Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Παρασκευής 19 Ιουνίου 2020. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρα 130 παράγραφοι 2 και 3 και 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 796/9-6-2020 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ρεθύμνου του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Ανδρέα Ξανθού προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Δεν στηρίζει η ελληνική κυβέρνηση το σχέδιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για την καθολική και ισότιμη πρόσβαση στα φάρμακα και εμβόλια κατά νέου κορωνοϊού». 2. Η με αριθμό 808/15-6-2020 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Λάρισας του Κινήματος Αλλαγής κ. Ευαγγελίας Λιακούλη προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Ποια τα εκατόν πενήντα επτά ακίνητα της Λάρισας που δεσμευθήκαν στο υπερταμείο και πότε θα επιστραφούν στην τοπική κοινωνία;». 3. Η με αριθμό 811/15-6-2020 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Λέσβου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Μαρίας Κομνηνάκα προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Έλλειψη παιδίατρων στην Ικαρία και στους Φούρνους». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρα 130 παράγραφοι 2 και 3 και 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 799/11-6-2020 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Φλώρινας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Θεοπίστης (Πέτης) Πέρκα προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Πλήρης απουσία αερολιμενικού ελέγχου και εφαρμογής υγειονομικών πρωτοκόλλων στα αεροδρόμια, με κίνδυνο διασποράς του κορωνοϊού και με ανεπανόρθωτο πλήγμα στον τουρισμό». 2. Η με αριθμό 818/15-6-2020 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Κινήματος Αλλαγής κ. Βασίλειου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Σημαντικές προτάσεις των επιχειρηματικών φορέων της Περιφέρειας Κρήτης, για στήριξη εργασίας και επιχειρήσεων». 3. Η με αριθμό 814/15-6-2020 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Κουμμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Εμμανουήλ Συντυχάκη προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, με θέμα: «Tον καθορισμό κριτηρίων μοριοδότησης των αναπληρωτών - ωρομισθίων εκπαιδευτικών, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου εκπαιδευτικού προσωπικού, των Επαγγελματικών Σχολών (ΕΠΑ.Σ) μαθητείας του ΟΑΕΔ». 4. Η με αριθμό 802/12-6-2020 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Β2΄ Δυτικού Τομέα Αθηνών του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Χαρούλας (Χαράς) Καφαντάρη προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Γενικό Νοσοκομείο Δυτικής Αττικής «Η ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ»». 5. Η με αριθμό 817/15-6-2020 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλέξανδρου (Αλέκου) Τριανταφυλλίδη προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Άμεση επαναλειτουργία του νοσοκομείου «Λοιμωδών» της Θεσσαλονίκης - Το αναμενόμενο δεύτερο κύμα κορωνοϊού μας θέτει όλους ενώπιον των ευθυνών μας»». ΑΝΑΦΟΡΕΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (Άρθρο 130 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 6005/286/27-4-2020 ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων του Βουλευτή Ηρακλείου του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Χαράλαμπου (Χάρη) Μαμουλάκη προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Συμβάσεις ανάπτυξης και παραχώρησης περιφερειακών αεροδρομίων και απορρέουσες υποχρεώσεις υπό τις παρούσες συνθήκες της επιδημίας του κορωνοϊού». 2. Η με αριθμό 6008/27-4-2020 ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Κινήματος Αλλαγής κ. Βασίλειου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, με θέμα: «Οι Kοινωνικές Eπιχειρήσεις Συνεταιρισμοί Eργαζόμενων (ΚΟΙΝΣΕΠ) Κοινωνικοί Συνεταιρισμοί Περιορισμένης Ευθύνης (ΚΟΙΣΠΕ) και Γυναικείοι Συνεταιρισμοί κ.λπ. εξαιρούνται από την οικονομική ενίσχυση για τις πληττόμενες επιχειρήσεις βάσει ΚΑΔ ». 3. Η με αριθμό 6077/30-4-2020 ερώτηση της Βουλευτού Φλώρινας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Θεοπίστης (Πέτης) Πέρκα προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Πανδημία COVID -19 και εταιρίες διαχείρισης αεροδρομίων - γεγονός ανωτέρας βίας ή δυσμενές συμβάν;». Επίσης, θα ήθελα να κάνω και μια ανακοίνωση. Οι Υπουργοί Δικαιοσύνης, Οικονομικών, Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Εξωτερικών, Προστασίας του Πολίτη, Εθνικής Άμυνας, Παιδείας και Θρησκευμάτων, Υγείας, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Εσωτερικών, Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, καθώς και ο Υπουργός Επικρατείας κατέθεσαν στις 17 Ιουνίου 2020 σχέδιο νόμου: «Ενιαίο κείμενο δικονομίας για το Ελεγκτικό Συνέδριο, ολοκληρωμένο νομοθετικό πλαίσιο για τον προσυμβατικό έλεγχο, τροποποιήσεις στον Κώδικα Νόμων για το Ελεγκτικό Συνέδριο και διατάξεις για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης». Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων: «Κύρωση της Συμφωνίας Κοινωνικής Ασφάλισης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου και του Διοικητικού Κανονισμού εφαρμογής της». Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε στη Διαρκή Επιτροπή κατά πλειοψηφία. Εισάγεται προς συζήτηση στη Βουλή με τη διαδικασία του άρθρου 108 του Κανονισμού της Βουλής, δηλαδή μπορούν να λάβουν τον λόγο όσοι έχουν αντίρρηση επί της κυρώσεως αυτής της συμφωνίας. Από τα Πρακτικά βλέπω ότι υπέρ της κύρωσης ψήφισαν η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ. Όλα τα άλλα κόμματα εξέφρασαν επιφύλαξη, δηλαδή το Κίνημα Αλλαγής, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, η Ελληνική Λύση και το ΜέΡΑ 25 και σύμφωνα με το άρθρο 108 του Κανονισμού της Βουλής μπορούν να λάβουν τον λόγο. Επομένως, συμφωνούμε με τη διαδικασία του άρθρου 108 και δίνω πρώτα τον λόγο για πέντε λεπτά στον ειδικό αγορητή του Κινήματος Αλλαγής, κ. Μουλκιώτη.
Κύριε Πρόεδρε, υπήρξε επιφύλαξη στην επιτροπή, πριν απαντήσει η κυρία Υφυπουργός, η οποία παρίστατο. Απάντησε σε τρία ερωτήματα, τα οποία είχαμε θέσει, σε γενικές γραμμές. Ελπίζω να υπάρχει οριστικοποίηση σήμερα. Δεν τίθεται πλέον θέμα.
Επομένως, είστε θετικός.
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής του ΚΚΕ, κ. Λεωνίδας Στολτίδης, για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Για τη συγκεκριμένη σύμβαση και την κύρωση της, πρέπει να πούμε ότι η συζήτηση στην επιτροπή ήταν άκρως αποκαλυπτική. Ούτε μία ούτε δύο φορές ακούστηκε από τους εισηγητές κομμάτων, κυρίως αυτών που κυβέρνησαν - και στη συμφωνία, πέρα από τεχνικές λεπτομέρειες και από τους υπόλοιπους - ότι η συγκεκριμένη κύρωση σύμβασης απαλλάσσει ή αλλιώς ελαφρύνει τη χώρα μας από βάρη. Ονομάζετε δηλαδή βάρη τα ασφαλιστικά δικαιώματα. Αυτό το μικρό κομμάτι από τον συνολικό πλούτο που παράγουν μόνο οι εργαζόμενοι και με θυσίες και αγώνες κατάφεραν να αποταμιεύουν για να μπορέσουν να ζήσουν αξιοπρεπώς, καλύπτοντας τις βασικές τους ανάγκες σε υγεία και σύνταξη. Ακόμα και αυτό το μικρό κομμάτι, το βάρος που λέτε εσείς, το ξεφορτωθήκατε ή καλύτερα το μεταφέρατε στις τσέπες μιας χούφτας παρασίτων, στην οικονομία, στους μετόχους των επιχειρηματικών ομίλων. Θυμίζουμε λοιπόν, τι έχετε εξασφαλίσει σε Έλληνες εργαζόμενους, αλλά και τι θα μεταφέρουν οι εργαζόμενοι μετανάστες. Εξασφαλίσατε τον νόμο Κατρούγκαλου, Βρούτση, που ο εργαζόμενος Έλληνας ή μετανάστης θα έχει την ελευθερία επιλογής, όπως αρέσκεστε να λέτε, να αρκεστεί στη λεγόμενη εθνική σύνταξη των 345 ευρώ, που προς το παρόν είναι τόσο, και μόνο αυτή έχει την εγγύηση του κράτους και να ανεχτεί φυσικά την πλήρη ιδιωτικοποίηση επικουρικής ασφάλισης, της επικουρικής σύνταξης, αλλά και της ανταποδοτικής για τις οποίες δεν υπάρχει πλέον καμμία εγγύηση από το κράτος, αυτές θα παίζονται στον τζόγο και οι ασφαλισμένοι θα είναι επενδυτές σε χαμηλού, μεσαίου και υψηλού ρίσκου επενδύσεις. Ο εργαζόμενος θα παρακολουθεί την απόδοση και τι μπορεί να μεταφέρει ως δικαίωμα στην πατρίδα του. Όμως ποια δικαιώματα θα μεταφερθούν, όταν τα εργασιακά δικαιώματα είναι αυτά που χτίζουν τα ασφαλιστικά, τα οποία με την κύρωση της σύμβασης θα μπορούν να μεταφερθούν στη χώρα προέλευσης των μεταναστών εν προκειμένω στην Αίγυπτο και στην Ελλάδα; Ποιο είναι το νομοθετικό πλαίσιο για τα εργασιακά δικαιώματα, τα οποία γεννούν τα ασφαλιστικά δικαιώματα; Είναι η απλήρωτη δουλειά - γνωστό - , η αδήλωτη εργασία, οι μισθοί πείνας, η ευελιξία, η μερική απασχόληση, η εκ περιτροπής εργασία και πάνω από όλα αυτά οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, με αφορμή την πανδημική κρίση που γκρέμισαν ό,τι απέμεινε. Πόσοι είναι αυτοί που στον εργασιακό τους βίο, με αυτό το πλαίσιο μπορούν να τεκμηριώσουν τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα και ποια είναι αυτά; Όταν με τον εργασιακό μεσαίωνα προκύπτει ότι για την πλειοψηφία των εργαζομένων, για τεσσεράμισι χιλιάδες ένσημα χρειάζονται τριάντα ολόκληρα χρόνια δουλειάς για να πάρουν σύνταξη 345 ευρώ εθνική και 69 ευρώ ανταποδοτική. Πιο συγκεκριμένα, στη χώρα μας εργάζονται περίπου σαράντα χιλιάδες Αιγύπτιοι αλιεργάτες, ως οι καλύτεροι στον κόσμο, που αγγίζουν το 95% του συνόλου των εργαζομένων στην αλιεία. Μία από τις πιο ζωτικές πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας μας, η αλιεία, που τσακίζεται από την ευρω - ενωσιακή νομοθεσία, την οποία έχετε ευαγγέλιο, με τη συντριβή των μικρών αλιέων υπέρ των μεγάλων, στηρίζεται και οφείλεται στον κόπο, στον ιδρώτα και πολλές φορές στο αίμα των Αιγυπτίων εργατών. Τι δικαιώματα θα μεταφέρουν, λοιπόν, αυτοί οι τσακισμένοι στην κυριολεξία από την αντεργατική ελληνική νομοθεσία, την ανοχή του κράτους στην τεράστια ασυδοσία των μεγάλων πλοιοκτητών, αυτοί οι εργαζόμενοι που δουλεύουν στην καλύτερη περίπτωση δεκαοκτάωρα την ημέρα για εβδομάδες μέσα στα αλιευτικά, σε άθλιες συνθήκες διαμονής και σίτισης και πολύ παραπάνω τι δικαιώματα θα μεταφέρουν όταν οι κυβερνήσεις όλων σας μετέταξαν και διατηρούν την ασφάλισή τους από ΙΚΑ ως μισθωτών εργατών σε ΟΓΑ, ως εργατών γης για να μειωθεί το ασφάλιστρο με απαίτηση των μεγάλων πλοιοκτητών, των οποίων τα κέρδη όλοι σας υπηρετείτε; Η Κυβέρνηση σε ερώτηση του Κομμουνιστικού Κόμματος για τις διακρίσεις του άρθρου 7 για την απονομή της εθνικής σύνταξης αρνήθηκε να τις καταργήσει. Οι μετανάστες, όπως και οι Αιγύπτιοι, θα έχουν μειωμένη εθνική σύνταξη διότι δεν θα έχουν σαράντα χρόνια διαμονής στην Ελλάδα. Ποιος λοιπόν απ' αυτούς θα έχει έστω και αυτή τη μικρή σύνταξη των 345 ευρώ; Και λέμε φυσικά να καταργηθεί τώρα αυτή η διάκριση που προκύπτει από το άρθρο 7. Τι τελικά αφήσατε να μεταφερθεί; Τι θα αφήσετε όταν αφανίσατε όλοι σας 200 δισεκατομμύρια από τα ταμεία και με το νομοσχέδιο Κατρούγκαλου - Βρούτση καλέσατε τα «κοράκια», τους επιχειρηματικούς ομίλους στην υγεία και την ασφάλιση, να γευματίσουν και τα 100 δισεκατομμύρια της επικουρικής; Αυτή είναι η στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την κοινωνική ασφάλιση και αυτό υλοποιεί και η Κυβέρνηση εδώ. Πρόκειται για ένα πανευρωπαϊκό ιδιωτικό προϊόν που όποιος θα έχει θα πληρώνει και όποιος δεν θα έχει θα πεθαίνει στα σκαλιά του νοσοκομείου, όπως γίνεται στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής όπου και τώρα, στην περίοδο της πανδημίας, είδαμε ότι η φτωχολογιά, που δεν είχε να πληρώσει τα μεγάλα κόστη νοσηλείας, κατέληγε στους ομαδικούς τάφους και όποιος πάλι είχε την ατυχία να γλιτώσει - όπως ο ηλικιωμένος που έχουν αυτές τις μέρες τα δημοσιεύματα - να χρωστάει για τη νοσηλεία του ένα εκατομμύριο δολάρια. Αυτή είναι η βαρβαρότητα του συστήματος που κι εσείς υπηρετείτε. Ως Κομμουνιστικό Κόμμα δεν θα μπούμε εμπόδιο στο να μεταφερθούν τα όποια δικαιώματά τους. Έχουμε αγωνιστεί για τη μεταφορά των ασφαλιστικών δικαιωμάτων Ελλήνων και μεταναστών. Θέλουμε όμως και θα μπούμε εμπόδιο στην αντιασφαλιστική επίθεση που τελειωμό δεν έχει. Χιλιάδες εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες, νέοι και νέες σε πολλές πόλεις διαδήλωσαν ενάντια στο νέο έγκλημα που διαπράξατε ενάντια στην κοινωνική ασφάλιση, διεκδικώντας αποκλειστικά δημόσια υποχρεωτική κοινωνική ασφάλιση με παροχές και συντάξεις που να καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες. Ο αγώνας αυτός συνεχίζεται και θα συνεχίζεται και από το εργατικό και από το συνταξιοδοτικό κίνημα. Ψηφίζουμε «ναι» στην κύρωση της σύμβασης για τη μεταφορά των όποιων δικαιωμάτων έχουν απομείνει και γι' αυτούς φυσικά τους εργαζόμενους. Θα συνεχίσουμε με ασταμάτητη πάλη για να διαμορφωθούν όροι δουλειάς, ασφάλισης και σύνταξης έτσι ώστε να μπορούν Έλληνες και μετανάστες να μεταφέρουν δικαιώματα με βάση τον πλούτο που παράγουν και για την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών τους και όχι αέρα κοπανιστό, όπως προβλέπεται από την αντιασφαλιστική πολιτική που εφαρμόστηκε από όλους σας, γιατί με αέρα οι λαοί ούτε μπορούν ούτε θα ανεχθούν να ζουν. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε, κύριε Στολτίδη. Θα παρακαλέσω να πάρει τον λόγο η ειδική αγορήτρια της Ελληνικής Λύσης, κ. Μαρία Αθανασίου για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συζητείται σήμερα στην Ολομέλεια το σχέδιο νόμου της Κυβέρνησης για την Κύρωση της Συμφωνίας Κοινωνικής Ασφάλισης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου με καθυστέρηση δύο ετών. Πραγματικά όμως δεν κατανοούμε ποιους λόγους εξυπηρετεί αφού είναι πέραν του δέοντος αποδεδειγμένο ότι ειδικά στην παρούσα περίπτωση η αρχική συμφωνία ήταν ετεροβαρής για το ελληνικό ασφαλιστικό σύστημα αφού είχαν μεταφερθεί εκατομμύρια ευρώ προς την Αίγυπτο, τη στιγμή που οι μεταφορές προς την Ελλάδα δεν ξεπέρασαν τις 30.000 ευρώ και οι συντάξεις στη φίλη χώρα δεν ξεπερνούν τα 50 με 80 ευρώ. Το παραδέχτηκε άλλωστε και η ίδια η Υφυπουργός στην αρμόδια επιτροπή προχθές. Το δε γεγονός ότι η μέχρι σήμερα ειδικού τύπου διμερής συμφωνία με την Αίγυπτο ήταν σε διαπραγμάτευση για περισσότερα από είκοσι πέντε χρόνια αποδεικνύει ακόμα μια φορά ότι οι κυβερνήσεις όλα αυτά τα χρόνια δεν τα είχαν και τόσο καλώς καμωμένα, παρ' όλο που ουδέποτε σημειώθηκε τριβή ή έντονη διαφωνία που να ξεπέρασε τα όρια των υπηρεσιακών παραγόντων. Η υπεράσπιση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων είναι και πρέπει να είναι σίγουρα αποστολή κάθε κράτους δικαίου, αλλά και η προστασία του ασφαλιστικού συστήματός μας από τέτοιες συμφωνίες θα πρέπει να είναι προτεραιότητα. Η ασφάλιση υπηκόων των δύο κρατών που ασφαλιζόμενοι, είτε ως εργαζόμενοι είτε ως επιχειρηματίες, έχουν μετρήσει τον επαγγελματικό τους βίο και στις δύο χώρες. Ένας ασφαλισμένος σε δύο κράτη υπήκοος του ενός από αυτά αναζητά μια λύση που θα του εξασφαλίσει σύνταξη. Επίσης, η αβεβαιότητα περί την ασφάλιση δεν πρέπει να είναι εμπόδιο σε εκείνους που επιθυμούν να ασκήσουν οικονομική δραστηριότητα στο άλλο κράτος. Άρα, απαιτείται η συνεννόηση μεταξύ των δύο αυτών κρατών. Οι συμφωνίες αυτές ωστόσο οικονομικά στοχευόμενες ήταν με κράτη που κατά κύριο λόγο υπάρχει ισχυρή παρουσία Ελλήνων εργαζομένων και ομογένειας. Η παρούσα συμφωνία έρχεται να αντικαταστήσει τη συμφωνία που υπήρχε μεταξύ Ελλάδος και Αιγύπτου από τις 16-1-1985. Περιέχονται δε διατάξεις για τη μεταφορά και αναγνώριση του χρόνου ασφάλισης, τις αντίστοιχες παροχές κ.λπ. από τη μία χώρα στην άλλη και φαίνεται ότι έρχεται να εξορθολογίσει και να ωφελήσει τη χώρα μας μιας και μέχρι σήμερα η ισχύουσα συμφωνία ήταν ετεροβαρής εις βάρος μας. Εμείς ως Ελληνική Λύση τιμούμε την αποστολή μας ως κόμμα που είναι να υπηρετούμε και να προστατεύουμε τους Έλληνες, τη χώρα και το έθνος μας. Τα εθνικά συμφέροντα των δύο κρατών έχουν προσανατολίσει τις πολιτικές τους στον αμοιβαίο σεβασμό, αλλά και στον εντοπισμό κοινών στρατηγικών. Ενδεικτικά τώρα θέλω να αναφέρω τα εξής: Στο άρθρο 13 και σύμφωνα με την αρχή του συνυπολογισμού γίνεται λόγος για την εκτίμηση εν ανάγκη του χρόνου ασφάλισης στο έτερο κράτος της συμφωνίας αρκεί φυσικά να μην συμπίπτουν χρονικά. Στο άρθρο 14 γίνεται λόγος για μια ελάχιστη περίοδο δώδεκα μηνών για τη θεμελίωση παροχής, αλλά και για εθνική σύνταξη γήρατος. Ωστόσο, έχοντας υπ' όψιν τις χιλιάδες των Αιγυπτίων στην Ελλάδα, εκτιμώ ότι αυτή η περίοδος θα έπρεπε να είναι μεγαλύτερη. Όσον αφορά το άρθρο 21- και το είπα και στην επιτροπή - σε καμμία περίπτωση δεν επιθυμούμε να επιβαρύνεται ένα πρόσωπο με θέματα αναπηρίας με χρονοβόρες και δύσκολες διαδικασίες. Ωστόσο, για τις ιατρικές εξετάσεις του άρθρου 21 που μπορεί να αιτηθεί ο ένας φορέας από τον άλλον σε συνδυασμό με το άρθρο 8 του Διοικητικού Κανονισμού εκτιμώ ότι, λόγω της πολυπληθούς παρουσίας Αιγυπτίων στην Ελλάδα, η σχετική ενημέρωση θα μπορούσε να γίνεται ανά τρίμηνο και η εκκαθάριση υπέρ του ΕΦΚΑ να ολοκληρώνεται εντός εξαμήνου από την κάθε τριμηνία. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να φτάνουμε στην εκκαθάριση μέχρι και μετά από δύο χρόνια. Οι παροχές κοστίζουν χρήματα στο ασφαλιστικό μας σύστημα και την εθνική οικονομία και τα χρήματα κοστίζουν επίσης χρήματα και ήδη έχουμε αρκετά προβλήματα για να έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε σε βάθος χρόνου την απόδοση των οφειλόμενων από την Αίγυπτο. Στο άρθρο 23 για την προστασία των φακέλων και των πληροφοριών που αποστέλλονται από το ένα κράτος στο άλλο θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη παροχή όσον αφορά την επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων και να διασφαλιστεί ότι και στην Αίγυπτο υπάρχει σχετικό όμοιο νομοθετικό πλαίσιο. Πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι αντιμετωπίζουν το ευαίσθητο ιστορικό του κάθε ασφαλισμένου με τη δέουσα προσοχή και ευθύνη. Στο άρθρο 28 τώρα δίνεται ένα περιθώριο οκτώ μηνών στους ασφαλισμένους να επιλέγουν το νέο ή το παλιό καθεστώς ασφάλισης, αλλά ίσως, λόγω αντικειμενικών προβλημάτων που μπορεί να προκύψουν στην ενημέρωσή τους αλλά και την κατανόηση των διαφορών μεταξύ των δύο καθεστώτων, το διάστημα αυτό να έπρεπε να είναι μεγαλύτερο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ακόμα ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Η σχέση του ελληνισμού με την αντισυμβαλλόμενη χώρα είναι διαρκής και χάνεται στους αιώνες. Η παρούσα συμφωνία που καλούμαστε να κυρώσουμε δείχνει να κινείται εκσυγχρονιστικά. Aν λάβουμε υπ' όψιν το καθεστώς μεταφοράς ποσών και εισφορών από τη μια χώρα στην άλλη και τη καταβολή συντάξεων μόνο από τη μια χώρα, είναι σίγουρα πιο περίπλοκο και δυσχερές σε σχέση με τον συνυπολογισμό του διανυθέντος ασφαλιστικού χρόνου και την αναβολική καταβολή συντάξεων και από τις δύο χώρες. Επιπρόσθετα, όμως και κατά κύριο λόγο η χώρα μας θα πρέπει να έχει καλές διπλωματικές σχέσεις με την Αίγυπτο, τις οποίες θα πρέπει να τις αναπτύξει περαιτέρω μιας και η Αίγυπτος μπορεί να αποτελέσει πολύ ισχυρό σύμμαχο μας στα γεωπολιτικά θέματα της Ανατολικής Μεσογείου. Αυτό θα μπορούσε να γίνει, κύριε Υπουργέ, όμως μετά τη συνάντηση που θα έχουν οι Υπουργοί. Πρέπει να είναι επιδίωξη μας να διασφαλίσουμε τις καλύτερες δυνατές σχέσεις με την Αίγυπτο στον καθορισμό ΑΟΖ πάντα με τον όρο να συμπεριλαμβάνεται και το Καστελόριζο. Αυτό μπορεί να περιορίσει τη θρασύτητα των Τούρκων και σε κάθε περίπτωση θα αποτελεί μια πολύ ηχηρή απάντηση στο για μας ανυπόστατο τουρκολιβυκό σύμφωνο. Εν κατακλείδι και για να μην επαναληφθεί η αναντιστοιχία της προηγούμενης συμφωνίας πρέπει να παρακολουθείτε, κύριοι της Κυβέρνησης, τη λειτουργικότητα και τη χρησιμότητα αυτής της συμφωνίας και όπου είναι απαραίτητο να κάνετε βελτιώσεις, όπως θα έπρεπε να γίνει και στην περίπτωση του άρθρου 14 παράγραφος 3, για παράδειγμα, στο οποίο ήδη αναφέρθηκα, όπου το διάστημα των δώδεκα μηνών είναι ιδιαίτερα μικρό για τη θεμελίωση σύνταξης γήρατος σε μη Έλληνα υπήκοο, έτσι ώστε τελικά να μην υπάρξει καμμία εκμετάλλευση εις βάρος της χώρας μας. Η Ελληνική Λύση θα ψηφίσει «ναι». Ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Ευχαριστούμε την κ. Αθανασίου.
Τον λόγο έχει η ειδική αγορήτρια του ΜέΡΑ25, η κ. Μαρία Απατζίδη, για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το προτεινόμενο σχέδιο νόμου έχει σκοπό την Κύρωση της Συμφωνίας του τομέα της Κοινωνικής Ασφάλισης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, καθώς και του Διοικητικού Κανονισμού Εφαρμογής της που υπεγράφησαν στην Κρήτη στις 10 Οκτωβρίου του 2018. Αφορά, λοιπόν, στις διμερείς συμβάσεις κοινωνικής ασφάλισης. Οι διμερείς συμβάσεις κοινωνικής ασφάλισης έχουν ως στόχο την προστασία των κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων των μεταναστών της κάθε συμβαλλόμενης χώρας στην άλλη και αφορά επίσης και σε όσους έχουν επαναπατριστεί. Η Ελλάδα έχει βεβαίως συνάψει διμερείς συμβάσεις - συμφωνίες κοινωνικής ασφάλισης με πολλές χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, χώρες στις οποίες υπάρχει πληθυσμός Ελλήνων μεταναστών. Αυτές οι διμερείς συμβάσεις και οι συμφωνίες είναι επωφελείς για τους εν λόγω Έλληνες μετανάστες που αποτελούν ένα σημαντικό μέρος του απόδημου ελληνισμού και ως εκ τούτου είναι σημαντικό να προάγονται από την ελληνική πολιτεία. Γενικά, αν εξαιρέσουμε περιπτώσεις όπου συμφωνούνται οι ειδικοί όροι, οι διμερείς αυτές συμβάσεις στηρίζονται στις ακόλουθες ασφαλιστικές αρχές, την ισότητα ασφαλιστικής μεταχείρισης των εργαζομένων των δύο συμβαλλόμενων κρατών, τον συνυπολογισμό των περιόδων ασφάλισης που έχουν πραγματοποιηθεί στα δύο κράτη για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος και τον υπολογισμό του ποσού της σύνταξης, την ελεύθερη μεταφορά, εξαγωγή των παροχών στο κράτος διαμονής του δικαιούχου. Ταυτόχρονα, συμπεριλαμβάνονται και οι συνταξιοδοτικές παροχές. Οι αναφερθείσες διακρατικές συμφωνίες κατοχυρώνουν το δικαίωμα αυτοτελούς ή αυτοτελών συντάξεων σε περιπτώσεις που οι δικαιούχοι πληρούν τις προϋποθέσεις για συνταξιοδότηση σύμφωνα με τις διατάξεις της εσωτερικής νομοθεσίας από το ένα ή και από τα δύο συμβαλλόμενα κράτη. Για τους λόγους αυτούς τα δικαιώματα που απορρέουν από τις καταβαλλόμενες εισφορές πρέπει να είναι εξασφαλισμένα για τον μετανάστη ασφαλισμένο χωρίς προϋποθέσεις, χωρίς εξαιρέσεις και φυσικά χωρίς απώλεια αυτών των δικαιωμάτων σε περίπτωση επαναπατρισμού. Οι διμερείς συμβάσεις διασφαλίζουν ακριβώς αυτά τα δικαιώματα. Μιλάμε, μάλιστα, για τη χώρα της Αιγύπτου με την οποία έχουμε πολύ μεγάλη παραδοσιακή διάδραση. Πρόκειται για μια χώρα που είναι και χώρα υποδοχής Ελλήνων, αλλά και χώρα προέλευσης μεταναστών που έρχονται στην Ελλάδα, οπότε η έντονη αυτή διάδραση, η οποία είναι οικονομική, εργασιακή, αλλά και πολιτισμική και πολιτική οφείλει να ρυθμίζεται με σαφείς συμφωνίες. Είναι, λοιπόν, όντως σημαντικό, όπως προβλέπει το άρθρο 5 του σχεδίου νόμου, σύμφωνα με τη νομοθεσία ενός συμβαλλόμενου κράτους να καταβάλλονται συντάξεις και άλλες παροχές σε δικαιούχους που έχουν προσωρινή ή μόνιμη κατοικία στην επικράτεια άλλου συμβαλλόμενου κράτους. Το καίριο είναι πράγματι να μην επιτρέπεται η μείωση αναστολή πληρωμής ή κατάργηση συντάξεων και άλλων παροχών σε χρήμα, επειδή ο δικαιούχος έχει την κατοικία του στην επικράτεια άλλου συμβαλλόμενου κράτους. Επίσης με το άρθρο 12 προσδιορίζεται ότι για να καθοριστούν οι προϋποθέσεις προαιρετικής υπαγωγής ή προαιρετικής συνέχισης της ασφάλισης ενός προσώπου σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία θα συνυπολογίζονται οι περίοδοι υποχρεωτικής ασφάλισης που πραγματοποίησε το πρόσωπο αυτό σύμφωνα με τη νομοθεσία της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου μαζί με τις περιόδους ασφάλισης που διανύθηκαν σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, εφόσον βέβαια το πρόσωπο αυτό συμπληρώνει και τις άλλες προϋποθέσεις που προβλέπονται από την ελληνική νομοθεσία. Πρόκειται για μια απαραίτητη διάταξη. Θα ήθελα, όμως, εδώ να κάνω μια παρατήρηση για το ευρύτερο πολιτικό πρίσμα υπό το οποίο αντιμετωπίζουμε ειδικά ως ΜέΡΑ25 το θέμα της εργασιακής μετανάστευσης, το οποίο ρυθμίζεται από παρόμοιες συμφωνίες. Στον παγκοσμιοποιημένο κόσμο μας κυριαρχεί το λεγόμενο «social dumping», που είναι ένα είδος κοινωνικού αθέμιτου ανταγωνισμού και επιβάλλει στην εργατική τάξη να ανταγωνίζεται μεταξύ της από χώρα σε χώρα για την προσέλκυση επενδυτών. Πρόκειται για μια ανταγωνιστικότητα της φθήνιας, ας μου επιτραπεί η έκφραση, που υπονομεύει τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Σ' αυτό το πολύ δυσχερές διεθνές πλαίσιο, που ως ΜέΡΑ25 προσπαθούμε στον πολιτικό μας λόγο να αναλύσουμε και να αντιμετωπίσουμε τη δημιουργία και τη διεύρυνση ενός διεθνοποιημένου πεδίου διασφάλισης των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, είναι σίγουρα ένα πρώτο μικρό βήμα στην κατεύθυνση που απαιτεί η σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη μορφή της πάλης των τάξεων, δηλαδή προς ένα διεθνοποιημένο πλαίσιο κατοχύρωσης των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Είναι, λοιπόν, υπό αυτό το πλαίσιο που εμείς ως ΜέΡΑ25 θα υπερψηφίσουμε την κύρωση της εν λόγω συμφωνίας. Ταυτόχρονα, βέβαια, την ίδια στιγμή που υπερψηφίζουμε τη συμφωνία δεν μπορώ παρά να παρατηρήσω ότι αυτή λαμβάνει χώρα σε μια πολύ δυσοίωνη εποχή όπου στην Ελλάδα ένα καταστροφικό νέο ασφαλιστικό ακυρώνει τις κατακτήσεις δεκαετιών. Είναι ένα ασφαλιστικό που συρρικνώνει ανησυχητικά το κοινωνικό κράτος, αυξάνει αισθητά τον αριθμό των φτωχών συνταξιούχων, μεγεθύνει τις κοινωνικές και εισοδηματικές ανισότητες και γενικά σηματοδοτεί μια μετάβαση σε ένα ατομικό κεφαλαιοποιητικό σύστημα όπου ο κάθε εργαζόμενος γίνεται μάνατζερ του εαυτού του και επιλέγει τι τον συμφέρει καλύτερα, με αναπόφευκτο ταξικό αποτέλεσμα ότι ευνοούνται οι οικονομικά ισχυρότεροι, δηλαδή οι λιγότεροι και αδικούνται οι οικονομικά ασθενέστεροι, δηλαδή οι περισσότεροι. Είναι ένα ασφαλιστικό που το συνταξιοδοτικό σύστημα μετατρέπεται σε ένα νεοφιλελεύθερου τύπου ασφαλιστικό πλέγμα παροχών που καταστρέφει κάθε έννοια διαγενεακής αλληλεγγύης και καταργεί τον πολιτικό πολιτισμό, καθώς εκλαμβάνει το συνταξιοδοτικό σαν μια προθεσμιακή κατάθεση, αναιρώντας την κοινωνική αλληλεγγύη και τελικά εκπαιδεύει όλους - και ιδίως τους χειρότερους - να ακολουθήσουν τη λογική της ιδιωτικής ασφάλισης, στην οποία εν τέλει και ενθαρρύνονται να καταφύγουν. Σε αυτήν τη δεδομένη συγκυρία είναι σαφές ότι αν και υπερψηφίζουμε τη συγκεκριμένη συμφωνία για τους λόγους που εξέθεσα, είμαστε ως ΜέΡΑ25 εξαιρετικά απαισιόδοξοι για το μέλλον της κοινωνικής ασφάλισης υπό την παρούσα Κυβέρνηση. Ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, κ. Ιωάννης Βρούτσης.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα συζητάμε την Κύρωση της Συμφωνίας στον τομέα της Κοινωνικής Ασφάλισης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου και του Διοικητικού Κανονισμού εφαρμογής της. Είναι πραγματικά μία πολύ σημαντική συμφωνία υπό την έννοια ότι αποκαθίσταται η δικαιοσύνη και λύνεται μία πολύ σημαντική εκκρεμότητα πολλών ετών για τους φίλους Αιγυπτίους, για τη φίλη χώρα Αίγυπτο, με την οποία συνδεόμαστε με φιλικούς, ιστορικούς και πολιτιστικούς δεσμούς. Είναι μία σημαντική μέρα, υπό την έννοια ότι χιλιάδες εργαζόμενοι κάτοικοι της Αιγύπτου έρχονται στην Ελλάδα, εργάζονταν για χρόνια και δεν υπήρξε ποτέ αυτό το οποίο επιχειρούμε με τη συμφωνία, σήμερα στο Κοινοβούλιο, να κάνουμε νόμο του κράτους. Με το προτεινόμενο σχέδιο νόμου σκοπείται η Κύρωση της διμερούς Συμφωνίας στον τομέα της Κοινωνικής Ασφάλισης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου, καθώς και του Διοικητικού Κανονισμού εφαρμογής της, που υπεγράφησαν στην Κρήτη στις 10 Οκτωβρίου 2018. Η Αραβική Δημοκρατία της Αιγύπτου έχει ήδη ολοκληρώσει την κυρωτική διαδικασία τον Μάρτιο του 2019. Κατ' αρχάς με την υπό κύρωση σύμβαση επιτυγχάνεται η προστασία των δικαιωμάτων της κοινωνικής ασφάλισης και η διατήρηση των ασφαλιστικών προσδοκιών και δικαιωμάτων αυτών που φεύγουν από τη μία χώρα για να εργαστούν ή να κατοικήσουν σε άλλη χώρα και ως εκ τούτου, θα λειτουργήσει προς όφελος αμφότερα των συμβαλλομένων μερών, αλλά και των ασφαλισμένων τους. Η υπό κύρωση συμφωνία κλασσικού τύπου στηρίζεται στις παρακάτω γενικές παραδεκτές κοινωνικοασφαλιστικές αρχές. Πρώτον, στην αρχή της ίσης μεταχείρισης και στα δύο κράτη των προσώπων που εμπίπτουν στη συμφωνία. Ειδικότερα οι υπήκοοι τους ενός συμβαλλομένου κράτους θα απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις όπως οι υπήκοοι του άλλου συμβαλλομένου κράτους. Δεύτερον, τον συνυπολογισμό των περιόδων ασφάλισης και διαμονής που διανύθηκαν στα δύο συμβαλλόμενα κράτη και λαμβάνονται υπ' όψιν στον υπολογισμό των παροχών, εφόσον το συνταξιοδοτικό δικαίωμα δεν θεμελιώνεται αυτοτελώς στην κάθε χώρα. Τρίτον, τον αναλογικό επιμερισμό των παροχών, ήτοι την επιβάρυνση κάθε κράτους - μέλους ανάλογα με τον χρόνο ασφάλισης που έχει πραγματοποιηθεί σε αυτόν. Τέταρτον, στην αρχή του εξαγώγιμου των παροχών, ήτοι στην ελεύθερη μεταφορά των παροχών στο κράτος διαμονής του δικαιούχου, ενώ η αντίστοιχη υφιστάμενη συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας και της Αιγύπτου, η οποία είχε υπογραφεί το 1985, ήταν μία ιδιόμορφη συμφωνία, με κύρια πρόβλεψη την μεταφορά των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων στη χώρα προέλευσής τους κατά τον χρόνο επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου, γεγονός που λειτουργούσε μονομερώς, κυρίως σε βάρος της Ελλάδος, με επαχθείς οικονομικές συνέπειες στο κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα της χώρας μας. Ειδικότερα παρατηρήθηκε ότι μεταφέρονταν στην Αίγυπτο σημαντικά χρηματικά ποσά ασφαλιστικών εισφορών για τους Αιγύπτιους που εργάζονταν στην Ελλάδα, όχι σύμφωνα με τις ισχύουσες ασφαλιστικές γενικές διατάξεις του ημεδαπού δικαίου αναφορικά με τον χρόνο επέλευσης ασφαλιστικού κινδύνου, ήτοι την ηλικία των 67 ετών, αλλά σε πολύ μικρότερη ηλικία των 30 έως 40 ετών. Η υπό κύρωση διμερής συμφωνία κλασσικού τύπου έχει σημαντικά οφέλη για τη χώρα μας, καθώς η Ελλάδα δεν θα υποχρεούται πλέον να εξάγει στην Αίγυπτο ασφαλιστικές εισφορές των Αιγυπτίων, που έχουν εργαστεί στην Ελλάδα κατά τον χρόνο επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου στη χώρα προέλευσης. Επί της ουσίας η υπό κύρωση συμφωνία δεν θα λειτουργεί πλέον μονομερώς, αλλά ούτε ως πηγή χρηματοδότησης του αιγυπτιακού κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος. Χρήζει αναφοράς το ότι σύμφωνα με το από 17-6-2020 ενημερωτικό έγγραφο του e - ΕΦΚΑ από το έτος 1986 έως σήμερα, έχουν μεταφερθεί συνολικά στην Αίγυπτο ασφαλιστικές εισφορές που ανέρχονται στο ποσό των 5.694.207.07 ευρώ περίπου για επτακόσιους σαράντα εννιά ασφαλισμένους, ενώ οι ασφαλιστικές εισφορές, που έχουν μεταφερθεί αντίστοιχα από την Αίγυπτο στην Ελλάδα ανέρχονται μόλις στο ποσό των 29.285 ευρώ για είκοσι ένα ασφαλισμένους. Με την υπό κύρωση συμφωνία προβλέπεται πλέον ασφαλιστική κάλυψη και άλλων κατηγοριών ασφαλισμένων των συμβαλλομένων κρατών, όπως οι ναυτικοί και οι δημόσιοι υπάλληλοι, που έως σήμερα εξαιρούνταν. Ειδικότερα σε ό,τι αφορά στον υπολογισμό της παροχής στην Ελλάδα, οι περίοδοι ασφάλισης στην Αίγυπτο θα συνυπολογίζονται με τις περιόδους ασφάλισης και κατοικίας στην Ελλάδα για τη συμπλήρωση των προϋποθέσεων χορήγησης εθνικής σύνταξης, σύμφωνα πλέον με την ελληνική νομοθεσία. Τέλος, δοθέντος ότι οι Αιγύπτιοι υπήκοοι που εργάζονται στην Ελλάδα και θεμελιώνουν αυτοτελές συνταξιοδοτικό δικαίωμα στη χώρα μας, θα λάβουν υψηλότερο ποσό σύνταξης σε σχέση με αυτό που θα ελάμβαναν από το αιγυπτιακό ασφαλιστικό σύστημα, εκτιμάται ότι αυτή και μόνο η προσδοκία της χορήγησης υψηλότερου ποσού σύνταξης θα συμβάλλει και στη μείωση της αδήλωτης εργασίας στη χώρα μας. Χαίρομαι ιδιαίτερα για τη διευρυμένη συναίνεση από τα κόμματα στη συγκεκριμένη συμφωνία. Ευχαριστώ πολύ.
Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής και των άρθρων του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων: «Κύρωση της Συμφωνίας Κοινωνικής Ασφάλισης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου και του Διοικητικού Κανονισμού εφαρμογής της». Εισερχόμαστε στην ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Οι θέσεις των κομμάτων, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων: «Κύρωση της Συμφωνίας Κοινωνικής Ασφάλισης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου και του Διοικητικού Κανονισμού εφαρμογής της» έγινε δεκτό ομοφώνως, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι συνεχίζουμε με τη δεύτερη κύρωση. Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής: «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Βασιλείου του Μαρόκου για τις Θαλάσσιες Μεταφορές». Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε στη Διαρκή Επιτροπή κατά πλειοψηφία. Εισάγεται και αυτό προς συζήτηση στη Βουλή με τη διαδικασία του άρθρου 108 του Κανονισμού της Βουλής, δηλαδή μπορούν να λάβουν τον λόγο όσοι έχουν αντίρρηση επί της κυρώσεως αυτή της συμφωνίας. Υπενθυμίζω ποιες ήταν οι θέσεις των κομμάτων κατά τη συζήτηση στην αρμόδια επιτροπή: Νέα Δημοκρατία υπέρ, ΣΥΡΙΖΑ υπέρ, Κίνημα Αλλαγής υπέρ, Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας κατά, η Ελληνική Λύση επιφυλάχθηκε και το ΜέΡΑ25 υπέρ. Επομένως και πάντα με τη σύμφωνη γνώμη σας, μπορούμε να προχωρήσουμε, δίνοντας τον λόγο για πέντα λεπτά στην ειδική αγορήτρια του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Μαρία Κομνηνάκα. Ορίστε, κυρία Κομνηνάκα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Η συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας και του Μαρόκου για τις θαλάσσιες μεταφορές που υπεγράφη το 2016 από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και έρχεται προς κύρωση από τη σημερινή Κυβέρνηση δεν είναι τίποτα άλλο από μία σειρά διευκολύνσεων, που δίνονται προς το εφοπλιστικό κεφάλαιο των δύο χωρών στο πλαίσιο, όπως τονίζεται σε διάφορα σημεία της σύμβασης, των αρχών του ελεύθερου και θεμιτού, όπως λέγεται, ανταγωνισμού. Γι' αυτό και ομονοούν όλα τα άλλα κόμματα που πίνουν νερό στο όνομα του εφοπλιστικού κεφαλαίου. Ας δούμε, λοιπόν, τι προβλέπει η σύμβαση. Οι διάφορες διευκολύνσεις σε φοροελαφρύνσεις, ακόμα και αυτά τα μειωμένα λιμενικά και άλλα τέλη που καταβάλλονται από τους Έλληνες εφοπλιστές, να προβλέπονται ομοίως και για τα πλοία σημαίας Μαρόκου με σκοπό ουσιαστικά να εξασφαλίζεται με όρους αμοιβαιότητας η εξίσου ευνοϊκή μεταχείριση για τους εφοπλιστές της χώρας μας, που δραστηριοποιούνται στο Μαρόκο. Βέβαια, αυτός ο θεμιτός για το κεφάλαιο ανταγωνισμός μεταφράζεται επίσης και δικαιολογεί τις μειωμένες οργανικές συνθέσεις των πλοίων, την εντατικοποίηση της δουλειάς των ναυτεργατών, την προς τα κάτω εξίσωση των μισθών ελληνικών και ξένων πληρωμάτων και τελικά την εκτεταμένη ανεργία των ναυτεργατών. Με τη σύμβαση παρέχονται μία σειρά από διευκολύνσεις, για να μπορούν ανεμπόδιστα οι ναυτιλιακές εταιρείες να μεταφέρουν ελεύθερα τα κέρδη τους και άλλα έσοδα που αποκτούν από τη δραστηριότητα στην άλλη χώρα, όπως προβλέπεται στο άρθρο 6. Ταυτόχρονα, ενώ προβλέπεται για τις ναυτιλιακές εταιρείες η ελεύθερη, χωρίς πρόσθετα τέλη, πρόσβαση σε λιμάνια και λιμενικές εγκαταστάσεις για τους ναυτικούς και τους ναυτεργάτες ορθώνεται μία σειρά από εμπόδια στη διεκδίκηση των πάσης φύσεως αξιώσεών τους έναντι της εταιρείας που προκύπτουν από τη σύμβαση εργασίας, ακόμα και αν πρόκειται για οφειλόμενα δεδουλευμένα. Δημιουργείται ουσιαστικά μία ασπίδα προστασίας των εφοπλιστών από τις εργατικές αξιώσεις. Το άρθρο 18 προβλέπει ότι οι δικαστικές και διοικητικές αρχές καθενός από τα συμβαλλόμενα κράτη δεν θα επιλαμβάνονται οποιωνδήποτε διαδικασιών αστικής φύσεως που προβλέπονται και έχουν σχέση με τη σύμβαση εργασίας μέλους του πληρώματος του πλοίου του άλλου κράτους, παρά μόνο αν κάτι τέτοιο του ζητηθεί από την αρμόδια διπλωματική ή προξενική αρχή κράτους σημαίας του πλοίου. Οι εργαζόμενοι, δηλαδή, που δουλεύουν στη χώρα δεν θα μπορούν να έχουν πρόσβαση στα δικαστήρια, ενώ θα πρέπει να απευθυνθούν μόνο στις αρχές του άλλου κράτους που είναι της σημαίας του πλοίου. Είναι πραγματικά πρόκληση οι ξένοι εφοπλιστές να μπορούν να λειτουργούν στη χώρα μας σαν να είναι στο σπίτι τους, αλλά το πλήρωμα του πλοίου για να διεκδικήσει τα δικαιώματά του από τη σύμβαση εργασίας, οποιασδήποτε εθνικότητας κι αν είναι, να πρέπει να πάρει την άδεια από την προξενική αρχή, για να καταφύγει στα δικαστήρια ή να καταγγείλει την οποιαδήποτε παραβίαση της σύμβασης. Μάλιστα, στη δεύτερη παράγραφο προβλέπεται ότι σε περίπτωση καταγγελίας για τη μη καταβολή δεδουλευμένων, τα συμβαλλόμενα κράτη να καταβάλουν, όπως λέτε, κάθε δυνατή προσπάθεια, προκειμένου να ενθαρρύνουν, να νουθετούν δηλαδή τον εργαζόμενο, να απευθυνθεί πρώτα στην προξενική αρχή. Δεν έχετε πια κανένα όριο. Είναι γνωστή η προσήλωση όλων των κυβερνήσεων στην προστασία των εφοπλιστών, αλλά σε λίγο θα μας φέρετε και νόμο που θα προβλέπει να τιμωρείται παραδειγματικά όποιος τολμά να καταγγείλει τη μη καταβολή των δεδουλευμένων του. Ακόμα, στο άρθρο 16 δίνετε το ελεύθερο στους πλοιοκτήτες να ναυτολογούν στο πλοίο τους ναυτικούς και του άλλου κράτους με όρους που συμφωνούνται ελεύθερα μεταξύ των πλοιοκτητών και των ναυτικών, δηλαδή τους δίνετε το ελεύθερο να παρακάμπτουν τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και να ναυτολογούν ναυτεργάτες από τις χώρες που έχουν πολύ φθηνότερα μεροκάματα και βέβαια, με τη θηλιά της ανεργίας πάνω από τα κεφάλια τους να εκβιάζονται να δουλεύουν και οι Έλληνες ναυτεργάτες με ατομικές συμβάσεις πείνας. Αυτός είναι ο ελεύθερος ανταγωνισμός που όλοι σας αποθεώνετε και τον ζουν χρόνια στο πετσί τους οι εργαζόμενοι. Τώρα όσον αφορά το για ποιον είναι θεμιτός, ας το κρίνουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Το ΚΚΕ θα καταψηφίσει την παρούσα σύμβαση, που δεν είναι τίποτα άλλο από ένα ακόμα δώρο στο εφοπλιστικό κεφάλαιο και που από αυτή δεν έχουν να προσδοκούν κάτι οι εργαζόμενοι του κλάδου που παραμένουν αντιμέτωποι με την αβεβαιότητα και τα αδιέξοδα, που τους ήταν ήδη γνώριμα και ενισχύθηκαν ακόμα περισσότερο στο διάστημα της πανδημίας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε και εμείς την κ. Κομνηνάκα. Καλώ τώρα στο Βήμα τον ειδικό αγορητή της Ελληνικής Λύσης κ. Βασίλειο Βιλιάρδο. Ορίστε, κύριε Βιλιάρδο, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως αναφέραμε στην επιτροπή, η σημερινή σύμβαση είναι μία ακόμη που υπεγράφη πριν από μερικά χρόνια, στις 8 Σεπτεμβρίου του 2016, ενώ έρχεται στη Βουλή για να κυρωθεί με μεγάλη καθυστέρηση. Απορούμε για ποιον λόγο καθυστέρησε, όπως άλλωστε και πολλές άλλες συμβάσεις. Οι απορίες που διατυπώσαμε είναι πόσες τέτοιες συμβάσεις υπάρχουν ακόμη, πώς διαπραγματεύονται και πώς συνάπτονται, κυρίως όμως εάν αποτελούν μέρος μιας εθνικής γεωπολιτικής στρατηγικής, που πρέπει ασφαλώς να είναι διαχρονική και συμφωνημένη από όλα τα πολιτικά κόμματα. Ρητορικές, βέβαια, οι απορίες μας και λογικά δεν απαντήθηκαν, αφού είναι γνωστό πως η Ελλάδα δεν έχει εθνική εξωτερική πολιτική, οπότε απλά η κάθε κυβέρνηση εξυπηρετεί συγκεκριμένες δυνάμεις. Παρεμπιπτόντως, ο Υφυπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής μάς κατηγόρησε ως εχθρούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάτι που φυσικά δεν ισχύει, αφού η αντίθεσή μας αφορά τη γερμανική Ευρώπη, την οποία ασφαλώς και δεν αποδεχόμαστε. Σε κάθε περίπτωση, η Ευρωπαϊκή Ένωση στην ουσία έχει ήδη διαλυθεί, αφού η Γερμανία κατήργησε όλους τους κανόνες που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, όπως τη Συμφωνία του Μάαστριχτ, την απαγόρευση επιδότησης των επιχειρήσεων από τα κράτη, στηρίζοντας τις δικές της με τεράστια ποσά, ενώ απαιτεί το ξεπούλημα των δικών μας και ούτω καθεξής. Εκτός αυτού, το συνταγματικό της δικαστήριο απαγόρευσε στην κεντρική της τράπεζα να συμμετέχει στα πακέτα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ενώ τα ποσά που συμφώνησε η γερμανική κυβέρνηση να δοθούν από το Ταμείο Ανασυγκρότησης, όταν και αν ψηφιστούν από τα είκοσι επτά κοινοβούλια συν το ευρωπαϊκό, καθώς επίσης και όταν εξασφαλίσει τα χρήματα με τη συμμετοχή όλων, είναι μηδαμινά, πόσω μάλλον συγκρινόμενα με αυτά που η ίδια διέθεσε στην οικονομία της. Σε κάθε περίπτωση, φαίνονται από παντού οι μεγάλες διαφορές μας με τη Νέα Δημοκρατία. Πιστεύει στον ακραίο νεοφιλελευθερισμό με το ξεπούλημα των πάντων, ενώ εμείς στη μεικτή οικονομία. Είναι συστημικό κόμμα, ενώ εμείς μη συστημικό, όχι φυσικά αντισυστημικό, αφού έχουμε συγκεκριμένες πολιτικές προτάσεις. Είμαστε εναντίον της ανεξέλεγκτης παγκοσμιοποίησης, υπέρ του εθνικού κράτους. Έχουμε τεράστιες διαφορές στα εθνικά θέματα και στο μεταναστευτικό. Πιστεύουμε στις μεγάλες δυνατότητες της Ελλάδας να ανακτήσει την εθνική της κυριαρχία, γνωρίζοντας τον τρόπο και άλλα πολλά. Συνεχίζοντας στο νομοσχέδιο, το Μαρόκο είναι μια πολυπληθής χώρα των τριάντα έξι εκατομμυρίων ανθρώπων με νεανικό πληθυσμό, αφού το 45% είναι κάτω των είκοσι τεσσάρων ετών. Έχει ένα πολύ χαμηλό κατά κεφαλήν εισόδημα, μόλις 3.357 δολάρια το 2018, είναι μουσουλμανικό, ενώ ως το 1956 ήταν υπό τη γαλλική και ισπανική επιρροή. Υπάρχει ακόμη γαλλική ομογένεια στη χώρα, ένα εκατομμύριο Μαροκινοί ζουν στη Γαλλία και επτακόσιες χιλιάδες στην Ισπανία, ενώ είναι γνωστό πως το Μαρόκο εξάγει τρομοκράτες, αφού Μαροκινοί έχουν συστήσει οργανώσεις όπως την GICM, με παρουσία στην Ευρωπαϊκή Ένωση και έχουν πολεμήσει σε πολλά μέρη τα τελευταία χρόνια, στην Αφρική, στο Ιράν, στο Αφγανιστάν, στη Συρία και αλλού. Το Μαρόκο αποτελεί δε κομβικό σημείο για τη διακίνηση παράνομων μεταναστών προς την Ευρώπη, καθώς επίσης ναρκωτικών. Οπότε απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή καθιστώντας αδύνατη την ψήφιση της συμφωνίας εκ μέρους μας. Ειδικά όσον αφορά τη ναυτιλία, δεν έχει σπουδαίο ναυτιλιακό τομέα. Η κρατική εταιρεία «COMANAV» λειτουργεί ως θυγατρική της γαλλικής «CMA CGM», ενώ διαθέτει τα περισσότερα από τα ογδόντα έως ενενήντα πλοία της χώρας. Έχει, όμως, σημαντική αλιευτική δραστηριότητα, κυρίως στον Ατλαντικό, ενώ υπάρχουν διαμάχες με την Ισπανία. Επομένως, εάν κάποιον εξυπηρετεί η σημερινή συνθήκη μάλλον είναι το Μαρόκο, μέσω της χρησιμοποίησης της ελληνικής ναυτιλίας. Σε κάθε περίπτωση, οι εμπορικές συναλλαγές της χώρας μας με το Μαρόκο είναι πάρα πολύ περιορισμένες, της τάξης των 300 εκατομμυρίων ευρώ ετήσια. Σε γενικές γραμμές τώρα, η σύμβαση αποσκοπεί στην ανάπτυξη της συνεργασίας στην εμπορική ναυτιλία, όπου ουσιαστικά προωθείται η καλύτερη εξυπηρέτηση του Μαρόκου από την ελληνική ναυτιλία. Έχοντας αναφερθεί στα άρθρα στην Επιτροπή, υπάρχουν πάρα πολλά προβλήματα. Για παράδειγμα, στο άρθρο 13, όσον αφορά την προσωρινή άδεια εξόδου στην ξηρά, δεν αναφέρεται πως πρέπει να διενεργείται αυστηρός έλεγχος των εξερχομένων εκ των πλοίων. Στο άρθρο 14 δε είναι ανησυχητικό που η χώρα μας λειτουργεί ως κέντρο διερχομένων με την πρώτη ευκαιρία ή συμφωνία. Είναι ευπρόσδεκτες, λοιπόν, όλες οι συμφέρουσες συμφωνίες της Ελλάδας με τα άλλα κράτη, αρκεί να ελέγχονται προηγουμένως τα προβλήματα που είναι δυνατόν να προκύψουν, ειδικά όσον αφορά την εισροή πολιτών τρίτων χωρών, την παράνομη εγκατάστασή τους και τα δικαιώματα που παρέχουμε μέσω συμφωνιών σε τρίτους. Μεγάλο πρόβλημα διαπιστώσαμε στο άρθρο 17, όπου όσον αφορά την παράγραφο 1, εάν κάποιος σκοτώσει μέσα σε ένα πλοίο ενός εκ των δύο χωρών που ευρίσκεται σε ελληνικό λιμάνι για το Μαρόκο είναι για παράδειγμα δολοφόνος, ενώ για την Ελλάδα όχι. Πρόκειται για μία εντελώς παράλογη και παράνομη ρύθμιση. Κλείνοντας, θέσαμε μία σειρά από ερωτήματα σε πολλά άρθρα χωρίς να πάρουμε καμμία απάντηση. Οπότε για τον λόγο αυτό, αλλά και για τις υπόλοιπες αντιρρήσεις που αναφέραμε τόσο εδώ όσο και στην επιτροπή, θα καταψηφίσουμε τη σύμβαση. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς τον κ. Βιλιάρδο. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, ο κ. Κυριάκος Βελόπουλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να ξεκινήσω λέγοντας ότι η Κυβέρνηση μάλλον είναι εκτός τόπου και χρόνου. Σήμερα ο κ. Δένδιας παλεύει εκεί με τον Σίσι να καθορίσει ΑΟΖ. Φέρνετε τη συμφωνία με την Αίγυπτο. Δεν είναι δική σας δουλειά, κύριε Υπουργέ, αλλά ας περιμέναμε την άλλη βδομάδα. Έπρεπε σήμερα να επικυρώσουμε τα δώρα στην Αίγυπτο; Ας δούμε τι θα μας δώσουν και τι πρέπει να μας δώσουν και να τα επικυρώσουμε μετά όλα τα δώρα μαζί. Θεωρώ, λοιπόν, ότι κάνετε λάθη, τα οποία έχουν να κάνουν κυρίως με μια μυστική διπλωματία που ασκείται από τη Νέα Δημοκρατία, η οποία για μας είναι πολύ περίεργη. Και λέω μυστική διπλωματία, διότι ακόμη και στο Μαρόκο, κύριε Υπουργέ μου, κάνετε τραγικά λάθη. Σας τα είπε ο κ. Βιλιάρδος πολύ καλά. Ξέρετε, ο «μπάφος» ο Μαροκινός είναι γνωστός τοις πάσι. Αν πάτε έξω, είναι από τους πιο καλούς ποιοτικά. Εντάξει, δίνετε το δικαίωμα τώρα με τα καράβια να πηγαινοέρχονται χωρίς έλεγχο. Τι να συζητάμε. Δεν θέλω να συζητήσω καθόλου. Δεν θέλω καθόλου να αναφερθώ ούτε για το σημαντικό ζήτημα, για μένα, την διακίνηση του μαύρου χρήματος. Η Μαροκινοί ξέρετε έχουν δικά τους ιδιαίτερα «πλυντήρια» ξεπλύματος χρήματος. Δεν αναφέρεται πουθενά τίποτα γι' αυτό ή για την μη φορολόγηση των χρημάτων εφοπλιστών. Ή μήπως δεν ξέρετε ότι πολλοί εκ των Ελλήνων εφοπλιστών - ή λίγοι αν θέλετε - η πρώτη τους δουλειά τα ναρκωτικά; Έχουν συλληφθεί πάρα πολλοί από εφοπλιστές και στο εξωτερικό και πλοία τους και πλοιοκτήτες κ.λπ.. Τους δίνετε τη δυνατότητα, λοιπόν, να μην φορολογούν το χρήμα τους και να κάνουν ό,τι θέλουν. Δεν ξέρω αν είμαστε εξυπηρετούντες εδώ ή αν είμαστε Βουλή εξυπηρέτησης των εφοπλιστικών αιτημάτων, αλλά τουλάχιστον ας είμαστε και λίγο σοβαροί. Στο άρθρο 11 δεν θα ελέγχεται - λέει - η ταυτότητα του πλοίου. Κι αν είναι τουρκικό το πλοίο, κύριε Υπουργέ; Είναι τουρκικό, περνάει όπλα, πάει όπου θέλει. Στο άρθρο 17 για το αδίκημα από τους ναυτικούς υπάρχει μια ιδιότυπη διπλωματική ασυλία που δεν συμπεριλαμβάνει και την παράνομη λαθρομετανάστευση. Δεν το καταλαβαίνω αυτό. Δεν θέλω να πω για τα εμπορικά. Δεν θέλω καν να ασχοληθώ. Αφήστε το. Θα σας πω, όμως, το εξής. Αν θέλετε να το ψηφίσουμε θα έπρεπε να φέρετε και μια συμφωνία επαναπροώθησης των παράνομων Μαροκινών λαθρομεταναστών στην Ελλάδα. Κύριε Υπουργέ, θέλω να με ακούσετε αν μπορείτε, γιατί είναι σημαντικό αυτό που θα σας πω. Το πρόβλημα του κ. Μηταράκη είναι το εξής πολύ απλό. Δεν υπάρχουν διακρατικές συμφωνίες με χώρες όπως το Κογκό, το Μαρόκο, η Αλγερία, για να επαναπροωθηθούν πίσω αυτοί οι άνθρωποι. Με αφορμή αυτή τη σύμβαση θα μπορούσατε να κάνετε μια συμφωνία με το Μαρόκο, αφού τους δίνετε ένα σωρό πράγματα, να πάρει κάτι και η Ελλάδα. Επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών, όσων είναι παράνομοι, όσων ήρθαν παράνομα στην Ελλάδα, να πάνε στο Μαρόκο. Ούτε αυτό κάνατε και το αφήνετε έωλο. Πότε θα το συζητήσουμε αυτό; Και από την άλλη, δεν θα πω για τη συμβολή της μαροκινής παροικίας στην Ελλάδα. Θα σας καταγράψω εδώ ένα δημοσίευμα της δικής σας εφημερίδας το «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» - το «πρώτο ψέμα» πώς λέγεται - το οποίο έχει ολόκληρο άρθρο μαζί με το «i - efimerida», που μιλάει για τη μαροκινή «κόζα νόστρα» στην Αθήνα, ότι οι Μαροκινοί ελέγχουν ναρκωτικά, τσιγάρα, παρεμπόριο. Γι' αυτά τίποτα δεν λέτε. Θα το καταθέσω για τα Πρακτικά να το μελετήσετε. Και πάμε τώρα στα πολύ πιο επικίνδυνα, στη μυστική διπλωματία που ασκεί η Νέα Δημοκρατία. Κύριοι συνάδελφοι, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, κύριοι του ΠΑΣΟΚ, κύριοι του ΚΙΝΑΛ και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη δεν είναι καφές με ολίγη ζάχαρη. Δεν υπάρχει ΑΟΖ με μερική ζάχαρη. Ή υπάρχει ΑΟΖ ή δεν υπάρχει ΑΟΖ. Αυτά τα δωράκια που κάνετε στην Ιταλία και τα οποία, δυστυχώς, επεκτείνετε και στην Αίγυπτο, είναι ίσως καταστροφικά για τις επόμενες εξελίξεις. Και η λύση υπάρχει. Θα σας την πω τώρα, αλλά δεν μπορείτε να την κάνετε. Θα πω, όμως, ειλικρινά γι' αυτό που ζητά η Αίγυπτος. Η Αίγυπτος δεν είναι μια χώρα απλή. Έχει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα - για να καταλάβετε με ποιους μιλάμε τώρα - η οποία είναι πίσω από την πλάτη του Σίσι και η οποία δεν θέλει να παραδώσει στην Ελλάδα τη δική της Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της χώρας μας. Θέλει να μη δώσει τίποτα. Υπάρχει και ο Σίσι o όποιος βγάζει ήδη φυσικό αέριο από το κοίτασμα Ζορ. Αν δείτε πού είναι το κοίτασμα Ζορ - τα έλεγα εδώ και χρόνια για το κοίτασμα Ζορ, από το 2007, το 2008, το 2009, όλοι με κορόιδευαν, μπορεί να μην άκουγαν και καθόλου, εν πάση περιπτώσει - είναι ακριβώς στη συνοριακή γραμμή Κύπρου - Αιγύπτου. Εκεί ακριβώς κάνει τώρα γεωτρήσεις η Αίγυπτος και βγάζει δισεκατομμύρια. Άρα, λοιπόν, αν πιστεύετε ότι η περιορισμένη επήρεια, που απαιτεί η Αίγυπτος από την Ελλάδα, του Καστελόριζου, ακόμη και της Καρπάθου για να πάει δυτικότερα η ΑΟΖ, και αυτή η συμφωνία θα περάσει από την Ελληνική Λύση, κάνετε λάθος. Θα το πω απλά. Οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ έκλεισαν το θέμα των Πρεσπών. Εσείς κλείνετε τα θέματα της ΑΟΖ, αλλά τα κλείνετε λάθος. Εγκληματικά λάθη κάνετε και θα είναι εθνικά εγκλήματα για το μέλλον. Γιατί; Θα σας εξηγήσω γιατί. Διότι αν υπογράψει η Αίγυπτος με την Ελλάδα σήμερα ή αύριο, δεν λύνεται το πρόβλημα με το Καστελόριζο. Δεν λύνεται τίποτα. Αν δείτε, η ΑΟΖ της Αιγύπτου δεν ακουμπάει στο Καστελόριζο. Δεν έχει καμμία σχέση η Αίγυπτος με το Καστελόριζο, γιατί η πρόφαση και το αιτιολογικό θα είναι της Νέας Δημοκρατίας - το ψέμα, δηλαδή, το φτιασιδωμένο από τα μέσα ενημέρωσης, επειδή χρωστάνε πάρα πολλά εκατομμύρια ευρώ - ότι λύσαμε ένα πρόβλημα. Δεν λύνεται το πρόβλημα έτσι, διότι η αιγυπτιακή ΑΟΖ δεν έχει σχέση με το Καστελόριζο. Τελεία και παύλα. Το πρόβλημα της Ελλάδος είναι η Τουρκία. Εδώ ακριβώς έρχεται η πρόταση της Ελληνικής Λύσης. Δεν θα πω ότι αυτό που κάνετε, είναι απλά ένα έγκλημα, το οποίο αγγίζει τα όρια της προδοσίας. Γιατί δεν κάνατε με την Κύπρο ΑΟΖ; Αν η Ελλάς έκανε ΑΟΖ με την Κύπρο, θα είχε τελειώσει το θέμα του Καστελόριζου, γιατί η ΑΟΖ της Κύπρου τελειώνει εκεί που αρχίζει η ελληνική ΑΟΖ και περιλαμβάνει το Καστελόριζο. Δεν έκανε καμμία κυβέρνηση ΑΟΖ με την Κύπρο. Γιατί; Διότι η ανακήρυξη, σας είπα, είναι μονομερής πράξη. Το έχω πει χίλιες φορές. Δεν χρειαζόμαστε τη συμφωνία της Αιγύπτου. Κάνουμε συμφωνία με την Κύπρο και τελειώνει η ιστορία. Η Αίγυπτος θα ακολουθήσει. Γιατί πάτε πρώτα με την Αίγυπτο και μετά με την Κύπρο, που η Κύπρος είναι αδελφή χώρα; Και δεν είναι μόνο αυτό. Το 2004 έπρεπε να γίνει η AOZ με την Κύπρο - πάλι Νέα Δημοκρατία είχαμε τότε - διότι το 2003 η Κύπρος μονομερώς ανακήρυξε την ΑΟΖ της στη δυτική της πλευρά. Θα έπρεπε να έχει κλειδώσει και το 2006. Και το 2006 είχε ευκαιρία η Νέα Δημοκρατία. Τότε το έλεγα στη Βουλή. Το 2006! Ήταν ο Ανδρέας ο Λοβέρδος εδώ. Το 2006 έλεγα στη Νέα Δημοκρατία, κάντε ΑΟΖ, γιατί τότε η Τουρκία χάραξε μονομερώς ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα, στον Εύξεινο Πόντο. Το έκανε. Δεν το έκανε στον Νότο, αλλά χάραξε στο Βορρά, παραβιάζοντας κάθε Διεθνές Δίκαιο. Και δεν είναι αυτό μόνο. Στις 4 Μαΐου του 2019 η Κύπρος καταθέτει συντεταγμένες του εξωτερικού ορίου της ΑΟΖ της στη δυτική πλευρά. Στις 4 Μαΐου! Η Ελλάδα που ήταν; Η Τουρκία κάνει τουρκολυβικό σύμφωνο, η Κύπρος κάνει, η Ελλάδα απούσα και τρέχει σε μια τρίτη χώρα, μη αδελφή χώρα - φιλική μεν, πρέπει να έχουμε φιλικές σχέσεις με την Αίγυπτο - για να καθιερώσει ΑΟΖ. Είναι λάθη εγκληματικά. Εάν η Ελλάδα και η Κύπρος συμφωνούσαν στην οριοθέτηση της ΑΟΖ, δεν θα υπήρχε πρόβλημα Καστελόριζου, ούτε Καρπάθου, ούτε καμμίας άλλης ελληνικής νήσου. Καταλάβετέ το. Το 2004 ήρθε η συμφωνία οριοθέτησης Κύπρου - Ισραήλ - Λιβάνου και Αιγύπτου, 2003, 2004, 2010, 2007. Η Κύπρος έκανε συμφωνίες με όλους, η Ελλάδα με κανέναν. Αυτές οι αβλεψίες δεν ξέρω αν είναι σκόπιμες ή μη σκόπιμες ή αν έχουν εκούσια ή ακούσια λάθη κάποιου. Ο ιστορικός του μέλλοντος θα ψάξει. Όμως, όταν το 2003- εδώ είναι το ΠΑΣΟΚ επί Σημίτη - δεν οριοθέτησε ΑΟΖ με την Αίγυπτο, που ζητούσε επιτακτικά η Αίγυπτος, θεωρώ ότι το λάθος συνεχίζεται από όλες τις κυβερνήσεις. Δεν θα πω, κύριε Λοβέρδο, εκλεκτέ συνάδελφέ μου, τι κατήγγειλε ο Υπουργός, ο κ. Ρολάνδης, της Κύπρου, ότι πρότεινε στην Ελλάδα να κάνουν ΑΟΖ, αλλά τότε ο Γιώργος Παπανδρέου, για να μην προκαλέσουμε την Τουρκία, είπε να πάει ανατολικότερα η ΑΟΖ της Κύπρου, να μην εφάπτεται με την ελληνική. Τα λέω με πολύ απλά λόγια, για να καταλάβετε το εξής: Όσο φοβόμαστε την Τουρκία, τόσο θα χάνουμε έδαφος, θάλασσα, φυσικό αέριο και πλούτο. Αυτή είναι η αλήθεια. Όσο είμαστε φοβικοί, τόσο θα συνεχίζεται η ιστορία. Είδα τελευταία άκουσα έναν τύπο γραφικό, έναν ιδιόρρυθμο, ο οποίος δηλώνει και καθηγητής πανεπιστημίου, να βγαίνει στον κ. Παπαδάκη στον «ΑΝΤ1» και να λέει τα εξής: Και θέλω να μου απαντήσουν όλα τα κόμματα, γιατί διάψευση δεν υπάρχει. Αυτός ο γραφικός τυπάκος, λοιπόν, είπε το εξής πολύ απλό. Είπε ότι δεν θα γίνει Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών. Έχουν συμφωνήσει και ο κ. Τσίπρας και η κ. Γεννηματά και ο κ. Μητσοτάκης, διότι εκεί, λέει, στο συμβούλιο, θα καταγραφεί η άποψη της Ελληνικής Λύσης, η διαφωνία της και έτσι θα αντλήσει, λέει, δύναμη από αυτή τη διαφωνία. Υπάρχει παρασκηνιακή συμφωνία, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, κύριοι του Κινήματος Αλλαγής και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, να μη γίνει Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών; Να το πείτε. Η δήλωση του κυρίου αυτού έγινε στις 17 Ιουνίου. Είχε πει στον κ. Παπαδάκη ότι δεν θα γίνει ποτέ αυτή η σύσκεψη. Αν δεν θέλουν τα υπόλοιπα κόμματα, να το πουν δημοσίως. Όχι δημοσίως να λένε κάτι και να το τραβάνε πίσω. Ένα Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών θα μπορούσε να ξεκαθαρίσει τι θέλει ο καθένας. Αν δεν ισχύει αυτό, να βγουν δημοσίως τα κόμματα και να το πουν, να πουν ότι δεν ισχύει, ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ και το Κίνημα Αλλαγής επιμένουν στο Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών κεκλεισμένων των θυρών, χωρίς διαρροές έξω όμως. Δηλαδή, να συμφωνήσουμε ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές και να μην μιλήσει κανείς, παρά μόνο ο Πρωθυπουργός και να πει ότι είμαστε απέναντι στην Τουρκία, ό,τι κι αν κάνει είναι casus belli. Για να κλείσουμε τη σημερινή μας επικοινωνία, εγώ θεωρώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Δημοκρατία μοιάζουν σε πολλά. Θεωρώ ότι οι μεν του ΣΥΡΙΖΑ θέλουν να κάνουν την Ελλάδα μια αποικία, αν θέλετε, χρέους και αλλοδαπών, το ίδιο και η Νέα Δημοκρατία. Θέλουν να κάνουν αποικία χρέους και αλλοδαπών τη χώρα μας. Δυστυχώς, αυτά αποδεικνύονται από τις πράξεις και τις εφαρμογές της πολιτικής τους. Εμείς θέλουμε να ξανακάνουμε την Ελλάδα ελληνική, περήφανη και αξιοπρεπή, χωρίς κραυγές, χωρίς αλαλαγμούς, χωρίς υστερίες, με προτάσεις. Έχουμε κάνει άπειρες προτάσεις, αλλά το να δώσετε 30.000.000 ευρώ σε όλα τα μέσα ενημέρωσης, ειλικρινά είναι απορίας άξιο. Βγάλτε τα νούμερα, ποιοι τα πήραν επιτέλους. Ακούω ότι πήρε μεγαλοεκδότης - εκδότης, ένα site έχει ο άνθρωπος -800.000. Δώσατε 800.000 ευρώ σε έναν άνθρωπο, 400.000 σε έναν άλλο. Εγώ δεν είμαι εναντίον του να στηριχθούν τα μέσα. Ήμουν από τους πρώτους που είπα ότι πρέπει να στηριχτούν όλα τα sites όλων, ακόμη και το «Ντοκουμέντο» του κ. Βαξεβάνη με τα fake news που βγάζει που και που. Πρέπει όλοι να στηριχθούν, γιατί όλοι περνούν κρίση. Όχι, όμως, τώρα να δίνουμε στους δικούς μας 1.000.000, 5.000.000, στον Κουρτάκη, στο Βελόπουλο, στο Μαρινάκη, στον Ευαγγελάτο και δεν ξέρω εγώ πού αλλού. Γράφονται και λέγονται πολλά. Ας βγει η Κυβέρνηση, για να τελειώσει αυτή ιστορία, και να πει ότι δεν ισχύει. Βγάλτε τη λίστα με τα ονόματα, να ξέρουμε ποιοι τα πήραν, ποιοι είναι αυτά τα παπαγαλάκια. Γιατί δεν το κάνετε αυτό; Και βγαίνει το εξής σκεπτικό από τη Νέα Δημοκρατία, από Βουλευτές σας και είναι ντροπή: Οι άλλοι, λέει, έκαναν χειρότερα. Να μην πούμε για τους άλλους. Είναι λογική ότι επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε χειρότερα, όπως λέτε εσείς - δεν ξέρω αν έκανε χειρότερα, βγάλτε τα ονόματα να τα δούμε - να λέτε και εσείς το ίδιο πράγμα, να κάνετε το ίδιο πράγμα ακριβώς; Δυστυχώς - και θα το πω ευθέως - εκτίθεστε ανεπανόρθωτα. Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο, είναι αυτό που γίνεται συνεχώς. Και μπράβο - και είναι προς τιμήν τους - στα μέλη του ΕΣΡ που πρότειναν να γίνει έλεγχος της πολυφωνίας. Η ψηφοφορία που έγινε, κυρία Ξενογιαννακοπούλου, ήταν 5-2 εις βάρος του ελέγχου της πολυφωνίας. Πείτε μου εσείς αν αυτό λέγεται Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης ή αν λέγεται ελεγκτικός μηχανισμός Κυβερνητικός. Πέντε προς δύο τα μέλη του ΕΣΡ, που πληρώνονται από το ελληνικό κράτος, κύριε Λοβέρδο - από εμάς πληρώνονται, από τους Έλληνες πολίτες πληρώνονται και δεν είναι πάνω από τη Βουλή, ούτε πάνω από το Σύνταγμα - να λένε «όχι» στον έλεγχο για το αν υπάρχει πολυφωνία στα μέσα. Βλέπω όλη μέρα σε ένα κανάλι κατά το Φάληρο Νέα Δημοκρατία. Ζήτω η Νέα Δημοκρατία, ζήτω η Νέα Δημοκρατία, όλο ζήτω. Οι ζητωμητσοτάκηδες είναι πλέον τρόπος ζωής στην Ελλάδα. Οι δημοσιογράφοι, οι δημοσιογραφίσκοι. Δεν είναι όλοι ίδιοι. Άλλοι το κάνουν από ανάγκη, άλλοι το κάνουν από ζήλο. Είναι, όμως, ντροπή το ΕΣΡ να λέει «όχι» στον έλεγχο της πολυφωνίας. Δεν βλέπω ποτέ το ΜέΡΑ πουθενά εγώ, για να είμαι και αξιοπρεπής. Δεν βλέπω ποτέ το ΚΚΕ. Το βλέπω ελάχιστα. Εμάς μας έχουν κόψει από παντού. Πρέπει, όμως, κάποια στιγμή να σοβαρευτούμε. Επίσης, κλείνοντας, θα πω το εξής: Υπάρχουν στρατιωτικά παροπλισμένα Super Puma στην ΕΑΒ. Έχουν τελειώσει. Είναι τρία, κύριε Λοβέρδο. Και όπως είχα προτείνει στον Πρωθυπουργό να πάρει τα οκτώ τεθωρακισμένα και τα πήρε τελευταία στιγμή και ευτυχώς με άκουσε, του λέω: Υπάρχουν τρία Super Puma έτοιμα, εν πτήσει, εν λειτουργία στην ΕΑΒ. Έτοιμα είναι. Πάρτε τα, τα χρειάζεται ο Ελληνικός Στρατός. Υπάρχουν παροπλισμένα C -130 και F -4. Πάρτε τα, γιατί τα χρειαζόμαστε τώρα. Ας κινηθεί η διαδικασία. Μην κοιμούνται όρθιοι στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Και έπρεπε η ΕΑΒ να είναι ο αγωνιστικός μοχλός της χώρας για την επόμενη μέρα που έρχεται. Να είστε σίγουροι ότι το επόμενο τρίμηνο είναι πολύ επικίνδυνο για την Ελλάδα. Πρέπει όλοι ενωμένοι να σταθμίσουμε τον λόγο μας, τις πράξεις μας, αλλά να είμαστε ενωμένοι απέναντι σε όλα αυτά που έρχονται. Έρχονται, δυστυχώς, δύσκολες στιγμές για το έθνος, γιατί όταν μία κυβέρνηση για ένα εθνικό θέμα πρέπει να καταφύγει σε εκλογές, όπως λέει το Σύνταγμα, η Νέα Δημοκρατία παρασκηνιακά - κρυφά αν θέλετε - συμφωνεί με την Ιταλία για μειωμένη επήρεια λες και είναι ολίγον καφές και το ίδιο και με την Αίγυπτο. Δεν ξέρω αν συμφωνούν οι υπόλοιποι Αρχηγοί. Εμείς διαφωνούμε με τη μειωμένη επήρεια. Μειωμένη επήρεια σημαίνει μειωμένη κυριαρχία. Μειωμένη εθνική κυριαρχία σημαίνει κατακερματισμός της ελληνικής ΑΟΖ, που σημαίνει πολύ απλά ότι κάποιοι πρέπει να απολογηθούν, διότι ο πλούτος που θέλει η Αίγυπτος είναι ένας. Το λέω εδώ. Είναι το κοίτασμα του Ηροδότου. Αυτό θέλει, κύριοι συνάδελφοι. Δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Ψάξτε το, βρείτε το. Αυτό θέλει η Αίγυπτος. Εάν μου πει ο Πρωθυπουργός της χώρας, ότι, ξέρεις Βελόπουλε εάν γίνει πόλεμος με την Τουρκία θα σταθεί δίπλα μας αμυντικά η Αίγυπτος και πρέπει κάτι να πάρει η Αίγυπτος, να το σκεφτώ δεύτερη φορά. Δεύτερη φορά! Δεν συμφωνώ και με αυτό, αλλά να το σκεφτώ. Ούτε αυτό θα πάρουμε, δηλαδή συστράτευση και αμυντική συμφωνία με την Αίγυπτο σε περίπτωση επίθεσης από την Τουρκία, θα δώσουμε και την περιουσία του ελληνικού λαού. Είναι λάθη, λάθη, λάθη! Μυστική διπλωματία στα εθνικά θέματα δεν υπάρχει. Χρειάζεται εθνική διπλωματία, εθνική ομοψυχία και κυρίως εθνική εγρήγορση από όλους. Εγώ το λέω τώρα, για να μην το βρούμε μπροστά μας τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο. Καλώ την Κυβέρνηση να αναλάβει ευθύνες. Οι καιροί είναι πολύ κρίσιμοι για να παίρνει πρωτοβουλίες μόνος του κάποιος. Να συζητήσουν οι πολιτικοί Αρχηγοί τις κόκκινες γραμμές, γιατί θα τρέχουμε και δεν θα φτάνουμε. Κι αν είναι να τρέχουμε και να μη φτάνουμε, είναι λάθος. Να τρέχουμε όλοι μαζί, για να φτάσουμε στο σκοπό που είναι η μη απώλεια εθνικής κυριαρχίας.
Τον λόγο έχει ο κ. Λοβέρδος.
Έχουμε επιφυλαχθεί στην αρμόδια επιτροπή, ακριβώς για να έχουμε τη δυνατότητα να πάρουμε τον λόγο στην Ολομέλεια. Δεν θα μιλούσα όμως. Είχα πει και στην κ. Ξενογιαννακοπούλου ότι δεν σκοπεύω να πάρω τον λόγο, αλλά νομίζω ότι πρέπει να μιλήσουμε και πρέπει να μιλήσουν και οι άλλοι συνάδελφοι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι μετά την ομιλία του Προέδρου της Ελληνικής Λύσης. Έχουμε σήμερα την επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών στην Αίγυπτο με το καλό προηγούμενο της Συμφωνίας για την ΑΟΖ με την Ιταλία και με τις ελπίδες ότι κάτι αποδοτικό θα γίνει και με την Αίγυπτο. Εκεί εστίασε ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, λέγοντας και δύο πράγματα ακόμη. Πιστεύω, κύριε Πρόεδρε, ότι Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών δεν γίνεται για να χαραχθούν κόκκινες γραμμές και για να βγουν οι Αρχηγοί φωτογραφίες και να κάνουν δηλώσεις. Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών μπορεί να έγινε πολλές φορές έτσι, αλλά αυτό δεν μας χρειάζεται. Μας χρειάζεται ουσία. Στην προκειμένη περίπτωση, επειδή την τουρκική επιθετικότητα την αντιμετωπίζουμε αυξημένη τους τελευταίους μήνες και οι επόμενοι μήνες είναι - και συμφωνώ - πολύ επικίνδυνοι, εάν η Ελλάδα έχει σε κάτι να αλλάξει την εθνική της στρατηγική, τότε οπωσδήποτε απαιτείται Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών και είμαστε οι πρώτοι που το έχουμε προτείνει με την κ. Γεννηματά. Πρέπει να είναι ένα Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών, όμως, το οποίο να έχει προετοιμαστεί. Η ανάγκη αλλαγής εθνικής στρατηγικής σημαίνει προετοιμασία και συμφωνία ή ομοφωνία των πολιτικών δυνάμεων. Αυτή η εθνική στρατηγική στις αλλαγές της, χρειάζεται και τεχνική υποστήριξη. Άρα ένα Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών πρέπει να είναι πολύ καλά προετοιμασμένο, εβδομάδες προετοιμασμένο πριν τελικά γίνει. Μεμφόμεθα την Κυβέρνηση, επειδή δεν έχει ξεκινήσει μια τέτοια προετοιμασία, πέραν των ενημερώσεων που κάνει ο Υπουργός στα πολιτικά κόμματα. Ως προς αυτό, έχω αναγνωρίσει πολλές φορές και στην Αίθουσα αυτή ότι κάνει πολύ καλά και μας ενημερώνει. Ο κ. Μυλωνάκης, ο συνάδελφος από την Ελληνική Λύση που συμμετέχει στο Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής, μπορεί να διαβεβαιώσει σήμερα την Ολομέλεια τι έχουμε προτείνει εμείς εκεί. Εκεί όμως, όχι στα κανάλια! Τα πρακτικά του Εθνικού Συμβουλίου, κύριε Πρόεδρε, είναι απόρρητα και είναι προς τιμήν όλων των κομμάτων που δεν έχει γίνει έγινε ποτέ διαρροή, όσα χρόνια λειτουργεί, από το 2002 το Συμβούλιο αυτό. Συνεπώς εμείς έχουμε κάτι να προτείνουμε, αλλά δεν το πετάμε με φέιγ βολάν. Θέλουμε συζήτηση, συνεννόηση, άριστη προετοιμασία και τελικά διατύπωση κοινής γνώμης, κοινής άποψης για την εθνική στρατηγική. Τι έγινε το 2003; Το 2003 ήμουν Υφυπουργός Εξωτερικών, κύριε Βελόπουλε, και σας ευχαριστώ που το θυμηθήκατε. Η Ελλάδα είχε ένα στόχο μπροστά της - και τον πέτυχε - να γίνει η Κύπρος κράτος - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάτι που φάνταζε για τους Κύπριους, για τους ηγέτες όλων των πολιτικών κομμάτων της Κύπρου απίθανο. Προετοιμάστηκε, είχε τη σύμφωνη γνώμη όλου του πολιτικού κόσμου της Κύπρου, μεθοδεύτηκε και τελικά το επιτύχαμε και το γιορτάσαμε εδώ στην Αθήνα. Συνεπώς, εκείνα τα χρόνια τα οποία μνημονεύει, είναι χρόνια εθνικής στρατηγικής που αφορά το δεύτερο κράτος του Ελληνισμού, που επέτυχε, δεν έμεινε στον αέρα. Υπάρχει τώρα ένα τρίτο θέμα, αυτό με την Αίγυπτο. Ο Υπουργός Εξωτερικών έχει πολύ δύσκολη δουλειά να κάνει. Δεν είναι μόνο το ότι συνομιλητής του δεν είναι αυτός που ήταν πέρσι, πρόπερσι. Έχει αδυναμίες, έχει Αντιπολίτευση πιο ισχυρή και η Αντιπολίτευση αυτή, κύριε Πρόεδρε, είναι αδελφοί Μουσουλμάνοι και κρατάνε κάποιες σχέσεις και με την Τουρκία. Δεν είναι εύκολα τα πράγματα. Κι εκείνο που επιβάλλει να πάμε πολύ γρήγορα, όσο μπορούμε, είναι το ψευδοσύμφωνο Τουρκίας - Λιβύης. Αυτό το ψευδοσύμφωνο εμφανίζει - δεν παίρνω καμμία θέση, καμμία όμως! - ως ενδεχομένως συζητήσιμη μια μερική συμφωνία. Αλλά για να πεις ποια είναι η ενδεχομένως συζητήσιμη συμφωνία, πρέπει να ξέρεις τι περιέχει. Δεν έχουμε ιδέα τι είναι αυτό που η Κυβέρνηση έχει στο μυαλό της. Συνεπώς ούτε ναι μπορούμε να πούμε, ούτε όχι μπορούμε να πούμε. Μπορούμε να πούμε ότι πρέπει να γίνει η Συμφωνία με την Αίγυπτο, γιατί μετά τα πράγματα, κύριε Πρόεδρε, είναι πολύ πιο απλά, εάν γίνει αυτή η συμφωνία. Ωστόσο, έχει δυσκολίες. Όποιος ξέρει, μια ματιά να ρίξει στον χάρτη και να καταλαβαίνει τι είναι η επήρεια, θα πρέπει να καταλάβει αμέσως πόσο δυσκολία έχει το εγχείρημα. Κύριε Πρόεδρε, όταν το 1977 η κυβέρνηση Καραμανλή έκανε τη Συμφωνία με την Ιταλία για την υφαλοκρηπίδα, έκανε συμβιβασμούς σε ό,τι αφορά την επήρεια, αλλά συμβιβασμούς που επαινέθηκαν. Η Συμφωνία για την ΑΟΖ τώρα - εάν κάποιος διάβασε το κείμενο - πατάει ακριβώς σε εκείνη την οριοθέτηση. Αυτή είναι η σημερινή οριοθέτηση της ΑΟΖ, είναι του 1977, απλώς μεταφέρεται και στο ίδιο το κείμενο με την αναφορά στις συντεταγμένες. Η συζήτηση, λοιπόν, αυτή από ένα κυρίαρχο κράτος που ως κυρίαρχο κράτος κοιτά τα κυριαρχικά του δικαιώματα και βλέπει τι είναι αυτό που πρέπει να γίνει και που μπορεί να κάνει σε πατριωτική βάση, σε εθνική βάση, σε χρήσιμη βάση για τις Ελληνίδες και τους Έλληνες, πρέπει να έχει την ευχέρεια να το συζητήσει. Εάν ο άλλος του λέει ότι είναι προδότης, εάν ο άλλος του λέει ότι και που το συζητάς είναι λάθος, εάν ο άλλος του λέει το α, το β ή το ω, τότε δουλειά δεν γίνεται. Άρα κλείνω και ευχαριστώ πολύ για την άνεση που μου δώσατε. Είμαστε μπροστά σε πολύ σοβαρές εξελίξεις. Λέω συνέχεια και το επαναλαμβάνω - δεν το φοβάμαι, όποιος έχει άποψη και εκτίμηση πρέπει να τη λέει, εάν φοβάται, να κάνει κάποια άλλη δουλειά να μην είναι πολιτικός - ότι το 2020 είναι κακή χρόνια για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, πολύ κακή χρονιά. Η Τουρκία το έχει δείξει αυτό στον Έβρο. Το έδειξε σε αυτά που έκανε με το εμπορικό πλοίο από την Τανζανία και σε αυτά που έκανε προ λίγων ημερών με τους ακταιωρούς και τη λέμβο με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Αυτό σημαίνει, κύριε Πρόεδρε, ότι πρέπει να έχουμε ομόνοια. Στο Εθνικό Συμβούλιο αυτό φαίνεται πεντακάθαρα ότι υπάρχουν προϋποθέσεις ομόνοιας και ενότητας των πολιτικών δυνάμεων. Πρέπει να έχουμε προετοιμασία. Εδώ η Κυβέρνηση δεν θέλει να προετοιμάσει το Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών. Δεν μας έχει εξηγήσει και ποτέ γιατί δεν το θέλει. Λένε ότι αν κάναμε ένα τέτοιο Συμβούλιο τώρα, θα δίναμε στο εξωτερικό και στην Τουρκία την εικόνα ότι κάτι πολύ επικίνδυνο επίκειται και άρα είμαστε σε κόκκινες ζώνες. Αυτό είναι αφελές ως επιχείρημα. Όσο αφελές και άχρηστο είναι το επιχείρημα που οδηγεί σε κάποιους να προτείνουν Συμβούλιο Αρχηγών για να βγουν μια φωτογραφία. Και τα δύο αυτά είναι για να τα πετάμε στη θάλασσα. Μια όμως προετοιμασία σε τεχνικό, πολιτικό επίπεδο ενός Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών που θα δει τα θέματα της εθνικής στρατηγικής εκεί που χρειάζονται αλλαγές, νομίζω ότι είναι απολύτως απαραίτητη ενέργεια. Κι όταν επιστρέψει ο Υπουργός Εξωτερικών από την Αίγυπτο και μας ενημερώσει, θα καταλάβουμε, κύριε Πρόεδρε, εάν υπάρχει περιθώριο για μια Συμφωνία με την Αίγυπτο ή εάν δεν υπάρχει. Στη δεύτερη περίπτωση το να αναμασάμε τα περί τουρκικής προκλητικότητας, - που δεν είναι πια προκλητικότητα, αλλά είναι επιθετικότητα - και διάφορες άλλες φλυαρίες τηλεοπτικού περιεχομένου, δεν κάνουν καλό. Χρειάζεται σ' αυτή την περίπτωση πραγματικά αλλαγή της εθνικής στρατηγικής.
Ευχαριστούμε τον κ. Λοβέρδο. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, κ. Βελόπουλος.
Άκουσα με πολύ προσοχή τον κ. Λοβέρδο. Ελπίζω επειδή διαφωνούμε, να μην εννοεί ότι δεν πρέπει να ομιλούμε κιόλας, γιατί αυτό κατάλαβα. Δηλαδή να μην λέμε τα λάθη που γίνονται; Να τα λέμε. Γιατί εάν τα κάνατε όλα καλά - όχι εσείς - δεν θα πτώχευσε η χώρα. Άκουσα στο τέλος για το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας. Ακούστε, κύριε Λοβέρδο. Δεν χαίρομαι όμως που το Κίνημα Αλλαγής συμφωνεί ότι η Συμφωνία με την Ιταλία ήταν καλή. Δεν μπορώ να χαρώ γι' αυτό. Μειωμένη επήρεια στην ΑΟΖ δεν υπάρχει διεθνώς σας λέω. Ήσασταν Υφυπουργός Εξωτερικών. Διαβάστε λίγο παραπάνω. Είναι αποδοχή μη ύπαρξης ΑΟΖ, Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Δεν είναι Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη αυτό το πράγμα. Είναι μειωμένης επήρειας που σημαίνει ότι δεν είναι ΑΟΖ. Πώς να το κάνουμε; Είναι οικονομική ζώνη; Ακόμη και σε αυτό υπάρχει ένσταση. Δώσαμε θαλάσσιο πλούτο. Θετική εξέλιξη λοιπόν η μειωμένη κυριαρχία; Δεν το καταλαβαίνω. Και αναφέρομαι στην Ιταλία. Το Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών γίνεται, κύριε Λοβέρδο, όχι γιατί η εξωτερική πολιτική είναι στατική αλλά γιατί έχει μια δυναμική. Έχει αλλάξει πλέον ο χάρτης της Μεσογείου όχι συνοριακά μόνο, αλλά και σε επίπεδο συμμαχιών και φιλιών. Και πρέπει να το καταλάβουμε αυτό. Γι' αυτό και ζητώ Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών. Το ότι διαφωνούμε, φαίνεται. Είναι μέσα στο πλαίσιο μιας δημοκρατικής διακυβέρνησης. Δεν μπορούμε να συμφωνούμε όλοι. Ούτε κομμουνιστικό καθεστώς έχουμε με την κακή έννοια του όρου, ούτε δικτατορία έχει η Ελλάδα. Εκτός εάν εννοείτε ότι πρέπει να συμφωνούμε σε όλα. Και βέβαια για το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας εμείς το έχουμε πει από την πρώτη στιγμή. Είναι η πρόταση της Ελληνικής Λύσης εδώ και πάρα πολύ καιρό. Για τον κ. Ρολάνδη, όμως, δεν μου είπατε τίποτα. Δεν πειράζει. Προσπερνώ το 2003 που ήσασταν Υπουργός Εξωτερικών. Εάν κάναμε, όμως, κύριε Λοβέρδο, ΑΟΖ με την Κύπρο - και αφήστε τα περί ενώσεως της Κύπρου και τα περί πλήρους μέλους της Ευρωπαϊκής Ενώσεως - , αν η Ελλάς έκανε ΑΟΖ με την Κύπρο, δεν χρειαζόταν ούτε το CC ούτε τον Ερντογάν ούτε κανέναν και θα έκλεινε το θέμα των επιθετικών διεκδικήσεων της Τουρκίας. Για το 1977 να ενημερώσω τον κ. Λοβέρδο ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής τα τίναξε στον αέρα στην αρχή. Ψάξτε λίγο τη συμφωνία. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής τα τίναξε στον αέρα για τη συμφωνία αυτή, γιατί οι Ιταλοί ζητούσαν και άλλα πράγματα. Ιστορικά δικαιώματα και στα Δωδεκάνησα ζητούσαν τότε. Αυτή η φράση «ιστορικά δικαιώματα» είναι επικίνδυνο που την αποδέχεται ένας Έλληνας Υπουργός. Κλείνω: Άλλο 1977, άλλο 2020, άλλο η συμφωνία της Ιταλίας με την Ελλάδα το 1977 και άλλο Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη που απορρέει από το Διεθνές Δίκαιο της θάλασσας. Δεν είναι το ίδιο πράγμα. Είναι τελείως διαφορετικό. Χαίρομαι που εν πάση περιπτώσει μπορούμε να συνομιλούμε τουλάχιστον στο ελληνικό Κοινοβούλιο, άσχετα από το αν η Κυβέρνηση δεν θέλει να συνομιλεί και αποφασίζει μόνη της. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, ως Πρωθυπουργός και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ εφάρμοσαν μία πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική με γνώμονα πάντα την ειρήνη, τον διάλογο, τη συνεργασία, την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου, την ευρωπαϊκή διάσταση της πολιτικής, αλλά φυσικά και τον σεβασμό και τη διαφύλαξη των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Χθες ήταν η επέτειος της υπογραφής της Συμφωνίας των Πρεσπών που ήταν ένα απτό δείγμα αυτής της πολιτικής. Θέλω να υπενθυμίσω ότι ένα από τα βασικά επιχειρήματα για τη Συμφωνία των Πρεσπών ήταν ότι πέραν της επίλυσης ενός θέματος που χρόνιζε στη χώρα μας με επωφελή τρόπο, απελευθέρωνε - αυτός ήταν και ένας από τους στόχους - διπλωματικό κεφάλαιο και ενέργεια για να εστιαστεί εκεί που όντως υπάρχουν προβλήματα και απειλές. Αναφέρομαι φυσικά στην τουρκική απειλή και επιθετικότητα. Μάλιστα, ζούμε το τελευταίο διάστημα μία ποιοτική συνεχή αναβάθμιση και κλιμάκωσή της. Εμείς από την πλευρά μας, από την πρώτη στιγμή, είπαμε ότι είναι σίγουρα ένας συμβιβασμός η Συμφωνία της ΑΟΖ με την Ιταλία, αλλά είναι σε θετική κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, είπαμε ότι θα πρέπει να συνοδευτεί και να τεθεί σε ένα συνολικό στρατηγικό πλαίσιο αφ' ενός της επέκτασης των χωρικών υδάτων της Ελλάδας στο Ιόνιο και αφ' ετέρου μιας ενεργητικής πολιτικής με απτή δυνατότητα αποτελεσμάτων για αντίστοιχες συμφωνίες με την Αλβανία και την Αίγυπτο που όλοι κατανοούμε ότι σήμερα είναι ένα από τα ζητήματα που συζητά ο Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας στο Κάιρο. Θεωρούμε, λοιπόν, ότι έχει σημασία να υπάρχει μια τέτοια πολιτική. Από εκεί και πέρα, ως κόμμα και ο Αρχηγός μας έχει επανειλημμένα τονίσει την ανάγκη να υπάρξει συμβούλιο πολιτικών αρχηγών για την χάραξη εθνικής γραμμής στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, αλλά και συνολικά γύρω από την εξωτερική πολιτική και τα εθνικά θέματα που βλέπουμε συνεχώς να εξελίσσονται και να υπάρχουν νέα δεδομένα. Υπό αυτή την έννοια, θεωρούμε ότι πρέπει να υπάρχει ενημέρωση από την Κυβέρνηση, πρέπει να υπάρχει σαφώς διάλογος και σύγκλιση Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών. Κλείνοντας, θα πω ότι αύριο θα πραγματοποιηθεί τηλεδιάσκεψη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Πιστεύουμε - και το έχουμε πει επανειλημμένα - ότι θα πρέπει ο Έλληνας Πρωθυπουργός να θέσει τα θέματα της τουρκικής επιθετικότητας και της εργαλειοποίησης των μεταναστών. Θα πρέπει σε ευρωπαϊκό επίπεδο να γίνει συζήτηση γι' αυτά που έγιναν σε σχέση με τη Λιβύη και τη στάση του τουρκικού ναυτικού. Ο κ. Μητσοτάκης το έχει αποφύγει μέχρι στιγμής, αλλά πιστεύουμε αυτή τη φορά να θέσει τα θέματα αυτά με σαφή τρόπο τονίζοντας ότι οποιαδήποτε παραβίαση από την πλευρά της Τουρκίας θα πρέπει να επιφέρει σαφείς ευρωπαϊκές κυρώσεις. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Ξενογιαννακοπούλου. Τώρα δίνω το λόγο στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΚΚΕ κ. Χρήστο Κατσώτη. Ορίστε, κύριε συνάδελφε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η εισηγήτριά μας έθεσε τους λόγους που δεν κυρώνουμε τη συμφωνία Μαρόκου - Ελλάδας. Οι λόγοι είναι ότι αυτή ικανοποιεί ανάγκες και αξιώσεις των εφοπλιστών και είναι ενάντια στους ναυτεργάτες. Αυτά φαίνονται απ' όλες τις πλευρές που ανέπτυξε εισηγητικά η εισηγήτρια του ΚΚΕ. Για τα θέματα που μπήκαν σε σχέση με τις εξελίξεις στην περιοχή και ιδιαίτερα με το θέμα των ΑΟΖ, το ΚΚΕ πριν από λίγες μέρες αναφέρθηκε στη συμφωνία για τη χάραξη θαλάσσιων ζωνών μεταξύ της Ελλάδας και της Ιταλίας με βάση τις ανακοινώσεις των Υπουργών Εξωτερικών. Είπαμε ότι δεν χωράει πανηγυρισμούς αυτή η συμφωνία και είπαμε ότι πρόκειται για μια συμφωνία που υπηρετεί τα συμφέροντα και τους σχεδιασμούς των αστικών τάξεων των δύο κρατών - μελών, του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εμπλέκονται σε όλους αυτούς τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς οι οποίοι είναι σε εξέλιξη, με οδυνηρές συνέπειες για τους λαούς της περιοχής. Επίσης λέμε ότι δεν είναι ιστορική μέρα αυτή, όπως είπαν. Δεν παίρνουν υπ' όψιν τους όλοι αυτοί που μιλούν για ιστορική μέρα ότι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας ανάμεσα στις δύο χώρες το 1977 δεν υπηρέτησε τα λαϊκά συμφέροντα και δεν αποσόβησε την όξυνση των προβλημάτων στην ευρύτερη περιοχή, ενώ το ίδιο ισχύει και για την οριοθέτηση της ΑΟΖ ανάμεσα στην Κύπρο, το Ισραήλ, την Αίγυπτο και τον Λίβανο. Οι ισχυρισμοί επίσης ότι με τη συμφωνία Ελλάδας - Ιταλίας εξουδετερώνονται τα νομικά και πολιτικά επιχειρήματα που αξιοποιεί σήμερα η τουρκική ηγεσία στο πλαίσιο της κλιμάκωσης της επιθετικότητας στην Ανατολική Μεσόγειο είναι υπερφίαλοι και υποβαθμίζουν τις ανησυχητικές και επικίνδυνες εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, το Αιγαίο, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρειο Αφρική. Το ΚΚΕ έχει υποστηρίξει από καιρό πριν πως η οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών και το δικαίωμα των νησιών σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ απορρέουν από τη διεθνή σύμβαση και το Δίκαιο της θάλασσας του 1982 και έχει καταδικάσει την απαράδεκτη συμφωνία Τουρκίας - Λιβύης, αλλά και την αδειοδότηση της κρατικής εταιρείας πετρελαίου της Τουρκίας για έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα που καταστρατηγεί δικαιώματα των ελληνικών νησιών. Για το θέμα της Αιγύπτου, η μεθόδευση της Αιγύπτου να αμφισβητήσει τα όρια της ΑΟΖ ανάμεσα στην ίδια και στην Κύπρο προσβάλλει επί της ουσίας και τη συμφωνία ανάμεσα στην Κύπρο και το Ισραήλ. Η προσπάθεια της Αιγύπτου να ακυρώσει τη συμφωνία που υπέγραψε το 2003 με την Κύπρο για την ΑΟΖ και να «μπάσει» την Τουρκία σαν τρίτο μέρος στο παιχνίδι μιας νέας συμφωνίας, ισοδυναμεί με αποδοχή των τουρκικών αξιώσεων σε βάρος της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ του Καστελόριζου και αμφισβητεί κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας. Αν αυτά προχωρήσουν, ανοίγει ο δρόμος για συνολικότερες ανακατατάξεις σε ό,τι αφορά τα θαλάσσια σύνορα στην περιοχή και τον καθορισμό των ΑΟΖ μεταξύ όμορων κρατών, κάθε ένα από τα οποία διαμορφώνει βέβαια συμμαχίες ανάλογα με τα ευρύτερα συμφέροντα της δικής του αστικής τάξης και βεβαίως των συμμάχων της και των συμφερόντων της. Σαν αποτέλεσμα όλων αυτών, οι ανταγωνισμοί στην περιοχή για τις πηγές και τους δρόμους ενέργειας οξύνονται. Αυτό άλλωστε φανερώνει και η ομολογία από την πλευρά της Αιγύπτου ότι η αμφισβήτηση των ορίων της ΑΟΖ με την Κύπρο γίνεται επειδή με τον επαναπροσδιορισμό η Αίγυπτος φιλοδοξεί να αποσπάσει περιοχές με πλούσια ενεργειακά κοιτάσματα που τώρα βρίσκονται σε κυπριακή, ισραηλινή, ακόμα και σε ελληνική ΑΟΖ, όπως γράφουν τα μέσα ενημέρωσης. Αυτή είναι η μία πλευρά του θέματος. Η άλλη έχει να κάνει με τους αγωγούς ενέργειας και τη διάσταση που δίνουν άλλες πηγές σε σχέση με την πρωτοβουλία της Αιγύπτου να ασκήσει πίεση στην Κύπρο για τα όρια των μεταξύ τους ΑΟΖ. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η εκτίμηση ότι η στάση της Αιγύπτου συνδέεται άμεσα με τις πιέσεις της τρόικας προς την κυβέρνηση της Κύπρου να ακυρώσει τα σχέδια για την κατασκευή τερματικού σταθμού στο νησί που θα αποθηκεύεται το φυσικό αέριο από τα κυπριακά κοιτάσματα, προκειμένου αυτό να προωθείται στον αγωγό Nabucco West, σε ανταγωνισμό με τον TAP που έχει γίνει στην περιοχή. Αυτή είναι μια κατάσταση σύνθετη. Οι ανταγωνισμοί και οι αντιθέσεις αυξάνονται στην περιοχή, γι' αυτό και λέμε ότι κύρια θα πρέπει η χώρα μας, με βάση το Δίκαιο της θάλασσας, να ορίσει θαλάσσια σύνορα και την ΑΟΖ στην περιοχή.
Τον λόγο έχει για δύο λεπτά ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης, ο κ. Χήτας. Στη συνέχεια θα μιλήσει ο κ. Μπουκώρος και θα κλείσει ο Υπουργός.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ. Δεν θα έπαιρνα τον λόγο, μιας και ο Πρόεδρος μας ανέλυσε τα πάντα. Απλά νομίζω ότι οφείλουμε να δώσουμε όχι μια απάντηση, αλλά να ακουστεί σήμερα εδώ στην Εθνική Αντιπροσωπεία το εξής: Αναφέρθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ στην εθνική επέτειο σήμερα, μια επέτειο για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Εγώ πραγματικά ανατριχιάζω, κύριε Πρόεδρε, στο άκουσμα αυτής της φράσης. Δεν είναι επέτειος. Είναι μια μαύρη επέτειος για τη χώρα μας, μια μαύρη επέτειος για την πατρίδα μας, όταν πριν από δύο χρόνια σε εκείνο το τσαντίρι που έστησαν εκεί στις Πρέσπες ολοκληρώθηκε το έγκλημα κατά της Μακεδονίας και κατά της Ελλάδας. Είναι μια μέρα την οποία δεν πρέπει να τη θυμόμαστε και όχι μια μέρα να την αναφέρουμε μέσα στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Θέλω να ρωτήσω την Κυβέρνηση και τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας: Συμφωνούν ότι είναι μια ημέρα επετείου η σημερινή, μια μέρα που έλυσε πάρα πολλά προβλήματα και έφερε την ειρήνη και την ηρεμία στην περιοχή μας ή είναι μια μαύρη μέρα, μια μαύρη σελίδα για την ιστορία, για την Ελλάδα, για την πατρίδα μας, για τη Μακεδονία; Θα ήθελα, λοιπόν, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος που θα ακολουθήσει της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας να απαντήσει. Συμφωνεί με τον ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι μια εθνική επέτειος ή είναι μια μαύρη επέτειος η κατάπτυστη Συμφωνία των Πρεσπών; Θα έπρεπε σήμερα να μην έχουμε πού να κρυφτούμε γι' αυτό που υπογράψαμε πριν δύο χρόνια και να ντρεπόμαστε γι' αυτό και όχι να το μνημονεύουμε ως μέρα επιτυχίας και επίλυσης προβλημάτων. Δεύτερον, ανέφερε ο ΣΥΡΙΖΑ πριν από λίγο ότι όντως η συμφωνία με την Ιταλία ήταν μια συμφωνία συμβιβασμών, αλλά προς θετική κατεύθυνση. Θέλω να αναφέρω στο εθνικό Κοινοβούλιο ότι συμβιβασμούς κάνουν οι ηττημένοι και η Ελλάδα δεν είναι ηττημένη. Θα έπρεπε να μην κάνει τέτοιους συμβιβασμούς, όταν αφορά θέματα εθνικής κυριαρχίας, εθνικού πλούτου. Δεν χωράνε συμβιβασμοί για τα δικά μας. Τέλος. Και κλείνω λέγοντας ότι χαιρόμαστε που η Ελληνική Λύση συνεισφέρει σ' αυτόν τον εποικοδομητικό διάλογο σε πολύ κρίσιμα θέματα και έφερε σήμερα στο Κοινοβούλιο και έγινε μια συζήτηση που ήταν προγραμματισμένη για τόσο σοβαρά θέματα, όπως είναι η κήρυξη ή η οριοθέτηση ΑΟΖ, αλλά και ότι ξεκαθαρίστηκε για άλλη μια φορά σήμερα ότι η βούληση, η επιθυμία της Ελληνικής Λύσης να γίνει Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών αποτελεί και βούληση και επιθυμία τόσο του Κινήματος Αλλαγής όσο και του ΣΥΡΙΖΑ. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Χρήστος Μπουκώρος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αρχικά να μου επιτρέψετε να επισημάνω την πεποίθησή μου ότι η εξωτερική πολιτική δεν ασκείται ούτε με εικασίες ούτε με τη δημιουργία εντυπώσεων. Το πεδίο της διεθνούς διπλωματίας και των διεθνών σχέσεων ευρύτερα είναι ένα σκληρό και απαιτητικό πεδίο, το οποίο χαρακτηρίζεται λιγότερο από φιλίες και περισσότερο από συμφέροντα. Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο και με δεδομένο ότι πράγματι η Τουρκία αναβαθμίζει την προκλητικότητα της, την επιθετικότητα της τον τελευταίο καιρό, η ελληνική Κυβέρνηση καλείται να ανταπεξέλθει, να χτίσει συμμαχίες και στο ευρωπαϊκό και στο μεσογειακό περιβάλλον και να ισχυροποιήσει τη θέση της χώρας. Κι αυτό ακριβώς κάνει η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Επιτρέψτε μου να πω ότι δεν θεωρώ τόσο κομψό πολιτικά, την ώρα που ο Υπουργός Εξωτερικών Νικόλαος Δένδιας συναντάται με τον ηγέτη της Αιγύπτου και σε ένα τέταρτο περίπου με τον ομόλογό του Υπουργό Εξωτερικών της Αιγύπτου για να συζητήσουν αυτό το κρίσιμο θέμα, εμείς εδώ να προβαίνουμε σε εικασίες, σε εκτιμήσεις, να λέμε τι δεχόμαστε και τι δεν δεχόμαστε και εν πάση περιπτώσει να μπαίνουν από πλευρές του ελληνικού Κοινοβουλίου θέματα που δεν έχουν βάλει ακόμα, τουλάχιστον με επίσημο τρόπο, ούτε τα αυριανά συμβαλλόμενα μέρη. Θα ήθελα, λοιπόν, να κάνω επίκληση σε ψυχραιμία, σοβαρότητα, λογική και ορθολογισμό. Πραγματική προάσπιση των εθνικών συμφερόντων γίνεται όταν στηρίζεται η εθνική προσπάθεια και όχι όταν υπάρχουν προσπάθειες να αποκομίσουμε πολιτικά οφέλη μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Τα πολιτικά οφέλη - ξέρετε - κρίνονται στη συνέχεια των υπογραφών και των συμφωνιών. Άλλωστε, η σημερινή Κυβέρνηση ακούει με προσοχή όλα τα κόμματα. Άκουσα τους συναδέλφους που τοποθετήθηκαν προηγουμένως. Δεν είναι ο Πρωθυπουργός που ενημερώνει σε τακτικά χρονικά διαστήματα για όλα αυτά τα ζητήματα τους πολιτικούς Αρχηγούς; Δεν υπάρχει το Εθνικό Συμβούλιο όπου το Υπουργείο Εξωτερικών τους μονίμους εκπροσώπους των κομμάτων, τους ενημερώνει συνεχώς; Πού είναι, λοιπόν, το έλλειμμα ενημέρωσης και η κρυφή διπλωματία; Να έρθουμε τώρα στα της Μεσογείου κι αν η Κυβέρνηση χτίζει συμμαχίες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι δύο οι ανακοινώσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ τις τελευταίες μέρες αλλά και του Αμερικανού Υφυπουργού Εξωτερικών; Δεν είναι πληθώρα Ευρωπαίων κορυφαίων αξιωματούχων που καταδικάζουν την προκλητικότητα της Τουρκίας στη Μεσόγειο και επιρρίπτουν ουσιαστικά τις ευθύνες γι' αυτή την αυξανόμενη ένταση στην Τουρκία; Εμείς δεν θρέφουμε αυταπάτες ότι αν κληθούμε να προασπίσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα, θα περιμένουμε ξένες πλάτες. Η Ελλάς είναι ισχυρή και προετοιμασμένη. Οφείλει, όμως, να χτίζει συμμαχίες και αυτό κάνει με τη συμφωνία που υπέγραψε για ΑΟΖ με την Ιταλία, η οποία εσυζητείτο για δεκαετίες ολόκληρες. Υπογράφηκε, όμως, από την Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Νέας Δημοκρατίας. Όπως ετέθη από μια άλλη κυβέρνηση - συγκυβέρνηση, αν θέλετε, αγαπητέ Ανδρέα - πριν λίγα χρόνια το ζήτημα των ΑΟΖ γενικότερα, όπως από μια άλλη προηγούμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έγινε η Ελλάδα κόμβος ενεργειακός με τα δίκτυα τα ενεργειακά, για πρώτη φορά στην ιστορία της. Τα διαγράφουμε όλα αυτά και είναι μόνο οι υπογραφές των ΑΟΖ αυτές που ισχυροποιούν τη θέση της χώρας στη Μεσόγειο; Γιατί, πράγματι, εμείς πιστεύουμε ότι τα εθνικά μας συμφέροντα δεν περικλείονται απλά στο Αιγαίο. Ακουμπάνε και στην Ανατολική Μεσόγειο. Δεν είναι όλες αυτές οι διακρατικές συμφωνίες που υπογράφουμε; Δεν είναι η υπογραφή του East Med που ισχυροποιεί την παρουσία της χώρας στην Ανατολική Μεσόγειο με ένα μεγάλο έργο ειρήνης, όπως είναι αυτός ο αγωγός; Δηλαδή, η Κυβέρνηση είναι άπραγη μετά από όλα αυτά που σταχυολόγησα μέσα σε λίγα λεπτά και πλήθος άλλων ενεργειών; Υπάρχει έλλειμμα ενημέρωσης στο εσωτερικό; Ασφαλώς όχι. Υπάρχουν συζητήσεις με τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ; Ασφαλώς ναι. Αποδεικνύεται από τις τοποθετήσεις τους τον τελευταίο καιρό. Άρα, για τι ακριβώς κατηγορείται η Κυβέρνηση; Κάνω για μια ακόμη φορά επίκληση στον στόχο της αρραγούς εθνικής ενότητας, ο οποίος είναι αναγκαίος περισσότερο από ποτέ, για τον λόγο που όλοι αναφερθήκαμε, την αναβάθμιση των απειλών της γείτονος. Είναι αναγκαία προϋπόθεση για οτιδήποτε, το αρραγές εθνικό μέτωπο. Ας περιμένουμε, λοιπόν, τις σημερινές διαπραγματεύσεις του Υπουργού Εξωτερικών στην Αίγυπτο, όπου, πράγματι, η επίτευξη μιας συμφωνίας για την υπογραφή ΑΟΖ όχι μόνο θα ισχυροποιήσει τη χώρα μας στην ευρύτερη περιοχή αλλά θα αποδυναμώσει και το νομικά απαράδεκτο και πολιτικά κατάπτυστο σύμφωνο Τουρκίας - Λιβύης. Όλα αυτά, λοιπόν, είναι ένα μεγάλο παζλ για τη συμπλήρωση του οποίου η Κυβέρνηση εργάζεται με σχέδιο, με ψυχραιμία, με ορθολογισμό, με στόχο πάντα τη δημιουργία εθνικού μετώπου για την καλύτερη προάσπιση των εθνικών συμφερόντων κι όπως δείχνουν τα πράγματα μέχρι τώρα και αποτελεσματικά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Ας μη μεμψιμοιρούμε και ας μη δημιουργούμε θέματα σ' αυτή την Αίθουσα που δεν τα θέτουν ούτε οι αντίπαλοί μας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, ο κ. Πλακιωτάκης, για να ολοκληρωθεί η σημερινή συζήτηση στο σχετικό σχέδιο νόμου.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Η κύρωση της σημερινής συμφωνίας για τις θαλάσσιες μεταφορές μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Βασιλείου του Μαρόκου, μια συμφωνία η οποία δρομολογήθηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση, δημιουργεί το απαραίτητο θεσμικό πλαίσιο για τη ναυτιλιακή συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών και αποτελεί την αφετηρία για περαιτέρω εμβάθυνση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών, αφού γνωρίζουμε όλοι ότι η ελληνική εμπορική ναυτιλία αποτελεί το μεγάλο στρατηγικό πλεονέκτημα και απόθεμα αυτής της χώρας και ανοίγει δρόμους οικονομικής και εμπορικής δραστηριότητας περαιτέρω μεταξύ μιας χώρας, η οποία εμφανίζει τεράστιο συγκριτικό στρατηγικό πλεονέκτημα, με την ενίσχυση των λιμενικών της υποδομών. Αυτό που θέλω να ξεκαθαρίσω και να γίνει απολύτως σαφές, είναι ότι όλες αυτές οι ναυτιλιακές συμφωνίες είναι ετεροβαρείς υπέρ των ελληνικών ναυτιλιακών συμφερόντων. Και μην ξεχνάμε ότι η ελληνική εμπορική ναυτιλία, εδώ και δεκαετίες, παραμένει η πρώτη ναυτιλία του κόσμου με το μεγαλύτερο εμπορικό στόλο, το 20% του παγκόσμιου στόλου και το 53% του εμπορικού, και αυτό προφανώς δεν μπορεί να μείνει απαρατήρητο. Ειδικότερα, μέσω της σύναψης των διμερών ναυτιλιακών συμφωνιών με τρίτα κράτη, επιδιώκεται παγίως και διαχρονικά η νομική ασφάλεια για τους ναυτιλιακούς φορείς της χώρας μας, η διευκόλυνση της εργασίας των ναυτικών, καθώς και οι βέλτιστοι δυνατοί όροι δραστηριοποίησης του ελληνικού και ελληνόκτητου στόλου διεθνώς. Δεν μένουμε μόνο εδώ. Εμείς, ως Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, επειδή ακριβώς θέλουμε να αναβαθμίσουμε περαιτέρω την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής ναυτιλίας, προωθούμε - ήδη υπογράψαμε με το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης - την αναβάθμιση των υποδομών ασφάλειας αλλά και επικοινωνίας των λιμεναρχείων με το Υπουργείο, ενώ επίσης προωθούμε την υπογραφή προγραμματικής συμφωνίας επίσης με το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, για την υλοποίηση του έργου ολοκληρωμένου πληροφοριακού συστήματος για τη ναυτιλία μας, μέσα από το οποίο επιδιώκουμε την απλούστευση αλλά και την επίσπευση των διαδικασιών για ένα ολοκληρωμένο σύστημα, που θα εξυπηρετήσει και την ελληνόκτητη και την ελληνική ναυτιλία, τον Έλληνα ναυτικό και θα κάνουμε πράξη τον ψηφιακό μετασχηματισμό του Υπουργείου Ναυτιλίας. Ηλεκτρονικό νηολόγιο, ηλεκτρονικά πιστοποιητικά και για τα πλοία αλλά και για το ναυτικό, ψηφιακές υπηρεσίες για το ΓΕΝΕ. Τέλος, επειδή ελέχθησαν πολλά σήμερα σε αυτή την Αίθουσα για θέματα εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, αυτό που θέλω να σας διαβεβαιώσω, είναι ότι η Κυβέρνηση έχει ολοκληρωμένο στρατηγικό σχεδιασμό για την προώθηση των εθνικών και κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας μας. Ο σχεδιασμός αυτός υλοποιείται με επιτυχία σε πολλά παράλληλα επίπεδα, σε διπλωματικό επίπεδο αλλά και σε επίπεδο αμυντικής συνεργασίας. Η συμφωνία με την Ιταλία για την ΑΟΖ, η επιτυχής επίσκεψη του Πρωθυπουργού στο Ισραήλ, οι συνομιλίες με την Αίγυπτο, αποτελούν μέρος αυτού του σχεδιασμού. Ο ελληνικός λαός μπορεί να είναι βέβαιος ότι η Κυβέρνηση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη υπερασπίζεται τα δίκαια της πατρίδας μας και προωθεί τα εθνικά μας συμφέροντα με τον καλύτερο τρόπο. Θα ήθελα λοιπόν, με αυτή την καταλυτική παρέμβαση μου, να ευχαριστήσω όλους τους συναδέλφους, διότι η κύρωση της σημερινής συμφωνίας ναυτιλιακής συνεργασίας με το Μαρόκο επιβεβαιώνει ότι η ελληνική εμπορική ναυτιλία είναι μια εθνική υπόθεση. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής: «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Βασιλείου του Μαρόκου για τις Θαλάσσιες Μεταφορές». Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Οι θέσεις των κομμάτων, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής: «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Βασιλείου του Μαρόκου για τις Θαλάσσιες Μεταφορές» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και στο σύνολό του.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 11.58΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Παρασκευή 19 Ιουνίου 2020 και ώρα 9.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.