Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Πριν εισέλθουμε στην ημερήσια διάταξη της νομοθετικής εργασίας έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το δελτίο των επικαίρων ερωτήσεων της Πέμπτης 2 Νοεμβρίου 2017. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 161/30-10-2017 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Β΄ Αθηνών του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Ιωαννέτας Καββαδία προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Συμμετοχικός προϋπολογισμός». 2. Η με αριθμό 165/30-10-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Κιλκίς της Νέας Δημοκρατίας κ. Γεωργίου Γεωργαντά προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Συνεχίζεται η αδικία σε βάρος των επιλαχόντων νέων αγροτών». 3. Η με αριθμό 157/26-10-2017 επίκαιρη ερώτηση του Ε΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Δωδεκανήσου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Δημητρίου Κρεμαστινού προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Ημιτελές ακόμα και μετά τη λήξη της προθεσμίας παράδοσης το Σχολείο Αρχαγγέλου Ρόδου». 4. Η με αριθμό 209/31-10-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Λέσβου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Σταύρου Τάσσου προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Μέτρα για τα κρούσματα ευλογιάς σε κοπάδια αιγοπροβάτων στη Λέσβο». 5. Η με αριθμό 202/31-10-2017 επίκαιρη ερώτηση του Ζ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Α΄ Αθηνών του Ποταμιού κ. Σπυρίδωνος Λυκούδη προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Η παλαιότητα των αυτοκινήτων ταξί επιβαρύνει την ατμόσφαιρα». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 166/30-10-2017 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Σερρών της Νέας Δημοκρατίας κ. Φωτεινής Αραμπατζή προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Η αγωνία των επιλαχόντων νέων αγροτών συνεχίζεται». 2. Η με αριθμό 208/31-10-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Εμμανουήλ Συντυχάκη προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Κατασκευή φράγματος στο Πλατύ Νομού Ρεθύμνης, αγωγού μεταφοράς νερού στη Μεσσαρά και αρδευτικού δικτύου στο Πλατύ Δήμου Αμαρίου Νομού Ρεθύμνης». 3. Η με αριθμό 207/31-10-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Χρήστου Κατσώτη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, σχετικά με το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» και τη μετατροπή των συμβάσεων των εργαζομένων σε αορίστου χρόνου». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Τροποποίηση του ν.2939/2001 για την εναλλακτική διαχείριση των συσκευασιών και άλλων προϊόντων, προσαρμογή στην Οδηγία 2015/720/ΕΕ, ρύθμιση θεμάτων του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης και άλλες διατάξεις». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 25 Οκτωβρίου 2017 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία συνεδρίαση ενιαία επί της αρχής, επί των άρθρων και των τροπολογιών. Προσέξτε τώρα: Έχουν κατατεθεί τέσσερις υπουργικές τροπολογίες. Τις τρεις θα τις υποστηρίξει ο κ. Φάμελλος, που είναι παρών. Η διαδικασία της τέταρτης τροπολογίας, κατά την άποψή μου, είναι απαράδεκτη. Είναι ένα μίνι νομοσχέδιο και αφορά τροπολογία του κ. Παππά. Εν πάση περιπτώσει, θα έρθει και θα την υποστηρίξει ο κ. Παππάς. Επειδή μπορεί να υπάρχουν συνάδελφοι, που να μην θέλουν να μιλήσουν επί του νομοσχεδίου, αλλά να θέλουν να μιλήσουν επί της συγκεκριμένης τροπολογίας, παρακαλώ, όσους το επιθυμούν, όταν θα γίνεται η ηλεκτρονική εγγραφή για το νομοσχέδιο να γραφούν κι εκείνοι και όταν θα έρθει η σειρά τους να πάρουν τον λόγο και να μιλήσουν, αφού η συζήτηση είναι ενιαία επί της συγκεκριμένης τροπολογίας. Η ηλεκτρονική εγγραφή θα γίνει ως είθισται. Θα αρχίσει, δηλαδή, μόλις ανέβει στο Βήμα ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Δημαράς και θα κλείσει μόλις κατέβει από το Βήμα ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Μπουκώρος. Συμφωνεί το Σώμα με αυτή τη διαδικασία;
Συνεπώς το Σώμα συνεφώνησε. Πριν καλέσω τον κ. Δημαρά στο Βήμα, μου έχει ζητήσει τον λόγο για ένα λεπτό συνάδελφος κ. Σαχινίδης από τη Χρυσή Αυγή, γιατί θέλει να θέσει ένα θέμα. Ορίστε, κύριε Σαχινίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σήμερα συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια από τη δολοφονική τρομοκρατική επίθεση, που δεχθήκαμε στα γραφεία μας στην τοπική οργάνωση βορείων προαστίων. Ζητούμε από το Προεδρείο, ως ελάχιστη ένδειξη σεβασμού απέναντι στα δύο νέα παιδιά, να τηρηθεί από το ελληνικό Κοινοβούλιο, έστω και για μία φορά, ενός λεπτού σιγή. Ήταν 1η Νοεμβρίου 2013, ημέρα Παρασκευή. Τέσσερα χρόνια! Θύματα ο Γιώργος Φουντούλης, ο Μανώλης Καπελώνης και βαριά τραυματισμένος ο Αλέξανδρος Γέροντας, ο οποίος μετά από δεκατρία ολόκληρα χειρουργεία συνεχίζει σήμερα να έχει μια σφαίρα στην πλάτη. Αιτούμαστε την ενός λεπτού σιγή, διότι κρίνουμε ότι και αυτά τα παιδιά είχαν μάνα και πατέρα. Έχουμε κάνει απανωτές παραστάσεις διαμαρτυρίας σε σχέση με την εξέλιξη αυτής της υπόθεσης και έξω από τη ΓΑΔΑ και στον Άρειο Πάγο. Δυστυχώς η υπόθεση δεν έχει προχωρήσει. Ζητούμε το αυτονόητο. Ζητούμε τη δικαίωση των οικογενειών τους. Ζητούμε τη δικαίωση στη μνήμη των δύο αδικοχαμένων νέων παιδιών. Και ζητάμε από το Προεδρείο σας την τήρηση της ενός λεπτού σιγής. Ευχαριστώ.
Κύριε συνάδελφε, σε ό,τι αφορά το Προεδρείο, όπως και τότε που είχε γίνει η δολοφονία, έτσι και σήμερα - και νομίζω ότι η τοποθέτηση, που θα κάνω εκφράζει αν όχι την ολότητα, πάντως τη συντριπτική πλειοψηφία της Βουλής - καταδικάζουμε τέτοιου είδους ενέργειες βίας, ιδιαίτερα μάλιστα όταν υπάρχουν νεκροί, από όπου και αν προέρχονται. Το είχαμε πει και τότε, το επαναλαμβάνω και σήμερα εγώ. Ταυτόχρονα, επ' ευκαιρία της θλιβεράς επετείου, ξανά τα συλλυπητήριά μας στις οικογένειες των δύο θυμάτων. Σε ό,τι αφορά την ενός λεπτού σιγή, δεν είναι θέμα του Προεδρείου. Εγώ θα ρωτήσω έναν - έναν τους εκπροσώπους των κομμάτων, που είναι εδώ να μας πουν με ένα «ναι» ή ένα «όχι» εάν συμφωνούν να τηρηθεί η ενός λεπτού σιγή. Εάν η πλειοψηφία πει όχι, δεν θα τηρηθεί. Κύριε Δημαρά, από τον ΣΥΡΙΖΑ, συμφωνείτε;
Όχι.
Από τη Νέα Δημοκρατία, κύριε Μπουκώρο, συμφωνείτε;
Όχι.
Από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, κύριε Αρβανιτίδη, συμφωνείτε;
Όχι.
Από το ΚΚΕ, κύριε Συντυχάκη, συμφωνείτε;
Όχι.
Άλλος δεν υπάρχει. Από τη Χρυσή Αυγή είναι «ναι». Επομένως, σε ό,τι αφορά το πρώτο σκέλος, νομίζω το Προεδρείο το κάλυψε. Σε ό,τι αφορά το δεύτερο σκέλος, από τη στιγμή που η Πλειοψηφία της Βουλής δεν δέχεται την ενός λεπτού σιγή, το Προεδρείο δεν μπορεί να την επιβάλει. Ξεκινάμε, λοιπόν.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Δεν έχουμε να κάνουμε άλλη συζήτηση.
Μια φράση μόνο.
Πείτε την όταν ανέβετε στο Βήμα.
Θα αποχωρήσουμε, κύριε Πρόεδρε. Λυπούμεθα για την απόφαση του ελληνικού Κοινοβουλίου. Ως ένδειξη διαμαρτυρίας η Χρυσή Αυγή αποχωρεί από τη σημερινή συνεδρίαση. Ευχαριστώ.
Άρα δεν σας καλώ ούτε για το νομοσχέδιο. Ο κ. Δημαράς έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα συζητάμε και ψηφίζουμε στην Ολομέλεια της Βουλής το σχέδιο νόμου για την τροποποίηση του ν.2939/2001 για την εναλλακτική διαχείριση των συσκευασιών και άλλων προϊόντων, την προσαρμογή στην Οδηγία 2015/720/ΕΕ, τη ρύθμιση θεμάτων του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης και άλλες διατάξεις, την αναθεώρηση, δηλαδή, του νομικού πλαισίου για διαλογή στην πηγή και την ανακύκλωση, την οικολογική διαχείριση των απορριμμάτων. Πρόκειται για ένα θέμα με διαστάσεις που αφορούν ολόκληρο τον πλανήτη και όχι μόνο τη χώρα μας. Το καμπανάκι του κινδύνου για τον πλανήτη και την ανθρωπότητα κρούουν πολλοί επιστήμονες και ο ίδιος ο ΟΗΕ. Ο γνωστός επιστήμονας Λέστερ Μπράουν έγραψε μια σειρά βιβλία και στο τελευταίο, που έχει μεταφραστεί και στην Ελλάδα, «Ο πλανήτης στα όριά του», προτείνει ένα σχέδιο σωτηρίας του πλανήτη με δραστικά μέτρα και αλλαγές. Ο δικός μας οικονομολόγος και Πρύτανης του Οικονομικού Πανεπιστημίου κ. Θεόδωρος Λιανός στο βιβλίο: «Ευημερία χωρίς ανάπτυξη» μιλάει, επίσης, για το αδιέξοδο του τρόπου ζωής και την απερισκεψία του σύγχρονου ανθρώπου. Ο δημοσιογράφος Χερβέ Κεμπφ πάνω από είκοσι χρόνια γράφει για το περιβάλλον και την οικολογία. Στο βιβλίο του: «Πώς οι πλούσιοι καταστρέφουν τον πλανήτη» περιγράφει τα αδιέξοδα. Θα αναφέρω δύο αποσπάσματα από το βιβλίο του δημοσιογράφου Χερβέ Κεμπφ: «Η καταστροφή προέρχεται από ένα σύστημα καθοδηγούμενο από το κυρίαρχο στρώμα, το οποίο σήμερα δεν διαθέτει άλλη κινητήρια δύναμη από την απληστία». Και συνεχίζει «Οι άνθρωποι θέλουν να ανέλθουν στην κοινωνική ιεραρχία μιμούμενοι τον τρόπο κατανάλωσης της ανώτερης τάξης. Η τάξη αυτή μεταδίδει σε όλη την κοινωνία τη δική της ιδεολογία του υπερκαταναλωτισμού». Δεν μίλησα για γραπτά του Μάρεϊ Μπούκτσιν. Μίλησα για επιστήμονες του συστήματος, που προειδοποιούν για τον μεγάλο κίνδυνο, την πιθανή κατάρρευση. Να πω όμως και κάτι από τον Μάρεϊ Μπούκτσιν για να ικανοποιήσω τον φίλο μου εισηγητή του ΚΚΕ. Έλεγε, λοιπόν, ο Μάρεϊ Μπούκτσιν ότι το καπιταλιστικό σύστημα δεν μπορεί να γίνει οικολογικό ή μάλλον μπορεί να γίνει οικολογικό όσο ένας σαρκοβόρος κροκόδειλος μπορεί να τρώει χόρτα ή όσο ένα λιοντάρι μπορεί να ζει ειρηνικά με τα πρόβατα. Στη σημερινή εισήγηση, θα επαναλάβω μερικά στοιχεία που ανέφερα στις συνεδριάσεις της επιτροπής για την κατάσταση στον πλανήτη και στη χώρα μας, κυρίως, για την ενημέρωση των πολιτών. Η ζωή στον πλανήτη βρίσκεται σε μια επικίνδυνη καμπή και δύο είναι οι βασικοί παράγοντες: Ο ένας είναι η αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού και ο δεύτερος είναι ο καταναλωτισμός με σπατάλη των φυσικών πόρων και γενικά ο άκρατος ανταγωνισμός για τα κέρδη, που συνδέεται με πολέμους και τεράστιες δαπάνες εξοπλισμών. Ρόλο παίζουν και οι εθνικισμοί που υποθάλπουν αυτά τα φαινόμενα και αρκετές φορές είναι υποκινούμενοι. Ο πλανήτης τον χρόνο της επανάστασης του 1821 είχε πληθυσμό περίπου 1 δισεκατομμύριο, το έτος 1950 περίπου 2,5 δισεκατομμύρια, ενώ τώρα έχει πληθυσμό 7,4 δισεκατομμύρια. Στα χρόνια τα δικά μας τριπλασιάστηκε ο πληθυσμός του πλανήτη. Τώρα αυξάνεται κατά ένα δισεκατομμύριο κάθε δωδεκάμισι με δεκατρία χρόνια. Παράλληλα, αυξήθηκε η μέση κατανάλωση σε κάθε επίπεδο, υλικά, ξύλο, μέταλλα, πετρέλαιο, τρόφιμα, νερό και βέβαια αύξηση κατανάλωσης σε όλα τα είδη της ενέργειας. Το παγκόσμιο κατά κεφαλήν ΑΕΠ το 1970 ήταν περίπου 4.700 δολάρια και το 2015 έγινε περίπου 7.000 δολάρια, ενώ στην Ελλάδα 18.000 δολάρια. Στη χώρα μας σπαταλάμε αλόγιστα τους φυσικούς πόρους. Τα νερά άρδευσης σε πολλές περιοχές, παραδείγματος χάριν στη Θεσσαλία, έχουν αντληθεί και αντλούνται χωρίς λογική και μέτρο. Οι υδροφόροι ορίζοντες πέφτουν σε πολύ χαμηλές στάθμες με επικίνδυνες συνέπειες. Τα εδάφη μας χάνουν την παραγωγική τους ικανότητα με τον χρόνο. Οι λίμνες, οι θάλασσες και τα ποτάμια ρυπαίνονται και χάνουν τα αποθέματα ψαριών, τα αποθέματα λιγνίτη και άλλων ορυκτών, πεπερασμένοι πόροι, λιγοστεύουν και σε λίγες δεκαετίες εξαντλούνται. Τα προβλήματα, όμως, σήμερα ξεπερνούν τα κρατικά σύνορα. Οι κλιματικές αλλαγές, η μείωση των ιχθυοαποθεμάτων, η μείωση της απόδοσης των ενεργειών, αφορούν όλους τους ανθρώπους του πλανήτη. Στην Ελλάδα εισάγουμε σιτάρι, με αποτέλεσμα να μας ενδιαφέρει τι γίνεται στις περιοχές που παράγεται. Ακόμα και το πετρέλαιο που με την καύση του καταστρέφει το κλίμα είναι πεπερασμένος πόρος και το χρειάζεται η ανθρωπότητα, όχι για να το κάψει, αλλά και για άλλες χρήσεις. Είναι μελετημένο ότι με το μοντέλο παραγωγής, κατανάλωσης, αλλά και διαχείρισης των φυσικών πόρων, που έχουμε υπονομεύουμε τη ζωή των επόμενων γενεών. Υπονομεύουμε τη ζωή των ανθρώπων, αλλά και γενικά τη ζωή των άλλων όντων στον πλανήτη. Η αλλαγή στάσης ζωής και προτεραιοτήτων είναι θέμα ηθικής, είναι θέμα ποιότητας ζωής, αλλά και θέμα βιώσιμης οικονομίας. Σήμερα είναι αναγκαίο, όσο ποτέ άλλοτε, να διαμορφωθεί ένα παγκόσμιο σχέδιο επιβίωσης. Το σχέδιο αυτό πρέπει να εξειδικεύεται σε κάθε ενότητα κρατών, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, και σε κάθε χώρα, κάτι ανάλογο με τους στόχους περιορισμού των αερίων του θερμοκηπίου. Το θέμα είναι τέτοιο, που δεν πρέπει να περιορίζεται στις κλιματικές αλλαγές, αλλά στον τρόπο παραγωγής και προστασίας της φύσης, στην αλλαγή του καταναλωτικού προτύπου και την ορθή διαχείριση των φυσικών πόρων. Στον ανταγωνισμό για μεγάλα κέρδη των πολυεθνικών επιχειρήσεων δεν χωράει τέτοιος σχεδιασμός. Αυτό το σχέδιο δεν μπορούν να το κάνουν οι αγορές. Θα το κάνουν οι κοινωνίες, εκείνες οι κυβερνήσεις που το κατανοούν και νοιάζονται για όλους τους ανθρώπους και όχι για τα κέρδη των πολυεθνικών. Στη χώρα μας η κυβερνητική Πλειοψηφία περιλαμβάνει έμμεσα και τους Οικολόγους Πράσινους, που συνεισφέρουν σε αυτήν την κατεύθυνση. Στην Ελλάδα μείναμε πίσω από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στους περισσότερους δείκτες ορθής διαχείρισης. Ειδικά στην ανακύκλωση τα ποσοστά είναι απογοητευτικά. Το μεγαλύτερο μέρος των δημοτικών αποβλήτων της Ελλάδας καταλήγει σε χώρους υγειονομικής ταφής σε ποσοστό 81% με 83%. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση το ποσοστό είναι 31% κατά μέσο όρο. Σε μερικές χώρες αυτό που καταλήγει στους χώρους ταφής είναι κάτω από 10%. Στην Ελλάδα ανακυκλώνεται μόλις το 16%, ενώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση ανακυκλώνεται το 27%, λιπασματοποιείται, μέσω κομποστοποίησης κ.λπ., μόνο το 3%, ενώ το ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι 15%. Είμαστε στους τελευταίους της Ευρώπης όσον αφορά στην ανακύκλωση και επανάχρηση. Αυτό τα λέει όλα για την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων και των περιφερειών, γιατί οι περιφέρειες έχουν σπουδαίο ρόλο σε αυτά τα ζητήματα. Για παράδειγμα, ο σχεδιασμός στην Περιφέρεια Αττικής των μεγάλων εργοστασίων επεξεργασίας σύμμεικτων απορριμμάτων, με εγγύηση προσκόμισης τεράστιων ποσοτήτων σύμμεικτων απορριμμάτων, αναιρούσε την ίδια την ανακύκλωση. Όταν υπόσχεσαι ότι θα πας τόσα πολλά, σχεδόν όσα παράγονται, τότε δεν έχει χώρο η ανακύκλωση. Όσον αφορά την περιορισμένη έκταση της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, αλλά και τον ρόλο των μέσων μαζικής ενημέρωσης και γενικά την ελλιπή ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του πολίτη, είμαστε πίσω. Πρέπει να επιταχύνουμε τις διαδικασίες εξοικονόμησης και ορθής διαχείρισης των φυσικών πόρων. Πρέπει να περάσουμε στη λογική της αειφορίας. Η κυκλική οικονομία είναι βασικός συντελεστής για τη βιώσιμη οικονομία που όλοι συζητάμε, αλλά δεν την κάνουμε. Να κάνω μια παρατήρηση για την τοποθέτηση του συναδέλφου του ΚΚΕ, που δεν ψηφίζει και το νομοσχέδιο. Συμφωνώ με την εκτίμησης κατ' αρχάς ότι το σύστημα δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια για κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία. Αυτό, όμως, διαφέρει από την άρνηση της προσπάθειας να οργανωθούν εναλλακτικές μορφές οικονομικής οργάνωσης. Όταν είναι πιο συλλογικές και πιο ήπιες αυτές οι οργανώσεις, είναι σίγουρα πιο καλές από τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις. Αυτό έχει επιληφθεί η κοινωνική οικονομία σε πολλές χώρες με ποσοστό 10% του ΑΕΠ. Επίσης, γιατί να καταδικάζουμε την κυκλική οικονομία; Δεν πρέπει να σώσουμε ό,τι σώζεται εδώ και τώρα, στις συνθήκες που ζούμε; Κυκλική οικονομία δεν πρέπει να έχει και ο σοσιαλισμός; Εκτιμώ ότι έχουν όλοι οι πολίτες όφελος και η λαϊκή οικογένεια να οικοδομήσουμε την κυκλική οικονομία, να μην πετάμε τίποτα. Αυτός είναι ο στόχος. Να αναπτύσσουμε το μέταλλο, το γυαλί, το χαρτί και άλλα υλικά. Το γυαλί, το μπουκάλι της μπύρας, δεν είναι σκουπίδι. Σκουπίδι γίνεται όταν το βάζουμε μαζί με τις φλούδες και με τα υπολείμματα των φαγητών. Τα οργανικά απόβλητα με τη διαδικασία της κομποστοποίησης να γίνονται λίπασμα. Τα κλαδέματα να μην καίγονται στα χωράφια, να επιστρέφουν στη γη με την κομποστοποίηση σαν λίπασμα ή τουλάχιστον να αξιοποιούνται ενεργειακά. Αυτή είναι η λογική της οικολογίας και της αειφορίας. Αυτή είναι η λογική της επιβίωσής μας. Επομένως, το θέμα ανακύκλωση έχει διαστάσεις περιβαλλοντικές, αισθητικές, ηθικές και οικονομικές. Με αυτό το σκεπτικό, λοιπόν, συζητάμε και το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Οι προτεραιότητες είναι: Πρώτον, η πρόληψη. Να μην έχουμε παραγωγή αγαθών μιας χρήσης και υλικών, που δεν διασπώνται. Δεύτερον, η επανάχρηση των υλικών. Τρίτη προτεραιότητα είναι η ανάκτηση πρώτων υλών μέσω ανακύκλωσης σε τέσσερα, τουλάχιστον, ρεύματα. Τέταρτον, η άλλου είδους ανάκτηση αφού έχουν εξαντληθεί τα προηγούμενα στάδια, δηλαδή καλή διαχείριση των σύμμεικτων απορριμμάτων. Με το νομοσχέδιο τροποποιείται το βασικό θεσμικό πλαίσιο για την οργάνωση της διαλογής στην πηγή και της ανακύκλωσης στη χώρα, δηλαδή ο ν.2939/2001. Η αναγκαιότητα του νομοσχεδίου είναι η εξής. Με την ανακύκλωση εξοικονομούνται πολύτιμες πρώτες ύλες που διαφορετικά εισάγονται και συχνά με μεγάλο οικονομικό και περιβαλλοντικό κόστος. Η ανακύκλωση απαιτεί, πρώτον, την ευθύνη του παραγωγού για τα προϊόντα που παράγει και δεύτερον, την υπευθυνότητα του ίδιου του πολίτη για το διαχωρισμό των αποβλήτων και την παράδοσή τους στους αντίστοιχους κάδους - αποδέκτες. Τα συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης, τα λεγόμενα ΣΕΔ, στην Ελλάδα με βάση και τις ευρωπαϊκές οδηγίες βασίζονται στον ν.2939 και στην αρχή της Διευρυμένης Ευθύνης του Παραγωγού. Με βάση την αρχή αυτή χρησιμοποιούνται οικονομικά κίνητρα, ώστε να ενθαρρύνονται οι παραγωγοί να σχεδιάζουν πιο φιλικά προς το περιβάλλον προϊόντα. Οι παραγωγοί καθίστανται υπεύθυνοι για το κόστος διαχείρισης των προϊόντων στο τέλος του κύκλου ζωής τους, όταν δηλαδή τα προϊόντα αυτά καταστούν απόβλητα. Όλοι οι διαχειριστές, παραγωγοί και εισαγωγείς, είναι υποχρεωμένοι είτε να οργανώσουν είτε να συμμετέχουν σε συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης, ΣΕΔ. Τα συστήματα ΣΕΔ μπορεί να είναι ατομικά ή συλλογικά και αξιολογούνται, εγκρίνονται και ελέγχονται από τον Εθνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης, τον ονομαζόμενο ΕΟΑΝ. Σήμερα, στην Ελλάδα υπάρχουν είκοσι τρία εγκεκριμένα συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης, που καλύπτουν τις συσκευασίες, τις μπαταρίες, τους συσσωρευτές, τα απόβλητα ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού, τα μεταχειρισμένα ελαστικά, τα απόβλητα λιπαντικών ελαίων, τα οχήματα τέλους κύκλου ζωής, τα αυτοκίνητα και τα απόβλητα των εκσκαφών, κατασκευών και κατεδαφίσεων. Ο προηγούμενος νόμος δεν εξασφάλιζε την καλή ποιότητα ανακυκλώσιμων υλικών, που χρειάζεται για να τροφοδοτήσει την επιχειρηματικότητα στον τομέα της ανακύκλωσης, αλλά και την επανάχρηση. Παράλληλα, υπήρξε σοβαρή απουσία εργαλείων καταγραφής για την παραγωγή ασφαλών στοιχείων για την ανακύκλωση. Παρατηρήθηκε υπέρμετρη συσσώρευση οικονομικών πόρων στα αποθεματικά των συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης. Αναπτύχθηκαν ακόμα φαινόμενα μη εύρυθμης λειτουργίας της αγοράς στον χώρο της ανακύκλωσης, παραοικονομία και αθέμιτος ανταγωνισμός. Τέλος, ο Ελληνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης, ο ΕΟΑΝ, δεν μπόρεσε να αναπτύξει την απαραίτητη δομή και δύναμη, ώστε να ανταποκριθεί αποτελεσματικά στο σχεδιασμό της ανακύκλωσης, την εκπαίδευση και την ενημέρωση του πολίτη, αλλά και τον έλεγχο και παρακολούθηση της λειτουργίας των συστημάτων αυτών. Με λίγα λόγια ο υφιστάμενος εδώ και δεκάξι χρόνια ν.2939, που μάλιστα εφαρμόστηκε καθυστερημένα και ελλιπώς, είναι για τα σημερινά δεδομένα αναχρονιστικός και έπρεπε να αλλάξει. Οι στόχοι: Ο προτεινόμενος νόμος έρχεται να δώσει απαντήσεις σε προβλήματα και ανάγκες, στη σταδιακή επίτευξη νέων εθνικών στόχων και μείωση των αποβλήτων που καταλήγουν στην υγειονομική ταφή. Ανακυκλώσιμα υλικά: Στόχος το 2020 η ανακύκλωση γυαλιού, χαρτιού, μετάλλου και πλαστικού να πάει στο 65%. Δεύτερον, απόβλητα συσκευασίας: Ανακύκλωση επί του συνόλου 80,2%. Στόχος είναι η ποιοτική αναβάθμιση της ανακύκλωσης με υποχρέωση χωριστής συλλογής σε τέσσερα, τουλάχιστον, ρεύματα και της συσκευασίας, με την καθιέρωση υποχρέωσης για διαλογή στην πηγή σε χώρους συνάθροισης κοινού και δημόσιων επιχειρήσεων, στη βελτιστοποίηση της λειτουργίας των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης A΄ βαθμού ως κυττάρου της διαλογής στη πηγή με κίνητρα και αντικίνητρα. Οι δήμοι διαμορφώνουν πλέον τα τοπικά σχέδια διαχείρισης και για το σκοπό αυτό, όπως ξέρουμε, το Υπουργείο θα διαθέσει γύρω στα 10 εκατομμύρια ευρώ. Τα κίνητρα και αντικίνητρα θεσπίζονται μέσω του κανονισμού τιμολόγησης για την επεξεργασία των σύμμεικτων απορριμμάτων από τους Περιφερειακούς Φορείς Διαχείρισης, ΦΟΔΣΑ. Περιλαμβάνεται η καθιέρωση σαφέστερου πλαισίου συμβάσεων των ΟΤΑ με τα συστήματα και πρόβλεψη για χρηματικό αντίτιμο για πρώτη φορά, σε παρέμβαση στη λειτουργία των συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης, θέτοντας όρους που αποσκοπούν στη διαφάνεια και τις σωστές σχέσεις με τους παραγωγούς. Επίσης, περιλαμβάνεται πρόβλεψη πλαφόν ετήσιου αποθεματικού για την αποφυγή συσσώρευσης πόρων, το 35% των ετήσιων εσόδων, στην πάταξη της εισφοροδιαφυγής των παραγωγών σε σχέση με το τέλος ανακύκλωσης, στη δημιουργία κινήτρων για τους πολίτες και τους δήμους να συμμετέχουν στην ανακύκλωση και να έχουν μια ανταπόδοση από αυτήν τη συμμετοχή, στην ενθάρρυνση πρωτοβουλιών στην ανακύκλωση από την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία, στην εντατικοποίηση των ελέγχων και την ενίσχυση του κοινοτικού μηχανισμού, στην πρόβλεψη για εθνικό σύστημα πληροφόρησης του κοινού, στην ενίσχυση του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης, ΕΟΑΝ, που έχει πολύ μεγάλη ευθύνη και ρόλο σε αυτήν τη διαδικασία της ανακύκλωσης και ενίσχυσή του λοιπόν σε ανθρώπινο δυναμικό και οργανωτική διάρθρωση. Τέλος, την πρόβλεψη ειδικών μέτρων για την μείωση της χρήσης της πλαστικής σακούλας σε εναρμόνιση με τις διατάξεις της οδηγίας 2015/720/ΕΕ. Γίνεται υποχρεωτική η αναγραφή του τόπου και της ημερομηνίας παραγωγής και του αριθμού Εθνικού Μητρώου Παραγωγής ΕΜΠΑ. Προβλέπεται τέλος αποτροπής χρήσης για την πλαστική σακούλα, το οποίο εφαρμόζεται στο λιανεμπόριο, από 1-1-2018 τρία λεπτά ανά σακούλα, από 1-1-2019 επτά λεπτά ανά σακούλα. Προβλέπεται η δωρεάν διάθεση, προώθηση, επαναχρησιμοποίηση τσαντών και η υποχρεωτική τοποθέτησή τους κοντά στα ταμεία. Το νομοσχέδιο, που συζητάμε είναι μόνο η αρχή. Υπάρχουν πολλά να γίνουν και μετά την ψήφισή του, να εφαρμοστούν στην πράξη όλα τα προβλεπόμενα με τη γρήγορη έκδοση των εφαρμοστικών ΚΥΑ και τη διάθεση ή πρόληψη του προσωπικού στον ΕΟΑΝ. Πρέπει να προχωρήσει η πρόσληψη, η επανάχρηση, η ανακύκλωση και στους υπόλοιπους τομείς, που προβλέπονται από τον ΕΣΔΑ. Ενδεικτικά αναφέρω την οργανική ανακύκλωση οικιακή, γειτονιάς και δημοτική και τη ρύθμιση των κανόνων που αφορούν στην αξιοποίηση και ανακύκλωση των μπάζων. Με αυτά τα θεσμικά μέτρα, εάν υλοποιηθούν και με την ενημέρωση του πολίτη και την ενίσχυση της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης για την αειφορία, μπορούμε να πετύχουμε τους στόχους του εθνικού σχεδιασμού, να εξοικονομήσουμε πόρους, να μειώσουμε την απόρριψη των απορριμμάτων στο περιβάλλον, να τονώσουμε τον κλάδο της ανακύκλωσης στην κοινωνική οικονομία και την απασχόληση. Είναι ευχάριστο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι το νομοσχέδιο ψηφίζεται επί της αρχής και από την Αντιπολίτευση, εκτός του ΚΚΕ. Όλοι οι πολίτες, όλα τα κόμματα χρειάζεται να κάνουμε πράξη τις αλλαγές που αποτελούν πλέον κοινό τόπο στη δύση και στην ανατολή. Αν συνεργαστούμε, τουλάχιστον, εκεί που όλοι συμφωνούμε, καλό θα κάνουμε στην πατρίδα, τους πολίτες, τα παιδιά μας και τον πλανήτη. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Χρήστος Μπουκώρος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το υπό συζήτηση νομοσχέδιο φιλοδοξεί να βελτιώσει τις επιδόσεις της ανακύκλωσης, να δώσει ώθηση στην κυκλική οικονομία και κυρίως να περιορίσει τα απορρίμματα, τα οποία οδηγούνται στην ταφή και τα οποία στη χώρα μας είναι στο πολύ υψηλό ποσοστό του 81% του συνόλου, όταν στην Ευρωπαϊκή Ένωση αυτό το ποσοστό φθάνει μόλις το 31%. Με την προτεινόμενη νομοθετική ρύθμιση επιχειρείται να εκσυγχρονιστεί το θεσμικό πλαίσιο της εναλλακτικής διαχείρισης συσκευασιών και άλλων προϊόντων. Τα συγκεκριμένα ζητήματα μέχρι σήμερα ρυθμίζει ο ν.2139/2001, ο οποίος ενσωμάτωσε την οδηγία 9462 της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πλην όμως έκτοτε έχουν εκδοθεί δύο πολύ σημαντικές ευρωπαϊκές οδηγίες όπως η 2008/98, η οποία ενσωματώθηκε με τον ν.4042/2012 και η οδηγία 2015/720/ΕΕ, η οποία επιχειρείται να ενσωματωθεί με το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα και αφορά τη μείωση της πλαστικής σακούλας μεταφοράς. Να σημειωθεί ότι στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναμένεται η παραγωγή νέας νομοθεσίας, η οποία ενδεχομένως θα καταστήσει ανεπίκαιρο και αναχρονιστικό, ακόμα και το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα. Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι όλοι συμφωνούμε στην προσπάθεια βελτίωσης των επιδόσεων της ανακύκλωσης στη χώρα μας, που έχει μείνει πίσω. Μένει να δούμε αν αυτό επιτυγχάνεται με το σημερινό νομοσχέδιο και βεβαίως, να δούμε την πλήρη εφαρμογή του νομοσχεδίου σε βάθος χρόνου. Ως συνήθως - και θα αρχίσω με ένα σχόλιο που είναι στην περιφέρεια του νομοσχεδίου - η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ προτιμά να ασχολείται με τα εύκολα και τα ευχάριστα και να παραπέμπει στο άγνωστο μέλλον τα δυσάρεστα. Αυτό προκύπτει και από το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Η Κυβέρνηση αντί να διαχειριστεί αρχικά το ζήτημα των απορριμμάτων στο λεκανοπέδιο Αττικής, που πλησιάζει με ταχύτητα σε οριακές καταστάσεις, επιλέγει να προωθήσει - και αυτό με πολύ μεγάλη καθυστέρηση - την αναθεώρηση του νομικού πλαισίου για την ανακύκλωση. Υπερφίαλα, το αρμόδιο Υπουργείο θεωρεί ότι η ανακύκλωση στην Ελλάδα θα τρέξει με ταχύτατους ρυθμούς κι έτσι θα φτάσουμε σε μείωση των απορριμμάτων, που οδηγούνται σε ταφή, με αποτέλεσμα - ενδεχομένως, υποθέτει - να δώσουμε λίγα χρόνια και στον ΧΥΤΑ της Αττικής, ο χρόνος ζωής του οποίου τελειώνει το 2019 και πολύ φοβόμαστε ότι κληροδοτείται μια πραγματικά βραδυφλεγής βόμβα στην επόμενη κυβέρνηση. Το να υπολογίζει σήμερα το Υπουργείο ότι με ένα νομοσχέδιο θα τρέξει ταχύτατα την ανακύκλωση και θα μειωθούν σε τόσο μεγάλο βαθμό τα απορρίμματα τα οποία οδηγούνται σε ταφή, νομίζουμε ότι είναι ένας σχεδιασμός επί χάρτου, είναι μία έκφραση επιθυμίας. Διότι, για να εφαρμοστεί το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, κύριε Υπουργέ, όπως είχαμε την ευκαιρία να σας πούμε και στην επιτροπή που το επεξεργάστηκε, χρειάζεται η έκδοση επτά κοινών υπουργικών αποφάσεων, ενός προεδρικού διατάγματος, μίας υπουργικής απόφασης και μίας απόφασης εκτεταμένης σημασίας του διοικητικού συμβουλίου του ΕΟΑΝ. Αυτά, βεβαίως, εις ό,τι αφορά την νομοθετική παρασκευή για την εφαρμογή του νομοσχεδίου. Στην πραγματικότητα και επί της λειτουργίας του νομοσχεδίου, είχαμε την ευκαιρία να δούμε τα χιλιάδες προβλήματα, που πρέπει να λυθούν από την εκπόνηση, την έγκριση και την εφαρμογή των τοπικών σχεδίων διαχείρισης αποβλήτων, μέχρι την αδυναμία λειτουργίας κάποιων Συστημάτων Εναλλακτικής Διαχείρισης, τα οποία με τις υπερρυθμίσεις σας θα εγκλωβίσετε. Δεν υπάρχει, λοιπόν, καμμία διαβεβαίωση, παρά μόνο σε θεωρητικό επίπεδο, ότι οι επιδόσεις της ανακύκλωσης θα βελτιωθούν άμεσα. Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες γνωρίζουμε, κύριε Υπουργέ, ότι για να αποδώσει η ανακύκλωση και να έχουμε αισθητή βελτίωση, χρειάστηκαν από πέντε έως δέκα χρόνια και σε κάποιες άλλες δεκαπέντε χρόνια. Η Κυβέρνηση, λοιπόν, ενώ δεν έχει εφαρμόσει ούτε γράμμα των πολιτικών της επιλογών στη λεγόμενη μεγάλη εικόνα, που όπως προαναφέρθηκε είναι κυρίως το μέλλον της διαχείρισης των απορριμμάτων στην Αττική, όπου παράγονται τα μισά απορρίμματα της χώρας, επιλέγει την ανώδυνη και ευχάριστη ανακύκλωση συσκευασιών και άλλων προϊόντων, στην οποία όλοι συμφωνούμε. Όλοι συμφωνούμε ότι πρέπει να βελτιωθεί η ανακύκλωση. Μάλιστα, ερωτηθήκατε, κύριε Υπουργέ, τόσο από Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας όσο και από τον εισηγητή στις επιτροπές, για το τι έχετε εφαρμόσει από τις πολιτικές σας επιλογές για τη διαχείριση των απορριμμάτων στην Αττική. Γιατί το μόνο που σας ενδιέφερε ήταν να ακυρώσετε τα ΣΔΙΤ και τα εργοστάσια διαλογής σύμμεικτων απορριμμάτων που είχαν αποφασιστεί. Κάνατε κάποιες άλλες επιλογές, αποφασίσατε χώρους γειονομικής ταφής απορριμμάτων και μονάδες εναλλακτικής ανακύκλωσης. Τι κάνατε, όμως, σε αυτά τα ζητήματα, τρία χρόνια τώρα που είστε Κυβέρνηση, όταν το πρόβλημα μάς χτυπά την πόρτα και το περιέγραψα προηγουμένως; Έχετε κάνει κάποια χωροθέτηση των συγκεκριμένων μονάδων; Έχουν προχωρήσει κάποιες μελέτες των συγκεκριμένων μονάδων; Απολύτως τίποτα! Είπατε, βεβαίως, ότι θα απαντήσετε στην Ολομέλεια. Αναφορικά τώρα με το νομοσχέδιο και τα άρθρα του, θα έλεγα σε γενικές γραμμές ότι διακρίνεται για την υπέρμετρη γραφειοκρατία που δημιουργεί, την εμμονική υπερρύθμιση της λειτουργίας φορέων ανακύκλωσης και τέλος, για τον άκρατο παρεμβατισμό του σε όλα τα επίπεδα. Ενδεικτικά, θα έλεγα ότι στο άρθρο 4Α', ο έλεγχος σε τόση λεπτομέρεια συγγενειών και ασυμβίβαστων είναι πραγματικά ανέφικτος, άρα η ρύθμιση καθίσταται αλυσιτελής. Το ίδιο ισχύει και για το διοικητικό κόστος των συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης. Θα αρκούσε ο έλεγχος μέσω των επιχειρησιακών σχεδίων του κόστους ανά μονάδα, σε σύγκριση με το ό,τι συμβαίνει στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Παράλογη θεωρείται, κατά την άποψή μας, η ρύθμιση για το 35% του ειδικού αποθεματικού, εν μέσω προβλημάτων ρευστότητας και capital controls Τι απέγειναν οι υποσχέσεις σας ότι θα έφευγαν αυτά τα capital controls τον πρώτο χρόνο, τον δεύτερο χρόνο; Δημιουργούν σε όλα τα στάδια της οικονομίας, ακόμα και στην κυκλική οικονομία, προβλήματα. Το θέμα θα έπρεπε να λύνεται μέσω των επιχειρησιακών σχεδίων που εγκρίνει ο ΕΟΑΝ κατά περίπτωση. Το είπαμε και στις επιτροπές, δεν είναι όλα τα συστήματα ίδια, δεν έχουν όλα τα συστήματα τις ίδιες ανάγκες ρευστότητας. Στο άρθρο 4Γ΄ ρωτάμε το εξής. Είναι συμβατή με το εμπορικό δίκαιο η υποχρεωτική συμμετοχή νέων μετόχων; Γιατί δεν αρκεί η υποχρέωση σύμβασης με ένα ΣΣΕΔ; Η διάταξη αυτή προσβάλλει την αυτονομία των συλλογικών συστημάτων κατάφωρα, η οποία είναι καθιερωμένη και από το ενωσιακό δίκαιο. Θα είχε νόημα αυτή η υπερρύθμιση, αν υπήρχε μονοπωλιακή λειτουργία ενός συστήματος ανά κατηγορία αποβλήτων. Η αναγκαστική συμμετοχή νέων μετόχων, κύριε Υπουργέ, εκτός των άλλων, έρχεται σε αντίθεση και με το Σύνταγμά μας. Στο άρθρο 6, το οποίο αφορά την ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 2015/720/ΕΕ για τη μείωση της πλαστικής σακούλας μεταφοράς, σε γενικές γραμμές συμφωνούν όλοι οι φορείς - συμφωνεί και η Νέα Δημοκρατία - στο χρονοδιάγραμμα επίτευξης των στόχων. Εκφράζουμε, όμως, και στο συγκεκριμένο άρθρο την έντονη επιφύλαξη για την επίτευξη των στόχων και για τη μεταφορά κυρίως σε αυτό, κύριε Υπουργέ, εξ ολοκλήρου του κόστους διαχείρισης των συσκευασιών των πλαστικών σακουλών στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που παράγουν το συγκεκριμένο προϊόν. Σας ρωτώ ευθέως, κύριε Υπουργέ. Μέχρι σήμερα και πριν τη συζήτηση αυτού του νομοσχεδίου ποιον επιβάρυνε το συγκεκριμένο κόστος; Επιβάρυνε τις μικρές ελληνικές βιοτεχνίες, διακόσιες τον αριθμό ανά την Ελλάδα, που απασχολούν από πέντε μέχρι είκοσι πέντε εργαζόμενους; Όχι. Τώρα επιβαρύνει όλες αυτές τις ελληνικές επιχειρήσεις. Κύριε Υπουργέ, αυτό το κόστος δεν είναι μικρό. Ανέρχεται στο 3% -4%. Ένας τόνος πλαστικής σακούλας - για να τα γνωρίζουν και οι συνάδελφοι αυτά - κοστίζει από 1.700-2.000 ευρώ. Όταν, λοιπόν, ερχόμαστε να προσθέσουμε 66 ευρώ κόστος, μία μικρομεσαία επιχείρηση βλέπει το κόστος της να εκτινάσσεται κατά 3% -4%. Λέει ο κύριος Υπουργός ότι το ίδιο θα πληρώνουν και οι εισαγωγείς, δηλαδή, αυτοί που φέρνουν τις σακούλες από την Τουρκία και από την Κίνα. Όμως, στην Τουρκία και την Κίνα αυτές οι επιχειρήσεις, κύριε Υπουργέ, δεν ζουν σε τραπεζικό σύστημα με capital controls. Δεν έχουν τα προβλήματα ρευστότητας, που έχουν οι δικές μας επιχειρήσεις. Αντιθέτως, στις συγκεκριμένες χώρες οι επιχειρήσεις τυγχάνουν υπερχρηματοδότησης. Σας το εξήγησα αυτό, αλλά διαστρεβλώσατε την άποψή μου αυτή στις επιτροπές και είπατε ότι αυτό δεν συμβαίνει. Λέω αυτό ακριβώς, ότι πλήττει τη ρευστότητα μικρομεσαίων ελληνικών επιχειρήσεων. Θα μπορούσαμε, λοιπόν, να συμφωνήσουμε και συμφωνούμε με το χρονοδιάγραμμα και με το πνεύμα της οδηγίας που ενσωματώνεται. Όμως, θα σας παρακαλούσαμε, κύριε Υπουργέ, να επιμερίσετε το διαχειριστικό αυτό κόστος γι' αυτές τις εταιρείες και στους μεγάλους χρήστες. Διότι μέχρι σήμερα - να το πείτε αυτό στους Βουλευτές - το συγκεκριμένο κόστος το πλήρωναν οι μεγάλες αλυσίδες λιανικής. Τώρα το μεταβιβάζουμε σε μικρομεσαίες ελληνικές επιχειρήσεις. Θα σας παρακαλούσαμε, λοιπόν, είτε να μειωθεί είτε να επιμεριστεί αυτό το κόστος, για να συμφωνήσουμε σε αυτό το άρθρο, που είναι και η ενσωμάτωση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μια σειρά άρθρων του νομοσχεδίου αναδεικνύουν τον κεντρικό ρόλο που καλούνται να διαδραματίσουν οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α΄ βαθμού στο ζήτημα της ανακύκλωσης. «Τα τοπικά σχέδια διαχείρισης αποβλήτων θα είναι το «ευαγγέλιο» της ανακύκλωσης», τόνισε επανειλημμένως ο κύριος Υπουργός στη διάρκεια της επεξεργασίας του νομοσχεδίου. Το ερώτημα είναι αν θα μπορέσουν να συγχρονίσουν το βήμα τους όλοι οι ΟΤΑ, γιατί μόνο τότε θα επιτευχθούν οι στόχοι της ανακύκλωσης για τους οποίους μίλησα στην αρχή της τοποθέτησής μου. Για να μπορέσουν οι χρηματοδοτήσεις, που υποσχέθηκε ο κύριος Υπουργός, να κατευθυνθούν σε υποδομές και δράσεις ανακύκλωσης απαιτείται η εκπόνηση άρτιων τοπικών σχεδίων, η ταχεία έγκρισή τους από τον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης και η απρόσκοπτη εφαρμογή τους. Ενδεχομένως, το ποσό που υποσχέθηκε για υποδομές ανακύκλωσης ο κύριος Υπουργός, 1,1 δισεκατομμύριο από το ταμείο ΕΠΠΕΡΑΑ, και άλλα 50-60 ή 70 εκατομμύρια που θα αποδεσμευτούν από τα αποθεματικά των ΣΣΕΔ, να δείχνουν ότι είναι σημαντικά κονδύλια και πράγματι να είναι. Πλην, όμως, πρέπει να αντιμετωπιστεί μία σειρά ζητημάτων που έχουν θέσει οι εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης και έχει να κάνει με ζητήματα οικονομικά και χωροταξικά. Ιδιαίτερα τα τέσσερα ρεύματα ανακύκλωσης, γυαλί, μέταλλο, χαρτί, ξύλο, σε συνδυασμό με την ύπαρξη του πράσινου κάδου οργανικών αποβλήτων στις πυκνοδομημένες περιοχές θέτουν επιτακτικά ζητήματα χωροθέτησης. Εν τέλει το Υπουργείο - και αυτό είναι το οποίο στηλιτεύουμε και με το οποίο διαφωνούμε - δείχνει να πιστεύει ότι εάν οι στόχοι της ανακύκλωσης επιτευχθούν, αυτό θα οφείλεται στο νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα. Εάν οι στόχοι της ανακύκλωσης δεν επιτευχθούν, θα ευθύνονται οι ανοργάνωτοι δήμοι και οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α΄ βαθμού. Κάτι το οποίο αδικεί τους δήμους και τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α΄ βαθμού Επίσης, στο άρθρο 18 παράγραφος 4 περιλαμβάνονται αυστηρές κυρώσεις για παράβαση γενικών και αόριστων υποχρεώσεων, που δεν λαμβάνουν υπ' όψιν μεταξύ άλλων συγκρούσεις συμφερόντων και επαγγελματικό ή εμπορικό απόρρητο. Θα μπορούσαμε, επίσης, να εκφράσουμε σοβαρές αντιρρήσεις για τα άρθρα 18 και 19α που αναφέρονται στα πρόστιμα και την παραμετροποίησή τους, καθώς και για τη γιγάντωση του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης, τόσο διοικητικά όσο και υπηρεσιακά. Να σας πω μια εύλογη απορία, κύριε Υπουργέ. Λέμε ότι θα τρέξει γρήγορα η ανακύκλωση και θα πετύχουμε τους στόχους. Θα πρέπει να εγκριθούν σε έξι μήνες όλα τα τοπικά σχέδια εναλλακτικής διαχείρισης που θα εκπονήσουν οι ΟΤΑ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το προειδοποιητικό κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα χρειαστώ δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Βρισκόμαστε, όμως, κύριε Υπουργέ, μπροστά στην εξής κατάσταση. Το νέο οργανόγραμμα του ΕΟΑΝ, σύμφωνα με το νομοσχέδιο, προβλέπει πενήντα μία θέσεις εργαζομένων - στελεχών. Το οργανόγραμμα, που ισχύει σήμερα προβλέπει τριάντα μία θέσεις. Απ' αυτές είναι στελεχωμένες μόλις έντεκα θέσεις σήμερα. Μας λέτε, λοιπόν, ότι αυτός ο οργανισμός μέσα σε έξι μήνες θα ελέγξει και θα εγκρίνει όλα τα τοπικά σχέδια εναλλακτικής διαχείρισης. Πώς θα γίνει αυτό; Θα πάτε σε διαδικασίες ΑΣΕΠ - λέει το νομοσχέδιο - για να στελεχώσετε τον ΕΟΑΝ. Θα ολοκληρωθούν οι διαδικασίες ΑΣΕΠ για τη συμπλήρωση του οργανογράμματος μέσα σε έξι μήνες και θα ελεγχθούν και όλα τα τοπικά σχέδια, τα οποία θα κατατεθούν με τρόπο αναλυτικό, τεκμηριωμένο και σωστό; Υπονοείτε, βεβαίως, ότι θα υπάρχουν και κατ' εξαίρεση προσλήψεις. Σε αυτό διαφωνούμε. Ούτε και με την κινητικότητα - εάν εκμεταλλευτείτε όλες τις δυνατότητες, που δίνει δεδομένου ότι οι υπηρεσίες δεν έχουν εγκρίνει τα οργανογράμματά τους - θα μπορέσετε να επιτύχετε αυτόν τον στόχο. Κύριε Υπουργέ, παρά το γεγονός ότι η Νέα Δημοκρατία στις επιτροπές ψήφισε «ναι» επί της αρχής - και αυτό το «ναι» επί της αρχής είναι η πρόθεσή μας ότι θέλουμε και εμείς τη βελτίωση της ανακύκλωσης - και εξέφρασε τις αντιρρήσεις της, τις επιφυλάξεις της, ασκώντας έντονη κριτική σχεδόν στο σύνολο των άρθρων του νομοσχεδίου, οι νομοτεχνικές βελτιώσεις που φέρατε στα άρθρα δεν μας καλύπτουν καθόλου. Είμαστε υποχρεωμένοι, λοιπόν, να αναθεωρήσουμε τη στάση μας, να καταψηφίσουμε το νομοσχέδιο. Δεν βλέπω παρά ελάχιστα άρθρα που ενδεχομένως μπορούμε να συμφωνήσουμε. Και αυτό οφείλεται στην υπέρμετρη γραφειοκρατία, στον έντονο κρατισμό, στην υπερρύθμιση και βεβαίως στο γεγονός ότι δεν κάνετε τίποτα ή δεν μας έχετε πει τίποτα σήμερα για τη μεγάλη εικόνα, κύριε Υπουργέ, όπως σας την περιέγραψα στην αρχή. Στις τροπολογίες θα αναφερθεί ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος κ. Κεφαλογιάννης. Ωστόσο, για την τροπολογία με γενικό αριθμό 1323 και ειδικό 158 για την αδειοδότηση των καναλιών, θα ήθελα απλά να επισημάνω μία φράση και είναι η εξής: Οι συνεχόμενες τροποποιήσεις του νόμου Παππά συνεχίζονται και φέρνουν καινούργιες ρυθμίσεις. Τι δεν φέρνει, όμως, αυτή η τροπολογία που - όπως είπε και ο κύριος Πρόεδρος της Βουλής - είναι ένα μικρής έκτασης νομοσχέδιο; Σε ένα μίνι νομοσχέδιο δεν φέρνει το βασικότερο, το προληπτικό πόθεν έσχες. Σας λέμε, λοιπόν, ότι νέα βοσκοτόπια δεν θα δεχθούμε! Σας ευχαριστώ πολύ.
Ξεκινούμε τον κατάλογο των ειδικών αγορητών. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Αρβανιτίδης ειδικός αγορητής από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το πολιτικό πλαίσιο για την ανακύκλωση στην Ελλάδα απέκτησε ουσιαστικό περιεχόμενο το 2001, όταν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ψήφισε για πρώτη φορά έναν ολοκληρωμένο συνεκτικό νόμο. Η ανακύκλωση μέχρι τότε αποτελούσε για τη χώρα μια υπερβολή, έναν ουτοπικό στόχο σύγχρονης περιβαλλοντικής διαχείρισης. Ήταν μια χώρα που μέχρι τη δεκαετία του 1980 μάζευε τα σκουπίδια της με πλατφόρμες, τρακτέρ και φορτηγά κι αυτό συνέβαινε στο 80% της χώρας. Ήταν μια χώρα στην οποία τα βήματα, που έγιναν τα τελευταία σαράντα χρόνια για κάποιους είναι αυτονόητα και για άλλους είναι ενοχλητικά. Η ιστορία, όμως, έχει γραφτεί και δεν αλλάζει καταπώς βολεύει τον καθένα. Όταν εμείς μιλούσαμε για πράσινη ανάπτυξη κάποιοι μιλούσαν για «πράσσειν άλογα» και κάποιοι άλλοι, που μιλούν για στρεβλό μοντέλο ανάπτυξης στη Μεταπολίτευση, είναι αυτοί που στις αποσκευές τους φέρνουν σήμερα την ύφεση και τις καλές προθέσεις. Άρα, πριν περάσετε στις λεπτομέρειες πρέπει πρώτα να μάθουμε να τοποθετούμε τα γεγονότα στην πραγματική τους διάσταση. Με το παρόν νομοσχέδιο η Κυβέρνηση θα προσπαθήσει να βελτιώσει τις επιδόσεις της χώρας στην ανακύκλωση αποδεχόμενη το πολιτικό πλαίσιο και τις βασικές αρχές που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θέσπισε πριν δεκαέξι χρόνια. Αυτή είναι η πραγματική διάσταση του νομοσχεδίου, που συζητάμε σήμερα και αυτός είναι ο λόγος, που η Δημοκρατική Συμπαράταξη θα το ψηφίσει, με την ελπίδα και την ευχή να πετύχει τους στόχους του, στόχους δύσκολους που, για να τους καταφέρουμε, χρειάζεται πρώτα και κύρια ένας εθνικός οργανισμός ανακύκλωσης επαρκής και αποτελεσματικός. Χρειάζεται, όμως, παράλληλα και πολλή δουλειά στην κοινωνία. Η ανακύκλωση είναι ένα θέμα το οποίο, κατά τη δική μου γνώμη, δεν ρυθμίζεται αποκλειστικά με νόμο. Ο νόμος ορίζει το πλαίσιο και τους στόχους. Το αν θα καταφέρουμε, όμως, ως κοινωνία να διαχειριστούμε με σύνεση τους περιορισμένους πόρους που διαθέτουμε αυτό είναι θέμα κυρίως κουλτούρας, αντίληψης των πραγμάτων, είναι τελικά τρόπος ζωής. Πιστεύετε στ' αλήθεια, αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι, ότι αν βάλουμε πρόστιμο σε έναν πολίτη, που δεν διαχειρίζεται σωστά τα οικιακά του απόβλητα θα έχουμε αποτέλεσμα; Αυτό που ίσως θα καταφέρουμε είναι να κάνουμε να ακολουθήσει πιθανά τον νόμο από υποχρέωση και φόβο και όχι από επιλογή. Και βέβαια είδαμε τα αποτελέσματα του αντικαπνιστικού νόμου, ενός νόμου που δεν εφαρμόζεται, γιατί είναι αδύνατον να έχεις έναν ελεγκτή μέσα σε κάθε κατάστημα, όπως και αντίστοιχα στην ανακύκλωση είναι αδύνατον να έχεις έναν ελεγκτή πάνω από κάθε μπλε κάδο. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι απλό: Τι είναι ανακύκλωση στην Ελλάδα του 2017; Είναι αφορμή για γκαλά εύπορων συμπολιτών μας, που δείχνουν το κοινωνικό τους πρόσωπο; Είναι μέσο επιβίωσης για φτωχούς συνανθρώπους μας, που φέρνουν ένα πιάτο φαΐ στο σπίτι τους, ανακυκλώνοντας οι ίδιοι το σίδερο και το χαρτί το οποίο συλλέγουν από όπου βρουν και το οδηγούν στο εμπόριο; Είναι μέρος της οικιακής οικονομίας όπου οι νοικοκυρές κάνουν ανακύκλωση για να γλιτώσουν χρήματα ως οικογένεια; Είναι ένα φύλλο συκής για μια ανάπτυξη που κάποιοι θέλουν, αλλά δεν μπορούν να πετύχουν; Η πραγματική απάντηση είναι ότι είναι λίγο απ' όλα. Αν δεν πάμε σε ένα ολοκληρωμένο μοντέλο ανακύκλωσης στο οποίο θα είμαστε σε θέση να επαναχρησιμοποιούμε τα υλικά που ανακυκλώνουμε, τότε ως κοινωνία δεν πάμε πουθενά. Αν δεν δουν οι πολίτες ένα σύστημα που προστατεύει το περιβάλλον και μειώνει τα δημοτικά τέλη στον λογαριασμό της ΔΕΗ, θα σταματήσουν να ασχολούνται σοβαρά. Και αν δεν αντιληφθεί η κοινωνία το πραγματικό της όφελος τότε νομίζω ότι προσπαθούμε στα χαμένα. Σήμερα το κόστος για να διαχειριστούμε τα απορρίμματά μας ξεπερνά τα 100 ευρώ. Ξέρετε πώς αισθάνεται ένας πολίτης που αφιέρωσε χρόνο για να διαχωρίσει τα σκουπίδια του και βλέπει το απορριμματοφόρο να αδειάζει μαζί τον πράσινο και τον μπλε κάδο; Ξέρετε ότι στον μπλε κάδο αυτή τη στιγμή υπάρχουν πάνω από 30% ζυμώσιμα που θα έπρεπε να βρίσκονται στον πράσινο κάδο και αντίστοιχα στον πράσινο κάδο έχουμε πάνω από 30% ανακυκλώσιμα υλικά που οδηγούνται σε ταφή; Ξέρετε, αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι ή αναρωτιέστε πού πάει το γυαλί που συλλέγουμε; Ξέρετε πού πάνε τα ελαστικά, τα οποία επιδοτούμε και συλλέγουμε ή το tetrapack; Πουθενά! Είναι αδιάθετα και στοιβαγμένα, γιατί δεν έχουμε κατορθώσει να φτιάξουμε μια οικονομία που να μπορεί να τα διαχειριστεί. Δεν ξέρω αν θα είναι επιδότηση ή οικονομικός σχεδιασμός. Δεν υπάρχουν ιδιώτες σήμερα να επεξεργαστούν αυτά τα υλικά, τα οποία είναι πολύτιμα. Και εδώ, ίσως μέσα από αυτές τις διαδικασίες μπορεί να οδηγηθούμε σε στόχους ή σε διαδικασίες που να μπορούμε να τα ανακυκλώσουμε. Αυτή είναι η μεγαλύτερη πληγή, το μεγαλύτερο πρόβλημα μέχρι σήμερα και ένα πρόβλημα το οποίο το παρόν νομοσχέδιο δεν μπορεί να αντιμετωπίσει. Αν θέλουμε, λοιπόν, να περάσουμε σε κυκλική οικονομία, όπως ακούστηκε, πρέπει να κινηθούμε ταυτόχρονα και σε πολλά επίπεδα. Το καλό παράδειγμα οφείλει να το δώσει η ίδια πολιτεία. Αλήθεια, ξέρει κανείς τι ποσότητες μετάλλου υπάρχουν σε ναυάγια, που θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε; Ξέρετε τι ποσότητες μετάλλου και άλλων υλικών υπάρχουν στις ΔΕΚΟ, σε παροπλισμένα βαγόνια στις ράγες του ΟΣΕ, τι πλούτος υπάρχει στον δημόσιο τομέα, που αυτή τη στιγμή ρημάζει και αποδομείται; Σε απλές μελέτες έχει αποδειχθεί ότι αυτό το ποσό είναι πάνω από 2 δισεκατομμύρια ευρώ. Είμαστε σε θέση να καταγράψουμε και να αξιοποιήσουμε τον πλούτο αυτόν για να δώσουμε δουλειές, για να δώσουμε εισόδημα στην ελληνική οικογένεια, για να στηρίξουμε την ελληνική οικονομία; Είμαστε σε θέση να ξεφύγουμε από την πεπατημένη και να κάνουμε αναπτυξιακές δράσεις φιλικές προς το περιβάλλον με πόρους που ήδη διαθέτουμε, αλλά αγνοούμε επιδεικτικά; Αν θέλουμε, λοιπόν, να είμαστε σοβαροί και να μην κάνουμε δήθεν περιβαλλοντική πολιτική για να χαϊδεύουμε τη συνείδησή μας, πρέπει να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Αυτός είναι και ο λόγος που πρότεινα να έρχεται υποχρεωτικά για συζήτηση και αξιολόγηση στη Βουλή η ετήσια έκθεση του ΕΟΑΝ, ώστε να έχουμε καθαρή εικόνα για το πού βρισκόμαστε και πού θέλουμε να πάμε, μια εικόνα που εμπλουτίζεται από το επιχειρησιακό σχέδιο της επόμενης χρονιάς, με βάση το οποίο ο οργανισμός θα αξιολογεί τα συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης και τους δήμους και θα αξιολογείται από τη Βουλή. Θέλω, λοιπόν, να ευχαριστήσω προσωπικά τον κύριο Υπουργό που αποδέχθηκε την πρόταση αυτή, γιατί είναι καιρός να ξεφύγουμε από τις γενικότητες και να μάθουμε επιτέλους να μετράμε το αποτέλεσμα της προσπάθειάς μας. Πρέπει να μάθει η διοίκηση να απολογείται για τους στόχους που δεν πέτυχε και να παίρνει πρωτοβουλίες για να διορθώνει προβλήματα. Η λογοδοσία, κυρίες και κύριοι της διοίκησης, είναι κρίσιμος όρος για τη δημοκρατία μας. Είπα και στην επιτροπή ότι δεν μπορούμε να μιλάμε για οριζόντια επιτυχία ή αποτυχία αυτού του θεσμικού πλαισίου που μας έφερε ως εδώ. Υπάρχουν σημεία που πήγαν καλά και άλλα που θα μπορούσαν να πάνε καλύτερα. Για παράδειγμα, θα σας πω ότι με το νόμο του 2001 πετύχαμε τον εθνικό στόχο του 60% για το σύνολο των αποβλήτων συσκευασίας. Σε άλλα σημεία είναι αλήθεια ότι δεν πήγαμε καθόλου καλά. Πρέπει να δούμε τι έφταιξε και τι καλύτερο μπορούμε να κάνουμε, όμως συγκεκριμένα και όχι με γενικότητες. Όχι κάθε φορά που δεν πιάνουμε έναν στόχο να λέμε ότι η ανακύκλωση απέτυχε στη χώρα αυτή και ούτε κάθε φορά που περνάμε πάνω από τον πήχη να εφησυχάζουμε και να θεωρούμε ότι τα πράγματα θα πηγαίνουν έτσι. Αν θέλουμε να έχουμε διάρκεια στον χρόνο, πρέπει να μάθουμε να δουλεύουμε πάνω σε «οδικό χάρτη», που θα αποτυπώνει τις δυνατότητες και τις αδυναμίες. Κλείνω με ορισμένες σημειακές παρατηρήσεις στο νομοσχέδιο. Ξεκινάω από τα θετικά. Κατ' αρχάς, χαίρομαι που μπήκαν δεσμευτικές προθεσμίες μέσα στις οποίες ο ΕΟΑΝ θα πρέπει να απαντά θετικά ή αρνητικά στα αιτήματα των ΣΣΕΔ για να ξεπεράσουν το πλαφόν του 10% στα διοικητικά έξοδα και του 35% στο αποθεματικό. Επίσης, χαίρομαι που ο Υπουργός είπε ότι τα όρια αυτά μπήκαν μετά από μελέτη πραγματικών δεδομένων χρήσης, κάτι που πραγματικά μένει να αποδειχθεί στο άμεσο μέλλον. Όμως, θυμίζω ότι υπάρχει ακόμη μια εκκρεμότητα όσον αφορά τον μαθηματικό τύπο, τον αλγόριθμο που θα χρησιμοποιεί ο ΕΟΑΝ για να επιβάλλει πρόστιμα. Αν δεν θέλετε να τον περάσετε με νόμο, κύριε Υπουργέ, πρέπει τουλάχιστον να τον καταθέσετε στα Πρακτικά, ώστε να αξιολογηθεί από τα κόμματα. Επίσης, πρέπει να κατατεθούν στοιχεία στη Βουλή για το 1,1 δισεκατομμύριο, το οποίο λέτε ότι μπορούν να αξιοποιήσουν οι δήμοι στο επιχειρησιακό σκέλος τους. Ζήτησα από την επιτροπή έναν πίνακα που θα λέει ότι αυτά είναι τα χρηματοδοτικά μέσα, ότι αυτοί είναι οι πόροι που υπάρχουν στα μέσα αυτά και αυτές θα είναι οι επιχειρησιακές δράσεις τις οποίες μπορεί να αξιοποιήσει ο οποιοσδήποτε μέσα από τη διαδικασία των προτάσεων ή των στόχων που βάζετε. Έρχομαι τώρα στα αρνητικά.
Κύριε Αρβανιτίδη, επιτρέψετε μου μια διακοπή για τριάντα δευτερόλεπτα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα ένας μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Γενικό Λύκειο Ασπροπύργου και είκοσι τέσσερις μαθητές και μαθήτριες και ένας εκπαιδευτικός συνοδός από το 6ο Δημοτικό Σχολείο Ζωγράφου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Σας ευχαριστώ, κύριε Αρβανιτίδη. Παρακαλώ, συνεχίστε.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Η διακοπή ήταν για καλό λόγο. Έρχομαι, λοιπόν, τώρα στα αρνητικά. Μίλησα και στην επιτροπή αρκετά για τους αποκλεισμούς στη μετοχική σύνθεση των Συστημάτων Εναλλακτικής Διαχείρισης. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος, κύριε Υπουργέ, να λειτουργούμε αμυντικά. Αν στα προηγούμενα χρόνια υπήρχαν παρεκτροπές και παρανομίες, οι υπεύθυνοι πρέπει να λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη. Καθαρές κουβέντες, καθαρά λόγια. Δεν υπάρχει λόγος να πάμε εκ των προτέρων σε οριζόντιους αποκλεισμούς, που θα δημιουργήσουν προβλήματα σε υφιστάμενα συστήματα τα οποία λειτουργούν με διαφάνεια και πιάνουν τους στόχους. Δεν υπάρχει λόγος να μην ανοίξουμε την ανακύκλωση στα επιμελητήρια και στις επαγγελματικές ενώσεις. Επαναλαμβάνω ότι η ανακύκλωση είναι κυρίως θέμα νοοτροπίας. Όσο περισσότερο, λοιπόν, κλείνεις ένα σύστημα τόσο δυσκολότερη γίνεται η δουλειά που πρέπει να κάνεις στην κοινωνία. Ελπίζω μέχρι το τέλος της συνεδρίασης, κύριε Υπουργέ, να το ξανασκεφτείτε. Στα άρθρα 7 και 8 έγιναν δύο περίεργες για εμένα νομοθετικές βελτιώσεις. Είπα και στην επιτροπή ότι ο ΕΟΑΝ πρέπει να λειτουργεί γρήγορα και αποτελεσματικά, αν θέλουμε να πετύχει το νομοσχέδιο. Και μάλιστα, ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, μπήκαν και οι δεσμευτικές προθεσμίες για να απαντά στα αιτήματα. Έρχεται, όμως, τώρα ο κύριος Υπουργός και κάνει κάτι που θεωρώ αντίθετο με τη φιλοσοφία του νομοσχεδίου. Δίνει τη δυνατότητα στον ΕΟΑΝ να ζητά εκ των υστέρων τροποποίηση επιχειρησιακών σχεδίων των ΣΣΕΔ και των δήμων, επειδή δεν πρόλαβε να τα δει όταν έπρεπε και αυτά εγκρίθηκαν αυτοδίκαια μετά την πάροδο άπρακτης της προθεσμίας που ορίζει ο νόμος. Πρακτικά, δηλαδή, θα ξεκινά μια επιχείρηση ή ένας δήμος να λειτουργεί με ένα μοντέλο και ξαφνικά μια μέρα θα πρέπει να το αλλάξει, επειδή ο ΕΟΑΝ είχε τον χρόνο και ξύπνησε και αποφάσισε ότι δεν του αρέσει αυτό το επιχειρησιακό σχέδιο. Αυτά δεν είναι λογικά πράγματα, κύριε Υπουργέ, ειδικά όταν στον νόμο δεν υπάρχουν όρια στο τι είδους τροποποιήσεις μπορεί να ζητήσει ο ΕΟΑΝ εκ των υστέρων. Επίσης, άκουσα την απάντηση που δώσατε στην επιτροπή, κύριε Υπουργέ, για το προεδρικό διάταγμα στο άρθρο 21 και σε έναν βαθμό τη συμμερίζομαι. Θα σας πω, όμως, ότι είναι αρκετά προβληματικό να δώσουμε τη δυνατότητα να τροποποιούνται τα προσόντα πρόσληψης στον ΕΟΑΝ με προεδρικό διάταγμα. Με την ίδια λογική δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο τα πρόστιμα στους δήμους θα επιβάλλονται με υπουργική απόφαση και όχι με αλγόριθμο, όπως λέτε ότι θα κάνει ο ΕΟΑΝ για τα συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης. Το ίδιο ισχύει και για τα πρόστιμα στους πολίτες. Το διοικητικό συμβούλιο δεν θα δεσμεύεται από έναν αντικειμενικό μαθηματικό τύπο για να επιβάλει το αντίστοιχο πρόστιμο, κάτι το οποίο κατά τη γνώμη μου είναι προβληματικό, το να γίνεται με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Αυτή είναι η δημοκρατία και έτσι πρέπει την αντιμετωπίζουμε και όχι με το να κρατάμε σε επίπεδο διοίκησης τη δυνατότητα κατά το δοκούν να επιβάλλουμε πολιτικές και πρόστιμα. Νομίζω ότι πρέπει να τα δείτε αυτά τα θέματα και να φέρετε βελτιώσεις. Τέλος, θέλω να μας εξηγήσετε τον λόγο που απουσιάζει εκπρόσωπος των εργαζομένων στην ανακύκλωση από το διοικητικό συμβούλιο και την Επιτροπή Διαβούλευσης του ΕΟΑΝ. Αυτά προς το παρόν. Αν χρειαστεί να επανέλθω, θα δευτερολογήσω, όπως και για τις δευτερολογίες. Ευχαριστώ πολύ.
Η Χρυσή Αυγή έχει αποχωρήσει, οπότε προχωράμε και τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Εμμανουήλ Συντυχάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Για το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας η διαχείριση των απορριμμάτων αποτελεί ένα ακόμη πεδίο γενικευμένης εισπρακτικής επιβάρυνσης των λαϊκών στρωμάτων με παραπέρα αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος στο όνομα του «πληρώνω όσο πετάω», της πιο ακραίας εκδοχής «ο ρυπαίνων πληρώνει», χειρότερη και από τη λογική του κεφαλικού φόρου. Αποτελεί παράλληλα πεδίο επενδυτικής διεξόδου για λιμνάζοντα κεφάλαια και εγγυημένης κερδοφορίας για τους επιχειρηματικούς ομίλους και τις τράπεζες, με τη βοήθεια του αστικού κράτος, κυβέρνησης, περιφερειακής και τοπικής διοίκησης. Συνέπεια όλων αυτών, αφού όλα υποτάσσονται στο κέρδος, είναι οι κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία, την υγιεινή και ασφάλεια των εργαζομένων στην καθαριότητα, τη συνεχή υποβάθμιση του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής. Το παρόν σχέδιο νόμου για την ανακύκλωση υπηρετεί τις επενδυτικές επιδιώξεις του μεγάλου κεφαλαίου. Βασίζεται σε όλο το εγχώριο νομοθετικό πλαίσιο που έχει διαμορφωθεί, τουλάχιστον από το 2012 και μετά. Βασίζεται, επίσης, σε μια σειρά κοινοτικά ντοκουμέντα, με κορωνίδα εκείνο το νεόκοπο εύρημα περί κυκλικής οικονομίας. Αντικείμενο του παρόντος σχεδίου νόμου είναι το πώς θα προσαρμοστεί η ελληνική νομοθεσία στις φιλομονοπωλιακές κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της ανακύκλωσης, με απώτερο στόχο την ακόμη μεγαλύτερη και ασφαλέστερη κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων μέσω της λεηλασίας των δημοτών, της επιβολής νέων εξοντωτικών χαρατσιών, την εξασφάλιση φθηνής εργατικής δύναμης. Τι υποκρισία, όμως! Πριν από λίγο η Νέα Δημοκρατία μάς είπε ότι καταψηφίζει το νομοσχέδιο, ενώ σε όλες τις συνεδριάσεις της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου ήταν αναφανδόν υπέρ του σχεδίου νόμου και της ουσίας. Αλλάζει, όμως, επί της ουσίας η στάση της; Όχι. Άλλωστε, αυτά τα παιχνίδια είτε του ενός είτε του άλλου να ψηφίζουν ή να καταψηφίζουν νομοσχέδια τα έχουμε δει και κατά το παρελθόν. Όπως η Νέα Δημοκρατία έτσι και τα υπόλοιπα κόμματα του ευρωμονόδρομου στο σύνολό τους ασπάζονται το φιλομονοπωλιακό, αντιπεριβαλλοντικό του περιεχόμενο και όλες τις φιλομονοπωλιακές κατευθύνσεις και οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ΚΚΕ, αντίθετα, καταψηφίζει το σχέδιο νόμου, γιατί βρίσκεται στον αντίποδα αυτής της πολιτικής. Η πρότασή του είναι σε αντιμονοπωλιακή, αντικαπιταλιστική κατεύθυνση. Οι πολιτικές ή θα υπηρετούν το κεφάλαιο και την κερδοφορία του, άρα θα βρίσκονται σε φιλομονοπωλιακή και αντιπεριβαλλοντική κατεύθυνση, ή θα υπηρετούν τις λαϊκές ανάγκες και θα είναι σε αντιμονοπωλιακή και φιλοπεριβαλλοντική κατεύθυνση. Η Κυβέρνηση και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου συνειδητά επιλέγουν το πρώτο. Όσα δεν τολμούν, όμως, να ψελλίσουν ή επιμελώς κρύβουν και τα κυβερνητικά επιτελεία και η Αντιπολίτευση, τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, τα αποκαλύπτουν χωρίς κομπασμούς τα επιτελεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στα απορρίμματα, λέει ο Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το περιβάλλον, υπάρχει χρυσάφι στην κυριολεξία. Λέει: Στόχος μας η μετάβαση προς μια κυκλική οικονομία και με την αξιοποίηση των επιχειρηματικών ευκαιριών, διασφαλίζοντας την πρόσβαση στα υλικά που χρειάζονται οι βιομηχανίες, δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας, βάζοντας και το κερασάκι στην τούρτα. Το κεφάλαιο, κυρίες και κύριοι, είναι το πρώτο που βλέπει τα απορρίμματα ως εμπόρευμα. Μέσω του σχεδίου νόμου, των δεσμευτικών διατάξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με πρόσχημα τη μεγαλύτερη ανακύκλωση και την κυκλική οικονομία, μετατρέπουν το απόρριμμα σε εμπόρευμα. Τα απορρίμματα μπορεί να φαντάζουν περιττά για τον παραγωγό τους, δεν είναι όμως άχρηστα. Μπορούν να επανεπενδυθούν στην οικονομία, όχι γιατί τους έπιασε ο πόνος για την υγεία και το περιβάλλον, αλλά γιατί είναι ένας επικερδής τομέας για τους επιχειρηματικούς ομίλους. Πίσω από το κυβερνητικό επιχείρημα περί βιώσιμων επενδύσεων, προς όφελος του κοινωνικού συνόλου, για την προστασία του περιβάλλοντος ή με πρόσχημα την κατάργηση της πλαστικής σακούλας και τα λοιπά υποκριτικά που αναφέρει το σχέδιο νόμου, αυτό που επιδιώκει το αστικό κράτος ως συλλογικός καπιταλιστής είναι να διευκολύνει το ιδιωτικό κεφάλαιο, μεταβιβάζοντάς του εύκολα και με προνομιακούς όρους τη διαχείριση των απορριμμάτων μέσω συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Το άρθρο 1 σχετικά με τους σκοπούς του σχεδίου νόμου αναφέρει ότι εξασφαλίζεται ότι τα αξιοποιήσιμα υλικά που περιέχονται στα απόβλητα διοχετεύονται ξανά στην οικονομία, συμβάλλοντας έτσι στην κυκλική οικονομία, δηλαδή στην καπιταλιστική παραγωγή, που σκοπός είναι να γίνουν πιο ανταγωνιστικά τα εμπορεύματα των ευρωπαϊκών επιχειρηματικών ομίλων. Οι λαοί, όμως, δεν έχουν να ωφεληθούν σε τίποτα απ' αυτές τις επιδιώξεις. Η ανάκτηση χρήσιμων υλικών, η ανακύκλωση αλουμινίου, χαρτιού, γυαλιού, μπορεί να τους δώσουν άμεσα κέρδη, όπως έχει γίνει ήδη στην πράξη με τις ανώνυμες εταιρείες ανακύκλωσης. Τι πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα από την Ελληνική Εταιρεία Ανακύκλωσης και Αξιοποίησης Α.Ε., υποτίθεται μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, η οποία όμως δημιουργήθηκε με κεφάλαια δήμων και αλυσίδων πολυεθνικών καταστημάτων, όπως η «Coca - Cola» και άλλων, προσφέροντας όμως στο ιδιωτικό κεφάλαιο το φωτοστέφανο ότι ασχολείται με κοινωφελές έργο, ενώ στην πραγματικότητα διευκολύνεται στις χρυσοφόρες επενδυτικές του επιδιώξεις και παράλληλα συμβάλλει στην εκτόνωση των λαϊκών αντιδράσεων; Με πρόσχημα τη βελτιστοποίηση της λειτουργίας των συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης, των ιδιωτικών συστημάτων δηλαδή που έχουν οργανώσει οι βιομηχανικοί και εμπορικοί κολοσσοί, παραγωγοί και διακινητές καταναλωτικών προϊόντων και σε συνδυασμό με άλλες διατάξεις, αναβαθμίζεται και θωρακίζεται θεσμικά η παρέμβαση της ΕΕΑΑ Α.Ε., αφού στην πράξη είναι ο μοναδικός φορέας συλλογικού Σ.Σ.Ε.Δ., των συσκευασιών γενικά, στη διαχείριση των δημοτικών σύμμεικτων αποβλήτων. Η ΕΕΑΑ Α.Ε., δηλαδή οι μονοπωλιακοί κολοσσοί, είναι οι απόλυτοι κυρίαρχοι στη διαχείριση των απορριμμάτων. Οι δήμοι στην πράξη δεν έχουν ουσιαστικά κανένα περιθώριο σχεδιασμού και οργάνωσης. Η Κυβέρνηση επιχειρεί να κάνει συνένοχες τις τοπικές κοινωνίες, οι οποίες ανυποψίαστες από την εκλεπτυσμένη προπαγάνδα κοινοτικών, επιχειρηματικών και κυβερνητικών επιτελείων περί βιώσιμης ανάπτυξης και ανταποδοτικού οφέλους προς τον πολίτη, προσδοκά να αποδεχτούν λύσεις αποδοτικές για το κεφάλαιο στη διαχείριση των απορριμμάτων, τη λογική της ανταποδοτικότητας, την αποδοχή της κοινωνικής συνευθύνης κι εν τέλει, την ταξική συνεργασία και τον εκμαυλισμό συνειδήσεων. Βιώσιμη ανάπτυξη στον καπιταλισμό σημαίνει εξασφάλιση ενός υψηλού ποσοστού κέρδους για τα κεφάλαια που θα επενδυθούν και είναι βέβαιο ότι προς αυτήν την κατεύθυνση η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της. Αντίθετα, το λαϊκό νοικοκυριό είναι εκείνο που θα κληθεί να πληρώσει το τίμημα αυτής της ανάπτυξης, ενώ θα ενισχυθούν και οι ληστρικοί όροι εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης στην ανακύκλωση. Θα πενταπλασιαστεί το ανά τόνο κόστος από την επεξεργασία σε μονάδες επεξεργασίας αποβλήτων των σύμμεικτων και των υπολειμματικών αποβλήτων, θα επιβληθούν υπέρογκα κεφαλικά πρόστιμα από 200 ευρώ έως 500 ευρώ, το εξοντωτικό ειδικό τέλος ταφής, ενώ θα κληθεί να επωμιστεί όλο το δρακόντειο μέρος του κόστους, τόσο για την προμήθεια του εξοπλισμού αποκομιδής, αλλά και για τις δημοτικές εγκαταστάσεις, στο πλαίσιο υλοποίησης των τοπικών σχεδίων για λογαριασμό του μεγάλου κεφαλαίου. Από τα 920 εκατομμύρια ευρώ του ΕΣΠΑ μόλις 142 εκατομμύρια θα πάρουν οι δήμοι. Τα υπόλοιπα θα τα πάρουν οι ΦΟΔΣΑ για την επεξεργασία των σύμμεικτων αποβλήτων, αυτών δηλαδή που ενδιαφέρουν το μεγάλο κεφάλαιο. Ψίχουλα δηλαδή για τους δήμους και πακτωλός δημοσίων πόρων στο κεφάλαιο. Για λόγους σύγκρισης, αρκεί να αναφέρουμε ότι μόνο στην Αττική, οι δράσεις των δήμων, όπως περιλαμβάνονται στα οικεία τοπικά σχέδια διαχείρισης αποβλήτων έχουν προϋπολογιστεί σε 210 εκατομμύρια ευρώ. Όσον αφορά τη διαβεβαίωση μέσω του νομοσχεδίου για παράλληλη μείωση κόστους διαχείρισης και ανταποδοτικών τελών πρόκειται, λοιπόν, για ωμή εξαπάτηση των λαϊκών στρωμάτων. Σε σχέση με το επιχείρημα ότι οι πρωτοπόροι δήμοι στην ανακύκλωση με διαλογή στην πηγή θα επιβραβεύονται με χαμηλότερη εισφορά προς το οικείο ΦΟΔΣΑ, χάρη στο σύστημα «Πληρώνω όσο πετάω», προβάλλεται η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή είναι ότι όσα ποσά θα εξοικονομούν οι πρωτοπόροι στην ανακύκλωση δήμοι, όπως αναφέρει το σχέδιο νόμου - δηλαδή, οι πιο πλούσιοι - θα τα επιβαρύνονται τα λαϊκά στρώματα των δήμων που υστερούν στα συγκριτικά πλεονεκτήματα. Όσο για το περιβαλλοντικό όφελος που θα ωφεληθούν - δήθεν - οι πολίτες, η νεκρανάσταση από τη μια μεριά της καύσης, όπως προβλέπεται μέσα από το σχέδιο νόμου και από την άλλη η καθολική εκχώρηση της επεξεργασίας των σύμμεικτων - και όχι μόνο - αποβλήτων στο κεφάλαιο αποκαλύπτει το πραγματικό περιεχόμενο του σχετικού ισχυρισμού. Στο πλαίσιο του σχεδιασμού, η Κυβέρνηση αναβαθμίζει τον Εθνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης, ένα νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, το οποίο βάσει των διατάξεων του σχεδίου νόμου κατοχυρώνει τον κυρίαρχο ρόλο του με υπερσυγκέντρωση αρμοδιοτήτων στη διαχείριση των αποβλήτων συσκευασίας και υπό την αποκλειστική εποπτεία ενός Υπουργού. Για ορισμένα άλλα ζητήματα θα επιφυλαχθώ να τοποθετηθώ στη δευτερολογία μου. Θα πω μόνο το εξής, για να κλείσω την τοποθέτηση, σχετικά με το σχέδιο νόμου: Το ΚΚΕ θέτει όρους και προϋποθέσεις για τη διαχείριση των αποβλήτων, στο πλαίσιο όμως ενός άλλου δρόμου ανάπτυξης, στο πλαίσιο της εργατικής εξουσίας, με κεντρικό σχεδιασμό στην οικονομία, με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες, την προστασία και την υγεία του περιβάλλοντος. Σε πρώτη φάση, ακολουθεί η προώθηση της ανακύκλωσης με διαλογή στην πηγή των συσκευασιών, των μετάλλων, του έντυπου χαρτιού και του οργανικού κλάσματος. Ένα μέρος του ρεύματος των μη προδιαλεγμένων αποβλήτων, δηλαδή των σύμμεικτων, υποβάλλεται σε μηχανική ανακύκλωση και κομποστοποίηση σε κεντρικές εγκαταστάσεις, με ανάκτηση σιδηρούχων μετάλλων, οργανισμού κλάσματος με παραγωγή compost που είναι πολύ χρήσιμο εδαφοβελτιωτικό υλικό και ξηρού κλάσματος που είναι μείγμα χαρτιού και πλαστικού για περαιτέρω επεξεργασία. Το μέρος των σύμμεικτων που δεν υπόκεινται σε μηχανική ανακύκλωση και κομποστοποίηση, καθώς και τα υπολείμματα των μονάδων επεξεργασίας των προδιαχωρισμένων ρευμάτων οδηγούνται σε χώρους ασφαλούς υγειονομικής ταφής αποβλήτων. Βέβαια, όλα αυτά δεν μπορούν να γίνουν στα πλαίσια της σημερινής καπιταλιστικής ανάπτυξης όπου βασικό συστατικό είναι η ιδιωτικοποίηση και η επιχειρηματική δράση στον τομέα της ανακύκλωσης και συνολικά στη διαχείριση των αποβλήτων. Με βάση όλα τα παραπάνω, κυρίες και κύριοι, και τις θέσεις του κόμματος, του ΚΚΕ, που σας ανέλυσα, το κόμμα μας καταψηφίζει το σχέδιο νόμου για τη λεγόμενη ανακύκλωση. Επιτρέψτε μου, όμως, να αναφερθώ σχετικά με την τροπολογία για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που κατέθεσε η Κυβέρνηση. Η Κυβέρνηση και το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής φέρνουν μία ακόμα νομοθετική παρέμβαση με τροπολογία της τελευταίας στιγμής και μάλιστα μία τροπολογία αρκετά μεγάλη, απίστευτα κακογραμμένη, καταθέτοντάς την τη μία μέρα και ζητώντας να συζητηθεί και να ψηφιστεί την επόμενη. Και δεν είναι η πρώτη φορά. Το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής είναι κατ' εξοχήν το υπουργείο που νομοθετεί με αυτόν τον τρόπο, όπως έγινε το καλοκαίρι με το νομοσχέδιο εξαιτίας του οποίου έκλεισαν ιστορικές τοπικές εφημερίδες, όπως έγινε και άλλες φορές με τροπολογίες που άλλαζαν τον νόμο Παππά. Απορώ γιατί τον λέμε ακόμα «νόμο Παππά», αφού έχει αλλάξει ριζικά εδώ και δύο χρόνια. Ως κόμμα, έχουμε τοποθετηθεί πολλές φορές σχετικά με αυτό και έχουμε πει ότι υπηρετεί μία διαδικασία αναμόρφωσης του χώρου των μέσων μαζικής ενημέρωσης, ουσιαστικής αναδιανομής της πίτας ανάμεσα σε παλιά και νέα τζάκια που φιλοδοξούν να μπουν σε αυτή την αγορά, κάτι το οποίο ήδη συντελείται την περίοδο που διανύουμε με εξαγορές, πωλήσεις καναλιών, αλλαγές στις μετοχικές συνθέσεις και με μεγάλα θύματα τους ίδιους τους εργαζόμενους. Η Κυβέρνηση ευνοεί, υπηρετεί αυτή την αναδιανομή, προσδοκώντας μάλιστα να διαμορφωθεί ένα πιο φιλικό γι' αυτήν τοπίο, μια νέα διαπλοκή, κάτι το οποίο έκαναν άλλωστε όλες οι κυβερνήσεις και της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ κατά το παρελθόν και που σήμερα, βέβαια, φωνάζουν, επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ τους αντιγράφει μέχρι κεραίας. Ως ένα μεγάλο βαθμό το έχει καταφέρει, αφού είναι πολλά πλέον τα μέσα και οι επιχειρηματίες που στηρίζουν την Κυβέρνηση, ανεξάρτητα από τις κορώνες της Κυβέρνησης, η οποία δείχνει μόνο αυτούς που την πολεμούν και όχι αυτούς που τη στηρίζουν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε, για δυο λεπτάκια. Από ό,τι φαίνεται, η όλη αντιπαράθεση, πολιτική και επιχειρηματική, που υπήρχε την προηγούμενη περίοδο καταλήγει σε έναν συμβιβασμό και ως προς τον αριθμό και ως προς τη διαγωνιστική διαδικασία. Αυτόν τον συμβιβασμό υπηρετούν, κατά τη γνώμη μας, και οι πρόσφατες σχετικές αποφάσεις του ΕΣΡ και η Κυβέρνηση πανηγυρίζει ότι τελικά θα γίνει διαγωνισμός και εμφανίζεται δικαιωμένη, ενώ η Νέα Δημοκρατία αναφέρεται στον αριθμό, που δεν είναι ο αρχικός αριθμός, των αδειών και εμφανίζονται και αυτοί, επίσης, δικαιωμένοι. Αυτό υπηρετεί, κατά τη γνώμη μας, και η συγκεκριμένη τροπολογία, αφαιρώντας ουσιαστικά μία κατηγορία αδειών που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να δημοπρατηθεί και με άλλες αλλαγές, όπως, για παράδειγμα, αυτή που γίνεται στο άρθρο 6, που λέει ότι όποιος έλεγχος γίνεται στους νέους ιδιοκτήτες θα πρέπει να τηρεί τους ευρωενωσιακούς κανόνες και την ελευθερία κίνησης κεφαλαίων, δηλαδή, να μην γίνεται κανένας ουσιαστικός έλεγχος, γιατί εκεί οδηγεί η επίκληση στα ιερά και στα όσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ακόμα και στο ζήτημα της ονομαστικοποίησης των μετοχών διατηρείτε εξαιρέσεις σε σχέση με τις αλλοδαπές ανώνυμες εταιρείες, για τις οποίες δεν προβλέπεται ονομαστικοποίηση και φυσικά για τις εισηγμένες στο Χρηματιστήριο. Το σίγουρο είναι ότι αυτή η αναμόρφωση δεν έχει καμμία σχέση ούτε με την πραγματική ενημέρωση και ψυχαγωγία για τον λαό ούτε με την προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Βέβαια, αυτή είναι η μία όψη. Η άλλη είναι η προσπάθεια που κάνετε να συγκεντρωθεί η αγορά του Τύπου και των μέσων μαζικής ενημέρωσης σε ακόμα λιγότερα χέρια, φτάνοντας στο σημείο να κλείσετε, με την απαγόρευση επιδότησης ταχυδρομικού τέλους, τον επαρχιακό Τύπο σύμφωνα με τα όσα σας λέει η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, τον οποίο κάποτε κατακεραυνώνατε ακόμα και για ιστορικές εφημερίδες, όπως για παράδειγμα από την Κρήτη στα Χανιά την εφημερίδα «ΑΛΗΘΕΙΑ», που έκλεισε δύο φορές, μία επί χούντας και μία που θα κλείσει τώρα επί των ημερών σας. Γι' αυτό και το ΚΚΕ έχει καταθέσει τροπολογία σε αυτό το σχέδιο νόμου, με την οποία ζητάμε την κατάργηση του άρθρου 40 της περίπτωσης α΄ του ν.4487/2017 και την επαναφορά των διατάξεων της περίπτωσης 2 της παραγράφου 1 και της παραγράφου 2 του άρθρου της κοινής υπουργικής απόφασης 16682/2011. Αυτά, κύριε Πρόεδρε. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την ανοχή στον χρόνο.
Ωραία. Συνεχίζουμε με τον ειδικό αγορητή των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Γεώργιο Λαζαρίδη. Κύριε Λαζαρίδη, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν μπορώ να αφήσω ασχολίαστη την τοποθέτηση του συναδέλφου της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο οποίος για άλλη μία φορά έκανε σχόλια για τις τράπεζες στην πατρίδα μας και έκανε συγκρίσεις με την Ευρώπη κ.λπ.. Θα ήθελα να θυμίσω στον συνάδελφο από την Αξιωματική Αντιπολίτευση ότι σε καμμία χώρα της Ευρώπης οι κυβερνήσεις δεν έκλεισαν τράπεζες, σε αντίθεση με τη δική τους περίοδο όπου η συγκυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου αποφάσισε και έκλεισαν τρεις τράπεζες - πυλώνες στην πατρίδα μας.
ΟΙ δικές μας πολιτικές επέβαλαν τα capital controls; Οι δικές σας πολιτικές επιλογές τα επέβαλαν.
Βεβαίως, εσείς φροντίσατε, κύριε συνάδελφε. Μιλήσατε και θα έχετε τον χρόνο να απαντήσετε. Εγώ δεν σας διέκοψα, παρά το γεγονός ότι θεώρησα και θεωρώ απαράδεκτα αυτά που είπατε. Θα πρέπει να κάνετε και λίγη αυτοκριτική. Τις τράπεζες εσείς τις κλείσατε. Κλείσατε μία τράπεζα η οποία δεν είχε κανένα πρόβλημα, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Είχε τον καλύτερο συντελεστή ανάμεσα σε δάνεια και αποταμιεύσεις. Ήταν στο 60, όταν ο δείκτης για να θεωρηθεί ότι έχει πρόβλημα μια τράπεζα, πρέπει να είναι πάνω από 100. Και καταφέρατε να το κλείσετε το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο.
Ας πάμε τώρα στην ανακύκλωση.
Ήταν από τις «επιτυχίες» σας, όπως και το ότι καταφέρατε και φέρατε εδώ τροπολογία και καταστήσατε ακατάσχετες τις επιχορηγήσεις τις οποίες είχατε υποθηκεύσει. Αν αυτό το θεωρείτε έντιμο, τι να σας πω τότε; Κρίνετε εσείς τον «εαυτό» σας. Τη συμπεριφορά του κόμματός σας εννοώ. Για όνομα του Θεού! Δεν έχω να σας προσάψω καμμία προσωπική μομφή. Εννοώ τη συμπεριφορά του κόμματός σας. Είναι απαράδεκτο να υποθηκεύετε μελλοντικές επιχορηγήσεις και όταν έρχεται η ώρα για να πληρώσετε τις δόσεις στην τράπεζα, προκειμένου να μην μπορέσει η τράπεζα να τις κατάσχει, φέρατε εδώ τροπολογία και τις κάνατε ακατάσχετες. Αυτό είναι ο ορισμός του σκανδάλου. Κρίνεστε για όλες αυτές τις πράξεις. Το ίδιο ισχύει και για τα θαλασσοδάνεια. Έτσι τις κλείσατε αυτές τις τράπεζες, με τα θαλασσοδάνεια.
Κύριε Λαζαρίδη, δεν θα έχετε τον χρόνο να μιλήσετε για το νομοσχέδιο μετά.
Θα μιλήσω, κύριε Πρόεδρε. Έχω, όμως, την εντύπωση ότι μπορώ να πω αυτά που θέλω εγώ.
Αυτά που θέλετε λέτε. Εγώ σας επισημαίνω τα του χρόνου.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, που μου δίνετε τη δυνατότητα. Δεν μπορώ, όμως, να μην τα σχολιάσω αυτά, γιατί έκανε σχόλια ο κύριος συνάδελφος προηγουμένως για τις τράπεζες. Απαντώ σε σχόλια. Δεν είναι δική μου επιλογή να κάνω κάποια σχόλια όσον αφορά τις τράπεζες. Και εδώ κλείνω και προχωράω στο νομοσχέδιο. Και να μην ξεχνάμε τα θαλασσοδάνεια. Το ένα κόμμα χρωστάει 240 εκατομμύρια ευρώ και το άλλο 220 το άλλο κόμμα. Μάλιστα ο Αντιπρόεδρός σας ζήτησε να χαριστούν αυτά τα δάνεια, γιατί δεν μπορεί να λειτουργήσει διαφορετικά η Αξιωματική Αντιπολίτευση και κινδυνεύει η δημοκρατία, εάν δεν λειτουργεί το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Καθεστωτικές αντιλήψεις. Το να ταυτίζεις ένα κόμμα με τη λειτουργία της δημοκρατίας αυτό είναι καθεστωτική αντίληψη. Εν πάση περιπτώσει, προχωράω. Ξεκινάω, κύριε Υπουργέ, από μία τροπολογία που κατέθεσα και θα ήθελα λίγο την προσοχή σας. Είναι η τροπολογία με γενικό αριθμό 1325 και ειδικό αριθμό 160. Επειδή, κύριε Υπουργέ, γνωρίζω την ευαισθησία σας, θα ήθελα να την δείτε με προσοχή, προκειμένου να προστατεύσουμε τα ενδιαιτήματα τα οποία προστατεύουν τα αδέσποτα ζώα, τα περιθάλπουν κ.λπ.. Πραγματικά, με τους όρους που βάζουμε για τη λειτουργία τους, όσον αφορά, δηλαδή, την περίφραξη κ.λπ., δεν παραβιάζουμε τον ΓΟΚ. Δεν κάνουμε καμμία παραβίαση. Απλώς αυτές οι εγκαταστάσεις από παλιά υπάρχουν εκεί και ξαφνικά με τις επεκτάσεις των ΓΠΣ βρέθηκαν σε απόσταση μικρότερη της προβλεπόμενης απόστασης, που είναι 50 μέτρα. Θα ήθελα να τη δείτε με ευαισθησία, κύριε Υπουργέ. Σας ευχαριστώ. Περνάω στο νομοσχέδιο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλούμαστε σήμερα να τοποθετηθούμε και να ψηφίσουμε ένα νομοσχέδιο που σκοπεύει να ρυθμίσει ένα νέο πλαίσιο ισοτιμίας στην περιβαλλοντική αγορά, με στόχο τη βελτίωση της περιβαλλοντικής μας συνείδησης, με πολλά κίνητρα και εργαλεία για την ορθή επεξεργασία και διαχείριση των ανακυκλώσιμων υλικών. Ο κοινωνικός και δημόσιος πόρος της ανακύκλωσης πρέπει να αξιοποιείται ορθολογικά και με πλήρη διαφάνεια και επαφίεται σε εμάς, σαν πολιτεία, να εξασφαλίσουμε τους κανόνες αυτούς προς όφελος όλων. Το βασικό σημείο, λοιπόν - κάτι που προβλέπεται στην υπόλοιπη Ευρώπη - και αυτό στο οποίο στοχεύουμε σαν χώρα είναι η ανάκτηση, ανακύκλωση και επαναχρησιμοποίηση του 50% των απορριμμάτων σε τοπικό επίπεδο, που εκτός από τη διαλογή στην πηγή, είναι και η υποχρέωση για χωριστή συλλογή των δύο εποικοδομήσιμων υλικών. Το νομοσχέδιο αυτό στηρίζει και στηρίζεται στην αυτοδιοίκηση. Ήταν και πριν, αλλά γίνεται πιο καθοριστικός ο ρόλος των δήμων. Η πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση είναι αυτή που έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα, η οποία αναγνωρίζεται με γνώμονα να ενισχυθεί περαιτέρω. Αυτό βασίζεται στα τοπικά σχέδια διαχείρισης, τα οποία συντάσσονται στο πλαίσιο των περιφερειακών σχεδίων και του εθνικού σχεδιασμού. Με βάση αυτόν τον κανονισμό και με βάση το τοπικό σχέδιο διαχείρισης, προβλέπονται όλες οι συνεργασίες των δήμων με τα συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης, με την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία, τις ΚΟΙΝΣΕΠ και οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα μπορεί να αναπτυχθεί μέσα στην κοινωνία. Άλλωστε και στις συνεδριάσεις φάνηκε και ειδικότερα στη δεύτερη, στην ακρόαση των φορέων, η προσμονή της τοπικής κοινωνίας για να φτιάξουν οι ίδιοι συστήματα και να μπορούν να εκποιούν τα υλικά που συλλέγουν για να έχουν οι ίδιοι έσοδα και να στηρίζουν το σχέδιό τους, να οργανώνουν αυτοτελώς τη διαχείριση των δημοτικών τους αποβλήτων. Όσον αφορά στη σύνδεση της οικονομίας, της ανακύκλωσης και της αυτοδιοίκησης, ο σκοπός μας είναι να αξιοποιούνται προς όφελος των κοινωνιών οι πόροι της ανακύκλωσης, κάτι που όμως δεν γινόταν με το προηγούμενο νομοθετικό πλαίσιο, το οποίο ήταν αναχρονιστικό και έχρηζε αναβάθμισης. Οι βασικοί στόχοι είναι η μείωση της ταφής, η ενίσχυση του ρόλου των δήμων, η χρήση των πόρων προς όφελος της ανακύκλωσης, η ομαλή λειτουργία της αγοράς, η πάταξη της εισφοροδιαφυγής και η δίκαιη κατανομή της ευθύνης, η ενίσχυση και ο εκσυγχρονισμός του Οργανισμού Ανακύκλωσης, καθώς και η εντατικοποίηση των ελέγχων και τα ειδικά μέτρα για τη μείωση της πλαστικής σακούλας. Για όλα αυτά προβλέπονται στο σχέδιο νόμου τα εργαλεία με τα οποία θα κληθούμε να εφαρμόσουμε τις πολιτικές αυτές και να περιοριστούν στην κοινωνία τα υλικά μιας χρήσης, για να οδηγηθούμε σταδιακά σε αγαθά μεγάλης διαρκείας. Πολύ σημαντική διάταξη είναι ότι ο ΕΟΑΝ θα έχει πλέον ένα ισχυρό μητρώο καταγραφής, που δεν υπήρχε μέχρι τώρα, που θα καταγράφει όλες τις δραστηριότητες, όλες δηλαδή τις ροές των στερεών αποβλήτων. Μέσα από το Ηλεκτρονικό Μητρώο Αποβλήτων και την ετήσια έκδοση συστημάτων θα αξιολογούνται οι δήμοι κάθε χρόνο, θα έχουμε εικόνα απ' αυτό το Μητρώο όλων των ροών αποβλήτων, για να γνωρίζουν εάν η σύμβασή τους πιάνει τόπο και φυσικά θα είναι μέσο ενημέρωσης για όλους. Φαίνεται να κατανοούμε όλοι μας πως πρέπει να ανακτούμε τα υλικά που πετούμε και σπαταλούμε ως σκουπίδια και σταδιακά να επιτύχουμε τους νέους εθνικούς στόχους για μείωση των αποβλήτων που καταλήγουν σε υγειονομική ταφή. Χαιρετίζουμε οι Ανεξάρτητες Έλληνες τη διάθεση της πλειοψηφίας των κομμάτων να συνεισφέρουν στην ενίσχυση του προτεινόμενου σχεδίου νόμου και στην κοινή άποψη ότι πρέπει να δοθεί αξιόλογο μερίδιο στην κατεύθυνση της οικονομίας στον τομέα της ανακύκλωσης και στη διαχείριση των αποβλήτων με δράσεις μείωση της ταφής, ενίσχυση του ρόλου των δήμων, ορθολογικής χρήσης των πόρων, ενίσχυσης και εκσυγχρονισμού του Οργανισμού Ανακύκλωσης, εντατικοποίηση των ελέγχων και των ειδικών μέτρων για τη μείωση της πλαστικής σακούλας, με την επισήμανση να λυθούν και τα όποια προβλήματα αδιαφάνειας και εκμετάλλευσης προνομιακής θέσης στην αγορά, που εμφανίζονται στην εναλλακτική διαχείριση, με πρόστιμα όπου αυτά χρειάζονται. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σχέδιο νόμου καλείται να μειώσει τους μη παραγωγικούς πόρους και να εξορθολογίσει το κόστος λειτουργίας των ΣΣΕΔ, αλλά και να ρυθμίσει το ζήτημα της εισφοροδιαφυγής και το ελλιπές ποσοστό ανακύκλωσης που παρουσιάζει η χώρα. Η σημερινή εικόνα της ανακύκλωσης, άλλωστε, δεν είναι ικανοποιητική και στόχος του νομοσχεδίου είναι ένας, να ενισχυθεί η ανάκτηση, η ανακύκλωση μέχρι το 2020 και η επαναχρησιμοποίηση σε τοπικό επίπεδο να φθάνει σε ποσοστό το 50%. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, όπως είπαμε και στις επιτροπές, στηρίζουμε το παρόν νομοσχέδιο. Ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε Λαζαρίδη. Κύριε Παππά, επειδή δεν θα ήθελα τώρα να διακόψω τη ροή, καθώς απομένουν δύο ακόμα αγορητές, αμέσως μετά θα πάρετε εσείς τον λόγο. Αν υπάρχει καμμία διευκρινιστική ερώτηση, θα παραμείνετε να την απαντήσετε. Μετά θα ρωτήσω τον κ. Φάμελλο αν θέλει και ξεκινάμε με τον κατάλογο, όπου οι τέσσερις πρώτοι είναι ο κ. Μιχελογιαννάκης, η κ. Ράπτη, ο κ. Λοβέρδος και ο κ. Καρράς. Ο ειδικός αγορητής της Ένωσης Κεντρώων κ. Ιωάννης Σαρίδης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλούμαστε σήμερα από το Υπουργείο Περιβάλλοντος να συζητήσουμε επί μίας, πράγματι, πολύ σημαντικής νομοθετικής πρωτοβουλίας, την ευθύνη της οποίας έχει ο αρμόδιος Υπουργός κ. Φάμελλος, ο οποίος μας προτρέπει, σύμφωνα με τον τίτλο του νομοσχεδίου, να τροποποιήσουμε ένα, κατά τη γνώμη μου, μνημείο κακής νομοθέτησης, τον περίφημο «νόμο της ανακύκλωσης», τον ν.2939/2001. Είναι εκείνος ο νόμος που το 2001 έφερε πανηγυρικά την ανακύκλωση στην Ελλάδα και εισήγαγε για πρώτη φορά στο εθνικό μας δίκτυο την έννοια της ευθύνης ανάκτησης υλικών. Η αλήθεια είναι πως αυτός ο νόμος απέτυχε και μάλιστα παταγωδώς. Ήδη για πολλούς αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα κακής εφαρμογής κάκιστου νόμου. Ως απόδειξη της εν λόγω αποτυχίας νοιώθω την ανάγκη να επικαλεστώ και κάποιο άλλο στοιχείο, πέραν από το ότι στην Ελλάδα του σήμερα, του 2017, έπειτα από δεκαέξι ολόκληρα χρόνια ισχύος του παρόντος νόμου, συνεχίζουμε να θάβουμε το 83% των κάθε είδους αποβλήτων μας. Τι παραπάνω να πει κανείς για την αποτυχία αυτού του νόμου; Σ' αυτό το τραγικό και αδιαμφισβήτητο δεδομένο στηρίζω το συμπέρασμα πως όσον αφορά το ζήτημα της ανακύκλωσης, τα χρόνια που έχουν περάσει από το 2001 και μετά, μπορούμε με ασφάλεια να τα χαρακτηρίσουμε ως χαμένα χρόνια. Μιλάμε για δεκαέξι χρόνια απόλυτης κατασπατάλησης πόρων και πληθώρας χαμένων ευκαιριών. Η ευθύνη γι' αυτή την απολύτως ανεξέλεγκτη κατάσταση ανομίας και παρανομίας που κυριαρχούσε στο τόσο κρίσιμο και για το περιβάλλον και για την οικονομία τομέα της διαχείρισης των σκουπιδιών βαραίνει όλες ανεξαιρέτως τις ελληνικές κυβερνήσεις από τότε μέχρι και σήμερα. Επειδή, μάλιστα, τα περισσότερα απ' αυτά τα χρόνια, όπως είναι γνωστό, τον τόπο κυβερνούσαν το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση κατά τη διάρκεια των συζητήσεων στις επιτροπές που κάποιοι συνάδελφοι απ' αυτά τα κόμματα αναρωτιόντουσαν πού πήγαιναν τόσα χρόνια τα λάστιχα που δίνουμε για ανακύκλωση, το γυαλί, ο χαλκός και γενικά αναρωτιόντουσαν πού καταλήγουν τα περιεχόμενα των μπλε κάδων. Αυτό για εμένα αποτελεί μια δεύτερη απόδειξη αποτυχίας του ν.2939, εξίσου τρανταχτή και αδιαμφισβήτητη με την αλήθεια πως θάβουμε στη γη το 83% των σκουπιδιών μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όσοι αναρωτιέστε πού πάνε τα ανακυκλώσιμα και ανήκετε στα κόμματα τα οποία διαχειρίστηκαν τις τύχες αυτού του τόπου, σας διαβεβαιώ πως σε καμμιά περίπτωση δεν είστε οι μόνοι. Κανείς Έλληνας και καμμιά Ελληνίδα δεν γνωρίζει πού πάνε τα ανακυκλώσιμα τα οποία μαζεύουν. Είστε, όμως, οι μόνοι που ήσασταν υποχρεωμένοι να γνωρίζετε πού πηγαίνουν αυτά τα υλικά. Έπειτα, λοιπόν, από δεκαέξι ολόκληρα χρόνια ισχύος του νόμου, κανείς στη χώρα αυτή δεν έχει ιδέα, κανείς από τους συμπολίτες μας που με μεγάλη υπευθυνότητα, αγαπητοί συνάδελφοι, αποφασίζουν να μπαίνουν στη διαδικασία της ανακύκλωσης, κανείς τους δεν γνωρίζει πού καταλήγουν τα υλικά και αν ο κόπος τους πηγαίνει στον βρόντο ή αν ακόμα και η υπευθυνότητά τους γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης παράνομων κυκλωμάτων που θησαυρίζουν εις βάρος του περιβάλλοντος. Λαμβάνοντας υπ' όψιν πως το 2001 το μοναδικό δεδομένο σχετικά με την ανακύκλωση, που δεν άλλαξε, είναι η αξία και η σημασία της διαλογής στην πηγή, μπορούμε να υποστηρίξουμε πως η εμπιστοσύνη των πολιτών στην ανακύκλωση αποτελεί τον κρισιμότερο παράγοντα για την επιτυχή λειτουργία της. Το να γνωρίζουν, λοιπόν, οι πολίτες πως η προσπάθειά τους γίνεται σεβαστή, θα παίξει έναν καθοριστικό ρόλο στην ανατροπή αυτής της κατάστασης και έτσι από το 83% να προσπαθήσουμε να πιάσουμε τον ευρωπαϊκό μέσο όρο που είναι κοντά στο 35%. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα κουραστώ να επαναλαμβάνω από αυτό το Βήμα πόσο αναγκαία και απαραίτητη είναι η συναίνεση και η συνεννόηση στα κρίσιμα εθνικά ζητήματα μεταξύ όλων των κομμάτων του εγχωρίου πολιτικού συστήματος. Όπως επίσης, δεν θα σταματήσω να υπενθυμίζω πως η καλύτερη βάση για να χτίσουμε συναινέσεις είναι η παραδοχή της αλήθειας. Η αλήθεια έχει τη δύναμη να ενώνει. Η παραδοχή από όλους της αποτυχίας των προηγούμενων ετών ας αποτελέσει θεμέλιο για μια πραγματική αλλαγή, ας είναι οδηγός μας στο πώς θα αποφύγουμε να επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος. Εξετάζοντας, λοιπόν, από αυτή την οπτική, τη νομοθετική πρωτοβουλία της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για τον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης, επιλέγω να μη σταθώ στη διαπίστωση πως αυτή έρχεται με μεγάλη καθυστέρηση ενώπιον της Ολομέλειας και προχωρώ κατευθείαν στη διατύπωση του κρισιμότερου ερωτήματος που πρέπει να απαντηθεί μέσα σε αυτή την Αίθουσα σήμερα: Είναι βιώσιμη η λύση που προτείνει η Κυβέρνηση; Για να απαντήσουμε στο συγκεκριμένο αποφασιστικής σημασίας ερώτημα και μάλιστα με υπεύθυνο τρόπο, θα πρέπει πρώτα να εξετάσουμε εάν η λύση που προτείνει το νομοσχέδιο είναι ρεαλιστική. Και ενώ πράγματι, αγαπητοί συνάδελφοι, οι διατάξεις του άρθρου 8 στηρίζονται στην αδιαμφησβήτητη διαπίστωση πως η τοπική αυτοδιοίκηση εκ των πραγμάτων πρωταγωνιστεί στο ζήτημα της διαχείρισης των σκουπιδιών και καλώς αναβαθμίζεται ο ρόλος της, το άρθρο 4 επιβάλλει μια σειρά από κωλύματα και ασυμβίβαστα, τα οποία είναι βέβαιο πως αν μη τι άλλο θα καταστήσουν ασφυκτικό το πλαίσιο συμμετοχής σε ΣΣΕΔ και ΑΣΕΔ. Αντίστοιχα σε άλλο σημείο του νομοσχεδίου στο άρθρο 16 επιχειρείται να αντιμετωπίσει η Κυβέρνηση μια πολύ αληθινή κατάσταση με έναν πολύ χειροπιαστό τρόπο. Προβλέπει τη δημιουργία και τη λειτουργία ενός εθνικού συστήματος ενημέρωσης χρηστών και καταναλωτών, το οποίο θα ενισχύσει σημαντικά την προσπάθεια αντιμετώπισης της γενικευμένης άγνοιας γύρω από τα ζητήματα της ανακύκλωσης. Όσο πραγματιστές, όμως, και αν παρουσιάζεστε εσείς της Κυβέρνησης στο άρθρο 16, δεν μας έχετε εξηγήσει από πού αντλείται την αισιοδοξία πως θα τηρηθούν τα ανεξήγητα σφιχτά χρονοδιαγράμματα που τίθενται με τις μεταβατικές διατάξεις του άρθρου 23. Η πρότασή σας, λοιπόν, κρίνεται για την ρεαλιστική ή μη βάση της. Ένα επιπλέον στοιχείο του νομοσχεδίου που θα κρίνει με αποφασιστικό τρόπο την βιωσιμότητα των λύσεων που προτείνει είναι και η σαφήνειά του. Έχει αποδειχθεί στο παρελθόν πως οι ασάφειες που παρεισφρέουν στους νόμους γρήγορα μετατρέπονται σε παραθυράκια, σε ευκαιρίες κατάχρησης των διατάξεών τους και αρκετές φορές οδηγούν σε αδιέξοδα που κοστίζουν πολύ ακριβά στους Έλληνες φορολογούμενους. Ενώ, λοιπόν, η σαφήνεια με την οποία το άρθρο 12 προωθεί την έννοια της ανακύκλωσης στους χώρους μαζικής εστίασης είναι θα λέγαμε υποδειγματική, εν τούτοις μας είναι αδύνατον να θεωρήσουμε πως το παρόν νομοσχέδιο είναι ξεκάθαρο για τη σαφήνεια, από τη στιγμή που προβλέπει την έκδοση μίας σειράς υπουργικών αποφάσεων, στις οποίες επαφίεται η οριστικοποίηση λεπτομερειών, που δεν είναι - ξέρετε - καθόλου ασήμαντες, ίσα - ίσα πάρα πολύ σημαντικές και σε μεγάλο βαθμό από αυτές θα κριθεί το τι μέλει γενέσθαι. Πρόκειται για τις υπουργικές αποφάσεις, οι οποίες προβλέπονται στο άρθρο 2 στις παραγράφους 18 και 19, στο άρθρο 5 στην παράγραφο 4, στο άρθρο 6 στην παράγραφο 2, στο άρθρο 9 στην παράγραφο 3 και τέλος, στα άρθρα 17 και 21. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη χώρα μας, για πολλά χρόνια, η πρακτική της ανακύκλωσης αντιμετωπίστηκε ως μόδα και η έννοια της κυκλικής οικονομίας αντιμετωπίστηκε ως χόμπι, γι' αυτόν τον λόγο προσμετράμε στα θετικά στοιχεία του συγκεκριμένου νομοσχεδίου τα παρακάτω τέσσερα σημεία: Πρώτον, την ξεκάθαρη προσθήκη της αναφοράς στον ορισμό των ΣΕΔ, των Συστημάτων Εναλλακτικής Διαχείρισης, πως θα λειτουργήσουν πλέον αποκλειστικά και μόνο για την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος. Δεύτερον, την προσθήκη του ορισμού του παραγωγού συσκευασιών. Καθώς και τρίτον, την εισαγωγή της έννοιας και του ορισμού των ΑΣΕΔ, των Ατομικών Συστημάτων Εναλλακτικής Διαχείρισης, που καλούνται ως φορείς και δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, να οργανώνουν και να λειτουργούν σε ατομική βάση και ως σύστημα εναλλακτικής διαχείρισης. Και τέλος, στο νούμερο 4 είναι η αρχή της διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού, έτσι όπως αυτή εισάγεται στο άρθρο 3 του παρόντος σε συμφωνία με το άρθρο 25 του ν. 4042 του 2012. Αυτά είναι όλα βήματα προς μία σωστή κατεύθυνση και το αναγνωρίζουμε γιατί η Ένωση Κεντρώων μπήκε στη συζήτηση για την ανακύκλωση έχοντας και την πολιτική βούληση να στηρίξει ένα ριζοσπαστικό βήμα προς την κατεύθυνση της αλλαγής της επικρατούσας κατάστασης, αλλά και την καλή διάθεση να ακούσει, να αξιολογήσει και να προτείνει. Στο πλαίσιο αυτό και ενώ από την αρχή υποστηρίξαμε πως σχετικά με το άρθρο 6, για τη χρήση της πλαστικής σακούλας όφειλε η επιτροπή μας να εξετάσει το ενδεχόμενο ότι ίσως θα έπρεπε να προχωρήσουμε στην άμεση απαγόρευση της χρήσης της πλαστικής σακούλας, τελικά έπειτα από τα στοιχεία, τα οποία μας παρουσίασε ο Υπουργός και τις εξηγήσεις τις οποίες μας παρείχε για τις θέσεις εργασίας που θα χάνονταν, εάν δεν λαμβάναμε μέριμνα για την εξέλιξη της σχετικής βιομηχανίας, πειστήκαμε πως το χρονοδιάγραμμα και οι όροι που θέτει το νομοσχέδιο, εξυπηρετούν τον τελικό στόχο της κατάργησης της πλαστικής σακούλας και μάλιστα το πετυχαίνουν με τέτοιον τρόπο ώστε ούτε οι επιχειρήσεις να κλείσουν ούτε και να επιτραπεί η χρήση της για πολύν καιρό ακόμη. Κλείνω τον σχολιασμό μου με μία αναφορά μου στον ρόλο που θα κληθεί να παίξει ο Εθνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης σε αυτή την προσπάθεια της Ελλάδας, δηλαδή να εναρμονίσει τον βηματισμό της με την Ευρώπη στα ζητήματα της προστασίας του περιβάλλοντος από την δραστηριότητα του ανθρώπου. Είναι ίση η ευθύνη που έχει ο Εθνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης απέναντι στους πολίτες και απέναντι στις επιχειρήσεις. Σκοπός δεν είναι να προστεθούν χαράτσια στις ήδη δοκιμαζόμενες επιχειρήσεις ούτε φυσικά και να αυξηθούν τα δημοτικά τέλη. Εάν δούμε ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο σε ένα από τα δύο, τότε θα ξέρουμε πως ο Εθνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης απέτυχε. Σκοπός είναι να δραστηριοποιηθούν οι δήμοι σωστά, να δημιουργήσουν νέες βιώσιμες θέσεις εργασίας, να προστατευθούν οι συνεπείς επιχειρήσεις που σέβονται το περιβάλλον και να αντιληφθούν επιτέλους, οι συμπολίτες μας τη σημασία της ανακύκλωσης. Να αντιληφθούν τον ρόλο που παίζει αυτή αναφορικά με το σε τι περιβάλλον θέλουμε να ζούμε εμείς, να μεγαλώσουν τα παιδιά μας και να μεγαλώσουν τα εγγόνια μας. Για τους παραπάνω λόγους, λοιπόν, η Ένωση Κεντρώων θα ψηφίσει «παρών» επί της αρχής. Σχετικά με τις τροπολογίες θα τοποθετηθώ στη δευτερολογία μου. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Φτάνουμε στον τελευταίο ειδικό αγορητή, τον κ. Γεώργιο Αμυρά, από το Ποτάμι. Έχετε τον λόγο, κύριε Αμυρά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ανακύκλωση, η αντιμετώπιση του απορρίμματος με έναν διαφορετικό τρόπο από ό,τι είχαμε συνηθίσει επί δεκαετίες, στα λόγια, ρηματικά, αντιμετωπίζεται θετικά. Στην πράξη, βέβαια, έχουμε μείνει αρκετά πίσω. Οι συνέπειες της ρύπανσης του πλανήτη και της εξάντλησης των φυσικών πόρων είναι κάτι που το βλέπουμε πια απτό μπροστά μας και στο φυσικό πεδίο και στην οικονομία και σε κοινωνικό επίπεδο. Ας μην πάμε μακριά. Στην Ελλάδα του 2016, πέρσι δηλαδή, πληρώσαμε πρόστιμο 34,28 εκατομμύρια ευρώ, γιατί μας καταδίκασε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τους χώρους της ανεξέλεγκτης ταφής και διάθεσης αποβλήτων, για τις ανεξέλεγκτες λεγόμενες χωματερές. Αυτό το κονδύλι, μάλιστα, των 35 εκατομμυρίων ευρώ σχεδόν, εκταμιεύθηκε από το ειδικό κονδύλι του Υπουργείου Οικονομικών, το οποίο προορίζεται για τις έκτακτες ανάγκες των Υπουργείων. Έτσι, λοιπόν, οι Έλληνες πολίτες χρειάστηκε να πληρώσουν το μάρμαρο για την αδιαφορία ορισμένων συμπολιτών μας, για την αδιαφορία κυρίως, θα έλεγα εγώ, της τοπικής αυτοδιοίκησης που επί δεκαετίες κάνει τα στραβά μάτια, ενώ όλοι ήξεραν ότι το πρόστιμο θα ερχόταν. Την ίδια στιγμή που εμείς ακόμα παλεύουμε για τα αυτονόητα, θα σας καλούσα να κάνουμε μια μικρή περιήγηση στον κόσμο, για να δούμε τις καλές πρακτικές άλλων χωρών, ευρωπαϊκών και μη. Πάμε να δούμε τη μέθοδο των Σουηδών. Είναι πραγματικά «δύο σε ένα» οι Σουηδοί. Δηλαδή και ξεφορτώνονται τα απορρίμματά τους και μέσω των απορριμμάτων ζεσταίνουν τους κατοίκους των πόλεών τους. Μάλιστα, όχι μόνο αυτό. Έχουν εξαντλήσει πια τα απορρίμματα και κάνουν και εισαγωγή απορριμμάτων από γειτονικές χώρες, από τη Νορβηγία, για παράδειγμα, για να ζεσταίνουν τις πόλεις τους. Για τη Δανία επίσης δεν χρειάζεται να πω πολλά. Τα είπαμε και στις επιτροπές. Η Δανία διαθέτει δεκάδες υπερσύγχρονες μονάδες επεξεργασίας ανακύκλωσης και αποτέφρωσης - κάποιες εξ αυτών σκουπιδιών - , που και αυτές μετατρέπουν σε ενέργεια και σε θέρμανση τα απορρίμματα. Η Ιαπωνία είναι ο παράδεισος των ηλεκτρονικών συσκευών. Οι Ιάπωνες έχουν μετουσιώσει τα πάντα σε ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές. Τι κάνουν εκεί; Υπάρχει νόμος που υποχρεώνει και τους κατασκευαστές και τους καταναλωτές να αναλάβουν την ευθύνη για την ανακύκλωση των οικιακών συσκευών τους και καταβάλλουν ένα τέλος ανακύκλωσης. Για παράδειγμα, όταν αποσύρεται μια μικρή τηλεόραση το τέλος είναι 14 ευρώ, για ένα ψυγείο είναι 24 ευρώ. Στην Ιταλία. Η Ρώμη κάποτε, πριν από όχι πολλά χρόνια, πριν από δύο δεκαετίες, είχε τρομερά προβλήματα με τη διαχείριση των απορριμμάτων της. Είχε πάρα πολλά σκουπίδια. Ήταν μια κατάσταση παρόμοια με αυτή που έχουμε συνηθίσει στις ελληνικές πόλεις. Όμως οι Ιταλοί έβαλαν κάτω το πρόγραμμα, το σχέδιό τους, και προχώρησαν έχοντας σε κάθε πεντακόσια μέτρα τουλάχιστον δύο κάδους ανακύκλωσης, αλλά και πρόστιμο για όποιον πολίτη δεν κάνει διαχωρισμό στο σπίτι του των οργανικών με τα υπόλοιπα απορρίμματα 619 ευρώ. Άκουσα πολύ σωστά και τον κ. Αρβανιτίδη νωρίτερα να μιλάει για τα παλιά λάστιχα, που δεν καταλήγουν πουθενά. Να σας θυμίσω ότι πριν από τρία ή τέσσερα χρόνια, αν δεν κάνω λάθος, στη Δράμα κάποιος μαντράς έκαιγε εκατοντάδες λάστιχα. Κάποια στιγμή που έβρεξε, προκλήθηκε τοξικότητα και δεσμεύθηκαν εκατοντάδες στρέμματα καλλιεργήσιμης γης από την τοξική βροχή που προκλήθηκε από τα λάστιχα. Τι κάνουν, λοιπόν, στον Καναδά; Χρησιμοποιούν τα παλιά λάστιχα για τις παιδικές χαρές, αλλά και τα αναμειγνύουν με την άσφαλτο για επανακατασκευή του οδοστρώματος. Ιδέες, λοιπόν, υπάρχουν πολλές. Και στην Ελλάδα υπάρχουν αρκετές, πολλές θα έλεγα εγώ, αξιόλογες ιδιωτικές επιχειρήσεις, που και τη διαλογή κάνουν και ανακτούν τα υλικά. Μάλιστα, κινούνται με μέσο όρο πάνω από τους αντίστοιχους ευρωπαϊκούς όρους στο επίπεδο της ανάκτησης. Ωστόσο, θα έλεγα ότι σχηματικά, από άποψη πολιτισμού, παιδείας, συνήθειας, εμείς είμαστε στα δέντρα και τρώμε βελανίδια και πετάμε τα σκουπίδια όπου βρούμε κι όχι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι. Τα στατιστικά δείχνουν την αμείλικτη αλήθεια. Το 2016 στην Ελλάδα ανακυκλώθηκαν 15,81 κιλά ανά κάτοικο, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 110 κιλά. Για σκεφτείτε τη διαφορά. Μόλις το 16% των σκουπιδιών μας ανακυκλώνεται, έναντι μέσου όρου Ευρωπαϊκής Ένωσης 27%. Μόνο το 3% λιπασματοποιείται, έναντι 15% της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τι να πεις, λοιπόν; Είμαστε πάρα πολύ πίσω και χρειάζονται πολύ περισσότερες κινήσεις. Προχθές ήμουν στον Βοτανικό, όπου είδα τις ανεξέλεγκτες χωματερές. Θυμάμαι ο Πρόεδρος, ο αγαπητός κ. Κακλαμάνης, όταν ήταν Δήμαρχος Αθηναίων είχε θέσει το θέμα ως πρώτη προτεραιότητα και τότε είχε γίνει δουλειά. Είχε σταματήσει και η καύση αυτών των τοξικών και, εν πάση περιπτώσει, η Δημοτική Αστυνομία τότε διαρκώς ήλεγχε αυτές τις ανεξέλεγκτες, μικρές, θα έλεγα, «χημικές βόμβες» πέντε λεπτά από την Ομόνοια. Θα καλούσα, λοιπόν, και τον κ. Καμίνη να πάει στον Βοτανικό και, αν δεν ξέρει πώς να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, ας καλέσει μια σύσκεψη - δεν ξέρω με ποιους - με τους ειδικούς, για να σταματήσει αυτό το περιβαλλοντικό έγκλημα πέντε λεπτά απ' την Ομόνοια. Πάμε παρακάτω. Η περιβαλλοντική υποβάθμιση τύπου Βοτανικού και Ασπροπύργου δεν είναι τόσο μακριά όσο νομίζουμε. Εάν βάλουμε και την αντίστοιχη περιβαλλοντική του Σαρωνικού, θα έλεγα, ότι η Αθήνα, η πρωτεύουσα, το Λεκανοπέδιο γενικότερα βρίσκεται σε έναν κλοιό περιβαλλοντικής απειλής και αυθαιρεσίας. Πάμε να δούμε, τώρα, το σχέδιο νόμου. Εμείς, όπως σας είπαμε και στις επιτροπές, το βρίσκουμε θετικό. Θα ψηφίσουμε θετικά. Θεωρούμε ότι υπάρχουν επιμέρους ενστάσεις, τις οποίες θα σας πω και ελπίζω να τις διορθώσετε, αλλά, όπως και να το κάνουμε, υπάρχει ένας εξορθολογισμός των συστημάτων ορθολογικής διαχείρισης. Θα έλεγα ότι βασίζεστε - και καλά κάνετε - και στη δουλειά προηγούμενων ετών, προηγούμενων κυβερνήσεων και, επιτέλους, μπαίνουν και κάποιοι κανόνες σοβαροί και πρακτικοί και ρεαλιστικοί στη λειτουργία των φορέων των ΣΣΕΔ, των συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης, όπως η υιοθέτηση κανονισμών λειτουργίας. Το θεωρώ αυτό εκ των ων ουκ άνευ. Η λειτουργία του Ηλεκτρονικού Εθνικού Μητρώου Παραγωγών Αποβλήτων είναι θετικό στοιχείο, διότι χωρίς αυτό σε ποια βάση θα κινηθείς στην πληροφόρηση στοιχείων; Τι στατιστική αποτίμηση θα κάνεις και τι έλεγχο θα κάνεις, εάν δεν υπάρχει αυτή ακριβώς η καταγραφή των παραγωγών; Όπως, επίσης, θετική είναι και η πρόβλεψη των αρχών Δημοσίου Δικαίου που ισχύουν για τις δημόσιες συμβάσεις, αναφορικά με τη λειτουργία των ΣΣΕΔ. Θετικό αυτό, κύριε Υπουργέ. Οι ποσοτικοί στόχοι για την ανακύκλωση πιστεύω ότι θα πρέπει να αναθεωρούνται και να επικαιροποιούνται διαρκώς. Ενώ από τη μια είναι θετικό, βεβαίως, ότι οι δήμοι αναλαμβάνουν ή, εν πάση περιπτώσει, τους δίνεται ένας ρόλος παραπάνω για την ανακύκλωση και τη δυνατότητά τους να καταρτίζουν και να εφαρμόζουν αυτοτελώς την οργάνωση και τη διαχείριση των δημοτικών τους αποβλήτων, φοβάμαι ότι κάποιοι από τους δήμους δεν θα τα καταφέρουν. Δεν έχουν ούτε την τεχνογνωσία ούτε το υπόβαθρο. Εκεί χρειάζονται βοήθεια από την κεντρική διοίκηση. Για εμάς η αρχή της διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού θα έπρεπε να επεκτείνεται όχι μόνο στους παραγωγούς συσκευασιών, αλλά και στα άλλα προϊόντα, όπως κατονομάζονται στο άρθρο 2. Θα σας αναφέρω κάποιες άλλες ενστάσεις, όπως για το άρθρο 4 παράγραφος 3, που λέει ότι η ιδιότητα του μετόχου ή εταίρου φορέα του ΣΣΕΔ είναι ασυμβίβαστη με την ιδιότητα του μετόχου ή μέλους του οργάνου διοίκησης επιχείρησης, η οποία εκτελεί εργασίες επεξεργασίας συλλογής αποβλήτων. Εγώ θα έλεγα ότι είναι στενόμυαλη αυτή η διάταξη. Γιατί να το περιορίσουμε; Κάλλιστα μια επιχείρηση θα μπορούσε να προβαίνει και στον ρόλο που περιγράφεται στη διάταξη αλλά και στην επαναχρησιμοποίηση αυτών των υλικών και την ένταξή τους στη λεγόμενη κυκλική οικονομία. Όλοι προσπαθούμε και αυτό το σχέδιο νόμου θέτει ως μια πρώτη, θα έλεγα, βάση την προώθηση της κυκλικής οικονομίας. Εδώ θα έλεγα ότι το άρθρο 4 παράγραφος 3 την περιορίζει, τη στενεύει. Επίσης, ο περιορισμός του κόστους των διοικητικών εξόδων των φορέων ΣΣΕΔ στο 10% των εσόδων θα έλεγα ότι είναι περιοριστικός, θα έλεγα ότι είναι προβληματικός. Επισημάνθηκε και από τους φορείς στη δεύτερη συνεδρίαση της επιτροπής. Δεν επαρκεί το ποσοστό αυτό για κάποιους φορείς. Για κάποιους ενδεχομένως να είναι αρκετό, αλλά για κάποιους άλλους όχι. Γιατί να τους περιορίσουμε και να μην τους αφήσουμε με ρεαλιστική βάση να επισημάνουν ποιο είναι το πραγματικό ποσοστό των διοικητικών τους εξόδων και αντιστοίχως να κινηθούν; Θα έλεγα, δηλαδή, ότι είναι αντιπαραγωγικό αυτό το ποσοστό, αυτό το ταβάνι. Τώρα για το Συλλογικό Σύστημα Εναλλακτικής Διαχείρισης Αποβλήτων Εκσκαφών, Κατασκευών και Κατεδαφίσεων. Εδώ έχουμε την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» και όχι την αρχή της διευρυμένης ευθύνης του παραγωγού. Αν σκεφτεί κανείς όλους αυτούς τους χώρους που πάνε και πετάνε τα μπάζα, θα έλεγε κανείς ότι μάλλον είναι κι αυτή η διάταξη περιοριστική και δεν θα καταφέρει και πολλά. Εμείς λέμε να διευρυνθεί η ευθύνη. Να μην είναι μόνο «ο ρυπαίνων πληρώνει», γιατί άντε βρες τον και άντε πιάσ' τον πού πηγαίνει τώρα, σε ποιο βουνό, σε ποια χαράδρα και τα πετάει. Να έχουμε την ευθύνη του παραγωγού διευρυμένη και σ' αυτό το σημείο. Η διάταξη της παραγράφου 6, του άρθρου 4β αφορά στην τρίμηνη προθεσμία στον ΕΟΑΝ να απαντήσει και να χορηγήσει έγκριση ή όχι σε ΑΣΕΔ ή ΣΣΕΔ. Μετά την παρέλευση αυτού του χρονικού διαστήματος λέει ο νόμος ότι θα πρέπει να θεωρείται εγκεκριμένο. Θα έλεγα ότι είναι προβληματική αυτή η διάταξη. Πρέπει ο ΕΟΑΝ να ασκεί ελεγκτικό και εγκριτικό ρόλο, ρυθμιστικό, εποπτικό στην αγορά των συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης. Επίσης, σοβαρές επιφυλάξεις διατηρούμε για την ικανότητα των ΟΤΑ α΄ βαθμού, όπως σας είπα και νωρίτερα, να ανταποκριθούν. Είναι διαπιστωμένη η αργή προσαρμογή των δήμων. Εδώ έχουμε αρκετούς Βουλευτές οι οποίοι ήταν δήμαρχοι. Κάποιοι τα κατάφεραν, κάποιοι θα σας μιλήσουν για τις αδυναμίες που αντιμετώπισαν, λόγω έλλειψης πόρων, κυρίως, αλλά και τεχνογνωσίας και ικανού προσωπικού να ανταποκριθεί σε υψηλότερου επιπέδου συνθήκες αποτελεσματικής δουλειάς, μελέτες και λοιπά. Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στη διαδημοτική συνεδρίαση του ΕΣΔΝΑ, που διαχειρίζεται τη χωματερή στη Φυλή, θα έλεγα ότι ήταν αρκετά παραστατικά γι' αυτό που σας λέω. Δηλαδή, από τους εξήντα έξι συνεργαζόμενους δήμους οι τριάντα εννιά αύξησαν τις ποσότητες απορριμμάτων και μόλις είκοσι επτά κατάφεραν μια μικρή μείωση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εθνική πολιτική για τα απόβλητα αποτελεί μέρος της πολιτικής για τη βιώσιμη ανάπτυξη μιας χώρας. Αποτελεί το βασικό επίσης, θα έλεγα, εργαλείο για την προστασία του περιβάλλοντος. Αποτελεί μια εξαιρετική ευκαιρία να εκπαιδεύσεις τους πολίτες όχι μόνο σε θέματα συμπεριφοράς έναντι του περιβάλλοντος, αλλά και υγείας έναντι του εαυτού τους. Η βιώσιμη κατανάλωση και παραγωγή δημιουργεί ευκαιρίες σε εκείνους που είναι υπόχρεοι να μετατρέπουν τις περιβαλλοντικές προκλήσεις σε οικονομικές ευκαιρίες με καλύτερους όρους για τους καταναλωτές. Αν βελτιώσουμε τις επιδόσεις στη διαχείριση των αποβλήτων - θεωρώ ότι υπάρχει ένα καλό βήμα εδώ - , τότε και θα έχουμε μείωση της παραγωγής των αποβλήτων και θα αυξηθεί το ποσοστό της επαναχρησιμοποίησης και ανακύκλωσης υλικών και θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, δεδομένου ότι οι επιχειρηματικές ευκαιρίες θα ανοίξουν. Για την πλαστική σακούλα, για το άρθρο 6, θα αφήσω τον αγαπητό μου συνάδελφο κ. Δανέλλη να σας μιλήσει, ο οποίος συμμετείχε παλαιότερα με τη ιδιότητά του ως Ευρωβουλευτής στη διαμόρφωση του Ευρωπαϊκού Κανονισμού. Να πω εγώ το εξής. Άκουσα αρκετό κόσμο να λέει: «Πω, πω! Τώρα την πλαστική σακούλα θα πρέπει να την πληρώνουμε;». Μα και τώρα την πληρώνεις, αγαπητέ καταναλωτή. Την πληρώνεις και τη χρυσοπληρώνεις. Η τιμή της πλαστικής σακούλας ενσωματώνεται στην τελική τιμή του προϊόντος που αγοράζεις, είτε είναι μπισκότα είτε είναι απορρυπαντικό είτε οτιδήποτε άλλο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για τις τροπολογίες θα μιλήσω στη δευτερολογία μου. Θέλω να ακούσω και τον κ. Παππά. Βέβαια, θα επισημάνω το εξής. Δεν βλέπω στην τροπολογία - το λέω από τώρα, μήπως μας δώσετε την απάντηση - διάταξη για τον έλεγχο του «πόθεν έσχες» των υποψηφίων καναλαρχών. Ωραία. Να μας το διευκρινίσετε, κύριε Υπουργέ. Εμείς θα ψηφίσουμε θετικά και από εκεί και πέρα ελπίζω να αλλάξει κάτι κυρίως στην παιδεία του Έλληνα. Δεν γίνεται να πηγαίνεις σε οποιοδήποτε μέρος της Ελλάδος και να βλέπεις παντού σκουπίδια. Δεν γίνεται να πηγαίνεις στις παραλίες και να βλέπεις γόπες. Αν είναι δυνατόν! Εν έτει 2017 οι ελληνικές παραλίες να έχουν γόπες. Στον Καναδά τις γόπες ξέρετε τις επαναχρησιμοποιούν, για να φτιάχνουν πλαστικές παλέτες. Εδώ κάποιοι θεωρούν ότι η άμμος είναι το τασάκι της κοινωνίας.
Και τα πεζοδρόμια και η άσφαλτος.
Και τα πεζοδρόμια και η άσφαλτος και οπουδήποτε. Δεν το συζητάμε. Για να μη μιλήσω, ότι πριν να γίνει γόπα το τσιγάρο, κάπου, κάποιος το έχει καπνίσει. Να μιλήσω για τους δημόσιους χώρους; Αυτά είναι θέματα παιδείας που θα χρειαστούν - φοβάμαι - πολλά χρόνια και έντονη προσπάθεια από όλους μας, για να γίνουμε κι εμείς εφάμιλλοι αυτού που μας αξίζει: καθαρό περιβάλλον, βιώσιμο περιβάλλον και κυκλική οικονομία. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Αμυρά, και για τη συνέπεια στον χρόνο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, δεκαοκτώ μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το ιδιωτικό γενικό λύκειο «ΣΧΟΛΗ ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΥ». Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριε Παππά, έχετε τον λόγο. Κανονικά οι τροπολογίες έχουν πέντε λεπτά, αλλά επειδή η δικιά σας δεν είναι τροπολογία, είναι μικρό σχέδιο νόμου. Σας βάζω δέκα λεπτά, για να μην αρχίσουμε τους καυγάδες με τα κουδούνια κ.λπ. και μετά θα ρωτήσω τον κ. Φάμελλο αν θέλει να μιλήσει ή θα ξεκινήσουμε με τους ομιλητές και θα ακολουθήσει. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, είμαι βέβαιος ότι δεν θα κάνω κατάχρηση του χρόνου και σας ευχαριστώ για την ανοχή και την πρόνοια, εκ των προτέρων. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, καταθέτουμε σήμερα σειρά νομοτεχνικών βελτιώσεων, οι οποίες προέκυψαν από εκτεταμένη διαβούλευση που είχαμε με το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης πάνω στον ν.4339/2015. Η σημερινή τροπολογία έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι μετά την ψήφισή της μπαίνουμε στην τελική ευθεία για την αδειοδότηση. Θα ακολουθήσει σε πολύ λίγες μέρες η δημοσίευση της προκήρυξης και θέλω να πω ότι είμαι βέβαιος ότι μέχρι το τέλος του έτους, δεν νομίζω ότι θα μπούμε στο επόμενο, θα έχουμε και τη διεξαγωγή της πολυθρύλητης διαγωνιστικής διαδικασίας, η οποία θα βγάλει επιτέλους αυτή την ντροπή από το τηλεοπτικό τοπίο και συνολικά από το θεσμικό πλαίσιο της χώρας. Καταλήξαμε στις συγκεκριμένες νομοτεχνικές βελτιώσεις έπειτα από εξαντλητική συζήτηση με την ανεξάρτητη αρχή, η οποία έχει και την αποκλειστική ευθύνη για τη διεξαγωγή της διαγνωστικής διαδικασίας, όπως ακριβώς την είχε την ευθύνη για τη διεξαγωγή της διαγνωστικής διαδικασίας στις αρχικές ρυθμίσεις του ν.4339, ο οποίος θα εφαρμοστεί και στην προκειμένη περίπτωση. Βεβαίως, εδώ θα ήθελα να πω σε όλο το Σώμα, καλωσορίζοντας κατ' αρχάς τη θετική τοποθέτηση από το Ποτάμι, ότι το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης έχει στελεχωθεί από ανθρώπους που δεν πρότεινε μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ ή μάλλον από ανθρώπους που πολύ λίγο πρότεινε ο ΣΥΡΙΖΑ και πρότειναν και τα άλλα κόμματα και κατέληξε σε κάποιες ομόφωνες αποφάσεις, τις οποίες νομίζω ότι όλες οι δημοκρατικές πτέρυγες της Βουλής οφείλουν να υποστηρίξουν, να χειροκροτήσουν και να στείλουν κι ένα σήμα προς όλους τους συμμετέχοντες της αγοράς ότι δεν θα βρουν πολιτικό αποκούμπι για να υπονομευθεί για άλλη μια φορά η προσπάθεια της πολιτείας να βάλει τέλος στην παραβίαση του Συντάγματος. Αυτό νομίζω ότι θα είναι πάρα πολύ σημαντικό. Θυμίζω: Τιμή εκκίνησης 250 εκατομμύρια, ελάχιστος αριθμός εργαζομένων τετρακόσια άτομα, πράγμα που θα ενισχύσει την απασχόληση σε αυτόν τον καταταλαιπωρημένο κλάδο της οικονομικής μας ζωής, τον κλάδο των ΜΜΕ. Πιο συγκεκριμένα, με την τροπολογία καταργείται η κατηγορία ενημερωτικού προγράμματος θεματικού περιεχομένου, δηλαδή όποιος θέλει να έχει ειδησεογραφικό πρόγραμμα, πρέπει να πάει στο γενικό περιεχόμενο, δηλαδή όποιος θέλει να έχει ειδησεογραφικό πρόγραμμα πρέπει να συμμετέχει σε αυτή τη διαγωνιστική διαδικασία και να μην ελπίζει σε άλλη, για να πάρει θεματική άδεια ειδήσεων. Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει, νομίζω, ότι αυξάνεται και η αξία της άδειας και είμαι πάρα πολύ αισιόδοξος ότι θα έχουμε πάρα πολύ καλά αποτελέσματα. Δικαίωμα συμμετοχής στη διαδικασία, επίσης, θα έχουν εταιρείες με έδρα την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον ευρωπαϊκό οικονομικό χώρο, ώστε να είναι ευχερέστερος ο έλεγχός τους. Κύριε Αμυρά, επειδή κάνατε μια αναφορά πριν, είναι πάρα πολύ ενδελεχής ο έλεγχος, συνέβη και στον διαγωνισμό της 30ής Αυγούστου, απλά, κατά τη γνώμη μας, με τη συγκεκριμένη τροπολογία θωρακίζεται περαιτέρω. Υπάρχει μια τροπολογία, επίσης, η οποία έχει, κατά τη γνώμη μας, πάρα πολύ μικρή πιθανότητα να εφαρμοστεί, αλλά δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα να συμπεριληφθεί στις νομοτεχνικές βελτιώσεις, η οποία λέει ότι, εάν δεν απονεμηθεί κάποια άδεια στη διαδικασία, δηλαδή αν προσέλθουν, για παράδειγμα, έξι ενδιαφερόμενοι και περισσέψει μία άδεια, το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης υποχρεούται να την επαναπροκηρύξει αμέσως μόλις εκδηλωθεί ενδιαφέρον. Αν, δηλαδή, προκηρυχθούν και αποδοθούν έξι άδειες και μείνει μία «ορφανή», την επόμενη εκδήλωσης ενδιαφέροντος από οποιονδήποτε πρέπει να γίνει επαναπροκήρυξη για τη μία άδεια που «περίσσεψε» από την πρώτη διαγωνιστική διαδικασία. Γίνεται σαφές και στον νόμο ότι για όλη τη διάρκεια ισχύος των δημοπρατούμενων αδειών δεν θα προκηρυχθούν επιπλέον άδειες της ίδιας κατηγορίας. Νομίζω ότι είναι μία αυτονόητη ρύθμιση, η οποία ακριβώς διασφαλίζει ότι για τη διάρκεια της δεκαετίας, για τη διάρκεια της άδειας, δεν θα υπάρξει εκ μέρους της πολιτείας μία παραβίαση μονομερής των συμφωνηθέντων. Γίνεται απολύτως σαφές, λοιπόν - και για αυτό είχαμε ήδη κινηθεί στην προηγούμενη διαδικασία, αλλά τελικά δεν ήρθε στη Βουλή να ψηφιστεί και καλώ όσους έχουν ασχοληθεί με το θέμα να το ανακαλέσουν στη μνήμη τους - , ποιο είναι το χρονικό όριο λειτουργίας των καναλιών τα οποία δεν θα συμμετέχουν ή θα συμμετέχουν ανεπιτυχώς, ενώ είναι ήδη λειτουργούντα, στη διαγωνιστική διαδικασία. Η διάρκεια αυτή καθορίζεται στους τρεις μήνες, είτε μετά την προκήρυξη είτε μετά την αδειοδότηση, αν πρόκειται για κανάλι που συμμετείχε και δεν αδειοδοτήθηκε. Βεβαίως - και εδώ νομίζω ότι ήταν μια πληγή η οποία θα έπρεπε και με την πρόνοια του νόμου να μην μπορεί να ανοίγει - απαγορεύεται η μεταβολή της φυσιογνωμίας του προγράμματος και της εμβέλειας εκπομπής των καναλιών που λειτουργούν μέχρι σήμερα. Να θυμίσω ότι έχουν υπάρξει στο παρελθόν, δυστυχώς παραπάνω από μία φορά, φαινόμενα καναλιών τα οποία κοιμήθηκαν με περιφερειακή άδεια και ξύπνησαν με πανελλαδική, απλώς μόνο μέσω σκοτεινών διαδρομών και τηλεφώνων που σηκώνονταν. Τότε δεν είχαμε βέβαια πολιτικές εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες μέσω των τηλεοπτικών σταθμών και των τηλεοπτικών εκπομπών. Αυτές οι ντροπές γίνονταν, διότι είχαμε και μια ντροπιαστική σύνθεση και μη νόμιμη σύνθεση του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης από λειτουργούς οι οποίοι εξέθεταν την πολιτεία με τις αποφάσεις και τις παραλείψεις τους. Αυτή ήταν δυστυχώς η πραγματικότητα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Με αυτή την έννοια θα ήθελα και από αυτό το Βήμα για ακόμα μία φορά χωρίς μισόλογα, χωρίς περιστροφές να πω ένα «μπράβο» στους ανθρώπους που συναποτελούν το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, διότι έχουν κάνει πολύ περισσότερα βήματα ως ανεξάρτητη αρχή από όσα είχαν γίνει στη χώρα μας για πολλές δεκαετίες. Είμαστε στα τελευταία στάδια συγκρότηση της προκήρυξης, έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία, έβγαλαν ομόφωνες αποφάσεις και για τον αριθμό των αδειών και για το ελάχιστο τίμημα το οποίο ορίζεται στο ύψος του τιμήματος που πετύχαμε με τον περσινό διαγωνισμό και νομίζω ότι είμαστε σε μια κατάσταση που είναι και από την πλευρά της ανεξάρτητης αρχής θωρακισμένη και ομόφωνη η απόφαση και κυρίως διαμορφώνονται οι όροι συναίνεσης στο πολιτικό σκηνικό. Δεν προσφέρεται, κατά τη γνώμη μου, πλέον το θέμα για δημιουργία εντυπώσεων. Ούτε, βεβαίως, προσφέρεται για την προσφιλή τακτική ορισμένων οι οποίοι πάνε στη μέθοδο «βρίζω - ψηφίζω». Σηκώνουν τους τόνους ορισμένοι για να υπάρξουν οι εντυπώσεις, να κοπούν μερικά βίντεο και να παίξουν ενδεχομένως τα κανάλια και να διαχυθούν στο διαδίκτυο και, όταν έρθει η ώρα της ψηφοφορίας, τοποθετούνται θετικά. Νομίζω λίγος σεβασμός και στους ανθρώπους που μας παρακολουθούν δεν θα έβλαπτε. Θα ανέβαζε το κύρος του Κοινοβουλίου και θα έστελνε ένα μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις ότι τα πράγματα θα αλλάξουν. Τελειώνοντας θα ήθελα να κάνω μία έκκληση, η οποία δεν αφορά τις τροπολογίες στις οποίες αναφέρθηκα. Οδεύουμε προς τη σωτηρία του ταμείου των εργαζομένων στον Τύπο, του ΕΔΟΕΑΠ, μια υπόθεση που δυστυχώς κάποιοι τη θεωρούσαν χαμένη. Το ταμείο σώζεται με βάση την κυβερνητική πρόταση, όπως τονίζει και με ανακοίνωσή της η ΕΣΗΕΑ. Πολύ λυπάμαι που θα το πω, ας αντιδρούν και ας εκβιάζουν κάποιοι εκδότες, χρησιμοποιώντας πάλι ως ασπίδα - νομίζουν - τους εργαζόμενους. Είναι εκδότες, δυστυχώς, που είχαν συνηθίσει στο τσάμπα, τσάμπα άδεια, τσάμπα εισφορές. Δεν μπορεί αυτό το πράγμα να συνεχιστεί. Εδώ θέλω να κάνω για άλλη μια φορά έκκληση στον πολιτικό κόσμο να υψωθεί ένα τείχος απέναντι σε αυτές τις λογικές. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει τέτοια ταλαιπωρία, να δίνουμε τέτοια μάχη με τους θεσμούς, ούτως ώστε αυτό το ταμείο να διασωθεί και εδώ να δίνουμε ή να κλείνουμε το μάτι σε τέτοιες λογικές. Ούτε η σιωπή είναι χρυσός. Θέλει ξεκάθαρες τοποθετήσεις, υπεύθυνες, από όλες τις πολιτικές δυνάμεις, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Απευθυνόμαστε, λοιπόν, κυρίως στους Βουλευτές και στα κόμματα της Αντιπολίτευσης και τους καλούμε και την τροπολογία για την αδειοδότηση των τηλεοπτικών σταθμών αλλά και τη ρύθμιση για τον ΕΔΟΕΑΠ να τις στηρίξουν. Πριν κατέβω από το Βήμα, κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου απλώς να καταθέσω στα Πρακτικά την επιστολή από το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, το οποίο μας κατέγραψε και τις συμφωνημένες νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Τη ρύθμιση για τον ΕΔΟΕΑΠ την έχετε καταθέσει;
Όχι, λέμε ότι θα έρθει. Δεν είμαι ο αρμόδιος.
Θα έρθει από την ερχόμενη εβδομάδα και μετά.
Δεν είμαι ο αρμόδιος.
Ενημέρωση έκανε ο κύριος Υπουργός και επ' αυτού του θέματος κουβέντα δεν θα ανοίξει.
Όχι, να μην ανοίξει. Νομίζω, κύριε Πρόεδρε - και με αυτό ολοκλήρωσα - , ότι υπάρχει μια μεγάλη ευκαιρία πραγματικά εδώ να γίνει μια μεγάλη τομή μέσω ευρύτατων πολιτικών συναινέσεων. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Θα δώσω τον λόγο στον κ. Καραθανασόπουλο, γιατί μετέχει σε επιτροπή που συνεδριάζει. Δεν θα κάνει χρήση όλου του χρόνου της ομιλίας του ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΚΚΕ, παρά μόνο τρία λεπτά για το συγκεκριμένο θέμα της τροπολογίας και αφού τελειώσει από την επιτροπή, θα έρθει να συνεχίσει. Κύριε Καραθανασόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ. Και η συγκεκριμένη τροπολογία, την οποία φέρνει τελευταία στιγμή και εκπρόθεσμη ο κ. Παππάς, εντάσσεται στο πλαίσιο της συνολικότερης διαπάλης, η οποία εκδηλώνεται το τελευταίο χρονικό διάστημα - σφοδρότατης διαπάλης θέλουμε να τονίσουμε - για τον έλεγχο των μέσων μαζικής ενημέρωσης, έντυπων και ηλεκτρονικών. Μάλιστα η Κυβέρνηση σε αυτή τη διαπάλη συμμετέχει ενεργά, για να διαμορφώσει ένα τέτοιο περιβάλλον για πιο φιλικά μέσα ενημέρωσης όσον αφορά τη στήριξη της Κυβέρνησης και της κυβερνητικής πολιτικής. Άλλωστε, κάθε κυβέρνηση επεδίωκε αυτό με τα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης, τα μέσα δηλαδή που βρίσκονται στα μέχρι των επιχειρηματιών και τα οποία βεβαίως προβάλλουν τα συμφέροντα και την πολιτική του συστήματος, αποπροσανατολίζουν και χειραγωγούν τον κόσμο, γιατί, έτσι και αλλιώς, η δημόσια τηλεόραση ανέκαθεν - και παλιά, αλλά και τώρα - είναι άμεσα συνδεδεμένη με τα συμφέροντα της εκάστοτε κυβερνητικής πολιτικής. Έτσι, λοιπόν, είναι μια ακόμη τροπολογία, κύριε Πρόεδρε, που εξυπηρετεί κανονικά τους καναλάρχες, νυν και επίδοξους. Εδώ θέλουμε να τονίσουμε ότι και το καλοκαίρι - δεν πρόκειται να το πει ο κύριος Υπουργός - έφερε άλλη μια τροπολογία, που πάλι τα συμφέροντα των καναλαρχών εξυπηρετούσε. Την τριετή δόση για το τίμημα την έκανε δεκαετή, σε βάθος δεκαετίας, δηλαδή, θα πληρώσει το τίμημα, αν φτάσει ποτέ η δεκαετία, γιατί αλλάζουν οι νόμοι και το ξέρετε πολύ καλά. Δεύτερον, δεν έχει κανέναν περιορισμό όσον αφορά τη σύνθεση των εργαζόμενων στο κάθε κανάλι. Άρα, λοιπόν, ούτε συλλογικές συμβάσεις ούτε τίποτα, αφήνοντας ελεύθερα τα χέρια των καναλαρχών να επιλέγουν κατά πώς τους εξυπηρετεί τι σύνθεση θα έχουν στο κάθε κανάλι τους, σε βάρος, βεβαίως, και των δημοσιογράφων και των τεχνικών και όλων αυτών των εργαζόμενων που δουλεύουν σε αυτά. Άρα, δηλαδή, μια διευκόλυνση περαιτέρω. Σήμερα συνεχίζεται αυτή η διευκόλυνση. Επί της ουσίας τι κάνετε; Συγκεντρώνετε σε όλο και λιγότερα χέρια τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τον έλεγχό τους, καταργείτε τις θεματικές άδειες. Τι σημαίνει αυτό; Ότι αυτοί που θα πάρουν τις γενικές άδειες θα έχουν και το κομμάτι της πίτας και της διαφημιστικής και της ενημερωτικής. Άρα, λοιπόν, οι επτά μόνο. Τρίτον, τι κάνετε; Διασφαλίζετε ότι όσο ισχύουν οι άδειες, για δέκα χρόνια δηλαδή, δεν θα δοθεί καμμία άλλη άδεια. Άρα είναι σίγουρο ότι αυτοί οι οποίοι μπήκαν στο παιχνίδι, αυτοί θα παραμείνουν μέχρι τέλους και θα έχουν το κομμάτι της πίτας. Τέταρτον, διευκολύνετε και τη συμμετοχή offshore εταιρειών στο μετοχικό κεφάλαιο, offshore οι οποίες είναι αδειοδοτημένες από κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ενιαίου ευρωπαϊκού χώρου. Επί της ουσίας, δηλαδή, ο έλεγχος είναι τυπικός πλέον και όχι ονομαστικός, γιατί ονομαστικοποίηση των μετοχών δεν κάνετε ούτε για αυτές τις εταιρείες που είναι στην αλλοδαπή, γιατί δεν το επιτρέπει το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, ούτε πολύ περισσότερο για τις εταιρείες τις εισηγμένες στο Χρηματιστήριο, γιατί απαγορεύεται. Άρα, δηλαδή, επί της ουσίας διευκολύνετε περαιτέρω τα συμφέροντα των καναλαρχών και των επίδοξων. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Παππά, αν θέλετε να μείνετε στην παρέα μας, μένετε, αλλιώς μπορείτε να φύγετε. Ο κ. Φάμελλος ενδεχομένως να πάρει τον λόγο μετά τον τέταρτο ομιλητή. Τον λόγο θα πάρουν στη συνέχεια ο κ. Μιχελογιαννάκης, η κ. Ράπτη, ο κ. Λοβέρδος και ο κ. Καρράς. Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Μιχελογιαννάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο νόμος που ψηφίστηκε το 2001 έδωσε έμφαση στην αρχή ευθύνης του παραγωγού για το προϊόν που παράγει, δηλαδή είναι υπεύθυνος, όπως και ο εισαγωγέας, για το κόστος διαχείρισης των προϊόντων όταν αυτά καταστούν απόβλητα. Όλοι οι διαχειριστές είναι υποχρεωμένοι - έτσι ίσχυε - να οργανώσουν ή να συμμετέχουν σε συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης που δεν διανέμουν κέρδος στους μετόχους. Σήμερα υπάρχουν είκοσι δύο εγκεκριμένα συστήματα. Δεν πετύχαμε, όμως, υψηλά ποσοστά ανακύκλωσης. Τα νούμερα είναι ενδεικτικά. Το 81% των δημοτικών αποβλήτων καταλήγει σε χώρους υγειονομικής ταφής. Στην Ελλάδα το 2016 ανακυκλώθηκαν 15,8 κιλά ανά κάτοικο, όταν στην Ευρώπη ο μέσος όρος είναι 110 κιλά. Μόνο αυτό τα λέει όλα. Επίσης, η ποιότητα της ανακύκλωσης δεν είναι καλή. Πέραν, δηλαδή, των ποσοτικών και ποιοτικών κριτηρίων δεν πάμε καλά, με αποτέλεσμα να μην τροφοδοτείται η επιχειρηματική δραστηριότητα και η επανάχρηση. Ούτε υπήρξε σοβαρή καταγραφή. Είναι άλλο ένα θέμα, το οποίο είναι πολύ σημαντικό, από τον προηγούμενο νόμο. Υπάρχει μια υπέρμετρη συσσώρευση οικονομικών πόρων στα αποθεματικά των συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης. Αυτά είναι χρήματα των παραγωγών που στο τέλος έχουν μετακυλιστεί στην τιμή των προϊόντων. Άρα πού πηγαίνουν; Στον ίδιο τον καταναλωτή. Έχουμε, λοιπόν, τραπεζικά αποθέματα, ενώ θα έπρεπε να υπάρξει ανταποδοτικό όφελος στον πολίτη. Υπάρχει, επίσης, τεράστια παραοικονομία στον χώρο αυτό. Πολλοί πλούτισαν απ' αυτές εδώ τις παρενέργειες του νόμου που υπήρχε. Επίσης, ο Οργανισμός Ανακύκλωσης άργησε να συσταθεί. Είναι κι αυτό μια από τις μεγάλες αδυναμίες του συστήματος. Στόχος μας σήμερα, με τον νέο νόμο, είναι η ποσοτική αύξηση της ανακύκλωσης, όπως και η ποιοτική αναβάθμιση. Οι δήμοι θα αποφασίζουν με κίνητρα και αντικίνητρα, με χρηματικό αντίτιμο, με πρόβλεψη για εξασφάλιση πόρων από τα συστήματα διαχείρισης με ετήσιο πλαφόν το 35% των ετήσιων εσόδων. Τώρα, για την πάταξη της εισφοροδιαφυγής των παραγωγών, έχουμε την απαγόρευση διακίνησης σε αυτούς που δεν έχουν εγγραφεί στο Εθνικό Μητρώο Παραγωγών. Οι έλεγχοι και τα πρόστιμα στους ΟΤΑ πρέπει επιτέλους να λειτουργήσουν. Η μείωση της πλαστικής σακούλας - όπως περιγράφεται - η ενίσχυση του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης, τόσο σε ανθρώπινο δυναμικό όσο και στην οργάνωση, η οργανική ανακύκλωση (οικιακή, γειτονιάς ή δημοτική) και κανόνες στα μπάζα για την αξιοποίησή τους είναι όλα θέματα πολύ σοβαρά, τα οποία πρέπει να λειτουργήσουν με τον νέο νόμο. Στόχος μας, δηλαδή, κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι τίποτα άλλο από την εξοικονόμηση πόρων, τη μείωση της απόρριψης των απορριμμάτων, την αύξηση της κατανάλωσης, την κοινωνική οικονομία στην ουσία της και την απασχόληση. Ευχαριστώ.
Κι εμείς, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει η κ. Ράπτη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα συζητάμε ένα πολύ σημαντικό νομοσχέδιο, με θέμα την ανακύκλωση. Είναι ίσως δυσάρεστο που ακόμα συζητάμε ζητήματα και πρακτικές που στο εξωτερικό αποτελούν εφαρμοσμένες μεθόδους διαχείρισης, χωρίς την ανάγκη να τους επιβληθούν από οποιοδήποτε πλαίσιο ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Οι επιδόσεις της χώρας μας στην ανακύκλωση δεν μας επιτρέπουν να είμαστε αισιόδοξοι. Το ότι είμαστε εικοστοί δεύτεροι σε είκοσι οκτώ ευρωπαϊκές χώρες μάλλον δείχνει πως η ανακύκλωση δεν αποτελεί εθνική προτεραιότητα. Το να έχουμε ζητήσει παράταση πέντε ετών για την επίτευξη του στόχου του 50% σε ανακύκλωση ανακυκλώσιμων αγαθών είναι ακόμα πιο επιβαρυντικό για τη δέσμευση της χώρας στην εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Το ότι περισσότερο από το 80% ανακυκλώσιμων υλικών και οργανικών απορριμμάτων πηγαίνει ακόμα σε ΧΥΤΑ προσβάλλει την περιβαλλοντική μας συνείδηση, εκθέτει και διασύρει την Ελλάδα, έχει αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις και, βεβαίως, έχει ημερομηνία λήξεως. Δεν είμαστε καν στο μέσο ευρωπαϊκό μέτρο και είναι πραγματικά κρίμα που ακόμα συζητάμε, αντί να έχουμε ήδη εγκαταστήσει ενεργές πολιτικές για το θέμα. Θυμηθείτε το θέμα της πλαστικής σακούλας, πόσα χρόνια συζητάμε να αλλάξει. Ελπίζουμε αυτή τη φορά να επιβεβαιωθούν οι στόχοι εντός χρονοδιαγραμμάτων. Επιπλέον, ανακύκλωση δεν αποτελεί μόνο η εναπόθεση διαφόρων υλικών στους ειδικούς κάδους, αλλά κυρίως η δημιουργία πολιτών που καταναλώνουν με μέτρο. Λέγεται πως οι Έλληνες καταναλώνουμε τους πόρους της γης με ρυθμό δυόμισι φορές μεγαλύτερο απ' ό,τι οι υπόλοιποι λαοί. Αν κάνουμε και ανακύκλωση με την ίδια αρνητική στατιστική, τότε είναι μάλλον είναι αναμενόμενη η κατάταξη της χώρας μας στις τελευταίες θέσεις μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών. Όσοι έχουμε ταξιδέψει στο εξωτερικό γνωρίζουμε πως η πλαστική σακούλα έχει σχεδόν αντικατασταθεί από τη χάρτινη. Άρα δεν πρόκειται να κάνουμε κάποια επανάσταση ούτε να ανοίξουμε καινούργιους δρόμους. Συζητάμε μάλλον την εφαρμογή του αυτονόητου. Πάμε στους ΟΤΑ. Εκεί αρχίζει και τελειώνει η διαχείριση των ανακυκλώσιμων αγαθών και απορριμμάτων. Οι δήμοι έχουν την ευθύνη της ανακύκλωσης και της αποκομιδής και είναι γεγονός πως προσπαθούν να αντεπεξέλθουν σε ένα μεγάλο έργο με πολύ λίγα μέσα. Βεβαίως, τα αποτελέσματα είναι ανάλογα. Ας μη μας εκπλήσσουν, λοιπόν, οι μέτριες στατιστικές. Όσοι περάσαμε από την τοπική αυτοδιοίκηση ξέρουμε τι συμβαίνει. Κάδοι ανακύκλωσης, που δυστυχώς δεν υπάρχουν παντού και ποτέ δεν επαρκούν. Καταγγελίες για ρίψη οργανικών απορριμμάτων σε μπλε κάδους. Αποκομιδή ανακυκλώσιμων απορριμμάτων από φορτηγά. Κάδοι κομποστοποίησης που δίνονται με το σταγονόμετρο. Αυτή είναι η εικόνα του 21ου αιώνα. Αντί να επιτύχουμε τους ευρωπαϊκούς στόχους, είμαστε αδιάφοροι. Θεωρούμε την ανακύκλωση μία περιττή αγγαρεία και, συνεπώς, αναβάλλουμε διαρκώς την υλοποίησή της. Ανακυκλώνουμε όποτε το θυμόμαστε ή όταν διαβάζουμε κάποια δυσάρεστη έκθεση για το περιβάλλον. Δεν καταφέραμε ακόμα να κάνουμε την ανακύκλωση μόνιμη συνήθεια της ζωής μας. Οι δήμοι πρέπει να έχουν έναν αυξημένο ρόλο σε αυτή την ανάγκη, αλλά και την ανάλογη χρηματοδότηση. Μπορούν να κάνουν τη δουλειά καλύτερα από τον καθένα, γιατί έχουν το δίκτυο, την τεχνογνωσία και την εμπειρία. Πρέπει η πολιτεία να κινηθεί έξυπνα και άμεσα στηρίζοντας τους δήμους, ώστε να μπορέσουν να παράγουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Οι δήμαρχοι γνωρίζουν αρκετές ξένες πρακτικές σε σχέση με την ανακύκλωση, που θα μπορούσαν κάλλιστα να εφαρμοστούν και στην Ελλάδα. Θα αναφέρω, για παράδειγμα, πως στο Βέλγιο οι πολίτες αγοράζουν από το σουπερμάρκετ τη σακούλα που θα χρησιμοποιήσουν για την ανακύκλωση, με τα έσοδα να πηγαίνουν στους δήμους. Μάλιστα, οι σακούλες είναι διαφανείς, προκειμένου να ελέγχεται το περιεχόμενό τους από όσους τις συλλέγουν. Για να γίνουν, όμως, όλα αυτά, χρειάζεται μία καλή οργάνωση και ευρηματικότητα. Υπάρχουν τρόποι να χρηματοδοτηθεί η πολιτική για το περιβάλλον. Υπάρχουν καλές πρακτικές που μπορούμε να δανειστούμε από άλλα κράτη και έτσι να αυξήσουμε τα ποσοστά της ανακύκλωσης. Απλά, δεν τολμάμε. Κάνουμε πρόχειρα και αυτό, όπως τόσα άλλα. Σε ό,τι αφορά τον Εθνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης, ασφαλώς είναι θετικό πως υπάρχει ένας εξειδικευμένος φορέας ανακύκλωσης. Απλά, δεν ξέρω πόσο νόημα έχει να τον γιγαντώνουμε και να τον κάνουμε δυσκίνητο και γραφειοκρατικό, αυξάνοντας τις οργανικές του θέσεις. Ξέρετε καλά πως, όταν υπάρχουν τέτοιες αποφάσεις, το μυαλό μας πάει σε προεκλογικές προσλήψεις. Ελπίζουμε να μην είναι έτσι. Βλέπω, επίσης, προβληματική την έλλειψη πρόβλεψης για την κατάθεση στον ΕΟΑΝ ενδικοφανούς προσφυγής, κάτι που ουσιαστικά στερεί το δικαίωμα του παραβάτη από την ουσιαστική του ακρόαση, πριν κριθεί η παράβασή του. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορούμε να υποδυόμαστε τους σύγχρονους Ευρωπαίους πολίτες και να έχουμε τόσο μεγάλη απόσταση από την Ευρώπη στις πρακτικές της ανακύκλωσης. Δεν μπορούμε να αποτελούμε διαρκώς μέρος των κακών ευρωπαϊκών στατιστικών και δεν μπορώ, φυσικά, να συμφωνήσω με την επιλογή της Κυβέρνησης να αγνοεί το ουσιαστικό πρόβλημα, που είναι η διαχείριση των απορριμμάτων, και να εστιάζει μόνο στην ανακύκλωση. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ]] Το νομοσχέδιο θα μπορούσε να είναι θετικό, αλλά η Κυβέρνηση βρήκε τρόπο να μην είναι. Είναι κρίμα, γιατί η κοινωνική, οικονομική και περιβαλλοντική του διάσταση είναι εξαιρετικά κρίσιμες. Προφανώς, κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει με την ανάγκη αποτελεσματικής διαχείρισης του προβλήματος της ανακύκλωσης. Αρκεί αυτή η διαχείριση να γίνει με σύστημα και με δέσμευση σε συγκεκριμένους στόχους και χρονοδιαγράμματα. Αλλά και κανείς δεν μπορεί να συμμεριστεί την αδικαιολόγητη ευφορία της Κυβέρνησης, που παρουσιάζει την ανακύκλωση σαν μία αυτόματη διαδικασία, όταν όλοι γνωρίζουμε πως η επιτυχία της στο εξωτερικό, σε πολύ πιο πειθαρχημένα κοινωνικά συστήματα, χρειάστηκε πολλά χρόνια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ολοκληρώνω, κυρία Πρόεδρε. Το παρόν σχέδιο νόμου κινείται στη λογική της υπερ - ρύθμισης, της υπέρμετρης κρατικής παρέμβασης, της απουσίας αντιμετώπισης του προβλήματος των οργανικών απορριμμάτων και αγνοεί επιδεικτικά το πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων της Αττικής. Κάνει μικρές βελτιώσεις, αλλά στην ουσία του κοιτάει αλλού και όχι στο πρόβλημα. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο το καταψηφίζουμε επί της αρχής. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Λοβέρδος από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη για επτά λεπτά.
Κύριε εισηγητά Υπουργέ, δεν είχα σκοπώ σήμερα να πάρω τον λόγο, αλλά η τροπολογία Παππά με φέρνει στην Αίθουσα και όσα είπε ο συνάδελφος στην ομιλία του. Κοιτάξτε. Μία φράση μόνο για τον ΕΔΟΕΑΠ. Είναι πολύ προβληματικό και αναξιοπρεπές ένα μέλος της Κυβέρνησης που δημιούργησε το πρόβλημα του ΕΔΟΕΑΠ - ενώ οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν όλες αρνηθεί, ήμουν ο πρώτος κατά της ΕΔΟΕΑΠ ρύθμισης που εισηγείτο η τρόικα, με πειστικά επιχειρήματα, σοβαρά επιχειρήματα, καθόλου πελατειακά - , είναι λυπηρό ο Υπουργός της Κυβέρνησης που αποδέχθηκε τις εισηγήσεις της τρόικας, να έρχεται να μας λέει πώς θα σώσει τον ΕΔΟΕΑΠ, ενώ έχει με τη ρύθμισή της η Κυβέρνηση καταστρέψει τον ΕΔΟΕΑΠ και είναι ζητούμενο το αν μπορεί κάτι να γίνει. Το κατέστρεψε χωρίς να του δώσει καν μεταβατική περίοδο. Άρα, λοιπόν, ας φέρει την τροπολογία που μπορεί να βοηθήσει κι εκεί θα τοποθετηθούμε. Εισαγωγικές ομιλίες θριάμβου από κάποιον που δημιούργησε το πρόβλημα είναι πολιτική αναξιοπρέπεια να αρθρώνονται. Τώρα, για τον Υπουργό - απεχώρησε, αφού αγόρευσε - έχω να του πω ότι είναι ο πολύ καλύτερος, ο πιο γενναιόδωρος χορηγός επιχειρημάτων στην Αντιπολίτευση. Είναι επί τρία χρόνια Υπουργός στο ίδιο περίπου αντικείμενο και συνεχώς χορηγεί επιχειρήματα αντιπολίτευσης, εύλογης, έλλογης, σοβαρής και υπεύθυνης στην Αντιπολίτευση με αυτά που κάνει. Η κυρία Πρόεδρος, όλοι οι Βουλευτές της Αίθουσας αυτής γνωρίζουν τι είναι η τροπολογία. Έρχεται μία τροπολογία να διορθώσει, να συμπληρώσει, να ομολογήσει λάθη, όταν αυτά είναι έκδηλα, και να επιχειρήσει μια ανατροπή και, εν πάση περιπτώσει, έρχεται για να αλλάξει το νομοθετικό πλαίσιο σε μια άλλη κατεύθυνση από την προϋφιστάμενη. Ποια είναι η προϋφιστάμενη της σημερινής τροπολογίας Παππά; Είναι ο νόμος που ψηφίσατε εσείς της Πλειοψηφίας με ζητωκραυγές, περίπου πριν από δύο χρόνια, τον Οκτώβρη του 2015, κυρίες και κύριοι Βουλευτές της Συμπολίτευσης. Γίνεται σήμερα εδώ η διόρθωση κάποιου ημαρτημένου ή η συμπλήρωση ενός νόμου; Αυτό γίνεται; Ανακαλώ στην κοινοβουλευτική σας μνήμη τι έχει συμβεί. Ζητωκραυγάζατε ότι θα είναι ένας νόμος που θα έβαζε τάξη στο τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό τοπίο. Το βασικό του άρθρο ακυρώνεται έναν χρόνο μετά από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Υπήρξαν τρεις ή τέσσερις τροπολογίες αυτού του Υπουργείου για να γίνει ο διαγωνισμός, συνεδριάσεις της Διάσκεψης των Προέδρων, όπου μέμφεται ο Υπουργός, η Κυβέρνηση γενικά και οι Βουλευτές της Συμπολίτευσης τις ολιγωρίες δήθεν του ΕΣΡ και σήμερα έρχεται μία τροπολογία με είκοσι αλλαγές του νόμου Παππά. Είναι αυτό τροπολογία; Και του ασκείται δριμύτατη κριτική γι' αυτή του την πρακτική. Είναι μια πρακτική αλαζονείας, αναβολών, καθυστέρησης, μη τελεσφόρησης του βασικού στόχου και του ιδίου και του νόμου του και της Πλειοψηφίας στα λόγια. Αντί να πει ότι έκανε λάθη και ταπεινά να προσπαθήσει να εξηγήσει τις αλλαγές, φέρνει είκοσι αλλαγές στον δικό του νόμο με εισηγήσεις του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης και μας λέει ότι τώρα πια ανοίγει ο δρόμος, που τον έκλεινε ο ίδιος με την εμμονή του και τις εσφαλμένες του ρυθμίσεις. Και επειδή του ασκείται κριτική, παρακαλεί, ικετεύει και τον φιλοκυβερνητικό Τύπο να επιτεθεί στους ασκούντες κριτική. Αυτός είναι! Και έρχεται εδώ να μας πει τι; Τι είναι αυτό με το οποίο θα επιταχύνει τα πράγματα; Να μας πει ότι διορθώνει τα λάθη του, ότι ακούει το ΕΣΡ, του οποίου δεν έχει λύσει ακόμα κανένα εσωτερικό πρόβλημα λειτουργίας. Τον έχω παρακαλέσει και προσωπικά να το κάνει και όχι μόνο εγώ, αλλά και οι άλλες πολιτικές δυνάμεις του τόπου που αντιπολιτεύονται σήμερα την Πλειοψηφία. Δεν έχει κάνει τίποτα. Αφήνει τους ανθρώπους με εκκρεμότητες. Τους ακούει κατ' ανάγκην, για να αποφύγει ακυρώσεις. Έχει δημιουργήσει με μία τροπολογία του, για την οποία δεν πήρε γνώμη - όπως είναι υποχρεωμένος - από το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, προϋποθέσεις ανατροπής του νόμου του στο Συμβούλιο της Επικρατείας και πάλι απ' όσους θα διαμαρτύρονται. Έχει φτιάξει μια διαδικασία που μας την παρουσιάζει και πάλι ονειρική - είναι ο Παππάς 4, ο Παππάς 5 εναντίον του προηγούμενου και του αρχικού Παππά - και μας λέει ότι «τώρα πια θα προχωρήσουμε και να την ψηφίσετε». Δεν έχουμε καμμία εμπιστοσύνη στις νομοθετικές του πρωτοβουλίες. Το παρελθόν για τον κ. Παππά είναι αμείλικτο και για το μέλλον θα κριθεί. Θα κριθεί όχι μόνο από τα πολιτικά επιχειρήματα που ανταλλάσσουμε εδώ, αλλά και από το Συμβούλιο της Επικρατείας και τα δικαστήρια. Γιατί ακούμε και πάλι ότι διαμαρτυρόμενοι κάποιοι προσφεύγουν. Θα τα δούμε αυτά. Θέλω να κλείσω την τοποθέτησή μου, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με μία αναφορά σε μία πρόταση που του έκανε το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης και που αφορά το τίμημα και οδήγησε στην δική του υπουργική απόφαση περί της βάσης εκκινήσεως, για την οποία έκανε και επί τροχάδην λόγο εδώ στην προηγούμενη ομιλία του. Τα χρήματα για κάθε άδεια προσδιορίζονται εδώ με γνώμη πραγματικά του ΕΣΡ στα 35 εκατομμύρια. Ο πολλαπλασιασμός των αδειών επί του ποσού δίνει περίπου το ποσό το οποίο είχε επιτευχθεί στον διαγωνισμό του 2015-2016. Ακούστε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Εκείνος ο διαγωνισμός κατέληξε σε αυτό το ποσό επειδή υπήρχε μια «ΣΥΡΙΖΑ Bank» που τροφοδοτούσε και επειδή υπήρχε και ένας «λαγός», όπως είπε ο ίδιος μετά τον διαγωνισμό. Βγήκε έξω από τον τόπο της διαγωνιστικής διαδικασίας και είπε ότι «εγώ ήμουν λαγός για να ανεβάζω το ποσό, ας αξιοποιήσει η Κυβέρνηση όσο καλύτερα μπορεί τα χρήματα που θα πάρει χάριν των φτωχών και των πονεμένων». Ο «λαγός» και η «ΣΥΡΙΖΑ Bank» οδηγούν κάπου το ποσό. Με βάση εκεί που οδηγήθηκε το ποσό αυτό μας λένε σήμερα ότι αυτή θα είναι η τιμή εκκίνησης. Την αγορά εγώ δεν την ξέρω. Σέβομαι και το ΕΣΡ, αλλά και τον οποιοδήποτε έχει κάποιο έλλογο επιχείρημα. Θα δούμε στην πορεία των πραγμάτων αν όλα αυτά από λόγια θα γίνουν πράξη. Πάλι η πραγματικότητα κρίνει την Κυβέρνηση και όχι τα λόγια της Αντιπολίτευσης. Η ζωή την κρίνει την Κυβέρνηση, η ζωή ελέγχει τα πεπραγμένα μιας κυβέρνησης και δευτερευόντως τα επιχειρήματα των κομμάτων στη Βουλή. Η πραγματικότητα δίνει διαστάσεις του καθένα μας στην πορεία και όχι τα λόγια του ή ακόμα και τα λόγια που είναι κριτικά εναντίον του. Εμείς στηλιτεύουμε μία μέθοδο αλαλούμ νομοθέτησης. Υπογραμμίζουμε τις πολιτικές κυβιστήσεις και τις συνεχείς αλλαγές ενός νόμου για τον οποίο και όταν ψηφίστηκε και όταν άλλαζε και όταν αλλάζει κάποιοι χειροκροτούν σε βάρος του εαυτού τους αφού αλλάζουν τον εαυτό τους. Υπογραμμίζουμε πάλι ότι δεν είναι η τελευταία φάση πριν τη διενέργεια του διαγωνισμού, θα έχουμε και άλλα, θα έρθουν και άλλες αλλαγές εδώ. Και αδυνατούμε να εκφέρουμε μια γνώμη σοβαρή, τεκμηριωμένη για κάτι το οποίο υπόσχεται επιτέλους έναν διαγωνισμό, ενώ διαγωνισμός ακόμα δεν υπάρχει. Η Κυβέρνηση κρίνεται από τις ανακρίβειες, από τις παλινδρομήσεις της. Η Αντιπολίτευση υπογραμμίζει αυτές τις ανακρίβειες, υπογραμμίζει αυτή την ανακολουθία. Και όσον αφορά τη συγκεκριμένη διάταξη νόμου, η δική μας γνώμη θα εκφραστεί και στη συνέχεια της συζήτησης, αλλά προκαταβολικά σπεύδω να σας πω μετά την ομιλία του Υπουργού ότι αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Καρράς, Ανεξάρτητος Βουλευτής.
Κυρία Πρόεδρε, πιάνοντας στα χέρια μου τον νόμο αυτόν που συζητάμε σήμερα, βλέπω ότι ρίχνει το βάρος στην ανακύκλωση των δημοτικών κυρίως απορριμμάτων. Αντίθετα απ' αυτό, με την έννοια των άλλων προϊόντων που αναφέρεται στο άρθρο 2, αφήνει κενά πάρα πολλά. Όμως, αντίστοιχης βαρύτητας προς τη διαχείριση των δημοτικών απορριμμάτων, των αστικών, των οικιακών γενικότερα, είναι και η διαχείριση όλων των άλλων προϊόντων. Να δώσω μια σειρά παραδειγμάτων: Είναι τα νοσοκομειακά, τα βιομηχανικά, όπως είναι οι εξυγιάνσεις γαιών και πολλά άλλα, από τα οποία προκύπτουν απόβλητα τα οποία άλλα είναι δυνατό να τύχουν επεξεργασίας, άλλα είναι αδύνατο και πρέπει να διαχειριστούν, ούτως ώστε να καταστούν μη επικίνδυνα και να μπορέσουν να απορριφθούν με ασφάλεια σε προκαθορισμένους χωροθετημένους χώρους. Αυτό, λοιπόν, το γενικό περίγραμμα οδήγησε τη σκέψη μου και σε μία άλλη κατηγορία αποβλήτων, η οποία - ιδιαίτερα στην Αττική - αποτελεί μείζον ζήτημα, στην κατηγορία των αποβλήτων των προϊόντων εκσκαφών, κατεδαφίσεων και κατασκευών. Αυτό, βέβαια, σήμερα δεν φαίνεται στην παρούσα χρονική περίοδο κρίσιμο για τον λόγο ότι δεν υπάρχουν καθαιρέσεις κτηρίων για να προκύψουν απόβλητα, δεν εκτελούνται μεγάλα δημόσια έργα, ούτως ώστε να πούμε ότι έχουμε προϊόντα εκσκαφών που πρέπει να τα διαχειριστούμε. Όμως, είναι ανάγκη να λειτουργήσει προς την κατεύθυνση αυτή η διαχείριση έστω και των μικρών ποσοτήτων, γιατί; Γιατί η πολύπαθη Αττική περιβάλλεται από ορεινούς όγκους. Οι ορεινοί όγκοι αυτοί στη διαχρονική διαδρομή έχουν γίνει αντικείμενο λατομικής εκμετάλλευσης, έχουμε ακόμα τα παραδείγματα των πληγών στα βουνά περιμετρικά της Αττικής. Έχουν γίνει προσπάθειες αποκατάστασης και έχουν αποτύχει κατά τον μείζονα λόγο και θα το πω στη συνέχεια. Νομίζω ότι ήρθε η ώρα πια, όταν μιλάμε για περιβαλλοντική πολιτική, όταν μιλάμε για αποκαταστάσεις και αναπλάσεις, να δούμε και το περιβάλλον αυτό καθαυτό ως φυσικό παράγοντα και παράγοντα ζωής. Έρχεται, λοιπόν, και δημιουργείται ένας κρατικός φορέας - γιατί ο ΕΟΑΝ τυπικά υπήρχε, δεν θεωρώ, όμως, ότι μπορούσε να αποδώσει - πολυτελής, αν θέλετε την άποψή μου σήμερα, ο Εθνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης, ο οποίος αφ' εαυτού λόγω της σειράς των διευθύνσεων των τμημάτων των αλληλοκαλυπτομένων αρμοδιοτήτων, πού θα οδηγήσει; Στην ανευθυνότητα και στην αδράνεια. Δεν έχει να παράσχει τίποτε άλλο, διότι όταν διαχέεται η ευθύνη, οδηγούμεθα στην ανευθυνότητα, όταν διαχέονται οι αρμοδιότητες, οδηγούμεθα στην αδράνεια και δεν θέλω να οδηγήσω τη σκέψη μου στο ότι πολλές φορές αυτό είναι μια ενεργός αιτία διαφθοράς, διότι για να δραστηριοποιηθούμε ή να ενεργοποιηθούμε πρέπει να έχουμε άλλα κίνητρα. Το αφήνω στην μπάντα. Επανέρχομαι, λοιπόν, στο ζήτημα, το οποίο είχα θέσει απαρχής. Ζούμε στην Αττική, ζούμε στο λεκανοπέδιο της Αθήνας και πρέπει να λάβουμε πρόνοιες πλήρους αποκατάστασης. Δεν έχει σημασία αν είμαστε σε περίοδο οικονομικής κρίσης ή όχι. Θα σας μεταφέρω μια προσωπική εμπειρία. Την πρώτη φορά, που συζήτησα και αντελήφθη το ζήτημα των αργούντων λατομείων και μεταλλείων της Αττικής ήταν το 1985, όταν ζητήθηκε γνωμοδότηση στο γραφείο μου, αν μπορούν να ενταχθούν οι αποκαταστάσεις αυτές στον τότε ψηφισμένο νόμο, τον ν.998/1979, περί προστασίας των δασών, ο οποίος δεν περιείχε καμμία διάταξη ως προς αυτές τις δραστηριότητες. Φτάναμε, λοιπόν, στο 2000- και θα μου επιτρέψει ο Υπουργός μια ιστορική αναδρομή και στο σημείο αυτό - οπότε με τον οργασμό των Ολυμπιακών Αγώνων έπρεπε να βρούμε χώρους να ρίχνουμε τα προϊόντα εκσκαφών και να μπορούμε να ανοίξουμε και την Αττική Οδό, να φτάσουμε στο αεροδρόμιο και τα μεγάλα ολυμπιακά έργα να κατασκευάσουμε και να βάλουμε, αν θέλετε, στην μπάντα - μια άλλη προσωπική εμπειρία, θα μου επιτρέψετε να σας μεταφέρω - τις συνεχείς αρνήσεις του λεγόμενου Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας, ο οποίος είχε μια πολυτελή περιβαλλοντική διάσταση και αρνείτο τα πάντα. Φτάσαμε λοιπόν, να προσφύγουμε στο Συμβούλιο της Επικρατείας και να ζητήσουμε να κρίνει - και έκρινε ευτυχώς - ότι δεν ήτο πλήρως στελεχωμένος και οργανωμένος σε αυτό το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και ξεπεράσαμε αυτόν τον σκόπελο. Όμως, δημιουργήθηκε μια αιτία πλουτισμού, διαφθοράς. Ποια ήταν αυτή; Παραχωρήθηκαν το σύνολο σχεδόν των ορεινών όγκων στις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες να απορρίπτουν τα απορρίμματα, τα απόβλητα, τα οποία προέκυπταν, και ενώ τυπικά υπήρξε μια νομοθεσία, η νομοθεσία αυτή ποτέ δεν εφαρμόστηκε και οδήγησε σε πλουτισμό διαφόρων με την έννοια του εισιτηρίου πλέον κάθε αυτοκινήτου, που θα πήγαινε ανενεργό λατομείο, ενώ ήταν ήδη το εισιτήριο πληρωμένο από το δημόσιο, ήταν μέσα στο πρόγραμμα, μέσα στη σύμβαση της εκτελέσεως του έργου, να πληρώνει και ένα εισιτήριο, το οποίο να καταλήγει πια στους ίδιους, οι οποίοι το έστελναν εκεί για να απορρίψει. Όμως, σήμερα έχουμε μια εικόνα. Έχουμε καταγραφή εκατόν πενήντα τεσσάρων αργούντων μεταλλείων και λατομείων στην Αττική. Από αυτά λίγα είναι πραγματικά αποκατεστημένα και έχουμε ανάγκη να τα χρησιμοποιήσουμε ως χώρους αποθέσεως αποβλήτων αλλά με ποιο τίμημα; Και εδώ ζητώ την προσοχή του Υπουργού, για τον εξής λόγο, ότι στη νομοθεσία υπάρχει και το ειδικό τέλος ταφής, το οποίο είναι αποτρεπτικό πλέον για αυτές τις δραστηριότητες της αποκατάστασης του τοπίου, για τον λόγο ότι προϋποθέτει στα χώματα, στο κοινό χώμα επεξεργασία. Μα, τι επεξεργασία να γίνει στο κοινό χώμα; Σας διαβάζω, αν μου επιτρέψετε, τις διατάξεις, οι οποίες λένε ότι οι οργανισμοί ή οι επιχειρήσεις που διαθέτουν σε χώρο υγειονομικής ταφής τα απόβλητα που κατατάσσονται στις διάφορες κατηγορίες, μεταξύ αυτών στον κωδικό 17 του εθνικού καταλόγου αποβλήτων, που είναι και τα απλά χώματα, επιβαρύνονται - ευτυχώς δεν έχει ενεργοποιηθεί ακόμα - με ειδικό τέλος ταφής ανά τόνο αποβλήτων, το οποίο ορίζεται για σήμερα 35 ευρώ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ερωτώ, λοιπόν, θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε σε λειτουργία καθεστώτος αποκατάστασης εκείνων των πληγών που ζούμε γύρω μας, που τις βλέπουμε, που διακόπτουν την οπτική εικόνα του τοπίου, που διακόπτουν τη φυσική συνέχεια της βιοποικιλότητας, αν δεν λάβουμε, και με αυτόν τον νόμο ακόμα πρόνοια να ρυθμίσουμε αυτή την κατάσταση, η οποία διατηρείται επί δεκαετίες και κανείς δεν δίνει σημασία; Η άποψή μου είναι ότι ανεξάρτητα από την όποια νομοθεσία των δημοσίων έργων υπάρχει, πρέπει να σταθεί η Κυβέρνηση, να λάβει πρωτοβουλία να συντονίσει τη διαδικασία αυτή, να μην την αφήσει στα χέρια επιτηδείων, όπως πολλές φορές έχει αφεθεί, για να μπορέσουμε, αν πηγαίνουμε έναν περίπατο, έστω στα Λιόσια, να βλέπουμε ένα καλό αποτέλεσμα που έχει προκύψει. Γιατί διαφορετικά - θα το πω και αυτό και τελειώνω - εκεί πηγαίνει ο κάθε τυχάρπαστος και πετάει οτιδήποτε απόρριμμα έχει, για να μην το οδηγήσει σε νόμιμο χώρο απόθεσης, για να μην πληρώσει τέλος και στο τέλος εκεί γίνονται εστίες μόλυνσης και περιβαλλοντικής υποβάθμισης. Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει η κ. Ιγγλέζη, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ από τον Νομό Χαλκιδικής.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πολύ σημαντική η τροπολογία του Υπουργού Ψηφιακής Πολιτικής κ. Παππά, για να γίνει επιτέλους ο διαγωνισμός για τις άδειες των τηλεοπτικών συχνοτήτων, για να έχουμε επιτέλους αδειοδοτημένους τηλεοπτικούς σταθμούς, οι οποίοι θα πληρώνουν για το δημόσιο αγαθό που εκμεταλλεύονται. Εγώ, όμως, θα επιμείνω οικολογικά και θα επικεντρωθώ στο εξίσου σημαντικό νομοσχέδιο για την ανακύκλωση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα ένα σχέδιο νόμου που θέτει εκ νέου τους όρους για την οργάνωση της ανακύκλωσης στη χώρα και ως εκ τούτου αποτελεί ένα θετικό βασικό θεσμικό εργαλείο. Μιλάμε για την ανακύκλωση ως το κυρίαρχο μοντέλο σήμερα για τη διαχείριση των απορριμμάτων, τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά. Η εθνική πολιτική για τη διαχείριση των στερεών αποβλήτων αποτελεί μέρος της πολιτικής για τη βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας. Η ανακύκλωση στο πλαίσιο της κυκλικής οικονομίας αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της δίκαιης ανάπτυξης και της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας. Η αξιοποίηση των πόρων με τρόπο που σέβεται, προστατεύει και διατηρεί το περιβάλλον, αποτελεί μονόδρομο για την οικονομική ανάπτυξη, με όρους αειφορίας και για τη δημιουργία θέσεων εργασίας με χαρακτηριστικά βιωσιμότητας. Ο εθνικός σχεδιασμός διαχείρισης απορριμμάτων που ισχύει εδώ και δύο χρόνια σηματοδοτεί τη στροφή στη διαχείριση στερεών αποβλήτων. Βασίζεται στην ανάκτηση, ανακύκλωση και επαναχρησιμοποίηση του 50% των απορριμμάτων σε αντίθεση με το σημερινό απογοητευτικό 20% σε τοπικό επίπεδο στα όρια της λειτουργίας των δήμων και της τοπικής κοινωνίας και οικονομίας. Στο πλαίσιο της διαλογής στην πηγή περιλαμβάνεται πλέον και η υποχρέωση για χωριστή συλλογή των βιοαποβλήτων. Στόχος είναι η υγειονομική ταφή να αποτελεί την τελευταία επιλογή και να έχει περιοριστεί σε λιγότερο από το 30% του συνόλου των στερεών αποβλήτων, ενώ σήμερα αποτελεί την καθιερωμένη πρακτική για το 80% των απορριμμάτων. Η νέα διαχείριση των απορριμμάτων είναι στενά συνδεδεμένη με την κυκλική οικονομία. Διαμορφώνει τις συνθήκες για την αξιοποίηση νέων τεχνολογιών και την ανάπτυξη της καινοτομίας, ενώ ταυτόχρονα παράγει νέες θέσεις εργασίας. Πρόκειται για ένα μοντέλο ποιοτικά διαφορετικό με το αδιέξοδο περιβαλλοντικά και οικονομικά σχέδιο που ακολουθούσε η χώρα όλα τα προηγούμενα χρόνια και βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με τη λογική των μεγάλων και ακριβών έργων, που υποθήκευαν τους ΟΤΑ, εκτόξευαν τα δημοτικά τέλη για χρόνια και θα πολλαπλασίαζαν τα ευρωπαϊκά πρόστιμα που θα πλήρωνε πάλι ο φορολογούμενος. Η αλλαγή, λοιπόν, στο μοντέλο διαχείρισης στερεών αποβλήτων αποτελεί και επί της ουσίας αλλαγή του παραγωγικού και του καταναλωτικού μοντέλου στη χώρα μας, για το οποίο θέτουμε τις βάσεις. Αποσκοπεί στον κοινωνικό οικολογικό μετασχηματισμό της παραγωγής, της μετάβασης σε μια οικονομία των κοινωνικών αναγκών που χρησιμοποιεί αποδοτικά τους πόρους και είναι φιλική στο περιβάλλον. Στόχος του νομοσχεδίου είναι ένας και μοναδικός, η ενίσχυση της ανακύκλωσης. Το 2016 στην Ελλάδα ανακυκλώθηκαν 15,8 κιλά ανά κάτοικο, ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 110 κιλά ανά κάτοικο. Μετά από δεκαέξι χρόνια από την πρώτη νομοθεσία για την ανακύκλωση, βρισκόμαστε σε αυτό το απογοητευτικό σημείο. Αυτή την κατάσταση καλούμαστε όλοι, συνάδελφοι και συναδέλφισσες, να την αλλάξουμε. Να την αλλάξουμε πρώτα και κύρια στην αντίληψη του καθενός και της καθεμιάς από εμάς, να την αλλάξουμε στην αντίληψη των συμπολιτών μας, να την αλλάξουμε στην αντίληψη των δομών της τοπικής αυτοδιοίκησης. Οι δήμοι αποτελούν βασικό μοχλό στη διαχείριση των απορριμμάτων και αυτό είναι ποικιλοτρόπως διατυπωμένο και στο παρόν νομοσχέδιο, αλλά και στον ΕΣΔΑ. Κατέχουν καθοριστικό ρόλο στο έργο της ανακύκλωσης, με τοπικά σχέδια και τους στόχους για κάθε ΟΤΑ, τα οποία συντάσσονται στο πλαίσιο των περιφερειακών σχεδίων και του εθνικού σχεδιασμού και αποτελούν τον οδηγό της ανακύκλωσης σε κάθε περιοχή, με κίνητρα και αντικίνητρα, αλλά και σύγχρονους κανονισμούς καθαριότητας και με καθορισμένο πλαίσιο συνεργασίας με την κοινωνική οικονομία. Στόχος του νομοσχεδίου είναι ακόμα η ενίσχυση της λειτουργίας των συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης, ώστε να μπορούν να ενισχύσουν ουσιαστικά την ανακύκλωση και την αξιοποίησή τους για τον σκοπό που συγκροτούνται και όχι για άλλους εμπορικούς σκοπούς ή για τη δημιουργία αποθεματικών. Αυτό το νομοσχέδιο μεριμνά, ώστε ο πόρος της ανακύκλωσης, που είναι ένας κοινωνικός πόρος, να αξιοποιείται προς όφελος των κοινωνιών που τον καταβάλλουν και να επιστρέφει σε αυτές. Για τον λόγο αυτό επιβάλλεται η ορθολογική του αξιοποίηση και μέγιστη διαφάνεια στη διαχείρισή του. Ακόμα, περιέχεται ειδικό κεφάλαιο στον νόμο για την ενίσχυση του ρόλου του ΕΟΑΝ, του Εθνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης και όσον αφορά τη στελέχωσή του και όσον αφορά τη διάρθρωσή του, στους τομείς δηλαδή που σχετίζονται με τον έλεγχο, με τη σχέση του με τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης και παράλληλα, ενισχύεται και η αρμοδιότητά του στον έλεγχο της λειτουργίας της ανακύκλωσης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να κλείσω, λέγοντας ότι είναι πάρα πολύ σημαντικά τα μέτρα που προβλέπονται για τη μείωση της χρήσης της πλαστικής σακούλας. Πρόκειται για ένα θέμα που ήδη έχουμε συζητήσει εκτενώς με τους συναδέλφους στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας Περιβάλλοντος και είναι σημαντική η ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής οδηγίας και με νομοθετική ρύθμιση. Δεν θέλω να αναφερθώ στην καταστροφή που προκαλούν τα πλαστικά στο φυσικό περιβάλλον, στη βιοποικιλότητα και στη διατήρηση των ειδών, ούτε και στο αυτονόητο της ελαχιστοποίησης της χρήσης τους. Θέλω να πω ότι πρόκειται για ένα θέμα που αναδεικνύει με ιδιαίτερη έμφαση τη σπουδαιότητα που έχει η ενημέρωση του κόσμου, τη σπουδαιότητα που έχει η περιβαλλοντική εκπαίδευση στα σχολεία, αλλά και η διαμόρφωση περιβαλλοντικής συνείδησης σε όλους μας, ώστε νομοθετήματα, όπως αυτό που συζητάμε σήμερα, να αγκαλιαστούν από τον κόσμο και να γίνει αντιληπτή η αναγκαία αλλαγή στον τρόπο που διαχειριζόμαστε τα απόβλητά μας, εάν θέλουμε να έχουμε μέλλον σε αυτόν τον πλανήτη. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε και για την τήρηση του χρόνου, κυρία συνάδελφε. Έχει ζητήσει τον λόγο ο Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής κ. Παππάς. Κύριε Παππά, πόσα λεπτά θέλετε;
Για ένα - δυο λεπτά, κυρία Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Δεν θα ταλαιπωρήσω το Σώμα. Θέλω να πω και να θυμίσω σε σχέση με την τοποθέτηση του εκπροσώπου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης το εξής: Το τίμημα πήγε εκεί που πήγε, διότι έγινε η πρώτη προσπάθεια στην ιστορία να αποτιμηθεί αυτό το σπάνιο δημόσιο αγαθό, το οποίο κατ' ομολογία των χρηστών, των ανθρώπων που έχουν ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς δημιουργεί πάρα πολύ σοβαρές οικονομικές απολαβές. Τα γράφουν στις αγωγές που κάνουν και μας ζητάνε δεκάδες εκατομμύρια, επειδή έχασαν ένα σόου για μισή σεζόν και ομολογούν ότι υπάρχει πάρα πολύ μεγάλο οικονομικό αποτέλεσμα. Για το δε ποσό, το οποίο εκτινάχθηκε στα 250 εκατομμύρια, πλειοδότησαν - θα έλεγα στον εκπρόσωπο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης - ο κ. Μαρινάκης και ο κ. Κυριακού, κανένας «λαγός». Αντιλαμβάνομαι, βεβαίως, την κεκτημένη ταχύτητα με την οποία κινείται δυστυχώς η Δημοκρατική Συμπαράταξη - οφείλω την τοποθέτηση του εκπροσώπου της να την εκλάβω ως τοποθέτηση συλλογική και όχι προσωπική - αλλά η κεκτημένη ταχύτητα καμμιά φορά οδηγεί και σε τεχνητό οφσάιντ. Θα συνεχίσουν, δηλαδή, κάποιοι να τρέχουν με φόρα και με φωνές απέναντι και στις ρυθμίσεις και στον διαγωνισμό και στην αδειοδότηση, αλλά θα τους εγκαταλείψουν και αυτοί που νομίζουν ότι τους υποστήριζαν. Ας κοιτάξουν λίγο τα ραδιόφωνα σήμερα το πρωί, γιατί έμαθα ότι και ένας από τους διαπρύσιους εχθρούς της αδειοδοτικής διαδικασίας πέρυσι, ένας δικηγόρος, τοποθετήθηκε και εκτίμησε ότι θα ολοκληρωθεί η διαγωνιστική διαδικασία. Προσέξτε, εάν κατάλαβα - ομολογώ ότι δεν ήταν απολύτως σαφές - από την τοποθέτηση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, από το «βρίζω - ψηφίζω» πήγαμε στο «βρίζω - δικαίωμα». Αναγνωρίζετε, λοιπόν, το δικαίωμα. Και υπάρχει χρόνος μέχρι την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Θέλω να καλέσω τους εκπροσώπους της Δημοκρατικής Συμπαράταξης να διαβάσουν ενδελεχώς την επιστολή, την οποία λάβαμε από το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, να την κρίνουν ως τέτοια…
Και στο επόμενο debate να μας πουν.
…να αντιληφθούν ότι είμαστε με μία ρυθμιστική αρχή, η οποία ομόφωνα έχει καταλήξει σε κάποιες αποφάσεις, αυτές τις αποφάσεις να τις στηρίξουν και να μην έρχονται εδώ κλείνοντας το μάτι σε όσα συμφέροντα επιθυμούν να συνεχιστεί το τσάμπα. Είναι μία χρυσή ευκαιρία. Καλωσορίζω για άλλη μια φορά τη θετική στάση από τον εκπρόσωπο του Ποταμιού. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για δύο λεπτά.
Κύριε Θεοχαρόπουλε, δεν αναφέρθηκε προσωπικά. Μίλησε για τη Δημοκρατική Συμπαράταξη. Τι να κάνουμε τώρα;
Σας ζητάω τον λόγο ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης για δύο λεπτά. Δεν θα μιλήσω επί προσωπικού.
Ορίστε, κύριε Θεοχαρόπουλε, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, άκουσα προσεκτικά το τι είπατε. Δεν ξέρω αν ενημερωθήκατε ακριβώς για την επιχειρηματολογία του ομιλητή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Λοβέρδου. Αυτό που σας λέμε είναι ότι σήμερα, για άλλη μια φορά, παραδεχθήκατε πόσο εσφαλμένα έχετε κινηθεί στον συγκεκριμένο τομέα. Αν δεν είχε αποφασίσει το Συμβούλιο της Επικρατείας για την αντισυνταγματικότητα και είχατε προχωρήσει με τη δική σας λογική πριν δύο χρόνια, αυτή τη στιγμή όλα αυτά τα οποία αναφέρατε σήμερα ότι είναι απαραίτητα - εσείς το είπατε «γιατί το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης λέει» - δεν θα ήταν αντικείμενο συζήτησης. Θα είχαμε προχωρήσει, λοιπόν, με μία νομοθέτηση στο συγκεκριμένο θέμα, η οποία δεν θα έλυνε το πρόβλημα. Αυτό το οποίο σας λέμε είναι ότι η άναρχη κατάσταση στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο που υπήρχε και έπρεπε να διορθωθεί δεν διορθώθηκε όλα αυτά τα χρόνια με δική σας ευθύνη. Με δική σας ευθύνη δεν ήταν το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης το υπεύθυνο. Και ξέρετε πολύ καλά ότι στη Διάσκεψη των Προέδρων βοηθήσαμε στο να υπάρξει Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Επιτεθήκατε στο Συμβούλιο της Επικρατείας όταν υπήρξε η απόφαση για αντισυνταγματικότητα του νόμου σας. Κι έρχεστε σήμερα με μία τροπολογία - σχέδιο νόμου, όπως σας αναφέραμε χαρακτηριστικά, με είκοσι αλλαγές στο πόδι - εννοώ ότι στο πόδι γίνεται η συζήτηση όταν γίνεται έτσι με μια τροπολογία - και σας λέμε ότι δεν έχουμε εμπιστοσύνη, καθώς φέρνετε συνεχώς αλλαγές επί αλλαγών, τροπολογίες επί τροπολογιών. Από την πρώτη στιγμή εμείς σας είχαμε ζητήσει να υπάρχει τάξη, αλλά να υπάρχει με ευθύνη του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Αυτή, λοιπόν, την υπεύθυνη στάση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης θα ήθελα να σας παρακαλέσω να μην την παρερμηνεύετε. Διότι με αυτή την υπεύθυνη στάση συμβάλαμε στο να υπάρχει Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης σήμερα, στο να δείξουμε στον ελληνικό λαό τα προβλήματα του αρχικού νομοσχεδίου, του νόμου Παππά, ο οποίος είναι διάσημος πλέον, όταν εσείς - η Κυβέρνησή σας - και η κυβερνητική εκπρόσωπος κατηγορούσατε το Συμβούλιο της Επικρατείας και συλλήβδην το δικαστικό σύστημα για τις αποφάσεις, οι οποίες έλεγαν ότι ο αριθμός των τεσσάρων αδειών, αυθαίρετα από το Υπουργείο και όχι ουσιαστικά από το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης - τι θέλετε να πείτε κύριε Παππά ότι είναι από το Ινστιτούτο της Φλωρεντίας, όταν πήρατε την πρόταση; - είναι εντελώς αυθαίρετος.
Κύριε Θεοχαρόπουλε, περάσαμε και τα τρία λεπτά.
Εμείς, λοιπόν, λέμε ότι υπάρχει Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Για την υπεύθυνη στάση μας δεν έχουμε να δώσουμε σε εσάς κυρίως κανέναν λόγο.
Σε εμάς; Στον λαό!
Τον λόγο έχει ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνος Σκρέκας.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Αναφερόμενος σε αυτά τα οποία είπε η προηγούμενη συνάδελφος, δεν μπορώ να καταλάβω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, πού αναφέρεται οτιδήποτε για το θέμα της κυκλικής οικονομίας σε αυτό το νομοσχέδιο. Διότι, όταν μιλάμε για διαχείριση απορριμμάτων και ανάκτηση υλικών, θα πρέπει τελικά να συζητάμε και για την κυκλική οικονομία και για το πώς θα μειώσουμε τα απορρίμματα, τα οποία αναγκαζόμαστε στη συνέχεια να τα διαχειριστούμε, να τα ανακτήσουμε, να τα ανακυκλώσουμε και στο τέλος, κάποια από αυτά, να καταλήξουν και στις χωματερές. Άρα, εμείς, κύριε Υπουργέ, πρέπει να σας πούμε ξεκάθαρα ότι, ως Νέα Δημοκρατία, δεν στηρίζουμε επί της αρχής αυτό το νομοσχέδιο. Και δεν το στηρίζουμε, κύριε Υπουργέ, για τον εξής απλό λόγο: Διότι, παρόλο που το προετοιμάζατε για πάνω από έναν χρόνο, δυστυχώς αποδεικνύεται ότι φέρνετε ένα νομοσχέδιο το οποίο είναι και πρόχειρο, αλλά και δεν ασχολείται με σημαντικά στοιχεία, τα οποία αφορούν την ανακύκλωση των απορριμμάτων. Θα σας πω ένα παράδειγμα. Πού αναφέρεται εδώ, κύριε Υπουργέ, για το οργανικό κλάσμα; Πού αναφέρεται και τι αναφέρεται για το πώς θα διαχωριστούν τα οργανικά απόβλητα, δηλαδή τα απορρίμματα και τα απόβλητα τα οποία είναι από τροφές κ.λπ.; Δεν λέτε τίποτα γι' αυτό. Δεν λέτε τίποτα από όσα ανέφερε ο κ. Καρράς για τα προϊόντα εκσκαφών. Δεν λέτε τίποτα για τα προϊόντα από κατεδαφίσεις και οικοδομικές εργασίες. Δεν αναφέρετε τίποτα και παρ' όλα αυτά, θέλετε να μας φέρετε αυτό το νομοσχέδιο και να μας πείτε ότι είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο καλύπτει τα πάντα και ότι έρχεται να σώσει την Ελλάδα και να διπλασιάσει ή να αυξήσει πολύ τα ποσοστά ανακύκλωσης, πράγμα που δεν το κάνει και δεν το κάνει γιατί δεν δίνει λύσεις. Παράδειγμα: Τι κάνετε σε ό,τι αφορά τη δημιουργία ανταγωνισμού και την υποβοήθηση να δημιουργηθούν περισσότερα συλλογικά συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης; Δεν κάνετε τίποτα και δεν λέτε τίποτα. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν κάποια συστήματα διαχείρισης που πολλά από αυτά κάνουν καλά τη δουλειά τους. Τι κάνετε, όμως, εσείς για να βοηθήσετε να εισέλθουν νέα συστήματα σε αυτόν τον τομέα; Για παράδειγμα, σας είπα και στην επιτροπή ότι θα μπορούσατε, όταν ένα συλλογικό σύστημα εναλλακτικής διαχείρισης συγκεντρώνει ποσότητες προς ανακύκλωση πάνω από τον στόχο, τότε να έχει τη δυνατότητα αυτές οι ποσότητες να τις δώσει με αντίτιμο σε ένα άλλο εναλλακτικό σύστημα διαχείρισης το οποίο είναι υπό δημιουργία κι έτσι, να βοηθήσετε να δημιουργηθεί ανταγωνισμός και να μην βοηθάτε τις μονοπωλιακές καταστάσεις, που σε πολλές περιπτώσεις έχουν δημιουργηθεί σε αυτόν τον τομέα. Προσπαθείτε με έναν στρεβλό, κρατικίστικο και έναν τρόπο που έρχεται από προηγούμενες εποχές, να ελέγξετε τον τρόπο λειτουργίας των συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης. Ορίζετε, για παράδειγμα, κάποιες οριζόντιες ρυθμίσεις. Δεν θα ξεπερνάει το διοικητικό κόστος πάνω από το 10% του συνολικού κόστους. Μα, συγγνώμη το σύστημα το οποίο συλλέγει οικιακές μπαταρίες είναι το ίδιο, έχει τις ίδιες ανάγκες και την ίδια λειτουργία με το σύστημα το οποίο συλλέγει μπαταρίες αυτοκινήτων; Είναι το ίδιο και έχει τις ίδιες ανάγκες με το σύστημα το οποίο συλλέγει ορυκτέλαια; Είναι το ίδιο και έχει τις ίδιες ανάγκες με το σύστημα το οποίο συλλέγει υλικά συσκευασίας; Έχουν τα ίδια έσοδα; Πώς βάζετε ένα οριζόντιο 10% και με αυτό υποτίθεται ότι καλύπτετε τα πάντα; Το ίδιο και για τα αποθεματικά. Λέτε ότι δεν θα πρέπει να έχουν πάνω από το 35% του ετήσιου εσόδου ως αποθεματικά. Να σας πω τι στρεβλώσεις δημιούργησε αυτό; Μου έχει έρθει η πληροφορία - και παρακαλώ πολύ να το ελέγξετε - ότι σε σύστημα διαχείρισης, προκειμένου να μην πάνε στο ΕΟΑΝ τα αποθεματικά, στο κράτος, αποθεματικά τα οποία είχαν συλλεγεί επί χρόνια, πήγε και σε μια χρονιά, φέτος, τα ξόδεψε όλα σε τηλεοπτική διαφήμιση κι έχει οικονομικά αποτελέσματα τα οποία παρουσιάζουν ζημιές 700.000 ευρώ, μόνο και μόνο επειδή εσείς είχατε εξαγγείλει ότι θα περιορίσετε τα αποθεματικά και αυτοί δεν ήθελαν αυτά τα αποθεματικά να πάνε στα δικά σας χέρια. Είναι αυτός τρόπος για να βελτιώσετε τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η ανακύκλωση στην Ελλάδα; Αυτός ο κρατικίστικος τρόπος; Αυτός ο τρόπος ο οποίος θυμίζει σοβιετικές εποχές; Πάνω από όλα, δεν θα το ψηφίσουμε αυτό το νομοσχέδιο επί της αρχής. Δεν λέτε τίποτα για τα οργανικά απόβλητα και τα διαθέσιμα υλικά, όπως σας είπα. Νομοθετείτε πράγματα τα οποία είναι ήδη νομοθετημένα και απλά θα μπορούσατε να τα βάλετε σε εφαρμογή. Δεν προβλέπετε τίποτα για την κυκλική οικονομία. Δεν ασχολείστε με τα αγροτικά και τα κτηνοτροφικά απόβλητα. Δεν λέτε τίποτα για αυτά, λες και δεν υπάρχουν. Προβλέπετε μια φαραωνική οργάνωση πενήντα δύο ατόμων. Ακούστε, κύριε Υπουργέ, τι κάνετε. Σήμερα ο ΕΟΑΝ έχει έντεκα άτομα. Έχει επτά μόνιμους και έχει και τέσσερις συμβασιούχους. Από τους επτά μόνιμους, οι τρεις είναι αποσπασμένοι, που με τον νόμο της κινητικότητας από τον Απρίλιο και μετά θα πρέπει να φύγουνε. Εσείς προβλέπετε ότι οι τέσσερις μόνιμοι που θα απομείνουν και οι τέσσερις συμβασιούχοι, δηλαδή οκτώ, θα πρέπει μέσα σε έξι μήνες και με ένα άλλο περιθώριο τριών μηνών, όπως δίνετε εσείς, να εγκρίνουν τα επιχειρησιακά πλάνα και τα επιχειρησιακά σχέδια όλων των συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης, είτε αυτά προέρχονται και θα ιδρυθούν από τους φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης είτε τα υπάρχοντα. Είναι δυνατόν οκτώ άνθρωποι να κάνουν όλοι αυτή τη δουλειά μέσα σε τρεις μήνες; Τι σημαίνει αυτό; Ότι απλά θα έχουμε συστήματα τα οποία θα λειτουργούν και για τα οποία επί της ουσίας δεν θα έχει ελεγχθεί το επιχειρησιακό τους πλάνο. Όμως, πάνω από όλα αυτό το οποίο πρέπει να αναφέρω είναι τι κάνετε με το μεγάλο, με το τεράστιο θέμα των σκουπιδιών στην Αττική. Εδώ έχετε φέρει ένα νομοσχέδιο, λέτε ότι θα δώσετε λύση για τα πάντα και δεν μας λέτε το εξής: Σε ενάμιση χρόνο από σήμερα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο ΧΥΤΑ της Φυλής κλείνει. Και κλείνει γιατί δεν έχει τη δυνατότητα να παραλάβει άλλα σκουπίδια. Εγώ ρωτάω τον Υπουργό και την Κυβέρνηση να μας πει: Σε ενάμιση χρόνο από σήμερα, πού θα πηγαίνουν τα σκουπίδια της Αττικής; Πού θα πηγαίνουν τα σκουπίδια της Αθήνας; Στην Αττική παράγεται το 50% περίπου του όγκου των σκουπιδιών όλης της Ελλάδας. Πού θα τα πάτε, κύριε Υπουργέ; Τι θα τα κάνετε σε ενάμιση χρόνο; Είναι αυτό υπεύθυνη πολιτική αντιμετώπιση; Η προηγούμενη κυβέρνηση είχε προβλέψει δύο εργοστάσια στη δυτική Αττική, να διαχειρίζονται επτακόσιες και τετρακόσιες χιλιάδες τόνους ανά έτος, με ΧΥΤΑ δίπλα και δύο εργοστάσια στην ανατολική Αττική, στην Κερατέα και στο Γραμματικό. Για να καταλήξουμε στη δημιουργία αυτών των εργοστασίων, είχε προηγηθεί ανταγωνιστικός διάλογος με όλες τις τεχνολογίες ανοικτές, είχαν προετοιμαστεί μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων, είχαν χωροθετηθεί - όπως σας είπα - είχαν οριστικοποιηθεί τα τεύχη δημοπράτησης και είχε προβλεφθεί κοινοτική χρηματοδότηση 140 εκατομμυρίων ευρώ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα χρειαστώ ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε. Εσείς σε ενάμιση χρόνο τι θα έχετε κάνει; Γιατί σύμφωνα με τον νέο περιφερειακό σχεδιασμό, που η δική σας περιφερειάρχης έχει εγκρίνει, προβλέπονται τέσσερα ή πέντε τέτοια συστήματα, τα οποία αντί για ένα εκατομμύριο τετρακόσιες χιλιάδες τόνους θα επεξεργάζονται ένα εκατομμύριο τόνους, δεν έχουν χωροθετηθεί, δεν έχουν οριστικοποιηθεί, δεν έχουν γίνει τα τεύχη δημοπράτησης, δεν έχουν γίνει οι μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων, δεν έχει γίνει τίποτα απολύτως και σε ενάμιση χρόνο οι Αθηναίοι θα κληθούν να ζουν με τα σκουπίδια να φθάνουν σε ύψος ουρανοξύστη δίπλα στα σπίτια τους! Σας ρωτάμε ξανά και σας ρωτήσαμε και στην επιτροπή: Τι θα κάνετε με αυτό το τεράστιο πρόβλημα, με αυτή τη νάρκη, την οποία έχετε αφήσει για την επόμενη κυβέρνηση; Αυτό αποδεικνύει ότι δεν ενδιαφέρεστε να δώσετε λύσεις για τα ουσιαστικά προβλήματα και ξοδεύετε χρόνο σε θέματα, τα οποία σε τελευταία ανάλυση, δεν πρόκειται να τα αντιμετωπίσετε και να τα υλοποιήσετε εσείς. Και ξέρετε τι μου θυμίζει και ολοκληρώνω με αυτό, κύρια Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές; Μου θυμίζει αυτό που είπε ο κ. Τσίπρας χθες - την ίδια πρακτική και μεθοδολογία ακολουθεί και ο παρών Υπουργός - για το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης, ότι ήταν δίκαιο και έγινε πράξη. Καταθέτω, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τα στοιχεία για το 2014, τον μήνα Δεκέμβριο, που δείχνουν ότι έγιναν είκοσι χιλιάδες αιτήσεις για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, που είχε νομοθετηθεί και είχε γίνε πράξη από την προηγούμενη κυβέρνηση, τα δεκατρία πιλοτικά προγράμματα σε δεκατρείς δήμους και είχε συμπεριληφθεί στον προϋπολογισμό του 2015 ένα δισεκατομμύριο ευρώ περίπου, για να επεκταθεί σε όλη την Ελλάδα. Καταθέτω τι προέβλεπε το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα τότε, δηλαδή 400 ευρώ για τετραμελή οικογένεια, υπό προϋποθέσεις. Καταθέτω την έναρξη καταβολής του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος παραμονές Χριστουγέννων. Καταθέτω και κάτι άλλο, κυρίες και κύριοι Βουλευτές: Τι λέγατε τότε και τι έλεγε τότε ο ΣΥΡΙΖΑ για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, σύμφωνα με άρθρο της εφημερίδας «Η ΑΥΓΗ»: «Ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, εγγυημένη φτώχεια για όλους!». Επίσης, η Αναπληρωτής Υπουργός κ. Φωτίου το 2015, έλεγε για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα το εξής: «Είναι δωράκι το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα στις επιχειρήσεις και στο μεγάλο κεφάλαιο, γιατί θα οδηγήσει τους πολίτες να δουλεύουν μαύρα για να πάρουν αυτό το εισόδημα»! Και γι' αυτόν τον λόγο το καταργήσατε, κύριε Υπουργέ. Καταθέτω, επίσης, κύριε Υπουργέ, και τον νόμο, από τον οποίο φαίνεται ότι η υπουργική απόφαση είχε ξεκινήσει να εφαρμόζεται στην Ελλάδα. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Κωνσταντίνος Σκρέκας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτό το οποίο τώρα πανηγυρίζει ο Πρωθυπουργός, ο κ. Τσίπρας, ότι είναι δίκαιο και έπρεπε να γίνει πράξη, εσείς τότε το λοιδορούσατε, το κατηγορούσατε και το είχατε ακυρώσει και σήμερα έρχεστε να το εφαρμόσετε. Μα, ποιος Πρωθυπουργός είναι αυτός και τι ηθική είναι αυτή, που συνεχίζει να ψεύδεται μπροστά στον ελληνικό λαό;
Κύριε Σκρέκα, πέρασε ο χρόνος σας!
Και πιστεύετε ότι ένας Πρωθυπουργός, που δεν έχει την ηθική να πει στον ελληνικό λαό την αλήθεια, που κάνει το άσπρο μαύρο, πιστεύετε ότι αυτός ο Πρωθυπουργός, με αυτές τις αρχές, μπορεί να βγάλει την Ελλάδα από την κρίση; Δεν μπορεί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, γι' αυτό όσο γρηγορότερα φύγει, τόσο καλύτερα για τον τόπο και για τους Έλληνες. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Ερευνάμε και συζητάμε για τον Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια», που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων, είκοσι τρεις μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί από το 2ο Γυμνάσιο Άνω Λιοσίων. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Κύριε Φάμελλε, θα σας δώσουμε είκοσι πέντε λεπτά για να μιλήσετε και για τις τροπολογίες.
Κυρία Πρόεδρε, ευχαριστώ πάρα πολύ. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κάνουμε σήμερα μια ουσιαστική συζήτηση για την ανακύκλωση και τα απορρίμματα, γι' αυτό και δεν θα παρασυρθώ να απαντήσω σε συνδικαλιστικού τύπου ομιλίες όπως η τελευταία, που προφανώς έγινε για να τονώσει το χαμένο ηθικό της Νέας Δημοκρατίας. Κάνουμε μια συζήτηση, η οποία μπορεί να έχει οφέλη για την κοινωνία και το περιβάλλον, και οφείλουμε να την κάνουμε ουσιαστικά. Στις επιτροπές έγινε ουσιαστική συζήτηση και μάλιστα πρέπει να ομολογήσω ότι, ασχέτως των λεγομένων του εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας, οι φορείς και τα συστήματα έχουν ήδη αποδεχθεί εδώ και πολύ καιρό τις ουσιαστικές αλλαγές, την καινοτομία και την προοδευτικότητα του νομοσχεδίου. Δεν είναι, όμως, μόνον θέμα νομοσχεδίου. Έχετε δίκιο. Χρειάζεται να δημιουργήσουμε μία νέα αντίληψη στην κοινωνία μας για τα θέματα της ανακύκλωσης και του περιβάλλοντος. Οφείλω να ξεκινήσω αυτές τις ουσιαστικές κοινωνικές αλλαγές στις οποίες στοχεύουμε. Είμαστε οπαδοί της ανακύκλωσης, γιατί είμαστε οπαδοί μιας καλύτερης ζωής. Είμαστε οπαδοί της ανακύκλωσης, γιατί είμαστε οπαδοί της ισοτιμίας και της δικαιοσύνης μεταξύ των πολιτών. Εάν δεν έχουμε καλύτερο περιβάλλον, δεν θα απολαμβάνουν όλοι τα οφέλη του καλύτερου περιβάλλοντος και της καλύτερης ζωής. Εάν δεν έχουμε καλύτερο περιβάλλον, πιθανώς κάποιοι που έχουν τη δυνατότητα, θα έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής, όπως κάποιοι που έχουν τη δυνατότητα, θα μπορούσαν να έχουν καλύτερες συνθήκες υγείας. Εμείς, όμως, διαφωνούμε με την πρόσβαση λίγων στα μεγάλα αγαθά, που είναι τα αγαθά της ζωής. Θέλουμε το περιβάλλον, η ζωή, η πρόοδος να είναι οφέλη για όλους. Αυτή είναι, αν θέλετε, η βασική μας διαφορά, η βασική αλλαγή που γίνεται στη χώρα μας σήμερα όχι μόνο με το σημερινό νομοσχέδιο, αλλά με όλες τις παρεμβάσεις μας. Είμαστε πάρα πολύ πίσω όσον αφορά τα θέματα της ανακύκλωσης και της οικολογικής συμπεριφοράς ως κοινωνία και σε αντίθεση με την ευρωπαϊκή λειτουργία. Νομίζω ότι έχουμε καταλάβει όλοι - γιατί το λέμε - ότι είναι ένας μονόδρομος αυτό που έχουμε μπροστά μας. Τόσα χρόνια, όμως, δεν υλοποιήθηκε αυτό, παρ' ότι ήταν μονόδρομος, παρ' ότι ήταν μονόδρομος ως κοινωνική στάση και ως θεσμική υποχρέωση. Έχουμε μείνει πίσω και οφείλουμε να κάνουμε πάρα πολλές αλλαγές. Αυτές οι αλλαγές, παρ' ότι σε πολλούς φαίνονται ότι έχουν να κάνουν με τις μεγάλες αξίες της ζωής, που είναι το περιβάλλον, η υγεία, η λειτουργία της κοινωνίας μας, τελικά έχουν να κάνουν και με αρκετά οικονομικά στοιχεία της κοινωνίας μας. Κάποιοι νομίζουν ότι επειδή οι χωματερές δεν κοστίζουν τίποτα - εννοώ τα δημοτικά τέλη - θα μπορούσαμε να συνεχίζουμε τη λογική «τα θάβουμε όλα στην πίσω αυλή» και ότι είναι κάτι το οποίο δεν θα έχει οικονομική επίπτωση στην κοινωνίας μας. Αυτό είναι ένα τεράστιο λάθος, το οποίο πρέπει να σας πω ότι έγινε και από τις προηγούμενες κυβερνήσεις όσον αφορά την εφαρμογή της ανακύκλωσης και την έγκριση συστημάτων, γιατί πολλοί Υπουργοί παρασύρθηκαν από πιέσεις παραγωγών, φοβούμενοι μήπως αυτό προκαλέσει τιμαριθμικές αλλαγές, μήπως αυξήσει δηλαδή τον πληθωρισμό και τον τιμάριθμο και απέφυγαν την εισαγωγή του τέλους ανακύκλωσης γιατί υποτιμούσαν τι σημαίνει το περιβάλλον για το συνολικό κόστος και τη συνολική αξία της ζωής. Στον βαθμό δηλαδή που υποβαθμίζονται οι πόροι, στον βαθμό δηλαδή που έχουμε ανεξέλεγκτες χωματερές, στον βαθμό που δεν έχουμε ανακύκλωση, τότε ακόμα και αυτό το κόστος που πληρώνει η κοινωνία μας είναι μεγαλύτερο, ακόμα και αν κάποιοι βλέπουν μπροστά τους ψευδώς ότι δεν έχουμε άμεσο κόστος. Το ίδιο ακριβώς λάθος έκαναν και με το πολιτικό κόστος. Οι ουσιαστικές, οι μεγάλες πολιτικές αλλαγές που έπρεπε να γίνουν και για τα απορρίμματα δεν έγιναν από τις προηγούμενες κυβερνήσεις γιατί φοβήθηκαν το πολιτικό κόστος και ας κάνουν τώρα συνδικαλισμό μέσα στη Βουλή εκ του ασφαλούς. Εκείνη την περίοδο που έπρεπε να παρθούν αποφάσεις και να λυθούν προβλήματα, δεν πάρθηκαν οι αποφάσεις αυτές. Γι' αυτό και η χώρα μας έμεινε πάρα πολύ πίσω και πλήρωσε σχεδόν 50 εκατομμύρια για τις χωματερές, γιατί οι προηγούμενες κυβερνήσεις δημιούργησαν αυτή την υποθήκη. Το κόστος της ζωής, η αξία της ζωής, όμως, η αξία του περιβάλλοντος και η σημασία που έχει το περιβάλλον για την Ελλάδα μάς υποχρεώνουν να πάρουμε μέτρα και να αναλάβουμε πολιτικές, οι οποίες θα είναι πιο μπροστά από την Ευρώπη. Σήμερα είμαστε οι τελευταίοι στην περιβαλλοντική νομοθεσία στην Ευρώπη και οι πρώτοι στα πρόστιμα. Η Ελλάδα, όμως, έχει τη δυνατότητα, γιατί είναι και το περιβάλλον της τέτοιο όχι απλά να είναι πρώτη στην Ευρώπη στην περιβαλλοντική νομοθεσία, αλλά να αποτελέσει πηγή παραγωγής οικονομίας, εργασίας και κοινωνικού πλούτου το περιβάλλον της χώρας. Αυτή η αλλαγή, όμως, της κοινωνικής λειτουργίας οφείλουμε να πούμε ότι πρέπει να ξεκινήσει από την κοινωνία. Εμείς δίνουμε το πλαίσιο, δίνουμε το παράδειγμα, δίνουμε το έναυσμα, δίνουμε την αγγελία, το όραμα προς την ανακύκλωση και την κοινωνία της ανακύκλωσης. Όμως, αυτή η αλλαγή πρέπει να ξεκινήσει από την κοινωνία. Χρειαζόμαστε, λοιπόν, συνειδητοποιημένους πολίτες. Όμως, οι πολίτες χρειάζονται προφανώς περιβαλλοντική εκπαίδευση, για να ξεκινήσουμε από τις μικρές ηλικίες. Προφανώς, θέλουμε η ανακύκλωση να είναι βασικό στοιχείο της λειτουργίας όλου του δημόσιου και κοινωνικού τομέα, όλες οι στιγμές της ζωής μας να μιλούν για ανακύκλωση και αυτό πρέπει να το καταλάβει - αν θέλετε - και η νέα γενιά. Όμως, από την άλλη μεριά, χρειαζόμαστε αξιοπιστία της πολιτείας για τα θέματα αυτά, που δεν υπήρχε, γιατί ο πολίτης έβλεπε χωματερές και από τη διοίκηση να δημιουργούνται. Χρειαζόμαστε όφελος για την οικονομία στο επίπεδο της εργασίας. Πρέπει να δημιουργεί εργασία το περιβάλλον και η ανακύκλωση. Χρειαζόμαστε κανονισμούς καθαριότητας, που δεν εφαρμόζονταν μέχρι τώρα, να εφαρμόζονται, γιατί κανείς ποτέ δεν εφήρμοσε την ανακύκλωση στο επίπεδο της αυτοδιοίκησης και προφανώς, χρειαζόμαστε και τα αντικίνητρα που εισάγει αυτό το νομοσχέδιο. Όλα αυτά χρειάζονται για να έχουμε, αν θέλετε, ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο. Βέβαια, ειλικρινά κατανοούμε ότι αυτό το νομοσχέδιο δημιουργεί νέα επιχειρηματικότητα στη χώρα μας λόγω των πόρων που θα προκύψουν από τα υλικά συσκευασίας και τα άλλα προϊόντα στα οποία αναφέρεται. Διότι δεν αναφέρεται σε όλη τη διαχείριση απορριμμάτων. Άκουσα τοποθετήσεις μέχρι τώρα στην Ολομέλεια που αφορούν την υπόλοιπη διαχείριση των απορριμμάτων, αλλά για τα υλικά συσκευασίας και τα προϊόντα στα οποία αναφέρεται το νομοσχέδιο δεν άκουσα να αναλάβει κανείς την ευθύνη γιατί έμειναν πίσω τόσα χρόνια. Ξαναλέω, λοιπόν, ότι μπορεί το νομοσχέδιο να τροφοδοτήσει σε αυτούς τους τομείς μια επιχειρηματικότητα και μεταποίηση δευτερογενούς προϊόντος και ταυτόχρονα να μειώσει τα δημοτικά τέλη. Αυτό συζητούμε σήμερα. Το νομοσχέδιο έχει ενσωματώσει όλες τις καλές ευρωπαϊκές πρακτικές οι οποίες υπήρχαν και αξιοποιούμε την ευρωπαϊκή στρατηγική όχι μόνο στο «πληρώνω όσο πετάω», όχι μόνο στην πλαστική σακούλα, αλλά ακόμα και στο ότι για πρώτη φορά εισάγεται το κόστος συλλογής ως υποχρέωση των συστημάτων ανακύκλωσης. Αυτό είναι προς όφελος και της αυτοδιοίκησης και το ζητούσε η αυτοδιοίκηση, το ζητούσε και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αλλά μέχρι τώρα δεν εφαρμοζόταν. Η αυτοδιοίκηση έχει τοποθετηθεί θετικά στη συζήτηση αυτή και έχει γίνει πολλές φορές συζήτηση και στο διοικητικό συμβούλιο της Κεντρικής Ένωσης Δήμων, αλλά και στις επιτροπές της Βουλής. Όμως, για τις μεγάλες αλλαγές δεν αρκεί μόνο μια θετική τοποθέτηση. Κάνω, αν θέλετε, αυτή την καλοπροαίρετη και θετική συνεισφορά εκ μέρους του Υπουργείου στη σημερινή συζήτηση για να ακουστεί και προς την αυτοδιοίκηση ότι οι μεγάλες αλλαγές πρέπει να γίνουν ουσιαστικά από τους ΟΤΑ της χώρας μας, από τους δήμους της χώρας μας. Προφανώς, εμείς από τη μεριά μας θα έπρεπε να δώσουμε πόρους και πλαίσιο. Όμως, δεν πετούμε το μπαλάκι στην αυτοδιοίκηση, αλλά αναγνωρίζουμε ότι είναι αρμοδιότητα της αυτοδιοίκησης η διαχείριση των απορριμμάτων, δημοτικό, δημόσιο διαχειριστικό καθήκον, είναι πλούτος για την αυτοδιοίκηση να έχει τη διαχείριση των απορριμμάτων και πρέπει να ανταποκριθεί σε αυτή τη δημοκρατική επιλογή να ενισχύσουμε την αυτοδιοίκηση. Έχω αναφέρει ότι το νομοσχέδιο αυτό δίνει τη δυνατότητα ενηλικίωσης στην τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά απαιτεί η διαχείριση των απορριμμάτων και η ανακύκλωση να ανέβουν πιο ψηλά στην ατζέντα προτεραιοτήτων. Η αυτοδιοίκηση για εμάς δεν είναι το μακρύ χέρι του κράτους ούτε ένας μηχανισμός για να βγάζει βεβαιώσεις ληξιαρχείου. Πρέπει να διαμορφώνει τοπικούς όρους ποιότητας ζωής και παραγωγής πόρων για την τοπική ανάπτυξη. Αυτό μπορεί να το κάνει η ανακύκλωση. Τι κάνει, όμως, το νομοσχέδιο σε τίτλους; Πρώτα απ' όλα, βοηθάει στην επίτευξη των εθνικών και ευρωπαϊκών στόχων οι οποίες από αυτή την Κυβέρνηση θεσπίστηκαν με τον εθνικό σχεδιασμό, ο οποίος έγινε πράξη υπουργικού συμβουλίου το 2015. Το λέω αυτό, γιατί θα αναφερθώ στη συνέχεια σε μια κριτική που γίνεται για τη διαχείριση των απορριμμάτων και λέω εκ των προτέρων ότι αυτή η Κυβέρνηση έκανε εθνικό σχεδιασμό σε συμφωνία με την οδηγία του 2008, διότι μέχρι τότε τα έργα διαχείρισης απορριμμάτων, που εξελίσσονταν τα περισσότερα υποδουλωμένα στη διαδικασία ενός ΣΔΙΤ με μεγάλο κόστος, ήταν σε αντίθεση με την οδηγία του 2008 της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το ξέρετε πολύ καλά, γιατί γι' αυτόν τον λόγο πολλά από αυτά είχαν απορριφθεί. Ταυτόχρονα, όμως, δεν δίνουμε απλά το υπόβαθρο για να πιάσουμε στόχους. Δίνουμε ισχυρότερο ρόλο στους δήμους και λέμε ότι ό,τι σχεδιάζει ο κάθε δήμος είναι το ευαγγέλιο και τους δίνουμε κίνητρα για την ανακύκλωση, αυξάνουμε τους πόρους για την ανακύκλωση αυτών των υλικών, των συσκευασιών και των άλλων προϊόντων, διότι μέχρι τώρα οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν επιτρέψει να έχουμε 40% εισφοροδιαφυγή από τους υπόχρεους, άρα να μην έχουμε και ισότιμο ανταγωνισμό της επιχειρηματικότητας. Ταυτόχρονα, τροφοδοτούμε την ομαλή λειτουργία της αγοράς πατάσσοντας την εισφοροδιαφυγή και βάζοντας δίκαιη κατανομή της ευθύνης, που ακόμα και για τη λειτουργία της οικονομίας δεν υπήρχε μέχρι τώρα. Σαφέστατα, μάλιστα, εντατικοποιούμε τους ελέγχους και ενισχύουμε τον Οργανισμό Ανακύκλωσης, για να ελέγχει αν εφαρμόζονται οι κανόνες της ανακύκλωσης. Πώς μπορεί να στηριχθεί η ανακύκλωση στη χώρα μας, αν δεν έχουμε Οργανισμό Ανακύκλωσης για να ελέγχει την οικονομία, τον ιδιωτικό τομέα, την επιχειρηματικότητα, αλλά και τον κοινωνικό τομέα και τους ΟΤΑ και το αν εφαρμόζονται οι κανόνες; Σε ποιον, δηλαδή, θα αναθέσουμε την ευθύνη της ανακύκλωσης; Δεν θα το ελέγχει κανείς; Μήπως θέλετε πάλι να επαναληφθούν τα προηγούμενα φαινόμενα, όταν δεν εφαρμοζόταν ούτε ο προηγούμενος νόμος; Αυτό το λέω, διότι ένα βασικό πρόβλημα του ν.2939/2001 είναι ότι δεν εφαρμόστηκε πλήρως και το συζητήσαμε αυτό στις επιτροπές. Βέβαια, ταυτόχρονα, δημιουργούμε, αν θέλετε και το πλαίσιο για την πλαστική σακούλα, το οποίο είναι πάρα πολύ σημαντικό, γιατί πραγματικά πρέπει να πάμε στη μείωση της χρήσης της πλαστικής σακούλας. Αυτό το συζητήσαμε πάρα πολύ και με τους παραγωγούς, αλλά και με τις εταιρείες εμπορίας. Ας πάμε λίγο στα πιο συγκεκριμένα, γιατί νομίζω ότι αυτά αναφέρθηκαν πάρα πολύ και στις επιτροπές. Ας μιλήσουμε λίγο για τις ενστάσεις που ακούστηκαν για τα συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης. Η νομοθεσία και στην Ευρώπη σε ένα μεγάλο βαθμό έχει επιλέξει οι παραγωγοί να δημιουργούν εταιρείες οι οποίες είναι μη κερδοσκοπικές, παίρνουν τον πόρο της ανακύκλωσης και τον διαθέτουν για ανακύκλωση. Υπάρχουν πέντε βασικές αλλαγές. Αναφέρθηκαν σε κάποιες απ' αυτές και από τη Νέα Δημοκρατία και από το Ποτάμι και θέλω να απαντήσω ειλικρινά και εποικοδομητικά. Τα ζητήματα τα οποία αλλάζουμε εμείς είναι, πρώτον, το ασυμβίβαστο. Λέμε, λοιπόν, ότι για να γίνεται μη κερδοσκοπικά η λειτουργία των συστημάτων, δεν μπορεί να είναι μέτοχος στο σύστημα ή διοικητικός σύμβουλος στο σύστημα κάποιος που έχει εταιρεία διαχείρισης αυτών των υλικών, διότι πολύ απλά θα κοιτάζει το όφελός του και όχι τη λειτουργία της ανακύκλωσης. Πρακτικά, λοιπόν, για να μην εκμεταλλεύεται κανείς την προνομιακή θέση του συστήματος, λέμε ότι είναι ασυμβίβαστο αυτός που διαχειρίζεται τα απορρίμματα και τα ανακυκλώσιμα και τα αξιοποιεί - και καλά κάνει με αυτή την επιχειρηματικότητα - να είναι ο ίδιος που μαζεύει τον κοινωνικό πόρο της ανακύκλωσης και τον δίνει για την αξιοποίηση αυτών των υλικών, γιατί αλλιώς εκμεταλλεύεται την προνομιακή θέση στην αγορά. Ταυτόχρονα έχουμε πει ότι τα συστήματα πρέπει να έχουν μικρό αποθεματικό κεφάλαιο και μικρό διοικητικό κόστος. Δεν μπορεί για την ανακύκλωση να έχουμε περισσότερο αποθεματικό από όλα τα ετήσια έσοδα ενός συστήματος. Αν έχουμε περισσότερα διαθέσιμα στο ταμείο απ' όσα μαζεύουμε κάθε χρόνο, πάει να πει ότι δεν διαθέτουμε αυτούς τους πόρους για την ανακύκλωση. Αυτό είναι κάτι απλό. Εμείς θέλουμε να διατεθούν αυτοί οι πόροι. Αν τυχόν κάποιος ψηφίσει υπέρ κάποιου μεγάλου αποθεματικού, μάλλον θέλει οι πόροι της ανακύκλωσης να μένουν στα ταμεία των συστημάτων ανακύκλωσης. Άρα μάλλον δεν θέλει την ανακύκλωση. Σε αυτό το δίλημμα πρέπει να απαντήσετε. Δεν έχετε απαντήσει ακόμα εποικοδομητικά. Θέλετε τελικά να γίνει ανακύκλωση ή θέλετε να συνεχιστεί το προηγούμενο καθεστώς κατά το οποίο έχουμε 82% στη χώρα μας ταφή με πολλά πρόστιμα; Αυτό είναι το ερώτημα που πρέπει να απαντήσετε. Βέβαια, βάζουμε και κάτι παραπάνω. Λέμε ότι οι πόροι που θα μαζεύονται από τα συστήματα θα δίνονται στην αγορά με έναν κανονισμό προμηθειών στην επεξεργασία, στη μεταφορά, σε όποια υπηρεσία χρησιμοποιεί κάποιος, για να μη δίνονται σε γνωστούς του συστήματος. Γι' αυτόν τον λόγο λέμε να μην έχει και μετοχές του συστήματος όποιος έχει την επιχείρηση. Να μη φτιάχνει, δηλαδή, ένα σύστημα μόνο για το μαγαζί του, αλλά το σύστημα να φτιάχνεται για όλη την ανακύκλωση, για όλη την κοινωνική και οικονομική λειτουργία. Επίσης, για πρώτη φορά εισάγουμε και το εποπτικό όργανο των παραγωγών. Αυτοί, δηλαδή, που μεταφέρουν τον πόρο του καταναλωτή και τον δίνουν στο σύστημα - γιατί είναι πόρος του καταναλωτή - να μπορούν να παρεμβαίνουν και να βλέπουν πού πηγαίνουν αυτοί οι πόροι. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Είναι, πράγματι, μία πρώτη προσπάθεια κοινωνικού ελέγχου εκ μέρους της αγοράς προς τα συστήματα, της οικονομίας προς τα συστήματα. Είναι μία παρέμβαση που την κάνουμε για πρώτη φορά. Είναι αρκετά καινοτομική και θέλουμε να δούμε κι εμείς πώς θα δουλέψει, για να μην υπάρχει κενό ούτε στην κοινωνία ούτε στους παραγωγούς για το τι γίνονται αυτοί οι πόροι. Το καταλαβαίνουμε πότε έχει αξιοπιστία και απόλυτη διαφάνεια το σύστημα. Όμως, νομίζω ότι εξήγησα για ποιον λόγο θεωρούμε ότι πρέπει να είναι ασυμβίβαστο. Για να το πω πολύ απλά, αυτό γίνεται για να μη στήνονται δουλειές. Θέλουμε να είναι διαυγές και αποκατεστημένο στην κοινωνία ότι είναι καθαρό και τίμιο το σύστημα. Όμως, από την άλλη μεριά, να μας κατηγορούν - γιατί το άκουσα αυτό και θέλω από τον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας να μου το απαντήσει - για διαχειριστικό βάρος, το οποίο δημιουργείται με αυτές τις παρεμβάσεις, ενώ από την άλλη να μας λένε ότι δεν έχουμε λύσει ένα ζήτημα που έχει να κάνει με τη σύγκρουση συμφερόντων, που προκύπτει στο άρθρο 18, ομολογώ ότι δεν το καταλαβαίνω. Δηλαδή, από τη μια μεριά μας λένε ότι βάλαμε πολλά εργαλεία για να προλάβουμε τη σύγκρουση συμφερόντων και δημιουργούμε βάρη στο σύστημα και από την άλλη μεριά ότι δεν λύσαμε τη σύγκρουση συμφερόντων του άρθρου 18. Αυτό πρέπει να μας το εξηγήσετε. Μάλλον έχετε σύγκρουση μέσα σας και δεν ξέρετε ακριβώς τι θέλετε να υπερασπιστείτε. Υπάρχουν, όμως, καλές πρακτικές; Αυτό το λέω, διότι άκουσα για καλές πρακτικές άλλων χωρών και ζήλεψα λίγο. Έχουμε κι εμείς καλές πρακτικές στην ανακύκλωση. Οφείλω να σας το πω αυτό και να το ξέρει κι η Βουλή. Για παράδειγμα, η αναγέννηση λιπαντικών, που η χώρα μας έχει πολύ μεγάλο συντελεστή σε σχέση με την καύση λιπαντικών που κάνει η Ευρώπη, είναι πολύ καλύτερη. Είναι, πραγματικά, «πράσινη» κυκλική οικονομία. Θέλουμε να την ενισχύσουμε και αυτό κάνουμε με αυτό το νομοσχέδιο. Είπε ένας προηγούμενος ομιλητής ότι δεν κάνουμε κάτι για την κυκλική οικονομία. Σας είπα το πρώτο παράδειγμα. Η ανακαίνιση λιπαντικών είναι καθαρή κυκλική οικονομία. Αυτό γίνεται με αυτό το νομοσχέδιο, όχι με κάποιο άλλο. Το λέω ως παράδειγμα. Δεύτερον, κύριε Αμυρά, και εδώ χρησιμοποιούνται υλικά από ελαστικά για να γίνονται τάπητες για παιδικές χαρές και για να γίνονται μη ολισθηροί ασφαλτοτάπητες. Δηλαδή τα παραδείγματα που μας δώσατε για τον Καναδά εφαρμόζονται και στην Ελλάδα από το σύστημα διαχείρισης των ελαστικών. Επίσης, ο μπλε κάδος το πρώτο διάστημα ήταν μια καινοτομία. Όμως, εμείς θέλουμε να πάμε στο επόμενο βήμα. Υπήρχαν, δηλαδή, καλές πρακτικές, αλλά κάπου έχουν βρει τα όριά τους και δεν στηρίχτηκαν και πολιτικά. Από τη μεριά μας, ακούσαμε όλα όσα ειπώθηκαν στην επιτροπή. Περιορίσαμε τον χρόνο για όλες τις απαντήσεις από τον Οργανισμό Ανακύκλωσης. Θέσαμε αξιολόγηση του Οργανισμού Ανακύκλωσης και ετήσια αναφορά και προς τη Βουλή, με στόχους μετρήσιμους, για να απολογείται και το δημόσιο. Από την άλλη μεριά, όμως, δεν μπορώ να δεχθώ μια συζήτηση που λέει ότι ο Οργανισμός Ανακύκλωσης δεν θα ελέγχει. Αυτό δεν είναι δυνατόν. Θα έχουμε έναν Οργανισμό Ανακύκλωσης που θα είναι δυνατός και θα ελέγχει και θα έχει τη δυνατότητα να παίρνει το προσωπικό με ΑΣΕΠ. Δεν μπορώ να καταλάβω, δηλαδή, γιατί κάθε φορά που πάμε να κάνουμε έναν οργανισμό για το περιβάλλον, θα πρέπει να απολογούμαστε γιατί πρέπει να έχει στελέχη. Ο ίδιος ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών έχει έρθει, κατά καιρούς, στο Υπουργείο και έχει ζητήσει οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του περιβάλλοντος και οι δημόσιοι μηχανισμοί να ενισχυθούν, γιατί ένα ισχυρό δημόσιο στον τομέα του περιβάλλοντος κάνει καλό και στον ιδιωτικό τομέα. Και αυτό γιατί έχει κανόνες ισοτιμίας και ισονομίας. Αλλιώς, είναι «Φαρ Ουέστ» η οικονομία μας. Μάλλον σε αυτό έχετε συνηθίσει. Όμως, εμείς πρέπει να πάμε στον σωστό δρόμο τη χώρα μας. Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε, γιατί θέλουμε ανακύκλωση. Διατυπώθηκε ως αντίδραση από τη μεριά της Νέας Δημοκρατίας μια υποθετική συζήτηση για τα απορρίμματα της Αττικής. Προσέξτε, δηλαδή, τώρα τι ακριβώς έχουν πάθει. Αυτό που ζούσαν οι ίδιοι και δημιουργούσαν οι ίδιοι, τα σκουπίδια στους δρόμους, με τεράστια προβλήματα διαχείρισης και με προβλήματα στη λειτουργία, με κατολισθήσεις - αν δεν κάνω λάθος - στα Λιόσια εκατό μέτρων μιας πλαγιάς απορριμμάτων - που είχε γίνει - το χρεώνουν σε εμάς ως ένα μελλοντικό σενάριο. Δηλαδή υποθέτουν ότι σε δύο χρόνια θα γίνει αυτό. Άρα άρχισαν να κάνουν αντιπολίτευση με υποθέσεις για το τι πρόκειται να γίνει μετά από δύο χρόνια. Δεν έχουν πλέον καμμία βάση για να κάνουμε μια ουσιαστική συζήτηση για το τι πρέπει να κάνει η χώρα μας τώρα και κάνουν υπόθεση για το μέλλον. Ρωτούν, λοιπόν, τι αλλάξαμε εμείς για να μην έχουμε σκουπίδια στους δρόμους. Εγώ θα σας απαντήσω. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να απαντήσω. Το θέμα, όμως, με τα σκουπίδια στους δρόμους το είχατε εσείς, δεν το έχουμε εμείς. Εσείς τα δημιουργούσατε. Και τις κατολισθήσεις στα Λιόσια εσείς τις δημιουργούσατε. Τι έγινε λοιπόν; Πρώτα από όλα, εθνικός σχεδιασμός. Ποιος τον έκανε; Αυτή η Κυβέρνηση, με πράξη υπουργικού συμβουλίου 2015- εδώ είναι ο Υπουργός που ήταν τότε - γιατί δεν είχαμε συμβατή με την ευρωπαϊκή νομοθεσία εφαρμογή διαχείρισης απορριμμάτων. Περιφερειακός σχεδιασμός σε όλη την Ελλάδα 2016, με αποφάσεις και ΦΕΚ για όλη την Ελλάδα. Δεν είχαν κατορθωθεί να γίνουν σε έναν χρόνο. Κάναμε μήπως τίποτα για την ανακύκλωση; Η εθνική έκθεση του 2016 λέει ότι είχαμε 13% αύξηση - διψήφιο νούμερο - και στην ανακύκλωση του 2016, όπως όλα τα υπόλοιπα θετικά που γίνονται συμπωματικά αυτή την περίοδο στη χώρα μας. Για δείτε κάτι συμπτώσεις. Είχατε μήπως βγάλει υπουργική απόφαση για τα πράσινα σημεία; Δεν υπήρχε. Είχε βγει πράξη για τις περιβαλλοντικές προδιαγραφές των πράσινων σημείων, για να γίνει πραγματική ανακύκλωση και διαλογή; Δεν υπήρχε. Τώρα έγινε αυτό. Μήπως είχαν εγκριθεί έργα; Να πω μερικά; Να πω για τα έργα σε Χανιά, Χερσόνησο, Αρχάνες, Φωκίδα, Θήβα, Ζάκυνθο, Αλεξανδρούπολη, Πελοπόννησο, Ρέθυμνο; Αυτά μήπως είχαν εγκριθεί από τις προηγούμενες κυβερνήσεις; Όχι, με αυτή την Κυβέρνηση εγκρίθηκαν με την ευρωπαϊκή λογική, δημόσιες πολιτικές, δημόσια έργα διαχείρισης απορριμμάτων. Επίσης, με αυτή την Κυβέρνηση δόθηκαν στο ΠΕΠ Αττικής 150 εκατομμύρια ευρώ για τις μονάδες του Γραμματικού, του Σχιστού, που είναι ήδη κατατεθειμένες στο ΕΠΠΕΡΑΑ. Αναρωτιέμαι γιατί ψάχνουν να βρουν φαντάσματα. Είναι πραγματικά όλα αυτά που σας λέω, διότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν επιλέξει να μην έχει η Περιφέρεια Αττικής πόρους, να μην κάνει έργα απορριμμάτων. Αυτό είχε να κάνει και με τον χαρακτήρα που είχε η διοίκηση της Περιφέρειας Αττικής εκείνη την περίοδο. Ενώ σε όλες τις άλλες περιφέρειες δόθηκαν πόροι, δεν δόθηκαν στο ΠΕΠ Αττικής. Τώρα δόθηκαν τα 150 εκατομμύρια ευρώ για να γίνουν έργα και στην Αττική. Μήπως η στεναχώρια τους είχε να κάνει με το ότι πολλά από αυτά που ανέφερα, ήταν έργα που ήταν στο ΣΔΙΤ και όταν ο κ. Σκρέκας ήταν στη θέση του Υπουργού; Μήπως γι' αυτό στεναχωριούνται; Γιατί από αυτά που ανέφερα, πολλά ήταν, όπως για παράδειγμα το Ρέθυμνο. Βέβαια, εγώ ξέρω και τη συζήτηση που γινόταν στη Θεσσαλία, όπου εκλέγεται, εκείνη την περίοδο και τη μεγάλη αντίθεση με τον περιφερειάρχη για να μην υπάρχουν έργα ΣΔΙΤ στη Θεσσαλία, τα οποία δεν έγιναν τελικά και γίνονται δημόσια έργα.
Στην Κοζάνη πήγατε; Στην Κοζάνη το εγκαινιάσατε;
Επίσης, να του πω για να μην ανησυχεί, ότι όχι μόνο στην Αττική δρομολογήθηκαν τα έργα, αλλά πρόσφατα ολοκληρώθηκε η αδειοδότηση και θα είναι δημόσιο έργο και η μονάδα των Τρικάλων και της Καρδίτσας. Άρα θα έχουμε έργο επεξεργασίας απορριμμάτων με την ευρωπαϊκή λογική και στην περιφέρειά σας. Μην ανησυχείτε, λοιπόν, έχουμε προλάβει και έχουμε σκεφτεί πριν από εσάς για εσάς.
Στη δυτική Μακεδονία το εγκαινιάσατε;
Να πω εδώ, βέβαια, ότι υπάρχει και μια στεναχώρια για την Αθήνα επιπλέον. Να πω ότι ήδη έχει εγκριθεί το πράσινο σημείο και η τοπική διαχείριση απορριμμάτων στη Γλυφάδα, το πράσινο σημείο και η διαχείριση απορριμμάτων στο Αιγάλεω. Επίσης, ξέρω ότι εντός του 2017 θα εγκριθούν τα έργα στο Περιστέρι, στη Νέα Σμύρνη, στη Νίκαια, στου Ρέντη. Σας λέω μεγάλους δήμους. Τα λέω αυτά γιατί ρωτούν τι γίνεται στην Αττική. Όλα αυτά θα είναι εγκεκριμένα, δημόσια έργα, με ευρωπαϊκούς πόρους, με την ευρωπαϊκή λογική και με την ανακύκλωση σε πρώτο πλάνο. Αυτά δεν υπήρχαν μέχρι τώρα. Αυτό, λοιπόν, πρέπει να ομολογήσουμε, ότι με το που φύγατε, ξαφνικά άρχισαν τα έργα, με το που φύγατε, η ευρωπαϊκή στρατηγική εφαρμόστηκε και στη διαχείριση των απορριμμάτων, γιατί δεν τα καταφέρατε. Και γιατί δεν τα καταφέρατε; Διότι, με αυτή την Κυβέρνηση μπήκε στον εθνικό σχεδιασμό η χωριστή συλλογή οργανικού, που μας ρωτάτε πού είναι. Μα, εμείς το βάλαμε σε πράξη υπουργικού συμβουλίου. Γιατί δεν το είχατε κάνει εσείς; Από την ώρα που φύγατε, μπήκε σε έναν χρόνο η διαχείριση του οργανικού και η υποχρέωση για τις κομποστοποιήσεις και για όλα αυτά που έχουν μπει στα μέτρα «17» και «18» του ΕΠΠΕΡΑΑ. Αυτές είναι οι αλλαγές που έγιναν ήδη. Και θα γίνουν και στο θεσμικό πλαίσιο - το φρόντισα για το επόμενο νομοσχέδιο, το οποίο έρχεται - και τα έχουμε ήδη ανακοινώσει. Όμως, δεν είναι όλα θέματα συνδικαλισμού. Συμφωνώ, οι δήμοι είναι κρίσιμο θέμα. Ο δήμος, παρά το ότι έχει περιθώριο σχεδιασμού, απόλυτα - δεν του το παίρνει κανείς και το λέω για εσάς, επειδή αναρωτηθήκατε στην τοποθέτησή σας - πρέπει να πάρει ουσιαστικές αποφάσεις για την αναβάθμιση της διαχείρισης απορριμμάτων, χωρίς να χρειαστεί έγκριση από τον ΕΟΑΝ. Γιατί όταν συνεργάζονται συστήματα, δεν χρειάζεται έγκριση. Γιατί κάποιος είπε ότι είναι υποχρεωτικό για τους δήμους να παίρνουν έγκριση από τον ΕΟΑΝ. Όχι, δεν έχουν διαχειριστικό βάρος. Έχουν διαχειριστικό βάρος μόνο όταν αναλάβουν το ποσοστό της εθνικής ευθύνης στην περιοχή τους. Τότε θα πρέπει να κάνουν μία πρόταση, εάν δεν συνεργάζονται με συστήματα, πώς θα αναλαμβάνουν την ευθύνη στον τόπο τους. Είναι αρμοδιότητά μας, λοιπόν και επιλογή μας να είναι δυνατή η αυτοδιοίκηση. Δεν πετάμε το μπαλάκι. Μιλάμε σοβαρά. Δεν θα αλλάξει η διαχείριση των απορριμμάτων, εάν δεν πάρουν τη διαχείριση αυτή στην πλάτη τους και οι δήμοι, όπως και εάν δεν αλλάξει η λειτουργία των πολιτών και των επιχειρήσεων. Όμως, δεν έχουμε αφαιρέσει υποχρεώσεις από άλλα προϊόντα, γιατί και αυτό ακούστηκε, το είπε και ο κ. Καρράς προηγουμένως. Πρέπει να σας πω ότι έχουμε συστήματα και για τα μη οικιακά, όπου έχουμε ηλεκτρικό εξοπλισμό επιχειρήσεων, τα λάστιχα, τις μπαταρίες, τους συσσωρευτές, τα λιπαντικά και τα έλαια, τα οχήματα τέλους κύκλου ζωής και τα ΑΕΚΚ, δηλαδή τα απόβλητα εκσκαφών, κατασκευών και κατεδαφίσεων. Είναι μέσα στο πλαίσιο και σε αυτόν τον νόμο, όπως είναι επιπλέον και η κοινωνική οικονομία. Και σήμερα, επειδή είναι μία επετειακή μέρα που ξεκινά και η έκθεση για την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία, μία δική μας πρωτοβουλία, πρέπει να το πούμε, υπάρχει θέμα με την πλαστική σακούλα. Να το ξεκαθαρίσουμε και αυτό. Υπάρχει πολύ μεγάλο ζήτημα. Κανονικά θα έπρεπε η απαγόρευση χρήσης της να ήταν πολιτική επιλογή. Όμως, δεν μπορούμε να κάνουμε μία τέτοια αλλαγή, χωρίς να λάβουμε υπ' όψιν μας την οικονομία και τη λειτουργία της κοινωνίας μας. Σήμερα έχουμε τετρακόσια τεμάχια περίπου μέσο όρο ανά κάτοικο τον χρόνο αναφορικά με τη χρήση πλαστικής σακούλας. Αυτό είναι τεράστιο νούμερο. Θα πρέπει να φθάσουμε στα ενενήντα τεμάχια. Πρέπει να το κάνουμε, λοιπόν, αυτό, επειδή έχουμε πολύ μεγάλο αρνητικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα στις ακτές μας. Το βλέπουμε παντού. Βλέπουμε παντού πλαστικές σακούλες, στα μονοπάτια των βουνών, στους βυθούς των ελληνικών θαλασσών. Πρέπει να πάμε σε μία διαδικασία που στο τέλος της διαδρομής θα οδηγεί σε αποτροπή. Την αποτροπή της χρήσης της πλαστικής σακούλας. Γι' αυτό κάναμε εκτεταμένη διαβούλευση για την εφαρμογή, ώστε να μην πληγεί η παραγωγή, να ενταχθούν προδιαγραφές στην παραγωγή και να μετατραπεί η ελληνική παραγωγή και η επιχειρηματικότητα αυτή των χιλίων εργαζόμενων, ώστε…
Είναι δώδεκα χιλιάδες...
Ναι, έχετε δίκιο, των επιχειρήσεων είναι μάλλον αυτό. Πρέπει να γίνει αυτό ώστε να ενισχυθεί η Ελλάδα και να μην τροποποιηθεί και η εμπορία και να μην επιβαρυνθεί και η διαδικασία της εμπορίας για τον καταναλωτή. Άρα, λοιπόν, εμείς τι είπαμε; Ότι όποιο τέλος εισαχθεί, θα πρέπει να επιστρέψει στον πολίτη. Ο πολίτης θα πρέπει να καταλάβει ότι δεν υπάρχει καμμία φορολογία σε αυτή τη διαδικασία. Και θα πρέπει ταυτόχρονα να μην επιβαρυνθούν οι παραγωγοί, αλλά η εργασία των δώδεκα χιλιάδων να παραμείνει στην Ελλάδα ανταγωνιστική. Τι κάνουμε λοιπόν; Πρώτα απ' όλα, εισάγουμε τη διαδικασία της ονομασίας προέλευσης της σακούλας, αυτό που λέμε να μπαίνει το barcode επάνω. Αυτό το ζήτησαν οι Έλληνες βιομήχανοι και οι Έλληνες παραγωγοί, γιατί λέτε ότι δεν τους λάβαμε υπ' όψιν.
Δεν είπαμε αυτό, κύριε Υπουργέ.
Αυτούς λάβαμε υπ' όψιν. Ενισχύεται, λοιπόν, η ανταγωνιστικότητα, διότι όλα τα no name προϊόντα, τα οποία έρχονταν απ' έξω και το χαμηλής ποιότητας πλαστικό, πλέον έχουν ταυτότητα. Και ξέρουμε και από πού έρχονται και ποιος θα πληρώνει το τέλος ανακύκλωσης. Δεν γινόταν αυτό μέχρι τώρα. Άρα επιβαρύνεται, εάν θέλετε, ο μη συνεπής, μέχρι τώρα και εάν υπήρχε κάποιος εισαγόμενος λαθραίος ανταγωνισμός και έτσι επιβραβεύεται και ενισχύεται η ελληνική επιχείρηση. Γίνεται ακριβώς το αντίθετο με αυτό που είπε προηγουμένως ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας. Ενισχύονται, δηλαδή, οι ελληνικές επιχειρήσεις έναντι ενός ανταγωνισμού, ο οποίος ήταν εκτός προδιαγραφών ή εκτός ορίων. Και, βέβαια, η όποια χρηματική εισφορά υπόχρεου, που έπρεπε να μπαίνει μέχρι τώρα στην παραγωγή και δεν έμπαινε, δεν είναι 3% με 4% του κόστους, γιατί δεν υπάρχει ακόμα τιμοκατάλογος. Κινδυνολογείτε χωρίς λόγο. Και, βέβαια, όταν είχαν έρθει οι παραγωγοί πλαστικής σακούλας, το γνώριζαν αυτό.
Οι παραγωγοί το λένε αυτό, όχι η Νέα Δημοκρατία.
Και για τους παραγωγούς - οι οποίοι λέτε ότι το λένε - πρέπει να σας πω ότι αυτό περιλαμβάνεται στην υπουργική απόφαση του Αυγούστου. Και μετά την υπουργική απόφαση του Αυγούστου, υπήρχε δελτίο Τύπου, διθυραμβικό εκ μέρους των βιομηχανιών πλαστικού, το οποίο σας κατέθεσα και στην επιτροπή και σας το έχω δώσει.
Όχι για το κόστος. Διαστρεβλώνετε τα πάντα.
Άρα μη δημιουργούμε μια ψευδή εικόνα! Εμείς βελτιώνουμε τον ανταγωνισμό για τις ελληνικές επιχειρήσεις και τις βοηθάμε να τροποποιήσουν το παραγωγικό τους αντικείμενο, έτσι ώστε να μην μπει στους παραγωγούς, πρώτα απ' όλα το περιβαλλοντικό τέλος της αποτροπής, γιατί οι παραγωγοί ζήτησαν να μπει στο λιανεμπόριο. Άρα καλό κάναμε στους παραγωγούς, γιατί μπήκε στον τελικό χρήστη, στα σουπερμάρκετ και στο λιανεμπόριο αυτό το τέλος αποτροπής, ενώ βοηθιούνται οι παραγωγοί και έναντι του ανταγωνισμού. Όμως, πρέπει να προσέξουμε. Άκουσα προηγουμένως από την τοποθέτηση της Νέας Δημοκρατίας ότι το νομοσχέδιο είναι υπερφίαλο για όσα λέμε για την ανακύκλωση. Συγχωρήστε με, αλλά δεν είναι υπερφίαλο το να προσεγγίσουμε το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Δεν είναι υπερφίαλο το να κάνουμε καλύτερο το περιβάλλον στη χώρα μας. Δεν είναι υπερφίαλο το να αποφύγουμε τα πρόστιμα. Δεν είναι υπερφίαλο το να διεκδικήσουμε μια καλύτερη ζωή για τα παιδιά της Ελλάδας. Αυτό που γινόταν μέχρι τώρα στην Ελλάδα ήταν αρνητικό σε όλους τους τομείς και στον τομέα του περιβάλλοντος. Θεωρώ ότι υπάρχουν καλές προτάσεις από τη συζήτηση. Εγώ θα δεχθώ προτάσεις που έγιναν από τον εισηγητή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Πρώτα απ' όλα, θα δεχθώ τη συμμετοχή εργαζομένων στην Επιτροπή Διαβούλευσης. Το εισηγηθήκατε. Θα γίνει νομοτεχνική. Επίσης, θα περιορίσουμε τη δυνατότητα διόρθωσης του επιχειρηματικού σχεδίου εκ των υστέρων για να είναι ξεκάθαροι οι κανόνες, αλλά να είναι ξεκάθαρη και η αδειοδότηση του επιχειρησιακού σχεδίου. Αυτά τα δύο τα είχε πει και ο κ. Δανέλλης στην επιτροπή, τα είπε και ο κ. Αρβανιτίδης νωρίτερα. Θα γίνουν νομοτεχνικές μέχρι το τέλος. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αναπληρωτή Υπουργού]] Κυρία Πρόεδρε, συγχωρήστε με, αλλά θα πρέπει να αναφερθώ στις τροπολογίες πολύ σύντομα. Όσον αφορά το θέμα της δασικής τροπολογίας, θα πω δύο πράγματα απλά. Το πρώτο είναι ότι επιτρέπουμε, αν θέλετε, τη νομιμοποίηση εγκαταστάσεων υφιστάμενων κατασκηνώσεων, όχι μόνο όπως υπήρχε μέχρι τώρα σε προστατευτικά δάση αλλά και σε δασικές εκτάσεις. Θα το βρείτε. Είναι επέκταση ισχύοντος νόμου που έχει μια παράταση για κατασκηνώσεις που λειτουργούν. Το δεύτερο αφορά την κύρωση των δασικών χαρτών, το οποίο είναι αρκετά σημαντικό. Μας ενδιαφέρει όλους, γιατί είναι μία προσπάθεια που γίνεται όλο τον χρόνο. Η προθεσμία αντιρρήσεων έληγε στις 25 Σεπτεμβρίου. Εμείς τώρα δίνουμε λίγο περισσότερο χρόνο στις υπηρεσίες. Αντί να κυρωθούν οι χάρτες αυτοί για να εξεταστούν τα πρόδηλα σφάλματα και οι αιτήσεις εξαγοράς στις 20 Νοεμβρίου, πάει για τις 20 Δεκεμβρίου. Δίνουμε, δηλαδή, έναν μήνα στις υπηρεσίες για να προλάβουν να δουν όλον αυτόν τον όγκο, ο οποίος έχει κατατεθεί. Είναι πολύ σημαντικό νομίζω και πρέπει να το δούμε. Η δεύτερη τροπολογία αφορά την εγκατάσταση μονάδων βιομάζας, βιοαερίου ή βιορευστών. Είναι μία κρίσιμη διαδικασία για τον αγροτικό χώρο, εφόσον μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξή του, όταν όμως αφορά τον αγροτικό χώρο. Το πρόβλημα είναι ότι πολλές φορές στην Ελλάδα επιδιώκεται η χωροθέτηση μονάδων βιομάζας ή βιορευστών σε περιοχές που δεν συνδέονται με το αγροτικό προϊόν, δηλαδή δεν ωφελούν την τοπική παραγωγή, αλλά μπαίνουν σε γη υψηλής παραγωγικότητας. Αυτό που εμείς πολύ απλά λέμε είναι ότι οι μονάδες βιομάζας ή βιορευστών μπορούν να μπαίνουν σε γη υψηλής παραγωγικότητας, αρκεί να ικανοποιούν το τοπικό προϊόν σε μια ακτίνα τριάντα χιλιομέτρων, για να μη γίνεται αλλαγή χρήσης γης στον αγροτικό τομέα με μια εισαγόμενη και ξένη προς την υψηλή παραγωγικότητα δραστηριότητα. Να γίνεται βιοτεχνική η χρήση για ενεργειακή αξιοποίηση, αλλά μόνο αν ανταποκρίνεται στις ανάγκες των τοπικών παραγωγών και συνδέεται με αυτούς. Αυτή είναι η δεύτερη τροπολογία. Η τρίτη τροπολογία αφορά τους εργαζόμενους και τον φορέα του Πάρκου Τρίτση. Εδώ το θέμα είναι αρκετά τεχνικό. Είναι βέβαια και ουσιαστικό θέμα όσον αφορά τους μισθούς και τις εισφορές των εργαζομένων. Απλά λέμε ότι αυτή η υποχρέωση του φορέα ισχύει από τη δημοσίευση του νόμου για τη σύσταση του φορέα σε ΦΕΚ και όχι από την ημέρα που πήρε ΑΦΜ ο φορέας, γιατί υπάρχει ένα κενό στις εισφορές και στα ασφαλιστικά των εργαζομένων. Νομίζω ότι πρέπει να το καλύψουμε. Το τελευταίο έχει να κάνει με τη στελέχωση του Εθνικού Κέντρου Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης. Εδώ προέβλεπε ότι η στελέχωση αυτού του κέντρου θα γίνεται μόνο από θέσεις ειδικού επιστημονικού προσωπικού. Αυτό δεν μας έδινε τη δυνατότητα με την κινητικότητα να μεταφέρουμε και εργαζόμενους, ΠΕ πάλι, σε αυτές τις θέσεις. Άρα από τις δεκαπέντε που είχαμε για ειδικό επιστημονικό προσωπικό, λέμε ότι οι πέντε μένουν για ειδικό επιστημονικό προσωπικό και οι υπόλοιπες γίνονται οκτώ ΠΕ Μηχανικών, πέντε ΠΕ Περιβάλλοντος και δύο ΠΕ Γεωτεχνικών. Έτσι, μπορούμε να αξιοποιήσουμε τους νόμους κινητικότητας πάλι για στελέχη ΠΕ, μιας και είναι πολύ περιορισμένος ο χώρος που μπορούμε να βρούμε το ειδικό επιστημονικό προσωπικό. Τελείωσα με τις τροπολογίες. Αν θέλετε κάτι, έχω τη δυνατότητα μετά να σας εξηγήσω. Νομίζω ότι οφείλω να κλείσω πάλι με την ανακύκλωση. Η ανακύκλωση είναι μια αδιαμφισβήτητη αξία και αρχή στη ζωή μας. Είμαστε αρκετά πίσω και πρέπει να ενισχύσουμε πάρα πολλές δραστηριότητες. Εξάλλου, θέλουμε να είμαστε κοινωνία της ανακύκλωσης. Η κυριαρχία της ταφής είναι συντριπτική. Δεν πρέπει να θάβονται τόσοι πολλοί πόροι από την εθνική οικονομία. Δεν πρέπει να προσβάλλουμε το περιβάλλον, το υπέδαφος, τους εδαφικούς πόρους, τους υδροφορείς, αλλά και το περιβάλλον που θίγεται από την εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου από την ταφή. Υπάρχουν καλά παραδείγματα, όμως έχουμε μια πολύ μεγάλη καθυστέρηση που ήταν και ευθύνη πολιτική. Δεν θέλουμε να παραπέμψουμε κρίσιμες αποφάσεις στο μέλλον. Νομίζουμε ότι ήρθε ο χρόνος για τη χώρα μας να παρθούν τώρα οι αποφάσεις και δεν θέλουμε να υπάρχουν μικροκομματικά οφέλη από τη διαχείριση αυτή. Αντί, λοιπόν, να πληρώνουμε πρόστιμα για χωματερές, μπορούμε να επενδύσουμε στο περιβάλλον. Και η επένδυση αυτή θα δώσει άμεσα και πρώτες ύλες και εργασία με υπεραξία και κυκλική οικονομία και ποιότητα περιβάλλοντος και αποτελέσματα θετικά και στον τουρισμό και στη γεωργία και στην κτηνοτροφία. Το νέο θεσμικό πλαίσιο που σήμερα θα συζητήσουμε και θα ψηφίσουμε ενισχύει τη χρηματοδότηση της ανακύκλωσης, γιατί οι εισφορές είναι λεφτά όλων μας και πρέπει να πιάσουν τόπο, να πάνε στην ανακύκλωση. Αναβαθμίζει την ευθύνη της αυτοδιοίκησης και συνδέεται με πολλές καινοτομίες, όπως είναι το Ηλεκτρονικό Μητρώο Αποβλήτων, το Εθνικό Μητρώο Παραγωγών, που είναι πραγματικά καινοτομίες και για την Ευρώπη και υπερηφανευόμαστε γι' αυτά που γίνονται. Η αύξηση, όμως, των πόρων της ανακύκλωσης και η βελτίωση της απόδοσής τους με διαφάνεια ενισχύουν πρώτα απ' όλα και πάνω απ' όλα την αυτοδιοίκηση και την κοινωνία, ενισχύουν τον πολίτη. Εκεί στοχεύει το παρόν νομοσχέδιο, στην αναβάθμιση του ρόλου και του πολίτη, του υπεύθυνου πολίτη για το περιβάλλον, στην αναβάθμιση του ρόλου και των ΟΤΑ. Πρέπει να ξεφύγουμε, πλέον, από την απαγγελία συνθημάτων. Νομίζω ότι έχουμε συμφωνήσει όλοι για το τι είναι η ανακύκλωση. Είναι η ώρα, από σήμερα και μετά, να το κάνουμε πράξη, τα καλά παραδείγματα του παρελθόντος να τα αξιοποιήσουμε, να κάνουμε ένα διαφανές σύστημα ανακύκλωσης, να έχουμε περισσότερους πόρους. Γιατί αυτό δεν είναι μόνο βάρος στα δημοτικά τέλη. Είναι και η εργασία - ας μην το υποτιμούμε - και η ανταγωνιστική εργασία με υπεραξία επιστημόνων της χώρα μας και πρέπει να στηριχτούμε σ' αυτό στο μέλλον. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού, επειδή ο κύριος Υπουργός αναφέρθηκε στα λεγόμενά μου με μια τάση να τα διαστρεβλώσει.
Σας ακούμε, κύριε Σκρέκα. Ορίστε, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Θα είμαι πολύ σύντομος. Άκουσα τον κύριο Υπουργό να μιλάει για πολλά πράγματα. Φυσικά, δεν συμφωνώ με τα περισσότερα απ' αυτά. Δεν είπε, όμως, τίποτα - και διαστρέβλωσε αυτό που εγώ ανέφερα - για τα απορρίμματα στην Αττική. Μας ανέφερε ότι ένα εργοστάσιο στο Σχιστό είναι ήδη σε μια φάση αδειοδότησης. Αυτό το εργοστάσιο έχει δυναμικότητα εκατόν ογδόντα χιλιάδων τόνων σκουπιδιών, απορριμμάτων τον χρόνο. Η Αττική παράγει περίπου ένα εκατομμύριο τόνους. Εγώ ρώτησα κάτι συγκεκριμένο: Σε ενάμιση χρόνο ο ΧΥΤΑ Φυλής κλείνει. Πού θα πάνε τα σκουπίδια της Αττικής, από τη στιγμή που δεν θα έχει γίνει τίποτα μέχρι τότε; Ακόμα κι αυτό το εργοστάσιο μέχρι τότε ούτε καν θα έχει δημοπρατηθεί, γιατί αυτή τη στιγμή δεν έχει αδειοδοτηθεί, δεν υπάρχει μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων και δεν έχει χωροθετηθεί. Άρα εγώ δεν θέλω να συνεχίσει η Κυβέρνηση να εμπαίζει τον αθηναϊκό λαό. Θα πρέπει σήμερα να πει, σε ενάμιση χρόνο που κλείνει ο ΧΥΤΑ της Φυλής, πού θα πάτε, κύριε Υπουργέ, τα σκουπίδια της Αττικής. Πού θα τα πάτε; Ευχαριστώ πολύ.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα και εγώ τον λόγο.
Εσείς τι θέλετε, κύριε Λοβέρδο;
Κυρία Πρόεδρε, ήμουν στη Διάσκεψη των Προέδρων όταν μίλησε ο κ. Παππάς.
Μα, τώρα δεν γίνεται αυτό. Απάντησε ο Κοινοβουλευτικός σας Εκπρόσωπος.
Όχι δεν θέλω να του απαντήσω, ούτε προσωπικά ούτε πολιτικά. Έχουν λεχθεί αυτά.
Τότε, τι θέλετε;
Επειδή πρέπει να ψηφίσουμε…
Πότε να ψηφίσουμε; Έχουμε καιρό.
Έχουμε καιρό, αλλά όταν θα ψηφίσουμε - και πρέπει να υπάρχει χρόνος στην Κυβέρνηση - θέλω να πω στον Υπουργό, που μόλις κατήλθε από το Βήμα μια πρόταση δική μας, για να τη συζητήσει με τον κ. Παππά. Εάν υιοθετηθεί, εμείς θα ψηφίσουμε. Σας παρακαλώ, μισό λεπτό θα μιλήσω.
Ορίστε, κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο.
Κύριε Φάμελλε, συνεννοηθείτε με τον συνάδελφό σας. Έφερε σήμερα είκοσι αλλαγές στον νόμο του. Δεν τις κάνει είκοσι δύο; Έχουμε δύο προσθήκες, με επιχειρήματα όχι οψιγενή, επιχειρήματα που έχουμε καταθέσει από το 2015 και που αναδείχθηκαν κρίσιμα στην πράξη και επίμαχα. Το «πόθεν έσχες» γιατί να κατατίθεται μετά τον διαγωνισμό ή στην πορεία; Το «πόθεν έσχες» πρέπει να κατατίθεται μαζί με τις υπόλοιπες προϋποθέσεις συμμετοχής στον διαγωνισμό. Ένα το κρατούμενο. Το λέγαμε, κυρία Πρόεδρε, και στην ψήφιση του νόμου κι όταν γινόταν εκείνος ο «διαγωνισμός». Δεύτερον, κύριε Φάμελλε, έχουμε όλοι ως δεδομένο ότι πρέπει οι συμμετέχοντες να καταθέτουν και μια εγγύηση καλής εφαρμογής. Με κριτήριο την εμπειρία, δεν είναι σωστό αυτός που την υπογράφει να είναι αχυράνθρωπος. Δεν είναι σωστό αυτό. Σωστό είναι κι αυτή εκ των προτέρων, για όλο το ποσό της εγγύησης, να κατατίθενται με όρους οι οποίοι αποδεικνύουν πραγματικό επιχειρηματία κι όχι αχυράνθρωπο. Εάν αυτά τα δύο τα κάνετε δεκτά, εμείς θα συναινέσουμε. Εάν δεν τα κάνετε δεκτά, δεν θα στηρίξουμε την επιλογή σας.
Κύριε Λοβέρδο, οι διατάξεις περί «πόθεν έσχες» είναι σαφείς. Δεν υπάρχει για υποψηφίους «πόθεν έσχες». Σας τα είχα πει και στη Διάσκεψη των Προέδρων και στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας κ.λπ.. Δεν μπορεί να τροποποιήσει αυτή τη στιγμή τον νόμο για να βάλει ειδικές διατάξεις. Το «πόθεν έσχες» το ελέγχουν συγκεκριμένοι φορείς, ανάλογα με την ιδιότητα του ελεγχόμενου. Δεν λέμε ό,τι θέλουμε εδώ.
Υπάρχει απάντηση σ' αυτό.
Αυτό σας λέω. Τώρα, για τα υπόλοιπα, δεν τα ξέρω.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Τι θέλετε εσείς τώρα, κύριε Αμυρά; Μη χάνουμε χρόνο.
Ίσα - ίσα κερδίζουμε χρόνο. Και θα σας το εξηγήσω. Είχα θέσει στην πρωτομιλία μου το ζήτημα που ανέφερε κι ο κ. Λοβέρδος πριν, για το «πόθεν έσχες» και είχα πει στον κ. Παππά ότι εμείς θα τοποθετηθούμε σε σχέση με την ψήφο μας γι' αυτή την τροπολογία για τους διαγωνισμούς για τα κανάλια - να το πω έτσι απλά - σε συνάρτηση με δύο θέματα. Το πρώτο είναι ο έλεγχος του «πόθεν έσχες» προ της εξέλιξης του διαγωνισμού. Διότι δεν μπορεί για τον οποιονδήποτε τελευταίο στην ιεραρχία δημόσιο υπάλληλο να ζητείται «πόθεν έσχες»…
Αυτός εισπράττει, κύριε, από το δημόσιο και ελέγχουμε το μαύρο χρήμα. Εδώ τι σχέση έχει;
Κυρία Πρόεδρε, θυμάστε όταν έγινε από τον κ. Παππά και την Κυβέρνησή του η απόπειρα της προκήρυξης του διαγωνισμού, που εμφανίστηκαν κάποιοι καναλάρχες που δεν είχαν «πόθεν έσχες», που το «πόθεν έσχες» του ενός είχε μέσα βοσκοτόπια, του άλλου είχε κατσίκια και δεν ξέρω κι εγώ τι; Αυτά να πάμε να προλάβουμε.
Αυτό που είπατε δεν είναι αλήθεια. Τέλος πάντων.
Άρα το ένα ζήτημα είναι αυτό. Εμείς θέλουμε πριν την έναρξη της διαδικασίας της εφαρμογής του διαγωνισμού…
Εσείς τι λέτε, ότι το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο αυτό δεν το σκέφτηκε; Το σκέφτηκε η Δημοκρατική Συμπαράταξη κι εσείς;
Εδώ είναι Κοινοβούλιο. Δεν είναι Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο. Κι αν έπρεπε η Κυβέρνηση να σκέφτεται…
Μα, αυτά είναι προτάσεις του ΕΣΡ.
Κυρία Πρόεδρε, αφήστε με να σας απαντήσω. Πείτε μου εσείς, στην προηγούμενη προσπάθεια της Κυβέρνησής σας να νομοθετήσει για τον διαγωνισμό των καναλιών γιατί δεν έλαβε υπ' όψιν το ΕΣΡ; Γιατί σου έλεγε δεν είχε νόμιμη σύνθεση και έκανε ό,τι ήθελε.
Γιατί, κύριε, δεν υπήρχε ΕΣΡ. Θα ξαναρχίσουμε τη συζήτηση; Σας παρακαλώ. Δεν κάνουμε τώρα διάλογο.
Μπήκε τελικά ο γάιδαρος μπροστά από το κάρο…
Δεν υπήρχε ΕΣΡ και σπεύσατε να συνεργήσετε για να βγει, για να τελειώνουμε. Τώρα υπάρχει, και οφείλουμε όλοι να υπακούμε στο ΕΣΡ. Μη μιλάμε ταυτόχρονα, δεν έχει νόημα.
Μπήκε ο γάιδαρος μπροστά από το κάρο και τσούλησε το κάρο και φθάσαμε στη σημερινή σύνθεση!
Είναι καλό να διαβάσετε τους νόμους για το «πόθεν έσχες», για να μην επανέρχεστε κάθε φορά.
Τους διαβάζω, αλλά αφήστε με να διατυπώσω και τη δική μας πολιτική πρόταση.
Ξέρετε ότι τους ξέρω πολύ καλά.
Πρώτα απ' όλα, γιατί τοποθετείστε εσείς και όχι η Κυβέρνηση;
Εγώ απαντάω γιατί ακούω. Δεν μπορώ να είμαι κουφή ενώ μιλάτε!
Πώς απαντάτε; Ως τι απαντάτε; Ως Κυβέρνηση απαντάτε;
Όχι. Μιλάω ως Πρόεδρος που παρακολουθεί τη συζήτηση. Δεν έχετε μόνο εσείς δικαιώματα.
Παρακαλώ, περιοριστείτε στα καθήκοντα που η Έδρα σάς ορίζει. Λέω λοιπόν: Το πρώτο που εμείς ζητάμε είναι «πόθεν έσχες» των καναλαρχών από την αρχή της διαδικασίας και όχι στο τέλος.
Ζητήστε το, εντάξει.
Όχι οι καναλάρχες «πόθεν έσχες» γιοκ! Και κατά δεύτερον…
Πού θα το υποβάλλουν, κύριε; Σε ποια αρχή;
Αφήστε με να μιλήσω, κυρία Πρόεδρε.
Μα, τι να μιλήσετε; Αφού δεν λέτε τα στοιχειώδη.
Ας μου τα πει η Κυβέρνηση, ας μου τα πει ο αρμόδιος Υπουργός. Γιατί δεν μου τα λέει ο αρμόδιος Υπουργός και μου τα λέτε εσείς;
Σε ποια αρχή θα το υποβάλλουν; Υπάρχουν νόμοι για το «πόθεν έσχες». Το έχετε καταλάβει;
Γιατί μου τα λέτε εσείς;
Μη δημιουργείτε εντυπώσεις τώρα.
Και το δεύτερο, να υπάρχει αυτή η εγγυοδοσία για την καλή εφαρμογή…
Ωραία, τα είπατε. Η κ. Λιβανίου έχει τον λόγο.
Μισό λεπτό, κυρία Πρόεδρε. Μου αφαιρείτε τον λόγο;
Μα, είναι δυνατόν να αφήνω τον καθένα να υποβάλλει προτάσεις; Ας τις κάνετε γραπτές.
Αντιπαρατίθεστε μαζί μου ως Προεδρεύουσα και μου αφαιρείτε τον λόγο;
Σας έδωσα εγώ τον λόγο να υποβάλετε προτάσεις;
Μα, σας ζήτησα τον λόγο και μου τον δώσατε.
Ναι, αλλά μιλάτε τόση ώρα για να πείτε τι; Κάντε την πρόταση γραπτώς.
Μα, θα το ακούγατε αν δεν μιλούσατε συνέχεια πάνω στα λόγια μου.
Τα άκουσα πολύ καλά.
Κι αν ήσασταν στην αρχή της συνεδρίασης θα βλέπατε ότι τα είχαμε πει αυτά στον κ. Παππά, αλλά απάντηση δεν πήραμε.
Και τι σημαίνει αυτό;
Γι' αυτό πήρα τον λόγο. Εν πάση περιπτώσει, η ψήφος μας θα είναι θετική, αν η Κυβέρνηση λάβει υπ' όψιν αυτά τα δύο σημαντικά θέματα, και θα πάμε στο «παρών» αν δεν το κάνει.
Υπό όρους. Εντάξει.
Και κάτι τελευταίο. Εσείς νομίζετε ότι εγώ διάκειμαι αρνητικά στην τροπολογία; Αυτό έχετε πάρει χαμπάρι; Ίσα - ίσα που αυτή η τροπολογία στην ουσία απογυμνώνει την προηγούμενη προσπάθεια αυτής της Κυβέρνησης με τον νόμο Παππά και την ξαναβάζει σε…
Εντάξει. Αυτό τώρα δεν είναι επί της τροπολογίας. Θέλετε να φιλολογήσετε. Ελάτε, κυρία Λιβανίου, έχετε τον λόγο.
Τι είπατε; Δεν άκουσα.
Θέλετε να φιλολογήσετε, λέω, τώρα.
Α, μισό λεπτό, κυρία Πρόεδρε. Επί προσωπικού θα ήθελα τον λόγο τώρα.
Σε μένα;
Βεβαίως.
Ε, βέβαια. Όταν λέτε ότι αποδείχθηκε ότι ο προηγούμενος νόμος…Τι νόημα έχει;
Γιατί μιλάτε συνέχεια;
Γιατί θέλω να ολοκληρώσουμε τη συζήτηση.
Γιατί μιλάτε συνέχεια και γιατί βάζετε στη συζήτηση κρίσεις και χαρακτηρισμούς;
Εσείς μιλάτε συνέχεια. Ζητάτε τον λόγο και μιλάτε χωρίς λόγο, χωρίς να διαβάζετε τους νόμους, χωρίς να ξέρετε το νομικό πλαίσιο. Οφείλω να το πω, επειδή διευθύνω τη συζήτηση.
Ζήτησα τον λόγο. Μου τον δώσατε. Και σας έχει πιάσει μια λογοδιάρροια και μάλιστα όχι στο πλαίσιο των καθηκόντων σας, αλλά μιλάτε σαν μια Υπουργός ή κυβερνητική Βουλευτίνα!
Δεν είμαι Υπουργός. Διευθύνω τη συζήτηση.
Να τη διευθύνετε. Όχι όμως, παρακαλώ, χαρακτηρισμούς. Αν θέλετε να χαρακτηρίσετε, κατεβείτε από την Έδρα και πάρτε τον λόγο ως απλή Βουλευτής, όπως λέει ο Κανονισμός, να αντιπαρατεθείτε μαζί μου. Ευχαριστώ.
Ναι, αυτή τη δουλειά θα κάνουμε!
Να απαντήσω, κυρία Πρόεδρε, στον κ. Σκρέκα;
Απαντήστε κι εσείς, να δούμε.
Εγώ θέλω απλά να πω ότι δεν είναι καθόλου πρέπον κοινοβουλευτικά να παίρνει τον λόγο επί προσωπικού κάποιος συνάδελφος, να βάζει ζήτημα πολιτικής, το οποίο απαντήθηκε και να μην περιμένει καν να απαντήσω. Μιλάω για τον κ. Σκρέκα, ο οποίος είπε κάτι και έφυγε. Όταν οι κινήσεις αυτές είναι καθαρά κινήσεις εντυπωσιασμού, νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο γιατί μαζευόντουσαν παλιά σκουπίδια στους δρόμους. Γιατί η πολιτική ήταν σε επίπεδο εντυπωσιασμού. Εγώ σας ανέφερα δέκα έργα για την Αττική, τα οποία είναι για την ανακύκλωση, είναι για την ορθή διαχείριση και είναι σύμφωνα με την ευρωπαϊκή στρατηγική. Αν θέλετε να κάνετε συνδικαλισμό, να κάνετε τοποθέτηση επί προσωπικού και να φεύγετε, νομίζω ότι αυτό δεν είναι καν σύμφωνο με τα κοινοβουλευτικά ήθη τα οποία διαχρονικά υπάρχουν σε αυτή τη χώρα. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει τώρα η Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Λιβανίου.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, τις τελευταίες δεκαετίες μπορούμε να αποδεχθούμε όλοι ότι η ευαισθητοποίηση γύρω από τα ζητήματα της προστασίας του περιβάλλοντος έχει πολλαπλασιαστεί. Σε αυτό αναμφίβολα συνέβαλαν οι δράσεις που αναπτύχθηκαν σε εθελοντικό επίπεδο από πολλές περιβαλλοντικές οργανώσεις, η αύξηση της ενημέρωσης και η περιβαλλοντική εκπαίδευση. Οι μαθητές που μυήθηκαν στην ανακύκλωση μέσα από το παιχνίδι στα σχολεία, ανεξαρτήτως της συχνότητας που εφαρμόζονταν προγράμματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, είναι σήμερα ως ενήλικες πιο υπεύθυνοι περιβαλλοντικά πολίτες. Έχουν επηρεάσει πολλούς περισσότερους, αλλά ζητούν πληροφορίες και σε ορισμένες περιπτώσεις, χάρη και στην παρουσία περιβαλλοντικά υπεύθυνων στους δήμους, έχουν πετύχει πολλά περισσότερα στο ζήτημα της περιβαλλοντικής διαχείρισης από όσα προέβλεπε μέχρι σήμερα το ρυθμιστικό πλαίσιο. Ένας καινούργιος οικονομικός κόσμος ανοίγεται μπροστά μας και υπάρχουν έτοιμες οι κοινωνικές δυνάμεις που προετοιμάζονται να αξιοποιήσουν τα νέα δεδομένα που διαμορφώνονται. Σήμερα μπορούμε με ασφάλεια να αξιοποιήσουμε τα δεδομένα και την εμπειρία που έχει συσσωρευτεί από τις χώρες που πρωτοπόρησαν στην ορθή περιβαλλοντική διαχείριση των απορριμμάτων τους. Ο νόμος του 2001 έβαλε στη χώρα μας την ανακύκλωση. Σε ορισμένα σημεία λειτούργησε εξαιρετικά και με πολύ καλά αποτελέσματα. Συχνά μιλάμε για τα ζητήματα που δεν μας αρέσουν στην ευρωπαϊκή μας συνύπαρξη και ξεχνούμε τα θετικά. Η εξέλιξη της ανακύκλωσης, η υιοθέτηση μεθόδων ανάκτησης, επαναχρησιμοποίησης και αξιοποίησης πόρων που έχουμε ως χώρα και μέχρι σήμερα απορρίπτουμε χωρίς δεύτερη σκέψη, είναι ένα από τα πλέον θετικά στοιχεία της ευρωπαϊκής μας πορείας. Ως χώρα δεν διαθέτουμε τον πλούτο που διαθέτουν άλλες χώρες σε πρώτες ύλες. Το γεγονός αυτό μας κατατάσσει σε πολλές περιπτώσεις αυτομάτως στην κατηγορία των καταναλωτών, σε αντιδιαστολή με τις χώρες παραγωγούς. Η ανακύκλωση στα επίπεδα που έχει φτάσει μπορεί να αντιστρέψει σε σημαντικό βαθμό αυτή την πραγματικότητα. Αν, για παράδειγμα, μειωθεί ο όγκος των πρώτων υλών που εισάγουμε μόνο για τα εντός της χώρας προϊόντα συσκευασίας, θα είναι μια σημαντική οικονομική εξέλιξη. Αν καταφέρουμε να αξιοποιούμε οργανικά υπολείμματα στη γεωργική χρήση, θα έχουμε σημαντική εξοικονόμηση πόρων. Αν μειώσουμε το περιβαλλοντικό μας αποτύπωμα από τις καθημερινές μας συνήθειες, όπως είναι η χρήση πλαστικής σακούλας για τη μεταφορά και του πιο μικρού αντικειμένου, θα έχουμε κάνει ένα σημαντικό βήμα για την περιβαλλοντική ισορροπία. Η σημερινή πρωτοβουλία της Κυβέρνησης έρχεται να ρυθμίσει συγκεκριμένα οργανωτικά και λειτουργικά προβλήματα που προέκυψαν στην πράξη. Ο τρόπος οργάνωσης και λειτουργίας της συνολικής διαδικασίας διαχείρισης απορριμμάτων είναι σίγουρα σημαντικός, είναι ακόμα πιο σημαντική όμως η ενεργός συμμετοχή του συνόλου της κοινωνίας και του συνόλου της οικονομίας. Θα μπορούσε κάποιος να χαρακτηρίσει ορισμένους στόχους ιδιαίτερα δύσκολους στο να επιτευχθούν ή σε κάποιους να φαντάζει απίθανο η χώρα μας να φτάσει σε τέτοιο επίπεδο οργάνωσης, ώστε να επιτυγχάνει τους στόχους που τίθενται σήμερα από την Ευρωπαϊκή Ένωση και από την Κυβέρνηση για την ανακύκλωση. Είναι όμως εφικτό, αν δώσουμε την αναγκαία πίστωση χρόνου, αν δώσουμε τα κατάλληλα εργαλεία στους δήμους, αν είμαστε αποφασισμένοι να ελέγξουμε κάθε στάδιο, χωρίς εκπτώσεις, αν κινητοποιήσουμε συνολικά την κοινωνία. Είναι σημαντικό, για να πετύχουμε να δώσουμε το κατάλληλο μείγμα κινήτρων και αντικινήτρων στο σύνολο της κοινωνίας. Δεν αρκεί μόνο ένα πλαίσιο επιβολής τελών και προστίμων, πρέπει να υπάρχει και το σύστημα της ανταμοιβής, πρέπει να υπάρχει και το σύστημα της μείωσης του κόστους της καθημερινότητας. Δεν είναι εύκολο ούτε για τις επιχειρήσεις ούτε για τους καταναλωτές να ακολουθήσουν μια υπεύθυνη περιβαλλοντικά στάση, εάν αυτή συνεπάγεται αύξηση του κόστους ζωής, ειδικά σήμερα. Είναι σημαντικό, πέρα από το πλαίσιο που εκσυγχρονίζεται, να προκύπτει άμεσο όφελος προς τον πολίτη που καταναλώνει και διαχειρίζεται περιβαλλοντικά υπεύθυνα κάθε υλικό που δεν χρειάζεται. Στόχος δεν είναι να επιβαρύνουμε τον πολίτη με νέα οικονομικά βάρη - στόχος δεν είναι η μεταφορά του κόστους της σακούλας από την επιχείρηση στον καταναλωτή - ούτε βέβαια η περαιτέρω αύξηση του κόστους των προϊόντων. Στόχος είναι η δημιουργία βιώσιμων κύκλων οικονομικής διαχείρισης, κύκλων που πρέπει να περιλαμβάνουν τους άμεσα και οικονομικά ωφέλιμους από το σύνολο των πολιτών που θα συνδράμουν σε αυτή την προσπάθεια. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσω των ΟΤΑ, με τη μείωση των δημοτικών τελών και τη μείωση του κόστους που συνεπάγεται η διαχείριση των απορριμμάτων όταν δεν διαχωρίζονται στην πηγή. Αυτό πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα σήμερα, καθώς τα οργανωτικά και λειτουργικά ζητήματα που ρυθμίζει το νομοσχέδιο δεν προσελκύουν το σύνολο της προσοχής της κοινής γνώμης. Η εξοικονόμηση που μπορεί να προκύψει για κάθε οικογένεια ξεχωριστά μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντική, αν αναπτυχθούν ορθολογικά τα συστήματα διαλογής και μειωθεί το λειτουργικό κόστος των ΟΤΑ. Για να γίνει αυτό απαιτείται η επανασχεδίαση του τρόπου συλλογής των απορριμμάτων στο σύνολο της χώρας και σε αυτό το επίπεδο η πλειονότητα των δήμων θα χρειαστεί τη συνδρομή των φορέων που ιδρύονται. Στα ζητήματα που άπτονται του περιβάλλοντος πρέπει να επιδεικνύουμε τη μέγιστη δυνατή σύμπνοια. Όταν η ανάληψη δράσεων υπέρ του περιβάλλοντος συνεπάγεται εξοικονόμηση πόρων αλλά και άνοιγμα νέων πεδίων οικονομικής δραστηριότητας, δεν μιλάμε για επιχειρηματική δραστηριότητα μόνο. Η πρόβλεψη δραστηριοποίησης των κοινωνικών επιχειρήσεων στα ζητήματα της ανακύκλωσης μπορεί να δημιουργήσει βιώσιμες και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας. Το σημερινό νομοσχέδιο αποδεικνύει ότι υπάρχουν πολλά πεδία στα οποία οφείλουμε να παρέμβουμε, να τα ρυθμίσουμε ως οργανωμένη πολιτεία. Όταν καλούμαστε να αποφασίσουμε για θέματα που άπτονται του περιβάλλοντος οφείλουμε να θυμόμαστε ότι αυτό που αποφασίζουμε σήμερα θα επηρεάσει καταλυτικά τις επόμενες γενιές. Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως είναι δανεικός ο τόπος που ζούμε. Κλείνοντας, αναφορικά με την τροπολογία που κατατέθηκε για τις τηλεοπτικές άδειες, θέλω να πω το εξής: με διάφορους τρόπους πολλοί, συμπεριλαμβανομένων και πολιτικών δυνάμεων, επιχείρησαν, επιχειρούν και θα επιχειρήσουν και το επόμενο διάστημα να μην εφαρμοστεί ο ν.4339. Η Κυβέρνηση όμως, σε πλήρη σύμπνοια και με τη στήριξη του ελληνικού λαού, θα κάνει όλες τις αναγκαίες ενέργειες για να εφαρμοστεί και να πληρώσουν αυτό που πρέπει, για να σταματήσει η «αεροπειρατεία» που εγκαθιδρύθηκε για δεκαετίες στη χώρα μας. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς. Θα δώσω τώρα τον λόγο στη Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Ασημακοπούλου, μετά στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του Ποταμιού κ. Δανέλλη και στη συνέχεια στον Υπουργό κ. Τσιρώνη, για να μιλήσει για πέντε λεπτά για μια τροπολογία που έχει συνυπογράψει με τον κ. Αποστόλου, τον κ. Φάμελλο και τον κ. Σταθάκη.
Θα μιλήσω επί του νομοσχεδίου, κυρία Πρόεδρε.
Ναι, επί του νομοσχεδίου γενικά. Μιλάτε ως Υπουργός, εκτός σειράς δηλαδή, οπότε πέντε λεπτά νομίζω ότι επαρκούν. Μετά θα μπούμε ξανά στον κατάλογο. Κυρία Ασημακοπούλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Εγώ, κύριε Πρόεδρε, σήμερα θα μιλήσω για την τροπολογία στον ν.4339/2015, τον περίφημο «νόμο Παππά» για την αδειοδότηση των τηλεοπτικών καναλιών. Αξίζει, πριν μπω στην ουσία της συζητήσεως, να κάνουμε μία σύντομη ιστορική αναδρομή, γιατί, όπως λένε, κρατάει δύο χρόνια αυτή η κολόνια με τη νομοθέτηση για τις τηλεοπτικές άδειες από πλευράς του κ. Παππά. Συγκεκριμένα, ξεκίνησε στις 24-10-2015, πριν από περισσότερο από δύο χρόνια. Ξεκίνησε με έναν νόμο στον οποίο οριζόταν ότι ο Υπουργός θα αποφάσιζε για τον αριθμό των αδειών, ο Υπουργός θα καθόριζε την τιμή εκκίνησης. Πάμε, λοιπόν, στον Ιανουάριο του 2016. Ψηφίζεται το άρθρο 279 του ν.4364/2016, το οποίο προστέθηκε στον νόμο Παππά. Σύμφωνα με αυτό, ο αριθμός των αδειών θα καθοριστεί με νόμο. Περνάει, λοιπόν, ένας μήνας περίπου και στις 11-2-2016 έρχεται το περίφημο άρθρο 2Α του νόμου, με το οποίο ο κ. Παππάς καθόρισε ότι οι άδειες θα είναι τέσσερις. Πάει αυτό τώρα. Τώρα είναι επτά οι άδειες. Στις 3-11-2016- ν.4431/2016- αναστέλλεται το άρθρο 2Α και μετατρέπεται η αρχικώς προβλεπόμενη «αιτιολογική γνώμη» του ΕΣΡ σε «σύμφωνη γνώμη». Προβλέπεται η παροχή της προηγούμενης σύμφωνης γνώμης του ΕΣΡ κατά την έκδοση της ΚΥΑ περί καθορισμού της τιμής εκκίνησης. Προχωράμε. Τον Ιούνιο του 2017 ψηφίζεται η κατάργηση του άρθρου 2Α. Είναι αυτό που είχε νομοθετηθεί, μετά είχε γίνει αναστολή του και τώρα καταργείται. Στις 4-8-2017 έρχεται άλλη τροπολογία, σύμφωνα με την οποία επανακαθορίστηκε η διαδικασία αδειοδότησης γενικότερα. Θέλω να πω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και κυρία Πρόεδρε, όπως ξέρει πάρα πολύ καλά ο κ. Παππάς, ότι αν κοιτάξει κανείς τον περίφημο «νόμο Παππά» έχουμε συνολικά, για να καταλαβαίνουμε, δεκαπέντε άρθρα που αφορούν στην αδειοδότηση, εκ των οποίων μόνο τρία δεν έχουν τροποποιηθεί, τα οποία είναι οι ορισμοί και κάποια βασικά πράγματα, τα οποία συνήθως δεν τροποποιούνται στα νομοσχέδια. Το άρθρο 2 έχει δεχθεί έξι τροποποιήσεις, το άρθρο 5 οκτώ τροποποιήσεις, το άρθρο 9 εννιά τροποποιήσεις, το άρθρο 13 δέκα τροποποιήσεις και το άρθρο 2α στην αρχή προστέθηκε, μετά είχε ανασταλεί και μετά καταργήθηκε. Έρχεται, λοιπόν, σήμερα ο κύριος Υπουργός και φέρνει μια καινούργια τροπολογία με νομοτεχνικές βελτιώσεις, οι οποίες όπως κατέθεσε στα Πρακτικά, προκύπτουν από εισηγήσεις της Ανεξάρτητης Αρχής, του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Μάλιστα. Προφανώς είναι σεβαστή η άποψη της ανεξάρτητης αρχής. Ποτέ εμείς δεν την αμφισβητήσαμε και υπό άλλες συνθήκες ενδεχομένως θα μπορούσαμε και να συζητήσουμε, με μια συναινετική διάθεση, για κάποιες διατάξεις οι οποίες είναι αυτονόητες, οι οποίες είναι βελτιωτικές, οι οποίες είναι σωστές. Επειδή ακούστηκε για το θέμα του «πόθεν έσχες», σημειώνω εδώ παρενθετικά - χωρίς να θέλω να αντιπαρατεθώ μαζί σας, κυρία Πρόεδρε, επειδή ενεπλάκητε σε μια συζήτηση, δεν ασχολούμαι με αυτό - ότι με το άρθρο 13 του νομοσχεδίου και με την τροπολογία 1226/11 που ψηφίστηκε στις 3-8-2017, το άρθρο 13 ήδη προβλέπει ότι γίνεται ένας έλεγχος του «πόθεν έσχες» και των οικονομικών στοιχείων για τη λειτουργία του καναλιού και από το άρθρο 6 προβλέπεται και από το άρθρο 13 ότι γίνεται αυτός ο έλεγχος του «πόθεν έσχες». Μάλιστα με την τροπολογία έχει προστεθεί ότι ζητείται και η τεχνική συνδρομή της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματική Ενέργεια, για να συνδράμει το ΕΣΡ σε αυτόν τον έλεγχο. Άρα αυτό ήδη προβλέπεται. Αυτό το οποίο λέμε - και πολύ σωστά - , με βάση την εμπειρία από τον προηγούμενο διαγωνισμό και το υποστηρίζουμε και εμείς ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, είναι ότι ο έλεγχος αυτός θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο προληπτικός γίνεται. Αυτό πρέπει να νομοθετηθεί, εκτός από το να προβλεφθεί και στην προκήρυξη που αναφέρεται στη συγκεκριμένη τροπολογία στο άρθρο 13. Πρέπει να ξέρουμε από πού προέρχονται τα χρήματα νωρίς στη διαδικασία, για να αποφύγουμε φαινόμενα όπως «βοσκοτόπια», για να αποφύγουμε φαινόμενα «λαγών» και υψηλότερου τιμήματος, χωρίς να υπάρχει η πραγματική πρόθεση να καταβληθεί από τους συμμετέχοντες. Αυτό ζητάμε το οποίο θα πρέπει να γίνει και αν γίνει αυτό, μπορούμε να συζητήσουμε και άλλες αλλαγές. Δεν βλέπω, όμως, καμμία διάθεση να υπάρχει προς αυτή την κατεύθυνση. Μάλιστα βλέπω ακριβώς το αντίθετο. Λέει ο κύριος Υπουργός ότι ζητάει συναίνεση. Εμείς, κυρία Πρόεδρε, έχουμε αποδείξει ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, σε αντίθεση με την πρακτική που είχε η σημερινή Πλειοψηφία όταν ήταν αντιπολίτευση, ότι έχουμε το πολιτικό ανάστημα και έχουμε και το θάρρος, όταν υπάρχουν πράγματα τα οποία θεωρούμε ότι είναι σωστά να τα υπερψηφίζουμε. Πολλώ δε μάλλον όταν προέρχονται από την εποχή της διακυβέρνησης Σαμαρά, όπως είναι ας πούμε το Ελληνικό, όπως είναι τα αεροδρόμια, όπως είναι το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, το οποίο λοιδορούσατε και τώρα πανηγυρίζετε. Τα ψηφίζουμε όταν είναι στη σωστή κατεύθυνση. Αυτό που θέλει μάλλον ο κ. Παππάς, είναι να μην κάνουμε και καθόλου κριτική, παρ' ότι είναι ο θεσμικός μας ρόλος. Διότι ακόμα κι αν υπερψηφίζουμε, όταν κάνουμε κριτική αυτό ο κ. Παππάς το ονομάζει - πώς το είπατε, κύριε Υπουργέ; - «βρίζω και ψηφίζω», την επιχειρηματολογία, δηλαδή, την κριτική που σας κάνουμε για τις παλινωδίες, για τις πρωτοφανείς κυβιστήσεις, για την κακή νομοθέτηση, για την κακή πρακτική νομοθέτησης, όπως αυτή που περιέγραψα εδώ, που έχει γίνει «σουρωτήρι» ο νόμος. Το ίδιο έγινε, κύριε Παππά, και στον νόμο για τη διαφήμιση που είχε δώδεκα άρθρα και φέρατε είκοσι δύο νομοτεχνικές βελτιώσεις. Ποιος νόμος; Δεν έμεινε τίποτα όρθιο. Εσείς, λοιπόν, αφού έχετε και τη διάθεση της ρίμας σήμερα, τι κάνετε; Ψηφίζετε και ξεψηφίζετε. Τροποποιείτε τον νόμο και δεν μετανοείτε. Ξηλώνετε και δεν μετανιώνετε. Ας ακουστεί, τουλάχιστον, μια κουβέντα προς αυτή την κατεύθυνση. Για να κλείσω, κυρία Πρόεδρε, επειδή μας λέει ότι βρίζουμε και ψηφίζουμε ή στην προκειμένη περίπτωση βρίζουμε και δεν ψηφίζουμε, εν πάση περιπτώσει, στη διάθεση αυτή που έδειξε ο Υπουργός, το πραγματικό πρόβλημα, κύριε Υπουργέ, δεν είναι αν οι άλλοι Βουλευτές ή οι άλλες παρατάξεις ή τα άλλα κόμματα βρίζουν και ψηφίζουν ή βρίζουν και δεν ψηφίζουν. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι ο κόσμος που σας ψήφισε, βρίζει για την πραγματικότητα την οποία ζει και σίγουρα δεν σας ξαναψηφίζει. Αυτό είναι το πραγματικό σας πρόβλημα. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Ποταμιού κ. Σπυρίδων Δανέλλης. Κύριε Δανέλλη, βλέπω ότι έχετε μιλήσει ένα λεπτό. Θα μιλήσετε δώδεκα λεπτά;
Όχι δεν έχω μιλήσει καθόλου.
Έτσι έχει σημειώσει ο προηγούμενος Πρόεδρος.
Δεν πρόλαβα. Παίρνω τον λόγο τώρα.
Εντάξει. Δώδεκα λεπτά, λοιπόν, θα μιλήσετε;
Μάλιστα, κυρία Πρόεδρε.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εικόνα εξαθλίωσης στα ταμεία των σταθμών της ΣΤΑΣΥ είναι αδιανόητη για ένα ευρωπαϊκό κράτος του 21ου αιώνα. Κύριε Σπίρτζη, όταν άλλοι «τρέχουν» την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση, δεν είναι δυνατόν οι υπηρεσίες που εσείς εποπτεύετε, να μην μπορούν να διαχειριστούν τη μετάβαση στο ηλεκτρονικό εισιτήριο. Η πληροφορική κάνει πιο εύκολη τη ζωή των ανθρώπων, δεν τη δυναστεύει. Δώστε, λοιπόν, τώρα λύση. Σταματήστε τις εικόνες της ντροπής τώρα. Αυτό απαιτεί μια κοινωνία ως ελάχιστο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε σήμερα ένα άκρως σημαντικό νομοσχέδιο που αφορά την ανακύκλωση, η οποία, δυστυχώς στη χώρα μας έχει μείνει εν πολλοίς στη δεκαετία του '90 κι εδώ όχι εξαιτίας της κρίσης αλλά λόγω της αναβλητικότητας και αναποτελεσματικότητας των εμπλεκομένων, λόγω της μη ύπαρξης πολιτικής βούλησης. Κι όμως η διαχείριση των απορριμμάτων δεν είναι ζήτημα πολυτέλειας και εστέτ περιβαλλοντικών αναζητήσεων. Στην πραγματικότητα αντανακλά το επίπεδο πολιτισμού μιας κοινωνίας, γιατί τα σκουπίδια είναι προϊόντα του ανθρώπινου πολιτισμού, δεν υπάρχουν στη φύση. Μόλις τον τελευταίο αιώνα της τεχνολογικής προόδου δημιουργήσαμε πλήθος υλικών και χημικών ουσιών, όπως το πλαστικό, που δεν αποδομούνται γρήγορα ή δεν αφομοιώνονται ποτέ. Η ευμάρεια και ο άκρατος καταναλωτισμός των σύγχρονων κοινωνιών στις ανεπτυγμένες χώρες αύξησε δραματικά τον ρυθμό και τις ποσότητες σκουπιδιών που παράγουμε. Όμως η απόφαση για το τι θα κάνουμε με τα σκουπίδια είναι κρίσιμη, γιατί σε μεγάλο βαθμό επιδρά στη δημόσια υγεία και την ποιότητα ζωής των κατοίκων τόσο άμεσα όσο και μακροπρόθεσμα. Είναι και κομβική, γιατί η διαχείριση απορριμμάτων συνιστά βασικό χαρακτηριστικό του τρόπου ζωής και οργάνωσης της κάθε κοινωνίας. Στην Ευρώπη δοκιμάστηκαν πολλοί τρόποι και τεχνολογίες διαχείρισης απορριμμάτων. Σήμερα μετά από πολυετή πολιτική και επιστημονική συζήτηση αναγνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει μαγική λύση και χρειάζεται να επαναπροσδιορίσουμε τον τρόπο αντίληψης της προόδου στις δυτικές κοινωνίες, δεδομένου ότι την είχαμε συνδέσει με την άκριτη και αλόγιστη υπερκατανάλωση. Σκεφτείτε ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση των είκοσι επτά κρατών - μελών, ο μέσος πολίτης πετά κάθε χρόνο στα σκουπίδια εκατόν εβδομήντα εννιά κιλά τροφής απολύτως κατάλληλης προς βρώση, όταν άλλοι λιμοκτονούν στον πλανήτη. Μόνο στη Μεγάλη Βρετανία η αξία της πεταμένης τροφής υπολογίζεται περίπου στα 12 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως. Δεν είναι τυχαίο ότι η πρόληψη για λιγότερα απορρίμματα και η επαναχρησιμοποίηση των υλικών, είναι οι πρώτες προτεραιότητες. Παραμένουν, όμως, σε μεγάλο βαθμό προσωπικές επιλογές κοινωνικής και περιβαλλοντικής ευαισθησίας. Η ανακύκλωση, σε κάθε περίπτωση, είναι πολιτική απόφαση που προϋποθέτει συλλογική δράση και προς το παρόν μόνο οι ανεπτυγμένες κοινωνίες την υποδέχονται θετικά. Δεν είναι τυχαίο πως στη χώρα μας ο προϋπολογισμός, του οποίου η συζήτηση του προσχεδίου ξεκίνησε μία ώρα πριν, εντάσσει σε ετήσια βάση κονδύλι αποθεματικού για την αντιμετώπιση έκτακτων και επειγουσών αναγκών, όπου ως έκτακτη λογίζεται, μεταξύ άλλων, και η καταβολή περιβαλλοντικών προστίμων. Αυτό λόγω μη συμμόρφωσης της Ελλάδας σε ό,τι αφορά τη συνέχιση της λειτουργίας ΧΑΔΑ, χώρων ανεξέλεγκτης διάθεσης αποβλήτων καθώς και την αδιανόητη έλλειψη συστημάτων επεξεργασίας των υγρών λυμάτων σε αστικές καθώς και σε παραθαλάσσιες περιοχές. Αν είναι δυνατόν εν έτει 2017, μία χώρα του σκληρού πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να συνεχίζει να πληρώνει πρόστιμα για τέτοιες δήθεν έκτακτες και επείγουσες ανάγκες, αντί να διαθέτει ένα ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης των αποβλήτων! Κύριες και κύριοι συνάδελφοι, θα μιλήσω τώρα επί του νομοσχεδίου, που είναι ένα θετικό νομοσχέδιο και το οποίο όπως και ο εισηγητής μας είπε, εμείς το υπερψηφίζουμε. Οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα της ανακύκλωσης, έχουν εντοπίσει συγκεκριμένα προβλήματα και ελλείψεις στο σχέδιο νόμου που συζητάμε. Επιγραμματικά, κύριε Υπουργέ, όπως γνωρίζετε, ανησυχούν για τη μεταφορά όλης της ευθύνης της επίτευξης των στόχων της ανακύκλωσης στα συστήματα εναλλακτικά διαχείρισης, που συνοδεύεται παράλληλα από πολύ αυστηρές διοικητικές και ποινικές κυρώσεις στην περίπτωση της μη επίτευξης των στόχων. Την ίδια στιγμή αγνοείται η ευθύνη των υπολοίπων συνεμπλεκομένων, όπως του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με τις συγκεκριμένες υπηρεσίες του του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης αλλά και κυρίως της τοπικής αυτοδιοίκησης. Πάντως σε κάθε περίπτωση ο ν.2939/2001 όπως ισχύει σήμερα, μετά από τη δεκαπενταετή εφαρμογή του, έχει καταστεί πλέον αναχρονιστικός και πρέπει να εκσυγχρονιστεί, να αλλάξει ριζικά. Αυτό, μεταξύ άλλων, και γιατί δεν υιοθετεί τις βασικές αρχές της οδηγίας 2008/98/ΕΕ για τη διαχείριση των αποβλήτων ούτε, βεβαίως, την πρόσφατη οδηγία 2015/720/ΕΕ για τη μείωση της χρήσης πλαστικής σακούλας. Άλλωστε στην περίπτωσή μας θα έλεγε κανείς, πως ακόμα και η οδηγία πλαίσιο 2008/98/ΕΕ που αποτελεί και τον μπούσουλα στη διαχείριση των απορριμμάτων, δέκα περίπου χρόνια μετά την υιοθέτησή της είναι πλημμελώς υιοθετημένη. Θυμίζω ότι το πνεύμα της οδηγίας αυτής, το διέπει η περίφημη Πυραμίδα Μεθοδολογιών Διαχείρισης Απορριμμάτων. Η εν λόγω πυραμίδα έχει στη βάση της την πρόληψη, λίγο πιο πάνω την επανάχρηση, την ανακύκλωση, την ανάκτηση ενέργειας και τέλος την ασφαλή διάθεση στους ΧΥΤΥ. Στη χώρα μας δέκα χρόνια μετά η πυραμίδα είναι εντελώς ανεστραμμένη, με τη βάση της να αποτελεί ακόμα η διάθεση απορριμμάτων σε ΧΥΤΑ και χωματερές, διότι, δυστυχώς, ΧΥΤΥ προς το παρόν δεν έχουμε. Έστω και με μεγάλη καθυστέρηση αντιλαμβανόμαστε ότι, αν δεν αναβαθμίσουμε ποιοτικά την ανακύκλωση, υιοθετώντας τη διαλογή στην πηγή, είναι αδύνατο να προσεγγίσουμε τους στόχους που αποτελούν ευρωπαϊκή μας υποχρέωση, αλλά και να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις οικονομικής βιωσιμότητας, με την αξιοποίηση όσο πιο καθαρού προϊόντος γίνεται. Ας έχουμε υπ' όψιν μας ότι με την προχθεσινή απόφασή της η Κίνα αλλάζει τα δεδομένα. Μία χώρα που αποτελεί τον μεγάλο αγοραστή και εισαγωγέα προϊόντων ανακύκλωσης, δεδομένου ότι απορροφά παγκοσμίως σχεδόν τη μισή ποσότητα παραγωγής, με το να μειώσει δραματικά τις εισαγωγές της αυτές, δημιουργεί νέα δεδομένα στη αγορά, δεδομένα που μας αναγκάζουν, να βελτιώσουμε την ποιότητα των προϊόντων της ανακύκλωσης στη χώρα μας, αν θέλουμε, βεβαίως, να έχουμε μερίδιο σε αυτή τη νέα αγορά. Ερχόμαστε έτσι στο άρθρο 4α, με το οποίο διαφωνούμε, γιατί προάγει έναν προστατευτισμό, ο οποίος θεωρούμε ότι δεν ευνοεί τον ανταγωνισμό και κατά συνέπεια την ποιοτικότερη παραγωγή ανακυκλώσιμων προϊόντων. Θεωρώ ότι δεν θα έπρεπε να υπάρχει αυτός ο υπερπροστατευτισμός και αυτή η υπερβολική κεντρική εποπτεία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν θέλουμε να είμαστε, πραγματικά, ρεαλιστές, το ουσιαστικότερο εργαλείο που έχουμε στη διάθεσή μας για πραγματική μείωση των απορριμμάτων, με ταυτόχρονη θεαματική βελτίωση των ποσοστών επανάχρησης και ανακύκλωσης, δεν είναι άλλο από την υιοθέτηση του μοντέλου «πληρώνω όσο πετώ». Κλείνοντας, θέλω να πω δυο λόγια για την κατάργηση της πλαστικής σακούλας. Είναι ένα ζήτημα, για το οποίο κατά κόρον έχουμε μιλήσει στο παρελθόν και είχα και την ευκαιρία να ασχοληθώ κατά τη θητεία μου στην Ευρωβουλή και τη συμμετοχή μου στην Επιτροπή Περιβάλλοντος. Ήταν μια μεγάλη επανάσταση αυτό που πετύχαμε, γιατί, ουσιαστικά, έπρεπε να αντιμετωπίσει πολύ μεγάλα και οργανωμένα συμφέροντα στον χώρο της βιομηχανίας. Χρειάζεται να είμαστε τολμηροί και να στοχεύσουμε στην οριστική κατάργηση της πλαστικής σακούλας. Γιατί η πλαστική σακούλα που δεν έχει τιμή σήμερα στα σουπερμάρκετ, έχει κόστος μεγάλο και κρυφό. Έχει κόστος για τα οικοσυστήματα και το περιβάλλον, κόστος στη διαχείριση των απορριμμάτων, κόστος ενεργειακό αλλά και αισθητικό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα της καθημερινής ζωής μας. Έχει, όμως, και κόστος οικονομικό για τον καταναλωτή, καθώς η τιμή της ενσωματώνεται κρυφά στο προϊόν. Στη χώρα μας καταναλώνουμε δέκα δισεκατομμύρια πλαστικές σακούλες κάθε χρόνο χίλιες σακούλες ανά κάτοικο τον χρόνο. Υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις, προκειμένου να μειώσουμε αυτό το τρομακτικό νούμερο; Υπάρχουν πολλές, όπως χάρτινες σακούλες, βιοδιασπώμενες σακούλες, οι πραγματικά βιοδιασπώμενες σακούλες που δεν είναι όλες. Δημιουργούν, όμως, κι αυτές με τη σειρά τους μεγάλα προβλήματα, που, βεβαίως, δεν είναι της στιγμής να εξετάσουμε. Η λύση έγκειται μονάχα στην τσάντα πολλαπλών χρήσεων. Πρέπει να την βάλουμε στη ζωή μας, όπως την είχαν βάλει δυο - τρεις γενιές πριν οι προκάτοχοί μας. Υπάρχουν συγκεκριμένα κίνητρα και αντικίνητρα, προκειμένου να υιοθετηθεί πλήρως. Θα ήθελα να καταθέσω για τα Πρακτικά ένα φυλλάδιο αυτής της αντίληψης και αυτής της λογικής. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Σπυρίδων Δανέλλης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν φυλλάδιο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ολοκληρωμένη διαχείριση απορριμμάτων δεν αφορά μονάχα τις υποχρεώσεις μας να είμαστε συνεπείς στους δείκτες και στα ποσοστά, τα οποία υποχρεούμαστε να έχουμε από την ευρωπαϊκή νομοθεσία μέσα σε συγκεκριμένους χρονικούς ορίζοντες. Νομίζω ότι όλοι συμμεριζόμαστε πλέον ότι αποτελεί θέμα ποιότητας της καθημερινής ζωής του κάθε πολίτη, των επισκεπτών της χώρας και, βεβαίως, ποιότητας του περιβάλλοντος αλλά και απόδοσης της εθνικής μας οικονομίας. Για όλους αυτούς τους λόγους θα πρέπει πολύ γρήγορα να αναθεωρήσουμε ό,τι έχει να κάνει με την ορθολογική διαχείριση και την ολοκληρωμένη εναλλακτική διαχείριση απορριμμάτων, να οργανώσουμε το νομοθετικό πλαίσιο που αυτοαπαιτείται και να δώσουμε στους Έλληνες πολίτες να καταλάβουν ότι η ορθή διαχείριση απορριμμάτων, αφορά τον καθένα μας ξεχωριστά. Είναι στάση ζωής, στάση προσωπικής ζωής του καθενός μας. Θυμάμαι ότι ως Δήμαρχος Χερσονήσου, του τουριστικότερου δήμου της Κρήτης και άρα παραγωγού μεγάλων ποσοτήτων απορριμμάτων, προσπάθησα πάρα πολύ τότε, στο μακρινό 2003-2004, να πείσω την Ελληνική Εταιρεία Αξιοποίησης Ανακύκλωσης ότι έπρεπε ο Δήμος Χερσονήσου να ενταχθεί στο πρόγραμμα. Συνάντησα τεράστιες δυσκολίες. Ευτυχώς αυτά ανήκουν στο παρελθόν και οι θεσμικές αλλαγές που φέρνετε, είμαι βέβαιος ότι θα βελτιώσουν αυτή την πραγματικότητα. Θυμάμαι, επίσης, από εκείνη την εμπειρία μου ότι ο πραγματικός συμπαραστάτης στην υιοθέτηση της λογικής της ανακύκλωσης από την τοπική κοινωνία ήταν τα παιδιά του σχολείου και κυρίως του δημοτικού σχολείου, που ήταν οι μεταφορείς αυτής της υποχρέωσης προς τους γονείς, να ανακυκλώνουν από εδώ και μπρος. Έτσι, λοιπόν, πρέπει να έχουμε κατά νου ότι οι προϋποθέσεις επιτυχίας του εγχειρήματος και της προσπάθειας που τώρα καταβάλλεται με αυτό το νομοσχέδιο, δεν είναι παρά η διαρκής ευαισθητοποίηση των πολιτών και, βεβαίως, η αξιοπιστία του συστήματος. Διότι ένα παράπτωμα στη λειτουργία τους συστήματος πάει πίσω επί χρόνια την προσπάθεια πειθούς προς την κοινωνία ότι το σύστημα είναι αξιόπιστο και δεν εξαρτάται μονάχα από την καλή θέληση των ίδιων των καταναλωτών. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε κι εμείς, κύριε Δανέλλη, και για την ακρίβεια στον χρόνο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα οκτώ μαθήτριες και μαθητές και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Γενικό Λύκειο Χιλιομοδίου Κορινθίας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Τσιρώνης, για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Ήμουν παρών στη Βουλή πριν από λίγες μέρες, την ώρα που ανακοινώθηκε ο δραματικός θάνατος του δικηγόρου Ζαφειρόπουλου. Πριν από λίγες ώρες ο κακοποιός, ο ένας από τους δύο δράστες, ομολόγησε. Αναφέρομαι σε αυτό το γεγονός, γιατί την ίδια στιγμή του δραματικού συμβάντος από τα έδρανα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης επιχειρήθηκε με πολύ άκομψο τρόπο - και ο οποίος φαίνεται σήμερα πόσο ανεύθυνος ήταν - να πολιτικοποιηθεί αυτό το δραματικό γεγονός και, μάλιστα, να θεωρηθεί ότι η δολοφονία έχει πολιτικά χαρακτηριστικά. Το λέω όχι τυχαία γι' αυτό το νομοσχέδιο, γιατί αυτή η έλλειψη σοβαρότητας, πραγματικά, ώρες ώρες τρομάζει. Εδώ όσον αφορά την ανακύκλωση, θα αναφερθώ πάλι σε αγορητή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, που είπε χαρακτηριστικά τη φράση: «κρατάει δύο χρόνια αυτή η κολώνια». Δυστυχώς δεν κρατάει δύο χρόνια, όσον αφορά την ανομία στις τηλεοπτικές άδειες και πολύ περισσότερο όσον αφορά την ανομία στην ανακύκλωση. Κρατάει δεκαετίες αυτή η κολώνια. Κρατάει δεκαετίες η απόλυτη ανευθυνότητα και η συστηματική αντίσταση σε κάθε μεταρρύθμιση. Μπορεί να ακούσουμε πολλά σήμερα, όπως ότι το νομοσχέδιο είναι πρόχειρο. Αυτή τη λέξη την ακούμε συχνά τελευταία. Δεν μπορούμε να πούμε τίποτα άλλο και λέμε ότι είναι πρόχειρο. Γιατί, λοιπόν, αφού από το 2008 υπάρχει η ευρωπαϊκή οδηγία, τουλάχιστον για τις τέσσερις ροές, δεν ενσωματώθηκε ποτέ από τους προκατόχους μας αυτή η πραγματικότητα, που περιλαμβάνει φυσικά και τη βιομάζα; Ρωτάω, λοιπόν, εδώ, αφού έχουμε και κάποια νούμερα για το οικονομικό έγκλημα που διενεργείται. Έχουμε στην Ελλάδα περίπου πέντε εκατομμύρια τόνους σκουπίδια - έτσι τα λένε «σκουπίδια» - απόβλητα στερεά αστικά και απ' αυτά έχουμε περίπου δυόμισι εκατομμύρια τόνους υλικά πέρα από τα οργανικά. Απ' αυτά τα υλικά, για παράδειγμα, το χαρτί αξίζει 80 ευρώ τον τόνο, το γυαλί και το πλαστικό αξίζουν 200 ευρώ, το αλουμίνιο αξίζει 600 ευρώ. Εγώ, εάν σας το κάνω στρογγυλό, θα πω ότι μεσοσταθμικά ο τόνος αξίζει 100 ευρώ και χάνονται πάνω από 300 εκατομμύρια από την ελληνική οικονομία, επειδή τα πετάμε. Τουλάχιστον άλλα 100 με 200 εκατομμύρια χάνονται από το οργανικό. Εισάγουμε στην Ελλάδα κομπόστ - πηγαίνετε σε οποιοδήποτε ανθοπωλείο - από την Αυστρία, την Ολλανδία, που είναι τα οργανικά τους σκουπίδια. Μας τα πουλάνε. Τα αγοράζουμε εμείς κάθε χρόνο και περίπου άλλα 200 με 500 εκατομμύρια ξοδεύουμε, για να τα θάψουμε. Άρα μιλάμε για ένα οικονομικό έγκλημα. Πάω σε έναν άλλο τομέα. Γιατί αναφέρθηκαν κάποιοι ότι μιλάμε μόνο για τα αστικά. Δεν είναι μόνο τα αστικά. Όλες και όλοι γνωρίζουμε ότι ο μόλυβδος είναι ένα πολύτιμο υλικό, - το μέταλλο που παίρνουμε από τις μπαταρίες αυτοκινήτων - και όλοι γνωρίζουμε ότι ανακυκλώνεται σε ποσοστό άνω του 99%. Υπάρχει, όμως, μία μικρή λεπτομέρεια. Στα συστήματα ανακύκλωσης εμφανίζεται κάτω από το 50% δηλαδή λίγο πάνω από το 40%, - αν θυμάμαι - αυτής της ανακύκλωσης. Όλο το υπόλοιπο ανακυκλώνεται λαθραία από αεριτζήδες. Τα τοξικά στερεά απόβλητα πάνε στα σκουπίδια, τα υγρά στο χώμα, τα αέρια στον καθαρό ουρανό και οι υγιείς επιχειρηματίες του κλάδου απειλούν και λένε ότι κινδυνεύουν από τους αεριτζήδες, γιατί φυσικά σπάνε την αγορά, καταστρέφουν τις τιμές. Είναι ένα οικονομικό έγκλημα πάλι. και οι υγιείς επιχειρήσεις απειλούνται με κλείσιμο, επειδή κανείς δεν φρόντισε αυτό το πράγμα να λήξει. Πάμε εδώ στον έλεγχο. Ελέχθη ότι φτιάχνουμε ένα υπερφίαλο οργανισμό, προσέξτε είναι πενήντα δύο ανθρώπων, έναν φαραωνικό οργανισμό για έναν στοιχειώδη έλεγχο. Αυτό το ζητάει η επιχειρηματικότητα. Το έγκλημα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι διαρκές. Ακούστηκε και κάτι άλλο ότι δεν έχουν κάποια ενδικοφανή μέσα. Εγώ νομικός δεν είμαι, αλλά θα σας πω, όμως, μια πραγματικότητα. Το ΚΔΑΥ Ασπροπύργου αυτό το ευαγές ίδρυμα που πριν από δύο χρόνια κάηκε, καιγόταν και ήταν άντρο ανομίας, ενώ αυτοί οι λιγοστοί επιθεωρητές περιβάλλοντος που έχουμε, το είχαν καταγγείλει. Επανειλημμένα είχαν πάει τα πρόστιμα, τα οποία με διάφορα τέτοια δικονομικά τερτίπια αιτήσεις θεραπείας ενδικοφανείς ουδέποτε είχαν τελεσιδικήσει επί χρόνια και όχι μονάχα αυτός ο εγκληματίας δεν είχε κλείσει αυτή την επιχείρηση, αλλά αντίθετα πήρε ταυτόχρονα και δύο παρατάσεις από το προηγούμενο καθεστώς. Γιατί πάντα όταν γίνεται περιβαλλοντικό έγκλημα, αυτό πηγαίνει στις καλένδες. Ρωτάω, λοιπόν, το Σώμα. Αν πάρουμε αντίστοιχα το οικονομικό έγκλημα, θα υπήρχε ποτέ πάταξη της φοροδιαφυγής; Εάν το ΣΔΟΕ βρει έναν επιχειρηματία ο οποίος παραβατεί κατάφωρα και δεν τον κλείσει επί τόπου, εάν δεν του επιβάλει επί τόπου το πρόστιμο, αλλά αυτό το πρόστιμο πάει πέντε και δέκα χρόνια μετά, ποτέ δεν θα παταχθεί. Αυτό, λοιπόν, κάνατε τόσα χρόνια στο περιβαλλοντικό έγκλημα. Ποτέ δεν το πατάξατε, πάντα το κουκουλώσατε, πάντα το αφήσατε ανεξέλεγκτο και για αυτό είμαστε στη σημερινή κατάσταση. Επομένως, και κλείνω με αυτό, οι οικολογικές κορώνες που ακούσαμε σήμερα από ορισμένες και ορισμένους, δεν αίρουν το τεράστιο πρόβλημα, το ότι στην Ελλάδα στην πράξη δεν γίνεται ανακύκλωση και αυτό έχει ένα τεράστιο οικονομικό και περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Άρα σας καλώ την ύστατη στιγμή, κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, όσοι τουλάχιστον δηλώσατε να ψηφίσετε αυτό το νομοσχέδιο, γιατί αν δεν το ψηφίσετε, η χώρα θα κάνει μία ακόμα πολύ μεγάλη μεταρρύθμιση με εσάς απ' έξω. Εσείς χάνετε από αυτό. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Τσιρώνη. Τώρα ξαναγυρίζουμε στον κατάλογο. Τον λόγο έχει ο κ. Ακριώτης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι, καλούμαστε να συζητήσουμε και να ψηφίσουμε σήμερα, το σχέδιο νόμου που αφορά την ανακύκλωση, τον ΕΟΑΝ κ.λπ.. Αυτό το νομοσχέδιο, προφανώς, έχει ρυθμιστικό χαρακτήρα απέναντι σε στρεβλώσεις και παραλείψεις του παρελθόντος, όμως η πραγματική του αξία δεν περιορίζεται στις νομοθετήσεις και στις οδηγίες. Αυτό το νομοσχέδιο είναι σοβαρό βήμα, για την πραγμάτωση όσων η Κυβέρνησή μας προτάσσει για τη βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας, μέσα από την οποία διασφαλίζεται η προστασία του περιβάλλοντος, η υγεία και η ευημερία των πολιτών. Με το σημερινό νομοσχέδιο γίνεται ακόμα μία σοβαρή προσπάθεια, για την αλλαγή του αποτυχημένου παραγωγικού μοντέλου που εφαρμόσατε όλα τα προηγούμενα χρόνια. Η αποτυχία σας είναι αδιαμφησβήτητη, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, και αυτό το δείχνει το αποτέλεσμα. Δεν είναι ζήτημα πολιτικής αντιπαράθεσης, αλλά πραγματικότητα που έρχεται να κατατάξει την Ελλάδα ουραγό, σε ό,τι αφορά την ανακύκλωση και εν γένει τη διαχείριση και εκμετάλλευση φυσικών πόρων. Δεν θα επαναλάβω αυτά τα στοιχεία τα οποία αναφέρθηκαν από αρκετούς εδώ, αλλά είναι χαρακτηριστικά για το πόσο πίσω έχουμε μείνει σε σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όλα αυτά την ίδια ώρα που η Ευρώπη στοχεύει μέχρι το 2030, να θέσει πίσω της τους ΧΥΤΑ, να περάσει η ανακύκλωση αποβλήτων άνω του 70%. Όταν την ίδια ώρα στη Γερμανία μόνο το 1% των οικιακών απορριμμάτων καταλήγει σε ΧΥΤΑ, ενώ ταυτόχρονα ανακυκλώνει το 100% των μπαταριών της και λιπαντικών αυτοκινήτων. Όταν την ίδια ώρα η Γαλλία ηλεκτροδότησε ένα εκατομμύριο σπίτια από την καύση σκουπιδιών. Όταν η Ιαπωνία που ανακυκλώνει το 98% των μετάλλων της, θα κατασκευάσει τα πέντε χιλιάδες ολυμπιακά μετάλλια για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 2020 από αυτά τα ανακυκλωμένα μέταλλα. Ας μη συνεχίσουμε τις καλές πρακτικές των άλλων χωρών, γιατί η σύγκριση είναι απογοητευτική. Αυτό καταφέρατε: να ντρεπόμαστε και να απολογούμαστε. Είναι, όμως, οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι πιο ευαίσθητοι περιβαλλοντικά; Έκαναν οι πολίτες σεμινάρια για το οικολογικό αποτύπωμά τους; Όχι απλώς οι κυβερνήσεις τους και τα θεσμικά τους όργανα κατανόησαν έγκαιρα, πως διαχείριση απορριμμάτων σημαίνει αξιοποίηση και αποδοτικότητα των φυσικών πόρων, σημαίνει βελτίωση της οικονομίας, σημαίνει ανάπτυξη και μάλιστα βιώσιμη και αειφόρα. Υπολογίζεται ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση με ορίζοντα το 2020 θα δημιουργηθούν τριακόσιες είκοσι δύο χιλιάδες θέσεις εργασίας και περισσότερες από διακόσιες σαράντα χιλιάδες έμμεσα θα είναι στον τομέα της ανακύκλωσης. Τι κάνατε οι προηγούμενοι για όλα αυτά; Τίποτα. Ολιγωρήσατε, δεν νομοθετήσατε τίποτε αποτελεσματικά, δεν δώσατε κανένα κίνητρο ούτε στους ΟΤΑ ούτε στους πολίτες. Δεν συμμορφωθήκατε με τις ευρωπαϊκές προτάσεις και ούτε καν μεριμνήσατε, ώστε, τουλάχιστον, να υπάρχει μηχανισμός καταγραφής στοιχείων σχετικά με την παραγωγή στερεών αποβλήτων και την ανακύκλωση. Όμως ας δούμε τι κάνουμε σήμερα εμείς. Κατ' αρχάς το παρόν νομοσχέδιο είναι προϊόν πολύμηνης επεξεργασίας και εντατικής διαβούλευσης με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, της αυτοδιοίκησης, της επιστημονικής κοινότητας και των οικολογικών και κοινωνικών οργανώσεων. Στην πλειοψηφία τους οι φορείς συμφώνησαν με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις, που ενσωματώνονται με το Ενωσιακό Δίκαιο και, παράλληλα, με τις βασικές αρχές του νέου ΕΣΔΑ όπως διαμορφώθηκαν με εξαίρεση την ακατανόητη στάση των ΠΟΕ - ΟΤΑ. Συνοπτικά με το παρόν νομοσχέδιο πρώτον, διαμορφώνουμε και επικαιροποιούμε τον ν.2939/2001, καθώς είναι αναντίστοιχος με τις απαιτήσεις και τους στόχους του ΕΣΔΑ αλλά και ανεπαρκής ως προς την οδηγία 1998/2008/ΕΕ. Ρυθμίζουμε το βασικό θεσμικό πλαίσιο για την οργάνωση της διαλογής στην πηγή και της ανακύκλωσης. Με αυτόν τον τρόπο ξεκαθαρίζει ο καθοριστικός ρόλος των ΟΤΑ και καθιερώνονται τα κίνητρα και τα αντικίνητρα τόσο για τους ΟΤΑ όσο και για τους δημότες όπως, λόγου χάριν, η διασύνδεση τιμολογιακής πολιτικής των ΦΟΔΣΑ - Δήμων. Ενισχύουμε τον ρόλο και την ευθύνη του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης, ο οποίος μέχρι σήμερα παρέμεινε υποστελεχωμένος, αδυνατώντας να ανταποκριθεί ενεργά στον ρόλο του. Να σκεφθεί κανείς ότι μέχρι σήμερα δεν έχουμε επίσημα δεδομένα για την ανακύκλωση και την παραγωγή στερεών αποβλήτων, ενώ για δράσεις εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης ούτε λόγος. Επιπλέον με την προσθήκη Διεύθυνσης Επιθεωρήσεων και Ελέγχων ενισχύεται ο ρόλος ως συλλεκτικού φορέα, ώστε να μπορεί να συμβάλλει καθοριστικά στην παρακολούθηση και τον έλεγχο της λειτουργίας των ΣΣΕΔ. Προσαρμόζουμε την οδηγία 2015/720/ΕΕ, που προβλέπει τη λήψη μέτρων μείωσης της χρήσης της πλαστικής σακούλας. Σημειωτέον ότι είμαι αυτός, που συνέταξε και εισηγήθηκε την έκθεση για την πλαστική σακούλα στην Επιτροπή Περιβάλλοντος, και πιστεύουμε ότι είχαμε συμβολή στην κατάθεση και προσαρμογή της οδηγίας 2015/720/ΕΕ για τη χώρα μας. Επίσης θα ήθελα να τονίσω τη σημασία που έχουν τα άρθρα 12 και 14 αναφορικά με την εισφοροδιαφυγή. Χαρακτηριστικά αναφέρω ότι όποιος παραγωγός δεν είναι φορέας ατομικού συστήματος διαχείρισης ή δεν έχει ενταχθεί σε σύστημα συλλογικής εναλλακτικής διαχείρισης και δεν είναι εγγεγραμμένος στο Εθνικό Μητρώο Παραγωγών Αποβλήτων, δεν θα μπορεί να διακινήσει τα προϊόντα του. Αγαπητοί συνάδελφοι, με αυτό το νομοσχέδιο στοχεύουμε να περάσουμε σε μια οικονομία που είναι φιλική στο περιβάλλον και χρησιμοποιεί με αποδοτικό τρόπο τους πόρους που διαθέτει, δίνοντας την ευκαιρία να υπάρξει ανάπτυξη, από αυτό που μέχρι εχθές ονομάζαμε απόβλητο. Να περάσουμε αυτό το ξεπερασμένο γραμμικό μοντέλο προμήθεια - παραγωγή - κατανάλωση - απόρριψη στο σύγχρονο, κυκλικό μοντέλο οικονομίας με έμφαση τη μείωση, επαναχρησιμοποίηση, επισκευή, ανακύκλωση, ανάκτηση. Στόχος μας δεν είναι μια ψευδοφιλοεπενδυτική πολιτική, που θα εξυπηρετεί λίγους και εκλεκτούς. Στόχος μας είναι η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας σε υγιή θεμέλια και με ανταγωνιστικούς όρους. Κύριοι συνάδελφοι, καλείστε, οι Βουλευτές όλων των κομμάτων, να υπερψηφίσετε το νομοσχέδιο, ιδιαίτερα οι συνάδελφοι των κομμάτων των κυβερνήσεων που έχουν την ευθύνη, για το γεγονός ότι όλα αυτά τα χρόνια έκαναν ελάχιστα για την ανακύκλωση. Ήταν αποκαλυπτική η κριτική από τους εισηγητές της Νέας Δημοκρατίας και του ΔΗΣΥ, γιατί εμείς, των δυόμισι χρόνων, κάναμε αυτά, που δεν έκαναν εκείνοι όλα τα προηγούμενα χρόνια. Σας καλώ να σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων, βάζοντας ένα όριο στον ζόφο και στον πανικό που θέλετε να σπείρετε. Η χώρα μας δεν είναι Άγρια Δύση ούτε οι άνθρωποι πεθαίνουν από την χολέρα. Η χώρα πραγματοποιεί ένα ποιοτικό άλμα μετά από χρόνια παρατεταμένης ύφεσης. Όσα διαγράμματα κι αν αναποδογυρίσετε, μια είναι η πραγματικότητα. Η φυγή προς τα εμπρός είναι γεγονός και έχει ξεκινήσει. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει τώρα η κ. Μεγαλοοικονόμου, Ανεξάρτητη Βουλευτής.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το παρόν νομοσχέδιο επιτυγχάνεται η απαιτούμενη τροποποίηση του ν.2939/2001 περί εναλλακτικής διαχείρισης των συσκευασιών και λοιπών προϊόντων με στόχο την προσαρμογή στην ευρωπαϊκή οδηγία 215/720. Η εναρμόνιση της χώρας μας με τις εκάστοτε ευρωπαϊκές οδηγίες είναι επιτακτική, καθώς μόνο μέσω της αποτελεσματικής εφαρμογής αυτών μπορεί να αποφευχθεί η επιβολή προστίμων από την Ευρωπαϊκή Ένωση, που εξακολουθεί να αποτελεί ένα μείζον θέμα με σοβαρό αντίκτυπο στον κρατικό υπολογισμό. Έτσι για μια ακόμη φορά διατυπώνουμε ότι βρισκόμαστε πίσω σε πολύ μεγάλα θέματα ανακύκλωσης και οικολογικής συνείδησης και ερχόμαστε να νομοθετήσουμε υπό την πίεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τώρα σας ερωτώ. Πώς θα λύσει η Κυβέρνηση για άλλη μια φορά αυτό το πρόβλημα; Φυσικά με τον γνωστό τρόπο. Και με τι άλλο; Με νέες προσλήψεις οι οποίες δεν διαφαίνονται από το πνεύμα του νομοσχεδίου, αν και κατά πόσο είναι πραγματικά αναγκαίες, για να δώσουν λύσεις στις ελλείψεις του Ελληνικού Οργανισμού ανακύκλωσης. Δεν το άκουσα να το αναφέρει κανένας συνάδελφος. Έτσι κατά την προσφιλή συνήθεια της Κυβέρνησης αυξάνεται το ανθρώπινο δυναμικό του οργανισμού ανακύκλωσης με τη δημιουργία είκοσι τριών συνολικά νέων θέσεων. Είκοσι μία θέσεις διοικητικού προσωπικού, μια θέση νομικού συμβούλου και μια θέση δικηγόρου. Αν αυτές οι θέσεις έχουν αποφασιστεί να καλυφθούν με νέες προσλήψεις, θα υπάρξει επιπλέον επιβάρυνση, κύριε Υπουργέ, από τον κρατικό προϋπολογισμό, κατά 450 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο, όπως ορίζει το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Ένα, επίσης, προβληματικό άρθρο είναι το 24Ιθ περί σύστασης πενήντα τριών οργανικών θέσεων τακτικού προσωπικού του οργανισμού, όπου γίνεται λόγος για κάλυψη των εν λόγω θέσεων, μέσω προκήρυξης, είτε με τη διαδικασία του ΑΣΕΠ όπως λέτε, είτε με τη διαδικασία της κινητικότητας. Εδώ δημιουργείται ένα άλλο πρόσθετο θέμα. Προβλέπει το νομοσχέδιο να προηγηθεί η διαδικασία της κινητικότητας και εάν δεν καλυφθούν οι θέσεις με αυτόν τον τρόπο, τότε και μόνο τότε να πάμε στην πρόσληψη μέσω ΑΣΕΠ, αν δεν καλυφθούν. Συμφωνείτε; Διαφορετικά μπορούμε να συμπεράνουμε ότι στοχεύετε μόνο και μόνο στο βόλεμα «ημετέρων». Διότι αν καλυφθούν με την κινητικότητα, γιατί να προκηρύξετε θέσεις με ΑΣΕΠ; Δεν θα υπάρχει ουσία και περιεχόμενο. Γιατί αν προκηρύξετε και νέες θέσεις, θα επιβαρύνετε κι άλλο τον προϋπολογισμό. Ήδη θα τον έχετε επιβαρύνει με 450 εκατομμύρια. Ένα άλλο ερώτημα που δημιουργείται. Δεν υφίσταται αντίστοιχη πρόβλεψη για τις αποδοχές του πρόεδρου του δ.σ. και του διευθύνοντα συμβούλου. Αποδοχές που μένουν σε εκκρεμότητα. Λέτε η έκδοση της κοινής υπουργικής απόφασης. Κατ' αυτόν τον τρόπο δεν έχουμε καμία ιδέα ποιο θα είναι το βάρος του κρατικού προϋπολογισμού. Εμένα δεν με ενδιέφεραν τώρα τι είπαν οι άλλοι συνάδελφοι, πού θα πηγαίνουν τα ΧΥΤΑ, πού θα τα θάψουμε κ.λπ.. Εμένα με ενδιαφέρει ο κρατικός προϋπολογισμός. Εκεί είναι η ουσία, κύριε Υπουργέ. Οι πολίτες υποφέρουν. Αν θα είναι η σακούλα πλαστική, πού θα τη θάψουμε, τι θα την κάνουμε, είναι κάτι που δεν ενδιαφέρει καθόλου τον πολίτη. Κατ' αυτόν τον τρόπο δεν υπάρχει καμμία ιδέα για τη δαπάνη στον κρατικό προϋπολογισμό. Έτσι αυτό το νομοσχέδιο δεν έχει πρόβλεψη ανώτατου μισθολογίου για αυτές τις θέσεις. Μάλιστα υπάρχει η περίεργη διατύπωση στο άρθρο ότι δεν μπορεί να προβλεφθεί το ύψος για τον πρόεδρο και για τον διευθύνοντα σύμβουλο. Θα είναι το ίδιο; Θα είναι μειωμένο ή θα είναι αυξημένο σε σχέση με το ήδη υπάρχον; Θα αφεθεί, για να πάρει απόφαση ο Υπουργός. Σας ερωτώ, κύριε Υπουργέ. Με ποια κριτήρια θα είναι οι απολαβές αυτών των δύο θέσεων; Επίσης το νομοσχέδιο είναι τελείως ασαφές, σε σχέση με την απαιτούμενη εμπειρία και τις γνώσεις που θα έχουν αυτά τα δυο μέλη στο διοικητικό συμβούλιο. Πρώτη ερώτηση που θέλω να σας κάνω, κύριε Υπουργέ. Πώς θα γίνει αντιληπτή η εμπειρία του αντικειμένου που θα έχουν ο πρόεδρος και ο διευθύνων σύμβουλος; Με βάση ποια αντικειμενικά κριτήρια θα κρίνετε ότι είναι έμπειροι για αυτή τη θέση ο πρόεδρος και ο διευθύνων σύμβουλος ή άπειροι για να τους απορρίψετε; Ποια θα είναι τα αντικειμενικά σας κριτήρια; Θα είναι χημικός; Με ποια κριτήρια θα κρίνετε εάν είναι έμπειρος ή άπειρος; Είναι τελείως γενική και αφηρημένη η διατύπωση που υπάρχει στο νομοσχέδιο. Έτσι αφήνετε πολύ διευρυμένες ερμηνείες των όρων και εάν προσεγγίσουμε τα θέματα, θεωρώ ότι είναι πονηρά και σκιώδη. Υπάρχει μια αοριστία στη διατύπωση που έχει τεθεί, ίσως επίτηδες, για να εξυπηρετήσει συγκεκριμένες πολιτικές σκοπιμότητες. Ξεκάθαρα σας λέω ότι είναι απαραίτητη η πληρέστερη διατύπωση αυτής της διάταξης. Σας καλώ, λοιπόν, να θέσετε αντικειμενικά κριτήρια απόδειξης της εμπειρίας και των απαιτούμενων γνώσεων για την κάλυψη αυτών των δυο θέσεων. Είναι σημαντικές αυτές οι δυο θέσεις και θα είναι πάρα πολύ επιβαρυντική η μισθοδοσία τους για τον κρατικό προϋπολογισμό. Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ στην τελευταία τροπολογία που έφερε ο Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, ο κ. Παππάς, και αφορά τις τηλεοπτικές άδειες. Κατ' αρχάς θα ήθελα να θυμίσω στον κύριο Υπουργό ότι για την όποια καθυστέρηση στη διάθεση των τηλεοπτικών αδειών, ευθύνεται η Κυβέρνηση, η οποία έφερε τις αλλαγές στη διαδικασία που κρίθηκε παράνομη. Σε σχέση, λοιπόν, με τη σημερινή τροπολογία θα ήθελα να τονίσω ότι είναι απολύτως εύλογη η προσθήκη που γίνεται και απαιτεί να γνωρίζουμε με απόλυτη βεβαιότητα τα φυσικά πρόσωπα που βρίσκονται πίσω από την ιδιοκτησία ενός τηλεοπτικού καναλιού. Μέχρι σήμερα έχουμε όλοι μας ταυτίσει τα κανάλια με τεραστίων διαστάσεων διαπλοκές και ύποπτες συναλλαγές μεταξύ επιχειρηματιών και πολιτικού κόσμου. Αυτό πρέπει, επιτέλους, να τελειώσει, για να μπορούμε να πούμε ότι ανήκουμε σε μια πολιτισμένη χώρα, όπου το σύνολο των εκλεγμένων Βουλευτών και της Κυβέρνησης δεν εξαρτάται και δεν δέχεται πιέσεις από μεγαλοϊδιοκτήτες καναλιών. Τελειώνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το εξής: .Ας είμαστε αυστηροί και αδιάλλακτοι σε όλα τα κακώς κείμενα που μας έφεραν να βρισκόμαστε σήμερα αντιμέτωποι με ένα κράτος που έχει απέναντί του τον πολίτη, γιατί το μόνο που εξυπηρετεί είναι τα οικονομικά και τα ίδια συμφέροντα της μεγαλοδιαπλοκής. Ο ελληνικός λαός δεν θα δείξει καμμιά ανοχή πλέον σε φαινόμενα διαφθοράς, που μας υπερχρέωσαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις και μας κατέστρεψαν. Με αυτό ήθελα να τελειώσω την ομιλία μου και σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι έξι μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 3ο Γυμνάσιο Σπάρτης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Κεφαλογιάννης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ξεκινήσω, κατ' αρχάς, με ένα σχόλιο, το οποίο άκουσα από τον κύριο Υπουργό, σχετικά με μία κριτική η οποία ασκήθηκε από τον εισηγητή μας όσο και από άλλους συναδέλφους. Είναι κακό, το να εκλαμβάνει η Κυβέρνηση το ότι εμείς ασκούμε το θεσμικό μας ρόλο ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, ασκώντας κριτική ως συνδικαλισμό. Θα ήθελα, λοιπόν, να πω στον κύριο Υπουργό ότι ως Βουλευτές είμαστε εκπρόσωποι του έθνους και όχι συνδικαλιστές. Θέλω να ελπίζω, τουλάχιστον, για τον ίδιο και την παράταξή του ότι δεν της επιφυλάσσει το ρόλο του συνδικάτου, αλλά ως ένα κοινοβουλευτικό κόμμα το οποίο θα πρέπει να δρα με βάση τους κοινοβουλευτικούς κανόνες. Νομίζω, κύριε Υπουργέ, θα συμφωνήσουμε - και νομίζω κανείς δεν θα διαφωνήσει - ότι η ανακύκλωση είναι, πράγματι, το κλειδί για ένα σύγχρονο μοντέλο διαχείρισης των αποβλήτων. Νομίζω, δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία ότι προς αυτή την κατεύθυνση το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο, πράγματι, χρήζει επικαιροποίησης. Εξάλλου αυτό είναι κάτι το οποίο ως παράταξη διαχρονικά έχουμε επιχειρηματολογήσει και έχουμε στηρίξει. Νομίζω ότι στο χώρο της οικολογίας αλλά γενικότερα στο χώρο των ανθρώπων οι οποίοι ασχολούνται, πράγματι, με περιβαλλοντικά ζητήματα, οι απόψεις της Νέας Δημοκρατίας βρίσκουν πολύ γόνιμο έδαφος. Μάλιστα στα τέλη του 2014 η τότε κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είχε προτείνει στη Βουλή ένα αντίστοιχο νομοσχέδιο, προκειμένου να δοθεί περαιτέρω ώθηση στην ανακύκλωση, ώστε αφ' ενός να επιτευχθούν οι ευρωπαϊκό στόχοι αλλά και αφ' ετέρου να μειωθεί ο όγκος των αποβλήτων, που καταλήγει στην υγειονομική ταφή. Βεβαίως δεν χρειάζεται να θυμίσω, ποια ήταν τότε η στάση της Αντιπολίτευσης, εννοώ του ΣΥΡΙΖΑ. Ως συνήθως, δυστυχώς, οι τότε συνάδελφοι ήταν λάβροι κατά τούτου του νομοσχεδίου. Προφανώς, όμως, σήμερα ξεχνούν ότι αυτό το νομοσχέδιο, που συζητούμε σήμερα, στο κομμάτι τουλάχιστον που αφορά την ανακύκλωση και όχι τόσο στην αναδιοργάνωση του ΕΟΑΝ, βασίζεται εν πολλοίς σε εκείνο ακριβώς το νομοσχέδιο, τουλάχιστον στο βαθμό στον οποίο περιλάμβανε την αναθεώρηση της ευρωπαϊκής οδηγίας για την ανακύκλωση. Προφανώς στις τοποθετήσεις τους οι συνάδελφοι από τον ΣΥΡΙΖΑ παραβλέπουν ότι, δυστυχώς, χάθηκαν τρία χρόνια, όσον αφορά στο ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων χωρίς, πραγματικά, κανένα λόγο, προκειμένου η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξαρτήτων Ελλήνων να συμβιβάσει τις ιδεοληψίες της με την πραγματικότητα. Δηλαδή από τα τέλη του 2014 που ήταν ένα κατατεθειμένο νομοσχέδιο, εν πολλοίς με τις διατάξεις που αφορούν τη σημερινή οδηγία μέχρι σήμερα, κύριε Υπουργέ, χάθηκαν τρία χρόνια. Γι' αυτό σας εγκαλούμε και σας κάνουμε και πολιτική - όχι προσωπική - κριτική. Ακριβώς, όμως, επειδή πρόκειται για έναν συμβιβασμό ιδεοληψιών με το πραγματικό πρόβλημα, υπάρχει και μια πολύ σημαντική διαφορά σε σχέση με το νομοσχέδιο του 2014. Το σημερινό νομοσχέδιο παραλείπει και ίσως υπολείπεται σε τόλμη, ως προς τις παρεμβάσεις του, σε πάρα πολλά κρίσιμα ζητήματα, θέτοντας τελικά εν αμφιβόλω την αποτελεσματικότητα των διατάξεων, που σήμερα συζητάμε. Κατ' αρχάς για να θέσουμε το εύρος της νομοθετικής πρωτοβουλίας της Κυβέρνησης στην πραγματική του διάσταση, θα πρέπει να πούμε ότι το φυσικό αντικείμενο του σημερινού νομοσχεδίου είναι πάρα πολύ περιορισμένο και αυτό γιατί σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία ίσως αναφέρεται σε μόλις 750 χιλιάδες τόνους σε σύνολο 5,7 εκατομμυρίων τόνων αστικών αποβλήτων στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Το νομοσχέδιο, δηλαδή, αφορά στην ουσία μόνο το 20% των απορριμμάτων της χώρας, καθώς το οργανικό ή το ζυμώσιμο κλάσμα δεν αφορά υλικά συσκευασίας. Επίσης αυτό δεν είναι αντικείμενο της Ελληνικής Εταιρείας Αξιοποίησης Ανακύκλωσης ή των συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης. Αυτά, δυστυχώς, τα στοιχεία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Συμπολίτευσης, επιλέξατε να τα αποσιωπήσετε τόσο στις παρεμβάσεις σας στην επιτροπή αλλά και στην Ολομέλεια αλλά κυρίως στα συνοδευτικά κείμενα του νομοσχεδίου. Την ίδια στιγμή, όμως, έρχεστε εδώ και χρησιμοποιείτε ως αιτιολογική βάση για την αναγκαιότητα της παρέμβασής σας το χαμηλό ποσοστό ανακύκλωσης του συνόλου των αστικών αποβλήτων, χωρίς όμως να λέτε ότι στην ουσία η χαμηλή ανακύκλωση - το ποσοστό δηλαδή - οφείλεται στην ουσία στη μη αξιοποίηση του οργανικού κλάσματος, για το οποίο, βεβαίως, ευθύνη δεν φέρουν ούτε τα συστήματα ούτε οι παραγωγοί των συσκευασιών αλλά η πολιτεία, δηλαδή στην ουσία η Κυβέρνηση άρα εσείς. Αναφέρομαι στα χρόνια της δικής σας διακυβέρνησης. Είναι, πραγματικά, εντυπωσιακό αλλά και θλιβερό συνάμα ότι μετά από τρία ολόκληρα χρόνια, στα οποία είστε Κυβέρνηση, μετά από τόσες κοινωνικές συγκρούσεις - που είχατε υποδαυλίσει σε όλη την Ελλάδα γύρω από τα ζητήματα της διαχείρισης των αποβλήτων και των απορριμμάτων - δεν βρήκατε έστω μία ρύθμιση - ούτε καν μία αναφορά - για την ενεργειακή ανάκτηση ή ακόμα, την κομποστοποίηση του οργανικού κλάσματος, δηλαδή στην ουσία του 80% των αστικών αποβλήτων της χώρας. Στην Ευρώπη του 2017, κύριε Υπουργέ, υπάρχουν και λειτουργούν μέχρι σήμερα γύρω στα πεντακόσια εβδομήντα εργοστάσια μηχανικής και βιολογικής επεξεργασίας αποβλήτων και σ' αυτά θα πρέπει να προσθέσετε, επίσης, άλλα τριακόσια ενενήντα εργοστάσια ενεργειακής αξιοποίησης των αποβλήτων. Άρα, κύριε Υπουργέ, είμαστε ή δεν είμαστε ουραγοί της Ευρώπης στις υποδομές εργοστασίων διαχείρισης απορριμμάτων; Είναι, πράγματι, ένα διαχρονικό πρόβλημα, αλλά εδώ σας λέω να μου πείτε τι κάνατε σ' αυτό το θέμα τα τελευταία τρία χρόνια. Μην πάμε στο τι έγινε πίσω. Αυτό νομίζω έχει κριθεί. Το είπε εξάλλου και ο εισηγητής της παράταξής σας ότι είμαστε οι ουραγοί της Ευρώπης, στα θέματα στα οποία έχω ήδη αναφερθεί. Έχει ή δεν έχει η δική σας Κυβέρνηση την ευθύνη, μέσω της οποίας δαιμονοποίησε τις εταιρείες που ενδιαφέρονται να επενδύσουν σ' αυτόν τον τομέα; Πέταξε ή όχι η Κυβέρνησή σας στο καλάθι των αχρήστων, σημαντικά ποσά που δαπανήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια για μελέτες, προκειμένου να κατασκευαστούν εργοστάσια επεξεργασίας απορριμμάτων; Ανέτρεψε ή όχι η παρούσα Κυβέρνηση τον προηγούμενο σχεδιασμό, ειδικά στην Αττική που αναφερόμαστε στο περίπου 50% των απορριμμάτων; Παραλάβατε στην Αττική ένα ΠΕΣΔΑ, που είχε χωροθετημένες, αδειοδοτημένες και χρηματοδοτημένες τέσσερις έτοιμες προς δημοπράτηση μονάδες και δυστυχώς το ακυρώσατε. Εγκρίνατε ένα αναθεωρημένο ΠΕΣΔΑ, το οποίο επαναφέρει πέντε μονάδες, εκ των οποίων η μια πρέπει να ανακατασκευαστεί και να επεκταθεί και οι άλλες τέσσερις πρέπει να χωροθετηθούν, αδειοδοτηθούν, χρηματοδοτηθούν και δημοπρατηθούν εκ νέου. Δηλαδή έχουμε νέες καθυστερήσεις, μέχρι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξαρτήτων Ελλήνων να προσγειωθεί στην πραγματικότητα. Κύριε Υπουργέ, πόσο θα διαρκέσει αυτή η διαδικασία; Νομίζω στην καλύτερη των περιπτώσεων περίπου δυο έτη. Αν προστεθούν αυτά στα τρία έτη των καθυστερήσεων, μιλάμε για περίπου πέντε έτη καθυστερήσεων. Γι' αυτό σας εγκάλεσε και ο συνάδελφος κ. Σκρέκας προηγουμένως, για τις καθυστερήσεις που έχει η παρούσα Κυβέρνηση. Δυστυχώς τι καταφέρατε; Να πιέσετε περιβαλλοντικά τη λειτουργία του ΧΥΤΑ στη Φυλή τουλάχιστον για δυο ακόμα χρόνια και να οδηγούμαστε, δυστυχώς, μαθηματικά στην περαιτέρω επέκταση της χωρητικότητάς του. Καλό είναι να γίνει μια συζήτηση, για το τι θα γίνει τα επόμενα χρόνια, γιατί, δυστυχώς, θα βρισκόμαστε πάλι σ' αυτή την Αίθουσα, όσοι θα είμαστε εκείνη την περίοδο και θα συζητάμε, δυστυχώς ,για προβλήματα που θα βρούμε μπροστά μας. Αν προσθέσετε δε και την οικολογική καταστροφή από την πετρελαιοκηλίδα στο θαλάσσιο οικοσύστημα στον Σαρωνικό και, δυστυχώς, τον καταστρεπτικό τρόπο με τον οποίον η Κυβέρνησή σας το διαχειρίστηκε, δυστυχώς, έχουμε όλοι μια πολύ καλή εικόνα σχηματοποιημένη, ποιο είναι το οικολογικό αποτύπωμα της Αριστεράς στην Αττική. Θα ήθελα, όμως, να εξηγήσω περισσότερο, γιατί το νομοσχέδιο το οποίο σήμερα συζητάμε, δεν είναι ούτε τολμηρό αλλά εν πολλοίς ούτε αποτελεσματικό. Στο νομοσχέδιο του 2014 υπήρχε πρόβλεψη για κατάργηση της άδειας συλλογής και μεταφοράς υλικών συσκευασίας και αντικατάσταση από μια απλή εγγραφή σε ένα ηλεκτρονικό μητρώο. Δυστυχώς δεν την υιοθετήσατε. Υπήρχε, επίσης, πρόβλεψη για διπλασιασμό του στόχου χωριστής συλλογής βιοαποβλήτων από 10% σε 20% για το 2020. Θα ήθελα, πραγματικά, να σας ρωτήσω. Ο δικός σας στόχος, κύριε Υπουργέ, ποιος είναι; Νομίζω ότι η Ολομέλεια περιμένει μια απάντηση από εσάς. Η πιο προβληματική, όμως, διάταξη και ενδεικτική της αναποτελεσματικότητας της παρούσας Κυβέρνησης είναι η παράγραφος 3 του άρθρου 4γ΄. Προβλέπετε τη δημιουργία ενός εποπτικού οργάνου του ΣΣΕΔ που απαρτίζεται από υπόχρεους, δηλαδή από ανθρώπους που διαθέτουν καμμιά ειδική γνώση, για να ελέγξουν τη μόνιμη λειτουργία του ΣΣΕΔ. Ερωτώ: .Δεν θα ήταν πιο απλό αλλά και πιο αποτελεσματικό, να θεσπίζεται μια ρητή υποχρέωση ετήσιου ελέγχου των ΣΣΕΔ από ορκωτούς λογιστές, όπως γίνεται για παράδειγμα στα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου; Το θέμα της εισφοροδιαφυγής είναι ζήτημα αυστηροποίησης των προστίμων ή έλλειψης πολιτικής βούλησης για την επιβολή τους; Υπολογίζεται ότι η εισφοροδιαφυγή στο συγκεκριμένο ζήτημα, μπορεί να αγγίζει ίσως και το 45%. Πόσες καταγγελίες προς τον ΕΟΑΝ που αφορούν εισφοροδιαφυγή, έχουν εξεταστεί και διεκπεραιωθεί; Κύριε Υπουργέ, σας ερωτώ συγκεκριμένα. Υπάρχουν καταγγελίες που εκκρεμούν τα τελευταία τέσσερα και πέντε χρόνια και οι αρμόδιες αρχές, δυστυχώς, δεν έχουν προβεί σε καμμιά ουσιαστική κίνηση; Θα ήθελα μια απάντηση σ' αυτό. Μη μου πείτε πάλι τι έκαναν οι προηγούμενοι. Τι κάνατε εσείς τα τελευταία τρία χρόνια σ' αυτό το ζήτημα; Υπάρχουν καταγγελίες που είναι από το 2011. Αυτά τα ζητήματα θα μπορούσαν και ίσως θα έπρεπε να αντιμετωπιστούν από το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο, εάν υπήρχε η πολιτική βούληση και η αποφασιστικότητα των αρμοδίων αρχών να ασκήσουν αποτελεσματικά το ρόλο τους. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΥΚΟΥΔΗΣ]] Στο θέμα του ΕΟΑΝ, το μισό νομοσχέδιο αφορά στον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης. Ουσιαστικά τον διπλασιάζετε σε μέγεθος. Θέλετε να πιστέψουμε ότι η αποτελεσματική λειτουργία του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης οφείλεται στο μικρό του μέγεθος και στη δομή του και δεν σχετίζεται με την ποιότητα της στελέχωσης και κυρίως με την αναποτελεσματική διοίκησή του; Τι εμπόδιζε μέχρι τώρα τον ΕΟΑΝ να εξετάζει εγκαίρως την αναθεώρηση των φακέλων των Συστημάτων Εναλλακτικής Διαχείρισης; Αναφέρω συγκεκριμένο παράδειγμα: Υπάρχει αίτημα μείωσης εισφοράς συγκεκριμένου ΣΣΕΔ σε εφαρμογή προηγούμενης απόφασης έγκρισης μείωσης των τιμών που είχε εκδοθεί από τον Απρίλιο του 2015. Μπορείτε, κύριε Υπουργέ, να μας δώσετε μία εξήγηση, γιατί ενώ το αίτημα έχει κατατεθεί από τον Νοέμβριο του 2015, πριν από δύο χρόνια, δεν έχει ακόμη εξετασθεί; Όλοι καταλαβαίνουμε, λοιπόν, για ποιον λόγο γιγαντώνετε τον ΕΟΑΝ. Όμως, αντί να ορίζετε τα επτά από τα έντεκα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, δεν δίνετε καλύτερα την εποπτεία της εναλλακτικής διαχείρισης κατευθείαν στις υπηρεσίες του Υπουργείου; Νομίζω ότι έτσι η Κυβέρνηση θα γλιτώσει πολύτιμο χρόνο, όσον αφορά στη διεκπεραίωση αιτημάτων, τα οποία - θα μου επιτρέψετε να σας πω - έχουν ρουσφετολογικό χαρακτήρα. Δυστυχώς, ο νέος ΕΟΑΝ, από ό,τι δείχνουν τα πράγματα, θα διαχειριστεί ένα πάρα πολύ μεγάλο κονδύλι, τα έσοδα από το τέλος για τη μείωση της χρήσης της πλαστικής σακούλας. Είστε σε θέση, κύριε Υπουργέ, να μας πείτε σε τι ύψος περίπου υπολογίζετε αυτό το τέλος; Κάποιοι μιλάνε για ένα κονδύλι του ύψους περίπου των 50 εκατομμυρίων ευρώ, με βάση τουλάχιστον την κατανάλωση που γίνεται αυτή τη στιγμή. Εάν είναι έτσι, το ποσό αυτό ξεπερνά κατά πολύ τα έσοδα που έχουν όλοι οι ΣΣΕΔ μαζί, δηλαδή τον ετήσιο τζίρο της «TETRA PAK». Και σας ερωτώ, κύριε Υπουργέ: Πού θα κατανεμηθεί αυτό το κονδύλιο, ποιος θα το διαχειριστεί και με ποιο τρόπο; Δεν νομίζετε ότι πρέπει να μας πείτε σήμερα κάτι παραπάνω σε αυτή την Αίθουσα, αντί να παραπέμπετε το ζήτημα στο μέλλον με μία εξουσιοδοτική διάταξη; Δυστυχώς, έχω την εντύπωση - και μακάρι να με διαψεύσετε με στοιχεία ή με δημόσιες δεσμεύσεις σας - ότι δεν είναι στις προθέσεις σας να επιβαρύνετε τις μικρομεσαίες ελληνικές επιχειρήσεις, οι οποίες καλούνται να αντεπεξέλθουν σε εντονότατο διεθνή ανταγωνισμό και μέσα σε ένα περιβάλλον με capital controls και έλλειψη ρευστότητας. Και όλα αυτά, για να στελεχώσετε έναν κυβερνητικά ελεγχόμενο οργανισμό, που δυστυχώς θα μετατραπεί σε πηγή χρηματοδότησης καθαρά ρουσφετολογικών πολιτικών επιλογών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω πολύ σύντομα, κύριε Πρόεδρε, με τις τροπολογίες και θα ξεκινήσω με ένα σχόλιο για το νέο ξήλωμα του νόμου Παππά του 2015, δηλαδή την τροπολογία που αφορά στην αδειοδότηση των ψηφιακών τηλεοπτικών σταθμών, η οποία αλλοιώνει για άλλη μία φορά σε τέτοιο βαθμό το κείμενο του νόμου του 2015, που μόνο κατ' όνομα παραμένει. Νομίζω ότι κακώς πλέον σε αυτή την Αίθουσα πρέπει να αναφερόμαστε στον νόμο Παππά. Ίσως θα έπρεπε να μιλάμε για «νόμο ΕΣΡ» ή «νόμο του Συμβουλίου της Επικρατείας». Πάντως, σίγουρα εάν δείτε όλες τις διατάξεις που έχουν αναθεωρηθεί ή τροποποιηθεί από την Κυβέρνηση καθ' υπόδειξη είτε του Συμβουλίου της Επικρατείας είτε του ΕΣΡ, θα καταλάβετε ότι σίγουρα δεν έχει καμμία σχέση με τον νόμο που είχε ψηφιστεί πριν από δύο χρόνια. Πρόκειται για έναν νόμο που - να μην ξεχνιόμαστε - οδήγησε σε έναν διαγωνισμό - παρωδία το 2016, έναν νόμο που η βασική του φιλοσοφία κρίθηκε αντισυνταγματική από το Συμβούλιο της Επικρατείας και σας ανάγκασε, όπως είπα προηγουμένως, να τροποποιήσετε μία σειρά από διατάξεις. Όμως, με την τροπολογία που έρχεται σήμερα, δυστυχώς προκαλείτε για άλλη μία φορά τους Έλληνες. Για την ταμπακιέρα ο κύριος Υπουργός δεν μίλησε. Στην ουσία δεν λέει τίποτα. Θα πρέπει να απαντήσετε πολύ σύντομα σε κάποια ερωτήματα: Θα είστε με τη νομιμότητα ή θα είστε με τα βοσκοτόπια και τους περίφημους τύπους σαν τον κ. Καλογρίτσα; Θα είστε με τη διαφάνεια ή με αυτούς τους επιχειρηματίες, οι οποίοι δημόσια λένε ότι ήταν «λαγοί» στη διαγωνιστική διαδικασία; Θα είστε με την τήρηση του Συντάγματος ή θα είστε με τις μεθοδεύσεις της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ; Θα είστε με τη συμμόρφωση στην απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας ή θα εξακολουθείτε να έχετε τους αριστερούς τακτικισμούς; Είτε θα προσκομίσετε, κύριοι της Κυβέρνησης, θεσμικές εγγυήσεις διαφάνειας, εγγυήσεις για τη νομιμότητα της προέλευσης των χρημάτων, ουσιαστικό έλεγχο του πόθεν έσχες των συμμετεχόντων στον διαγωνισμό, αλλιώς η Νέα Δημοκρατία δεν πρόκειται να συμφωνήσει στον τρόπο διεξαγωγής του διαγωνισμού. «ΣΥΡΙΖΑ bank», βοσκοτόπια και λαγούς, πραγματικούς ή μεταμφιεσμένους, δεν πρόκειται να ανεχθούμε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Η συνάδελφος κ. Χαρά Καφαντάρη, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καλησπέρα σας. Σαφώς και η διαχείριση των απορριμμάτων είναι μία δημόσια υπόθεση. Για τον λόγο αυτό, εδώ και χρόνια, πάνω από μία δεκαετία έχει ξεκινήσει ένας υπεύθυνος δημόσιος διάλογος, πολιτικός, επιστημονικός, παράλληλα με δράσεις κινημάτων πολιτών και φορέων για το μεγάλο αυτό ζήτημα. Τα απορρίμματα αποτελούν εν δυνάμει ένα σημαντικό πόρο υλικών και ενέργειας και η ορθολογική διαχείρισή τους μπορεί να εξασφαλίσει θέσεις εργασίας και σημαντικούς πόρους. Η ευρωπαϊκή στρατηγική για τη διαχείριση των στερεών αποβλήτων υπακούει στην ιεράρχηση της διαχείρισης, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή οδηγία 98/2008, που όλοι ξέρουμε ότι θέτει σε προτεραιότητα την πρόληψη, τη μείωση, την επαναχρησιμοποίηση, την ανακύκλωση, την ανάκτηση, την ασφαλή διάθεση. Θα αναφερθώ, όμως, τώρα σε αυτό που είπε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας προηγουμένως, ο οποίος μας εγκάλεσε ως Κυβέρνηση ουσιαστικά για τα ζητήματα της νομοθέτησης, λέγοντας ότι υπήρχαν έτοιμα σχέδια πριν από δύο χρόνια κ.λπ. και δεν έγινε τίποτα. Θα έλεγα ότι οι πολιτικές οι οποίες ακολουθήθηκαν από τις προηγούμενες κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ ουσιαστικά και επικράτησαν στη χώρα μας ήταν κοντόφθαλμες, επιζήμιες, χωρίς μελλοντικό σχεδιασμό και βασίστηκαν στην ανεξέλεγκτη - ήδη τα πρόστιμα τα πληρώνουμε τώρα - λειτουργία χωματερών. Με επίκληση της οικονομικής κρίσης και του αδιεξόδου στο θέμα της διαχείρισης και με την επιβολή των προστίμων οι προηγούμενες κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ προχώρησαν με επείγουσες διαδικασίες σε εθνικό επίπεδο το σχέδιο ιδιωτικών επενδύσεων, σχέδιο που αφορά την κατασκευή, τη λειτουργία, την εκμετάλλευση των μονάδων επεξεργασίας σύμμεικτων - το τονίζω, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το «σύμμεικτων» - απορριμμάτων. Κύριος σκοπός η ενεργειακή αξιοποίηση, ενώ άνοιγε παράλληλα ο δρόμος για την καύση, μετατρέποντας την τοπική αυτοδιοίκηση σε εργαλείο εφαρμογής αυτής της πολιτικής, μια τοπική αυτοδιοίκηση - εισπρακτικό μηχανισμό στην υπηρεσία επιχειρηματικών συμφερόντων, που ετοιμάζονταν να λεηλατήσουν δημόσιο πλούτο, λαϊκά εισοδήματα και με τη διαχείριση των απορριμμάτων να εκτοξεύονται τα δημοτικά τέλη στα ύψη. Η εφαρμογή αυτών των σχεδίων της προηγούμενης κυβέρνησης στις μεγάλες μονάδες επεξεργασίας σύμμεικτων απορριμμάτων υπέσκαπτε αυτή τη λογική της δράσης ανακύκλωσης σε τοπικό επίπεδο και το κόστος δεν ήταν μόνο περιβαλλοντικό, ήταν κοινωνικό, οικονομικό, από τη στιγμή που εμποδιζόταν η ανάπτυξη δραστηριοτήτων μικρής και μεσαίας κλίμακας, φιλικών στο περιβάλλον, ήπιας τεχνολογίας, που θα μπορούσαν να συμβάλουν στη δημιουργία θέσεων εργασίας και αξιοποίηση του εγχώριου δυναμικού. Έρχομαι, λοιπόν, τώρα στην Αττική, η οποία ακούστηκε πάρα πολύ σήμερα από την Αντιπολίτευση και δη την Αξιωματική. Θα ξεκινήσω με το εξής: Ο περιφερειακός σχεδιασμός στην Αττική, όπως ανέφερα πριν, προέβλεπε μεγάλες εγκαταστάσεις επεξεργασίας σύμμεικτων απορριμμάτων. Ο περιφερειακός σχεδιασμός της Αττικής που παραδώσατε, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, προϋπέθετε ανακύκλωση στο 8%. Μην το ξεχνάμε αυτό, γιατί μιλούσαμε για επεξεργασία σύμμεικτων απορριμμάτων. Δεύτερον, ποιος δεν θυμάται τα σκουπίδια στη Φυλή, όταν έρχεστε εσείς και λέτε για το τι γίνεται στη Φυλή απ' όλη την Ελλάδα, από την Πελοπόννησο, μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο επειδή ήταν σε αδιέξοδο; Μιλάτε και κρίνετε αυτήν την Κυβέρνηση που επί της θητείας της, πέραν του εθνικού σχεδιασμού που ψηφίστηκε το 2015, έχουμε τους περιφερειακούς σχεδιασμούς, οι οποίοι ψηφίστηκαν το 2016, με τη λογική ενίσχυσης ουσιαστικά της ανακύκλωσης και αυτής της διαδικασίας. Όσον αφορά δε την Αττική 150 εκατομμύρια ευρώ από το ΕΠΠΕΡΑΑ δίνονται για μεγάλα έργα. Ήδη είναι έτοιμα εξήντα τέσσερα τοπικά σχέδια στην Αττική και λειτουργούν, όπως επίσης είναι έτοιμες μελέτες και για άλλα ολοκληρωμένα τοπικά σχέδια. Τέλος, μιλάμε για εστίαση στην ανακύκλωση στην πηγή. Αυτό κάνει και το εν λόγω νομοσχέδιο που τροποποιεί το πλαίσιο εναλλακτικής διαχείρισης στη χώρα μας. Εναρμονιζόμαστε με την ευρωπαϊκή οδηγία σχετικά με την πλαστική σακούλα - ήδη έγιναν βήματα από τον Αύγουστο - και τη μείωσή της. Δίνεται η δυνατότητα στους ΟΤΑ για δημιουργία και οργάνωση εναλλακτικής διαχείρισης δημοτικών αποβλήτων. Δίνονται κίνητρα στους δήμους για διαχείριση αποβλήτων. Δίνεται η δυνατότητα να προσλαμβάνεται στην ανακύκλωση προσωπικό στο τοπικό σύστημα και να διαθέτουν τα ανακυκλώσιμα υλικά. Το πολύ σημαντικό, όμως, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι ότι αυτό το νομοσχέδιο αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς την κυκλική οικονομία. Τι είναι η κυκλική οικονομία; Είναι η επιμήκυνση του κύκλου ζωής των προϊόντων συγχρόνως με εξοικονόμηση μη ανανεώσιμων φυσικών πόρων, με περισσότερη επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση και ανάκτηση ενέργειας και υλικών. Είναι η μεταστροφή από το γραμμικό μοντέλο προμήθεια - παραγωγή - κατανάλωση - απόρριψη, take - make - consume - dispose, σε ένα νέο μοντέλο που δίνει έμφαση στη μείωση - επαναχρησιμοποίηση - επισκευή - ανακύκλωση - ανάκτηση. Μιλάμε, δηλαδή, για ένα άλλο αναπτυξιακό μοντέλο. Η εξέλιξη της οικονομίας από το μοντέλο παίρνω - φτιάχνω - διαθέτω, που περιορίζεται όλο και περισσότερο από τους πόρους, σε ένα κυκλικό και αναγεννητικό μοντέλο, δημιουργεί μια τεράστια ευκαιρία για επιχειρηματική καινοτομία. Σύμφωνα, μάλιστα, με μια πρόσφατη μελέτη, υπολογίζεται ότι με την κυκλική οικονομία η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να εξοικονομήσει από 340 έως 630 δισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο σε υλικές δαπάνες, περίπου το 3% του ΑΕΠ της Ευρώπης. Το 2017 είναι το έτος κυκλικής οικονομίας για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ετοιμάζει σχετικές ντιρεκτίβες σε σχέση με την κυκλική οικονομία, παρουσιάζει συγκεκριμένη δέσμη μέτρων και δράσεων που θα συμβάλουν στο κλείσιμο του κύκλου ζωής προϊόντων μέσω περισσότερης ανακύκλωσης - επαναχρησιμοποίησης, που θα φέρουν οφέλη στο περιβάλλον, την οικονομία, τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ. Το πακέτο κυκλικής οικονομίας είναι ύψους 1,6 δισεκατομμυρίου ευρώ. Σύμφωνα με τις προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η κυκλική οικονομία μπορεί να δημιουργήσει στην Ευρώπη δύο εκατομμύρια νέες θέσεις εργασίας. Παίρνουμε παράδειγμα από πολλές χώρες που εφαρμόζουν το κυκλικό μοντέλο. Βέβαια, οι εταιρείες που θα συμμετάσχουν στη διαδικασία μπορεί να έχουν αρχικά σημαντικά κόστη, στη φάση όμως της μετάβασης αυτό. Όμως, η κυκλική οικονομία είναι μια ευκαιρία για την καινοτομία και την επιχειρηματικότητα. Ειδικά σε μια χρονική στιγμή που το κόστος των πρώτων υλών αυξάνεται, είναι φθηνότερο να δημιουργούνται υποδομές για τη μεταποίηση παλαιότερων προϊόντων, όπως παραδείγματος χάριν κάνει πλέον για τα νέα μοντέλα της η βρετανική αυτοκινητοβιομηχανία, που χρησιμοποιεί σε ποσοστό 50% ανακυκλώσιμο αλουμίνιο. Στη χώρα μας, πέραν αυτών τα οποία ανέφερα, θέλω να πω ότι υπάρχει και εισαγωγή προδιαγραφών προμηθειών του δημοσίου, που λαμβάνουν υπ' όψιν το οικολογικό αποτύπωμα. Δεν θα επαναλάβω για την πλαστική σακούλα, για το ηλεκτρονικό μητρώο, για τα ελαιουργεία και όλα αυτά τα οποία έγιναν. Κλείνοντας, θεωρώ υποχρέωσή μου να πω μια κουβέντα ενημερωτικά. Ίσως πολλοί το ξέρετε, αλλά δεν είναι κατάλληλα ενημερωμένος - νομίζω - ο κόσμος για τα πολλαπλά οφέλη της χρήσης του βιοαερίου, που αφορούν και την εν λόγω τροπολογία η οποία έρχεται. Λόγω της κλιματικής αλλαγής έχουμε εστιάσει κύρια στα NOx, στο διοξείδιο του άνθρακα. Το μεθάνιο, όμως, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι το πιο επικίνδυνο αέριο του θερμοκηπίου. Mε τις εγκαταστάσεις παραγωγής βιοαερίου, χρήσης αγροτικών υπολειμμάτων όλων των ειδών και οργανικών ουσιαστικά παράγεται βιοαέριο πλούσιο σε μεθάνιο, έχει χρήσεις παρόμοιες με το φυσικό αέριο, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για παραγωγή θερμικής και ηλεκτρικής ενέργειας. Επίσης, αποτελεί ανανεώσιμη πηγή ενέργειας, ΑΠΕ - που είναι και μέσα στους στόχους μας, άλλωστε - η οποία αποθηκεύεται σε αντίθεση με άλλες ΑΠΕ και το σημαντικό είναι ότι μπορεί να καταναλωθεί εκεί που παράγεται, γεγονός που αποφέρει μακροοικονομικά οφέλη. Μιλώ τώρα για τον αγροτικό τομέα που εισάγεται και η εν λόγω τροπολογία.
Κυρία συνάδελφε, ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Η χρήση του φέρει περιβαλλοντικά οφέλη στο έδαφος, στα νερά, στον αέρα, λόγω μείωσης εκπομπών μεθανίου, αλλά και στην ξυλώδη βλάστηση, μείωση της υλοτομίας, που σήμερα, την περίοδο της κρίσης, ίσως αναπτύσσεται αρκετά. Να πω ότι στη Σκανδιναβία, σε πολλές μεγάλες πόλεις λειτουργούν λεωφορεία με τη χρήση βιοαερίου. Στη Δανία υπάρχει κεντρικό σύστημα χώνευσης με χρήση αγροτικών υπολειμμάτων και να πω ότι με στοιχεία του 2012- δυστυχώς, τα στοιχεία που έχω είναι παλιά - υπήρχαν σε όλη την Ευρώπη δύο χιλιάδες εγκαταστάσεις παραγωγής βιοαερίου. Ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Ο κύριος Υπουργός έχει τον λόγο, για να καταθέσει κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πήρα τον λόγο για να καταθέσω τις νομοτεχνικές βελτιώσεις. Πριν σας τις δώσω, θα ήθελα να πω δυο λόγια. Οι δύο απ' αυτές είναι προτάσεις του κ. Αρβανιτίδη, οι οποίες έγιναν νωρίτερα. Το πρώτο είναι ότι τροποποιούμε την Επιτροπή Διαβούλευσης και εισάγουμε έναν εκπρόσωπο των εργαζομένων των ΟΤΑ και έναν εκπρόσωπο των Εργαζομένων Ανακύκλωσης και Διαχείρισης Αποβλήτων και έξω από τον δημοτικό χώρο. Το δεύτερο είναι το εξής: Ο λόγος για τον οποίο μπορεί μόνο στα επιχειρησιακά σχέδια να επανέλθει μετά την προθεσμία ο ΕΟΑΝ, είναι να έρθει σε αντίθεση με τους στόχους του νόμου. Δηλαδή, αν προκύψει μία αντίθεση με τους στόχους ανακύκλωσης της χώρας, γι' αυτό πρέπει να επανέλθει. Δεν θα διακόψουμε ένα σχέδιο μετά την πάροδο των τεσσάρων μηνών που έχουμε στη διάθεσή μας για να το εγκρίνουμε. Επίσης, ενημερώνω την Ολομέλεια ότι μια ακόμα νομοτεχνική βελτίωση είναι ότι διοικητικές παραβάσεις που είχαν διαπιστωθεί με τον ν.2939/2001 και δεν ολοκληρώθηκε η εξέτασή τους, με τον νέο νόμο εξετάζονται από τον ΕΟΑΝ. Άρα, κλείνουμε ένα μεταβατικό κενό για το ποιος εξετάζει αυτές τις διατάξεις. Καταθέτω για τα Πρακτικά τις νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Όσον αφορά τις δύο τροπολογίες που έχουν κατατεθεί από Βουλευτές, είναι αρμοδιότητας άλλων Υπουργών και δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές από εμένα. Έχουν κατατεθεί στους Υπουργούς για πιθανά επόμενα νομοσχέδια. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Η κ. Βαγιωνάκη Ευαγγελία έχει τον λόγο.
Η χώρα μας, δυστυχώς, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα ενός μοντέλου ανεξέλεγκτης κατανάλωσης που αδιαφορεί για τους φυσικούς πόρους και την αειφορία. Με βάση τα νούμερα που έχουμε, είμαστε εικοστή δεύτερη χειρότερη επίδοση στην ανακύκλωση υλικών στο σύνολο των είκοσι οκτώ ευρωπαϊκών κρατών. Θυμίζω δε ότι παρά το γεγονός ότι οι ευρωπαϊκές οδηγίες θέτουν σαν ευρωπαϊκό στόχο την ανακύκλωση του 50% των παραγόμενων υλικών ανακύκλωσης μέχρι το 2020, είμαστε μία από τις επτά χώρες που έχουμε ζητήσει την παράταση για την επίτευξη του στόχου το 2025. Μιλάμε για έναν στόχο που αν δεν αναβαθμίσουμε το θεσμικό πλαίσιο, αλλά κυρίως αν δεν προσπαθήσουμε όλοι μαζί να το εφαρμόσουμε, θα είναι δύσκολο και τότε να τον πιάσουμε. Τέλος, μην ξεχνάμε ότι πέρα από τις προφανείς συνέπειες για το περιβάλλον μας, κάθε χρόνο πληρώνουμε για πρόστιμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση περίπου 50 εκατομμύρια ευρώ για παράνομες πρακτικές σε σχέση με περιβαλλοντική διαχείριση, την ίδια στιγμή μάλιστα που είμαστε τουριστική χώρα με ξεχωριστό φυσικό πλούτο που πρέπει να δείχνει καθαρή και τακτοποιημένη. Ως εκ τούτου πρέπει να επιταχύνουμε τις διαδικασίες εξοικονόμησης και ορθής διαχείρισης των φυσικών πόρων, αφομοιώνοντας σταδιακά τη λογική της αειφορίας και οικοδομώντας ταυτόχρονα την κυκλική οικονομία, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα παραπάνω δεν έχουν μόνο ηθική χρησιμότητα σε μια περί του περιβάλλοντος συζήτηση, αλλά η ανακύκλωση παράγει οικονομία, θέσεις εργασίας, ΑΕΠ, υπεραξία και πλούτο για πολλούς από τους κλάδους που ασχολούνται μ' αυτήν. Συνεπώς με βάση τα παραπάνω σχεδιάσαμε ένα σημαντικό νομοσχέδιο, το οποίο έγινε ακόμα πιο ενδιαφέρον μέσα από τη συζήτηση με τους φορείς, από τους οποίους κατατέθηκαν ένα σωρό νομοθετικές βελτιώσεις. Το παρόν νομοσχέδιο στοχεύει στη σταδιακή επίτευξη των νέων εθνικών και ευρωπαϊκών στόχων για μείωση των αποβλήτων που καταλήγουν στην υγειονομική ταφή. Στοχεύει στην ποιοτική αναβάθμιση της ανακύκλωσης, γιατί στόχος μας δεν είναι μόνο περισσότερη ανακύκλωση, αλλά και καλύτερη ανακύκλωση. Σ' αυτό μπορούν και πρέπει να συμβάλουν οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου βαθμού, στους οποίους δίνονται κίνητρα, αλλά και αντικίνητρα, μέσω του Κανονισμού Τιμολόγησης για την επεξεργασία των σύμμεικτων, αλλά και την καθιέρωση σαφέστερου πλαισίου συμβάσεων των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης με τα ΣΣΕΔ, δηλαδή τα Συστήματα Εναλλακτικής Διαχείρισης και πρόβλεψη για χρηματικό αντίτιμο για πρώτη φορά. Το νομοσχέδιο στοχεύει, επίσης, στη δημιουργία κινήτρων για τους πολίτες προκειμένου να συμμετάσχουν στην ανακύκλωση και να έχουν μια ανταπόδοση. Στοχεύει στην ενθάρρυνση πρωτοβουλιών, στην ανακύκλωση από την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία, στην πάταξη της εισφοροδιαφυγής των παραγωγών σε σχέση με το τέλος ανακύκλωσης. Στοχεύει στην απαγόρευση διακίνησης προϊόντων παραγωγών που δεν έχουν τηρήσει την υποχρέωση συμμετοχής σε ΣΣΕΔ και δεν έχουν εγγραφεί στο Εθνικό Μητρώο Παραγωγών, το λεγόμενο «ΕΜΠΑ». Προβλέπει εντατικοποίηση των ελέγχων. Προβλέπει αυστηρότερα πρόστιμα για τους ΟΤΑ, παραγωγούς ή διαχειριστές ανακυκλώσιμων υλικών και συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης. Στοχεύει, τέλος, στην πρόβλεψη για εθνικό σύστημα πληροφόρησης του κοινού, στην πρόβλεψη ειδικών μέτρων για τη μείωση της χρήσης της πλαστικής σακούλας και στην ενίσχυση του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης, ΕΟΑΝ, σε ανθρώπινο δυναμικό και οργανωτική διάρθρωση, ώστε να μπορέσει να ανταποκριθεί πλήρως στον πολύ σημαντικό ρόλο που καλείται να διαδραματίσει. Φυσικά, όπως είπα και πριν, μια νομοθέτηση δεν λύνει όλα τα προβλήματα. Αντίθετα, αυτά μένει να λυθούν στην πράξη στο διάστημα που θα ακολουθήσει και μόνο μέσα από την εντατικοποίηση της προσπάθειας, προκειμένου να εφαρμοστούν στην πράξη όλα τα προβλεπόμενα. Γι' αυτό απαιτείται το κράτος να έχει έναν ισχυρό ρυθμιστικό ρόλο, διασφαλίζοντας την ορθή λειτουργία του συστήματος, τη διαφάνεια και την υιοθέτηση των βέλτιστων ευρωπαϊκών πρακτικών. Με αυτά τα θεσμικά μέτρα και με ενίσχυση της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης μπορούμε να πετύχουμε τους στόχους του εθνικού σχεδιασμού. Είναι στοίχημα και ζητούμενο, επίσης, να πειστούν οι παραγωγοί ότι η ανακύκλωση και η επεξεργασία των σκουπιδιών τους μπορεί να οδηγήσει σε προστιθέμενη αξία τα οικονομικά της επιχείρησής τους. Τέλος, χρειάζεται και αλλαγή του τρόπου που προσεγγίζουν την ανακύκλωση οι ίδιοι οι φορείς, με διαφάνεια, ενεργές επενδύσεις και μεταφορά πόρων στον πολίτη και στους δήμους. Όλα τα παραπάνω έχουν εφαρμοστεί με επιτυχία στην πλειοψηφία των ευρωπαϊκών χωρών. Δεν ανακαλύπτουμε τον τροχό. Αντίθετα, οι λύσεις είναι ήδη γνωστές και εφαρμόζονται γύρω μας, όσο εμείς μείναμε πίσω ακολουθώντας ένα στρεβλό, αντιπαραγωγικό και καταστροφικό για το περιβάλλον μοντέλο. Με το νομοσχέδιο αυτό που ψηφίζεται σήμερα, το νομοθετικό πλαίσιο εκσυγχρονίζεται και οι πρακτικές στην ανακύκλωση θα βελτιωθούν, αντιγράφοντας τις ενδεδειγμένες λύσεις. Η ταχύτητα και ο βαθμός επιτυχίας, όμως, εξαρτάται από εμάς και μόνο. Είναι ένα ακόμα συλλογικό εθνικό στοίχημα το οποίο απαγορεύεται να χάσουμε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Όμως, όπως και σε πολλά άλλα αντίστοιχα ζητήματα τα τελευταία χρόνια, έχουμε αποδείξει ότι μπορούμε να καταφέρουμε και πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε. Θα ολοκληρώσω με δύο τροπολογίες. Θα ήθελα να στηρίξω την τροπολογία που κατέθεσε το ΚΚΕ και αφορά την επαναφορά της ατέλειας στις επαρχιακές εφημερίδες. Εξάλλου για το θέμα αυτό είχαμε καταθέσει με τον κ. Μπαλωμενάκη σχετική αναφορά. Τέλος, ήθελα να πω για την τροπολογία του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής ότι στην ουσία πρόκειται για μια ρύθμιση που θωρακίζει και διασφαλίζει τη διεξαγωγή του διαγωνισμού, πράγμα απαραίτητο προκειμένου το ΕΣΡ να προχωρήσει, επιτέλους, στον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες. Στην ουσία δηλαδή υιοθετούνται οι νομοτεχνικές βελτιώσεις που προτάθηκαν από το ΕΣΡ.
Ευχαριστώ, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Αθανάσιος Θεοχαρόπουλος για δώδεκα λεπτά.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητούμε σήμερα ένα νομοσχέδιο για την ανακύκλωση συσκευασιών και άλλων προϊόντων, μέσα σε ένα ευρύτερο περιβάλλον διαρκούς ανακύκλωσης φτώχειας, ανεκπλήρωτων υποσχέσεων και επικοινωνιακών τεχνασμάτων. Όμως, θα μιλήσουμε για αυτά στη συνέχεια και σε πολλά άλλα νομοσχέδια. Να περάσω στο σημερινό νομοσχέδιο και στην ανακύκλωση. Είναι γνωστό το ζήτημα. Είναι διαχρονικό. Έχει ταλαιπωρήσει τη χώρα οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά. Επίσης, τα οφέλη της ανακύκλωσης ή ευρύτερα, της εναλλακτικής διαχείρισης των αποβλήτων είναι γνωστά και πλήρως τεκμηριωμένα. Η ανακύκλωση συμβάλλει στη βιώσιμη ανάπτυξη, από την οικονομική, περιβαλλοντική και κοινωνική πλευρά της. Αποτελεί την πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση για τη διαχείριση των αποβλήτων, γιατί επιτυγχάνει οικονομικά οφέλη, συμβάλλει στην αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών ζητημάτων και διασφαλίζει κοινωνική ισότητα και θέσεις εργασίας. Γι' αυτό, κύριε Υπουργέ, επί της αρχής η Δημοκρατική Συμπαράταξη θα ψηφίσει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, παρά το γεγονός ότι έχουμε ορισμένους - και θα τους πω και στην ομιλία μου - εναλλακτικούς τρόπους αντιμετώπισης αρκετών ζητημάτων ή, εν πάση περιπτώσει, ανάγκης ενός ευρύτερου σχεδιασμού, στον οποίο θα πρέπει επιτέλους να συμφωνήσει η πολιτεία γιατί αυτά τα θέματα είναι μακροπρόθεσμα. Η προγραμματική αντιπολίτευση την οποία κάνουμε σημαίνει ότι σας καταθέτουμε συγκεκριμένες προτάσεις. Είναι θετικό ότι δεχθήκατε πριν από λίγο δυο συγκεκριμένες αλλαγές. Βέβαια σε άλλες περιπτώσεις δεν το έχετε πράξει. Θα σας πω στη συνέχεια για μια τροπολογία, όπου δεν το είχατε πράξει το προηγούμενο χρονικό διάστημα και θα πρέπει να απαντήσετε για ποιον λόγο δεν το πράξατε, τους δασικούς χάρτες εννοώ, για να γίνει κατανοητό, αναφέρομαι στη μετατόπιση της ημερομηνίας.
Μάλλον δεν έχετε καταλάβει.
Θα σας πω στη συνέχεια, μη προτρέχετε. Για να λειτουργήσει, λοιπόν, το προτεινόμενο σύστημα θα πρέπει να αποκλείει την όποια διαιώνιση του προβλήματος από εδώ και πέρα. Και το ερώτημα είναι, εάν το κάνουμε αυτό, χρειάζεται ορθολογική υποδομή, συντονισμός και συνεργασία μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων, καθώς και αντιμετώπιση και άλλων παθογενειών της δημόσιας διοίκησης. Διαφαίνεται κάτι τέτοιο; Πρέπει να βάζουμε συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα; Γιατί δεν βάζουμε σε πολλές περιπτώσεις; Το πρόβλημα της διαχείρισης αποβλήτων αποτελεί ένα από τα τρία σημαντικότερα προβλήματα παγκοσμίως, μαζί με την έλλειψη νερού και την κλιματική αλλαγή. Καθώς λέμε για κλιματική αλλαγή και για περιβαλλοντικά προβλήματα, κύριε Υπουργέ, ο Πρωθυπουργός προσφάτως στην επίσκεψή του στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν ανέφερε τίποτα στον κ. Τραμπ για όλα αυτά τα ζητήματα της χώρας μας, έστω για τις θέσεις της χώρας μας. Γιατί το λέω; Γιατί θα συμφωνήσετε ότι η πολιτική της νέας κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών στα συγκεκριμένα ζητήματα είναι απέναντι στα θέματα τα οποία έχουν τεθεί παγκοσμίως στην κλιματική αλλαγή, στο περιβάλλον και στην προστασία του περιβάλλοντος. Συνεπώς δεν είναι ορθή στάση της ελληνικής Κυβέρνησης, να μην θέτει πουθενά αυτά τα ζητήματα. Αυτά τα προβλήματα, λοιπόν, τείνουν να ενωθούν σε μια ενιαία αντιμετώπιση, γι' αυτό απαιτεί και μια ενιαία πολιτική. Οι αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την διαχείριση των αποβλήτων αφορούν την πρόληψη παραγωγής, την μέγιστη ανακύκλωση στερεών αποβλήτων και την ενεργειακή χρήση των περισσευμάτων. Αυτές οι αρχές υλοποιούνται με το παρόν νομοσχέδιο; Για να λυθεί το πρόβλημα, χρειάζεται μια αλλαγή του καταναλωτικού και παραγωγικού μοντέλου, μια αλλαγή δηλαδή στη συμπεριφορά του καταναλωτή και στην βιομηχανία αντίστοιχα, καθώς και τα σχετικά κίνητρα. Διαφαίνεται μια τέτοια αλλαγή νοοτροπίας, που να μπορέσουμε και νομοθετικά να την βοηθήσουμε; Το πρόβλημα της αλλαγής διαχείρισης αποβλήτων είναι περισσότερο κοινωνικό παρά τεχνικό ζήτημα. Τεχνικά υπάρχουν τρόποι. Είναι, όμως και θέμα οικονομίας, κοινωνίας, κοινωνικών δομών και κατανάλωσης και προϋποθέτει και ένα προετοιμασμένο και εκπαιδευμένο κοινό. Ο τομέας της ανακύκλωσης παρουσιάζει μεγάλη δυνατότητα επενδύσεων. Το ερώτημα είναι εάν διευκολύνονται με κάποιον τρόπο αυτές οι επενδύσεις και με το υφιστάμενο νομοσχέδιο. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, παρά τις όποιες θετικές διατάξεις, το νομοσχέδιο αυτό και πάλι έρχεται προς ψήφιση με μεγάλη καθυστέρηση, δεδομένου ότι η διαβούλευση έληξε στις 21 Νοεμβρίου του 2016, το δε εθνικό σχέδιο διαχείρισης, του οποίου οι στόχοι αποτυπώνονται στο νομοσχέδιο, είναι του 2015 και αφορά κυρίως την ανακύκλωση συσκευασιών, δεν παρέχει κριτήρια περιβαλλοντικά, τεχνικά, οικονομικά, έτσι ώστε οι ΟΤΑ πρώτου βαθμού να επιλέξουν το κατάλληλο και αποδεκτό μοντέλο συλλογής. Και γενικότερα το πρόβλημα είναι ότι δεν πείθουμε για την μακροχρόνια και ουσιαστική αποδοτικότητα αυτών των κινήτρων. Αυτό είναι το κύριο ζήτημα. Για την υλοποίηση του χρειάζονται επτά ΚΥΑ, δυο υπουργικές αποφάσεις, ένα προεδρικό διάταγμα, μια απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης, που δεν γνωρίζουμε πότε και εάν θα προλάβουν να εκδοθούν. Και άντε και πάλι από την αρχή, το ίδιο πρόβλημα να αναπαράγεται συνεχώς. Έχουμε και μια επισήμανση σε αυτό το θέμα της έκθεσης της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής, κύριε Υπουργέ, η οποία λέει ότι προβληματισμός θα μπορούσε να γεννηθεί ως προς το άρθρο 6 παράγραφος 2, εδάφιο, στοιχείο του νομοσχεδίου παρεχόμενη σε άλλον πλην του Προέδρου της Δημοκρατίας όργανο της διοίκησης, εξουσιοδότηση προς ρύθμιση γενικώς θεμάτων, όπως αυτά της δυνατότητας επιβολής πρόσθετων περιορισμών, εμπορίας ή της απαγόρευσης εμπορίας χωρίς περαιτέρω διευκρίνιση. Συμφωνείτε με αυτή την επισήμανση και εάν ναι, γιατί είναι αναγκαία να γίνεται έτσι σε αυτό το νομοσχέδιο; Επιχειρείτε ενσωμάτωση ευρωπαϊκής οδηγίας χωρίς, όμως, να προσδιορίζετε τα άρθρα που ενσωματώνονται. Γνωρίζουμε δε ότι η ευρωπαϊκή νομοθεσία επί του θέματος είναι σε στάδιο αναθεώρησης, οπότε μέχρι να εφαρμοστεί η παρούσα οδηγία, θα έχει ψηφιστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο μια άλλη. Σχεδόν το μισό νομοσχέδιο αφορά τον Εθνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης, του οποίου ο ρόλος ενισχύεται υπερβολικά σε σημείο δημιουργίας ενός υπερτροφικού φορέα, ενώ παράλληλα η στελέχωσή του επαφίεται στην ενδοκινητικότητα και δεν εξασφαλίζονται οι αναγκαίοι πόροι, σε περίπτωση που δεν μπορέσει αυτή να λειτουργήσει. Παρ' όλα αυτά, σας έχουμε καλωσορίσει, σας καλωσορίζω ξανά στον κόσμο της κινητικότητας, στην αναγκαιότητα της κινητικότητας, την οποία είχατε πολεμήσει ως Αξιωματική Αντιπολίτευση και τώρα την αποδέχεστε ως μέσο βελτίωσης της κατανομής του δυναμικού. Δεν προβλέπει συγκεκριμένους δείκτες για την αξιολόγηση των συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης. Το διοικητικό συμβούλιο του Οργανισμού καθορίζει τα πρόστιμα - στο άρθρο 18 αναφέρομαι - , αλλά δεν μας παρέχεται ένας μαθηματικός τύπος, ένας αλγόριθμος συγκεκριμένος γι' αυτό. Εντύπωση, δε, προκαλεί το γεγονός ότι παρότι ο οργανισμός, πριν επιβάλλει το πρόστιμο, οφείλει να καλέσει σε απολογία, πουθενά στον νόμο δεν προβλέπεται στάδιο προσφυγής κατά της απόφασης επιβολής προστίμου, όπως συμβαίνει συνήθως στον δημόσιο τομέα. Έχουμε να κάνουμε, δηλαδή, με ένα νομοσχέδιο το οποίο ανακυκλώνει παλαιότερες διατάξεις, χωρίς όμως να τις βελτιώνει μακροπρόθεσμα. Παρουσιάζει κενά στον στόχο της αποκέντρωσης και καταλήγει να είναι εισπρακτικού χαρακτήρα, καθώς η έμφαση δίνεται στα πρόστιμα, τα οποία καθορίζονται με τρόπο μάλλον αυθαίρετο, δεν παρέχει εγγυήσεις για τη χρηματοδότησή του, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει να μην εφαρμοστεί, καθώς δεν υπάρχουν και συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα. Επιπρόσθετα, δεν αναφέρεται σε μια ολοκληρωμένη και ενιαία πολιτική. Γιατί στόχος πρέπει να είναι η αλλαγή του καταναλωτικού και παραγωγικού μοντέλου και βέβαια, δεν διαφαίνεται ο τρόπος με τον οποίο θα διασφαλίσει, εκτός από την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προβλημάτων, την κοινωνική ισότητα και θέσεις εργασίας. Με άλλα λόγια, ψηφίζουμε προθέσεις. Και βεβαίως, λέμε ότι χρειάζεται επί της αρχής μια τέτοια λογική, αλλά είναι προθέσεις. Αυτή είναι η κριτική την οποία σας κάνουμε. Κύριε Υπουργέ, ειλικρινά δεν μπορώ να διακρίνω εάν έχετε κάποια άλλη οπτική στην πράξη, σε σχέση με το συγκριμένο ζήτημα. Στην πράξη λέω, γιατί χρειάζεται μια άλλη οπτική. Απ' αυτήν την σκοπιά σας μιλάω. Εμείς το είπαμε και το επισημάναμε. Έχετε κάνει, όμως, μια τομή σ' αυτό το ζήτημα, στο πώς διαχειριζόμαστε την ανακύκλωση δηλαδή; Δεν την καταλάβαμε αυτήν την τομή και στην ομιλία σας. Το πρόβλημα είναι ότι όπως και στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, έτσι και γενικότερα στην προστασία του περιβάλλοντος δεν υπάρχει διάθεση για τομές. Η οικονομική κρίση δεν μπορεί να συνεχίζει να αποτελεί δικαιολογία, για το ότι έχει ατονήσει εξαιρετικά ο διάλογος για τα μεγάλα περιβαλλοντικά ζητήματα και ιδιαίτερα για τις ελλείψεις και τις εκκρεμότητες του θεσμικού μας πλαισίου. Επιπλέον, η οικονομική κρίση δεν αποτελεί δικαιολογία ούτε για τον τρόπο που νομοθετείτε ούτε για τον τρόπο που στελεχώνετε τους διάφορους οργανισμούς ούτε για τις τομές που δεν κάνετε. Περιορίζεστε σε πρόστιμα και κυρώσεις. Εντάξει, αλλά αυτά θα έπρεπε να λειτουργούν μόνο συμπληρωματικά. Σ' αυτό να συμφωνήσουμε. Μόνο συμπληρωματικά. Εσείς ρίχνετε όλο το βάρος στα πρόστιμα.
Πείτε μας μία τομή.
Μιλάτε για κυκλική οικονομία, για θέσεις εργασίας. Κι εμείς μαζί σας στην κυκλική οικονομία για θέσεις εργασίας, αλλά δεν το βλέπουμε πώς ακριβώς θα γίνει αυτό. Παραπέμπετε, όπως σας είπα, σε κοινές υπουργικές αποφάσεις ή απλές υπουργικές αποφάσεις, την ουσία του νομοσχεδίου. Πόσο σίγουροι μπορεί να αισθανόμαστε γι' αυτό; Και η ευαισθητοποίηση και εκπαίδευση του κοινού; Τι κάνετε γι' αυτό; Ρωτάει ο συνάδελφος για τομές. Τομές στην ευαισθητοποίηση, στην εκπαίδευση του κοινού, για να γίνει η περιβαλλοντική προστασία κτήμα της κοινωνίας. Όσα νομοσχέδια και να φέρουμε με τεχνικά ζητήματα, δεν θα προχωρήσουμε ποτέ, για να σας δώσω μια απάντηση στο πού πρέπει να κατευθυνθεί μια τομή, για να μπορέσει να γίνει και συζήτηση επί της ουσίας. Και σ' αυτόν τον τομέα η Κυβέρνηση εφαρμόζει μια πολιτική χωρίς ρεαλιστικό και ολοκληρωμένο σχέδιο, δηλαδή, εντός της Κυβέρνησης - δεν είναι θέμα μόνο ενός Υπουργείου, ξέρετε, κύριε Υπουργέ, και το ξέρετε καλά το θέμα του περιβάλλοντος, είναι θέμα ευρύτερο - με αποτέλεσμα να συμβαίνουν τα ίδια όπως και σε άλλους τομείς της πολιτικής. Η πορεία της ανακύκλωσης στη χώρα μας δεν ήταν ποτέ εύκολη υπόθεση. Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει κάποια σημαντικά βήματα, τα οποία θα πρέπει να επιταχυνθούν. Το θέμα του περιβάλλοντος δεν πρέπει να συνδέεται με οποιαδήποτε πολιτικά παιχνίδια, δεν πρέπει να περιορίζεται σε ευκαιριακές λύσεις και σε αποσπασματικές ενέργειες. Απαιτεί ολοκληρωμένη και ενιαία πολιτική. Έχουμε ήδη αργήσει. Δεν υπάρχει χρονικό περιθώριο για άλλα λάθη. Δυστυχώς, αυτή η Κυβέρνηση ανακυκλώνει τα λάθη της σε πολλούς τομείς. Είναι εξαιρετικά αποτελεσματική σε αυτό. Σας είχαμε καταθέσει κάποια χρονική στιγμή μία τροπολογία - και μίλησα γι' αυτήν, κύριε Υπουργέ - στην οποία ζητούσαμε, αν θυμάστε καλά, τον προηγούμενο μήνα παράταση συγκεκριμένη. Ζητούσαμε να πάει μέχρι 31 Δεκεμβρίου η παράταση της προθεσμίας για την παράγραφο 1 του άρθρου 15. Ζητούσαμε να πάει μέχρι τον Δεκέμβριο. Τη θεωρούσαμε και τη θεωρούμε απαραίτητη. Και μας είχατε απαντήσει τότε ότι «δεν μπορεί να γίνει αυτό», «δεν μπορούμε να δώσουμε παράταση».
Μα, δεν δίνουμε παράταση. Ποιος σας είπε ότι δίνουμε παράταση;
Δεν σας λέω αυτό. Σας λέω γιατί δεν δίνουμε παράταση σε αυτό. Η ερώτηση που σας κάνω, κύριε Υπουργέ, είναι γιατί δεν δίνετε παράταση μέχρι τον Δεκέμβρη, σε κάτι το οποίο το ζητούν αυτή τη στιγμή, για να μπορέσει να προχωρήσει το σύστημα.
Στο νομοσχέδιο της δόμησης σας απάντησα, όμως.
Θα μου απαντήσετε. Σας μιλάω για αυτήν την τροπολογία που είχαμε ζητήσει. Δεν είναι στόχος να την επανακαταθέτουμε σε κάθε νομοσχέδιο. Γιατί δεν δίνετε παράταση στο συγκεκριμένο για να μπορέσει να προχωρήσει ένα ζήτημα; Βεβαίως, ολοκληρώνοντας, στο θέμα το οποίο νομίζω εξαντλήθηκε στην αρχή, τουλάχιστον από πλευράς Δημοκρατικής Συμπαράταξης και με την τοποθέτηση τη δική μου στον κ. Παππά, εμείς ασκούμε συγκεκριμένη, υπεύθυνη αντιπολίτευση στο θέμα των αδειών από την πρώτη στιγμή. Δεν ασκούμε στείρα αντιπολίτευση. Φέρνετε μια τροπολογία ολόκληρο σχέδιο νόμου με είκοσι αλλαγές. Σας ζητήσαμε λοιπόν και περιμέναμε να έρθει εδώ ο Υπουργός για να πει αν αποδέχεται ή όχι δύο προϋποθέσεις, δύο αλλαγές στην τροπολογία: η πρώτη είναι η εγγύηση καλής εκτέλεσης να κατατίθεται εκ των προτέρων και όχι εκ των υστέρων και η δεύτερη, το πόθεν έσχες να κατατίθεται μαζί με τις άλλες προϋποθέσεις. Πρόκειται για δύο αλλαγές συγκεκριμένες, οι οποίες θεωρούμε θα διευκόλυναν το συγκεκριμένο ζήτημα για να μην παρουσιαστούν τα λάθη τα οποία είχαν παρουσιαστεί πριν ένα, δύο χρόνια. Σας λέμε, λοιπόν ότι δεν έχει έρθει μέχρι στιγμής ο Υπουργός Επικρατείας να απαντήσει ούτε θετικά ούτε αρνητικά στις δύο συγκεκριμένες αλλαγές που ζητήσαμε. Αν γίνουν αποδεκτές, εμείς θα ψηφίσουμε την τροπολογία την οποία έχει φέρει. Αν δεν γίνουν αποδεκτές αυτές οι τροποποιήσεις, θα ψηφίσουμε «παρών» στη συγκεκριμένη τροπολογία. Αυτή είναι η υπεύθυνη στάση μας, να ζητούμε συγκεκριμένες αλλαγές. Έτσι έγινε Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, όταν στη Διάσκεψη των Προέδρων θέσαμε συγκεκριμένες προϋποθέσεις και αλλαγές, έγιναν δεκτές, συγκροτήθηκε το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης και μπορούμε σήμερα να προχωρούμε προς τα μπροστά. Επιτέλους, στο θέμα των τηλεοπτικών αδειών, όπου απαιτείται, κύριε Υπουργέ, τάξη σε ένα άναρχο τηλεοπτικό τοπίο το οποίο υπήρχε όλα τα προηγούμενα χρόνια, εδώ και δυόμισι, τρία χρόνια τώρα δεν μπαίνει αυτή η τάξη. Το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης τώρα υπάρχει και μπορεί να προχωρήσει. Αλλά επιτέλους οι αλλαγές να γίνονται μέσα από μια συζήτηση, όπως εσείς δεχθήκατε ορισμένες αλλαγές πριν από λίγο. Εν πάση περιπτώσει, ο Υπουργός Επικρατείας μέχρι τώρα δεν έχει καν απαντήσει - απαξιοί να απαντήσει - για ποιον λόγο τις κάνει ή δεν τις κάνει αποδεκτές τις συγκεκριμένες αλλαγές που ζήτησε η Δημοκρατική Συμπαράταξη. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Κωνσταντίνος Κατσαφάδος έχει τώρα τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένα ζήτημα το οποίο θα μπορούσε και μπορεί να αποτελέσει πεδίο σύγκλισης και συνεννόησης, είναι η επέκταση και η εφαρμογή των μηχανισμών ανακύκλωσης. Δυστυχώς, όμως, κύριε Υπουργέ, με την προσωπική σας στάση, με την προσωπική σας ρητορική, τόσο στις επιτροπές όσο και σήμερα στη διαδικασία της Ολομέλειας, θέλοντας να δυναμιτίσετε και να απαξιώσετε κάθε τι το οποίο είχαν κάνει οι προηγούμενες κυβερνήσεις, με αυτόν τον εκπαιδευτικό ρόλο τον οποίο διεκδικείτε στο να μας νουθετήσετε και να μας δείξετε ποιοι είναι οι βέλτιστοι τρόποι για να προστατεύσουμε το περιβάλλον, θέλοντας να ιδιωτικοποιήσετε και να έχετε στη δική σας κατοχή την απόλυτη ευαισθησία για το περιβάλλον - λες κι εμείς, τα παιδιά μας, οι οικογένειές μας, οι επόμενες γενιές δεν ζούμε στο ίδιο περιβάλλον και αδιαφορούμε για το περιβάλλον της χώρας - δυναμιτίσατε αυτήν την κατάσταση. Απορρίψατε οποιαδήποτε νομοτεχνική πρόταση έγινε από πλευράς του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και φέρετε ακέραια την ευθύνη για το ότι σε αυτό το νομοσχέδιο, ενώ θα μπορούσαν να υπήρχαν κάποιες σοβαρές συγκλίσεις, δυστυχώς, θα οδηγηθούμε σε αυτό το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας μιλήσουμε όμως για το νομοσχέδιο. Δυστυχώς, αυτήν τη στιγμή που μιλάμε, οι επιδόσεις της χώρας μας σε ό,τι έχει να κάνει με την ανακύκλωση, είναι απογοητευτικές. Ενημερωτικά αναφέρω ότι το ποσοστό ανακύκλωσης και ανάκτησης απορριμμάτων στη χώρα μας κινείται οριακά στο 16%, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι στο 70%. Συγκεκριμένα στην Ελλάδα, ανακυκλώνονται 15,81 κιλά απορριμμάτων ανά κάτοικο, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι στα εκατόν δέκα κιλά. Η χώρα μας, όπως είπε και η προηγούμενη συνάδελφος από τον ΣΥΡΙΖΑ - και πρέπει να το τονίσω αυτό, γι' αυτό το ξαναλέω - βρίσκεται στην 22η θέση επί συνόλου είκοσι οκτώ χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αρνητική θέση, αρνητικό ρεκόρ. Είναι χαρακτηριστικό ότι το συλλογικό σύστημα εναλλακτικής διαχείρισης συσκευασιών δραστηριοποιείται στο πεδίο της ανακύκλωσης των αποβλήτων των συσκευασιών, που όμως αντιπροσωπεύουν το 20% περίπου του παραγόμενου όγκου απορριμμάτων. Είναι σαφές, λοιπόν, ότι δεν χρειάζεται μόνο βελτίωση των επιδόσεών μας, αλλά και αναμόρφωση του κανονιστικού και λειτουργικού πλαισίου για να ενισχυθούν οι υποδομές ανακύκλωσης και να καλύπτουν όλες τις ανάγκες. Το λέω αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γιατί σήμερα υπάρχει ένα ατελές πλαίσιο, είναι γεγονός. Οι ατέλειες όμως και οι αδυναμίες αυτού του πλαισίου, δυστυχώς, δεν αντιμετωπίζονται με το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα. Να επισημάνω μόνο ότι λειτουργούν διάσπαρτες, χωρίς άδειες και χωρίς έλεγχο, εταιρείες ανακύκλωσης που δεν τηρούν τους κανόνες, δεν σέβονται το περιβάλλον και δημιουργούν συνθήκες αθέμητου ανταγωνισμού. Η Κυβέρνηση έρχεται και αλλάζει το κανονιστικό και λειτουργικό πλαίσιο για το συλλογικό σύστημα εναλλακτικής διαχείρισης συσκευασιών. Πόσο όμως ενισχύεται η βιωσιμότητα και η λειτουργία τους, κύριε Υπουργέ, όταν θεσπίζεται η υποχρεωτική διατήρηση αποθεματικού της τάξης του 35%; Δεν γνωρίζετε ότι η χώρα βρίσκεται σε καθεστώς capital control, που η δική σας Κυβέρνηση έφερε; Δεν γνωρίζετε ότι όλη αυτή η υπερφορολόγηση έχει δημιουργήσει ασφυξία στο επιχειρείν και αδυνατούν οι εταιρείες και οι επιχειρήσεις να αποπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους; Πάμε, όμως, και στο ζήτημα της ουσιαστικής και αποδοτικής εμπλοκής της αυτοδιοίκησης Α΄ βαθμού στην ανακύκλωση. Μιλάμε για τοπικά σχέδια διαχείρισης και ορθώς μιλάμε, μόνο που τα τοπικά αυτά σχέδια θα πρέπει να εδράζονται σε ρεαλιστικές βάσεις, να θέτουν ρεαλιστικούς στόχους και κυρίως να αντιμετωπίζουν τις τοπικές ιδιαιτερότητες. Θα ήθελα, λοιπόν, να αναφερθώ στις νησιωτικές περιοχές, εκεί που δεν είναι μεγάλος ο παραγόμενος όγκος ανακυκλώσιμων απορριμμάτων και υπάρχει σαφές ζήτημα κόστους, τεχνικές δυσκολίες για τη δημιουργία υποδομών αλλά και προβλήματα στη μεταφορά, που και αυτά συνδυάζονται με το κόστος. Αυτά τα ζητήματα, ειδικά για τις νησιωτικές περιοχές, δεν αντιμετωπίζονται με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Νησιωτικός δήμος και νησιωτική περιοχή σημαίνει κάτι εντελώς διαφορετικό, αφού έχουν τελείως διαφορετικές συνθήκες. Δεν μπορεί να υπάρχει οριζόντια αντιμετώπιση, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να αντιμετωπίζουμε αυτούς τους δήμους με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζουμε έναν αστικό ή έναν ηπειρωτικό δήμο. Επίσης, απουσιάζουν ρυθμίσεις που θα έδιναν κίνητρα για διαδημοτική συνεργασία μεταξύ των δήμων, αλλά και κίνητρα για ειδικές ρυθμίσεις για διαδημοτικές συνεργασίες μεταξύ των νησιωτικών δήμων σε ό,τι έχει να κάνει με την ανακύκλωση. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκεί θα έπρεπε να ρίξουμε ακόμη περισσότερο το βάρος μας, γιατί το παιχνίδι για την εφαρμογή και την επέκταση της ανακύκλωσης κερδίζεται ή χάνεται στα μικρά σύνολα, στο τοπικό επίπεδο, στο επίπεδο των δήμων. Μπορεί μέχρι σήμερα οι δήμοι να είχαν περιοριστεί στο πεδίο της συλλογής απορριμμάτων για την ανακύκλωση και τώρα με το νομοσχέδιο να τους δίνεται η δυνατότητα να εμπλακούν στον τομέα της διαχείρισης, αλλά δεν είναι βέβαιο ότι αυτό μπορεί να γίνει χωρίς να επιληφθούν δεδομένα χωροταξικά προβλήματα, χωρίς να δοθούν κίνητρα και χωρίς να αντιμετωπιστούν οι ιδιαιτερότητες που υπάρχουν, όπως αυτές που προανέφερα. Δεν αντιλαμβάνομαι φυσικά, κύριε Υπουργέ, από πού πηγάζει η αισιοδοξία και η βεβαιότητά σας ότι με την εφαρμογή αυτού του νομοσχεδίου θα μειωθούν τα δημοτικά τέλη κατά 50%. Επισημαίνω, επίσης, ότι είναι φύσιν αδύνατο να έχει την εποπτεία και τον έλεγχο της εναλλακτικής ανακύκλωσης σε ολόκληρη τη χώρα ο Εθνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης. Πιστεύω ότι θα πρέπει να υπάρξει εκχώρηση αρμοδιοτήτων και στην τοπική αυτοδιοίκηση. Σε ό,τι αφορά τώρα το άρθρο 6, για τον περιορισμό της χρήσης της πλαστικής σακούλας, φυσικά και όλοι μέσα σε αυτήν την Αίθουσα είμαστε σύμφωνοι ως προς αυτόν τον στόχο. Χρειάζεται, όμως, ένας ορθολογισμός στον υπολογισμό της επιβολής του τέλους διαχείρισης σε εταιρείες οι οποίες παράγουν αυτές τις πλαστικές σακούλες. Είναι ελληνικές εταιρείες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι οποίες λειτουργούν ανταγωνιστικά ακόμα και απέναντι σε κινέζικες εταιρείες. Προσφέρουν δουλειά σε δώδεκα χιλιάδες τουλάχιστον Έλληνες πολίτες και η επιβολή 4% επί του τζίρου θα οδηγήσει σε κλείσιμο και σε χιλιάδες ανθρώπους να βρίσκονται στο κατώφλι της ανεργίας. Κανείς δεν λέει ότι δεν πρέπει να υπάρχει ένα τέλος. Το τέλος, όμως, αυτό θα πρέπει να μειωθεί στο 1% του τζίρου, με δεδομένο ότι το περιθώριο κέρδους αυτών των εταιρειών είναι πραγματικά πολύ μικρό. Μία αναφορά, κύριε Πρόεδρε, και στον Εθνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης, ο οποίος αναβαθμίζεται. Κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, εσείς βεβαίως, νομίζετε ότι αναβαθμίζετε τον συγκεκριμένο οργανισμό, με την τροποποίηση του οργανογράμματός του και τη σύσταση πενήντα ενός θέσεων. Εμείς θεωρούμε ότι οι τριάντα μία θέσεις, που υπάρχουν στο οργανόγραμμα είναι επαρκείς, αρκεί να καλυφθούν και να στελεχωθούν, αφού σήμερα ο οργανισμός είναι υποστελεχωμένος. Είναι θετική η ρύθμιση που προβλέπει ότι τα πρόστιμα που θα επιβάλλονται από τον οργανισμό για την περιβαλλοντική επιβάρυνση από τη μη τήρηση των κανόνων ανακύκλωσης θα εισπράττονται από την εφορία και σύμφωνα τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων. Έτσι πιστεύουμε κι εμείς ότι θα αυξηθεί η εισπραξιμότητα των προστίμων. Το ερώτημα, όμως, είναι ποιος μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι τα χρήματα αυτά θα αποδίδονται στον Εθνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης, με δεδομένο ότι υπάρχει το μεσοπρόθεσμο. Ποιος μας διαβεβαιώνει δηλαδή ότι τα χρήματα αυτά δεν θα πηγαίνουν για να κλείσουμε τις μαύρες τρύπες του προϋπολογισμού και την αστοχία των εσόδων, που έχετε. Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω ότι η χώρα δεν πάσχει τόσο σε επίπεδο θεσμικών παρεμβάσεων, αλλά στο ζήτημα της εφαρμογής αυτών των παρεμβάσεων. Περιμένω, λοιπόν, από την Κυβέρνηση σαφείς δεσμεύσεις για τον χρόνο έκδοσης όλων αυτών των υπουργικών αποφάσεων, προκειμένου να εφαρμοστεί ο νόμος ο οποίος θα ψηφιστεί. Δυστυχώς, δεν περίμενα αυτήν την αντιμετώπιση από τον Υπουργό, όπως είπα και στην αρχή της τοποθέτησής μου, για όλες αυτές τις προτάσεις τις οποίες έκανε η Νέα Δημοκρατία στις επιτροπές. Οφείλουμε, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να καταλάβουμε όλοι ότι το περιβάλλον δεν έχει χρώμα, δεν είναι μπλε, πράσινο, κίτρινο, μαύρο. Το περιβάλλον είναι η κληρονομιά, την οποία εμείς παραλάβαμε από τις προηγούμενες γενιές και πρέπει να την παραδώσουμε στις επόμενες σε μια ακόμα καλύτερη κατάσταση. Και σε αυτό θα πρέπει να δουλέψουμε όλοι μαζί, χώρια από τις ιδεοληψίες μας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Νικόλαος Ξυδάκης έχει τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητές συναδέλφισσες και αγαπητοί συνάδελφοι, σήμερα ολοκληρώνουμε την ψήφιση ενός νομοσχεδίου για το οποίο έγινε εκτενής συζήτηση και ακούστηκαν από πολλές πλευρές - και από τους φορείς που ήρθαν και τους ακούσαμε και από τα πολιτικά κόμματα - πολλά πράγματα. Η δική μου αίσθηση είναι ότι, παρά την επιμέρους κριτική που ασκείται, υπάρχει γενική συμφωνία και πάμε σε μια ψήφιση, με τη σύμφωνη γνώμη πολλών Βουλευτών. Αυτό δείχνει ότι αντιλαμβανόμαστε, τουλάχιστον το 2017, την τεράστια οικονομική, κοινωνική και πολιτική σημασία του πώς διαχειριζόμαστε τα απορρίμματα και το πώς κάνουμε ανακύκλωση. Χρειαζόμαστε ακόμη μερικά βήματα, μερικά βήματα τόλμης. Και οι ολίγες παρατηρήσεις που θα κάνω επιλεκτικά, είναι περισσότερο παραινέσεις και εκκλήσεις στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου να γίνει πολύ περισσότερο τολμηρή. Πρώτη παρατήρηση, που αφορά όλους μας, είναι η διαχείριση των στερεών αστικών αποβλήτων και όχι τόσο των υλικών συσκευασίας, για τα οποία έχουμε πετύχει ένα αξιοπρεπές ποσοστό - είμαστε κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο - τα στερεά αστικά απόβλητα και τα οργανικά απόβλητα, τα οποία εξακολουθούμε να τα θάβουμε στους ΧΥΤΑ και στις χωματερές σε ποσοστό 80%. Είναι ένα ποσοστό, το οποίο δεν μας τιμά και σαν οικονομία χειμαζόμενη και σαν κοινωνία, που θέλει να βλέπει μπροστά. Και δεν μας τιμά, επίσης, γιατί πληρώνουμε εκατομμύρια ευρώ κατ' έτος για να θάβουμε απόβλητα, τα οποία δεν είναι άχρηστα. Πληρώνουμε εκατομμύρια ευρώ πρόστιμο κάθε χρόνο στις ευρωπαϊκές αρχές για τις παράνομες χωματερές. Αυτό, λοιπόν, το οποίο είναι έκκληση και προς την Κυβέρνηση της Αριστεράς που έχει περιβαλλοντική συνείδηση και προς τους Βουλευτές, που αντιλαμβάνονται προς τα πού θα πρέπει να κινηθεί η Ελλάδα μετά την κρίση, είναι να ζητήσουμε επειγόντως από το Υπουργείο Περιβάλλοντος το στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης των οργανικών αποβλήτων για τα χρόνια, που μας έρχονται και πώς θα γίνει μια συστράτευση όλης της κοινωνίας, ποιο είναι το σχέδιο του λεγόμενου «καφέ κάδου». Αυτό πρέπει να ζητάμε και αυτό θα πρέπει να είναι η επόμενη μας συζήτηση. Δεύτερη παρατήρηση. Η νομοθεσία για την ανακύκλωση είναι σε ισχύ πάνω από μια δεκαετία. Ενσωμάτωσε μια ευρωπαϊκή οδηγία, η οποία γενικά λειτούργησε καλά σε όλη την Ευρώπη και την ανακύκλωση στα υλικά συσκευασίας, την έκανε ευθύνη των παραγωγών και των εισαγωγέων, αυτών που διαθέτουν προϊόν. Φαίνεται ότι λειτούργησε η βασική αντίληψη, δεν επιβάρυνε το δημόσιο και πέτυχε κάποια σχετικά ικανοποιητικά ποσοστά ανακύκλωσης. Ωστόσο, έχουμε κάποιες παρατηρήσεις, που ακούσαμε από τα συλλογικά συστήματα, που φέρουν κυρίως το βάρος της υλοποίησης αυτής της ανακύκλωσης. Μια παρατήρηση, η οποία ακούστηκε και εδώ, είναι ότι ο νόμος επιβάλει ένα πλαφόν στο αποθεματικό, να είναι έως 10% το κόστος διοικητικής λειτουργίας. Αυτό γενικά, είναι σωστό και είναι κατανοητό το κίνητρο του Υπουργείου. Ωστόσο, στα έξοδα λειτουργίας, δεν μπορείς να έχεις ένα οριζόντιο κριτήριο. Το έχουμε δει και σε άλλους νόμους αυτό. Σε έναν οργανισμό που έχει 3,4 εκατομμύρια έσοδα οι 300.000 είναι υπερ - αρκετές. Σε έναν οργανισμό μικρό, ένα μικρό συλλογικό σύστημα που έχει 300.000 έσοδα, με 30.000 δεν μπορεί να πληρώσει ούτε τρεις υπαλλήλους ούτε ρεύμα ούτε ενοίκιο ούτε άλλα λειτουργικά. Νομίζω ότι θα ζητηθούν εξαιρέσεις από τον ΕΟΑΝ, τον εποπτεύοντα οργανισμό, αλλά καλό θα είναι σε κάποια μελλοντική σκέψη, να το δούμε αυτό πιο ελαστικά. Ο ΕΟΑΝ είναι ένα άλλο ζήτημα. Ο νόμος προβλέπει την ενίσχυσή του. Είναι υποστελεχωμένος, λειτουργεί ακόμα με παλιές ταχύτητες, αργές. Επικαλέστηκε ο Υπουργός την έκθεση του 2016. Δεν είναι δημοσιευμένη, δεν είναι αναρτημένη στο site, κύριε Υπουργέ. Την αναζήτησα. Δεν έχουν εγκριθεί ούτε του 2015 ούτε του 2016 από το διοικητικό συμβούλιο. Δεν έχουν δημοσιευθεί. Δεν υπάρχουν στη διάθεση του κάθε πολίτη. Οι εκθέσεις του 2015 και του 2016 είναι πολύτιμα δημόσια στοιχεία, τα οποία προβάλουν και υποστηρίζουν το εποπτικό έργο της πολιτείας. Θα έπρεπε να είναι στη διάθεσή μας. Είναι ολιγωρία αυτή, η οποία δεν δικαιολογείται. Διότι εδώ χρησιμοποιούμε αυτά τα στοιχεία. Μας τα δίνει το Υπουργείο. Θα πρέπει, λοιπόν, με όλη αυτή την ενίσχυση που προβλέπει ο νόμος και την εκφρασμένη πολιτική βούληση του Υπουργείου, ο ΕΟΑΝ, ο εποπτεύων οργανισμός, ο οποίος έχει αποφασιστικές αρμοδιότητες και ελέγχου και κυρώσεων, να παίξει έναν αποφασιστικό ρόλο. Πληροφορηθήκαμε, επίσης, από τους φορείς ότι υπάρχει ένα πολύ μεγάλο ποσοστό εισφοροδιαφυγής, ένα ποσοστό περίπου 40% με 45%, το οποίο φρενάρει την ανακύκλωση. Έχουμε και μια μείωση της κατανάλωσης και έτσι φρενάρεται η ανακύκλωση, η ανάπτυξη δηλαδή των μηχανισμών. Αν δηλαδή οι μισοί υπόχρεοι καταβολής εισφοράς στο συλλογικό σύστημα συσκευασίας δεν καταβάλουν και παρ'όλα αυτά διαθέτουν τα προϊόντα τους, έχουμε σοβαρό δομικό πρόβλημα. Θα πρέπει, λοιπόν, ο εποπτεύων οργανισμός να κινηθεί γρήγορα και με κυρωτικές διαδικασίες, γιατί είναι αθέμιτος ανταγωνισμός. Υπάρχει παραγωγός σοβαρός, ο οποίος καταβάλει την εισφορά του και μετέχει στα συστήματα και υπάρχουν και παραγωγοί, όπως αυτοί που κάνουν μπανάνες. Στη συσκευασία της μπανάνας δεν πληρώνουν τίποτα, σε συνεννόηση με τους τρεις, τέσσερις μεγάλους λιανοπωλητές ας πούμε, έχει βρεθεί. Τέτοια είναι τα ζητήματα, διότι ψηφίζουμε τους καλύτερους νόμους και δυστυχώς, από αδράνεια, ολιγωρία ή άλλες αδυναμίες της διοίκησης, οι νόμοι μένουν στα χαρτιά. Επίσης, στις αρμοδιότητες του ΕΟΑΝ, τον οποίο ενισχύουμε, είναι να παρακολουθεί και να ελέγχει την ορθή λειτουργία των συλλογικών συστημάτων. Θα θέλαμε να μάθουμε σε κάποιον εύλογο χρόνο αν υπάρχουν συλλογικά συστήματα που έχουν ελεγχθεί, έχουν βρεθεί ότι δεν πληρούν τους όρους λειτουργίας και παρ'όλα αυτά λειτουργούν. Υπάρχουν τέτοια; Από την όλη συζήτηση που έγινε, φάνηκε ότι όλη αυτή η βιομηχανία ανακύκλωσης, που έχει στηθεί, είναι μια βιομηχανία, η οποία παρουσιάζει υγιή οικονομική εικόνα, υγιή στοιχεία, δημιουργεί πλούτο, ανοίγει πολλές θέσεις εργασίας, με χιλιάδες εργαζόμενους κι έχει και ανοδική πορεία, παρά τον περιορισμό της κατανάλωσης τα χρόνια της κρίσης. Είναι μια κερδοφόρος βιομηχανία. Αυτό που πρέπει να δούμε, είναι, μαζί με αυτήν την υγιή βιομηχανία, πώς θα στηρίξουμε περαιτέρω την επιχειρηματικότητα, την κοινωνική και αλληλέγγυα επιχειρηματικότητα, πώς θα δώσουμε νέες ευκαιρίες, κυρίως σε συνδυασμό με ένα φιλόδοξο και τολμηρό πρόγραμμα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, πώς θα δημιουργήσουμε εμείς, η Κυβέρνηση των μεταρρυθμίσεων της Αριστεράς, μια νέα περιβαλλοντική συνείδηση, ενεργό συνείδηση, με αποτύπωμα στην οικονομία και την καθημερινή ζωή, όχι ευχολόγια. Δεν είναι γενικώς και αορίστως μια οικολογία για χαριτωμένους. Είναι οικονομία, είναι πλούτος, είναι οργάνωση της καθημερινής ζωής. Θα σας πω δύο παραδείγματα και θα τελειώσω με αυτά. Άκουσα μια ομιλία του Αντιπεριφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας, του κ. Γιουτίκα, ο οποίος μίλησε για τα επικίνδυνα βιομηχανικά απόβλητα. Ήταν τριάντα τέσσερις χιλιάδες τόνοι το 2011 και το 2020 με προβολές, σύμφωνα με τα σημερινά στοιχεία, θα πάνε στις δεκατρείς χιλιάδες. Είναι μόνο η μείωση της βιομηχανικής παραγωγής ή έχουμε διοχέτευση επικίνδυνων βιομηχανικών απορριμμάτων σε κρυφή απόρριψη, σε τυχαία απόρριψη εκτός συστήματος, είτε εξαγωγής στο εξωτερικό; Είναι τέτοια πράγματα, τα οποία θα πρέπει να ελέγξουν οι αρμόδιες εποπτικές αρχές. Θέλω να αναφέρω δύο παραδείγματα και να κάνω δύο εκκλήσεις προς το Υπουργείο Περιβάλλοντος. Είμαι νησιώτης και ταξιδεύω πολλές φορές τον χρόνο. Κάθε ημέρα μία μεσαίου πληθυσμού ελληνική πόλη βρίσκεται στα πλοία, περίπου σαράντα χιλιάδες άνθρωποι. Δεν έχω δει ποτέ σύστημα ανακύκλωσης πάνω στα πλοία. Μπορούμε να δώσουμε ένα παιδαγωγικό παράδειγμα προς τους Έλληνες πολίτες ότι, σε αυτόν τον εύκολο, περιορισμένο χώρο γίνεται ανακύκλωση συσκευασίας; Μπορούμε να δώσουμε και ένα μάθημα αγωγής προς τους τουρίστες, που ταξιδεύουν να σέβονται τη χώρα που τους φιλοξενεί; Δεύτερο ζήτημα. Μιλήσατε αναλυτικά για τη νάιλον σακούλα. Είπατε ότι θα έπρεπε να τολμήσουμε. Ίσως είναι λίγο νωρίς ακόμη. Δίνουμε ένα περιθώριο. Γνώμη μου είναι ότι θα πρέπει να τολμήσουμε να καταργήσουμε τη νάιλον σακούλα, έστω και από τώρα. Θα πρέπει να είμαστε τολμηροί και να ζητήσουμε πράγματα. Η νάιλον σακούλα δεν είναι απλώς μια διευκόλυνση στον πελάτη του σούπερ μάρκετ. Είναι καταστροφή του πολυτιμότερου πόρου που έχουμε για ανάταξη της πληγωμένης ελληνικής οικονομίας. Όταν υπολογίζουμε ότι ο τουρισμός είναι 20% του ΑΕΠ και ο Έλληνας και ξένος τουρίστας βλέπει στο δάσος, στη ρεματιά, στην παραλία, τη νάιλον σακούλα, την οποία καταπίνουν τα ψάρια και ότι όλη η, σε κίνδυνο, ιχθυοχλωρίδα του Αιγαίου τρώει σακούλα, εμείς τι περιμένουμε; Να μην στενοχωρηθεί ο πελάτης του σούπερ μάρκετ; Να τολμήσουμε. Γι' αυτό είμαστε εδώ. Γι' αυτό είμαστε η Κυβέρνηση της Αριστεράς μέσα στην κρίση, για να τολμήσουμε σε τέτοια πράγματα, να προχωρήσουμε με τη σακούλα, να προχωρήσουμε σε τέτοια πράγματα, που εκτός από ουσιαστικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα έχουν οικονομικό κέρδος και τεράστιο μήνυμα πολιτικής αγωγής προς τον ελληνικό λαό. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Το λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Συρμαλένιος Νικόλαος.
Αγαπητοί συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, πραγματικά νομίζω ότι το παρόν νομοσχέδιο το οποίο συζητάμε σήμερα αποτελεί ένα νομοσχέδιο μακράς πνοής, που, βεβαίως, μπορεί να βελτιωθεί και θα βελτιώνεται όσο περνάει ο καιρός. Συμφωνώ και με πολλές από τις παρατηρήσεις του συναδέλφου κ. Νίκου Ξυδάκη. Θέλω να πω ότι αυτό το νομοσχέδιο αποτελεί πραγματικά τομή, διότι εντάσσεται πλήρως σε ένα νέο αναπτυξιακό σχέδιο, το οποίο ξεπερνάει αυτό το αναπτυξιακό μοντέλο, που ζήσαμε τις προηγούμενες δεκαετίες και το οποίο μας έφερε στη χρεωκοπία το 2010. Είναι ένα νομοσχέδιο που εντάσσεται απολύτως στη λογική της βιώσιμης ανάπτυξης, μιας ανάπτυξης με κοινωνικό και οικολογικό πρόσημο και έτσι πρέπει να το βλέπουμε. Επομένως, δεν είναι απλώς ένα νομοσχέδιο εφαρμογής μιας ευρωπαϊκής οδηγίας ή αναθεώρησης ενός πλαισίου, το οποίο υπήρξε από το 2001, αλλά στην ουσία δεν εφαρμόστηκε. Και δεν εφαρμόστηκε με συνευθύνη και των κεντρικών κυβερνήσεων, αλλά και των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης Α΄ και Β΄ βαθμού, που όφειλαν να έχουν προχωρήσει πολύ πιο συγκεκριμένα και με πολύ πιο γοργά βήματα σε αυτό που λέμε «εναλλακτική διαχείριση των απορριμμάτων». Στον τομέα, λοιπόν, της εναλλακτικής διαχείρισης, παρά το ότι υπήρξε από το 2001 το νομοθετικό πλαίσιο, ελάχιστα πράγματα έγιναν. Το 16% ποσοστό της ανακύκλωσης τα λέει όλα, όπως και το 85%, που φτάνει στους ΧΥΤΑ, όπου υπάρχουν ΧΥΤΑ, γιατί δεν υπάρχουν παντού ακόμα. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο και για την εφαρμογή του παρόντος νομοσχεδίου, αλλά και για το τι θα γίνει γενικώς στη συνέχεια, ο ρόλος των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης είναι πάρα πολύ κρίσιμος. Είναι κρίσιμος και για την υλοποίηση και τη διαχείριση του εθνικού σχεδιασμού, των περιφερειακών σχεδιασμών, αλλά και των τοπικών σχεδίων διαχείρισης, που έχουν ψηφιστεί στη λογική μιας ολοκληρωμένης διαχείρισης από τη διαλογή στην πηγή, στην ανακύκλωση, στην κομποστοποίηση, στην επαναχρησιμοποίηση, στη λειτουργία των χώρων απόθεσης των υπολειμμάτων, που πρέπει να ελαχιστοποιηθούν κι όχι να είναι το 85%, αλλά το 15% σε μια προοπτική. Επίσης, είναι κρίσιμος ο ρόλος των ΟΤΑ και του ΕΟΑΝ, του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης, για τη διάδοση, διαφήμιση, διαπαιδαγώγηση των πολιτών και των τοπικών κοινωνιών, δηλαδή για τη διαμόρφωση μιας νέας κοινωνικής συνείδησης και συμπεριφοράς, έτσι ώστε οι πολίτες να καταστούν συνυπεύθυνοι, τόσο για την καθημερινότητα διαχείρισης των σκουπιδιών, που πετάμε, αλλά τελικά και ως συμμέτοχοι οι πολίτες σε ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης, που θα ανεβάσει τη συμβολή της χώρας στη διάσωση του πλανήτη. Διότι περί αυτού πρόκειται και νομίζω ότι ο εισηγητής μας κ. Γιώργος Δημαράς ανέδειξε αυτά τα ζητήματα στην πρωτολογία του. Μίλησα, λοιπόν, για τον κρίσιμο ρόλο των ΟΤΑ και ιδιαίτερα στα νησιά, τα οποία συνδέονται με ραγδαία τουριστική ανάπτυξη. Υπάρχουν ακόμα το 2017 σοβαρά προβλήματα. Υπάρχουν ακόμα χώροι ανεξέλεγκτης διαχείρισης απορριμμάτων, για τους οποίους πληρώνουμε πρόστιμα - ο Υπουργός είπε περίπου 50 εκατομμύρια - υπάρχει πρόβλημα χωροθέτησης ακόμα και χώρων υγειονομικής ταφής υπολειμμάτων και συνεχιζόμενων συγκρούσεων για την τελική επιλογή της χωροθέτησης, υπάρχει πρόβλημα χωροθέτησης των κέντρων διαλογής, υπάρχει ζήτημα μεταφοράς. Όλα αυτά τα ζητήματα δεν έχουν λυθεί ακόμα σε πολλά από τα νησιά και μάλιστα, σε πολλά από τα τουριστικά ανεπτυγμένα νησιά. Υπάρχει, επίσης, και ένα έλλειμμα, στα συλλογικά συστήματα διαχείρισης, το οποίο δεν το άκουσα. Είναι το έλλειμμα επεξεργασίας των υπολειμμάτων της μεταλλουργίας και ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά εμάς και στη Σύρο, της ναυπηγοεπισκευής ζώνης, όπου για παράδειγμα, δεν έχει λυθεί το θέμα: τα υπολείμματα της διαδικασίας της αμμοβολής, πώς θα αντιμετωπιστούν και πού θα πηγαίνουν. Επανερχόμενος, λοιπόν, στους ΟΤΑ, θέλω να πω ότι είναι σημαντικό ότι στα άρθρα 8 και 9, ιδιαίτερα για τα νησιά, υπάρχουν κίνητρα, όπως υπάρχουν και πρόστιμα στα άρθρα 17 και 18. Βεβαίως, είναι σημαντικό ότι μαζί με τους ΟΤΑ, εναποτίθεται και στους φορείς κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας ένας σημαντικός ρόλος. Θα μιλήσω, επίσης, για την τροπολογία παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από βιοαέριο και βιομάζα, η οποία είναι πολύ σημαντική. Εκτός των άλλων, ικανοποιεί και το αίτημα της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Νάξου, για το οποίο έγινε, δυστυχώς, μεγάλη σπέκουλα. Διαχωρίστηκαν οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ - κατά την ηγεσία της ΕΑΣ - και η Οργάνωση του ΣΥΡΙΖΑ σε φίλους και εχθρούς των αγροτών και της ΕΑΣ Νάξου. Θέλω να διαβεβαιώσω ότι και με τη σημερινή ψήφιση αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχουν εχθροί ούτε της αγροτικής παραγωγής της Νάξου ούτε των αγροτών της Νάξου. Υπάρχουν μόνο φίλοι, οι οποίοι υλοποιούν σήμερα αυτό το αίτημα, στο οποίο δεν περιλαμβάνονταν η πρότασή τους, η μονάδα αυτή παραγωγής ηλεκτρικής ενέργεια από βιοαέριο και βιομάζα να αποτελεί επέκταση αδειοδοτημένων αγροτοκτηνοτροφικών εγκαταστάσεων σε περιοχή πρώτης αγροτικής, παραγωγικής χρήσης και όχι άλλες μονάδες, οι οποίες δεν συνδέονται με την αγροτοκτηνοτροφική παραγωγή. Κλείνοντας, θέλω να κάνω μια παρατήρηση για τη στάση της Νέας Δημοκρατίας. Δυστυχώς, αυτή η οβιδιακή μεταστροφή της στάσης της από το «ναι» στις επιτροπές στο σημερινό «όχι», δείχνει ότι επικράτησε, για άλλη μία φορά, η μικροκομματική αντίληψη της σημερινής ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας, που αποδεικνύεται και σε αυτό το θέμα μη σοβαρή και επιφανειακή. Είναι, όμως, φανερό ότι ο λαός δεν πρόκειται να ακολουθήσει αυτές τις τακτικές και σίγουρα, αγαπητοί συνάδελφοι, θα σας γυρίσει την πλάτη. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο κ. Αθανάσιος Παπαχριστόπουλος.
Συγχωρείστε μου μια μικρή παρένθεση, που δεν έχει καμμία σχέση με το σημερινό νομοσχέδιο. Δεν έχουν περάσει ούτε δύο εβδομάδες όταν εμβρόντητοι - ήμουν παρών εγώ, ο Νίκος Ξυδάκης και άλλοι συνάδελφοι - είδαμε τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας - δεν θέλω να πιστεύω κακοπροαίρετα - να αποδίδει πολιτικές ευθύνες στη δολοφονία Ζαφειρόπουλου. Σήμερα έχει βρεθεί ο ένοχος και έχει ομολογήσει αυτή τη δολοφονία και δεν έχει καμμία σχέση, βέβαια, με πολιτικά κίνητρα. Οι αρχαίοι έλεγαν: «Μην προτρεχέτω η γλώττα της διανοίας». Και σταματάω εδώ, γιατί έχουμε δει πάρα πολλές τέτοιου είδους κορώνες τον τελευταίο καιρό. Στο θέμα μας τώρα. Εγώ θέλω να πάω πολύ πίσω και να θυμίσω κάτι πολύ σημαντικό, που έλεγε στο «Κοινωνικό Συμβόλαιο» ο Ρουσσώ: «Η φύση εκδικείται αυτούς που παραβιάζουν τους κανόνες της». Κάποιοι τότε επιπόλαια έλεγαν, έλα μωρέ ένας φιλόσοφος είναι τώρα και κάτι μας λέει. Όχι, καθόλου έτσι δεν είναι. Χρειάστηκαν πολλά χρόνια, πάνω από πενήντα χρόνια - θα έλεγα - για να δούμε στην πράξη τι ακριβώς εννοούσε τότε ο Ρουσσώ. Και εξηγούμαι. Στο βωμό του κέρδους θυσιάστηκε και θυσιάζεται καθημερινά το περιβάλλον. Κάποτε, έτσι επιπόλαια βλέπαμε κάποιους αξούριστους, περίεργους, με κάτι αμπέχονα, που είχαν προβλέψει σχεδόν με μαθηματική ακρίβεια τι θα γίνει στον πλανήτη γη. Σήμερα, με μαθηματική ακρίβεια, εισπράττουμε αυτά που δεν ακολουθήσαμε. Το δάσος του Αμαζονίου, που είναι το 1/5 του πνεύμονα του πλανήτη, έχει μείνει σχεδόν το μισό και κάτι λιγότερο. Βλέπουμε αυτά τα περίεργα της κλιματικής αλλαγής - και δεν είναι ένα και δύο τα παραδείγματα, αλλά είναι δεκάδες για να μην πω εκατοντάδες - και τα κοιτάμε έτσι και λέμε ότι είναι φυσικό φαινόμενο. Όχι δεν είναι! Και είδαμε, μάλιστα, με απίστευτη επιμονή τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών να αμφισβητεί στη Σύνοδο του Παρισιού την καθυστερημένη ευαισθησία των Ευρωπαίων για την κλιματική αλλαγή και ξεσηκώθηκαν πλέον οι ίδιοι οι άνθρωποι, που είχαν βάλει το χεράκι τους και του είπαν, τι είναι αυτά που λες;. Έχουν σχέση αυτά με το νομοσχέδιο; Εγώ λέω ότι έχουν πολύ μεγάλη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση - οφείλουμε να το πούμε αυτό - είχε μια ευαισθησία, ήταν πρωτοπόρος σε θέματα περιβάλλοντος. Πραγματικά, ήταν πρωτοπόρος. Και δεν νοείται αυτή τη στιγμή σύγχρονη κοινωνία, κατά τη γνώμη μου, εάν η βιώσιμη ανάπτυξη και η ανακύκλωση δεν είναι κομμάτι αυτής της κοινωνίας. Δεν νοείται σύγχρονη κοινωνία, όπου η εκπαίδευση για το περιβάλλον να είναι κύριο μάθημα, βασικό μάθημα. Χάρηκα γιατί άκουσα και τον ίδιο τον Υπουργό να λέει: εμείς σαν χώρα, τι έχουμε κάνει;. Έχουμε κάνει ελάχιστα και πρέπει να έχουμε την ειλικρίνεια να το αναγνωρίζουμε. Είδα πριν από λίγη ώρα, γιατί έχω την υπομονή να παρακολουθώ τους πάντες, τον κ. Σκρέκα να κάνει δήθεν προκλητική ερώτηση στον Υπουργό: «Τι θα κάνετε σε ενάμιση χρόνο; Δεν θα υπάρχει…» κ.λπ.. Μια παλιά παροιμία λέει «στου κρεμασμένου το σπίτι δεν μιλάνε για σκοινί». Ξέρουμε όλοι ότι πράγματι, τον εικοστό αιώνα η αλόγιστη χρήση των φυσικών πόρων και η υπερκατανάλωση ήταν σήμα κατατεθέν. Όχι πια! Και οφείλουμε να το ομολογήσουμε. Η μεταπολεμική Ευρώπη έχει αλλάξει, έχει υιοθετήσει σχεδόν όλες τις απόψεις των περιβαλλοντικών κινημάτων. Πριν από πέντε ημέρες η WWF έκανε έναν υπολογισμό στο πνευματικό κέντρο του Δήμου Αθηναίων. Ήταν πραγματικά, συγκλονιστικά τα στοιχεία και χάρηκα αυτά τα παιδιά, που σχεδόν έχουν δικαιωθεί, αν όχι σε όλα, στα περισσότερα απ' αυτά είχαν πει. Τι θέλω να πω; Ένα βήμα είναι. Δεν σημαίνει ότι το νομοσχέδιο λύνει όλα τα προβλήματα. Για όνομα του Θεού! Είναι ένα βήμα, όμως, που δυστυχώς κανείς δεν ενδιαφερόταν για δεκαετίες να το κάνει, γιατί το πολιτικό κόστος ήταν μεγάλο. Κανείς δεν επένδυε τότε ούτε στη γνώση ούτε στην τεχνολογία με μακροπρόθεσμη προοπτική. Η ανακύκλωση υπήρξε θύμα αυτής της νοοτροπίας και χάρηκα σε μια συνέντευξη που ο Υπουργός έχει μιλήσει αυτήν τη γλώσσα. Τι σημαίνει ανακύκλωση, έτσι με απλά ελληνικά; Πέρα από τις πρώτες ύλες, την εργασία, την υπεραξία, την ποιότητα ζωής, την ποιότητα στο περιβάλλον εμείς είμαστε τουριστική χώρα. Ποια είναι η βαριά βιομηχανία; Ο τουρισμός, η γεωργία, η κτηνοτροφία. Άμεση, αμεσότατη σχέση! Άκουσα με πολύ σεβασμό και τον κ. Αμυρά και τον Εκπρόσωπο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, ακόμα όμως και μια Βουλευτίνα της Νέας Δημοκρατίας, που ξέρω ότι έχει ευαισθησίες, την κ. Ράπτη, και χάρηκα. Όλοι μαζί μπορούμε να συμβάλουμε. Δεν παίρνει άλλη αναβολή. Και δεν είναι καθόλου πολυτέλεια τα πενήντα τέσσερα άτομα. Κύριε Υπουργέ, έπρεπε να είναι παραπάνω. Είναι λίγα. Είναι θέμα ζωής από εδώ και πέρα. Θέλω, επίσης, εδώ να πω το εξής: Κάποιοι, στον βωμό του κέρδους, περιφρονούν σχεδόν τα πάντα. Έχετε προσέξει στους σταθμούς του μετρό πόσο ωραία συνυπάρχει κάτι το αρχαίο με ένα σύγχρονο έργο. Όπως τα αρχαία, για παράδειγμα, στο θέμα του Ελληνικού. Ναι, πολύ καλά έκανε το Υπουργείο Πολιτισμού και στήλωσε τα πόδια. Από τα έξι χιλιάδες τριακόσια, περίπου τα τριακόσια θα αναδείξουν και την επένδυση. Πού είναι το πρόβλημα; Τελειώνοντας, γιατί εγώ δεν θα χρησιμοποιήσω όλον τον χρόνο μου, θέλω να αναδείξω ένα σημείο, που δείχνει ότι κάτι αλλάζει σε αυτήν τη χώρα. Αυτό είναι το Ηλεκτρονικό Μητρώο Αποβλήτων. Χαίρομαι πολύ που το είδα. Για κάποιους ,αυτά μοιάζουν σανσκριτικά. Τι είναι αυτό; Πριν από μερικές ημέρες, σε ένα άλλο νομοσχέδιο για τα αυθαίρετα, είδαμε την Ηλεκτρονική Ταυτότητα Κτηρίων, σανσκριτική γραφή. Πριν λίγο καιρό η Όλγα Γεροβασίλη πέρναγε την ηλεκτρονική υπογραφή, πέρναγε τον ηλεκτρονικό τρόπο να πληρωνόμαστε, το πλαστικό χρήμα, όπως και την ηλεκτρονική πλέον καθιέρωση της Υπηρεσίας μιας Στάσης. Χρειαζόμασταν έξι μήνες και τριακόσιες υπογραφές, ενώ στην Εσθονία μέσα σε δεκαοκτώ λεπτά δημιουργείται μια εταιρεία. Και έπεται συνέχεια. Γίνεται θόρυβος, μεγάλος μάλιστα, τις τελευταίες ημέρες για το ηλεκτρονικό εισιτήριο. Δεν έπρεπε να γίνει; Τι να κάνουμε; Κάθε αλλαγή, που κάποιοι δεν έκαναν, για το πολιτικό κόστος ή για άλλους λόγους - δεν με ενδιαφέρει - είναι θέμα κριτικής. Τι έγινε; Γιατί κάνουμε κριτική; Μπορούσε να το αντιμετωπίσει ο Σπίρτζης με τη μία; Όχι. Έπεσαν απάνω. Η ερώτηση είναι στον κ. Σκρέκα και σε πολλούς άλλους: Ρε παιδιά, είχατε σαράντα - πενήντα χρόνια. Τα πιο πολλά από αυτά είναι κατακτήσεις…
Εσείς πού ήσασταν;
Μη με διακόπτετε. Αδικείτε τον εαυτό σας, όταν με διακόπτετε. Εγώ δεν έχω διακόψει ποτέ κανέναν τρία, τριάμισι χρόνια, που είμαι στη Βουλή. Πού ήσασταν; Τι σας εμπόδιζε να κάνετε το πλαστικό χρήμα; Τι σας εμπόδιζε να μπείτε στην ανακύκλωση; Τι σας εμπόδιζε να κάνετε κάτι, για να φύγει η χώρα μπροστά, παρά δουλεύατε μόνο για διακόσιες οικογένειες; Αυτές έχουν μεταφέρει 800 δισεκατομμύρια - θα το λέω συνέχεια! - στο εξωτερικό! Είναι 800 δισεκατομμύρια! Διαβάστε τι γράφει η «DIE WELT» - το έχω μαζί μου - , σε ποιους οικονομικούς παραδείσους είναι τα 800 δισεκατομμύρια, σε ποιες offshore, σε τι Panama papers! Μια παρένθεση: Κάποια δημοσιογράφος, που έκανε πραγματική δημοσιογραφία και έφαγε τη λάσπη του αιώνα, δολοφονήθηκε πρόσφατα. Μήπως σας θυμίζει κάτι αυτό; Αντ' αυτού, τι βλέπουμε τον τελευταίο καιρό; Μήπως είδατε τι δήλωσε η κ. Τσακάλου τώρα που εκδικάζεται η υπόθεση της «SIEMENS»; Εγώ δεν θέλω να σας τα θυμίσω, γιατί θα γίνω κακός. Πώς κυβερνιόταν η χώρα αυτή; Να φύγουμε, λοιπόν, όλοι μαζί μπροστά. Η ηλεκτρονική διακυβέρνηση μας περιμένει. Η Εσθονία έχει δώσει τον τόνο. Μια χώρα, που δεν ήταν καν χώρα πριν είκοσι πέντε χρόνια, αυτή τη στιγμή έχει οικονομικούς δείκτες, που τους ζηλεύουν οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, οι Εγγλέζοι και οι Αμερικάνοι. Το κάνει αυτή η Κυβέρνηση; Ναι, το κάνει. Αν ψάξετε όλα τα νομοσχέδια, κάτι καινούργιο θα δείτε. Ελάτε να βοηθήσουμε όλοι μαζί. Δεν έχουμε την πολυτέλεια, ως χώρα, να τσακωνόμαστε άλλο. Ας ανεβάζω τους τόνους της φωνής, είμαι ο πρώτος που θα αναγνωρίσω το καλό στον αντίπαλό μου. Και το έχω κάνει. Για παράδειγμα, μου άρεσε η δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη, όταν συμβούλευε τον Κουρτς να μην συνεργάζεται με τους ακροδεξιούς. Εγώ αυτή τη δήλωση τη θεωρώ θετική και δεν έχω κανένα πρόβλημα να το πω, όπως και άλλα πολλά θετικά, που έχουν πει αντίπαλοί μας. Και σήμερα, εδώ, άκουσα τον Γιώργο Αμυρά, τον φίλο μου, που έκανε ωραίες και σωστές προτάσεις. Πιστεύω ότι ο Υπουργός έχει αυτιά να τα ακούσει. Δεν έχουμε άλλο την πολυτέλεια να αφήσουμε αυτή τη χώρα σε διακόσιες οικογένειες. Για να μην σας θυμίσω και άλλα δυσάρεστα και γίνω κακός. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, πενήντα μαθητές και μαθήτριες και πέντε εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 2ο Γυμνάσιο Αλμυρού Μαγνησίας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Επίσης, κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να κάνω άλλη μια ανακοίνωση προς το Σώμα: Οι Υπουργοί Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Εσωτερικών, Οικονομίας και Ανάπτυξης, Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, Εθνικής Άμυνας, Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Εξωτερικών, Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Οικονομικών, Υγείας, Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Υποδομών και Μεταφορών και Τουρισμού, καθώς και οι Αναπληρωτές Υπουργοί Εσωτερικών, Οικονομίας και Ανάπτυξης και Εθνικής Άμυνας κατέθεσαν την 1-11-2017 σχέδιο νόμου με τίτλο: «Δια βίου εκπαίδευση προσωπικού Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, ενδυνάμωση της διαφάνειας και της αξιοκρατίας σε θέματα αρμοδιότητας Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, ενίσχυση της κοινωνικής συμμετοχής στην ακτοπλοΐα, θέματα πολιτικού προσωπικού, συμπλήρωση διατάξεων για τα λιμενικά έργα και άλλες διατάξεις». Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης για επτά λεπτά. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να κάνω μια αναγκαία παρέμβαση. Είχα σκοπό να μιλήσω μόνο για το θέμα της τροπολογίας, που από ότι φαίνεται, θα απολαύσει τη μεγαλύτερη δυνατή - συντριπτική - πλειοψηφία, αυτή που αφορά τη δρομολόγηση των διαδικασιών, έτσι ώστε να αποκατασταθεί το καθεστώς στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο της ανομίας και της ασωτίας και επιτέλους, να πληρωθούν αυτές οι άδειες, που αποτελούν δημόσια κτήση. Ωστόσο, αφού εκφράσω τη χαρά μου, γιατί διαδέχομαι στο Βήμα τον Θανάση Παπαχριστόπουλο, θα κάνω μια αναγκαία παρέμβαση. Κύριε Πρόεδρε, θα μου το συγχωρήσετε και θα καταλάβετε γιατί. Διότι ήμουν έτοιμος να προσφύγω στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής. Την αμέσως προηγούμενη φορά που βρισκόμουν στο Βήμα της Ολομέλειας, όταν συζητούσαμε το νομοσχέδιο του Βαγγέλη Αποστόλου για την τιμολόγηση των προϊόντων που πληρώνονται μετά από επτά, δέκα μήνες με ανοικτά τιμολόγια κ.λπ. - αφού κατήλθα από το Βήμα και εξήλθα από την Αίθουσα και άκουσα τον Γιώργο Αμυρά να ανακοινώνει το αποτρόπαιο γεγονός της δολοφονίας του αδικοχαμένου Μιχάλη Ζαφειρόπουλου - έγινα αποδέκτης των κατηγοριών από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο κ. Κωνσταντίνο Τζαβάρα, εγώ προσωπικά, όσο και αν σας φαίνεται παράξενο αυτό. Δεν θα κάνω κανέναν απολύτως χαρακτηρισμό. Απολύτως κανέναν. Θα διαβάσω μόνο για τα Πρακτικά, θα καταθέσω και θα αιτηθώ. Διαβάζω από την ομιλία του, που έγινε εν τη απουσία μου εδώ, μέσα στην ιερή Αίθουσα της Ολομελείας του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Λέει ο κ. Τζαβάρας «Άκουσα προηγουμένως έναν συνάδελφο που, απευθυνόμενος στη δική μας παράταξη, έλεγε ότι είμαστε το κόμμα των μεσαζόντων». Κάνω μια παρένθεση, ξέχασε να πει «και όχι των αγροτών και των κτηνοτρόφων». Ήταν μια καθαρά πολιτική εκτίμηση - αξιολόγηση. Συνεχίζω: «Αυτό δεν είναι πολιτικό επιχείρημα. Αυτό είναι ύβρις! Όποιος δεν έχει τα κότσια και όποιος δεν έχει τη δύναμη της ψυχής, του μυαλού, αλλά και της επιστημονικής τεκμηρίωσης που απαιτεί μια τέτοια επίκληση και μια τέτοια απεύθυνση του λόγου προς τον αντίπαλό του, αυτός κυριολεκτικά κατευθύνει προς συγκεκριμένα πρόσωπα, προς συγκεκριμένους πολιτικούς ανθρώπους τα όπλα εκείνων, οι οποίοι δεν καταλαβαίνουν από δημοκρατία.» Καταθέτω στα Πρακτικά την ομιλία του κ. Τζαβάρα. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αμέσως μετά, ήλθαν τα Γραφεία Τύπου για αναπαραγωγή και βγήκε δελτίο Τύπου από τα site. Έλεγαν «Συγκεκριμένα, ο γαλάζιος Βουλευτής κατηγόρησε ευθέως τον Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξανδρο Τριανταφυλλίδη, που είχε χαρακτηρίσει νωρίτερα τη Νέα Δημοκρατία «κόμμα μεσαζόντων», ότι με τον λόγο του κατευθύνει το χέρια όσων δεν σέβονται τη Δημοκρατία κατά συγκεκριμένων πολιτικών προσώπων και κομμάτων». Αυτό είναι δημοσίευμα από το «SKAI.GR», το οποίο επίσης καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δημοσίευμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όταν ρωτήθηκα την επόμενη μέρα στον τηλεοπτικό σταθμό «ALPHA», είπα: «Σέβομαι τη μνήμη του αδικοχαμένου Μιχάλη Ζαφειρόπουλου και η σιωπή μου αποτελεί το ελάχιστο σέβας στον πόνο της οικογένειάς του και δεν μιλώ. Ζήτησα από την Ελληνική Αστυνομία να σπεύσει και να πράξει άμεσα το χρέος της». Σήμερα, μετά τις πρωινές ανακοινώσεις της Ελληνικής Αστυνομίας για τη σύλληψη και την ομολογία των ενόχων της δολοφονίας του Μιχάλη Ζαφειρόπουλου, απευθύνομαι στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας, τον συνάδελφό μου Κωνσταντίνο Τζαβάρα. Εάν θέλετε να λέτε σοβαρά ότι εκπροσωπείτε το ελάχιστο κοινοβουλευτικό ήθος, την ελάχιστη κοινοβουλευτική δεοντολογία, τον ελάχιστο παρονομαστή συμπεριφοράς και ήθους που, όπως είπατε, διδάσκουμε μέσα από την Αίθουσα του Κοινοβουλίου, τότε σας καλώ να ζητήσετε μια συγνώμη. Σας καλώ, κύριε Τζαβάρα, και διά του Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, που βλέπω μπροστά μου, του κ. Τσιάρα. Σας παρακαλώ να μεταφέρετε το αίτημά μας, το αίτημα της πραγματικότητας, δεκαοκτώ μέρες μετά. Σιώπησα δεκαοκτώ ολόκληρες μέρες και δεν είπα κουβέντα. Και περίμενα αυτή τη στιγμή, από το Βήμα της Βουλής, να καταθέσει ο κ. Τζαβάρας, ο συνάδελφός μας, μια συγγνώμη για το ατόπημά του να στοχοποιήσει έναν συνάδελφό του μέσα στην Αίθουσα του Κοινοβουλίου, να ενοχοποιήσει ευθέως, να πει δηλαδή ότι ο λόγος μου βάζει όπλα στα χέρια ανθρώπων. Είναι ένας άνθρωπος που, μαζί με τη συντριπτική πλειοψηφία, το σύνολο των συναδέλφων, καταγγέλλει κάθε μορφή βίας, απ' όπου και αν προέρχεται. Σας ευχαριστώ για την κατανόησή σας, κύριε Πρόεδρε…
Κύριε συνάδελφε, πρέπει να συνεννοηθούμε. Εγώ με πολύ μεγάλο σεβασμό άκουσα την ανάγκη σας να αναφερθείτε σε αυτό το θέμα. Όμως έχετε μιλήσει ήδη πεντέμισι λεπτά. Τουλάχιστον στο άλλο θέμα, να μην περάσετε τα τρία λεπτά, σας παρακαλώ πάρα πολύ.
Όχι, κύριε Πρόεδρε, θα κλείσω. Ήδη με τις τοποθετήσεις τους, καταλαβαίνω την αναγκαιότητα της συντριπτικής πλειοψηφίας της Βουλής, δηλαδή του συνόλου σχεδόν των κομμάτων του Ελληνικού Κοινοβουλίου, να εξουσιοδοτήσει και να προικοδοτήσει το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο με νομική, πολιτική, ηθική και επιστημονική τεκμηρίωση και να στηρίξει τις επιλογές του. Η συγκεκριμένη τροπολογία δεν κάνει τίποτε άλλο από το να φέρει τις υποδείξεις αυτές, που δεν είναι άλλες από ποιες, κύριοι συνάδελφοι; Προβλέπεται ότι οι χορηγηθείσες άδειες ενημερωτικού προγράμματος θα είναι αποκλειστικά και μόνο γενικού περιεχομένου. Καταργείται εφεξής η υποκατηγορία θεματικού περιεχομένου. Αυτό προστατεύει τους ανθρώπους, οι οποίοι θα διεκδικήσουν και θα πάρουν την άδεια, δηλαδή δεν θα έχουν έναν αθέμιτο ανταγωνισμό. Δεύτερον, καθορίζεται σε 50% από 30%, που ισχύει, το ποσοστό ενασχόλησης των δελτίων ειδήσεων με θέματα τοπικού ενδιαφέροντος. Ορίζεται ότι καταπίπτει και η τυχόν προβλεπόμενη από την προκήρυξη του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου, εγγυητική επιστολή συμμετοχής στη διαγωνιστική διαδικασία. Τίθενται μεταβατικές διατάξεις σχετικά με το καθεστώς λειτουργίας των ήδη λειτουργούντων παρόχων περιεχομένου. Σ' αυτό, λοιπόν, το ζήτημα, σ' αυτό το θέμα, νομίζω ότι θα υπάρξει η μέγιστη δυνατή πλειοψηφία, η οποία θα προικοδοτήσει το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο με την αναγκαία πραγματικά δύναμη να αντιμετωπίσει όλα τα θέματα, γιατί πιστεύω ότι κανείς από εμάς δεν θέλει να συνεχιστεί αυτό το άναρχο και άσωτο τοπίο στα ραδιοτηλεοπτικά πράγματα. Επτά άδειες. Τις αποφάσισε το ΕΣΡ. Είναι 35 εκατομμύρια το ελάχιστο έως 245 εκατομμύρια. Απόφαση του ΕΣΡ. Έτσι, στην τύχη; Όχι. Είναι και υπάρχει η τεκμηρίωση από τον προηγούμενο διαγωνισμό. Τετρακόσια άτομα ο ελάχιστος αριθμός εργαζομένων. Προστατεύονται οι εργασιακές σχέσεις. Είναι σαφές, όπως είπε και ο Υπουργός το πρωί, μαζί βέβαια και με τη σωτήρια ρύθμιση για τον ΕΔΟΕΑΠ, ότι είναι ανάγκη, ως πολιτικό σύστημα να ορθώσουμε, κύριε Κεφαλογιάννη, τείχος όλοι μαζί - το πιστεύω αυτό και εκφράζω την απόλυτη στήριξή μου - σ' αυτή τη διαδικασία, έτσι ώστε να μην τεθεί ποτέ ξανά - με αυτό κλείνω, κύριε Πρόεδρε, και σας ευχαριστώ για την ανοχή σας - το δίλημμα: «Με τον λαό ή με τους νταβατζήδες;». Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, δεκατέσσερις Αμερικανοί φοιτητές και τρεις συνοδοί από το Princeton University. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ο συνάδελφος κ. Μεγαλομύστακας Αναστάσιος έχει τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κυρία και κύριοι συνάδελφοι, θα ξεκινήσω την ομιλία μου με ένα, όχι τόσο άσχετο με αυτό που συζητάμε, θέμα, ωστόσο νομίζω ότι είναι σκόπιμο να το αναφέρω. Πριν από λίγη ώρα παρακολούθησα μια επιτροπή που έτρεχε παράλληλα με την Ολομέλεια, η οποία είχε τίτλο: «Το διάστημα και οι εφαρμογές του: Μία αναπτυξιακή ευκαιρία για την Ελλάδα», όπου ο ομιλητής που μας ενημέρωνε σχετικά ήταν ο ακαδημαϊκός Δρ. Σταμάτιος Κριμιζής. Αυτός ο άνθρωπος μάς εξήγησε ποιες εφαρμογές μπορούμε, μέσω του διαστήματος να έχουμε, για να κάνουμε πιο εύκολη τη ζωή μας. Άκουσα πάρα πολλούς ομιλητές - είτε της Κυβέρνησης είτε της Αντιπολίτευσης - να μιλούν για λειτουργία βάσης ηλεκτρονικών δεδομένων, για το ηλεκτρονικό εισιτήριο. Έχουμε φθάσει στο 2017, που έχουμε σχεδόν κατακτήσει το διάστημα, που με δορυφόρους μπορούμε να διαβάζουμε ακόμη και τις πινακίδες των αυτοκινήτων και ερχόμαστε στην Ελλάδα να συζητήσουμε τα αυτονόητα, αυτά που έπρεπε να έχουν γίνει χθες. Και αυτό δεν είναι ένα «κατηγορώ» προς την Κυβέρνηση, αλλά σε όλο το πολιτικό σύστημα, που διοικεί μέχρι σήμερα. Όταν, επομένως, κάνουμε τα αυτονόητα, δεν πρέπει να υπερηφανευόμαστε τόσο, αλλά κυρίως να ντρεπόμαστε για όλο το πολιτικό σύστημα, που είχαμε μέχρι σήμερα στη χώρα μας. Έρχομαι τώρα στο σημερινό νομοσχέδιο, το οποίο αφορά ένα εξαιρετικά σημαντικό θέμα, τον τομέα την ανακύκλωσης, που είναι ένας τομέας στον οποίο η Ελλάδα είναι ουραγός ανάμεσα στους Ευρωπαίους εταίρους. Είμαστε ο φτωχός συγγενής σ' αυτή την ευρωπαϊκή οικογένεια, καθώς, καμμία από τις προηγούμενες κυβερνήσεις - και μέχρι τώρα ούτε η σημερινή - εξέτασαν αυτό το ζήτημα, με την πρέπουσα σημασία. Κανένας δεν έδωσε τη σημασία που έπρεπε στην εκπαίδευση, σχετικά με αυτό. Θα έπρεπε οι νέοι να εκπαιδευτούν και εν γένει οι πολίτες στο να σέβονται το περιβάλλον και να το προστατεύουν. Τίποτα τέτοιο δεν έγινε. Πόσοι από τους πολίτες σήμερα γνωρίζουν τι είναι η αειφορία ή κυκλική οικονομία; Ποιος γνωρίζει εάν στις γειτονιές υπάρχουν κάδη για όλα τα υλικά, για το πλαστικό, για το γυαλί, για το χαρτί; Ποιος γνωρίζει εάν τα cd ή οι σκληροί δίσκοι θα πρέπει να πετιούνται μέσα στον μπλε κάδο ανακύκλωσης; Σας καλώ όλους εδώ μέσα να κάνετε κάποιες επισκέψεις, ακόμη και στους δήμους, τους οποίους έχετε κοντά και να ρωτήσετε τους υπαλλήλους, που είναι υπεύθυνοι γι' αυτό, σε ποιους κάδους πρέπει να πετάμε αυτά τα υλικά. Είμαι σίγουρος ότι θα αντικρίσετε αυτό που αντίκρισα κι εγώ, να υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις και έλλειψη σχετικής γνώσης. Επομένως, μιλάμε για έλλειμα ενημέρωσης. Εκεί πρέπει να στοχεύσουμε. Πρέπει από το νηπιαγωγείο κιόλας μέχρι και τη διοίκηση, σε όλους τους πολίτες είτε με τηλεοπτικά σποτ είτε με κάποιες πολύ προσεγμένες καμπάνιες και με άλλους χίλιους τρόπους, που μπορούμε να βρούμε, να καλλιεργήσουμε μια περιβαλλοντική συνείδηση κι επιτέλους, να δούμε κάτι στην πράξη, να μη μένουμε μόνο στα λόγια. Είναι γνωστό και από επιτροπές, αλλά και από άλλες τοποθετήσεις μας στην Ολομέλεια, ότι σημαία της Ένωσης Κεντρώων είναι η ανάπτυξη παιδείας σε όλα τα θέματα. Ειδικά στο θέμα αυτό, πρέπει να υπάρξει παιδεία ανακύκλωσης. Επομένως, δεν θα μπορούσαμε, σε καμμία περίπτωση, να ταχθούμε κατά των θεωρητικών αρχών, που εισάγει αυτό το νομοσχέδιο. Ειδικότερα, είμαστε πολύ θετικοί με το άρθρο 16, στο οποίο προβλέπεται οργάνωση από τον ΕΟΑΝ ενός εθνικού συστήματος πληροφόρησης κι ενημέρωσης για τους χρήστες και τους καταναλωτές. Είναι αυτό που χρειάζεται, αρκεί να λειτουργήσει σωστά. Ερχόμαστε, όμως, τώρα στις πικρές αλήθειες, που αντιμετωπίζει η κοινωνία μας. Από τον πρώτο ν.4042/2011 με τον οποίο εισήχθη στην ουσία στην ελληνική κοινωνία η έννοια της ανακύκλωσης, αλλά μέχρι τον τελευταίο νόμο του 2012 δεν μπορέσαμε - ή δεν μπόρεσαν οι μέχρι τώρα Κυβερνήσεις - να προωθήσουμε αποτελεσματικά την ανακύκλωση. Κανένας δεν πέτυχε τους στόχους. Κανένας δεν προσπάθησε ούτε καν προσπάθησε να προσαρμοστεί με τις ευρωπαϊκές οδηγίες. Και αυτό νομίζω είναι ευθύνη όλων. Θα το λέω και θα το ξαναλέω, γιατί όλοι πρέπει να καταλάβουμε τι σφάλματα έχουν γίνει στο παρελθόν. Διαβάζοντας το νομοσχέδιο, είχα την αίσθηση ότι αφορά κάποια άλλη χώρα. Άκουσα και τον Υπουργό πολύ προσεκτικά να λέει ότι είμαστε πολύ μπροστά και αυτό, ενδεχομένως, να αποτελέσει κι ένα μικρό πρόβλημα. Γιατί; Διότι δεν έχουμε το επίπεδο που έχει η Σουηδία στα περιβαλλοντικά θέματα. Δεν έχουμε την ενημέρωση, όπως προείπα. Δεν έχουμε τη σχετική παιδεία. Πολύ φοβάμαι ότι πολύ διαφορετικές συνθήκες, που υπάρχουν στην Ελλάδα, δεν θα μας επιτρέψουν να υλοποιήσουμε και να εφαρμόσουμε αυτούς τους νόμους που θα έπρεπε - επαναλαμβάνω - να έχουν ληφθεί εδώ και πολλά χρόνια. Ποιος δεν θα συμφωνούσε με όλους τους στόχους που έχουν τεθεί σε αυτό το νομοσχέδιο; Είμαστε υπέρ της υποστήριξης των ΟΤΑ. Ωστόσο, δεν ξέρουμε πώς αυτά τα 10.000.000 θα είναι αρκετά, ώστε να ανταπεξέλθουν οι ΟΤΑ στις αυξημένες υποχρεώσεις που δημιουργούνται. Όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι τα περισσότερα συστήματα ανακύκλωσης λειτουργούν κάτω από την επιτήρηση των ΟΤΑ, οι οποίοι στην ουσία, διαχειρίζονται τη μεγαλύτερη ποσότητα ανακυκλώσιμων υλικών. Ωστόσο, αντιμετωπίζουν σημαντικά οικονομικά και τεχνικά προβλήματα, καθώς δεν έχουν ούτε προσωπικό, αλλά ούτε τον κατάλληλο εξοπλισμό. Εννοείται πως τασσόμαστε υπέρ των κινήτρων για τους ΟΤΑ, οι οποίοι επιτυγχάνουν υψηλούς στόχους ανακύκλωσης, που ορίζονται με το άρθρο 9. Πρόκειται, όμως, για κίνητρα, που δεν μπορούμε να αξιολογήσουμε και να κρίνουμε σε ικανοποιητικό βαθμό, καθώς αφήνετε πάρα πολλές καθοριστικές και κρίσιμες λεπτομέρειες να διαμορφωθούν για τα κίνητρα με κοινή υπουργική απόφαση. Εσείς δηλαδή θέλετε να υποστηρίξουμε μια διάταξη «γουρούνι στο σακί». Λέτε, πάρτε την, ψηφίστε τη και θα δούμε εμείς πώς θα το κάνουμε». Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί και με τα προεδρικά διατάγματα και με τις υπουργικές αποφάσεις. Συνεχίζουμε για να δούμε ποιες άλλες είναι οι τραγικές εικόνες που αντιμετωπίζουμε σήμερα σε αυτόν το χώρο στην πατρίδα μας. Αυτή τη στιγμή, συνεχίζουμε να στέλνουμε στον ΧΥΤΑ το 83% των αποβλήτων μας, όταν ο μέσος όρος στην Ευρώπη είναι 31%. Επίσης, παρά το γεγονός ότι οι ευρωπαϊκές οδηγίες μάς λένε να ανακυκλώνουμε το 50% των υλικών μέχρι το 2020, εμείς ζητάμε να έχουμε παράταση ως το 2025. Ανήκουμε σε αυτή τη μικρή ομάδα των επτά χωρών, που ζητάμε παράταση, για να επιτύχουμε αυτόν τον στόχο. Επίσης, με άλλα στοιχεία, οι δήμοι ανακυκλώνουν μόνο το 4,7% των ανακυκλώσιμων υλικών, ενώ τα Συστήματα Εναλλακτικής Διαχείρισης ανακυκλώνουν μόνο το 16%. Είναι ένας πολύ μικρός αριθμός, σε σχέση με τον μέσο όρο που υπάρχει στην Ευρώπη. Από το 1980, δηλαδή, περίπου σαράντα χρόνια μέχρι σήμερα, καμμία κυβέρνηση δεν έθεσε ως προτεραιότητα την προστασία του περιβάλλοντος. Είναι τραγικό αυτό που συνέβη. Καμμία κυβέρνηση δεν κατήρτισε έναν οδικό χάρτη πάνω στον οποίο να πορευτούμε και όχι αυτά τα σχέδια που δίναμε στην Ευρώπη, απλώς για να αποφύγουμε τα πρόστιμα, έτσι ώστε να μην υπάρχουν ΧΑΔΑ στην Ελλάδα. Είμαστε στο 2017, είπαμε και πριν ότι έχουμε κατακτήσει το διάστημα και εμείς ακόμη έχουμε χωματερές που έχουν κλείσει και δεν ξέρουμε πού πηγαίνουν τα απόβλητά τους. Υπάρχουν τέτοια παραδείγματα και στην Πελοπόννησο. Θέλω τώρα να καταθέσω στα Πρακτικά μία περίληψη της ετήσιας έκθεσης, καθώς και αποσπάσματα της WWF, που μας δείχνουν ποια είναι η κατάσταση στην Ελλάδα. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής Σερρών κ. Αναστάσιος Μεγαλομύστακας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Η έκθεση εντοπίζει ως κορυφαίο πρόβλημα την παράνομη διάθεση αποβλήτων. Στα στερεά απόβλητα το 2017 σηματοδοτείται από δύο καταδικαστικές αποφάσεις για την Ελλάδα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, οι οποίες αφορούν την έλλειψη σχεδιασμού για τα επικίνδυνα απόβλητα, που το δικαστήριο μας επέβαλε 10.000.000 ευρώ πρόστιμο και ποινή 30.000 ευρώ για κάθε ημέρα, που δεν προσαρμοζόμαστε και δεν συμμορφωνόμαστε με την απόφαση. Τα πρόστιμα η Ελλάδα τα έχει συνηθίσει βέβαια, γιατί τα τελευταία χρόνια έχουμε 40.000.000 ευρώ πρόστιμα για τέτοιου είδους υποθέσεις. Και δυσκολευόμαστε, κύριε Υπουργέ, - δε φταίτε μόνο εσείς - να βρούμε 1,5 εκατομμύριο για να συνεχίσουν οι εργασίες στο Τύμβο Καστά. Είναι ένα πολύ - πολύ απλό παράδειγμα, που μπορώ να αναφέρω εγώ από την καθημερινότητά μου, το να μην έχουμε λεφτά για να κάνουμε πολύ σημαντικά έργα και να πληρώνουμε πρόστιμα. Κάποιες ακόμη από τις παθογένειες που υπάρχουν στον τομέα της ανακύκλωσης στον ελληνικό χώρο είναι τα χαμένα κονδύλια, που δεν εκμεταλλευτήκαμε, είναι η έλλειψη σχεδιασμού, όπως είπα και πριν, αλλά και η παραοικονομία που υπάρχει στον χώρο της ανακύκλωσης. Πιστεύουμε - ελπίζουμε να μην επαληθευτούμε - ότι αυτό το νομοσχέδιο δεν προβλέπει καμμία απολύτως λύση γι' αυτό το πρόβλημα, σύμφωνα με μελέτες. Στο 1 δισεκατομμύριο υπολογίζεται, σύμφωνα με μελέτες, ο τζίρος ο οποίος έχει να κάνει με την παραοικονομία στα ανακυκλώσιμα υλικά. Η Ένωση Κεντρώων έχει κάποιες βασικές θέσεις γι' αυτόν τον χώρο. Είμαστε υπέρ της εγκατάστασης κάδων σε όλες τις γειτονιές για κάθε υλικό. Θέλουμε να δίνουμε κίνητρα στους πολίτες, αλλά και στους δήμους να συμμετέχουν στην πρόληψη, δημιουργία, αλλά και στην ανακύκλωση απορριμμάτων. Επίσης, πιστεύουμε ότι κάθε δήμος θα έπρεπε να έχει αυτάρκεια στη διαχείριση των ανακυκλώσιμων υλικών και να μην υπάρχουν δήμοι πρώτης και δεύτερης κατηγορίας, ενώ ΧΥΤΑ να δημιουργούνται σε τοποθεσίες, όπως σε παλαιά λατομεία, έτσι ώστε να μην ενοχλούνται και οι παρακείμενοι οικισμοί, όπου σε αυτούς θα γίνεται όλη η διαδικασία κομποστοποίησης και επεξεργασίας των απορριμμάτων. Θεωρούμε πολύ σημαντική την προώθηση συνεργασίας μεταξύ των ΟΤΑ για την αποκομιδή των προϊόντων που προέρχονται από τη χημική βιομηχανία, καθώς και τον προγραμματισμό για δημιουργία ειδικών εργοστασίων που θα επεξεργάζονται αυτά τα επικίνδυνα απόβλητα. Δεν μπορούμε να στέλνουμε τα υλικά μας, τα επικίνδυνα αυτά απόβλητα στη Γερμανία για να τα διαχειρίζονται και μάλιστα να πληρώνουμε γι' αυτό. Φτάνει! Ακόμη μία φορά, σας το είπα και πριν, βλέπουμε και σε αυτό το νομοσχέδιο να υπάρχουν πάρα πολλές υπουργικές αποφάσεις και να ρυθμίζονται θέματα με υπουργικές αποφάσεις. Αυτό είναι απαράδεκτο για εμάς. Το τονίζουμε κάθε φορά που βλέπουμε κάτι τέτοιο στα νομοσχέδια που φέρνετε. Υπάρχουν επτά που έχουμε εντοπίσει στο άρθρο 2, στο άρθρο 5, στο άρθρο 6, στο άρθρο 9, στο άρθρο 17 και κυρίως στο άρθρο 21. Αυτή αποτελεί και αποκορύφωμα, καθώς όλα όσα αποφασίζετε με αυτό το άρθρο, δίνεται η δυνατότητα να αλλαχθούν με ένα προεδρικό διάταγμα. Αυτό δεν είναι κάτι που εμείς θέλουμε. Αυτό δεν είναι κάτι διαφορετικό από αυτά που τόσα χρόνια κατηγορούσατε εσείς. Επίσης, μας βρίσκει αντίθετους και η διάταξη σε μία περίοδο κρίσης, με την οποία ενισχύετε και επεκτείνετε τον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης, όταν δεν μπορούμε να πληρώσουμε τις υφιστάμενες οργανικές θέσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ πολύ λίγο χρόνο για να ολοκληρώσω! Είναι πολύ δύσκολο να το κατανοήσει ο απλός Έλληνας πολίτης, όταν δεν μπορούμε να ανταπεξέλθουμε σε αυτά που υπάρχουν ήδη, να δημιουργούμε και νέα. Δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι το κάνετε για να δημιουργήσετε ένα πεδίο εξυπηρέτησης κομματικών συμφερόντων και να διογκώσετε το πελατειακό κράτος και γι' αυτό θα είστε υπόλογοι. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί προχωράτε σε μία τέτοια κίνηση, όταν στενεύετε ασφυκτικά το κοστούμι για τις ΣΣΕΔ και τις ΑΣΕΔ. Κλείνοντας, θέλω να υπογραμμίσω ότι επειδή το 80% του περιβαλλοντικού δικαίου που έχουμε αυτή τη στιγμή πηγάζει από την ευρωπαϊκή νομοθεσία, η σωστή μεταφορά για την εφαρμογή των σχετικών οδηγιών και κανονισμών πρέπει να αντιμετωπιστεί με ύψιστη προτεραιότητα. Δυστυχώς, η μέχρι τώρα πολιτική σας δεν το έχει δείξει αυτό, καθώς καταργήσατε ουσιαστικά το Γραφείο Διεθνών και Κοινοτικών Θεμάτων της Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης, το οποίο ερχόταν και μας διόρθωνε από το να κάνουμε σφάλματα κατά τη διαδικασία εφαρμογής της φιλοευρωπαϊκής οδηγίας. Αυτό το γραφείο μας γλίτωσε από 500 εκατομμύρια και μάλιστα βραβεύτηκε γι' αυτό και εσείς ήρθατε και το καταργήσατε, όχι σήμερα, αλλά σε προηγούμενο νομοσχέδιο. Υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα που μπορούν να γίνουν στον χώρο της ανακύκλωσης γενικότερα και ειδικότερα στο πεδίο της προστασίας του περιβάλλοντος. Πρέπει να εκμεταλλευτούμε όλα τα ευρωπαϊκά κονδύλια, για να μην αφήσουμε καμμία τρύπα σε αυτόν τον χώρο στην Ελλάδα. Είμαστε πάρα πολύ πίσω και δεν πρέπει να κωλυσιεργούμε άλλο. Μάλιστα, όλο αυτό πρέπει να το κάνουμε, λαμβάνοντας υπ' όψιν ότι υπάρχουν και μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που μπορούν να δημιουργηθούν στη διαχείριση αυτών των απορριμμάτων. Δεν πρέπει να τις αφήσουμε αυτές απ' έξω, δεν πρέπει όλο το οικονομικό όφελος να πάει σε μεγάλες πολυεθνικές και πρέπει να βασιστούμε σε αυτό. Θα ανοίξουν πάρα πολλές θέσεις εργασίας, θα υπάρχουν έσοδα για το κράτος από τη διαχείριση των σκουπιδιών ή των απορριμμάτων. Εμείς είμαστε υπέρ στο να δημιουργηθούν τέτοιες δομές, είμαστε υπέρ νομοσχεδίων τα οποία θα βοηθήσουν στο να αφήσουμε μία κληρονομιά για τις επόμενες γενιές, γιατί εάν συνεχίσουμε με αυτόν τον τρόπο θα καταστραφούμε. Ωστόσο, αυτό που πρέπει να έχουμε όλοι στο μυαλό μας σε αυτή την Αίθουσα είναι ότι όλα αυτά πρέπει να γίνονται με διαβούλευση, με ειλικρινή διάλογο και να παίρνουμε τις αποφάσεις σε τόσο σημαντικά θέματα όλοι μαζί. Δεν μπορούμε να υποστηρίζουμε ότι είμαστε σε δημοκρατία, εάν δεν υπάρχει ουσιαστικός διάλογος. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κύριε Υπουργέ, θέλετε να μιλήσετε τώρα;
Να τοποθετηθώ μετά τις δευτερομιλίες;
Έχουμε τους ειδικούς αγορητές, οι οποίοι, εάν θέλουν, θα δευτερολογήσουν.
Όποτε θέλετε εσείς.
Κύριε Δημαρά, ξέρω ότι εκτός από εσάς και ο κ. Μπουκώρος θέλει να τοποθετηθεί. Είναι όλοι οι ειδικοί αγορητές εδώ. Δεν ξέρω εάν θέλουν όλοι να μιλήσουν. Θα πάμε με τη σειρά. Απλώς, παρακαλώ να συντομεύσετε λίγο τις δευτερολογίες, γιατί στις πρωτολογίες υπήρχε υπέρβαση του χρόνου από όλους σχεδόν. Εκτός από τον κ. Λαζαρίδη, βλέπω ότι όλοι οι υπόλοιποι έχουν υπερβεί τον χρόνο. Ο κ. Δημαράς έχει τον λόγο.
Κυρία και κύριοι συνάδελφοι, στην πρωτομιλία μου είπα ότι ο πλανήτης βρίσκεται σε μία ιστορική, αλλά κρίσιμη και επικίνδυνη καμπή. Και είναι δύο τα στοιχεία που τη χαρακτηρίζουν. Το ένα είναι ο υπερπληθυσμός και το άλλο είναι ο υπερκαταναλωτισμός. Εάν δούμε τα διαγράμματα και στα δύο αυτά, είναι σαν να τρελαίνονται. Εκεί που πηγαίνουν σχεδόν οριζόντια, ο υπερπληθυσμός και ο υπερκαταναλωτισμός, συνδυαζόμενα και τα δύο δημιουργούν αυτό που όλοι ξέρουμε, εκτάσεις ολόκληρες δασών να κόβονται. Κάποια χρόνια στον Αμαζόνιο κόβονταν δάση όσο η έκταση της χώρας μας. Δεν ξέρω εάν συνεχίζεται αυτό, πιθανώς να έχει μειωθεί σε κάποιο βαθμό. Επίσης, βλέπουμε εκτάσεις που μετατρέπονται από γόνιμες σε άγονες, τα νερά υποβαθμίζονται ως υδροφόροι ορίζοντες από τις αρδεύσεις και ένα σωρό άλλα στοιχεία που κάνουν το φαινόμενο επικίνδυνο. Είναι δεδομένο ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε όπως ζούμε μέχρι τώρα. Πρέπει να κάνουμε ένα σωρό πράγματα και ένα από τα βασικά, το οποίο συζητάμε σήμερα, είναι το θέμα της ανακύκλωσης. Αυτό το νομοσχέδιο και αυτή η λογική της ανακύκλωσης είναι ένα λιθαράκι στο θέμα της κυκλικής οικονομίας και η κυκλική οικονομία είναι μία παράμετρος σε αυτό που λέμε βιώσιμη οικονομία, που θέλει και άλλα στοιχεία. Δεν φτάνει μόνο η κυκλική οικονομία. Περίμενα, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, όπως είχε διαμορφωθεί και η εικόνα στις επιτροπές ότι θα υποστηρίζατε αυτό το νομοσχέδιο. Μπορεί να διαφωνούμε σε κάποια άρθρα κ.λπ., αλλά το νομοσχέδιο είναι προφανώς σε καλή κατεύθυνση και αυτό φάνηκε και από τα άλλα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Ενώ δηλώσατε στις επιτροπές ότι θα το ψηφίζατε, έρχεστε σήμερα και λέτε ότι δεν το ψηφίζετε επί της αρχής. Στο νομοσχέδιο τίποτα δεν άλλαξε στην ουσία. Η δική σας θέση, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, άλλαξε. Εγώ νομίζω ότι δύο ερμηνείες υπάρχουν γι' αυτό: Η μία ερμηνεία είναι να είναι μία κεντρική πολιτική επιλογή ότι, παρ' όλο που σε πολλά πράγματα συμφωνούμε, πρέπει να διαφωνούμε έτσι για τη διαφωνία. Αυτό, όμως, δεν βοηθάει τη λογική και την ηθική του κοινοβουλευτισμού. Η δεύτερη ερμηνεία είναι να πάμε στην άλλη θεωρία που είπα για τον Μπούχτσιν, ότι το σύστημα το συγκεκριμένο το καπιταλιστικό δεν μπορεί να είναι οικολογικό ή θα είναι οικολογικό όσο ο κροκόδειλος μπορεί να μάθει να τρώει χόρτα ή το λιοντάρι να συζεί με τα πρόβατα. Δεν ξέρω ποια από τις δύο ερμηνείες ισχύει, αλλά θεωρώ αδικαιολόγητο το ότι αλλάξατε στάση και περίμενα στα ζητήματα που γενικά συμφωνούμε και να τα ψηφίζουμε και να τα υποστηρίζουμε στη συνέχεια. Θα είναι πολύ σημαντικό πλέον στα ζητήματα που είναι κοινής αποδοχής να μπορούμε να προχωράμε. Αναγνωρίζω και τιμώ την έντιμη και λογική στάση των άλλων κομμάτων της Αντιπολίτευσης. Επίσης, εκτιμώ, κατανοώ την άποψη του ΚΚΕ, παρ' όλο που εμένα δεν με πείθει στο ότι μπορούμε να καταψηφίζουμε πράγματα τα οποία προφανώς στις σημερινές, στις δεδομένες συνθήκες ξέρουμε ότι βοηθάνε στην εξοικονόμηση των φυσικών πόρων, στην κυκλική οικονομία ή ακόμα και σε αυτό που λέμε κοινωνική οικονομία, που τελικά δεν είναι κοινωνική οικονομία οι κλασικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις. Είναι συνεργασίες πολιτών με ειδικούς όρους που είναι σε άλλη, μία εναλλακτική λογική παραγωγής. Δεν είναι οι κλασικές καπιταλιστικές επιχειρήσεις.
Ο καπιταλισμός που είπατε προηγουμένως.
Το είπε ο Μπούχτσιν. Πώς, λοιπόν, να είναι κάποιος αντίθετος στο να βάζουμε στόχους για να πλησιάσουμε τους ευρωπαϊκούς στόχους και τις επιτυχίες, στο ότι δίνουμε στους δήμους κίνητρα και αντικίνητρα για να πετύχουν τους στόχους, στο ότι τους δίνονται και οικονομικά δεδομένα για να κάνουν τα τοπικά σχέδια ανακύκλωσης, στο ότι ενισχύεται ο ΕΟΑΝ, που εκ των πραγμάτων - όλοι το καταλαβαίνουμε - με έντεκα ανθρώπους δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά, να κάνει και τους ελέγχους και τον σχεδιασμό και να βοηθάει και την ανακύκλωση, στο ότι δημιουργείται - πώς θα καταγράψεις αν δεν δημιουργηθεί; - το Εθνικό Μητρώο Παραγωγών; Λογικά πράγματα έρχονται με τον νόμο.Τίθενται ποιοτικοί στόχοι για αναβάθμιση της ανακύκλωσης με τα τέσσερα ρεύματα και στους κάδους. Θεσμοθετείται διαφάνεια στα ΣΣΕΔ και υποχρέωση δημοσιοποίησης των στοιχείων τους. Δίνονται δικαιώματα και δυνατότητες στον ΕΟΑΝ να κάνει ελέγχους. Έχει τόσα θετικά στοιχεία το νομοσχέδιο που θα περίμενα πραγματικά όλοι μαζί εδώ να τα ψηφίσουμε και να συνεργαστούμε για το παραπέρα, γιατί δεν φτάνει η ψήφιση του νόμου, όπως είπαν πάρα πολλοί ομιλητές. Ο νόμος αλλάζει πράγματα σε θετική κατεύθυνση. Πρέπει, όμως, να κινητοποιηθούμε όλοι, η κοινωνία και οι πολίτες σε αυτήν την κατεύθυνση, για ενημέρωση του πολίτη, για ενίσχυση της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης. Χρειαζόμαστε πράγματι τόλμη και δράση σε τοπικό επίπεδο, αλλά και σε γενικό, κεντρικό, κρατικό επίπεδο για να αλλάξουν τα πράγματα για τη χώρα μας, για το καλό των πολιτών και για το καλό του πλανήτη. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι επτά μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 3ο Γυμνάσιο Σπάρτης (δεύτερο τμήμα). Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Μπουκώρος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Γενικά για το νομοσχέδιο θα ήθελα να επισημάνω ότι κανείς δεν είναι αντίθετος - το είπαμε και στις επιτροπές, το είπα και στην πρωτολογία μου - με τη βελτίωση της ανακύκλωσης, με τη βελτίωση των αποτελεσμάτων της. Απλώς αναδείχθηκε από τη συζήτηση ότι το νομοσχέδιο αυτό δεν θα είναι λειτουργικό και δεν θα πιάσει τους στόχους. Κατηγορήσαμε το νομοσχέδιο για υπερρύθμιση, για μεγάλες κρατικές παρεμβάσεις, για ζητήματα τα οποία πιστεύουμε ότι δεν θα λειτουργήσουν. Το γεγονός ότι χρειάζονται επτά κοινές υπουργικές αποφάσεις, ένα προεδρικό διάταγμα, μία υπουργική απόφαση και μία εκτεταμένης σημασίας απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του ΕΟΑΝ αποδεικνύει ότι απαιτείται έτσι δευτερογενής παραγωγή νομοθετικού έργου που θα θέσει όλους τους στόχους εκτός χρονοδιαγραμμάτων. Αυτό, αν θέλετε, υπαγορεύει και την αλλαγή στάσης της Νέας Δημοκρατίας και όχι μόνο. Επισκιάστηκε, κύριε Υπουργέ, σήμερα το νομοσχέδιό σας από δυο - τρία πράγματα. Η επιχείρηση, αν θέλετε, εκμετάλλευσης - εντός ή εκτός εισαγωγικών η λέξη - της εξιχνίασης μιας δολοφονίας, την οποία όλοι καταδικάζουμε με τρόπο απερίφραστο, το ζήτημα του ΧΥΤΑ Φυλής, για το οποίο δεν δώσατε καμμία απάντηση και η τροπολογία Παππά για τις αδειοδοτήσεις των τηλεοπτικών σταθμών επισκιάζουν το νομοσχέδιο. Όσον αφορά στην αλλαγή στάσης, δεν χρειάζεται να λέμε περισσότερα. Το 2020 θα δούμε αν θα επιβεβαιωθεί η στάση της Νέας Δημοκρατίας ή αν θα επιβεβαιωθεί το νομοσχέδιο που σήμερα εισηγείται η Κυβέρνηση. Εν συνεχεία, κύριε Υπουργέ, δεν πήραμε απαντήσεις για τον ΧΥΤΑ Φυλής. Ασκήσατε αντιπολίτευση στην Αντιπολίτευση και μάλιστα, σε έντονο τόνο, λέγοντας ότι σας κατηγορούμε για κάτι που θα συμβεί, σαν να είναι ξένα τα στοιχεία της πρόβλεψης και του προγραμματισμού στην πολιτική διαδικασία. Δηλαδή, τι εννοείτε, κύριε Υπουργέ; Ότι δεν θα παρέλθει το διάστημα των δεκαοκτώ μηνών, που είναι η διάρκεια του ΧΥΤΑ Φυλής ή θα πάψει η Αττική να παράγει απορρίμματα; Παράγει τα μισά απορρίμματα της χώρας. Με δεδομένο αυτό, δεν πρόκειται να συμβεί. Συμβαίνει τώρα και θα κληθούμε να το αντιμετωπίσουμε και θα είναι ίσως ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα των επόμενων δύο ετών. Μας λέτε για ένα εργοστάσιο στο Σχιστό το οποίο βρίσκεται ακόμα και αυτό σε θεωρητικό επίπεδο, δεν έχει προχωρήσει τίποτε άλλο, καμιά χωροθέτηση, καμιά μελέτη, για ένα εργοστάσιο που θα επεξεργάζεται εκατόν ογδόντα χιλιάδες τόνους απορριμμάτων, ελάχιστη ποσότητα, και μας λέτε να μην ανησυχούμε. Ανησυχούμε, κύριε Υπουργέ και προσπαθούμε να εμφυσήσουμε στην Κυβέρνηση έναν προβληματισμό για το μείζον αυτό ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων στο λεκανοπέδιο Αττικής. Είναι υπερβολικοί οι φόβοι μας, όταν στενεύει τόσο πολύ το χρονικό διάστημα που απαιτείται να αντιμετωπιστεί το ζήτημα; Γι' αυτό σας λέμε ότι και το νομοσχέδιο για την ανακύκλωση δεν θα λειτουργήσει και θα τεθεί εκτός χρονοδιαγραμμάτων. Νομίζω ότι είναι ξεκάθαρα αυτά που υποστηρίζουμε. Αν θέλετε τη φιλοδοξία μου, αυτή είναι να επιβεβαιωθείτε εσείς, αλλά δεν το θεωρούμε εφικτό, γι' αυτό καταψηφίζουμε. Και δεν το θεωρούμε εφικτό και στη μεγάλη εικόνα συνολικά της διαχείρισης των απορριμμάτων στην Αττική. Καθυστερείτε δραματικά, καθυστερείτε απελπιστικά, αυτό σας λέμε. Είναι αυτό πολιτική εκμετάλλευση; Εκτός και αν πονηρά σκεπτόμενη η Κυβέρνηση, θεωρεί ότι «θα έρθει η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Νέας Δημοκρατίας σε σύντομο χρονικό διάστημα και αυτή η βραδυφλεγής βόμβα θα σκάσει στα χέρια της». Αν αυτό συμβαίνει και αυτό το στηλιτεύουμε. Θα ήθελα τώρα να αναφερθώ σε ένα ζήτημα που ανέκυψε κατά τη διάρκεια της σημερινής συνεδρίασης, από τη στιγμή που περισσότεροι του ενός συνάδελφοι - για να μη θεωρηθεί προσωπικό - βρήκαν την ευκαιρία να ασκήσουν κριτική στον Κοινοβουλευτικό μας Εκπρόσωπο, τον κ. Τζαβάρα, για ένα σχόλιο που είχε κάνει την ημέρα της δολοφονίας του αείμνηστου Ζαφειρόπουλου. Ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος έχει και την ευρυμάθεια και το κοινοβουλευτικό ήθος και την εμπειρία να μην κατηγορεί κανέναν συνάδελφο προσωπικά για τέτοιου είδους ζητήματα. Όμως κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει όλοι να αποδεχτούμε ότι η φραστική βία είναι γνώρισμα και του Κοινοβουλίου των τελευταίων ετών. Τι θέλετε να σας θυμίσω; Το «προδότες», «γερμανοτσολιάδες», «μεσάζοντες», «ή με τον λαό ή με τους νταβατζήδες» και μυριάδες άλλες εκφράσεις που δηλητηριάζουν την πολιτική ζωή; Έχετε την εντύπωση ότι αυτή η φραστική βία δεν είναι το πρελούδιο μιας ωμής βίας που συνήθως την ακολουθεί είτε με πολιτικές δολοφονίες είτε με δολοφονίες του κοινού ποινικού δικαίου; Ασφαλώς δεν ενοχοποιούμε κανέναν προσωπικά. Όμως όταν δηλητηριάζεται η ατμόσφαιρα, έχετε την εντύπωση ότι δεν έχουμε τέτοια οδυνηρά αποτελέσματα; Δεν συντελούμε όλοι μας; Να σας πω και για τις συνολικές ευθύνες του πολιτικού συστήματος, και τις δικές μας, αν θέλετε, αλλά και όλων των κυβερνήσεων και της σημερινής. Όταν σε τούτη εδώ τη χώρα, την κοιτίδα της δημοκρατίας, σχεδιάζονται δολοφονίες μέσα από σωφρονιστικά καταστήματα, υπάρχουν δολοφόνοι οι οποίοι εκμεταλλεύονται ευεργετήματα νόμων που έχουμε συναποφασίσει ή όχι, αυτά δεν είναι γενικές πολιτικές ευθύνες; Μην προβαίνετε λοιπόν ορισμένοι, αυτοθυματοποιούμενοι, τόσο διασταλτικές ερμηνείες ότι ο κ. Τζαβάρας κατηγόρησε κάποιον συγκεκριμένα. Όμως θεωρώ ότι εφ' όσον καταδικάζουμε όλοι την ωμή βία, πρέπει να καταδικάζουμε και τη φραστική βία που είναι ο προθάλαμος που δηλητηριάζει την ατμόσφαιρα και πολλές φορές οδηγεί σε τέτοια οδυνηρά αποτελέσματα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Γεώργιος Αρβανιτίδης έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, δεν θα δευτερολογήσω. Απλώς, θέλω να εκφράσω την ικανοποίησή μου όσον αφορά τις νομοτεχνικές βελτιώσεις που έκανε ο Υπουργός, για τις οποίες πιστεύω ότι είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Ευχαριστώ.
Ο συνάδελφος κ. Συντυχάκης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να κάνω ορισμένες παρατηρήσεις επί του νομοσχεδίου και για τα όσα ειπώθηκαν. Ο κύριος Υπουργός έθεσε ορισμένα ζητήματα στην τοποθέτησή του, όπου πιο ξεκάθαρα αποτυπώνεται η πρόθεση της Κυβέρνησης για την πλήρη παράδοση της ανακύκλωσης στα μικρά και κυρίως στα μεγάλα συμφέροντα. Ομολόγησε ευθέως ότι με το σχέδιο νόμου ανοίγει πανιά στην επιχειρηματικότητα. Κάπως έτσι το ανέφερε. Γονυπετής, λοιπόν, η Κυβέρνηση εκλιπαρεί το ξένο κεφάλαιο για επενδύσεις στη διαχείριση των απορριμμάτων. Άλλωστε, σε χρόνο πιθανά ανύποπτο είχε πει ο κύριος Υπουργός ότι η εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας είναι τόσο επαρκής που θα μπορούσε να αυξήσει τον ετήσιο κύκλο εργασιών κατά 1.675.000.000 ευρώ. Για ποιον; Για το λαϊκό νοικοκυριό ή για τους μονοπωλιακούς ομίλους; Προφανώς για τους δεύτερους. Στην τοποθέτησή σας, δύο ή τρεις φορές είπατε ότι το σχέδιο νόμου το επικροτούν οι βιομήχανοι, τα συστήματα διαχείρισης και η ΕΕΑΑ. Είστε ειλικρινής. Είναι ένα νομοσχέδιο κατά παραγγελία των μονοπωλιακών ομίλων. Εδώ που τα λέμε, μάλιστα, ο ρόλος των δήμων θα είναι απλώς το προγεφύρωμα επί της ουσίας των επιχειρηματικών ομίλων για τις επιδιώξεις τους και, ταυτόχρονα, ο συνδετικός κρίκος κράτους και ιδιωτών για τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Νομίζω ότι όλα αυτά είναι αποκαλυπτικά και από την άποψη ότι κατά τη διάρκεια της διαβούλευσης, αλλά και κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην επιτροπή, επιλέξατε ως συνομιλητές το βιομηχανικό και εμπορικό κεφάλαιο, τους κατασκευαστικούς ομίλους, ενώ για τα όσα είπαν οι εργαζόμενοι στην ακρόαση των φορέων και για την απειλή που δέχονται από την εργοδοσία για τη δουλειά τους, για τα δικαιώματά τους, δεν κάνατε καμμία απολύτως κουβέντα! Κύριε Υπουργέ, κατηγορείτε τη Νέα Δημοκρατία ότι προωθούσε τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Έτσι ακριβώς είναι. Είναι κατ' εξοχήν κόμμα του κεφαλαίου. Εσείς λέτε ότι προωθείτε τις δημόσιες επενδύσεις. Όχι, κύριε Υπουργέ. Κάνετε ακριβώς το ίδιο που κάνει και η Νέα Δημοκρατία. Οι πάλαι ποτέ καταδικασμένες από τον ΣΥΡΙΖΑ συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα αποτελούν τώρα τον σκληρό πυρήνα της πολιτικής. Υλοποιείτε τις πέντε συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα που πάσχιζαν να προωθήσουν το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, όπως στη Δυτική Μακεδονία, στην Ήπειρο, στις Σέρρες, στην Ηλεία, στην Πελοπόννησο όπου έχει συναφθεί προγραμματική σύμβαση μεταξύ ΦΟΔΣΑ και περιφέρειας. Έχει προκύψει και η έκτη ΣΔΙΤ για τη μονάδα στη Θήβα. Έχει ήδη υπογραφεί. Όσον αφορά την καύση, δεν είπατε κάτι. Εγώ το θέτω και θα σας πω γιατί. Σας λέγαμε στην επιτροπή, αλλά και σήμερα, ότι με το πρόσχημα μίας ψεύτικης επιφύλαξης ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για την καύση των απορριμματογενών καυσίμων, μαζί και των υπολειμμάτων από τις μονάδες επεξεργασίας των σύμμεικτων αποβλήτων. Δεν θα σας πω για την ΑΓΕΤ στον Βόλο. Σας τα είπαμε στην επιτροπή. Ξεμπλοκάρατε την αδειοδότηση που αφορούσε τις λιμενικές εγκαταστάσεις και δίνετε έτσι τη δυνατότητα στην «ΑΓΕΤ Ηρακλής» να καίει, σε πρώτη φάση, διακόσιες χιλιάδες απορριμματογενή καύσιμα και μάλιστα εισαγόμενα από την Ιταλία. Θα σας πω για την τροπολογία για τη βιομάζα - ουσιαστικά πρόκειται για καύση της βιομάζας - , την οποία βέβαια και καταψηφίζουμε. Αποτελεί πρόκληση να προωθείται η ενεργειακή καύση γεωργοκτηνοτροφικών αποβλήτων σε ένα νομοσχέδιο που υποτίθεται ότι προτάσσει και προωθεί την ανακύκλωση, όπως εσείς λέτε. Πράγματι, όπως ομολογείτε στην αιτιολογική έκθεση, οι απαιτούμενες ποσότητες πρώτης ύλης προέρχονται από αγροτικές ή κτηνοτροφικές ή δασικές εκμεταλλεύσεις. Τι κάνετε; Με την υπ' όψιν τροπολογία επιτρέπεται σε περιοχές εκτός Αττικής η εγκατάσταση μονάδων ηλεκτρικής ενέργειας απεριόριστης εγκατεστημένης ισχύος από βιομάζα, βιοαέριο ή βιορευστά. Ο μόνος περιορισμός που τίθεται είναι ότι οι απαιτούμενες ποσότητες πρώτης ύλης πρέπει να προέρχονται από αγροτικές ή κτηνοτροφικές ή δασικές εκμεταλλεύσεις που βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη των τριάντα χιλιομέτρων. Πρόκειται για μια έκταση δύο χιλιάδων οκτακοσίων είκοσι έξι τετραγωνικών χιλιομέτρων, μεγαλύτερη και από αυτήν του Νομού Ηρακλείου που είναι δύο χιλιάδες εξακόσια σαράντα ένα τετραγωνικά χιλιόμετρα. Δηλαδή οι επιχειρηματικοί όμιλοι θα τρίβουν τα χέρια τους. Όταν αποκαλύπταμε με συγκεκριμένες αναφορές ότι και μέσα από το συγκεκριμένο νομοσχέδιο για την ανακύκλωση ο στόχος της Κυβέρνησης είναι να προωθήσει την καύση, ο κύριος Υπουργός έλεγε: «Όχι, δεν είναι έτσι. Είναι ψέματα». Με τη συγκεκριμένη τροπολογία επιβεβαιώνεται ότι πρόκειται για μια καραμπινάτη αλήθεια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε, να χρησιμοποιήσω λίγο χρόνο παραπάνω, γιατί εδώ είναι τροπολογίες, είναι πάρα πολλά ζητήματα. Αντιλαμβάνεστε τώρα ότι σε πέντε λεπτά δεν μπορούν να ειπωθούν όλα αυτά τα ζητήματα. Μιλήσατε για τα αντικίνητρα ως μέτρο πίεσης για την εφαρμογή της πολιτικής σας. Ας δούμε, λοιπόν, το ζήτημα της πλαστικής σακούλας. Ενσωματώνετε οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και επιβάλλετε ένα χαράτσι στην πλαστική σακούλα, για να τροφοδοτούνται και τα έσοδα του ΕΟΑΝ με αυτόν τον τρόπο. Το ΚΚΕ δεν είναι ούτε υπέρ της πλαστικής σακούλας, αλλά ούτε και θα συνηγορήσει στη λογική των αντικινήτρων, δηλαδή στο χαράτσωμα του λαϊκού νοικοκυριού για την εξάλειψη της πλαστικής σακούλας προκειμένου να προωθήσετε άλλη επιλογή, πανάκριβη, της μιας χρήσης τις βιοδιασπώμενες σακούλες. Υπάρχουν, λοιπόν, πολλοί τρόποι να ξεπεραστεί αυτό. Σας κάναμε συγκεκριμένη πρόταση, σε σχέση με το παραδοσιακό διχτάκι, το οποίο μπορεί να παρέχεται δωρεάν σε σημεία πώλησης των προϊόντων. Δεν είπατε τίποτα. Τι κάνετε με αυτόν τον τρόπο; Αθωώνετε την καταστροφική για πολλά θαλάσσια είδη δράση του εφοπλιστικού κεφαλαίου. Βγαίνει ο κ. Ξυδάκης και λέει: «Να τολμήσει η Αριστερά να το εφαρμόσει». Σιγά μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου από αριστεροσύνη! Τι κάνετε με αυτόν τον τρόπο; Στην ουσία αθωώνετε, απαλλάσσετε το εφοπλιστικό κεφάλαιο, διότι η θάλασσα δεν καταστρέφεται μόνο από τις πλαστικές σακούλες. Αναδείξτε το γεγονός ότι το εφοπλιστικό κεφάλαιο δρα ασύδοτα και ρυπαίνει το θαλάσσιο περιβάλλον, όπως και οι βιομηχανίες ρυπαίνουν το επίγειο περιβάλλον. Το ΚΚΕ ανέπτυξε την άποψή του σε σχέση με τα ζητήματα της ανακύκλωσης. Να πω μόνο ότι σε σχέση με την τροπολογία που κατέθεσε το ΚΚΕ, σχετικά με την επαναφορά ταχυδρομικής ατέλειας επαρχιακού Τύπου, ο κύριος Υπουργός δεν βρήκε να πει απολύτως τίποτα. Με το που τελείωσε την τοποθέτησή του, εγώ τον βρήκα τον Υπουργό, ο οποίος είπε: «Δεν μας το επιτρέπει ο ΟΟΣΑ». Δεν το επιτρέπει δηλαδή η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ. Με αυτόν τον τρόπο δικαιολόγησε την άρνηση της επαναφοράς της ταχυδρομικής ατέλειας, ένα πολύ σοβαρό ζήτημα, και νομίζουμε ότι ουσιαστικά υποτάσσεται με αυτόν τον τρόπο στα κελεύσματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ, στο όνομα δήθεν της ενίσχυσης του υγιούς ανταγωνισμού και ανάπτυξης της υγιούς επιχειρηματικότητας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Στην πραγματικότητα η Κυβέρνηση διατήρησε την ταχυδρομική έκπτωση μόνο για τις νομαρχιακές και τοπικές εφημερίδες. Γιατί; Για να εξυπηρετήσει τις καταχωρίσεις του δημοσίου και οργανισμών του ευρύτερου δημόσιου τομέα. Πρόκειται για μια άδικη και επιλεκτική ρύθμιση. Είναι καταστροφική για πολλές περιφερειακές και τοπικές εφημερίδες.
Ολοκληρώστε παρακαλώ, κύριε συνάδελφε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Σε σχέση με την τροπολογία για το Πάρκο Τρίτση, θα συμφωνήσουμε να πληρωθούν οι εισφορές και τα δεδουλευμένα. Όμως να πούμε ότι είναι ένα πάρκο χιλίων διακοσίων στρεμμάτων με τρεις εργαζόμενους. Αντιλαμβάνεστε ότι δεν μπορούν ούτε να λειτουργήσουν, ούτε να συντηρήσουν, ούτε και να φυλάξουν το πάρκο, άρα χρειάζεται πρόσληψη μόνιμου προσωπικού με πλήρη εργασιακά δικαιώματα. Ψηφίζουμε «παρών» για τη στελέχωση του ΕΚΠΑΑ, γιατί είμαστε αντίθετοι αφ' ενός στην κινητικότητα, αλλά από την άλλη θεωρούμε ότι υπάρχει αυτή η αναγκαιότητα για το προσωπικό, που κατά την άποψή μας θα έπρεπε να ήταν με πρόσληψη για μόνιμη και σταθερή δουλειά. Αυτά ήθελα να σας πω και σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Σας ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Λαζαρίδης έχει τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Όπως είπα προηγουμένως και στην πρωτολογία μου, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες είμαστε θετικοί, γιατί το νομοσχέδιο σαφώς είναι θετικό, όπως είπαμε και στις επιτροπές και όπως τοποθετήθηκαν και οι φορείς. Εκείνο που ήθελα να πω, μετά την ανάλυση της τροπολογίας από πλευράς του Υπουργού κ. Παππά, είναι ότι ειπώθηκαν κάποια σχόλια από την Αντιπολίτευση και συγκεκριμένα από έναν συνάδελφο, ότι επιτέλους πρέπει να μπει κάποια τάξη στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο μετά από χρόνια κ.λπ. και πράγματι εξεπλάγην ακούγοντας αυτό το πράγμα. Για είκοσι πέντε χρόνια αυτή η Κυβέρνηση κυβερνούσε και δεν έβαζε σε τάξη το ραδιοτηλεοπτικό τοπίο; Πραγματικά, κύριοι συνάδελφοι, εξεπλάγην. Αντιθέτως, αυτή η Κυβέρνηση εδώ και δύο, δυόμισι χρόνια προσπαθεί να βάλει σε τάξη το ραδιοτηλεοπτικό τοπίο και αυτοί οι οποίοι εμποδίζουν είναι τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αλλά και της Ελάσσονος Αντιπολίτευσης, τα δύο κόμματα τα οποία κυβερνούσαν επί τόσα χρόνια τον τόπο και τελευταία συγκυβερνούσαν κιόλας, ήταν και συνέταιροι. Αυτοί εμπόδιζαν. Και τελευταία προέβαλαν πολλά εμπόδια. Μάλιστα, να μην ξεχνάμε ότι εμπόδιζαν και τη σύσταση του ΕΣΡ και το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε αντισυνταγματική ακριβώς αυτή την παρεμπόδιση σύστασης του ΕΣΡ. Κάτι άλλο που θα ήθελα να πω είναι το εξής. Πρόσφατα, πριν από μερικές μέρες κατέθεσε η γραμματέας του Χριστοφοράκου. Τι είπε; Σημεία και τέρατα για τα δύο κόμματα που κυβερνούσαν και συγκυβερνούσαν στο τέλος. Μέχρι και προικιά για το σπίτι τους είχε φροντίσει ο Χριστοφοράκος να τους εξασφαλίσει, πέρα από το τι έδινε στα δύο κόμματα. Έδινε - λέει -2% στο κόμμα που κυβερνούσε, για να του εξασφαλίζει δουλειές και 2% έδινε σε αυτό που ήταν στην Αντιπολίτευση, για να μην παραπονιέται. Δηλαδή τόσο ωραία τακτοποιημένα τα είχαν! Και είπε πάρα πολλά, δεν θέλω να αναφέρω ονόματα, τα έγραψαν οι εφημερίδες. Και εγώ ρωτάω τώρα. Με εξέπληξε το γεγονός ότι ο Τύπος, τα Μέσα, που κανονικά θα έπρεπε να βοούσαν όλες αυτές τις μέρες, τηρούν σιγή ιχθύος. Γιατί άραγε; Μα, γιατί τόσα χρόνια τους φρόντιζαν, τους χάιδευαν, τους εξασφάλιζαν με τα θαλασσοδάνεια κ.λπ., που έχουμε πει τόσες φορές. Μεθαύριο, την Παρασκευή θα συζητήσουμε την ερώτηση που κατέθεσε ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Βέβαια προβλέπεται άλλη μια πανωλεθρία για την Αξιωματική Αντιπολίτευση και για τον Αρχηγό της. Θα γίνει - λέει - συζήτηση για την αύξηση της εγκληματικότητας, γιατί - λέει - είχαμε αύξηση της εγκληματικότητας. Εδώ έχω κάποια στοιχεία από την ΕΛΑΣ και την Europol και αξίζει να τα δούμε. Ανθρωποκτονίες: Το 2008 ήταν εκατόν τριάντα εννέα. Το 2012 ήταν εκατόν εξήντα πέντε. Το 2016 ήταν ογδόντα μία. Να το επαναλάβω. Το 2012 ήταν εκατόν εξήντα πέντε οι ανθρωποκτονίες και το 2016 ήταν ογδόντα μία. Ληστείες: Το 2008 ήταν τρεις χιλιάδες διακόσιες ενενήντα τρεις. Το 2012 ήταν πέντε χιλιάδες εννιακόσιες ενενήντα δύο. Το 2016 ήταν τέσσερις χιλιάδες επτακόσιες τριάντα οχτώ. Κλοπές: Το 2008 έγιναν εξήντα επτά χιλιάδες τριακόσιες, το 2012 ογδόντα επτά χιλιάδες εννιακόσιες δώδεκα και το 2016 εβδομήντα πέντε χιλιάδες ογδόντα τρεις. Βιασμοί: Το 2008 έγιναν διακόσιοι τριάντα δύο, το 2012 εκατόν εξήντα επτά και το 2016 εκατόν πενήντα πέντε. Τράφικινγκ: Το 2008 είχαμε τριακόσια ογδόντα έξι, το 2012 πεντακόσια ενενήντα εννέα και το 2016 εκατόν εβδομήντα πέντε. Από πού έχουμε αύξηση της εγκληματικότητας; Αντιθέτως, έχουμε μείωση της εγκληματικότητας κι όχι μόνο μείωση, αλλά έχει ανέβει και η αποτελεσματικότητα της αστυνομίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Βλέπουμε πως ό,τι εγκλήματα είχαμε, ειδικά πρόσφατα, τα οποία απασχόλησαν την κοινή γνώμη - τελειώνω σε λιγότερο από ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε - , όλα αυτά εξιχνιάστηκαν σε πολύ λίγο χρόνο και συνελήφθησαν και οι δράστες. Είχαμε τελευταία και εξιχνίαση στην υπόθεση του μακαρίτη Ζαφειρόπουλου, όπου εδώ για άλλη μια φορά η Αξιωματική Αντιπολίτευση ανέβασε τους τόνους και βιάστηκε αμέσως να χρωματίσει πολιτικά το έγκλημα, ενώ δεν είχε καμμία σχέση. Επρόκειτο για έγκλημα του κοινού Ποινικού Δικαίου, παρά το γεγονός ότι προσπάθησαν να το εκμεταλλευτούν κι αυτό πολιτικά. Έλεος! Και η Αντιπολίτευση πρέπει να έχει κάποιο συγκεκριμένο πλαίσιο, να έχει κάποια συγκεκριμένα όρια. Εμείς το στηρίζουμε, όπως είπαμε κι όπως είπα και στην αρχή της τοποθέτησής μου, το νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε κι εμείς, κύριε συνάδελφε. Πάντως, επιτρέψτε μου με όλο τον σεβασμό που σας έχω προσωπικά, κύριε συνάδελφε - και το ξέρετε - , να κάνω μια παρατήρηση ως Προεδρεύων. Η δευτερολογία σας ήταν η μισή για τον Χριστοφοράκο και η άλλη μισή για την εγκληματικότητα. Κάποια στιγμή πρέπει να δείχνουμε…
Να σας απαντήσω από το μικρόφωνο, κύριε Πρόεδρε.
Δεν είναι θέμα να μου απαντήσετε, διότι…
Όχι, θα σας απαντήσω από το μικρόφωνο, διότι από μικροφώνου μου κάνατε την παρατήρηση. Καταγράφεται η παρατήρησή σας και θα πρέπει να καταγραφεί και η δική μου απάντηση.
Ξέρετε ότι ο Προεδρεύων δεν είναι τροχονόμος. Δεν δίνει απλώς τον λόγο. Εγώ δεν διανοήθηκα ποτέ μου ούτε πρόκειται να το κάνω, εάν ξεφεύγει από το θέμα ένας ομιλητής, να τον διακόπτω. Αλλά θέλω ιδιαίτερα να ασχοληθείτε και λίγο με το θέμα.
Βεβαίως. Θα σας απαντήσω. Κύριε Πρόεδρε, το πρωί ο Προεδρεύων - και εγώ τον σεβάστηκα τον κύριο Πρόεδρο, αλλά βλέπω ότι συνεχίζεται και τώρα - δεν έκανε κανένα σχόλιο σε Βουλευτές της Αντιπολίτευσης, οι οποίοι χρησιμοποιήσαν τα δύο τρίτα του χρόνου τους για να αντιπολιτευτούν την Κυβέρνηση και να αναπτύσσουν εδώ…
Αυτό πρέπει να κάνουν. Μην μπερδεύεστε.
Βεβαίως. Εγώ δεν τους κατηγόρησα. Κι εγώ δεν έχω δικαίωμα να απαντήσω σ' αυτά τα σχόλια που έκαναν οι συνάδελφοι; Έχω και δικαίωμα να πω, απευθυνόμενος στον Προεδρεύοντα, ότι, εάν εμένα με παρατηρεί, γιατί μίλησα το πρωί για τις τράπεζες, το θέμα αυτό το είχε ανοίξει ο συνάδελφος, ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας. Κι εγώ απήντησα…
Εγώ;
Βεβαίως. Μιλήσατε για capital control.
Εσείς αναφερθήκατε στις τράπεζες.
Εσείς μιλήσατε για capital control το πρωί, κάνατε μια σύγκριση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος με την Ευρώπη κι εγώ σας είπα να μην κάνετε συγκρίσεις, γιατί καμμία ευρωπαϊκή χώρα δεν έκλεισε τρεις τράπεζες. Εσείς τις κλείσατε τις τράπεζες. Αυτό ενοχλεί, σαφώς. Η πραγματικότητα ενοχλεί.
Μην επαναλαμβάνουμε τώρα την πρωινή συζήτηση. Να είμαστε συνεννοημένοι.
Και τώρα, βεβαίως, έκανα μια αναφορά, γιατί και ο κύριος συνάδελφος και μίλησε νωρίτερα για…
Κύριε συνάδελφε, εν πάση περιπτώσει, δεν θα ξανακάνατε την αναφορά τώρα. Και δεν είναι θέμα συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης.
Όχι. Δεν θα με σχολιάζετε…
Ξέρετε ότι εάν ο Προεδρεύων εφαρμόσει τον Κανονισμό, τότε δεν πρέπει να ξεφεύγετε απ' το θέμα.
Δεν μπορεί να υπάρχει λογοκρισία.
Ποτέ δεν έχει γίνει αυτό, διότι συνήθως, όλοι το καταλαβαίνουμε…
Και θα ξεκινήσετε από εμένα τη λογοκρισία;
Αφήστε με να σας πω, κύριε συνάδελφε. Συνήθως, στη Βουλή συμβαίνει να γίνονται παρεκκλίσεις από το θέμα και να αναφέρονται και τρέχοντα ζητήματα. Όταν, όμως, μία ομιλία ενός συναδέλφου εξ ολοκλήρου δεν περιλαμβάνει το θέμα και αναφέρεται σε άλλα θέματα, έχει υποχρέωση ο Προεδρεύων με όλο τον σεβασμό - και το έκανα με όλον τον σεβασμό - να σας κάνει αυτήν την παρατήρηση. Σε τι ενοχληθήκατε, δεν μπορώ να καταλάβω.
Κι εγώ σας απαντώ με σεβασμό, κύριε Πρόεδρε, και σας λέω ότι εδώ είμαστε Βουλευτές και ασκούμε πολιτική. Στην πρωτολογία μου, βεβαίως, τοποθετήθηκα για το νομοσχέδιο, κύριε Πρόεδρε.
Σύμφωνοι, απλώς, κύριε συνάδελφε, δεν καταργούμε τον Κανονισμό.
Έχω δικαίωμα να δώσω πολιτικές απαντήσεις.
Ο Κανονισμός δεν καταργείται. Παρεκκλίσεις υπάρχουν, αλλά δεν τον καταργούμε.
Από εμένα καταργείται ο Κανονισμός, κύριε Πρόεδρε; Εγώ απαντώ.
Ο κ. Σαρίδης έχει τον λόγο. Κύριε Σαρίδη, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, μου είχατε πει ότι θα μου δίνατε τον λόγο.
Είπαμε στο τέλος των αγορητών, κύριε συνάδελφε. Ο κ. Σαρίδης έχει μείνει και ο κ. Αμυράς.
Μια μικρή παρέμβαση δύο λεπτών ζήτησα.
Κύριε Σαρίδη, επιτρέπετε στον κ. Ξυδάκη να κάνει μια παρέμβαση;
Βεβαίως.
Κύριε Ξυδάκη, έχετε τον λόγο, παρακαλώ, για ένα λεπτό.
Δεν θέλω να δευτερολογήσω. Θέλω να σχολιάσω την παρέμβαση του εισηγητή κ. Μπουκώρου. Ξαναγυρνάμε σε ένα θέμα το οποίο είχε κλείσει εκείνη τη βραδιά. Δεν πρέπει να ξαναγυρίσουμε. Τελεί εν αδίκω η Αντιπολίτευση.
Δεν ήσασταν εδώ, κύριε Ξυδάκη;
Βεβαίως. Επειδή ήμουν εδώ και εγώ το χειρίστηκα, σας λέω: Μην επανέρχεστε. Μην μιλάτε για φραστική βία ως πρελούδιο άλλων πράξεων. Αυτά είναι θεωρία.
Συγγνώμη, ποιος το επανέφερε το θέμα; Δεν το επανέφερε ο κ. Τριανταφυλλίδης;
Σας παρακαλώ, κύριε Τσιάρα. Σας παρακαλώ! Ήταν λάθος. Ήταν ατόπημα αυτό που είπε ο κ. Τζαβάρας. Τον τιμώ και τον υπολήπτομαι. Ήταν λάθος τραγικό. Και γι' αυτό με μεγάλη μετριοπάθεια και με μεγάλη σοβαρότητα χειριστήκαμε εκείνη τη βραδιά την παρέμβασή του.
Με οξύτητα το έκανα εγώ;
Σας παρακαλώ. Δυο λεπτά.
Κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορεί να γίνει έτσι ο διάλογος. Κύριε Μπουκώρο, θα σας δώσω τον λόγο για ένα λεπτό μετά. Παρακαλώ αφήστε τον κ. Ξυδάκη να πει αυτό που θέλει. Ευχαριστώ πολύ.
Ήταν λάθος, ήταν τουλάχιστον μια υπερερμηνεία. Δυστυχώς, επειδή βλέπω συνεχώς τον λόγο της Αντιπολίτευσης περί εκρήξεως της ανομίας και περί μίας καταστάσεως η οποία ξεφεύγει από οποιαδήποτε πραγματικότητα, θέλω να πω κάτι. Ο κ. Λαζαρίδης προηγουμένως προσκόμισε κάποια στοιχεία. Τα έχετε μελετήσει;
Βεβαίως.
Από το 2010 έως σήμερα έχουν υποδιπλασιαστεί οι εγκληματικές πράξεις. Εγώ θα πάω ένα βήμα παραπέρα. Δεν λέω ότι, αν υποδιπλασιάστηκαν οι ανθρωποκτονίες, έγινε ξαφνικά παράδεισος η Ελλάδα. Μπορεί να έχουμε άλλες μορφές βίαιων συμπεριφορών, απειλών, λόγων να φοβάται ο κόσμος, αλλά αυτή η διαρκής δημαγωγική επίκληση κλίματος ανομίας από την Αξιωματική Αντιπολίτευση και μέρος της ελάσσονος αντιπολίτευσης, δεν ερείδεται σε κανένα στοιχείο, δεν ερείδεται σε πραγματικά περιστατικά και αυτό το οποίο γίνεται είναι μια διαρκής τροφοδότηση νοσηρής φοβίας στον πληθυσμό. Τροφοδοτείτε τον φόβο και τους μπαμπούλες, τα φαντάσματα. Δεν κάνετε πολιτική έτσι και δεν προσφέρετε καμμία υπηρεσία στον ελληνικό λαό και την κοινωνία. Σας παρακαλούμε να κατεβάσετε τους τόνους, όπως συμφωνήσαμε, να παραμείνουν χαμηλά από την πρώτη στιγμή. Σας παρακαλώ, μην το τραβάτε!
Κύριε Ξυδάκη, σας ευχαριστούμε. Νομίζω ότι είπατε αυτό που θέλατε να πείτε. Θα κατεβούν οι τόνοι. Να είστε βέβαιος. Κύριε Μπουκώρο, όσο πιο σύντομα μπορείτε. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ τον λόγο για ένα λεπτό. Ειλικρινά για ένα λεπτό. Θεωρώ ότι προσέγγισα το όλο ζήτημα, επειδή αρκετοί συνάδελφοι έθεσαν το ζήτημα και επανέφεραν την υπόθεση την οποία ο κ. Ξυδάκης, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, υποστήριξε ότι έπρεπε να έχει κλείσει. Δεν την επαναφέραμε εμείς, κύριε Ξυδάκη, αλλά νομίζω ότι κι εσείς συμφωνείτε ότι η φραστική βία και αυτό το δηλητήριο στην πολιτική ατμόσφαιρα δεν έχει προσφέρει τίποτα καλό. Και γι' αυτό δεν είμαστε υπεύθυνοι εμείς ως παράταξη, κύριε Ξυδάκη. Είναι υπερβολικό, κύριε Πρόεδρε, να μας κατηγορούν εκπρόσωποι πολιτικών παρατάξεων που όλα τα προηγούμενα χρόνια χρησιμοποίησαν μια συγκεκριμένη τακτική και μια φρασεολογία και να μας ζητούν ηπιότητα αντιπολίτευσης. Είναι υπερβολικό! Όλοι γνωριζόμαστε.
Ευχαριστώ. Κύριε Σαρίδη, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Η Ένωση Κεντρώων έχει τοποθετηθεί ότι θα ψηφίσει «παρών» επί της αρχής στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Θα στηρίξει όλα τα άρθρα εκείνα τα οποία ανοίγουν δρόμους για το μέλλον και θα δώσει την ανοχή της στα περισσότερα άρθρα του νομοσχεδίου ψηφίζοντας «παρών», την ανοχή για να δούμε την εξέλιξη και τη χρησιμότητα αυτών. Θα εξαντλήσω τη δευτερολογία μου, λοιπόν, με τον σχολιασμό των πέντε υπουργικών τροπολογιών που εντάχθηκαν στο υπό ψήφιση νομοσχέδιο. Θα ξεκινήσω από την τροπολογία με γενικό αριθμό 1323 του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής με την οποία ο αρμόδιος Υπουργός ο κ. Παππάς εισηγείται την τροποποίηση του ν.4339/2015 σχετικά με τη διαδικασία αδειοδότησης των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών. Αντιλαμβάνομαι πως και οι είκοσι τροποποιήσεις που περιέχει αυτή η τροπολογία προτάθηκε από την ίδια την Ανεξάρτητη Αρχή, από το ίδιο το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Αν αυτό ισχύει, τότε με δεδομένο αυτό, πως δηλαδή η Βουλή καλείται να δείξει εμπιστοσύνη σε μια ανεξάρτητη αρχή η οποία εξαιτίας ακριβώς του τρόπου που συγκροτήθηκε χαίρει ήδη - τουλάχιστον θεωρητικά - της εμπιστοσύνης όλων μας, δεν μπορούμε παρά να αντιμετωπίσουμε με θετική προαίρεση και υποστηρικτική διάθεση την εν λόγω τροπολογία. Δεν διαφωνούμε σε καμμία συγκεκριμένη διάταξη. Θα ψηφίσουμε, όμως, «παρών», γιατί από τη μία πλευρά επιθυμούμε να μπει μια τάξη στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο, αλλά από την άλλη θέλουμε να καταδείξουμε την απογοήτευσή μας για το πόσο δύσκολο αποδεικνύεται πως είναι αυτό με την ευθύνη να βαραίνει αποκλειστικά το εγχώριο πολιτικό σύστημα. Είναι αλήθεια πως η συγκρότηση και λειτουργία του ΕΣΡ αποτέλεσε αντικείμενο μικροκομματικής εκμετάλλευσης και αιτία σφοδρών παραπολιτικών συγκρούσεων, δημιουργώντας την εντύπωση πως στη χώρα μας μαίνεται ένας αμείλικτος πόλεμος, πως συγκρούονται μεταξύ τους ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα, αδιαφορώντας για την ποιότητα της ενημέρωσης των πολιτών. Αυτό είναι μία πληγή της δημοκρατίας μας. Υπεύθυνοι πολίτες μπορεί να είναι μόνο οι ενημερωμένοι πολίτες. Και για να μπορούν να ενημερωθούν υπεύθυνα οι πολίτες, πρέπει να μπει μια τάξη στα κανάλια. Θα το πετύχει αυτό η συγκεκριμένη τροπολογία; Με την ψήφο όσων τη στηρίξουν και με την ανοχή της Ένωσης Κεντρώων η ευθύνη που συνοδεύει τις προτάσεις του ΕΣΡ μεταφέρεται σήμερα σε εμάς στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Είμαστε συνυπεύθυνοι στην προσπάθεια να εξασφαλίσουμε στους Έλληνες την ποιότητα στην ενημέρωση που τους αξίζει. Αυτό θα πρέπει να μας υποχρεώνει να συνεργαζόμαστε και όχι να ανταλλάσσουμε χαρακτηρισμούς και ειρωνείες, όπως ακούστηκαν σε αυτήν εδώ την Αίθουσα με δεδομένη τη συγκεκριμένη τροπολογία. Προχωρώ στον σχολιασμό των υπολοίπων τροπολογιών. Στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1321, που αφορά την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας σε αγροτική γη υψηλής παραγωγικότητας με αξιοποίηση βιομάζας, βιοαερίου, θα ψηφίσουμε «παρών», περιμένοντας με αγωνία να δούμε την εξέλιξη αυτής της πολύ σημαντικής προσπάθειας δηλώνοντας πάντα έτοιμοι να παρέμβουμε ασκώντας κοινοβουλευτικό έλεγχο, όποτε αυτό κρίνουμε ότι θα είναι χρήσιμο. Δεν θα καταψηφίσουμε ούτε την τροπολογία με γενικό αριθμό 1322, που ρυθμίζει ζητήματα που αφορούν τους εργαζόμενους στον φορέα διαχείρισης του Μητροπολιτικού Πάρκου «Αντώνης Τρίτσης». Θα δώσουμε ανοχή. Θα ψηφίσουμε κι εδώ «παρών», αλλά σας ενημερώνω πως σύντομα θα σας ζητήσουμε, κύριε Υπουργέ, να έρθετε να μας πείτε τις λεπτομέρειες, σε ποια κατάσταση δηλαδή βρίσκεται σήμερα το πάρκο Τρίτση και αν έχουν βελτιωθεί τα πράγματα. Τότε θα μάθουμε αν πράξαμε ορθά που δίνουμε ανοχή, κάτι που, σύμφωνα πάντα με την αντίληψη της Ένωσης Κεντρώων, μας καθιστά κι εμάς συνυπεύθυνους. Στην Ένωση Κεντρώων έχουμε την πλήρη επίγνωση των ευθυνών μας και το θάρρος να τις αναλαμβάνουμε. Όσον αφορά τις άλλες δύο τροπολογίες, την τροπολογία με γενικό αριθμό 1324 και την τροπολογία με γενικό αριθμό 1326, η μια με το πρώτο της άρθρο τροποποιεί τον ν.4280/2014, ώστε να παραταθεί έως τον Αύγουστο του 2018 η λειτουργία των κατασκηνώσεων που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις της δασικής περιβαλλοντολογικής και πολεοδομικής νομοθεσίας, ενώ με το δεύτερο άρθρο δίνει παράταση μέχρι τις 11 του ερχόμενου Δεκέμβρη των προθεσμιών για την επεξεργασία των αντιρρήσεων για την κύρωση των δασικών χαρτών και η άλλη, η τροπολογία με γενικό αριθμό 1326 τροποποιεί διατάξεις του σχετικού προεδρικού διατάγματος 325 σχετικά με την οργάνωση και λειτουργία του ΕΚΠΑΑ και επιχειρεί να λύσει προβλήματα υποστελέχωσης με διάφορους τρόπους. Και για αυτές τις δύο τροπολογίες η Ένωση Κεντρώων είναι θετική. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο κ. Αμυράς έχει τον λόγο.
Δεν θα μιλήσω, κύριε Πρόεδρε.
Εντάξει, κύριε Αμυρά. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα απαντήσω μόνο σε ζητήματα που μπήκαν από τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους και από τις δευτερομιλίες. Δεν θα διευκρινίσω ζητήματα, δεν θέλω να μιλήσω πολύ.
Κύριε Υπουργέ, να σας ρωτήσω, πόσο χρόνο θέλετε;
Πέντε λεπτά δώστε μου.
Εντάξει, κύριε Υπουργέ.
Θέλω να ξεκινήσω με το τι είναι τελικά συνδικαλισμός. Πρέπει να το ξεκαθαρίσουμε. Προφανώς δεν έχει κανένα κακό ο συνδικαλισμός και η εκπροσώπηση σωματείων και εργατικών δικαιωμάτων. Ο συνδικαλισμός, όμως, - αναφέρθηκα προηγουμένως - είναι το να χρησιμοποιήσετε τα επιχειρήματα τα οποία δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα, για να δημιουργήσετε μια εντύπωση, λαϊκίζοντας πιθανά ή φωνάζοντας δυνατά ή δημιουργώντας μια θεατρικότητα στην επιχειρηματολογία σας, χωρίς να αναφέρεστε στο νομοσχέδιο. Αυτό έκανε ο κ. Σκρέκας, σε αυτό αναφέρομαι και, αν έρθει, θα το πω και παρόντος αυτού. Είπατε, παραδείγματος χάριν, ότι χάθηκαν τρία χρόνια. Εγώ περιέγραψα ότι στα τρία χρόνια έγινε νέος εθνικός σχεδιασμός, γιατί ήταν εκτός οδηγίας, όλοι οι περιφερειακοί σχεδιασμοί με τα ΦΕΚ τους και τις στρατηγικές μελέτες περιβαλλοντικών περιπτώσεων, εντάχθηκαν τουλάχιστον δέκα έργα ήδη σε δημόσια χρηματοδότηση, βγήκαν υπουργικές αποφάσεις για τα πράσινα σημεία, έχει γίνει ο νόμος της ανακύκλωσης. Δεν τα λες και λίγα για τρία χρόνια, όταν τα προηγούμενα χρόνια είχαμε μόνον πρόστιμα και χωματερές. Όμως, κύριε Κεφαλογιάννη, εγώ ήθελα ειλικρινά, και με την επιστημονική μου γνώση, αν θέλετε, να σας πω ότι κάνατε ένα τεράστιο λάθος. Είπατε - και πρέπει να το προσέξετε και ως κόμμα αυτό, το λέω πολιτικά - ότι το νομοσχέδιο αυτό αναφέρεται στο 20% των απορριμμάτων. Είναι πολύ μεγάλο λάθος. Η οδηγία 2008/1998/ΕΕ έχει ξεκαθαρίσει ότι υπάρχει ιεραρχία στη διαχείριση απορριμμάτων με προτεραιότητα στην επαναχρησιμοποίηση και την ανακύκλωση. Η υποχρέωση του 50% ανακύκλωση με διαλογή στην πηγή και η ανάκτηση είναι ευρωπαϊκό πλαίσιο. Δεν αναφερόμαστε επ' ουδενί στο 20%. Αναφερόμαστε σε ένα ποσοστό που, με βάση τον εθνικό σχεδιασμό, μπορεί να είναι και 70% και αυτός πρέπει να είναι ο στόχος της κοινωνίας μας. Εάν εσείς υποχωρείτε τόσο πολύ στους στόχους της ανακύκλωσης, στο τέλος θα επικυρώσετε ότι καλά κάνουμε και θάβουμε το 80%. Προσέξτε αυτό το μεγάλο τεχνικό και πολιτικό λάθος, το οποίο έχετε κάνει. Ρωτήσατε, όμως, εάν κάναμε κάτι για την εισφοροδιαφυγή. Πρέπει, πράγματι, να απαντήσουμε. Κοιτάξτε. Το Εθνικό Μητρώο Παραγωγών, το οποίο έχουμε κάνει, είχε πεντακόσιες νέες εγγραφές παραγωγών που δεν ήταν εγγεγραμμένοι και το έκανε αυτή η Κυβέρνηση πριν ακόμα νομοθετηθεί η υποχρέωση της αναγραφής του μητρώου στα φορολογικά έγγραφα που το κάνουμε τώρα, πριν ακόμα νομοθετηθούν οι υποχρεώσεις στους διακινητές, που δεν μπορούν να διακινούν, εάν κάποιος δεν είναι στο μητρώο. Με αυτήν την Κυβέρνηση τον τελευταίο χρόνο έχουμε πεντακόσιες εγγραφές στο ΕΜΠΑ, για να μην πω τις είκοσι τέσσερις χιλιάδες εγγραφές στο ηλεκτρονικό μητρώο αποβλήτων, που πλέον ελέγχουμε τις ροές αποβλήτων, κάτι που δεν γινόταν στο παρελθόν, γιατί καταγράφονται πλέον όλες οι ροές αποβλήτων. Να μην αναφερθώ στο 13% αύξηση ανακύκλωσης το 2016, συμφωνώντας ότι πρέπει να αναρτηθούν προφανώς δημόσια και οι εκθέσεις που ήδη έχουν εγκριθεί στο διοικητικό συμβούλιο. Να πω και κάτι ακόμα. Μας κατηγορήσατε ότι δεν λέμε τι γίνεται ο πόρος πλαστικής σακούλας. Εγώ θα σας παραπέμψω σε ΦΕΚ. Δηλαδή, εάν δεν έχετε διαβάσει το σχετικό ΦΕΚ του σημερινού νομοσχεδίου, το οποίο βγήκε τον Αύγουστο, δεν μπορώ εγώ να κάνω τον έξυπνο ή να σας πω κάτι παραπάνω. Δεν μπορώ να πω κάτι διαφορετικό. Σας λέω, λοιπόν, ότι στο άρθρο 3α του ΦΕΚ, που βγήκε για την ΚΥΑ της πλαστικής σακούλας φέτος τον Αύγουστο, λέει ότι όλοι οι πόροι πηγαίνουν για την προώθηση, τη δωρεάν διάθεση και την πριμοδότηση επαναχρησιμοποιούμενης σακούλας ή μέσου αποθήκευσης, που μπορεί να είναι και το διχτάκι που είπε προηγουμένως ο κ. Συντυχάκης. Το λέμε ρητά σε ΦΕΚ δημοσιευμένο. Μην αναρωτιέστε και με ρωτάτε ποιος θα είναι...
Πώς υπολογίζετε τους πόρους;
Σας παρακαλώ, κύριε Κεφαλογιάννη, δεν σας διέκοψα. Ρωτήσατε και με έναν θεατρικό τρόπο γιατί δεν λέει το Υπουργείο τι θα γίνει ο πόρος πλαστικής σακούλας. Είναι γραμμένο σε ΦΕΚ. Και προφανώς ο προϋπολογισμός είναι από 40 έως 50 εκατομμύρια, παρ' ότι, όμως, δεν γνωρίζουμε ακόμα πόσοι πολίτες θα αποτραπούν από τη χρήση της σακούλας, διότι εμάς ο στόχος μας είναι να είναι μηδέν, κύριε Κεφαλογιάννη. Ο δικός σας πείτε μας ποιος είναι. Εμείς ξέρουμε ποιος είναι ο στόχος μας. Η ανακύκλωση και το περιβάλλον είναι ο δικός μας στόχος. Τώρα από εκεί και μετά, όμως, ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω ποιος σας έκανε παρατήρηση και αλλάξατε θέση. Εάν πάλι κάποιος αντιπρόεδρος, σκιώδης πρόεδρος που κυκλοφορεί στα γραφεία σας - από το ΛΑΟΣ, αν δεν κάνω λάθος - σας τράβηξε το αυτί και πάλι αλλάξατε θέση, δεν είναι συνεπές για ένα κόμμα που θέλει να γίνει κυβέρνηση, που τάχατες λέει ότι θα είναι κυβέρνηση μετά από τρία χρόνια να αλλάζει θέση μέσα σε μια εβδομάδα μέσα στο Κοινοβούλιο. Εσείς, όμως, ανακαλύψατε ένα απίθανο σενάριο, αυτό που ζήσατε εσείς εκπαιδευμένοι στις σακούλες στους δρόμους και στα σκουπίδια, για να κατηγορήσετε την Κυβέρνηση και να δικαιολογήσετε ότι γι' αυτόν τον λόγο δεν ψηφίζετε τον νόμο της ανακύκλωσης. Για την ανακύκλωση θα μας πείτε τι θέση παίρνετε; Για ένα υποθετικό σενάριο, που δεν στηρίζεται πουθενά, διότι εμείς λύνουμε το πρόβλημα και της Αττικής, σας απάντησα στην τοποθέτησή μου. Εσείς εξακολουθείτε να ανακυκλώνετε ένα σενάριο. Μας είπε ο κ. Μπουκώρος ότι διαφωνεί με την ορολογία «μεσάζοντα» για το κόμμα σας. Συγγνώμη, αλλά γιατί ακόμα το κόμμα σας δεν έχει απαντήσει για την εμπλοκή του κ. Αυγενάκη, Γραμματέα της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος μπορεί να λειτούργησε και ως μεσάζοντας σε ένα εγκληματικό κύκλωμα εξυπηρέτησης ποινικών; Πείτε μου γιατί δεν πήρατε θέση ακόμα.
Με τα πληρωμένα όπλα ασχολείστε;
Μήπως για τον ίδιο λόγο που δεν πήρατε θέση για τη δωρεάν χρηματοδότηση της «SIEMENS» προς τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, για τον ίδιο λόγο. Φαίνεται ότι έχετε μια επιλεκτική σχέση με τη νομιμότητα. Αυτό κάνετε. Τη μια εβδομάδα το ένα, την άλλη εβδομάδα το άλλο. Δεν έχει καμμία σημασία. Εντυπώσεις να δημιουργούνται και κάποιοι δικοί μας καναλάρχες να παίζουν τις ειδήσεις που μας ενδιαφέρουν. Τώρα από εκεί και μετά ο κ. Δανέλλης είχε δίκιο. Μεταφέρουμε την ευθύνη στα συστήματα. Πράγματι, αυτοί που διαχειρίζονται τον δημόσιο κοινωνικό πόρο της ανακύκλωσης πρέπει να είναι υπεύθυνοι και για την απόδοση στον βαθμό των συμβολαίων που έχουν. Δεν υπάρχει, όμως, επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού, ιδιαίτερα από τη λειτουργία του ΕΟΑΝ και από το νέο οργανόγραμμα. Αντιθέτως, εμείς δημιουργούμε κριτήρια για την πλήρωση των θέσεων, δηλαδή από το μητρώο στελεχών θα πληρωθούν οι θέσεις και θα πληρωθούν με βάση τα κριτήρια του μητρώου στελεχών. Αλίμονο, κάποιος είπε με τι κριτήρια θα γίνει κάποιος πρόεδρος ή διευθύνων σύμβουλος. Και βέβαια, από εκεί και μετά ο ΕΟΑΝ έπρεπε να ενισχυθεί στο κομμάτι του ελεγκτικού μηχανισμού και των ΟΤΑ. Θέλετε ή όχι να ενισχυθεί σε αυτούς τους δύο τομείς; Αυτά τα δύο θέλουμε να ενισχύσουμε μόνο. Το υπόλοιπο οργανόγραμμα παραμένει σχεδόν το ίδιο. Τώρα όσον αφορά αυτά που έβαλε ο κ. Θεοχαρόπουλος. Η επισήμανση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής λέει ότι θα μπορούσε να γεμίσει προβληματισμούς η δυνατότητα να επιλυθεί με υπουργική απόφαση περαιτέρω διευκρίνιση του θέματος της πλαστικής σακούλας. Δεν υπάρχει, όμως, τέτοιο ζήτημα, διότι ήδη η υπουργική απόφαση έχει δημοσιευτεί για την πλαστική σακούλα και το γνωρίζετε. Είναι αυτή η οποία ανέφερα προηγουμένως και στον κ. Κεφαλογιάννη. Υπάρχουν, όμως, δείκτες αξιολόγησης των ΣΣΕΔ και αυτά είναι τα σχέδια τους και ο ετήσιος απολογισμός, γιατί αναφερθήκατε σε αυτά. Θα υπάρχει αλγόριθμος για να μην υπάρχει υποκειμενισμός στη διατύπωση του προστίμου κι αυτό είναι υποχρέωσή μας. Και εδώ θα ήθελα να πω αν υπάρχουν τελικά πολλές ΚΥΑ ή όχι, γιατί το βάλατε πολλές φορές. Κοιτάξτε, το να υπάρχει υπουργική απόφαση, για να οριστούν τα μέλη της επιτροπής διαβούλευσης που προβλέπεται στο νομοσχέδιο, δεν είναι μία ΚΥΑ, η οποία - αν θέλετε - παραπέμπει σε υπουργική απόφαση κάτι σημαντικό. Όπως επίσης και η συγκρότηση του ΔΣ του ΕΟΑΝ, όταν στέλνουν τους εκπροσώπους στους φορείς. Είναι τελείως πρακτικές υπουργικές αποφάσεις που δεν αναστέλλουν επ' ουδενί τη λειτουργία της ανακύκλωσης. Όπως και ο καθορισμός αμοιβών, για παράδειγμα, του διοικητικού συμβουλίου του ΕΟΑΝ. Δεν είναι ζητήματα, δηλαδή, τα οποία επηρεάζουν το νομοσχέδιο και την ανακύκλωση ή, αν θέλετε, η εφαρμογή προτύπων διαχείρισης στον Ελληνικό Οργανισμό Τυποποίησης. Αυτές είναι υπουργικές αποφάσεις. Ας μην κοροϊδευόμαστε, κύριοι συνάδελφοι, κανένα ουσιαστικό θέμα της ανακύκλωσης δεν παραπέμπεται σε ΚΥΑ. Όσον αφορά για το προεδρικό διάταγμα, είναι στην πιθανότητα που επιλέξουμε να αλλάξουμε οργανωτική διάρθρωση και συγκρότηση οργάνων στο ΕΟΑΝ. Άρα, για τα υπηρεσιακά ζητήματα το στέλνουμε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ως οφείλουμε και δεν το αποφασίζουμε με υπουργική απόφαση. Άρα, δεν αναστέλλεται, δεν καθυστερεί επ' ουδενί η λειτουργία - αν θέλετε - της ανακύκλωσης από τις υπουργικές αποφάσεις ή από την προχειρότητα νομοσχεδίου, όπως κάποιος κατέθεσε. Υπάρχει, όμως, άλλη οπτική, κύριε Θεοχαρόπουλε - και θέλω να το πω - στη διαχείριση των απορριμμάτων. Η τομή που ζητήσατε είναι το εθνικό σχέδιο διαχείρισης και η πράξη υπουργικού συμβουλίου 2015. Εκεί είναι οι αλλαγές οι μεγάλες, που είναι πολύ πιο μπροστά κι από την ευρωπαϊκή στρατηγική, ως οφείλαμε ως χώρα να βάλουμε τον πήχη πιο ψηλά. Αυτή είναι η αλλαγή που κάνουμε που δεν τολμούσαν να κάνουν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Κι από εκεί και μετά εγώ θέλω να συμφωνήσω ότι το κρίσιμο, κύριε Ξυδάκη, είναι το θέμα του οργανικού και η στρατηγική μας για το οργανικό. Έχουμε βάλει στους χώρους συνάθροισης κοινού και στα καράβια και στα λιμάνια την υποχρεωτική ανακύκλωση στα καθαρά ρεύματα, που το προτείνατε κι εσείς, και, βέβαια, είναι πάρα πολύ σημαντικό το εθνικό σχέδιο διαχείρισης επικινδύνων αποβλήτων - το ανέφερε, αν δεν κάνω λάθος και ο κ. Συρμαλένιος, το αναφέρατε κι εσείς - διότι και το υπόλειμμα της αμμοβολής, αλλά και τα επικίνδυνα, τα οποία διαπιστώσατε εσείς ότι μειώνονται - επί της ουσίας πεντακόσιοι πενήντα χιλιάδες τόνοι εσωτερικά απόβλητα επικίνδυνα έχει η χώρα μας - είναι ένα από τα κομμάτια του προστίμου που πληρώνει η χώρα μας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και είναι εκεί που πρέπει και ο ιδιωτικός τομέας να αναλάβει τις πρωτοβουλίες για τις μονάδες διαχείρισης των επικινδύνων τους. Εμείς έχουμε δώσει περιθώριο μέχρι τέλους του χρόνου στις επιχειρήσεις που παράγουν επικίνδυνα. Δεν μπορούν να μην αναλάβουν την ευθύνη του παραγωγού, διότι εμείς δεν θα κάνουμε τώρα πια τα στραβά μάτια, όπως γινόταν τα προηγούμενα χρόνια κι επιβάρυνε και την επιχειρηματικότητα. Υπάρχουν πράγματι έλεγχοι στα συστήματα, γιατί ρωτήσατε γι' αυτό. Υπήρχαν ήδη παλαιότεροι έλεγχοι που είχαν οδηγήσει και σε πρόταση διακοπής λειτουργίας συστήματος. Έχουμε ήδη ολοκληρωμένους δύο ελέγχους. Έχουμε ήδη, όμως, παραγγείλει ελέγχους και σε όλα τα υπόλοιπα συστήματα, γιατί θέλω να είμαστε συνεπείς και με την κριτική η οποία μας γίνεται για το καλύτερο αποτέλεσμα. Όμως, εγώ θέλω να πω στον κ. Συντυχάκη ότι δεν υπάρχει κανένα θέμα ΣΔΙΤ στη Θήβα. Δεν ξέρω από πού το μάθατε, αλλά μάλλον είχατε λάθος πληροφόρηση. Όπως επίσης ότι αυτή η Κυβέρνηση απαγόρευσε τη χρηματοδότηση από τον πόρο ανακύκλωσης του RDF, άρα δεν χρηματοδοτείται η καύση από την ανακύκλωση. Το διαχωρίσαμε. Επίσης, όσον αφορά την βιομάζα και τα βιορευστά - για να καταλάβουμε κάτι, γιατί μάλλον δεν καταλάβατε - εμείς περιορίσαμε τις εξαιρέσεις που είχε μέχρι τώρα η νομοθεσία. Δεν επιτρέψαμε. Περιορίζουμε εξαιρέσεις. Δηλαδή, υπήρχαν παραθυράκια για να χωροθετούνται οπουδήποτε, χωρίς άδεια λειτουργίας και χωρίς έλεγχο από το δημόσιο, μονάδες βιορευστών και βιομάζας. Δικός σας Βουλευτής μού έχει ζητήσει να κάνω αυτήν την παρέμβαση για την Αιτωλοακαρνανία. Άρα, είναι προς όφελος και της δικής σας πρότασης. Θέλω να το διερευνήσετε. Περιορίζουμε, λοιπόν, τη δυνατότητα αγροτική γη να τροποποιείται σε βιοτεχνική ή ενεργειακή γη ή χώρος υποδοχής, διότι δεν πρέπει παρά μόνο να ανταποκρίνεται στις τοπικές μονάδες. Κι ελέγξτε το παρακαλώ, διότι πρόσφατα το Υπουργείο Περιβάλλοντος σε επίσκεψή του και στη Δυτική Ελλάδα δεσμεύτηκε για να περιορίσει αυτήν την χωρίς κανόνες και χωρίς έλεγχο χωροθέτηση μονάδων βιορευστών σε όλη την Ελλάδα, παραθυράκι που αφέθηκε από προηγούμενες κυβερνήσεις. Περιορίζουμε εξαιρέσεις, λοιπόν, κύριε Συντυχάκη και το έχει ζητήσει και συνάδελφός σας από την Αιτωλοακαρνανία. Επίσης, θέλω να πω ότι το νομοσχέδιο αυτό δεν είναι μονοπωλιακό. Το να επιτρέπεται το «ανακυκλώνω» στην πηγή της Πάτρας μια ΚΟΙΝΣΕΠ με έναν εργαζόμενο να κάνει σωστά ανακύκλωση δεν είναι μονοπωλιακή πολιτική. Το να έχουν - το έχω επαναλάβει - μια μονάδα δύο εργαζομένων που, για παράδειγμα, στους Ταγαράδες διαχωρίζουν πλαστικό Θεσσαλονίκης και το δίνουν στη βιομηχανία δεν είναι μονοπώλιο. Το να έχουν τρεις χημικοί μηχανικοί μια μονάδα αξιοποίησης ενέργειας στη βιομηχανική περιοχή Ηρακλείου δεν είναι μονοπωλιακό. Το να είναι τέσσερις αγελαδοτρόφοι στην Κορώνεια της Θεσσαλονίκης και να έχουν την κοπριά τους και να την κάνουν ενέργεια δεν είναι μονοπωλιακό. Αυτά εσείς νομίζετε ότι είναι μονοπωλιακά; Μάλλον έχετε κάνει κάποιο μεγάλο λάθος στην πολιτική σας θεώρηση και σας καλούμε να βρούμε μια λύση προς όφελος της εργασίας και της μικρής και μεσαίας επαγγελματικής δραστηριότητας. Τέλος, νομίζω ότι απάντησα σε όσα τουλάχιστον πρόλαβα να σημειώσω, ξεκαθαρίζοντας ότι, για εμάς, το ζήτημα είναι να βρούμε έναν κοινό δρόμο για την ανακύκλωση. Όμως, θα μου επιτρέψετε να πω κάτι που περιμένει η Δημοκρατική Συμπαράταξη και για την τροπολογία του κ. Παππά. Δύο ζητήματα υπάρχουν, τα οποία έχουν μπει κατά την άποψή σας. Το ένα είναι το «πόθεν έσχες» και το άλλο είναι η εγγυητική συμμετοχής. Πολύ απλά να σας πω ότι από κάποια έρευνα που κάναμε και με στοιχεία που μου έδωσε ο συνάδελφος Υπουργός υπάρχουν δύο έλεγχοι του «πόθεν έσχες» στην υφιστάμενη πλέον νομοθεσία. Το ένα είναι όσον αφορά την κάλυψη του μετοχικού κεφαλαίου, διότι είναι προϋπόθεση στη συμμετοχή στον διαγωνισμό. Αυτό προβλέπεται στο άρθρο 6 του ν. 4339. Το δεύτερο είναι ότι μετά την ανακήρυξη υπερθεματιστή για την κάλυψη του ποσού της προσφοράς, στο άρθρο 13, εφαρμόζεται για δεύτερη φορά το «πόθεν έσχες», όπως προβλέπει και η νομοθεσία, γιατί δεν μπορείς να προβλέψεις υποθετικό «πόθεν έσχες» επί γενικής ερωτήσεως. Το ένα είναι, λοιπόν, για το μετοχικό κεφάλαιο και το δεύτερο είναι για την προσφορά του υπερθεματιστή. Άρα, διπλά καλύπτεται το θέμα του «πόθεν έσχες». Αυτή είναι και η πρόταση του ΕΣΡ εξάλλου. Τέλος, όσον αφορά την εγγυητική, ο νόμος εξουσιοδοτεί την προκήρυξη να βάλει τις προϋποθέσεις συμμετοχής, άρα και την εγγυητική συμμετοχής. Στο άρθρο 11, λοιπόν, δίνουν τη δυνατότητα στο ΕΣΡ να βάλει την εγγυητική συμμετοχής στις προϋποθέσεις της διακήρυξης και του διαγωνισμού. Προβλέπεται και αυτό στο νόμο και υφίσταται το άρθρο 11 του ν.4339. Άρα, και τα δύο ζητήματα που ζητήσατε, επειδή το ζητήσαμε και με τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, διερεύνησε το αρμόδιο Υπουργείο ότι αναταποκρίνεται στις κατευθύνσεις που έχει ήδη ο νόμος και δεν περιορίζεται επ' ουδενί το ζήτημα της ευρύτερης αποδοχής της τροπολογίας που βάλαμε σήμερα. Τέλος, κλείνω με τους δασικούς χάρτες. Κύριε Πρόεδρε, συγχωρήστε με, αλλά υπάρχει ένα δημοσίευμα που μπορεί να παραπλανήσει τον κόσμο. Δεν δίνεται καμμία παράταση με τη σημερινή τροπολογία στην ανάρτηση δασικών χαρτών, που τελείωσε στις 25 Σεπτεμβρίου, και κακώς, κατά την άποψή μου, η Δημοκρατική Συμπαράταξη τότε το αιτήθηκε. Επειδή μου ζητήσατε να απαντήσω γιατί αρνηθήκαμε αυτή την τροπολογία, το έκανα στο νομοσχέδιο της δόμησης. Θα το ξαναπώ σήμερα. Να σας πω ένα παράδειγμα. Ζητάτε, παραδείγματος χάριν, να υπάρχει παράταση δασικών χαρτών για κάτι που έχει κλείσει, η ανάρτησή τους, δηλαδή, στις 25 Σεπτεμβρίου. Καταλαβαίνετε ότι δεν μπορεί να γίνει παράταση για κάτι που έχει σταματήσει. Δεύτερον, αν το κάνουμε, δεν θα έχουμε κύρωση δασικών χαρτών και δεν θα ξεκινήσει η διαδικασία έκδοσης αδειών δόμησης, οι βεβαιώσεις επί τοπογραφικού των μηχανικών για να μην πηγαίνουν κάποιοι δασαρχεία. Δεν θα ξεκολλήσει η αναπτυξιακή διαδικασία. Τρίτον, το ζητάτε γιατί τάχατε οι δήμοι δεν έχουν στείλει στοιχεία. Το γράφετε στην τροπολογία σας. Ανακοίνωσα ήδη ότι και οι εκατόν είκοσι δήμοι που εντάσσονται στους πρώτους δασικούς χάρτες έστειλαν στοιχεία. Άρα, εφόσον δόθηκαν οκτώμισι μήνες, με προσωπική ενημέρωση όλων των παραγωγών αγροτών με sms από τον Ιούνιο, με οκτώμισι μήνες παράταση της ανάρτησης, να δοθεί παράταση για κάτι που καθυστερεί την ανάπτυξη; Τι δίνουμε σήμερα; Δεν δίνουμε παράταση στην ανάρτηση δασικών χαρτών, γιατί γράφτηκε σε ένα site και μπορεί κάποιοι να παραπλανηθούν. Δίνουμε παράταση ενός μήνα στις υπηρεσίες για να αξιολογήσουν και να εξετάσουν τις αιτήσεις, ώστε η μερική κύρωση που θα γίνει να είναι πλήρης. Διότι θέλουμε μέχρι τέλος του χρόνου η χώρα μας να έχει για πρώτη φορά το 35% της έκτασής της κυρωμένο σε χάρτη, πλην προφανώς των αντιρρήσεων που θέλουν εξάμηνη εξέταση. Άρα, ο ένας μήνας που δίνουμε παράταση σήμερα αφορά μόνο την εξέταση των πρόδηλων σφαλμάτων, των λαθών της διοίκησης και των αιτήσεων εξαγοράς που γίνονται για τους αγρότες, για να εξασφαλιστούν οι επιδοτήσεις τους, που εμείς το δημιουργήσαμε ως θεσμικό πλαίσιο. Αυτό θα δώσει τη δυνατότητα μέχρι το τέλος του Δεκεμβρίου να έχουν τελειώσει όλες οι διαδικασίες εντός των υπηρεσιών. Δεν μπορεί ο πολίτης πλέον για τις ήδη αναρτημένες περιοχές να υποβάλλει αντίρρηση. Έχει κλείσει 25 Σεπτέμβρη. Ξεκινήσαμε ήδη αυτή την εβδομάδα. Σηκώθηκαν νέες περιοχές, νέοι χάρτες αρχίζουν να εξετάζονται. Εδώ τώρα στρέφεται το ενδιαφέρον μας, στις νέες περιοχές. Άρα, δεν υπήρχε καμμία σκοπιμότητα ούτε κανένας δήμος το ήθελε. Δεν υπήρχε λόγος για εκείνη την τροπολογία που υποβάλατε, πέρα του ότι έχει λήξει από 25 Σεπτέμβρη. Ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για να απαντήσω στον Υπουργό ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Δεν έχω πάρει τη δευτερολογία μου εξάλλου. Θα είμαι πολύ σύντομος.
Έχουμε ολοκληρώσει και μπαίνουμε στην ψηφοφορία. Εν πάση περιπτώσει, έχετε τον λόγο.
Ήμουν πολύ προσεκτικός στην τοποθέτησή μου. Όταν σας μίλησα για το 20%, κύριε Υπουργέ, αναφέρθηκα στο ότι τα υλικά συσκευασίας - μάλιστα, χρησιμοποίησα πληροφορίες που έρχονται από το δικό σας Υπουργείο - αφορούν κυρίως επτακόσιες πενήντα χιλιάδες τόνους σε σύνολο 5,7 εκατομμυρίων τόνων, που αφορά το σύνολο των αστικών αποβλήτων. Γι' αυτό είπα ότι στην ουσία το νομοσχέδιο αφορά μόνο το 20%. Δεν αναφέρθηκα καθόλου στο οργανικό ή στο ζυμώσιμο κλάσμα. Σας έθεσα, βέβαια, και μία σειρά από ερωτήματα, στα οποία, βεβαίως, δεν έλαβα απάντηση. Για παράδειγμα, για τη θέση σας για τα εργοστάσια μηχανικής και βιολογικής επεξεργασίας των αποβλήτων ή για τα εργοστάσια ενεργειακής αξιοποίησης των αποβλήτων. Βεβαίως, δεν έλαβα καμμία απάντηση όσον αφορά τον σχεδιασμό διαχείρισης των αποβλήτων στην Αττική, που, όπως όλοι γνωρίζουμε σε αυτή την Αίθουσα, αφορά το 50% των απορριμμάτων. Καμμία, βεβαίως, απάντηση δεν έλαβα από εσάς για τις καταγγελίες που υπάρχουν στην ΕΟΑΝ ήδη από το 2012-2013 και επόμενα έτη, όπου, δυστυχώς, καθυστερούν οι διαδικασίες. Όπως σας είπα προηγουμένως, δεν αφορά την στελέχωση ή την υποστελέχωση του συγκεκριμένου φορέα, αλλά αφορά την κακή λειτουργία του συγκεκριμένου. Επίσης, όσον αφορά το ΦΕΚ το οποίο επικαλείστε, που αναφέρεται στο πώς θα διαχειριστείτε σαν Υπουργείο τα χρήματα που θα προέλθουν από τις πλαστικές σακούλες, δυστυχώς, η απάντησή σας μου επιβεβαίωσε τους χειρότερούς μου φόβους ότι δυστυχώς, δεν υπάρχει κανένα σχέδιο. Μου επιβεβαιώσατε μεν το ύψος του ποσού, ότι μπορεί να είναι μεταξύ 40-50 εκατομμυρίων, αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει κανένας σχεδιασμός. Η επίκληση του ΦΕΚ από μόνη της δεν δείχνει ότι υπάρχει κάποιος σχεδιασμός. Και κλείνω με μία φράση. Μπήκατε στον πειρασμό, κύριε Υπουργέ, και λυπάμαι που το κάνατε αυτό, και αναφερθήκατε σε θέματα άσχετα για το νομοσχέδιο, που τουλάχιστον εγώ προσωπικά, αλλά νομίζω και κανένας από την παράταξη δεν τα έθιξε. Αναφερθήκατε στα δημοσιεύματα μιας κυριακάτικης εφημερίδας. Δυστυχώς, μέχρι πρότινος ξέραμε ότι ο κ. Βαξεβάνης εμφανιζόταν ως, σχεδόν, εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα διαπιστώσαμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται ως εκπρόσωπος Τύπου του κ. Βαξεβάνη.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Παρ' ότι, προφανώς, εγώ δεν μπορώ να σας αλλάξω άποψη και θεωρώ ότι έχω απαντήσει για όλα τα ζητήματα που βάλατε και, προφανώς, επειδή τα υπόλοιπα θέματα έχουν μπει και από τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο, τον κ. Τζανακόπουλο, για την εμπλοκή του κ. Αυγενάκη, αλλά πάλι δεν πήρατε θέση ακόμα και τώρα, γιατί δεν τολμάτε να πάρετε θέση, το καλύτερο θα ήταν, αφού μας κατηγορήσατε για εκπρόσωπο Τύπου του κ. Βαξεβάνη, να μας πείτε και τι έχει κάνει ο κ. Αυγενάκης. Δεν πήρατε θέση ούτε γι' αυτό, ούτε για τη «SIEMENS». Ωραία. Εγώ, λοιπόν, θα τα αφήσω αυτά για την Παρασκευή. Επειδή, όμως, οφείλω κοινοβουλευτικά να απαντήσω για τις τροπολογίες - γι' αυτό πήρα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε - θέλω να πω ότι η μία τροπολογία, έτσι κι αλλιώς, που αφορά τα θέματα επαρχιακού Τύπου είναι αρμοδιότητα του κ. Παππά και δεν μπορώ να την κάνω εγώ αποδεκτή. Αν θέλει, να επανέλθει το Κομμουνιστικό Κόμμα, ο κ. Συντυχάκης, σε άλλη διαδικασία. Είπε κι ο ίδιος για μία συνομιλία ιδιωτική που είχε με τον Υπουργό. Θέλω να αναφερθώ στην τροπολογία του κ. Λαζαρίδη που αφορά τα θέματα των ζώων και τους χώρους φιλοξενίας των ζώων συντροφιάς ή των αδέσποτων. Υπάρχει και μία άλλη πρόταση τροπολογίας. Έχω ζητήσει αυτή η πρόταση να έρθει σε επόμενο νομοσχέδιο που θα είναι για τις περιοχές NATURA. Εκεί θα παρακαλούσα να δούμε και το δικό σας θέμα, γιατί αφορά τη Γενική Διεύθυνση Πολεοδομίας και άλλα ζητήματα που δεν άπτονται των δικών μου αρμοδιοτήτων. Δεσμεύομαι, λοιπόν, ότι θα εξετάσουμε τη δική σας πρόταση γιατί αφορά ένα σημαντικό θέμα που μπορεί να λύσει ζητήματα χώρων φιλοξενίας ζώων συντροφιάς. Να το δούμε μαζί με τον χώρο φιλοξενίας αδέσποτων ζώων. Είναι μια ρύθμιση που πρέπει να γίνει, αλλά να την δούμε με βάση και τη γνώμη της υπηρεσίας. Δεν προλαβαίνω σήμερα να έχω την κατάλληλη επεξεργασία. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου του νομοσχεδίου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Τροποποίηση του ν.2939/2001 για την εναλλακτική διαχείριση των συσκευασιών και άλλων προϊόντων, προσαρμογή στην Οδηγία 2015/720/ΕΕ, ρύθμιση θεμάτων του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης και άλλες διατάξεις». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Τροποποίηση του ν.2939/2001 για την εναλλακτική διαχείριση των συσκευασιών και άλλων προϊόντων, προσαρμογή στην Οδηγία 2015/720/ΕΕ, ρύθμιση θεμάτων του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης και άλλες διατάξεις», έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση των άρθρων και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 3 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 5 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 5 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 6, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 6 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 7, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 7 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 8, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 8 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 9 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 9 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 10 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 10 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 11 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 11 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 12 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 12 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 13 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 13 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 14 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 14 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 15 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 15 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 16 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 16 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 17 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 17 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 18 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 18 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 19, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 19 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 20, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 20 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 21 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 21 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 22 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 22 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 23, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 23 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 24 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 24 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 25 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 25 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1321 και ειδικό 156 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
H Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1321 και ειδικό156 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1322 και ειδικό 157 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1322 και ειδικό157 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1323 και ειδικό 158 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1323 και ειδικό 158 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1324 και ειδικό 159 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1324 και ειδικό 159 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδια άρθρα. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1326 και ειδικό 161 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1326 και ειδικό αριθμό 161 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Τροποποίηση του ν.2939/2001 για την εναλλακτική διαχείριση των συσκευασιών και άλλων προϊόντων, προσαρμογή στην Οδηγία 2015/720/ΕΕ, ρύθμιση θεμάτων του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων. Προχωρούμε στην ψήφιση του νομοσχεδίου και στο σύνολο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Η Χρυσή Αυγή είναι απούσα.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Τροποποίηση του ν.2939/2001 για την εναλλακτική διαχείριση των συσκευασιών και άλλων προϊόντων, προσαρμογή στην Οδηγία 2015/720/ΕΕ, ρύθμιση θεμάτων του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 18.00΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Πέμπτη 2 Νοεμβρίου 2017 και ώρα 9.30΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.