Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Εισερχόμαστε στην ΕΙΔΙΚΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ Συζήτηση προ ημερησίας διατάξεως, σύμφωνα με το άρθρο 143 του Κανονισμού της Βουλής, με πρωτοβουλία του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, σε επίπεδο Αρχηγών κομμάτων, με θέμα την οικονομία, τις αποφάσεις του Eurogroup και τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η Κυβέρνηση. Η σχετική πρόταση είχε υποβληθεί στις 16 Ιουνίου. Σύμφωνα με το άρθρο 143, παράγραφος 4 του Κανονισμού της Βουλής, η διάρκεια της αγόρευσης του Πρωθυπουργού και Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλέξη Τσίπρα και του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, με πρωτοβουλία του οποίου πραγματοποιείται η σημερινή συζήτηση, είναι είκοσι πέντε λεπτά της ώρας για τον καθέναν. Η διάρκεια αγόρευσης των Προέδρων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων, της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Φωτεινής Γεννηματά, του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικολάου Μιχαλολιάκου, του ΚΚΕ κ. Δημητρίου Κουτσούμπα, των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Παναγιώτη Καμμένου και της Ένωσης Κεντρώων κ. Βασιλείου Λεβέντη, όπως επίσης και του Ποταμιού κ. Σταύρου Θεοδωράκη, είναι είκοσι λεπτά της ώρας για τον καθένα. Στη σημερινή συζήτηση θα συμμετάσχουν δυο Υπουργοί. Η διάρκεια της αγόρευσης των Υπουργών θα είναι δέκα λεπτά της ώρας για τον καθένα. Ως προς τις δευτερολογίες η διάρκεια αγόρευσης είναι δεκαπέντε λεπτά της ώρας για τον Πρωθυπουργό και δέκα λεπτά της ώρας για τους Προέδρους των λοιπών Κοινοβουλευτικών Ομάδων και τους Υπουργούς. Τέλος, ο Πρωθυπουργός μπορεί να τριτολογήσει για πέντε λεπτά της ώρας. Επί της ουσίας, τώρα, πέραν του τύπου που σας διάβασα, θα ολοκληρωθεί η πρώτη σειρά των πρωτομιλιών και θα κλείσει με ομιλία του Υπουργού κ. Γιώργου Χουλιαράκη, στην οποία θα έχει συμπεριληφθεί και ο χρόνος της δευτερομιλίας του. Θα πάμε στις δευτερολογίες - πάλι κατά την ίδια τάξη - και θα κλείσει, επίσης, με συμπερίληψη του χρόνου πρωτομιλίας και δευτερομιλίας, ο Υπουργός κ. Τσακαλώτος. Ο κύριος Πρωθυπουργός δεν θα τριτομιλήσει, όπως έχουμε συνεννοηθεί. Ελπίζω να εξελιχθεί καλά η συζήτηση και θα παρακαλούσα για τους χρόνους. Ο Πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την αίσθηση ότι ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης προκάλεσε αυτή τη συζήτηση μάλλον από κεκτημένη ταχύτητα - δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς - της προ αξιολόγησης περιόδου, της περιόδου των διαπραγματεύσεων για τη δεύτερη αξιολόγηση, όπου και μπορούσε, όσο αυτή καθυστερούσε, να εκμεταλλεύεται ένα αληθινό αίσθημα αγωνίας και αβεβαιότητας. Πάνω σε αυτό το αίσθημα είχε στηθεί μια ολόκληρη φάμπρικα καταστροφολογίας, διαστρέβλωσης, παραποίησης και κινδυνολογίας, με ψευδοπροφητείες δυστοπίας και συντέλειας. Τώρα, όμως, έχουμε συμφωνία. Και κατά γενική ομολογία, έχουμε καλή συμφωνία. Άρα, αυτός που θα πρέπει να απολογηθεί για τη στάση του, δεν είναι η Κυβέρνηση, αλλά οι ψευδοπροφήτες της καταστροφής και απέναντι στους λίγους φανατικούς εντός του κόμματος που πίστεψαν ότι έρχεται η καταστροφή και μαζί με αυτήν την καταστροφή η πτώση της Κυβέρνησης, για να διαχειριστούν την καταστροφή οι επίδοξοι σωτήρες - αυτοί που μας οδήγησαν, βέβαια, σε αυτήν - αλλά κυρίως απέναντι στον ελληνικό λαό, για τη στάση που τήρησε η Αξιωματική Αντιπολίτευση καθ' όλη τη διάρκεια μιας δύσκολης διαπραγμάτευσης. Διότι τώρα που έκλεισε η αξιολόγηση, δεν είναι πια καθόλου εύκολο να πουλάς καταστροφολογία και φόβο. Αφήστε, δε, που στο διάστημα των δυόμισι εβδομάδων που μεσολάβησε από την απόφαση του Eurogroup της 15ης Ιουνίου, τα ίδια τα γεγονότα είναι τόσο συντριπτικά που δεν προσφέρονται για διαστρεβλώσεις, δεν προσφέρονται για παραποίηση, δεν προσφέρονται για κινδυνολογία. Ο τρόπος με τον οποίο έχουν υποδεχθεί οι αγορές χρήματος τα αποτελέσματα της συμφωνίας της 15ης του Ιούνη, μιλά από μόνος του. Τα ελληνικά ομόλογα σημειώνουν καθημερινό ράλι στις αγορές, οι αποδόσεις τους βρίσκονται στα χαμηλότερα επίπεδα από το 2009, ενώ και η πορεία του ελληνικού Χρηματιστηρίου αποδεικνύει ότι η σταθερότητα έχει αποκατασταθεί και η εμπιστοσύνη στην ελληνική οικονομία επανέρχεται μέρα με τη μέρα. Ακόμη και ο οίκος Moody's, ίσως ο πιο αυστηρός παγκόσμιος αξιολογητής της πιστοληπτικής ικανότητας χωρών και τραπεζών, αναβάθμισε το αξιόχρεο της ελληνικής οικονομίας, αλλά και των ελληνικών τραπεζών, ενώ οι ελληνικές επιχειρήσεις έχουν, επιτέλους, μετά από πάρα πολύ καιρό, αρχίσει να δανείζονται στις διεθνείς αγορές χρήματος με ανταγωνιστικά επιτόκια. Η ελληνική οικονομία, λοιπόν, διορθώνει σταθερά τη θέση της και αρκετά σύντομα θα έχει επανέλθει σε ανταγωνιστικά και βιώσιμα επίπεδα ως προς το δανεισμό της, από τη στιγμή που πλέον απουσιάζουν οι παράγοντες - οι πολιτικοί, θα έλεγα, και όχι οι οικονομικοί - που το τελευταίο διάστημα παραμόρφωναν την εικόνα της. Διότι, ξέρετε, τα θεμελιώδη μεγέθη της ελληνικής οικονομίας δεν αντιστοιχούν στα σημερινά επιτόκια δανεισμού της. Είναι πολύ καλύτερα. Αρκεί να θυμίσουμε ότι η δημοσιονομική προσαρμογή έχει ολοκληρωθεί, καθώς υπερβαίνουμε κατ' εξακολούθηση τους στόχους του προγράμματος. Οι ρυθμοί ανάπτυξης είναι πλέον θετικοί, με προοπτική ακόμα μεγαλύτερης βελτίωσης, ενώ όλοι οι δείκτες της ελληνικής οικονομίας, οι δείκτες της παραγωγής, της απασχόλησης, των εξαγωγών, της κατανάλωσης, αποδεικνύουν τη θετική της προοπτική. Τι σημαίνει, όμως, αυτό που είπα, ότι απουσιάζουν πια εκείνοι οι πολιτικοί παράγοντες που παραμόρφωναν την πραγματική εικόνα της ελληνικής οικονομίας; Σημαίνει πολύ απλά ότι η απόφαση του Eurogroup απαντά πειστικά στις επιφυλάξεις των αγορών για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Σε πλήρη αντίθεση με τους ισχυρισμούς της Νέας Δημοκρατίας και του κ. Μητσοτάκη ότι δήθεν, δηλαδή, τα δώσαμε όλα και δεν πήραμε τίποτα, η συμφωνία του Eurogroup, κατά γενική ομολογία σε διεθνές επίπεδο, αποτελεί ένα θετικό ορόσημο στην πορεία ολοκλήρωσης του προγράμματος, διότι για πρώτη φορά περιλαμβάνει σαφείς δεσμεύσεις και όχι απλές υποσχέσεις για την εφαρμογή συγκεκριμένων μέτρων ρύθμισης του ελληνικού χρέους. Επιτρέψτε μου εδώ να γίνω πιο συγκεκριμένος: Σύμφωνα με την απόφαση αυτή οι χρηματοδοτικές ανάγκες του ελληνικού δημοσίου δεν θα πρέπει από το 2018 και για το μεσοπρόθεσμο διάστημα να ξεπερνούν το 15% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος της χώρας. Πρώτα και κύρια, λοιπόν, έχουμε ένα ταβάνι, ένα όριο ως προς τις ετήσιες ανάγκες χρηματοδότησης του χρέους, το οποίο δεν θα ξεπερνάμε ό,τι και αν συμβεί. Δεύτερον, έχουμε πλέον συμφωνήσει ως προς τα πλεονάσματα που πρέπει να επιτευχθούν στο μεσοπρόθεσμο διάστημα. Και εδώ χρειάζεται προσοχή, διότι πολλά έχουν ακουστεί - ιδίως από την Αντιπολίτευση - ως προς αυτό το ζήτημα. Με τη συμφωνία, λοιπόν, για πρωτογενή πλεονάσματα 2% μετά το 2022, θα πρέπει όλοι να γνωρίζουμε ότι η Ελλάδα θα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρωζώνη που θα βρίσκεται σε καθεστώς θετικής εξαίρεσης από το Σύμφωνο Σταθερότητας, με βάση το οποίο θα έπρεπε μετά το 2022 και κατά αναλογία του χρέους μας, να είχαμε πλεονάσματα πολύ - πολύ υψηλότερα, πάνω από το 2,5%, 2,6%. Επιτρέψτε μου εδώ να κάνω μια παρατήρηση, διότι πράγματι αυτή είναι μια κρίσιμη συζήτηση, η συζήτηση, δηλαδή, για το ύψος των πλεονασμάτων. Από την πλευρά, όμως, της Αντιπολίτευσης και ιδιαίτερα της Νέας Δημοκρατίας, χρειάζεται, θα έλεγε κανείς, ιδιαίτερο θράσος να επικεντρώνεται σε αυτήν τη συζήτηση, διότι ο ελληνικός λαός έχει μνήμη. Πρόσφατα ήταν τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων κατά τη διάρκεια των κυβερνήσεων σας, όπου είχατε δεσμεύσει τη χώρα για πρωτογενή πλεονάσματα ύψους 4% μέχρι το 2030. Δυστυχώς, λοιπόν, ο ελληνικός λαός έχει μνήμη. Για να επιστρέψω, όμως, στα σημεία της συμφωνίας, με δεδομένα τα πρωτογενή πλεονάσματα περιγράφονται πλέον με σαφήνεια τα εργαλεία που θα χρησιμοποιηθούν, ώστε οι χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας να μην υπερβαίνουν αυτό το χρηματοδοτικό ταβάνι. Μιλάμε, δηλαδή, για επιμηκύνσεις του σταθμισμένου μέσου όρου των ωριμάνσεων των ελληνικών ομολόγων, αλλά και για περίοδο χάριτος για τα επιτόκια που αμφότερες φτάνουν έως τα δεκαπέντε έτη. Η τελική ποσοτικοποίηση, βεβαίως, εξαρτάται από τους ρυθμούς ανάπτυξης που θα προβλεφθούν τελικά από τον ESM σε συνεργασία με τους άλλους θεσμούς. Η απόφαση, όμως, δεν σταματάει εκεί. Πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα και εντάσσει στα διαθέσιμα εργαλεία ρύθμισης και τη λεγόμενη «ρήτρα ανάπτυξης», που θα θυμίσω ότι αποτελούσε διαρκές αίτημα της ελληνικής πλευράς από το 2015 και τώρα παρουσιάστηκε στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης ως η γαλλική συμβολή, η γαλλική ιδέα πριν την απόφαση της 15ης Ιουνίου. Σύμφωνα με αυτή, αν η ανάπτυξη είναι χαμηλότερη από τις προβλέψεις των θεσμών και του ESM, τότε αυτομάτως θα έχουμε ακόμα μεγαλύτερες επιμηκύνσεις ωριμάνσεων, αλλά και μεγαλύτερη περίοδο χάριτος στις πληρωμές επιτοκίων, διότι - υπενθυμίζω το σημαντικότερο στοιχείο - οι ανάγκες του ελληνικού δημοσίου με βάση την απόφαση δεν επιτρέπεται να ξεπερνούν το 15% του ΑΕΠ. Άρα εδώ δεν έχουμε απλώς μια υπόσχεση, ούτε καν, θα έλεγα, μια συγκεκριμένη δέσμευση. Αντίθετα, έχουμε μια σαφή περιγραφή, έναν κλειδωμένο αλγόριθμο για τη ρύθμιση του ελληνικού χρέους. Όποιος, λοιπόν, επιθυμεί, μπορεί να μελετήσει αυτόν τον αλγόριθμο και να προσδιορίσει επακριβώς και ποσοτικά τα μέτρα ρύθμισης του ελληνικού χρέους που θα αρχίσουν να εφαρμόζονται αμέσως μετά το τέλος του προγράμματος με μια ακολουθία απλών μαθηματικών πράξεων. Και πιστέψτε με, οι επενδυτές χρήματος, από ό,τι φαίνεται, επιθυμούν να προσδιορίσουν επακριβώς, για αυτό και φαίνεται ότι πετάνε στο καλάθι των αχρήστων την καταστροφολογία. Κυρίως, όμως, πετάνε στο καλάθι των αχρήστων το επιχείρημα ότι δήθεν αυτή, η τωρινή απόφαση δεν είναι τίποτα άλλο από μια απλή επανάληψη της υπόσχεσης του 2012, ένα επιχείρημα που ακούσαμε πολλές φορές από την πλευρά σας και που - επιτρέψτε μου την έκφραση - αγγίζει τα όρια της ανοησίας. Και θα εξηγήσω γιατί. Το 2012 το μόνο που είχε συμφωνηθεί ήταν ότι αν υπάρξει ανάγκη - αν υπάρξει ανάγκη! - θα άνοιγε η συζήτηση για πιθανά μέτρα απομείωσης του ελληνικού δημόσιου χρέους. Σήμερα, αντίθετα, δεν έχουμε - επαναλαμβάνω - μια υπόσχεση για συζήτηση, αλλά ένα συγκεκριμένο οδικό χάρτη, με σαφή προσδιορισμό του αλγόριθμου ποσοτικοποίησης των μέτρων που θα εφαρμοστούν από τον Αύγουστο του 2018. Έχουμε, όμως, και δύο ακόμα στοιχεία: Πρώτον - και νομίζω σημαντικότερο - έχουμε μια σαφή δέσμευση από την πλευρά των εταίρων μας για την επιτυχή επιστροφή της χώρας στις αγορές χρήματος και, μάλιστα, όχι εν είδει ευχής, αλλά και με συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, όπως, για παράδειγμα, αυτή η πολύ σημαντική δέσμευση για τη δημιουργία αποθεματικού για τη στήριξη των ελληνικών ομολόγων σε περίπτωση που εκείνη την εποχή υπάρχουν αναταράξεις στις διεθνείς αγορές. Δεύτερον, υπάρχουν συγκεκριμένες, επιπλέον δεσμεύσεις για παρεμβάσεις αναπτυξιακού χαρακτήρα, συμπεριλαμβανομένης της ίδρυσης αναπτυξιακής τράπεζας, ώστε να διασφαλιστεί η δυναμική ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Αυτά, λοιπόν, βλέπουν οι επενδυτές χρήματος, αυτά βλέπουν οι οίκοι αξιολόγησης, αυτά βλέπουν οι αγορές, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, που τόσο πολύ ομνύετε σε αυτές και, κατά δυσαρέσκειά σας, επιστρέφουν τις τοποθετήσεις τους στα ελληνικά ομόλογα. Πίσω, λοιπόν, από τον ορυμαγδό των δηλώσεων και των δημοσιευμάτων σκοπιμότητας που διαρρέετε, υπάρχει μια άλλη εικόνα που δεν σας αρέσει και γι' αυτό θέλετε να την αποκρύψετε. Είναι η εικόνα μιας Ελλάδας ταλαιπωρημένης μεν από μια πολυετή κρίση, που άφησε σημαντικές κοινωνικές πληγές και ενός ελληνικού λαού με πολλές θυσίες, μιας Ελλάδας, όμως, που η εικόνα της δεν είναι αυτή που κάποιοι θέλουν, αλλά η εικόνα μιας χώρας που γυρίζει επιτέλους σελίδα, που κάνει σταθερά βήματα για την έξοδο από την κρίση και την επιτροπεία των μνημονίων. Και τα βήματα αυτά είναι προς τα μπροστά, προς το μέλλον και όχι προς το παρελθόν. Άκουσα από την πλευρά σας και ένα ακόμη επιχείρημα, ότι δήθεν τα βήματα αυτά που έγιναν τις τελευταίες εβδομάδες το μόνο που κατάφεραν ήταν να γυρίσουμε εκεί που μας άφησε η προηγούμενη κυβέρνηση, του κ. Σαμαρά και του κ. Βενιζέλου, το καλοκαίρι του 2014. Ας δούμε, λοιπόν, τα πράγματα ένα προς ένα, διότι, θυμάμαι, όταν με επισκεφτήκατε να συζητήσουμε πριν από δέκα περίπου ημέρες, με στόμφο μπροστά στα μέσα μαζικής ενημέρωσης είπατε να πάμε στη Βουλή να πούμε την αλήθεια. Ας πούμε, λοιπόν, την αλήθεια, κύριε Μητσοτάκη για να ακούσει ο ελληνικός λαός τι ακριβώς συγκρίνετε εσείς στη Νέα Δημοκρατία: Το υποτιθέμενο success story της περιόδου εκείνης, του κ. Σαμαρά και του κ. Βενιζέλου, να συγκριθεί με τα πραγματικά στοιχεία, για τα οποία εμείς τώρα δεν πανηγυρίζουμε, διότι θέλουμε να είμαστε υπεύθυνοι και συγκρατημένοι. Να τα συγκρίνουμε, όμως, για να δούμε ποια είναι η πραγματική δυναμική ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας σήμερα με τα στοιχεία τα οποία είχαμε τότε. Από πού να ξεκινήσει κανείς; Ας ξεκινήσουμε από το προσφιλές σας, τα πρωτογενή πλεονάσματα. Τι είχατε καταφέρει εσείς το 2014, το περίφημο success story; Είχατε καταφέρει να πέσετε έξω από το στόχο κατά 1,3% του ΑΕΠ - ενώ εμείς για στόχο 0,5% πιάσαμε 4,2% - και φέρατε τελικά πλεόνασμα μόλις 0,2%. Ας αφήσουμε, όμως, τα πλεονάσματα και ας μιλήσουμε και για άλλους αριθμούς. Θέλετε να μιλήσουμε για την απασχόληση; Πόση ήταν η ανεργία που παραλάβαμε εμείς τον Γενάρη του 2015; Θυμάστε; Ήταν 27%, με συνολική απώλεια κατά τη διετία του success story των κυρίων Σαμαρά - Βενιζέλου, πάνω διακόσιες πενήντα χιλιάδες θέσεις εργασίας. Φανταστείτε να μην ήταν και success story πόσες θα είχαν χαθεί! Να μιλήσουμε για τη ρευστότητα, που παραδώσατε τα ταμεία άδεια στην προσπάθεια να ναρκοθετήσετε την εξαγγελθείσα, πριν από τις εκλογές, διαπραγματευτική προσπάθεια της δικής μας Κυβέρνησης. Να μιλήσουμε για τους στόχους των πρωτογενών πλεονασμάτων που είχατε συμφωνήσει για την τριετία 2015-2018, που αν διατηρούσαμε μετά από τη διαπραγμάτευση και δεν τους αναθεωρούσαμε προς τα κάτω, θα οδηγούσε σε απώλεια μόνο για αυτή την τριετία 2015-2018 περίπου 20 δισεκατομμυρίων ευρώ από την ελληνική οικονομία. Μήπως να μιλήσουμε και για την εκβιαστική και για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους απόπειρα εξόδου στις αγορές που επιχείρησε τότε η κυβέρνηση Σαμαρά, η οποία έξοδος προφανώς και δεν έγινε για λόγους προετοιμασίας για την αποδέσμευση από τα δάνεια του επίσημου τομέα, αλλά μόνο και μόνο για να οικοδομηθεί αυτό το επίπλαστο, ψευδεπίγραφο, επικοινωνιακό success story; Διότι, όλοι γνώριζαν - και κυρίως εκτός της χώρας, κυρίως οι επενδυτές χρήματος - ότι η επιστροφή της χώρας ώστε να δανείζεται με τις δικές της δυνάμεις, η επιστροφή της χώρας στις αγορές, δεν ήταν δυνατόν να επιτευχθεί χωρίς ρύθμιση του ελληνικού χρέους. Προτιμήσατε, όμως, τότε να δουλέψετε όχι προς όφελος της χώρας, αλλά προκειμένου να εξυπηρετήσετε ένα συγκεκριμένο επικοινωνιακό αφήγημα. Αντί να μιλήσετε δημόσια και ανοιχτά για την ανάγκη ρύθμισης του χρέους, επαιτούσατε για πιστοποιητικά βιωσιμότητας τους χρέους. Δεν σας ενδιέφεραν, δηλαδή, αυτά καθαυτά τα μέτρα που έπρεπε να ληφθούν για να δημιουργήσουν συνθήκες ασφάλειας, σιγουριάς στις αγορές, αλλά μονάχα το επικοινωνιακό αφήγημα. Και δεν είχατε στα χέρια σας καμμία απολύτως εγγύηση, καμμία απολύτως δέσμευση από τους δανειστές μας για τα αναγκαία μέτρα για την απομείωση του χρέους. Μονάχα - αν θυμάστε - όταν κάποτε είχε παραινέσει η διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου τον τότε Υπουργό Οικονομικών να διεκδικήσει μέτρα για το χρέος από το Eurogroup και τον Γερμανό Υπουργό Οικονομικών, αυτός απευθύνθηκε στον τότε Υπουργό Οικονομικών λέγοντάς του το απαράμιλλο «Forget it Giannis». Και φυσικά, και ο Γιάννης και ο Αντώνης και ο Βαγγέλης και όλοι σας το ξεχάσατε για πάντα. Και σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έρχεται η Αξιωματική Αντιπολίτευση και ασκεί έντονη κριτική στη δική μας διαπραγμάτευση. Δικαίωμά της, βεβαίως, να ασκεί κριτική, αλλά να ξέρει ότι πάντοτε τα επιχειρήματα και κυρίως τα αποτελέσματα, συγκρίνονται και με τα δικά της πεπραγμένα. Διότι αυτή η διαπραγμάτευση τουλάχιστον επέφερε μια ουσιαστική απομείωση των στόχων των πρωτογενών πλεονασμάτων, αλλά και ουσιαστικά, συγκεκριμένα και μετρήσιμα αποτελέσματα για την απομείωση του χρέους. Και είναι αποτελέσματα που δεν μπορείτε να διαστρεβλώσετε όσο και να προσπαθείτε, ούτε εσείς, ούτε, όμως, και διάφοροι ακραίοι σύμμαχοί σας στην Ευρώπη και ακραίοι της ευρωπαϊκής Δεξιάς, κυρίως, όμως, θα έλεγα, ακραίοι εχθροί της χώρας. Διότι, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε ότι είχαν σχεδιάζει την έξοδο της χώρας από το ευρώ και τώρα έρχονται στην Ελλάδα να σας πουλήσουν πολιτική προστασία, όπως ο ομοϊδεάτης σας, ο κ. Βέμπερ, ο Γερμανός επικεφαλής της ευρωομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Συνοψίζοντας, λοιπόν, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η σημερινή εικόνα της ελληνικής οικονομίας δεν έχει καμμία σχέση με την τεχνητή εικόνα επιτυχίας που προσπαθήσατε να δημιουργήσετε το 2014. Σήμερα έχουμε στα χέρια μας μια θετική απόφαση για τη ρύθμιση του ελληνικού χρέους, που πείθει τις αγορές, έχουμε επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, αλλά και σαφή βελτίωση όλων των θεμελιωδών μεγεθών. Έχουμε αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και μεγάλη δυναμική ανάκαμψης με τεράστιο επενδυτικό ενδιαφέρον. Και με βάση τα παραπάνω έχουμε πλέον τη δυνατότητα για βιώσιμη και οριστική - αυτό είναι το σημαντικότερο - επιστροφή στις αγορές, την οποία και θα προετοιμάσουμε με προσοχή, χωρίς βιασύνη και σε κάθε περίπτωση όχι για επικοινωνιακούς λόγους, αλλά για λόγους ουσιαστικούς, για να εγγυηθούμε την ομαλή έξοδο από το πρόγραμμα τον Αύγουστο του 2018. Για να εγγυηθούμε ότι η Ελλάδα δεν θα ξαναχρειαστεί πρόγραμμα στήριξης του επίσημου τομέα και πρόγραμμα προσαρμογής, αλλά θα μπορεί να αναχρηματοδοτεί το χρέος της αυτοδύναμα και με αυτόν τον τρόπο να ανακτήσει επιτέλους την οικονομική της κυριαρχία. Όλα τα παραπάνω, όμως, εμείς επιθυμούμε να επιτευχθούν με την κοινωνία όρθια, με τις λιγότερες δυνατές πληγές και κυρίως με την προοπτική η ανάπτυξη που έρχεται να επουλώσει τις μεγάλες πληγές που δημιουργήθηκαν την επταετία της κρίσης. Και εδώ, αν θέλετε, βρίσκεται και η ουσιώδης διαφορά ανάμεσα σε ένα προοδευτικό, φιλολαϊκό σχέδιο για την έξοδο από την κρίση και σε ένα συντηρητικό και νεοφιλελεύθερο σχέδιο για την έξοδο από την κρίση. Διότι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η δική μας ανάλυση για την έξοδο από την κρίση δεν εξαντλείται στις αγορές. Εμείς, πέραν της αναγκαίας δημοσιονομικής εξυγίανσης, αναγκαίας για την έξοδο από τα μνημόνια της σκληρής επιτροπείας, θεωρούμε ότι ο τόπος χρειάζεται επειγόντως ένα σοβαρό και μελετημένο αναπτυξιακό σχέδιο ανασυγκρότησης. Ένα σχέδιο ανασυγκρότησης, όμως, που θα έχει στο κέντρο της την εργασία και όχι τη συντριβή της εργασίας, όπως θέλουν οι ακραίοι νεοφιλελεύθεροι της Νέας Δημοκρατίας. Διότι η αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας δεν μπορεί να στηριχθεί σε μία πολιτική πλήρους απορρύθμισης της αγοράς εργασίας με κατεδάφιση κάθε κοινωνικής προστασίας και του κράτους πρόνοιας, με μοντέλα μισθών πείνας και ταυτόχρονα φοροαπαλλαγών για το μεγάλο κεφάλαιο. Και εκεί είναι η μεγάλη διαφορά που έχουμε. Η Ελλάδα, όσο και αν θα μπορούσατε να το οραματίζεστε, κύριε Μητσοτάκη, είναι μία αναπτυγμένη χώρα, δεν έχει καμμία σχέση με τις αναπτυσσόμενες χώρες όπου το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο επέβαλε ακραία νεοφιλελεύθερα προγράμματα. Η Ελλάδα δεν μπορεί να γίνει και δεν θα γίνει ούτε Χιλή του Πινοσέτ ούτε Βρετανία της Θάτσερ. Και αυτό δεν είναι μόνο ζήτημα κοινωνικής προοπτικής, αλλά και αποτελεσματικότητας. Διότι έχει αποδειχθεί από την ίδια την εμπειρία ότι οι πολιτικές μείωσης του κόστους εργασίας οδηγούν ταυτόχρονα σε μείωση της παραγωγικότητας και τελικά αποδεικνύονται εκτός από αντικοινωνικές και οικονομικά αναποτελεσματικές, καταλήγουν τελικά σε μείωση της παραγωγικότητας και δημιουργούν συνθήκες κοινωνικών εντάσεων και απώλειας ανταγωνιστικότητας. Εμείς, λοιπόν, στον αντίποδα αυτού του μοντέλου, αυτού του σχεδίου φέρνουμε ένα νέο παράδειγμα, ένα νέο μοντέλο, που αποδεικνύεται τελικά το μόνο αποτελεσματικό. Το μοντέλο μιας οικονομίας εντάσεως κεφαλαίου και υψηλής προστιθέμενης αξίας, που δεν θα βασίζεται στη μείωση του μισθολογικού κόστους, αλλά στην αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας μας και του ανθρώπινου δυναμικού της με έμφαση στην ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος και όχι στον περιορισμό του κόστους παραγωγής. Προτεραιοποιούμε λοιπόν την ενίσχυση κλάδων της οικονομίας που στηρίζονται στην καινοτομία, στις νέες τεχνολογίες και στο υψηλών προσόντων ανθρώπινο δυναμικό της χώρας. Για πρώτη φορά μέσα στην κρίση ενισχύουμε την έρευνα, ενώ κάνουμε συστηματική προσπάθεια για την ενίσχυση της εξωστρέφειας αλλά και για την τόνωση της ενεργούς ζήτησης, ώστε η ελληνική οικονομία να ενισχυθεί και από την τόνωση των εξαγωγών αλλά και από την αύξηση της εσωτερικής ζήτησης με ένα ισορροπημένο μοντέλο, που δίνει έμφαση στην αύξηση του μεριδίου των μισθών στο συνολικό ΑΕΠ, στην αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος και κυρίως στη δίκαιη διανομή του μέσω μηχανισμών αναδιανομής. Και είναι ακριβώς σε αυτά τα δύο αντιπαραθετικά σχέδια για το μοντέλο ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας που εντοπίζεται η καταστατική και επίμονη διαφορά Αριστεράς και Δεξιάς, που τόσο θέλει να διαγράψει ο κ. Μητσοτάκης όσο φυσικά και οι υπερασπιστές του δήθεν μεταρρυθμιστικού κέντρου, που στην πραγματικότητα παραδίδονται άνευ όρων σε όλες τις βασικές παραδοχές του νεοφιλελευθερισμού. Και είναι, αν θέλετε, και το δικό μας σχέδιο - όχι το δικό σας - που ήδη έχει αρχίσει να αποδίδει κάποιους θετικούς καρπούς, παρά τη βαρυχειμωνιά των μνημονιακών μέτρων. Θα σας δώσω, μόνο ενδεικτικά, μερικά στοιχεία. Να ξεκινήσω από το πιο σημαντικό, το θέμα της απασχόλησης. Διότι πιστεύω ότι δεν θα διαφωνήσει κανείς πως αν υπάρχει ένας εθνικός στόχος σήμερα είναι να ξανακερδίσουμε την εργασία, την απασχόληση, που φτάσαμε σε ποσοστά ανεργίας απαράδεκτα, όχι για ευρωπαϊκή αλλά και για χώρα που σέβεται τον εαυτό της. Την περίοδο λοιπόν αμέσως μετά την κρίση, με Πρωθυπουργό τον κ. Παπανδρέου, στο συνολικό ισοζύγιο χάθηκαν πεντακόσιες σαράντα τρεις χιλιάδες θέσεις εργασίας. Την περίοδο τη μικρή, που ανέλαβε υπηρεσιακός Πρωθυπουργός ο κ. Παπαδήμος, χάθηκαν άλλες ενενήντα τρεις χιλιάδες θέσεις εργασίας και την περίοδο με Πρωθυπουργό τον κ. Σαμαρά και συγκυβερνήτη τον κ. Βενιζέλο χάθηκαν διακόσιες πενήντα εννιά χιλιάδες θέσεις εργασίας. Στα δυόμισι χρόνια της δικής μας διακυβέρνησης έχουμε για πρώτη φορά μετά την κρίση θετικό ισοζύγιο και μάλιστα αυτό το ισοζύγιο δείχνει ότι κερδήθηκαν διακόσιες τριάντα χιλιάδες θέσεις εργασίας. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Αυτά είναι στοιχεία, αριθμοί, που καλό είναι να τους έχουμε στο μυαλό μας όταν κάνουμε συγκρίσεις και είναι αριθμοί που βεβαίως προέρχονται από τις υπηρεσίες εκείνες και της ΕΛΣΤΑΤ αλλά και του Υπουργείου Εργασίας, της «ΕΡΓΑΝΗ», που δεν επιδέχονται καμμία αμφισβήτηση. Την ίδια στιγμή - γιατί ξέρετε και πράγματι θα έχει δίκιο κάποιος να πει - σημαντικό πράγμα να αλλάξει πρόσημο ο δείκτης, να πάμε από την απώλεια θέσεων εργασίας στη δημιουργία θέσεων εργασίας - βεβαίως είναι ακόμα μακρύς ο δρόμος, αλλά το ότι σιγά σιγά έχουμε καταφέρει και έχουμε καλύψει τουλάχιστον το έδαφος των δύο προηγούμενων χρόνων είναι σημαντικό - όμως δεν έχει να κάνει μόνο με τις θέσεις εργασίας αλλά και με την ποιότητα της εργασίας και θα συμφωνήσω απόλυτα. Για πρώτη λοιπόν, επίσης, φορά έχουμε θετική συμβολή στην αύξηση του ΑΕΠ και από την ιδιωτική κατανάλωση, λόγω ακριβώς της αύξησης των μισθών, παρά την - δεν υπάρχει αντίρρηση - υψηλή φορολογία, ενώ ταυτόχρονα και μετά από τεράστιες προσπάθειες αντιστρέφουμε την τάση που επικράτησε στην ελληνική αγορά εργασίας μετά από τις μεταρρυθμίσεις του 2011 και του 2012. Για πρώτη φορά το ισοζύγιο μεταξύ θέσης πλήρους και μερικής απασχόλησης γέρνει προς την πλευρά της πλήρους απασχόλησης. Συγκεκριμένα, μέσα σε μια τριετία, από το 2012 έως το 2015, με την επικράτηση των ελαστικών μορφών εργασίας είχαμε ένα ποσοστό 60-40 υπέρ των εργασιακών σχέσεων μερικής απασχόλησης, ενώ τους τελευταίους μήνες παρατηρείται ανατροπή αυτής της τάσης με τις θέσεις πλήρους απασχόλησης να αυξάνονται και να παίρνουν και πάλι την πρωτοκαθεδρία. Και αυτό, όπως καταλαβαίνετε, δεν έχει να κάνει με κάποια αυθόρμητη τάση στην αγορά εργασίας. Το αντίθετο, αποτελεί επίτευγμα τόσο των ελεγκτικών μηχανισμών, που για πρώτη φορά λειτουργούν με τη μέγιστη δυνατή αποτελεσματικότητα, όσο, όμως, και των στοχευμένων προγραμμάτων ένταξης ανέργων στην αγορά εργασίας. Όμως η βαθιά διαχωριστική γραμμή, που μας χωρίζει από τη Νέα Δημοκρατία, δεν φαίνεται μονάχα στην αγορά εργασίας. Είναι περισσότερο από εμφανής, θα έλεγα, και στην προσπάθειά μας για την οικοδόμηση ενός νέου κοινωνικού κράτους. Κατ' αρχάς, να αναφερθώ στα λεγόμενα αντίμετρα, που εμείς ψηφίσαμε και εσείς καταψηφίσατε, και θα μπουν σε εφαρμογή τον Γενάρη, την 1-1-2019, διότι ο στόχος για το πλεόνασμα του 2018, όσο και να παρακαλούν και να προσεύχονται κάποιοι, θα επιτευχθεί, όπως όλοι άλλωστε πλέον προβλέπουν, και τα μέτρα αυτά θα εφαρμοστούν. Να ξεκινήσω από το μέτρο για την επιδότηση ενοικίου με 600 εκατομμύρια ευρώ, που θα καλύψει σχεδόν τα μισά νοικοκυριά της χώρας, που διαμένουν σε ενοίκιο ή έχουν στεγαστικό δάνειο και η οποία μπορεί να φτάνει μέχρι και τα 1.000 ευρώ ετησίως ανά νοικοκυριό, ένα ποσό που πράγματι υπάρχουν νοικοκυριά, που το έχουν πολύ μεγάλη ανάγκη. Η εξαιρετικά σημαντική ενίσχυση της επιδοματικής πολιτικής μέσα από την αύξηση κατά 250.000.000 ευρώ του προϋπολογισμού για τα οικογενειακά επιδόματα, που σήμερα βρίσκεται στα 650.000.000 ευρώ, με στόχο να ενισχυθεί το επίδομα από το πρώτο και το δεύτερο παιδί, ενισχύοντας παράλληλα και τρίτεκνους, πολυτέκνους. Η επέκταση των προγραμμάτων σχολικών γευμάτων, που τόσο πολύ κοροϊδεύατε - υποτιμητικά, υπεροπτικά εγώ θα έλεγα - το προηγούμενο διάστημα σε δημοτικά και γυμνάσια περιοχών με υψηλά ποσοστά ανεργίας και φτώχειας, προκειμένου να καλυφθεί σχεδόν το 50% των μαθητών δημοτικού και γυμνασίου όλης της χώρας, καθώς και η αύξηση κατά 50% του συνολικού αριθμού παιδιών προσχολικής ηλικίας, που θα μπορούν δωρεάν να εγγραφούν σε βρεφονηπιακούς σταθμούς. Με τον τρόπο αυτό από τα ενενήντα χιλιάδες παιδιά, που δικαιούνταν να εγγραφούν σήμερα, το 2019 οι θέσεις θα φθάσουν τις εκατόν είκοσι χιλιάδες και το 2020 θα ξεπεράσουν τις εκατόν τριάντα πέντε χιλιάδες. Η ριζική μεταρρύθμιση στη χρηματοδοτική συμμετοχή των ασφαλισμένων στην φαρμακευτική δαπάνη, αφού το 2019 για όποιον έχει εισόδημα ως 700 ευρώ, η συμμετοχή θα είναι μηδενική, ενώ για όσους έχουν από 700 έως 1.200 ευρώ θα μειωθεί κατά 50% περίπου. Η πρόβλεψη για δημιουργία επιπλέον τριάντα χιλιάδων θέσεων εργασίας τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα, κυρίως με στόχο την ανάσχεση φυγής των νέων επιστημόνων και με την υποχρέωση των εργοδοτών να διατηρήσουν τους εργαζόμενους για τουλάχιστον έξι μήνες ακόμα μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος. Δεν είναι, όμως, μόνο όσα θα γίνουν το 2019 ή και νωρίτερα, θα έλεγα, κάποια απ' αυτά - αν όπως όλα δείχνουν, έχουμε συνεχώς τόσο σημαντική υπεραπόδοση της οικονομίας - αλλά είναι και όσα έχουν ήδη πραγματοποιηθεί, όσα έχουν ήδη γίνει. Θέλω να μιλήσω ιδιαίτερα για τον τομέα της υγείας ως παράδειγμα. Την ώρα που εσείς με τις πολιτικές σας εξωθούσατε την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας εν μέσω πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης και δυσπραγίας στα ιδιωτικά νοσηλευτήρια, εμείς ήλθαμε και παρά τις δυσκολίες δώσαμε πρόσβαση σε δυόμισι εκατομμύρια ανασφάλιστους συμπολίτες μας σε υπηρεσίες δημόσιας υγείας. Όλοι οι πολίτες πλέον μπορούν να πάνε σε ένα δημόσιο νοσοκομείο και να νοσηλευτούν, χωρίς να φοβούνται για τον λογαριασμό που θα τους έρθει, μένοντας ανήμποροι, χωρίς ιατρική περίθαλψη. Καταφέραμε, επίσης, να αναστρέψουμε την εικόνα πλήρους καταστροφής και τη ροπή που ήταν για τέσσερα χρόνια, τη δραματική μείωση προσωπικού και για πρώτη φορά, από τον Οκτώβρη του '15 και μετά, έχουμε αύξηση του προσωπικού στα δημόσια νοσηλευτήρια. Από τον Οκτώβρη του '15 έως σήμερα, παρά τα ασφυκτικά πλαίσια για προσλήψεις στο δημόσιο - που τα τηρούμε - δεν βγαίνουμε έξω από αυτά. Έχουμε ενισχύσει το Εθνικό Σύστημα Υγείας με περίπου εννιά χιλιάδες άτομα, που έχουν αναλάβει υπηρεσία τα τελευταία δύο χρόνια και από αυτούς οι περίπου τρεις χιλιάδες είναι μόνιμο προσωπικό, ενώ έχουν προκηρυχθεί ή αναμένεται να προκηρυχθούν το επόμενο διάστημα άλλες περίπου εννιάμισι χιλιάδες θέσεις, εκ των οποίων οι περίπου πέντε χιλιάδες θα είναι μόνιμο προσωπικό. Και επαναλαμβάνω, όλα αυτά μέσα στις δεσμεύσεις που έχουμε αναλάβει για την τήρηση των στόχων σε ό,τι αφορά τον αριθμό των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα. Αλλά αυτά γίνονται, γιατί ήταν και παραμένει απόφασή μας να δώσουμε απόλυτη προτεραιότητα στη διάσωση του συστήματος υγείας, που εσείς συνειδητά είχατε οδηγήσει στην κατάρρευση. Και επόμενος μεγάλος στόχος μας στην υγεία είναι μέχρι το τέλος του '17, να έχουν τεθεί σε λειτουργία διακόσιες τριάντα εννιά νέες τοπικές μονάδες υγείας σε ογδόντα διαφορετικές αστικές περιοχές της χώρας, κατά κύριο λόγο σ' αυτές που αντιμετωπίζουνε το πιο οξυμένο κοινωνικό πρόβλημα. Θα μου πείτε, τώρα, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, αυτά για εσάς ίσως είναι μικρά γράμματα. Το γνωρίζουμε. Αν και εδώ που τα λέμε, όπως αποκαλύπτεται και από την εξεταστική για τα σκάνδαλα στην υγεία και ιδιαίτερα από την περίπτωση του «Ντυνάν», για πολλούς από εσάς και για τις οικογένειές σας, δεν υπήρχε θέμα αγωνίας για το πώς θα νοσηλευτείτε σε ένα δημόσιο νοσοκομείο ή πώς θα πληρώσετε τα νοσήλια σε ένα ιδιωτικό. Γιατί νοσηλευόσασταν τσάμπα στο «Ντυνάν» εις υγείαν των κορόιδων! Ή κάνω λάθος; Αν κάνω λάθος, να με διαψεύσετε. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Έρχομαι, όμως, τώρα στον τομέα της πρόνοιας, που από την πρώτη στιγμή ρίξαμε όλες τις δυνάμεις μας, τον Γενάρη του '15 και συνεχίζουμε τις προσπάθειές μας για περαιτέρω ανάσχεση της ανθρωπιστικής κρίσης. Σήμερα, λοιπόν, πεντακόσιες πενήντα χιλιάδες συμπολίτες μας - αυτοί που συνηθίζεται να λέγεται ότι είναι κάτω από τα ραντάρ - λαμβάνουν το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης και διαρκές μέλημά μας είναι αυτό να επεκταθεί σε όλους όσους το έχουν ανάγκη. Αλλά προχωράμε ακόμη περισσότερο, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα βαθύτερα αίτια της κρίσης. Και γι' αυτόν τον λόγο και το 10% των δικαιούχων του κοινωνικού εισοδήματος αλληλεγγύης πολύ σύντομα, κάνοντας την αρχή μέσα στο 2017, θα έχουν τη δυνατότητα να ενταχθούν σε προγράμματα απασχόλησης, για να μην έχουν ανάγκη ένα επίδομα, για να μπορέσουν να εξασφαλίζουν τα απολύτως απαραίτητα προς το ζην. Διότι ο στόχος μας δεν είναι άλλος, παρά η πλήρης εξάλειψη της ακραίας φτώχειας. Μπορεί να μην τη δημιουργήσαμε εμείς, αλλά είμαστε εμείς που έχουμε την εντολή και το καθήκον να την εξαλείψουμε και θα το κάνουμε πράξη. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Αναρωτιέται, λοιπόν, κανείς τι σχέση μπορεί να έχουν όλα αυτά που σας περιέγραψα με το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας, το σκληρό και αντικοινωνικό πρόγραμμα, θα προσέθετα εγώ. Ένα πρόγραμμα που στοχεύει στην περαιτέρω κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους, ένα πρόγραμμα που δεν κρύβει ότι θα υπάρξουν και μαζικές απολύσεις, ένα πρόγραμμα που δεν κρύβει - ίσα - ίσα το διατυμπανίζει - ότι θα ενισχυθεί χάριν της ανταγωνιστικότητας η εργοδοτική αυθαιρεσία. Και δεν κρύβει - μάλιστα το διατυμπανίζει και εντόνως - ότι θα παραχωρηθούν ευαίσθητοι τομείς δημόσιων υπηρεσιών σε ιδιωτικά συμφέροντα και μάλιστα με μεγαλύτερο δημοσιονομικό κόστος. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και στη Νέα Δημοκρατία είναι τόσο σαφείς όσο σαφείς ήταν και θα είναι πάντα η διαφορά ανάμεσα σε πολιτικές κοινωνικής προστασίας και στον νεοφιλελευθερισμό. Και για να δανειστώ μια φράση της κ. Γεννηματά - δεν είμαι βέβαια σίγουρος ότι την εννοούσε, όταν την είπε - πράγματι, κύριε Μητσοτάκη, μας χωρίζει πολιτική άβυσσος από το πρόγραμμά σας και από την πολιτική σας. Και αυτό το γνωρίζει καλά και ο ελληνικός λαός. Όμως, ο ελληνικός λαός γνωρίζει καλά και κάτι άλλο, ότι με το πρόγραμμα και με τις θέσεις σας δεν μπορείτε να πείσετε κανέναν παραπάνω από έναν σκληρό πυρήνα ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας και όχι των παραδοσιακών ψηφοφόρων. Σας ξέρει καλά ο ελληνικός λαός, κύριε Μητσοτάκη. Σας ξέρει και σας έχει δοκιμάσει. Άρα, το να προσποιείστε το καινούργιο εσείς ειδικά, είναι το τελευταίο στο οποίο θα μπορούσατε να επενδύσετε. Τώρα πλέον δεν μπορείτε να επενδύσετε ούτε στην καταστροφή και στην κινδυνολογία, αφού τα ίδια τα γεγονότα σάς έχουν πλέον διαψεύσει. Τι σας έχει μείνει, λοιπόν; Να επενδύετε σε μια τεχνητή πόλωση, στη στοχοποίηση και στη λασπολογία απέναντι σε κυβερνητικά στελέχη και στη δημιουργία τεχνητών κοινωνικών εντάσεων, πότε παίζοντας παιχνίδια με τη δημόσια υγεία, προτρέποντας τους συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ στην καθαριότητα να αλλάξουν στάση, για να συνεχισθεί η απεργία εν μέσω πρωτοφανούς καύσωνα και ενώ τα αιτήματά τους είχαν ικανοποιηθεί πότε προκαλώντας συγκέντρωση αστυνομικών στην πλατεία Εξαρχείων και ευελπιστώντας να μετατραπεί μια περιοχή της Αθήνας σε πεδίο μάχης και πότε ξαναπαίζοντας το χιλιοπαιγμένο έργο δήθεν κυβερνητικών παρεμβάσεων στον χώρο της δικαιοσύνης. Γιατί; Γιατί ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας έκανε το μεγάλο έγκλημα να παροτρύνει κάποιον που ισχυριζόταν πως έχει στοιχεία για τη μεγάλη υπόθεση, τη μεγαλύτερη υπόθεση πανευρωπαϊκά εμπορίας ναρκωτικών - δεν ίδρωσε το αυτί κανενός - με πάνω από δύο τόνους ηρωίνης να τα δώσει στη δικαιοσύνη, για να διαλευκανθεί η υπόθεση. Αυτό ήταν το μεγάλο έγκλημα. Κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, δεν ξέρω εάν έχετε καταλάβει ότι εδώ και δύο εβδομάδες δίνετε την εικόνα μίας παράταξης που δεν έχει προσανατολισμό και καθοδηγείται από την ξεχωριστή και τις περισσότερες φορές, θα έλεγα, «έξαλλη» ατζέντα του Αντιπροέδρου σας, του κ Γεωργιάδη. Μια ατζέντα, ομολογώ, εξαιρετικά αποτελεσματική για ένα μικρό κόμμα της ακραίας Δεξιάς, όπως ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός του κ. Καρατζαφέρη, όπου διέπρεψε, αλλά φοβάμαι εξαιρετικά «στενάχωρη» για μια παράταξη, που παρά τις μεγάλες διαφορές που και τώρα και στο παρελθόν είχαμε, δεν βρέθηκε ποτέ άλλοτε τόσο απόμακρη, τόσο μακριά από την αίσθηση της εθνικής ευθύνης. Κύριε Μητσοτάκη, θα σας το πω ευθέως. Αντιπολίτευση στην Κυβέρνηση, ναι, είναι θεμιτή. Αντιπολίτευση στο κυβερνών κόμμα και στις θέσεις του, στις πολιτικές του προτάσεις, ναι, όσο πιο σκληρή, τόσο το καλύτερο για τη δημοκρατία. Αντιπολίτευση, όμως, απέναντι στα συμφέροντα της χώρας και της κοινωνίας, αντιπολίτευση απέναντι στην πατρίδα, όχι, κύριε Μητσοτάκη! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και αν εσείς έχετε επιλέξει μέσα στην απελπισία σας να το κάνετε, δεν θα σας το επιτρέψουμε ούτε εμείς ούτε ο ελληνικός λαός. Και τώρα που το παραμύθι της καταστροφής τελείωσε οριστικά δίχως δράκο, δεν θα σας επιτρέψουμε να βάζετε διαρκώς τρικλοποδιές, να υπονομεύετε τη μεγάλη εθνική - θα έλεγα εγώ - προσπάθεια να βγει η χώρα από την κρίση, να ξαναπατήσει στα πόδια της και να ανασάνει ο ελληνικός λαός. Και σε αυτήν την προσπάθεια η ιστορία θα δικαιώσει και τους αγώνες και τις επιλογές μας, με κόστος, αλλά θα τις δικαιώσει. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Παρά το γεγονός ότι είμαστε μόνοι μας σε αυτήν την προσπάθεια, θα τα καταφέρουμε. Όσο κι αν αυτό σε κάποιους δεν αρέσει, εμείς θα είμαστε αυτοί που θα βγάλουμε τη χώρα, την ελληνική κοινωνία και τον λαό από τα μεγάλα αδιέξοδα και τη μεγάλη περιπέτεια, στην οποία εσείς την οδηγήσατε. Σας ευχαριστώ.
Παρακαλώ πολύ, ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης έχει τον λόγο.
Κύριε Τσίπρα, πιστεύω ότι είστε ο τελευταίος σε αυτήν την Αίθουσα που μπορεί να κάνει υποδείξεις στη Νέα Δημοκρατία για το πώς να ασκεί τον ρόλο της Αντιπολίτευσης. Σας θυμόμαστε στην έξαλλη περίοδό σας. Δεν τα ξεχνάμε έτσι εύκολα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ζήτησα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τη διεξαγωγή της προ ημερησίας διάταξης συζήτησης, για να μάθει πράγματι ο ελληνικός λαός τις συνέπειες όσων συμφωνήθηκαν στο Eurogroup της 15ης Ιουνίου, αλλά και για να γίνει, κύριε Τσίπρα, μια συνολική αποτίμηση της πορείας της ελληνικής οικονομίας τα τελευταία δυόμισι χρόνια. Πρόκειται για μία συμφωνία, η οποία φέρει την υπογραφή των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αλλά δυστυχώς δεσμεύει τη χώρα για πολλά χρόνια μετά το τέλος αυτής της συγκυβέρνησης. Μόνο που από τη μέρα που καταθέσαμε το αίτημα για την προ ημερησίας διάταξης συζήτηση μέχρι σήμερα, έχετε ήδη ξεπεράσει τους εαυτούς σας. Είμαι, λοιπόν, υποχρεωμένος να θέσω στην αρχή της ομιλίας μου τρία ζητήματα, όχι μόνο για να επισημάνω την πολιτική ακρότητα στην οποία οδηγείστε παρασύροντας τη δημόσια ζωή, αλλά και για αυτονόητους λόγους θεσμικής τάξης. Γιατί φροντίζετε, κύριε Τσίπρα, κάθε μέρα που περνά, να θυμίζετε στον ελληνικό λαό ότι ο πολιτικός κυνισμός σας δεν έχει όρια και ότι είστε μια ομάδα εξουσίας παντός καιρού και περιστάσεων. Ζήτημα πρώτο - είδα ότι αισθανθήκατε την ανάγκη να τον μνημονεύσετε στην πρωτολογία σας - Πάνος Καμμένος. Το ύφος και το ήθος - να το πω όπως πρέπει - η ασχήμια της δημόσιας παρουσίας του Υπουργού Εθνικής Άμυνας είναι σε γνώση όλων. Προφανώς, κύριε Τσίπρα, τα επιδοκιμάζετε όλα αυτά και ταυτίζεστε μαζί του. Τον προτιμήσατε εξάλλου ως κυβερνητικό εταίρο. Πείτε μας όμως, κύριε Τσίπρα, ο κ. Καμμένος απολαμβάνει κάποιο είδος πολιτικό, θεσμικό και τελικά νομικό ακαταλόγιστο; Μπορεί να ασχημονεί στο διαδίκτυο, να αναρτά χυδαιότητες και μετά το πανδαιμόνιο που δημιουργείται, να επικαλείται το παιδί του και όλα αυτά με την πολιτική ζωή, κύριε Τσίπρα, να συνεχίζεται σαν να μην τρέχει τίποτα; Μπορεί ο κ. Καμμένος να υποτιμά τις πρακτικές και τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων παραβιάζοντας προκλητικά τους στρατιωτικούς κανονισμούς; Μπορεί να χρησιμοποιεί στρατιωτικά ελικόπτερα σαν να είναι το χόμπι του, το παιχνίδι του; Και μπορεί - μιας και αναφερθήκατε σε αυτό - Υπουργός Εθνικής Άμυνας ευνομούμενης ευρωπαϊκής δημοκρατικής χώρας να έχει αλλεπάλληλες - προσέξτε, αλλεπάλληλες - συνομιλίες με ισοβίτη έγκλειστο για διακίνηση ναρκωτικών; Πρόκειται για μια εκτροπή που παραβιάζει τη διάκριση των εξουσιών. Μόνο που την κάλυψαν ήδη και ο Υπουργός Δικαιοσύνης και εσείς, κύριε Τσίπρα, για άλλη μια φορά. Πότε έχουν ξαναγίνει αυτά στη χώρα μας; Κι επειδή σας αρέσει να μπερδεύετε τα πράγματα και να δημιουργείτε ψευδείς εντυπώσεις, επαναλαμβάνω τη θέση της Νέας Δημοκρατίας για να γίνει απολύτως αντιληπτή: Όποιος εμπλέκεται σε αξιόποινες υποθέσεις πρέπει να υφίσταται τις συνέπειες του νόμου, όπως κι αν λέγεται, όσο ισχυρός κι αν είναι. Κι αν βρεθεί ένοχος, να πάει στη φυλακή. Μόνο που σε μια δημοκρατία, κύριε Τσίπρα, αυτό το κρίνει η δικαιοσύνη, αφού έχουν ολοκληρώσει το έργο τους οι διωκτικές αρχές. Ούτε ο Τσίπρας, ούτε ο Καμμένος, ούτε ο Μητσοτάκης. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Η συστηματική παρέμβαση της Κυβέρνησης στο έργο της δικαιοσύνης αποτελεί θεσμική εκτροπή και βαθιά αντιδημοκρατική πράξη. Σας ερωτώ, λοιπόν, ευθέως, και θα έχετε φαντάζομαι τη δυνατότητα στη δευτερολογία σας να μου απαντήσετε: Κύριε Τσίπρα, σας είχε ενημερώσει εκ των προτέρων ο κ. Καμμένος για την επαφή του με τον ισοβίτη; Είχατε εγκρίνει την πρωτοβουλία αυτή; Λάβατε γνώση όλων όσων συζητήθηκαν σε αυτές τις απανωτές τηλεφωνικές συνομιλίες; Ναι ή όχι; Επισημαίνω ότι οι συνάδελφοι Βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας δεν φαίνεται να ενοχλούνται απ' όλα αυτά ή να έχουν κάποιο πρόβλημα δημοκρατικής συνείδησης. Ελάχιστοι εξάλλου είναι αυτοί που εξέφρασαν δημοσίως επιφυλάξεις ή πήραν αποστάσεις επωνύμως. Οι υπόλοιποι κρύβονται πίσω από την ανωνυμία μιας κοινοβουλευτικής ομάδος που ενδιαφέρεται πρωτίστως για την εξουσία, έστω και με τίμημα την πολιτική συνενοχή και τη θεσμική ανοχή σε μεθοδεύσεις, όπως αυτές του κ. Καμμένου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Η εξουσία, κύριε Τσίπρα, σας έχει φθείρει. Αυτό φαίνεται από την αδυναμία σας να βγείτε από τα γραφεία σας. Φαίνεται από το πώς αποφεύγετε κάθε επαφή με την κοινωνία.
Ησυχία παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι.
Το χειρότερο όμως, κύριε Τσίπρα - γιατί αυτό αφορά εσάς - είναι ότι η εξουσία σάς έχει διαφθείρει πολιτικά, ώστε να έχετε αποκτήσει μια ανοσία σε βαθιά αντιδημοκρατικές πρακτικές. Το δεύτερο ζήτημα είναι συναφές. Αφορά τη συνολική πίεση, που με κάθε ευκαιρία ασκείτε στη δικαιοσύνη. Είναι κάτι που γίνεται δημόσια, χωρίς ντροπή, χωρίς αίσθηση κινδύνου, με πρωταγωνιστή πάντα τον Αναπληρωτή Υπουργό Υγείας. Δεν είναι απλά πολιτικά ανεύθυνος, αλλά είναι και θεσμικά χυδαίος. Κύριε Τσίπρα, αντιλαμβάνομαι ότι είναι πολιτική σας απόφαση να καλύψετε τον κ. Πολάκη. Προφανώς, θεωρείτε ότι δεν έχετε άλλη επιλογή. Εσείς γνωρίζετε το γιατί. Όσον αφορά τις αναρτήσεις του, είναι τόσο γραφικές που κάποιος καλοπροαίρετος θα μπορούσε να τις αποδώσει και στον καύσωνα. Οι επιθέσεις του, όμως, στη δικαιοσύνη είναι πολύ σοβαρή κι επικίνδυνη υπόθεση και δεν δικαιολογείται σε καμία των περιπτώσεων. Για να ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν, κάποια πράγματα, κύριε Τσίπρα, δεν χρειάζεται να έχετε ιδιαίτερη στοιχείωση, όπως λέτε κι εσείς, για να γνωρίζετε ότι οι θεσμοί είναι πάνω από πρόσωπα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δεν ξεπερνιούνται, κύριε Τσίπρα, οι θεσμοί, αλλά υπάρχουν για να συγκρατούν τις εξουσίες από αυθαιρεσίες. Αυτό λέει το Σύνταγμά μας, του οποίου - υποτίθεται - ότι ήσασταν «κάθε λέξη».
Ησυχία, παρακαλώ.
Εγώ αυτό που γνωρίζω είναι ότι η δημόσια ζωή έχει χάσει επαφή με τη δημοκρατική ομαλότητα, με τις εγγυήσεις νομιμότητας, με το κράτος δικαίου. Όπως και η οικονομία, βέβαια, έχει χάσει την επαφή της με την ανάπτυξη. Γι' αυτά όμως, θα μιλήσουμε παρακάτω. Το τρίτο ζήτημα συνθέτει τα δύο πρώτα σε αυτήν την τριλογία πολιτικής παράκρουσης και θεσμικής εκτροπής. Επί χρόνια, από αυτό εδώ το Βήμα, συκοφαντούσατε τους προκατόχους σας, τη δική μας κυβέρνηση, ότι δήθεν ανέχονταν φοροφυγάδες, λαθρέμπορους, συγκαλύπτοντας τη δραστηριότητά τους. Δεν χάσατε, ως συνήθως, καμμία ευκαιρία να κάνετε μια βουτιά στη λάσπη και να υπονοήσετε ότι το κάναμε αυτό γιατί είχαμε σχέσεις διαπλοκής μαζί τους. Αντίθετα, εσείς ερχόμενοι στην Κυβέρνηση είπατε ότι θα φέρνατε την κάθαρση, κύριε Τσίπρα, και μαζί 3 δισεκατομμύρια ευρώ που θα εισπράττατε από λίστες υπόπτων και από τη λαθραία διακίνηση τσιγάρων και καυσίμων. Κάπως έτσι φτάσαμε την περασμένη εβδομάδα να καταθέσουμε μία ερώτηση, για να μάθουμε τι ακριβώς έγινε επιτέλους με τους ελέγχους στη λίστα Λαγκάρντ, στη λίστα Μπόργιανς και το λαθρεμπόριο καυσίμων. Οι αριθμοί, λοιπόν, κύριε Τσίπρα, τα λένε όλα και δεν επιδέχονται αμφισβήτησης, διότι εσείς τους προσκομίσατε. Λέγατε ότι θα εισπράξετε 3 δισεκατομμύρια μέσα σε έξι μήνες και εισπράξατε λιγότερο από 100 εκατομμύρια σε τριάντα μήνες. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ειδικά για τη λίστα Μπόργιανς, που την κάνατε σημαία, αφήνοντας πάντα και τα αναγκαία υπονοούμενα, ξέρετε, κύριε Τσίπρα, πόσα έχετε εισπράξει; Να σας το πω εγώ: 137.000 ευρώ. Μπράβο σας! Συγχαρητήρια! Στα εμβάσματα εξωτερικού οι έλεγχοι έχουν ουσιαστικά σταματήσει. Έγιναν μόνο σαράντα έλεγχοι τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Την περίοδο 2013-2014 τα εισπραχθέντα ποσά από παραβιάσεις καυσίμων ήταν 26 εκατομμύρια ευρώ. Την περίοδο 2015-2016 πόσο ήταν, κύριε Τσίπρα; Θα σας το πω εγώ: 8,8 εκατομμύρια ευρώ. Ενώ για το πρώτο εξάμηνο του 2017 έχει εισπραχθεί το συγκλονιστικό ποσό του 1,3 εκατομμυρίου ευρώ! Είστε πρωταθλητές στο να βάζετε φόρους αλλά ουραγοί στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Αυτό είστε, κύριε Τσίπρα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Θα περιμένω με ενδιαφέρον τη δευτερολογία του κ. Τσίπρα για τα τρία αυτά ζητήματα. Δεν περιμένω ότι θα δώσει ουσιαστική απάντηση. Τα έργα του, όμως, μιλούν ήδη και φοβάμαι ότι σκεπάζουν ως μαύρο σύννεφο τα χαμόγελα και τα λόγια του Πρωθυπουργού. Ένα όμως είναι βέβαιο, κύριε Τσίπρα. Εμείς θα διαφυλάξουμε το δημοκρατικό κεκτημένο της πατρίδας μας και θα την προφυλάξουμε από τις επιθέσεις του λαϊκισμού, της βίας και της διάχυτης ανομίας και εσείς κάποια στιγμή θα λογοδοτήσετε γι' αυτές τις συμπεριφορές σας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Πάμε τώρα στο κύριο θέμα της συζήτησής μας. Μετά τη συμφωνία στο Eurogroup της 15ης Ιουνίου η Κυβέρνηση για ακόμη μία φορά έσπευσε να δει επιτυχίες εκεί που δεν υπάρχουν. Να σας θυμίσω ότι το έχετε ξανακάνει και μετά το κλείσιμο της πρώτης αξιολόγησης. Θυμίζω ότι ήταν η αξιολόγηση η οποία μας έφερε τον μόνιμο κόφτη, το υπερταμείο για ενενήντα εννέα χρόνια και βέβαια το ασφαλιστικό - λαιμητόμος του κ. Κατρούγκαλου. «Τα δύσκολα πέρασαν. Μία νέα εποχή ξεκινά» μας έλεγε τότε ο Πρωθυπουργός. Από τον Ιανουάριο του 2015 η Κυβέρνηση μάς διαβεβαιώνει κάθε τρεις και λίγο ότι η χώρα γυρίζει σελίδα. Κοντεύει να σκιστεί το βιβλίο! Πάμε να θυμηθούμε, λοιπόν, μαζί, κύριε Τσίπρα, μιας και θέλετε να μιλάμε με δεδομένα, ποιοι ήταν οι στόχοι που εσείς ο ίδιος είχατε θέσει πέρυσι τον Σεπτέμβριο για την ελληνική οικονομία - πού; - στην ομιλία σας στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Για να τα δούμε, λοιπόν, μαζί κύριε Τσίπρα. Για ακούστε τα λίγο. Τι λέγατε ακριβώς; «Το πρώτο βήμα της αμέσως επόμενης περιόδου…», λέγατε τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, «…είναι να κλείσει σύντομα και με θετικό πρόσημο η δεύτερη αξιολόγηση». «Το δεύτερο βήμα είναι να οριστικοποιηθούν τα μέτρα και οι τρόποι ελάφρυνσης του χρέους». «Το τρίτο βήμα είναι να ενταχθεί η Ελλάδα στο πρόγραμμα επαναγοράς ομολόγων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που θα αποτελέσει - λέγατε - καταλυτικό γεγονός για τη μείωση του κόστους δανεισμού, την αποκατάσταση της ρευστότητας και την άρση των κεφαλαιακών περιορισμών και, βεβαίως, θα ανοίξει τον δρόμο για την έξοδο στις αγορές». «Το τέταρτο βήμα - λέγατε τότε - είναι να καταφέρει η ελληνική οικονομία να καταγράψει τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης που όλοι προβλέπουν για το 2017». Πέμπτο βήμα, στόχος σας ήταν, κύριε Τσίπρα - παραμένει λέγατε τότε - να είμαστε σε θέση - επαναλαμβάνω ότι αυτά, κύριε Τσίπρα, τα λέγατε πέρυσι τον Σεπτέμβριο - να αποκλιμακώσουμε το ύψος των πλεονασμάτων από το 3,5%, που είναι ο στόχος το 2018, στο 2,5% για το 2019 και στο 2% για το 2020. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δικά σας λόγια, κύριε Τσίπρα, δικοί σας οι στόχοι και τελείως δικιά σας η αστοχία! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Γιατί αποτύχατε, κύριε Τσίπρα, και στους πέντε στόχους. Στη σύγκριση πραγματικότητας - Τσίπρα το σκορ είναι πέντε - μηδέν! Καθόλου κολακευτικό για εσάς και, δυστυχώς, καθόλου ευχάριστο για τη χώρα, γιατί την αποτυχία τη δικιά σας την πληρώνει η χώρα. Πάμε να τα δούμε, λοιπόν, όλα αυτά λίγο πιο αναλυτικά. Πότε έπρεπε να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση; Το γνωρίζετε καλά και το έχουμε πει πολλές φορές, κύριε Τσίπρα: Τον Φεβρουάριο του 2016. Πότε έκλεισε; Τον Ιούνιο του 2017. Δεκαέξι μήνες καθυστέρηση, παρά το γεγονός ότι εσείς οι ίδιοι λέγατε ότι η καθυστέρηση προκαλεί ζημιά. Κύριε Τσακαλώτο, τι λέγατε πριν από έξι μήνες; «Αν φτάσουμε Μάιο - Ιούνιο, καήκαμε». Έτσι δεν είναι; Δεν αναφερόσασταν στον καύσωνα, φαντάζομαι! Καθυστερήσατε γιατί θέλατε να πείσετε τα στελέχη σας ότι δήθεν διαπραγματεύεστε. Βάλατε τις ανάγκες της εσωκομματικής διαχείρισης πάνω από τις ανάγκες της χώρας. Είχατε πει ότι δεν θα ληφθεί ούτε ένα νέο μέτρο. Το επαναλάβατε μόλις τον Ιανουάριο του 2017: «Ούτε 1 ευρώ επιπλέον μέτρα». Το καταθέτω για δεύτερη φορά στα Πρακτικά και θα το καταθέσω όσες φορές χρειάζεται για να αποκαλυφθεί το μέγεθος της πολιτικής σας απάτης. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Χρειάστηκαν μέτρα 5,1 δισεκατομμυρίων ευρώ, τα οποία ουδείς ζητούσε πριν από έναν χρόνο και ένα νέο μνημόνιο με λιτότητα για πολλά χρόνια. Επειδή μιλήσατε για άλλη μια φορά εκτενώς για τα αντίμετρα, για τα μέτρα θα μιλήσετε, επιτέλους; Να σας θυμίσω τι ακριβώς ψηφίσατε όλοι εσείς πριν από σαράντα πέντε ημέρες; Μείωση συντάξεων, μείωση αφορολόγητου στα 6.000 ευρώ, μείωση στα ειδικά μισθολόγια, κατάργηση επιδομάτων ευπαθών ομάδων - εσείς που φοράτε τώρα το προσωπείο του κοινωνικά ευαίσθητου - αύξηση ασφαλιστικών εισφορών για ενάμισι εκατομμύριο ελεύθερους επαγγελματίες. Ανεβήκατε στην Κυβέρνηση υποσχόμενοι παροχές 12 δισεκατομμυρίων και κρατιέστε σε αυτήν υπογράφοντας μέτρα λιτότητας 14 δισεκατομμυρίων. Στο ζήτημα του χρέους, το οποίο είχατε κάνει σημαία, δεν πετύχατε, κύριε Τσίπρα, τίποτα το ουσιαστικό, διότι δεν εξασφαλίστηκε καμμία απολύτως συγκεκριμένη δέσμευση. Επαναλήφθηκαν, ουσιαστικά, οι δεσμεύσεις του Eurogroup του Νοεμβρίου του 2012 και υπάρχουν και κάποια ψιλά γράμματα, τα οποία προκαλούν ανησυχία και στα οποία, φυσικά, δεν αναφερθήκατε. Θα σας τα θυμίσω εγώ, λοιπόν: Μελετώμενες ρυθμίσεις τελούν υπό την αίρεση επίτευξης στόχων. Προτεινόμενες επιμηκύνσεις λήξεων αφορούν μόνο το δεύτερο πρόγραμμα, όχι το πρώτο και το τρίτο πρόγραμμα. Αφορούν, δηλαδή, 96 δισεκατομμύρια από τα παραπάνω από 300 δισεκατομμύρια που είναι το σύνολο του δημοσίου χρέους. Και για την τυχόν επιμήκυνση της περιόδου χάριτος και την αποπληρωμή των δανείων χρησιμοποιείται η έκφραση «από μηδέν έως δεκαπέντε χρόνια». Έτσι δεν είναι, κύριε Τσακαλώτο, που κουνάτε υποτιμητικά το χέρι σας; Το οποίο σημαίνει ότι μπορεί να μην υπάρχουν και επιμηκύνσεις ή να είναι πολύ μικρές. Τέλος, δεν υπάρχει συζήτηση για κλείδωμα επιτοκίων, παρά μόνο για την υπό προϋπόθεση αναβολή και κεφαλαιοποίηση τόκων. Προσπαθείτε να παρουσιάσετε ως μεγάλη επιτυχία την περιβόητη ρήτρα ανάπτυξης, τη σύνδεση, δηλαδή, των μέτρων ελάφρυνσης του χρέους με το ύψος της ανάπτυξης. Μόνο που αυτό μπορεί να το διαβάσει κανείς - ξέρετε - και από την ανάποδη. Συνδέοντας τα μέτρα για το χρέος με τον ρυθμό ανάπτυξης σημαίνει ότι αν για κάποια χρόνια καταφέρνουμε να πετύχουμε μεγαλύτερη ανάπτυξη, τα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους θα αναστέλλονται ή θα μειώνονται. Άρα θα πληρώνουμε περισσότερα ως χώρα. Συνεπώς το μέρισμα από την ανάπτυξη δεν θα πηγαίνει στους Έλληνες αλλά στους δανειστές.
Ήσυχα, παρακαλώ!
Είναι σαν να λέτε σε μια οικογένεια που χρωστάει σε μια τράπεζα και κάνει τεράστιες θυσίες για να πληρώνει τις υποχρεώσεις της πως, όταν τα οικονομικά της πάνε να βελτιωθούν, θα πληρώνει μεγαλύτερη δόση στην τράπεζα. Πριν από λίγες ημέρες, στο συνέδριο του «ECONOMIST», ο κ. Χουλιαράκης είπε ότι γνωρίζατε ότι δεν θα ληφθούν από τώρα αποφάσεις για το χρέος. Καταθέτω για τα Πρακτικά τη σχετική αναφορά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και ερωτώ, κύριε Τσίπρα: Εσείς δεν λέγατε εδώ στη Βουλή ότι θα περάσετε το πακέτο μέτρων επειδή θα πάρετε το χρέος; Αυτό δεν υποστηρίξατε επίσημα για να πείσετε τους Βουλευτές σας να το ψηφίσουν; Και τώρα ομολογεί με αφέλεια ή με κυνισμό ένας Υπουργός σας πως ξέρατε ότι δεν θα το πάρετε. Το πώς αντιμετωπίζετε τους Βουλευτές σας είναι δικό σας θέμα. Εξάλλου, σας το είχα πει στη συζήτηση για το τέταρτο μνημόνιο. Αδίκως μετατρέψατε το χρέος ως δέλεαρ. Θα τα ψήφιζαν ούτως ή άλλως όλα τα μέτρα. Για το βουλευτικό έδρανο το έκαναν και όχι για το χρέος! Το αποδείξατε!
Αίσχος! Δεν είμαστε ανεπάγγελτοι, όπως εσείς, που είστε της καρέκλας! Ντροπή!
Θέλετε να συγκρίνουμε τους Βουλευτές που έχει η οικογένειά σας; Εμείς επαγγελματίες πολιτικοί;
Παρακαλώ, ησυχία!
Και εάν χρειαστεί, θα ψηφίσετε και άλλα!
Εμείς επαγγελματίες πολιτικοί;
Παρακαλώ, ησυχία! Κύριε Φάμελλε, μη διακόπτετε!
Κύριε Πρόεδρε, θα επιβάλετε την τάξη; Κύριε Φάμελλε, μην εκνευρίζεστε τόσο. Εάν χρειαστεί, θα ψηφίσετε και άλλα μέτρα για να καθίσετε στο έδρανο!
Έχετε κουράγιο να συγκριθούμε δημόσια; Επαγγελματίες πολιτικοί είστε μόνο! Μόνο αυτό ξέρετε να κάνετε, το χέρι έτσι! Πάμε μαζί να δουλέψουμε; Επαγγελματίες πολιτικοί!
Παρακαλώ, κάντε ησυχία και μην αντιδράτε! Μη διακόπτετε! Κύριε Φάμελλε, παρακαλώ πολύ ηρεμήστε! Δεν είναι συμπεριφορά αυτή.
Κύριε Πρόεδρε, εμείς δεν διακόψαμε ούτε μία φορά!
Κύριε Τραγάκη, πείτε μας πόσα χρόνια είστε Βουλευτής! Δεν κατάλαβα! Για πείτε μας! Για ποιους επαγγελματίες πολιτικούς μιλάμε; Να μιλάμε ξεκάθαρα! Εμείς επαγγελματίες Βουλευτές;
Μετά από αυτόν τον κατανοητό εκνευρισμό, να πάμε στον τρίτο στόχο που είχατε θέσει, κύριε Τσίπρα, την ένταξη στο Πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κύριε Πρόεδρε, θα περιμένω να επιβάλετε την τάξη!
Η τάξη επεβλήθη.
Δεν το βλέπω, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, μας προσβάλλει!
Κύριε Μπαλαούρα, σας παρακαλώ!
Προσέξτε, μην είστε τόσο ευέξαπτος!
Κάντε απόλυτη ησυχία!
Πάμε, λοιπόν, κύριε Τσίπρα, στον τρίτο στόχο που είχατε θέσει, την ένταξη στο Πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης. Την περασμένη Δευτέρα ο κ. Ντράγκι, δυστυχώς, τερμάτισε αυτή τη συζήτηση. Και μαζί με τη συζήτηση αυτή τερμάτισε και τις προσδοκίες και την όποια θετική εξέλιξη για την οικονομία. Η Κυβέρνηση τώρα, που απέτυχε σε αυτόν τον στόχο, προσπαθεί να μειώσει τη σημασία του. Τώρα δεν αποτελεί «καταλυτικό γεγονός» - αυτά λέγατε, κύριε Τσίπρα - για τη μείωση του κόστους δανεισμού, την αποκατάσταση της ρευστότητας, την άρση των κεφαλαιακών περιορισμών και βεβαίως γεγονός που θα ανοίξει τον δρόμο για την έξοδο στις αγορές. Εάν ήταν έτσι, κύριε Τσίπρα, γιατί δεν το λέγατε εξαρχής; Πάμε στον τέταρτο στόχο που είχατε θέσει, τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Δυστυχώς αποτύχατε και σε αυτό, γεγονός που το ομολογείτε και εσείς οι ίδιοι. Διότι στον προϋπολογισμό μιλούσατε για ρυθμό ανάπτυξης 2,7%, ενώ στο μεσοπρόθεσμο κατεβήκαμε ήδη στο 1,8%, εγχώριοι και διεθνείς οργανισμοί αναθεωρούν τις προβλέψεις προς τα κάτω, εκτιμώντας ότι θα κινηθούμε γύρω στο 1,5%. Μόνο που κάθε μονάδα λιγότερη στο ΑΕΠ σημαίνει λιγότερες δουλειές, μικρότερα εισοδήματα, μεγαλύτερο πρόβλημα στα ασφαλιστικά ταμεία και τελικά στη βιωσιμότητα του χρέους. Σε μία τριετία, που με βάση, κύριε Τσίπρα, όλες τις προβλέψεις, η χώρα θα έτρεχε με ρυθμούς ανάπτυξης πάνω από το 3%, εσείς καταφέρατε να την ξαναβάλετε σε ύφεση και τώρα παλεύετε για να περάσουμε σε μια αναιμική ανάπτυξη. Και φτάνουμε τώρα στον πέμπτο στόχο, αυτόν στον οποίο η αποτυχία σας είναι και η πλέον παταγώδης: το ζήτημα των πλεονασμάτων. Εσείς, κύριε Τσίπρα, είχατε θέσει ως στόχο τη μείωση των πλεονασμάτων από το 3,5% στο 2,5% για το 2019 και στο 2% για το 2020 και αντί για μείωση είχαμε επέκταση 3,5% μέχρι το 2022, παρ' ότι ο ίδιος ο κ. Τσίπρας - προσέξτε! - στο συνέδριο του «ECONOMIST» πέρυσι έλεγε πως είναι αδύνατο να πιάσουμε πλεονάσματα του 3,5% μετά το 2018. Εκτός αν το πράξατε συνειδητά, κύριε Τσίπρα, γνωρίζοντας ότι το 2019 και το 2020 δεν θα είστε εσείς κυβέρνηση και θέλατε με τον τρόπο αυτό να ναρκοθετήσετε το μέλλον της χώρας και την επόμενη κυβέρνηση! Εγκλωβίσατε τη χώρα σε τεράστια πλεονάσματα της τάξης του 3,5% για πέντε χρόνια και σε πλεονάσματα ίσα ή μεγαλύτερα του 2% μέχρι το 2060, για σαράντα τρία χρόνια δηλαδή. Το μέλλον της χώρας προδώσατε, κύριε Τσίπρα, με αυτό το οποίο κάνατε. Και τι πήρατε σε αντάλλαγμα; Μια δόση ύψους 8,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, η οποία πού πήγε; Όλη για την κάλυψη των δανειακών υποχρεώσεων της χώρας, ένα πολύ μικρό ποσοστό έμεινε μόνο για εγχώριες ανάγκες. Όπως και αν το δει κανείς, κύριε Τσίπρα, με βάση τους στόχους που εσείς είχατε θέσει, η αποτυχία σας είναι καθολική. Διαβάσατε για άλλη μια φορά λάθος τους διεθνείς συσχετισμούς, γιατί ήταν βέβαιο ότι οι ευρωπαϊκές πολιτικές ισορροπίες δεν θα επέτρεπαν να ληφθούν ουσιαστικές αποφάσεις για το χρέος πριν από τις γερμανικές εκλογές. Εσείς επιλέξατε συνειδητά να συνδέσετε την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης με μια λύση για το χρέος, αντί να κάνετε το αντίθετο, να ολοκληρώσετε τη δεύτερη αξιολόγηση το συντομότερο δυνατόν, ώστε να καρπωθεί η οικονομία τουλάχιστον ένα ουσιαστικό αναπτυξιακό μέρισμα και φάγατε τα μούτρα σας. Αναγκαστήκατε να δεχθείτε όλα τα πρόσθετα μέτρα που ζητούσε το ΔΝΤ και δεν εξασφαλίσατε τίποτα ουσιαστικό για το χρέος. Να κάνουμε έναν απολογισμό; Περισσότερη λιτότητα, λιγότερη ανάπτυξη, καμμία ποσοτική χαλάρωση, μικρότερη δόση και θολούρα για το χρέος. Φοβάμαι ότι μετά το 2015 θα ξαναπάρετε το βραβείο της καλύτερης διαπραγμάτευσης και το 2016 και το 2017. Υπερηφανεύεστε ότι πάθατε και μάθατε και ότι τώρα, μετά από τριάντα μήνες συνεχών παλινωδιών, τα πράγματα θα πάνε καλύτερα. Και είχατε πράγματι και το κουράγιο - για να μη χρησιμοποιήσω τη λέξη «θράσος» - να μιλήσετε σε αυτή την Αίθουσα και να κάνετε μια σύγκριση τού τι συνέβαινε στην οικονομία το 2014 και του τι συμβαίνει σήμερα. Για πάμε, λοιπόν, κύριε Τσίπρα, να τα δούμε: Στο τέλος του 2014 η χώρα έβγαινε από την κρίση, είχε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Το τρίτο τρίμηνο του 2014 ήταν το δεύτερο υψηλότερο…
Κάνετε ησυχία, παρακαλώ!
Είχε πρωτογενή πλεονάσματα, αλλά πώς πετυχαίναμε αυτά τα πρωτογενή πλεονάσματα, κύριε Τσίπρα; Μειώνοντας τους φόρους και αποπληρώνοντας τις ληξιπρόθεσμες οφειλές. Διότι υπάρχουν δύο τρόποι να πετύχεις πρωτογενή πλεονάσματα: Ο ένας είναι βάζοντας φόρους και ο άλλος τα πλεονάσματα να προκύπτουν από την ανάπτυξη. Εσείς διαλέξατε το πρώτο, εμείς επιλέξαμε το δεύτερο, όχι όπως τώρα που ξεζουμίζετε τους πάντες. Το χρέος τότε, κύριε Τσίπρα, το ΔΝΤ - και όση αξία έχουν οι μελέτες του - το θεωρούσε βιώσιμο. Είχαμε έκθεση βιωσιμότητας, την οποία τώρα επιζητούμε. Και βέβαια η χώρα είχε ισχυρό τραπεζικό σύστημα χωρίς κεφαλαιακούς περιορισμούς. Είχε βγει δύο φορές στις αγορές με επιτυχία και είχε συμφωνήσει την έξοδό της από τα μνημόνια, έχοντας εξασφαλίσει ένα απαραίτητο δίχτυ ασφάλειας με την προληπτική πιστωτική γραμμή στήριξης, την οποία με μεγάλη άνεση απαξιώσατε και θεωρείτε ότι σε εσάς δεν θα είναι χρήσιμη. Θα επανέλθουμε, όμως - φαντάζομαι - σε αυτό το θέμα και στη δευτερολογία μας. Σήμερα τα κεφάλαια που θα χρηματοδοτούσαν αυτή την προληπτική γραμμή στήριξης χάθηκαν. Η αναπτυξιακή δυναμική είναι πολύ μικρότερη. Και όταν επιβλήθηκαν τα capital controls, λέγατε «σε λίγες εβδομάδες θα φύγουν». Συμπλήρωσαν δύο χρόνια τα capital controls. Βάλατε την οικονομία στον «γύψο» και η χώρα δεν έχει κάνει απλώς βήματα προς τα πίσω, έχει κατρακυλήσει πολύ χαμηλά. Και αυτά δεν τα λέμε μόνο εμείς, τα λένε οι εκτιμήσεις των διεθνών οργανισμών και θεσμικοί παράγοντες. Όταν είδατε τον κ. Ρέγκλινγκ, σας μίλησε, κύριε Τσίπρα, για την εκτίμησή του ότι η συνολική ζημιά στην οικονομία από τους πρώτους έξι μήνες του 2015 είναι 100 δισεκατομμύρια ευρώ; Το επαναλαμβάνω: 100 δισεκατομμύρια ευρώ, κύριε Τσίπρα. Η σύγκριση των προβλέψεων των διεθνών οργανισμών το 2014 και σήμερα είναι αποκαλυπτική. Θα καταθέσω για τα Πρακτικά τις προβλέψεις για την πορεία του ΑΕΠ, όπως προδιαγραφόταν τότε για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Η απώλεια στο τέλος του 2018 θα ανέρχεται στα 29 δισεκατομμύρια ευρώ. Και αυτό δεν είναι άπαξ. Είναι μία ετήσια απώλεια, η οποία συνοδεύει τη χώρα στο μέλλον, διότι έχουμε μπει πια σε μία χαμηλότερη αναπτυξιακή τροχιά. Καταθέτω για τα Πρακτικά τον σχετικό πίνακα. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα πίνακα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και αυτό παρά το γεγονός, κύριε Τσίπρα, ότι επί δικών σας ημερών το εξωτερικό περιβάλλον ήταν πολύ πιο ευνοϊκό λόγω της ανάπτυξης της Ευρωζώνης, χαμηλών τιμών πετρελαίου, καλών χρονιών για τον τουρισμό, λόγω αναταράξεων στην ευρύτερη περιοχή μας. Και βέβαια ως προς την πορεία του ελληνικού χρέους τον Ιούνιο του 2014 το ΔΝΤ εκτιμούσε ότι το 2060 το χρέος θα ήταν στο 60% του ΑΕΠ. Τον Φεβρουάριο του 2017 έλεγε ότι θα ήταν στο 275% του ΑΕΠ. Γιατί αυτή η διαφορά; Για δύο λόγους: Πρώτον, γιατί φορτώσατε τον αριθμητή με μεγαλύτερο χρέος - ένα νέο μνημόνιο 86 δισεκατομμυρίων ευρώ - και, δεύτερον, - και σημαντικότερον - διότι μειώθηκε ο μακροπρόθεσμος ρυθμός ανάπτυξης από το 1,9% στο 1%. Γι' αυτό το χρέος μας έχει καταστεί μη βιώσιμο, στα μάτια τουλάχιστον του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Και, δυστυχώς η πολιτική σας έχει δώσει το δικαίωμα σε κάποιους να ισχυρίζονται ότι η χώρα δεν έχει πραγματική μακροπρόθεσμη αναπτυξιακή δυναμική, όταν συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η τελευταία τριετία προκάλεσε ένα πολύ βαθύ τραύμα στην ελληνική οικονομία. Θα χρειαστούν πολλά χρόνια σκληρής δουλειάς για να αποκατασταθεί. Η ζημιά δεν αφορά μόνο στα μακροοικονομικά μεγέθη. Αφορά και στον τρόπο με τον οποίο παράγεται και κατανέμεται ο πλούτος. Αφορά όλες τις Ελληνίδες, όλους τους Έλληνες, ειδικά τους πιο αδύναμους οικονομικά. Η αύξηση των φόρων κάνει χειρότερη τη ζωή των πολιτών. Οι Έλληνες δεν δουλεύουν πια για τους εαυτούς τους και τις οικογένειές τους. Δουλεύουν για το κράτος. Πριν από λίγες ημέρες δημοσιεύτηκε μία ενδιαφέρουσα έρευνα του ΚΕΦΙΜ που λέει ότι οι Έλληνες δουλεύουμε διακόσιες τρεις ημέρες τον χρόνο για να καλύπτουμε φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις προς το κράτος. Καταθέτω τη σχετική μελέτη. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Από τις εκατόν εβδομήντα πέντε ημέρες που ήμασταν το 2014, πήγαμε στις διακόσιες τρεις επί των ημερών σας. Με άλλα λόγια, αφαιρέσατε από την τσέπη των Ελλήνων άλλον έναν μήνα δουλειάς. Τα «λουκέτα» δυστυχώς πολλαπλασιάζονται. Τα στοιχεία του Γενικού Εμπορικού Μητρώου δεν λένε ψέματα. Τα «λουκέτα» αυξήθηκαν το 2016 κατά 19% σε σχέση με το 2015 και το 2017 δεν φαίνεται να αναστρέφεται αυτή η τάση. Οι μισθοί μειώνονται και στον ιδιωτικό τομέα. Και αν οι μισθοί μειώνονται και οι φόροι αυξάνονται, πώς να αντέξουν οι πολίτες; Ας μην αναρωτιέστε, λοιπόν, κύριοι της κυβερνητικής πλειοψηφίας, γιατί οι πολίτες πιστεύουν ότι η ζωή τους έχει γίνει χειρότερη. Διότι το βιώνουν. Αυτή είναι η απάντηση. Ούτε τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σάς φταίνε ούτε η Αντιπολίτευση. Η πολιτική σας φταίει. Γι' αυτό και οι πολίτες, κύριε Τσίπρα, σας γυρίζουν την πλάτη, γιατί κανείς δεν προσδοκά πια τίποτε από εσάς. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, άκουσα με προσοχή όλες τις δηλώσεις και ομιλίες του Πρωθυπουργού από το Eurogroup και μετά. Ο κ. Τσίπρας μιλάει συνέχεια για αλλαγή σελίδας, όπως είχατε κάνει και μετά την υπογραφή του τρίτου μνημονίου, όπως έκανε και στην πρώτη αξιολόγηση, όπως έκανε και στο Eurogroup του περασμένου Δεκεμβρίου, όπως κάνει κάθε τρεις και λίγο. Ο κ. Τσίπρας μιλάει για νέες διεθνείς συμμαχίες. Η πραγματικότητα, όμως, είναι, κύριε Τσίπρα, πως η διαπραγμάτευση έγινε για άλλη μια φορά χωρίς εσάς. Όταν οι άλλοι κατέληξαν σε συμβιβασμό και έλυσαν τις δικές τους διαφορές, μας είπαν: Αυτό είναι. Πάρτε το. Ο κ. Τσίπρας επικαλείται δηλώσεις ξένων αξιωματούχων ότι πάμε καλά. Δηλαδή, τι περιμένατε να πουν οι ξένοι; Πώς θα δικαιολογήσουν και τη δική τους συμμετοχή στις αποφάσεις; Και πώς θα προστατεύσουν το εύθραυστο για την Ελλάδα κλίμα στις αγορές; Και ναι, κύριε Τσίπρα, πράγματι η χώρα πηγαίνει καλύτερα, μόνο όμως με την έννοια ότι απέφυγε τελικά την καταστροφή, μια καταστροφή που παραμονεύει σε κάθε στροφή εδώ και δυόμισι χρόνια που έχετε την εξουσία. Ο κ. Τσίπρας προεξοφλεί και ως θρίαμβο την πιθανότητα μιας μικρής δοκιμαστικής εξόδου στις αγορές. Δεν το έκανε σήμερα στην ομιλία του. Το έχει κάνει, όμως, σε άλλες ευκαιρίες. Ξεχνά όμως, τι έλεγε στις 15 Μαρτίου 2014, όταν η χώρα βγήκε στις αγορές. Έλεγε ο ίδιος εδώ, με μια ωραία συνέντευξη: «Ετοιμάζουν στημένη έξοδο στις αγορές». «Όσο για τις αγορές…», λέγατε, κύριε Τσίπρα «…ποιον κοροϊδεύουν; Θα πρόκειται για μια στημένη, θεατρική έξοδο, με προσυμφωνημένη αγοραπωλησία με συγκεκριμένο οίκο, που θα του αποδώσει μάλιστα διόλου ευκαταφρόνητα κέρδη». Το καταθέτω. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εγώ δεν θα σας πω, κύριε Τσίπρα, ότι δουλεύετε για τους Ρότσιλντ, όπως θα λέγατε, είμαι σίγουρος, αν ήσασταν στη θέση μου. Τα είπατε εξάλλου. Μακάρι να μπορέσουμε να βγούμε στις αγορές - σας το λέω ειλικρινά - και έστω και με ένα πλαίσιο προστασίας. Γιατί εμείς, κύριε Τσίπρα, καλούμε τους επενδυτές και σήμερα να έρθουν να επενδύσουν στην Ελλάδα! Δεν τους διώχνουμε, όπως κάνατε συστηματικά εσείς, υπονομεύοντας και ναρκοθετώντας τις προσπάθειες των προηγούμενων κυβερνήσεων. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ο κ. Τσίπρας μιλάει και σήμερα για ανάπτυξη, ξεχνώντας ότι αυτή η πολιτική δεν μπορεί να υλοποιηθεί από ένα κόμμα σαν τον ΣΥΡΙΖΑ, ένα κόμμα με ισχυρές αγκυλώσεις, με ιδεοληπτικές εμμονές, με μεγάλη διαχειριστική ανεπάρκεια, με Υπουργούς συκοφάντες, με υβριστικό και εμπρηστικό πολιτικό λόγο και αποσιωπώντας ότι αν υπάρχει ακόμη ελπίδα για μια μικρή ανάπτυξη, αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό, και πέραν της κυκλικότητας της οικονομίας, σε όλα όσα ο ΣΥΡΙΖΑ πολεμούσε: Στις επενδύσεις στα περιφερειακά αεροδρόμια, στις οποίες εναντιωθήκατε, στις επενδύσεις όπως στο Ελληνικό, τις οποίες και σήμερα στελέχη σας εξακολουθούν να υπονομεύουν, στην επένδυση της «COSCO», που και αυτή την πολεμήσατε, αν θυμάμαι καλά, κύριε Τσίπρα, στα οδικά έργα που εμείς σχεδιάσαμε, εμείς ψηφίσαμε, εμείς σώσαμε και εσείς τότε καταψηφίζατε - για να μην τα ξεχνάμε - στις όποιες μεταρρυθμίσεις φέρνει η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, την οποία κάποτε καταγγέλλατε και σήμερα παραγγέλνετε δύο - δύο, και τις όποιες αποκρατικοποιήσεις αναγκαστήκατε με το στανιό να δεχθείτε.
Κάντε ησυχία παρακαλώ! Ησυχία!
Κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, εάν η χώρα στέκεται όρθια μετά από τρία μαύρα χρόνια, αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη στάση της Αντιπολίτευσης. Διότι χάρη στη συναίνεση των κομμάτων, που επί χρόνια συκοφαντούσατε σε αυτή την Αίθουσα, η χώρα την τελευταία στιγμή απέφυγε την έξοδο από την Ευρωζώνη το 2015. Χάρη στην υπεύθυνη στάση των κομμάτων της Αντιπολίτευσης έχουμε αποφύγει τον εκτροχιασμό. Και χάρη στην προσδοκία ότι θα έρθει μια επόμενη κυβέρνηση, μια κυβέρνηση αποφασισμένη να κρατήσει την Ελλάδα στον σωστό δρόμο, υπάρχει σήμερα μεγαλύτερη δυνατότητα να βελτιωθεί το οικονομικό κλίμα. Διότι οι αγορές και οι επενδυτές γνωρίζουν κάτι που δεν γνώριζαν το 2014, κύριε Τσίπρα, όταν συκοφαντούσατε τη χώρα, ότι δεν έχουν κίνδυνο με την επόμενη κυβέρνηση και άρα τους συμφέρει να επενδύσουν. Για κάντε μια αντιδιαστολή, πώς αντιμετωπίζουμε εμείς σήμερα τις επενδύσεις - αντί να γελάτε, κύριε Τσίπρα, ακούστε λίγο - και τι ασφάλεια δικαίου προσφέρουμε στους επενδυτές, σε σχέση με αυτά που εσείς κάνατε το 2014, για τα οποία ποτέ δεν ζητήσατε συγγνώμη! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Καταλαβαίνετε μετά από τριάντα χαμένους μήνες, βλέπω, τη σημασία των επενδύσεων. Εσείς μπορεί. Για τους συναδέλφους σας δεν είμαι τόσο σίγουρος. Εμείς, σε αντίθεση με εσάς, δεν συκοφαντήσαμε ποτέ όταν ήσασταν αντιπολίτευση, ούτε επενδύσαμε στην καταστροφή ούτε στη ρήξη. Και γι' αυτό και καλούμε…
Ήσυχα!
Ντροπή! Το καλοκαίρι του 2015 δεν το θυμάστε;
Δεν ντρέπεστε λίγο; Το καλοκαίρι του 2015 πώς έμεινε η χώρα στο ευρώ, κύριοι; Με τις ψήφους ποιανού έμεινε στο ευρώ; Προσέξτε λίγο, λοιπόν και να είστε πιο σεμνοί στις αντιδράσεις σας! Ντροπή σας! Ξεχνάτε τη μεγαλύτερη πολιτική απάτη; Σας παρακαλώ πολύ! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εμείς, λοιπόν, καλούμε τους επενδυτές και σήμερα να έρθουν στη χώρα μας, γιατί κάποια στιγμή, κύριε Τσίπρα, αργά ή γρήγορα - νομίζω ότι μέσα σας το ξέρετε και εσείς - θα φύγετε και τότε η ελπίδα θα γυρίσει και η χώρα θα ξεδιπλώσει το αναπτυξιακό της δυναμικό. Η κοινωνία είναι σήμερα έτοιμη για μια μεγάλη προσπάθεια εθνικής ανασυγκρότησης. Διαμορφώνεται ήδη μια νέα εποχή. Προτεραιότητες αλλάζουν, αξίες και συμπεριφορές προσαρμόζονται. Από τη θεοποίηση της κατανάλωσης αναγνωρίζουμε πια την αξία της επένδυσης και της επιχειρηματικότητας και από την αγκίστρωση στο πελατειακό κράτος αναγνωρίζουν οι πολίτες πια τη σημασία της αξιοκρατίας και των ίσων ευκαιριών και αυτή η αλλαγή νοοτροπίας αναζητεί πολιτική έκφραση. Η πρώτη μας μέριμνα είναι να επιστρέψει η εμπιστοσύνη σε όλα τα επίπεδα, εμπιστοσύνη πρώτα των πολιτών προς τους θεσμούς αλλά και των ξένων προς τους Έλληνες. Και θα το πετύχουμε, γιατί έχουμε και το σχέδιο και τη βούληση. Οι πολίτες θα δουν μια κυβέρνηση που λέει την αλήθεια και που αντιμετωπίζει τους πολίτες ως συμμάχους σε μια μεγάλη εθνική προσπάθεια ανασυγκρότησης, όχι ως αντικείμενα πολιτικής εξαπάτησης. Και οι διεθνείς αγορές και ο διεθνής παράγοντας θα δουν μια κυβέρνηση αποφασισμένη να προχωρήσει μπροστά, με μεταρρυθμίσεις και αποκρατικοποιήσεις. Η Ελλάδα μπορεί να αλλάξει και ξέρουμε πώς γίνεται αυτό: Πρώτο και σημαντικότερο, με μια ευρεία κοινωνική και πολιτική συμμαχία, που να στηρίζει ένα συγκεκριμένο αναπτυξιακό σχέδιο. Ανοίγω μια παρένθεση, κύριε Τσίπρα, μια και αναφερθήκατε πάλι σε αναπτυξιακό σχέδιο. Από πότε είχατε υποχρέωση να καταθέσετε το σχετικό αναπτυξιακό σχέδιο στη Βουλή βάσει του τρίτου προγράμματος; Αν δεν κάνω λάθος, από τις αρχές του 2016. Ακόμη το περιμένουμε. Εμείς, λοιπόν, θα απευθύνουμε ένα προσκλητήριο σε όλες τις υγιείς δυνάμεις της πολιτικής, σε αυτούς που μπορούν και ξέρουν, ώστε η Ελλάδα να βγει οριστικά από την κρίση, ένα προσκλητήριο πέρα και πάνω από τα κόμματα και πρέπει σε αυτή την εθνική προσπάθεια ανασυγκρότησης να προσφέρουν οι καλύτεροι, ασχέτως ιδεολογικών καταβολών. Δεύτερον, ναι, κύριε Τσίπρα, εμείς θέλουμε να αλλάξουμε το μείγμα οικονομικής πολιτικής, με μείωση φόρων και δαπανών, με μικρότερο και καλύτερο κράτος, με νοικοκύρεμα σε όλους τους τομείς του δημοσίου. Τρίτον, η Ελλάδα μπορεί να αλλάξει με κινήσεις τόνωσης της ρευστότητας μέσα από δράσεις για επιστροφή καταθέσεων, ρύθμιση των κόκκινων δανείων και γρήγορη άρση των capital controls και, τέταρτον, με βαθιές διαρθρωτικές αλλαγές που θα στοχεύουν σε επενδύσεις και σε νέες δουλειές, με απλοποίηση της αδειοδοτικής διαδικασίας για τις επιχειρήσεις, με μείωση του γραφειοκρατικού βάρους, με αξιολόγηση στο δημόσιο και, ναι, με συμπράξεις με τον ιδιωτικό τομέα, όπου αυτό είναι απαραίτητο, με επιτάχυνση στην απονομή της δικαιοσύνης, με νέο χωροταξικό σχεδιασμό και με ενίσχυση της καινοτομίας και της έρευνας. Κάνατε αναφορά και στην έρευνα σήμερα. Καλά, δεν ντρέπεστε με το νομοσχέδιο που έχετε καταθέσει για την ανώτατη παιδεία, που διαλύει στην ουσία τη δυνατότητα των πανεπιστημίων να συνδεθούν με την αγορά και έρχεστε και μιλάτε τώρα εσείς για έρευνα με αυτό το νομοσχέδιο - έκτρωμα, το οποίο έχετε καταθέσει;
Τι σχέση έχει;
Τι σχέση έχει; Η έρευνα δεν γίνεται στα πανεπιστήμια;
Έχετε εικόνα τι έχει γίνει στην έρευνα;
Καταλαβαίνω, καταλαβαίνω.
Έξι χρόνια και τις έχετε κάνει τις έρευνες έτσι;
Εντάξει, καταλαβαίνω, κύριε Τσίπρα, πώς αντιλαμβάνεστε τα πανεπιστήμια - αποκαλυφθήκατε πλήρως - και πώς αντιλαμβάνεστε τη σύνδεση των πανεπιστημίων με την πραγματική αγορά.
Ήσυχα, παρακαλώ!
Στην πραγματικότητα, κύριε Τσίπρα, εμείς έχουμε αυτό το οποίο δεν έχετε εσείς. Έχουμε μια πολιτική για την οικονομία και έχουμε ένα όραμα για την Ελλάδα, όχι για την εξουσία και η αποστολή μας είναι να ξαναπάρουμε…
Ήσυχα, παρακαλώ! Μην αντιδράτε!
Η αποστολή μας είναι να ξαναπάρουμε τα ηνία μιας χώρας που εσείς τη σέρνετε από διαπραγμάτευση σε διαπραγμάτευση με τους δανειστές, με ταπεινωτικά και καταστροφικά αποτελέσματα, με μόνο στόχο να κερδίσετε άλλο ένα εξάμηνο στην Κυβέρνηση. Αν δρομολογήσουμε εμείς τις αλλαγές που πρέπει, αν εμείς ξέρουμε πού θέλουμε να πάμε, η θέση της χώρας θα αλλάξει αυτόματα. Αυτό θα μας επιτρέψει να μπορέσουμε να αλλάξουμε και τα διεθνή δεδομένα, να διαπραγματευτούμε μικρότερα πλεονάσματα και περισσότερο δημοσιονομικό χώρο. Αυτοί που θέλουν να μας βοηθήσουν θα μπορούν να το κάνουν με τρόπο αποτελεσματικό. Δεν θα παρεμβαίνουν μονίμως για να σώσουν τη χώρα από τα χειρότερα, όπως γίνεται με εσάς, διότι θα έχουμε αποδείξει πρώτοι απ' όλους και πρώτα στους εαυτούς μας ότι εμείς οι ίδιοι θέλουμε να βοηθήσουμε τους εαυτούς μας. Όμως και αυτοί που θέλουν και συνεχίζουν να αμφισβητούν - κρυφά ή φανερά - τη θέση της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, θα βρεθούν στο περιθώριο, διότι - κακά τα ψέματα - η χώρα συνεχίζει να βρίσκεται σε τροχιά κινδύνου όσο εσείς είστε στην εξουσία. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κλείνω με την εξής παρατήρηση: Τα πράγματα αλλάζουν στην Ευρώπη. Ο λαϊκισμός που πέρυσι κάλπαζε, έχει ανακοπεί και από αριστερά και από δεξιά. Η Ευρωζώνη αναπτύσσεται καλύτερα από ό,τι κάποιοι ανέμεναν. Η Ελλάδα πρέπει να ακολουθήσει αυτό το κύμα των θετικών εξελίξεων. Ξεκίνησα την ομιλία μου με τα λόγια του Πρωθυπουργού που έθετε τους στόχους της διαπραγμάτευσης. Θα κλείσω πάλι με τα δικά του λόγια. Ο κ. Τσίπρας, λοιπόν, το 2011, σε συνέντευξή του για την τότε κυβέρνηση Παπανδρέου έλεγε: «Είναι δυνατόν να λέει «Γαντζώνομαι στην καρέκλα μέχρι το 2013», όταν ο κόσμος καταρρέει και όταν στις δημοσκοπήσεις παίρνει 15%; Υπάρχει ποτέ κυβέρνηση στην Ελλάδα με 15% που να λέει «Θα φύγω σε δύο χρόνια;»». Μόνος σας τα είχατε πει, κύριε Τσίπρα! Φύγετε, λοιπόν, τώρα εσείς! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Για μια φορά κάντε αυτό που έχετε πει, αντί να εμφανίζεστε πάλι εδώ υφαίνοντας νέα ψέματα, διότι στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Η Ελλάδα χρειάζεται πολιτική αλλαγή αλλά χρειάζεται περισσότερο αλλαγή νοοτροπίας. [[Ζωηρά και παρατεταμένα χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Η Ελλάδα χρειάζεται σχέδιο, αλλά χρειάζεται ακόμα περισσότερο ανθρώπους που να μη φοβούνται να την πάνε μπροστά. Όχι άλλα σκοτεινά χρόνια, κύριε Τσίπρα! Το μέλλον δεν μπορεί άλλο να σας περιμένει. Καταθέτω για τα Πρακτικά το έγγραφο που σας ανέφερα. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, επισκέπτες από το Γραφείο Δημοσίων Σχέσεων της Προεδρίας της Δημοκρατίας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Παρακαλώ πολύ, τον λόγο έχει η Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Φωτεινή Γεννηματά. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι, κάντε ησυχία.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η σημερινή συζήτηση έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί οι αποφάσεις του Eurogroup και οι δεσμεύσεις που έχει ήδη αναλάβει η Κυβέρνηση θα επηρεάσουν τη χώρα για τα επόμενα χρόνια και για πάρα πολλές δεκαετίες. Όσον αφορά, βέβαια, τα αποτελέσματα του Eurogroup, πρέπει να σας πω ότι ήδη ο ελληνικός λαός έχει βγάλει τα συμπεράσματά του και αυτά δεν είναι καθόλου τιμητικά για τον κ. Τσίπρα και την Κυβέρνησή του. Όλοι έχουν καταλάβει ότι μας έχετε βάλει τη θηλειά στον λαιμό. Το χειρότερο από όλα είναι ότι με αυτή τη συνθηκολόγηση δεν μπορούμε να πετύχουμε τον στόχο, που δεν είναι άλλος από την έξοδο της χώρας, οριστικά και με ασφάλεια, από την κρίση. Με τη συμφωνία αυτή και με τη συγκεκριμένη Κυβέρνηση δεν βγαίνουμε στο ξέφωτο. Δεν φτάνει, όμως, που αλυσοδέσατε τη χώρα, αλλά επιχειρείτε τώρα να αποπροσανατολίσετε για άλλη μια φορά τους πολίτες. Ακούστε: Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για άλλες ψεύτικες υποσχέσεις και ελπίδες. Ο ελληνικός λαός αυτό που ζητάει από όλους σήμερα είναι η ειλικρίνεια. Θέλει να γνωρίζει πού βρίσκεται η χώρα, ποιες είναι οι προοπτικές, τι πραγματικά μπορεί να γίνει γι' αυτόν τον τόπο. Τώρα έρχομαι στα αποτελέσματα, γιατί δεν χρειάζονται και βαθυστόχαστες αναλύσεις. Αρκεί κανείς να συγκρίνει τις προηγούμενες δεσμεύσεις και υποσχέσεις με το τι πραγματικά έγινε. Τι μας έλεγε, λοιπόν, ο κ. Τσίπρας τους προηγούμενους μήνες; Να υπενθυμίσω ότι είχε θέσει πέντε πολύ συγκεκριμένους στόχους. Πρώτος στόχος ήταν ότι δεν θα δεχθεί νέα μέτρα. Έλεγε εδώ ότι θα κλείσει η αξιολόγηση χωρίς ούτε 1 ευρώ νέα μέτρα και βεβαίως ότι είναι απαράδεκτη η λογική της προνομοθέτησης. Δεύτερον, έλεγε ότι ή θα υπάρξει λύση για το χρέος ή το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα φύγει, θα αποχωρήσει από το πρόγραμμα. Τρίτον, έλεγε ότι είναι κύριος στόχος η ένταξη στην ποσοτική χαλάρωση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Τέταρτον, ότι είναι απαραίτητο να διαμορφωθούν συνθήκες εξόδου της χώρας από τα μνημόνια. Πέμπτον, ότι θα διεκδικήσετε συγκεκριμένους πρόσθετους πόρους για την επιτάχυνση της ανάπτυξης. Έγινε τίποτα απ' όλα αυτά; Απολύτως τίποτα! Μηδέν εις το πηλίκο! Τι πήραμε; Πήραμε την προγραμματισμένη δόση των 8,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, μετά από οκτάμηνη ταλαιπωρία και καθυστέρηση. Πληρώσαμε τη συμφωνία αυτή πάρα πολύ ακριβά, με νέα μέτρα λιτότητας και προνομοθέτηση 5 δισεκατομμύρια ευρώ, με νέες περικοπές για τις κύριες συντάξεις, με μεγάλη μείωση του αφορολόγητου, άρα και του διαθέσιμου εισοδήματος μισθωτών και συνταξιούχων, με αύξηση των εισφορών σε δυσθεώρητα ύψη κυρίως από τον επόμενο χρόνο για τους ελεύθερους επαγγελματίες, που πραγματικά στραγγαλίζονται, με σοβαρές υποχωρήσεις στο θέμα της επαναφοράς και της συρροής και της επέκτασης των συλλογικών συμβάσεων - παρά τις συγκεκριμένες δεσμεύσεις που υπήρχαν από τον ν.4024, στην πραγματικότητα πάνε στις καλένδες - με απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, με την κατάργηση παροχών για τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες. Αυτό είναι ένα από τα χειρότερα σημεία, όπως τα επιδόματα - ακούστε - ένδειας απροστάτευτων τέκνων και ανεργίας νεοεισερχόμενων στην αγορά εργασίας από τον ΟΑΕΔ. Ο πρώτος στόχος, με λίγα λόγια, πήγε περίπατο! Η Κυβέρνηση συμφώνησε σε ό,τι ακριβώς ήθελε ο κ. Σόιμπλε που, αναμφισβήτητα, εκφράζει τους πιο ακραίους συντηρητικούς κύκλους αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη. Κατά τα άλλα, να θυμηθούμε τι πραγματικά έγινε; Ξεκινάω με το χρέος. Θα ξανασυζητήσουμε - λέει - το 2018, αν και εφόσον χρειαστεί. Επιστρέψαμε, δηλαδή, στην ασάφεια του 2016. Δεν έγινε ούτε ένα βήμα για την εφαρμογή της συγκεκριμένης απόφασης που υπήρχε στο Eurogroup του 2012 και, βεβαίως, δεν αντιμετωπίστηκε ούτε καν η επικίνδυνη υποχρέωση το 2021 να δώσουμε 18,5 δισεκατομμύρια ευρώ για τοκοχρεολύσια έναντι 5,5 δισεκατομμυρίων ευρώ που δίνουμε τώρα, χάρη στη μεγαλύτερη μείωση χρέους που έγινε ποτέ διεθνώς από την κυβέρνησή μας. Το χειρότερο είναι ότι παραμένει η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια για το μέλλον. Βέβαια, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο όχι μόνο δεν έφυγε αλλά μας υποχρεώνει τώρα να υπογράψουμε και το δικό του μνημόνιο και μάλιστα με χρηματοδότηση υπό αίρεση, με δυνητικό χαρακτήρα. Πλήρης η αποτυχία και στον δεύτερο στόχο. Για την ποσοτική χαλάρωση παραμένει η αμφισβήτηση, άρα παραμένουν και τα υψηλά επιτόκια και η έλλειψη ρευστότητας στην αγορά. Αποτυχία και στον τρίτο στόχο. Για την έξοδο από τα μνημόνια και την επιτροπεία, τι να πω! Σε αυτόν τον τέταρτο στόχο η αποτυχία είναι εκκωφαντική. Εγκλωβιστήκαμε σε διαρκή μνημόνια και επιτροπεία μέχρι το 2060- λιτότητα μέχρι και τα εγγόνια μας - με δυσβάσταχτους στόχους για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για πολλά χρόνια, που ξέρετε πολύ καλά ότι δημιουργούν συνθήκες ασφυξίας για τις επιχειρήσεις και τα ελληνικά νοικοκυριά. Όσο για την ανάπτυξη, μείναμε απλά στις διαβεβαιώσεις για το μέλλον, χωρίς καμμία αναφορά για συγκεκριμένους ευρωπαϊκούς πόρους και η Κυβέρνηση τώρα αρκείται στο να βαπτίζει «Αναπτυξιακή Τράπεζα» το Ελληνικό Επενδυτικό Ταμείο. Αποτυχία και εδώ. Τελικό σκορ; Ήττα με πέντε - μηδέν! Τώρα έρχεστε και παριστάνετε και τους ικανοποιημένους από πάνω. Δείχνετε όχι μόνο να μην έχετε αίσθηση της εκρηκτικής κατάστασης που δημιουργείτε με τις επιλογές και την τακτική σας αλλά πιστεύετε ότι μπορείτε ακόμα να κοροϊδεύετε τον ελληνικό λαό. Λες και δεν βλέπουν οι πολίτες, κύριε Τσίπρα, ότι όχι απλώς δεν φορέσατε γραβάτα αλλά ότι οι άλλοι σάς φόρεσαν το φέσι, γιατί αυτή είναι η αλήθεια. Δύο ακόμα δυσάρεστες επισημάνσεις. Αφήσαμε κάτι στο ταμείο του κ. Ρέγκλινγκ. Γιατί; Λόγω καθυστερήσεων στην αξιολόγηση. Αφήσαμε δεκατέσσερα δισεκατομμύρια περίπου φτηνό χρήμα, που θα συνέβαλε στην ενίσχυση της ανάπτυξης, της ρευστότητας στην αγορά και της δημιουργίας θέσεων εργασίας, χρήματα με τα οποία θα μπορούσε να εξοφληθεί το σύνολο των καθυστερημένων οφειλών του δημοσίου προς τις επιχειρήσεις και τους πολίτες, να δοθεί, δηλαδή, μια πραγματική ανάσα στις επιχειρήσεις και στην αγορά. Θα μπορούσε επιπλέον να διατεθεί από το υπερβάλλον πλεόνασμα των 9,9 δισεκατομμυρίων ευρώ ένα σημαντικό ποσό για την απασχόληση, για την ενίσχυση της παραγωγής και της κοινωνικής συνοχής, όπως εμείς ακριβώς είχαμε προτείνει, με πολύ συγκεκριμένα μέτρα. Αντί γι' αυτό δόθηκε για την εξόφληση οφειλών. Τέλος υπάρχει ένα μείζον ηθικό ζήτημα. Το 2012, η επιστροφή των κερδών των ελληνικών ομολόγων είχε αυτόνομο χαρακτήρα με μόνο τον όρο της αξιολόγησης. Τώρα όχι μόνο παραπέμπονται στο τέλος του προγράμματος και συνδέονται με τα «εάν και εφόσον χρειαστεί» που είπαμε πριν, αλλά εξαφανίζονται και οι επιστροφές των ετών 2015-2016 από την απόφαση, κύριε Πρωθυπουργέ. Για να το πούμε απλά, η Κυβέρνησή σας χαρίζει στους Ευρωπαίους τραπεζίτες 6 δισεκατομμύρια ευρώ. Συμπερασματικά η Κυβέρνηση τα έδωσε όλα και δεν πήρε τίποτα. Οι καλοί, κύριε Τσίπρα, δυστυχώς δεν κέρδισαν. Έχασε πάλι η Ελλάδα, που δεν κατάφερε να γυρίσει ούτε στο 2014, όπως ορισμένοι Ευρωπαίοι παράγοντες δηλώνουν. Αυτό ακριβώς είναι το δράμα του κ. Τσίπρα ότι προκάλεσε υποτροπή της κρίσης, πασχίζει να φέρει τα πράγματα εκεί που τα παρέλαβε αλλά πολύ απλά δεν το έχει καταφέρει μέχρι σήμερα. Αντί, λοιπόν, να αντιμετωπίσει τις υπαρκτές παθογένειες της χώρας, δεν προλαβαίνει να αντιμετωπίζει τις συνέπειες των πολιτικών του επιλογών και αποφάσεων, που στοίχισαν στην οικονομία μας τουλάχιστον 86 δισεκατομμύρια -100 δισεκατομμύρια λέει ο κ. Ρέγκλινγκ - που επιβάρυναν τον ελληνικό λαό με μέτρα λιτότητας 13 δισεκατομμυρίων ευρώ, που πισωγύρισαν τη χώρα στην ύφεση, στην αβεβαιότητα, στην ανασφάλεια, που οδήγησαν στα capital controls και, βεβαίως, παρά τα όσα λέτε σήμερα, δεν επέτρεψαν την ουσιαστική μείωση της ανεργίας. Τα έχουμε πει και τα επαναλαμβάνουμε. Η Κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου κοστίζει πολύ ακριβά σε αυτόν τον τόπο και γι' αυτό η καταδίκη του ελληνικού λαού έρχεται και θα είναι αμείλικτη και όσο συντομότερα γίνει αυτό τόσο το καλύτερο για τον τόπο. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τώρα ο κ. Τσίπρας προσπαθεί να βρει ένα νέο αφήγημα. Θα προχωρήσει, μας διαβεβαιώνει, η ανάπτυξη και θα βγει η Ελλάδα στις αγορές. Κανείς δεν το πιστεύει και, βεβαίως, αναλυτές και αγορές το αμφισβητούν. Όμως το ζήτημα δεν είναι τι λέει ο κ. Τσίπρας. Το ζήτημα είναι πού, πραγματικά, πηγαίνει η χώρα. Το ζήτημα είναι, πώς και πότε θα απεξαρτηθούμε από την ανάγκη των μνημονίων. Το ζήτημα είναι, πώς πραγματικά θα οδηγήσουμε στην ανάπτυξη και σε νέες θέσεις εργασίας, ώστε να έλθουν τα παιδιά μας πίσω. Δυστυχώς όπως είπα πριν, ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ έχουν καταδικάσει τη χώρα σε λιτότητα και επιτροπεία. Ας δούμε την πραγματικότητα. Ανάπτυξη και εξοντωτική φορολογία απλά δεν συμβαδίζουν. Αυτό γίνεται τώρα. Οι στόχοι για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ έως το 2022 συνεπάγονται συνεχή και σκληρά δημοσιονομικά μέτρα, δηλαδή υπονομεύουν την προοπτική και οδηγούν σε ασφυκτικές καταστάσεις. Ήδη ο στόχος για ανάπτυξη 2,7% του ΑΕΠ το 2017 αναθεωρείται μέχρι το 1,6% και έπεται συνέχεια. Ανάπτυξη και ιδεοληπτικές εμμονές δεν συμβαδίζουν, κύριε Πρωθυπουργέ. Οι Υπουργοί της Κυβέρνησής σας είναι αυτοί που εμποδίζουν τις επενδύσεις. Καθυστερούν συνειδητά την αξιοποίηση του εθνικού ορυκτού πλούτου. Βρίσκουν σε όλες τις επενδύσεις εμπόδια. Τα μηνύματα που εκπέμπετε στους επίδοξους επενδυτές, είναι τελικώς αρνητικά και, βέβαια, όταν καμμία προοδευτική αλλαγή δεν προχωράει, όταν ανθούν οι πελατειακές σχέσεις και η προώθηση υμετέρων στο κράτος, δεν προβαλλόμαστε ως μια αξιόπιστη χώρα, που μπορεί κανείς να την εμπιστευθεί. Το χειρότερο, όμως, και για την περίπτωση της ανάπτυξης είναι η παράταση της εκκρεμότητας που υπάρχει για το χρέος, γιατί είναι ουσιαστικός ανασταλτικός παράγοντας, για την επενδυτική έκρηξη που τόσο μεγάλη ανάγκη έχει αυτή τη στιγμή ο τόπος. Τέλος, η φυγή των καταθέσεων το 2015, οι άτολμες διαδικασίες επίλυσης του θέματος των κόκκινων δανείων, η αποτυχία - μέχρι αυτή τη στιγμή τουλάχιστον που συζητάμε - να ενταχθεί η χώρα στο σύστημα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, τι κάνουν; Εντείνουν το πρόβλημα ρευστότητας και, βεβαίως, της χρηματοδότησης των επιχειρήσεων από τις τράπεζες. Με αυτά τα δεδομένα απλά δεν πάμε πουθενά και αυτή είναι η σκληρή αλήθεια. Ο κίνδυνος ενός νέου μνημονίου δεν έχει εκλείψει και αυτή θα είναι μια δραματική εξέλιξη κι αν ακόμη οι εταίροι χρησιμοποιήσουν τα χρήματα, που ως φαίνεται, θα παρακρατήσουν από το δάνειο του 2015 ως προληπτική πιστωτική γραμμή, υπάρχει ο κίνδυνος αυτό να συνδεθεί με νέα μέτρα. Ας προσέξει ιδιαίτερα η Κυβέρνηση το θέμα της εξόδου στις αγορές, γιατί με τις συνθήκες αβεβαιότητας - αν τα επιτόκια είναι πολύ μεγαλύτερα από αυτά με τα οποία σήμερα δανείζεται η χώρα - τότε καταλαβαίνετε πολύ καλά ότι δημιουργείται ταυτόχρονα η βάση για νέες περιπέτειες στον τόπο. Αυτή είναι, δυστυχώς, η κατάσταση και το ζήτημα για εμάς είναι πώς την αντιμετωπίζουμε. Πώς διασφαλίζουμε το μέλλον της χώρας και των παιδιών μας; Εμείς σε αυτό με τόλμη και ευθύνη έχουμε πάρει θέση. Κοιτάξτε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Η χώρα χρειάζεται επειγόντως αλλαγή πολιτικής και μια άλλη κυβέρνηση, που θα μπορέσει να την προωθήσει και να την κάνει πράξη. Στο σημείο αυτό θέλω να ανοίξω μια παρένθεση. Δεν θα σταματήσετε τη ραγδαία φθορά σας με αθλιότητες, κατασκευασμένα δημοσιεύματα και επιθέσεις στους πολιτικούς σας αντιπάλους. Αυτή είναι μια πολιτική κατάντια. Επιθέσεις στον Πρωθυπουργό της χώρας που έβαλε την Ελλάδα στην Ευρωζώνη, την Κύπρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θωράκισε τη χώρα, δεν πιάνουν. Πέφτουν στο κενό. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Το επικίνδυνο, όμως, είναι η ωμή χρήση της δικαιοσύνης για την εξυπηρέτηση του σχεδιασμού σας. Το κράτος δικαίου δέχεται απανωτά πολλαπλά πλήγματα από την Κυβέρνησή σας και τις πρακτικές της. Ο κ. Καμμένος συνομιλεί με ισοβίτη και η Κυβέρνηση τον καλύπτει πλήρως. Ωραία! Έσπευσε μάλιστα ο αρμόδιος Υπουργός να πάρει και θέση. Οφείλει, όμως, να απαντήσει σε μια πολύ απλή ερώτηση. Γνωρίζει ή όχι το περιεχόμενο των συνομιλιών οι οποίες ομολογήθηκαν και δεν αμφισβητήθηκαν από κανέναν; Εδώ δεν πρόκειται απλά για παραβίαση των κανόνων της φυλακής αλλά για κατάχρηση εξουσίας. Αν δεν γνωρίζει το περιεχόμενο των συνομιλιών, τότε πώς τον καλύπτει; Μη σπεύσει να επικαλεστεί το απόρρητο των συνομιλιών ή το απόρρητο της δικαστικής έρευνας, γιατί ό,τι και αν συμβαίνει από αυτά, τότε το απόρρητο ισχύει και για τον ίδιο. Η υπόθεση αυτή θα σας κατατρέχει. Πέρα από τον κ. Καμμένο και τον αρμόδιο Υπουργό, θα κατατρέχει και τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, που δεν μπορεί να κρατήσει αποστάσεις. Τίποτα δεν θα σας σώσει ούτε εσάς ούτε τα πειθήνια όργανά σας, που διασύρουν αυτή τη στιγμή τη δικαιοσύνη και τους θεσμούς γνωστά στελέχη της Δεξιάς. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εδώ που έχουμε φτάσει, η λύση περνάει μόνο μέσα από εκλογές. Όσο γρηγορότερα τόσο το καλύτερο. Όποιος δεν θέλει να μπει η χώρα σε ένα νέο φαύλο κύκλο αστάθειας, αδιεξόδου και ανασφάλειας, έχει λύση. Να ενισχύσει τη Δημοκρατική Συμπαράταξη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Η χώρα χρειάζεται επιτέλους την εθνική συνεννόηση για μια εθνική γραμμή εξόδου από την κρίση και τα μνημόνια. Μόνο μια ισχυρή κυβέρνηση ευρείας λαϊκής στήριξης και κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας μπορεί να ενισχύσει την αξιοπιστία της χώρας. Να προχωρήσει στις αναγκαίες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις. Να διαπραγματευτεί, επιτέλους, αξιόπιστα με τους εταίρους και να φέρει απτά αποτελέσματα και για το χρέος και για τα πρωτογενή πλεονάσματα. Να δημιουργήσει, κυρίως, ένα αναπτυξιακό σοκ, γιατί αυτό χρειάζεται τώρα η χώρα. Να εξασφαλίσει την ένταξη των ελληνικών ομολόγων στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Να αλλάξει ριζικά τον ρόλο και τον προορισμό του υπερταμείου, μετατρέποντάς το σε ένα ταμείο ουσιαστικής αξιοποίησης του εθνικού πλούτου υπέρ της οικονομίας, της δημιουργίας θέσεων εργασίας και της χρηματοδότησης κοινωνικών πολιτικών. Βεβαίως να πετύχει την προστασία από πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας, που απελευθερώνεται με δικές σας αποφάσεις, κυρίως για τα μικρά και μεσαία νοικοκυριά. Εξαιρούμε, βέβαια, από αυτή την κατηγορία τους κακοπληρωτές. Μόνο μια τέτοια κυβέρνηση, λοιπόν, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μπορεί να βγάλει με ασφάλεια τη χώρα από την κρίση. Είναι η ώρα να εξασφαλίσουμε για τη χώρα και τον ελληνικό λαό, αυτό που έλλειψε όλα τα προηγούμενα χρόνια της κρίσης, τη συνεννόηση, αυτό που δεν έγινε ούτε το '09 ούτε το '12 ούτε το '15. Αυτή είναι η σημερινή υποχρέωση του πολιτικού συστήματος, αν δεν θέλει να είναι συνέχεια κατώτερο των περιστάσεων και των απαιτήσεων των πολιτών. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Γνωρίζετε πολύ καλά ότι τότε η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ λαΐκισαν, δίχασαν, αποδυνάμωσαν την εθνική προσπάθεια, πότε στις πλατείες των αγανακτισμένων, πότε στα Ζάππεια και πότε στη Θεσσαλονίκη. Ας μην έχει η Νέα Δημοκρατία την ψευδαίσθηση ότι όλα θα λυθούν ως διά μαγείας στον τόπο, αν γίνουν χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη. Κανείς δεν έχει ξεχάσει ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας παρέλαβε δημόσιο χρέος περίπου 180 δισεκατομμύρια και το παρέδωσε το 2009 πάνω από 300 δισεκατομμύρια, δηλαδή το αύξησε κατά 46,2% του ΑΕΠ. Ακόμα περιμένουμε να ακούσουμε μία λέξη αυτοκριτικής. Ακόμα πεισματικά αρνείστε, Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ, να γίνει εξεταστική για την οικονομία, για να δούμε ποιες είναι οι πραγματικές ευθύνες όλων των πολιτικών δυνάμεων και τι επιτέλους πρέπει να αλλάξει σ' αυτόν τον τόπο και να μην επαναληφθεί ποτέ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Γιατί και σήμερα, βέβαια, αντί για ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα εξόδου από την κρίση ακούμε τη Νέα Δημοκρατία να μιλάει μόνο για υποσχέσεις μείωσης της φορολογίας και όλα τα υπόλοιπα θα τα αναλάβει και θα τα λύσει από μόνη της η αγορά. Πολύ απλά ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία επιμένουν σήμερα σε αυτή την καρικατούρα του μικρού δικομματισμού και ρίχνουν νερό στον μύλο της πόλωσης και του διχασμού, που δηλητηριάζουν τον τόπο. Ελπίζω, πραγματικά το ελπίζω, ο κ. Τσίπρας και ο κ. Μητσοτάκης να καταλάβουν έγκαιρα το λάθος τους, γιατί αυτό είναι το συμφέρον του ελληνικού λαού. Θα επιμείνουμε και θα επιβάλουμε τη συνεννόηση με τη συμβολή του ελληνικού λαού, με ριζική αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών, με την αποφασιστική ενίσχυση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης με το «Σχέδιο Ελλάδα». Εμείς καταθέτουμε ως βάση το «Σχέδιο Ελλάδα» - μιας και παραδεχθήκατε, κύριε Πρωθυπουργέ, ότι εδώ και δυόμισι χρόνια δεν έχετε αναπτυξιακό στρατηγικό σχέδιο για τον τόπο - , για να υπάρξει η συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων σε μια προγραμματική συμφωνία με πραγματικά προοδευτικό πρόσημο. Όχι άλλα λόγια και κούφιες υποσχέσεις. Ξέρετε η θέση μας αυτή κερδίζει διαρκώς έδαφος στην ελληνική κοινωνία και, κυρίως, ξέρετε πού; Στη νέα γενιά που ψάχνει για πραγματική ελπίδα και αυτό είναι το πιο αισιόδοξο μήνυμα και μ' αυτό θέλω να κλείσω. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο έχει ο κ. Μιχαλολιάκος, Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πριν αρχίσω τη σημερινή μου ομιλία σε σχέση με τη συμφωνία του Eurogroup της 15ης Ιουνίου, θέλω να καταγγείλω τη μεγάλη καταστροφή η οποία έγινε στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, τη Μάνη, από ολιγωρία των αρχών, από ολιγωρία των πυροσβεστικών δυνάμεων, οι οποίες έβγαλαν επίσημη ανακοίνωση ότι βρίσκεται η φωτιά υπό έλεγχο και αμέσως μετά έκαψε κυριολεκτικά τρία χωριά. Ό,τι δεν μπόρεσε να κατορθώσει ο Ιμπραήμ, να κάψει τη Μάνη, το κατόρθωσαν οι μνημονιακές κυβερνήσεις διαλύοντας το κράτος, με χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της διαλύσεως το ότι σε δύο Canadair τα οποία πήγαιναν για να κατασβήσουν την πυρκαγιά στη Μάνη, δόθηκε εντολή να πάνε σε άλλη περιοχή. Εκ μέρους μας απευθύνουμε μια θερμή συμπαράσταση στους συμπατριώτες μας που επλήγησαν από την καταστροφή και δηλώνουμε ότι κάποτε θα υπάρχει η Ελλάδα, που θα μπορεί να προστατεύει την πατρίδα μας. Θα ήθελα, επίσης, να αναφερθώ στα όσα είπε η κ. Γεννηματά προηγουμένως σε σχέση με τον πρώην Πρωθυπουργό Σημίτη. Είδαμε όλοι την χαρακτηριστική φωτογραφία, όπου καθόταν στη μέση η κ. Γεννηματά, δεξιά της ο κ. Σημίτης και αριστερά ο Γεώργιος Παπανδρέου. Μας θύμισε το σύνθημα: «Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό». Αποδέχεται πλήρως, λοιπόν, την ευθύνη της συνέχειας η κ. Γεννηματά, και ο Σημίτης είναι υπεύθυνος, είναι ένοχος, είναι υπόλογος. Είναι υπόλογος για τη μεγάλη ληστεία του Χρηματιστηρίου, για την οποία δεν αποδόθηκε ποτέ δικαιοσύνη και καταλήστευσε τον ελληνικό λαό. Είναι υπόλογος, γιατί έβαλε τη χώρα μας στην ζώνη του Ευρώ με πλαστά στοιχεία και οδηγηθήκαμε στην εθνική καταστροφή. Είναι υπόλογος για τα φαραωνικά έργα και τη σπατάλη των Olympic Games του 2004, που οδήγησαν και αυτά κατά ένα μέρος την πατρίδα μας στην καταστροφή. Όσο για τον κ. Μητσοτάκη, με θριαμβευτικό τρόπο είπε ότι εκείνο το θέρος του 2015, στήριξε το μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ. Αποτέλεσμα αυτής της συμφωνίας για το μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ τον Αύγουστο του 2015 είναι και τα σημερινά αντιλαϊκά και απάνθρωπα μέτρα. Η Χρυσή Αυγή και τότε και τώρα και πάντα θα λέει όχι στο μνημόνιο, όχι στην υποταγή, όχι στην ξενοκρατία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Είπε προηγουμένως, επίσης, ο Πρωθυπουργός κατηγορώντας τη Νέα Δημοκρατία ότι θέλησε να κάνει συγκέντρωση αστυνομικών στην πλατεία Εξαρχείων και ότι έτσι θα μετέτρεπε την περιοχή των Εξαρχείων σε πεδίο μάχης. Αλήθεια πού ζει ο κ. Τσίπρας; Δεν γνωρίζει ότι η περιοχή των Εξαρχείων, είναι πεδίο μάχης εδώ και χρόνια ολόκληρα; Δεν γνωρίζει ότι κάθε Σαββατοκύριακο οι προστατευόμενοι νεαροί της Αριστεράς, κάνουν επαναστατική γυμναστική και καίνε περιουσίες πολιτών; Τι κάνετε για όλα αυτά; Τίποτα. Ο κ. Μητσοτάκης έκανε ακόμη - και έγινε επίκεντρο μεγάλου διαλόγου - μια δήλωση σχετικά με τη Χρυσή Αυγή. Με τη μέθοδο μιας μπολσεβίκικης, σταλινικής προπαγάνδας κόψατε μια φράση και αφήσατε την άλλη κατά μέρος. Είπε αναφερόμενος στη Χρυσή Αυγή ότι είναι «τόσο χυδαία και τόσο ακραία, που δεν υπάρχει στον ελληνικό λαό». Το τι είναι χυδαίο, το γνωρίζει πολύ καλά ο ελληνικός λαός. Χυδαία είναι τα συσσίτια, χυδαία είναι η φτώχεια, χυδαία είναι η πολιτική των μνημονίων και όχι η Χρυσή Αυγή. Επίσης θα ήθελα επί του προκειμένου σε αυτόν τον διάλογο, να δώσω μια απάντηση. Όταν ήταν κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, πολεμούσαμε την κυβέρνηση του μνημονίου μέσα σ' αυτή εδώ την Αίθουσα. Στα τέλη του 2014, εμείς μέσα από τη φυλακή όπου είχαμε οδηγηθεί από μια πολιτική σκευωρία, ρίξαμε την κυβέρνηση Σαμαρά. Τότε ήμασταν συνεργάτες του ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα που κάνουμε αντιπολίτευση στην Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, είμαστε συνεργάτες της Νέας Δημοκρατίας. Η νοοτροπία αυτή μάς θυμίζει τη φράση του Νικόλαου Καζαντζάκη από τους «Αδερφοφάδες», όπου αναφερόμενος στον παπα - Γιάνναρο, που τελικά εκτελείται, λέει: «Θέλει να είναι ελεύθερος. Σκοτώστε τον». Δεν μπορείτε να καταλάβετε ότι η Χρυσή Αυγή, δεν μπορεί να είναι ούτε με τους φιλελεύθερους και τους νεοφιλελεύθερους ούτε με τους μαρξιστές; Η Χρυσή Αυγή είναι ένα λαϊκό, εθνικιστικό κίνημα, που πολεμάει το ίδιο και τους δύο αυτούς αντιπάλους, που κατ' ουσία δεν είναι αντίπαλοι και συνεργάζονται, όπως συνεργάστηκαν στις 14 Αυγούστου του 2015 με το μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ. Μεγάλα, όμως, εθνικά θέματα, δυστυχώς, παραμένουν στα αζήτητα. Στην περιοχή μας απλώνεται ένα τουρκικό τόξο, ένα ισλαμικό τόξο χωρίς καμμία αντίδραση. Ο αυστριακός Υπουργός Εθνικής Άμυνας Χανς Πέτερ Ντόσκοτσιλ σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «DIE WELT» είπε ότι παρατηρείται μια ισλαμοποίηση των Βαλκανίων και ότι το ειδικό βάρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα Βαλκάνια μειώνεται, ενώ αυξάνεται αντιθέτως η επιρροή της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας. Η εφημερίδα «GUARDIAN» έγραψε για έμμεση αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τονίζοντας: «Η Τουρκία κατέκτησε τα Βαλκάνια πριν από πέντε αιώνες και πλέον οι ηγέτες της δημιουργούν διόδους εισβολής με φιλικότερα και πιο ειρηνικά μέσα. Μόνο τα τελευταία χρόνια έχουν ανοίξει στο Σεράγεβο δύο τουρκικά πανεπιστήμια». Αυτή είναι μια θλιβερή πραγματικότις, στην οποία, δυστυχώς, το κράτος μένει άβουλο. Την ίδια στιγμή που οι Αλβανοί ελέγχουν το κράτος των Σκοπίων, οι Αλβανοί οι οποίοι υποτάσσονται στα συμφέροντα της Τουρκίας πλήρως, εμείς δεν κάνουμε τίποτα. Δεν λέμε λέξη. Το βλέπει ο αυστριακός υπουργός, το βλέπει η αγγλική εφημερίδα «GUARDIAN». Εδώ όχι μόνο δεν ανησυχούμε αλλά στέλνουμε και ευχές για το Ραμαζάνι! Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, έφτασε στις θυρίδες όλων των Βουλευτών μια έκκληση από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδονίας με ημερομηνία 22-6-2017 και θέμα: «Χρήση του όρου Μακεδονία». Πιστεύω, πως δεν αφορά τους Βουλευτές μόνο της Μακεδονίας. Αφορά όλους τους Έλληνες Βουλευτές. Σύμφωνα, λοιπόν, με το ψήφισμα της Πανελληνίου Ομοσπονδίας των Συλλόγων των Μακεδόνων τις τελευταίες εβδομάδες υπάρχει έντονη φημολογία. Την έθαψαν και οι εφημερίδες και τα κόμματα εκτός από τη Χρυσή Αυγή. Θα σας τη διαβάσω αυτολεξεί: «Τις τελευταίες εβδομάδες υπάρχει έντονη φημολογία, σχετικά με την ονομασία που προτίθεται να προτείνει το Υπουργείο Εξωτερικών. Πληροφορηθήκαμε με έκπληξη ότι σύμφωνα με την ιστοσελίδα του ΥΠΕΞ, η επίσημη θέση της Ελλάδος είναι σαφής. Σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό πριν από τη λέξη «Μακεδονία»». Στην έκκλησή της η Πανελλήνια Ομοσπονδία των Μακεδόνων καλεί όλους τους Βουλευτές, να απαντήσουν εντός πέντε ημερών μέχρι τη Δευτέρα 26 Ιουνίου, στο εάν είναι υπέρ της σύνθετης ονομασίας που θα περιέχει τον όρο «Μακεδονία». Δεν απάντησε κανείς. Απαντώ εγώ εκ μέρους των Βουλευτών της Χρυσής Αυγής. Θεωρούμε εθνική προδοσία την οποιαδήποτε χρησιμοποίηση του όρου «Μακεδονία» για το όνομα των Σκοπίων. Να είστε σίγουροι ότι αυτό δεν θα περάσει. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Το θέμα αυτό είχε απασχολήσει και τη Βουλή, όταν είχα ανακοινώσει δημόσια την επιστολή του Υπουργού Εξωτερικών κ. Κοτζιά, ο οποίος αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε διαπραγμάτευση για το Κυπριακό πρόβλημα. Εύχομαι, πραγματικά, να μη δοθεί λύση, γιατί οι λύσεις οι οποίες έχουν τεθεί πάνω στο τραπέζι, είναι πραγματικά εθνοπροδοτικές και οδηγούν στην τουρκοποίηση της Κύπρου. Προς αυτή την κατεύθυνση ο κ. Κοτζιάς οδηγείται προς τον σωστό δρόμο και έχει τη συμπαράστασή μας. Να μην περάσει καμμία λύση αυτού του είδους. Βεβαίως εάν περάσει, θα είναι υπόλογος έναντι της ιστορίας. Η ονομασία, λοιπόν, που προκρίνει, σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ - και ελπίζω να με διαψεύσετε - είναι «Μακεδονία του Βαρδάρη». Το σκεφτήκατε πολύ αυτό το πράγμα; Την σκεφτήκατε πολύ αυτή την ονομασία; Δεν γνωρίζετε ότι ο Βαρδάρης φτάνει στη Θεσσαλονίκη; Η ονομασία «Μακεδονία του Βαρδάρη» είναι πλήρης επιβράβευση των αλυτρωτικών σχεδίων των Σκοπίων. Μια και μιλάμε για την πολιτική ζωή της χώρας, μέγα ζήτημα ετέθη για τις παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη και για τη στάση της Χρυσής Αυγής. Η Χρυσή Αυγή είναι θύμα αυτών των παρεμβάσεων στη δικαιοσύνη και λυπάται πάρα πολύ, που η Κυβέρνηση η οποία κόπτεται για διαφάνεια, δεν κάνει τίποτε για την δίωξη που έχει έρθει εδώ από τον εισαγγελέα κατά του πρώην Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, για το ηχητικό ντοκουμέντο με το οποίο ζητά την προφυλάκιση Βουλευτών της Χρυσής Αυγής. Ο κ. Σαμαράς, ως γνωστόν, είναι πρώην Πρωθυπουργός και χρειάζεται εξεταστική. Εμείς έχουμε μόνο δεκαεφτά Βουλευτές. Καλύπτετε, επομένως, τον κ. Σαμαρά και δεν κάνετε τίποτα, κωφεύοντας σ' αυτά τα οποία ζητάει η δικαιοσύνη. Η Χρυσή Αυγή είναι θύμα μιας πολιτικής σκευωρίας. Αυτό θα αποδειχθεί και θα δικαιωθεί. Δικαιώνεται από τον ελληνικό λαό, που την έχει καταστήσει την τρίτη πολιτική δύναμη της χώρας, παρ' όλη την πολεμική, παρ' όλο το μίσος, παρ' όλο τον αποκλεισμό της χούντας της διαπλοκής των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μιλάμε για το οικονομικό θέμα και για την απόφαση του Eurogroup της 15ης Ιουνίου. Βρισκόμαστε στον όγδοο χρόνο του μνημονίου. Από το success story του Αντώνη Σαμαρά έχουμε πλέον περάσει στο success story του Αλέξη Τσίπρα. Μας λένε ότι έρχεται η ανάπτυξη ότι θα φάει ο λαός με χρυσά κουτάλια, την ίδια ώρα που υπάρχουν εκατομμύρια άνεργοι και ο λαός βυθίζεται στην εξαθλίωση. Φτάσαμε στο σημείο, από τις είκοσι οκτώ χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης φτωχότερη από εμάς να είναι μόνο η Βουλγαρία. Μας έχει περάσει και η Ρουμανία. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας αρνητική πρωτιά στην Ευρώπη κατέχει η Ελλάδα, αναφορικά με τη φτώχεια η οποία επιδεινώθηκε τα χρόνια της κρίσης, με αποτέλεσμα πέρυσι να απειλεί το 23,1% του πληθυσμού της χώρας. Αν ληφθεί μάλιστα υπ' όψιν και ο πληθυσμός που ζούσε υπό κοινωνικό αποκλεισμό, τότε το ποσοστό αυξάνεται στο 35,7%. Είναι το δεύτερο υψηλότερο στην Ευρώπη μετά από εκείνο της Βουλγαρίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ επίσης, τρία εκατομμύρια εφτακόσιες ογδόντα εννιά χιλιάδες Έλληνες βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού και ένα 22,4% του πληθυσμού στερείται βασικών αγαθών και υπηρεσιών. Αυτή είναι η χυδαιότητα της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ. Ας μη μιλάμε για χυδαιότητα. Χυδαιότητα είναι η φτώχεια, η ανέχεια και τα μνημόνια. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι, όμως, σύμφωνα με τα στοιχεία πάντα της ΕΛΣΤΑΤ ότι το πλουσιότερο 20% είχε την μεγαλύτερη ανισότητα στην Ευρώπη με το φτωχότερο 20% του πληθυσμού, πράγμα που σημαίνει, πως οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Αυτή είναι η δήθεν προοδευτική διακυβέρνηση της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ας πάψει, επιτέλους, να επικαλείται το τι παρέλαβε, γιατί ήδη κυβερνά δυόμισι χρόνια. Ας αρκεστούμε μόνο στην θριαμβολογία του κ. Μητσοτάκη, προηγουμένως, ότι σας έδωσε χείρα βοηθείας εκείνον τον μοιραίο Αύγουστο του 2015, όπου μετατρέψατε το «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού σε ένα ταπεινωτικό «ΝΑΙ» και οδηγήσατε τη χώρα σε νέο μνημόνιο, εσείς που θα σκίζατε το μνημόνιο. Από τον Ιούλιο του 2015, όταν η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ περιφρόνησε αυτή την εκπεφρασμένη θέληση του ελληνικού λαού μέσω του δημοψηφίσματος και έσυρε τη χώρα σε νέο μνημόνιο, φτάσαμε στο Eurogroup της 15ης Ιουνίου του 2017, όπου ενταφιάστηκε, κυριολεκτικά, το παραμύθι της ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους. Εδώ να τονίσω ένα πράγμα. Κανείς πουθενά στον κόσμο, κανείς από τους διεθνείς παράγοντες δεν μιλάει για κούρεμα του χρέους. Μιλάνε για επιμήκυνση. Τι σημαίνει επιμήκυνση; Ότι θα πληρώνουν τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας. Θυμίζω ότι τα δάνεια του αγώνα του 1821, ξεχρεώθηκαν μετά από εκατόν πενήντα χρόνια. Μια αποικία χρέους ήταν και στο παρελθόν η Ελλάδα και συνεχίζει να είναι και επί των ημερών σας. Δικαιώνεται, συνεπώς, και με το παραπάνω η Χρυσή Αυγή, η οποία έκανε εξαρχής λόγο για ξεκάθαρη εξαπάτηση του ελληνικού λαού για το ζήτημα του χρέους. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό, αυτό που αποκάλυψε ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών Σόιμπλε, ότι είχατε συμφωνήσει από το Eurogroup του Μαΐου για όλα αυτά και απλώς για επικοινωνιακούς λόγους καθυστερήσατε να τα πείτε. Ποιος είναι, όμως, ο θησαυρός που κομίσατε από το Eurogroup της 15ης Ιουνίου; Δεσμευθήκατε ότι θα έχει η Ελλάδα πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% και μέχρι το 2060 πρωτογενές πλεόνασμα 2%. Δώσατε, δηλαδή, ρητή δέσμευση της γενοκτονίας του ελληνικού λαού. Θα πρέπει να τονίσουμε ότι το πλεόνασμα αυτό, είναι σταγόνα - σταγόνα αίμα από τον ελληνικό λαό. Για να μη μιλήσουμε για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τους ιδιώτες. Θα ήθελα, όμως, να σας ρωτήσω κάτι απλό και το ερώτημα αυτό είναι ρητορικό και απευθύνεται στον ελληνικό λαό, στον οποίο έχω τη μοναδική ευκαιρία - γιατί τα κανάλια των νταβατζήδων εμάς μας έχουν αποκλεισμένους - να το θέσω: Δίπλα μας υπάρχει η Τουρκία, η οποία κάνει τερατώδεις εξοπλισμούς. Πώς θα μπορέσουμε εμείς να αντιμετωπίσουμε αυτή τη δεδομένη απειλή; Έχει ψηφίσει ακόμα και casus belli η κυβέρνησή της για την επέκταση των χωρικών υδάτων. Πως θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε αυτή την απειλή με δεδομένους αυτούς τους περιορισμούς στην εθνική μας οικονομία; Η Χρυσή Αυγή στο θέμα αυτό έχει ξεκάθαρη θέση. Περισσότερα κανόνια και λιγότερο βούτυρο. Χρειαζόμαστε ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Θα πάρετε μια δόση από ένα ποσό των 8,5 δισεκατομμυρίων και σε χρόνο μηδέν θα το επιστρέψετε. Θα ήθελα, όμως, επί του προκειμένου, να αναφερθώ και σε ένα άλλο ζήτημα. Πριν από λίγους μήνες είχαμε μια επίθεση στο Μαρούσι από τους προστατευόμενους από εσάς νεαρούς. Διότι πρέπει, επιτέλους, να αναλαμβάνετε και τις ευθύνες σας. Μάλιστα έγραψαν συνθήματα πάνω στα γραφεία μας, όπως «Έναν μεγάλο λάκκο για τον Μιχαλολιάκο», «Χώμα και φτυάρι για τον Κασιδιάρη». Απειλές θανάτου ξεκάθαρες. Δεν τις καταδίκασε κανείς σας. Είχαμε, επίσης, επίθεση στα κεντρικά γραφεία του κόμματός μας με τσεκούρια και σφυριά. Δεν την καταδίκασε κανείς. Είχαμε επίσης επίθεση στα γραφεία μας στον Ασπρόπυργο, όπου τραυματίστηκαν τρία άτομα. Για το θέμα της επιθέσεως στον Ασπρόπυργο είχαμε καταθέσει εξώδικο προς το Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως, προς τη Διεύθυνση Αστυνομικών Επιχειρήσεων της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής και το Αστυνομικό Τμήμα Ασπροπύργου, όπου λέγαμε ότι σύμφωνα με πληροφορίες, θα χτυπηθεί το γραφείο μας Ασπροπύργου και ότι υπάρχει κίνδυνος τραυματισμού προσώπου και ζητούσαμε τη λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων για την ασφάλεια των γραφείων μας στον Ασπρόπυργο Αττικής με ημερομηνία 17 Μαΐου 2017 και μέσα σε έναν μήνα έγινε η επίθεση αυτή. Αυτό παρακαλώ για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικόλαος Μιχαλολιάκος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Στην επίθεση αυτή είχαμε αυτό το ματωμένο πρόσωπο ενός χρυσαυγίτη, ενός νέου ανθρώπου που τον χτύπησαν με σφυριά στο κεφάλι. Δεν το καταδίκασε κανένα κόμμα. Όσο για τα μέσα μαζικής ενημερώσεως, τα υποκριτικά, τα υποδουλωμένα, τα εχθρικά προς τη Χρυσή Αυγή, τα οποία παίρνουν κατευθείαν το αστυνομικό δελτίο, δεν πήγε κανείς σε ένα νοσοκομείο. Παρακαλώ και αυτό για τα Πρακτικά. Να το χαίρεστε! [[Στο σημείο αυτό ο Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικόλαος Μιχαλολιάκος καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα φωτογραφία, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εδώ είναι μια κοπέλα της οποίας έσπασαν το χέρι με σφυρί. Αυτοί είναι οι σύντροφοί σας, οι υμέτεροι, τους οποίους υπερασπίζεστε κάθε τόσο. Και αυτό παρακαλώ για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικόλαος Μιχαλολιάκος καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα φωτογραφία, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Γιατί δεν τις καταδικάζετε; Αλλά εντάξει είναι δικαίωμά σας να μην τις καταδικάζετε. Γιατί δεν έχετε το πολιτικό θάρρος, να πείτε ότι συμφωνείτε με τις ενέργειες αυτές. Να πείτε: «Ναι είμαστε κομμουνιστές και χαιρόμαστε όταν χτυπάνε εθνικιστές, φασίστες, όπως θέλετε». Δεν το λέτε. Σιωπάτε. Έχετε καταντήσει την Ελλάδα το τελευταίο σοβιέτ της Ευρώπης. Πρόσφατο παράδειγμα είναι το ψήφισμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, που καταπιέζονται στην κομμουνιστική Κίνα, όπου ασκήσατε βέτο για να μην περάσει το ψήφισμα αυτό και πώς θα μπορούσατε να κάνετε διαφορετικά, όταν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός σας Αλέξης Τσίπρας σε συνέντευξή του στην αγαπημένη σας κάποτε μακαρίτισσα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» είχε πει ότι θαυμάζει τον Μάο Τσε Τουνγκ έναν μεγάλο εγκληματία. Στον λιμό του Στάλιν πέθαναν οκτώ εκατομμύρια στην Ουκρανία. Στην Κίνα πέθαναν τριάντα με σαράντα εκατομμύρια εν ονόματι της εκβιομηχάνισης του μπολσεβικισμού. Βέτο για την Κίνα, όμως, ενώ για το εμπάργκο κατά της Ρωσίας απόλυτα σύμφωνοι. Ένα ματωμένο πρόσωπο, μια κοπέλα που της σπάνε το χέρι με σφυρί. Αυτή είναι η πολιτική βία, έχει χρώμα κόκκινο, είναι τα ιστορικά απολιθώματα του μπολσεβικισμού που ζουν ακόμη στην Ελλάδα και εις ό,τι μας αφορά, αγωνιζόμαστε με συνέπεια να κάνουμε πράξη το σύνθημα: «Αναρχικοί και μπολσεβίκοι αυτή η γη δεν σας ανήκει»! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Να το ξέρετε αυτό, αυτή η γη ανήκει στον ελληνικό λαό και ο ρεβανσισμός της Αριστεράς μέσα από ένα ιστορικό απολίθωμα μαρξιστικό, όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, ας αποτελέσει, πραγματικά, μια φάρσα και μια παρένθεση της πολιτικής ιστορίας του τόπου. Αν έχετε το θάρρος, εκεί που πάτε και μιλάτε με τους δανειστές, φορέστε το σφυροδρέπανο, επιτέλους, δείξτε τον πραγματικό σας εαυτό. Εμάς δεν μας πείθετε ότι είστε δημοκράτες. Βλέπουμε τον αποκλεισμό, βλέπουμε την πολεμική σας, δεν θα περάσετε. Η Χρυσή Αυγή θα γίνεται όλο και περισσότερο δυνατή.
Παρακαλώ πολύ να προσέλθουν στην Αίθουσα όποιοι Βουλευτές δεν ήταν προηγουμένως, για να μιλήσει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος κ. Δημήτρης Κουτσούμπας. Ένα λεπτό, μέχρι να αποκατασταθεί λιγάκι η ησυχία για όσους φύγουν. Καλώ στο Βήμα τον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος κ. Δημήτριο Κουτσούμπα.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σε αντίθεση με τα μεγάλα λόγια της Κυβέρνησης αυτό που έκανε το τελευταίο Eurogroup, ήταν να επικροτήσει και να επικυρώσει τα αντιλαϊκά μέτρα της δεύτερης αξιολόγησης και του τέταρτου μνημονίου, το μεγαλύτερο πακέτο μέτρων όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, επιβεβαιώνοντας ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, είναι η Κυβέρνηση των βρώμικων αποστολών σε βάρος του λαού. Παίρνετε μάλιστα και τα συγχαρητήρια των εταίρων σας για αυτό το αντιλαϊκό σας έργο και αυτά τα συγχαρητήρια τα παίρνετε και για την έγκριση της φιλόδοξης δέσμης όπως λέγεται, και σχετικά με τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, δηλαδή την καρατόμηση του αφορολόγητου και για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, δηλαδή για την κατακρεούργηση των συντάξεων. Σε ό,τι αφορά τις αντεργατικές ανατροπές, οι ίδιοι οι τροϊκανοί χαιρετίζουν την νομοθεσία, που διασφαλίζει τις προηγούμενες μεταρρυθμίσεις για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, τονίζοντας ότι το νέο χειρότερο καθεστώς για τις ομαδικές απολύσεις, ευθυγραμμίζεται με τις βέλτιστες πρακτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ ειδική αναφορά γίνεται στην εφαρμογή των συστάσεων του ΟΟΣΑ, σχετικά με την ενίσχυση του ανταγωνισμού, τη διευκόλυνση των επενδύσεων και την περαιτέρω απελευθέρωση επαγγελμάτων, δηλαδή το τσάκισμα των μικρών επαγγελματιών. Συνεπώς το κλίμα ευφορίας που προσπαθεί να δημιουργήσει η Κυβέρνηση, σε ένα λαό ήδη γονατισμένο, ματωμένο εξαιτίας της πολιτικής όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων, είναι και προκλητικό και εξοργιστικό, γιατί χρειάζεται, πράγματι, μεγάλο θράσος - και αυτό το διαθέτει, βέβαια, η Κυβέρνηση - να λες ότι με τη συμφωνία του Eurogroup, δημιουργείται ξέφωτο για τον λαό. Τι κέρδισαν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα; Αλήθεια τα πρωτογενή πλεονάσματα που συμφωνήθηκαν στο 3,5% του ΑΕΠ για το διάστημα 2018-2022 και στο 2% από το 2023 μέχρι το 2060, από πού ακριβώς θα διασφαλιστούν; Φυσικά από εκεί που προήλθαν και το περσινό και το φετινό. Από τη ληστεία των λαϊκών εισοδημάτων από τις άγριες περικοπές μισθών, συντάξεων, δαπανών για την υγεία, για την παιδεία, από την άγρια φορολογία των λαϊκών στρωμάτων που προέρχεται από τη νέα καρατόμηση του αφορολόγητου, του ΕΝΦΙΑ, του ΦΠΑ κ.λπ.. Μήπως θα καταργηθούν οι πάνω από εξακόσιοι μνημονιακοί νόμοι ή μήπως δεν θα εφαρμοστούν τα μέτρα που έρχονται για το επόμενο διάστημα; Ήδη ξεκίνησε - λέτε - η συζήτηση για την τρίτη αξιολόγηση, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και τον συνδικαλιστικό νόμο δηλαδή το χτύπημα του δικαιώματος στην απεργία. Θα το κάνετε και αυτό στο όνομα της Αριστεράς και της προόδου. Επίσης και για την όποια ρύθμιση του χρέους θα ζητηθούν, επίσης, και νέα μέτρα. Εδώ είμαστε και θα το δούμε. Οπωσδήποτε υπάρχουν κάποιοι, που έχουν κάθε λόγο να είναι ικανοποιημένοι. Είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι, είναι το μεγάλο κεφάλαιο. Οι δεσμεύσεις για ένα φιλόδοξο πακέτο αναπτυξιακών δράσεων από ευρωπαϊκά κονδύλια που θα δώσει προοπτική υψηλών ρυθμών ανάπτυξης στην ελληνική οικονομία, και για την αποδοχή του πάγιου αιτήματος της Κυβέρνησης για την ίδρυση αναπτυξιακής τράπεζας, που θα συντονίζει τα κάθε είδους επενδυτικά προγράμματα, αφορούν ακριβώς αυτούς. Μιλάμε για υποδομές, έργα, ζεστό χρήμα, που θα πάνε αποκλειστικά στο κεφάλαιο, προκειμένου να αναθερμάνουν την κερδοφορία του. Το ίδιο εξυπηρετούν και οι συστάσεις του Eurogroup για την εφαρμογή των κατευθύνσεων του ΟΟΣΑ, σχετικά με τη διευκόλυνση των αδειοδοτήσεων για επενδύσεις και την περαιτέρω απελευθέρωση των επαγγελμάτων, το άνοιγμα δηλαδή - ξανά να το πούμε, για να γίνει κατανοητό και να εμπεδωθεί ακόμα περισσότερο - νέου πεδίου κερδοφορίας για τους λίγους, για το μεγάλο κεφάλαιο. Αυτά βρίσκονται στην καρδιά των όποιων σχεδιασμών στο πλαίσιο της εξουσίας και της οικονομίας του κεφαλαίου και όχι, βέβαια, οι εργατικές λαϊκές ανάγκες. Αυτά βρίσκονται και στην καρδιά των όποιων πρόσκαιρων συμβιβασμών, οι οποίοι ουσιαστικά αφορούν τη διαχείριση των τεράστιων κρατικών χρεών άλλων κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την ίδια ώρα, φυσικά, προσπαθούν να ξεγελάσουν τον λαό με «ακάλυπτες επιταγές» για βελτίωση της ζωής του στα χρόνια της όποιας ανάκαμψης, για την οποία τον καλούν πάλι να υπομείνει αγόγγυστα θυσίες δίχως τέλος. Αν κάτι αξίζει να κρατήσει κανείς από τη συμφωνία στο Eurogroup, δεν είναι τίποτα περισσότερο, από την τρανταχτή επιβεβαίωση ότι η καπιταλιστική ανάπτυξη για την οποία πασχίζει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αλλά και τα υπόλοιπα κόμματα, όχι μόνο δεν αποτελεί το τέλος των θυσιών του ελληνικού λαού, όπως λέει η Κυβέρνηση, αλλά αντίθετα σηματοδοτεί την αρχή ενός νέου κύκλου έντασης της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, μια αντιλαϊκή επίθεση διαρκείας. Άλλωστε το «ζουμί» της πρόσφατης παρέμβασης του ΣΕΒ βρίσκεται στην υπόμνηση προς την Κυβέρνηση και τα υπόλοιπα κόμματα ότι η επιβεβαίωση ακόμα και αυτών των προβλέψεων για ισχνή ανάκαμψη, προϋποθέτει να προχωρήσει εντατικά η εφαρμογή των αντιλαϊκών μέτρων που ψηφίστηκαν ως τώρα και όσων άλλων χρειαστούν στο μέλλον με έμφαση φυσικά στις ιδιωτικοποιήσεις, απ' όπου το κεφάλαιο προσδοκά να αποκτήσει πρόσβαση σε νέα πεδία κερδοφορίας δράσης. Τα άλλα κόμματα της Αντιπολίτευσης είναι συνεργοί της Κυβέρνησης και στην επιχείρηση χειραγώγησης, απογοήτευσης, τρομοκράτησης τελικά και εγκλωβισμού του ελληνικού λαού. Η συμφωνία τους στον στρατηγικό στόχο μιας τέτοιας ανάκαμψης σημαίνει αποδοχή και συμφωνία σε όλα τα αντιλαϊκά προαπαιτούμενα, παρά τις επιμέρους διαφορετικές απόψεις που υπάρχουν για το εύρος και τους ρυθμούς της καταιγιστικής - έτσι κι αλλιώς - επίθεσης στον λαό. Κυρίες και κύριοι, για το ζήτημα του χρέους η απόφαση του Eurogroup δεν συνιστά σε καμμιά περίπτωση μια καθαρή λύση απομείωσής του. Μέσα στον επόμενο χρόνο το ζήτημα θα βρίσκεται στο επίκεντρο, αφού το 2018 θα γίνει η συζήτηση για τον τρόπο και την έκταση της απομείωσης. Επιπλέον ο όρος της «επιτυχούς ολοκλήρωσης του προγράμματος» μεταφράζεται σε νέα αντιλαϊκά μέτρα, που θα προωθηθούν, βεβαίως, το επόμενο διάστημα. Η συμφωνία προβλέπει μεγάλα πλεονάσματα και ισχυρή δημοσιονομική εποπτεία μέχρι το 2060, χωρίς να προβλέπει συγκεκριμένο μηχανισμό μείωσης του χρέους σε διαχειρίσιμα επίπεδα. Το ελληνικό κρατικό χρέος θα παραμείνει ιδιαίτερα υψηλό. Επίσης καθώς το μεγάλο πρόβλημα, βέβαια, του υπέρογκου δανεισμού των κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν λύνεται, η αξιοποίηση του ελληνικού χρέους ως πεδίου πίεσης, λόγω των γνωστών ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων που υπάρχουν, θα συνεχιστεί. Η απόφαση, τελικά, περιλαμβάνει αντιφατικές, ακροβατικές διατυπώσεις, που μπορούν να αξιοποιηθούν απ' όλους. Αντανακλά έναν ακόμα εύθραυστο συμβιβασμό ανάμεσα σε Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, ΔΝΤ, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, βεβαίως, και τις υπόλοιπες χώρες, καθώς όπως ήδη έχουμε πει, πίσω από τη διαχείριση του ελληνικού χρέους κρύβεται η διαχείριση της μεγάλης υπερχρέωσης στα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το σίγουρο είναι ότι ο λαός και τα παιδιά του θα συνεχίσουν να πληρώνουν για ένα χρέος, για το οποίο δεν ευθύνονται στο ελάχιστο ούτε ωφελήθηκαν από τη διόγκωσή του. Αντίθετα ήταν η δημοσιονομική διαχείριση όλων των κυβερνήσεων και για χάρη των επιχειρηματικών ομίλων, αυτή που διόγκωσε αυτό το χρέος. Ήταν η φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου, που μειώθηκε σταδιακά από τη δεκαετία του 1980 και συνεχίστηκε όλη τη δεκαετία του 1990. Ήταν, επίσης, οι δυνατότητες απόκρυψης φορολογητέων εισοδημάτων, η φορολογική ασυλία, η διόγκωση των κρατικών δαπανών για τη χρηματοδότηση των μονοπωλιακών ομίλων τη στιγμή που έπεφτε τσεκούρι στην ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Όλοι εσείς που μιλάτε για το μεγάλο κράτος, για το μεγάλο δημόσιο, το κάνετε μόνο όταν αναφέρεστε σε σχολεία, σε νοσοκομεία, άλλες υπηρεσίες που αφορούν, βέβαια, κοινωνικές λαϊκές ανάγκες σε μία έστω υποτυπώδη κάλυψή τους, που επιτεύχθηκε στο πλαίσιο του καπιταλιστικού συστήματος. Δεν βγάζετε τσιμουδιά, όμως, για τις εργολαβίες δημοσίων έργων, για τα κρατικά δάνεια ή δάνεια με κρατική στήριξη, καθώς και άμεσες αναπτυξιακές επιδοτήσεις σε συγκεκριμένες επιχειρήσεις για την εξαγορά υπερχρεωμένων επιχειρήσεων, για την παροχή φθηνών υπηρεσιών εμπορευμάτων σε μεγάλες επιχειρήσεις, για την κρατική αγορά εμπορευμάτων συχνά σε υψηλότερες τιμές, για τις τεράστιες δαπάνες σε εξοπλιστικά προγράμματα που σχετίζονται, όμως, με τους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, όταν η Ελλάδα από το 1974, ακόμα και μετά, κατέχει σταθερά μια από τις πρώτες θέσεις παγκόσμια στις εισαγωγές οπλικών συστημάτων, φτάνοντας ορισμένες χρονιές και στην πρώτη τριάδα. Ειδικά το διάστημα 2007-2010 που περιλαμβάνονται, δηλαδή, και τα έτη εκδήλωσης της κρίσης, κατέχει την πέμπτη θέση στη λίστα των μεγαλύτερων εισαγωγέων όπλων ανάμεσα σε όλες τις χώρες του κόσμου. Μήπως όλα αυτά δεν ήταν καθοριστικοί παράγοντες για το χρέος; Εκεί, αλήθεια, δεν υπάρχει μεγάλο κράτος; Εμείς λέμε ότι ίσα ίσα εκεί, ακριβώς, επιβεβαιώνεται και ο ρόλος του αστικού κράτους, ως κράτους των λίγων σε βάρος των πολλών. Κύριοι της Κυβέρνησης, παρακολουθούμε αυτές τις μέρες την επιχειρηματολογία, με την οποία προσπαθείτε να αποδείξετε ότι η Κυβέρνηση με τη συμφωνία του Eurogroup πέτυχε, όπως εσείς μόνο λέτε, μια καλύτερη συμφωνία, γιατί έχει αντίμετρα, ρήτρα ανάπτυξης για την αποπληρωμή του χρέους, αναπτυξιακή τράπεζα και σαφή δέσμευση για στήριξη της Ελλάδας για την έξοδό της στις αγορές. Επαναλαμβάνετε ξανά και ξανά πως ανοίγει σταδιακά ο δρόμος για την έξοδο στις αγορές και το οριστικό τέλος των μνημονίων και της επιτροπείας. Μετά τις αγορές, δηλαδή, που θα χόρευαν πεντοζάλη, ο κ. Τσίπρας έφτασε στο σημείο, να αναγορεύει σε υπέρτατο κριτή της πολιτικής του τις αγορές και τους επενδυτές, δηλαδή, τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Η Κυβέρνησή σας, κύριε Τσίπρα, χρησιμοποιεί το ίδιο αφήγημα που χρησιμοποίησε και η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας την άνοιξη του 2014. Ο κ. Σαμαράς, ως Πρωθυπουργός τότε μιλούσε για την έξοδο στις αγορές, για την επιστροφή στην κανονικότητα και την απαλλαγή της χώρας από την εποπτεία και την επιτήρηση. Δεν κρατάτε ούτε τα προσχήματα πλέον. Λέτε τα ίδια πράγματα και ακριβώς με τα ίδια λόγια. Μάλιστα, κύριε Τσίπρα, όταν ρωτούσατε τη Νέα Δημοκρατία και λέγατε ακριβώς: «Γιατί πανηγυρίζουν και θέλουν να πανηγυρίσουμε μαζί τους» - αυτά ακριβώς είναι τα λόγια του κ. Τσίπρα - όπως τα ακούτε: «με την ύφεση να συνεχίζεται, με την πολιτική λιτότητας να αποτελεί το α και το ω των απαιτήσεων των δανειστών; Μια στημένη έξοδος στις αγορές τι θα αποδώσει, αλήθεια; Θα βρει δουλειά έστω ένας άνεργος; Θα ακυρωθούν οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις; Θα επανέλθουν τα εργασιακά δικαιώματα που καταργήθηκαν; Θα κάνει βήματα μπροστά η δημόσια υγεία, η δημόσια παιδεία, η ρημαγμένη κοινωνική ασφάλιση; Θα σταματήσει η αιμορραγία της φορολογίας; Θα σταματήσουν τα χαράτσια;» Όλα αυτά είναι λόγια του κ. Τσίπρα, ακριβώς όπως τα είπε τότε. Αλήθεια μπορείτε τώρα να κοιταχτείτε στον καθρέφτη, κύριε Τσίπρα, σας ρωτάμε, και να επαναλάβετε τα ίδια ακριβώς ερωτήματα; Αυτά τα ίδια ερωτήματα παραμένουν και σήμερα, μόνο που πρέπει τώρα να προσθέσετε και τους δικούς σας αντιλαϊκούς νόμους. Μη μας πείτε ότι τότε δεν ξέρατε ότι τότε είχατε αυταπάτες, γιατί εδώ δεν μιλάμε απλά για αυταπάτες. Εδώ μιλάμε για πλήρη υιοθέτηση των στόχων, των επιδιώξεων του μονοπωλιακού κεφαλαίου και της ηγεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μάλιστα ο κ. Τσίπρας σε συνέντευξή του σε κυριακάτικη εφημερίδα μιλάει για το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τον ρόλο του στο ελληνικό πρόγραμμα, με τα ίδια λόγια που μιλούσε στα τέλη του 2014 ο κ. Χαρδούβελης, ο Υπουργός της Νέας Δημοκρατίας, για την τρόικα. Έλεγε, λοιπόν, τότε ο Υπουργός των Οικονομικών κ. Χαρδούβελης: «Η Ελλάδα θα συνεχίσει να έχει την υποστήριξη των Ευρωπαίων εταίρων. Μπορεί να μην είναι συνοδηγοί στο αυτοκίνητο αλλά θα είναι ασφαλείς στο πίσω κάθισμα». Τα ίδια ακριβώς είπε και ο κ. Τσίπρας για τον ρόλο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου την προηγούμενη εβδομάδα. Είπε: «Η επιλογή να μη βρίσκεται πια στη θέση του συνοδηγού στο ελληνικό πρόγραμμα, δεν είναι δα και το τέλος του κόσμου, αρκεί να συνεχίσει έστω και από το πίσω κάθισμα». Αυτά είπε χαρακτηριστικά. Πραγματικά, δηλαδή, δεν κρατάτε ούτε τα προσχήματα. Δεν σας κατηγορούμε ότι αντιγράφετε τη Νέα Δημοκρατία. Αυτό ας το κάνει ο κ. Μητσοτάκης. Απλά, εμείς λέμε στον ελληνικό λαό ότι έχετε την ίδια πολιτική στρατηγική, ότι το κοινό σας όραμα είναι η στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ανάκαμψη των μονοπωλιακών, των καπιταλιστικών κερδών. Και για αυτό είναι λογικό και επόμενο να χρησιμοποιείτε το ίδιο αφήγημα, για να παγιδεύσετε τον λαό, να χρησιμοποιείτε τελικά τα ίδια ακόμα επιχειρήματα. Τα παραμύθια περί δίκαιης ανάπτυξης στον καπιταλισμό, ανάπτυξης, δηλαδή, που θα ωφεληθούν - για να εξηγούμαστε και το ξέρετε όλοι σας πολύ καλά - δήθεν όλοι και οι εργάτες και οι φτωχοί και οι καπιταλιστές, οι μονοπωλιακοί όμιλοι, καταρρέουν καθημερινά στους τόπους δουλειάς, στις μεγάλες επιχειρήσεις εκεί που η στυγνή εκμετάλλευση παίρνει σάρκα και οστά. Ποτέ και πουθενά η αύξηση της κερδοφορίας των λίγων δεν εξασφάλισε αξιοπρεπείς μισθούς και εργατικά, εργασιακά δικαιώματα, το αντίθετο. Δείτε το παράδειγμα του τουρισμού, που το έχετε κάνει μάλιστα και σημαία σας. Τι κερδίζουν οι εργαζόμενοι στον κλάδο; Τι κερδίζουν οι λαϊκές οικογένειες, τα νέα παιδιά, που και φέτος το καλοκαίρι δεν μπορούν να πάνε ούτε λίγες ημέρες διακοπές; Και σαν να μην φτάνουν, βέβαια, όλα αυτά οι εργαζόμενοι, ο λαός, στη Ρόδο δεν έχουν ούτε νερό εκεί να πιούν ή να κάνουν ένα μπάνιο, ένα ντους όταν σχολάνε από τη δουλειά τους. Κι όλα αυτά γιατί μεγάλες εταιρείες, ιδιωτικές, διαγωνίζονται για τη διαχείριση του νερού, τη στιγμή που υπάρχει έτοιμο φράγμα, μεγάλο, γεμάτο νερό, και μένει ανεκμετάλλευτο. Και μετά σας φταίει η κακή εικόνα για τον τουρισμό μας. Υποκριτές και φαρισαίοι είστε. Τα παραμύθια περί δίκαιης ανάπτυξης κατέρρευσαν, όταν η Κυβέρνηση, που έδινε υποτίθεται μάχη για τα εργασιακά, τελικά ψήφισε και την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και την επέκταση μνημονιακών ρυθμίσεων για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, την ουσιαστική νομοθέτηση του lock out, την απελευθέρωση ομαδικών απολύσεων, το ξήλωμα συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. Ο εργασιακός μεσαίωνας, δίπλα στη σφραγίδα του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, τώρα έχει και τη σφραγίδα του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτός ο εργασιακός μεσαίωνας έχει στρώσει το έδαφος και για τις επενδύσεις και για την ανάπτυξη, που εσείς προσδοκάτε και για την οποία κοροϊδεύετε ότι θα μεταφραστεί και σε νέες θέσεις αξιοπρεπούς και σταθερής μάλιστα εργασίας. Τι ακριβώς εννοείτε; Τα πεντάμηνα; Τα οκτάμηνα; Mπορείτε να ισχυριστείτε ότι εξασφαλίζουν μια σταθερότητα για κάποιους μήνες; Έτσι εννοείτε τη σταθερότητα; Όσο για τις διακόσιες τριάντα χιλιάδες θέσεις εργασίας που ακούσαμε και πριν από λίγο από τον Πρωθυπουργό από αυτό εδώ το Βήμα, για νέες θέσεις εργασίας που έχετε διαφημίσει πολλαπλά ότι έχετε δημιουργήσει, είναι θέσεις με πραγματικά τσακισμένα εργασιακά δικαιώματα, όπου σχεδόν η μια στις δυο προσλήψεις είναι με συμβάσεις μερικής ή εκ περιτροπής απασχόλησης. Η κοροϊδία ότι ανοίγει ο δρόμος για έξοδο από την επιτροπεία και τα μνημόνια αποκαλύπτεται από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, που η στρατηγική της ταυτίζεται με τη μόνιμη επιτροπεία και τα μνημόνια διαρκείας, για όλα τα κράτη - μέλη της, ανεξάρτητα αν έχουν υψηλά χρέη και ελλείμματα. Και αυτό, στις κατ' ιδίαν συζητήσεις και τις ενημερώσεις, το λέτε εσείς οι ίδιοι. Από το Βήμα της Βουλής ή μπροστά στον ελληνικό λαό δεν τα παραδέχεστε. Μόνιμη επιτροπεία είναι το σύμφωνο σταθερότητας, τα ευρωπαϊκά εξάμηνα, οι ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί, οι υποχρεώσεις που ισχύουν και για όλα τα κράτη - μέλη. Το μεγαλύτερο τελικά μνημόνιο - εμείς το έχουμε πει εδώ και καιρό από τις αρχές και επιβεβαιώνεται και θα το ξαναπούμε, δεν θα κουραστούμε να το λέμε - είναι ο ίδιος καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης. Ναι, με αυτήν την ξύλινη, την ακριβή όμως, την ακριβολογημένη και τεκμηριωμένη τοποθέτηση. Κυρίες και κύριοι, εξίσου αποκαλυπτική είναι και η εξωτερική πολιτική της Κυβέρνησης, που προβάλλεται ως «επεμβατική», ενώ γίνεται λόγος και για νέο «δόγμα». Η αλήθεια είναι ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ εμφανίζεται ιδιαίτερα δραστήρια στην ευρύτερη περιοχή, αλλά μόνο καινούργια δεν είναι η εξωτερική της πολιτική. Αναλύω το δόγμα της: είναι η υπεράσπιση, διασφάλιση και επέκταση των συμφερόντων της ελληνικής άρχουσας τάξης, μέσα βεβαίως από τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Από αυτήν τη σκοπιά, οι κινήσεις και οι πρωτοβουλίες στη σκακιέρα των περιφερειακών και διεθνών σχέσεων συνιστούν προσαρμογή στις συνθήκες, στο περιβάλλον και τις ευκαιρίες που διαμορφώνονται για τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης από την όξυνση του ανταγωνισμού ανάμεσα σε ισχυρότερα ιμπεριαλιστικά κέντρα και κράτη, στην ευρύτερη περιοχή και την αναδιάταξη των δυνάμεων στο εσωτερικό των ιμπεριαλιστικών συνασπισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, η Κυβέρνηση επιδιώκει - λέει - την αναβάθμιση του ρόλου της Ελλάδας, την ανάδειξη της χώρας σε διαμετακομιστικό κέντρο, σε ενεργειακό κόμβο, με στόχο να προσελκύσει ξένα κεφάλαια και να δημιουργηθούν καλύτερες προϋποθέσεις ανάκαμψης. Ο στόχος όμως αυτός του κεφαλαίου περνάει μέσα μόνο από τη βαθύτερη εμπλοκή της Ελλάδας σε επικίνδυνους για τον λαό ανταγωνισμούς, σχεδιασμούς και τυχοδιωκτισμούς και αυτό αποτελεί συνειδητή επιλογή και των προηγούμενων και της σημερινής Κυβέρνησης. Οι διαπραγματεύσεις για την εμβάθυνση της στρατιωτικής συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, η διεκδίκηση ενεργότερου ρόλου στην κρίση που εντάθηκε ανάμεσα στις χώρες του Κόλπου, η ανάληψη πρωτοβουλιών στα Βαλκάνια, η επιδίωξη για εντονότερη στρατιωτική παρουσία στην Κεντρική και Ανατολική Μεσόγειο, η συμμετοχή σε δεκάδες αποστολές του ΝΑΤΟ εκτός συνόρων σε όλον τον κόσμο είναι μερικά μόνο στοιχεία που φανερώνουν την αποφασιστικότητα αυτής εδώ της Κυβέρνησης να παίξει τα ρέστα της για τα συμφέροντα ξένων συμφερόντων, ξένων για τον λαό συμφερόντων, των μονοπωλιακών ομίλων, σέρνοντας τον λαό σε επικίνδυνες ατραπούς. Στον ίδιο καμβά εντάσσεται και η ανάπτυξη διαφόρων περιφερειακών συνεργασιών, που βλέπουμε, με επίκεντρο την ενέργεια και την ασφάλεια με συμπράξεις των Ενόπλων Δυνάμεων, όπως η τριμερής Ελλάδας - Κύπρου - Ισραήλ, που συμπληρώνεται από την Αίγυπτο και την Ιορδανία ή η συγκρότηση του ΟΑΣΕ της Ανατολικής Μεσογείου. Όμως, τι ακριβώς σημαίνουν όλα αυτά για τον λαό μας; Από τη μια, καλείται να αποπληρώσει ένα χρέος, που δεν είναι δικό του, και να υποστεί θυσίες δίχως τέλος απ' αυτήν την περιβόητη καπιταλιστική ανάκαμψη και από την άλλη, να δεχθεί αδιαμαρτύρητα τη συμμετοχή της χώρας σε νατοϊκούς σχεδιασμούς, σε ιμπεριαλιστικό πόλεμο με κίνδυνο να πληρώσει ακόμα πιο ακριβά την εκπλήρωση των στόχων του μεγάλου και μόνο κεφαλαίου, δηλαδή να γίνει, όπως λένε και στα συνθήματά τους οι διαδηλωτές σε όλη την Ελλάδα το προηγούμενο χρονικό διάστημα, «κρέας για τα κανόνια των ιμπεριαλιστών». Το σάπιο σύστημα, που υπηρετούν η Κυβέρνηση και άλλες δυνάμεις, έχει φάει τα ψωμιά του. Το αποδεικνύουν ο πόλεμος, η φτώχεια που διευρύνεται σχετικά και απόλυτα, η προσφυγιά, η εκμετάλλευση που μεγαλώνει σε όλες τις χώρες του κόσμου, οι ανταγωνισμοί που οξύνονται, οι δυσκολίες του συστήματος να διαχειριστεί τις αντιφάσεις που μεγαλώνουν. Δεν είναι παράξενο όταν μιλάνε για φως στο τούνελ, της καπιταλιστικής κρίσης δηλαδή, και την ίδια ώρα σχεδιάζουν μέτρα και μνημόνια μέχρι το 2100 και βάλε, καταδικάζοντας τη σημερινή και τις επόμενες γενιές στη χαμοζωή και τις στερήσεις και τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας και τα δισέγγονά μας. Κυρίες και κύριοι, όπως είχαμε επανειλημμένα τονίσει, η Ελλάδα έχει πράγματι σήμερα μεγάλες, αναξιοποίητες, όμως, παραγωγικές δυνατότητες. Το αυξανόμενο ενδιαφέρον μεγάλων διεθνών ενεργειακών ομίλων, για παράδειγμα, οι παλιότερες μελέτες για τα πετρελαϊκά συστήματα της Ελλάδας, η ύπαρξη ενός σύγχρονου εγχώριου καθετοποιημένου ενεργειακού ομίλου, όπως τα ΕΛΠΕ, με ερευνητικές δραστηριότητες στο εξωτερικό, στην Αίγυπτο, στη Λιβύη, τα Βαλκάνια υπογραμμίζουν αυτό το συμπέρασμα. Δεν μας λείπουν, λοιπόν, οι σημαντικές ενεργειακές πηγές ούτε το δυναμικό υψηλής τεχνολογικής και επιστημονικής ειδίκευσης. Το πρόβλημα, που αντιμετωπίζουμε, είναι πολιτικό, έτσι για να καταλάβετε και ορισμένοι - γιατί με κοιτούσατε ορισμένοι κάπως περίεργα - τι εννοούσαμε λέγοντας πριν αυτά, δηλαδή τι ακριβώς σας έλεγα. Δεν μας λείπουν αυτές οι σημαντικές ενεργειακές πηγές ούτε το δυναμικό επιστημονικής, τεχνολογικής ειδίκευσης. Το πρόβλημα - επισημαίνουμε ξανά - είναι πολιτικό και το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν τα πιθανά αποθέματα υδρογονανθράκων μπορούν γενικά και αόριστα να αποτελέσουν μοχλό ανάπτυξης, αλλά αν και με ποιες προϋποθέσεις θα αξιοποιηθούν για την ικανοποίηση των αναγκών της κοινωνίας. Με άλλα λόγια, τίθεται ξανά με επίταση το ερώτημα «Ανάπτυξη για ποιον;». Δυστυχώς, δεν είναι δύσκολο να απαντήσει κανείς ποιοι θα είναι οι σίγουρα ωφελημένοι απ' αυτήν την ανάπτυξη, από την ενεργειακή πολιτική, που ακολουθεί η σημερινή Κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες, βέβαια, κυβερνήσεις. Ασφαλώς, θα είναι οι μεγαλομέτοχοι εγχώριων και ξένων ομίλων. Αυτοί θα είναι οι σίγουρα ικανοποιημένοι. Όμως, για τους μισθωτούς, που πρωταρχικά πρέπει να μας απασχολούν όλους, τους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες, τα λαϊκά στρώματα, οι αρνητικές συνέπειες της κυβερνητικής πολιτικής είναι φανερές και δεν μπορούν να συσκοτιστούν. Παράλληλα, κατασκευάζονται και εξετάζονται να υλοποιηθούν συγκεκριμένες υποδομές μεταφοράς φυσικού αερίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στα Βαλκάνια, που συνδέονται και άμεσα με τον σκληρό ανταγωνισμό Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής - Ρωσίας για τον ενεργειακό και τον ευρύτερο έλεγχο των αγορών της περιοχής. Στην πραγματικότητα, με στόχο την εδραίωση των γεωστρατηγικών και ενεργειακών συμφερόντων της αστικής τάξης, η Κυβέρνηση αναλαμβάνει ρόλο σημαιοφόρου σε επιθετικά σχέδια του ΝΑΤΟ, σε όλη την ευρύτερη περιοχή. Συναινεί στην αναβάθμιση του ρόλου της βάσης της Σούδας, καλεί την αρμάδα του ΝΑΤΟ να αναλάβει τη φύλαξη του Αιγαίου, ενισχύει αυτόν τον άξονα οικονομικής στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ, υψώνει τη σημαία της γεωπολιτικής αναβάθμισης και παίζει με την φωτιά σε μία περίοδο που αυξάνεται ο κίνδυνος διαμελισμού κρατών, επαναχάραξης συνόρων, πολεμικών αναμετρήσεων και άλλων συγκρούσεων, όπως δείχνουν και οι τελευταίες, βέβαια, επικίνδυνες εξελίξεις και στη Συρία και στο Κυπριακό, με την εξέλιξη και την προώθηση της διχοτομικής λύσης, την κλιμάκωση περιφερειακών διενέξεων, όπως πρόσφατα μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Κατάρ. Η λαϊκή ευημερία, όμως, προϋποθέτει εντελώς άλλο, διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης. Κυρίες και κύριοι, η σαπίλα του σημερινού συστήματος, όπου η παραγωγή οργανώνεται με κριτήριο μόνο το καπιταλιστικό κέρδος, γίνεται περισσότερο φανερή, αν βάλει κανείς δίπλα - δίπλα, την άθλια καθημερινότητα της ανεργίας, της υποαπασχόλησης, της φτώχειας, της ανασφάλειας και των πολεμικών αναμετρήσεων, με τις δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα. Δηλαδή, να ικανοποιηθούν οι σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, όπως αυτές καθορίζονται και από την εκτόξευση της παραγωγικότητας της ανθρώπινης εργασίας και την πρόοδο που έχει συντελεστεί στην επιστήμη και στην τεχνική. Για να μπορούν να ικανοποιούνται οι σύγχρονες διευρυνόμενες συνεχώς λαϊκές ανάγκες, χρειάζεται άλλη οργάνωση της οικονομίας, με κοινονικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, με κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό και με εργατικό λαϊκό έλεγχο. Χρειάζεται, δηλαδή, οι εργαζόμενοι σε συμμαχία με τα λαϊκά στρώματα να πάρουν την εξουσία και την οικονομία τελικά στα χέρια τους. Αυτή η εξουσία θα μπορέσει να διαγράψει μονομερώς το χρέος, θα αποδεσμεύσει τη χώρα από όλους τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, αναπτύσσοντας διμερείς, πολυμερείς σχέσεις με άλλα κράτη, στη βάση του αμοιβαίου οφέλους, για το συμφέρον του λαού και όχι μιας δράκας ομίλων. Η συζήτηση γι' αυτήν την πραγματική διέξοδο χρειάζεται να ανοίξει το επόμενο διάστημα - από τώρα και πέρα - ακόμη πιο εντατικά μέσα στους εργαζόμενους στα άλλα λαϊκά στρώματα, μπροστά στις εξελίξεις μάλιστα που σηματοδοτούν και η απόφαση του τελευταίου Eurogroup και η βαθύτερη εμπλοκή της χώρας σε ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους. Να βρεθεί η ανάκτηση των απωλειών και η ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών στην προμετωπίδα της εργατικής και της λαϊκής συμμαχίας και πάλης μέσα στο κίνημα. Να δυναμώσει το ΚΚΕ που διαθέτει όλες του τις δυνάμεις για την ανασύνταξη του κινήματος, τη συγκρότηση μιας μεγάλης κοινωνικής συμμαχίας, την οργάνωση του αγώνα ενάντια στο κεφάλαιο για την ανατροπή της εξουσίας του. Επιβεβαιώνεται ότι η πραγματική ελπίδα για την εργατική τάξη, για τον λαό, δεν βρίσκεται στα σχέδια και στα παζάρια των καπιταλιστών, αλλά μπορεί να γεννηθεί μόνο μέσα από τη ρήξη, από τη σύγκρουση με τον σημερινό δρόμο. Με ισχυρό ΚΚΕ, θα υπάρξει αναζωογόνηση του εργατικού κινήματος και κοινωνική συμμαχία, με πρόταση διεξόδου από την κρίση, σε όφελος του λαού. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κουτσούμπα. Καλώ στο Βήμα τον κ. Καμμένο, Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Ανεξαρτήτων Ελλήνων.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι η πρώτη φορά στη Μεταπολίτευση που γίνεται συζήτηση σε επίπεδο Αρχηγών κομμάτων, προκαλούμενη από την Αντιπολίτευση για την οικονομία, σε μία τόσο σημαντική στιγμή για την πατρίδα μας και η παρουσία των Βουλευτών της Αντιπολίτευσης δεν περνά ούτε κατά το ένα τρίτο τους παρόντες στα θεωρεία. Αυτό δείχνει, ακριβώς, το πώς κατέρρευσε πολιτικά η προσπάθεια της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης όλα αυτά τα χρόνια της διακυβέρνησης να στηριχθούν επάνω στην καταστροφή, με το να οδηγηθούμε στο αδιέξοδο στις συνομιλίες, η Ελλάδα να βγει έξω από την Ευρώπη και να καταρρεύσει η ελληνική οικονομία, προκειμένου να έρθουν ως σωτήρες. Και βεβαίως σήμερα - γιατί καμμιά φορά τα φέρνει η τύχη έτσι τα πολιτικά πράγματα - είναι η πρώτη ημέρα, που εάν κάποιος ανοίξει είτε ελληνικό οικονομικό μέσο, τη «ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ», είτε ξένο μέσο, το «BLOOMBERG», θα δει ότι βρίσκονται στο χαμηλότερο σημείο τα επιτόκια και των διετών ομολόγων και των δεκαετών ομολόγων σε σχέση με όλα αυτά τα επτά χρόνια της κρίσης. Ουσιαστικά, δηλαδή, είναι σήμερα, ημέρα της συζήτησης για την οικονομία, η ημέρα εκείνη που αποδεικνύεται πλέον από συγκεκριμένα νούμερα ότι η απόφαση της Κυβέρνησης να προχωρήσει σε μια επιτυχή διαπραγμάτευση οδηγεί πλέον την οικονομία στην ανάπτυξη και οδηγεί τον λαό σε μια καινούργια εποχή. Η πτώση των ελληνικών ομολόγων και η αξιολόγησή τους από τον Moody's, ο οποίος αναβαθμίζει το αξιόχρεο του ελληνικού δημοσίου και το αξιόχρεο των τραπεζών, είναι ένα ξεκάθαρο σημάδι για το πού πάει η οικονομία από εδώ και πέρα. Σύμφωνα με τα στοιχεία των αγορών, οι αποδόσεις των δεκαετών ομολόγων του ελληνικού δημοσίου μειώθηκαν ακόμα περισσότερο, με αποτέλεσμα να μειωθεί σημαντικά η διαφορά του επιτοκίου τους από τους αντίστοιχους γερμανικούς τίτλους κάτω από το 5%. Οι θετικές αυτές εξελίξεις για την ελληνική οικονομία, που ξεκίνησαν από την απόφαση του Eurogroup και το πλήθος των υποστηρικτικών δηλώσεων των αξιωματούχων των θεσμών, φέρνουν την Ελλάδα μια ανάσα πριν από τις αγορές. Βάσει των στοιχείων του «BLOOMBERG», είναι που αναφέρονται τα παραπάνω στοιχεία. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, η απόδοση των δεκαετών ελληνικών ομολόγων έφτασε το 5,30%. Για την επιστροφή στις αγορές το όνειρο που είχε ακουστεί από το εξωτερικό ήταν να πέσει κάτω από το 5%, ενώ θεωρείται ως καλύτερη στιγμή όταν η απόδοση πέσει στα όρια του 4% έως 4,40%. Σύμφωνα με τους «FINANCIAL TIMES», σήμερα το spread των ελληνικών δεκαετών ομολόγων διαμορφώνεται στο 4,99% το μεσημέρι, φέροντας την Ελλάδα κάτω από τον στόχο που έχει θέσει η ελληνική πλευρά. Το «REUTERS» επεσήμανε ότι η απόδοση των γερμανικών ομολόγων αναμένεται να καταγράψει τη μεγαλύτερη εβδομαδιαία άνοδο από τον Δεκέμβριο του 2015. Τα ίδια ακριβώς μηνύματα παίρνουμε από την «BARCLAYS» με τίτλο: «Φως στην άκρη του τούνελ για την Ευρωζώνη». Αυτά είναι σήμερα τα οικονομικά νέα και τα καταθέτω στη Βουλή, την ημέρα που συζητούμε την πρόταση της Αντιπολίτευσης, για να συνεδριάσουμε εδώ, στη Βουλή των Ελλήνων, και να συζητήσουμε για τα αποτελέσματα του Eurogroup. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας - Πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Πάνος Καμμένος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ήταν, λοιπόν, φυσικό να προσπαθήσει ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να πετάξει τη μπάλα στην εξέδρα και να το κάνει με οποιαδήποτε ευφυολογήματα, ευφυολογήματα που μέχρι τώρα δεν χρησιμοποιούσε ο κ. Μητσοτάκης, αλλά χρησιμοποιούσε η ακροδεξιά απόφυση των υβριστών του Κώστα Καραμανλή, που μπήκαν στη Νέα Δημοκρατία μετά από την ανάληψη της ηγεσίας από τον Αντώνη Σαμαρά. Μέχρι τώρα απέφευγα και εγώ ο ίδιος να απαντήσω σε προκλήσεις εναντίον μου, διότι θεωρώ ότι πέφτει το επίπεδο ακόμα και της συζητήσεως, όταν συζητάς με ανθρώπους που πριν από λίγο καιρό ακόμα ήταν οι πωλητές βιβλίων του αντισημιτισμού και του νεοναζισμού στην Ελλάδα. Όμως, αφού αναφέρεται ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως, θα απαντήσω σε όλα τα σημεία στα οποία προσπάθησε να με εμπλέξει. Πρώτα απ' όλα θεωρώ, υποχρέωσή μου ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας να απαντήσω για αυτό το οποίο τόλμησε να πει σήμερα ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. «Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας», λέει, «δεν σέβεται τους κανονισμούς και προσβάλλει το Στράτευμα». Αυτό είναι βαριά μομφή για έναν Υπουργό Εθνικής Άμυνας. Και είναι βαριά μομφή, την οποία πριν από λίγο καιρό την ακούσαμε από το στόμα του Αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας, αλλά την ακούσαμε και εις βάρος του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας, του Ναυάρχου κ. Αποστολάκη. Θέλω να ζητήσω, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολιτεύσεως, αυτή η λογική της εμπλοκής των Ενόπλων Δυνάμεων και του θεσμού του Αρχηγού του ΓΕΕΘΑ, αλλά και του θεσμού του Υπουργού Εθνικής Άμυνας να σταματήσει εδώ, διότι αποτελεί ολίσθημα. Καταθέτω, λοιπόν, αφού πλέον είναι αίτημα του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως, τον μόνο κανονισμό που υπάρχει και είναι εν ισχύι για την πτήση μέσω των Ενόπλων Δυνάμεων. Είναι το τεχνικό εγχειρίδιο του χειριστού ελικοπτέρου UH -1H Huey, το οποίο αναφέρει στο 5-4: «Ελάχιστο απαιτούμενο πλήρωμα. Το ελάχιστο πλήρωμα που απαιτείται για την πτήση του ελικοπτέρου είναι ένας χειριστής του οποίου η θέση είναι δεξιά. Επιπρόσθετα μέλη του πληρώματος κατά περίπτωση, μπορούν να προστεθούν σύμφωνα με τις ισχύουσες διαταγές». Αυτός είναι ο κανονισμός, τον οποίο σέβομαι και πετώ στη θέση πολλές φορές του συγκυβερνήτη. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας - Πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Πάνος Καμμένος καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα κανονισμό, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και δεν αναφέρω ότι είμαι ο μόνος μετά τον Σπήλιο τον Σπηλιωτόπουλο και τον συνάδελφο, τον Βρεττό, του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή, ο οποίος κατέχω άδεια και πτυχίο, όπως, επίσης, medical και πάνω από δύο χιλιάδες ώρες πτήσης με ελικόπτερο. Και το λέω αυτό, διότι με αυτόν ακριβώς τον κανονισμό πέταξαν μέχρι σήμερα σχεδόν όλοι οι Υπουργοί Εθνικής Άμυνας. Το 1992 πέταξε ο Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης από την 110 Πτέρυγα Μάχης με F -16 Block 30, το 1997 ο ΥΦΕΘΑ Δημήτριος Αποστολάκης, το 2004 ο Υφυπουργός ο κ. Λαμπρόπουλος με Mirage 2000 από την 114 Πτέρυγα Μάχης, το 2005 ο ΥΕΘΑ Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος με F -4 στην 337 Πτέρυγα Μάχης, το 2007 ο κ. Πλακιωτάκης επανειλημμένως με πτήση F -16 Block 52 από την 115 Πτέρυγα Μάχης, το 2008 ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης με πτήση F -16 Block 52 από την 115 Πτέρυγα Μάχης. Και, βεβαίως, ο ίδιος ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας δια του Διευθυντού του, του κ. Μπεκίρη, πέρυσι πήρε τηλέφωνο και παρακάλεσε να του κλείσουμε πτήση με πολεμικό αεροσκάφος - κάτι που με μεγάλη ικανοποίηση το κάναμε - πράγμα που, βεβαίως, δεν έχει πραγματοποιήσει μέχρι σήμερα. Καταθέτω σχετικό έγγραφο για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας - Πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Πάνος Καμμένος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Άρα, αυτή όλη η λογική της προσπάθειας να πληγεί ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας ή ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ για κάτι το οποίο έχει συμβεί επανειλημμένως και είναι μέσα στους στρατιωτικούς κανονισμούς και την ασφάλεια πτήσεων, είναι κάτι το πρωτοφανές και θα παρακαλέσω πάρα πολύ να το αποσύρετε για πάντα. Εάν παίρνετε, δε, τη δεύτερη αναφορά του κ. Μητσοτάκη περί της συχνότητος των πτήσεων, εδώ θέλω να σας απαντήσω ξεκάθαρα πολιτικά. Δεν θα αναφερθώ στην πολιτική που η Νέα Δημοκρατία παρουσίασε επί του αειμνήστου Μιλτιάδη Έβερτ, που μιλούσε για «κυβέρνηση ελικόπτερων», αλλά θα σας πω ότι, ναι, και εγώ και ο Αναπληρωτής Υπουργός χρησιμοποιούμε τα μέσα της Πολεμικής Αεροπορίας και της Αεροπορίας Στρατού, γιατί επιλογή μας είναι να βρισκόμαστε κοντά στις Μονάδες, κοντά στους στρατευσίμους. Πηγαίνουμε το βράδυ και μένουμε στα στρατόπεδα, μένουμε στα αεροδρόμια, μένουμε στα πλοία, συζητάμε με τους αξιωματικούς, τους υπαξιωματικούς και τους φαντάρους. Είμαστε δίπλα τους για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και αυτό θα συνεχίσουμε να το κάνουμε, όσο και αν σας ενοχλεί. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες των ΑΝΕΛ και του ΣΥΡΙΖΑ]] Εάν θεωρείτε ότι ο ρόλος του Υπουργού Εθνικής Άμυνας είναι να κάθεται και να δέχεται μόνο τους Αρχηγούς, να μην ακούει τα προβλήματα του στρατεύματος, να μην συμμετέχουν οι Ένοπλες Δυνάμεις σε κοινωνικό έργο, να μην συμμετέχουν σε φυσικές καταστροφές, ότι ο ρόλος του Υπουργού Εθνικής Άμυνας είναι να ειδοποιεί για να ασβεστώνουν τα στρατόπεδα και να ελέγχει εάν είναι γυαλισμένες οι μπότες, τέτοιο ρόλο εγώ δεν έχω. Θεωρώ ότι είναι υποχρέωσή μου να βρίσκομαι δίπλα στις Μονάδες των Ενόπλων Δυνάμεων, να ακούω τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και βεβαίως να σέβομαι κατά γράμμα τους στρατιωτικούς κανονισμούς. Αφήστε, λοιπόν, τις Ένοπλες Δυνάμεις έξω από την πολιτική αντιπαράθεση. Το δεύτερο επιχείρημα του κ. Μητσοτάκη - που πράγματι δεν το περίμενα να το ακούσω και αυτό - ήταν η αναφορά στο παιδί μου, λέγοντας για το twitter αυτό το οποίο ανέβασα, ότι «Το παιδί του twitter έβγαλε αυτή τη φωτογραφία και την κατεβάζουμε». Στον γιο μου οι μόνοι που αναφέρονταν ήταν ο κ. Βορίδης, ως συνήγορος υπεράσπισης του κ. Κουρτάκη, όταν ήρθε να τον υπερασπιστεί στο δικαστήριο όπου ο δεκαεξάχρονος και ο δεκατετράχρονος γιος μου φέρονταν ως τρομοκράτες, φίλοι της Πόλας Ρούπα, που σύχναζαν στα Εξάρχεια και έβαζαν φωτιές. Και δικηγόρος του κ. Κουρτάκη, που καταδικάστηκε για συκοφαντική δυσφήμιση σε δύο χρόνια φυλακή, ήταν ο κ. Βορίδης. Η Νέα Δημοκρατία, λοιπόν, από κοινού ενεργεί με στόχο τα παιδιά. Και βεβαίως αυτό συνεχίζεται. Προχθές ο «ΓΑΥΡΟΣ», η «περίφημη» εφημερίδα, ανέφερε σε δημοσίευμα της Θύρας 7- και βεβαίως δεν εκπροσωπεί τον Ολυμπιακό αυτό - ότι εγώ και η οικογένεια μου θα αρχίσουμε να ζούμε τον εφιάλτη μας. Τον εφιάλτη μας! Απειλή ξεκάθαρη προς την οικογένεια και τα παιδιά. Αυτή είναι η πολιτική των νταβατζήδων της ενημέρωσης και αυτών με τους οποίους συμπράττει σήμερα η Αξιωματική Αντιπολίτευση και ο ίδιος ο Αρχηγός - και λυπάμαι πολύ! - της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Οτιδήποτε συμβεί στην οικογένειά μου ή σε μένα θα είστε ηθικοί αυτουργοί. Θα είστε ηθικοί αυτουργοί! Και δεν περίμενα ποτέ από τον Κυριάκο Μητσοτάκη να ενθυλακώσει τέτοιου είδους φασιστικές πρακτικές μέσα στην Αίθουσα του Κοινοβουλίου, προερχόμενος από μια οικογένεια που έχει θύμα από την τρομοκρατία. Τα ίδια έχει υποστεί και ο κ. Φλαμπουράρης, όπου μοιράζουν κάθε εβδομάδα κάτω από το σπίτι του προκηρύξεις, κάνουν συγκεντρώσεις και έχουν κάψει το σπίτι του δύο και τρεις φορές. Αυτή είναι η πολιτική σας; Αυτή είναι η τακτική του εκφοβισμού; Βεβαίως, προχωράμε στο τρίτο επιχείρημα του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Ήρθε να επαναφέρει το θέμα του διαλόγου με τον ισοβίτη Γιαννουσάκη. Αφού η Αντιπολίτευση σηκώνει τη σημαία της κάθαρσης για την πιο βρώμικη υπόθεση ναρκωτικών που έχει ποτέ σημειωθεί στη χώρα, αφού ασχολείται με αστειότητες που γράφουν μέσα ενημέρωσης, που κατέχει εμπλεκόμενος στην υπόθεση, αφού υιοθετούν πρακτικές εκφοβισμού του ανακριτή και της εισαγγελέως προκειμένου να μην προβούν στη συνέχιση της έρευνας, τότε θα σας πω ακριβώς τον διάλογο που είχα τα είκοσι ένα λεπτά. Κάποιοι από εσάς βάλτε και τα τηλέφωνά σας να γράφουν τα είκοσι ένα λεπτά των συζητήσεων. Και θα σας πω και ποιο ήταν το αποτέλεσμα αυτής της συζήτησης με τον ισοβίτη, που αφού ειδοποιήθηκα από τον δημοσιογράφο Τριανταφυλλόπουλο ότι ήθελε να μιλήσει, μίλησα μαζί του. Επιβεβαίωσε ο Γιαννουσάκης στα τηλεφωνήματα, στα είκοσι ένα αυτά λεπτά, και επανέλαβε τις τέσσερις σελίδες του φύλλου εξετάσεως ως μάρτυρα, που αναφέρεται ο ίδιος την Πέμπτη 23 Ιουλίου του 2015 στον ανακριτικό υπάλληλο, σε σχέση με εμπλοκή του Ευάγγελου Μαρινάκη στην υπόθεση του «NOOR 1». Θα τα καταθέσω στη Βουλή, διότι βγήκαν πλέον στην εκπομπή «Δίκη» του «ΣΚΑΪ» - το βράδυ μιλάει εναντίον του Μαρινάκη και το πρωί μιλάει εναντίον ημών που μιλάμε για τον Μαρινάκη, αυτό είναι μια άλλη υπόθεση - όπου κατά λέξη ο ίδιος ο ισοβίτης επαναλαμβάνει και αποδεικνύει την εμπλοκή σε παράνομο λαθρεμπόριο πετρελαίου του συγκεκριμένου επιχειρηματία. Τον κατηγορεί για εμπλοκή του και για γνώση του για την υπόθεση του «NOOR 1». Σας διαβάζω μια φράση μόνο. «Ο Ευάγγελος Μαρινάκης από την πρώτη στιγμή γνώριζε τη μετοχική εμπλοκή του Κοτσώνη Αιμίλιου στο «NOOR 1», δηλαδή πότε έγινε συνέταιρος του Φάρου που είχε αγοράσει το πλοίο «NOOR 1». Αυτό μου το είχε αναφέρει προσωπικά ο Μαρινάκης Ευάγγελος, ο οποίος άλλωστε είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον για την πορεία των δραστηριοτήτων του πλοίου αυτού καθ' όλη τη διάρκεια από την αγορά του έως και μέχρι τον χρόνο σύλληψής μου». Εγώ, κύριοι, τον υποχρέωσα τον Ιούλιο του 2015 να τα πει αυτά; Εγώ πήγα και του πρόσφερα ανταλλάγματα από την Κυβέρνηση για να τα πει αυτά; Τον Ιούλιο του 2015 υπήρχε θέμα αγοράς του «ΔΟΛ» από τον Μαρινάκη ή από τον Ιβάν - πώς τον λένε - ή από τον οποιοδήποτε τρίτο; Δεν υπήρχε καν θέμα «ΔΟΛ». Άρα, ακόμα και το ίδιο επιχείρημα το οποίο στηρίζει η Νέα Δημοκρατία, ότι δηλαδή παρενέβην εγώ - εκ μέρους, μάλιστα, και της Κυβερνήσεως - προκειμένου να επηρεάσουμε την αγορά του «ΔΟΛ», που θα επηρέαζε εν συνεχεία εμάς πολιτικά, καταρρέει διότι αυτές οι συγκεκριμένες καταθέσεις είναι από τον Ιούλιου του 2015. Αυτές τις καταθέσεις μου επανέλαβε ο ισοβίτης, προκειμένου να ζητήσω διά του Υπουργού Δικαιοσύνης, ως υποχρεούμαι, την παρέμβαση της δικαιοσύνης. Και στην εφημερίδα την οποία κρατάτε εδώ στα χέρια σας, ο ίδιος ο ισοβίτης λέει ότι δεν τον ξέρει ούτε θέλει να γνωρίσει τον Μαρινάκη. Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας - Πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Πάνος Καμμένος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και τι έγινε μετά τη διαβεβαίωση που του έδωσα και την επίσκεψη της εισαγγελέως; Και εδώ θέλω να σας πω ότι την εισαγγελέα δεν την ξέρω, ούτε την έχω δει στη ζωή μου ποτέ, ούτε έχουμε μιλήσει ποτέ. Ποτέ! Ούτε για τρίτη υπόθεση. Δεν την γνωρίζω την κ. Τζίβα, η οποία αυτή τη στιγμή δέχεται αυτήν την επίθεση. Ποιο ήταν, λοιπόν, το αποτέλεσμα; Το αποτέλεσμα ήταν να δώσει στη δικαιοσύνη ο ισοβίτης στοιχεία του τραπεζικού του λογαριασμού στα Εμιράτα και όλες του τις κινήσεις - του εν λόγω λογαριασμού - στις αρμόδιες δικαστικές αρχές. Και από τα έγγραφα αυτά τα οποία έδωσε μαζί με τις καταθέσεις, τι αποδεικνύεται; Πρώτον, ότι ο Βαγγέλης Μαρινάκης - με τον οποίο δεν έχω καμμία σχέση ούτε προσωπικά, - ο αδερφός μου να ήταν μπλεγμένος στα ναρκωτικά, θα τον κατήγγειλα, Βουλευτής δικός μου να ήταν, μέλος της οικογένειάς μου να ήταν σε υπόθεση που σκοτώνει τριακόσιες χιλιάδες παιδιά με τη σύριγγα στο χέρι, θα τον κατήγγειλα - , τρία χρόνια δεν έχει δηλώσει στις αρμόδιες αρχές ότι έχει συνεργαστεί με ισοβίτη και του έχει στείλει εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια. Δεύτερον, ότι εκτός του Βαγγέλη Μαρινάκη φαίνεται ότι ο δικηγόρος του, Ευάγγελος Μπαϊρακτάρης, ο οποίος είναι και μέλος του Δ.Σ. και γραμματέας της «CAPITAL» στη Νέα Υόρκη - εισηγμένη στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, στο NASDAQ - έβαζε κι αυτός χρήματα στον ισοβίτη από offshore εταιρεία χωρίς να μπορεί να τα δικαιολογήσει. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας - Πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Πάνος Καμμένος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τρίτον: Στη συνέχεια προκύπτει ότι ο Γενικός Διευθυντής του Βαγγέλη Μαρινάκη στη ναυτιλιακή εταιρεία «CAPITAL», Νίκος Συντυχάκης, συνελήφθη στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» γιατί έφερε παράνομα και αδήλωτα στη χώρα 622.000 ευρώ μετρητά. Ο δε ισοβίτης σε παλαιότερη κατάθεσή του αναφέρει ότι τα μετρητά αυτά έρχονταν στην Ελλάδα το 2013 από λαθρεμπόριο πετρελαίου στα Εμιράτα σε συνεργασία του Βαγγέλη Μαρινάκη και του ισοβίτη με τον Αιμίλιο Κοτσώνη και τον Νίκο Συντυχάκη. Ξέπλυμα, δηλαδή, μαύρου χρήματος από εγκληματικές δραστηριότητες στα Εμιράτα. Τρία χρόνια, λοιπόν, από τη σύλληψη του ναρκοπλοίου με την τεράστια αυτή ποσότητα ναρκωτικών και ηρωίνης από τους ήρωες του Λιμενικού Σώματος, έρχονται στην επιφάνεια τέτοια αποδεικτικά στοιχεία τα οποία θα πρέπει να ερευνηθούν. Και εμφανίζεται η Αξιωματική Αντιπολίτευση εδώ, στη Βουλή των Ελλήνων, να προστατεύει κάποιον για τον οποίο καταθέτονται στοιχεία. Είναι πρωτοφανές. Όμως, γιατί τον προστατεύει; Είναι φυσικό ότι μέσα στη Νέα Δημοκρατία υπάρχουν άνθρωποι που ζουν από τον κ. Μαρινάκη. Ο κ. Βορίδης είναι δικηγόρος του και πληρώνεται από αυτόν επισήμως. Ο κ. Παπαδόπουλος, ο άντρας της Αλεξίας Μπακογιάννη, εργάζεται και πληρώνεται από τον κ. Μαρινάκη. Είναι «πιστόλι» του, τα παίρνει στα ίσια.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Κάποιοι άλλοι λαδώνονται οικογενειακώς στο «Εκάλη Club» και στο «Nammos» και τυγχάνουν της υποστήριξης από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Όμως, λόγω αυτής της στήριξης θα φτάσουμε στο σημείο στη Βουλή των Ελλήνων να υποστηρίζουμε κάποιον που πιθανώς - μπορεί να αποδειχθεί μπορεί και όχι - έχει εμπλοκή με τον πιθανό θάνατο τριακοσίων χιλιάδων παιδιών; Τα παιδιά στα Εξάρχεια, στο Περιστέρι, στη Γλυφάδα, στα νησιά, πεθαίνουν με τις σύριγγες στο χέρι. Κι εμείς εδώ θα έρθουμε, επειδή παρεξηγήθηκε, και θα βάλουμε κατηγορούμενο τον Καμμένο που ξέρει τι συμβαίνει στο στρατό και ξέρει τι σημαίνει τουρκική ηρωίνη και ξέρει ότι η Τουρκία, με σχεδιασμό, επί χρόνια ολόκληρα έβαζε στο στρατό ναρκωτικά και εξοντώνονταν πόλεις ολόκληρες με την τουρκική ηρωίνη. Και για ένα πλοίο που έρχεται από το Ιράν, με λαθραίο πετρέλαιο, με τρεις τόνους ηρωίνη, που ο ένας τόνος χάνεται και πάει μέσα από τη Σερβία στο Κόσοβο, την ώρα που κατηγορείται το κύκλωμα της τρομοκρατίας για χρηματοδότηση από ναρκωτικά, να σιωπήσω και να μην μιλήσω είκοσι ένα λεπτά και να μην το πω στον Υπουργό Δικαιοσύνης που θα το διαβιβάσει στον εισαγγελέα και να αφήσουμε ακάλυπτη την εισαγγελέα και τον ανακριτή; Κι επειδή είδα και κάτι μαγκιές ότι θα πάμε και φυλακή, ξέρετε ποια είναι η εγκληματική οργάνωση, που αν αποδειχθεί ότι γίνεται από ομάδα δημοσιογράφων, εκδοτών, πολιτικών και τρίτων; Είναι η ομάδα αυτή που συγκροτείται οργανωμένα προκειμένου να απειλήσει ανακριτικούς υπαλλήλους και δικαστές, όπως δέχεται αυτή τη στιγμή απειλή ο ανακριτικός υπάλληλος και ο λεβέντης του Λιμενικού, όπως είναι και όλοι λεβέντες στο Εσωτερικών Υποθέσεων που βγάλαν αυτή την υπόθεση και η εισαγγελέας, που επαναλαμβάνω ότι δεν την ξέρω. Αυτό είναι υποκρισία. Και είναι υποκρισία σε μια περίοδο τέτοια που χρησιμοποιείται ιδιαίτερα για να καλυφθεί το έργο της Κυβέρνησης. Χαίρομαι που άκουσα τον κ. Μητσοτάκη σήμερα να έρχεται εδώ και να μας λέει ότι θα υποστηρίξει τις διάφορες επενδύσεις. Ποια είναι η υποστήριξη των επενδύσεων; Το να βγαίνουν στις ξένες πρεσβείες και να λένε, «Μην πλησιάζετε την Ελλάδα»; Είναι υποστήριξη των επενδύσεων όταν πάνε στο εξωτερικό και αντί να κάνουν αντιπολίτευση στην Κυβέρνηση, κάνουν αντιπολίτευση στη χώρα, όταν προσπαθούν να διασύρουν τη χώρα; Αυτή είναι υπεύθυνη στάση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Και εδώ σήμερα από την ομιλία του Πρωθυπουργού και αργότερα από τις ομιλίες των Υπουργών Οικονομικών και του Υπουργού Οικονομικών, θα αποδειχθεί ότι πράγματι αυτή η Κυβέρνηση πέραν ότι διαπραγματεύτηκε και πέτυχε όλα αυτά που ανέφερε ο Πρωθυπουργός, κατάφερε να αλλάξει και την εικόνα της χώρας, την γεωπολιτική εικόνα της χώρας. Η Ελλάδα πλέον είναι ο ισχυρός παίκτης στη Μεσόγειο, με σημαντικά συμφωνητικά με το Ισραήλ, την Ιορδανία, την Αίγυπτο, με ηγετικό ρόλο στα Βαλκάνια. Είμαστε εκείνοι που θεωρούν πυλώνα σταθερότητας. Και ο πυλώνας αυτός σταθερότητας είναι ο πυλώνας εκείνος που, ναι, θα στηρίξει την επόμενη ενεργειακή πολιτική με τους νέους αγωγούς και τη σύνδεση με τους παλιούς αγωγούς για να γίνει η Ελλάδα το κομβικό ενεργειακό κέντρο. Αυτό κάνει η Κυβέρνηση και αυτοί είναι - αν θέλετε - οι στόχοι της Κυβέρνησης. Δεν θα πω παραπάνω, για αυτά που ανέφερα προηγουμένως. Θα απαντήσω, όμως, στην κ. Γεννηματά, η οποία ακολούθησε τον πρώην κυβερνητικό της εταίρο. Εξάλλου, και ο κ. Βενιζέλος πήγε στο συνέδριό της. Όταν φωτογραφίζεσαι εν μέσω δύο Προέδρων, του Γεωργίου Παπανδρέου και του κ. Σημίτη, μία ημέρα μετά από τη δημοσίευση της έρευνας της δικαστικής, που επί έντεκα χρόνια ήταν στα συρτάρια, και που λέει ότι βρέθηκε έμβασμα από τις Μπαχάμες για πρώην Πρωθυπουργό σε συγγενικό του πρόσωπο, τους καλύπτεις ή δεν τους καλύπτεις; Την ίδια κάλυψη τους παρείχαν όταν το 1999, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ανέβηκα σ' αυτό το Βήμα και συγκρούστηκα με τον πανίσχυρο τότε Τσοχατζόπουλο, όταν στην εξεταστική επιτροπή φώναζαν ο Βενιζέλος και ο Λοβέρδος ότι αυτοί οι λογαριασμοί είναι λογαριασμοί τηλεφώνου και ήταν οι τραπεζικοί τους λογαριασμοί. Το ίδιο έγινε μετά με τον Παπαντωνίου. Και την ίδια ώρα με χτυπούσαν απ' όλες τις πλευρές. Το συγκρότημα του «ΔΟΛ», με τα μεγάλα πιστόλια, τον Γιώργο τον Παπαχρήστου και τους υπολοίπους, αφού έφαγαν είκοσι μία αγωγές - δικαιώθηκα και στις είκοσι μία αγωγές - εν συνεχεία ήρθαν απλώς να πληρώσουν το τίμημα της διαφήμισης και της δυσφήμισής μου. Έβαζαν τον κ. Λιακουνάκο τότε να κάνει εφημερίδες, «ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ». Και ο Λιακουνάκος τώρα κυκλοφορεί με βραχιόλια. Τον πόλεμο τον έφαγαν και άλλοι δημοσιογράφοι και άλλοι πολιτικοί, από άλλους χώρους, όπως, η μακαρίτισσα η Αριστέα η Μπουγάτσου. Τον πόλεμο τον έφαγαν όλοι εκείνοι, οι οποίοι συγκρουστήκαν με αυτούς οι οποίοι λέγονται «ισχυροί». Τελειώνω, λέγοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι τολμήσαν να μιλήσουν κάποιοι για παραδικαστικό. Ερωτώ σε αυτήν την Αίθουσα: Ο κ. Μαντούβαλος είναι συνεργάτης του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, του κ. Μητσοτάκη, ναι ή όχι;
Τι συνεργάτης;
Ο κ. Μαντούβαλος είναι βασικός κατηγορούμενος στη δίκη του παραδικαστικού, για την οποία επικρατεί πλήρης συσκότιση μέχρι σήμερα; Δεύτερο ερώτημα: Όταν μετά τη σύλληψη του «NOOR 1» ήλθε εδώ ο κ. Αθανασίου και ψήφισε στις 8-7-2014 ως Υπουργός Δικαιοσύνης τον ν.4274, που προκάλεσε σάλο, για την απελευθέρωση των εμπόρων ναρκωτικών, για δείτε τι είπαμε στα Πρακτικά τότε. Και τολμάνε να μιλάνε αυτοί οι οποίοι έφτασαν το παραδικαστικό στην αθλιότητα να μιλάει - επίσημη υποκλοπή από την ΕΥΠ - ο Βαγγέλης Μαρινάκης με δικηγόρο και να του λέει: «Ο Γεωργέλης είναι Μυτιληνιός. Περιβάλλοντος, Χαράλαμπος Αθανασίου. Μην ανησυχείς για την απόφαση». Ποιοι εμπλέκονται, λοιπόν, στο παραδικαστικό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Ο Αθανασίου με τον Μπίρμπο και τον Ασημακόπουλο ή εμείς; Και ποια είναι τα αποτελέσματα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, της δικής μας εμπλοκής; Τα αποτελέσματα είναι ότι υπάρχουν στοιχεία, με τα οποία η δικαιοσύνη θα φτάσει στο αποτέλεσμά της. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω στα χέρια μου συνομιλίες συναδέλφων Βουλευτών. Είναι στη διάθεση των συναδέλφων. Δεν θα το καταθέσω στα Πρακτικά, διότι παρότι είναι επίσημες καταγραφές της ΕΥΠ, είναι συνομιλίες συναδέλφων Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας με τις κεφαλές της εγκληματικής οργάνωσης. Και είναι συνομιλίες όχι είκοσι λεπτών, αλλά ωρών, που δίνουν και συναντήσεις, που μιλάνε για το ποιοι στηρίχθηκαν από ποιους.
Με ποιους εννοείτε;
Εννοώ την κ. Καραμανλή και τον κ. Αρβανιτόπουλο, κύριε Βορίδη! Υπάρχουν συνομιλίες με πρώην Υπουργό, ο οποίος μεσολαβεί για να αθωωθεί κρατούμενος στον Κορυδαλλό. Εγώ δεν μεγάλωσα στην αγκαλιά ούτε του Μαμανέα ούτε του Ηρακλή Σηφακάκη, για να εξηγούμαστε. Και εάν προχωρήσουμε παρακάτω, ας ανοίξουμε τα κιτάπια της ιστορίας να δούμε τι συμβαίνει. Το θετικό μήνυμα είναι ότι η οικονομία παίρνει μπροστά και εσείς μένετε στο παρελθόν. Και με κύριο μοχλό τον τουρισμό αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στο σημείο να έχουμε αύξηση σε όλες τις τουριστικές περιοχές, να φτάνουμε σε πληρότητα 90-95%, να έχουμε υψηλές πληρότητες και αύξηση για όλη την Ανατολική Μεσόγειο, αύξηση των εσόδων κατά 2,4% και ρεκόρ διεθνών αφίξεων, αύξηση του τζίρου των ταξί, πληρότητα, θετικό ισοζύγιο νέων θέσεων εργασίας πλήρους απασχόλησης με περισσότερες από διακόσιες τριάντα χιλιάδες νέες θέσεις εργασίες, εκ των οποίων οι επτά στις δέκα να προέρχονται από τον τουρισμό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ό,τι και να κάνουμε, αυτή εδώ η Κυβέρνηση, μπορεί να μην είναι προερχόμενη από μία κοινή ιδεολογική πηγή, αλλά ο ένας σέβεται τις κόκκινες γραμμές του άλλου και στηρίζεται σε μία συμφωνία που δεν σπάει ποτέ: Στο ότι εμείς δεν έχουμε ξεχασμένους σκελετούς στις ντουλάπες και όποιος και εάν είναι εμπλεκόμενος, θα πληρώσει! Εμάς οι συγγενείς μας δεν έχουν βαπόρια, όπως κάποιοι, με εφοπλιστές τύπου Μαρινάκη!
Κύριε Βορίδη, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά, διότι θα παρακαλούσα να αναφερθείτε μόνο στο προσωπικό ζήτημα και όχι στο συνολικό ζήτημα, το οποίο έτσι και αλλιώς άνοιξε από τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο οποίος στη συνέχεια έχει και δευτερολογία. Επειδή θέσατε προφανώς προσωπικό ζήτημα, ως δικηγόρος, παρακαλώ να περιοριστείτε σε αυτό.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να μου δώσετε τη δυνατότητα να εκθέσω πώς αντιλαμβάνομαι το προσωπικό θέμα, γιατί αυτό συνέχει κάπως με την απάντηση που έχω να δώσω. Κατ' αρχάς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαι υπερήφανος για τη δουλειά που κάνω και θεωρώ ότι οι Βουλευτές πρέπει να εργάζονται. Είμαι υπερήφανος για το δικηγορικό μου λειτούργημα και στο δικηγορικό λειτούργημα μόνο αστοιχείωτοι, κύριε Πρόεδρε και κύριε Υπουργέ, δεν αντιλαμβάνονται τη διάκριση ανάμεσα στον δικηγόρο και την υπόθεση που υπερασπίζεται. Όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό, με συγχωρείτε, αλλά δεν έχει επαφή με αυτό που είναι ο νομικός μας πολιτισμός.
Παρακαλώ πολύ!
Δεύτερον, ουδέποτε υπήρξα δικηγόρος του Βαγγέλη Μαρινάκη. Δεν έχω αμειφθεί από αυτόν. Σας ενημερώνω γι' αυτό, για να μην έχουμε συνέχεια. Του κ. Κουρτάκη βεβαίως έχω χειριστεί και χειρίζομαι υποθέσεις του. Όμως, υποθέτω ότι δεν κάνετε το ατόπημα, το οποίο κάνετε συνήθως, να συγχέετε τα πρόσωπα μεταξύ τους και την ετερότητα ανάμεσα στα πράγματα. Το τρίτο, όμως, κύριε Πρόεδρε, το οποίο κατά τη γνώμη μου θεωρώ πολύ σημαντικό, είναι ότι αυτό που είπε εδώ ο κ. Καμμένος, ούτε λίγο ούτε πολύ, είναι ότι υπάρχουν συμφέροντα εντός της Νέας Δημοκρατίας που υπαγορεύουν τη στάση της στο συγκεκριμένο θέμα. Και προφανώς, μέσα στα συμφέροντα υπενόησε, εμμέσως πλην σαφώς, και τη δική μου σχέση. Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ορισμένα πράγματα: Όταν ένας Υπουργός ομιλεί με έναν ισοβίτη δώδεκα φορές και παίρνει τέσσερις φορές ο Υπουργός τηλέφωνο τον ισοβίτη και μιλάει είκοσι ένα λεπτά για μια υπόθεση ναρκωτικών, δεν μιλάει για αντεγκληματικές πολιτικές, δεν μιλάει για το γεγονός ότι η Κυβέρνησή του με τις ψήφους του έφερε νομοθεσία που κατέστησε ευχερέστερη την αποφυλάκιση των εμπόρων ναρκωτικών, δεν μιλούν για τα θεσμικά ζητήματα του Κοινοβουλίου, μιλούν για μια συγκεκριμένη υπόθεση, όταν εν συνεχεία ο συγκεκριμένος καταδικασθείς του στέλνει μήνυμα στο κινητό του και του λέει: «Αργεί; Θα έρθει;» και μετά από λίγο, στις 11.30΄ το βράδυ, εμφανίζεται μια εισαγγελέας, εκτός της περιφέρειάς της, εκτός της αρμοδιότητος της, να πάει να πάρει κατάθεση στον συγκεκριμένο ισοβίτη, αφού επιβεβαίωσε προφανώς ότι θα πάει ο κ. Καμμένος…
Ούτε δικηγόρος του Μαρινάκη να ήσασταν…
Αφήστε τώρα! Απαντήστε σε αυτά και αφήστε τη δικηγορία! Αυτά είναι δημοσιευμένα και μη αμφισβητούμενα, δεν είναι λόγια του ισοβίτη, είναι μηνύματα, συνάδελφοι! Και όταν, εν συνεχεία, δημοσιεύονται συνομιλίες…
Ήσυχα, παρακαλώ! Και εσείς, κύριε Βορίδη, τελειώνετε!
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Όμως, ξέρετε, δεν μπορεί τώρα εδώ να δημιουργούνται εντυπώσεις. Ακούστε, συνάδελφοι, πριν να εξεγείρεστε: Γιατί παίρνετε θέση σε ένα ζήτημα, στο οποίο εγώ θεωρώ ότι θα έπρεπε να είναι όλοι εξαιρετικά προσεκτικοί; Διότι αυτά…
Πληρώνεστε;
Μη μιλάτε, κύριε...
Πληρώνεστε;
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Καμμένε, θα έχετε ύστερα τον λόγο, εφόσον το ζητήσετε.
Όταν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά από αυτά δημοσιεύονται και αναρτώνται στο διαδίκτυο συνομιλίες ανακριτικού υπαλλήλου, όπου ακούγεται - ο υπάλληλος, ο ανακριτικός, ο λιμενικός - να λέει στον καταδικασμένο «μα, ο Μαρινάκης είναι αθώος» και η απάντηση «δεν με ενδιαφέρει, πρέπει να καταδικαστεί». Γιατί; Γιατί πρέπει να καταδικαστεί; Διότι έτσι θα συνδεθεί με τον Μητσοτάκη και ο Τσίπρας θα μείνει δέκα χρόνια στην εξουσία.
Πώς συνδέεται αυτό;
Εγώ ρωτώ το εξής πολύ απλό τους συναδέλφους: Με αυτά τα δεδομένα απήντησε ο κ. Καμμένος; Τον συγκεκριμένο ανακριτικό υπάλληλο τον γνωρίζει; Έχει συνομιλήσει μαζί του; Τη συγκεκριμένη εισαγγελέα μάς είπε ότι δεν τη γνωρίζει. Μπορεί να μας εξηγήσει πώς συνδέεται το μήνυμα με την παρουσία της; Μπορεί να μας εξηγήσει τι νόημα είχαν… Εγώ, κύριε Καμμένο, να δεχθώ το ενδιαφέρον σας. Έρχεται, λοιπόν, ένας και λέει «κύριε Υπουργέ, εσείς μου είπε ο Τριανταφυλλόπουλος…»…
Κύριε Βορίδη, έχετε τελειώσει.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.
Τελειώσατε!
Να δεχθώ, λοιπόν, αυτό. Μπορείτε να μας δώσετε πειστικές εξηγήσεις, αντί να έρχεστε να κατηγορείτε το σύνολο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και να λέτε ότι ενδιαφέρεται για αυτή τη σκανδαλώδη υπόθεση και να φέρνετε σε δύσκολη θέση όλους τους συναδέλφους που μπορεί να έχουν - για πολιτικούς λόγους προφανώς - και την καλή διάθεση να σας στηρίξουν; Είστε απολογούμενος, κύριε, σε αυτή την υπόθεση, δεν είστε κατήγορος!
Εγώ; Τι λέτε;
Κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Δεν έχω να πω τίποτα: Ένας άνθρωπος που πληρώνεται για να κάνει αυτή τη δουλειά και το παραδέχεται δημόσια, ας κάνει τη δουλειά του στα δικαστήρια. Εδώ είναι η Βουλή των Ελλήνων! Εδώ θα μιλάμε πολιτικά.
Την ποινική υπόθεση εμείς τη φέραμε εδώ;
Παρακαλώ, κύριε Βορίδη, μη διακόπτετε! Σήμερα στη συζήτηση…
Για αυτή την ποινική υπόθεση, αν θέλετε, καταθέστε πρόταση μομφής και αίτημα για προανακριτική! Τώρα! Καταθέστε τώρα!
Αφήστε το τι θα κάνουμε εμείς!
Αφήστε τις απειλές! Καταθέστε πρόταση μομφής ή καταθέστε αίτημα για προανακριτική! Καταθέστε το! Απειλείτε από τις εφημερίδες; Αφήστε, κύριε Βορίδη, δεν σηκώνουμε όλοι απειλές! Αν έχετε τα άντερα, καταθέστε τώρα πρόταση μομφής! Καταθέστε τη τώρα!
Ευχαριστώ. Ο κ. Λεβέντης εκ μέρους της Ένωσης Κεντρώων έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Πολάκη, δεν έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να κάνω μια ερώτηση.
Μια ερώτηση; Τι θέλετε να πείτε, κύριε Πολάκη;
Είχα την ενημέρωση ότι σήμερα δεν μπορούμε να πάρουμε τον λόγο επί προσωπικού και γι' αυτό δεν μίλησα προηγουμένως στις αναφορές που έκανε ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας στο όνομά μου. Είχα την ενημέρωση ότι στη σημερινή διαδικασία δεν μπορούμε να πάρουμε τον λόγο.
Ναι, έτσι είναι το σωστό.
Ναι, αλλά από τη στιγμή που δώσατε τον λόγο στον κ. Βορίδη… Δεν ζήτησα τον λόγο πριν, γιατί αυτό ήξερα. Δεν θεωρώ, λοιπόν, ότι αυτό που είπε ο κ. Καμμένος προς τον κ. Βορίδη είναι τόσο περισσότερο προσβλητικό από την έκφραση «θεσμικά χυδαίος» που χρησιμοποίησε ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας.
Εντάξει, θέλετε τον λόγο, κύριε Πολάκη, επί προσωπικού; Αυτό ζητάτε;
Ναι, ακριβώς, αυτό ζητάω. Δεν τον ζήτησα πριν, γιατί μου είπατε ότι δεν μπορώ να πάρω τον λόγο επί προσωπικού.
Εντάξει, μην το επαναλαμβάνετε. Θεωρείτε ότι πρέπει να πάρετε τον λόγο, επειδή αναφέρθηκε σε εσάς ο κ. Μητσοτάκης;
Σαφώς, απλώς ήξερα ότι δεν μπορούσαμε να πάρουμε τον λόγο σήμερα, γι' αυτό δεν τον ζήτησα, αλλά από τη στιγμή που τον δώσατε, τον ζητάω.
Του έδωσα τον λόγο, διότι αναφέρθηκε συγκεκριμένα σε ένα θέμα το οποίο ήταν παρεμπίπτον της διαδικασίας.
Και σε εμένα συγκεκριμένα αναφέρθηκε.
Εάν το θεωρείτε απαραίτητο, θα πάρετε τον λόγο. Πότε θέλετε να πάρετε τον λόγο;
Όποτε μου τον δώσετε, κύριε Πρόεδρε.
Θα μιλήσετε μετά τις πρωτολογίες. Κύριε Λεβέντη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μερικές φορές δεν αντιλαμβάνομαι τον σκοπό λειτουργίας του Κοινοβουλίου. Υποτίθεται ότι ο σκοπός της λειτουργίας του είναι να λύνει τα προβλήματα της χώρας και του λαού. Εδώ πέρα επιλύονται προσωπικές διαφορές και βεντέτες. Αυτό αντιλαμβάνομαι. Η Βουλή γίνεται αρένα επίλυσης προσωπικών διαφορών. Έκατσα και παρακολούθησα τι είπε ο κύριος Πρωθυπουργός. Εξήγησε γιατί έβαλε για πέντε χρόνια την Ελλάδα με 3,5% και για 43 χρόνια με 2%; Βρείτε μου ένα άλλο κράτος της γης, το οποίο να είναι αλυσοδεμένο διά αυτού του τρόπου, για πέντε χρόνια 3,5% πλεόνασμα και σαράντα τρία χρόνια με 2% πλεόνασμα. Αν μου βρείτε άλλο ένα κράτος, ας μην είναι για σαράντα τρία χρόνια, ας είναι για δέκα με 2% και ένα με 3,5%, είναι η Ελλάδα δεύτερο. Άρα η χώρα αλυσοδέθηκε. Ο ισχυρισμός και η δικαιολογία είναι ότι δεν υπήρχε άλλη λύση, ότι έπρεπε να υπογραφεί η σύμβαση. Και γιατί καθυστέρησε η υπογραφή αυτής της σύμβασης; Γιατί γινόταν διαπραγμάτευση. Η διαπραγμάτευση, δηλαδή, γιατί γινόταν; Για πόσα χρόνια θα αλυσοδέσουμε τη χώρα; Θα ζει κανείς από αυτήν την Αίθουσα εν έτει 2060, για ελευθερωθεί η χώρα; Δεν ξέρω αν θα ζει κανείς από αυτήν τη χώρα ή και αν τα παιδιά μας τα ίδια θα ζουν. Επομένως, νομίζω ότι ο κύριος Πρωθυπουργός δεν μας εξήγησε γιατί υπέγραψε, γιατί έβαλε τις υπογραφές που έβαλε και γιατί ανάγκασε τους εκατόν πενήντα τρεις της Πλειοψηφίας να πουν «ναι» σε αυτήν τη συμφωνία. Πάντα το δίλημμα ήταν για να μην πάμε σε Grexit. Εσείς οι ίδιοι βγαίνατε στα κανάλια και λέγατε να μην εκβιαστούμε, ότι είναι τοκογλύφοι, ότι ο Σόιμπλε είναι παλιάνθρωπος και μας εκβιάζει. Άρα για να μην μας πάνε σε Grexit, υπογράψαμε, επαναλαμβάνω, για πέντε χρόνια πλεονάσματα 3,5% και για σαράντα τρία χρόνια με 2%. Ο θεός της Ελλάδος ελπίζω να δώσει στο άμεσο μέλλον μια κυβέρνηση σοβαρή, η οποία θα επαναδιαπραγματευτεί και αυτά τα νούμερα - πέντε και σαράντα τρία - θα τα αλλάξει ριζικά, γιατί αν μείνουν αυτά τα νούμερα, επαναλαμβάνω ότι δεν θα ζει κανείς εξ ημών για να βγει από τα μνημόνια. Το άλλο πάλι που λέει ο κύριος Πρωθυπουργός είναι ότι μπορούμε να βγούμε στις αγορές. Αυτό ξέρετε με τι μοιάζει; Ποιος αφήνει ένα μικρό παιδί τριών ετών να βγει στον δρόμο, όταν ο δρόμος είναι μεγάλης κυκλοφορίας; Δεν θα το πατήσει αυτοκίνητο; Ο Σαμαράς έκανε και αυτός την ίδια αποκοτιά, ας το πω έτσι. Έβγαλε την Ελλάδα στις αγορές για να δείξει ότι βγαίνουμε στις αγορές. Και το πληρώσαμε. Ενώ μπορούσαμε να δανειστούμε με 1,25%, δανειστήκαμε με 5%. Το ίδιο θέλετε να κάνετε κι εσείς ή θέλετε να βγει το παιδί στη Λεωφόρο Συγγρού και να την περάσει με την ελπίδα ότι δεν θα βρεθεί κανένα αυτοκίνητο να το κόψει; Οι αγορές, όταν δεν έχεις τα οικονομικά δεδομένα για να βγεις και όταν κινδυνεύεις να ικετεύεις και να εκλιπαρείς, είναι η ελπίδα του καταρρέοντος. Δηλαδή, πιστεύετε ότι αν βγαίναμε στις αγορές και παίρναμε 4 δισεκατομμύρια με 5%, θα έπειθε ο κ. Τσίπρας ότι έλυσε τα οικονομικά προβλήματα της χώρας; Αυτό και μόνο συνιστά πιστοποιητικό εγκυρότητας της χώρας και της οικονομίας; Ελπίζω να έχετε οικονομολόγους και στον ΣΥΡΙΖΑ και στη Νέα Δημοκρατία. Να ξέρετε ότι δεν έχει καμμία σχέση αυτό. Ο Σαμαράς το έκανε το εγχείρημα και τίποτα δεν πέτυχε. Κατέρρευσε ο κ. Σαμαράς. Αυτή, λοιπόν, η συμφωνία είναι συμφωνία της ντροπής. Και πρέπει κι εσείς οι εκατόν πενήντα τρεις να τη δείτε σαν τέτοια, αν είστε έντιμοι και ειλικρινείς με τον εαυτό σας και να συμβάλετε άμεσα στη διόρθωσή της. Παρακαλώ θερμά. Στις περιοχές σας που πηγαίνετε, σας λένε ότι είναι όμορφη η συμφωνία και καλώς πράξατε; Προφανώς θα τους απαντάτε ότι δεν είχατε άλλη λύση. Μα, και ο Σαμαράς όταν έκοβε συντάξεις, έλεγε ότι δεν έχει άλλη λύση. Και ο Βενιζέλος, όταν ήρθε και έφερε τον ΕΝΦΙΑ, προφανώς είπε ότι δεν υπήρχε άλλη λύση. Πόσο καιρό μπορεί να ζει μια χώρα κάτω από τέτοια διλήμματα; Πόσο καιρό μπορεί να υπάρχει μια χώρα; Κι όταν διεκδικήσατε στις 25 Ιανουαρίου 2015 την εξουσία, την διεκδικήσατε υπό την έννοια ότι θα κάνετε ό,τι μπορείτε; Όχι, τότε λέγατε ότι σκίζετε, ότι θα έρθετε σε σύγκρουση, ότι θα αλλάξετε την Ευρώπη. Στην Ελλάδα τι αλλάξατε για να αλλάξετε την Ευρώπη; Για να αλλάξεις την Ευρώπη, πρέπει να αλλάξεις εσύ. Έχει αλλάξει κάτι σε αυτό τον τόπο; Τα επαγγέλματα έχουν ανοίξει; Κανένα επάγγελμα δεν έχει ανοίξει. Έχουμε βρει με την αξιολόγηση στο δημόσιο ποιοι είναι αργόμισθοι και ποιοι όχι στους δήμους και τις ΔΕΚΟ; Όχι. Στις συντάξεις έχει γίνει ένας ορθολογισμός; Τριακόσιες τριάντα χιλιάδες άνθρωποι παίρνουν τρεις κύριες συντάξεις! Ένα εκατομμύριο διακόσιες χιλιάδες παίρνουν δύο κύριες συντάξεις! Τίποτα δεν έχετε κάνει. Θέλατε να αλλάξετε την Ευρώπη και δεν τολμήσατε ούτε τη χώρα σας να δείτε κατά πρόσωπον, όχι να την αλλάξετε, αλλά εν πάση περιπτώσει, να μελετήσετε το πρόβλημά της. Έχει παρεξηγήσει ένα κομμάτι της κοινωνίας τις περί συναίνεσης απόψεις μου. Νομίζουν κάποιοι ότι θέλω να γίνει η συναίνεση και μια κυβέρνηση τεχνοκρατών για να μπω εγώ μέσα. Ειλικρινά είναι το μόνο που δεν επιθυμώ. Και να γίνει αυτή η κυβέρνηση, δηλώνω εις την Αίθουσα ότι δεν θα μπει η Ένωση Κεντρώων μέσα. Και εις αυτήν τη Βουλή δεν θα μπει η Ένωση Κεντρώων εις καμίαν κυβέρνηση. Κάνω κι αυτή τη δήλωση να ηρεμήσουν κάποιοι, γιατί γράφουν ότι μπορεί να στηρίξω τον κ. Τσίπρα. Κάνω, λοιπόν, σαφή δήλωση ενώπιον της Βουλής. Εις αυτή τη Βουλή, δεν πρόκειται να στηρίξω καμίαν κυβέρνηση, ούτε του Ιησού Χριστού! Ηρεμήστε. Θα σας εξηγήσω τον λόγο. Από το 2009 η χώρα έχει ένα καρκίνωμα. Κυβερνά ο Γιώργος Παπανδρέου αρχικά και όλοι οι άλλοι τον έλεγαν «γερμανοτσολιά», «προδότη» κ.λπ.. Ο άνθρωπος και να ήθελε τρία πράγματα να κάνει, που απεδείχθη ότι δεν ήταν αρκούντος σοβαρός για να τα κάνει, εν πάση περιπτώσει, έκανε πίσω κι αυτός. Πείτε ότι ήθελε και κάτι καλό να κάνει, έκανε πίσω. Ήρθε ο Σαμαράς και πάλι τον έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ προδότη κι έκανε ο άνθρωπος πίσω. Σου λέει πού να τα βάλω με τα φίδια; Στον λάκκο των όφεων αν πέσω, τελείωσα. Ήρθατε τώρα εσείς και με περίπου την ίδια συλλογιστική σας λένε προδότες οι υπόλοιποι. Έτσι δεν είναι; Ο τρόπος με τον οποίο σας πολεμούν δείχνει ότι θέλουν να σας ανατρέψουν και ζητούν εκλογές. Πιστεύετε ότι κυβερνήσεις τέτοιας μορφής, υπονομευόμενες από τη μισή Βουλή - που δεν είναι ακριβώς η μισή - είναι οι κατάλληλες για να λύσουν το οικονομικό πρόβλημα της χώρας; Στην Πορτογαλία, ας πούμε, που τόλμησε, πήγαν ή όχι και τα πέντε κόμματα μαζί να κάνουν διαπραγμάτευση; Πήγαν. Στην Κύπρο συνέβησαν τέτοια πράγματα, οι μισοί να λένε τους άλλους μισούς προδότες; Μόνο η Ελλάδα έχει αυτή την κατάρα. Έχει μια εξουσιομανία. Πρέπει, δηλαδή, κάποιοι να διεκδικούν την εξουσία και πρέπει οι υπόλοιποι να τους υπονομεύουν. Αυτό είναι το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα. Από αγωνία εγώ για να αλλάξει αυτό, εισηγήθηκα αυτή τη μεγάλη κυβέρνηση. Διότι ο λαός ρωτάει: «Πότε, κύριε Λεβέντη, θα βγούμε από τα μνημόνια;». Τι να απαντήσω στον λαό; Τι να του απαντήσω; Να πω να εμπιστευθούν τον κ. Τσίπρα ότι του χρόνου φεύγουμε; Να φάω και εγώ το ξύλο; Γιατί; Τι φταίω εγώ; Καταλάβατε; Τι έφταιγε, όταν ο Σαμαράς δεν έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια; Δεν αντιλαμβάνεστε ότι για δύο - τρία χρόνια έπρεπε να σταματήσουν οι τακτικισμοί, αυτές οι αλληλοϋπονομεύσεις και να δώσουμε εικόνα σοβαρής χώρας; Ήταν τόσο κακό για τρία χρόνια αυτό το πολιτικό σύστημα να έδειχνε μια εικόνα πολιτικής σταθερότητος προς τα έξω για να πετύχουμε το καλύτερο της συμφωνίας που θα μπορούσαμε να πετύχουμε, το καλύτερο της διαπραγμάτευσης που θα μπορούσαμε να κάνουμε; Είναι τόσο κακό αυτό ή δύσκολο να το αντιληφθείτε; Είναι τόσο γλυκιά η εξουσία; Τι έχει αυτή η εξουσία που, όταν την πιάσεις, δεν μπορείς να την χάσεις, δεν πρέπει να την χάσεις; Είπα εις τον κ. Τσίπρα, ο οποίος κυβερνάει: «Κύριε Τσίπρα, εσύ κυβερνάς, εσύ έχεις την ευθύνη. Πήγαινε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κάλεσε και τον κ. Μητσοτάκη. Καλέστε τους και κάντε μια συζήτηση για μια κυβέρνηση δύο - τριών ετών για να λυθούν τα προβλήματα». Μου απαντάει ο κ. Τσίπρας: «Δεν το θέλει ο κ. Μητσοτάκης». «Μα», λέω, «για να αποδειχθεί ότι δεν το θέλει ο κ. Μητσοτάκης, κάνε το εσύ. Πήγαινε εσύ, για να έχει όλη την ευθύνη μετά ο Μητσοτάκης. Τι έφερες πριν δέκα μήνες την απλή αναλογική;». Η απλή αναλογική τι σήμαινε για μένα; Δεν σήμαινε να ψηφίσω ένα νομοσχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ. Για μένα, η απλή αναλογική σήμαινε να γυρίσει σελίδα η χώρα και να πάμε σε κυβερνητικούς συνασπισμούς. Αυτό σήμαινε. Γιατί ο κ. Τσίπρας δεν το τολμάει; Τι θα χάσει; Έναν χρόνο εξουσίας; Θα μείνει, όμως, στην ιστορία ως ο άνθρωπος που θυσίασε μήκος κυβερνητικής θητείας για να επιτύχουμε συναίνεση. Νομίζω ότι θα υποχρεωνόταν και ο κ. Μητσοτάκης, παρ' ότι έχει δημοσκοπική άνοδο, να βοηθήσει, γιατί και αυτός δεν μπορεί να μην αγαπάει τη χώρα, δεν μπορεί να μη θέλει να λυθούν τα προβλήματα της χώρας. Ο Σαμαράς, ας πούμε, που το έκανε, είχε και εκείνος δημοσκοπική άνοδο, κύριε Μητσοτάκη. Έκανε, όμως, κυβέρνηση. Δεν τον συνέφερε ούτε τον ίδιο ούτε το κόμμα του. Το έκανε, όμως, το 2011. Εσείς σε τι διαφέρετε από τον κ. Σαμαρά; Κομματικός πατριωτισμός είναι αυτό που σας διακρίνει και σας εμποδίζει; Είστε και νεότερος του Σαμαρά! Να γίνει αντιληπτό τι εννοώ. Εννοώ ότι για δύο - τρία χρόνια κατ' ελάχιστον, μέχρι να αποκτήσει η χώρα σοβαρότητα, πρέπει να γίνει μια τέτοια κυβέρνηση. Χαμογελάτε. Δεν πειράζει. Εσείς που χαμογελάτε θα κληθείτε να λύσετε τα προβλήματα και θα καταρρεύσετε εντός πενταμήνου και τότε θα γελούν όλοι οι άλλοι μαζί σας. Να το ξέρετε αυτό το πράγμα. Μη χαμογελάτε, όταν μιλάει μια κεντρώα φωνή, γιατί στον τόπο αυτό είδαμε οι αυτοδυναμίες πού οδήγησαν τη χώρα: Στα ρουσφέτια, στην ασωτία και στην πτώχευση. Η χώρα πώς πτώχευσε; Από συμμαχικές κυβερνήσεις ή από αυτοδύναμες; Πείτε μου: Από τι πτώχευσε η χώρα; Δηλαδή, τι θα γίνει, αν έρθει ο κ. Σαμαράς τώρα, αύριο το πρωί και κάνει κυβέρνηση με την κ. Γεννηματά; Διότι άλλο κόμμα δεν βλέπω να υπάρχει πρόθυμο να βοηθήσει. Έτσι βλέπω, εκτός αν τελικά κάνετε ξανά εκλογές, εισηγηθείτε νέες εκλογές ή ελπίζετε σε αυτοδυναμία; Μην έχετε τέτοια όνειρα. Σας θεωρώ σοβαρό. Πιστεύω, λοιπόν, ότι, αν έρθετε στην εξουσία, πάλι επενδύσεις δεν θα φέρετε, πάλι η κυβέρνηση που θα φτιάξετε θα είναι εκατόν πενήντα δύο - εκατόν πενήντα τριών, πάλι όλα αυτά που λέτε για μειώσεις φόρων θα είναι παραμύθια. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ]] Σε τι είστε καλύτερος από τον κ. Σαμαρά; Γιατί δεν τα έκανε όλα αυτά ο κ. Σαμαράς; Ήμουν στην Κόρινθο και ήταν ένας Βουλευτής σας, ο κ. Χατζηδάκης, ο οποίος σηκώθηκε και είπε, ούτε λίγο - ούτε πολύ, ότι αν βγείτε, θα είναι επίγειος παράδεισος, θα λυθούν αυτομάτως όλα. Μετά μου έδωσαν τον λόγο και είπα: «Μόνο μία απορία έχω. Γιατί δεν τα κάνατε, όταν ήσασταν Κυβέρνηση; Ποιος σας εμπόδιζε;» Επομένως, αυτό το πράγμα που λέτε κάθε φορά, ότι δηλαδή αυτή τη φορά θα σώσετε τη χώρα, ότι αυτό που δεν καταφέρατε τόσες άλλες φορές θα το καταφέρετε τώρα, αυτό το παραμύθι πρέπει να σταματήσει, γιατί είναι ο τροφοδότης του δικομματισμού. Εγώ, λοιπόν, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, πίστεψα ότι όταν ήρθε το νομοσχέδιο για την απλή αναλογική, συνοδευόταν από μία αληθινή θέλησή σας να πάμε σε συναινέσεις. Δεν πίστευα ότι το είδατε σαν ένα νομοσχέδιο ανάμεσα στα πεντακόσια που θα φέρνατε στη θητεία σας. Πίστευα ότι μέσα σας αυτό σας βάραινε. Έτσι ανέβηκα εδώ πάνω να το στηρίξω και βγήκαν όλες οι δεξιές εφημερίδες και μου έλεγαν ότι έχω φλερτ με τον ΣΥΡΙΖΑ. Κανένα φλερτ δεν είχα. Είχα απλώς τις κουβέντες του Αλέξανδρου Παπαναστασίου μέσα στην καρδιά μου που έλεγε ότι χώρα χωρίς απλή αναλογική δεν είναι δημοκρατική χώρα. Ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου επιχείρησε στο Σύνταγμα του 1926 να βάλει την απλή αναλογική. Έχει περάσει ένας αιώνας και αρκετοί σ' αυτήν την Αίθουσα ακόμα δεν πιστεύουν στην απλή αναλογική. Ακόμα είμαστε ανώριμοι σαν πολιτικό σύστημα. Θέλω να πω δυο λόγια και για το ΠΑΣΟΚ, το οποίο μαζεύτηκε σε μία αίθουσα για να κάνει συνέδριο. Ήταν ο Σημίτης, ο Γιώργος Παπανδρέου και όλοι αυτοί. Δηλαδή, όταν χειροκρότησε η αίθουσα τον Γιωργάκη Παπανδρέου, τι χειροκρότησαν; Χειροκροτήσατε το μνημόνιο, το Καστελόριζο; Τι χειροκροτήσατε; Χειροκροτήσατε το ένα εκατομμύριο διορισμούς, που είχε κάνει το ΠΑΣΟΚ όλα αυτά τα χρόνια; Χειροκροτήσατε τα 210 εκατομμύρια ευρώ δάνειο που χρωστάει ή την ψήφο που δώσατε υπέρ της ενισχυμένης; Εάν ο κ. Μητσοτάκης κάνει τον γύρο του θριάμβου, θα το οφείλει σε εσάς, κύριοι του ΠΑΣΟΚ. Σε ποιον άλλον θα το οφείλει; Δηλαδή, τι μαζευτήκατε να κάνετε στο συνέδριο; Να αλλάξετε το σήμα σας; [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Δεν δέχομαι διακοπές, κύριε Πρόεδρε.
Δεν έχετε τον λόγο, κύριοι συνάδελφοι. Συνεχίστε, κύριε Πρόεδρε.
Είδατε τι γίνεται στην Αίθουσα, κύριε Πρόεδρε. Δεν αντέχουν οι κύριοι. Δεν έχουν υπομονή. Το μόνο που έγινε, λοιπόν, ήταν αλλαγή σήματος. Ήταν τρικολόρε και έγινε τετρακολόρε, δηλαδή τέσσερα χρώματα. Καταλάβατε; [[Γέλωτες στην Αίθουσα]] Ντρέπονται, φαίνεται, για τον ήλιο. Ντρέπονται να υπερασπιστούν τον ήλιο και τον αρνήθηκαν κι αυτόν. Όμως, από την άλλη μεριά λένε ότι επί Ανδρέα Παπανδρέου ήταν οι καλύτερες εποχές. Και βέβαια ήταν οι καλύτερες εποχές, γιατί τη Δευτέρα πήγαινες στο ΠΑΣΟΚ και την Τρίτη στη ΔΕΗ να πιάσεις δουλειά. Και βέβαια τέτοιες εποχές ήταν οι καλύτερες, κυρίες και κύριοι.
Αναφέρεστε στο κόμμα που άλλαξε την Ελλάδα, κύριε Πρόεδρε. Λίγο σεβασμό, αν μη τι άλλο.
Εντάξει, εντάξει. Όντως αλλάξατε την Ελλάδα, αλλά προς τα πίσω. Έγιναν μεγάλες αλλαγές.
Αρκετά!
Ησυχία, κύριε Κωνσταντόπουλε.
Θα ήθελα να πω δυο λέξεις και για τους συμβασιούχους. Ετοιμάζεται η Κυβέρνηση… [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Μη στενοχωριέστε. Δεν θέλετε να μεγαλώσει το ΠΑΣΟΚ; Σας υπόσχομαι ότι θα μεγαλώσει. Με τον Γιωργάκη και τον Σημίτη θα μεγαλώσει, να είστε σίγουροι.
Να είστε σίγουρος, κύριε Πρόεδρε.
Ήθελα να πω για το Σύνταγμα. Η Κυβέρνηση κάνει κάποιες συζητήσεις για το Σύνταγμα και λέει ότι στέλνουν οι ειδικοί τις απόψεις τους και κάποιος αναμεικτήρας εκεί παίρνει τις απόψεις των πολιτών και θα φέρει προτάσεις. Εμείς ως κόμμα δεν έχουμε δεχθεί καμμία πρότασή σας, για να πούμε την άποψή μας. Στην Ένωση Κεντρώων δεν έχει έρθει ένα χαρτί που να λέει: «Ξέρετε, επ' αυτού του προπλάσματος, πείτε τις απόψεις σας». Άρα θα εμφανίσετε προτάσεις δικών σας ανθρώπων, προφανώς, που δίνουν απόψεις και θα πείτε: «Αυτό είναι το αποτέλεσμα. Ελάτε να ψηφίσουμε». Δεν θα γίνουν δεκτές από εμάς καμμία εκ των αλλαγών που σκοπεύετε να κάνετε, γιατί διαβούλευση σημαίνει πρωτευόντως ενημέρωση. Εκείνο το οποίο βέβαια είδα και το οποίο δεν μου αρέσει καθόλου, είναι ότι στην τρίτη ψηφοφορία για τον Πρόεδρο της Βουλής θα γίνεται δημοψήφισμα. Το δημοψήφισμα αυτό, μεταξύ των δύο πρώτων από την Αίθουσα αυτή, ξέρετε τι σημαίνει; Θα διχάζουμε και τον λαό. Γιατί, ξέρετε, δημοψήφισμα σημαίνει να γίνουν εκλογές, να υπάρξει μια προεκλογική περίοδος και ο μισός λαός να είναι υπέρ του ενός και ο άλλος μισός υπέρ του άλλου. Ο Πρόεδρος, όμως, της Δημοκρατίας θα έχει τον μισό λαό. Είναι σοβαρό το θέμα. Δεν έπρεπε να το αποτολμήσετε αυτό. Εκείνο που μπορούσατε να κάνετε στην τρίτη ψηφοφορία, είναι να κατεβάσετε σε εκατόν εξήντα τον αριθμό των Βουλευτών που πρέπει να υπάρχουν για την ανάδειξη Προέδρου. Αυτό το αντιλαμβάνομαι για να αποφύγουμε συχνές εκλογές. Όμως αυτό το πράγμα, να κατεβαίνουμε στον λαό μεταξύ των δύο πρώτων από αυτούς που ήταν υποψήφιοι από τα κόμματα, έρχεται προς το γελοίο και διχάζει τον λαό. Πάμε στο θέμα των συμβασιούχων. Λέτε ότι υπάρχουν εξήντα χιλιάδες συμβασιούχοι που πρέπει να διοριστούν ως μόνιμοι. Το Σύνταγμα, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, όλοι αυτοί, έχουν πει ότι είναι αντισυνταγματικό. Αυτή η τροπολογία που ψηφίσατε προ ημερών, τι είδους τροπολογία είναι; Είναι τροπολογία που πιστεύετε ότι είναι εντός των ορίων του Συντάγματος ή αρέσκεστε να ψηφίζετε τροπολογίες που να καταρρίπτονται; Ψηφίσατε για τις άδειες. Το πήραν πίσω. Ψηφίσατε για τους ελέγχους. Το πήραν πίσω. Η τροπολογία τώρα για τους συμβασιούχους. Δηλαδή διορίζανε επί χρόνια τα κόμματα και τώρα θα έρθει η Βουλή να πει μπράβο. Όσον αφορά στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, να ξέρετε ότι είναι ένα στίγμα για αυτόν το ότι μονιμοποίησε τους συμβασιούχους επί ημερών Νέας Δημοκρατίας. Εγώ ήμουν αντίθετος. Και ο κ. Μητσοτάκης, που δεν τον ψήφισε την ημέρα εκλογής Προέδρου, είχε κάποιο δίκιο, γιατί έζησε από κοντά τη μονιμοποίηση συμβασιούχων ο κ. Μητσοτάκης. Δεν θέλω να ξύσω πληγές τώρα, να το αναφέρω, αλλά είχε ένα ηθικό βάρος η κίνησή του. Ήταν σε ένα Υπουργείο και έζησε από κοντά τι έκανε ο κ. Παυλόπουλος. Ο κ. Παυλόπουλος τα καθήκοντά του τα ασκεί πολύ σωστά, αλλά τότε ήταν Υπουργός της Νέας Δημοκρατίας και εδόθη εντολή μονιμοποίησης των συμβασιούχων. Αυτά είναι αντίθετα και με το πνεύμα και με το γράμμα του Συντάγματος. Τώρα, αν η Αίθουσα, στην επιχείρηση ψηφοθηρίας, θυσιάζει τα συντάγματα και τους νόμους, αυτό είναι ένα άλλο ζήτημα. Πάντως δεν έχουμε δικαίωμα σήμερα, εν έτει 2017, να μονιμοποιούμε, όση ανάγκη και αν υπάρχει. Ξέρετε γιατί το λέω αυτό; Γιατί στο δημόσιο υπάρχει το εξής, έχουμε αλλού περίσσευμα, αλλού έλλειμμα. Ας γίνει, λοιπόν, μια μετακίνηση. Θα φορτώνουμε και άλλους στο δημόσιο; Αφού πάμε να μειώσουμε τα έξοδα του κράτους, διά αυτού του τρόπου θα τα μειώσουμε, μονιμοποιώντας τους παλιούς; Κάθε τόσο γράφουν οι εφημερίες: Τόσοι γιατροί, χρειάζονται τόσοι εδώ κ.λπ.. Δηλαδή και μονιμοποίηση των παλιών και διορισμός καινούργιων; Και πότε το ελληνικό δημόσιο θα ελαφρύνει σε έξοδα; Πότε θα πάψει να είναι η γάγγραινα της χώρας, κυρίες και κύριοι; Θέλετε τη νοοτροπία της ψηφοθηρίας να την κληρονομεί η κάθε κυβέρνηση από την προηγούμενη και να έχει το επιχείρημα ότι και οι προηγούμενοι το ίδιο έκαναν; Αυτός είναι ο τρόπος της διακυβέρνησης; Είμαι αντίθετος με μονιμοποιήσεις. Πρέπει για λίγα χρόνια να βγαίνουν πέντε και να μπαίνει ένας. Ας το τηρήσουμε, τουλάχιστον αυτό. Να δείξουμε σοβαρότητα. Λέει η Κυβέρνηση ότι έχει λυθεί το οικονομικό. Ο Μπαρόζο, ο οποίος ήρθε πριν δεκαπέντε ημέρες, είπε ότι κίνδυνος για Grexit υπάρχει ακόμα. Ο Μπαρόζο ήταν εχθρός της Κυβέρνησης; Ήταν εχθρός;
Εραστής! Αντιπρόεδρος στην «GOLDMAN SACHS».
Αυτό είναι ο Μπαρόζο; Ο Αντιπρόεδρος…
Δεν είναι τίποτα άλλο.
Και οι σύγχρονοι που λένε τα ίδια, οι σύγχρονοι είναι όλοι μαζί σας; Λοιπόν, εντάξει, ένας χρόνος είναι. Θα το δούμε. Ένας χρόνος είναι, κύριε Ξυδάκη. Κοντός ψαλμός, αλληλούια! Μην βιάζεστε. Θα χαίρεστε έναν χρόνο. Tι θα κάνετε μετά δεν γνωρίζω.
Θα πάμε στην εργασία μας, κύριε Πρόεδρε.
Τι ζημιά, όμως, θα έχετε κάνει στη χώρα, κύριε Ξυδάκη; Η εργασία βεβαίως είναι λύση, αλλά τη ζημιά που θα έχετε κάνει, ποιος θα την πληρώσει; Εσείς από την τσέπη σας; Τέλος, θέλω να πω δυο πραγματάκια. Ξέρω ότι η Αίθουσα ζει στον κόσμο της. Εσείς θα λύσετε μόνοι σας τα οικονομικά και ο Μητσοτάκης από τώρα ράβει κοστούμια Υπουργών. Ξέρω ότι η Αίθουσα έχει χάσει πλέον τη σοβαρότητά της, δεν πειράζει, και φωνές συναίνεσης και λογικής δεν τις ακούει καθόλου ή τις θεωρεί γραφικές ή όπως αλλιώς τις θεωρεί. Εμείς θα συνεχίσουμε ως Κεντρώοι να μαχόμεθα για το σωστό και δεν μας νοιάζει πώς θα φερθεί η Αίθουσα. Εις τον λαό απευθύνομαι εγώ. Και εδώ από τη Βουλή, απ' αυτό το Βήμα, μην νομίζετε ότι πρωτίστως αναφέρομαι εις τους τριακοσίους. Αναφέρομαι κυρίως εις τον λαό που ακούει και που βλέπει ότι ένα πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να ομονοήσει, να λύσει πέντε προβλήματα και έχουμε οι μισοί να λένε ότι μπορούν μόνοι τους, υβριζόμενοι και υπονομευόμενοι από τους άλλους και οι άλλοι να ράβουν κοστούμια γιατί θα το κάνουν το ίδιο αύριο. Και στο μεταξύ, το κόστος, τις αυτοκτονίες, τις μεταφορές στο εξωτερικό νέων μας, ποιος τις πληρώνει; Ποιος έχει το θάρρος να πληρώσει όλα αυτά τα βάρη; Ο κ. Ξυδάκης λέει θα πάει σπίτι του. Όχι, κύριε Ξυδάκη, δεν είναι μόνο το σπίτι σας, είναι και οι ευθύνες σας, κύριε Ξυδάκη. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος του Ποταμιού, ο κ. Σταύρος Θεοδωράκης.
Δεν καταλαβαίνω πάντως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γιατί κάποιοι στα social media ξαφνιάζονται που η συζήτηση για την αξιολόγηση γίνεται είκοσι ημέρες μετά το κλείσιμό της. Άλλωστε, ζούμε στη χώρα που το επίδομα θέρμανσης δόθηκε την Παρασκευή 30 Ιουνίου, με το θερμόμετρο να δείχνει 45 βαθμούς Κελσίου. Πάμε, όμως, στην ημερήσια διάταξη. Διαβάζω: «Η Ελλάδα πότε με εθνική φανφάρα, πότε με εθνική μουρμούρα κατορθώνει να παρακολουθεί τα μεγάλα ραντεβού της ιστορίας, τους μεγάλους μετασχηματισμούς που συντελούνται στην ομάδα των προηγμένων ευρωπαϊκών χωρών. Κοντολογίς, η Ελλάδα ταξιδεύει με το καλύτερο τρένο που υπάρχει στον κόσμο, αλλά πάντα είναι επιβάτης του τελευταίου βαγονιού. Φτάνει καθυστερημένη και ανεβαίνει την τελευταία στιγμή». Η διαπίστωση είναι του καθηγητή Γιάννη Βούλγαρη. Έχει γίνει πριν από αρκετά χρόνια, αποδίδει όμως πιστά, όσα συνεχίζουν να συμβαίνουν και τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας. Η Ελλάδα που φτάνει καθυστερημένη και ανεβαίνει πάντα την τελευταία στιγμή στο καλύτερο τρένο που έχει ο κόσμος. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΟΥΤΣΗΣ]] Και πρέπει να δούμε τι μας στοιχίζουν αυτές οι καθυστερήσεις. Η οικονομική αποτίμηση είναι σχετικά εύκολη. Οι παλινωδίες του 2015 είχαν αποτιμηθεί περίπου στα 80 δισεκατομμύρια ευρώ. Και τώρα, οι εκπρόσωποι των ευρωπαϊκών θεσμών μιλούν για κόστος άνω των 100 δισεκατομμυρίων. Ποια, όμως, είναι η ζημιά από την καθυστέρηση της τελευταίας αξιολόγησης; Καμμία, μόνο κέρδη υποστηρίζει ο κ. Τσακαλώτος. Ο Υπουργός έδωσε μία συνέντευξη στην «ΑΥΓΗ» στις 25 Ιουνίου. Ο τίτλος της εφημερίδας «ΑΥΓΗ» ήταν: «Ναι, τον Ιούνιο στο Eurogroup αποκομίσαμε τρία σημαντικά κέρδη». Και απαριθμεί ο κ. Τσακαλώτος τα τρία σημαντικά κέρδη. Διαβάζω επί λέξει από την εφημερίδα «ΑΥΓΗ». Πρώτο κέρδος. Κλειδώσαμε τα πρωτογενή πλεονάσματα στο 2%, δηλαδή αλλάξαμε το «τουλάχιστον 2%» του Μαΐου. Αυτό ήταν το πρώτο κέρδος. Δεύτερο κέρδος: Αλλάξαμε τη διατύπωση για τα μέτρα για το χρέος από το «αν χρειαστεί» με το «στην έκταση που απαιτείται». Και τρίτο κέρδος για τον Υπουργό: Υπάρχει μεγαλύτερη σαφήνεια για τα αναπτυξιακά μέτρα και την ανάπτυξη εν γένει. Αυτά, λοιπόν, είναι τα τρία κέρδη της καθυστέρησης για τον κύριο Υπουργό, τον κ. Τσακαλώτο, ένα «τουλάχιστον δύο» που έγινε «δύο», ένα «αν χρειαστεί» που έγινε «στην έκταση που απαιτείται» και μια σαφής αναφορά στην ανάπτυξη. Και οι ζημιές; Αν γυρίσει ο κύριος Υπουργός το βλέμμα του στην ταπεινή οικονομία, θα καταλάβει ότι έχουμε μια πολύ συγκεκριμένη ζημιά στην πραγματική οικονομία. Μειώθηκαν ξανά οι καταθέσεις, αυξήθηκαν τα χρέη του κράτους στους πολίτες και πολλαπλασιάστηκαν τα κόκκινα δάνεια. Η Τράπεζα της Ελλάδος λέει ότι η ανάπτυξη το 2017 θα είναι 1,6%, ενώ η πρόβλεψη ήταν 2,7%, δηλαδή απώλεια εθνικού πλούτου περίπου 2 δισεκατομμύρια. Προφανώς, εάν η Κυβέρνηση ήξερε πού θα κατέληγε η περήφανη διαπραγμάτευσή της, θα την είχε κλείσει πολύ νωρίτερα, όπως και κάποια μέλη της το ζητούσαν. Εμείς προειδοποιούσαμε για τους κινδύνους, αλλά κανείς δεν άκουγε. Γιατί αυτό είναι ένα μόνιμο σύμπτωμα της ελληνικής πολιτικής σκηνής, τα κλειστά αυτιά. Κανείς δεν ακούει κανέναν, γιατί όλοι τα ξέρουν όλα. Έτσι ζούμε ξανά και ξανά τις ίδιες ιστορίες, μια ατέλειωτη κρίση που έχει οδηγήσει την κοινωνία σε παραίτηση. Δεν θέλω να μείνω μόνο στα νούμερα, γιατί δεν είναι μόνο τα νούμερα. Οι συνεχείς καθυστερήσεις μονιμοποιούν την ηττοπάθεια στην ελληνική κοινωνία, σαν εξέδρα επαρχιακής ομάδας που παλεύει πάντα για να αποφύγει τον υποβιβασμό. Και μέσα σε αυτή τη συνθήκη, αναπτύσσονται οι πιο σκοτεινές θεωρίες, «οι μεγάλοι που μας μισούν», «οι διαιτητές που είναι στημένοι» και τελικά, «οι προστάτες που κάποια στιγμή θα μας σώσουν», Βενεζουέλα στην αρχή και μετά Ιράν, Ρωσία, Κίνα. Βρεθήκατε, κύριοι, στην κυβέρνηση εντελώς απροετοίμαστοι. Δύο μνημόνια και τριακόσιες διαδηλώσεις σάς έφεραν στην εξουσία. Αντί, όμως, να χρησιμοποιήσετε τον χρόνο για να μελετήσετε την πραγματικότητα, να εκπονήσετε κάποιο σχέδιο, είδατε τη διακυβέρνηση της χώρας ως σχολική εκδρομή, ωραίες ατάκες και καζούρα για τους αντιπάλους. Το καζούρα το λέω τρυφερά, γιατί πραγματικά θα έπρεπε να πω για λάσπη και συκοφαντίες. Κι όταν άρχισαν να εμφανίζονται τα προβλήματα, καταφύγατε σε παλιά κείμενα, παλιές θεωρίες, παλιές πρακτικές. Αποτέλεσμα; Οι χειρότερες επιδόσεις στην εργασία, στη δικαιοσύνη, στην παιδεία, για να πάρω μόνο τρεις τομείς. Θα αναφερθώ λίγο σε αυτούς τους τρεις τομείς. Δουλειές. Όλοι, επτά μήνες τον χρόνο, δουλεύουν για την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία. Για να το πω και διαφορετικά, για κάθε 100 ευρώ απόδειξη παροχής υπηρεσιών, το κράτος εισπράττει από 60 έως 80 ευρώ. Η ημέρα φορολογικής ελευθερίας, δηλαδή η ημέρα που ο μέσος φορολογούμενος δουλεύει επιτέλους γι' αυτόν και όχι για το κράτος, θα είναι φέτος η 23η Ιουλίου. Πέρυσι ήταν η 6η Ιουλίου και το 2015 ήταν η 27η Ιουνίου. Δηλαδή, κάθε χρόνο προσθέτουμε δύο επιπλέον εβδομάδες δουλειάς για την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία. Είναι στοιχεία του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών «Μάρκος Δραγούμης». Αλλά για ποιο δημόσιο τόσοι φόροι, είναι το επόμενο ερώτημα. Γιατί αν έχεις την αίσθηση ότι υπάρχει φροντίδα και ασφάλεια για την οικογένειά σου, λες χαλάλι. Και η Σουηδία έχει μεγάλους φόρους. Έχει, όμως, και μεγάλες παροχές. Η Ελλάδα, όμως, προσέξτε, κατατάσσεται τελευταία ανάμεσα στις τριάντα αναπτυγμένες οικονομίες, όσον αφορά τους δείκτες κοινωνικής προστασίας, τις υπηρεσίες υγείας, τις ψηφιακές υποδομές και την ποιότητα της εκπαίδευσης. Τελευταία στις τριάντα αναπτυγμένες οικονομίες. Εισφορές Σουηδίας, λοιπόν, αλλά με παροχές τριτοκοσμικής χώρας. Αυτή είναι και η σχετική διεθνής έκθεση. Την καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος του Κόμματος το Ποτάμι κ. Σταύρος Θεοδωράκης καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα έκθεση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτό σημαίνει, λοιπόν, μια άτυπη κοινωνία. Το μέγεθος του δημοσίου, η υπερφορολόγηση και ο κρατισμός είναι τέτοιος που η ελληνική οικονομία θεωρείται διεθνώς ανελεύθερη. Αυτός είναι ο χαρακτηρισμός. Καταλαμβάνει μόλις την εκατοστή εικοστή έβδομη θέση ανάμεσα σε εκατόν ογδόντα χώρες, στην ίδια παρέα με το Μπαγκλαντές και τη Μογγολία. Σας καταθέτω τα διεθνή στοιχεία. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος του Κόμματος το Ποτάμι Σταύρος Θεοδωράκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Πάμε, όμως και σε πιο πρακτικά ζητήματα διακυβέρνησης. Ξέρετε ότι έχω εμμονή με κάποιες λεπτομέρειες, που πολλές φορές περνάνε απαρατήρητες. Θα σας πω, λοιπόν, ένα μικρό θέμα δικαιοσύνης, γιατί εξ όνυχος τον λέοντα. Όσοι έχουν κάνει αδικήματα - προσέξτε τι έχουμε αποφασίσει - που επισύρουν ποινές μέχρι δύο χρόνια, απαλλάσσονται εάν τα έχουν διαπράξει μέχρι τις 31 Μαρτίου του 2016. Εάν τα ίδια αδικήματα τα έχουν κάνει την επόμενη μέρα, την 1η Απριλίου, τιμωρούνται. Αυτή είναι η δικαιοσύνη μας. Δεν μπορούμε, δηλαδή, να αποδώσουμε δικαιοσύνη και παραγράφουμε σχεδόν αδιακρίτως και άδικα αδικήματα. Παράλληλα, για να πάμε και σε ένα θέμα της επικαιρότητας, αφήνουμε ολόκληρες γειτονιές στο έλεος των συμμοριών. Είναι παλιά ιστορία. Δεν αφορά μόνο τα δικά σας χρόνια, αλλά με εσάς φοβάμαι ότι δεν είναι μόνο η ανικανότητα. Υπάρχει και μια κουτοπόνηρη αντίληψη πολιτικής. Τι πιστεύω εγώ; Η ασυλία που δίνετε σε εγκληματικές ομάδες που δρουν στα πανεπιστήμια και στα Εξάρχεια είναι κάτι σαν αριστερός φερετζές. Δηλαδή, μπορεί να βάζουμε φόρους, μπορεί να γίνονται πλειστηριασμοί, όμως η αστυνομική καταστολή δεν θα περάσει. Για να καλοπιάσετε τους ακραίους προχωράτε και σε ένα επόμενο βήμα το επόμενο διάστημα. Σαλπίζετε άλλη μία υποχώρηση στο θέμα της παιδείας. Όχι ότι όλα ήταν καλά, αλλά και αυτά που ήταν λίγο καλά, τα πάμε προς τα πίσω. Κάνετε ξανά λάστιχο το άσυλο για να χωρέσει συμμορίες όπως αυτές που καταγγέλλουν οι φοιτητές στα πανεπιστήμια: πορνεία, κλοπές, ναρκωτικά, βανδαλισμοί. Φέρνετε ένα νομοσχέδιο για τα πανεπιστήμια που χτυπά την αξιοκρατία, τη διαφάνεια και κυρίως - που μας ενδιαφέρει - την εξωστρέφεια. Φέρνει πίσω τις εξαρτήσεις από το καθηγητικό κατεστημένο, ενισχύει τις κομματικές παρατάξεις και όχι τους φοιτητές, εμποδίζει τα πανεπιστήμια να αποκτήσουν πόρους για να αυτοσυντηρηθούν στους δύσκολους καιρούς. Κάναμε μια έρευνα: Δύο στους τρεις πολίτες δεν θέλουν τις κομματικές παρατάξεις στα πανεπιστήμια. Θα δημοσιοποιήσουμε την έρευνα την Τετάρτη σε μια ανοιχτή συνέντευξη τύπου του Ινστιτούτο Π² - είναι το Ινστιτούτο του Ποταμιού - και του δικτύου για τη μεταρρύθμιση. Να ξέρετε πάντως πως αυτήν τη φορά οι φοιτητές αλλά και οι καθηγητές είναι αποφασισμένοι να αντιδράσουν στη νέα αντιμεταρρύθμιση στην παιδεία. Η χώρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να αρχίσει να δίνει τις σωστές μάχες. Να πάψουμε να κυνηγάμε την ουρά μας. Να μην εξαντλούμε τις δυνάμεις μας παρακαλώντας απλώς για την επόμενη δόση. Σχέδιο, αυτογνωσία και ευθύνη. Υπάρχουν μια σειρά από στοιχεία που δείχνουν ότι η χώρα παραμένει στην παρακμή. Θα επιμείνω σε κάποια μικρά αλλά ενδεικτικά αυτής της παρακμής: πρώτοι στο κάπνισμα, πρώτοι στο παθητικό κάπνισμα, πρώτοι στους αναπήρους από τροχαία, πρώτοι στις καισαρικές. Θέλω, όμως, επειδή είμαστε και στον Ιούλιο, να αναφερθώ σε κάποια μικρά που είναι τεράστια και που σχετίζονται με τον τουρισμό μας και τη ζωή των παιδιών μας: σκουπίδια, χωματερές, αποχετεύσεις που συνεχίζουν να χύνονται στα ποτάμια και στις θάλασσες. Πόσοι βιολογικοί καθαρισμοί δουλεύουν σε όλη τη χώρα; Πόσες χωματερές καταλήγουν στο Αιγαίο; Δεν είναι ώρα να στιγματίσουμε περιοχές, αλλά πρέπει να ξέρουμε. Ήμουν προ ημερών σε έναν ευλογημένο κατά τα άλλα τόπο και είδα μια γλίτσα να έχει απλωθεί στη θάλασσα. Ρώτησα έναν ψαρά τι ακριβώς είναι αυτή η γλίτσα. Μου είπε: «Άστα, φίλε. Είναι οι Τούρκοι που ρίχνουν τις αποχετεύσεις στο Αιγαίο». Μα, οι Τούρκοι είναι σχεδόν εκατό ναυτικά μίλια μακριά. Η δική μας ευθύνη, οι δικές μας προτεραιότητες; Στα χρόνια σας, στα δυόμισι χρόνια που κυβερνάτε, ενισχύσατε την άποψη, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, ότι τα προβλήματα λύνονται με την επίκληση συνθημάτων, χωρίς σχέδιο, ότι αρκούν οι φωνές, πολλές φορές και σε κάποιες περιπτώσεις ακραίων από εσάς και οι κατάρες. Η λεωφόρος του λαϊκισμού ήταν πάντα μεγάλη στη χώρα μας και όχι μόνον στα χρόνια σας, αλλά στα χρόνια της κρίσης, τα τελευταία χρόνια, έγινε χαράδρα που κατάπιε τα πάντα. Άκουγα τον κ. Τσίπρα στον ΣΕΒ - ήμουν κι εγώ στην Αίθουσα - ο οποίος είπε: «Να σεβόμαστε τις διαφορετικές φωνές, να απομονώσουμε τις ακραίες φωνές στη χώρα». Σε ποιους απευθύνεται ο κ. Τσίπρας; Στη μισή κοινωνία που αποκαλούσε προδότες; Εκτός και αν μίλαγε για τους Υπουργούς - εδώ αλλάζει το πράγμα - τον κ. Καμμένο και τον κ. Πολάκη. Όμως έχω μια διαφορετική εκτίμηση για τα τελευταία γεγονότα. Οι χυδαίες γραβάτες που αναρτά ο κ. Καμμένος για να γιορτάσει το κλείσιμο της αξιολόγησης, όπως και οι υβριστικές δήθεν μαντινάδες του κ. Πολάκη εναντίον της δικαιοσύνης δεν είναι ατυχήματα της στιγμής, δεν είναι μια κακή στιγμή δηλαδή. Είναι μέρος της ταυτότητας που προσπαθούν να προσδώσουν στη διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Προσέξτε, είναι μια αντισυστημική χυδαιότητα που απευθύνεται στους οργισμένους, στους φανατικούς, στους ακραίους για να τους πουν: «Είμαστε σαν κι εσάς, μην κοιτάς τα υπουργικά μας προνόμια, δες πόσο αντισυστημικός είμαι». Η αντισυστημικότητα, όμως, θα έπρεπε να είχε άλλα χαρακτηριστικά, όπως το να μην επαναλάβεις τα λάθη του παρελθόντος, δηλαδή κυρίως το κομματικό δημόσιο, τις κομματικές προσλήψεις, τις δίμηνες και τετράμηνες συμβάσεις για τους ανέργους. Κυρίοι και κύριοι της Κυβέρνησης, δεν θέλετε, και φοβάμαι ότι δεν μπορείτε, να εντάξετε τη χώρα με ισότιμους όρους στον νέο παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας. Ανάπτυξη και επενδύσεις ήταν έννοιες ασύμβατες με τους ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Η χώρα χρειάζεται εδώ και τώρα εκατοντάδες επενδύσεις, μικρές και μεγάλες, που θα έχουν μια τελική αξία δεκάδων δισεκατομμυρίων. Σε όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο συζητούν για την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση, για τη ρομποτική, για την τεχνητή νοημοσύνη, για το ίντερνετ των πραγμάτων. Εμείς εδώ απλώς συνεχίζουμε να εξάγουμε εγκεφάλους. Τα παιδιά μας σπουδάζουν και μεγαλουργούν αλλού αντί να δημιουργήσουμε εδώ τις θέσεις εργασίας για όλα αυτά. Η Αριστερά, λοιπόν, που μας κυβερνά, μαζί με λίγο ακροδεξιά, αγνοεί και χλευάζει την ατομική πρωτοβουλία. Το ξεπερασμένο κομματικό δημόσιο και οι ιδεοληψίες εμποδίζουν τους ανθρώπους να δημιουργήσουν και να πάνε παρακάτω τη χώρα. Κι όμως θα έπρεπε να τους αφήσουμε να το κάνουν με λύσεις ανάπτυξης σε ένα κράτος δικαίου. Να σεβαστούμε δηλαδή τους αγώνες των ανθρώπων της παραγωγής, να διδαχθούμε από τις νίκες τους ακόμα και αυτήν την εποχή της κρίσης. Όλες αυτές οι μικρές επαναστάσεις μπορούν να συνθέσουν την προοδευτική επανάσταση που έχει ανάγκη η χώρα. Όλα αυτά, όμως, έχουν μια ελάχιστη προϋπόθεση, το να φύγουμε από συντηρητικές λύσεις, όπως αυτές δυστυχώς που υπηρετείτε κι εσείς τριάντα μήνες τώρα, να επιλέξουμε λύσεις που βλέπουν μπροστά, χωρίς αριστερές και δεξιές παρωπίδες, λύσεις που μπορεί να εγγυηθεί μόνο το προοδευτικό κέντρο. Ούτε μπροστά και Αριστερά, ούτε μπροστά και Δεξιά. Να αλλάξουμε δηλαδή τελικά εποχή και όχι απλώς κυβέρνηση. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ τον κ. Θεοδωράκη. Παρακαλώ, πριν μιλήσει ξανά ο Πρωθυπουργός, γιατί πιο ύστερα θα πάρει τον λόγο ο κ. Χουλιαράκης για λόγους οικονομίας της συζήτησης και προγραμματισμού του Πρωθυπουργού, θα μιλήσει για τρία λεπτά ο κ. Πολάκης επί προσωπικού. Το έχουμε πει από πριν, επειδή έχει δοθεί ο λόγος και στον κ. Βορίδη. Δεν υπάρχει θέμα. Παρακαλώ, κύριε Πολάκη.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, που μου δίνετε τον λόγο. Ο κ. Μητσοτάκης προηγουμένως μας αποκάλεσε θεσμικά χυδαίους, με αφορμή κάποιες δηλώσεις σε σχέση με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας και κάποιες άλλες χιουμοριστικές δηλώσεις στα κοινωνικά δίκτυα. Είναι προφανές ότι έχουμε διαφορετική κλίμακα αξιών. Εγώ θα ήθελα να ρωτήσω συγκεκριμένα τον κ. Μητσοτάκη τι είναι τελικά θεσμική χυδαιότητα. Για μένα θεσμικά ανάρμοστο και θεσμική χυδαιότητα είναι να μην έχεις φέρει από την επόμενη μέρα που έχει αποκαλυφθεί το πόθεν έσχες το δικό σου και της συζύγου σου, η οποία έχει εμφανίσει μεγάλη αύξηση των περιουσιακών στοιχείων και αγορές μέσα από δανεισμό.
Πού το ξέρεις αυτό;
Δεύτερον, είναι θεσμικά ανάρμοστο...
Πού το ξέρει αυτό, κύριε Πρόεδρε;
Είναι προσωπικό ζήτημα αυτό;
Σας παρακαλώ, κάντε ησυχία.
Κύριε Πρόεδρε, είναι αυτό συζήτηση Βουλής; Συγγνώμη, μιλάει για τον Πρόεδρο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, για το πόθεν έσχες...
Κύριε Βρούτση, παρακαλώ, κάντε ησυχία.
Είναι θεσμικά ανάρμοστο και θεσμικά χυδαίο....
Ντροπή, κύριε Πρόεδρε, που τον ανέχεστε!
Σας παρακαλώ, κάντε ησυχία.
Θεσμικά ανάρμοστο...
Δηλαδή, είναι μέσα στο πόθεν έσχες ο κ. Πολάκης;
Όχι, δεν είναι.
Τι πράγματα είναι αυτά, κύριε Πρόεδρε; Καταλύσατε τη δημοκρατία.
Συνεχίζω.
Κύριε Βρούτση, σας παρακαλώ, μη διακόπτετε.
Καταλύσατε τους κανόνες της δημοκρατίας. Ξέρει ο κ. Πολάκης τι συμβαίνει στον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας;
Μη διακόπτετε, σας παρακαλώ. Προφανώς αναφέρεται και παίρνει την ευθύνη για δημοσιεύματα επ' αυτού του θέματος. Παίρνει την ευθύνη ο ίδιος. Με συγχωρείτε, αντιλαμβάνεστε…
Ναι, αλλά εδώ πού βρίσκεται το προσωπικό; Απαντά επί προσωπικού;
Είναι αυτό επί προσωπικού;
Το προσωπικό πού είναι;
Παρακαλώ πολύ, αφήστε τον να ολοκληρώσει.
Το προσωπικό πού είναι;
Προσωπικό είναι. Τι να κάνουμε; Ελάτε, κύριε Πολάκη, συνεχίστε, σας παρακαλώ.
Αν με αφήσουν, δεν είναι πολλά αυτά που θέλω να πω. Τέσσερα - πέντε πράγματα είναι.
Ας κάνουμε «Σοβιετία» στο Κοινοβούλιο!
Θεσμικά ανάρμοστο είναι να υπάρχει δάνειο σε εφημερίδα ιδιοκτησίας σου, για το οποίο να μην έχεις πληρώσει τίποτα για μια δεκαετία, και όταν αυτό αποκαλύπτεται στην επιτροπή της Βουλής, να κάνεις μια ρύθμιση, με την οποία τα τρία τέταρτα του δανείου θα πληρωθούν στην τελευταία δόση, όπως δηλαδή μπορεί να κάνει και ο κάθε Έλληνας πολίτης. Θεσμικά ανάρμοστο, κατά τη γνώμη μου, είναι να έχει νοσηλευτεί όλη σου η οικογένεια στο «Ντυνάν» να μην έχεις πληρώσει τίποτα ή ελάχιστα και να έχει πάρει επίσης - φανταστείτε αυτό να συνέβαινε με ένα μέλος της σημερινής Κυβέρνησης - τη διαφημιστική προβολή του «Ερυθρού Σταυρού» συγγενικό σου πρόσωπο. Αυτό είναι θεσμικά επιτρεπτό. Είναι θεσμικά ανάρμοστο, κατά τη γνώμη μου, να επιχαίρεστε ως κόμμα συνολικά για μια απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, το οποίο απαλλάσσει τις λίστες με τους φοροφυγάδες, τη Μπόργιανς και τη Λαγκάρντ, καταπατώντας κάθε έννοια κοινού περί δικαίου αισθήματος.
Ευχαριστώ, κύριε Πολάκη.
Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Απαντάει επί προσωπικού!
Ολοκληρώνουμε.
Και τέλος θεσμικά ανάρμοστο και θεσμικά χυδαίο είναι να χρεώνεις στην εφορία 30 εκατομμύρια ευρώ αυτούς που νοσηλεύτηκαν στα νοσοκομεία την περίοδο 2012-2014, γιατί εμείς κάνουμε το αντίθετο. Αυτά τα χρέη διαγράφουμε από αυτούς τους ανθρώπους. Θα ήθελα κάποιες συγκεκριμένες απαντήσεις επ' αυτών.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πολάκη. Κοιτάξτε, όταν γίνεται μια κακή αρχή, δυστυχώς, συνεχίζεται. Και παίρνω όλη την ευθύνη εγώ πάνω μου, διότι και ο κ. Βορίδης πήρε αφορμή, πέραν του προσωπικού του, να ανοίξει όλο το ζήτημα και αναφέρθηκε στο τι, κατά τη γνώμη του, συνέβη με τον κ. Γιαννουσάκη κ.λπ.. Όταν γίνονται συζητήσεις σε επίπεδο Αρχηγών κομμάτων και μετά υπάρχουν δευτερολογίες, καλό είναι όλη αυτή η ύλη να μαζεύεται και από τους Αρχηγούς και να απαντιούνται και τα θέματα που αφορούν πρόσωπα. Εν πάση περιπτώσει, εξελίχθηκε η διαδικασία. Κύριε Πρωθυπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Νόμιζα ότι σήμερα ο κ. Μητσοτάκης ζήτησε την προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για την οικονομία και για την απόφαση του Eurogroup. Αντ' αυτού διαπίστωσα ότι αφιέρωσε τουλάχιστον τα δεκαπέντε πρώτα λεπτά από την ομιλία του για να σχολιάσει τα tweet του κ. Καμμένου και τις αναρτήσεις στο facebook του κ. Πολάκη. Τόσο μεγάλη ήταν η έγνοια του να κουβεντιάσουμε για την οικονομία, που ξεκίνησε αυτήν τη συζήτηση - που εδώ και δύο εβδομάδες έχει ζητήσει και έχει ειπωθεί πολλάκις στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ότι θα είναι η ώρα να μάθουμε την αλήθεια για τη συμφωνία - κάνοντας σχόλια για τις αναρτήσεις στα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης. Δεν είστε τρολ στα social media, κύριε Μητσοτάκη. Είστε Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευση και περίμενα να έχετε να πείτε κάτι ουσιαστικό. Όμως, η ένδεια των επιχειρημάτων σας για την οικονομία σάς οδήγησε στο να καταναλώσετε δεκαπέντε λεπτά. Θα έρθω και σε αυτά τα δεκαπέντε λεπτά για να δώσω απαντήσεις. Εγώ, όμως, θα ξεκινήσω σχολιάζοντας ορισμένα πράγματα τα οποία είπατε στο δεύτερο μισό της ομιλίας σας και τα οποία αφορούσαν την οικονομία και την απόφαση του Eurogroup. Κύριε Μητσοτάκη, πρώτα απ' όλα, φαίνεται ότι δεν έχετε κατανοήσει πόσο σημαντικό είναι για την πορεία της ελληνικής οικονομίας να έχουμε έναν κλειδωμένο αλγόριθμο σε σχέση με τα απαραίτητα μέτρα για την απομείωση του χρέους. Βεβαίως, δεν το έχετε κατανοήσει, διότι το κόμμα σας, η παράταξή σας, ουδέποτε είχε αναδείξει το χρέος ως μια σημαντική παράμετρο για την πορεία της οικονομίας και θεωρούσατε ότι οι επενδυτές θα έρθουν να εμπιστευτούν ξανά την ελληνική οικονομία επειδή εσείς τους τάζατε - τα ίδια μας λέτε και τώρα - ότι αν κυβερνάτε, θα τους κάνετε όλα τα χατίρια και θα προσχωρήσετε στις πιο ακραίες νεοφιλελεύθερες επιλογές για τη μείωση του εργασιακού κόστους. Όμως, το χρέος είναι μια βασική παράμετρος και βασικός παράγοντας. Και αυτό το οποίο διασφαλίστηκε στην απόφαση του Eurogroup της 15 Ιουνίου είναι τα πρωτογενή πλεονάσματα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, στο ύψος του 2%. Εσείς μπορεί να λέτε ότι αυτό είναι λίγο και να θέλατε περισσότερη μείωση. Και εμείς θα συμφωνήσουμε μαζί σας σε αυτό, αν και βεβαίως εσείς υπογράφατε τεσσάρια, όχι 2%. Όμως, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το γεγονός ότι με βάση τις υποχρεώσεις της χώρας που απορρέουν από το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης - τις οποίες υποχρεώσεις και εσείς και εμείς θεωρούμε ότι πρέπει να τις εκπληρώνουμε ως χώρα - και με βάση το δημόσιο χρέος, μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο, τα πλεονάσματα θα έπρεπε να ήταν στο 2,6% και όχι στο 2%. Το κλείδωμα στο 2% σημαίνει αυτομάτως, για όσους μπορούν να συνυπολογίσουν και να καταλάβουν και να διαβάσουν σωστά την απόφαση, ότι αυτό το 0-15 που μπαίνει, και αφορά το χρόνο επέκτασης της ωρίμανσης των αποπληρωμών και την περίοδο χάριτος για τα επιτόκια, δεν μπορεί να είναι στο μηδέν - τόσο απλά - παρά μονάχα στο 15, στο 14, γύρω από την περιοχή του 15. Αυτό, σε συνδυασμό με την αποδοχή της πρότασης για ρήτρα ανάπτυξης - που ακόμα και αυτή ήρθατε τώρα να την αμφισβητήσετε σε ό,τι αφορά τη θετική της συμβολή, δηλαδή να διαβάσετε την απόφαση από την πλευρά των πιστωτών και όχι από τη δική μας πλευρά και να μας πείτε ότι αν έχουμε μεγαλύτερη ανάπτυξη θα πρέπει αυτοί να μειώσουν τα μέτρα για το χρέος, που αυτό δεν προκύπτει από πουθενά και θα έχετε τη δυνατότητα να το διαπιστώσετε και στο άμεσο μέλλον, όταν θα γίνει ακόμα πιο εξειδικευμένος αυτός ο μηχανισμός ότι είναι μόνο θετικά τοποθετημένος - μας δίνει μια σταθερότητα και βεβαιότητα ότι τα απαιτούμενα μέτρα για το χρέος - η επιμήκυνση - θα είναι πράγματι κοντά στα δεκαπέντε χρόνια και ότι σε κάθε περίπτωση κάνουμε τους εταίρους μας συνεταίρους στην προοπτική ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας. Γι' αυτό και για πρώτη φορά προχωρούν σε δεσμεύσεις σε ό,τι αφορά την αναπτυξιακή τράπεζα, αναγκαία για την ελληνική οικονομία πολύ περισσότερο από κάθε άλλη οικονομία της ευρωζώνης, που όμως δεν την είχαμε - και εσείς ποτέ δεν τη διεκδικήσατε - , αλλά και σε συγκεκριμένες δεσμεύσεις μέσα από μια πλατφόρμα χρηματοροών και δράσεων με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων ως πυλώνα σε αυτή την πλατφόρμα, αλλά και με άλλες αναπτυξιακές τράπεζες χωρών της ευρωζώνης. Αν αυτό για εσάς είναι ασήμαντο, κύριε Μητσοτάκη, μας αρκεί που είναι πάρα πολύ σημαντικό για τους επενδυτές και μας αρκεί που βλέπουμε αυτή την ανάγνωση από τις αγορές και όχι τη μίζερη δική σας ανάγνωση. Ήρθατε, λοιπόν, σήμερα στη Βουλή με ποδοσφαιρική διάθεση. Αν και απ' ό,τι καλά θυμάμαι, ούτε στο ποδόσφαιρο τα πάτε καλά με τις προβλέψεις. Είχατε προβλέψει ότι θα πάρει το πρωταθλητριών η Paris Saint Germain και σας είχα απαντήσει με μια ανάρτηση. Μου απαντήσατε, όμως, με την ΕΛΣΤΑΤ. Eντάξει. Ούτε αυτό τώρα σας αρκεί, γιατί η ΕΛΣΤΑΤ αναθεώρησε. Ήρθατε, λοιπόν, και είπατε ότι χάσαμε 5-0. Τελικά, όμως, μας τρελάνατε στα αυτογκόλ. Και θέλω να μου λύσετε μια απορία. Αφού δεν πήραμε τίποτα, όπως λέτε, και φάγαμε πέντε γκολ και δεν βάλαμε κανένα, γιατί καταγράφουν ιστορικό χαμηλό από την αρχή της κρίσης, από το 2009, οι αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων; Γιατί αναβαθμίζουν την Ελλάδα οι οίκοι αξιολόγησης, αφού «φάγαμε» πέντε γκολ; Γιατί; Και άραγε, τι θα λέτε και στο άμεσο μέλλον, όταν κι άλλοι οίκοι αξιολόγησης θα αναβαθμίζουν την Ελλάδα; Μας είπατε, βέβαια, σήμερα ότι «ο λόγος δεν είναι ότι καταφέρατε και βάλατε εσείς κάποιο γκολ - «φάγατε» πέντε - , αλλά ότι έχουμε στον πάγκο εσάς, κύριε Μητσοτάκη, και βλέπουν οι αγορές ότι θα έρθετε εσείς κάποια στιγμή και θα μπορέσετε να ισοφαρίσετε. Γι' αυτό πηγαίνουν καλά τα ομόλογα. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Ποιον προσπαθείτε να κοροϊδέψετε; Έχει ξαναειπωθεί ποτέ τέτοιο επιχείρημα, όπως ότι περιμένουν οι αγορές τι θα γίνει μετά από δύο χρόνια και κρίνουν όχι αυτόν που είναι κυβέρνηση και την πολιτική του, αλλά την Αντιπολίτευση; Εγώ, παρ' όλα αυτά, θέλω να σας συγχαρώ διότι σήμερα κάνατε ένα βήμα. Πριν από λίγες μέρες είχατε πάει στο Economist. Και εκεί είπατε ούτε λίγο ούτε πολύ να ετοιμάζεστε για επενδύσεις, όχι τώρα, αλλά σε δυο χρόνια, όταν θα γίνουν εκλογές και αν κερδίσετε. Και φαίνεται ότι κάποιοι σοβαροί άνθρωποι, και από την παράταξή σας, σας συνέστησαν να έρχεστε εδώ, σε τόσο κρίσιμα εθνικά θέματα - γιατί είναι εθνικό θέμα η ανάκτηση της αξιοπιστίας και η έξοδος από την κρίση - και να μην τοποθετείστε με κομματικό φανατισμό. Κι αυτό το χαιρετίζω. Και είπατε να έρθουν οι επενδύσεις τώρα. Δεν χρειαζόταν, όμως, να το πείτε εσείς. Το ενδιαφέρον πράγματι είναι ισχυρό, πράγματι είναι πρωτοφανές σε σχέση με τα χρόνια της κρίσης και το μεγάλο στοίχημα για εμάς είναι αυτές να τις αξιοποιήσουμε, να αξιοποιήσουμε την επόμενη περίοδο. Ήρθατε, όμως, ξανά να κάνετε την ίδια κριτική σε σχέση με την πρώτη περίοδο της διακυβέρνησής μας, το πρώτο εξάμηνο του 2015 και τα επιτεύγματα της κυβερνήσεως Σαμαρά. Και πραγματικά, βλέποντάς σας από τα κυβερνητικά έδρανα να αγορεύετε, μου θυμίσατε την αγαπημένη αυτή ταινία στο ελληνικό σινεφίλ κοινό, τον «Μπακαλόγατο» με τον Χατζηχρήστο «Τρεις το λάδι, τρεις το ξύδι». Είναι δυνατόν να μας κάνετε τέτοια κριτική, κύριε Μητσοτάκη; Είναι δυνατόν να μας λέτε ότι στοίχισε η διαπραγμάτευση 100 δισεκατομμύρια ευρώ, γιατί συνυπολογίζετε τον τρίτο δανεισμό, τον οποίο πήραμε για να αποπληρώσουμε προηγούμενα δάνεια - όχι καινούργιο χρέος, δηλαδή, αλλά για να αποπληρώσουμε προηγούμενα δάνεια και δεν θα τον αξιοποιήσουμε και όλο - και να συνυπολογίζετε και τις προβλέψεις που είχαν γίνει στο μεσοπρόθεσμο το 2014 για την περίοδο 2014-2018, έναντι των αποτελεσμάτων που είχαμε μετά; Αν θέλετε να τα συγκρίνουμε έτσι, να τα συγκρίνουμε έτσι, λοιπόν, τύπου «μπακαλόγατου» οικονομικά. Να σας θυμίσω, κύριε Μητσοτάκη, τι προβλέψεις είχε το μεσοπρόθεσμο 2012-2015, που αφορούσε τη διετία που διακυβέρνησε τη χώρα ως Πρωθυπουργός ο κ. Σαμαράς και ποια ήταν τα αποτελέσματα. Το 2012 είχαμε πρόβλεψη για ανάπτυξη 1,1%. Ξέρετε πόση ήταν η ύφεση; Ήταν 7%, κύριε Μητσοτάκη! Για το 2013 υπήρχε πρόβλεψη ανάπτυξης 2,1%. Ξέρετε πόσο ήταν η ύφεση, κύριε Μητσοτάκη; Ήταν 3,9%! Για το 2014 υπήρχε πρόβλεψη για ανάπτυξη 2,1%. Τελικά είχαμε 0,4%. Με βάση τις προβλέψεις σας, λοιπόν, αν θέλετε να κάνουμε την ίδια μπακαλίστικη λογική, το 2012 θα έπρεπε το ΑΕΠ να ήταν στα 210,8 δισεκατομμύρια και ήταν στα 195 δισεκατομμύρια. Χάσατε, δηλαδή, 16 δισεκατομμύρια. Το 2013 το ΑΕΠ έπρεπε να είναι στα 215,22 δισεκατομμύρια, αλλά ήταν 184,5 δισεκατομμύρια. Χάσατε 31 δισεκατομμύρια. Και το 2014, με βάση τις προβλέψεις σας, το ΑΕΠ θα έπρεπε να είναι 219,7 δισεκατομμύρια. Και ξέρετε πόσο ήταν; Ήταν 185 δισεκατομμύρια. Χάσατε, δηλαδή, ακόμα 35 δισεκατομμύρια. Πόσο είναι το σύνολο; Είναι 82 δισεκατομμύρια! Μην πιάνετε το κεφάλι σας. Αυτά μας κατηγορείτε εμάς. Την ίδια αριθμητική του μπακαλόγατου.
Βασικά οικονομικά. Επιτέλους να τα μάθετε, να σας τα πει ο Υπουργός σας!
Αυτά λέτε, κύριε Μητσοτάκη!
Παρακαλώ, ήσυχα. Παρακαλώ, κύριε Μητσοτάκη, μην εξεγείρεστε.
Και αν με βάση την ίδια λογική σας προσθέσουμε και τα 140 δισεκατομμύρια του δανείου που συνήψατε, που πήρε ο κ. Σαμαράς, τότε μας κάνει 222 δισεκατομμύρια. Αυτό θέλετε; Αυτό θέλετε να συγκρίνουμε; Να πάμε και στην εποχή Παπανδρέου και να προσθέσουμε και εκεί τις προβλέψεις έναντι αποτελεσμάτων και να προσθέσουμε και τον πρώτο δανεισμό; Να μην πάμε, γιατί ο λογαριασμός θα γίνει σαν τον πύραυλο που εκτοξεύσαμε την προηγούμενη εβδομάδα, τον δορυφόρο. Εκεί θα πάει ο λογαριασμός! Όμως, έχει νόημα να κουβεντιάζουμε με αυτόν τον τρόπο; Είναι σοβαρή η στάση ενός Αρχηγού Αντιπολίτευσης, που έχει και στις περγαμηνές του ότι γνωρίζει οικονομικά, να έρχεται και να συγκρίνει τέτοια πράγματα; Είναι σοβαρή στάση αυτή για την οικονομία; Έρχομαι, λοιπόν, στην ουσία, κύριε Μητσοτάκη. Όσον αφορά το πώς θα κριθεί η περίοδος που εσείς κυβερνήσατε με την περίοδο που εμείς κυβερνάμε, να είστε βέβαιος ότι θα κριθεί κυρίως από το κοινωνικό πεδίο. Από το πόση ανεργία εσείς δημιουργήσατε και πόσες θέσεις εργασίας θα δημιουργήσουμε εμείς. Από το πόσες κοινωνικές πληγές εσείς ανοίξατε και πόσες κοινωνικές πληγές θα κλείσουμε εμείς. Και, βεβαίως, θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό και από το γεγονός ότι εσείς, αν προσθέσουμε τις δύο περιόδους Παπανδρέου και του κ. Σαμαρά, είχατε 65 δισεκατομμύρια ευρώ σε μέτρα και το πώς εμείς καταφέραμε, με το ένα δέκατο, το ένα όγδοο της δημοσιονομικής επιβάρυνσης που είχατε εσείς, να βγάλουμε τη χώρα από την κρίση. Εκεί θα κριθούμε. Και έρχομαι σε ένα άλλο σημείο της παρέμβασής σας. Μας κατηγορήσατε ότι είχαμε υποσχεθεί πως θα φέρουμε περισσότερα από τη φοροδιαφυγή και δεν έχουμε φέρει τίποτα. Η κριτική είναι μέσα στη δημοκρατία. Όλοι κρινόμαστε, και οι κυβερνήσεις, και η εκτελεστική εξουσία, και η νομοθετική και η δικαστική εξουσία πολλές φορές. Είναι άλλο ότι είναι σεβαστές οι αποφάσεις της. Όμως, κρίνονται. Αν κατάλαβα καλά, λοιπόν, διαπιστώνω από την επιθετικότητα που βλέπω σε κάποιες δηλώσεις κριτικής και από τη χαρά, λοιπόν, που σας έπιασε με βάση μια τελευταία απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας ότι μάλλον είστε με την πλευρά αυτών που πρέπει να αποφύγουν, κατ' εσάς, να πληρώσουν. Αναφερθήκατε σε κάποια στοιχεία. Να σας πω, λοιπόν, ότι τα βεβαιωθέντα ποσά από τις τελωνειακές αρχές, που αφορούν υποθέσεις παραβιάσεων καυσίμων και καπνικών προϊόντων τη διετία 2013-2014, ήταν 219.239.000 ευρώ. Αυτά ήταν τα δικά σας βεβαιωθέντα. Τι κάναμε εμείς; Από 1-1-2015 μέχρι τον Μάιο του 2017 στην ίδια κατηγορία παραβάσεων τα βεβαιωθέντα πρόστιμα ανέρχονται σε 711.763.000 ευρώ. Όσον αφορά τη λίστα Λαγκάρντ, το 2014 τα βεβαιωθέντα ποσά ήταν 26.620.000 ευρώ. Από το 2015 έως τις 30 Απριλίου του 2017 τα βεβαιωθέντα ποσά είναι 237.964.000 ευρώ. Όσον αφορά τη λίστα Μπόργιανς, από το 2015 μέχρι τις 30 Απριλίου του 2017 έχουν βεβαιωθεί 12.710.000 ευρώ. Και το σημαντικότερο είναι το εξής - γιατί μιλήσατε για κατάρρευση των ελεγκτικών μηχανισμών, είπατε ότι έχουμε σηκώσει τα μολύβια, ότι τους αφήνουμε να περνάνε. Δεν ξέρω βέβαια αν το είπατε με ανησυχία ή με χαρά αυτό. Πάμε λοιπόν στην εθελούσια αποκάλυψη αδήλωτων εισοδημάτων, στην οποία εμείς με τους χειρισμούς μας και με τη νομοθετική παρέμβαση του VDI καταφέραμε και οδηγήσαμε πολλούς φοροφυγάδες, μέχρι τις 9 Ιουνίου του 2017, να δηλώσουν εθελοντικά 3.671.526.000 ευρώ, 3,6 δισεκατομμύρια εθελούσια δήλωση. Εμείς το καταφέραμε αυτό. Τώρα, κύριε Μητσοτάκη, το πώς θα καταφέρουμε και πόσα θα καταφέρουμε να εισπράξουμε από αυτά είναι μια άλλη υπόθεση, στην οποία θα σας θέλαμε σύμμαχο και όχι να μας κουνάτε το δάχτυλο και όχι να χαίρεστε που ενδεχομένως - λέω «ενδεχομένως», γιατί το καλό το παλικάρι θα βρει μονοπάτια - , αν ισχύσουν διάφορα θεσμικά εμπόδια, από αυτά τα 3,6 δισεκατομμύρια ευρώ θα χάσουμε κάποια χρήματα. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Αναφερθήκατε επίσης στο θέμα της έρευνας - κι είχαμε και μια μικρή διακοπή, αν και δεν το συνηθίζω - και μας είπατε μάλιστα ότι πρέπει να ντρεπόμαστε. Δεν έχω καταλάβει, αντιστρέφονται οι ρόλοι σε αυτή την Αίθουσα. Πού ήταν οι δαπάνες για την έρευνα επί των ημερών σας και ιδιαίτερα την περίοδο του πρώτου και του δεύτερου μνημονίου; Ξέρετε ότι είχαν πέσει στο χαμηλότερο ποσοστό του ΑΕΠ ιστορικά, σε μια εποχή που όλες οι χώρες που θέλουν να κοιτάνε μπροστά επενδύουν στην έρευνα και στην καινοτομία; Εμείς το πρώτο πράγμα που κάναμε, σε συνθήκες πρωτοφανούς έλλειψης ρευστότητας και δημοσιονομικής κρίσης, το πρώτο δύσκολο εξάμηνο του 2015 ήταν να αυξήσουμε τον προϋπολογισμό κατά 200 εκατομμύρια ευρώ στην έρευνα. Ενώ εσείς τον είχατε μειώσει τα προηγούμενα χρόνια, εμείς κάναμε 16% αύξηση στις δαπάνες για την ενίσχυση της έρευνας και θα συνεχίσουμε να διαθέτουμε από τα απαιτούμενα κονδύλια. Έχει φτάσει κοντά στο 1%, είναι 0,96% του ΑΕΠ. Πρέπει να πάει παραπάνω. Σήμερα ανακοινώνεται η παροχή πεντακοσίων τριάντα οκτώ υποτροφιών σε υποψήφιους διδάκτορες από το ΕΛΙΔΕΚ, το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας, που εμείς ιδρύσαμε. Για πρώτη φορά λοιπόν στη χώρα σε τέτοια έκταση δίνονται υποτροφίες επιστημόνων, σε μια προσπάθεια να κρατήσουμε εδώ το πιο σημαντικό δυναμικό της χώρας ή να το γυρίσουμε και πίσω. Μαζί με πόρους από το ΕΣΠΑ, θα δοθούν πρόσθετοι πόροι 240 εκατομμυρίων ευρώ για έρευνα στα ΑΕΙ και σε ερευνητικά κέντρα, επίσης για πρώτη φορά σε τέτοια έκταση στη χώρα. Προφανώς δεν σας ενημερώνουν σωστά, γι' αυτό αντέδρασα. Νομίζετε ότι επειδή έχετε κριτική, με τη δική σας ιδεολογική σκοπιά, σε άλλα ζητήματα που αφορούν την εκπαίδευση, όποιον πάρει ο χάρος. Ελάτε, λοιπόν, να δούμε τι γίνεται στην έρευνα. Ιδρύσαμε και το Ταμείο Επιχειρηματικών Συμμετοχών, με στόχο τη δημιουργία startups επιχειρήσεων και την αξιοποίηση του ερευνητικού αποτελέσματος και τη στήριξη της καινοτόμου επιχειρηματικότητας. Τουλάχιστον, κύριε Μητσοτάκη, όταν κάνετε κριτική, να γνωρίζετε τα στοιχεία. Έρχομαι τώρα να σχολιάσω αυτά τα οποία είπατε στο πρώτο μισό της ομιλίας σας. Στο πρώτο μισό της ομιλίας σας δεν μιλήσατε για την οικονομία, αλλά σχολιάζατε κυρίως δύο Υπουργούς. Φτάσατε όμως στο σημείο - και γι' αυτό απαντώ, αλλιώς δεν θα απαντούσα - … Κύριε Δένδια, θα χρονομετρήσουμε τα λεπτά μετά.
Να ακριβολογούμε, έντεκα και σαράντα πέντε ακριβώς.
Εντάξει, ευχαριστώ. Το παρατηρήσατε κι εσείς βλέπω, άρα σας έκανε εντύπωση. Έρχομαι, λοιπόν, και λέω ότι δεν θα σχολίαζα αν δεν άκουγα μια φράση που πραγματικά με προκαλεί. Μιλήσατε για «θεσμική χυδαιότητα» από την πλευρά της Κυβέρνησης. Και θέλω να σας απαντήσω ευθέως, κύριε Μητσοτάκη. Θεσμική χυδαιότητα δεν είναι όταν κάποιος κάνει κριτική ακόμη και σε σεβαστές αποφάσεις σε ό,τι αφορά την εφαρμογή τους, στις αποφάσεις της δικαιοσύνης. Αντιθέτως, θεσμική χυδαιότητα είναι να μιλάτε εσείς για φοροδιαφυγή και «λίστες», που τις είχατε χαμένες στα συρτάρια σας, προσφέροντας αμνηστία στους μεγαλοσχήμονες φίλους σας. Θεσμική χυδαιότητα είναι τα θαλασσοδάνεια που έπαιρναν τα κόμματά σας και εκδότες, για να λιβανίζουν την πολιτική σας και με «αέρα» μάλιστα, όπως και οι ίδιοι δήλωσαν στην εξεταστική επιτροπή. Θεσμική χυδαιότητα ήταν οι μίζες της «SIEMENS», που κατέληγαν στα ταμεία των χρεοκοπημένων κομμάτων σας για χρόνια. Θεσμική χυδαιότητα είναι όχι μόνο να χαρίζεις το «Ερρίκος Ντυνάν» σε ιδιώτες, αλλά να φροντίζεις, πριν το ξεπουλήσεις, να νοσηλεύονται εκεί τζάμπα, δωρεάν συγγενικά σου πρόσωπα ή να «δουλεύουν» εκεί με αργομισθίες φίλοι και γνωστοί. Και θεσμική χυδαιότητα είναι να αξιοποιείς τη θέση σου στην πολιτική για να παίρνεις δάνεια, προσωπικά ή εταιρικά, για δική σου χρήση δανεικά και αγύριστα. Θεσμική χυδαιότητα είναι να μετατρέπεις μια παράταξη, η οποία έχει μια ιστορία στον τόπο, το κόμμα σου ή οποιαδήποτε παράταξη ή τη μικρότερη - δεν με ενδιαφέρει αυτό - σε βραχίονα επιχειρηματικών συμφερόντων στη Βουλή. Θεσμική χυδαιότητα ήταν αυτό που κάνατε με τη συνέντευξή σας στο «POLITICO», στο εξωτερικό, όπου «ξεπλύνατε» την Χρυσή Αυγή και δηλώσατε ότι η βία στην Ελλάδα αφορά μονάχα την Αριστερά. Αυτό είναι θεσμική χυδαιότητα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και κλείνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το εξής: Φτάσατε στο σημείο σήμερα εσείς να κατηγορήσετε τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ότι τα κάνουν όλα για την καρέκλα τους. Εσείς τους κατηγορήσατε για αυτό. Ακούστε, κύριε Μητσοτάκη: Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν γεννήθηκαν για να είναι Βουλευτές και αν κάποια στιγμή είτε το κόμμα τούς το ζητήσει είτε τα πιστεύω τους να ξαναβρεθούν στην βιοπάλη, δεν είναι ανεπάγγελτοι, δεν θα χαθούν. Αλίμονο σε κάποιους άλλους που χωρίς την καρέκλα δεν θα ήταν τίποτε! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και κλείνω λέγοντάς σας το εξής: Σας είχα πει κάποια στιγμή από αυτό εδώ το Βήμα ότι θα γίνετε τελικά ο πρώτος στην ιστορία Αρχηγός της Αντιπολίτευσης, που θα ζητάτε σχεδόν επί τέσσερα χρόνια εκλογές και αυτές δεν θα γίνονται παρά μονάχα όταν έρθει η ώρα τους θεσμικά. Σήμερα θα σας πω και κάτι ακόμη: Θα είστε και ο πρώτος που θα πανηγυρίζει συνεχώς, επειδή θα νικά στις δημοσκοπήσεις, αλλά όταν έρθει η κάλπη, θα καταλάβετε ότι δεν ψηφίζουν οι δημοσκόποι, ψηφίζει ο ελληνικός λαός και με αυτές τις θέσεις, τα προγράμματα και τις εκλεκτικές σας συμμαχίες δεν θα τον κερδίσετε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Όταν θα έρθει η ώρα, ο ελληνικός λαός θα συγκρίνει τα πεπραγμένα σας με τα πεπραγμένα μας και τις προτάσεις σας με τις προτάσεις μας, ποιοι έχουν στόχο και παλεύουν για να σηκώσουν ξανά ψηλά την κοινωνία και ποιοι έχουν στόχο να την κρατήσουν βουλιαγμένη στη λάσπη, προκειμένου να ξανάρθουν στις καρέκλες της εξουσίας. Και αυτό ο ελληνικός λαός, να είστε σίγουρος, θα το κρίνει όταν έρθει η ώρα και θα μας δώσει ξανά την επόμενη θητεία, για να μπορέσουμε τους κόπους των δύσκολων επιλογών, που κάναμε στην πρώτη διετία, να τους καρποφορήσουμε στα δύο ακόμη χρόνια συν τέσσερα που μας περιμένουν.
Ο Βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης κ. Μάρκος Μπόλαρης ζητεί άδεια ολιγοήμερης απουσίας στο εξωτερικό από 3 Ιουλίου 2017 έως 6 Ιουλίου 2017. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης έχει τον λόγο.
Κύριε Τσίπρα, θεωρώ ως ακραία έκφραση θεσμικής χυδαιότητας - μιας και επιλέξατε να διευρύνετε τον ορισμό, πέραν της δικής μου κριτικής που αφορούσε την προσωπική συμπεριφορά του κ. Καμμένου - το γεγονός ότι και σήμερα ακόμα λέτε ασύστολα ψέματα. Και για να σας θυμίσω το μέγεθος των ψεμάτων σας, θα ήθελα να σας διαβάσω ένα απόσπασμα από μια συνέντευξη, την οποία δώσατε σχετικά πρόσφατα, πριν από λίγους μήνες, όταν ρωτούσατε - προσέξτε, κύριε Τσίπρα - τη Νέα Δημοκρατία πώς πρέπει να τοποθετηθεί απέναντι στις παράλογες απαιτήσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Διαβάζω λοιπόν: «Η Νέα Δημοκρατία και ο κ. Μητσοτάκης δεν μπορούν άλλο να κρύβονται. Πρέπει να απαντήσουν με ευθύτητα στο κρίσιμο ερώτημα της συγκυρίας. Πιστεύουν ότι πρέπει να γίνουν δεκτές οι παράλογες απαιτήσεις του ΔΝΤ για επιπλέον μέτρα ύψους 3,6 δισεκατομμυρίων ευρώ; Πιστεύουν ότι πρέπει να νομοθετήσουμε…» - ρωτούσατε, ρητορικά φαντάζομαι, κύριε Τσίπρα - «…μείωση αφορολόγητου και νέες περικοπές των συντάξεων; Πιστεύουν ότι πρέπει να διατηρηθεί η εξαίρεση από την ευρωπαϊκή νομιμότητα στις εργασιακές σχέσεις και ότι η επιστροφή των συλλογικών διαπραγματεύσεων αποτελεί αριστερή ιδεοληψία; Επιρρίπτοντας την ευθύνη στην ελληνική Κυβέρνηση για τις καθυστερήσεις, ο κ. Μητσοτάκης προφανώς θεωρεί ότι έχει δίκιο το ΔΝΤ και ότι πρέπει να κάνουμε ό,τι μας ζητάει. Εμείς έχουμε σαφή θέση ότι δεν πρέπει και δεν θα το κάνουμε». Αιδώς Αργείοι, κύριε Τσίπρα, με την υποκρισία πια! Αυτά τα λέγατε πριν από πέντε μήνες και τα δεχθήκατε όλα. Εσείς τα ψηφίσατε, όχι εμείς! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εσείς υπογράψατε το τέταρτο μνημόνιο, όλοι εσείς τους οποίους έσπευσε να υπερασπιστεί ο κ. Τσίπρας, επειδή θιχτήκατε όταν σας είπα ότι τα κάνατε όλα για την καρέκλα. Διότι ξέρετε, επειδή είστε και καλοί ως αριστεροί, να αναπαράγετε την κεντρική γραμμή του κόμματος. Όλα αυτά τα οποία είπε ο κ. Τσίπρας τα έχετε πει όλοι σας. Όλοι σας τα έχετε πει και δεν βρέθηκε ένας από σας με τη στοιχειώδη ευθιξία να πει «δεν μπορώ να πάρω πίσω αυτά τα οποία έλεγα» και να παραιτηθεί. Ούτε ένας! Ούτε ένας από σας δεν θα βρεθεί, γιατί θα υπογράψετε ό,τι σας ζητηθεί για να μείνετε στην καρέκλα.
Ήσυχα, σας παρακαλώ! Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε, συνεχίστε.
Θα έρθω στο ζήτημα αυτό, κύριε Τσίπρα, στο ζήτημα τού ποιοι είναι ανεπάγγελτοι, στο τέλος της αγόρευσής μου, κάντε λίγο υπομονή. Να θυμίσουμε ότι πριν από λίγες εβδομάδες ψηφίσατε τον 4472, μέτρα 5,1 δισεκατομμύρια ευρώ, μειώσεις συντάξεων…
Πάλι τα ίδια;
Ναι, πάλι τα ίδια. Βεβαίως πάλι τα ίδια, γιατί κάποιοι φτωχοί άνθρωποι θα πληρώσουν για πρώτη φορά φόρο εισοδήματος. Δεν είναι το ίδιο για αυτούς. Καθόλου το ίδιο δεν είναι! Για εσάς μπορεί να είναι το ίδιο, γι' αυτούς όμως δεν είναι. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ποιον κοροϊδεύετε, λοιπόν, κύριε Τσίπρα, όταν λέτε ότι ήσασταν συνεπείς σε αυτά τα οποία κάνατε; Έρχεστε και μας λέτε πάλι ότι η οικονομία πάει τόσο καλά και οι αποδόσεις του ελληνικού χρέους πέφτουν, επειδή υπάρχει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στην Κυβέρνηση και στις προοπτικές της οικονομίας. Το ερώτημα που σας θέτω είναι απλό: Γιατί δεν σας έδωσε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα το πιστοποιητικό εκείνο το οποίο διεκδικούσατε, για να μπορέσετε πραγματικά να εμπνεύσετε εμπιστοσύνη στις αγορές; Διότι το ΔΝΤ δεν έκρινε ότι το χρέος είναι βιώσιμο και κατά συνέπεια και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν μπορούσε να δώσει ψήφο εμπιστοσύνης και να εντάξει τα ελληνικά ομόλογα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης. Πόσες φορές απ' αυτό εδώ το Βήμα, κύριε Τσίπρα, είχατε αναφερθεί σ' αυτόν τον στόχο; Γιατί τον ξεχάσατε ξαφνικά; Επειδή δεν σας βγήκε; Κακώς για τη χώρα, δυστυχώς. Θα ήταν πάρα πολύ καλό να μπορούσαμε να είχαμε εντάξει τα ελληνικά ομόλογα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, αλλά δυστυχώς αποτύχατε σ' αυτόν τον κεντρικό στόχο τον οποίο θέσατε και μη ζητάτε τα ρέστα από εμάς. Δική σας είναι η ευθύνη, αποκλειστική. Μου κάνει πραγματικά εντύπωση, κύριε Τσίπρα, ότι έρχεστε σ' αυτήν εδώ την Αίθουσα και απ' αυτό το Βήμα ακόμα επιμένετε να υπερασπίζεστε τη διαπραγμάτευση των πρώτων έξι μηνών του 2015 μετά απ' όλα αυτά που έχουν ειπωθεί, μετά απ' όλα αυτά που έχουμε μάθει, μετά απ' όλη αυτή την τεράστια καταστροφή που η καθυστέρηση στη διαπραγμάτευση προκάλεσε. Ήταν καλή η διαπραγμάτευση, κύριε Τσίπρα; Σας ρωτώ ευθέως. Θεωρείτε επιτυχημένο το πρώτο εξάμηνο του 2015; Για απαντήστε ευθέως εδώ πέρα. Διότι…
Έχουμε 2017.
Ναι, στο 2017 είμαστε, αλλά τα capital controls είναι ακόμα εδώ.
Παρακαλώ να μη γίνονται διακοπές.
Τα capital controls είναι ακόμα εδώ, τα αποτελέσματα της δικής σας διαπραγμάτευσης είναι ακόμα μαζί μας, κύριε Τσίπρα.
Το έκρινε ο λαός στις κάλπες.
Αποφασίστε, λοιπόν. Έχετε δυο επιλογές: Είτε θα πείτε ότι τα κάναμε ρόιδο το πρώτο εξάμηνο του 2015, αλλά προσφύγαμε και πάλι στις κάλπες και «ξεπλυθήκαμε» απ' αυτή την κακή περίοδο είτε θα έρθετε εδώ πέρα να υπερασπιστείτε τα πεπραγμένα σας. Ελάτε, λοιπόν, κύριε Τσίπρα, γιατί φοβάστε να κάνουμε μια εξεταστική για το πρώτο εξάμηνο του 2015;
Τα έκρινε ο λαός όλα αυτά.
Εάν είστε τόσο σίγουρος για τα αποτελέσματα της διαπραγμάτευσης, ελάτε εδώ πέρα να τα συζητήσουμε. Διότι υπάρχουν ακόμα, ξέρετε, πολλές σκιές για το τι έγινε τότε, τι πήγε να γίνει, ποιες ήταν οι πραγματικές σας προθέσεις, εάν είχατε σχέδιο Β, εάν το είχε μόνο ο κ. Βαρουφάκης, εάν όλα αυτά τα απίστευτα τα οποία έχουμε ακούσει γίνονταν με τη δική σας έγκριση. Είναι πολλά αναπάντητα ερωτήματα, κύριε Τσίπρα, τα οποία καλό θα ήταν κάποια στιγμή να απαντηθούν. Έρχομαι στο κόστος της διαπραγμάτευσης. Δεν μίλησα εγώ για 100 δισεκατομμύρια ευρώ. Ο κ. Ρέγκλινγκ μίλησε και εξ όσων γνωρίζω, είναι εξαιρετικά αξιόπιστος οικονομολόγος. Έτσι δεν είναι; Εκτός και αν το αμφισβητείτε. Δεν θα αναφερθώ στον κ. Στουρνάρα, γιατί καταλαβαίνω ότι εκεί μπορεί να θεωρείτε ότι υπάρχει και ένας βαθμός προκατάληψης. Είναι, όμως, πραγματικά αδιανόητο, κύριε Τσίπρα, μετά την πανθομολογούμενη τεράστια ζημιά που έγινε στη χώρα το πρώτο εξάμηνο του 2015, εσείς να επιμένετε και να έρχεστε εδώ και να λέτε ότι δεν έχει συμβεί απολύτως τίποτα. Ξέρετε, απαραίτητες προϋποθέσεις, εάν πραγματικά θα θέλατε να οικοδομήσετε ένα καινούργιο κλίμα συναίνεσης και συνεννόησης για σημαντικές εθνικές προτεραιότητες, ναι, κύριε Τσίπρα, θεωρώ ότι είναι η αυτογνωσία και η αναγνώριση μεγάλων σφαλμάτων ως απαραίτητο πρώτο βήμα. Ούτε αυτό δεν έχετε τολμήσει να κάνετε. Δεν ζητήσατε ποτέ συγγνώμη για τα απίστευτα ψέματα τα οποία είπατε πριν από τις εκλογές του 2015. Δεν ζητήσατε ποτέ συγγνώμη για το πώς έπεσε η κυβέρνηση τότε με αφορμή την προεδρική εκλογή. Και μη μου κουνάτε εμένα το δάχτυλο για τη Χρυσή Αυγή, διότι μαζί με τη Χρυσή Αυγή ρίξατε την προηγούμενη κυβέρνηση. Αφήστε τα, λοιπόν, αυτά, όχι σε μένα αυτά! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] [[Θόρυβος - έντονες διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και μαζί με τη Χρυσή Αυγή…
Ήσυχα, παρακαλώ!
Είναι ντροπή αυτό που λέτε…
Κάντε ησυχία!
…
Κύριε Φίλη…
Κάντε ησυχία. Ησυχία, παρακαλώ!
…
Κύριε Φίλη, παρακαλώ!
Δεν ανακαλώ τίποτα.
…
Κατάφερα να ανακαλέσω τον κ. Φίλη στην κομματική τάξη!
Παρακαλώ!
…
Δεν παίζω, κύριε Ξυδάκη.
Κύριε Ξυδάκη, παρακαλώ, σταματήστε!
Εάν κοιτάξετε εδώ πέρα, θα τα πούμε όλα, ξέρετε, υπάρχουν και Πρακτικά.
Ησυχία!
…
…
…
Κύριε Ξυδάκη, σας παρακαλώ, καθίστε. Κύριοι συνάδελφοι, μη με αναγκάσετε να σας ανακαλέσω στην τάξη. Να διαγραφούν από τα Πρακτικά όλα όσα ακούστηκαν εντός της Αιθούσης.
Ναι, χρήσιμο θα ήταν.
…
Κύριε Μπαλαούρα, μην κάνετε κλείσιμο κάθε φορά. Σας παρακαλώ, σταματήστε.
Για να μη θυμηθώ ποιοι χαρακτήριζαν τις ψήφους της Χρυσής Αυγής στην ενδεχόμενη αλλαγή του εκλογικού νόμου ευπρόσδεκτες. Θα το θυμούνται αυτοί που το είπαν.
Κάντε ησυχία, παρακαλώ.
Και μιας και κάνατε αναφορά στη συνέντευξή μου στο «POLITICO», την οποία αμφιβάλλω αν μπήκατε στον κόπο να διαβάσετε, κύριε Τσίπρα, στο «POLITICO» υπήρχε ένα άρθρο, το οποίο χρησιμοποίησε κάποιες δικές μου φράσεις, στις οποίες επιμένω απόλυτα. Η τρομοκρατία στην Ελλάδα, θα το επαναλάβω για άλλη μια φορά - όχι η βία, μη συγχέετε δύο διαφορετικά πράγματα - με μια εξαίρεση και την ανέφερα στο άρθρο, την τραγική δολοφονία του Παύλου Φύσσα, είχε προέλευση από τη μήτρα της άκρας Αριστεράς, είτε σας αρέσει είτε όχι.
Ντροπή σου!
Θα πείτε σε μένα «ντροπή σου;» Σε μένα; Δεν ντρέπεστε λίγο; Αυτή ήταν η ιδεολογική μήτρα της τρομοκρατίας.
Κάντε ησυχία!
Όλα τα εγκλήματα έγιναν από τη Δεξιά. Ντροπή σου!
Η «17 Νοέμβρη» εξ όσων θυμάμαι…
Κάντε ησυχία, παρακαλώ. Σταματήστε!
Πολύ ευέξαπτοι είστε. Γιατί φωνάζετε;
Παρακαλώ μη φωνάζετε.
Έχετε αντιληφθεί σε ποιον μιλάτε; Έχετε αντιληφθεί ότι μιλάτε σε κάποιον ο οποίος έχει θρηνήσει θύματα από αυτήν την τρομολογία;
Ωραία τα τιμάτε τα θύματα!
Από εκεί και πέρα, η ιστορία…
Μη συνεχίζετε, παρακαλώ. Κύριε Σκουρολιάκο, παρακαλώ.
Από εκεί και πέρα, η ιστορία δεν παραγράφεται. Δυστυχώς…
Σταματήστε!
Κύριε Πρόεδρε, ή θα επιβάλετε την τάξη ή θα σταματήσω. Επιτέλους!
Προσπαθώ. Τι να κάνω;
Να προσπαθήσετε περισσότερο. Κάντε τη δουλειά σας.
Παρακαλώ, κάντε ησυχία. Ελάτε, συνεχίστε, κύριε Πρόεδρε.
Ως προς το ζήτημα της πολιτικής βίας, ήμουν απολύτως σαφής. Και εν πάση περιπτώσει, θέλω να σας θυμίσω…
Ακροδεξιό παραλήρημα.
Σας παρακαλώ. Σταματήστε επιτέλους! Για μαζευτείτε λίγο, που θα μου μιλήσετε εμένα για ακροδεξιά. Δεν ντρέπεστε λίγο!
Αυτά που λέτε εσείς!
Παρακαλώ, σταματήστε. Μη διακόπτετε.
Λυπάμαι, κύριε Πρόεδρε, που για άλλη μια φορά χάνετε πλήρως τον έλεγχο της συζήτησης, όταν μιλάω εγώ. Λυπάμαι, πραγματικά. Θα έπρεπε να είστε τουλάχιστον πιο αντικειμενικός στα καθήκοντά σας. Δεν συνέβαιναν αυτά όταν μιλούσε ο Πρωθυπουργός. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Επανέρχομαι στον τομέα της οικονομίας. Γιατί, κύριε Τσίπρα, τα επιτόκια δανεισμού - οι αποδόσεις μάλλον - των ελληνικών ομολόγων σήμερα είναι τόσο υψηλότερες από ό,τι είναι αυτές της Πορτογαλίας, παραδείγματος χάριν; Πράγματι, θέσατε ένα εύλογο ερώτημα: Γιατί όταν τα οικονομικά δεδομένα…Α, δεν ξέρετε; Να σας το πω εγώ.
Ξέρω, αλλά δεν παρεμβαίνω, γιατί είναι προφανής η απάντηση.
Θα σας απαντήσω εγώ, λοιπόν. Η απάντηση είναι προφανής, ότι σήμερα δεν εμπιστεύονται οι ξένοι επενδυτές τη δικιά σας Κυβέρνηση, όταν μιλάτε για ανάπτυξη και επενδύσεις, επειδή έχετε ένα εξαιρετικά βεβαρημένο παρελθόν. Είναι απλά τα πράγματα, κύριε Τσίπρα. Ξέρετε, δεν μπορείτε να κάνετε μονίμως στροφές εκατόν ογδόντα - και όχι τριακοσίων εξήντα - μοιρών. Η εμπιστοσύνη, που είναι η μαγική λέξη, για να πέσουν επιτέλους οι αποδόσεις των ομολόγων, δεν χτίζεται με Υπουργούς σας - δεν τον βλέπω και εδώ πέρα - που χαρακτηρίζουν «light προσαρμογή» τα μέτρα 14,5 δισεκατομμυρίων ευρώ και τη δέσμευση για εξοντωτικά πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ. Και βέβαια, εμπιστοσύνη δεν χτίζεται με Υπουργούς σας - θα έρθω πάλι σε αυτό το θέμα στη συνέχεια - οι οποίοι μιλούν με έγκλειστους στις φυλακές. Είναι μια πολιτική γενικότερης ανοχής απέναντι στα ζητήματα νόμου και τάξης, η οποία εκφράζεται σε κάθε δημόσια τοποθέτησή σας. Κι επειδή η εμπιστοσύνη μακροπρόθεσμα δεν έρχεται, θα μείνετε - και θα μείνουμε δυστυχώς ως χώρα - μόνο με το ενδιαφέρον βραχυπρόθεσμων κερδοσκοπικών κεφαλαίων. Πράγματι, τέτοια κεφάλαια σε μια ρηχή αγορά μπορούν να μετακινήσουν την καμπύλη των ομολόγων. Δεν είναι, όμως, αυτό το οποίο χρειάζεται σήμερα η χώρα, κύριε Τσίπρα. Η χώρα χρειάζεται μια έκρηξη άμεσων ξένων επενδύσεων. Ο μόνος παράγοντας που μπορεί να προκαλέσει αυτήν την έκρηξη είναι μια πολιτική αλλαγή, διότι δεν σας εμπιστεύονται οι επενδυτές, διότι σε αντίθεση με αυτά, τα οποία εσείς λέτε, οι επενδυτές δεν ξεχνούν τη συμπεριφορά σας και τον τρόπο με τον οποίο φερθήκατε το πρώτο εξάμηνο του 2015. Θέλω να δώσω και μια απάντηση - γιατί έχω κουραστεί να το ακούω - στο ζήτημα της πρόσβασης των ανασφάλιστων στην υγεία. Εξακολουθείτε, κύριε Τσίπρα και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, να λέτε ψέματα για το ζήτημα αυτό. Θα καταθέσω, λοιπόν, στα Πρακτικά την κοινή υπουργική απόφαση, υπογεγραμμένη από τον κ. Σταϊκούρα, τον κ. Βορίδη και τον κ. Βρούτση, με ημερομηνία 28 Ιουνίου 2014, «οι ανασφάλιστοι Έλληνες πολίτες, οι νομίμως διαμένοντες στην ελληνική επικράτεια ομογενείς κλπ. δικαιούνται δωρεάν φαρμακευτική φροντίδα». [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Σταματήστε λοιπόν, κύριε Τσίπρα, να λέτε ψέματα.
Εσείς λέτε ψέματα. Δεν το εφαρμόσατε ποτέ.
Παρακαλώ, σταματήστε.
Παρασύρεστε και λέτε ψέματα.
Σταματήστε να ψεύδεστε.
Σταματήστε, σας παρακαλώ. Αυτή η συζήτηση έχει επαναληφθεί εδώ. Σταματήστε. Είναι γνωστά αυτά.
Έχουμε έναν Πρωθυπουργό, ο οποίος μονίμως ψάχνει να βρει δικαιολογίες για όλα. Εσείς, κύριε Τσίπρα, δεν φταίτε ποτέ για τίποτα. Για την αποτυχία στη διαπραγμάτευση φταίει η Αντιπολίτευση. Για τα capital controls φταίνε οι κακοί ξένοι και όχι εσείς, ο κ. Βαρουφάκης και το έγκλημα του δημοψηφίσματος. Για τον εκτροχιασμό του πρώτου εξαμήνου, πάλι φταίει ο κ. Βαρουφάκης, λες και δεν τον είχατε διορίσει εσείς. Ξέχασα, συγγνώμη. Για την ανομία στα πανεπιστήμια φταίει το ότι δεν υπάρχει ένα ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα. Είμαστε σοβαροί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Πώς τα λέτε αυτά τα πράγματα; Έχετε κάνει λάστιχο το άσυλο και μιλάτε για ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Έχετε παραδώσει τα πανεπιστήμια στην ανομία, στο εμπόριο ναρκωτικών, τα έχετε κάνει κέντρα κατασκευής μολότοφ. Αυτό εννοείτε, κύριε Τσίπρα, όταν λέτε ότι υπάρχει καινοτομία στα πανεπιστήμια; Τι πράγματα είναι αυτά; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Να το θυμηθώ κι αυτό. Για τα θύματα της εγκληματικότητας φταίει η κακιά στιγμή. Αναλάβετε επιτέλους, κύριε Τσίπρα, τις ευθύνες σας και σταματήστε να είστε ένα παρατηρητής της κατάστασης της χώρας. Λυπάμαι που το λέω, αλλά είστε ένας Πρωθυπουργός πολύ κατώτερος των περιστάσεων. Έρχομαι τώρα - και κλείνω με αυτό - στα ζητήματα με τα οποία κλείσατε κι εσείς τη δευτερολογία σας. Κοιτάξτε, εγώ σας έκανα μια σειρά από πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα. Τα επαναλαμβάνω: Γνωρίζατε ότι ο κ. Καμμένος συνομιλούσε με έναν ισοβίτη; Σας ρωτώ ευθέως. Το γνωρίζετε, ναι ή όχι; Περιμένω μια απάντηση.
Τον ισοβίτη του…
Πείτε το. Δεν είναι κακό.
Πείτε το να τελειώνουμε. Γνώριζες ή δεν γνώριζες; Ήλθε η ώρα της αλήθειας!
Πες μας. Το ήξερες;
Παρακαλώ, ησυχία. Κύριε Γεωργιάδη, παρακαλώ.
Διότι εδώ δύο τινά συμβαίνουν. Ή το γνωρίζατε, οπότε έχουμε ανάμειξη σε επίπεδο Πρωθυπουργού σε μια υπόθεση άκρως προβληματική ή δεν το γνωρίζατε, οπότε ο κ. Καμμένος έχει αυτονομηθεί πλήρως και κακώς απολαμβάνει της εμπιστοσύνης σας. Καταλάβετέ το, κύριε Τσίπρα: Δεν είναι φυσιολογικό - κι ανοίγω μια παρένθεση - όσο αγαθές κι αν είναι οι προθέσεις κάποιου, να συνομιλεί ένας Υπουργός με έναν καταδικασμένο ισοβίτη. Το αντιλαμβάνεστε αυτό που λέω; Το καταλαβαίνετε; Θέλω να σας ρωτήσω ευθέως: Καταλαβαίνετε ότι δεν είναι φυσιολογικό και ότι δεν συμβαίνει σε δημοκρατικές χώρες αυτό το πράγμα; Το αντιλαμβάνεστε ή όχι; Ή σας φαίνεται κι αυτό κανονικό; Διότι θα μας τρελάνετε τελείως εδώ πέρα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Έρχεται ένας Υπουργός και συνομιλεί δώδεκα φορές με έναν ισοβίτη. Δεν ξέρω. Συνομιλείτε τακτικά με ισοβίτες, κύριε Καμμένε; Μπορεί να έχετε ενδιαφέρον και για άλλες υποθέσεις δικαιοσύνης.
Με έναν μίλαγα κάποτε.
Δεν το ξέρω αυτό, αλλά ξέρω ότι σε μία ευνομούμενη πολιτεία, αυτά είναι ζητήματα τα οποία αφορούν στη δικαιοσύνη. Η διάκριση των εξουσιών, κύριε Τσίπρα, ακριβώς αυτό το νόημα έχει. Δεν γίνεται καθ' οποιονδήποτε τρόπο η εκτελεστική εξουσία να παρεμβαίνει σε μια ανοικτή δικαστική έρευνα, όποιες κι αν είναι και όσο αγαθές κι αν είναι - να το δεχτώ κι αυτό - οι προθέσεις αυτού που εμπλέκεται. Αυτά δεν συμβαίνουν σε δημοκρατικές χώρες. Εν πάση περιπτώσει, να σας κάνω και μια ερώτηση, κύριε Τσίπρα. Μπορεί να καταφέρω να εκμαιεύσω και μια απάντηση από εσάς σήμερα. Ο κ. Καμμένος μέσα σε μεγάλη συναισθηματική φόρτιση μάς ζήτησε να προχωρήσουμε στη σύσταση προανακριτικής επιτροπής. Δεν χρειάζεται να πάμε μέχρι εκεί. Συμφωνείτε να γίνει εξεταστική επιτροπή για το ζήτημα αυτό; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εγώ άκουσα πράγματα, κύριε Καμμένε, τα οποία μου προκάλεσαν εντύπωση.
… (δεν ακούστηκε)
Για την υπόθεση αυτή του «NΟΟR.1». Άκουσα πράγματα, τα οποία είναι περίπου ανατριχιαστικά. Άκουσα, παραδείγματος χάριν, ότι ο κ. Καμμένος έχει στην κατοχή του…
… (δεν ακούστηκε)
Κύριε Πρόεδρε, έχετε και δευτερολογία.
Άκουσα ότι ο κ. Καμμένος έχει στην κατοχή του, αλλά δεν τις καταθέτει στη Βουλή ή στη δικαιοσύνη, υποκλαπείσες τηλεφωνικές συνομιλίες που εμπλέκονται και Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Έτσι είναι; Το είπα καλά;
Στο διαδίκτυο είναι.
Όχι, εσείς μας είπατε ότι τις έχετε στην κατοχή σας και δεν τις καταθέτετε.
Στην εποχή σας γίνανε.
Εάν, λοιπόν, κύριε Τσίπρα, αισθάνεστε τόσο σίγουρος γι' αυτήν την υπόθεση και θεωρείτε λογική την εμπλοκή ενός Υπουργού σας σε μια τόσο προβληματική υπόθεση, ιδού η έξοδος. Ελάτε να φτιάξουμε μια εξεταστική επιτροπή, να συμφωνήσουμε όλοι μαζί, να διαλευκανθεί αυτή η υπόθεση. Εγώ σας το είπα από την αρχή, κύριε Καμμένε. Εγώ δεν καλύπτω κανέναν σε αυτήν την υπόθεση. Κανέναν δεν καλύπτω και δεν είναι και δουλειά μου να καλύψω κανέναν, διότι στο κάτω - κάτω της γραφής η δικαιοσύνη είναι αυτή η οποία θα αποφασίσει ποιος είναι αθώος και ποιος είναι ένοχος. Δεν μπορώ, όμως, να μην επισημάνω ότι η υπόθεση αυτή του «NOOR.1» είναι μια υπόθεση, που είναι γνωστή το πανελλήνιο από το 2014. Κάνω λάθος; Όχι. Πολλά ακούγονται και πολλές φήμες κυκλοφορούν και στον χώρο του διαδικτύου. Δεν σας προβλημάτισε αυτή η υπόθεση, κύριε Καμμένο, όταν ο κ. Μαρινάκης κατάφερε κι έγινε υπερθεματιστής και πήρε μία τηλεοπτική άδεια; Γιατί ξαφνικά προέκυψε ζήτημα με τον κ. Μαρινάκη μετά την υπόθεση του ΔΟΛ; Εάν πραγματικά υπήρχε τέτοιο ζήτημα, θα έπρεπε - φαντάζομαι - τα καμπανάκια να τα είχατε βαρέσει πιο νωρίς. Εν πάση περιπτώσει, ο κ. Τσίπρας, που εξ όσων γνωρίζω συναντούσε τον κ. Μαρινάκη στο Μέγαρο Μαξίμου, ή αν δεν τον συναντούσε ο κ. Τσίπρας, τον συναντούσε ο κ. Παππάς, γιατί εγώ δεν τον έχω συναντήσει, ο κ. Τσίπρας τον συναντούσε…
… (δεν ακούστηκε)
Από κει και πέρα, αν υπήρχαν ζητήματα, πώς νομιμοποιείται αυτή η συνάντηση; Ελάτε, λοιπόν, αφού είστε τόσο πρόθυμοι, να συμφωνήσουμε, κύριε Τσίπρα, σε μία εξεταστική, να ανοίξουν και οι λογαριασμοί των τηλεφώνων, να δούμε ποιος μιλούσε με ποιους και να δούμε εάν πραγματικά υπήρχε πολιτική παρέμβαση και αν μπορεί η εξεταστική επιτροπή πράγματι να συνεισφέρει κάτι σε μια υπόθεση άκρως προβληματική. Ναι, δεν είναι απλή υπόθεση. Συμφωνώ, κύριε Καμμένε. Δύο τόνοι ηρωίνη καθόλου απλή υπόθεση δεν είναι.
Τρεις τόνοι.
Δεν ξέρω. Δύο διαβάζω ότι είναι. Αν, λοιπόν, μπορεί να συνεισφέρει κάτι σε αυτήν την υπόθεση, εδώ πέρα είμαστε να συμφωνήσουμε όλοι. Ελάτε, λοιπόν, κύριε Τσίπρα. Αποδεχτείτε την πρότασή μου. Κλείνω με μια αναφορά την οποία δεν μπορώ να αφήσω ασχολίαστη, διότι είναι η τρίτη φορά που την κάνετε. Δεν γεννήθηκα ανεπάγγελτος, κύριε Τσίπρα. Έχω δουλέψει δέκα χρόνια στον ιδιωτικό τομέα. Έχω κολλήσει τα ένσημά μου, όχι μόνο στην Εθνική Τράπεζα, κύριοι, αλλά και στο εξωτερικό, σε εξαιρετικά μεγάλες επιχειρήσεις και σε άλλες ελληνικές τράπεζες. Εσείς, κύριε Τσίπρα, ακριβώς πού έχετε δουλέψει; Πόσα ένσημα έχετε κολλήσει; Για πείτε μου: Ποιος είναι προϊόν του κομματικού σωλήνα και ποιος δεν είναι; Νόμιζα, κύριε Τσίπρα, ότι αυτά τα είχαμε αφήσει πίσω μας. Μην ξύνεστε στην γκλίτσα του τσοπάνη, κύριε Τσίπρα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Διότι αν θέλουμε να δούμε σε αυτήν την κουβέντα ποιος έχει και ποιος δεν έχει επαγγελματική διαδρομή, μάλλον ζημιωμένος θα βγείτε. Κλείνω, λοιπόν. Μου θύμισε ένας φίλος, με αφορμή μια συζήτηση που έκανα πριν από κάποιες ημέρες, στην οποία αναφέρθηκα και στον Κάρολο Μαρξ, ένα ρητό του: «Καλύτερα ένα άθλιο τέλος παρά μια αθλιότητα χωρίς τέλος». Αυτά υποστήριζε ο Καρλ Μαρξ και καλά θα κάνετε να τον ακούσετε, κύριε Τσίπρα. Στο κάτω - κάτω, το άθλιο εκλογικό αποτέλεσμα αφορά αποκλειστικά εσάς. Η χωρίς τέλος, όμως, αθλιότητα, η οποία χαρακτηρίζει ολοένα και περισσότερο τον δημόσιο λόγο, όχι τόσο τον δικό σας, αλλά σίγουρα των στελεχών σας, αφορά ολόκληρη την ελληνική κοινωνία, τη δημοκρατία, το παρόν και το μέλλον της πατρίδας και αυτό, κύριε Τσίπρα, είναι κάτι που σας ξεπερνά. Η μόνη υπηρεσία, που μπορείτε να προσφέρετε στη χώρα είναι μία: Δώστε, επιτέλους, τον λόγο στον λαό. Όσο νωρίτερα, τόσο το καλύτερο. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κι εγώ τον λόγο για δύο λεπτά.
Κύριε Καμμένε, με συγχωρείτε για ένα λεπτό. Πριν δώσω τον λόγο στον Πρωθυπουργό, θα ήθελα να κάνω μια ανακοίνωση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, δεκατέσσερις πρόσφυγες και ένας συνοδός από το Κέντρο Φιλοξενίας Σκαραμαγκά. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Παρακαλώ, κύριε Πρωθυπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα είμαι πολύ σύντομος. Θα πω μονάχα δυο πράγματα σε δύο σημεία μόνο. Το πρώτο έχει να κάνει με τη διαρκή αναφορά του κ. Μητσοτάκη σε μια πολύ δυσάρεστη υπόθεση για την ελληνική κοινωνική και πολιτική ζωή, για την υπόθεση ενός πλοίου, που βρέθηκε με πάνω από δύο τόνους ηρωίνης και στην πορεία, στη δικαστική εξέλιξη, γίναμε μάρτυρες αιφνίδιων θανάτων πολλών εκ των βασικών μαρτύρων. Και, βεβαίως, κάνει εντύπωση σε όλους μας το γεγονός ότι αυτή η υπόθεση δεν ήλθε στη Βουλή όταν το πανελλήνιο βοούσε γι' αυτούς τους αιφνίδιους θανάτους, γι' αυτήν την εξέλιξη, που δεν τιμά ούτε την ελληνική κοινωνία ούτε το δικαιακό μας σύστημα, αλλά ήλθε προσφάτως, όταν η Αξιωματική Αντιπολίτευση επιχείρησε να εμπλέξει τον Υπουργό Άμυνας, κατηγορώντας τον ότι προσπαθεί να παρέμβει στη δουλειά της δικαιοσύνης. [[Θόρυβος και διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αφήστε με να μιλήσω. Η υπόθεση αυτή, κύριε Μητσοτάκη, όπως γνωρίζετε, διερευνάται από τη δικαιοσύνη και σε μια υπόθεση που διερευνάται από τη δικαιοσύνη, νομίζω ότι είναι - το λιγότερο - άστοχο να προτείνετε εδώ στη Βουλή να συστήσουμε τώρα εξεταστική επιτροπή. Εγώ θα ήθελα να σας πω το εξής: Οτιδήποτε έχετε … [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Λέτε ότι εσείς δεν διακόπτετε, αλλά εσείς διακόπτετε πολύ περισσότερες φορές από ό,τι οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ τον κ. Μητσοτάκη. Σας επαναλαμβάνω: Οποιαδήποτε ένδειξη έχετε, οποιοδήποτε στοιχείο, γιατί μέχρι στιγμής αυτό που έχει βγει στη δημοσιότητα - και από τις δικές σας παρεμβάσεις - είναι ότι ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας συνομίλησε, πράγματι, με κάποιον που βρίσκεται στις φυλακές, όταν αυτός που είναι μέσα τού ζήτησε βοήθεια, προκειμένου να μιλήσει και να μαρτυρήσει, όπως έλεγε - προφανώς δεν μπορούμε να έχουμε εμπιστοσύνη σε έναν κατάδικο, αλλά αυτό είπε ο ίδιος - για να δώσει φως σε μια σκοτεινή υπόθεση. Τι έπραξε; Του είπε να πάει στη δικαιοσύνη και να πει ό,τι γνωρίζει.
Σας παρακαλώ, ησυχία.
Εάν έχετε οποιαδήποτε ένδειξη ότι έκανε οτιδήποτε παραπάνω από αυτό, ιδού η ρόδος, ιδού και το πήδημα. Δεν χρειάζεται να ζητάτε εξεταστική επιτροπή στη Βουλή. Πηγαίνετε στη δικαιοσύνη. Η δικαστική διαδικασία είναι σε εξέλιξη. Δεν μπορεί a la carte να σεβόμαστε τη δικαιοσύνη όταν μας συμφέρει και όταν δεν μας συμφέρει να την αμφισβητούμε. Να πάτε να καταθέσετε ό,τι έχετε, προκειμένου να διερευνηθεί μαζί με όλα τα υπόλοιπα στοιχεία αυτής της υποθέσεως. Από εκεί και πέρα, τα συμπεράσματα όλων μας σε σχέση με το κατά πόσο μας έπιασε τώρα ο πόνος γι' αυτήν την υπόθεση ή όχι, ας τα βγάλει ο καθένας μόνος του. Κλείνω την τοποθέτησή μου σχετικά με ένα δεύτερο θέμα, που είναι και ο βασικός λόγος που παίρνω τον λόγο. Κύριε Μητσοτάκη, είχατε σήμερα την ευκαιρία να διορθώσετε ένα ιστορικό ατόπημα, που διαπράξατε. Και να το διορθώσετε, διότι πιστεύω ότι δεν πρέπει να παίζουμε με αυτά τα πράγματα. Αυτός ο τόπος έχει νωπή ιστορία και αυτός ο λαός έχει μνήμη και ο ελληνικός λαός θυμάται και γνωρίζει. Γνωρίζει πόθεν προέκυψε και η βία και η τρομοκρατία και μέσα από ποιο κλίμα προέκυψε σε αυτόν τον τόπο η πιο ακραία μορφή τρομοκρατίας, που είναι η καταπάτηση του Συντάγματος και η δικτατορία του 1967. Γνωρίζει αυτός ο τόπος και γνωρίζει αυτός ο λαός από πού προέρχεται ιστορικά η τρομοκρατία και η βία. Μετά, βεβαίως, υπήρξε και από την πλευρά της άκρας Αριστεράς, όπως είπατε. Θα αναφέρεστε φαντάζομαι στη 17 Νοέμβρη. Δεν υπάρχει κανείς που να το αμφισβητεί αυτό. Όμως, είναι δυνατόν σε αυτήν εδώ την Αίθουσα να έρχεστε ως Αρχηγός μιας ιστορικής παράταξης, η οποία, πράγματι, συνέβαλε σε αυτήν την κοινή υπόθεση που λέγεται «εθνική συμφιλίωση» και να μας λέτε ότι η τρομοκρατία και η βία προέρχονται μόνο από την άκρα Αριστερά; Δεν υπήρξε, κύριε Μητσοτάκη, σε αυτόν τον τόπο για εσάς η δολοφονία του Λαμπράκη, η υπόθεση «Καρφίτσα», η δολοφονία του Πέτρουλα, η δολοφονία του Τεμπονέρα; Δεν υπήρξε η ακραία μορφή βίας από την πλευρά της άκρας Δεξιάς; Κύριε Μητσοτάκη, λυπάμαι πάρα πολύ, αλλά είναι προφανές ότι επιχειρείτε να ψαρέψετε στα θολά εκλογικά νερά του ακροδεξιού ακροατηρίου. Και είναι ντροπή, προκειμένου να χαϊδέψετε τα αυτιά της ακροδεξιάς και της Χρυσής Αυγής, να εμφανίζεστε στο ελληνικό Κοινοβούλιο τόσο ανιστόρητος. Θα ήθελα, λοιπόν, να σας ζητήσω ειλικρινά να ανακαλέσετε αυτήν τη φράση και να προσδιορίσετε τη θέση σας απέναντι στην ιστορία αυτού του τόπου, διότι είναι ανισοβαρής, άδικη και ανιστόρητη η τοποθέτηση που κάνατε πριν από λίγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Έχετε τον λόγο, κύριε Μητσοτάκη.
Για άλλη μια φορά, κύριε Τσίπρα, επιχειρήσατε να διαστρεβλώσετε τα λεγόμενά μου. Ήμουν πάρα πολύ συγκεκριμένος και μίλησα για το ελληνικό φαινόμενο της τρομοκρατίας από τη μεταπολίτευση και μετά. Δεν αναφέρθηκα στη χούντα, ούτε στο τι έγινε πριν από τη χούντα. Αυτό ακριβώς είπα!
… (δεν ακούστηκε)
Αναφέρεστε σε ένα τραγικό περιστατικό, το οποίο καταδίκασα.
… (δεν ακούστηκε)
Θέλετε να μετρήσουμε θύματα; Μην μπούμε σε αυτή τη συζήτηση!
Παρακαλώ πολύ!
Αναφέρομαι, λοιπόν, και θα το πω άλλη μια φορά και θα ήταν, πράγματι, ένα κέρδος εάν το αναγνωρίζατε εσείς αυτό, κύριε Τσίπρα, γιατί εγώ ουδέποτε θα μπορούσα να φανταστώ να ταυτίσω εσάς προσωπικά, ούτε να αφήσω οποιαδήποτε υπόνοια για σχέση δική σας με τέτοιες συμπεριφορές, οι οποίες παραπέμπουν στην κατάλυση της ίδιας της δημοκρατίας. Όμως, θα ήταν πράγματι ένα επίτευγμα και μια κατάκτηση για τη δημοκρατία εάν εσείς, που προέρχεστε από την Αριστερά, δεχόσασταν αυτήν την απλή πραγματικότητα, ότι όλες οι οργανωμένες τρομοκρατικές ομάδες στην Ελλάδα, οι οποίες προσπάθησαν να δώσουν έναν ιδεολογικό μανδύα σε αποτροπιαστικές πράξεις δολοφονίας, είχαν ως μήτρα τον χώρο της άκρας Αριστεράς. Αυτό θα ήταν μία κατάκτηση εάν το λέγατε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και μου κάνει εντύπωση το γεγονός ότι έχετε τόσο μεγάλη δυσκολία - και βλέπω ότι κάνετε και γκριμάτσες - να αναγνωρίσετε αυτή την ιστορική πραγματικότητα, η οποία δεν αμφισβητείται από κανέναν.
Παρακαλώ, ησυχία!
Δεν σας χρέωσα κάτι, κύριε Τσίπρα. Σας χρεώνω κάτι διαφορετικό: Σας χρεώνω ότι συστηματικά δεν βάζετε τα ζητήματα νόμου και τάξης σε πρώτη πολιτική προτεραιότητα. Σας χρεώνω το γεγονός ότι έχετε αφήσει τα Εξάρχεια να έχουν γίνει μια ζώνη στην οποία το ελληνικό κράτος δεν έχει παρουσία, αλλά αυτό είναι κάτι διαφορετικό από αυτό το οποίο είπα πριν. Ελάτε, λοιπόν, να έχετε το θάρρος - και θα είναι πραγματικά ένα κέρδος για αυτήν εδώ την Αίθουσα, η οποία σας θυμίζω ότι έχει θρηνήσει θύματα από αυτήν την τρομοκρατία - να βγείτε και να ομολογήσετε αυτήν την πραγματικότητα, διότι δεν επιδέχεται αμφισβήτησης, κύριε Τσίπρα. Γιατί συγχέετε την περίπτωση Τεμπονέρα; Γιατί τη συγχέετε; Εγώ μιλάω για οργανωμένες τρομοκρατικές ομάδες που επί δεκαετίες συστηματικά δολοφονούσαν ανθρώπους. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Έχετε διαβάσει …
Καμμία σχέση ποτέ με την Αριστερά! Διέβαλαν τον Ανδρέα Παπανδρέου επί δεκαετίες…
Ήσυχα, παρακαλώ! Κάντε ησυχία!
Εγώ δεν αναφέρομαι… [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εάν θέλουμε πραγματικά - και έχουμε μια υποχρέωση, κύριε Τσίπρα και εσείς και εγώ και εμείς και εσείς - να σταθούμε με θάρρος απέναντι σε οποιαδήποτε έκφραση βίας και απέναντι σε οποιοδήποτε φαινόμενο τρομοκρατίας, ελάτε, λοιπόν, μαζί να καταδικάσουμε αυτές τις συμπεριφορές και να κάνουμε συνολικά τον ιστορικό απολογισμό. Διότι, πράγματι, είναι παράξενο ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη που αυτού του είδους την τρομοκρατία - που σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες είχε δραστηριοποιηθεί τη δεκαετία του 1960, τη δεκαετία του 1970- ενδεχομένως για λόγους ιστορικούς - δεν πάω να δικαιολογήσω κάποια πράξη - την άφησε ή της επέτρεψε - εν πάση περιπτώσει - να εξακολουθεί να υπάρχει και να δολοφονεί αθώους ανθρώπους. Γι' αυτό, λοιπόν, το οποίο σας λέω, κύριε Τσίπρα, αρκεί να διαβάσετε και εσείς και οι Βουλευτές σας τα μανιφέστα αυτών των οργανώσεων. Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία από πού προέρχονται ιδεολογικά. Καμμία αμφιβολία! Προσέξτε: Δεν λέω ότι προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ. Είπα με απόλυτη σαφήνεια ότι προέρχονται από τον χώρο της άκρας εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Αυτό είπα!
Μιλήστε καθαρά για τη Χρυσή Αυγή, κύριε Μητσοτάκη!
Η Χρυσή Αυγή είναι ή δεν είναι εγκληματική οργάνωση; Πάρτε θέση!
Παρακαλώ, κάνετε ησυχία!
Σας παρακαλώ πολύ! [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κύριε Τσίπρα, μιλάτε για τη Χρυσή Αυγή. Εξ όσων θυμάμαι, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ήταν αυτή η οποία έστειλε την υπόθεση της Χρυσής Αυγής στη δικαιοσύνη με την υπόνοια ότι μπορεί να υπάρχει εγκληματική οργάνωση. Έτσι δεν είναι; Έτσι δεν είναι, κύριε Τσίπρα; Είναι έτσι ή δεν είναι; Είναι έτσι, λοιπόν. Ο κ. Δένδιας το έκανε. Είμαστε ενωμένοι - θέλω να πιστεύω - απέναντι στα άκρα, απ' όπου και αν αυτά προέρχονται. Αυτά, όμως, δεν θα αλλοιώσουν την ιστορική παρακαταθήκη, ούτε θα διαγράψουν την ιστορική μνήμη. Θα ήταν ένδειξη μεγάλης πολιτικής γενναιότητας, κύριε Τσίπρα, εάν μπορούσατε σήμερα και στη μνήμη όλων των ανθρώπων, που έχασαν δικούς τους από αυτές τις τρομοκρατικές οργανώσεις, να σηκωθείτε και να ομολογήσετε - όχι να ομολογήσετε, να δεχθείτε, δεν έχετε να ομολογήσετε κάτι, συγγνώμη, ανακαλώ την έκφρασή μου - αυτή την ιστορική πραγματικότητα. Θα προσφέρετε πολλά καλά στη δημοκρατία μας.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, έχετε τον λόγο, κύριε Πρωθυπουργέ.
Κύριε Μητσοτάκη, πραγματικά, λυπάμαι γιατί στην προσπάθειά σας, βέβαια, κάπως «να χρυσώσετε το χάπι», επιμένετε σε κάτι το οποίο, πραγματικά, είναι ανιστόρητο. Και είναι ανιστόρητο για τους εξής λόγους: Πρώτον, εγώ θα σας το βάλω και σε μια ιδεολογική βάση και τοποθέτηση. Εγώ δεν θέλω να αναγνωρίσω - και δεν πρόκειται να το κάνω και δεν προερχόμαστε από την Αριστερά, είμαστε η Αριστερά στον τόπο - και δεν πρόκειται να αναγνωρίσω ως αριστερή ιδεολογία οποιονδήποτε αφαιρεί την ύψιστη ελευθερία που υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο, που είναι η ανθρώπινη ζωή. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Δεν πρόκειται να αποδεχθώ ούτε εγώ ούτε κανένας από όλους εδώ που κουβαλάμε μια ιστορία στην πλάτη μας, ανθρώπων που θυσιάστηκαν - θυσίασαν τη ζωή τους στα ξερονήσια για τα πιστεύω τους, ποτέ υψώνοντας το πιστόλι απέναντι σε απροστάτευτους ανθρώπους, αλλά δίνοντας μάχη για τη ζωή τους - αυτό το οποίο με προτρέπετε σήμερα να κάνω: Να αποδεχθώ ότι η βία και η τρομοκρατία έχουν μονοδιάστατα ρίζα ή μήτρα την Αριστερά. Δεύτερον, και σε πρακτική βάση τώρα, όχι σε ιδεολογική. Κύριε Μητσοτάκη, στη συνέντευξή σας δεν είπατε ακριβώς αυτά. Εκτός και αν δημοσίευσαν άλλα από αυτά που είπατε. Οπότε κάντε ένα βήμα εδώ και πείτε ότι καταγγέλλετε το «POLITICO» που άλλα δημοσίευσε και άλλα είπατε. Πείτε το. Είμαστε ανοιχτοί να πούμε όλοι μαζί ότι πρέπει τα διεθνή μέσα ενημέρωσης να είναι πολύ πιο προσεκτικά, όταν πρόκειται για τόσο ευαίσθητα ζητήματα. Το «POLITICO», λοιπόν, στο ρεπορτάζ του αναγράφει ότι είπατε «the violence has been almost exclusively from the Left in recent years», δηλαδή «η βία υπήρξε σχεδόν αποκλειστικά από την Αριστερά τα πρόσφατα χρόνια». Κύριε Μητσοτάκη, αυτή είναι μία ανιστόρητη προσέγγιση και πόσω μάλλον για εσάς που προέρχεστε, πράγματι, από μία οικογένεια που είχε θύμα και γι' αυτό θα έπρεπε να δείχνει μια ανοιχτή, ανοιχτόμυαλη, ανοιχτόκαρδη θεώρηση. Είναι δυνατόν να το λέτε εσείς αυτό; Είναι δυνατόν να παραγράφουμε το γεγονός ότι - τώρα είπατε τα χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση - μάλιστα και στα χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση - τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη υπήρχαν κρούσματα οργανωμένης βίας από την πλευρά της Ακροδεξιάς; Δεν υπήρχαν στην Ιταλία κρούσματα βομβιστικών επιθέσεων ή και στην Ελλάδα από οργανωμένες δυνάμεις της Ακροδεξιάς; Τα παραγράφετε όλα αυτά; Και ας μην πάμε τόσο μακριά. Ας πάμε πρόσφατα. Τι είναι, λοιπόν, κατά τη γνώμη σας, η Χρυσή Αυγή για την οποία ο κ. Δένδιας - σωστά λέτε και εμείς μαζί του - προχωρήσαμε στη διαδικασία, ώστε να διερευνηθεί δικαστικά η υπόθεση του Παύλου Φύσσα; Κατά τη γνώμη σας, τι είναι η Χρυσή Αυγή; Είναι ένα πολιτικό κόμμα που έχει ίσα πολιτικά δικαιώματα με τα υπόλοιπα κόμματα, επειδή ψηφίζεται από Έλληνες πολίτες. Μάλιστα. Θέλω να μας πείτε σήμερα εδώ το εξής: Εμείς θεωρούμε - και το λέμε ανοιχτά και δημόσια - ότι η Χρυσή Αυγή, πέρα από πολιτικό κόμμα, είναι η ίδια ή παραφυάδες της εγκληματική οργάνωση, κύριε Μητσοτάκη. Το λέμε ανοιχτά στον ελληνικό λαό. Εσείς θα συμφωνήσετε με αυτό; Ναι ή όχι;
Και εμείς το λέμε. Πλάκα μου κάνετε;
Ωραία. Αφού, λοιπόν, και εσείς το λέτε, τότε μάλλον και στη συνέντευξή σας, αλλά και εδώ, διαπράξατε διπλό ατόπημα, κύριε Μητσοτάκη, και χαίρομαι εάν τελικά συμφωνήσετε μαζί μου και το παραδεχθείτε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Μητσοτάκη, δεν έχει κλείσει αυτή η συζήτηση;
Όχι, γιατί πρέπει να απαντήσω.
Γιατί, όμως, πρέπει να απαντήσετε; Έξι φορές έχει γίνει αυτό. Κάντε το λίγο γρήγορα. Περιμένουν και οι υπόλοιποι Πρόεδροι των κομμάτων να μιλήσουν.
Η Χρυσή Αυγή, κύριε Τσίπρα, είναι μία αποκρουστική νεοναζιστική οργάνωση, της οποίας η συμπεριφορά όντως έχει στοιχεία εγκληματικής οργάνωσης. Καλύπτεσθε;
Εντάξει.
Τον λόγο έχει η κ. Γεννηματά.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Μα έχετε δευτερολογία σε λίγο. Με συγχωρείτε.
Δεν θα την κάνω.
Ναι, αλλά δεν είναι σωστό αυτό το πράγμα. Δεν το καταλαβαίνετε; Έχει τον λόγο η κ. Γεννηματά, κύριε Καμμένο.
Μετά την κ. Γεννηματά θέλω τον λόγο για να απαντήσω.
Μα τι να απαντήσετε; Δεν έκλεισε η διαδικασία.
Ζητώ τον λόγο για να απαντήσω επί προσωπικού.
Μα είναι προσωπικό; Αμέσως μετά την κυρία Πρόεδρο, θα πάρετε τον λόγο.
Μετά την κ. Γεννηματά, κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο επί προσωπικού που δεν μου δόθηκε πριν.
Βεβαίως. Κυρία Γεννηματά, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι, αυτή η συζήτηση που παρακολουθούμε τα τελευταία λεπτά είναι πραγματικά αδιανόητη και απαράδεκτη, γιατί στέλνουμε ένα μήνυμα στην ελληνική κοινωνία ότι το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να συνεννοηθεί και να διαμορφώσει ένα ενιαίο και αποτελεσματικό μέτωπο ούτε απέναντι στην τρομοκρατία. Επιτέλους! Και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η βία και η τρομοκρατία δεν προέρχονται μόνο από την άκρα Αριστερά. Υπάρχει η Χρυσή Αυγή, υπάρχει ο φασισμός, υπάρχει η Ακροδεξιά. Αυτό ας μην το ξεχνάμε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Πριν προχωρήσω στη δευτερολογία μου και στα συγκεκριμένα σημεία, θέλω να θυμίσω ότι στην πρωτολογία μου μίλησα για την πολιτική κατάντια της Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού προσωπικά. Θέλω τώρα, λοιπόν, να προσθέσω ότι αμέσως μετά εμφανίστηκε και ο συγκυβερνήτης του, ο οποίος επιβεβαίωσε τα λεγόμενά μου. Συγχαρητήρια, κύριε Τσίπρα! Να τη χαίρεστε αυτή τη συγκυβέρνηση, το ήθος και το ύφος σας! Λυπάμαι, όμως, πραγματικά για αυτόν τον κατήφορο, για τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τους πολιτικούς σας αντιπάλους και μάλιστα, τους προκατόχους σας! Θέλω, λοιπόν, να σταθώ σε ορισμένα σημεία - απαντήσεις, σε αυτά που είπατε στις ομιλίες σας. Είπατε ότι η απόφαση του Eurogroup του 2012 είχε αόριστες αναφορές για το χρέος και ρυθμίσεις εάν, μόνο και εφόσον χρειαστούν. Πρόκειται για μια αστοιχείωτη αναφορά, που λέτε και εσείς. Διότι, εάν δεν διαστρεβλώνετε για άλλη μια φορά την αλήθεια, αυτό σημαίνει ότι δεν έχετε διαβάσει την απόφαση. Η απόφαση μιλά για απόλυτα συγκεκριμένες πρωτοβουλίες και συγκεκριμένα μέτρα, που θα εφαρμόζονταν αμέσως μετά τη λήξη του προγράμματος του 2014. Σημείο δεύτερο. Μας είπατε ότι θα στηρίξουν οι εταίροι μετά το 2018 για να βγούμε στις αγορές και ότι είναι επιτυχία ότι υπάρχει αυτή η συγκεκριμένη αναφορά στη συμφωνία που κλείσατε. Πράγματι, το αναφέρει αυτό η απόφαση. Εκείνο, όμως, που δεν μας είπατε είναι ότι πρόκειται για ακριβή αντιγραφή της απόφασης του Eurogroup του 2012, που προέβλεπε ακριβώς το ίδιο για το 2014. Δύο χρόνια, λοιπόν, χαμένα με αποκλειστική δική σας ευθύνη. Καταθέτω στα Πρακτικά την απόφαση του Eurogroup, για να την πάρετε να την μελετήσετε και εσείς, αφού δεν την έχετε διαβάσει και οι Βουλευτές σας. [[Στο σημείο αυτό η Πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Φωτεινή (Φώφη) Γεννηματά καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα απόφαση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Πριν από λίγες ώρες ακούσαμε ότι υπάρχουν εκατόν δεκατρία προαπαιτούμενα και επίσης, ακούσαμε ότι έρχονται και λίγα νέα μέτρα το φθινόπωρο από επίσημα ευρωπαϊκά όργανα. Γιατί, επιτέλους, κύριοι της Κυβέρνησης, δεν μας καταθέτετε εδώ στη Βουλή σε τι ακριβώς έχετε δεσμευθεί, για να γνωρίζει επιτέλους όλες τις λεπτομέρειες ο ελληνικός λαός; Είπατε ότι δείχνετε ικανοποιημένος για την ελάχιστη μείωση της ανεργίας - και έρχομαι στο τρίτο θέμα - αντί να απολογείστε για την απώλεια της ευκαιρίας για ουσιαστική ανάπτυξη στα δυόμισι αυτά χρόνια, που θα δημιουργούσε νέες, πολλαπλάσιες και μόνιμες θέσεις εργασίας. Μπείτε στον κόπο, κύριε Πρωθυπουργέ, να διαβάσετε πόσες από τις δημιουργούμενες θέσεις εργασίας είναι χαμηλά αμειβόμενες και με ελαστικές μορφές απασχόλησης. Να σας πω εγώ; Είναι πάνω από το 50%. Εξακολουθείτε να είστε ικανοποιημένος από τα αποτελέσματα της πολιτικής σας; Δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί, κύριε Πρωθυπουργέ, ο εφιάλτης της ανεργίας με τη μέθοδο των οκτάμηνων συμβάσεων στο δημόσιο. Μόνο οι πελατειακές σας σχέσεις ικανοποιούνται μέσα από αυτές. Μην καλλιεργείτε, λοιπόν, νέες ψευδαισθήσεις. Μόνο με σοβαρό αναπτυξιακό σχέδιο και επενδυτική έκρηξη μπορούμε να έχουμε ουσιαστικά αποτελέσματα και στο θέμα της απασχόλησης, σχέδιο που ομολογήσατε πριν από λίγο ότι δεν έχετε και δεν είχατε ποτέ μέχρι σήμερα. Σημείο τέταρτο. Άκουσα με ιδιαίτερη προσοχή τις αναφορές σας στο κρίσιμο θέμα της υγείας. Πείτε μου, κύριε Τσίπρα: Μάγια σάς έχει κάνει ο κ. Πολάκης και ζείτε σε αυτή την εικονική πραγματικότητα, που παρουσιάζει διαρκώς για τον χώρο της υγείας; Δεν βλέπετε, δεν ακούτε τίποτα εσείς για το τι συμβαίνει; Τα δημόσια νοσοκομεία διαλύονται. Λείπουν ακόμα και τα στοιχειώδη. Οι πολίτες ταλαιπωρούνται, με κινδύνους για την υγεία τους, ακόμα και για την ίδια τους τη ζωή. Οι γιατροί και οι εργαζόμενοι υποφέρουν. Και επιτέλους, αυτές οι οκτώ χιλιάδες, εννιά χιλιάδες, δέκα χιλιάδες, δεκαοκτώ χιλιάδες προσλήψεις που διαρκώς εξαγγέλλονται, προσλήψεις - φαντάσματα, που αναμένονται εδώ και δύο χρόνια, θα γίνουν ποτέ πράξη; Δεν μπορούν να δουλέψουν τα νοσοκομεία με κοινωφελή εργασία και επικουρικούς. Λιγότερα λόγια, λοιπόν, και περισσότερες πράξεις σε ό,τι αφορά τον τομέα της υγείας, κύριε Τσίπρα, περισσότερο σεβασμό στους πολίτες, αλλά και στους λειτουργούς της υγείας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στο τελευταίο Eurogroup έκλεισε οριστικά ο κύκλος των μεγάλων ψευδαισθήσεων που καλλιέργησε ο κ. Τσίπρας. Ο κ. Τσίπρας ήταν αμείλικτος με όλους τους προκατόχους του. Τώρα, όμως, έχει έρθει η ώρα της δικής του κρίσης. Πείτε μας, λοιπόν, ένα ζήτημα, μία περίπτωση - μόνο μία - στην οποία φέρατε για ψήφιση κάτι ευνοϊκότερο απ' αυτά που πολεμήσατε με πάθος τα προηγούμενα χρόνια. Δεν υπάρχει ούτε μία τέτοια περίπτωση ούτε ένα θέμα που επί των ημερών σας να ρυθμίστηκε καλύτερα. Σε όλα τα μεγάλα ζητήματα της χώρας που επηρεάζουν το σήμερα και το αύριο της ελληνικής οικονομίας, οι εξελίξεις σήμερα είναι δυσμενέστερες. Το αποτέλεσμα της πολιτικής σας είναι η φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης και η καταστροφή σε κάθε τι δημιουργικό και παραγωγικό. Κύριε Τσίπρα, αν αναλογιστείτε - γιατί ακούω καθημερινά τους Υπουργούς σας να κάνουν άστοχες συγκρίσεις - ότι κυβερνήσατε ήδη επί δυόμισι χρόνια σε συνθήκες πολύ ευνοϊκότερες συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια, θα καταλάβετε το μέγεθος του προβλήματος της πολιτικής σας. Παραλάβατε δημόσια ταμεία με πλεονάσματα και όχι με τα θηριώδη ελλείματα, που παρέλαβε η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 2009. Βρήκατε την οικονομία σε μικρούς, αλλά θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, με όλους τους διεθνείς οργανισμούς να προβλέπουν υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης τη διετία 2015-2016. Το πετρέλαιο που με τις τιμές του επηρεάζει καθοριστικά τόσο το ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών όσο και την πραγματική οικονομία, αλλά και το οικογενειακό βαλάντιο, το βρήκατε σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές. Έχετε αναλογιστεί σε ποιες συνθήκες έγινε η τεράστια δημοσιονομική προσαρμογή, που πέτυχαν οι κυβερνήσεις της παράταξής μας, όταν εσείς καίγατε την Αθήνα; Βρήκατε τη χώρα στον δρόμο προς το ξέφωτο. Είχατε ομαλές κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες, χωρίς τις πλατείες και τους αγανακτισμένους. Το δε καλοκαίρι του 2015 είχατε τη μεγαλύτερη πολιτική συναίνεση. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Καταφέρατε να αξιοποιήσετε όλο αυτό το ευνοϊκό περιβάλλον; Πισωγύρισμα, αυτό ήταν το αποτέλεσμα, το βαρύ τίμημα που πληρώνει ο ελληνικός λαός και οι νέες γενιές, το τίμημα του λαϊκισμού, της δημαγωγίας και της ανικανότητας. Είναι ξεκάθαρο ότι ο κύκλος σας έκλεισε. Γι' αυτό, όσο γρηγορότερα φύγετε τόσο καλύτερα θα είναι για σας και για τη χώρα. Εδώ που φέρατε τα πράγματα - γιατί φωνάζουμε εδώ και έναν χρόνο - η λύση περνά μέσα από τις εκλογές. Την απάντηση πρέπει να τη δώσει ο ελληνικός λαός με μία νέα ετυμηγορία. Σας ευχαριστώ.
Ο κ. Καμμένος έχει τον λόγο για δύο - τρία λεπτά, πριν από τον Υπουργό κ. Χουλιαράκη και πριν από τον κ. Μιχαλολιάκο.
Κύριε Πρόεδρε, θα είμαι πολύ σύντομος. Επειδή ο κ. Μητσοτάκης αναρωτήθηκε πού είναι αυτές οι νόμιμες υποκλοπές της ΕΥΠ, θα ήθελα να του απαντήσω ότι οι νόμιμες υποκλοπές της ΕΥΠ είναι ανηρτημένες στο κανάλι του φίλου του, του κ. Αλαφούζου, στον «ΣΚΑΪ» και έχουν παιχτεί στην εκπομπή «Δίκη στον Σκάι» του κ. Θωμαΐδη. Θα ήθελα να του θυμίσω και μία άλλη λεπτομέρεια. Είναι το 2014 που ο επικεφαλής της ΕΥΠ ήταν διορισμένος από εσάς, κύριε Μητσοτάκη, από τη δική σας Κυβέρνηση. Ψάξτε, λοιπόν, να βρείτε τις νόμιμες υποκλοπές. Μπείτε στον «ΣΚΑΪ» και ρωτήστε τον κ. Αλαφούζο, ο οποίος θα σας δώσει εύκολα διευκρινίσεις για το πού θα τις βρείτε τις νόμιμες υποκλοπές που συμπεριλαμβάνουν Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Ένα δεύτερο θέμα είναι το εξής: Αναφερθήκατε, κύριε Μητσοτάκη, προηγουμένως σε μένα, λέγοντάς μου για τις εγκληματικές ομάδες. Με ρωτήσατε ποιες είναι αυτές και αν θα μιλήσω με κάποιον κακοποιό. Να σας θυμίσω εγώ μία εγκληματική ομάδα; Θα σας πω για την «ENERGA», η οποία έκλεψε 240 εκατομμύρια ευρώ από τα δημόσια ταμεία και έδωσε εντολή δολοφονίας έντιμου κρατικού λειτουργού. Ξέρετε με ποιον δικηγόρο εμφανίστηκε; Εμφανίστηκε με τον κ. Βορίδη που κάνει μόνο αστικά. Ψάξτε, λοιπόν, κύριε Μητσοτάκη, στους δικούς σας κόλπους να βρείτε ποιοι είναι εκείνοι που μιλάνε… [[Γέλωτες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Γελάτε; Ήταν η εποχή, μάλιστα, που ο κ. Ψυχάρης έκανε και τα email και ζητούσε να μεριμνήσει ο Υπουργός για την αποφυλάκιση. Τέτοιου είδους συναλλαγές εγώ δεν είχα, κύριε Μητσοτάκη. Η μόνη συναλλαγή την οποία είχα ήταν αυτή που περιέγραψα επισήμως διά του Υπουργού της Δικαιοσύνης, όπως προβλέπει ο Κώδικας της Ποινικής Δικονομίας. Παιχνιδάκια, λοιπόν, με άλλους και όχι με εμένα! Αυτά να τα θυμάστε. Ούτε με την υπόθεση Μαμανέα, αν θέλετε να θυμηθούμε την παλαιότερη, ούτε με τον Ηρακλή Σηφακάκη και με το πώς γινόντουσαν οι δουλειές τότε, που στείλατε κατηγορούμενο τον Γρυλλάκη. Όσον αφορά τις συναντήσεις με τον κ. Μαρινάκη, λέτε ότι δεν τον έχετε συναντήσει ποτέ το κ. Μαρινάκη. Στις 14 ή 15 του μηνός μπήκε η Οικονομική Αστυνομία στο γραφείο του. Στις 16 του μηνός έτρωγε με την αδερφή σας και την κόρη της στον Πειραιά, όπως έχω πει από την προηγούμενή μου ομιλία, πριν ακριβώς αρχίσουν επιθέσεις από τα μέσα που διαθέτει. Μην αμφισβητείτε, λοιπόν, τέτοιου είδους συναντήσεις. Οργανωθήκατε, συνομιλήσατε και χτυπήσατε. Εδώ είναι!
Ευχαριστούμε. Ο Υπουργός κ. Χουλιαράκης, παρακαλώ, έχει τον λόγο. Κύριε Υπουργέ, πόσο χρόνο να βάλω, δεκαπέντε ή είκοσι λεπτά;
Δεκαπέντε λεπτά, κύριε Πρόεδρε.
Εντάξει, βάζω δεκαπέντε λεπτά, γιατί είναι πρωτομιλία και δευτερομιλία μαζί. Έχετε τον λόγο, κύριε Υπουργέ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το ερώτημα που καλείται να συζητήσει σήμερα η Ολομέλεια της Βουλής είναι αν η απόφαση του Eurogroup της 15ης Ιουνίου αποτελεί επιτυχία για τη χώρα, αν ενισχύει, δηλαδή, την προοπτική επιτυχούς εξόδου από την πολυετή κρίση και την προοπτική επιτυχούς ολοκλήρωσης του προγράμματος. Όπως σε κάθε αξιολόγηση αποτελέσματος, η απάντηση στο ερώτημα αυτό εξαρτάται από τους στόχους, που η ίδια η ελληνική Κυβέρνηση είχε θέσει. Και θέλω να είμαι σαφής στο εξής: Στόχος της ελληνικής Κυβέρνησης με την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης δεν ήταν η υλοποίηση των μεσοπρόθεσμων μέτρων αναδιάρθρωσης του χρέους. Γνωρίζουμε από το αποτέλεσμα του Eurogroup του Μαΐου του 2016 ότι η υλοποίηση αυτή θα έρθει στο τέλος του προγράμματος. Δεδηλωμένος στόχος της Κυβέρνησης, όμως, και, κατά συνέπεια, κριτήριο επιτυχίας, ήταν η καθαρή περιγραφή των μεσοπρόθεσμων μέτρων ελάφρυνσης του χρέους και η σαφής δέσμευση των εταίρων πιστωτών πως τα μέτρα αυτά θα υλοποιηθούν σταδιακά από τον Αύγουστο του 2018 και μετά. Το έχω ήδη αναφέρει πολλές φορές σε προηγούμενες ομιλίες μου. Το ανέφερα στην ομιλία μου στην υποεπιτροπή της Βουλής για το χρέος, στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό, στη συζήτηση για το μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικής. Αυτό, επίσης, επανέλαβα και στο συνέδριο του «ECONOMIST». Όμως, φαίνεται πως ο κ. Μητσοτάκης έχει κακούς συμβούλους, που δεν τον ενημερώνουν σωστά και, κατά συνέπεια, τον εκθέτουν στην Ολομέλεια. Θυμίζω ότι στη δική του τοποθέτηση ο κ. Μητσοτάκης ισχυρίστηκε ότι είπα πως δεν περιμένουμε να πάρουμε τίποτα για το χρέος. Ακούστε, λοιπόν, την απομαγνητοφώνηση των όσων είπα στο συνέδριο του «ECONOMIST»: «Κανείς δεν θα περίμενε την υλοποίηση των μεσοπρόθεσμων μέτρων αναδιάρθρωσης με την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης.». Την υλοποίηση! «Όλοι γνωρίζουμε πως ο πλήρης προσδιορισμός και η υλοποίηση θα γινόταν στο τέλος του προγράμματος.». Προσέξτε: «Αυτό που περιμέναμε από το Eurogroup του Ιουνίου ήταν ένα καθαρό σήμα προς τις αγορές ότι οι εταίροι πιστωτές είναι πλήρως δεσμευμένοι στην ελάφρυνση του χρέους μόλις το πρόγραμμα ολοκληρωθεί και επίσης, πέρα από αυτό, να προσδιορίσει όσο πιο λεπτομερώς γίνεται τις παραμέτρους πάνω στις οποίες η αναδιάρθρωση θα στηριχθεί. Και προσδοκία μας ήταν οι παράμετροι αυτές να είναι ρεαλιστικές και αξιόπιστες. Νομίζω πως αυτό το πετύχαμε.». Αυτή είναι verbatim, κατά λέξη, η απομαγνητοφώνηση της ομιλίας μου στο «ECONOMIST». Θα πρέπει, λοιπόν, ο κ. Μητσοτάκης να συζητήσει ξανά με τους συμβούλους του. Για ποιο λόγο, όμως, η σαφήνεια των μέτρων ελάφρυνση του χρέους, αυτό που λέμε η παραμετροποίηση των μεσοπρόθεσμων μέτρων αναδιάρθρωσης, έχει τόσο μεγάλη σημασία τώρα, έναν ολόκληρο χρόνο, δηλαδή, πριν από την ολοκλήρωση του προγράμματος και ενόσω γνωρίζουμε πως η υλοποίησή του θα ακολουθήσει μετά τον Αύγουστο του 2018; Κύριος λόγος είναι πως η σαφήνεια αυτή αποτελεί κρίσιμο ορόσημο, κρίσιμο μέγεθος στην πορεία βιώσιμης εξόδου της χώρας στις διεθνείς αγορές. Χωρίς τη σαφήνεια αυτή, η αβεβαιότητα γύρω από τη βιωσιμότητα του χρέους αποθαρρύνει τους επενδυτές και αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για την ανάκτηση της εμπιστοσύνης των αγορών προς το ελληνικό χρέος. Δεύτερος λόγος είναι και εξαιρετικά κρίσιμος πως η έξοδος της χώρας στις διεθνείς αγορές δεν αποτελεί μία στιγμή, αλλά μια μακρά διαδικασία. Δεν θα ανακτηθεί, δηλαδή, ξαφνικά την επόμενη του τέλους του προγράμματος, την 21η Αυγούστου του 2018, αλλά θα οικοδομηθεί σταδιακά, πολλούς μήνες πριν από το τέλος του προγράμματος. Αυτό έκανε η Πορτογαλία, αυτό έκανε η Ιρλανδία, το ίδιο και η Κύπρος και την εμπειρία των χωρών αυτών παρακολουθούμε στενά. Μια και ο κ. Μητσοτάκης έκανε αναφορά στην εμπειρία της Πορτογαλίας, να πω εδώ απλώς ότι έναν χρόνο πριν η Πορτογαλία βγει από το πρόγραμμα τα δικά της επιτόκια ήταν περίπου διακόσιες μονάδες υψηλότερα από τα επιτόκια δανεισμού, μακροχρόνιου δανεισμού, του ελληνικού χρέους σήμερα. Έναν χρόνο πριν βγει από το πρόγραμμα η Πορτογαλία είχε διακόσιες μονάδες βάσης υψηλότερο κόστος δανεισμού απ' ό,τι έχει σήμερα η Ελλάδα. Όμως, επίσης, μια και μιλάμε για την Πορτογαλία, έξι μήνες πριν από την έξοδο από το πρόγραμμα, τα δικά της επιτόκια ήταν στο 6%. Πέντε μήνες πριν, τέσσερις μήνες πριν, τρεις μήνες πριν και καθώς πλησίαζε η ημερομηνία εξόδου τα επιτόκια αποκλιμακώνονταν, ώστε την ημερομηνία εξόδου από το πρόγραμμα να είναι σε επίπεδα βιώσιμα, στα επίπεδα του 3% -3,5%. Η εμπειρία της Νέας Δημοκρατίας, η εμπειρία της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, από το δεύτερο πρόγραμμα είναι ακριβώς η αντίθετη. Από το καλοκαίρι του 2014 έως το τέλος του προγράμματος και πριν ακόμα την προκήρυξη των εκλογών τον Δεκέμβριο του 2014 τα επιτόκια σκαρφάλωναν μήνα - μήνα από το 6% στο 9%. Τα ταμειακά διαθέσιμα, δηλαδή το αναγκαίο αποθεματικό ώστε η χώρα να βγει με ασφάλεια στις αγορές σε περίπτωση εξωτερικού κλονισμού, ήταν μηδενικά. Και αν δεν κάνω λάθος, η συζήτηση το φθινόπωρο του 2014 δεν ήταν για προληπτική γραμμή στήριξης, αλλά για ενισχυμένη γραμμή στήριξης, για πιστωτική γραμμή στήριξης που συνοδεύεται από προαπαιτούμενα, είναι δηλαδή ένα άλλο μνημόνιο. Γενικότερα, η έξοδος στις αγορές προϋποθέτει σημαντική πρόοδο σε τρία πεδία. Το πρώτο πεδίο είναι το πεδίο της δημοσιονομικής προσαρμογής και των μεταρρυθμίσεων. Το δεύτερο πεδίο είναι το πεδίο του προσδιορισμού των μεσομακροπρόθεσμων μέτρων αναδιάρθρωσης του χρέους και το τρίτο κρίσιμο πεδίο είναι ακριβώς η οικοδόμηση ενός ικανού αποθεματικού, ώστε να βγει η χώρα με ασφάλεια στις αγορές. Στο πρώτο από αυτά τα τρία πεδία, στο πεδίο δηλαδή το δημοσιονομικό και των μεταρρυθμίσεων, η πρόοδος που έχει σημειωθεί είναι πραγματικά κολοσσιαία. Ειδικά στο θέμα των δημοσιονομικών επιδόσεων θυμίζω ότι και το 2015 και το 2016 η ελληνική οικονομία ξεπέρασε τους στόχους αντίστοιχα του-0,25% και 0,5% του ΑΕΠ. Είναι στόχοι πρωτογενών πλεονασμάτων. Το 2016, πιο συγκεκριμένα, η δομική υπέρβαση, δηλαδή η υπέρβαση που έχει μόνιμα χαρακτηριστικά και κατά συνέπεια θα συνοδεύει την ελληνική οικονομία τα επόμενα χρόνια, είναι κοντά στο 3%. Το κυριότερο, το πιο σημαντικό είναι ότι αυτή η επίδοση δεν συνοδεύτηκε από τη βαθιά ύφεση που είδαμε σε αντίστοιχες περιπτώσεις προσαρμογής το 2011, το 2012 και το 2013. Για ποιον λόγο; Διότι δεν αποτελεί απλώς μια τυπική διαδικασία δημοσιονομικής προσαρμογής, αλλά συνοδεύεται από βαθιές δομικές αλλαγές στον τρόπο που λειτουργεί η οικονομία, στη συλλογή φόρων και στη φορολογική συμμόρφωση. Αν θέλετε, επεκτείνεται η βάση από την οποία αντλεί φορολογικά έσοδα το Υπουργείο Οικονομικών. Θα περάσω τώρα στα άλλα δύο κρίσιμα πεδία για την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος και την έξοδο στις αγορές, στο θέμα του χρέους και το θέμα της δημιουργίας ενός κατάλληλου αποθεματικού. Να δούμε τι λέει η απόφαση του Eurogroup της 15ης Ιουνίου. Σχετικά με την ελάφρυνση του χρέους η αρχιτεκτονική των μέτρων ελάφρυνσης έχει τρία επίπεδα. Πριν πάω εκεί, να θυμίσω στην Ολομέλεια ότι τα βραχυπρόθεσμα μέτρα αναδιάρθρωσης υλοποιούνται ήδη. Θα έπρεπε ο κ. Μητσοτάκης να ξέρει ότι ένα από αυτά είναι ακριβώς η σταθεροποίηση των επιτοκίων μέσω παρέμβασης του ESM στις αγορές, η μετατροπή - εάν θέλετε - του μεγάλου μέρους του ελληνικού χρέους με κυλιόμενα επιτόκια σε χρέος με σταθερά επιτόκια. Δηλαδή, αυτό ακριβώς που ζητάει ο κ. Μητσοτάκης υλοποιείται ήδη σταδιακά. Πάμε τώρα στην απόφαση του Eurogroup και στα μεσοπρόθεσμα μέτρα του χρέους. Τρία είναι, λοιπόν, τα διακριτά επίπεδα: Το πρώτο επίπεδο χαρακτηρίζεται από το μέσο πρωτογενές πλεόνασμα 2% μετά το 2022 και για μεγάλο χρονικό ορίζοντα. Να θυμίσω εδώ ότι είναι σημαντικά χαμηλότερο από αυτό που θα ήταν συμβατό με το δημοσιονομικό σύμφωνο, τον κανόνα σταθερότητας και μεγέθυνσης, χωρίς ελάφρυνση του χρέους. Χωρίς ελάφρυνση του χρέους τα πρωτογενή πλεονάσματα μετά το 2022 θα έπρεπε να είναι στο 2,6% για μεγάλο χρονικό διάστημα. Εάν τώρα πάρουμε από τη μία, το μέσο πρωτογενές πλεόνασμα του 2% και από την άλλη, τη βασική υπόθεση που κάνει ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας ότι ο ρυθμός μεγέθυνσης της οικονομίας μακροχρόνια θα είναι στο 1,25%, εύκολα προκύπτει το μέγεθος της αναδιάρθρωσης του κορμού του ελληνικού χρέους, του χρέους του EFSF, δηλαδή επιμήκυνση και των ωριμάνσεων αλλά ταυτόχρονα και περίοδος χάριτος της αποπληρωμής τόκων κατά δώδεκα με δεκαπέντε έτη. Είναι ένα απλό σύστημα τριών εξισώσεων με τρεις αγνώστους. Όταν ξέρεις τον ρυθμό μεγέθυνσης και ξέρεις το πρωτογενές πλεόνασμα, εύκολα μπορείς να υπολογίσεις τη διάρκεια των επιμηκύνσεων. Το πρώτο, λοιπόν, επίπεδο είναι αρκετά σαφές. Το δεύτερο επίπεδο είναι ουσιαστικά η αναφορά της απόφασης του Eurogroup σε ένα συμμετρικό μηχανισμό προσαρμογής των μέτρων ελάφρυνσης στο ενδεχόμενο αποκλίσεων του ρυθμού μεγέθυνσης από το βασικό σενάριο του 1,25%, εάν δηλαδή μεσομακροχρόνια ο ρυθμός μεγέθυνσης είναι χαμηλότερος από αυτόν που προβλέπει το Υπουργείο Οικονομικών, η ελληνική Κυβέρνηση, ο ESM και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Εάν πάει προς το 1% το μέγεθος της ελάφρυνσης του χρέους, αυτόματα αυξάνει. Είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό σήμα προς τις αγορές ότι ανεξάρτητα από την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας μεσομακροπρόθεσμα οι εταίροι πιστωτές δεσμεύονται να πάρουν όλα όσα μέτρα χρειάζονται ώστε να διατηρηθούν οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες κάτω από το 15%. Το τρίτο επίπεδο αναφέρεται ακριβώς σε περιπτώσεις ιδιαίτερα αρνητικών εξωτερικών κλονισμών της παγκόσμιας οικονομίας για τις οποίες η ελληνική Κυβέρνηση δεν είναι υπεύθυνη. Στην περίπτωση αυτή υπάρχει επίσης ρητή δέσμευση ότι το πακέτο των μέτρων αναδιάρθρωσης θα ξεπεράσει όσα περιγράφονται στο Eurogroup του Μαΐου του 2016. Δύο λόγια τώρα για το αποθεματικό. Η απόφαση του Eurogroup του Ιουνίου του 2015 δεσμεύεται επίσης ότι από την επόμενη αξιολόγηση και μέχρι το τέλος του προγράμματος, μαζί με τις αναγκαίες εκταμιεύσεις για την αποπληρωμή εξωτερικών υποχρεώσεων και ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων, η ελληνική Κυβέρνηση, η ελληνική οικονομία θα παίρνει αντίστοιχα δόσεις για την οικοδόμηση του αναγκαίου αποθεματικού ώστε να βγει από το πρόγραμμα, από την επιτροπεία με ασφάλεια. Είναι επαρκής η σαφήνεια που περιγράφει η απόφαση του Eurogroup του Ιουνίου του 2017; Δεν νομίζω ότι μπορεί να το αξιολογήσει κάποιος προσωπικά. Οι πιο κατάλληλοι να το αξιολογήσουν είναι οι αγορές και οι οίκοι πιστοληπτικής ικανότητας. Mε βεβαιότητα μπορούμε να πούμε ότι το κόστος δανεισμού των δεκαετών ομολόγων όσο και των διετών ομολόγων είναι σήμερα στο χαμηλότερο επίπεδο από το φθινόπωρο - χειμώνα του 2009-2010, πριν δηλαδή η χώρα μπει σε πρόγραμμα προσαρμογής. Ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody's έχει ήδη αναβαθμίσει το αξιόχρεο της χώρας και ελπίζω πως το ίδιο θα κάνει στις 20 Ιουλίου και η Standard & Poor's. Θα ήθελα να υπενθυμίσω, και δώστε μου δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε, ότι η στρατηγική εξόδου από την κρίση της ελληνικής Κυβέρνησης παραμένει αμετάβλητη. Στηρίζεται στη δημοσιονομική ισορροπία, ώστε να εμπεδωθεί η αξιοπιστία, να αποκλιμακωθεί το κόστος δανεισμού, όχι μόνον του κράτους, αλλά μέσω του κράτους και των επιχειρήσεων και των τραπεζών, ώστε να τονωθεί η ρευστότητα και να πάρει μπρος η οικονομία, αλλά σε μία δημοσιονομική ισορροπία σε συνδυασμό πάντα με την κοινωνική δικαιοσύνη. Ήδη από το 2015 έως το 2017 ο προϋπολογισμός στήριξης των πιο φτωχών, των πιο ευάλωτων νοικοκυριών αυξήθηκε από τα 100 εκατομμύρια στα 700 εκατομμύρια και με την επισκόπηση των δαπανών που πραγματοποιούμε φέτος, ευελπιστούμε να τον αυξήσουμε του χρόνου στο 1,2 δισεκατομμύρια. Θα θέλαμε φυσικά χαμηλότερη φορολογία. Το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής στρατηγικής ακριβώς αποτυπώνει αυτήν την επιδίωξη. Όσο δημιουργείται δημοσιονομικός χώρος μετά το τέλος του προγράμματος, μειώνονται οι φορολογικοί συντελεστές και των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων και της περιουσίας. Συνδυάζουμε επίσης τη δημοσιονομική αυτή στρατηγική με ρεαλιστικούς στόχους μετά το 2022. Η αλήθεια είναι πως θα επιθυμούσαμε εξίσου χαμηλούς στόχους πρωτογενών πλεονασμάτων αμέσως μετά το τέλος του προγράμματος από το 2018 και μετά. Παλέψαμε γι' αυτό. Καταφέραμε να μειώσουμε τον στόχο του 3,5% σε τέσσερα και όχι σε δέκα χρόνια, όπως ήθελε η Γερμανία και όπως υπέθετε μέχρι τώρα το ESM. Αλλά μιας και αναφέρομαι στους στόχους των πρωτογενών πλεονασμάτων, θα ήθελα να πω το εξής. Διάβαζα σε κυριακάτικο φύλο ότι ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης σε συζήτηση που είχε με τον κ. Ρέγκλινγκ ανέπτυξε το δικό του σχέδιο εξόδου από την επιτροπεία: Επιθετική μείωση της φορολογίας αύριο, που αθροιστικά, αν ακόμα ισχύει η ΔΕΘ του 2016, θα οδηγούσε σε απώλεια εσόδων της τάξης των 4,2 δισεκατομμυρίων, δημιουργώντας δημοσιονομικό χώρο μέσω της μείωσης των πλεονασμάτων. Για να χωρέσουν 4,2 δισεκατομμύρια, ο στόχος από 3,5% πρέπει να πάει στο 1,5%. Η απάντηση του κ. Ρέγκλινγκ, σύμφωνα με την εφημερίδα ήταν: «Μα αυτό συνεπάγεται πολύ μεγαλύτερη αναδιάρθρωση του χρέους» και ευχήθηκε στον κ. Μητσοτάκη καλή τύχη. Η αλήθεια είναι και το λέω στην Αξιωματική Αντιπολίτευση μετά λόγου γνώσεως πως αν ποτέ βρισκόσαστε στη θέση να υλοποιήσετε το πρόγραμμά σας, θα βρεθείτε απέναντι στο εξής δίλημμα: Ή θα λεηλατήσετε τον προϋπολογισμό μισθών και συντάξεων μαζί με το κοινωνικό κράτος, προκειμένου να βρεθούν οι πόροι της μείωσης της φορολογίας - πράγμα που και πάλι δεν πιστεύω ότι μπορεί να γίνει, ακόμα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχει βάλει πια πάτωμα στο πόσο μπορούν να μειωθούν οι πρωτογενείς δαπάνες - είτε από την άλλη να αθετήσετε την τήρηση των πρωτογενών στόχων, οδηγώντας τη χώρα σε νέα περιπέτεια. Η στρατηγική της Κυβέρνησης είναι δύσκολη, είναι επώδυνη, αλλά είναι δίκαια και είναι ο μόνος οδικός χάρτης ασφαλούς εξόδου από την κρίση. Κλείνοντας, θα καλούσα την Αξιωματική Αντιπολίτευση να εγκαταλείψει την αδιέξοδη - εγώ θα έλεγα και λαϊκιστική - δημοσιονομική αντιπολίτευση, να συστρατευθεί στον κοινό στόχο ελάφρυνσης του χρέους και εξόδου από την κρίση. Σε όλα τα άλλα μπορείτε, είστε υποχρεωμένοι ως αντιπολίτευση να κάνετε όση αντιπολίτευση θέλετε. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Χουλιαράκη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο κ. Μιχαλολιάκος και ο κ. Λεβέντης θα έχουν μέχρι δέκα λεπτά για τη δευτερολογία τους και θα κλείσει τη συνεδρίαση ο Υπουργός Οικονομικών, ο κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος. Παρακαλώ, κύριε Μιχαλολιάκο, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ήθελα κατ' αρχάς να δώσω τα θερμά μου «συγχαρητήρια» - εντός πολλών εισαγωγικών και με πάρα πολλή ειρωνεία - στο σεβασμό που δείχνουν προς την ελληνική δικαιοσύνη. Την ίδια ώρα που διεξάγεται μία δίκη, η οποία κρατά δύο χρόνια και συνεχίζεται, την ίδια ώρα που ο αρμόδιος εφέτης εισηγητής του Τριμελούς Συμβουλίου είχε αποφανθεί ότι δεν πρέπει να παραπεμφθούν οι Βουλευτές της Χρυσής Αυγής σε δίκη και παραπεμφθήκαν με ψήφους 2-1, εδώ τόσο ο κ. Τσίπρας, όσο και ο κ. Μητσοτάκης, λέγοντας ότι η Χρυσή Αυγή έχει στοιχεία εγκληματικής οργανώσεως, βγάλατε απόφαση. Τι τα θέλετε τα δικαστήρια; Καταργήστε τα. Την ίδια ώρα που εσείς και μάλιστα και εσείς προσωπικά, κύριε Πρόεδρε, έχετε κάνει δήλωση για μια κυρία, η οποία κατεδικάσθη σε δεκατρείς χρόνους φυλάκιση - και μακάρι να είναι αθώα και να αθωωθεί στο εφετείο - , είναι ήδη καταδικασμένη, αλλά έχει το τεκμήριο της αθωότητας, εμείς που δεν είμαστε καταδικασμένοι και που ο εφέτης εισηγητής είπε ότι δεν πρέπει να παραπεμφθούμε σε δίκη, είμαστε ένοχοι. Είδαμε ακόμη μία φορά πώς έσυρε η Αριστερά τη Δεξιά, την Κεντροδεξιά, όπως αρέσκεται να λέει, πίσω από το άρμα της, προκειμένου να εκμαιεύσει την καταδίκη της Χρυσής Αυγής. Στο επίκεντρο των δευτερολογιών τόσο του Πρωθυπουργού, όσο και του κ. Μητσοτάκη, του αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως η Χρυσή Αυγή. Μην αγωνιάτε, κύριοι, κύριοι φιλελεύθεροι και μαρξιστές, νεομαρξιστές, αριστεροί, κεντροαριστεροί, κεντροδεξιοί και λοιποί, η Χρυσή Αυγή εκτιμάται από αυτούς που εκτιμάται και η εκλογική της «πελατεία» δεν προσφέρεται προς άγρα, αποτελεί εκλεκτά τμήματα του ελληνικού λαού. Δεν είναι τυχαίο ότι η Χρυσή Αυγή παίρνει τους περισσότερους ψήφους στις λαϊκές γειτονιές. Δεν είναι τυχαίο ότι σε πρόσφατη πολιτική έρευνα στα εισοδήματα έως 600 ευρώ, στους φτωχούς Έλληνες η Χρυσή Αυγή δεν είναι πλέον τρίτο, αλλά δεύτερο κόμμα. Ήταν πολύ δυσάρεστα τα όσα ακούστηκαν εδώ μέσα. Βεβαίως, ο Πρωθυπουργός είπε ότι έχουμε πλήρη δικαιώματα, επειδή μας ψηφίζει ο ελληνικός λαός. Παραμύθια λέει. Τα δικαιώματα αυτά βλέπουμε ότι δεν ισχύουν. Δεν μπορούμε να βγούμε σε κανένα κανάλι, έχουμε πλήρη αποκλεισμό και το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεοράσεως παριστάνει τον Πόντιο Πιλάτο και λέει να κρίνουν και έχουμε κάποιους συνδικαλιστές της ΕΡΤ, οι οποίοι ρίχνουν τους διακόπτες όταν είναι να μεταδοθεί ομιλία της Χρυσής Αυγής. Το είπα προηγουμένως στην ομιλία μου και το επαναλαμβάνω. Έχετε κάνει την Ελλάδα το τελευταίο Σοβιέτ της Ευρώπης. Μου προκαλεί εντύπωση: Κατέθεσα στα Πρακτικά δύο φωτογραφίες ενός νέου ανθρώπου με ματωμένο το πρόσωπο και μιας κοπέλας με γύψο στο χέρι που της το σπάσαν με σφυρί. Τόσο δύσκολο είναι να το καταδικάσετε; Δεν έχετε την πολιτική τόλμη να καταδικάσετε αυτή τη βαρβαρότητα; Όχι. Βεβαίως, αφήνω τα όσα ανιστόρητα είπε ο κύριος Πρωθυπουργός, ότι η Αριστερά είναι ένα κίνημα της ειρήνης που μοίραζε τριαντάφυλλα, λες και δεν ξέρουμε για τη σφαγή του συνταγματάρχη Ψαρού, για την Πηγάδα του Μελιγαλά. Όλα αυτά δεν υπάρχουν, έχουν εξαφανιστεί. Εγώ θα είμαι δίκαιος. Βαρβαρότητες έγιναν και από τις δύο πλευρές - να είμαστε ειλικρινείς - , όχι όμως από τη Χρυσή Αυγή. Η Χρυσή Αυγή δεν υπήρχε. Το Κέντρο ήταν ο πλέον σκληρός διώκτης της Αριστεράς. Το «Ιδιώνυμο» κατά του κομμουνισμού ο Βενιζέλος το είχε κάνει. Ο Σοφούλης ήταν Πρωθυπουργός, ο Κεντρώος, όταν άνοιξε η Μακρόνησος. Και ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος της Νέας Δημοκρατίας ήταν που έλεγε νέο Παρθενώνα την Μακρόνησο, δεν τα έλεγε η Χρυσή Αυγή. Σε ό,τι αφορά τώρα το παρακράτος το οποίο φωνάζει και εκτρέφεται στα Εξάρχεια, μήπως βολεύει όλο το συνταγματικό τόξο; Γιατί μην ξεχνάμε ότι υπήρχε και επί των ημερών της Νέας Δημοκρατίας η οποία δεν είχε κάνει τίποτα. Ακόμη θυμάμαι τους Υπουργούς της Νέας Δημοκρατίας, που «ψαρεύουν» θολά προς τον εθνικό και πατριωτικό χώρο, να λένε ότι θα κλείσουν το Indymedia. Πέντε χρόνια ήταν κυβέρνηση, κανένα Indymedia δεν έκλεισαν, όπως δεν το έκλεισαν και μετά, επί των ημερών που συγκυβερνούσαν με το ΠΑΣΟΚ. Έρχομαι τώρα στη Θεσσαλονίκη, όπου πρόσφατα πεντακόσιοι φοιτητές απηύθυναν δημόσια διαμαρτυρία λέγοντας ότι κινδυνεύει η σωματική τους ακεραιότητα, ότι μέσα στο πανεπιστημιακό άσυλο διακινούνται ναρκωτικά, γίνεται πορνεία, γίνονται εγκληματικές πράξεις. Είχαμε την εξωφρενική και ανατριχιαστική δήλωση του Υπουργού σας, του κ. Γαβρόγλου, ότι χρειάζεται ένα ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα για να αντιμετωπίσει αυτό το πράγμα. Πού ακούστηκε αυτό το πράγμα, όταν διακινούνται ναρκωτικά, όταν γίνεται πορνεία, να χρειάζεται ένα φοιτητικό κίνημα για να το σταματήσει; Πριν πέντε ημέρες τα μέλη της Κινήσεως Πολιτών του κέντρου της Αθήνας απέστειλαν επιστολή στην Κυβέρνηση για την εγκληματικότητα, λέγοντας ότι κινδυνεύουν να γίνουν γκέτο γειτονιές ολόκληρες. Γνωρίζει ο ελληνικός λαός ότι οι Εισαγγελείς, η ελληνική δικαιοσύνη, έχουν στείλει σαράντα επτά εισαγγελικές εντολές για να αποβάλλει καταληψίες από σαράντα επτά κτίρια και καμμία εισαγγελική εντολή δεν εκτελείται; Τι κι αν το Σύνταγμα προστατεύει την περιουσία των Ελλήνων; Όσο κυβερνούν τα κόμματα του λεγόμενου «δημοκρατικού τόξου» ή «συνταγματικού τόξου» να μην το ελπίζουμε. Επιπλέον, όπου αντιδρά ο λαός βλέπετε παντού Χρυσαυγίτες: Στο Μενίδι, στον Ασπρόπυργο, στη Μακεδονία, παντού Χρυσαυγίτες. Όπως το πάτε, με τον όλεθρο που σπέρνετε όλη η Ελλάδα θα γίνει Χρυσή Αυγή, είτε το θέλετε είτε δεν το θέλετε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Οι απλοί πολίτες θα αγωνιστούν για πίστη, πατρίδα, ελευθερία. Ας έλθω, όμως, στο σημερινό αντικείμενο της συζητήσεως. «Μονόδρομος το μνημόνιο» μας είπε η Αριστερά. Η πρόταση της Χρυσής Αυγής είναι ξεκάθαρη: Επιστροφή στην εθνική παραγωγή. Δεν υπάρχει κανένα μέλλον χωρίς καταγγελία του χρέους, ένα χρέος το οποίο είναι παράνομο και αποδεικνύεται από τα ίδια τα γεγονότα που συμβαίνουν μέσα σε αυτήν εδώ την Αίθουσα. Γιατί κάνατε εξεταστική για τον κ. Παπαντωνίου; Για μίζες. Πού πήγαν τα δάνεια για τα εξοπλιστικά; Τα περισσότερα σε μίζες ή σε υπέρογκες τιμές από πλευράς Γερμανίας, Γαλλίας κ.λπ.. Το ίδιο με τις υπερβάσεις των δημοσίων έργων κ.λπ.. Όλα αυτά συνιστούν τον ορισμό του παράνομου χρέους, όπως λέγατε και εσείς, άλλωστε, μέχρι τον Ιανουάριο 2015. Η Ελλάδα είναι μία πλούσια χώρα. Συγκεκριμένα, ο καθηγητής του Τμήματος Γεωλογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Ανέστης Φιλιππίδης είπε ότι εκτιμάται σε 2,4 τρισεκατομμύρια ευρώ η ακαθάριστη αξία του ελληνικού ορυκτού πλούτου. Αυτό το είπε σε δήλωσή του στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Επίσης, δήλωσε ότι από το σύνολο του ορυκτού πλούτου εκμεταλλευόμαστε μόλις το 0,15%. Έχουμε γύρω στα είκοσι τέσσερα πολύ σημαντικά ορυκτά, που είναι καταπληκτικός αριθμός, αν σκεφτούμε την έκταση της Ελλάδος, είπε ο κ. Φιλιππίδης. Αντ' αυτού, εσείς τι κάνετε; Ξεπουλάτε τα πάντα. Έχουμε και το ΠΑΣΟΚ, για το συνέδριο του οποίου το «ΒΗΜΑ» βγήκε με θριαμβευτικό τίτλο, το ίδιο και τα «ΝΕΑ» - η διαπλοκή συνεχίζεται - και μας είπε ότι θα κάνουν νέα αρχή. Ελπίζουμε ότι μέσα στο πλαίσιο της νέας αρχής να μην είναι και η αλλαγή ονόματος και απόκτηση νέου ΑΦΜ, για να παραγραφεί το χρέος των 200 εκατομμυρίων ευρώ από πλευράς του κόμματος. Διότι κάτι τέτοιο ψιθυρίζεται. Όταν, όμως, έχει την τόλμη να μιλάει το ΠΑΣΟΚ, με τον Παπαντωνίου έτοιμο για το Ειδικό Δικαστήριο, τον Τσοχατζόπουλο άρτι αποφυλακισθέντα, τις υποθέσεις Τσουκάτου και Μαντέλη ανοιχτές, όταν έχουμε όλα αυτά και μιλούν αυτοί οι άνθρωποι για εντιμότητα και για πρόοδο, τότε τι να πει κανείς; Ακούστηκε - μέσα στο πλαίσιο, βεβαίως, και της διαμάχης που έχει ξεκινήσει για το περίφημο ζήτημα της παρεμβάσεως στη δικαιοσύνη - κι ότι η Χρυσή Αυγή έχει σχέση με μεγάλα συμφέροντα. Μεγαλύτερο ψέμα από αυτό δεν θα μπορούσε να ακουστεί. Η Χρυσή Αυγή ελέγχθηκε μέχρι κεραίας από πολλαπλούς ελέγχους και βρέθηκε καθαρή. Δεν έχει ουδεμία σχέση με κανένα μεγάλο συμφέρον και ούτε το επιθυμεί. Άλλοι έχουν απ' όλες τις παρατάξεις αυτές τις σχέσεις και το βλέπουμε στα τηλεπαράθυρα, το βλέπουμε στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα Μέσα Μαζικής Ενημερώσεως. Θα ήθελα να μάθει μέσα από αυτό το Βήμα - άλλο βήμα δεν διαθέτουμε - ο ελληνικός λαός ότι η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αφού υποχρεώθηκε σε αυτή τη συμφωνία της 15ης Ιουνίου από τον κ. Σόιμπλε, με τον οποίο είχε προσυμφωνήσει, έχει ξεπουλήσει ήδη εκατόν δέκα μοναδικής ομορφιάς παραλίες, το λιμάνι του Πειραιά στην «COSCO» των συντρόφων Κινέζων, δεκατέσσερα περιφερειακά αεροδρόμια στη γερμανική «FRAPORT», τον «Αστέρα Βουλιαγμένης» σε όμιλο τουρκικών συμφερόντων, το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, την «ΤΡΑΙΝΟΣΕ», την Κασσιόπη στην Κέρκυρα και αναμένονται κι άλλα. Έγινε αναφορά προηγουμένως και στη λίστα Λαγκάρντ. Εδώ καθόταν ένας Υπουργός, ο κ. Νικολούδης, το καλοκαίρι του 2015 και του είχε κάνει ερώτηση ο συναγωνιστής μου - ευρισκόμενος, τότε, στη φυλακή, αν δεν κάνω λάθος - , ο Ηλίας Κασιδιάρης, για το τι θα γίνει με τη λίστα Λαγκάρντ. Του είχε απαντήσει ο κ. Νικολούδης ότι δεν φτάνουν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, ούτως ώστε να γίνει έλεγχος. Αυτό έγινε το καλοκαίρι το 2015 κι έχουμε καλοκαίρι του 2017. Δύο χρόνια ολόκληρα είχατε και δεν κάνατε τίποτε. Ο κ. Νικολούδης εξαφανίστηκε, όπως εξαφανίστηκε και ο κ. Πανούσης, που ήθελε να διαλύσει το παρακράτος των Εξαρχείων, αφού όπως είχε πει το μέλος της πολιτικής σας Γραμματείας, ο κ. Λάμπρου, στις επαφές στις φυλακές, «αυτός δεν είναι δικός μας, θα φύγει». Κι έτσι κι έγινε. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στην Ελλάδα σήμερα ωχριά ο απόλυτος νεοφιλελευθερισμός της Θάτσερ μπροστά στον νεοκομμουνισμό του κ. Τσίπρα. Τουλάχιστον η Θάτσερ πουλούσε σε τιμές αγοράς. Ο κ. Τσίπρας ξεπουλά την περιουσία του ελληνικού λαού κοψοχρονιά. Μόνο η «ΤΡΑΙΝΟΣΕ», πουλήθηκε 45 εκατομμύρια. Τελειώνοντας, καταγγέλλουμε τη συμφωνία της 15ης Ιουνίου, αλλά καλούμε και τη Νέα Δημοκρατία να δεσμευθεί ότι, αν γίνει κυβέρνηση, θα την καταγγείλει. Αλλιώς, όλα όσα λέει είναι λόγια του αέρα, είναι υποκριτικά, είναι μία μικροπολιτική για ψήφους και τίποτε άλλο. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων κ. Λεβέντης.
Ξαναχαιρετώ την Αίθουσα, τον κύριο Πρόεδρο, τις κυρίες και τους κυρίους Υπουργούς και τις κυρίες και τους κυρίους Βουλευτές. Είναι κουρασμένη ήδη η Αίθουσα. Έχουν ακουστεί διάφορα. Να ξαναπώ ότι δεν έχω αντιληφθεί τι θέλαμε τη σημερινή συζήτηση, να λέει ο κ. Μητσοτάκης για το θέμα Καμμένου - αυτό ήταν το πιο ουσιώδες - κι ότι όταν έρθει εκείνος, θα λυθούν δια μαγείας όλα τα προβλήματα. Ο δε κύριος Πρωθυπουργός πήγε και θυμήθηκε μέχρι την υπόθεση Λαμπράκη, τον Πέτρουλα - δεν ξέρω τι άλλο θυμήθηκε - για να ταυτιστεί, να οικειοποιηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ τους δημοκρατικούς αγώνες. Ο Πέτρουλας, τουλάχιστον, ήταν κεντρώος αγωνιστής. Τον Λαμπράκη σίγουρα το παρακράτος τον έφαγε. Θέλω, όμως, να πιστεύω ότι έχουμε περάσει πια την εποχή που γινόντουσαν τέτοιου είδους δολοφονίες, οργανωμένες από την ίδια την αστυνομία, δηλαδή, από τις υπηρεσίες του κράτους, με την ανοχή και τη στήριξη των κρατικών υπηρεσιών. Θυμηθήκαμε, λοιπόν, τα παλιά. Για το πώς θα λυθούν τα προβλήματα της χώρας, για το αν θα έρθει κανείς να επενδύσει, ουδεμία συζήτηση, διότι με Κυβέρνηση εκατόν πενήντα τριών εδρών, εκ των οποίων κάποιοι να απειλούν ότι θα ρίξουν την Κυβέρνηση, δεν πρόκειται να έρθει σοβαρός άνθρωπος να επενδύσει. Απόδειξη ότι ένας Σακελλαρίδης ήταν Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και έφυγε, αλλά αυτός είχε την ευθιξία και την εντιμότητα και παρέδωσε την έδρα, όπως και μία Κατριβάνου. Αν δεν παρέδιδαν την έδρα, ήδη ο κ. Τσίπρας θα είχε καταρρεύσει. Επομένως, κατά την άποψή μου, δεν είναι αυτές συνθήκες για επενδυτές. Εσείς θα κρίνετε. Θα τσουλήσει μία χρονιά, όσο μείνετε ακόμη - δεν ξέρω πόσο θα μείνετε - και απλά θα μείνει ότι ένας Βασίλης Λεβέντης μας τα είχε πει. Βέβαια, αντιλαμβάνομαι ότι το να εγκαταλείψει την εξουσία κάποιος δεν είναι απλό θέμα. Νομίζετε ότι δείχνει αδυναμία. Και την άλλη φορά που αποκάλυψα τι συζητήσαμε με τον κ. Τσίπρα, βγήκε ο κ. Παππάς, ο Υπουργός, και είπε, «Αν θέλαμε να κάνουμε κυβέρνηση με τον κ. Μητσοτάκη, θα το ανακοινώναμε εμείς, δεν θα το ανακοινώναμε μέσω του κ. Λεβέντη». Μα, συγγνώμη, μία κυβέρνηση που φέρνει εδώ και έναν χρόνο τον νόμο της απλής αναλογικής, τι θέλει να έχει; Κυβέρνηση τέτοια όπως έχουμε σήμερα; Αυτό θέλει να έχουμε; Κορόιδευε τον εαυτό του ο κ. Τσίπρας όταν έφερε το νομοσχέδιο για την απλή αναλογική; Δεν ήθελε μια μεγάλη συμμαχία; Αυτό διερωτώμαι. Δεν καταλαβαίνω, με διέψευσε ο κ. Παππάς ενώ δεν ήξερε τι συζήτησα εγώ με τον κ. Τσίπρα. Πήγαν να βγάλουν εμένα ψεύτη. Ο κ. Τσίπρας μου είπε εμένα ότι ο Μητσοτάκης δεν θέλει. Ο Μητσοτάκης ψηφισθείσης της ενισχυμένης αισθάνεται ότι είναι ένα βήμα πριν την εξουσία. Και με τη δημοσκοπική υπεροχή που έχει, πού να δεχτεί κυβέρνηση συναίνεσης, μεγάλη κυβέρνηση; Αυτό ελέχθη και δεν μπορεί να διαψευστεί. Παρακαλώ, λοιπόν, και τον κ. Παππά, στον οποίο έχω τόση εκτίμηση, όταν δεν γνωρίζει τι έχω συζητήσει εγώ με τον Πρωθυπουργό, να μην διαψεύδει. Και ερωτώ: Πριν έναν χρόνο, όταν φέρατε την απλή αναλογική, γιατί τη φέρατε; Για να μείνει αυτή η Κυβέρνηση για τέσσερα χρόνια; Τη φέρατε με σκοπό να γυρίσουμε σελίδα και να πάμε σε συμμαχικές κυβερνήσεις. Εκτός αν δεν ξέρατε τι θέλετε και θέλετε μόνο να κλείσετε τον δρόμο του Μητσοτάκη. Εγώ, όμως, και η Ένωση Κεντρώων, που ψηφίσαμε την απλή αναλογική, δεν το κάναμε για να κλείσουμε τον δρόμο κανενός Μητσοτάκη. Εμείς το κάναμε για να γυρίσει σελίδα η σελίδα των αυτοδυναμιών και να πάμε σε κυβερνήσεις συναίνεσης. Να εξηγούμεθα. Στο θέμα των ιδιωτικοποιήσεων δεν πρόλαβα να αναφερθώ στην πρωτολογία μου. Οι ιδιωτικοποιήσεις επιβάλλονται ακριβώς γιατί έχουμε μεγάλο δημόσιο, μεγάλο κράτος. Δεν είναι μόνο το μέγεθος του δημοσίου, είναι και η αναποτελεσματικότητα. Εκείνο που βαρύνει την Ελλάδα δεν είναι τόσο το τερατώδες δημόσιο - είναι και αυτό - αλλά ότι ένα μεγάλο ποσοστό δεν δουλεύει, δεν προσφέρει και κρύβεται. Αυτοί που κρύβονται είναι οι κομματικοί, είναι οι από τους συνδικαλιστές καλυπτόμενοι. Αυτοί είναι οι αργόμισθοι. Εκεί βρίσκεται το πρόβλημα της Ελλάδας. Οι ξένοι επιμένουν σε όλα ιδιωτικοποιήσεις, διότι μία χώρα που δεν κάνει βελτίωση της κατάστασης, μία χώρα που δεν ανευρίσκει τους αργόμισθους και τους διατηρεί, ο μόνος τρόπος είναι να της επιβάλλεις να τα ξεπουλήσει όλα. Εγώ δεν νομίζω οι ξένοι να απαιτούσαν σε τέτοιο βαθμό ιδιωτικοποιήσεις, αν δεν γνώριζαν ότι το πολιτικό σύστημα προστατεύει τους αργόμισθους. Είναι ξεκάθαρο. Πουλάμε κοψοχρονιά τα πάντα. Τι θα πετύχουμε; Και ποιοι έρχονται; Εγώ δεν βλέπω να έρχεται κανένας σοβαρός. Κάτι εξεζητημένοι έρχονται, σε όλους τους τομείς. Εξεζητημένοι έρχονται. Υπάρχει παράδειγμα βιομηχανίας στα Γιάννενα, που αγοράστηκε - γιατί είχε μέσα στοκ εμπόρευμα, πρώτες ύλες κ.λπ. - πάρα, πάρα πολύ φθηνά, πολύ κάτωθεν του κόστους αυτών που επωλούντο, και μετά εγκατελείφθη, δεν ολοκληρώθηκε η επένδυση. Έχει γίνει φαντομάς ο επενδυτής. Θα έχουμε κι άλλες τέτοιες περιπτώσεις. Επειδή είναι πολύ φτηνά τα τιμήματα στα οποία αναγκαζόμεθα να πωλούμε, θα έχουμε και εγκαταλείψεις από τους επενδυτές, που στο τέλος θα βασίζονται στο ότι θα τους μείνει το οικόπεδο. Διότι όταν το έχεις πάρει πάμφθηνα και το οικόπεδο να σου μείνει, ωφελημένος είσαι μετά από ένα διάστημα. Είναι σαν τοποθέτηση χρημάτων, όχι σαν διάθεση επένδυσης. Το θέμα των συμβασιούχων προσβάλλει λίγο την τιμή του πολιτικού κόσμου, διότι διορίζαμε απ' το παράθυρο με κομματικό τρόπο στις διάφορες ΔΕΚΟ και στο τέλος τους λέγαμε, «Μη στεναχωριέστε, όποιος ανεβαίνει στο δημόσιο δεν φεύγει ποτέ». Στο τέλος το επιβεβαιώνουμε αυτό. Μετά οχυρωνόμαστε πίσω από τις απεργίες που κάνουν οι διάφοροι και τους ξεσηκωμούς - ότι είναι άνεργοι, ότι είναι δέκα χρόνια έτσι, ότι έχουν δικαιώματα να μονιμοποιηθούν, ότι όλα τα κόμματα θέλουν να βοηθήσουν κ.λπ. - και επαναλαμβάνεται το ίδιο γαϊτανάκι επί όσο γνωρίζω τον κόσμο. Έγινα εξήντα πέντε ετών και από τότε που αισθάνομαι τον κόσμο, κάποιοι διορίζουν και μετά από μια, δυο, τρεις τετραετίες κάποιοι μονιμοποιούν. Αυτό γίνεται μόνιμα στην Ελλάδα και μετά διερωτώμεθα γιατί πτωχεύσαμε. Αλήθεια, πιστεύετε στην Αίθουσα αυτή ότι μπορεί η χώρα να βγει από μνημόνια χωρίς επενδύσεις; Συνεχίστε με κοψίματα μισθών και συντάξεων και με επιβολή νέων φόρων αν υπάρχουν - που ελπίζω να μην υπάρχουν τόσο εξεζητημένα σκεπτόμενοι - κάποιοι που να πιστεύουν ότι χωρίς καμία επένδυση η χώρα μπορεί να βγει απ' τα μνημόνια. Αν το πιστεύετε, καθίστε στην εξουσία όσο θέλετε. Ο κ. Μητσοτάκης, νέος άνθρωπος, τι θέλει; Θέλει να έρθει βεζίρης στη θέση του σημερινού βεζίρη. Τι κακό θα ήταν να «βάλει πλάτη» να φτιάξουμε την Ελλάδα; Θα το έχει και τιμή του. Να πει, «Ενώ εγώ ήμουν έτοιμος να πάρω την πρωθυπουργία, δίνω το χέρι μου να φτιάξουμε την Ελλάδα», να δείξει ότι δεν είναι ο ίδιος με τους αμετανόητους ηγέτες της παράταξής τους, αλλά είναι κάποιος που καινοτομεί, που βάζει την πατρίδα πάνω από την καρέκλα. Ούτε συζήτηση. Έρχεται εδώ για να μας απαριθμήσει τα αίσχη του ΣΥΡΙΖΑ. Τα γνωρίζουμε, κύριε Μητσοτάκη, τα αίσχη του ΣΥΡΙΖΑ, όπως γνωρίζουμε και τα δικά σας αίσχη. Αν αθροίζουμε τα αίσχη στην Αίθουσα αυτή, ποιο το κέρδος; Πιστεύετε ότι ο λαός, τα δέκα εκατομμύρια Ελλήνων, δεν τα γνωρίζουν; Πιστεύετε σήμερα ότι ελέχθη κάτι καινούριο στην Αίθουσα αυτή; Μα, για τον έναν, για τον Καμμένο, για τους διάφορους, πιστεύετε ότι ελέχθη κάτι καινούριο; Έφτασε η ακροδεξιά να κραυγάζει. Έφτασε η ακροδεξιά να βγαίνει λάδι σχεδόν. Άκουσα την ομιλία και αηδίασα, δηλαδή ότι έχουν δίκιο. Και τι προτείνουν; Να βγούμε από Ευρώπη. Να γίνουμε Βολιβία προτείνουν, αλλά αισθάνονται ότι έχουν και δίκιο, διότι μπορεί στο βάθος του κεφαλιού τους σε κάποια πράγματα να έχουν και δίκιο. Το πολιτικό σύστημα ευθύνεται για το κατάντημα της χώρας. Εκτός εάν πιστεύετε ότι η χώρα έφτασε εδώ χωρίς καμία ευθύνη, αν πιστεύετε ότι υπάρχει ανευθυνότητα του πολιτικού κόσμου. Εκεί φτάσαμε, να παίρνει η ακροδεξιά ποσοστά. Δεν ξέρω πόσα. Εγώ δεν πιστεύω ότι θα έχει μέλλον. Ευτυχώς, σε όλη την Ευρώπη πρυτανεύουν φωνές ηπιότερες και ηρεμότερες. Όμως, και μόνο ότι έφτασε να αφαιρέσει ποσοστά από την Νέα Δημοκρατία - ένα 5%, 6%, πόσο έφτασε - αυτό δείχνει την ανικανότητα της Νέας Δημοκρατίας. Γιατί η ικανότητα του Καραμανλή του γέρου, ποια ήταν; Ότι μπορούσε και συγκέντρωνε και ανθρώπους μετριοπαθεστέρους και ακροδεξιούς υπό την ίδια ομπρέλα. Αυτή ήταν η αξία του Καραμανλή του γέρου. Από τους νεότερους ηγέτες αυτό δεν το κατάφερε κανένας. Κανένας δεν κατάφερε αυτό το πράγμα. Όμως, εκείνο που ερωτώ την Αίθουσα αυτή - και ερωτώ και την κοινωνία - είναι το εξής: Χωρίς καμμία επένδυση, μόνο με αυτούς τους συγκεκριμένους, μία «COSCO», έναν Ιβάν, του οποίου αμφισβητούν την προέλευση των χρημάτων, έναν Μαρινάκη με τον οποίον ερίζουν, αν αυτοί είναι επενδυτές μπορούν να βγάλουν την χώρα από την κρίση, να ζήσουμε όλοι στην Αίθουσα αυτή και να πάρουμε τριακόσια βραβεία ο καθένας.
Ευχαριστούμε τον κ. Λεβέντη. Τον λόγο έχει για το πέρας της συνεδρίασης ο Υπουργός Οικονομικών κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η συζήτηση σήμερα, κατά κάποιον τρόπο, είναι για την Οικονομία και για τη συμφωνία της 15ης Ιουνίου και η πρώτη ερώτηση είναι πώς την κρίνει αυτή τη συμφωνία κανείς και σε σχέση με τι. Ένας τρόπος να την συγκρίνεις είναι με τη Συμφωνία που δεν βγήκε τελικά, του προηγούμενου Eurogroup, που ήταν στις 22 Μαΐου. Παρ' όλο, που ο κ. Μητσοτάκης μας είπε ότι συμφώνησαν μεταξύ τους οι θεσμοί και το ΔΝΤ και μας την έδωσαν στο πιάτο, η αλήθεια είναι ότι απορρίψαμε τη συμφωνία της 22ας Μαΐου. Η Συμφωνία αυτή απορρίφθηκε. Άρα, ένα πράγμα που πρέπει να πούμε είναι γιατί την απορρίψαμε και αν είναι καλύτερη αυτή η Συμφωνία. Είναι ένα μέτρο σύγκρισης και η διαπραγματευτική ομάδα και ο Αλέξης ο Τσίπρας δεν συμφώνησαμε σ' αυτή τη Συμφωνία. Πριν πω το δεύτερο μέτρο σύγκρισης, θέλω να πω κάτι για την διαπραγματευτική ομάδα, μια που είμαστε σε μια χώρα που τα κομπλιμέντα και τα «ευχαριστώ» δεν νομίζω ότι έχουν μεγάλη προσφορά. Αυτή η διαπραγματευτική ομάδα, που είχε και πολιτικά στελέχη, αλλά και πάρα πολλούς δημοσίους υπαλλήλους, δούλεψε πάρα πολύ σκληρά. Και επειδή ακούγονται πάρα πολλά πράγματα σε αυτήν την Αίθουσα - και εντός και εκτός - για τους δημόσιους υπαλλήλους, πρέπει να σας πω ότι δεκάδες απ' αυτούς, όχι μόνο από το Υπουργείο μου, αλλά από το Υπουργείο Εργασίας, το Υπουργείο της Όλγας Γεροβασίλη, το Υπουργείο Ανάπτυξης, το Υπουργείο Ενέργειας, δούλευαν με πάρα πολύ μεγάλο ζήλο για να βγει κάτι καλύτερο. Υπήρχαν περιπτώσεις που ήταν Σάββατο βράδυ, που μιλούσαν στο δικό μας επίπεδο, και έφευγαν, γιατί αλλάζαμε θέμα, και πήγαιναν να προετοιμάσουν νέα κείμενα για τις 6 η ώρα το πρωί της Κυριακής και ούτε μια φορά αυτοί οι άνθρωποι - που τους χλευάζουμε τους δημόσιους υπαλλήλους - δεν έφεραν κάποια αντίρρηση. Και δουλεύαμε μέχρι το τέλος. Το δεύτερο μέτρο σύγκρισης είναι σε σχέση με προηγούμενες συμφωνίες, των προηγούμενων κυβερνήσεων. Και θέλω να αρχίσω με αυτό. Το 2012, στη συμφωνία που είχε η προηγούμενη κυβέρνηση, υπήρχε ένα μειονέκτημα, που δεν φταίει ούτε η κυβέρνηση ούτε οι τότε θεσμοί, ότι η βιωσιμότητα του χρέους ήταν πάνω στο απόθεμα του χρέους. Δηλαδή, και το ΔΝΤ και εσείς ασχολιόσασταν περισσότερο με το ποσοστό του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ. Ούτε είχε αλλάξει τότε το ΔΝΤ να κοιτά περισσότερο τις ροές και τις χρηματοδοτικές ανάγκες. Αυτό είχε ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα για εσάς - που δεν λέω ότι ήταν από τη δική σας μεριά το πρόβλημα - ότι ήταν πολύ δύσκολο να βρεθεί λύση. Γιατί, αφού είχε σταματήσει κάθε κουβέντα η Γερμανία, αλλά και άλλες χώρες για ονομαστικό κούρεμα, αυτό δεν επέτρεπε πολλές άλλες επιλογές. Γι' αυτό, πώς θα γινόταν να θεωρηθεί βιώσιμο το χρέος στην προηγούμενη κυβέρνηση; Με μη ρεαλιστικές υποθέσεις και για τα πλεονάσματα και για τους ρυθμούς ανάπτυξης. Έτσι θεωρήθηκε ότι θα μπορούσε να είναι το χρέος βιώσιμο. Σας θυμίζω ότι στο τελευταίο μεσοπρόθεσμό σας, τον Μάιο του 2014, στον πίνακα 2.4 έχουμε 4,2% πρωτογενή πλεονάσματα για τα επόμενα πέντε χρόνια και σας θυμίζω ότι το ΔΝΤ τότε έλεγε όντως ότι είναι βιώσιμο το χρέος, γιατί δεν είχε άλλη επιλογή, γιατί ήταν εντός του προγράμματος. Ξέρετε, στη Βρετανία, στο σκάνδαλο του Προφιούμο, όπου μια κυρία είχε σχέση και με τον Υπουργό Ναυτιλίας, τον λόρδο Προφιούμο και με κάποιον που δούλευε στη σοβιετική πρεσβεία εκείνη την εποχή και φοβόταν ο κόσμος ότι στο κρεβάτι, εκτός άλλων, συζητούσαν και κρατικά μυστικά, είχε πει ο λόρδος Προφιούμο: «Βεβαίως και δεν την ξέρω την κυρία και δεν έχω μοιραστεί το κρεβάτι μου». Απάντησε η Μάντι Ράις - Ντέιβις εκείνη την εποχή: «Μα, αυτός αυτό θα έλεγε, τι θα έλεγε, θα έλεγε το αντίθετο;». Έτσι και το ΔΝΤ δεν είχε επιλογή εκείνη την στιγμή να πει κάτι διαφορετικό. Δεν θα μπορούσε να πει ότι ήταν μη βιώσιμο το χρέος. Όμως, πώς ήταν βιώσιμο το χρέος; Με υποθέσεις για την ανάπτυξη και υποθέσεις για τα πρωτογενή πλεονάσματα, που όλοι ήξεραν, και το ΔΝΤ το ίδιο και το προσωπικό του ΔΝΤ - και γι' αυτό έχει τόσο μεγάλο πρόβλημα τα τελευταία δύο χρόνια η Κριστίν Λαγκάρντ - ότι ήταν μη ρεαλιστικές αυτές οι υποθέσεις. Άρα η δική μας στρατηγική από την αρχή ήταν διαφορετική. Η δική μας στρατηγική δεν ήταν ποτέ να πούμε ότι το χρέος είναι βιώσιμο και να δούμε τι ρυθμούς ανάπτυξης και τι πρωτογενή πλεονάσματα μπορούμε να έχουμε για να το κάνουμε βιώσιμο, αλλά να προσπαθήσουμε να γίνει πραγματικά βιώσιμο με λογικά πλεονάσματα και με λογικές υποθέσεις για τους ρυθμούς ανάπτυξης. Γι' αυτό είναι τόσο πολύ κλειδί το 2% που έχουμε «δέσει» μετά το 2020-2021. Είναι κλειδί το 2%, είναι η άγκυρα, γιατί τι λέει αυτό το 2%; Κατ' αρχάς, δίνει πραγματικότητα στα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος. Γιατί, εάν στις ελαφρύνσεις ένα από τα μέτρα είναι από μηδέν μέχρι δεκαπέντε χρόνια επέκταση του μεσοσταθμισμένου μέσου όρου της ωρίμανσης του χρέους, τώρα με το 2% αυτό έχει μια πραγματική έννοια, γιατί έχει δυο παραμέτρους που του δίνουν πραγματική έννοια: Πρώτον, ότι δεν μπορεί να είναι μηδέν, κάποια ελάφρυνση θα είναι στο χρέος όταν έχεις στο 2% το πρωτογενές πλεόνασμα και έχεις, δεύτερον, στο 15% τις χρηματοδοτικές ανάγκες. Όμως, «αγκυρώνει» και κάτι άλλο. «Αγκυρώνει» το μέτρο για τη ρήτρα ανάπτυξης. Γιατί το «αγκυρώνει»; Γιατί τώρα κάθε φορά που μειώνεται ο ρυθμός ανάπτυξης, θα έχουμε περισσότερη ελάφρυνση του χρέους. Δεν υπάρχει μια τρίτη μεταβλητή εδώ να αιωρείται, που είναι τα πρωτογενή πλεονάσματα και να σου πει κάποιος: «Μα, γιατί να σας δώσω μεγαλύτερη ελάφρυνση του χρέους, πάρτε πιο υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα». Επειδή υπάρχουν μόνο δύο μεταβλητές, γι' αυτό είπε ο Πρωθυπουργός για αλγοριθμοποίηση των μέτρων, ακριβώς γιατί αυτή η μεταβλητή είναι σταθερή, ότι θα είναι 2% το πρωτογενές πλεόνασμα, άρα κάθε φορά που θα μειώνεται η ανάπτυξη θα έχουμε περισσότερα πρωτογενή πλεονάσματα. Και τι μας είπε ο κ. Μητσοτάκης γι' αυτό; Είπε: «Μα, τι μου λέτε, ότι εάν έχουμε πολύ μεγάλη ανάπτυξη, θα πάρουμε λιγότερο χρέος;». Βεβαίως. Επειδή πάντα ακούω με πολύ μεγάλη προσοχή τον κ. Μητσοτάκη, μόλις το είπε αυτό, έκανα κάποιους πρόχειρους υπολογισμούς. Είναι προφανές ότι με 40% ανάπτυξη κάθε χρόνο, το χρέος θα το σβήσουμε το 2027, το 60% θα το φτάσουμε σε τρία χρόνια, το 2020. Με 10% ανάπτυξη, το 0%, θα σβήσουμε όλο το χρέος μέχρι το 2046 και μέχρι το 2029 θα φτάσουμε στο 60%. Με 5% ανάπτυξη, στο 0% θα το φτάσουμε το 2068 και στο 60% το 2044. Τι μας είπατε τώρα; Ότι δεν θέλουμε ανάπτυξη; Προφανώς, άμα έχουμε πολύ καλή ανάπτυξη, δεν χρειαζόμαστε τόσο πολύ ελάφρυνση του χρέους. Είναι κάποιος που το θεωρεί παράλογο αυτό; Αυτό, όμως, που δεν είχατε το largeness να πείτε είναι ότι εμείς δεν εξασφαλίσαμε αυτό. Προφανώς, άμα έχουμε μεγάλη ανάπτυξη, θα έχουμε λιγότερη ελάφρυνση, αλλά εξασφαλίσαμε το κακό σενάριο, που δεν θα έχουμε τόση ανάπτυξη και θα πάρουμε κάτι περισσότερο. Αυτό είναι που δέσαμε. Αυτό - θα με θυμηθείτε για το QE - είναι που θα βοηθήσει εν καιρώ τον Μάριο Ντράγκι και την ΕΚΤ να μας βάλει και στο QE, όχι σύντομα, αλλά θα μπούμε γι' αυτόν τον λόγο. Σας υποσχέθηκα κάτι στην προηγούμενη συζήτηση σε αυτήν εδώ την Αίθουσα. Σας είπα ότι η μεγάλη διαφορά - και να περιμένετε και έτσι να το αξιολογήσουμε - είναι ότι στη δική μας τη λύση δεν θα υπάρχει το «if necessary», «αν είναι αναγκαίο». Κοιτάξτε τι λέει το ανακοινωθέν του Eurogroup. Το ανακοινωθέν του Eurogroup έχει το «if necessary» για τα μακροπρόθεσμα μέτρα για το χρέος, που δεν είναι ούτε τα μεσοπρόθεσμα, ούτε η ρήτρα ανάπτυξης. Όμως, έχει ένα τρίτο κομμάτι, που είναι τα μακροπρόθεσμα μέτρα για το χρέος, το οποίο έχει την ίδια διατύπωση που είχατε εσείς τον Νοέμβριο του 2012. Εκεί λέει ότι αν τα βραχυπρόθεσμα δεν φτάνουν και αν τα μεσοπρόθεσμα δεν φτάνουν και αν δεν φτάνει η ρήτρα ανάπτυξης, τότε το Eurogroup είναι έτοιμο να σκεφτεί και κάτι άλλο, με διακριτική ευχέρεια και με συζήτηση. Άρα αυτό σημαίνει ότι τα άλλα μέτρα δεν είναι «if necessary», «αν χρειαστεί». Το μόνο που μένει να υπολογιστεί είναι πόσο χρειάζεται μέσα από αυτή την αλγοριθμοποίηση που σας έχουμε ήδη εξηγήσει. Άρα σε σχέση με τον Νοέμβριο του 2012, είναι μια πολύ καλύτερη συμφωνία. Είναι και μία πολύ καλύτερη συμφωνία από αυτή της 22ας Μαΐου, όπου δεν υπήρχε το κλείδωμα του 2%. Πάμε τώρα να δούμε τι θα γίνει από εδώ και πέρα, διότι ο τρίτος τρόπος για να αξιολογήσεις αν είναι καλή η συμφωνία ή όχι, είναι με τι προοπτική που σου ανοίγει. Αυτός είναι ο τρίτος τρόπος για να μπορείς να πεις ότι είναι καλή η Συμφωνία ή δεν είναι καλή η Συμφωνία. Δεν θα πω ξανά - παρ' όλο που με παρακάλεσε ο Πρωθυπουργός της χώρας - για τα 80 δισεκατομμύρια ευρώ. Δεν αντέχω να σας το εξηγήσω και τρίτη και τέταρτη και πέμπτη φορά. Έγινε αυτή η συζήτηση πριν από έξι μήνες. Είχαμε κείμενο όπου εξηγεί αναλυτικά το κομμάτι που αφορά την ανακύκλωση του χρέους, το κομμάτι που δεν μπορείς να συγκρίνεις, να προβλέψεις την ανάπτυξη, τι έγινε κ.λπ.. Αυτά τα έχουμε πει. Ποιος δρόμος ανοίγει με αυτή τη συμφωνία; Ο δρόμος που ανοίγει βραχυπρόθεσμα είναι η έξοδος στις αγορές, άρα η έξοδος από το πρόγραμμα και η μείωση της επιτήρησης. Έχουμε πλήρη επίγνωση ότι θα υπάρξει μείωση της επιτήρησης, γιατί το πλαίσιο που έχουν συμφωνήσει το Λαϊκό Κόμμα και το Σοσιαλιστικό Κόμμα στην Ευρώπη έχει πολύ σκληρή επιτήρηση, που εμείς δεν θα θέλαμε. Θα θέλαμε μία διαφορετική Ευρώπη είτε με λιγότερη επιτήρηση είτε με επιτήρηση με διαφορετικούς κανόνες και με διαφορετικούς στόχους και κοινωνικούς στόχους. Όμως, νομίζω ότι εμείς θα έχουμε σύντομα ένα πρόγραμμα εξόδου στις αγορές, όχι ένα «όποτε να΄ ναι» και «θα δούμε τι θα γίνει», όπως κάνατε εσείς και ένα μήνα μετά ήταν πιο μεγάλο το επιτόκιο και άρα ήταν πολύ πιο δύσκολο να βγεις και δεύτερη και τρίτη φορά, ένα πρόγραμμα συγκροτημένο, ώστε οι αγορές να καταλαβαίνουν το σχέδιο σου για τον επόμενο χρόνο για το πώς θα βγούμε στις αγορές. Αυτό θα ανοίξει τον δρόμο για να βγούμε από το πρόγραμμα. Συγχρόνως, το βασικό μας πρόγραμμα είναι το μακροπρόθεσμο, δηλαδή πώς η ανάπτυξη που θα έρθει θα είναι βιώσιμη. Μην επενδύσετε ότι δεν θα έρθει η ανάπτυξη. Το ξέρετε ότι θα έρθει η ανάπτυξη. Η συζήτηση πρέπει να είναι για το πώς θα γίνει βιώσιμη. Πάλι θα χάσετε, όπως όταν λέγατε ότι δεν θα κλείσει η συμφωνία και ότι δεν θα πάρουμε τίποτα για το χρέος. Όλα τα στοιχεία λένε ότι θα έρθει αυτή η ανάπτυξη. Το λένε τα στοιχεία για τις εξαγωγές. Το λένε τα στοιχεία για την αύξηση χρόνο με το χρόνο και της βιομηχανικής παραγωγής και της παραγωγής στη μεταποίηση και στις πωλήσεις. Μην επενδύσετε σε αυτό. Να κάνουμε μία σοβαρή ανταλλαγή απόψεων για το πώς αυτή η ανάπτυξη θα είναι βιώσιμη και πέρα από το πρόγραμμα. Μη μας λέτε ότι εσείς θα πάτε μπροστά με τις μεταρρυθμίσεις, χωρίς να μας πείτε ποιες είναι αυτές οι μεταρρυθμίσεις. Πού δίνετε την έμφαση; Ούτε να μας λέτε ότι εμείς θέλουμε να πάμε μπροστά με καλύτερες πολιτικές, χωρίς να μας λέτε ποιες είναι αυτές οι πολιτικές. Μη μας λέτε ότι θα διαπραγματευτείτε χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα. Φαντάζομαι, δεν θα διαπραγματευτείτε με αυτά που άκουσα την προηγούμενη εβδομάδα στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, που είπατε ότι εσείς θέλετε να ξεμπερδέψετε μια και καλή με το Υπερταμείο. Αν νομίζετε ότι θα πάτε στο Eurogroup και θα τους πείτε «να, μια συμφωνία. Εσείς θα μας δώσετε 1% πλεόνασμα κι εμείς θα ξεμπερδέψουμε με το Ταμείο», αν αυτή είναι η στρατηγική σας, θα τα βρείτε πάρα πολύ σκούρα τα πράγματα. Δίνω μία συμβουλή, όχι σ' εσάς, αλλά σε όλους: Για όλους τους πολιτικούς, είτε είναι Υπουργοί είτε είναι στην τοπική οργάνωση ή στην κοινωνία, συνήθως είναι ευάλωτοι σε ένα μεγάλο λάθος: Όταν βλέπουν κάτι καινούριο, νομίζουν ότι είναι απλώς η αναπαραγωγή του παλιού. Δεν μπορούν να προβλέψουν και να εκτιμήσουν και να αξιολογήσουν αυτό που είναι καινούριο. Είναι δηλαδή μια φυσική προδιάθεση. Το έχουμε όλοι. Δεν το κάνετε μόνο εσείς. Κι εμείς το κάνουμε και δυσκολευόμαστε να βρούμε τι είναι το καινούριο. Έχει όμως τεράστια σημασία να δούμε τι είναι το καινούριο. Πρέπει να έχουμε τους μηχανισμούς να το καταλάβουμε το καινούριο. Γιατί αν δεν έχουμε τους μηχανισμούς να το καταλάβουμε το καινούργιο, δεν θα καταλάβουμε γιατί ο Μπέρνι Σάντερς έφτασε τόσο κοντά να κερδίσει την Κλίντον ούτε γιατί βγήκε ο Τραμπ ούτε γιατί συνεχίζουν να έχουν δύναμη και ο Βίλντερς και η Λεπέν. Μάλιστα, στο Eurogroup οι ίδιοι οι Δεξιοί Υπουργοί Οικονομικών είπαν ότι «όποιος νομίζει ότι ξεμπερδέψαμε με αυτό το φαινόμενο ξεγελιέται». Δεν το είπαμε εμείς, αλλά οι Δεξιοί Υπουργοί Οικονομικών. Γιατί ο Κόρμπιν πήρε περισσότερες ψήφους απ' όσες είχε πάρει ο Μπλερ όταν κέρδισε τις εκλογές; Θα κάνουμε συστηματικά λάθη και δεν θα μπορούμε να αναλύσουμε την πραγματικότητα του καινούριου φαινομένου. Αυτό το καινούργιο φαινόμενο, για να το αναλύσεις και να πας μπροστά, δεν μπορείς να το κάνεις με αυτό που ακούω από τον κ. Λεβέντη και από την κ. Γεννηματά για μία οικουμενική τεχνοκρατική κυβέρνηση. Γιατί για να το καταλάβεις αυτό το καινούργιο, πρέπει να καταλάβεις ότι εδώ γίνεται μία αντιπαράθεση αξιών, προταγμάτων, στρατηγικών, πολιτικών. Αυτό είναι που βλέπουμε μπροστά μας σε όλο το φάσμα. Προφανώς, σε πολλά από αυτά τα φαινόμενα που σας περιέγραψα δεν έχω καμμία συμπάθεια. Σε άλλα έχω κάποια συμπάθεια. Για να μπορούμε αυτά να τα κάνουμε πολιτική, πρέπει να ξέρουμε τι είναι το νέο φαινόμενο. Το νέο φαινόμενο είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Κάνετε πολύ μεγάλο λάθος να το υποτιμήσετε. Θυμάμαι τον κ. Βενιζέλο, δύο - τρεις μήνες μετά που βγήκαμε Αξιωματική Αντιπολίτευση να λέει ότι είναι μια φούσκα ο ΣΥΡΙΖΑ και θα ξεφουσκώσει και ποτέ δεν θα γίνει κυβέρνηση. Αυτά τα έλεγε δύο μήνες μετά, γιατί δεν μπορούσε να αναλύσει και θεωρούσε πως ό,τι είναι καινούργιο είναι απλώς η αναγέννηση του παλιού. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, μαζί με άλλες δυνάμεις είναι το καινούριο. Είναι το καινούργιο σε δύο τομείς. Ο ένας τομέας είναι στις επενδύσεις. Μην πιστεύετε τη ρητορεία σας. Κοιτάξτε τι γίνεται στις επενδύσεις. Κοιτάξτε πώς λειτουργούν τα ΕΣΠΑ, πώς δημιουργούμε καινούρια εργαλεία χρηματοδότησης και πώς ενσωματώνουμε σε αυτό την κοινωνική οικονομία. Κοιτάξτε πώς μαθαίνουμε από πράγματα που δεν έχουν καμμιά σχέση με την οικονομία. Γιατί για εμάς το «documenta 14», που είναι στον χώρο του πολιτισμού, που δεν θεωρούμε ότι τους βοηθήσαμε, μόνοι τους το έκαναν - ο Άνταμ Σίμτσικ και η ομάδα του χρειάζεται ένα χειροκρότημα απ' όλη τη Βουλή γι' αυτό που γίνεται - έδειξαν πώς με μικροεπεμβάσεις στον πολιτισμό μπορείς να δημιουργήσεις τους πόρους που γίνονται θαύματα σιγά σιγά. Προβλέπω ότι σε πέντε και δέκα χρόνια ακόμα θα συζητάμε για την επίδραση του «documenta 14» στην τέχνη και στην οικονομία στην Ελλάδα. Το ίδιο γίνεται και στην πραγματική οικονομία με αυτά τα καινούρια εργαλεία. Το ίδιο θα γίνει με το υπερταμείο. Δεν καταλάβατε ότι ήταν μία ήττα και ένας συμβιβασμός το υπερταμείο και το αντιστρέψαμε και έχουμε τώρα μία δυνατότητα να αναδιαρθρώσουμε τις επιχειρήσεις και να αξιοποιήσουμε τα ακίνητα του δημοσίου και να τα ενσωματώσουμε στην πολιτική μας την περιφερειακή και την κλαδική. Δεν το καταλαβαίνετε, γιατί δεν βλέπετε το καινούργιο. Πάμε τώρα στην παιδεία. Είμαι πάρα πολύ περήφανος που ήμουν σε υπουργικό συμβούλιο που ήταν και ο Νίκος Φίλης και ο Κώστας Γαβρόγλου. Ακούστε, γιατί πάλι θα χάσετε και θα νομίζετε ότι απλώς αυτοί οι δυο Υπουργοί θέλαν να πάνε πίσω. Αυτοί, όμως, οι Υπουργοί είναι εντός της συζήτησης για την παιδεία και όχι μόνο για την πανεπιστημιακή. Ως πανεπιστημιακός θέλω να πω δύο τρεις κουβέντες. Θέλω να πω και για την πανεπιστημιακή παιδεία, γιατί παντού γίνεται μια συζήτηση για την παιδεία. Δεν είμαστε εκεί που ήμασταν με την κ. Διαμαντοπούλου. Όχι εδώ, παντού ανησυχούν πανεπιστημιακοί και κοινωνία ότι παραέχει μπει ο ιδιωτικός τομέας μέσα στην έρευνα. Παντού ασχολείται ο κόσμος με το ότι φτωχοί φοιτητές δεν πηγαίνουν στα πανεπιστήμια, γιατί νομίζουν ότι δεν έχουν πρόσβαση και πρέπει να πάρουν δάνεια και δεν είναι το πανεπιστήμιο για αυτούς. Παντού αισθάνονται ότι η παιδεία πρέπει να είναι ένα συλλογικό κοινωνικό εγχείρημα και χάνεται αυτό και συζητάνε ολόκληρες κοινωνίες στη Βρετανία και στην Αμερική για το πώς μπορεί να βελτιωθεί η παιδεία. Μέσα σε αυτό το ρεύμα είναι και ο Φίλης και Γαβρόγλου που προσπαθούν να κάνουν κάτι διαφορετικό. Σας λέω ότι θα χάσετε τη μπάλα, αν νομίζετε πως ό,τι θέλει να κάνει ο Γαβρόγλου και ο Φίλης τώρα για την παιδεία ή σε άλλους τομείς είναι απλώς να φέρουν το παλιό. Θέλουν να φέρουν το καινούργιο, αλλά με καινούργιους όρους για μια παιδεία με συλλογικές αξίες, όπου η εκπαίδευση δεν είναι μόνο για την ανάπτυξη. Η παιδεία έχει μια αυταξία. Η παιδεία δεν είναι μόνο για να πηγαίνουν καλύτερα οι επιχειρήσεις. Μάλιστα να σας πω και το παράδοξο της ευτυχίας που έλεγαν οι αρχαίοι. Λέγαν ότι άμα θέλεις να είσαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος, το μόνο πράγμα που δεν κάνεις είναι να κάθεσαι και να σκέφτεσαι πώς θα είσαι ευτυχισμένος. Κάνεις μία σχέση, κάνεις ένα χόμπι και γίνεσαι. Αν θες να είναι πετυχημένη η ελληνική οικονομία, δεν στοχεύεις η παιδεία να είναι άμεσα για την ανάπτυξη, αλλά έμμεσα. Άρα νομίζω ότι αυτή η συμφωνία βάζει τους όρους για αυτές τις συζητήσεις. Προφανώς και για την παιδεία και για την ανάπτυξη θα έχετε αντιρρήσεις, αλλά αυτή είναι πια η συζήτηση: με ποιες κοινωνικές ομάδες μπορούμε να οργανώσουμε μία καλύτερη παιδεία, μια καλύτερη ανάπτυξη που να υπηρετεί τον κόσμο καλύτερα. Ένα τελευταίο και με αυτό θα κλείσω για να πω κι εγώ ένα πράγμα εκτός θέματος. Οι μετανάστες είναι άνθρωποι και όταν σκοτώνεις μετανάστες, δεν σημαίνει ότι δεν είσαι βίαιος και δεν είσαι με την τρομοκρατία, γιατί αυτό κάνει η Χρυσή Αυγή. Σκοτώνει και μετανάστες και για εμάς αυτοί οι μετανάστες είναι άνθρωποι. Δεν μπορείς να λες ότι σκοτώνουν μόνο τον Φύσσα, όσο τραγικό κι αν ήταν αυτό. Είναι μια βάρβαρη οργάνωση και ο κ. Μητσοτάκης στο Politico τους αθώωσε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η συζήτηση της προ ημερησίας διατάξεως, σύμφωνα με το άρθρο 143 του Κανονισμού της Βουλής, με πρωτοβουλία του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, σε επίπεδο Αρχηγών Κομμάτων, με θέμα την Οικονομία, τις αποφάσεις του Eurogroup και τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η Κυβέρνηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 18.30΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Τρίτη 4 Ιουλίου 2017 και ώρα 18.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: νομοθετική εργασία, σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί.