικού συμβουλίου, αντικαθίσταται και το άρθρο 5 παράγραφος 1 και ορίζεται ως ελάχιστος αριθμός των παρόντων μελών τα τέσσερα μέλη αντί των τριών που ισχύουν σήμερα. Στην αιτιολογική έκθεση γίνεται εκτενής αναφορά στο ιστορικό κακοδιαχείρισης των οικονομικών του ιδρύματος και των συνεπεία αυτής προβλημάτων ρευστότητας και αδυναμίας αντιμετώπισης των λειτουργικών αναγκών. Πράγματι, επιδιωκόμενος σκοπός του σωματείου από την ίδρυσή του υπήρξε η διασφάλιση κατ' ελάχιστον της κοινωνικής πρόνοιας και η προστασία της παιδικής ηλικίας και των δικαιωμάτων των εργαζομένων μητέρων και των τέκνων αυτών. Η αδιαφανής λειτουργία του ιδρύματος έως σήμερα οδήγησε στην αδυναμία εκπληρώσεως του σκοπού του και αν θεωρείται υπερβολή το να υποστηρίξει κανείς ότι έχει καταστρατηγηθεί η λειτουργία του σωματείου στο σύνολό της, αρκεί τουλάχιστον να σημειωθεί ότι έχει τεθεί υπό αμφισβήτηση το εάν και κατά πόσο μπορεί σήμερα να επιβιώσει οικονομικά. Δεδομένου ότι το εν λόγω ίδρυμα υπόκειται στον έλεγχο και την εποπτεία του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Αλληλεγγύης, δηλαδή τελεί υπό κρατικό έλεγχο, δέον να σημειωθεί ότι σε κανένα σημείο της αιτιολογικής έκθεσης δεν γίνεται αναφορά σε πορίσματα επιθεωρητών, σε οικονομικά πορίσματα, σε εκθέσεις ελέγχου, καθώς και αν έχουν ασκηθεί τυχόν πειθαρχικές και ποινικές διώξεις για την κακοδιαχείριση των οικονομικών του ιδρύματος. Η Χρυσή Αυγή το έχει επισημάνει πολλές φορές: Νομοθετείτε με πρωτοφανή προχειρότητα και καταθέτετε τροπολογίες «φωτογραφικές», προκειμένου να εξασφαλίσετε τον διορισμό των ψηφοφόρων σας. Σ' αυτό το σημείο θα θέλαμε να θέσουμε στον κύριο Υπουργό το εξής ερώτημα: Ποιες είναι οι αμοιβές των μελών του διοικητικού συμβουλίου; Ορθό θα ήταν φυσικά, εφόσον κάνουμε λόγο για ίδρυμα κοινωφελούς σκοπού κι εσείς αυτοπροσδιορίζεστε ως Κυβέρνηση που διασφαλίζει και προωθεί την κοινωνική πρόνοια, ακόμη και αν οι θέσεις των μελών του διοικητικού συμβουλίου είναι έμμισθες, να καταργήσετε την οποιαδήποτε αμοιβή. Το φιλανθρωπικό έργο δεν γίνεται έναντι ανταλλάγματος. Καταψηφίζουμε την τροπολογία. Η τροπολογία 358/5 είναι η μοναδική η οποία έχει αμιγώς θετικό χαρακτήρα. Θα την στηρίξουμε. Η τροπολογία 359/6 είναι η επιτομή της κακής νομοθέτησης. Εντελώς άσχετες ρυθμίσεις άσχετων ζητημάτων, πεταμένες όλες σε μια τροπολογία. Από τη μία μπορεί κάποιος να πει ότι περιέχει και θετικές ρυθμίσεις, όπως είναι αυτή για την καθ' υπέρβαση εγγραφή σε πανεπιστημιακές σχολές ή τμήματα σε αποφοίτους λυκείων που διακρίθηκαν σε μαθητικές ολυμπιάδες. Από την άλλη, οι περισσότερες αφορούν τη ρύθμιση τυπικών ζητημάτων που κακώς έρχονται υπό τη μορφή τροπολογίας και δεν εντάχθηκαν σ' ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, ώστε να τύχουν και της κατάλληλης επεξεργασίας. Θα καταψηφίσουμε αυτήν την τροπολογία. Δεν υπάρχει σημαντικότερος λόγος πέραν του ότι αποτελεί κι αυτή ένα μνημείο κακής νομοθέτησης. Στην παράγραφο 5 ορίζεται ότι επιτρέπεται η κατ' εξαίρεση πρόσληψη αναπληρωτών εκπαιδευτικών για τη διδασκαλία των θρησκευτικών του καθολικού δόγματος και της εβραϊκής θρησκείας. Την ίδια στιγμή κατά την οποία ο Υπουργός Παιδείας έχει βαλθεί από μίσος ίσως, από μισαλλοδοξία, από ιδεοληψίες, να πετάξει έξω από τα ελληνικά σχολεία την ορθόδοξη πίστη υποβαθμίζοντας το μάθημα των θρησκευτικών, αλλάζοντας το περιεχόμενο και τον χαρακτήρα του, έχουμε τον ίδιο Υπουργό να κόπτεται για τη ομαλή διεξαγωγή των μαθημάτων άλλων θρησκευτικών δογμάτων, οπότε γεννάται το ερώτημα για τους συντρόφους της άθεης, «ροζ» Αριστεράς: Ή έξω από τα σχολεία όλες οι θρησκείες, ή όχι.
Τελειώστε, παρακαλώ.
Δεν γίνεται να θέλετε έξω από τα σχολεία τη διδασκαλία της επικρατούσας θρησκείας, αυτής που αναγνωρίζει και επιβάλλει το Σύνταγμα να διδάσκεται υποχρεωτικά και παράλληλα να θέλετε να στηρίζετε τα υπόλοιπα δευτερεύοντα δόγματα. Αυτό είναι καθαρά αντισυνταγματικό. Η ορθόδοξη πίστη είναι η επικρατούσα θρησκεία με βάση το Σύνταγμα των Ελλήνων και δυστυχώς για σας το άρθρο 3 εμπίπτει στον σκληρό πυρήνα του Συντάγματος που δεν επιδέχεται αναθεώρησης. Εννοείται πως την καταψηφίζουμε.
Σας ευχαριστώ. Ο κ. Εμμανουηλίδης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αναφέρομαι σε ευθύ λόγο, εσωτερικό μονόλογο των συναδέλφων της Νέας Δημοκρατίας: «Και πώς προέκυψε αυτό το κακό; Αυτός ο χώρος είναι δικός μας, καταδικός μας. Πώς έγινε και αλώθηκε από απίθανους τύπους που δεν είναι καταγεγραμμένοι σε κανένα Libro d' Oro, που δεν ανήκουν σε πολιτικά τζάκια, που προτιμούν την αιθαλομίχλη του καφενείου της Βουλής σνομπάροντας την άπλα των σαλονιών του εντευκτηρίου, που μοιάζουν με τους αβράκωτους της Γαλλικής Επανάστασης, που ήρθαν και μας κατσικώθηκαν από το πουθενά;». Δεν ήρθαμε από το πουθενά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, εκτός και αν τη βούληση της κοινωνίας τη θεωρείτε αμελητέο μέγεθος. Θα πρέπει επιτέλους να απαλλαγείτε από τον αυτοεγκλωβισμό σας με το να πιστεύετε ότι εάν οι ιδέες σας δεν συμφωνούν με την πραγματικότητα, τόσο χειρότερο για την πραγματικότητα. Συμβιβαστείτε με την ιδέα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε για να μείνει. Να μείνει για να κτίσει πάνω στα κοινωνικά ερείπια που σωρεύσατε στον τόπο με τα οριζόντια μέτρα σας στα χρόνια της μνημονειακής κυριαρχίας σας. Και ο λόγος ειδικότερα για την παιδεία, τότε που ο αλήστου μνήμης Υπουργός Δημόσιας Διοίκησης Κυριάκος Μητσοτάκης εν μία νυκτί έθετε σε διαθεσιμότητα με το ν.4172/2013 δυόμισι χιλιάδες μόνιμους εκπαιδευτικούς με οργανική θέση. Ήταν την ίδια νύχτα που απολύθηκαν ταυτόχρονα είκοσι τρεις χιλιάδες μαθητές που φοιτούσαν σε περιζήτητους τομείς και ειδικότητες της δευτεροβάθμιας επαγγελματικής εκπαίδευσης. Ήταν την ίδια νύχτα που οκτακόσια τριάντα εργαστήρια με εξοπλισμό εκατομμυρίων ευρώ στην ουσία αχρηστεύτηκαν, καθώς απολύθηκαν οι καθηγητές των ΕΠΑΛ - ΕΠΑΣ. Ήταν την ίδια νύχτα που ο αποκλεισμός των γυναικών από τη δημόσια επαγγελματική εκπαίδευση στα καταργούμενα τμήματα της αισθητικής, κομμωτικής, παραϊατρικών επαγγελμάτων έπληττε κατά 90% τις γυναίκες. Και ήταν ακριβώς την ίδια νύχτα που ο τότε Υπουργός Παιδείας Αρβανιτόπουλος, ενώ καταργούσε τους συγκεκριμένους τομείς των ΕΠΑΛ - ΕΠΑΣ εγκαινίαζε - άκουσον άκουσον - και διαφήμιζε ουσιαστικά με την παρουσία του ένα ιδιωτικό ΙΕΚ στον Πειραιά και εγγυόταν μάλιστα την επαγγελματική αποκατάσταση των αποφοίτων. Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Δημήτριος Εμμανουηλίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Η αξιολόγηση αυτής της «αρβανιτοπούλιας» πρακτικής βρίσκει την απόλυτη αντιστοίχιση στη διακήρυξη του Κυριάκου Μητσοτάκη περί μαθητών - πελατών. Η νεοφιλελεύθερη λογική στο μεγαλείο της! Και διαφορετικά, ο κοινωνικός κυνισμός στην απόλυτη έκφρασή του! Ήρθαμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να εμποδίσουμε με την πολιτική μας τον εκπαιδευτικό Αρμαγεδώνα της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, που κινδύνευε να διαλύσει κάθε προοπτική δημοκρατικής και ελεύθερης παιδείας. Ήρθαμε για να μείνουμε. Ωστόσο, αυτοσκοπός μας δεν είναι η εξουσία. Όσοι μας ξέρουν - και ευτυχώς μας ξέρουν πολλοί στις τοπικές μας κοινωνίες - γνωρίζουν πολύ καλά τα βήματά μας, τα βήματα της προσωπικής διαδρομής. Η μόνη σκευή μας είναι η καθαρή διαδρομή και η καθαρότητα των προθέσεων. Αυτά είναι τα όπλα μας και με αυτά πολεμάμε. Πολεμάμε ενάντια σε ένα παραληρηματικό αντιπολιτευτικό λόγο, που στη συγκεκριμένη περίπτωση εστιάζεται στο προς ψήφιση νομοσχέδιο. Ένα νομοσχέδιο που έρχεται να τακτοποιήσει αρρυθμίες, αδικίες των μνημονιακών πολιτικών στα θέματα της έρευνας και που προλειαίνει το έδαφος για συνολικότερη μεταρρυθμιστική προσπάθεια, η οποία θα είναι συμβατή με τα οράματα και την ιδεολογία της Αριστεράς. Η σημαντικότερη συμβολή του νομοσχεδίου αυτού είναι η εκτεταμένη τροποποίηση του ν. 4310/14, ενός νόμου ανεπαρκέστατου, ο οποίος αποτελεί την επιτομή των μνημονιακών πολιτικών, ενός νόμου που θεσμοθέτησε την υποχρηματοδότηση της έρευνας, υιοθέτησε την τιμωρητική αξιολόγηση και απορρύθμισε το εργασιακό καθεστώς των ερευνητών, για να αναφερθώ σε ορισμένες μόνο από τις αντιδραστικές και μνημονιακές του παρεμβάσεις. Για την ανεπάρκεια, άλλωστε, του νόμου έχει συμφωνήσει το σύνολο της ερευνητικής κοινότητας. Ταυτόχρονα, όπως ανέφερα, το σχέδιο νόμου που συζητούμε σήμερα και οι παρεμβάσεις που φέρνει, διαμορφώνουν τις προϋποθέσεις για έναν νόμο με μακρόπνοη προοπτική για την έρευνα, την καινοτομία και την τεχνολογική ανάπτυξη. Θα σταθώ λίγο περισσότερο στα θέματα της εκπαίδευσης, καθώς είναι το πεδίο το οποίο έχω υπηρετήσει για δεκαετίες. Είναι αλήθεια ότι αποτελούν ένα μικρό και περιορισμένο κομμάτι στο παρόν νομοσχέδιο, καθώς οι περισσότερες παρεμβάσεις είτε έχουν γίνει με προηγούμενο νομοθέτημα είτε αποτελούν μέρος του εθνικού και κοινωνικού διαλόγου για την παιδεία ο οποίος συνεχίζεται. Η Κυβέρνηση, άλλωστε, τηρεί τη δέσμευσή της να μην νομοθετεί για ζητήματα που συζητούνται στον διάλογο. Δεν μπορεί, όμως, να μην νομοθετήσει προκειμένου να ρυθμίσει τα επείγοντα ζητήματα της εκπαίδευσης. Και αυτό κάνει καταθέτοντας απαραίτητες ρυθμίσεις που αφορούν την εύρυθμη λειτουργία των σχολικών μονάδων, καθώς και τη βελτίωση της εκπαιδευτικής διοίκησης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ. Πιο συγκεκριμένα, θα αναφερθώ στο άρθρο 33, το οποίο εισάγει μια σειρά βελτιωτικών διατάξεων, όπως της παραγράφου 6, η οποία αντιμετωπίζει ζητήματα λειτουργίας των πειραματικών και πρότυπων σχολείων, αφού απεδείχθη ότι η τοποθέτηση αναπληρωτών με αυξημένα προσόντα στα σχολεία αυτά δημιουργεί πολλές καθυστερήσεις και γι' αυτόν τον λόγο επιλέγεται οι εκπαιδευτικοί αυξημένων προσόντων που θα τοποθετούνται σε αυτά τα σχολεία να προέρχονται από το μόνιμο προσωπικό, να μην είναι δηλαδή αναπληρωτές. Θα ήθελα ακόμη πολλά να πω για την περίφημη αριστεία…
Δεν το επιτρέπει ο χρόνος, όμως.
Ναι, τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Άλλωστε οι απόψεις περί αριστείας έχουν κατατεθεί και σε προηγούμενες τοποθετήσεις. Όσον αφορά τα ολοήμερα, ο κοινός παρονομαστής να θέλει όλα τα σχολεία να είναι ολοήμερα, νομίζω είναι μια ένδειξη της δημοκρατικής αντίληψης που έχουμε για τη στοιχειώδη εκπαίδευση. Τέλος, στέκομαι στη δέσμευση του Υπουργού ότι τα νηπιαγωγεία θα λειτουργήσουν στον αριθμό των συναδέλφων που στήριζαν μέχρι τώρα την νηπιακή αγωγή. Ευχαριστώ.
Η κ. Φωτίου έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν ξέρω πόση ώρα έχω για να αναπτύξω τις τρεις τροπολογίες.
Όσο πιο σύντομα μπορείτε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι, έχω καταθέσει τρεις τροπολογίες, όπως την 357/4. Τις καταθέσαμε στις 26/4 και τις ανέπτυξα και επιχειρηματολόγησα γι' αυτές στην ανάλογη και σχετική επιτροπή. Εν τάχει, η 357/4 αφορά το εθνικό σωματείο υπό την επωνυμία «Παιδική Στέγη». Το εν λόγω σωματείο, έχει κατά εποχές δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα ως προς τη λειτουργία του και ως προς την αίτηση μεγάλων χρηματικών ποσών τα οποία και έλαβε από το Υπουργείο μας με την - αν θέλετε - κατά εποχές απειλή ότι κινδυνεύει να κλείσει. Και όταν λέω το Υπουργείο μας δεν εννοώ την περίοδο μόνο που ήμουν εγώ, αλλά και τις προηγούμενες περιόδους. Το Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου «Παιδική Στέγη» υπό την εποπτεία του Υπουργείου σήμερα χρηματοδοτείται από το ΕΣΠΑ, από τροφεία που παίρνει από τους γονείς, οι οποίοι πηγαίνουν τα παιδιά τους εκεί και από την πρόνοια. Παρ' όλα αυτά και ενώ από το 2007 μέχρι το 2012 πήρε μια κρατική ενίσχυση συνολικού ύψους 1.980.000 ευρώ, το 2012 έκλεισε, ανέστειλε την λειτουργία ένας από τους πέντε παιδικούς σταθμούς που βρίσκονται υπό την διαχείρισή του. Το 2013, για να έρθω ξανά λίγο στην ιστορία της υπόθεσης αυτής, χρηματοδοτήθηκε ξανά με 100.000 ευρώ επιπλέον εις βάρος του προϋπολογισμού του Υπουργείου Εργασίας. Το 2012, όπως σας είπα, παρ' όλες τις χρηματοδοτήσεις ανέστειλε τη λειτουργία ενός ιδρύματος. Το πρόβλημά μας, λοιπόν, είναι ότι αυτήν τη στιγμή επιθυμούμε με την προωθούμενη ρύθμιση να εξασφαλιστεί η δημοσιολογική νομιμότητα και η διαφάνεια στη διαχειριστική συμπεριφορά του ιδρύματος. Με αυτήν την έννοια ενώ σήμερα μετέχουν σε αυτό τρία μέλη του αρχικού σωματείου, δύο μέλη από τον δήμο, εμείς διευρύνουμε το πενταμελές αυτό συμβούλιο με άλλα δύο μέλη, έναν με έγκριτη προσωπικότητα σχετική με αυτό το θέμα και άλλον έναν που θα είναι από τους υπαλλήλους του Υπουργείου. Επιμένουμε σε αυτό ακριβώς γιατί μέσα από αυτήν τη διεύρυνση πιστεύουμε ότι θα γίνει έλεγχος για τη χρηστή διαχείριση και προστασία του δημοσίου χρήματος, που λαμβάνει το ίδρυμα για την κάλυψη των λειτουργικών του δαπανών. Η δεύτερη τροπολογία 358/5, όπως και η 356/3 θεραπεύουν ένα πρόβλημα που έχει προκύψει από τη μεταφορά της Γενικής Γραμματείας Πρόνοιας από το Υπουργείο Υγείας στο Υπουργείο Εργασίας. Κατά τη μεταφορά αυτή, η οποία όπως ξέρετε έγινε με τον νόμο του 2012 και υλοποιήθηκε το 2013, έγιναν ορισμένα λάθη. Αυτά τα δύο λάθη, λοιπόν, θεραπεύουμε σήμερα. Η μια τροπολογία αφορά τη μεταφορά οργανικών θέσεων Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, τα οποία λάθος μεταφέρθηκαν στην κεντρική υπηρεσία του Υπουργείου και άρα ξανατοποθετούνται, μεταφέρονται δηλαδή εκεί που πραγματικά υπάρχουν. Με απλά λόγια πρόκειται για τους υπαλλήλους των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου του Υπουργείου, δηλαδή τα Κέντρα Κοινωνικής Προστασίας ή Πρόνοιας που λειτουργούν σε όλη τη χώρα. Έγινε ένα λάθος και οι οργανικές τους θέσεις μεταφέρθηκαν στο κεντρικό Υπουργείο, ενώ οι άνθρωποι πάντα λειτουργούσαν στα συγκεκριμένα Κοινωνικά Κέντρα Κοινωνικής Προστασίας. Άρα, αποκαθιστούμε αυτό το λάθος. Και η δεύτερη τροπολογία είναι ανάλογη. Κατά τη μεταφορά, λοιπόν, παρέμειναν στο Υπουργείο Υγείας στεγαστικά προγράμματα προσφύγων του '22 και λαϊκής στέγης. Αυτά λοιπόν, αποκαθίστανται με τη μεταφορά τους πάλι στο Υπουργείο Εργασίας ως όφειλαν. Αυτές είναι οι τρεις τροπολογίες.
Ωραία. Ευχαριστούμε πολύ.
Να πω δυο κουβέντες, κύριε Πρόεδρε, για το νομοσχέδιο, στο επίπεδο του ολοήμερου σχολείου. Πιστεύω ότι μία από τις μεγαλύτερες αλλαγές που μπορούν να γίνουν στην κοινωνία σήμερα, σε αυτή την κοινωνία που χειμάζεται, είναι το ολοήμερο σχολείο και η παροχή σχολικών γευμάτων σε αυτό. Αυτό θα αλλάξει εντελώς το τοπίο της πρωτοβάθμιας, κατ' αρχάς, εκπαίδευσης. Γιατί; Διότι μέσα σε αυτό το σχολείο, το οποίο σήμερα γίνεται σε όλα τα δημοτικά σχολεία της χώρας, ενώ το πρόγραμμα αυτό το πολύ ενδιαφέρον γινόταν μόνο στο ένα τρίτο των σχολείων της χώρας, αυτήν τη στιγμή, με αυτήν την κίνηση δίνουμε τη δυνατότητα σε όλα τα παιδιά, εφόσον έχουν συγχρόνως… [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αν μπορείτε, κύριοι συνάδελφο, ακούστε με λίγο.
Είπατε ότι θα μιλούσατε για τις τροπολογίες.
Δεν μπορώ να μιλήσω και για τα ολοήμερα;
Προαλείφεστε για Υπουργός Παιδείας;
Είναι εξαίρετη εκπαιδευτικός και με εμπειρία.
Ολοκληρώστε, κυρία Φωτίου.
Κυρία Αντωνίου, όλα είναι χαριτωμένα. Χαίρομαι για τα αστειάκια που λέγονται, αλλά θα ήθελα να πω κάτι που νομίζω ότι αφορά κάθε ελληνική οικογένεια. Κάθε ελληνική οικογένεια θα πρέπει να αποκτήσει αυτή τη σιγουριά ότι το παιδί της πηγαίνει το πρωί στο σχολείο και ότι εκεί κάποια ώρα μπορεί να έχει ένα γεύμα μεσημεριανό και να μην έχει την έννοια του τι μαγειρεύω, έχω, δεν έχω, να του δώσω του παιδιού μου να φάει, αλλά και έχω ή δεν έχω τον χρόνο να είμαι με το παιδί μου και να μαγειρέψω ή να είμαι με το παιδί μου. Αυτό νομίζω ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό από τη μια, όχι μόνο για την Ελλάδα της κρίσης, αλλά για την ίδια τη σχολική αγωγή. Είναι εκπαιδευτική ανάγκη τα παιδία να τρώνε όλα μαζί. Και όσοι από εσάς τους συναδέλφους, λοιπόν, έχουν τα παιδιά τους στα ιδιωτικά σχολεία, ξέρουν πολύ καλά τι λέω και πόσο σημαντικό είναι σαν εκπαιδευτική αγωγή να τρώνε όλα τα παιδιά μαζί στο σχολείο. Αυτό είναι το ένα. Το δεύτερο είναι και τα παιδιά όλων αυτών των πολύ ταλαιπωρημένων τάξεων, από τα μνημόνια και από όλη αυτή τη μεγάλη κρίση, να έχουν τη δυνατότητα και σε προγράμματα για την παραμονή τους στο σχολείο παραπάνω όσο και σε προγράμματα ενισχυτικής διδασκαλίας, ώστε να μην αναγκάζεται κανείς πλέον να παίρνει δασκάλους να βοηθάνε τα παιδιά τους στο σχολείο, πράγμα που γίνεται σε όσους έχουν να πληρώσουν, από τη μια και από την άλλη, να μπορέσουν να μετέχουν σε ένα μεγάλο πρόγραμμα δραστηριοτήτων, θεατρικών δράσεων, αθλητικών δράσεων κ.λπ., όπως γίνεται πάλι στα πολύ καλά ιδιωτικά σχολεία, που πολύ λίγες οικογένειες πια μπορούν να πληρώσουν. Αυτό το δίπολο του ολοήμερου και του σχολικού γεύματος είναι υποχρέωση της Αριστεράς. Θα το κάνουμε. Μην έχετε καμμία αμφιβολία. Με όλες τις δυσκολίες, σήμερα, δίνουμε ένα πρωινό δωρεάν σε δώδεκα χιλιάδες παιδιά της Αττικής, στα σχολεία που δεν έχουν καν τη δυνατότητα να πάνε τα παιδιά να δώσουν ένα ευρώ ή μισό ευρώ να πάρουν μια τυρόπιτα. Είναι δώδεκα χιλιάδες παιδιά. Το δίνουμε εμείς που δεν έχουμε βρει ακόμη τα λεφτά, αλλά προσπαθούμε με κάθε τρόπο να το κάνουμε. Συγχρόνως, δίνουμε τώρα, πειραματικά, για πρώτη φορά στην Ελλάδα - αυτήν την Ελλάδα την καινούργια, της κρίσης - τρεις χιλιάδες σχολικά γεύματα, που τα έχει σχεδιάσει το γεωπονικό Πανεπιστήμιο, στις πιο πληγμένες από την κρίση περιοχές της Αττικής. Του χρόνου…
Κυρία Υπουργέ, εκτροχιάζεται η διαδικασία. Βάλτε μια τελεία.
Εάν έχει εκτροχιαστεί, να σταματήσω.
Υπάρχει μια κεκτημένη ταχύτητα προς τον εκτροχιασμό.
Είναι εκτός νομοσχεδίου.
Είναι μαζί με το ολοήμερο. Αλλιώς δεν γίνεται χωρίς ολοήμερο το σχολικό γεύμα. Το σχολικό γεύμα εντάσσεται στη διαδικασία του ολοήμερου. Σήμερα δυσκολευτήκαμε πολύ να το εφαρμόσουμε σε σχολεία που δεν ήταν ολοήμερα. Καταλαβαίνετε; Αυτή, λοιπόν, είναι η μεγάλη διαφορά. Και συγχρόνως αυτά τα γεύματα τα έχουν αναλάβει ΚοινΣΕπ περιορισμένης ευθύνης. Ξέρετε τι είναι αυτό; Είναι αυτές οι κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις των οποίων το 30% των μελών είναι άτομα τα οποία ήταν πρώην φυλακισμένοι, ήταν πρώην τοξικοεξαρτημένοι, είναι παιδιά με νοητική στέρηση.
Κυρία Υπουργέ, βάλτε μια τελεία.
Αυτά τα παιδιά, λοιπόν, δουλεύουν και παράγουν αυτά τα γεύματα. Πιστεύω ότι αυτό που κάνουμε είναι τομή και έτσι θα ανοίξουμε και νέες θέσεις εργασία μέσα απ' όλη αυτή την ιστορία των σχολικών γευμάτων. Και θα το προχωρήσουμε. Μην ανησυχείτε γι' αυτό. Βήμα βήμα θα το προχωρήσουμε. Είμαστε αποφασισμένοι σε αυτό. Θα αλλάξει το εκπαιδευτικό τοπίο στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Κεγκέρογλου.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την ομιλία του ο κ. Τσίπρας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ έδειξε εκνευρισμό, έχασε την ψυχραιμία του, επιτέθηκε κατά πάντων μπροστά βέβαια στη λαϊκή κατακραυγή για την υπερφορολόγηση και τα μέτρα των 12,5 δισεκατομμυρίων που έχει υπογράψει και θα επιβαρύνουν τον ελληνικό λαό. Μίλησε για την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία. Πρέπει να ξέρει ότι πράγματι η ευρωπαϊκή σοσιαλιστική οικογένεια στηρίζει σταθερά την Ελλάδα ανεξαρτήτως κυβερνήσεων. Δεν μπορεί, όμως, να αποσοβεί το απανωτά αυτογκόλ του κ. Τσίπρα. Δεν φθάνουν οι δυνατότητές της μέχρι εκεί. Και εάν εμείς τηρώντας υπεύθυνη πολιτική στάση, υπεύθυνη εθνική και κοινωνική στάση τα προηγούμενα χρόνια είχαμε πολιτικό τίμημα και πολιτικό κόστος, σήμερα τον ευχαριστούμε πάρα πολύ που μας ξαναδίνει τη δυνατότητα να εκφράσουμε λόγο, να ακουστούμε. Και τον ευχαριστούμε που μας στέλνει ξανά πίσω τους ανθρώπους που κατάλαβαν το παραμύθι - που ήταν ο αυτοσκοπός του κ. Τσίπρα - και πως η μόνη συγκολλητική ουσία της σημερινής Κυβέρνησης είναι ο αυτοσκοπός της εξουσίας και τίποτα παραπάνω. Χωρίς σχέδιο, με αναγόρευση του τακτικισμού σε στρατηγική, η χώρα παραπαίει και οι πολίτες φορτώνονται αχρείαστα βάρη. Οι αποφάσεις για την εκπαίδευση, παρά το γεγονός ότι ο Υπουργός προσπαθεί να βάλει ένα ιδεολογικό περιτύλιγμα, δεν πληρούν κανένα παιδαγωγικό και εκπαιδευτικό κριτήριο. Δεν είναι κομμάτι κανενός σχεδίου για την εκπαίδευση. Υπονομεύει παραδείγματος χάριν το ολοήμερο σχολείο. Σταματά τα μαθήματα στις 13.15΄. Καταργεί ειδικότητες μόνο και μόνο για να εξοικονομήσει εκπαιδευτικές ώρες. Κύριε Φίλη, εάν κάνατε κάτι πιο ριζοσπαστικό, εάν κάνατε κάτι κατ' αντιγραφή αυτού που έκανε ο κ. Μαδούρο, να μειώνατε - ας πούμε - κατά μιάμιση ώρα κάθε μέρα τις εκπαιδευτικές ώρες, θα εξοικονομούσατε εκπαιδευτικούς να τους δίνετε και ρεπό, όχι μόνο δεν θα είχατε ανάγκη από αναπληρωτές. Κάντε το, λοιπόν, αφού αυτήν την πολιτική εγκαινιάσατε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, τώρα αρχίζουν οι πολίτες - τώρα αρχίζει να γίνεται - να κατανοούν το σύνθημα του κ. Τσίπρα «Ξεμπερδεύουμε με το παλιό». Καταργείτε τα ολοήμερα, μειώνετε τις εκπαιδευτικές ώρες, αφήνετε εκτός παιδιά ανέργων γονιών που αναζητούν εργασία. Ξεμπερδεύετε και με τα νηπιαγωγεία που έχουν λίγα νήπια, των οποίων οι γονείς προσπαθούν να μείνουν στον τόπο τους. Ξεμπερδεύετε με το παλιό. Καταργείτε το ΕΚΑΣ για μικροσυνταξιούχους, κατεδαφίζετε το ασφαλιστικό, μειώνετε δραματικά τις κατώτερες συντάξεις, σφάζετε κυριολεκτικά τις αναπηρικές και εξανεμίζετε τις επικουρικές. Ξεμπερδεύετε με το παλιό και με τις παραδοσιακές δραστηριότητες στα μικρά χωριά, καφενεία, μπακάλικα και άλλες δραστηριότητες. Ξεμπερδεύετε με το παλιό, την παραγωγή, την αγροτική παραγωγή και την προοδευτική επιχειρηματικότητα με την υπερφορολόγηση και τα κίνητρα φοροδιαφυγής που καθιερώνετε. Ξεμπερδεύετε με το παλιό και καταργείτε τον ΟΓΑ. Μάλιστα! Ο κ. Τσίπρας αθέτησε και τις πρόσφατες δεσμεύσεις του προς τους αγρότες. Ξεμπερδεύετε με το παλιό και νομοθετείτε κατ' εξαίρεση για αναθέσεις έργων και προμηθειών χωρίς διαγωνισμούς, χωρίς δημοσιότητα, χωρίς κανόνες και κριτήρια, χωρίς διαφάνεια. Πρόεδρος της Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων κατήγγειλε τις παρεμβάσεις σας - νομοθετικές και άλλες - παραιτούμενος. Ξεμπερδεύετε με το παλιό, υπονομεύετε τις ανεξάρτητες αρχές. Το ΑΣΕΠ λειτουργεί οριακά με ελάχιστο αριθμό συμβούλων. Ευνουχίσατε νομοθετικά το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο, υπονομεύετε κάθε τι που κατάφερε να σταθεί όρθιο τα χρόνια της κρίσης. Στο πεδίο της έρευνας, κύριε Υπουργέ, κ. Φωτάκη, τι ακριβώς σημαίνει «ξεμπερδεύουμε με το παλιό»; Από το ΕΚΕΚ Κρήτης το 1983 μέχρι σήμερα η Ελλάδα δημιούργησε και διαθέτει ένα αξιοζήλευτο δίκτυο ερευνητικών κέντρων σε όλους τους τομείς. Έχουμε, λοιπόν, ένα παλιό, ένα παρελθόν με ευρωπαϊκή, όμως, και διεθνή αναγνώριση, με διακρίσεις και επιτεύγματα. Και εσείς, κύριε Υπουργέ, κύριε Φωτάκη, εν πολλοίς δημιούργημα αυτού του παλιού είστε και είναι τιμή μου που σας είχα καθηγητή στο παρελθόν στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα η χώρα έχει ανάγκη από μία εθνική και κοινωνική και ταυτόχρονα οικονομική επανεκκίνηση και ο χώρος της έρευνας μπορεί να πρωταγωνιστήσει σε αυτήν την προσπάθεια. Όμως, χρειάζεται απελευθέρωση απ' ό,τι αρνητικό τον κρατά καθηλωμένο, για να μπορέσει να αξιοποιήσει την αναγνώριση και τη διάκριση που έχει πετύχει μέχρι σήμερα με το αξιοζήλευτο ερευνητικό, επιστημονικό δυναμικό και όλους τους εργαζόμενους και να γίνει απόλυτα ανταγωνιστικό στην Ευρώπη και τον κόσμο. Με το νομοσχέδιο που συζητάμε γίνονται διορθώσεις σε επιμέρους θέματα, έχει θετικές διατάξεις και μάλιστα με ορισμένες διατάξεις και τροπολογίες λύνονται και προβλήματα, αλλά σε καμιά περίπτωση το νομοσχέδιο αυτό δεν αποτελεί αυτό που χρειάζεται σήμερα η έρευνα στην Ελλάδα για να κάνει το άλμα προς τα μπρος. Οι ερευνητές και όλοι οι εργαζόμενοι πρέπει να νιώσουν την ανάθεση του ρόλου που πρέπει να διαδραματίσουν από εδώ και πέρα για να είναι αυτό άλμα μεγαλύτερο και γρηγορότερο από τη φθορά. Χρειάζονται συγκεκριμένες καινοτόμες πρωτοβουλίες που μέχρι τώρα δεν τις βλέπουμε. Σας καταθέσαμε μια σειρά προτάσεις και τροπολογίες για τη βελτίωση των εργασιακών συνθηκών των εργαζομένων και των ερευνητών. Μας είπατε δεν μπορείτε τώρα, «ο Τσακαλώτος», «η τρόικα», «το κουαρτέτο», «ο Σόιμπλε», «ο προϋπολογισμός», «θα τα δούμε αργότερα». Για το ανθυγιεινό λέτε όχι για τώρα. Όμως, για τις μετακινήσεις που είναι πολλά εκατομμύρια έναντι μερικών χιλιάδων το δεχθήκατε και καλώς το δεχθήκατε. Δεχθείτε και το ανθυγιεινό. Τα υπηρεσιακά συμβούλια στα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, που δεν έχουν οικονομικό κόστος, γιατί δεν τα δέχεστε; Είναι μια θεσμική παρέμβαση χωρίς οικονομικό κόστος. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, λίγο χρόνο ακόμα. Καλώς, κύριε Υπουργέ. Όμως, να ξέρετε ότι είστε ένας από τους αυτούς τους λίγους που ο κ. Τσίπρας επέλεξε ως άλλοθι. Όμως, οι αρνητικές εξελίξεις που φέρνει η έλλειψη σχεδίου και στόχων της Κυβέρνησης και κυρίως η συνολική ανικανότητα να διαχειριστεί τα πράγματα σε μια κρίσιμη περίοδο για τη χώρα έχουν ξεπεράσει προ πολλού τα άλλοθι αυτού του τύπου και σας ακυρώνουν προσωπικά. Η χώρα από την πραγματική και μετρημένη προοπτική τον Δεκέμβριο του 2014, σήμερα, δεκαέξι μήνες μετά, σέρνεται χωρίς πυξίδα. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη μπροστά σε αυτήν την κατάσταση επιμένει στην ανάγκη για εθνική και κοινωνική συμφωνία. Έχουμε ήδη απευθύνει πρόσκληση συνεννόησης για τον οδικό χάρτη της χώρας σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις που πιστεύουν στον ευρωπαϊκό δρόμο και θέλουν να συμβάλλουν σε αυτόν τον στόχο. Αυτή η πρόσκληση όμως, αφορά κυρίως την ίδια την κοινωνία, τον κόσμο της παραγωγής, της δημιουργίας, τους ανθρώπους της προόδου, τον πνευματικό κόσμο, τους εργαζόμενους, τους αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους, τους νέους, τους άνεργους, τους επιστήμονες. Καλούμε, λοιπόν, όλους τους πολίτες να συμμετάσχουν στον διάλογο για την αναγκαία εθνική και κοινωνική συνεννόηση, για να βγάλουμε τη χώρα από την περιπέτεια που έχει μπει με το αναγκαίο σχέδιο ανασυγκρότησης για το σήμερα και το αύριο του τόπου. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστούμε. Κύριε Κεφαλογιάννη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο για μία νομοτεχνική βελτίωση.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Είναι μία νομοτεχνική βελτίωση που αφορά τη μονιμότητα των ερευνητών Α' και Β' βαθμίδας σε αντιστοιχία με αυτό που συμβαίνει στα ΑΕΙ. Είναι αυτή η νομοτεχνική βελτίωση που λέει ότι έχουν μονιμότητα οι ερευνητές Α' και Β' βαθμίδας. Την καταθέτω στα Πρακτικά.
Παρακαλώ να διανεμηθεί στους συναδέλφους.
Με την ευκαιρία αυτή θέλω να κάνω ένα πολύ γρήγορο σχόλιο προς τον παλιό μου φοιτητή, τον κ. Κεγκέρογλου. Πραγματικά κάποια παρανόηση έχει γίνει. Δεν είπα εγώ ποτέ «ξεμπερδεύουμε με το παλιό». Αυτό που κάνουμε με το παλιό είναι ότι πετάμε τα στοιχεία που έχουν αποτύχει, κρατάμε τα καλά και πάνω τους χτίζουμε.
Κύριε Κεφαλογιάννη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν μπορώ να μην ξεκινήσω με ένα σχόλιο για τη συνέχιση ενός κακού τρόπου νομοθέτησης. Είδαμε χθες να κατατίθενται πενήντα βουλευτικές τροπολογίες και άλλες οκτώ υπουργικές. Βλέπω ότι μόλις χθες κατατέθηκαν δύο εκπρόθεσμες υπουργικές τροπολογίες, εκ των οποίων η μία περιέχει εννέα άρθρα και η άλλη δύο άρθρα μεν, αλλά είκοσι παραγράφους όσον αφορά την τεχνολογική εκπαίδευση. Πραγματικά απορώ αν αυτός είναι σεβασμός προς το Κοινοβούλιο και προς την Αντιπολίτευση ή αν ο κύριος Υπουργός θεωρεί ότι αυτός είναι ο σεβασμός τουλάχιστον προς τους Βουλευτές της Συμπολίτευσης και αν τους θεωρεί τόσο δεδομένους. Όσον αφορά τα του νομοσχεδίου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεκαπέντε μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας από την «πρώτη φορά αριστερά», οι λέξεις που χρειαζόμαστε και χειριζόμαστε, οι έννοιες που είναι απολύτως απαραίτητες για την ανάκαμψη της χώρας σε όλα τα επίπεδα είναι πλήρως συκοφαντημένες. Μετά τις έννοιες της ανταγωνιστικότητας, της αποτελεσματικότητας, της αξιολόγησης, της αξιοκρατίας, τον δρόμο της απαξίωσης παίρνει πλέον και αυτή της έννοιας της έρευνας. Προσωπικά δεν θα κάνω την τιμή στην Κυβέρνηση να νομιμοποιήσω μία συζήτηση και να αναφερθώ στο ζήτημα της έρευνας, την οποία υποτίθεται ότι πραγματεύεται το παρόν νομοσχέδιο, όχι μόνο γιατί μετά από τρία χρόνια κατά τα οποία προαλειφόταν για την εξουσία και δεκαπέντε μήνες στα κυβερνητικά έδρανα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι καν σε θέση να παρουσιάσει μία ολοκληρωμένη πρόταση γι' αυτόν τον κρίσιμο τομέα, αλλά και γιατί εντός και εκτός αυτής της Αιθούσης, μέσα και έξω από τις γραμμές του παρόντος σχεδίου νόμου, εμφανίζονται συνεχώς τα τρία βασικά γνωρίσματα της εκπαιδευτικής πολιτικής της Κυβέρνησης. Πρώτον, ο απροκάλυπτος κρατικός συντεχνιασμός που παραδίδει την παιδεία στους κομματικούς στρατούς. Δεύτερον, ο σοσιαλιστικής κοπής εξισωτισμός που αναγάγει τη μετριότητα σε ύψιστη αξία. Τρίτον, ο εθνικολαϊκισμός που επιβραβεύει τις σχολικές προπαγάνδες και απομονώνει τη χώρα από τον υπόλοιπο κόσμο. Και εξηγούμαι. Μετά τα πρότυπα και πειραματικά σχολεία, μετά το ψηφιακό σχολείο, η Κυβέρνηση αποφάσισε να στείλει αμφίσημα μηνύματα σχετικά και με τα ολοήμερα σχολεία και μεσούντος μάλιστα του προσχηματικού, όπως αποδεικνύεται, εθνικού διαλόγου. Άκουσα και τον κύριο Υπουργό και την κυρία Υπουργό πριν να μιλούν για το ολοήμερο σχολείο και ελπίζω να μην δούμε αργότερα στους επόμενους μήνες ότι τελικά το ολοήμερο σχολείο καταργείται, γιατί πέρασαν τέτοια μηνύματα τις προηγούμενες ημέρες. Περιμένουμε να δούμε, προκειμένου να καταλάβουμε ακριβώς τι πρόκειται να συμβεί. Αναρωτιέμαι, επίσης, πραγματικά τι θα σκέφτεται ο κ. Λιάκος, ο πρόεδρος της επιτροπής, όταν την ώρα που μιλούσε για τη διεύρυνση της παιδαγωγικής αυτονομίας των σχολείων και τη μείωση των διαλειμμάτων, ο κύριος Υπουργός τον «άδειαζε», όχι μόνο αυξάνοντας τη διάρκεια των διαλειμμάτων, αλλά καταργώντας και την ευέλικτη ζώνη, τη μοναδική ζώνη ανάσας και αυτονομίας που υπήρχε στα δημοτικά σχολεία. Και αυτό το λέω, γιατί η ευέλικτη ζώνη πολεμήθηκε λυσσαλέα κυρίως από τους συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί αξιολογούσε ουσιαστικά το έργο των εκπαιδευτικών. Όσοι δε εκπαιδευτικοί έπαιρναν πρωτοβουλίες να εφαρμόσουν καινοτόμα προγράμματα και δράσεις λοιδορούνταν από τους συναδέλφους τους και απομονώνονταν για αντισυναδελφική συμπεριφορά. Έρχομαι στα του νομοσχεδίου. Όσοι από εμάς αποδίδαμε πριν από ένα χρόνο περίπου τις πρώτες κινήσεις του Υπουργού Παιδείας, του κ. Μπαλτά, σε προχειρότητα, ρεβανσισμό και έλλειψη προγραμματικού βάθους, τώρα μπορούμε πραγματικά να ανησυχούμε. Η επαναφορά της δεκαετίας του 1980, που ξεκίνησε πριν από δεκαπέντε μήνες ως κακόγουστη φάρσα, ολοκληρώνεται με τις παρεμβάσεις στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα που περιλαμβάνονται στο σχέδιο νόμου. Και ποιες είναι οι πληγές των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων τις τελευταίες δεκαετίες; Η εσωστρέφεια, η αδυναμία λογοδοσίας, η εξουσία των φοιτητοπατέρων και των παρατάξεων, η βία και η αυθαιρεσία. Και όσα βήματα έγιναν για την αντιμετώπιση αυτών των παθογενειών και με κόστος και με κόπο τεράστιο, νομίζω ότι διαγράφονται μονοκονδυλιά. Είναι γνωστή εξάλλου η αγάπη, την οποία τρέφει η Κυβέρνηση για το ν. 4009 και ιδιαίτερα για τα συμβούλια των ΑΕΙ. Και νομίζω, κύριε Υπουργέ, ότι το πιο έντιμο που θα μπορούσατε να κάνετε είναι απλώς να τον καταργήσετε, άμα δεν τον θέλετε. Αλλά νομίζω ότι δεν σας αφήνει η τρόικα και γι' αυτό κάνετε ό,τι μπορείτε για να το καταστήσετε απλά διακοσμητικά. Στην πρώτη εκδοχή του νομοσχεδίου υπήρχε μία διάταξη που αποσύρθηκε και η οποία προέβλεπε την έγκριση του συμβουλίου για αποφάσεις της συγκλήτου και δεν θέλετε ούτε αυτή την ελάχιστη αρμοδιότητα της έγκρισης να υπάρχει. Και όταν κάτι σας ξεφεύγει, τρέχετε να μαζέψετε γρήγορα μήπως κάποιος σας ψέξει εσωκομματικά. Όμως, το πιο εξοργιστικό είναι αυτός ο κυνισμός με τον οποίο στην αιτιολογική έκθεση δικαιολογείτε τις διατάξεις τις οποίες προτείνετε. Ενώ τώρα μας είχατε πει συνεχώς και τονίζατε ότι οι αρμοδιότητες των οργάνων, δηλαδή του συμβουλίου, της συγκλήτου και του πρύτανη, δήθεν συγχέονται και γι' αυτό τα συμβούλια πρέπει να καταργηθούν, τώρα ακριβώς ισχυρίζεστε το αντίθετο, ότι οι αρμοδιότητές τους είναι απολύτως διακριτές και ότι δεν συγκρούονται. Κι αυτό το πράττετε, για να αναθέτετε στη σύγκλητο ένα κατώτερο όργανο αρμοδιότητες των συμβουλίων όταν αυτές δεν αποφασίζουν εντός τριάντα ημερών. Αρκεί, λοιπόν, κάποιοι φοιτητές ή φοιτητοπατέρες, επί τριάντα ημέρες, να διαλύουν τις συνεδριάσεις των συμβουλίων, όπως έχουμε πει πολλές φορές στο παρελθόν, έτσι ώστε να αποφασίζει πάντα η σύγκλητος, χωρίς άλλη εποπτεία. Και μια και αναφέρθηκα σε αυτούς, να σας θυμίσω ότι πριν από είκοσι ημέρες μία ομάδα φοιτητών έκλεισε την έξοδο και άσκησε σωματική βία στην κ. Κυριαζοπούλου, Πρύτανη του Πανεπιστημίου Πατρών και στον Αναπληρωτή Πρύτανη, τον κ. Καραμάνο, και στη συνέχεια βεβαίως εμπόδισε τα μέλη της συγκλήτου να εξέλθουν. Και αυτό δεν είναι η μόνη πρώτη φορά. Η Αναπληρώτρια Υπουργός Παιδείας, κ. Αναγνωστοπούλου, είχε ταχθεί υπέρ των φοιτητών που κρατούσαν ομήρους τους συναδέλφους τους καθηγητές στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και όπως χαρακτηριστικά είχε πει δεν μπορεί να αποτελεί πειθαρχικό αδίκημα και εν τέλει, ποινικό αδίκημα. Και πράγματι, στο νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα επιβραβεύετε αυτή τη συμπεριφορά καταργώντας τη διάταξη που το χαρακτηρίζει γενικά αδίκημα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Κυβέρνησης, με την πολιτική σας στο χώρο της παιδείας, πριν από ένα χρόνο καταφέρατε να κινητοποιήσετε τη μεγάλη πλειοψηφία του εκπαιδευτικού κόσμου όλων των βαθμίδων, όχι βέβαια με καταλήψεις και με απεργίες, αλλά με εκδηλώσεις λόγου, ηλεκτρονικά φόρουμ για την υπεράσπιση της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, με συλλογή υπογραφών και έκδοση ψηφισμάτων. Δυστυχώς, με νομοσχέδια, όπως το σημερινό, διεκδικείτε επάξια την απαξίωση της εκπαιδευτικής πολιτικής σας από τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας και αυτή, βεβαίως, η συντριπτική πλειοψηφία για απαξία τέθηκε μέσα από τις κάλπες. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Ο κ. Γάκης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, ξεκινώ με μια πρόκληση. Θεωρώ ότι είναι μία ευκαιρία να καθιερωθείτε σαν ο Υπουργός των αξιωμάτων και σαν πρώτο αξίωμα να είναι κάθε νησί και μία μονάδα πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Να μην υπάρχει νησί που δεν θα έχει είτε δημοτικό είτε νηπιαγωγείο. Ο σεβασμός στη νησιωτικότητα θεωρώ ότι είναι το ελάχιστο που έχουμε να κάνουμε. Θα μου επιτρέψετε, κύριε Πρόεδρε και κύριοι συνάδελφοι, να σας διαβάσω ένα τμήμα από μία επιστολή ενός από τα χιλιάδες παιδιά που τα μετατρέψαμε σε επιστημονικούς συνεργάτες μετανάστες. «Γράφω αυτό το γράμμα από τη βροχερή Γερμανία, όπου αναγκάστηκα να μεταναστεύσω και να δουλέψω και να εκπαιδευτώ, αφού η πατρίδα μου μου έκλεισε κατάμουτρα την πόρτα του μέλλοντος και όχι μόνο σε εμένα, αλλά σε χιλιάδες παιδιά της ηλικίας μου, παιδιά που πριν ακόμη ανοίξουν τα φτερά τους, τους τα είχαν κόψει. Δεν κάναμε κάτι λάθος. Περάσαμε με κόπο, εμπιστοσύνη και επιμονή από όλους τους δρόμους της παιδείας που μας είχατε ορίσει. Δεν παρεκκλίναμε. Δεν τεμπελιάσαμε, αλλά βρεθήκαμε μία ολόκληρη γενιά, χωρίς δουλειά, χωρίς έμπνευση, χωρίς ελπίδα, χωρίς δικαίωμα για όραμα. Θέλω να μας αφουγκραστείτε, να μας προσφέρετε ευκαιρίες, δουλειές, ανοιχτές πόρτες δημιουργίας και εξέλιξης, για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε τη χώρα μας, που τώρα δεν μας βοηθάει και μας έχει διώξει». Είμαστε σήμερα, κύριοι συνάδελφοι και κύριοι Υπουργοί, έτοιμοι να απαντήσουμε όλοι μαζί με τη στάση μας και με τις θέσεις μας αν προσφέρουμε ευκαιρίες σ' αυτά τα παιδιά; Αν ανοίγουμε πόρτες δημιουργίας; Ή θα συνεχίσουμε να στέλνουμε «πακεταρισμένα» ταχυδρομικά τα παιδιά μας στο εξωτερικό; Θεωρώ ότι το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα αποτελεί ένα σημαντικό βήμα στις θεσμικές μεταρρυθμίσεις που δεσμευθήκαμε απέναντι στον ελληνικό λαό στις εκλογές του Σεπτέμβρη του '15. Είναι ένα σημαντικό βήμα για τη μεγάλη οικονομική και κοινωνική αλλαγή που έχει ανάγκη η χώρα μας με εργαλείο την έρευνα, την αξιοποίηση της νέας τεχνολογίας στην παραγωγή, με εργαλείο την καινοτομία. Έρχεται σήμερα η Κυβέρνηση να υλοποιήσει τον προγραμματικό λόγο του ΣΥΡΙΖΑ με τη διαμόρφωση προϋποθέσεων ενός πλαισίου για την έρευνα, την καινοτομία και την τεχνολογική ανάπτυξη με μακροχρόνια, όμως, προοπτική. Κύριοι συνάδελφοι, στόχος μας είναι η χάραξη μιας εθνικής στρατηγικής που θα αλλάξει και θα βελτιώσει το αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας, που θα οδηγήσει στη μείωση των περιφερειακών ανισοτήτων, στην αναδιανομή των εισοδημάτων αλλά και στην ενίσχυση της κοινωνικής και οικονομικής συνοχής με βασικούς αναπτυξιακούς στόχους την αύξηση της απασχόλησης, ιδίως σε σύγχρονες ειδικότητες, την ευρεία χρήση της καινοτομίας και την εξωστρέφεια των επιχειρήσεων. Η ύπαρξη και δημιουργία δυνατοτήτων υψηλής τεχνολογίας στην παραγωγή για την αποτελεσματικότερη χρησιμοποίηση του εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού είναι το σημαντικότερο πρόβλημα που έχει να επιλύσει η χώρα μας σήμερα. Και σ' αυτόν τον άξονα συνεισφέρουν θετικά οι νομοθετικές ρυθμίσεις που προτείνονται στο νομοσχέδιο που σήμερα συζητάμε. Κύριοι συνάδελφοι, με τον προσανατολισμό στην τεχνολογική καινοτομία θα μπορέσει να ξαναμπεί η χώρα μας σε σοβαρή αναπτυξιακή πορεία. Ταυτόχρονα με τη διάχυση της καινοτομίας σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις και φορείς ανάπτυξης της τεχνολογίας, θα αναχαιτίσουμε τη διαρροή νέων επιστημόνων από την Ελλάδα στο εξωτερικό και θα αναστρέψουμε την πορεία διαφυγής της σε πορεία επιστροφής του πνευματικού κεφαλαίου, αφού χιλιάδες νέοι μηχανικοί και επιστήμονες θα εμπλακούν στο σχεδιασμό και τη δημιουργία καινοτόμων τεχνολογιών σε κρίσιμους κλάδους όλων των τομέων της οικονομίας, μετατρέποντας τη γνώση σε αναπτυξιακό πλεονέκτημα για τη χώρα. Βάζουμε σήμερα τις δομικές βάσεις και δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για τον επαναπατρισμό των νέων επιστημόνων μας για την ανάπτυξη της χώρας. Γνωρίζουμε ότι η έρευνα αποτελεί αναγνωρίσιμο κριτήριο και λειτουργεί σαν μαγνήτης στην προσέλευση επενδύσεων, στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας στην πραγματική οικονομία.
Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι, κάντε λίγη ησυχία.
Γνωρίζουμε ότι οι επενδύσεις κατευθύνονται στην ποιότητα και στα υψηλής ποιότητας προστιθέμενης αξίας προϊόντα που γίνονται με τη συμμετοχή σε ερευνητικές δραστηριότητες. Γνωρίζουμε ότι ανάπτυξη σημαίνει βιωσιμότητα και εξωστρέφεια με όρους ανταγωνισμού, δηλαδή τεχνολογικούς όρους, με την κατάλληλη χρηματοδότηση από ευρωπαϊκά προγράμματα και νέα επενδυτικά ταμεία, αλλά και με τη σωστή χρησιμοποίηση του επιστημονικού δυναμικού. Σε όλα αυτά παρεμβαίνει το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα και προσδιορίζει την απαραίτητη στρατηγική για την επίτευξη των στόχων. Διαμορφώνονται αυτές οι νέες προϋποθέσεις. Αναμορφώνεται προς το καλύτερο το θεσμικό πλαίσιο για την έρευνα σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο και με τις ρυθμίσεις για αξιολόγηση ανοίγεται ο δρόμος μαζί με τον σχεδιασμό μας με το νέο αναπτυξιακό νόμο για τεχνολογική και οικονομική ανάπτυξη. Επειδή επιμένουμε και επιμένω να θεωρώ ότι το Κοινοβούλιο είναι ένας θεσμός στον οποίο πρέπει να αναπτύσσεται ο διάλογος και η συνεννόηση, ώστε να οδηγούμαστε στις χρησιμότερες πολιτικές αποφάσεις, θα ήθελα συμπληρωματικά να τονίσω την ανάγκη της περαιτέρω διεύρυνσης του πλέγματος νομοθετικών παρεμβάσεων στον άξονα καινοτομία και έξυπνες εξειδικεύσεις στην περιφερειακή ανάπτυξη. Ο ρόλος των περιφερειακών ερευνητικών κέντρων στην υποβοήθηση και στην τεκμηρίωση της εθνικής και περιφερειακής αναπτυξιακής στρατηγικής είναι καθοριστικός. Η δημιουργία μηχανισμών που θα διευκολύνουν τη συνέργεια περιφέρειας, ΑΕΙ, έρευνας πάνω στο κρίσιμο θέμα ανάπτυξη, απασχόληση, κοινωνική συνοχή με εργαλείο τα ευφυή συστήματα είναι απαραίτητη. Οι ρυθμίσεις που θα τεκμηριωθούν, όχι με όρους τοπικιστικών σκοπιμοτήτων και την ίδρυση δομών χωρίς σχέδιο και αναπτυξιακό σκοπό, αλλά με κριτήριο τη βιωσιμότητα και τη χρησιμότητα στην τοπική ανάπτυξη και οικονομία είναι προϋπόθεση. Οι έξυπνες εξειδικεύσεις αποτελούν ευρωπαϊκή προτεραιότητα και θα πρότεινα να δοθεί έμφαση στις νέες επιχειρήσεις, στη νεανική επιχειρηματικότητα, την καινοτομία, στα έξυπνα δίκτυα και στον τουρισμό. Είναι αναγκαιότητα η διασύνδεση κρατικού και ιδιωτικού τομέα, περιφερειακής αυτοδιοίκησης και του ερευνητικού δυναμικού στις ελληνικές περιφέρειες, που διψάνε για τεχνολογικό εκσυγχρονισμό και θέλουν να κινηθούν με ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα για τα προϊόντα τους στην παγκόσμια αγορά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Σε μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω. Όλα αυτά μπορούμε να τα πετύχουμε με τα έξυπνα δίκτυα και τις έξυπνες εξειδικεύσεις. Μπορούμε να αναγεννήσουμε παραδοσιακούς κλάδους στις περιφέρειες, όπως για παράδειγμα στα τοπικά αγροτικά προϊόντα, δίνοντας ανάσα στις τοπικές οικονομίες που δεν μπορούν να σηκώσουν από μόνες τους το βάρος της ακριβής ενέργειας και του εξοπλισμού υψηλής τεχνολογίας στην παραγωγή. Κύριοι συνάδελφοι, η έρευνα πρέπει να αλλάξει προς μια κατεύθυνση που θα κατοχυρώνει και την ακαδημαϊκότητα και τη διαφάνεια και θα στηρίζει αυτό που όλοι αναζητούμε για την ανάπτυξη της πατρίδας μας: έναν διαφορετικό, σύγχρονο, οικονομικό και τεχνολογικό προσανατολισμό, που θα δώσει ώθηση στην ανάπτυξη και θα φέρει ευημερία στην ελληνική κοινωνία.
Ήσασταν σαφής. Ολοκληρώστε, κύριε Γάκη.
Μία φράση μόνο θέλω να πω. Τα επιτεύγματα του τελευταίου αιώνα μάς υπενθυμίζουν ότι η επιστήμη του σήμερα είναι η τεχνολογία του μέλλοντος. Αυτήν την πραγματικότητα στηρίζουμε. Αυτός είναι ο σκοπός του νομοσχεδίου που σήμερα ψηφίζουμε: Να υπερισχύσει η έρευνα του αύριο στην επικοινωνιακή διαχείριση του σήμερα. Ευχαριστώ πολύ και συγγνώμη για τον χρόνο.
Τον λόγο έχει ο κ. Μπαξεβανάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ακούγοντας κανείς πολλούς από τους προλαλήσαντες συναδέλφους της Αντιπολίτευσης, θα σχημάτιζε την εικόνα που μεταδίδουν και τα μέσα ενημέρωσης, ότι καταργούνται τα ολοήμερα σχολεία, θα σχημάτιζε δηλαδή την αντίθετη εικόνα από αυτήν που ισχύει στην πραγματικότητα. Αναφέρθηκε σε αυτό διεξοδικά ο εισηγητής μας. Κάνει εντύπωση ότι όλο το ενδιαφέρον επικεντρώνεται μόνο στο ένα τρίτο των δημοτικών σχολείων, ενώ γίνεται μια προσπάθεια να υπάρξει ίση μεταχείριση και αντιμετώπιση των μαθητών σε όλα τα σχολεία της χώρας από τετραθέσια και πάνω. Έχουμε επέκταση δηλαδή του θεσμού το ολοήμερου σχολείου για όλες τις περιοχές της χώρας, για όλα τα παιδιά, για όλα τα σχολεία. Το ίδιο συμβαίνει και με την περίφημη αναλογία των νηπίων και προνηπίων, σε σχέση με τον αριθμό των νηπιαγωγών. Τόνοι μελάνης έχουν χυθεί από τα διαπλεκόμενα μέσα ενημέρωσης - στο ίδιο μήκος κύματος και οι Βουλευτές της Αντιπολίτευσης - για το γεγονός ότι δήθεν θα κλείσουν πάρα πολλά νηπιαγωγεία. Δεν τους αρκούν οι επανειλημμένες τοποθετήσεις του Υπουργού Παιδείας από τα πιο αρμόδια βήματα. Στοιχείο αυτού του γεγονότος είναι ότι δεν δίνετε καμμία σημασία στην κατά τη γνώμη μου ουσιαστικότερη διάταξη του άρθρου 35, δηλαδή τη μείωση του αριθμού νηπίων ανά νηπιαγωγό, από επτά νήπια σε πέντε στις απομακρυσμένες περιοχές της χώρας μας, στις δυσπρόσιτες, στις παραμεθόριες, εκεί όπου χρειάζεται μετακίνηση ή όπου υπάρχουν προβλήματα προσβασιμότητας. Για όσους ξέρουμε την ελληνική επικράτεια, αυτές οι προϋποθέσεις καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής υπαίθρου. Για το μεγαλύτερο μέρος δηλαδή της ελληνικής υπαίθρου γίνεται πιο εύκολη η πρόσβαση των νηπίων σε νηπιαγωγεία. Γίνεται πιο εύκολη η δημιουργία τάξης ή τμήματος νηπιαγωγείου. Γίνεται δηλαδή μια προσπάθεια να απλωθεί το δικαίωμα πρόσβασης στην προσχολική αγωγή σε εκείνες ακριβώς τις περιοχές της χώρας που οι γεωγραφικές συνθήκες πολλές φορές αποτελούν εμπόδιο για πολλές χιλιάδες οικογένειες. Αυτές τις πολλές χιλιάδες οικογένειες, αυτές τις πολλές χιλιάδες νήπια προσπαθούμε να στηρίξουμε σε όποια γωνιά της χώρας και αν βρίσκονται κι επιτέλους Ελλάδα δεν αποτελούν μόνο τα αστικά κέντρα. Κάνει όμως εντύπωση η πλαστή αγωνία μήπως κλείσουν νηπιαγωγεία. Από ποιους προέρχεται αυτή η δήθεν αγωνία; Από ποιους άλλους; Από αυτούς που την τελευταία πενταετία έκλεισαν εκατοντάδες σχολεία, από αυτούς που ο Υπουργός τότε και σημερινός Αρχηγός τους απέλυσε δυόμισι χιλιάδες μόνιμους εκπαιδευτικούς σε μία νύχτα. Ήταν ο ίδιος Αρχηγός που έθεσε σε διαθεσιμότητα πολλές χιλιάδες σχολικούς φύλακες. Ήταν ο ίδιος που έθεσε σε διαθεσιμότητα εκατοντάδες διοικητικούς υπαλλήλους των πανεπιστημίων. Όλοι αυτοί δήθεν αγωνιούν. Μάλιστα, η εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας στη διάρκεια της συζήτησης στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, αφού διέκοψε άκομψα πολλές φορές τον Υπουργό Παιδείας, τον υποχρέωνε να δηλώσει εάν θα κλείσει ένα νηπιαγωγείο που έχει έναν μαθητή και μάλιστα, συνάδελφε Γάκη, όχι σε νησιωτική περιοχή. Η δική μου πρόταση, αγαπητέ Υπουργέ, αν είναι έτσι, αν υπάρχουν νηπιαγωγεία με έναν μαθητή, νομίζω - και το καταθέτω δημόσια - ότι εγκληματούμε σε βάρος αυτών των νηπίων υποχρεώνοντάς τα σε έλλειψη κοινωνικοποίησης. Αν, λοιπόν, η κυρία εισηγήτρια θέλει την άποψή μου, αυτά τα νηπιαγωγεία με τον έναν μαθητή πρέπει να κλείσουν. Θα ήθελα να ακούσω και τη δική της άποψη επ' αυτού, αν είναι εύκολο. Η αγωνία σας, όμως, αγαπητοί συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, δεν είναι αυτή, δεν είναι αν θα κλείσουν σχολεία. Έχετε κλείσει εκατοντάδες και το ξέρετε καλά το παιχνίδι. Αυτό που σας ενδιαφέρει είναι να μην υπάρξει εξορθολογισμός στην κατανομή του διδακτικού προσωπικού, να υπάρχει δηλαδή η τραγελαφική κατάσταση που έχετε δημιουργήσει με τα υπερβολικά πλεονάσματα σε ορισμένες περιοχές της χώρας και τις τραγικές ελλείψεις αλλού, για να συντηρείται έτσι το αθάνατο πελατειακό σύστημα, οι σχέσεις εξάρτησης και εξυπηρέτησης ανάμεσα σε εκπαιδευτικούς και διοίκηση. Μπορεί αυτή να είναι η δική σας έγνοια, εσείς που εγκληματήσατε σε βάρος της δημόσιας εκπαίδευσης, σε βάρος μαθητών και εκπαιδευτικών και η μόνη σας αγωνία, όπως πολύ εύστοχα την εκφράζετε πολλοί από εσάς, πόσο ακόμη θα κρατήσει η διάρκεια της αποξένωσής σας από την εξουσία, κάτι που θεωρείτε ότι δικαιωματικά σας ανήκει και για κάποιον περίεργο και υπερφυσικό λόγο έχει διακοπεί, ελπίζετε, προσωρινά. Ελπίζουμε για πολύ. Το μεγάλο στοίχημα, όμως, για τη δική μας Κυβέρνηση στον χώρο της προσχολικής αγωγής είναι να υλοποιηθεί ο στόχος για τη δίχρονη προσχολική αγωγή για όλα τα νήπια και τα προνήπια της χώρας. Αυτό για το οποίο εσείς αδιαφορήσατε στους καιρούς των παχιών αγελάδων είναι η δική μας αγωνία, είναι αυτό με το οποίο θα αναμετρηθούμε σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς και να είστε σίγουροι ότι θα το πετύχουμε. Σχετικά με το σύστημα πρόσληψης των αναπληρωτών, ένας διχασμός μεταξύ των νέων επιστημόνων που οφείλεται στις διαδοχικές νομοθετικές ρυθμίσεις των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων κι έχει οδηγήσει σε πρωτοφανείς καταστάσεις ανθρωποφαγίας, ενός διαρκούς εμφυλίου πολέμου μεταξύ νέων ανθρώπων. Για ποιο πράγμα; Για το αυτονόητο δικαίωμα, για μια θέση εργασίας. Και όλο αυτό γιατί ουδέποτε τολμήσατε να θέσετε τον έλεγχο όλου αυτού του συστήματος υπό τον έλεγχο μιας ανεξάρτητης αρχής, του ΑΣΕΠ εν προκειμένω, όπως επιτάσσει το Σύνταγμα. Αποτέλεσμα είναι να υπάρχουν αλλεπάλληλες δικαστικές προσφυγές και αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, τις οποίες ένα κράτος δικαίου οφείλει να σέβεται. Οφείλουμε να επαινέσουμε τη στάση του Υπουργού Παιδείας, ο οποίος αφουγκράστηκε την κοινωνία, απέδειξε ότι μπορεί να συζητά και να ακούει τις κραυγές αγωνίας των ανθρώπων και δεν προέβη σε μια ρύθμιση, η οποία τη στιγμή που θα συζητιόταν θα ήταν βιαστική και μη ωφέλιμη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Είναι όμως ανάγκη, αφού κλείσει αυτός ο κύκλος, να συζητήσουμε με νηφαλιότητα για ένα σταθερό σύστημα προσλήψεων και διορισμών στη δημόσια εκπαίδευση, που θα σέβεται βεβαίως τις αποφάσεις της δικαιοσύνης αλλά και το δικαίωμα στην εργασία και των αναπληρωτών, που επί πολλά χρόνια δουλεύουν υπό δύσκολες συνθήκες, σε περιοχές με δύσκολες συνθήκες, και των ανθρώπων που κοπίασαν, διάβασαν, κουράστηκαν και πέτυχαν στον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ, που το κράτος τούς υποχρέωσε να εξεταστούν, αλλά και τους νέους ανθρώπους, που μετά το 2009 δεν τους έχει δοθεί η παραμικρή ευκαιρία να διεκδικήσουν μια θέση εργασίας στο δημόσιο σχολείο. Θα κλείσω με την τροπολογία που αφορά την τεχνική εκπαίδευση. Νομίζω ότι αυτός ο τρόπος νομοθέτησης, φίλε Υπουργέ, αδικεί το ζήτημα αυτό, το οποίο είναι σοβαρό και το ίδιο το γεγονός ότι η τροπολογία ρυθμίζει με θετικό τρόπο οξυμμένα ζητήματα στον χώρο της τεχνικής εκπαίδευσης.
Τελειώνετε, κύριε συνάδελφε, για να μιλήσουν κι άλλοι.
Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Κινείται σε θετική κατεύθυνση, γιατί υλοποιεί τις πάγιες θέσεις της εκπαιδευτικής κοινότητας όσον αφορά το πρόγραμμα σπουδών, που μιλά για ενιαία πρώτη τάξη, δευτέρα τάξη με τομείς και τρίτη τάξη με ειδικότητες, μεταθέτοντας κατά τουλάχιστον έναν χρόνο την επιλογή επαγγελματικής κατεύθυνσης και βοηθώντας έτσι τους μαθητές να επιλέξουν επαγγελματικό τομέα με μεγαλύτερη ωριμότητα και να αποφύγουν βιαστικές επιλογές. Τέλος, δίνεται στα παιδιά των ΕΠΑΛ το δικαίωμα να εισάγονται και στη Σχολή της Πυροσβεστικής, αλλά το κυριότερο από όλα, που κατά τη γνώμη μου μπορεί να αποβεί καθοριστικό για την πραγματική αναβάθμιση της τεχνικής εκπαίδευσης, είναι ότι δίνεται επιτέλους το δικαίωμα στα παιδιά των ΕΠΑΛ, στους αποφοίτους, να εισάγονται και στα πανεπιστήμια, μέσω των ειδικών πανελλαδικών εξετάσεων. Το ποσοστό του 1% που δίνεται αυτή τη στιγμή είναι μεν μικρό, όμως το σημαντικό είναι ότι ανοίγει ο δρόμος, που ίσως αποδειχθεί κρίσιμος στην πραγματική ισοτίμηση γενικής και τεχνικής εκπαίδευσης. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Ο κ. Θηβαίος έχει τον λόγο.
Συνάδελφοι, μετά την ενημέρωση που είχαμε από τον εκπρόσωπο Τύπου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης για την αληθινή απολογία του Τσίπρα στη σημερινή Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ώρα να μιλήσουμε σοβαρά γι' αυτό που ψηφίζουμε. Το νομοσχέδιο «Ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις» περιλαμβάνει σύνολο συνεκτικών διατάξεων μεταβατικού χαρακτήρα. Είναι μια εκτεταμένη τροποποίηση στο μεγαλύτερο μέρος του νόμου και με τη σύμφωνη γνώμη της ερευνητικής κοινότητας. Το δεύτερο στοιχείο είναι να διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις, ώστε να προκύψει ένα νέο, μακρόπνοο νομοσχέδιο για την έρευνα, την καινοτομία, μετά από ουσιαστική διαβούλευση με την ακαδημαϊκή κοινότητα. Αυτά τα είπε επανειλημμένως ο Υπουργός. Στα ζητήματα που αφορούν τη δευτεροβάθμια και την πρωτοβάθμια εκπαίδευση τι συμβαίνει; Λύνονται απλά ζητήματα, διορθώνονται διοικητικές αρρυθμίες και αδικίες, παίρνονται τα μέτρα, σε τελευταία ανάλυση, για ένα καλύτερο ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς. Κι ενώ γίνεται αυτή η προσπάθεια, η Νέα Δημοκρατία κυρίως μας κατηγορεί ότι νομοθετούμε εν μέσω εθνικού διαλόγου για την παιδεία. Είναι εντελώς υποκριτικό αυτό. Το καταλαβαίνουμε όλοι. Απλά η Νέα Δημοκρατία, και μέρος της Αντιπολίτευσης, δεν θέλει να πειράξουμε τίποτα από τα νομοθετήματα που προωθούν την ουσιαστική και πλήρη ιδιωτικοποίηση της έρευνας μέσα από την υποχρηματοδότησή της, όπως με ευγενικό τρόπο καταγγέλθηκε από σύσσωμη την ερευνητική κοινότητα στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων. Δεν θέλει έναν ουσιαστικό διάλογο για την αποσύνδεση του απολυτηρίου λυκείου από την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, για την αναβάθμιση της τεχνολογικής επαγγελματικής εκπαίδευσης, για την αξιολόγηση, για τα προγράμματα σπουδών. Αυτός είναι ο πραγματικός διάλογος και προσχηματικά φεύγουμε από αυτά τα μεγάλα θέματα, επικαλούμενοι πολιτικές μικροσκοπιμότητες. Προτιμά, βέβαια, η Νέα Δημοκρατία τις απολύσεις εκπαιδευτικών, το κλείσιμο τεχνικών ειδικοτήτων, βορά στα ιδιωτικά ΙΕΚ και κολλέγια, πράγματα που ζήσαμε πολύ πρόσφατα. Προτιμά να ασχολείται - και αυτό είναι ιδεοληψία - με το 0,5% των σχολείων. Τόσα είναι τα πρότυπα πειραματικά. Όχι ότι δεν πρέπει να γίνουν εκεί αλλαγές ή να υπάρχουν. Μην παρεξηγηθούμε. Όμως και μόνο ότι ασχολούνται όλα τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και η Νέα Δημοκρατία και πολλοί ακόμη μόνο με το 0,5%, αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Νομίζω ότι υπάρχει ένα θέμα απαξίωσης του δημόσιου λυκείου, που κατάφεραν όλο αυτόν τον καιρό να επιβάλουν οι ασκούμενες πολιτικές. Τι ακούμε τις τελευταίες ημέρες; Αλλάζει η Επιτροπή Θεμάτων των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Ψέμα και μάλιστα στα όρια της πολιτικής προβοκάτσιας ο τρόπος που παρουσιάζεται. Δεύτερον, καταργούνται τα ολοήμερα δημοτικά σχολεία. Ψέμα! Το αντίθετο συμβαίνει. Καταργείται το μάθημα των Θρησκευτικών. Ψέμα! Ποιοι είναι οι θιασώτες αυτής της «μαύρης» προπαγάνδας; Αυτοί που κόπτονται για τον προσχηματικό δήθεν εθνικό διάλογο. Αυτοί που καταδίκασαν στον υποσιτισμό την έρευνα. Αυτοί που σαράντα χρόνια με τις άπειρες «μεταρρυθμίσεις» - απορυθμίσεις παρέδωσαν σήμερα ένα μίζερο, συντηρητικό και έντονα γραφειοκρατικό σχολείο. Αν ακόμα σήμερα το δημόσιο σχολείο είναι κοινωνικά αποδεκτό, αυτό οφείλεται στη ζωντάνια και τη δημιουργικότητα των μαθητών αλλά και στην υπευθυνότητα, την εκπαιδευτική επάρκεια και τη δημοκρατική ευαισθησία της πλειοψηφίας των εκπαιδευτικών. Μαθητοδικεία, τέλος, χωρίς ειρωνείες! Δεν ξέρω, συνάδελφοι, αν έχετε τύχει ποτέ σε μία κατάληψη λυκείου ή γυμνασίου. Μπορείτε να φανταστείτε ότι θα μπορεί να παρέμβει εισαγγελέας; Να είναι οι μαθητές μου από μέσα και εγώ απ' έξω και να καλέσουν τον εισαγγελέα; Αυτά τα πράγματα όχι απλά είναι έξω από κάθε εκπαιδευτική διαδικασία, αλλά είναι στα όρια - δεν θα χρησιμοποιήσω τη λέξη - αντιλήψεων επιεικώς αυταρχικών. Έχουμε να κάνουμε με εφήβους. Αλίμονο στον εκπαιδευτικό που θα βρεθεί σε αυτή τη θέση και δεν θα είναι σε θέση να διαχειριστεί τέτοιες καταστάσεις κρίσης. Είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα, περνάει στο ντούκου και όμως κάποιοι επιμένουν ότι αυτά τα ζητήματα λύνονται με αστυνόμευση, με εισαγγελέα, με δικαστήρια. Είναι επιεικώς λυπηρό. Ευτυχώς ελάχιστα σχολεία έφθασαν σε αυτή την κατάσταση και είναι μικρή η ντροπή για τον εκπαιδευτικό κόσμο σε αυτό το επίπεδο. Αγαπητοί συνάδελφοι, όσο συζητάμε για τα ζητήματα της παιδείας, τόσο ξεκάθαρα φαίνονται οι πολιτικές και οι ιδεολογικές διαφορές που υπάρχουν στην κοινωνία, στην πολιτική και εδώ μέσα φυσικά. Η σύγκρουση στον τομέα αυτόν είναι αναπόφευκτη. Υπάρχουν συγκεκριμένες ιδεολογικές και πολιτικές επιλογές στον χώρο της εκπαίδευσης. Δεν γεννήθηκε αυτό στην Ελλάδα, σε όλον τον κόσμο υπάρχει. Είναι μια πραγματικότητα. Η σύγκρουση θα είναι αναπόφευκτη, γιατί από τη μια μεριά υπάρχει η θέση μας ότι σήμερα πρέπει να τα δώσουμε όλα για ένα δημόσιο σχολείο με ίσες ευκαιρίες σε όλους τους μαθητές, ανοιχτό στην κοινωνία και από την άλλη μεριά υπάρχει η άποψη «όχι και τόσο δημόσιο σχολείο, όχι και τόσο ίσες ευκαιρίες και ό,τι συνεπάγεται στη συνέχεια, το ιδιωτικό πανεπιστήμιο, με ποιον τρόπο, η ιδιωτική έρευνα και πάει λέγοντας». Είναι δύο διαφορετικές πολιτικές. Συμβιβασμοί στα προγράμματα σπουδών μπορούν να γίνουν. Συμβιβασμοί στην αξιολόγηση μπορούν να γίνουν. Συμβιβασμοί, όμως, στην κυρίαρχη πολιτική της εκπαίδευσης δεν μπορεί να γίνουν. Ευχαριστώ.
Ο κ. Στύλιος έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε ένα νομοσχέδιο που είναι λίγο απ' όλα, λίγο έρευνα, λίγο πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, σκόρπιες διατάξεις για την τριτοβάθμια και πολλές ρυθμίσεις καθαρά πελατειακού χαρακτήρα. Η Κυβέρνηση παρουσιάζεται για ακόμα μια φορά κατώτερη των περιστάσεων, αδυνατώντας να προτείνει έναν καινοτόμο νόμο - πλαίσιο για την έρευνα. Η αλήθεια είναι εδώ και σας εκδικείται. Ως αντιπολίτευση ασκούσατε σφοδρή κριτική για τα προβλήματα στην παιδεία. Η φετινή σχολική χρονιά, όμως, τελειώνει με αναστάτωση στους αναπληρωτές καθηγητές, τον εκπαιδευτικό κόσμο, με ερωτηματικά και με χιλιάδες κενά στα σχολεία. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είχε συμφωνήσει με την τρόικα, με τους θεσμούς - όπως θέλετε, πείτε το - τεσσερισήμισι χιλιάδες μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών. Τα τελευταία δύο χρόνια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ούτε ένας μόνιμος διορισμός εκπαιδευτικού δεν έχει γίνει. Έχουμε, όμως, κατάργηση του ολοήμερου σχολείου, κατάργηση της πρωινής ζώνης του σχολείου, κλείσιμο νηπιαγωγείων. Αλήθεια, κύριε Υπουργέ, ποιον υπηρετείτε; Ποιος πλήττεται από τη μείωση των ωρών διδασκαλίας των ξένων γλωσσών και της Πληροφορικής; Ποιος κερδίζει από την αποποινικοποίηση των καταλήψεων; Τα λαϊκά στρώματα; Οι άνθρωποι του μόχθου; Τα παιδιά των μειονεκτικών, των απομακρυσμένων και των ορεινών περιοχών; Έχουν τη δυνατότητα να αναπληρώσουν τα κενά που εσείς δημιουργείτε με δικούς τους πόρους; Διαλύετε το τελευταίο οχυρό, τη δημόσια εκπαίδευση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε ένα νομοσχέδιο για την έρευνα και άλλες διατάξεις. Η έρευνα ορίζεται στο άρθρο 16 του Συντάγματος και στο άρθρο 179 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο νόμος από τον οποίο διεπόταν η έρευνα μέχρι πρόσφατα είναι ο ν.1514/1985, ένας νόμος που στη διάρκεια των χρόνων υπέστη πολλές τροποποιήσεις και πολλές αλλαγές. Γι' αυτό, λοιπόν, επιβαλλόταν να γίνει μία αλλαγή και δημιουργία ενός νέου θεσμικού πλαισίου για την έρευνα και την καινοτομία, κάτι το οποίο συνέβη με τον ν.4310/2014, που νομοθετήθηκε τον Νοέμβριο του 2014 από την ελληνική Βουλή. Ο νόμος, όμως, αυτός δεν εφαρμόστηκε ποτέ, διότι ήρθε στη συνέχεια, το 2015, η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, δεν τον εφάρμοσε, δεν προχώρησε τις διατάξεις του. Και έρχεστε τώρα και τον καταργείτε, έναν νόμο που δεν δοκιμάσαμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελλάδα δαπανά μόλις το 0,6% του ΑΕΠ για την έρευνα. Είναι, όμως, ένατη στην απορροφητικότητα των σχετικών ευρωπαϊκών κονδυλίων. Οι Έλληνες ερευνητές έφεραν στη χώρα 1 δισεκατομμύριο ευρώ από το προηγούμενο πρόγραμμα, από καθαρά ευρωπαϊκούς πόρους, κατατάσσοντάς μας στις πρώτες θέσεις όσον αφορά την απορρόφηση προγραμμάτων αριστείας. Αυτό που παραμένει προβληματικό, τόσο σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και στη χώρα μας, είναι η σχέση της έρευνας με τον ιδιωτικό τομέα. Κύριε Υπουργέ, με το παρόν σχέδιο νόμου μεταφέρετε αρμοδιότητες από τα ερευνητικά κέντρα και τα πανεπιστήμια σε επιτροπές του Υπουργείου. Παρεμβαίνετε και ενισχύετε τη γραφειοκρατία. Δημιουργείτε νέες υπουργοκεντρικές δομές, με γενικό και αόριστο τρόπο. Περιορίζετε και προσπαθείτε να ελέγξετε την έρευνα, μετατρέποντάς τη σε αυτοσκοπό, ενώ την ίδια στιγμή αυτό που απαιτείται από την εποχή και τις εξελίξεις είναι η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αυτονομία της, η ενίσχυσή της, η ανταγωνιστικότητά της, η παροχή κινήτρων, πατέντες, η σύνδεση των ερευνητικών προγραμμάτων με τις ιδιωτικές επιχειρήσεις και την πραγματική οικονομία. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ποια είναι τα προσδοκώμενα αποτελέσματα από το σχέδιο νόμου που συζητούμε σήμερα; Πώς κατάφεραν άλλες χώρες να αξιοποιήσουν την έρευνα προς όφελός τους; Πώς πέτυχαν ανάκαμψη και ανάπτυξη; Γιατί δεν ακολουθείτε το παράδειγμά τους; Γνωρίζετε όλοι το παράδειγμα της «NOKIA» στη Φινλανδία, που το 4% του ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε μόνο και μόνο από αυτήν την εταιρεία. Γιατί δεν υιοθετείτε την τεχνογνωσία και τις γνώσεις που σας έδωσαν μόλις χθες οι αρμόδιοι πολιτικοί από το Ισραήλ, που ήρθαν και σας επισκέφθηκαν στο Υπουργείο, κύριε Υπουργέ; Γιατί δεν υιοθετείτε και δεν εφαρμόζετε τις βέλτιστες πρακτικές και τις καλύτερες μεθοδολογίες άλλων χωρών; Είναι λάθος κάθε φορά να ανακαλύπτουμε την Αμερική, με βάση τις ιδεοληψίες του καθενός. Δεν αρνούμαστε τις καλές προθέσεις, αλλά δεν μπορείτε να πειραματίζεστε με τα λεφτά των φορολογουμένων. Γιατί στην αξιολόγηση των προγραμμάτων δεν απαιτείτε αντικειμενικούς, ξεκάθαρους, μετρήσιμους, διαφανείς δείκτες; Απελευθερώστε δυνάμεις. Εμπιστευθείτε τους Έλληνες ερευνητές. Δώστε τη δυνατότητα να αποφασίζει η ερευνητική κοινότητα. Απαλλάξτε το σύστημα από περιττές διαδικασίες. Γιατί, κύριε Υπουργέ, το Εθνικό Συμβούλιο να ορίζεται από εσάς; Γιατί δεν επιδιώκετε συναίνεση, διαφάνεια, με κρίση, να εργάζεται αυτόνομα και να σχεδιάζει την αναζήτηση της κατεύθυνσης που πρέπει να ακολουθήσουν τα ερευνητικά προγράμματα; Κύριε Υπουργέ, γνωρίζετε και το γνωρίζουμε όλοι ότι την περίοδο που διανύουμε οι πόροι είναι δεδομένοι και πολύ περιορισμένοι. Συνεπώς επιβάλλεται να αναζητήσετε τη μεγαλύτερη δυνατή αποτελεσματικότητα. Το είπα και στην αρμόδια επιτροπή: Το ΕΠΑΝΕΚ, το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης και Καινοτομίας, έχει εγκριθεί από το 2014. Δεν έχει γίνει ούτε μία προκήρυξη και δεν έχει εκδοθεί ακόμα οδηγός εφαρμογής του προγράμματος. Μέσω του προγράμματος «HORIZON», η Ευρωπαϊκή Ένωση δίνει 80 δισεκατομμύρια, αύξηση κατά 30% σε σχέση με το προηγούμενο πρόγραμμα. Από εκεί μπορούν να βρεθούν χρήματα που να δοθούν στα ελληνικά ερευνητικά κέντρα, που έχουν στόχευση τη σύνδεση των ερευνητικών κέντρων με τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Για μια ακόμα φορά αποδεικνύεστε ευαίσθητοι στα λόγια και αναποτελεσματικοί στην πράξη και στην ουσία. Αυτή είναι η αλήθεια. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Έχετε άρθρα, όπως το άρθρο 21, στο οποίο ορίζεται η προαγωγή των ερευνητών να είναι με ανοικτή διαδικασία, ενώ η προαγωγή στην πρώτη βαθμίδα να είναι με κλειστή διαδικασία. Μια σειρά χρειαζόταν. Οι ίδιες διαδικασίες που ακολουθούνται για την εξέλιξη των μελών ΔΕΠ στα πανεπιστήμια να ακολουθηθούν και για τους ερευνητές. Για ποιον λόγο εδώ να γίνεται διάκριση; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δώστε μου λίγο χρόνο, παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε.
Ελάχιστο χρόνο, γιατί είναι πολλοί οι ομιλητές.
Έχει δοθεί σε όλους τους ομιλητές.
Ναι, λίγος χρόνος, τριάντα δευτερόλεπτα.
Βεβαίως. Επίσης, με το άρθρο 25 αναστέλλεται η δημιουργία ερευνητικών κέντρων, τα οποία θεσμοθετήθηκαν στον ν.4310, δεν λειτούργησαν και τα οποία προέκυψαν, κύριε Υπουργέ, με διαβούλευση της ερευνητικής κοινότητας, της ακαδημαϊκής κοινότητας αλλά και των τοπικών επιχειρήσεων. Τι έννοια έχει η αναστολή τους μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2016; Αν δεν χρειάζονται, καταργήστε τα. Μια τελευταία διάταξη. Στο άρθρο 28 αναφέρεστε στη δυνατότητα να γίνονται διδακτορικά σε συνεργασία πανεπιστημίων με ΤΕΙ. Η συγκεκριμένη ρύθμιση προκαλεί σύγχυση και περιπλέκει τα πράγματα. Εάν θέλετε να δώσετε αρμοδιότητες, δώστε στα ΤΕΙ, να μπορούν να εκτελέσουν αυτόνομα διδακτορικά προγράμματα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Με αυτόν και μόνο τον τρόπο μπορούμε να λέμε ότι πραγματικά αναβαθμίζουμε και τα τεχνολογικά ιδρύματα, για να προχωρήσουν σε αυτό που είπατε, στον εθνικό διάλογο σε πανεπιστήμια εφαρμοσμένων…
Ολοκληρώστε τη σκέψη σας, παρακαλώ.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Στο άρθρο 33 υπάρχει φωτογραφική διάταξη, η οποία φθάνει πολύ ψηλά στην ιεραρχία στην Κυβέρνηση. Γιατί ορίζεται μια επιτροπή να επιλέγει και θα αποφασίζει ο κοσμήτορας; Δώστε τη δυνατότητα να αποφασίζει η γενική συνέλευση ειδικού σκοπού του τμήματος. Ας αποφασίζει συνολικά το τμήμα. Γιατί μια συγκεκριμένη επιτροπή να αποφασίζει; Τέλος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχουν άρθρα, όπως το άρθρο 42, που υπάρχουν ωφέλιμες διατάξεις, για παράδειγμα, για την τεχνική εκπαίδευση, τις οποίες θα μπορούσαμε να υπερψηφίσουμε.
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ. Δεν έχουμε τόση άνεση.
Βεβαίως, τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Όμως, εκεί μέσα έχετε βάλει και άλλες διατάξεις, που αφορούν τη Γενική Γραμματεία Διά Βίου Μάθησης, που υπάρχει κίνδυνος να χάσουμε πόρους. Και γι' αυτόν τον λόγο κι εμείς το καταψηφίζουμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο αφορά μια μικροδιαχείριση και όχι μια τομή και μια παρέμβαση στον χώρο της έρευνας. Γι' αυτόν τον λόγο και το καταψηφίζουμε. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε κι εμείς. Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Στέφος, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Ελάτε, κύριε Στέφο, με σεβασμό στον χρόνο, σας παρακαλώ, για να μπορέσουν να μιλήσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι συνάδελφοι. Κύριε Δένδια, όποτε θελήσετε να λάβετε τον λόγο, πείτε μου, γιατί είχατε ζητήσει να λάβετε τον λόγο μετά τις 19.00΄.
Ο κύριος Υπουργός τι ώρα θα μιλήσει, αν μου επιτρέπετε;
Σε λίγο.
Θα μιλήσετε μετά τον κύριο Υπουργό.
Θα πρότεινα να μιλήσω μετά τον κύριο Υπουργό.
Βεβαίως, σύμφωνοι. Ορίστε, κύριε Στέφο.
Κύριε Πρόεδρε, θα τροποποιήσω την ομιλία μου, με βάση τα όσα ακούστηκαν στην Αίθουσα. Περίπου δεκατρείς χιλιάδες εκπαιδευτικοί αποχώρησαν τα χρόνια του μνημονίου και χίλιοι εξακόσιοι προσελήφθησαν. Θα ήθελα, όμως, να πω ότι κατά το διάστημα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, δείχνοντας σεβασμό στο δημόσιο σχολείο και στον δημόσιο εκπαιδευτικό λειτουργό, αυτή η Κυβέρνηση επαναπροσέλαβε όσους η προηγούμενη πολιτική ηγεσία απέλυσε: δυόμισι χιλιάδες εκπαιδευτικούς. Θεωρώ ότι είναι σαν να προσλήφθηκαν για πρώτη φορά. Θεωρώ, επίσης, ότι σεβασμός αυτής της Κυβέρνησης στον δημόσιο εκπαιδευτικό και το δημόσιο σχολείο είναι η κατάργηση του Πειθαρχικού Δικαίου, αυτού του δικαίου που λειτούργησε τρομοκρατικά στις σχολικές μονάδες και τις σχολικές αίθουσες, και η αποκατάσταση του κλίματος δημοκρατίας και ελευθερίας. Σε ό,τι αφορά το νομοσχέδιο για την έρευνα, όπως ο εισηγητής και οι αρμόδιοι Υπουργοί, αλλά και πολλοί ομιλητές, τοποθετήθηκαν, επιτρέψτε μου και λόγω της ειδικότητάς μου ως εκπαιδευτικού πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, να τοποθετηθώ στα θέματα που αφορούν το δημόσιο σχολείο, στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ψέματα και αλήθειες απίστευτες. Είναι ψέμα η κατάργηση του ολοήμερου σχολείου. Ακούστηκε εδώ ότι καταργείται το ολοήμερο σχολείο, το «θαύμα» της κ. Διαμαντοπούλου, το «θαύμα» των χιλίων διακοσίων σχολείων διευρυμένου ωραρίου, του οποίου δεν αποτιμήθηκαν ποτέ ο ρόλος, η λειτουργία και η προσφορά στην εκπαίδευση. Υπάρχουν χίλια διακόσια ολοήμερα σχολεία διευρυμένου ωραρίου στη χώρα και περίπου δύο χιλιάδες πεντακόσια ολοήμερα σχολεία από τετραθέσια έως δεκαθέσια. Η συνταγματική επιταγή επιβάλλει έναν τύπο σχολείου για όλους τους μαθητές των δημοτικών σχολείων. Αυτό ακριβώς φέρνει αυτό το νομοσχέδιο, το οποίο και πρόκειται να ψηφιστεί. Είναι μεγάλη αδικία και πλάνη ή αποτελεί ψεύδος, θα έλεγα, το να διαχέεται στην κοινωνία και να γίνεται πιστευτό από πάρα πολλούς ανθρώπους ότι θα καταργηθεί το ολοήμερο σχολείο. Με σταματάνε γονείς στον δρόμο ή παίρνουν συνάδελφοί μου ακόμα ακόμα και λένε «τι θα γίνει, θα καταργηθεί το ολοήμερο σχολείο;». Όχι, βέβαια. Το ολοήμερο σχολείο θα λειτουργεί ως σχολείο πρωινής ζώνης μέχρι τις 13.15΄ η ώρα και από εκεί και πέρα, μέχρι τις 16.00΄ η ώρα, θα είναι ένα ολοήμερο σχολείο. Μιλήσαμε απίστευτες ώρες αυτές τις δύο ημέρες και πολλοί εξέφρασαν τον πόνο τους, ότι θα χαθούν θέσεις εκπαιδευτικών. Ουδείς θα απολυθεί, βεβαίως - τουλάχιστον απ' αυτή την Κυβέρνηση - και αυτό είναι γνωστό. Ωστόσο, κανείς δεν είπε τι έχει ανάγκη αυτό το ολοήμερο σχολείο σε υποδομές, στη σίτιση των παιδιών, σε αίθουσες διδασκαλίας, που δεν υπάρχουν. Κανείς δεν μας είπε τι ακριβώς έγινε όλο το προηγούμενο διάστημα, που εσείς ήσασταν στην κυβέρνηση, κύριοι του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, σε ό,τι αφορά το βοηθητικό προσωπικό γι' αυτά τα σχολεία. Ξέρετε ότι όχι μόνο τώρα, αλλά και τα προηγούμενα χρόνια, λειτούργησαν ολοήμερα σχολεία με σαράντα και πενήντα μαθητές και έναν δάσκαλο. Αν νομίζει κανείς σ' αυτή την Αίθουσα ότι το αγαθό της εκπαίδευσης υπηρετείται μ' αυτόν τον τρόπο, μάλλον πλανάται πλάνη οικτρά. Τίποτα απολύτως δεν έγινε. Οι υποδομές σε μερικά απ' αυτά τα σχολεία είναι σε πολύ κακή κατάσταση. Ενισχύθηκαν τα σχολεία διευρυμένου ωραρίου και τα υπόλοιπα σχολεία ήταν σχολεία δεύτερης μοίρας, κατώτερα σχολεία, λες και τα παιδιά που φοιτούν σ' αυτά είναι παιδιά, ήταν παιδιά ενός κατώτερου θεού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούστηκαν απίστευτα ψέματα για τη λειτουργία των νηπιαγωγείων. Ωστόσο, εξορθολογίζεται η λειτουργία αυτών των σχολείων, καθώς θα μπορούν πλέον να λειτουργούν σχολεία όχι με επτά, που ήταν ο κατώτερος αριθμός, αλλά με πέντε μαθητές. Η οικονομική και πολιτική κατάσταση της χώρας είναι γνωστή. Κυρίως η οικονομική κατάσταση της χώρας είναι αυτή η οποία επιβάλλει τον εξορθολογισμό, σε ό,τι αφορά τη λειτουργία και την αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού των εκπαιδευτικών. Έχουμε, λοιπόν, νηπιαγωγεία στη χώρα τα οποία θα λειτουργήσουν με πέντε μαθητές, χωρίς να κινδυνεύει να κλείσει κανένα απ' αυτά και ολοήμερα σχολεία των οποίων ο τύπος επεκτείνεται σε όλα τα σχολεία της χώρας, διατηρώντας τα θετικά στοιχεία των σχολείων διευρυμένου ωραρίου - τα γνωστά ΕΑΕΠ - , προσφέροντας γνωστικά αντικείμενα, όπως αυτό των Εικαστικών, της Φυσικής Αγωγής, της Πληροφορικής, έχοντας δάσκαλο ο οποίος θα λειτουργεί βοηθητικά την ώρα που θα παρέχεται βοήθεια στη μάθηση του μαθητή. Η λειτουργία των μονοθεσίων, διθεσίων και τριθεσίων δημοτικών σχολείων παραμένει ως έχει, χωρίς καμμία διαφοροποίηση. Είναι εκ του πονηρού η καταγγελία - και θα έλεγα ότι ξεπερνά κάθε όριο - ότι το Υπουργείο Παιδείας προτίθεται να κλείσει εκατοντάδες δημοτικά σχολεία σε απομακρυσμένες περιοχές από τετραθέσια και πάνω. Σε ό,τι αφορά τη λειτουργία του προαιρετικού ολοήμερου προγράμματος, το ενιαίου τύπου σχολείο ξεκινά στις 13.15΄ η ώρα και τελειώνει στις 16.00΄ η ώρα. Αυτό συνέβαινε τουλάχιστον σε δυόμισι χιλιάδες τύπους σχολείων. Ωστόσο αυτό το οποίο θα ήθελα να επισημάνω, και ενδεχομένως, κύριε Υπουργέ, να το αντιμετωπίσουμε ως πρόβλημα που θα πρέπει να λυθεί, είναι τρία πράγματα. Η πρωινή ζώνη του σχολείου καταργήθηκε. Ειλικρινά σας λέω, αναλαμβάνοντας και την πολιτική ευθύνη απέναντι σ' αυτούς που με ακούνε - όχι σ' αυτή την Αίθουσα, αλλά στους συναδέλφους μου που είναι έξω - ότι καλώς καταργήθηκε, διότι πολλές φορές υπολειτουργούσε. Υπάρχουν, όμως, περιοχές της χώρας όπου μετακινούμενοι μαθητές φθάνουν στο σχολείο στις 7.30΄ η ώρα. Εκεί θα πρέπει να ληφθεί μέριμνα, ώστε τα παιδιά να τα υποδέχονται με ασφάλεια. Στα σχολεία όπου δεν υπάρχουν τμήματα ένταξης, θα πρέπει ο διαθέσιμος χρόνος που περισσεύει από τους εκπαιδευτικούς να καλύπτεται μ' αυτόν της ενισχυτικής διδασκαλίας. Τέλος, πρέπει να δούμε με περισσότερη ευαισθησία την εγγραφή των μαθητών στα ολοήμερα σχολεία, όπου και οι δύο γονείς δεν εργάζονται ή εργάζεται μόνο ο ένας γονέας. Σήμερα, στην οικονομική κατάσταση που ζούμε και βιώνουν οι πολίτες αυτής χώρας, πολλοί συνάνθρωποί μας αναγκάζονται να δουλεύουν σε «μαύρη» εργασία, πράγμα που σημαίνει ότι δεν μπορούν να πιστοποιήσουν το πού εργάζονται. Θέλει ιδιαίτερη προσοχή, γιατί σε πολλές περιπτώσεις - και αντιμετωπίστηκε αυτό στο παρελθόν - γονείς δούλευαν, χωρίς να μπορούν να πιστοποιήσουν στη διεύθυνση του σχολείου την εργασία. Είναι ζητήματα τα οποία θα τα αντιμετωπίσουμε στην πραγματικότητα και πιστεύω ότι με την ευαισθησία που μας διακρίνει θα τα επιλύσουμε. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Στέφο και για τη συνέπεια στον χρόνο. Τον λόγο έχει ο κ. Ευστάθιος Γιαννακίδης, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τις τελευταίες μέρες έχει ανοίξει με έναν στρεβλό τρόπο μια συζήτηση σχετικά με τον ελάχιστο αριθμό νηπίων που προβλέπεται για τα νηπιαγωγεία. Στη συζήτηση αυτή η Αντιπολίτευση επιμένει να παραπληροφορεί και να τρομοκρατεί τους πολίτες, ότι δήθεν με την εφαρμογή της συγκεκριμένης ρύθμισης θα κλείσουν νηπιαγωγεία. Όμως η γραμμή της παραπληροφόρησης και του εκφοβισμού έχει κοντά ποδάρια. Δυστυχώς για τους Βουλευτές της Αντιπολίτευσης, η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Ο ελάχιστος αριθμός των επτά νηπίων θεσμοθετήθηκε πριν από τριάντα ένα χρόνια σε εντελώς διαφορετικές εκπαιδευτικές και κοινωνικές συνθήκες, ενώ τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω της υπογεννητικότητας και της συσσώρευσης του πλουτισμού στα αστικά κέντρα, ο αριθμός των παιδιών στα νηπιαγωγεία των μικρών χωριών μειώθηκε, ενώ από την άλλη αυξήθηκε ιδιαίτερα στα αστικά κέντρα. Για να μπορέσει, λοιπόν, να ανταποκριθεί το εκπαιδευτικό μας σύστημα στις νέες συνθήκες, είναι επιβεβλημένη η τροποποίηση του ελάχιστου αριθμού παιδιών ανά τμήμα, από επτά σε πέντε για τις δυσπρόσιτες παραμεθόριες περιοχές, και με αντίστοιχη προσαρμογή του αριθμού αυτού για τα αστικά κέντρα στα δεκατέσσερα νήπια. Πρόκειται για μια αναγκαία ρύθμιση, που ανταποκρίνεται στην ελληνική πραγματικότητα σήμερα και που όχι μόνο δεν θα επιφέρει κλείσιμο νηπιαγωγείων, αλλά αντιθέτως θα μπορέσει να εξασφαλίσει και την εγγραφή και νηπίων ηλικίας τεσσάρων ετών, δηλαδή προνήπια, ουσιαστικά ενδυναμώνοντας τα νηπιαγωγεία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από την πρώτη στιγμή έχει γίνει ξεκάθαρο πως η αναδιοργάνωση και η αναβάθμιση της εκπαίδευσης καθώς και η επίλυση των προβλημάτων της αποτελούν προτεραιότητα για την Κυβέρνηση. Στην προσπάθεια αυτή η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας κατέθεσε προς ψήφιση το παρόν νομοσχέδιο, με στόχο την αντιμετώπιση μείζονων θεμάτων κατεύθυνσης του ερευνητικού συστήματος καθώς και των σοβαρών λειτουργικών προβλημάτων, που προέκυψαν στους τομείς της έρευνας και της τεχνολογίας μετά την ψήφιση του ν.4310/2014, τη λήψη άμεση μέτρων για τη θεραπεία των προβλημάτων που προέκυψαν στην ανώτατη εκπαίδευση από σειρά προηγούμενων νόμων καθώς και τη ρύθμιση επείγοντων ζητημάτων της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Με το παρόν νομοσχέδιο η χάραξη εθνικής πολιτικής της έρευνας τίθεται ως βασική υποχρέωση της πολιτείας, με την αναμόρφωση του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας, Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Καινοτομίας σε Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας και Καινοτομίας. Ορίζεται η διαδικασία ίδρυσης ερευνητικών κέντρων, έπειτα από αξιολόγηση υποχρεωτικών μελετών σκοπιμότητας και βιωσιμότητας, ενώ λαμβάνεται ιδιαίτερη μέριμνα για τη διευκόλυνση των διαδικασιών και την επιτάχυνση της απορρόφησης κονδυλίων σε συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα, με παράλληλη διασφάλιση της διαφάνειας και της χρηστής διαχείρισης των πόρων. Προβλέπεται, επίσης, και μια σειρά από ρυθμίσεις για τον έλεγχο και τον περιορισμό της αυθαιρεσίας και για τη λογοδοσία των οργάνων διοίκησης των ερευνητικών κέντρων. Πιο συγκεκριμένα, για την αξιολόγηση και επιλογή των διευθυντών των ερευνητικών κέντρων και ινστιτούτων λαμβάνεται υπ' όψιν η γνώμη του ερευνητικού προσωπικού αλλά, και για πρώτη φορά, και του λοιπού προσωπικού των κέντρων. Θεσμοθετείται η δημόσια αξιολόγηση των διευθυντών των ερευνητικών κέντρων και των ινστιτούτων στη μέση και στη λήξη της θητείας τους με τη συμμετοχή όλων των εργαζομένων των κέντρων, ενώ αναβαθμίζονται τα επιστημονικά συμβούλια ινστιτούτου, ώστε να έχουν τη μεγαλύτερη δημοκρατική νομιμοποίηση και ενισχυμένο ρόλο στις αποφάσεις που καθορίζουν την ερευνητική πολιτική των ινστιτούτων. Μέσα στις δύσκολες συνθήκες της οικονομικής κρίσης, των συνεπειών των μνημονιακών πολιτικών στον χώρο της παιδείας και με υπαρκτό το φαινόμενο εκροής Ελλήνων επιστημόνων στο εξωτερικό, η αναδιοργάνωση της λειτουργίας των ερευνητικών κέντρων είναι επιβεβλημένη. Άλλωστε το γεγονός ότι εκατόν εβδομήντα με διακόσιες χιλιάδες επιστήμονες έχουν εγκαταλείψει τη χώρα μας και διαπρέπουν στο εξωτερικό, από τη μία μάς δίνει ένα αισιόδοξο μήνυμα για το επίπεδο της δημόσιας εκπαίδευσης στη χώρα μας, παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, και από την άλλη αποτελεί μια σοβαρή πρόκληση για την ελληνική Κυβέρνηση, να μπορέσει να δημιουργήσει τους όρους και τις προϋποθέσεις για την επιστροφή των επιστημόνων αυτών στη χώρα. Το ελληνικό σύστημα εκπαίδευσης έχει αποδείξει πολλάκις και ποικιλοτρόπως πως έχει ιδιαίτερα πολλές δυνατότητες και με ουσιαστική ενίσχυσή του μπορεί να προσφέρει ακόμα περισσότερα στη χώρα και κυρίως στην κοινωνία. Οι διεθνείς επιτυχίες Ελλήνων φοιτητών ή και μαθητών, όπως, για παράδειγμα, η κατάκτηση της δεύτερης θέσης στην Ολυμπιάδα Ρομποτικής στην Ντόχα του Κατάρ τον Ιούνιο του 2015 από την ομάδα Ρομποτικής του 1ου Λυκείου Ξάνθης, αφ' ενός μάς κάνουν να νιώθουμε ιδιαίτερα υπερήφανοι, αφ' ετέρου αναδεικνύουν την αναγκαιότητα για ουσιαστική στήριξη της δημόσιας παιδείας των δασκάλων, των μαθητών και των οικογενειών τους. Προς αυτή την κατεύθυνση θεωρούμε ιδιαίτερα σημαντική την τροπολογία του Υπουργείου, σύμφωνα με την οποία η Ολυμπιάδα Ρομποτικής προστίθεται στις Ολυμπιάδες Μαθηματικών, Πληροφορικής, Φυσικής, Χημείας και Βιολογίας. Αποτελεί μια ηθική δικαίωση για την ομάδα του 1ου λυκείου, η οποία με αγώνα και επιμονή κατάφερε να πετύχει τους στόχους της, υπερπηδώντας όλα τα εμπόδια που παρουσιάστηκαν στον δρόμο της, ακόμα και όταν αυτά ήταν οικονομικής φύσεως. Επιπροσθέτως, δεν θα μπορούσα παρά να αναφερθώ και στο πρόσφατο προεδρικό διάταγμα, με το οποίο καθορίζονται οι όροι για την εισαγωγή υποψηφίων στο Πυροσβεστικό Σώμα μέσω πανελληνίων και στο οποίο υπάρχει πρόβλεψη ποσόστωσης 2% επί των θέσεων για τη μειονότητα. Το συγκεκριμένο μέτρο κινείται σε θετική κατεύθυνση και είναι επίσης πολύ σημαντικό, ιδιαίτερα για τη Θράκη, ότι αυτό πραγματοποιήθηκε χωρίς τις επικοινωνιακές τυμπανοκρουσίες, στις οποίες μας συνήθισαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Η υλοποίηση ενός αυτονόητου για την εποχή μέτρου δεν αποτελεί για εμάς αντικείμενο μικροπολιτικής εκμετάλλευσης, σε αντίθεση με ορισμένους, που, συνεχίζοντας τις πρακτικές του παρελθόντος, εμφανίζονται εκ των υστέρων να διεκδικούν τα εύσημα. Η ανεργία, που ξεπερνά το 40% στον νομό, η μετανάστευση - ακόμα και για βραχυχρόνιες περιόδους σε πολύ σκληρές συνθήκες εργασίας - , η ακραία φτώχεια, η προστασία των πιο αδύναμων, η ανασυγκρότηση της οικονομίας από τα ερείπια των συνεταιριστικών εργοστασίων και των καταστροφικών επιπτώσεων στον πρωτογενή, και όχι μόνο, τομέα αυτά είναι τα πραγματικά και δύσκολα ζητήματα, στα οποία οφείλουμε να δώσουμε απαντήσεις και για τα οποία θα μας κρίνει ο λαός στο τέλος της τετραετίας. Ζητήματα που απασχολούν τη συντριπτική πλειοψηφία της τοπικής κοινωνίας, ανεξαρτήτως καταγωγής, χρώματος και θρησκείας και θα είμαστε σταθερά απέναντι σε όσους επενδύουν πολιτικά στον διαχωρισμό της τοπικής κοινωνίας και στην όξυνση των μεταξύ τους σχέσεων. Τελειώνοντας, θα αναφερθώ σε ένα ακόμη ζήτημα, που αφορά το 8ο Γυμνάσιο Ξάνθης και την επίσκεψή του στο Μέγαρο Μαξίμου στο πλαίσιο εκπαιδευτικής εκδρομής. Δυστυχώς, το θράσος ορισμένων στην Ξάνθη παραμένει απύθμενο, καθώς δεν διστάζουν να εμπλέξουν ακόμη και την εκπαιδευτική εκδρομή ενός σχολείου στη μικροπολιτική τους κριτική και προπαγάνδα. Έχουμε συνηθίσει μερίδα του τοπικού Τύπου να επιτίθεται στον ΣΥΡΙΖΑ και την Κυβέρνηση, διαστρεβλώνοντας ακόμη και την πραγματικότητα, καλλιεργώντας και αναπαράγοντας ψεύδη και ευφάνταστα σενάρια. Υπάρχουν όμως κάποια όρια, τα οποία δυστυχώς ξεπεράστηκαν για ακόμα μία φορά. Δεν μπορεί να χρησιμοποιείται μια εκπαιδευτική εκδρομή ενός σχολείου, για να εξυπηρετηθούν μικροπολιτικές σκοπιμότητες και άθλια παιχνίδια και σε καμμία περίπτωση δεν θα ακολουθήσουμε αυτόν τον ηθικό κατήφορο. Κατανοούμε, όμως, τον πανικό που διακατέχει ορισμένους, καθώς αλλιώς τα λογάριαζαν στις εκλογές του Σεπτέμβρη και αλλιώς τους ήλθαν. Και, για να απαντήσω στο πραγματικό τους άγχος, οφείλω να τους διαβεβαιώσω ότι είμαστε αποφασισμένοι να προχωρήσουμε μέχρι τέλους τον αγώνα που έχουμε ξεκινήσει. Το καθεστώς ιδιότυπης ασυλίας μηχανισμού του παρελθόντος έχει παρέλθει προ πολλού. Η πολιτεία έχει νόμους και κανόνες που ισχύουν για όλους και αυτή η Κυβέρνηση δεν θα παρέχει σε ορισμένους την ασυλία που είχαν συνηθίσει τα τελευταία χρόνια. Η σύγκρουση με τις παθογένειες και τους μηχανισμούς του παρελθόντος θα συνεχιστεί και είναι απαραίτητη, τόσο για την ανασυγκρότηση της οικονομίας όσο και για την αναβάθμιση της κοινωνικής και πολιτικής ζωής του τόπου. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Γιαννακίδη, Βουλευτή Ξάνθης του ΣΥΡΙΖΑ. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Τσόγκας, Βουλευτής Κορίνθου του ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θεωρώ αναγκαία και οφειλόμενη μια απάντηση στον Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Χαρακόπουλο, ο οποίος με έναν ιδιότυπο κυνισμό και χλεύη απαξίωσε, σάρκασε και αμφισβήτησε ως «ανύπαρκτο» και «μύθο» το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς. Αγνοεί, όμως, ότι από τα πέτρινα χρόνια οι αριστεροί είχαν χειρολαβές για να κρατηθούν. Είχαν τα στρατοδικεία, τη Μακρόνησο, τις εξορίες, τις διώξεις, τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, τις διώξεις επί χούντας, μέχρι την ομαλότητα της Μεταπολίτευσης και κέρδισαν τον σεβασμό και των αντιπάλων τους με τη σοβαρότητα, την αγωνιστικότητα και την τιμιότητά τους. Αυτά συμπυκνώθηκαν στο περίφημο ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς, που ανταγωνίστηκε απ' όλους, εκτός από εμάς. Δεν είναι, όμως, τυχαίο ότι κανείς δεν μιλάει για το ηθικό πλεονέκτημα της Δεξιάς, για το νομοσχέδιο «Ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις». Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σ' ένα ασφυκτικό οικονομικό και κοινωνικό πλαίσιο και με την αξιολόγηση σε κορύφωση, η λειτουργία του κράτους δεν αναστέλλεται και η παραγωγή του έργου από την Κυβέρνηση συνεχίζεται με πυρετώδεις ρυθμούς, γεγονός που αποτελεί μια ηχηρή απάντηση στις ανερμάτιστες και αβάσιμες κραυγές ενός ανέξοδου λαϊκισμού της Αντιπολίτευσης περί ανίκανης Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, πράγμα παντελώς ψευδές. Το παρόν νομοσχέδιο αποτελείται από τρία κεφάλαια, με το πρώτο να περιλαμβάνει ρυθμίσεις για την έρευνα στα άρθρα 1 έως 25. Έτσι, ατέλειες στη λειτουργία των ερευνητικών κέντρων και ινστιτούτων, θεσμικά κενά, εργασιακά ζητήματα ρυθμίζονται με το κατατεθέν νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, που οδηγεί στην εφαρμογή μιας άλλης αντίληψης σχετικά με την έρευνα. Οι διατάξεις του προσδίδουν κίνητρα, έστω και μικρής έκτασης, στους νέους ερευνητές. Μια πλειάδα θεμάτων ρυθμίζεται, από τη διάθεση χρημάτων των ΕΛΚΕ ως τις εγγραφές στα νηπιαγωγεία και τα δημοτικά σχολεία. Το κεφάλαιο για την έρευνα, που περιλαμβάνεται στο υπό συζήτηση σχέδιο νόμου, περιλαμβάνει σύνολο συνεκτικών διατάξεων μεταβατικού χαρακτήρα, με σκοπό την εκτεταμένη τροποποίηση του ν.4310/2014, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου, εξαιτίας των ανεπαρκειών του, με τη σύμφωνη γνώμη σύσσωμης της ελληνικής κοινότητας, ουσιαστικά δεν έχει εφαρμοστεί μέχρι σήμερα. Δεύτερον, περιλαμβάνει τη διαμόρφωση προϋποθέσεων για την ψήφιση ενός νέου, μακρόπνοου νόμου - πλαίσιο για την έρευνα, την καινοτομία και την ηλεκτρονική ανάπτυξη, μετά από ουσιαστική διαβούλευση με την ακαδημαϊκή και την ερευνητική κοινότητα. Θα σταθώ ιδιαίτερα στη μεγάλη χρησιμότητα της διάταξης που καταργεί τα μαθητοδικεία, το άρθρο 45. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ειλικρινά με εξέπληξε η φοβική τοποθέτηση των ομιλητών της Νέας Δημοκρατίας και ειδικά των νομικών της παράταξης αυτής. Είναι, όμως, αλήθεια ότι τα επιχειρήματα κατά της ρύθμισης όντως ήταν μη πειστικά και νομικά πενιχρά, διότι ζητούν την ποινικοποίηση και την τιμωρία των δεκαπεντάχρονων, οι οποίοι τι έλεγαν στις δικαστικές αίθουσες και τι πίστευαν; Έλεγαν ότι «αυτό που μας κάνει να φοβόμαστε δεν είναι η δίκη, είναι το μέλλον της δημοκρατίας». Αυτό δικαζόταν στις δίκες αυτές, το μέλλον της δημοκρατίας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Μετά τα αγροτοδικεία, σειρά είχαν τα μαθητοδικεία, προκειμένου να ποινικοποιηθούν η αγωνιστική δράση και οι διεκδικήσεις της νεολαίας. Βέβαια, το ερώτημα που προβάλλει άτεγκτο είναι γιατί ποινικοποιήθηκαν οι κινητοποιήσεις. Η απάντηση: Για να φιμωθεί με δικαστικό τρόπο η δράση της νεολαίας, αποφεύγοντας την καταστολή της με τον γνωστό τρόπο, διότι θα δημιουργούσε πολιτικό κόστος και εντυπώσεις μη αποδεκτές. Έτσι, βάλανε μπροστά τους δικαστές και τελείωσε το θέμα. Ειπώθηκε υποστηρικτικά από τους νομικούς της Νέας Δημοκρατίας ότι οι πράξεις της νεολαίας είχαν ιδιαίτερη κοινωνικοηθική απαξία. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα σκληρή, απίθανη έκφραση για δεκαπεντάρηδες. Ξέρετε γιατί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Διότι αυτή τη φράση τη χρησιμοποιούν οι νομικοί συχνά και κατά κόρον για πολύ βαριά αδικήματα, για στυγερούς εγκληματίες, τύπου Πάσσαρη και Ρωχάμη, για απάτες, υπεξαιρέσεις, βιασμούς και λοιπά. Ιδιαίτερη κοινωνικοηθική απαξία η κατάληψη των μαθητών με τα βιβλία στο χέρι; Είναι μια θλιβερή αποστροφή. Θα κοκκινήσουν ο Πάσσαρης και οι άλλοι «μεγιστάνες» του κοινού Ποινικού Δικαίου. Η κρινόμενη διάταξη καταργεί την παλαιότερη του ιδιώνυμου, που κυρώθηκε με το ν.2411/2000, διότι θεωρεί την κατάληψη ως αναγκαίο όρο της διεκδίκησης των μαθητικών δικαιωμάτων, διαφορετικά καθίσταται ανενεργός η διεκδίκηση αυτή και υπό την έννοια αυτή αναιρείται πρακτικά η όποια αποτελεσματικότητα της διεκδίκησης, άρα η όποια διεκδίκηση κυριαρχείται από ένα σοβαρό έλλειμμα. Τη θεωρεί υποκριτική και ότι έχει πολιτικά κίνητρα. Ευτυχώς ο ΣΥΡΙΖΑ έχει άλλη άποψη. Άλλωστε, ο Ποινικός Κώδικας είναι επαρκώς εξοπλισμένος για την τιμωρία τυχόν αδικημάτων στις καταλήψεις, όπως η θωράκιση ξένης ιδιοκτησίας ή και ακόμα της διακεκριμένης φθοράς, που περιείχαν τα κατηγορητήρια κατά των μαθητών. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, η υποκρισία δεν αρμόζει στο Κοινοβούλιο ούτε και η έλλειψη δημοκρατικού φρονήματος. Εδώ, κύριε Πρόεδρε, «καταστρέφοντας» τον λόγο μου, θα τελειώσω και θα κλείσω, σεβόμενος και τον χρόνο. Ελπίζω στον ολοκληρωμένο νόμο - πλαίσιο για την έρευνα, που θα έρθει προσεχώς για ψήφιση, να δούμε να γίνεται αυτή τη φορά με συγκροτημένο τρόπο η σύνδεση έρευνας με την αναπτυξιακή στρατηγική των περιφερειών, ώστε, πρώτον, να συνάδει με την τοπική φυσιογνωμία, και όχι βάσει κάποιων επιταγών της αγοράς και των μεγαλοεπιχειρηματιών, και, δεύτερον, να δίνει κίνητρα στις τοπικές και άλλες επιχειρήσεις να επενδύσουν σε ερευνητικά προγράμματα άμεσης ωφέλειας και εφαρμογής στον τόπο των συμφερόντων τους. Αυτή την έρευνα οφείλουμε να προχωρήσουμε, να τη συνδέσουμε με τις δυνατότητές της και να βοηθηθεί η ελληνική κοινωνία και για αυτό πρέπει να ψηφιστεί το παρόν νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Γεώργιο Τσόγκα. Τον λόγο έχει η Βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ κ. Χαρά Καφαντάρη.
Κύριε Πρόεδρε,…
Κύριε Δανέλλη, θα έχετε τον λόγο αμέσως μετά. Σύμφωνα με τον κατάλογο που μου έχει δοθεί εδώ, στη θέση της κ. Βαγιωνάκη είναι η κ. Καφαντάρη και αμέσως μετά είστε εσείς.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πραγματικά κυρίαρχο στην πολιτική ζωή του τόπου μας αυτές τις μέρες είναι το μείζον θέμα του ασφαλιστικού, η μεγάλη ασφαλιστική μεταρρύθμιση η οποία επιχειρείται. Είναι ένα θέμα το οποίο θα ξεκινήσει στην Ολομέλεια αύριο. Όμως τώρα συζητάμε για ένα εξίσου σοβαρό ζήτημα. Το σχέδιο νόμου «Ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις» το οποίο συζητάμε αφορά το κεφαλαιώδες θέμα που λέγεται παιδεία. Και γιατί το λέω αυτό; Εάν ανατρέξουμε ιστορικά, θα δούμε ότι ο μεγάλος Γάλλος ιστορικός Ιούλιος Μισελέ, όταν ρωτήθηκε ποιο είναι το πρώτο κεφάλαιο της πολιτικής, απάντησε: «Η παιδεία.». Το δεύτερο; «Η παιδεία.». Το τρίτο; «Η παιδεία.». Όπου υπάρχει άγνοια και έλλειψη γνώσης επικρατεί φόβος και προκατάληψη. Να θυμηθούμε βέβαια και τον δικό μας Αριστοτέλη, ο οποίος έλεγε: «Αυτοί που μελέτησαν προσεκτικά τον τρόπο διακυβέρνησης των ανθρώπων πρέπει να έχουν πεισθεί πως η τύχη των εθνών εξαρτάται από την εκπαίδευση των νέων.». Έχουμε μια δημοκρατική Κυβέρνηση, η οποία αυτή τη στιγμή διεξάγει έναν ουσιαστικό εθνικό διάλογο για την παιδεία, έναν διάλογο ο οποίος είναι σε εξέλιξη. Εν μέσω αυτού, λοιπόν, του διαλόγου έρχεται και το εν λόγω σχέδιο νόμου το οποίο συζητάμε σήμερα. Η χώρα μας, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της μετά από πέντε χρόνια ακραίας λιτότητας, που μια συνέπειά της καθοριστική ήταν και η μείωση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος κατά 25% και ό,τι αυτό σημαίνει για τον ελληνικό λαό. Πρώτο, λοιπόν, και ζητούμενο παράλληλα με τη διαπραγμάτευση και την πορεία της χώρας μας προς την αξιολόγηση στις δύσκολες δημοσιονομικά συνθήκες που βιώνουμε είναι η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Έτσι, λοιπόν, η έρευνα και η επένδυση στην καινοτομία συμβάλλουν καθοριστικά σε αυτή την κατεύθυνση της παραγωγικής ανασυγκρότησης. Έχουμε τα προγράμματα ΕΣΠΑ ιδιαίτερα για τη νεοφυή επιχειρηματικότητα, τους νέους επιστήμονες, που όλα αυτά είναι σημαντικά εργαλεία σε αυτή την κατεύθυνση που ανέφερα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, υπάρχει μεγάλος και σημαντικός αριθμός ερευνητικού δυναμικού και επιστημονικού προσωπικού στη χώρα μας. Δυστυχώς, όμως, τα τελευταία χρόνια - δέκα με δεκατέσσερα, δεκαπέντε - μεγάλο κομμάτι αυτού του επιστημονικού προσωπικού - ειδικά νέοι - μετανάστευσε στο εξωτερικό και εκεί φυσικά διαπρέπει. Στοίχημα για την Κυβέρνηση είναι η ανάπτυξη να φέρει πίσω τα παιδιά μας, να συμβάλουν καθοριστικά στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Η έρευνα είναι ένα δημόσιο αγαθό. Δεν είναι αγοραίο. Έρευνα, όμως, με σύνδεση και σε σύνδεση με τα πανεπιστήμια, με τη γνώση και όχι μόνη σύνδεση με την αγορά, όπως σε μεγάλο βαθμό έκανε ο ν.4310/2014, που τότε υποστήριξε - προσέξτε - τη χρήσιμη έρευνα, όπως έλεγαν με τον γνωστό, βέβαια, κρατικοδίαιτο τρόπο. Στην έρευνα όμως, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, υπάρχει και αυτό που λέμε ερευνητής και ερευνήτρια, ο ερευνητής επιστήμων, ο οποίας ζητά και απαιτεί και πρέπει να έχει σταθερές εργασιακές σχέσεις, όχι εργασιακή ανασφάλεια, να λειτουργεί με δημοκρατία και συλλογικότητα. Στο εν λόγω σχέδιο νόμου, συγκεκριμένα, αποκαθίσταται η μονιμότητα ερευνητών πρώτης και δεύτερης βαθμίδας. Όσον αφορά, δε, την εργασία των ερευνητών, αίρονται νομικές ασάφειες από τον προηγούμενο νόμο, τον ν.4310. Το ερευνητικό προσωπικό συμμετέχει στην εκλογή διευθυντών του ερευνητικού κέντρου, λαμβάνονται μέτρα για τον έλεγχο αυθαιρεσίας και για λογοδοσία των οργάνων διοίκησης, το ερευνητικό προσωπικό συμμετέχει στην εκλογή διευθυντή ερευνητικού κέντρου, αναβαθμίζονται ώστε να έχουν μεγαλύτερη δημοκρατική νομιμοποίηση τα επιστημονικά συμβούλια ινστιτούτου, ιδρύονται περιφερειακά συμβούλια έρευνας και καινοτομίας, αναμορφώνεται το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας και μετονομάζεται σε Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας και Καινοτομίας, ΕΣΕΚ. Ορίζεται, δε, διαδικασία ίδρυσης νέων ερευνητικών κέντρων και μια σειρά από άλλα θέματα. Οι παρούσες διατάξεις στο εν λόγω σχέδιο νόμου αποτελούν μια επείγουσα και μεταβατική νομοθετική παρέμβαση στους τομείς της έρευνας και της τεχνολογίας. Η παρέμβαση αυτή είναι απαραίτητη για να αντιμετωπιστούν μεγάλα θέματα κατεύθυνσης του ερευνητικού συστήματος, όσον αφορά σοβαρά λειτουργικά προβλήματα που δημιουργήθηκαν μετά την ψήφιση του ν.4310. Πρέπει να πούμε ότι οι μεταβατικές διατάξεις που προτείνονται δεν αποτελούν τη συνολική μεταρρυθμιστική άποψη που έχει στόχο το Υπουργείο, αλλά συνιστούν ένα πρώτο βήμα, εν όψει της διαμόρφωσης ενός νέου νόμου - πλαίσιο για την έρευνα, την τεχνολογική ανάπτυξη, το οποίο και θα αντανακλά τη γενικότερη εθνική στρατηγική της Κυβέρνησης και θα στοχεύει στη βέλτιστη αξιοποίηση του υπάρχοντος επιστημονικού δυναμικού και τη διασύνδεση της έρευνας με την κοινωνία, υποβοηθώντας αυτό το οποίο λέμε παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Πρέπει, επίσης, να τονίσω ότι, παρά τις δυσκολίες τα τελευταία δέκα, δεκαπέντε χρόνια και στον τομέα της χρηματοδότησης και της έρευνας και σε όλα αυτά, το ελληνικό ερευνητικό δυναμικό, το επιστημονικό δυναμικό στα ερευνητικά κέντρα, ινστιτούτα, πανεπιστήμια έμεινε όρθιο, παρήγαγε και παράγει αξιόλογο ερευνητικό έργο. Κλείνοντας, θα ήθελα να αναφερθώ σε μια τροπολογία, η οποία αφορά το Ινστιτούτο Τεχνικής Σεισμολογίας και Αντισεισμικών Κατασκευών που έχει κατατεθεί, τροπολογία από κόμματα της Αντιπολίτευσης. Ακούσαμε τον κύριο Υπουργό να αναφέρεται ότι το θέμα, για να γίνει δεκτή η τροπολογία, αφορά τον αρμόδιο Υπουργό Μεταφορών και Δικτύων, στο οποίο υπάγεται το ΙΤΣΑΚ, μιας και με μνημονιακό ν.4002/2011 συγχωνεύτηκε με τον ΟΑΣΠ. Θα ήθελα να πω ότι αυτό το ινστιτούτο, το οποίο έχει έδρα στη Θεσσαλονίκη αυτή τη στιγμή από το 1978, με αξιόλογο ρόλο στην έρευνα των σεισμών και τον ουσιαστικό ρόλο στην παρακολούθηση δικτύου σεισμογράφων σε όλη την Ελλάδα - και καταλαβαίνουμε ότι ο σεισμός είναι ένας μεγάλος κίνδυνος - και το οποίο απασχολεί εξειδικευμένους επιστήμονες, πρέπει να το δούμε συγκεκριμένα και με σοβαρότητα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Σε ένα λεπτό τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Όσον αφορά τη διασφάλιση του ερευνητικού του χαρακτήρα, εκτιμώ και θα ήθελα ο αρμόδιος Υπουργός Μεταφορών και Δικτύων, στον οποίο υπάγεται το εν λόγω ινστιτούτο, να μας αναφέρει - γιατί γνωρίζω το ενδιαφέρον του, φυσικά - τα σχέδιά του όσον αφορά τη λειτουργία του, τον ερευνητικό του χαρακτήρα και ειδικά την κατοχύρωση του ερευνητικού έργου, των αξιολόγων επιστημόνων οι οποίοι εργάζονται εκεί. Αν είναι δυνατόν να βρεθεί έστω και νομοτεχνική βελτίωση, θα έλεγα εγώ, να κατοχυρωθεί κατά κάποιον τρόπο ο ερευνητικός αυτός χαρακτήρας και για τους εργαζόμενους αλλά και για το εν λόγω κέντρο. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, και για το ένα λεπτό.
Ευχαριστούμε, κυρία Καφαντάρη. Τον λόγο έχει ο κ. Σπυρίδων Δανέλλης, Βουλευτής Ηρακλείου, από το Ποτάμι.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το πρώτο κεφάλαιο του προτεινομένου νομοσχεδίου κινείται γενικά στη σωστή κατεύθυνση, προσπαθώντας να διορθώσει ασάφειες, κενά και προβληματικές διατάξεις του 4310/14. Όμως αυτό που πρέπει να διασφαλιστεί είναι ότι ο χώρος της έρευνας θα αναβαθμιστεί. Τα ερευνητικά κέντρα της χώρας με προεξέχοντα τα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου ερευνητικά κέντρα, όπως το ΙΤΕ, το ΕΚΕΤΑ και άλλα, έχουν δείξει ότι, εν μέσω κρίσης και ελλιπούς χρηματοδότησης, μπορούν να παραμένουν ανταγωνιστικά στον δύσκολο ευρωπαϊκό χώρο. Κύριο μέλημα πρέπει να είναι η τόνωση αυτής της ανταγωνιστικότητας, η καλλιέργεια της κουλτούρας καινοτομίας και βεβαίως η αναβάθμιση του ρόλου του ερευνητή. Αυτή δεν θα προέλθει ούτε από την υποβάθμιση του ρόλου των διευθυντών ινστιτούτων ούτε από την εξίσωση του αριθμού των εκπροσώπων των ερευνητών με αυτό των υπολοίπων μελών στο διοικητικό συμβούλιο. Θα προέλθει από την καλλιέργεια ενός κλίματος στο οποίο οι ερευνητές απολαμβάνουν την ελευθερία να διεξάγουν την έρευνα που επιθυμούν, στηρίζονται από διοικήσεις, αλλά, ταυτόχρονα, επιμερίζονται και την ευθύνη για την εξεύρεση χρηματοδότησης, τη χρηστή διαχείριση των προγραμμάτων και βεβαίως τη διατήρηση του ανθρώπινου δυναμικού των ομάδων τους, αυτό δηλαδή που γίνεται στα πιο επιτυχημένα μεταξύ των ερευνητικών κέντρων της χώρας. Στο δεύτερο μέρος, όμως, η όποια παρέμβαση κάνετε στην εκπαίδευση συνιστά υποβάθμιση και επιστροφή στο παρελθόν. Θα σταθώ στο άρθρο 45, που αφορά στην κατάργηση του ν.2811/2000 και θα διαφωνήσω με τους φίλους και καλούς συναδέλφους, τον κ. Τσόγκα και τον κ. Θηβαίο. Αυτός ο νόμος ορίζει ότι ασκείται αυτεπαγγέλτως ποινική δίωξη και τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών όποιος καθ' οιονδήποτε τρόπο παρεμποδίζει, διαταράσσει ή διακόπτει την ομαλή λειτουργία των σχολείων ή παραμένει παράνομα εντός των σχολείων. Στην κουλτούρα της ανομίας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χαρακτηρίζει συνολικότερα την κοινωνία μας έχοντας γιγαντωθεί, βεβαίως, στο κλίμα του αντιμνημονίου.
Όχι μαθητές. Έλεος!
Ακούστε με! Ακούστε με να ολοκληρώσω την άποψή μου και να μου πείτε αν διαφωνήσετε. Ως κόμμα, δυστυχώς, φλερτάρατε στην προηγούμενη περίοδο επενδύοντας αφρόνως σε αυτήν. Ως Κυβέρνηση μνημονιακή, πλέον, πληρώνετε τα επίχειρα, με εκδηλώσεις βίας απαράδεκτες και καταδικαστέες, χωρίς αστερίσκους και ναι, μεν, αλλά, διότι κάθε βιαιοπραγία απέναντι μέλους του Κοινοβουλίου είναι βιαιοπραγία εναντίον του κοινοβουλευτισμού. Τα αποτελέσματα αυτού του δήθεν ριζοσπαστισμού τα έχουμε δει από τα αποκαλούμενα κινήματα του «Δεν πληρώνω» μέχρι τα αγκαλιάσματα κάθε είδους βανδαλισμού και πράξεων βίας στον δημόσιο χώρο. Στην προκειμένη περίπτωση, το αποτέλεσμα της εισαγόμενης ρύθμισης δεν αφορά μόνο τους μαθητές, που πολύ σωστά - και συμφωνούμε - δεν είναι κάτι αποδεκτό παιδευτικά οι ποινικές διώξεις μαθητών, προφανώς. Όμως, όσοι παρανομούν εντός των σχολικών χώρων; Και ξέρετε πολύ καλά ότι σε όλες αυτές τις διαδικασίες δεν είναι οι μαθητές, είναι οι εξωσχολικοί, που έρχονται ως προστάτες - συμπαραστάτες και δεν ξέρω τι. Δεν θα έπρεπε να εξαιρέσουμε αυτούς; Θα μπορούσαμε, λοιπόν, να τροποποιήσουμε τον νόμο, λέγοντας ότι δεν στρέφεται εναντίον των μαθητών, αλλά στρέφεται εναντίον όλων των άλλων. Μπορούμε να αθωώσουμε προκαταβολικά κάθε είδους «μπαχαλάκη»; Νομίζω πως όχι. Συμφωνείτε. Στην υπόθεση τώρα των καταλογισμών του ΕΛΚΕ, του Πανεπιστημίου Κρήτης, κύριε Υπουργέ, που είναι μια επώδυνη ιστορία χρόνων, που αφορά τέσσερις εν ζωή και έναν θανόντα, τον τέως πρύτανη του Πανεπιστημίου Κρήτης, η εισηγητική τροπολογία των Βουλευτών της Συμπολίτευσης υπερψηφίζεται και στηρίζεται από εμάς. Με την ευκαιρία αυτή, πρέπει να πούμε ευθέως και ευθαρσώς ότι έχουμε υποχρέωση να λύσουμε με νομοθετικό τρόπο αυτές τις υποθέσεις πολύ μακριά από τον λαϊκισμό και τον κιτρινισμό της ισοπέδωσης και της σκανδαλολογίας, μακριά βέβαια από λογικές εξισωτισμού και κουτοπονηριάς, γιατί οι υποθέσεις που σκανδάλισαν την κοινή γνώμη όταν ήρθαν στο φως - και αναφέρομαι σε σχέση με τη διαχείριση δημοσίου χρήματος σε πρόσφατα δημοσιοποιημένες υποθέσεις του ΑΠΘ ή του ΕΚΠΑ - βεβαίως δεν εμπίπτουν στις δικαιοδοσίες της Βουλής των Ελλήνων, αλλά απευθείας στον έλεγχο της ελληνικής δικαιοσύνης. Πολύ σωστά, όμως, εδώ κάνουν συνάδελφοι και υποστηρίζουμε τη διάκριση αυτή, απαλλάσσοντας από το άγος πανεπιστημιακούς δασκάλους, που, προσπαθώντας να συνεισφέρουν στην ομαλή λειτουργία του Πανεπιστημίου Κρήτης μέσα σε πολύ άγριες συνθήκες, βρίσκονται στο σκαμνί του κατηγορουμένου. Είναι πολύ θετική, επίσης, κύριοι Υπουργοί, η αναθεώρηση λειτουργίας των ΕΛΚΕ, προκειμένου να μη δημιουργούνται τέτοιου είδους προβλήματα στο μέλλον, αλλά επίσης και να αντιμετωπίζεται το άγος μιας απίστευτης γραφειοκρατίας που βεβαίως παρεμποδίζει το ερευνητικό έργο. Κύριε Υπουργέ, είναι πολύ σημαντικό να γραφτεί στα Πρακτικά ότι οι διατάξεις του άρθρου 24, παράγραφος 9, εδάφιο β και γ, είναι ερμηνευτικές στον νόμο που ρυθμίζει τα θέματα αυτά και καλύπτουν όλες τις μέχρι σήμερα αντίστοιχες περιπτώσεις. Το λέω αυτό για να μην έχει περιπέτειες, πολύ γρήγορα, ένας αριθμός συναδέλφων σας, καθηγητών - ερευνητών, σχετικά με τους ΕΛΚΕ των ΑΕΙ, αλλά και στα ερευνητικά κέντρα ιδιωτικού και δημοσίου δικαίου. Ειδάλλως, ουδείς πανεπιστημιακός δεν πρόκειται εφεξής να ασχοληθεί με τα συλλογικά όργανα διοίκησης, αν τον περιμένουν αυτές οι περιπέτειες, προκειμένου να διασφαλίσει εύρυθμη λειτουργία στα πανεπιστήμια. Κλείνοντας, κυρίες και κύριοι, η γνώση, η έρευνα, η καινοτομία, σε ένα περιβάλλον αριστείας, αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την απόκτηση ανταγωνιστικότητας μιας χώρας. Στο τόσο άγριο διεθνές περιβάλλον στο οποίο ζούμε σήμερα, η επίτευξη των στόχων αυτών είναι απόλυτη προτεραιότητα για τη χώρα μας. Σήμερα, δυστυχώς, χάνετε μια ευκαιρία να μας προτείνετε το ολοκληρωμένο σας όραμα για έναν τόσο κρίσιμο και ευαίσθητο τομέα. Είναι κρίμα που δεν υπάρχει καμμιά αναφορά στον όρο «καινοτομία». Για την αριστεία, βεβαίως, τις απόψεις της Κυβέρνησης τις γνωρίζουμε, εφόσον εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο που ο κ. Μπαλτάς αντιλαμβανόταν τον όρο αριστεία. Δεν πρέπει να διαφεύγει σε κανέναν από εμάς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πως στους τομείς της παιδείας και της έρευνας ισχύει πολύ περισσότερο από οπουδήποτε αλλού μια φράση του Μαχάτμα Γκάντι, που ισχύει για οτιδήποτε: «Πρέπει να γίνουμε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε.». Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Δανέλλη και που τελείωσε με τη ρήση του Γκάντι. Τον λόγο έχει η κ. Νίνα Κασιμάτη, Βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ, της Περιφέρειας Β΄ Πειραιά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριοι Υπουργοί, κατ' αρχάς θα ήθελα να ευχηθώ χρόνια πολλά σε όλους. Σήμερα νομοθετούμε για την έρευνα, για το μέλλον, δηλαδή, αυτού του τόπου και των ανθρώπων του. Πριν εισέλθω, όμως, στο νομοσχέδιο, στον χρόνο που έχω, θα ήθελα να δώσω μερικές πολύ σύντομες απαντήσεις σε θέματα που τέθηκαν από συναδέλφους στην Ολομέλεια κατά τη διάρκεια της συζήτησης και νομίζω ότι επιβάλλεται να απαντηθούν. Το πρώτο είναι το θέμα του ονόματος «Μακεδονία», γιατί οι μέρες είναι πονηρές και προσωπικά δεν ανέχομαι κανένα παιχνίδι εντός αυτής της Αίθουσας για τα εθνικά θέματα, ειδικά μάλιστα όταν είναι τόσο ανεύθυνο σε αυτή τη δεδομένη χρονική στιγμή. Γιατί, δυστυχώς, ακούστηκε και από Πρόεδρο κόμματος το ζήτημα και θεωρώ ότι είναι για εσωτερική κατανάλωση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Ένωσης Κεντρώων, επειδή σας ακούω πολύ συχνά να λέτε «είμαστε με το ευρώ, είμαστε με την Ευρώπη», θα πρέπει να γνωρίζετε ότι, εάν θέλετε τόσο ασμένως να υπερασπίζεστε αυτό το οικοδόμημα, θα πρέπει ταυτόχρονα να επικαλείστε και να διατηρείτε για τον εαυτό μας, για τη χώρα μας, δηλαδή, για τα εθνικά μας δίκαια, αυτά που έχουμε κατακτήσει. Διορθώστε με αν κάνω λάθος, αλλά δεν έχω ακούσει ποτέ να θέτετε το θέμα σε ένα διεθνές φόρουμ, σε κάποιον διεθνή οργανισμό. Το να κάνετε υπερβολικές δηλώσεις σχετικά με την ονομασία, όταν η εθνική γραμμή δεν είναι αντικείμενο υπεράσπισης από τα διεθνή φόρα, είναι λίγο πονηρό. Θα ήθελα να καταθέσω για τα Πρακτικά την ομιλία μου στην Εαρινή Ολομέλεια της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης πριν από λίγες μέρες, όπου για το προσφυγικό ζήτημα και την κατάσταση στα Δυτικά Βαλκάνια διόρθωσα τους συναδέλφους μου μέσα στο Συμβούλιο της Ευρώπης σχετικά με τον όρο Μακεδονία και Δημοκρατία της Μακεδονίας, σε σχέση με την ΠΓΔΜ. Νομίζω ότι αυτό θα πρέπει να κάνουν όλοι οι συνάδελφοι, είτε όταν συναντόμαστε με πρέσβεις είτε όταν μετέχουμε διεθνώς είτε όταν μιλούμε σε συναντήσεις, μέσα στη Βουλή ή εκτός. Καταθέτω για τα Πρακτικά την ομιλία μου. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Νίνα Κασιμάτη καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Το δεύτερο θέμα έχει αν κάνει με τη Marfin και τα τρία θύματα, που ήταν εργαζόμενοι, και το κυοφορούμενο, για το οποίο δείξατε τόση ευαισθησία.
Αυτά να τα λες στον Μπαλαούρα.
Σας παρακαλώ.
Κύριε Κυριαζίδη, λίγη ησυχία, εάν έχετε την καλοσύνη.
Τι εννοούσατε για την Ένωση Κεντρώων;
Επειδή απευθύνετε προς εμάς η συνάδελφος. Γι' αυτό το είπα.
Όχι, καθόλου. Η κ. Κασιμάτη απευθύνεται στο Σώμα. Συνεχίστε, κυρία Κασιμάτη.
Πριν από έναν χρόνο, σαν χθες, νομοθετούσαμε εδώ σε αυτήν την Αίθουσα, η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, για την αποκατάσταση των αδικιών στο δημόσιο. Διορθώναμε, δηλαδή, τις απολύσεις που είχε κάνει ο νυν Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Τότε, βέβαια, η Νέα Δημοκρατία δεν είχε αυτή την ίδια ευαισθησία να παραμείνει στην Αίθουσα και να μνημονεύσει τα θύματα της Marfin. Έπρεπε να αποχωρήσει. Είχε βρει ένα πρόσχημα και είχε αποχωρήσει. Πρέπει, όμως, να σας πω ότι το 2010, όταν αυτοί οι εργαζόμενοι έπεσαν θύματα δολοφονικής επίθεσης, δεν ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Εσείς είχατε την εκτελεστική εξουσία, αργότερα εν πάση περιπτώσει…
Κάποιος άλλος εκεί έξω.
Ήσασταν. Είχατε την εκτελεστική εξουσία. Και εσείς, κύριε Δένδια, υπήρξατε Υπουργός Δημοσίας Τάξεως. Απ' ό,τι ξέρω, δεν προσωποποιήθηκαν ποτέ οι ευθύνες.
Είστε κακά πληροφορημένη.
Όχι, δεν είναι έτσι. Δεν αποδόθηκαν τελικά ευθύνες.
Δεν γνωρίζετε τι λέτε και θα σας μιλήσω πιο έντονα.
Γνωρίζω. Δεν αποδόθηκαν.
Έχουν αποδοθεί. Έχει ασκηθεί ποινική δίωξη και είναι επίδικος…
Εντάξει.
Τι εντάξει; Διαβάστε λίγο και ελάτε να μας πείτε.
Το γνωρίζουμε το θέμα.
Μισό λεπτό. Υπάρχουν δύο δικογραφίες. Η μία για ανθρωποκτονία εξ αμελείας…
Όταν τελειώσω, θα πείτε.
Δεν μπορεί να λέγονται ανακρίβειες για ένα τέτοιο θέμα.
Δεν μπορείτε να κατηγορείτε το λαϊκό κίνημα, επειδή έχει δικαίωμα να βγαίνει και να διαδηλώνει. Άλλωστε, cui bono; Ποιος ωφελήθηκε από εκείνη τη δολοφονία; Δεν ήταν το λαϊκό κίνημα. Ήταν άλλοι.
Κύριε Πρόεδρε,…
Κύριε Δένδια, θα σας δώσω τον λόγο, θα τα πείτε. Έχετε τον χώρο και τον χρόνο να τα πείτε. Κυρία Κασιμάτη, συνεχίστε, σας παρακαλώ, γιατί εξαντλείται και ο χρόνος.
Θα περάσω, λοιπόν, στο νομοσχέδιο. Θα ήθελα να κάνω μια σύντομη αναφορά στα θέματα της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και κατ' αρχάς να χαιρετίσω τη θετική στάση του Υπουργείου, το οποίο αφουγκράστηκε τις ανησυχίες της εκπαιδευτικής κοινότητας σχετικά με τον τρόπο πρόσληψης των αναπληρωτών και ανακοίνωσε ότι οι προσλήψεις των αναπληρωτών και την επόμενη χρονιά θα γίνουν με τον ίδιο τρόπο. Όσον αφορά την έρευνα - στην οποία θα ήθελα να επικεντρωθώ στον εναπομείναντα δυστυχώς λίγο χρόνο μου - , να πω ότι, με δεδομένες τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες στις οποίες καλούμαστε να νομοθετήσουμε, είναι πολύ θετικό ότι η Κυβέρνηση εισάγει προς ψήφιση ένα νομοσχέδιο που ρυθμίζει θέματα έρευνας και παιδείας. Και επειδή πολλοί ψέξατε τη δεκαετία του '80, να πω ότι από τις αρχές της δεκαετίας του '80 ουσιαστικά έχει να γίνει μια συζήτηση για την έρευνα ως εθνικό πόρο ανάπτυξης σε αυτόν τον τόπο. Μετά όλα μπήκαν στον αυτόματο πιλότο της μονόδρομης νεοφιλελεύθερης σκέψης, με πρωταγωνιστές τα κόμματα που κυβέρνησαν τα τελευταία τριάντα χρόνια. Η παρούσα Κυβέρνηση έχει ήδη δείξει εμπράκτως το ενδιαφέρον της για την έρευνα. Δημιουργεί ειδικό χαρτοφυλάκιο για την έρευνα. Αυξάνει τους δημοσίους πόρους που διατίθενται για την έρευνα μέσα σε συνθήκες κρίσης. Από το Υπουργείο Παιδείας έχουν ληφθεί πρωτοβουλίες και έχουν εγκριθεί πεντακόσιες νέες θέσεις για μέλη ΔΕΠ και ΑΕΙ της χώρας και εκατό θέσεις ερευνητών για τα ερευνητικά κέντρα. Τελειώνοντας, το πανεπιστήμιο - και τα ερευνητικά κέντρα - , που είναι η αξία και ο πυρήνας της επιστήμης, θα πρέπει να μπορεί να επιβεβαιώνει - όπως λέει και ο Ντεριντά - μια απροϋπόθετη ανεξαρτησία, να κατακτά ένα είδος κυριαρχίας, χωρίς να διακινδυνεύει να του αφαιρεθεί αυτή η κυρίαρχη ανεξαρτησία, να μην παραδοθεί, να μην μπορεί να συνθηκολογήσει, να μην αφήνεται να το αλώσουν ή να το αγοράσουν με οποιοδήποτε τίμημα. Εδώ επομένως χρειάζεται όχι μόνο η αρχή της αμφισβήτησης και της αντίστασης, αλλά και η ισχύς αυτής της αντίστασης, δηλαδή η απροϋπόθετη κυριαρχία, δηλαδή η άνευ όρων δυνατότητα στην έρευνα να θέτει ελεύθερα τα ερωτήματα και να αφήνει την κοινωνία να πάει μπροστά ερευνώντας, ανακαλύπτοντας και παίρνοντας καλύτερες αποφάσεις για τη ζωή της. Και η Κυβέρνησή μας αυτό θα το διαφυλάξει με τον ισχυρότερο δυνατό τρόπο και ξεκινάμε με το παρόν νομοθέτημα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Κασιμάτη.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο για μισό λεπτό.
Τον λόγο έχει ο κ. Δένδιας.
Κατ΄ αρχάς, κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ. Δεν θεωρώ ότι το θέμα της Marfin πρέπει να γίνει αντικείμενο οιασδήποτε κομματικής αντιπαράθεσης. Είμαι απολύτως βέβαιος ότι το σύνολο της Αιθούσης καταδικάζει γεγονότα σαν αυτό με τον πιο στέρεο τρόπο. Ως προς τα πραγματικά θέλω να περιοριστώ και προς ενημέρωση του Σώματος στο βαθμό που φαίνεται ότι κάποιοι συνάδελφοι δεν γνωρίζουν. Για την υπόθεση της Marfin υπάρχουν δύο δικογραφίες εν εξελίξει. Η πρώτη είναι δικογραφία για ανθρωποκτονία εξ αμελείας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που αφορά τη μη τήρηση των όρων ασφαλείας στο κτήριο μέσα στο οποίο επήλθε ο θάνατος των τεσσάρων αθώων. Μιλάω πάντα για τέσσερις αθώους, γιατί υπήρχε και κυοφορούμενο. Υπάρχει δεύτερη δικογραφία για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως κατά συγκεκριμένων ατόμων εξατομικευθέντων από την Ελληνική Αστυνομία ως δραστών, κατά των οποίων, ξαναλέω, έχει ασκηθεί ποινική δίωξη και εκκρεμεί ενώπιον της δικαιοσύνης. Το 2010, ως είναι γνωστό, Υπουργός Δημόσιας Τάξης δεν ήμουν εγώ και κυβέρνηση δεν ήταν η Νέα Δημοκρατία. Η δεύτερη δικογραφία, όμως, η οποία εστάλη στη δικαιοσύνη, πράγματι εστάλη επί των ημερών μου από την Ελληνική Αστυνομία.
Ευχαριστούμε, κύριε Δένδια.
Κύριε Πρόεδρε, έχω ζητήσει τον λόγο.
Έχετε να καταθέσετε νομοτεχνικές;
Ναι, έχω.
Να μιλήσετε, για να μπορέσουμε να μοιράσουμε και το σπλάχνο κάποια στιγμή του Σώματος. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Νικόλαος Φίλης για δέκα λεπτά.
Υπάρχει η κατάθεση μιας τροπολογίας - προσθήκης με αριθμό 417/52 «Ρυθμίσεις για την Έρευνα και άλλες διατάξεις». Εξ' όσων γνωρίζω από τις διεργασίες που έγιναν ανάμεσα στα κόμματα χθες, υπάρχει μια ευρύτερη συνεννόηση. Αφορά τη ρύθμιση θεμάτων ειδικών λογαριασμών κονδυλίων έρευνας των ΑΕΙ. Είναι η γνωστή ιστορία που η οικονομική δυσπραγία, που προκλήθηκε στα πανεπιστήμια το 2010 με τη μείωση της κρατικής επιχορήγησης, οδήγησε στην αξιοποίηση χρημάτων από τους ειδικούς λογαριασμούς κονδυλίων έρευνας. Το θέμα αυτό δεν αφορά μόνο τα πανεπιστήμια, αλλά αφορά και άλλους φορείς. Για άλλους φορείς το θέμα ήχθη ενώπιον των δικαστηρίων και ελύθη ευνοϊκά ως προς τη ρύθμιση που έχουμε σήμερα εδώ, εννοώ ότι υπάρχουν αποφάσεις. Αξιοποιούμε αυτές τις αποφάσεις, αλλά και την ευρύτερη πολιτική συνεννόηση, που θα εκφραστεί φαντάζομαι και κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας.
Σωστό είναι αυτό.
Σωστό είναι αυτό, εντάξει. Το καταθέτουμε.
Δεύτερον, στην τροπολογία με γενικό αριθμό 393 και ειδικό 39 θα παρακαλούσα - το είπα όταν την έκανα δεκτή, ίσως όμως δεν έγινε τόσο πολύ καθαρό - όπου υπάρχει η λέξη «διδακτικό έτος» να γραφτεί «σχολικό έτος». Είναι προφανής η διαφορά. Το σχολικό έτος τελειώνει στις 31 Αυγούστου και το διδακτικό έτος τελειώνει 30 Ιουνίου. Επαναλαμβάνω αντί «διδακτικού» γίνεται «σχολικού έτους».
Σωστό είναι και αυτό.
Συμφωνούμε, ήταν ευρύτερης αποδοχής η τροπολογία αυτή. Είναι η τροπολογία με αριθμό 393/39. Είναι τροπολογία Βουλευτική, την οποία κάναμε αποδεκτή. Είναι για τη συνταξιοδότηση εκπαιδευτικών.
Αντί για διδακτικό γίνεται σχολικό.
Ναι. Σας είπα ποια είναι διαφορά. Γιατί υπάρχουν εξετάσεις τον Ιούλιο. Δεν είναι τα πράγματα έτσι εύκολα. Σχολικό έτος 31 Αυγούστου, ενώ το διδακτικό είναι 30 Ιουνίου. Σε σχέση με τις νομοθετικές βελτιώσεις, τις είπε νωρίτερα η κ. Αναγνωστοπούλου, δεν γράφτηκαν όμως, απ' ό,τι μας είπαν εδώ από τα Πρακτικά. Είναι μια νομοθετική βελτίωση η οποία αφορά επίκουρους και αναπληρωτές καθηγητές που κρίθηκαν και δεν εξελίχθηκαν στην επόμενη βαθμίδα στην τροπολογία με θέμα: «Ρυθμίσεις για την Έρευνα και άλλες διατάξεις». Έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν εκ νέου την προκήρυξη της θέσης τους μετά από παρέλευση ενός τουλάχιστον έτους από τη λήψη της απόφασης για τη μη εξέλιξή τους. Αυτή είναι η αλλαγή. «Από τη λήψη της απόφασης για τη μη εξέλιξή τους». Είναι η υπ' αριθμ. 388/35. Την καταθέτω.
Έχει καταθέσει, επίσης, και ο κ. Φωτάκης νομοτεχνικές βελτιώσεις. Τις έχει πει κιόλας, τις έχει ανακοινώσει, αλλά δεν υπάρχουν στα Πρακτικά. Σας τις δίδω για τα Πρακτικά.
Υπάρχει άλλη μια ρύθμιση για την «έρευνα και άλλες διατάξεις», μία νομοτεχνική βελτίωση την οποία έχει ανακοινώσει η κ. Αναγνωστοπούλου. Είναι για το Ευγενίδειο Θεραπευτήριο και για μη αυτοδύναμα τμήματα των ΑΕΙ. Θα τη δείτε, δεν είναι κάτι διαφορετικό. Το έχει πει από το πρωί, απλώς δεν γράφτηκε στα Πρακτικά. Την καταθέτω στα Πρακτικά.
Πάμε τώρα στα υπόλοιπα ζητήματα, για να μπορούμε να έχουμε μια σύντομη και κατά το δυνατόν συναινετικού τύπου κατάληξη σε μια συζήτηση που είχε αντιθέσεις. Λογικό είναι. Η παιδεία, όπως ξέρετε, αποτελεί αντικείμενο ενδιαφέροντος όλων των πολιτών και όλοι θεωρούν ότι μπορούν να έχουν έγκυρη γνώμη για το θέμα της παιδείας. Είναι απ' αυτά που έλεγε ο Λένιν ότι «όταν η τελευταία μαγείρισσα μπορεί να κάνει πολιτική, τότε θα έχουμε κομμουνισμό». Το θέμα της παιδείας λογικά απασχολεί όλες τις ελληνικές οικογένειες, όλους τους πολίτες. Είναι ένα θέμα κατ' εξοχήν πολιτικό, με διαστάσεις παιδαγωγικές. Το τονίζω, είναι πολιτικό. Αντιπαρατίθενται ιδεολογικοπολιτικές αντιλήψεις διαφορετικές. Και εδώ, μέσα στην Αίθουσα, είχαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα αντιπαράθεση ιδεολογικοπολιτικών και προγραμματικών διαφορών με τη Νέα Δημοκρατία, η οποία, όπως είδατε, υιοθέτησε μέχρι τέλους την άποψη ότι οι μαθητές είναι πελάτες στα σχολεία. Η προσπάθεια που έγινε από τους δυο εκπροσώπους της Νέας Δημοκρατίας να δικαιολογήσουν αυτή τη φράση του κ. Μητσοτάκη, η οποία δεν ειπώθηκε εν θερμώ και από στήθους, αλλά από γραπτό προγραμματικό κείμενο στο εισηγητικό συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, δεν ήταν πολύ επιτυχής, διότι είπαμε ότι δεν υπάρχει θέμα ανταποδοτικότητας. Και μηδέν ευρώ να δώσει ένας πολίτης στο κρατικό ταμείο για λόγους που έχουν να κάνουν με την οικονομική του κατάσταση, η πολιτεία είναι υποχρεωμένη να διασφαλίζει τα δικαιώματα στην παιδεία, την υγεία και την κοινωνική αλληλεγγύη. Άρα η έννοια του πελάτη, του εμπορίου, της αγοράς, του καταναλωτή δεν αφορά μια ευνομούμενη και καλώς διοικούμενη πολιτεία. Θα μου πείτε: Ο καπιταλισμός μπορεί να διασφαλίσει τέτοιου είδους διαδικασίες; Ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι για λόγους και δικού του συμφέροντος, στοιχειώδους δηλαδή προσπάθειας αναπαραγωγής του συστήματος, επιβάλλεται να προστατεύει την εργατική δύναμη, να μην την εξαθλιώνει, για να μπορεί να έχει τη δυνατότητα να κερδίζει με το παραπάνω από καλά ζώντες και κατά το δυνατόν πιο καλά αμειβόμενους εργαζόμενους. Αυτό είναι μια στενή μαρξιστική προσέγγιση. Την υιοθετώ, όμως, για να απαντήσω σε ανάλογα κλισέ. Γενικότερα, όμως, να ξέρετε ότι η εκπαίδευση λειτουργεί ως ένας μηχανισμός διευρυμένης αναπαραγωγής των κοινωνικών σχέσεων. Και αυτό είναι το ενδιαφέρον στοιχείο της ταξικής πάλης σε όλα τα επίπεδα στον χώρο του κοινωνικοπολιτικού συστήματος στο οποίο ζούμε. Δεν είναι ένα κλειστό θέμα, είναι μια δυναμική και γι' αυτό υπάρχουν όλες οι πολιτικές δυνάμεις, για να δίνουν τη μάχη προς τα εδώ ή προς τα εκεί, στη μια ή στην άλλη κατεύθυνση. Όμως, θα μου πείτε, αυτά τέτοια ώρα ας τα αφήσουμε. Εντάξει. Πάμε, λοιπόν, στα πιο πεζά. Διάλογος. Ο διάλογος δεν είναι διάλογος ειλημμένων αποφάσεων, ούτε διάλογος αδρανείας. Είναι διάλογος που ακούει την κοινωνία, που επανατοποθετούμαστε και κάποια στιγμή καταλήγουμε, διότι ο διάλογος έχει μια πρακτική χρησιμότητα. Να βελτιώσει την εκπαίδευση, να καταστήσει ακόμη πιο αξιόπιστο το δημόσιο σύστημα της εκπαίδευσης. Με αυτή την έννοια, εμείς, ναι, ακούμε και δεν μας φοβίζει η διαφορετική άποψη. Απόδειξη είναι ότι χωρίς να έχουμε καταθέσει καμμία τροπολογία στη Βουλή, αλλά κάνοντας μια άτυπη διαβούλευση με όλα τα κόμματα και με τους εκπαιδευτικούς φορείς, με ένα σχέδιο που αφορούσε την ιστορία των προσλήψεων των εκπαιδευτικών, ακούσαμε και είπα ότι υπήρχε και η ενθάρρυνση από ορισμένες πλευρές να προχωρήσουμε - εννοώ και εκτός του ΣΥΡΙΖΑ πλευρές - , εμείς το σκεφτήκαμε και βρήκαμε άλλη λύση για να μην δημιουργηθεί ένα επιπλέον κοινωνικό πρόβλημα εις βάρος χιλιάδων εκπαιδευτικών, στους οποίους οφείλουμε τη λειτουργία του σχολείου, ιδιαίτερα τα χρόνια του μνημονίου. Εκπαιδευτικών, οι οποίοι λειτουργούν υπό καθεστώς ομηρίας σήμερα και στους οποίους δίνουμε και πάλι την υπόσχεση - θα έλεγα τη δέσμευση καλύτερα - ότι θα είναι αυτοί που θα βρουν τη δυνατότητα διορισμού μέσα από το σύστημα διορισμού που θα έχουμε σύντομα, όταν δοθεί η δυνατότητα - και λέω ότι θα δοθεί συντόμως αυτή η δυνατότητα - για μόνιμους διορισμούς στο δημόσιο μετά από τα τόσα χρόνια αδιοριστίας που μας καταδίκασαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις. Υπάρχει σχέδιο; Το έχουμε καταθέσει. Αν κάποιος δεν το γνωρίζει, μπορούμε να το δώσουμε και σε αυτόν. Καμμία αντίρρηση. Είναι δημόσιο το σχέδιο. Το έχουμε καταθέσει και στην τρόικα και στις πολιτικές και εκπαιδευτικές δυνάμεις, παντού. Άρα διάλογος χωρίς προειλημμένες αποφάσεις, το αποδεικνύουμε, χωρίς τετελεσμένα αλλά και χωρίς αδράνειες, διάλογος που ο καθένας δείχνει την πολιτική του ευθύνη να επιλύει προβλήματα και να αναβαθμίζει την εκπαίδευση. Βεβαίως, όπως ανέφερα και νωρίτερα, γύρω από το ζήτημα της εκπαίδευσης ακούμε πολλές διαφορετικές απόψεις. Εμείς θεωρούμε ότι κεντρικό, ραχοκοκαλιά του συστήματος εκπαίδευσης στη χώρα μας είναι η δημόσια εκπαίδευση και υποστηρίζουμε ότι η ιδιωτική εκπαίδευση, που είναι άλλη όψη της ενιαίας εποπτευόμενης εκπαίδευσης στη χώρα μας - έτσι πρέπει να λειτουργεί - , δεν μπορεί να εκτείνεται στο τριτοβάθμιο επίπεδο, δηλαδή δεν υπάρχουν ιδιωτικά πανεπιστήμια. Επίσης, πιστεύουμε - και τονίζουμε - ότι το να μπορούμε να διαχέουμε τις βέλτιστες πρακτικές, δυνατότητες και όλα τα παιδιά σε όλη την Ελλάδα - χωρίς αποκλεισμούς - να μπορούν να παρακολουθούν καλύτερου επιπέδου εκπαίδευση, αυτές δεν είναι πρακτικές εξίσωσης προς τα κάτω, είναι πρακτικές ανύψωσης του επιπέδου της εκπαίδευσης. Με αυτή την έννοια, το ολοήμερο σχολείο, το ενιαίο σχολείο που τώρα καθιερώνουμε, το ενιαίο ολοήμερο δημοτικό σχολείο, είναι σε μια κατεύθυνση ανόδου της εκπαιδευτικής διαδικασίας και διάχυσης των καλών πρακτικών σε ολόκληρη τη χώρα. Μην μας πείτε τώρα ότι άμα κοπεί μία ώρα γυμναστικής στην ΣΤ΄ Δημοτικού και μία ώρα από ένα άλλο δευτερεύον μάθημα στην Ε΄ Δημοτικού, ότι αυτό υποβαθμίζει σε τίποτα το σχολείο. Δεν είναι έτσι. Είναι γραμμένα όλα. Αντιθέτως, ανεβάζουμε τον πήχη σε όλη την Ελλάδα για την ποιότητα των μαθημάτων και των σχολείων. Το σημαντικό είναι ότι αυτό το κάνουμε σε συνθήκες δημοσιονομικής στενότητος, σε συνθήκες που τα κονδύλια του ΕΣΠΑ, τα οποία πέρασαν - πέντε κονδύλια - την τελευταία εικοσαετία από τη χώρα μας και δεν υφίστανται παρά σε έναν μικρό βαθμό σήμερα. Ο προϋπολογισμός του κράτους έχει τη γνωστή πραγματικότητα και παρ' όλα αυτά εμείς δεν συρρικνώνουμε, αντιθέτως επεκτείνουμε. Και για να τελειώνει και λίγο και η δημαγωγία, το ολοήμερο σχολείο θα συνεχίσει να υπάρχει και θα είναι αναβαθμισμένο σε όλη τη χώρα και όσοι σήμερα μιζάρουν στην παραπλάνηση και λένε ότι κλείνει το ολοήμερο σχολείο, θα γελοιοποιηθούν σύντομα. Διότι μπορεί σήμερα να προκαλούν μέσα από τη συμμαχία τους με την διεφθαρμένη εξουσία των μίντια μια ανησυχία - λογικό είναι - σε ένα τμήμα απληροφόρητο της κοινής γνώμης, αλλά αυτά ξέρετε είναι «Κυριακή κοντή γιορτή». Θα φανεί. Θα ήθελα να διαβεβαιώσω την Εθνική Αντιπροσωπεία ότι στο ολοήμερο σχολείο θα υπάρχει η δυνατότητα να πηγαίνουν όχι μόνο όσων οι γονείς εργάζονται αλλά και άνθρωποι και παιδιά που οι γονείς τους είναι τυπικά άνεργοι αλλά στην ουσία είναι άνθρωποι της μαύρης εργασίας. Υπάρχουν μεγάλες ζώνες όπου η ανεργία συνυπάρχει με τη μαύρη εργασία. Τι ένσημα να ζητήσεις από μια μεγάλη κατηγορία συμπολιτών μας, οι οποίοι δουλεύουν στο πόδι, σε δουλειές του ποδαριού για τη στοιχειώδη επιβίωση; Ακόμη περισσότερο θα προσθέσουμε κοινωνικά κριτήρια επιπλέον, όπως παιδιά μονογονεϊκών οικογενειών, παιδιά πολυτέκνων, παιδιά φυλακισμένων, παιδιά γονέων με χρόνιες παθήσεις, παιδιά γονέων που είναι σε προγράμματα απεξάρτησης. Είναι σαφές ότι το ολοήμερο σχολείο, που έχει έναν κυρίαρχα παιδευτικό για εμάς ρόλο, έχει και έναν ρόλο κοινωνικής λειτουργικότητας και χρησιμότητας. Και αυτό θα το επεκτείνουμε ως λειτουργία με τον νέο ενιαίο τύπο του ολοήμερου δημοτικού σχολείου. Θα ήθελα επίσης να σας πληροφορήσω, γιατί πολλά ακούγονται, ότι τα ολοήμερα σχολεία είναι τα δύο τρίτα του συνόλου των δημοτικών σχολείων και αντιστοιχούν στον μισό μαθητικό πληθυσμό. Το ένα τρίτο, τα ΕΑΕΠ αντιστοιχούν στον άλλο μισό μαθητικό πληθυσμό πανελλαδικά. Τα νούμερα είναι τσεκαρισμένα. Τόσο είναι. Ούτε πιο κάτω, ούτε πιο πάνω. Είναι μισά, μισά. Αν και είναι δύο τρίτα προς ένα τρίτο. Η πληροφορική δεν υπήρχε στα κλασικά ολοήμερα, στα δύο χιλιάδες διακόσια δεκαοκτώ. Μπαίνει υποχρεωτικά σε κάθε τάξη τώρα στο ενιαίου τύπου ολοήμερο δημοτικό σχολείο. Η θεατρική αγωγή δεν υπήρχε στα κλασικά ολοήμερα, στα δύο χιλιάδες διακόσια δεκαοκτώ. Μπαίνει από μία ώρα, από την Α΄ μέχρι την Δ΄ στο ενιαίου τύπου ολοήμερο δημοτικό σχολείο. Η φυσική αγωγή αυξάνεται κατά μία ώρα στην Α΄, στη Β΄, την Γ΄ και την Δ΄ τάξη. Η αισθητική αγωγή αυξάνεται από μία ώρα στην Α΄ και Β΄ τάξη. Βάζουμε στα τετραθέσια και πενταθέσια δεύτερη ξένη γλώσσα, γαλλικά ή γερμανικά, όπου δεν υπήρχε μέχρι τώρα αυτή η δυνατότητα. Τα αγγλικά δεν υπήρχαν στην Α΄ και Β΄ τάξη των γενικών, των κλασικών σχολείων. Τώρα, μπαίνουν τα αγγλικά στο ενιαίου τύπου ολοήμερο δημοτικό σχολείο. Σε όλα τα ενιαίου τύπου μπαίνει υποχρεωτικά ώρα μελέτης, προετοιμασίας με δάσκαλο. Η δεύτερη ώρα - στο ολοήμερο μιλώ πάντα - επιλέγεται από ένα σύνολο αντικειμένων, όπως είναι τα αγγλικά, εικαστικά, θεατρική αγωγή, μουσική, γυμναστική, πολιτιστικοί όμιλοι και άλλα. Αυτά για να μην λέτε με ευκολία ότι, πρώτον, κλείνουν τα ολοήμερα - θα διαψευσθείτε με πάταγο - και δεύτερον ότι δεν ανεβαίνει το επίπεδο των ολοήμερων που επεκτείνονται παντού. Θα ήθελα να σας πω ότι δεν θέλω να αδικήσω τους συναδέλφους όλους. Άκουσα τον κ. Κεφαλογιάννη προηγουμένως από τη Νέα Δημοκρατία, αλλά και άλλους συναδέλφους που δεν συγκράτησα τα ονόματά τους, και δεν υιοθέτησαν την κινδυνολογική γραμμή του κ. Μητσοτάκη και των υπόλοιπων στελεχών της Νέας Δημοκρατίας ότι κλείνουν τα δημοτικά. Δεν υιοθέτησαν τον κιτρινισμό του «ΣΚΑΙ» και των άλλων τηλεοπτικών σταθμών της διαπλοκής. Άκουσαν αυτά που είπαμε και μας έδωσαν τη δυνατότητα - και ευχαριστούμε που το σκέφτονται έτσι - να δουν τι θα γίνει το Σεπτέμβριο. Εδώ θα είμαστε και θα δείτε ότι όσοι φωνάζουν σήμερα θα διαψευστούν και θα υποστούν και τα επίχειρα αυτής της αδίστακτης πολιτικής. Δεύτερο θέμα που μας απασχόλησε είναι το θέμα των νηπιαγωγείων. Επαναλαμβάνω μονότονα από την πρώτη στιγμή ότι δεν θα κλείσει κανένα νηπιαγωγείο επειδή δεν θα έχει τον αριθμό δεκατέσσερα ως μίνιμουμ. Δεν θα κλείσει κανένα νηπιαγωγείο το οποίο είχε επτά παιδιά πέρσι και φέτος δεν έχει δεκατέσσερα και θα υπάρξει πρόβλημα. Κανένα. Το τονίζουμε. Στην πράξη δηλαδή θα λειτουργήσουν αυτά τα σχολεία. Θα ήθελα επίσης να σας πω ότι στα δυσπρόσιτα και την άλλη κατηγορία των σχολείων υπάρχει η πρόβλεψη για μίνιμουμ αριθμό πέντε. Θα ήθελα επίσης να τονίσω ότι όταν ο νόμος που ίσχυε επί των δικών σας κυβερνήσεων έλεγε για σχολεία δημοτικά ή νηπιαγωγεία με είκοσι πέντε μαθητές μάξιμουμ ανά τάξη, το να λέτε ότι πρέπει να πάνε στο δεκατέσσερα μάξιμουμ - γιατί αυτή είναι η συζήτηση που γίνεται μεταξύ μας, για το δεκατέσσερα μάξιμουμ - είναι παραλογισμός. Αυτό είναι και παιδαγωγικός παραλογισμός - μίλησα για την ομαδοσυνεργατική διαδικασία εκπαίδευσης στα νηπιαγωγεία - αλλά και οικονομικός παραλογισμός. Κοιτάξτε, εμείς δεν κρυβόμαστε. Οι ρυθμίσεις που φέραμε είναι παιδαγωγικά μελετημένες, είναι για να βελτιώσουν και να αναβαθμίσουν το δημόσιο σχολείο, είναι βήματα στη δημοκρατική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Όλα όμως τα βήματα γίνονται μέσα σε ένα πλαίσιο που προσδιορίζεται από την οικονομία. Είναι κανείς εδώ που ξεχνάει την αναφορά του μακαρίτη «σε τελευταία ανάλυση»; Είναι κανείς εδώ μέσα που το ξεχνάει αυτό το πράγμα; «Σε τελευταία ανάλυση» έλεγε ο μακαρίτης «η οικονομία». Εμείς λέμε «σε τελευταία ανάλυση είναι η οικονομία», γιατί χωρίς λεφτά δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Παρ' όλα αυτά, θα βρούμε χρήματα.
Ποιος είναι ο μακαρίτης;
Ο Μαρξ είναι ο μακαρίτης, αγαπητός και έχει κατηγορηθεί για οικονομισμό μάλιστα γι' αυτή τη φράση του, αλλά παραλείπω την κριτική και πάω στην ουσία. Σε τελευταία ανάλυση, έλεγε ο μακαρίτης, η οικονομία, ποιος πιστεύει εδώ μέσα και στην κοινωνία ότι όταν έχουμε μέσα σε μία επταετία, οκταετία απώλεια κατά 25% του ΑΕΠ, όταν το ΑΕΠ έχει πέσει από τα 220 στα 170 δισεκατομμύρια ευρώ, μπορείς εύκολα να διατηρήσεις, πόσο μάλλον να επεκτείνεις ορισμένες δραστηριότητες του κράτους; Είναι κρίσιμο το ερώτημα. Κι εμείς σε αυτό το ερώτημα απαντάμε: Ναι! Και διατηρούμε και επεκτείνουμε και κάνουμε βήματα με μία δυναμική - δεν τελειώνουν σήμερα - υποστήριξης του δημόσιου σχολείου. Μιλήσαμε για το θέμα των διορισμών. Να μην κουράζω. Δεν ξέρω σε τι σχέδια αναφέρονται άλλοι εκπρόσωποι των κομμάτων εδώ, εμείς έχουμε δεσμευτεί δημόσια με το κείμενο αυτό και σε εσάς και στους θεσμούς και επαναλαμβάνω: Κυριακή κοντή γιορτή. Θα τελειώσει η αξιολόγηση και θα δείτε ότι θα μπούμε σε μια κανονικότητα - είναι πολύ της μόδας - και ως προς το ζήτημα της λειτουργίας του κράτους και της αναγκαίας στελέχωσής του με ανθρώπους.
Θα χρειαστείτε κι άλλο χρόνο, κύριε Υπουργέ;
Βεβαίως, βεβαίως. Το θέμα της τεχνικής εκπαίδευσης είναι ένα θέμα που αδικήθηκε στον διάλογο στη Βουλή για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι διότι τα άλλα είναι πιο «πιασάρικα», κακά τα ψέματα, και η συζήτηση γίνεται σήμερα σε ένα επίπεδο. Δεν θέλω να κατηγορήσω κανέναν κι εγώ μπορεί να είμαι έτσι. Ξαφνικά ο κ. Μητσοτάκης έκανε δημόσια δήλωση χθες για το ολοήμερο. Μάλιστα. Ήξερε ότι ήταν ψέματα τα όσα είπε, αλλά δεν πειράζει. Είναι «πιασάρικο» σου λέει. Η τεχνική εκπαίδευση είναι ο μεγάλος ασθενής του εκπαιδευτικού συστήματος και τα παιδιά είναι οι μεγάλοι αδικημένοι. Είναι παιδιά, είναι μαθητές που αντιμετωπίζονται ως μαθητές β΄ κατηγορίας. Σας θυμίζω τη σύγκρουση που έγινε πριν χρόνια, επί υπουργίας του μακαρίτη του Αρσένη, που ήταν μια πολιτική του πρωτοβουλία να φέρει την πρώιμη ταξική επιλογή στα δεκαπέντε και έφτασε να είναι 40% η τεχνική εκπαίδευση και 60% η γενική. Ήταν μια επιλογή καταστροφική. Και μετά, όταν χαλάρωσε λίγο το πράγμα με τον κ. Ευθυμίου και τις διάφορες καταστάσεις και φτάσαμε σήμερα να είναι η σχέση γύρω στο 30-70 ανάμεσα στα ΕΠΑΛ και στη γενική εκπαίδευση, παραμένει ένα θέμα αναβάθμισης. Πρέπει η επαγγελματική εκπαίδευση να είναι ελκυστική, να είναι συνειδητή επιλογή του μαθητή, δηλαδή να του εξασφαλίζει συνθήκες δημιουργικής ανάπτυξης των ιδιαίτερων κλίσεών του και της επαγγελματικής του αποκατάστασης. Αυτά δεν μπορούμε να τα πετύχουμε οδηγώντας το μαθητή, όπως είπα, στην πρόωρη επιλογή ειδικότητας στα δεκαπέντε. Είναι καταστροφική κοινωνικά, εκπαιδευτικά, από άποψη δημοκρατίας να σπρώχνεις βίαια ένα παιδί στα δεκαπέντε του ποιο επάγγελμα θα κάνει. Γιατί αυτό δεν ισχύει στο υπόλοιπο σχολικό σύστημα; Συνεπώς πρέπει η πρώτη τάξη του ΕΠΑΛ να είναι μια ενιαία πρώτη τάξη, με ευρύτερους τομείς στη δεύτερη τάξη και ειδικότητες στην τρίτη. Αυτή είναι η νέα δομή του ΕΠΑΛ, την οποία προτείνουμε. Θεσμοθετούμε, επίσης, το προαιρετικό μεταλυκειακό έτος, τάξη μαθητείας, δίνοντας αμοιβή και ασφαλιστικά δικαιώματα στους αποφοίτους των ΕΠΑΛ, όπως και βεβαίωση προϋπηρεσίας. Όχι μαύρη εργασία. Για πρώτη φορά εισάγονται, επίσης, δύο νέες δυνατότητες στους αποφοίτους των ΕΠΑΛ. Η πρώτη είναι ότι διευρύνεται η δυνατότητα της πρόσβασης στα ΤΕΙ μέσω των ειδικών πανελλαδικών εξετάσεων για τους αποφοίτους ΕΠΑΛ. Είναι ένα μπόνους αυτό που βοηθάμε. Είναι ένα μέτρο θετικής ταξικής επιλογής, ένα μπόνους, προκειμένου παιδιά τα οποία προέρχονται και από λαϊκές κατηγορίες με λιγότερα εφόδια και ταξικά προκρίματα, να μπορούν να δώσουν εξετάσεις σε άλλους χώρους και να μπουν στα πανεπιστήμια, στα ΤΕΙ ή ΑΕΙ. Επίσης αποκαθίσταται η δυνατότητα των αποφοίτων των ΕΠΑΛ - είχε καταργηθεί αυτή με το ν. 4186/13- να μπαίνουν και στα πανεπιστήμια. Οι αλλαγές που θεσμοθετούνται στα ΕΠΑΛ θα ξεκινήσουν σταδιακά από τον Σεπτέμβριο. Έχουν τον χαρακτήρα μεταβατικών αλλαγών ως γέφυρα από την υπάρχουσα στη νέα δομή των ΕΠΑΛ μέχρις ότου ολοκληρωθεί ο δημόσιος διάλογος για το σύστημα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, από τον οποίον θα προκύψει μια πλήρης μελέτη για το περιεχόμενο των αλλαγών στα ΕΠΑΛ. Αυτή είναι η πρότασή μας για την τεχνική εκπαίδευση. Θέλω να σας πω ότι για όλες τις αλλαγές στην εκπαίδευση αποφασίζει - θα έλεγα από το άλφα μέχρι το ψ, γιατί το ωμέγα είναι μια πολιτική ευθύνη - το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής. Καμμιά αλλαγή, που προωθούμε στη δευτεροβάθμια και πρωτοβάθμια εκπαίδευση, δεν γίνεται ερήμην του ΙΕΠ και πολύ περισσότερο με το ΙΕΠ απέναντι. Οι παλαιότεροι συνάδελφοι μήπως γνωρίζουν αν τα ΕΑΕΠ το 2010 είχαν την έγκριση του ΙΕΠ; Χρειάζεται να κάνουμε μια αναδίφηση στα αρχεία του ΙΕΠ για να δούμε, γιατί απ' ό,τι θυμόμαστε στον δημόσιο διάλογο υπήρχε έντονη αντίδραση μελών του ΙΕΠ σε αυτήν την αντιεκπαιδευτική πολιτική επιλογή της Κυβέρνησης τότε, της κ. Διαμαντοπούλου, για τα σχολεία αυτά που ανέφερα νωρίτερα. Θα μου πείτε: Έχει σημασία τώρα να συζητάμε τι έγινε τότε; Έχει σημασία από άποψη τάξης, ποιος παίρνει τις αποφάσεις, αν οι αποφάσεις στηρίζονται με επιστημονικά κριτήρια από το αρμόδιο από την πολιτεία όργανο, όπως είναι το ΙΕΠ, ή αν είναι «καουμποϊλίκι» του Υπουργού, το οποίο «καουμποϊλίκι» συχνά, όπως ξέρετε, έχει να κάνει και με μεγάλη πίτα, με μεγάλα συμβόλαια για να αποκτηθεί εκπαιδευτικό υλικό, ψηφιακό και άλλα. Αυτό έγινε τότε. Έτσι «φαγώθηκαν» και πολλά χρήματα από το ΕΣΠΑ. Επαναλαμβάνω. Ας ψάξουμε να δούμε αν υπήρξε και πότε θετική απόφαση του ΙΕΠ γι' αυτό το φοβερό, όπως ακούσαμε τώρα, σχολείο, που - επαναλαμβάνω, δεν αλλάζω καθόλου τη γνώμη μου - είχε πολλά θετικά, τα οποία εκτιμούμε και πολλά αρνητικά, στα οποία αναφερθήκαμε. Το αναμορφώνουμε σήμερα, το επεκτείνουμε, καθιστούμε έναν τύπο ενιαίο σε όλη την Ελλάδα του ολοήμερου δημοτικού σχολείου, διότι δεν υπάρχει τοτέμ. Αυτό σημαίνει το πιλοτικό, όπως ήταν το ΕΑΠ. Πάω τώρα στα λιγότερο σημαντικά, θα μου πείτε, θέματα. Το άρθρο που αφορά τις μετατάξεις από τη δευτεροβάθμια, την τριτοβάθμια είναι μια εμμονή ενός συναδέλφου από τη στιγμή που εμφανίστηκε το νομοσχέδιο. Αυτή η διάταξη, όπως έχουμε εξηγήσει, είναι διάταξη που δεν κλείνει. Αντιθέτως, τώρα ανοίγει. Είναι ανοικτή σε όποιον έχει τα τυπικά αυτά προσόντα. Στην ουσία μιλάμε για προσόντα πανεπιστημιακού επιπέδου. Ένας άνθρωπος, δηλαδή, πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, πτυχιούχος με διδακτορικό και με δημοσιεύσεις σε επιστημονικά έντυπα τουλάχιστον για δύο χρόνια, όποιος ή όποια και αν είναι, κατά τη γνώμη μας, έχει δικαίωμα να κριθεί με δύο κλειδιά. Το πρώτο είναι από τα υπηρεσιακά συμβούλια που ανοίγουν την πόρτα και ξεκλειδώνουν τη δυνατότητα να πάνε από τη δευτεροβάθμια ή πρωτοβάθμια στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Δεύτερον, από το αρμόδιο όργανο το πανεπιστημιακό, το οποίο κρίνει και αποδέχεται ή απορρίπτει την αίτηση του ενδιαφερόμενου ή της ενδιαφερόμενης. Αυτά είναι καθαρά πράγματα. Είναι μια διαδικασία που δεν τελειώνει. Αφορά όποιον θέλει στο μέλλον και αφορά πολύ κόσμο αυτή τη στιγμή και όχι λίγους.
Γιατί καταργείτε…
Γιατί επαναλαμβάνω διευκολύνουμε τον κόσμο. Μας το ζήτησαν πολλοί άνθρωποι, όχι λίγοι, να μην υπάρχει αυτή η ρήτρα. Είναι καθαρή η συζήτηση. Όλο το άλλο, όταν επιμένετε, φοβούμαι ότι έχει άλλου τύπου εξηγήσεις. Ακούσαμε και άλλα στοιχεία κριτικής. Διετυπώθη ένα ερώτημα γιατί καταργούμε τα λύκεια του ΟΑΕΔ και ότι αυτό είναι πλήγμα στην αριστεία. Είναι φοβερά πράγματα αυτά. Δεν μπορεί να έχει λύκεια ο ΟΑΕΔ. Τα λύκεια είναι στοιχείο της τυπικής εκπαίδευσης και η τυπική εκπαίδευση είναι στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Παιδείας. Όλα τα άλλα είναι πράγματα εκτός παιδαγωγικής αντίληψης και τάξης. Γι' αυτό, λοιπόν, δεν θέλουμε να υπάρχουν λύκεια του ΟΑΕΔ και οποιουδήποτε άλλου Υπουργείου λύκεια. Θέλουμε να είναι στο Υπουργείο Παιδείας. Μιλάμε με καθαρές κουβέντες. Επίσης, προχωρούμε με κάποιους χρονικούς περιορισμούς - είναι αλήθεια - στην κατάργηση των σχολών επαγγελματικής κατάρτισης που δημιουργήθηκαν με τον ν.4686/2013 και λειτούργησαν μόνο τέσσερις από τις ενενήντα πέντε προβλεπόμενες να λειτουργήσουν τότε σχολές. Πλήρης αποτυχία θεσμού! Προφανώς, αυτό δεν αρέσει σε μερικούς. Προφανώς κάποιοι να είχαν στο μυαλό τους την υποκατάσταση αυτής της αποτυχίας από ιδιωτικά εκπαιδευτήρια. Δεν μας αφορά αυτό εμάς. Αντιθέτως! Ακούστηκαν και άλλες συζητήσεις και άλλοι ιδεολογισμοί. Κοιτάξτε, δεν θέλω να μπω στη συζήτηση της αριστείας, της ήσσονος προσπάθειας και της εξίσωσης προς τα κάτω. Είναι μία συζήτηση που δεν ωφελεί το παλαιοπολιτικό σύστημα. Θέλω να πω δυο παρατηρήσεις.
Και με αυτό να ολοκληρώσετε, κύριε Υπουργέ, γιατί έχουμε ξεπεράσει τον χρόνο.
Φοβούμαι ότι λειτουργείτε εξ αντικειμένου ως προστάτης του παλαιού πολιτικού συστήματος, κύριε Πρόεδρε! Λυπάμαι!
Μετά από μισή ώρα; Το δεκάλεπτο έγινε μισάωρο!
Εντάξει! Δεν θέλετε να τα ακούσετε; Μην τα ακούτε, καμμία αντίρρηση! Θα τα πούμε κάποια άλλη στιγμή. Θυμηθείτε, όμως, κάτι. Πρώτον, ποιοι κατήργησαν εκατοντάδες σχολεία εν μιά νυκτί; Ποιοι απέλυσαν μερικές χιλιάδες εκπαιδευτικούς, κυρίως από την τεχνική εκπαίδευση, εν μιά νυκτί; Ποιοι τον Σεπτέμβριο, αντί να μοιράσουν βιβλία, μοίραζαν φωτοτυπίες με λεφτά των καθηγητών σε κάθε σχολείο; Μάλλον ποια, όχι ποιοι ακριβώς, όσον αφορά το τελευταίο. Ποιοι κυνηγούσαν τους καθηγητές με την τιμωρητική αξιολόγηση και διέλυσαν για μία διετία τα σχολεία; Ποιοι οδήγησαν στην κατάργηση των δημοσίων επενδύσεων για την εκπαίδευση κατά περίπου 40% μέσα στη μνημονιακή περίοδο; Ποιοι, την ώρα που με τη δική τους πολιτική κατέρρεε το δημόσιο σύστημα εκπαίδευσης, γίνονταν ντίλερ ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων; Και ποιοι λυσσασμένα - ακόμα και σήμερα - αρνούνται την αυτονόητη επαναφορά του καθεστώτος της δημόσιας εκπαιδευτικής εποπτείας στον χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης; Αυτά σας τα λέω γιατί πρέπει να μην είμαστε «λωτοφάγοι», να θυμόμαστε. Πώς το είπε μια συνάδελφος; Μίλησε για χρυσόψαρα. Εντάξει, το λέω πιο λογοτεχνικά, δεν πρέπει να είμαστε «λωτοφάγοι». Δεν έχω καμμία όρεξη αυτή τη στιγμή, αυτή την ώρα να κουβεντιάσουμε με ένταση. Απλώς θυμίζω εικόνες, για να μην ξεχνιόμαστε. Και είναι λάθος - το επαναλαμβάνω αυτό - να εντάσσεται η συζήτηση χθες και σήμερα στο γενικότερο πλαίσιο της πολιτικής αντιπαράθεσης που αύριο και μεθαύριο θα σφραγίσει την πολιτική συζήτηση και σε αυτή την Αίθουσα και έξω από αυτή την Αίθουσα. Κρατήστε σε μία σχετική αυτονομία την εκπαίδευση από αυτές τις διαδικασίες! Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Για ποιο θέμα;
Θέλω να ρωτήσω τη Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, την κ. Κασιμάτη για κάτι που αναφέρθηκε. Όπως δώσατε τον λόγο στον κ. Δένδια…
Όχι, κυρία συνάδελφε, δεν είναι έτσι!
Όχι, με συγχωρείτε. Αναφέρθηκε σε κάτι για την Ένωση Κεντρώων.
Σας παρακαλώ, δεν έχετε τον λόγο. Έκανε μία πολιτική τοποθέτηση.
Μπορεί να μου πει τι τοποθέτηση έκανε, γιατί διάβασα κάτι εγώ;
Αναφέρθηκε στην Ένωση Κεντρώων, όπως αναφερόμαστε και στη Νέα Δημοκρατία και στον ΣΥΡΙΖΑ και σε όλα τα κόμματα. Δεν συνιστά ζήτημα επί προσωπικού καθόλου. Δεν είναι προσωπικό. Αλλιώς δεν μπορείτε να πάρετε τον λόγο.
Βέβαια, επί προσωπικού αναφέρθηκε!
Δεν μπορείτε να πάρετε τον λόγο. Σας παρακαλώ!
Συγγνώμη, αναφέρθηκε στην Ένωση Κεντρώων και είπε ότι λέμε για ευρωπαϊκό νόμισμα; Σε κάτι τέτοιο αναφέρθηκε.
Ήταν μία πολιτική κριτική. Άλλες ώρες και μάλιστα…
Αναφέρθηκε και στην ονομασία;
Αφήστε με, σας παρακαλώ, δεν έχετε τον λόγο!
Όχι, να μου εξηγήσει σε τι αναφέρθηκε.
Δεν γίνεται αυτού του τύπου ο διάλογος. Σας παρακαλώ!
Αναφέρθηκε σε ονομασία; Είπε ότι…
Σας παρακαλώ, δεν έχετε τον λόγο και δεν μπορώ να σας τον δώσω.
Συγγνώμη, οι Υπουργοί οι δικοί σας αναφέρουν τη Μακεδονία.
Μην επιμένετε, όμως, σας παρακαλώ!
Ο κ. Μουζάλας ανέφερε τον όρο «Μακεδονία»!
Μην επιμένετε, όμως, σας παρακαλώ! Δεν έχετε τον λόγο.
Ο κύριος Υπουργός Εθνικής Άμυνας έσκιζε τα ιμάτιά του! Εμείς δεν έχουμε αναφέρει τον όρο «Μακεδονία» ποτέ!
Δεν ακούγεστε και δεν γράφεται στα Πρακτικά τίποτα!
…
Δεν έχετε τον λόγο. Καθίστε κάτω, σας παρακαλώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να κάνω μία ανακοίνωση προς το Σώμα. Η Διαρκής Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων και η Διαρκής Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων καταθέτουν την έκθεσή τους στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης «Ενιαίο Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλειας - Μεταρρύθμιση ασφαλιστικού - συνταξιοδοτικού συστήματος - Ρυθμίσεις φορολογίας εισοδήματος και τυχερών παιγνίων». Κύριε Δένδια, είχα προαναγγείλει την κ. Καραμανλή, αλλά νομίζω ότι θέλετε να μιλήσετε τώρα εσείς.
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Δένδιας.
Κύριε Πρόεδρε, μετά τον κύριο Υπουργό φαντάζομαι να έχω τριάντα πέντε λεπτά, περίπου κάπου τόσο.
Θα έχετε τα οκτώ λεπτά, με μία σχετική ανοχή.
Ευχαριστώ.
Απλώς στον κ. Φίλη έβαλα αυθαίρετα δέκα λεπτά. Προφανώς έπρεπε να έχω δώσει πολύ περισσότερα.
Δεν πειράζει.
Φαντάζομαι όμως ότι μπορείτε μέσα στον χρόνο σας να απαντήσετε ό,τι θέλετε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα πρέπει σε ορισμένα πράγματα να συνεννοηθούμε. Επειδή αύριο θα υπάρξει - είναι βέβαιο - ένταση, ας ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Υπουργού, να μην υπάρξει και σήμερα ένταση στην Αίθουσα, να κρατήσουμε δυνάμεις για αύριο. Θα πρέπει, όμως, να συνεννοηθούμε για τον τρόπο νομοθέτησης εδώ. Πρέπει να δεσμευθούμε για το πώς νομοθετούμε. Λέω το αυτονόητο, αλλά είναι προφανώς ετερονόητο. Γιατί είναι ετερονόητο; Γιατί όχι μόνο συνεχώς παρατυπείτε και παρανομείτε, αλλά το κάνατε, φοβούμαι, και πεποιθήσει δικαίου. Και αυτό είναι χειρότερο. Σας λέω κατ' αρχάς - και αυτό δεν συνιστά απειλή - ότι αυτό θα τεθεί στην Διάσκεψη των Προέδρων και για εμάς θα είναι κάθετο, η νομοθέτηση αυτής της μορφής που έγινε αυτές τις δύο ημέρες δεν θα επαναληφθεί σε αυτή την Αίθουσα. Σας το λέω ξεκάθαρα για να μην παρεξηγούμεθα. Σας δίνω την τελευταία νομοθετική μεταβολή που καταθέσατε. Είναι ολόκληρη παράγραφος. Αυτό ονομάζεται εκπρόθεσμη τροπολογία. Με στενοχωρούν και άλλα πράγματα και με στενοχωρούν πολύ περισσότερο. Θα σας πω γιατί με στενοχωρούν. Οι άνθρωποι που υπογράφουν αυτές τις τροπολογίες με το όνομά τους και την παρουσία τους εμένα μου εμπνέουν σεβασμό. Και λυπάμαι. Και θα σας πω στο τέλος γιατί λυπάμαι σε προσωπικό επίπεδο. Σε πολιτικό επίπεδο, όμως, ερωτώ το εξής: Νομίζω ότι οι περισσότεροι ή όλοι είστε καθηγητές. Καταθέσατε, κύριοι καθηγητές, σε τροπολογία την διαδικασία εκλογής και εξέλιξης καθηγητών. Είναι σοβαρό πράγμα αυτό; Εγώ δεν ξέρω αν έχετε δίκιο ή αν έχετε άδικο, σας το λέω ειλικρινά. Θα ήμουν πάρα πολύ χαρούμενος αν διεξήγαμε αυτόν τον διάλογο. Και με πολύ μεγάλη χαρά, εάν πιστεύετε ότι το υπάρχον σύστημα δεν είναι σωστό - ξέρω ότι ένα μεγάλο μέρος της πανεπιστημιακής κοινότητας είναι υπέρ αυτής της διάταξης περίπου που φέρατε - να το αλλάξουμε. Αυτό, όμως, σας τιμά; Σας τιμά να έρχεται με μία τροπολογία συνολικά μια από τις βασικότερες διατάξεις που αφορά την πανεπιστημιακή εκπαίδευση, χωρίς κανένα στοιχείο κοινοβουλευτικού ή ουσιαστικού διαλόγου;
Για ποια λέτε;
Λέω για την διαδικασία εκλογής και εξέλιξης καθηγητών.
Είναι τεσσάρων ημερών. Είναι εκπρόθεσμη.
Όχι, όχι, δεν καταλάβατε. Δεν είπα ότι είναι εκπρόθεσμη. Είπα ότι γίνεται με τροπολογία. Έχω το πλήρες κείμενο και την ημερομηνία κατάθεσης. Είναι δυνατόν αυτό το θέμα να λυθεί με τροπολογία; Θα σας πω για το εκπρόθεσμο αμέσως μετά. Ειλικρινώς, όμως, εάν σας είχα προλάβει, θα σας παρακαλούσα κατ' ιδίαν και εκτός της Αιθούσης να μην το καταθέσετε γιατί σας εκθέτει. Και εκτός από εσάς εκθέτει και το Κοινοβούλιο. Και εκτός από το Κοινοβούλιο εκθέτει και την άποψη την οποία υπερασπίζετε με αυτή την τροπολογία, η οποία ίσως είναι ορθή. Δεν γίνεται έτσι.
Για ποιον λόγο;
Διότι αυτά δεν κατατίθενται με τροπολογία. Λυπάμαι, αλλά είναι άνθρωποι οι οποίοι έχουν κατά τεκμήριο την πανεπιστημιακή γνώση. Ελπίζω ότι έχουν τον ελάχιστο σεβασμό στην αντίθετη άποψη και κατά συνέπεια υποβάλλουν τις απόψεις τους στην βάσανο που προβλέπει ο έλεγχος για να φτάσουμε σε εκδήλωση νομοθετικής βουλήσεως και όχι εκ πλαγίου, διά της τροπολογίας, η οποία έχει άλλο σκοπό. Σαν να μην έφτανε, όμως, αυτό, το οποίο είναι πάρα πολύ βαρύ, εμφανίζεται και χειρότερο, η πεντηκοστή δεύτερη τροπολογία, η οποία φέρει επίσης υπογραφές καθηγητών και η οποία στην πραγματικότητα δημιουργεί αιτία απαλλαγής για καταβολή πιθανότατα παρανόμως καταβληθέντων στο «παρά πέντε».
Για τους καταλογισμούς λέτε;
Όχι, δεν θέλω να εξατομικεύσω. Προσπαθώ να μην προσωποποιώ αυτά που λέω, διότι θεωρώ ότι δεν έχει καμμία έννοια στην τηλεόραση ή σε οποιονδήποτε να εκθέτεις οιονδήποτε ονομαστικά. Αυτοί τους οποίους αφορά, το καταλαβαίνουν πολύ καλά. Εγώ το γεγονός στηλιτεύω, όχι τα πρόσωπα. Λέω, λοιπόν, είναι δυνατόν πραγματικά να σεβόμαστε τον εαυτό μας και να ερχόμαστε να καταθέτουμε τέτοια πράγματα; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Είναι βέβαιο ότι εμείς θα τα καταψηφίσουμε όλα, αλλά οφείλετε να τα καταψηφίσετε και εσείς όλα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, γιατί όλα αυτά ξέρετε πώς θα χρησιμεύσουν; Ούτως ή άλλως έρχεται μια άλλη Βουλή και το βλέπετε. Θέλετε να έρθει σε λίγους μήνες ή σε λίγους περισσότερους μήνες; Έρχεται μια άλλη Βουλή. Θα σας αρέσει να επιδεικνύονται αυτά τα νομοθετήματα με τις υπογραφές σας στην άλλη Βουλή, ως δείγματα διαφθοράς ή διαπλοκής ή εν πάση περιπτώσει οιουδήποτε άλλου κινήτρου ιδιοτελούς; Σας τιμά αυτό; Γιατί το κάνετε στον εαυτό σας; Διασώστε τουλάχιστον την υστεροφημία σας. Είναι πολύ σημαντικό αυτό. Έρχομαι στο ίδιο το νομοθέτημα και δεν θα πω πολλά. Το νομοθέτημα, σε όποιο κομμάτι αφορά την έρευνα, αποπνέει έναν υπουργοκεντρισμό ο οποίος είναι παντελώς ανεξήγητος. Γιατί; Δεν υπάρχουν όργανα τα οποία μπορούν να επιλέγουν πρόσωπα και διαδικασίες; Πρέπει όλα να τα έχει πάνω του ο παντογνώστης Υπουργός; Όσον αφορά το ΕΣΕΚ, υποτίθεται ότι υπάρχει μία επιτροπή, η οποία επιλέγει τους προτεινόμενους. Προηγουμένως τα τέσσερα εκ των έξι μελών αυτής της επιτροπής ορίζονταν επί τη βάσει της ιδιότητός τους, ενώ τώρα και τα έξι τα επιλέγει ο Υπουργός. Επιλέγει, λοιπόν, ο παριστάμενος Υπουργός τα έξι μέλη που θα επιλέξουν από κατάλογο τα έντεκα μέλη που θα αποτελέσουν το συμβούλιο, δηλαδή επιλέγει αυτούς που θα επιλέξουν αυτούς που του προτείνουν. Και αυτό το ονομάζει σοβαρή ρύθμιση. Και σαν να μην έφθανε αυτό, επιφυλάσσει και στην απόλυτη διακριτική του ευχέρεια σε μεταβατική διάταξη το προσωρινό ΕΣΕΚ των δεκαεπτά μελών. Και ως απάντηση, ο Υπουργός εμφανίζει την ύψιστη κοινοβουλευτική αλαζονεία. Τι λέει στην Βουλή των Ελλήνων; «Περιμένετε να δείτε τα πρόσωπα που θα επιλέξω και θα πειστείτε ότι έχω δίκιο». Αλήθεια; Υπάρχει κάποιος ο οποίος έχει την απόλυτη αλήθεια και μπορεί να επιλέγει τα άριστα πρόσωπα αυτός ο ίδιος; Έχει τόσην γνώσιν; Και αν υποθέσουμε ότι έχουμε μεταξύ ημών τους πανσόφους σε αυτή την Κυβέρνηση - που φοβάμαι ότι η κυβερνητική θητεία μόνο πανσόφους δεν αποδεικνύει - ο επόμενος Υπουργός, που ίσως δεν είναι προικισμένος με τόσα προσόντα, θα έχει αυτό το πλεονέκτημα της πανσοφίας; Αυτό συνιστά ορθή κοινοβουλευτική πρακτική; Γιατί το κάνουμε αυτό το πράγμα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε ένα νομοθέτημα που, πέρα από τις νεομαρξιστικές απόψεις της κατεύθυνσης της έρευνας κ.λπ., είναι δυνατόν να καταλήξουμε σε συνέργειες και σε παρόμοιες αντιμετωπίσεις θεμάτων; Γιατί γίνεται αυτό το πράγμα; Γιατί το κάνετε; Σας το ξαναλέω. Γιατί το κάνετε στον εαυτό σας; Γιατί το κάνετε στην Βουλή και γιατί το κάνετε στην χώρα; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έγινε μεγάλη συζήτηση - τοποθετήθηκε και ο Υπουργός και οφείλω να πω ότι προσπάθησα να πεισθώ, αλλά δεν πείστηκα - για την παράγραφο 7 του άρθρου 33. Τι λέει εδώ ο Υπουργός; Τι μας είπε; Μας είπε ότι όταν κάποιος είναι πολύ καλός στην μέση ή την κατώτερη εκπαίδευση, να του δώσουμε την δυνατότητα να επιλεγεί να γίνει καθηγητής στην ανώτατη εκπαίδευση. Και αυτό το, κατά την άποψή μου, πλημμελέστατο σκεπτικό αναφέρεται και στην αιτιολογική έκθεση. Δεν γράφει τίποτα άλλο. Είναι μια παράγραφος που αυτές οι δύο γραμμές είναι η αιτιολογία. Δεν καταλαβαίνω. Εδώ δεν λέγαμε πριν από λίγη ώρα ότι μας λείπουν εκπαιδευτικοί στην μέση και στην κατώτερη εκπαίδευση και πολλοί μάλιστα; Και τώρα εδώ τι λέμε δηλαδή; Ότι, όμως, από αυτούς που μας λείπουν, όσοι είναι καλοί να φύγουν; Αυτό, δηλαδή, θα πρέπει να κάνουμε εδώ, αυτό συνιστά συνεισφορά στα προβλήματα της κατώτερης και της μέσης εκπαίδευσης! [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, την μικρή σας ανοχή των δύο τριών λεπτών. Γι' αυτό, κύριε Υπουργέ, δεν είμαι έτοιμος να σας καταλογίσω ιδιοτέλεια. Όμως σας προειδοποιώ ειλικρινά ότι θα είναι εντυπωσιακό αν δούμε, μετά από έναν, δύο ή τρεις μήνες, αυτή η διάταξη να αφορά άτομα για τα οποία υπήρξε ψίθυρος εντός της Βουλής των Ελλήνων. Εγώ δεν θέλω να επαναλάβω ούτε τους ψιθύρους. Σας το λέω ειλικρινά. Θεωρώ ότι όποιος έχει έναν θεσμικό ρόλο πρέπει να προστατεύεται και δεν πρόκειται να επαναλάβω τίποτα από ό,τι μου είπαν εκτός της Αιθούσης. Αλλά προσέξτε πολύ καλά μην αυτοεκτεθείτε, διότι κινδυνεύουμε σε μια καχύποπτη κοινωνία να δίνουμε τροφή και αυτό δεν αρμόζει. Θέλω να σας πω και κάτι άλλο, το οποίο, στο πλαίσιο ενός οίστρου μνημονιακού σοσιαλισμού, επανέλαβε σήμερα ο Υπουργός όσον αφορά τον κ. Μητσοτάκη, τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας και τη λέξη «πελάτης». Το εξήγησα εχθές στην έντονη, πρέπει να πω, πρωτολογία μου. Η λέξη «πελάτης» δεν συνιστά αυτό το οποίο προσπαθείτε εσείς να προσδώσετε ως έννοια. Συνιστά αποδοχή του δικαιώματος εκπαίδευσης επί τη βάσει του καταβληθέντος τιμήματος δια των φόρων, δηλαδή δια του υστερήματος του ελληνικού λαού. Η λέξη «πελάτης» αντιπαραβάλλεται με την λέξη «υπήκοος» και υποδηλώνει αυτόν ο οποίος έχει δικαίωμα στην εκπαίδευση.
Ο πολίτης τι είναι; Υπάρχει η λέξη «πολίτης».
Γιατί; Πρέπει να αναλύσουμε όλο το λεξιλόγιο εδώ;
Συγγνώμη, κύριε Δένδια, γιατί από τον υπήκοο πηγαίνετε στον πελάτη; Δεν υπάρχει ο πολίτης;
Εσείς αντιλαμβάνεστε - κατά τη δική μας άποψη, εσείς μπορείτε να πείτε κάτι άλλο, είμαι βέβαιος - τον αποδέκτη των υπηρεσιών της εκπαίδευσης ως υπήκοο και όχι ως πολίτη.
Ως πελάτη και όχι ως πολίτη!
Εμείς θέλουμε να υποδηλώσουμε το δικαίωμά του να λαμβάνει υπηρεσίες ανάλογες με το υστέρημα που ο Έλληνας πολίτης καταβάλλει προς το ελληνικό δημόσιο. Αυτή είναι η άποψή μου.
Θέλετε πολίτες στην αγορά.
Μη διακόπτετε, σας παρακαλώ.
Μπορεί να συμφωνείτε ή να διαφωνείτε μαζί μας, αλλά το έχουμε εξηγήσει τόσες φορές που, σας παρακαλώ, το να κάνουμε ξανά για εικοστή φορά αυτόν τον διάλογο στερείται πλήρως σημασίας. Στο τέλος - τέλος, είναι προφανές ότι έχουμε και κάποιες ιδεολογικές διαφορές και αυτό φάνηκε και απ' αυτό που είπε ο Υπουργός στο τέλος για την ιδιωτική εκπαίδευση. Εμείς αντιλαμβανόμαστε και την ιδιωτική εκπαίδευση ως ένα φορέα απολύτως χρήσιμο υπό τις παρούσες συνθήκες.
Εκτός δημόσιας εποπτείας;
Μη διακόπτουμε, σας παρακαλώ.
Κύριε Υπουργέ, βλέπω ότι έκανα λάθος. Σας το ομολογώ. Στην αρχή σας επήνεσα, αλλά δεν συμβαίνει αυτό. Είστε αρκετά πονηρός, ώστε ακόμα και ο τόνος σας όταν είναι ήπιος, να υποκρύπτει σκοπιμότητα, για να μην πω πονηρία.
Μη με κακολογείτε, όμως. Κουβεντιάζουμε ενάρθρως και ελλόγως.
Ας ολοκληρώνουμε τη σκέψη μας, παρακαλώ.
Τι να κάνω, κύριε Πρόεδρε; Ο κύριος Υπουργός σε καθετί που λέω, απαντά.
Όντως, σε αυτό έχετε δίκιο. Συνεχίστε, σας παρακαλώ.
Καταλήγοντας - δεν θέλω να μακρηγορήσω, καθώς αύριο θα έχουμε πολύ έντονη συζήτηση και μεγάλο περιθώριο χρόνου - θα μου επιτρέψετε να πω και μία προσωπική εμπειρία που βίωσα σήμερα, όπως νομίζω, στην Αίθουσα. Νεαρά, συμπαθέστατη σε εμένα και νομίζω απολύτως καλών προθέσεων συνάδελφος, έλαβε τον λόγο και κατηγόρησε και τη Νέα Δημοκρατία και εμένα προσωπικά για μία σειρά λαθών, κακών διαχειριστικών πρακτικών, κ.λπ.. Και ξεδίπλωσε στη ρύμη του λόγου όλο το όραμα μίας θριαμβεύουσας Αριστεράς με πανανθρώπινο νόημα και με γενική αντίληψη των πραγμάτων. Οι περισσότεροι από εσάς ήσασταν εδώ και το ακούσατε. Θυμάστε πώς κατέληξε αυτός ο θριαμβευτικός για την Αριστερά λόγος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Κατέληξε με την πρόταση για τη μονιμοποίηση προσωρινής Μητροπόλεως στη Θεσσαλία. Αυτό είναι και η τραγωδία σας. Δεν είστε μία θριαμβεύουσα υπέρ του ανθρωπισμού Αριστερά. Δυστυχώς έχετε μετατραπεί σε μία ομάδα η οποία διαχειρίζεται ρουσφέτια της εποχής του Δεληγιώργη. Δεν έχετε καιρό να σώσετε την κυβερνητική σας θητεία. Δεν σας το λέω ούτε με κακία ούτε με οτιδήποτε άλλο. Η πορεία σας είναι προδιαγεγραμμένη. Έχετε, όμως, καιρό να διασώσετε, τουλάχιστον σε προσωπικό επίπεδο, την υστεροφημία σας. Αυτό το οποίο έγινε εχθές και σήμερα σε αυτή την Αίθουσα και το νομοθετικό έργο το οποίο παρήχθη και θα ψηφιστεί από την Πλειοψηφία, δεν τιμά ούτε καν την υστεροφημία σας. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή σας.
Ευχαριστούμε, κύριε Δένδια.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο επί προσωπικού;
Για ποιο πράγμα, κύριε Γαβρόγλου;
Σχεδόν προσωπικό…
Μα, δεν υπάρχει προσωπικό.
Αφήστε να το κρίνει το Προεδρείο αν υπάρχει, κυρία Αντωνίου. Αφήστε να το κρίνει το Προεδρείο.
Την άποψή σας γιατί είναι προσωπικό…
Μα, αν είναι ο κάθε εισηγητής να παίρνει τον λόγο, θα μπορούσε να επικαλεστεί προσωπικό ζήτημα.
Θέλετε να δώσετε τη θέση σας στην κ. Αντωνίου, για να προεδρεύσει;
Όχι, όχι. Η κ. Αντωνίου θα νομίζει ότι είμαι αρκετά ευγενής…
Επειδή για όσους και όσες υπέγραψαν τις τροπολογίες χρησιμοποιήθηκαν εκφράσεις που αγγίζουν μία προσωπική μομφή, θα έπρεπε κάπως να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα για ενάμισι λεπτό.
Εντάξει, κύριε Γαβρόγλου. Ορίστε, έχετε τον λόγο για ενάμισι λεπτό.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατηγορηθήκαμε όσοι υπογράψαμε την τροπολογία για διαπλοκή και μας έγινε έκκληση να προστατεύσουμε την υστεροφημία μας. Δεν πρόκειται να προστατεύσουμε την υστεροφημία μας. Δεν είναι μέσα στην πολιτική μας κουλτούρα ούτε και η διαπλοκή. Αυτό που θέλω να ρωτήσω ευθέως είναι αν υπάρχει εδώ κάποια λογική που λέει τι είδους τροπολογίες μπορούν να καταθέτουν οι Βουλευτές και τι είδους τροπολογίες δεν μπορούν να καταθέτουν οι Βουλευτές. Απ' ό,τι καταλαβαίνω, δεν υπάρχει κάτι τέτοιο και θα παρακαλούσα πάρα πολύ, τέτοιου είδους πρακτικές και τέτοιου είδους προτροπές να μη γίνονται αποδεκτές. Ως προς την ουσία, οι πανεπιστημιακοί του ΣΥΡΙΖΑ πήραν την ευθύνη να προτείνουν την κατάργηση ενός ακαδημαϊκά κατάπτυστου τρόπου εκλογής και εξέλιξης διδακτικού προσωπικού, επαναλαμβάνω, κατάπτυστου και το οποίο έχει τη συναίνεση της τεράστιας πλειοψηφίας της πανεπιστημιακής κοινότητας, για να μη σας πω όλης. Αυτού του τύπου οι εκλογές πραγματικά μας έχουν εκθέσει και στην Ελλάδα και διεθνώς. Δεύτερον, με τις υπόλοιπες τροπολογίες αυτό που θέλουμε να δηλώσουμε είναι ότι προστατεύουμε όσους και όσες με ανιδιοτέλεια και αφιλοκερδώς υπηρέτησαν τα πανεπιστήμια και μέσα από μια καφκική - κυριολεκτικά καφκική - γραφειοκρατία καλούνται σήμερα να πληρώσουν λεφτά από την τσέπη τους και τις περιουσίες τους. Αυτό το θεωρούμε απαράδεκτο και είναι μια ηθική και πολιτική δήλωση η τροπολογία και γι' αυτό κατατέθηκε και ως τροπολογία από τους πανεπιστημιακούς του ΣΥΡΙΖΑ. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Γαβρόγλου. Πριν δώσω τον λόγο στην κ. Καραμανλή, να σας ενημερώσω πού βρισκόμαστε. Είχαμε πει και είχαμε συμφωνήσει το πρωί ότι θα τελειώσουμε γύρω στις 20.00΄, το πολύ 20.30΄. Είναι 21.15΄. Ακολουθούν πέντε ή έξι Βουλευτές, η κ. Βάκη ως Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, θα γίνουν δυο - τρεις παρατηρήσεις. Ο κ. Φωτάκης θέλει να πει λίγα λόγια και η κυρία Αναπληρώτρια Υπουργός. Έχει ζητήσει, επίσης, τον λόγο ο κ. Δελής και ο κ. Μαυρωτάς και κλείνουμε. Θα παρακαλούσα τους ομιλητές που ακολουθούν - παράκληση πρώτα στην κ. Καραμανλή να δώσει το καλό παράδειγμα - όσο γίνεται να συντομεύσουμε στον χρόνο, ώστε να ολοκληρώσουμε σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα, για να μην ξεφύγουμε πάρα πολύ από τον χρόνο μας. Κυρία Καραμανλή, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πριν ξεκινήσω την ομιλία μου, θέλω να πω στον κ. Γαβρόγλου ότι ο κ. Δένδιας δεν είπε αν έχετε δίκιο ή άδικο. Ο τρόπος με τον οποίο κινείστε δεν είναι ο πρέπων.
Πρέπων ως προς τι;
Και θα έπρεπε να γίνει διάλογος και να συζητηθεί και να μην έρθει με τη μορφή τροπολογίας.
Τέσσερις ημέρες ήταν στην επιτροπή. Δεν σας φτάνουν;
Αυτή ήταν η ένστασή μας. Δεν αφορά στο αν έχετε δίκιο ή άδικο και πόσο δίκιο ή πόσο άδικο έχετε.
Πέντε χρόνια το συζητά η ακαδημαϊκή κοινότητα.
Τα ζητήματα, λοιπόν, της παιδείας και της έρευνας θα έπρεπε να αποτελούν βασικά συστατικά μιας εθνικής στρατηγικής. Είναι αυτό που συνηθίζουμε να λέμε «εθνική υπόθεση». Γι' αυτό και θα έπρεπε να τα προσεγγίζουμε με ειλικρίνεια και με μεγαλύτερη διάθεση συζήτησης.
Να μη μιλάμε λίγο από κάτω και να ακούμε την ομιλήτρια.
Θα ήθελα να ρωτήσω, κύριε Υπουργέ, ποια είναι η δική σας προσέγγιση. Την ώρα που διεξάγεται ο περίφημος εθνικός διάλογος για την παιδεία, φέρνετε πληθώρα διατάξεων, που αφορούν όλο το φάσμα της εκπαίδευσης, φυσικά για να αποδείξετε ότι ο διάλογος είναι προσχηματικός και γίνεται για τα μάτια του κόσμου. Θυμίζει λίγο, θα λέγαμε, την υποτιθέμενη διαπραγμάτευση της Κυβέρνησης με τους θεσμούς. Ακόμα και η εφαρμογή του νέου τύπου «κουτσουρεμένου» ολοήμερου σχολείου έγινε με υπουργική απόφαση, χωρίς να προηγηθεί κανένας διάλογος. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να σας πω δύο πράγματα, κύριε Υπουργέ, με όλο τον σεβασμό. Πρώτον, δεν υπάρχουν πρωτεύοντα και δευτερεύοντα μαθήματα στην εκπαίδευση. Αυτό έχει τελειώσει προ πολλού. Δεύτερον, ως Υπουργός Παιδείας πρωτίστως κι ως γονιός δευτερόντως θα έπρεπε να γνωρίζετε ότι τα Ελληνόπουλα είναι παχύσαρκα. Έχουμε θλιβερή πρωτιά στον κόσμο. Άρα το «δεν τρέχει τίποτα να μειώνουμε μία ώρα γυμναστικής στην έκτη δημοτικού», νομίζω δεν θα έπρεπε να είναι προσέγγιση ενός υπεύθυνου Υπουργού Παιδείας. Περνώντας τώρα στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο, το πρώτο κεφάλαιο, που αφορά στην έρευνα, είναι ουσιαστικά τροποποίηση του ν.4310/14, ενός νόμου που, αν και είναι νωρίς για να κριθεί, ενδεχομένως να είχε κάποιες αδυναμίες. Το βέβαιο, όμως, είναι ότι υπηρετούσε μια συγκροτημένη και ξεκάθαρη εθνική στρατηγική για την έρευνα και την καινοτομία, μια στρατηγική, που θα μας επέτρεπε να είμαστε ανταγωνιστική ως χώρα, να αξιοποιούμε τα αποτελέσματα της έρευνας και να παράγουμε πλούτο, ανταποκρινόμενοι στις ανάγκες της πραγματικής οικονομίας, χωρίς να παραγνωρίζουμε και να μειώνουμε την αξία της βασικής έρευνας, με τα ερευνητικά κέντρα να μπορούν να λειτουργήσουν με ενισχυμένη ανεξαρτησία και σε συνεργασία με ιδιώτες, να είναι προσανατολισμένα στην ανάπτυξη και την επιχειρηματικότητα και συνδεδεμένα με την αγορά εργασίας, την πραγματική αγορά εργασίας κι όχι τη διανομή συμβάσεων ορισμένου χρόνου στα ερευνητικά προγράμματα των πανεπιστημίων. Στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο δεν υπάρχει σαφές στίγμα της Κυβέρνησης για την έρευνα, παρά μόνο συρραφή ρυθμίσεων. Και παρά το γεγονός ότι ο κ. Φωτάκης, που έχει γνώση του αντικειμένου, μίλησε για σύνδεση της έρευνας με τις παραγωγικές δραστηριότητες, αυτό που βλέπουμε να κυριαρχεί είναι η προσπάθεια ελέγχου της έρευνας από την κεντρική εξουσία με τη συγκέντρωση αρμοδιοτήτων και εξουσιών στον Υπουργό Παιδείας και σε έναν απροσδιόριστο μηχανισμό του Υπουργείου, ο οποίος θα έχει λόγο στον σχεδιασμό και την εφαρμογή της πολιτικής για την έρευνα και την καινοτομία, με τον έλεγχο του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας, με την αλλαγή στη διαδικασία επιλογής διευθυντών των ερευνητικών κέντρων, όπου χρησιμοποιείτε, κύριε Υπουργέ, την ίδια πατέντα που ακολουθήθηκε στα στελέχη της εκπαίδευσης, με την αναστολή ίδρυσης και λειτουργίας ερευνητικών κέντρων στρατηγικής σημασίας στην ελληνική περιφέρεια. Πυρήνες, λοιπόν, της νομοθετικής σας πρωτοβουλίας είναι η ενίσχυση του ελέγχου και την κομματικής επιρροής. Στα κεφάλαια που αφορούν στην εκπαίδευση δεν ξεφύγατε από την προσφιλή σας μέθοδο της κοπτοραπτικής, με αποσπασματικές πρωτοβουλίες και άρωμα ρουσφετολογικό. Στο άρθρο 26 τα συμβούλια των ιδρυμάτων αποτέλεσαν μια σημαντική καινοτομία, που στόχευε στην αναβάθμιση των πανεπιστημίων μας, στη λογική της ανάπτυξης, της εξωστρέφειας και της λογοδοσίας. Η Κυβέρνηση αυτή, πιστή στις ιδεοληψίες της, τα έχει αδρανοποιήσει και με το εν λόγω άρθρο τα οδηγεί σε περαιτέρω απαξίωση, ανοίγοντας τον δρόμο για την οριστική περιθωριοποίηση τους. Με την υποκατάστασή τους από τη σύγκλητο επιστρέφει στο προηγούμενο καθεστώς, που όλοι γνωρίζουμε ότι χαρακτηριζόταν από πελατειακές σχέσεις, ευνοιοκρατία και αδιαφάνεια. Θα θέλαμε, επίσης, να μας διευκρινίσετε τι ακριβώς συνιστά «αδυναμία» στη λήψη αποφάσεων από τα συμβούλια. Ποιος θα την αξιολογεί και με ποια κριτήρια; Γιατί η δημιουργική ασάφεια, με την οποία έχει διατυπωθεί, παραπέμπει γενικά και αορίστως στη δυνατότητα της συγκλήτου να αποφασίζει αντί του συμβουλίου. Εκτός αν ως «αδυναμία» εννοείτε την εισβολή των γνωστών φοιτητικών ομάδων, που «δημοκρατικά» εμποδίζουν τα συμβούλια να συνεδριάσουν. Το ποιοι, βεβαίως, πατρονάρουν αυτές τις ομάδες και επιδοτούν τις ενέργειές τους είναι γνωστό. Παράλληλα, με το συγκεκριμένο άρθρο παρέχεται νομιμοποίηση των πρυτανικών συμβουλίων, που συστάθηκαν με τον ν.4009/2011, ο οποίος δεν προέβλεπε τη συγκρότηση αυτού του οργάνου. Επικυρώνονται, δηλαδή, αυθαίρετες και παράτυπες αποφάσεις των πανεπιστημίων, που αγνόησαν τον ισχύοντα νόμο. Συνιστά αυτό, άραγε, πρόοδο και μεταρρύθμιση ή οπισθοδρόμηση; Στο άρθρο 33 στην παράγραφο 7 προβλέπεται η δυνατότητα μετάταξης εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στα ΑΕΙ και σε θέσεις εργαστηριακού διδακτικού προσωπικού. Έχει ήδη ασκηθεί οξεία κριτική για τη σκοπιμότητα αυτής της διάταξης και γι' αυτούς που φωτογραφίζει. Προφανώς εντάσσεται και αυτή στο ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς. Πέρα όμως από πρόσωπα, καλό θα ήταν να εστιάσουμε στην ανακολουθία της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας. Από τη μια ο Υπουργός παραδέχεται την ύπαρξη τρεισήμισι χιλιάδων κενών και εξαγγέλλει είκοσι χιλιάδες προσλήψεις έως το 2018 και από την άλλη δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να αποχωρήσουν εκπαιδευτικοί από τα σχολεία και μάλιστα ένα ποιοτικό κομμάτι, «εκπαιδευτικοί αυξημένων προσόντων», όπως είπε. Έχουν, άραγε, αυτή την πολυτέλεια τα σχολεία μας; Τους περισσεύουν αυτοί οι εκπαιδευτικοί; Να ενισχυθούν τα πανεπιστημιακά εργαστήρια, αλλά όχι σε βάρος των μαθητών. Ελπίζω ότι αυτούς που θέλει να προσλάβει ο κύριος Υπουργός, να τους κρατήσει στα σχολεία και να μη χρησιμοποιηθεί ο διορισμός τους σε αυτά ως διαβατήριο για άλλες δημόσιες υπηρεσίες, γιατί βεβαίως η Κυβέρνηση έχει δώσει ανάλογα δείγματα γραφής, το γνωρίζουμε άπαντες σε αυτή την Αίθουσα. Τέλος, η Κυβέρνηση προχωράει στην αποποινικοποίηση των καταλήψεων, άρθρο 45. Ακούσαμε μάλιστα, την κ. Αναγνωστοπούλου να μας λέει ότι η κατάληψη είναι μέσο ενίσχυσης της δημοκρατίας. Είναι, δηλαδή, περισσότερο δημοκρατική μια χώρα που ανέχεται την κατάληψη δημόσιας σχολικής περιουσίας και τους βανδαλισμούς, που κατά κανόνα τη συνοδεύουν; Γιατί, μάλλον σε «μπανανία» παραπέμπει. Είναι προοδευτική στάση να ενθαρρύνεις ουσιαστικά τα λουκέτα, που επιβάλλουν οι κάθε λογής μειοψηφίες στα σχολεία; Είναι αναχρονιστικό να κρατάς τα σχολεία ανοιχτά. Και ποιο άραγε είναι το μήνυμα που στέλνει η πολιτεία σε αυτά τα παιδιά; Η ατιμωρησία και η ασυδοσία. Δηλαδή ότι μπορούμε να στερήσουμε από την υπόλοιπη σχολική κοινότητα την πρόσβαση στο σχολείο χωρίς συνέπειες, ότι και να τα σπάσουμε, δεν τρέχει τίποτα, ο λογαριασμός θα σταλεί αλλού, στον ανυπεράσπιστο φορολογούμενο. Αυτές, δυστυχώς, είναι οι ιδεολογικές αγκυλώσεις και σε αυτές τις περιπτώσεις, δυστυχώς, ό,τι σπέρνεις θερίζεις. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω. Τα αποτελέσματα της Κυβέρνησης στον ευαίσθητο χώρο της παιδείας μιλούν από μόνα τους. Δαιμονοποίηση της αριστείας, ρουσφέτια στους αιώνιους φοιτητές, κομματοκρατία παντού, πρωτοφανές μπάχαλο με χιλιάδες κενά στα σχολεία. Αυτό είναι το αποτύπωμα της Κυβέρνησης και δεν αλλάζει με το παρόν νομοσχέδιο. Εκπαιδευτική πολιτική δεν είναι ούτε οι «φωτογραφικές» ρυθμίσεις, ούτε οι κάθε είδους κομματικές διευθετήσεις και εξυπηρετήσεις. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Καραμανλή. Ο κ. Τριαντάφυλλος Μηταφίδης, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Α΄ Θεσσαλονίκης, έχει τον λόγο. Όσο μπορούμε ας είμαστε μέσα στον χρόνο, κύριε Μηταφίδη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Να σας πληροφορήσω, κυρία Καραμανλή και αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες της Νέας Δημοκρατίας, ότι όπως είμαστε κατά της ποινικοποίησης των μαθητικών διεκδικήσεων, είμαστε και κατά των λουκέτων. Λουκέτα βάζουν οι εργοδότες όταν κλείνουν τις επιχειρήσεις σας…
«Μας»;
…τους οποίους τους προτιμάτε…
Εσείς τους προτιμάτε!
… και λουκέτα υπάρχουν βέβαια και στις φυλακές.
Κι αυτούς τους βγάζετε απ' έξω.
Εμείς, λοιπόν, είμαστε υπέρ των ανοικτών μαθητικών διεκδικήσεων. Ο μαθητής είναι ένοικος του σχολείου και δεν είναι καταληψίας. Αυτό σας το καταθέτω επειδή συνέβη να χρηματίσω επί είκοσι τουλάχιστον χρόνια πρόεδρος στη Γ΄ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και τα 2/3 της ζωής μου συνδέονται με τη δημόσια εκπαίδευση και με τους αγώνες για τη δημοκρατία, γιατί πρέπει να μάθετε κάτι από το ιστορικό κεκτημένο της Αριστεράς. Το λέω αυτό στον κ. Δένδια, ο οποίος δεν φείδεται νουθεσιών προς την Αριστερά. Μας έχετε αναλάβει υπό την προστασία σας, μην τυχόν και ξεστρατίσουμε. Αφήστε να προστατεύσουμε εμείς τον εαυτό μας. Θέλω να σας πω, λοιπόν, κάτι για να το μάθετε. Αφορά όχι αυτό που κακώς, κατά τη γνώμη, μου λέγεται «ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς». Εγώ θέλω να σας μιλήσω για το ιστορικό κεκτημένο της Αριστεράς και να το συνοψίσω σε μια φράση, επειδή είμαστε σε συνθήκες οικονομικού καταναγκασμού, σε μια διαρκή κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Ας το συνοψίσω επαναλαμβάνοντας τους στίχους ενός συμπολίτη μου - Σαλονικιός ήταν κι αυτός - του Ναζίμ Χικμέτ, που πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του στις φυλακές υπερασπιζόμενος τις ίδιες αξίες. «Το ζήτημα» - λέει - «δεν είναι αν είσαι αιχμάλωτος, αλλά να μην παραδίνεσαι». Εμείς δεν έχουμε παραδοθεί, ούτε σκοπεύουμε να παραδοθούμε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ξέρουμε βέβαια ότι αυτό σας ενοχλεί, όπως ενοχλεί και τους δανειστές της χώρας.
Αύριο που θα ψηφίσετε τα 5,5 δισεκατομμύρια…
Τι μας λέτε κάθε μέρα; «Είστε κακοί μαθητές, είστε ανεπίδεκτοι μαθήσεως, ξοδεύετε πάρα πολλά λεφτά, αλλά δεν μαθαίνετε στο φροντιστήριο στο οποίο έχετε πάει». Αυτό μας λέτε συνέχεια. Λέτε ότι «δεν συμμορφωνόμαστε προς τας υποδείξεις», ότι προκαλούμε τους δανειστές και αυτοί, λοιπόν, αντεκδικούμενοι, χτυπούν τη χώρα. Αυτά μας λέτε κάθε μέρα. Και κάτι άλλο: ας μην κάνει ο κ. Δένδιας τον «χρησμολόγο» του Αρχηγού του. «Λανθάνουσα γλώσσα…» - έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι - «…τ' αληθή λέγει». Έτσι δεν είναι; Δυο πράγματα θέλω να πω, κύριε Υπουργέ. Επειδή πολύ σωστά είπατε ότι είμαστε σ' έναν ανοικτό διάλογο με την κοινωνία, βομβαρδιζόμαστε με τηλεφωνήματα, με υποδείξεις και με την αγωνία του κόσμου. Και πρέπει σ' αυτά τα ζητήματα να απαντήσουμε με ευθύνη, παρά το ότι είμαστε σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση αυτή τη στιγμή. Είμαστε στριμωγμένοι από κάθε πλευρά και μας πυροβολούν και στην πλάτη και στο στήθος, αλλά εμείς είμαστε ανθεκτικοί σ' αυτά. Είμαστε βγαλμένοι από δύσκολες εποχές και γι' αυτό ούτε τους χασάπηδες φοβόμαστε - μιλάω για τους στημένους χασάπηδες - ούτε βέβαια αυτούς οι οποίοι νομίζουν ότι θα υποκύψουμε κάτω απ' αυτή την πίεση. Δεν πρόκειται να τους κάνουμε το χατίρι, γιατί έχουμε αναλάβει μια ευθύνη ιστορική και δεν βρισκόμαστε εδώ, επειδή θέλουμε να κάνουμε πολιτική καριέρα. Στα παλαιότερα των υποδημάτων μας η πολιτική καριέρα. Πάρτε το είδηση αυτό, σας το λέμε μετά λόγου γνώσεως.
Πω πω, ωραίο αυτό!
Κύριε Υπουργέ, σε σχέση με την τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση, την πολύπαθη, θα περίμενα - όλοι μας θα το περιμέναμε, παρά τις δυσκολίες που υπάρχουν. Θα σας το πω και συμβολικά: να κηρύξουμε την τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση σε ζώνη εκπαιδευτικής και κοινωνικής προτεραιότητας. Έχει τεράστια σημασία αυτό. Έχει μια κοινωνική πτυχή που την καταλαβαίνετε όλοι και γι' αυτό χτύπησε εκεί η ταξική πολιτική των προκατόχων μας. Είναι πολύ χαρακτηριστικό το πού χτυπήσατε. Χτυπήσατε, εκεί που πήγαιναν οι πιο φτωχοί, οι πιο αδύναμοι. Και μην ξεχνάτε ότι εμείς φέραμε τον νόμο για την ιθαγένεια. Διακόσιες χιλιάδες παιδιά, τα οποία θα εγκατέλειπαν τη χώρα, ενώ γεννήθηκαν και πήγαν στα σχολεία μας, θα ήταν εκτός αυτών των σχολείων. Και τα σχολεία αυτά στηρίζονται από τα προσφυγόπουλα, αυτά που έτυχαν της ελληνικής παιδείας. Επειδή δεν έχω παραπάνω χρόνο, θα καταθέσω και τα σχετικά έγγραφα για την επαγγελματική εκπαίδευση. Υπάρχουν ζητήματα προς διευκρίνιση στο σχετικό άρθρο, που πιστεύω ότι αδικεί την προσπάθεια που κάνουμε. Το φέρατε ως τροπολογία - εν πάση περιπτώσει - και αφορά την τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση. Υπάρχουν ζητήματα που πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να διευκρινιστούν σε σχέση με τα επαγγελματικά δικαιώματα, τη συνάφεια ανάμεσα στα μαθήματα και στα επαγγελματικά δικαιώματα. Πιστεύω ότι στα επόμενα διατάγματα και τις υπουργικές αποφάσεις που θα βγουν, να έχουν διευκρινιστεί, γιατί έχουν δημιουργήσει απορίες. Υπάρχει ένα ζήτημα - αν θέλετε - και από άποψη παιδαγωγική και μορφωτική. Τα παιδιά που θα φοιτήσουν στη δευτέρα τάξη των ΕΠΑΛ - από ό,τι καταλαβαίνουμε - θα ακολουθήσουν το νέο πρόγραμμα. Αυτό έχει προβλήματα. Υπάρχουν ανησυχίες και πρέπει αυτά τα ζητήματα να τα απαντήσουμε. Επειδή δεν έχω χρόνο, θα σας τα καταθέσω αυτά τα έγγραφα. Επίσης, θα σας καταθέσω ένα υπόμνημα που έχουν στείλει πολλοί συνάδελφοι από τα ΕΠΑΛ. Αφορά τη σχέση της ειδικότητας των ηλεκτρολόγων με τους ηλεκτρονικούς. Πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να λυθούν αυτά τα ζητήματα. Σε πρόσφατες δικές σας υπουργικές αποφάσεις - έχω εδώ μία με ημερομηνία 29 Φεβρουαρίου 2016- είναι σαφέστατη αυτή η διάκριση. Όμως, όπως καταλαβαίνετε, επειδή είμαστε σε μια κατάσταση γενικευμένης καχυποψίας ακόμα και για τα καλά που κάνουμε, πρέπει να είμαστε όσο το δυνατόν πιο σαφείς. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον Τριαντάφυλλο Μηταφίδη, Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Α΄ Θεσσαλονίκης. Τον λόγο έχει τώρα η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Φωτεινή Βάκη για οκτώ λεπτά και να παρακαλέσω με συνέπεια στον χρόνο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι περασμένη η ώρα. Φτάνουμε στο τέλος μιας μεγάλης διαδικασίας, κατά την οποία η συζήτηση ήταν αρκετά γόνιμη, μολονότι πολλές φορές ευτελίστηκε - θα έρθω σε αυτό αργότερα - δεν θα αντισταθώ στον πειρασμό να απαντήσω στις αιτιάσεις του κ. Δένδια για τις τροπολογίες που φέρουν τις υπογραφές μας και θα μιλήσω με την ιδιότητά μου της πανεπιστημιακής δασκάλας. Εγώ όχι απλά δεν ντρέπομαι, αλλά αισθάνομαι υπερήφανη που υπέγραψα τις εν λόγω τροπολογίες και εξηγούμαι: Η πρώτη αφορά τα εκλεκτορικά. Τι σας πείραξε ότι κατέβηκε τροπολογία; Ο τύπος είναι το πρόβλημα ή η ουσία; Για ποια εκλεκτορικά μιλάμε; Για τα εκλεκτορικά του νόμου Διαμαντοπούλου, τα οποία γίνονταν εν κρυπτώ και παραβύστω, μέσα σε ένα κουβούκλιο, καταργώντας την ικανότητα της ακαδημαϊκής κρίσης και ακυρώνοντας την; Η κρίση είναι κάτι πολύ σοβαρό. Αξίζει το όνομά της και κυρούται ως τέτοια μόνο όταν τελείται δημόσια. Η κρίση έχει νόημα ως δημόσια διαβούλευση, η οποία γίνεται μέσα στο πλαίσιο ενός ακαδημαϊκού τμήματος, το οποίο επίσης ήθελε να κυρώσει και να καταργήσει ο νόμος Διαμαντοπούλου, διότι μία ωραία πρωία θυμήθηκε ότι έπρεπε να αλλάξει - και αποφάσισε - το DNA των πανεπιστημίων, γράφοντας στα παλιά της τα υποδήματα τη γνώμη της ακαδημαϊκής κοινότητας και τη διαβούλευση της ακαδημαϊκής κοινότητας. Βλέπετε ότι οι νόμοι για τα πανεπιστήμια και οι αλλαγές στο DNA των πανεπιστημίων είναι αποφάσεις που εναπόκεινται στην πολιτική βούληση της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου. Αυτά τα εκλεκτορικά, έτσι όπως ήταν - επαναλαμβάνω - σε ένα κουβούκλιο, ακυρώνοντας την έννοια της δημόσιας διαβούλευσης, προσιδίαζαν μόνο σε ακαδημαϊκή λοβοτομία. Απαξίωναν και ευτέλιζαν απολύτως κάθε ακαδημαϊκή διαδικασία. Και αυτό επιτέλους πρέπει να αλλάξει. Τώρα, οι καταλογισμοί του Πανεπιστημίου της Κρήτης: Είναι, τουλάχιστον, ντροπή να νομιμοποιούμε και να συμβάλουμε σε όλη αυτή την προπαγάνδα που γίνεται από τις ναυαρχίδες και τις ακταιωρούς της παραπληροφόρησης εναντίον των πανεπιστημιακών, που ευτελίζονται, λοιδορούνται, καταγγέλλονται καθημερινά ως διεφθαρμένοι, οκνηροί κ.λπ. από όλον αυτόν τον κίτρινο Τύπο και θα πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί. Είναι πάρα πολύ γνωστή ιστορία αυτή και - με συγχωρείτε - δεν αφορά τους δύο, τρεις, τον κ. Σταθάκη, τον οποίο αναφέρατε - ο οποίος, τότε, ειρήσθω εν παρόδω, ήταν επίκουρος καθηγητής κι έτυχε ο άνθρωπος να είναι μέλος της συγκλήτου - αφορά όλη την Σύγκλητο του Πανεπιστημίου της Κρήτης, αφορά τιμές και υπολήψεις εκλεκτών συναδέλφων μας που σπιλώθηκαν, που σύρθηκαν στα δικαστήρια - επ' ευκαιρία έχουν αθωωθεί τρεις φορές - και αυτή η ιστορία θα πρέπει κάποτε να τελειώσει. Μια ιστορία που αφορά τι; Την καθ' όλα νόμιμη χρήση πόρων του ειδικού λογαριασμού, προκειμένου να βελτιωθεί ένα αναχρονιστικό σύστημα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Τέλος, σχετικά με τα αδιάθετα κονδύλια - υπάρχει και αυτή η τροπολογία - των ειδικών λογαριασμών, τα οποία ανακαλύπτουν λειτουργικές ανάγκες των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων. Είναι πάρα πολύ σημαντικό. Και ξέρετε γιατί; Για να μπει επιτέλους ένα τέλος σε αυτό το αίσχος που λέγεται outsourcing, ήτοι εργολαβίες, ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι. Να σας θυμίσω, δε - γιατί μας κουνάτε το δάκτυλο τώρα ότι δεν κάνουμε κανέναν διορισμό, λες κι εσείς κάνατε, όταν είχατε ρίξει στον Καιάδα τόσους διοικητικούς υπαλλήλους των πανεπιστημίων, αν θυμάστε - ότι αυτές οι απολύσεις ήταν κι ένα πρόσχημα για να γίνουν τα πανεπιστήμια πεδίον δόξης λαμπρό εταιρειών κι εργολάβων. Ας μπει, λοιπόν, ένα τέλος. Και να θυμίσω κι ένα όνομα, ανήκει σε αυτή την κατηγορία: Κωνσταντίνα Κούνεβα. Λοιπόν, αυτά για τις τροπολογίες. Για να ξεκαθαρίσουμε λίγο τα πράγματα. Θέλω, επίσης, να φύγω λίγο από το πνεύμα και από το γράμμα του νόμου για το οποίο μίλησα χθες και να πω το εξής ότι ακούστηκαν πολλά ευτράπελα σε αυτή την Αίθουσα και είναι τουλάχιστον θλιβερό να επιδίδεσθε, κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, σε ένα παραλήρημα κινδυνολογίας και κατατρομοκράτησης. Τρομοκρατείτε σήμερα από το Βήμα μια ολόκληρη κοινωνία, την οποία εσείς διαλύσατε. Έχετε το θράσος να εγκαλείτε αυτή την Κυβέρνηση για απολυταρχισμό. Βόρεια Κορέα μας είπατε, ότι είμαστε απολυταρχικοί, ότι σήμερα τα κανάλια έδειχναν τον Πρωθυπουργό μεσούσης της απεργίας κ.λπ.. Μάλιστα - να το πούμε και αυτό - κάποιος συνάδελφος τόλμησε να πει ότι προπηλάκισαν κάποιοι τον κ. Σταϊκούρα στην Επιτροπή Οικονομικών Κοινωνικών Υποθέσεων που συνεδρίαζε, διότι θύμισε την επέτειο σήμερα της Marfin. Να σας θυμίσω ότι όλες οι πολιτικές δυνάμεις του συνταγματικού τόξου εξέφρασαν τα συλλυπητήρια. Δεν τίθεται θέμα και δεν καταλαβαίνω ποιο ήταν το συμπέρασμα και ποιο ήταν το υπονοούμενο. Μήπως, πάλι, θέλετε να επαναλάβετε την προσφιλή σας θεωρία των δύο άκρων, σώνει και ντε η Αριστερά πρέπει να εξισώνεται με τους τρομοκράτες; Κοιτάξτε, μετά τον εμφύλιο, στο μετεμφυλιακό, μεταπολεμικό κράτος οι Αριστεροί ήταν τα «κομμούνια» και οι «κατσαπλιάδες». Αίφνης, τώρα, έγιναν οι τρομοκράτες. Σταματήστε, εν πάση περιπτώσει, να διαβάζετε Ψυχάρη. Σταματήστε λίγο να διαβάζετε όλες τις ναυαρχίδες της διαπλοκής και διαβάστε και κάτι πιο ουσιαστικό. Τώρα για τον απολυταρχισμό, λίγο, επειδή έχουμε διαφορετικές σημάνσεις όρων. Ποιον απολυταρχισμό; Εγώ απολυταρχισμό βλέπω μόνο στα κανάλια της διαπλοκής, τα οποία τόσα χρόνια λειτουργούσαν σε καθεστώς παρανομίας και εντεταλμένης υπηρεσίας στην προπαγάνδα. Απολυταρχισμός να σας θυμίσω ήταν το «μαύρο» που ρίξατε στη δημόσια τηλεόραση. Και κάτι άλλο, επειδή για εσάς η μετάβαση στην Αντιπολίτευση ισοδυναμεί με παρθενορραφή, να θυμίσουμε λίγο δυόμισι χιλιάδες απολύσεις και εν μία νυκτί πραξικοπηματικά κατάργηση ειδικοτήτων της τεχνικής εκπαίδευσης. Αθώα; Όχι βέβαια, διότι την άλλη μέρα όλα αυτά έγιναν ειδικότητες των ιδιωτικών ΙΕΚ. Αυτή είναι η διαφορά μας, συνάδελφοι, η αξιακή, διότι είναι άλλο ο πελάτης και άλλο ο πολίτης. Είναι τεράστια η διαφορά. Να θυμίσουμε και λίγο τις προληπτικές επιστρατεύσεις συναδέλφων μας απεργών στη μέση εκπαίδευση; Διότι, βεβαίως, η απεργία είχε πάψει να είναι δικαίωμα. Να θυμίσουμε λίγο που σέρνατε ανήλικα παιδιά, μαθητές στους εισαγγελείς; Πρέπει ο εισαγγελέας να υποκαταστήσει τον δάσκαλο; Αυτή είναι η αριστεία που ευαγγελίζεστε; Να θυμίσουμε κιόλας ότι σέρνατε στους εισαγγελείς μέλη Διοικητικού Συμβουλίου Συλλόγων Πανεπιστημίου, διότι ετόλμησαν να κάνουν παράσταση διαμαρτυρίας - λες και είναι χούλιγκαν οι συνάδελφοί μας οι πανεπιστημιακοί - εναντίον του νόμου Διαμαντοπούλου;
Ολοκληρώστε, κυρία Βάκη, σας παρακαλώ.
Θα ήθελα ένα λεπτό μόνο, σας παρακαλώ. Το μόνο που θέλω να πω - ήθελα να πω και άλλα - για όλη αυτή την κινδυνολογία που κάνατε από το Βήμα του Κοινοβουλίου περί διαπραγμάτευσης και ότι η διαπραγμάτευση θα αποτύχει και ότι η χώρα θα χρεοκοπήσει και τη γνωστή παραφιλολογία και κινδυνολογία είναι να σταματήσετε να τρομοκρατείτε τον κόσμο. Να θυμίσω και κάτι στους συναδέλφους της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, ότι είναι ντροπιαστική η συμπεριφορά σας απέναντι στη διαπραγμάτευση της ελληνικής Κυβέρνησης με τους θεσμούς. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη άλλωστε είναι πλήρως απομονωμένη στους κόλπους του ευρωπαϊκού σοσιαλιστικού κόμματος. Δεν το λέω εγώ, το λένε ανώτεροι αξιωματούχοι του ευρωσοσιαλιστικού κόμματος.
Ολοκληρώστε τη σκέψη σας, σας παρακαλώ.
Ναι, ένα λεπτό. Να σας θυμίσω και ένα άλλο όνομα, Τζιάνι Πιτέλα, ο οποίος κατακεραύνωσε τη στάση των θεσμών έναντι της ελληνικής Κυβέρνησης και διερωτάται σε ποια Ευρώπη ζούμε. Εσείς έχετε αποφασίσει, συνάδελφοι, με ποιους είστε; Είστε με μια καθημαγμένη κοινωνία που προσπαθεί να ορθοποδήσει και να σταθεί στα πόδια της ή μήπως είστε με τους οπαδούς, τους θιασώτες της λιτότητας και μιας Ευρώπης που παραπαίει μεταξύ λιτότητας, ύφεσης και εσχάτως φασισμού; Και τελειώνω μόνο με ένα σχόλιο.
Ναι, αλλά σας παρακαλώ έχουμε υπερβεί τον χρόνο.
Θα πάρω και την τριτολογία μου. Θα κάνω ένα σχόλιο για τα Συμβούλια Ιδρύματος, γιατί και γι' αυτά έγινε πάρα πολύς λόγος. Κοιτάξτε έχουμε εξαντλήσει το θέμα. Δεν υπονομεύει κανείς μέλη, ορισμένα μέλη τους είναι εκλεκτοί συνάδελφοι των Συμβουλίων Ιδρυμάτων. Τα ίδια αυτοαπονομιμοποιήθηκαν με τις πράξεις και τις πρακτικές τους. Να σας πω, μετά από όλη αυτή την τετραετία - σε λίγο - των Συμβουλίων Ιδρύματος εμένα μου θυμίζουν κάτι που είχε πει ο Γεώργιος Παπανδρέου για τον στρατηγό Γρίβα. Είχε πει, λοιπόν, το εξής: «Εδοξάσθη κρυπτόμενος και κατεποντίσθη εμφανιζόμενος». Αυτά είναι τα Συμβούλια Ιδρύματος, συνάδελφοι. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Βάκη. Τον λόγο έχει η κ. Τζούφη Μερόπη, Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, από τον Νομό Ιωαννίνων για επτά λεπτά. Να σας παρακαλέσω να είστε όσο συντομότερη γίνεται, θα μας διευκολύνετε, γιατί έχουμε φτάσει στις 21: 40΄ κι έχουμε ξεπεράσει κατά πολύ τον χρόνο.
Θα χρειαστώ πολύ λιγότερο χρόνο, κύριε Πρόεδρε. Απλώς θα επιχειρήσω μετά την προσέγγιση του κ. Δένδια, η οποία ήταν πολύ αγαπησιάρικη, αλλά που, στην ουσία, ήταν μια εικόνα αντεστραμμένου καθρέφτη, να πω κάποια πράγματα σαν μέλος της πανεπιστημιακής κοινότητας, παρ' ότι οι συνάδελφοι, που μίλησαν πριν από εμένα και ο κ. Γαβρόγλου και η κ. Βάκη, προσπάθησαν να βάλουν τα πράγματα στις πραγματικές τους διαστάσεις. Έτσι, λοιπόν, θα μιλήσω μόνο επιλεκτικά για τις ρυθμίσεις αυτές, που αφορούν την ανώτατη εκπαίδευση. Κάποιες λίγες, μεμονωμένες πράγματι, περιλαμβάνονται σε αυτό το νομοσχέδιο, διότι είναι προφανής - και το είχα πει και στην ομιλία μου χθες - η μεγάλη δυσκολία που έχουμε να νομοθετήσουμε, ακριβώς, διότι υπάρχουν προβλήματα κι εκτός Ελλάδος εκ μέρους των δανειστών αλλά και εντός Ελλάδος, κάθε φορά που γίνεται μια προσπάθεια να κατεβεί κάποιος νόμος. Ιδιαίτερα για την ανώτερη εκπαίδευση σηκώνονται όλα τα τύμπανα του πολέμου, για να μην μπορέσουμε να προχωρήσουμε. Κάτω από αυτές, λοιπόν, τις συνθήκες τις δύσκολες που νομοθετούμε, προσπαθήσαμε να βάλουμε κάποιες συγκεκριμένες ρυθμίσεις, κυρίως για να αντιμετωπίσουμε τι; Για να αντιμετωπίσουμε τις άμεσες δυσλειτουργίες, οι οποίες προέκυψαν από την εφαρμογή ή από την αδυναμία εφαρμογής νόμων για την ανώτατη εκπαίδευση και μάλιστα και πιο χαρακτηριστικά δυστυχώς του πολυδιαφημισμένου νόμου Διαμαντοπούλου, που υπερψηφίστηκε από σημαντική πλειοψηφία της Βουλής. Τι αποδείχθηκε, εν τοις πράγμασι, κι αυτό είναι πανθομολογούμενο, για όλους όσοι είναι μέσα στα πανεπιστημιακά πράγματα; Αποδείχθηκε ότι δημιουργούσε τεράστιες δυσλειτουργίες, γιατί καταργούσε τους τομείς, τα τμήματα, τις ουσιαστικές αρμοδιότητες των γενικών συνελεύσεων, που ήταν τα κύρια όργανα δημοκρατίας. Υπήρχε σύγκρουση αρμοδιοτήτων μεταξύ της κοσμητείας και των σχολών. Και, βεβαίως, υπήρχαν τα πολύ σοβαρά θέματα με τα εκλεκτορικά, έτσι που - για να ενημερώσω το Σώμα - συνέχιζαν πολλά από αυτά τα όργανα να λειτουργούν άτυπα, διότι αλλιώς δεν θα μπορούσαν να ληφθούν κρίσιμες αποφάσεις για να λειτουργήσει το πανεπιστήμιο. Έγιναν προσπάθειες κάποιων διορθωτικών παρεμβάσεων από τον νόμο Αρβανιτόπουλου. Ήταν παντελώς αδύνατο να λειτουργήσει με αυτό τον νόμο το πανεπιστήμιο. Επίσης, αποδείχθηκε ότι η λειτουργία των συμβουλίων διοίκησης ήταν ακριβώς ιδεοληπτική, νεοφιλελεύθερη εμμονή, διότι δεν έλυσαν κανένα θέμα, επιδείνωσαν τη λήψη κρίσιμων αποφάσεων από τη σύγκλητο - και βεβαίως, αυτά ομολογούνται από συγκλήτους, οι οποίες δεν έχουν καμμία σχέση με τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ - ενώ δεν κατάφεραν τα βασικά θέματα, για τα οποία είχαν εκλεγεί, παραδείγματος χάριν, να μαζέψουν επενδύσεις, χορηγίες ή να αντιμετωπίσουν και να διαμορφώσουν την εξωστρεφή δράση του πανεπιστήμιου και τη σύνδεσή του με την κοινωνία. Και πάλι σε αυτό βλέπετε ότι η ρύθμιση, στην οποία προβαίνουμε, είναι πολύ διακριτική. Τι λέμε δηλαδή; Λέμε ότι όταν αδυνατούν να ασκήσουν τις αρμοδιότητές τους, τότε να υποκαθίστανται από τη σύγκλητο. Παρ' όλα αυτά, σηκώθηκε πάρα πολύς κουρνιαχτός γι' αυτή τη διάταξη, παρ' ότι είναι προφανές ότι τα συμβούλια των ιδρυμάτων είναι ανεπαρκή να επιλύσουν τους λόγους για τους οποίους έχουν ιδρυθεί. Παρ' όλα αυτά, σε μια ένδειξη δημοκρατίας εδώ ο πρόεδρος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων έθεσε θέμα προς συζήτηση. Και πάλι σηκώθηκε κουρνιαχτός, διότι πολλοί ενοχλήθηκαν ακόμη και από την κίνηση να ερωτηθούν - με ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία έγινε αυτή η πρωτοβουλία - πώς βλέπουν τα συμβούλια διοίκησης τον ρόλο τους και να συλλέξουμε αυτές τις απαντήσεις και να τοποθετηθούμε. Εν πάση περιπτώσει, είναι ακόμα ένα θέμα ανοιχτό προς συζήτηση, προς εμβάθυνση του προβληματισμού και να δούμε αυτό το κομμάτι και τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στον χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, αν δηλαδή, πραγματικά, υπάρχει λόγος να συνεχίσει η λειτουργία αυτών των συμβουλίων. Εδώ να πω - δεν θα έλεγα ότι είναι ειρωνικό, αλλά είναι χαρακτηριστικό - ότι αυτές τις μέρες βρέθηκε στη δημοσιότητα η παραπομπή μιας βασικής συμβούλου εκείνης της Υπουργού, της κ. Κατέχη, η οποία ήρθε από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής για να μας δώσει τα φώτα της, πώς πραγματικά πρέπει να αναμορφώσουμε τα πανεπιστήμια, η οποία - παρακαλώ - παραπέμπεται για πράξεις κακουργηματικού χαρακτήρα στον τρόπο που διαχειρίστηκε τις δυνατότητες που είχε στα πανεπιστήμια για ζητήματα βίας κατά των φοιτητών, για ζητήματα νεποτισμού αλλά και διασπάθισης χρήματος. Είναι πολύ σοβαρά παραπτώματα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Προφανώς αυτά, που λέω, δεν αφορούν τους συναδέλφους, οι οποίοι συνηγορούσαν υπέρ του νόμου της κ. Διαμαντοπούλου, οι οποίοι τώρα έχουν πιάσει μια μικρή συζήτηση μεταξύ τους. Ίσως είναι ιδιαίτερα ενοχλητικά. Θα αναφερθώ, όμως, και στο άρθρο 27, με το οποίο αίρεται η αναστολή της βαθμολογικής εξέλιξης των μελών του επιστημονικού, του διδακτικού, του εργαστηριακού και τεχνικού προσωπικού ειδικών κατηγοριών των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ, που ολοκληρώνεται η ένταξή τους σε βαθμίδες μετά από πάρα πολλά χρόνια. Αποσαφηνίζεται το νομικό πλαίσιο της διαδικασίας αυτής και θεσμοθετείται η διαδικασία προσδιορισμού του γνωστικού αντικειμένου των μελών αυτών. Επίσης, ρυθμίζονται τα, για πολλά χρόνια, αρρύθμιστα θέματα της διαδικασίας ένταξης των διοικητικών υπαλλήλων των ΑΕΙ σε κενές ή οργανικές θέσεις, μετά από μετατροπή των θέσεων τους. Καταληκτικά, θα ήθελα κι εγώ να πω δυο λόγια γι' αυτή την τροπολογία, που και για μένα αποτελεί τιμή ότι τη θέτουμε στη συγκεκριμένη φάση, δηλαδή για την αλλαγή της δυνατότητα των εκλεκτορικών. Εδώ πρέπει να πω ότι η συγκρότηση των εκλεκτορικών, για όσους δεν το ξέρουν, αποτέλεσε και αποτελεί ακόμη αντικείμενο διαπάλης και κάποιες φορές και νομικών εμπλοκών μεταξύ της κοσμητείας και των σχολών, ακριβώς διότι δεν ήταν σαφές και διευκρινισμένο το πλαίσιο για το ποιος είναι εκείνος που θα ορίσει του τρεις τυχερούς. Αν, λοιπόν, σε αυτό το εκλεκτορικό των επτά τα είχες καλά με τον κοσμήτορα ή τον πρόεδρο του τμήματος, έβαζε τρεις και ήσουν εκλεγμένος. Αν δεν τα είχες καλά, σε αυτή την περίπτωση αποτύγχανες στην εκλογή σου. Αυτή ήταν η δημοκρατία των επταμελών εκλεκτορικών σωμάτων. Γινόταν εν κρυπτώ και παραβύστω. Δεν συμμετείχε η γενική συνέλευση, δεν υπήρχε ανοιχτή διαδικασία. Πού ήταν η δημοκρατία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Και επιπλέον τι άλλο έκανε; Καταργούσε το δικαίωμα να συμμετέχουν οι συνάδελφοι στη βαθμίδα του επίκουρου καθηγητή στα εκλεκτορικά σώματα σε περιπτώσεις που ήταν ομοιόβαθμοι προς πλήρωση θέση, θεωρώντας ότι δεν έπρεπε να έχουν κανέναν λόγο ακόμη και αν το γνωστικό τους αντικείμενο ήταν εκεί. Άρα, λοιπόν, θεωρώ ότι είναι τιμή μας όσων υπογράψαμε αυτή την τροπολογία, η οποία είναι κοινό αίτημα και άλλων πανεπιστημιακών που βρίσκονται εδώ μέσα στην Αίθουσα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Και υπήρξε διαλογική συζήτηση, διότι αυτή η αλλαγή της διαδικασίας και της εξέλιξης των καθηγητών όλων των βαθμίδων είναι απαραίτητη για τηνδιασφάλιση της διαφάνειας και της αξιοκρατίας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τη Βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ κ. Μερόπη Τζούφη. Φθάνουμε στην τελευταία εκ των ομιλητών, την κ. Ελένη Αυλωνίτου, για να μιλήσουν μετά οι Υπουργοί και να κλείσουμε σιγά - σιγά. Θα μιλήσει ο κ. Φωτάκης και η κ. Αναγνωστοπούλου μετά την κ. Αυλωνίτου, την οποία παρακαλούμε να είναι όσο το δυνατόν πιο σύντομη στην τοποθέτησή της. Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνοντας τον κύκλο των ομιλιών στη συζήτηση επί των άρθρων του νομοσχεδίου «Ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις» θέλω να πω ότι είναι ένα νομοσχέδιο, το οποίο επιδιώκει να αντιμετωπίσει όλες τις προβληματικές καταστάσεις στη λειτουργία των ερευνητικών κέντρων καθώς και τα θεσμικά κενά, που προέκυψαν από την εφαρμογή του ν.4310/2014 και που στην ουσία αποδιάρθρωσαν τον κρίσιμο τομέα της επιστημονικής έρευνας στην Ελλάδα. Θέλω να σταθώ σε ορισμένα σημεία, που θεωρώ καίρια. Θέλω να σταθώ πρώτα στο άρθρο 3, που προβλέπει ότι στον νόμο αυτό υπάγονται και υπηρεσίες του Υπουργείου Αθλητισμού και Πολιτισμού, που διεξάγουν επιστημονική έρευνα. Κι επειδή η Νέα Δημοκρατία μας κουνάει το δάχτυλο ότι δεν μας τιμά το σημερινό νομοσχέδιο - επειδή για παράδειγμα ενδυναμώνουμε τη δημοκρατική συμμετοχή και τον έλεγχο με διαφανείς διαδικασίες στο σύστημα εξέλιξης των διδασκόντων καθηγητών στα ανώτατα ιδρύματα της χώρας - θα σας πω, λοιπόν, τι τιμά τη Νέα Δημοκρατία. Έχοντας υπάρξει επί σειρά ετών ερευνήτρια στο Εθνικό Κέντρο Αθλητικών Ερευνών, που υπάγεται στο Υφυπουργείο Αθλητισμού, έχω ζήσει επί των ημερών που κυβερνούσε η σημερινή Αντιπολίτευση καταστάσεις εξωφρενικές. Για παράδειγμα, να ζητούν οι ερευνητές τη διεξαγωγή τακτικών κρίσεων ερευνητών και να μη δέχονται όσοι σήμερα παρουσιάζονται ως μανιώδεις υπέρμαχοι των αξιολογήσεων. Επίσης, να τοποθετούνται διευθυντές του ερευνητικού κέντρου άνθρωποι που δεν είχαν καν διδακτορικό. Σήμερα το άρθρο 3 έρχεται να διορθώσει αυτή την ανωμαλία. Και διερωτάται κανείς, τιμά τη Νέα Δημοκρατία η συνέχεια της ανωμαλίας; Είναι δεξιά πολιτική η ανωμαλία; Έχει η Νέα Δημοκρατία ιδιαίτερες σχέσεις με την ανωμαλία; Προχωρώντας παρακάτω θέλω να αποδώσω ιδιαίτερη σημασία και στο άρθρο 14, που προβλέπει ότι οι διευθυντές των ερευνητικών κέντρων και των ινστιτούτων είναι πλήρους απασχόλησης. Η πρόνοια αυτή υπήρξε και με τον ν.4310/2014 και διατηρείται. Τονίζω, όμως, ότι πρέπει και να εφαρμόζεται. Μπορεί να είναι καλό πράγμα η διαδοχική κινητικότητα των ερευνητών, δεν είναι, όμως, καθόλου καλό πράγμα να έχουμε τον ίδιο άνθρωπο να διευθύνει ταυτόχρονα κρατικό ερευνητικό κέντρο και παρεμφερούς αντικειμένου ιδιωτική επιχείρηση. Έχει γίνει και αυτό στις μέρες που κυβερνούσε η σημερινή Αντιπολίτευση και το αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό. Παρακάτω, το άρθρο 16 αναφέρεται στο προσωπικό των ερευνητικών κέντρων και ινστιτούτων κι έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί το πρώτο πράγμα που πρέπει να παράγουν τα ερευνητικά κέντρα είναι οι νέοι ερευνητές. Εφόσον διατηρείται η διάκριση των ερευνητών σε τρεις μόνο βαθμίδες, αντί για τέσσερις που υπήρχαν παλαιότερα, αποκτούν ιδιαίτερη σημασία οι μεταδιδακτορικοί συνεργάτες, που αποτελούν πλέον την εισαγωγική βαθμίδα στην επιστημονική έρευνα. Οι μεταδιδακτορικοί συνεργάτες απασχολούνται με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου ή μίσθωσης έργου. Πληρώνονται υποχρεωτικά από πόρους εκτός τακτικού προϋπολογισμού και συμμετέχουν στην εκτέλεση του ερευνητικού έργου. Πρόκειται για τους ανθρώπους που προετοιμάζονται να διεκδικήσουν θέση ερευνητή Γ΄ βαθμίδας και πρέπει να τους κρατήσουμε στη χώρα και να μην τους χάσουμε στο εξωτερικό. Η εργασιακή ανασφάλεια των εν δυνάμει ερευνητών και εν γένει του επιστημονικού ερευνητικού προσωπικού των ερευνητικών κέντρων, καθώς και η πολλών τύπων εργασιακή σχέση, ήταν κανόνας τα προηγούμενα χρόνια. Όμως το συζητούμενο νομοσχέδιο αλλάζει τα όσα προέβλεπε γι' αυτούς ο ν.4310/2014, που τους άφηνε οικονομικά ξεκρέμαστους. Τώρα προβλέπεται ότι οι αμοιβές τους υποχρεωτικά αντιστοιχούν κατ' ελάχιστο στο 90% των αμοιβών ερευνητή Γ΄ βαθμίδας. Πρόκειται για μια καίρια μεταβολή που κατοχυρώνει το μέλλον της έρευνας στη χώρα μας. Όλα αυτά, βέβαια, για να αποδώσουν, χρειάζονται επαρκή χρηματοδότηση. Καθώς από φέτος η οικονομία της χώρας μας ανακάμπτει, θα υπάρξουν οι πόροι που θα δώσουν την απαραίτητη ώθηση στην επιστημονική έρευνα για τον προσανατολισμό της ελληνικής οικονομίας στην ανάπτυξη με βάση την καινοτομία και την υψηλή τεχνολογία. Με την ψήφιση του σημερινού νομοσχεδίου θα έχουμε έτοιμο το νομικό πλαίσιο για την παραγωγική αξιοποίηση αυτών των πόρων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τελειώνοντας θέλω να πω ότι εναλλακτική λύση δεν υπάρχει. Αποτελεί μονόδρομο για εμάς να χρησιμοποιήσουμε τα εργαλεία της υψηλής τεχνολογίας και καινοτομίας για να προχωρήσουμε στην ανασυγκρότηση της χώρας, που θα ακουμπά στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, που θα υπερασπίζεται το δημόσιο συμφέρον και θα αντανακλά στις εθνικές προτεραιότητες με στόχο την όσο το δυνατόν γρηγορότερη έξοδο από την κρίση. Υπερψηφίζω, λοιπόν, το σημερινό νομοσχέδιο, που αποτυπώνει την πορεία της χώρας προς αυτή την κατεύθυνση με τη σημαντική συμβολή της πανεπιστημιακής ερευνητικής κοινότητας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Ελένη Αυλωνίτου. Θα δώσουμε τώρα τον λόγο στον Αναπληρωτή Υπουργό.
Κύριε Πρόεδρε, πριν μιλήσει ο κύριος Υπουργός θα ήθελα τον λόγο.
Ωραία, να δώσουμε από δύο λεπτά στους ειδικούς αγορητές. Κύριε Δελή, από το Κομμουνιστικό Κόμμα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, απ' ό,τι φαίνεται η Κυβέρνηση καθιερώνει και παγιώνει τη νομοθέτηση βασικών ζητημάτων διά των τροπολογιών. Εμείς καταλαβαίνουμε ότι υπάρχουν, κάποιες φορές, περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσες για να ασκηθεί και αυτός ο τρόπος νομοθέτησης. Όμως, εδώ το τελευταίο διάστημα, τους τελευταίους μήνες και με βολικό πρόσχημα τη λεγόμενη μη κανονικότητα γίνεται μια τέτοια καταχρηστική άσκηση αυτού του δικαιώματος, σε τέτοια έκταση, που καταντάει δίπλα σε κάθε, σχεδόν, νομοσχέδιο, το οποίο συζητάμε με τις τροπολογίες, να προκύπτει και ένα ακόμη δίπλα σε αυτό. Αυτό το ζήσαμε σχεδόν σε κάθε νομοσχέδιο μέχρι τώρα και το ζήσαμε και αυτές τις δυο μέρες με έναν καταιγισμό κυριολεκτικά τροπολογιών, νομοτεχνικών βελτιώσεων για πολλές από τις οποίες, κύριε Πρόεδρε, δεν μπορεί να γίνει και κάποια ουσιαστική συζήτηση από τη στιγμή που πολλές απ' αυτές κατατίθενται μετά τις τοποθετήσεις των ειδικών αγορητών και των Βουλευτών. Τέτοια, για παράδειγμα, είναι η τροπολογία που κατέθεσε ο κ. Κουρουμπλής. Γι' αυτή, βεβαίως, υπήρχε ένα χρονικό διάστημα. Αφορά στη μισθοδοσία των εργαζόμενων στους ΟΤΑ στην καθαριότητα, για τους οποίους εμείς λέμε ότι η μισθοδοσία τους - αναφέρεται στην τροπολογία ότι μπορεί να γίνεται και από άλλες πηγές - πρέπει να γίνεται αποκλειστικά από τον κρατικό προϋπολογισμό, γιατί δεν ξέρουμε τι θα συμβεί εάν στερέψουν και αυτές οι άλλες πηγές. Όμως, εδώ σήμερα έχουμε την κατάθεση μιας τροπολογίας, με την οποία νομίζουμε ότι η Κυβέρνηση υπερέβη τα εσκαμμένα, ξεπέρασε κυριολεκτικά κάθε όριο. Ήρθε σήμερα τροπολογία για την επαγγελματική εκπαίδευση, πάνω στην τροπολογία κατατέθηκε νομοτεχνική ή νομοτεχνικές βελτιώσεις για ένα θέμα, το οποίο το θεωρούμε εξαιρετικά σοβαρό. Η επαγγελματική εκπαίδευση είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση για να ασχολείται το Υπουργείο Παιδείας και ο αρμόδιος Υπουργός καταθέτοντας, τολμώ να πω, με έναν πειρατικό τρόπο μια τροπολογία λίγο πριν αρχίσει η ψηφοφορία, για υφαρπάξει την ψήφο του Σώματος. Πρέπει να ενημερωθεί το Σώμα ότι και η συνδικαλιστική Ομοσπονδία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, η ΟΛΜΕ, έχει πάρει απόφαση. Ζητά την απόσυρση αυτής της τροπολογίας. Εμείς λέμε ότι έχετε κάθε δικαίωμα να τη φέρετε, αλλά να τη φέρετε με έναν κανονικό τρόπο, να τη μελετήσουμε, να τη διαβάσουμε, να τοποθετηθούμε και όχι όπως τώρα, με αυτόν τον απαράδεκτο, κυριολεκτικά, τρόπο. Από τη στιγμή που ανοίγουν ζητήματα για τη δομή, το περιεχόμενο της επαγγελματικής εκπαίδευσης, την ίδια στιγμή μας μιλάτε, κύριε Υπουργέ, για τον διάλογο, ο οποίος θα συνεχίζεται και τα σχετικά. Σας ζητάμε, κύριε Υπουργέ, να την αποσύρετε αυτή την τροπολογία.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Παιδείας κ. Φίλης.
Δεχόμαστε ότι πρέπει να ακολουθούμε την πρακτική της καλής νομοθέτησης. Βεβαίως, η καλή νομοθέτηση πρώτα - πρώτα αφορά την ουσία, αν δηλαδή αντιμετωπίζουμε τα κοινωνικά προβλήματα, τα οποία υπάρχουν ή αν τα αφήνουμε σε εκκρεμότητα εν ονόματι της διαδικασίας. Ούτε εμάς μας ικανοποιεί η τακτική των πολλών τροπολογιών, αλλά βρισκόμαστε σε μία περίοδο, που πρέπει να αντιμετωπίσουμε ένα κατεστημένο, το οποίο υπήρχε, ένα κατεστημένο πολλών χρόνων, που είχε εμπεδωθεί, είχε εδραιωθεί και στον χώρο της εκπαίδευσης, ένα κατεστημένο ενίσχυσης των ιδιωτικών συμφερόντων εις βάρος της δημόσιας εκπαίδευσης. Τα όσα περιλαμβάνονται στην τροπολογία για την τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση είναι συζητημένα επί τετραμήνου στον εκπαιδευτικό χώρο και υπάρχει συμφωνία στις γενικές γραμμές με τους εκπαιδευτικούς. Δεν υπάρχει διαφωνία στις γενικές γραμμές. Οι επιμέρους διαφωνίες υφίστανται, αλλά είναι επιμέρους. Το μείζον θέμα είναι η αναβάθμιση, η στερέωση της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης, η ανάδειξή της ως μοχλού για την ανάπτυξη της χώρας ταυτόχρονα με την κατοχύρωση του ολιστικού χαρακτήρα της επαγγελματικής τεχνικής εκπαίδευσης. Αυτή είναι η φιλοσοφία μας. Το αναφέραμε αναλυτικά το θέμα. Από χθες έχει κατατεθεί αυτή η τροπολογία.
Χθες το βράδυ.
Ναι, από χθες έχει κατατεθεί και θα μπορούσατε να κάνετε την κριτική σας. Μιλήσατε σήμερα αρκετοί ομιλητές από εσάς. Δεν μιλήσατε γι' αυτό το θέμα. Και εσείς συγκεντρώσατε την κριτική σας εκεί που θέλατε - καμμία αντίρρηση - σε άλλα ζητήματα. Επαναλαμβάνω, το θέμα της επαγγελματικής τεχνικής εκπαίδευσης έχει συζητηθεί. Οι βασικές διατάξεις του έχουν τη γενική συμφωνία στον χώρο της εκπαίδευσης. Τα επιμέρους ζητήματα είναι λογικό να διατυπώνονται με διαφορετικό τρόπο. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρία Αντωνίου, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Μετά από ένα διήμερο με αρκετές εντάσεις, αρκετές διαφορετικές απόψεις, αρκετά θέματα, κύριε Πρόεδρε, τα δύο λεπτά για τόσες πολλές τροπολογίες, έξι εμπρόθεσμες υπουργικές, δύο εκπρόθεσμες υπουργικές και πενήντα δύο συνολικά βουλευτικές τροπολογίες, αντιλαμβάνεστε ότι δεν είναι αρκετά, παρ' όλη την καλή διάθεση να συζητήσουμε. Θα αναφερθώ σε κάποιες τουλάχιστον, που είχαμε την ευκαιρία να δούμε απ' αυτές που ήταν εμπρόθεσμες και είχαν κατατεθεί στην επιτροπή, όπως, λόγου χάριν, την τροπολογία με γενικό αριθμό 365 και ειδικό 2, όπου θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ να μου δώσετε λίγο χρόνο. Ακόμα και να δεχόμασταν την αναγκαιότητα διορισμού αυτών των δημοσιογράφων, είναι προκλητική η αναδρομικότητά της, οπότε δεν μπορούμε να την αποδεχθούμε. Στην τροπολογία με ειδικό αριθμό 6, ενώ θα συμφωνούσαμε σε κάποιες διατάξεις, δεν συμφωνούμε σε ένα άρθρο. Θεωρώ ότι στο άρθρο 5 της συγκεκριμένης τροπολογίας - και θέλω να το δείτε αυτό, κύριε Υπουργέ - για το θέμα του ΣΕΑΠ το να αναπληρώνει τον πρόεδρο κάποιο μέλος με εντολή του προέδρου έρχεται σε αντίθεση με τους κανόνες του διοικητικού δικαίου και τίθεται εν αμφιβόλω η νομιμότητα των μελλοντικών αποφάσεων του ΣΕΑΠ. Τώρα, επί των πενήντα δύο βουλευτικών τροπολογιών και των εκπρόθεσμων υπουργικών, αν και σε πολλές από αυτές θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε και να είμαστε θετικοί, δεν μπορούμε να αποδεχθούμε αυτό το φαινόμενο που παρατηρούμε σήμερα. Ποιο είναι αυτό το φαινόμενο; Είναι το φαινόμενο να κάνουμε δωράκια στους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, κύριε Υπουργέ, γιατί αύριο έρχονται δύσκολα μέτρα. Έρχονται 5,5 δισεκατομμύρια μέτρα συν 3,6 δισεκατομμύρια το επόμενο πακέτο, 9 δισεκατομμύρια μέτρα.
Μη λέτε λάθος νούμερα.
Σας παρακαλώ, δεν γίνεται έτσι η διαδικασία. Συνεχίστε, κυρία Αντωνίου.
Θα με αφήσετε να τελειώσω; Κατατέθηκαν, λοιπόν, βουλευτικές τροπολογίες, παραδείγματος χάριν, όπως αναφέρθηκε από πολλούς, για τη διαδικασία εκλογής εξέλιξης καθηγητών. Είναι μια βουλευτική τροπολογία. Δεν είναι στο πλαίσιο του εθνικού διαλόγου αυτό το κομμάτι; Δεν έπρεπε να το δούμε όλοι μαζί, όταν σε όλα τα προηγούμενα με νόμους γινόταν συζήτηση και όχι με βουλευτικές τροπολογίες; Αυτό επί ενάμιση χρόνο δεν το είχατε πάρει χαμπάρι, κύριε Υπουργέ, να το φέρετε με νομοθετική ρύθμιση; Όμως, κάνετε και άλλες αποδεκτές απ' ό,τι βλέπω, όπως του ΠΑΣΟΚ, για την επαναπροκήρυξη θέσεων μελών ΔΕΠ, που κρίθηκαν και δεν εξελίχθηκαν, η δυνατότητα μετεγγραφής φοιτητών ΑΜΕΑ, που την κατέθεσαν τρεις Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό πάλι δεν το πήρατε χαμπάρι εδώ και ενάμιση χρόνο και το φέρνουν εκπρόθεσμα οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ; Άρα, σε αυτόν τον χορό, που θα τον χαρακτήριζα χορό του Ζαλόγγου, των εκπρόθεσμων τροπολογιών - δωράκια στους Βουλευτές σας, εμείς δυστυχώς δεν θα συμμετάσχουμε. Όσο για τους πελάτες, κύριε Υπουργέ, εσείς μάλλον φαίνεται από το σημερινό νομοσχέδιο ότι έχετε πελάτες τους εκπαιδευτικούς και τους συνδικαλιστές. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Αντωνίου. Ο κ. Μαυρωτάς έχει τον λόγο για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω με μια πρώτη απορία σε σχέση με την τροπολογία που κατέθεσαν οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και αφορά τα εκλεκτορικά σώματα και τις εκλογές των μελών ΔΕΠ. Η απορία μου δεν είναι τόσο πολύ στο περιεχόμενο της τροπολογίας αλλά γιατί δεν ήταν μέσα στο σώμα του νομοθετήματος, έτσι ώστε να μπορέσουμε και να τη συζητήσουμε ευρύτερα και, κατά δεύτερον, γιατί ήλθε ως βουλευτική τροπολογία και όχι ως υπουργική, που θα ήταν ούτως ή άλλως ένα μεγάλο κομμάτι στο νομοσχέδιο που έχει αποσυρθεί, οπότε θα μπορούσε να έχει έλθει και ως υπουργική. Κλείνει το θέμα αυτό. Όσον αφορά στο θέμα που ανέφερε ο κ. Φίλης, σχετικά με την τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση, θα ήθελα να του πω ότι μόλις μερικές ώρες την είχαμε στα χέρια μας την τροπολογία. Δεν είμαστε εμείς που υποτιμούμε την τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση και δεν τη σχολιάσαμε, μάλλον είστε εσείς που δεν τη φέρατε με τις κανονικές διαδικασίες, να περάσει από την Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων όλη αυτή η τροπολογία, που αφορά ένα πολύ σημαντικό κομμάτι, έναν πολύ σημαντικό πυλώνα της εκπαίδευσης, όπως είναι η τεχνική εκπαίδευση. Δεν ξέρω τι γνώμη έχει ο πρόεδρος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων που είναι εδώ πέρα και πόσο ευτυχής είναι με τέτοιες νομοθετικές πρακτικές. Θα κλείσω, κύριε Υπουργέ, με την αναφορά σας στο άρθρο 33, παράγραφος 7. Στην απολογία σας για το συγκεκριμένο άρθρο, όταν σας είπα ότι είναι φωτογραφικό το ότι καταργεί την πενταετία μεταξύ των μετατάξεων και σας ρώτησα γιατί το κάνετε, μου είπατε, γιατί σας το ζήτησαν. Έτσι μου απαντήσατε. Δηλαδή, όταν κάποιος σας ζητάει κάτι, μπορείτε να βάζετε αυτό το πράγμα σε νόμο; Ωραία, γιατί δεν το κάνατε αυτό και στο άρθρο 23 του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, που έχουμε να κάνουμε με ακριβώς το ίδιο πράγμα, με τις μετατάξεις ερευνητών από τα ερευνητικά κέντρα στην ΓΓΕΤ; Αλλά εκεί πέρα ισχύει κανονικά ο Υπαλληλικός Κώδικας. Ή μάλλον να το πω διαφορετικά, αύριο μεθαύριο θα έρθω εγώ στο γραφείο σας και δεν θα είμαι μόνος μου για να μην είναι φωτογραφική η διάταξη, θα έχω και άλλους δέκα αναπληρωτές καθηγητές και θα σας πω ότι η εξέλιξή μου θέλω να γίνει σε έναν χρόνο και όχι σε τέσσερα χρόνια, που είναι κανονικά. Σας παρακαλώ πολύ να το κάνετε δεκτό αυτό. Εντάξει; Δεν έχω καμμία εμμονή με την τροπολογία, έχω εμμονή με τις ίσες ευκαιρίες. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντόπουλος. Κύριε Κωνσταντόπουλε, έχετε κι εσείς τον λόγο για δύο λεπτά.
Θα μιλήσει ο κ. Λοβέρδος.
Όχι έτσι. Δεν γίνεται!
Γίνεται!
Όχι, ο κ. Κωνσταντόπουλος είναι ειδικός αγορητής. Μιλάνε όλοι, θα μιλήσετε κι εσείς. Ορίστε, κύριε Κωνσταντόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κάνετε δεκτή την τροπολογία 399/44, η οποία αφορά την περιοχή του δέλτα Μοσχάτου, Καλλιθέας και Πειραιά, που είναι μια περιοχή η οποία πρέπει να δοθεί για ανάπλαση στους τρεις αυτούς δήμους. Ουσιαστικά με την πρόταση των Βουλευτών και κάνοντας εσείς αποδεκτή την τροπολογία, θα δοθεί στο Υπουργείο Δικαιοσύνης αυτή η περιοχή και θα χρησιμοποιηθεί από το Υπουργείο Δικαιοσύνης για παράλληλες δράσεις του. Εμείς τι θέλουμε; Ζητάμε να πάρετε πίσω τη συγκεκριμένη τροπολογία. Θα πρέπει να έρθετε ουσιαστικά εκεί και να γίνει μια διαβούλευση με τους δημότες και από τους τρεις δήμους, γιατί αφορά ουσιαστικά και εν τοις πράγμασι τρεις δήμους, που δεν έχουν άλλον πνεύμονα οξυγόνου για τους δημότες τους. Φυσικά, όπως είπα και πριν, χρειάζεται μια διαβούλευση με τους δημότες και τους δημάρχους. Πιστεύω ότι μπορείτε, είτε να την κρατήσετε είτε να την αποσύρετε την τροπολογία αυτή. Εμείς ζητάμε να την αποσύρετε.
Καλώς. Κυρία Μεγαλοοικονόμου, θέλετε να λάβετε τον λόγο για δύο λεπτά;
Όχι.
Εντάξει. Ευχαριστώ πολύ. Πριν μιλήσει ο κύριος Υπουργός, θα λάβει τον λόγο ο κ. Γαβρόγλου. Αμέσως μετά θα κλείσουμε με τους δύο Υπουργούς. Ορίστε, κύριε Γαβρόγλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω ότι ήταν ένα πολύ ενδιαφέρον διήμερο αυτό, γιατί παρά τις διαφωνίες, εκφράστηκαν πολλές φορές πολυσύνθετες σκέψεις για ένα εξαιρετικά σύνθετο πρόβλημα. Πραγματικά, οι σκέψεις αυτές εκφράστηκαν από πολλά άτομα διαφορετικών κομμάτων. Νομίζω ότι αυτό είναι ένα πάρα πολύ θετικό βήμα. Το δεύτερο θέμα είναι ότι ξεκαθαρίστηκε κάτι που τις προηγούμενες ημέρες ταλαιπωρούσε την κοινωνία μας και ιδιαίτερα τα παιδιά και τους γονείς, που είναι να δώσουν εξετάσεις τώρα, γύρω από την επιτροπή των εξετάσεων. Εδώ, πραγματικά δεν πρέπει να γίνει καμμιά απολύτως σπέκουλα. Ξέρουμε πόσο αυστηρές είναι χρόνια τώρα αυτές οι διαδικασίες για πολλές κυβερνήσεις. Δεν είναι ίδιον του ΣΥΡΙΖΑ. Πραγματικά, αυτό είναι κάτι που λειτουργεί, κακό κατά τη γνώμη μου ως σύστημα, αλλά λειτουργεί άψογα. Να το προστατέψουμε όλοι. Το τρίτο θέμα είναι ότι επιτέλους έγινε σαφές ότι όλο αυτό το περίεργο πράγμα, που διαβάζαμε στις εφημερίδες και ακούγαμε στις τηλεοράσεις, σχετικά με το ολοήμερο σχολείο, με πολύ συγκεκριμένα στοιχεία, αποδείχθηκε ότι πραγματικά από τη νέα χρονιά έχουμε ένα νέο και πολύ ελπιδοφόρο καθεστώς. Έρχομαι στο τελευταίο. Κοιτάξτε, εγώ καταλαβαίνω το θέμα με τις τροπολογίες. Από την άλλη μεριά, θα πρέπει να δούμε ποια είναι η ουσία και ποια η διαδικασία. Μην κρυβόμαστε πίσω από τη διαδικασία για να μην πάρουμε θέση για την ουσία. Διότι αυτά τα θέματα είναι γνωστά. Ορισμένα είναι γνωστά εδώ και πάρα πολύ καιρό. Σας υπενθυμίζω ότι απλώς εμείς επαναφέραμε τώρα ένα καθεστώς για την εκλογή των μελών ΔΕΠ, που είχε καθιερώσει η κ. Γιαννάκου. Δεν κάναμε τίποτα καινούργιο. Και κάνω μία έκκληση στην Αξιωματική Αντιπολίτευση να σέβεται τουλάχιστον τη δική της ιστορία, αν μη τι άλλο.
Η κ. Γιαννάκου το έφερε με νόμο.
Σας είπα και σας το ξαναλέω: Μην κρατιέστε από τη διαδικασία. Πάρτε θέση στην ουσία. Εγώ να δεχτώ ότι η διαδικασία θα μπορούσε να είναι καλύτερη, αλλά στην ουσία η Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν είναι εδώ για να τηρεί τη διαδικασία. Το Προεδρείο κάνει αυτή τη δουλειά, δεν την κάνουν τα κόμματα. Παρ' όλα αυτά επιμένω ότι εδώ φάνηκε το πόσο σύνθετο είναι το θέμα της έρευνας, πόσο σύνθετα είναι τα ζητήματα που πάμε να ξεμπλέξουμε, γιατί με αυτό τον νόμο που είναι για την έρευνα κυρίως, για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και πρωτοβάθμια και για τις άλλες βαθμίδες, αυτό που επιχειρεί το νομοσχέδιο είναι αυτοί οι κόμποι που είναι αποτέλεσμα όλων αυτών των χρόνων να αρχίσουν να ξελύνονται, όχι να ξελυθούν. Και με αυτή την έννοια νομίζω ότι είναι ένα πράγμα που πρέπει να χαιρετιστεί από όλες τις πτέρυγες. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Γαβρόγλου. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Πολύ σύντομα θέλω κι εγώ από την πλευρά της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου να ευχαριστήσω όλα τα πολιτικά κόμματα, γιατί σε συνθήκες δύσκολες είχαμε μια ουσιαστική συζήτηση και αντιπαράθεση, η οποία πιστεύω ότι θα μας κάνει όλους σοφότερους και θα αντιμετωπίσουμε με ουσιαστικότερο τρόπο τα προβλήματα της παιδείας, διότι η κινδυνολογία γύρω από το θέμα της παιδείας δεν βοηθάει κανέναν και πολύ περισσότερο τα παιδιά. Άρα η αξιόπιστη δημόσια εκπαίδευση προϋποθέτει ένα άλλο κλίμα συζήτησης των προβλημάτων, πέρα από τους όρους του κιτρινισμού και της κινδυνολογίας. Στο μέλλον θα φανεί ότι μπορούμε να βρούμε λύσεις και με τρόπο συνθετικό. Σε σχέση με τις τροπολογίες που αναφέρθηκαν θέλω να πω - το εξήγησα και νωρίτερα - ότι συμμερίζομαι πλευρά κριτικής που ακούστηκε για τη διαδικασία, αλλά υπάρχει και η ουσία. Δεν μπορούμε να αφήσουμε τα σχολεία χωρίς πρόγραμμα και τώρα βγαίνει το πρόγραμμα. Το πρόγραμμα για τον Σεπτέμβρη τώρα βγαίνει, δεν βγαίνει τον Αύγουστο. Άρα πρέπει να υπάρξουν οι αναγκαίες νομοθετικές εξουσιοδοτήσεις, πόσω μάλλον όταν μιλάμε για ένα πρόγραμμα αναμόρφωσης της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης, το οποίο - επαναλαμβάνω - έχει συζητηθεί με τους φορείς και σε γενικές γραμμές τους βρίσκει όλους σύμφωνους. Υπάρχουν επί μέρους διαφωνίες. Σε σχέση με τις ειδικότερες τροπολογίες, θέλω να διαβεβαιώσω τον κ. Μαυρωτά για άλλη μια φορά ότι δεν υπάρχει δυνατότητα φωτογραφικής διάταξης, όταν είναι ανοικτή και αφορά κάθε ενδιαφερόμενο που έχει αυτά τα προσόντα. Και είναι πολλοί αυτοί που έχουν τα προσόντα και αρκετοί, ούτε ένας ούτε δύο, έχουν και δημοσίως και στο γραφείο έρθει και ζητούν να υπάρξει μία λύση για να ξεμπλέξουμε από μια ατελέσφορη διαδικασία, που ισχύει σήμερα για κάθε χρόνο απόφαση. Θέλουν να κάνουν μετάταξη και η μετάταξη δεν γίνεται εκτός εκπαίδευσης. Γίνεται από την εκπαίδευση σε εκπαίδευση, από αίθουσα σε αίθουσα. Εκεί που θα ήμασταν πράγματι εκτός συζήτησης και όρων που έχουμε θέσει για τη συζήτηση, θα ήταν αν από την εκπαίδευση πήγαιναν κάπου αλλού ετεροαπασχολούμενοι. Εδώ από την εκπαίδευση, από την πρωτοβάθμια στη δευτεροβάθμια με τα υψηλά προσόντα που έχουν εκλέγονται, δεν τους διορίζει κανένας, στην αίθουσα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Δεν θέλω να επιμείνω περισσότερο. Έχετε την άποψή σας, τη σέβομαι. Αν προκύψει κάποιο θέμα, ελάτε να το κουβεντιάσουμε το ζήτημα αυτό και στη Βουλή και στο γραφείο του Υπουργείου, αν είμαστε εκεί και εσείς κι εμείς. Είμαστε ανοιχτοί στο να δίνουμε λύσεις για μεγάλες κοινωνικές ή μικρότερες κοινωνικές κατηγορίες και όχι να παιδεύουμε τον κόσμο. Σε σχέση με την τροπολογία, που αφορά το Υπουργείο Δικαιοσύνης και τον χώρο ανάπλασης που αναφέρατε, βεβαίως και η συζήτηση του Υπουργείου Δικαιοσύνης θα είναι και με τους ενδιαφερόμενους φορείς, όσο και για οποιαδήποτε παρέμβαση υπάρξει, που δεν βλέπω να είναι μόνιμη, αλλά προσωρινή χρήση. Δεν γνωρίζω βέβαια και καλά, θα είναι σε συνεννόηση με τους εκεί τοπικούς φορείς, με σεβασμό των προθέσεων των προγραμμάτων των τοπικών φορέων. Τίποτα δεν θα γίνει ερήμην των δήμων της περιοχής. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο έχει η Αναπληρώτρια Υπουργός κ. Αναγνωστοπούλου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα είμαι πολύ σύντομη. Θα ξεκινήσω, όμως, κι ας μην υπολογιστεί στον χρόνο μου με μία προσθήκη που έχει ζητηθεί από τον συνάδελφο κ. Μαυρωτά. Στην τροπολογία για τα εκλεκτορικά σώματα, για την εκλογική διαδικασία των μελών ΔΕΠ, γενικός αριθμός 364 ειδικός αριθμός 11, στην περίπτωση γ΄ της παραγράφου 4 προστίθεται εδάφιο ως εξής: «Η εισηγητική επιτροπή δύναται να ζητά για την υποβοήθηση του έργου της συστατική επιστολή από επιστήμονες της αλλοδαπής με σχετικό γνωστικό αντικείμενο». Οποιοσδήποτε άνθρωπος βρίσκεται σε θέσεις ευθύνης, όπως αυτή σ' ένα Υπουργείο, και έχει και το προνόμιο να νομοθετεί, θα ήθελε να κατεβάσει ένα μεγάλο νομοσχέδιο, το οποίο να περιλαμβάνει πολλά πράγματα, να εμπερικλείει το όραμά του, το όραμα του κόμματός του, της κυβέρνησής του και να μην καταφεύγει σε αποσπασματικές νομοθετήσεις. Εγώ συμφωνώ απολύτως σ' αυτό. Αυτά όλα θα συμβούν σε μια άλλη ζωή, που ελπίζουμε ότι κάποια στιγμή σ' αυτή τη χώρα θα έλθει και αυτή η άλλη ζωή, χωρίς να είμαστε χριστιανοί, με πάρα πολύ αγώνα και πόλεμο. Θα ήθελα να πω την προσωπική μου εμπειρία μπαίνοντας σ' ένα Υπουργείο, όπως είναι το Υπουργείο Παιδείας, με τόση μεγάλη εμβέλεια στην κοινωνία - όλες οι κοινωνικές τάξεις έχουν να κάνουν με το Υπουργείο Παιδείας - σε τέτοιες εποχές. Λέω στον αγαπητό συνάδελφο, τον κ. Δελή: «Ναι, δεν είναι κανονικότητας, δεν είναι προσχηματική. Τα προβλήματα είναι πάρα πολύ μεγάλα». Χωρίς να θέλω να σπάσω αυτό το κλίμα μειλίχιας συναινετικής τροπής, που έχει πάρει η συζήτηση, θέλω να πω ότι υπήρξαν πάρα πολλά προβλήματα, τα οποία έπρεπε να λυθούν από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και από τις μνημονιακές πολιτικές, πολιτικές λιτότητας. Όταν, λοιπόν, πάει κάποιος και έρχονται, τότε τι να κάνουμε; Αυτό είναι η δημοκρατία. Κοινωνικές ομάδες έρχονται σε ένα Υπουργείο και ζητούν, διεκδικούν και καλά κάνουν και η νομοθέτηση γίνεται σχετικά πάντα. Αυτό είναι και η διαλεκτική. Αυτό είναι η ουσία και ο πυρήνας της δημοκρατίας. Αυτό που εκλαμβάνεται ως κομματοκρατία. Όπως στην περίπτωση τη δική μας, υπάρχει ολόκληρη διάταξη για μια κατηγορία ανθρώπων, που ομολογώ την αμαρτία μου ότι δεν τους ήξερα, γιατί και οι πανεπιστημιακοί, τα μέλη ΔΕΠ, μερικές φορές δεν βλέπουμε τις άλλες κατηγορίες, ειδικά σε πανεπιστήμια όπως το Πάντειο, που είναι μικρό και δεν έχουμε πολλούς τέτοιους, δηλαδή ΕΔΙΠ, ΕΤΕΠ, ΕΕΠ κ.λπ.. Εκεί υπήρχαν άλυτα προβλήματα με μια κατηγορία ανθρώπων, η οποία δεν είχε προσληφθεί, της οποίας τα δικαιώματα δεν είχαν κατοχυρωθεί ποτέ. Αυτό, αν θεωρείται κομματοκρατία, τότε - με συγχωρείτε πάρα πολύ - ναι, νομοθετείς αποσπασματικά. Ναι, υπάρχουν θέματα, τα οποία ένας Υπουργός - και εγώ, το ομολογώ - δεν τα παίρνει αμέσως είδηση. Μπορώ να σας πω κάτι; Οι καταλήψεις έχουν και αυτόν τον λόγο ύπαρξης. Είναι ένα μέσο διεκδίκησης. Εγώ δεν θα μάθαινα στα τμήματα του Αγρινίου τι συμβαίνει, αν οι φοιτητές δεν προέβαιναν σε καταλήψεις, γιατί δεν μπορεί να έχει κανείς μια ολική αντίληψη ενός τέτοιου ευρέου φάσματος, που είναι η παιδεία, χωρίς να έχει περάσει άπειρα χρόνια μέσα σ' ένα Υπουργείο - σε ελάχιστους μήνες είναι δυνατόν να καταλάβει; - και ειδικά όταν προέρχονται από παραλογισμούς και ανορθολογισμούς. Μερικές φορές εντυπωσιάζομαι σ' αυτή την Αίθουσα και μερικές φορές ίσως να μιλώ κι εγώ έντονα και με φρασεολογία, που δεν συνηθίζω ποτέ στη ζωή μου, γιατί δεν μπορώ να καταλάβω ένα πράγμα, το θράσος μερικών ανθρώπων. Εγώ ντρέπομαι για μερικά πράγματα που δεν μπορώ να κάνω, γι' αυτά που έγιναν με πλήρη ανορθολογισμό και εμφανίζονται ως ορθολογισμός και εκσυγχρονισμός. Δηλαδή, το «βγάζω πινέζες και βάζω σ' έναν χάρτη εκπαίδευσης τριτοβάθμιας» αυτό λέγεται ορθολογισμός και εκσυγχρονισμός; Όταν πάει κανείς να τα λύσει αυτά τα προβλήματα, τότε καταλαβαίνει. Εγώ δεν ήξερα ότι οι φοιτητές, που έχουν συγχωνευθεί οι σχολές τους, πρέπει να είναι την ίδια στιγμή και να παρακολουθούν μάθημα και στην Πάτρα και σε μια άλλη πόλη. Δεν το ήξερα. Με τροπολογία θα κατεβεί. Μιλάτε για την τροπολογία για την εκλογή των μελών ΔΕΠ. Συμφωνώ απολύτως! Σε μία άλλη ζωή είχα έτοιμο στο μυαλό μου και στα χαρτιά ένα νομοσχέδιο για την παιδεία. Το είχε ετοιμάσει και σε μεγάλο βαθμό ο προηγούμενος Υπουργός κ. Μπαλτάς. Μέσα υπήρχαν και τα εκλεκτορικά. Γιατί δεχθήκαμε την τροπολογία που κατέθεσαν οι Βουλευτές; Τη δεχθήκαμε για έναν λόγο. Έχει γίνει τόση συζήτηση στην ακαδημαϊκή κοινότητα, υπήρχε συναίνεση από όλα τα κόμματα για αυτό το θέμα, που δεν νομίζω ότι χρειαζόταν να πάει στον εθνικό διάλογο το αυτονόητο, αυτό που εξήγησε η κ. Βάκη με πολύ ωραία λόγια και δεν θα μπορούσα να εξηγήσω εγώ. Τι παιδεία θέλουμε σε καιρό κρίσης και ειδικά για την τριτοβάθμια, η οποία δεν είναι πολυτέλεια, δεν είναι πελάτες, ανταποδοτικότητα, «πληρώνω», «ό,τι πληρώνω παίρνω, άρα ιδιωτικό πανεπιστήμιο στη συγκεκριμένη περίπτωση»; Εμείς εν μέσω τέτοιας κρίσης το πρώτο που κάναμε, ήταν να κάνουμε προσλήψεις. Προκηρύξαμε πεντακόσιες θέσεις μελών ΔΕΠ, πράγμα το οποίο δεν είχε γίνει επί έξι χρόνια. Δεν βλέπω να αναφέρεται πουθενά και βεβαίως δεν θα το αναφέρει κανένα από τα μεγάλα κανάλια. Αυτό έλειπε! Όμως θα αναφέρουν προσλήψεις και υποτροφίες και θα επακολουθήσουν άλλες πεντακόσιες προκηρύξεις θέσεων σε αυτή τη στενότητα. Διότι όταν δίνεται ένας αγώνας, ένας πόλεμος, κοιτάει κανείς να κρατήσει τα οχυρά. Δεν κοιτάει να κρατήσει αυτό που μπορεί να κάνει κανείς και σε μία δεύτερη και τρίτη φάση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Αναπληρώτριας Υπουργού]] Θέλω να πω ένα τελευταίο σημείο, γιατί δεν θέλω, πραγματικά, να σπαταλήσω τον χρόνο σας. Άκουσα τόσα πολλά για την αριστεία, που πραγματικά άρχισα να αναρωτιέμαι από πού έχω βγει εγώ. Από αυτά τα πανεπιστήμια δεν βγήκα; Δεν μου πιπίλιζε κανείς το μυαλό να είμαι άριστη. Παρ' όλα αυτά και διδακτορικό έκανα στο Παρίσι σε μεγάλο πανεπιστήμιο - είναι ένας από τους εμπνευστές εκείνης της περιόδου εδώ, ο κ. Ζουράρης - με μεγάλους καθηγητές. Δεν έχουμε κανένα κόμπλεξ με τους ξένους καθηγητές. Ίσα ίσα! Και ξέρετε, όταν σας ακούω και απευθύνεστε σε ανθρώπους, όπως είναι ο κ. Γαβρόγλου, η κ. Βάκη, ο κ. Σεβαστάκης, η κ. Φωτίου, ο κ. Τσουκαλάς από την άλλη μεριά, ο κ. Δουζίνας, λέω σε ποιους απευθύνονται; Δεν ξέρουμε από πανεπιστήμια, από ξένους καθηγητές; Εδώ, όμως, υπάρχει ένα κρίσιμο σημείο και θα το πω. Πάντα η ελληνική αστική τάξη - με ή χωρίς εισαγωγικά - είχε μία ελληνόφοβη αντιμετώπιση της ίδιας της δικής της πνευματικής ηγεσίας. Θεωρούσε πάντα ότι κάποιος που είναι από ένα ξένο πανεπιστήμιο - ας ήταν και από το πανεπιστήμιο της «Κολοπετινίτσας» της Αμερικής - είναι καλύτερος από έναν δικό μας επιστήμονα. Δεν το κατάλαβα ποτέ αυτό. Όλη η ελληνική ιστορία βρίθει από αυτή την αντιμετώπιση. Εκεί πηγαίνει η αριστεία, η ξενοφοβία, η καινοτομία και αυτά! Ειρήσθω εν παρόδω, στην Πάτρα και σεβόμενοι τις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού κάναμε το Patras IQ υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, όλα τα πανεπιστημιακά ιδρύματα με το Επιμελητήριο Αχαΐας για τη διάχυση της έρευνας. Έτσι το καταλαβαίνουμε εμείς, η έρευνα πρέπει να διαχυθεί στην αγορά μεν αλλά προς όφελος της κοινωνίας.
Ολοκληρώστε τη σκέψη σας, σας παρακαλώ.
Ολοκληρώνω τη σκέψη μου, λέγοντας ένα πράγμα. Αριστεία, καινοτομία και αγορά. Ένα επίσης χαρακτηριστικό της καθεστηκυίας τάξης στην Ελλάδα ιστορικά, είναι ότι απαντάει σε ερωτήματα προηγούμενης περιόδου που έχουν θέσει Ευρωπαίοι, οι «δυτικοί» - με εισαγωγικά, θέλει ανάλυση - εν γένει. Τώρα το ίδιο το Συμβούλιο της Ευρώπης ήρθε και είπε «ξεχάστε τι ξέρατε για την παιδεία». Είναι θέμα δημοκρατίας και του πώς θα φτιάξουμε πολίτες. Αφήστε τις επιχειρηματικότητες, τις ανταποδοτικότητες και αυτά δημοκρατία και πολίτες, γιατί έχουμε την επέλαση της ακροδεξιάς, έχουμε άνοδο της ξενοφοβίας, έχουμε λιτότητα! Όλα αυτά είναι δείγματα και επειδή σε λίγες ημέρες έχουμε την επέτειο της λήξης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ας μην τα ξεχνάμε. Ας απαντήσουμε στο ερώτημα που θέτει αυτή τη στιγμή η εποχή μας. Και εμείς αυτό θέλουμε να απαντήσουμε. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κυρία Αναπληρώτρια Υπουργό. Παρακαλώ, κυρία Υπουργέ, να κατατεθεί για τα Πρακτικά και να μοιραστεί στους συναδέλφους - ώστε όλοι να έχετε το κείμενο - και η τελευταία διόρθωση που κάνατε απαντώντας στον κ. Μαυρωτά.
Βεβαίως, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Κωνσταντίνος Φωτάκης.
Δυστυχώς ο κ. Δένδιας έχει φύγει, γιατί θα ήθελα να τον ευχαριστήσω για τις νουθεσίες και να του απαντήσω με τους στίχους του ποιητή: «Μην καρτεράτε να λυγίσουμε ούτε για μια στιγμή». Αυτός είναι Αγγουλές.
Μπράβο!
Θα ήθελα πολύ επιγραμματικά να αναφερθώ σε κάποια θέματα, που εγέρθηκαν κατά τη διάρκεια αυτού του διημέρου, ξεκινώντας - πολύ λίγα θα είναι και θα είναι πολύ επιγραμματικά - από το θέμα που αναφέρθηκε πολλές φορές, την αριστεία. Μας είπαν. Είστε εχθροί της αριστείας. Μας το λένε συνεχώς. Άρα να συμπεράνω ότι είμαστε οπαδοί της μετριότητας και της ήσσονος προσπάθειας. Θα ήθελα αυτό να μας το πούνε κατευθείαν εδώ, γιατί το είπα και στην πρωτολογία μου εδώ ότι για εμάς η αριστεία δεν είναι μια λέξη που την αναμασάμε από εδώ και από εκεί, τη βάζουμε σε διάφορα άρθρα ενός νομοσχεδίου, λίγο πολύ με τον τρόπο αυτόν ευτελίζοντάς την. Για εμάς η αριστεία συνδέεται με μία δυναμική διεργασία, με την επιδίωξη της ποιότητας. Κάποιοι το ανέφεραν: Είναι ο δρόμος για την Ιθάκη και όχι η ίδια η Ιθάκη. Είναι το «αίεν αριστεύειν». Είναι μια συνεχής διαδικασία, γιατί όταν σταματήσει παύει να είναι αριστεία. Βέβαια, πολλές φορές αυτοί πολλοί από αυτούς που επικαλούνται και κόπτονται υπέρ της αριστείας, αυτό το οποίο υπονοούν, είναι ότι η αριστεία είναι μια έννοια, που έχει να κάνει με την προσπάθεια ηγεμόνευσης, ότι είναι κάτι το οποίο συνδέεται με την τιμωρία. Είναι κάτι που φοβάμαι ότι πολλές φορές, πέρα από την αλαζονεία, υποκρύπτει και την επιστημονική ανασφάλεια. Σας το λέω αυτό ξέροντας πολύ καλά τι συμβαίνει στο ακαδημαϊκό και ερευνητικό σύστημα. Αντίθετα για εμάς η αριστεία έχει έναν άλλο χαρακτήρα ούτε τιμωρητικό, ούτε αλαζονικό, ούτε τίποτα τέτοιο. Έχει έναν χαρακτήρα που συνδέεται με την προσπάθεια για την ανάδειξη των ισχυρών σημείων των ανθρώπων και των δομών και την άμβλυνση των αδυναμιών. Αυτό είναι για εμάς η αριστεία. Έτσι την καταλαβαίνουμε και θα πρέπει να σταματήσει άπαξ διαπαντός αυτή η συνεχής επίκληση της αριστείας «που ελλείπει από τον χώρο μας», ότι «είμαστε οπαδοί της μετριότητας» και οτιδήποτε άλλο. Βέβαια θα ήθελα εδώ να πω ότι πολλοί από αυτούς που κόπτονται υπέρ της αριστείας, βρίσκονται ακριβώς στον αντίποδά της. Αυτά θα ήθελα να πω όσον αφορά την αριστεία. Ένα δεύτερο στοιχείο έχει να κάνει με την επιχειρηματικότητα. Ακούσαμε ότι «είστε ενάντια στην καινοτόμο επιχειρηματικότητα, αφού αφαιρέσατε αυτήν τη φράση από ορισμένα άρθρα». Μα τώρα πού τα λέτε αυτά; Αν αφήναμε τη λέξη στα άρθρα, θα ήμασταν εντάξει! Θα ήμασταν υπέρ της επιχειρηματικότητας! Θα ήμασταν οπαδοί της! Ελάτε! Το θέμα της καινοτόμου επιχειρηματικότητας, της προσπάθειας δημιουργίας πλούτου από την έρευνα είναι πολύ σύνθετο. Δεν έχω τον χρόνο τώρα να μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες. Άλλωστε κατά τη διάρκεια των συζητήσεων στην επιτροπή αναφέρθηκα σε κάποιες από αυτές. Εκείνο, όμως, που θα ήθελα να πω είναι κάτι άλλο, ότι η προσπάθεια της αξιοποίησης του ερευνητικού προϊόντος, η προσπάθεια της σύνδεσης της έρευνας με την επιχειρηματικότητα, όπως γινόταν στον ν.4310, γινόταν με έναν τρόπο αποσπασματικό και μηχανιστικό, με έναν τρόπο που αποσκοπούσε, στο να μετατρέψει άνωθεν τον ερευνητή σε επιχειρηματία και τη γνώση σε εμπόρευμα. Αυτό που μπορώ να σας διαβεβαιώσω - κι έχω μεγάλη πείρα στο θέμα αυτό - είναι ότι στην περίπτωση αυτή κάνεις και κακούς επιχειρηματίες και κακό εμπόρευμα. Βέβαια δεν έχουμε καμμιά από τις σχετικές ιδεοληψίες. Υπάρχουν κι άλλα πράγματα στα οποία θέλω να αναφερθώ. Αναφέρθηκε το ζήτημα των πόρων για την έρευνα. Ακούσαμε για το 3% στην Ευρώπη ενώ στην Ελλάδα είναι 0,7%. Τα τελευταία χρόνια αυξάνεται, γιατί πέφτει ο παρονομαστής, οπότε αυξάνει το ποσοστό αυτό. Αυτό που ήθελα να σας πω, είναι ότι όταν ακούτε 2% και 3% σε διάφορες χώρες, τα 2/3 από αυτά τα 2% και τα 3% προέρχονται από τον ιδιωτικό τομέα. Αυτό δεν συμβαίνει δυστυχώς, δυστυχέστατα, στη χώρα μας. Ας μην το ξεχνάμε, λοιπόν, αυτό και εύκολα λέμε για το δημόσιο. Παρ' όλα αυτά, η πολιτεία, το δημόσιο, κάνει το χρέος της. Φέτος σε συνθήκες βαθιάς κρίσης, ο προϋπολογισμός της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας αυξήθηκε γύρω στο 30%. Αυτό κάτι σηματοδοτεί, όσον αφορά το πού βρίσκεται η έρευνα στις προτεραιότητες αυτής της Κυβέρνησης. Όμως δεν είναι μόνο αυτό. Επειδή άκουσα πάλι για θέματα υποχρηματοδότησης και όλα τα σχετικά, εμείς δεν κάνουμε μια απλή διαχείριση των προβλημάτων που έρχονται και είναι πολλά αυτά. Κάνουμε και κάτι άλλο. Παίρνουμε πρωτοβουλίες. Αυτό που ξεχάστηκε παντελώς, θα έχουμε την ευκαιρία να το ξαναπούμε, γιατί έρχεται ένας δεύτερος νόμος που θα αφορά τη δημιουργία του ταμείου που ανέφερα στην πρωτολογία μου, το οποίο θα είναι αποκλειστικά αφιερωμένο στη στήριξη της έρευνας και της καινοτομίας, που γίνεται στα ελληνικά πανεπιστήμια και τα ελληνικά ερευνητικά κέντρα. Όπως το έχουμε προγραμματίσει από το δεύτερο εξάμηνο του 2016 από τον Ιούλιο, αυτό στο οποίο προσβλέπουμε, είναι να αρχίσουν να διατίθενται 240 εκατομμύρια για την επόμενη τριετία για τον σκοπό αυτό, δηλαδή τη στήριξη ερευνητικών προγραμμάτων πάντα με το κριτήρια της ποιότητας να μπαίνει μπροστά, θέσεων ερευνητών, υποτροφιών, υποδομών. Αυτό δε γίνεται με μόχλευση των λίγων πόρων που διαθέτουμε, με μόχλευση πόρων που προέρχονται από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και ταυτόχρονα, πόρων που προέρχονται από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων με πολύ συμφέροντες όρους. Επομένως αυτό να μην ξεχνιέται, γιατί πιστεύω ότι θα συνεισφέρει στην αύξηση του ποσοστού αυτού που επικαλούνται πολλοί, χωρίς να έχουν και κάποια βαθύτερη γνώση του τι γίνεται. Υπάρχουν τα θέματα των νέων επιστημόνων. Νέοι επιστήμονες για να μείνουν στη χώρα, δεν χρειάζονται μονάχα να έχουν μια θέση εργασίας. Χρειάζονται να έχουν και ελκυστικά περιβάλλοντα για να επιτελέσουν το έργο τους. Αυτό μπαίνει μπροστά. Για κάθε ερευνητή αυτό είναι το κυρίαρχο και τέτοια ελκυστικά περιβάλλοντα θέλουμε να φτιάξουμε. Θα κλείσω, μιας και ο χρόνος είναι περασμένος, λέγοντάς σας λίγο πολύ το όραμα που έχουμε στο Υπουργείο για τα θέματα της έρευνας. Είναι ένα όραμα που μπορεί να περιγραφεί με πολύ λίγες λέξεις: τη δημιουργία ευκαιριών οι οποίες μπορούν να υλοποιηθούν αλλά και ταυτόχρονα των θυλάκων ποιότητας. Θέλουμε να φέρουμε μαζί ταλέντα, διαφορετικά ταλέντα, χωρίς διάφορες ιδεοληψίες. Θέλουμε να φέρουμε ανθρώπους, που είναι πολύ καλοί σε αφηρημένα μαθηματικά χωρίς καμμιά κατ' ανάγκη άμεση χρηστικότητα, καλοί στους υπολογιστές, καλοί στο εργαστήριο - λέω πράγματα που είναι πιο κοντά στη δική μου εξειδίκευση - και μαζί με αυτούς μερικούς που έχουν επιχειρηματικό ταλέντο. Αυτά τα ταλέντα θέλουμε να αναδειχθούν. Θέλουμε να φτιάξουμε τα περιβάλλοντα, για να αναδειχθούν αυτά τα ταλέντα και πιστεύουμε ότι τότε το όλο σύστημα θα απογειωθεί. Θα κλείσω, λοιπόν, πάλι με στίχους ενός άλλου ποιητή, που είναι και φίλος: «Δένεις τον νου με το όνειρο και τον απογειώνεις». Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να σας παρακαλέσω, τώρα που θα αρχίσει η ψηφοφορία να είμαστε συγκεντρωμένοι, γιατί έχουμε να ψηφίσουμε πολλά άρθρα και πολλές τροπολογίες Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις» και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 3 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 5 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 5 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 6, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 6 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 7 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 7 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 8 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 8 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 9 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 9 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 10 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 10 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 11 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 11 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 12 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 12 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 13, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 13 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 14, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 14 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 15, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 15 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 16, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 16 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 17 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 17 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 18 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 18 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 19 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 19 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 20 ως έχει;
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 20 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 21 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 21 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 22 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 22 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 23 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 23 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 24, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 24 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 25, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 25 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 26, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 26 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 27, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 27 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 28, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 28 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 29 ως έχει;
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 29 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 30, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 30 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 31, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 31 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 32 ως έχει;
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 32 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 33, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 33 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 34 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 34 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 35 ως έχει;
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 35 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 36 ως έχει;
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 36 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 37 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 37 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 38 ως έχει;
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 38 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 39 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 39 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 40 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 40 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 41 ως έχει;
Παρών.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 41 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 42 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 42 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 43 ως έχει;
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 43 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 44 ως έχει;
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 44 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 45 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 45 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 355 και ειδικό 2 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 355 και ειδικό 2 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 356 και ειδικό 3 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 356 και ειδικό 3 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 357 και ειδικό 4 ως έχει;
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 357 και ειδικό 4 έγινε δεκτή κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 358 και ειδικό 5 ως έχει;
Παρών.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 358 και ειδικό 5 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 359 και ειδικό 6 ως έχει;
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 359 και ειδικό 6 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 392 και ειδικό 38 ως έχει;
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 392 και ειδικό 38 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 400 και ειδικό 45, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 400 και ειδικό 45 έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 401 και ειδικό 46, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 401 και ειδικό 46 έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 362 και ειδικό 9 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 362 και ειδικό 9 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 363 και ειδικό 10 ως έχει;
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 363 και ειδικό 10 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 364 και ειδικό 11, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 364 και ειδικό 11 έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 367 και ειδικό 14 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 367 και ειδικό 14 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο άρθρο 26 του νομοσχεδίου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 378 και ειδικό 25 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 378 και ειδικό 25 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 387 και ειδικό 34 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 387 και ειδικό 34 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 388 και ειδικό 35, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 388 και ειδικό 35 έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 391 και ειδικό 37 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 391 και ειδικό 37 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 393 και ειδικό 39, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 393 και ειδικό 39 έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο άρθρο 33 του νομοσχεδίου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 395 και ειδικό 41 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 395 και ειδικό 41 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 396 και ειδικό 42 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 396 και ειδικό 42 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 397 και ειδικό 43 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 397 και ειδικό 43 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 399 και ειδικό 44 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 399 και ειδικό 44 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 404 και ειδικό 47 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 404 και ειδικό 47 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 409 και ειδικό 49 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 409 και ειδικό 49 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 410 και ειδικό 50 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 410 και ειδικό 50 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 417 και ειδικό 52 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 417 και ειδικό 52 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο άρθρο 24 του νομοσχεδίου. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου του νομοσχεδίου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων. Δέχεστε στο σημείο αυτό να ψηφίσουμε το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία σε μόνη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς, το Σώμα παρέσχε την ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε την συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 23.21΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Σάββατο 7 Μαΐου 2016 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος νομοθετική εργασία, συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης: «Ενιαίο Σύστημα κοινωνικής Ασφάλειας, Μεταρρύθμιση ασφαλιστικού - συνταξιοδοτικού Συστήματος - Ρυθμίσεις φορολογίας εισοδήματος και τυχερών παιγνίων και άλλες διατάξεις».