La séance est ouverte. De vergadering is geopend.
Collega’s, op 4 september 2019 overleed in Roeselare Luk Vansteenkiste, erelid van de Kamer voor de Volksunie en erequaestor. Hij was 79 jaar. Luk Vansteenkiste werd geboren in 1940 in Lendelede. In 1968 verhuisde hij met zijn gezin naar Wevelgem. Hij was vader van vijf kinderen. Tijdens zijn geschiedenis- en rechtenstudies aan de KU Leuven was hij reeds politiek actief bij de Volksuniejongeren en in de Vlaamse Volksbeweging. Daarna ging Luk Vansteenkiste aan de slag als bibliothecaris aan de Kulak en als leraar aan het Sint-Aloysiuscollege in Menen. Tête de liste pour les élections législatives dans l’arrondissement de Courtrai en 1968, il est élu. Celui qui est alors le plus jeune député, est très actif au sein de la commission des Communications, des Postes, Télégraphes et Téléphones pendant dix ans, de 1968 à 1978. Il est également membre pendant cette même période de la commission du Commerce extérieur et de la Coopération au développement et, plus tard, de la commission des Affaires générales et de la Fonction publique. En 1979, Luk Vansteenkiste quitte la politique nationale pour marquer son désaccord avec le pacte d’Egmont. Il était connu à la Chambre pour ses interventions acerbes mais documentées. De 1970 à 1981, il est conseiller communal à Wevelgem. Voor de geëngageerde man die Luk Vansteenkiste was, betekende een gemeentelijk mandaat vooral aandacht schenken aan het sociaal leven. Tot 1992 was hij actief als gewestelijk directeur van het sociaal secretariaat van het Vlaams Economisch Verbond. Hij was iemand die heel gedreven was in zijn job, een man die invulling gaf aan het woord kameraadschap, een warme en directe politicus. Hij had een leven van inzet en dienstbaarheid. In naam van de Kamer heb ik zijn familie mijn oprechte deelneming betuigd.
Luc Vansteenkiste is op 4 september jongstleden op 79-jarige leeftijd overleden. Van 1957 tot 1965 studeerde hij rechten, geschiedenis, politieke en sociale wetenschappen aan de KUL. Nadat hij eerst gedurende een korte periode les had gegeven, werd hij bibliothecaris bij de universiteit van Leuven op de campus van Kortrijk. Engagé très tôt, il a été actif au sein de l'Association des étudiants catholiques, des jeunes de la Volksunie et du Mouvement populaire flamand. In 1968 verhuisde Luc Vansteenkiste naar Wevelgem, waar hij van 1971 tot 1981 gemeenteraadslid was. In dat jaar werd hij verkozen in de Kamer en hij bleef dat mandaat uitoefenen tot 1978. Van december 1971 tot december 1978 was hij eveneens lid van de Cultuurraad voor de Nederlandse cultuurgemeenschap. Na de verkiezingen van 1978 stapte hij uit de nationale politiek. In naam van de regering bied ik zijn familie mijn diepste medeleven aan.
Mag ik de Kamer uitnodigen om een aantal ogenblikken van ingetogenheid in acht te nemen?
Je vous propose d’inscrire à l’ordre du jour de la séance plénière de cet après-midi la proposition de résolution (MM. Michel De Maegd, David Clarinval et Mme Nawal Farih) relative au financement belge de la lutte contre le changement climatique, n° 572/1. Ik stel u voor op de agenda van de plenaire vergadering van deze namiddag het voorstel van resolutie (de heren Michel De Maegd, David Clarinval en mevrouw Nawal Farih), over de Belgische bijdrage aan de financiering van de strijd tegen de klimaatverandering, nr. 572/1, in te schrijven. Pas d'observation? [[Non]] Il en sera ainsi. Geen bezwaar? [[Nee]] Aldus wordt besloten. Mag ik iedereen uitnodigen om eens na te denken over de spreektijd. Het betreft een voorstel van resolutie en u kent de maximale spreektijd die ter zake kan gebruikt worden. Ik zou toch voorstellen om de namiddagvergadering op een ordentelijk uur te beëindigen. Ik stel u dus voor dat u de reglementaire spreektijd van 30 minuten niet helemaal opgebruikt maar dat elke fractie een spreektijd van een tiental minuten zou respecteren. Pas d'observation? [[Non]] Il en sera ainsi. Geen bezwaar? [[Nee]] Aldus wordt besloten.
Par lettre du 14 octobre 2019, le chef de cabinet du Roi m'a transmis les voeux de Sa Majesté le Roi pour le succès des travaux de notre Assemblée. Bij brief van 14 oktober 2019 heeft de kabinetschef van de Koning mij de wensen van Zijne Majesteit de Koning voor het welslagen van de werkzaamheden van onze Vergadering overgezonden.
Conformément à l’avis de la Conférence des présidents du 23 octobre 2019, je vous propose de procéder à la nomination des membres effectifs de la commission chargée du suivi du Comité permanent P et du Comité permanent R. Overeenkomstig het advies van de Conferentie van voorzitters van 23 oktober 2019 stel ik u voor over te gaan tot de benoeming van de vaste leden van de commissie belast met de begeleiding van het Vast Comité P en van het Vast Comité I. Pas d'observation? [[Non]] Il en sera ainsi. Geen bezwaar? (Nee) Aldus zal geschieden. Conformément à l'article 158 du Règlement, les nominations des membres des commissions se font à la représentation proportionnelle des groupes politiques. Overeenkomstig artikel 158 van het Reglement geschieden de benoemingen van de leden van de commissies op grond van de evenredige vertegenwoordiging van de politieke fracties. Les présidents de groupe m'ont fait parvenir les noms de leurs candidats. De fractievoorzitters hebben mij de namen van hun kandidaten medegedeeld. Étant donné que le nombre de candidatures recevables correspond au nombre de places à conférer, il n'y a pas lieu à scrutin conformément à l'article 157, n° 6, du Règlement. Daar het aantal ontvankelijke kandidaturen overeenstemt met het aantal te begeven plaatsen, moet, overeenkomstig artikel 157, nr. 6, van het Reglement, niet worden gestemd. En conséquence, je proclame élus les candidats présentés. La composition de la commission sera publiée dans l'annexe au Compte Rendu Intégral. Dienvolgens verklaar ik de voorgedragen kandidaten verkozen. De samenstelling van de commissie zal in de bijlage bij het Integraal Verslag worden bekendgemaakt. Je vous propose que la commission se réunisse en salle 1 après la séance plénière. Ik stel u voor dat de commissie samenkomt in zaal 1 na afloop van de plenaire vergadering. Pas d'observation? [[Non]] Il en sera ainsi. Geen bezwaar? (Nee) Aldus wordt besloten.
Aan de orde is de vraag van collega Loones over het politiegeweld in Catalonië.
Mijnheer de voorzitter, de vraag van collega Loones is gericht aan de eerste minister, maar wij hebben enkele minuten geleden vernomen dat hij niet aanwezig is. Wij hebben er alle begrip voor dat hij zich niet bij ons kan vervoegen, wanneer de omstandigheden daartoe nopen, zoals vorige week met de Europese Top. Dan is het logisch. Maar als ik mij niet vergis, is het de vierde week op rij dat hij ons in de steek laat. Iemand die in zijn opzegperiode is, moet nog een deel van zijn beroepsverplichtingen nakomen. Dat is in het arbeidsrecht een algemeen erkend principe. Het komt onze fractie voor dat zijn bezigheden in het Parlement als secundair worden beschouwd en ik wil daarbij mijn bedenkingen formuleren. Wij betreuren dat ten zeerste. Ik herhaal dat wij daarvoor de eerste drie weken alle begrip aan de dag hebben gelegd, maar het begint nu toch problematisch te worden, vooral omdat de afwezigheid bijzonder laattijdig werd aangekondigd. Ik weet niet in welke mate die afwezigheid ambtshalve verantwoord is, maar ik wil ons ongenoegen hierover toch formeel aan de Kamer meedelen.
Ik neem daar nota van. De eerste minister heeft mij gebeld en gezegd dat hij verhinderd was voor deze namiddag, maar hij heeft er de nadruk op gelegd dat hij gisterenochtend gedurende twee uur is ondervraagd in het adviescomité over de resultaten van de afgelopen top. De collega's van het adviescomité voor Europese Aangelegenheden kunnen dat getuigen. Onder meer de kwestie Catalonië is daar uitvoerig aan bod gekomen. Voor uw fractie zijn drie leden zowel in de vraagstelling als in de repliek aan bod gekomen. De eerste minister heeft daar meegedeeld dat de kwestie Catalonië als dusdanig niet het onderwerp van de agenda van de Europese Top uitmaakte en dat de vragen die nog zouden kunnen worden gesteld, bijvoorbeeld over het politiegeweld, de justitiële en politionele afhandeling ervan betreffen en de vice-eersteminister en minister van Justitie daarop een antwoord zou verstrekken. Ik maak mij niet tot zijn advocaat, mijnheer De Roover. Dat zou ik niet durven. Ik geef gewoon de uitleg die de premier mij gegeven heeft, door aan de Kamer.
Mijnheer de voorzitter, gisteren is er niet alleen in de vraagstelling maar ook in de repliek op teruggekomen, omdat er geen antwoord was gekomen. Men moest de repliek gebruiken om nog eens aan te dringen. Ik begrijp dat hij geen andere redenen dan politieke redenen heeft om afwezig te zijn. Hij wenst niet op de vragen te antwoorden. Ik dacht dat hij een excuus had, maar uit uw antwoord concludeer ik dat hij geen excuus heeft en dat hij hier ergens in de buurt rondloopt, maar dat hij weigert op de vraag te antwoorden. Dat maakt het nog erger dan wat ik dacht. Ik meende dat hij verhinderd was. U zegt dat hij niet wenst te antwoorden en dat hij de vraag gewoon doorgeschoven heeft.
Dat heb ik niet gezegd. Dat is uw vrije interpretatie. Ik heb gezegd dat de vragen in de commissie werden gesteld. Non bis in idem. Tenzij er nieuwe elementen zouden zijn, maakt de regering nog altijd zelf uit wie op de vragen antwoordt. De eerste minister heeft mij meegedeeld dat dat vice-eersteminister Geens zou zijn.
Mijnheer de voorzitter, ik ben het volledig eens met de heer De Roover. Normaal komt men in de Conferentie van voorzitters tot een politiek akkoord over welke ministers aanwezig zullen zijn. Vanochtend was het duidelijk dat de eerste minister aanwezig zou zijn. Ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat de minister hier niet is om politieke redenen, omdat hij niet wil antwoorden. De minister heeft gisteren in de commissie niet geantwoord. Men kan het eens zijn of niet met de onafhankelijkheidsstrijd in Catalonië, maar het gaat wel om repressie van een beweging in Europa. Het is logisch dat de eerste minister van een van de Europese landen in de plenaire vergadering geïnterpelleerd kan worden. Een uur voor de vergadering wordt hier blijkbaar besloten dat hij niet kan of wil antwoorden. Het is volgens mij de jongste vijf jaar nooit gebeurd dat een eerste minister gewoon zei dat hij geen antwoord wilde geven en bijgevolg niet komt. Mijnheer de voorzitter, het Parlement moet een signaal geven: als er vragen zijn voor de eerste minister over zo'n belangrijk punt, dan moet dat kunnen.
Dat is ongetwijfeld een belangrijk punt, maar nogmaals, ik neem de verdediging niet op. Ik kan alleen maar vaststellen dat de eerste minister gisteren gedurende twee uur in het adviescomité voor Europese Aangelegenheden op een zeer open manier op alle mogelijke vragen heeft geantwoord, of daarop een afdoend antwoord is gekomen of niet. Ik zal de bekommernis in elk geval aan de eerste minister meedelen, mijnheer De Roover. Dan stel ik voor dat de heer Loones zijn vraag stelt en minister Geens erop antwoordt.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer Michel, toekomstig voorzitter van de Europese Raad, ik ga ervan uit dat u wel ergens mee zult luisteren of mee zult kijken. Collega's, ik sta hier vandaag uitdrukkelijk niet als N-VA-Parlementslid. Ik sta hier wel als democraat, die consequent voor politieke dialoog en tegen geweld kiest. Wat de voorbije dagen in Catalonië gebeurt, gaat in tegen onze Europese waarden: brutaal politiegeweld, 592 gewonden, 18 personen in het ziekenhuis en 4 mensen die een oog hebben verloren, omdat zij met rubberkogels zijn beschoten. Wat in Catalonië gebeurt, overstijgt de partijpolitiek. Wat daar gebeurt, gaat in tegen de waarden die wij in de Europese Unie delen. In 2017 was er in Catalonië ook dergelijk zwaar geweld door de Spaanse politie. Toen hadden wij een eerste minister die dat geweld veroordeelde. Toen hadden wij een eerste minister die dat als eerste regeringsleider in Europa deed. Hij deed dat zelfs niet in zijn hoedanigheid van regeringsleider maar als democraat, omdat het gewoon netjes was een dergelijke veroordeling uit te spreken. Zijn tweet op dat moment luidde: "Violence can never be an answer. We condemn all forms of violence and we reaffirm our call for political dialogue." Dat was geen politieke stellingname, maar alleen het veroordelen van geweld en het oproepen tot politieke dialoog. Mijn vraag vandaag is eenvoudig. Het is geen partijpolitieke vraag. Mijnheer de eerste minister, collega's, laat ons alstublieft de partijpolitiek op dat punt achter ons laten. Laat ons samen dat geweld veroordelen. Laat ons kiezen voor de politieke dialoog. Dat kan heel eenvoudig. Wij kunnen een signaal sturen. Dat is heel gemakkelijk. Er is een bericht van onze eerste minister uit 2017. Ik nodig u allen en ook onze eerste minister uit zijn eigen bericht te retweeten en het signaal te geven dat zo'n geweld niet hoort in onze Europese Unie. We are against violence and for political dialogue.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer Loones, ik dank u voor uw vraag. Ik heb vorige week al de eer gehad om namens de regering op een vergelijkbare vraag van collega De Roover te antwoorden. Hij focuste zich vooral op de lengte van de straffen die werden uitgesproken. Bij die gelegenheid heb ik herinnerd aan de uitspraken van de Belgische regering, die in de zaak van Catalonië opriep tot dialoog en het tegemoetkomen aan vragen om dialoog. Ik kan u naar dit antwoord verwijzen, want u hebt dit vorige week ook gehoord. Ik kan dit antwoord ook volledig herhalen, want de regering is nog altijd diezelfde mening toegedaan. Bovendien weten wij – ik besprak het zonet nog met collega De Croo – dat ook het Vlaams Parlement ter zake een standpunt heeft ingenomen. Ik kan vandaag alleen ingaan op het justitiële luik van het politiegeweld. U weet dat er op 14 oktober 2019 een zware veroordeling is geweest door het Spaanse hooggerechtshof. Het gaat hier om een interne aangelegenheid die enkel Spanje betreft. Bovendien bestaat de mogelijkheid om hiertegen in beroep te gaan bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens indien men de mensenrechten geschonden acht. Vorige week verwees ik eveneens naar het aanhoudingsbevel dat werd uitgevaardigd door de Spaanse autoriteiten lastens de heer Puigdemont. Ik heb toen gezegd dat de Belgische Justitie, zoals steeds, onafhankelijk zal oordelen over dit Europees aanhoudingsbevel. Sinds de uitspraak van het hooggerechtshof vonden er in Catalonië zware betogingen plaats die hebben geleid tot politie-interventies. Andermaal, het is niet het gebruik dat lidstaten op dit stuk op elkaars interne politieverhoudingen ingaan, maar als er in verband met deze betogingen gerechtelijke procedures worden ingeleid, is dat een zaak van de Spaanse rechtbanken, die uiteindelijk Europees getoetst kan worden. Dat is duidelijk. Het is de overtuiging van de regering dat de Belgische regering zich niet kan uitspreken over een intern Spaans debat.
Mijnheer de minister, ik was tot voor kort Europees Parlementslid. Ik ben nog altijd een Europese Vlaming en ik maak mij echt zorgen over de Europese Unie. Wij horen al te vaak dat de Europese Unie meer is dan alleen maar economische samenwerking, dat de Europese Unie ook een unie is van waarden, een unie die ergens voor staat. In 2017 hadden wij ook een eerste minister die ergens voor stond en die dat ook luid, duidelijk en zichtbaar voor de hele wereld durfde te verklaren, als eerste regeringsleider van de Europese Unie. Nu hebben wij een toekomstig voorzitter van de Europese Raad en zien wij dat al dat lef en al die durf gewoon verdwenen zijn. Ik maak mij zorgen over de Europese Unie. Als wij niet over alle landen op dezelfde manier oordelen, dan komt het niet goed. Dit overstijgt alle politieke partijen, het is een issue dat alle democraten aangaat. Wat wij vandaag zien, is gewoon ronduit beschamend. Er zijn geen andere woorden voor: een eerste minister die gewoon niet durft te antwoorden, die niet durft op te komen in het Parlement voor vrede in een lidstaat van de Europese Unie.
Monsieur le président, monsieur le ministre des Finances, cela fait dix ans que le PTB tape du poing sur la table pour dire clairement qu'il est tout à fait injuste que des multinationales paient moins d'impôts que n'importe quelle PME ou n'importe quel travailleur dans ce pays. Wat is er gebeurd? Mijnheer de minister, een jaar geleden hebt u in dit halfrond gezegd dat dit gedaan zou zijn. In februari 2019 was uw antwoord dat er een minimumbelastingvoet voor de bedrijven zou komen. Mijnheer De Croo, u hebt op 11 oktober 2017 in de plenaire vergadering gezegd: "Nous allons mettre fin au nivellement par le bas en instaurant un impôt minimal de 7,5 % pour les grandes entreprises et multinationales." Dat was de belofte die de rechtse partijen hier aan het volk hebben gedaan. Het zou gedaan zijn met 0 % belasting, dat zou minimaal 7,5 % worden. Beste collega's, wij hebben het berekend. Wij hebben weer een top 50 opgesteld van de 50 grootste multinationals die de grootste kortingen gekregen hebben. Op 48 miljard euro winst hebben die 50 bedrijven 800 miljoen euro belastingen betaald, 1,7 % dus. On parle de 1,7 % d'impôts en moyenne pour ces cinquante grandes entreprises. Monsieur le ministre, vous avez menti. Vous avez menti parce qu'il n'y a pas d'impôt minimal de 7,5 %. C'est un manque à gagner de 13,4 milliards d'euros pour les finances publiques, alors que, je le rappelle, chers collègues, nous nous battons aujourd'hui pour la pension minimale à 1 500 euros net par mois. Cette pension minimale coûterait 2,8 milliards d'euros et vous faites un cadeau fiscal de plus de 13 milliards d'euros aux grandes entreprises! Arrêtez de dire qu'il n'y a pas d'argent pour les pensions des travailleurs! Vous ne voulez pas donner d'argent aux travailleurs parce que vous ne donnez du pognon qu'aux grandes entreprises!
Monsieur Hedebouw, permettez-moi quand même, quand vous citez des chiffres du service d'études du PTB, d'avoir des doutes. Au lieu d'utiliser des slogans, comme vous le faites, je vais démontrer que votre calcul est faux. Vous ne tenez pas compte de certains principes. Par exemple, dans la fiscalité, il y a le principe de non bis in idem. Cela signifie que des revenus qui sont déjà taxés quelque part ne peuvent être taxés une deuxième fois. Vous savez peut-être qu'en Belgique, beaucoup d'entreprises sont actives au niveau international. Nous sommes une petite économie ouverte. Nous gagnons beaucoup de notre prospérité dans d'autres pays. Vous ne tenez pas compte de cela parce que vous dites que ce qui a déjà été taxé à l'étranger doit être taxé une deuxième fois. Vous ne tenez pas compte du fait que nos entreprises investissent énormément dans l'innovation. C'est de cette manière-là qu'on gagne en compétitivité. C'est de cette manière-là qu'on crée des emplois. Je pensais que créer des emplois était une priorité pour vous. Oui, c'est vrai qu'une déduction fiscale existe quand on investit des bénéfices dans l'innovation. Et je pense que c'est une bonne chose que ces entreprises investissent dans l'innovation. Oui, c'est vrai, on a fait une réforme de l'impôt des sociétés. On a abaissé les taux nominaux et certainement pour les PME. D'ailleurs, l'administration estime que cette réforme était neutre d'un point de vue budgétaire. Pour cette année-ci, elle estime que le revenu total a augmenté de 6,4 % par rapport à l'année précédente. Vous dites qu'en Belgique, nous sommes un paradis fiscal. Vous savez très bien que c'est faux! Quand on regarde les vrais taux payés, en Europe, il n'y a que trois pays où l'on paie plus qu'en Belgique. Vous dites que nous sommes un paradis fiscal. Vous vous trompez et vous le savez très bien! Mijnheer Hedebouw, eigenlijk probeert u hier gewoon het spel te spelen dat u steeds weer speelt. U probeert een soort tweedracht te organiseren, een strijd van de kleine tegen de grote ondernemingen, een strijd van de werknemers tegen de ondernemers. Die tweedracht leidt nochtans slechts tot één zaak, namelijk dat iedereen verliest. Dat is waar u naartoe wil, dat iedereen verliest. Wij willen daarentegen dat iedereen vooruitgaat en wij geloven in een economie waarin men samenwerkt en samen resultaten haalt.
Collega's, u hebt het gehoord. Er kwam geen antwoord met betrekking tot die 7,5 %. Die 7,5 % was gelinkt aan een minimale aanslagvoet en iedereen zou dus minimaal 7,5 % moeten betalen, hoewel er veel niches waren. U hebt de niches weer opgesomd. De 50 grootste multinationals hebben echter 1,7 % betaald en geen 7,5 %. Dat is de eerste leugen. Ten tweede zijn er de kmo's. La réforme de l'ISOC a coûté 5 milliards d'euros. À votre avis, chers collègues, quel est le pourcentage de ce montant qui a profité aux PME? Je vais vous donner la réponse, monsieur le ministre. Seulement 2,5 % des cadeaux qui ont été faits ont bénéficié aux PME. En effet, l'immense majorité de ces cadeaux a été offerte aux grandes entreprises. U hebt het over tweedracht, maar wij vinden niets uit, mijnheer de minister. Het is de waarheid. Wij zien alle bedrijfsleiders van kmo's de volle pot betalen. Zij moeten elke keer 20 of 25 % betalen, terwijl de grote multinationals 1,7 % betalen. Dat is iets wat niet juist is, beste collega's. Dat is iets, mijnheer de minister, waartegen de PVDA verder strijd zal voeren, tot er verandering komt. Dat moet veranderen in België, collega's.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, er zijn 39 doden gevonden in een container die via Zeebrugge is gepasseerd. Dat is in de eerste plaats een menselijk drama. Wij willen u vragen om de strijd tegen de mensensmokkelaars op te voeren evenals de douanecontroles. Mensen nemen immers meer en meer risico. Wij willen u de suggestie doen om zeker de koelwagens en andere gevaarlijke transportmiddelen systematischer te controleren, om alzo mensenlevens te redden. Die mensen zijn duidelijk wanhopig. Er is echter een tweede punt. Dit illustreert het mislukte Europese migratiebeleid. Wij kunnen niet iedereen opvangen, collega's, maar er zijn mensen die naar Europa willen komen, die hun recht willen gebruiken om hier asiel aan te vragen, terwijl wij hen wegduwen. Wij willen die mensen het koste wat het kost buiten Europa houden. Er zijn amper veilige toegangswegen tot Europa. Mijnheer de minister, op die manier geraken wij er niet. Wij vragen u om na te denken over een fundamentele analyse van het Europese migratiebeleid. Wij vragen u om ter zake stappen te zetten op het Europese toneel. Dat is de fundamentele boodschap die wij u meegeven. Ik kijk uit naar uw antwoord.
Monsieur le président, monsieur le ministre de l'Intérieur, nous avons appris qu'un accord était survenu entre l'Union européenne et le gouvernement britannique à propos du Brexit. C'est un dénouement que nous attendions. Nous sommes conscients qu'il impliquera de nombreuses mesures, notamment en ce qui concerne la libre circulation des biens et des personnes. La réalité à laquelle nous sommes confrontés est douloureuse puisque nous avons appris qu'un camion immatriculé en Bulgarie, qui est passé par Zeebrugge pour parvenir dans le nord de Londres, contenait 39 cadavres. Quelles sont les informations exactes en votre possession à ce sujet, à ce stade de l'enquête? Combien de temps le conteneur est-il resté dans notre pays? Y a-t-il été contrôlé? D'une façon générale, les contrôles sont-ils renforcés sur les côtes de la Manche? L'Irlande peut être un pays de transit sur toutes les routes migratoires. Dans ce cadre, quelle est la coopération entre nos services et ceux du Royaume-Uni? Comment ces services s'adaptent-ils ou s'adapteront-ils à ces nouvelles réalités? Prend-on bien note de la réduction des voies légales de la politique migratoire britannique? Comment pourrons-nous, à partir de là, mieux lutter contre la migration illégale et les drames humains qu'elle provoque?
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, er vond een tragische gebeurtenis plaats: 39 lichamen werden aangetroffen in een oplegger van een vrachtwagen die op een industrieterrein in het Verenigd Koninkrijk stond. De 38 volwassenen en de tiener die zich in die oplegger bevonden, om op zoek te gaan naar een beter leven, stierven een vreselijke dood. Vandaag is er nog veel onduidelijkheid over de precieze omstandigheden. Vanwaar kwam de vrachtwagen? Welk traject heeft hij afgelegd? Wat is er wel of niet gebeurd in Zeebrugge? Er zijn dus veel vragen waarop voorlopig weinig antwoorden volgden. Hopelijk krijgen wij binnenkort meer duidelijkheid. Voor mij is het duidelijk dat alles in het werk moet worden gesteld om zulke tragedies te vermijden. Vorig jaar kondigde de regering bij monde van toenmalig minister Jambon en toenmalig staatssecretaris Francken een elfpuntenplan aan in de strijd tegen transmigratie. Er zou nauwer samengewerkt worden met het Verenigd Koninkrijk. De operationele steun door de politie zou versterkt worden. Daarnaast zou de haven van Zeebrugge ook beter beveiligd worden. Een jaar na dit plan dringt een evaluatie zich op. Waren de maatregelen wel voldoende? Moeten de controles niet worden opgevoerd nu de brexit voor de deur staat? De politie kondigde al extra controles aan, wat mij uiteraard cruciaal lijkt, zeker nu de nakende brexit voor een aanzuigeffect zorgt. Mensen willen nog snel de oversteek maken, want het zal nog moeilijker worden. Mijnheer de minister, ik kom tot mijn vragen. Hoe raakte de koelcontainer door de controle in Zeebrugge? Is Zeebrugge hier de zwakke schakel? Klopt het dat het onmogelijk is om een warmtescanner in te zetten voor koeltransporten omdat koelcontainers hermetisch zijn afgesloten? Zo ja, wat zijn de alternatieven? Waren de papieren en de verzegeling volledig in orde? Quid met de uitvoering van het elfpuntenplan? Zijn er extra maatregelen nodig?
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, wij vernamen en volgen allemaal het zeer trieste nieuws over de 39 levenloze lichamen. Mijnheer de minister, in alle openheid moet ik u niet verhelen dat ik gezocht heb om voor deze vraag de juiste toon te vinden. Ik hoed mij voor overtrokken uitspraken. Ik wil zeker niet dansen op een graf. Maar het minste wat wij kunnen en moeten zeggen, is dat de recente gebeurtenissen de problematiek van illegale transmigratie uitermate op scherp gesteld hebben. Mensensmokkelaars gaan niet alleen over lijken, zij maken lijken. Wij kunnen alleen maar hopen op een zeer strenge bestraffing. Maar, mijnheer de minister, er is meer. Het moet gezegd dat de overheid in het algemeen en de regering in lopende zaken in het bijzonder, eigenlijk gruwelijk tekortschieten in alle facetten van de transmigratieproblematiek. Wanneer wij luisteren naar de toespraken die zijn gerelateerd aan de brexit, dan mis ik daar als onderwerp de aanpak van de illegaliteit rond transmigratie met België als draaischijf. Er werd al op gealludeerd: collega's Jambon en Francken zijn naar het Verenigd Koninkrijk afgezakt, tot viermaal toe, om afspraken te maken met de Britten, om het Kanaal langs weerskanten intensief te beveiligen. Het is daar echter oorverdovend stil gebleven. Mijnheer de minister, het groot menselijk leed, de veiligheidsproblemen in de havens, maar niet enkel daar, ook op de parkings, de snelwegen en de bedrijventerreinen, nopen ons tot een kordate aanpak en vooral tot het uitwerken van een globaal plan. De N-VA heeft deze week een wetsvoorstel gelanceerd voor de strafbaarstelling van inklimming in vrachtwagens. Het is een kleine maatregel, maar hij kan een belangrijk onderdeel zijn van een meer globale aanpak. Mijnheer de minister, op dit ogenblik is de regeringsbalans uitgesproken negatief: verloren mensenlevens, onveilige situaties, politiemensen die mij zeggen dat het dweilen is met de kraan open. Er is van overheidswege geen opvolging voor deze problematiek. Vandaar mijn vragen. Welke concrete maatregelen ziet de regering in de steigers staan omtrent deze problematiek? Zal het afgesproken masterplan effectief worden geïmplementeerd? Hoe kunnen wij de veiligheid alstublieft verhogen? Ik denk en hoop dat de regering in lopende zaken eindelijk inziet dat passiviteit of 'omissiviteit' absoluut geen optie zijn. Het is de hoogste tijd om de zaak aan te pakken. Ik kijk uit naar uw antwoorden.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, collega's, gisteren zijn in Engeland 39 mensen verstikt of doodgevroren. Niemand kan het zeggen. Het was niet de eerste keer en het zal wellicht niet de laatste keer zijn, maar wij zijn er allemaal van overtuigd dat die waanzin moet stoppen. Voorlopig zijn de omstandigheden niet bekend, mijnheer de minister. Het is echter wel zeker dat de vrachtwagen ook Zeebrugge is gepasseerd. Dat die mensen in Zeebrugge ingeklommen zouden zijn, lijkt absoluut niet zeker. Integendeel, het zou bijna niet kunnen. Het is nu aan het federaal parket om zijn werk te doen. Het is niet de eerste keer dat ik hier sta, mijnheer D'Haese. Het is al vijf jaar aan één stuk dat ik ervoor pleit de strijd tegen de mensensmokkel hoog op de agenda te blijven plaatsen, want als er mensensmokkel is, is het gevolg meestal de dood. Daarom is het zo belangrijk om niet alleen voldoende middelen aan het gerecht te geven, maar ook de nodige middelen te geven aan de politie. Er moeten voldoende mensen aanwezig zijn. Zij moeten over goed materiaal kunnen beschikken. Wat de infrastructuur in onze haven betreft, pas sinds september — wij moeten hierover eerlijk zijn — werkt de scanner met warmtedetectie goed, maar dan komt men onmiddellijk met koelwagens, waarvoor dat systeem niet gebruikt kan worden. Er wordt ook al gespeculeerd dat er gesjoemeld zou zijn met de verzegeling. Wij moeten proberen een oplossing te vinden voor de mensensmokkelaars die ons voor zijn. Daarom heb ik voor u enkele concrete vragen. Kunt u ons de laatste stand van zaken geven? Wat wordt er vandaag gedaan tegen de mensensmokkel in Zeebrugge? Mijnheer de minister, kunt u bevestigen dat, zoals in de laatste vijf jaar, mensensmokkel absoluut een prioriteit is van u en van deze regering in lopende zaken? Zult u extra maatregelen nemen voor extra mankracht en de infrastructuur in onze haven? Er is een stijging van het aantal mensen dat inklimt in Zeebrugge. Heeft dit te maken met de nakende brexit? Moeten wij extra veiligheidsmaatregelen nemen naar aanleiding van de brexit?
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, collega's, dat 39 mensen het leven laten in een container op zoek naar een beter leven, is een verschrikkelijke tragedie. Het is helaas de zoveelste verschrikkelijke tragedie als gevolg van een falend Europees migratiebeleid. Dat is het eerste punt wat ik wilde duidelijk maken. Het is cruciaal dat wij bij zo'n tragedie eerst aandacht hebben voor de familie en nabestaanden van de slachtoffers. Het is totaal misplaatst om die slachtoffers met de vinger te wijzen en ze te criminaliseren. Wij kennen de omstandigheden niet, die hebben geleid tot die radeloze stap. Wij weten wel dat er criminele netwerken zijn, die de radeloosheid van mensen exploiteren. Daartegen kunnen wij niet hard genoeg optreden. Mijnheer de minister, de collega's hebben er ook reeds naar verwezen, er is wat onduidelijkheid over de omstandigheden. Hoe is dat kunnen gebeuren? De container is blijkbaar langs Zeebrugge gepasseerd. Hoe is de controle daar verlopen? Zijn er leemtes? Heeft men systeemfouten ontdekt? Is er een onderzoek gevraagd? Ik zou ook graag weten hoe u de strijd tegen de mensensmokkel evalueert. De voorbije jaren is mensensmokkel een alsmaar groter probleem geworden en is het aantal slachtoffers toegenomen. Tegelijk stellen wij vast dat het aantal erkende slachtoffers in ons land is gedaald. Hoe verklaart u dat?
Mijnheer de voorzitter, beste collega's, na het vernemen van het nieuws heb ik namens de regering en alle landgenoten mijn diep leedwezen betuigd aan de ambassadeur van het Verenigd Koninkrijk en aan de ambassadeur van de Volksrepubliek China, omdat de slachtoffers de Chinese nationaliteit hebben. De exacte omstandigheden waarin het drama zich heeft voltrokken, zijn ons nog onbekend. Die maken nu het onderwerp uit van een gerechtelijk onderzoek, niet alleen in België maar ook in het Verenigd Koninkrijk. Het federaal parket is, in samenspraak met het parket van Brugge, een onderzoek gestart en heeft een absoluut communicatieverbod afgekondigd omtrent gegevens die betrekking hebben op het drama. Daaraan moet ik mij ook houden. Ik laat opmerken dat hier zaken door elkaar worden gehaald. Ten eerste, blijkbaar heeft het drama niet zozeer te maken met een aangekondigde brexit. Die brexit zal later gebeuren dan wij hadden gedacht en het Verenigd Koninkrijk blijft tot het is uitgestapt, misschien begin volgend jaar, met alle rechten en plichten in de Europese Unie. Ten tweede, is het Verenigd Koninkrijk een aantrekkingspool voor mensen van buiten de Europese Unie? Dat is het zeker. Speelt het Verenigd Koninkrijk als aantrekkingspool een belangrijke rol in de transmigratie? Ongetwijfeld. Het probleem is bekend; het is niet nieuw. Het gaat om personen die willens en wetens geen asiel willen aanvragen en maar één bedoeling hebben, namelijk zo snel mogelijk in het Verenigd Koninkrijk geraken, en dus belanden zij in de klauwen van mensenhandelaars. We zien alweer absoluut een geval van ernstig misbruik en aantasting van de menselijke waardigheid door een internationaal netwerk van schabouwelijke mensenhandelaars, een fenomeen dat wij in België bestrijden. België is inderdaad een transitland. Dat is het altijd geweest en dat zal het altijd blijven. Aan degenen die gedurende vier van de vijf jaar de verantwoordelijkheid hebben genomen, wil ik eens te meer vragen waar zij waren. Wat heb ik moeten doen, toen ik begin december het departement aantrof? Ik heb personeel van andere diensten naar de provincie West-Vlaanderen moeten overplaatsen, collega D'Haese, mensen die beloofd waren en die er nog niet waren. Ik heb verbindingsofficieren naar het Verenigd Koninkrijk moeten sturen. De toegezegde capaciteit was niet gerealiseerd. Ik heb in de korte periode dat ik er was, Jabbeke en Mannekensvere, op het grondgebied van Middelkerke, bezocht. Ik heb persoonlijk de controles helpen uitvoeren in Adinkerke en De Panne met Frankrijk. Daarover gaat het, mijnheer Francken. Ik heb in Zeebrugge de middelen vrijgemaakt voor de scanners en voor de persoonlijke controles. U hebt dat niet gedaan. De N-VA heeft dat niet gedaan. Waar was u? U was er niet op het moment dat u het kon doen, en dat weet iedereen. Dat heeft niets met politieke spelletjes te maken, het is de politieke realiteit. Men moet op het terrein aanwezig zijn en doen wat er gedaan moet worden. Dat is wat wij gedaan hebben. Geen aankondigingspolitiek! Mijnheer D'Haese, dat is, trouwens op uw verzoek, ook in Wetteren gebeurd. Daar hebben we voor de eerste keer controles uitgevoerd. Ten tweede, de aanpak zal Europees zijn of hij zal niet zijn. In een informeel onderhoud met mevrouw von der Leyen heb ik haar onmiddellijk met de neus op de feiten gedrukt. België is een transitland, dat te maken heeft met transmigratie en grenscontroles. Ik wil ook de heer De Vriendt bij mijn antwoord betrekken. Er is een organisatie die zich hiermee bezighoudt, met name Frontex. Frontex is echter in het oosten van Europa actief en doet onvoldoende zijn werk. Ik heb mij ertoe geëngageerd om namens de Belgische regering meer mensen en middelen te organiseren voor Frontex aan de buitengrenzen van Europa. Dat is een antwoord op de vraag. Daarnaast komen er heel veel mensen op het grondgebied aan die niet in aanmerking komen voor politiek asiel. Voor hen blijft het Verenigd Koninkrijk een aantrekkingspool. Er zijn dus mensen, mankracht en middelen aangewend, veel meer dan vroeger, om het probleem in moeilijke omstandigheden te beheersen. Zijn incidenten uitgesloten? Neen. Wachten we het onderzoek af? Ja. Ben ik bereid om naar de commissie te komen, uitleg te geven bij de afwikkeling van de zaak en te tonen welke inspanningen wij hebben geleverd? Zeer zeker. Dat bied ik het Parlement aan.
Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoorden. U mag echter niet blind zijn voor de pijnpunten in het Europese migratiebeleid, die net tot dat soort catastrofes kunnen leiden. Binnen Europa doen wij er tegenwoordig zelfs alles aan om ook echte oorlogsvluchtelingen buiten Europa te houden. Wij werken liever samen met president Erdogan in Turkije en met Libische milities, die migranten opsluiten in gevangeniskampen. Mensen moeten dus enorme risico's nemen om in Europa te geraken, bijvoorbeeld om hun recht op het aanvragen van asiel ook maar te testen of te gebruiken. Ook dat heeft bijgedragen tot het drama, waarmee we vandaag worden geconfronteerd. Ik wil ook oproepen tot een zekere sereniteit in het debat. Ik hoorde immers zonet een bepaalde partij voorstellen doen om het strafbaar te maken als migranten in een vrachtwagen willen klimmen. Denkt er nu één persoon in de zaal dat een migrant daardoor niet meer zal proberen om in een vrachtwagen te klimmen? De echte gangsters zijn niet de migranten, de echte gangsters zijn de mensensmokkelaars. Daarop moet onze aanpak zich richten.
Monsieur le ministre, je vous remercie vivement pour ces informations. Permettez-moi de constater et de regretter l'échec des politiques européennes en matière migratoire, ceci par manque de concertation et d'action commune. Si, en Belgique, nous respectons tous les critères en matière d'asile et de migration, nous ne parvenons pas à enrayer le trafic illégal d'êtres humains ni même à garantir fermement le respect qui leur est dû. Il est évident que nous devons continuer de toutes nos forces à combattre toute forme de trafic illégal d'êtres humains. Nous devons tout mettre en œuvre au niveau européen pour enrayer ce phénomène, tout en assumant les responsabilités qui incombent à l'État belge.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord. Het betreft hier een gedeelde verantwoordelijkheid. Wij moeten samen de strijd aangaan. Wij moeten samen een sterke strijd tegen de mensensmokkelaars voeren. Het klimmen in vrachtwagens strafbaar maken, is misschien een eerste stap en kan voor een ontradend effect zorgen. Het is echter zeker niet de oplossing om de problematiek aan te pakken. Er is daarvoor een totaalaanpak nodig, zodat wij zulke verschrikkelijke tragedies kunnen voorkomen.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, ik heb heel aandachtig naar uw argumentatie geluisterd. De toon of de aard waarop wij de problemen benoemen, verschilt enigszins. C'est le ton qui fait la chanson [[.]] In uw verhaal zaten echter behoorlijk veel dissonanties. Ik hou er niet van dat u probeert de oorzaken van de problemen af te schuiven naar de collega's in het verleden. Als er mensen zijn die eraan gewerkt hebben om een deal met Groot-Brittannië te verkrijgen inzake veiligheid aan beide kanten van het Kanaal, dan zijn dat wel Theo Francken en Jan Jambon geweest. De deal is niet kunnen gefinaliseerd worden. Zij zijn echter vier keer naar Groot-Brittannië gereisd. Wij vragen u het probleem op Europees niveau aan te pakken. Close the deal . Maak afspraken over de veiligheid in de havens. Zodoende zullen wij in het huidige schrijnende veiligheidsvraagstuk niemand onnodig moeten stigmatiseren.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, wij zijn een transitland. Wij hebben een Europese aanpak nodig. Wij moeten echter ook leren te proberen de mensensmokkelaars voor te zijn. Wij moeten ook investeren in onze mensen en in onze apparatuur. Over die scanner hebt u gelijk. U hebt hem in september 2019 laten werken. Dit maatregel blijkt evenwel onvoldoende te zijn. Wij moeten oplossingen zoeken voor de verzegeling, waarmee de smokkelaars proberen te sjoemelen. Wij moeten dat samen doen, zodat de waanzin stopt.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord, waarin u hebt aangegeven dat u de nodige mensen en middelen zal inzetten om dergelijke tragedies ook hier in ons land te vermijden. U wijst naar het Europese niveau. De oplossing ligt echter niet alleen in een betere controle van onze grenzen, hoewel ze essentieel is. Er zal meer moeten gebeuren. Migratie mag immers niet tot een veiligheidskwestie worden herleid. Ze is ook een humanitaire kwestie. U hebt geen antwoord gegeven op mijn vraag over de slachtoffers van mensensmokkel. Ik zal mijn vraag dus meenemen naar de commissie. Ik zou de leden nog een algemene boodschap willen meegeven. Het valt op dat het debat over migratie tot veel emotie leidt, ook in de samenleving. Er is natuurlijk radeloosheid bij de migranten, maar er is ook angst bij zij die schrik hebben van de gevolgen van migratie. Zoals wij daarnet aangaven, exploiteren de smokkelaars die radeloosheid. Wij moeten hen hard aanpakken. Ik zou echter willen vragen de angst niet te exploiteren. Aan u, politici, zou ik willen vragen geen makelaars in angst te zijn maar in oplossingen.
Mijnheer de minister, er zijn te weinig politiemensen. De uitstroom is groter dan de instroom van nieuwe mensen. Dat probleem werd hier reeds meermaals besproken. Ik wil dat aantonen aan de hand van een voorbeeld. Wij weten allemaal dat een aantal jobs in de zones bij de federale politie niet kunnen worden ingevuld omdat het rekruteringsapparaat, de schakel tussen de mensen die willen komen werken bij de politie en de beschikbare jobs, niet werkt. In Vlaams-Brabant is de fasttrack opgestart. Er konden 120 mensen beginnen. Een veelvoud aan kandidaten werd geweigerd. Vorige week werd vastgesteld dat slechts tien tot twaalf mensen geslaagd zijn. Nu kunnen al die mensen die eerst geweigerd werden, opnieuw starten. Welk signaal geeft men hiermee? Er werd een studie door KPMG uitgevoerd. Een van de conclusies uit die studie was dat aan de rekrutering moest worden gewerkt. U hebt in de commissie op een vraag geantwoord dat de rekrutering moet worden versterkt en dat er meer efficiëntie moet zijn. Ondertussen konden wij vanmorgen in de krant lezen dat de rekruteringsdienst platligt omdat nieuwe procedures worden ingevoerd. Het diensthoofd heeft ontslag genomen en 25 mensen zullen zich ziek melden, met andere woorden zij zullen staken. Mijnheer de minister, hoe zal de rekrutering de volgende dagen en weken toch verder kunnen gaan? Mensen hebben afspraken. Mensen worden verwacht bij de politieschool. Hoe zal dat gegarandeerd blijven? Welke zaken van de KPMG-studie zijn in de procedures geïmplementeerd? Heeft het syndicaal overleg hierover plaatsgevonden? Is het correct dat het ACV dwars is gaan liggen?
Mijnheer de voorzitter, sinds december 2018 is een hervorming van de rekrutering een prioriteit geweest. Het rekruteringsconcept moest worden hervormd. Dat is al eind 2017 gebeurd onder het beleid van mijn voorganger. Wat willen wij doen? We willen tegemoetkomen aan de echte behoeften: sneller rekruteren, mensen vlugger op de plaats brengen waar ze willen werken, maar ook doeltreffend rekruteren voor de geïntegreerde politie, niet alleen voor de federale politie maar ook voor de lokale politie. Dat is min of meer gelukt omdat we het aantal aanwervingen de hoogte hebben ingedreven, van 1.200 naar 1.600. Dit wil eigenlijk zeggen dat er over een periode van ongeveer 5 jaar 2.000 extra mensen zullen worden gerekruteerd. Wat natuurlijk niet kan, en dit is ook gebleken uit die KPMG-studie, is dat mensen per brief moeten solliciteren voor een job waarbij men dicht bij de mensen moet kunnen staan. In de toekomstige sollicitaties zal dit in elk geval niet meer kunnen. Het 'vlugge spoor' – fasttrack – moet een rekrutering mogelijk maken in een periode van één jaar. Langer kan voor mij echt niet meer. Dit is ook het consigne dat is gegeven. Ik ga niet al te veel zeggen over de economische conjunctuur. Wij leven in een hypercompetitieve omgeving waarin rekrutering en krapte op de arbeidsmarkt de interesse voor de job heeft doen dalen. Wij moeten de job dan ook aantrekkelijker maken. Belangrijk is ook de rol die de psychologen spelen. Ik vind niet dat er per aanwerving een verslag moet worden gemaakt van 80 bladzijden om te weten of iemand al dan niet geschikt is. Ik meen dat men een andere vorm van verslaggeving moet hanteren en ik ben ervan overtuigd dat de meeste kandidaten die zich aanmelden ook geschikt zijn voor de job. Zijn de psychologen van geen tel meer? Zeker niet! Moet het toepassingsveld worden veranderd? Zeker wel! Op dat vlak is het volgens mij verkeerd gelopen. In de onderhandelingen die ik heb opgestart en gedurende een jaar intensief heb gevolgd, is mij duidelijk geworden dat het hier ging over een stuk verleggen van invloed en macht. Volgens mij heeft het probleem hier ongetwijfeld mee te maken. Drie van de vier syndicale organisaties gaan akkoord met de voorstellen. Ik zal zelf een nieuwe en meteen ook laatste onderhandelingsronde voorstellen. Vervolgens hoop ik met het dossier naar het kernkabinet te kunnen om de rekrutering op een moderne en meer menselijke maat te schoeien.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, er is onder uw bewind en dat van uw voorganger inderdaad vooruitgang geboekt. U weet dat de lokale zones vragende partij zijn om ook lokaal te rekruteren. Aanwervingen in een tijdspanne van twee à drie maanden moeten kunnen. Ik hoor dit ook in uw antwoord. Het wordt tijd om op korte termijn in die rekruteringsdienst af te stappen van een minimumdienstverlening en te evolueren naar een maximumdienstverlening, zodat ook maximaal kan worden aangeworven en nieuwe politiemensen eindelijk aan de slag kunnen.
Monsieur le président, madame la ministre, chers collègues, le couperet est tombé ce lundi: le budget des soins de santé 2020 a été rejeté par le Conseil général de l'INAMI. Pourtant, les mutualités, les prestataires de soins et les représentants des établissements de santé s'étaient accordés sur ce budget, certes de manière pas tellement évidente. Des dizaines de réunions ont été nécessaires pour y parvenir en raison du carcan budgétaire. L'exercice était donc compliqué. Mais ils étaient parvenus à obtenir une proposition concertée – ce mot est important – et surtout équilibrée. Néanmoins, ce budget n'a pas passé la barre. Pourquoi? Qui ne l'a pas soutenu? Vous, madame la ministre, vous, membres du gouvernement, sous prétexte qu'il n'y a pas suffisamment de mesures au bénéfice des patients. Madame la ministre, permettez-moi de vous dire que c'est vraiment l'hôpital qui se fout de la charité! Vous ne duperez personne. Le budget proposé prévoyait bel et bien des mesures en faveur des patients, que ce soit en matière de soins dentaires, de prothèses auditives ou de gardes médicales. Pour ce qui vous concerne, à quel moment vous êtes-vous préoccupée des patients? Il y a eu l'augmentation du coût de la visite chez le spécialiste. Pour les patients chroniques et ceux qui ont de faibles revenus, vous n'avez pas accepté le report du paiement des consultations ou l'avance du montant du prix de ces dernières. Vu les circonstances, excusez-moi de devoir vous dire que votre argument, c'est de la foutaise! En rejetant le budget, vous n'avez pas tenu compte du fait qu'on avait tenté d'éviter de nouvelles économies dans le secteur. Il est vrai qu'on a voulu faire payer plus le secteur de l'industrie pharmaceutique, façon de faire qui ne vous plaisait pas. En effet, vous préférez faire des cadeaux audit secteur! Aujourd'hui, madame la ministre, c'est le gouvernement qui a la main. Mais croyez-vous que le gouvernement en affaires courantes, le gouvernement minoritaire, a réellement la légitimité pour imposer un budget? Je pense que non. J'en arrive ainsi à ma question. Madame la ministre, allez-vous associer étroitement le Parlement composé de membres démocratiquement élus à l'élaboration d'un budget au bénéfice des patients, des prestataires de soins et de tout le secteur qui a beaucoup travaillé?
Monsieur le président, madame la ministre, votre vote d'hier au Conseil général de l'INAMI a torpillé le budget des soins de santé pour 2020. À quoi jouez-vous? En effet, votre veto met à mal la concertation. Pourtant, celle-ci est exemplaire en ce domaine. Votre responsabilité est donc très lourde. Vous justifiez votre vote en arguant que la proposition de budget soumise par les acteurs de la santé serait censément destinée aux structures, et non aux patients. Madame la ministre, comment osez-vous? Comment pouvez-vous prétendre que vous défendez les patients, alors même que, pendant toutes ces années, vous n'avez eu de cesse d'opérer des coupes claires dans le budget des soins de santé? Comment osez-vous affirmer que les moyens dévolus aux structures de soins et aux soignants – travaillant au domicile du patient, à l'hôpital ou dans les maisons de repos – n'apporteraient rien aux patients? Permettez-moi de vous dire ici, en leur nom à tous, que ces professionnels s'investissent quotidiennement pour prodiguer des soins de très grande qualité et qu'ils se trouvent sous pression. Chaque mardi, les blouses blanches se mobilisent, sans être entendues. Madame la ministre, je n'ai cessé de vous le répéter ces dernières années: quand on place le patient au centre des préoccupations, des soins de qualité sont indispensables, les conditions de travail du personnel soignant doivent être acceptables et, enfin, un financement suffisant est requis. Vous avez décidé de reprendre la main. Allez-vous, oui ou non, valider la décision du Conseil général de l'INAMI? Je vous le dis, madame la ministre: il n'est pas trop tard. Dans le cas contraire, quelle proposition allez-vous leur soumettre? Du reste, êtes-vous en mesure de prendre des décisions, alors même que le gouvernement se trouve en affaires courantes et que Mme Wilmès, ministre du Budget, ne cesse de répéter que, pour cette raison, le gouvernement ne peut pas statuer sur le budget? Quelle décision allez-vous prendre? J'ose espérer que vous n'allez pas opter pour le pire: à savoir, tout geler et ne rien décider.
Mevrouw de minister, we konden in de kranten lezen dat de Algemene Raad van het RIZIV op maandagochtend geen budget voor de ziekteverzekering kon goedkeuren. Het Verzekeringscomité had nochtans op 7 oktober zo goed als unaniem het budget goedgekeurd. Toch veegde u in de Algemene Raad dat gedragen voorstel van tafel, zonder alternatief en zonder compromis. U hebt dus in één beweging het werk van ruim drie maanden keihard onderhandelen in de papiermand gegooid. Heel wat informeel overleg en 23 vergaderingen leidden uiteindelijk tot een overeenkomst die gedragen wordt door de ziekenfondsen, de zorgverstrekkers en de zorginstellingen. Op een moment dat er sprake was van een begrotingstekort hebben die mensen geprobeerd om samen een budget in evenwicht te vinden. Mevrouw de minister, u zou zo'n gemotiveerde ploeg ervaringsdeskundigen op handen moeten dragen, maar dat doet u duidelijk niet. U geeft in de pers te kennen dat het budget met haken en ogen aan elkaar hangt en dat er niet genoeg of geen aandacht naar de patiënt gaat. Welnu, ik heb het voorstel ingekeken. Volgens mijn bescheiden mening is het wel degelijk een redelijk voorstel, met aandacht voor de patiënt. Door onder andere een terechte inspanning van de farmaceutische industrie te vragen, heeft het Verzekeringscomité een evenwichtige begroting voorgesteld, die geen nieuwe besparingen aan de andere sectoren van de ziekteverzekering oplegde. Dankzij dat voorstel kon er zelfs een kleine marge van 101 miljoen euro worden vrijgemaakt voor nieuwe, dringende initiatieven ten behoeve van de patiënten. Mevrouw de minister, wat is uw echte reden om het voorstel niet goed te keuren? Waarom hebt u een door de sector gedragen voorstel niet goedgekeurd? Wat is uw alternatief? Wanneer zult u met dat initiatief naar deze plenaire vergadering komen?
Monsieur le président, madame la ministre, cela ne vous a pas échappé, les blouses blanches ont repris le mouvement ce matin. On les comprend, parce que cela fait deux ans qu'elles attendent une reconnaissance de leur métier et de meilleures conditions de travail. [[(…): (…)]]
Ne vous inquiétez pas, j'en viendrai à la question du budget par la suite. J'ai couplé les deux questions. C'était une mise en contexte, mais qui a son importance. Pour le moment, les infirmières couvrent onze lits alors que les normes internationales recommandent une infirmière pour huit patients. C'est une question de bien-être au travail et de santé publique à la fois. Vous avez alloué en 2017 une enveloppe budgétaire de 100 millions pour revaloriser les salaires. Dans les faits, cela ne couvre qu'un cinquième des besoins. Il est important de combler le gouffre entre les attentes légitimes du secteur et les moyens alloués. Vous avez déclaré dans Le Soir que "le personnel soignant doit recevoir la reconnaissance qu'il mérite" et que, si le conflit persiste, vous examinerez vous-même les mesures à prendre. La première que vous avez prise, c'est de bloquer le budget des soins de santé ce lundi. Il est incompréhensible qu'un gouvernement en affaires courantes et minoritaire empêche l'adoption d'un budget alors que pour la première fois, à l'unanimité, un accord avait été trouvé entre les mutualités, les syndicats et les prestataires de soins pour proposer un budget avec une vraie vision à long terme et qui était équilibré. Madame la ministre, pourquoi le gouvernement a-t-il refusé ce budget? Quelle est la prochaine étape pour que le secteur sache de quels moyens il disposera l'année prochaine? Qu'allez-vous mettre en œuvre budgétairement pour répondre aux questionnements du secteur qui est dans la rue actuellement?
Mevrouw de minister, hier staan wij dan. Maandag hebt u op de Algemene Raad van het Rijksinstituut voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering de sector van de ziekteverzekering in chaos gestort. Er is onzekerheid op alle fronten. Er is onzekerheid bij de patiënten, want die weten niet meer wat zij zullen moeten betalen bij de dokter, bij de tandarts, bij de kinesist, in het ziekenhuis. Er is onzekerheid ook bij de dokter, de tandarts, de kinesist, het ziekenhuis, de logopedist, noem alle zorgverstrekkers maar op, want zij weten niet meer wat zij mogen en kunnen aanrekenen. Onzekerheid troef is iets wat wij kunnen missen als kiespijn in de gezondheidszorgverzekering. Er is chaos en onzekerheid, mevrouw de minister, omdat u op een blauwe maandag in de Algemene Raad een beetje als keizer Nero uw duim omhoog of omlaag moest steken. U hebt hem spijtig genoeg omlaag gestoken. Onverantwoord, mevrouw de minister! Al uw partners in de ziekteverzekering – patiëntenverenigingen, doktersverenigingen, ziekenhuisverenigingen, kinesistenverenigingen, logopedistenverenigingen, alsook de mutualiteiten – hadden na een moeizaam, maandenlang overleg een evenwichtig voorstel uitgewerkt, binnen de begrotingsnormen, en met goede zaken voor de patiënten. Er was zelfs geen enkele tegenstem in het Verzekeringscomité. Het voorstel is quasi unaniem goedgekeurd. En toch, out of the blue, stak u op de Algemene Raad maandag de duim omlaag. Dat is erg, zeer erg, voor de patiënten en voor de zorgverstrekkers, voor het bestuur van de ziekteverzekering. Even erg, mevrouw de minister, is dat u neen zei tegen het voorstel van uw partners, maar daarop volgde de grote leegte. U zei neen, niets anders. Misschien hebt u een beetje te veel naar het Lagerhuis van het Verenigd Koninkrijk gekeken. Dat zei in de brexitsaga ook neen, en daarna was er ook de grote leegte en de grote onzekerheid. Ik kom tot mijn vragen. Mevrouw de minister, er was een zeer ruim draagvlak binnen de sector. Enkel één partij, die u blijkbaar heel na aan het hart ligt, de commerciële farmaceutische sector, was tegen. Voor de rest was iedereen het eens met het voorstel. Welnu, mevrouw de minister, u bent een minister in lopende zaken. De regering die u vertegenwoordigt, wordt hier nog door maximaal één vierde van de Parlementsleden gesteund. Dat u vanuit uw ivoren toren een dictaat oplegt aan het RIZIV, aan de ziekteverzekering, kan niet. Het gaat om 27,6 miljard euro aan middelen voor patiënten, voor onze burgers. Mevrouw de minister, vandaar mijn indringende vraag of u naar het Parlement komt om die discussie op te lossen.
Monsieur le président, madame la ministre, il y a peu, le Comité de l'assurance de l'INAMI, composé des mutuelles et des prestataires de soins, s'était mis d'accord sur un montant de 27,6 milliards d'euros pour le budget des soins de santé. Encore fallait-il que cet objectif budgétaire soit adopté par les syndicats, les employeurs et le gouvernement. Conformément à la procédure en vigueur, la proposition de budget a donc été soumise au vote du Conseil général de l'INAMI lundi dernier. La presse a largement fait écho du résultat de ce vote. Le gouvernement s'est abstenu et le budget des soins de santé 2020 n'a pas été approuvé. Vous avez déjà expliqué globalement les raisons de ce choix, et la position du gouvernement. En premier lieu, on trouve le patient, bien évidemment, car celui-ci doit être au cœur de nos soins de santé. Selon vos constats, ce n'était pas suffisamment le cas ici. Ensuite, les incertitudes financières. En effet, l'avis budgétaire du Comité de l'assurance comporte de nombreuses incertitudes. Enfin, il apparaît qu'un certain nombre de dispositions légales auraient été ignorées. Le Comité de l'assurance a en effet relevé l'objectif budgétaire et levé le blocage structurel alors qu'il n'en a pas le pouvoir. Madame la ministre, voici donc mes questions. Il apparaît que la proposition de budget prévoyait que presque tous les nouveaux investissements iraient aux structures et aux établissements de soins, mais presque aucun aux patients eux-mêmes. Pouvez-vous nous en dire plus? Quelles sont précisément les incertitudes relevées par le gouvernement dans l'avis budgétaire du Comité de l'assurance? Quelles sont les dispositions légales qui ont été ignorées, et pour quelles raisons, selon vous? Quelles sont précisément les conséquences de ce vote de lundi pour les patients, pour le personnel soignant ainsi que pour les hôpitaux? Pouvez-vous les rassurer? Pouvez-vous nous indiquer quelles sont les prochaines étapes, et dans quel délai vous pensez pouvoir élaborer une proposition?
Mijnheer de voorzitter, mevrouw de minister, waaraan geven we geld uit in de gezondheidszorg? Waarop besparen we? Dat zijn geen eenvoudige vragen en geen eenvoudige antwoorden. Blijkbaar hebt u toch niet de moed gehad om de juiste keuzes te maken. Het is duidelijk dat er een gedragen voorstel was, u hebt dat ook van de collega's gehoord. Het is verontrustend dat het enige voorstel dat voorlag, niet werd goedgekeurd. Dat is gebeurd tot consternatie van de hele gezondheidssector en de sociale partners, die toch verwachtten dat u een alternatief voorstel klaar had. U hebt aan de media gezegd dat de zorginstellingen en de patiënten op beide oren kunnen slapen. Vandaag durf ik dat te betwijfelen. Stilstand is achteruitgang in de gezondheidssector en dat voor rekening van de patiënt. Zowel in de media als in het akkoord zelf kon ik lezen dat er nochtans een aantal positieve keuzes in het akkoord stonden. Er was blijkbaar toch een voorstel voor terugbetaling van de psycholoog, terugbetaling van de kinesist, terugbetaling van de tandarts. Ook was bepaald dat de stijgende uitgaven voor medicijnen voor een deeltje door de farmasector zelf worden gedragen. In de huidige context was het niet meer dan normaal om ook die een deeltje van de stijgende kosten te laten dragen. Als u die initiatieven niet goed of niet in het belang van de patiënt vond, waarom bent u dan niet met een alternatief voorstel gekomen? Als u vond dat dit niet binnen een budgettair en wettelijk kader kon plaatsvinden, waarom hebt u dan zelf uw huiswerk niet gemaakt? De cijfers waren bekend in juni, u had een alternatief voorstel kunnen uitwerken. Nu hebt u de mensen gebuisd in eerste zit. Hopelijk krijgen we nog een slaagkans in tweede zit. Iedereen blijkt nu in onzekerheid te verkeren: de gezondheidssector en de patiënten verkeren in onzekerheid. We hebben nu nood aan een constructief overleg, aan een dialoog waarbij een alternatief wordt voorgesteld. We hebben geen nood aan een rondje armworstelen, want ook daarvan wordt de patiënt de dupe. Mevrouw de minister, wanneer komt u met een nieuwe begroting? Hoe zult u die begroting samenstellen? Wat betekent dat voor de inhoud van de begroting? Zullen de stijgende kosten van de medicijnen waar de mensen naar vragen, ook voor een stukje worden gedragen door de farmasector?
Mijnheer de voorzitter, collega's, ik heb de tijd nog meegemaakt dat er over het budget voor de gezondheidszorg nauwelijks vragen werden gesteld, terwijl het nu een hot topic is in de Kamer. De regering heeft inderdaad kennisgenomen van het voorstel van het Verzekeringscomité met het oog op de begroting van de gezondheidszorg in 2020. Dat voorstel hebben wij goed bestudeerd, ook al waren er geen budgettaire tabel en partiële doelstellingen bijgevoegd, maar ik veronderstel dat dit overbodig gevonden wordt. Wij zijn tot het besluit gekomen dat het beter kan en beter moet, inhoudelijk, budgettair en wettelijk. Voor mij staat de patiënt namelijk nog steeds centraal. Er werd 101 miljoen euro uitgetrokken voor een nieuw beleid, waarvan welgeteld 19 miljoen euro voor de patiënt is bestemd. Negentien miljoen euro op 101 miljoen euro voor nieuw beleid en investeringen voor bijkomende zorg, is te weinig ambitieus, zelfs te weinig op zich. Si nous regardons ce que propose le Comité de l'assurance en termes de nouvelles politiques et d'investissements dans nos soins de santé, ceux-ci iraient principalement aux structures et aux établissements. On prévoit par exemple plus de 33 millions d'euros pour l'augmentation de certains honoraires en plus de l'indexation de 1,95 et près de 47 millions d'euros sont destinés aux structures, notamment le dossier médical électronique global. Mais une mesure pour les femmes, comme l'a demandée Mme Tillieux en commission et qui a pourtant été décidée dans cette assemblée, à savoir l'extension du remboursement de la pilule contraceptive aux jeunes femmes jusqu'à 25 ans, ne figure nulle part dans la proposition. Beslissingen die hier in de Kamer zijn genomen, weliswaar in de periode van lopende zaken, maar waarmee alle partijen ingestemd hebben, worden niet meegenomen. Ten tweede zou het volgen van het advies van het Verzekeringscomité betekenen dat het tekort op de begroting sterk groeit. Sommige leden beweren dat het budgettair gezien sluitend is, maar eigenlijk wordt een factuur van meer dan 300 miljoen euro doorgeschoven naar de overheid en de sociale zekerheid, zonder ermee rekening te houden dat dit bedrag wel degelijk gefinancierd moet worden. La proposition n'était pas assez solide. Ainsi, il était proposé de faire 57 millions d'économies pour les hôpitaux. Hoewel het over een bedrag van 57 miljoen euro gaat, werd er geen enkele maatregel bijgevoegd. Pour réaliser une mesure d'économie proposée de 95 millions par l'industrie pharmaceutique, des modifications législatives sont nécessaires avant le 1er janvier 2020. Vous savez bien que le travail parlementaire doit encore être entamé. En d'autres termes, ce timing est pratiquement impossible à tenir. Au lieu de 95 millions d'euros, cette mesure risque de ne rien apporter. Dat betekent dat het doorgeschoven bedrag nog eens 95 miljoen euro hoger wordt. Dat is de zogenaamde besparing die voor twee derde zou bijdragen, om een en ander precies in evenwicht te brengen. Il va sans dire que cette incertitude budgétaire remet également en question les investissements dans les nouvelles politiques. Après tout, comment pouvons-nous envisager de financer cette nouvelle politique si les mesures censées générer de l'argent ne le font pas ou pas suffisamment? Je ne veux pas prendre le risque de devoir faire d'importants ajustements en 2020 au détriment du patient. Er zijn dus ook nog wettelijke bezorgdheden, die niet door mij geuit zijn, maar eerst door de Commissie voor begrotingscontrole van het RIZIV. Die commissie is de officiële instantie die voorstellen controleert op hun wettelijkheid. In zijn voorstel heft het Verzekeringscomité bijvoorbeeld de structurele blokkering op, terwijl alleen de Algemene Raad die beslissing kan nemen. Voorts volgt het voorstel van het Verzekeringscomité de wettelijke bepalingen bij de vaststelling van de hoogte van het wettelijk bedrag van het begrotingsobjectief ook niet op. Daarom heeft de regering beslist om zich te onthouden. Mevrouw Van Hoof, dat gebeurde in algemene consensus, dus met instemming van uw partij, die tot nader bericht in de regering zit. 'Dank u', mevrouw Van Hoof. Ik neem nu het initiatief om een begrotingsvoorstel op te maken en om dat ook voor te leggen aan de ministerraad. Voor mij is belangrijk dat ook de tariefzekerheid voor de patiënten er zal zijn. Daarover zal inderdaad worden overlegd met de stakeholders. Patiënten, zorginstellingen en zorgverleners kunnen gerust zijn, voor hen verandert er niets. Ik heb het woord "chaos" alleen hier, in het politieke milieu, laten vallen. Dus als de mensen bang worden, dan is het omdat u hen bang maakt. Voor hen verandert er niets. Net als voor andere socialezekerheidsbudgetten, zoals de pensioenen, blijven de uitgaven binnen de gezondheidszorg doorlopen, zelfs als er geen begroting zou zijn. Ik zal een begrotingsvoorstel onderhandelen en ik zal het voorleggen aan de ministerraad.
Madame la ministre, vous ne nous avez pas convaincus. En rejetant ce budget 2020, vous bafouez, une fois de plus, la concertation. C'est une habitude de votre gouvernement. En rejetant ce budget 2020, vous faites à nouveau la sourde oreille au cri d'alarme lancé par tous les acteurs - mutualités, prestataires de soins, représentants des établissements de soins. Tous disent "stop" et les blouses blanches sont aujourd'hui encore dans la rue pour le dénoncer. Madame la ministre, vous avez réalisé près de 2 milliards d'économies sous la précédente législature. Que vous ayez aujourd'hui les coudées franches, cela nous inquiète. Pour nous, il faut changer de cap. Il faut une vision à long terme, certainement pas à court terme. Il faut relever la norme de croissance des soins de santé car les patients en ont bien besoin. C'est fini les augmentations du prix des médicaments! Madame la ministre, ne soyez pas le fossoyeur de notre système de soins de santé!
Madame la ministre, je vous le redis les yeux dans les yeux: vous me choquez! Vous me choquez quand vous dites que les budgets et les avancées qui peuvent être réalisées pour les hôpitaux, les structures de soins et le personnel soignant, ne rapportent rien aux patients. C'est totalement inacceptable face à l'engagement au quotidien et à la pression sur les blouses blanches. Madame la ministre, vous nous citez beaucoup de chiffres. Vous mélangez un peu tout. Vous nous donnez beaucoup de tentatives de justification. Cela ne répond à rien. Je vous le dis très simplement; il n'est pas trop tard. Changer d'avis est une preuve d'intelligence. Je vous propose de réamorcer le dialogue avec les secteurs de la santé. C'est avec eux que vous devez clôturer un budget et non pas seule dans votre coin, d'autant plus que le gouvernement est en affaires courantes et que la ministre du Budget ne cesse de dire qu'il n'est pas possible de réaliser des budgets. Pour les dispositions qui traduiraient un budget réalisé avec les acteurs de la santé, nous devons, en tant que parlementaires, nous engager à pouvoir les traduire dans des textes rapidement, à condition que ce soit validé par le secteur des soins de santé et que cela rapporte tant aux soignants qu'aux patients.
Mevrouw de minister, uw antwoord bevredigt mij niet. Met het wegstemmen van dit gedragen akkoord trekt deze minderheidsregering in lopende zaken niet alleen het laken volledig naar zich toe, u zet daarbij ook nog eens het overlegmodel volledig buitenspel en u stort bovendien patiënten, zorgverleners en zorgvoorzieningen in een extreme onzekerheid. De echte reden is niet uw bekommernis voor de patiënt. De echte reden is niet dat de begroting niet klopt. De echte reden, mevrouw de minister, is dat u het nog maar eens opneemt voor de farma-industrie, die sinds 2015 ieder jaar met honderden miljoenen over het toegestane budget gaat, vorig jaar zelfs met 400 miljoen euro. U zegt dan in de pers, zeer populistisch, dat u het opneemt voor de patiënt, maar in de realiteit neemt u het op voor de farmareuzen en – laat ons een kat een kat noemen – voor de 'farmaffia'.
Madame la ministre, non seulement vous n'avez pas répondu à toutes mes questions, mais de surcroît je ne suis pas d'accord avec la seule réponse que vous m'apportez. Des mesures structurelles doivent être prises. Le travail réalisé par le Comité de l'assurance a fourni de réelles avancées. Vous ne pouvez pas vous asseoir dessus! Qu'à cela ne tienne, vous avez une seconde chance. Puisque vous avez la main sur le budget, vous pouvez encore en proposer un qui se rapproche le plus possible de celui proposé par le Comité de l'assurance et qui rencontrera peut-être les demandes du personnel soignant; un personnel en souffrance qui, par conséquent, n'est pas en mesure de soigner correctement les malades.
Madame Hennuy, mevrouw Sneppe, bedankt! Je vous remercie pour votre maiden speech.
Mevrouw de minister, ik moet eerst iets rechtzetten, uw draagvlak in het Parlement is zelfs kleiner dan een vierde. Ik dank daarvoor mevrouw Van Hoof. Verder moet u toch de nodige intellectuele eerlijkheid aan de dag leggen en mag u hier niet staan liegen. Dat mag u niet doen. Het woord "chaos" staat in het persbericht dat werd uitgebracht na de Algemene Raad door de partners waarmee u wil gaan onderhandelen. U kunt dus niet zeggen dat wij die term bedacht hebben, het zijn uw partners zelf die u ervan beschuldigen chaos te creëren. Ik kom dan bij de wettelijke bezwaren. Mevrouw de minister, u hebt zelf verwezen naar het feit dat er een regeringscommissaris zit in het Verzekeringscomité, namelijk uw kabinetschef. Het is precies de taak van die regeringscommissaris om toe te zien op de wettelijkheid van wat het Verzekeringscomité voorstelt. Uw regeringscommissaris heeft echter geen enkele opmerking gemaakt bij het goedkeuren van het advies van de partners in het Verzekeringscomité. U zegt hier ook dat er geen budgettaire tabellen zijn. Mevrouw de minister, u weet dat de Algemene Raad verplicht is om partiële begrotingsdoelstellingen op te stellen. Dat zijn uiteraard budgettaire tabellen. Zij zijn daartoe verplicht en ze hebben dat ook gedaan. Ze hebben de transversale doelstellingen voor de hele gezondheidszorg opgesplitst in partiële begrotingsdoelstellingen. Mevrouw de minister, het is wat laat, maar ik ben toch blij dat u nu het belang van de patiënt ontdekt hebt. Jammer genoeg gebeurt dat alleen in een periode van lopende zaken. Mijnheer de voorzitter, ik rond af met een laatste punt. Mevrouw de minister, het budget is een drogreden die u hier aanhaalt. De rekening voor 2019 van het RIZIV zal waarschijnlijk positief eindigen. Weet u waarom dat zo is? Dat kan omdat alle andere sectoren de moeite doen om de budgetoverschrijdingen die u organiseert voor big pharma teniet te doen. Ondanks alles wat u toelaat voor de farmasector zorgen zij ervoor dat het budget niet overschreden wordt. Daarvoor gaat u hen nu straffen. Mevrouw de minister, zij stellen nu een heel kleine inspanning van de farmasector voor, maar voor u is dat blijkbaar al te veel. Mevrouw de minister, ik stel voor dat u terug minister van Volksgezondheid wordt, minister van gezondheidszorg. U moet geen minister voor de winst van big pharma worden.
Madame la ministre, je vous remercie pour ces précisions. Quand j'entends certains porte-voix, j'ai envie d'en appeler à plus de modération. On ne joue pas avec la peur des gens, même si nous approchons d'Halloween. Nous exerçons une certaine responsabilité. Comme diraient d'aucuns, s'occuper des gens et de leurs préoccupations, ce n'est ni jouer avec leurs craintes ni surfer dessus - et certainement pas dans le domaine de la santé. J'entends des accusations et des invectives. Nous assistons au jeu de celui frappe le plus fort.
[[…]]
Madame la ministre, je vous remercie par avance de bien maintenir le patient au centre de vos priorités budgétaires.
Mijnheer de voorzitter, mevrouw de minister, als het voorstel niet goed was, ook niet voor de regeringspartners, dan had u voor een tussenoplossing kunnen zorgen. U had daartoe de mogelijkheid. Nu zijn er maanden overheen gegaan met 23 vergaderingen en een aantal informele bijeenkomsten. De regeringspartners moedigen u nochtans aan tot actie. Nu is er alleen maar onzekerheid, vooral bij de patiënten en de zorgverstrekkers. U was zeer snel om de schuld bij de zorgsector te leggen. Het is echter van belang om nu heel snel met een oplossing te komen. Dat is de uitdaging waar u voor staat. U zegt dat er wettelijke en budgettaire beperkingen waren. Ik kan die redenering volgen, maar u heeft ook een wettelijke verantwoordelijkheid. U moet een ontwerpbegroting opstellen en ik hoop dat dit in overleg gebeurt, na een constructieve dialoog. U heeft uw huiswerk niet gemaakt. De zorgsector heeft u gebuisd in eerste zit. Ik hoop dat u slaagt in tweede zit, mevrouw de minister.
Monsieur le président, madame la ministre, ce jeudi est une journée particulièrement difficile pour les patients de ce pays, puisqu'ils doivent suivre un véritable parcours du combattant pour pouvoir être correctement soignés dans nos différents établissements. Des hôpitaux sont fermés, des consultations sont annulées et des opérations sont annulées ou postposées. Cette situation découle d'une journée de grève et d'actions qui ont lieu dans tout le pays, auprès des différents établissements hospitaliers ou encore des maisons de repos. Cette grève a pour objectif de forcer les employeurs à concrétiser l'accord social non marchand qui a été conclu, il y a plus de deux ans maintenant. Cet accord n'est toujours pas transposé dans des conventions collectives de travail, faute de marge budgétaire suffisante. Le personnel soignant, par conséquent, fait clairement ici les frais d'une politique d'austérité budgétaire qui a été pratiquée par votre gouvernement auprès de tous les services publics, en ce compris les soins de santé. Il ne s'agit pas ici de faire peur aux citoyens, mais de leur dire la vérité par rapport à la politique qui a été menée tout au long de ces cinq dernières années. Cette justification budgétaire est particulièrement inaudible auprès des membres du personnel soignant, parce qu'ils sont soumis à des cadences infernales, parce qu'ils n'en peuvent plus d'une charge de travail de plus en plus importante et de plus en plus technique. Ce personnel soignant ne peut même plus récupérer ses heures supplémentaires. Madame la ministre, vous avez déclaré que si ce conflit entre les employeurs et le personnel s'enlisait, vous seriez prête à examiner vous-même les mesures qu'il s'impose de prendre à la place des directions. Pouvez-vous me détailler les démarches que vous comptez entreprendre ou que vous auriez déjà entamées pour faire en sorte de réunir les différents protagonistes autour de la table et pour faire en sorte que cet accord social de 2017 soit enfin pleinement exécuté?
Madame la ministre, il y a à peine trois semaines, je vous interpellais en séance plénière sur la situation alarmante des infirmières et des infirmiers. Je vous demandais d'entendre les bruits de la rue. Je vous demandais de ne pas faire la sourde oreille. Aujourd'hui, que constate-t-on? Ces cris se sont amplifiés par une action de grève des blouses blanches qui en ont littéralement ras-le-bol et qui n'ont d'autre choix que de prendre des mesures fortes. Devant de nombreux hôpitaux, on retrouve aujourd'hui des piquets de grève. Les revendications sont connues. Vous les connaissez et elles sont légitimes. Visiblement, vous ne les entendez pas. Si vous n'entendez pas, j'espère au moins que vous pouvez voir. Dans ce cas, je vous invite à aller ce week-end dans un hôpital. Passez la porte et allez vous rendre compte par vous-même de la souffrance et de la difficulté que rencontre le personnel soignant à chaque instant, faute de cadre suffisant, faute de moyens suffisants pour offrir les soins de santé que ces travailleurs souhaitent donner! Profitez-en pour demander à chacune et chacun quel est son salaire, quel était son salaire en début de carrière et maintenant! Vous constaterez alors qu'il a fort peu évolué voire pas du tout, alors qu'on leur demande toujours plus, faute de cadre suffisant, et qu'on les responsabilise toujours davantage. La conséquence est évidente. La conséquence, c'est une fuite. De nombreuses infirmières et infirmiers changent de métier, non pas qu'ils n'aiment pas leur métier mais ils n'en peuvent plus. C'est également une diminution flagrante du nombre de jeunes qui s'investissent dans la formation médicale. C'est enfin de plus en plus de difficultés pour trouver du personnel pour les remplacements. Madame la ministre, vous allez me dire que vous ne m'avez pas attendu pour prendre des mesures fortes et qu'il y a deux ans, vous avez fait passer un pacte social fort, notamment sur la stabilité des horaires, les congés, mais également sur la formation. Vous me direz également: "Monsieur Rigot, je ne vous ai pas attendu pour refinancer à concurrence de 100 millions d'euros le métier pour permettre l'augmentation salariale." Moi, je vous dirai, madame la ministre, que c'est très bien, mais que deux ans plus tard, on ne voit toujours rien. Je vous dirai également que 100 millions ne suffisent pas et qu'il en faudrait au moins 400 pour revaloriser les salaires. Ma question est simple, madame la ministre. Combien de temps faudra-t-il encore attendre pour constater une amélioration réelle des conditions de travail?
Madame la ministre, en tant que président de la commission de la Santé, il m'a semblé important de rencontrer ce matin les travailleurs du secteur hospitalier pour les écouter. Ces travailleurs m'ont touché car ils n'en peuvent plus. Tous se plaignent de la surcharge de travail. Imaginez-vous par exemple Françoise, la nuit, dans un hôpital psychiatrique, seule avec 52 patients. Ou bien encore Julie, employée dans un hôpital général, déclarant ne pas avoir le temps de s'occuper des personnes, de leur expliquer ce qu'elle fait, de répondre à leurs questions et besoins: "On doit tout faire tellement vite que cela devient de la maltraitance et une souffrance pour nous qui avons choisi ce métier pour son caractère social et humain." J'ai cru comprendre que les patients étaient importants pour vous, madame la ministre. Un petit dépliant était distribué dans un hôpital public namurois dans lequel on peut lire la formule suivante: "Ras le bol, à bout, mais présents pour vous." Voilà l'état d'esprit des travailleurs du secteur. Le malaise y est très profond, ainsi d'ailleurs que dans les maisons de repos et chez les prestataires de soins à domicile. C'est votre politique d'austérité qui est en cause ainsi que les économies incessantes réalisées dans la sécurité sociale par ce gouvernement et les gouvernements précédents. Rappelons qu'un tiers des hôpitaux de ce pays sont dans le rouge et que nous comptons un infirmier pour 11 patients. La moyenne européenne est de 1 pour 8 et les pays scandinaves en comptent 1 pour 5. Madame la ministre, avez-vous rencontré les représentants du personnel? Dans l'affirmative, quelles ont été les conclusions de cette rencontre? Ce qui est en jeu aujourd'hui, c'est un accord social signé en 2017. Il s'agissait d'accorder une bulle d'oxygène au personnel. Les demandes n'étaient pas exagérées: la possibilité de prendre deux semaines de congé consécutives pour souffler un peu, une meilleure stabilité de l'emploi, une stabilité des horaires permettant de mieux concilier vies familiale et professionnelle, une revalorisation salariale. Cela fait deux ans que les fédérations patronales refusent l'application de cet accord. J'ai pu lire que vous regrettiez cette situation. Que comptez-vous faire pour y remédier? Un budget a été dégagé pour revaloriser les salaires. Ce n'est malheureusement qu'un cinquième de ce qu'il faudrait. Les syndicats s'interrogent sur l'utilisation réelle faite de ces moyens et réclament de la transparence. Qu'en est-il?
Chers collègues, le personnel est en train de manifester à juste titre. En effet, cela prend trop de temps pour implémenter l'accord du 25 octobre 2017. Un accord pluriannuel tripartite a été conclu entre le gouvernement, les travailleurs salariés et les employeurs. Dans le cadre de cet accord, le gouvernement a libéré plus de 400 millions d'euros entre 2017 et 2020 pour augmenter les salaires et pour renforcer le deuxième pilier de la pension pour les infirmières. De plus, des mesures ont été prises pour améliorer les conditions de travail du personnel: notamment le droit général à au moins deux semaines de congé consécutives, y compris trois week-ends, l'introduction d'un système devant mener à des horaires plus stables (leur première demande), l'accord de dédier des moyens supplémentaires, qui ont été injectés dans le Maribel social à la suite du tax shift, en premier lieu au renforcement des équipes mobiles. Il y a également eu des accords clairs en ce qui concerne les phases suivantes de l'amélioration des conditions salariales. C'est aux partenaires sociaux de formuler une proposition à ce sujet. Nous voilà presque deux ans plus tard et malheureusement, je ne peux que constater, comme le front commun, qu'il n'y a toujours pas de proposition au sein de la commission paritaire 330. C'est cela le problème! Het sociaal overleg faalt hier, want er is geen akkoord tussen de syndicaten en de werkgevers. Visiblement les discussions se déroulent très difficilement. On a déjà eu des réunions avec les syndicats et non avec les employeurs. Ils ont indiqué que tout était bloqué. Je tiens à souligner que le gouvernement fédéral n'est pas visé et qu'il a bel et bien toujours respecté ses engagements. L'argent est toujours disponible. Il est donc tout à fait normal que nous attendions la même chose de la part des autres parties concernées. Nous avons libéré un budget pour pouvoir continuer à améliorer les conditions de travail du personnel et il est temps que les choses avancent. J'appelle donc les partenaires à rapidement finaliser les accords nécessaires pour qu'on puisse passer à la phase suivante. Mais si les partenaires n'arrivent pas à faire une proposition à temps, je ferai examiner quelles sont les alternatives pour attribuer au personnel ce qui a été prévu dans l'accord pluriannuel. Après 2020, le budget non dépensé sera perdu.
Madame la ministre, je vous remercie pour vos réponses. Je suis satisfaite d'entendre que vous estimez que les grévistes ont raison. Mais ce n'est pas cela qu'ils veulent entendre. Vous renvoyez finalement la balle aux partenaires sociaux. C'est juste inacceptable. Vous avez la responsabilité d'agir de manière proactive dans ce dossier. En effet, la situation actuelle dépend de mesures que vous avez prises vous-même, notamment en réduisant la durée du séjour dans les hôpitaux. C'est ce genre de mesure qui a eu pour effet d'alourdir toujours plus la charge de travail des infirmiers. Vous devriez en avoir conscience. Vous n'avez pas fait en sorte, en parallèle, de revaloriser la profession d'infirmier, alors que cette revalorisation était prévue noir sur blanc dans votre accord de gouvernement. Je veux que vous réunissiez tous les partenaires autour de la table. Vous avez un rôle à jouer. Vous devez faire en sorte que ces conventions collectives de travail soient signées, et que l'attractivité du métier d'infirmier soit réelle. Vous devez permettre aux patients d'accéder à des soins de santé véritablement de qualité.
Madame la ministre, ne nous y trompons pas; je vous entends pointer du doigt les responsabilités de tous, des syndicats, des employeurs. Mais soyons sérieux! Ce que je pointe du doigt, c'est votre responsabilité, madame la ministre. En effet, en sous-finançant de façon structurelle les institutions de soins de santé, vous les privez de moyens de mettre en oeuvre cet accord social qui existe depuis deux ans. Votre responsabilité est en jeu quand vous ne prenez pas de dispositions pour changer l'encadrement dans les hôpitaux et que vous ne permettez pas que les hôpitaux disposent des moyens nécessaires pour mettre suffisamment de personnel au chevet des patients. Il en va aussi de votre responsabilité quand vous ne dégagez que 100 millions d'euros pour revaloriser les salaires des infirmiers alors qu'il en faut 400. S'il vous plaît, cessons la tétrapilectomie! Je vous demande d'entendre enfin la rue. Si vous ne le faites pas, soyez convaincue qu'il y aura d'autres occasions. Comme on dit: jamais deux sans trois. Vous m'entendrez encore!
Mevrouw de minister, het moet de eerste keer zijn dat ik een regeringslid zichzelf hoor feliciteren met een staking. Dat is al goed, maar ik was vanmorgen op de stakersposten aanwezig. Helaas is ook bij de publieke ziekenhuizen uw naam veel gevallen. De hervormingen hebben niet tot beterschap geleid. U hebt een aantal maatregelen genomen, maar ik vrees dat het druppels op een hete plaat waren. In de realiteit, op het terrein, zien de mensen niet echt een verschil. Zij zien geen verbetering, noch in de privésector noch in de publieke sector. De vorige sprekers hebben ook al gezegd dat het gedaan moet zijn met de rode loper uit te rollen voor de geneesmiddelenindustrie, met geneesmiddelenprijzen die de pan uit swingen, op kosten van onze sociale zekerheid. De andere sectoren krijgen wat kruimels en moeten het met steeds minder doen.
Proficiat met uw eerste redevoering, mijnheer Warmoes.
Minister De Block, gisteren was er opeens grote vreugde bij Vlaams Belang. Wij lazen in het groot in de krant: "Maggie De Block zal asielzoekers op boten zetten." Eindelijk, meenden wij bij Vlaams Belang, eindelijk zullen wij alle uitgeprocedeerde asielzoekers op boten zetten en repatriëren naar hun land van herkomst. Maar toen lazen wij verder dan de titel. Wat blijkt? Die boot die u laat aanrukken, dient helemaal niet om uitgeprocedeerde asielzoekers en illegale migranten terug te sturen naar hun land van herkomst. Neen, die boot dient om nog maar eens extra asielzoekers te huisvesten. In 2015 werd dezelfde fout ook al eens gemaakt, maar toen was men na een jaar wijs genoeg om de boot terug naar Nederland te sturen. U, minister De Block, maakt nu opnieuw dezelfde fout. U trekt kennelijk geen lessen uit de fouten van het verleden. U stuurt zo nog maar eens een verkeerd signaal naar de vele mensensmokkelaars dat België het wel nog zal schaffen, terwijl de rest van Europa dat allang niet meer doet. Dat doet toch heel wat vragen rijzen, minister De Block. Hoe komt het dat wij overal zo snel plaatsen kunnen creëren voor de opvang van asielzoekers, maar dat het zo tergend traag gaat om plaatsen te creëren in gesloten terugkeercentra? Hoe komt het dat Nederland die boot blijkbaar niet nodig heeft en hem aan ons kan verhuren, terwijl wij die wel dringend nodig hebben? Hoe komt het dat er in Nederland blijkbaar geen asielcrisis aan de gang is, maar in België wel? Zijn trouwens de asielprocedures eindelijk al ingekort? Ik heb die vraag al meermaals gesteld, omdat ik het belangrijk vind dat wij het probleem bij de oorzaken aanpakken, in plaats van steeds de symptomen te bestrijden. Last but surely not least, in de krant lazen wij dat de tolk die werkte in het asielcentrum te Lubbeek, nu voor de rechtbank moet komen wegens terrorisme. Uit de feiten blijkt dat die man illegale wapens en chemicaliën wou aankopen en dat hij over alle Belgen het volgende verklaart. Ik citeer: "Ik zal hun handen afhakken en hen daarna één voor één levend begraven." Mijn vraag is dus pertinent, mevrouw de minister.Zal het personeel dat u in de nieuwe opvangcentra aan het werk zult zetten, deze keer wel goed gescreend worden?
Mijnheer Van Langenhove, zoals gisteren werd aangekondigd in de pers, wordt vanaf december een opvangcentrum in de haven in Gent uitgebaat, meer bepaald op een boot. Het centrum zal plaats bieden aan 250 personen. Tijdens de vorige asielcrisis werd dat centrum door een private partner uitgebaat. Deze keer zal Fedasil het beheer ervan zelf in handen nemen. Dat alles gebeurt in nauw overleg met de stad Gent en iedereen die erbij betrokken is. U stelt altijd een beetje dezelfde vraag. Ik heb de asielinstanties inderdaad meer personeel ter beschikking kunnen stellen. Die medewerkers hebben hun opleiding voltooid. Onze maatregelen beginnen te lonen, want de procedures worden korter en het aantal afgehandelde dossiers bij DVZ en het CGVS stijgt. Ik hoop dat ook de uitstroom uit onze opvangnetwerken groter kan worden. De instroom was lange tijd niet zo hoog, maar sedert afgelopen zomer en zeker ook de jongste weken zien wij inderdaad een stijging van het aantal asielzoekers. Ik zal u geruststellen, ook Nederland deelt in de klappen. Ik heb mijn Nederlandse collega, minister Knol, ontmoet. Zij heeft een bilateraal overleg gevraagd. Ik heb haar ook in Luxemburg gezien op de JAI-vergadering. Nederland en ook Luxemburg kampen met dezelfde problemen. Dat maakt ons niet blij. We zouden allemaal liever geen problemen hebben, maar we kunnen de situatie ook niet los zien van de verontrustende ontwikkelingen in Syrië en Turkije. We stellen vast dat het net de Oost-Europese route is, die meer mensen naar ons brengt. Wij blijven inzetten op ontradingscampagnes en snellere procedures. Of u het nu graag hoort of niet, mijnheer Van Langenhove, wij hebben geen andere keuze dan de internationale regels ter bescherming van mensen op de vlucht te volgen. Ik besef dat u daarover allerlei fantasmen hebt, maar ik als minister, als Kamerlid, verkozen op een democratische manier, net zoals u, respecteer de wetten van ons land en de internationale regels die de bescherming van de vluchtelingen regelen.
Mevrouw de minister, dat is heel veel stof om er op een minuut op te reageren, maar ik zal toch mijn best doen. U hebt het, ten eerste, over de vorige asielcrisis. Daarmee geeft u impliciet toe dat wij nu aan een nieuwe asielcrisis toe zijn, een asielcrisis die zich blijkbaar niet doorzet in heel Europa, maar een zeer Belgisch fenomeen is. U had het ook over samenspraak met de stad Gent, maar ik vraag mij af of de Gentenaars geconsulteerd zijn over het feit dat hun stad, die nu al te kampen heeft met gigantische schuldenbergen vanwege decennialang socialistisch bestuur, nu nog eens 727.000 euro op tafel zal moeten leggen voor de begeleiding van asielzoekers. Dat staat dan nog los van de federale financiering, die er ook bij komt kijken. U moet niet zo roepen. Iedereen beseft wel dat de stad Gent met zeer grote schuldenbergen te kampen heeft. Mevrouw de minister, u zegt dat u liever zou inzetten op de terugkeer en dat u liever geen problemen wil. Maar, mevrouw de minister, willen is kunnen. Als u wilt, dan kunnen wij dat. Steun bijvoorbeeld het wetsvoorstel van Vlaams Belang om asielzoekers eindelijk op te vangen in gesloten terugkeercentra, zodat zij, als hun procedure wordt afgekeurd, dan automatisch terug naar hun herkomstland vertrekken. U zegt dat u geen andere keuze hebt, maar die keuze is er wel.
Einde van de mondelinge vragen.
La discussion générale est ouverte. De algemene bespreking is geopend. De rapporteurs zijn de heren Vanbesien en Burton.
Monsieur le président, je renvoie au rapport écrit.
De heer Vanbesien verwijst ook naar zijn schriftelijk verslag. Quelqu'un demande-t-il la parole? Vraagt iemand het woord? La discussion générale est close. De algemene bespreking is gesloten.
Nous passons à la discussion des articles. Le texte adopté par la commission sert de base à la discussion. (Rgt 85, 4) (294/4) Wij vatten de bespreking van de artikelen aan. De door de commissie aangenomen tekst geldt als basis voor de bespreking. (Rgt 85, 4) (294/4) Le projet de loi compte 12 articles. Het wetsontwerp telt 12 artikelen. Aucun amendement n'a été déposé. Er werden geen amendementen ingediend.
La discussion des articles est close. Le vote sur l'ensemble aura lieu ultérieurement. De bespreking van de artikelen is gesloten. De stemming over het geheel zal later plaatsvinden.
La discussion générale est ouverte. De algemene bespreking is geopend. De rapporteurs zijn de heren Piedboeuf en Vanbesien.
Monsieur le président, je renvoie au rapport écrit.
Monsieur le président, chers collègues, je profite du débat en séance plénière pour soulever un élément repris en introduction du texte de loi qui nous est soumis aujourd'hui et dont on a d'ailleurs débattu avec la ministre en commission. Cela concerne la Régie des Bâtiments. Cela fait maintenant quelques semaines que nous menons des auditions en commission des Finances et du Budget et en commission de la Mobilité, des Entreprises publiques et des Institutions fédérales. Je m'en réjouis. Mon groupe est d'ailleurs à l'initiative de la plupart d'entre elles. Mais il faut bien se rendre compte qu'aujourd'hui, les comptes de la Régie des Bâtiments ne sont pas en ordre. C'est la Cour des comptes qui nous le dit. La valorisation immobilière de l'État fédéral n'est aujourd'hui pas fiable. C'est pourtant le cœur du business, des affaires, de la gestion de la Régie des Bâtiments. Nous en avons débattu notamment avec Mme la ministre, avec d'autres ministres également. Ce sujet a été trop souvent sous le radar politique. Sous la dernière législature, on a trop peu pris en main la réforme de cette institution. Je l'avais dit, à l'époque, au ministre Jambon. Aujourd'hui, la situation est réellement préoccupante, que ce soit au niveau de la fiabilité des comptes ou de la valorisation immobilière. Hier, en commission de la Mobilité, des Entreprises publiques et des Institutions fédérales, a eu lieu l'audition des inspecteurs des finances qui ont fait un rapport d'audit sur un dossier passé, celui lié au déménagement du siège de la police fédérale, et ceux-ci ont fait aussi des commentaires sur la situation actuelle. Il est important de l'améliorer et ils émettent toujours de grandes craintes à ce sujet. Aujourd'hui, un nouveau système comptable est mis en place avec le support du SPF BOSA mais, selon ces inspecteurs, BOSA devait prendre le leadership sur ce projet. Ce n'est apparemment pas le cas. Je prends cet exemple non pas au hasard car c'est la comptabilité, mais parce qu'il m'est resté de l'audition d'hier. De nombreux problèmes subsistent et nous ne sommes pas en mesure, en tant que parlementaires, de nous prononcer sur ces comptes car ils ne sont pas fiables. C'est très préoccupant. Comme je l'ai déjà demandé à la ministre du Budget, il faut un monitoring tous les six mois en commission parlementaire pour connaître l'état d'avancement. Il y a un plan de transformation et des réformes sont en cours mais le Parlement doit être informé de manière très précise. Nous demandons un reporting très régulier - je propose tous les six mois, mais on peut imaginer autre chose - avec la Cour des comptes et l'Inspection des finances. Il en va vraiment de la bonne gestion de l'argent public et du patrimoine immobilier de l'État. Dans ces conditions, mon groupe ne pourra que s'abstenir sur ce texte. Je tenais surtout, chers collègues, à attirer votre attention sur ce problème particulier.
Mijnheer de voorzitter, ik wil gewoon even reageren. Ik neem aan dat mevrouw de minister dit ook zal vertellen. De rekeningen van de Regie der Gebouwen zijn niet in het wetsontwerp opgenomen. Wij zullen ze dan ook niet goedkeuren. Dat kunnen wij ook niet. Zij zijn immers niet tijdig ingediend. Ik ga akkoord met de heer Vanden Burre – wij hebben dit gisteren in de commissie ook afgesproken – dat er, ten eerste, een regelmatige rapportering komt over het actieplan van de Regie der Gebouwen naar aanleiding van de audit van de Inspectie van Financiën over de toestand van de Regie der Gebouwen, die niet goed is. Er komt, ten tweede, ook een rapportering over de implementatie van het nieuwe boekhoudkundig plan dat de Regie nu probeert uit te werken tegen 1 januari 2020. Ik neem echter aan dat die deadline tot onze grote spijt niet zal worden gehaald. Ook daarvan krijgen wij een rapportering, om te bekijken of de rekeningen 2018-2019-2020 voor de volgende wetsontwerpen tijdig kunnen worden ingediend. Ik herhaal het nog eens: wij keuren nu geen rekeningen van de Regie der Gebouwen goed. Zij zijn niet in het voorliggende wetsontwerp opgenomen. Wij zouden daarmee ook niet akkoord kunnen gaan.
Vragen nog leden het woord in het kader van de algemene bespreking?
Monsieur le président, nous avons discuté assez longuement des comptes et de la difficulté pour la Régie des Bâtiments de se conformer à ses obligations. Il a évidemment été aussi question des problèmes posés en termes de valorisation de ses actifs. Cependant, en commission, j'ai bien précisé - comme l'a rappelé M. Bertels - que la présente proposition d'approbation des comptes généraux ne concerne pas la Régie des Bâtiments. Dès lors, vous ne pouvez motiver votre abstention en invoquant cet organisme. Au cours des discussions, nous avons expliqué pourquoi la Régie n'était malheureusement pas reprise dans les documents à approuver. En effet, au vu des différents problèmes, elle ne pouvait pas être certifiée par la Cour des comptes. Nous avons aussi rappelé les responsabilités et devoirs de chacun en la matière. Il importe ainsi de savoir que BOSA (Beleid and Ondersteuning/Stratégie et Appui) agit comme soutien de tous les organismes qui doivent être consolidés à terme - autrement dit, en 2021 -, mais il n'est pas responsable du contenu de l'information délivrée. Il exerce aujourd'hui la responsabilité de la collecte et, en 2021, celle de la consolidation. À ce titre, et comme d'habitude, BOSA met à disposition son savoir-faire et soutient les différents organismes - dont fait partie la Régie -, à laquelle incombe donc la responsabilité du contenu. En qualité de ministre du Budget, je me tiens évidemment à la disposition du Parlement s'il tient à me poser des questions, mais je ne peux pas me prononcer sur des matières qui ne relèvent pas de ma compétence. C'est pourquoi je ne peux pas subroger M. Geens, en l'occurrence, dans sa tâche de suivi. Si la commission des Finances et du Budget souhaite, malgré tout, aborder cette question, je me tiens à sa disposition. Cela dit, pour un exercice complet et efficace, il importait que la commission puisse accueillir le ministre en charge de la Régie des Bâtiments, ainsi que les députés compétents en ce domaine.
Quelqu'un demande-t-il encore la parole? Vraagt nog iemand het woord? La discussion générale est close. De algemene bespreking is gesloten.
Nous passons à la discussion des articles. Le texte adopté par la commission sert de base à la discussion. (Rgt 85, 4) (199/4) Wij vatten de bespreking van de artikelen aan. De door de commissie aangenomen tekst geldt als basis voor de bespreking. (Rgt 85, 4) (199/4) Le projet de loi compte 5 articles et des annexes. Het wetsontwerp telt 5 artikelen en bijlagen. Aucun amendement n'a été déposé. Er werden geen amendementen ingediend.
La discussion des articles est close. Le vote sur l'ensemble aura lieu ultérieurement. De bespreking van de artikelen is gesloten. De stemming over het geheel zal later plaatsvinden.
La discussion générale est ouverte. De algemene bespreking is geopend. De rapporteurs zijn collega's Bayet en Bertels.
Monsieur le président, je renvoie au rapport écrit.
Mijnheer de voorzitter, mevrouw de minister, collega's, op donderdag 18 juli 2019 hebben wij met zijn allen, in dit halfrond, de eerste wet goedgekeurd van de nieuwe legislatuur. Het betrof de wet inzake de voorlopige twaalfden voor de maanden augustus, september en oktober. Mijn fractie heeft die wet toen goedgekeurd. Wij hebben er toen bij gezegd dat het niet van harte was. De voorlopige twaalfden zijn gebaseerd op de begroting van 2018, een begroting die mijn fractie niet heeft goedgekeurd omdat daar dingen in staan waar wij het niet mee eens zijn. Toch hebben wij de voorlopige twaalfden, gebaseerd op die begroting van 2018, wel goedgekeurd. Wij hebben dat gedaan om ervoor te zorgen dat het land niet geblokkeerd geraakt en om onze zin voor verantwoordelijkheid te tonen. Vandaag staan wij hier opnieuw om de goedkeuring te geven aan de volgende voorlopige twaalfden. Ik kom hierop dadelijk terug. Eerst zou ik iets willen zeggen over de budgetten van het federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers. De voorbije weken en maanden werd daarover veel misbaar gemaakt in dit Parlement. Zowel tijdens de discussie in juli als tijdens de commissievergadering van twee weken geleden, wilde de N-VA ons laten geloven dat de budgetten voor Fedasil de pan uit swingen. Tijdens het beleid van de heer Francken was alles onder controle, maar met het opengrenzenbeleid van mevrouw De Block is het budget voor Fedasil in 2019 met meer dan 100 miljoen euro gestegen, zo beweerde men. Schandalig voor een regering in lopende zaken, zo zei men. Collega's, zowel tijdens de discussie in juli als in die van twee weken geleden werd uitgelegd dat Fedasil in 2018 gebruik heeft gemaakt van een reserve van 112 miljoen euro. Dit is geld dat werd gebruikt, maar niet op dat ene lijntje in de begroting van 2018 terug te vinden was. De vergelijking van de N-VA is dan ook onzinnig. Ik vraag mij af of de N-VA vandaag opnieuw met dat verhaaltje naar voren zal komen. En indien dat zo is, kan ik niet anders dan concluderen dat de N-VA hier bewust gebruikmaakt van een onwaarheid, met als enige bedoeling dit Parlement op een verkeerd been te zetten. En dat is onaanvaardbaar, beste collega's. Ik wil ook iets zeggen ter attentie van de heer Verherstraeten, die momenteel niet meer aanwezig is. Ik herinner mij dat hij in juli een interessant en constructief voorstel deed. Hij lanceerde toen namelijk het idee om Kamerbreed een soort van noodbegroting goed te keuren, niets uitgebreids, maar wel een instrument dat een beter vehikel zou zijn dan de voorlopige twaalfden waarmee wij nu werken. Ik kan aan de heer Verherstraeten en zijn fractie zeggen dat onze fractie dat voorstel grondig bestudeerd en besproken heeft, maar dat wij tot de conclusie gekomen zijn dat, van welke kant men het ook bekijkt, wij steeds op hetzelfde obstakel botsen. Als men een begroting wil opstellen, ook al is het een noodbegroting of een minibegroting, dan komt het erop neer dat men keuzes moet maken. Ik ben ervan overtuigd dat onze fractie andere keuzes zou maken dan bijvoorbeeld de heer Dedecker of de fractie van mevrouw Pas. Daarom zien wij op dit ogenblik niet goed in hoe dat kan gebeuren. Ik heb ondertussen ook de heer Leysen voorstellen horen doen in dezelfde richting, om een noodbegroting op te stellen. Wij blijven hierin geïnteresseerd en als CD&V of Open Vld een initiatief nemen in die richting, zijn wij zeker bereid om daaraan constructief mee te werken. Vandaag is dat echter nog niet het geval. En dus, mevrouw de minister, komen wij terug uit bij de voorlopige twaalfden. Onze fractie zal de voorlopige twaalfden ook deze keer goedkeuren. Ik zeg er echter heel duidelijk bij dat de goesting en overtuiging waarmee wij dat zullen doen, alweer een stuk kleiner is geworden. Wij zijn ondertussen niet meer de enigen die hiermee problemen hebben, ook de Europese Commissie heeft de ontwerpbegroting teruggestuurd met de vraag om er iets beter van te maken. De titel van de maatregel, voorlopige twaalfden, impliceert dat dit een tijdelijke en technische manier is om het land te laten draaien terwijl politici alles in het werk stellen om zo snel mogelijk een regering met volheid van bevoegdheid te vormen. Maar daar knelt uiteraard het schoentje. Sinds 27 mei is het duidelijk in welke kampen de bal ligt. We zijn nu vijf maanden later en van de partijen van de heer Laaouej en van de heer De Roover is er nog niemand geweest die al eens deftig tegen de bal heeft getrapt om de boel in beweging te brengen. Ik vraag dus aan de fractie van de heer De Roover en de heer Francken: zet u in beweging, trap tegen die bal en ga er achteraan. Als u daar echt geen zin in hebt, geef dan de fakkel door, maar doe iets, want ons land heeft dringend nood aan een nieuwe regering.
U mag allemaal applaudisseren, collega's, want het was de maidenspeech van de heer Vanbesien. [[Applaus]]
Mijnheer de voorzitter, mevrouw de minister, beste collega's, we kunnen vandaag een aantal vaststellingen doen. De begroting is uit evenwicht, de economische motor in ons land sputtert, het historisch verschil tussen de economieën van de verschillende gewesten stijgt en de brexit bedreigt 42.000 jobs in ons land. Tegelijk zijn er heel wat uitdagingen. Als we alleen al kijken naar de vergrijzing, vergt die tegen 2040 17 miljard extra inkomsten om de facturen van de pensioenen en de gezondheidszorg te betalen. Ook de Europese Commissie waarschuwt ons land, omdat het tekort met 0,3 % is gestegen in plaats van gezakt met 0,6 %. Het is vandaag dan ook niet het moment om uit te pakken met floddertweets of gratuite polarisering. Het is het moment om de hand aan de ploeg te slaan, actie te ondernemen en een volwaardige begroting op te stellen. Daarvoor is natuurlijk een regering nodig en onze oproep aan de actoren te velde is dan ook om actie te ondernemen. Voorlopige kredieten vergen immers niet alleen een heleboel administratie en papier, maar zorgen er ook voor dat zinvolle innovaties en investeringen on hold worden gezet en de begroting ontspoort. Daarom is het onze doelstelling te streven naar een begrotingsevenwicht, zodat de factuur niet doorgeschoven wordt naar de volgende generaties. Wij willen inzetten op jobs, zodat de inkomsten voor de overheid stijgen, de uitgaven dalen en, vooral, de koopkracht van de mensen toeneemt. Wij willen inzetten op rechtvaardige fiscaliteit, zonder te vervallen in belastingtsunami's. Wij willen vooral de euro's heel efficiënt besteden. Collega's, met een opeenvolging van voorlopige kredieten is er geen sprake van goed bestuur; dat had ook vermeden kunnen worden. CD&V wou graag enkele werven afwerken en heeft zich opgesteld als een betrouwbare partner. Vandaag zullen wij het wetsontwerp tot opening van voorlopige kredieten natuurlijk goedkeuren. Het is nu vooral tijd om de campagne achterwege te laten, om de polarisering aan de kant te zetten en om samen op zoek te gaan naar oplossingen.
Collega Matheï, gefeliciteerd met uw maidenspeech.
Monsieur le président, chers collègues, une fois de plus, nous sommes ici pour nous prononcer sur les douzièmes provisoires dans un contexte, cette fois, un peu particulier. En effet, le cadre est quelque peu spécial puisque nous avons reçu le bulletin de la Commission européenne, bulletin qui n'est pas vraiment positif. C'est même un mauvais bulletin qui a été attribué à ce gouvernement pour son budget ou – devrais-je dire – à ces gouvernements pour leurs budgets. Mme Sophie Wilmès, notre ministre du Budget, a déclaré à la presse que si elle avait déposé un budget en déficit ou qui va vers un déficit à la Commission européenne, c'est parce que: "Nous avons remis un budget à politique inchangée." Ce faisant, madame la ministre, vous reconnaissez qu'une politique inchangée, une politique qui n'est pas différente de celle que vous avez menée durant ces cinq dernières années, constitue un problème. Il faut donc changer de politique. Mais c'est ce que l'on vous dit depuis cinq ans, madame la ministre. Il faut changer de politique car vous faites fausse route avec cette politique libérale qui consiste à imposer l'austérité à la population et à faire des cadeaux au patronat. Je pensais que le ministre des Finances, M. De Croo, serait présent dans cet hémicycle pour participer à cette discussion budgétaire. Sa responsabilité n'est pas mince puisqu'il est quand même responsable du volet recettes du budget. M. De Croo a déclaré dans la presse: "Un gouvernement en affaires courantes n'a pas le pouvoir de définir un véritable budget." Je vous rappelle tout de même, madame Wilmès, que, quand vous n'étiez pas en affaires courantes, vous reportiez déjà, chaque année, le retour à l'équilibre en prétextant que les choses iraient mieux l'année suivante. A-t-on besoin d'un gouvernement, comme le disent les membres de ce gouvernement en affaires courantes, minoritaire, post-électoral? On n'a en tout cas pas besoin d'un gouvernement à politique inchangée. Car vous avez un double bilan catastrophique. Il y a d'abord le bilan budgétaire qui vous est reproché par la Commission européenne, qui n'est pas vraiment un organe de gauche. En 2024, le déficit atteindra 13,3 milliards d'euros. Le bilan social est, lui, encore plus catastrophique: explosion des taxes injustes, des milliards de TVA et d'accises supplémentaires, des coupes énormes dans les services publics, des milliers d'emplois publics supprimés, des coupes dans les dépenses de sécurité sociale. Alors que les dépenses de sécurité sociale devraient augmenter plus vite que le PIB, en raison notamment du vieillissement, c'est l'inverse qui se passe sous cette législature! C'est catastrophique pour la population. Or vous inventez que le problème de la sécurité sociale est ailleurs. Selon vous, il s'agit d'une explosion des dépenses pour les prochaines années. Les problèmes budgétaires actuels découlent directement de votre politique. Sur les 13,3 milliards de déficit annoncés pour 2024, 9,3 milliards proviennent directement du déficit de la sécurité sociale. Vous dites que c'est à cause de la hausse des dépenses, mais sous la précédente législature, les dépenses de sécurité sociale ont diminué par rapport au PIB. Pour les années à venir jusqu'en 2024, les dépenses augmentent à peine si on les rapporte au PIB, mais – et c'est l'essentiel – les recettes de la sécurité sociale diminuent, selon les projections du Comité de monitoring. Ce gouvernement casse la sécurité sociale en martelant ses fables libérales sur la compétitivité.
Monsieur Van Hees, les recettes de la sécurité sociale ont augmenté. J'ignore quel tableau vous avez vu mais elles ont augmenté! Mais ce qui est vrai, c'est que les dépenses ont également augmenté, surtout au niveau des pensions et des soins de santé.
Madame la ministre, le problème, c'est que vous regardez les choses d'une mauvaise manière. Vous analysez les chiffres de façon absolue, mais les chiffres ne signifient rien dans l'absolu! Ce qu'il faut, c'est comparer les chiffres à l'évolution de notre PIB! Quand la richesse augmente, c'est cela qu'on regarde. N'importe quel économiste sérieux vous le dira. Vous en avez certainement dans votre cabinet; il y a moyen de trouver. Vos fables libérales impliquent directement une attaque du mode de financement normal de la sécurité sociale, c'est-à-dire les cotisations sociales. Votre fameux tax shift n'a pas seulement augmenté la TVA. Il n'a pas seulement augmenté les accises pour la population. Il a aussi cassé le mode normal de financement de la Sécu! En fait, votre politique s'en prend à la sécurité sociale par quatre voies. Premièrement, la Belgique est l'un des pays européens où le salaire réel - je parle bien encore une fois du salaire réel, madame la ministre - augmente le moins. Il y a même des années où il diminue, alors que partout ailleurs en Europe, il augmente. Évidemment, cela a un impact sur les cotisations de sécurité sociale puisqu'il y a un lien évident entre le salaire et les cotisations. Quand on fait des sauts d'index, de la norme salariale, évidemment le salaire n'augmente pas et les cotisations non plus. Deuxièmement, il y a votre politique de précarisation du marché du travail: les flexi-jobs et compagnie qui sont en fait du travail au noir légalisé: pas de précompte professionnel, pas de cotisations sociales. Encore une fois, on s'en prend directement aux cotisations qui sont l'élément clé de la sécurité sociale. Troisièmement, il y a le volet social, ou anti-social, de votre fameux tax shift, c'est-à-dire un énorme cadeau via la baisse des cotisations patronales. J'ai retrouvé le PowerPoint du gouvernement d'octobre 2015, quand il a présenté pour la première fois son tax shift. Il affirmait vouloir mettre de l'argent dans la compétitivité, c'est-à-dire voler indirectement le salaire des travailleurs par le vol de cotisations sociales pour un montant de 2,9 milliards d'euros! Dans le rapport du Comité de monitoring, vous verrez à combien on en est pour l'année 2020. Ces baisses, qui étaient chiffrées à 2,9 milliards d'euros, sont aujourd'hui chiffrées - pas par le bureau d'étude du PTB, mais par le Comité de monitoring - à 7,1 milliards d'euros. On est passé de 2,9 à 7,1 milliards d'euros de cadeaux au patronat et de retrait à la sécurité sociale, de vol à la sécurité sociale, de vol indirect du salaire des travailleurs. Quatrièmement, cette sécurité sociale est prise en tenaille entre votre tax shift, votre définancement, et justement la loi de financement de sécurité sociale de 2017 qui prétend une responsabilisation budgétaire de la sécurité sociale. On retire tous les moyens à la sécurité sociale et puis on lui dit qu'elle doit être responsable et qu'on va la responsabiliser via cette loi de financement. C'est d'une hypocrisie sans nom! Finalement, on voit que vos fables libérales ne fonctionnent pas, ni au niveau social, ni au niveau budgétaire. Vous cassez les salaires, donc vous cassez la consommation, donc vous cassez la machine économique, donc vous cassez le budget. Vous cassez les cotisations, donc vous cassez la sécurité sociale. C'est une catastrophe sur toute la ligne! Il y a un autre énorme cadeau que vous offrez aux patrons. Malheureusement, M. De Croo n'est pas là pour ce débat budgétaire. C'est la réforme de l'impôt des sociétés. On en a parlé tout à l'heure, cette neutralité de la réforme de l'impôt des sociétés, c'est clairement de la blague, puisque le principal élément de financement, c'était les intérêts notionnels. Mais même sans avoir fait la réforme de l'impôt des sociétés, le taux des intérêts notionnels va être négatif. On se demande comment vous allez financer 5 milliards de réduction des taux via la réforme de l'impôt des sociétés. La fin des niches fiscales, c'est de la blague aussi. Pour les PME, c'est vrai qu'on a restreint certaines niches fiscales. Pour les multinationales, non seulement on ne les a pas restreintes, mais on les a même étendues. Les RDT (revenus définitivement taxés) passent de 95 à 100 % de déduction. Pour les plus-values sur actions, il y avait auparavant un mini impôt de 0,412 %, maintenant c'est 0 % de taxation. Vous avez mis toutes les pièces dans le dossier pour arriver à la situation budgétaire actuelle. Ce taux minimal est évidemment une grande blague. Le ministre De Croo avait dit que les sociétés paieraient 7,5 %. Il suffit de prendre toutes les sociétés en Belgique qui font plus de un million d'euros. Elles sont au nombre de 6 427. Un tiers d'entre elles paient moins que 7,5 %. M. De Croo n'a pas menti une fois, deux fois, mais 6 427 fois. Un autre cadeau est encore plus surprenant. Il s'agit des excess profit rulings. La Commission a dit qu'il s'agissait d'aides d'État. La Belgique a supprimé cette mesure du Code des impôt sur les revenus, mais le gouvernement se bat aujourd'hui contre la Commission, non pas pour toucher l'argent et disposer de plus de recettes, mais pour obtenir l'inverse: pour bénéficier de moins de recettes et pouvoir rembourser 797 millions d'euros à 39 multinationales. Je m'arrête un instant sur ce sujet. C'est quand même fort! Généralement, vous dites qu'il faut obéir à la Commission européenne et qu'il faut faire tout ce qu'elle dit. Cette même Commission vous dit que la Belgique a de gros problèmes budgétaires, et que ces 39 multinationales qui ont profité des excess profit rulings n'avaient pas droit à ces cadeaux. Et vous, en tant que gouvernement, que décidez-vous? De continuer à vous battre contre la Commission européenne pour pouvoir rembourser 797 millions à 39 multinationales. Qui décide cela? Un gouvernement dans lequel siège un futur commissaire européen et le futur président du Conseil européen. Nous sommes vraiment dans le surréalisme. Si c'était le scénario d'un film, on n'y croirait pas. Oui, monsieur le président, ceci est tout à fait lié aux crédits provisoires et à la politique inchangée menée ces dernières années. C'est bien de cela que nous parlons. Comme on fait des cadeaux aux patrons, comme on casse la sécurité sociale et les salaires, il faut instaurer une petite taxe "bidon" pour dire que l'on fait payer les riches. C'était la taxe sur les comptes-titres. Mais on le savait déjà dès le départ: M. Van Overtveldt, et même M. De Croo n'y croyaient pas. Aujourd'hui la Cour constitutionnelle a fait ce à quoi tout le monde s'attendait, c'est-à-dire annuler cette taxe sur les comptes-titres. Nous avions dit dès le départ que cette taxe était discriminatoire. Cette taxe touchait les moyennes fortunes, mais protégeait les toutes grandes fortunes comme celles de la famille Bertrand, dont une des représentantes était cheffe de cabinet de M. Reynders. Je ne reviendrai pas sur cette histoire, monsieur Clarinval. Je sais que vous n'aimez pas que l'on rappelle ce genre de conflit d'intérêts; je ne reviendrai donc pas sur ce conflit d'intérêts où Mme Alexia Bertrand, cheffe de cabinet de Didier Reynders, négociait la taxe sur les comptes-titres alors qu'elle en profitait directement.
Monsieur le président, M. Van Hees est complètement hors sujet depuis un bon quart d'heure. Il nous parle de choses et d'autres, de ces derniers songes cette nuit. Maintenant, il attaque publiquement des personnes qu'il accuse de conflit d'intérêts. J'aimerais qu'il en vienne au fait, les douzièmes provisoires en l'occurrence, et qu'il arrête de pérorer sur une série de thèmes. Ce sont les slogans et la caricature habituelle des propos du PTB. J'aimerais que cela cesse parce que c'est complètement hors propos. Par ailleurs, c'est déplacé. Il pourrait s'excuser par rapport aux attaques personnelles qu'il a faites tout à l'heure.
Cette taxe sur les comptes-titres, comme je le disais, est effectivement discriminatoire parce qu'elle ne touche pas les grandes fortunes qui n'ont pas de comptes-titres. Or, ici, on ne taxe que les comptes-titres. J'en termine avec l'amendement que nous déposons. Tout à l'heure, lors des questions orales, on a parlé de la lutte des blouses blanches. On sait qu'en Belgique, il y a une infirmière pour onze malades, alors que la moyenne européenne se situe à une infirmière pour huit malades. "On court d'un patient à l'autre", nous disent les infirmières, "on n'a même pas le temps de leur dire un mot". Mme De Block n'a pas d'argent pour les infirmières, mais elle déroule le tapis rouge aux multinationales du médicament. Nous déposons donc un amendement pour que, dans le cadre de ces douzièmes provisoires, on puisse accorder un fonds "blouses blanches" de 67 millions d'euros. Je pense que les blouses blanches en ont besoin. En conclusion, chers collègues, ces douzièmes provisoires comportent un aspect qui nous appelle à voter en leur faveur, à savoir la continuité des salaires des fonctionnaires, mais d'un autre côté, voter ce serait donner le signal qu'on accepte cette politique inchangée par rapport aux budgets précédents qui sont des budgets foncièrement antisociaux. Chers collègues, nous voulons aussi voir quel sort sera donné à notre amendement. Votez notre amendement et nous verrons bien si nous pouvons voter ces douzièmes provisoires!
Vous savez qu'on est dans une discussion générale sur un thème budgétaire et qu'à vrai dire, on peut aborder n'importe quoi. C'est ce que vous avez fait. Je voudrais quand même signaler que des attaques contre des personnes qui ne peuvent pas se défendre ici dans cette assemblée ne me paraissent pas relever d'une attitude très parlementaire. Vous avez cité des noms de tiers qui ne sont pas membres du Parlement.
J'ai effectivement cité deux membres d'un autre parlement mais ce ne sont pas les noms qui m'intéressent, c'est le conflit d'intérêts qui me préoccupe. Je veux dénoncer et je continuerai à dénoncer ces conflits d'intérêts, monsieur le président!
Collega's, het is goed leven in Vlaanderen. Het is eigenlijk ook goed leven in dit land. Dat is waar wij staan, maar een relevantere vraag is wellicht waar wij voor staan. Het is hier inderdaad goed leven, maar de volledige waarheid is dat de overheid boven haar stand leeft en dat de mensen gigantisch veel belastingen betalen, maar daarvoor te weinig in de plaats krijgen. De mensen betalen gigantisch veel belastingen, maar dan nog zijn al die belastingen niet genoeg om alle staatsrekeningen te betalen. Wij draaien rode cijfers. De tekorten lopen op en dan zijn al die belastingen zelfs nog niet genoeg. Wij blijven schulden maken. Eerste vraag. Wie is verantwoordelijk? Wie draagt daarvoor de schuld? Ik hoor op de socialistische banken dat alles de schuld van de regering-Michel is. De andere partijen zeggen dat alles de schuld van de sossen is. De waarheid – het is belangrijk dat dit hier eens gezegd wordt – is dat het de verantwoordelijkheid is van alle partijen in dit land. Het is de verantwoordelijkheid van alle partijen in dit halfrond. Het is de verantwoordelijkheid van partijen die tientallen jaren in de regering zaten. Wij hadden de vergrijzing al in de jaren 90 moeten aanpakken. Het geld werd integendeel door ramen en deuren gegooid, vooral ook door de paarsgroene regeringen. Zij zijn echter niet alleen. Ja, het is ook de verantwoordelijkheid van de partijen in de regering-Michel. Wij hebben hervormd, maar de eerlijke analyse is dat wij te weinig hebben hervormd. Wij hadden meer moeten kunnen doen. Wij hadden sterker moeten kunnen besparen. Wij hadden sterker moeten kunnen hervormen. Er is een hervormingsagenda doorgevoerd, maar wij hadden meer moeten kunnen doen. Ja, het is ook de verantwoordelijkheid van de partijen in de oppositie. Heeft iemand ooit al de sociaal-economische plannen van het Vlaams Belang en de PVDA gelezen? Het verkiezingsprogramma van de PVDA is een sprookjesboek. De verkiezingsbeloften van het Vlaams Belang, een half miljard nieuwe cadeautjes, klinken leuk, maar het zijn pure luchtkastelen. Dat zijn niet mijn cijfers, het zijn de analyses van het Planbureau. Samengevat, het is belangrijk om eindelijk eerlijke analyses te maken en te bevestigen dat wij allemaal wel een stuk verantwoordelijkheid hebben in dat verhaal en meer moeten doen om de problemen op te lossen. Tweede vraag. Hoe groot is de uitdaging? Zij is gigantisch. Toen de N-VA een jaar geleden de regering verliet, was het tekort 0,8 %. Intussen zien wij in de begroting voor 2020 dat het tekort zal oplopen van 0,8 naar 2,3 %. Dat is een tekort van 11 miljard. Vooral in de sociale zekerheid ontsporen de kosten om de eenvoudige reden – dat is de simpele realiteit – dat de cijfers in ons nadeel werken, opnieuw, omdat er te weinig is hervormd, omdat de vergrijzing niet op tijd is aangepakt, omdat er te weinig is bespaard. Maak dan een regering, horen wij daarop vaak. Collega Vanbesien heeft dat punt ook gemaakt, en het is absoluut juist dat wij een echte regering met volheid van bevoegdheden nodig hebben, die een echt sociaal-economisch programma kan doorvoeren. Tegelijkertijd moeten wij ook een eerlijke analyse maken en vaststellen dat het niet evident is om dat te doen. Daar zijn een aantal politieke redenen voor: de kiezer heeft de kaarten gelegd zoals zij liggen, waardoor het moeilijk is om tot coalities te komen. Het is soms ook moeilijk om te weten met wie men moet praten om tot een akkoord te komen, al is het maar omdat er voorzittersverkiezingen zijn in verschillende partijen. Het is ook moeilijk omdat men in Vlaanderen en Wallonië simpelweg op een andere manier naar de realiteit kijkt en op andere manieren tot oplossingen wilt komen. Die politieke redenen spelen allemaal mee, maar dat is niet de essentie. De kern van het probleem is dat het geld op is en dat er nog altijd partijen zijn – wij hebben de heer Van Hees daarnet gehoord – die denken dat wij het ons kunnen permitteren om nog meer schulden te maken. Wat kunnen we wel doen? Er zijn drie zaken die wij wel kunnen doen. Ten eerste, het is echt nodig dat wij uitvoeren wat afgesproken was. Laat ons de hervormingen uitvoeren die waren doorgepraat en waarover akkoorden bestonden. Dat zou trouwens de kern moeten zijn van een regering in lopende zaken. Zij moet geen cesuur brengen of breken met het verleden, zij moet uitvoeren wat samen was afgesproken. In de sociale zekerheid was de versterkte degressiviteit van de werkloosheidsuitkeringen afgesproken, maar zij wordt niet uitgevoerd. De invoering van arbeidsintegratiejobs stond in het Zomerakkoord, maar het wordt niet uitgevoerd. Hetzelfde geldt voor het optrekken van de SWT-leeftijd, het vroegere brugpensioen: daar waren akkoorden over, maar zij worden niet uitgevoerd. Dat waren nochtans goede akkoorden omdat zij klein starten, met kleine veranderingen die uitgroeien tot grote hervormingen met een serieuze impact op de begroting en die zorgen voor echte besparingen. Ten tweede, wij moeten echt stoppen met het lanceren van voorstellen die de begroting nog verder bezwaren. Dat moet volgens mij de meest basale ambitie zijn van het Parlement, wij mogen de slechte cijfers niet nog slechter maken. Om die reden hebben wij ook kritiek op het laksere migratiebeleid van minister De Block – die helaas net onze vergaderzaal heeft verlaten –, want haar laks beleid doet de kosten oplopen. Op 22 juni 2013 stond Maggie De Block in alle kranten, omdat zij aan de regering 90 miljoen euro teruggaf van haar budget. Ze beschikte over geld, maar gaf een deel ervan terug aan de begroting omdat ze het niet nodig had. Ze kon dat toen doen omdat zij een sterk beleid voerde, waardoor er voor de opvang minder geld nodig was. Op 10 oktober 2013 gaf Maggie De Block nog eens 35 miljoen euro terug aan de begroting, opnieuw omdat zij, door het voeren van een strenger beleid, besparingen kon doorvoeren, waardoor er minder opvangplaatsen nodig waren. Waar is de Maggie De Block naartoe die geld teruggaf aan de begroting? Vandaag zien wij namelijk net het tegenovergestelde. De dotatie aan Fedasil stijgt. Dit jaar zullen wij 410 miljoen euro besteed hebben aan de opvang van asielzoekers, 150 miljoen euro meer dan wat er begroot was voor dit jaar, voor 2019. N-VA kan en zal dat nooit steunen, aangezien dat lakser beleid niet goed is voor de samenleving, omdat dat lakser beleid het draagvlak voor migratie ondermijnt en omdat het niet goed is voor de begroting. Die 150 miljoen euro kunnen we best aan nuttigere zaken besteden, zoals defensie, justitie en politie.
Collega Loones, de heer Rigot vraagt het woord voor een onderbreking.
Monsieur le président, il me semble nécessaire d'intervenir. J'entends que la politique de Mme De Block et Fedasil sont, à nouveau, prises pour cible. Je suis désolé d'avoir à rappeler que les conséquences de la politique actuelle et la nécessité d'investir des moyens supplémentaires découlent de choix faits avant cela; le choix de fermer trop vite des places d'accueil, de réduire trop vite les cadres du personnel au CGRA et à l'Office des étrangers. L'administration n'est certainement pas responsable. Elle avait remis des notes claires au gouvernement et au secrétaire d'État de l'époque, indiquant que cela ne pouvait pas fonctionner. Vous n'en avez rien fait et vous avez laissé faire. Cela étant dit, oui, il faut des crédits, pour récupérer l'erreur politique commise. Par ailleurs, on parle de coûts supplémentaires pour Fedasil. J'invite à calculer les coûts liés à la saturation du réseau actuel et aux 6 500 personnes en attente d'une décision et occupant des places d'accueil. Pour 2020, ils s'élèvent à 130 millions d'euros. Cela découle d'un choix politique de votre secrétaire d'État de l'époque.
Mijnheer Loones, het feit is dat in de begroting 2018 112 miljoen euro was gebruikt uit de reserve, die dus niet in de begroting was ingeschreven, en die nu meetelt als surplus of "overgebruik" in de begroting voor Fedasil voor 2019. Dat argument hebt u zowel in juli als twee weken geleden aangevoerd. Ik heb u in de commissievergadering dan ook gevraagd om de zaak eens goed te bestuderen en hier vandaag overtuigende argumenten voor te leggen over het gebruik van die reserves en om, in het geval u dat niet kon, uw verhaaltje thuis te laten. Ik merk echter dat u geen van beide doet. Ik hoop dus dat u nu wel overtuigende argumenten hebt om te zeggen dat het verhaal van die reserves niet klopt.
Mijnheer de voorzitter, men is mij in de wandelgangen komen vinden, hoewel ik hier nog maar net weg was, om te zeggen dat de voormalige minister van Defensie op mij aan het schieten was. Ik heb mij dus naar hier gehaast. (…):Friendly fire.
Ik weet niet of het friendly fire was. Met zulke vrienden heeft men geen vijanden nodig. Mijnheer Loones, u weet goed genoeg, net als de heer Francken trouwens, dat ik één keer extra geld heb gevraagd voor meer opvang en veel meer personeel bij de diensten. Dat personeel was afgedankt en wij hadden het weer nodig omdat er een achterstand kwam in het behandelen van de asielaanvragen. Dat was dus eenmalig en een deel ervan was bij twee gelegenheden in de ministerraad al toegekend aan uw voormalige staatssecretaris. Ik ben zo beleefd geweest om die rekening meteen mee te nemen in mijn vraag om extra middelen. Dat komt nu telkens terug in de voorlopige twaalfden en telkens zegt u dat ik meer geld vraag. Dat is niet intellectueel eerlijk. Ik weet dat mijn collega, minister Wilmès, u dat al verscheidene keren heeft proberen uit te leggen. Blijkbaar vindt u het belangrijk genoeg om in deze vergadering uw verkeerde voorstelling van de zaken nogmaals uiteen te zetten. Ik dank de collega die vroeger bij Fedasil tewerkgesteld was, en die kon bevestigen dat de rapporten die getuigden van de tekorten in het opvangnetwerk al maanden oud waren op het moment waarop ik het departement ongevraagd heb moeten overnemen. Blijf alstublieft eerlijk. Als u het goed doet, mag dat gezegd worden, maar als u het verknoeit, mag het ook gezegd worden.
Mijnheer de voorzitter, collega's, ik wil reageren op een aantal punten. Er wordt gezegd dat ik te snel heb afgebouwd, dat wij nu opnieuw moeten opbouwen omdat ik te snel heb afgebouwd en dat de signalen in het voorjaar van 2018 zijn gegeven. Ik wil even het volgende in herinnering brengen. Na de crisis in 2015 en 2016 hebben wij in 2017 het afbouwplan 1 goedgekeurd. Wij hebben alle noodcentra, in totaal bijna honderd, stap voor stap kunnen sluiten, waaronder een groot centrum in mijn eigen gemeente. Ik heb mijn verantwoordelijkheid als burgemeester genomen. Dat hebben wij gedaan. Op een bepaald moment waren wij klaar met afbouwplan 1 en waren ongeveer 2.700 bedden onbezet. Ik vroeg budgetten bij voor Fedasil omdat het allemaal veel geld kost. Er stonden bedden leeg, maar er waren ook 26.000 plaatsen bezet. Dat komt op de ministerraad en minister van Begroting Wilmès merkt terecht op dat ik zoveel bedden leeg heb staan, dat ik eerst die centra moet sluiten en een afbouwplan 2 moet maken, want die leegstaande bedden kosten bijzonder veel geld. Dat heb ik gedaan. Afbouwplan 2 werd door de regering goedgekeurd in 2018 en wij zijn verder beginnen afbouwen. Lege bedden moet men uiteraard niet houden, dat kost veel geld, dat is maar common sense, gezond verstand. In het voorjaar 2018 stelde ik vast dat er opnieuw een sterke opstoot was van asielaanvragen, vooral uit Palestina. Heel veel alleenstaande mannen uit Palestina kwamen naar ons asielloket in Brussel en vroegen asiel aan. De instroom was bijzonder hoog in mei en juni 2018. De zomer verstreek, ik had gezegd dat er een probleem was en wij hebben dat onderzocht. Die filières zijn zowel door het federaal parket als door de mensen van de Dienst Vreemdelingenzaken onderzocht. Uit de interviews bleek dat die mensen vooral vanuit Palestina met Turkish Airlines of vanuit Egypte op Zuid-Amerika vlogen — Brazilië, Colombia, Ecuador en dan Chili en Peru. Daarna vlogen ze door naar Madrid omdat er daar een visumvrijstelling is voor een aantal Zuid-Amerikaanse landen die Spanje al jaren heeft. Dat is een voorrecht dat Spanje heeft omwille van het koloniale verleden. Zij stappen uit de luchthaven van Madrid, nemen busjes en worden door smokkelaars tot in Brussel gereden om daar asiel aan te vragen. Er zijn soms meer dan duizend asielaanvragen per maand uit Palestina. Dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn. Ik denk niet dat er in dit halfrond iemand is die de Conventie van Genève interpreteert als een manier om via Zuid-Amerika over Spanje naar Brussel te geraken om daar internationale bescherming te vragen omdat men uit de Gazastrook komt. Ik zal mij niet uitspreken over het Palestijns-Israëlisch conflict en evenmin over de vraag of deze mensen bescherming nodig hebben volgens de Conventie van Genève. Dat is trouwens niet aan ons, maar aan het CGVS in alle onafhankelijkheid. Ik zal mij wel uitspreken over het feit dat ik het als politicus, als beleidsmaker, totaal niet meer verdedigbaar vind dat dergelijke filières via mensensmokkelaars bestaan. Ik heb in het najaar van 2018 beslist om een quotum in te voeren. Ik heb toen gezegd dat wij keihard gingen werken om de filières vanuit Zuid-Amerika, vooral van Palestijnen, te ontraden. Het ontraden verliep niet vriendelijk. Er werd gezegd dat het inhumaan was; ik vond dat niet inhumaan maar wel heel duidelijk. Ik heb ook quota ingevoerd. Die quota zijn wettelijk. Er kan over die quota heel wat worden gezegd, maar ze werden alleszins duidelijk gecommuniceerd. Alle kwetsbare mannen, vrouwen met kinderen en gebrekkige personen werden elke dag binnengelaten. Zij hebben nooit in Brussel op straat of onder een brug moeten slapen. Nooit. De alleenstaande mannen uit Gaza werden evenwel niet ingeschreven. Daar was veel commotie over, veel tamtam, maar dat ben ik gewoon — dat maakte ik trouwens ook mee toen ik in 2015 quota invoerde. Het gevolg was dat ik op dat moment 20.000 plaatsen had en dat ik geen verdere plaatsen nodig had. Ik kwam met die plaatsen toe. Fedasil heeft mij toen een lijst bezorgd met plaatsen die ik terug kon openen. Ik heb hen laten weten dat ik dat niet zou doen, maar zou proberen om de zaken onder controle te houden via het quotum. Op 9 december stopte dat verhaal. Ik probeer de zaken uit te leggen, mijnheer de voorzitter. Ik zal straks ook nog iets zeggen over de aanval van minister De Crem.
Zou u zich dan niet inschrijven als spreker? De heer Loones, uw fractiegenoot, staat hier op het spreekgestoelte.
Mijnheer de voorzitter, ik wil klaarheid brengen. Sindsdien werd de ontrading offline gehaald. Volgens de ene was de ontrading goed doenbaar, volgens de ander was ze te hard en ging men te ver. Er werd een andere ontradingscampagne opgestart, maar de effecten ervan ken ik niet. Er werd gezegd dat de Palestijnen zouden worden teruggestuurd. U hebt dat gezegd, mevrouw De Block. Ik vraag mij af hoeveel er zijn teruggestuurd. Ik denk nul. U hebt ook gezegd dat de quota onwettelijk waren en dat u daarmee stopte. U zou bijkomende capaciteit nodig hebben en u bent nu asielcentra aan het openen. Ik heb dat zelf ook gedaan. Als men bed, bad en brood aanbiedt, heeft men een internationale plicht. Mijn punt blijft dat ik vind dat men juridisch de strijd moet durven aangaan om de quota te verdedigen, als er zo'n grote mensensmokkelfilière over Zuid-Amerika gaat. Ik vind dat verdedigbaar. Ik vind dat men dat juridisch moet volhouden. Dat zal men misschien verliezen. Dat weet men niet, die uitkomst is onzeker. Ik vind wel dat men die lijn moet proberen aan te houden tot het bittere einde. Ik heb dat ook gedaan in de zaak van de familie in Aleppo, en ik heb gewonnen voor het Hof van Justitie van de Europese Unie in Luxemburg. Ik heb niet alleen gewonnen omdat het Hof zegt niet bevoegd te zijn voor de langetermijnvisie, want dat is een deelstatelijke bevoegdheid; ik heb ook gewonnen over de fond, met name dat men geen asiel kan aanvragen op een ambassade of een consulaat van een lidstaat van Europa. Er waren tussenkomsten van mevrouw Merkel en van de heer Macron, van alle regeringen in Europa, maar wij hebben dat gewonnen. Ik vind dat dit fundamenteel debat gevoerd mag worden. Als men manifest weet dat het via mensensmokkelnetwerken gebeurt op zo'n misdadige manier, dan moet men zeggen dat het om asielfraude gaat en moet men erop staan dat spel niet meer mee te spelen. Dat is een fundamentele discussie. Ik zie zoveel maanden later dat er geld wordt bijgevraagd. Mijnheer Van Besien, het is juist dat vorig jaar in de reserves ook geld is bijgetankt, maar wij zaten toen in een krimpscenario. Begin 2018 had ik nog 26.000 plaatsen, waarvan 2.700 bedden leeg stonden. Zowel de PS als Wouter De Vriendt zeggen dat ik die plaatsen had moeten openhouden, dat ik die niet had mogen sluiten. Op dat moment kon ik niet anders dan ze sluiten, want er was toen een zeer lage instroom. Wij zaten toen in een krimpscenario. Wij hielden toen minder dan 20.000 bedden over, en wij zagen vanaf juni ongeveer opnieuw een stijging. Toen heb ik de beslissing genomen waarvoor ik alle politieke verantwoordelijkheid op mij neem: de quota en de ontrading. Voor de manier waarop dat in de markt is gezet, neem ik de volledige verantwoordelijkheid. Wij zaten toen in een krimpscenario, en ik had dat geld nog nodig. Als men van 26.000 bedden naar 20.000 bedden gaat, heeft men in het begin van het jaar nog geld nodig. Het is iets anders als men van 20.000 terug naar 26.000 bedden gaat, zoals nu gebeurt. Dan heeft men vooral op het einde van het jaar extra geld nodig. Dat is uiteindelijk wat hier vandaag wordt beslist en daar heb ik een fundamenteel probleem mee. Ik vraag toch eens te kijken naar die Palestijnse filières, want die blijven nummer 3 in de asielaanvragen. Kijk ook eens of wij niet extra kunnen inzetten op ontrading, om vooral die Palestijnse smokkelroute plat te leggen. Want zoals het nu gebeurt, kan toch nooit de bedoeling zijn van de Conventie van Genève.
De collega hier voor mij staat intussen een beetje wortel te schieten. Eigenlijk was hij bezig aan zijn betoog. Maar ik hou van levende debatten. De heer Rigot en mevrouw De Block hebben het woord gevraagd. Ik stel voor dat de heer Loones daarna zijn betoog kan voortzetten.
Monsieur le président, je vais être très bref. Vous avez raison: le débat aujourd'hui n'est pas une question sur la migration, mais sur le budget et les douzièmes provisoires. Je propose qu'on poursuive le débat sur la migration en commission de l'Intérieur. Au besoin, faisons venir Fedasil pour présenter les notes qu'il avait remises à l'époque et démontrer que vos propos sont inexacts, monsieur Francken. Vous vous décernez un excellent bulletin. Je ne partage pas votre avis, à l'exception d'un point: il est juste d'appliquer le droit tel qu'il doit être appliqué et de permettre à celles et ceux qui peuvent introduire une demande d'asile de le faire et aux autres, qui ne sont pas dans les conditions, de ne pas le faire. Nous sommes d'accord. Mais pour tout le reste, la conséquence actuelle du réseau n'est pas la problématique des Palestiniens. La situation actuelle du réseau, considérant que les demandes d'asile sont largement inférieures à ce qu'on a connu les années précédentes, c'est la fermeture de 39 centres d'accueil pour réfugiés, de 2 500 places d'ILA (initiatives locales d'accueil), etc. S'il vous plaît, arrêtez! On ne va pas continuer ce débat perpétuel. Vous tweetiez à l'époque quand vous fermiez les places; vous tweetez maintenant parce qu'on gère mal et vous tweeterez demain parce que les Palestiniens sont présents. S'il vous plaît, revenons au débat et parlons-en en commission de l'Intérieur au besoin.
Ou peut-être tenir un dialogue dans le cadre de la formation d'un gouvernement. C'est peut-être aussi une possibilité…
Mijnheer de voorzitter, wat de ontradingsacties betreft, iedereen moet voor zichzelf oordelen of de manier waarop die voorstelling wordt gedaan, aanvaardbaar is of niet. Daarin verschillen wij van mening, maar dat is ieder zijn mening. De Raad van State heeft de quota helemaal veroordeeld, maar u zegt steeds dat ik daartegen in beroep kan gaan. Dat is gewoon niet mogelijk, het hoogste rechtscollege heeft gezegd dat die quota niet mogelijk zijn. U zegt dat ik kan spelen met de getallen 50, 51, 49, 48. U bent blijkbaar een grotere speler dan ik. De instroom aan Palestijnen was inderdaad zeer groot en er waren filières. Het Commissariaat-generaal had op dat moment ook een beschermingsgraad van bijna 100 % opgelegd. Ondertussen is de situatie gewijzigd, ook door gerichte ontradingsacties. De instroom aan Palestijnen deze maand bedraagt tot nu toe 120. Vorige maand waren er 160 en de maand daarvoor 180. Het aantal is in dalende lijn. U weet welke cijfers er waren in uw tijd. Gedwongen terugkeer is inderdaad moeilijk, maar niet onmogelijk. Er zijn ook Palestijnen die vrijwillig willen terugkeren. Wij bieden hun dat dan ook aan. Wij trachten ervoor te zorgen dat er hier niet te veel blijven hangen. In elk geval, die filières zijn aan het droogvallen, omdat de Palestijnen zelf zeggen dat ze geen toelating krijgen om in het land te blijven. Daarover denken wij dus hetzelfde, namelijk dat die filières moeten worden drooggelegd.
Collega, u werkte bij Fedasil en u bent er vertrokken, ik heb bij de Dienst Vreemdelingenzaken gewerkt. Mijn punt gaat dus totaal niet over de administraties, die schitterend werk leveren. Het gaat wel over het feit dat mevrouw De Block een ander beleid voert dan haar voorganger Theo Francken. Mevrouw De Block erkent dat zelf. Ook al is het een regering in lopende zaken en zou ze de zaken verder moeten doen lopen, neen, ze doet iets anders, ze voert een ander beleid, en dat kost centen. Mevrouw De Block zegt zelf dat ze centen bij vraagt. Mevrouw De Block, ik herhaal het, ik heb echt heimwee naar de Maggie De Block uit 2013, toen u 90 miljoen teruggaf aan de begroting, toen u daarna 35 miljoen teruggaf aan de begroting. Vandaag vraagt u extra centen, toen gaf u centen. Ik meen echt dat dit niet de weg is die wij moeten inslaan.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer Loones, ik wou nog een kleine toevoeging doen. De minister komt hier net binnenwandelen en wordt meteen beschoten door de voormalige minister van Defensie. Bovendien stel ik vast dat elke intellectuele eerlijkheid in dit debat ontbreekt. Toch wil ik opmerken, collega Loones, dat u nog erg vriendelijk bent voor de minister van Asiel en Migratie. U zegt heimwee te hebben naar 2013, toen de budgetten werden afgebouwd. Ik wil wel graag meegeven dat dit toen niet te danken was aan het beleid van Maggie De Block, maar wel aan het beleid van de regering in de voorgaande jaren, onder andere door het verscherpen van de wetgeving inzake gezinshereniging en asiel en migratie.
(…)
Het was een interessante en valabele opmerking, want ook in 2011 zaten wij meer dan 500 dagen met een regering in lopende zaken.
Dit lijkt mij een collectieve fractie-uiteenzetting te worden.
In 2011 was er ook een erg lange periode van lopende zaken, meer dan 500 dagen. Wij hebben toen zeer succesvol een aantal hervormingen doorgevoerd in het migratiewetboek. Voor het eerst in 30 jaar zijn de migratiewetten toen strenger geworden. Ik kan daar ook een mondje over meepraten, want ik zat toen op de Dienst Vreemdelingenzaken. Ik heb die wetsvoorstellen toen geschreven en samen met Theo Francken ook onderhandeld. Door deze aanpassingen is de asielstroom toen gedaald en heeft mevrouw De Block er vervolgens de vruchten van kunnen plukken. Ik hoop dat wij nog meer van dergelijke hervormingen mogen doorvoeren.
Het gaat nu over de voorlopige kredieten. Mag ik u voorstellen om uw persoonlijke levensgeschiedenis en uw memoires op een ander moment naar voren te brengen? Op die manier kunnen wij vanavond op een ordentelijk uur onze werkzaamheden afronden. Mijnheer Loones, doet u nog eens een poging om uw uiteenzetting af te ronden.
Ik wil daarop kort inpikken. Een debat over migratie is er een over de samenleving en over het draagvlak voor migratie. Het is meteen ook een debat over de begroting. Welnu, het lakser migratiebeleid van mevrouw De Block kost ons dit jaar 150 miljoen euro. Voor de laatste schijf van de laatste twee maanden gaat het om 14 miljoen euro. Dat zijn centen die ik als gewezen minister van Defensie zeer graag had geïnvesteerd in bijvoorbeeld Saffraanberg, waar nu 600 officieren in opleiding zitten, die zelfs niet kunnen douchen. Ik had die centen veel liever gestoken in de kazernes in Aarlen, waar onze rekruten, helaas, zelfs letterlijk in de stront zitten. Daaraan zouden die centen wel nuttiger kunnen worden besteed, mijnheer de voorzitter. Dus past mijn betoog zeker in een debat over de begroting. Tegelijk, als ik u dan toch aanspreek, wil ik u een bloemetje toewerpen. In het begin van deze legislatuur en uw voorzitterschap hebt u ons allen aangemaand tot budgettaire voorzichtigheid. U hebt gezegd dat eventuele voorstellen die in het Parlement worden ingediend, zouden moeten worden doorgerekend door het Rekenhof, opdat wij de begroting, die nu al stevig in de rode cijfers zit, niet nog verder bezwaren. Ik wil uw oproep hier herhalen, mijnheer de voorzitter. Collega's, alstublieft, wees voorzichtig met wat u voorstelt. Het geld is op. Ik had al twee punten gemaakt. Ten eerste zouden we de hervormingen moeten uitvoeren die reeds waren afgesproken. De regering in lopende zaken zou dat moeten doen. Ten tweede moet het Rekenhof worden ingeschakeld, zodat we de begroting niet verder bezwaren. Ten derde moeten wij onderzoeken waar we verder kunnen gaan. Het Parlement kan ter zake zijn rol spelen en zijn verantwoordelijkheid opnemen. De N-VA heeft dat al verscheidene keren herhaald: wij zullen altijd de partner zijn van elke partij die wil hervormen en wil besparen. Er zijn hervormingen nodig op vier flanken. Ten eerste zijn er maatregelen nodig in verband met de pensioenen in het licht van de vergrijzing. Ten tweede moeten wij onderzoeken hoe wij het arbeidsmarktbeleid versterken. Ten derde moeten wij onze concurrentiepositie verbeteren in een internationale context, die, om het mild te formuleren, uitdagender wordt. Ten vierde moeten wij maatschappelijke hervormingen doorvoeren op het vlak van migratie, veiligheid, justitie en defensie, die zullen zorgen voor meer efficiëntie en lagere kosten. Mijnheer Vanbesien, opnieuw, u hebt gelijk wanneer u zegt dat daar het spanningsveld zit. Wij hebben daar een andere visie op dan uw partij en de linkse partijen in de Kamer. Hoe zal de N-VA stemmen over de voorlopige kredieten? Het zal u niet verrassen dat wij tegenstemmen. Eerlijk gezegd zouden wij zeer graag voor een begroting van voorlopige kredieten stemmen, maar voor ons is stemmen voor onderhavig ontwerp tot opening van voorlopige kredieten onverantwoordelijk. Wij willen een begroting die de gemaakte afspraken naleeft, die slechte cijfers niet nog slechter maakt en die antwoordt op de vraag waar verdere hervormingen mogelijk zijn. Dat brengt ons bij de meest essentiële vraag, namelijk of dat überhaupt in ons land nog mogelijk is. Wordt het niet stilaan tijd om de ogen te openen? Wie dit land echt op orde wil zetten, budgettair en maatschappelijk, zal ook voor confederalisme moeten kiezen. Enkel confederalisme kan daartoe garanties bieden en leiden tot een efficiëntere overheid, die goedkoper zal werken en een betere dienstverlening zal verzorgen. Enkel met confederalisme zal het verschil in visie aan beide kanten van de taalgrens gerespecteerd worden. In Wallonië kan dan het gewenste beleid gevoerd worden, het beleid waarvoor de burgers stemmen, waarop zij ook recht hebben. Hetzelfde geldt voor Vlaanderen: enkel confederalisme kan garanderen dat de Vlamingen het beleid krijgen waarvoor zij stemmen. Collega's-volksvertegenwoordigers die oprecht denken dat het institutionele en het sociaal-economische twee verschillende werelden zijn, wonen niet op aarde, maar volgens mij op een andere planeet.
Collega Lachaert wenst even in te gaan op wat collega Loones zopas zei.
Collega Loones, ik stel voor dat u ons omtrent het institutioneel vlak op de hoogte houdt van de onderhandelingen van uw partij met de PS. U bent daar al enige tijd mee bezig en wij kijken daarnaar uit. Ons lot ligt uiteindelijk in uw handen als grootste Vlaamse partij, samen met die van de grootste Franstalige partij. Mijnheer de voorzitter, ik stel voor dat wij het debat tot het onderwerp van de voorlopige kredieten herleiden. Ik hoor Parlementsleden hier de gehele politieke actualiteit uitspinnen, terwijl wat voorligt, een noodmaatregel van voorlopige kredieten is op basis van een budget van twee jaar geleden. Wie vindt het echt nodig om zijn eigen beleid van twee jaar geleden vandaag nog zo halsstarrig te verdedigen? Ik meen dat wij nu moeten vooruitkijken en ons tot het voorliggend thema moeten beperken.
Vanuit een zekere logica hebt u gelijk, collega Lachaert, maar een begrotingsdebat – dit is nu eenmaal de regel, die op alle niveaus geldt – laat toe om het over alles en nog wat te hebben. Ik noteer met u dat het hier over alles en nog wat gaat. U hebt wel een punt.
Als het u een troost kan zijn, ik zal niet meedoen aan de steekspelletjes tussen voormalige coalitiepartners, maar ik ben het er wel mee eens dat wij een fundamentele discussie moeten voeren over een aantal maatschappelijke thema's, die nog zullen terugkomen. Ik zal het hebben over de vierde schijf van voorlopige twaalfden, die – zoals het Rekenhof heeft bevestigd – conform de gebruikelijke wettelijke regels zijn opgemaakt en dus voornamelijk technisch zijn. Dat was ook het geval met de vorige drie schijven van voorlopige twaalfden. Ik hoop dat wij geen eerste schijf van voorlopige twaalfden voor 2020 meer zullen moeten goedkeuren. De Europese Commissie is daar ook geen voorstander van. Het belangrijkste is dat wij zo snel mogelijk een regering met volwaardige bevoegdheden krijgen. Mijn fractie heeft al aangedrongen op de versnelde vorming van een federale regering, want die zal fundamentele maatschappelijke keuzes moeten maken, in een volwaardige begroting. Mijnheer Matheï, fiscale rechtvaardigheid is voor ons een belangrijk topic. Een rechtvaardigere verdeling van de fiscale druk is nodig. Ik haal daarmee professor Michel Maus aan. Er werd hier ook opgeroepen om het gat niet groter te maken. Er is een gat geslagen door de vernietiging van de effectentaks. Volgens sommige N-VA'ers was het letterlijk de bedoeling dat die vernietigd zou worden. Ik stel voor – wij hebben het voorstel klaar en zullen het indienen – om de reparatiewet op de effectentaks zo snel mogelijk goed te keuren, zodat wij dat geld voor de begroting al niet laten liggen. Dat is een simpele maatregel om het gat in de begroting niet groter te laten worden. De sp.a-fractie zal haar zin voor verantwoordelijkheid opnieuw etaleren en zal de vierde schijf van voorlopige twaalfden goedkeuren. Voor ons is het immers belangrijk dat de federale overheid kan blijven functioneren, hoewel de basis van de begroting van 2018 niet de onze was. Daarover ben ik het eens met de heer Vanbesien. Ik heb daarnet gezegd dat wij geen chaos willen in de ziekteverzekering. Wij willen ook geen chaos bij de federale overheid. De mensen die de dienstverlening van de federale overheid nodig hebben, mogen niet het slachtoffer worden van de te lange duur van de periode van lopende zaken. Daarom aanvaarden wij, zoals ik reeds in de commissie heb gezegd, ook een aantal afwijkingen wegens volume-effecten. Het gaat dan bijvoorbeeld over het feit dat meer personen met een handicap een tegemoetkoming krijgen van de overheid en daarvoor moeten wij dan ook een afwijking toestaan. Zij mogen niet het slachtoffer worden van de voorlopige twaalfden. Er zijn ook meer mensen die een beroep moeten doen op de inkomensgarantie voor ouderen, dus ook daarvoor moeten wij een aanpassing toestaan. Bejaarde mensen die geen groot inkomen hebben en dus een beroep moeten doen op de inkomensgarantie voor ouderen, moeten hun tegemoetkoming krijgen. Vanuit die optiek, omdat wij willen dat de federale overheid blijft functioneren, zullen wij de vierde schijf van de voorlopige twaalfden, net zoals de vorige drie schijven, steunen, hoewel wij benadrukken dat wij zo snel mogelijk een federale regering willen die fundamentele maatschappelijke keuzes kan maken.
Ik heb intussen ook nog collega Leysen toegevoegd aan de sprekerslijst.
Mevrouw de minister, show me the money: met die vier woorden vloerde N-VA-voorzitter Bart De Wever in de kiescampagne van 2014 de regering-Di Rupo. Vijf jaar later kan met diezelfde vier woorden de bijna voltallige en ontmantelde regering-Michel niet alleen gevloerd worden, maar zelfs knock-out geslagen worden. In juli zeiden wij bij de bespreking van de voorlopige twaalfden in dit Parlement dat per rapport over de begroting dat de afgelopen weken en maanden verscheen, er schijnbaar een tekort van een miljard euro bijkwam. De 11 miljard euro in juli loopt intussen op tot 14 miljard euro tegen de volgende verkiezingen. Ter vergelijking, Nederland heeft op dit ogenblik een begrotingsoverschot van 14 miljard euro. Dat moet de Vlaamse partijen toch tot nadenken stemmen. Vorige week en vandaag nog waagde de N-VA het om in de commissie voor Financiën en Begroting te stellen dat die gigantische ontsporing van de begroting is ontstaan nadat de N-VA de regering heeft verlaten. Dat is niet alleen lachwekkend, het is ook manifest onjuist. Het Vlaams Belang gaat niet akkoord met deze houding. Wij zullen de N-VA aan haar verantwoordelijkheid houden, de verantwoordelijkheid die de partij heeft voor het schaamteloos doorschuiven van de facturen naar de volgende generaties.
Collega Lachaert vraagt het woord.
Mijnheer Vermeersch, ik heb een vraag voor u. U bent terecht bekommerd om de begroting die wij onder controle moeten houden. Straks komen er enkele amendementen ter stemming die de begroting enorm zullen bezwaren. Wat is de intentie van uw fractie daaromtrent? Zult u amendementen goedkeuren die de begroting verder bezwaren?
Wij hebben een aantal besparingen ingediend. Wij hebben een besparing ingediend op Unia, op Fedasil, op het koningshuis en wij zullen die…
Ik heb een concrete vraag. Er komt straks een amendement ter stemming dat de begroting met 1 miljard op jaarbasis bezwaart. Zult u daar voor of tegen stemmen?
Ik weet niet over welk amendement u het hebt, maar het is zeker niet het onze. Onze amendementen zorgen voor besparingen op Fedasil en op de Brusselse taalpremies. Over welk amendement hebt u het?
Een amendement van de PVDA-PTB, de communisten. Zult u dat goedkeuren of niet?
Ik denk dat het gaat over het amendement over de witte bloesjes en ik meen dat wij ons daarop zullen onthouden. Ik kan daarin bijzonder duidelijk zijn…
Het stemgedrag zal blijken tijdens de stemming over de amendementen. Wij zijn nu bezig met de algemene bespreking. Gaat u verder met uw betoog, mijnheer Vermeersch.
Als ik even mag, ik wil bijzonder duidelijk zijn. Het Vlaams Belang heeft enkel amendementen ingediend op deze begroting die besparingen inhouden. Op dat vlak zijn wij zeer verantwoordelijk. U moet uw uitval natuurlijk aan de PVDA-PTB richten. Het is uiteraard niet mijn taak om hun amendementen hier te verdedigen. Het Vlaams Belang gaat dus niet akkoord met de houding van de N-VA. We zullen de N-VA houden aan haar verantwoordelijkheid voor het schaamteloos doorsturen van de factuur naar de volgende generaties. De collectieve regering-Michel was en is verantwoordelijk en moet dus ook aan haar verantwoordelijkheid gehouden worden. Dat zijn we de komende generaties verplicht, onze kinderen en kleinkinderen die uiteindelijk de facturen zullen moeten betalen. Laat ons niet vergeten dat de Zweedse partijen beloofden om een begrotingsevenwicht te bereiken in 2018. Waar het op orde brengen van de staatsfinanciën de inzet bij uitstek was van de zogenaamde socio-economische herstelregering, waarvoor alle communautaire beloften de koelkast of zelfs de diepvries in moesten, blijkt vandaag dat juist die sanering de zwakke plek is van de afgelopen bestuursperiode. Alle doelstellingen werden uitgesteld ondanks de meevallende economie en de dalende rente. Van uitstel kwam afstel, er is geen begrotingsevenwicht en er zijn geen overschotten. Door de onderfinanciering van de taxshift werden er te weinig inkomsten gegenereerd waardoor de balansen moesten worden opgesmukt. De ondertussen naar Europa verkaste minister van Financiën Van Overtveldt goochelde dus met de voorafbetalingen van de belastingen. Het was kunst- en vliegwerk om de burgers van dit land zand in de ogen te strooien. Vorige week nog werd de effectentaks van diezelfde minister Van Overtveldt vernietigd door het Grondwettelijk Hof. Die taks blijkt vanuit verschillende oogpunten ongrondwettelijk te zijn. Reeds in 2018 waarschuwden fiscale deskundigen ervoor dat de wet slordig en slecht geschreven was. Dat was dus opnieuw kunst- en vliegwerk om de burgers van dit land zand in de ogen te strooien. Wij staan trouwens niet alleen met deze kritiek. Deze week nog was de Europese Commissie vernietigend over de doodzieke Belgische overheidsfinanciën. Collega's, sta mij toe om het in die context even te hebben over entiteit II en vooral over de Gemeenschappen en Gewesten. Vorige maand stelde de Waalse regering haar regeerakkoord voor, netjes ingepakt met een rode strik en op de voorkant een ongedekte cheque. Beste Waalse vrienden, blijkbaar vormt de begroting geen probleem voor de nieuwe Waalse regering. Het bestuursakkoord bestaat uit honderden bladzijden beloftes tegenover één enkele magere eindparagraaf over de begroting. Een begroting in evenwicht zou pas voor eind 2024 zijn. Honderden pagina's uitgaven tegenover een totaal vrijblijvende begrotingsbelofte, een lege doos. Het doet ons denken aan de uitspraken die begin jaren 80 werden toegedicht aan PS'er Guy Mathot, namelijk dat het gat in de begroting er vanzelf is gekomen en het ook vanzelf weer zal verdwijnen. Het is natuurlijk bijzonder gemakkelijk om een akkoord te vinden tussen partijen als niet duidelijk is wie de factuur zal betalen. Maar eigenlijk weten wij allemaal wel wie de factuur zal betalen. Het gaat hier om socialistisch en links-liberaal Waals potverteren op kap van onrechtvaardige miljardenstromen uit Vlaanderen. Dit Waalse je-m'en-foutisme is voor ons totaal onbegrijpelijk en onverantwoordelijk. Collega's, het Waalse je-m'en-foutisme over de begroting is trouwens een heruitgave van wat zich eerder hier in Brussel afspeelde. Herinner u, deze zomer speelde Open Vld bij de Brusselse regeringsvorming kruiwagen van links. Volgens het Planbureau vertoont de Brusselse begroting tegen het einde van deze legislatuur een tekort van een half miljard euro. De Brusselse minister-president maakte reeds duidelijk dat hij het een optie vindt om de Brusselse schuld verder te laten oplopen. Collega's, dat ook regeerakkoorden nu beloftes bevatten waarvan wij niet weten hoe ze betaald zullen worden, doet ons het ergste vrezen voor de federale regeringsvorming. Bovenal is het opnieuw onbegrijpelijk en onverantwoordelijk. De lichtzinnigheid van de voorbije verkiezingscampagne wordt schaamteloos doorgetrokken na de verkiezingen. In het N-VA-programma lazen wij immers: "Facturen kunnen niet worden doorgeschoven. Elke regering is zelf verantwoordelijk om de begroting op orde te krijgen."
Mijnheer Vermeersch, de heer Loones vraagt het woord en ik moet hem dat geven. Ik heb echter de indruk dat de campagne nog steeds niet gestopt is. Het wordt trouwens stilaan tijd dat wij een regering hebben. Collega Loones, ik geef u het woord, maar wij zijn nu niet bezig over de Brusselse regering, wel over de voorlopige twaalfden.
Mijnheer de voorzitter, ik hou mij wat in. Aanvankelijk ging het over de taxshift die inderdaad een belastingverlaging is. Ik hoor nu dat het Vlaams Belang het geen goed idee vindt dat wij de belastingen verlagen. Daarna ging het over de effectentaks die vernietigd is. Blijkbaar wil het Vlaams Belang absoluut de effectentaks verdedigen. Dan gaat het over ongedekte cheques. Ik google dat en het eerste wat ik lees, is: "Vlaams Belang. De grootste ongedekte cheque." In De Standaard van april 2019. Uw verkiezingsprogramma, doorgerekend door het Federaal Planbureau, is de grootste ongedekte cheque. Wat meer bescheidenheid zou u sieren, mijnheer Vermeersch.
Ik stel voor om een beetje serieus en intellectueel eerlijk te blijven. Ik heb geluisterd naar de heer Vermeersch. Hij heeft uiteraard de effectentaks niet gesteund, integendeel. Wij hebben van in het begin gewaarschuwd voor de reden waarom dit nu is afgeschaft. Destijds waren wij daar tegen. U zegt dat u ook tegen was, maar u hebt hem wel ingevoerd. Wij hebben daarvoor van bij het begin gewaarschuwd, maar u hebt hem wel ingevoerd. U zegt dat u het niet verantwoord vindt om deze voorlopige twaalfden goed te keuren. Voorlopige twaalfden zijn een verlenging van een reeds bestaande begroting die u zelf hebt ingevoerd. Het verlengen daarvan is plots niet verantwoord. Dat moet u mij eens uitleggen, mijnheer Loones. Wij zijn wel consequent. Wij hebben tegen die begroting gestemd. Wij zullen dan ook stemmen tegen een verlenging ervan.
Mijnheer Loones, zo kunnen wij blijven pingpongen.
Mijnheer de voorzitter, zeer kort. Soms vraagt een mens zich af waarom hij een halfuur op het spreekgestoelte staat. Mevrouw Pas, als u hebt geluisterd, zult u gehoord hebben dat wij erkend hebben dat er nog meer hervormingen nodig zijn. Ik heb er vooral op gewezen dat een aantal cijfers in ons nadeel zullen uitdraaien. De vergrijzing slaat toe. De begroting baseren op de begroting van vorig jaar is niet voldoende. Wij moeten meer hervormen.
Ik heb inderdaad gesproken over de taxshift en de effectentaks. Over de taxshift heb ik gezegd dat ze ondergefinancierd was en dat u hebt gegoocheld met de voorafbetalingen van de vennootschapsbelasting om dat recht te zetten. Zand in de ogen van de burgers. Over de effectentaks heb ik heel duidelijk gezegd dat fiscale experts zeiden dat die slecht was, slecht opgesteld en slordig geschreven. Dat is in essentie wat wij gezegd hebben. Eigenlijk is de burgers zand in de ogen gestrooid. Ik zet mijn betoog verder waar ik gebleven was. Waar vorige Vlaamse regeringen nog fierheid haalden uit het feit dat zij een schwarze Null, een begrotingsevenwicht, konden noteren, waar vorige Vlaamse regeringen zich nog afzetten tegen de spilzieke Waalse en Brusselse begrotingscultuur, laat de nieuwe regering-Jambon nu ook de begrotingsteugels los. Zij is besmet door het Waalse en het Brusselse je-m'en-foutisme. Waals minister-president Di Rupo zal in zijn vuistje gelachen hebben toen hij vaststelde dat de flamingant uit Brasschaat een Belgisch staatsman is geworden. Wil ook de echte CD&V nu eens opstaan? Onze gewaardeerde collega Bogaert schreef in zijn strategische visienota voor de partij terecht dat een begroting in evenwicht een minimumvoorwaarde moet zijn. Maar blijkbaar zijn daarover bij CD&V evenveel meningen als voorzitterskandidaten. Ik wil mij ook even tot Open Vld richten. Beste liberalen, uit de slordige en onvolledige begroting die ons land vorige week bij Europa heeft ingediend, blijkt dat het overheidsbeslag volgend jaar nog verder zal stijgen tot een hallucinante 54 % van het bbp. 54 % van onze rijkdom wordt intussen opgeslokt door de obese en vadsige Belgische Staat. Met een belastingdruk van 47,5 % blijft België wereldkampioen inzake belastingen. De Vlaamse zogenaamd liberale partij, Open Vld, is straks 20 jaar aan de macht op alle niveaus, en dit zijn de dramatische resultaten van het beleid. De liberale denkers en ideologen draaien zich om in hun graf. Nu wij het toch over de zogenaamde Vlaamse liberalen hebben, of wat daar nog van overschiet, mevrouw De Block vraagt voor de voorlopige twaalfden opnieuw geld voor de opvang van asielzoekers. Het feit dat mevrouw De Block tegelijk minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid is en minister van Asiel en Migratie, heeft alvast het voordeel van de duidelijkheid. Het tekort in de sociale zekerheid loopt, enerzijds, op tot meer dan 3 miljard euro. Minister De Block rekent er, anderzijds, op dat zij met de voorlopige twaalfden voor een vierde keer langs de kassa kan passeren. Alles samen vroeg de minister al zowat 150 miljoen euro extra voor de asielzoekers, boven op de ingeschreven 260 miljoen euro. Het valt aan de bevolking niet meer uit te leggen dat er geen geld is om de dringende noden in de sociale zekerheid van onze mensen op te vangen, maar dat blijkbaar wel steeds geld kan worden gevonden om de noden van asielzoekers te lenigen. Wij kunnen het hier niet genoeg herhalen. De asielcijfers bewijzen dat de ministernamen de voorbije maanden weliswaar zijn veranderd, maar dat het beleid hetzelfde is gebleven. Al in de tweede helft van 2018 onder toenmalig staatssecretaris Francken daalde het aantal asielaanvragen in Europa, maar steeg het aantal aanvragen in België. Het ingeschreven budget werd met een schandalige 57 % overschreden tot 411 miljoen euro. Er is een groot gat in de begroting, maar voor asiel kan blijkbaar altijd geld worden vrijgemaakt. Dat zal alvast zonder het Vlaams Belang zijn. Wij hebben de originele begroting nooit goedgekeurd. Wij zullen de voorlopige twaalfden ook niet goedkeuren. Dat betekent echter niet dat wij onze verantwoordelijkheid uit de weg gaan. De collectieve regering-Michel was en is verantwoordelijk voor de huidige budgettaire puinhopen. Wij zullen de verantwoordelijke partijen daaraan blijven herinneren. Dat zijn wij verplicht aan de komende generaties, onze kinderen en kleinkinderen, die uiteindelijk de facturen zullen moeten betalen. Meningen verschillen in het Parlement, en dat is een goede zaak. Dat voedt het debat. Er zijn echter twee punten waarover wij het wel allemaal eens kunnen zijn. Ten eerste, de vorige regering heeft ondanks haar belofte, een meevallende economische conjunctuur en lage rentes, geen begroting in evenwicht kunnen presenteren. Dat moeten wij samen vaststellen. Ten tweede, de toekomstige regering zal wellicht geen evenwicht bereiken tegen 2021, wat de regering-Michel nochtans aan Europa beloofde. Dat is de voorbije week opnieuw pijnlijk duidelijk gebleken. Daar moeten wij samen eerlijk over zijn. De huidige restregering is ondertussen meer dan 300 dagen in lopende zaken. Bijna vijf maanden na de verkiezingen is er op federaal niveau nog geen uitzicht op een regering. Het Parlement heeft echter wel volle bevoegdheden. Collega's, wij moeten ons werk doen. Zonder regering staat het Parlement sterker dan ooit. Wij stellen in onze amendementen een aantal directe besparingen voor op het koningshuis, Unia, Fedasil en de Brusselse taalpremies. Laat ons in de komende dagen en weken echter ook een aantal hervormingsmaatregelen doorvoeren, waarvoor althans aan Vlaamse zijde een meerderheid is. Ten eerste, een getrapte toegang tot de sociale zekerheid. Dat stond alvast in de startnota van De Wever. Ten tweede, de hervorming van de werkloosheidsuitkeringen, waarover wij het in de campagne allen eens waren. Ten derde, een rechtvaardige fiscaliteit: vandaag wordt arbeid te veel afgestraft, dus werken moet opnieuw meer lonen. Wie kan daar nu in godsnaam tegen zijn? Vlaams Belang doet dan ook een oproep aan alle partijen: laat ons de begroting loskoppelen van de regeringsvorming. Laat ons in het Parlement dat volle bevoegdheden heeft, een aantal grondige hervormingen doorvoeren. Als dat allemaal niet meer kan, is het hoog tijd dat de kiezer zich opnieuw kan uitspreken en dan moeten wij naar nieuwe verkiezingen.
De woorden "nieuwe verkiezingen" vallen en dan staat collega Dedecker op mijn lijst, maar dat zal een toeval zijn. Daarna komen nog collega's Leysen en Francken aan het woord.
Mijnheer de voorzitter, ik zal het wat korter houden. Ik was in feite niet van plan om het woord te vragen, want het gaat over voorlopige twaalfden en u kunt in principe niet anders dan ze goedkeuren; wij kunnen ze symbolisch afkeuren, maar men kan het land toch niet zonder geld laten vallen. Ik vraag toch het woord, omdat ik lethargie hoor bij partijen die zeggen dat het tekort van 11 miljard er is gekomen sedert het Marrakeshpact. Ik loop hier al twintig jaar rond, met wat onderbreking, en ik vraag mij af welke hypocrieten en schijnheiligen dat zeggen. Straks zal iemand die bij ons is weggelopen als eerste minister, in Europa België op de vingers tikken omdat de begroting niet klopt. De schuldige en de rechter zijn eigenlijk dezelfde. Ik vind dat jammer en ik kijk dan naar de collega's van Open Vld. Iedere burger in ons land wordt geboren met een rugzakje staatsschuld van meer dan 40.000 euro, 49.000 dollar om correct te zijn. Er staan in de hele wereld drie landen voor ons waar men een nog groter rugzakje meekrijgt: Japan, Ierland en de Verenigde Staten. In reële cijfers verhoogt onze staatsschuld elke dag, niettegenstaande de negatieve rente. De burger verarmt elke dag, leden van de PVDA, door het beleid van Europa. Vroeger kon men nog sparen. Wat betekent sparen in dit land? Men kan het bedrag sparen dat men overhoudt nadat alle kosten betaald zijn en de helft van het inkomen aan de fiscus gegeven werd. Als men vandaag nog iets overhoudt, dan kan men dat bedrag uitzetten, als men veel geluk heeft, tegen 0,11 %. Wij verarmen elke dag door de inflatie van 2 % en nu komt u, mevrouw de minister, nog geld vragen. Er zit een gat van 11 miljard in de kas. Volgend jaar wordt dat waarschijnlijk een gat van 14 miljard. Jullie hebben beloofd om de begroting in evenwicht te krijgen of er misschien een miljardje over te gaan. Dit is geen miljardje meer. Het is zuivere verkwisting en oogverblinding. U wilt nu nog iets aan de burger vragen. U moet eens goed luisteren, heren van de PVDA en de PTB, want ik zal het nu hebben over de belastingdruk op het vermogen. Hoe groot is die in België? Die bedraagt 3,5 % van het bbp. In de Scandinavische landen, die jullie zo bewonderen, bedraagt die amper 1,5 %. In Scandinavische landen als Zweden zijn er zelfs geen erfenisrechten te betalen. De regering komt echter nog niet toe, want wij moeten de grote vermogens belasten. De impliciete belastingdruk op kapitaal, beste vrienden, bedraagt hier 38 %. Alleen in Frankrijk en Noorwegen is die hoger. In Nederland bedraagt die 12,1 %. Wij komen daarmee nog niet toe. Heren van de PVDA en anderen, voor de lasten op arbeid zijn wij net geen Europees kampioen, maar wij staan wel op het podium. Wij zijn derde. Het vennootschapstarief is gedaald. Dat vind ik prachtig, maar met een gemiddelde van 25 % zijn wij nog een van de koplopers in Europa. Waarin zijn wij geen kampioen? Dat zouden we ons beter eens afvragen. De fiscale druk bedraagt 47,5 %. De roerende voorheffing op kapitaal is verdubbeld op vijf jaar tijd. Ik spreek dan nog niet over de indirecte belastingen, maar we komen nog niet toe. Er is een gat in de begroting van straks 14 miljard. We krijgen straks een overheidsbeslag van 54 %. Daarnaast zijn er ook nog de indirecte belastingen. Straks volgt er trouwens nog een debatje over onder meer de groenestroomcertificaten. Tot vorig jaar maakte de prijs voor elektriciteit nog 33 % uit van de elektriciteitsfactuur, terwijl dit vandaag nog maar 20 % is. De rest van de factuur bestaat uit belastingen, heffingen en dergelijke meer. Ondanks dit alles is er nog een gat in de begroting. Zonder onze auto — het monster van de Wetstraat — zou er een tekort zijn van 20,7 miljard euro, want 10 % van alle inkomsten komt van belastingen en accijnzen op die auto. En zo kan ik nog een hele tijd doorgaan. Ondanks alles is er dus toch een begrotingstekort en moeten we het hier hebben over voorlopige twaalfden. Nochtans zijn wij kampioen van Europa en zelfs van de wereld in alles wat te maken heeft met belastingen. U zou zich in feite moeten schamen om nog voorlopige twaalfden te vragen. U zou eigenlijk met overschotten moeten zitten. Er werd ook gezegd dat we naar het noorden gaan kijken. Een fantastisch idee! Hoe groot is het overschot in Nederland, mijnheer Leysen? Tien miljard euro. Wij zijn voorlopig op zoek naar 11 miljard euro. Volgend jaar staan we hier terug en dan zal het gaan over een tekort van 14 miljard euro. Wat is er gebeurd met al die grote beloften? Mijnheer de voorzitter, u had daarnet mooie woorden over voor de verkiezingen. Een van de verkiezingsbeloften betrof de pensioenen, meer bepaald een minimumpensioen van 1.500 euro. Het budget van de pensioenen stijgt met 2,5 miljard euro per jaar. Momenteel bedraagt het budget 44,6 miljard euro. Straks zitten we aan 47 miljard euro. Ik wijs er ook op dat wij over geen reserve beschikken. In Nederland is er een pensioenreserve van 1.400 miljard euro. Wij hebben niets, tenzij dan het Zilverfonds, maar dat is leeg. De huidige generatie moet werken om al die belastingen te kunnen betalen, zodat de vorige generatie kan worden betaald. Het geld uit het verleden is immers allemaal op. Bovendien is er een gat in de kas. Als er wordt gepraat over de pensioenen, blijkt ook dat niemand durft te raken aan de pensioenen. Ik durf te zeggen dat de ambtenarenpensioenen op tien jaar tijd zijn gestegen met 33 %. Nochtans durft niemand hieraan te raken. Van 2,2 % van het bbp is het budget voor de ambtenarenpensioenen gestegen naar meer dan 4 % vandaag. De laatste twintig jaar is hier echter nog niets aan gedaan, behalve dan grote woorden. Daar komt nog eens bij dat 68 % van de ambtenaren nog steeds vervroegd met pensioen gaat. Ik kan zo nog een tijdje doorgaan. Ik vind dit alles alleen maar hypocriet. Soms heeft het Parlement een geheugensteuntje nodig. Ik ga even naar rechts kijken, naar de CD&V. Ik keer even terug naar de tijd toen CD&V nog de CVP was. Ik ga een stukje voorlezen uit de beleidsverklaring van Gaston Eyskens van 24 april 1947. Wij kwamen uit de oorlog en wat zei Gaston Eyskens toen? "Om het tekort van 10 miljard", Belgische frank, beste vrienden, "op de begroting van 1947 die in totaal bijna 60 miljard bedroeg, weg te werken, stelde ik een vermindering van de overheidsuitgaven met 10 % in het vooruitzicht." De vermindering van de overheidsuitgaven om een begroting in evenwicht te krijgen! "De besparingen zullen vooral worden gerealiseerd", zegt Eyskens, "door de subsidies aan bedrijven en de werkgelegenheid en de overheidssector te verminderen. Ik kondigde aan 5,5 miljard Belgische frank belastingverminderingen door te voeren. Daarmee liep ik vooruit op een grondige hervorming van ons fiscaal stelsel om de doorzichtigheid van de fiscale wetgeving te verbeteren. Alle maatregelen hadden tot doel een klimaat van economische expansie en sociale vooruitgang te scheppen, de modernisering van de economische structuur mogelijk te maken en de openbare financiën gezond te maken." Zeventig jaar na datum, beste vrienden, draait Gaston zich om in zijn graf. Men durft hier nog altijd zeggen dat men die oplichtersbende van ARCO wil vergoeden. Ik dank u voor uw aandacht.
Dank u, collega Dedecker. Collega Christian Leysen krijgt het woord. Op mijn lijstje heb ik dan nog de heer Francken staan voor een korte interventie van op zijn bank.
Mijnheer de voorzitter, het was leuk de vorige keer als eerste aan het woord te zijn. Het is bijzonder interessant nu als laatste te mogen spreken, want dan heeft men naar de anderen kunnen luisteren en heeft men veel geleerd. Men heeft dan wijze woorden gehoord en soms verbazende woorden. Ik heb geleerd dat een begrotingsdiscussie ook een therapeutische sessie kan zijn voor postelectorale trauma's of ter massage van post-ontslagtrauma's. Laten wij ernstig zijn. Het is vandaag 24 oktober. Exact negentig jaar geleden was het zwarte zondag, de crash op de beurs van New York als voorbode van de Grote Depressie. Ik wil niet aan doemdenken doen, ik wil enkel duidelijk stellen dat wij niet mogen vergeten dat er economische cycli bestaan. Les cycles économiques existent. Le cycle actuel s'annonce en baisse. Wij weten het allemaal: brexit, handelsoorlogen, algemene sentimenten. Het moet niet allemaal slecht aflopen, maar de onzekerheid die weegt op al die thema's, beïnvloedt het economisch klimaat en verplicht ons om niet, zoals zo vaak in het verleden, met optimistische prognoses te trachten de begroting in evenwicht te krijgen. Er is al vaak aangehaald dat wij al elf maanden in een periode zonder regering met volle bevoegdheid zitten. Ik vond het bijzonder interessant om mijn collega's te horen spreken. Ik merkte een grote mate van bescheidenheid en een oproep om te handelen en om, ook al zijn veel Kamerleden nieuw verkozen, onszelf te evalueren. Het gaat om een collectieve, gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de toestand waarin wij ons bevinden. De stembusslag van 26 mei ligt nu vijf maanden achter ons, maar er is nog altijd geen begin van een echte regeringsvorming. De twee grootste partijen aan beide zijden van de taalgrens zijn nog steeds het postelectoraal trauma aan het verwerken en moeten erop letten dat zij hun energie niet aanwenden om zich te fixeren op de extremen die hun stemmen hebben weggenomen. Wij dachten dat er een stap vooruit was gezet, maar sinds een week hebben wij de indruk dat het om een processie van Echternach gaat. We dachten dat het vooruitging, maar nu lijkt het weer dat we nergens staan. Om de beeldspraak van de twee gewezen informateurs te gebruiken: de twee paarden die naar het water geleid zouden moeten worden, kijken elkaar nu wel eens diep in de ogen, maar blijven toch nog altijd liever elk apart in de eigen wei staan grazen. Dat bestuurlijk catenaccio, een term uit de voetbalwereld die duidt op verdedigend spelen waarbij de ploegen niet kunnen of niet willen scoren omdat zij vooral schrik hebben, is misschien interessant voor de Wetstraatjournalisten, maar voor de man in de straat staat het gelijk met bestuurlijke onverantwoordelijkheid. In die context zitten wij hier; de laatste tranche van de voorlopige, thans de definitieve, twaalfden ligt nu ter stemming voor. In vergelijking met de oorspronkelijke begroting, ingediend voor 2019, maar niet goedgekeurd door de val van de regering, ligt het totaal van de voorlopige twaalfden 1,7 miljard hoger in vereffening. U moet weten dat het vanwege de sociale zekerheid op 1,9 miljard uitkomt, terwijl de werkingskredieten uiteindelijk lager waren. Achter die technische begroting schuilt een pijnlijke realiteit. Des te langer de politieke impasse duurt, des te groter wordt het gevaar voor verdere budgettaire ontsporingen. Le plan budgétaire de la Belgique que le gouvernement a introduit auprès de l'Union européenne en est une preuve. De begroting bevat natuurlijk, enerzijds, de federale begroting maar, anderzijds, ook de begroting van de Gemeenschappen en Gewesten. De sprekers voor mij hebben al aangegeven dat de Europese Commissie ons daarover een reprimande heeft gegeven. Ditmaal is het een Franse begrotingscommissaris. De volgende keer zal het een Griekse begrotingscommissaris zijn. Ik hoop dat hij ons niet als het Griekenland aan de Noordzee zal betitelen. Vice-eersteminister Alexander De Croo heeft terecht gesproken van een wake-upcall. Ik hoop dat ook de verschillende uiteenzettingen vandaag voor ons allen een wake-upcall zijn. De techniciteit van de nota die door de minister van Begroting werd opgesteld en die in feite een pro-formabegroting is, doet mij denken aan mijn tijd op de universiteit. Ik herinner mij goed dat studenten bij het examen een bijna blanco blad of een onvolledig blad indienden, gewoon maar om formeel in orde te zijn voor de tweede zittijd. Laten wij eerlijk zijn, wij moeten naar een tweede zittijd. De federale regering heeft voor entiteit I voortgeborduurd op de voorlopige twaalfden van 2019. Voor entiteit II, zijnde de Gemeenschappen en Gewesten, was dat, wanneer u de tekst leest, vooral nattevingerwerk op basis van weinig coherente en weinig transparante gegevens van de Gemeenschappen en Gewesten. Dat is een probleem waarvan wij ons collectief bewust moeten zijn. Wij kunnen onze staatshuishouding enkel in orde krijgen als iedereen zijn verantwoordelijkheid neemt en iedereen de bereidheid heeft om samen te werken. Zoals de heer Dedecker spijtig genoeg nogmaals heeft belicht, heeft dit land een kwalijke reputatie op budgettair vlak. Jaarlijks hebben wij de eigen richtlijnen en de normen van de Europese Unie wat opgerokken.
Mijnheer Leysen, de heer Vermeersch zou u voor een vraag willen onderbreken.
Mijnheer de voorzitter, hij mag mij onderbreken.
Mijnheer Leysen, ik wil er u heel kort op wijzen dat er twee regeringen zijn die wel volle bevoegdheden hebben, de Brusselse en de Vlaamse regering, waarvan uw partij wel deel uitmaakt. U hebt hier kritiek op entiteit II, maar u en uw partij dragen op dat vlak een verpletterende verantwoordelijkheid. Daar wil ik u toch even op wijzen.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer Vermeersch, ik heb u daarnet meegegeven dat ik, hoewel ik nieuw ben in het Parlement, bescheiden genoeg ben om toe te geven dat wij een collectieve verantwoordelijkheid dragen. Het bijzondere was dat, toen ik nog niet verkozen was, de mensen mij al aanspraken met "jullie, politici". Ik was nochtans nog niet verkozen. Ik zeg altijd aan burgers dat zij ook politici zijn, want zij hebben uiteindelijk de Parlementsleden verkozen die hier zitting hebben, meerderheden hebben gevormd en beleid hebben gevoerd. Dus, ja, collectief hebben wij in België gefaald wat het begrotingsbeleid betreft. Het is natuurlijk altijd gemakkelijker iemand anders met de vinger te wijzen. Maar dat helpt ons geen stap verder. Wij zijn effectief wereldkampioen in budgettair uitstelgedrag. De ambitie om over een aantal jaar eindelijk de begroting in evenwicht te hebben, doet toch een beetje denken aan onze jaarlijkse ambitie het Eurosongfestival te winnen. Maar het is veertig jaar geleden dat dat gewonnen werd door een jong Waals meisje. Verschillende sprekers hebben het terecht in de verf gezet dat wij op lange termijn moeten durven te denken. Wij moeten afstappen van wat ik consumptiedemocratie noem. Wij beloven de kiezers zaken die zij graag horen, terwijl wij weten dat wij die beloften niet kunnen houden of dat wij de rekening zullen doorschuiven naar hun kinderen. Het is al gezegd, iedereen meent dat de vergrijzingskosten, de kosten van pensioenen en van de ziekteverzekering, door iemand anders betaald zullen worden, maar uiteindelijk zijn wij het die ze collectief betalen. De huidige bijzondere financieringswet responsabiliseert inderdaad de verschillende entiteiten onvoldoende tot samenwerking en tot budgettaire zindelijkheid. De hete aardappel wordt naar entiteit I, de federale overheid, doorgeschoven. Die krijgt 55 % van het budget en moet zogezegd 85 % van de inspanning leveren. Voor de derde maal in twaalf jaar ligt het federale niveau plat. Het zou nuttig zijn eens de rekening te maken van wat wij met die honderden verloren dagen zonder echte begroting en zonder echte regering hadden kunnen doen voor een gestage en grondige sanering. Ik ben blij dat de collega's, in tegenstelling tot in de commissie voor Financiën en Begroting, hier meer openheid tonen tot het onderzoeken van mogelijke maatregelen die nodig zijn. Collega Van Besien merkte al op dat wij ons er niet gewoon van kunnen afmaken met het excuus dat er geen volwaardige regering is en dat men in lopende zaken is. Wij kunnen de noodzaak om uit het budgettaire imbroglio te geraken, niet gewoon naast ons neerleggen met het argument dat bijsturingen onmogelijk zijn in een regime van lopende zaken. Uiteindelijk, laten wij eerlijk zijn, doen wij met voorlopige kredieten niet anders dan beleid herhalen met enkele voorstellen van aanpassing van de regering in lopende zaken of van het Parlement, ook al lukt het niet en dat is ook geen zonde. Er wordt terecht druk uitgeoefend voor de vorming van een federale regering. Tegelijkertijd vraag ik me hier hardop af of men niet ernstig moet overwegen om het begrip "lopende zaken" bij een langdurige crisis beter of anders te definiëren. Collega's, het is duidelijk dat "lopende zaken" geen wettelijk begrip is en dat het ook geen wettelijke verplichtingen inhoudt. Het is een circulaire van de Wetstraat om voorzichtig te handelen, omdat er waarschijnlijk een nieuwe regering komt of omdat men geen meerderheid heeft in het Parlement. Zoals gezegd, wij kunnen leren van andere landen. Nederland behoort nu tot de beste van de klas, terwijl het er na de financiële crisis in 2008 slechter voorstond dan wij, met een groter begrotingstekort. De wil om tot een evenwicht in de begroting te komen, werd daar gedragen door regeringen die zowel centrumlinks, centrumrechts als rechts waren. In de voorliggende noodbegroting staat er een deficit voor entiteit I, de federale overheid, van 1,8 % ten opzichte van 1,5 %. Ik doe een oproep aan de regering en desgevallend het Parlement om er ten minste voor te zorgen dat de verdere verslechtering van 1,5 % naar 1,8 % niet bewaarheid wordt. Ik vind dat het minimum minimorum. Zo niet, zou de indruk gewekt worden dat de regering in lopende zaken er een in weglopende zaken is, ondanks een weggelopen partij. Wij moeten de uitdaging onverwijld aangaan. Ik roep mijn collega's uit de commissie voor Financiën dan ook op om samen te zoeken naar maatregelen die langdurig gerechtvaardigd zijn, zonder dat we onaanvaardbare politieke keuzes moeten maken. Er is nog veel werk om de Staat efficiënter te maken. Onze fractie zal de laatste tranche van de voorlopige kredieten goedkeuren, maar ze doet met aandrang een oproep aan de grote politieke formaties om onverwijld aan de slag te gaan, een stabiele regering te vormen en het land budgettair verder gezond te maken. Dat vergt moed en langetermijndenken. Men mag zich niet verschuilen achter het begrip lopende zaken en men moet met een begroting komen, hoe men die ook noemt. De man in de straat zou dat anders niet begrijpen en de komende generaties mogen dat ook niet aanvaarden. Ik rond af met een positieve noot. Samen kunnen we voor oplossingen zorgen.
Mijnheer de voorzitter, ik heb tijdens de bespreking in de commissie een inhoudelijke vraag gesteld over pagina 273 met betrekking tot de extra budgetten die worden voorzien op de FOD Buitenlandse Zaken voor de aankoop van gebouwen, met als doel te worden aangewend hetzij als residenties, hetzij als kanselarijen voor de Belgische diplomatieke zendingen of consulaire posten. Dat is de post 71.32.01. De post net daaronder, lijn 72.00.01, gaat over de bouw, inrichting, renovatie en groot onderhoud van onroerende goederen bestemd om te worden aangewend hetzij als residenties, hetzij als kanselarijen voor de Belgische diplomatieke zendingen of consulaire posten. Dat is best veel geld. Het gaat over in totaal meer dan 7 miljoen euro dat er nu nog voor twee maanden wordt bijgedaan. Ik vraag mij af welke aankoop van een diplomatieke post er nu nog gebeurt. Minister Reynders is vertrekkende, de premier is vertrekkende, maar blijkbaar gaat de Belgische diplomatie nog een nieuwe diplomatieke post, een ambassade of een gebouw kopen. Men gaat op twee maanden tijd ook enorm veel geld pompen in de renovatie van een aantal ambassades. Mevrouw Wilmès, ik had die vraag gesteld en u had mij gezegd dat u mij het antwoord zou bezorgen. Ik hoop dat ik dat zal krijgen, want ik denk niet dat ik het al heb gekregen. Misschien heb ik mij vergist, maar ik heb mijn mailbox nog eens bekeken en ik denk dat ik van uw kabinet of van het secretariaat van de commissie voor Financiën en Begroting daarover geen verdere informatie heb gekregen. Kan ik daarover wat informatie krijgen? Ik ben immers bijzonder nieuwsgierig naar wat België nog zal opendoen, in welk land en wat dat dan zal kosten. U weet dat wij vooral ambassades aan het verkopen zijn en nu zullen wij er blijkbaar ook kopen. Ik krijg graag meer duidelijkheid. Ten slotte, ik heb niet gereageerd tijdens het vragenkwartiertje, ook al werd ik persoonlijk vernoemd en had ik het artikel in het Reglement over het persoonlijk feit kunnen inroepen. Ik lees hier net op Het Nieuwsblad: "De Crem wijst Francken met de vinger over doden in vrachtwagen Essex. 'Waar waart ge?'" Ik wil daar toch even op reageren, want ik vind het persoonlijk beneden alle peil dat er zo wordt geschoten in een verhaal waar sereniteit gepast zou zijn. Ik herinner mij een debat dat wij hier ongeveer anderhalf jaar geleden hebben gevoerd, toen ik zelf nog in functie was, toen een jong kind, Mawda, was gestorven. Wij hebben toen een heel debat gevoerd in de plenaire vergadering, waar u, mijnheer de voorzitter, toen als fractieleider van Open Vld, net als collega Verherstraeten, hebt opgeroepen tot sereniteit in casussen met een tragische afloop, waarbij mensen gestorven zijn onderweg naar hun droomland, zijnde Groot-Brittannië. Het gaat nu niet over één casus, maar over 39 mensen die zijn gestorven en België zijn gepasseerd. Het gebrek aan sereniteit heeft mij getroffen. Ik heb niet gereageerd, maar ik neem nu even de gelegenheid te baat om te reageren. Ik herinner aan Mawda en het tragische schietincident, waarover het Comité P hopelijk binnenkort opheldering zal brengen. Ik vind dat wij ook die opheldering moeten krijgen als er 39 mensen gestorven zijn. Dat is misschien niet op het eigen grondgebied gebeurd, maar zij zijn wel op het grondgebied gepasseerd op weg naar Groot-Brittannië. Dat zou maar gepast en consequent zijn. Ik heb een goede verstandhouding met de heer De Crem, maar ik heb hem wel gezegd dat ik het niet correct vind. Aangezien de pers dat oppikt, wil ik er toch even op reageren. Ten gronde wil ik ook iets zeggen over het verhaal zelf. Ik heb het ook met collega De Crem doorgepraat. Waar was ik? Men zegt dat men mij vier jaar niet gezien heeft, maar het is de eerste keer dat men mij vraagt waar ik de laatste jaren was. Dat heb ik nog nooit gehoord. Ik was in elk geval heel vaak in de plenaire vergadering op donderdag. Wat moet er volgens ons nu juist gebeuren? Het is een heel moeilijke problematiek, waarschijnlijk de moeilijkste migratieproblematiek die er bestaat. Wat doet men met mensen die hier geen asiel willen aanvragen en in transit zijn? Men kan hen toch moeilijk tegenhouden? Als zij echt op hun bestemming willen raken, dan is daartegen bijna niets te doen. Wij kunnen hen toch moeilijk massaal in de gevangenis steken? Daarvoor hebben wij de capaciteit niet. Wij moeten het dus op een slimme manier aanpakken, maar die slimme manieren zijn heel complex en moeilijk. Vorig jaar, een maand voor de gemeenteraadsverkiezingen, hebben een aantal burgemeesters, onder andere van CD&V, maar ook van andere partijen, gezegd dat "Jambon en Francken niets doen". Men zei dat de politie de transitillegalen oppakte, de identificatie deed, vingerafdrukken afnam, foto's maakte, interviews deed en hen dan aan het busstation afzette, met een bevel om het grondgebied te verlaten, omdat ik geen plaats had in de gesloten centra. De burgers klaagden omdat de transitmigranten daar gewoon opnieuw stonden. Dat was frustrerend en men vroeg aan Jan Jambon en mij om eens iets te doen. De burgemeesters kwamen een maand voor de gemeenteraadsverkiezingen in opstand. Het was misschien toeval, maar dat geloof ik niet. Jan en ik hebben toen samen een actieplan gemaakt, waarmee wij naar de regering gegaan zijn. Het plan, met 11 actiepunten rond transitmigratie, werd goedgekeurd in de ministerraad. Het waren geen wonderoplossingen, maar wel concrete punten. Het ging onder meer om bijkomende versterkingen en een scanner, die er in september is gekomen. Bij mijn weten, mijnheer Demon, was Jan Jambon nog de minister van Binnenlandse Zaken in september. Pieter De Crem was toen de staatssecretaris voor Buitenlandse Handel. Daarnaast hebben wij ook nog een aantal andere zaken gedaan.
Mijnheer Francken, u ging een korte uiteenzetting houden, maar u roept natuurlijk weer reacties op en zo blijven wij bezig. De heer Gilkinet heeft het woord en daarna de heer Verherstraeten.
Monsieur le président, pouvez-vous nous rappeler le sujet de la discussion en cours? J'ai cru comprendre que, comme c'est indiqué sur l'écran, nous discutions des douzièmes provisoires pour terminer l'année. Or, j'entends que certains tiennent une conférence, reviennent sur les questions d'actualité de tout à heure, ce qui me semble tout à fait hors propos. Je voudrais donc que nous puissions conclure ce débat dans le cadre duquel chaque groupe a pu exprimer son point de vue de façon explicite sur la question qui est à l'ordre du jour.
Monsieur Gilkinet, dans le cadre de la discussion générale d'un débat budgétaire, aucune limitation n'est prévue. N'importe quel thème peut être traité. Pour ce qui me concerne, je pensais que le débat aurait été plutôt technique, mais force est de constater que certains préfèrent avoir un débat plutôt politique. Aucun article du Règlement ne me permet de mettre fin à la discussion et aucune limitation de parole n'est prévue. Je constate avec vous qu'il est 18 h 17. J'ajoute que huit orateurs se sont inscrits pour intervenir dans le cadre de l'examen de la résolution sur le climat. Je suspendrai nos travaux tout à l'heure. Je vous invite donc à vous préparer à passer la soirée dans cet hémicycle.
Mijnheer de voorzitter, ik wil kort repliceren op wat de heer Francken heeft gezegd over minister De Crem, die afwezig is. Minister De Crem heeft wel zijn medeleven betuigd namens de regering. Hij heeft ook geantwoord op een mondelinge vraag van een van de leden van uw fractie. Wie het schoentje past, trekke het aan. Men kan de minister, als hij een antwoord op de kritiek geeft, geen gebrek aan medeleven verwijten. Voor het overige, mijnheer de voorzitter, stel ik vast dat in de uiteenzettingen van vandaag, zowel van de heer Francken als van anderen, veel sprake is van het verleden. Maar het verleden is voorbij. Politiek is geen geschiedenis; politiek gaat over de toekomst. Het gaat hier vandaag over voorlopige twaalfden. Het gaat erover of wij de rekeningen kunnen betalen, de pensioenen, de wedden van ambtenaren die het beste van zichzelf geven. Laten wij het daarover hebben. Willen wij dat of willen wij dat niet? Dat is de vraag die wij vandaag moeten stellen.
Mijnheer Gilkinet, ik onthoud uw oproep tot beknoptheid. Ik neem aan dat dit ook op u van toepassing is de komende jaren. Ik zal daar zeker mee op toezien. Ik had het daarnet over de toekomst en over het budget, maar ik werd onderbroken. Van de elf actiepunten hebben wij er een aantal gerealiseerd. Een aantal punten werd inderdaad door de heer De Crem gerealiseerd, zoals extra politie voor West-Vlaanderen, Brugge. Ik heb er geen probleem mee om dat toe te geven. Volgens mij kan er bijkomend nog een en ander gebeuren. De heer Jambon en ik zijn een aantal keren naar Groot-Brittannië geweest en hebben hier ook mensen van de Britse regering ontvangen, om een deal te sluiten. Groot-Brittannië heeft een belangrijke deal met Frankrijk, en betaalt in Calais veel voor de bewaking en al wat daarbij komt kijken, zoals drones en capaciteit, maar er wordt niets betaald aan Zeebrugge. Ik vind dat niet eerlijk en ik vind dat wij met de Britten een akkoord moeten sluiten met betrekking tot de bewaking in Zeebrugge. Dat is ook in hun belang, want Zeebrugge is ook hun buitengrens. Zij hebben daar ook financiële en andere verantwoordelijkheden. Zij sturen wel eens wat politie en wat honden, maar daarmee komt men er niet. Wij willen een echte deal. Wij waren al ver geraakt om zo'n deal tot stand te brengen. Het is soms moeilijk met de Britten, maar in de politiek kan het er soms cynisch aan toegaan en het kan verkeren: misschien komt de vraag nu wel hoe de zaken in Zeebrugge beter kunnen worden aangepakt. Misschien proberen de Britten nu wel met ons tot een akkoord te komen. Onze politiediensten zouden, samen met de Britten, niet alleen in de haven van Zeebrugge, maar ook in het binnenland op de parkings van Groot-Bijgaarden, Wetteren en Drongen controles moeten kunnen uitvoeren. Met die gemengde teams zou men eventuele transitmigranten kunnen opsporen. Dit zijn twee concrete voorstellen die ik daarjuist ook met minister De Crem heb besproken. Bovendien zijn hiervoor de nodige middelen beschikbaar in de begroting.
Mijnheer de voorzitter, ik zal eerst antwoorden op de vragen van de heer Francken. Het gebouwenfonds plant verschillende projecten in 2019. Tijdens de commissievergadering heb ik gesproken over de inrichting van verschillende posten in Kinshasa, New York, Londen, Montreal en Rabat. Daarnaast moeten er ook verschillende werken worden uitgevoerd in Abu Dhabi, Addis Abeba, Bamako, Bujumbura, Parijs, Rome, Kinshasa en andere. Bovendien zijn er verschillende onroerende goederen aangekocht, meer bepaald in Montreal, Ankara en Atlanta. Als u meer details wilt over die projecten, moet u dit vragen aan mijn collega, bevoegd voor Buitenlandse Zaken. Wat het verschil van iets meer dan 2 miljoen euro betreft, kan ik u zeggen dat dit te maken heeft met de aankoop van een nieuwe woning voor de consul in Marseille. U moet bovendien beseffen dat, vermits het gaat over een fonds, de uitgaven zullen worden gedekt door de nodige ontvangsten. Het gaat hierbij over de verkoop van de ambassade in Washington. De opbrengst van deze verkoop wordt tegen het einde van dit jaar verwacht. Beaucoup de sujets ont été abordés. Ce fut l'occasion pour les uns et les autres de rappeler leur slogan de campagne. Un tel rafraîchissement de mémoire était intéressant, mais je doute qu'il concernât les crédits provisoires pour novembre et décembre. Comme vous l'avez indiqué, vous n'êtes pas en mesure de diriger les débats. J'imagine que nous fûmes tous plus ou moins attentifs, en fonction des intervenants. S'agissant de l'objet du présent du débat, vous confirmez que la Cour des comptes a bien identifié l'absence de nouvelles mesures dans les crédits provisoires que nous vous présentons et dont le seul objectif est de permettre à l'État de fonctionner. J'ai entendu certains orateurs s'inquiéter de la situation dans certains SPF, comme la Défense ou encore de celle de nos fonctionnaires en général et de nos policiers en particulier. Pourtant, les mêmes annoncent qu'ils ne voteront pas les crédits qui serviront à payer le traitement des agents. C'est tellement surprenant que je me permets de le souligner. Pour conclure sur une note plus positive, je voudrais saisir à nouveau l'occasion - comme je l'ai fait en commission - pour remercier les services qui ont travaillé à ces douzièmes provisoires. Ce n'est pas un exercice simple, dans la mesure où, plus nous avançons dans le temps, plus les dérogations se multiplient. En outre, il ne faut rien oublier dans cet exercice. C'est pourquoi je terminerai nos échanges en remerciant les fonctionnaires et en vous rappelant que ces mêmes fonctionnaires, grâce aux crédits provisoires de novembre et décembre, pourront être payés.
Quelqu'un demande-t-il encore la parole? Vraagt nog iemand het woord? La discussion générale est close. De algemene bespreking is gesloten.
Nous passons à la discussion des articles. Le texte adopté par la commission sert de base à la discussion. (Rgt 85, 4) (413/4+1) Wij vatten de bespreking van de artikelen aan. De door de commissie aangenomen tekst geldt als basis voor de bespreking. (Rgt 85, 4) (413/4+1) Le projet de loi compte 26 articles. Het wetsontwerp telt 26 artikelen.
Art. 2 • 9 – Wouter Vermeersch (413/5) • 13 – Sander Loones cs (413/5) • 10 – Wouter Vermeersch (413/5) • 12 – Sander Loones cs (413/5) • 11 – Wouter Vermeersch (413/5) • 14 – Raoul Hedebouw cs (413/5) Art. 10 • 8 – Wouter Vermeersch (413/5) * * * * *
Mijnheer de voorzitter, wij hebben een amendement over de taalpremies in Brussel ingediend. Daar is een discussie over gevoerd in de plenaire vergadering in juni en ook in de commissie. Het gaat erover dat een heel aantal taalpremies jarenlang niet betaald werden, toen Jan Jambon nog minister van Binnenlandse Zaken was, omdat die mensen niet konden aantonen dat zij een taalattest hadden behaald. In juli is er 30 miljoen euro vrijgemaakt om die premies toch te betalen. De minister heeft toen bevestigd dat daarvoor de bewijzen waren geleverd, dat die mensen effectief bewezen hadden dat zij tweetalig zijn en dat zij een tweetaligheidsattest hebben behaald. Wij hebben toen gevraagd of daar een controle op zou kunnen gebeuren door het Rekenhof en hebben daarvoor met u contact gehad, mijnheer de voorzitter. U hebt toen geantwoord dat dat procedureel via een resolutie diende te gebeuren. Ik wil gewoon aanhalen dat die resolutie vandaag in overweging is genomen. Wij vragen de plenaire vergadering om die resolutie te steunen, zodat wij kunnen garanderen dat politiemensen in Brussel die een taalpremie horen te krijgen, die ook absoluut krijgen, maar dat wij er ook voor zorgen dat wij geen verkeerde incentives geven. Mensen die de attesten halen, moeten worden beloond, maar het is niet de bedoeling dat via een achterdeur een andere politiek wordt gevoerd. Die resolutie komt er dus aan.
Ik dank u, mijnheer Loones.
Besluit van de artikelsgewijze bespreking:
Aangehouden: de amendementen, artikelen 2 en 10, de bijgevoegde tabellen.
Artikel per artikel aangenomen: 1, 3 tot 9, 11 tot 26.
La discussion des articles est close. Le vote sur les amendements et les articles réservés ainsi que sur l'ensemble aura lieu ultérieurement. De bespreking van de artikelen is gesloten. De stemming over de aangehouden amendementen, de aangehouden artikelen en over het geheel zal later plaatsvinden.
Proposition déposée par: Voorstel ingediend door: Michel De Maegd, David Clarinval, Nawal Farih, Tinne Van der Straeten, Sarah Schlitz, Malik Ben Achour, Mélissa Hanus.
Le texte adopté par la commission sert de base à la discussion. (Rgt 85 4) (572/1) De door de commissie aangenomen tekst geldt als basis voor de bespreking. (Rgt 85.4) (572/1) La discussion est ouverte. De bespreking is geopend.
Monsieur le président, mon intervention se situera au niveau de l'exposé introductif, de la discussion qui a suivi et des votes. M. Michel De Maegd, auteur principal, présente la proposition de résolution au nom des coauteurs Clarinval, Farih, Van der Straeten, Ben Achour et Hanus et indique que cette proposition fait suite aux déclarations du premier ministre lors du Sommet Action Climat de l'ONU qui a eu lieu le 23 septembre 2019 à New York. Le premier ministre a indiqué vouloir doubler la contribution financière de la Belgique au Fonds vert pour le climat. Le Fonds vert pour le climat trouve sa base légale dans la convention-cadre des Nations Unies sur les changements climatiques. Il permet de faire transiter des ressources financières des pays les plus développés vers les pays moins développés afin de mettre en place dans ces pays des projets pour combattre les effets des changements climatiques. En octobre 2018, le conseil d'administration du Fonds a décidé d'entamer un refinancement qui doit être discuté lors d'une session d'annonce de contributions ces 24 et 25 octobre 2019. En raison de la période d'affaires courantes, le soutien du Parlement est essentiel dans le cadre de ces discussions. La proposition de résolution invite le gouvernement à doubler la contribution fédérale au Fonds vert pour le climat à partir de 2020 de manière budgétairement neutre. S'ensuit une discussion lors de laquelle une grande majorité des membres se rallie aux principaux axes de cette proposition de résolution. Le débat se concentre sur quelques points et à la demande de plusieurs membres, M. David Clarinval confirme que la demande de doublement porte uniquement sur la contribution financière fédérale au Fonds vert pour le climat et ne concerne en aucune manière les contributions des Régions. Pour plusieurs collègues de différents groupes, il est effectivement important que le doublement proposé soit réalisé de manière neutre budgétairement. Pour étayer leurs points de vue, ces collègues renvoient au cadre budgétaire actuel des douzièmes provisoires qui ne permet pas à un gouvernement en affaires courantes de lier un prochain gouvernement fédéral de plein exercice en lui imposant une augmentation unilatérale des dépenses. D'autres membres de la commission s'interrogent toutefois sur cette neutralité budgétaire et présentent dès lors une série d'amendements à ce sujet. J'en viens maintenant aux amendements. Mme Schlitz et consorts présentent l'amendement n° 5 qui a la portée la plus radicale et tend à supprimer les mots "de manière neutre budgétairement". Pour justifier leur amendement, les auteurs renvoient à l'allocution prononcée par le premier ministre lors de la récente conférence sur le climat qui a eu lieu à New York au début du mois. Ils estiment que le principe de neutralité budgétaire est contradictoire avec la volonté politique de doubler la contribution belge au Fonds vert pour le climat. En outre, M. Warmoes du PTB présente les amendements nos 1 et 2. L'amendement n° 1 tend à compléter les considérants par un nouveau considérant renvoyant au texte de la convention-cadre des Nations Unies sur les changements climatiques par laquelle les pays de l'OCDE s'engagent à fournir un nouveau financement supplémentaire aux pays en voie de développement. L'amendement n° 2 de M. Warmoes tend à maintenir le principe de neutralité budgétaire dans le texte de la demande adressée au gouvernement, mais à ajouter que le doublement de la contribution fédérale ne peut pas se faire au détriment de l'aide au développement existante. M. Ben Achour et votre serviteur présentent l'amendement n° 3 dans lequel ils proposent d'ajouter dans la demande adressée au gouvernement que le doublement de la contribution fédérale ne peut pas porter atteinte structurellement au budget consacré à la Coopération au développement. Les mêmes auteurs présentent également l'amendement n° 4 tendant à ajouter une seconde demande invitant le gouvernement fédéral à garantir au minimum le maintien du budget de la Coopération au développement consacré à la réalisation des objectifs de développement durable et à accroître les moyens consacrés par l'État fédéral aux politiques publiques visant à soutenir une transition juste et durable en vue de réaliser ses engagements pris dans le cadre de l'Accord de Paris. Mme Schlitz et consorts présentent l'amendement n° 6 dont la portée est globalement équivalente à celle de l'amendement n° 4. M. Dallemagne du cdH présente un sous-amendement n° 7 à l'amendement n° 6 tendant à empêcher que la neutralité budgétaire puisse être atteinte au préjudice d'un autre fonds destiné à la lutte contre les changements climatiques. Nous en arrivons au vote. Tous les amendements sont rejetés, principalement au motif que le gouvernement en affaires courantes ne peut effectuer aucun prélèvement affectant les décisions budgétaires du prochain gouvernement de plein exercice. L'amendement n° 5 est rejeté par 9 voix contre 5 et 3 abstentions. L'amendement n° 1 est rejeté par 9 voix contre 8. L'amendement n° 2 est rejeté par 8 voix contre 8 et 1 abstention. L'amendement n° 3 est rejeté par 9 voix contre 7 et 1 abstention. L'amendement n° 4 est rejeté par 9 voix contre 8. Le sous-amendement n° 7 à l'amendement n° 6 est rejeté par 9 voix contre 4 et 4 abstentions. L'amendement n°6 est rejeté par 9 voix contre 8. L'ensemble de la proposition de résolution est adopté sans modifications par 15 voix et 2 abstentions.
Collega's, ik wil eraan herinneren dat ik in het begin van de plenaire vergadering heb gezegd dat er een beperking was van de spreektijd tot tien minuten. Niemand heeft daartegen geprotesteerd. Normaal gezien is er dertig minuten spreektijd, tien minuten is daarvan een derde. U bent niet verplicht, collega Van Quickenborne, om uw tien minuten uit te putten. Ik geef eerst het woord aan de hoofdindiener, de heer De Maegd.
Monsieur le président, chers collègues, le changement climatique représente le défi de ce siècle et appelle des actions urgentes. Le 23 septembre dernier, lors du Sommet Action Climat de l'ONU, notre premier ministre Charles Michel l'a bien compris. Aussi bien à travers les initiatives que nous prenons sur le plan national que dans l'approche internationale que nous devons développer, il importe de renforcer notre action. À l'échelle internationale, des ressources financières importantes sont nécessaires pour exécuter l'Accord de Paris du 11 décembre 2015 et aider les pays en développement à affronter le changement climatique. Ce financement international passe notamment par le Fonds vert pour le climat - lequel est géré de manière inédite, puisqu'il l'est à la fois par les donateurs et par les bénéficiaires. Ce Fonds avait été promis lors de la Conférence de Copenhague (COP15) en 2009. En quelques années, plus de cent projets ont déjà été soutenus. Chers collègues, nous sommes déterminés à rejoindre les pays européens les plus volontaristes en ce domaine - l'Allemagne, la Norvège, la France ou encore le Royaume-Uni -, qui doublent leur contribution respective au Fonds vert pour le climat. Malheureusement, d'autres pays - les États-Unis et l'Australie - ont annoncé qu'ils ne financeraient plus ce mécanisme. Soyons très clairs, chers collègues, le fédéral ne prend pas d'engagement pour les Régions. Du reste, ce n'était pas l'intention du premier ministre, puisqu'il n'en détient tout simplement pas le pouvoir constitutionnel. Bien sûr, vu les circonstances, il est difficile de prendre des décisions relatives à des engagements budgétaires nets. C'est la raison pour laquelle notre texte demande clairement de doubler la contribution fédérale au Fonds vert pour le climat, tout en assurant la neutralité budgétaire. Enfin, chers collègues, je remercie tous les groupes qui ont soutenu ce texte en commission et, bien entendu, ceux qui l'ont cosigné.
Monsieur De Maegd, vous vous êtes tenu parfaitement aux limites de temps imparties.
Monsieur le président, madame la ministre, chers collègues, c'est un débat important que nous avons mené hier en commission de l'Énergie, de l'Environnement et du Climat, un débat qui a conduit à l'adoption dans des délais très courts de ce texte que nous avons cosigné et qui permet, du moins je l'espère, de matérialiser dans un contexte d'affaires courantes le doublement de la contribution financière fédérale au Fonds vert pour le climat à partir de 2020. Cependant, ce doublement ne peut se faire à n'importe quel prix. Le groupe socialiste soutient évidemment une approche volontariste en matière de lutte contre le réchauffement climatique et, plus globalement, une solidarité internationale face à ce défi commun à l'ensemble de l'humanité. Dans cette perspective, nous devons rappeler que l'ensemble des objectifs pour le développement durable est essentiel. Oui, la Belgique, en bonne intelligence avec tous les niveaux de pouvoir, doit faire plus et doit faire plus dès aujourd'hui. Oui, la Belgique doit assumer sa part et respecter ses engagements internationaux. Être membre du Conseil de sécurité, c'est aussi se montrer irréprochable sur la scène internationale et cela doit se traduire dans tous les actes que nous posons et les budgets que nous dégageons, particulièrement en matière climatique. Face à l'urgence, il s'agit de nous montrer volontaristes sur un plan budgétaire mais aussi cohérents dans nos choix politiques. En Belgique, il faut, d'une part, assurer la cohérence de nos politiques en matière de transition: investissements dans la mobilité douce et dans les transports en commun, isolation des bâtiments publics, sauvegarde de la biodiversité, etc. À cet égard, nous devons une nouvelle fois déplorer les coupes réalisées en la matière, notamment dans la SNCB, par le gouvernement MR/N-VA. C'est d'ailleurs l'objet de mon deuxième amendement. J'y reviendrai. D'autre part, à l'international, l'enjeu climatique doit faire l'objet d'efforts additionnels. C'est l'objectif premier de ce texte et de mon autre amendement. Hors de question de faire peser cet investissement nécessaire pour le climat sur le budget de la Coopération au développement! Hors de question de mettre entre parenthèses nos objectifs en matière d'éducation, de droits sexuels et reproductifs ou de lutte contre la faim avec nos pays partenaires! Bref, hors de question de réduire les moyens de la Coopération au développement! Les coupes et les gels actés sous le précédent gouvernement ont déjà fait très mal. Il ne s'agit pas d'aggraver encore ces coupes de manière structurelle. Les politiques de développement et celles de lutte pour le climat avancent main dans la main; les unes ne se font pas au détriment des autres. Ce n'est que par cette cohérence nationale, européenne et internationale que notre pays apportera une véritable plus-value à la réalisation obligatoire et résolue de nos objectifs climatiques. Hélas, hier, comme l'a rappelé le rapporteur, nos amendements ont été rejetés à une très courte majorité alors que ceux-ci visaient, d'une part, à assurer que la Coopération au développement ne sera pas à nouveau la variable d'ajustement et, d'autre part, à garantir des investissements dans des politiques publiques en faveur d'une transition socialement juste.
Dans le contexte politique que nous connaissons, assurer une neutralité budgétaire se justifie pleinement. Pour s'en assurer, il revient au monde politique de dégager de nouveaux moyens en faisant, par exemple, contribuer le capital ou les grands pollueurs, plutôt que de sabrer dans des politiques efficaces. J'ai donc redéposé nos amendements et les soumettrai à votre vote. J'espère qu'ils recueilleront votre soutien. Je vous remercie pour votre attention.
Mevrouw de voorzitter, collega's, volgens mij is het wel duidelijk waarover het gaat. Wij keken allemaal toe hoe premier in lopende zaken Charles Michel in New York de toezegging deed dat België zijn bijdrage – ik kan mij vergissen – zou verdubbelen. Daarbij rijst de vraag hoe een eerste minister van lopende zaken een dergelijke beslissing kan nemen, laat staan dat hij dat kan doen voor het hele land, terwijl hij enkel voorlopig weglopende eerste minister van de federale regering is. Wij hebben daarover dan ook onmiddellijk vragen gesteld. In het verleden onderstreepten wij steeds duidelijk dat wij inzake internationale klimaatfinanciering uiteraard onze verplichtingen moeten nakomen en onze verantwoordelijkheid moeten opnemen, wat onder andere kan door de verhoging van de fondsen die moeten bijdragen tot het Green Climate Fund. In een normale democratie kan Charles Michel echter niet spreken voor de Gewesten. Daarover hadden wij wel enkele vragen. Een ander aspect is dat wij momenteel in een gelimiteerd budgettair kader zitten. Als men toezegt dat men een bijdrage verdubbelt, dan betekent dat voor ons dat men dat geld ergens anders moet weghalen. Het kan niet dat men zomaar centen uitdeelt, zonder dat men er zelf de nodige besparingsmaatregelen naast legt en wij waren voor een groot stuk bezorgd dat dit wel zou gebeuren.
Er ligt nu een tekst ter bespreking, die aan onze bezorgdheid tegemoetkomt. Met voorliggende tekst zal hier niet meer worden gesproken over wat de Gewesten al dan niet moeten doen. Ze zijn groot en fors genoeg om zelf te bepalen hoe het zit en zij hebben daar geen federale schoonmoeder voor nodig, evenmin een federale schoonvader, ook al is die de jongste tijd nogal vaak afwezig. Ook het aspect van de budgetneutraliteit kwam herhaaldelijk aan bod in de commissie. Wanneer ik enkele van mijn collega's hoor, dan blijven mijn vragen overeind. Op een gegeven moment werd geopperd dat de budgetneutraliteit mogelijk een probleem vormt. Nochtans, de toezegging van een bijdrage houdt in dat er ergens anders centen weggehaald worden, wat iemand zal moeten betalen. Zelfs als die centen aan het tekort toegevoegd worden, moet er vroeg of laat nog altijd iemand betalen. Die piste willen wij heel duidelijk niet volgen. Het lijkt ons dan ook niet meer dan logisch dat we het op de voorgestelde manier aanpakken; wij gaan daarmee verder. Budgetneutraal betekent voor ons ook dat het absoluut uit den boze is om hier de komende weken een begrotingsvoorstel in te dienen dat neerkomt op een belastingvoorstel en de lasten voor de gezinnen en de bedrijven verhoogt. Dat kan heel duidelijk niet de bedoeling zijn. De opdracht die de resolutie de regering in lopende zaken geeft, is heel duidelijk: als men de bijdrage verhoogt, dan moet er ook ergens worden bespaard. Dat is het voorstel dat vandaag op tafel lig en dat wij ook zullen steunen. Collega's, ik stel vast dat er opnieuw amendementen werden ingediend om de budgettaire teugels alsnog los te laten en de kosten toe te voegen aan een of ander tekort, alsof het niet op kan. Laat het duidelijk zijn, als een dergelijk amendement wordt aangenomen, kunnen wij het voorstel van resolutie uiteraard niet meer steunen. Wat hier vandaag op tafel ligt, wat aangebracht werd door de heren De Maegd en Clarinval, vormt volgens mij de weg, die kan bewandeld worden. Wij zullen dat voorstel dan ook steunen.
Mijnheer de voorzitter, collega's, het Green Climate Fund of het Klimaatfonds is een van de fondsen die een middel vormen om aan internationale klimaatfinanciering te doen. Het is een van de tools die ons land en de landen in het Westen hebben om solidair te zijn met de landen in het Zuiden en met de meest kwetsbare landen die de meeste effecten van de klimaatverandering ondervinden. Het fonds is, zoals eerder al is uiteengezet, opgericht in 2009 en is actief sinds 2014. Het kent een groot succes. Er zijn tal van projecten goedgekeurd die werken aan het verlagen van de CO2-uitstoot in ontwikkelingslanden, maar net zo goed aan adaptatiemaatregelen. De middelen in dat fonds zijn deels publieke middelen, maar er zijn ook privémiddelen en soms ook publiek-private samenwerkingen. Het is een heel mooi voorbeeld van de manier waarop in de praktijk aan klimaatbeleid wordt gewerkt en van de manier waarop klimaatambitie tot klimaatacties leidt. Er zijn projecten in Afrika rond tv en elektrificatie, maar er zijn ook projecten in Zuid-Amerika, zoals in Brazilië, om ontbossing tegen te gaan. Het is een mooi fonds, waardoor risico's van droogte en overstroming kunnen worden gemanaged. In die zin is het Klimaatfonds een vorm van solidariteit en realiseert het ook een rechtvaardige transitie. Charles Michel is inderdaad naar New York gereisd, waar hij heeft verklaard dat hij de bijdrage aan het fonds zou verdubbelen. Hij heeft daaraan toegevoegd dat hij dat in samenwerking met het Parlement zou doen. Daarom mogen en moeten wij vandaag fier en trots zijn dat wij in de Kamer over de fracties en de partijen heen een meerderheid vinden, om ons achter die woorden te scharen en aan een regering in lopende zaken het mandaat en de volmacht te geven om effectief morgen en overmorgen naar Parijs te gaan en in de tweede financieringsronde van het Climate Fund te pledgen en te verklaren dat wij ons aandeel zullen verdubbelen. Wij kunnen kijken naar wat in andere Gewesten gebeurt. Wij zijn echter lid van het federaal Parlement. Laten wij dus naar onszelf kijken en kijken wat wij hier doen. Het is niet omdat in andere regio's de stilstand wordt georganiseerd dat wij niet kunnen vooruitgaan. Dat is wat wij hier in het Parlement doen. Wij stellen in het Parlement voor de ambitie in klimaatactie om te zetten. Collega's, laat het draagvlak en de verstandhouding die wij vandaag vinden, een voorbode zijn van samenwerking op andere dossiers. Laat ze een voorbode zijn om straks, wanneer de minister met het ontwerp van Nationaal Klimaat- en Energieplan komt, in de commissie en in de plenaire vergadering een zelfde constructief debat te houden, om te kijken naar wat ons bindt en niet naar wat ons verdeelt. Het is deze generatie die de komende tien jaar iets kan doen. Als wij samen de handschoen opnemen en kijken naar wat ons bindt, kunnen wij, meen ik, een verschil betekenen voor de komende generaties en kunnen wij effectief werken aan concrete oplossingen. Ambitie, gekoppeld aan actie, dat is wat wij vandaag doen in deze plenaire vergadering. Ik hoop dat wij dat ook in de komende maanden kunnen doen in de commissie en in de plenaire vergadering van het federaal Parlement.
Monsieur le président, chers collègues, je suis assez heureuse du résultat obtenu. En effet, on se souviendra qu'il y a environ un mois, la cohérence au sein de ce Parlement n'était pas grande. Le premier ministre, Charles Michel, s'était exprimé à la tribune des Nations Unies pour annoncer, dans un élan, comme d'autres pays d'ailleurs, un doublement de la contribution, sans avoir amorcé un dialogue avec le Parlement. Nous étions donc assez embarrassés d'avoir été mis devant le fait accompli. Depuis, les parlementaires ont travaillé au sein de la commission de l'Énergie, de l'Environnement et du Climat pour aboutir au texte qui vous est soumis aujourd'hui. Je tiens d'ailleurs à remercier notre collègue, Michel De Maegd, pour le travail réalisé. Entre-temps, nous nous sommes réunis au sein d'un groupe de travail pour bonifier le texte. C'est ainsi que nous nous réjouissons notamment du fait que le montant initial de 50 millions d'euros y soit mentionné. Il s'agit d'un montant que nous souhaiterions voir doubler lors de la session de refinancement du Fonds qui se tient aujourd'hui et demain à Paris. Aujourd'hui, nous sommes prêts à participer à cette session de refinancement alors que notre gouvernement est en affaires courantes, ce qui est assez réjouissant. C'est pour saluer ce processus et en soutenir d'autres, comme le disait ma collègue, Tinne Van der Straeten, que nous avons cosigné ce texte que nous sommes fiers de porter comme d'autres couleurs politiques. Cependant, nous souhaiterions quelques améliorations. Ce sont les deux amendements qui vous ont été soumis. Le premier vise à inscrire la contribution financière fédérale au Fonds vert, au budget initial 2020, sans que les nouveaux montants ne soient retenus sur le budget de l'aide publique au développement ni sur un autre fonds destiné à la lutte contre le changement climatique. Il entend aussi veiller à son engagement effectif. Il nous paraît en effet essentiel de préciser l'indépendance de cette contribution. Il est fondamental que cela n'empiète pas sur l'aide publique au développement qui, selon un rapport récent du CNCD-11.11.11. est aujourd'hui à 0,44 % du PNB; c'est son niveau le plus bas jamais enregistré alors que nous nous sommes engagés pour 0,7 % de notre PNB. Par le deuxième amendement, nous souhaitons supprimer la référence "de manière neutre budgétairement" car il nous semble que la résolution qui sera votée par le Parlement aujourd'hui est une autorisation à ne pas respecter la règle des douzièmes provisoires, à laquelle nous sommes astreints en affaires courantes. Ces deux amendements ont été suivis par de nombreux collègues du PS, du PTB, du cdH et du sp.a. J'espère que tous les groupes pourront nous rejoindre.
Mijnheer de voorzitter, als voorzitter van de commissie dank ik de collega's voor hun uiteenzettingen en hun bijdragen aan het debat, alsook de initiatiefnemer, de heer De Maegd. Het was een interessant debat. België betuigde trouwens als een van de eerste landen onmiddellijk zijn steun aan het fonds, met een bijdrage van 40 miljoen en daarna nog eens 10 miljoen euro, bij monde van minister De Croo. Dat is goed. Het gaat om initiatieven inzake klimaatmitigatie en klimaatadaptatie. Een van de debatten in commissie ging erover om de steun aan dat fonds al dan niet budgettair neutraal te maken. Verschillende partijen, vooral ter linkerzijde, hebben ervoor geopteerd om de steun niet budgettair neutraal te maken, met andere woorden om het initiatief te nemen boven op wat wij al uitgeven. Onze fractie is een andere mening toegedaan om de volgende redenen. Ten eerste, u kent allen ongetwijfeld de budgettaire toestand van ons land. Het verbaast mij dan ook het aantal wetsvoorstellen hier de revue te zien passeren, ertoe strekkend om nog meer uit te geven. Het stemt mij gelukkig dat u als voorzitter waakt over de budgettaire discipline. U hebt bij uw aantreden gezegd dat u het advies van het Rekenhof zou vragen. Dat is goed. Ten tweede, het is een illusie te denken dat meer uitgeven voor ontwikkelingssamenwerking, ook altijd betekent dat er beter wordt uitgegeven. Wij hebben met de minister bevoegd voor ontwikkelingssamenwerking bewezen dat wij een omslag hebben gemaakt in het beleid, want in plaats van te focussen op meer uitgaven zijn wij nagegaan hoe de uitgaven efficiënter kunnen zijn. Dat is niet zonder resultaat gebleken, want uit een belangrijke studie van het Overseas Development Institute, een gezaghebbend instituut inzake ontwikkelingssamenwerking, is gebleken dat ons land, na Ierland, het tweede meest efficiënte land is op het vlak van het bestrijden van extreme armoede. België is vandaag het tweede meest efficiënte land als het gaat over de inzet van ontwikkelingssamenwerking. Ten derde, op de Transparency Index, een belangrijke index inzake ontwikkelingssamenwerking, is ons land in enkele jaren gestegen van de 49ste plaats naar de 18de plaats. Ik heb trouwens al gehoord van collega's, onder meer van Ecolo-Groen, meer bepaald van collega De Vriendt, dat minister De Croo goed werk heeft geleverd op het vlak van ontwikkelingssamenwerking. Op basis van deze elementen kunnen wij volgens mij zeggen dat de toezeggingen die wij doen om onze bijdragen aan het fonds te verdubbelen, op een budgettair neutrale manier kunnen gebeuren. Bovendien moet u ook weten dat het departement van Ontwikkelingssamenwerking, net als het departement van Defensie, niet werkt met basisallocaties, maar met enveloppefinanciering en het dus aan de minister van het bevoegde departement is om de juiste keuzes te maken. Elke steun die wordt gegeven aan dat fonds komt terecht bij de armste landen. Het zijn immers de armste landen die het meest te lijden hebben onder de klimaatverandering. Ik meen dan ook dat wij hier een goede keuze hebben gemaakt.
Mijnheer de voorzitter, dit is een interessant debat. Ik ben blij te horen dat de Belgische ontwikkelingssamenwerking zo efficiënt is. Tegelijk heeft minister De Croo het meest bespaard van alle voorgaande ministers bevoegd voor ontwikkelingssamenwerking. Hij heeft maar liefst 1 miljard euro bespaard. Dat is ongezien! Beeldt u zich dus eens in hoe efficiënt wij wel niet hadden kunnen zijn, indien wij die 1 miljard euro nog hadden. Beeldt u zich in welke impact wij hadden kunnen hebben, indien wij die 1 miljard euro nog hadden.
Mijnheer de voorzitter, dat is natuurlijk het riedeltje dat wij vaak te horen krijgen van partijen ter linkerzijde. "Geef meer uit en het zal allemaal beter gaan!" Het is interessant om dit debat te voeren net na het debat over de begroting. Wij worden geconfronteerd met een land dat relatief veel uitgaven doet. Wij geven nog niet zoveel uit als de Scandinavische landen. Als u naar het Noorden kijkt, moet u dus opletten, want het zou wel eens kunnen dat u dan nog meer moet uitgeven. Meer uitgeven betekent daarom nog niet dat ook goed wordt uitgegeven. Om die reden hebben wij het amendement ter zake ook afgewezen in de commissie. Het was een nipte afwijzing met 9 stemmen tegen en 8 stemmen voor. Dezelfde amendementen zijn opnieuw ingediend. Ik hoop dat er straks veel collega's aanwezig zullen zijn, want het wordt een dubbeltje op zijn kant. Wij hopen alvast dat het aan de juiste kant valt.
De collega's hebben al veel gezegd. Als mede-indiener zullen wij de resolutie uiteraard steunen. Het gaat hier om een verdubbeling van de federale bijdrage. Onze fractie had twee voorwaarden: de Gewesten mochten zeker geen extra verplichtingen krijgen en er moest budgettaire neutraliteit zijn. De resolutie werd op die manier opgesteld. Zoals reeds vermeld vindt er vandaag en morgen een conferentie van het Green Climate Fund plaats. Ik hoop dat wij daar als land onze bijdrage kunnen tonen en steunen.
Monsieur le président, chers collègues, mon intervention sera brève. On a constaté, hier, en commission, que presque tout le monde était d'accord d'augmenter le financement du Fonds vert pour le climat. Nous nous en réjouissons, bien entendu. En tant que pays industrialisé, notre pays, et nous dès lors, avons une responsabilité historique vis-à-vis des pays du tiers-monde, parce que nous étions parmi les premiers pays industrialisés. Nous avons déjà émis une quantité importante de tonnes de CO2 dans l'atmosphère. Notre développement s'est fait par l'exploitation de nos colonies. On ne peut pas l'oublier. C'est une responsabilité historique que nous portons. Il faut savoir aussi que les pays les plus pauvres sont ceux qui sont déjà le plus durement touchés par le changement climatique. Ainsi, on prévoit que pour 2060, en termes de PIB, la croissance économique de l'Afrique va perdre 3 à 4 % à cause du changement climatique. En Europe, cette perte se situerait entre 0,25 à 0,75 %. On estime également que les prix des produits agricoles en Afrique augmenteront de 12 % alors que 60 % des revenus des Africains sont consacrés à l'alimentation. Pour nous, il ne peut être question de prendre l'argent, destiné à ce Fonds, dans le budget de la Coopération au développement qui est déjà beaucoup trop faible. Pour rappel, on en est à 0,43 % du PIB aujourd'hui alors que l'objectif légal que nous nous sommes fixé est de 0,7 %. Il faut savoir aussi que 11 % de cette aide est destinée à l'accueil des réfugiés dans notre propre pays. Vous l'aurez compris, pour nous, il n'est pas acceptable que le financement du Fonds vert pour le climat se fasse au détriment de fonds existants pour l'aide au développement ou pour le climat. Il y a une bonne expression pour cela en flamand. In het Nederlands heet dat een broekzak-vestzakoperatie. Het uit de ene zak halen om het in de andere zak te steken, daar zijn wij geen voorstander van. En français, on dit "donner d'une main pour prendre de l'autre". Cela ne sert à rien, cela n'aide pas les pays en développement. En résumé, nous approuvons bien entendu cette proposition de résolution, mais nous ne voulons pas que ce soit au détriment du budget de la Coopération au développement. Si vous voulez une opération budgétairement neutre, alors faites-la dans un autre poste. Il y a suffisamment de postes dans le budget. Faites travailler votre imagination, mais ne prenez pas d'une main ce que vous donnez de l'autre. Nous avons introduit un amendement qui reprend cette idée.
Monsieur le président, sur le même sujet, nous comprenons la démarche de nos collègues du groupe Ecolo-Groen qui s'inquiètent qu'il n'y ait pas de moyens effectifs et substantiels affectés à ce Fonds. Nous partageons tous l'idée que ce sont des dépenses d'investissement, pas des dépenses à fonds perdus. Cependant, nous ne souhaitons pas non plus arriver à une situation où le déficit en viendrait à être creusé et amènerait le gouvernement à faire des économies sur d'autres postes – je pense en particulier aux services publics – voire même, on pourrait l'imaginer, des relèvements d'impôts sur la consommation qui frapperaient les ménages. C'est la raison pour laquelle nous avons déposé un sous-amendement pour prévoir que le Fonds doit être financé par les revenus tirés d'une base qui soit les revenus du capital. Nous vous l'avons transmis. Ce sous-amendement a été cosigné par M. Ben Achour, M. Senesael et Mme Hanus.
Mijnheer de voorzitter, geachte collega's, een kleine maand geleden stond ik hier ook om mevrouw Marghem te vragen hoe het zat. Ik had onze eerste minister in New York een toezegging zien doen op een forum waar het eigenlijk de bedoeling was dat er enkel concrete voorstellen werden gedaan. Hij heeft daar een toezegging gedaan die op dat moment eigenlijk nog niet gedekt was door het Parlement. Ik wil pleiten voor geen woorden maar daden. Mijn woorden waren nog niet koud of er zat al een resolutie van de MR in onze mailbox. Wij gaan daar geen politieke spelletjes over spelen, het resultaat is het belangrijkste. Wij zijn blij met het voorstel van de verdubbeling van de bijdrage aan het Green Climate Fund. Dat is heel duidelijk. Waarom zijn wij daar blij mee? Wij zijn voor een sociaal rechtvaardig klimaatbeleid, want klimaat stopt niet bij de grens, uitstoot stopt niet bij de grens. Het is niet meer dan logisch dat ons land ook zijn verantwoordelijkheid neemt. Ik heb toch nog één boodschap voor de mensen die deze resolutie hebben ingediend. Ik heb toen goed geluisterd naar de eerste minister. De eerste minister heeft daar in New York niet alleen gezegd dat het Green Climate Fund belangrijk is, maar ook dat in deze eeuw de klimaatproblematiek de belangrijkste strijd voor de mensheid is. Ik heb in dit Parlement tijdens de enkele maanden dat ik hier zetel al heel wat straffe woorden gehoord, maar als de eerste minister op een internationaal forum zulke woorden uitspreekt, is dat niet niets. Ik begrijp de collega's die moeite hebben met het woordje "budgetneutraal". Uiteindelijk, welk signaal geven wij daarmee aan de rest van de wereld? Het is toch een signaal van wel willen maar niet helemaal kunnen. Ik vind het gewoon belangrijk, ook vooral symbolisch, dat wij het juiste signaal geven, dat wij gaan voor de verdubbeling van de bijdrage aan het Green Climate Fund, en wij zullen dus de amendementen zeker steunen die dat woordje weg willen.
Mijnheer de voorzitter, sta mij toe om een dissonante stem te vertegenwoordigen en de pret van het voluntaristisch feest een beetje te bederven. Dat mag ook wel. Het geld voor het Green Climate Fund moet worden gebruikt om aanpassingen aan een veranderend klimaat te betalen en maatregelen te nemen om internationaal verdere klimaatverandering tegen te gaan. Ik geef u enkele feiten ter overweging mee. De wereldwijde uitstoot van CO2 kende vorig jaar de sterkste stijging sinds 2010 en 2011. Die toename is het gevolg van de wereldwijd snelgroeiende energievraag. Die steeg ook vorig jaar met bijna 3 %. China, India en de VS alleen al waren samen goed voor twee derde van de extra energievraag. De stijging van hernieuwbare energie wereldwijd kan nog steeds de snelgroeiende energievraag niet bijbenen, laat staan het gebruik van fossiele brandstoffen afbouwen. In India werden vijftig nieuwe steenkoolmijnen geopend. Ik heb het niet over Europa, over Polen. Waar zijn wij hier mee bezig? Ik hoor mevrouw Van der Straeten spreken over een sociaal rechtvaardige transitie. Vanmorgen op de radio hoorde ik specialisten uit de sector van de bouw zeggen dat nieuwbouw voor jonge gezinnen onbetaalbaar wordt, onder meer omwille van de verhoogde milieuprestaties. Dan komt men hier spreken over een sociaal rechtvaardige klimaattransitie. Ik geef u hier gewoon een aantal zaken mee ter overweging. Mijnheer Van Quickenborne, geachte commissievoorzitter, het was inderdaad een interessant debat, maar het was ook een interessante stemming. Herinnert u zich de stemming over de amendementen? U kunt tellen. Hoe komt het dat dit zo dicht bij elkaar lag? Wie heeft ervoor gezorgd dat er een eindstemming was die de budgetneutraliteit heeft gewaarborgd? U hebt daarvoor gezorgd? U moet maar eens de stemcijfers herbekijken. Het Vlaams Belang is niet belangrijk in dit gremium, zegt men altijd. Het Vlaams Belang is nooit belangrijk. Het Vlaams Belang telt niet mee. Achttien Kamerleden tellen niet mee. Ze tellen wel mee. Ze zullen straks misschien opnieuw meetellen bij een andere stemming over een ander onderwerp. De relevantie groeit, mijnheer Van Quickenborne. Mijnheer de voorzitter, collega's, ik heb u een aantal overwegingen meegegeven rond het kader waarin het voluntarisme van de heer Michel moet gezien worden. Tienduizend Vlamingen hebben voor mij gestemd. Dat is niet veel, maar ik sta hier wel voor de belangen van die Vlamingen. Ik kan aan die Vlamingen niet uitleggen dat ik hier, weliswaar federaal, opnieuw een verdubbeling van de federale bijdrage zou goedkeuren, ook al zal die budgetneutraal zijn, zeker via onze stemmen in de commissie. Ik kan dat niet verdedigen. Ik moet mij onthouden. Dit is absurd, wanneer in India vijftig steenkoolmijnen worden geopend. Ik kan dat aan de gewone man in de straat niet uitleggen, het spijt mij.
Monsieur le président, notre groupe va finalement adopter cette proposition de résolution. Je dis "finalement", car autant l'annonce du premier ministre était une bonne nouvelle, autant cette annonce était mal née. Le Parlement n'avait pas vraiment été consulté, ni le gouvernement, ni les entités fédérées, ni l'administration. Le risque était que cette annonce, faite par le premier ministre au nom de la Belgique, soit une sorte de feu de paille ou que le niveau fédéral ne trouve pas vraiment les moyens de l'honorer. Entre-temps, on a pu trouver des queues de budget pour l'année 2020 mais on ne sait encore rien pour la suite. J'entends que les amendements que nous avons cosignés avec d'autres groupes de l'ex-opposition pourraient être rejetés. Je voudrais que la ministre – qui n'était pas en commission hier – puisse nous rassurer sur certains éléments. Va-t-on chercher les moyens d'avoir une récurrence? Est-on certain que cela ne se fera pas au détriment d'autres fonds de lutte contre le réchauffement climatique? Il y a d'autres fonds que nous alimentons de manière récurrente qui sont très importants, notamment le Fonds pour les pays les moins avancés. Il ne faudrait pas que ce doublement du budget pour le Fonds vert pour le climat se fasse aux dépens du Fonds pour les pays les moins avancés. J'aurais aimé une réponse précise de la ministre sur ce point. J'entends que cela pourrait être un risque et il est important que le Parlement soit rassuré sur cette question. J'ai demandé aussi en commission - et j'ai compris que cela avait été soutenu - qu'on entende également les responsables du Fonds vert pour le climat. Ce Fonds est très important. Si mes informations sont correctes, il est destiné à atteindre 100 milliards de dollars. La contribution de la Belgique, de 10 millions d'euros de plus par an - de 20 millions pour les tâches fédérales - est somme toute très modeste. J'ai compris que ce Fonds avait connu des difficultés de gouvernance en matière de lourdeur et de démocratie. Ces difficultés semblent aujourd'hui largement résolues. Entendre les responsables nous rassurerait sur le fait que cet argent permettra effectivement et véritablement aux pays pauvres de lutter efficacement contre le réchauffement climatique. Un autre travail très important nous attend: celui de remettre à la Commission européenne un Plan national Énergie-Climat. Il nous faut du volontarisme pour parvenir à un plan qui tienne la route et soit aussi ambitieux que ce que le Parlement a souhaité, notamment en décembre de l'année dernière.
Monsieur le président, si vous me le permettez, je voudrais remercier M. Dallemagne pour son ouverture d'esprit sur ce dossier particulièrement important et qui nous concerne tous. En effet, en commission, nous avons adopté favorablement cette proposition d'auditionner les responsables du Fonds vert pour le climat, afin de mieux cerner les projets menés via ce mécanisme. Et, à propos d'une opération budgétairement neutre, je voudrais rappeler, chers collègues, que nous ne voulons pas de nouvelle taxe pour nos contribuables. Nous ne voulons pas de nouvelles dépenses mais, comme M. Dallemagne l'a évoqué, il est aujourd'hui encore possible de réallouer des crédits qui n'ont pas encore été consommés d'un poste à l'autre pour procéder à ce doublement du Fonds vert pour le climat. Pour nous, il s'agit d'une question de bon sens. C'est un texte qui souligne notre ambition de contribuer au doublement du Fonds, tout en tenant compte des contraintes liées aux affaires courantes. C'est en fait un compromis judicieux que le Parlement peut entériner. C'est une réponse concrète à l'appel des citoyens. Monsieur le président, je voulais faire ce signalement à chacun d'entre nous.
Il s'agit d'une proposition de résolution. Le gouvernement souhaite-t-il prendre la parole?
Monsieur le président, chers collègues, comme l'a rappelé M. Dallemagne, je ne pouvais être présente au travail du Parlement dans le cadre de cette résolution. Mais j'ai voulu assister à vos échanges et j'ai bien compris que le travail avait été très constructif. J'en remercie le Parlement. La résolution est un mécanisme par lequel le Parlement demande au gouvernement d'agir. C'est la traduction de l'engagement qui a été porté par Charles Michel aux Nations Unies en septembre dernier. Cette démarche, me semble-t-il, était tout à fait légitime dans un contexte d'engagement contractuel de la Belgique pour respecter l'Accord de Paris et participer au financement des pays les moins favorisés qui sont ceux qui prennent de plein fouet les conséquences du dérèglement climatique. Aujourd'hui, la résolution est bien balisée. Comme l'a dit M. De Maegd, elle est particulièrement judicieuse puisqu'elle met en avant le principe de la neutralité budgétaire. Pour répondre à M. Dallemagne, cela signifie qu'en réalité, aucun autre crédit ne pourra être affecté du fait de cet engagement et que l'argent qui servira à tenir cet engagement devra faire l'objet de compensations, puisqu'il faut rester dans un cadre de neutralité budgétaire. Je crois que c'est une bonne chose. En effet, un des problèmes que nous avions rencontrés dans le cadre du burden sharing pour les années 2013-2020 était spécifiquement la hauteur des contributions du fédéral et des Régions, et plus globalement, la contribution de la Belgique à ce fonds vert international. Le fédéral prend une décision et montre le chemin. La Région bruxelloise doit traiter jusque fin décembre les premiers travaux du burden sharing 2021-2030. Je ne doute pas qu'elle donne une impulsion au niveau des Régions pour rejoindre l'effort ainsi accompli par le fédéral. Je vois, dans les travaux parlementaires, que vous avez réussi à trouver cette majorité. Je vous en félicite!
Madame la ministre, je vous remercie pour votre réaction. Cela dit, j'aurais souhaité que vous me rassuriez en me disant que cela ne se fait pas aux dépens d'un autre fonds de lutte contre le réchauffement climatique. Je n'ai pas entendu de réponse précise à ce sujet.
[[…]]
Vous avez parlé de la neutralité budgétaire.
[[…]]
Je dois comprendre que cela se fera au détriment d'un autre fonds budgétaire.
[[…]]
Je voudrais juste avoir une réponse claire.
Comme l'a très bien signalé M. De Maegd, il existe des crédits qui ne sont pas utilisés. Et il y aura un jour – en tout cas, je l'espère – un autre gouvernement de plein exercice qui poursuivra ce travail. Car ces sommes ne seront pas allouées en une fois, mais bien sur plusieurs années. Pour la première exécution de cet engagement, des crédits inutilisés pourront servir à la réalisation concrète de cet engagement pour le premier exercice.
C'est important car, comme je l'ai dit hier en commission, je ne veux pas d'un tour de passe-passe. Je ne veux pas qu'on nous enfume. Je peux comprendre que, pour cette année, des queues de budget non utilisées soient utilisées. Mais, à long terme, s'il s'agit d'aller dépouiller un autre fonds de lutte contre le réchauffement climatique, notamment pour les pays les moins avancés, au profit de ce fonds, j'estime que toute la clarté n'aura pas été faite sur l'exercice en cours, ce que je regretterai très profondément. En tout cas, notre groupe sera très attentif à cette question, car il ne s'agit pas simplement de faire des annonces, de faire semblant; il s'agit d'augmenter véritablement notre contribution à la lutte contre le réchauffement climatique.
Quelqu'un demande-t-il encore la parole? Vraagt nog iemand het woord? La discussion est close. De bespreking is gesloten.
Demande unique/Enig verzoek • 8 – Thierry Warmoes (572/8) • 15 – Malik Ben Achour (572/8) • 13 – Sarah Schlitz cs (572/8) • 11 – Malik Ben Achour cs (572/8) Demande 2(n)/Verzoek 2(n) • 12 – Malik Ben Achour cs (572/8) • 14 – Sarah Schlitz cs (572/8)
Le vote sur les amendements réservés et sur l’ensemble de la proposition aura lieu ultérieurement. De stemming over de aangehouden amendementen en over het geheel van het voorstel zal later plaatsvinden.
L'ordre du jour appelle le scrutin en vue de la nomination du membre suppléant de M. David Baele, membre effectif du Conseil central de surveillance pénitentiaire. Aan de orde is de stemming met het oog op de benoeming van het plaatsvervangend lid van de heer David Baele, vast lid van de Centrale Toezichtsraad voor het Gevangeniswezen. Le Conseil central de surveillance pénitentiaire est composé de douze membres effectifs et de douze membres suppléants qui sont nommés par la Chambre à la majorité des deux tiers des suffrages émis. De Centrale Toezichtsraad bestaat uit twaalf effectieve leden en twaalf plaatsvervangende leden die door de Kamer worden benoemd met een meerderheid van twee derde van de uitgebrachte stemmen. Les candidatures ont été annoncées au cours de la séance plénière du 10 juillet 2019. De kandidaturen werden aangekondigd tijdens de plenaire vergadering van 10 juli 2019. La commission de la Justice a entendu les deux candidats le 1er octobre 2019. M. Stefaan Van Hecke a fait rapport de ces auditions en Conférence des présidents du 16 octobre 2019. De commissie voor Justitie heeft beide kandidaten op 1 oktober 2019 gehoord. De heer Stefaan Van Hecke heeft verslag uitgebracht over deze hoorzittingen in de Conferentie van voorzitters van 16 oktober 2019. La liste des candidats a été distribuée sur les bancs. (629/1) De kandidatenlijst werd op de banken rondgedeeld. (629/1) Les bulletins de vote ont déjà été distribués. De stembiljetten werden reeds rondgedeeld.
L'ordre du jour appelle également le scrutin en vue de la nomination de membres non-notaires des commissions de nomination pour le notariat, en application de l'article 38 de la loi du 25 ventôse an XI contenant organisation du notariat. Ces membres sont nommés pour une période de quatre ans, avec une majorité des deux tiers des voix émises. Aan de orde is ook de geheime stemming voor de benoeming van leden niet-notarissen van de benoemingscommissies voor het notariaat, overeenkomstig artikel 38 van de wet van 25 ventôse jaar XI op het notarisambt. Deze leden worden benoemd voor een periode van vier jaar met een meerderheid van twee derden van de uitgebrachte stemmen. Conformément à l’article 7, alinéa premier, de l’arrêté royal du 9 mars 2001 concernant le fonctionnement des commissions de nomination pour le notariat, la nomination des membres sera publiée au Moniteur belge. Cette publication vaut installation. Overeenkomstig artikel 7, eerste lid, van het koninklijk besluit van 9 maart 2001 tot bepaling van de werking van de benoemingscommissies voor het notariaat zal de benoeming van de leden worden bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad. Deze bekendmaking geldt als installatie. En vertu de l’article 37, § 7, alinéas un et deux, de la loi précitée, le mandat des membres court jusqu’au 30 juin 2023. Gelet op artikel 37, § 7, eerste en tweede lid, van de hogervermelde wet loopt het mandaat van de leden tot 30 juni 2023. La Chambre doit nommer deux magistrats (1 F + 1 N) et deux membres externes (1 F + 1 N) pour les membres effectifs; un magistrat (1 N), deux professeurs/chargés de cours (1 F + 1 N) et deux membres externes (1 F + 1 N) pour les membres suppléants. De Kamer moet twee magistraten (1 N + 1 F) en twee externe leden (1 N + 1 F) voor de werkende leden; één magistraat (1 N), twee hoogleraren/docenten (1 N + 1 F) en twee externe leden (1 N + 1 F) voor de plaatsvervangende leden benoemen. Les candidatures ont été annoncées au cours de la séance du 26 septembre 2019. De kandidaturen werden aangekondigd tijdens de plenaire vergadering van 26 september 2019. Les listes de candidats ont été distribuées. (630/1) De kandidatenlijsten werden rondgedeeld. (630/1) J'attire cependant votre attention sur le fait que pour les membre suppléants: Ik vestig nochtans uw aandacht op het volgende wat betreft de plaatsvervangende leden: Il n'y a pas lieu de procéder à un scrutin pour la catégorie "professeurs/chargés de cours" francophone. En effet, il n'y a qu'un candidat pour ce mandat. Je déclare donc élu M. Pierre Moreau, en application de l'article 157, n° 6, du Règlement de la Chambre, en qualité de membre suppléant non-notaire de la commission de nomination de langue française. Voor de Franstalige hoogleraren/docenten moeten wij niet stemmen. Voor dit mandaat is er immers maar één kandidaat. Bijgevolg is de heer Pierre Moreau, met toepassing van artikel 157, nr. 6, van het Kamerreglement, verkozen tot plaatsvervangend lid niet-notaris van de Franstalige benoemingscommissie. Pas d'observation? [[Non]] Il en sera ainsi. Geen bezwaar? [[Nee]] Aldus wordt besloten. Il n'y a pas lieu de procéder à un scrutin pour la catégorie "membre externe" francophone. En effet, il n'y a qu'un candidat pour ce mandat. Je déclare donc élue Mme Anne Louis, en application de l'article 157, n° 6, du Règlement de la Chambre, en qualité de membre suppléant non-notaire de la commission de nomination de langue française. Voor het Franstalige extern lid moeten wij niet stemmen. Voor dit mandaat is er immers maar één kandidaat. Bijgevolg is mevrouw Anne Louis, met toepassing van artikel 157, nr. 6, van het Kamerreglement, verkozen tot plaatsvervangend lid niet-notaris van de Franstalige benoemingscommissie. Pas d'observation? [[Non]] Il en sera ainsi. Geen bezwaar? [[Nee]] Aldus wordt besloten. Il faut donc procéder à un scrutin, en ce qui concerne les membres effectifs, pour les catégories "magistrat" et "membre externe" francophones et néerlandophones et, en ce qui concerne les membres suppléants, pour les catégories "magistrat", "professeurs/chargés de cours" et "membre externe" néerlandophones. Wij moeten dus, wat betreft de werkende leden, voor de Nederlandstalige en Franstalige categorieën "magistraat" en "extern lid" en, wat betreft de plaatsvervangende leden, voor de Nederlandstalige categorieën "magistraat", "hoogleraren/docenten" en "extern lid" stemmen. Les bulletins de vote ont déjà été distribués. De stembiljetten werden reeds rondgedeeld. Les scrutins étant secrets, les bulletins ne peuvent être signés. Daar de stemmingen geheim zijn, mogen de stembiljetten niet worden ondertekend. A l'appel de son nom, chaque membre est prié de venir déposer ses bulletins non signés dans les urnes, en montant à la tribune, de ma gauche à ma droite. Ik verzoek elk lid om bij het afroepen van zijn naam zijn ongetekende stembiljetten in de stembussen te komen deponeren. Gelieve langs mijn linkerzijde op het spreekgestoelte te komen en dit aan mijn rechterzijde te verlaten. Je rappelle qu'il y a lieu de voter en traçant une croix dans la case figurant en regard du nom du candidat choisi et que sont nuls les suffrages exprimés en faveur de plus d'un candidat par mandat. Ik wijs erop dat om te stemmen men een kruisje in het vakje tegenover de naam van de gekozen kandidaat plaatst en dat ongeldig zijn de stemmen uitgebracht op meer dan één kandidaat per mandaat. J'invite les deux membres les plus jeunes (Mme Mélissa Hanus et M. Dries Van Langenhove) à procéder à l'appel nominal. Ik nodig de jongste twee leden (Mevrouw Mélissa Hanus en de heer Dries Van Langenhove) uit de namen af te roepen.
Tout le monde a-t-il déposé son bulletin dans l'urne? Heeft iedereen gestemd? Je déclare les scrutins clos. Ik verklaar de stemmingen voor gesloten.
L'ordre du jour appelle le scrutin pour la désignation de deux membres suppléants francophones, pour la catégorie docteur en sciences, de la Commission fédérale pour la recherche médicale et scientifique sur les embryons in vitro. Aan de orde is de geheime stemming voor de aanwijzing van twee Franstalige plaatsvervangende leden, voor de categorie doctor in de wetenschappen, van de Federale Commissie voor medisch en wetenschappelijk onderzoek op embryo’s in vitro. Au cours de la séance plénière du 22 novembre 2018, les membres suppléants ont été désignés pour les catégories pour lesquelles assez de candidatures avaient été introduites. Tijdens de plenaire vergadering van 22 november 2018 werden de plaatsvervangers aangewezen voor de categorieën waarvoor voldoende kandidaturen werden ingediend. Conformément à la décision de la séance plénière du 22 novembre 2018, le SPF Santé publique a publié un cinquième appel aux candidats au Moniteur belge du 25 février 2019 pour deux mandats vacants de membre suppléant francophone pour la catégorie docteur en sciences. Overeenkomstig de beslissing van de plenaire vergadering van 22 november 2018 werd door de FOD Volksgezondheid een vijfde oproep tot kandidaten in het Belgisch Staatsblad van 25 februari 2019 bekendgemaakt voor de twee ontbrekende mandaten van Franstalig plaatsvervangend lid van de categorie doctor in de wetenschappen. Une seule candidature a été introduite, à savoir celle de M. Luc Michel qui a été annoncée en séance plénière du 18 juillet 2019. Er werd slechts één kandidatuur ingediend, namelijk diegene van de heer Luc Michel die werd aangekondigd tijdens de plenaire vergadering van 18 juli 2019. Étant donné qu’il n’y a qu’un seul candidat, la Chambre peut déclarer élu M. Luc Michel en qualité de membre suppléant francophone, pour la catégorie docteur en sciences, de la Commission fédérale pour la recherche médicale et scientifique sur les embryons in vitro, en application de l’article 157, n° 6, du Règlement de la Chambre. Aangezien er slechts één kandidaat is, kan de heer Luc Michel, met toepassing van artikel 157, nr. 6, van het Kamerreglement, voor verkozen worden verklaard als Franstalig plaatsvervangend lid, voor de categorie doctor in de wetenschappen, van de Federale Commissie voor medisch en wetenschappelijk onderzoek op embryo’s in vitro. Pas d'observation? [[Non]] Il en sera ainsi. Geen bezwaar? [[Nee]] Aldus wordt besloten. Un mandat est encore vacant. Er is nog één openstaand mandaat. Conformément à la décision de la Conférence des présidents du 9 octobre 2019, je vous propose de demander au SPF Santé publique de publier un nouvel appel aux candidats au Moniteur belge pour la désignation du membre suppléant manquant (docteur en sciences francophone). Overeenkomstig de beslissing van de Conferentie van voorzitters van 9 oktober 2019 stel ik u voor de FOD Volksgezondheid te vragen een nieuwe oproep tot kandidaten in het Belgisch Staatsblad bekend te maken voor de aanwijzing van het ontbrekend plaatsvervangend lid (Franstalige doctor in de wetenschappen). Pas d'observation? [[Non]] Il en sera ainsi. Geen bezwaar? [[Nee]] Aldus wordt besloten.
Conformément à la décision de la séance plénière du 24 janvier 2019, un appel aux candidats a été publié au Moniteur belge du 5 février 2019 pour les mandats de second suppléant des membres néerlandophones du Comité permanent de contrôle des services de police. Overeenkomstig de beslissing van de plenaire vergadering van 24 januari 2019 werd in het Belgisch Staatsblad van 5 februari 2019 een oproep tot kandidaten bekendgemaakt voor de mandaten van tweede plaatsvervanger van de Nederlandstalige leden van het Vast Comité van toezicht op de politiediensten. Les candidatures suivantes ont été introduites dans le délai prescrit: - M. Wouter Benoit, attaché à l’administration des Douanes et Accises - Mme Ariane Braccio, juge au tribunal de première instance du Limbourg - M. Steven Limbourg, directeur Droit pénal au SPF Justice - M. Rudy Verbeeck, fonctionnaire de police. De volgende kandidaturen werden binnen de voorgeschreven termijn ingediend: - de heer Wouter Benoit, attaché bij de administratie Douane en Accijnzen - mevrouw Ariane Braccio, rechter in de rechtbank van eerste aanleg Limburg - de heer Steven Limbourg, directeur strafrecht bij de FOD Justitie - de heer Rudy Verbeeck, politieambtenaar. Conformément à l’avis de la Conférence des présidents du 23 octobre 2019, je vous propose de transmettre le curriculum vitae des candidats aux groupes politiques. La commission du suivi du Comité permanent P et du Comité permanent R procédera à l'audition des candidats. Overeenkomstig het advies van de Conferentie van voorzitters van 23 oktober 2019 stel ik u voor het curriculum vitae van de kandidaten aan de politieke fracties te bezorgen. De kandidaten zullen door de commissie belast met de begeleiding van het Vast Comité P en het Vast Comité I worden gehoord. Pas d'observation? [[Non]] Il en sera ainsi. Geen bezwaar? [[Nee]] Aldus wordt besloten.
Conformément à la décision de la séance plénière du 10 juillet 2019, un appel aux candidats a été publié au Moniteur belge du 17 juillet 2019 pour un mandat de premier suppléant néerlandophone du Comité permanent de contrôle des services de police. Overeenkomstig de beslissing van de plenaire vergadering van 10 juli 2019 werd in het Belgisch Staatsblad van 17 juli 2019 een oproep tot kandidaten bekendgemaakt voor een mandaat van Nederlandstalig eerste plaatsvervangend lid van het Vast Comité van toezicht op de politiediensten. Les candidatures suivantes ont été introduites dans le délai prescrit: - M. Wouter Benoit, attaché à l’administration des Douanes et Accises - Mme Ariane Braccio, juge au tribunal de première instance du Limbourg. De volgende kandidaturen werden binnen de voorgeschreven termijn ingediend: - de heer Wouter Benoit, attaché bij de administratie Douane en Accijnzen - mevrouw Ariane Braccio, rechter in de rechtbank van eerste aanleg Limburg. Conformément à l’avis de la Conférence des présidents du 23 octobre 2019, je vous propose de transmettre le curriculum vitae des deux candidats aux groupes politiques. La commission du suivi du Comité permanent P et du Comité permanent R procédera à l'audition des candidats. Overeenkomstig het advies van de Conferentie van voorzitters van 23 oktober 2019 stel ik u voor het curriculum vitae van beide kandidaten aan de politieke fracties te bezorgen. De kandidaten zullen door de commissie belast met de begeleiding van het Vast Comité P en het Vast Comité I worden gehoord. Pas d'observation? [[Non]] Il en sera ainsi. Geen bezwaar? [[Nee]] Aldus wordt besloten.
Conformément à l’avis de la Conférence des présidents du 23 octobre 2019, je vous propose de renvoyer la proposition suivante à la commission de la Justice: - la proposition de résolution concernant la cyberviolence fondée sur le genre, n° 167/1. Overeenkomstig het advies van de Conferentie van voorzitters van 23 oktober 2019, stel ik u voor volgend voorstel te verwijzen naar de commissie voor Justitie: - het voorstel van resolutie betreffende de aanpak van gendergerelateerd cybergeweld, nr. 167/1. Cette proposition avait été précédemment envoyée à la commission de la Santé et de l’Egalité des chances. Dit voorstel werd eerder verzonden naar de commissie voor Gezondheid en Gelijke Kansen. Pas d'observation? [[Non]] Il en sera ainsi. Geen bezwaar? [[Nee]] Aldus wordt besloten.
Le gouvernement a demandé l'urgence conformément à l'article 51 du Règlement lors du dépôt du projet de loi portant confirmation de l'arrêté royal du 15 octobre 2018 fixant pour l'année 2018 le montant de la contribution de répartition visée à l'article 14, § 8, alinéa 16, de la loi du 11 avril 2003 sur les provisions constituées pour le démantèlement des centrales nucléaires et pour la gestion des matières fissiles irradiées dans ces centrales, n° 0635/1. De regering heeft de spoedbehandeling gevraagd met toepassing van artikel 51 van het Reglement, bij de indiening van het wetsontwerp tot bekrachtiging van het koninklijk besluit van 15 oktober 2018 tot vaststelling voor het jaar 2018 van het bedrag van de repartitiebijdrage bedoeld in artikel 14, § 8, zestiende lid, van de wet van 11 april 2003 betreffende de voorzieningen aangelegd voor de ontmanteling van de kerncentrales en voor het beheer van splijtstoffen bestraald in deze kerncentrales, nr. 0635/1. Collega's, wil een lid van de regering dit urgentieverzoek motiveren?
Merci, monsieur le président, d'avoir précisé de quel projet il s'agissait. Plusieurs membres du gouvernement siègent dans votre Parlement. Il s'agit de la contribution de répartition pour les centrales non prolongées. Il est question de la confirmer, de manière urgente, pour obtenir les fonds payés dans un cadre fiscal par Electrabel, ce qui est fort important pour Mme Wilmès, notamment. Nous devrions traiter ce dossier en urgence afin qu'il puisse être voté avant la fin de l'année, et pour que nous puissions ensuite requérir du contribuable qu'il paye son écot.
Nous sommes à la fin du mois d'octobre. Il y a encore tout le mois de novembre. Je ne vois pas ce qui nous empêche de voter dans les délais et avant la fin de l'année le texte de Mme Marghem. En effet, si je comprends bien, il faut le voter avant la fin de l'année sans quoi nous aurions un problème de financement. Mais nous avons encore tout le mois de novembre. Si nous travaillons bien en commission, nous pouvons revenir ici au mois de décembre et voter ce texte. Je ne vois pas très bien où est l'urgence, madame Marghem.
Si vous ne voulez pas faire rentrer le plus rapidement possible des fonds dans les caisses de l'État, c'est votre problème!
Madame Marghem, je vous reconnais bien là, dans votre goût pour la polémique. Je vous pose une question. La deadline est-elle fin décembre? Si oui, nous sommes largement dans les temps. Avez-vous un autre argument?
Mon argument est de faire rentrer ces contributions le plus rapidement possible. Si vous n'êtes pas d'accord, tant pis.
Je vous propose de nous prononcer sur cette demande. Ik stel u voor om ons over deze vraag uit te spreken.
Vous avez pris connaissance dans le dernier ordre du jour qui vous a été distribué de la liste des propositions dont la prise en considération est demandée. In de laatst rondgedeelde agenda komt een lijst van voorstellen voor waarvan de inoverwegingneming is gevraagd. S'il n'y a pas d'observations à ce sujet, je considérerai la prise en considération comme acquise. Je renvoie les propositions aux commissions compétentes conformément au Règlement. Indien er geen bezwaar is, beschouw ik deze als aangenomen. Overeenkomstig het Reglement worden die voorstellen naar de bevoegde commissies verzonden. Pas d'observation? [[Non]] Il en sera ainsi. Geen bezwaar? [[Nee]] Aldus wordt besloten.
Quelqu'un demande-t-il la parole pour une déclaration avant le vote? Vraagt iemand het woord voor een stemverklaring? [[Nee]] Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. Ja 119 Oui Nee 0 Non Onthoudingen 16 Abstentions Totaal 135 Total Bijgevolg neemt de Kamer het wetsontwerp aan. Het zal aan de Koning ter bekrachtiging worden voorgelegd. (294/5) En conséquence, la Chambre adopte le projet de loi. Il sera soumis à la sanction royale. (294/5) Reden van onthouding? Raison d'abstention?
Quelqu'un demande-t-il la parole pour une déclaration avant le vote? Vraagt iemand het woord voor een stemverklaring? [[Nee]] Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 2) Ja 68 Oui Nee 1 Non Onthoudingen 66 Abstentions Totaal 135 Total Bijgevolg neemt de Kamer het wetsontwerp aan. Het zal aan de Koning ter bekrachtiging worden voorgelegd. (199/5) En conséquence, la Chambre adopte le projet de loi. Il sera soumis à la sanction royale. (199/5) Reden van onthouding? Raison d'abstention? [[Non]]
Stemming over amendement nr. 9 van Wouter Vermeersch op artikel 2. (413/5) Vote sur l'amendement n° 9 de Wouter Vermeersch à l'article 2. (413/5) Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 3) Ja [[16]] Oui Nee 96 Non Onthoudingen 23 Abstentions Totaal 135 Total Bijgevolg is het amendement verworpen. En conséquence, l'amendement est rejeté. Stemming over amendement nr. 13 van Sander Loones cs op artikel 2. (413/5) Vote sur l'amendement n° 13 de Sander Loones cs à l'article 2. (413/5) Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. Ja [[39]] Oui Nee 96 Non Onthoudingen 0 Abstentions Totaal 135 Total Bijgevolg is het amendement verworpen. En conséquence, l'amendement est rejeté. Stemming over amendement nr. 10 van Wouter Vermeersch op artikel 2. (413/5) Vote sur l'amendement n° 10 de Wouter Vermeersch à l'article 2. (413/5) Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 5) Ja [[16]] Oui Nee 119 Non Onthoudingen 0 Abstentions Totaal 135 Total Bijgevolg is het amendement verworpen. En conséquence, l'amendement est rejeté. Stemming over amendement nr. 12 van Sander Loones cs op artikel 2. (413/5) Vote sur l'amendement n° 12 de Sander Loones cs à l'article 2. (413/5) Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 6) Ja [[39]] Oui Nee 96 Non Onthoudingen 0 Abstentions Totaal 135 Total Bijgevolg is het amendement verworpen. En conséquence, l'amendement est rejeté. Stemming over amendement nr. 11 van Wouter Vermeersch op artikel 2. (413/5) Vote sur l'amendement n° 11 de Wouter Vermeersch à l'article 2. (413/5) Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 7) Ja [[39]] Oui Nee 96 Non Onthoudingen 0 Abstentions Totaal 135 Total Bijgevolg is het amendement verworpen. En conséquence, l'amendement est rejeté. Stemming over amendement nr. 14 van Raoul Hedebouw cs op artikel 2. (413/5) Vote sur l'amendement n° 14 de Raoul Hedebouw cs à l'article 2. (413/5) Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 8) Ja 76 Oui Nee 53 Non Onthoudingen 6 Abstentions Totaal 135 Total Bijgevolg is het amendement aangenomen. En conséquence, l'amendement est adopté. L'article 2, tel qu'amendé, est adopté. Les tableaux annexés sont adoptés. Artikel 2, zoals geamendeerd, is aangenomen. De bijgevoegde tabellen zijn aangenomen. Er kan straks nog een stemverklaring worden uitgebracht, maar nu geven we geen commentaar. We gaan verder met de stemming over het volgende amendement. Stemming over amendement nr. 8 van Wouter Vermeersch op artikel 10. (413/5) Vote sur l'amendement n° 8 de Wouter Vermeersch à l'article 10. (413/5) Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 9) Ja [[38]] Oui Nee 90 Non Onthoudingen 0 Abstentions Totaal 128 Total Bijgevolg is het amendement verworpen en is artikel 10 aangenomen. En conséquence, l'amendement est rejeté et l'article 10 est adopté. M. Georges Dallemagne et Mme Sophie Wilmès ont voté contre. Collega's, omdat daarnet een amendement is aangenomen, kunnen wij vandaag niet overgaan tot de eindstemming (Reglement, artikel 95). De stemming over dit wetsontwerp zal dus pas plaatsvinden na de herfstvakantie.
Monsieur le président, je ne me souviens plus très bien du Règlement, mais ne peut-on rouvrir le débat aujourd'hui lorsqu'un amendement est adopté?
Vous avez toujours un délai de cinq jours.
Monsieur le président, je vous fais confiance.
Moi, je fais confiance à la Chambre. Je me fie à son comportement de vote. L'amendement étant accepté, c'est l'application du Règlement.
Stemming over amendement nr. 8 van Thierry Warmoes op het enig verzoek. (572/8) Vote sur l'amendement n° 8 de Thierry Warmoes à la demande unique. (572/8) Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote.
Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 11) Ja 66 Oui Nee 69 Non Onthoudingen 0 Abstentions Totaal 135 Total Bijgevolg is het amendement verworpen. En conséquence, l'amendement est rejeté.
Echt waar, ik ga de vergadering voor een paar uur schorsen, als wij niet ernstig kunnen werken. Er zijn nog een paar stemmingen en dan zijn de werkzaamheden gedaan. Dat iedereen nu eens goed luistert, want het zijn inderdaad zeer aan elkaar gewaagde stemmingen. Stemming over amendement nr. 15 van Malik Ben Achour op het enig verzoek. (572/8) Vote sur l'amendement n° 15 de Malik Ben Achour à la demande unique. (572/8) Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 12) Ja 64 Oui Nee 71 Non Onthoudingen 0 Abstentions Totaal 135 Total Bijgevolg is het amendement verworpen. En conséquence, l'amendement est rejeté. Stemming over amendement nr. 13 van Sarah Schlitz cs op het enig verzoek. (572/8) Vote sur l'amendement n° 13 de Sarah Schlitz cs à la demande unique. (572/8) Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 13) Ja 48 Oui Nee 69 Non Onthoudingen 18 Abstentions Totaal 135 Total Bijgevolg is het amendement verworpen. En conséquence, l'amendement est rejeté. Stemming over amendement nr. 11 van Malik Ben Achour cs op het enig verzoek. (572/8) Vote sur l'amendement n° 11 de Malik Ben Achour cs à la demande unique. (572/8) Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. Ja 66 Oui Nee 69 Non Onthoudingen 0 Abstentions Totaal 135 Total Bijgevolg is het amendement verworpen. En conséquence, l'amendement est rejeté. Stemming over amendement nr. 12 van Malik Ben Achour cs tot invoeging van een verzoek 2(n). (572/8) Vote sur l'amendement n° 12 de Malik Ben Achour cs tendant à insérer une demande 2(n). (572/8) Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 15) Ja 66 Oui Nee 68 Non Onthoudingen 0 Abstentions Totaal 134 Total
Bijgevolg is het amendement verworpen. En conséquence, l'amendement est rejeté. Stemming over amendement nr. 14 van Sarah Schlitz cs tot invoeging van een verzoek 2(n). (572/8) Vote sur l'amendement n° 14 de Sarah Schlitz cs tendant à insérer une demande 2(n). (572/8) Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 16) Ja 66 Oui Nee 69 Non Onthoudingen 0 Abstentions Totaal 135 Total Bijgevolg is het amendement verworpen. En conséquence, l'amendement est rejeté.
Quelqu'un demande-t-il la parole pour une déclaration avant le vote? Vraagt iemand het woord voor een stemverklaring? Mijnheer Clarinval, u hebt het woord.
Monsieur le président, avant que l'on termine la séance et que l'on procède au dernier vote, je vous demande une suspension de séance afin d'examiner le calendrier pour pouvoir débattre des douzièmes provisoires. En effet, si on tient compte du calendrier normal, nous serons au-delà du 1er novembre et il n'y aura plus de crédit. Je sollicite donc une suspension de séance, le temps de réunir la Conférence des présidents.
Je propose une suspension pour que la Conférence des présidents puisse se réunir. La séance est suspendue. De vergadering is geschorst.
La séance est reprise. De vergadering is hervat.
Votants 135 Stemmen Blancs ou nuls 3 Blanco of ongeldig Valables 132 Geldig Majorité des deux tiers 88 Tweederdemeerderheid M. Florent De Mond a obtenu 0 voix. De heer Florent De Mond heeft 0 stemmen gekregen. Mme Greet Smaers a obtenu 132 voix. Mevrouw Greet Smaers heeft 132 stemmen gekregen. Mme Greet Smaers ayant obtenu la majorité des deux tiers des suffrages, est proclamée membre suppléant de M. David Baele. Mevrouw Greet Smaers die de tweederdemeerderheid van de stemmen heeft gekregen, wordt tot plaatsvervangend lid van de heer David Baele uitgeroepen.
Votants 134 Stemmen Blancs ou nuls 22 Blanco of ongeldig Valables 112 Geldig Majorité des deux tiers 75 Tweederdemeerderheid Membres effectifs
Pour la commission de nomination de langue française: Voor de Franstalige benoemingscommissie: 1. En qualité de magistrat: 1. In de hoedanigheid van magistraat: Mme Diane Babette a obtenu 113 voix. Mevrouw Diane Babette heeft 113 stemmen gekregen. M. Constant Laffineur a obtenu 0 voix. De heer Constant Laffineur heeft 0 stemmen gekregen. 2. En qualité de membre externe: 2. In de hoedanigheid van extern lid: Mme Muriel Clavie a obtenu 108 voix. Mevrouw Muriel Clavie heeft 108 stemmen gekregen. M. Arnaud Gillard a obtenu 3 voix. De heer Arnaud Gillard heeft 3 stemmen gekregen. M. Alain Lonhienne a obtenu 0 voix. De heer Alain Lonhienne heeft 0 stemmen gekregen. Pour la commission de nomination de langue néerlandaise: Voor de Nederlandstalige benoemingscommissie: 1. En qualité de magistrat: 1. In de hoedanigheid van magistraat: Mme Ilse Cardoen a obtenu 0 voix. Mevrouw Ilse Cardoen heeft 0 stemmen gekregen. Mme Nadia Goossens a obtenu 107 voix. Mevrouw Nadia Goossens heeft 107 stemmen gekregen. Mme Chantal Lanssens a obtenu 1 voix. Mevrouw Chantal Lanssens heeft 1 stem gekregen. Mme Alexandra Schoenmaekers a obtenu 1 voix. Mevrouw Alexandra Schoenmaekers heeft 1 stem gekregen. M. Patrick Tailly a obtenu 0 voix. De heer Patrick Tailly heeft 0 stemmen gekregen. 2. En qualité de membre externe: 2. In de hoedanigheid van extern lid: Mme Leen Desticker a obtenu 0 voix. Mevrouw Leen Desticker heeft 0 stemmen gekregen. Mme Alexandra Schoenmaekers a obtenu 0 voix. Mevrouw Alexandra Schoenmaekers heeft 0 stemmen gekregen. M. Philippe Traest a obtenu 107 voix. De heer Philippe Traest heeft 107 stemmen gekregen. M. Herman Van Driessche a obtenu 1 voix. De heer Herman Van Driessche heeft 1 stem gekregen. M. Stefaan Voet a obtenu 0 voix. De heer Stefaan Voet heeft 0 stemmen gekregen. Dès lors, sont proclamés élus membres effectifs des commissions de nomination pour le notariat: Derhalve worden tot effectieve leden van de benoemingscommissies voor het notariaat verkozen verklaard: Pour la commission de nomination de langue française: Voor de Franstalige benoemingscommissie: 1. En qualité de magistrat: 1. In de hoedanigheid van magistraat: Mme Diane Babette Mevrouw Diane Babette 2. En qualité de membre externe: 2. In de hoedanigheid van extern lid: Mme Muriel Clavie Mevrouw Muriel Clavie Pour la commission de nomination de langue néerlandophone: Voor de Nederlanstalige benoemingscommissie: 1. En qualité de magistrat: 1. In de hoedanigheid van magistraat Mme Nadia Goossens Mevrouw Nadia Goossens 2. En qualité de membre externe: 2. In de hoedanigheid van extern lid: M. Philippe Traest De heer Philippe Traest
Pour la commission de nomination de langue néerlandaise: Voor de Nederlandstalige benoemingscommissie: 1. En qualité de magistrat: 1. In de hoedanigheid van magistraat: Mme Ilse Cardoen a obtenu 107 voix. Mevrouw Ilse Cardoen heeft 107 stemmen gekregen. M. Patrick Tailly a obtenu 2 voix. De heer Patrick Tailly heeft 2 stemmen gekregen. 2. En qualité de professeurs/chargés de cours: 2. In de hoedanigheid van hoogleraren/docenten: M. Philippe Traest a obtenu 1 voix. De heer Philippe Traest heeft 1 stem gekregen. M. Stefaan Voet a obtenu 107 voix. De heer Stefaan Voet heeft 107 stemmen gekregen. 3. En qualité de membre externe: 3. In de hoedanigheid van extern lid: Mme Leen Desticker a obtenu 108 voix. Mevrouw Leen Desticker heeft 108 stemmen gekregen. M. Philippe Traest a obtenu 0 voix. De heer Philippe Traest heeft 0 stemmen gekregen. M. Stefaan Voet a obtenu 0 voix. De heer Stefaan Voet heeft 0 stemmen gekregen. Dès lors, sont proclamés élus membres suppléants des commissions de nomination pour le notariat: Derhalve worden tot plaatsvervangende leden van de benoemingscommissies voor het notariaat verkozen verklaard: Pour la commission de nomination de langue néerlandophone: Voor de Nederlanstalige benoemingscommissie: 1. En qualité de magistrat: 1. In de hoedanigheid van magistraat: Mme Ilse Cardoen Mevrouw Ilse Cardoen 2. En qualité de professeur/chargé de cours: 2. In de hoedanigheid van hoogleraar/docent: M. Stefaan Voet De heer Stefaan Voet 3. En qualité de membre externe: 3. In de hoedanigheid van extern lid: Mme Leen Desticker Mevrouw Leen Desticker
Quelqu'un demande-t-il la parole pour une déclaration avant le vote? Vraagt iemand het woord voor een stemverklaring?
Monsieur le président, mon groupe va soutenir la proposition de résolution mais, en son nom, je choisis de m'abstenir. Je ne vais pas refaire le débat mais doubler le soutien au Fonds pour le climat est évidemment juste et nécessaire. Le climat et la solidarité sont des priorités mais le fait que les propositions d'amendement n'aient pas été soutenues nous pose réellement problème. Le fait de devoir respecter une neutralité budgétaire laisse entendre que le climat n'est pas considéré comme un investissement qui mérite un soutien à part entière. Par ailleurs, le fait qu'on ne puisse pas immuniser l'aide publique au développement nous pose problème, vu qu'on n'est plus qu'à 0,44 % du RNB. Pour ces raisons, je vais donc m'abstenir.
Indien er geen andere stemverklaringen zijn, kunnen we overgaan tot de stemming. Begin van de stemming / Début du vote. Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote? Einde van de stemming / Fin du vote. Uitslag van de stemming / Résultat du vote. (Stemming/vote 17) Ja 116 Oui Nee 0 Non Onthoudingen 16 Abstentions Totaal 132 Total Bijgevolg neemt de Kamer het voorstel van resolutie aan. Het zal ter kennis van de regering worden gebracht. (572/9) En conséquence, la Chambre adopte la proposition de résolution. Il en sera donné connaissance au gouvernement. (572/9) Reden van onthouding? Raison d'abstention? [[Non]]
Nous devons procéder à l’approbation de l’ordre du jour de la prochaine séance. Wij moeten overgaan tot de goedkeuring van de agenda van de volgende vergadering. U hebt een ontwerpagenda gekregen voor donderdag 7 november. Er is echter een bijkomende plenaire vergadering op donderdag 31 oktober om 14.00 uur, met de stemming over het ontwerp van voorlopige twaalfden. Er moeten daarvoor vijf dagen verstrijken. Het zou vroeger kunnen dan donderdag, maar de Conferentie van voorzitters heeft unaniem besloten om te vergaderen op de normaal voorziene dag van de plenaire vergadering. Er is dan slechts één agendapunt, namelijk de stemming over het ontwerp van voorlopige twaalfden. Pas d’observation? [[Non]] Les ordres du jour pour les séances plénières des jeudis 31 octobre et 7 novembre sont approuvés. Geen bezwaar? [[Nee]] De agendas voor de plenaire vergaderingen van de donderdagen 31 oktober en 7 november zijn goedgekeurd. La séance est levée. Prochaine séance le jeudi 31 octobre 2019 à 14 h 00. De vergadering wordt gesloten. Volgende vergadering donderdag 31 oktober 2019 om 14.00 uur.