Türkiye Büyük Millet Meclisinin 130’uncu Birleşimini açıyorum. Elektronik cihazla yoklama yapacağız. Beş dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] Gündeme geçmeden önce üç sayın milletvekiline gündem dışı söz vereceğim.
Sayın Başkan, efendim, İç Tüzük’ün 58’inci maddesine göre, geçen tutanakta yer alan bir ifademi düzeltmek üzere söz istiyorum.
Gündem dışı ilk söz…
Efendim, birleşimin başında istenir, 58’inci madde öyle. İç Tüzük’ün 58’inci maddesinde der ki: “Bir milletvekili veya bakan geçen tutanakta yer alan bir ifadesini düzeltmek isterse birleşimin başında Başkan kendisine beş dakikayı geçmemek üzere söz verir.”
Gündem dışından sonra değerlendireceğim Sayın Genç.
Peki.
Gündem dışı ilk söz, şiddet ve nefret suçu hakkında söz isteyen Adıyaman Milletvekili Mehmet Metiner’e aittir. Buyurun.
Bugün biz İnsan Hakları Komisyonumuzda, Komisyonumuzun her partiden üyeleri, bu darbeye karşı çıkan ortak bir bildiri kaleme aldık. Partilerimizin darbe konusunda göstermiş olduğu duyarlılık elbette ki her türlü takdirin üstündedir. Burada işaret etmek istediğim bir iki husus var. Son zamanlarda sıkça konuşulan, tartışılan bir iki hususa burada dikkatinizi çekmek istiyorum. Birincisi: Demokrasi elbette ki bir sandık rejimi değildir. Demokrasi elbette ki sandıktan ibaret bir rejim değildir ama Mısır Genelkurmay Başkanı Orgeneral Sisi’nin şu açıklamasını da ibretle okuduğumuzu belirtmek isteriz; şöyle diyor Sisi, darbece Sisi: “Yemin ederiz ki Mısır ve onun halkını teröristlere, radikallere ve ahmaklara karşı savunmak için kanımızı feda ederiz.” Bu ahmakça darbenin böylesine ahmakça bir argüman arkasına sığınılarak savunulmasını da ayrıca kınamak istiyorum. Değerli arkadaşlar, demokrasilerde, evet, çoğunluk her şey demek değildir ama demokrasilerde çoğunluk olmadan da yönetim olmaz. Demokrasilerde, evet, çoğulculuk olmazsa olmaz bir ilkedir ama çoğulculuk, gücünü sandıktan almayan birtakım çevrelerin iktidar ortaklığı demek de değildir. Devlet hayatına katılımcılıkla siyasal ortaklığı birbirine karıştırmamak lazım. Demokrasilerde çoğunluğun yönetimi “Ben ne istersem onu yaparım. Başkalarının hak ve özgürlüklerini askıya alırım.” anlamına gelen bir yönetim değildir ama azgın bir güruhun, azgın bir topluluğun, bir daha asla sandıktan çıkamayacağını gören bir topluluğun da çoğunluğun iradesini zapturapt altına alacağı bir rejimin adı değildir demokrasi arkadaşlar. Çoğulculuk, herkesin temel hak ve özgürlüklerinin garanti altına alınması demektir. Çoğulculuk, kendi içinde katılımcılığı öngörür ama sokaktan iktidar devşirmeyi asla öngörmez. Demokrasinin çoğulculuk ilkesini birilerinin sokaktan iktidar devşirmesi veya sokakta hükûmet kurması biçiminde algılayanlar yanılıyorlar. Değerli milletvekili arkadaşlarım, dün Mısır’da darbe gerçekleştiğinde Türkiye’de bir kısım çevrelerin, malum çevrelerin nasıl sevindiklerine üzülerek tanık olduk. Adını vermeyeceğim, bir televizyonumuzun attığı başlık aynen şu: “Mısır’ın Tayyip’i devrildi.” Utanç verici bir şeydir bu, demokrasi adına utanç verici bir şeydir bu. Cumhuriyet Halk Partisinin, kurumsal olarak, Sayın Genel Başkanının ağzından Mısır’daki darbeye karşı çıkmasını anlamlı ve takdire şayan buluyorum ama şunu çok net bir biçimde söylemek istiyorum: Askerî darbeye ilkesel olarak karşı çıkarken hiçbir “ama”nın arkasına sığınmamamız lazım. Mısır’ı örnek göstererek buradaki Tayyip Erdoğan’ı tehdit eder bir siyasi dil kullanmak demokratik anlayışla bağdaşmaz. Bakınız, askerî darbeye karşı olduğunu söyleyen o birileri aynı zamanda şöyle deme ihtiyacını hissediyorlar, aynen aktarıyorum: “Mısır’daki gelişmeler çok önemli. Demokrasinin sadece sandıktan ibaret olmadığının göstergesi, tüm siyaset kurumları ders almalı.” diyor. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Darbeyi kınıyorum, darbeye göz yuman, arka çıkan Amerika Birleşik Devletleri’nin, Avrupa Birliği üyelerinin de demokrasi anlayışlarını şiddetle ve hiddetle kınıyorum. Hepinize saygılar sunuyorum.
Gündem dışı ikinci söz, Manisa’nın eğitim sorunları hakkında söz isteyen Manisa Milletvekili Erkan Akçay’a aittir.
Millî Eğitim Bakanlığının verilerine göre, 2013 öğretim yılı itibarıyla Manisa’da 380 yerleşim biriminde okul yoktur, 380 yerleşim birimi. İlköğretimde 396, ortaöğretimde 375 dersliğe ihtiyaç vardır. Manisa’da 936 ilk ve ortaokuldan 166’sında ikili eğitim yapılmaktadır. Hayırsever iş adamlarımız da olmasa Manisalı çocuklarımız neredeyse okuyacak okul bulamayacak. Ve yine Manisa’da 2.368 öğretmen açığı vardır. Manisa’nın eğitim alanındaki bu sorunları Yükseköğretime Geçiş Sınavlarına da yansımış ve Manisa, Yükseköğretime Geçiş Sınavı’nda yani YGS’de 47’nci sıraya gerilemiştir. Kalkınma Bakanlığının 2013 Yılı Kamu Yatırımları Programı’na göre, Manisa’ya 2013 yılında 65 milyon liralık eğitim ödeneği aktarılmıştır. Bu ödeneğin ancak 25 milyon 960 bin lirası Millî Eğitim Bakanlığı bünyesinde yapımı devam eden 17 adet okul, pansiyon, eğitim ve araştırma merkezleri için ayrılmıştır. Bu ödenek ile Manisa’daki eğitim yatırımlarının süresi içinde bitirilmesi kesinlikle imkânsızdır. Manisa’da millî eğitim yatırımları bünyesindeki projelerin nasıl ilerlediğiyle ilgili bir örneği sizlerle paylaşmak istiyorum: Demirci ilçemizin en önemli sorunlarından birisi, ortaöğretimde yatılı okuyan öğrencilerin yurt sorunudur. Bu sorunu çözmek amacıyla, 1998 yılında 200 yataklı ortaöğretim pansiyonu yapımına başlanmış ancak hâlâ bitirilememiştir ve bu gidişle bitirileceği de son derece şüphelidir. 2009 yılı Ocak ayında, Selendi’ye, 800 bin Türk liralık, öğretmenevi ve anaokulu yapılmasına dair protokol imzalanmıştır. Manisa İl Özel İdaresi Encümeninin de onayladığı bu proje daha sonra iptal edilmiştir. 2012 yılında, Selendi’ye, 200 bin Türk lirası değerinde, 2 katlı, 180 metrekarelik öğretmenevinin yapılacağı yönündeki bilgiler siyasiler tarafından, iktidar partisinin bazı temsilcileri tarafından kamuoyuna yansıtılmış ancak bu proje tekrar askıya alınmıştır. Celal Bayar Üniversitesinde, 23 profesör, 45 doçent, 119 yardımcı doçent, 60 öğretim görevlisi, 120 araştırma görevlisi, 16 uzman ve 50 okutman olmak üzere toplam 433 akademik personel açığı bulunmaktadır. Manisa Celal Bayar Üniversitesinin akademik personel noksanlıklarının giderilmesi, hızla büyüyen üniversitenin hedeflerine ulaşmasında ve çağdaş normları yakalamasında önemli katkılar sağlayacaktır. 10 bin civarında el tezgâhının bulunduğu Demirci ilçesi, makine halıcılığıyla kaybettiği pazarı, duvardan duvara ve cami halıcılığıyla yeniden kazanmıştır. Halıcılık ve yün sektörünün geliştiği Demirci’ye, Celal Bayar Üniversitesi bünyesinde halıcılık ileri teknoloji enstitüsü, halıcılık araştırma enstitüsü, fakülte veya yüksekokul açılmasında çok büyük fayda görüyoruz. Manisa’nın on beş ilçesinden sadece Selendi’ye yüksekokul açılmamıştır. Selendili hemşehrilerimiz fakülte veya yüksekokulu özlemle beklemektedir. AKP’li siyasetçiler, her seçim öncesi, Selendi’ye yüksekokul yapılacağına dair söz vermekte ancak seçimlerden sonra bu sözler unutulmaktadır. Ayrıca, yüksekokul inşası halkın üstüne havale edilmektedir. 2012 yılında 6 ilçeye millî eğitim ilçe müdürü atanmıştır. Bu müdürler atanırken hangi liyakat ve kariyer kıstasları aranmıştır? Ataması yapılan 6 ilçe millî eğitim müdürünün hepsinin atamadan önce Hükûmet yandaşı sendika üyesi olması bir tesadüf müdür? Mevzuata ve Millî Eğitim Bakanlığının genelgelerine göre, vekâleten görevlendirilen kişilerin asaleten atama şartlarını yerine getirmesi gerekmektedir. Manisa merkezde 8 olmak üzere, toplam 16 şube müdürünün görevlendirmesi yapılmıştır. Şube müdürü olarak atanabilmek için, dört yıllık yüksekokul mezunu olmak ve şube müdürlüğü sınavını kazanmış olmak gerekmektedir ancak ataması yapılan 16 şube müdüründen hiçbiri bu şube müdürlüğü sınavını kazanmamıştır. Yine, on iki yıllık temel eğitim ile ilgili bazı radikal kararlar alınarak okullar dönüştürülmüş… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Bu düşüncelerle muhterem heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Gündem dışı üçüncü söz, darbeler hakkında söz isteyen Şırnak Milletvekili Hasip Kaplan’a aittir.
Tarihimize bakmak ve hatırlamakta yarar var arkadaşlar. 1960, Türkiye’de darbe oldu ve dönemin Başbakanı ve arkadaşları idam edildi, ona da “devrim” dediler. 1968, Irak, Saddam darbe yaptı. Saddam nerede? “…”(xx) gitti, öldü. 1969, Kaddafi, Libya; aynı akıbet. 1973, Pinochet, Şili; hesap verdi, öldü. 1978, Ziya Ül Hak, Pakistan; aynı şekilde, öldü. 1987, Tunus, Bin Ali; sürgün, kaçtı. 1980, Kenan Evren; “…”(xxx) gitmedi, ölmedi, yaşıyor, istirahat ediyor ve “Darbecileri yargılıyorum.” diyenler, bunca bedelin üzerinden bu zatın beş yıldızlı istirahatgâhlarda nasıl yargılandığının izah edilmesi gerekir. 1989, El Beşir, Sudan, Darfur katliamı; Uluslararası Ceza Mahkemesi tutuklama kararı verdi. Katar, 1965, Hamad Bin Khalifa. Pakistan, 1999, Pervez Müşerref; tutuklu yargılanıyor. Orta Afrika, Fransuva Bozize, 2003. Moritanya, 2008, Veled Abdülaziz. 2009, Madagaskar, Andry ve Honduras, 2009, Roberto Micheletti. Alın size yakın dönemin darbeleri. Peki, Türkiye’deki darbeler niçin yapıldı? Bütün darbelerin kökenine bakarsanız, bölücülük ve irtica nedeniyle yapıldığını görürsünüz. Peki, aradan geçen otuz beş sene içinde ne oldu? 12 Eylül darbesinin anayasası olduğu gibi duruyor, Siyasi Partiler Yasası olduğu gibi duruyor, seçim yasaları aynı duruyor. Retçi, inkârcı, asimilasyoncu, militarist, şovenist, ırkçı, tekçi anlayışı ve despotik anlayışı, sansürcü anlayışı aynen devam ediyor. Geldiler, izlediler, fişlediler, gözaltına aldılar ve bugün, o dönemin mağdurlarının torunları dahi bu fişlerin hesabını soruyor. Türkiye’nin mağdurları emekçilerdir, sendikacılardır, dernek yöneticileridir, devrimcilerdir, sosyalistlerdir ve 1960’ta sağcılar bedel ödemiştir, 1970’te Deniz Gezmiş ve arkadaşları bedel ödemiştir. 12 Eylüle gelindiği zaman, sağ da ödemiştir, sol da ödemiştir ama solun ve Kürtlerin mağduriyeti sağın yanında binlerce kattır. (x) Bu bölümde Hatip tarafından Türkçe olmayan bir kelime ifade edildi. (xx) Bu bölümde Hatip tarafından Türkçe olmayan kelimeler ifade edildi. (xxx) Bu bölümde Hatip tarafından Türkçe olmayan bir kelime ifade edildi. Bunların hepsine baktığınız zaman, hepsinin bir tasarrufu var arkadaşlar; kurdukları, Millî Birlik Komitesi, Millî Güvenlik Kurulu, Millî Güvenlik Konseyi. Hepsinin, darbelerin etiketi, patenti, markası “millî”dir. Böyle millîliğin, böyle milliyetçiliğin Allah belasını versin, lanet okuyoruz ki bu Meclisi kapatmıştır, bu partileri kapatmıştır, milletvekillerini içeri almıştır, liderlerini Zincirbozan’a göndermiştir. Bu Mecliste, bu darbelerden, bu eziyetten sonra çıkıp bu kürsüde darbeyi lanetlemekten başka bir yol yoktur arkadaşlar. Bugün bütün partiler Mısır’daki darbeyi lanetleyen ortak bir açıklama yapmalıdır, lanetlemelidir. Yine, dört parti grubu, darbe dayanağı 35’inci maddeyi, bir Danışma Kuruluyla, anlamlı olması açısından, mesaj olması açısından, bugün, hemen Meclise indirip bunu geçirmelidir, bunlar sağlanmalıdır. Darbelere karşı olmak, lafla değil. Darbe sürüyor, darbe hukuku sürüyor, darbe tehlikesi Türkiye’de sürüyor, herkesi bu konuda uyanık olmaya davet ediyoruz. Saygılarımla.
Sayın Başkanım, tutanaklara geçmesi açısından bir şey arz etmek istiyorum. Sayın hatibin söylediği bir cümle yanlıştır. Türkiye’de yapılmış tüm askerî darbelerin milliyetçi olmak gibi bir iddiası bulunmamaktadır.
Millî kuruluşlar kuruyorlar.
İki, bu darbelerin en büyük mağduru da Türk milliyetçilerdir. Tutanaklara geçmesi gerekir. Sayın hatibin darbeleri suçlarken milliyetçiliği de suçlaması doğru olmamıştır. Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. Sayın Genç, 58’inci maddeye göre söz istediniz.
Evet.
Burada tutanaktaki hangi sözünüzü düzelteceksiniz?
Efendim, geçen tutanakta, benim darbe çağrışımı yaptığıma dair bir izlenim var, onu düzeltmek istiyorum.
Peki, ona dün söz vermedim mi size?
Efendim?
Dün bununla ilgili söz vermedim mi size, düzeltmeyle ilgili?
Hayır efendim, burada, tutanakta… Ama, kamuoyuna yansıması da kötü oldu. Vermediniz. Yani, onun için, düzeltme yapmak istiyorum. 58’inci madde açık Sayın Başkan.
Anladım, 58’inci maddeyi biliyoruz efendim.
Anlattım işte.
Sayıları da biliyoruz, Tüzük’ü de biliyoruz.
Orada geçen ifademi düzeltmek istiyorum.
Yalnız, Sayın Genç, baştan ikaz ediyorum, düzeltmeyle ilgili konuşacaksınız.
Düzeltmeyle ilgili konuşacağım, tamam.
Buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; dün, ben burada konuşma yaparken, AKP Grup Başkan Vekili Mustafa Elitaş bana dedi ki: “Darbe çağrışımı yaptırıp, darbe yolunu göstermeye çalışan bir milletvekili.” diye yorum yaptı burada. Benim konuşmam şu arkadaşlar: Bakın, biz bu memlekette barış sağlamak zorundayız, bu memlekette huzur sağlamak zorundayız, bu memlekette kardeşlik duygularını güçlendirmemiz lazım. Bunu sağlayabilmemiz için de evvela iktidar partisine büyük bir sorumluluk düşüyor. Şimdi, iktidar partisi eğer hep kavgaya giderse, eğer tahrik ederse, bu olmaz. Bakın, Tayyip Bey’in geçen grupta yaptığı konuşma şu: “Bugün CHP’nin başında, celladına yaranmak ve zencilikten beyaza geçmek için her çirkinliği meşru gören bir kişi var.” diyor. Sayın Genel Başkanımıza diyor. “Bu Genel Başkan Cumhuriyet Halk Partisinde siyasetin de yüz karasıdır.” diyor. Bakın, bunu sizlere söylüyorum, eğer birisi sizin Genel Başkanınıza böyle bir laf söylese, bu lafın arkasında barış söylemi var mıdır? Yine, Afrika’dan gelirken havaalanında verdiği bir beyanatı var, çok dikkatle dinledim.
Sayın Genç, darbelerle ilgili sözünüzü düzeltmek için geldiniz.
Hayır, oraya geleceğim. Tamam, düzeltmek için. Diyorum ama, ben bunları… Yani, konuşmamda var. Yani onu düzeltmek için söylüyorum Sayın Başkan. “Cumhuriyet Halk Partisi zihniyeti pisliktir.” diyor. Arkadaşlar, bir partinin zihniyeti, onun ilkeleri ve programıdır. Cumhuriyet Halk Partisinin ilkeleri laikliktir, cumhuriyettir. Yani, laiklik ve cumhuriyet pislik mi oluyor? Onun için diyoruz ki, arkadaşlar, bakın, biz Türkiye Cumhuriyeti devleti olarak, artık, gelişmiş, ilerlemiş, Avrupa seviyesine gelmiş bir devlet seviyesindeyiz demokrasimizle, insan haklarımızla, yönetimimizle. Onun için, bu seviyeye göre hareket edelim. Dolayısıyla, ortalığı kardeş kavgasına götürmeyelim. Bugün Gezi olaylarında, eğer hakikaten Hükûmet orada, o gençlere karşı o sert müdahaleyi yapmasaydı… İşte, mesela, ben 2 tane genci gittim gördüm, 2’sinin de gözüne isabetli ateş etmişler, yüzünü parçalamışlar, iki gözü kör. 12 tane çocuk var böyle, 5 tane insanımız öldü, binlerce insanımız var. İktidar partisini ikaz etmek de bizim görevimiz. Diyoruz ki: “Bakın, bu memlekette sertlik yapmayalım. İnsanların birtakım karşı düşünceleri olabilir, bu karşı düşüncelerini anlayışla karşılayalım.” İktidarın özelliği de bu; insanları kucaklayacak. İnsanlara karşı copla, biber gazıyla, tazyikli su ile su sıkmaya kalktığınız zaman, bu olmuyor. Geçen gün Dikmen’deki 2 tane hanım –Angora’da oturuyorum- sabahleyin kapımı çaldı. “Efendim, polis geliyor, gece çocuklarımızı evden alıyor, döve döve götürüyor.” diyor. Şimdi, bunlar acı olaylar, “Bunları önleyin.” diyorum. Bizim istediğimiz, Türkiye’de barış olsun. Bakın, arkadaşlar, darbenin en büyük zararı… Ben Danışma Meclisi üyeliğini yaptım, tamam, kabul ediyorum ama sonra istifa ettim. 1982 Anayasası’nı yaparken, orada gelen kanunlara müzakere eden… Açın bakın bakalım benim orada söylediğim sözlere. Şimdi, ben orada, 12 Eylül Anayasası’na da tek başıma ret verdim, çıktım. Orada 160 tane Danışma Meclisi üyesi vardı, yaptığım konuşmalardan dolayı yüzüne bakacağım kimse yoktu. Niye? Çünkü hep konuşmalarımda gerçekleri vurguluyordum, millet de “Acaba bu Kamer Genç’e askerler bir şey yapar mı?” diye bana kin ve nefret duyuyorlardı. Öyle bir ilin milletvekiliyim ki ilimde çok büyük, zulümane olaylar uygulandı. Kardeşi kardeşin yanında ağaca bağlayarak yaktılar. Öyle bir durumdaydı ki, arkadaşlar, maalesef, o zaman işkence yapılıyordu, işkence yapan kişiye doktor işkence raporunu vermiyordu. Savcı, korkusundan o kişi hakkında soruşturma açmıyordu. Hâkim, korkusundan o işkence yapan kimseyi yargılamıyordu. İşte, askerî ihtilallerin en büyük ızdırabını çeken bir ilin milletvekiliyim. Onun için, benim bunu istemem söz konusu değildir. Askerî ihtilallere karşıyım ama sivillerin de akıllarını başına toplaması lazım, rejimi tıkanmaya götürmemesi lazım. Rejimi tıkanmaya götürdüğünüz zaman, rejim bir yerde patlar. Rejime garantiyi sağlayacak, dengeyi sağlayacak birtakım otomatik kanalları işlettirmeniz lazım. Benim demek istediğim budur. Dolayısıyla, bize “Efendim, bu, ihtilal çağrışımı yapan…” diyen arkadaşlar haksızlık yapıyorlar. Ama, bugün 12 Eylülden daha beter bir adalet sistemi var, yargı sistemi var, onu da herkesin bilmesi lazım. Saygılar sunuyorum.
Gündeme geçiyoruz. Başkanlığın Genel Kurula sunuşlar vardır. Meclis araştırması açılmasına ilişkin üç adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Türkiye'de hayvancılığın durumu, Van depreminin hayvancılık sektörüne etkileri ve yaşanan sorunlar, et kombinalarının özelleştirilmesinin Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi'ndeki etkilerinin araştırılması, Türkiye'de ve Van'da hayvancılığın yeniden canlandırılması ve istihdam sağlayacak bir sektör hâline getirilmesini sağlayacak önlemlerin belirlenmesi amacıyla Anayasa'nın 98, TBMM İçtüzüğü'nün 104 ve 105'inci maddeleri kapsamında Meclis araştırması açılması konusunda gereğini arz ederiz. [[Antalya]] [[Edirne]] [[Hatay]] [[Çanakkale]] [[Balıkesir]] [[Malatya]] [[İstanbul]] [[Çanakkale]] [[Bursa]] [[İstanbul]] [[Aydın]] [[Kırklareli]] [[Manisa]] [[Bolu]] [[Aydın]] [[Edirne]] [[Gaziantep]] [[Kayseri]] [[Giresun]] [[Niğde]] [[İstanbul]] [[Zonguldak]] [[Kırklareli]] [[Muğla]] [[Uşak]] [[Hatay]] [[İstanbul]] [[Burdur]] Depremin hayvanları olumsuz etkilediği, süt veriminin düştüğü, yavru atma olaylarının arttığı gelen bilgiler arasındadır. Hayvancılık sektöründe faaliyet gösteren işletmeler zincirinin kırıldığı, yem işletmelerinin kapanması nedeniyle hayvanlara yem bulunamadığı, mandıraların kapanması nedeniyle de düşük kapasitede de olsa üretilen sütün değerlendirilemediği bildirilmektedir. Yaşanan bu sorunların, hayvancılık destekleri, vergi ve kredi ödemelerinin ertelenmesi ile çözülmesi mümkün değildir. Bu tablonun sürmesi, Van ve bölgenin hayvancılığına ağır bir darbe vuracaktır. 1980'li yıllarda büyükbaş hayvan sayısı bakımından dünyanın 4'üncü ülkesi durumunda bulunan Türkiye, Turgut Özal'ın iktidara gelmesinin ardından uyguladığı et ithalatı politikasıyla ağır darbe almıştır. Daha sonraki yıllarda Et ve Balık Kurumunun özelleştirilmesi ve et kombinalarının devreden çıkmasıyla hayvan üreticileri desteksiz ve sahipsiz bırakılmıştır. Hayvan varlığımız bu yıllarda gerilemeye başlamış ve kaderine terk edilmiştir. Et ve Balık Kurumunun sağladığı fiyat istikrarı ve küçük üreticinin korunması politikası ortadan kalkınca et fiyatları yükselmiş, hayvan üreticisi ise yoksullaşmıştır. AKP'nin son on yılda izlediği yanlış politikalar nedeniyle de hayvancılık sektöründeki kayıplar ciddi boyutlara ulaşmıştır. Son yıllarda 1 milyona yakın büyükbaş, 2 milyona yakın küçükbaş canlı hayvan ithalatı yapılmış, ayrıca 200 bin tona yakın da karkas et ithalatı gerçekleştirilmiştir. İthalata rağmen et fiyatları düşürülememiştir. Türkiye, kendi üreticisini, çiftçisini desteklemek yerine ithalat yoluyla başka ülkelerin hayvancılık sektörüne kaynak aktarmıştır. Bu tablo kabul edilebilir değildir. Türkiye'de hayvancılık sektörünün yeniden canlandırılması, hem Türkiye'nin kırmızı et ihtiyacının karşılanması hem de istihdam açısından büyük önem taşımaktadır. Hayvancılık desteklerinin amacına ulaşıp ulaşmadığının araştırılması, gerekirse yeni bir sisteminin oluşturulması bir zorunluluktur. Et ve Balık Kurumunun özelleştirilmesinin hayvan üretimine ve besicilik sektörüne etkilerinin araştırılması önem kazanmıştır. Halkımızın ucuz et yiyebilmesi bakımından böyle bir araştırma yapılarak Et ve Balık Kurumunun yeniden yaşama geçirilmesi ve devreye sokulması gerekliliği incelenmelidir. Bu nedenlerle, özelleştirme uygulamalarının ve Van depreminin hayvancılık sektörüne etkilerinin araştırılması, destek sisteminin etkinliğinin gözden geçirilmesi, hayvancılık sektörünün yeniden canlandırılmasını sağlayacak önlemlerin belirlenmesi amacıyla Meclis araştırması açılması gerekli görülmektedir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Yağlı tohum ithalatı ve ithalatın neden olduğu sorunların tespiti ve çözümleri konusunda Anayasa’mızın 98’inci maddesi ve Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü'nün 104 ve 105’inci maddeleri gereğince bir araştırma komisyonu kurularak konunun tüm boyutlarıyla araştırılmasını saygılarımızla arz ederiz. [[Mersin]] [[İstanbul]] [[Çanakkale]] [[Edirne]] [[Balıkesir]] [[Hatay]] [[Antalya]] [[Malatya]] [[Bursa]] [[Çanakkale]] [[İstanbul]] [[Bolu]] [[Aydın]] [[Aydın]] [[Kayseri]] [[Kırklareli]] [[Gaziantep]] [[Giresun]] [[Manisa]] [[Niğde]] [[İstanbul]] [[Zonguldak]] [[Kırklareli]] [[Muğla]] [[Uşak]] [[Hatay]] [[İstanbul]] [[Burdur]] Tarıma ilişkin değerlendirmelerde de 2002 ve sonrasındaki yıllarda yapılanlar öylesine abartılı anlatılmaktadır ki sanki 2002'den önce bu ülkede tarım bile yapılmıyormuş gibi bir izlenim yaratılır. Oysa gerçeklerin, söylenenlerin tam tersi olduğu bilinmektedir. Tarımda geçmişten bu yana çok önemsenen yağlı tohumlar politikası ve bu alandaki rakamlar, bu gerçeği tam olarak göstermektedir. 2002'den bugüne yağlı tohumlarda izlenen çarpık politikanın sonuçlarını istatistikler daha iyi açıklamaktadır. Bitkisel Yağ Sanayicileri Derneğinin verilerine göre, 2002'den 2011 sonuna kadar yağlı tohum ithalatındaki görünüm şöyledir: Türkiye, bitkisel yağ imalatında değerlendirmek üzere 2002'de 613 bin ton soya fasulyesi ithal ederken, 2011'de 1 milyon 298 bin ton ithalat yapmıştır. 2002'de sadece bin ton olan kolza (kanola) tohumu ithalatı, 2010'da 307 bin tona ulaşmış, 2011 yılında da 122 bin ton ithalat yapılmıştır. Ayçiçeği tohumu ithalatı 2002'de 129 bin ton iken, 2011'de 911 bin tona yükselmiştir. Türkiye'nin yağlı tohum ithalatı toplamda 2002'de 798 bin ton iken, 2011'de 2 milyon 331 bin tona ulaşmıştır. Türkiye bitkisel yağ imalatı için sadece yağlı tohum ithalatı yapmamaktadır, ham yağ ithalatı da yapmaktadır. 2002 yılında 707 bin ton olan toplam ham yağ ithalatı 2011'de 1 milyon 43 bin tona ulaşmıştır. Değer bakımından incelendiğinde, söz konusu vahim tablo daha netleşmektedir. Türkiye, yağlı tohum ithalatına 2002'de 223 milyon dolar öderken, 2011'de bu rakam 1 milyar 358 milyon dolara çıkmıştır. Ham yağ ithalatına 2002'de 340 milyon dolar ödenirken 2011'de 1 milyar 338 milyon dolar ödeme yapılmıştır. Bu veriler, Türkiye'nin 2002'den bu yana uyguladığı tarım politikasının, verdiği desteklerin ve çıkardığı yasaların yağlı tohum üretimini artırmaya yetmediğini ortaya çıkarmaktadır. 2002'den bugüne kadar uygulanan, genelde tarım, özelde yağlı tohum politikası Türkiye'yi dışa bağımlılıktan kurtarmak bir yana, daha da bağımlı hâle getirmiştir. Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının hazırladığı Türkiye Tarım Havzaları Üretim ve Destekleme Modeli’nin ana hedeflerinden birisinin yağlı tohum üretimini artırmak olmasına rağmen, söylenen sözler uçup gitmiş, raporlar, modeller hep kâğıt üzerinde kalmıştır. Türkiye'nin bitkisel yağda net ithalatçı bir ülke konumunda olduğunu ortaya koyan bu tablo, yağlı tohumlar politikasının iflası anlamına gelmektedir. Oysa tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de yağlı tohumlu bitkiler stratejik ürün olarak kabul edilmeli ve üretimi mutlaka artırılmalıdır. Açıklanan nedenlerle, yağlı tohum politikasının tüm yönleri ile araştırılması, gerekli önlemlerin alınması amacıyla Anayasa'nın 98'inci, İç Tüzük’ün 104 ve 105'inci maddeleri uyarınca bir Meclis araştırması açılmasını saygılarımızla arz ederiz. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Ülkemizin önemli sorunlarından biri olan trafik kazaları büyük can kaybına neden olmakta, on binlerce vatandaşımızın yaralanmasına ve milyarla ifade edilen maddi hasara yol açmaktadır. Sadece 2011 yılında meydana gelen 277.976 trafik kazasında 2.568 vatandaşımız yaşamını yitirmiş, 193.096 kişi yaralanmıştır. Rakamlar sorunun ciddiyetini de ortaya koymaktadır. Türkiye'de trafikte hayatını kaybedenlerin sayısı Avrupa ortalamasının 2 katıdır. Gelişmekte olan ve az gelişmiş ülkelerde güvenlik ihtiyacının önemli bir bölümünü trafikte güvenlik ihtiyacı oluşturmaktadır. Çünkü, bu ülkelerde trafik güvenliği yeterli düzeyde sağlanamadığı için, trafik kazaları sonucu ortaya çıkan ölüm, yaralanma ve maddi kayıplar ürkütücü boyutlardadır. Trafik kazalarının oluşumunda taşıt, yol ve insan olmak üzere üç temel unsur önemli rol oynamaktadır. Gelişmiş ülkelerde bu unsurların kazalardaki rolünü en aza indirmek amacıyla altyapıya yönelik çok yönlü bilimsel çalışmalar yapılmaktadır. Bu çalışmalar okullardaki eğitim çalışmalarıyla da desteklenmektedir. Ülkemizde trafik kazalarını etkileyen bir diğer unsur ise demir yolu, deniz yolu ve hava yolu ulaşımının istenilen düzeye çıkartılamamasıdır. Ülkemizin ulaşım politikalarının ana eksenini kara yolu oluşturmaktadır. Ülkemizi enerji konusunda dışarıya bağımlı hâle getiren bu model aynı zamanda daha pahalı bir altyapı maliyetini de beraberinde getirmektedir. 1950’li yıllardan sonra uygulanan kara yolu ağırlıklı ulaşım politikaları sonucunda, 1950-2010 yılları arasında kara yolu uzunluğu yaklaşık yüzde 80 artarken demir yolu uzunluğu sadece yüzde 10-15'ler düzeyinde kalmıştır. Bu ulaşım politikalarının doğal sonucu olarak ülkemizin ulaşım sistemi âdeta tek bir sisteme dayandırılmıştır. Ülkemizin yolcu taşıma paylarına bakıldığında, kara yolu yolcu taşıma payı yüzde 96, demir yolu yolcu taşıma payı ise yalnızca yüzde 2'dir. Yük taşıma payında ise kara yolu ile yük taşıma oranı yüzde 94, demir yoluyla yük taşıma payı ise yüzde 4'tür. Ulaşım teknolojileri ve deniz, hava, demir yolu ulaşımında yaşanan gelişmeler gelişmiş ülkelerde trafik kazalarını minimum düzeye indirmiştir. Ülkemizin ağır trafik bilançosuna bakıldığında, konuyla ilgili acil önlem alınması gerektiği çok açıktır. 2002-2011 yılları arasında, diğer bir ifadeyle AKP iktidarında, ülkemiz 41.873 vatandaşını trafik kazalarında kaybetmiştir. Aynı dönemde 1 milyon 672 bin 696 kişi yaralanmıştır. Kazalar nedeniyle engelli duruma düşen vatandaşlarımız ve yaşadıkları sorunlar konusunda ise ne yazık ki sağlıklı veri bulunmamaktadır. Trafik kazalarının önlenmesi için ulaşım altyapısı, ulaşım alternatifleri, trafik eğitimi başta olmak üzere mevcut durumun saptanması, bu konularda etkin ve kalıcı politikaların oluşturulması, trafik kazalarının nedenlerinin araştırılarak meydana gelen kazaların önlenmesi için alınacak önlemlerin saptanması amacıyla, Anayasa'mızın 98, İç Tüzük’ün 104 ve 105’inci maddeleri gereğince Meclis araştırması açılmasını arz ve teklif ederiz. [[Ankara]] [[Manisa]] [[Aydın]] [[İstanbul]] [[Edirne]] [[Aydın]] [[Kırklareli]] [[Gaziantep]] [[Edirne]] [[Kayseri]] [[Giresun]] [[Niğde]] [[İstanbul]] [[Zonguldak]] [[Kırklareli]] [[Muğla]] [[Uşak]] [[Hatay]] [[Balıkesir]] [[İstanbul]] [[Burdur]] Önergeler, gündemdeki yerlerini alacak ve Meclis araştırması açılıp açılmaması konusundaki görüşmeler sırası geldiğinde yapılacaktır. Barış ve Demokrasi Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır. Okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulunun 04/07/2013 Perşembe günü (bugün) yaptığı toplantısında siyasi parti grupları arasında oy birliği sağlanamadığından, grubumuzun aşağıdaki önerisinin İç Tüzük’ün 19’uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını saygılarımla arz ederim. Türkiye Büyük Millet Meclisi gündeminin “Genel Görüşme ve Meclis Araştırması Yapılmasına Dair Öngörüşmeler” kısmında yer alan (10/76) Türkiye'deki basın özgürlüğünün önündeki engellerin bütün boyutlarıyla araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla bir Meclis araştırması açılmasına ilişkin önergelerin görüşmelerinin Genel Kurulun 04/07/2013 Perşembe günlü birleşiminde birlikte yapılması önerilmiştir. Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Hasip Kaplan, Şırnak Milletvekili.
Değerli milletvekilleri, eğer bir ülke darbelerden korunmak istiyorsa basınının, medyasının özgür olması, önündeki engellerin kaldırılması gerekiyor. Biz bu konuda bir araştırma önergesi verdik. Neden verdik? İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi’nden tutun, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’ne, Birleşmiş Milletler Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi’ne tüm bunlar burada imzalandı, kabul edildi. Ama, uygulamaya geldiğimiz zaman Türkiye’de, maalesef, basının, medyanın yazılı ve görsel anlamda özgür olmadığını görüyoruz, hatta hedef alınıyor, hatta köşe yazarları her gün atılıyor ve bunun ötesinde Uluslararası Yayıncılar Birliği’nin birçok açıklaması, basın kuruluşlarının birçok açıklaması ve Avrupa Birliğiyle ilgili FLA’nın açıklamaları da birçok noktada Türkiye’de yasal mevzuatın, engellerin bu konuda devam ettiğini gösteriyor. Şimdi, bunu ifade etmek için şöyle bir kıyaslama yapalım: Türkiye’de, 6’sı imtiyaz sahibi ve yazı işleri müdürü, 68 gazeteci şu an tutuklu. Şimdi, Türkiye’nin dünyadaki basın özgürlüğü sıralamasına baktığımızda 122’nci sırada ve dünyada basından tutuklunun olduğu ülke durumundayız. Mesela, şunları biliyor musunuz? Abdullah Çetin, Dicle Haber Ajansı Ahmet Birsin, Gün TV Genel Yayın Yönetmeni Ali Konar, Azadiya Welat gazetesi Elâzığ temsilcisi Ayşe Oyman, Özgür Gündem gazetesi editörü Aziz Tekin, Azadiya Welat gazetesi Mardin temsilcisi Bahar Kurt, Tavır Yayınları sahibi Bayram Namaz, Atılım gazetesi yazarı Bayram Parlak, Gündem gazetesi Mersin temsilcisi Cengiz Doğan, Azadiya Welat gazetesi Nusaybin muhabiri Cengiz Kapmaz, Özgür Gündem gazetesi yazarı Cihan Deniz Zarakolu, Belge Yayınları editörü ve çevirmeni Çetin Kirşiz, Özgür Gelecek gazetesi Erzincan muhabiri Davut Uçar, Etik Ajans Müdürü Deniz Kılıç, Azadiya Welat gazetesi Batman temsilcisi Deniz Kısmetli, Halkın Günlüğü gazetesi İzmir temsilcisi Dilşah Ercan, Azadiya Welat gazetesi Mersin muhabiri Dilek Demiral, gazeteci, Özgür Gündem gazetesi eski editörü Doğan Karataştan, Yürüyüş dergisi Erdal Süsem, Eylül dergisi Erol Zavar, Odak dergisi Ertuş Bozkurt, Dicle Haber Ajansı editörü Fatih Özgür Aydın, Artı İvme dergisi Fatma Koçak, Dicle Haber Ajansı Faysal Tunç, Dicle Haber Ajansı Şırnak muhabiri Ferhat Arslan, Dicle Haber Ajansı (DİHA) Mersin muhabiri Ferhat Çiftçi, Azadiya Welat gazetesi Gaziantep temsilcisi Füsun Erdoğan, Özgür Radyo eski Genel Yayın Koordinatörü Gamze Keşkek, Tavır dergisi Genel Yayın Yönetmeni Hamit Duman, Azadiya Welat Gazetesi yazarı Hasan Özgüneş, Azadiya Welat Gazetesi yazarı Hatice Duman, Atılım gazetesi Yazı İşleri Müdürü Hüseyin Deniz, Evrensel gazetesi muhabiri İzzet Uysal, Özgür Gelecek gazetesi Kamuran Sunbat, Dicle Haber Ajansı Çukurova eski muhabiri. Kenan Karavil, Radyo Dünya Yayın Yönetmeni. Kenan Kırkaya, Dicle Haber Ajansı Ankara temsilcisi Mazlum Özdemir, Dicle Haber Ajansı muhabiri Mehmet Emin Yıldırım, Azadiya Welat gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Murat İlhan, Azadiya Welat Gazetesi Diyarbakır muhabiri Musa Kurt, Yürüyüş dergisi muhabiri Mustafa Gök, Ekmek ve Adalet dergisi Ankara temsilcisi Nahide Ermiş, Demokratik Modernite dergisi Nevin Erdemir, Özgür Gündem Gazetesi editörü Nilgün Yıldız, Dicle Haber Ajansı Mardin muhabiri Nurettin Fırat, Özgür Gündem Gazetesi yazarı Nuri Yeşil, Azadiya Welat gazetesi Ömer Faruk Çalışkan, Özgür Halk dergisi Ramazan Pekgöz, Dicle Haber Ajansı Diyarbakır editörü Sadiye Eser, Evrensel Gazetesi muhabiri Sami Menteş, Yurt gazetesi muhabiri Sebahattin Sürmeli, Özgür Halk Dergisi Semiha Alankuş, Dicle Haber Ajansı Sevcan Atak, Özgür Halk Dergisi editörü Seyithan Akyüz, Azadiya Welat gazetesi Adana temsilcisi, Sibel Güler, gazeteci, Özgür Gündem eski editörü, Sinan Aygül, Dicle Haber Ajansı Bitlis muhabiri, Sultan Şaman, Hevîya Jine dergisi editörü, Şahabettin Demir, Dicle Haber Ajansı Van muhabiri, Şükrü Sak, Akıncı Yol ve Baran dergisi, Tayyip Temel, Azadiya Welat gazetesi Eski Genel Yayın Yönetmeni, Turabi Kişin, Özgür Gündem gazetesi editörü, Turhan Özlü, Ulusal Kanal TV Genel Yayın Yönetmeni, Ulaş Yıldız, Mücadele Birliği dergisi, Yalçın Küçük, gazeteci, Yeliz Kılıç, Yürüyüş dergisi, Veysel Şahin, Tavır dergisi, Yüksel Genç, Özgür Gündem gazetesi yazarı. Şu an ki tutukluları saydım. Dikkat edin, yüzde 90’ı Kürtçe yazan Azadiya Welat gazetesinin… Arkadaşlar, ya, Kürt diline, Kürt düşüncesine, Kürt gazetesine de bu kadar düşmanlık olmaz. Barış sürecindeyiz, çözüm sürecindeyiz… Bakın, 1999’da bir çözüm süreci şansı doğmuştu koalisyon hükûmetleri döneminde ve o zaman, yine gerilla sınır ötesine çekilip silahlar sustuğu zaman, Türkiye’de yirmi beş yıldır süren çatışma ortamına rağmen, o yoğun ortama rağmen, Avrupa ve Amerika terör örgütleri listesini düzenlerken Türkiye yoktu gündemde. Ne zaman silahlar sustu Türkiye’yle ilgili PKK o zaman terör örgütleri listesine alındı yani silahların bırakıldığı anda. Şimdi de bir barış ve çözüm süreci var. Dikkat edin ama bu barış ve çözüm sürecinde, tam da Avrupa’nın en uygar ülkesi olduğunu söyleyen Danimarka, ne yapıyor? Nûçe TV, müzik kanalı olan Mezopotamya TV ve Roj TV’nin yayın lisansını iptal ediyor, dikkat edin. Bunlar hem “Türkiye’de basın özgürlüğü yoktur.” diyorlar hem Türkiye’yi eleştiriyorlar hem kendileri basın özgürlüğü… Hatta müzik kanalını bile yasaklıyorlar. Şimdi, burada, çözüm süreciyle beraber birileri rahatsız oluyor. Bu rahatsızlığın hemen basına yansıması dikkat çekicidir. Yapılan anketlerde, doğuda, güneydoğuda en fazla izlenen televizyonlar bunlardır arkadaşlar, onlardan sonra izlenen televizyon ise Meclis TV’dir. Bu gerçeğin de altını çiziyorum yani Nûçe, Sterk TV, Roj TV ve Mezopotamya TV 1’inci sırada en çok izlenen; onlardan sonra, canlı yayın varsa Meclis TV izleniyor, en çok izlenen televizyon kanalı. Şimdi, bu kanalları kapatmak, farklı düşüncedeki insanları 12 Eylül darbesinin Anayasası’na, Basın Yasası’na, Millî Güvenlik Kurulunun çıkardığı Basın Yasası’na dayanarak içeri almak, içeride tutmak, inanın, darbeciler için -mümbit derler herhâlde, Tarım Bakanı burada olsaydı- verimli bir toprak, verimli bir ortam; yasaklar, sansür, yasaklama. İşte gördük, Uludere’de katliam oluyor, basınımız susuyor. Gezi’de bir şeyler oluyor, ana akım medya susuyor ama susturulamayanlar da var arkadaşlar, sosyal medyayı susturamıyorlar. Sosyal medya bu sefer devreye giriyor, bu sefer sosyal medya alanındaki çalışmalar rahatsız etmeye başlıyor. Şimdi, bunu, demokrasinin kanallarını açarak -darbenin gerekçelerinden birisi olan- halkı aydınlatmayı, kamuoyunu aydınlatmayı, doğru haber yapmayı, doğru bilgi vermeyi, basının bunu sağlamasını sağlayacak olan Meclistir. Bunun bir araştırmasını yapalım. Allah aşkına, söyleyin bana… Bu medya patronlarının hepsi, medya dışında her şeyi yapıyor, ticaret, enerji alanındalar, Türkiye’nin bütün maden şirketleri onlarda; vallahi Hükûmetin de emrindeler, hükûmet ne isterse onu yazıyorlar. Şimdi, yazmayan… Kürşat Bumin, Yeni Şafak’tan en son yazıları nedeniyle bırakıldı; daha önce Hasan Cemal, daha önce birçok tanıdığımız televizyoncu. Arkadaşlar, bu baskıları araştırmak lazım. Birinin çanına ot tıkamak lazım ki bu ülkede özgürlük gelişsin, bunun başka yolu yok. Bu araştırma önergesi size de fayda sağlar. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Böyle faydalı bir araştırma önergesine de “Evet” demenizi bekliyoruz.
Sayın milletvekilleri, birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 130’uncu Birleşiminin İkinci Oturumunu açıyorum. Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Mehmet Şandır, Mersin Milletvekili. Buyurun.
Tabii, basın özgürlüğü taleplerine karşı olmak veya basın özgürlüğünün sorunlarının tedbirleri için araştırma yapmaya karşı olmak mümkün değil ama İç Tüzük’ün şekil şartı yerine gelmesi hasebiyle verilmiş olan bu grup önerisinin aleyhinde söz almış bulunuyorum. Değerli arkadaşlar, tabii, Türkiye’mizin uluslararası camiada basın özgürlüğü kısıtlamaları noktasında suçlanmasını kabullenebilmek mümkün değil. Maalesef, her zeminde ve çok uzun zamandan bu yana, Türkiye, basın özgürlüğü konusunda “kısmi özgür basına sahip ülkeler” arasında gösteriliyor. Bunu kabullenebilmek mümkün değil çünkü eğer Türkiye demokratik bir hukuk devletiyse basının özgür olması zorunludur; eğer Türkiye, demokrasisini geliştirmek, ileri demokrasiye taşımak gibi bir iddianın sahibiyse öncelikle ifade özgürlüğünün ve ifade özgürlüğünün en geniş kapsamlı hâliyle basın özgürlüğünün önündeki tüm kısıtlamaların kaldırılması gerekiyor. Bu anlamda, uzun zamandan bu yana Meclisimiz, Genel Kurulumuz bu tutuklu gazeteciler meselesini, uzun tutukluluk hâllerini sürekli tartışmaktadır ama bu noktada iktidarla muhalefet arasında tanım farklılığından kaynaklanan ama sorunu çözmeyen, uluslararası camiada suçlanmamızı engellemeyen bir süreç devam etmektedir. Hâlbuki, bu konuda iddialar ortaya konulmalı, bu iddialar yanlışsa, yalansa doğru cevaplandırılmalı ama dünya kamuoyu önünde, Türkiye, basın özgürlüğü konusunda, geri ülkelerin, her anlamda bizimle mukayese edilemeyecek ülkelerin arasında gösterilmemeli. Bunu bir onur meselesi, bunu bir gurur meselesi yapmamız lazım. Bu noktada öncelikle sorumluluk da iktidar partisinin, Türkiye’yi Türk milleti adına yöneten AKP Hükûmetinindir. Bakınız, verilen önergenin gerekçesini de okudum. Gerçekten bu konudaki sorunların araştırılarak alınması gereken tedbirlerin belirlenmesini talep ediyor. Bana göre çok masum, makul bir talep. Bunun ciddiye alınmasında veya “Efendim, niye bir başka parti? Doğruyu biz biliriz, biz yaparız, biz söyleriz.” iddiasındaysanız iktidar grubunun vermesinde ve bu konudaki iddiaların araştırılmasına imkân vermesinde fayda vardır. Ve dünyaya da kalkar deriz ki: “Biz bu konudaki eksikliklerimizi tamamlamak için komisyon kurduk, Meclis olarak çalışıyoruz ve size gerekçeleri söyleyeceğiz.” Ama, maalesef, iktidar bu konularda “Ben bilirim.” diyor. Bildiğiniz, Türkiye’yi ayıplı olmaktan kurtarmıyor Sayın Elitaş. Bugün, burada, işte elimde, gelirken hemen İnternet’e girerek getirdiğim belgeler var. “Özgürlük Evi” diye Amerikan merkezli kuruluşun açıklaması var, 2013 dünya basın özgürlüğü konusunda Türkiye’yi ağır cümlelerle suçlayan beyanları var. “Avrupa Birliğine gireceğiz.” diyorsunuz, Avrupa Birliğinin genişlemeden sorumlu görevlisinin daha geçen günlerde yaptığı açıklamaları ve Türkiye’yi suçlayan beyanları var. Bunlar, bir muhalefet partisi olarak, bu ülkenin bir vatandaşı olarak ve bir siyasi partisi olarak bizleri yaralamaktadır ve iktidara tekrar buradan, bu konuyla ilgili ne yapılması gerekiyorsa Türkiye’yi ayıplı ülke olmaktan çıkartmanızı talep ediyoruz, bunu yapmayışınızdan dolayı da sizi milletimize şikâyet ediyoruz.
Sayın Şandır, o gazeteciler terör örgütlerinin propagandasını yaptıkları için tutuklular.
Anladım da yani ben uluslararası kuruluşları söylüyorum, tutuklu gazetecilerin beyanlarını söylemiyorum. Uluslararası kuruluşlar, gerektiğinde o kuruluşların beyanıyla kendimizi ifade etmeye çalışıyoruz ama onların, basın özgürlüğü konusunda Türkiye’ye yaptığı suçlamaları karşılamamız lazım. İşte “terörist gazeteci” falan diyerek meseleyi geçiştiremeyiz. Değerli arkadaşlar, bir başka hususu da söylemek istiyorum: Tabii, Mısır’da yaşanan hadise, tekrar bu konuda tüm siyasi partiler olarak bir irade beyanı ortaya koymamızı zorunlu hâle getirmektedir. Milliyetçi Hareket Partisi olarak söylüyorum: Milletin iradesine, milletin özgür iradesiyle kendi geleceğine karar verdiği sistemin hukuk dışı yollardan değiştirilmesine hepimizin karşı çıkmamız lazım sebebi ne olursa olsun, sahibi kim olursa olsun. Ama, bir yanlışı da buradan hatırlatmak lazım: İşte “Arap Baharı” diye sahiplendiğiniz, bir nevi ümitlendiğiniz, “Orta Doğu’ya, işte, özgürlük geliyor, demokrasi geliyor.” diye millete anlatmaya çalıştığınız, bir anda sözcülüğünü yapmaya çalıştığınız bu Büyük Orta Doğu Projesi’nin gerçeği dün Mısır’da yaşanan hadiseyle ortaya çıkmıştır. Bundan da ders alalım. Yani, Batı’dan gelen her şey doğru değil arkadaşlar. Buna itiraz edelim. Yani, biz bu bölgenin ülkesi, milleti olarak Batı’nın projelerine taşeronluk yapmak, o projeleri sahiplenmek ve bölgemize bunun dikta ettirilmesine destek vermek… Türk milletinin misyonuna, bu coğrafyaya sorumluğumuz var; bu coğrafyayı biz yönettik, bu coğrafya bizim. Bu coğrafyaya, bu coğrafyanın dışından gelen güçlerin bu türlü dayatmaları… Müslüman kanı akıyor, bugün dünyada Müslüman kanı akıyor, bölgemizde de Türkler zulüm görüyor. Dolayısıyla, Mısır’da yaşanan hadiselerden de ders almamız gerektiği kanaatindeyim. Bir meseleyi de tekrar ifade edeyim: Değerli arkadaşlar, kabuk tutmuş yaraları kaşımanın bir anlamı yok. İki haftadır Çorum olaylarını, Sivas olaylarını ve diğer geçmişte kalan, büyük acılar yaşadığımız, utandığımız birtakım olayları sürekli burada konuşarak bu kabuk tutmuş yaraları kaşımanın bu ülkeye bir faydası yok. Sorgulanmamalı mı? Sorgulanmalı ama gereken, görevliler gereğini yapmalı. Konuşarak görev yapılmış olunmaz. Eğer bu işin suçluları araştırılacaksa o araştırılsın, devletimizin ilgili kurumları var ama bunu sürekli siyasetin malzemesi yapmaya kalkarsak bu işe hizmet etmiş olmayız çünkü bu ülkenin en önemli değeri birliğidir. Birliğimizi zedeleyecek, farklılığımızı ayrışmaya dönüştürüp çatışmaya dönüştürecek, bu, geçmişte yaşanmış olayları sürekli gündeme getirerek bu milletin huzurunu kaçırmamak gerektiği kanaatindeyim. Bir başka husus, değerli arkadaşlar, biz bundan önceki…
Yapanların yanına kâr mı kalsın Sayın Hatip?
Hayır, kalmasın ama ilgili kurumlar var, onlar araştırsınlar. Konuşarak bir sonuç alınmıyor farkındaysanız. Değerli arkadaşlar, biz bir önceki Danışma Kurulu toplantısında bir uzlaşma yapmıştık. Bu uzlaşma “torba yasa” dediğiniz bu yasanın görüşmelerinin tamamlanmasına kadardı ama daha sonra, vardığımız, bizim de altına imza koyduğumuz uzlaşmayı bize sormadan bozdunuz. Başka kanunlar getirdiniz; 1 kanun, 5 tane, 6 tane de uluslararası sözleşme getirdiniz; buna hakkınız yok. Ramazana giriyoruz, dönemin sonundayız. Birlikte çalıştık, birlikte karar verdik, altına imza koyduk. Bunu bozmaya, bize danışmadan bozmaya hakkınız yok. Dolayısıyla, ramazan öncesinde bu Genel Kurulun huzurunu kaçırmanın sorumluluğu da maalesef siyasi iktidar olarak AKP İktidar Grubunun üzerindedir.
Sayın Başkan…
Buyurun Sayın Elitaş.
Sayın Grup Başkan Vekili biraz önce hem ismimle hitap ederek hem de en son cümlesinde “Biz bir uzlaşma yaptık, uzlaşmayı bozmanın sorumluluğu iktidara aittir.” diye sataşmada bulundu. İki dakikada cevap vermek istiyorum.
Buyurun, iki dakika söz veriyorum sataşma nedeniyle.
Bakınız, biz, iktidar olarak, her hafta pazartesi günü o haftayla ilgili ne yapacağımızı siyasi parti grup başkan vekillerine bildiriyoruz ve kamuoyundan, medyadan, hatta bizim grubumuzdan önce özellikle muhalefet partilerinin hafta içerisinde ne görüşeceğimizle ilgili bilgileri oluyor. Bunu kimse inkâr edemez. O gün yaptığımız konuşmada TSK İç Hizmet Kanunu’yla ilgili 35’inci maddenin değiştirilmesi konusunda siyasi partilerimize de bilgi verdik. Nitekim, Meclis Başkanı siyasi parti gruplarıyla görüştü. TSK İç Hizmet Kanunu’nun görüşülmesi konusunda Komisyon pazartesi günü toplandı ve kararını verdi. O çerçevede devam ediyoruz. Dün Danışma Kurulunda -siz gelseydiniz- ifade ettik; acil, çok önemli olduğunu ifade eden Ulaştırma Bakanlığının uluslararası sözleşmeleri var, bu sözleşmelerin eylül ayı içerisinde veya ağustos ayı sonunda onaylanması gerektiğine dair bir zorunluluk var. Bu sözleşmelerle ilgili, bakın, değerlendirin, bize bilgi verin dedik. “Hangi ülkeyle?” dediler. Ama, arkadaşlarımıza ifade ettik, baktık, ülkelerle alakasının olmadığını, genel bir sözleşme olduğunu ifade ettik. “Biz de inceleyelim, bakalım.” dediler. Bize henüz bir dönüş olmadı ama şunu söylüyoruz, diyoruz ki: Olağanüstü durumla ilgili bir meselede herhâlde muhalefet partileri de buna katkı yaparlar diye inanıyoruz. Ama değerli arkadaşlar, bakın, uzlaşmayı böyle döndürdük, şunu yaptık… Sayın Şandır, etikten bahsediyorsunuz. Dün verdiğiniz önergelere Allah rızası için bir bakın. Önergeleri, maddeyi kabul etsek herhâlde Kanunlar Kararlar nereye koyacaklarını bilmiyorlar. Aynı madde önerge olarak gelmiş, bakıyoruz ne var burada? Değiştirdik, kabul ettik. Nereye konulacak? İşlenmesi mümkün olmayan önergeler var. Lüften, önergeleri hassas bir şekilde değerlendirip…
Sen kendi yaptığını bir anlatsana millete.
…ama İç Tüzük kurallarını uygulamamızı…
Şöyle, televizyon varken bir anlat bakalım.
…farklı olarak değerlendirmeniz yanlış olur. Teşekkür ederim.
Sayın Başkan…
Buyurun Sayın Şandır.
Benim konuşmam üzerine Sayın Elitaş Genel Kurula bir bilgi verdi. Verdiği bilgiyle benim söylediklerim bir yanlış anlamaya gitti; onun için, müsaade ederseniz cevap olarak…
Cevap olmaz ki, sataşma varsa söz vereceğim. Buyurun Sayın Şandır sataşma nedeniyle iki dakika söz veriyorum.
Siz, pazartesi günü toplantı yapıyorsunuz ama zannediyorum birbirinizden haberiniz yok. Sayın Nurettin Canikli’nin katıldığı 1 Temmuz öncesindeki yani Meclisin tatile girmesi İç Tüzük gereği zorunlu olduğu Danışma Kurulu toplantısında Meclis Başkanının önerisiyle AKP Grubunun önerisini birleştirdik, altına biz de imza attık Meclis 1 Temmuzda tatile girmeyecek, şu kanunu görüşeceğiz ondan sonra gireceğiz diye. Sayın Nurettin Canikli burada, Sayın İdris Baluken ve CHP Grubundan Mevlüt Aslanoğlu… Orada bize ifade edilen şey “Torba yasayı görüşeceğiz, 1 Temmuzda tatile girmesi gereken Meclisi tatile sokacağız.” Bu, salı günü yaptığımız Danışma Kurulu toplantısı, pazartesi yaptığımız toplantıdan sonra. Altına biz de imza koyduk. Dört beş aydır burada Danışma Kurulu kararı çıkmıyor ama o gün biz de imza koyduk kendi grup önerimiz olmasına rağmen ama sonra nerede ne karar alındıysa… Bizim itirazımız şu: Yani, bize göre iç tehlike kalkmamıştır. Dolayısıyla, iç tehlikeyi gündemden çıkartan bu getirdiğiniz kanun tasarısı PKK’nın talebi; bize göre öyle, size göre değil olabilir. Dolayısıyla, kim, nerede, ne konuştu da vardığımız mutabakatı bozup yeniden bu Türk Silahlı Kuvvetleriyle ilgili 43 maddelik kanuna 2 madde koyuyorsunuz? Bizim tepkimizi bilmenize rağmen o 2 maddeyi koyarak buradaki uzlaşmayı dinamitliyorsunuz, işin aslı bu, buna itiraz ediyoruz biz. Yoksa, Danışma Kurulu kararıyla Sayın Nurettin Canikli’nin ifadesiyle “1 Temmuzda tatile girmeyecek, Meclisi torba yasayı bitirdikten sonra tatile sokacağız.” mutabakatında biz varız. Ama, sonra bize danışmadan bu mutabakatı bozarak buraya şu sebeple uluslararası sözleşme getirmek, şu sebeple şu kanunu getirmek…
Sayın Şandır, Meclis Başkanı “Siyasi parti gruplarıyla görüştüm.” dedi, biz onun üzerine bunu yapıyoruz.
Olmaz böyle.
Teşekkür ediyorum. Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Melda Onur, İstanbul Milletvekili.
Değerli vekiller, basın özgürlüğüyle ilgili yeni bir araştırma önergesinin, belki defalarca verilmiş, defalarca reddedilmiş bir araştırma önergesinin daha lehinde söz almış bulunmaktayım. Benzeri bir konuşmayı geçenlerde burada hapishanelerin durumuyla ilgili yapmıştım; sanıyorum, bir benzerini de şimdi basın özgürlüğüyle ilgili yapacağım. Şimdi, ben eski bir gazeteciyim -bunu zaten arkadaşlarımız biliyor- eski dönemlerde nasıl olurdu, biraz onu anlatayım. Şunu kabul edelim ki basının üzerinde her zaman için bir baskı vardır, bunu hiç kimse reddedemez. Ama, eski dönemlerde yani bizim gazetecilik yaptığımız dönemlerde -ki bu dönemler hani biz sol grubun ifadesiyle sağ iktidarların yani Özal, Tansu Çiller, Demirel gibi eski siyasetçilerin iktidarlarının döneminde ben gazetecilik yaptım- evet, yani çeşitli müdahaleler olurdu haberlerimize ama en azından o haberleri gazetenin içerisine sokabilirdik, daha sonra müdürlerimiz biraz ayar verirlerdi ama bugün gelinen noktada o haberler daha gazetenin içerisine değil, binadan içeri giremiyor. Şu anda artık bırakın muhabirlerin otokontrolünü direkt patron seviyesinde sabaha karşı gelen telefonlarla, sabaha karşı talep edilen 1’inci sayfalarla, televizyonlarda kulaklıklara gelen talimatlarla bu haberler ne yazık ki verilemiyor. Şu andaki durum, son dönem, benim tanık olduğum en azından, medya, tarihinin en kötü döneminde. Şimdi, bunun kanıtını aslında geçtiğimiz günlerde yaşadığımız Gezi olaylarında gördük. Nasıl oldu? Bu son dönem tutuklamalarla, patron seviyesinde ayarlamalarla iktidar zannetti ki baş belasından kurtuldu çünkü onun için basın, serbest basın, özgür basın bir baş belasıydı ama ne yazık ki başka bir baş belası çıktı. Bu da bir kuştu, fazla cikledi ve Başbakan konuşmasında “Twitter diye bir baş belası var.” dedi. Neden Twitter diye bir baş belası çıktı? Çünkü siz ne kadar bastırırsanız bastırın, ifade özgürlüğü, serbest haber yapma özgürlüğü, sözlerini ifade özgürlüğü bir şekilde bir yerlerden patlak veriyor. Sosyal medya, bu şekilde yeni özgür medya olarak ortaya çıktı. Tabii, biz, bu yeni özgür medyadan sokakların durumunu izlerken ana akım medya başka bir kuşu veriyordu, kutuplarda yaşayan penguenler, baş belası olmadan, halka izlettiriliyordu. Ama sanıyorum onlar da bir noktadan sonra gerçekleri gördüler ki uluslararası bağlantılarda, uluslararası kanallarda bu hareketlilik gösterilince kendi kanallarında da göstermek zorunda kaldılar. Şimdi, eğer bağımsız bir medya olsaydı belki de bu çok şikâyet edilen, işte “Yalan yazdılar.”, “Manipüle ettiler, yönlendirdiler.”, “Halkı galeyana sevk ettiler.” tarzında şikâyetler olmayacaktı çünkü ana akım medya, diğer medya olsun, özgürce bu görüntüleri verebilecekti, özgürce haberlerini yazabilecekti ve belki de kimse sosyal medyaya itibar etmeyecekti. Ama ne yazık ki son dönemde basın üzerinde yaşanan baskılar, tutuklamalar, işten çıkartılmalar sosyal medyaya böyle bir alan açtı. O yüzden, hiç şikâyet etmeye gerek yok. Şunu görüyoruz ki bu Gezi sürecinde muhalif olan birçok arkadaşımız gerek kendiliğinden işten ayrıldı -işten ayrılma gerekçeleri, yeterince gazetecilik yapamadıkları- birçok kişi TMSF’nin el koyduğu yayınlarda işten çıkarıldı. Daha dün, çok değerli olduğunu düşündüğümüz bir yazar, ne yazık ki Hükûmet sempatizanı bir gazeteden personel, insan kaynakları vasıtasıyla işinden atıldı -ben burada adını dillendirmek istemiyorum- gerçekten çok üzüldüm. Bu, bir dönemde yapılan, hani kapıya geldiğinizde kartınızın çalışmaması kadar insanı ötekileştirici, aşağılayıcı bir şey. Şimdi, hazır buraya gelmişken bu Gezi Parkı süresince sizlerden uzak kaldım, biraz da benim gözümden dinleyin istiyorum çünkü benim de bir gazeteci olarak, aslında, Gezi Parkı’nı bir milletvekili olmanın ötesinde, bir gazeteci gibi izleme imkânım oldu. Hem de şunu gördük: Hani biz burada parlamenter demokrasi işlemiyor, işte, az önce Sayın Şandır, buradaki birtakım kararlara uyulmuyor gibi şikâyetler… Efendim, bizim dışarıda dokunulmazlığımız da kalmamış, biz onu gördük ne yazık ki. Ben dokunulmaz olduğumuzu zannediyordum ama değilmişiz. Sizi 31 Mayıs sabahına götürmek isterim. 31 Mayıs öncesi, biliyorsunuz, çok küçük bir çevre eylemi, ne yazık ki polisin orantısız gücüyle… Ki ben burada, herhâlde, faiz lobisinin o polis olduğunu düşünüyorum çünkü savunmasız, kasksız, gözlüksüz bir kadına biber gazı sıkıp bir de arkasından koşturan kişi esas komployu kuran kişidir. Bilmiyorum, o polis hakkında faiz lobisi, Yahudi lobisi, içki lobisi, her neyse bir soruşturma açıldı mı, ona bakmak lazım. Orada bulunan vatandaş İstanbul milletvekillerini Twitter üzerinden çağırdı. Bilmiyorum, sizi çağırdı mı? Muhtemelen sizleri de çağırmışlardır yani burada iktidar partisinin İstanbul milletvekillerini görüyorum ama bizi çağırdılar ve biz, milletin vekili olarak oraya gitmek durumundaydık ve gittik. 30 Mayıs akşamı orada bir şenlik vardı, tamamıyla bir şenlikti. Orada, hani “marjinal”, “radikal” falan deniyor ya, birtakım gruplar… Onların da ne olduğunu tam olarak bilmiyorum yani hiçbir yasadışı örgüt değildi oradakiler. İşte, konserler verildi ve geç saat ben de oradayım, Genel Başkanımız “Arkadaşlarla durun, nöbet tutun.” demiş, bekliyoruz. Dediler ki bana: “Ya, Sayın Vekilim, galiba polis buraya operasyon yapacak.” Dedim ki: Mümkün değil ya, delirmiş olmalı. Yani bu kadar barışçı bir gruba, en ufak bir aykırı slogan… Şarkılar söyleniyor, işte yani konuşmalar yapılıyor. Mümkün değil, yapmaz dedim yani olamaz öyle bir şey. “Yok, olurdu, olmazdı.” Geç bir saat. Biraz daha azaldı insanlar. Çevreci gruplar var; Derelerin Kardeşliği, işte HES eylemcileri falan. Derken, baktık bir hareketlilik var, kalktık, gittik, Çevik Kuvvet’in yanına gittik. Baktık, böyle bir hareketlenme, dedik ki: Ya biz İstanbul milletvekiliyiz. Ve o akşam İlhan Cihaner ve Müslim Sarı vardı. İlhan Cihaner’i -bize göre daha ünlü- tanıyorlar, biz de kendimizi tanıttık. Sonra döndüm, dedim ki: Ya olamaz, mümkün değil, biz milletvekilleriyiz, biz öne geçelim, onlar gelirken durdururuz biz onları, bize saldırmazlar. Çünkü ben, doğrusunu söylemek gerekirse, buna alışkındım. Çeşitli KESK eylemlerine gittiğimizde polis telsizlerinden “Ya, milletvekilleri de burada.” diye bir şey duyuyordum yani bir ölçü vardı ve biz, kasksız, gözlüksüz -o kadar eminim ki polisi durdurabileceğimize- 3 kişi önden yürüdük, “Durun.” dedik. Yani, ayağımın dibine atılan fişekler, gözümü yakan biber gazı, nefesimi kesen biber gazı canımı acıtan şey değildi, canımı acıtan şey dokunulmazlığımızın olmadığını görmek oldu arkadaşlar ve ne yazık ki bu Gezi olayları süresince bu dokunulmazlığımızın olmadığını tek tek gördük. En acı olanı… Ve çeşitli defalar çağırıldık. Zaten bulunduğumuz yerlere biber gazı atıldı. Hani, diyeceksiniz ki: “Sizin orada olup olmadığınızı nereden bilecek?” Vali Bey’e gittik, dedik ki: Ya, burada vekiller oluyor, siz biliyor musunuz? Vali Bey dedi ki: “Biz o parkta, kim giriyor, kim çıkıyor, hangi marjinal, hangi radikal, hangi örgüt, hangi vekil var anı anına, saniyesi saniyesine biliyoruz.” Demek ki Şafak Pavey’in ayağının önüne atılan biber gazını da zaten biliyorlardı. Ve son olarak biliyorsunuz, Divan Oteli’nin önünde ambulans geçişlerine yardımcı olmaları için polisle konuşmaya çalışan Amasya Milletvekilimizin suratına bir kask fırlatılarak burnu kırıldı. Ve ben, Divan Otel’de sıkışıp âdeta bir “Die Hard” filmi gibi -bilmiyorum hiç seyrettiniz mi? - içeride yaralılar, inleyenler, biber gazı… İçeriye biber gazı atıldığında yukarıya kaçmak zorunda kaldığımızda bir kadın şöyle diyordu: “Vekilsiniz bize niye kalkan olmuyorsunuz?” Dedim ki: Çok özür dilerim, vekiliz ancak sizinle biber gazına, copa, kaska, dayağa ortak olabiliriz, ne yazık ki size kalkan olamıyoruz çünkü bizim artık gördüğümüz kadarıyla, bu polisle, sokaklarda bir dokunulmazlığımız kalmamış. Şimdi, bunları niye anlattım? Benim gözümden de bunu görmenizi istedim. Şimdi, size şöyle bir şey söyleyeyim son olarak: Hani deniyor ya “Polise taş atan, saldıran marjinal, radikal gruplar…” Arkadaşlar, ilk dört gün, hiç öyle bir şey yoktu. Fakat ilk dört gün kırmızılı kadına, oradaki birkaç kişiye orantısız olarak biber gazı atan… Biber gazı havaya atılır arkadaşlar, biber gazı insanların gaz yayıldığında kaçmasını sağlamak içindir –gözümüzle- direkt hedefe sıktılar. Tüm bunlar olduktan sonra birileri de sanıyorum bu arkadaşları savunmak istedi. Ama şunu söyleyeyim: Hani “yağmacı” falan diyorlar ya İstiklal Caddesi’nde bir tane dükkânın içinden bir tişört çalınmış mı, buyurun araştırın, bir tane büfeden bir tane sigara paketi çalınmış mı? Teşekkür diyorum.
Barış ve Demokrasi Partisi Grup önerisi aleyhinde söz isteyen Gökcen Özdoğan Enç, Antalya Milletvekili.
Basın özgürlüğü, haber, bilgi, düşünce ve kanaatlerin kitle iletişim araçları yoluyla serbestçe elde edilebilmesi, ifade edilebilmesi ve yayılabilmesi haklarını içerir. Basın özgürlüğünün gerçekleşebilmesi için üç temel unsur gerekmektedir: Bir, bilgiye, habere ulaşabilme hakkı. Ülkemizde gayet rahat bir şekilde, bilgiye, habere ulaşabilme hakkı vardır. Diğer ikincisi, elde edilen bilginin, haberin, düşüncenin açıklanabilme hakkı. Üçüncüsü, bu bilgiyi, düşünce ve kanaati haber, yorum ve görsel ürünüyle yayabilme hakkı. Bunlar basın özgürlüğünün vazgeçilmez unsurları arasındadır ki ülkemizde bununla ilgili… Ben de iletişimciyim, iletişim fakültesi okudum ben de, bize öğretilenler de bunlardı ve bunlar, basın özgürlüğünün devamı için de gerekli olan koşullar aslında. Uluslararası hukukta basın özgürlüğü Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin de 10’uncu maddesinde düzenlenmiştir. Biz, tabii, on yıl boyunca ciddi çalışmalar yaptık bununla ilgili. Ben, özellikle, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10’uncu maddesini okumak istiyorum size: “Basın özgürlüğünün kullanılması ancak demokratik bir toplumun gereklerine uygun olarak başkalarının şöhret ve haklarının, toplum sağlığının ve ahlakının millî güvenlik, kamu düzeni, kamu güvenliği ve toprak bütünlüğünün korunması, devlet sırlarının açıklanmasının veya suç işlenmesinin önlenmesi, yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanması amacıyla sınırlandırılabilir.” Yani buradan şuraya gelmek istiyoruz: Sarı basın kartı olan ya da herhangi bir şekilde herhangi bir gruba ait olan kişiye suç işleme hakkını hiçbir bir şekilde vermiyor. Sarı basın kartı olan terör örgütü üyesi olamaz diye bir kaide yok, hırsız olamaz diye bir kaide yok. O yüzden biraz evvelki, -kamuoyunda bir yanlış algı var, basında da yer alıyor sık sık tutuklu gazetecilerle ilgili- aslında içeriğine baktığınız zaman biraz önce ifade ettiğim maddeyle tamamen örtüştüğünü söylemek gerekiyor. Basın Kanunu’nda…
Hırsız kim?
Dinlerseniz devam edeceğim. Basın Kanunu’nda gazetecilerin haber kaynaklarının hiçbir şekilde…
Hırsız gazeteci kim, onu merak ediyorum. Belki Sayın Hasip Kaplan bilir.
…açıklanmaya zorlanamayacağı, düzeltme ve cevabın yayınlanmasıyla basılmış eserleri engelleme, tahrip ve bozma fillerine uygulanan yaptırımlar dışında para cezalarının hürriyeti bağlayıcı cezaya çevrilemeyeceği de hükme bağlanmış bulunmaktadır. Değerli milletvekilleri, Sayın Başkan; demokratik bir ülkede basın özgürlüğü olmazsa olmazlardan biridir.
Yani Türkiye’de yok!
Biz, tek sesli basından yana hiçbir zaman olmadık.
Akşam gazetesi ne oldu, Akşam gazetesi?
Aksine, çok sesliliği savunduk. Bakınız, şunu da ifade etmek istiyorum: Sansürden de bahsediliyor ancak ülkemizde güvenli, nitelikli basın kuruluşlarının varlığı demokratik sürecin devamı için şarttır. Taraflı basından muhalefet kadar, biz de en az sizin kadar rahatsızız çünkü gerçekleşmeyen olayları sanki gerçekleşmiş gibi kanallar vasıtasıyla topluma empoze etmeye çalışan bir kısım medya da mevcut bu ülkede. Bunun yanında, gerçekler anlatılırken saptırma yoluyla daha önce yayınlaşmış görüntüleri bugün yayınlanmış gibi, bugün gerçekleşmiş gibi birtakım kanallarda da izlediğimizi unutmayalım. “Arşiv” yazma gereği bile duymadan sürekli o yayınları yirmi dört saat döndüren basın kuruluşlarını da buradan kınıyorum, bunun adı “özgürlük” değil arkadaşlar.
Son on yılda yayınlarımızın, son on yılda yasalarımızı Avrupa Birliğiyle uyumlaştırmak ve daha da önemlisi, vatandaşlarımızın haklarını, özgürlüklerini arttırmak amacıyla basın özgürlüğünü genişletmeye biz devam edeceğiz. Çünkü, katılımcı demokrasinin araçlarından biri olduğunu düşünüyoruz basın özgürlüğünün. Ne olursa olsun, bu konuda kararlıyız. Sonuç olarak şunu ifade etmek istiyorum: Türkiye'de basın ve ifade özgürlüğünün daha ileriye taşınması için son yıllarda ciddi adımlar attık. Bu paralelde özgürlükçü bir anlayışla bu adımları atmaya devam edeceğiz. Bu düşüncelerle Barış ve Demokrasi Partisinin grup önerisinin aleyhinde olduğumuzu belirtiyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Daha beş dakika vardı ya.
Sayın Başkan, Türkiye'deki basın özgürlüğü iktidar partisi tarafından en fazla beş dakika anlatılabilmiştir, tutanaklara geçmesi açısından efendim.
Çok komiksin sen ya!
Barış ve Demokrasi Partisi grup önerisini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Öneri kabul edilmemiştir. Milliyetçi Hareket Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulunun 4/7/2013 Perşembe günü (bugün) yaptığı toplantısında siyasi parti grupları arasında oy birliği sağlanamadığından grubumuzun aşağıdaki önerisini İç Tüzük’ün 19’uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını arz ederim. Saygılarımla. Türkiye Büyük Millet Meclisi Gündeminin “Genel Görüşme ve Meclis Araştırması Yapılmasına Dair Öngörüşmeler” kısmında yer alan Elâzığ Milletvekili Enver Erdem ve arkadaşlarının 24 Mayıs 2012 tarih, 5131 sayı ile TBMM Başkanlığına vermiş olduğu geçici köy korucularının sorunlarının araştırılması ve alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla Meclis araştırması önergesinin 4/7/2013 Perşembe günü (bugün) Genel Kurulda okunarak görüşmelerinin bugünkü birleşiminde yapılması önerilmiştir. Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Hasan Hüseyin Türkoğlu, Osmaniye Milletvekili. Buyurun.
Güvenlik güçlerinin terörle mücadelede önemli bir unsurunu oluşturan köy korucularının sorunlarını henüz geçtiğimiz ay içerisinde Milliyetçi Hareket Partisi olarak Türkiye Büyük Millet Meclisi gündemine taşımış idik. Belki Türkiye Büyük Millet Meclisi çatısı altında bu hususun kısa bir zaman aralığı içinde tekrar gündeme gelmiş olması dikkatinizi celbetmiş olabilir. Ancak korucularımızın bugün itibarıyla yani Temmuz 2013 tarihi itibarıyla çok vahim, endişe verici sorunları vardır. Konunun aciliyeti, önemi ve vahameti sebebiyle korucularımızın durumu bir kez daha konuşulmalıdır, dikkatlerin korucular üzerine çekilmesi gerekmektedir. Konuşmama başlarken, evvela koruculuk sistemi hakkında bazı bilgileri sizlerle paylaşmak istiyorum: “Köy koruculuğu” kavramı 1924 tarihli 442 sayılı Köy Kanunu’yla gündeme gelmiştir. Cumhuriyetin kuruluşuyla beraber hedeflenen topyekûn kalkınmanın hedef kitlesi olan Türk toplumu yüzde 80 oranında köylerde yaşamaktaydı. Bu sebeple Köy Kanunu’yla köy muhtarına özel bir pozisyon yükleyen o günkü anlayış “Köy muhtarının emrine bir tür kolluk gücü” diye isimlendirilebilecek koruculuk sistemini vermiştir. Köy korucuları köyde yaşayan toplumun ırzını, canını, malını eşkıyadan ve gerçek anlamda çapulcudan koruyacak bir kolluk kuvvetiydi ve 1980’li yıllara kadar bu vazifelerini başarıyla yerine getirmişlerdir. Terör olaylarının yoğunlaşması üzerine 26 Mart 1985 tarihinde 442 sayılı Köy Kanunu’nun 74’üncü maddesinde değişiklik yapılarak geçici köy koruculuğu sistemi ihdas edilmiştir. Söz konusu kanuna göre şiddet hareketlerine ait ciddi belirtilerin köyde veya çevresinde ortaya çıkması veya her ne sebeple olursa olsun köylünün canına ve malına tecavüz hareketlerinin artması üzerine Bakanlar Kurulunca belirlenen illerde valinin teklifi ve İçişleri Bakanının onanıyla yeteri kadar geçici köy korucusu görevlendirilebilmektedir. Geçici köy korucularıyla ilgili tüm işlemler 442 sayılı Köy Kanunu’nun 74’üncü maddesinde değişiklik yapan 5673 sayılı Kanun ve bu kanunun ek 18’inci maddesine dayanılarak Bakanlar Kurulunca yayımlanan Geçici Köy Korucuları Yönetmeliği ve uygulamada birliktelik sağlaması amacıyla İçişleri Bakanının onanıyla hazırlanan Geçici Köy Korucuları Yönergesi hükümlerine göre yürütülmektedir. 1985 yılında 22 ilde başlatılan geçici köy koruculuğu sistemi 1987’de ilan edilen olağanüstü hâl ile devam ettirilmiş, 1992’de koruculara ücret verilmeye başlanmış, 1993’te sistemin uygulandığı il sayısı 35’e çıkarılmıştır. Geçici köy koruculuğu sistemi, bölücü terör örgütüne karşı orada yaşayan vatandaşların bir duruş sergilemesi, vatandaşlarımızın kendi rızalarıyla kendi hanelerini, aile fertlerini, kendi köylerini ve kendi memleketlerini silahlı olarak savunmaları için tasarlanmış ve hayata geçirilmiş bir yapıdır. Geçici ve gönüllü köy korucuları sayıları zaman zaman değişmekle birlikte terörün yoğun olduğu dönemlerde 80 bini aşmıştır. İçişleri Bakanlığının açıkladığı son bilgilere göre 46 bine yakın ücrete tabi geçici köy korucusu vardır. 20 binden fazla da ücret almayan, sadece silahı olan gönüllü köy korucusu söz konusu olup toplamda yaklaşık 66 bin kişilik bir güçtür. Bugüne kadar geçici ve gönüllü köy korucuları, asker ve polis silah arkadaşlarıyla beraber terörle mücadelede görevlerini layıkıyla yerine getirmişlerdir. Koruculuk Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da terör örgütüne ve terör olaylarına karşı toplumsal manada bir duruşun göstergesi olmuştur. Korucular ve aileleri, aşiretleri terör örgütüne karşı bölgede direnç gösteren toplumsal bir kesimi oluşturmuşlardır. Korucular önceleri uluslararası kamuoyunda şimdi ise iç kamuoyumuzda kendi kaderlerini tayin etme hakkı, selfdeterminasyon iddiasında bulunan ayrılıkçı fikirlerin, emellerin hayallerini devlet bütünlüğünden yana boşa çıkarmışlardır. Önemli bir bölümü Kürt kökenli olan Türk devletine bağlı, Türk milletine âşık vatan sevdalılarıdır korucular. Korucular ve aileleri en zor şartlarda yaşayarak ve ölümü göze alarak devlete ve millete bağlılıklarını ispatlamışlardır. Bu uğurda en ağır bedelleri ödemiş ve aslında en fazla travmaya maruz kalmış sivil kitledirler. Ancak, tüm bu yaşanan travmalar, korucuların dik ve onurlu duruşunu değiştirmemiştir. Köy korucuları bölgenin insanı olmalarından dolayı araziyi iyi tanımaları sebebiyle terör örgütü mensuplarının nerelerde barınabileceklerini, neler yapabileceklerini, güçlerinin neler olabileceğini, kimlerin bölücü terör örgütü ile iltisaklı olabileceklerini bildikleri için PKK tarafından algılanan büyük bir tehdittirler. Köy korucularımız tüm yaşamlarını görev yaptıkları yerde geçirmektedirler çünkü oralar onların memleketidir. Bu yüzden üç yüz altmış beş gün yirmi dört saat eşkıyanın hedef tahtasındadırlar. Onun içindir ki köy korucularımızın sorunları bir an evvel çözülmeli, bu husus hepimiz için bir vazife olmalıdır. Geçici ve gönüllü köy korucuları bölünmez vatan bütünlüğü uğrunda Türk Bayrağı’nın dalgalanması, Türk devletinin egemen olması için bugüne kadar 1.696 şehit ve 1.916 yaralı, gazi vermişlerdir. Bu dik duruşları ve hizmetlerine karşılık köy korucularımızın 810 TL ile 880 TL arasında değişen ücretleri açlık sınırının altındadır. Bu yıl için ücret artışı da 10 TL gibi komik bir seviyede olmuştur. Korucuların aldıkları bu aylıklar Türkiye standartlarında düşük bir rakamdır. Hele hele Haziran 2013 Türkiye İstatistik Kurumu verilerine göre açlık sınırı 1.022 Türk lirası, yoksulluk sınırı 3.328 Türk lirası iken 810 TL bırakın açlık sınırını karşılamayı, yanından bile geçmemektedir. Gönüllü korucularla beraber tüm koruculara en az sözleşmeli erlere verilen ücret kadar yani 1.600 lira ücret verilmelidir. Sosyal güvenlik primleri, emekli maaşları, çalışma saatleri, gündelik ve kumanyaları gibi her konuda önemli problemleri olan gönüllü ve geçici köy korucuları, özellikle “açılım süreci” ya da “barış süreci” diye adlandırılan Hükûmet politikaları çerçevesinde yalnızlığa itilmişlerdir. Bölücü ve yıkıcı terörist unsurların talepleri doğrultusunda, değil sorunlarını çözmek, köy korucuları PKK ve siyasi uzantılarının inisiyatifine terk edilmişlerdir. Yıllardır mücadele ettikleri PKK’nın ve siyasi uzantılarının etki alanı içinde yalnız bırakılan köy korucularından özellikle terörle mücadelede geçmişte başarıları olanların tek tek cinayetlere kurban gittikleri ve faillerinin de PKK’lı terörist oldukları bilinmektedir. AKP Hükûmetinin sözde açılım süreci devam ederken, teröristlerin korucularımıza yönelik eylemleri de devam etmektedir. Basına yansıyan haberlere göre, 13 Mart 2013 tarihinde, Şırnak ili Cizre ilçesinde korucumuz Mehmet Sait Coşkun sokak ortasında teröristler tarafından şehit edilmiştir. Yine, geçtiğimiz günlerde Şırnak’ın Silopi ilçesinde geçici köy korucularımızdan Ramazan Erkan silahlı saldırı sonucu şehit edilmiştir. Mehmet Güven Cizre’de, Sıtkı Unat Uludere Şenoba’da, Ali Nat Şırnak’ta, Ali Kılıç Cizre’de hayatlarını kaybetmişlerdir. Bize gelen bilgilere göre, bu korucular terörle mücadelede büyük başarılara imza atmışlardır. Terör örgütünün elinde korucularımıza ilişkin bir infaz listesi olduğu iddia edilmekte, cinayetleri bu listeye göre yaptıkları söylenmektedir. Terör örgütünün, Hükûmetin yanlış politikalarıyla alanı PKK’ya terk etmesinden sonra, bölgedeki korucuları -âdeta bir cadı avı gibi- onları tek tek infaz ederek şehit ettiği yönündedir. Geçtiğimiz mayıs ayında ise Şırnak’ın Gümüşyazı köyünde köy korucularımızdan Abdülvahap İlhan PKK’lılar tarafından Kandil’e kaçırılmıştır ve kendisinden hâlen haber alınamamaktadır. Abdülvahap İlhan ve diğer kaçırılan korucularla ilgili güvenlik güçlerinin ve Hükûmetin bir çalışması var mıdır? Hükûmet korucularımızı, Necip Fazıl’ın ifadesiyle, öz yurdunda garip bırakmıştır. Hükûmet, Necip Fazıl’ın ifadesiyle, baba katiliyle babayı ayna safa koymuştur. Korucularımıza yönelik gerçekleştirilen saldırılar hakkında açıklama yapması gereken Hükûmet, hâlen teröristlerin silahlarını bırakıp gideceklerini hayal edecek kadar zafiyet içindedir. Eğer Hükûmet zafiyet içinde değil ise ve bir çaba göstermiyor, onlarla anlaşmaya çalışıyor ise Hükûmet PKK’yı eli yüzü düzgün, sözüne güvenilir Türk vatandaşları mı zannetmektedir? Hükûmet artık bölücü terör örgütünden bahsederken “bölücü”, “terör”, “eli kanlı katil” gibi ifadeler kullanmamaktadır, hatta Başbakanın görevlendirdiği akiller verdikleri raporlarla PKK’nın sözcülüğüne soyunmuşlardır. Akiller, PKK ne istiyorsa çözüm olarak onu raporlarına yazmışlardır. Yoksa, Hükûmet PKK’yla aynı şeyi mi düşünmektedir, aynı şeyi mi istemektedir? Bu sorularımızın cevabını Parlamento çatısı altında duymak istiyoruz. Bütün bu sorulara ilave olarak, büyükşehir düzenlemesiyle koruculuk sistemine dâhil köy ve beldelerin bölücü çevrelerin yönetimine dâhil edilmesi, terk edilmesi korucuların sorunlarını tepe noktalara taşımıştır. Hükûmet korucuları PKK’nın kucağına atmaktadır. Bu düşüncelerle önergemizin kabulünü diler, Türk milletinin milletvekillerini saygıyla selamlarım.
Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Mehmet Ersoy, Sinop Milletvekili.
Bir ay önce yine bu konuyu konuşurken, sözlerime başlarken söylediğim gibi, bizim bu önerinin aleyhine söz almış olmamız, varsa köy korucularımızın ekonomik, sosyal alanlarla ilgili sorunlarına duyarsız kalacağımız anlamına elbette ki gelmiyor. “Bu sorunlarla ilgilenmeyelim.” anlamına elbette ki gelmiyor. Bu, sadece bugün Meclisimizin gündeminde bulunan, iş hayatından finans hayatına kadar, kamu kurumlarının çalışma koşullarından devlet memurlarının birtakım sorunlarına kadar birçok alanda yeni düzenlemeler getiren yasa görüşmelerinin kesintiye uğramadan devam etmesini arzu etmemizden kaynaklanmaktadır. Elbette ki korucularımızla ilgili her türlü düzenleme de yapılacaktır. Değerli milletvekilleri, hepimizin bildiği gibi, köy koruculuğu sistemi, 1984 yılından itibaren ülkemizin belli bir bölgesinde yaşanan kesif ve halkımızın günlük hayatını gerçekten çok derin şekilde etkileyen terör olaylarına karşı, güvenlik güçlerimizin ulaşmakta güçlük çekeceği yerleşim birimlerinde halkımızın can ve mal güvenliğini korumak ve onların daha güvenli bir şekilde yaşamlarını sürdürmelerini sağlamak amacıyla alınmış geçici bir tedbirdir. Maalesef her geçen gün artan şiddette devam eden terör olayları, başlangıçta 40 bin olarak öngörülen sayıların çok daha yukarılara çıkmasına, bir ara 70 binlere kadar ulaşmasına neden oldu. Elbette ki o bölgede yaşanan bu yoğun mücadelede gerçekten çok büyük bir kararlılıkla, devletinin, milletinin yanında yer alarak ülkemizin birliği, bütünlüğü için o günün güvenlik konsepti içinde, o günün mücadele anlayışı içinde kendilerine yüklendirilen sorumlulukları çok büyük bir fedakârlıkla yerine getiren köy korucularımızın bu fedakârlıklarının görmezden gelinmesi, bugün itibarıyla hele hele onların hiçbir şekilde ne ekonomik haklarına ne sosyal haklarına ne de bundan sonraki yaşamlarının hiçbir şekilde göz ardı edilerek, görmezden gelinerek yok sayılmaları asla mümkün değildir. Türkiye Cumhuriyeti devleti, kendisine hizmet eden her vatan evladına her zaman sahip çıkmaya ve onlara hak ettikleri haklarını en iyi şekilde, ülkenin kendilerine sağladığı imkânlar nispetinde vermeye devam edecektir. İktidarımız döneminde, başlangıçta, 1985’li yıllarda başladıkları noktadan çok daha iyi noktalara gelmelerine imkân tanınmış, çıkarılan kanunlarla, yönetmeliklerle, düzenlemelerle hem ekonomik ve mali haklarıyla ilgili hem özlük haklarıyla ilgili hem sosyal haklarıyla ilgili birçok düzenleme yapılmıştır. Hepinizin bildiği gibi, bugün köy korucularımız hatırı sayılır bir maaş almaktadır; emeklilerine, 55 yaşını ve on beş yılını dolduranlara emekli maaşı verilmektedir; şehit yakınları, şehit ve gazi yakınlarına sağlanan bütün imkânlardan faydalanmaktadır. Bunun yanında, bir ay önce konuştuğumuzda, bu konuyu tartıştığımızda ifade ettiğim gibi, Hükûmetimizin geçici köy korucularımızın özlük haklarıyla ilgili çalışmalar yaptığını, bu çalışmaların İçişleri Bakanlığı tarafından yürütüldüğünü ifade etmiştim. Bugün itibarıyla çok büyük ölçüde bu çalışmalar tamamlandı, inşallah önümüzdeki bugünlerde yaptığımız çalışmalar tamamlanmadan aynı şekilde AK PARTİ Grubunun bir teklifi olarak geçici köy korucularımızın özlük haklarının iyileştirilmesine yönelik teklifler de yüce Meclisimizin, Genel Kurulumuzun takdirlerine sunulacaktır, şimdiden köy korucularımız için hayırlı uğurlu olsun diyorum. Bundan sonra da hem korucularımızla ilgili hem ülkemizin güvenliği, barışı, huzuru için mücadele eden bütün kamu görevlilerimizin haklarıyla ilgili duyarlılıklarımızın devam edeceğini ifade etmek istiyorum. Sayın milletvekilleri, bu vesileyle, özellikle dün Mısır’da yaşanan acı hadiselerden sonra ben de birkaç kelime bu konularla ilgili fikrimi ifade etmek istiyorum. Değerli arkadaşlar, darbelerin hiçbir şekilde meşru kabul edilmesi, darbelerin hangi bahaneyle ve gerekçelerle olursa olsun hiçbir şekilde olabileceğini kabul etmek millet iradesine ve seçilmişlere karşı yapılacak en büyük haksızlık, en büyük hakarettir. Darbeciler, sadece ellerinde bulundurdukları silahtan aldıkları güçle kendi iradelerini millete dayatmayı ve seçilmişlerin yaptığı bütün yanlışlara rağmen kendilerinin mutlak anlamda doğru yaptığı inancını bütün bir millete kabul ettirmeyi kabul etmiş, aslında psikolojik olarak da, ruhsal olarak da sakat ve hasta bir mantığın temsilcileridir. Hiçbir şekilde bu mantığın kabul edilebilmesi, bu mantığın hiçbir şekilde bazen gerekebileceğinin ima edilebilmesi bugün artık demokratik hiçbir anlayışın kabul edebileceği bir davranış değildir. Dün Mısır’da Mursi idaresine karşı yapılan darbeden sonra 4 siyasi partimizin de bu darbeyi kınaması ve kabul etmemesi sevindirici bir gelişmedir ancak bazı siyasetçilerimizin hâlâ “ama”lı, “velakin”li açıklamalar yapması, bundan Türk siyasetinin, Türk siyasetçilerinin dersler çıkarmasını tavsiye etmesi gerçekten üzüntü vericidir. Hiçbir darbecinin meşru siyasetçilere verebileceği bir ders olamaz. Hiçbir darbecinin yaptığı şiddetten, baskıdan, terörden ülkeyi yönetenlerin çıkarabileceği ders olamaz. Olsa olsa, siyasetçilerin düşüneceği, bu darbecilere hiçbir şekilde fırsat vermeyecek, bu darbecilerin hiçbir şekilde çözüm olarak akla gelmeyecek bir yönetim sistemini, milletin iradesine her zaman ve her platformda sahip çıkma iradesini birlikte ortaya koyma düşüncesi olmalıdır. Bunun için, değerli arkadaşlar, bütün siyasi aktörlerimiz böyle dönemlerde söylemlerine dikkat etmeli, darbecilerden değil, geçmişte tarihimizde yaşadığımız darbelerden alınmış derslerle, artık hiçbir şekilde sadece ve sadece üçüncü dünya ülke ve demokrasilerinde görülen olayların ve eylemlerin ülkemizdeki bazı kişi ve kesimler tarafından da akla getirilmemesi, akla ziyan bu davranışların toplumun hiçbir kesimi tarafından kabul görmemesini temenni ediyor, Meclisimizin gündeminde olan “torba kanun” diye tabir ettiğimiz kanun tasarısının görüşmelerine devam etmemiz gerektiğinden, Milliyetçi Hareket Partisinin bugünkü önerisinin aleyhinde olduğumu ifade ediyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen, Levent Gök, Ankara Milletvekili.
Görüştüğümüz konu, sorunlar olarak çok eskiden beri, yaklaşık yirmi yıldır Türkiye siyasetini ilgilendiren bir konu. Karmaşık ama çözüm yolları konusunda da partilerimizin uzlaşabildikleri pek fazla ortak bir nokta yok. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Anayasa’mızın 128’inci maddesinde “Devletin, kamu iktisadî teşebbüsleri ve diğer kamu tüzelkişilerinin genel idare esaslarına göre yürütmekle yükümlü oldukları kamu hizmetlerinin gerektirdiği aslî ve sürekli görevler, memurlar ve diğer kamu görevlileri eliyle görülür.” denmektedir. Dolayısıyla, güvenlik gibi devletin yürütmesi gereken asli ve sürekli bir kamu hizmetinin de memurlar ve diğer kamu hizmetlileri eliyle yerine getirilmesi gerekmektedir ancak 1924 yılında 442 sayılı Köy Kanunu ile birlikte uygulamaya girmiş ve 1985 yılında yapılan kanun değişikliğiyle sınırları ve yetki alanı belirsiz bir şekilde geçici köy koruculuğuna dönüştürülmüş, güvenlik alanında, emniyet ve jandarma personeli gibi bir statüye sahip olmadıkları ve benzer eğitimlerden geçmedikleri hâlde, benzer yetkiler ve silahlarla donatılmış köy korucuları üretilmiştir. Devletin güvenlik gibi insan haklarına her an tehdit oluşturabilecek hassas bir hizmet alanında geçici, yetkileri ve statüleri muğlak, gerekli eğitimden yoksun kişilerle hizmet vermeye çalışması, aslında hukuk devletiyle de bağdaşmaz, insan haklarıyla da bağdaşmaz. Değerli milletvekilleri, devletin pek çok eğitiminden geçmiş jandarmasının ve polisinin, geçtiğimiz günlerde Gezi olaylarında gördüğümüz gibi, orantısız güç kullanması, yine geçtiğimiz günlerde Lice’de bir karakoldan açılan ateş sonucu 1 arkadaşımızın öldürülmesinde gördüğümüz gibi güvenlik güçlerinin eğitimi büyük bir önem taşımaktadır. Aslında, geçici köy korucularının, içinde yer aldıkları sistemden büyük bir memnuniyetsizlik duydukları da ortadadır. 2011 yılında yapılan bir saha araştırmasına göre, geçici köy korucusu olma isteğinin en önemli nedeni işsizlik ve yoksulluktur. Korucuların yüzde 55’i sistemden memnun olmadığını belirtirken çalışmaya devam etmek isteyenlerin oranının yüzde 93 düzeyinde olması sisteme bir istihdam olanağı olarak bakıldığını açıkça göstermektedir. Geçici köy korucusu oldukları için herhangi bir zorlukla karşılaşmadıklarını belirtenlerin oranı ise sadece yüzde 4’tür. Araştırma sonuçlarına göre, geçici köy korucuları çalışma şartlarının ve özlük haklarının iyileştirilmesini ve kendilerine başka kurumlarda çalışma fırsatı verilmesini talep etmektedirler. Değerli milletvekilleri, 1985 yılındaki kanun değişikliğiyle, geçici köy koruculuğu oluşturulurken ilgili maddede, olağanüstü hâl ilanını gerektiren sebeplerden bahsedilmiştir. Olağanüstü hâl uygulamasına on yıl önce son verildiği bilindiğine göre, ülkemizdeki gerekçelerin geçici köy korucuları için ortadan kalktığı bir gerçektir. Önemli olan, bir istihdam için bu işe başvurduklarını söyleyen köy korucularına istihdam olanakları yaratacak tedbirleri almamız gerekmektedir. Biz Cumhuriyet Halk Partisi olarak bölgenin öncelikli olarak kalkınmasını hedeflerken sayıları yaklaşık 70-80 bini bulan köy korucularını da önemsiyoruz. Değerli milletvekilleri, doğu ve güneydoğunun kalkınması için öncelikli hedefimizin yeterli kamu kaynaklarının bölgeye aktarılması olduğunun bilincindeyiz. Devlet, kalkınmanın sorumluluğunu burada üstlenmelidir. Kamu öncülüğünde girişimcilik yaygınlaştırılmalıdır. Özelleştirme sonrası duran tesisler ekonomiye kazandırılmalıdır. Bölgede, sosyal devlet uygulamalarına hız verilmelidir. Yoksullukla mücadele ve sıfır açlık için vatandaşlık hakkı ödemesi ve bunların da bedelsiz olarak sağlık hizmeti projelerinin uygulanmasına başlanılmalıdır. Mayın alanları temizlenerek tarıma elverişli hâle getirilmelidir. Sınır bölgelerindeki mayınların Türk Silahlı Kuvvetlerinin sorumluluğu altında hızla temizlenmesi sağlanmalı ve Tarım Bakanlığının da yaygın denetimi altında sözleşmeli organik tarım işletmeciliği yapmaları koşuluyla çevrede yaşayan ve tarım kooperatifleri bünyesinde örgütlenen topraksız veya az topraklı köylüye tahsis edilmesi gerekmektedir. Çatışma döneminin bölgede yarattığı sosyoekonomik yaralar hızla sarılmalıdır. Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da yaşam kalitesinin hızla gelişmesine katkıda bulunulmalı, terör ortamının yaratmış olduğu ekonomik mağduriyetler, hak ve hukuk temelinde, hoşgörü anlayışı çerçevesinde giderilerek gerekli tüm sosyoekonomik önlemler alınmalıdır. Boşaltılmış köylerin geri dönüşü mutlaka sağlanmalıdır, güvenlikli ve gönüllülük kriteri çerçevesinde bu köylerin tekrar geri dönüşlerine olanak verilmelidir. Görüldüğü gibi, köy koruculuğunu sadece bir istihdam aracı olarak değil, bölgenin kalkınmışlık ve gelişmişlik açısından da değerlendirmemiz ve onları da güneydoğu ve doğunun ekonomik sistemine katmamız gerekmektedir. Biz Cumhuriyet Halk Partisi olarak, bu sistemin devletin güvenlik zafiyetinden kaynaklandığını ve devletin güvenlik güçlerinin görevlerini yerine getirmemesinden kaynaklanan bu açıktan dolayı oluşturulan köy korucularının, artık kurumlarının daha fazla sürdürülemez olduğunu görmekteyiz. Bu nedenle, vermiş olduğumuz kanun teklifleriyle, geçici köy korucularının ve çalışma şartlarının, özlük haklarının iyileştirilmesini ama sonuç itibarıyla da geçici köy korucularının kaldırılarak, devletin asli güvenlik güçleri varsa, onların görevlerini yerine getirmesini öneriyoruz. Kanun teklifimizde, çalıştıkları her yıl için yüz seksen gün yıpranma payı getiriyoruz köy korucularımıza. Böylece, on yıl görev yapanların on beş yıllık bir hizmet süresi olacak, emeklilik yaşını da 45’e indirmek suretiyle, on beş yıllık hizmeti olanlara çalışırken aldıkları maaşı emeklilikte alacak şekilde emekli olma hakkı getiriyoruz. Bu konuyu görüştüğümüz zaman, umuyorum ki, bütün partiler de ortak bir görüş, irade beyanında bulunurlar. Yaş ya da çalışma süresini doldurmayanlara ise bu şartları yerine getirinceye kadar kamu kurumlarında çalışma olanağı sağlıyoruz yani burada, köy korucularının hemen tasfiye değil, bu kişilerin mağduriyetlerini giderecek ve taleplerini yerine getirecek sosyal güvenceye kavuşturulmalarını arzu ediyoruz. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Cumhuriyet Halk Partisi, Türkiye’de parlamenter demokrasiyi kuran ve çok partili sisteme Türkiye’yi götüren bir partidir. Dün Mısır’da gerçekleştirilmiş olan askerî darbede Cumhuriyet Halk Partisinin görüşü çok açıktır ve çok nettir. İnsan haklarını, özgürlüğü, demokrasiyi, hukukun üstünlüğünü ve çok partili siyasal yaşamı savunan Cumhuriyet Halk Partisinin darbeler karşısındaki durumu çok açıktır. Cumhuriyet Halk Partisi, dünyanın neresinde olursa olsun hatta Türkiye’de bu konu konuşulduğu zaman dahi darbelerin her zaman karşısında olmuştur, karşısında olmaya da devam edecektir. Bu konuda, Cumhuriyet Halk Partisinin geçmiş dönemlerde darbelerden en zarar gören partilerden biri olduğunu hepinizin hatırlaması gerekmektedir. Darbelerin mağduru olmuş bir partinin, elbette ki, dünyanın neresinde olursa olsun bir darbenin karşısında olması kadar hepimiz açısından önem arz eden bir durum olamaz. Cumhuriyet Halk Partisi ve tüm üyeleri, başta Genel Başkanı olmak üzere bütün en sade üyelerine kadar tümüyle darbelere karşıdır. Türkiye’de biz demokrasiyi işletmek istiyoruz. Türkiye’de sorunlarımızı konuşarak ve mutlaka sandıkta çözmek istiyoruz. Bu amaçta olan Cumhuriyet Halk Partisinin bütün üyelerinin her biri, hiç şüpheniz olmasın ki, sokağa inen tankların karşısında korkusuzca duracaktır. Bu duygu ve düşüncelerle hepinizi saygıyla selamlıyorum. Sağ olun.
Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Ali Ercoşkun, Bolu Milletvekili…
Sayın Salih Koca konuşacak efendim.
Buyurun.
Adalet ve Kalkınma Partisi kurulduğu ilk günden beri, bu ülkede yaşayan 75 milyonun hak ve hukukunu savunmak adına, adaleti sağlamak adına gereken imkânlar, devletimizin imkânları dâhilinde gereken tüm çalışmaları yapmış ve bundan sonra da yapmaya devam edecek. Önemli olan ülkemizde birlik ve beraberliği sağlamak, kardeşliği sağlamak, milleti ile devletini barıştırmak ve barışık bir ülke hâline bu ülkeyi getirmek. Bizler, kurulduğu günden beri işçimizin, memurumuzun, kısacası tüm çalışanlarımızın hak ve hukuklarını koruduk ve gözettik, bu süre içerisinde de enflasyona ezdirmediğimiz gibi, enflasyon üzerinde, on yıllık dönem içerisinde, yüzde 140’lara varan bir enflasyon olmasına rağmen en az yüzde 250’ler ile 750’lere varan oranlarda maaşlarda iyileştirmeler yapıldı, hak ve hukuklar korunmaya çalışıldı ve bundan sonra da bu hassasiyetle, inanıyorum ki Hükûmetimizin ve partimizin politikaları devam edecek, çalışmaları aynı şekilde sürecektir. Ben, bu vesileyle, bundan sonraki dönemde, hem köy korucularımızın hem tüm bu ülkenin birlik ve beraberliği için mücadele etmiş çalışanlarımızın hak ve hukuklarının korunacağını ve korunması konusunda gerekli çalışmaların yapılacağına inanıyorum. Belirlenmiş çalışmalar ve takvim doğrultusunda Genel Kurulumuzun çalışmalarını sürdürmesinin uygun olacağını düşünüyor, MHP grup önerisinin aleyhinde olduğumuzu bildiriyor, yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Başkanım, karar yeter sayısı.
Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisini oylarınıza sunacağım, karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler... Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı yoktur. Birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 130’uncu Birleşiminin Üçüncü Oturumunu açıyorum. Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisinin oylanmasında karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi öneriyi tekrar oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kâtip üyeler arasında anlaşmazlık olduğu için elektronik cihazla oylama yapacağız. İki dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla oylama yapıldı]] Cumhuriyet Halk Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulunun 4/7/2013 Perşembe günü (bugün) yaptığı toplantısında siyasi parti grupları arasında oy birliği sağlanamadığından, grubumuzun aşağıdaki önerisinin İç Tüzük’ün 19’uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını saygılarımla arz ederim. Çorum Milletvekili Tufan Köse ve 24 milletvekili tarafından 11/4/2013 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Çorum olaylarının sorumlularının, amaçlarının ve olayların arkasında bulunan unsurların ortaya çıkarılması amacıyla verilmiş olan Meclis araştırma önergesinin (852 sıra nolu) Genel Kurulun bilgisine sunulmak üzere bekleyen diğer önergelerin önüne alınarak 4/7/2013 Perşembe günlü birleşimde sunuşlarda okunması ve görüşmelerinin aynı tarihli birleşiminde yapılması önerilmiştir. Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Tufan Köse, Çorum Milletvekili.
Ulusal şairimiz Nazım Hikmet’in “İstiklal” şiirinden bir dörtlükle de yoksul Mısır halkını buradan selamlamak istiyorum: “Mısırlı kardeşim, Şarkılarımız kardeştir, İsimlerimiz kardeş, Yoksulluğumuz kardeştir, Yorgunluğumuz kardeş.” Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Cumhuriyet Halk Partisinin 12 Eylül faşist darbesine giden yola döşenmiş önemli taşlardan birisi olan Çorum olaylarının, Çorum katliamının faillerinin ortaya çıkarılması, olayların, katliamın arkasındaki sırrın, gizin ortaya çıkarılması için grubumuzca verilen Meclis araştırması açılması önergesiyle ilgili olarak söz almış bulunmaktayım. Bu vesileyle yüce heyetinizi saygıyla selamlarım. Bugün 4 Temmuz 2013, Çorum katliamının 33’üncü yıl dönümü; otuz üç yıl önce, 1980 yılının Mayısının sonunda başlayan ve aralıklarla iki aşamada yaklaşık kırk gün süren olaylarda içlerinde yaşlıların, hamile kadınların, çocukların ve engellilerin de bulunduğu 57 yurttaşımızın yakılarak, vurularak, bıçaklanarak, işkence edilerek katledildikleri gündür. Yalnızca 4 Temmuz günü 17 kişi katledilmiştir. Anıları önünde saygıyla eğiliyorum. Çorum katliamı, ülke genelinde işlenen siyasal cinayetlerden, Gazi olaylarından, Malatya, Maraş katliamlarından, 1969 kanlı pazarından, 1 Mayıs 1977’den, Bahçelievler katliamından soyutlanarak değerlendirilemez. Bu katliamlar, emperyalist güçler ve onların yerli iş birlikçilerinin, etnik ve mezhep topluluklarının iç içe yaşadığı Doğu, Güneydoğu ve İç Anadolu’da gelişen toplumsal muhalefeti bastırmak, baskı ve katliamlarla onları susturmak, solcu ve Alevileri göçe zorlayarak 12 Eylüle giden yola döşenmiş bir taştır. Katliamlarla yüzleşilmeden yenileri engellenemez. MHP Grup Başkan Vekili Sayın Mehmet Şandır’ın söylediği gibi, bugün ben burada yaraları kanatmak için konuşmuyorum. Çorum’da yaşananların, Sivas’ta yaşananların, Gazi’de yaşananların, Uludere’de yaşananların hafızalardan silinmemesi bu bakımdan da önemlidir. Çorum katliamı aydınlatılamamıştır, aydınlatılmalıdır; aydınlatılmadan yurdumuza gerçek demokrasinin gelmesi ve demokrasinin içselleştirilmesi de mümkün değildir. Değerli arkadaşlar, 17 kişinin katledildiği 4 Temmuz 1980 asla unutulmaması gereken bir tarih ve olaydır. Keza, 2 Temmuz 1993 de asla unutmamamız ve unutturmamamız gereken bir tarih. Gazi Mahallesi de öyle, Uludere de öyle, 1 Mayıs da öyle unutulmaması ve unutturulmaması gereken tarih ve olaylardır. Ancak, öyle kin ve nefret biriktirmek için değil, acılarımızı tazelemek için değil, bir daha böylesi acılar asla ve asla yaşanmasın diye unutmamak ve unutturmamak gerekir. Faillerini, gerçek faillerini, faillerin arkasında duranları bulup en ağır biçimde cezalandırmak için unutmamak ve unutturmamak gerekir. Böylesi barbarlıkların bu topraklardan, yeryüzünden sonsuza dek sökülüp atılması için unutmamak ve unutturmamak gerekir. Unutmayacağız, unutturmayacağız. Peki, değerli arkadaşlarım, Çorum’daki katliamın üzerinden otuz üç yıl geçtikten sonra, Sivas katliamının üzerinden yirmi yıl geçtikten sonra bu katliamlara bahane edilen hususlar ortadan kalkmış mıdır; siyasi ortam daha mı yumuşamıştır, daha mı demokratikleşmiştir ya da katliamın yapıldığı atmosferle bugünkü atmosfer arasında çok mu fark vardır; iktidarların mı söylemleri değişmiştir, siyasetçilerin mi söylemleri değişmiştir? Hepimiz biliyoruz ve görüyoruz ki hiçbirisi değişmemiştir. Hatta, o kadar çok benzerlikler var ki bir kısmını sizinle paylaşmak istiyorum. Örneğin, Çorum’daki olayların başlangıcı, 4 Temmuzda 17 kişinin öldürülmesine sebep olan olayların başlangıcı bir cuma gününe rast geliyor ve cuma günü Çorum’da bir caminin bombalandığı ve Müslümanların katledildiği yalanı ve iftirası Çorum’da polis telsizi de dâhil olmak üzere birçok yerden geçiyor. Bu neyi hatırlatıyor bize? Bugün de Sayın Başbakan, İstanbul’daki bir camide alkol tüketildiğini ve ahlaka aykırı hareketler yapıldığını söyleyerek bir kısım insanları tahrik ediyor ve ayrımcılığı körüklüyor. Yine, TRT ne yaptı bu Gezi olaylarında? TRT bu Gezi olaylarında geçmişte olmuş, başka yerlerde olmuş bir Türk Bayrağı yakılması hadisesini Türkiye’deki insanlarımıza defalarca izleterek yine tahrikçilik yaptı. Peki, 1980’de ne yapmış TRT? 1980’de de Müslümanların katledildiği, cami bombalanarak Müslümanların katledildiği iftirasını defalarca yayında, altyazı ve haberlerinde vererek insanları tahrik etmiştir yani kafa aynı kafa, zihniyet aynı zihniyet. Peki, 19 Mayıs, Çorum olaylarının başlamasından bir hafta önce, yine, “Müslüman Kardeşler” isimli ya da “Müslüman Gençler” isimli bir topluluk, kız öğrencilerin kıyafetlerini bahane ederek insanları tahrik ediyor. Yani, Gezi Parkı’nda da -anımsatayım hemen- yine Sayın Başbakanın söylemiyle söylüyorum: “Oralar sidik kokuyor, orada insanlar prezervatif bulmuşlar.” diyerek orada yaşayan insanlara karşı bir kısım grupları tahrik etmişti. Peki, sadece Başbakan mı yapıyor bunu? Sadece Başbakan yapmıyor, iktidarın bütün temsilcileri de yapıyor. Bülent Arınç, 10’uncu Yıl Marşı’ndan rahatsız. Neyinden rahatsızsın sen kardeşim 10’uncu Yıl Marşı’nın? 15 milyon gençten mi rahatsızsın?
100’üncü yıla geliyoruz.
Asabı bozuluyormuş. Demir yollarından, demir ağlarından mı rahatsızsın yoksa, açık alından mı rahatsızsın? Bunu da söyle, bunu da bilmek istiyor bu vatandaş.
Onu da biz örüyoruz, biz. Demir ağlarla ördük Türkiye’yi.
Peki, sadece Hükûmet mi yapıyor bunu? Belediye başkanları da yapıyor, belediye başkanları da yapıyor.
100’üncü yıl marşı yazdık.
Bakın kardeşim, bakın arkadaşlarım…
Sen hâlâ 10’uncu yıldasın.
…Bülent Arınç’a “Bülent” diye hitap ediyor bizim bir kısım milletvekilimiz, ben düşünüyordum “Ya ayıp ediyorlar, Sayın Başbakan Yardımcısına niye ‘Bülent’ diyorlar?” diye. Bülent Arınç Çorum’a gidiyor, hâlâ daha aklanmamış herhangi bir mahkeme kararıyla ve bir Meclis kararıyla da itibarı iade edilmemiş İskilipli Atıf Hoca’nın ismini bir parka verirken “Sayın…” sayın da demiyor “Çorum Milletvekili Tufan, dinle, ben sana buradan hitap ediyorum.” diye suç işliyor, saygısızlık yapıyor, ülkemizin değerlerine saldırıda bulunuyor, cumhuriyet değerlerimize. Peki, başka ne yapıyoruz? Belediye başkanları, Çorum’un Belediye Başkanı, bakın, sizin de 22’nci Dönemdeki milletvekili arkadaşınız. Çorum’un Belediye Başkanı, Çorum’da, bizce ve bize göre tüm halkımızca cumhuriyet değerlerine sahip çıkan, Türkiye’de cumhuriyet hukukunun kurulmasında, cumhuriyet hukukunun yaşatılmasında ve cumhuriyet hukukunun Türkçeleştirilmesinde, öz Türkçeleşmesinde çok büyük emeği geçen Profesör Doktor Hıfzı Veldet Velidedeoğlu’nun adını o parktan çıkarıyor ama başka bir parka da İskilipli Atıf Hoca’nın ismini veriyor yani suçu ve suçluyu övüyor. Değerli arkadaşlarım, bunlarla da bitmiyor, bunların hiçbirisi sosyal barışa hizmet etmiyor. Sayın Başbakan, öldürülen insanları mezhebiyle tanımlıyor, “54 tane Sünni vatandaşımız öldürüldü.” diye. Şimdi, tabii, tüm bu yaşananlara rağmen Aleviler, eşit yurttaşlık talebinden ve inançlarından ve bildikleri gibi yaşamaktan vazgeçmemişlerdir, asla da vazgeçmeyeceklerdir. Yani, sizlerin söylediği gibi Alevilerin inancı inanç değil midir? Yani, cemevlerini niye ibadethane yapmıyorsunuz, cemevlerinin ibadethane yapılmasına niye karşı çıkıyorsunuz? Yani, siz, zannediyor musunuz ki Aleviler elektrik, su parasını almıyorsunuz diye inançlarını satacaklar 2 kuruş paraya? Yani, siz, inançlarınızı satıyor musunuz parayla da Aleviler satsın? “Gitsin camide ibadet etsinler.” bu söylenecek laf mıdır? Demokratik hak ve özgürlükler, değerli arkadaşlarım, pazarlık konusu yapılamaz. Ne zaman ki demokratik hak ve özgürlükler pazarlık konusu yapılmayacak, ülkemize gerçek demokrasi de o zaman gelecektir. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Ramazan Can, Kırıkkale Milletvekili.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisinin aleyhinde olduğumuzu beyan ediyorum. Öncelikle şunu söylemek istiyorum: 33’üncü yıl dönümünde gerek Çorum gerek Sivas gerekse Kahramanmaraş gerekse 1 Mayısta hayatını kaybeden vatandaşlarımıza Allah’tan rahmet diliyorum, yakınlarına da başsağlığı dileklerimi tekrar iletiyorum. Demin, hatip bir şeylerden bahsetti, “Darbeye karşıyım.” dedi. Gerçekten darbeye karşı, hukukun üstünlüğüne, demokrasiye inanan bir demokrat milletvekili “Darbeye karşıyım ama…” diye başlayan cümle kurmaz, kuramaz. Yine, Çorum Belediye Başkanından burada bahsetti, Çorum Belediye Başkanının, Hıfzı Veldet Velidedeoğlu’nun adına olan parkın ya da caddenin ismini, “İskilipli Atıf Hoca” diye değiştirdiğinden bahsetti. Hıfzı Veldet Velidedeoğlu’nun, ben İstanbul Hukuk Fakültesi mezunuyum, İstanbul Hukuk Fakültesinde de bir amfisi vardır. Orada dedim ki kendi kendime: “Hukuk adamı yetiştiren, demokrat insanlar yetiştiren bir fakültede Hıfzı Veldet Velidedeoğlu’nun niye ismi var.” diye de düşünmedim değil. Çünkü, biliyorsunuz, Hıfzı Veldet Velidedeoğlu, ihtilalden sonra generallere “Nasıl anayasa istiyorsanız o şeklide hazırlayalım paşam.” diyen, maalesef akademik unvan taşıyan bir hocadır. Tabii ki İskilipli Atıf Hoca’nın ismini verecekti. İskilipli Atıf Hoca darağacına çekilirken göstermelik mahkemelerle, göstermelik ilamla maalesef infaz edilmiştir, maalesef katledilmiştir. Tabii ki onun ismini yaşatmak da Çorum Belediye Başkanına nasip olmuştur. Muzaffer kardeşime de saygılar sunuyorum.
Başbakan tahrik ediyor.
Bunun en önemli göstergelerinden biri de meşhur Maraş olayları, yine Çorum olayları. Peki, şunu söyleyebilir misiniz, “Çorum olayları, 1 Mayıs olayları ve Maraş olaylarından sonra darbe yapılmadı.” diyebilir misiniz? Darbeye zemin oluşturmak için bu faili meçhul cinayetler oluşturulmuştur. Nitekim, o dönemin yargılamasını yapan hâkimler ve savcılar ve o dönemde yargılananların demeçlerinden anlaşılan şudur ki: Sağ elini kaldıran, namaz kılanlara “gerici” dedik, sol elini kaldıranlara “komünist” dedik. Aynı silah sağcılara verildi, solcular öldürüldü öğleden önceki olaylarda; öğleden sonraki olaylarda ise solculara silah verildi, sağcılar öldürüldü. Ülkücülere silah verildi, komünistler öldürüldü; komünistlere silah verildi, ülkücüler öldürüldü.
Ülkücüleri bırak, kendini anlat.
Değerli arkadaşlar, aynı silahtan aynı kurşunla öldürüldü bu insanlarımız. Bu tamamen derin bir yapının mahsulüydü. O nedenle dikkat etmemiz lazım. Nitekim, faili meçhul cinayetlerle birlikte ülkede kaotik ortam oluşturmaya çalışanlar, 60 ihtilalinde, 6-7 Eylül olaylarıyla da birlikte farklı dine mensup insanları, vatandaşlarımızı birbirine kırdırtmaya çalıştılar ve 60 ihtilaline giden süreci başlattılar. 80’e geldiğimizde ise Alevi-Sünni çatışması, ülkücü-komünist çatışması, inanan-inanmayan çatışması yaptılar ve başarıya ulaştılar.
Komünist kim ya?
Siz neredeydiniz, siz?
Yine, 28 Şubat sürecine geldiğimizde ise bir dönemden hatırlayın arkadaşlar, daha beş altı sene öncesine kadar da aynı olaylar meşru değil miydi? “İrtica hortladı, laiklik elden gidiyor.” Bütün bunlar aslında bir darbeye zemin oluşturmak için seçilmiş yollardan biriydi. Nitekim, ekonomiyi de idare edemediklerinden dolayı 2002’de kriz oldu ve milletin insanlarını millet seçimle iktidara getirdi ve AK PARTİ iktidarına da aynı şekilde darbe yapmaya çalıştılar. Bu nasıl bir darbeydi? Baktılar ki sokakları terörize edemiyorlar, derin yapılarla birtakım şeyler yapmaya çalıştılar, ondan da netice alamadılar. Ondan sonra da cumhurbaşkanlığı seçim sürecinde 367 ucubesini ortaya getirdiler. Bundan da sonuç alamayınca ne yapmak istediler? Meşru yoldan halkın oyuyla iktidara gelmiş Hükûmete karşı dava açtırdılar. Bütün bu yapılar, hukuk dışı yapılardı. Ama, bir şeyi unuttular, 2002’den sonra AK PARTİ iktidara geldiğinde muhalefetin unuttuğu şey şuydu: Milletin insanları, milletin adamları iktidara gelmişti ve milletten almış olduğu yetkiye sahip çıktılar, başının üstünde tuttular.
Amerika’nın destekçileri gelmişti, Amerika’nın destekçileri.
28 Şubat sizi iktidara getirmek için yapıldı.
Bu millî iradeye sahip çıkan iktidar, görülmüş bir şey değildi bu zamana kadar. Nitekim, postalı görüp şapkasını alıp gidenlerden değildi bu iktidar.
Ya, onlar yalanlar, sen inanıyorsun, kendin de inanıyorsun.
Gezi Parkı’ndakiler tatilde; Çeşme’de, Bodrum’da.
Netice itibarıyla aslında Gezi Parkı’nda olay çıkaranların da haklı bir gerekçesi vardı. O gerekçe nedir biliyor musunuz değerli arkadaşlar? İktidara gelmeye umudu kalmayan, aslında sandıktan almadıkları yetkiyi, imtiyazı belli şekilde alan, aslında çoğunluğu sandık iradesine dayanmayan bu yapı bir şekilde iktidara sahip oluyordu. Ama, güvendikleri dağlara karlar yağdı, o yapı Silivri’de “Ergenekon” adı altında yargılanıyor, “Balyoz”da yargılanıyor. Netice itibarıyla oradan cesaret alamadılar, “Nasıl bir hâl çaresine bakalım?” diye düşündüler, dediler ki: “Biz muhalefet partisini dizayn edelim.” Muhalefet partisini de bir kasetle dizayn ettiler ama oradan da sonuç alamadılar. Gerçekten çaresizlik…
Kaseti niye bulamadınız? Bir tweet’i buluyorsunuz da bunu niye bulamıyorsunuz? Yapan olunca bulunmuyor değil mi?
Arkadaşlar, çaresiz olmak gerçekten zor bir durum. Çaresiz olmak o kadar zor bir durum ki ben sizlerin durumunu da iyi anlıyorum. Gerçekten, sizlere oy veren, sizlerden ümit bekleyen değerli hemşehrilerimizin, değerli vatandaşlarımızın durumunu da iyi anlıyorum, onlar da çaresiz. Keşke muhalefet olsanız da, iktidar olmaya aday olsanız da o kişilere ümit verseniz. O kişilere ümit verseydiniz bu Gezi Parkı olayı, Gezi Parkı hadisesi olmayacaktı. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; burada özellikle Çorum’la ilgili olaylara da kısmen değinmek istiyorum. Çorum’da davalarda avukatlık yapan Avukat Sadık Eral diyor ki: “Aynı şekilde, toplum mühendisleri önce sol kesime silah verdi, sağcılar öldü; aynı silahı sağ kesime verdi, solcular öldü; neticede aynı silahla kardeşler öldürüldü.” Yine, Çorum olaylarıyla ilgili olarak dönemin Cumhuriyet Başsavcısı Ertem Türker de diyor ki: “Öğleden önce çıkan olaylarda aynı silahla vurulan Alevi vatandaşlarımız, öğleden sonra aynı silahla vurulan Sünni vatandaşlarımız hep aynı silahlarla öldürülmüştür.”
Sayın milletvekilleri, lütfen…
12 Eylül darbesine zemin hazırlamak için Çorum olayları tezgâhlanmıştır. Bu bir mizansendir, bir tiyatrodur. 12 Eylül darbesini gören Çorumlu hemşehrilerimiz acı tecrübeyi tatmışlar ve büyük olgunlukla…
Aynısını bugün Başbakan yapıyor.
Sayın Köse…
Sayın Tufan Köse, değerli hemşehrilerimiz, Çorumlu hemşehrilerimiz, bu kirli senaryoyu tanımışlardır, Gezi Parkı olaylarını da Çorum’a taşımak isteyen provokatörlere prim vermemişlerdir.
Çorum’da “Cami yaktı.” diyenler ile “Camide içki içiliyor.” diyenler aynı mantıktadır, aynı zihniyettedir; aynı provokatörlüktür.
Sayın Akar…
Bütün Çorumlu hemşehrilerimize aklıselim davrandıkları için teşekkür ediyor, onlara saygılar sunuyorum ve Allah onlardan razı olsun diyorum. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; artık, Türkiye eski Türkiye değil; 2002’den bu yana gelişen, değişen bir Türkiye var. Daha önce ellerinde imtiyazları olan gerçekte azınlık olan çoğunluğa hükmedenler, milletin vermediği yetkiyi vesayet kanalıyla kullananlar, işte bunlar imtiyazlarını kaybetmeye başladılar ve asıl yetki milletin temsilcilerine verildi. Milletten yetkiyi alan milletin adamları karanlık olayların üzerine gitti, neticede kimsenin yargıdan ve hukuktan muaf olmadığı ortaya çıktı. Kimsenin silahı ya da namlusu ya da rütbesi ya da apoleti ya da makamı ya da statüsü ya da mezhebi ya da ırkı ya da dini ya da mesleğinin yargılanmasına engel olmadığına bütün Türkiye şahit oldu.
Sayın Başkan, darbeye karşı olduğumu açıkça, Cumhuriyet Halk Partisi geleneğiyle birlikte anlattığım hâlde beni darbeci olmakla suçladı. Ona iki dakika cevap vermek istiyorum.
Ne söyledi de sizi darbeci olarak suçladı?
“’Darbeye karşıyım ama’ diye başlayarak bir milletvekiline yakışmıyor.” diye devam etti.
Buyurun Sayın Köse, iki dakika söz veriyorum sataşma nedeniyle.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Şimdi, önce İskilipli Atıf Hoca’dan başlamak istiyorum. Değerli arkadaşlarım, hukukçular bilir, bir mahkemenin verdiği karar -hukukçu olmayanlar laf atmasın- ancak iadei muhakeme kararıyla ya da Türkiye Büyük Millet Meclisinin alacağı bir af kararıyla ortadan kaldırılabilir; her ikisi de İskilipli Atıf Hoca için mevcut değildir. İskilipli Atıf Hoca’nın yargılanmasını tartışmıyorum, kendisi vatan hainliği suçlamasından cezalandırılmıştır. Onun isminin bir parka verilmesi suçu ve suçluyu övmek suçudur.
Zamanı gelince yargılanacaksınız bu suçtan.
Artı, İskilipli Atıf Hoca’nın ismini bir parka vermek zimmet, ihtilas, irtikap, ihaleye fesat karıştırma suçundan yargılanan Çorum Belediye Başkanını kurtarmaya yetmeyecektir. Bunu da buradan söylemek istiyorum, bilginiz olsun. Şimdi, 12 Eylüle giden yolda yapılanlarla bugün yapılanların aynı olduğunu söyledim, ısrarcıyım bu konumda. Az evvel “Başbakan darbe tahrikçisi” dedim, Başbakan darbe tahrikçisi. Aynı “Camiye bomba attılar, Müslümanları katlediyor.” diyen zihniyetle…
Övmediniz mi o isimleri?
“Camide içki içiyorlar, gayriahlaki hareketler yapıyorlar.” diyen zihniyetin hiçbir farkı yoktur Ahmet Bey. Bunu bugün Başbakan yapıyor, dün de başkaları yapmıştı.
Hâlâ olayları kavrayamamışsın, hâlâ.
Şimdi, değerli arkadaşlarım, hiç kahramanlık yapmayın. Amerika’nın destek vermediği hiçbir darbenin başarılı olma şansı yok. Bugün Amerika’yla çok iyi ilişki içerisindesiniz. Ne diyor Sayın Başbakanınız?
Senin de Başbakanın değil mi o?
“Allah, Amerika Başkanını İsa Mesih’in yolundan ayırmasın.” diyor. Çok iyi geçiniyorsunuz, Türkiye’de darbe filan olmaz. Eğer Amerika isterse sizi içinizden bölerek sivil darbe bile yaptırır, bunu unutmayın. O zaman da buna karşı çıkacak yine Cumhuriyet Halk Partisi Partisinin Türkiye Büyük Millet Meclisi çoğunluğu ve örgütleridir. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Sayın Başkan, tutanaklara geçmesi bakımından, müsaade ederseniz… Sayın hatip, bugüne kadar gelmiş geçmiş bütün hükûmetler içerisinde sadece şu anki iktidar partisi Hükûmetinin ve Sayın Başbakanın milletin adamları olduğunu söyleyerek bundan önceki hükûmet mensuplarına, başbakanlara bir haksızlık etmiştir.
Şapkalarını alıp gittiler.
1960, 1961, 1971, 1974…
Şapkalarını alıp gittiler.
Terbiyesizlik yapma!
Sen terbiyesizsin! Ne demek ya?
Konuşuyorum burada, saygılı ol biraz!
Sayın milletvekilleri, lütfen…
1960, 1961, 1971, 1974 ve 1980, 1983 dönemleri dışındaki gelmiş geçmiş bütün başbakanlar ve hükûmetler milletin adamlarıdır. Teşekkür ederim.
Teşekkür ederim.
Şapkasını alıp gidenlerdi…
Konuşma!
Milletin adamlarını astılar, belli!
Sen kendine bak, asıl terbiyesiz sensin!
Bak, ukalalık yapma, saygılı ol biraz!
Sayın Başkan, Türkiye halklarının değerli milletvekilleri, hepinizi saygıyla sevgiyle selamlıyorum.
Milletvekili olmayı öğrenin önce.
Bir dakika…
Başkanım, böyle bir şey yok. Ben burada konuşuyorum, laf atamaz oradan.
Benim, kürsüde konuşan arkadaşıma laf atmayacak. O da atmayacak, o da…
Sayın Başkan…
Evet, siz de susturacaksınız.
Önce bir susturacaksın, ondan sonra…
Arkana bak, önce arkanı susturacaksın.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 130’uncu Birleşiminin Beşinci Oturumunu açıyorum. Şimdi 478 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. 8’inci maddenin (ç) bendinde iki adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Niğde Milletvekili Alpaslan Kavaklıoğlu ve Zonguldak Milletvekili Özcan Ulupınar ile 100 Milletvekilinin; Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporları (2/1613, 1/778)’nın çerçeve 8’inci maddesinin (ç) bendinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Oktay Vural Mustafa Kalaycı Erkan Akçay "ç) 152’nci maddesinin " II- Tazminatlar" kısmının " A-Özel Hizmet Tazminatı" bölümünün (i) bendine "Gümrük ve Ticaret Denetmenleri," ibaresinden sonra gelmek üzere "Sosyal Güvenlik Denetmenleri," ibaresi eklenmiş ve " 120" ibaresi "130" olarak değiştirilmiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifinin 8 nci maddesinin ç bendine aşağıdaki paragrafların eklenmesini arz ve teklif ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu Aydın Ağan Ayaydın İzzet Çetin Musa Çam Kazım Kurt Mahmut Tanal "152 inci maddesinin II- Tazminatlar kısmının A- Özel Hizmet Tazminatı bölümünün (h) ve (i) bentleri yürürlükten kaldırılmış; (ğ) bendine "Maliye Uzmanları" ibaresinden sonra gelmek üzere "kurumların görevde yükselme ve unvan değişikliği yönetmeliklerine göre yapılan görevde yükselme sınavına göre müdür, sayman, vergi dairesi müdürü, emlak müdürü, personel müdürü, askeri defterdar, defterdar yardımcısı, malmüdürü, il müdürü, şube müdürü kadrolarına atananlar ile Defterdarlık Uzmanları, İçişleri Bakanlığı İl Planlama Uzmanları, İl Göç Uzmanları, Vergi İstihbarat Uzmanları, Gelir Uzmanları, Mali Hizmetler Uzmanları, İl İstihdam Uzmanları, Büyükşehir Belediyeleri ile bunlara bağlı genel müdürlük Başmüfettiş, Müfettiş ve Müfettiş Yardımcıları, İl Eğitim Denetmenleri, Ürün Denetmenleri, Gümrük ve Ticaret Denetmenleri ve bunların yardımcıları, (f) ve (g) bendinde sayılmayan İç Denetçiler" ibareleri eklenmiş ve (ğ) bendindeki Hazine Uzmanları, İhracatı Geliştirme Uzmanları, Kalkınma Bakanlığı Planlama Uzmanları ve Yüksek Kurum Uzmanları ibareleri bent kapsamından çıkarılarak "Enerji ve Tabi Kaynaklar Denetçi ve Denetçi Yardımcıları" ibaresinden sonra gelmek üzere (g) bendine eklenmiştir. Ekli I SAYILI CETVEL'in I- GENEL İDARE HİZMETLERİ SINIFI bölümünün (h) bendi yürürlükten kaldırılmış; (g) bendi (ğ) olarak değiştirilmiş ve değiştirilen (ğ) bendine "Maliye Uzmanları" ibaresinden sonra gelmek üzere, "kurumların görevde yükselme ve unvan değişikliği yönetmeliklerine göre yapılan görevde yükselme sınavına göre müdür, sayman, vergi dairesi müdürü, emlak müdürü, personel müdürü, askeri defterdar, defterdar yardımcısı, malmüdürü, il müdürü, şube müdürü kadrolarına atananlar ile en az 3 yıl süreli yükseköğretim veren yüksekokulları bitirerek mesleğe özel yarışma sınavı ile giren ve belirli süreli meslek içi eğitimden sonra bir yeterlik sınavı sonunda atanan Defterdarlık Uzmanları, Gelir Uzmanları, İl İstihdam Uzmanları, Mali Hizmetler Uzmanları, Vergi İstihbarat Uzmanları, İçişleri Bakanlığı Planlama Uzmanları, İl Göç Uzmanları, Ürün Denetmenleri, Gümrük ve Ticaret Denetmenleri kadrolarına atananlar" ibareleri eklenip, "Hazine Uzmanları, İhracatı Geliştirme Uzmanları, Kalkınma Bakanlığı Uzmanları, Yüksek Kurum Uzmanları" bent kapsamından çıkarılarak (g) bendi aşağıdaki şekilde düzenlenmiştir. "g) Hazine Uzmanları, İhracatı Geliştirme Uzmanları, Kalkınma Bakanlığı Planlama Uzmanları, Yüksek Kurum Uzmanları ve bunların Yardımcıları 1 4800 Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılamıyoruz efendim.
Önerge üzerinde söz isteyen Bülent Kuşoğlu, Ankara Milletvekili.
478 sıra sayılı torba kanunun 8’inci maddesi üzerine verdiğimiz (g) bendiyle ilgili bir önergeyle ilgili konuşacağım. Değerli arkadaşlarım, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 152’nci maddesi, devlet memurlarına ödenmesi gereken zamlardan ve tazminatlardan bahseder. Aslında, bu 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ilk şekliyle basit bir kanundur, mümkün olduğunca devlet memurlarıyla ilgili personel rejimini, özlük haklarını iyi bir şekilde kavrar. Ancak, yıllar içerisinde, özellikle de son dönemlerde yapılan değişikliklerle devlet personel rejimi altüst olmuş vaziyettedir. Personel rejimimiz gerçek anlamda bir kaos yaşamaktır. Özellikle 2011’de yapılan 35 KHK değişikliğiyle, 666 sayılı KHK’da yapılan değişiklikle Türkiye’de personel rejimi altüst edilmiş vaziyettedir, büyük sıkıntılar vardır. Maliye Bakanlığı da bundan nasibini alan kurumlarımızdan bir tanesidir. Maliye Bakanlığı aslında oturmuş kurumlarımızdan bir tanesiydi, gelenekleri vardı yazılı kuralların dışında ama maalesef, bu kanun hükmünde kararnamelerle Maliye Bakanlığı da altüst edildi, kurumsallaşmasına son verildi. Bugün Maliye Bakanlığı da büyük sıkıntılar yaşıyor. Şimdi, aranızda devlet memurları var. Şu soruyu sorayım: Bir müdüre bağlı uzmanlar müdürden daha fazla ücret alırlar mı? Normalde almaması gerekir, değil mi? Ama alıyorlar, şu anda Maliye Bakanlığındaki şube müdürlerinden daha fazla Maliye Bakanlığı uzmanları ücret alıyorlar. Hâlbuki şube müdürüne ya da müdürlere bağlı olarak çalıştıkları hâlde daha fazla ücret alıyorlar çünkü rejim, personel rejimi orada da altüst olmuş vaziyette. Verdiğimiz önerge bunun giderilmesiyle ilgili. Bunun düzeltilmesi gerekir. Epeyden beri de bu konuyla ilgili olarak kendileri de uğraşıyorlar. Maliye Bakanlığı da bu konuyla ilgili olarak hemfikir ama başka yapması gereken işler de olduğu için, başka düzeltmesi gereken konular da olduğu için hepsini beraber ele almak istiyor, dolayısıyla yapamıyor. Ama bunun yapılması lazım, bu düzetmenin muhakkak gerçekleşmesi lazım, yarına bırakılmaması lazım çünkü “Hepsini toptan yapalım.” dediğimizde daha büyük sorunlara sebep oluyoruz, her geçen gün haksızlıkları devam ettirmiş oluyoruz. Ayrıca, merkez uzmanlarıyla taşra uzmanları arasında da fark var. Uzman uzmandır, yani merkezdeki uzmanla taşradaki uzman arasında fark olur mu? Maalesef böyle bir farklılık da var, bu farklılığın da giderilmesi lazım. Değerli arkadaşlarım, biraz önce Sayın Sağlık Bakanı da buradaydı, Sağlık Bakanlığıyla ilgili olarak da benzeri bir durum söz konusu, onu da müsaadenizle anlatmak istiyorum. Sağlık Bakanlığında da epey sıkıntı var, sorun var. Mesela, ataması yapılması gereken hastane müdürleri, maalesef, dikkat edilmiyor, sağlık idaresi yüksekokulu mezunları arasından seçilmiyor, böyle bir yanlışlık yapılıyor. Önüne gelen, dört yıllık fakülteyi bitiren herkes, hiçbir ilgisi olmasa da, hastanede bir tecrübesi olmasa da sağlık idarelerine, şu andaki hastane birliklerine genel sekreter olarak, idari ve mali hizmetler başkanları olarak orada yönetici olarak atanabiliyorlar. Hâlbuki hastanecilik çok zor bir iştir. Hastanecilik birbirinden farklı en az 17 fonksiyonu bilmeyi gerektirir, güvenlikten restoran işletmeciliğine, otelcilikten tıbbi hizmetlere kadar çok şekilde uzmanlığı gerektirir, bir tecrübe gerektirir, kariyer bir meslektir ama bütün bunlar dikkate alınmıyor, önüne gelen –ücreti de yüksek olduğu için- hastane yöneticisi olarak atanabiliyor. Bütün bunlara dikkat etmek lazım. Eğer bir devletten bahsediyorsak, devlette devamlılıktan bahsediyorsak, devleti önemsiyorsak, ülkeyi önemsiyorsak bütün bunlar önemli konulardır, hiç hafife alınacak konular değildir. Bunlar cephede yapılan kahramanlıklardan daha da önemli konulardır, hepinizin dikkat etmesini diliyorum. Hepinize saygılar sunuyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Niğde Milletvekili Alpaslan Kavaklıoğlu ve Zonguldak Milletvekili Özcan Ulupınar ile 100 Milletvekilinin; Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporları (2/1613, 1/778) nın çerçeve 8 inci maddesinin (ç) bendinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Oktay Vural (İzmir) ve arkadaşları "ç) 152 nci maddesinin "II- Tazminatlar" kısmının " A-Özel Hizmet Tazminatı" bölümünün (i) bendine "Gümrük ve Ticaret Denetmenleri," ibaresinden sonra gelmek üzere " Sosyal Güvenlik Denetmenleri," ibaresi eklenmiş ve " 120" ibaresi "130" olarak değiştirilmiştir. Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılamıyoruz efendim.
Önerge üzerinde söz isteyen Erkan Akçay, Manisa Milletvekili.
Bu teklifin 8’inci maddesinin (ç) fıkrasında, Devlet Memurları Kanunu’nun “Zam ve tazminatlar” başlıklı kısmında “Özel hizmet tazminatları” bölümüne sosyal güvenlik denetmenleri eklenmektedir ve bu (ç) fıkrası Komisyona gelişinde kanun tasarısının ilk hâlinde yoktu, Komisyonda dâhil edilmiştir ve sosyal güvenlik denetmenlerinin dâhil edilmesi doğru bir uygulamadır, onu baştan ifade edelim. Biz de bu değişiklik önergemizle, ilaveten, özel hizmet tazminatının yüzde 120 olan puanının yüzde 130’a çıkarılmasını öneriyoruz. Gerekçemiz de, bu kısımda yer alan vergi istihbarat uzmanları, gelir uzmanları, mali hizmetler uzmanları, il istihdam uzmanları, gümrük ve ticaret denetmenleri ile sosyal güvenlik denetmenlerinin özel hizmet tazminat oranlarının yüzde 120’den yüzde 130’a çıkarılmasını teklif ediyoruz. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; tabii, 657’deki bu “Tazminatlar” başlığında düzenlenen özel hizmet tazminatı görevin önem, sorumluluk ve niteliği, görev yerinin özelliği, hizmet süresi, kadro unvan ve derecesi ve eğitim seviyesi gibi hususlar, kriterler göz önüne alınarak belirlenmektedir ve güya öyle belirlenmektedir çünkü zaman içerisinde maalesef bu düzenlemeler artık içinden çıkılamaz bir hâle gelmiştir. Mesela ve ayrıca genel idare hizmetleri ve yardımcı hizmetler sınıfına mensup personelin özel hizmet tazminatlarının eğitim durumu ve kadro durumu da gözetilerek yükseltilmesi gerekmektedir. Yani bu sadece belki de 100’e yakın talepten birisidir ve en düşük özel hizmet tazminatının da en az yüzde 65 olarak belirlenmesinde yarar görüyoruz. Bu düzenlemede tespit edilmiş olan özel hizmet tazminatı oranlarının tamamında 21 puan eklenerek tüm memurların özel hizmet tazminatlarının da artırılmasında fayda görüyoruz. Yine, kurumlarda, her ne ad altında olursa olsun, uzman kadrosunda görev yapan bütün memurlar “Özel hizmet tazminatı” bölümünün (h) bendine de eklenmelidir. 6111 sayılı Kanun’la ihdas edilen denetmen kadrolarında görev yapan memurlar da bu özel hizmet tazminatına ilişkin bendin (e) alt bendinde yer alan özel hizmet tazminatından emsal nitelikteki kadrolarda olduğu gibi yararlandırılmalıdır. Yine, ayrıca, ekonomist ve programcı ve çözümleyici unvanlı memurların özel hizmet tazminatı oranları teknik hizmetler sınıfında yer alan kadrolarla da eşitlenmelidir. Görüldüğü üzere, değerli milletvekilleri, işin aslı şudur: Kamu personel rejimi karman çorman olmuştur ve artık neredeyse içinden çıkılamaz bir hâle gelmiştir. Herkes küstür ve herkes mutsuzdur. Özel hizmet tazminatlarını, makam tazminatlarını, mali sorumluluk tazminatlarını, ek tazminatları, üniversite ve yargı ödeneklerini, güvenlik tazminatlarını yeniden ele alıp, gerçekten görevin önemi, özelliği, niteliği, sorumluluk derecesi, kıdem, eğitim durumu gibi hususlar gerçekten de dikkate alınarak, hak, adalet ve imkânlar çerçevesinde yeniden düzenlemeler yapılmalıdır. Bu düşüncelerle önergemizin kabulünü diler, saygılar sunarım.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 8’inci maddenin (d) bendi üzerinde iki adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Yasa Teklifi’nin 8’inci maddesinin (d) fıkrasının sonundaki “ikinci, üçüncü” ifadesinin, “ikinci ve üçüncü” olarak değiştirilmesini arz ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu İzzet Çetin Mahmut Tanal Ali Özgündüz İlhan Demiröz Emin Çınar Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Niğde Milletvekili Alpaslan Kavaklıoğlu ve Zonguldak Milletvekili Özcan Ulupınar ile 100 Milletvekilinin; Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporları (2/1613, 1/778)’in çerçeve 8’inci maddesinin (d) bendinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Mustafa Kalaycı Oktay Vural Erkan Akçay Emin Çınar Mehmet Günal Kemalettin Yılmaz “d) Ek 41 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "Adalet Uzman Yardımcılığı, Millî Savunma Uzman Yardımcılığı, İçişleri Uzman Yardımcılığı, Dışişleri Uzman Yardımcılığı, Yükseköğretim Kurulu Uzman Yardımcılığı ve Bakanlar Kurulu tarafından belirlenen bakanlık bağlı kuruluşlarının uzman yardımcılığı için" ibaresi yürürlükten kaldırılmış, yedinci fıkrasında yer alan "Üçüncü" ibaresi "İkinci, üçüncü" şeklinde değiştirilmiştir.” Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılamıyoruz Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılamıyoruz.
Önerge üzerinde söz isteyen Emin Çınar, Kastamonu Milletvekili.
Kanun yapmak zor bir iştir. Kanunlar yapılırken asla aceleye getirilmemeli, uzmanların görüşleri alınmalı, sivil toplum kuruluşları ile istişare edilmeli ve gerekli görüşmeler yeterince yapılmalıdır. Ancak, ne yazık ki Parlamento olarak çıkardığımız kanunlar iktidarın dayatmaları ile yeterli müzakereler yapılmadan, gece yarıları, acelece, sanki bir şeyler saklar gibi “Ben yaptım oldu.” anlayışla buradan geçirilmektedir. Bir de AKP’nin adet hâline getirdiği torba yasa uygulamasıyla kanunlar çıkarmaktadır. Hepimizin bildiği gibi torba kanun uygulaması geleneksel komisyon sistemini devre dışı bırakmaktadır. Görüşülen bu teklif ile başka komisyonların görev ve uzmanlıkları alanına giren düzenlemeler ilgili komisyonlarda görüşülmeyerek komisyonlar devre dışı bırakılmıştır. Bu nedenle de İç Tüzük hükümleri ihlal edilmektedir. Bu, Hükûmetin yapılan kanunları ne kadar ciddiye aldığının bir göstergesidir. Alelacele, yangından mal kaçırır gibi, yeterince tartışmadan ve görüşmeden kanun teklifi hazırlıyorsunuz ve birçok hata yaparak Genel Kurula getiriyorsunuz. Ondan sonra da başka tekliflerle, yaptığınız hataları düzeltmek için uğraşıyorsunuz. Görüştüğümüz bu yasanın sadece 72’nci maddesiyle otuzdan fazla kanunda değişiklik yapılmaktadır. Sadece bu madde on beş sayfadan oluşmaktadır. Diğer maddeler ile kırk beş kanunda değişiklik yapılması öngörülmüştür. Bu durum işleri ciddiye almamaktır. “Bir an önce yapalım, kimse ne yaptığımızı anlamasın, işimize gelen olsun da gerisi önemli değil.” zihniyetinden başka bir şey değildir. İşte bugün, on iki yıllık AKP iktidarının yine Meclisin son zamanına sıkıştırdığı, hatalarla dolu bir torba yasayı görüşmekteyiz. Bugün görüştüğümüz bu yasa televizyon ekranlarından binlerce aile tarafından dikkatle takip edilmektedir. Bunun nedeni ise, kamu çalışanları, 4/B’li olarak tabir edilen yaklaşık 96.500 sözleşmeli personel memur kadrosuna alınacaktır. Bu yasanın sonunda binlerce insanımız ve aileleri memur oldukları için sevineceklerdir. Biz de o ailelerin sevincini paylaşıyor, onlara bu kadroların hayırlı uğurlu olmasını temenni ediyoruz. Fakat, kamuda çalışan diğer sözleşmeli personeller neden sevinemiyorlar? 4/C’li geçici personeller, mevsimlik ve geçici işçiler, üniversite mezunu ve teknik personel olarak çalışanlar, taşeron işçiler, bu görevlerde çalışan insanlarımız neden bu kadrodan mahrum bırakılmaktadır? Taşeron işçi olarak çalışan binlerce personel neden boynu bükük bırakılmıştır? Değerli arkadaşlar, seçim bölgem olan Kastamonu’da, Karayolları Bölge Müdürlüğünde, Orman Bölge Müdürlüğünde, kamu hastanelerinde, il özel idaresinde ve Devlet Su İşleri Bölge Müdürlüğünde ve diğer kuruluşlarda yüzlerce taşeron işçi görev yapmaktadır. Bu insanlar kadro beklentisi içerisindedir. Bir an önce taşeron işçilere kadrolarının verilmesini, Hükûmet tarafından bu konunun dikkate alınmasını arzuluyoruz. Ülkemizin ekonomiden sosyal yaşama, eğitimden geçim sıkıntısına birçok sorunu bulunmaktadır. İddia ettiğiniz gibi, son on yılda ülkemiz çağ atlayarak refaha kavuşmamıştır. Aksine, yoksulluk artmış, tarım bitmiş, insanlarımız geçinemez duruma düşmüştür. Sanayici, esnaf, tüccar ve çiftçimiz de ekonomik sorunlarla piyasada yaşanan durgunluk ve tahsilat sorunları nedeniyle vergi ve prim borçlarını ödemekte sıkıntı çekmekte, hatta ödeyememektedir. Bu yüzden de birçok esnafımız iş yerini kapatmaktadır. Sadece Kastamonu’da son beş yıl içerisinde 800’den fazla iş yeri kapanmış ve esnafımız kendi ilinden göç edip büyükşehirlerde kendisine iş bulabilmenin gayreti içerisinde olmuştur. Artık popülist politikalardan vazgeçilmeli, Parlamento olarak daha ciddi ve özverili çalışmalarla kanunlar hazırlamalıyız. Bunu da sağlayacak olan iktidar partisi yani AKP’dir. Dayatmaları bir tarafa bırakıp “Ben yaptım oldu.” anlayışından vazgeçmeli, muhalefetin önerilerini dikkate almalıdır. Yanlışlardan bir an önce vazgeçmeniz dileğiyle önergemize desteklerinizi bekliyor, yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Karar yeter sayısı…
Önergeyi oylarınıza sunacağım, karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Sayın milletvekilleri, karar yeter sayısı yoktur. Birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 130’uncu Birleşiminin Yedinci Oturumunu açıyorum. Şimdi 478 sayılı Kanun Teklifi’nin görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. 9’uncu madde üzerindeki önerge işlemine devam ediyoruz. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifinin 9 uncu maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa eklenen geçici 41. maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini ve maddeye aşağıdaki (c) ve (d) bentlerinin eklenmesini arz ve teklif ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu (İstanbul) ve arkadaşları “a) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin (B) fıkrası ve 10/7/2003 tarihli ve 4924 sayılı Eleman Temininde Güçlük Çekilen Yerlerde Sözleşmeli Sağlık Personeli Çalıştırılması ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun uyarınca vizelenmiş veya ihdas edilmiş sözleşmeli personel pozisyonları ile Dışişleri Bakanlığının yurtdışı teşkilatında 657 sayılı Kanunun 4/B maddesine göre sözleşmeli olarak çalışan Türk uyruklulardan 25/06/2013 tarihi itibarıyla çalışmakta olan ve 48 inci maddede belirtilen genel şartları taşıyanlardan, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren otuz gün içinde yazılı olarak başvuranla, pozisyonlarının vizeli olduğu teşkilat ve birimde, bulunduğu pozisyon unvanıyla aynı unvanlı 190 sayılı Genel Kadro ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameyle ekli cetvellerde yer alan memur kadrolarına, bulunduğu pozisyon unvanıyla aynı memur kadrosu olmaması halinde, 190 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnameyle ekli cetvellerde yer alan kadro unvanlarıyla sınırlı olmak ve sözleşmeli personel pozisyonlarına ilişkin vize cetvellerindeki nitelikler dikkate alınmak suretiyle Maliye Bakanlığı ve Devlet Personel Başkanlığınca müştereken belirlenen memur kadrolarına,” "c) Kamu kurum ve kuruluşlarının merkez ve taşra teşkilatı ve bunlara bağlı döner sermayeli kuruluşlarda; TBMM idari teşkilatı personeli dahil olmak üzere bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte bu Kanunun 4 üncü Maddesinin (C) fıkrası kapsamında çalışmakta olan ve 3 ay içinde yazılı olarak başvuranlar, pozisyonlarının vizeli olduğu teşkilat ve biriminde bulunduğu pozisyon unvanıyla aynı numaralı 190 sayılı Genel Kadro ve Usul Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye ekli cetvellerde yer alan memur kadrolarına, bulunduğu pozisyon unvanıyla aynı unvanlı memur kadrosu olmaması halinde 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli cetvellerde yer alan kadro unvanıyla sınırlı olmak suretiyle Maliye Bakanlığı ve Devlet Personel Başkanlığınca müştereken belirlenen memur kadrolarına bu maddelerin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren iki ay içinde kurumlarınca atanır. 4 üncü maddenin (C) fıkrası uyarınca çalışmakta iken bu maddenin yayımı tarihinden önce askerlik, doğum, milletvekili ve mahalli idareler genel ve ara seçimleri ile ücretsiz izin nedeniyle görevlerinden ayrılanlardan ilgili mevzuata göre yeniden hizmete alınma şartlarını kaybetmemiş olmak hakkında da bu madde hükümleri uygulanır. Bunlar için birinci fıkrada belirtilen süreler yeniden hizmete alındıkları tarihten başlar. Bu madde hükümlerine göre memur kadrolarına atananların 4üncü maddenin (C) fıkrasına tabi olarak geçirdikleri hizmet süreleri, öğrenim durumlarına göre yükselebilecekleri dereceleri aşmamak kaydıyla kazanılmış hak aylık derece ve kademelerinin tespitinde değerlendirilir. Bunlar, atandıkları kadronun mali ve sosyal haklarına göreve başladıkları tarihi takip eden aybaşından itibaren hak kazanır ve önceki pozisyonlarında aldıkları mali ve sosyal haklar hakkında herhangi bir mahsuplaşma yapılmaz." "d) 04.04.2007 tarihli ve 5620 sayılı kanun çerçevesinde sürekli işçi kadrolarına geçirilemeyen geçici pozisyonlardaki işçilerden bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte her türlü kamu kurum ve kuruluşlarında halen yıl içerisinde usulüne uygun olarak vizesi yapılmış geçici iş pozisyonlarında çalışmakta olan işçiler 657 sayılı Kanunun 4/D maddesinde belirtilen sürekli işçi kadrolarına ilgili mevzuattaki sınırlamalara tabi olmaksızın atanırlar. Aynı şartlarda çalışıp askerlik, doğum veya sağlık kurulu raporuyla belgelendirilen, sağlık sorunları sebebiyle iş sözleşmesi askıda kalanlar da bu madde kapsamında değerlendirilir. Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Önerge üzerinde söz isteyen İzzet Çetin, Ankara Milletvekili.
Değerli arkadaşlar, tipik bir AKP klasiği. Alt komisyonda görüşmeler sırasında, bu 9’uncu maddeye ilişkin, 657 sayılı Kanun’a göre sözleşmeli çalışanların kadroya alınmasına ilişkin bir düzenleme yoktu. O günlerde Başbakan bir açıklama yaptı, Sayın Bakan da bürokratlarıyla bir çalışma yapıp apar topar ana Komisyonun toplanacağı gün “Bunu yaptık, şunu yaptık.” diyerek Meclisi ve milletvekillerini, Plan ve Bütçe Komisyonu üyelerini töhmet altında bırakacak tarzda, yandaş bir sendikanın genel başkanıyla açıklama yaparak 9’uncu madde metne, teklife girdi. Biz de itiraz etmedik. Dünkü konuşmamda da söyledim, buna itiraz etmek mümkün değil, sözleşmelilerin kadroya alınmasını Cumhuriyet Halk Partisi olarak bizler de istiyoruz. Esasında, Anayasa’nın 128’inci maddesi: “Devletin kamu iktisadî teşebbüsleri ve diğer kamu tüzelkişilerinin genel idare esaslarına göre yürütmekle yükümlü oldukları kamu hizmetlerinin gerektirdiği aslî ve sürekli görevler, memurlar ve diğer kamu görevlileri eliyle yürütülür.” hükmünü içeriyor. Tabii ki yapılması gereken, yasalarda ve Anayasa’mızda belirlenen çalışma ilişkilerinin dışında çalışma modeli geliştirmemektir. Ancak, on bir yıldan bu yana, devletin hem kamuda hem de özel kesimde çalışma ilişkileri alabildiğine farklılaştı. Sayın Bakan da vermiş olduğu bir demeçte, sadece memur pozisyonlarında çalışmaların bile çok çeşitli hâle geldiğini ve içinden çıkılmaz bir hâl aldığını söyledi. Esasında yapılması gereken, böyle bir düzenleme ile değil, köklü bir personel reformuyla bu işe el atmaktı. Şimdi, Komisyonda bize getirdikleri öneride “96.505 personel kadroya alınacak.” Demişlerdi, biz de kurumsal sözleşmeli 3.439 kişinin ne olacağını sormuştuk. Şimdi, biraz sonra görüşeceğiz, AKP’nin önergesinde 24 kanunda değişiklik yapılıyor. Değerli arkadaşlar, bu bir önerge ama 24 kanunda değişiklik yapılıyor. Bu, bir kere yasa yapma usulüne ve tekniğine aykırı. Sayın Mehmet Ali Şahin de burada, Meclis Başkanlığı yaptı. Değerli arkadaşlar, yani bu Meclisin, bu kurumun korunması gereken bir kurum olduğunu burada görev yapan herkesin bilmesi gerekir. Milletvekilleri sadece parmak kaldıran, indiren kuklalardan ibaret değildir. Komisyonlar kukla komisyon olamaz. Bakan, Başbakan “Yaptık.” diye açıkladıktan sonra gelen bir yasanın burada onaylattırılması bizi mühürcü başından başka bir şey yapmaz. Milletvekillerini böyle değerlendiren bir mantık, bir anlayış ülke yönetemez. Değerli arkadaşlar, bakınız, yasa yapan bir organ Büyük Millet Meclisi. Dün de söyledim, burada, AKP işbaşına gelinceye kadar 4/C’li çalıştırma diye bir model yoktu. Biz önergemizde, Türkiye Büyük Millet Meclisi idari teşkilatı personeli dâhil olmak üzere 4/C’lilerin de kadroya alınmasını istedik, önergemiz onu içeriyor. AKP, Sayın Başbakanın açıklamalarından sonra, Bakanın ve bürokratlarının yapmış olduğu bir hazırlıkla alelacele Komisyona getirdi ve metin buraya girdi. Şimdi, az sonra, Sayın Bakanın ve bürokratlarının yapmış olduğu önerge önümüze gelecek, 24 kanunda değişiklik yapılıyor. Her kanunda ayrı ayrı, vekillerin söz alma hakkının olması gereken bir düzenleme, madde ihdası yapılsa böyle olacak. Çünkü, her kurum kanununda sözleşmeliler farklı çalışıyor. Sayın Bakana düşen görev, böyle bir temmuz ayında, Anayasa’daki hükmüne göre Meclisin tatil olması gerektiği bir sırada, milletvekillerinin çoğunun olmadığı, ilgi duymadığı bir dönemde personel rejimine bir çomak da kenardan sokmak değil. Yapacakları bir tek şey var, yapılması gereken bir tek düzenleme: Gerek sözleşmelileri gerekse 4/C’lileri, yaşa takılanları yani bu ülkede çalışanların sorunlarını topyekûn ele almak. Çalışma Bakanı neden kaçıyor bilmiyorum ama ben burada Çalışma Bakanı kadar, Devlet Personel Başkanı ve… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Bizim önergemizdeki, özellikle Mecliste çalışan sözleşmeli personelin, 4/C’lilerin de kadroya alınması ve memur statüsünün verilmesi gerektiğini düşünüyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 Sıra Sayılı Kanun Teklifinin dokuzuncu Maddesinin a bendinde yer alan "Bu Kanunun 4 üncü maddesinin (B) fıkrası ve 10/7/2003 tarihli ve 4924 sayılı Eleman Temininde Güçlük Çekilen Yerlerde Sözleşmeli Sağlık Personeli Çalıştırılması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun uyarınca vizelenmiş veya ihdas edilmiş sözleşmeli personel pozisyonlarında 25/6/2013 tarihi itibarıyla çalışmakta olan ve 48 inci maddede belirtilen genel şartları taşıyanlardan" ibaresinden sonra gelmek üzere "7.5.1987 tarih ve 87/11782 sayılı Bakanlar Kurulu Kararınca Sanat ve Sahne Uygulatıcıları Hizmet Sözleşmesi ile sözleşmeli statüde çalıştırılanlar, Kültür ve Turizm Bakanlığı Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğüne bağlı Senfoni-Koro-Topluluklar, Devlet Opera ve Balesi ile Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüklerinde 375 sayılı KHK'nın Ek 7. Maddesi ve Bütçe yasasının 23. Maddesi uyarınca vizelenmiş, sözleşme ile çalıştırılanlar; Gençlik ve Spor Müdürlüklerinde Sözleşmeli statüde çalışanlar, Millî Eğitim Bakanlığında çalışan vekil, ücretli öğretmen, Sağlık Bakanlığı ve Üniversite Hastanelerinde çalışan vekil ebe ve vekil hemşireler, Diyanette görevli yeterlik belgesine sahip vekil müezzin ve imamlar; tüm kamu kurum ve kuruluşları ile belediyelerde 4/C statüsünde çalışanlar ile taşeron ve mevsimlik veya geçici işçi statüsünde çalışanların, durumlarına uygun memur veya sürekli işçi kadrolarına atanmak üzere yasanın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 1 ay içinde başvurmak kaydıyla, ibaresinin eklenmesini; 4. Fıkrasının sonunda yer alan "Birinci fıkranın (b) bendine göre memur kadrolarına atananların başka kamu kurum ve kuruluşlarına nakli yapılamaz" ibaresinin madde metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Pervin Buldan (Iğdır) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılamıyoruz efendim.
Önerge üzerinde söz isteyen Sebahat Tuncel, İstanbul Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; verdiğimiz önerge üzerine söz almış bulunmaktayım. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Bu kürsüde çok defa ifade ettik aslında, özellikle iktidarın kanun yapma yaklaşımı, ciddi anlamda Türkiye işçilerine, emekçilerine, yoksullarına, kadınlarına her zaman için olumsuz olan, belki bazı olumlu düzenlemeler olsa da yapma tarzı olumsuz bir yaklaşım. Yine, bir torba yasayla karşı karşıyayız ve bu torba yasada neler var, ne oluyor? Bu bölümler hâline getirilip aslında, maddeler üzerinde de kapsamlı tartışmamız engelleniyor. Bu ciddi bir sorun yani. Aslında, bu tarzın ortadan kaldırılması gerekiyor, daha kolektif, daha katılımcı, herkesin, muhalefetin sözünü söylediği bir noktaya gelmesi gerekiyor. Bu, demokrasi işleyişi açısından da önemli ama ne yazık ki burada “el kaldır, indir” yaklaşımı içerisinde… Halk iradesinden bahseden, yüzde 50 oy üzerinden bu kadar çok siyaset yapan AKP iktidarının aslında kendi durduğu noktada bu yönteme itiraz etmesi gerekiyor. Bir, bunun altını çizmek istiyorum. İkincisi: Türkiye’de özellikle Kürt sorununun çözümü tartışmalarını yaptığımız bir yerde, bir yandan PKK’nin ateşkes ilan ettiği ve güçlerini sınır dışına çektiği, Türkiye’den de adım beklediği, bu Parlamentodan adım beklediği bir yerde, ne yazık ki biz ne demokratikleşme konusunda ne insan hakları konusunda ciddi adımlar atmıyoruz. Yani, toplumun beklediği Terörle Mücadele Kanunu’nun değişmesi ya da Siyasi Partiler Kanunu’nun değişmesi, barajın düşürülmesi, demokratik siyasetin önündeki engellerin kaldırılması meselesinde, iktidar bunu gündemine almıyor, ana muhalefet de zaten bu konuda çözüm sürecini… Hani, Mecliste bir komisyon kurulmuş, bu komisyona bile üye vermiş değil. Bu Parlamento nasıl bu Türkiye’nin sorunlarını çözecek? Bu da ciddi bir sorun. Yani, bu Parlamento Türkiye’de yaşayan bütün sorunlar için sorumlu olmalıdır. Bu konuda her iki yaklaşım da yani gündemine almayan, erteleyen… Şimdi, yarın Meclis tatile girecek, herkes gidecek ama bu süreç o kadar zor ki. Orta Doğu’da, yanı başımızda, Mısır’da, Suriye’de olan gelişmelere baktığımızda bile, Türkiye demokratikleşme konusunda elini çabuk tutmak durumunda. Yani, bunu yapmak, bunu tartışmak yerine, biz bir torba kanunu konuşuyoruz. Belli ki AKP bunu seçime şey yapacak, seçim öncesi hazırlık “Bak, biz şu kanunu çıkardık, bu kanunu çıkardık.” konusu üzerinden. Nereden bunu diyorum? Çünkü, Meclis tatil olacak, çalıştığında bir ay çalışacak, bütçe görüşmelerinden sonra da seçim takvimi giriyor. Bu çok da kendimizi yormamız gereken bir konu değil. Değerli milletvekilleri, verdiğimiz önergeye ilişkin ise, biz, bu önergenin yani maddenin kapsamının genişletilmesini istiyoruz yani bazıları için madem bir düzenleme yapıyoruz, olumlu bir düzenleme olacak, o zaman bunun kapsamını genişletelim. Gerçekten, bütün sözleşmeli personeli bu konudan yararlandıralım. Biraz önceki milletvekili arkadaşımız söyledi mesela: “Hakları en fazla ihlal edilenler, bu Mecliste çalışanlar.” Bu Meclis personelini bile siz, diyelim ki bu yasa kapsamına almıyorsunuz. Bu çok ciddi bir sorun. Şimdi, bu noktada, her bir düzenleme yapıldığında başka zaman, başka bir düzenleme yapmak durumunda kalıyoruz. En azından, bizim önergemizle bu şeyden vazgeçilmesi ve bunun kapsamının genişletilmesi gerektiğini… Bunu yapmak pekâlâ mümkün yani bunu yapma konusunda Hükûmetin çekingen davranmaması gerekiyor. Gerçekten, eğer, zaten bir seçim yatırımıysa bu, size daha çok puan kazandırır yani daha geniş bir kesimi bu işin içerisine almak, kanun kapsamına almak, daha çok sözleşmeli çalışanın, diğer kurumlarda, söylediğimiz gibi, bakanlıklarda çalışan, memur olan kişilerin bu şey içerisine alınması durum açısından daha iyi olacaktır diye düşünüyorum. Bu, aynı zamanda eşitsizliği de giderecektir yani çalışanlar arasındaki bu eşitsizliği de gidermiş olacaktır. Biz, hep eşitlik meselesinden bahsediyoruz, bu, eşitsizliği tetikleyen bir durum. İkinci önerimiz de (4)’üncü fıkranın sonunda yer alan “Birinci fıkranın (b) bendine göre memur kadrolarına atananların başka kamu kurum ve kuruluşlarına nakli yapılamaz.” ibaresinin çıkarılması. Mesela, biz, ihtiyaca göre bunu düzenlemişiz, madem ihtiyaç var, boşluk var, personel alalım diye, ihtiyaç olduğunda bunları başka alanlarda da görevlendirebiliriz. Bu konudaki yaklaşım, aslında sınırlayan bir yaklaşım içerisinde oluyor. Sonuç itibarıyla, biz burada yaptığımız düzenlemeleri ne yazık ki işçilerin, emekçilerin lehine yapmıyoruz. Daha çok aslında, bunun üzerinden nasıl bir rant elde edebiliriz, bunun üzerinden daha olumlu bir düzenleme yapıyormuş gibi söz söyleyip… Aslında, pratikte çok ciddi sorunlar yaşanıyor. Bir bütün torba yasanın kendisine baktığımızda, aslında yeni bir rant paketiyle, torbasıyla karşı karşıya olduğumuzu da çok net olarak görüyoruz. Yani, AKP bazen yapamadığını, toplumsal muhalefetle karşılaştığı şeyleri torba yasayla yaparak toplum üzerinde yeniden bir baskı kurmaya çalışıyor. Artık, bu yöntemden vazgeçmesi gerektiğini düşünüyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Teşekkür ediyorum.
Karar yeter sayısı istiyoruz efendim.
Öneriyi oylarınıza sunacağım ancak karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı yoktur. Birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 130’uncu Birleşiminin Sekizinci Oturumunu açıyorum. 478 sıra sayılı Kanun Teklifi’nin 9’uncu maddesi üzerinde İstanbul Milletvekili Sebahat Tuncel ve arkadaşlarının önergesinin oylanmasında karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi önergeyi yeniden oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı vardır, önerge kabul edilmemiştir. Teklifin görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Kanun Teklifinin 9 uncu maddesiyle 657 sayılı Kanuna eklenmesi öngörülen geçici 41 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini, (c) bendinin eklenmesini, fıkranın sonunda yer alan "altmış gün" ibaresinin "doksan gün" olarak değiştirilmesini, dördüncü ve altıncı fıkralarından sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkralar ile altıncı fıkrasına aşağıdaki cümlenin eklenmesini ve dördüncü fıkranın son cümlesinin "Bu madde kapsamında memur kadrolarına atananların beş yıl süreyle başka kamu kurum ve kuruluşlarına nakli yapılamaz." şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı 1) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin (B) fıkrası, 2) 11/8/1983 tarihli ve 2876 sayılı Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Kanununun 97 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 3) 9/11/1983 tarihli ve 2945 sayılı Millî Güvenlik Kurulu ve Millî Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği Kanununun 17 nci maddesi, 4) 2/3/1984 tarihli ve 2985 sayılı Toplu Konut Kanununun ek 3 üncü maddesi, 5) 10/10/1984 tarihli ve 3056 sayılı Başbakanlık Teşkilatı Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanunun 35 inci maddesi, 6) 7/11/1985 tarihli ve 3238 sayılı Kanunun 8 inci maddesi, 7) 21/5/1986 tarihli ve 3289 sayılı Spor Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 30 uncu maddesi, 8) 09/12/1994 tarihli ve 4059 sayılı Hazine Müsteşarlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 7 nci maddesinin (e) fıkrası, 9) 10/7/2003 tarihli ve 4924 sayılı Eleman Temininde Güçlük Çekilen Yerlerde Sözleşmeli Sağlık Personeli Çalıştırılması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun, 10) 23/7/2003 tarihli ve 4954 sayılı Türkiye Adalet Akademisi Kanununun 24 üncü maddesi, 11) 6/11/2003 tarihli ve 5000 sayılı Türk Patent Enstitüsü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 26 ncı maddesi, 12) 5/5/2005 tarihli ve 5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 29 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 13) 10/11/2005 tarihli ve 5431 sayılı Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 25 inci maddesi, 14) 16/5/2006 tarihli ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun 28 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 15) 17/2/2010 tarihli ve 5952 sayılı Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 10 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile 13 üncü maddesi, 16) 24/4/2010 tarihli ve 5978 sayılı Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığı Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 21 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 17) 28/12/2010 tarihli ve 6093 sayılı Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 7 nci maddesi, 18) 17/2/2011 tarihli ve 6114 sayılı Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 6 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 19) 16/5/2012 tarihli ve 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanunun 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 20) 27/6/1989 tarihli ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 6 nci maddesi, 21) 27/10/1989 tarihli ve 388 sayılı Güneydoğu Anadolu Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Teşkilatının Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 6 ncı maddesi, 22) 3/6/2011 tarihli ve 642 sayılı Doğu Anadolu Projesi, Doğu Karadeniz Projesi ve Konya Ovası Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlıklarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 23) 29/6/2011 tarihli ve 644 sayılı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 36/A maddesi, 24) 24/11/2011 tarihli ve 656 sayılı Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 16 ncı maddesinin yedinci fıkrası, uyarınca vizelenmiş veya ihdas edilmiş sözleşmeli personel pozisyonlarında çalışmakta olan ve 48 inci maddede belirtilen genel şartları taşıyanlardan, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren, birinci ve dokuzuncu alt bentler kapsamına girenler otuz gün, diğer alt bentler kapsamına girenler ise altmış gün içinde yazılı olarak başvurmaları halinde pozisyonlarının vizeli olduğu teşkilat ve birimde, 190 sayılı Genel Kadro ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye tabi kurumlar bakımından bu Kanun Hükmünde Kararnameye ekli cetvellerde yer alan bulunduğu pozisyon unvanıyla aynı unvanlı memur kadrolarına, diğer kurumlar bakımından bu kurumların kadro cetvellerinde yer alan aynı unvanlı memur kadrolarına; pozisyon unvanlarıyla aynı unvanlı memur kadrosu olmaması halinde ise ilgisine göre 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli cetveller veya kurumların kadro cetvellerinde yer alan kadro unvanlarıyla sınırlı olmak üzere Maliye Bakanlığı ve Devlet Personel Başkanlığınca müştereken belirlenen memur kadrolarına," "c) Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumunda 11/11/1983 tarihli ve 2954 sayılı Kanunun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi ile geçici 12 nci maddesi çerçevesinde 25/6/2013 tarihi itibarıyla sözleşmeli personel pozisyonlarında çalışmakta olan ve Türkiye Radyo-Televizyon Kurumunda Memur Statüsünde İstihdam Edilen Personel Yönetmeliğinin 37 nci maddesinde belirtilen genel şartları taşıyanlardan, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren otuz gün içinde yazılı olarak başvuranlar, bulunduğu pozisyon unvanıyla aynı unvanlı memur kadrolarına, bulunduğu pozisyon unvanıyla aynı unvanlı memur kadrosu olmaması halinde Kurumda halen var olan kadro unvanlarıyla sınırlı olmak kaydıyla Genel Müdürlükçe belirlenecek memur kadrolarına," "25/6/2013 tarihinden önce bu madde kapsamındaki vizeli sözleşmeli personel pozisyonlarına personel alımına yönelik olarak ilanı verilmiş ve bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte yerleştirme işlemleri bitmiş olan sözleşmeli personel hakkında da bu bu madde hükümleri uygulanır. Bunlar için birinci fıkrada belirtilen süreler, göreve başladıkları tarihten itibaren başlar." "Geçici 37 nci madde kapsamında memur kadrolarına atanamayan sözleşmeli personelden, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce idarî yargı mercilerine başvuran ve açtıkları idari davalarda verilen yargı kararları sonucu memur kadrolarına atanmış olup davaları henüz bitmemiş olanlardan bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren otuz gün içinde kurumlarına başvuranlar, halen bulundukları memur kadrolarına bu madde kapsamında atanmış ve açmış oldukları idari davalardan vazgeçmiş sayılırlar. Söz konusu davalar için ayrıca vekalet ücretine hükmedilmez." "Birinci fıkranın (c) bendi kapsamında memur kadrolarına atananların pozisyonları da başka bir işleme gerek kalmaksızın iptal edilmiş sayılır, ancak 2954 sayılı Kanunun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi kapsamında istihdam edileceklerin pozisyon sayısının 300'ün altına düşmesi halinde, anılan bent kapsamında istihdam edilecekler için kullanılabilecek toplam pozisyon sayısı 300 olarak uygulanır."
Sayın Başkanım, usul hakkında söz istiyorum. Burada 24 ayrı kanunda değişiklik yapılıyor. 24 ayrı kanun var, 24 ayrı kanunun ayrı ayrı görüşülmesi gerekir Sayın Başkanım. Bu önergede 24 ayrı kanun var, onun için her birinin ayrı ayrı görüşülmesi gerekiyor tıpkı 73’üncü maddede olduğu gibi Sayın Başkanım.
Sayın Başkan…
Bir saniye Sayın Elitaş. Usul tartışması açıyorum.
Lehte.
Lehte.
Aleyhte.
Aleyhte. Her gruptan birer arkadaş konuşsun da...
Sayın Aslanoğlu, buyurun. Üç dakika süre veriyorum.
Sayın Başkan, çok değerli milletvekilleri; 73’üncü maddeyi inceleyin. 73’üncü madde -artık alfabede harf kalmadı- (z) bendine kadar gitti ve içeriğinde (1), (2), (3), (a), (b) şıkları var. Bunların hepsi ayrı ayrı kanun olduğu için Sayın Başkan, hepsi ayrı ayrı geldi ve ayrı ayrı görüşülecek. Sayın Bakanın önergesi yaklaşık 24 kanunda farklı değişiklik yapıyor. Bu nedenle, bu önergenin her birinin ayrı ayrı görüşülüp, ayrı ayrı oylanması gerekiyor. Her biri değişik bakanlıklara ait, her biri değişik kanun hükmündeki kararnameyi değiştiriyor. Bu açıdan, ben, usul hakkında söz aldım. Kesinlikle her bir maddenin ayrı ayrı görüşülmesi gerekiyor. Ben, Başkanlık Divanına bu önerimi yapıyorum. Teşekkür ediyorum.
Sayın Aslanoğlu aleyhte söz istemişti. Şimdi, lehte söz isteyen Mustafa Elitaş, Kayseri Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; burada, eğer, önerge metninin ilk sayfasında sayılan kanun tarih ve numaralarından sonra gelen paragraftaki cümleye baktığımızda, son cümleye… 24’ü okuyorum Sayın Aslanoğlu: “24/11/2011 tarihli ve 656 sayılı Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 16 ncı maddesinin yedinci fıkrası…” Yani buradaki “24” sıra numarası tamamen hangi kanunu ilgilendirdiğiyle ilgili bir tarif yapmaktadır. O tarif çerçevesinde, bulunanların, sözleşmeli personelin kanunun yayımı tarihinden itibaren 25/6/2013 tarih arasındaki dönem içerisinde, 25 Haziran 2013 tarihine kadar sözleşmeli olarak çalışanların 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’na tabi olması gerekir. Burada bir değişiklik yapılmıyor, tarif yapılıyor. Bu tarifte “şu kurumda şuna göre çalışan, bu kurumda buna göre çalışanlar” dediğinizde 657 hükmüne giriyor ama sizin ifade ettiğiniz gibi mesela, birincisindeki 2876 sayılı Kanun’da bir değişiklik yapan hüküm olsaydı, 73’üncü maddeye göre değerlendirmek mümkündü ya da az önceki, geçtiğimiz 8’inci maddeye göre değerlendirmek mümkündü. Bir şeyi tarif ederken bunu… Bir maddede değişiklik yapmak herhâlde farklı bir anlam taşır diye düşünüyorum. Yapılan uygulamanın ve bu önergenin İç Tüzük hükümlerine tamamen uygun olduğunu ifade ediyor, yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.
Tutumum aleyhinde söz isteyen Mehmet Şandır, Mersin Milletvekili.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Tabii, yani önergenin neleri içerdiğini anlayabilmek için bile birkaç saat zamana ihtiyaç var, üzerinde çalışmak gerekiyor. Okuduğumuz kadarıyla -tek tek de işaretledik- doğru şeyler getiriyor. Milliyetçi Hareket Partisi Grubu olarak bu getirilenleri destekliyoruz, daha fazla olması lazım ama bir yanlış yapılıyor yani birine veriyorsunuz, birine vermiyorsunuz Sayın Bakan.
4/C’liler noksan.
Eksik var mı burada kalan? Sözleşmelilerin tamamı oluyor burada.
Yani, bu adaletsizlik, bana göre, tüm nimetleri, tüm gayretleri ortadan kaldırıyor. Şimdi, mesela Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı ile -hemen şu kısa zamanda baktığımız- burada çalışan sözleşmelileri kadroya alıyorsunuz ama 34’üncü maddede sözleşme sayısını artırıyorsunuz. Göreceksiniz yakında Sayın Bakanım; bunu incelediğinizde, bu getirdiğiniz önergeyle burada getirdiğiniz kanunla çelişen birçok konuyu yakalayacaksınız, birbiriyle çelişen. Evet, yani torba kanun, temel kanun birbirine karıştı. Neresine muhalefet edeceksin, insan şaşırıyor. Şimdi, bir madde düşünün ki cumhuriyet tarihinde veya tüm dünyada, tüm parlamentolarda böyle bir yasama örneğini bulamazsınız, 73’üncü madde. 73’üncü maddenin altında yaklaşık 70 madde var. Yani Sayın Bakanım, ben biliyorum, sizin de içinize sinmiyor bu ama biz Milliyetçi Hareket Partisi Grubu olarak sabahtan bu yana -benim telefonumun şarjı bitti- toplumdan o kadar çok tepki alıyoruz ki “Biz niye yokuz?” diyorlar. Yani bir şey yapıyorsunuz -devletimiz güçlü, atıfette adaletli olmak lazım- şunu tamam yapın. Biz çalışmaya hazırız, ramazanda burada kalmaya da razıyız. Gelin, şunu doğru dürüst tanzim edelim, adaletli bir şekilde. Bu konuda “eşit işe eşit ücret” sizin tabiriniz. Aynı durumda olan, aynı kurumda olan, aynı işi yapan insanların bazılarına kadro verip bazılarına vermemek… Adınız “Adalet” ama bu adalet değil ki. Bu 4/C’liler meselesini nasıl ayıracaksınız arkadaşlar? Bazılarına verip…
Meclis personeli, Mehmet Bey, Meclis personeli.
Meclis personeline… Şimdi, yemek yiyorsunuz –ben daha önce de ifade ettim- bu aşçılar sizi zehirleyecek.
Sizinkini ayıracaklar mı?
Vallahi bilmiyorum yani. Biri 4/C’li, biri kadrolu; biri 2 bin lira alıyor, biri 4 bin lira alıyor. Ya, olmaz, bu adaletsizlik ya.
Ekleyelim şunları da Sayın Bakan ya.
Ben bu önergede getirilen bu hususlara karşı değilim, destekliyorum; yetersizliğini ifade ediyorum. Hepinize saygılar sunuyorum.
Tutumum hakkında lehte söz isteyen Mehmet Doğan Kubat, İstanbul Milletvekili.
Sayın Genç, siz anladıysanız herkes anladı.
Başkanın anlamasına gerek yok, Başkan yönetecek ya, oy kullanma hakkı bile yok.
Sayın Başkanım, çok değerli milletvekilleri; açılan usul görüşmesinde Sayın Başkanın tutumunun lehinde söz aldım. Bu vesileyle yüce heyetinizi saygılarımla selamlarım. Değerli milletvekilleri, Hükûmet tarafından verilen önergede yer alan fıkranın alt bentlerinin ayrı bir kanun değişikliği içerdiği ve bu nedenle ayrı madde olarak görüşülmesine yönelik bir tartışma açıldı. Biraz önce Grup Başkan Vekilimiz de ifade ettiler, bu (a) bendinde sıralanan 24 tane kanun ve KHK’ya sadece atıf yapılmaktadır yani bu şu anlama gelir: Kamu hukukunda, kamu personelinin nasıl istihdam edileceği kural olarak 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nda düzenlenmiştir ama kurumların ve kuruluşların kendi özel kanunlarında da istihdama ilişkin özel düzenlemeler yer alır. İşte bu kamu kurumlarında çalışan sözleşmeli personele ilişkin ortak ve genel bir düzenleme yapıldığı için (a) bendinin alt bentlerinde…
Sesini duyamıyoruz.
…bu düzenlemelerin yapılmış olduğu kamu…
Ne anlatıyor, anlamıyoruz ya!
…kurumunun personelinin statüsünü düzenleyen kanunlara atıf yapılmaktadır. Yani, bahse konu 24 ayrı kanuna tabi olan sözleşmeli personel statüsünde çalışanların kadroya geçirilmesine yönelik düzenleme yapıldığından, sadece bu kanun maddelerine atıf yapılmakta ve bu maddeler, şu anda aynı geçerliliğini herhangi bir içerik değişikliğine uğramaksızın, herhangi bir değişikliğe uğramadan yürürlülüğünü sürdürmektedir.
Ama o zaman “bütün sözleşmeli personel” olarak yazmak lazım.
Şimdi, değerli arkadaşlar bu düzenleme çok önemli bir düzenleme.
Maddeyi anlamamışsın da konuşuyorsun ya, böyle boş konuşmak olur mu!
Toplam 3.439 personel bu düzenlemeyle -sözleşmeli personel- bu düzenlemeden yararlanacaktır.
Sayın Kubat niye 5 bin personel değil?
Hazine Müsteşarlığından 51, Spor Genel Müdürlüğünden 981, SGK’dan 48, TOKİ’den 245, TRT’den 837, Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarlığından 1, YÖK’ten 231, ÖSYM’den 25, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu ve bağlı kuruluşlarından 6, Sivil Havacılık Genel Müdürlüğünden 39, Başbakanlık ve ilgili kuruluşlardan 499, Savunma Sanayi Müsteşarlığından 148, Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansından 41, Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklarından 44, Güneydoğu Anadolu Projesi Bölge Kalkınma İdaresinden 60, Çevre ve Şehircilik Bakanlığından 57, büyük ölçekli BİM’lerde çalışanlardan 126…
Ya konuşmacı seni anlamıyoruz, seni anlamıyoruz ya, sesin duyulmuyor.
…personel getirilen bu düzenlemeyle bu hükümden yararlanacaktır. Bunların genel olan durumunu, aynı statüye bağlı olduklarını belirterek atıf yoluyla düzenleyen bir önergedir. Dolayısıyla, işleme alınmasında herhangi bir hukuka ve İç Tüzük’e aykırılık yoktur. Yüce heyetinizi saygılarımla selamlarım.
Sayın milletvekilleri…
Sayın Başkan, tutanaklara geçmesi açısından söylüyorum. Biz, devlette çalışan tüm 4/B’lilerin memur olmasına karşı değiliz, asla; hepsi geçsin ama hepsi geçsin…
Sayın Aslanoğlu, usul tartışmasıyla ilgili değil söyledikleriniz. Teşekkür ediyorum.
Bu arkadaşlarımıza karşı değiliz ama diğerleri olmadığı için…
Yok, düzeltme şimdi.
Hayır.
Düzeltme, farklı farklı söyledin.
Neyi düzeltiyorum? Neyi düzeltiyorum? Her biri ayrı ayrı görüşülsün, her birini ayrı ayrı oylayalım. Sayın Elitaş, provoke etme.
Sayın milletvekilleri, önergeyle 657 sayılı Kanun’a geçici madde 41 eklenmekte ve bu maddeyle farklı kanunlara atıf yapılmakta, yeni bir düzenleme getirilmektedir. Söz konusu önergeyle yapılan farklı kanunlarda değişiklik değil, aynı amacı gerçekleştirmek için yapılan farklı kanunlara atıftır. Bu nedenle, önergenin tek bir madde olarak görüşülmesi İç Tüzük’e aykırı düşmeyecektir. Önerge işlemine devam ediyorum.
Sayın Başkan…
Takdire bırakıyoruz efendim.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılıyoruz efendim.
Gerekçeyi okutuyorum: Önergeyle teşkilat kanunlarında yer alan düzenlemelere istinaden sözleşmeli personel olarak istihdam edilenlerin de memur kadrolarına atanması ve buna ilişkin usul ve esaslar ile hâlen sınav süreci devam eden 4/B alımlarının da kapsama alınması ve 2011 yılında 632 sayılı KHK'nin yürürlüğe girdiği tarihte sözleşme imzalandığı hâlde çalışma şartını taşımamaları sebebiyle kadroya geçemeyen 4/B’li personelden idari yargıda dava açanların durumu düzenlenmektedir.
Sayın Başkan, burada tabii kanunlar tadat edilmiş ama sözleşmeli personel, bir çalıştırma hükmüdür. Dolayısıyla, burada başka kanunlarda sözleşmeli personele bu hakkı vermemek, diğerlerine vermek Anayasa'nın eşitlik ilkesine de aykırı olur. O bakımdan, burada aslında yapılması gereken çeşitli kanunlarla çalıştırılan sözleşmeli personellere bu hakkı vermek olmalıydı. Aksi takdirde eşitlik ilkesinden dolayı, zaten bu Anayasa Mahkemesine gittiğinde bu hüküm teşmil edilir. O bakımdan yani istisnası varsa tabii, onu ifade ediyorum.
Evet, teşekkür ediyorum. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmiştir. Maddeyi oylarınıza sunacağım ancak açık oylama talebi var. Sayın milletvekilleri, teklifin 9’uncu maddesinin oylamasının açık oylama şeklinde yapılmasına dair bir önerge vardır, önergeyi okutup imza sahiplerini arayacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 9’uncu maddenin oylamasının açık oylama şeklinde yapılmasını arz ederiz. Oktay Vural? Burada. Mehmet Şandır? Burada. Mehmet Günal? Burada. Erkan Akçay? Burada. Reşat Doğru? Burada. Enver Erdem? Burada. Mehmet Erdoğan? Burada. Necati Özensoy? Burada. Kemalettin Yılmaz? Burada. Nevzat Korkmaz? Burada. Ali Öz? Burada. Emin Çınar? Burada. Mesut Dedeoğlu? Burada. Özcan Yeniçeri? Burada. Yusuf Halaçoğlu? Burada. Seyfettin Yılmaz? Burada. Muharrem Varlı? Burada. Celal Adan? Burada. Durmuş Ali Torlak? Burada. Hasan Hüseyin Türkoğlu? Burada. Yusuf Ziya İrbeç? Burada. Sümer Oral? Burada. Alim Işık? Burada. Cemalettin Şimşek? Burada. Ali Halaman? Burada. Evet, açık oylamanın şekli hakkında Genel Kurulun kararını alacağım. Açık oylamanın elektronik oylama cihazında yapılmasını oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. İki dakika süre veriyorum.
O zaman, Sayın Başkan, şöyle yapalım: Biz girelim, AKP girmesin efendim. Demek kendileri girmek istemiyorlar. Yani, ret mi edeceksiniz?
Oylama işlemi başladı efendim.
Hayır, o zaman işari oy hâline gelir.
Efendim, Sayın Elitaş diyor ki: “Muhalefet girsin.” Evet, biz giriyoruz. Efendim, AKP girmesin, biz istediğimiz için önce biz girelim, sonra onlar girsin.
“Kullanılan oy sayısı : 228 [[x]] Böylece madde kabul edilmiştir. Sayın milletvekilleri, yeni madde ihdasına dair önerge vardır. Malumları olduğu üzere, görüşülmekte olan tasarı veya teklife konu kanunun komisyon metninde bulunmayan ancak tasarı ve teklif ile çok yakın ilgisi bulunan bir maddesinin değiştirilmesini isteyen ve komisyonun salt çoğunlukla katıldığı önergeler üzerinde yeni bir madde olarak görüşme açılacağı İç Tüzük’ün 87’nci maddesinin dördüncü fıkrası hükmüdür. İç Tüzük’ün 91’inci maddesine göre, yeni bir madde olarak görüşülmesine komisyonun salt çoğunlukla katıldığı önergeler üzerinde görüşmeler açılır ve bu maddede belirtilen sayıda önerge verilebilir. Bu nedenle, önergeyi okutup Komisyona soracağım, Komisyon önergeye salt çoğunlukla, 21 üyesiyle katılırsa önerge üzerinde yeni bir madde olarak görüşme açacağım. Komisyonun salt çoğunlukla katılmaması hâlindeyse önergeyi işlemden kaldıracağım. (x) Açık oylama kesin sonuçlarını gösteren tablo tutanağa eklidir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Niğde Milletvekili Alpaslan Kavaklıoğlu ve Zonguldak Milletvekili Özcan Ulupınar ile 100 Milletvekilinin; Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporları (2/1613, 1/778) nın 9 uncu maddesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki maddenin eklenmesini ve madde sırasının buna göre teselsül ettirilmesini arz ve teklif ederiz. Mustafa Kalaycı Erkan Akçay Mehmet Günal “MADDE 10- 657 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir. GEÇİCİ MADDE 42 – Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 36 ncı maddesinin ‘VIII- Yardımcı Hizmetler Sınıfı’ kısmına tabi olarak görev yapan personelden gerekli nitelikleri taşıyanlar, bu maddenin yürürlük tarihinden itibaren üç ay içerisinde başvurmaları halinde başkaca bir işleme gerek kalmaksızın 36 ncı maddesinin ‘I- Genel İdare Hizmetleri Sınıfı’ kapsamında, eğitim durumlarına uygun kadrolara atanırlar.” Sayın Komisyon, önergeye salt çoğunlukla katılıyor musunuz? Önce bir davet edin Komisyon üyelerini.
Sayın Başkan, salt çoğunluğumuz yoktur, katılamıyoruz.
Ama davet etmediniz Sayın Başkan!
Davet etmedin!
Siz kaldırmıyor musunuz efendim?
Sayın Başkan, lütfen davet edin.
Siz “Evet” diyor musunuz?
Benim “Evet” demem çok fazla bir şey ifade etmiyor.
Hayır, hayır, 1 kişi…
Sayın Başkan, davet edin lütfen.
Evet, Komisyon üyesi katılmak isteyen arkadaşlarımız vardır.
Siz Başkan olarak katılıyor musunuz efendim? Siz de kaldırın.
Çağırsana, el kaldır.
Sayın Başkan zaten okudu.
Sen kaldır.
Bu madde ihdasına katılmak isteyen arkadaşlarımız gelip katılabilirler.
Lütfi, bana bakarak konuş, hiç yakışıyor mu?
Size bakıyorum efendim. Salt çoğunluğumuz yoktur, katılamıyoruz.
“Gelmeyin” diyor, adamları dışarıya gönderiyor.
Gelmek isteyen gelebilir tabii.
Bu kadar tahakküm fazla değil mi ya?
Komisyon Başkanı olarak katılıyor musunuz efendim? Şahıs olarak –üyesiniz- katılıyor musunuz?
Sayın Başkan, salt çoğunluk yok.
Benim katılıp katılmamam herhangi bir değişiklik getirmez.
Siz tarafsızsınız. Ama oy hakkınızı kullanın.
Çünkü 21 kişinin burada olması gerekir.
Hayır ama sizinle 21 olacak.
Dolayısıyla katılamıyoruz efendim.
Ha, katılmıyorsunuz!
Evet, Komisyon önergeye salt çoğunlukla katılmamış olduğundan önergeyi işlemden kaldırıyorum. 10’uncu madde üzerinde üç adet önerge vardır, okutuyorum. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 Sıra Sayılı Kanun teklifinin 10 uncu Maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "İçişleri Bakanlığında ve İçişleri Bakanlığınca uygun görülecek teşkilat ve kurumlarında" ibaresinin "İçişleri bakanlığınca uygun görülecek İçişleri Bakanlığı merkez ve taşra teşkilatı kurumlarında" ve ikinci fıkrada yer alan "kurumlarda" ibaresinden sonra gelmek üzere "emniyet hizmetleri sınıfındaki memurların görevlendirilebileceği" ibaresinin eklenmesini arz ve teklif ederiz. Pervin Buldan Adil Zozani Sırrı Sakık İbrahim Binici Abdullah Levent Tüzel Nazmi Gür Sayın milletvekilleri, şimdi okutacağım iki önerge aynı mahiyette bulunduğundan önergeyi birlikte işleme alacağım, talepleri hâlinde önerge sahiplerine ayrı ayrı söz vereceğim veya gerekçelerini okutacağım. Şimdi aynı mahiyetteki diğer önergeleri okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifinin 10 uncu maddesinin Teklif metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu Kazım Kurt İzzet Çetin Musa Çam Bülent Kuşoğlu İlhan Demiröz Erkan Akçay Mustafa Kalaycı Oktay Vural Mehmet Günal Mehmet Erdoğan Kemalettin Yılmaz Komisyon aynı mahiyetteki önergelere katılıyor mu?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Aynı mahiyetteki önergeler üzerinde kim söz istiyor?
Sayın Mehmet Erdoğan konuşacak.
Mehmet Erdoğan, Muğla Milletvekili. Buyurun.
Bugün, AKP iktidara geldiği zaman ilk çıkardığı kanun numarasıyla son kanun arasındaki farka baktım arkadaşlar. AKP 2002’de ilk iktidara geldiğinde kanun numaraları 4700’de, bugün 6500’e gelmiş. On yıl, üç bin altı yüz elli gün… Yarısında Parlamentonun çalıştığını düşünürsek her gün bu Parlamentodan AKP iktidarı boyunca 1 kanun çıkmış. Ancak, bu çıkan kanunlarla ilgili başka bir konuya daha dikkatinizi çekmek istiyorum. Bugün bu önergeyle, bu görüştüğümüz 10’uncu maddedeki olay, Sivil Savunma Genel Müdürlüğünün kapatılmasıyla ortaya çıkan boşluğu doldurmak için yeniden Sivil Savunma Genel Müdürlüğünün temellerinin bir şekilde atılmaya çalışılmasını ortaya koymaktadır. AKP, Sivil Savunma Genel Müdürlüğünü ve Başbakanlıktaki Acil Afet Durum Genel Müdürlüğünü kapatıp AFAD’ı kurarken Ankara’da yapılacak koordinasyonun AFAD eliyle yapılması gerektiğini düşündü ama taşrada bu işlerin nasıl yapılacağını hiç hesap etmedi. Bugün geldiğimiz noktada da -değişik süreçlerle on yıl içinde geldiğimiz noktada- ülkeyi, bu sivil savunma hizmetlerini, tekrar, ilk devraldığı noktaya getirme noktasına gelmiştir. Yani, burada üze rinde durulması gereken iş şudur: Parlamentoya saygı duyacaksınız, demokrasiye inanacaksınız ve Meclisi çalıştıracaksınız. Şu görüşmekte olduğumuz çorba kanunuyla 70’ten fazla kanun değişmektedir. Ama bu kanun, bu kadar çok kanunu değiştiren bu çorba kanun sadece Plan ve Bütçe Komisyonunda görüşülmüştür. Pekâlâ, bu Meclisteki diğer komisyonlar niçin kurulmuştur? Kapatalım o zaman onları, kapatalım. Oradaki arkadaşlarımız, o komisyona seçilen arkadaşlarımız kendi komisyonlarıyla ilgili hiçbir şeyden, hiçbir konudan haberdar değiller midir? Eğer haberdarlarsa, o arkadaşlarımız kendi uzmanlık alanlarına göre belli komisyonlara seçilmişlerse onlara niye saygısızlık yapılmaktadır burada? Osmanlının son döneminde çıkan Memurin Muhakematı Hakkında Kanunu Muvakkat bir asır uygulanmış bu ülkede arkadaşlar. Ama AKP iktidara geldiğinden bu yana aynı kanunlar yeniden gündeme getirilmekte, bir yap bir boz hâline getirilmektedir. Yani, benim oğlan bina okur, döner döner gene okur! Arkadaşlar, Parlamento ciddi bir iştir, kanun yapmak ciddi bir iştir. Kanun yapmayı bu kadar hafife alırsanız, her gün aynı konuları görüşür durursak bu ülke bir arpa boyu yol gidemez. Bu ülkenin bir arpa boyu yol gidebilmesi için lütfen demokrasiye saygılı olun, seçilmiş insanlara saygılı olun, kendi milletvekillerinize de saygılı olun. İlgili komisyonlardaki arkadaşlarınız fikirlerini ortaya koyup… Şu anda, bu görüştüğümüz maddede olduğu gibi, aynı kanunu on senede on defa görüşmek zorunda kalmayalım; bu, Türkiye’ye bir şey kazandırmaz. Allah rızası için, ülkenin bu kadar sorunu varken böyle lüzumsuz konularla zaman kaybettirmeye kimsenin hakkı yok. Gene, bu kanun tasarısı görüşülmeye başlandığından bu yana, sosyal medyada emeklilikte yaşa takılan insanlar feryatlarını dile getirmektedir. Ancak, ne AKP sıralarından ne Hükûmet sıralarından bu konuyla ilgili şu ana kadar bir adım atılmamıştır. Emeklilikte yaşa takılanların durumunun da muhakkak -madem ki bu kadar karışık bir çorba yaptınız- bunun içerisinde değerlendirilmesinde fayda var. Sadece yandaşlarınıza değil, derdini söyleyen, ağlayan, feryat eden vatandaşlara da sahip çıkın. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; hepinizi saygıyla selamlıyorum. Bu maddeyle, 10’uncu maddeyle 711 sayılı Yasa’da bir değişiklik öngörülüyor. Yasanın mevcut hâlinde bakanlıklarda ve bakanlığa bağlı birimlerden, hangilerinde nöbetçi memurluğun ihdas edileceği bakanlık kararına bağlanmış bulunuyor ama öngörülen değişiklikle sadece İçişleri Bakanlığında veya İçişleri Bakanlığına bağlı kurumlarda nöbetçi memurluğun ihdası öngörülüyor. Bu değişikliğin sebebini doğrusunu ben anlayamadım; yasa teklifinde yok, tasarıda yok, alt komisyonda görüşülmemiş; sonra, esas Komisyonda, bir sayın Komisyon üyesinin önerisiyle böyle bir değişiklik gerçekleşmiş. Bu değişikliğin niçin yapıldığı konusunda gerçekten doyurucu bir açıklamanın olmadığını görüyoruz. Şimdi, bir de şu var, mevcut yasanın 7’nci maddesi diyor ki: “Bu kanun hükümleri Millî Savunma Bakanlığı teşkilatı hakkında uygulanmaz.” Bunun mefhumu muhalifinden diğer teşkilatlarda uygulanacağı anlamı çıkıyor. Oysa, önerilen değişiklik sadece İçişleri Bakanlığında nöbetçi memurluğunun ihdasını öngörüyor. Şimdi, bu neyi gösteriyor biliyor musunuz? Şayet bir metne yasa vasfı kazandırılmak gerekiyorsa Meclise geliyor ve biz onu yasa olarak çıkarıyoruz. “Biz” derken tabii sizi kastediyorum, biz buna katılmıyoruz ama maalesef durum bu. Şimdi, bunları söyledikten sonra, izninizle, bir hususu dikkatinize sunmak istiyorum: Sayın milletvekilleri, dün Avrupa Birliği Bakanı Sayın Egemen Bağış Genel Kurula geldi. Belki bir bölümünüzün dikkatini çekmiş olabilir veya çekmemiştir, yakasında parti rozeti var. Sayın milletvekilleri, bakanlar partiye mensup olabilirler ama bakanlar cumhuriyet hükûmetinin bakanlarıdır. Bakan olduktan sonra parti rozetiyle dolaşması bir bakana yakışmaz. Zaten sizin anlamak istemediğiniz veya üzerinde özellikle durmak istemediğiniz husus bu. Biz diyoruz ki: Siz 76 milyonun hükûmeti olun, biz bunu öyle istiyoruz. Ama ısrarla, Hükûmetiniz diyor ki: “Biz 76 milyonun hükûmeti değiliz, biz ancak bize oy verenlerin hükûmetiyiz.” Bu yanlış bir şeydir. Bakın, ben size dostça söylüyorum, bu yanlıştır. 76 milyonun hükûmeti olduğunuzu ve 76 milyonu kucakladığınızı davranışlarınızla, sözlerinizle, tüm yaptıklarınızla kanıtlamanız lazım. Aksi hâlde, size oy vermeyenleri dışlarsanız o zaman, onların haklarını meydanlarda aramalarına meşruiyet kazandırmış olursunuz. O zaman, onlar da gider haklarını meydanda ararlar. Buna imkân vermemek bakımından, daha doğrusu böyle bir zorunluluğa insanları itmemek bakımından 76 milyonun hükûmeti olduğunu bu Hükûmet idrak etmek zorunda. Zaten çıkan olayların sebebi de budur. Ülkede cereyan eden olayların sebebi de budur. Lütfen, bunu tekrar tekrar söylüyorum, insanları size oy verenler veya vermeyenler diye ayıramazsınız. 76 milyona hizmet etmek zorundasınız ve hizmetlerinizi ona göre planlamak zorundasınız. İkinci bir konu, çok yakında, 2010 yılında EMASYA Protokolü’nü kaldırdığınızı iddia ettiniz, daha doğrusu söylediniz. Kaldırıldı ama kısa bir süre önce bu EMASYA Protokolü’nü yeniden yürürlüğe koydunuz. Neden? Yani şimdi, üç yıl evvel kaldırılan bir protokolü şimdi neden yürürlüğe koyuyorsunuz? Madem yürürlüğe koyacak idiyseniz neden o zaman kaldırdınız? Neden? Çünkü siz konjonktüre göre bazı kararlar alıyorsunuz veya aldığınızı söylüyorsunuz. Aslında siz o kararları alıyorsunuz ama almamış oluyorsunuz çünkü uygulama devam ediyor. EMASYA Protokolü uygulamadan kaldırıldıktan sonra da uygulama devam etti, şimdi de devam ediyor. Niye? Çünkü zaten İl İdaresi Kanunu’nun 11’inci maddesi var. İl İdaresi Kanunu’nun 11’inci maddesine dayanılarak bu protokol hazırlanıyor, o protokol olsa da olmasa da İl İdaresi Kanunu’nun o hükmü yürürlükte. Siz âlâyı vâlâyla insanlara yanlış bilgi vermek suretiyle bir şeyler yaptığınızı varsayarak böyle söylüyorsunuz…
Teşekkür ediyorum. Hepinize saygılar sunuyorum.
Aynı mahiyetteki önergeleri oylarınıza sunacağım, karar yeter sayısı isteniyor.
Sayın Başkan, maddenin metinden çıkarılma önergesi değil mi bu?
Evet. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir, karar yeter sayısı vardır. Kabul edilen önergeyle de 10’uncu madde de teklif metninden çıkarılmıştır. Diğer önergeyi işlemden kaldırıyorum ancak bir karışıklığa mahal vermemek için teklifin mevcut maddeleri üzerinden görüşmelerine devam edeceğiz. Kanunun yazımı esnasında madde numaraları teselsül ettirilecektir.
Karar yeter sayısı yok Sayın Başkan.
Açıklama yaptım efendim, “Karar yeter sayısı vardır.” dedim. 11’inci madde üzerinde iki adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı yasa teklifinin 11. maddesindeki “muteber saydığı” ifadesi yerine “yetki verilen” şeklinde değiştirilmesini arz ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu Mahmut Tanal Engin Altay Bülent Kuşoğlu İzzet Çetin Müslim Sarı Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Niğde Milletvekili Alpaslan Kavaklıoğlu ve Zonguldak Milletvekili Özcan Ulupınar ile 100 Milletvekilinin; Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporları (2/1613, 1/778)’nın çerçeve 11inci maddesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Mustafa Kalaycı Erkan Akçay Oktay Vural Mehmet Günal Muharrem Varlı Kemalettin Yılmaz MADDE 11- 14/1/1970 tarihli ve 1211 sayılı Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Kanununun 45 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci ve ikinci cümleleri aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. "Banka, muteber saydığı asgari üç imzayı taşımak şartıyla kendi belirleyeceği esaslar dâhilinde bankalar tarafından verilecek ticari senet ve vesikaları reeskonta kabul edebilir. Reeskonta kabul edilecek ticari senet türleri ve imzalardan biri yerine geçebilecek teminatlar ile diğer koşullar bankanın yönetim kurulu tarafından tespit edilir." Sayın Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılamıyoruz efendim.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılamıyoruz efendim.
Önerge üzerinde söz isteyen Muharrem Varlı, Adana Milletvekili.
Tabii, mesele bankalarla alakalı düzenleme olunca -yani isterdik ki- keşke burada Türk çiftçisinin Ziraat Bankasına olan borçlarında, tarım krediye olan borçlarında yeniden bir düzenleme yapılarak onlara bir kolaylık sağlansaydı daha iyi olurdu diye düşünüyoruz ama tabii sizin öncelikleriniz farklı, Türk çiftçisiyle alakalı öncelikleriniz yok, olsa da kendi seçmenlerinize öncelik var, başka tarafta çiftçilik yapanlara bir yardımınız ve katkınız yok. Ben bu hafta sonu Karadeniz Bölgesi’ndeydim, Trabzon ve Rize bölgesinde. Orada gezerken bazı muhtar kardeşlerimizle karşılaştık, onların bazı sıkıntılarını sizlerle paylaşmak istiyorum. Biliyorsunuz, muhtarlar bir dönem muhtarlık yaptıktan sonra eğer bir daha muhtar seçilemezlerse silah ruhsatlarını para vererek alıyorlar. Muhtarlarımızın, Türkiye Büyük Millet Meclisinden, bir defa muhtarlık yaptıktan sonra ruhsat parası harcı ödemeden yeniden ruhsatlarını yenilemek gibi bir talepleri var. Buradan, onların sözcüsü olarak bunu iletmek istiyorum. Yine, maaşlarının, aldıkları paranın kendilerine yetmediğini söylüyorlar ki doğrudur çünkü onlar bir kamu görevi yapıyorlar. Akşam hastası olan, jandarmada işi olan, kavga eden, dövüş eden herkes gelir, muhtarları bulur, muhtarlardan dertlerinin çözülmesini ister ama muhtarlar aldıkları parayla bırakın bu işleri çözmeyi, köyünden şehre gidecek kadar benzini bile koyamazlar arabalarına. En azından asgari ücret seviyesinde bunların maaşlarının iyileştirilmesi lazım Sayın Bakan. Gelin, eğer ki bu torba yasada iyi şeyler yapacağız, güzel şeyler yapacağız diyorsanız, kamu görevi yapan, gerçekten köylüye, halkına hizmet eden muhtarlarımızın maaşlarında bir iyileştirme yapalım, en azından asgari ücret seviyesine çekelim ve onlara bir katkı sağlayalım. Yine, şimdi, ayda eski parayla 50 milyar lira yani yeni parayla 50 bin lira kazancı olan ile emekli olan muhtarların almış olduğu 300 milyon lira maaştan aynı kesintiyi yapıyorsunuz. Yani, emekli olmuş bir muhtar yeniden seçilmiş ve ona maaş ödüyorsanız onun maaşından da yüzde 15 kesinti yapıyorsunuz; 50 bin lira aylık geliri olan, emekli olan insanlardan da yüzde 15 kesinti yapıyorsunuz. Burada bir adaletsizlik var. Bence eğer bu torba yasada iyi bir şey yapalım diyorsanız, gelin bu adaletsizliği de ortadan kaldıralım, bir düzenleme yapalım ve katkı sağlayalım insanlarımıza. Yine, çay üreticilerinin, özellikle Rize bölgesindeki çay üreticilerinin aşırı derecede sıkıntıları var. Hükûmet, yaş çay alım fiyatını 1 milyon 200 bin liradan yani yeni parayla 1,2 liradan açıkladı ama orada hâlâ 60 kuruştan çay satılıyor arkadaşlar, özel sektör 60 kuruştan çay alıyor. Yani, çiftçi kendi ürettiğinden para kazanamıyor; gübresini ödeyemiyor, yaktığı mazotu ödeyemiyor, yevmiyecinin parasını ödeyemiyor. Çay üreticilerinin aşırı derecede sıkıntıları var. Hükûmetin bir an evvel kafasını kaldırıp, bunlara kulağını verip, bunların dertlerini dinleyip bunların dertlerine çözüm bulması lazım. Yine bu kaçak çayla alakalı, oradaki çay üreticilerimizin çok feveranları var yani yurt dışından o kadar çok kaçak çay geliyor ki… Zaten sınırlarımız hallaç pamuğu gibi, gelen geçiyor. İşte Suriye sınırı, az ileriye git Irak sınırı, her taraf tamamen terör örgütüne teslim edilmiş, ne askerin güvenliği var ne bir başkasının güvenliği var. İsteyen istediği gibi geçtiği için kaçak çay, kaçak sigara, kaçak içki… Türkiye şu anda ne yazık ki bu kaçakçıların cenneti hâline geldi. Ben Adana Milletvekiliyim. Hatay milletvekillerimiz de, Osmaniye milletvekillerimiz de, Mersin milletvekillerimiz de bunu gayet iyi bilirler, bizim bölgemizde aşırı derecede kaçak çay, aşırı derecede kaçak sigara ve aşırı derecede kaçak içki var. Bunun sebebi de yine Hükûmetin yanlış uygulamaları. Neler? Bir: Sınır güvenliğini sağlayamayışı. İki: Son zamanlarda yapılan aşırı zamlar. Bunlar, insanları kaçak sigaraya ve kaçak içkiye yönlendiriyor. Onun için, bu konuda da Hükûmetin bir an önce tedbir alması lazım, kendi üreticilerimizi, kendi insanımızı korumamız, başkalarının bizim ülkemizde para kazanmasını ve bizim paramızın da başka ülkelere gitmesini engellememiz lazım. Hepinize saygılar sunuyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı yasa teklifinin 11. maddesindeki “muteber saydığı” ifadesi yerine “yetki verilen” şeklinde değiştirilmesini arz ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu (İstanbul) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılamıyoruz.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Önerge üzerinde söz isteyen Müslim Sarı, İstanbul Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; üzerinde konuştuğumuz 11’inci madde Merkez Bankasında reeskontu alınan senetlerin süreleriyle ilgili yapılan bir düzenlemeyi ifade ediyor ve bu, likidite düzenleme amacıyla yapılmış olan bir düzenleme olarak görünüyor. Kuşkusuz, Merkez Bankasının görevlerinden biri piyasadaki likiditeyi kontrol etmek ve bu çerçevede de para politikasını mümkün olduğu kadar enflasyonla mücadele çerçevesinde, düzgün, doğru, etkili biçimde götürmektir. Ancak, bu vesileyle, dünyanın her yerinde olduğu gibi, merkez bankalarının, Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasının da performansının ölçüldüğü enflasyon konusunda bazı düşüncelerimi sizlerle paylaşmak istiyorum. Bir merkez bankasının politikasının başarılı olup olmadığının ölçüsü, enflasyon hedefini tutturup tutturamamasıdır. Enflasyonun tutmaması, tek başına merkez bankasının kendi amacına ulaşmamasıyla ilgili değil, aynı zaman da hükûmetin de para politikası konusunda ne kadar doğru adımlar attığını göstermesi açısından ilginçtir. Sayın milletvekilleri, enflasyon hedefimiz yüzde 5. 2006 yılında biz enflasyon hedeflemesi sistemine geçtik. Enflasyon hedeflemesi sistemine geçtikten sonra yedi yıl geçti. Bu 7 yılın 5’inde enflasyon hedefini tutturamamış bir merkez bankası ve hükûmet var. Bakınız, size devletin resmî rakamlarını söyleyeyim: 2006 yılında enflasyon hedefi yüzde 74 sapıyor, 2007 yılında yüzde 110 sapıyor, 2008 yılında yüzde 153 sapıyor, 2011 yılında yüzde 89 sapıyor, 2012 yılında yüzde 24 sapıyor. Sadece 2009 ve 2010 yıllarında enflasyon hedeflerini tutturmuş bir merkez bankası ve hükûmet var. Ancak, 2009 ve 2010 yılında da hedefler revize edildiği için tuttu. Dolayısıyla, orijinal hedeflere baktığımız zaman, 2009’da ve 2010’da da yüzde 63 ve 60 enflasyon hedefi sapması var. Dolayısıyla, biz yedi yıldır enflasyon hedeflemesi sistemi uyguluyoruz. Yedi yılın hiçbir yılında Merkez Bankası ve dolayısıyla Hükûmetin enflasyon hedefine ulaşamadığını görüyoruz. Önümüzdeki yıllarda yani bu yıl ve sonraki iki yılda da yüzde 5 olan enflasyon hedefini tutturmamız imkânsızdır. Elimizde en son haziran ayı enflasyon rakamı var, yüzde 8,3; yıl sonu enflasyon hedefi yüzde 5. Dolayısıyla, daha bugünden önümüzdeki dönem enflasyon hedeflerimizi tutturmamıza olanak yoktur. Niye? Çünkü enflasyon en nihayetinde toplam arz ile toplam talep arasındaki dengesizliktir, toplam talep lehine olan bir dengesizliktir. Biliyorsunuz, 2012 yılında Türkiye’de toplam yurt içi talep çökmüştür, negatiftir. Toplam yurt içi talep negatif olduğu anda biz enflasyon hedefini tutturamamışız. Yani 2012 yılında yurt içi talep negatifken yüzde 5 olan enflasyon hedefi yüzde 24 şaşmışken şimdi Hükûmet 2012 ve sonrasında yurt içi talebin canlanacağını söylüyor. Tabii, o da ayrı bir hikâye yani gelirler politikası değişmediği sürece, insanlar enflasyon hedefine ek olarak ücret zammı almadığı sürece ya da kredi politikası değişmediği sürece yurt içi talebin canlanmasını gerektirecek herhangi bir şey yoktur. Ama velev ki biz bunu doğru kabul edelim, velev ki yurt içi talep canlanacak kabul edelim; yurt içi talebin düşük olduğu, negatif olduğu, toplam arzın altında olduğu bir yerde enflasyon hedefini tutturamayan bir Hükûmetin ve bir Merkez Bankasının, yurt içi talebin canlandığı bir konjonktürde, şu anda yüzde 8,3 olan enflasyon hedefini yüzde 5’e yakınsaması imkânsızdır. Önümüzdeki dönem büyümeye ilişkin sorunlar vardır. Büyümeye ilişkin sorunlar vergi hedeflerini etkileyecektir çünkü dolaylı vergiler büyüme hedefleriyle çok yakından ilişkilidir. Büyüme hedefleri tutmazsa vergi hedefleri tutmayacak, vergi hedefleri tutmayınca da Hükûmetin önünde iki seçenek kalacak, ya yeni vergiler koyacak ya mevcut olan kamu mallarına zam yapacak. Dolayısıyla, ben bugünden şunu iddia ediyorum: Önümüzdeki dönem sonbahardan itibaren yurt içi talep ve büyümeye ilişkin hedefler tutmadığından ve vergi hedefleri de bundan etkileneceğinden, dolayısıyla ciddi zamlar kapıdadır, başta doğal gaz olmak üzere, elektrik olmak üzere kamunun yönettiği bütün ürünlerde zamlar söz konusudur. Böyle bir zam patikasında yurt içi hedefleri tutturmak ve enflasyon hedeflerini tutturmak imkânsızdır. Dolayısıyla, Merkez Bankası performansına ve Hükûmetin enflasyon karnesine baktığımızda maalesef nahoş bir tabloyla karşı karşıyayız. Hepinize saygılar sunarım.
Önergeyi oylarınıza sunacağım, karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Sayın milletvekilleri, karar yeter sayısı yoktur. Birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 130’uncu Birleşiminin Onuncu Oturumunu açıyorum. 478 sıra sayılı Kanun Teklifi’nin 14’üncü maddesi üzerinde Bursa Milletvekili Kemal Ekinci ve arkadaşlarının önergesinin oylanmasında karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi, önergeyi yeniden oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı vardır, önerge kabul edilmemiştir. Teklifin görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. 14’üncü maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 15’inci madde üzerinde iki adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ile 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 8 inci maddesini değiştiren teklifin 15 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin (2) ve (3) numaralı alt bentlerinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. "2. Trafik kazalarında yaralananların en kısa zamanda sağlık hizmetlerinden istifadelerini temin etmek üzere, İçişleri Bakanlığının uygun görüşü de alınarak karayolları üzerinde ilk yardım ve acil müdahale istasyonları kurmak, bu istasyonlarda verilecek hizmetin gereklerine göre trafik kazaları için eğitilmiş sağlık personeli ile (travmatoloji, dâhiliye, acil tıp uzmanı), diğer sağlık personeli (anestezi teknisyeni, hemşire), idari ve teknik personel ile araç ve gereci sağlamak. 3. Her ilde trafik kazaları için eğitilmiş sağlık personeli ile birlikte yeteri kadar ilk yardım ve acil müdahale ambulansı bulundurmak. Acil müdahale istasyonlarında hava ambulansı bulundurmak" Ferit Mevlüt Aslanoğlu Kazım Kurt Hülya Güven Musa Çam Mahmut Tanal İlhan Demiröz Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Niğde Milletvekili Alpaslan Kavaklıoğlu ve Zonguldak Milletvekili Özcan Ulupınar ile 100 Milletvekilinin; Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporları (2/1613, 1/778) nın çerçeve 15 inci maddesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Mustafa Kalaycı Erkan Akçay Mehmet Günal Oktay Vural Muharrem Varlı Kemalettin Yılmaz "MADDE 15- 2918 sayılı Kanunun 8 inci maddesi, başlığıyla birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. "Millî Eğitim Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı ve Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının görev ve yetkileri MADDE 8- Bu Kanun kapsamında Millî Eğitim Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı ve Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının görev ve yetkileri şunlardır: 1. Motorlu araç sürücülerinin yetiştirilmesi için 123 üncü madde gereğince sürücü kursları açmak, özel sürücü kursu açılmasına izin vermek, bunları her safhada denetlemek. 2. Sürücü adaylarının teorik ve uygulamalı sınavlarını yapmak ve başarılı olanlara sertifika verilmesini sağlamak. 3. Okul öncesi, okul içi ve okul dışı trafik eğitimini düzenleyen trafik genel eğitim planı hazırlamak ve ilgili kuruluşlarla işbirliği yaparak uygulamak. 1. Karayollarında meydana gelen trafik kazaları ile ilgili ilk ve acil yardım hizmetlerini planlamak ve uygulamak. 2. Trafik kazalarında yaralananların en kısa zamanda sağlık hizmetlerinden istifadelerini temin etmek üzere, İçişleri Bakanlığının uygun görüşü de alınarak karayolları üzerinde ilk yardım istasyonları kurmak, bu istasyonlara gerekli personeli, araç ve gereci sağlamak. 3. Her ilde trafik kazaları için eğitilmiş sağlık personeli ile birlikte yeteri kadar ilk ve acil yardım ambulansı bulundurmak. 4. Trafik kazalarında yaralanıp sağlık kuruluşlarına sevk edilenlerden kazanın sebep ve tesiriyle otuz gün içinde ölenlerin kayıtlarını tutmak ve takip eden ayın sonuna kadar Emniyet Genel Müdürlüğüne bildirmek. c) Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı: 1. Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının ilgili birimleri, bu Kanun ve diğer mevzuatla verilen hizmetleri yapmak, bu Kanun açısından karayolu taşımasına ilişkin gerekli koordinasyonu sağlamak, tescile bağlı araçların muayenelerini yapmak veya yaptırmak, muayene istasyonlarını denetlemek, 35 inci madde hükümlerine aykırı hareket edenler hakkında tutanak düzenleyerek idari para cezası vermek, bu maddede belirlenen idari tedbirleri almak, trafik zabıtasının görev ve yetkileri saklı kalmak üzere, araçların ağırlık ve boyut kontrollerini yapmak veya yaptırmak ve denetlemek, aykırı görülen hususlarla ilgili olarak sorumlular hakkında idari para cezasına dair tutanak düzenlemek. 2. Araçların ağırlık ve boyut kontrollerini yapmak üzere yetkilendirilenler, Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığınca denetlenir ve aykırı hareketi tespit edilen işletme sahipleri 1.500 Türk Lirası idari para cezası ile cezalandırılır. Yetkilendirme konusu işletme şartlarında giderilebilecek eksiklik olması hâlinde, işletme sahibine, bu eksiklikleri gidermesi için azamî otuz gün süre verilir. Bu süre zarfında eksikliklerin giderilmemesi hâlinde, izin belgesi iptal edilir. 3. Araçların ağırlık ve boyut kontrollerinin yapılması veya yaptırılması ile ilgili olarak Karayolları Genel Müdürlüğünce verilen hizmet sürdürülürken kullanılan ve Genel Müdürlüğün diğer hizmetleri ile ilişkili olmayan bina, arazi, arsa gibi taşınmazlar Maliye Bakanlığınca Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığına tahsis edilir. Bu görev yürütülürken yararlanılan tesisat ve teçhizat Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığına devredilir. Araçların ağırlık ve boyut kontrollerini yapmak üzere Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığınca yetkilendirilme yapılması hâlinde tahsis edilen taşınmazlar ile devredilen tesisat ve teçhizatın kullanılması hususunda, Maliye Bakanlığının görüşü alınarak, Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı ile yetkilendirilenler arasında özel hukuk hükümleri gereğince sözleşme yapılabilir." Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Önerge üzerinde söz isteyen Muharrem Varlı, Adana Milletvekili.
Bu maddede sürücü kurslarıyla alakalı Millî Eğitim Bakanlığının yapacakları, Sağlık Bakanlığının yapacakları ve Ulaştırma Bakanlığının yapacaklarıyla alakalı bir düzenleme var. Tabii, bu düzenlemeler yapılırken hangi kriterler göz önünde bulunduruldu, kimlere soruldu, açıkçası çok kestiremiyorum. Niye? Çünkü çok profesyonelce hazırlanmış şeyler değil bunlar ama yine de az da olsa yetmez ama tamam diyelim. Peki, sürücü kurslarının açılmasıyla alakalı neden bir düzenleme yok burada? Çünkü bakıyorsunuz, 10 bin nüfuslu, 15 bin nüfuslu bir ilçede birkaç tane sürücü kursu birden açılabiliyor yani hem ekonomik ihtiyaca cevap verecek pozisyonda değil hem o ilçenin nüfusunun çok çok üzerinde bir yapı oluşuyor. Dolayısıyla, rekabet ortamında hem işletmeler zarar görüyor hem de çok sağlıklı sonuçlar ortaya çıkmıyor. Dolayısıyla, sürücü kurslarıyla alakalı yapılan bu düzenlemede bana göre, belli bir kriter ve belli bir nüfus oranı mutlaka bu kanuna konulmalıydı, sürücü kursu açılırken o nüfus kriterine göre açılmalıydı. Dolayısıyla, eksik kalmıştır. Yine, burada bir başka maddede sınavların Millî Eğitim Bakanlığı tarafından yapılacağı veya Millî Eğitim Bakanlığının uygun göreceği herhangi bir özel kurum tarafından yapılacağı söz konusu. Şimdi, bu özel kurum, kim olacak? Bu özel kurum, kime göre karar verecek? Veya burada faydalandırılmak istenen, menfaatlendirilmek istenen, rant elde ettirilmek istenen bir çevre mi var? Bu mu oluşturulmaya çalışılıyor? Bu da yanlış bir maddedir. Dolayısıyla, burada da bir eksik vardır. Yine, sürücü belgelerinin değişmesiyle alakalı bir madde var. Sürücü belgelerinin değişmesinde harç alınmayacağı söyleniyor ama sürücü belgesi değişirken “değerli evrak” denilerek 101 lira para alınacak. Zaten sıkıntı içerisinde olan vatandaşa ek bir külfet daha getirmiş olacağız. Yani eski sürücü belgesi olanların sürücü belgeleri eğer kullanılabilecek mahiyette, okunabilir durumdaysa niye değişikliğe gerek görüyoruz ki? Neden yani böyle bir şey? Ha, bundan sonra alacak olanlar yeni sürücü belgesini bastırırlar, yeni sürücü belgesini alırlar. Dolayısıyla da eskisi de yürürlükte kalır, yeni kullanılan da bundan sonrakiler de yenilerini almış olurlar. Yine, bu trafik cezalarıyla alakalı vatandaşta acayip bir sıkıntı var, acayip bir problem var. Sayın Başbakan “Herkese ceza yazılacak.” diye bir talimat veriyor. Ondan sonra, İçişleri Bakanı da herhâlde illere diyor ki: “Siz şu kadar ceza keseceksiniz.” Örnek veriyorum, A iline, B iline “Sen bu kadar ceza kesip göndereceksin.” Ardı ardına radar, ardı ardına radar, 5 kilometreye bir radar konuluyor. Yani bu kadar acımasızca bir uygulama olur mu? Hem de öyle yerlere konuluyor ki, tam pusu kurar gibi böyle. Yani bütçedeki açığı trafik cezalarıyla mı kapatmaya çalışıyorsunuz? Ne yapmaya çalışıyorsunuz? İnsanları bu kadar mağdur etmenin bir anlamı var mı? Köyün çıkışına gidiyor, duruyor, adam traktörle buğdayını götürecek, pamuğunu götürecek, 3 ton, 5 ton, onun için kamyon mu tutsun yani, bir de kamyona mı para versin? Zaten mazot parasını karşılayamıyor, zaten gübresini karşılayamıyor, ektiğinin, diktiğinin, biçtiğinin karşılığını alamıyor. “Vay efendim, römorkta şu eksik.”, “Vay, traktörde bu eksik.”, basıyor cezayı, adamın traktörü belki o kadar para etmez, adamın traktöründen fazla ceza yazılıyor. Allah’tan reva mıdır? Yani biraz bu işleri idare etmek lazım veya kanuni bir düzenleme getirmek lazım. Ee, traktör tarlada çalışan bir araç, yani onun elbette ki eksikleri olacak, elbette ki otomobil gibi her şeyinin tamam olmasını beklemek mümkün değil, ama yaşlı bir amcam 3 ton buğday yüklemiş, 1 milyar lira, yani yeni parayla bin lira ceza kesiyorlar. Götürdüğü buğday o kadar para etmez. Yazıktır, günahtır! Yani bunlarla ilgili ya genelge ya da bir düzenleme yapmak lazım, insanları rahatlatmak lazım. Yani bütçedeki açığımızı veya Sosyal Yardımlaşma Fonu’na trafik cezalarından göndereceğiniz paraların hesabını yaparak eğer bu trafik cezalarını kestiriyorsanız, çok yazık ediyorsunuz insanlarımıza, zulmediyorsunuz. Hele hele bu radar konusu gerçekten çok önemli, yani bir tanesini geçiyorsunuz, 5 kilometre ileride bir başka radarla daha karşılaşıyorsunuz. Hepinize saygılar sunuyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ile 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 8 inci maddesini değiştiren teklifin 15 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin (2) ve (3) numaralı alt bentlerinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. "2. Trafik kazalarında yaralananların en kısa zamanda sağlık hizmetlerinden istifadelerini temin etmek üzere, İçişleri Bakanlığının uygun görüşü de alınarak karayolları üzerinde ilk yardım ve acil müdahale istasyonları kurmak, bu istasyonlarda verilecek hizmetin gereklerine göre trafik kazaları için eğitilmiş sağlık personeli ile (travmatoloji, dâhiliye, acil tıp uzmanı), diğer sağlık personeli (anestezi teknisyeni, hemşire), idari ve teknik personel ile araç ve gereci sağlamak. 3. Her ilde trafik kazaları için eğitilmiş sağlık personeli ile birlikte yeteri kadar ilk yardım ve acil müdahale ambulansı bulundurmak. Acil müdahale istasyonlarında hava ambulansı bulundurmak.” Hülya Güven (İzmir) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Başkanım.
Önerge üzerinde söz isteyen Hülya Güven, İzmir Milletvekili.
Bilindiği gibi, Dünya Sağlık Örgütü verilerine göre Türkiye’de her yıl 10 bin yurttaşımız trafik kazaları nedeniyle hayatını kaybetmektedir. Ölenlerin yüzde 55’i dört tekerlekli araçların sürücü ve yolcuları, yüzde 19’u ise yayalardır. 2013 yılının ilk üç ayında meydana gelen 552 ölümlü trafik kazasında da 665 kişi hayatını kaybetmiş, yaklaşık 50 bin kişi de yaralanmıştır. Tabii ki bunlar kayda geçen rakamlardır. Yani, hayat kurtarıyor diye sunulan bölünmüş yolların aslında kazaları azaltamadığını görüyoruz. Verilen bu rakamlar otoyollarda ve şehirlerde acil tıbbi müdahalenin önemini de ortaya koymaktadır. Bu tür kazalarda ilk yardım yapıldıktan sonra acil uzmanı hekim eşliğinde kazazedelerin en kısa sürede tam teşekküllü bir hastaneye ulaştırılmaları gerekmektedir. Hatta hava ambulansının da hızlı müdahalede önemi büyüktür. Ancak, bu hususta ülkemizin önünde katetmesi gereken çok önemli mesafelerin olduğunu görüyoruz. Üzerinde görüştüğümüz 15’inci maddede Sağlık Bakanlığının görevi olarak “…kara yolları üzerinde ilk yardım istasyonları kurmak, bu istasyonlarda gerekli personeli, araç gereci sağlamak.” ve “Her ilde trafik kazaları için eğitilmiş sağlık personeli ile birlikte yeteri kadar ilk ve acil yardım ambulans bulundurmak.” denilmektedir. Bu madde ile Hükûmetin acil durumlara nasıl baktığını görüyoruz. Çünkü, hâlen uygulamadaki kanunda bu maddeler zaten var. Hükûmet var olan ama uygulamadığı maddeleri pişirip önümüze yeni gibi sunmaktadır. Önce, bize, on bir yıldan bu yana bu kanunun neden uygulanmadığının açıklanması gerekmektedir. Uygulanmayan eskiler yurttaşlara da yeni gibi sunulmaktadır. 15’inci maddede, kurulacağı belirtilen ilk yardım istasyonlarında çalışacak hekim ve hemşire ile bunların nitelikleri de tanımlanmamış. Burada çalışması gerekenler acil tıp, travmatoloji uzmanı gibi acil hizmeti verebilecek hekimlerdir. Bu önerilen maddede, nasıl bir sağlık personeli alınacağı ise tanımlanmamış. Göstermelik ya da bir haftalık eğitim ile sertifika verilen kişiler olacak herhâlde. Kısaca, yollarda trafik kazası geçiren yurttaşlarımızın ocakları yine sönmeye devam edecektir. Üstelik, Sağlık Bakanlığının önümüzdeki günlerde sunacağı kanun teklifi ile de Hipokrat yemini etmiş hekimlerimizin, yanlarında olacak bir kaza anında ya da bir ani hastalanma durumunda müdahale etmeleri engellenmiştir. Çünkü, hemen karakola götürüleceklerdir ve bir yıldan üç yıla kadar da ruhsatsız oldukları gerekçesiyle hapis cezası alacaklardır. Sağlık Bakanlığı bugüne kadar uyguladığı Sağlıkta Dönüşüm Programı ile tüm yurttaşlarımızın sağlık hakkını elinden almış, paralı hâle dönüştürmüştür. Herhâlde, bu yollarda kurulacak olan acil istasyonları da daha sonra özelleştirilerek paralı şekle dönüştürülecektir. İktidarın on bir yıl sonrasında, İçişleri Bakanı Sayın Muammer Güler, trafik konusunda toplumda farkındalık yaratacaklarını söyledi. Aslında, geç kalındı. Bu nedenle, iktidar milletvekillerini, 15’inci maddeye eklediğimiz bu birimlerde uzman hekimlerin bulunması ile ilgili değişikliklere katkı sunarak gecikmişliği ortadan kaldırmaya davet ediyor, saygılarımı sunuyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 16’ncı madde üzerinde iki adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı yasa teklifinin 16. maddesindeki “sürücü belgelerinin şekli” ifadesinden sonra gelmek üzere “sürücü belgelerinin şekli, sınıfı, içeriği” şeklinde değiştirilmesini arz ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu Kamer Genç Aytun Çıray Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Niğde Milletvekili Alpaslan Kavaklıoğlu ve Zonguldak Milletvekili Özcan Ulupınar ile 100 Milletvekilinin; Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporları (2/1613, 1/778) nın çerçeve 16 ncı maddesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Mustafa Kalaycı Erkan Akçay Kemalettin Yılmaz Mehmet Şandır Mehmet Günal Oktay Vural MADDE 16- 2918 sayılı Kanunun 38 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. "MADDE 38- Sürücü belgesi sınıfları, belge sahiplerine sürme yetkisi verilen motorlu araçların cinsi, özelliği, sürücü belgesinin şekli, içeriği ve verilmesine ilişkin hususlar ile Uluslararası Sürücü Belgesinin verilmesine dair usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir." Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Başkanım.
Önerge üzerinde söz isteyen Mehmet Şandır, Mersin Milletvekili.
Önergemiz bir düzeltme önergesi. Kanun metninde madde metnindeki yazımı hatalı bulduğumuz için ama içeriğini değiştirmeyen böyle bir düzeltme önergesi verdik, okursanız bunu göreceksiniz. Aslında hem bu maddede hem de birçok maddede Milliyetçi Hareket Partisi Grubu olarak bizim bir itirazımız yok, desteğimiz var. Bir iki hususu kabullenmek mümkün değil. Bunun biri, sürücü belgelerinden para alınıp insanımıza eziyet edilmesine evet demiyoruz. İkincisi, meraların imara açılması çok yanlış bir hadisedir. Mera Kanunu’nu çıkarıncaya kadar bu Meclis çok emek verdi, çok uğraştı, mera çok önemli çünkü. Onu burada imara açıyorsunuz, ona itiraz ediyoruz. Onun dışında, personel kanunuyla ilgili ve diğer düzenlemelerle ilgili Milliyetçi Hareket Partisinin aslında herhangi bir itirazı yok, desteğimiz var. Komisyonda bu yönde de gayretimiz oldu. E, niye muhalefet yapılıyor, niye bu türde her maddede önerge veriliyor, konuşuluyor, bunu arz etmek üzere söz aldım aslında. Yoksa önergenin içeriği, önergenin yaptığı değişiklik çok da anlamlı değil. Değerli arkadaşlar, burada hep beraber çalışıyoruz. Her defasında buranın gündemini belirlemek için Danışma Kurulu toplantıları yapıyoruz ve her defasında diyoruz ki: Buranın gündemini belirleme yetkisi, hakkı iktidar grubundadır. Buna da saygı gösterdiğimizi söylüyoruz millî iradenin gereği. Ancak, gündem belirlemede oluşturulan bu uzlaşma maalesef her defasında bozuluyor. Tekrar gündeme getirmem istendi. Yoksa bu kanuna bir muhalefet maksadıyla böyle önerge vermiş değiliz. Ama ayın 27’sinde yaptığımız ve 4 partinin katılımıyla oluşturulan Danışma Kurulu… Kaldı ki yedi sekiz aydır biz burada Danışma Kurulu çıkaramıyoruz. Ama o gün 4 partinin birlikte imzaladığı Danışma Kuruluyla Meclisin kapatılıncaya kadar yani tatile girinceye kadar gündemini belirledik. Sayın Nurettin Canikli, Sayın Mevlüt Aslanoğlu, Sayın İdris Baluken ve ben, Meclis Başkanı Sayın Cemil Çiçek’le birlikte hem Meclisin gündemini yani seçimlerin gündemini hem de çıkarılacak torba yasayla ilgili gündemi belirleyerek ayın 27’sinde imza altına aldık ve burada getirdik, oyladık, onayladık, kabul ettik. Ama ben inanıyorum, grup başkan vekillerine de danışmadan bir yerlerden, nereden rüzgâr estiyse yeni bir kanun getirildi.
Hangisi o?
Bu kanun bu, 479 sayılı Kanun. Değerli arkadaşlar, on yıllık bir iktidarın, millî iradeye bu kadar önem ve değer veren bir iktidarın, millî iradeye hukuk dışı yollarla yapılan müdahaleleri Ergenekon ile bilmem ne türlü davalarla cezalandıran bir iktidarın, böyle dönemin sonuna gelip de iç hizmetteki 35’inci maddeyi değiştirmeyi dayatmasını biz çok anlamlı bulduk, çok doğru bulmadık. Netice itibarıyla, 43 maddelik bir kanun bu. Bu kanun, Sözleşmeli Erbaş ve Er Kanunu’nda ve bazı kanunlarda değişiklik… Eyvallah, biz buna da destek veriyoruz ama bu kanunun 17,18,19’uncu maddesi Türk Silahlı Kuvvetleri Kanunu’nu değiştiren maddeleri getiriyor. Burada, bize göre çok anlamlı, bize göre çok maksatlı, çok iyi niyetli olmayan değişiklikler yapılıyor. Yapılan değişiklik şu: “Türk vatanını, istiklal ve cumhuriyetini korumak için harp sanatını öğrenmek, askerliktir.” diye yapılan tanım ortadan kaldırılıyor yani Türk vatanını korumak, cumhuriyeti korumak, istiklali korumak artık askerlik olmaktan çıkartılıyor, yalnızca “harp sanatını öğrenmek olarak” askerlik tanımlanıyor. Neden, niye buna ihtiyaç duyuluyor, niye şimdi ihtiyaç duyuluyor? Yani ihtilal için hukuka gerek var mı, hangi ihtilalci Anayasa’nın bilmem hangi maddesine göre ihtilal yapıyor? Ama, İç Hizmet Kanunu’ndaki 35’inci maddenin değiştirilmesine öyle bir zamanla getiriliyor ki… Çok açık, ayan beyan sordum, ben bugün de sordum burada, PKK’nın talepleriyle mi bunu getiriyorsunuz? Bu müzakerelerin tıkanma noktasına geldiği veya işte tehdit noktasına geldiği bir noktada, Türk Silahlı Kuvvetlerinin tanımını değiştirerek, bu kadar sene tartışılan bu 35’inci maddeyi değiştirerek, böyle dar bir zamanda varılan mutabakatı da bozarak buraya getirmenin anlamı, gereği, gerekçesi nedir? [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Teşekkür ederim.
Sayın Başkan, Sayın Şandır beni kürsüye çağırıp cevap vermem konusunda uyardı, izin verirseniz…
Bir saniye. Sayın Elitaş, buyurun.
Sayın Şandır, AK PARTİ Grup Başkan Vekili Sayın Canikli’nin ve bütün siyasi partilerin imzası olduğu Danışma Kurulu önerisinde “Görüşmelerimizde böyle bir şey yoktu, verilen sözün dışında.” diye yanıltıcı bir ifade kullandı.
Evet, iki dakika söz veriyorum sataşma nedeniyle.
Mustafa yine ayaklandın, Mustafa! Mustafa ayaklandın yine!
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bir parazit var ama onu dikkate almıyorum, o devamlı parazitlik yapıyor. Gerçi, söylemiştik ama artık söylemeyelim. Değerli milletvekilleri, bakınız, Danışma Kurulu önerisi önümde.
Sayın Elitaş, 27 Haziran tarihli Danışma Kurulu önerisi.
25 Haziran tarihli Danışma Kurulu önümde.
27 Haziran.
Danışma Kurulu önümde. Buna “Danışma Kurulu toplantısı” diyebilirsiniz, birlikte imza atmışsınız.
Sayın Elitaş, parazit kim, parazit?
Danışma Kurulu önerisi burada.
Evet.
Danışma Kurulu önerisinde, Türkiye Büyük Millet Meclisinin İç Tüzük’ün 5’inci maddesi gereğince, 30 Haziranda tatile girmeyip, 1 Temmuzdan itibaren tatile girmeyip, çalışma kararı alınmış. O gün, 3-4 Temmuz tarihinde çalışma kararı alınmış, 475 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın temel kanun olarak görüşülmesi ve kalkınma planının bir gün içerisinde görüşülmesi, siyasi parti gruplarına şu kadar süre, otuzar dakika, bunları bölerek görüşme imkânı ve Başkanlık Divanı’nın kaç kişiden oluşacağıyla ilgili -biliyorsunuz, paylaşılması oranlar çerçevesinde- bu düzenlemeler yapılmış. Biz söyledik, açıkçası arkadaşlarımıza da ifade ettik, Sayın Torlak vardı, pazartesi günün ki toplantımızda, bu pazartesi günkü toplantımızda. “Değerli arkadaşlar, bakın, acil bir durum geldi, uluslararası sözleşme var 6 tane. Hatta, ben bunları Sayın Bakana sordum. Olmazsa olmaz 1 tane mi 6 tane mi? Bunların 6 tane olduğunu söyledi.” dedim. Sayın Aslanoğlu dediler ki: “Hangi ülkeleri ilgilendiriyorsa bunları da görelim, bakalım, değerlendirelim.” “Varsa bu konuyla ilgili itirazlarınız biz de Sayın Bakanlığa iletelim, bunu gündemin dışına çıkaralım.” dedik. Şimdi, Sayın Şandır, yani biz bu yasaya karşı durmuyoruz ama şundan dolayı itiraz ediyoruz.
Hayır, vicdan rahatlatması değil, sorumuza cevap istiyoruz Sayın Elitaş.
Vicdanınızı rahatlatmak demektir.
Vicdanımızı rahatlatmak için sana ihtiyacımız yok Sayın Elitaş.
Siz, o yasada istediğiniz gibi direnebilirsiniz, o yasada istediğiniz engellemeyi yapabilirsiniz ama yasanın tamamına ben karşı değilim, hepsine “Evet” diyorum; şundan şundan dolayı diye vazgeçiyorum.
Cevap istiyoruz, cevap, gezeleme.
Teşekkür ediyorum.
“AK PARTİ Grup Başkan Vekili bize verdiği sözü yerine getirmedi.” diyorsunuz.
Yine tutmuyorsunuz?
Fakat biz 12 grup başkan vekiliyle imzaladığımız teklifi…
4 grup başkan vekili.
12 grup başkan vekili imzaladık biz Sayın Şandır. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı’na Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı yasa teklifinin 16. maddesindeki “sürücü belgelerinin şekli” ifadesinden sonra gelmek üzere “sürücü belgelerinin şekli, sınıf, içeriği” şeklinde değiştirilmesini arz ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu (İstanbul) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Başkanım.
Önerge üzerinde söz isteyen Kamer Genç, Tunceli Milletvekili.
Şimdi, tabii, burada önemli olan memleket bu kadar sıkıntıdayken Meclisin tatile girmemesi lazım. Tabii, aslında AKP bir an önce Meclisi tatile sokmak istiyor çünkü bu kürsünün işlemesinden kendileri çok rahatsız. Çünkü, halkın karşısında hesap verecek yüzleri kalmamış. Şimdi, değerli milletvekilleri, bunda sürücü belgelerinin tespitiyle ilgili genel ilkeleri getirmiş, yönetmeliğe bırakılmış. Aslında, AKP iktidarı zamanında hiç tüzük kullanılmıyor. Aslında, bunun tüzüğe bırakılması gerekirken yönetmeliğe bırakmışlar çünkü yönetmeliği değiştirmek o kadar kolay ki… Şimdi, tabii AKP'nin burada bir taktiği var. 24 milyon sürücü belgesi değiştirilecek, en azından 2,5 katrilyon lira gelir elde edilecek, bütün vatandaşlardan 100’er liralık bir para alınacak, işte bütün hesapları bu. Yani, 2,5 katrilyon lira vatandaştan para alınınca bütün hesap budur. Ötekiler, gerisi teferruat. Şimdi, değerli milletvekilleri, tabii ilk defa, Meclis Başkan Vekili arkadaşımızdan 58’inci maddeye göre bir söz istedim ve 58’inci maddeye göre beş dakika konuşma hakkı vardı, bana da verdi. Kendisine teşekkür edeceğim, onu da söyleyeyim. Şimdi, ben sabahleyin yaptığım konuşmada bazı şeyler söyledim. Mesela, Tayyip Bey konuşmalarında, bizim Sayın Genel Başkanımızı “Celladına yaranmak, zencilikten beyazlığa geçmek için her çirkinliği meşru gören kişi” olarak tanımladı ve Genel Başkanımız Sayın Kemal Kılıçdaroğlu’nu, “CHP’nin ve siyasetin yüz karası kabul ettiğini” beyanatında söyledi. Yine, Afrika’dan gelirken işte “Cumhuriyet Halk Partisi zihniyetinin kirli olduğunu, çirkin olduğunu” söyledi. Ben dilerdim ki burada… Mustafa Elitaş, bir gün önce benim burada yaptığım konuşmayla ilgili “Bu kişinin konuşmalarına bir arıtma tesisi koysunlar da arıtma tesisinden geçtikten sonra, süzgeçten geçtikten sonra konuşsun.” demiş. Ben dilerdim ki kendisi çıkıp da “Tayyip Bey'in ağzına bir arıtma tesisini koyalım, bu arıtma tesisinden konuşmaları geçsin, ondan sonra düzgün bir konuşma çıksın.” desin, demedi tabii, kendi takdiri. Şimdi, değerli milletvekilleri, bakın, birilerine söylediğin lafı birileri size getirip söylerler. O bakımdan, bizim istediğimiz… Şimdi, bu yasayla pek fazla bir şeyler de getirilmiyor. Yani, yasada, Divanda konuşan kişinin sözü anlaşılmıyor, Meclis Başkanının sözü anlaşılmıyor, kürsüde konuşanların sesi anlaşılmıyor. Böyle bir şey olmaz ya! Yani, bu Mecliste kim, neye oy verdiğini bilmiyor arkadaşlar. Böyle bir Meclis müzakeresi olmaz, böyle bir yasa oylaması da olmaz. Yani, çok ciddi meseleler konuşuyoruz ama kimse bilmeden, ne konuştuğunu bilmeden burada oy veriyor. Şimdi, buraya getirilen birtakım kanunlar bana göre komisyonlarda ciddi tartışılmıyor, Genel Kurulda tartışılmıyor. Ne getirdiği ne götürdüğü belli olmayan kanun tasarıları ve burada, herkes neye oy verdiğini de bilmiyor. Dolayısıyla, Türkiye'nin geleceğini karanlığa götürecek böyle bir uygulama içindeyiz. Onun için, sayın milletvekilleri, bu müzakere tarzıyla maalesef memlekette sağlıklı bir hizmet getiremiyoruz. O bakımdan, bu kanun müzakeresi sistemleriyle memleketimize sağlıklı hizmet etmiyoruz. Yani, şu saatlere kadar niye burada kalalım? Bu saatte… İnsanların artık belli bir saatten sonra kafası çalışmıyor, algılama duyguları işlemiyor.
Ya, anladım da, bakın, insanlara işkence yapıyorsunuz, işkence yapıyorsunuz. Bakın bir şey daha söyleyeyim, Abdullah Gül diyor ki: “Efendim, o köprüye Yavuz Selim ismini verdik. Başka bir yere de Pir Sultan Abdal ile Hacı Bektaş’ın ismini verelim.” Bu kadar, bal kabağı gibi bir laf söylenmez. Şimdi, Pir Sultan’la…
Sayın Genç… Sayın Genç…
Bir dakika canım…
Lütfen…
Pir Sultan’la…
Sayın Başkan… Sayın Başkan…
Sayın Cumhurbaşkanıyla ilgili böyle konuşamazsınız.
Efendim, Hacı Bektaş, herhangi bir kişiyi katletmemişler ki…
Haddinizi bilin bir defa!
Şimdi, Yavuz Sultan Selim…
Sayın Başkan… Sayın Başkan…
Türkiye Büyük Millet Meclisi kürsüsü Sayın Cumhurbaşkanına hakaret kürsüsü değildir hiçbir zaman için.
Hakaret etmedim canım! Etmedim hiç hakaret falan.
Konuşmalarınıza dikkat edin!
Sayın Başkan…
Yani, Abdullah Gül diyor ki “Efendim…”
Otur yerine! Otur yerine!
“…İstanbul’daki köprüye Yavuz Sultan Selim ismini verelim ama…
Anladık, kafan çalışmıyor, anlamıyorsun!
…bazı yerlere de Pir Sultan Abdal, Hacı Bektaş ismini verelim.” Böyle bir mukayese olur mu?
Bu saatte çalışmıyor kafan!
Sayın idare amirleri…
Pir Sultan’la, Hacı Bektaş’la Yavuz Sultan Selim mukayese edilir mi?
Hadi anladık, kafan çalışmıyor bu saatte!
Otur yerine!
Mustafa, ya sen geç, otur! Sen, şimdi Başkana… O zaman, sen geç otur Başkanın yerine.
Sayın Genç…
Sayın Başkan, İç Tüzük’ün 161’inci maddesini okuyorum. Sayın Başkan, 161’inci maddesini uygulanmasını istiyorum.
Sen bir yerine geç, otur!
Kafan çalışmıyor!
Korkma, geç şuradan, korkma!
Sayın milletvekilleri, birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 130’uncu Birleşiminin On Birinci Oturumunu açıyorum. Şimdi, 478 sıra sayılı Kanun Teklifi’nin görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. 16’ncı madde üzerindeki Tunceli Milletvekili Kamer Genç ve arkadaşlarının önergesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmemiştir. Şimdi, sayın milletvekilleri, Sayın Genç’in söylediği sözle ilgili tutanağı getirttim. “Bakın, bir şey daha söyleyeyim, Abdullah Gül diyor ki: ‘Efendim, o köprüye Yavuz Selim ismini verdik. Başka bir yere de Pir Sultan Abdal ile Hacı Bektaş’ın ismini verelim.’ Bu kadar, bal kabağı gibi laf söylenmez.” Evet, sayın milletvekilleri, Tunceli Milletvekili Sayın Kamer Genç’in Cumhurbaşkanımızla ilgili sözleri Meclisten geçici olarak çıkarma cezasını gerektiren bir fiildir. Bu nedenle, Tunceli Milletvekili Sayın Kamer Genç’e İç Tüzük’ün 163’üncü maddesi uyarınca…
Sayın Başkan…
Bir saniye efendim, sözlerim tamamlansın, söz vereceğim, hayhay. …Meclisten geçici olarak üç birleşim çıkarma cezası verilmesini teklif edeceğim.
Sayın Başkan, söz istiyorum.
Ancak, 163’üncü madde gereğince Sayın Genç kendisini savunabilir veya bir başkasına…
Savunma yapacağım efendim.
Bir saniye efendim… Usulle ilgili bir söz istiyorum.
Buyurun.
Sayın Genç, kürsüye çıktı, bir değerlendirme yaptı. Ben tutanağı istedim, tutanak da nedense siz kürsüye çıkınca bana geldi. Siz herhâlde daha önce bu tutanağı edinme imkânı buldunuz. Siz kürsüye çıktığınızda tutanak bana geldi. Bir kere, bana tutanağın geç gelme nedeninin açıklanmasını istiyorum. İkincisi: Siz arkaya geçtiniz Sayın Başkan.
Evet.
Ben takip ettim, Adalet ve Kalkınma Partisinin grup başkan vekili ve 3-4 milletvekili sizin yanınızdan çıktı.
Doğrudur, evet.
Siz bu konuyu Adalet ve Kalkınma Partisi grup başkan vekiliyle, milletvekilleriyle değerlendiriyorsunuz, buradaki muhalefet partilerini, özellikle de Cumhuriyet Halk Partisi Grubunu, onun grup başkan vekilini, değerlendirmek için yanınıza, arkaya davet etmiyorsunuz. Bu doğru mudur Sayın Başkan?
Tamam mı sözleriniz?
Siz, iktidar partisinin Meclis Başkan Vekili misiniz, yoksa Türkiye Büyük Millet Meclisinin Meclis Başkan Vekili misiniz?
Sayın Hamzaçebi, tamam mı?
Hayır, efendim, bir saniye, bitmedi sözüm. Buna hakkınız yok. Bir değerlendirme yapacaksanız, bütün Meclis başkan vekillerini, siyasi parti gruplarının grup başkan vekillerini davet eder, değerlendirme yapar, bu görüşünüz sizin görüşünüzdür, orada bunu paylaşırsınız, bizlerin görüşüne katılır veya katılmazsınız ama medeni bir şekilde konuyu siz tartışırsınız. Siz burada, bakın, tek yanlı bir yönetim sergiliyorsunuz. Buna eğer devam ederseniz usul tartışması isteyeceğim Sayın Başkan, hakkınız yok.
Tamam, bitti mi Sayın Hamzaçebi?
Evet.
Tamam mı sözleriniz?
Evet, bitti.
Sözleriniz tamam mı?
Bitti ama buna bir açıklama bekliyorum tabii ki.
Açıklama yapacağım işte sözleriniz tamamsa.
Tabii, buyurun.
İktidar partisinin grup başkan vekilini veya başka milletvekillerini ben içeri davet etmedim bu konuyu görüşmek için. Biz içeri girdikten buraya gelene kadar Kâtip Üye Sayın Rıza Yalçınkaya Bey’le başından sonuna kadar birlikteydik. Tutanağı Kanunlar Dairesinin görevlileri getirdikten sonra fotokopi çektirmek için Sayın Yalçınkaya fotokopiciye gönderdi ve aldıktan sonra size gönderildi. Aynı anda aldık. Ben henüz tutanağı okumadan fotokopi…
Hayır.
Bir saniye efendim, yani…
Aynı anda almadık. Siz aldınız, ondan sonra bana geldi.
Tamam, işte, onu söylüyorum ben. Burada, içeride otururken aldım, hemen, alır almaz Sayın Yalçınkaya aldı ve fotokopiye gönderdik. İçeride de grup başkan vekiliyle ve milletvekiliyle bir değerlendirme yapmadım.
Ne yaptınız acaba yani?
Bu kendi kararım efendim.
Efendim, bizi de davet etseydiniz.
E, tutanak beklemek zorundayım ben arka tarafta efendim, başka yerde bekleyemem ki.
Sayın Başkan…
Tutanakları istedim, tutanak bekledim. Hepsi bu.
Tutanağı bana da getirin, tutanağı ben de alayım.
Bakın, Sayın Başkan, siz iktidar partisinin grup başkan vekilini davet etmemiş olabilirsiniz. Onlar bu konuyu görüşmek üzere sizin yanınıza geldiler. Sizin “Rıza Yalçınkaya yanımızdaydı.” demeniz, doğrusu, benim için üzüntü verici bir açıklamadır. Yani Cumhuriyet…
Hayır, üzüntü verirse verir, onu bilemem de yani Sayın Yalçınkaya’nın orada olduğunu belirtmek istiyorum. Ne söylemem gerekir Sayın Hamzaçebi? Anlamış değilim yani sözlerinizden bir şey.
Sayın Başkan…
Sayın Başkan, bir şey rica edeceğim: Lütfen, bakın, sizde şöyle bir üslup var -doğrusu üzüntü duyuyorum, bu sadece sizde var- ben konuşmamı bitirmeden siz araya girip kesiyorsunuz.
Sayın Başkan, usul tartışması açın. Böyle ayakta…
Ama hiç mi cevap vermeyeceğim Sayın Hamzaçebi yani?
Bu da bizim anlaşmamızı zorlaştırıyor efendim. İzin verirseniz, konuşmamı bitireyim. Arkaya, siz davet etmediğiniz hâlde iktidar partisinin mensupları geldi, grup başkan vekili geldi. Muhtemelen bir konuşma, bir değerlendirme, bir şey yapıldı veya onlar görüşlerini size ifade ettiler. Mademki böyle bir ortam doğmuştur, size düşen, size yakışan, o makama yakışan, bizi de oraya davet etmektir. Bu olmamıştır Sayın Başkan. Tek yanlı bir kararı iktidar partisiyle olgunlaştırıyorsunuz, burada Genel Kurula tebliğ ediyorsunuz. Bunu kabul etmiyoruz.
Sayın Hamzaçebi, benim 161’inci maddeyi uygulamam için, Sayın Genç veya bir başkasına eğer ceza verilmesi iddia ediliyorsa ve gerekiyorsa bunu hiçbir siyasi parti grup başkan vekiliyle değerlendirmem gerekmez. Böyle bir şey de yapılmamıştır. (AK PARTİ sıralarından alkışlar) Net bir şekilde ifade edeyim. Tamamen kendi düşüncem, kendi fikrim.
Sayın Başkan…
Bunun haricinde, efendim, biraz önce usul tartışmasından bahsettiniz. Onu da açarım, önemli değil, konuşursunuz, herkes de konuşur…
Sayın Başkan, Kamer Genç’in anasına sövülürken neredeydin sen?
…ama asıl önemli olan, bir Sayın Milletvekilinin buraya her çıktığında İç Tüzük’ün 161’inci maddesinin üçüncü fıkrasındaki hadiseyi meydana getirecek, Sayın Cumhurbaşkanına, Sayın Başbakana, Meclis Başkanına, Başkanlık Divanına hakaret edilmesi tartışılması gerekirken…
Sayın Milletvekilinin anasına sövülürken neredeydin sen Başkan?
…milletvekiline bir daha bunun yapılmamasının anlatılması gerekirken “Bu nasıl tartışıldı, kimlerle…” Kimseyle tartışmadım efendim, kendim karar verdim, ben de uygulayacağım. Buyurun.
Sayın Başkan, bakın, lütfen konuyu başka bir tarafa çekmeyin.
Buyurun.
Başka tarafa çeken sizsiniz.
Ne tarafa çeksin ya!
Arkadaşlar, medeni bir şekilde bir konuşma yapıyorum yani eğer buna tahammülünüz yoksa pes doğrusu!
Sayın Başkan, şu anda sizin tutumunuz tartışılıyor, usul tartışmasını açın, yapalım efendim.
Sayın Başkan, izin verir misiniz, ben konuşuyorum.
Usul tartışması açalım.
Sayın Başkan, ben konuşmamı bitirmedim.
Sayın Hamzaçebi, usul tartışması açıyorum.
Efendim, bir saniye…
Lehte, aleyhte?
Aleyhte.
Sayın Başkan, burada böyle bir usul yok.
Sayın Hamzaçebi…
Lehinde, lehinde… Sayın Başkan, lehinde.
Sayın Başkan…
Usul tartışması açıyorum efendim. Lehte mi istiyorsunuz, aleyhte mi, söyleyin.
Aleyhte.
Sayın Başkan, lehinde.
Lehinde.
Buyurun Sayın Hamzaçebi. İki dakika süre veriyorum.
Sayın Başkan, yani neden iki dakika efendim?
Kaç dakika vereyim efendim?
Beş dakika istiyorum Sayın Başkan.
Vermedim şimdiye kadar. Üç dakika süre veriyorum efendim; her zaman yaptığımı yapıyorum. Buyurun, üç dakika süre verdim.
Tamam, demek ki üç dakika olabiliyor Sayın Başkan.
Her zaman üç dakika veriyorum.
Ama “iki dakika” dediniz baştan.
Buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Değerli milletvekilleri, bakın, ben Sayın Kamer Genç’in söylediği kelimeye gelmedim, ben usulle ilgileniyorum önce. Sayın Başkan, size yakışan, oraya iktidar partisinin grup başkan vekili ve milletvekilleri gelince bizi de oraya davet etmektir. Mademki öyle bir görüşme ortamı olmuştur, bizi de çağırırsınız, bizim görüşümüze uyarsanız veya uymazsınız ama bu Meclis, bu Parlamento, demokrasi bunu gerektirir; bu bir.
Rıza Yalçınkaya’ya sor.
İki: Ben burada, geçenlerde bir oturumda, iktidar partisinden bir bayan milletvekilinin çok ağır cümlelerini duydum. Ben, oturumu kim yönetiyordu hatırlamıyorum ama Meclis başkan vekili herhangi bir uyarı ihtiyacını bile duymadı. İktidar partisinin grup başkan vekilinden bir tepki bekledim, herhangi bir tepkiyi göstermedi. O bayan milletvekili dedi ki: “Ben Cumhuriyet Halk Partili milletvekilleriyle aynı çatı altında olmaktan utanıyorum.” Ben o cümleyi eden milletvekili arkadaşımın bu cümlesinden üzüntü duydum, o hanımefendiye bunu yakıştıramadım. Beklerdim ki grubu burada bir tepki göstersin, “Olmadı hanımefendi, gelin, bunu düzeltin.” desin ve onu düzeltsin. Bunu yapmadı. İkincisi: Yine Sayın Kamer Genç’le ilgili burada talihsiz bir olay yaşandı, bunu hepiniz biliyorsunuz. Hatırlatmayı arzu etmezdim ama hatırlatmak mecburiyetinde kaldım. Orada iktidar partisinin tutumunu, tek yanlı tutumunu, demokrasi dışı tutumunu, otoriter tutumunu sizler oluşturdunuz. Sizler o milletvekili arkadaşımıza ceza verilmesini engellediniz.
Genel Kurulda verildi ceza.
Verildi mi? Yanlış da hatırlıyor olabilirim.
Verdik ceza.
Düzeltiyorum, düzeltiyorum cümlemi. Düzeltiyorum, evet, orada, doğrusu, olabilir. Şimdi, Sayın Kamer Genç’in cümlesine geleceğim. Şüphesiz kendisi kendisini savunacaktır, benim o konuda herhangi bir değerlendirme yapma imkânım yok. Elbette Sayın Cumhurbaşkanı hepimizin Cumhurbaşkanıdır, o makama hepimizin saygı göstermesi gerekir. Sayın Cumhurbaşkanını günlük siyasi tartışmaların dışında tutmamız gerekir. Sayın Kamer Genç’in söylediği cümleyi ben, Sayın Cumhurbaşkanına hakaret olarak almıyorum. Talihsiz bir cümle, amacını aşan bir cümle. Yapılan uygulamayla ilgili, bu “İçi boş bir laf.” anlamında yapılan bir değerlendirmedir. Ben buradan hakaret kastını almıyorum. Sayın Genç’e bu fırsat eğer verilirse, verilmiş olsaydı, bunu düzelteceğine, bu yanlış anlamayı düzelteceğine eminim. Bunu yapmak varken bu torba yasa görüşmelerini yeniden bir gerilime taşımanın anlamını görmüyorum. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinize saygılar sunuyorum.
Teşekkür ediyorum.
Hep aynı şeyi yapıyor.
Bu saatte konuşturmayın.
Tutumum lehinde söz isteyen Mustafa Elitaş, Kayseri Milletvekili.
Cumhuriyet Halk Partisi Grup Başkan Vekilinin, bu milletvekilinin yaptığı, bugüne kadarki, normalleşmiş hâle getirdiği hakaretlerini, küfürlerini, Sayın Cumhurbaşkanına, Meclis Başkanlık Divanına, Meclis Başkanına ve Sayın Başbakana, hatta sayın milletvekillerine yaptığı hakareti rutin bir hâle getirmesine rağmen, Sayın Hamzaçebi’nin burada o milletvekilini savunma pozisyonuna düşmesini de üzüntüyle ifade ediyorum. Biz, burada, kürsüyü işgal edip bir kadın bakana karşı söylediği hakaret sözlerini uyaran bir arkadaşımız ve tahrik eden bir milletvekiliyle yaptığı söz dalaşındaki uygulamamız kınama cezası gerektiren fiildi, kınama cezasını verdik. En ağır fiil kınama cezasıydı.
Ne söyledi Sayın Bakana?
Bakın, burada, İç Tüzük’ümüzün 156’ncı maddesinden 163’üncü maddesine kadar olan kısımlar disiplin cezalarını gerektirir. Milletvekiline verilmesi gereken en ağır ceza kınama cezasıydı ve biz, burada kınama cezasını verdik. Ama Meclis Başkanlık Divanına, Meclis Başkanına, Cumhurbaşkanına, cumhuriyetin kurumlarına hakarette bulunmak, sövmek, İç Tüzük’ümüzün 161’inci maddesi gereğince Türkiye Büyük Millet Meclisi görüşmelerinden çıkarma cezası verilir.
Okusana şu hakareti bir!
Burada Sayın Hamzaçebi’nin, bir milletvekili arkadaşın, kim olduğunu bilmiyorum…
Okusana! Okusana!
Laf atma, sus! Medeni bir şekilde dinle! Sayın Hamzaçebi’nin söylediği gibi, medeni bir şekilde dinle, medeni bir şekilde dinle!
Okusana! Neresi hakaret? “Bal kabağı” gibi bir laf…
Sayın Özel, lütfen… Sayın Özel…
Dinle, dinle!
Ben dilerdim ki, Cumhuriyet Halk Partisi Grup Başkan Vekilinin -Sayın Altay’ı özellikle uyarıyorum- arkasından konuşmacıya, grup başkan vekiline laf atmasını “Sus.” diye uyarmasını, ikaz etmesini beklerdim. Ama benim milletvekilime orada herkes laf atacak, benim milletvekilim burada konuşacak, bir grup başkan vekili konuşacak ve tam arkasında laf atarken başkasıyla konuşmaya geçecek, duymazlıktan gelecek. Bu herkese aynı şekilde olacak.
Zeyid Aslan’ı ne yapacağız, Zeyid Aslan’ı?
Biz İç Tüzük’teki gerekli en ağır cezayı verdik ve şunu söylüyoruz: Bakın, Türkiye Büyük Millet Meclisi İç Tüzük Uzlaşma Komisyonunda küfre, hakarete ağır cezalar getiren düzenlemeler yaptık.
Anasına söverken neredeydiniz?
Sus, dinle!
Konuşma lan! Ne terbiyesiz bir adamsın!
Sensin terbiyesiz!
Sayın grup başkan vekili, sayın grup başkan vekilleri; bakın, bana orada laf atarken şurada yaptığınız sözleri tevil eden bir davranış içerisinde bulunuyorsunuz. Bakın, orada laf attığıyla ilgili ifadeyi… Kalkıp “Grup Başkan Vekili refleks göstermeyecek.” diyorsunuz, en arkadan, üç sıra arkadan “Konuşma lan!” diyen milletvekiline “Sus.” diyemiyorsunuz. İşte sizin adaletiniz bu.
Sayın Başkan, Sayın Elitaş sataştı ama sataşmadan söz istemeyeceğim, sadece şu konuyu açıklamak istiyorum: Bizim sıralardan kürsüye yönelik olarak söylenen bazı sözler üzerine, bize yönelik olarak “Laf atan milletvekillerinizi neden susturmuyorsunuz?” diye bir değerlendirme yaptı. Ben gerçekten merak ediyorum Sayın Elitaş’ı, yani bu “adalet” dediğiniz şey sadece sizin için mi geçerlidir? Biraz önce ben bu kürsüdeydim. Tutanakları getirip bakalım, ben konuşurken sakin bir konuşma yapmaya çalıştım ama Adalet ve Kalkınma Partisi sıralarından beni konuşturmamak için birçok arkadaş laf attı.
Susturduk, elimizi kaldırdık. Olur mu? Farkında değilsin.
Buna rağmen, siz seyirci kaldınız orada.
Göz göre göre yalan atma.
“Yalan” diye konuşma, terbiyesizlik yapma!
Hadi buyurun!
Görüyorsunuz değil mi? Bakın, bir grup başkan vekili, oturuyor, şimdi bizim taraftaki arkadaşlarımıza laf atıyor.
Yazıklar olsun!
“Yalan söylüyor.” diyor burada ya!
Sizin muhatabınız orası mı? Sizin muhatabınız benim.
Hayır, bana “Yalan söylüyorsun.” diyor. Yazıklar olsun!
Tutumum aleyhinde söz isteyen Mehmet Şandır, Mersin Milletvekili.
Sayın Başkan, aslında… Sayın Şandır konuşsun.
Söz verdim, bir saniye…
Bir dakika… Verdiniz ama tutanaklara bakarsanız, aleyhte söz benimdi ama Sayın Şandır’a ben devrettim, buyurun. Ha, tutanakta benim yani.
Ama Sayın Altay, anladım da her partiden olsun diye değerlendirdim yani. Buyurun.
Ama benim yani aleyhte. Buyurun, Sayın Şandır’a ben devrediyorum.
Değerli arkadaşlar, bu ve buna benzer hadiseleri birçok defa yaşadık. Tüm yaşadıklarımızın ortak özelliği, bu zaman. Gecenin saat on ikisinden neyin hayrını bekliyorsunuz, neyin güzelliğini bekliyorsunuz? Dolayısıyla, bu yaşananlar, bu konuşulanlar Meclisimize yakışmıyor. Bir defa, Milliyetçi Hareket Partisi Grubu olarak söylüyorum: Sayın Cumhurbaşkanına, devletimizi yönetenlere asla hakaret edilmesini tasvip edemeyiz, bunu hiçbir şekilde savunamayız. Sayın Kamer Genç kendini savunacaktır ama bizim, grup olarak, devleti yönetenlere, Sayın Cumhurbaşkanına, hatta hiç kimseye hakaret edilmesini tasvip etmemiz mümkün değil. İkinci bir husus, ben Sayın Hamzaçebi’nin tepkisine saygı duyuyorum. Gerçekten, Türkiye Büyük Millet Meclisi, Türkiye Büyük Millet Meclisinde grubu bulunan partilerin grup başkan vekilleriyle birlikte yönetilmelidir ve bunu hep yapıyoruz zaten. Her defasında Sayın Yakut da bunu yapıyordu. Bu gibi durumlarda grup başkan vekillerini arka odaya çağırır, neyin yapılması gerektiği birlikte kararlaştırır, birlikte sahiplenirdik eylemi. Bu defa öyle olmadı; öyle olsa, güzel olurdu. Sayın Elitaş arkaya geçti, beklerdik ki bizi de çağırsaydı. Yani bir karar verilecekse bu kararı hepimiz verip hepimiz sahiplenseydik daha güçlü olurdu, daha anlamlı olurdu. Bunu yapmamıştır. Yapmayışında bir özel maksat var mı yok mu, onu bilmiyorum Sayın Başkanın ama bunun yapılmasında fayda olduğu kanaatindeyim. Tekrar söylüyorum değerli arkadaşlar, yani saat 14. 00’ten bu yana çalışıyoruz, saat yirmi dört, on saati geçtik. Dolayısıyla, buna fiziğimizin dayanması mümkün değil. Ben size şimdi güzel sözler söylesem onlar da ağır gelir. Bu yorgunlukla bardak taşıyor. Yani son damlaya suçu yüklemek hakkında değiliz, o bardağı dolduran tüm sebepleri de sorgulamamız lazım. Dolayısıyla, Türkiye Büyük Millet Meclisi gibi böyle milletin Meclisinde, millete yakışmaz birtakım davranışlara muhatap veya sebep oluyorsak, bu haksızlıktır, bu sorumluluk gerektirir. Bunun sebeplerini -yani sivrisineği öldürebilirsiniz ama bataklığı kurutmazsanız olmaz- bu sebepleri ortadan kaldırmamız gerekir. Dolayısıyla, ben, Sayın Meclis Başkanının, bu türlü kararları verirken, tüm grup başkan vekillerini arkaya çağırarak kararı birlikte almalarının daha doğru olduğu kanaatindeyim. Bu defa yapmamış olmasının sebebini bilmiyorum. Hepinize saygılar sunuyorum.
Sayın Başkan, bur konuda, izin verirseniz bir açıklık getirmek istiyorum. Bakın, milletvekili burada Sayın Cumhurbaşkanına hakaret ettiğinde ben söz almak için buraya geldim. Kürsüden inmedi, çekindi, korktu, geri çekildim geçsin diye. O ara siz Genel Kurulu kapattınız. Genel Kurulu kapattığınızda niye kapattınız diye geldim. Fakat o ara siz tutanakları istediniz.
Sana ne? Başkan, kapatır.
Orada farklı bir cümle olduğunu ifade ettim. Orada, işte arkadaşımız şahit, biz şu şekilde ceza verilmesi anlamında bir şey ifade etmedik. Zaten tutanaklar… Siz, ben konuşmadan, İç Tüzük’ün 161’inci maddesine göre bu cezanın gerektiğini ifade etmiştiniz. Bir yanlış anlamayı önlemek için bunu ifade ettim.
Şu milletvekilli yeminini bir tazelesek mi ya?
Evet, tutumum lehinde söz isteyen Mehmet Doğan Kubat, İstanbul Milletvekili.
Değerli arkadaşlar, az önce gerçekten hepimizi üzen bir değerlendirme oldu burada. Cumhurbaşkanı, 104’üncü maddede, Anayasa’da şu şekilde nitelendirilir: “Cumhurbaşkanı devletin başıdır. Bu sıfatla Türkiye Cumhuriyetini ve Türk Milletinin birliğini temsil eder; Anayasanın uygulanmasını, Devlet organlarının düzenli ve uyumlu çalışmasını gözetir.” Dolayısıyla, Cumhurbaşkanı, şahsının ötesinde, devletimizin ve milletimizin birliğini temsil eden sembolik bir değerdir. Ona yönelik her türlü hakaretamiz ifade milletimize yapılmış bir hakarettir esasında. Değerli milletvekilleri, Tüzük’ün 157’nci maddesinde “söz kesmek, sükûneti, çalışma düzenini bozmak, şahsiyatla uğraşmak”, yine 160’ta “kaba ve yaralayıcı sözler söylemek, Mecliste gürültü ve kavgaya sebep olmak, saldırıda bulunmak”, hepsi yasak bunların güya. Başkandan söz almadan konuşmak da yasak, şu sıralardan buraya söz atmak da yasak ama maalesef -üzülerek söylüyorum- hangimiz bunlara ne kadar uyuyoruz? Özellikle şu kürsüye en son çıkan muhalefet milletvekili için söylüyorum, değerli grup başkan vekillerime sesleniyorum Cumhuriyet Halk Partisinden, siz içinize sindirebiliyor musunuz gerçekten bu değerlendirmeleri? Sayın Cumhurbaşkanına belki saygı duymayabilir, sevmeyebilir ama Türkiye Cumhuriyeti’nin Cumhurbaşkanını ismiyle -aşağılarcasına- birtakım değerlendirmelere konu etmek yakışıyor mu Allah aşkına? Onur, şeref ve saygınlığını rencide edecek şekilde nitelendirmeler yapmak illa suç olması gerekmiyor. Bunlar Türk Ceza Kanunu’nun 125’inci maddesinde sayılmış. “Hırsız” demeniz gerekmiyor bir insanın onurunu incitmek için, onu rencide etmek için. Değerlendirmelerimize dikkat etmemiz lazım. Değerli arkadaşlar, dolayısıyla, 161’inci maddenin üçüncü fıkrasında… [[CHP sıralarından gürültüler]] 161’inci maddenin üçüncü fıkrası çok açıktır. Sayın Cumhurbaşkanına yönelik hakaretlerde bulunmak, sövmede bulunmak geçici çıkarmayı gerektiren bir fiildir.
Doğan Abi, oku bir, ne söylemiş ya?
Burada hakaret olmasa bile, somut bir fiil isnadı yoksa bile burada, bu sövme fiilini ortadan kaldırmaz.
Oku bakalım, ne yazıyor?
Zira, burada aşağılayıcı bir değerlendirmeyle…
Bir oku, nasıl söylemiş ya?
…Sayın Cumhurbaşkanının onurunu, şerefini, haysiyetini rencide edecek bir değerlendirmeye konu etmek de sövme suçudur ve bu maddenin kapsamındadır. Dolayısıyla, Sayın Başkanın resen bu maddeyi uygulama noktasında, yüce Meclisin kararına sunmak üzere işlem yapması yerindedir. Hepinizi saygılarımla selamlıyorum.
Sayın milletvekilleri, Tunceli Milletvekili Sayın Kamer Genç’e Meclisten geçici çıkarma cezasının verilmesi yönündeki tutumumda bir değişiklik olmamıştır.
Sayın Başkan, hakaret yok ki.
Yapılan işlem İç Tüzük’ün 161, 162 ve 163’üncü maddelerine uygundur. Şimdi, Sayın Genç savunmasını yapmak isterse kürsüye davet ediyorum.
Kaç birleşim veriyorsunuz? Kaç birleşim çıkarma cezasını veriyorsunuz?
Üç birleşim ceza teklif edeceğim, evet.
Üç birleşim, peki, tamam.
Evet.
Sayın Başkan, savunma hakkı kısıtlanamaz, bak, onu söyleyeyim.
Beş dakika süre veriyorum Sayın Genç.
Hayır, beş dakika olmaz efendim. Savunma hakkı kısıtlanamaz.
Sabaha kadar vereyim o zaman canım.
Efendim, hayır, süresiz vereceksin bana. Meclisin çalışma usullerinde, savunma hakkı kısıtlanamaz.
Buyurun Sayın Genç.
Kısıtlanamaz.
Daha önceki uygulamalar ortada Sayın Genç.
Kısıtlayamazsınız Sayın Başkan. Bakın, süreyle beni kısıtlayamazsınız çünkü savunma hakkı kısıtlanamaz.
Sayın Başkan, İç Tüzük 163’te yazıyor.
Sayın Genç, beş dakika süre ile savunmanızı yaparsınız, buyurun.
Savunma hakkını kısıtlayamazsınız, onun için süreyi de kısıtlayamazsınız.
Daha önceki uygulamalar ortada.
Bakın, süresiz…
Burada siz karar verecek değilsiniz, teamüller var.
Hayır, efendim, bakın, yani şu Mecliste…
Teamül var ortada, daha önceki uygulamaları çıkartırım ben. Buyurun.
Efendim, uygulamada öyle bir şey yok. Şimdiye kadar bu kürsüde verilen savunma hakkı kısıtlanamaz.
Karar mercisi siz değilsiniz. Buyurun.
Ben sabaha kadar savunma hakkımı kullanacağım.
Süreniz başladı efendim, beş dakika, buyurun.
Hayır, beş dakika değil, süresiz… Arkadaşlar, yani, savunma hakkı kısıtlanamaz, savunma hakkı sonsuzdur çünkü bakın, İç Tüzük’e de bakın… (AK PARTİ sıralarından gürültüler) Ama onu şey edin.
Savunma hakkı suistimal edilemez.
Yani, Sayın Başkan, yakışıyor mu size? Yani, insanların savunma hakkını kısıtlamak… Böyle bir şey olur mu?
Suistimal ediyorsun.
Getirin bakalım, savunma hakkının beş dakika olacağına dair nerede var? Böyle bir şey olmaz.
Teamülde var, teamülde.
Hayır efendim, hayır, yani, savunma hakkı kısıtlanamaz arkadaşlar.
Sayın Genç, sürenizi yeniden başlatıyorum, genel hükümlerden dolayı on dakika veriyorum. Buyurun.
Yahu, on dakika da vermenize gerek yok. Bakın, sayın milletvekilleri, şimdi, aslında ben Abdullah Gül’ün AKP Grubu tarafından seçilen bir kişi olduğunu görüyorum. Onun için, kendime Cumhurbaşkanı kabul etmiyorum. Olabilir.
Sayın milletvekilleri, lütfen…
Şimdi, bakın neden kabul etmiyorum? Şimdi, evvela, bir defa, Anayasa’mızın Cumhurbaşkanı seçilmesiyle ilgili maddesi var. Cumhurbaşkanı seçilebilmek için evvela Mecliste 367 milletvekilinin oy kullanması lazım. Bunun bir anlamı var. 104’üncü maddede, Cumhurbaşkanı, tarafsız, devletin organlarının işleyişine nezaret eden, herkesin sevgisini, saygısını kazanan, devletin sıkıştığı anda devletin kurumlarını, demokrasiyi, tökezlediği zaman, tıkandığı zaman… İşte o kişinin, tarafsız, yaptığı icraatlar dolayısıyla halk tarafından, siyasi partiler tarafından kendisine müracaat edilen bir makam gibi görülen, tarafsız bir kişi olması lazım. Bu tarafsız kişi olması Anayasa’da öngörüldüğü için –ben, bu Anayasa’nın yapımcıları arasındayım- 367 tane oyun kullanılması lazım. Eğer Cumhurbaşkanı seçiminde 367 oy kullanılmamışsa, o zaman Meclis diyor ki: “Ben bu aday gösterilen kişiyi tasvip etmiyorum. Ey Meclis, sen bunu geri çek. Bunun yerine yeni bir Cumhurbaşkanı adayı bana getir.” Bunun hukuki… Yani, bunu anlayan adamlar bilir, bunu hukuktan anlayan, anayasa felsefesini, hukukunu bilen insanlar bilir. Ha, bilmeyen cahillere bir şey söyleyecek durumum yok. Şimdi, böyle olunca, evvela, Abdullah Gül bu usullere göre seçilmemiştir, AKP tarafından seçilmiş, tek taraflı işlem yapan, âdeta AKP’nin orada noterliğini yapan bir kişidir.
Ahmet Necdet Sezer ne yaptı?
Ve bakın, Anayasaya üye seçer, Danıştaya üye seçer. Tayyip Erdoğan’ın teyzesinin oğlu Yüksek İslam Enstitüsü mezunuyken getirmiş, Danıştaya üye seçmişler, Danıştayla ilgisi yok ve getirmişler, bir yerlere vermişler kendisini. Dolayısıyla, yaptığı hiçbir tasarrufta, yaptığı hiçbir uygulamada tarafsızlığı yoktur, Türkiye Cumhuriyeti devletinin kurumlarını sağlamakta hiç tarafsızlığı yoktur, laik Türkiye Cumhuriyeti devletine sahip çıkmamıştır. Bu kürsüde Türkiye Cumhuriyeti’ne hakaret ediliyor, devletin birlik ve bütünlüğüne hakaret ediliyor, bu cumhuriyetin coğrafyası bölünüyor, siz neredesiniz? Niye sahip çıkmıyorsunuz? Bir güne bir gün, bu devletin birlik ve bütünlüğüne, cumhuriyetine, burada coğrafyası parçalandığı zaman, içinizden biri çıkıp da “Ya, böyle bir coğrafya yok.” dediniz mi? Bu cumhuriyete bu kadar hakaret edildiği zaman karşı çıktınız mı? Çıkmadınız. Çünkü, sizin de kafanızın arkasında Türkiye Cumhuriyeti’ne saygı yok, laik Türkiye Cumhuriyeti devletine saygı yok, Türk milletine saygı yok, bu devletin kurucularına saygı yok.
Yalan söyleme, yalancı!
Dolayısıyla, kişiliğiniz bu. Onun için, şimdi, ben burada… Abdullah Gül çıkıyor, “Efendim, Yavuz Selim ismini vereceğim köprüye.” diyor. Kendisi orada çıktı, böyle gülerek söyledi. Alevi vatandaşlar bu defa “Ya olmaz” deyince, “Tamam, oraya Yavuz Sultan’ın ismini verelim de ama başka bir yere de Hacı Bektaş ismini verelim, Pir Sultan Abdal ismini verelim.” diyor. Değerli arkadaşlarım, Yavuz Sultan büyük bir Osmanlı kumandanı olabilir, saygı duyarım, ben bir şey demiyorum ama kendisi, bir sefer yaparken Kürt İdris-i Bitlisi’yle birleşerek Kızılbaşları kesmiş, büyük bir katliam yapılmış. Bu, tarihten gelen bir gerçektir. Şimdi, Alevi vatandaşlarımız “Arkadaş, bu, bizim inancımızdan gelen insanları kesmiştir, katletmiştir. Tamam, komutanlığına bir şeyimiz yok, saygı duyuyoruz yani Osmanlı Devleti’nin saygıdeğer bir komutanıdır ama bu şeyinden dolayı bu köprüye bu isim verilmesin. Dolayısıyla, bu bizi rencide ediyor.” diyorlar. Şimdi Abdullah Gül bunu açıkladı, Abdullah Gül de, “Efendim, bu köprüye Yavuz Sultan Selim ismini verelim ama başka bir yere de Hacı Bektaş’la Pir Sultan Abdal’ın ismini verelim.” diyor. Arkadaşlar, Pir Sultan Abdal’la Hacı Bektaş, insanlığa büyük hizmetler yapmış, insanlara sevgiyi, saygıyı, birliği, bütünlüğü, insan sevgisinin en güzelini aşılamış, hayatlarında en ufak bir kötülük kimseye yapmamış, çok insancıl, pir insanlar.
Sana hiç etkisi olmamış!
Şimdi, bu insanları Yavuz Sultan Selim’le mukayese edecek kişide bir ifade eksikliği var, bir anlayış eksikliği var. Yani “Bal kabağı” lafıyla demek istediğim de bu. Yani, arkadaş, tamam da şimdi, bu Pir Sultan Abdal çıkıp bir mezhepteki insanları kesseydi veyahut Hacı Bektaş da bir mezhepten olan insanları kesseydi, katletseydi; yahu, tamam da işte ona o ismi verdik, buna da bu ismi verelim deseydi, bir mantığı olurdu, bir aklı olurdu.
Konuşma! Sabiha Gökçen’i söyle!
Dolayısıyla, bunu söylemek kadar basit, içi boş bir laf olamaz, ben bunu söyledim. Yani, şimdi, Abdullah Gül sizin bir partili mensubunuz olabilir.
Sabiha Gökçen, Tunceli!
Yani, ben Abdullah Gül’e bir saygı duymuyorum çünkü burada çıkan her antidemokratik kanunu, en ufak ülke menfaatini, millet menfaatini düşünmeden hepsini onayladı, Anayasa Mahkemesine atadığı üyelerin kalitesi ortada, Danıştaya atadığı üyelerin kalitesi ortada. E, şimdi, arkadaşlar, Cumhurbaşkanlığı makamında oturan bir kişi, o Cumhurbaşkanlığı makamının gerektirdiği tarafsızlık, yansızlık, demokrat, hukuk ilkeleri çerçevesinde eğer hareket etmiyorsa biz ona saygı duyamayız çünkü o, o makamı temsil ederken saygı duyulması gereken ortamı kendisinin yapacağı işlemlerle sağlayacak.
Sabiha Gökçen’e niye saygı duyuyorsun? Celladına niye söylemiyorsun?
Ya, şimdi, Sabiha Gökçen… Sen ismini değiştir işte. Ya, şimdi, bakın yani o kadar ilkel düşünüyorsunuz ki! Ya, şimdi, siz bu cumhuriyeti kuranlara düşmansınız. Siz bu cumhuriyeti yok etmek için özel görevle gelmiş insanlarsınız.
Celladına âşık mısın?
Dolayısıyla, şimdi, bunları söylerken bakın, sizin Genel Başkanınız ağzına gelen her hakareti yapıyor. Bu hakaretleri yapan bir kişiye bir şey demiyorsunuz. Ben demişim ki: “Yani, bu kadar bal kabağı bir laf söylenmez.” Bunda hakaret yok arkadaşlar. Ha, hakaret kabul ederseniz edin. Siz zaten, sizin elinizde fırsat olsa var ya, beni diri diri yakarsınız, ben bunu biliyorum. (CHP sıralarından alkışlar, AK PARTİ sıralarından gürültüler) Çünkü niye? Ben sizin yaptığınız hırsızlıkları dile getiriyorum, yolsuzlukları dile getiriyorum. Bu memleketin bütün en mukaddes değerlerini yok ettiniz, bu memleketin birlik ve bütünlüğünü yok ettiniz. Şimdi, doğu, güneydoğuyu PKK’ya teslim ettiniz. Bugün, orada artık ordu karakola çekilmiş, Türkiye Cumhuriyeti devleti orada yok. Bunun sebebi sizsiniz, bunun sebebi Tayyip Erdoğan’dır, bunun sebebi Abdullah Gül’dür.
Yazıklar olsun sana!
Bunun bedelini çok ağır ödeyeceksiniz (CHP sıralarından alkışlar) Siz bakmayın şimdi… Yarın öbür gün, oralarda siz de çıkamazsınız dışarıya ama siz… Abdullah Gül diyor ki: “Efendim, Tayyip Erdoğan’ı on bir senedir iktidarda tutan benim” diyor. Doğru diyor ve 21 Martta Diyarbakır meydanında diyor ki:“Ey vatandaşlar…
Sen Diyarbakır’a gidebiliyor musun?
…bu ülkede artık yeni bir güneş doğacaktır. Bu güneş, yeni bir devlet doğacaktır. Artık, Türkiye Cumhuriyeti Bayrağı yok edilecektir ve şeriat bayrağı altında bir devlet kurulacaktır.”
Ne alakası var? Yalan söyleme be terbiyesiz!
Ve senin Abdullah Gül de diyor ki: “Biz bunu tasvip ediyoruz.” Tayyip Erdoğan diyor ki: “Biz bunu tasvip ediyoruz.”
Yazıklar olsun!
Diyarbakır’a gidecek yüreğin var mı?
Bunun anlamı şu yani diyorlar ki: “Biz Türkiye Cumhuriyeti devletini yok edeceğiz, bunun yerine bir şeriat devleti altında Türk Bayrağı’nı da kaldıracağız.” [[AK PARTİ sıralarından gürültüler]] Türk milletinin millî duygularının yok edilmesi için her türlü tertibin içindesiniz. Bunun başında Abdullah Gül var, Tayyip Erdoğan var. Cumhuriyet Bayramı kutlamalarını kaldırıyorsunuz, 30 Ağustos Zaferi’nin kutlamalarını kaldırıyorsunuz, 19 Mayıs kutlamalarını kaldırıyorsunuz, bu memleketin millî heyecanlarını yok ediyorsunuz. Siz kimin Hükûmetisiniz, hangi devletin Hükûmetisiniz? Kimin peşinde koşuyorsunuz?
Evet, Sayın Genç, teşekkür ediyorum.
Lütfen, savunma hakkımı kullanayım.
Vah zavallı!
Süre tamamlandı Sayın Genç.
Savunma hakkımı kullanayım, müsaade edin.
Lütfen Sayın Genç. Usul…
Savunma hakkı kısıtlanamaz.
Vermiyoruz efendim, bunu biliyorsunuz yani.
Ara verin, Meclis Başkanlık Divanında konuşun. Savunma hakkı kısıtlanamaz arkadaşlar.
Şimdiye kadar yapılan uygulamalar bu şekilde Sayın Genç.
Şimdi, dokunulmazlığı kaldırılan insanlar burada savunma yaptılar.
Teamül oluşmuş…
Savunma hakkı kısıtlanamaz ama siz savunmanın ne olduğunu bilmiyorsunuz.
Teşekkür ediyorum Sayın Genç.
Bu bakımdan yani burada, Abdullah Gül benim Cumhurbaşkanım değildir.
Evet, sayın milletvekilleri, Tunceli Milletvekili Sayın Kamer Genç’e İç Tüzük’ün 163’üncü maddesi uyarınca, Meclisten geçici olarak üç birleşim çıkarma cezası verilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Sayın Genç, lütfen Genel Kuruldan ayrılınız.
Ben çıkmıyorum. Birleşime ara ver, ondan sonra çıkacağım.
Sayın Genç, lütfen…
Çıkmayacağım.
Sayın Başkan…
Çık!
Sayın milletvekilleri, lütfen…
Sayın Başkan, kurallara saygılı bir kişi ve parti olarak, biraz önce… Önce şunu söyleyeyim: Sayın Genç’in Genel Kurulu terk etmesi için bence ara vermeniz gerekir, ondan sonra geldiğinizde Kamer Genç gereğini yapmış olur. Ancak, şimdi, madem Disiplin Yönetmeliği’ni bu kadar uyguluyorsunuz Sayın Başkan, 157’nci madde… Kamer Genç kürsüdeyken 18 defa -çetele tuttum- 9 ayrı milletvekili tarafından ihlal edildi. Şimdi, bence de Sayın Genç’in bugünkü konuşmasında söylediği “bal kabağı gibi bir laf…” Şayet, buradaki “bal kabağı”ndan kasıt Sayın Cumhurbaşkanıysa bu cezayı hak etmiştir ancak Sayın Genç’in cümlesindeki “bal kabağı gibi laf”tan kasıt, söylenen lafla ilgili bir sıfatsa böyle bir ceza dünya parlamentoları tarihine geçer.
Daha ne söylesin!
Bir cumhurbaşkanının söylediği bir söze…
Sayın milletvekilleri, lütfen…
Bir Grup Başkan Vekili olarak ben meramımı anlatamıyorsam nasıl çalışacağız?
Sayın Altay, sadece sizin için değil ki her konuşmacı için, her parti yapıyor bunu.
AKP’ye hizmet ediyorsun!
Sayın Başkan, bitiriyorum. Bitiriyorum Sayın Başkanım. Özetle Sayın Başkanım, bu ülkede, Çankaya Köşkü’yle ilgili geçmişte, siyasal yaşamımızda çok şey söylendi. Velev ki sataşma Parlamento geleneğinde vardır ama bu son günlerde, iktidar partisinde sataşmanın yerini taciz aldı, hem de koro hâlinde bir taciz aldı ve siz, bu konuda Başkan Vekili olarak, oturum yöneten Meclis Başkan Vekili olarak aciz içindesiniz. Biz, muhalefet olarak, azınlık olarak bu durumu artık kabul edilebilir noktaların üstünde görüyoruz. Verilen karar, bu akşam söylenen söz için değil. Ancak Sayın Genç’in müteaddit defalar Parlamentoda, Genel Kurulda şahsınıza yönelik -ben şahidim- 161’e uyan 10 tane eylemi vardı, vermediniz, önermediniz. Ama nedense, bu, 161’i gerektiren, Sayın Genç’in şahsınıza yönelik, size yönelik hakareti, vesaire eleştirileri için vermediğiniz cezayı, bu akşam, birikmiş, birikmiş, birikmiş, son damlayla bardaktan taşan bir su edasıyla, Sayın Cumhurbaşkanını da kullanarak verdiniz. Hiç sorun değil ancak Sayın Genç oturuma ara vermediğiniz sürece Genel Kurulu terk etmeyecek. Saygılar sunarım.
Sayın Altay, 162’nci maddenin (2)’nci fıkrasını okuyorum: “Bu ceza verilir verilmez derhâl yerine getirilir. Bu cezaya uğrayan milletvekili cezasının yerine getirilmesine karşı gelirse…”
Evet, geliyorum çünkü senin cezana saygı duymuyorum.
Sabredin biraz. “… başkan oturumu derhâl kapatarak o milletvekilinin salondan çıkarılmasını idari amirinden ister.”
Tamam, siz kapatın.
Ben, önce, Sayın Genç’e “Lütfen Genel Kurulu terk ediniz.” demek durumundayım.
Tamam, şimdi kapatın.
Ben de etmiyorum çünkü sana saygı duymuyorum, bu gruba da saygı duymuyorum.
Ama, Türkiye Büyük Millet Meclisinin kürsüsü Sayın Cumhurbaşkanına, Sayın Başbakanına ve sayın devlet görevlilerine hakaret kürsüsü değildir. Birleşime on dakika ara veriyorum.