Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 103’üncü Birleşimini açıyorum. Y O K L A M A Elektronik cihazla yoklama yapacağız. Yoklama için üç dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] Gündeme geçmeden önce üç sayın milletvekiline gündem dışı söz vereceğim. Gündem dışı ilk söz, Denizli hakkında söz isteyen Denizli Milletvekili Emin Haluk Ayhan’a aittir. Buyurunuz Sayın Ayhan.
Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; Denizli iline ilişkin söz aldım. Yüce heyeti saygıyla selamlıyorum. Denizli’yi ziyaretten sonra Denizli’nin sorunlarını gelip burada anlatır, eksiklikleri ortaya koyardım, bu defa “Denizli hakkında” diye söz aldım, iyilikleri anlatacaktım ancak mümkün olmadı. Bakın, Denizli’de neler olmuş? Üniversite sınavlarında Denizli irtifa kaybetmiş. Ne olmuş? 2006’da birinci basamakta Türkiye 1’incisi; 2007, 2008 Türkiye 1’incisi; 2009 Türkiye 3’üncüsü; 2010’da 4’üncü; 2011’de 7’nci; 2012’de ilk 10’da yok. Denizli eğitimde irtifa kaybetmiş. Belde belediyelerinin yetkilerini, milletin başkanlara verdiği yetkiyi AKP ne yapmış? Gasbetmiş durumda. Onlara mülki idareden yazılar geliyor, işlem yapamayacaklarını beyan ediyorlar; böyle bir şey olmaz. Milletin verdiği yetki gasbedilmez. Kıralan Belediye Başkanı Bayram Gümüş’ü kim seçti? Millet seçti. Orada duruyor yukarıda, siz onun neyini gasbediyorsunuz? İşlem yapmasını gasbediyorsunuz; böyle bir şey olamaz. Bir diğer husus: Nisanda ihracat azalmaya başlamış, tekstilin payı azalıyor. Ocakta bir önceki aya göre ne düşmüş? Aktif ve zorunlu sigortalı sayısı azalmış. Bölgede 5 ton yağ yakalanmış. Doğuda katırla maktu vergiler alınmaya başlıyor mazot üzerinden ama Denizli’de her yerde, yağ açıkta net bir şekilde satılıyor. Zaten Denizli’de icra daireleri vatandaşın işi kolaylaşsın diye 2’den 9’a çıkarılmıştı, vatandaş harap olmuştu. Şimdi Standard and Poor’s’a Denizlililer de benim gibi üzülmüş ama AKP’liler kızıyor. Gerçekten dış ticarette, gerçekten cari işlemlerde büyük sıkıntılar var. Bunların kırılganlık yaratması kaçınılmaz. Dolayısıyla Denizlililer de bizim gibi, ortaya çıkan bu sonuca ne yapmışlar? Üzülmüşler. Bakın, Denizli Sanayi Odası her sene bir genel görünüm anketi düzenler. Bu sene biraz daha iyi olması lazım değil mi? Biraz sizlerle onu paylaşmaya çalışacağım. Genel olarak baktığınızda, Denizli’de ankete katılanlardan “Enerjide maliyetler arttı.” diyenler yüzde 86, “Ham madde ara malında arttı.” diyenler yüzde 74, “Yatırım malında maliyetler arttı.” diyenler yüzde 54, “İstihdamda arttı.” diyenler yüzde 60. Bunu kablo ve bakır tel -Denizli için önemli bir sektör- için söylediğinizde “Enerjide maliyetler arttı.” diyenler yüzde 100, “Ham madde ara mallarında arttı.” diyenler yüzde 80, “Yatırım mallarında maliyet arttı.” diyenler yüzde 80, “İstihdamda maliyetler arttı.” diyenler yüzde 100. “Taş, toprakta enerji maliyeti arttı.” diyenler yine yüzde 100, “Ham madde ara malında arttı.” diyenler yine yüzde 100, “Yatırım malında maliyet arttı.” diyenler yine yüzde 100, “İstihdam maliyeti arttı.” diyenler de yüzde 50. Dolayısıyla, Denizli’de hayat ne yapmış? Pahalılaşmış, sıkıntıya girmiş. Ankete katılanların yüzde 70’i yurt içinde yatırım düşünmüyor, “Olmaz.” diyorlar. Yeni bir sektöre yatırım yapan yüzde 1. Yabancı para cinsinden borçların toplam kredilere oranı ne yapıyor? Yükseliyor. Kullandığı krediyi yenileyenler yarı yarıya. Aksi takdirde faaliyetlerini sürdürmeleri mümkün gözükmüyor. Kredi vadesinin değişmediğine katılanların oranı, ankete katılanlardan 100 kişiden 64’ü. Bunların toplam krediler içindeki payına baktığınızda da yüzde 60 civarında seyrediyor. Demek ki Denizlili finansman açısından da sıkıntıya girmiş. Faizlerin arttığını zaten söylüyorlar. Ankete katılan her 100 kişiden 79’u ne diyor? “Kullandığımız kredilerin faizleri arttı.” diyor. “Ucuzluk oldu.” diyenlerin dikkatine!
Teşekkür ediyoruz Sayın Ayhan.
“Kâr marjı azaldı.” veya “Zarar ettik.” diyor. Şimdilik bu kadar; daha sonra inşallah devam etme imkânını buluruz. Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Saygılar sunarım.
Gündem dışı ikinci söz, Dünya Beyaz Baston Görme Engelliler Günü münasebetiyle söz isteyen Yozgat Milletvekili Ertuğrul Soysal’a aittir. Buyurunuz Sayın Soysal.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri;11 Mayıs Dünya Görme Engelliler Günü münasebetiyle gündem dışı söz almış bulunuyorum. Bu vesileyle yüce heyetinizi ve aziz milletimizi saygıyla selamlıyorum. Tüm insanlar eşit doğar ve toplumsal yaşamın her alanında, eğitim, sağlık ve çalışma hayatında, topluma katılımda eşit haklara sahip olur. Ancak gerçek yaşamda kimi özel gruplar, bilişsel ve fiziksel farklılıkları açısından söz konusu haklara çeşitli nedenlerle sahip olamamaktadır. Engelliler de bu grubun bir kategorisini oluşturmakta ve toplumun diğer üyeleri gibi, günlük yaşamlarında her türlü desteğe ilgi duymaktadır. Sosyal devlet anlayışı çerçevesinde toplumun tüm bireylerinin sağlık, eğitim, ulaşım, istihdam ve diğer hizmetlerden yeterli olarak yararlanıp yararlanmadığı önemli bir husustur. Yani toplumun bir ferdi olan engelli vatandaşlarımıza verilen hizmetler insan hakları bakımından önemli bir gösterge olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu anlamda, dünya örneklerine bakıldığında, 1784 yılında Fransa’da, 1791 ve 1802’de İngiltere’de görme engelliler için eğitim anlamında olmak üzere faaliyetlere başlanmış, ülkemizde ise 1889 yılında ilk kez işitme engelli ve görme engelliler için eğitim kurumu oluşturulmuş, cumhuriyet tarihimizde ise bu çalışmalar devam etmiştir. Ancak günümüz şartlarında toplumumuzun tüm kesimlerinin her türlü hizmetten yararlanabilmesi için gerekli tedbirlerin alınması artık bir zorunluluk hâline gelmiştir. Engelli bireylerimizin bu hizmetlerden yararlanabilmesi açısından sayısal ve ulaşılabilirlik bakımından geliştirilmeye çalışılmış, engelli bireylerimizin sağlık ve sosyal hizmetlerden faydalanabilmesi için önemli hizmetler başlatılmıştır. Ülke genelinde çeşitli nedenlerle sosyal devletin gereği hizmeti alamayan engelli bireylerimizin de topluma kazandırılması için önemli sosyal projelerin yürütülmesi de gerekmektedir. Özellikle eğitim sistemi dışında kalan görme engelli vatandaşlarımızın sesli yayın sistemi ile eğitim sistemine dâhil edilmesi, aynı şekilde eğitim almasına rağmen çeşitli nedenlerle işsiz kalan engellilerimizin de özürlü seçme sınavları ile hem kamu alanında hem de özel sektörde istihdam edilmesi gereklidir. Yine kültür, sanat ve spor dallarında toplumun tüm kesimi gibi görme engelli vatandaşlarımızın da katılımı için devletimizin öncülüğünde ve sosyal sorumluluk kapsamında önemli çalışmalar başlatılması da gerekmektedir. Değerli arkadaşlar, bir diğer önemli husus ise artık büyük şehirlerimizde görmeye başladığımız trafikte sesli uyarı sistemi ve görmeyenler için düzenlenmiş kaldırımların artık tüm şehirlerimize yaygınlaştırılması bu vatandaşlarımızın sosyal yaşama katılmalarında önemli bir destek olacaktır. Önemle vurgulamak gerekirse, son yıllarda toplumsal yaşamdaki ve teknolojideki gelişmeler tüm bireylerde olduğu gibi görme engellilerde de bu imkânlardan yararlanma isteğini artırmıştır. Ne var ki devletçe sunulan bu hizmetlerin tek başına yeterli olması beklenemez, başta sivil toplum kuruluşları olmak üzere toplumun tüm kesiminin bu hizmet için destek olması gerekmektedir. Özürlülük, gelir düzeyi, statüsü ne olursa olsun toplumun tüm kesimlerini etkileyen toplumsal bir sorun alanıdır. Dünyanın değişik yerlerinde yapılan istatistik çalışmaları her dört aileden bir tanesinin özürlü bir yakını bulunduğunu göstermektedir. Türkiye’de nüfusun yüzde 12,29’unu oluşturan özürlü yurttaşlarımızın başta Anayasa’mız olmak üzere 5378 sayılı Özürlüler ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ve uluslararası sözleşmelerle tüm yurttaşlarımızın eşit, özgür ve onurlu yaşama hakkı güvence altına alınmıştır. Toplumumuzun ayrılmaz bir parçası olan özürlülerimizin yaşamın her alanında karşılaştıkları sorunları çözümleyerek toplumsal yaşama aktif olarak katılımlarının sağlanması ve desteklenmesi sosyal hukuk devlet anlayışının bir gereğidir. İlgili bakanlığımıza bağlı Özürlüler İdaresi Başkanlığı “Özürlülük Eğitimi: Toplum Özürlülüğü Nasıl Anlıyor?” temel araştırmasıyla birlikte Türkiye genelinde özürlülükle ilgili ulusal politikalar oluşturmak amacıyla birçok projeye de imza atmıştır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; sözlerime son verirken özellikle yapılan bütün proje ve çalışmaların, toplumun özürlülükle ilgili bilgisini, algısını, tutumunu bir bütünlük içinde kamuoyuna sunarak alanında önemli bir boşluğu doldurduğu temennisiyle hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Gündem dışı üçüncü söz, Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının idam edilişlerinin yıl dönümü münasebetiyle söz isteyen Mersin Milletvekili Ali Rıza Öztürk’e aittir. Buyurunuz Sayın Öztürk.
Bundan tam kırk yıl iki gün önce 6 Mayıs 1972’de, 1968 kuşağının devrimci önderleri Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan, hiç kan dökmedikleri ve mevcut 1961 Anayasası'nı savundukları çok açık olmasına rağmen, intikamcı ve vicdan sınırlarını zorlayan bir hukuk anlayışıyla asılmışlardır. 1968 sadece Türkiye'de değil, dünyada da hareketli bir dönemin adıydı. Gerçekten o dönem Avrupa’da, Amerika’da olmak üzere dünya çapında gençlik hareketleri, mevcut kurulu düzene karşı olan tepkilerini dile getirmişlerdi. 68 hareketi, Amerika Birleşik Devletleri’nde ırkçılığa, üniversite yönetimine, silahlanma harcamalarına, yoksulluğa, eşitsizliğe ve adaletsizliğe, Vietnam Savaşına karşı verilmişti. Avrupa’daki eylemlere önderlik yapan devrimci önderler bugün Avrupa’da lider durumuna gelmişlerdir, kendi ülkelerini yönetmektedirler ama kendi devrimci önderlerini, kendi gençliğini idam etme utancı ve vahşeti sadece Türkiye'de yaşanmaktadır. Deniz Gezmiş ve arkadaşları 61 Anayasası’nın uygulanması için Ankara’ya kadar yürümüşler ve buna rağmen, Anayasa’nın 146’ncı maddesini yani Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nı tağyir, tebdil ve ilgadan yargılanmasını gerektirecek en küçük bir eylem olmadığı hâlde, somut olgu bulunmadığı hâlde, o suçun maddi unsurları oluşmadığı hâlde bugün tüm hukukçular tarafından lanetle anılan bir kararla idam edilmişlerdir. Deniz Gezmiş devrimci, sosyalist bir kişidir. “Boş zamanlarını değil, boylu boyunca ömrünü vereceksin devrime.” sözünü sık sık tekrarlayan, kişisel hiçbir kaygı taşımadan ölümü göze alan bir kişiliktir. Halkımız böylelerinin heykellerini hafızasında dikiyor ve hiç unutmuyor. Deniz Gezmiş neden öldürüldü? Deniz Gezmiş’in neden öldürüldüğü bakın nasıl tanımlanıyor: “Yoksulluğun bükemediği bileklerimize çelik kelepçeler takıldı. İşkence hücrelerinde sabahladık kaç kez. İsteseydik diplomalarımızı mor binlikler getiren birer senet gibi kullanırdık; mimardık, mühendistik, doktorduk, avukattık; yazlık-kışlık katlarımız, arabalarımız olurdu. Yüreğimiz işçiyle birlikte attı, köylüyle birlikte attı. Yaşamımızın en güzel yıllarını birer taze çiçek gibi verdik topluma. Bizleri yok etmek istediler hep. Öldürüldük. Giresun’daki yoksul köylüler, sizin için öldük. Ege’deki tütün işçileri, sizin için öldük. Doğudaki topraksız köylüler, sizin için öldük. İstanbul’daki, Ankara’daki işçiler, sizin için öldük. Adana’da paramparça elleriyle ak pamuk toplayan işçiler, sizin için öldük. Vurulduk, asıldık, öldürüldük.” Değerli milletvekilleri, bugün, darbeyle yüzleşme ve hesaplaşma sürecinin yaşandığı bir günde darbeyle hesaplaşmanın ilk koşulu darbe hukukunu ortadan kaldırmaktır, darbe hukukunu kazımaktır. Bunun da yolu 12 Mart 1971 darbesinden sonra olağanüstü hukuk mahkemeleri tarafından idama mahkûm edilen Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan’ın idam edilişlerine ilişkin kanunu yürürlükten kaldırmakla başlar. Bu konuda bir kanun teklifi verdik. Bu kanun teklifimizin amacı, Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan’ın itibarlarının iadesi değildir. Zaten onların itibarlarının iadesine ihtiyaç yoktur. Bu kanun teklifinin amacı, darbeyle ölenlerin arkasından sahte göz yaşları dökmeye son verip, gerçekten olağanüstü hukuksuzluğu ortadan kaldırmaya yöneliktir ve bunların idam edilişlerine ilişkin yasal dayanağı ortadan kaldırmaktır. Bu kanun teklifi 23’üncü Dönem Türkiye Büyük Millet Meclisine verildi ve hiçbir işlem görmedi. 37’nci maddeye göre buraya getirdik, Adalet ve Kalkınma Partisinin oylarıyla reddedildi. 24’üncü Dönem, yine Adalet Komisyonunun raflarında beklemektedir. Şimdi Adalet ve Kalkınma Partili arkadaşlarıma sesleniyorum: Darbeyle hesaplaşmaktan, darbe hukukuyla hesaplaşmaktan bahseden arkadaşlarım, bu kanun teklifine destek vererek, Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan’ın idam edilişlerine ilişkin kanunu yürürlükten kaldırarak 12 Mart 1971 darbe hukukunun hukuksuzluğunu tespit edelim diyorum. Hepinize saygılar sunuyorum.
Sayın milletvekilleri, gündeme geçmeden önce, sisteme girmiş olan sayın milletvekillerimize birer dakika söz vereceğim. Buyurunuz Sayın Aygün.
Sayın Başkanım, değerli üyeler; Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan ve Hüseyin İnan’ın katledilmelerinin üzerinden kırk yıl geçti. O gün sıralara vurarak iştahla idam cezasını onaylayanlar bugün derin bir sessizlik ve utanç içindeler ve bu 3 genç “halk kahramanı” olarak kırk yıl sonra meydanlarda anılıyorlar. Ancak, ne yazık ki Denizlerin idama giderken “Kahrolsun emperyalizm!” diyerek canlarını feda ettiği bağımlı ülke olgusu değişmiş değil. Kısa bir zaman evvel, bu Parlamentonun bile bilgisi dışında Kürecik’e bir Amerikan radar üssü kuruldu ve Türkiye'nin zaten bağımlı olan siyasal yapısı, askerî yapısı daha fazla bağımlı hâle getirildi. Bu bakımdan onları halk kahramanı olarak anmanın yeterli bir tutum olduğunu düşünmüyoruz. Emperyalizmle bağların kesilmesi ve tam bağımsız bir Türkiye'nin kurulması gerekir. Denizler eğer kahramansa, Türk Meclisinin bu vasiyeti yerine getirmesi gerekir. Herkese saygılarımı sunuyorum.
Teşekkür ederiz Sayın Aygün. Sayın Yeniçeri….
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Türkiye, gündemi çalınan bir ülke, gündemi sabote edilen bir ülke hâline geldi. Bir hafta önce orman vasfını kaybeden arazilerin satışıyla ilgili tasarı yasalaştı. Ardından yabancılara karşılıksız toprak satışı yasası gündeme sokuldu. Devlet tiyatrolarının özelleştirilmesi tartışmaları açıldı. Ardından darbeleri araştırma komisyonu, onun ardından 19 Mayıs ve millî bayramları formaliteye indirgeyen yönetmelik yayımlandı. Tam bu sırada başkanlık sistemi gündeme sokularak tartışmaya açıldı. Bütün bunlar hem tesadüf hem de doğal değildir. Halkın gündemi çalınıyor. AK PARTİ, gündem terörü yaratarak milletin olanın bitenin farkına varmasını engelliyor. Milletin geleceği bakımından hayati önemdeki değişiklikleri kamuoyundan saklamış oluyor. Bunun için topluma şok üstüne şok gündem yaratan maddeler ortaya atıyor. Hükûmet cari açığı, iç ve dış borçları, kırdığı ithalat rekorunu, iki haneli enflasyon rakamlarını, yüzde 20’lere varan elektrik ve doğal gaz zamlarını, işsizlik, yoksulluk ve üretimsizlik gibi halkın sorunlarını değil, kendi gündemini topluma dayatıyor. İktidarı, Suriye’den sorun ithal etmeyi bir kenara bırakmaya, Obama’nın gündemini takip etmeyi terk etmeye çağırıyor, Türk milletinin gündemine dönmesi için uyarıyor, saygılar sunuyorum.
Teşekkür ederiz Sayın Yeniçeri. Sayın Işık…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Kütahya ilinde 19 Mayıs 2011 tarihinde yaşanan Simav depreminden bu yana yaklaşık bir yıldır devam eden artçı sarsıntılar son günlerde tekrar şiddetlenmiştir ancak Hükûmetin bir yıldır bu deprem bölgesine olan ilgisizliği devam etmektedir. Deprem bölgesindeki bürokratlar oradaki acı tabloyu korkularından yukarıya iletememektedirler. Hükûmetin değerli bakanlarını bu depremi ve fay hattını teknik açıdan incelemeye ve bölgede yaşanan mağduriyete ses vermeye davet ediyorum. İkinci bir konu: Yük taşımacılığı yapan birçok kamyon şoförümüz 10-15 kilogramı aşması nedeniyle fazla yükten dolayı 1.400 liradan başlayan, 5 bin TL’ye kadar varan cezalarla muhatap olmaktadır. Vatandaşlarımızı ezen bu uygulamaya karşı ilgili bakanlığın hassasiyet göstermesini temenni ediyorum. Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Işık. Sayın Işık, buyurunuz.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Başkan, ben de Denizlerin ölüm yıl dönümü dolayısıyla saygılarımla anıyorum. Sayın Başkanım, değerli milletvekilleri; Erzincan ilinin lokomotifi olan inşaat sektörü 3 firmadan 2’sinin cezalandırılması dolayısıyla bu sene hiçbir iş yapamadılar. 300 inşaat, 5 bin çalışan, müteahhitler, inşaat malzemesi satıcıları, beton firmaları şu anda çok zor durumdalar. İşçiler göç etmeye başladılar. Bu konunun bir an önce çözülmesi gerekiyor çünkü inşaat sezonu kapanmak üzere. Bir de ayrıyeten son günlerde çiftçilerin sulama sularına yüzde 100’den fazla zam yapıldı. Zaten zor durumda olan çiftçilerimiz iyice zor duruma girmiştir. Bu konuda gerekli önlemlerin alınarak zammın geri alınmasını, hatta düşürülmesini talep ediyoruz. Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım.
Teşekkür ederiz Sayın Işık. Sayın Dedeoğlu…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Türkiye’de yaşayan 8,5 milyon engelli vatandaşımız var; bunlar, görme engelli, bedensel engelli, zihinsel engelli ve işitme engelli olarak dört ayrı kategoride değerlendiriliyor. Türkiye’de yaşayan engellilerimiz çok zor şartlar altında tahsillerini yapabiliyorlar, onu idame ettirebiliyorlar. Bakanlıklarımızda ve kamu kuruluşlarımızda bulunan boş kadrolara, engelli boş kadrolarına bunların atanmasını temenni ediyorum. Teşekkür ederim Başkanım.
Teşekkür ederiz Sayın Dedeoğlu. Sayın Varlı…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Aşağı yukarı on beş yirmi gün sonra Çukurova’da buğday hasadı başlayacak, yine aynı tarihlerde Çukurova’nın karpuzu çıkacak. Buğdayla ilgili fiyat belirsizliği devam ediyor, geçen seneki fiyatların altında şu anda buğday fiyatları. Mazot ve gübre fiyatları bir hayli artmasına rağmen buğday fiyatları ne yazık ki geçen yılın altında. Hükûmetin buna bir an önce çözüm üretmesini bekliyoruz Adanalı çiftçiler ve onların temsilcileri olarak. Yine dışarıdan “İran karpuzu” diye bilinen karpuz girmeye devam ediyor -Adana’nın karpuzunun çıkmasına şurada bir hafta on gün kaldı- bunun da Hükûmet tarafından bir an önce engellenmesi gerekmekte; yoksa karpuz üreticilerimiz zaten zarar ediyorlar, zararları bir hayli artacak. Bu konuda Hükûmeti hem bilgilendirmek hem de uyarmak istiyorum. Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Varlı. Sayın Halaman…
Başkanım teşekkür ediyorum. Ben şöyle bir şeyi gündeme getirmek istedim: Pazar günü akşam, Adana’nın Kozan ilçesinde, Bucak bölgesinde müthiş bir sel felaketi oldu. Bu sel felaketinden dolayı bir sürü insanın ekini, bağı, bostanı, bahçesi, arıları, balık çiftlikleri sel altında kaldı, mağdur oldular. Bundan önce, bu bölgenin afet ve heyelan bölgesi ilan edilip Meletmez Deresi’nin önünde bir gölet kurulması projesi vardı. On senedir, Hükûmet bu gölet projesini yapmadığı için, bugünkü sel felaketlerinden dolayı o bölgenin insanı sürekli mağdur oluyor. Meclisin ve bakanlarımızın, bürokrasinin dikkatini çekmek istiyorum. Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyoruz Sayın Halaman. Sayın Öğüt…
Değerli Başkanım, dün, İstanbul Eyüp Göktürk’te at eti kasaplarda yakalandı. Vatandaşlarımıza at etini bu Hükûmetin yedirdiği ortaya çıktı. Ben şimdi buradan sesleniyorum: Bir yandan ithal eti, bir yandan domuz etini, bir yandan at etini, bir yandan da eşek etini bu halkımıza yediriyorsunuz. Niçin, kendi köylümüzü destekleyip de kendi saf ırkımız olan hayvanları, hayvancılığı geliştirmiyorsunuz? Kars, Ardahan, Erzurum, Ağrı, Iğdır başta olmak üzere, Doğu Anadolu’daki hayvan potansiyelini geliştirmiyorsunuz da niçin dışarıdan et getiriyorsunuz veya at etini yiyecek duruma getiriyorsunuz ülkeyi? Bu anlamda, ben istirham ediyorum: Doğu Anadolu’ya, Güneydoğu’ya, hayvancılığa Hükûmet yatırım yapsın ve bu at etinden, eşek etinden, domuz etinden Türkiye kurtulsun. Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyoruz Sayın Öğüt. Buyurunuz Sayın Öğüt.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Bu hafta İş Sağlığı ve Güvenliği Haftası. Uluslararası Çalışma Örgütünün son araştırmalarına göre, dünyada her yıl 270 milyon iş kazası olmakta, her 11 saniyede 1 işçi ve her gün yaklaşık 6.300 kişi iş kazası nedeniyle yaşamını yitirmektedir. Şimdi Türkiye'nin iş kazaları karnesine bakalım: Türkiye’de günde 172 iş kazası geliyor. Bunlardan 4’ü ölüm, 6’sı da iş göremezlik durumuyla sonuçlanıyor. Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) Türkiye Temsilciliği, Türkiye'nin iş kazalarında Avrupa 1’incisi, dünya 3’üncüsü olduğunu açıklıyor. Mimarlar odası “Kamuoyuna yansıyanlar dışında son on yılda iş kazaları sonucunda hayatını kaybeden işçilerin sayısı 10 binin üzerindedir.” diyor. AB istatistikleri ise Türkiye’de ölen işçilerin oranının AB ortalamasının 7 katı olduğunu işaret ediyor. Üstelik, bu veriler içinde kayıt dışı çalışmanın neden olduğu kazaların büyük çoğunluğu yok. Hükûmetimizin bir daha dikkatini çekiyorum. Teşekkür ediyorum Sayın Başkan.
Teşekkür ediyoruz Sayın Öğüt. Gündeme geçiyoruz. Sayın milletvekilleri, Başbakan Yardımcısı Bekir Bozdağ, gündemin “Sözlü Sorular” kısmının 1, 15, 116, 117, 123, 130, 173, 221, 222, 225, 226, 232, 237, 295, 366, 394, 411, 415, 455, 492, 494, 523, 671, 740, 786, 899, 1045, 1046, 1047 ve 1094’üncü sıralarında yer alan önergeleri birlikte cevaplandırmak istemişlerdir. Sayın Bakanın bu istemini sırası geldiğinde yerine getireceğim. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının bir tezkeresi vardır, okutup bilgilerinize sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlık Divanının 2/5/2012 tarihli ve 23 sayılı Kararı ile Moldova-Türkiye Parlamentolararası Dostluk Grubu'nun ülkemizi ziyaret etmesi uygun bulunmuştur. Söz konusu heyetin ülkemizi ziyareti, 28/3/1990 tarihli ve 3620 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisinin Dış İlişkilerinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun'un 7’nci maddesi uyarınca Genel Kurulun bilgilerine sunulur. Bilgilerinize sunulmuştur. Meclis araştırması açılmasına ilişkin üç önerge vardır, okutuyorum. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Türkiye; üzüm üretiminde geniş bağ alanlarına sahip olması, üretilen şaraplık üzümün çeşitliliği ve niteliği bakımından dünyanın sayılı ülkeleri arasında bulunmaktadır. Şaraplık üzüm üretiminde Ülkemiz, İspanya, Fransa ve İtalya'dan sonra 4. sırada yer almaktadır. Yaş üzüm üretimi yaklaşık 4 milyon ton olmasına karşın, bu miktarın ancak % 2'si şarap üretiminde değerlendirilmektedir. Bu oran, adı geçen ülkelerde % 90'a ulaşmaktadır. 150 milyar dolar büyüklüğündeki şarap dış satımında Türkiye'nin payı 4 milyon dolar civarındadır. Mevcut potansiyelimizin saptanarak etkin ve verimli şekilde değerlendirilmesi için siyasi iktidarlara göre değişmeyen bir devlet politikası derhâl oluşturulmalıdır. Oluşturulacak politikalarda, başta üzüm yetiştiricilerimiz ve sanayicilerimiz olmak üzere, sektörlerde yer alan çalışanların ve gerekli teknik elemanlar için bilimsel ve istenilen nitelikte üretim için eğitim mutlaka yer almalıdır. Bağcılığın ve şarap işletmelerinin sorunları bilinmektedir. Gerekli destekleme, yönlendirme ve gerekli yasal düzenlemeler bir an önce yapılmalıdır. Mevcut uygulamalar, sektörün yaşadığı sorunların çözümü noktasında ve bu alanlardaki mevcut potansiyelimizin AB sürecinde ve Dünyadaki gelişmeler karşısında, sektörün sürdürülebilirliğini, geleceğini ve rekabet şansını tehlikeye atmaktadır. Ülkemizin, yaş üzüm üretimi için uygun toprak ve iklime sahip olması çok büyük bir ülkesel avantajımızdır. Ancak şaraplık üzüm çeşitlerinin istenilen miktar ve kalitede bulunmaması da başka bir gerçektir. Şarapçılığa uygun üzüm türlerinin bölgesel tespiti yapılarak kaliteli şarap üretimine elverişli çeşitlerin üretiminin artırılması gerekmektedir. Ülkemizde hâlâ şarap üretimi ile ilgili, coğrafi bölge tanımı tam olarak yapılmamıştır. Bugün dünya şarap pazarında pay sahibi birçok ülke, gerekli üzümü dışarıdan alırken, ülkemiz dünyanın 4. bağcılık ülkesidir. Ama bu zenginliğimizi geliştirecek mevcut ulusal politikalarımız ve hedefimiz yoktur. Bir taraftan şarap üreticisi yüksek vergilerle sıkıştırılırken, bir yandan da bağcılığımız kendi hâline bırakılmaktadır. Bugün ülkemizde neredeyse şarapçılığa ideolojik bir yaklaşımla bakılmakta olup satış ve tüketim yerleri kısıtlanmaktadır. Şarap sektörü cezalandırılmaktadır. Ülkemizde modern bağcılık ve kaliteli üzüm üretimi için, üretici desteklenmeli, teşvik edilmeli, yönlendirilmeli ve eğitilmelidir. Bağcılık geliştikçe kaliteli şarap üretimi de gelişecektir. Şarap sanayisi modern makinelerle donatılarak şarap üretimi için, en modern teknikler uygulanmaktadır. Şarap; kalitesine, üzümüne, bağına ve bölgesine göre markalaşmaktadır. Bu markalaşmayı sofra şarabından kaliteli şaraba geçiş olarak da adlandırmak olasıdır. Türkiye Şarap Üretimini Geliştirilmesine Etkili Olan Başlıca Faktörler; üzüm fiyatları, girdi fiyatları, şarapçılıkta vergilendirme, pazarlama ve organizasyon, ileri teknoloji seçimi ve eğitim, çeşitlere uygun yer ve yöney seçimi ve çeşitlere uygun kültürel işlemlerin seçimidir. İçki ruhsatının İçişleri Bakanlığından alınarak Belediyelere verilmesi, bu ruhsatın her yıl yenileme zorunluluğunun olması, İnternet üzerinden şarap satışının yasaklanması da şarap üretimini ve satışını azaltmakta ve kayıt dışı ekonomiyi teşvik etmektedir. Önümüzdeki yıllarda küresel ısınma ile değişmesi tahmin edilen dünya ikliminden, mevcut bulunan bağ alanları olumsuz yönde etkilenirken, bazı bölgeler bulundukları konum itibarıyla bağcılık için daha elverişli hâle gelecektir. Avrupa'daki şaraplık üzüm üretimi yapılan bağlar dünyadaki şaraplık bağların yaklaşık % 45'ini; üretimin ise % 60'ını oluşturmaktadır. Küresel ısınmanın gelecekte Avrupa ülkelerinde ortaya çıkaracağı olumsuzluklar sebebiyle şarapçılık sektöründe bir boşluk yaşanacaktır. Ulusal bağ alanlarımızın tümü henüz tam kayıt altına alınamamış olup, bağ alanlarının yer aldıkları bölgelerin klimatolojik koşulları ve toprak yapısının bilimsel incelemeleri tamamlanamamıştır. Hangi bölgede en iyi hangi üzümün yetişeceği, OlV'in (Organisation İnternationale de la Vigne et du Vin - Uluslararası Bağ ve Şarap Örgütü) öngördüğü tarzda bağ kurma, bakım yöntemleri ve üretim usulleri üreticilere gereğince aktarılmadığından, önemli şarap üretici AB ülkelerinin yıllardır benimsediği "Kökeni Kontrollü İsimlendirme Sistemi" henüz Türkiye'de yeterince uygulanmamakta, bu olumsuzluk ise Türkiye şaraplarının iç ve dış piyasalarda BB kalite şarapları ve coğrafi işarete sahip sofra şarapları karşısında rekabet gücünü zayıflatmaktadır. Ülkemizde sürdürülebilir şarap tüketim kültürü olmadığı, bu konuda yanlış, yetersiz bilgi ve yaklaşımlar olduğu bir gerçektir. Ülkemizde bağcılığın geliştirilmesi, bağcılığın daha bilinçli yapılabilmesi, kaliteli üzüm yetiştirilmesi için yapılması gerekenlerin tespiti, üzüm yetiştiricilerinin ve şarap üreticilerinin karşılaştığı sorunlar ve şarabın pazarlanmasında yaşanan sorunların saptanması ve bu sorunların ivedilikle giderilmesi, bu sektörde istihdamın artırılması, daha kaliteli şarap üretimi ve dış satımında daha büyük pay sahibi olmak için alınması lazım gelen önlemlerin saptanması için Anayasanın 98 ve Meclis İç Tüzüğünün 104. maddeleri uyarınca Meclis araştırması yapılması saygılarımızla arz ederiz. 1) Ali Rıza Öztürk [[Mersin]] [[Bursa]] [[Ankara]] [[İstanbul]] [[Bartın]] [[Çanakkale]] [[Trabzon]] [[Burdur]] [[Antalya]] [[İstanbul]] [[Bursa]] [[İzmir]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Antalya]] [[Aydın]] [[Adana]] [[İstanbul]] [[Muğla]] [[Balıkesir]] [[Bursa]] [[İzmir]] [[Adana]] [[Hatay]] [[Gaziantep]] [[İstanbul]] Bor madenlerimiz, ülkemizin en önemli yer altı kaynaklarıdır. Dünya bor rezervlerinin % 80'i ülkemizdedir. Bor, stratejik bir maden olduğundan herhangi bir ticari meta şeklinde düşünülmesi ve serbest piyasa ekonomisi çerçevesinde değerlendirilmesi mümkün değildir. Bu nedenle 1978 yılına kadar özel şirketler eliyle işletilen bor yatakları, 2172 sayılı Kanun ile Etibank'a devredilmiştir. Bor stratejik bir maden olduğundan 1983 yılında, 2840 sayılı Kanun ile bor tuzlarının aranması ve işletilmesinin devlet eliyle yapılacağı hükme bağlanmıştır. Dünya bor talebinin % 70'i, US Borax ve Eti Maden işletmeleri adlı iki tekelin denetimindedir. Eti Maden İşletmelerinin tek rakibi US Borax'ın bağlı olduğu dünya madencilik devi Rio Tinto, karşısında, özellikle gelişmekte olan ülkelerdeki küçük ölçekli madencilik şirketleri tutunamamakta, genellikle söz konusu tekelin içerisinde erimek durumunda kalmaktadırlar. Dünya bor pazarının önemli bir bölümüne sahip olan RTZ US Borax firması; üretim, depolama, dağıtım ve pazarlama faaliyetlerini son derece büyük bir örgütsel yapı içerisinde tek elden kontrol etmektedir. Bor minerali ve ürünlerinin bir kamu tekeli tarafından üretilip pazarlanması son derece doğaldır. Dağınık ve birbirleriyle rekabet halindeki küçük ölçekli firmalar yerine, üretim, depolama, dağıtım ve pazarlama faaliyetlerinin tek bir elden yürütülmesi bor pazarında fiyatlandırma disiplininin sağlanması bakımından en akılcı yöntemdir. Bu durum, bor rezervi bulunan diğer ülkeler için de geçerli olup, uygulama bu şekildedir. Bor minerallerinin, 250'yi aşkın kullanım alanı mevcuttur. Bor mineralleri, katıldıkları malzemelerin katma değerlerini yükseltmekte, bu nedenle sanayinin tuzu olarak adlandırılmaktadırlar. Gelişen teknolojiler, bor kullanımını ve bor minerallerine olan bağımlılığı artırmaktadır. Bu gerçekler ortadayken; madencilik çevrelerinde bor madenlerimizle BH Billiton şirketinin ilgilendiği, Eti Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğünün özerkleştirileceği ve bunun sonucunda özelleştirilmesinin önünün açılacağı iddiaları vardır. Avrupa Birliği (AB), bor madeninden üretilen bor kimyasallarını "üremeye olumsuz etkili toksik madde" listesine almıştır. Bu listedeki ürünler, ticaret sırasında önemli kısıtlayıcı uygulamalara maruz kalmakta olup bor ürünleri, kuru kafa sembollü etiketleme yapılmadan Avrupa'ya ve dolayısıyla ikinci aşamada dünyaya ihraç edilemeyecektir. Bu durum, hiç kuşku yok ki madenciliğimize indirilmiş ağır bir darbedir. AB, 67/548/ECC sayılı AB Komisyonu direktifi doğrultusunda, tehlikeli maddelerin sınıflandırılması, ambalajlanması ve etiketlenmesine yönelik bu çalışmalara 2000 yılında başlamıştır. Bu kararların uygulanmasından ülkemiz olumsuz etkileneceğinden, siyasi iktidara önemli görevler düşmektedir. İlgililer, meslek odaları ve üniversitelerle birlikte çalışarak bu konuda acilen çözüm üretmelidir. O nedenle bor yataklarımızın en etkin ve verimli şekilde işletilmesi, bor minerallerinin üretilmesi, pazarlanması için öncelikle karşılaşılan sorunların ve bu sektörün çalışanların sorunlarının objektif olarak tespit edilmesi ve gerekli önlemlerin alınması için Anayasanın 98., Meclis İçtüzüğünün 104. ve ilgili madde hükümleri uyarınca Meclis araştırmasının yapılmasını talep ederiz. 1) Ali Rıza Öztürk [[Mersin]] [[Bursa]] [[Ankara]] [[İstanbul]] [[Bartın]] [[Çanakkale]] [[Burdur]] [[Trabzon]] [[İstanbul]] [[Antalya]] [[Gaziantep]] [[Aydın]] [[Antalya]] [[İstanbul]] [[Adana]] [[Bursa]] [[İstanbul]] [[Muğla]] [[İstanbul]] [[Balıkesir]] [[Bursa]] [[İzmir]] [[Adana]] [[Hatay]] [[İzmir]] 13 Haziran 1980 tarihinde yapılacak Üniversite Seçme Sınavına girmek için İzmir'e gelen öğrencilerin konaklama ve barınma ihtiyaçları, Kredi ve Yurtlar Kurumuna bağlı öğrenci yurtlarında karşılanmıştır. İzmir İnciraltı Öğrenci Yurdundaki öğrenciler, Üniversite Seçme Sınavına girecek öğrenci arkadaşları için sınavdan bir gece önce, 12 Haziran 1980 tarihinde yurt bahçesinde bir moral gecesi düzenlediler. Bu gecede, çeşitli yörelere ait folklor oyunları sergilenmiş ve türküler söylenmiştir. Şenliğin devam ettiği sırada, saat 21.00 ile 21.30 sıralarında yurt bahçe kapısından içeri giren silahlı askerler, bahçede bulunan öğrencilerin üzerine ateş açmışlar ve resmi açıklamalara göre 5 öğrenciyi öldürüp onlarca öğrenciyi de yaralamışlardır. Bu saldırı nedeniyle; İsmail Baytak, Mehmet Ali Arun, Mustafa Uslu, A. İhsan Tan ve Hüseyin Akdağ isimli öğrencilerin öldükleri, Erhan Üstbaş, Emel Şahin Toprak, Sait Cacur, Hüseyin Özbaş, Orhan Zahur, Mahmut Çalışkan, Ömer Sarıtoprak, Oğuz Sayır, Murat Çalıkuşu, Bekir Sıtkı Şenyurt, Oğuz Şahin, Orhan Zabun, Hasan Nergis, Ahmet Kamil Utkan, Hakan Erez, Cevdet İnci, İbrahim Morkacı, İbrahim Toy, Harun Azyit, Lütfü Zafer Demirel, Selahattin Öcal, Muhsin Okuyan, Sahir Erdoğan, Berkan Usbaş isimli öğrencilerin de yaralandıkları gazete haberlerine yansımıştır. Olayın ardından açılan dava 3,5 yıl sürmüştür. Ancak, sadece iki ailenin ifadesi alınmış, avukatlar baskı nedeniyle davadan çekilmiş, sonunda sıkıyönetim dönemindeki faaliyetlerinden dolayı askerlerin yargılanamayacağı hükmünü getiren yasayla dosya ortadan kaldırılmıştır. Katliama ilişkin gerçeklerin açığa çıkartılması ve sorumlularının yargılanması için uzunca bir süredir çalışma yürüten İzmir 78'liler Dayanışma ve Araştırma Derneği, katliamın 30. yılında dosyayı yeniden gündeme getirerek, geçtiğimiz yıl katliamın tanıklarına çağrı yaparak, memur suçlarına bakan savcılığa suç duyurusunda bulunmak istemiş ancak dilekçeleri kabul edilmemişti. Davanın zaman aşımına uğramaması için suç duyurusunda bulunan İzmir 78'liler Dayanışma ve Araştırma Derneği, yarım saat süren katliam anını şöyle anlatıyor: "Bir grup asker jandarma panzerleriyle öğrencilerin kaldıkları blokların çevresini sarmış, yurtların kapı önüne kadar girmiş, sirenlerini sürekli açık tutmuş ve 1.000'in üzerinde yurt bahçesinde şarkı söyleyip, halay çeken öğrenciyi kuşatmışlardır. Saat 21.00 gibi megafonla anons yaparak öğrencilere genel arama yapılacağını duyurmuşlardır. Anonsun yapılmasından sonra araçlardan inen jandarma çavuşun verdiği emir ile bahçedeki öğrencileri 3 dakika süreyle taramışlardır. Bir anda savaş alanına dönen öğrenci yurtlarında kurşun yağmuru altında öğrenciler kaçışmaya başlamışlardır." Devleti esas alan "devletin hukuku" yerine, yurttaşı esas alan "hukuk devleti"nin önündeki engellerin kaldırılması için 12 Haziran 1980 tarihindeki İnciraltı Öğrenci Yurdundaki öğrenci katliamının; neden, nasıl, kimler tarafından ve hangi yöntemlerle yapıldığının; faillerin neden bulunamadığının, devletin sorumluluktan nasıl sıyrıldığının, yargısal sürecin nasıl ve hangi yöntemlerle tıkandığının, ülkemizdeki faaliyeti ile hükûmetleri devirip, sivil ya da askeri darbelerle anayasal demokratik düzeni işlemez hâle getirdiği; sosyal, kültürel, etnik, dini, mezhepsel gibi farklılıkları ve yaraları kaşıyarak halkı birbiriyle çatıştırıp, cinayet ve katliamlarla ülkede kaos yaratıp, istediği yönetimleri işbaşına geçirdiği söylenen emperyalizmin, 12 Haziran 1980'deki İnciraltı Öğrenci Yurdundaki öğrenci katliamı öncesinde, oluşunda, sonrasında olaylardaki bağlantısı ve rolünün araştırılması ve tespiti demokratik hukuk devletinin asli görevidir. Demokratik hukuk devletinde, hangi nedenle olursa olsun demokrasiye ve halkın iradesine yönelik tüm müdahalelere karşı çıkmak, demokrasiyi ve hukuku savunmak herkesin asli ödevidir. Demokrasiye müdahaleyi zemin hazırlayan karanlık olayların aydınlatılması, devlet içindeki yasa dışı örgütlenme ve yapıların açığa çıkarılması; TBMM'nin öncelikli ödevidir. Açıklanan nedenlerle Anayasanın ve İçtüzüğün ilgili hükümleri uyarınca 12 Haziran 1980 İnciraltı Öğrenci Yurdundaki öğrenci katliamı hakkında Meclis Araştırması yapılmasını dileriz. 1) Ali Rıza Öztürk [[Mersin]] [[Bartın]] [[Adana]] [[Artvin]] [[Uşak]] [[Muğla]] [[İstanbul]] [[Bursa]] [[İstanbul]] [[Balıkesir]] [[İzmir]] [[Adana]] [[Hatay]] [[Gaziantep]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Eskişehir]] [[Ankara]] [[Bursa]] [[Çanakkale]] [[Trabzon]] [[Burdur]] [[İstanbul]] [[Antalya]] Önergeler gündemdeki yerlerini alacak ve Meclis araştırması açılıp açılmaması konusundaki görüşmeler, sırası geldiğinde yapılacaktır. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının dört tezkeresi vardır, ayrı ayrı okutup oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı Cemil Çiçek başkanlığındaki heyetin; Arnavutluk Parlamentosu Başkanı Jozefina Topalli Çoba ve Makedonya Meclis Başkanı Trajko Veljanoski'nin vaki davetlerine icabet etmek üzere 15-17 Mayıs 2012 tarihleri arasında Arnavutluk’a ve 17-18 Mayıs 2012 tarihleri arasında Makedonya'ya resmî ziyarette bulunması hususu, 28/3/1990 tarihli ve 3620 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisinin Dış İlişkilerinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun'un 6. maddesi uyarınca Genel Kurulun tasviplerine sunulur. Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna Bosna-Hersek Parlamentosu İstihbarat Denetleme Komitesi Başkanı Mirsad Djugum'un vaki davetine icabet etmek üzere Türkiye Büyük Millet Meclisi İçişleri Komisyonu üyelerinden müteşekkil bir heyetin 21-24 Mayıs 2012 tarihlerinde Bosna-Hersek'e gitmesi hususu, 28/3/1990 tarihli ve 3620 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisinin Dış İlişkilerinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun'un 6'ncı maddesi uyarınca Genel Kurulun tasviplerine sunulur. Kabul edenler…
Karar yeter sayısı efendim…
Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı yoktur, on dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 103’üncü Birleşiminin İkinci Oturumunu açıyorum. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı tezkeresinin oylamasında karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi tezkereyi tekrar oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir, karar yeter sayısı vardır. Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna Türkmenistan Anayasası'nın 20. Yıldönümü vesilesiyle, Türkmenistan Meclisi tarafından, 18-19 Mayıs 2012 tarihlerinde Aşkabat'ta düzenlenecek "Türkmenistan Anayasası'nın 20. Yılı: Güçlü Devlet Kurmanın Tarihî Deneyimi" konulu uluslararası konferansa katılmak üzere Konya Milletvekili Ayşe TÜRKMENOĞLU'nun Türkmenistan'a gitmesi hususu, 28/3/1990 tarihli 3620 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisinin Dış İlişkilerinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun'un 9'uncu maddesi uyarınca Genel Kurulun tasviplerine sunulur. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna TBMM Dışişleri Komisyonu üyelerinden oluşan bir parlamenter heyetin, Kırgız Cumhuriyeti Parlamentosu Uluslararası İlişkiler ve Parlamentolararası İşbirliği Komitesi Başkanı Almazbek Baatırbekov'un vaki davetine icabetle Kırgızistan'a resmî bir ziyaret gerçekleştirmesi öngörülmektedir. Söz konusu parlamenter heyetin Kırgızistan'ı ziyareti, 28/3/1990 tarihli ve 3620 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisinin Dış İlişkilerinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun'un 6'ncı maddesi uyarınca Genel Kurulun tasviplerine sunulur. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Şimdi, Danışma Kurulunun bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve daha sonra oylarınıza sunacağım. Danışma Kurulunun 08/05/2012 Salı günü yaptığı toplantıda aşağıdaki önerilerin Genel Kurulun onayına sunulması uygun görülmüştür. Adalet ve Kalkınma Partisi Cumhuriyet Halk Partisi Milliyetçi Hareket Partisi Barış ve Demokrasi Partisi Gündemin "Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler" kısmında bulunan 201 ve 224 sıra sayılı kanun tasarılarının bu kısmın 3 üncü ve 4 üncü sıralarına alınması ve diğer işlerin sırasının buna göre teselsül ettirilmesi, Genel Kurulun; 9 Mayıs 2012 Çarşamba günkü Birleşiminde 224 sıra sayılı kanun tasarısının görüşmelerinin tamamlanmasına kadar, gece 24:00'te günlük programın tamamlanamaması hâlinde, günlük programın tamamlanmasına kadar çalışmalarını sürdürmesi, 224 Sıra sayılı kanun tasarısının İçtüzüğün 91. maddesine göre Temel Kanun olarak görüşülmesi ve bölümlerinin ekteki cetveldeki şekliyle olması; önerilmiştir. 224 Sıra Sayılı Afet Sigortaları Kanunu Tasarısı [[1/583]] 1. BÖLÜM 1 ila 9 uncu maddeler 9 2. BÖLÜM 10 ila 18 inci maddeler (Geçici 1 ve geçici 2 nci maddeler dahil) 11 Danışma Kurulu önerisini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Şimdi, İç Tüzük’ün 37’nci maddesine göre verilmiş bir doğrudan gündeme alınma önergesi vardır; okutup, işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 2/34 Esas Numaralı Kanun Teklifim 45 gün içinde Komisyonda görüşülmediğinden İç Tüzüğün 37. Maddesi gereğince doğrudan gündeme alınması konusunda gereğinin yapılmasını saygılarımla arz ederim. 24.11.2011 Teklif sahibi olarak, Ardahan Milletvekili Ensar Öğüt. Buyurunuz Sayın Öğüt.
Sayın Başkanım, değerli milletvekili arkadaşlarım; banka kredi kartlarının faizlerinin düşürülmesi için vermiş olduğum kanun teklifi üzerine söz almış bulunuyorum. Hepinizi saygılarımla selamlarım. Değerli arkadaşlar, bazı rakamlar vereceğim şimdi. Kredi kartı sayısı 52 milyon 180 bin. Kredi kartı harcaması 102 milyar 532 milyon. Kredi kartı borcu 57 milyar 705 milyon; taksitli borç 27 milyar, taksitsiz borç 29 milyar lira ve en önemlisi arkadaşlar, bu kredi kartlarına uygulanan faizler ve faizlere karşı olan Adalet ve Kalkınma Partisi bakalım bu oylamada nasıl bir el kaldıracak? Şimdi, yıllık enflasyon, TÜFE ortalaması 2011 yılında 10,45. Bakın, TÜFE ortalaması 10,45. Kredi kartı faizi, yıllık yüzde 28,8. Ne oluyor? 2 katı. Bir de kredi kartı gecikme faizi olanlar var; yani parasını ödemeyip gecikme olanlar var ya, onlar da yıllık yüzde 34,8. Arkadaşlar, TÜFE 10,45, biz 34,8 ödüyoruz. Siz de faize karşı bir partisiniz. Bu nasıl adalet ben anlayamadım? Adalet ve kalkınma böyle olmaz arkadaşlar. Bakın, benim vermiş olduğum kanun teklifini şimdi, lütfen, siz kabul ederseniz, o zaman bu TEFE, TÜFE’ye göre kredi kartları faizleri inecek yüzde 10’a ve adaletli bir şey olacak değerli arkadaşlar. Bu arada, Türkiye’de icra dosyalarını söylüyorum arkadaşlar: 2001’de biliyorsunuz çok ağır ekonomik koşullar geldi, gecelik faiz yüzde 7’ye çıkmıştı. 2001’de 10 milyon insan icradayken -2001’de bakın- şimdi Adalet ve Kalkınma Partisinin döneminde, değerli milletvekilleri, 2012’de 20 milyona çıkartmışsınız, gözünüz aydın! 10 milyon icra dosyasını 20 milyona çıkartmışsınız. Bu nedir? Bu yüksek faizden dolayıdır. Bu yüksek faizin mutlak suretle durdurulması lazım. Normal TEFE, TÜFE ortalaması alındığı zaman adaletli bir şey yapmış oluruz değerli arkadaşlar. Değerli arkadaşlar, biraz önce beni Ardahan Göle’den Cafer Zilek aradı. İsmini de “Ver.” dediği için veriyorum. Cafer Zilek Tahtakıran köyünde oturuyor. Bana dedi ki: “Başakkart’la ben 32 milyon lira kredi aldım.” Sayın Başkanım “32 milyon lira kredi aldım Başakkart’la ama ben borcumu ödedim, borcum da yok, gecikmeye de kalmadı. Şimdi gidiyorum Ziraat Bankasına, diyorlar ki: ‘Sana ikinci bir krediyi vermeyiz.’ Ya ben borcumu ödedim kardeşim, niye vermiyorsunuz?” diyor. Şimdi böyle bir şey olabilir mi arkadaşlar? Ben buradan sesleniyorum Ziraat Bankası Genel Müdürümüz Sayın Hüseyin Bey’e, rica ediyorum buna el koysun. Şimdi, bakın değerli arkadaşlar, ne oluyor biliyor musunuz? Kredi kartları veya alınan kredi faizleri yüksek olduğu için vatandaşlarımız eziliyor. Şimdi bir köylü gitsin bir bankadan kredi istesin “Hemen 2 tane devlet memuru getir, 3 tane esnaf getir.” diyorlar, 5 milyon lira krediyi zor veriyorlar, o da vermiyorlar. Ne oluyor o zaman? Bu köylüyü batırıyor. Köylü artık tarım ve hayvancılık yapmak istemiyor. Köylü hayvancılık yapmak istemediği için, yapamadığı için de ne oluyor? Bugün televizyonda dinledim, İstanbul’un Eyüp’ün Göktürk beldesinde at eti sattılar. Bir kamyon dolusu et; at eti satıyorlar. Ya, Allah aşkına, at eti, eşek eti, domuz eti yediriyorsunuz bize, köylümüze kredi verip gerçek hayvan eti yedirmiyorsunuz. Böyle bir şey olabilir mi arkadaşlar? İşte gidin, Erzurum’da hayvancılık dibe vurdu, Kars’ta dibe vurdu, Ardahan’da dibe vurdu, Ağrı’da, Iğdır’da, hayvancılık yapan bütün bölgelerde hayvancılık dibe vurdu değerli arkadaşlar. Tamam, kalkınıyor, ülkemizin kalkınması lazım ama köylümüzü de düşünmemiz lazım. Yani bir yandan kredi kartlarının faizleri, bir yandan çiftçiye uygulanan faizler maalesef Türkiye’yi belli bir duruma getirdi ve ben şunu söylüyorum, sizden de istirham ediyorum: Bu kredi kartlarının faizlerinin ve diğer faizlerin ucuzlaması ve …
Lütfen sözlerinizi bağlayınız. Buyurunuz.
Kredi kartlarının faizlerinin TEFE-TÜFE ortalaması olması için Merkez Bankasının ilgili kanununun 26’ncı maddesinin değişmesi lazım. Onun dışında, aile işletmeciliğini geliştirmemiz için köylüye, çiftçiye kredi verelim, imkân verelim, tarımı ve hayvancılığı geliştirelim diyor, hepinize saygılar sunuyorum.
İzmir Milletvekili Mehmet Ali Susam. Buyurunuz Sayın Susam.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Sayın Ensar Öğüt’ün vermiş olduğu kanun teklifiyle ilgili olarak söz aldım. Önemli bir konuyu gündeme getirdi Sayın Öğüt. Kredi kartları uygulamasında kredi kartının borcunu yani tamamını ödeyemeyip zorunlu şartı ödeyip geri kalanını ödeyemeyen vatandaşlarımıza uygulanan faiz oranları gerçekten yüksektir. Bu konuda yasal bir düzenlemeye ihtiyaç vardır ve bu yasal düzenlemenin yapılması da bu Parlamentonun görevlerinden bir tanesidir. Neden Parlamentonun görevlerinden bir tanesidir? Değerli arkadaşlar, kredi kartı aslında bir ödeme aracıdır, peşin para yerine kullanılır ama ülkemizde bugün kredi kartı bir kredi gibi kullanılmak durumundadır ve bundan dolayı da vatandaşımız büyük oranda kredi kartıyla gelecek gelirini harcama noktasında olmaktadır. Buna ihtiyaç duymasının nedeni de, vatandaşımızın içinde bulunduğu koşullarda alım gücünün düşüklüğüdür. Nasıl Hükûmet cari açıkla uğraşıyorsa, vatandaşın da cari açığı kredi kartlarıdır. Cari açığını kapatmayı kredi kartıyla yapmaktadır vatandaş. Bu anlamıyla işini döndürmek noktasındadır. Bankacılık sektörü kredi kartı vermekte çok bonkör ama kredi kartına faiz uygulamakta da aynı şekilde vatandaşın aleyhine çok bonkör bir durumdadır. Şimdi, vatandaşın ihtiyacından doğan bu uygulama karşısında biz şunu diyemeyiz: “Kredi kartı çağdaş bir uygulamadır, evet. Kredi kartı bu ülkede kayıt dışı ekonomiyi kayda almaktadır, evet. O zaman kredi kartıyla doğacak sorunların hepsine katlanmak zorundasınız.” diye vatandaşlara söyleme durumunda değiliz. Devlet olarak bu iyi bir ödeme aracının vatandaşın aleyhine yönlerini de düzenlemek bu Parlamentonun görevlerinden bir tanesidir. Onun için, uygulanan faiz oranlarının bir yasal üst limiti olmalı ve tüketici kredisi kullandıran bankalar tüketici kredisine uygulamış oldukları faiz oranını aynı şekilde bu kredi kartlarına uygulamalıdır. Bunu bu Parlamento bir yasal düzenlemeyle gerçekleştirmek durumundadır. İkinci bir konunun da altını çizmek istiyorum, hiç konuşulmayan bir konu: Kredi kartı uygulaması nedeniyle haksız bir rekabet doğmaktadır. Bakın, nedir o haksız rekabet? Kredi kartını büyük alışveriş merkezleri ve büyükler banka sistemiyle birlikte istedikleri gibi kullanmakta, kendilerine istedikleri oranlarda taksitlendirme yapabilmektedir. Bir büyük mağaza bir bankayla anlaşıp on ay, on iki ay, hatta yirmi dört aya kadar varan kredi kartına faiz almadan uygulama yapabilmekte ama bir küçük işletme bankaya gidip bu koşulları istediği zaman kesinlikle hiçbir taviz alamamaktadır. Peki, onun alım gücü yüksek, bankadaki parası yüksek, o, bankayla anlaşıyor, istediği kadar faizsiz taksit yaptırıyor, yaptırsın diyebilir misiniz? Haksız rekabetin bir başka yolu da budur. Onun için bu konuyu da düzenlemek zorundayız. Böylece küçük işletmelere POS cihazı vermeyen, şu kadar para bulundurmazsan sana POS cihazı vermem diyen, aylık geri dönüşlerde küçük işletmelere yüksek faiz uygulayan bankacılık sistemini bu konuda düzenlemeye ve denetlemeye bu Meclisin gereği vardır. Değerli arkadaşlar, bu kanun tasarısı bunun için Parlamentoya verilmiş ve bugün direkt görüşülerek onaylanması için huzurlarınıza getirilmiştir. Birçok kredi kartı borçlusu ciddi şekilde borcun çıkmazı içerisindedir ve intihar edenler vardır. 2 milyona yakın kredi kartı borçlusu vardır ve küçük işletmeler kredi kartı uygulamasından ciddi bir haksız rekabetle karşı karşıyadırlar. Parlamentonun değerli üyeleri olarak, bu konuya dikkatinizi çekiyor ve bu sorunun çözümünde bugün bu yasal düzenlemeye desteklerinizi bekliyor, huzurlarınızı saygıyla selamlıyorum.
Oylarınıza sunuyorum…
Karar yeter sayısı Sayın Başkan.
Karar yeter sayısı arayacağım efendim. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı yoktur. On dakika ara veriyorum.