Wysoki Senacie, wznawiam obrady. Proszę o zajęcie miejsc. Proszę senatorów sekretarzy o zajęcie miejsc przy stole prezydialnym. Informuję, że w dniu 27 czerwca 2019 r. przewodnicząca Krajowej Rady Regionalnych Izb Obrachunkowych przekazała Senatowi sprawozdanie z działalności regionalnych izb obrachunkowych i wykonania budżetu przez jednostki samorządu terytorialnego w 2018 r. Zawarte jest ono w druku nr 1216. W dniu 3 lipca 2019 r. skierowano sprawozdanie do Komisji Samorządu Terytorialnego i Administracji Państwowej. Komisja na posiedzeniu w dniu 9 lipca 2019 r. zapoznała się ze sprawozdaniem i poinformowała mnie o tym. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu czterdziestego drugiego porządku obrad… [[Rozmowy na sali]] Szanowni Państwo, bardzo proszę o zajęcie miejsc i proszę o ciszę. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu czterdziestego drugiego porządku obrad: drugie czytanie projektu uchwały w sprawie ustanowienia roku 2020 Rokiem Ojca Józefa Marii Bocheńskiego. Witam serdecznie wszystkich przybyłych gości. Witam państwa bardzo serdecznie. Są dzisiaj z nami pan dr Jan Parys, współpracownik ojca Józefa Marii Bocheńskiego, pani Martyna Bilińska-Parys, panowie… ojcowie Mirosław Sander, przeor, dominikanin, i Jarosław Krawiec, również dominikanin. Wszystkich państwa i całą delegację witam bardzo serdecznie. [[Oklaski]] Szanowni Państwo, przypominam, że projekt uchwały został wniesiony przez grupę senatorów i zawarty jest w druku nr 1310, a sprawozdanie – w druku nr 1310 S. Proszę sprawozdawcę Komisji Ustawodawczej, pana senatora Stanisława Gogacza, o przedstawienie sprawozdania komisji o projekcie uchwały. Panie Senatorze, proszę bardzo.
Dziękuję bardzo, Pani Marszałek. Przypadł mi zaszczyt i honor przedstawienia sprawozdania Komisji Ustawodawczej o projekcie uchwały w sprawie ustanowienia roku 2020 Rokiem Ojca Józefa Marii Bocheńskiego – druk senacki nr 1310 S. Marszałek Senatu w dniu 24 września 2019 r. skierował do Komisji Ustawodawczej projekt uchwały w sprawie ustanowienia roku 2020 Rokiem Ojca Józefa Marii Bocheńskiego w celu rozpatrzenia go w pierwszym czytaniu. Komisja na posiedzeniu w dniu 25 września 2019 r. rozpatrzyła w pierwszym czytaniu przedstawiony przez wnioskodawców projekt uchwały, wprowadziła do niego poprawki i wnosi o przyjęcie przez Senat jednolitego, załączonego projektu uchwały. „Uchwała Senatu Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie ustanowienia roku 2020 Rokiem Ojca Józefa Marii Bocheńskiego. W dniu 8 lutego 2020 roku przypada 25. rocznica śmierci Ojca Józefa Marii Bocheńskiego. Wśród polskich uczonych zajmuje On miejsce wyjątkowe. Reprezentuje najważniejszą polską szkołę filozoficzną, zwaną lwowsko-warszawską. Urodził się 30 sierpnia 1902 roku w Czuszowie. Studiował prawo na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, ekonomię na Uniwersytecie w Poznaniu, filozofię we Fryburgu, teologię w Rzymie. W 1926 roku wstąpił do seminarium, a potem do Zakonu Kaznodziejskiego św. Dominika. W latach 1934–1940 był profesorem logiki w Angelicum w Rzymie. Habilitował się z logiki w roku 1938 na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1945 roku był profesorem na Uniwersytecie we Fryburgu, na którym w okresie 1964–1966 pełnił urząd rektora. Walczył podczas wojen w 1920 i 1939 roku. W stopniu podpułkownika służył jako kapelan w II Korpusie gen. Władysława Andersa («De virtute militari. Zarys etyki wojskowej», Kraków 1993). Brał udział w bitwie o Monte Cassino. Po wojnie o. Bocheński pozostał na emigracji. Jest znany w świecie jako zwolennik filozofii analitycznej. Podejmował próby modernizacji tomizmu za pomocą logiki formalnej («Logika religii», Warszawa 1990, «Istota i istnienie Boga», 1993). Jego prace zostały opublikowane w ponadmilionowym nakładzie w wielu krajach, co jest bardzo rzadkie w przypadku filozofów. Osobną częścią dorobku o. Bocheńskiego są naukowe analizy marksizmu-leninizmu («Lewica, religia, sowietologia», Warszawa 1996). Na Zachodzie był uważany za głównego znawcę filozoficznych problemów marksizmu, był także założycielem Instytutu Europy Wschodniej oraz wydawcą ponad 50 tomów monografii w serii «Sovietica», a także 35 roczników kwartalnika «Studies in Soviet Thought». Bibliografia prac o. Bocheńskiego obejmuje ponad 100 publikacji książkowych, z których ponad 20 przetłumaczono na język polski. Całe życie bronił prawd wiary, praw logiki oraz wspierał Polaków walczących o wolność. Senat Rzeczypospolitej Polskiej ustanawia rok 2020 Rokiem Ojca Józefa Marii Bocheńskiego, by w 25. rocznicę śmierci oddać hołd temu wybitnemu naukowcowi, kapłanowi i patriocie. Uchwała podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej «Monitor Polski»”. Chciałbym zwrócić się do państwa senatorów, do Wysokiej Izby, o przyjęcie zaproponowanej uchwały ustanawiającej rok 2020 Rokiem Ojca Józefa Marii Bocheńskiego. Dziękuję bardzo. [[Oklaski]]
Bardzo dziękuję, Panie Senatorze. Obecnie senatorowie mogą zgłaszać trwające nie dłużej niż minutę zapytania do sprawozdawcy komisji oraz do upoważnionego przedstawiciela wnioskodawców. Przypominam, że wnioskodawcy upoważnili do ich reprezentowania pana senatora Jana Żaryna. Czy ktoś z państwa senatorów pragnie takie pytanie zadać? Nie. Dziękuję. Otwieram dyskusję. Informuję, że nikt z państwa senatorów nie zapisał się do głosu. Zamykam dyskusję. Przystępujemy do głosowania nad projektem uchwały w sprawie ustanowienia roku 2020 Rokiem Ojca Józefa Marii Bocheńskiego. Kto z państwa jest za? [[Rozmowy z sali]] Kto z państwa jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Bardzo proszę o podanie wyników. Głosowało 58 senatorów, 57 – za, głosów przeciw nie było, 1 senator wstrzymał się od głosu. [[Głosowanie nr 56]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustanowienia roku 2020 Rokiem Ojca Józefa Marii Bocheńskiego. [[Oklaski]] Bardzo serdecznie państwu dziękuję. Gratuluję inicjatorom, gratuluję wnioskodawcom. Szanowni Państwo, przyszły rok będziemy obchodzić jako Rok Ojca Józefa Marii Bocheńskiego dzięki państwa decyzji, decyzji Wysokiego Senatu. Bardzo dziękuję gościom, którzy towarzyszyli nam w trakcie głosowania. Dziękuję państwu bardzo serdecznie. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu czterdziestego trzeciego porządku obrad: drugie czytanie projektu uchwały w sprawie ustanowienia roku 2020 Rokiem Świętego Jana Pawła II. Przypominam, że projekt ten został wniesiony przez grupę senatorów i zawarty jest w druku nr 1311, a sprawozdanie komisji – w druku nr 1311 S. Proszę sprawozdawcę Komisji Ustawodawczej, pana senatora Jana Żaryna, o przedstawienie sprawozdania komisji o projekcie uchwały.
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam honor i przyjemność przedstawić państwu sprawozdanie Komisji Ustawodawczej w sprawie projektu uchwały dotyczącej ustanowienia roku 2020 Rokiem Świętego Jana Pawła II − jednej z najważniejszych, najwybitniejszych postaci, które przewinęły się przez dzieje Polski, a zapewne najwybitniejszej w wieku XX. Przypomnę tylko, że także Sejm Rzeczypospolitej Polskiej dokonał w stosownej uchwale tego samego zapisu, ustanawiając rok 2020 Rokiem Świętego Jana Pawła II. Okoliczność jest oczywista − stulecie urodzin świętego papieża. Bardzo wiele instytucji, zarówno państwowych, jak i kościelnych, przygotowuje się do obchodów Roku Świętego Jana Pawła II, także Stolica Apostolska. Będzie to na pewno rok papieża widoczny we wszystkich częściach świata. Wydaje się dość oczywiste, że także my jako Senat powinniśmy wpisać się w ten ciąg spodziewanych wydarzeń celebrujących postać św. Jana Pawła II. Projekt uchwały brzmi następująco… Bardzo państwa proszę o ewentualną uwagę. Bardzo państwa proszę o ciszę! Szanowni Państwo, proszę o uwagę. „Uchwała Senatu Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie ustanowienia roku 2020 Rokiem Świętego Jana Pawła II. 18 maja 1920 r. urodził się w Wadowicach Karol Wojtyła – metropolita krakowski, kardynał, Ojciec Święty, św. Jan Paweł II. Papież Polak zajmuje szczególne miejsce w naszej historii. Wychowany w polskiej pobożności, oddany Matce Bożej, był świadom pragnień swojego narodu, znał jego przeszłość i niezbywalne potrzeby: «Wszędzie podkreślam moje polskie pochodzenie – trudno inaczej! – mówił – (…) zabrałem ze sobą całą polską historię, kulturę, doświadczenie, język – (…) to dziedzictwo stale pozwala mi otwierać się na wielorakie bogactwo ludów i narodów we wspólnocie powszechnego Kościoła». Jego wybór na Stolicę Piotrową 16 października 1978 r., a następnie I Pielgrzymka do Ojczyzny z czerwca 1979 r. stanowiły przełom w dziejach narodu zmierzającego ze stanu niewoli ku wolności. Papież wyzwolił w nas energię prowadzącą do powstania w sierpniu 1980 r. wielkiego ruchu „Solidarność”, a kolejne pielgrzymki z 1983 i 1987 r. stanowiły kamienie milowe prowadzące ku odzyskaniu przez Polskę niepodległości – wbrew rządzącym wówczas komunistom. Jako papież Słowianin od początku swego pontyfikatu Jan Paweł II dopominał się o prawo narodów ujarzmionych przez Związek Sowiecki do wolności, głosząc to, stał się jednym z głównych architektów przełomu 1989 r., kiedy to po upadku żelaznej kurtyny zaczęły powstawać niepodległe państwa w całej Europie Środkowo-Wschodniej. Po 1989 r. św. Jan Paweł II kontynuował wielką ewangelizację wolnych ludzi, uczył Polaków i społeczność całego świata, by nie zaprzepaścili wolności, a oparli swe życie na wartościach podtrzymujących rodzinę oraz prawa człowieka, w tym prawo do życia od poczęcia do naturalnej śmierci. Głosił cywilizację życia, przeciwstawiając ją cywilizacji śmierci, widząc zagrażające ludzkości, a rozszerzające się po świecie ideologie wrogie człowiekowi. Papież stał się także orędownikiem dialogu między wyznawcami wszystkich religii, a także stałym pielgrzymem odwiedzającym ludzi w odległych zakątkach świata, papieżem bliskim drugiemu człowiekowi. W trakcie swego pontyfikatu odwiedził 129 krajów. Beatyfikował 1340 osób, kanonizował 483, w tym św. Faustynę Kowalską, orędowniczkę Bożego Miłosierdzia. Dialog z człowiekiem prowadził także za pośrednictwem licznych encyklik. Jako intelektualista, filozof i poeta, ale także aktor, miał doskonały kontakt z osobami ze świata nauki, kultury i sztuki, a jednocześnie docierał ze swym nauczaniem, jako pielgrzym i turysta, miłośnik gór, do młodego pokolenia, które darzyło go wyjątkową miłością. Ustanowił Światowe Dni Młodzieży. Młodzi obywatele świata towarzyszyli mu także w ostatnich chwilach ziemskiego życia: «Szukałem was, a teraz wy przyszliście do mnie i za to wam dziękuję» – mówił na łożu śmierci. 13 maja 1981 r. papież został ciężko ranny w wyniku zamachu, którego dokonał turecki terrorysta; do dziś nie zostali osądzeni zleceniodawcy tej zbrodni. Papieża – jak sam mówił – uratowała Matka Boża. Umierał w 2005 r. po jednym z najdłuższych pontyfikatów, pokazując wartość i godność życia w cierpieniu i w starości. Zmarł 2 kwietnia 2005 r., w sobotę, o godzinie 21.37. Podczas rzymskich uroczystości pogrzebowych 8 kwietnia 2005 r. żegnały go miliony wiernych, w tym kilkaset tysięcy Polaków, 200 delegacji państwowych, królowie i szefowie rządów, przedstawiciele najważniejszych religii świata. Miliony wiernych gromadziło się w kościołach na całym świecie, śledziło uroczystości pogrzebowe w telewizji, gromadzono się na placach, żegnano papieża powszechną modlitwą. Jan Paweł II został beatyfikowany 1 maja 2011 r., a 27 kwietnia 2014 r. został kanonizowany. Św. Jan Paweł II odszedł do Domu Ojca, ale, jak wierzymy, wstawia się codziennie za nami i błogosławi z nieba, przypominając nam swoje przesłanie: «Nie lękajcie się!». Wdzięczny za dar pontyfikatu papieża Polaka Senat Rzeczypospolitej Polskiej IX kadencji wnosi o ustanowienie roku 2020 Rokiem Świętego Jana Pawła II. Uchwała podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej «Monitor Polski»”. Tak brzmi treść tej uchwały. Wydaje się, że to jest oczywiste, więc nie powinienem nawet tego mówić, ale oczywiście powiem, że Komisja Ustawodawcza przyjęła ten tekst po poprawkach jednomyślnie, jednogłośnie. Wydaje się, że nie ma alternatywy dla takiego głosowania także w Wysokiej Izbie. Dziękuję bardzo. [[Oklaski]]
Dziękuję, Panie Senatorze. Obecnie senatorowie mogą zgłaszać trwające nie dłużej niż minutę zapytania do senatora sprawozdawcy oraz do upoważnionego przedstawiciela wnioskodawców, którym jest również pan senator Jan Żaryn. Czy ktoś z państwa senatorów pragnie takie pytanie zadać? Nie widzę chętnych. Dziękuję. Otwieram dyskusję. Informuję, że nikt z państwa do dyskusji się nie zapisał. Zamykam dyskusję. Teraz Senat mógłby przystąpić do trzeciego czytania projektu uchwały. To trzecie czytanie objęłoby jedynie głosowanie. Zostanie ono przeprowadzone razem z innymi głosowaniami. Bardzo dziękuję. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu czterdziestego czwartego porządku obrad: drugie czytanie projektu uchwały w sprawie ustanowienia roku 2020 Rokiem Bitwy Warszawskiej. Przypominam, że projekt ten został wniesiony przez grupę senatorów. Projekt zawarty jest w druku nr 1312, a sprawozdanie – w druku nr 1312 S. Proszę sprawozdawcę Komisji Ustawodawczej, senatora Jana Żaryna, o przedstawienie sprawozdania komisji o projekcie uchwały. Bardzo proszę, Panie Senatorze.
Dziękuję bardzo. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Tym razem przedstawię sprawozdanie Komisji Ustawodawczej, która zebrała się na posiedzeniu 25 września 2019 r. i rozpatrzyła w pierwszym czytaniu przedstawiony przez wnioskodawców projekt uchwały dotyczący ustanowienia roku 2020 Rokiem Bitwy Warszawskiej. Oczywiście bardzo proszę w imieniu Komisji Ustawodawczej, która jednomyślnie ten załączony projekt uchwały przyjęła, o jego przyjęcie także na naszym obecnym posiedzeniu. Projekt dotyczy wydarzenia, które w roku 2020 będzie bez wątpienia celebrowane przez wszystkie najważniejsze instytucje państwa polskiego, zarówno przez kancelarie prezydenta, Sejmu i Senatu, jak i przez rząd Polski. Bez wątpienia będzie także celebrowane przez Muzeum Wojska Polskiego na terenie bitwy warszawskiej, w Ossowie, w Radzyminie, w wielu innych miejscach. Jak łatwo się domyślić, Rok Bitwy Warszawskiej będzie wydarzeniem, które powinno niejako przekroczyć granice państwa polskiego, ponieważ zwycięzcy bitwy, czyli Polacy, jak wiemy – nie jest to slogan, tylko rzeczywistość historyczna – uratowali Europę przed zalewem bolszewizmu. Stąd wydaje się, że niewątpliwie i my, jako Senat, powinniśmy widzieć rzeczywistość roku 2020 w perspektywie obchodów stulecia bitwy warszawskiej. Treść projektowanej uchwały jest następująca. „Uchwała Senatu Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie ustanowienia roku 2020 Rokiem Bitwy Warszawskiej. Odrodzona w 1918 r. Polska musiała jeszcze długo walczyć o swój kształt terytorialny. Walce o granice na wszystkich frontach towarzyszyła także wojna z wrogiem, który zamierzał odebrać nam nie tylko terytoria polskie, ale także wolność i niepodległość. Latem 1920 r. zawisła nad Polską groźba utraty zdobytej po 123 latach niewoli państwowości. W sierpniu 1920 r. na przedpolach Warszawy stoczyliśmy bitwę, która przeszła do historii jako «cud nad Wisłą» i «18. przełomowa bitwa w historii świata». Bolszewicka Rosja, i jej wielomilionowa armia, natarła na Polskę, by «po trupie pańskiej Polski» narzucić Europie ideologię i praktykę komunizmu. Zdobycie polskiej stolicy miało stanowić kolejny etap rewolucji permanentnej, która miała objąć cały Stary Kontynent. Naczelny Wódz Józef Piłsudski, szef sztabu Wojska Polskiego gen. Tadeusz Jordan-Rozwadowski, dowódca Armii Ochotniczej gen. Józef Haller, oficerowie i żołnierze wspierani przez cywilne władze państwa na czele z premierem Wincentym Witosem oraz Radą Obrony Państwa, ludność stolicy i całego państwa – wszyscy oni, wsparci także przez sojuszników, stanęli zjednoczeni do boju, świadcząc o powszechnym przywiązaniu Polaków do swojego państwa i pragnieniu obrony cywilizacji europejskiej opartej na dorobku chrześcijaństwa i samostanowieniu demokratycznych narodów. 100 lat temu, w dniach 13–15 sierpnia 1920 r., front polsko-bolszewicki ustanowiony na Wiśle liczył kilkaset kilometrów, a w ślad za zbliżającą się armią szli polscy komuniści mający przejąć władzę w Warszawie. 14 sierpnia, niosąc pomoc rannym i podnosząc na duchu walczących, bohaterstwem odznaczył się ks. Ignacy Skorupka, który zginął pod Ossowem. W tych samych dniach, do 17 sierpnia, żołnierze pod Radzyminem walczyli zażarcie z bolszewikami, a miasto przechodziło z rąk do rąk. Ostatecznie zostało zdobyte przez Polaków. Miarą poświęcenia była śmierć kpt. Stefana Pogonowskiego, który poprowadził swoich Strzelców Kaniowskich 15 sierpnia do boju i zamknął w ten sposób bolszewikom wjazd do stolicy; w Radzyminie znajduje się cmentarz wojenny, do którego pielgrzymował w czerwcu 1999 r. Jan Paweł II. Ofensywa znad Wieprza, prowadzona osobiście przez Naczelnego Wodza, ostatecznie zmusiła bolszewików do odstąpienia od bram stolicy, a dalszy pościg za wojskami wroga doprowadził do zwycięskiej bitwy niemeńskiej z września 1920 r. Wspominając bohaterską walkę Polaków, ze szczególną wdzięcznością pamiętamy o tych, którzy nieśli nam różnorodną pomoc. Pamiętamy francuskich i amerykańskich oficerów wspierających nas na polu walki, węgierskich przyjaciół dostarczających nam niezbędnej amunicji. Wspominamy także nuncjusza apostolskiego Achillesa Rattiego (późniejszego papieża Piusa XI), który nie opuścił stolicy, modląc się wraz z ludem i świadcząc tym o modlitwach wznoszonych na apel papieża Benedykta XV w całej Europie. Dziękując Matce Bożej za wstawiennictwo w sierpniu 1920 r., Naczelny Wódz udał się na czele narodu do Częstochowy, by klęknąć przed jej jasnogórskim wizerunkiem. Dziś, w setną rocznicę tamtych wydarzeń, pomni zwycięstwa i uratowania Europy przed nawałnicą bolszewicką, Senat wolnej Polski ustanawia rok 2020 Rokiem Bitwy Warszawskiej. Uchwała podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej «Monitor Polski»”. Bardzo proszę, rzecz jasna, o to, byśmy przyjęli także ten werdykt Komisji Ustawodawczej. Bardzo dziękuję przy okazji, ponieważ jest to ostatni raz, kiedy wygłaszam jakąkolwiek mowę w tymże Senacie, ostatni raz w bieżącej kadencji. Bardzo dziękuję wszystkim senatorom, że zechcieliście dość często mnie słuchać – bo występowałem tutaj, jak myślę, jako jeden z aktywniejszych senatorów. Do zobaczenia. [[Oklaski]]
Bardzo dziękuję, Panie Senatorze. Obecnie senatorowie mogą zgłaszać trwające nie dłużej niż minutę zapytania do sprawozdawcy komisji oraz do upoważnionego przedstawiciela wnioskodawców, którym jest również pan senator Jan Żaryn. Czy ktoś ma takie pytania? Nie. Dziękuję. Otwieram dyskusję. Informuję, że nikt z państwa senatorów do dyskusji się nie zapisał. Zamykam dyskusję. Teraz Senat mógłby przystąpić do trzeciego czytania projektu uchwały. To trzecie czytanie objęłoby jedynie głosowanie. Zostanie ono przeprowadzone razem z innymi głosowaniami. Bardzo dziękuję. Szanowni Państwo, proponuję uzupełnienie porządku obrad o punkt: drugie czytanie projektu uchwały z okazji przyznania Oldze Tokarczuk literackiej Nagrody Nobla – i rozpatrzenie tego punktu jako punktu czterdziestego piątego porządku obrad. Jeśli nie usłyszę sprzeciwu, uznam, że Wysoka Izba przyjęła przedstawioną propozycję. Bardzo dziękuję. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu czterdziestego piątego porządku obrad: drugie czytanie projektu uchwały z okazji przyznania Oldze Tokarczuk literackiej Nagrody Nobla. Przypominam, że projekt ten został wniesiony przez pana senatora Jana Rulewskiego. Projekt zawarty jest w druku nr 1333, a sprawozdanie komisji – w druku nr 1333 S. Proszę sprawozdawcę Komisji Ustawodawczej oraz Komisji Kultury i Środków Przekazu, pana senatora Jerzego Fedorowicza, o przedstawienie wspólnego sprawozdania komisji o projekcie uchwały. Proszę bardzo.
Dziękuję, Pani Marszałek. Wysoki Senacie! Pani Olgo! Nie jest wykluczone, proszę państwa, że pani Olga Tokarczuk, zawiadomiona przeze mnie, obserwuje nas w tej chwili z Berlina. Nie mogła przyjechać, bo projekt tej uchwały, złożony przez senatora Janka Rulewskiego, za zgodą oczywiście pana marszałka Karczewskiego, powstał w bardzo krótkim czasie. Ja jestem sprawozdawcą komisji wyłącznie z powodów regulaminowych, Pani Marszałek, dlatego że pan Rulewski, który jest autorem wniosku, nie jest ani w jednej, ani w drugiej komisji. Tak więc uprzejmie informuję, że na wspólnym posiedzeniu w dniu 18 października 2019 r. obie połączone komisje rozpatrzyły w pierwszym czytaniu przedstawiony przez wnioskodawców projekt uchwały, wprowadziły do niego poprawki i wnoszą o przyjęcie przez Senat jednolitego załączonego projektu uchwały. Jeżeli pani marszałek pozwoli, to chciałbym… Nie wiem, czy to jest zgodne z regulaminem, ale ponieważ wnioskodawcą jest pan Rulewski, człowiek niezwykle zasłużony dla Polski, bohater naszych czasów… Czy pani pozwoli, żeby pan Rulewski, jako wnioskodawca, mógł przeczytać projekt uchwały? Tak, pozwolę. Proszę bardzo. Dziękuję bardzo. Dziękuję bardzo.
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowni Państwo! Członkowie Prezydium Senatu! Dziękuję za miłą atmosferę i przychylność, która towarzyszy jednemu z ważniejszych wydarzeń w życiu Polski, a mianowicie przyjmowaniu tego projektu uchwały dwóch komisji – Komisji Ustawodawczej oraz Komisji Kultury i Środków Przekazu. Ekstraordynaryjny tryb jej podejmowania wynika z dwóch faktów. Po pierwsze, informacja o tej nagrodzie została ogłoszona 10 października, zaledwie parę dni temu, a po drugie, kończymy już kadencję, IX kadencję Senatu, i myślę, że aż prosi się, żeby to właśnie ten Senat, żeby to właśnie ta Izba dokonała aktu podjęcia tej uchwały. A zatem przechodzę do samego projektu uchwały i proponuję, abyśmy zgodnie go przyjęli. Uchwała Senatu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia dzisiejszego z okazji przyznania Oldze Tokarczuk literackiej Nagrody Nobla. „W dniu 10 października 2019 r. Jury Akademii Szwedzkiej ogłosiło, że literacką Nagrodę Nobla za 2018 r., najważniejszą światową nagrodę w dziedzinie literatury, otrzymała nasza Rodaczka Olga Tokarczuk – piętnasta kobieta wśród ponad setki dotychczasowych laureatów tej nagrody. Jest to piąta nagroda literacka, na przestrzeni 118 lat jej przyznawania, dla przedstawicieli Polski, ale po raz pierwszy dotyczy ona osoby, której zasadnicza część twórczości powstała w wolnej Polsce. Decyzja Komitetu Noblowskiego pięknie wpisała się w obchody 100-lecia odzyskania niepodległości. Nagroda Nobla jest efektem talentu i bogatej kariery twórczej Olgi Tokarczuk, w trakcie której autorka już wcześniej uzyskiwała najważniejsze nagrody krajowe (dwukrotnie Nagrodę Literacką «Nike») oraz międzynarodowe (prestiżową The International Booker Prize za książkę «Bieguni»). Jej książki przetłumaczono na kilkadziesiąt języków. Uzasadniając nagrodę, Komitet Noblowski wskazał, iż laureatka prezentuje «narracyjną wyobraźnię, która wraz z encyklopedyczną pasją zamienia przekraczanie granic w odrębny rodzaj istnienia». Podkreślono ponadczasowe znaczenie i przesłanie «Ksiąg Jakubowych», monumentalnego i największego do tej pory dzieła Olgi Tokarczuk. Literacki Nobel to dowód na to, jak wielka moc, zdolna poruszać czytelników w różnych krajach, zawarta jest w prozie Tokarczuk. Twórczość Olgi Tokarczuk była też ekranizowana i wystawiana w teatrach. Pisarka, wzorem innych polskich znakomitych intelektualistów, wybitnych uczonych, noblistów i pisarzy, uczestniczy czynnie w życiu społecznym, zwłaszcza występuje w obronie praw kobiet i demokracji. Senat Rzeczypospolitej Polskiej gratuluje Oldze Tokarczuk międzynarodowego sukcesu. Uznajemy Jej ogromne zasługi dla światowej literatury, w tym dla budowy dobrego imienia Polski w świecie, a także dla wzrostu czytelnictwa w Polsce. Życzymy Oldze Tokarczuk, aby jej talent literacki zaowocował nowymi, wybitnymi dziełami. Uchwała podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej «Monitor Polski»”. Pani Marszałek, słowo własne, już poza kwestią uchwały. Pani Olgo, gdziekolwiek pani jest – pani nieobecność jest usprawiedliwiona – niech pani przyjmie do wiadomości, że ostatnie słowo Senatu należy do literatury i wolności. I prośba, aby Senat następnej kadencji zgodnie z tradycją i zwyczajem zorganizował – stworzył taką możliwość – osobistego wręczenia jej tej uchwały. W końcu moje życzenie chyba mam prawo spełnić. Jak wiadomo, kończę działalność parlamentarną w Senacie. Radość i uznanie wyroków wyborczych obywateli są powszechne, w tym oczywiście potwierdzenie, że ja nie powinienem być w tym Senacie. Ale nie obrażam się – będę ambasadorem Senatu. Dziękuję bardzo. [[Oklaski]]
Bardzo dziękuję. Obecnie senatorowie mogą zgłaszać trwające nie dłużej niż minutę zapytania do sprawozdawcy komisji. Przypominam, że wnioskodawcą komisji jest pan senator Jan Rulewski. Czy ktoś z państwa ma takie pytanie? Nie widzę chętnych. Dziękuję. Otwieram dyskusję. Informuję, że nikt z państwa… Ja chciałbym… Pan senator Bonkowski do dyskusji? Tak. Proszę bardzo.
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ja za uchwałą dla pani Tokarczyk głosować nie będę. Nie będę się wypowiadał na temat literatury, bo się na tym nie znam, ale jeśli chodzi o to ostatnie zdanie, które tu powiedział pan senator Rulewski, że sławiła imię Polski, to jest to bardzo dyskusyjne. Była jednym z kilku polakożerców, bardzo źle się wyrażała o Polakach, mówiąc, że rzekomo Polacy byli właścicielami niewolników, że mordowali Żydów i tego typu historie. Ona i wielu jej podobnych, tak jak profesor, zdaje się, Gross, byli polakożercami. [[Rozmowy na sali]] Tak więc ja tu się nie odnoszę, bo… W ogóle ostatnio nagroda Nobla się zdewaluowała, dostają ją głównie… Proszę o ciszę. Wszelkie wyróżnienia dostają ludzie z lewackich środowisk, a… My możemy wyjść z sali, nie musimy tutaj siedzieć. …jak ktoś szkaluje Polskę, to szczególnie jest nagradzany. Śp. Czesław Miłosz to po prostu zachowywał się jak wróg Polaków, noblistka Szymborska pisała ody do Stalina, a obecna noblistka bardzo źle się wyrażała o Polakach, mówiąc, że byliśmy wrogami. No, to jest… Dla mnie to jest nie do przyjęcia. Dziękuję.
Bardzo dziękuję. Czy ktoś z państwa jeszcze pragnie zabrać głos w dyskusji? Nie widzę zgłoszeń. Dziękuję. Zamykam dyskusję. Teraz Senat mógłby przystąpić do trzeciego czytania projektu uchwały. To trzecie czytanie objęłoby jedynie głosowanie. Zostanie ono przeprowadzone razem z innymi głosowaniami. Bardzo dziękuję. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu trzydziestego ósmego porządku obrad: ustawa o ratyfikacji Międzynarodowej konwencji o kontroli i postępowaniu ze statkowymi wodami balastowymi i osadami, 2004, sporządzonej w dniu 13 lutego 2004 r. w Londynie. Tekst ustawy zawarty w druku nr 1328, a sprawozdania komisji – w drukach nr 1328 A i 1328 B. Proszę sprawozdawcę Komisji Środowiska oraz Komisji Infrastruktury, senatora Jana Hamerskiego, o przedstawienie sprawozdania komisji.
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Szanowni Goście! Panie i Panowie! Mam zaszczyt przedstawić Wysokiej Izbie sprawozdanie z posiedzenia połączonych Komisji Infrastruktury i Komisji Środowiska opiniujących projekt ustawy o ratyfikacji Międzynarodowej konwencji o kontroli i postępowaniu ze statkowymi wodami balastowymi i osadami, 2004, sporządzonej w dniu 13 lutego 2004 r. w Londynie. Opiniowana ustawa wyraża zgodę na dokonanie przez pana prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji tejże międzynarodowej umowy przyjętej podczas międzynarodowej konferencji w Londynie w 2004 r. Za ratyfikacją przedmiotowej konwencji przemawia fakt, że Polska jako państwo członkowskie Unii Europejskiej oraz Międzynarodowej Organizacji Morskiej jest zobowiązana do wspierania wszelkich inicjatyw dotyczących ochrony środowiska morskiego, szczególnie zależy nam tu na ochronie bioróżnorodności Morza Bałtyckiego. Morze Bałtyckie jest, o czym państwo wiecie, wyjątkowo podatne na wpływy różnego rodzaju zanieczyszczeń ze względu na słaby dostęp do wód atlantyckich. Szanowni Państwo, gdyby nawet nie doszło do ratyfikacji tej umowy, to w świetle art. 3 konwencji polscy armatorzy i właściciele statków i tak będą podlegali weryfikacji w zakresie spełniania jej wymogów, co m.in. przemawia za przyjęciem ustawy. Dodatkową przesłanką jest przyjęcie przez Polskę i rekomendowanie przez Komisję Europejską Strategii Unii Europejskiej dla regionu Morza Bałtyckiego. Oczywiście ta konwencja koresponduje z wieloma innymi konwencjami podpisanymi przez Polskę. Stąd też prośba połączonych komisji, Komisji Środowiska oraz Komisji Infrastruktury, o przyjęcie przez Wysoką Izbę projektowanej uchwały. Biuro Legislacyjne nie zgłaszało żadnych uwag. Dziękuję bardzo.
Bardzo dziękuję. Proszę sprawozdawcę Komisji Spraw Zagranicznych i Unii Europejskiej, senator Alicję Zając, o przedstawienie sprawozdania komisji. Pani Senator? Na chwilę wyszła. [[Rozmowy na sali]] Poszła do komisji… Pani senator była przed chwilą na sali. Poczekajmy minutę, Szanowni Państwo, chwileczkę. Zaraz poprosimy panią senator, aby wróciła na salę. [[Rozmowy na sali]] Już jest pani senator. Pani Senator, bardzo proszę o złożenie sprawozdania komisji.
Bardzo przepraszam, Pani Marszałek, siła wyższa. Mam zaszczyt przedstawić w imieniu Komisji Spraw Zagranicznych i Unii Europejskiej opinię na temat ustawy o ratyfikacji Międzynarodowej konwencji o kontroli i postępowaniu ze statkowymi wodami balastowymi i osadami, 2004, sporządzonej w dniu 13 lutego 2004 r. w Londynie. Proszę państwa, ratyfikacja jest konieczna nie tylko z powodów środowiskowych, w celu ratowania stanu przyrodniczego Morza Bałtyckiego, które jest morzem małym. Do wszystkich docierają komunikaty medialne o zamykanych plażach, co jest spowodowane postępującą eutrofizacją wód. Konwencja weszła w życie w 2017 r. Przystąpiło do niej – to są dane z czerwca bieżącego roku – 81 państw, co daje 80,76% pojemności brutto światowej floty handlowej. Kolega sprawozdawca przed chwilą przedstawił szczegółowo zakres tej ustawy. Nasza komisja jednogłośnie proponuje przyjęcie ustawy jako niezbędnej ze względu na stan środowiska Morza Bałtyckiego. W imieniu Komisji Spraw Zagranicznych i Unii Europejskiej bardzo proszę o przyjęcie proponowanej ustawy. Dziękuję.
Bardzo dziękuję. Obecnie senatorowie mogą zgłaszać z miejsca trwające nie dłużej niż minutę zapytania do senatorów sprawozdawców. Czy ktoś takie pytanie pragnie zadać? Nie widzę chętnych. Dziękuję. Projekt ustawy został wniesiony przez rząd. Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych zostali upoważnieni minister spraw zagranicznych oraz minister gospodarki morskiej i żeglugi śródlądowej. Są z nami dzisiaj pan minister Grzegorz Witkowski z Ministerstwa Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej oraz pan minister Piotr Wawrzyk z Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Czy przedstawiciele rządu pragną zabrać głos w sprawie rozpatrywanej ustawy? Nie. Dziękuję bardzo. Obecnie senatorowie mogą zgłaszać z miejsca trwające nie dłużej niż minutę zapytania do przedstawiciela rządu, związane z omawianym punktem porządku obrad. Czy ktoś z państwa ma pytanie do któregoś z państwa ministrów? Nie ma chętnych. Dziękuję. Otwieram dyskusję. Nikt z państwa nie zapisał się do dyskusji. Zamykam dyskusję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Bardzo dziękuję. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu trzydziestego dziewiątego porządku obrad: ustawa o ratyfikacji Protokołu zmieniającego Konwencję o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych, sporządzonego w Strasburgu dnia 10 października 2018 r. Tekst ustawy zawarty jest w druku nr 1329, a sprawozdania komisji – w drukach nr 1329 A i 1329 B. Proszę sprawozdawcę Komisji Praw Człowieka, Praworządności i Petycji oraz Komisji Infrastruktury, senatora Jana Hamerskiego, o przedstawienie sprawozdania Komisji. Panie Senatorze, bardzo proszę.
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Ustawa ma na celu wyrażenie zgody na dokonanie przez prezydenta, podobnie jak w przypadku poprzedniej ustawy, ratyfikacji Protokołu zmieniającego Konwencję o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych, sporządzonego w Strasburgu w październiku 2018 r. Zmienione przepisy konwencji są spójne z prawem Unii Europejskiej w zakresie ochrony danych, z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej z 2016 r. oraz dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady z 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych. Podstawowe zasady i standardy konwencji pozostały niezmienione, wprowadzono jedynie ciąg uzupełnień, które wynikają z nowych technologii i praktyk. Komisja rekomenduje Wysokiej Izbie przyjęcie ustawy. Ustawa nie budziła zastrzeżeń pod względem legislacyjnym. Dziękuję.
Dziękuję. Proszę sprawozdawcę Komisji Spraw Zagranicznych i Unii Europejskiej, pana senatora Ryszarda Majera, o przedstawienie sprawozdania Komisji. Panie Senatorze, proszę bardzo.
Pani Marszałek! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Ponieważ mój czcigodny kolega, pan senator Hamerski, dość szczegółowo przedstawił przyjmowaną regulację prawną, ja tylko ograniczę się do informacji, że Komisja Spraw Zagranicznych i Unii Europejskiej na swoim posiedzeniu 17 października jednogłośnie poparła tę regulację i rekomenduje Wysokiemu Senatowi przyjęcie ustawy bez poprawek.
Dziękuję, Panie Senatorze. Obecnie senatorowie mogą zgłaszać z miejsca trwające nie dłużej niż minutę zapytania do senatorów sprawozdawców. Ktoś takie pytanie chce zadać? Nie widzę chętnych. Dziękuję. Projekt ustawy został wniesiony przez rząd. Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych zostali upoważnieni minister spraw zagranicznych oraz minister cyfryzacji. Są dzisiaj z nami pan Piotr Wawrzyk z Ministerstwa Spraw Zagranicznych, którego już przedstawiałam, oraz pan Karol Okoński z Ministerstwa Cyfryzacji. Czy któryś z panów ministrów pragnie zabrać głos? Nie widzę zgłoszeń. Dziękuję. Ale muszę zapytać senatorów: może ktoś z państwa senatorów pragnie zadać z miejsca trwające nie dłużej niż minutę pytanie do któregoś z panów ministrów? Nie widzę zgłoszeń. Dziękuję. Otwieram dyskusję. Nikt się nie zapisał. Zamykam dyskusję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu czterdziestego porządku obrad: ustawa o ratyfikacji Konwencji nr 188 dotyczącej pracy w sektorze rybołówstwa, przyjętej przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy w Genewie dnia 14 czerwca 2007 r. Tekst został zawarty w druku nr 1330, a sprawozdania komisji – w drukach nr 1330 A i 1330 B. Proszę sprawozdawcę Komisji Spraw Zagranicznych i Unii Europejskiej, senatora Ryszarda Majera, o przedstawienie sprawozdania komisji.
Pani Marszałek! Panowie Ministrowie! Wysoka Izbo! Mam przyjemność przedstawić sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych i Unii Europejskiej z posiedzenia, które odbyło się 17 października, a dotyczyło ratyfikacji Konwencji nr 188 dotyczącej pracy w sektorze rybołówstwa, przyjętej przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy w Genewie 14 czerwca 2007 r. Mimo upływu czasu do tej pory 14 państw przyjęło tę konwencję. Jej głównym celem jest poprawa warunków pracy osób, które pracują w ważnym sektorze gospodarki, jakim jest rybołówstwo. Konwencja w sposób szczególny traktuje statki rybackie, które mają co najmniej 24 m długości, pozostają na morzu dłużej niż 7 dni oraz wypływają poza obręb szelfu kontynentalnego i podlegają kontroli państwa portu, do którego wpływają. Ta konwencja ma wiele części. Ona dotyczy spraw pracowniczych, dotyczy obowiązków właścicieli statków rybackich, szyprów i rybaków, określa warunki służby, jest część dotycząca zakwaterowania i wyżywienia, dotyczy także opieki medycznej, ochrony zdrowia, zabezpieczenia społecznego, zawiera postanowienia dotyczące opieki medycznej na statku rybackim, bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym zapobiegania wypadkom na statkach, odnosi się do obowiązków państw stron konwencji związanych z przestrzeganiem konwencji i jej egzekwowaniem, reguluje tę kwestię w sposób całościowy. Polska będzie kolejnym krajem, który tę konwencję ratyfikuje. Do maja 2019 r. zrobiło to 14 państw na świecie. Komisja na swoim posiedzeniu w zasadzie jednogłośnie poparła ratyfikację tego dokumentu, dlatego rekomenduję Wysokiemu Senatowi przyjęcie tej ustawy bez poprawek. Bardzo dziękuję.
Dziękuję, Panie Senatorze. Proszę sprawozdawcę Komisji Rodziny, Polityki Senioralnej i Społecznej oraz Komisji Infrastruktury, senator Bogusławę Orzechowską, o przedstawienie sprawozdania komisji.
Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! W dniu 17 października odbyło się posiedzenie Komisji Rodziny, Polityki Senioralnej i Społecznej oraz Komisji Infrastruktury w sprawie ustawy o ratyfikacji tej konwencji. Większość kwestii przedstawił już pan senator Ryszard Majer. Ja chciałabym jeszcze tylko dodać, że Konwencja nr 188, podobnie jak wszystkie konwencje przyjęte przez Międzynarodową Organizację Pracy, dotyczy wolności i praw obywatelskich gwarantowanych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz odnosi się do spraw uregulowanych w ustawach. Konwencja nie rozszerza ani nie ogranicza praw i wolności określonych w konstytucji, ale stanowi ich potwierdzenie. W konsekwencji pozostaje stwierdzić, iż w przypadku Konwencji nr 188 zostały spełnione przesłanki z art. 89 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, przesądzającego, że ratyfikacja konkretnej umowy międzynarodowej wymaga uprzedniej zgody wyrażonej w ustawie. Komisja przyjęła ustawę jednogłośnie i wnosi o przyjęcie jej bez poprawek.
Pani Senator, bardzo dziękuję. Obecnie senatorowie mogą zgłaszać z miejsca trwające nie dłużej niż minutę zapytania do senatorów sprawozdawców. Czy ktoś z państwa senatorów pragnie takie pytania zadać? Nie widzę chętnych. Dziękuję. Projekt ustawy został wniesiony przez rząd. Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych zostali upoważnieni minister spraw zagranicznych, minister rodziny, pracy i polityki społecznej oraz minister gospodarki morskiej i żeglugi śródlądowej. Są z nami panowie ministrowie Piotr Wawrzyk i Grzegorz Witkowski z Ministerstwa Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej. Czy panowie pragną zabrać głos w sprawie ustawy? Nie. Dziękuję. Czy senatorowie pragną zadać pytania panom ministrom? Nie. Dziękuję. Otwieram dyskusję. Nikt nie zapisał się do dyskusji. Zamykam dyskusję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu czterdziestego pierwszego porządku obrad: ustawa o ratyfikacji Porozumienia ustanawiającego Międzynarodowy Fundusz Rozwoju Rolnictwa, sporządzonego w Rzymie dnia 13 czerwca 1976 r. Tekst ustawy zawarty jest w druku nr 1331, a sprawozdania komisji – w drukach nr 1331 A i 1331 B. Proszę senatora sprawozdawcę, Jerzego Chróścikowskiego, o przedstawienie sprawozdania Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, a następnie sprawozdania Komisji Spraw Zagranicznych i Unii Europejskiej. Proszę bardzo.
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt występować w imieniu obu komisji, gdyż zostałem wyznaczony w komisji rolnictwa, jak również w komisji do spraw Unii Europejskiej, aby przedstawić Wysokiej Izbie sprawozdanie. Na posiedzeniach nie wniesiono żadnych uwag. Nastąpiło przyjęcie ustawy bez poprawek przez obie komisje i w związku z tym zachęcam Wysoką Izbę do takiego głosowania. A cel przedmiotowy tej ustawy to zgoda na notyfikację porozumienia ustanawiającego Międzynarodowy Fundusz Rozwoju Rolnictwa, IFAD, sporządzonego w Rzymie 13 czerwca 1976 r., zwanego tu dalej porozumieniem. Obecnie w skład IFAD wchodzi 176 państw członkowskich o różnych poziomach rozwoju społeczno-gospodarczego − są kraje rozwijające się oraz kraje o średnich i wysokich dochodach, z poszczególnych regionów świata. Głównym celem działania IFAD jest zmniejszenie ubóstwa na obszarach wiejskich, poprawa warunków żywnościowych i zwiększenie produkcji żywnościowej w należących do IFAD krajach rozwijających się przez udzielanie im wsparcia finansowego na preferencyjnych warunkach, w sposób bezpośredni lub za pośrednictwem organizacji międzynarodowych. Działania IFAD są finansowane przede wszystkim z dobrowolnych wpłat państw członkowskich do budżetu IFAD, spłat pożyczek, dochodów z inwestycji i specjalnych wpłat ze strony państw trzecich niebędących członkami IFAD. Innymi źródłami dofinansowania są kredyty państwowe, a ostatnio coraz częściej − kredyty preferencyjne i pożyczki na międzynarodowych rynkach kapitałowych. Zakres działań, do których Polska również chce przystąpić, jest dość obszerny. Przypomnę, że jesteśmy mocno zaangażowani w międzynarodową współpracę w dziedzinie rolnictwa i promocji polskiego rolnictwa, w tym w szczególności w transfer polskich technologii w sektorze rolnym do krajów rozwijających się, w wymianę know-how z innymi krajami wysoko rozwiniętymi świadczącymi pomoc rozwojową, w dostęp do wyspecjalizowanej wiedzy IFAD w celu realizacji krajowych celów rozwojowych, we wzmocnienie wpływu na realizację priorytetowych działań na rzecz globalnego rozwoju, w zwiększenie uczestnictwa podmiotów polskiego sektora prywatnego w procesach rozwojowych w krajach rozwijających się, m.in. poprzez inwestycje infrastrukturalne w rolnictwie oraz sprzedaż maszyn i urządzeń rolniczych, w promocję polskiego rolnictwa wśród krajów systemu Narodów Zjednoczonych, w zatrudnienie polskich obywateli w IFAD − o zatrudnienie w IFAD mogą się ubiegać jedynie obywatele krajów członkowskich IFAD. Przystąpienie Polski do IFAD będzie polegało na ratyfikacji porozumienia ustanawiającego IFAD. Ratyfikacja porozumienia wymaga uprzedniej zgody wyrażonej w ustawie, zgodnie z art. 89 konstytucji. Szanowni Państwo, w imieniu obu komisji proszę Wysoką Izbę o poparcie. Dziękuję.
Dziękuję, Panie Senatorze. Obecnie senatorowie mogą zgłaszać z miejsca trwające nie dłużej niż minutę zapytania do senatora sprawozdawcy. Ktoś chce takie pytanie zadać? Nie. Dziękuję. Projekt ustawy został wniesiony przez rząd. Do prezentowania stanowiska rządu w toku prac parlamentarnych zostali upoważnieni minister spraw zagranicznych oraz minister rolnictwa i rozwoju wsi. Czy przedstawiciele rządu pragną zabrać głos w sprawie rozpatrywanej ustawy? Są z nami pan minister Piotr Wawrzyk i pan minister… Tylko… Jest tylko pan minister Piotr Wawrzyk. Dziękuję bardzo, Panie Ministrze. Czy ktoś z państwa senatorów pragnie… Pan Jerzy Czerwiński. Panie Ministrze, zapraszam na mównicę, bo będzie do pana pytanie. Proszę bardzo.
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze… Mikrofon! Proszę włączyć mikrofon. Włączony. Już. Tak? Teraz dobrze. To porozumienie jest z roku 1976. Dlaczego tak późno do niego przystępujemy i ile Polska zamierza wpłacić na cele związane z realizacją tego porozumienia?
Proszę bardzo, Panie Ministrze.
Na chwilę obecną nie ma mowy o wpłatach do tego funduszu. A czemu tak późno przystępujemy? Czemu dopiero teraz? Jeżeli chodzi o kwestie szczegółowe, to przepraszam, ale kompetentne jest ministerstwo rolnictwa.
Bardzo dziękuję. Czy są jeszcze jakieś pytania do pana ministra? Nie. Dziękuję bardzo. Szanowni Państwo, otwieram dyskusję. I informuję, że nikt z państwa do dyskusji się nie zapisał. Zamykam dyskusję. Informuję, że głosowanie w sprawie rozpatrywanej ustawy zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Przystępujemy do łącznego rozpatrzenia punktu czterdziestego szóstego oraz punktu czterdziestego siódmego porządku obrad: sprawozdanie z działalności Rady Dialogu Społecznego za 2018 rok; informacja o działalności Rady Dialogu Społecznego za okres kadencji Przewodniczącej Forum Związków Zawodowych. Tekst sprawozdania zawarty jest w druku nr 1191, a informacji – w druku nr 1314. Marszałek Senatu otrzymane dokumenty skierował do Komisji Rodziny, Polityki Senioralnej i Społecznej. Komisja na posiedzeniu w dniu 10 listopada 2019 r. rozpatrzyła sprawozdanie, a w dniu 17 października 2019 r. rozpatrzyła informację i poinformowała o tym marszałka Senatu. Pragnę przywitać przewodniczącą Rady Dialogu Społecznego, przewodniczącą Forum Związków Zawodowych, panią Dorotę Gardias. Witam panią bardzo serdecznie, Pani Przewodnicząca. Witam również członków Prezydium Rady Dialogu Społecznego oraz przedstawicieli rządu. Bardzo proszę przewodniczącą Rady Dialogu Społecznego, panią Dorotę Gardias, o zabranie głosu i przedstawienie sprawozdania z działalności Rady Dialogu Społecznego za 2018 rok oraz informacji z działalności Rady Dialogu Społecznego za okres kadencji Przewodniczącej Forum Związków Zawodowych. Bardzo proszę.
Dziękuję bardzo. Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Dziękuję za zaproszenie. Postaram się pokrótce zaprezentować państwu działanie Rady Dialogu Społecznego w roku 2018 oraz w roku 2019. Jak dobrze państwo wiecie, Rada Dialogu Społecznego jest następczynią Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych. Prezydent Bronisław Komorowski pod koniec swojej prezydentury stworzył nową przestrzeń trójstronnego dialogu społecznego, reprezentowania partnerów społecznych oraz strony rządowej. Istotna zmiana odróżniająca Radę Dialogu od Trójstronnej Komisji polega na rotacyjnym przewodniczeniu reprezentantów każdej ze stron: strony pracowników, strony pracodawców oraz strony rządowej. Długość kadencji wynosi rok. W ramach Rady Dialogu działają zespoły problemowe, które zajmują się sprawami ważnymi z punktu widzenia interesu społeczno-gospodarczego państwa. Trzeba również dodać, iż Rada Dialogu Społecznego spełnia istotną funkcję i z pewnością jest jednym z najważniejszych fundamentów demokratycznego państwa szanującego europejskie standardy dialogu społecznego. W roku 2018 Rada Dialogu Społecznego podjęła się ważnej misji zbudowania nowego kodeksu pracy. Powołano w tym celu komisję kodyfikacyjną złożoną z ekspertów poszczególnych organizacji oraz środowiska akademickiego. Pomimo ukończenia prac strona rządowa odeszła od woli wdrożenia tego istotnego dokumentu. Wyrażamy z tego powodu ubolewanie, choć cieszy nas fakt podjęcia się takiej inicjatywy. Jednocześnie liczymy na to, że w przyszłości któraś z ekip rządowych zdecyduje się na skorzystanie z tego dorobku wypracowanego przy stole Rady Dialogu Społecznego. Warto zwrócić uwagę na istotny element działania rady. Co roku partnerzy społeczni wraz z rządem prowadzą negocjacje dotyczące wskaźników makroekonomicznych, w tym płacy minimalnej oraz wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej. Niestety, pomimo propozycji strony pracowników, w tym Forum Związków Zawodowych, aby doposażyć pracowników zatrudnionych pośrednio lub bezpośrednio przez państwo polskie wzrostem wynagrodzeń o 15% – taka była przynajmniej propozycja naszej centrali – rząd nie zaakceptował postulowanych podwyżek, co w nieunikniony sposób przełożyło się na turbulencje społeczne w postaci protestu służb mundurowych i innych przedstawicieli grup zawodowych tworzących polską sferę publiczną. Pragnę również podkreślić, że możliwość dyskutowania o projekcie ustawy budżetowej, opiniowania tego projektu pozostaje istotnym uprawnieniem rady. Naszym wspólnym sukcesem czy raczej wyzwaniem na przyszłość jest doprowadzenie do tego momentu, w którym uwagi zgłaszane przez partnerów społecznych będą uwzględniane. O innych, bardziej szczegółowych czy technicznych elementach działania rady może opowiedzieć państwu i odpowiedzieć na pytania dyrektor biura, pani Katarzyna Łażewska. Wkraczając w rok 2019, tj. okres przewodnictwa Forum Związków Zawodowych, należy zacząć od raportu legislacyjnego. Jego przygotowanie zleciłam pracownikom biura rady, którzy notabene wywiązali się z tego bardzo dobrze. Co było celem raportu? Chcieliśmy zobaczyć, jakie są kluczowe bolączki procesu konsultacyjnego, który łączy najważniejsze instytucje w państwie z Radą Dialogu Społecznego. Najważniejszym wnioskiem płynącym z raportu jest to, że do rady nie trafiają projekty poselskie w stopniu satysfakcjonującym. Nie jest żadnym sekretem, że część ważnych ustaw i nowelizacji wdrażanych jest tzw. ścieżką poselską jedynie po to, aby uniknąć konsultacji z reprezentatywnymi partnerami społecznymi. Po zapoznaniu się z raportem postanowiłam zgłosić się do marszałka Sejmu, pana Marka Kuchcińskiego, z prośbą o nowelizację Regulaminu Sejmu, tak by uwzględniał on potrzeby w zakresie partycypacji partnerów społecznych w projektach ważnych dla interesu społeczno-gospodarczego. Proponowaliśmy zapis, który zakładałby w swej istocie, że konkretne projekty ustaw obligatoryjnie, bez względu na ścieżkę, musiałyby być konsultowane z Radą Dialogu Społecznego. Niestety pan marszałek nie znalazł dla nas czasu, nie odpowiedział na żadną z wielu próśb i na nasze apele. Kolejnym, jeszcze planowanym posunięciem rządu jest likwidacja limitu 30-krotności składek przeznaczonych na ZUS. Pomimo szerokiego sprzeciwu organizacji zrzeszających pracodawców i pracowników, rząd jak na razie nie zdobył się na przeprowadzenie rzetelnych konsultacji w tej sprawie. Podsumowując, podkreślam, że działanie Rady Dialogu Społecznego bez względu na tarcia i momenty zaostrzonego sporu musi opierać się na silnym przekonaniu partnerów i rządu co do słuszności czy wręcz konieczności zabiegania o rozwój trójstronnej formuły Rady Dialogu Społecznego. Dziękuję.
Bardzo dziękuję, Pani Przewodnicząca. Czy ktoś z państwa senatorów chciałby zadać pytania pani przewodniczącej? Pan senator Klich. Bardzo proszę. Czy ktoś jeszcze? Proszę się zapisywać. Proszę bardzo.
Dziękuję bardzo. Pani Przewodnicząca! Usłyszeliśmy dramatyczny głos. Ja mam 2 pytania do tego, o czym pani powiedziała. Po pierwsze, powiedziała pani o tym, że rząd wycofał się z dialogu. Jaki był powód wycofania się z formuły, która została przyjęta przez prezydenta Komorowskiego w 2015 r.? Po drugie, jakie, państwa zdaniem, byłyby skutki likwidacji limitu 30-krotności składek na ZUS? O tym mówi cała Polska i ja chciałbym usłyszeć, jak to wygląda z państwa punktu widzenia.
Proszę bardzo, Pani Przewodnicząca.
Szanowny Panie Senatorze! Rząd nie wycofał się z dialogu. Dialog w tej chwili wygląda tak, że strona społeczna w niektórych kwestiach, o których wspomniałam, przedstawia swoje propozycje, uzgodnione np. w autonomicznym dialogu pracodawcy i pracobiorcy. A rząd w tak ważnych sprawach, które wymieniłam, nie bierze tego pod uwagę. Większość ustaw idzie, że tak powiem, drogą poselską, w przypadku której nie musi być konsultacji w radzie. Czyli bez konsultacji. Tak samo było w sprawie dotyczącej monizmu w służbach mundurowych. Pan przewodniczący NSZZ „Solidarność” Piotr Duda rozmawiał z panem prezydentem i pan prezydent przygotował projekt prezydencki, w związku z czym nie trafiło to do konsultacji. Innym rodzajem ustaw są ustawy obywatelskie. Taką ustawę o handlu w niedzielę przygotował NSZZ „Solidarność” i to też nie było w radzie. Ja pokazuję tu, że takie ważne sprawy, dotyczące kwestii społeczno-gospodarczych, są omijane w pracach rady, co oczywiście powoduje jej osłabienie. Przez rok naszego działania… Muszę wskazywać państwu te punkty, dlatego że nie tak miał wyglądać dialog. Tak jak mówię, zamiarem prezydenta Komorowskiego, jak tu słusznie zauważył pan senator… Długie konsultacje z partnerami społecznymi, z prezydentem Komorowskim, przygotowanie ustawy przez partnerów i administrację doprowadziło do tego, że mamy taką, a nie inną ustawę, ale ona po 4 latach funkcjonowania ma swoje oczywiste mankamenty, które utrudniają stronie społecznej współpracę z rządem. I dlatego wymieniłam te punkty. Jeśli ogłasza się, że będzie stawka minimalna 4 tysiące zł za 4 lata, a nie było o tym rozmowy w Radzie Dialogu Społecznego, i nie przekonuje się, że co do podniesienia płacy minimalnej w danym roku o 15%… Nie dochodzimy do porozumienia… To są sytuacje, że z jednej strony są partnerzy społeczni, instytucja rady dialogu, a z drugiej strony propozycje rządu są niekonsultowane lub omijana jest Rada Dialogu Społecznego. Drugie moje pytanie, o zniesienie limitu trzydziestokrotności składek. My wszyscy, partnerzy społeczni, chcemy, aby rozpoczęła się o tym dyskusja – bo jest jeszcze czas – właśnie w radzie dialogu. To jest niebezpieczne i te niebezpieczeństwa przedstawiają pracodawcy i związki zawodowe. Uważamy, że nie w ten sposób powinno się prowadzić… Żadnych rozmów na ten temat nie ma w radzie dialogu, o tym chcę powiedzieć. A jest to niebezpieczne, dlatego że ogromnie dużo pieniędzy wypłynie z kieszeni ludzi i obywateli, a nikt o tym z przedstawicielami społeczeństwa obywatelskiego nie rozmawia.
Pan senator Jan Rulewski. Potem pan senator Wcisła.
Pani Przewodnicząca, dziękuję za to sprawozdanie, które ma w sobie wiele elementów dystansu, obiektywności, choć pani przynależność jest znana. Chciałbym zadać 2 pytania. Pierwsze. Wspomina pani o monizmie związkowym – to takie trudne słowo. Czy nie wydaje się pani więcej, że związki zawodowe były preferowane w trakcie dialogu? Czy naruszano równość? Czy zatem naruszano konwencję nr 87, w szczególności czy rząd, a zatem zarazem pracodawca, preferował któreś ze związków zawodowych? To było widoczne podczas strajku, więcej niż strajku, demonstracji nauczycieli, ale też w związkach rolniczych. I drugie pytanie. Czy pani przedstawiła – pytam, bo nie byłem na początku pani wypowiedzi – wnioski de lege ferenda dla poprawienia sytuacji, o których pani, i nie tylko pani, słusznie mówi, że omijana, jeśli nie ignorowana, sabotowana, jest konstytucja Rady Dialogu Społecznego, która skądinąd wynika z artykułu konstytucyjnego o społecznej gospodarce rynkowej?
Proszę bardzo, Pani Przewodnicząca.
Dziękuję. Panie Senatorze, przede wszystkim chciałabym powiedzieć, że ja należę do centrali związkowej, która jest apartyjna. Tam załatwiamy sprawy tylko i wyłącznie pracownicze i na tym się skupiamy, na pracy, płacy i warunkach godnej pracy. Jeżeli chodzi o monizm związkowy, to, jak rozumiem, ten temat troszeczkę więcej czasu zajmie. Służby mundurowe miały tzw. monizm związkowy. Co to znaczy… I to było zawsze, od lat. Kiedyś o tym tylko wspominał i chciał to zrobić gen. Kiszczak. Do tej pory w Polsce, ale też w niektórych krajach Unii Europejskiej ten monizm w służbach mundurowych istnieje i nikomu to do tej pory nie przeszkadzało. A znaczy to tyle, że związki zawodowe w służbach mundurowych mogą być tylko w ramach jednej centrali. Bo jeżeli mówimy o pluralizmie związkowym – o co oczywiście związki zawsze walczą – to co innego jest być w związkach zawodowych oświatowych czy pielęgniarskich w różnych centralach, czyli mieć ten pluralizm związkowy, a co innego jest w przypadku służb mundurowych, które odpowiadają za bezpieczeństwo państwa. Wydawało się do tej pory, że służby mundurowe – i nikomu to nie przeszkadzało – stoją dokładnie po tej samej stronie. Mogą się zrzeszać, mają centralę… I one oczywiście wpisały się do centrali związkowej – zresztą policja była jednym z założycieli naszej centrali. Tak więc policja przystąpiła do Forum Związków Zawodowych, ponieważ nasza centrala jest apartyjna. W związku z tym to było jak najmniej niebezpieczeństw wynikających z przynależności do związków zawodowych. My spotkaliśmy się z panem prezydentem, spotkało się prezydium Rady Dialogu Społecznego – ja prosiłam o to spotkanie – i w czasie spotkania przedstawiłam niebezpieczeństwa wynikające z nowego rozwiązania. Nie muszą one wystąpić w przypadku tego rządu czy innego, ale w którymś przypadku może być problem. Proszę sobie wyobrazić, że jest sytuacja, w której w Radzie Dialogu Społecznego negocjujemy, tak jak z nauczycielami, podwyżki dla policji, a nie dla oświaty. Co się wydarzyło? Ten dialog, z przykrością stwierdzam, prowadzony w świetle kamer, ale też dobrze przygotowany – po raz pierwszy odbywały się negocjacje na rzecz nauczycieli w Radzie Dialogu Społecznego… I w tym momencie jedna centrala podpisała porozumienie z rządem, nie porozumiewając się z innymi centralami w tej sprawie. I oto rząd ogłasza, że jest porozumienie. Otóż takiego porozumienia nie było. I teraz tak: w Radzie Dialogu Społecznego oświata to są cywile, ale niebezpieczeństwo, które wynika z przygotowania pluralizmu dla służb i wejścia ich w taki system, powoduje, że w politycznie podzielonej Polsce, w przyszłości mniej czy bardziej, może dojść do sytuacji niebezpiecznej. Myśmy to omawiali. Ci ludzie mają broń. Nie może być też takiej sytuacji, że jeżeli ktoś… Trzeba przewidywać, co się może stać, gdy się przygotowuje taką ustawę. Jeżeli w takiej sytuacji przyjdzie ktoś z komendantów, dowódców i powie: jak się nie zapiszesz do słusznej centrali, to nie będziesz awansował… To są obawy, które istnieją nie dlatego, że tak musi być. Tyle że, o ile mi wiadomo, ale i chyba wszystkim, ustaw nie pisze się pod konkretną sytuację, tylko dla społeczeństwa. W związku z tym dla nas w dalszym ciągu to rozwiązanie jest niebezpieczne. Ustawa przeszła bardzo szybko, w lipcu została przyjęta, a wszystkie rozmowy trwały w czerwcu. Uważamy, że jest to krzywdzące i nie tak powinno się nad tym obradować. Tak jak mówię, nie było w Radzie Dialogu Społecznego takich konsultacji w sprawie monizmu i pluralizmu służb mundurowych, jakie powinny być. Było wspomniane i było wyznaczone… Ale nie było takiego punktu. Kiedy zaproponowano dyskusję na ten temat, strony się wypowiedziały i na tym sprawa się zakończyła. Mam 2 protokoły – są one dostępne u nas, w Radzie Dialogu Społecznego – w których dokładnie jest napisane… To nie były konsultacje przeprowadzone zgodnie z ustawą o Radzie Dialogu Społecznego. Pan senator pytał mnie jeszcze o wnioski i uprawnienia… I o propozycje na przyszłość. I o propozycje na przyszłość. My, nasza centrala, która objęła przewodnictwo w radzie w listopadzie tamtego roku, mieliśmy w tym czasie właśnie tę wspomnianą propozycję – chcieliśmy prosić marszałka Sejmu, żeby o tym podyskutować, i przygotowaliśmy zmianę Regulaminu Sejmu, żeby było łatwiej wprowadzać te ustawy, które idą szybką ścieżką poselską, żeby one łatwiej mogły wchodzić do Rady Dialogu Społecznego; chodzi o wszystkie te ustawy społeczno-gospodarcze, czyli te, które dotyczą pracowników i pracobiorców. My mieliśmy spotkanie z panią dyrektor… Ale pan marszałek się z nami nie spotkał. Mimo moich próśb o spotkanie nie doszło do takiego spotkania z marszałkiem Kuchcińskim. A dlaczego my chcieliśmy, żeby do tego doszło? Dlatego, że w tym roku, w czasie naszego przewodnictwa, nie możemy zmienić ustawy, bo ustawa, zgodnie z zapisami ustawy o RDS, może być zmieniana co 2 lata, czyli będzie to możliwe dopiero w roku 2020. Chcieliśmy zatem wprowadzić umowę społeczną z rządem. Wydawało się, że jest to bardzo dobry pomysł, żeby powstała taka umowa społeczna. Bo pamiętamy rok 2008, kiedy to powstał pakiet antykryzysowy, ale, pamiętacie to państwo, wszystkie skutki kryzysu tak naprawdę ponieśli pracownicy. Nie będę już tu wymieniać wszystkich argumentów, ale umowy cywilnoprawne miały być na 2 lata, a one są do dzisiaj bardzo mocno zakorzenione. Takich umów cywilnoprawnych my jako Polska mamy ok. 30%. Szanowni Państwo, więcej takich umów mają tylko Kolumbia i Chile. OECD przedstawia, że średnia powinna wynosić 11%, a przypominam, że w naszym przypadku to jest 27,5%. W związku z tym uważaliśmy, że rozmowa o umowie społecznej z rządem, podpisanie umowy co do przyszłych płac, rozmowa na temat tego, żeby znowu nie zapłacili pracownicy, gdy przyjdzie kryzys, na temat umów, które powinny obowiązywać… Oczywiście chodziło też o szeroki wachlarz rozmów na temat elastyczności, ale i bezpieczeństwa pracownika. Taka była intencja. Ale do tych rozmów nie doszło. Rozpoczął się strajk nauczycieli i zaczęły się negocjacje, które też zakończyły się fiaskiem. My jednak uważamy, że negocjacje powinny odbywać się właśnie w tym miejscu, jakim jest Rada Dialogu Społecznego, a nie w formie strajków na ulicach. Dziękuję.
Dziękuję bardzo. Pan senator Jerzy Wcisła. Jeśli jeszcze ktoś z państwa chce zadać pytanie, to proszę się dopisywać na listę. Proszę bardzo.
Pani Przewodnicząca, nie wiem, czy znany jest pani problem wygaszania stosunków pracy. Otóż Senacki Zespół Monitorowania Praworządności wystąpił jeszcze do pani poprzedniczki, pani Elżbiety Rafalskiej, o zajęcie się przez Radę Dialogu Społecznego tym problemem, skądinąd problemem poważnym dla kilkuset osób. Pani Rafalska nie zajęła się tym problemem. Gdy została ministrem, ponownie zwróciłem się do pani minister w związku z tym problemem i dostałem pisemną odpowiedź, a w niej informację, że przekazano prośbę, aby zajęła się tym problemem Rada Dialogu Społecznego. I to był jedyny ślad po tych naszych apelach, nigdy dalszego ciągu nie było. Czy pani potrafi mi wyjaśnić, dlaczego my jako Senacki Zespół Monitorowania Praworządności nie otrzymaliśmy żadnej odpowiedzi na nasz wniosek i dlaczego Rada Dialogu Społecznego nie zajęła się tym problemem? A on jest ważnym problemem. No, pracownicy wygrywają procesy z Krajową Administracją Skarbową, chociaż, mimo że wygrywają procesy, nie są przywracani do pracy ani nie otrzymują odszkodowań. Dziękuję bardzo.
Proszę bardzo, Pani Przewodnicząca.
Dziękuję. Panie Senatorze, no, to jest pytanie do pani minister Rafalskiej, ale na sali jest obecny pan dyrektor Waleśkiewicz z Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, więc… Do mnie nie dotarła taka informacja i ja nie miałam tego w programie żadnego posiedzenia, nie przypominam sobie takiego punktu. Jeżeli było inaczej, to mogę poprosić pana dyrektora, żeby na to pytanie odpowiedział. A czy ja mógłbym prosić o odpowiedź na to pytanie na piśmie? Bo ja mam jednak zupełnie inną informację od pani minister. Dobrze. Dobrze, Panie Senatorze, odpowiemy. Dziękuję.
Dziękuję bardzo. Pan senator Rulewski pragnie jeszcze zadać pytanie.
Dziękuję. Pani Przewodnicząca, taką istotną, można powiedzieć, pochodzącą nawet z konstytucji… Taką instytucją prawną, wymiarem prawnym tego dialogu jest kodeks pracy, stosunki między stronami. Czy Rada Dialogu Społecznego zajmowała się tym? A jeśli się nie zajmowała i jeśli się nie zajmuje, to co się stanie, skoro obecny kodeks był nowelizowany zaledwie, o ile pamiętam, w roku 1993, a od tego czasu sytuacja na świecie w sensie rynków pracy, kontaktów między partnerami, rodzajów… nowych powiązań daleko, daleko wyprzedziła obecne formuły prawne?
Dziękuję za to pytanie, Panie Senatorze. Ja powiem tak: ja opowiedziałam na początku mojego wystąpienia o tym, że w roku 2018 została powołana komisja kodyfikacyjna i odbyły się prace nad projektem ustawy – Kodeks pracy. Niemniej jednak, tak jak mówiłam, zakończyły się prace z partnerami społecznymi, ekspertami, środowiskami akademickimi i rząd nie wprowadził tego projektu. Mam nadzieję – jeszcze raz powtórzę – że któryś z rządów zajmie się tym szczególnym dorobkiem. Bo to jest, tu się zgadzam z panem senatorem, ogromnie ważny projekt ustawy i rzeczywiście ważny dorobek partnerów społecznych, ekspertów i środowisk akademickich. Ten materiał, Panie Senatorze, jest przygotowany, ale nie stał się przedmiotem zainteresowania strony rządowej.
Dziękuję. Czy ktoś jeszcze pragnie zadać pytanie pani przewodniczącej? Nie. Dziękuję, Pani Przewodnicząca. Dziękuję bardzo. Bardzo serdecznie pani dziękuję. Informuję, że przewodnicząca Rady Dialogu Społecznego, pani Dorota Gardias, zobowiązała się do udzielenia pisemnej odpowiedzi na pytania zadane przez senatora Jerzego Wcisłę. Otwieram łączną dyskusję. Ponieważ nikt z państwa senatorów nie zapisał się do dyskusji… Ja chciałbym zabrać głos, jeśli mogę. W dyskusji? Tak. Proszę bardzo.
Pani Marszałek! Pani Przewodnicząca! Panie i Panowie Senatorowie! Bardzo króciutko chciałbym zabrać głos w tej dyskusji w odniesieniu do Rady Dialogu Społecznego. Dialog społeczny i wzajemny szacunek powinny być podstawą życia społecznego, rozwiązywania rozmaitych problemów. To było podstawą ustawy i powinno być codzienną praktyką. Chciałbym wypowiedzieć się w odniesieniu do omijania w przypadku projektów, które pani wymieniła, szczególnie projektów poselskich, konsultacji z Radą Dialogu Społecznego i skracania w ten sposób drogi legislacyjnej, która w związku z tym, że jest skracana, nie pozwala na uzyskanie bardzo ważnych opinii rozmaitych stron społecznych. To jest sytuacja bardzo zła. I to, że państwo zaproponowaliście, żeby było zobowiązanie regulaminowe w pracach Sejmu… To powinno dotyczyć również prac Senatu. Skoro ma on swoje projekty, bo takie projekty Senat również zgłasza, to powinien mieć obowiązek konsultacji m.in. z Radą Dialogu Społecznego. Ja wyobrażam sobie, że są takie projekty, które rzeczywiście są niezwykle pilne, ale są to sytuacje wyjątkowe. W tej kadencji wspomniana praktyka szczególnie się nasiliła. Było bardzo wiele, dziesiątki takich propozycji prawnych, które były traktowane jako poselskie, wobec czego wspomnianą drogę skracano i nie uzyskiwały one opinii rozmaitych stron, w tym Rady Dialogu Społecznego. Dlatego gorąco popieram to, co państwo zaproponowali. To jest, w moim przekonaniu, zadanie izby poselskiej, izby senackiej przyszłej kadencji, żeby wspomnianego rodzaju rozwiązanie w regulaminie się znalazło. I tylko po to występuję, żeby bardzo mocno podkreślić, że sytuacja, jaka ma miejsce obecnie, czyli brak dyskusji, brak konsultowania rozmaitych projektów, jest sytuacją głęboko niewłaściwą, rodzącą konflikty, niedającą szansy na zaistnienie różnorodnych opinii, które funkcjonują w społeczeństwie. I to powinno zostać w najbliższej kadencji zmienione. Dziękuję za uwagę.
Bardzo dziękuję, Panie Senatorze. Informuję, że lista mówców została wyczerpana. Zamykam dyskusję. Czy przewodnicząca Rady Dialogu Społecznego, pani Dorota Gardias, pragnie zabrać głos i ustosunkować się do wystąpienia pana senatora? Nie. Dziękuję. Dziękuję pani przewodniczącej za przedstawienie Senatowi sprawozdania oraz informacji. Stwierdzam, że Senat zapoznał się ze sprawozdaniem z działalności Rady Dialogu Społecznego za 2018 r. oraz z informacją o działalności Rady Dialogu Społecznego za okres kadencji Przewodniczącej Forum Związków Zawodowych. Bardzo dziękuję, Pani Przewodnicząca. Ogłaszam teraz 5 minut przerwy, do godziny 10.35. Właściwie to 6 minut. [[Przerwa w obradach od godziny 10 minut 29 do godziny 10 minut 35]] Wznawiam obrady. Przystępujemy do rozpatrzenia punktu czterdziestego ósmego porządku obrad: wyrażenie zgody na pociągnięcie do cywilnej odpowiedzialności sądowej senatora Grzegorza Peczkisa. Informuję, że marszałek Senatu skierował do Komisji Regulaminowej, Etyki i Spraw Senatorskich wniosek spółki Kędzierzyn-Koźle Terminale Sp. z o.o., reprezentowanej przez pełnomocnika adwokata Kornela Przestalskiego, o wyrażenie zgody przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej na pociągnięcie do cywilnej odpowiedzialności sądowej senatora Grzegorza Peczkisa. Komisja rozpatrzyła wniosek i przygotowała sprawozdanie w tej sprawie. Sprawozdanie jest zawarte w druku nr 1313. Proszę sprawozdawcę Komisji Regulaminowej, Etyki i Spraw Senatorskich, senatora Przemysława Błaszczyka, o przedstawienie sprawozdania komisji.
Pani Marszałek! Wysoki Senacie! Mam zaszczyt przedstawić sprawozdanie Komisji Regulaminowej, Etyki i Spraw Senatorskich w sprawie wniosku o wyrażenie przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej zgody na pociągnięcie do cywilnej odpowiedzialności sądowej senatora Grzegorza Peczkisa. Marszałek Senatu w dniu 14 sierpnia 2019 r. skierował wniosek do komisji. Po rozpatrzeniu tego wniosku na posiedzeniu w dniu 24 września 2019 r., na podstawie art. 26 ust. 1 i w związku z art. 27 ust. 1 Regulaminu Senatu, komisja przedkłada propozycję odrzucenia złożonego w dniu 25 lipca 2019 r. wniosku spółki Kędzierzyn-Koźle Terminale Sp. z o.o., reprezentowanej przez pełnomocnika adwokata Kornela Przestalskiego, o wyrażenie przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej zgody na pociągnięcia senatora Grzegorza Peczkisa do cywilnej odpowiedzialności sądowej. Krótko. Na posiedzeniu komisji ta sprawa nie wywołała większej dyskusji. Większość senatorów, którzy zabierali głos, przychylała się do wniosku o odrzucenie tego wniosku, stwierdzając, że to, co robił pan senator, było typowym wykonywaniem mandatu senatora, typową interwencją senatorską. Dziękuję, Pani Marszałek.
Bardzo dziękuję, Panie Senatorze. Obecnie senatorowie mogą zgłaszać z miejsca trwające nie dłużej niż minutę zapytania do senatora sprawozdawcy. Są takie pytania? Nie ma. Dziękuję. Zgodnie z art. 26 ust. 2 w związku z art. 27 ust. 1 Regulaminu Senatu Senat rozpatruje sprawozdanie Komisji Regulaminowej, Etyki i Spraw Senatorskich bez przeprowadzania dyskusji. Senator, którego dotyczył wniosek, może złożyć wyjaśnienia, a senatorom przysługuje prawo zadawania pytań w tej sprawie. Czy pan senator Grzegorz Peczkis chciałby złożyć wyjaśnienie? Tak, Panie Senatorze? To proszę.
Szanowna Pani Marszałek! Szanowni Państwo! Panie i Panowie! Temat, który dzisiaj jest rozpatrywany, pozew wobec mnie, pozew cywilny, dotyczy działalności stricte senatorskiej. W tym zakresie, w którym powód dąży do skazania mnie, obarczenia odpowiedzialnością za pełnienie obowiązków, autentycznie czuję się niewinny – nie urągałem powadze Senatu i funkcji, którą sprawowałem. Pokrótce wyjaśnię, że sprawa dotyczy sprzedaży – i towarzyszących temu okoliczności – terenu portu w Kędzierzynie-Koźlu. Port ten przed kilku laty został sprzedany, a okoliczności sprzedaży zostały objęte tajemnicą. Dążyłem na wniosek bardzo konkretnej, dużej liczby mieszkańców – przy czym zaangażowani byli w to zarówno radni, jak i urzędujący kierownicy urzędu miasta, były też protesty społeczne – do wyjaśnienia okoliczności sprzedaży tego terenu. Dzisiaj, po latach, mogę powiedzieć, że teren trzydziestu kilku hektarów został sprzedany przez pośrednika, który za to pośredniczenie otrzymał wynagrodzenie, umowa została sporządzona tak, że pośrednik dysponuje całą kwotą ze sprzedaży, a jednocześnie miasto zobowiązało się do wykonania i wykonało na rzecz nowego właściciela inwestycję na kwotę kilku milionów złotych. Innymi słowy, miasto na dzień dzisiejszy, według danych, które posiadam, nadal nie ma środków z tej sprzedaży, zrealizowało zaś na rzecz tego inwestora konkretne inwestycje. To w skrócie ogólnie o tym, co tam się dzieje obecnie. W swojej działalności… Jeżeli otrzymywałem, a otrzymywałem, skargi, także skargi na piśmie, również udokumentowane, a przekraczały one moim zdaniem to, co ja mogę jako senator uruchomić, to na wniosek, prośbę tych osób skarżących odpowiednie służby państwowe, wojewodę itd., na piśmie powiadamiałem o tym, jaki jest przedmiot skargi. Jeden z dokumentów, na podstawie którego jestem posądzony o to, że wpłynąłem na złe traktowanie wizerunku spółki, to właśnie notatka, jaką sporządziłem po spotkaniu ze skarżącym, konkretnie z jednym z radnych rady miasta, przy czym, powiem szczerze, to nie jest radny Prawa i Sprawiedliwości. Notatkę z tego spotkania, zupełnie obiektywnie sporządzoną, wysłałem do wojewody, nie do urzędu wojewódzkiego, ale konkretnie do wojewody. To jest notatka, która trafiła od senatora do wojewody, notatka ze spotkania. Podmiot, który ma roszczenia wobec mnie, uważa, że jest to notatka publiczna, dlatego że uzyskał tę notatkę – powziąwszy wiedzę, że taka notatka jest – na podstawie dostępu do informacji publicznej. Wojewoda po prostu tę notatkę temu podmiotowi wydał. Notatka ta nie była nigdy przeze mnie publikowana, nigdy nie pokazywałem jej na żadnych stronach, nie ujawniałem jej treści, bo wydawało mi się, że jest to sprawa, którą należało zainteresować urząd wojewody, organy państwa, natomiast absolutnie nie nadaje się do publikowania. Dlaczego tak postąpił urząd wojewody, nie potrafię ocenić. Potrafię jednak ocenić dalsze losy. W ramach swoich działań – żeby było to jasne – sprawdzałem to, co robił urząd miasta i organ wykonawczy urzędu miasta, czyli prezydent miasta, i do tego miałem zastrzeżenia, o tych zastrzeżeniach pisałem. Nie zajmowałem się zaś tym, co robił sam inwestor, wychodząc z założenia… Zresztą w głosowaniach, jeszcze jako radny miejski, głosowałem za tym, żeby inwestor realizował tę swoją inwestycję. Dlatego ze zdziwieniem przyjąłem to, że pozew przeciwko mnie wystosował nie urząd prezydenta miasta – który prawdopodobnie mógłby dyskutować, ale ma też możliwość dyskusji w innej formie – tylko sam inwestor. Jeśli zdalibyście sobie państwo trud prześledzenia tych kilkudziesięciu stron pozwu, które są państwu dostępne w ramach korespondencji, to stwierdzilibyście, że w żadnej z tych cytowanych wypowiedzi, w której miałbym szkalować wizerunek spółki, nie odniosłem się do żadnego z jej reprezentantów. Zresztą ja ich nigdy nie poznałem, nie miałem okazji ich poznać, oni nigdy u mnie nie byli, nigdy nie zabiegali o jakiekolwiek pozytywne działanie. O spółce wypowiadałem się również bez używania jej nazwy w związku z tym, że szanuję działalność w mieście tych oto inwestorów. Jednak nie zmienia to faktu, że jeżeli są konkretne wątpliwości co do działania samorządu, to w moim przekonaniu – i pozostaję z tym przekonaniem… Jeżeli są wątpliwości co do płacenia podatków, a takie wątpliwości były, jeżeli są wątpliwości, co do doradzania sposobu omijania opodatkowania, a takie wątpliwości były, jeżeli są wątpliwości, co do zrealizowania umowy, która notabene została utajniona i tajna jest po dziś dzień – umowa sprzedaży majątku publicznego, bo mówimy o umowie sprzedaży majątku publicznego… To umowa majątku publicznego, a na konto gminy, według moje wiedzy, najlepszej, jaką mam na dzień dzisiejszy, nadal, po kilku latach, nie trafiły środki ze sprzedaży tego majątku. Dla mnie były i są to wątpliwości istotne. I o ile sam nie podejmowałem żadnych kroków sądowych, o tyle wydawało mi się istotne powiadomienie organów państwa o tym, że takie okoliczności zachodzą, tym bardziej że do biura… W mojej opinii było to działanie czysto senatorskie. Do biura przychodzili konkretni ludzie z udokumentowanymi podejrzeniami. Ja pytałem, dlaczego nie szli do prokuratury, dlaczego nie szli na policję. Oni się po prostu po ludzku bali, dlatego że ogrom tematów i podejrzeń, z którymi przychodzili – być może było to przesadzone, ale od tego są służby, żeby to rozstrzygać – był bardzo, bardzo poważny. Pozostaję w przekonaniu, nie będąc pysznym ani nadmiernie pewnym siebie, że gdybym miał możliwość realizowania funkcji senatora – patrzę teraz wstecz – i działania na rzecz społeczeństwa, chociażby wyjaśniania tych okoliczności bez przesądzania o skutku, prawdopodobnie zachowałbym się bardzo, bardzo podobnie. Dziękuję bardzo. [[Oklaski]]
Dziękuję, Panie Senatorze. Czy ktoś z państwa senatorów pragnie zadać pytanie w tej sprawie? Nie. Dziękuję. Bardzo dziękuję. Głosowanie w tej sprawie zostanie przeprowadzone pod koniec posiedzenia Senatu. Szanowni Państwo, ogłaszam przerwę do godziny 14.00. O godzinie 14.00 głosowania. Dziękuję bardzo. [[Przerwa w obradach od godziny 10 minut 46 do godziny 14 minut 00]]
Szanowni Państwo, wznawiam obrady. Pozwólcie państwo, że powiem kilka słów. To jest koniec kadencji, IX kadencji. Pozwólcie państwo, że skieruję… [[Poruszenie na sali]] Nie, wy to siedźcie, to ja na stojąco… Możemy usiąść? Tak, tak… Panie Marszałku, bardzo proszę usiąść. Szanowni Państwo, IX kadencja Senatu Rzeczypospolitej Polskiej dobiega końca. Mijające właśnie 4 lata działalności Izby skłaniają nas do podsumowań i refleksji. Dotyczą one w szczególności naszej wspólnej pracy na rzecz tworzenia prawa. O roli i znaczeniu Senatu świadczą jego 4-letnie dokonania. Wśród nich na pierwszym miejscu wymienię inicjatywy ustawodawcze. Od początku kadencji Senat uchwalił i skierował do Sejmu 55 projektów inicjatyw, z czego ten rozpatrzył i przyjął 34. Podjęto 27 inicjatyw wykonujących orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, 9 inicjatyw wynikających z rozpatrywania petycji, a pozostałe 19 inicjatyw dotyczyło innych materii ustawowych. W okresie 4 lat IX kadencji Senat rozpatrzył 905 ustaw. Do 208 z nich wprowadził łącznie 1 tysiąc 936 poprawek, Sejm przyjął 96% tych poprawek senackich. Jako marszałek Senatu dbałem o zachowanie swobody wypowiedzi wszystkich senatorów, co wyrażają statystyki. Z podsumowania czasu wystąpień poszczególnych senatorów podczas całej kadencji wynika, że najdłużej przemawiali senatorowie z klubu Platformy Obywatelskiej – ponad 413 godzin. [[Oklaski]] [[Wesołość na sali]] I nawet tu wygrali. Senatorowie z klubu Prawa i Sprawiedliwości przemawiali 367 godzin, niezależni ponad 7 godzin, senatorowie klubu Polskiego Stronnictwa Ludowego – 4,5 godziny. Senat przykłada duże znaczenie do działań mających na celu upamiętnienie i uhonorowanie ważnych dla polskiej historii osób i wydarzeń. Wyrazem tego było przyjęcie przez Izbę w tej kadencji 101 uchwał okolicznościowych. Izba upamiętniła rocznice ważnych wydarzeń historycznych: 1050-lecie chrztu Polski, 550-lecie parlamentaryzmu polskiego, 450-lecie Unii Lubelskiej, 100-lecie odzyskania niepodległości przez Polskę oraz 30-lecie odrodzonego Senatu. Senat jest instytucją otwartą na wszelkie wartościowe inicjatywy, o czym świadczy fakt, że w tej kadencji w naszej Izbie odbyło się 95 konferencji i seminariów oraz zaprezentowano 74 duże wystawy. Senat prowadził intensywne działania na rzecz kształtowania i utrzymywania dobrych relacji z parlamentami państw europejskich i pozaeuropejskich. Przejawiało się to w bezpośrednich kontaktach, oficjalnych delegacjach Senatu oraz podejmowaniu przez Senat delegacji zagranicznych. Senatorowie brali czynny udział w spotkaniach, seminariach, konferencjach organizowanych przez instytucje takie jak Unia Europejska, NATO, OBWE oraz aktywnie uczestniczyli w pracach 53 bilateralnych grup parlamentarnych. Niezmiernie ważnym obszarem aktywności Senatu były działania na rzecz Polonii i Polaków za granicą. Należy przypomnieć, że na początku obecnej kadencji, po kilkuletniej przerwie, środki z budżetu państwa na 2016 r. przeznaczone na opiekę nad Polonią powróciły do Senatu, który, jak wiemy, od 1989 r. umiejętnie gospodaruje pomocą finansową dla naszych rodaków mieszkających za granicą. Liczne spotkania senatorów z Polakami mieszkającymi poza krajem, zwłaszcza za jego wschodnią granicą, oraz konsultacje polonijne posłużyły wymianie poglądów na temat udoskonalenia modelu opieki państwa nad Polonią. Przykładem może być V Światowy Zjazd Polonii i Polaków z Zagranicy w 2018 r., podczas którego rodacy z całego świata dyskutowali w parlamencie o najważniejszych kierunkach aktywności na najbliższe lata, takich jak edukacja i nauka języka polskiego. Ze swoich działań w tej sferze Senat może być dumny, przyczyniły się one bowiem do realizacji istotnego celu, jakim jest podtrzymywanie tożsamości narodowej naszych rodaków oraz wzmacnianie więzi kulturowych z Polską. Szanowni Państwo Senatorowie, pragnę serdecznie podziękować państwu za współpracę, za zaangażowanie, za wysiłek w tworzeniu prawa służącego społeczeństwu oraz wzmacnianiu demokratycznego państwa. Część z nas będzie reprezentantami tej Izby także w nowej kadencji, zaś pozostali zapewne wykorzystają swoje kompetencje i zdobyte doświadczenia w innych obszarach aktywności zawodowej czy społecznej. Podziękowania, bardzo serdeczne podziękowania, kieruję również do wszystkich pracowników Kancelarii Senatu. Ich wytężona praca, zaangażowanie oraz stała gotowość do wykonywania powierzonych im zadań spowodowały, że Senat oraz jego organy mogły z powodzeniem wypełniać powierzone im konstytucyjne role. Jeszcze raz bardzo serdecznie za to dziękuję. [[Oklaski]] Z dumą mogę powiedzieć, że nasza współpraca, wspólna praca w Senacie IX kadencji dobrze przysłużyła się polskiemu parlamentowi, obywatelom i całej ojczyźnie. Szanowni Państwo, niedawno odbyły się wybory. Ufam, że nowy Senat będzie podtrzymywał tradycje IX i poprzednich kadencji, które wpisały naszą Izbę w krajobraz polityczny Polski jako izbę refleksji i zadumy. Mam też nadzieję, że inicjatywa związana z budową siedziby Senatu – bez względu na to, kto będzie przewodził naszej Izbie – będzie kontynuowana, no i może zakończona w następnej jeszcze kadencji. Jeszcze raz wszystkim państwu bardzo serdecznie dziękuję. [[Oklaski]] Powracamy do rozpatrywania punktu dwudziestego trzeciego porządku obrad: drugie czytanie projektu uchwały ustanawiającej rok 2020 Rokiem Fizyki. Przypominam, że wczoraj zostało przedstawione sprawozdanie komisji o projekcie uchwały oraz została przeprowadzona dyskusja. Przystępujemy do trzeciego czytania. Informuję, że trzecie czytanie obejmuje jedynie głosowanie. Przypominam, że komisja wnosi o przyjęcie przez Senat jednolitego projektu uchwały zawartego w druku nr 1282 S. Przystępujemy do głosowania nad projektem uchwały zawartym w druku nr 1282 S. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Bardzo proszę o podanie wyników. Głosowało 82 senatorów, 66 – za, 10 – przeciw, 6 wstrzymało się od głosu. [[Głosowanie nr 57]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę ustanawiającą rok 2020 Rokiem Fizyki. Powracamy do rozpatrywania punktu dwudziestego czwartego porządku obrad: ustawa o zmianie ustawy o sporcie. Komisja Nauki, Edukacji i Sportu przedstawiła projekt uchwały, w którym wnosiła o przyjęcie tej ustawy bez poprawek – druk senacki nr 1317 A. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez komisję projektem uchwały. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Bardzo proszę o podanie wyników. Głosowało 85 senatorów, 60 – za, 21 – przeciw, 4 wstrzymało się od głosu. [[Głosowanie nr 58]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmianie ustawy o sporcie. Powracamy do rozpatrywania punktu dwudziestego piątego porządku obrad: ustawa o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Komisja Infrastruktury przedstawiła projekt uchwały, w którym wnosiła o przyjęcie tej ustawy bez poprawek – druk senacki nr 1325 A. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez komisję projektem uchwały. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Bardzo proszę o podanie wyników. Głosowało 84 senatorów, wszyscy byli za. [[Głosowanie nr 59]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Powracamy do rozpatrywania punktu dwudziestego szóstego porządku obrad: ustawa o zmianie ustawy – Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw. Komisja Ustawodawcza oraz Komisja Rodziny, Polityki Senioralnej i Społecznej przedstawiły projekt uchwały, w którym wnoszą o przyjęcie tej ustawy bez poprawek – druk senacki nr 1315 A. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez komisje projektem uchwały. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Bardzo proszę o podanie wyników. Głosowało 85 senatorów, wszyscy byli za. [[Głosowanie nr 60]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmianie ustawy – Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw. Powracamy do rozpatrywania punktu dwudziestego siódmego porządku obrad: ustawa o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz ustawy – Kodeks postepowania cywilnego. Komisja Ustawodawcza oraz Komisja Praw Człowieka, Praworządności i Petycji przedstawiły projekt uchwały, w którym wnoszą o przyjęcie tej ustawy bez poprawek – druk senacki nr 1320 A. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez komisję projektem uchwały. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Bardzo proszę o podanie wyników. Głosowało 85 senatorów, wszyscy byli za. [[Głosowanie nr 61]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz ustawy – Kodeks postępowania cywilnego. Powracamy do rozpatrywania punktu dwudziestego ósmego porządku obrad: ustawa o zmianie ustawy o Polskiej Akademii Nauk oraz niektórych innych ustaw. Komisja Nauki, Edukacji i Sportu przedstawiła projekt uchwały, w którym wnosiła o przyjęcie tej ustawy bez poprawek – druk senacki nr 1321 A. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez komisję projektem uchwały. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników. Głosowało 84 senatorów, wszyscy byli za. [[Głosowanie nr 62]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmianie ustawy o Polskiej Akademii Nauk oraz niektórych innych ustaw. Powracamy do rozpatrywania punktu dwudziestego dziewiątego porządku obrad: ustawa o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Komisja Budżetu i Finansów Publicznych oraz Komisja Praw Człowieka, Praworządności i Petycji przedstawiły projekt uchwały, w którym wnoszą o przyjęcie tej ustawy bez poprawek – druk senacki nr 1318 A. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez komisje projektem uchwały. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników. Głosowało 84 senatorów, wszyscy byli za. [[Głosowanie nr 63]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Powracamy do rozpatrywania punktu trzydziestego porządku obrad: ustawa o zmianie ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych oraz niektórych innych ustaw. Komisja Budżetu i Finansów Publicznych przedstawiła projekt uchwały, w którym wnosiła o przyjęcie tej ustawy bez poprawek – druk senacki nr 1319 A. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez komisję projektem uchwały. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników. Głosowało 84 senatorów, wszyscy byli za. [[Głosowanie nr 64]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmianie ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych oraz niektórych innych ustaw. Powracamy do rozpatrywania punktu trzydziestego pierwszego porządku obrad: ustawa o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych. Komisja Budżetu i Finansów Publicznych przedstawiła projekt uchwały, w którym wnosiła o przyjęcie tej ustawy bez poprawek – druk senacki nr 1326 A. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez komisję projektem uchwały. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników. Głosowało 82 senatorów, wszyscy byli za. [[Głosowanie nr 65]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych. Powracamy do rozpatrywania punktu trzydziestego drugiego porządku obrad: ustawa o zmianie ustawy o podatku akcyzowym. Komisja Budżetu i Finansów Publicznych oraz Komisja Infrastruktury przedstawiły projekt uchwały, w którym wnoszą o przyjęcie tej ustawy bez poprawek – druk senacki nr 1327 A. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez komisję projektem uchwały. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? I bardzo proszę o podanie wyników. Głosowało 85 senatorów, 84 – za, 1 wstrzymał się od głosu. [[Głosowanie nr 66]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmianie ustawy o podatku akcyzowym. Powracamy do rozpatrywania punktu trzydziestego trzeciego porządku obrad: ustawa o zmianie ustawy o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia. Komisja Zdrowia przedstawiła projekt uchwały, w którym wnosi o przyjęcie tej ustawy bez poprawek – druk senacki nr 1323 A. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez komisję projektem uchwały. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników. Głosowało 85 senatorów, wszyscy zgodnie – za. [[Głosowanie nr 67]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmianie ustawy o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia. Powracamy do rozpatrywania punktu trzydziestego czwartego porządku obrad: ustawa o zmianie ustawy – Prawo oświatowe oraz niektórych innych ustaw. Komisja Nauki, Edukacji i Sportu oraz Komisja Samorządu Terytorialnego i Administracji Państwowej przedstawiły projekt uchwały, w którym wnoszą o przyjęcie tej ustawy bez poprawek – druk senacki nr 1322 A. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez komisje projektem uchwały. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Bardzo proszę o podanie wyników. Głosowało 85 senatorów, wszyscy byli za. [[Głosowanie nr 68]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmianie ustawy – Prawo oświatowe oraz niektórych innych ustaw. Powracamy do rozpatrywania punktu trzydziestego piątego porządku obrad: ustawa o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw. Komisja Infrastruktury oraz Komisja Samorządu Terytorialnego i Administracji Państwowej przedstawiły projekt uchwały, w którym wnoszą o przyjęcie tej ustawy bez poprawek – druk senacki nr 1316 A. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez komisje projektem uchwały. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Bardzo proszę o podanie wyników. Głosowało 84 senatorów, wszyscy byli za. [[Głosowanie nr 69]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw. Powracamy do rozpatrywania punktu trzydziestego szóstego porządku obrad: ustawa o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłowej. Komisja Gospodarki Narodowej i Innowacyjności przedstawiła projekt uchwały, w którym wnosi o przyjęcie tej ustawy bez poprawek – druk senacki nr 1332 A. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez komisję projektem uchwały. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników. Głosowało 85 senatorów, wszyscy byli za. [[Głosowanie nr 70]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłowej. Powracamy do rozpatrywania punktu trzydziestego siódmego porządku obrad: ustawa o zmianie ustawy o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki oraz ustawy o bezpieczeństwie morskim. Komisja Środowiska oraz Komisja Infrastruktury przedstawiły projekt uchwały, w którym wnoszą o przyjęcie tej ustawy bez poprawek – druk senacki nr 1324 A. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez komisje projektem uchwały. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Bardzo proszę o podanie wyników. Głosowało 85 senatorów, wszyscy byli za. [[Głosowanie nr 71]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o zmianie ustawy o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki oraz ustawy o bezpieczeństwie morskim. Powracamy do rozpatrywania punktu trzydziestego ósmego porządku obrad: ustawa o ratyfikacji międzynarodowej Konwencji o kontroli i postępowaniu ze statkowymi wodami balastowymi i osadami, 2004, sporządzonej w dniu 13 lutego 2004 r. w Londynie. Komisja Środowiska oraz Komisja Infrastruktury przedstawiły projekt uchwały, w którym wnoszą o przyjęcie tej ustawy bez poprawek – druk senacki nr 1328 A. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez komisje projektem uchwały. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników. Głosowało 85 senatorów, wszyscy byli za. [[Głosowanie nr 72]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o ratyfikacji międzynarodowej Konwencji o kontroli i postępowaniu ze statkowymi wodami balastowymi i osadami, 2004, sporządzonej w dniu 13 lutego 2004 r. w Londynie. Powracamy do rozpatrywania punktu trzydziestego dziewiątego porządku obrad: ustawa o ratyfikacji Protokołu zmieniającego Konwencję o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych, sporządzonego w Strasburgu dnia 10 października 2018 r. Komisja Praw Człowieka, Praworządności i Petycji, Komisja Infrastruktury oraz Komisja Spraw Zagranicznych i Unii Europejskiej przedstawiły jednobrzmiące projekty uchwał, w których wnoszą o przyjęcie tej ustawy bez poprawek – druki senackie nr 1329 A i 1329 B. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez komisje projektem uchwały. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników. Głosowało 84 senatorów, wszyscy byli za. [[Głosowanie nr 73]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o ratyfikacji Protokołu zmieniającego Konwencję o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych, sporządzonego w Strasburgu dnia 10 października 2018 r. Powracamy do rozpatrywania punktu czterdziestego porządku obrad: ustawa o ratyfikacji Konwencji nr 188 dotyczącej pracy w sektorze rybołówstwa, przyjętej przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy w Genewie dnia 14 czerwca 2007 r. Komisja Spraw Zagranicznych i Unii Europejskiej, Komisja Rodziny, Polityki Senioralnej i Społecznej oraz Komisja Infrastruktury przedstawiły jednobrzmiące projekty uchwał, w których wnoszą o przyjęcie tej ustawy bez poprawek – druki senackie nr 1330 A i 1330 B. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez komisje projektem uchwały. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Bardzo proszę o podanie wyników. Głosowało 85 senatorów, wszyscy byli za. [[Głosowanie nr 74]] Wobec wyników głosownia stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o ratyfikacji Konwencji nr 188 dotyczącej pracy w sektorze rybołówstwa, przyjętej przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy w Genewie dnia 14 czerwca 2007 r. Powracamy do rozpatrywania punktu czterdziestego pierwszego porządku obrad: ustawa o ratyfikacji Porozumienia ustanawiającego Międzynarodowy Fundusz Rozwoju Rolnictwa, sporządzonego w Rzymie dnia 13 czerwca 1976 r. Komisja Spraw Zagranicznych i Unii Europejskiej oraz Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi przedstawiły jednobrzmiące projekty uchwał, w których wnoszą o przyjęcie tej ustawy bez poprawek – druki senackie nr 1331 A i 1331 B. Przystępujemy do głosowania nad przedstawionym przez komisje projektem uchwały. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Proszę o podanie wyników. Głosowało 85 senatorów, wszyscy byli za. [[Głosowanie nr 75]] Wobec wyników głosownia stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustawy o ratyfikacji Porozumienia ustanawiającego Międzynarodowy Fundusz Rozwoju Rolnictwa, sporządzonego w Rzymie dnia 13 czerwca 1976 r. Powracamy do rozpatrywania punktu czterdziestego trzeciego porządku obrad: drugie czytanie projektu uchwały w sprawie ustanowienia roku 2020 Rokiem Świętego Jana Pawła II. Przypominam, że przed przerwą w obradach zostało przedstawione sprawozdanie komisji o projekcie uchwały oraz została przeprowadzona dyskusja. Przystępujemy do trzeciego czytania. To trzecie czytanie obejmuje jedynie głosowanie. Przypominam, że komisja wnosi o przyjęcie przez Senat jednolitego projektu uchwały zawartego w druku nr 1311 S. Przystępujemy do głosowania nad projektem uchwały zawartym w druku nr 1311 S. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Bardzo proszę o podanie wyników. Głosowało 85 senatorów, 82 – za, nikt nie głosował przeciw, 3 senatorów wstrzymało się od głosu. [[Głosowanie nr 76]] Wobec wyników głosownia stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustanowienia roku 2020 Rokiem Świętego Jana Pawła II. Powracamy do rozpatrywania punktu czterdziestego czwartego porządku obrad: drugie czytanie projektu uchwały w sprawie ustanowienia roku 2020 Rokiem Bitwy Warszawskiej. Przypominam, że przed przerwą w obradach zostało przedstawione sprawozdanie komisji o projekcie uchwały oraz została przeprowadzona dyskusja. Przystępujemy do trzeciego czytania. Informuję, że trzecie czytanie obejmuje jedynie głosowanie. Przypominam, że komisja wnosi o przyjęcie przez Senat jednolitego projektu uchwały zawartego w druku nr 1312 S. Przystępujemy do głosowania nad projektem uchwały zawartym w druku nr 1312 S. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Bardzo proszę o podanie wyników. Głosowało 84 senatorów, wszyscy byli za. [[Głosowanie nr 77]] Wobec wyników głosownia stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie ustanowienia roku 2020 Rokiem Bitwy Warszawskiej. Powracamy do rozpatrywania punktu czterdziestego piątego porządku obrad: drugie czytanie projektu uchwały z okazji przyznania Oldze Tokarczuk literackiej Nagrody Nobla. Przypominam, że przed przerwą w obradach zostało przedstawione sprawozdanie komisji o projekcie uchwały oraz została przeprowadzona dyskusja. Przystępujemy do trzeciego czytania. Informuję, że trzecie czytanie obejmuje jedynie głosowanie. Przypominam, że komisje wnoszą o przyjęcie przez Senat jednolitego projektu uchwały zawartego w druku nr 1333 S. Przystępujemy do głosowania nad projektem uchwały zawartym w druku nr 1333 S. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Bardzo proszę o podanie wyników. Głosowało 74 senatorów, 60 – za, 2 – przeciw, 12 senatorów wstrzymało się od głosu. [[Głosowanie nr 78]] Wobec wyników głosownia stwierdzam, że Senat podjął uchwałę z okazji przyznania Oldze Tokarczuk literackiej Nagrody Nobla. Powracamy do rozpatrywania punktu czterdziestego ósmego porządku obrad: wyrażenie zgody na pociągnięcie do cywilnej odpowiedzialności sądowej senatora Grzegorza Peczkisa. Komisja Regulaminowa, Etyki i Spraw Senatorskich proponuje odrzucenie wniosku spółki Kędzierzyn-Koźle Terminale sp. z o.o., reprezentowanej przez pełnomocnika, adwokata Kornela Przestalskiego, o wyrażenie zgody przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej na pociągnięcie do cywilnej odpowiedzialności sądowej senatora Grzegorza Peczkisa. Przystępujemy do głosowania w sprawie wyrażenia zgody na pociągnięcie do cywilnej odpowiedzialności sądowej senatora Grzegorza Peczkisa. Senat wyraża zgodę na pociągnięcie senatora do cywilnej odpowiedzialności sądowej w drodze uchwały podjętej bezwzględną większością głosów ustawowej liczby senatorów. Nieuzyskanie wymaganej większości głosów oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody na pociągnięcie senatora do cywilnej odpowiedzialności sądowej. Panie Marszałku, są pytania. Jak trzeba… [[Rozmowy na sali]] Czy to jest głosowanie za stanowiskiem komisji, czy za uchyleniem? Ja mogę to państwu przeczytać, proszę państwa. Proszę ze zrozumieniem… No właśnie, żebyśmy wiedzieli… Rozmawialiście państwo, więc nie dziwię się, że nie wszyscy słyszeli. Cały punkt. Poproszę o wodę. Powracamy do rozpatrywania punktu czterdziestego ósmego porządku obrad: wyrażenie zgody na pociągnięcie do cywilnej odpowiedzialności sądowej senatora Grzegorza Peczkisa. Komisja Regulaminowa, Etyki i Spraw Senatorskich proponuje odrzucenie wniosku spółki Kędzierzyn-Koźle Terminale sp. z o.o., reprezentowanej przez pełnomocnika, adwokata Kornela Przestalskiego, o wyrażenie zgody przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej na pociągnięcie do cywilnej odpowiedzialności sądowej senatora Grzegorza Peczkisa. Przystępujemy do głosowania w sprawie wyrażenia… [[Rozmowy na sali]] No nie, ja trzeci raz nie będę czytał. Od razu to mówię. Przystępujemy do głosowania w sprawie wyrażenia zgody na pociągnięcie do cywilnej odpowiedzialności sądowej senatora Grzegorza Peczkisa. Senat wyraża zgodę na pociągnięcie senatora do cywilnej odpowiedzialności sądowej w drodze uchwały podjętej bezwzględną większością głosów ustawowej liczby senatorów. Nieuzyskanie wymaganej większości oznacza podjęcie uchwały o niewyrażeniu zgody na pociągnięcie senatora do cywilnej odpowiedzialności sądowej. Kto jest za? Kto jest przeciw? Kto się wstrzymał? Głosujemy za odrzuceniem, przeciw. Jest naszym człowiekiem. Proszę o podanie wyników. Głosowało 84 senatorów, nikt nie był za, 83 było przeciw, 1 wstrzymał się od głosu. [[Głosowanie nr 79]] [[Oklaski]] Wobec wyników głosowania stwierdzam, że Senat podjął uchwałę w sprawie niewyrażenia zgody na pociągnięcie do cywilnej odpowiedzialności sądowej senatora Grzegorza Peczkisa. Informuję, że porządek obrad osiemdziesiątego piątego posiedzenia został wyczerpany. Zgłaszam się do oświadczenia. To później, to za chwilę. Przystępujemy do oświadczeń senatorów poza porządkiem obrad. Informuję państwa senatorów, że oświadczenia złożone do protokołu zostaną zamieszczone w urzędowej wersji sprawozdania stenograficznego. Oświadczenia nie mogą trwać dłużej niż 5 minut. Przedmiotem oświadczenia mogą być sprawy związane z wykonywaniem mandatu, przy czym nie może ono dotyczyć spraw będących przedmiotem porządku obrad bieżącego posiedzenia Senatu. Marszałek odmówi przyjęcia niewygłoszonych oświadczeń, których treści nie można ustalić lub których wygłoszenie przez senatorów nie byłoby możliwe w przysługującym na to czasie, czyli w przeciągu 5 minut. Nad oświadczeniami senatorskimi nie przeprowadza się dyskusji. Czy ktoś z państwa senatorów pragnie zabrać głos? Pan senator Konstanty Radziwiłł. Bardzo proszę. [[Rozmowy na sali]]
Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Czy ja mogę poprosić jeszcze o chwilę? To nie jest oświadczenie senatorskie, ale ponieważ większość z państwa jeszcze nie wyszła, to chciałbym o coś poprosić. Pan marszałek zwracał się do nas bardzo, bardzo gorąco z podziękowaniami i mówił, że możemy mieć poczucie spełnionego obowiązku wobec ojczyzny. Myślę, że tak, zrobiliśmy dużo dla Polski. Ale, Panie Marszałku, byłoby nieprzyzwoitością, gdyby Izba nie podziękowała panu. Ja tak po prostu, zwyczajnie, z wielkim szacunkiem dla pana profesjonalizmu, także dla ogromnej kultury, dla humoru, który czasem rozładowywał napięcie, ale przede wszystkim ogromnego szacunku do nas wszystkich, obojętne, czy z tej strony sali, czy z tamtej, chcę powiedzieć – i myślę, że będę wyrazicielem wszystkich – dziękuję, dziękujemy. [[Oklaski]]
Bardzo dziękuję, Panie Senatorze. Pan Antoni Szymański. Bardzo proszę, Panie Senatorze.
Dziękuję bardzo. Panie Marszałku! Panie i Panowie Senatorowie! W tegorocznych wyborach parlamentarnych ubiegałem się o mandat senatora z okręgu sześćdziesiątego szóstego, obejmującego powiaty gdański, starogardzki i tczewski, które reprezentowałem w obecnej kadencji Senatu. Wyniki wyborów są znane. Chciałbym z całego serca podziękować ponad 65 tysiącom obywateli, którzy oddali na mnie swój głos. Mój kontrkandydat zyskał liczniejsze poparcie, czego mu gratuluję. Dziękuję wszystkim, którzy wsparli mnie w czasie kampanii wyborczej swoimi umiejętnościami, poświęconym czasem oraz nieprzeciętnym zaangażowaniem. Doznawałem od was ogromu przyjacielskiego wsparcia i ludzkiej oraz obywatelskiej solidarności. Zrobiliśmy razem to, co do nas należało, i poddaliśmy się werdyktowi wyborców. Bardzo cenię sobie więzy, jakie zrodziły się między nami, i wierzę, że powstały w ten sposób kapitał społeczny nie będzie zmarnowany. Gratuluje wszystkim, którzy otrzymali w wyniku wyborów mandat posła bądź senatora, niezależnie od partii, z której startowali. Sprawy naszego państwa leżą teraz w waszych rękach. Idąc tropem ostatnich słów zmarłego niedawno śp. Kornela Morawieckiego, życzę wam, byście nie przestawali myśleć o Polsce i wypracowali zgodę narodową. Myślenie o Polsce oznacza wznoszenie się ponad partykularne interesy i przyjęcie za priorytet idei wyższych niż osobisty, grupowy czy partyjny sukces – idei, dla których warto poświęcać własne zaangażowanie. Zgoda narodowa obok polityki prorodzinnej była istotnym motywem mojej pracy parlamentarnej. Zabieganie o dialog i szacunek w życiu społecznym oraz o racjonalną politykę społeczną były powodami, dla których zdecydowałem się ubiegać o reelekcję. Zachęcam przyszłych parlamentarzystów do kultywowania dialogu i szacunku we wzajemnych odniesieniach zwaśnionych obozów politycznych. Podział wywołany złym stylem konkurowania o władzę przenosi się na różne sfery życia społecznego, w których wyrządza ogromne szkody. Potrzebne jest tworzenie nowego klimatu i budowanie rozwiązań, które będą sprzyjać porozumieniu i współpracy, a w konsekwencji wzmocnieniu naszego państwa. Dziękuję bardzo. [[Oklaski]] [[Przewodnictwo obrad obejmuje wicemarszałek Maria Koc]]
Bardzo dziękuję, Panie Senatorze. Lista mówców została… Jeszcze nie. Pan senator Jan Maria Jackowski. Jeszcze ja. Aha, nie zauważyłam. Dobrze. Pan senator Jan Maria Jackowski. Proszę bardzo, Panie Senatorze.
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mam zaszczyt wygłosić 4 krótkie oświadczenia. Pierwsze oświadczenie kieruję do prezesa Polskich Linii Kolejowych. Do mojego biura senatorskiego zwrócili się mieszkańcy Gąsocina i okolicznych miejscowości zaniepokojeni pogarszającym się stanem zabytkowego dworca kolejowego w Gąsocinie w gminie Sońsk. Mimo zobowiązania właściciela do podjęcia prac zabezpieczających ten zabytkowy obiekt, jedna z nielicznych tak historycznych budowli kolejowych obraca się w ruinę. W związku z tym proszę o informację, czy jest przewidywane podjęcie prac zabezpieczających, oraz o podanie ich harmonogramu, a także o odpowiedź na pytanie, kiedy jest zaplanowane doprowadzenie tego zabytku do właściwego stanu. Oświadczenie do ministra edukacji. Do mojego biura senatorskiego zwrócili się przedstawiciele środowiska nauczycielskiego, przedstawiając problem związany z wykonywaniem prac w internecie. Duża część pracy nauczyciela odbywa się obecnie za pomocą komputera − są wykonywane oceny opisowe i formułowane opinie o uczniach. Wszystkie te czynności wymagają zainstalowania na użytkowanym przez nauczyciela sprzęcie pakietu aplikacji biurowych Office, co generuje coroczne koszty dla nauczyciela w żaden sposób nierefundowane. W związku z tym, że w najbliższej perspektywie praca nauczyciela w coraz większym stopniu będzie się opierać na pracy za pomocą komputera, zwracam się z pytaniem, czy jest rozważana jakaś forma wsparcia nauczycieli w tym zakresie. Oświadczenie do ministra nauki i szkolnictwa wyższego. Prezydium Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich w specjalnym oświadczeniu zapowiedziało odpowiedzialność dyscyplinarną ludzi nauki, którzy mają krytyczne zdanie o ideologii LGBT. Rodzi to obawę o możliwość wprowadzenia w Polsce cenzury ideologicznej. W związku z tym zwracam się z prośbą o informację, jaka jest ocena tego oświadczenia ze strony pana premiera oraz czy w resorcie nauki przewidywane są prace mające na celu zmianę przepisów, na podstawie których rektorzy wyższych uczelni mogą nakładać kary na niewygodnych politycznie bądź ideologicznie nauczycieli akademickich. Czwarte i ostatnie oświadczenie, kierowane do pana marszałka Stanisława Karczewskiego. Szanowny Panie Marszałku! Jako senator ziemi ciechanowskiej chciałbym panu marszałkowi podziękować za przewodzenie i kierowanie pracami Senatu IX kadencji. Jednocześnie chciałbym na pana ręce złożyć podziękowania drogim mieszkańcom północnego Mazowsza, którym serdecznie dziękuję za udział w wyborach i oddane na mnie głosy. W wyborach do Senatu RP z okręgu ciechanowskiego otrzymałem 83 tysiące 808 głosów, tj. 58% wszystkich oddanych głosów w okręgu. Dziękuję wszystkim działaczom i sympatykom Prawa i Sprawiedliwości oraz wolontariuszom, którzy zaangażowali się w kampanię wyborczą. W nowej, X kadencji Senatu RP dzięki państwa poparciu i zaufaniu będę miał zaszczyt po raz kolejny reprezentować północne Mazowsze w Senacie RP, służąc wszystkim mieszkańcom subregionu ciechanowskiego i dobru Najjaśniejszej Rzeczypospolitej. Dziękuję.
Bardzo dziękuję, Panie Senatorze. I pan… Ja też. Tak? Jeśli można. Przepraszam. Tak. To teraz pan senator prof. Żaryn, a potem pani marszałek.
Pani Marszałek! Chciałbym skierować swoje słowa do pana premiera Mateusza Morawieckiego, choć prawdopodobnie to nie on powinien być jedynym ich adresatem. Otóż współpracuję od 4 lat z pismem „Magna Polonia”. To pismo jest niewątpliwie bardzo prawicowe, jednoznacznie prawicowe. I od redaktora naczelnego otrzymałem email, w którym napisał do mnie następujące słowa z prośbą o interwencję w tej sprawie. „W ostatnich dniach spadł na nas nieoczekiwany cios ze strony międzynarodowej korporacji P., która to w sposób arbitralny dokonała blokady naszego konta. W mailu, który otrzymaliśmy od P., możemy przeczytać – i tu fragment – że «Nałożyliśmy na twoje konto trwałe ograniczenia. Niedawny przegląd operacji na twoim koncie wykazał, że naruszasz przyjęte przez P. zasady dopuszczalnego użytkowania»”. Koniec, dalszy ciąg jest mniej istotny. Mam zapytanie, jak można otrzymać informacje dotyczące tego, co to znaczy, że ktoś naruszył zasady dopuszczalnego użytkowania. Oczywiście strona nie była łaskawa zdefiniować tego fragmentu maila. Rodzi to jednoznaczne przeświadczenie, że mamy do czynienia z czystą cenzurą. Ponieważ w Polsce nie ma urzędu cenzorskiego i powinna istnieć odpowiedzialność za stosowanie cenzorskich metod, to moje zapytanie dotyczy ewentualnego wykluczenia P. z przestrzeni publicznej na terenie państwa polskiego. Dziękuję.
Dziękuję, Panie Senatorze. Pani marszałek Maria Pańczyk-Pozdziej. Bardzo proszę.
Dziękuję, Pani Marszałek. Ja nie chciałam zabierać głosu, bo nie wiedziałam, że wypada wygłaszać dzisiaj, w takim dla jednych radosnym, dla innych może mniej radosnym dniu, takie bardzo osobiste mowy, ale pozwolę sobie powiedzieć tych parę słów do państwa, bo gdy po 14 latach człowiek rozstaje się z polityką, to ma taką wewnętrzną potrzebę rozliczenia się z samym sobą i opowiedzenia innym, z czego jest dumny, a co mu się nie powiodło. Mam świadomość, że ostatniej kadencji nie mogę tak specjalnie zaliczyć do sukcesów. Czasami trudno jest walczyć z własną fizycznością, tym bardziej dziękuję wszystkim, którzy pomogli mi w tych trudnych dniach, miesiącach. Nie zrezygnowałam z walki o Senat z własnej woli. Niestety czasami jest i tak – i wielu z państwa senatorów tego doświadcza i doświadczało – że poparcie ludzi, wyborców nie zawsze idzie w parze z sympatią decydentów. Ja wiem, że osoba, którą zaproponowałam na swoje miejsce i którą popieram, czyli Zygmunt Frankiewicz, prezydent Gliwic, wchodzi do Senatu jako propaństwowiec, jako człowiek ideowy, on wchodzi do Senatu z konkretną misją: ratować samorządy. A mógł przez kolejnych 5 lat, zwłaszcza, że ta kadencja samorządowa dopiero się zaczęła, zajmować, jak to się brzydko mówi, ciepłą posadkę. On jednak zdecydował się walczyć. I właśnie takich ludzi powinniśmy wybierać na swoich liderów. Wracając do kwestii mnie samej, powiem, że mam świadomość, że brakowało mi zadziorności, nigdy nie byłam i nie jestem osobą wojującą i radykalną, a to z pewnością w każdej partii jest zaletą. Ja uważam, że rozmowa, dialog, umiejętne zawieranie rozważnych kompromisów daje w polityce lepsze rezultaty aniżeli stawianie wszystkiego na ostrzu noża. Mam też świadomość, że śląskie sprawy zawsze były przeze mnie stawiane na piedestale, a przecież przez te wszystkie lata byłam senatorem wszystkich Polaków. Ale ja już się nie zmienię, jestem za stara i nawet nie wiem, czy chcę się zmienić. Proszę koleżanki i kolegów o wyrozumiałość dla moich wad, ułomności i dziękuję za 14 lat, które przyszło mi spędzić w tej Izbie, a które mimo wszystko były pięknym czasem i dały mi możliwość poznania wielu naprawdę wartościowych ludzi. Dziękuję bardzo. [[Oklaski]]
Bardzo dziękuję, Pani Marszałek. Proszę sekretarza o odczytanie komunikatów. Czy są jakieś komunikaty? Nie ma komunikatów. Nie ma komunikatów. Informuję, że protokół osiemdziesiątego piątego posiedzenia Senatu Rzeczypospolitej IX kadencji zostanie udostępniony senatorom w terminie 30 dni po posiedzeniu Senatu w Biurze Prac Senackich, pokój nr 255. Zamykam osiemdziesiąte piąte posiedzenie Senatu Rzeczypospolitej Polskiej IX kadencji. [[Wicemarszałek trzykrotnie uderza laską marszałkowską]] [[Koniec posiedzenia o godzinie 14 minut 45]]