Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 19'uncu Birleşimini açıyorum. Toplantı yeter sayısı vardır, görüşmelere başlıyoruz. Gündeme geçmeden önce iki sayın milletvekiline gündem dışı söz vereceğim. Gündem dışı ilk söz, ana dilde eğitim konusunda söz isteyen Mardin Milletvekili Erol Dora’ya aittir. Buyurun Sayın Dora.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; konuşmama başlamadan önce Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum. Bir halkın kendi varoluşu, kültürel ve sosyal yaşayışı içinde ana dil son derece önemli bir yerde durmaktadır. Ana dil, insanın bilinç altına inen, kimliğinin temel taşı sayılan ve bireylerin toplumla en güçlü bağlarını oluşturan öğe olarak tanımlanmaktadır. Ünlü Avusturyalı filozof Wittgenstein, “Dilimin sınırları dünyamın sınırlarıdır.” der. Kişi ana diliyle düşünür, ana diliyle hayal kurar ve üretir. Bu nedenle bir insanın doğduğu andan itibaren kullandığı, zamanla benimsediği ve kendinden bir parça olarak gördüğü ana dilinde eğitim görmesinin yasaklanması kabul edilebilir bir anlayış değildir. Bir insanın önüne engeller koyularak ana dilinden koparılması dahi tek başına bir insan hakkı ihlalidir. Peki, ana dilde eğitim neden önemlidir? Neden ana dilde eğitimin önündeki engellerin kaldırılmasını ısrarla dile getiriyoruz? Meselenin birbirinden önemli üç boyutu olduğunu düşünüyorum. İlk olarak ana dilde eğitimin pozitif hukuk boyutu bulunmaktadır. İkinci olarak ise pozitif hukuktan öte, bir insan hakkı olmasıdır ve son olarak, Türkiye'nin içinde bulunduğu siyasi süreci düşündüğümüzde çok önemli politik bir boyutu vardır. Sayın milletvekilleri, ana dilde eğitimin evrensel bir insan hakkı olduğuna dair söylemler birçok uluslararası anlaşmada mevcuttur. Helsinki Nihai Senedi’nin 4’üncü maddesinin 3’üncü bendi, “Devletler, mümkün olduğu kadar, azınlıklara mensup kişilerin ana dillerini öğrenmeleri veya ana dillerinde eğitim görmeleri için yeterli imkânlara sahip olabilecekleri gerekli tedbirleri alma yükümlülüğü getirir...” Ana dilde eğitim ile ilgili bahsedilmesi gereken diğer konu ise, bunun tabii bir insan hakkı olmasıdır. Hiçbir insan kendi varlığının bir parçası olan dilinden koparılamaz çünkü her milletin ana dili, toplumsal ve insani varoluşundan koparılamaz. Herhangi bir öğrenim yöntemi kullanmaksızın doğal bir süreç içinde öğrenildiği için, insanlar kendini, toplumu, dünyayı, ana dilin simgeleriyle, sesleriyle sembolleriyle anlamlandırırlar. Tüm bunlardan dolayı ana dil, yalnız bireyler için değil, toplumlar için de büyük önem taşır. Konuyla ilgili yapılan bilimsel çalışmalar ana dilde eğitimin okul başarısıyla bağlantısının ne kadar kuvvetli olduğunu göstermektedir. UNESCO’nun 2005 yılında yayınladığı raporda, “Eğitim dilini okul dışında asla duymayan çocuklar öğrenme güçlüğü çekmekte, sınıf tekrarı yapmakta ve ilköğretim 3’üncü sınıfa geçmeden okulu bırakmaktadırlar.” denmektedir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; son olarak değinmek istediğim nokta ise, bugün Türkiye'nin gündemini işgal eden cezaevindeki siyasi tutsak vatandaşlarımızın başlatmış oldukları açlık grevleridir. Bu arkadaşlar, kendileri veya cezaevlerinin daha rahat koşullara sahip olması gerektiğiyle ilgili olarak açlık grevine girmiş değillerdir. Türkiye'de yaşanan çatışmaların ve akan kanın durması için tek seçenekleri olan yaşamlarını ortaya koymuşlardır. Talepleri ana dilde savunma ve ana dilde eğitim, Abdullah Öcalan üzerindeki tecridin kaldırılarak diyalog ve müzakere sürecinin başlatılmasıdır. Bu talepler, insani, vicdani ve barışçıl taleplerdir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; hepinizin huzurunda Sayın Başbakana sesleniyorum. Bugün elli dokuzuncu gününe giren açlık grevleri çok tehlikeli bir sürece girmiştir. Durum çok acildir ve vahimdir. Bu nedenle, içerden ölüm haberleri gelmeden bir an önce bu talepler karşılanmalıdır. Çünkü, bu taleplere olumlu yanıt verilmesi durumunda, Kürt sorununun demokratik, siyasi, barışçıl çözümünün önü açılacak, yıllardır yaşanan acıların, çatışmaların yol açtığı ölümlerin daha da artmaması için olanak yaratılmış olacaktır. Bu konuda gereken adımların atılması Türkiye'ye nefes aldıracaktır. Bizler, Kürt sorununun askeri ve güvenlikçi politikalarla çözülemeyeceğini ısrarla vurguluyoruz. Bu güvenlikçi politikalar eninde sonunda halkları birbirinden ayrıştıracak olan politikalardır. Bu nedenle, bir an önce diyalog ve müzakere sürecine geçilmelidir. Evet, bugün Suriye başta olmak üzere Orta Doğu kaynıyor. Bu nedenle biz diyoruz ki, Türkiye, Kürtlere artık dostluk elini uzatsın. Uzatılacak bu dostluk eli, halkların gerçek ve onurlu birlikteliğine, kardeşliğine ve Türkiye'nin Orta Doğu'da gerçek bir aktör olmasına hizmet edecektir. Vurguladığımız bu düşüncelerimize yürekten inanıyoruz. Belirtmiş olduğumuz bu düşünceler çerçevesinde geliştirilecek politikalar, insanlarımızın ve ülkemizin hasret kaldığı barışı bizlere kazandıracaktır. Bu duygularla tekrar hepinizi saygıyla, sevgiyle selamlıyorum.
Gündem dışı ikinci söz, Manisa işçisinin sorunları hakkında söz isteyen Manisa Milletvekili Özgür Özel’e aittir. Buyurun Sayın Özel.
Manisa bir işçi kenti, Manisa bir çiftçi kenti, Manisa bir emekli kenti. Manisa’nın işçisi, geçtiğimiz günlerde çıkardığımız son Sendikalar Yasası’yla artık eskiye göre çok daha güvencesiz. Manisa’da kapıdaki binlerce işsizin yarattığı baskıyla içeride çalışan işçiler güvencesiz bir şekilde sendikanın “s”sini anmaktan korkar bir şekilde çalışıyorlar ve en ufak bir örgütlenme girişimlerinde kapı önünde oluyorlar. Manisa çiftçisinin derdi boyunu aşmış durumda. Biz Manisa milletvekilleri olarak Manisa’da çeşitli etkinliklere katıldığımızda dile getirdiğimiz konularda hep bunun Plan Bütçe Komisyonunda Manisa milletvekilleri tarafından ortak olarak dile getirilmesi ve çözüm aranmasını söylemiştik. Geçtiğimiz günlerde Tarım Bakanı Sayın Mehdi Eker’in Plan Bütçe Komisyonundaki sunumu sırasında hep birlikte oradaydık. Ben, Manisa’da zeytinciliğin ne kadar perişan olduğunu anlatmaya çalıştım. Sekiz sene önce 2 liraya satılan zeytinin fiyatının 70 kuruşa düştüğünü, orada Manisa milletvekilleri olarak Manisa’da söz verdiğimiz gibi çiftçiye yapılacak iyileştirme için iki elimizi birden kaldıracağımızı söylemiştik ama Manisa’da verilen sözler unutuldu. Biz bunları ifade ederken Manisa Milletvekilimiz Sayın Uğur Aydemir, Manisalı tütüncüyü tütün çilesinden kurtarmakla övünüyordu. Tütün çilesinden kurtarmak dediği tütüncüyü bitirmekti. Manisa’nın dağ köylerine gittiğimiz de yaşlı bir hacı amca bana şöyle sormuştu: “Oğlum, 70’lik rakının fiyatı ne oldu?” Ben de döndüm dedim ki: “Amcacığım eskiden içer miydiniz?” “Yok, benim babam hacıydı. Bizim ne evimize girdi ne dudağıma değdirdim.” dedi. “O zaman sana ne 70’lik rakının fiyatından?” dedim. Dedi ki: “Eskiden Tekel 70’lik rakı kaç paraysa tütüne o fiyatı verirdi.” Bugün 45 lirayla 50 lira arasında 70’lik rakının fiyatı ama bir kilo tütün 10 liradan, 7 liradan, 8 liradan alınıyor. İşte Manisa milletvekillerinin “Tütüncüyü kurtardık tütün üretme derdinden.” dediği mesele bizim “Tütüncüyü bitirdiniz.” dediğimiz meseleyle aynı. Bir başka Manisa milletvekilimiz Manisa’da üzüm piyasası açılırken demişti ki: “3,5 lira olacak bu sene üzüm ve herkesin yüzü gülecek.” O gün alkış aldı, hatta biz dedik ki: “Ya, olmazsa?” “Olmazsa çiftçi gelsin, beni bulsun.” dedi.
Üzümü de söyle, üzümü.
Mehdi Eker’e onu sordum, dedim ki: “3,5 lira sözü var Manisa milletvekillerinin. Faiz kıskacındaki üzümcü 2,5 liradan satıyor üzümünü tefecinin elinden bir an önce kurtulabilmek için. Bu konuda bir şeyler yapmayı düşünüyor musunuz, bu söze kefil misiniz? Zeytine prim sözü verdik biz Manisa’da, dane zeytine 50 kuruş dedik, ama 20 kuruş, 30 kuruşa söz verdiler, siz buna kefil misiniz?” Mehdi Eker güldü geçti “İlerleyen senelerde bakarız.” dedi. Böyle sıkıntılarla karşı karşıyayız. Yarın 10 Kasım, Ata’mızın aramızdan ayrılışının 74’üncü yılı. Onun Türk çiftçisine değer veren, Türk aydınlanması için de köylerden başlayan o eğitim için köy enstitüleri çalışmasında, bakınız, köy enstitülerindeki Çiftçi Marşı neler söylüyor o zaman. “Sürer, eker, biçeriz, güvenip ötesine, Milletin her kazancı milletin kesesine. Toplandık baş çiftçinin, Atatürk’ün sesine, Toprakla savaş için ziraat cephesine.” Ve o uzun, güzel marş şöyle bitiyor: “Biz ulusal varlığın temeliyiz, köküyüz, Biz yurdun öz sahibi, efendisi köylüyüz.” Atatürk’ün köylüyü milletin efendisi yaptığı noktadan bugün köylüyü ne noktalara getirdiğimiz, her birini borçlandırdığımız, faiz çektiği yabancı bankaların topraklarına el koyar duruma geldiği bir noktadayız. Ve 74’üncü yılında Ata’mızın aramızdan ayrılışının, yarın bir kez daha 10 Kasımda onun huzurunda olacağız. 29 Ekimi büyük ayıplarla atlattık. 10 Kasım yarın. Yine milyonlar Ata’sına doğru yürüyecek. 29 Ekimde gizli bir genelgeyle buna engel olmaya çalışan, Ata’sının huzuruna yürümek isteyenlere biber gazı sıkan, tazyikli su sıkanlar, bu sefer gizli bir genelge yayınlamaya cesaret edemediler, çünkü korkunun ecele faydası yok, biz onu da buluyoruz, vatandaşımızın önüne çıkarıyoruz. Bu sefer açık bir genelge yazmışlar, ama demişler ki bu sefer de genelgede: “Gürültü ve çevre kirliliğine yol açmadan yürüyünüz.” Efendiler, 29 Ekimde nasıl sizin genelgenizle yasaklanmasına rağmen sizden izin almadıysak ve Atatürk’ü nasıl anacağımızı, cumhuriyete nasıl sahip çıkacağımızı size sormadıysak, gürültü yapma falan değil, siz gölge etmeyin de biz Ata’mızı nasıl anacağımızı biliriz. Saygılar, sevgiler sunuyorum.
Gündeme geçiyoruz. “Başkanlığın Genel Kurula sunuşları” vardır. Komisyondan istifa tezkeresi vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Üyesi bulunduğum Plan ve Bütçe Komisyonu’ndan gördüğüm lüzum üzerine istifa ediyorum. Gereğinin yapılmasını arz ederim. 09. 11. 2012 Bilgilerinize sunulmuştur. Meclis araştırması açılmasına ilişkin üç önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı’na 19-22 Aralık 2000 tarihleri arasında 20 hapishaneye eşzamanlı olarak düzenlenen ve "Hayata Dönüş" olarak adlandırılan operasyonlar sonucunda 28 tutuklu ve hükümlü ile 1 uzman çavuş ve 1 er yaşamını yitirmiştir. Operasyon sonucunda yüzlerce kişi yaralanmış ve onlarca insan sakat kalmıştır. Adli tıp verilerine göre operasyon sırasında bazı hapishanelerde kimyasal içerikli silahların/bombaların kullanıldığı rapor edilirken "yaşam hakkının" ihlal edildiği yönünde tazminat ödenmesi kararları bulunmaktadır. Dolayısıyla yukarda bahsi geçen olaylar dizisi henüz tam anlamıyla açığa kavuşmamıştır. Can güvenlikleri devlet tarafından sağlanılması gereken tutuklu ve hükümlülerin öldürülmesi veya sakat bırakılmasıyla sonuçlanan olaylarla ilgili olarak yargı süreci de oldukça yavaş işletilmektedir ve zaman aşımı kaygısı kamuoyu tarafından dile getirilmektedir. Yaşanan olayların araştırılması ve gerçeklerin açığa çıkarılması için Anayasanın 98, İçtüzüğün 104 ve 105'inci maddeleri uyarınca Meclis Araştırması açılmasını arz ve teklif ederiz. 19-22 Aralık 2000 tarihleri arasında, tutuklu ve hükümlülerin F Tipi Hapishanelere nakledilmesi için bir dizi operasyon gerçekleştirilmiştir. Bu operasyon öncesinde tutuklu ve hükümlüler ile hükümet arasında bir anlaşmaya varılması amacıyla aydınlardan oluşan bir heyet operasyonun yapıldığı gün dâhil olmak üzere bir dizi görüşme gerçekleştirmiştir. Görüşmeler devam ederken ve anlaşma noktasına yaklaşılmışken 20 hapishaneye eşzamanlı olarak operasyonlar düzenlenmiştir. Operasyonlar binlerce asker, çevik kuvvet ve gardiyanın katılımıyla gerçekleştirilmiştir. 20 binin üzerinde gaz bombası kullanılan operasyonlarda 28 tutuklu ve hükümlü ile Ümraniye Kapalı Cezaevi'nde Uzman Çavuş Nurettin Kurt ile Çanakkale Kapalı Cezaevi'nde Mustafa Mutlu adlı iki asker de yaşamlarını yitirmiştir. Dönemin hükümet yetkilileri ölümleri "mahkûmların birbirini öldürmesi" olarak kamuoyuna duyurmuştur. Ancak adli tıp raporları koğuşlardan ateş edildiğine dair bir emareye rastlanmadığını ve ölümlerin çoğunun öldürücü düzeyin üzerinde kullanılan gaz bombalarından, kimyasal bombalardan veya ateşli silahlardan çıkan kurşunlardan dolayı gerçekleştirildiğini belirtmektedir. Bayrampaşa Hapishanesinde 6'sı kadın, tam 12 kişinin yukarıdaki nedenlerden öldürüldüğü dile getirilmektedir. Özelikle kadın mahpuslar kimyasal niteliği bilinmeyen gazlar nedeniyle tamamen yanmışlardır. Şefinur Tezgel ile Seyhan Doğan adlı 2 kadın tutuklunun kimlikleri bile tespit edilememiş, ailelerine bir poşete sığacak kadar küçülmüş ve kömürleşmiş "cesetler" verilmiştir. Devam eden süreçte, ölüm orucu eylemlerinde hayatını kaybedenlerin sayısıyla birlikte ölü sayısının 100'ün üzerine, sakat sayısının 600'ün üzerine çıktığı bilinmektedir. Olay muhtelif şehir ve tarihlerde yargıya taşınmıştır. Olaylardan kısa bir süre sonra mahpuslar hakkında dava açılmış ve takipsizlikle sonuçlanmıştır. Mahkûmların yakınları tarafından olayların ardından çeşitli davalar açılmıştır. Bazı davalar beraatle ya da küçük cezalarla sonuçlanırken, Bayrampaşa ve Ümraniye cezaevleri gibi bazı cezaevlerinde yaşanan süreç ise hâlen yargı aşamasındadır. Bayrampaşa Cezaevine yönelik gerçekleştirilen operasyonlar için sahte tutanaklar hazırlandığı, uydurma sicil numaralarına yer verildiği mahkeme heyetinin yetkili askerî kurumlardan talep ettiği belgelerden anlaşılmıştır. Bayrampaşa Cezaevinde askerlerin öldürdüğü Murat Ördekçi'nin ailesinin İçişleri ve Adalet Bakanlığı aleyhine açtığı davada ise İstanbul 2. İdare Mahkemesi, yaşam hakkının ihlal edildiği gerekçesiyle 109 milyar lira para cezasına hükmetmiştir. En temel hak olan yaşam hakkı, devletin güvencesi altındayken bizzat devlet tarafından ortadan kaldırılmıştır ve operasyonlar bizzat bakanlıklar, üst düzey bürokratlar tarafından yönetilmesine rağmen yargı karşısına sadece erler çıkartılabilmiştir. Örneğin Bayrampaşa Cezaevine yönelik açılan davada sadece 40 er yargılanmaktadır. Kamuoyu baskısı ve mahkeme heyetinin talepleri sonucu 2 de astsubayın adı mahkemeye gönderilmiştir. Yukarıda anlatılan olaylarla ilgili olarak gerçeğin açığa çıkarılması için Anayasa’nın 98, İç Tüzük’ün 104 ve 105'inci maddeleri uyarınca Meclis araştırması açılması gerekmektedir. [[Malatya]] [[Çorum]] [[Kocaeli]] [[Bursa]] [[Bursa]] [[Antalya]] [[Kocaeli]] [[Hatay]] [[İstanbul]] [[Manisa]] [[İstanbul]] [[Mersin]] [[Muğla]] [[İstanbul]] [[İzmir]] [[Sivas]] [[Tekirdağ]] [[Edirne]] [[Denizli]] [[İzmir]] [[Tekirdağ]] [[İstanbul]] [[Balıkesir]] [[İstanbul]] Ülkemizin coğrafi olarak bulunduğu konum itibariyle neredeyse tamamının 1. derece deprem bölgesi olduğu bilimsel bir gerçekliktir. Son 110 yılda gerçekleşen 9.200 deprem de bu durumun somut kanıtıdır. Ülkemizde hemen her gün deprem olmaktadır. Bina kalitesi açısından bakıldığında şiddeti 5’in üzerindeki depremlerin yıkıcı olduğu açıkça görülmektedir. 5-5.9 depremlerin 22 günde bir, 6-6.9 depremlerin 8 ayda bir, 7-7.9 depremlerin 40 ayda bir ortalamasıyla gerçekleşebildiği göz önüne alınırsa, ülkemizin can ve mal kayıplarının korkunç boyutları açıkça ortaya çıkmaktadır. Bugüne kadar yaşanan tüm depremlerde, uzmanların ortak görüşü; can ve mal kayıplarına, depremlerde hazırlıksız olmanın ve çürük binaların yol açtığıdır. Ne merkezî yönetimin ne de yerel yönetimlerin bu konuda sorumluluklarını yerine getirmedikleri acı bir gerçeklik olarak karşımızda durmaktadır. Daha da vahim olanı yıllardır halktan toplanan "Deprem Vergilerinin" nerelere ve ne amaçla harcandığının bilinmemesidir. Hükümet de bu konuda mantıklı ve güvenilir bir açıklama yapmamaktadır. En son yaşanan Van depremi ile gerçekler bir kez daha, yadsınamaz bir şekilde kendisini göstermiştir. Kaybedilen canların, yok olan bir şehrin hesabı ülkemizi yönetenler tarafından verilmemekte, ya da verilememektedir. 1- Bugüne kadar toplanan deprem vergileri nerelere, ne amaçla harcanmıştır? 2- Merkezî yönetim ve yerel yönetimler depremlere önlem olarak bugüne kadar ne yapmışlar ve ne yapmayı düşünmektedirler? 3- Plansız kentleşme, göç ve hızlı nüfus artışının getirdiği sorunlar nasıl önlenecektir, yoksa hâlâ "Millet plan değil, pilav istiyor" mantığı ile mi hareket edilmektedir? 4- İmar yapı ve denetim kurumları tam olarak ne zaman işler hale gelecektir? 5- Bu güne kadar olduğu gibi, Van depremi sonrası toplanan yardımlar amacına ulaştırılmayacak mıdır? 6- Van depremi sonrası ne kadar ayni ve nakdi yardım toplanmıştır ve nerelerde kullanılmıştır? Yardım dağıtımında hangi kriterler göz önünde tutulmuştur? 7- Van depreminde hangi kamu binaları hasar görmüş ya da yıkılmıştır? Halen hasarlı olduğu için kullanılmayan yada yıkılması gereken kamu binaları hangileridir? 8- Van'dan göç eden yaklaşık 400.000 kişinin yeniden hayatlarını kurabilmeleri için neler yapılmıştır, neler planlanmaktadır? 9- Göç edenlerin yeniden Van'a dönüşlerini özendirmek için neler planlanmaktadır? 10- Deprem sonrası Van halkına reva görülen muamele Hükümet tarafından nasıl karşılanmaktadır? 11- Okuluna gidemeyen çocuklar ve 100. Yıl Üniversitesinde okuyan gençler eğitimlerini nasıl devam ettireceklerdir? 12- Van'da depremle birlikte yıkılan ve hatta yok olan ekonomi yeniden nasıl canlandırılacaktır? İnsanlar işlerine yeniden nasıl sahip olacaklardır? 13- Maaş alamayan, işyeri yok olmuş, bütün birikimini depremde kaybeden insanlarımız borçlarını, kredilerini nasıl ödeyeceklerdir? Ülkemizin 1. Dereceden deprem kuşağı olması ve Van depremi ile bir kez daha ortaya çıkan gerçekler, yukarıdaki soruların cevapları, Van ilinin yeniden yapılandırılarak insanların sosyal ve ekonomik hayatlarının iyileştirilmesi, nelerin yapılıp, yapılmadığı ile ilgili olarak gerekli araştırmaların yapılması, alınabilecek tedbirlerin ve çözüm önerilerinin, belirlenmesi ve uygulanması konularında Yüce Meclisimizin ve halkımızın bilgilendirilmesi amacıyla Anayasa'nın 98'nci, Türkiye Büyük Millet Meclisi İç Tüzüğünün 104 ve 105'nci maddeleri gereğince Meclis Araştırması açılmasını arz ederiz. [[Hatay]] [[İzmir]] [[Kocaeli]] [[İzmir]] [[Malatya]] [[İstanbul]] [[Balıkesir]] [[Antalya]] [[Ankara]] [[Erzincan]] [[Çanakkale]] [[Aydın]] [[Tekirdağ]] [[Kırklareli]] [[Kahramanmaraş]] [[İstanbul]] [[Balıkesir]] [[Gaziantep]] [[Kocaeli]] [[İstanbul]] [[Mersin]] [[Adana]] [[Isparta]] [[Tekirdağ]] [[Muğla]] [[Kayseri]] [[Gaziantep]] Mustafa Kemal Atatürk'ün talimatları ile, 14/6/1935 talihinde, 2819 sayılı yasayla kurulmuş olan Elektrik İşleri Etüt İdaresi Genel Müdürlüğü (EİE), ülkemizin en köklü kurumları arasındadır. EİE, ülkenin hidrolik, rüzgar, güneş, jeotermal, biyokütle ve diğer yenilenebilir enerji kaynakları öncelikli olmak üzere tüm enerji kaynaklarının değerlendirilmesine yönelik ölçümler yapmak fizibilite ve örnek uygulama projeleri hazırlamakla ve enerji verimliliği çalışmalarını sürdürmekle mükellef bir kurumdur. Seçim öncesinde çıkarılan yetki yasasına dayanılarak, 2 Kasım 2011 tarihli 662 karar sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile Elektrik İşleri Etüd İdaresi teşkiline dair kanun yürürlükten kaldırılmıştır. Hukuki olmayan ve usulsüz yapılan işlemler; 6223 sayılı Yetki Kanununda, 3154 Sayılı Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun ve EİE kanununda değişiklik yapma yetkisi Bakanlar Kuruluna verilmemiştir. EİE ile ilgili olarak 2 Kasım 2011 tarihinde iki kanun hükmünde kararname yayınlanmıştır Bunlardan KHK/657 ile EİE'nin kuruluş yasasında görev değişikliği yapılmıştır. Aynı tarihli KHK/662 ile Elektrik İşleri Etüt İdaresi kapatılmıştır. Buna rağmen KHK/662'den bir gün sonra EİE'ye ait bir yönetmelik çıkarılmıştır. KHK/662 ile EİE'nin hidrolik ile ilgili olarak görevleri, Orman ve Su Bakanlığına bağlı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'ne (DSİ) devredilmiştir. Aynı kararname ile Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığına bağlı Yenilenebilir Enerji Genel Müdürlüğü kurulmuştur. Kapatılan ilan EİE'nin DSİ'ye devredilen görevleri ve diğer tüm görevleri yeni kurulan bu kurama vakfedilmiştir. Halen bu görevleri hangi kurumun yapacağı çelişkilidir. 6223 sayılı yetki kanununda belirtilen hususların dışına çıkılarak kariyer ve liyakata aykırı atamalar yapılmıştır. En bariz örneği; KHK/662 ile EİE'de sınavda başarı göstermiş ve asaleten atanmış olan Şube Müdürleri Araştırmacı kadrosuna atanmış sayılmıştır. Araştırmacının ek gösterge, ek ödemesi ve özel hizmeti oldukça düşük olup şube müdürlüğünden araştırmacı kadrosuna atananlar mali hak kayıpları yaşamaktadır. ' Şube Müdürlerinin özlük hakları elinden alınmakla kalmamış bundan sonraki maaş artışlarından yararlanmasının da önü kesilmiştir. Özellikle teknik kökenli Şube Müdürlerinin mali hak kaybı küçümsenmeyecek değerdedir. KHK/662 kararnameye göre DSİ devredilecek personel EİE'nin iş tanımından yapılmıştır. Bundan hareketle devredilecek işler ve gidecek personel sayısı hususlarında tutarsızlıklar bulunmaktadır. KHK/662'nin geçici 10. maddesine göre EİE'de çalışan "657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tâbi memurlar ile sözleşmeli personel ve 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununa tâbi personel, bu maddenin yayımını takip eden altıncı ayın sonunda Dsi’ye devredilmiş sayılır." Bu maddeye göre altı ay gibi uzun bir süre boşluk yaratılmıştır. Bu durum kamu yönetim birçok belirsizliklere yol açmaktadır. Bu durum hukukun temel ilkelerine ve uluslararası sözleşmelere aykırıdır. Kapatılan EİE'nin DSİ'ye devredilen görevleri, Yenilenebilir Enerji Genel Müdürlüğü adı altında sürdürülmektedir. 3 Mayıs 2011 tarihli yetki kanunu ile EİE'nin kapatılacağının bilindiği varsayımı ile o tarihten bugüne kadar EİE’de ve KHK/662’den sonra kurulan Yenilenebilir Enerji Genel Müdürlüğü'nde kaç adet ihale yapıldığı bilinmemektedir, dolayısıyla kamunun ne kadar zarara uğratıldığının ortaya çıkarılması gerekir. Yenilenebilir Enerji Genel Müdürlüğü Enerji Uzman, Uzman Yardımcısı, Denetçi ve Denetçi Yardımcısı kadroları KHK/662 ile ihdas edilmiştir. Buradan hareketle tüm bu yeni yapılanmanın asıl maksadının kadrolaşma olduğu açıktır. Yukarıda saydığımız nedenlerle ve idari yönetimin kanunsal yapıda yürütülmesi için Anayasa’nın 98., içtüzüğün 104 ve 105'inci maddeleri gereğince Meclis Araştırması açılmasını arz ve teklif ederiz. 13.12.2011 1) Ali İhsan Köktürk [[Zonguldak]] [[Malatya]] [[Gaziantep]] [[Kahramanmaraş]] [[Antalya]] [[İzmir]] [[Sinop]] [[İstanbul]] [[Balıkesir]] [[İstanbul]] [[Kocaeli]] [[İstanbul]] [[Aydın]] [[Mersin]] [[Çanakkale]] [[Adana]] [[Isparta]] [[Tekirdağ]] [[Erzincan]] [[Muğla]] [[Kayseri]] [[Gaziantep]] [[İzmir]] Önergeler gündemdeki yerini alacak ve Meclis araştırması açılıp açılmaması konusundaki görüşmeler sırası geldiğinde yapılacaktır. Bir gensoru önergesi vardır. Önerge bugün bastırılıp sayın üyelere dağıtılmıştır. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Ekonomik politikaların aile bütçelerine önemli yükler getirdiği, reel sektörün rekabet gücünün azaldığı, maliyetlerinin arttığı bir dönemde vatandaşımızı, üreticilerimizi son aylarda yüksek şok zamlarla karşı karşıya getiren, sağlıklı bir enerji piyasası oluşturamayan, enerji arz güvenliği için gerekli tedbirleri sağlayamayan, Enerji KİT'lerinin şeffaf, etkin ve verimli işletilmesini temin edemeyen Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı Sayın Taner Yıldız hakkında anayasanın 98 ve 99'uncu, TBMM İçtüzüğünün 106'ncı Maddeleri uyarınca Gensoru açılmasını Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına arz ederiz. Türkiye ekonomik politikalarının etkileri ve endişelerinin yoğunlaştığı böyle bir ortamda reel sektörün artan maliyetlerine, kaybolan rekabet gücüne, azalan istihdamına çözüm paketleri oluşturulması, vatandaşlarımızın içine düştüğü borç krizinden kurtulmasını, satın alma gücünü korumasını sağlayacak tedbirler alması gerekirken, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanının uyguladığı enerji politikaları sonucunda bugün, vatandaşlarımız ve üretim sektörü elektrikte ve doğalgazda yapılan son zamlarla haksız ve büyük bir bedel ödemekle karşı karşıya bırakılmıştır. Esasen, doğalgaz ve elektrik enerjisinde vatandaşa yansıyan zamların arkasında, ayrıca tartışılması gereken uygulanan enerji politikalarıdır. Elektriğin, doğalgazın, petrol ve petrol ürünlerinin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması hükümetin sorumluluğundadır. Bunun için alınması gereken tedbirleri yeterince ve zamanında alınmamasının faturasının vatandaşa ödettirilmesi en azından bir "siyasi sorumluluk" getirmelidir. Hükümet, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve rekabet gücü yüksek şeffaf bir enerji piyasası oluşturamamıştır. Enerji piyasasında bağımsız bir düzenleme ve denetim sağlanamamıştır. Bunun sonucunda halkımız enerjiyi ucuz kullanamamış ve firmalarımızın uluslararası rekabet güçleri zayıflamıştır. Enerjide arz güvenliğini sağlayacak kaynak ve ülke çeşitlendirmesi sağlanamamış, 5015 sayılı yasaya göre oluşturulması gereken ulusal petrol stoku ve doğalgazda arz güvenliğini sağlamak için gerekli tedbirler zamanında alınmamıştır. Böylece tüketiciler şok zamlarla karşı karşıya bırakılmıştır. Ülkemizin birincil enerji tüketimi açısından dışa bağımlılığı 2002 yılı sonu itibariyle %68,3 iken, bu oran %72,3 oranına çıkmıştır. Bunun sonucu olarak doğalgaza olan bağımlılığımız artarak devam etmiş ve ülke hazinesi milyarlarca dolar yurtdışına fazla ödeme yapmak durumunda kalmıştır. Rusya Federasyonundan alınan doğalgaz için belirlenen formül değiştirilmiş, hükümetçe yapılan yeni sözleşme ile ülkemiz aleyhine ve Rusya lehine fiyat oluşmasının önü açılmıştır. BİL'deki usulsüz atamalara göz yumulmuş, genel kurulunun uzunca süre yapılması sağlanamamıştır. BİL'in işletme anlaşmasındaki olumsuzluklara göz yumulmuştur. BOTAŞ yönetim kurulu bu anlaşmayı imzalamaktan imtina ederek BİL ve BOTAŞ menfaatlerini korumak şartıyla yetkiyi BİL yönetim kuruluna devretmiştir. BİL yönetim kurulu da BOTAŞ yönetim kurulunca istenen talepler doğrultusunda yetkiyi genel müdüre devretmiştir. Genel müdür ise belgeyi imzalamıştır. (2011 Aralık) İmzalanan bu belge Türkiye menfaatlerine açıkça aykırı hükümler içermektedir. 6353 sayılı torba yasaya konulan maddelerle Başkent Doğalgaz piyasa değeri arttırılmış ancak bu artış vatandaştan tahsil edilmek üzere düzenlenmiştir. AKP'nin iktidar olduğu bu dönemde; elektrik fiyatlarının düşürülmesi ve verimliliğin arttırılması, elektrik enerjisi arz güvenliği ve talebinin karşılanmasının sağlanması ve arz kalitesinin artırılması, dağıtım sektöründeki teknik kayıpların OECD ülkeleri ortalamalarına indirilmesi ve kaçakların önlenmesi, dağıtımda tahakkuk oranlarının yükselmesi ve elektrik faturalarının tahsilatında iyileşme sağlanması, gerekli yenileme ve genişleme yatırımlarının kamu tüzel kişilerine herhangi bir yükümlülük getirilmeden yapılmasını sağlayacak kamu ve piyasa duyarlılığı sağlanamamıştır. Bu dönemde, enerji sektöründe ülkemiz, "alım garantileri" kıskacından kurtarılamamıştır. Bu dönemde, Bakanlık ve enerji KİT'leri, verimsiz yönetilmiş, gereken kamu yatırımları yeterince ve zamanında yapılmamıştır. Enerji KİT'leri süresi geçen borçlarını ödeyebilmek için Bankalardan Ticari Kredi kullanma cihetine gitme durumunda kalmıştır. TETAŞ ise alım garantili aldığı enerjinin bedelini vadesinde ödeyememiş ve şirketlere sözleşme gereği gecikme cezası ödemek zorunda kalmıştır. Bakanlık ve bağlı kuruluşların çeşitli projelerinde ve yapılan ihalelerde yanlış, yanlı uygulamalarla rekabet ortamı sağlanamamış, kamu zararı oluşmuş, kamu alacakları zamanında tahsil edilmemiştir. Bütün bu politikaların sonucunda sağlıklı ve verimli bir enerji piyasası oluşmamıştır. Bakan ve Bakanlığın yanlış politikalarının getirdiği ilave maliyetin faturasını vatandaşlarımız ödemek durumunda kalmıştır. Neticede bugün vatandaşlarımız kış öncesi, ülkemizin "Üretim sektörü" ise küresel finans krizinin reel sektöre yansıması tehdidi altında yaşadığımız şok zamlarla karşı karşıya kalmıştır. Bu Enerji Politikalarının siyasi sorumlusu Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı Sayın Taner Yıldız 'dır. Bu bakımdan bu politikaları uygulayan siyasi sorumlusu Sayın Bakan hakkında Gensoru Önergesi verilmiştir. Bilgilerinize sunulmuştur, gensorunun gündeme alınıp alınmayacağı hususundaki görüşmenin gününü de kapsayan Danışma Kurulu önerisi daha sonra onayınıza sunulacaktır. Milliyetçi Hareket Partisi Grubunun, İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. 09.11.2012 Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu 09.11.2012 Cuma günü (bugün) toplanamadığından Grubumuzun aşağıdaki önerisini İç Tüzük'ün 19'uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını arz ederim. Saygılarımla. 10 Ekim 2012 tarih ve 6285 sayı ile Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına verdiğimiz "Uyuşturucu başta olmak üzere madde bağımlılığı ve kaçakçılığı sorunlarının araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla" verdiğimiz Meclis Araştırma önergemizin 09.11.2012 Cuma günü (bugün) Genel Kurulda okunarak görüşmelerinin bugünkü Birleşiminde yapılması önerilmiştir. Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Reşat Doğru, Tokat Milletvekili
Uyuşturucu başta olmak üzere madde bağımlılığı ve kaçakçılığının sorunlarının araştırılmasıyla ilgili olarak vermiş olduğumuz araştırma önergesiyle ilgili söz almış bulunuyorum. Yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum. Ülkemizde uyuşturucu madde bağımlılığı her geçen gün daha fazla artmaktadır. Uyuşturucu kullanma yaşı neredeyse on bir yaşlara, yani ilköğretim öğrencilerine kadar yaygınlaşmış durumdadır. Dünyada olduğu gibi ülkemizde de önümüzdeki yıllarda en önemli sorunların başında madde kullanımı ve bağımlılığı olacaktır. 21’inci yüzyılda yeni dünya düzeninin oluşması ve toplumda sosyal yaşamdan beklentilerin değişmesi, aile yapısındaki bozulmalar bu durumu ortaya çıkarmaktadır. Bu sorunu sadece ülkelerin kendi sorunuymuş gibi değerlendirmek de doğru değildir. Bütün dünyadaki toplumların ortak sorunu olmuş, acil müdahale durumuna da geçilmeye başlanmıştır. Konu bir insanlık problemi hâline gelmiştir. Ülkemizde bu sorun gün geçtikçe büyümekte, yaşlı, genç, fakir, zengin, erkek, kadın, toplumunun bütün fertlerini ilgilendirmektedir. Yani madde bağımlılığı yoğun bir şekilde artarak devam etmektedir. Tabii, bununla ilgili, özellikle bunu bir, yani madde bağımlılığını bir hastalık olarak değerlendirmek mecburiyetinde olduğumuzu ifade etmek istiyorum çünkü bağımlık bir hastalıktır. Dolayısıyla bunun birinci derecede sorumlusu Sağlık Bakanlığı olmalıdır. Yani Sağlık Bakanlığının böyle önemli bir konunun çok ciddi manada değerlendirmesini yapması ve bunu önemseyerek toplumun dertlerinin çözümlenmesi konusunda, bu sorunun çözümlenmesi konusunda ciddi adımlar atmalıdır. Ama enteresandır, Sağlık Bakanlığı maalesef bunu sadece “AMATEM merkezleri” dediğimiz, alkol ve madde bağımlılığıyla ilgili, kurmuş olduğu, çeşitli illerdeki merkezlere bırakmış, oradaki merkezlerde de bir kaç tane doktora, hekime veya oradaki çalışan arkadaşlara bu işi havale etmiştir, enteresandır. Tabii, ikinci sorumlu olan, özellikle aileler, Aile Bakanlığı sorumludur. Bu işten en fazla sıkıntı çeken… Çocuklarımız çekmektedir, ailelerimiz çekmektedir, buna bulaşmış olan özellikle ailelerin ne duruma gelmiş olduğunu bilhassa bu maddeden bağımlı olan insanlar çok iyi görmektedir. Yani Aile Bakanlığı da bu işi çok önemsemelidir. Ama enteresandır, Aile Bakanlığı da maalesef üç beş tane, yazılı basına verilen demeçlerle veya kitapçıklarla veyahut da üç beş tane broşürle, bununla mücadele ettiğini sanmaktadır. Değerli arkadaşlar, bu da yeterli değildir. Üçüncü önemli, sorumlusu olması gereken, Millî Eğitim Bakanlığıdır. Bakınız, Millî Eğitim Bakanlığı, maalesef bu konuda, çok ciddi manada, başarılı bir sınav vermiş değildir. Yani Millî Eğitim Bakanlığı, kendisi, okulların hepsinde “Madde kullanımı dediğimiz, sigara, alkol, uyuşturucu kullanımı acaba ne durumdadır? Çocuklarımız hangi oranda bunları kullanıyorlar?” şeklinde bir değerlendirme içerisinde maalesef olmamıştır. Bakınız, özellikle Avrupa’da uygulanan, ülkemizde de uygulanması istenilen ESPAD Projesi diye bir proje vardır, Avrupa Gençlerde Madde Kullanımı Değerlendirme Projesi. Bu proje, 2003 yılından itibaren maalesef Millî Eğitim Bakanlığı tarafından uygulanmaya konulmamıştır. Bunu, müteaddit defalar biz gündeme getiriyoruz. “Gelin, çocuklarımızın durumunu görelim. Acaba ülkemizdeki madde kullanımı yani sigara, alkol, uyuşturucu durumu nedir? Bununla ilgili neler yapabiliriz? Avrupa Birliği kriterleri içerisinde, Avrupa Birliği ülkelerinin hepsinde o araştırmalar yapılırken bizim ülkemizde neden yapılmıyor?” şeklinde bunu sorduğumuz zaman maalesef Millî Eğitim Bakanlığı yetkilileri bize doyurucu bir şekilde bilgi vermiyorlar. Yani bu noktada da, değerli arkadaşlarım, biz ısrarcı bir şekilde bunu yapmak mecburiyetindeyiz. Yani uyuşturucuyla mücadele sadece belirli insanların değil veya belli bir toplumun değil, Millî Eğitim Bakanlığının esas görevleri içerisinde olmalıdır. Ama Millî Eğitim Bakanlığı bunu maalesef önemsememiş ve beraberinde de hâlâ, şu ana kadar, benim geçen dönem de dâhil olmak üzere üç dönem çeşitli müteaddit defalar sormuş olduğum sorularımıza veya gündem dışı konuşmalarımıza rağmen bununla ilgili en küçük bir ilerleme olmamış olduğunu üzülerek görüyorum. Yani Millî Eğitim Bakanlığı çocuklarımızı önemsemiyor. Yani okulların önlerinde şu anda her tarafta uyuşturucu satışları vardır. Şu anda büyük şehirler başta olmak üzere büyük şehirlerin hepsinde yoğun bir şekilde madde kullanımıyla ilgili çok ciddi sorunlar vardır, ailelerin yürekleri yanmaktadır. Ama Millî Eğitim Bakanlığının yani Bakanlık bürokratlarının maalesef yürekleri yanmamaktadır, onlar da gerekli adımı atmamaktadırlar. Tabii, dördüncü sorumlular İçişleri Bakanlığıdır. İçişleri Bakanlığı TUBİM vasıtasıyla bunu yürütmeye çalışıyor. TUBİM’de çalışan arkadaşların hepsini candan tebrik ediyorum. Hakikaten, şu anda neredeyse dört bakanlığın görevini tek başına yapan emniyette küçük bir birim vardır, o birimde çalışan arkadaşlar ellerinden gelen bütün gayreti göstererek burada uyuşturucuyla mücadele etmenin yoğun bir şekilde mücadelesini veriyorlar, onları candan tebrik ediyoruz ama yeterli değildir. Yani, dört bakanlığın ortak bir şekilde buna bir çözüm bulması, çare bulması gerekmektedir. Sayın milletvekilleri, Birleşmiş Milletler verilerine göre dünyada 200 milyona yakın insan uyuşturucu kullanmaktadır. Bunlardan 150 milyon kişinin kullanımı, esrar başta alınırken, amfetamin ve uyuşturucular, kokain, eroin gibi maddelerin yoğun bir şekilde kullanıldığı görülmektedir. Uyuşturucu kullanımı istatistiklerinin doğruya yakın tespit edildiği ABD’de uyuşturucudan her yıl yaklaşık olarak 20 bin kişinin öldüğü görülmektedir. Bu durumun benzerlerini Avrupa Birliği ülkelerinde de görüyoruz. Toplumun yapısını zedeleyen, insanların amaçlarını ve umutlarını yok eden bu maddeleri en çok gençler kullanıyor. Bunu incelediğimizde yoğunluğun on beş-yirmi beş yaş arasında olduğunu görüyoruz. Ancak ülkemizde özellikle Doğu ve Güneydoğu Bölgemizde bu yaşın yani uyuşturucuya başlama yaşının altmış yaşlarında olduğunu da görüyoruz; enteresandır. Avrupa Birliği ülkelerinde bile otuz beş yaşın üzerinde insanlar başlamamışken bizim ülkemizde altmış yaşı geçmiş olan insanlar da uyuşturucuya bağımlı hâle gelebiliyorlar. Ancak, şurası da gerçektir ki, hiçbir aile, çocuğunu esrar içerken, damarına eroin enjekte ederken ya da extacy hapı, tableti içerken hayal edemez. Ancak, araştırmalar göstermiştir ki gençlerin uyuşturucu kullanmaya başlamalarıyla bu durumdan ailelerinin haberdar olması arasında epey bir mesafe vardır. Türk Psikoloji Derneği tarafından ülkemizde yapılan madde kullanımı ve profili araştırmasında on beş-yirmi dört yaş grubunda 7.681 denekte, kişide yapılan incelemede; yüzde 27,4 düzenli sigara kullanıyor -ilk defa 14 yaşında yazılmış- yüzde 9,2’si alkol kullanıyor, yüzde 2,9’u arkadaşlarından en az birinin madde kullandığını ifade ediyor. Ayrıca Ankara’da yedi farklı lisede yapılan araştırmada da lise öğrencileri yüzde 12,2 sigara, yüzde 23,5 alkol, yüzde 2,3 hayatta en az bir kere madde kullandığını ifade ediyorlar. Ancak, son yapılan çalışmalar, ülkemizdeki sigara kullanımının çok yaygın olduğunu göstermektedir. Bilhassa kadın nüfusta erkeklere oranla ciddi bir yükseliş vardır. Ayrıca, toplumda alkol, uyuşturucu ve uyarıcı kullanımı da maalesef giderek artıyor. Bilhassa evlerde legal olarak kullanılan maddelerde de ciddi artışlar vardır, bunların başında tiner geliyor. Tiner kullanan çocuklar belki de sokaklardan daha fazla evlerimizde kullanıyorlar. Uyuşturucu olarak adlandırılan bütün maddeler, beyin ve merkezî sinir sisteminden başlamak üzere vücudun bütün organlarını tahrip ederek onları zehirliyor, akıl ve iradeyi etkisine alarak işlemez hâle getiriyor, kişiyi dengesiz yapıyor, normal yaşamdan uzaklaştırıyor. Maddi boyutunun ağırlığı yanında beyin ve akıl sağlığının da en büyük düşmanı olduğu, sağlığın en büyük düşmanı olduğunu da unutmamamız gerekmektedir. Çok zeki, çalışkan, başarılı bir çocuğu, hayattan zevk almayan ruhi sıkıntılar ve kaoslar içerisinde görebiliyorsunuz yani akıl ve zihnin iflas etmiş olduğu bir tabloyla çocuklarımız karşı karşıya kalabiliyor. Hatta, enteresandır, ülkemizde yapılan bir araştırmada, madde ve uyuşturucu bağımlılarının yaklaşık olarak 2/3’ünün suç işlediği tespit edilmiştir. Bakınız, çok ciddi bir istatistiktir, 24/2/2008 tarihinde yapılan; ceza infaz kurumlarındaki 94.277 hükümlünün, tutuklunun, yaklaşık olarak bunların 13.280 tanesi uyuşturucu suçlarından dolayı hapistedir. Yani uyuşturucu suçlarının oranı şöyle bir bakmış olduğumuz zaman -ben şu anda daha fazla arttığı kanaatindeyim- neredeyse toplumun yüzde 15’i civarında olduğunu ve süratli bir şekilde ivme kazanarak devam etmekte olduğunu görüyoruz. Saygıdeğer milletvekilleri, tabii, bu konuyla ilgili söylenecek çok söz var. Bakınız, mesela, uyuşturucudan dolayı şu anda ülkemizde çok büyük para da kazanılıyor. PKK terör örgütü militanları, yaklaşık olarak bundan 10 milyar doların üzerinde para kazanıyorlar. Yaklaşık olarak diyorum çünkü o hat üzerinden geçen yani ülkemizin bir hattından bu “organik uyuşturucular” dediğimiz eroindir veya diğer uyuşturucu maddeler, onların geçtiği bölgeler, yine sentetik uyuşturucuların geçmiş olduğu bölgelerde yaklaşık olarak PKK terör örgütü 10 milyar doların üzerinde bir parayı da gelir kaynağı olarak elde ediyor. Yani burada da suçla mücadele etmek, bu suçlularla mücadele etmek, özellikle madde bağımlılığıyla mücadele edilirken esasında terörle de mücadele etmek durumuyla karşı karşıya kalacaksınız. Dolayısıyla mutlaka bu konuda da iş birliği yani diğer ülkelerin hepsiyle iş birliği yapılmalı ve terör örgütlerinin elindeki bu maddi kaynakların, para kaynaklarının da kurutulması gerekmektedir. Tabii bu yönlü olarak, bakınız, Meclisimiz bir araştırma komisyonu geçmiş tarihlerde kurmuşlardır. Meclis araştırma komisyonumuzda çok değerli arkadaşlarımız çalışmışlardır. Çok Değerli Hocam Sayın Necdet Ünüvar Hocam’a teşekkür ediyoruz. Kendisi zaten şu anda o araştırma komisyonunun tek yetkilisi olarak, tek başına, ben biliyorum, şu anda o komisyonun eski başkanı olarak çalışmalarına devam ediyor. Kendisine teşekkür ediyorum, sağ olsun. Hakikaten onun da gayreti olmasına rağmen…
Uygulamamızda yok Sayın Doğru.
Teşekkür ediyor, saygılar sunuyorum.
İyi günler diliyorum. Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Necdet Ünüvar.
Madde bağımlılığı gerçekten çok önemli bir problem. Biraz önce çok değerli çalışma arkadaşım Sayın Doğru gerçekten son derece doğru ifadelerle konuyu izah ettiler. Teşekkür ediyorum. Tabii, olay uyuşturucunun ötesinde “madde bağımlılığı” dendiği zaman sigara, alkol, uçucu maddeler gibi geniş bir perspektifte değerlendirilmesi gereken bir husus ve olayın tabii hukuki, toplumsal, tıbbi, rehabilitasyon, kaçakçılık, terör boyutları var. Zaman zaman bunlar farklı şekillerde karşımıza da çıkabiliyor. Toplumda gerçekten yürek burkan birtakım öykülerle de karşı karşıya kalabiliyoruz. Geçenlerde Zaman gazetesinin birinci sayfasında, Diyarbakır Bingöl kırsalında –ki, değerli arkadaşlarımın verdiği araştırma önergesinde de ona vurgu yapılmış- o kenevir ekilmiş alanlar vardı ama kısa zaman içerisinde güvenlik kuvvetlerinin o kenevir ekilen bölgeleri yok ettiği haberini de daha sonra gördük. Tabii, olay sadece toplumda bu maddeyi kullanan, maddeye müptela olan, alışkanlık olan, sağlığını, huzurunu, ailevi yaşantısını bozan insanlardan ibaret değil. Bunun çok ciddi bir ekonomik boyutu var, milyar dolarlar civarında ki dünyada yaklaşık 300 milyar dolarlık bir hacme ulaştığını da biliyoruz. Dolayısıyla, konuyu gerek arz gerekse talep noktasından değerlendirmek lazım, yani arz dediğimiz zaman olay kaçakçılık boyutuyla Emniyet Genel Müdürlüğü, Gümrük Müsteşarlığı, Sahil Güvenlik Komutanlığı, Jandarma Genel Komutanlığı gibi birimleri, asıl güvenlik kuvvetlerini ve bu kaçakçılığın yakalanmasıyla ilgili birimleri ilgilendiriyor ve memnuniyetle şunu ifade etmeliyim ki güvenlik güçlerimiz topyekûn, neredeyse son dört yıl, her yıl Avrupa Birliğinin 27 ülkesinden daha fazla uyuşturucu yakalıyor. Aslında bizim güvenlik kuvvetlerimiz sadece Türk insanının, Türk gençliğinin zehirlenmesini değil, dünya gençliğinin zehirlenmesini de önlüyor ama Türkiye bir geçiş güzergâhı üzerinde. Birleşmiş Milletler Suç Ofisinin verilerine göre, doğal uyuşturucuların yüzde 95’i Afganistan’da üretiliyor. Son yıllarda azalmış olmakla beraber hâlâ o oran geçerli ve onun en kullandığı cazip güzergâh, geçiş güzergâhı Türkiye üzerinde; yani, Türkiye üzerinden Balkanlara ve Türkiye’nin batısına doğru hareket ediyor. Dolayısıyla, Türkiye bu anlamda ciddi bir risk altında. Türkiye’de uyuşturucu üretilmiyor, her ne kadar araştırma önergesinde bu şekilde ifade edilmiş olmakla beraber üretilmiyor ama Batı’da üretilmiş captagon, extacy gibi sentetik uyuşturucuların yine Türkiye'nin güneyi ve Türkiye'nin doğusuna geçişte önemli bir güzergâh olduğunu ifade edebilirim. Tabii, esasında ben bu önergeyi destekliyorum. Bu gayet güzel bir önerge. Böyle bir komisyonun kurulması gerekir diyebiliriz. Ama ne tesadüftür ki -Sayın Doğru kısmen ifade etti- bakınız, bu komisyonun, araştırma komisyonunun kurulmasıyla ilgili önergenin adı “Uyuşturucu başta olmak üzere madde bağımlılığı ve kaçakçılığı sorunlarının araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla” diye başlıyor. Hâlbuki, biz Sayın Doğru’yla beraber de, 16 milletvekilimizle çok güzel bir çalışma yaptık. Üç ay çalıştık, sonra bir ay daha uzattık. Sonra rapor aşamasında da Sayın Doğru’nun çok ciddi katkılarını, maddi ve manevi desteklerini de gördük ve 2008 yılında 486 sayfalık bir Komisyon çalışması yaptık. Komisyonun adını okuyorum: “Uyuşturucu Başta Olmak Üzere Madde Bağımlılığı ve Kaçakçılığı Sorunlarının Araştırılarak Alınması Gereken Önlemlerin Belirlenmesi Amacıyla Kurulan” diye bir Komisyon ve bu Komisyona… Sayın Doğru hatırlayacaktır; aslında ben, bütün, 550 parlamenterimize de gönderdim. Böyle de bir güzel çalışma yaptık. Belki de araştırma komisyonlarının ilk kez böyle yaptığı, 40 sayfalık, renkli baskı, Türkçe ve İngilizce versiyonunun da olduğu… Dünyaya da gönderdik.
Bize gelmedi.
Ben size tekrar göndereyim Sayın Başkanım. Bütün, 550 milletvekilimize de gönderdik. 40 sayfalık bir öneri paketi ve bu öneriden sonra -Sayın Doğru yine hatırlayacaktır- ben, Emniyet Genel Müdürü, Aile ve Sosyal Politikalar Müsteşarı, Sağlık Müsteşarı ile beraber zaman zaman bir araya geldim ve konunun takipçisi olmaya çalıştım. Biraz sonra araştırma komisyonlarıyla ilgili… Aslında bu vesileyle onları da ifade etmek isterim değerli Genel Kurula. Takip ettik ve zannediyorum bir buçuk yıl kadar önce, Sayın Doğru’ya da bizzat TUBİM Başkanı gelerek brifing verdi ve Sayın Bakanımız da, Sayın Doğru da bundan memnuniyetini ifade etti. Biz gerçekten çok yoğun çalıştık ve problemleri ortaya koyduk. Peki, böyle bir, yeni bir komisyonun kurulma maslahatı nedir? Zannediyorum şöyle bir açmaz var değerli arkadaşlar: Yani böyle bir Komisyon çalıştı. Esasında Komisyonun yaptığı çalışmalar makes de buldu. Mesela bu komisyon çalışmaları esnasında 4207 sayılı Yasa’da değişiklik yapıldı ve kapalı ortamlarda sigara içilmesi yasaklandı. Geçen yıl, özellikle on sekiz yaş altı çocuklarda nargile ve benzeri ürünlerin tüketilmesiyle ilgili bir yasak getirildi. Uçucu maddelerle ilgili ki su bazlı uçucu maddelerin özellikle eğitim amaçlı okullarda kullanılmasının yasaklanmasıyla ilgili -ki çok önemli- uçucu maddelerle ilgili çok mühim bir yasal düzenleme yapıldı. Ama Meclis, belki derli toplu olarak bu komisyon çalışmalarının neticesinden çok fazla haberdar olamadı. Belki de bundan mülhem böyle bir araştırma komisyonu kurulması zaruret oldu. Yani o yüzden, biz bu Komisyon çalışması yaptığımız için -Değerli Başkanım, Sayın Doğru gerçekten benim çok değer verdiğim çalışma arkadaşım- yani buna karşı olmamın sebebi, bu çalışmanın aynı isimle kurulmuş ve çalışmış olması ve o çalışmanın yapılmış olması.
Başkanım, maksadımız, Kanun’un gündeme gelmesi.
Gündeme getirerek dikkati çekmek.
Tabii ki. Burada araştırma komisyonlarıyla ilgili, değerli arkadaşlar, şöyle kısa bir araştırma yaptım: Türkiye Büyük Millet Meclisi tarihinde 117 araştırma komisyonu kurulmuş, 20 kadarı son on yılda yani AK PARTİ döneminde. Ben de bu komisyonların 6’sında –acizane- 3’ünde başkanlık, 1’inde başkan vekilliği ve 2’sinde üyelik olmak üzere 6 araştırma komisyonunda görev yaptım yani bir hayli deneyimliyim. Dolayısıyla araştırma komisyonlarıyla ilgili bir iki kelime yapıp süremi o şekilde bitirmek istiyorum. Araştırma komisyonları gerçekten çok değerli bir çalışma yapıyor. 16 tane, şimdi 17 oldu; 17 milletvekili, 20 kadar uzman, her bir araştırma komisyonu en az 30 tane oturum yapıyor, her bir oturum 2 saat sürüyor ve 60 saatlik bir çalışma ki bazı komisyonlar yurt dışına da gidiyor, mesela Üstün Yetenekli Çocuklar gibi şanslı birtakım komisyonlar da üç ayrı ülkeye gidip orada incelemeler yapıyorlar ve bu şekilde her birisi en az 500 sayfalık bir rapor yapıyor yani o rapor yapıyor. Bir kısmı komisyonlarda böyle özetler yapıyor ve onun takibini de yapıyor. Peki, niye bu çalışmalar çok fazla makes bulmuyor? Şöyle basit bir eksik var, o eksiği de Meclisimizin gidermesinin çok yararlı olduğunu düşünüyorum: İngiltere’de çok güzel bir örnek var, araştırma komisyonları çalışıyor -aynı Türkiye’de olduğu gibi- ve Avam Kamarasına teslim ediyorlar, sonra Hükûmete gönderiyorlar. Hükûmet altmış gün içinde bir memorandum veya görüş yayınlıyor, bildiriyor ve bu İnternet ortamında da hem de parlamenterlere bildiriliyor. Ama Türkiye’de, çalışma yapıldıktan sonra Meclis Başkanlığına veriliyor, yayınlanıyor, ilgili kurumlara gönderiliyor ama ilgili kurumlar herhangi bir şey yapmakla veya bilgilendirmekle yükümlü değil. Esasında, bu basit ayrıntıyı biz giderirsek -Yani Türkiye’de ne olabilir? - makul bir süre, altı ay içerisinde, her altı ayda bir Hükûmet veya ilgili kurum Parlamentoyu veya Meclis Başkanlığımızı bilgilendirse… Ki birtakım çalışmalar da yapılıyor gerçekten. Mesela bu şeyle ilgili size arz etmek isterim: Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığından… Ki Bakan Hanım beni çağırdı -iki saatlik brifing verdim- ve şöyle bir yol haritası belirlemiş yani hem önleme ve sosyal hizmet, tedavi ve rehabilitasyon ve arzla mücadele konusunda bir yol haritası belirlemiş ama bu yol haritasından Parlamentonun haberi yok. Hâlbuki, Parlamento bundan haberdar edilse belki de böyle tekrar çalışılmış bir konuda mükerrer yeni bir komisyonun kurulma zarureti olmaz. Dolayısıyla, ben, bu komisyon kurulma önergesinin ruhuna katılmakla beraber, maalesef, yapılmış bir çalışmanın yeniden yapılmasının bir zaman kaybı olacağı kanaatiyle karşı olduğumu beyan ediyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Tutanaklara geçmesi açısından bir şey ifade etmeme lütfen müsaade ediniz. Bizim bu…
İsterseniz oturun, sistemi açalım. Buyurun.
Sayın Başkanım çok teşekkür ederim.
Rica ederim.
Sayın Hocam’a da teşekkür ederim. Yani bu araştırma önergelerinin gündeme alınmasıyla ilgili Danışma Kurulu grup önerisindeki amacımız, gerçekten, ülkemiz, toplumumuz açısından önemli gördüğümüzü konulara Genel Kurulumuz -yani Türkiye Büyük Meclisi- ve Türkiye Büyük Millet Meclisi üzerinden hükûmetin, devlet kurumlarının ve de toplumun dikkatini çekmek amacıyla veriliyor. Yoksa komisyon kurulması tabii ki meselenin ifadesinde amaç olarak gösteriliyor ama esas amacımız bu konuda toplumun dikkatini çekmek. Şimdi bir şey söylemek lazım, Hocam keşke onları da söyleseydi. Toplumda, özellikle çocuklarımız açısından, küçük çocuklarımız, okul çocuklarımız açısından madde bağımlılığı gittikçe artıyor; yaşı düşüyor, sayısı artıyor. Bu hepimiz açısından önemli bir konu. Bu konuya toplumun dikkatini çekmek, devletin dikkatini çekmek, yetkililerin dikkatini çekmek ve sizin ifade ettiğiniz gibi varılan sonuçları izlemek bence önemlidir. Bu öneme binaen biz böyle bir Danışma Kurulu grup önerisi verdik. Maksat da hasıl oluyor; kırk dakika üzerinde konuşuyoruz, toplumun dikkatini çekiyoruz, milletin gündemini tartışıyoruz, amaç buydu. Çok teşekkür ederim efendim.
Teşekkür ediyorum.
Sayın Başkanım, çok teşekkür ediyorum. Şimdi, sürem yetmediği için ifade edemedim. Ben şöyle bir çalışma yapmanın da benim üzerime vazife olduğunun farkındayım. Bu Komisyon raporunu, özetini, hatta TUBİM’den -yıllık yayınladık- raporlar var. O raporların da hepsini temin edip, ben bütün parlamenterlerimize göndermeyi bir vazife addediyorum. En azından orada yapılmış çalışmalar, hatta Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının yaptığı bu çalışmayı ben Parlamentoyu bilgilendirmek adına onlardan rica edeceğim ve o Komisyonun Başkanı olarak da sizlere ileteceğim efendim. Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Yıldıray Sapan, Antalya Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi lehine söz aldım. Bu vesileyle Yüce Heyetinizi saygıyla selamlıyorum. Sayın milletvekilleri, uyuşturucu Türkiye’nin şimdiki ve gelecekteki en önemli sorunudur ve hatta o kadar büyük sorundur ki, bana göre terörden daha önceliklidir. Zira terörle mücadele edebilirsiniz, terörü ortadan kaldırmak için birtakım politikalar üretebilirsiniz, teröristi yok edebilirsiniz ama uyuşturucuyu yok etmek, uyuşturucu bağımlılarını eski hâline döndürmek o kadar kolay değil. Bir uyuşturucu bağımlısının yoksunluktan ötürü nasıl acı çektiğini ve onu bulmak için, bulabilmek için neler yapabileceğini bir uyuşturucu bağımlısının ağzından şu ifadelerle anlayabiliriz: “Ben o maddeyi eğer hamile birinin karnında olduğunu bilirsem, biliyor isem onu kesip çıkartırım; işte o benim için o kadar değerlidir.” Uyuşturucu böyle bir şey arkadaşlar ve değerli milletvekilimizin dediği gibi on bir yaş değildir, son günlerde uyuşturucu kullanım yaşı maalesef ve maalesef sekize inmiştir. Yani bugün itibarıyla uyuşturucu kullanım yaşı sekiz ile altmış beş yaş arasındadır. “Sekiz yaş” dedim yanlış duymadınız; bunu bizatihi ben biliyorum, kendi bölgemden biliyorum. Bu konuya dikkat çekmek için bir süre önce, hatırlarsınız turizm bölgesi olan seçim bölgemde, Antalya’da uyuşturucunun ne kadar kolay elde edilebildiğine dair, ne kadar kolay satın alındığına dair ve kamuoyunun, Hükûmetin ve emniyetin dikkatini çekmek için o mahalleye girdim. Uyuşturucu satılan bölgeye girdim. Uyuşturucu satılan bölge, öyle sanıldığı gibi Antalya’nın en ücra köşelerinde falan değil. İstanbul’da da öyle bu, burada da öyle. Benim bölgemdeki uyuşturucu merkezi valiliğe yani şehrin merkezine tam tamına 2 kilometre yani yürüyerek varabilirsiniz, yürüyerek alabilirsiniz, çok rahat bir şekilde elde edebilirsiniz, elde edebilirler, kullanabilirler, satabilirler, alabilirler vesaire. Uyuşturucu artık okulların çevresinde satılmaya başlandı arkadaşlar. İlköğretim okullarının çevresinde uyuşturucu şu sıralar satılıyor, şu sıralar… Bir veli geldi, bir baba geldi acılı, onu sizinle paylaşmak istiyorum izin verirseniz, dedi ki: “Oğlum 20 yaşında. Tam 12 yaşında uyuşturucuya başladı. Artık evde yeni bir şey bulunduramıyorum, ceketimi dahi asamıyorum, zira ceketimi alıp satıyor ve kendisine uyuşturucu temin ediyor.” “Bu kadar vahim mi?” “Evet, bu kadar vahim.” “Nerede burası?” “Şurada.” Çok ciddi bir risk alarak oraya gittik ve bu olayları orada görüntüledik. İnanır mısınız daha oraya, sokağa daha girmeden etrafımı çevirdiler “Ne istiyorsun?” diye. Onlara göre bir de isimlendirmişler orayı. Bu da tutanaklara geçecek artık. 12, 13, 20, 25 yaşındaki çocuklar hemen çevreliyorlar sizi: “Ne istersin? Peynir mi, taş mı?” Eroin peynir oluyor, taş kokain oluyor ve çok cüzi miktarda bir ücretle pazarı artırmak adına, herkesin alabilmesi adına bu kadar pervasızca etrafta dolanarak satmaya kalkıştı. Ve ben, bunu aldım Meclise getirdim, hepiniz biliyorsunuz, kamuoyunun dikkatini çekmek için. Orada gördüğüm manzara şaşırtıcıydı. 80 yaşlarında birinden aldım kokaini, yaşlı bir bayan ve yine -o çevrede anlatılanlar, benim de gördüğüm- 8 yaşında, evet, 8 yaşında minik eller eroin paketliyor arkadaşlar. Buna bir dur demek lazım. 8 yaşında eroin paketlemekten bağımlı hâle geliyor. Bir değil iki değil… Kanunlar caydırıcı değil, mevcut yasalar caydırıcı değil, en yükseği on yıl, o da üçte 2’sini şimdiki yasalarla yatıyorsunuz ve çıkıyorsunuz. Bağımlı hâle gelenler muhtemelen tedavi olmadan gidiyorlar çünkü doğru dürüst bir tedavi merkezi yok, olsa da birtakım nedenlerden dolayı tedavi olmaktan vazgeçiyor ve yine eski dünyasına dönüyor. Boşanmalar uyuşturucu kullanmayı arttırıyor. Sosyal yaşamdaki sıkıntılar; işsizlik, parasızlık, yoksulluk, bu belayı insanların başından uzaklaştırmaktan alıkoyuyor maalesef, sosyal yaşantıdaki sıkıntılar. Birleşmiş Milletler raporlarına göre, arkadaşlar, 180 milyon insan dünyada şu anda uyuşturucu kullanıyor. Türkiye’de de durum hiç de iç açıcı değil. 2004 yılında uyuşturucuya bağlı ceza alan, arkadaşlar, şu anda, sayısı 25 bini bulmuş durumda. Bu ne demek? Aşağı yukarı 5 katı bir artış demek. Şimdi, Türkiye’de ne kadar uyuşturucu kullanıldığını, kullanan insan sayısını bilemeyiz ama şu anda cezaevinde 25.400 kişi uyuşturucu kullanmak, satmak vesaireden dolayı ceza alan arkadaşların aşağı yukarı sayısı bize ne kadar uyuşturucu kullanan kişi sayısını verebilir. Değerli arkadaşlar, tabii, sadece bu değil çarpıcı olan. Türkiye’de uyuşturucuya bağlı ölümler teröre bağlı ölümlerden daha fazla. Bir örnek vereyim. 2007 yılında uyuşturucudan ölen kişi sayısı 153, terörden ölenler 146 kişi. 2009’da bu sayı, uyuşturucu kullananlardan ölen sayısı 153, terörden ölenler, şehit olanlar 80 kişi. 2010’da da 150 kişi uyuşturucudan ölmüş, 106 kişi de terörden. Dolayısıyla uyuşturucu terörden daha önceliklidir kanımca. Değerli arkadaşlar, İstanbul’da bu ölüm 77’yle 1’inci sırada; Antalya’da -benim bölgem- 2’nci sırada, 18 kişi; Antep’te 9, Adana’da 8. Bu iller de uyuşturucu kullanımı olarak en fazla uyuşturucu kullanan iller arasında ilk dörde giriyor. Kaynak da Emniyet Genel Müdürlüğü. Peki, buna bağlı olarak cezalarımız nasıl? Cezalarımız hiç de caydırıcı değil arkadaşlar. Bununla ilgili bir yasa teklifi verdim. Umarım, bu yasa teklifi Hükûmet tarafından, komisyon tarafından kabul edilir. Caydırıcılık için özellikle hapis cezalarının artırılması zorunlu hâle gelmiştir. Uyuşturucunun temini, özellikle yaşı küçük çocuklara satılması, yaşı küçük çocuklara uyuşturucu sattırılması ve tedavi ve sosyal yardımların niteliği gibi konularda da yeni düzenlemeler yapılması şarttır arkadaşlar. Değerli arkadaşlar, bir örnek daha vereceğim kendi bölgemden. Uyuşturucuyla ilgili Zeytinköy’de şu anda, hemen gün itibarıyla dönen para 5 trilyon liradır. Bu 5 trilyon sadece alım satımla ilgili değildir arkadaşlar. Bu parayı cazip gören, raydan çıkan insanlar da vardır. Bu bakımdan da bu konuyu da dikkatlerinize sunmak istiyorum. En kısa zamanda, inşallah, bu Meclis uyuşturucuyla ilgili yeni düzenlemeler yapacaktır. Bu vesileyle hepinize sevgiler, saygılar sunuyorum.
Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Nurdan Şanlı, Ankara Milletvekili.
Evet, uyuşturucu madde kullanımı ve bağımlılığı ile mücadele edilmesi ve gerekli önlemlerin alınması, özellikle de çocuklarımızın korunması anlamında gerçekten çok önemli. Hep birlikte elimizden gelenin yapılması da yine ayrıca bir önem arz etmektedir. Biraz önce Sayın Milletvekilimiz, Değerli Hocamız Necdet Ünüvar yapılan çalışmaları, kurulan araştırma komisyonunu ve orada yapılan çalışmaları detaylı bir şekilde sizlere aktardı. Dolayısıyla, bu konuda -evet aynen katılıyorum- hassas bir şekilde üzerinde durulmalı ve gerekli önlemlerin alınması için de çalışmaların içerisinde hep birlikte olmalıyız diyorum. Ancak 338 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu Tasarısı’nın görüşülmesine devam edilmesi nedeniyle Milliyetçi Hareket Partisinin vermiş olduğu bu önergenin aleyhinde olduğumuzu belirtiyoruz. Bir kez daha saygılarımı sunuyorum.
Sayın Başkan, karar yeter sayısı…
Karar yeter sayısı…
Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisini oylarınıza sunacağım: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı yok. Birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 19'uncu Birleşiminin İkinci Oturumunu açıyorum. Milliyetçi Hareket Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş önerisinin oylamasında karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi öneriyi yeniden oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kâtip üyeler arasında anlaşmazlık olduğu için elektronik oylamayla… Bir dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla oylama yapıldı]] Cumhuriyet Halk Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım: 09.11.2012 Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu; 09.11.2012 Cuma günü (Bugün) toplanamadığından, Grubumuzun aşağıdaki önerisinin, İçtüzüğün 19 uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını saygılarımla arz ederim. Bursa Milletvekili Sena Kaleli ve 23 Milletvekili tarafından, 03.02.2012 tarihinde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına “İstihdam ve sosyal alanlarda cinsiyet ayrımcılığının nedenlerinin araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi” amacıyla verilmiş olan Meclis Araştırma Önergesinin (232 sıra nolu), Genel Kurul’un bilgisine sunulmak üzere bekleyen diğer önergelerin önüne alınarak, 09.11.2012 Cuma günlü birleşimde sunuşlarda okunması ve görüşmelerinin aynı tarihli birleşiminde yapılması önerilmiştir. Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Sena Kaleli, Bursa Milletvekili.
Bu büyük toplumsal sorun, kadına bakış açısı, zihinsel gerileme ne yazık ki giderek gelişmeye devam etmiştir. Günümüzde ücret ya da yevmiye karşılığı çalışan 4 kadından 1’i informel çalışmaktadır. Evet, sıradan konuları sıra dışı kavrayabilen kadınlarımızın ekonomiye, siyasete katılımları dünyaya ve Türkiye’ye, barış ve ekonominin gelişimine katkı sunacaktır ama ne yazık ki yetersizliği kanıtlanana kadar her erkek ehil, ehliyetini kanıtlayana kadar her kadın yetersiz kabul edilmektedir. Bu bahtsız kadınlar kendi tahtlarını da yapamamaktadırlar, bahtlarına da ne yazık ki erkekler karar vermektedir. Kadınların gelişimiyle ilgili, istihdama katılımıyla ilgili, ekonomik anlamda söz sahibi olmasıyla ilgili CEDAW’ın raporlarına, Dünya Ekonomik Forumu’nun raporlarına bakmamız… Cinsiyete dayalı gelişmişlik endeksinde, insani gelişmişlik endeksinde, maalesef, Dünya Ekonomik Forumu’nun Cinsiyet Uçurumu Raporu’nda, küresel raporlarda kadın-erkek eşitliğinde hep geri sıralarda olduğumuz görülmektedir. Bu âdeta bir zihinsel gerileme ve bu meselenin toplumsal sorun olarak kabul edilmemesinden, kadının ve erkeğin birbiriyle eşit görülmemesinden, bu eşitliği fırsat eşitliği olarak algılamamızdan ve ne yazık ki evde cinsiyetlendirilmiş işleri bu kadınların üzerinde bırakan cinsiyet körü politikalar nedeniyle kadınlarımız, ne yazık ki bugün gelişmeye, ekonomik gelişmeye katkı sunmaktan alıkonulmaktadır. Kadının yerini aile almıştır, eşitliğin yerini fırsat almıştır. Evet, AB ilerleme raporuna baktığımız zaman da sosyal koruma konusunda bazı ilerlemeler olmakla birlikte -yüzde 84’ten 86 gibi bir ilerleme mevcuttur- ne yazık ki kayıt dışı özellikle kadın işçiler için çaba göstermemiz gerektiği konu edilmektedir. Ayrımcılıkla mücadelede ilerleme kaydedilmemiştir. AB müktesebatında kapsanan ayrımcılığın bütün türleri ne yazık ki ele alınmamıştır. Cinsel kimlik ve yönelim konusunda ayrımcılıklar hâlâ mevcuttur. Evet, hâlâ AB müktesebatına uygun eşitlik anlayışı ve toplumsal cinsiyet eşitliğini kavrayış anlayışımız geliştirilememiştir. Kadın erkek fırsat eşitliği konusunda, maalesef, fazla bir ilerleme kaydedilememiştir. İşe alımlarda ayrımcılık riski olduğu gibi, şikâyet mekanizması da geliştirilemediğinden bu risk 2 kat artmaktadır ve yüzde 35 istihdama katılım hedefimiz yüzde 28 olarak duyurulmakta, bu aslında yüzde 23, yüzde 24 oranındadır. Evet, çalışma hayatımıza geçişimizle, çalışma yaşamımızda, maalesef, iş yaşamımızla aile yaşamımız arasında dengeler de oluşturulamamıştır. Hatta, öyle bir anlayış söz konusudur ki “Kreş eken huzurevi biçer.” anlayışıyla, kadının çocuğunu teslim edeceği kreşlerin yapılmasının bile doğru olmadığı konusunda fikir yürüten kesimler mevcuttur. Namus cinayetlerinde, aile içi şiddette ve zorla yapılan evliliklerde, çocuk evlilikleri için de hâlâ yeterli çaba maalesef gösterilememiştir. Evet, hâl böyle iken, baş kamu denetçisi ve yardımcılarının seçileceği şu günlerde, kendi uzmanlığında gelişmiş ve aynı zamanda katılımcılığa inanmış, demokrat, uzlaşmacı kimliği olan, barışı çağrıştıran kadınlarımızın ne kadar bu denetçilik kurumunda yer alacağı da bizim vereceğimiz bir sınav olacaktır. Sayın milletvekilleri, yeni bir düzenleme gündeme geldiğinde -bir kadın olarak- doğal olarak kadınların ve engellilerin ve cinsel yönelim farklılıklarının bu düzenleme içinde ne kadar yer alacağı konusunda endişeler doğuyor çünkü erkek egemen düzlemde, erkek parlamenterlere bile danışılmadan oluşturulan yasa tasarıları ve teklifleri kadınları bilerek ya da bilmeyerek hep göz ardı edecektir diye bir kaygı duymaktayım. Evet, görüşülmekte olan bütünşehir yasası da bunun somut bir örneği olacaktır. Bu tasarı, devredilecek personel açısından en başta kadınları vuracaktır, engellileri vuracaktır. Öncelikle, bu tasarı kime, nasıl ve niye hizmet edecektir? Getirisi nedir, götürüsü nedir? Bunlarla ilgili doğru veriler elimizde mevcut değildir. Bu tasarı yalnızca siyasi hedefler amaçlanarak da yapılmamıştır. Afet Riski Yasası’na ve 2/B Yasası’na bağlı olarak rant ve ekonomik rantı da içeren bir düzenleme olarak gerçekleştirilmiştir. Tasarıda yer alan geçici madde 1, tasfiye ve paylaştırmayı düzenlemektedir. Bu devir yapılırken kadın ve engelli çalışanların karşılaşacağı sorunlarla ilgili ne gibi önlemler alınmıştır veya alınacaktır? Geçici madde 1’in (d) fıkrasında “Bu fıkra kapsamında nakledilen personel bakımından nakil tarihinden önce doğmuş ve nakil tarihinde ödenmesi gereken borçlardan nakledilen kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” denmektedir. Burada, alacaklı olan personelin durumu ne olacaktır? Zaten ödenekleri yetersiz olan, kapatılacak olan belde belediyelerinden alacaklı konumunda olan personel düşünülmekte midir? Bir yandan “Taşınır-taşınmaz alacak ve verecekleriyle devrediliyor.” denilmekte, öte yandan, sorumluluk kabul edilmemektedir. Bu fıkra çok önemli sorunlara gebedir. Bir sonraki (e) fıkrası da bunu öngörmekte, doğacak tereddütlerle ilgili adres olarak Devlet Personel Başkanlığını göstermektedir. Devredilecek personel toplu iş sözleşmesine dâhilse yine aynı hükümler içerisinde kalacaktır ama toplu iş sözleşmesi olmayanlar, bireysel iş sözleşmesi imzalayacaklardır. Buradan sormak lazım: Kapatılan belediye ve köylerde ne kadar personel çalışmakta ve bunların ne kadarı toplu iş sözleşmesine dâhil olmaktadır? Yani bireysel iş sözleşmesine geçiş, iş güvencesi açısından her türlü istismara ve keyfiyete açıktır. Bu düşüncelerle araştırma önergemin kabul edilmesini teklif ediyorum. Saygılarımla.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Kemalettin Aydın, Gümüşhane Milletvekili.
Kadınların iş gücüne katılımını, sürdürülebilir kalkınmanın önemli bir unsuru olduğunu kabul eden bir Hükûmetin üyesi olarak, Hükûmetimizin, iktidar olduğundan beri, özellikle kadın istihdamının ve toplumdaki kadının yerinin artırılması konusundaki çalışmalarını kısa birkaç cümleyle sizlerle paylaşmak istiyorum. Öncelikli olarak, Avrupa Birliği görüşmelerinde de önümüze sıkça sorun olarak çıkan, Türkiye Cumhuriyeti Büyük Millet Meclisinde kurulmamış olan Kadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonunun kurulması Hükûmetimiz zamanında sağlanmış, şahsım da dört yılı aşkın süredir bu Komisyonda bir erkek olarak kadın erkek fırsat eşitliği konusunda çalışmalarda bulunmaktayım. Bu, yeterli kılınmayarak Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı kurulup, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının çalışması içerisinde öncelikli olarak yine kadının, toplumsal statüsünün yükseltilmesi, iş gücünde ve istihdamda yüksek oranda yer alması ve ailenin bir parçası olarak evlatlarına anne-babalık pozisyonunda görev alması en büyük çalışma alanlarından birisidir. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığımız, kurulduğu andan itibaren, öncelikle Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığıyla yapmış olduğu 10 Şubat 2012 tarihli, İŞKUR tarafından iş gücü yetiştirme kurslarının açılmasına bağlı eğitim modüllerinin toplumsal cinsiyet eşitliğinin sağlanmasına yönelik protokol imzalanmış ve bu konuda da kadınlarımıza yönelik olarak istihdamı artıracak projeler yürütülmektedir. Yine, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığımız, Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı ile yapmış olduğu 10 Şubat 2012 tarihinde kadına yönelik girişimcilik faaliyetlerinin artırılması protokolü çalışmaları doğrultusunda, KOSGEB’den de önemli oranda kadınlara artı sağlayacak, pozitif ayrımcılık sağlayacak destekler verilmektedir. Belki de birçoğunuz, bugün duyacağınız, belki de bugün bu söylediğimizi duyduktan sonra, verilmiş olan Meclis araştırma önergesinin kendiniz tarafından çekileceği… Özellikle Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığımızın iş merkezleri yoluyla Kadın Girişimciliğinin Desteklenmesi Projesi kapsamında İstanbul Pendik’te, Nevşehir Hacıbektaş’ta, Kütahya ve Çorum illerinde kadın iş geliştirme merkezleri başlatılmış ve kadınlar burada hem çalışma alanları hem de tüm harcamaları açısından devlet tarafından hibe ile desteklenmektedir. Benzer İŞGEM Projesi milletvekili olduğum Gümüşhane ilinde de yaklaşık 6,5 milyon Euro, Bilim ve Sanayi Bakanlığı tarafından, ilimize hibe olarak gönderilmiş; bu hibe olarak gönderilen çalışmalarda kadına pozitif ayrımcılığın gösterilmesi de ayrıca istenmektedir. KOSGEB’in çalışmalarında da –sizler de takip ediyorsunuz ki- birçok proje desteklemelerinde ve kredi desteklemelerinde kadınlar erkeklere göre, erkek işletmecilere göre bir adım daha öndedir ve yüzde olarak da daha fazladır. Yine, Kalkınma Bakanlığımızın yürüttüğü Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde ve Doğu Anadolu Bölgelerinde SODES projeleri, sosyal destekleme projeleri doğrultusunda da sosyal gelişmenin sağlanması amacıyla birçok proje yürütülmektedir. Bu projelerden de küçük bir il olmakla beraber, her yıl, yaklaşık eski parayla 5 trilyon karşılıksız destek Gümüşhane ili de almaktadır ve Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu illerindeki, bu projeden de, birçok kadın sivil toplum örgütü yararlanmaktadır. Kalkınma ajansları kurulmuştur ve kalkınma ajanslarının desteklediği projelerde de kadın içerikli ve kadının sosyal gelişmesi ve istihdamını artıracak projeler ayrıca bir protokolle, özenle desteklenmektedir. Yine, Millî Eğitim Bakanlığımızın halk eğitim merkezlerinde, kadının iş gücüne ve sosyal hayata katılmalarını artırmak amacıyla mesleki kurslar oldukça yüksek sayıda devam etmektedir İŞKUR tarafından da iş gücü yetiştirme kursları kapsamında ve iş garantili kapsamlarda da kadının istihdamda yer almasına öncelik sağlanmış olup tüm bu çalışmalar ile Hükûmetimizin 2023 hedefleri içerisinde planlanan ve “yüzde 35, kadının istihdamda yer alması” hedefi… İnşallah, 2015 yılında bu hedef gerçekleşecektir ve Avrupa standartlarına hızla ilerleyen bir ülke konumuna gelecektir. Sadece bunlarla mı kalmış? Bu Meclis araştırma önergesini veren siyasi partinin de “hayır” dediği Anayasa oylamasında, “kadına pozitif ayrımcılık” maddesi Anayasa’ya konulmuştur. O gün “hayır” diyenlerin bugün istihdamın artırılmasını isteme arzularının nasıl bir paradoks olduğunu da sizlerle paylaşmak istiyorum. Bugün Anayasa’mızda kadına pozitif ayrımcılık tanınmaktadır. Bununla beraber, kadına yönelik olarak şiddet açısından “Alo 183” hattı, yine yeni, bugünlerde tartıştığımız Belediye Kanunu’nda da zorunluluk hâline getirilen kadın sığınmaevleri söz konusudur. Yine, kadına yönelik -24 Kasım- şiddetin önlenmesi konusunda Avrupa Birliğiyle yapılan sözleşme ilk olarak Türkiye Büyük Millet Meclisinde imzalanmıştır. Yine kadına yönelik, hepimizin bir erkek olarak da o günleri gördüğümüz, kadınların büyük sorun yaşadığı hamilelik ve doğum durumlarında hem süt izinleri hem nöbetlerden muafiyet hem de bu arada doğum öncesi ve doğum sonrası izinlerinde 2 kat artış sağlanmıştır. Emzirme ödeneğinden on haftalık iş görmezlik ödeneğine, kadar yine kadına yönelik. Yine, kadına yönelik, seksen bir ilin valiliklerine gönderilen genelgeyle mikrokrediyle desteklenmesi. Yine sadece bu alanda değil, kadının yüzde 100 siyasette yer alması da AK PARTİ İktidarında ve son iki dönemlik Meclis aritmetiği içerisinde bu söz konusu olmuştur ve bugün de yüzde 100 kadının siyasette yer almasında AK PARTİ öncülük etmiş. Buna da paralel olarak, bunu güzel bir örnek kabul edip diğer siyasi partiler de bu yönde hamle yapmıştır. Bu da bize ayrıca memnuniyet vermektedir. Şimdi, bu Meclis araştırmasıyla ilgili son birkaç cümleyi de şöyle söyleyelim: Özellikle Meclis araştırmaları istekleri, bu konuda çalışma olmadığı zaman verilmesi ve Türkiye gündeminde yer alması büyük bir doğruluktur, büyük bir anlam ifade etmektedir. Bugün burada konuşmamız bir anlamdır ama konuştuğumuz konu konusunda Sayın Kaleli, eğer kendi partisinde bulunan Sayın Sedef Küçük ve Sayın Gürkut Acar’la da bu konuyu görüşmüş olsaydı, o arkadaşlarımızın da içinde bulunduğu Kadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonu, iki aydır bu çalışmayı sürdürüyordu ve dün bu konuda özellikle her alandaki kadın istihdamının artırılması ve çözüm önerileri alt komisyonunu kurmuştur. Bu alt komisyonda da CHP’den 2 milletvekili -Meclis aritmetiği doğrultusunda- yine MHP’den Mesut Dedeoğlu’nun da bulunduğu bir alt komisyon kurulmuştur ve Meclis bu anlamda da üç aylık bir süre içerisinde çalışmalarını sürdürecektir. Kısacası, Hükûmetimiz döneminde, kadının toplumsal varlığının artırılması, fırsat eşitliği konusunda, kayıplarının ve eksikliklerinin giderilmesi konusunda yoğun çalışmalar sürdürülmüş, bu çalışmalar doğrultusunda hem komisyonlar hem de Bakanlık kurulmuştur. Bu Bakanlığın da Sayın Fatma Şahin’in önderliğinde diğer bakanlıklarla ortak protokollerle kadın istihdamının cumhuriyetin 2023 yılında yüzde 35’lerin üzerine, planlanan sürenin 2015-2016 yılında sağlanması da bizim için memnuniyet verici olacaktır. Fikrî olarak, kadınların istihdamı, toplumsal statüsünün yükseltilmesi, siyasetteki varlığının artırılması konusundaki tüm çalışmalara yürekten katılıyorum. Tüm istekleri gönülden alkışlıyorum ama Meclis gündemi içerisinde bu çalışmaların yürütüldüğünü, Hükûmetin yürütmesi içerisinde de önemli çalışmaların yapıldığını, çok ciddi oranda yol alındığını 2002’de iktidara gelindiğinde yüzde 26’larda olan kadın istihdamının bugün yüzde 29’lara ulaştırıldığını, kriz yıllarında özellikle sosyal güvenlik primlerinin, işsizlik fonundan ödenerek 25-28 yaş arası kadın istihdamının artırıldığını da, önemli bir oranda arttığını da dünyada krizlerden kadın ve çocukların mağdur olduğu bir yerde 2008-2009 global krizinde Türk kadınlarının burada bir mağduriyet yaşamadığını ve istihdamının da önemli bir oranda Hükûmetimizin politikaları doğrultusunda artırıldığını sizlerle paylaşıyor, çalışmaların sağlıkla sürdürülmesi açısından Meclis araştırması açılmasının gerekliliğine inanmadığımı, Meclisin bu konuda yoğun çalıştığını bilgilerinize saygılarımla sunarım.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Mesut Dedeoğlu, Kahramanmaraş Milletvekili.
Değişen toplum düzeni ve beraberinde getirmiş olduğu şartlar, kadını iş dünyasında yer almaya zorlamaktadır. Sanayi devrimine kadar kadınların görevleri, çok belirgin bir şekilde, ev veya el işi olarak belirlenmişken, sonraki dönemlerde kadınların toplumdaki yerinde önemli değişiklikler olmuştur. Özellikle 1980’li yıllardan itibaren Türkiye’de kadınlar ekonomik ve sosyal alanda daha aktif bir şekilde yer almaya başlamışlardır. Batılı ülkelerdeki kadar olmasa da, kadın yalnızca belli bir mesleğin uygulayıcısı veya çeşitli kesimlerde, tarlada beden gücüyle görev yapan bir çalışan olarak değil, aynı zamanda bir girişimci olarak da yeteneklerini ortaya koymalıdır. Kadının iş gücüne katılımıyla ilgili çalışmalar, 1980’li yıllara kadar ekonomik büyümeye katkıları açısından olumlu olarak değerlendirilen küçük işletme girişimciliğinin desteklenmesi şeklinde olmuştur. Değerli milletvekilleri, yapılan araştırmalara bakıldığında, kadınların sahibi olduğu işletmelerin bazı kriterler açısından oldukça başarılı oldukları görülmektedir. Bu bağlamda yapılan çalışmalarda, özellikle kırsal alanda ekonomik faaliyetlerde yeterince yer almayan kadınların küçük finansman teşvikleriyle iş gücüne katılmaları sağlanmalıdır. Türkiye’de kadınların iş gücüne katılım oranı oldukça düşüktür. Bunun tek nedeni “Evin geçimini erkek sağlar.” anlayışı ile kadınların iş hayatına çok geç katılmaları olmaktadır. Zaten ülkemizde eğitime olan erişim, kızlar açısından önemli bir sorun yaratmaya hâlâ devam etmektedir. Özellikle kırsal kesimde kızlarımızın eğitim ve öğretime bütün çabalara rağmen istenilen düzeyde ulaşılamaması, kadınların hem eğitimden hem de istihdamdan yoksun kalmalarına sebep olmaktadır. Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi 2000 yılı sonuçlarına göre Türkiye’nin toplam nüfusu 73 milyon 722 bin 988 olarak belirlenmiştir. Toplam nüfusun yüzde 50,2’sini erkekler, yüzde 49,8’ini ise kadınlar oluşturmaktadır yani erkek nüfusuyla kadın nüfusumuz neredeyse birbirine eşittir. Nüfusumuza göre, erkek ve kadının dağılımı bu şekilde iken, ülkemizde kadınların iş gücüne katılım oranı ise çok düşük seviyelerde kalmıştır. Türkiye’deki kadınların iş gücüne katılım oranı, erkeklerin iş gücüne katılım oranının üçte 1’i civarındadır. Kadın istihdamı konusu bugün sadece ülkemizde değil, tüm dünyada tartışılmaktadır. Ülkemizde kadınların iş gücüne katılım oranı kent ve kırsal arasında farklılık göstermektedir. Kentlerde kadınların iş gücüne katılımı daha düşüktür. Kırsal kesimde kadınların iş gücüne katılım oranı, tarımda ücretsiz aile işçisi olarak çalışması nedeniyle yüzde 34 civarındadır. Kadın, kırsaldan kente geldiğinde aile baskısı gibi nedenlerle iş gücü piyasasından çekilmektedir ve ev hanımı olarak hayatını idame ettirmeye çalışmaktadır. Bu nedenle, kadın istihdamına ilişkin veriler, ev işleriyle meşgul olduğu için iş gücüne katılmayan kadınların sayısında artış yaşanacağını göstermektedir. Türkiye İstatistik Kurumunun 2011 yılı Ekim ayı verilerine göre 11,9 milyon civarındaki ev hanımı sayısı, Kasım ayında 150 bin kişilik artış kaydederek 12,1 milyon düzeyine çıkmıştır yani kadınlarda işsizlik oranında -çalışmada yer alması gereken yerlerde- geriye düşüş başlamıştır. Oluşan rakamlar kasım ayında kadınlarda iş gücüne katılım oranında düşüşe bağlı olarak kadın işsizlik oranında da düşüş yaşandığını göstermektedir ama genel anlamda bakıldığında kadın işsizlik oranı çok yüksektir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; kamu idarelerindeki dolu kadroların cinsiyetlere göre dağılımı da her 100 memurun 66’sının erkek, 34’ünün de kadın olduğunu ortaya koymaktadır. Buna göre devlette 1 milyon 148 bin erkek, 592.923 de kadın memur görev almaktadır. Ülkemizde kadınlar maalesef üst düzey görevlerde kendilerine yer bulamamıştır, bunu da üzülerek belirtmemiz gerekmektedir. Aile baskısının yanı sıra evlenmesi ve çocuk sahibi olması da kadının iş gücüne katılımını engellemektedir. Kadının iş gücüne katılmış olması, bunların kurumda ve görevde ilerlemeleriyle bir üst göreve getirilmeleri kariyerleri açısından büyük önem taşınmaktadır. Kariyer, iş gücünün ilk gününden itibaren emekliliğe kadar devam eden bir süreçtir. Kadının aile sorumlulukları, iş gücüne ara vermesine yol açmaktadır, bu da kadının kariyerinde ciddi sorunlar yaratmaktadır. Bu konularla ilgili kanunlar çıkarmak mecburiyetindeyiz. Ülkemizde kadınların en yoğun olarak çalıştıkları meslek gruplarından turizm, reklam, eğitim, tekstil alanları ilk göze çarpan meslek gruplarıdır. Bugün kadınlar her sektörde, sayıları az da olsa, çalışır hâle gelmişlerdir. Kadının ekonomiye katkısı adına teşvikler verilmelidir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; burada, ülkemizde özellikle kadınlara karşı artan şiddete de değinmeden geçmek mümkün değildir. Hükûmet tarafından ekonomik ve sosyal alanlarda uygulanan yanlış politikalar, toplumun pek çok kesiminde büyük yaralar açmaktadır. Tüm dünyaya örnek teşkil eden Türk aile yapısında bugün maalesef, üzülerek ifade etmeliyiz ki, kadına karşı işlenen şiddet olayları artmıştır, maalesef ki artarak da devam etmektedir. Ülkemizde kadına karşı şiddet fiziksel olarak görüldüğü gibi, ekonomik, sosyal, sözel, psikolojik ve cinsel olarak da farklı şekillerde ortaya çıkabilmektedir. Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü tarafından, 51 ilde 24 bin kişiyle görüşülerek ülkemizde kadına yönelik aile şiddeti konusunda bir araştırma yapılmış. Bu sonuçlara göre, Türkiye genelinde kadınların yüzde 39’u hayatlarında en az bir defa fiziksel şiddete, yüzde 15’i cinsel şiddete, yüzde 23’ü ekonomik şiddete, yüzde 44’ünün de duygusal ve psikolojik şiddete maruz kaldığı tespit edilmiştir. Ayrıca, eğitim seviyesi düşük kadınların yüzde 56’sı şiddete maruz kalırken lise ve üzeri okul mezunları kadınlar da şiddete maruz kalmaya devam etmektedir. Refah seviyesinin düştüğü ailelerde kadının şiddete maruz kalma oranı da yüzde 53 olarak gerçekleşmektedir. Kadının sırf kadın olmasından dolayı şiddete maruz kalmasının temelinde yatan nedenler ülkemizde pek çok kurum tarafından araştırma konusu olmuştur. Bugüne kadar gerçekleştirilen sosyal düzenlemeler ve açılan kadın konukevleri kadına karşı şiddetin yapılmasına engel olamamıştır. Kadına uygulanan şiddet belirli bir süre sonra bazı ailelerde cinayetlere dönüşebilmektedir. Kadın cinayetleri, son on yıl içerisinde ülkemizde maalesef ki çok şiddetli bir şekilde artmaktadır. Gazete ve televizyon ekranlarında “Devlet yine koruyamadı!” şeklinde haberlere sık sık şahit oluyoruz. Devlet koruması isteyen kadınların bile cinayete kurban gitmesi insanı daha fazla üzmektedir. Bu nedenle hükûmet programları, uyguladıkları ekonomik ve sosyal politikalarda refah artırıcı faaliyetlere ve kanunlara ağırlık vermek durumundadır. Toplumu ve aile yapısını olumsuz yönde etkileyecek ve yarının kaygısına düşürecek düzenleme ve uygulamalardan kaçınmak mecburiyetindeyiz. Sonuçta şiddetin önlenmesi için, önce eğitim, sonra ekonomik rahatlama sağlanmalıdır. Bu vesileyle yüce Meclisi saygılarımla selamlıyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi…
Sayın Başkan, benim adımı geçirerek Sayın Konuşmacı, AKP Sözcüsü söz söyledi. Bu bakımdan söz istiyorum.
Komisyon üyesi olduğunu söyledim.
“Gürkut Acar şahittir.” dedi.
“Komisyon üyesi.” dedim.
“Bu konuda sana sormadan çalışmış arkadaşlarınız.” dedi. Burada bir yanlış anlama var efendim. Ben o konuyu açıklamak için söz istiyorum lütfen. Şahsıma dönük olarak…
Sataşma nedeniyle, iki dakika söz veriyorum. Buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Değerli arkadaşım AKP Sözcüsü Kemalettin Aydın, benim adımı söyleyerek “Bu araştırma önergesini veren Cumhuriyet Halk Partili Sözcü Sena Kaleli eğer Gürkut Acar’a sorsaydı, bunun hazırlandığını ve bu konuda komisyon kurulduğunu bilirdi.” dedi. Ben onun için söz aldım. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Gerçekten de Kadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonunun da -bir üyesi olarak- biz geçen hafta alt komisyonlar kurduk. Bunlardan bir tanesi de kadın istihdamı konusunda kurulmuş olan alt komisyondur, doğrudur. Yalnız, bizim bu araştırma önergemizin verildiği tarih daha eskidir yani komisyonlar kurulmuştur, doğrudur ama daha eskidir. Yalnız, ben burada birkaç şey daha söylemek istiyorum eğer izin verirseniz. Şimdi, bizim, siyasi parti olarak söyleyeceklerimiz belki incitici olabilir ama Türkiye’de kadının durumuyla ilgili uluslararası raporlar yayınlandı. Bunlardan bir tanesi Avrupa Birliği değerlendirme raporudur, bir tanesi Dünya Ekonomik Forumu’nca (WEF) yayınlanmış olan 2012 Küresel Cinsiyet Uçurumu Raporu’dur. Biz, objektif olan bu raporlara bakarak değerlendirmek zorundayız. Eşitsizliğin Türkiye’de gittikçe arttığı bir vakıadır. Bu, objektif bir olgudur. Ben “Burada çalışma yapılmıyor.” demiyorum. Kadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonunda yapılan her çalışmayı, biz, kadınların eşitliğini sağlaması için Cumhuriyet Halk Partisi olarak gönülden destekliyoruz. Yapılan işleri de küçümsemiyoruz ama raporlara bakalım: Türkiye, kadın erkek eşitliğinde 135 ülke arasında 124’üncü durumdayız değerli arkadaşlarım. Hem çalışma yapıyoruz hem de 135 ülkede 124’üncü sıradayız. 2006 raporunda 115 ülke arasında 105’inci sıradayken… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Değerli arkadaşlarım, bunun gibi ekonomik hayatta aynı şekilde 106’dan 129’uncu sıraya düşüş var, eğitimde düşüş var. Yani, bizim burada yaptığımız, Türkiye Büyük Millet Meclisindeki çalışmaların maddi hayata yansımadığını görüyoruz, bunun üzüntüsünü çekiyoruz. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Yüksel, bir söz talebiniz var. Buyurun.
Efendim, bir dakikalık konuşmalarla ilgili.
Hayır, bir dakikalık konuşma yok. Söz talebiniz var, bir şey söyleyecekseniz buyurun.
Evet, tamam pardon. Tarihin en büyük yolsuzluk davası Deniz Feneri sanıklarından, Beyaz Holding kurucularından Zekeriya Karaman ve İsmail Karahan, şimdi de İzmir’de ortaya çıktılar. Lapis Eğitim Organizasyonla, İstanbul Büyükşehir’de aldıkları ihalelerden sonra, Etkin Eğitim Organizasyonla İzmir Büyükşehir Belediyesinde de ihale almak için ihalelere soyundular ve ESHOT’un yaptığı –bunlar organize işler arkadaşlar dikkat ettiğiniz gibi, hep “organizasyon”la biten şirketler- 3.317 şoförün çalıştığı ESHOT’ta, İZELMAN şirketten daha düşük fiyat teklifi vererek İzmir’e taşeronluğu geri getirmeye çalışıyorlar. Hükûmet, taşeronluğu kaldırması gerekirken, kendine yakın şirketler aracılığıyla herhâlde taşeronluğun kaldırıldığı İzmir Büyükşehir Belediyesine de taşeronluğu geri döndürmeye çalışıyor. Bu arada İzmir’i, İzmir Büyükşehir Belediyesini…
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi hakkında söz isteyen Hasip Kaplan Şırnak Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Cumhuriyet Halk Partisinin önergesinin konusu cinsiyet ayrımcılığı. Şüphesiz, böyle bir konuda partimizin bakışı çok net ve çok açık. Sadece istihdam ve sosyal alanda değil, siyasal ve tüm alanlarda bu ayrımcılığa karşı durmak için etkili bir çalışma yapılması Meclisin görevidir. Böyle bir çalışmanın yapılmasında fayda görüyoruz çünkü dünyadaki uluslararası kuruluşların değerlendirmelerinden sonra, bu gelişmişlik indeksinden tutun diğer alanlara kadar, kadına şiddet konusundan tutun sosyal güvenlik alanına kadar ve en son Avrupa Birliği ilerleme raporunda Türkiye'nin durumunun iyi olmadığı çok net anlaşılıyor. Mecliste yüzde 50 kadın kotası uygulayan Barış ve Demokrasi Partisinin… 17 kadın belediye başkanından 14 kadın belediye başkanının partimizden olması, yine milletvekili oranı olarak da Meclisteki milletvekili sayımızın yüksekliği, yerel yönetimlerde istihdamda ve sosyal alanda hayata geçirdiğimiz iş sözleşmeleriyle aldığımız kararlar gösteriyor ki, AK PARTİ’nin bizim sınırlarımıza erişmesi için daha çok fırın ekmek yemesi gerekiyor. Kadının 3 çocuk doğurup evde durmasını daha çok öngören bir anlayış muhafazakârlığının bu soruna çözüm bulacağını da pek düşünmüyoruz. Onun için, ayrımcılığa karşı çok ciddi bir çalışma yapılmalı, bu da Meclis araştırmasıyla mümkündür. Buna destek veriyoruz, böyle bir araştırmanın yapılması gerektiğini söylüyoruz. Değerli milletvekilleri, dün burada önemli bir iki noktaya değinmiştim. Bugün akşama kadar eğer Hükûmet verdiği sözlerin altını dolduramazsa, somut adımlar atamazsa, 59’uncu günündeki açlık grevinin, 707 kişiyle başlayıp cezaevlerinde 10 binleri bulan açlık grevinin geldiği kritik aşamada, partimizin, çok haklı olan bu talepler ve olabilirliği olan bu siyasi talepler konusunda sessiz kalamayacağını… Bütün diyaloglarımızda, görüşmelerimizde ve çabamızda, bunu bir an önce sonlandırmak için yaptığımız bütün gayretlere rağmen, maalesef, şu ana kadar, dördüncü güne girmiş bulunuyoruz ve dördüncü gününe rağmen, Hükûmet kanadından sadece ana dilde savunmayla ilgili bir teklifin hazırlıklarından başka elimize ulaşan bir şey yok. Bu, bizleri, hepimizi kaygılandırması gereken bir durumdur. Bu, çok ciddi bir durumdur, vahim bir durumdur, insanlığın ve vicdanının sınavda olduğu bir durumdur. Ona karşı elbette ki partimiz, yarın saat 11. 00’de eş başkanlarımız Diyarbakır’da bu konuda çok çok önemli açıklamalarda bulunacaklardır. Böylesi bir duruma karşı sessiz kalamayacağımızı, ne halkımızın ne bizim ne partimizin ne de kendine insanım diyen hiç kimsenin sessiz kalamayacağını buradan hatırlatmak istiyorum ve bunun baş sorumlusu Hükûmettir. Başbakan Endonezya’ya gitmiş, Sayın Başbakan, Endonezya’dan, bu konuda açıklamalarda, çözüm için birtakım çabalarda bulunması gerekirken idam cezasını gündeme getiriyor. Gerçekten, düşündüğümüz zaman, insan “Ne alaka?” diye soramadan edemiyor. AK PARTİ, 2002 yılında, Sayın Gül Başbakanken 6 No. lu Protokol’le idam cezasının kaldırılmasına imza atan bir Hükûmet. Sonra Başbakan Recep Tayyip Erdoğan geldi ve 13 No. lu Protokol imzalandı, 2006 yılında da 13 No. lu Protokol’ü imzalayan Başbakan Recep Tayyip Erdoğan. Anayasa’nın 90’ıncı maddesinde sözleşmeleri yasaların üzerine koyan Başbakan, iktidar yine AK PARTİ Hükûmeti. Peki, ne oluyor da şimdi durup dururken Başbakan iki gündür bir suni gündem yaratarak idamı tekrar tekrar gündeme getiriyor? Daha dün, yaptıkları açıklamada, Avrupa Konseyi Parlamenter Başkanlığı döneminde Sayın Çavuşoğlu Parlamento Başkanlığı açıklamalarında, Başbakan müteaddit açıklamalarında idam cezasının kaldırılmasının ne kadar önemli olduğunu ve bunu desteklediklerini açıklıyordu. Şimdi 20’nci yüzyılda kalan, 20’nci yüzyılın ötesinde kalmış, 21’inci yüzyılda kaldırılmış bir sorunu neden gündeme getirmek istiyor? Sayın Başbakana şunu sormak gereğini duyuyoruz: Acaba idam cezasını getirerek Kürtlere gözdağı mı vermek istiyorsunuz? Yani sizin amacınız… Bütün isyanlarda istiklal mahkemelerinde idam cezaları verildi. Şeyh Sait’i astınız, Seyit Rıza’yı astınız, bilmem kimi astınız… Kürtleri yüz yıldır bu yöntemle susturmaya çalışıyorsunuz, terbiye etmeye çalışıyorsunuz. Vallahi, 21’inci yüzyılda terbiye edebileceğiz Kürt halkı karşınızda kalmadı.
Kendilerini terbiye etsinler, kendilerini!
Terbiye etmeye kalkanlar terbiye edilir arkadaşlar, bu böyledir. Yani süreç, yaşam bunu dayatır. 21’inci yüzyılda bunun şakaya gelir tarafı yoktur. Kalkacaksınız, bir taraftan evrensel hukuktan bahsedeceksiniz, demokrasiden bahsedeceksiniz, bir taraftan 12 Eylül darbecilerini yargıladığınızı söyleyeceksiniz… Bu Meclisin en son verdiği idam cezaları, kararları 12 Eylül askerî darbesinin, Kenan Evren’in verdiği kararlardır ve o dönemin milletvekillerinin imzaları vardır. Şimdi siz, darbecilerin yaptığı idam cezalarını devam mı ettirmek istiyorsunuz? Bu devam ettirme üzerinden kalkmaya çalışırsanız şu yanlışı yaparsınız, size şunu hatırlatırız: Zaten sizin döneminizde binlerce kişi faili meçhul cinayete kurban gidiyor, bunların yaşam hakları ihlal ediliyor. Zaten sizin döneminizde 500’ü aşkın çocuk öldürüldü. Bakın, öldürüldü diyorum. Bu, resmî rakamlarla, İnsan Hakları Derneğinin, MAZLUMDER’in envanterinde var. “Vur-dur yasası”yla, sadece durmadığı için, sokakta, İzmir’de, şurada burada yürüyen vatandaşlarımızın kaç tanesi öldürüldü? Zaten yaşam hakkı ihlal ediliyor. Zaten yargısız infazın hüküm sürdüğü bu ülkede bir de kalkıp bunun üzerinden, Norveç’te bir tane delinin yaptığı katliam üzerinden yola çıkarak idam cezasını tekrar Türkiye’nin gündemine taşımak anlaşılır bir şey değildir. Bu bir anayasa tartışması konusudur. Anayasa tartışması konusu olan bir konuyu başkanlık sisteminin gündeme atıldığı, bir de böylesi bir dönemde gündeme getirmek açıkça şu demektir: Açlık grevinde bugün 60’ıncı gününü, 59’uncu gününü dolduran insanlarımızın dünyadaki en büyük sivil itaatsizlik eylemini hayata geçirdiği gerçeğini örtbas ederek -bir tarafta- açlık grevlerindeki haklı talepleri, üstelik de avukat görüşmesi gibi anayasal bir hak olan, yasal bir hak olan, uluslararası sözleşmelerde yer alan, adil yargılanma hakkının en temel şartı olan avukat-müvekkil görüşmesinin en zaruri olan, en haklı olan, en hukuki alanında kalkıp hukuku çiğneyeceksiniz, bir buçuk sene suç işleyeceksiniz, hakkınızda savcılar işlem yapmayacak, hakkınızda Adalet Bakanlığıyla ilgili işlem yapılmayacak, hakkınızda hiçbir şey yapılmayacak, sizin Anayasa’yı çiğneme hürriyetiniz olacak, yasaları çiğneme hürriyetiniz olacak, hukuksuzluğu yürütme ehliyetiniz olacak, bunu bir buçuk sene sürdüreceksiniz ve bu bir buçuk sene karşısında açlık grevine bedenini yatıran, başka hiçbir imkânı olmayan insanların vicdani kalkışı karşısında da hâlâ suç işlemeye devam edeceksiniz. Bu, suç işlemeye devam zihniyeti tehlikelidir. Toplumu hırpalar, gerginliği artırır, çatışmaları artırır, bu kanunsuzluk kimsenin keyfinde olamaz. İktidar olmak suç işleme imtiyazını vermez, iktidar olan bir başbakana “Ben hukuku çiğnerim, istediğim yasayı uygularım, istemediğim yasayı uygulamam.” deme hakkını vermez. Bu yasa dışılık, hukuk dışılık kabul edilmez bir davranıştır. CPT’nin kararları var, Avrupa Birliğinin kararları var. Bütün bunların ışığında, bir avukat görüşmesini bir buçuk senedir engelleyerek 707 kişinin 12 Eylülden bu yana başlayan açlık grevini -on binlerin katıldığı dikkate alınacak olursa- Hükûmetin bir kez daha değil, bin kez daha, milyon kez daha düşünmesini, düşünmesini, düşünmesini buradan uyarıyoruz. Gerçekten uyarıyoruz ki acı sonuçları olmasın, birlikte buna çözüm bulalım diyorum. Saygılarımla.
Cumhuriyet Halk Partisi Grubunun önerisini oylarınıza sunacağım…
Yoklama talebi var, yerine getireceğim. Sayın Koç, Sayın Kesimoğlu, Sayın Akar, Sayın Güler, Sayın Eyidoğan, Sayın Acar, Sayın Karaahmetoğlu, Sayın Öner, Sayın Dinçer, Sayın Susam, Sayın Aydın, Sayın Genç, Sayın Ediboğlu, Sayın Yüksel, Sayın Köprülü, Sayın Fırat, Sayın Kurt, Sayın Tayan, Sayın Çetin, Sayın Kaleli. İki dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] Mehmet Erdem, Aydın? Burada. Sayın milletvekilleri, toplantı yeter sayısı vardır. Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmemiştir. Alınan karar gereğince, gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleriyle Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” kısmına geçiyoruz. 1’inci sırada yer alan, Adalet ve Kalkınma Partisi Grup Başkanvekilleri İstanbul Milletvekili Ayşe Nur Bahçekapılı, Kayseri Milletvekili Mustafa Elitaş, Giresun Milletvekili Nurettin Canikli, Kahramanmaraş Milletvekili Mahir Ünal ve Adıyaman Milletvekili Ahmet Aydın’ın; Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğünde Değişiklik Yapılmasına Dair İçtüzük Teklifi ile Tunceli Milletvekili Kamer Genç’in; Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğünün Bir Maddesinin Değiştirilmesi Hakkında İçtüzük Teklifi ve Anayasa Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 2’nci sırada yer alan, Devlet Sırrı Kanunu Tasarısı ve Avrupa Birliği Uyum Komisyonu ile Adalet Komisyonu Raporlarının görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 3’üncü sırada yer alan, Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu Tasarısı ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 4’üncü sırada yer alan, Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile İstanbul Milletvekili Mustafa Sezgin Tanrıkulu ve 20 Milletvekilinin; Malatya Milletvekili Veli Ağbaba ve 22 Milletvekilinin; Balıkesir Milletvekili Ayşe Nedret Akova’nın; Aydın Milletvekili Ali Uzunırmak’ın; Tekirdağ Milletvekili Bülent Belen’in; İstanbul Milletvekili Mahmut Tanal’ın; Malatya Milletvekili Öznur Çalık ve 14 Milletvekilinin Benzer Mahiyetteki Kanun Teklifleri ile İçişleri Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet? Yerinde.
Sayın Başkan, efendim, Milliyetçi Hareket Partisi olarak bu Büyükşehir Yasası’nın üniter devlet yapımıza ne kadar zarar vereceğine ilişkin görüşlerimizi bütün imkânlarla dile getirmeye devam edeceğiz, devam ettik. Yalnız, burada, tarih ve millet önünde, bu konuda, parti taassubu içerisinde değil ama bireysel sorumluluklarınızı düşünerek, Sayın Başkan siz, Sayın Komisyon Başkanı, hiç olmazsa bu endişeler doğrultusunda bu Genel Kurul toplantısını siz yönetmekten ve siz de Komisyonu temsil etmekten vazgeçiniz. Sizin vicdani sorumluluğunuza havale ediyoruz. Bu mesele parti meselesi değildir. Hepimizin, hep beraber, birlikte mücadele etmemiz lazım. Kapalı kapılar ardında bunlarla ilgili endişeler belirtilip, burada parmakları vicdanlara dolaştırarak karar vermekle çözüm bulunmaz. O bakımdan, Sayın Başkan, tarih ve millet huzurunda, tehlikeli bir sürece götürecek böyle bir Genel Kurul toplantısını yönetmekten vazgeçin. Sayın Komisyon Başkanı, bunca yıllık devlet tecrübenize ve vicdanınıza sığınarak diyorum ki böyle bir kanunun görüşüldüğü toplantıda Komisyonu temsil etmekten vazgeçin. Eğer İçişleri Bakanı olsaydı ona da söylerdim bunu. O bakımdan, tarih ve millet önünde bu bireysel sorumluluklarınızı yerine getirmeye davet ediyorum.
(x) 338 S. Sayılı Basmayazı 6/11/2012 tarihli 16’ncı Birleşim Tutanağına eklidir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 sıra sayılı kanun tasarısının 13. Maddesindeki “5216 sayılı Kanunun” sözcüklerinden sonra gelen “6. Maddesi ile” sözcüğünün madde metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Birgül Ayman Güler Muharrem Işık Mehmet S. Kesimoğlu Ali Serindağ Celal Dinçer Namık Havutça Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına "Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile İstanbul Milletvekili Mustafa Sezgin Tanrıkulu ve 20 Milletvekilinin; Malatya Milletvekili Veli Ağbaba ve 22 Milletvekilinin; Balıkesir Milletvekili Ayşe Nedret Akova'nın; Aydın Milletvekili Ali Uzunırmak'ın; Tekirdağ Milletvekili Bülent Belen'in; İstanbul Milletvekili Mahmut Tanal'ın; Malatya Milletvekili Öznur Çalık ve 14 Milletvekilinin Benzer Mahiyetteki Kanun Teklifleri ile İçişleri Komisyonu Raporu"nu ihtiva eden 338 Sıra Sayılı tasarının 13. Maddesinin Tasarı metninden çıkarılmasını arz ederiz. Hasan Hüseyin Türkoğlu Mehmet Erdoğan Enver Erdem Alim Işık Sadir Durmaz Yusuf Halaçoğlu Sayın Komisyon, önergeye katılıyor musunuz?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Sayın Hükûmet?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Sayın Vural, önerge üzerinde söz isteyen…
Sayın Yusuf Halaçoğlu.
Yusuf Halaçoğlu, Kayseri Milletvekili, buyurun.
Teşekkür ederim. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; dün birtakım tarihî yanlışlıklar yapıldı. Buraya bir vekil çıktı, Selahaddin Eyyubi’den bahsetti, Kürtlükten bahsetti vesair. Şimdi, insanlar, hangi milletten olacaklarını, hangi ırktan olacaklarını kendileri tespit edemezler. Cenabı Allah’ın yarattığı bir soydan gelirler ve bunun için de herkesin buna saygı duyması gerekir. Bu ülke bir imparatorluk bakiyesidir ve dolayısıyla da bu imparatorluk içerisinde Türklerden gayrı, başka soylara mensup insanlar da yaşar. Bu, tabii bir durumdur. Ama şurasını belirteyim: Selahaddin Eyyubi’nin Kürt olduğunu söylemekle aslında bir ırkçılık yaptıklarını da özellikle belirtmek istiyorum. Bunu hangi tarihî bilgiye dayandırdıkları konusunda da çok ciddi bir eleştiriye tabi tutmak gerekir. Her şeyden önce, İbni Attar, Arapların ünlü tarihçisi, bunu, Fatımilerden sonra, bu bölgedeki hükümdarlığı Türk sultanlığı olarak yazar. Selahaddin Eyyubi’nin kardeşlerinin adını sadece söyleyeyim, başka bir şey söylemeye ihtiyaç duymuyorum. Bir tanesi “Tâcü’l-Mülük” yani devletlerin tacı, baş tacı; “Böri” ismini taşıyor yani kurt ismini taşıyor; “Seyfülislam” yani İslam’ın kılıcı unvanını almış olan Tuğ Tekin kardeşlerinden birinin ismi; diğer bir kardeşinin ismi “Turan Şah”; diğer bir kardeşinin ismi “Melikü’l Âdil”, âdil melik; “Ebubekir”; diğeri de “Şehinşah” yani Farsça olan şahların şahı unvanını taşıyor. Dolayısıyla, Kürt müdür, Türk müdür, bunun tartışmasını bile yapmaya gerek kalmaz bunlardan sonra. Dayısının ismi de “Mahmut Tokuş.” Şimdi, bütün bunları bir yana bırakalım ama şurası daha önemliydi: Dün “Sadece Batı’dan federatif sistemleri örnek veriyorsunuz, Doğu’da işte Gürcistan…” dedi. Gürcistan’da o Osetya’nın ne hâle geldiğini hepiniz biliyorsunuz, Rusya’nın baskısıyla Gürcistan Osetya’dan çıkmak zorunda kaldı. Diğer taraftan, Rusya’yı federatif bir sistem içerisinde göstermekle sanki demokratik bir ülkeymiş gibi Rusya’yı değerlendirdi ama 1878’den sonra bütün Türk illerini işgal eden Rusya, tabii olarak orada “Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği” adı altında, farklı cumhuriyetleri bir araya getiren bir devlet sistemi kurdu. Çin’e gelince, Doğu Türkistan’ı işgal etti ve “Uygur Özerk Bölgesi” adı altında bir özerk bölge meydana getirdi ama bütün resmî dili, eğitim dilini de Çince olarak kabul etti. Ama bunların ötesinde Batı’da çok ciddi örnek verilebilecek ülkeler var. Mesela, Belçika. Demokrasinin beşiği denilen, Avrupa Birliğinin merkezi olan Belçika üç federatif bölgeden meydana gelmektedir ve daha düne kadar birbirinden kopma raddesine gelmiş, şu an bile çatırdamaktadır. Keza, Yugoslavya’yı düşünecek olursanız, farklı milletleri bir araya getirmiş Yugoslavya Tito’nun başkanlığında birleşmiş ama sonuç olarak bugün, Yugoslavya on çeşit parçaya bölünmüştür. Keza, “Çekoslovakya.” dedik. Çekoslovakya sonuç olarak ne oldu? “Çek Cumhuriyeti” ile “Slovakya Cumhuriyeti” adı altında bölündü. Doğu illerinden, nereden verirseniz verin, meselenin özünde şu vardır: Federatif sistemler, aslında, farklı düşünceleri, farklı kültürleri bir araya zorla getiren ve başkanlık sistemiyle bunu yöneten bir sistemdir. “Amerika Birleşik Devletleri” diyoruz, elli iki devletin birleşmesinden meydana gelmiş bir federatif yapıdır, evet ve onun için, bizim “eyalet” dememize rağmen, aslında Amerika eyalet sistemiyle yönetilmez; Amerika devlet sistemiyle yönetilir ve her biri de bir devlettir. Bunun için de “Amerika Birleşik Devletleri” deriz. Keza, Federal Almanya, federatif sistemdir ama Almanya’daki prenslikler 1848 yılına kadar birbirinden kopmuş ve ayrı olarak birbiriyle çatışan bir hüküm altındadır. Ama 1848’de Alman birliği sağlanmış ve Almanya Federatif Devleti ortaya çıkmıştır ve başkanlıkla yönetilmiştir. Dolayısıyla, başkanlık sistemleri genelde hep federatif yapıya bağlıdır. Şimdi, siz böyle bir yasayı getiriyorsunuz, şehir devleti hâline getiren il sınırları içerisine hapsediyorsunuz onu, o kontrol altına alacaksınız, ardından tam başkanlık sistemini istiyorsunuz, Amerika’daki yapıyla aynı başkanlık sistemini ön plana çıkarıyorsunuz. Sonuçta, bir kanunla eğitimi, valiyi seçilmiş vali hâline getirecek bir kanunla meseleyi çözersiniz. Ama biz size zaten güvenmiyoruz. Niye güvenmiyoruz biliyor musunuz? Söylediklerinizin hepsinde yanlışlar var, hatalar var, aldatmalar var. Gelecek konuşmamda bunları devam ettireceğim. Hepinize teşekkür ediyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum…
Karar yeter sayısı…
Karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler…
Kâtip üyeler arasında anlaşmazlık var. Evet, bir dakika süre veriyorum.
Bir dakika doldu Başkan, bir dakika doldu.
Gelecekleri de mi varsaydınız?
Ne bekliyorsunuz? Niye başlatmadınız? Ya, çok taraf tutuyorsunuz. Taraf tutuyorsunuz! Niye hemen koymadınız?
Yoklama değil ki bu.
Siz de görüyordunuz ki yoktu burada çoğunluk yani.
Sayın Başkan, yoklama mı yapıyoruz?
Sayın Başkan, yoklama mı bu?
Yoklama…
Sayın Başkan, “yoklama” açıldı bu, “oylama” açılması lazım, “işari oylama” açılacak.
Yoklama…
Sayın Başkan, bu, karar yeter sayısı.
Sayın Başkan, biraz önce 30 saniye vardı, 59’a çıkarttınız tekrar. Nasıl oluyor?
Sayın Vural, “yoklama”yı açmış teknik ekip yanlışlıkla. Onu kapattırdık, yeniden…
Söylesenize bir Genel Kurula.
Söylüyorum, buyurun.
Kendi kendinize istediğiniz zaman “yoklama”…
Genel Kuruldan söylediler “yoklama” açıldığını Sayın Vural. Kendi kendine hareket eden yok burada. Lütfen…
Efendim? Ne diyorsun?
Genel Kuruldan söylediler. Kendi kendine hareket eden yok burada diyorum. Lütfen…
Kendi kendinize yapıyorsunuz…
Hayır, kendi kendimize hareket etmiyoruz. Lütfen…
…değiştiriyorsunuz, kapatıyorsunuz, yapıyorsunuz.
Hayır, kendi kendimize hareket etmiyoruz, usul neyse ona uyuyoruz.
Allah Allah!
Nerede usul canım, nerede!
Bu kadar da olmaz yani, lütfen…
Usulsüz davranmayın!
Başkanlık sizin baskınız altında mı hareket edecek?
Doğru düzgün yönetin!
Siz de doğru dürüst konuşun!
Doğru düzgün yönetin!
Ben doğru dürüst yönetiyorum!
Doğru düzgün yönet!
Hareket tarzınıza bak, yakışmıyor yani; ne Meclise ne size yakışıyor ya!
Yakışıyor, yakışıyor! Sayın Başkan, tam yakışıyor!
Size yakışıyor!
Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 sıra sayılı kanun tasarısının 13. Maddesindeki “5216 sayılı Kanunun” sözcüklerinden sonra gelen “6. Maddesi ile” sözcüğünün madde metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Birgül Ayman Güler (İzmir) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Önerge üzerinde söz isteyen Emre Köprülü, Tekirdağ Milletvekili.
Şimdi, köyler hükmi şahsiyeti olan kurumlar, köy ile mahalleyi birbirinden ayıran olgu da bu. Hükmi şahsiyetle, tüzel kişilikle kendi adlarına taşınmazlar var, kendi mal varlıkları var, kendi bütçeleri var, daha da önemlisi köy muhtarının köyü temsil etme kabiliyeti var. 16.082 tane köyün artık bu yasayla beraber temsil edilmeyeceğini anlıyoruz çünkü mahalle muhtarı, mahallesini temsil etme olgusuna sahip bir kişi değil. Temsil kabiliyetinin olmaması nasıl bir sonuç doğuracak? Şimdi, temsilcisi olmayan, tüzel kişiliği olmayan, merkeze kilometrelerce uzaklıktaki 300 nüfuslu, 400 nüfuslu, 200 nüfuslu bir köy 10 bin, 50 bin, 100 bin nüfuslu, yüksek nüfuslu merkezlerin altında ezilecek. Bize, hep İstanbul’daki, Kocaeli’deki uygulamadan bahsediliyor ama değerli milletvekilleri, İstanbul’un kırsal nüfus oranı yüzde 1’in altında, Kocaeli’nin kırsal nüfusu yüzde 5-6 düzeyinde; bugün, yüzde 40’lar, 50’ler, 55’ler düzeyinde kırsal nüfusu olan Konya, Balıkesir, Tekirdağ, Urfa, Trabzon, İstanbul ve Kocaeli’yle ölçülebilecek, değerlendirilebilecek yerler değil. Bu, o kadar basit ve o kadar basit bir mantıkla algılanabilecek bir olgu ki ama işte buradan asıl amacı zaten çıkartmak mümkün. Bu yasanın amacı hizmet etmek değil. Hizmet etmeyi düşünen bir anlayış Konya’yla İstanbul’u, Urfa’yla Koceli’yi aynı kefede değerlendirmez. Amaç ne? Amaç, çok açık olarak köy tüzel kişiliğini kaldırarak köyün taşınmazlarına göz dikmek. Köyün tüzel kişiliğini kaldırıp mahalle hâline getirerek köylerde yaşayan bütün insanları emlak vergisi ödeyebilecek pozisyona sokmak, çevre temizlik vergisi almak bu insanlardan. Vergilendirme usulünü değiştirip basit usulden gerçek usule döndürerek yüksek oranda vergi toplamak. Hayvanına su verdiği, bahçesini suladığı, kullandığı suyu şebeke suyu hâline getirerek bu vatandaşlardan katbekat fazla vergi toplamak. Amacın hizmet olmadığı o kadar açık ki. Şimdi, köy tüzel kişiliklerinin yanında 29 büyükşehir belediyesinde 1.023 belde belediyesi kapatılıyor. Değerli milletvekilleri, bu 1.023 tane belde nasıl kuruldu? Bunların çok büyük bir kesimi, sayıca çok büyük bir kısmı köyden belde olurken o belde halkına sorularak, o beldede yapılan referandumla belediye hâline geldi. Sandıklar kuruldu, halka soruldu, halk dedi ki: “Benim köyüm belediye olsun.” Şimdi, halk iradesini dilinden düşürmeyen, demokrasiyi dilinden düşürmeyen AKP, bu yasayla halkın karar verdiği 1.023 tane belde belediyesini ortadan kaldırıyor. Biz söylüyoruz, diyoruz ki: “Referandum yapın, halka sorun.” “Hayır, biz kaldırıyoruz.” diyorlar. Çok açık olarak şunu görüyoruz: Halkın iradesine saygısı olmayan, demokrasiye saygısı olmayan, kendini halktan daha üstün, daha yüce olarak gören bir makam, belde belediyelerini sormadan kaldırıyor. Şimdi, çok açık olarak söyleyelim: AKP’nin demokrasiye inancı yok, AKP’nin halka inancı yok, halk iradesine inancı yok; halktan kopmuş, kendisini halktan daha yüksek görüyor. Eğer halk iradesine saygısı olsa referandumla kurulan o beldelere gene o sandıkları kurardı. Ben, bir kez daha Genel Kurulu saygılarımla selamlıyorum, teşekkür ediyorum.
Karar yeter sayısı Başkanım.
Evet, önergeyi oylarınıza sunacağım, karar yeter sayısı arayacağım: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Sayın milletvekilleri, karar yeter sayısı yok. On dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 19'uncu Birleşiminin Üçüncü Oturumunu açıyorum. 338 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın 13’üncü maddesi üzerinde Tekirdağ Milletvekili Emre Köprülü ve arkadaşlarının verdiği önergenin oylamasında karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi, önergeyi tekrar oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı vardır, önerge kabul edilmemiştir. Tasarının görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 14'üncü madde üzerinde iki adet önerge vardır; okutup işleme alıyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 sıra sayılı kanun tasarısının 14. Maddesi ile değiştirilen 5393 sayılı Belediye Kanununun 8. Maddesinin 4. Fıkrasında yer alan 50.000 rakamının "2.000 (yazıyla yalnızca ikibin)" biçiminde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Mehmet S. Kesimoğlu Muharrem Işık Birgül Ayman Güler Namık Havutça Celal Dinçer Ali Serindağ Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına "Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile İstanbul Milletvekili Mustafa Sezgin Tanrıkulu ve 20 Milletvekilinin; Malatya Milletvekili Veli Ağbaba ve 22 Milletvekilinin, Balıkesir Milletvekili Ayşe Nedret Akova'nın; Aydın Milletvekili Ali Uzunırmak'ın; Tekirdağ Milletvekili Bülent Belen'in; İstanbul Milletvekili Mahmut Tanal'ın; Malatya Milletvekili Öznur Çalık ve 14 Milletvekilinin Benzer Mahiyetteki Kanun Teklifleri ile İçişleri Komisyonu Raporu"nu ihtiva eden 338 Sıra Sayılı tasarının 14. maddesinin aşağıdaki gibi değiştirilmesini arz ederiz. Mehmet Erdoğan Hasan Hüseyin Türkoğlu Enver Erdem Alim Işık Sadir Durmaz Nevzat Korkmaz “3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 8 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan “50.000” ibaresi “10.000” şeklinde değiştirilmiştir.” Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Önerge üzerinde söz isteyen Yusuf Halaçoğlu, Kayseri Milletvekili.
Demin, konuşmamın sonunda “Sizin yaptıklarınıza güvenmiyoruz.” diye bitirmiştim. Hangi sebeple güvenmediğimizi anlatmak istiyorum. Şimdi, hem Millet Meclisinden hem milletten gizleyerek yaptığınız birtakım olaylar var. Bunlar, sizi inandırıcı olmaktan çıkarıyor. Bu yasayı da hâliyle bu çerçeve içerisinde değerlendirmek mecburiyetinde kalıyoruz. Mesela, Oslo görüşmeleri veya Abdullah Öcalan’la görüşmeleri yapmadığınızı ve… Hatta Başbakan “şerefsizlikle” suçlamıştı fakat daha sonra kendisi Oslo görüşmelerinin bizzat kararını ve emrini kendi verdiğini ifade etti ve hatta “Gerekirse yeniden görüşme yapabiliriz.” dedi. O zamana kadar niçin saklamıştınız? Kürecik meselesi: Kürecik’e radar istasyonu kuruldu. Peki, bunu neden “NATO adı altında” diye gizlediniz ve ardından, altı ay sonra ancak NATO’ya devri söz konusu oldu. Kürecik’te hangi sebeple yapmıştınız ve 150 Amerikan askerinin oraya gittiği neden saklanmıştı? Amerikalılar açıklamasaydı siz bunları söylemeyecektiniz. Hâlbuki ülkeye giren yabancı askerlerle ilgili, Anayasa’nın 72’nci maddesine göre, Büyük Millet Meclisinden izin alınması gerekirdi ama bu izin de alınmadı. Buna benzer, mesela Hatay üzerinde veya Kıbrıs üzerinde uçan İsrail uçaklarıyla ilgili neden millete bilgi vermediniz ve bununla ilgili sorularımızı yanıtsız bırakıyorsunuz? Yani buna benzer o kadar değişik şekilde gizlediğiniz konular var ki bugün ortaya çıkardığınız bu yasaya biz nasıl inanacağız? Orada diyorsunuz ki: “İdari ve mali özerklik veriyoruz, bütün ili kapsayacak şekilde bir belediye başkanına.” Peki, vali ne iş yapacak? İki gün sonra yasa çıkarıp valiyi “seçilmiş” bir kişi olarak mı nitelendireceksiniz? Veya onu da bir yana bırakıyorum… Bunun dışında, önceki taslağınızda “eğitim kurumları açmak” gibi bir ifade kullanmıştınız, şimdi kaldırdınız. Bir yasayla eğitim kurumları açma konusunu, yeniden, geri getirmeyeceğinizi nereden bileceğiz? Nasıl inanacağız buna? Yaptığınız bütün şeyler bu çerçeve içerisinde. Bakın, Sayın İçişleri Bakanımız da burada, Millî Mücadele sırasında Yunan komutanının gelip karargâh olarak belirlediği Zeytinbağı kasabasını, şehrini, ilçesini neden Trilye yaptınız yeniden ve Sayın Bakan neden bunu imzaladı? Ayrıca, elli bir tane kilise açtınız. Hani, bu, sadece tarihî nitelikte bir onarımın ötesine geçti. Hatta Alaçatı’da caminin yanını, bir tarafını da kilise yaptınız. Onu da bir yana bıraktım, Batı Trakya’daki müftünün atanmasını bile sağlayamazken, siz, tuttunuz, Bursa’ya, Kütahya’ya, Isparta’ya metropolit atadınız ve bunlara ayin yaptırdınız orada Hristiyan nüfus olmamasına rağmen, taşımayla. Bana söyler misiniz; Selanik’i işte, dün itibarıyla kaybedişimizin 100’üncü yılıydı, elimizden çıktığının 100’üncü yılıydı 100’üncü yılında Atina’da, Selanik’te niye bir cami açtırıp da buna karşılık bir cuma namazının kılınmasına bile müsaade ettiremiyorsunuz? Şimdi, niye, gizli olarak yapıyorsunuz bu kiliseleri? Metropoliti atarken bunları gizli olarak yapıyorsunuz. Niye açıktan söyleyemiyorsunuz bunları? Çünkü böyle yaptığınız zaman, demek ki kendi psikolojinizde, kendi içinizde de birtakım konularda sıkıntılar duyuyorsunuz. Bunu, bu şekilde yapmanız, açık açık yapmamanız, sizin, aslında, demokratik olmadığınızı gösteriyor. Sizin, aslında, böyle hareketiniz, “saman altından su yürütme” şeklinde nitelendirilebilecek bir konuyu gündeme getiriyor. O zaman, siz, büyükşehir belediyesiyle ilgili yapmış olduğunuz bu yasada hem korucuları hem orada yaşayan askerleri -oradan çıkmış, o köylerden çıkmış askerleri- mahalle hâline getirmekle, büyükşehire bağlıyorsunuz ve onların baskısı altında bırakacaksınız. Hangi köy korucusu kalacak o zaman bu büyükşehirlerin güdümünde veya onların altında kalan bir şekilde nasıl görev yapacaklar? Diğer taraftan, yine, buna bağlı olarak, büyükşehirlerde öyle bir şey yapıyorsunuz ki kültür denilen bir anlayışı da ortadan kaldırıyorsunuz. Eskiden bir köy kültürü vardı. Bütün literatürümüzden artık köylülerle, köyle ilgili bütün kayıtlar çıkacak, “köylüm” kelimesi kalkacak artık ortadan. Bununla bağlantılı pek çok kültür değerlerimiz ortadan kalkacak. Mahalle hâline getirdiğinizde, kozmopolit olarak herkes gidip oturacak. Hâlbuki bir köyde, o köyün kendi akrabaları ve çerçevesi ancak oraya getirip, yerleştirilebilir. Gidin bakalım, bir köyden arazi alabilir misiniz? Alamazsınız çünkü vermezler. Ama şimdi mahalle hâline getirdiğinizde garip bir topluluk yaratacaksınız. Saygılar sunuyorum.
Önergeyi oylarınıza sunacağım.
Sayın Başkan, karar yeter sayısı istiyoruz.
Kabul edenler…
Karar yeter sayısı…
Arayacağım. Kabul etmeyenler… Sayın milletvekilleri, karar yeter sayısı yoktur. On beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 19'uncu Birleşiminin Beşinci Oturumunu açıyorum. 338 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın 14’üncü maddesi üzerinde Kayseri Milletvekili Yusuf Halaçoğlu ve arkadaşlarının verdiği önergenin ikinci oylamasında da karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi, önergeyi tekrar oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı vardır, önerge kabul edilmemiştir. Tasarının görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 sıra sayılı kanun tasarısının 14. Maddesi ile değiştirilen 5393 sayılı Belediye Kanununun 8. Maddesinin 4. Fıkrasında yer alan 50.000 rakamının "2.000 (yazıyla yalnızca ikibin)" biçiminde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Mehmet S. Kesimoğlu (Kırklareli) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Önerge üzerinde söz isteyen Ali Sarıbaş, Çanakkale. Sayın Sarıbaş imza atar mısınız, önergede imzanız yokmuş. Buyurun.
Değerli milletvekilleri, bu kanun özünde, hızlı bir şekilde, diğer kanunlarda olduğu gibi hızlı bir şekilde geldi. Bakın, çok enteresan, özellikle buna dikkatinizi çekmek istiyorum: “Büyükşehir belediyesi bulunan yerlerde ayrılma yoluyla yeni bir belde kurulması için belde nüfusunun -bir daha tekrar ediyorum- yeni bir yerde belde kurulması için belde nüfusunun 100 binden aşağı düşmemesi ve yeni kurulacak belde nüfusunun 50 binden az olmaması şarttır.” Bir daha tekrar edeyim mi arkadaşlar? Belde belediyesi… Hâlbuki kanunda ne diyor? “Bütünşehir kurulan, yani büyükşehir kurulan yerlerde belde kurulması kesinlikle yasaktır.” diyor.
İlçe kurulabilir.
“Ancak ilçe kurulabilir.” diyor. Şimdi, o kadar hızlı, alelacele getirilmiş bir kanun taslağı ki, burada, bu hazırlanışa sizin dikkatinizi çekmek istiyorum. Yani böyle bir anlayış var mı? Birbiriyle çelişen, birbirini okumadan bu kadar hazırlıksız böyle bir kanun metnini buraya nasıl getiririz? Değerli arkadaşlar, onun için burada bu önergeyi verdim. Ben de dikkatinizi çekmek için dedim ki, bu önergede şunu söylüyorum: O zaman gelin, bunu 2 bine çekelim. Madem yasanın özüne aykırıysa, çelişkilerle doluysa, birbirine tezatlık varsa o zaman -kalan parça- 2 bin nüfusa çekelim ki belde belediyelerinin hiçbirisi kapanmasın ve bütünşehir, yani Büyükşehir Yasası’nda da bu 2 bin nüfus kalsın. Yani önce bir okuyalım. Bu kadar hızlı, aceleyle nereye gitmek istiyoruz? Değerli milletvekilleri, ülkemizde bugün bu çıkarmak istediğimiz yasayla… 5216 sayılı Büyükşehir Kanunu merkez nüfusu 750 bini geçen şehirleri zaten “büyük” statüsüne kavuşturuyordu. Biz bunu destekliyoruz. Hatta gelin, isterseniz, bütün Türkiye’yi bütünşehir yapalım. Gelin. Niçin 750 bin nüfusu kıstas alıyorsunuz, hangi kritere göre, neye göre karar verdiniz, niçin? Bunun gerekçesini bir bana anlatır mısınız? Yirmi yıllık bir belediye başkanı olarak, yıllarca, burada, gerçekten halkın içinden seçilmiş biri olarak, bunun kriterinin niçin olduğunu bana bir kişi izah etsin, ben de olumlu oy vereceğim. Yani niye kıstas 750 bin? Niye bunu 300 bin almıyoruz, 200 bin almıyoruz? Türkiye’nin hepsini bütünşehir yapalım, büyükşehir yapalım. Gelin, bu kanunu özünde beraber tartışalım. Yapacaksak doğru yapalım. Niye bazı yerlerde, böyle bir kanun tasarısını veriyoruz, 750 bin? Eğer Türkiye’de bir yeni çığır, bir yeni anlayış getirmek istiyorsanız, Türkiye’de gerçekten yerel yönetim anlayışını, dünyada yeni bir sistemi, yeni bir demokratik anlayışı getirmek istiyorsanız önce Türkiye’yi bir bütün olarak doğru ele alıp Türkiye’de yerel yönetimi kökten bir reform tasarısıyla geliştirmek lazım. Burada “Ben söz verdim, ben yeni bir seçim anlayışı içerisine giriyorum, ben burada yeni ülkede, maliyeye yük olarak 3,5 milyar liralık yeniden bir –arkadaşlarıma, bütünşehir yaparak, söz verdim, oy alacağım- yük getireceğim.” diyerek böyle bir anlayış içerisinde yaklaşamayız. Türkiye’nin elli iki tane ilini niye reddediyoruz onların nüfusu yoktur diye? Bugün, gene, 2011 nüfusunu alarak 2 binin altındaki belediyelerde niye 2012 nüfusunu kriter almıyoruz? Niye bu insanların bugün doğup öldüklerini son hâliyle ele almıyoruz ve 2011’i alıyoruz? Niye düzgün yasa yapmıyoruz arkadaşlar? Hukuku geri çalıştırmayın. Gelin… Bunu, doğru –günün- yasalaşması itibarıyla, bu yıl itibarıyla niye almıyorsunuz? Biz burada bu yerinden yönetim yasasını yaparken niçin yerindeki insanlara, yerel yönetimde yaşayan, kendi kendini idare edebilecek halkımıza sormuyoruz? Biz, bu kuvveti, ben de dâhil olmak üzere, orada iç içe yaşayan, yerinden yönetime ihtiyacı olan insanlara gerçekten bu yasa yapma yetkisini niçin sormuyoruz? Değerli milletvekilleri, çok önemlidir; bir defalık bu seçimlerde belki gece yarısı operasyonu…
60’ıncı maddeye göre kısa bir söz hakkı istiyorum Sayın Başkan.
Buyurun yerinizden.
Sayın Başkanım, hatibin şimdi sorduğu çok önemli bir soru var. Bu açıklanmadan devam edebileceğimiz kanısında değilim. Biz, gerçekten bunu anlamadık çünkü bu, komisyon tartışmaları sırasında yoktu ve bir AKP milletvekilinin teklifi olarak geldi. Burada büyükşehir belediyelerinde ayrılma yoluyla yeni belde kurulmasından söz ediliyor. Ama kanun, büyükşehir olan yerlerde belde yapılanmasına izin vermiyor. Büyükşehir belediyesinde belde belediyesi olamaz, ilçe ancak kurulursa o varlık kazanabilir. Dolayısıyla, kanunun tüm terminolojisine aykırı bir hükümdür. Bu konu açıklanmadan görüşmelerin devamı bence mümkün değildir efendim.
Teşekkür ediyorum. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. Sayın Şandır, söz talebiniz vardı sel felaketi nedeniyle. Diğer sayın Mersin milletvekillerinin de talepleri olduğu takdirde söz verilecektir.
Sayın Başkanım, çok teşekkür ederim. Değerli milletvekilleri, bizim Mersin’in Erdemli ilçesinin çevresinde çok aşırı bir yağış, yağmur afeti yaşanıyor. Çok sayıda vatandaşımız şu anda selin altında. Şu ana kadar bir ölüm haberi yok Allah’a şükür, ancak özellikle Erdemli merkezli Kocahasanlı, Limonlu, Elvanlı beldelerinde ve çevresindeki köylerde aşırı yağıştan kaynaklanan, çiftçinin mahsulünü bütünüyle alıp götüren bir afet yaşanmaktadır. Ben devletimizin yetkililerine, Hükûmete buradan ricada bulunuyorum. Tez günden, Sayın Kaymakamın, sayın valiliğin gerekenleri yaptığını biliyoruz ancak gerçekten büyük bir afet. Bütün limon bahçelerini, seraları, bütün ekili mahsulü alıp götüren, muhtemel can kaybı şu ana kadar yok ama hayvan telefine de sebep olan bir afetle karşı karşıyayız. Allah ülkemizi bu türlü afetlerden korusun. Hiç kimseye, hiçbir milletvekilimize kendi bölgesinde böyle bir acı yaşatmasın. Mersin’e, Erdemli halkına Parlamento olarak, Türkiye Büyük Millet Meclisi olarak, Milliyetçi Hareket Partisi olarak geçmiş olsun dileklerimizi iletiyoruz ve Hükûmetimiz yetkililerini de bu konuda acil davranmalarını, acul davranmalarını da rica ederek saygılar sunuyorum efendim.
Teşekkür ediyorum. Sayın Bozkurt…
Efendim, benim de bu selden sabahtan bu yana haberim oldu. İki günden beri, maalesef, Erdemli yöresinde yoğun bir yağış var. Güzeloluk yolu kısmen kapanmıştı, açıldı. Kaymakamımızla yakın irtibattayız ve çiftçilerimizin özellikle zararlarının tespiti yapılıyor. Ben Mersin halkımıza geçmiş olsun diyorum ve inşallah zararlarını kısa zamanda karşılayacağımızı ümit ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Öz…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Bugün öğlen saatlerinde, saat 13.00 civarında başlayan, Erdemli’den başlayıp Erdemli Mersin arasındaki beldelerimizde daha yoğun hissedilen, insan kaybımızın olmadığı, ancak bugüne kadar bölgede görülmemiş çok ciddi bir afetle, felaketle Mersin ve Erdemli halkı karşı karşıya kalmıştır. Biz de Erdemli Sayın Kaymakamıyla görüşmelerimizi yaptık. Kendileri bugünden itibaren kriz masalarının oluşturulacağını ve çok ciddi olduğunu ifade ettiler. Ben, bu vesileyle, başta Erdemli olmak üzere özellikle Kocahasanlı ve Limonlu ve onlara bağlı köylerde, özellikle domates seralarının çok ağır hasar gördüğünü, ciddi tespitlerin, hasar tespitlerinin yapılması gerektiğini, yetkililerin de gereğini yapacağı inancıyla, Erdemli ve Mersin halkına geçmiş olsun diyorum. Allah ülkemizin her yerinde böyle başka afet göstermesin diyor, teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Canikli…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Biz de şu anda Mersin Erdemli’de meydana gelen sel felaketi nedeniyle buradaki vatandaşlarımıza, kardeşlerimize öncelikle geçmiş olsun dileklerimizi iletiyoruz. Allah beterinden saklasın. İnşallah bir can kaybı olmaz. Tabii, mal bir şekilde telafi edilir ve Hükûmetimizin de burada zarar görecek olan, gören vatandaşlarımız için gereken her türlü desteği sağlayacağını da burada ifade etmek istiyoruz. Cenabı Hak inşallah böyle afetleri ülkemize hiçbirimize, hiçbir bölgemize, hiçbir ilçemize, köyümüze, beldemize göstermesin. Tekrar, oradaki vatandaşlarımıza AK PARTİ Grubu olarak geçmiş olsun dileklerimizi iletiyoruz. Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım.
Teşekkür ediyorum. Sayın Öztürk…
Sayın Başkan, Erdemli gerçekten çok ciddi bir afetle karşı karşıya gelmiştir. Bugüne kadar siyasi iktidarın çiftçilere ve Erdemli köylülerine verdiği zarar yetmezmiş gibi bir de afet Erdemli halkını vurdu. Önemli olan, bundan sonra sadece geçmiş olsun dilekleriyle yetinmeyip siyasi iktidarın “cektir, caktır” söylemini de bir kenara bırakarak gereğini yapması gerekiyor. Erdemli çiftçisine, üreticisine, esnafına bu afetin verdiği zararı bir an önce gidermesi ve bununla ilgili gerekli önlemleri alması gerektiğini düşünüyorum ve derhâl afet bölgesi ilan edilmelidir. Bu anlamda da, Erdemli halkına bir kez daha geçmiş olsun diyorum Cumhuriyet Halk Partisi adına.
Teşekkür ediyorum. Sayın Uzun…
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; ben de bölgemizde yaşanan sel felaketi ve dolu dolayısıyla Erdemli halkına, Mersin halkına geçmiş olsun diliyorum. Vali Bey’le görüştük, Kaymakam Bey’le görüştük ve yetkililer elinden geldiğince ilgileniyorlar ama ben de Hükûmetimizin bir an önce hasar tespit çalışmaları yapıldıktan sonra çiftçilerimizin zararının karşılanması noktasında desteklerini istiyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Seçer…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Dün akşam saatlerinden bu yana Mersin’de yoğun yağış sonucu bir sel felaketi meydana geldi. Hepinizin de bildiği gibi, Mersin bir tarım kenti. Dolayısıyla özellikle Erdemli yöresinde seracılıkla uğraşan, narenciye üretimiyle uğraşan, muz seracılığıyla uğraşan yurttaşlarımız önemli zarar gördüler. Sadece Erdemli bölgesinde değil, Mersin merkezde de önemli zararların olduğunu haber aldık. Kentin muhtelif yerlerinde sel baskınları söz konusu. Ben, ilgili kurumların bir an önce harekete geçmesini istiyorum. Ayrıca, özellikle son aylarda, son yıllarda yöre üreticilerinin tarımsal üretimden ciddi kayıpları olduğunu hepimiz biliyoruz; bir de doğal afetten kaynaklı kayıpların olması gerçekten çok üzücü. Bu sebeple, ilgili kurumların orada hasar tespiti yapıp vatandaşlarımızın zararlarını karşılamak adına tedbir almaları…
Açıklamalara bir cümleyle cevap vermek istiyorum müsaade ederseniz.
Buyurun Sayın Bakan.
Sayın Başkan, değerli milletvekillerimiz; Mersin Erdemli ilçesinde meydana gelen sel felaketi dolayısıyla o bölgede özellikle tarımla uğraşan bir kısım çiftçilerimiz, çiftçi ailelerimiz can kaybına uğramamış, ancak maddi yönden zarara uğramışlardır. Seraların, seracılığın yoğun olduğu bir bölge olduğu için seraların yakınında bulunan sera çalışanlarının barınma evlerinin bir kısmı oturulamaz hâle gelmiştir. Bunlara yönelik olarak Mersin Valiliğimiz, Erdemli Kaymakamımızın başkanlığında oluşturduğu heyetle, evleri oturulamaz hâle gelen 80’e yakın aileyi İller Bankasının sosyal tesisine yerleştirerek geçici barınma imkânını sağlamış; yine tespitlerimize göre bir kısım aileler, tarım işiyle uğraşan aileler akrabalarının yanına yerleşmeyi tercih etmişlerdir. Zarara yönelik tespit çalışmaları devam etmektedir. Her zaman olduğu gibi, Hükûmetimiz afete uğrayan köylülerimizin, insanlarımızın yanında olma hassasiyetini ve çalışmasını bu afet dolayısıyla da yürütmektedir, gösterecektir. Geçmiş olsun diyorum.
Teşekkür ediyorum Sayın Bakan.
Sayın Başkanım, tutanaklara geçmesi açısından, Sayın Bakanın bu konuda gösterdiği duyarlılığa çok teşekkür ediyorum. Ancak, özellikle iktidar grubuna hitaben tüm Parlamentomuza da şunu söylüyorum: Sayın Bakanım, problem Afet Kanunu. Afet yardımı alabilmek için çiftçinin varlığının yüzde 40’ını kaybetmesi gerekiyor. Böyle bir akıbeti çiftçiye reva görmek haksızlık. Gelin, bu oranı yüzde 20’ye düşürelim ki çiftçinin bu afet sonrası kaybettiği mahsulünü, uğradığı zararı karşılayabilelim. Böyle bir kanun teklifi hazırlayalım bir maddelik yani en kısa zamanda da bunu geçirelim, çiftçimizin bu derdini… 2090’ı bu anlamda değiştirelim. Duyarlılığınıza teşekkür ediyorum ama bu konuda da sizden bir irade bekliyorum, bir aciliyet bekliyorum efendim. Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. [[Devam]] Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 Sıra Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının 15. Maddesi ile 5393 sayılı Kanunun 9. Maddesine eklenen cümlede yer alan “500” ibaresinin “250” olarak değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Celal Dinçer Birgül Ayman Güler Muharrem Işık Namık Havutça Haydar Akar Ali Haydar Öner Sayın milletvekilleri, şimdi okutacağım iki önerge aynı mahiyette olduğundan önergeleri birlikte işleme alacağım. Talepleri hâlinde de önerge sahiplerine ayrı ayrı söz vereceğim veya gerekçelerini okutacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına “Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile İstanbul Milletvekili Mustafa Sezgin Tanrıkulu ve 20 Milletvekilinin; Malatya Milletvekili Veli Ağbaba ve 22 Milletvekilinin; Balıkesir Milletvekili Ayşe Nedret Akova’nın; Aydın Milletvekili Ali Uzunparmak’ın; Tekirdağ Milletvekili Bülent Belen’in; İstanbul Milletvekili Mahmut Tanal’ın; Malatya Milletvekili Öznur Çalık ve 14 Milletvekilinin Benzer Mahiyetteki Kanun Teklifleri ile İçişleri Komisyonu Raporu”nu ihtiva eden 338 Sıra Sayılı tasarının 15. Maddesinin Tasarı metninden çıkarılmasını arz ederiz. Mehmet Erdoğan Hasan Hüseyin Türkoğlu Enver Erdem Alim Işık Sadir Durmaz Özcan Yeniçeri S. Nevzat Korkmaz Diğer önergenin imza sahipleri: Sırrı Sakık Hasip Kaplan Erol Dora İdris Baluken Altan Tan Nazmi Gür Aynı mahiyetteki önergelere Sayın Komisyon katılıyor musunuz?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Önerge üzerinde söz isteyen Özcan Yeniçeri, Ankara Milletvekili.
Şimdi, bu şey, taslak, tasarı, neyse, elimize verdiğiniz bu metnin, bir defa, ihtiva ettiği unsurlar bir yana, cümlesi bozuk, kelimesi bozuk, Türkçesi bozuk. Onun için bunu bir kenara koyuyorum. Türkçeye ve Türkçenin daha iyi ifade edilmesine, özellikle kısa cümlelerle yazılmasına dikkati çektikten sonra içeriğinden biraz bahsetmek istiyorum. Türkiye'nin idari yapısında ihtilal sayılabilecek bir değişimle bizi karşı karşıya getiriyor bu teklif. Yapılması düşünülen düzenleme idari yapıyı altüst edecek büyük bir kargaşa ve kaosa neden olacaktır. Türkiye'nin idari yapısına “Biz istiyoruz, böyle olacak.” yaklaşımıyla âdeta suikast düzenlenmiştir. İdari yapısı değiştirilen şehirlerde yaşayanların bu değişimden haberleri yoktur. Bu değişimin hayatlarına ne ilave edeceği ve hayatlarından neyi eksilteceği konusunda bu insanların doğru düzgün, nitelikli bilgileri yok. Bu yasanın içinde kısaca, millet yok. İçinde milletin olmadığı, tepeden inmeci (jakoben) bir dayatma ile Türkiye'nin idari yapısı değiştiriliyor. AKP, Türkiye'nin değil, kendi özlem ve ihtiyaçlarına göre Türkiye'yi sözüm ona yeniden dizayn ediyor. Halka sormadan, halkın tabi olacağı bir idari yapı ortaya konuluyor. Türkiye AKP’nin dayattığı idari bir terörle karşı karşıyadır. Bu yasa öncelikle üniter yapıya aykırıdır. Bu yasa Anayasa’ya aykırıdır. Bu yasa demokrasiye aykırıdır. Bu yasa bir çoğunluk dayatmasıdır. Değerli milletvekilleri, hem Anayasa’ya hem de milletvekillerinin yaptıkları yemine aykırı bir yasa tasarısıyla karşı karşıyayız. Dahası, milletvekili olmak için milletvekillerinin yaptığı devletin varlığı ve bağımsızlığını, vatanın ve milletin bölünmez bütünlüğünü koruma yeminini de aykırıdır. Bu yasa tasarısında il özel idareleri işlevini yitiriyor. Bu yasa tasarısıyla belediyeler devlet içinde devlet hâline geliyor. Köyler büyükşehir belediyelerine bağlanıyor, bu da demektir ki köylü ve çiftçi bitiriliyor. Bütün bunlar kaos, kargaşa ve karmaşa demektir. Halk dostu olmayan bir tasarıyla karşı karşıyayız. Bu yasa tasarısı, bizim nezdimizde yok hükmündedir ekselansları! Bu yasanın varacağı ilk yer Anayasa Mahkemesi olacaktır. [[MHP sıralarından alkışlar]] Bu yasa bu kafa yapısıyla totaliter bir dayatmayı, yalnız Türkiye Büyük Millet Meclisine değil üniter devlete ve millete yönelik de yapmaktadır. “İşlerin ve hizmetlerin etkinleştirilmesi”, “üretkenlik”, “verimli hâle getirilme” gibi hususlarla da uzaktan yakından alakası yoktur. Büyükşehir belediyelerine yani merkezî belediyeye yetki vermek çağdaş yönetim anlayışına da terstir. Yetki ve sorumluluğun dengeli bir biçimde dağıtılması yerine yetkinin merkeze çekilmesi çağ dışı bir yaklaşımdır. Kaldı ki -yüce Meclisin önüne getirilen- tasarı, ciddi ve bilimsel altyapısı hazırlanmadan, maliyet-fayda, getir-götür analizi yapılmadan, pilot uygulamalar deneyiminden geçirilmeden Meclisin önüne getirilmiştir. Bu yasa tasarısının, kendisini demokrasiden daha aziz bilen Sayın Başbakanın yüksek iradesinin ürünü olduğu da açıktır. Değerli milletvekilleri, bu yasa tasarısı dört ihtiyaçtan kaynaklanıyor. Birincisi; bu tasarıyla tasarlanan, kentlerden alınan oyla büyükşehir belediye başkanlığını ele geçiremeyen iktidarın, kırsalı da işin içine dâhil ederek büyükkent belediyelerinin yönetimini büyük ölçüde ele geçirmek istemesidir. İkincisi; David Phillips’in Başkanlığını yaptığı Atlantik Konseyinin Kürt açılımı bağlamında ifade ettiği “Özerk Kürt bölgesi kurulması için yasaları ve Anayasa'yı değiştiriniz bölünme havası vermemek için bunu ‘yerinden yönetim, yerel yönetimlerin güçlendirilmesi’ adı altında yapınız.” projesinin hayata geçirilmesidir. Üçüncüsü de; Kürt sorununu -tırnak içinde söylüyorum- çözmek amacıyla yapıyorsunuz. Hakan Fidan’ın Oslo’da PKK’lılara verdiği ve taahhüt niteliğindeki şu sözleri özü itibarıyla bunu anlatır...
“Oslo”suz bir tek cümle kuramazsın, varsa yoksa Oslo.
Öğretmen alıyorsunuz, adam ertesi sene gitmek istiyor. Niye? “Benim orada yaşam şartlarım iyi değil.” diye. İktidar beş sene önce dedi ki: “Biz yerel yönetimler yasasını getiriyoruz, belli şeylerin mahallî teşkilatlarını kaldırıyoruz, Millî Eğitim, şu, bu bakanlıklarını kaldırıyoruz, valiliklere ve belediyelere veriyoruz. İlk önce valiliklere, uzun vadede belediyelere gidecek.” Asıl olan şudur yani şimdi, Hakkâri’de yol yapılacak, Ankara’da Devlet Planlama Teşkilatıyla görüşülüp -şeye çıkıyor- işte, Çemişgezek’te ne olacak, şurada ne olacak; bu adamı şimdi öğretmen alacaksınız, oradaki valiliğe kontenjan getirilecek... Bunları tasarlamak amacıyla yapılıyor; tehlikelidir, uyarıyorum. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Saygılar sunuyorum.
Teşekkür ediyorum. 5393 sayılı belediyeler kanununun ikinci fıkrasında değişiklik öngörülen “Belediye sınırları içinde nüfusu 500’ün altında mahalle kurulamaz.” İfadesinin eklenmesi uygulamada ciddi sorunlar ortaya çıkaracaktır. Özellikle büyükşehir belediyeleri sınırları çerçevesinde yer alan köylerin mahallelere dönüştürülmesi nedeniyle nüfusu 500’ün altında olan köyler, başka bir köy ile birleşerek bir mahalle oluşturmak zorunda kalacaktır. Nüfusu 500’ün altında olan köylerin birleşeceği köyler ile arasındaki mesafenin uzaklığının ne kadar olacağı hesaplanmamıştır. Bu nedenle seçilecek olan muhtarın, hangi köyde olacağı belirsizdir. Her halükarda köylüler yasal işlemleri için muhtara ulaşmakta zorlanacaklar ve bu zorlanma nedeniyle de uygulamada aksaklıklar olacaktır. Vatandaşlara külfet olacak olan bu uygulama aynı zamanda köylerde seçmenlerinin bulunmamasına da neden olacaktır. Gerek yazışmalar nedeniyle gerekse de gerekli evrakların alınması için muhtarların köylerde bulunması ve bulunacağı köy tarafından seçilmesi gerekmektedir. Aksi durumda yerindenlik ilkesi çiğnenecektir. Nüfusun 500’ün altında olduğu birçok köy vardır. Bunlar toplumla doğa arasındaki dengenin bozulmaması adına aynı zamanda çaba harcamaktadırlar. Köydeki nüfusun kaç olduğundan bağımsız olarak, köylerin korunması ve tüzel kişiliklerinin devamı şarttır. Özellikle doğu ve güneydoğu Anadolu’da zorla göç ettirilmeler, köy yakmalar, köy boşaltmalar vb. uygulamalar nedeniyle birçok köy boşaltılmıştır. Yaşanan bu göç sonrasında toplumsal anlamda doku bozulmuş ve günümüzde de halen zorunlu göçün yeni sorunlarıyla da karşılaşmaya devam etmekteyiz. Köye dönüş yasası gibi yasalarla insanların köylerine dönüşü teşvik edilirken, köylerin mahallelere çevrilmesi uygulaması yerinde bir uygulama değildir. Nüfus esasına göre köylerin kurulması veya kaldırılmasının öngörülmesi de yanlış bir yaklaşımdır. Köyler eko-sistemin korunması ve sürekliliği için hayati önemdedirler. Bu nedenle de köy tüzel kişiliğini kaldırılıp mahallelere dönüştürülmesi, nüfus esasına göre kurulup kaldırılması, insan doğa ilişkisini bitirmeye yönelik uygulamalardır. Bu nedenle de nüfusu 500’ün altında olan yerlerin mahalle olamayacağı önerisi gerçekçi ve uygulanabilir ve de doğru bir öneri değildir. Evet, önergeleri oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 Sıra Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının 15. Maddesi ile 5393 sayılı Kanunun 9. Maddesine eklenen cümlede yer alan “500” ibaresinin “250” olarak değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Celal Dinçer Birgül Ayman Güler Muharrem Işık Namık Havutça Haydar Akar Ali Haydar Öner Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Önerge üzerinde söz isteyen Haydar Akar, Kocaeli Milletvekili.
Şimdi, bir başarı öyküsü anlatıyor Başbakan her yerde büyükşehir ve bütünşehirlerle ilgili ve İstanbul’la Kocaeli’yi örnek alıyor. Ben Kocaeli Büyükşehrin başarı öyküsünü anlatmadan önce Kocaeli’de yapılan bir uygulamanın yanlışını ve düzeltilmişliğini söyleyeceğim şimdi. Kocaeli’de bundan önceki dönemde bütünşehir uygulaması yapılmasına rağmen köyler -iki yüz doksan iki tane köy- büyükşehre oy kullanabilirken kendi bağlı bulundukları ilçelere, sınırları içerisinde bulundukları ilçelere oy kullanamıyorlardı, şimdi kullanacaklar. Yalnız bir şeyi kaybettiler; köy statüsünü kaybettiler, orman köyü olma statülerini kaybettiler. Şimdi diyeceksiniz ki: “Ne var bunda?” Evet, bir şey var; bakın, bir şey anlatayım ben size: İki yüz doksan iki tane orman köyü olan Kocaeli’de Balaban köyü var. İki yüz doksan biri Büyükşehre teslim oldu ama Balaban köyü Büyükşehre teslim olmadı. Niye teslim olmadı biliyor musunuz? Orman köyü olması gerekçesiyle, Büyükşehir, üzerinde hiçbir yaptırım uygulayamadı. Bu nedenle de -zannediyorum, bunu Kocaeli milletvekilleri verdi, AKP’li milletvekilleri verdi- özel bir maddeyle, orman köyü tüzel kişiliğine sahip köylerden su parası alınmasına ilişkin bir madde konuldu. Şimdi, bu köy 1877’de kurulmuş, Kafkas göçmenlerin yaşadığı bir köy ve yüz otuz yıllık bir köy. Onların bir Balaban Deresi var. Kırk yıl önce bu dereden evlerine suları getirmişler ve aynı zamanda bu suyun fazlalığını hayvanlarını, işte bahçelerini sulamakta, tarımda kullanmışlar. Artan su da Sapanca Gölü’ne akmakta ama Büyükşehir Belediyesi “İlla bu suyu sizden alacağım.” diyor ve muhtar suyu vermiyor. Ne yaptı biliyor musunuz? Birer fatura yolladı bütün ailelere, altı yüz seksen haneye. Ahırları saymıyorum, biraz sonra ahırları da anlatacağım. Altı yüz seksen haneye birer fatura yolladı, resen 10 liralık fatura yolladı. “Ödemiyorum.” dedi köy ve ödemedi. Şimdi, vatandaş suyuna sahip çıkmış. Bir kuruşluk katkısı olmayan, hiçbir emeği olmayan Büyükşehir Belediyesi “Bu Büyükşehir Kanunu’yla bu su benim ve parasını ödeyeceksin.” diyor. Vatandaş, köylü de diyor ki: “Sen neredeydin bu suyu ben getirirken? Sen yoktun piyasada ve bir emeğin de yok. Bunu da bana orman tüzel kişiliğim nedeniyle sağlanmış olan haklardan dolayı ödemiyorum.” Şimdi, bunun önüne geçebilmek için özel bir madde getirdiniz ve ne yaptınız bu maddeyle? Hayvanlarını barındırdıkları ahırlara saat takarak, tavuklarını barındırdıkları kümeslere saat takarak hayvanların içtikleri sudan bile artık ücret alacaksınız. Bakın, bir örnek daha vereyim: Avluburun köyünde siz iktidara gelmeden önce 3 bin büyükbaş yaşıyordu, şimdi 200 tane büyükbaş hayvanları var. Bir ahırda iki tane büyükbaş hayvanı, ineği olan vatandaş, geçen gün bana Kocaeli Büyükşehir Belediyesinin kesmiş olduğu faturayı gösteriyor. Bu fatura tam 200 TL’lik fatura. Şimdi, siz ne yapmaya çalışıyorsunuz, derdiniz ne? Köylüyü biraz daha mağdur etmek mi, yoksa mazot 4 bin liraya ulaştığı yerde köylü ürününü değerlendiremezken, karşılayamazken cebindeki 5 kuruşu da alabilmek mi? Kaç tane daha vergi bindireceğinizin hesabını yaptınız mı? Kaç tane daha köylüye bu kanunla vergi getireceğinizin hesabını yapmanızı diliyorum. Şimdi, arkadaşlar, beldeler birleştirildi, Kocaeli’de de birleştirildi ama iki tür uygulama yapıldı. Üç tane beldemiz ilçe yapıldı: Darıca, nüfusu 150 bindi, gerçekten doğru bir karardı. Niye doğru bir karardı? Çünkü hizmeti vatandaşın ayağına getirmek anlamında doğru bir karardı. Ama bir de Kartepe yapıldı, on tane ayrı beldeden, birbirinden farklı yaşam tarzları olan on ayrı beldeden “Kartepe” diye bir ilçe yapıldı. Ne oldu biliyor musunuz? Bir beldede ilçe emniyet teşkilatı var, bir beldede ilçe millî eğitim müdürlüğü var, bir beldede kaymakamlık var, bir beldede belediye başkanlığı var. Vatandaş eskiden evinden çıkıp belediyeye gidip işlerini halledebilirken, vatandaş evinden çıkıp bir vasıtayla tüm idari ve sosyal işlerini halledebilirken şimdi üç tane vasıta değiştirmek zorunda kalıyor. Niye kalıyor biliyor musunuz? Çünkü ne bir kentte ring var, ne bir kent meydanı var, ne de bir kent olma özelliği var, böyle bir özellik yok. Bakın arkadaşlar, sadece bununla da bitmiyor, zamanım çok az kaldı, aslında anlatabilirim size sıkıntılarımızı, büyükşehrin çoğu şeyi yapmadığını da söyleyebilirim ama şu var: O beldelerde ekonomi çöktü. Eskiden bir beldede, saydığım on beldenin her birinde on tane, yirmi tane esnaf varken üç veya beş esnafa düştü. Her beldede 30-40 kişi ekmek yerken, şimdi sadece belediye başkanının bulunduğu beldedeki vatandaş yiyor. Sadece, o belediye, belediye başkanının bulunduğu beldedeki esnafla ticaret yapıyor. Gerçekten mağdur oldu. Sosyal yaşam bitti, ekonomik yaşam bitti. Bunları göz önünde bulundurmanızı diliyor, hepinize sevgiler, saygılar sunuyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 16’ncı madde üzerinde dört adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 sıra sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı’nın 16 ncı maddesindeki “İlçe belediyesine” ibaresinin “Bir belediyeye” şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Nurettin Canikli Öznur Çalık Mehmet Doğan Kubat Adem Yeşildal Yılmaz Tunç Ramazan Can Hilmi Bilgin İsmail Aydın Yusuf Başer Akif Çağatay Kılıç Osman Aşkın Bak İsmail Tamer Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 Sıra Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının 16. Maddesi ile değiştirilen 5393 sayılı Kanunun 12. Maddesine eklenen fıkrada yer alan “mahalle sakinleri” ibaresinden sonra “sonradan mahalleye yerleşen kişiler” ibaresinin eklenmesini arz ve teklif ederiz. Celal Dinçer Birgül Ayman Güler Muharrem Işık Namık Havutça Gökhan Günaydın Kazım Kurt Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 sıra sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının 16. maddesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ederiz. “Orman köylerinin tüzel kişilikleri ile mevzuatta kendilerine sağlanan hak ve imtiyazlar aynen devam eder.” Alim Işık Mehmet Erdoğan Sadir Durmaz S. Nevzat Korkmaz Enver Erdem Seyfettin Yılmaz Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 338 sıra sayılı Büyükşehir belediyesi kanunu ile bazı kanun ve kanun hükmünde kararnamelerde değişiklik yapılmasına dair kanun Tasarısı'nın 16. Maddesinin tasarı metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Hasip Kaplan Erol Dora İdris Baluken Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Önerge üzerinde söz isteyen Altan Tan, Diyarbakır Milletvekili.
Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; böylesine önemli bir madde üzerinde sürekli olarak söz alıyoruz ve elimizden geldiği kadar bu çalakalem geçirilmeye çalışılan yeni kanun tasarısının yanlışlıklarını, eksikliklerini tamamlamaya çalışıyoruz. Benim altını çizmek istediğim bu konuşmamdaki en önemli nokta, büyükşehirlerde ve büyükşehirlere bağlı olan ilçelerdeki otoparklarla ilgili düzenlemelerin yine burada belirsiz ve muğlak bir şekilde bırakılması. Mevcut bu düzenlemede büyükşehir belediyelerinin otoparklardan gelen gelirleri alacağı ve bunları yine onlarla ilgili olarak kullanacağı belirtilmiş ama bunun sınırları nedir, boyutları nedir, nereye kadar bu uygulamaları yapabilir, ne kadar yapabilir; yine sınırları belirsiz, yetkileri tam olarak tanımlanmamış ifadelerle geçiştirilmiş bulunuyor. Hâlbuki bugün büyükşehirlerin en önemli sorunlarından birisi otopark sorunudur, belki de baştaki sorunu otopark sorunudur. Öyle bir noktaya geldi ki bu otopark sorunu da, şu an birçok cadde ve sokaktaki park etme yetkisi de belediyelere verildi veya belediyeler mevcut kanunu kendilerince yorumlayarak cebren el koydular. “Cebren el koydular.” diyorum çünkü öyle bir noktaya gelindi ki artık, kendi apartmanınızın, evinizin önündeki sokağa gelip arabanızı park ediyorsunuz ve para ödemek zorunda kalıyorsunuz. Bu, şehrin yirmi, otuz, kırk yıl evvel imara açılmış ve şehirleşmiş bölümlerinde, meskûn yerlerinde tam bir fecaate dönüşmüş durumda çünkü o gün yapılan imar planlarına göre mevcut binalar arsaların bazen yüzde 60’ına, 70’ine, 80’ine oturtulmuş durumda, hatta bitişik nizam olarak yapılan evlerde bazen yüzde 100’üne oturtulan binalar var. Yani, dolayısıyla bugün yeni yapılmakta olan imar planlarında dikkat edildiği gibi arsanın yüzde 25’ini, 20’sini, 15’ini kullanabilirsiniz, otopark yeri bırakabilirsiniz gibi hükümler o tarihlerde uygulanmamış. Uygulanmadığı için de binalar o günkü anlayışa göre ve o günün trafik şartlarına göre, ihtiyaçlarına göre inşa edilmiş. Bugün gelinen noktada ise bu arabaların park yeri yok. Hâlbuki bunun birinci sorumlusu bugün belediyeler, vatandaş değil. Ben bugün Kızılay’ın merkezinde bir konut veya iş yerini kullanıyorsam, bunun imar planlarını yapan, işte, ruhsatını veren yirmi, otuz, kırk yıl, elli yıl önceki belediyeler bunu hesaplamadığından dolayı, bugün bunun ceremesini ben çekmek durumundayım, bu da asla adil bir mevzu değil. Peki, ne yapmak lazım? Birincisi: Sevgili arkadaşlar, mutlaka bu caddelerdeki uygulamalara bir son verilmesi lazım, yani özellikle bu sokaklara bakan binaların bir rüçhan hakkının olması lazım. Yani, kişinin kendi binasının önüne, kendi iş yerinin veya evinin önüne parayla arabasını park etmemesi lazım. Hatta günde eğer birkaç sefer çıkıp gidip geliyorsa, ki iş adamlarının önemli bir kısmı aynı durumda, hatta konutları mesken olarak kullananlar da aynı durumda, sabah çıkıyorlar akşam tekrar geliyorlar, günde en az iki sefer bu parayı ödemek zorunda kalıyorlar. O hâlde yapılacak olan, öncelikle bütün bu eski imara açılmış ve sorunlu olan bölgelerde belediyelere bir yükümlülük getirmek. Mutlaka bu yükümlülüğün doğru düzgün tarif edilmesi lazım ve gerekli istimlakleri yaparak o mahallelerde ihtiyaca binaen, gerekirse kartla, vesikayla, iskâna dayalı hakları belirleyen bir otopark düzeni kurulması lazım. Ondan sonra dışarıdan gelenlerden para alıyorsanız, bunu da alabilirsiniz, en meşru hakkınızdır ama orada oturan insandan bir de ikinci bir haraç gibi para almak asla doğru bir şey değil. Bütün bu düzenlemelerin de bu yasanın içerisinde doğru düzgün belirtilmesi lazım ki bu mağduriyetlere son verilsin. Hepinize saygılar sunuyorum. Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 sıra sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde değişiklik yapılmasına dair Kanun Tasarısının 16. maddesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederim. “Orman köylülerinin tüzel kişilikleri ile mevzuatta kendilerine sağlanan hak ve imtiyazlar aynen devam eder.” Alim Işık (Kütahya) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Evet, önerge üzerinde söz isteyen Seyfettin Yılmaz, Adana Milletvekili.
Değerli milletvekilleri, bu yasa tasarısını Türk devletinin geleceği açısından bir tehdit unsuru olarak görüyoruz. Üniter yapıyı sulandırarak federalizmin yolunu açacak bir yasa tasarısıdır bu yasa tasarısı. Bin yıllık kardeşliğimizin temeline dinamit koyan bir yasadır. Evet, değerli milletvekilleri, bu coğrafya hassas bir coğrafyadır. Bu coğrafyada bin düşünüp bir söyleyeceksiniz. Bunları niye söylüyoruz? Bunları biz söylemiyoruz. Bakın, Sayın Başbakanınız Recep Tayyip Erdoğan’ın, 1991 yılında, İstanbul İl Başkanıyken hazırlattığı bir Kürt raporu var. Bu raporda aynen bugünleri gösteriyor ve tarif ediyor ve şöyle diyor: “Kürdistan’ın bir kısmı Doğu ve Güneydoğu Anadolu’dur. PKK terörü kadar devlet terörünü de kınamalıyız. Bölge halkının, özellikle özel harekâtın işkencesi ve baskısı altında kaldığını söylemeliyiz. Kemalist devletin terörle mücadelesi iflas etmiştir.” Ve son söz, bugün, aynı, 1991’de söylüyor: “Merkezî devlet küçülmelidir, yerel parlamentolar kurulmalıdır.” Ve bir soruya, “Kürtler ‘Biz ayrı yaşamak istiyoruz.’ derlerse ne olacak?” sorusuna verdiği cevap: “Eyaletler sistemi benzer bir şeyler yapabiliriz.” diyor. Değerli milletvekilleri, bakın, 2010 yılında İsrail Dışişleri Bakanlığı Müsteşarı ve dönemin Ankara Büyükelçisi aynen şu ifadeleri kullanıyor, Erdoğan’ın Kürt politikasını şöyle değerlendiriyor 13 Eylül 2010’da: “Erdoğan bir Kürt eyaleti yaratmaya ya da en azından Türkiye'nin Kürtlerini ulusal bir azınlık olarak tanımaya hazır fakat ülkesi değil.” Yani, ülkesi buna hazır değil diyor. “Kürt misyonunu tamamlamak için bir görev dönemine daha ihtiyaç vardır. Haziran 2011 seçimlerini kazanırsa bu ihtimal bir gerçek hâline dönüşebilir.” diyor. Evet, Haziran 2011 seçimlerini kazandınız ve iktidar oldunuz. Şimdi, değerli milletvekilleri, şunu çok iyi bilmenizi istiyorum. Eğer bu siyasal çizgi ve anlayış devam ederse 2015 yılında, Türkiye idari federalizme geçmiş ve siyasi federalizme adım atan bir ülke olacaktır, Öcalan hapisten çıkmış olacaktır, Türk milletinin adı Anayasa’dan çıkmış olacaktır. Yani, değerli milletvekilleri, görüyorsunuz, bu sürece kendiliğinden gelinmedi. Bu yasa bir ihtiyaçtan doğmadı. Bugün Anadolu’nun hiçbir coğrafyasında sizin getirdiğiniz bu yasaya ihtiyaç yok. Adana’ya 250 kilometre uzaklıktaki köyde, Mersin’e 300 kilometre uzaklıktaki köyde, Konya’ya 400 kilometre uzaklıktaki köyde bu yasaya ihtiyaç yok. Bu yasa, 1991 yılında planlanan, hani “Değiştim.” diyor ya, değişmediğinin göstergesidir. Bakın, adım adım, alıştıra alıştıra bu sistemlerinizi uyguluyorsunuz. Bunu görmeniz lazım, bunu görmemiz lazım. Bugün gücü elinizde bulundurabilirsiniz, bugün siyasi ikbal peşinde olabilirsiniz, bugün beklentileriniz olabilir, bugün çoluğunuz çocuğunuz bürokraside bir yerlere gelmiş olabilir, eşleriniz kamuda önemli yerlere gelebilir; iş alabilirsiniz, ihale alabilirsiniz, bunlarla susarsanız Türkiye'nin geleceğini tehlikeye atıyorsunuz. Adım adım alıştırıyorsunuz. Evet, bas bas bağırsanız da, Sayın Başbakanınız demiyor muydu? Oslo’daki görüşmelerden dolayı, bırakın görüşmeyi kabul etmeyi, “Bizim görüştüğümüzü ispat etmeyen şerefsizdir.” diyordu. Ne oldu? Görüşüldüğü ispat edilince ne oldu? “Görüşmedim.” dedi. “Görüşmedim.” dedi. “Görüşmedim.” dedi. Görüşüldü. Peki, bugün, soruyorum size, o gün onu söyleyen Başbakan, o gün onu söyleyen Başbakan…
Ne alakası var ya…
Osmaniye Milletvekili, dinleyeceksin! Sen önce Osmaniye’den bir icazet al. Onu söyleyen Başbakan, bugün 5 bin kişinin katlinden sorumlu Abdullah Öcalan’la, İmralı’yla, Kandil’le görüşmekten bahsediyor. Söyledi mi, söylemedi mi bunu? Size soruyorum: Söyledi mi, söylemedi mi? Siz, kimden alıyorsunuz bu hakkı? 5 bin kişinin katlinden sorumlu Abdullah Öcalan’la görüşme yetkisini kimden alıyorsunuz? O dağlarda bu vatan uğruna şehit olan Mehmetçikten, polislerden, onların ailesinden bu yetkiyi aldınız mı? Almadınız. Şimdi, kuru milliyetçilik söylemleriyle bu insanları kandıramazsınız. Kuru milliyetçilik söylemleriyle, siz, Türk milliyetçiliğinin yanından geçemezsiniz. AKP içerisindeki, milliyetçilik duyguları olan milletvekillerine sesleniyorum: Bu yasa tasarısı… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Bakın, şunu açık ve net söylüyorum: Her nefis ölümü tadacaktır.
Teşekkür ediyorum Sayın Yılmaz. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 Sıra Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının 16. Maddesi ile değiştirilen 5393 sayılı Kanunun 12. Maddesine eklenen fıkrada yer alan “mahalle sakinleri” ibaresinden sonra “sonradan mahalleye yerleşen kişiler” ibaresinin eklenmesini arz ve teklif ederiz. Celal Dinçer (İstanbul) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Önerge üzerinde söz isteyen Kazım Kurt, Eskişehir Milletvekili.
Bu tasarı, ciddi bir hazırlık yapılmadan ve yeterli incelemeleri de sağlamadan önümüze gelmiş bir tasarı. Komisyona geldiği zaman 5 madde, 2 geçici maddeyken, Komisyonda 37 madde, artı, 2 geçici maddeye dönmüş ve bazı maddelerde 20’den fazla fıkra eklenmiştir. Dolayısıyla, bu göstermektedir ki, iyi çalışılmamış, ezbere ve acele hazırlanmıştır. Bunu hem Komisyonda iktidar partisinin vermiş olduğu önergelerden hem de Genel Kurulda gece yarısı verilen önergelerden anlıyoruz. Sanıyorum bundan sonraki maddelerde de yeni, sürpriz önergeler gelecek ve değişiklikler olacak. Biz, bu maddeyle ilgili vermiş olduğumuz önergede şunun netleştirilmesini ve biraz daha hukuka uygun hâle getirilmesini talep ediyoruz: O orman köylerinde bulunan mahalle sakinleri ya da köy sakinlerinin hakları devam edecekse, bundan sonra o yöreye yerleşecek olan insanların ne olacağıdır. Eğer, gerçekten, demokratik ve hukuka uygun bir tavır içerisinde bir yasayı yapacaksak hiçbir ayrıntıyı boş bırakmamamız lazım. 9.652 orman köyü bu işten sıkıntı çekecek, zarar görecek ve ileride bazı sorunların doğmasına sebep olacak. Özellikle kaosun, kavganın ve anarşinin yaratılacağı bir ortam doğuracaktır ki bunu bir an önce toparlamak ve düzeltmek görevimizdir, hepimizin bu konuya daha dikkatli olması gerekir. Zaten, belediye yasalarıyla ilgili her belediye seçimi öncesinde bir değişiklik yapmak suretiyle, yeni yeni ilavelerle bazı seçim çevreleri yaratılmakta. 5393 sayılı Kanun 2004’te çıkmış, 2005’te uygulamaya geçmiş, 2007’de değişmiş ve 2008’de bir kez daha değişmiş; yeni ilçeler, yeni beldeler, yeni yeni seçim operasyonları gerçekleştirilmiştir. Bugün de Yenimahalle’de, Şişli’de yapılan operasyonlar devam etmektedir ama bunlar çare olmayacaktır çünkü hangi operasyonu yaparsanız yapınız bu insanlar size oy vermeyecek ve ne Şişli’de, Yenimahalle’de ne diğer bölgelerde emelinize ulaşamayacaksınız, aynı Eskişehir’de olduğu gibi. Eskişehir’de belde belediyelerimizden Bozan, Osmaniye, Gümüşkonak, Kayakent, Alpagut, Laçin, Dinek, Yunusemre, Kırka, Dümrek, Kaymaz, Nasrettin Hoca, Gündüzler ve Doğançayır olan on dört beldeyi kapatıyoruz ama zannetmeyin ki bu beldeleri kapattığımız zaman bu insanlar size tekrar oy verecek ve Eskişehir Büyükşehir Belediyesini kazanacaksınız. Bu, mümkün değildir çünkü yapmış olduğumuz referandumlarda yüzde 99 oranında halkımız belediyeyle yönetilmek istediğini ve kendi belediyesini talep ettiğini vurgulamıştır. Bunları dikkate almadan gerçekleştirilen herhangi bir uygulama size yarar getirmeyecek, getirmediği gibi demokrasimize de zarar verecektir. Hem Anayasa’ya aykırı hem demokratik ilkelere aykırı bir uygulamayı lütfen geri çekiniz. Anayasa, idari yapılanmayı il, köy ve belediye olarak ayırmış, ama 29 ilde, Türkiye'nin neredeyse üçte 2’sinde köyü ortadan kaldırmak suretiyle anayasal bir idari yapıyı ortadan kaldırıyorsunuz. Bunu sanıyorum Anayasa Mahkemesi dikkate alacaktır, ciddi değerlendirmeler yapacaktır ve Türkiye'de hukukun, hukuk devletinin varlığını size bir kez daha göstermek suretiyle işi düzene sokacaktır. Türkiye'de olduğu gibi Eskişehir’de de 12 taşra ilçesi kalıyor, ama 8’inde adliyeleri kapattık, 14 tane de belediyeyi kapatmak suretiyle işlevinizi yerine getiriyorsunuz. Bizim önergemize desteklerinizi bekliyoruz. Saygılar sunuyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum…
Yoklama talebi var, yerine getireceğim. Sayın Tarhan, Sayın Güler, Sayın Dinçer, Sayın Ören, Sayın Özkan, Sayın Karaahmetoğlu, Sayın Acar, Sayın Genç, Sayın Özgümüş, Sayın Dibek, Sayın Ekinci, Sayın Öner, Sayın Değirmendereli, Sayın Susam, Sayın Aydın, Sayın Köktürk, Sayın Yalçınkaya, Sayın Danışoğlu, Sayın Kurt, Sayın Tayan. İki dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] [[Devam]] Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 sıra sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı’nın 16 ncı maddesindeki “İlçe belediyesine” ibaresinin “Bir belediyeye” şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Nurettin Canikli (Giresun) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Takdire bırakıyoruz Sayın Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılıyoruz Sayın Başkanım.
Gerekçe okunsun.
Gerekçeyi okutuyorum: Bir belde belediyesinin veya köyün tüzel kişiliğini sona erdirerek mahalle olarak belediyeye bağlanması hâlinde mera, yaylak, kışlak gibi yerlerden bu mahalle sakinlerinin 4342 sayılı Mera Kanunu hükümleri çerçevesinde yararlanmamaya devam etmesi amaçlanmaktadır. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmiştir. Kabul edilen önerge doğrultusunda maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 17’nci maddede üç adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 sıra sayılı Tasarının çerçeve 17 nci maddesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Nurettin Canikli Ahmet Aydın Mehmet Doğan Kubat Osman Aşkın Bak İlyas Şeker Pelin Gündeş Bakır Recep Özel Öznur Çalık Tülay Kaynarca Nesrin Ulema Hacı Bayram Türkoğlu Mehmet Sarı “Madde 17- 5393 sayılı Kanunun 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin son cümlesi yürürlükten kaldırılmış, aynı bende aşağıdaki cümleler eklenmiş, fıkranın (b) bendinin birinci cümlesinde yer alan "sağlıkla ilgili her türlü tesisi açabilir ve işletebilir;" ibaresinden sonra gelmek üzere "mabetlerin yapımı, bakımı, onarımını yapabilir;" ibaresi eklenmiş, ikinci cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve birinci fıkradan sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiştir. "Büyükşehir belediyeleri ile nüfusu 100.000’in üzerindeki belediyeler, kadınlar ve çocuklar için konuk evleri açmak zorundadır. Diğer belediyeler de mali durumları ve hizmet önceliklerini değerlendirerek kadınlar ve çocuklar için konuk evleri açabilirler." Gerektiğinde, sporu teşvik etmek amacıyla gençlere spor malzemesi verir, amatör spor kulüplerine ayni ve nakdî yardım yapar ve gerekli desteği sağlar, her türlü amatör spor karşılaşmaları düzenler, yurt içi ve yurt dışı müsabakalarda üstün başarı gösteren veya derece alan öğrencilere, sporculara, teknik yöneticilere ve antrenörlere belediye meclisi kararıyla ödül verebilir." "Belediyelerin birinci fıkranın (b) bendi uyarınca, sporu teşvik amacıyla yapacakları nakdî yardım bir önceki yıl genel bütçe vergi gelirlerinden belediyeleri için tahakkuk eden miktarın binde yedisini geçemez." Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 sıra sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının 17. maddesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Mahmut Tanal Celal Dinçer Birgül Ayman Güler Ali Haydar Öner Oktay Ekşi Engin Altay Mehmet S. Kesimoğlu Ali İhsan Köktürk Atilla Kart 5393 Sayılı Kanunun 14'üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yürürlükten kaldırılmış, aynı bende aşağıdaki cümleler eklenmiş, fıkranın (b) bendinin birinci cümlesinde yer alan “Sağlıkla ilgili her türlü tesisi açabilir ve işletebilir;" ibaresinden sonra gelmek üzere "beldede yaşayan ve maddi durumu uygun olmayan muhtaç öğrenciler için millî eğitim mevzuatına uygun olmak ve gerekli izinleri almak kaydıyla orta öğretime ve üniversiteye hazırlık dershanesi açabilir, öğrencilere burs verebilir ve öğrenci yurdu açabilir, mabetlerin yapımı, bakımı, onarımını yapabilir;" ibaresi eklenmiş ve ikinci cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. “Büyükşehir belediyeleri ile nüfusu 25.000'in üzerindeki belediyeler, kadınlar ve çocuklar için konuk evleri açmak zorundadır. Diğer belediyeler de mali durumları ve hizmet önceliklerini değerlendirerek kadınlar ve çocuklar için konuk evleri açabilirler." “Gerektiğinde, sporu teşvik etmek amacıyla gençlere spor malzemesi verir, amatör spor kulüplerine ayni ve nakdi yardım yapar ve gerekli desteği sağlar, her türlü amatör spor karşılaşmaları düzenler, yurt içi ve yurt dışı müsabakalarda üstün başarı gösteren veya derece alan öğrencilere, sporculara, teknik yöneticilere ve antrenörlere belediye meclisi kararı ile ödül verebilir." Bu maddedeki mabet tanımı cami, kilise, sinagog ve cemevini içerir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 sıra sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde değişiklik yapılmasına dair Kanun Tasarısının 17. maddesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ederiz. Madde 17- 5393 sayılı Kanunun 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin son cümlesi yürürlükten kaldırılmış, aynı bende aşağıdaki cümleler eklenmiş, fıkranın (b) bendinin birinci cümlesinde yer alan “sağlıkla ilgili her türlü tesisi açabilir ve işletebilir,” ibaresinden sonra gelmek üzere “ibadet yerlerinin yapımı, bakımı, onarımını yapabilir,” ibaresi eklenmiş ve ikinci cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. “Büyükşehir belediyeleri ile nüfusu 50.000’in üzerindeki belediyeler, kadınlar ve çocuklar için konuk evleri açmak zorundadır. Diğer belediyeler de mali durumları ve hizmet önceliklerini değerlendirerek kadınlar ve çocuklar için konuk evleri açabilirler. “ “Gerektiğinde, amatör spor kulüplerine ayni ve nakdi yardım yapar ve gerekli desteği sağlar, her türlü amatör spor karşılaşmaları düzenler, yurtiçi ve yurtdışı müsabakalarda üstün başarı gösteren veya derece alan öğrencilere, sporculara, teknik yöneticilere ve antrenörlere belediye meclisi kararıyla ödül verilebilir," Mehmet Erdoğan Bülent Belen Alim Işık Seyfettin Yılmaz Ali Öz Mesut Dedeoğlu Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Sayın Başkan, ben Komisyondan bir şey öğrenmek istiyorum. Buradaki “Mabetler” kelimesi içinde cemevleri var mıdır efendim, onu öğrenmek istiyorum.
Evet, Sayın Komisyon, “’Mabetler’ kelimesinin içerisinde cemevleri var mı?” diyor Sayın Genç.
Sayın Başkanım, “mabetler” kelimesi Komisyonda “ibadet yerleri” olarak zikredildi. Bu kadar…
İbadet yerlerinde cemevi var mıdır, yok mudur, açıkça soruyoruz efendim. Sayın Bakan, siz söyleyin, cemevleri var mı, yok mu?
Önerge üzerinde söz isteyen…
Hayır, efendim, söylesinler yani cemevi var mı, yok mu?
Ya, bir korkmayın ya, korkmayın arkadaşlar.
Buyurun Sayın Şandır.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri…
Sayın Şandır, bir saniye, yanlışlık olabilir.
Sayın Başkan, bizim sorumuza cevap versinler efendim. Cemevi var mıdır yok mudur?
Sayın Hükûmet, katılıyor musunuz önergeye?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Soruya cevap versinler Sayın Başkan.
Buyurun Sayın Şandır.
Sayın Başkan, bakın, bir soru soruyorum, çok önemli bir soru.
Sayın Genç, verdi cevabını yani ben Sayın Komisyona “Şu şekilde cevap ver.” diyemem ki!
Hayır ama cevap vermiyor.
Vermedi, cevap vermedi.
Sorunuzu yönelttim ben Sayın Komisyona.
Ama efendim, bakın, böyle bir şey olmaz yani “mabet” kelimesinin içinde cemevi var mıdır, yok mudur diyorum. Yani ya “vardır” ya “yoktur” desin.
Açıklama istiyoruz.
Ama söyleyin yani niye korkuyorsunuz?
Evet, sordum soruyu. Ben “söyle” diye zorlayamam ki sizin gibi. Sayın Şandır, buyurun lütfen.
Hayır, diliniz yoksa size bir dil verelim. Ya, böyle bir şey olur mu?
Sayın Başkan, sükûneti sağlayın ki konuşabileyim.
Benim görevim değildir zorlamak Sayın Şandır.
20 milyon kişiyi ilgilendiren bir soru bu, 20 milyon kişiyi ilgilendiriyor Türkiye’de.
Yani cemevi var mı, yok mu, söyleyin canım.
Sayın Genç, lütfen, Sayın Hatip kürsü…
Hayır, ama Sayın Başkan, bu çok önemli yani burada cevap vermek zorunda. Bir Komisyon susarak bir kanun… Bu kanun yarın öbür gün yorumlanır. Efendim, bu var mıdır, yok mudur, biz de soruyoruz.
Sayın Başkan, lütfen cevap verin siz de, var veya yok.
Sayın Başkanım, Komisyon görüşmelerinde de bu konu dile getirildi. “Mabet”lerin “ibadet yeri” olarak ifade edildiği, zikredildiği, Diyanet İşleri Başkanlığınca da ibadet yeri olarak kabul edilmediği için bunun kapsama alınmadığı ifade edildi.
Nasıl kabul etmiyorsun ya?
Diyanet İşleri Başkanlığının görüşünü belirttim.
Ya, olur mu, sen Diyanet İşleri Başkanının emrinde misin?
Değilim tabii ki ama benim takdirimde değil.
Sayın Şandır, o zaman siz ayakta beklemeyin lütfen orada.
Diyanet İşleri Başkanının emrinde mi efendim, olmaz ki Sayın Başkan.
Olmadığını söyledi, ne istiyorsunuz?
Olmaz efendim yani bugün Alevi vatandaşlarının ibadet yerinin mabet, sayılmaması, ibadet yeri sayılması kadar geri zekâlı bir düşünce var mıdır?
Sayın Genç, bir soru sordunuz, cevabını verdi.
Bakın, Gelir Vergisi Kanunu’nun 89’uncu maddesine bir ilave yaptılar.
Lütfen konuşmalarınıza da dikkat edin yani şu kelimeler Türkiye Büyük Millet Meclisinde kullanılacak, sayın milletvekillerine, Sayın Başkana söylenecek sözler mi Sayın Genç?
Efendim, bakın, Sayın Başkan, burası Türkiye Büyük Millet Meclisi ise burası şeriat devleti değildir, burası şeyhülislam devleti değildir.
Bunları söyleyebilirsiniz tamam ama usul kaidesi içerisinde ve…
Burada müspet hukuka göre diyor ki: “Diyanet İşleri Başkanı bunu kabul etmemiştir -cemevini ibadet yeri olarak- ben de kabul etmiyorum mabet yeri olarak. Nasıl olur, böyle bir saçma düşünce olur mu efendim?
Diyanet İşleri Başkanlığının görüşünü söyledi Sayın Başkan.
Böyle bir saçma düşünce olmaz! Kişiliğine göre karar vermek zorundasın. İbadet yeriyle…
Teşekkür ediyoruz Sayın Genç. İÇİŞLERİ KOMİSYONU BAŞKANI MUAMMER GÜLER (Mardin) – Sayın Başkanım, benim takdirime bağlı bir konu değil. Tamam Sayın Başkanım. Evet, buyurun Sayın Şandır.
Tamam mı efendim tartışma?
Buyurun.
Ne dedi? O zaman kişilik kazanarak gel buraya, kişilik kazanarak!
Sayın Genç, lütfen.
Ya, ne elini sallıyorsun be! Cemevi ibadet yeri değil midir? Cemevi ibadet yeri değil midir he?
Ne diye elini sallıyorsun? Gel bakalım lan! Gel, sen gel!
Gel!
Gel, sen gel! Gel,sen buraya gel!
Gel, gel!
Hayır, sen buraya gel!
Sayın Genç, şu tarzınıza bakın, lütfen, doğru mudur yani!
Böyle bir şey olur mu yani ya? Ya, bu Meclis bunların oyuncağı hâline mi gelmiş be! Senin böyle el yapmaya hakkın var mı? Gaz bombasını, gel, at bakalım! Onu getirip senin burnuna sıkacağım! Şimdi getireceğim, şimdi!
Çoban gibi bağırma oradan, çoban!
Kölelikten kurtulmadınız be! Tayyip Erdoğan memleketi bölecek Oscar ödülünü alacak değil mi? Gitti, Yahudi ödülünü aldı, Yahudilerden cesaret ödülünü aldı, şimdi de ülkeyi bölecek Oscar ödülünü alacak ve siz de ona hizmet ediyorsunuz, aferin size!
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bu son örnekte de görülmektedir ki bu yasa milletin arasındaki birliği, huzuru bozacak mahiyette bir yasa yani tanımlar doğru ama yani tanımları doğru tanımlayacaksınız. Zaten toplum arasında devam eden birçok tartışmayı geliştiren bir yasa getiriyorsunuz. Ne diyeceksiniz şimdi Alevi vatandaşlarımıza? Nasıl anlatacaksınız? Dolayısıyla burada çıkardığımız hukuk eğer bir toplumsal karşılık olarak huzuru sağlamıyorsa, birliği geliştirmiyorsa o yasada hayır yok demektir ya. Tartışmayı arttıran bir yasadan nasıl hayır bekliyorsunuz? Bu sebeple ısrarla bir şey söylüyoruz: Bu yasayı geri çekin, yeniden değerlendirelim. Aceleye gerek yok, seçimler zamanında yapılacak, 29 Mart 2014’te yapılacak. 29 Mart 2013 tarihine kadar bu yasayı daha çok tartışarak, daha çok bilinmeyenleri doğru tanımlayarak… Bakın farkında mısınız iktidar grubu hemen her maddede önerge veriyor. Halbuki bu yasa, bir yıldan bu yana bir yerlerde hazırlanıyor. Komisyonda yüz saate yakın tartışıldı ama hâlâ iktidar grubu burada, bu yasayı düzeltmek için önerge veriyorsa, demek ki acele etmeye gerek yok değerli arkadaşlar.
Daha önce görmemişlerdi ki!
Daha önce görmediler onlar da bizim gibi yeni görmüşler.
Yani, burada bazı arkadaşlarımızın yüksek sesle söylediği bir hususa haklılık kazandırıyorsunuz. Yani, Sayın Başbakan emrediyor… Ya lütfen ya! Durun efendim ya! Biraz itiraz edin. Nedir bu? Acelede hayır mı var? Acele giden nereye gider biliyorsunuz.
Cesaret ister, cesaret.
Şimdi, bakın, değerli arkadaşlar ben bunları söylemek için gelmemiştim kürsüye. Bu yasanın toplumsal karşılığı nedir? Vatandaş açısından değeri, anlamı nedir? Bir de bu yönden düşünün ya. Toros Dağlarının 80 kilometre yukarısındaki, beldesi kapatılan, mahalleye dönüştürülen Arslan köyünün köylüleri açısından bu yasa ne getiriyor ?
Çok şey getiriyor, israfı önlüyor.
Allah aşkına ya vergi getiriyor, zam getiriyor…
Zulüm getiriyor, zulüm.
Bana göre zulüm getiriyor zulüm. Zulüm getiriyor bu yasa. Bakın size okuyorum, listesini okuyorum değerli arkadaşlar; bu yazı benim değil, Profesör Doktor Şükrü Kızılot Hoca’nın yazısını okuyorum; diyor ki: “İlan ve reklam vergisini arttırıyor, köylere geliyor. Eğlence vergisi, haberleşme vergisi, elektrik ve havagazı tüketim vergisi, yangın sigorta vergisi, işgal harcı, tatil günlerinde çalışma ruhsat harcı, kaynak suları harcı, tellallık harcı, hayvan kesimi muayene ve denetleme harcı, ölçü ve tartı aletleri muayene harcı, bina inşaat harcı, imar harçları, açma izni, toprak hafriyatı dökme harcı, iş yeri açma izin harcı, muayene ruhsat rapor harcı.” Okumaktan yoruluyorsunuz değerli arkadaşlar. Köylü bu harçlarla muhatap değil şimdi. Köyünde, dişiyle tırnağıyla, o dağın başında çocuklarını beslemenin, onuruyla yaşamanın gayretindeyken, şimdi, siz köyü medenileştireceğiz, şehirleştireceğiz diye… Bunun toplum nezdinde toplumsal hiç bir karşılığı yok. O köylü köyünden de memnun, köylülüğünden de memnun. Sizin derdiniz ne? Benim bu köylümden ne istiyorsunuz değerli arkadaşlar? Bir sürü yeni vergi getiriyorsunuz, mevcut vergileri 2 katına çıkartıyorsunuz. Ruhsatlar isteyeceksiniz, inşaat ruhsatı. Yani 1 tane –affedersiniz- ineği vardır, ona bir ahır yapacaktır oraya, ona ruhsat isteyeceksiniz, proje isteyeceksiniz, harç isteyeceksiniz.
En az 800 lira para, harç.
Değerli arkadaşlar, bakın, elinizi vicdanınıza koyun milletvekilleri. Siz, bu milletin vekillerisiniz, bu millete zulmetmeyin. Zulmün karşısı, inancımıza göre Allah’ın lanetidir. Zulmediyorsunuz vatandaşlara. Benim köylüm köyünden de memnun, köylülüğünden de memnun. “Onu şehirli yapacağız, onu medeni yapacağız.” diye köylümüze zulmetmek haksızlıktır. Akşamın şu güzel saatinde aklınızı başınıza toplayın, elinizi vicdanınıza koyun, bu kanunu geri çekin; yeniden değerlendirelim, beklentileriniz doğrultusunda yeniden düzenleyelim. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Onların beklentisi doğrultusunda olmaz, milletin beklentisi doğrultusunda düzeltelim.
Teşekkür ediyorum. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 sıra sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının 17. maddesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Mahmut Tanal (İstanbul) ve arkadaşları Madde 17- 5393 sayılı Kanunun 14'üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yürürlükten kaldırılmış, aynı bende aşağıdaki cümleler eklenmiş, fıkranın (b) bendinin birinci cümlesinde yer alan “Sağlıkla ilgili her türlü tesisi açabilir ve işletebilir;" ibaresinden sonra gelmek üzere "beldede yaşayan ve maddi durumu uygun olmayan muhtaç öğrenciler için millî eğitim mevzuatına uygun olmak ve gerekli izinleri almak kaydıyla orta öğretime ve üniversiteye hazırlık dershanesi açabilir, öğrencilere burs verebilir ve öğrenci yurdu açabilir, mabetlerin yapımı, bakımı, onarımını yapabilir;" ibaresi eklenmiş ve ikinci cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. “Büyükşehir belediyeleri ile nüfusu 25.000'in üzerindeki belediyeler, kadınlar ve çocuklar için konuk evleri açmak zorundadır. Diğer belediyeler de mali durumları ve hizmet önceliklerini değerlendirerek kadınlar ve çocuklar için konuk evleri açabilirler." “Gerektiğinde, sporu teşvik etmek amacıyla gençlere spor malzemesi verir, amatör spor kulüplerine ayni ve nakdi yardım yapar ve gerekli desteği sağlar, her türlü amatör spor karşılaşmaları düzenler, yurt içi ve yurt dışı müsabakalarda üstün başarı gösteren veya derece alan öğrencilere, sporculara, teknik yöneticilere ve antrenörlere belediye meclisi kararı ile ödül verebilir." Bu maddedeki mabet tanımı camii, kilise, sinagog ve cemevini içerir. Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Önerge üzerinde söz isteyen Birgül Ayman Güler, İzmir.
Değerli milletvekilleri, 14’üncü maddede yapılan hata, Hükûmetin hazırladığı tasarının ne olduğunun farkında olmadığı anlamına gelir. Bu, yetersiz hazırlık diye en azından tanımlanabilir. Pergel kanunu geçerliyken söz konusu olan büyükşehirlerdeki birleşme ve ayrılmalar, mülki sınır söz konusu iken artık fiziken mümkün değildir. Büyükşehirleri mülki sınırlara oturtuyorsunuz ve hâlâ pergel zamanındaki gibi “Ayrılma, birleşme olduğu takdirde 50 bin mi olsun, 20 bin mi olsun nüfus?” diye burada düzenleme yapıyorsunuz. Şimdi, işin ruhuna hâkim olunmadığını gördüğümüz bir tasarıyı ciddiye almak gerçekten güç ama ciddiye alıyoruz çünkü Türkiye'nin idari ve siyasi yapısını derinden etkileyen bir tasarı önümüzde. Ben diliyorum ki iktidar milletvekilleri madde 14’ten itibaren muhalefet milletvekillerine daha çok kulak verirler ve bu önergeyi burada yersiz görüp Komisyonun “Katılıyoruz Sayın Başkan.” dememesini ömrüm boyunca hep hayretle hatırlayacağım. Kendi hatalarını değiştirme fırsatıydı, bunu dahi dinlememe eğilimi içerisinde eritip götürdüler. Değerli milletvekilleri, 17’nci maddede tam dört konu var. İnanç yönetimi konusu var, kadın sorunu konusu var, çocuk konusu var ve aynı zamanda spor konusu var. İnanç, kadın, çocuk ve spor, bunların yerel yönetimlerle ilişkilerini düzenliyoruz. Biz bir maddede dört konuyu konuşuyoruz ama bunu temel kanun yaptığınız için bir önergeyle konuşmak zorunda kalıyoruz. Kadın sığınmaevleri için 100 bin… Neden 100 bin? Açıklama istiyorum. Neden 25 bin değil? Küçük yerlerde kadına yönelik şiddet sorunumuz daha da katlanılmaz boyutlarda değil mi bizim? Üzerinde daha fazla konuşamıyorum. Spor konusuna geliyorum. Spor Bakanlığı, belediye ve kulüpler arasındaki ilişkilerde çok sorun var. Acaba daha iyi nasıl düzenlemeli? Bu yeterli mi? Üzerine konuşamıyoruz. Ve inanç konusu… Burada, Diyanet İşleri Başkanlığının yorumunu temel alan bir Türkiye Büyük Millet Meclisi varsa biz Şeyhülislamlık dönemine döndük demektir. (CHP sıralarından alkışlar) Türkiye’de yorum, karar verme gücü Türkiye Büyük Millet Meclisindedir. Diyanet İşleri Başkanlığının ya da üniversitelerin ya da çok hatırı sayılır düşünürlerin tanımları bizi zenginleştiren girdi olabilir. İçişleri Komisyonu “Mabet cemevlerini içermez; Diyanet İşlerinin yorumu böyle çünkü.” dedi. Türkiye Büyük Millet Meclisinin üzerinde bir Diyanet İşleri Başkanlığımız mı var?
Bunlara göre var. Bunlar saltanat ya.
Bu değerlendirmenin geri çekilmesini istiyorum. Türkiye Büyük Millet Meclisinin saygınlığına gölge düşürüldüğü kanaatindeyim. Kurumların hiyerarşisinin “Egemenlik milletindir.” sözünü bir tarafa bırakarak, milletin egemenliğini ikinci kademeye atarak yeniden mi kuruyoruz? Değerli milletvekilleri, cemevleri ülkemizde çok sayıda yurttaşımızın talep etmesi üzerine ibadet yeri olarak kabul edilmelidir. İmar hukukunda ibadet yerinden bahsedip bu belediye kanunlarında “mabet” sözünü seçmiş olmanın açıklaması yapılmalıdır. Mabedin ibadet yeri olup olmadığı konusunda tereddüde düşebilecek olan belediye uygulamacılarına ne diyeceğiz?
Kelime anlamıyla mabet ibadet edilen yer demektir.
Bir teknik boyut söylüyorum: İmar Kanunu’nda “İbadet yeri.” diyorsunuz, mabet değil, burada “Mabet.” diyorsunuz ibadet yeri değil. İkisinin birbirinden farkının ne olduğunu gelin o zaman tekrar Diyanet İşleri Başkanlığına bir sorun, madem kaynak orasıdır.
Şeyhülislama sorsunlar, şeyhülislama!
Bu tasarı geri çekilmelidir sayın milletvekilleri. Teşekkür ederim.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum…
Karar yeter sayısı…
Karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… [[CHP ve MHP sıralarından “Yok.” sesleri, AK PARTİ sıralarından “Var, var” sesleri]] Bir dakika süre veriyorum.
Sayın Genç, lütfen…
“Diyanet İşleri Başkanı bana emreder, ben onu yaparım,” diyor, Komisyon Başkanı Muammer de öyle diyor.
Sayın Genç, böyle bir usulümüz yok, lütfen oturun ya, lütfen.
E, peki, bunlar neyi temsil ediyor burada? Bunlar neyi temsil ediyor, bir sorayım bunlara. O zaman, orayı terk edin yahu. Şerefli ve namuslu insanlar kendi iradesiyle -hâkim değillerse- hareket etmiyorlarsa o makamları terk etmeleri lazım başkalarından emir alıyorlarsa bu kürsülerde oturmaya hakları yok.
Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 sıra sayılı Tasarısının çerçeve 17 nci maddesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Nurettin Canikli (Giresun) ve arkadaşları “Madde 17- 5393 sayılı Kanunun 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin son cümlesi yürürlükten kaldırılmış, aynı bende aşağıdaki cümleler eklenmiş, fıkranın (b) bendinin birinci cümlesinde yer alan "sağlıkla ilgili her türlü tesisi açabilir ve işletebilir;" ibaresinden sonra gelmek üzere "mabetlerin yapımı, bakımı, onarımını yapabilir;" ibaresi eklenmiş, ikinci cümlesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve birinci fıkradan sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiştir. “Büyükşehir belediyeleri ile nüfusu 100.000'in üzerindeki belediyeler, kadınlar ve çocuklar için konuk evleri açmak zorundadır. Diğer belediyeler de mali durumları ve hizmet önceliklerini değerlendirerek kadınlar ve çocuklar için konuk evleri açabilirler.” “Gerektiğinde, sporu teşvik etmek amacıyla gençlere spor malzemesi verir, amatör spor kulüplerine ayni ve nakdi yardım yapar ve gerekli desteği sağlar, her türlü amatör spor karşılaşmaları düzenler, yurt içi ve yurt dışı müsabakalarda üstün başarı gösteren veya derece alan öğrencilere, sporculara, teknik yöneticilere ve antrenörlere belediye meclisi kararı ile ödül verebilir." “Belediyelerin birinci fıkranın (b) bendi uyarınca, sporu teşvik amacıyla yapacakları nakdi yardım bir önceki yıl genel bütçe vergi gelirlerinden belediyeleri için tahakkuk eden miktarın binde yedisini geçemez.” Komisyon önergeye katılıyor mu?
Takdire bırakıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılıyoruz Sayın Başkanım.
Gerekçe…
Gerekçeyi okutuyorum: Gerekçe: Belediyelerin sporu teşvik amacıyla spor kulüplerine, sporculara yapacağı nakdi yardımlar için belli bir sınırlama getirilmesi amaçlanmaktadır. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmiştir. Kabul edilen önerge doğrultusunda maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 18’inci madde üzerinde iki adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 Sıra Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının 18. Maddesi ile 5393 sayılı Kanunun 15. Maddesinin birinci fıkrasına eklenen r bendinde yer alan “istasyonlarına” ibaresinden sonra “yerleşim yerlerinde konut alanlarına 25 metreden yakın olmamak üzere” ibaresinin eklenmesini arz ve teklif ederiz. Celal Dinçer Birgül Ayman Güler Muharrem Işık Namık Havutça Gökhan Günaydın İlhan Demiröz Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına "Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile İstanbul Milletvekili Mustafa Sezgin Tanrıkulu ve 20 Milletvekilinin; Malatya Milletvekili Veli Ağababa ve 22 Milletvekilinin; Balıkesir Milletvekili Ayşe Nedret Akova'nın; Aydın Milletvekili Ali Uzunırmak'ın; Tekirdağ Milletvekili Bülent Belen'in; İstanbul Milletvekili Mahmut Tanal'ın; Malatya Milletvekili Öznur Çalık ve 14 Milletvekilinin Benzer Mahiyetteki Kanun Teklifleri ile İçişleri Komisyonu Raporu" nu ihtiva eden 338 sıra sayılı tasarının 18’inci maddesinin tasarı metninden çıkartılmasını arz ederiz. Mehmet Erdoğan Enver Erdem S. Nevzat Korkmaz Alim Işık Mehmet Şandır Mustafa Kalaycı Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu? İÇİŞLERİ BAKANI İDRİS NAİM ŞAHİN (Ordu)- Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Mustafa Kalaycı…
Önerge üzerinde söz isteyen Mustafa Kalaycı, Konya Milletvekili.
Tasarıyı Konya boyutuyla dile getireceğim. Büyükşehir belediyeleriyle ilgili bu tasarıda ortaya konulan model Konya'ya asla uygun değildir. Diktiğiniz elbise İstanbul, Kocaeli gibi illerimiz için uygun olabilir ama bu elbiseye Konya sığmaz, dar gelir. Konya'nın birçok yeri çıplak kalır. Konya'nın yüz ölçümü 40.814 kilometrekare, göller hariç 38.873 kilometrekare olup yaklaşık olarak İstanbul'dan 8 kat, Kocaeli'den 12 kat daha büyüktür. Konya dünyada birçok ülkeden de daha büyüktür. Konya ile hemen hemen aynı yüz ölçümüne sahip olan Hollanda'da da on iki ayrı bölge yönetimi bulunmaktadır. Dört bir yönü, bir ucundan öbür ucu 400 kilometreyi aşan Konya'da bu tasarıyla mahalli idare hizmetlerinde ciddi aksamalar yaşanacaktır. Mevcut büyükşehir belediyesi, yaşanan göç nedeniyle her yıl daha da büyüyen ve genişleyen Konya merkezinde dahi başta şehir içi ulaşım olmak üzere yaşanan sorunların üstesinden gelememektedir. Yarım saat yağmur ya da 20 santimetre kar yağdığında bile trafiğin ne hâle geldiğini Konyalılar çok iyi bilirler. Hâl böyle iken, kapatılacak 168 beldemizde günlük ihtiyaç duyulan belediye hizmetleri nasıl verilecek, çöpler nasıl alınacak, yol, su tesisi ve kanalizasyon onarımları nasıl yapılacak? Vatandaş 200 kilometreyi aşan uzaklıktan mı hizmet alacak; değilse, birçok iş makinesi ve personeli buralarda mı bulunduracaksınız? Büyükşehir belediyesinin ilçe ve beldelerde şubesini mi açacaksınız? Öyleyse, mevcut belediyelerimizi neden kapatıyorsunuz? Yanı başındaki belediyesi kapatılan vatandaş sorununu, derdini kime anlatacak? Konya kent merkezinin nüfusu 1 milyon 073 bin 791 kişi olup, il merkezinde bulunan üç ilçemizden Selçuklu ilçemizin nüfusu, belde ve köyler hariç 517 bin kişiyi aşmıştır. Kent merkezi, Afyon-İstanbul yolu istikametinde giderek genişlemektedir. Gelinen durum itibarıyla başta Bosna ve Sancak mahalleleri olmak üzere bu bölge büyük bir nüfus yoğunluğuna sahiptir. Yaşanan nüfus artışı ve coğrafi olarak genişleme, kamu hizmetlerinin sağlıklı ve etkin biçimde yürütülmesini sağlamak üzere Konya merkezinde yeni ilçeler kurulmasını zorunlu hâle getirmiştir. Gelin hep beraber bu yönde düzenleme yapalım. Konya'da yıllardır il olmayı bekleyen ilçelerimiz bulunmaktadır. Ereğli ilçemizin Konya'ya mesafesi 150 kilometre olup, 138 bini aşan nüfusa sahiptir. Akşehir ilçemizin Konya'ya mesafesi 135 kilometre olup, 95 bin nüfusa sahiptir. Bu ilçelerimizin coğrafi, ekonomik ve sosyal yönden hitap ettiği nüfus ayrı ayrı 200-250 bini geçmektedir. Bu ilçelerimizin yanı sıra bugün mevcut illerin birçoğundan daha büyük olan Seydişehir, Beyşehir, Karapınar, Ilgın, Çumra gibi büyük ilçelerimiz bulunmaktadır. Konya’da, birçok beldemiz de yıllardır ilçe olmayı beklemektedir. Ancak bu tasarıyla bugün birçok ilçeden daha büyük olan Ladik, Yeniceoba, İçeriçumra, İsmil, Belkaya, Tavşançalı, Aşağıçiğil başta olmak üzere 168 beldemiz ve 585 köyümüz tarihe gömülmektedir. Bağlı olduğu ilçesinden daha büyük olan Akkise, Balcılar gibi beldelerimiz, ilçesine mahalle yapılmaktadır. Değerli milletvekilleri, bakınız, bugün hepiniz okumuşsunuzdur. Konya Ilgın ilçemize bağlı Aşağıçiğil beldemizin AK PARTİ’li Belediye Başkanı isyan ediyor. “Başbakana hakkımı helal etmiyorum.” diyor. 6 bin nüfuslu yüz yıllık belediye kapatılıyor; 800 nüfuslu ilçe, Davutoğlu’nun doğduğu 1.500 nüfuslu ilçe duruyor. “İller Bankası dışında hiçbir yere 1 kuruş borcum yok. Milletvekillerinden rica ediyorum, yüz yıllık belediyemizi kapatmayın. Haksızlık karşısında susan, dilsiz şeytandır.” diyor, AK PARTİ’li Belediye Başkanımız söylüyor bunu. Belediye Başkanımızın bu yürekli çıkışını takdir ediyor, kendisini kutluyorum. Sizleri de yürekli olmaya, vicdanınızın sesini dinlemeye davet ediyorum. Saygılar sunuyorum.
Yoklama talebi var, yerine getireceğim. Sayın Vural, Sayın Şandır, Sayın Işık, Sayın Erdoğan, Sayın Erdem, Sayın Aydın, Sayın Kalaycı, Sayın Türkoğlu, Sayın Öz, Sayın Yılmaz, Sayın Oğan, Sayın Halaçoğlu, Sayın Akşener, Sayın Adan, Sayın Topcu, Sayın Özensoy, Sayın Demirel, Sayın Torlak, Sayın Başesgioğlu, Sayın Doğru. İki dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] [[Devam]] Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 Sıra Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının 18. Maddesi ile 5393 sayılı Kanunun 15. Maddesinin birinci fıkrasına eklenen r bendinde yer alan “istasyonlarına” ibaresinden sonra “yerleşim yerlerinde konut alanlarına 25 metreden yakın olmamak üzere” ibaresinin eklenmesini arz ve teklif ederiz. Celal Dinçer (İstanbul) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Önerge üzerinde söz isteyen İlhan Demiröz, Bursa Milletvekili.
Bugün ülkemizin her noktasında emeği, hizmeti, tesisleri ve hatırası olan bir kuruluşumuzun kapatılmasıyla ilgili görüşlerimi ifade edeceğim. Bunun ne kadar zor olduğunu sözlerimin başında sizlerle paylaşmam gerekir çünkü 2005 tarihinde kabul edilen 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu’nda reform yaptıklarını anlatan AKP İktidarı, il özel idarelerinin ve il genel meclis çalışmalarının başarılı olmadığını ifade eden Sayın Başbakanın sözleri üzerine hızla yirmi dokuz ilde bu yasa ile il özel idarelerinin ve onun karar organı olan il genel meclislerinin kapatılmasını sağlamış oluyor. İl genel meclisinin kapatılmasının yanlış olduğunu bir kez daha ifade ederek, il özel idare çalışanları ile il genel meclisi üye arkadaşlarıma bugüne kadar yapmış oldukları çalışma, gayret ve duruşlarından dolayı teşekkür etmek istiyorum. Sayın milletvekilleri, il genel meclis üyeleriyle seçim bölgenizde karşılaştığınız zaman onlara ne diyeceğinizi gerçekten merak ediyorum. Başarısız diyemezsiniz çünkü bölgenin, ilçesinin, köylerinin tüm sorunlarını bilerek, onlarla her gün iç içe yaşayarak çözümler üreten il genel meclisidir. Kırsal kesime hizmet eden il genel meclisleri, köylüye, çiftçiye sahip çıkan il genel meclisleri. İl genel meclis üyeleri, her ayın ilk beş günü toplantı yaparak, toplantı başına almış oldukları 100 TL ücretle bu işi yapmaktadırlar. İl genel meclis üyeleri bu ücretle siyaset üstü çalıştıkları için mi kapatılıyor? İl genel meclisi çalışmalarında doğruları söylemekten kaçınmadıklarından, il genel meclisinin iktidar ve muhalefet üyeleriyle, bu derecede konularına hâkim olduklarından mı kapatılıyor? İl genel meclis üyeleri ilçelerinin sulama, drenaj, kanalizasyon, asfalt sorunlarını milletvekillerine yansıtmadıkları için mi kapatılıyor? Bölge milletvekillerine tayin, terfi, iş bulma işi kaldığı için mi kapatılıyor? İl genel meclis üyeleri, bölgelerini kirleten taş ocaklarına, çimento fabrikalarına karşı çıktıkları için mi kapatılıyor? İl genel meclis üyeleri, kuraklıkla afet raporu hazırladıklarında, hiç çekinmeden, iktidar ve muhalefet ayrımı yapmadan ilgili bakanlıklara gönderdikleri için mi kapatılıyor? Plan değişikliklerinde, bölgenin ilçe ve köylerinin menfaatlerini korudukları için mi kapatılıyor? Yandaşlara çıkar kapılarını kapattıkları için mi il genel meclisleri kapatılıyor? İl özel idarelerine bağışlanan arsa, bina, otel, vesaire belediye başkanlarının iştahlarını kabarttığı için mi kapatılıyor? Su kaynaklarına, içme sularına sahip çıktıkları için mi kapatılıyor il genel meclisi? Ormanlarına, tarım arazilerine sahip çıktıkları için mi kapatılıyor? Bursa’da beraber çalışmaktan onur duyduğum Bursa İl Genel Meclisi üyesi değerli arkadaşlarımı Mustafakemalpaşa Çördük, İnatlar için, Karacabey Şahinköy ve KOTİYAK için, Kestel’de BESOB için, Nilüfer’de İnegazi için dik duruşlarından dolayı bir kez daha kutluyorum. Tüm İl Özel İdare çalışanlarını ve İl Genel Meclisi üyelerini, Nazım Çakmakların, Nedim Akdemirlerin, Turgay Pekerlerin, Fuat Altunokların, Ahmet Bilgilerin, Nafiz Kayaların, Bekir Turunçların, Kahraman Atlıların, Ahmet Hulusi Aydınların, Hasan Arslantaşların şahsında AKP, MHP, CHP farkı gözetmeksizin kutluyor, gönüllerde her zaman hoş seda ile anılacaklarını ifade ediyor, bugüne kadar yapmış oldukları başarılı çalışmalarından dolayı da hepsini kutluyor, yüce Meclise saygı ve sevgilerimi sunuyorum.
Sayın milletvekilleri, tasarının 18’inci maddesinin oylamasının açık oylama şeklinde yapılmasına dair bir önerge vardır, önergeyi okutup imza sahiplerini arayacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Madde oylamasının açık oylama ile yapılmasını istiyoruz. Oktay Vural, İzmir? Burada. Mehmet Şandır, Mersin? Burada. Alim Işık, Kütahya? Burada. Mehmet Erdoğan, Muğla? Burada. Enver Erdem, Elâzığ? Burada. Ali Öz, Mersin? Burada. Seyfettin Yılmaz, Adana? Burada. Zühal Topcu, Ankara? Burada. D. Ali Torlak, İstanbul? Burada. Ruhsar Demirel, Eskişehir? Burada. Münir Kutluata, Sakarya? Burada. Mustafa Kalaycı, Konya? Burada. Hasan Hüseyin Türkoğlu, Osmaniye? Burada. Koray Aydın, Trabzon? Burada. Mustafa Erdem, Ankara? Burada Reşat Doğru, Tokat? Burada. Necati Özensoy, Bursa? Burada. Murat Başesgioğlu, İstanbul? Burada. Yusuf Halaçoğlu, Kayseri? Burada. Sinan Oğan, Iğdır? Burada. Açık oylama şekli hakkında, Genel Kurulun kararını alacağım. Açık oylamanın elektronik oylama cihazıyla yapılmasını oylarınıza sunuyorum. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Bir dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla oylama yapıldı]] “Kullanılan oy sayısı : 208 [[x]] Böylece 18’inci madde kabul edilmiştir. Birleşime saat 20.10’a kadar ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 19'uncu Birleşiminin Altıncı Oturumunu açıyorum. 338 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın görüşmelerine devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. 19’uncu madde üzerinde dört önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 sıra sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair kanun Tasarısı'nın 19 uncu maddesi ile değiştirilen 5393 sayılı Kanunun 75 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine aşağıdaki cümlenin eklenmesini arz ve teklif ederiz. "Diğer dernek ve vakıflar ile gerçekleştirilecek ortak hizmet projeleri için mahallin en büyük mülki idare amirinin izninin alınması gerekir." Nurettin Canikli Öznur Çalık Mehmet Doğan Kubat Ahmet Berat Çonkar İsmail Aydın Yılmaz Tunç Ramazan Can Hilmi Bilgin Yusuf Başer Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 338 sıra sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı'nın 19. Maddesi’yle değiştirilen (c) bendine "5362 sayılı Esnaf ve Küçük Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanunu kapsamına giren meslek odaları ile ortak hizmet projeleri gerçekleştirilebilir." İbaresinden sonra gelmek üzere "ve yurt içi ve yurt dışındaki fon kuruluşlarına ortak proje sunabilir." İbaresinin eklenmesini arz ve teklif ederiz. İdris Baluken Altan Tan Erol Dora Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 Sıra Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının 19. Maddesi ile 5393 sayılı Kanunun 75. Maddesine eklenen fıkranın madde metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Celal Dinçer Birgül Ayman Güler Muharrem Işık Namık Havutça Gökhan Günaydın Candan Yüceer Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına "Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile İstanbul Milletvekili Mustafa Sezgin Tanrıkulu ve 20 Milletvekilinin; Malatya Milletvekili Veli Ağbaba ve 22 Milletvekilinin; Balıkesir Milletvekili Ayşe Nedret Akova'nın; Aydın Milletvekili Ali Uzunırmak'ın; Tekirdağ Milletvekili Bülent Belen'in; İstanbul Milletvekili Mahmut Tanal’ın; Malatya Milletvekili Öznur Çalık ve 14 Milletvekilinin Benzer Mahiyetteki Kanun Teklifleri ile İçişleri Komisyonu Raporu”nu ihtiva eden 338 sıra sayılı tasarının 19. maddesinin tasarı metninden çıkartılmasını arz ederiz. Enver Erdem Mehmet Erdoğan Reşat Doğru Alim Işık S. Nevzat Korkmaz Sadir Durmaz Sayın milletvekilleri, 338…
Sayın Başkan…
Buyurun.
Sayın Başkan, usulle ilgili. Özür dilerim. Aynı siyasi partiden 2 kâtibin oturması İç Tüzük anlamında Anayasa’ya aykırı çünkü…
Sayın Tanal, bütün bunları söylüyorsunuz da, tamam; Sayın Tanju Özcan Bey sizin partinizden.
Fark etmez, usulün uygulanması gereken bir husus. Yani burada…
Ne yapalım yani şimdi? Bayram Bey’le anlaşmışlar gelmişler.
Efendim, Divan taraflı olmaz.
Olmaz; Divanın tarafsızlığına gölge düşürüyor bu şekilde. Bu olmaz Değerli Başkan.
Muhakkak o Divanın tarafsız bir şekilde…
Gerçekten çok hayret verici bir şey söylediğiniz konu ya.
Nasıl?
Bulacaksınız yani bu, Meclis Başkanının görevi.
Nereden bulacağım ben Sayın Genç?
Yani bu İç Tüzük niçin yazılmış?
Nasıl bulacağım yani? Kâtip üye nasıl bulunur?
Efendim, bulacaksınız, öteki muhalefetten bulacaksınız. Olmaz Sayın Başkan.
Nerede arkadaşınız? Niye görevini yapmıyor?
Taraflı olmaz Başkanlık Divanı. Olmaz efendim.
Yani bu, sizin sorumluluğunuzda.
Böyle bir şey var mı yani?
Bu şekilde Divanın bağımsızlığına, tarafsızlığına gölge düşürüyor Sayın Başkan.
Zaten biz biliyoruz oradaki arkadaşımızın devamlı taraflı hareket ettiğini.
Sayın Özcan kendisi aradığı için, kendisi devrettiği için, işinin olduğunu belirttiği için geldi.
Efendim, olabilir, bu sizin… Yani bu keyfî bir şey değil ki. Olmaz bu.
Tarafsız Divan oluşturulacak. Olmaz efendim.
Ne demek olmaz yani?
Efendim, İç Tüzük onu emrediyor Sayın Başkan.
Olmaz tabii yani, böyle tek taraflı Divan olur mu? Hayır, tek taraflı Divan olmaz Sayın Başkan. Muhakkak…
O zaman Sayın Özcan gelsin efendim. Grup başkan vekili…
Tamam, ara verin, gelsin efendim.
Bakın, bu sizin sorumluluğunuzda. Grup başkan vekilinin sorumluluğunda değil bu.
Sayın Yalçınkaya gelsin o zaman.
Bakın, oradaki üyelerin sorumluluğu sizin sorumluluğunuzda. O sizin sorumluluğunuzda. Lütfen…
Ara verin canım.
Ara verin, çağırın efendim.
Niye ara vereceğim ben? Lütfen Sayın Vural…
Ara verin, temin edin.
Divan, görevini yapmak zorunda.
Sayın Başkan, bakın, sizin 14’üncü maddedeki görev ve sorumluluklarınız var. Bu görev ve sorumluluklarınızın bir tanesi de, aynı zamanda Divana seçilen -7’nci madde ve 11’inci madde uyarınca- Divan kâtiplerinin tarafsız olması açısından aynı siyasi partiden iki tane kâtip orada bulunamaz. Yani bu eksikliği tamamlamadan bu oturumun açılması İç Tüzük’e aykırı.
Efendim, kâtip üyeyi göreve çağırın, sonra başlayın.
Hangi maddede yazıyor İç Tüzük’te Sayın Tanal?
Hayır, hayır, olmaz.
Sen sus!
Ne diyor?
Bak öbür tarafa!
Sen konuşma!
Konuşma! Konuşma sen! Sen konuşma be! Konuşma sen!
Kimsin sen!
Konuşma sen! Hadi!
Sayın Başkan…
Sayın Başkan, Divanı tarafsız oluşturmak zorundasın.
Sayın Muhammet Rıza Yalçınkaya…
Efendim, ben tutumunuz hakkında…
Sayın Tanju Özcan…
Sayın Başkan…
Ara verin Başkan.
Sayın Öner, size soracak değilim, kusura kalmayın lütfen. Niye ara vereceğim? Başkanlık Divanı oluştu.
Hayır efendim, Divan tarafsız oluşmadan çalışmaz. Bizim Divana güvenimiz yok.
Divan Genel Kurulda oluşmaz, Meclis Başkanlığının verdiği görevlendirmeyle oluşur Sayın Başkan.
Başkanlık Divanı diyorum Sayın Vural.
Meclis Başkanlığıyla görüşün, görevlendirmeye çağırın.
Sayın milletvekilleri, 338 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın 19’uncu maddesi üzerinde okunan son önergenin kapalı oturumda görüşülmesine dair İç Tüzük’ün…
Sayın Başkan… Sayın Başkan…
Buyurun.
Sayın Başkan, olmaz. Divanı oluşturmak zorundasınız tarafsız. Şimdiye kadar hep böyle yaptınız.
Devam edilemez efendim.
Sayın Başkan, yani bu gerçekten Meclisin tansiyonunu, sizin çalışmalarınız…
Sizinki dayatma yani. Lütfen kusura kalmayın. Partinizin iki sayın kâtip üyesinin bulunmaması sebebiyle…
Sayın Başkan, ara verin.
Ara vereceksiniz, çağıracaksınız.
Ara verin, çağırın. Ara verin Sayın Başkan.
Usulde böyle bir şey yok ki, niye ara vereceğim?
Bakın, aynı siyasi partiden iki tane kâtibin olması diye de bir usul yok.
Divan teşekkül etti yani. Bunun haricinde aynı partidendir, diğer partilerdendir, aranmasını ilk defa sizden duyuyorum yani.
Sayın Başkanım, aynı partiden doğru bir usul mü yani?
Olmaz. Sayın Başkan... Bugüne kadarki tüm teamüller bu şekilde.
Sayın Başkan…
Efendim Sayın Vural?
Sayın Başkan, Divan görevlendirmesi Meclis Başkanı tarafından yapıldı mı?
Evet.
Görevli Divan nedir, kimdir, kimlerden oluşuyor?
Ara verin, arayın Sayın Başkan.
Başkan ve iki kâtip üyeden…
Efendim, lütfen Meclis Başkanının kâtip üyeler ve Meclis başkan vekillerinden kimi görevlendirdiği listesini okuyun.
Bu ilk defa mı oluyor Sayın Vural?
Evet, ilk defa oluyor!
İlk defa oluyor olmuyor…
Yapmayın ya!
…ama bu ihanet yasası ilk defa çıkıyor!
Ara verin, arayın efendim.
Bağırın, istediğiniz kadar bağırın. Bağırın, duyuyoruz biz, biraz daha bağırın. Yani neyi çözeceksiniz bağırmakla!
Sayın Başkan, bakın, Meclis Başkanının görevlendirmediği bir kâtip üye görev yapamaz. Öyle bir şey olur mu canım!
Hayır, söylediğinizin bir mantığı olsa eyvallah…
Sayın Başkan, Meclis Başkanının görevlendirmesini lütfen okuyunuz.
Okurum Meclis Başkanının görevlendirmesini.
Ne yazıyor orada?
Bile bile aykırı işlem yapamazsınız Sayın Başkan.
Okuyun.
Yani, başkan vekili de değişebilir, siz de değişebilirsiniz, fark etmez ki.
Rıza Bey geldi.
Benim yaptığım usule aykırı değil, sizin yaptığınız her şeye aykırı. (CHP ve MHP sıralarından gürültüler) Sizin yaptığınız her şeye aykırı.
O zaman siz değişin orada.
Sizin bilgisizliğinizden kaynaklanıyor, bizden değil. Bu sizin bilgisizliğinizden kaynaklanıyor.
Usul hakkında söz istiyorum. Tutumunuz hakkında söz istiyorum.
Anlaşın aranızda kim aleyhte, kim lehte, vereceğim.
Aleyhinde.
Keşke bunları millet de dinlese, millet de görse yani doğrusunu söyleyeyim.
Bak burada işte, çağırdınız mı bulunur.
Lehinde.
Aleyhinde.
Lehinde.
Lehinde.
Lehinde.
Lehte, aleyhte anlaştınız mı partiler olarak? Ona göre vereceğim.
Aleyhte.
Lehte Sayın Başkan.
Aleyhte.
Lehte Başkanım. Aleyhte Oktay Vural, lehte Sayın Canikli, aleyhte Ali Rıza Öztürk… Evet, usul tartışması açıyorum. Lehte söz isteyen Nurettin Canikli, Giresun Milletvekili.
Lütfen yerinize oturun Sayın Genç. Yok böyle bir usul, her şeyde oradan, sıradan kalkıp da ön tarafa gelmek.
Hayır, Meclis Başkanlık Divanının tarafsız olarak oluşturulmasının usul meselesiyle ne ilgisi var? Bu en basit bir akıl meselesidir. Aklı olmayan insanlar bunlara teşebbüs ederler.
Sayın Başkan, değerli milletvekili arkadaşlarım; hepinizi saygıyla selamlıyorum. Şimdi, gerçekten biraz önce çok ilginç bir tartışma yaşadık. Olayı hepiniz biliyorsunuz. Muhalefete mensup Divan Katibi Üyesi arkadaşımızın ricası ve talebi doğrultusunda geçici bir süreliğine AK PARTİ’ye mensup bir Divan Üyesi arkadaşımız onun yerine görev yapmaya başladı ve sonra itirazlar geldi. Şimdi bakın, bu konuda önce teamül var, uygulama var, doğrudur ve mutlaka burada bir muhalefete mensup arkadaşımızın olması gerekir.
Doğru olan şeyin niye aksini savunuyorsun?
Yani bu son derece doğaldır, bunda herhangi bir problem yok ama mutlaka böyle olacaktır diye bir kural yok, bu bir. Önce bunun…
Var, var. Tarafsız olmazsa bu Meclis yürümez.
Yani olması gerektiğini ben söylüyorum yani bu siyasetin gereği, Meclisin daha objektif, daha demokratik bir yapıda yönetilmesinin gereği olarak gerekir. Buna hiç kimsenin bir itirazı olamaz. Sorun şu: Gerekçeyi biraz önce söyledim yani neden böyle bir durumla karşı karşıya kaldığımızı söyledik. Burada ne bizden kaynaklanan bir durum söz konusu ne de Divandan kaynaklanan bir durum söz konusu. Bunlar son derece doğal, her zaman da yapılabilir. Zaman zaman arkadaşlarımızın mazeretleri gereği diğer arkadaşlar yardımcı olmak veya destek olmak amacıyla değişebilirler, bu da son derece normaldir. İlk defa olmuyor bu olaylar, o kadar çok oldu ki. Ayrıca, diyelim ki bakın –bir de mantık olmalı- muhalefete mensup arkadaşlarımız gelmedi ya da gelemedi. Ara verdik, davet ettik. Gelmedi ya da gelemediler yani zorunlu nedenlerle de olabilir. Ne olacak? Meclisi kapatacak mıyız?
Hayır efendim, o zaman muhalefetten bir Divan üyesi seçilir geçici. Onu bilmiyorsunuz işte, onu bilmiyorsunuz.
Soruyorum ben size, olur mu böyle bir şey arkadaşlar? Yani buradan yola çıkarak… Çünkü bunun devamı bu, bunun devamında bunu talep edeceksiniz.
O zaman muhalefete geçici bir Divan üyesi seçin. (AK PARTİ sıralarından “Otur yerine!” sesleri) Ulan, konuşmayın be! Bilmediğiniz şeylerden, aklınızın ermediği şeylerden konuşmayın ya. Bilmiyorsunuz ki. Bilmiyorsunuz. Size akıl öğretiyoruz ya!
O zaman, gelmediği zaman, gelemediği zaman diyeceksiniz ki… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Öğrenin, öğrenin… Biraz öğrenmeyi öğrenin ya!
Aleyhte söz isteyen Oktay Vural, İzmir Milletvekili.
Bu ortamda gerek oturumu yöneten siz Sayın Başkana gerek Komisyon Başkanına gerek Sayın Bakana tarih ve millet önünde bu sorumluluklarını hatırlattım ve bu yasanın geçmemesi konusunda bir irade beyanı koymanın artık bireysel anlamda bir sorumluluk meselesi olduğunu ifade ettim. Elbette biz burada bunları yaparken oradaki kâtip üyelerin muhalefeti temsil etmesi, özellikle karar yeter sayısı ya da yoklamalarla ilgili pusulalar konusunda önem arz etmektedir. Şimdi, böyle bir noktada siz niye acele ediyorsunuz burada? Yani bu kadar tartışmaya değer miydi? Beş dakika ara verseydiniz. Bakın, muhalefetteki Kâtip Üye geldi. Şimdi kim haksız, kim haksız? Haksız duruma düştünüz. Haksız duruma düştünüz.
Siz haksızsınız Sayın Vural.
Bakın, geldi.
Siz haksızsınız.
Biraz önce Nurettin Bey diyor “Gelmese ne olacak?” İşte, geldi. Mahcup oldunuz.
Gelemeyebilirdi.
Mahcup oldunuz. Bir yerlerden talimatla Meclisi yöneteceğinize İç Tüzük’e göre, vicdanlara göre yönetseniz daha iyi olur. Daha iyi olur. Böyle bir şey olur mu ya? Geldi. Kim mahcup oldu? Şimdi, Genel Kurul huzurunda mahcup olan kim acaba?
Sesinizi çok yükseltmekle haklı olmazsınız. Haklı değilsiniz.
Mahcup oldunuz, mahcup oldunuz!
Mahcup olan da mahkûm olan da sizsiniz.
Beş dakika ara vermediniz, mahcup oldunuz. Evet.
Sizsiniz… Lütfen…
Konuşmacıya niye müdahale ediyorsun Başkan?
Böyle Başkanlık olur mu? Tarafsız olur Başkan.
Niye değiştirdiniz?
Efendim?
Niye?
E, olağanı bu.
Ne oldu?
Olağanı bu.
Ya, olağanı bu!
Tabii…
Olağanı, sizin bu talebe saygı göstermeniz. Saygısızca davranıyorsunuz.
Ben her şeye saygılıyım, merak etmeyin.
Muhalefete saygısızca davranıyorsunuz. Muhalefetin hakkını, hukukunu korumak sizin de göreviniz, namus ve vicdan göreviniz.
Sizin göreviniz ne Başkan!
Senin de görevin!
Hayır, hayır. İç Tüzük’te yok öyle bir şey.
Bu ifadeniz tarafsız olmadığınızı ortaya koyuyor. Diyor ki: “Muhalefetin görevi, onlar…
Evet.
Sen Meclis Başkan Vekilisin. Genel Kurula vekalet edeceksin, AKP Grubuna değil.
Her parti için söylüyorum.
AKP Grubuna değil…
Söylüyorum, onlara da söylüyorum, buyurun.
AKP Grubuna değil…
Teşekkür ediyorum Sayın Vural.
Başkana saygı göster!
Senden mi öğrenecek saygıyı! En son konuşacak olan sensin be!
Başkana saygılı olacaksınız!
Sözünüz bitti Sayın Vural.
Genel Kurula saygılı olacaksınız, memuru değiliz buranın!
Genel Kurula saygılı olacaksın!
Saygılı olacaksın!
Sen saygılı ol önce! Şu tarzınıza bakın, millet görse ne der size be!
Başkana saygılı ol!
Seni dinliyor millet!
Hayret bir şey ya! Bağırın biraz daha bağırın, duymuyor bak, basın mensupları duymuyor!
Başkana saygılı ol!
Mahcup oldunuz.
Mahkûm olan da mahcup olan da sizsiniz Sayın Vural!
Muhalefetin hakkını korumak için kâtip üyeyi değiştirelim diyoruz. Hepsi bu.
Hayır, hayır, Başkanlık Divanı oluştu.
İtiraz ediyorsunuz, yazıklar olsun!
Size yazıklar olsun!
Yazıklar olsun, yazıklar olsun! Var mı öyle bir şey!
Saygılı ol biraz Başkana, saygılı!
O da bize saygılı olsun canım, var mı öyle bir şey
Yazıklar olsun!
İncir çekirdeğini doldurmayan…
Lehte söz isteyen Mehmet Ersoy, Sinop Milletvekili.
Evet, Alim Bey söylemişti. “Lehte” diye söyledi, tutanaklara bakın, sonra…
Tutanaklar hazır mı arkadaşlar?
Sayın Başkan, siz bu Meclisi hiç tarafsız yönetmeyecek misiniz? Yemin mi ettiniz taraflı olmaya? Sayın Başkan, siz Meclis Başkan Vekili misiniz, AKP grup başkan vekili misiniz?
Kafanızda bir şey oluşmuş, onu söylüyorsunuz. Her belirli süre içerisinde tekrar ediyorsunuz, ben ne yapayım Sayın Öztürk yani.
O zaman buraya gelin, buraya oturun ya! Allah aşkına yapmayın ya!
Tutanaklara bakalım.
Yani gerdikçe geriyorsunuz Meclisi ya! Meclisi siz geriyorsunuz ya! Yapmayın bunu ya! Siz Meclisi geriyorsunuz ya!
Sayın Ersoy, lütfen oturun tutanakları isteyeceğim. Sizin kafanızda bir şey oluşmuş onu tekrarlıyorsunuz belirli süreler içerisinde.
Bizim kafamızda oluşmuyor, siz oluşturuyorsunuz, siz! Meclis Başkan Vekili değil AKP grup başkan vekili gibi davranıyorsunuz.
Evet, beş dakika ara veriyorum. Tutanakları isteyeceğim.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 19'uncu Birleşiminin Yedinci Oturumunu açıyorum. 338 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın görüşmelerine devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. Şimdi söz sırası, lehte söz isteyen Alim Işık, Kütahya Milletvekili.
Sayın Başkanın lehinde söz aldım çünkü doğru yaptı, muhalefetten de bir divan kâtibinin orada bulunması gerektiğini söyledi, doğrusu buydu. Uygulaması da doğrudur. Değerli milletvekilleri, Milliyetçi Hareket Partisi olarak bu yasanın bu ülkeyi bölünmeye götürecek “büyük zehir yasası” olduğunu her fırsatta söyledik, söylemeye devam edeceğiz. Dolayısıyla, böyle çok önemli bir yasanın görüşüldüğü oturumlarda doğaldır ki başta Başkanlık Divanı olmak üzere tüm gruplar ve milletvekilleri buranın doğru çalışmasını ve uygun zeminin oluşturulmasını sağlamak zorundadırlar. Zaman zaman bu yüce Meclis çatısı altında sahte oy pusulalarının gönderilerek, olmayan insanların yerine, onların da vebalini üstlenerek yanlış işlemlerin yapıldığını hepimiz gördük. Bazen aynı partiden iki Divan kâtibinin olması durumunda, karar yeter sayılarının olmadığı hâlde “var” dendiğine ve daha sonra yapılan yoklamalarda çıkmadığına hepimiz şahit olduk, sadece bugün değil. Onun için Divanın tarafsız olması her şeyden önce tüm görüşmelerin sağlığı açısından çok önemlidir. O nedenle Sayın Başkanın tutumu doğrudur. Milliyetçi Hareket Partisi olarak her şartta ve zeminde, bu yasanın çıkmaması konusunda elimizden gelen tepkiyi göstermeye devam edeceğiz. Çünkü, biraz sonra siz de, göreceksiniz, elinizdeki koskoca tasarının ekindeki tüm belediye listelerin çıkartıldığı bir önerge gelecek buraya iktidar partisi tarafından. İyi de, bu aklınız neredeydi daha önce? Milletten saklarken niye milletvekillerinden de sakladınız? Şimdi çıkaracaksınız, ondan sonra ne olacak? Bu kapatılan belde belediyelerin bir çoğu Anayasa Mahkemesi kararına rağmen yine kapatılıyor. Dolayısıyla, bu tasarı geri çekilmelidir. Bu tasarı, bu milletin ve ülkenin lehine değildir. Tutumunuzun lehinde söz aldım, teşekkür ediyorum Sayın Başkan.
Aleyhte söz isteyen Ali Rıza Öztürk, Mersin Milletvekili.
Efendim, Mahmut Tanal konuşacak.
Mahmut Tanal, İstanbul Milletvekili.
Tabii, Sayın Başkana “Aynı, iktidardan 2 kâtip üye olamaz.” dediğimizde Sayın Başkan ısrarla karşı çıktı. Sizden istirham ediyoruz; dün, bu kitabı gösterdim, bugün tekrar göstermek zorundayım Sayın Başkan: Parlamentonun Hukuku…
Hediye et.
Sayfa 266, aynen okuyorum…
Özetini ver.
“Birleşimi yöneten Başkan, kâtip üyeler aynı partiden olamazlar.”
Neymiş Başkanım?
İç Tüzük mü o?
Şimdi, evet, bu kitap hakikaten… Arkadaşımız hatırlattı, şimdi ben, buradan, kürsüden ayrılırken içindeki notlarımı alarak bunu kürsüye bırakacağım ve bu Meclisin kütüphanesinde var ama bunu şahsınıza bırakıyorum. Bunun, en azından, hiç olmazsa bu tür tartışmalar çıktığı zaman göz önünde bulundurulmasında yarar var. Bu kadar Meclisin zamanının heba olmasına gerek yok Sayın Başkan. İki…
İç Tüzük’ün hangi maddesi? Onu söyle sen.
Aynı zamanda, kâtip üyelerin sayısının eksikliğinden şikâyetçisiniz. İç Tüzük’ün 9’uncu maddesinde şunu der: “Genel Kurul, Danışma Kurulunun teklifi üzerine kâtip üyelerin ve idare amirlerinin sayısını artırabilir.” Eksikse Milliyetçi Hareket Partisinden de alın, BDP’den de alın yani burada bir engel mi yok? Öyle sürekli yerinde atarak…
Onu Başkanlık Divanı yapar.
Bilgisiz ve cahil bir arkadaşımızsınız, laf yetiştirmeyin. Ben size bilimsel olarak bunu söylüyorum.
Sayın Tanal, lütfen.
Bu açıdan, eğer gerçekten… Başkan her konuşan arkadaşa buradan müdahale ediyor. Evet, ben, bugün sizi anlıyorum, büyük geçmiş olsun, acil şifalar diliyorum. Sıkıntıda olabilirsiniz, saygı duyuyorum, insani bir şeydir yani hakikaten duygularınızı anlıyorum ama ne olur yani… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinize saygılarımı sunuyorum.
Bu kitabı da bırakıyorum Sayın Başkanlığınıza, bundan yararlanın hiç olmazsa.
Sayın milletvekilleri, Başkanlık Divanı nöbet çizelgesi aylık olarak Meclis Başkanlığınca düzenlenmektedir. Aylık nöbet çizelgelerinde Başkanlık Divanında muhalefet-iktidar dengesi mutlaka gözetilmektedir ancak birleşim içerisinde kâtip üyelerimiz ihtiyaç duymaları hâlinde karşılıklı rızaen kısa sürelerle değişim yapabilmektedir. İç Tüzük’ümüzün 55’inci maddesinde “Başkan oturumu açar ve gerekirse kapatır. Oturumun devamınca Başkanlık makamı ve kâtip üyelikler boş kalamaz.” hükmü yer almaktadır. Biraz önceki durumda kâtip üyelikler boş kalmamıştır. İç Tüzük’e aykırı bir durum bulunmamaktadır.
Yahu, hâlâ “Yok.”diyorsun ya. Aynı partiden Başkanlık Divanı olmaz. Yani hâlâ ısrar ediyorsun ya!
Sayın Başkan, efendim, İç Tüzük 70’inci maddeye göre “Kapalı oturum önergesi verilince kapalı oturumda bulunabilecek şahıslar dışında herkes toplantı salonundan çıkartılır.” hükmünü amir. Siz, kapalı oturum önergesi verildiğini Genel Kurula ifade ettiniz.
Hayır, okumadık, başladık daha yeni.
Evet, Sayın Başkan.
Ama neyle ilgili Sayın Vural?
Efendim, olsun. Neyle ilgili olduğunu sonra konuşacağız zaten. Neyle ilgili olduğu kapalı oturumda konuşulacak.
Kapalı oturumda mı yapacağız şimdi bunları, biraz önceki yaptıklarımızı?
Hayır, efendim “Kapalı oturum önergesi verildi.” dedikten sonra boşaltmanız gerekiyordu. Boşaltmadınız.
Evet. Boşaltmadık, doğru.
Kapalı oturum önergesi verince…
Müsaade etmediniz ki, her biriniz bir yerden bağırdınız oradan, çok da yüksek seslerle.
Efendim, müsaade edip etmemeyle değil ki, kapalı oturum önergesi… Siz salonu dinlemediniz, onu hemen okuyayım dediniz ama olmadı, yine yanlış yaptınız.
Peki, şimdi yeniden tekrarlayalım.
Sayın Başkanım, sizin hangi yanlışınızı düzeltelim ya?
Öğreneceğiz Sayın Vural, çok teşekkür ederiz.
Efendim, usul tartışması açıyorum.
Aleyhte.
Lehte.
Aleyhte.
Lütfen Sayın Vural, öneri görüşülmedi burada, öneri okunmadı.
Sayın Başkan, bakın, hayır “Kapalı oturum önergesi…” dediniz, ondan sonra salonu boşaltmadınız.
Sayın Vural, ne yaparsanız yapın, usul tartışması açacağım, bu Meclis çalışacak, bu Mecliste de yasalar çıkacak. Evet, bu Mecliste yasalar çıkacak.
İhanet yasasına daima “hayır” diyeceğiz.
Sayın Başkan… Sayın Başkan…
Onu millet değerlendirecek. Onu millet değerlendirecek. Yasaya “hayır” dersiniz, o sizin kendi takdiriniz, ona hiç sözüm yok, ama ona millet karar verecek.
Doğru çalıştıracaksın!
Evet, lehte söz isteyen Recep Özel.
Sayın Başkan, çok değerli milletvekilleri; biraz önceki, Başkanın tutumu hakkındaki görüşmelerde, Başkanlık Divanındaki CHP’ye ait üye Tanju Bey bizim Bayram Bey’i arıyor…
O geçti, yeni usul var.
…“Ben biraz gecikeceğim.” diyor. Ondan sonra Bayram Bey, “Biraz gecikeceğim.” dediği için o arkadaşın yerine geçiyor. Öncelikle bu itirazınız kendi arkadaşınıza bir saygısızlık. Onun yerine arkadaşımız çıktı, görev yaptı. Bu zamana kadarki uygulamaların… Üç tane aynı partiden olmaması, tamam, teamül; iki tanesi veya size mensup Divan üyelerini çıkartmadığı zaman Meclis tıkanacak mı, görüşmeyecek miyiz?
Ya, İç Tüzük buna elveriyor, oku İç Tüzük’ü öyle çık oraya!
Biz, yani… Hiç olmayan, sırf Meclisi kilitlemek, bu yasayı çıkartmamak için elinizden gelen bütün İç Tüzük imkânlarını kullanın, ama kullandığınız her şey akla, mantığa, toplum vicdanına uygun olsun, uygun taleplerde bulunun.
Yasayı çıkartmamak değil, ihaneti önlemek için! Bunu iyi ezberle Recep Özel!
Recep, bilmiyorsun!
Sizi hainlikten geri çevirmek için!
Şimdi, biraz önceki bu gizli görüşmeye ait önerge verildikten sonra çıkartmadınız konusu da… Bugüne kadarki uygulamalarda ne zaman böyle bir şey oldu da bunu gündeme getiriyorsunuz? Arkadaşlar, bu Meclisi gelin, çalıştıralım. Bu yasa siz öyle yapsanız da çıkacak, böyle yapsanız da çıkacak.
Yahu, şimdiye kadar ihanet yasası gelmedi! İhanet yasasına karşı bu Recep ya, sana karşı değil, ihanete karşı, ihanete!
Ha, biz ne olur, üç saat, beş saat, bir gün fazla çalışırız, bunu da milletimiz takdir eder. Hepinize saygılar sunuyorum efendim.
Yahu, Sayın Başkan, bu kürsüye çıkan adamların biraz konuşmayı bilmesi lazım. Şimdi, burada, Divan hepsi aynı partiden oluşur mu, oluşmaz mı, ona bir…
Aleyhte söz isteyen Oktay Vural, İzmir Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; biz, burada, Türkiye Büyük Millet Meclisi İç Tüzüğü’nden kaynaklanan hakkımızı kullanıyoruz. Siz mi susturacaksınız bizi? Siz mi susturacaksınız? Sen benim hakkımı yiyemezsin, o kadar! Tıpış tıpış vereceksin! Tıpış tıpış!
Biraz daha bağır Sayın Vural! Bağır, bağır!
Senin orada bulunman benim İç Tüzük’ten kaynaklanan hakkımı yemeni temin etmez. Ona göre!
Yazık ya!
Bunun üzerinde yapacaksın. Yok efendim Meclis… Sen Meclisi çalıştırmayan komisyon başkanlarına sor. Niye oturmadılar burada, niye oturmadılar? Neredeydiler? Hamamdalar mı?
Başkana saygı göster.
Meclisin mehabetine yakışmıyor Sayın Vural.
Yani, siz, Milliyetçi Hareket Partisinin hukuktan kaynaklanan hakkını kullanmasını engellemeyi Meclisi çalıştırmak mı zannediyorsunuz?
Hayır, hayır, kimse kimsenin hakkını engellemiyor.
Engelleyemezsin zaten! Engelleyemezsin!
Kimse engellemiyor. Böyle bir…
Engellemen mümkün değil, mümkün değil!
Bağırın, biraz daha bağırın Sayın Vural.
Hakkımızı kullanacağız.
Bağırın, bağırın.
Dolayısıyla, biz, burada, İç Tüzük gereğince, hakkımızın yenilmesini istemiyoruz, İç Tüzük uyarınca Meclisi yönetmenizi istiyoruz. Kapalı oturum önergesi verildiği zaman, diyor ki: “Toplantı salonundan herkes çıkartılır.” Siz kapalı oturum önergesi verildiğini ilan ettiniz. Yapmanız gereken iş, önce salonu boşaltmaktı, ondan sonra kapalı oturum önergesini dinlemekti. O bakımdan, burada hakkımızı, hukukumuzu kimseye yedirmeyiz. Ona göre!
Yedirmeyin.
Teşekkür ederim.
Evet, lehte söz isteyen Alim Işık, Kütahya Milletvekili.
Lehte söz aldım, tutumunuzun lehine, çünkü doğruyu yaptınız. “Kapalı oturuma geçeceğiz.” dediniz, dolayısıyla, bunu unuttunuz veya geç hatırladınız, yeniden bu tartışmayı açmakla doğruyu yaptınız. Onun için, lehinize söz aldım.
Başkan çok yoruldu, bırakalım artık. Artık takip edemez oldu.
Fakat doğru yapmadığınız bir şey var: “Muhalefet ne yaparsa yapsın bu Meclis çalışacak.” dediniz. Evet, Meclis çalışsın ama bu Meclis doğru çalışacak. Bu Meclis ihanet yasasını çıkartmak için sabaha kadar diretmeye karşı duracak Sayın Başkan. Bu yasa ihanet yasasıdır, Türkiye Cumhuriyeti devletinin üniter yapısını bozacak ve Türk milletinin birlik beraberliğini dağıtacak bir yasadır. Onun için, sonuna kadar Milliyetçi Hareket Partisi buna direnç göstermeye devam edecek. Çünkü aklıselim olan herkes, şimdiye kadar AKP’nin icraatlarını öven her köşe yazarı bugün bunun yanlış olduğunu söylüyor. Sadece muhalefet değil, aklıselim olan her Türk vatandaşı buna onay vermiyor. Bugün bir AKP’li belediye başkanı feryat ediyor ve “Hakkımı helal etmiyorum.” diyorsa sizin de düşünmeniz lazım, sizin de iyi düşünmeniz lazım. Dolayısıyla, bu durumda bu yasaya ısrar etmenizin bir anlamı yok. Geliniz, bunu geri çekiniz ve bu komisyonda yanlışlıkları yeniden elden geçiriniz ve bu Meclise doğru bir yasayı getiriniz. Bu yasa doğru bir yasa değildir, bu yasa Türkiye Cumhuriyeti devletinin temeline dinamit koyan bir yasadır. Sizler de dinamitçi olacaksınız. Teşekkür ediyorum.
Aleyhte söz isteyen, Ali Rıza Öztürk.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bu Meclis milletin meclisidir. Bu Meclis AKP Grubunun meclisi değildir. Bunu söyledim. Bu Meclis, Sayın Meclis Başkan Vekilinin çiftliği de değildir. Bu Meclis çalışacak, çalışacak ama Meclis İçtüzüğü’ne ve Anayasa’ya uygun olarak çalışacak. [[CHP sıralarından alkışlar]] Meclis Başkan Vekili işini gücünü bırakmış, yaptığı her iş baştan aşağı hukuksuz, keyfîliği esas edinmiş. Ben sizin nerenizi düzelteyim Sayın Başkan Vekili? Sizin nerenizi düzelteyim ben?
Bağırma!
Siz yaptığınız her işte hukuksuz iş yapıyorsunuz, Tüzük’e uygun yaptığınız hiçbir şey yok sizin.
Bağırmadan konuş.
Kendiniz de görüyorsunuz, kendiniz bunu göre göre devam ediyorsunuz ve değerli arkadaşlarım, bu kafayla bir şey olmaz. Şaşkın ördek şey şey gidermiş. Siz bu yasayı çıkarın ama adam gibi İç Tüzük’e, Anayasa’ya uygun davranarak çıkarın.
Tam doğru yapıyoruz, tam.
Size göre yapıyorsunuz. Tabii, siz hukuku anlamadığınız için, hukukla aranız iyi olmadığı için, hukuktan hiç hoşnut olmadığınız için, siz hukuksuzluğu kendinize rehber edindiğiniz için, siz bunu böyle sanıyorsunuz değerli arkadaşlarım. Bakın, bu yasayı çıkarabilirsiniz ama biz de muhalefetin İç Tüzük’ten, Anayasa’dan kaynaklanan hakkını sonuna kadar kullanacağız.
Sayın Başkan…
Buyurun Sayın Canikli.
Kapalı oturum önergesi önerge üzerinde verildi yani önergenin kapalı oturumda görüşülmesine ilişkindir ama biz şu anda bunu görüşmüyoruz yani kapalı oturum konusu olan önergeyi konuşmuyoruz. Dolayısıyla, kapalı oturuma geçilmeden yapılan tartışmalar doğrudur Sayın Başkan. Çünkü biz kapalı oturuma geçmeden bunları görüşemeyiz, görüşmememiz gerekiyor daha doğrusu. Dolayısıyla, yapılan işlem kesinlikle doğrudur. Bu hususun da altını çizerek burada vurgulamak istiyorum.
Sayın Canikli, “Kapalı önerge vardır, verilmiştir.” dedi. Onu demeyecek.
Teşekkür ediyorum. [[Devam]] 338 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın 19’uncu maddesi üzerinde olan son önergenin kapalı oturumda görüşülmesine dair İç Tüzük’ün 70’inci maddesine göre verilmiş bir önerge vardır.
Yahu!, Sayın Başkan, Meclisin çalışması sırasında sağır ve dilsiz kavaslar var, onları getireceksiniz.
Kapalı oturum istemine dair önergeyi okutuyorum…
Başkan, bakın, kapalı oturuma geçince, sağır ve dilsiz kavaslar var, burada, Meclisten para alıyorlar; onları çağıracaksınız, onlar burada görev yapacak. Yahu, şimdi, arkadaşım, bunu bugün yapmıyoruz ki, kaç senedir yapıyoruz bunu yahu! Hayır, şimdi ara verin, onları çağırın, getirin. Ya, bunun uygulaması belli ya! Hayır, öteki kavas arkadaşların da dışarıya çıkması lazım. Şimdi, Başkan, sana bir laf söylüyoruz; dilin yok mu, kulağın duymuyor mu? Diyorum ki: Buradaki kavas arkadaşların da burada bulunması mümkün değildir.
Dün konuştuk, tartıştık Sayın Genç o konuyu.
Burada bulunmaları mümkün değil ki yahu!
Kapalı oturum istemine dair önergeyi okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 338 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın 19’uncu maddesi üzerindeki MHP Grubu önerisi işlemlerinin kapalı oturumla yapılmasını grup adına arz ederiz.
Nasıl kapalı oturum bu ya?
Hâlâ çıkmayanlar var.
Kapalı oturumda Genel Kurul salonunda bulunabilecek sayın üyeler dışındaki dinleyicilerin ve görevlilerin dışarıya çıkmaları gerekmektedir. Sayın idare amirlerinden salonun boşaltılmasını temin etmelerini rica ediyorum.
Şimdi Türkiye Büyük Millet Meclisinin 19’uncu Birleşiminin kapalı oturumdan sonra yapılacak Dokuzuncu Oturumunu açıyorum.
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Başkanım.
Ya, açık oturuma geçtin mi, açık oturuma geçtin mi?
Evet, önerge üzerinde söz isteyen Reşat Petek, Tokat Milletvekili.
Özür dilerim, açık oturuma mı geçtiniz Başkan?
“Reşat Doğru” efendim, “Petek” değil, Reşat Doğru. Reşat Petek’te kalmış aklınız.
Kusura kalmayın, Sayın Doğru. Reşat Doğru, Tokat Milletvekili. Buyurun...
Sayın Başkan, özür dilerim, açık oturuma mı geçtin Sayın Başkan? Açık oturuma mı geçtin? Açık oturuma geçtiyseniz yanlış yaptınız, çünkü…
Yanlış yaptınız, Tanal’a sormadan!
Evet, bana sormadan… Bakın, Sayın Başkan…
Sayın Tanal, Sayın Doğru kürsüde bekliyor yani bu hatibe…
Sayın Başkan, bakın, yanlış yaptınız. Özür dilerim, bakın, size yine okuyayım ben, izninizle: “Açık oturuma geçebilmeniz için kapalı oturuma ilişkin şartlar kalkmış olacak.” Kalktı, doğru ve buna ilişkin sizin Genel Kurulun oylamasına sunmanız lazım. Bakın, İç Tüzük…
Lütfen, Sayın Tanal…
Yapmadınız onu.
Yaptı, yaptı.
Bakın, siz onu yapmadan hatibe bu sözü veremezsiniz.
Sayın Doğru, buyurun.
Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; görüşmekte olduğumuz 338 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın 19’uncu maddesinin tasarı metninden çıkarılmasıyla ilgili söz almış bulunuyorum. Yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum. Bu önergemizle 19’uncu maddenin kanun tasarısından çıkarılmasını istiyoruz ama ancak kanunun tamamının geri çekilmesini istiyoruz. 13 büyükşehir belediyesi kurulması ve 1.582 belde belediyesinin kapatılmasıyla ilgili kanun Türkiye Büyük Millet Meclisinde maalesef görüşülüyor. Kanunun ismine bakınca masum bir kanun gibi kamuoyuna anlatılsa da derinlemesine incelenince tuzak bir kanun olduğu, içerisinde çeşitli konuların olmuş olduğu ve kapatılmış olduğu da görülüyor. Sayın milletvekilleri, görüşülen bu Büyükşehir Kanun Tasarısı’yla federasyona geçişin altyapısının hazırlandığı neden görülmek istenmiyor? Herkesin tespit etmiş olduğu bu konuyu ne hikmetse Adalet ve Kalkınma Partisi yetkililerinin bir kısmı neden kabul etmiyor, neden cansiparane bir şekilde savunmaya çalışıyorsunuz? Ancak, büyükşehir belediyelerinin sınırlarının il sınırlarına çekilmesi, belediye başkanının ilin tamamına hükmetmesi fiilen bölgesel yönetime ve eyalet sistemine geçilmesini göstermiyor mu? Bunu neden kabul etmiyoruz. Bu da sonuçta bölücü ve yıkıcı unsurların yıllardır dayattığı bölge tabanlı demokratik özerklik ve otonomi çağrılarına cevap olmuyor mu? İstekler bir bir yerine gelmiyor mi sayın milletvekilleri? Bu durum ülkemiz lehine değildir. İç ve dış bölücü unsurlara yapılacak hizmet olan bir tablo, ülkemize önümüzdeki dönemlerde çok ama çok pahalıya mal olacaktır. Mutlaka bu kanun geri çekilmeli ve Meclisten onay almamalıdır. Bunun vebalini hiç kimse ama hiç kimse ömrünün sonuna kadar ödeyemeyecektir. Sayın milletvekilleri, bu kanuna sadece Milliyetçi Hareket Partililer değil, bütün toplum kesimlerinin, bütün sivil toplum kuruluşlarının yani topyekûn Türk milletinin tamamının karşı çıkması gerekmektedir. Anlayamadığımız bir konu da bu kadar açık şekilde ve delilleri ortada olan bu yasaya neden AKP Grubu sahip çıkmaya çalışıyor? Acaba baskı mı var, tehdit mi var, şantaj mı var? İnsanın aklına çeşitli sorular geliyor. Bu yasa farklı niyetleri ve amaçları ortaya koyan yanlış bir yasadır, sadece masum bir yasa değildir. Dağlarda binlerce insanımızı şehit eden, binlerce vatandaşımızı yaralayan, perişan eden, ülkemizin milyarlarca dolarlık kaynağını heba eden terör örgütünün sözde demokrasi ile hedeflerine ulaşma yasasıdır. Bu yasa, etnik temelde ayrıştırarak milletimizi bölmek isteyenlerin ekmeğine yağ sürecektir. Türkiye Cumhuriyeti devletinin kuruluş hukuku ve felsefesini yok edecek, millet egemenliğine de son verecektir. Ülkemizi alacakaranlık bir ortama mahkûm etmeyelim, millî varlığımızı bozdurmayalım. Ülkemizin rejimine ve idaresine büyük sorunlar getirecek olan bu kanun tasarısı, uzmanlar tarafından Anayasa’mızın ihlali olarak değerlendirilmektedir yani Anayasa ihlali yapılmaktadır; Anayasa ihlali yapmayalım. Ayrıca, Anadolu’daki birçok belediye bu kanunla kapatılmaktadır. Belediyelerin kapatılması doğru olmayacaktır. Bunları tekrar köy statüsüne indirmek, buralarda var olan göçü daha fazla hızlandıracaktır. Tokat ili nüfus kaybediyor. Milletvekili olduğumuz bu ilde de maalesef 42 belediye kapatılacaktır, 70 belediyenin 42 belediyesi kapatılmaktadır yani büyük bir göç veren Tokat ilimiz bu kanunla beraber, tahmin ediyorum ki, kanunun çıkmasıyla beraber, belediyelerin kapatılmasıyla beraber çok büyük göç vermeye devam edecek, belki de nüfusu daha da fazla düşmüş olacaktır. Türk milletinin kaderiyle oynamayalım. Bu kanun tasarısını ülke gündeminden çıkartıp gerçek, reel gündeme geçelim. İnsanlar ekmek bulamıyor, çiftçi üretemiyor; işini, aşını kaybediyor, toplum psikolojik bunalıma itiliyor. Adalet ve Kalkınma Partisi bu durumun vebalini acaba nasıl ödeyecektir? Gelin, bu ne olduğu belirsiz olan, ülkemizi maceraya götürecek olan bu kanunu geri çekelim, milletin menfaatlerine uygun bir kanun olarak tekrar getirelim diyor, yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 Sıra Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının 19. Maddesi ile 5393 sayılı Kanunun 75. Maddesine eklenen fıkranın madde metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Birgül Ayman Güler (İzmir) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Katılmıyoruz Başkanım.
Önerge üzerinde söz isteyen Candan Yüceer, Tekirdağ Milletvekili.
Tasarı âdeta “devlet sırrı” şeklinde, hızlı bir şekilde, gizli saklı bir şekilde Komisyona geldi; Komisyonda da hızlı bir şekilde görüşülüp on iki saati geçen çalışma performansıyla görüşülmesi, konuşulması istenmedi. Biz anlıyoruz sizi, emir yine büyük yerden, sizin için kanun emrinde. Hatta, Hükûmet tasarıyı hazırlamak için masaya oturduğunda belki niyet, gerçekten yerel yönetimleri güçlendirmekti. Ancak bir fıkra var: “Akrep yürümüş, yürümüş, bir gölün kenarına gelmiş; bakmış geçemeyecek, kurbağaya seslenmiş, demiş, ‘Kurbağa, beni karşıya geçirir misin?’ Kurbağa demiş, ‘Hayır, ben seni alırsam sen beni sokarsın.’ ‘Ya, olur mu öyle şey, o zaman ben de boğulurum.’ demiş. Ama ikna olunca almış sırtına, tam yolu yarılamışken birden bir acı hissetmiş, dönmüş ‘Sen ne yaptın?’ derken, akrep, ‘Ne yapayım? Huy.’ demiş.” İşte, bu tasarıda da alışkanlık hâline, huy hâline getirilen “Ben yaptım, oldu.” anlayışı ve siyasi hedeflerin ön plana çıkarılması, on üç ille beraber, Tekirdağ’ın büyükşehir olma sürecinde de devam etti. Tekirdağ’da, bu süreçte biz istedik ki: Şehrimizi, hemşehrilerimizi ilgilendiren bu kadar önemli, hayati bir tasarıda, oturalım, hep beraber -bugün konuştuğumuz gibi en azından ya da komisyonlarda konuştuğumuz gibi- il genel meclis üyelerimizle, muhtarlarımızla, sivil toplum kuruluşlarıyla, belediye başkanlarımızla, mülki amirlerimizle tartışalım, eğrisiyle doğrusuyla tartışalım, fayda-zarar analizi yapalım istedik. Ama maalesef, bizim -bırakın bunu- tasarıya ulaşma çabamız bile sonuçsuz kaldı. Oysaki büyükşehir olacak iller için hazırlanan taslak kamuoyuyla paylaşılmalı, eğrisiyle doğrusuyla, avantajları, dezavantajlarıyla tartışılıp o illerin ihtiyaçlarına yönelik en uygun büyükşehir kanunu hazırlanmalıydı. Tekirdağlılar, bizler, üzerimize ne dar gelen ne bol gelen bir büyükşehir istedik ve bunu yaparken de şu an Tekirdağlılar “Ne bu tasarıdan biz haberdar edildik ne fikrimiz soruldu ne de görüşlerimiz alındı. Oysaki bizim beldemizde, köyümüzde, ilimizde, bizi, yaşamımızı, geleceğimizi ilgilendiren bu sürecin dışında tutulduk, dışlandık.” diyorlar. Demokrasinin öncelikli koşulları halkın iradesine saygı duymak, katılımcılığı sağlamak ve çoğulculuktur. Halkın katılımının en iyi örneklerinden biri belediyeler. Yerel yönetimler halka en yakın, en katılımcı, en demokratik kamu kurumları. Siz ne yapıyorsunuz? 1.591 belde belediyesini kaldırıyorsunuz, haklı bir gerekçe göstermeden, bir açıklama yapmadan, halka sormadan. Oysaki demokrasiyi sindirmiş ülkelerde yerel yönetimleri güçlendirmek için çaba harcarlar. Bizdeki ileri demokratlar ise maalesef “Kimseye sormam, danışmam, hesap vermem, ben bildiğimi yaparım.” diyorlar. Bu ileri demokrasi ürünü ileri bir tasarı ama içinde ne demokrasi var ne katılım var. Bakın, Cumhuriyet Halk Partisi olarak biz, AKP’nin yapmadığını yaptık, halkın iradesine başvurduk. Biz sorduk belde belediyelerine: “Belde belediyenizin kapatılmasını istiyor musunuz, istemiyor musunuz mu?” diye. Tekirdağ’da, benim bölgemde 49.074 seçmenden 22.810’u oy kullanmış ve bunların 22.097’si “Hayır, beldem kapatılmasın.” demiş. Hükûmet, bu iradeye karşı çıkarak hangi gerekçeyle bu belde belediyelerini kapatıyor? Belde belediyesinin kapatılması o beldenin iradesine başvurmadan ne kadar demokratik? Değerli milletvekilleri, orman köyleri de dâhil 16.080 köyün tüzel kişiliğini, 29 ilde il genel özel idarelerinin, il genel meclislerinin tüzel kişiliğini, köylerin tüzel kişiliğini kaldırıyorsunuz. Temsilin olmadığı yerde, katılımın olmadığı yerde demokrasi olabilir mi? Biz yerel yönetimi güçlendiriyoruz diyebilir misiniz bu tasarıyla? Bakın, Tekirdağ’da 140 orman köyüyle beraber 257 köyümüz var. Çiftçilerimiz üretmeye çalışıyor. Bir sürü zorluğa rağmen üretmeye, bu vatana, bu millete… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinize saygılarımı sunuyorum.
Önergeyi oylarınıza sunacağım. Yoklama talebi var, yerine getireceğim. Sayın Güler, Sayın Havutça, Sayın Serindağ, Sayın Öztürk, Sayın Yılmaz, Sayın Candan Yüceer, Sayın Özgündüz, Sayın Acar, Sayın Akar, Sayın Öner, Sayın Köktürk, Sayın Dinçer, Sayın Genç, Sayın Tanal, Sayın Ören, Sayın Özel, Sayın Ediboğlu, Sayın Karaahmetoğlu, Sayın Öğüt, Sayın Kaptan. Bir dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] [[Devam]] Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 338 sıra sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı’nın 19. maddesiyle değiştirilen (c) bendine “5362 sayılı Esnaf ve Küçük Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanunu kapsamına giren meslek odalarıyla ortak hizmet projeleri gerçekleştirilebilir.” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve yurt içi ve yurt dışındaki kuruluşlarına ortak proje sunabilir.” ibaresinin eklenmesini arz ve teklif ederiz. İdris Baluken (Bingöl) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Başkanım.
Önerge üzerinde söz isteyen Altan Tan, Diyarbakır Milletvekili.
Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; bu hazırlanan yasa içerisinde ibadethanelere ayrıcalık tanınmasıyla ilgili hükümler var. Tabii bu çerçevede en fazla tartışılan konulardan birisi de cemevlerinin ibadethane olup olmadığı. Bu konuda ciddi tartışmalar yaşandı, ancak, ne yazık ki gayriciddi cevaplar verildi. Bir milletvekilinin, Sayın Bakana ve Sayın Komisyon Başkanına “Cemevleri ibadethane midir?” diye sorusuna, yetkililer “Diyanet İşleri Başkanlığına göre değildir.” cevabını verdiler. Şimdi, sevgili arkadaşlar, her tarafı eğri bir yaklaşım. Neresini düzeltmek lazım? Gerçekten uzun bir konuşma yapmak gerekiyor ama ben mümkün olduğu kadar kısa bir şekilde fikirlerimi özetleyeyim. Değerli arkadaşlar, Türkiye Cumhuriyeti tarif edilirken demokratik ve laik bir hukuk devleti olarak tanımlanıyor. Birincisi: Demokratik ve laik hukuk sistemi eğer esas alınıyor ise nerenin ibadethane olup nerenin ibadethane olmadığına karar verecek, o fikre, görüşe, dine, mezhebe, inanca gönül bağlayan insanların kendi özgür iradeleri ile verecekleri cevaptır. Eğer Türkiye’deki Alevi vatandaşlarımız da “Cemevi bizim için ibadethanedir.” diyorlarsa laik, demokratik, hukuk devletine düşen, o vatandaşlarının beyanını kabul etmek ve orayı ibadethane olarak kabul etmektir. Tıpkı bir Ezidi vatandaş da aynı şekilde kendi inancına göre bir yeri ibadethane kabul ediyorsa yine devlete düşen kabuldür. Eğer bu ülkede Budist olsa veya başka bir inanca, Brahmanizme, Konfüçyanizme inanan da olsa onlar için ibadethane kabul edilen yer devlet için de ibadethanedir. İkinci bir mesele: Yine eğer İslam hukuku açısından bakıyorsanız meseleye, o zaman çok daha vahim bir mesele söz konusudur. İslam hukukuna göre bütün dört ehlisünnet ve cemaat imamının fetvalarına ve İmam Caferi Sadık’ın fetvasına göre de dinin devletin emrinde olması haramdır. Sayın Diyanet İşleri Başkanına sormak lazım: Cemevleri ibadethanedir değil “Cemevleri ibadethane değildir.” diyorsunuz. Peki, İslam akidesine göre, fıkhına göre ve hukukuna göre dinin devletin emrinde olması helal mıdır, haram mıdır? Laiklik inancına göre bu doğru mudur, değil midir; her iki inanca göre de? Değerli arkadaşlar, yanlış bir zemin üzerinde tartışma yürütüyoruz. Keşke bu dönemde şunu yapabilseydik, yeni Anayasa’nın da yazılma sürecinde olduğumuz dönemde: Dinî ve mezhebî bütün inançları özgürleştirebilseydik, devletin kontrolünden ve tahakkümünden çıkarabilseydik, sivil topluma bırakabilseydik. Bu, İslam hukuku açısından da böyle, laiklik açısından da böyle. Ancak Türkiye’de şu an öyle garip bir durum söz konusu ki ne İslam hukuku uygulanabiliyor ne de laiklik anlayışı tam olarak uygulanabiliyor. Devlet, dini tamamen kontrolü altına almış durumda, dinin de kendi çıkarlarına uygun Sünni ve Hanefi kesimini; Malikiliği, Hanbeliği, Şafiiliği dıştalayarak ve kenarda bırakarak, aynı şekilde Alevilik ve Şiiliği de devre dışı bırakarak; çünkü Türkiye’de, özellikle Iğdır, Kars bölgesinde Caferi inancına sahip Şii kardeşlerimiz de var Alevilerin haricinde. Dolayısıyla bugün devlete düşen, bütün bu düzenlemeleri yapmak, bu özgürlükleri sağlamak ve Türkiye’deki Alevi vatandaşlarımızın kendi beyanlarını esas alarak nereyi ibadethane kabul ediyorlarsa onu da kabul ederek bir düzenleme yapmak olmalıdır. Dediğim gibi, uzun uzadıya konuşulacak bir mevzudur. Keşke vaktimiz olsaydı da uzun uzadıya konuşabilseydik. İnşallah, bu imkân bir gün doğar. Saygılar sunuyorum.
Teşekkür ediyorum. Önergeyi oylarınıza sunuyorum...
Arayacağım. Sayın Öztürk, Sayın Serindağ, Sayın Havutça, Sayın Güler, Sayın Acar, Sayın Özgündüz, Sayın Akar, Sayın Öner, Sayın Dudu, Sayın Özel, Sayın Köktürk, Sayın Yılmaz, Sayın Dinçer, Sayın Genç, Sayın Tanal, Sayın Özdemir, Sayın Ediboğlu, Sayın Karaahmetoğlu, Sayın Eyidoğan, Sayın Öğüt. Bir dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] [[Devam]] Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 sıra sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı'nın 19 uncu maddesi ile değiştirilen 5393 sayılı Kanunun 75 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine aşağıdaki cümlenin eklenmesini arz ve teklif ederiz. "Diğer dernek ve vakıflar ile gerçekleştirilecek ortak hizmet projeleri için mahallin en büyük mülki idare amirinin izninin alınması gerekir." Nurettin Canikli (Giresun) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Takdire bırakıyoruz Sayın Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılıyoruz Başkanım.
Gerekçeyi okutuyorum. Belediyelerin kamu yararına çalışan dernek ve vakıflar dışındaki dernek ve vakıflar ile gerçekleştirilecek ortak hizmet projeleri için mahallin en büyük mülki idare amirinin izninin alınması amaçlanmaktadır.
Yoklama talebi var, yerine getireceğim. Sayın Öztürk, Sayın Serindağ, Sayın Havutça, Sayın Güler, Sayın Acar, Sayın Akar, Sayın Öner, Sayın Köktürk, Sayın Yılmaz, Sayın Dinçer, Sayın Tanal, Sayın Özdemir, Sayın Özel, Sayın Dudu, Sayın Karaahmetoğlu, Sayın Topal, Sayın Öğüt, Sayın Altay, Sayın Dibek, Sayın Bayraktutan. Bir dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] [[Devam]] Sayın milletvekilleri, tasarının 19’uncu maddesinin oylamasının açık oylama şeklinde yapılmasına dair bir önerge vardır, önergeyi okutup imza sahiplerini arayacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 19’uncu maddenin oylamasının açık oylamayla yapılmasını arz ederiz. Alim Işık? Burada. Cemalettin Şimşek? Burada. Sadir Durmaz? Burada. Mehmet Erdoğan? Burada. Enver Erdem? Burada. Necati Özensoy? Burada. Zühal Topcu? Burada. Lütfü Türkkan? Burada. Celal Adan? Burada. Emin Çınar? Burada. Ruhsar Demirel? Burada. Seyfettin Yılmaz? Burada. D. Ali Torlak? Burada. Mustafa Erdem? Burada. Reşat Doğru? Burada. Emin Haluk Ayhan? Burada. Mehmet Günal? Burada. Hasan Hüseyin Türkoğlu? Burada. Mehmet Şandır? Burada. Ali Öz? Burada. Açık oylamanın şekli hakkında Genel Kurulun kararını alacağım. Açık oylamanın elektronik oylama cihazıyla yapılmasını oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. Bir dakika süre veriyorum ve oylama işlemini başlatıyorum. [[Elektronik cihazla oylama yapıldı]] “Kullanılan oy sayısı : 223 [[x]] Böylece 19’uncu madde kabul edilmiştir. Birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 19'uncu Birleşiminin Onuncu Oturumunu açıyorum. 338 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın görüşmelerine devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. 20’nci madde üzerinde üç adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına "Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile İstanbul Milletvekili Mustafa Sezgin Tanrıkulu ve 20 Milletvekilinin; Malatya Milletvekili Veli Ağbaba ve 22 Milletvekilinin; Balıkesir Milletvekili Ayşe Nedret Akova'nın; Aydın Milletvekili Ali Uzunırmak'ın; Tekirdağ Milletvekili Bülent Belen'in; İstanbul Milletvekili Mahmut Tanal'ın; Malatya Milletvekili Öznur Çalık ve 14 Milletvekilinin Benzer Mahiyetteki Kanun Teklifleri ile İçişleri Komisyonu Raporu"nu ihtiva eden 338 sıra sayılı tasarının 20. maddesinde geçen “meclisin ilk toplantısında” ibaresinin “en geç bir ay içinde yapılacak meclisin ilk toplantısında” olarak değiştirilmesini arz ederiz. Enver Erdem Mehmet Erdoğan Alim Işık S. Nevzat Korkmaz Zühal Topcu Sadir Durmaz Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 338 sıra sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı'nın 20. Maddesi'nin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederim. Madde 20 - "22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 13 üncü maddesinin birinci fıkrasına "Valiliğin önerdiği hususlar" ibaresinden sonra gelmek üzere "meclisin ilk toplantısında" ibaresi eklenmiştir ve bu ibareden sonra gelen cümle "Gündem, yörenin kültürüne ve yapısına uygun olarak çeşitli yollarla da halka duyurulur" şeklinde değiştirilmiştir." Hasip Kaplan Erol Dora İdris Baluken Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 338 Sıra Sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının 20. Maddesinin Tasarı metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Ali Serindağ Birgül Ayman Güler Muharrem Işık Ali Haydar Öner Candan Yüceer Celal Dinçer Kadir Gökmen Öğüt Namık Havutça Mehmet S. Kesimoğlu Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Önerge üzerinde söz isteyen Ali Rıza Öztürk, Mersin Milletvekili.
Değerli arkadaşlarım, bu tasarıyla Türkiye’de 16.082 köy, mahalle hâline getiriliyor, 1.592 belde belediyesi de mahalle oluyor. Bunlar aslında Türkiye’deki belediyelerin yarısı, köylerin de yarısı. Benim seçim bölgem Mersin’de de 41 belde, mahalle hâline getiriliyor. Bunların 8 tanesi Silifke’de, benim kendi kazamda. Şimdi, ben kendimi bildim bileli bizim Taşucu kasabası bir belde, belediyeyle yönetiliyor ve Kıbrıs’a çıkış kapısı. Şimdi, bu yasayla bu beldeliği elinden alınıyor, mahalle yapılıyor fakat bu beldeliği elinden alınırken oradaki halkın iradesi hiç sorulmuyor, ikide bir referandumu ağzından düşürmeyen Sayın Başbakan, geçen gün yaptığı açıklamada “İdam cezasının geri gelmesi için halk böyle istiyor, anket.” dedi ama ben merak ediyorum, bu belde belediyelerinin kapatılmasıyla ilgili niye bir anket yapmamış, niye bir referandum yapmamış? Örneğin, Taşucu’nda 6.147 seçmen var, bunun 3.041’i oy kullanmış ve bunların da 3.031’i “Beldeme dokunmayın, belediyeme dokunmayın.” diyor arkadaşlar. Yine bizim bir başka, Tarsus’un büyük ilçelerinden Yenice’de de keza öyle, 5.662 seçmenin 4.080 tanesi oy kullanmış ve yüzde 74 oranında, 4.086 tanesi “Beldeme dokunmayın.” demiş. İşte, Erdemli’nin beldeleri öyle, Mersin’in beldeleri öyle. Değerli arkadaşlarım, bu bir kere, gerçekten halkın iradesine bu iktidarın ne kadar saygı duyduğunun somut göstergesi ve millî iradeden, halk iradesinden ne anladığını biz görüyoruz. Değerli arkadaşlarım, bu vesileyle bir konuya daha değinmek istiyorum. Burada Sayın İçişleri Bakanımız dünkü konuşmalarında, Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkan Yardımcısı Sayın Adnan Keskin’e polisin yaptığı saldırının gerekçesini açıklarken, Sayın Keskin’in polislere yapacağı muhtemel bir saldırıyı önlemek için polisin böyle davrandığını söyledi. Değerli arkadaşlarım, İçişleri Bakanlığı, milletin huzur ve güvenliğinden sorumlu bir bakanlıktır, kişilerin can ve mal güvenliğini korumakla görevlidir. Polisler de her şeyden önce saldırmaktan sorumlu değillerdir, saldırıyı önlemekle sorumludurlar ama basında yer alan haberler, fotoğraflar bu olayların çok doğru olmadığını gösteriyor. Bakın, Adnan Keskin, Bihlun Tamaylıgil, Umut Akdoğan ve Gül Çiftçi, bunlar bizim partinin yöneticileri, oraya gittiklerinde polisler öncelikle bunlara “Şöyle çekilin.” diyor. Hani bizim köylerde vardır ya, ağıla böyle adamlar koyarlar veya balığı ağılın içine hapsederler, “Şöyle çekilin.” diyorlar, başlıyorlar biber gazı sıkmaya. Ondan sonra, onlar bir soluk alalım derlerken bu sefer vatandaşa biber gazı geliyor ve Adnan Keskin “Ne oluyor?” dediğinde, rütbeli bir polis müdürü veya polis görevlisi, Adnan Keskin’in yakasına sarılıyor. Sayın İçişleri Bakanımız bunu açıklarken burada -çok anlamlıdır arkadaşlar, bunu gerçekten şiddetle reddediyorum ve kınıyorum- “Bir polis memurunu yaralayan Adnan Keskin’in şoförünü niye burada ayıplamıyorsunuz, niye onu kınamıyorsunuz?” diyor.
Niye kınamıyorsunuz?
İzin verir misin. Şimdi arkadaşlar, bu, yargıya intikal eden bir konudur, soruşturma yapılmaktadır. Soruşturmada daha bu kişinin gerçekten polise zarar verip vermediği belli olmadan Sayın İçişleri Bakanı, o kişinin o polise saldırıda bulunduğunu nereden bilmiş, nasıl ispatlamış? Bugüne kadar asker devletten şikâyet edenler şimdi polis devletini getirmektedirler ve polisler o günden bu yana Adnan Keskin’in şoförü Yurdal’ın evinin etrafında dönmektedirler. Önce gidiyorlar “17 No. lu evde fuhuş yapılıyor.” diyorlar ve orada o kişiyi itibarsız hâle getiriyorlar ve dün mahkeme oluyor. Mahkemede -hani eskiden generaller olurdu ya böyle omzu kalabalık, askerlerle ilgili bir dava olduğunda hep beraber giderlerdi- üst düzey elliye yakın polis müdürü, işini gücünü bırakmış…
Teşekkür ediyorum Sayın Öztürk.
Gereğini yerine getirsinler, öncelikle o saldırının hesabını versinler, onu bir sorun bakalım. Ayrıca da dediğim gibi yargı kararı olmadan, soruşturma bitmeden sizin de bu soruşturmaya müdahale eder şekilde “Budur.” diye açıklama yapmanızın doğru olmadığını düşünüyorum, hukuk devletine saygı açısından yanlıştır. Saygılar sunuyorum.
Sende anlayacak kafa? Nerede ya? Sende anlayacak kafa nerede?
Soldan say.
Sende nerede o kafa? Anlasan laf atmazsın. Bir kere saygı olsa sende laf atmazsın! Sende saygı olsa çıkar, yürek varsa oraya çıkar konuşursun. Sende birazcık yürek varsa orada konuşursun!
Önergeyi oylarınıza sunacağım.
Yoklama talebi var, yerine getireceğim. Sayın Öztürk, Sayın Kesimoğlu, Sayın Havutça, Sayın Güler, Sayın Acar, Sayın Özkan, Sayın Akar, Sayın Genç, Sayın Dinçer, Sayın Yılmaz, Sayın Köktürk, Sayın Özel, Sayın Ören, Sayın Danışoğlu, Sayın Özdemir, Sayın Kaptan, Sayın Tanal, Sayın Bulut, Sayın Dibek, Sayın Kaleli. Bir dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] [[Devam]] Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 338 sıra sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı'nın 20. Maddesi'nin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederim. Madde 20 - "22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 13 üncü maddesinin birinci fıkrasına "Valiliğin önerdiği hususlar" ibaresinden sonra gelmek üzere "meclisin ilk toplantısında" ibaresi eklenmiştir ve bu ibareden sonra gelen cümle "Gündem, yörenin kültürüne ve yapısına uygun olarak çeşitli yollarla da halka duyurulur" şeklinde değiştirilmiştir." Hasip Kaplan (Şırnak) ve arkadaşları Sayın Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Söz isteyen Altan Tan, Diyarbakır Milletvekili.
Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; bu kanun tasarısı Türkiye Büyük Millet Meclisine geldiği vakit, Hükûmetin en büyük savunması şu olmuştu: “Merkezdeki yetkileri yönetim zorluğundan dolayı taşraya devretme mecburiyeti doğmuştur, dolayısıyla, Türkiye’de yüz yıldan fazla bir süredir tartışılan ademimerkeziyet fikrinin yer bulması için, ülkenin daha iyi yönetilebilmesi için, böyle bir düzenleme yapılmıştır.” Eğer, hakikaten böyle bir düzenleme yapılmış olsa idi, tabii ki, canıgönülden destekleyecektik. Ancak, şu an görüyoruz ki, daha önceki konuşmamda da altını çizdiğim ve detaylı bir şekilde anlattığım şekliyle, yatırımları izleme koordinasyon başkanlığı gibi ne olduğu, yetkilerinin, sorumluluklarının ve müdahale alanının ne kadar olduğu henüz tam olarak anlaşılmayan ucube yeni ihdaslar ile, bırakınız merkezin yetkilerinin taşraya devri, merkezin yetkilerinin ve müdahalelerinin daha da güçlendirildiği bir tasarı ile karşı karşıyayız. Yine, bu tasarı içerisinde, 4/6/1985 tarihli ve 3213 sayılı Maden Kanunu’na göre verilen (A) Grubu maden ruhsatı ile 3/6/2007 tarihli ve 5686 sayılı Jeotermal Kaynaklar ve Doğal Mineralli Sular Kanunu’na göre verilen jeotermal kaynaklar ve doğal mineralli sular ruhsatına ilişkin yetki ve görevler ile 3213 sayılı Kanun’a göre, maden üretim faaliyetleri ile bu faaliyetlere dayalı ruhsat sahasındaki tesisler için iş yeri açma ve çalışma ruhsatına ilişkin yetki ve görevler “İl özel idarelerinin tüzel kişiliğinin kaldırıldığı illerde valiliklerce yürütülür.” düzenlemesi yapılıyor. Değerli arkadaşlar, çok açık ve net şekilde görüldüğü gibi, bir ilde gelir getirebilecek, ranta dönüşebilecek, işte, burada da açıkça yazılıp, ifade edildiği gibi, jeotermal kaynaklardan tutun bilumum madenlere kadar, bunların ruhsatlarının, işletme şekillerinin ve yine, bunlarla ilgili izinlerin, müsaadelerin tamamı il valiliğine veriliyor. Hâlbuki daha önce, yine, bu yetkilerin önemli bir kısmı il özel idarelerindeydi; hiç olmazsa, en azından, yine, valiyle beraber hareket eden seçilmiş kişiler vardı ancak bu düzenlemeyle o ilden seçilenlerin tamamı devre dışı bırakılıyor. İl özel idaresi devre dışı bırakıldığı için, seçilmiş insanlar tamamen ortadan kalkıyor, onların yerine oluşan büyükşehir belediye meclisine de hiçbir yetki tanınmıyor. Ben sayın bakanlara soruyorum, şu an burada bulunan bütün bakanlara ve Sayın Komisyon Başkanımıza, lütfen, bunun mantığını izah eder misiniz? Yani, bir şehirde, bir ilçede seçilmiş insanlar… Örnek olarak Diyarbakır’ı verelim; mermer madenleri var, kömür madenleri var. Bununla ilgili, neden seçilmişlere hiçbir yetki vermiyorsunuz? Neden hiçbir şekilde bunları devreye sokmuyorsunuz? Neden hiçbir şekilde bunların fikrini almıyorsunuz? Lütfen, bunun mantıklı bir cevabı varsa, çıkın, burada izah edin. Ve yine aynı şekilde, mesela Diyarbakır’da Çermik ilçesi var; kaplıca yatakları var, jeotermal, geniş imkânlar mümkün. Ki bugün artık jeotermal kaynaklar sadece -eskiden olduğu gibi- bir kaplıca değil, seralardan tutun, bilumum üretime kadar bu jeotermal kaynaklar kullanılıyor. Yine, bunlarla ilgili hiçbir yetkiyi seçilmişlere vermiyorsunuz. Yani, eğer bunda sadece bir rant anlayışı yoksa, Allah aşkına, başka ne var? Dolayısıyla bu yeni yasadaki çarpıkları böyle her fırsat bulduğumuzda çıkıp anlatıyoruz. Yine aynı şekilde, yerel yönetimlere hiçbir şekilde yerel vergiler koyma veya teşvikler oluşturma imkânı da verilmiyor. Bu da bu yasanın en büyük eksikliklerinden birisidir. Eksiklikleri anlatmaya devam edeceğiz. Saygılar sunarım.
Önergeyi oylarınıza sunacağım…
Yoklama talebi var, yerine getireceğim. Sayın Öztürk, Sayın Kesimoğlu, Sayın Havutça, Sayın Güler, Sayın Acar, Sayın Özkan, Sayın Öğüt, Sayın Akar, Sayın Öner, Sayın Yalçınkaya, Sayın Cengiz, Sayın Genç, Sayın Özel, Sayın Ören, Sayın Ediboğlu, Sayın Karaahmetoğlu, Sayın Dudu, Sayın Kaleli, Sayın Danışoğlu, Sayın Tayan. Bir dakika süre veriyorum.
Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına “Büyükşehir Belediyesi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile İstanbul Milletvekili Mustafa Sezgin Tanrıkulu ve 20 Milletvekilinin; Malatya Milletvekili Veli Ağbaba ve 22 Milletvekilinin; Balıkesir Milletvekili Ayşe Nedret Akova’nın; Aydın Milletvekili Ali Uzunırmak’ın; Tekirdağ Milletvekili Bülent Belen’in; İstanbul Milletvekili Mahmut Tanal’ın; Malatya Milletvekili Öznur Çalık ve 14 Milletvekilinin Benzer Mahiyetteki Kanun Teklifleri ile İçişleri Komisyonu Raporu”nu ihtiva eden 338 sıra sayılı tasarının 20. maddesinde geçen “meclisin ilk toplantısında” ibaresinin “en geç bir ay içinde yapılacak meclisin ilk toplantısında” olarak değiştirilmesine arz ederiz. Enver Erdem (Elâzığ) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Önerge üzerinde söz isteyen Lütfü Türkkan, Kocaeli Milletvekili.
Sen kendi durumuna üzül.
Yani kulise milletvekilleri toplandıkça biz oradan bağırıyoruz: “Koş Ramazan, koş, kulise koş.” Hani vardı ya ilkokulda hece pusulaları gibi. Yani buradaki bu ciddiyeti muhafaza edin, oturun veyahut da gidip maç seyredin, evinizde yatın. Ama ben sizin yerinizde olsam burada oturur, bu yasanın karşısına dikilirim. Aslan gibi dikilirim. Biraz namus, biraz haysiyet, biraz onur, biraz şeref varsa…
Sayın Türkkan, lütfen… Sayın Türkkan…
…bu yasanın karşısına dikilirsiniz.
Sayın Türkkan, lütfen…
Sözünü geri al!
Sözünü geri al!
Ne biçim konuşuyorsun? Sözünü geri al!
Aynen iade ediyorum!
Bu ihanet Sayın İçişleri Bakanına yakışmıyor.
Sayın Türkkan, lütfen…
Bu ihanet Sayın Komisyon Başkanına yakışmıyor. Biz her ikisini de çok millî biliriz, bu memleketin bütünlüğüne inandığını biliriz.
Sayın Türkkan…
Ama onurla, haysiyetle, şerefle mücadele etmek onursuzlukla mücadele etmekten daha zordur.
Sayın Türkkan, yakışıyor mu bu sözler!
Yaşından başından utan!
Sinirlenmeyin…
Şerefsiz herif!
Sayın Türkkan, lütfen, temiz bir dille konuşun.
Sinirlenmeyin… Memleketin akıbetini düşünün.
Hayvan herif!
Haysiyetsiz de sensin, şerefsiz de sensin!
Hele sen hiç sinirlenme. Yeri belli olmayan hanım, yerini bul, ondan sonra sinirlen!
Bu işleri bırakın…. Bu işleri bırakın… Sahte kabadayılığı bırakın, efendi olun.
Sayın Türkkan, lütfen, temiz bir dille konuşun.
Efendi olun, efendi! Bu işleri bırakın. Sahte kabadayılığa gerek yok. Yürü… Gerek yok…
Birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 19'uncu Birleşiminin On Birinci Oturumunu açıyorum. 338 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın görüşmelerine devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. Sayın Türkkan...
Buyurun.
Sayın Türkkan, özür dilemeniz için davet ediyorum. Buyurun Sayın Türkkan.
Bana yerimden söz verir misiniz?
Bir saniye sayın milletvekilleri, lütfen…
Sayın Başkanım, yani bundan sonraki olayların selameti açısından, arkadaşımız…
Bir dakika… Açın, kürsüye geliyorum.
Sen bizi dinlemeden gidersen nasıl olacak Lütfü?
Buyurun.
Sayın Başkan, değerli üyeler; bir kere, öncelikle hiç kimsenin şahsıyla alakalı, hakaret amacı isnat eden bir söylemim olmadı. (AK PARTİ sıralarından gürültüler) İki şık var: Bakın, ya beni dinleyeceksiniz veyahut da yüreğiniz yetiyorsa gelip konuşacaksınız. Bu kadar net.
Tüh senin suratına! Tüh senin suratına!
Bunun için mi çağırdınız?
Delikanlıysan, erkeksen, adamsan gel dışarıda söyle!
Sayın Milletvekili, lütfen…
Babanı göndereceksin, sen değil.
Yaşından başından utan!
Babanı göndereceksin!
Yakışmıyor size, yakışmıyor!
Daha ne dedi? Bir şey demedi ki! Söylediğini bir dinleyin ya! Dinlemiyorsunuz ki!
Sayın milletvekilleri, lütfen… Sayın Türkkan’ı özür dilemek için davet ettik.
Tamam Lütfü Bey…
Sayın Başkan, ya susturacaksınız veya yerime oturacağım. İki tane şık var. Böyle bir şey olur mu!
Oturursan otur be!
Sayın Türkkan, lütfen oturun, yerinizden…
Ben bir daha ifade ediyorum: Kimsenin şahsıyla alakalı olarak hakaret içeren sözlerin hedefi kastetmiş değilim.
Otur!
Bitirsin de ondan sonra konuşun ya!
Benim söylemek istediğim şu, aynen tekrarlıyorum: Bu yasa Milliyetçi Hareket Partisinin onuru, şerefi, haysiyeti kadar önem verdiği bir yasadır. Anayasa’nın 81’inci maddesinde…
Söyledin…Kıvırma!
Kıvırma!
Anayasa’nın 81’inci maddesinde…
Sayın milletvekilleri, sözü bitsin. Lütfen…
Bak, ben size bir şey söyleyeyim mi? Ben idamla yargılandığım yasada kıvırmadan dik durmuş adamım. Burada değil, idamla yargılandığım celsede dik durmuş bir adamım. Bu ne ya? Bu ne?
Yakışıyor, yakışıyor sana, kıvır!
Ne kıvırması? Neden bahsediyorsunuz siz?
Çevir, çevir!
El hareketi niye yapıyorsun?
Birleşime on dakika ara veriyorum.