Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister,op 12 juli 2017 werd een gedragscode afgesloten tussen de banken en de zelfstandige bankagenten. De gedragscode werd ondertekend door Febelfin, bzb en Fedafin en had tot doel de relaties tussen de banken en de zelfstandige bankagenten te verbeteren. Het gaat dan bijvoorbeeld over een reeks afspraken rond handelshuurovereenkomsten, herstructureringen en informatieverstrekking.
Mevrouw Depraetere, de gedragscode is sinds haar invoering op 1 januari 2018 nooit geëvalueerd. Om zo'n evaluatie mogelijk te maken moest er een evaluatiecommissie komen, zoals ook bepaald in de gedragscode. Daarom is de evaluatiecommissie opgericht, die momenteel een intern reglement opstelt. Vervolgens zal worden toegezien op de naleving en de interpretatie van de gedragscode. De evaluatie van de code zal in een tweede fase worden uitgevoerd. De initiële bedoeling van de gedragscode was de relatie tussen de bank en de zelfstandige bankagenten te formaliseren, ter bescherming van de agent. Aangezien we nog helemaal aan het begin staan van het implementatieproces van de evaluatiecommissie, beschik ik niet over alle nodige informatie om te garanderen dat de gedragscode op correcte wijze aan die doelstelling beantwoordt.
Dank u wel, mijnheer de minister, voor uw antwoord. Ik krijg geregeld – en steeds vaker – het signaal dat de zelfstandige bankagenten in een heel moeilijke machtsverhouding zitten en dat de gedragscode niet altijd voor voldoende bescherming zorgt. Het is goed dat u bezig bent met een evaluatie, zodat we dit verder kunnen opvolgen.
Vraag nr. 55021382C van de heer Joris Vandenbroucke wordt omgezet in een schriftelijke vraag.
Ook al is er in België geen prijscontrole, het blijft belangrijk de sector te sensibiliseren om tot meer transparantie te komen en om ervoor te zorgen dat er bij de plaatsing van dergelijke producten beter rekening wordt gehouden met de behoeften van de klant. Dergelijke sensibiliseringscampagnes staan momenteel echter niet op de agenda. Er zijn wel acties op touw gezet door de FSMA, in het kader van haar toezicht en de mededelingen die zij publiceert, om het belang van kostentransparantie te benadrukken en om erover te waken dat verzekeringsdistributeurs hun klanten producten aanbieden die zijn afgestemd op hun verlangens en behoeften. Op Europees niveau werkt de Europese Autoriteit voor Verzekeringen en Bedrijfspensioenen aan de tenuitvoerlegging van de regels voor product governance. Deze regels, die voortvloeien uit de Europese richtlijn betreffende verzekeringsdistributie, hebben tot doel de belangen van de consumenten nog beter te beschermen. Op dit ogenblik zijn er geen andere wetgevende initiatieven. De vraag zal verder worden onderzocht, voor er eventueel een wetgevend initiatief zal worden genomen.
Mijnheer de minister, ik dank u voor uw verhelderend antwoord.
Mijnheer de minister, vanochtend hebben wij in deze commissie een resolutie goedgekeurd inzake het recht vergeten te worden. Als die binnenkort ook in de plenaire vergadering wordt goedgekeurd, zal die zeker bij u terechtkomen. Daarin wordt de federale regering gevraagd een aantal zaken te onderzoeken. Een daarvan is de meldingsplicht bij het recht vergeten te worden. Nu is daar heel vaak onduidelijkheid over. Dat bleek ook uit de vele adviezen die aan bod gekomen zijn naar aanleiding van de resolutie. De verzekeraar mag bijvoorbeeld geen rekening meer houden met een aantal aandoeningen eens de termijn verstreken is, maar die vraagt toch nog geregeld informatie op. Zelfs nog binnen de termijn wordt er vaak gevraagd naar bijkomende medische informatie die in feite niet nodig is, of waarvan het niet verplicht is die mee te delen aan de verzekeraar. Daar is wat discussie over. In het slechtste geval zorgt die praktijk ervoor dat iemand zijn verzekering geweigerd ziet, of dat zijn premie een stuk stijgt. Dat zijn praktijken die voor mensen die ziek geweest zijn absoluut niet rechtvaardig zijn. Ik vraag mij af of de regeling inzake de meldingsplicht voldoende duidelijk is. Ter zake is een amendement op onze resolutie goedgekeurd om dat te onderzoeken, maar misschien bent u daar al mee bezig, of hebt u daar al zicht op? Dan zou het natuurlijk een stuk sneller kunnen gaan. Is er geen betere invulling mogelijk om ervoor te zorgen dat er effectief geen bijkomende informatie meer nodig is, eens de termijn voorbij is en eens iemand behandeld en genezen verklaard is? Mijn tweede vraag ligt in dezelfde lijn. Na de periode van 10 jaar hoeft men geen rekening meer te houden met een risicobeoordeling. De wet spreekt echter niet in termen van een recht op het wissen van de gegevens of een beperking van de meldingsplicht. In Frankrijk, bijvoorbeeld, is dat wel zo. Daar gelden andere regels. Het is er een stuk strikter geregeld. Mijnheer de minister, wat is uw visie daarover? Hebt u dat al laten onderzoeken?
Mevrouw Depraetere, de mededelingsplicht is een beschermende maatregel voor de kandidaat-verzekeringsnemer. Op die manier wordt vermeden dat een kandidaat-verzekeringsnemer onterecht bepaalde medische antecedenten niet zou melden aan de verzekeraar die wel hadden moeten worden gemeld. In dat geval zou de kandidaat-verzekeringsnemer zich blootstellen aan de gevolgen van het verzwijgen of onjuist meedelen van gegevens, met name een wijziging of de nietigheid van de overeenkomst. Om de kandidaat-verzekeringsnemer daartegen te beschermen, legt de wetgeving de verantwoordelijkheid om met bepaalde medische antecedenten geen rekening te houden bij de verzekeraar. Het lijkt mij dus niet wenselijk om de mededelingsplicht af te schaffen. De verwerking van de medische gegevens na een periode van tien jaar, of in voorkomend geval de verkorte termijn, heeft als doel dat de verzekeraar zelf kan beoordelen met welke medische antecedenten er geen rekening mag worden gehouden. De mededelingsplicht beschermt op die manier namelijk de kandidaat-verzekeringsnemer. Ik heb geen zicht op de visie van de Gegevensbeschermingsautoriteit daaromtrent. Zowel de FOD Economie als de ombudsman van de verzekeringen zijn niet op de hoogte van klachten.
Mijnheer de minister, bedankt voor uw antwoord. In de goedgekeurde resolutie staat de duidelijke vraag van deze commissie, en van het Parlement, om mensen nog beter te beschermen. Dat zal dan misschien niet via de mededelingsplicht gebeuren, maar er zijn zeker nog andere manieren om dat recht nog uit te breiden en beter te verankeren. Die resolutie zal zeker nog bij u terechtkomen.
Monsieur le ministre, les habitants de ma commune, Morlanwelz, sont inquiets, mais ils sont aussi en colère. Il y a quelques années, Belfius a fermé son agence à Carnières. Après cette fermeture, il n’y avait plus aucune agence bancaire, ni de bancontact dans cette localité de 8 000 habitants où j’habite et qui appartient à l’entité communale de Morlanwelz. Aujourd’hui, on apprend l’intention de Belfius de fermer également son agence bancaire de Morlanwelz, à partir du 15 novembre, pour cause de rationalisation des coûts. Je trouvais déjà grave de fermer une agence dans une localité de 8 000 personnes (Carnières). Mais maintenant, il s’agit d’une commune en totalisant 20 000! Est-ce vraiment trop peu pour maintenir une agence? Combien en faut-il: 50 000, 100 000? Il y a quelques semaines, vous avez répondu à mon collègue Roberto D’Amico, ici présent, que les citoyens devaient continuer à pouvoir profiter de la proximité des services bancaires. Je ne crois pas que fermer des agences en garantisse la proximité. Ce serait choquant s'il s'agissait de la fermeture d'une banque privée, mais ce l’est encore plus venant d’une banque détenue à 100 % par l’État. Cette banque appartient au peuple, qui a d’ailleurs payé chèrement la sauvegarde de cette banque lors de la crise bancaire de 2008. Monsieur le ministre, le gouvernement auquel vous appartenez représente l’actionnaire de la banque Belfius, son décideur. Ma question est donc simple: empêcherez-vous la fermeture de l’agence Belfius à Morlanwelz?
Monsieur le président, je remercie M. le député pour sa question. Je profite de celle-ci pour réaffirmer que les citoyens doivent pouvoir continuer à bénéficier et profiter des services bancaires de proximité et à proximité de leur domicile. La baisse du nombre de distributeurs et d'agences sur l'ensemble du territoire est inacceptable et la situation est encore plus préoccupante dans toute une série de zones rurales. Je sais de quoi je parle, étant issu de cette belle ruralité composant, en partie, notre pays. Le problème de la disparition des distributeurs automatiques est connu depuis un certain nombre d'années et certaines solutions ont été mises en œuvre, lesquelles continuent d'être améliorées et doivent être améliorées, mais elles ne sont pas suffisantes. J'ai eu l'occasion d'exprimer mon inquiétude et mes doutes au sein de cette assemblée. À cela s'ajoute également, depuis quelques années, la diminution progressive et drastique du nombre d'agences bancaires. Certaines banques ne souhaitent plus maintenir leur réseau de proximité et c'est à nouveau, pour moi, inacceptable. Des mesures importantes doivent être prises pour que chacun ait accès aux services bancaires. C'est notamment pourquoi j'ai demandé à la Banque nationale d'analyser certaines pistes pour garantir la présence des distributeurs ainsi que pour assurer au mieux l'existence d'une banque de proximité sur l'ensemble du territoire national. Les résultats de cette demande sont attendus pour la fin de ce mois d'octobre, au plus tard. Je pense que nous aurons l'occasion d'en rediscuter et d'en débattre au sein de cette commission ou ailleurs. Je pense également que Belfius, en tant que banque possédée à 100 % par l'État, se doit d'être exemplaire à ce sujet. À côté de l'interpellation à Belfius, je vous signale également que, comme vous le savez sans doute, monsieur le député, le septième contrat de gestion de bpost prévoit l'engagement de mettre à disposition des consommateurs au moins 350 distributeurs de billets et au moins un distributeur dans les communes où aucun dispositif n'est disponible. Toutes les pistes de solution possibles seront donc concrètement analysées afin d'apporter les réponses les plus adéquates à cette problématique qui me tient particulièrement à cœur comme à vous, monsieur le député.
Monsieur le ministre, vous avez répondu beaucoup de choses, mais vous n'avez pas répondu à ma question. Celle-ci était simple, et je l'ai précisé. Allez-vous empêcher la fermeture de l'agence Belfius à Morlanwelz? Vous êtes l'actionnaire à 100 % de Belfius. Vous avez ce pouvoir. C'est vous le ministre. Moi, je ne suis que député. En tant que membre du gouvernement, vous avez ce pouvoir. Ma question est donc simple: allez-vous empêcher cette fermeture au 15 novembre? C'était une question claire et j'attends une réponse claire, monsieur le ministre.
Le ministre a répondu.
Monsieur le président, je pense que M. le ministre peut répondre à ma question claire. Ou bien ne veut-il pas répondre? Monsieur le ministre, allez-vous empêcher cette fermeture? Vous en avez le pouvoir. Vous êtes l'actionnaire. Le CEO n'est qu'un salarié nommé par le gouvernement. Vous pouvez décider. Allez-vous décider d'empêcher cette fermeture de l'agence de Morlanwelz?
Ce que je veux, monsieur le député, c'est faire en sorte que toutes les banques et en particulier les banques détenues par les pouvoirs publics maintiennent un service de proximité pour l'ensemble de la population, que ce soit à Morlanwelz, à Rochefort ou à Anvers par exemple.
Monsieur le ministre, je cite Morlanwelz, mais je vise évidemment toutes les agences Belfius du pays. Mais ici, il y a un cas concret d'une agence qui doit fermer et vous avez le pouvoir d'empêcher cette fermeture. Mais manifestement, vous refusez de vous engager. Vous faites de belles déclarations, mais vous refusez de vous engager sur l'interdiction de cette fermeture. J'en suis désolé parce que les belles phrases, ça nous fait une belle jambe!
Mijnheer de minister, de FOD Economie heeft een nieuwe Europese offerteaanvraag uitgeschreven voor de dienstconcessie voor de bezorging van erkende dagbladen en tijdschriften. U kent mijn mening daarover, maar dat is vandaag niet het punt van discussie. Ik vraag u louter om informatie. Kandidaten konden zich inschrijven tot 1 juni 2021. Hoeveel kandidaten hebben er een offerte ingediend? Wie zijn die kandidaten? Wanneer zou de concessie worden toegewezen? Welke bedragen hebt u hiervoor gebudgetteerd voor de periode van 2023 tot 2027? Zijn deze cijfers überhaupt al beschikbaar? Welk bedrag is in de concessie voorzien voor het jaar 2022? Voor de krantenbedeling is er een aparte ronde voor 7.30 uur. Magazines wordt bedeeld via de reguliere ronde van de postbode overdag. De vraag rijst of we hiervoor een lagere prijs kunnen eisen, aangezien er geen nieuwe ronde hoeft te worden opgestart. Is daar soms al rekening mee gehouden? Wat het aantal mensen betreft, heb ik vaak het getal van 4.000 voltijds equivalenten gehoord. We hebben nu andere cijfers gekregen via artikels, verklaringen en opzoekingen bij de CRB. Het blijken er veel minder te zijn. Het gaat om 3.200 rondes, maar een ronde duurt maximaal 2,5 uur. Als dus wordt gezegd dat daar 4.000 voltijds equivalenten mee bezig zijn, dan is dat niet helemaal waar. Het gaat misschien om 1.000 à 1.200 mensen die misschien voltijds in dienst zijn, maar men verschaft zeker geen voltijds werk aan 4.000 mensen. Gaat het hier om deceptie van bpost? Zult u daar iets aan doen tijdens de gesprekken met bpost over de volgende concessie?
Mijnheer Freilich, de informatie over het aantal kandidaten en de namen kunnen niet door de aanbestedende overheid worden gedeeld zolang de aanbestedingsprocedure voor het toewijzen van de volgende concessiehouder loopt. Het bekendmaken van deze informatie kan de lopende procedure immers beïnvloeden. De toewijzing van de concessie moet midden 2022 gebeuren. In de begroting worden de plafondbedragen opgenomen. Het gaat dus om de maximale concessievergoeding die aan de concessiehouder kan worden gegeven. Voor 2023 gaat het om 162.500.000 euro, voor 2024 om 156.200.000 euro, voor 2025 om 150.000.000 euro, voor 2026 om 143.750.000 euro en voor 2027 om 137.500.000 euro. Omdat de tijdschriften volgens soepelere afgiftevoorwaarden kunnen worden verdeeld, zijn die in de concessie opgenomen als afzonderlijk perceel, met het oog op het verkrijgen van de beste financiële voorwaarden. Het wegvallen van de concessie, al dan niet beperkt tot het perceel van de tijdschriften, zou een zware impact op de sector hebben, vooral voor kleinere vzw's en kleine magazine-uitgevers. Zij rekenen op de concessie als een last resort om voor een redelijke prijs in de bussen te kunnen belanden. Elke inschrijver moet een offerte indienen met daarin een financieel plan dat beantwoordt aan de regels van de kunst en dat voldoende gestaafd is. De correctheid van de lopende concessie van bpost wordt gecontroleerd door de FOD Economie, consultants, bedrijfsrevisoren, het Rekenhof en zelfs de Europese Commissie.
Mijnheer de minister, hebt u nog informatie over het aantal voltijds equivalenten en het feit dat bpost foute informatie heeft gegeven? Neen? Dank u.
mevrouw Dierick, ik heb de Nationale Bank van België gevraagd de mogelijkheid te onderzoeken om de interbancaire vergoeding voor geldopnamen aan geldautomaten te wijzigen. Daarnaast heb ik de Nationale Bank gevraagd ook andere mogelijkheden voor te stellen om een beter netwerk van geldautomaten te verzekeren. De resultaten worden tegen eind oktober verwacht. Alle mogelijke oplossingen zullen worden geanalyseerd om het meest gepaste antwoord op het probleem te vinden. Op basis van de resultaten van de studie zal overlegd worden met de banksector, waarbij ook mijn collega's Vincent Van Peteghem en Eva De Bleeker worden betrokken. Zoals ik al in een eerder antwoord op een parlementaire vraag aangaf, staat in het zevende beheerscontract van bpost de toezegging om ten minste 350 automaten ter beschikking te stellen van de consument en ten minste 1 automaat in gemeenten waar geen automaat beschikbaar is. Ik deel de mening dat het voor de consument duidelijk moet zijn welke kosten zullen worden aangerekend. Die materie behoort tot het domein van de banken van wie de klanten gebruikmaken van de diensten van Batopin. Batopin gebruikt zeer prominent en zichtbaar het cashlogo als uniek brandingelement. Het Bancontactlogo wordt door vele banken gebruikt om de aanwezigheid van een geldautomaat aan te duiden. Wat de universele bankdiensten betreft, herinner ik eraan dat het charter in de verplichting voorziet van een minimum van 24 cashafhalingen per jaar aan de geldautomaat van de bank van de consument. Dat zal ook zo zijn bij geldautomaten van Batopin zodra die operationeel zijn.
Het is nog even wachten op het antwoord van de Nationale Bank op uw vragen, mijnheer de minister. Hopelijk is daar eind deze maand duidelijkheid over. Bankdiensten moeten voor iedereen betaalbaar en toegankelijk blijven. Ik blijf bezorgd om de consument, om verschillende redenen. Ten eerste vrees ik voor de toegankelijkheid en denk ik dat het gebruik van het embleem van Bancontact voor verwarring kan zorgen. Misschien weet de consument onvoldoende dat er kosten verbonden zijn aan zo'n geldafhaling. Daar moet transparant over gecommuniceerd worden. Ten tweede geeft u aan voorstander te zijn van een verhoging van de interbancaire tarieven voor de banken. Ook daar ben ik bekommerd om de consument. Als de banken zelf meer zullen moeten betalen, is de kans groot dat ze de hogere kosten doorrekenen aan de consument. Dat komt de betaalbaarheid van de bankdiensten zeker niet ten goede. Dat moeten we zeker in het achterhoofd houden. Ik kijk uit naar de analyse van de Nationale Bank. Het dossier komt ongetwijfeld snel opnieuw op de tafel van de commissie.
Monsieur le président, monsieur le ministre, Marco Van Hees évoquait Belfius tout à l'heure. Moi, je souhaite vous interroger sur la banque BNP Paribas Fortis qui propose depuis peu une nouvelle carte, la carte Visa Débit. Cette carte pose problème à de nombreux indépendants. Alors qu’il s’agit d’une carte de débit, la carte est reconnue par les terminaux de paiement comme une carte de crédit. Cela provoque une différence au niveau des frais de transaction qui sont de 1,5 euros au lieu de 18 cents. Ces indépendants n’ont même pas été prévenus du changement et leur seule solution face à ce problème serait de changer de terminal, ce qui engendrerait pour eux de nouveaux coûts supplémentaires, alors que ceux qu’ils utilisent sont en parfait état de fonctionnement Monsieur le ministre, comme Marco, je poserai des questions simples. Avez-vous été mis au courant de ces problèmes avec la nouvelle carte de BNP Paribas? Avez-vous pris contact avec la société de services de paiement et de transactions Worldline pour résoudre cette problématique? Pouvez-vous garantir aux indépendants que ce ne seront pas eux qui paieront les conséquences des changements opérés par la banque BNP Paribas?
Monsieur le président, monsieur d'Amico, je suis effectivement au courant du problème et je suis la situation de près. Mon administration a ainsi pris contact avec la société Worldline qui explique qu'il s'agit d'un problème technique rencontré par une petite partie de leurs clients. Ils assurent qu'ils sont conscients du dérangement pour les commerçants impactés et qu'ils font le maximum pour régler le problème dans les meilleurs délais. Par ailleurs, Visa est également au courant du problème et assure le suivi de cette question avec les acquéreurs, les banques des commerçants, qui n'ont pas encore effectué les ajustements nécessaires ou qui sont en train de le faire. Le but est de veiller à ce que les cartes de débit ne soient pas facturées au taux des cartes de crédit. Avant le début de ce projet, Visa avait informé les acquéreurs de l'arrivée des cartes Visa Debit sur le marché belge afin de s'assurer que la tarification des transactions Visa Debit soit similaire à celle des transactions Maestro nationales. Worldline confirme également que la carte Visa Debit n'est pas destinée à être facturée comme une carte de crédit. La société Worldline a assuré à mon administration qu'elle contacterait les commerçants une fois le problème technique réglé afin de les rembourser des montants qu'ils auraient indûment payés.
Monsieur le ministre, je vous remercie pour votre réponse. Si je comprends bien, tous les clients indépendants lésés seront remboursés.
C'est effectivement ce qui m'a été transmis comme information de la part de la société Worldline. C'est l'engagement qui a été pris.
Monsieur le ministre, je reviendrai vers vous si tel n'était pas le cas. Merci.
Monsieur le ministre, je tiens à vous remercier tout d'abord de votre disponibilité pour cette commission ce matin, cet après-midi et encore tout à l'heure. Bravo! Récemment, nous avons appris par la presse que la commune de Sivry-Rance vendait 95 % de son bois à la Chine. Rien que sur le cantonnement de Thuin, la vente de bois à la Chine représente 4 500 m³. Si l’on compte que 500 m³ de bois génèrent un emploi en Wallonie, nous avons alors perdu, pour cette seule vente de bois, neuf emplois. Monsieur le ministre, nous nourrissons tous le désir de connaître un taux d'emploi important et c'est un des objectifs de ce gouvernement. Dans ce contexte d’achat toujours plus important de bois belge par la Chine, comment nos scieries belges peuvent-elles encore travailler? À mon sens, il est indispensable de consolider notre filière bois nationale pour éviter que notre ressource ne parte à l’autre bout du monde pour être transformée et revenir sous forme de meubles, de parquets, etc., et remise ensuite sur le marché belge. C’est une aberration à la fois écologique et économique, alors que nous avons des scieries dans notre pays qui ne demandent qu’à travailler. Monsieur le ministre, envisagez-vous de protéger et de soutenir davantage notre filière bois nationale? C'est une compétence fédérale qui nous concerne. Comment éviter que le bois produit en Belgique ne soit racheté et transformé par la Chine?
Cher collègue, c'est toujours un plaisir d'être présent dans cette commission pour répondre à vos questions et interpellations. Je rappelle que le gouvernement est à la disposition du Parlement. Notre industrie du bois est effectivement confrontée à une forte augmentation des achats de bois, entre autres mais pas seulement, par des entreprises chinoises. La reprise économique très prononcée ainsi que la forte hausse des prix des métaux entraînant une utilisation accrue du bois dans la construction des logements en sont les principales raisons. Ainsi, et même s'il s'agit peut-être d'un phénomène temporaire, cette situation tout comme vous m'inquiète. Cependant, il s'agit d'une situation ne touchant pas uniquement la Belgique, mais la filière du bois au niveau européen, en témoigne la forte augmentation des exportations de l'UE vers la Chine. L'idéal serait donc de l'aborder au niveau européen. En ce sens, j'attirerai l'attention de la Commission européenne qui est compétente pour le commerce extérieur sur ce problème. Bien entendu, je suis également prêt à collaborer avec mes collègues régionaux et avec le secteur pour voir si des mesures supplémentaires peuvent ou doivent être prises.
Monsieur le ministre, je vous remercie. Nous sommes dans une économie de marché. On n'est pas comme certains collègues autour de la table en faveur d'une économie planifiée. Je ne demande pas qu'on vende le bois à des prix fixes aux scieries belges mais on peut imaginer un système comme un droit de préemption: au moment de la conclusion de la vente, les scieries belges auraient le droit de s'aligner sur le prix proposé. Cela existe. Par exemple, lorsqu'un terrain agricole est vendu à un tiers, le fermier qui exploite le terrain peut l'acheter au même prix. Ce n'est pas incompatible avec notre économie de marché. Je pense que c'est un pouvoir que le fédéral possède encore dans ce pays.
Vraag nr. 55022072C van Melissa Depraetere wordt uitgesteld. Vraag nr. 55021406C van Kattrin Jadin wordt ook uitgesteld, net als hun gezamenlijke vragen nrs. 55021673C en 55021768C.