Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 43’üncü Birleşimini açıyorum. Toplantı yeter sayısı vardır. Gündeme geçiyoruz. Sayın milletvekilleri, gündemimize göre 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı ile 2011 Yılı Merkezi Yönetim Kesin Hesap Kanunu Tasarısı üzerindeki görüşmelere devam edeceğiz. Program uyarınca bugün bir tur görüşme yapacağız. Turdan sonra ise 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı 8’inci maddesine kadar görüşülecektir. 12’nci turda, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü, Maliye Bakanlığı, Gelir İdaresi Başkanlığı, Kamu İhale Kurumu, Özelleştirme İdaresi Başkanlığı bütçe ve kesin hesapları ile Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu bütçesi, Bayındırlık ve İskân Bakanlığı, Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığı kesin hesapları ile gelir bütçesi yer almaktadır. 1) Çevre ve Şehircilik Bakanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Çevre ve Şehircilik Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Bayındırlık ve İskân Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı (x) 361 ve 362 S. Sayılı Basmayazılar ve Ödenek Cetvelleri 10/12/2012 tarihli 36’ncı Birleşim Tutanağı’na eklidir. Ç) ÖZEL ÇEVRE KORUMA KURUMU BAŞKANLIĞI 1) Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Maliye Bakanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Maliye Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Gelir İdaresi Başkanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Gelir İdaresi Başkanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Kamu İhale Kurumu 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Kamu İhale Kurumu 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Özelleştirme İdaresi Başkanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Özelleştirme İdaresi Başkanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı Ğ) KAMU GÖZETİMİ, MUHASEBE VE DENETİM STANDARTLARI KURUMU 1) Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi Komisyon ve Hükûmet? Yerindedir. Bu turda yer alan bütçelerle ilgili soru sormak isteyen milletvekillerimiz sisteme girebilirler. Şimdi tasarıların “Gelir ve finansman” ile “Gelir bütçesi” başlıklı 2’nci maddelerini okutuyorum: MADDE 2- (1) 6091 sayılı 2011 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanununa bağlı (B) işaretli cetvellerde gösterildiği üzere, 5018 sayılı Kanuna ekli; a) (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin gelirleri 272.750.926.000 Türk Lirası, b) (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idarelerin gelirleri 5.484.035.000 Türk Lirası öz gelir, 21.476.228.500 Türk Lirası Hazine yardımı olmak üzere toplam 26.960.263.500 Türk Lirası, c) (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumların gelirleri 1.892.505.000 Türk Lirası, olarak tahmin edilmiştir. (2) 2011 yılı merkezi yönetim konsolide bütçe gelir tahmini toplamı 279.026.426.000 Türk Lirasıdır. (3) Merkezi yönetim kesin hesap gelir cetvellerinde gösterildiği üzere, 5018 sayılı Kanuna ekli; a) (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin 2011 yılı net bütçe gelirleri toplamı 288.103.107.802,31 Türk Lirası, b) (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idarelerin 2011 yılı net bütçe gelirleri toplamı 37.501.919.974,86 Türk Lirası, c) (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumların 2011 yılı net bütçe gelirleri toplamı 2.095.475.124,43 Türk Lirası, olarak gerçekleşmiştir. (4) 2011 yılı merkezi yönetim konsolide bütçe geliri toplamı 296.823.601.277,71 Türk Lirasıdır. Bu Kanuna bağlı (B) işaretli cetvellerde gösterildiği üzere, 5018 sayılı Kanuna ekli; a) (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçenin gelirleri 362.960.518.000 Türk Lirası, b) (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idarelerin gelirleri 6.617.837.200 Türk Lirası öz gelir, 38.766.047.450 Türk Lirası Hazine yardımı olmak üzere toplam 45.383.884.650 Türk Lirası, c) (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumların gelirleri 2.342.150.000 Türk Lirası öz gelir, 21.591.000 Türk Lirası Hazine yardımı olmak üzere toplam 2.363.741.000 Türk Lirası, olarak tahmin edilmiştir. (2) Finansman: Bu Kanuna bağlı (F) işaretli cetvellerde gösterildiği üzere, 5018 sayılı Kanuna ekli (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idarelerin net finansmanı 125.296.000 Türk Lirası olarak tahmin edilmiştir. On ikinci turda grupları ve şahısları adına söz alan sayın üyelerin isimlerini okuyorum: Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına, Mardin Milletvekili Erol Dora, Diyarbakır Milletvekili Emine Ayna, Diyarbakır Milletvekili Nursel Aydoğan; Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına, İzmir Milletvekili Ahmet Kenan Tanrıkulu, Manisa Milletvekili Erkan Akçay, Tekirdağ Milletvekili Bülent Belen; Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına, Çanakkale Milletvekili Mustafa Serdar Soydan, Tekirdağ Milletvekili Emre Köprülü, Kocaeli Milletvekili Mehmet Hilal Kaplan, Hatay Milletvekili Mevlüt Dudu, İstanbul Milletvekili Mahmut Tanal, İzmir Milletvekili Oğuz Oyan; Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu adına, Kayseri Milletvekili Pelin Gündeş Bakır, Giresun Milletvekili Mehmet Geldi, Bitlis Milletvekili Vedat Demiröz, İstanbul Milletvekili Ahmet Baha Öğütken, Bursa Milletvekili Bedrettin Yıldırım, Erzurum Milletvekili Cengiz Yavilioğlu, Kayseri Milletvekili Ahmet Öksüzkaya, Aydın Milletvekili Mehmet Erdem. Şahıslar adına, lehinde Diyarbakır Milletvekili Mine Lök Beyaz, aleyhine İzmir Milletvekili Alaattin Yüksel. Şimdi Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına Mardin Milletvekili Erol Dora…
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2012 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı kapsamında Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü bütçeleri üzerine Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına söz almış bulunmaktayım. Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; genel bir değerlendirme yapmak gerekirse, Adalet ve Kalkınma Partisinin çevre politikalarının esasen iki ana çekim odağı tarafından belirlendiğini söyleyebiliriz: Avrupa Birliğine giriş sürecinin zorunlulukları ve serbest piyasa ekonomisinin gerekleri. Bunlardan birincisi, ekonomik etkinliklerin çevreye duyarlı biçimde gerçekleşmesini sağlayan önlemleri öngörmekteyken, ikincisi doğal değerleri ekonominin işleyiş sürecine denetimsizce sokma yönünde etkide bulunmaktadır. Avrupa Birliğinin genel çevre politikalarının serbest piyasa ekonomisinin sağlıklı biçimde yaşamını sürdürmeye yönelik olduğu, Birlik politikalarının ekoloji odaklı değil de ekonomi odaklı bir bakış açısıyla belirlendiği bilinen bir gerçektir. Siyasal yaşamda modern muhafazakârlığın gerekleri ile liberal politikaların zorunlulukları arasında kalan AK PARTİ, çevresel değerlere ilişkin kararlarını oluştururken Avrupa Birliğine katılım süreci ile sermayenin gerekleri arasında bir denge politikası izlemek durumunda kalmıştır. Son süreçte Avrupa Birliğine katılım ile ilgili eski heyecanın ve hevesin kalmadığını kabul etsek bile bu ikilemin eskisi kadar olmasa da hâlen devam ettiğini söylemek mümkündür. AKP Hükûmetinin genel politikalarını yansıtan parti programı, seçim beyannamesi, hükûmet programı gibi belgelere bakıldığında, çevrenin ve doğal varlıkların yalnızca ekonomik gelişmeyi sağlayan ve bu uğurda korunması gereken bir kaynak olarak algılandığı görülecektir. Örneğin, parti programında “Partimiz, çevre sorunlarına hem sağlıklı bir ortam sağlanması hem de ulusal maliyetlerin azaltılması açısından bakmaktadır.” denilmektedir. Sayın Başbakanın başkanlığında kurulan 59’uncu Hükûmet programında çevre-ekonomi ilişkisi daha güçlü biçimde vurgulanmaktadır. “Çevrenin sermaye stoku olarak ele alınması gereken hava, ısı, su, mineral ve diğerleri tüm ekonomik birimlerin faaliyetlerinin yapı ve kalitesini doğrudan etkilemektedir. Bu konuda duyarlılık artırılacaktır.” denilmektedir. Oysa 3 Kasım 2002 seçimleri öncesi hazırlanan seçim beyannamesi incelendiğinde, dile getirilen düşüncelerin yukarıdaki satırlardan kökten biçimde farklılaştığı, vurgunun ekonomiden ekolojiye kaydığı, ekonomik gelişmenin yanı sıra çevresel değerlerin ön plana çıkarıldığı anlaşılacaktır. Yeşil olmasa da sosyal demokrat bir partinin seçim programını andırırcasına ekoloji odaklı bir bakış açısıyla kurgulanan ilgili bölümde iktidarın bugünkü tutumunun çok uzağında birtakım politika tasarıları sıralanmaktadır: “Sürdürülebilir kalkınma, çevreye duyarlılık ve demokratik yönetim gibi unsurları içermektedir. Sadece kişi başına düşen geliri artırmak veya fiziki şartları iyileştirmek kaliteli yaşam için yeterli değildir. İnsanların ekmek kadar, kendilerini gerçekleştirecek özgürlüğe de ihtiyaçları vardır.” Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Adalet ve Kalkınma Partisi Hükûmetinin çevre politikalarının görece ekoloji odaklı olmaktan çıkıp neoliberal politikaların hizmetine girme sürecini en iyi gösteren örneklerden biri HES’lerdir. Değerli milletvekilleri, şu anda DSİ’ye ait baraj sayısı 600 civarındadır. 1.600 civarında da HES bulunmaktadır, 200 civarında HES yapımı ise devam etmektedir. Devlet HES sahiplerine enerji alım garantisi vermektedir. İlk yatırım maliyeti yüksek olmasına rağmen, devletçe verilen satın alma garantisi firmaların iştahını kabartmaktadır. Çevre örgütlerinin ve yöre halkının yoğun itirazlarına rağmen HES projeleri ısrarla, ardı ardına devam ettirilmektedir. HES inşa eden firmaların temel korkusu olan kamulaştırma sorununun çözümü de yine Hükûmet tarafından çözüme kavuşturulmuştur. Nasıl mı? Hükûmet savaş durumunda başvurulmak üzere Bakanlar Kurulunca kullanılacak acele kamulaştırma yetkisini EPDK’ya devretmiş, EPDK da sipariş üzerine kamulaştırma kararları almaya başlamıştır. Bu kararı çok rahat alabilen şirketler de köylere ve sayısız araziyle, arsaya el koyabilmektedir. 1939 yılında çıkarılan ve “savaş kanunu” olarak bilinen acele kamulaştırma yetkisinin çevreyi katletmeye yönelik olarak EPDK’ya devredilmiş olmasını anlamak mümkün değildir. Değerli milletvekilleri, AK PARTİ Hükûmetinin çevre politikalarını anlamakta Hükûmet yetkililerinin nükleer sevdasına bakmanın önemli olduğunu düşünüyorum. Nükleer enerji Türkiye'nin enerji ihtiyacının karşılanması için en önemli yol olarak açıklanmakta, ancak neden olabileceği felaketler dikkate alınmamaktadır. Dünya genelinde yaşanan nükleer felaketlere baktığımızda sonuçlarının ne kadar ağır olduğu göze çarpmaktadır. 26 Nisan 1986’da nükleer santral kazasıyla Çernobil’in bütün kaderi bir anda değişmiş, kaza sadece Çernobil’i değil Avrupa’yı, Karadeniz’i de etkilemiştir. Son yirmi altı yıldır Çernobil ve civarı, tüm yaşamın sona erdiği ıssız bir bölge hâlindedir. 2011 yılında Japonya’da Fukuşima Nükleer Santrali’nde meydana gelen patlama ve ardından radyasyon seviyesinin yükselmesi nükleer santrallerin neden olabileceği felaketlerin ne boyutlarda olduğunu bir kez daha hatırlatmış oldu. Dünya üzerinde nükleer santrallere sahip birçok ülke bu felaketten sonra nükleer santral programlarını durdurma kararı alırken Türkiye'de nükleer santrallerin yapımı için gerekli olan çalışmalar devam etmektedir. Değerli milletvekilleri, çevre üzerine söylenecek çok şey var ancak Hükûmetin uygulamalarını açık bir şekilde göstermesi açısından birkaç konuya kısaca değineceğim. Mardin’in Nusaybin ilçesinde, 5 Haziran Dünya Çevre Günü dolayısıyla kentte sembolik olarak halkla beraber temizlik etkinliği düzenlendi. Bu etkinlik kapsamında kısa çaplı bir yürüyüşten sonra, yerlerden çöpler alındı, vatandaşa çevre bilinci aşılanmaya çalışıldı ancak her nedense bu etkinliğe katılan vatandaşlara karşı harekete geçildi ve Nusaybin Belediye Başkanı Sayın Ayşe Gökkan, belediye çalışanları ve çok sayıda vatandaş -yaklaşık 20 kişi- hakkında Nusaybin Savcılığı tarafından 2911 sayılı Kanun’a muhalefetten soruşturma başlatıldı. Böylelikle, çevreyi temizlemenin, halka bunu anlatmanın ve aşılatmanın suç sayıldığı bir ülkede yaşadığımızı gördük. Değerli milletvekilleri, özellikle yazın sık sık orman yangınları çıkmaktadır. Bu yangınların birçoğu çıkan çatışmalarda güvenlik amacıyla dağlara atılan bombalardan kaynaklanmaktadır. Çıkan bu orman yangınlarında köylüler ciddi zararlar görmekte, kendi kısıtlı imkânlarıyla yangını söndürmeye çalışmaktadırlar. Bu çalışmalar da çoğu zaman güvenlik güçleri tarafından yine güvenlik gerekçesiyle engellenmekte ve yüzlerce yıllık ormanlar birkaç günde kül olmaktadır. Orman yangınlarının söndürülmesi için elzem olan hava söndürme araçları da bölgede yoktur. Bir örnek vermek istiyorum: Bu yaz Mardin-Kızıltepe’de elektrik trafosunun patlamasından dolayı meydana gelen yangında sadece orman arazileri değil, köylülerin tarlaları da yok oldu, çok sayıda vatandaş yaralandı. Ayrıca, kadastro çalışmaları yapılırken köy sınırları belirlendiğinde, benim seçim bölgem olan Mardin’de, Süryani vatandaşlarımızın çoğu yurt dışında yerleşmiş bulunduklarından dolayı, köyler ya tamamen boşalmış ya da az sayıda Süryani nüfusu köylerde kalmıştır. Ayrıca, boşalmış olan köylerdeki taşınmazların bir kısmının kadastro çalışmaları sırasında orman tahdidi kapsamında kalması söz konusu olmaktadır. Bu şekilde çok sayıda gayrimenkul, orman kadastrosu çerçevesinde ormanlık alan olarak tespit edilmektedir. Diğer bir sorun da, güvenlik problemleri nedeniyle yurt dışında yerleşmiş bulunan Süryani vatandaşlarımızın köylerini terk etmesinden sonra bakımsız kalan taşınmazların çoğunun kadastro çalışmaları ile kıraç oldukları gerekçesiyle hazine malı olarak tapuya tescil edilmiş olmalarıdır. Oysa, bu tür hâllerde, taşınmaz malların eski zilyetleri adına tespit edilmesi gerektiği yönündeki düzenlemelerin yapılması gerekmektedir. Ayrıca, tapu kadastro davalarında yaşanan birçok sorunlardan birisi de, biliyorsunuz, kadastro çalışmalarından sonra, tapu iptal ve tescil davaları açabilmek için on yıllık bir zaman aşımı süresi konmuştur. Avrupa’da yaşayan, göç etmek zorunda kalan birçok vatandaşımız gelip dava açtığında, on yıl zaman aşımı geçmiş olduğundan dolayı davaları usulen reddedilmektedir. Aslında, mülkiyet, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 1’inci Protokolü’nde de korunan bir olgudur. Dolayısıyla, mülkiyet konularında zaman aşımının olmaması gerektiğine inanıyoruz. Ayrıca, azınlık vakıflarına ait taşınmazların iadesinde büyük sıkıntılardan biri de yapılan işlemlerin yerel müdürlüklerde çalışanların inisiyatifine terk edilmiş durumda olmasıdır. Kimi yerlerde iadeler konusunda ciddi sıkıntılar yaşanmazken kimi yerlerde gereksiz bürokratik zorluklar çıkarılmaktadır. Dolayısıyla, zihniyetin değişmesi her şeyden önemlidir. Daha da önemlisi olan buna zemin yaratacak siyasi iklimin de oluşturulması gerektiğini düşünüyor, bu vesileyle tekrar Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum. Teşekkür ediyorum.
Diyarbakır Milletvekili Emine Ayna... Buyurunuz Sayın Ayna.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına AKP Hükümetinin Maliye Bakanlığı çalışmalarını değerlendirmek üzere karşınızdayım. Dünyayı yaklaşık beş bin yıldır devletler yönetiyor, beş yüz yıldır kapitalizm yönetiyor. Bugün, artık sosyal bilim insanları da ne devletçi sistemin ne de kapitalizmin sürdüremezlik sınırlarına vardığını ifade ediyorlar. 20’nci yüzyılın başından günümüze değin yaşanan ve neredeyse kronikleşen ekonomik krizler kapitalizmin son nefesine yaklaştığını göstermektedir. Bu sistemin dünya halklarına reva gördüğü şey, insan duygusundan muaf, her şeyi piyasanın işlemesi için bir araç olarak gören ve âdeta, Marx’ın deyimiyle, gölgesinden faydalanamadığı ağacı satmaktan başka hiçbir tasavvuru olmayan bir vicdansızlık ve akıl dışılıktır. Kapitalizmin sosyal, siyasal, kültürel ve ekonomik bakış açısı toplumsal dokuları iğdiş etti, ekolojik dengeyi, doğayı altüst etti. İnsanlığın geçmişte yaşadığı krizli ve kaoslu süreçlerden farklı olarak bugün gerek doğada gerek toplumsallıkta ortaya çıkan sorunlar ülkesel ve bölgesel olmaktan daha fazla küresel bir nitelik taşıyor. Toplumların bünyelerinde ortaya çıkan hiçbir ekonomik, siyasal, sosyal krizin kendiyle sınırlı olmadığı, hem küresel krizden kaynaklandığı hem de küresel krizi derinleştirerek tüm insanlığı ilgilendirir hâle geldiği her geçen gün daha da fazla anlaşılıyor ve bu durum artık sadece evrenin doğasını değil, insanın doğasını değiştirme tehlikesi barındırıyor. İnsan artık doğanın bir parçası olarak düşünemiyor; bu nedenle de doğaya karşı egemenlikçi yaklaşımının nasıl bir son yaklaştırdığının farkında değil. O kadar çok bugünle ve sadece kendi bireysel çıkarlarıyla ilgilidir ki, doğanın sonunun kendi sonu olduğunu idrak edemiyor. İnsanlık, artık, kendini var eden iki temel konuda karar vermek zorundadır: Kendisiyle birlikte tüm canlı hayatın sürdürülüp sürdürülemeyeceği, geleceği için direniş temelinde yeni kararlar alıp alamayacağı. Bu, kararların doğruluğu ve uygulanabilirliğiyle doğrudan bağlantılı bir duruma işaret ediyor. Tam da insanın en temel hakikati olan toplumsallığı çatışma ve kargaşa, açlık ve yoksulluk, eşitsizlik ve adaletsizlik, tek tipleşme ve yozlaşmayla, artan nüfus sorunları ve işsizlikle nefessiz kalmış ve çözülmeyi yaşadığı, kapitalist uygarlığın saldırıları altında âdeta intihar çizgisinde seyrettiği bu süreçte, bizler, Türkiye'nin bütçe tasarısını sunan Maliye Bakanlığının 2013 yılı bütçesini görüşüyoruz. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; misyonunu "Ekonomik ve sosyal hedeflere ulaşmak amacıyla, iyi yönetişim ilkeleri gözetilerek maliye politikalarının hazırlanmasına katkı sağlamak, belirlenen maliye politikalarını uygulamak, uygulamayı takip etmek ve denetlemek" olarak, vizyonunu ise "Hızlı ve kaliteli hizmet sunan, saydam, hesap verebilir, öncü bir Maliye Bakanlığı" şeklinde açıklayan Maliye Bakanlığının hazırladığı bütçeye bakıldığında ne saydamlıktan ne hesap verilebilirlikten bahsedilebilir! Kuşkusuz ki eşitlik, adalet, özgürlük vizyonu olmayan bir Hükûmetin Maliye Bakanlığının da en fazla yapabileceği, Amerika ve IMF tarafından belirlenen misyona göre hareket etmektir. "Ekonomik ve sosyal hedeflerinin ne olduğu yazılmamış olsa da, bizler, AKP'nin Türkiye halklarına karşı sürdürdüğü savaştan, yargısız infazlardan, keyfî tutuklamalardan, değişmeyen asimilasyon politikalarından, doğa katliamlarından, nükleer silah tutkusundan "ekonomik ve sosyal hedefler" ile neyi kastettiğini biliyoruz. Bütçeyi hazırlayan böyle bir mantık da doğal olarak insan ve doğa karşıtı ve antidemokratiktir. Biraz daha açarsak, AKP bütçesi savaş bütçesidir. Kürt sorununa yaklaşımda otuz yıldır sürdürülen devlet politikalarında yani inkâr ve imha siyasetinde ısrar ediyor. Haziran, temmuz aylarında 100 milyonlarca lira Kürtlerle savaşa aktarıldı yani tam 650 milyon lira. Bunun yarattığı bütçe açığını kapatmak için elektrikten doğal gaza kadar yüzde 40’lara varan zamlar… Yine, 2011 ve 2012’de merkezî bütçeden Kürt illerine gönderilen paylarda en yüksek oranları asker ve polis harcamalarına ayırdı. Dersim’e gönderilen merkezî bütçenin yüzde 60’ı asker ve polise gitti, sağlığa sadece yüzde 7. Yine, Şırnak’a gönderilen rakamın yüzde 43’ü, Hakkâri’ye gönderilen rakamın yüzde 50’si askerî operasyonlara, siyasi operasyonlara sesini çıkaranın sesini kısmak için gaza, copa, TOMA’ya ayrıldı. Batı illerinde asker ve polis harcamalarına dair bu rakamlar yüzde 20'yi bile bulmadı, iyi ki de bulmadı. Neticede bu kadar zulme, bu kadar insafsızlığa rağmen Kürtlerin ve bu ülkenin demokratlarının, sosyalistlerinin sesi kısılamadı. AKP bütçesi zindan bütçesidir. AKP "Düşünmezseniz Kürt sorunu yoktur." diyor. Ancak, biz insanların diğer canlılardan farkı, düşünüyor olmamız ve bu düşünceyi ifade ediyor olmamız değil midir? O zaman, eğer Başbakanın dediği gibi düşünmez isek biz insan olmaktan çıkarız. Önerdiği bu mudur? Hepimiz biliyoruz ki düşünen, sorgulayan, araştıran, kim olursa olsun, AKP'ye göre tehdittir, “tez elden kellesi” denmektedir. Öldüremediğini zindana tıkar. AKP sosyal politika olarak 2 somut adım atıyor: Biri her yere camii yapmak, ikincisi mevcut cezaevlerini büyütmek ve yenilerini yapmak. Yani AKP’nin sosyal politikası sonucu toplumun önüne konan şey: "Hiç beni sorgulama, camiye git; eğer sorgulayacaksan işte zindan." Darbe dönemleri de dâhil Türkiye tarihinde hiçbir zaman bu kadar insan siyasi düşünce ve duruşlarından dolayı cezaevine gönderilmemiştir, AKP Hükûmetinin en somut icraatıdır. AKP bütçesi zenginlerin, burjuvazinin bütçesidir; işçiler, emekçiler AKP bütçesinde yer almamaktadır. Maliye Bakanlığını değerlendirirken, kuşkusuz bunu dünyadaki gelişmelerden, halkların doğal ve meşru haklarının her geçen gün daha da fazla baskılanmasından, halkın sekiz yüz yıllık kazanılmış bütçe hakkının gasbedilmesinden, küresel sermayenin kendi çıkarları ve kâr hadlerini artırmak için yerellerde giriştiği ekonomik, sosyal ve kültürel katliamlarından bağımsız değerlendiremeyiz. AKP bekârlara “Evlenin, en az 3 çocuk sahibi olun.” diyor. Bu asgari ücretle mi, bu işsizlik oranıyla mı, bu yoksulluk sınırı ve açlık sınırıyla mı? Ailelerine, çocuklarına nasıl bakacaklar, nasıl karınlarını doyuracaklar, çocuklarını nasıl yetiştirecekler? Torunlarına kadar borçlandıracağınız kredilerle mi? AKP maliyesinin bütçesi kadını yok sayan erkek bütçesidir. Unutmamak gerekir ki kadın soykırımının en yoğun ve derinlikli uygulandığı alanlardan biri de ekonomidir. Tarımın ve ev ekonomisinin yaratıcısı olan kadın öncülüğünde toprağın ekilip düzenli tarım yapılmaya başlanmasından sonra muazzam bir ürün çıkmaya başlamıştır. Bu üretime herkes gücü oranında ve gönüllüce katılır. Topluluğun ortaklaşa çıkardığı ürün kadın tarafından eşit ve adilane dağıtılır, herkese ihtiyacı oranında, tüketebileceği kadar verilir. Açlık ve benzeri durumlar sadece doğanın getirdiği durumlardan olan kuraklık, sel, soğuk gibi nedenlerden dolayıdır fakat erkeğin ürüne el koymasıyla birlikte kadının denetiminden çıkan ekonomi artık sadece belli bir kesimin hizmetindedir. Bugün de hep birlikte bu zihniyet altında eziliyoruz. Değerli milletvekilleri, bugün, bu sistemin ve dolayısıyla AKP'nin de aklı şu pratiklerde somutlanmaktadır: Kamusal mal ve hizmetlerin metalaştırılması ve en geniş anlamda özelleştirmeler aracılığıyla kamunun küçültülmesi. “Kamu” denilen şey biziz yani toplumun kendisi, yani kamunun küçültülmesi derken toplumsallığın küçültülmesi deniyor. Halk hiçbir şeye sahip olmasın, bir avuç insan tüm kaynakları satın alsın, kâr etsin, toplum da yaşadığı bu coğrafyanın kendisine bahşettiği tüm kaynakları gitsin bu bir grup insandan satın alarak kendisi fakirleşsin! Şimdi, bu söylediğimiz için hemen yarın bize “servet düşmanı” mı diyeceksiniz? Şimdiden cevap verelim: Biz servetin düşmanı değiliz, biz o servetin sahibi halkız. Siz bizden o serveti çalıp gasbediyor ve utanmadan bize geri satıyorsunuz. Biz işte bu düşüncenin, bu sistemin düşmanıyız. Bir avuç insana peşkeş çektiğiniz o servet halkın servetidir. Yaşanmış Sovyetler Birliği örneğini ısıtıp ısıtıp önümüze getirmeyin. Sovyetler Birliği’nin yanlış uygulamaları sizin haklı olduğunuz, kapitalizmin doğru olduğu anlamına gelmez. Sovyetler Birliği de halkı kaynakları yönetmekten menetti. Sizin de yaptığınız aynı şeydir. Biz, bırakın, sahip olduğumuz kaynakları halk olarak biz yönetelim, üreten biziz, karar veren de biz olalım diyoruz. Son olarak şuna değinmek istiyorum: Biliyorsunuz, ABD, Orta Doğu’nun önüne Türkiye üzerinden bir rol model koymak istedi. Buna da “ılımlı İslam” dedi ve AKP projesini hayata geçirdi. Bugün artık açığa çıktı ki “ılımlı İslam” denen şey aslında piyasa İslam’ı. Yani serbest piyasa anlayışının “komşusu aç olanın kendisi toksa kabul edilemez” diyen eşitlikçi İslami anlayışa hâkim kılınmasını sağlamak; İslam’ı felsefesinden, doğasından uzaklaştırıp, sadece ibadet etmeyi öne çıkarmak ve insanları her türlü liberalizm çirkefliğinin içinde namaz kılarak kurtulabileceğine inandırmak. Ne yazık ki başardılar da. Son dönemde sıkça yeni bir nesil yaratmaktan söz ediyorlar. Bunun adına da “dindar nesil” diyorlar. Dün haberlerde -hepiniz izlemişsinizdir- bu neslin ilk örneğini canlı canlı gördük. İki genç soyguncu bir marketi soymaya giriyor, marketin güvenlik kamerası çekimde; hırsızlık yapıyorlar, yüzleri kapalı, malları, kutuları topluyorlar. O sırada büyük bir ihtimalle sabah ezanı okunuyor, ezan okunduğu için büyük bir saygıyla duruyorlar, ezan okunurken hırsızlık yapmıyorlar çünkü günah. Bir de "Allah’ım bize yardım et" diye dua okuyorlar; ezan bitince kaldıkları yerden hırsızlığa devam ediyorlar. İşte yeni ekonomik modelimizin eskisinden farkı. İşte “ılımlı İslam” denen piyasa İslam’ı. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bir gün talancı kapitalist sistemin bu coğrafyadan köklerinden söküleceğine, atılacağına, Türkiyeli halkların yaşadıkları bu coğrafyadaki tüm kaynakların nasıl yönetileceğine ilişkin tüm kararları kendilerinin alacağına; üretimi, ezilen cinsi, emeği, eşitliği ve özgürlüğü halkların mücadelesinin bu topraklara hâkim kılacağına inancımla sizleri selamlıyorum.
Diyarbakır Milletvekili Nursel Aydoğan. Buyurunuz Sayın Aydoğan.
Görüşlerimizi ifade etmeden önce, Maliye Bakanımız burada… Teşekkür ediyorum burada olduğu için ve bizleri dinlediği için. Teşekkür ediyorum çünkü bazı bakanlar maalesef, kendi bütçeleri görüşülürken muhalefet partilerinin görüş ve düşüncelerini dinlemiyorlar.
Hepsi buradaydı.
Hepsi buradaydı, hepsi. Sen burada yoktun.
Bir dakika, ben açıklayacağım. Bir gün önce, evet, Avrupa Birliği Bakanlığının bütçesi görüşülüyordu. Sayın Bakan, partimizin milletvekili bakanlıkla ilgili görüş ve düşüncelerini açıklamadan önce kalktı, geldi, önce kendi partisinin grup başkan vekilleriyle uzunca bir süre sohbet etti -bu sırada arkadaşımız konuşuyordu- sonra o sohbeti bıraktı, geldi CHP’li grup başkan vekili arkadaşlarla bir süre sohbet etti. Neredeyse konuşmasının sonuna gelmişti, ben oturduğum yerden “Sayın Bakan, sizinle ilgili, bir muhalefet partisi milletvekilli sizin bakanlığınızla ilgili görüşlerini sunuyor, dinlemeniz gerekmez mi?” dedim. Yanıma kadar geldi –yani oturduğumuz yere kadar- dedi: “Boş boş konuşuyorsunuz zaten, ne diye dinleyeceğiz sizi.” dedim: Bunu söylemeniz için önce dinlemeniz gerekir. Dinleyeceksiniz ki karşıdaki kişinin boş ya da dolu konuşup konuşmadığını anlayasınız. “Ben gerek duymuyorum.” dedi. Yani ben öncelikle bu yaklaşımı eleştirdiğimi ve kabul etmediğimi ifade etmek istiyorum. Hele hele Avrupa Birliğinden sorumlu bir bakana da asla yakışmıyor. Bir CHP’li milletvekili arkadaş söylemişti herhâlde, dedi: “Siz bu yaklaşımınızla olsa olsa Avrupa Birliğine girmemeden sorumlu bir bakan olursunuz.” Çünkü Avrupa Birliğindeki en önemli şeydir yani bir demokrasi kültürüdür ve bu kültürü her tarafa yaymaktır.
O boş gezenin boş kalfası olduğu için normaldir.
Hiç muhatap almayın.
Kısaca böyle ifade edeceğim ve şimdi gelir bütçesi üzerine görüşlerimizi de sizinle paylaşmak istiyorum. Değerli arkadaşlar, bütçe, bir devletin gelirlerini ve giderlerini sistematik olarak gösteren bir rakamlar yığını değildir. Bütçeler, hükûmetin sosyal ve ekonomik politikalarının aynasıdır. Bir bütçeye bakarak hükûmetin halk yararına çalışıp çalışmayacağını, toplumu üretici bir toplum olma yoluna sevk edip etmeyeceğini, hangi sınıfın kalkınmasına hizmet edeceğini, halkın yaşam standardını yükseltip yükseltmeyeceğini anlamak mümkündür. Bu çerçevede AKP Hükûmetinin hazırladığı 2013 bütçesine bakıldığında, üretim toplumu yerine tüketim toplumu yaratmak istediğini, toplumun genelini değil sadece belli bir sınıfın zenginleşmesine çanak tuttuğunu açıkça görebiliriz. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Hükûmet bütçe gelirlerinin önemli bir kısmını dolaylı vergilerden oluşturmuştur. Dolaylı vergilerin yüksekliği gelir dağılımının daha da derinleştiğine, vergi sisteminin işlerliğini kaybettiğine delalettir. Aynı zamanda dolaylı vergilerin yüksek olması kayıt dışı ekonomiyi körükler. Halkın, dar gelirlilerin bütçesine bu kadar çok yüklenildiğinde bireyler faturasız, belgesiz mal alımı yaparak vergileri ortadan kaldırır. Böylece, hem dolaylı hem de dolaysız vergi tahsilatı yapılamaz bir noktaya gelinir. Değerli arkadaşlar, Hükûmetin bütçeyi oluşturmak için bir politika olarak dolaylı vergilere yüklenmesi halka karşı bir tutum aldığının göstergesidir aslında. Halkın zaten düşük olan alım gücü, KDV ve ÖTV gibi vergilerle bugün daha da ağırlaşıyor, katlanılmaz bir hâle geliyor. Parası olanlar, yüksek geliri olanlar, bu oranları hissetmese de düşük gelirlilerce çok daha ağır bir şekilde hissedilmektedir. Uygulamada et, süt, eğitim, sağlık harcamalarında KDV oranının yüzde 8; pırlanta, elmas, külçe altın ve kıymetli taşlarda sıfır olmasının mantığı da açıklanmaya muhtaçtır. AKP Hükûmeti, bütçedeki en büyük kaynağı olan dolaylı vergileri arttırmak, kayıt dışılığı kontrol altına almak için kredi kartı kullanımını yaygınlaştırmıştır. Bu sayede artık Türkiye, tüketim kültürünün arttığı, toplumsal değerlerin dejenere olduğu bir toplum hâline gelmiştir. Bugün mahkemelerde sürünen, kara listeye alınan kredi kartı borçlu ordusu vardır. Mahkemelere düşen kredi kartı sahiplerine de “Ayağınızı yorganınıza göre uzatın.” denilerek naçizane tavsiyelerde bulunulmaktadır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2013 bütçesinde görülen dolaysız vergi oranı da yüzde 30-35’tir. Türkiye’de insanların vergi ödemekten niçin kaçtıkları, vergi ödemeye yönelik niçin gönüllü bir uyum içinde olmadıkları, Hükûmetin cevap vermesi gereken bir konudur. Bize göre bunun nedeni adil bulunmayan vergi algısıdır. AKP Hükûmeti esnafı ve tüccarı kendi yanında tutmak, seçmen kitlesini korumak ve arttırmak için sık sık vergi affı ve cezalarda indirim sağlayan uzlaşma sistemini kullanmaktadır. Bu durumun iyi niyetli, dürüstçe vergisini ödeyen vatandaşlar üzerinde olumsuz bir etki yarattığı kesindir. Ayrıca, vergilerin nerede kullanılacağı vergi verecek kişi açısından da son derece önemlidir. Ödedikleri verginin, toplumun ihtiyaç duyduğu alanlarda kullanılacağına inanılıyorsa ödeme konusunda bir sıkıntı yaşanmayabilir. “Beklediği hizmeti alamayanlar, ödedikleri verginin savaş harcamaları için kullanılmasını onaylamayanlar vergi vermeye olumsuz bakabilirler ama vergi affından, ceza indiriminden yararlananlar bize oy versin, bunlar bizim için yeter.” diyorsanız, ona da bizim diyeceğimiz herhangi bir şey yok. Değerli arkadaşlar, bütçe yapımı, hem hazırlanış süreci hem de demokratik hukuk devleti iddiasının uygulanabilirliği açısından, halkın sunduğu egemenlik kavramının ne şekilde kullanıldığını doğrudan ortaya koyan bir mekanizmadır. Bütçe yapım sürecinde halkın Meclise emanet ettiği yetkinin adil ve aynı zamanda şeffaf bir şekilde kullanılması bu sürecin en temel dinamiğidir. Ancak Hükûmetin 2013 bütçesinde şeffaflık ilkesine nasıl bağlı kaldığı ortadadır. Zira, AKP’nin 2002 yılında iktidara gelmeden ve geldikten sonraki süreçte vadettikleriyle uyguladığı politikalar arasındaki fark gündelik hayatta gün geçtikçe kendini daha fazla hissettirmeye başlamıştır. Değerli arkadaşlar, Türkiye’de toplumsal adalet göstergelerinin en önemlilerinden biri olan bütçe, maalesef, bu yıl da toplumsal adaletsizliği derinleştiren, bu adaletsizliği yapısal olarak kuran ve uygulayan bir nitelikte olmuştur. Her şeyden önce, bu bütçe, gerek gelirleri gerekse de giderleri boyutunda toplumun bütçe yapma hakkına büyük bir saldırıdır. Bu bütçe toplumun büyük bir bölümüne sorulmadan yapıldı ve katılımcılık ilkesi ihlal edilmiştir. Bu bütçe, kadınların her gün yeniden yaşadıkları büyük adaletsizlik ve tarihsel ezilmişliklerini onaracak bir şekilde yapılmamış, yine cinsiyetçi bir bütçe olarak ortaya çıkmıştır. Bu bütçede şeffaflık ve kamu kontrolü ilkeleri görmezden gelinmiş ve halka geçmiş yılın hesabı verilmeden yeni bir bütçe yapılmıştır. Bu, aynı zamanda, halkın egemenlik hakkının ihlalidir. Bu durum, iktidarın “Tek egemen benim.” gibi bir güç fetişizmine sarılmasının da bir sonucudur. Halktan toplanan vergilerin nereye harcanacağı halka sorulmamıştır. Bu sorulmadığı gibi, Sayıştay Yasası’nda yapılan değişiklik ile halkın bu harcamaların nereye yapıldığını öğrenmesi de engellenmiştir. Yapılan askerî harcamalar gizlilik önergeleriyle daha da şaibeli hâle getirilmiştir. Bu yapılanlar toplumun bütçe yapma hakkına da bir darbedir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; AKP iktidarıyla birlikte kavramlar da değişime uğramıştır. Sosyal bir bütçede akla gelebilecek kavramlardan olan “yoksulluğun önlenmesi, istihdamın arttırılması, gençlerin ihtiyaçları, kadınların sorunları” gibi kavramlar yerini “faiz dışı fazla, bütçe dengesi, mali kural” gibi kavramlara bırakmıştır. Bu böyle olunca da bütçede halkın ihtiyaçlarına cevap olabilecek nitelikten çok, sadece belli siyasal ve ideolojik öncelikleri karşılayan bir bütçe ortaya çıkmıştır. Bu öncelikler sermayenin hareket alanını rahatlatmak, yine sermayeye servet transferi yapmaktır. Bütçenin oluşturuluş biçimi bu tabloyu ispatlamaktadır çünkü Hükûmet, gelirlerin yüzde 85’ini vergi gelirlerinden oluşturdu. Ancak bu vergilerin yüzde 91’i stopaj yani kaynaktan kesme ile tahsil edildi. Bu stopajın yüzde 65’i ücretlilerden yani çalışan emekçilerden alındı. Yani dolaysız vergilerin de çok büyük bir kısmı emekçiler tarafından ödenmektedir. Bütün bunların yanında, 2 milyon civarındaki sermaye geliri elde eden beyannameli mükelleften alınan gelir vergisinin toplam gelir vergisi payı içindeki oranı yüzde 1 gibi komik bir rakamdır. Değerli arkadaşlar, AKP Hükûmeti döneminde vergi yükü sermayenin üzerinden alınarak adım adım emekçilerin sırtına yıkıldı. Gelir vergisi tarifesi 6 basamaktan 4’e indirilerek artan oranlılık etkisizleştirildiği gibi, en tepede gelir edinenlere uygulanan vergi oranı yüzde 45’ten önce yüzde 40’a, sonrasında da yüzde 35’e indirildi. Keza kurumlar vergisi oranı yüzde 33’ten önce yüzde 30’a, sonra da yüzde 20’ye düşürüldü. Bütün bunların sonucunda, dünyanın hemen hiçbir yerinde görülemeyecek düzeyde adaletsiz bir vergi yükü dağılımı ortaya çıktı. Buna göre, bir asgari ücretli net gelirinin yüzde 70’i, brüt gelirinin yüzde 50’si oranında vergi ve prim yükü taşırken, bankaların efektif vergi yükü yüzde 5, dev holdinglerinki ise yüzde 4’ü aşmamaktadır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2013 bütçesi de öncekilerden farklı olmamıştır maalesef; yüzü egemenlere ve sermayeye, sırtı ise halka ve ezilenlere dönük bir bütçe olarak açığa çıkmıştır. AKP iktidarının “zenginleşme” ve “daha iyi bir maliye” olarak sunduğu tablonun altında yine emekçilerin kendi dişinden tırnağından arttırarak kurduğu, yılların emeği olan KİT’lerin satışı, aslında halkın olanın özel teşebbüslere âdeta hediye edilmesi yatmaktadır. 90’lı yıllarda mali denge amacıyla sürekli hâle getirilen ve halkı iliğine kadar sömüren zamların yerini bu Hükûmet döneminde özelleştirmeler almıştır. Özelleştirme politikalarının kısa vadede olmasa bile zamanla kamu ekonomisine ve halkın cebine olan etkisi yansımaya başlayacaktır. Bu zamana kadar yapılan 43 milyar dolarlık özelleştirmenin 35 milyar doları yani yüzde 81’i bu Hükûmet döneminde gerçekleştirilmiştir. Halktan alınan vergilerle yaratılan sermaye ile kurulan KİT’ler neoliberal politikaların sonucu olarak -kârlılık durumuna bakılmaksızın- devletin sırtında yük olduğu gerekçesiyle yerli ve yabancı kuruluşlara satılmıştır. Özelleştirmede de denizin sonu görünmüştür arkadaşlar. Hükûmetin bundan sonra kasasını nasıl dolduracağı, bunu doldurmak için de nereleri satışa çıkaracağı açıkçası hepimiz için de bir merak konusudur. Değerli milletvekilleri, sermayenin asıl sorumlusu olduğu krizlerin faturası halka çıkarılmaktadır. Yine, Kürt sorununda AKP’nin yürüttüğü inkâr ve imha gibi 30 yıldır denenmiş ve artık ortalama bir akıl ve deneyim düzeyinin dahi saçmalığını teslim ettiği politikaların faturası da yoksul halka çıkarılmıştır. Sadece geçtiğimiz yaz, yaz aylarında operasyon ve istihbarat faaliyetleri için maliyeden savaşa aktarılan ek bütçe 650 milyon liraydı. Bunlardan kaynaklı ortaya çıkan bütçe açıkları için ise yüksek zam ve yine yüksek vergi oranları halktan alındı. Bu tablo, ülkenin yoksullarının, emekçilerinin AKP iktidarı döneminde de, maalesef, değişmeyen kaderi olmuştur. AKP’nin –iktidarın- muhalefete yönelik sürekli olarak kullandığı ideolojik hareket ettiğine dair suçlayıcı tavrın anlamsızlığı bu verilerle çok daha net bir şekilde açığa çıkmıştır. İdeolojik tutum ve davranış hiçbir zaman suçlayıcı bir ifadenin aracı olarak kullanamaz. Bu konuda hiç kimse, hiçbir görüş ideolojilerden, dünya görüşlerinden muaf değildir. Biz, kendi adımıza siyasal politik duruşumuzu, her zaman her platformda açıkça ifade ettik, ediyoruz ve bundan da zerre kadar imtina etmedik, etmiyoruz çünkü bizim ideolojik ve politik tutumumuz emekçiden, yoksuldan, işsizden, hakkı yenilenden yani bir bütün olarak ezilenlerden yana, onların hakkını hukukunu savunan bir tutumdur. Bugün Hükûmet neoliberal politikaların sürdürücüsüdür ve bu politikalardan sonuç almayı hedeflemektedir fakat parası olandan az, yoksuldan, ezilenden çok vergi alarak sermaye ideolojisinin siyasal temsilciliğini üstlenerek sonuç almak mümkün değildir. Bunu hep birlikte göreceğiz değerli arkadaşlar. İdeolojik davranmak kötü ya da ayıp değildir. Asıl mesele, ideolojinin hangi kesimlerin çıkarlarına hizmet ettiğidir. Kapitalizm halkların düşmanıdır ve bizim görevimiz de kapitalizme ve bu ideolojiyi savunanlara karşı mücadele etmektir diyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına İzmir Milletvekili Ahmet Kenan Tanrıkulu.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünün 2013 yılı bütçe ve kesin hesapları üzerinde Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına söz almış bulunmaktayım. Hem grubumuz hem de şahsım adına Genel Kurulumuzu öncelikle saygıyla selamlıyorum. Değerli milletvekilleri, yıllık bütçeler hükûmetlerin ekonomik rehberidir ve kendi dinamizmini oluşturabilmesi ve sürdürebilmesi açısından ihtiyaç duyduğu enerjinin de siyasetteki karşılığıdır. Planlandığı aşamadan yasalaşma sürecine kadar gerek ekonomik çevrelere gerekse vatandaşlarımıza güven ve huzur telkin etmelidir bütçeler. Öbür yandan, bütçe yasası, kamu yönetiminin faaliyetlerinin hukuki normlara da bağlandığı bir yasadır. Ancak bugün de görüşmelerini sürdürdüğümüz 2013 yılı bütçesi, yukarıda bahsetmiş olduğum bu niteliklerden oldukça uzak ve sığ bir şekilde hazırlanmış bir bütçedir ve bu şekilde Genel Kurul gündemimize gelmiştir. Değerli milletvekilleri, başarısız 2012 yılı bütçesi rakamları çerçevesinde görüştüğümüz, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı bütçesi de hükûmetin çevreye ve şehirciliğe verdiği önem iddiasını da çürütmektedir. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve bağlı kuruluşu Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünün 2013 yılı toplam bütçesi, Orman ve Su İşleri Bakanlığının ancak dörtte 1’i kadardır. Bu bakış açısıyla bakıldığı zaman, bakanlığın, gelişmiş ülkelerin en önemli gündemi olan çevre ve şehircilik alanında yeterli bir katkı sunamayacağı da çok açıktır. Zaten, bu söylediklerimizi ortaya koyan ve bir yerde itiraf eden ve Hükûmetin görüşlerinin alınıp sayın komisyon sıralarında oturan bakanların da imzaladığı ve Kalkınma Bakanlığının şu elimde gördüğünüz 2013 yılı bütçesinde de bu itirafları satır satır görmemiz mümkündür değerli milletvekilleri. Bu programda diyor ki: “Çevre yönetiminde uygulama, izleme ve denetim konusundaki yetersizlikler önemli çevre sorunlarına dönüşmektedir.” Ayrıca, yerleşim alanlarında düzensiz ve izinsiz yapılaşma, yetersiz teknik altyapı, yüksek afet riski ve güvenlik sorunu gibi hususların da yaşam kalitesini hâlen olumsuz etkilediği noktasında ciddi eleştiriler var. Esasen bütün bu eleştirilerin temel nedeni, bunun altında yatan sebep, çevre politikalarını oluşturma ve uygulamada görevli olan bütün merkezî yerel kurum ve kuruluşların, geçtiğimiz on yıllık süreç içerisinde kendi içlerinde yaşadığı yetki karmaşası değerli milletvekilleri. Özellikle son dönemlerde çıkartılan ve alelacele yapılan kanun hükmünde kararnamelerle görev ve yetki karmaşası içinden çıkılmaz bir hâle getirildi. Çevre politikalarını uygulama mekanizmaları, çok açıktır ki en başında yetkisi çok açık ve net ortaya konulmuş bir Çevre Bakanlığı tarafından yerine getirilmeliydi ancak bugün geldiğimiz noktada, Çevre Bakanlığı adım adım etkisizleştirilmiş, sürecin sonucunda da başka bir yapıya dönüştürülmüştür. “Bilinçli bir bilinçsizlik süreci” diye tanımlayabileceğimiz bu süreçte -on yıllık bu süreçte- Çevre Bakanlığının önce Orman Bakanlığıyla birleştirildiğini görüyoruz. Daha sonra, Çevre ve Orman Bakanlığına bir de Bayındırlık ve İskân Bakanlığı ekleniyor ve sonuçta, kentsel dönüşüm yapacağı iddiasıyla hantal, yönetilmesi güç “Çevre, Orman ve Şehircilik Bakanlığı” diye bir bakanlık oluşturuluyor. Nihayetinde, en son olarak da Çevre Bakanlığını ısrarla bir başka bakanlıkla birleştirme arzusuyla hareket eden Hükûmet, ormanı bir kenara bırakıyor -çok değerli bir başka sayın bakan uhdesine alıyor- şehirciliği de mutasyona uğratılmış hâliyle alıp bugünkü Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ortaya çıkıyor. Değerli milletvekilleri, mevcut iktidarın çevreyi korumak ve bu noktada oluşturmak istediği rant düzenine engel olarak bilindiği için çevre koruma faktörleri, bugüne kadar çevreyle ilgili pek çok konuda gelecek nesillerin yaşam haklarına ipotek koyan bir yaklaşım görüyoruz. Hâlen ülkemizde 3.215 belediyenin yaklaşık yüzde 5’inde -bakın sadece yüzde 5’inde- kanalizasyon sistemine rastlıyoruz ve bu kanalizasyonların da sadece yüzde 1,5’unda arıtma tesisi var, ne malum çalışıp çalışmadığı, onu da bilemiyoruz. Bir başka ifadeyle, bu kanalizasyon sularının neredeyse yüzde 100’e yakını, yüzde 95’in üstündeki bir miktarı da akarsulara, göllere, denizlere herhangi bir arıtıma tabi tutulmadan deşarj edilmekte. Değerli milletvekilleri, geçtiğimiz ay Katar’ın başkenti Doha’da Birleşmiş Milletlerin İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi 18’inci Taraflar Toplantısı yapıldı. Bakın, bu toplantı, bizim, Türkiye’yi yöneten çevre yönetimi açısından o kadar başarısız geçti ki bütün kayıtlara, zabıtlara baktığınız zaman, bunları orada satır satır bulmak mümkün. Türkiye sera gazı salınımları bakımından bu toplantılarda, sera gazlarını azaltma yönünde, aynı geçen toplantıda olduğu gibi maalesef yine taahhütte bulunamadı. Dünya İklim Değişikliği Performans Endeksine göre 58 ülke içerisinde sondan 5’inci sırada ülkemiz. Çevre konusundaki başarısız performans bununla da kalmıyor. Özellikle çevre etkisi azaltımı konusunda 94 ülke noktasında Türkiye 84’üncü sıradadır. Değerli milletvekilleri, diğer yandan Çevresel Etki Değerlendirme yani ÇED süreçlerinin, artık şeffaflıktan uzak ve vatandaşımızla yeterince görüş alışverişinde bulunulmadan, talep sahibi şirketlerin lehine sonuçlandığını da görüyoruz bu süreç içerisinde. Yine, çok önemli bir çevre felaketini İzmir Gaziemir’de bir süredir yaşıyoruz değerli milletvekilleri. Âdeta Türkiye'nin Çernobil’i burası. 2008 yılına geçmişi uzanan bir kurşun işletme tesisi çevreye verdiği zarar yönünden incelendiğinde, ilgililerce maalesef oradaki araştırmaların üzeri örtülmek isteniyor. Konu hakkında birden fazla bakanlığımıza yazılı soru önergesi verdik ve maalesef onlardan henüz daha bir cevap alamadık ancak şunu buradan, bu kürsüden söyleyebilirim: Bu konunun ısrarla takipçisi olmaya devam edeceğiz çünkü gene İzmir’in daha değişik, başka yörelerinde hava kirliliğinden dolayı veyahut toprakta oluşan ağır metal kirliliğinin belirlenmesine yönelik çalışma ve verilerin bakanlıkta da bulunmadığını tespit etmiş durumdayız. Değerli milletvekilleri, ülkemizde kentleşme, yanlış uygulanan politikalar sonucunda içinden çıkılmaz hâle geldi. Bu sorunla baş etmenin en önemli yolu, günümüzde olduğu gibi işi oluruna bırakarak ve üzerinde çalışılmadan, dikkatle planlama yapılmadan çıkarılan kanun veya kararnamelerle çözümünden geçmemektedir. Sektörü çok iyi bilen ve analiz eden meslek gruplarının hazırladığı çağdaş ve millî değerlerimize uygun planlar doğrultusunda analitik bir sistem kurgusuna çok acil olarak ihtiyaç bulunmaktadır. AKP tarafından hazırlanan ve yakın zamanda çıkarılan 6306 sayılı, afet riski altındaki alanların dönüştürülmesi hakkında bir kanun var biliyorsunuz. Bunun içerisinde, kendi bütünlüğü içerisinde değerlendirildiği zaman, ülkemizin ilerideki on beş yirmi yılının, geleceğinin ve kentleşme olgusunun temelinin de iyi kurgulanmadığını çok açık göreceğiz. “Kentsel dönüşüm, rantsal dönüşüm yasası” diye bilinen bu 6306 sayılı Kanun’un yasalaşması sürecinde, Milliyetçi Hareket Partisinin itiraz ettiği çok sayıda muğlak ifade bugün sorunlar yaşanmasına neden olmakta ve eğer gerekli düzenlemeler yapılmazsa bu sorunların da devam edeceğini düşünüyoruz. Bu duruma en iyi örnek, kanunda yürütmenin durdurulamayacağına dair maddedir. Eğer sizin eviniz kentsel dönüşüm kapsamında yıkılacaksa yıkım hakkında iptal kararı alıncaya kadar projenin durdurulması kararını alamayacaksınız. Daha sonra, iptal kararını alıp getirseniz bile eviniz çoktan yıkılmış olacak ve en fazla da bakanlığın belirlediği tazminatı alabileceksiniz. Diğer yandan, afet tehlikesi nedeniyle herhangi bir kentimizde dönüşüm alanı içinde kalan bir yapı risksiz de olsa uygulama bütünlüğü nedeniyle yıkılacak. O hâlde, bu alanlardaki yapılara tek tek deprem risklerini tespit zorunluluğu getirerek insanları boşu boşuna masrafa sokmaya niye gerek vardır. Ülkemizde kentleşme konusunda izlenen politikalarla afet riski gerekçe gösterilerek bütün kentlerimizin bir rant aktarım alanı hâline dönüştürüldüğü ve hukuk devleti ilkesinin yerle bir edildiği bir gerçekliğe doğru yol alıyoruz. Bu nedenle, 648 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile yeni çıkarılan Büyükşehir Belediye Kanunu düzenlemelerinde yer alan ve imar affı anlamına gelecek olan düzenleme arayışlarından da derhâl vazgeçilmesi gerekir. Değerli milletvekilleri, bir başka önemli konu, cumhuriyet tarihimizde 1923-2002 tarihleri arasında yabancılara satılan toprağımızdan kat kat fazlası son on yıl içerisinde satılmıştır. Eskiden bir ilin en fazla binde 5’i oranında satılabilirken bu oran yeni çıkarılan düzenlemelerle “Her ilin imarlı alanının yaklaşık yüzde 10’unu geçemez.” diye mevcut iktidar tarafından değiştirilmiştir. Şimdi, bu manada baktığımız zaman, birçok bölgede, birçok ilimizde; sayabilirsek, Hatay ilimizin belki yarıya yakını, Konya ilimizin yaklaşık yüzde 7’si gibi bölgelerde yabancılara satış olduğunu görüyoruz. Değerli milletvekilleri, çevre konusunda başarılı olabilmek için gerek yöneticilerin ve gerekse bütün kesimlerin çevre korumayı gerçek anlamda özümsemeleri ve tabii ki bilinçlenmelerine bağlı bir durum söz konusudur. Böyle baktığımız zaman, maalesef, siyasi iktidar bakımından ülkemiz kötüye gidişin eşiğindedir. Bakın, bugün işsizlikle ilgili bazı göstergeler de yayınlandı, yüzde 8,8’den yüzde 9,1’e bir yükseliş var eylül ayı itibarıyla. Hâlen çevre mühendisi olarak yüzlerce kardeşimiz, gencimiz bakanlıktan görev bekliyor ve maalesef bakanlık bunlara sırtını dönmüş durumda ve bu durumun 2013 yılı bütçesinde de böyle olacağı belli. Ülkemiz, bundan sonra bütün yatırımlarında sadece ekonomik politikaları değil, çevresel ve sosyal çıkarları da göz önünde bulundurmak zorunda. Ekonomiyle odaklandığımız yatırımlar maalesef gerekli ilgili ve alakayı çevresel şartlar yönünden göremiyor değerli milletvekilleri. Kadastro hizmetlerinin özelleştirilmesi anlamında 2009 yılında lisanslı harita kadastro büroları kuruldu biliyorsunuz ve bakanlığın kaybettiği hukuki davalar yüzünden birçok hizmet bu alanda belirsiz hâle geldi. Bu bürolar talebe bağlı olarak hizmet verdikleri için, ücretlerini de afaki noktalara çıkarmış durumdalar ve vatandaşlarımız eskiden bir aplikasyon işlemi için 40 ila 50 lira arasında bir ücret öderken, bugün bu hizmet 180 liraya kadar ulaşmış durumda, bu ücreti verir duruma gelmişler. Bir başka önemli konu, değerli milletvekilleri; 2013 Mayısında, TAKBİS diye adlandırdığımız projenin TÜRKSAT’la yapılan anlaşması sona erecek. Ülkemizdeki tapuyla ilgili bütün işlemlerin, bu sistemin bir saat durması sonucunda yaratacağı olumsuz etki yüzünden Mayıs 2013 sonrasında ne yapılacağı, nasıl bir planlama yapılacağı kamuoyuyla buradan paylaşılmak zorunda. Ayrıca, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğümüzün TÜRKSAT‘a ne kadar borcu var, bunu da bilmek durumundayız değerli milletvekilleri. İklim değişikliği ve ekolojik yıkımın Türkiye üzerindeki maliyetleri önümüzdeki on yıl boyunca çok yüksek olacak sayın milletvekilleri. Biz, çevre konusuna gerekli önemin verilmesini ve hassasiyetin eskisinden katbekat daha fazla olmasını düşünüyoruz. Çevre ve şehircilik alanında maalesef yetersiz gördüğümüz bakanlık bütçesiyle ilgili görüşlerimizin dikkate alınacağını umarak hepinizi tekrar saygıyla sevgiyle selamlıyorum.
Manisa Milletvekili Erkan Akçay… Buyurunuz Sayın Akçay.
Değerli milletvekilleri, bütçe kanunu, gelirlerin toplanmasına, giderlerin yapılmasına izin ve yetki veren bir kanundur. Bütçe, bir ülkenin mali, ekonomik, sosyal ve siyasal bir aynasıdır ve bütçe kanunu aynı zamanda hükûmetlerin tercihinin de bir yansımasıdır. Bütçeye bakınca hükûmeti görürüz. Bütçe millet malıdır ve hükûmetlere emanettir. Gelirler milletten toplanmaktadır; harcamalar ülkeye, millete, devlete yapılmaktadır. Daha doğrusu, öyle olması gerekir. 2013 yılı bütçesi aynı zamanda 2012 yılıyla bir hesaplaşma ve yüzleşme bütçesidir. 2013 bütçesi, ekonominin yapısal problemlerinin derinleştiği bir ortamda hazırlanmıştır. Orta vadeli programın hazırlanmasındaki gecikmeler, öngörü hataları, tutmayan hedefler, bir türlü gerçekleşmeyen gerçekleşme tahminleri, her hedefin her tahminin sürekli revize edilmesi, hatta revizenin de tekrar revize edilmesi… Yani revize ede ede revizyonist oldunuz. Üçüncü çeyrek büyümenin de 1,6 olarak çıkması hepsinin tuzu biberi oldu. Orta vadeli program ve bütçe öngörüleri şimdiden ve hepten çökmüştür. Artık OVP üzerinden bir yoruma gidemeyiz, OVP’yi konuşmak fuzuli bir gayret olur. Bütçenin hazırlık aşamasında ortaya çıkan bu durum, bütçenin görüşülmesi ve uygulanması süreçlerini de sakatlamıştır. Değerli milletvekilleri, AKP hükûmetleriyle geçen on yılda Türkiye ekonomisinin yapısal sorunları çözülmek bir yana, sorunlar giderek artmaktadır. Bu durum bütçeyi derinden ve olumsuz şekilde etkilemektedir. Açıklanan her temel gösterge yapısal bozulmaları göstermektedir. Büyümedeki düşüş eğilimi süreklilik kazanmıştır. Büyümenin dış tasarruflara bağımlılığı devam etmektedir. Büyüme oranı üçüncü çeyrekte 1,6 çıktı ve bütün tahmin ve hedefler geçersiz hâle geldi, yıl sonu 2,5 çıkarsa hepimiz sevineceğiz. Bütçe açıkları giderek artmaya başlamıştır. Türkiye ikiz açığı, hatta üçüz açığı tartışmaya başlamıştır. Dolaylı vergilerde artış vardır. 2012’de 66,9 olan dolaylı vergi, 2013’te 68,7’ye yükselmektedir. Bir yıl içinde halkın üstüne 3 defa yüksek oranlı zamlar âdeta dolu gibi yağmıştır. Enflasyon artışı hız kazanmıştır, hedefin daima yüzde 50 üzerinde gerçekleşmektedir. Sanayi üretiminde düşüşler görülmektedir. Kapasite kullanım oranları düşmektedir. İmalat sanayisinde teknoloji yoğunluğu düşüktür. Ara malı ithalatına bağımlılık artmaktadır. Yüksek cari açık devam etmektedir. 1923-2002 arasında, seksen yılda, 42 milyar dolar cari açık veren Türkiye, AKP’nin on yılında 335 milyar dolar cari açık vermiştir. Türkiye tasarruf yapamaz hâldedir. Yurt içi tasarrufun millî gelire oranı, 2002’deki 18,6’dan 14,3’lere kadar düşmüştür, kamu dengeleri iyi değildir. Merkez Bankası Reel Kesim Güven Endeksi azalıyor. Çekte sorunlar artarak devam ediyor. Çiftçiler neredeyse üretim yapamaz hâle gelmiştir. Hükûmetin bu son dönemlerindeki bazı çelişkilere de dikkatleri çekmekte fayda görüyorum. Büyümedeki hızlı düşüş cari açığı aynı oranla azaltmamaktadır. Büyümenin bir sonucu olan cari açığın aynı zamanda üretim yapısındaki bozulmanın da bir sonucu olduğu yeni yeni anlaşılmaktadır. Birkaç yıl öncesine kadar, ancak yüksek cari açıkla büyürken şimdi yüksek cari açığa rağmen büyüyememe gerçeğiyle karşı karşıyayız. Yüksek cari açığa yüksek bütçe açıkları da eklenmeye başladı. Cari açık biraz düşüyor, bütçe açığı daha fazla yükseliyor. Büyümedeki büyük düşüşe rağmen işsizlik oranının azaldığını söyleyen resmî açıklamalar bizi gerçekten şaşırtmaktadır. 2011 yılında Türkiye yüzde 8,5 büyüdü, işsizlik de yüzde 9,8; 2012’de büyüme 3’üncü çeyrekte 1,6 ya düştü, işsizlik de 8,8’e düştü; bugün itibarıyla da 9,1 olarak, eylül ayı itibarıyla, işsizlik açıklandı. Sizce bu işte bir çelişki veya bir sihirbazlık yok mu? Hem büyüme düşüyor hem işsizlik düşüyor. Bu nasıl oluyor? Bu konuda Hükûmetin mutlaka bir açıklama yapması gerekmektedir. Ekonomide büyüme ve durgunluk gibi birbirine aykırı iki anlayışın aynı Hükûmet üyeleri tarafından gaz-fren tartışmalarıyla tavsiye edilmesi ekonomi yönetimindeki uyumsuzluğu göstermektedir. AKP’nin on yılının yıllık ortalama büyüme oranı yüzde 5, on yılda toplam yüzde 50 yapar, bunu kümülatif alırsak biraz daha yükselir. İktidar diyor ki: “2002 yılında millî gelir 3.492 dolardı, biz bunu 10.873 dolara çıkardık yani 3 kat artırdık.” On yılda yüzde 50 civarında büyüme var ancak “3 katı katlanan bir millî gelir var.” diyorsunuz. Bu nasıl oluyor? 2013 Programı’na baktığımızda görüyoruz, sayfa 16. 1998 sabit ve gerçek fiyatlara göre 2002 yılında kişi başına gelir 4.225 dolar, 2012 yıl sonu için bu 6.089 dolar yani aslında sadece yüzde 43 artmış. Millî gelirde, gayrisafi yurt içi hasılada yabancıların parası da var yani bir nevi, el parasıyla düğün yapılmaktadır. Sayın Hükûmet, isterseniz “Millî geliri 5’e katladık.” deyiniz. Bizce pek bir mahzuru da yok, anlamı da yok çünkü. Yalnız, bu millî gelir artışını vatandaşımız kendi cebinde, yaşam kalitesinde ve refah düzeyinde görememektedir. Gerek Sayın Başbakan gerekse Sayın Maliye Bakanı bütçe sunumlarında, konuşmalarında satın alma gücüne ilişkin bazı mukayeselerde bulundu ve tablolar hâlinde, bazı ücretlerle, örneğin asgari ücretle bazı ürünlerin satın alma miktarları 2002-2012 yılı itibarıyla mukayese edildi ve bu sunumda denildi ki: “Asgari ücret 2002 Aralıkta 184 Türk lirası idi, 2012 Aralıkta 740 Türk lirasına çıktı ve asgari ücreti yüzde 301 oranında artırdık.” diyorsunuz. Evet, 2002 Aralıkta asgari ücret 184 liraydı ama 2003 Ocakta asgari ücret 226 Türk lirasıydı, bunu dikkate almıyorsunuz. Bunu da anlayışla karşılayalım ancak bu hesapla kendinize hemen yüzde 22 avantaj sağlıyorsunuz, bunu da not edelim. İkinci olarak, şimdiki asgari ücrete, yani 740 liraya 66 lira tutarında asgari geçim indirimini de dâhil ederek “740 lira” diyorsunuz. Buradan da kendinize yüzde 9 avantaj sağlıyorsunuz, buna da tamam ama 2002’nin 184 Türk lirası tutarındaki asgari ücretinde de yaklaşık yüzde 5 tutarında vergi iadesi vardı, bunu hiç dikkate almıyorsunuz. Bu, biraz fazla insafsızlık oluyor. Neyse, bu konunun üzerinde fazla durmayalım. Gelin, bir de şöyle bir hesap yapalım; bence asıl yapılması gereken hesap o. “2012 Kasımında 740 TL asgari ücretle 289 kilogram ekmek, 316 litre süt, 30 kilogram et, 236 kilogram mercimek, vesaire alınabiliyor.” demek, aslında, üreticinin perişanlığını da bir başka şekilde itiraf etmek demektir. Üretici, sütünü sudan ucuz satıyor ve kazanamıyor. Çünkü, girdi maliyetleri çok yüksek. İkincisi de, bu mukayeselerle açlık ve yoksulluk sınırları görmezden geliniyor, bunları görmezden gelemeyiz. Açlık sınırı bugün 958 lira, yoksulluk sınırı 3.120 Türk lirasıdır. Bu mukayeseyi de mutlaka yapmamız gerekir. Değerli milletvekilleri, biz kendi mukayesemize devam edelim. 2002’de 184 Türk lirası asgari ücretle 6,5 adet çeyrek altın alınabiliyordu, şimdi ise 4,3 adet çeyrek altın alınabiliyor; neredeyse yarı yarıya bu çeyrek altın alımında azalma var. Diğer bir husus, 2002’de 3,5 kilogram buğdayla 1 litre mazot alınabiliyordu, şimdi ise 7 kilogram buğdayla 1 litre mazot alınabiliyor. 2002’de 1 kilogram veya 1 kilogram 100 gram kuru üzüm satarak Manisalı çiftçi 1 litre mazot alabiliyordu; şimdi 1,5 kilo kuru üzüm satarak 1 litre mazot alabiliyor. 2002’de 2 kilogram pamukla 1 litre mazot alınırken şimdi 3 kilogram pamukla 1 litre mazot ancak alınabiliyor. 2002’de 4,5 kilogram mısırla 1 litre mazot, şimdiyse 7 kilogram mısırla 1 litre mazot alınabiliyor. Değerli arkadaşlar, Hükûmetin yaptığı bu propaganda bir zamanlar televizyonlardaki gazoz reklamı gibi, reklamda diyor ki: “İmaj hiçbir şeydir, susuzluk her şeydir.” Bu imajı ilanihaye sürdürmek mümkün değildir. Değerli milletvekilleri, konuşmamın geri kalan bu bölümünde de Maliye Bakanlığı çalışanlarının bazı sorunlarına kısaca temas etmek istiyorum. Maliye Bakanlığında çalışma barışı ve huzur bozulmuştur değerli arkadaşlar. Çeşitli birimlerde 27 bin civarında şef, memur, veri hazırlama kontrol işletmeni, yoklama memuru, tahsildar, icra memuru çalışmaktadır. Bunların bir kısmı iki yıllık yüksekokul, bir kısmı maliye meslek lisesi ve maliye kursu mezunudur. Bu personelin büyük çoğunluğunun hizmet süreleri on beş yılın üzerindedir ancak bu personelin hizmetleri, verimlilikleri ve yeterlilikleri hiç dikkate alınmamaktadır. Aynı birimde, aynı serviste, yan yana masalarda, aynı işi aynı sorumlulukla yaptıkları hâlde, çalışanlar arasında büyük ücret farklılıkları bulunmaktadır. Bu ücret farklılıkları 1.000-1. 200 lira arasında olabilmektedir. Bu, eşit işe eşit ücret ilkesine aykırıdır ve haksızlıktır. Bu, eşit işe eşit ücret değil, eşit unvana eşit ücret uygulamasına dönmüştür. Bu bahsettiğim personel yaptıkları işin uzmanıdır ancak öğrenim durumları dört yıllık olmadığı için uzmanlık sınavlarına girememişlerdir. Bu çalışanların hakları hakkaniyete uygun bir formülle mutlaka verilmelidir ve özlük hakları düzeltilmelidir. Maliye Bakanlığında Gelir İdaresinde çalışan müdür, vergi dairesi müdürü ve müdür yardımcısı, gelir uzmanı, şef ve memurların özlük hakları bir karmaşaya dönmüştür. Vergi incelemelerinin yaklaşık yüzde 40’ı vergi dairesi müdürleri tarafından yapılmaktadır. Vergi davalarında savunma yaparak dava dosyasını takip eden vergi dairesi müdürleridir. Bunlar, uzlaşma komisyonu başkanıdırlar, “muhasebe yetkilisi” ve “sayman” sıfatıyla Sayıştaya hesap vermektedirler. Çalışanların ve idarecilerin bu sorunları çözülmezse etkin ve verimli bir vergi dairesi sağlanamayacağı gibi, şevk ve heyecanı kırılmış çalışanlardan oluşan bir kadro ile 5345 sayılı Kanun’la hedeflenen görevlerin gerçekleşmesi mümkün olmayacaktır. Bu düşüncelerle, muhterem heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Tekirdağ Milletvekili Bülent Belen. Buyurunuz Sayın Belen.
Bilindiği üzere, Kamu İhale Kanunu ve Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu, 57’nci Hükûmet tarafından yasalaştırılmış fakat AKP hükûmetlerince on yılda 57 defa değiştirilerek istisna ve muafiyet sayısı 6’dan 60’a çıkarılmıştır. İstisna ve muafiyetlerin bazıları özellikle dikkat çekmektedir. Bunlar, FATİH Projesi, Marmaray, demir yolları, hızlı tren ihaleleri, BOTAŞ alımları, MİT, MASAK, spor federasyonları ve kömür dağıtımı ihaleleridir. Şu anda, kamu ihalelerinin sadece yüzde 4’ü kurumun denetimine tabidir. Bu istisna ve muafiyetlerden dolayı kurum ve kanuna tabi olmak bir istisna hâline gelmiş, kurumun varlığının bir önemi kalmamıştır. Gelir bütçesine gelince, 2013 yılında yüzde 4 büyüme ve yüzde 5,3 enflasyon hedeflenmiş, buna karşılık vergi gelirlerinde yüzde 14 artış öngörülmüştür. Bu da önümüzdeki yılda Hükûmetin adil bir vergileme olmayan dolaylı vergileri artıracağını ve kümesteki tavuklara da daha büyük yumurta yumurtlatma zorunluluğu getireceğinin işaretidir. Maliye Bakanlığı, Gelir Vergisi ve Vergi Usul Kanunu başta olmak üzere, temel vergi kanunlarının yeni baştan düzenleneceğini açıkladı. Umarım ki bu düzenlemeler yapılırken, Bakanlığın ücretsiz ve kadrosuz elemanı gibi gördüğü mali müşavirlerin üst kuruluşu olan ve benim de mali müşavir olarak üyesi olduğum TÜRMOB başta olmak üzere uygulayıcıların görüş ve önerileri dikkate alınır, çünkü biliyoruz ki uygulamayı yapanların, sorunları yaşayanların görüş ve düşünceleri bu düzenlemelere yansıtılmadığı sürece sorunlar çözülemiyor, aksine katlanarak artıyor. Yeni Türk Ticaret Kanunu’yla ülkemizde, dünyada örneği olmayan, hem düzenleyen hem denetleyen, tüm yetkileri elinde bulunduran Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu oluşturuldu. Bu kurum, ülkemizde muhasebe, finansal raporlama, bağımsız denetimin yaygınlaşması için var olan bir kuruluş olması gerekirken, kuruluş sebebi olan gözetim görevinden ziyade, kendini meslek örgütü yerine koyarak yeni bir mesleki kuruluş gibi çalışmalara yoğunlaşmaktadır. Bizler, burada ne kadar mükemmel düzenlemeler yaparsak yapalım, bu düzenlemeleri hayata geçirmekle görevli kurumlar görevlerini yerine getirmezse uygulama ayağında büyük sorunlar ortaya çıkabiliyor. Ticari hayatımızı ilgilendiren vergi mevzuatının ve sosyal güvenliği ilgilendiren düzenlemelerin ülkemizde uygulayıcısı mali müşavirlerdir. Bu tür düzenlemelerde, TÜRMOB’un yirmi üç yıllık bilgi ve deneyiminden istifade edilmesi ve iş birliği içinde tecrübelerinin paylaşılması gerekir. 84 meslek odası ve 89 bin üyesiyle TÜRMOB, Bağımsız Denetim Yönetmeliği’nin hazırlık aşamasından itibaren yer almalıdır. Muhasebe mesleğinin üst birliği olarak uluslararası uygulamalarda TÜRMOB’la istişare hâlinde bulunulması ve uygulamanın birlikte yürütülmesi gerekmektedir. Bağımsız denetçi eğitim ve sınav organizasyonları ayrı ve özel bir eğitim, deneyim gerektiren konulardır. Bu deneyim yirmi üç yıllık staj, sınav ve eğitim uygulamaları ile TÜRMOB da mevcuttur. Kamu kurumları ve üniversitelerin yanı sıra eğitimi verecek kurumların arasına yirmi üç yıldır eğitim veren TÜRMOB da alınmalı ve öngörülen denetçilik sınavları mevcut uygulamada yürütülen mesleki yeterlilik sınavlarında olduğu gibi TÜRMOB, Bakanlık ve üniversite temsilcilerinin oluşturduğu bir komisyon tarafından yapılmalıdır. Serbest muhasebeci, mali müşavir ve yeminli mali müşavir mesleki yeterlilik sınavlarında hakkı dolan aday meslek mensupları için ek sınav hakkı verilmelidir. Serbest meslek faaliyetlerinde katma değer vergisini doğuran olay tahsilata bağlanmalı, bu çerçevede Gelir Vergisi Kanunu’nun 67’nci maddesi ile Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 10’uncu maddesi arasındaki çelişkiyi düzeltici yasal düzenleme mutlaka yapılarak, serbest meslek erbabının hizmeti karşılığı alamadıkları hatta belki de hiç alamayacakları bir paranın KDV’sini ödemek zorunda bırakılmaması sağlanmalıdır. Mali müşavirlerin ücret tahsilatı kolaylaştırılmalı ve müşteriyle arasında yapılan sözleşmenin imzalandığı anda ödemenin bir belgeye bağlanması zorunluluğu getirilmeli ve bu konuda Maliye Bakanlığı gerekli yasal düzenlemeyi yapmalıdır. Gelir Vergisi Kanunu’nun genel gider kavramı daha açık yazılmalı, serbest meslek faaliyeti ile ilgili temsil, ağırlama giderlerinin gider yazılabileceği kanunda açıkça belirtilmelidir. Maliye denetim elemanlarının mükellef nezdinde yürüttükleri incelemelerde ve özellikle tutanağın yazılması aşamasında mutlaka meslek mensubunun bulunması sağlanmalıdır. Mali tatil uygulaması olan 1-20 temmuz tarihleri arasında idareye bağlı hiçbir birim mükellef inceleme amaçlı turne programı yapmamalıdır. Vergi hukukunda öteden beri olan uzlaşma müessesesinin tamamı maliye elemanlarından oluşan uzlaşma komisyonlarına en az bir üye TÜRMOB’a bağlı odalar tarafından görevlendirilmelidir. Değerli milletvekilleri, AKP hükûmetleri özelleştirme faaliyetlerinde de sınıfta kalmış ve yapılan usulsüzlükler, yolsuzluklar sebebiyle, bütçesine koyduğu hedefleri tutturamamıştır. Hükûmet son on yılda, başta TELEKOM, TEKEL, rafineriler, elektrik, sigara, alkol, tuz, limanlar ve diğer sektörlerdeki hemen hemen tüm kamusal varlıkları hızla ve ölçüsüz bir şekilde, yerli-yabancı ayırmadan özelleştirmekte, millî kuruluşlar böylece yerliden yabancıya doğru el değiştirmektedir. Başarısız özelleştirmenin son örneği, köprüler ile birlikte 2000 kilometre otoyolun bugün ihaleye çıkılması şeklidir. Bu ihalenin hazırlık sürecinde Sayın Maliye Bakanımızın kontrol edemediği Özelleştirme İdaresi tam anlamıyla çuvallamış ve ihale açıldıktan sonra, teklif alınıncaya kadar şartnamede 6-7 defa değiştirme yapılmıştır. Mademki hazır değilsiniz neden bu kadar aceleyle ihaleye çıkıyorsunuz ve yerli-yabancı tüm yatırımcıların alay konusu hâline geliyorsunuz? Bu acele neden? 2012 yılı bütçesindeki açıkları kapatmak için mi? Özelleştirme İdaresi burada Sayın Bakanı ve Hükûmeti yanlış yönlendirmiştir. Sayın milletvekilleri, Osmanlı Devleti’nin son döneminde, sarayın ve devletin borçlarını ödeyebilmek için başvurulan borçlanmalar neticesinde kapitülasyonlar ilan edilmiş ve bu kapitülasyonlar Osmanlı Devleti’nin sonunu getirmiştir. Böyle devam ederse, tüm işletme hakkı devirleri, imtiyaz sözleşmeleri ve özelleştirmeler Hükûmetin “AK” kapitülasyonları olmaya adaydır. Bu çok tehlikeli bir gidiştir ve ölçü kaçırılmaktadır. Özelleştirmede amaç, devletin ekonomiye doğrudan müdahalesinin sınırlandırılması, verimliliğin artırılması, ekonomide rekabet ortamının tesisi, kamu maliyesi üzerindeki yükün hafifletilerek kaynakların etkin kullanılması, üretim ve istihdam artışının sağlanması, teknoloji transferi ve ihracat kapasitesinin geliştirilmesi, sermayenin tabana yayılmasıdır. Bu mantıkla yapılan özelleştirmeye Milliyetçi Hareket Partisi de karşı değildir. Parti programında özelleştirmeyle ilgili yaklaşımını da net bir şekilde ortaya koyan Milliyetçi Hareket Partisi, üretim ve istihdam artışı sağlayan, halka arz yöntemiyle yapılan ve mülkiyetin tabana yayıldığı, satış sonucunda bu kuruluşlarda çalışanların mağdur edilmediği bir özelleştirme politikasını da her zaman desteklemiştir. Ancak, Milliyetçi Hareket Partisi özelleştirmeler sonucunda yeni tekellerin oluşması, stratejik kuruluşların yabancılara satılması, şeffaflıktan uzaklaşılması, kamu üzerinde yük teşkil etmeyen kuruluşların satılmaması konusunda hassastır. Bu hassasiyetler başta AKP olmak üzere bazı çıkar çevrelerini de rahatsız etmektedir. Özelleştirme politikalarında dikkat edilmesi gereken bir nokta da öncelikle halka arz yoluyla özelleştirme sisteminin uygulanması, sermayenin tabana yayılmasıdır. Devlet tekellerinin yerini özel sektör tekellerinin almasını önleyecek piyasa düzenleyici çalışmalar etkinleştirilmeli ve rekabetçi piyasaların oluşması sağlanmalıdır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; sözlerime burada son verirken sizi, Genel Kurulu ve büyük Türk milletini saygıyla selamlar, 2013 yılı bütçesinin hayırlı olmasını Cenab-ı Allah’tan niyaz ederim.
Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Çanakkale Milletvekili Mustafa Serdar Soydan.
Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; Çevre ve Şehircilik Bakanlığının bütçesi hakkında Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz almış bulunuyorum. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Sağlıklı bir yaşamın sürdürülebilmesi sağlıklı bir çevreyle mümkündür. İnsanoğlunun yeryüzünde yaşamaya ve kendisine ait bir çevre oluşturmaya başlamasından bu yana insan ve doğa arasındaki denge gittikçe bozulmuştur. Özellikle sanayileşme sonrası ekolojik dengeyi süratle bozarak çevre sorunları yaratan insan, bu sorunların kendi yaşamını, kendi sağlığını olumsuz yönde etkilemesi üzerine çevreyi korumanın gerekliliğini kavramıştır. Bu nedenle, öncelikle çevreye, toprağa, suya, havaya bakış açımızı ve anlayışımızı değiştirmek, yenilemek zorundayız. Sayın milletvekilleri, gelişmiş toplumlardaki çevre ve doğa bilincinin toplumumuzda yerleşmesi konusunda öncelikli olarak ilgili Bakanlığa ve hepimize görevler düşmektedir. Hepimizin bildiği bir Kızılderili atasözü “Son ırmak kuruduğunda, son ağaç yok olduğunda, son balık öldüğünde, beyaz adam paranın yenmeyen bir şey olduğunu anlayacak.” der. Yaşamı yok eden, doğal varlıkların önemini ve değerini görmezden gelen, insanlığın devamı için zorunlu olan toprağı ve suyu kaybeden toplumlar yok olmaya mahkûmdur. Doğal kaynaklarını yok eden bir toplum gıdasını üretemez ve kendi yaşamını kendisi sonlandırır. Hem doğamızı korumanın hem açlıkla mücadele etmenin hem de kaliteli ve güvenli gıdaya ulaşmanın yolu doğayla bütünleşik ve sürdürülebilir bir yaşam kurmaktır. Atalarımızın “Toprağını hor gören yarınını zor görür.” sözünü hiç unutmamalıyız. Bugün hiçbirimizin yüzleşmek istemediği bir çalışmanın sonuçlarını paylaşmak istiyorum: Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütüne göre dünya genelinde 1 milyar insan kronik açlık çekiyor ve her gün 10.000’den fazla insan açlıktan ölüyor. Sayın milletvekilleri, hükûmetin uygulamaları ve AKP’nin çevre ve doğa anlayışı sonucu ülkemizin dört bir yanında yaşanan çevre felaketleri geleceğimizi tehdit etmektedir. Çevreyi yok sayan acımasız ve vahşi sermayenin öncülüğünde, topraklarımız, suyumuz ve havamız yani geleceğimiz yok edilmektedir. HES’ler Karadeniz Bölgemizin kanayan yarası olmuştur. Plansız ve yanlış yerlerde kurulan HES’ler endemik bitkilerin yaşamını sonlandırıyor, dereleri kurutuyor, dereler akmaz hâle geliyor. Trakya’da Ergene Nehri’nden zehir akıyor. Sanayi atıkları bölgede ciddi tehdit oluşturuyor. Turgutlu Çaldağ’da maden şirketleri dünyanın en verimli topraklarını ve ormanlarını yok ediyor. Afyon Beyyazı’da taş ocakları halkın sağlığını tehdit ediyor. Balıkesir Balya’da seksen yıl önce yapılan maden arama faaliyetleri seksen yıl sonra yani bugün hâlâ yaşamı tehdit ediyor. Küçük Menderes Nehri’ndeki kirlilik biyolojik çeşitliliği ve bölgede yaşayanların sağlığını tehdit ediyor. Dünyanın eşsiz doğa cenneti Kazdağları uluslararası maden şirketlerinin istilasına uğramıştır. Bölgede 2,5 milyon insanın temiz su temin ettiği, milyonlarca üreticinin geçimini sağladığı tarih ve kültür cenneti Kazdağlarındaki tahribat her geçen gün, her geçen dakika daha da artıyor. Gelişmiş ülkelerin kendi ülkesinde kurulmasına izin vermediği eski teknolojiye sahip çimento fabrikaları, demir çelik fabrikaları, termik santraller çevreyi acımasızca tahrip etmektedir. Sayın milletvekilleri, dünyanın ve ülkemizin kötü günler yaşamaması ve doğal kaynaklarımızı bir daha geri dönmeyecek şekilde kaybetmemek için mücadele etmeliyiz. 7’den 70’e tüm toplumda ve tüm kurum ve kuruluşlarda yeni bir anlayış, yeni bir bakış açısı, çevre bilinci yaratmak zorundayız ama bu anlayış, kesinlikle, AKP’nin on yıldır sahip olduğu anlayış olmamalıdır. Sayın Başbakan bir saat on dakikalık bütçe görüşmesinde çevre ve çevre bilinci hakkında hiçbir şey söylemediği gibi, 6.658 kelimeden oluşan konuşmasında bir kelime bile çevreye değinmemiştir. Sayın Başbakan çevreyi ya unutmuş ya da soluduğu havayı, içtiği suyu, beslendiği toprağı yok sayıyor veya “çevre” deyince aklına yakın çevresi ve yandaşları geliyor. Sayın Başbakana önerimiz yakın çevresiyle birlikte dünyanın eşsiz coğrafyası, oksijen deposu Kazdağlarını, Kazdağlarında yaşayan vatandaşlarımızı bir kez olsun ziyaret etmesidir. Sayın Başbakanın hiç şüphesi olmasın Kazdağlarında yaşayanların misafirperverliği, dünyanın öteki ucundaki sultanlardan daha sıcak ve daha candan olacaktır. Ama dikkat etsin, Ekonomi Bakanı gibi, Kazdağlarında maden arayan firmaların tahsis ettiği uçakla gelmesin. Orman ve Su İşleri Bakanlığı “Su hayattır” diye kampanyalar yapıyor ama unutmayalım ki bu kampanyaları yapanların izniyle 1 gram altın çıkarmak için 3 ton su harcanıyor ve bu su, siyanürle zehirlenerek doğaya salınıyor. Yani AKP Hükûmeti, bir yandan “Su hayattır” diyor öte yandan sadece 1 gram altın için 3 ton suyu zehirleyerek doğaya bırakıyor, yaşamı tehdit ediyor. Sayın milletvekilleri, geçen yılki bütçe konuşmamda dikkat çektiğim ve geçen yıl zaman zaman eşik değerleri aşan kirlilik oranları karşısında, Ankara’nın havasını temizlemek için son bir yılda Çevre Bakanlığı ve ilgili kuruluşların neler yaptığını tüm Ankaralılar merak ediyor. Bakanlık, Ankara havasının ölçüm sonuçlarındaki bazı kirlilik değerlerini geçen yıl olduğu gibi web sayfasından zaman zaman kaldırarak mı temizlemeyi düşünüyor? Sayın Bakana bir önerim de, AKP’li milletvekili arkadaşlarınızın büyük bir çoğunluğunun yaşadığı Çukurambar ve Yüzüncüyıl semtlerine de hava ölçüm cihazı koyunuz. Belki vatandaştan vazgeçmişsinizdir ama hiç olmazsa kendi milletvekillerinizin sağlığı için bunu yaparsınız. Sayın milletvekilleri, AKP hükûmetlerinin on yıldır uyguladığı çevre politikaları, çevre anlayışı doğrultusunda hazırlanan 2013 yılı bütçesine “hayır” oyu veriyoruz ve bütçenin sadece AKP’nin kendi çevresine fayda getireceğine inanıyoruz. Hükûmetin ve Bakanlığın ekonomik rantı çevreden daha önemli gören anlayışına rağmen bizler, sizin de soluduğunuz havayı, içtiğiniz suyu, beslendiğiniz toprağı korumaya devam edeceğiz. Sayın Başbakan dâhil hiç kimse, yaşamın kendisi olan doğal kaynaklarımızı yok sayamaz. Toprağı, havayı, suyu yok saymak, çevreyi yok saymak, yaşamı, geleceği yok saymaktır. Uçmuyorsa kuşlar, ölüyorsa balıklar, nasıl yaşar insanlar? Sayın milletvekilleri, sözlerimi önemli bir gerçeği vurgulayarak bitirmek istiyorum: Yüz yıllara egemen olmak için petrol kaynaklarına, bin yıllara egemen olmak için su kaynaklarına sahip olmak gerekir. Zam ve zulmün son bulduğu, zindanların boşaldığı, çevreyle barışık bir büyüme, yaşanılır bir çevre dileğiyle, aydınlık günler diliyorum. Saygılarımla.
Tekirdağ Milletvekili Emre Köprülü.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; tabii, Türkiye'nin geleceğe dönük bir çevre politikasının olmaması ve tabii ki AKP’nin de bu konudaki zaafları ve yanlışları, çoğu noktada da gösterilen acziyet, doğal ve kültürel ve tabii ki yaşamsal alanlarımızı tahrip etmektedir. Ancak, şu da çok açıktır ki bu tahrip ve talan süreci, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı diye bir bakanlığın kurulması ve başına da çevreyle hiçbir ilgisi olmayan, inşaat konusunda uzman bir bakanın gelmesiyle de tavan yapmıştır. Bugün Türkiye’yi, sözde, dünyanın ilk 10 ekonomisine sokacakları yalanını atanlar, herhâlde, inşaatlardan sorumlu bakanının başkanlığındaki bakanlığın, 2012 yılında Türkiye’yi Dünya Çevre Endeksi’nde 132 ülke arasında 109’uncu sıra yaptığının da farkındadırlar. 2010 yılında 77’nci olan Türkiye, son iki yılda 32 sıra birden gerilemiştir. Bu hızla da giderse, herhâlde, yakında Sayın Bakan, Türkiye’ye sonunculuğu da yakalatacak ve kendi deyimiyle, misyonunu tamamlayıp, emekli olup torunlarına da daha fazla zaman ayıracaktır. Değerli milletvekilleri, tablonun böyle gerçekleşmesi hiç de şaşırtıcı değil. Ben, sizlerin huzurunda Sayın Bakana bir kez daha soracağım ama kendisi konuyu zaten çok iyi biliyor fakat bugüne kadar hep alakasız bir biçimde cevaplar verdi. Şimdi, Sayın Bakan, elimde bir belge var, bu bir üretim lisansı, EPDK tarafından verilmiş. Bu belge, tarım arazisinde, bir faaliyet için zorunlu ve faaliyetlerin sınırını ve amacını gösteren bir belge. Diyor ki belge “Siz bu arazide yalnız çöp gazından elektrik üretebilirsiniz.” Bu, bu kadar açık ve net olmasına rağmen -bu da bakanlığınızın ÇED dosyası, bakanlığınız buna ÇED olumlu belgesi vermiş- yetki ve amacı bu olmasına rağmen firmaya demiş ki: “Yılda 40 bin tane tehlikeli varili sen bu yerde temizleyebilirsin, tıbbi atıkları, aküleri, pilleri, tehlikeli aklınıza ne geliyorsa buraya gömebilirsin. Eski lastikleri sen topla, bunların atık yağlarını çıkar piyasaya da sat.” Şimdi Sayın Bakan, ben size bir kez daha soracağım. Şimdi, size faaliyet alanını da gösterdim, ÇED belgesini de gösterdim. Buna “ÇED olumludur” belgesi vermiş bakanlığınız. Şimdi, siz bu faaliyetlere “ÇED olumludur.” diyorsanız kendinizi nasıl hâlen daha çevreden sorumlu bir bakan olarak görüyorsunuz, gerçekten şaşıyorum. Sonra daha da enteresanı, Çorlu’daki belediye, buradaki haksızlığı, yanlışlığı görüp buna izin vermeyince, elinizde KHK ile çıkardığınız yetkiye dayanarak belediyeye bir de dikte ediyorsunuz, “Bunu buraya yapacaksın.” diyorsunuz. Ben araştırmanız kolay olsun diye söyleyeyim, Çorlu Katı Atık Bertaraf Tesisinden bahsediyorum. Sayın Bakan, değerli milletvekilleri, özellikle, iktidar partisinin grubunun milletvekilleri; neden Dünya Çevre Endeksi’nde sonunculuğa yürüdüğümüzü anlatıyorum. Bakın bir örnek daha vereyim, gene kendi bölgemden: Tekirdağ ilinin Şarköy ve Muratlı ilçeleri var. Bu ilçelerde tabii ki 1/100 binlik ve 25 binlik planlar var. Bu planlarda orman sahası ve tarımsal niteliği korunacak arazi olarak kayıtlı bulunan yerlere santral yapmak istiyorsunuz. Planlarda ve gerçek durumda burası orman arazisi, diğeri de tarımsal niteliği korunacak saha -böyle olduğunu açık olarak da gösteririm imar planlarından- ama bunların planlarda nasıl kayıtlı olduğunun hiçbir önemi yok. Yereldeki belediyelerin, il özel idarelerinin ne karar aldığının hiçbir önemi yok. Bakanlığınızda ÇED süreçleri hemen başlıyor. KHK’yla üzerinize aldığınız imar planlarını değiştirme yetkisiyle birdenbire orman arazisi santral arazisine dönüyor bir gecede, birdenbire tarım arazileri termik santral alanlarına dönüştürülüyor, o kadar kolay ki. Yani Bakanlığınızda “Değiştir planı, hemen yap inşaatı.” Bu kadar kolay. Tarım arazisi, orman arazisi, hiç önemli değil, yeter ki inşaat olsun da ne olursa olsun. Ben, bir kez daha söyleyeceğim: Sayın Bakan, Sayın Çevre ve Şehircilik Bakanı, siz çevreden sorumlu olduğunuzun farkında mısınız? Çok açık söylüyorum: Sayın Bakanın kurucu olduğu Çevre ve Şehircilik Bakanlığında değil çevre, “çevre”nin adı bile kirlenmiştir. Daha da açık söylüyorum: Bence bu Bakanlığın adını da değiştirmek lazım, bu Bakanlığın ismindeki “çevre”yi kaldırmak lazım. Mesela, faaliyetlerle çok daha uyumlu, yapılanlarla çok daha uyumlu, “ranttan sorumlu bir bakanlık” olabilir; mesela, “imar planı değişikliklerinden sorumlu bir bakanlık” olabilir ama bir kez daha söylüyorum, en son olacak çevreden sorumlu bir bakanlıktır. Biz, Cumhuriyet Halk Partisi Grubu olarak bu bütçenin içinde çevreyi görmüyoruz, şehircilik noktasında herhangi bir ilke ve bir nüans görmüyoruz. Bu nedenle, Cumhuriyet Halk Partisi Grubu olarak bu bütçeye ret oyu vereceğimizi saygılarımızla belirtir, Genel Kurulu da selamlarım.
Kocaeli Milletvekili Mehmet Hilal Kaplan. Buyurunuz Sayın Kaplan.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; yüce heyetinizi ve tutuklu tüm milletvekillerini saygıyla selamlıyorum. Küresel iklim değişikliğinin dünyada getireceği sonuçların tehlikesini ve önemini dünyada birçok ülke fark edip tedbir alırken biz hâlâ bir ciddiyetten uzağız. Bu tehlikenin ekonomik krizden de daha tehlikeli olduğunu bilmenizi isterim. Değerli milletvekilleri, dünyada ve bizde çevre farklı algılanmaktadır. Dünyada çevre deyince, küresel ısınma sonucu meydana gelen iklim değişikliklerinin sonuçlarını azaltmayı ve ortadan kaldırmayı hedeflerken, bir yandan da su ve orman alanlarının zenginleştirilmesi, biyoçeşitliliğin arttırılması, ekolojik dengenin ve yaşanabilecek dünyanın korunması esas alınmaktadır. Biz de ise çevre, birinci sınıf tarım arazilerini sanayiye açmak, yüksek binalar ve gökdelenler dikmek, suyu ticarileştirmek, orman arazilerini rantiyecilere pazarlamak için yasalar çıkarmak, “kentsel dönüşüm” adı altında alanları imara açarak rant kapısı oluşturmak, ormanları yok ederek maden ocakları açmak gibi algı oluşuyor. Bildiğiniz gibi Türkiye 2009 yılında Kyoto Protokolü’ne imza attı. Ancak neresinde ne yapacağız, henüz belli değil. Bakanlık diyor ki: “2012 yılının sonuna kadar herhangi bir yükümlülüğümüz yok. 2013 ile 2020 arasında da ben sekretarya çalışması yaparım, ondan sonrası Allah kerim.” Bakın, aynı dönemde, 2010 yılında, Birleşmiş Ülkeler Çevre Platformu şu kararı alıyor, diyor ki: “Küresel ısınmanın 2 derece altta tutulabilmesi için gelişmiş ülkelerin, karbondioksit salımını 2020’de yüzde 40, 2050’de yüzde 80 azaltmaları gerekiyor.” Biz ne yapıyoruz? Sayenizde 2020’den sonra düşünmeye başlayacağız. Sayın Bakanım size söylüyorum: Kyoto’ya imza atmak, taraf olmak, yükümlülüğü yerine getirmek demektir. Sera gazı salımını azaltmayacaksanız bile karbon salımı yüksek teknolojilerin yatırımından vazgeçeceksiniz. Bir taraftan diyorsunuz ki, “Kyoto’ya imza attım.”, bir taraftan da hâlâ kömürle çalışan termik santraller kurmaya devam ediyorsunuz. Değerli milletvekilleri, bilmenizi istediğim bir önemli konu daha var. Türkiye son on yılda Avrupa’da, doğal kaynaklarını en hızlı tüketen ve karbon emisyonu en hızlı artan ülke konumundadır. Sayın Bakanım, size bir önerim var: Gelin, Bakanlığın adındaki “çevre” sözcüğünü çıkarın. Çünkü siz çevreyi koruma adına hiçbir şey ama hiçbir şey yapmıyorsunuz. Uygulamalarınızda çevreyi korumadan ziyade, şehircilik ve kentleşmeyle ilgili tedbirler alıyorsunuz. Zaten müteahhitlikten geliyorsunuz. İnsanların barınma gereksinmelerini gidermek ve yoksullara sosyal konut üretmek için oluşturulan TOKİ, sizin idareciliğinizde devlet olanaklarıyla müteahhitliğe ve rant projeleri ihalelerini yapan bir kuruluşa dönüştürüldü. Kanun hükmünde kararnameyle Tapu ve Kadastroyu kendinize bağladınız, orman arazilerini 2/B yasasıyla rantiyecilere pazarladınız. Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun’la da âdeta Türkiye'nin tapusunu kendinize aldınız. Tek başınıza dilediğiniz yeri yıkma, dilediğiniz yeri imara açma, dilediğinizi projelendirme, dilediğiniz yere inşaat açmayı sorumluluğunuz hâline getirdiniz, nasıl olsa size soran yok, denetleyeniniz yok, hesap soranınız yok. Üstelik, bunları yaparken de Kamu İhale Kanunu’nu da bir tarafa koymayı bir beceri sandınız. Onun içindir ki anımsatmak istiyorum: Samsun’da dere ağzına yaptığınız konutların bedelini selde yaşamını yitiren 11 yurttaşımız ödedi. Sorumlusu kim? Bence sizsiniz. Siz üstünüze alınır mısınız bilmem ama nedeni sizsiniz. Yine, anımsatmak istiyorum size: Siz Van depreminde şöyle bir cümle kullandınız: “Ben bir mühendis olarak… Artık bu büyük depremden sonra bir daha deprem olmayacak, evlerinize geçin, oturun.” dedikten sonra yaşanan ikinci deprem sonrası 10 yurttaşımız yaşamını yitirdi. Hiç mi sorumluluk almadınız, hiç mi vicdanınız sızlamadı? Bakanlığınız ve iktidarınızda -hedefiniz- birinci sınıf tarım arazilerini sanayiye açan, siz değil misiniz? Yine, ormanlarımızı uluslararası maden işletmecilerine pazarlayarak milyonlarca ağacın kesilmesine neden olan, siz değil misiniz? Yeşili yok eden, suyu şirketlere pazarlayan, siz değil misiniz? Hayalinizdeki yüksek binaları gerçekleştirmek uğruna, doğanın yok olmasına neden olan, siz değil misiniz? Üzülerek ifade edeyim: Bu, sizsiniz. Eğer anımsatsam: Bakın, şu resimde gördüğünüz Kocaeli ili Kartepe ilçesi Maşukiye beldesi, yeşilden bir cennet, Sapanca Gölü’nün su havzası. Burayı taş ocaklarına feda ediyorsunuz. Yine bir resim daha göstereyim: Bu da Dilovası; etrafında sanayi kuruluşlarıyla âdeta insanların yaşam alanlarını daraltan ve nefes almalarını yok eden Dilovası’nın durumu.
Bizim dönemimizde hiçbirisi olmadı. Sayın Kaplan, hiçbir tanesi bizim dönemimizde olmadı.
Sayın Bakanım, gelin, çevreyi bakanlığa, bu bakanlığa feda etmeyin. Yaşanacak bir başka dünyamız yok. Çocuklarımızın geleceği için bunu korumak zorundayız. Yarın çok geç kalmış olacağız, geç kalmadan bu çevreyi korumak hepimizin görevi. Hepinize saygılar sunuyorum.
Hatay Milletvekili Mevlüt Dudu. Buyurunuz Sayın Dudu.
AKP döneminde uygulanan vergi politikasının iki önemli yönelişi olmuştur. Bunlardan birincisi: AKP döneminde toplumun vergi yükünün giderek artırılmasıdır. Ödenen vergilerin gayrisafi yurt içi hasılaya oranının artışı, giderek dikkat çekici bir hâle gelmektedir. Diğer bir ifadeyle, toplumun gelir, servet ve harcamalarından ödediği verginin artış hızı, gayrisafi yurt içi hasıla artış hızının üzerindedir. 2002’de yüzde 17 olan vergi yükü, 2012’de yüzde 21,5 düzeyindedir. 2013’te de yüzde 22’yi aşacağı öngörülmektedir. İkinci önemli yöneliş, vergi gelirleri içindeki dolaylı vergi gelirlerinin payının artırılmasıdır. Daha açık bir ifadeyle, gelir ve kazanç üzerinden alınan vergiler yerine ithalde ve dâhilde alınan KDV, ÖTV, BSMV ve diğer dolaylı vergilere ağırlık verilmektedir. Toplam vergi gelirleri içindeki dolaylı vergilerin payı 2002’de yüzde 65 iken 2012’de yüzde 68,42 olmuş, 2013’te de yüzde 70,41 olacağı öngörülmektedir. Hükûmet, ekonominin kırılganlığının artması karşısında ciddi bir atalet içerisindedir. Kamu mali dengesi lehine gelişmeleri sağlayan ithalden alınan KDV, vergi gelirleri içinde en önemli kalemlerden birini teşkil etmektedir. Bir yandan, ithalatla rekabet edemeyen yerli üreticiler iflasa sürüklenirken Hükûmet sağladığı vergi performansı nedeniyle âdeta ithalatı teşvik etmektedir. Bu kapsamda, gerek vergi yükündeki artış ve gerekse dolaylı vergilerin toplam vergiler içindeki payındaki artış eğilimi, vergilerin bir iktisat politikası aracı olarak kullanılmasından ziyade, gelir-hasılat boyutuna odaklanan, başka bir deyişle, kaynak tahsisinde etkinlik gözetilmediği gibi, gelir dağılımını da dikkate almayan bir niteliğe sahip olduğunu göstermektedir. Kayıt dışı ekonomiyle mücadele politikasıyla tutarlı alt politika setlerinin bulunmadığı yine görülmektedir. Hükûmetlerin ayırt edici özelliği, bu tip süreçlerden bağımsız olarak siyasi kararlılık gerektiren konularda açığa çıkar. Maalesef, Hükûmet siyasi kararlılığını kayıt dışı mücadelede görev alacak maliye denetim bürokrasisinin motivasyonunun kırılması veya zayıflatılmasında göstermiştir. Vergi kapasitesinin önemli hacme ulaştığı kayıt dışı ekonomiyle mücadelede AKP, samimi değildir. AKP, kayıt dışı ekonomiyle mücadele yerine maliye bürokrasisiyle mücadele hâlindedir. Hükûmet, vergi esnekliği yüksek dolaylı vergilere dayalı bir politikayı benimsediğini son zamlarla birlikte göstermiştir. Ödeme gücü ilkesine dayalı gelir ve kurumlar vergileri yerine KDV ve ÖTV’ye doğru kayma, alt ve orta gelir düzeyindeki hane halkları üzerinde vergi baskısının artmasına yol açmaktadır. Bu dönemde programlanan kamu gelirleri politikasıyla, ödeme gücü ilkesinden giderek uzaklaşılacağı görülmektedir. Vergi politikasındaki bu genel sıkıntılara ek olarak uygulamaya ilişkin çok ciddi başka sorunlar da vardır. Gelir İdaresi, serbest meslek erbabı ve küçük esnaf üzerinde bir baskı politikası uygulamaktadır. İdare, zaten çok büyük ekonomik sıkıntı içinde olan bu kesimler üzerinde zoraki matrah artırımı vesair tehdit unsurlarıyla sürekli bir baskı oluşturmaktadır ki bu, büyük bir yanlıştır ve en önemlisi, siyasi iktidarınızın Gelir İdaresini tetikçi gibi kullanmasıdır. Çeşitli baskı ve tehdit araçları ile yatırımcılar ve iş dünyası üzerinde oluşturulan korku artık dayanılmaz boyutlara ulaşmıştır. İktidarınızın devamını sağlamak, iş dünyasının iktidarınıza desteğini devam ettirmeye çalışmak, uygulamakta olduğunuz bu politika, çağdaş ve demokratik bir hukuk devletinde olmaması gereken bir durum yaratmıştır. Öyle ki özellikle yerli sermaye, artık, yatırım yapmaktan korkar hâle gelmiştir, artık, bu ülkede yatırım yapabilmenin tek şartı, iktidara yandaş olmaktan geçmektedir. Nitekim, Sayın Başbakan bu durumu iş dünyasına yönelik olarak sarf etmiş olduğu “Bitaraf olan, bertaraf olur.” vecizesiyle açık seçik ortaya koymuştur. Öyle ki bu korkutma ve yıldırma politikası, sadece yerli sermayeyi değil, artık, yabancı sermayeyi de etkilemeye başlamıştır. Değerli milletvekilleri, yabancı sermaye ürkek bir ceylana benzer. Su içmeye geldiği derede onu bir kez ürkütürseniz, bir daha oraya getirmeniz çok zordur. Uyguladığınız yüksek faiz politikasıyla yabancı sıcak parayı çekerek zar zor ayakta tutmaya çalıştığınız ekonomi de işte o zaman çöker. Değerli milletvekilleri, işte bu nedenle biz Cumhuriyet Halk Partisi olarak Gelir İdaresi Başkanlığının, siyasi kaygılardan uzak, özerk bir kuruma dönüştürülmesi gerektiğini savunuyoruz. Ancak bu sayede Türkiye yerli ve yabancı sermaye açısından özgürce ve güvenle yatırım yapılabilen bir ülke hâline gelecektir. Ancak bu sayede üretim artacak, istihdam olanakları gelişebilecektir. Ancak bu sayede Cumhuriyet Halk Partisinin hedeflediği yıllık en az yüzde 7 büyüme hızı yakalanabilir. Ancak bu sayede ülkenin dört bir yanında… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinize saygılar selamlıyorum.
İstanbul Milletvekili Mahmut Tanal.
Değerli Başkan, değerli milletvekilleri; bizi televizyonların başında izleyen tüm vatandaşlarımıza saygı ve hürmetlerimi sunuyorum. Tabii, konu çevreden açılmış iken, Anayasamız, hükümleri uyarınca “Mahkeme kararları idareyi, yargıyı, yasama, yürütmeyi herkesi bağlar.” der, 11’inci madde. Giresun ilimiz Görele ilçemiz Çavuşlu beldesinde katı atık bertaraf tesisi çalışmaları için Valilik “ÇED raporuna gerek yoktur.” dediği ve bu ÇED raporunun olumsuzluğu yönünde Ordu Bölge İdare Mahkemesinde dava açıldığı ve yürütmeyi durdurma kararı verildiği ve dava tüketiciler lehine kazanıldığı, Danıştay da bu kararı onadığı hâlde, ancak buna rağmen Sayın Bakan, hâlen çalışmalar devam ediyor. Acaba bu mahkeme kararı, Giresun Valiliğini bağlamıyor mu? Bilgilerinize arz olunur. İki: Sayın Maliye Bakanına teşekkür ederim. Tabii, Bilgi Edinme Kanunu uyarınca, bakanlık tarafından yayınlanan tüm kitapları istedim. Bana Osmanlı Devleti’nin dış borçlarıyla ilgili kitabı gönderdiler.
Bütün kitapları istemişsiniz.
Bilgi Edinme Kanunu uyarınca istememiş olsaydım vermezlerdi ama Bilgi Edinme Kanunu, gerçekten güzel bir kanun, onun için bunu değerlendirmekte yarar var.
Onu da biz çıkardık ağabey, Bilgi Edinme Kanunu’nu.
Ancak, bütçede nasıl, harcamalar yasaya uygun yapılmış mı, yapılmamış mı ve bütçenin harcamaları vatandaşın ve milletvekillerinin, Parlamentonun, harcama kalemlerini görmesi gerekirken -Sayıştay nasıl raporunu Meclise sunmadıysa- ve bu harcamalar, vatandaştan ve milletvekillerinden gizlendiyse, kitabın içerisindeki bu eksikleri… Pozitif yaklaşıyorum, iyimser yaklaşıyorum, inşallah, bu yanlış, bir tashih hatasıdır bu bilgiler bilinçli mi geçirilmedi mi buraya, öğrenilmesin diye mi geçirilmedi, onu bilemiyorum, onun takdirini sizlere sunuyorum, bunu kontrol etmenizi istirham ediyorum.
Soygunları gizlemek için yapıldı.
Nedir bu? Sayfa 138, 139. 137’deki başlık, fark yok, bomboş. Devam ediyorum.
Matbaa hatasıdır.
Sayfa 140, 141, 142 aynı. Geliyoruz, sözleşme…
Kitabın baskısı hangi tarih?
Sayın Ahmet Bey, meslektaşım, avukat arkadaşım… “Meslektaşım” derken avukat olarak, milletvekilliği bir meslek değil, onu bilginize arz ederim ben. Yine devam ediyoruz, aynı şekilde.
Aydınlattın bizi Mahmut Bey.
Yani bunlar, devam ediyorum, sözleşmenin arka sayfası madde 259’dan. Yani diğer sözleşme maddelerini vatandaşın öğrenmesi, herhâlde, istenmiyor.
Baskı tarihi ne zaman kitabın?
Değerli Ahmet Bey, 2’nci baskı, Şubat 2010 tarihli. Daha bu, 2’nci baskı, diğer baskıyı çıkarmadılar, eğer çıkardılarsa sayın bakanlıktan bunu da istirham ediyorum.
Olsun, Ahmet Bey Grup Başkan Vekili değildi o zaman.
Değerli milletvekilleri, şimdi, Kamu İhale Kurumunda neler oluyor? Ben, Kamu İhale Kurumunun Değerli Başkanına teşekkür ederim. Kamu İhale Kurumu Başkanı, serzenişini o kadar açık ve net dile getirmiş ki “Yol geçen ihalesi.” diyor. “Burada yapılan 100 ihalenin 4 tanesi bize geliyor.” deniliyor. Niçin? Kanunlarda olması gereken istisnai hükümler çok; sayılı ve sınırlı olması gerekir iken mevcut olan kanunlar, 2003 değişikliğinden sonra hep istisnai hâle getirildi. Bakanlıkların tamamının yaptığı ihalelerin tamamı istisna durumuna getirildiği için Kamu İhale Kurumu, yapılan harcamaların Kamu İhale Kanunu’na uygun olup olmadığını, yapılan ihalelerin Kamu İhale Kanunu’na uygun olup olmadığını kontrol edemiyor, serzenişte bulunuyor ve tabii ki benim temennim şu: Bu şekildeki devlet adamlarını da, inşallah, Hükûmet yerinden alıkoymaz.
Öyle dediysen alırlar.
Bu şekilde kamu gelirlerinin bekçisi olan insanlara, bu tür devlet adamlarına ihtiyaç var Sayın Bakanım, inşallah… Bu haber de yine 10 Aralık 2012 tarihli -Sayın Ahmet Bey hep “Kaç tarihli?” der- yani daha taze simit gibi fırında. Ne olur, bu ihalelerin hiçbirini Kamu İhale Kurumundan kaçırıp istisnai duruma düşürmeyin. Bir başka sorun, Kamu İhale Kurumunda, seçilen yöneticilerin içerisinde liyakat esasına göre seçilenler var ama seçilenlerin hiçbir derecesi veya bir ölçütü yok; siyasi yandaşlık, ölçüt olmuş. Bu ölçütlerden vazgeçilmesini istirham ediyorum. Bir başka sorun Kamu İhale Kurumunda, idare mahkemesinde kamu ihaleleriyle ilgili iptal davası açılırsa 180 TL, Kamu İhale Kurumuna müracaat edilirse 2.000 TL! Yani âdeta “Efendim, ihaleleri, yolsuz yapılan ihaleleri şikâyet etmeyin, dava etmeyin, itiraz etmeyin.” Ekonomik gerekçelerle, bu şekilde yüksek harç paralarıyla vatandaş itiraz etmek zorunda kalıyor. Bu haksız uygulamadan vazgeçin. Şikâyet almak, evrakları satın almaya bağlanmış, yasanın hükmü uyarınca maliyet bedeli...
Teşekkür ederiz Sayın Tanal. İzmir Milletvekili Oğuz Oyan.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 11’inci AKP bütçesini görüşüyoruz. Bu 11 bütçenin 6’sı, doğrudan IMF bütçesiydi, -birisi dolaylı, 2009 bütçesi, IMF bütçesiydi- geri kalanı da IMF’nin yakın izlemesi altındadır, Orta Vadeli Program dâhil. Bu bütçeler, 2003-2005 döneminde ve 2011’de millî gelire kıyasla yüzde 2’nin altında açık verdiler yani iç açık verme bakımından -tırnak içinde- başarılı sayılabilirdi. Fakat gerek 2003-2004, hadi daha yakına gelelim, 2009 ve 2010 bütçeleri yüzde 5’in, en azından yüzde 3,6’nın üzerinde -millî gelire oranla- açık verdiler. 2012 bütçesi kritikti. 2012 bütçesinin yüzde 2,5’a varacak olan açığının aslında perdelenmesi için çok ciddi arızi gelirlere başvuruldu. Bunlardan birincisi, bilindiği gibi, Merkez Bankası kârlarının… Ki kur farklarından elde edilmişti; düşük kurlarda elde ettiği rezervleri döviz satışıyla kâra dönüştürmüştü ve bu, hazineye gelir, kâr olarak, kâr payı olarak aktarılmıştı. Dolayısıyla, bu yılın birinci arızi geliri buydu. Tabii, başka şeyler var: 2/B arazilerinin satış peşinatları, buna benzer, vergi barışının son kalıntıları vesaire. Yani bütçeyi kurtarmanın, açıkları kurtarmanın yolu, olağanüstü, arızi yani sürekli olmayan gelirler üzerinden elde ediliyor. Fakat başka şeyler de var. 2008’den itibaren bütçeleri bir bütün olarak tanımlamak mümkün. Aslında bu bütçelerin açık vermesini engellemenin yolu, kriz vesairede artan açıkları hep arızi gelirlerle… Örneğin, İşsizlik Sigortası Fonu’nda biriken kaynakların önemli bölümü 2008’den itibaren bütçeye aktarılıyor. Öyle ki on-on bir yıldır bu fondan işsizlere ödenen kaynağın toplamından fazlası, son üç dört yılda bütçeye aktarılmış durumda. Buna benzer, tabii, bedelli askerlikten giderlerde zaman kaydırmalarına kadar… Bakın, bu yılın memur maaşları mayısta yapılabildi. İlk kez böyle bir şeyle karşılaştık. İki yıldır toplu iş görüşmeleri yapılmadı ve buradaki zaman kaydırmalarıyla da giderler üzerine baskı kuruldu. Bütün bunlara rağmen açıklar başını almış gözüküyor. Bir sıkışma var. Bu sıkışmanın temel nedeni, tabii, sadece bütçe açıkları değil; birincisi, fazla yaratma kapasitesinin küçülmesine bağlı, cari açıkların yeterince aşağı çekilememesine bağlı dış kaynak ihtiyacı vesaire. Bu nedenle, yabancılara toprak satışını sürekli gündeme getiriyorsunuz, kamu-özel ortaklığını gündeme getiriyorsunuz -eksik imtiyaz yoluyla getiriyorsunuz- kentsel dönüşümü de aynı şekilde hem kamu yatırımlarını kolaylaştırmak hem de yandaş sermayeye alan açmak, sukuk uygulamaları vesaire. Böylece, gelir ortaklığı senedi faizini kira olarak göstermek gibi bir hülle yolunu bulabiliyorsunuz. Tüm bunlar, aslında, tepesinde, sıcak paraya muhtaç olmak, sıcak paranın esareti ve sizin para ve maliye politikanızın buna ayarlanmış olması. Dolayısıyla, vergi geliri açısından baktığınız zaman, vergi gelirleri Türkiye’de arttı sizin döneminizde, evet. Ama artan ne? Artan sadece dolaylı vergiler. Hatta dolaysız vergilerdeki azalmayı bile telafi edecek kadar dolaylı vergi artışı var. Dolaylı vergilerde yolun sonuna gelinmiştir; kapasite, vergi kapasitesi sonuna kadar kullanılmıştır. Oysa dolaysız vergilerde kapasite vardır ama burada reform yapmak gerekiyor. Bunu yapmak cesaret ister, bunu yapmak siyasi güç ister, bunu yapmak siyasi irade ister, bunu yapmak iktidarın bugünkü sınıfsal ittifaklarından kurtulmayı gerektirir değerli arkadaşlarım. O yüzden de bunu siz yapamazsınız. Yapamayacağınız için de mali anesteziye devam edersiniz, dolaylı vergi kolaycılığına devam edersiniz, arızi gelir arayışlarından vazgeçmezsiniz. O yüzden de 2013 için vergilerdeki yüksek artışta da dayandığınız yer, yeni artışlardır. KDV oranını muhtemelen artıracaksınız, ÖTV’ye yeni zamlar yapacaksınız, enflasyonun üzerinde değerleme katsayıları uygulayacaksınız vesaire. Buna rağmen, çifte açık riskinden Türkiye kurtulmuş değildir. Yani şimdiye kadar şöyle övünülüyordu: Dış açık var ama iç açık yok. Hayır, iç açık yolunda hızla ilerleyen bir Türkiye var. Tabii, aslında, tasarruf-yatırım dengesini koyarsak üçüz açıklarla da karşı karşıya bir ülke içindeyiz. Sonuçta, şöyle tuhaf bir durum çıkıyor: Bir taraftan, siz bu bütçenin gelirlerini toplumun en yoksul, en sabit, en dar gelirli kesimlerine yıkıyorsunuz; bu kesimlerden, dolaylı, yüzde 70’e ulaşmış dolaylı vergilerle kaynak topluyorsunuz ama… Üstelik de yoksullar üzerindeki dolaylı vergilerin ağırlığı, zengin üzerindeki ağırlığından 2 kat fazladır; yoksulun bütçesine yansıması, tersine artan oranda oldukları için, 2 katından fazladır. Siz bu kesimlere yıkıyorsunuz bütçenin finansmanını. Peki, bütçeden yararlanmaya gelince, memura enflasyonun altında artış, emekliye enflasyonun altında, ücretler benzer şekilde, tarımsal destekler benzer şekilde, sosyal yardımlar da benzer şekilde yani bütçe imkânları yandaş sermayeye gidiyor, hazineye borç veren rantiye sermayeye gidiyor. Bakın, hazineden üst üste her yıl 50 milyar lira faiz ödüyorsunuz. Bütçenin faiz gideri 50 milyarın altına düşmüyor. “Tarıma destek” bilmem ne diye övünüyorsunuz, 10 milyarı bulmuyor, 9 milyarda kalıyorsunuz. Yani, dolayısıyla, bu bir neoliberal düzen, AKP’nin neoliberal düzeni, bu AKP’nin sermaye düzeni, bu AKP’nin adaletsizlik, kalkınmasızlık düzenidir değerli arkadaşlarım. Tabii, bütün bunlar… Aslında siz vergi gelirlerini tahsil ederken ne kadar adaletsiz iseniz, olağandışı gelirleri tahsil ederken de aynı adaletsizliği sürdürüyorsunuz. Bir tek örnek vereyim: 2/B’de yoksul köylüye zilyetliğindeki toprakları satmaya kalkıyorsunuz fahiş fiyatlarla ve sonuçta, alamayacağı için, arsa yatırımcılarına peşkeş çekiyorsunuz. Yani, böylesine bir adaletsizlik, böylesine toplumun en yoksul orman köylüleri üzerinden, onların derisini yüzercesine kaynak temin etme çaresizliği inanılmaz bir olaydır. Şimdi, gelelim özelleştirmeye. Özelleştirme süreçleri bütün bunları daha da kuvvetlendiriyor. Bir kere, istihdam kayıplarıyla, yaşam düzeyi gerilemeleriyle büyük sosyal tahribat yaratıyor. İkincisi, bölgesel eşitsizlikleri daha da büyütüyor ve vergilerle oluşmuş toplumsal varlıkların mülkiyet transferini birtakım yandaş şirketlere aktarıyor. Ayrıca, tabii, bütün bunlar bir de büyük bir yolsuzluk hikâyesi altında gelişiyor. Yani, 46 milyar Türkiye özelleştirme yaptı, bunun 38 milyarı sizin döneminizde, TMSF’nin yaptığı, Ulaştırma Bakanlığının yaptıkları hariç, onları da 10 milyar sayarsanız, çok büyük bölümü sizin döneminizde. Fakat bütün bunlara rağmen, sizin bütçe açıklarınızın -38 milyar dolar özelleştirme yaptınız, 10 milyarını daha nakden tahsil etmediniz- üç yılını bile karşılamaz, sizin bütçeden ödediğiniz faizlerin iki yılını bile karşılamaz. Tabii, yani bu aslında bir başka şeyi daha gösteriyor. Latin Amerika ülkelerinde gördüğümüz, borçlar, dış borçlar içerideki varlıklarla, hisse senetleriyle ödendi. Sizinki de dolaylı biçimde bir borç-hisse senedi takasıdır çünkü sizin bütçeye aktardığınız kaynaklar borç ödemelerde kullanılıyor yani KİT’leri sat, aldığın paralarla borçları öde. Yani borç-hisse senedi takası, tam bir az gelişmiş ülke fenomeni. Aslında bu, tabii, büyük bir soygun; hem büyük bir soygunu işaret ediyor hem de sizin neoliberal siyasetlerinizin açmazını işaret ediyor. Yolsuzluklara örnekler için vaktim kalmadı, bir saat sürer en azından. SEKA’yı biliyorsunuz, TÜPRAŞ’ı biliyorsunuz -2 TÜPRAŞ yolsuzluğu ayrı ayrı var- Kuşadası Limanı’nı biliyorsunuz, Çeşme’yi biliyorsunuz, TEKEL Alkollü, TEKEL Tütünü biliyorsunuz, ETİ Alüminyum Tesislerini… Başbakanın dahi mahkûm olduğu -7 bakanla birlikte- bir süreç ama buradan yakanızı sıyırmak için bir torba yasaya kanun hükmü koyuyorsunuz ve onunla Bakanlar Kuruluna yargı kararlarının üstüne çıkma imkânı veriyorsunuz. Değerli arkadaşlarım, bu, divana bırakılmaz; bu, mutlaka Yüce Divana bırakılır; yani öbür dünyaya bırakılacak bir iş değildir. Bunun hesabını soracağız değerli arkadaşlar. Bunların devri sabık yapma sözünü burada size verelim. Siz, tabii, tam bir minare-kılıf hikâyesi yapıyorsunuz; çalmak ve kılıfını hazırlamak. Bütün bu torba yasalar, bütün bu kamu malı peşkeşleri, hırsızlıkları aslında tam da bu noktadadır. Ben, bu bütçenin bu anlamda size hayır getirmeyeceğini düşünüyorum. Teşekkür ederim.
Sayın milletvekilleri, saat 14. 00’e kadar ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 43’üncü Birleşiminin Üçüncü Oturumunu açıyorum. 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı ile 2011 Yılı Merkezi Yönetim Kesin Hesap Kanunu Tasarısı’nın görüşmelerine devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. Şimdi, on ikinci turda görüşmelerin tamamlanmasıyla birlikte, 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı ile 2011 Yılı Merkezi Yönetim Kesin Hesap Kanunu tasarılarının 1’inci maddeleri kapsamına giren bakanlık ve ilgili kuruluşların bütçeleri ve kesin hesapları ile gelir ve finansman ile ilgili 2’nci maddenin görüşmeleri de tamamlanmış bulunmaktadır. Program uyarınca, sırasıyla 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı ile 2011 Yılı Merkezi Yönetim Kesin Hesap Kanunu tasarılarının maddelerini görüşüp oylamalarını yapacağız. 2013 yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı’nın gider bütçesiyle ilgili 1’nci maddesini tekrar okuttuktan sonra oylarınıza sunacağım: 2013 YILI MERKEZİ YÖNETİM BÜTÇE KANUNU TASARISI Gider, Gelir, Finansman ve Denge MADDE 1 - (1) Bu Kanuna bağlı (A) işaretli cetvellerde gösterildiği üzere, 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli; a) (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerine 396.705.004.350 Türk Lirası, b) (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idarelere 45.002.167.100 Türk Lirası, c) (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlara 2.363.741.000 Türk Lirası, ödenek verilmiştir. Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. Gelir bütçesine ilişkin 2’nci maddeyi tekrar okutuyorum: Bu Kanuna bağlı (B) işaretli cetvellerde gösterildiği üzere, 5018 sayılı Kanuna ekli; a) (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçenin gelirleri 362.960.518.000 Türk Lirası, b) (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idarelerin gelirleri 6.617.837.200 Türk Lirası öz gelir, 38.766.047.450 Türk Lirası Hazine yardımı olmak üzere toplam 45.383.884.650 Türk Lirası, c) (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumların gelirleri 2.342.150.000 Türk Lirası öz gelir, 21.591.000 Türk Lirası Hazine yardımı olmak üzere toplam 2.363.741.000 Türk Lirası, olarak tahmin edilmiştir. (2) Finansman: Bu Kanuna bağlı (F) işaretli cetvellerde gösterildiği üzere, 5018 sayılı Kanuna ekli (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idarelerin net finansmanı 125.296.000 Türk Lirası olarak tahmin edilmiştir. Şimdi 2’nci maddeye bağlı cetvelin bölümlerini okutup ayrı ayrı oylarınıza sunacağım: C E T V E L İ KODLAR AÇIKLAMA 2013 YILI BÜTÇE GELİRİ [[TL]] Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 03 Teşebbüs ve Mülkiyet Gelirleri 9.233.225.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 04 Alınan Bağış ve Yardımlar ile Özel Gelirler 2.046.203.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 05 Diğer Gelirler 25.163.320.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 06 Sermaye Gelirleri 9.302.153.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 08 Alacaklardan Tahsilat 285.734.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. TOPLAM BÜTÇE GELİRLERİ 393.920.654 000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 09 Red ve İadeler ( - ) 30.960.136.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. NET BÜTÇE GELİRİ 362.960.518.000 Kabul edenler... Etmeyenler... Kabul edilmiştir. 2’nci maddeyi kabul edilen ekli cetveliyle birlikte oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. Şimdi, 3’üncü maddeyi okutuyorum: MADDE 3 – (1) Bu Kanunun 1 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen ödenekler toplamı ile 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan tahmini gelirler toplamı arasındaki fark, net borçlanma ile karşılanır. 3’üncü madde üzerinde Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına Şanlıurfa Milletvekili İbrahim Binici. Buyurunuz Sayın Binici.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; tasarının 3’üncü maddesi üzerinde grubum adına söz almış bulunuyorum, bu vesileyle hepinizi saygıyla selamlıyorum. Değerli milletvekilleri, konuşmama Türkiye ekonomisinin son otuz iki yıllık sürecinde bir gezinti yapmak ve bir alıntıyla başlamak istiyorum. Bu alıntı, gitmediği mahkemeye sanal görüntüsüyle, lütfen ifade veren, faşist cuntanın lideri Kenan Evren’e aittir. 7 Ocak 1991 tarihli Milliyet gazetesinde yer alan sözlerinde “Eğer 24 Ocak kararları denen kararların arkasından 12 Eylül dönemi gelmemiş olsaydı, o tedbirlerin fiyaskoyla sonuçlanacağından hiç şüphem yoktu. Böyle sıkı bir askerî rejim sayesinde o tedbirler meyvesini vermiştir.” demişti. Adını açıklandığı tarihten alan bu kararlar, darbe öncesinde Turgut Özal tarafından bir paket hâlinde de açıklanmıştı. Açıklandığı tarih itibarıyla darbeyle ilişkisi yokmuş gibi görünen 24 Ocak kararları, 12 Eylül askerî darbesinin ekonomi politiğini oluşturmuştu. Kararlar o kadar acıydı ki “netekim paşa”nın da dediği gibi, uygulanması için ancak ve ancak sıkı bir askerî rejime ihtiyaç vardı. Peki, neydi bu kararlar? Neden dönemin TİSK Başkanı “Bugüne kadar işçiler güldü, şimdi gülme sırası bizde.” diyerek göbek atıyordu? Bu kararlar özetle: Paranın değeri yüzde 33 düşürüldü. Başta akaryakıt olmak üzere, temel tüketim mallarına zam üstüne zam yapıldı. Gümrük kapıları ardına kadar açıldı. Emperyalist sömürü ve yağmaya davetiye çıkarıldı. Yabancı sermaye yatırımlarına teşvikler verildi ve kâr transferlerine kolaylık sağlandı. Kamu yatırımlarının özelleştirme yoluyla yerli ve yabancı sermayeye satılması planlandı. Tarım ürünlerine destekleme alımları sınırlandırıldı. Gübre, enerji ve ulaştırma dışında sübvansiyonlar kaldırıldı. Ana hatlarını çizdiğim bu acı reçeteye yoksul ve emekçi yığınlarından gelen tepkiler de çığ gibi büyümüştü. Ne yazık ki bu tepkilerin cevabı fazla gecikmedi, 12 Eylül faşist cuntasının kanlı yumruğuyla cevap verilmişti. Faşist cunta, darbenin daha birinci gününde grevdeki işçilerin çadırlarını basarak ilk icraatını yapmıştı. Sendikal faaliyetleri ve grevleri yasaklamıştı, ücretleri de dondurmak üzere tabii ki. Türkiye artık, emek örgütlerinin dağıtıldığı, kuralsız çalışma biçimleriyle sömürünün arttığı, tüketimin körüklendiği, vahşi piyasacılıkla kamuya ait ne varsa tasfiyesi hedeflenmişti bu ülkede. Değerli milletvekilleri, 12 Eylülün olanca baskısıyla sürdüğü dönemlerde, top koşturmaktan ve büyük bir huşu ile kendi ahiretlerine hazırlık yapmaktan başını kaldıramayacaklar “Artık günü geldi.” diyerek dünyalıkları için olanca gücüyle işe koyuldular. İşte onlar, bugün için iktidar koltuğunda oturan AKP kadroları ve yandaşlarıdırlar. AKP hükûmetleri 24 Ocak kararlarıyla başlayan; emek düşmanı, özelleştirmeci, borçlanmacı, tefeci, vurguncu dostu bu neoliberal politikaları uygulamak konusunda 12 Eylül faşizmine dahi rahmet okutmuştur. Bu iktidar, uluslararası sermayenin haraç mezat satın aldığı KİT’lerin kapısına kilit vurmasına ve piyasada tekel olmasına seyirci kalmıştır. Bu iktidar, çalışanları kapıya koymuş, kazanılmış haklarını gasbetmiş, emekçilere 4/C köleliğini dayatmıştır. Bu iktidar, hak arayan emekçileri Ankara’nın buz gibi havasında tazyikli suyla, copla, biber gazıyla bastırmıştır. Bu iktidar, çalışma yaşamını taşeronlaştırmış, emek örgütlerini darmadağın etmiştir. Bu iktidar, eğitim ve sağlık başta olmak üzere, kamu hizmetlerini ticarileştirmiştir. Değerli milletvekilleri, piyasacılık adına kamu mallarını yerli ve yabancı sermayeye peşkeş çeken AKP, 12 Eylül faşist cuntasının bile yapmadığı biçimde STK’ları da kuşatmıştır, kendinden değilse yok saymıştır. Medya ve Futbol Federasyonu da dâhil, FİSKOBİRLİK, üretici birlikleri, meslek örgütleri gibi birçok sivil örgütlenmeleri de yandaş hâline getirmiş, toplumdaki farklı her sesi bastırmıştır. “Durmak yok.” diyen AKP, üniversitelere, TÜBİTAK ve TÜBA’ya da el atmış, bilimde de AKP rozeti takmanın peşine düşmüştür. Değerli milletvekilleri, AKP’nin resmî İnternet sitesinde “Rekor özelleştirme” başlığıyla yer alan ifadeleri de aynen aktarıyorum: “1986-2002 yılları arasında devlete yük olan kurumların özelleştirilmesiyle elde edilen gelir 8 milyar dolar iken, 2003-2011 yılları arasında 34 milyar dolarlık özelleştirmeye imza attık.” diyorlar. “Devlete yük” ifadesine özellikle dikkatinizi çekmek istiyorum. Mesela, satıldığı yıl devlete 7,2 milyar dolar vergi ödeyen, net kârı 300 milyon dolar olan TÜPRAŞ devlete yükmüş efendim. Mesela, bir yıllık kârıyla kendi taksitini ödeyen TELEKOM devlette yükmüş efendim. Adam, utancından, 4 yıla yayılan borcunu tek seferde kapattı ama bunların yüzü bile kızarmadı. Değerli milletvekilleri, adamın biri, bir gün yolda giderken bir köyden geçiyor. Çocuklar bilye oynuyorlardı. Çocukların bilyesinin biri de saf altındanmış. Adam, nasıl ederim, nasıl yaparım da bilyeyi çocuğun elinden alırım diye düşünüyor ve çocukların arasına dalıyor. Yolunu bildiği hâlde, altın bilyesi olan çocuğa yanaşıyor ve diyor ki: “Yavrucuğum, falan köye gideceğim ama yolu şaşırdım. Bana yolu gösterir misin?” Çocuk da “Peki, amca.” diyor. Altın bilyesini cebine koyarak adamı köyün çıkışına kadar götürüyor. Çıkışa gelince de “Amca, buradan dümdüz git, o köye varırsın.” diyor. Adam altın bilyeye göz koymuş ya, cebinden çıkardığı şekeri çocuğa göstererek “Sana bu şekeri verirsem bilyeni bana verir misin?” diyor. Çocuk da “Olur amca, veririm ama bir şartım var. Eğer eşek gibi anırırsan bu bilyeyi veririm.” diyor. Adam bir sağına bakıyor, bir soluna bakıyor. Kimseler yok. İçinden, “Yahu bu bacak kadar çocuktan mı utanacağım.” İşin ucunda da altın bilye var ya, başlıyor anırmaya. Anırması bittikten sonra da çocuğa, “Hadi, ver bilyeyi.” diyor. Çocuk da diyor ki: “Be amca, sen eşekliğinle bilyenin altın olduğunu biliyorsun da ben de bu insan hâlimle mi bilmeyeceğim?” Saygılar sunuyorum, teşekkür ediyorum.
Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Manisa Milletvekili Erkan Akçay.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 3’üncü madde üzerine söz aldım. Partim ve şahsım adına hepinizi saygıyla selamlıyorum. Sabahki konuşmamda 2013 yılı bütçesinin dayandığı genel tabloyu özetlemiştik. Bir cümlede ifade edecek olursak: Türkiye ekonomisi üretimle bağını koparmış bir hâldedir. Ürettiğinden çok tüketen, kazandığından çok harcayan bir yapıdadır. Böyle bir ekonomik yapıda, kamu mali yapısının sağlıklı olması beklenemez, mali yapı bozuktur. Sağlıklı bir gelir yapısı olmadığı gibi bir harcama disiplini de yoktur. 2012 yılı bütçe gerçekleşmeleri çok sancılı geçmiştir. 21 milyar lira öngörülen bütçe açığı, yüzde 60’a varan bir sapma ile 33 milyar olarak öngörülmektedir. Önümüzdeki üç yılın, bütçe açıklarının sürekli artacağı yıllar olacağı maalesef şimdiden görülmektedir. Cari açığa bir de bütçe açığı eklenmiştir. Buna tasarruf açıkları da eklenerek “üçüz açık girdabı” olarak tartışılmaya başlanmıştır. Bu bütçe açıkları, yüksek zamlarla, vatandaşın sırtına bindirilmektedir. Son bir yılda elektriğe yüzde 35, doğal gaza yüzde 49, kurşunsuz benzine yüzde 16, motorine yüzde 17, sigaraya yüzde 14 zam yapılmıştır. Hatta Başbakan Yardımcısı Sayın Babacan da 2013’te küçük küçük zamlar olacağını ifade ederek, âdeta yeni zam müjdeleri vermektedir. Hepimizin bildiği üzere, mali disiplinin başı harcama disiplinidir. Hükûmet mali disiplin yasasını getirdi fakat sonra geri çekti. Eğer harcama disiplini yoksa, mali disiplin de olmaz. Harcamaların şeffaf ve hesabının verilebilir olması, savurganlığa son verilmesi, maliye politikalarının yönetiminde uyum ve koordinasyonun olması hâlinde ancak sağlıklı bir mali yapı olabileceğini artık Hükûmetin görmesi lazımdır. Hükûmet, bırakın harcama reformu yapmayı, basit mali disiplin kurallarına dâhi riayet etmemektedir. Kamu harcamalarında ve ödenek kullanımında Maliye Bakanını dinlemeyen bir Hükûmet yönetimiyle karşı karşıyayız. Siz Maliye Bakanını dinlemezseniz maliye politikasını nasıl uygulayacaksınız? Bu durum Sayın Maliye Bakanını da çok bunaltmış olmalı ki açık açık kamuoyunda da bu serzenişini dile getirmiştir ve kamuoyunda, bazı, mali harcama disiplinine, kurallarına uymayan bakanlardan şikâyetçi olmuştur ve harcama kurallarına ve ödeneklere riayet edilmediğini ifade etmiştir. Sayın Maliye Bakanı ağustos ayından bu yana bütçe açığını dile getirmeye başladı ve bu bütçe açıklarını ve harcamalardaki artışı izah ederken de mal ve hizmet alım giderlerindeki artışın buna neden olduğunu, okul sütü projesinden doğan ihtiyaçlara yapılan harcamaların bütçe açığına neden olduğunu ifade etmiştir. Okul sütü için 130-140 milyon Türk liralık harcama yapılmıştı bilindiği üzere, onların da bir kısmı bozuk çıkmıştı, rahatsızlanan çocuklar olmuştu; bu bozuk sütler dahi çocukların başına kakıldı âdeta. Zorunlu eğitimi on iki yıla çıkaran kanuni düzenleme, Karayollarının yol yapım, bakım, onarım çalışmalarına yapılan harcamalar… Ki doğrudur, bu, bütçe açıklarını ve harcamaları artıran bir nedendir çünkü -birkaç yıldır tekrarlıyoruz- bu yolların birçoğu kalitesiz yapılıyor, kalitesiz yapıldığı için çabuk bozuluyor, dolayısıyla bakım, onarım ihtiyacı da buna paralel artıyor, bu da elbette bütçe harcamalarına yansıyor. Daha sonra personel giderlerine, Van’daki deprem konutlarına bu harcama artışları bağlanmıştır. Değerli arkadaşlar, bu gerekçelerin bize göre kesinlikle hiçbirisi geçerli değildir. Bütçe açığını bu gerekçelere bağlarken madalyonun diğer yüzünü görmemek olmaz. Bütçe açığının temel nedenlerini sayacak olursak sağlıksız gelir ve vergi yapısı, kayıt dışı ekonomi, kaçakçılık ve savurgan harcamalardır. Hükûmet, bütçe kaynaklarını âdeta har vurup harman savurmaktadır. Burada, aktüel olması nedeniyle bir küçük örnek vermek istiyorum. 26 Ekim 2011 tarihli ve 2343 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı’yla 31 Aralık 2012 tarihine kadar tütün mamullerinden alınan ÖTV yüzde 69’dan yüzde 65’e indirilmişti yani 31 Aralık 2012 tarihinden itibaren sigara üzerinden alınan ÖTV artırılacak. Bunu fırsat bilen stokçular ekim ayında sigara stoklamaya başladılar ve bunun sonucunda, ekim ayında ÖTV tahsilatı, geçen yılın aynı dönemine göre çok büyük bir artış, yüzde 96’lara varan bir artışla 2 milyar 908 milyon Türk lirasına çıkmıştır. Bu dönemde, sigara üzerinden alınan ÖTV’de de en az bir o kadar artış meydana gelmiştir. Hükûmet yeni bir Bakanlar Kurulu kararı yayınlamayarak stokçulara fırsat sunmuştur. Devletin KDV ve ÖTV’de yaklaşık 400 milyon Türk lirası maalesef stokçulara aktarılmıştır yani vatandaşın parası, bütçe kaynakları bu stokçulara yaramıştır. Şimdi, bunun sorumlusu başta Başbakan Yardımcısı Sayın Ali Babacan’dır ve Hükûmetin ilgili ekonomi bakanlarıdır. Eğer bu kadar basit bir konuyu Hükûmet, ilgililer, yetkililer öngöremeyecekse neyi öngörecekler? Diğer savurganlık örnekleri… Örtülü ödenek çok tartışılıyor. Efendim, adı üstünde örtülü ve gizli olduğu için nerelere harcandığını bilemiyoruz. Yalnız, son beş yıla bakıldığında 1 milyar 670 milyon Türk liralık harcama yapılıyor. 2012’nin sekiz ayında 587 milyon Türk liralık bir harcama söz konusu. Sayın Başbakan savurganlıktan, israftan şikâyet ediyor 4 Eylül 2009’da. “Biz, israf ekonomisini çözüp de verim ekonomisine geçtiğimiz gün, inanın, şu anda bulunduğumuz noktanın çok daha ötesinde oluruz ama israf ekonomisinden kurtulacağız.” diyor Sayın Başbakan. Tabii, Sayın Başbakan her şeye nizam ve ayar vermeye çalışırken insanların evlerindeki israftan bahsediyor ancak kendi yönetimi altındaki israfı göremiyor. İsrafın en fazla görüldüğü alanlardan birisi de kamudaki taşıt alımı, kiralanması ve kullanımıdır. Değerli milletvekilleri, bu kamu taşıtları konusu ziyadesiyle tartışıldı ve haklı olarak da eleştirildi. Hükûmetin kesinlikle, acilen, 2013 yılı içerisinde bu savurganlığa son verici tedbirleri alması gerekir ve toplumun da gözüne ziyadesiyle batmaktadır. Bugün Türkiye’de 90.000 kamu taşıtı var; İngiltere’de 12.000, Japonya’da 10.000, Fransa’da 9.000 kamu taşıtı. 2013 bütçesinde yeni 7.492 adet taşıt alımı öngörülüyor ve bu alınan araçların pek çoğu da makam aracı olarak kullanılacak ve bunların birçoğu da maalesef kiralama yoluyla. Artık, bütçe kaynakları resmen har vurulup harman savruluyor ve korkunç rakamlar: Aylık 1.140 liradan 10.860 liraya kadar varan, yıllık 220.000 liraya kadar varan taşıt kiralamaları yapılıyor. Bu fahiş fiyata araç kiralayıp savurganlık yapanları utanmaya ve bu uygulamadan vazgeçmeye davet ediyorum. Yine, çeşitli konut, hizmet binası kiralamaları ve 11 Eylül 2011’de Sayın Babacan’ın, Libya’ya gönderilen 100 milyon doları, uçak düşmesin diye dört parçada gönderdiğini açıklaması, Başbakanlık için uçak alımları, beyaz saray inşaatları, savurganlığın önemli örnekleridir.
Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Ardahan Milletvekili Ensar Öğüt. Buyurunuz Sayın Öğüt.
Şimdi, elimde getirdiğimi çok merak ediyorsunuz. Elimde getirdiğim, Sayın Bakanım, bu altındır. Doğuda şu anda saman altın, rengi de sarı kendisi de sarı. Onun için, ben burada çok konuştum, insan olarak çok konuştum, anlatmaya çalıştım, anlatamadım. Ben, 12/12/2012 saat 12. 00’de, arkadaşlar, uğur getirsin diye Ardahan’da Rasim Özer’in ahırına gittim. Ahırına gittim, hayvanlarına işte yem filan veriyordu, o arada inekler konuşmaya başladılar. Bana dediler ki: “Ya, sen hep konuşuyorsun ama bir de bizim dilimizden konuş, belki bizim dilimizden konuşursan anlarlar.” Şimdi, ben elçiye zeval olmaz diye o ineklerin mektubunu getirdim. Evet, şiirler şöyle, şiirler: “Kış geldi, kar yağdı kapandık ahıra. Ot yok, saman yok, tezek de yapamıyoruz. Sahibimiz bizden et istiyor, süt istiyor, Kışın ısınmak için tezek istiyor. Ot yok, saman yok. Kar yağdı, aç kaldık kapandık ahıra. Köylünün kalkınmasına Fransız kaldılar, Gittiler Fransa’da şövalye oldular. Banka icraları köylüyü canından etti. Canlı ineğin kilosu 5 TL’ye gitti. İki inek bir ton samana indi, Elde kalanlar da kasaba gitti. Köylünün kalkınmasına Fransız kaldılar, Gittiler Fransa’da şövalye oldular. Fransa’dan hayvan getirdiler, bizi bitirdiler. Dışarıdan arpa getirdiler, otu bitirdiler. İki inek bir ton samana indi, Elde kalanlar da kasaba gitti. Köylünün kalkınmasına Fransız kaldılar, Gittiler Fransa’da şövalye oldular. Atalarımız at sırtında muhteşem yüzyıl yazdılar, Bunlar kurbanlık için Angus getirdiler, Hastalıklı hayvanları millete yedirdiler. İki inek bir ton samana indi, Elde kalanlar kasaba gitti. Köylünün kalkınmasına Fransız kaldılar, Gittiler Fransa’da şövalye oldular.”
Bunu inek mi diyor?
Evet, inekler diyor tabii canım, şahitlerim var. Fakir Yılmaz, gazeteci, ismini söylüyorum buradan. Ünlü halk ozanımız… Evet, burada inekler konuşmaya başladı, artık insanların konuşmasını dinlemiyorsunuz, anlamadınız ne yapayım ben? İneklerin dilinden konuşmak mecburiyetinde kalıyorum. [[CHP sıralarından alkışlar]] “Benim sözlerim Mehdi Eker’e. Gel gör ki köylüyü nasıl bitirdiniz. Borçlar icralık, evde şeker yok. Gel gör ki köylüyü nasıl bitirdiniz. Köylümüzün içinde ağır bir yara. Anladım sizden olmaz ki çare. İnek 500 TL, saman 1.000 lira. Gel gör ki köylüyü nasıl bitirdiniz. İthal dediniz Angusları getirdiniz. Ucuz deyip besmelesiz yedirdiniz. Elde ne varsa alıp götürdünüz. Gel gör ki köylüyü nasıl bitirdiniz. Seçimden seçime oy sandığına. Tutarsız söz verdiniz gün ışığına. Yılmazoğlu kandırdınız rey mantığına. Gel gör ki köylüyü nasıl bitirdiniz. Ölmeden kabristana götürdünüz.” Değerli arkadaşlar, şimdi inekler şu anda aç, gece eksi 25 derece, 30 derece oluyor. Ot yok, saman yok. Bu memleketi ota, samana muhtaç bıraktınız. Yani düşünebiliyor musunuz, Fransa’dan arpa ithal ediyorsunuz, Fransa’dan et ithal ediyorsunuz, Fransa’dan hayvan ithal ediyorsunuz, kendi köylünüzü batırıyorsunuz, gidip orada şövalye oluyorsunuz. Bu mantık mı, akıl mı, ne? Şimdi bakın, burada, Ardahan merkez Gölgeli Köyü var, Gölgeli Köyü’nün muhtarı bir mektup yazmış. Bunu yerel basında da yazmış, orada da okudum. Gölgeli Köyü Muhtarı Osman Yılmaz diyor ki Sayın Bakanım: “20 tane inek var. 10 tanesini satarsam diğer 10 tanesiyle ancak onların karnını doyururum, diğer 10 tane de 7 veya 8 milyar civarında bir para yapar.” Bir milletvekilinin maaşı etmiyor 10 tane inek. Evet, 10 tane inek bir milletvekili maaşı etmiyor, düşünebiliyor musunuz arkadaşlar köylünün durumunu? Şimdi, burada Ziraat Odası Başkanımız Latifşah Sular da bir…
Kaç genel müdür maaşı ediyor acaba, kaç genel müdür?
İşte… Ziraat Odası Başkanı Latifşah Sular da bir basın toplantısı yaparak, Başbakanı rüyasında görmüş, padişaha benzetmiş “Padişahım, bu dünya sana da kalmaz.” diyor. Değerli arkadaşlar, şunu söyleyeyim: Hakikaten –zamanımız da azaldı ama- şu anda çiftçi, köylü perişan durumda. Bakın, burada hayvanlar ne diyor biliyor musun? “Bizim etimizi yiyorsunuz, insan haklarını savunuyorsunuz. Hayvan haklarını niye savunmuyorsunuz?” Evet, bunu söylüyorlar yani insanların karnını da doyuran hayvan. İnsanların… Şimdi sizin oturduğunuz deriler de hayvan derisi, giydiğiniz ayakkabı da hayvan derisi ama hayvan hakları, bir şey yok; insan haklarına gelirken tamam. İnsan hakları ama hayvan haklarını da düşünün. Şu anda insan… Hayvanlar aç. Bakın, isim de veriyorum, Rasim Özer diyor ki, Ardahan merkez köyünden: “Ben ineklerimi doyuramıyorum. Günde 3 defa saman vermem lazımken 2 defa az az veriyorum. Hayvanların beni gördüğü zaman gözleri yaşarıyor.” diyor. Hayvanın gözü yaşarır mı? Evet, oluyor. Şimdi, siz de canlısınız, onlar da canlı. Siz yemek yemeden durabiliyor musunuz arkadaşlar? Hayır, duramıyorsunuz. Bakın, değerli arkadaşlar, şimdi burada Sayın Başbakanıma sesleniyorum, Türkiye Cumhuriyeti devletinin Başbakanısınız. Sayın Mehdi Eker, Türkiye Cumhuriyeti devletinin bakanısınız. Bir yeri sel vurursa, dolu yağarsa afet kapsamına alıyorsunuz. Şimdi, sizden rica ediyorum. Doğu Anadolu’yu afet kapsamına alın -bakın burada söylüyorum- yüz yıldan beri ilk defa hayvancılık dibe vurdu arkadaşlar. Sıkı durun şimdi, net konuşuyorum: Susuz Belediye Başkanı Ali Yeğin aradı, 1 hayvan, canlı inek, kilosu 3,5 liraya inmiş. Canlı ineğin kilosu 3,5 lira arkadaşlar, böyle bir şey olabilir mi? Bakın, isim veriyorum, Belediye Başkanı bunu söylüyor. Aradım başka arkadaşları da teyit ettim. Değerli arkadaşlar, hakikaten Doğu Anadolu şu anda, televizyonlardan da görüyorsunuz, kar ve kış altında, eksi 25-30 derece yani erkekseniz gidin orada bir hafta kalın, ondan sonra bana söyleyin. Değerli arkadaşlar, ben burada sizden istirham ediyorum, Sayın Bakandan da, Başbakandan da rica ediyorum, Doğu Anadolu, Kars, Ardahan, Iğdır, Erzurum, Ağrı, Van, Doğu Anadolu’daki hayvancılık bölgeleri, Türkiye’yi besleyen bölgeler afet kapsamı içerisine alınsın, orada vatandaşlara saman yardımı yapılsın. Arkadaşlar, saman para ettiği için, saman yüksek fiyat para ettiği için hayvan fiyatı düştü. Hayvan para etmiyor, kasaba götürün, 3,5 lira canlı hayvanın kilosu ama kasapta et yine 30 lira, 25 lira yani böyle bir dengesizlik var, yani bu anlamda ben istirham ediyorum. Bu bölgede şimdi bir de uygulaması var Tarım Bakanlığının, yüzde 5 faizle borçları erteledi arkadaşlar. Şimdi yem paralarını ödüyor, yem paralarından ertelenmiş borçlarını kesiyor. Yahu, kardeşim, sen bunu erteledin bir yıl, bir yıl sonra alacağın parayı şimdi niye alıyorsunuz? Niye o zaman erteledin, bir de yüzde 5 faizle? Bu anlamda, insanların bana iletilen sorunlarını iletmeye çalışıyorum. Sayın Bakanım, siz Maliye Bakanısınız, Maliye bütçesine, bu yılki bütçeye sosyal yardımlaşmaya 9 milyara yakın, 8 milyar küsur bir para koydunuz; hayvancılığı, tarımı geliştirmek için de 9 milyar koydunuz. Yani milleti dilendirmek için ve milleti kendinize muhtaç kılmak için, el açtırmak için sosyal yardımlaşmaya ayırdığınız para kadar, hayvancılığa, tarıma para ayırıyorsunuz. Fransa’dan, Almanya’dan, Avusturya’dan, Uruguay’dan, Amerika’dan hayvan getiriyorsunuz, 3 milyara yakın dışarıya para ödediniz, kendi köylümüze para ödemiyorsunuz. Köylü perişan, sıkıntıda.
On senedir bunları anlatıyorsun, on senedir aynı sözler yahu.
Değerli arkadaşlar, ben, kürsüye saygım olduğu için buraya koymayacağım ama bu samanın kilosu 1.200 lira olmuş Sayın Bakanım. Bu samanı zaman gelecek sizin maaşınız almaya yetmeyecek. Hepinize saygılar sunuyorum.
Teşekkür ederiz Sayın Öğüt. Şahısları adına, Manisa Milletvekili Muzaffer Yurttaş.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı’nın 3’üncü maddesi üzerine şahsım adına söz almış bulunuyorum. Yüce heyetinizi ve aziz milletimizi saygıyla selamlıyorum. Bütçeyi yaparken milletten aldığımızı millete nasıl adil bir şekilde dağıtırız düşüncesi içinde olduk. Bundan dolayıdır ki on yıldır iktidarda olan partimiz, her girdiği seçimde milletin teveccühüne mazhar olmuştur. Tüyü bitmemiş yetimin, fakirin fukaranın hakkını kimseye yedirmedik ve yedirmeyeceğiz. Demokrasi ve ekonomi atbaşı gider. Demokrasinin olmadığı yerde ekonomi de risk altındadır. Başbakanımız Recep Tayyip Erdoğan ve arkadaşlarının bundan on bir sene evvel “bismillah” diye çıktığı bu yolculuk hiç de kolay olmadı. Daha ilk günden “Bundan böyle hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Gerekirse kendimiz bedel ödeyeceğiz ama milletimize bedel ödetmeyeceğiz.” dedik ve ödetmedik. 23,5 milyar dolarlık IMF borcundan sadece 860 milyon dolar kaldı. El açan değil yardım eden ülke konumuna geldik. Merkez Bankasında 27,5 milyar dolarlık rezerv vardı, şu anda 119 milyar dolara yükseldi. Yolsuzluklardan devleti kurtarırsanız işte buraya gelirsiniz. Bugün bulunduğunuz yerden konuşmak belki kolay görünüyor olabilir ama o günlere dönüp baktığımızda, Ergenekon, Balyoz, Poyrazköy, İrtica Eylem Planı ve İnternet Andıcı gibi davalara el atmak öyle her babayiğidin yapabileceği bir iş değildi ama AK PARTİ bunu başardı. Bugüne kadar hayal bile edilemeyen o dokunulmazlara dokunduk ve dokunmaya devam edeceğiz. “Yeter, söz milletindir.” diyerek millet dışında hiç kimseden emir almadık, hiç kimseye boyun eğmedik ve eğmeyeceğiz. Bütün programlarımızın değişmez öznesi olarak “önce millet” dedik. Ülkemize hizmet noktasında asla taviz vermedik. Demokrasi ve özgürlükler alanında yol aldıkça, ekonomimiz büyüdükçe, saygınlığımız arttıkça siyasetimiz daha da çok kabul gördü.
Vay, vay!
Doğuda başka, batıda başka bir siyaset dili kullanmadık, kullanmayacağız. Ülkemizin doğusuna, güney doğusuna hizmet götürürken nasıl mutlu olduysak, batısına, kuzeyine, güneyine hizmet götürürken de aynı hissiyatı, aynı mutluluğu yaşadık. Bütün bu gelişmeler yaşanırken, cennet vatanımız üzerinde kimsenin ameliyat yapmasına da asla müsaade etmeyeceğiz. Rengini şehitlerimizin kanından alan ay yıldızlı bayrağımıza kimsenin yan gözle bakmasına asla fırsat vermeyeceğiz. [[AK PARTİ sıralarından alkışlar]] Değerli milletvekilleri, geçtiğimiz perşembe günü Silivri’de görülen Ergenekon örgütü davasında, bazı siyasi partiler, Marksist Ergenekoncu İşçi Partisi ve şiddet yanlısı paramiliter örgütlerle birlikte ağır ceza mahkemesine baskın düzenlediler. Bu eylem, her bakımdan hukuka aykırı bir şiddet hareketidir. Her fırsatta hukuktan ve yargıdan söz eden bir ana muhalefet partisinin mahkemeyi basma teşebbüsüne dünyanın hiçbir demokrasisinde rastlayamazsınız. Bizim siyaset anlayışımızın özünde “Söz de, karar da milletindir.” yaklaşımı vardır. Milleti küçümseyenlere karşı mücadelemizde, hep yanımızda milletimizi bulduk. İnşallah, bundan sonra da bu anlayıştan asla taviz vermeyecek, milletimizle aramızdaki muhabbeti daha da güçlendirerek muhafaza edeceğiz. Bir tarım ve sanayi ülkesi olan ülkemizin dört bir yanına 1.000 Günde 1.000 Gölet Projesi’yle yeni göletler yapacağız. Ülkemizi göller bölgesi hâline getireceğiz. Artık kimse hastane kapılarında rehin kalmıyor. Bebek ölüm oranları Avrupa seviyelerinin daha iyisine geldi. 444 eğitim sistemiyle gençlerimizin önünü açtık. Bir zamanlar bu ülkede insanımız “Allah” demekten korkarken, Kur'an-ı Kerim’i gizli gizli, saklanarak okurken, bugün, artık çocuklarımıza ve gençlerimize Kur'an-ı Kerim’i ve Peygamberimizin hayatını öğretiyoruz. Hamdolsun, annesinin cenazesinde Kur'an okuyan ve Mısırlı âlimlerden tam not alan bir Başbakanımız var. Evet, burada sapla samanı karıştırdılar, ben de şu şiirle cevap vermek istiyorum: “Mevlânâ’dan, Yunus’tan ders almış bir yiğitsin. Ulaşılmak istenen sen en büyük dileksin. Zaferler kazanmış bükülmez tunçtan bileksin Aydınlık saçan bir ışık, köpüren bir selsin Fatih’in, Yavuz’un, Osman Gazi’nin torunu Feryatlar içinde buldun sen doğru yolunu Er olan erler teşkil etmiş senin soyunu Rahmet Nebisi Muhammed’in ümmetisin sen.” Saygılar sunuyorum.
Şahsı adına, Antalya Milletvekili Mehmet Günal…
Sayın Başkan…
Buyurunuz Sayın Tarhan.
Grubumuza sataşma var. Silivri’deydik, Hukuksuzluğu kınamak için oradaydık. Bir baskından söz etti Sayın Hatip.
Buyurunuz Sayın Tarhan.
Grubumuz adına Sayın Ali Rıza Öztürk cevap verecek.
Buyurunuz Sayın Öztürk.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu adına konuşan arkadaşımız, cumhuriyet tarihinde görülmemiş, yargılama yapılıyormuş gibi yapılan yargılamayla ilgili olarak Cumhuriyet Halk Partisi milletvekillerinin de içinde olduğu bir grubun Silivri’de yaşanan hukuksuzluğa karşı duruşunu Silivri mahkemelerine baskın olarak nitelendirmiştir. Bu, çok doğru bir yaklaşım tarzı değildir, hukuki de değildir. Öncelikle şunu söylemek istiyorum: Bu ülkede, dünyanın hangi demokratik hukuk devletinde avukatsız, savunmasız yargılama yapan hâkimler vardır? Dünyanın hangi demokratik hukuk devletinde savunma hakkını kullanmak isteyen avukata karşı “Duruşmayı sekteye uğratıyorsun.” diyen hâkim vardır? Dünyanın hangi ülkesinde milyonlarca belgeyi 13 günde inceleyip de esas hakkında mütalaa vermek isteyen mahkemeler vardır? Öncelikle yapılması gereken hukuksuzluğa karşı çıkmaktır. Bugün, Silivri’de bırakın uluslararası hukuk kurallarının uygulanmasını, bu Parlamentonun çıkardığı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun hükümleri uygulanmamaktadır. Bu kürsüde defalarca bunu söyledik, usule uymayanlar “Canım, bırakın usulü, esasa bakın, esas önemli.” diyorlar. Esasın önemli olup olmadığını nereden biliyorsunuz? Usule uymadan yargılama yapacaksınız, ondan sonra diyeceksiniz ki: “Bu insanlar teröristtir.” Elbette ki AKP döneminde, AKP iktidarına muhalif olan herkes terörist. Parasız eğitim isteyen de terörist, milletvekili de terörist; teröristler ise insan hakları savunucusu, demokrasi kahramanı. Değerli arkadaşlarım, önce hukuksuzluğa karşı çıkmamız lazım, hep beraber karşı çıkmamız lazım. Bu yaklaşım, bu üslup doğru bir üslup değildir.
Sayın Başkan…
Buyurun, Sayın Elitaş.
Sayın konuşmacı, konuşmasının bir cümlesinde “AK PARTİ iktidarına karşı çıkan herkes teröristtir, şu anda yargılananlar da bundan dolayı yargılanıyor.” diye bir ifade kullandı. O konu hakkında bilgi vermek istiyorum.
Buyurun efendim.
O anlamda baktığımızda, Ergenekon iddianamesinden, Balyoz iddianamesinden yargılananları AK PARTİ muhalifi olarak değerlendirmek, AK PARTİ’ye karşı, iktidara karşı, milletin verdiği oylara karşı büyük bir haksızlıktır. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
2) Çevre ve Şehircilik Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Bayındırlık ve İskân Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı Ç) ÖZEL ÇEVRE KORUMA KURUMU BAŞKANLIĞI [[Devam]] 1) Maliye Bakanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Maliye Bakanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Gelir İdaresi Başkanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Gelir İdaresi Başkanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Kamu İhale Kurumu 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Kamu İhale Kurumu 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı 1) Özelleştirme İdaresi Başkanlığı 2013 Yılı Merkezî Yönetim Bütçesi 2) Özelleştirme İdaresi Başkanlığı 2011 Yılı Merkezî Yönetim Kesin Hesabı Ğ) KAMU GÖZETİMİ, MUHASEBE VE DENETİM STANDARTLARI KURUMU [[Devam]] Antalya Milletvekili Mehmet Günal.
Teşekkürler Sayın Başkan. Değerli milletvekilleri, hepinizi saygıyla selamlıyorum. Madde üzerinde şahsım adına söz almış bulunuyorum. Değerli arkadaşlar, az önce Sayın Şimşek’i dinlerken, yine, sanki asgari ücretlilerin durumu çok sıkıntısız, sadece yüzde 1’i verginin alınıyormuş gibi bir şey söyledi, şaşırdım tabii. Yani Sayın Bakanım, buradan alınan verginin oranını koyuyorsunuz ama, daha Eylül ayında artırdığınız ÖTV, KDV’yi asgari ücretli ödemiyor mu? Yani özel iletişim vergisini, gıdalarda ödenen KDV’yi kim ödüyor? Şimdi, şurada bir temel açmaza düşüyoruz değerli arkadaşlar. Bunlar, o insanların bütçesinde çok önemli oran teşkil ediyor, defalarca söyledim, vergi adaletsizliği burada. Az kazanandan az, çok kazanandan çok almak gerekirken, hazır burada olan ücretliden, asgari ücretli olmasa da normal ücretli olsun, onun bütçesinde bu harcamaların oranı yüzde 10 ise sizin söylediğiniz orta gelir, sizin müteahhitlerinkinde yüzde 1. Şimdi oraya koyduğunuz yüzde 10 vergi artışıyla bu aynı olmaz ki Sayın Bakanım. Yani belki oran olarak söylediğiniz doğru olabilir. Verilen rakamın doğru olması başka bir şey ama ifade ettiği şey, asgari ücretli açısından başka bir şeydir ve bunu siz de açıkça itiraf ettiniz. Bütçeyle ilgili rakamlar gelmeden önce, OVP açıklaması yaparken, daha doğrusu vergi artışının gerekçesini söylerken dediniz ki: “Vallahi bütçe tutmuyor.” Niye? “Bazı bakanlarımız bizim söylediklerimizi, yazılı uyarılarımıza rağmen, dinlemiyorlar ve ödenek üzerinde harcama yapıyorlar.” Peki, ne olacak? “Vergilerde artış yapacağız.” Başka ne olacak? “Şimdiye kadar geciktirdiğimiz doğal gaz, elektrik zamlarını da yapacağız çünkü bize para lazım.” Tamam güzel de, bunun faturasını vatandaş ödüyor dedik. Zaten bir gelir adaletsizliği var. Arkadaşlarımız çok güzel açıklıyorlar, hepsi eline rakamı alıyor: “Efendim son yüzde 20’nin şu kadar artmış.” Peki, son yüzde 5 ne olmuş? En tepedeki yüzde 5 ile en alttaki yüzde 5’in arasındaki uçurum ne kadar artmış? Ona bakan yok. Yüzde 5’in ötesinde yüzde 10’luk ve yüzde 5’lik dilimler var gelir dağılımında. En alttakinin canı çıkıyor. Hele hele bu aldığımız vergilerle, ÖTV artışıyla, KDV artışıyla sıkıntı oraya geliyor. Değerli arkadaşlar, şimdi burada, bir taraftan çalışanlarla ilgili kanun hükmünde kararnamede değişiklik yapıyorsunuz, onların hakkı korunmuyor, öbür taraftan en altta ezilenlerin üzerine sürekli olarak vergi yükü bindiriyoruz. Sayın Bakanım, size de iletmişler ama burada senelerdir duruyor. Bir yardımcı hizmetler için bile bir sınıf atlama için, unvan değişikliği için sınav açılmıyor. Burada duruyor, bir sürü şeyler koymuşuz, hizmet sınıfları koymuşuz, “Niye bir maliye hizmeti sınıfı koymuyor? Bütün yükü biz maliye çalışanları olarak çekiyoruz.” diyor TÜRK BÜRO-SEN’den arkadaşlarımız göndermişler. Çalışanlar, bu KHK sonrası mağduriyetlerimiz giderilir diye bakarken, kurumsal yapı içerisinde daha da mağdur hâle gelmişler. Değerli arkadaşlar, bunları adaletli bir şekilde çözmemiz lazım. Bakın, kafamızı kuma görerek, sorunları görmezden gelerek bir şey yokmuş gibi davranamayız. Derseniz ki: “Ne yapalım?” Buyurun, burada alınması gereken önlemler belli, bu vergi adaletini sağlamadan yapamayız. Onun için de… Sayın Bakan güzel söylüyor, Bütçe Komisyonunda da söyledi “Efendim, şu gelir vergisi kanunuyla ilgili çalışıyoruz.” diye. Çok güzel. “Şununla ilgili bir hazırlık yapacağız, bunu yapıyoruz…” Şimdi biz dinlerken zannediyoruz ki o zaman 2011’de yeni mi iktidara geldi bu Hükûmet diye. Sanki on senedir yok, sanki “vergi reformu” diye ilk üç aylık Acil Eylem Planı’na koymamış… Yani on sene üzerinden geçmiş, 11’inci bütçeyi yapıyoruz, Acil Eylem Planı’nda olanlar hâla duruyor. Ha, bunlara itirazımız yok. Varsa bir şey, diyoruz ki: “Biz Milliyetçi Hareket Partisi olarak her zaman yapıcı, yol gösterici, uzlaşmacı muhalefet anlayışından yana olduk. Bırakın bu sanal gündemleri, bırakın burada…” Efendim, yok açlık grevi vardı, işte iptal oldu, biz bunlara onu vereceğiz, bunu yapacağız, biz ileride, şu olmuş, burada bu olmuş… Sayın Başbakan yardımcısı kalkmış, dün yine bir sürü laf söylüyor, şirin gösteriyor bütün teröristleri, neredeyse serbest bırakacağız yani. Herhâlde onlar için de duygulandı! Ya gelin buraya, şunları çıkaralım, son güne kalmasın, son haftaya kalmasın, neyse çıkması gereken, halkın gerçek gündemini, bu vatandaşlarımızın gündemini, ezilen, bu bütçe yükü üzerindeki bütün yükleri taşıyan, açıkların yükünü taşıyan vatandaşları rahatlatacak, bunları asgari refah düzeyine çıkaracak, bunların gelirlerini artıracak önlemler alalım. Bunlar hiçbir vatandaşımızın karnını doyurmuyor. Dolayısıyla, bu çerçevede, gerçekten, vergiyi kazanandan alalım, dar gelirliden vergiyi düşürelim ve yukarı doğru çıktıkça da adaletli bir vergi sistemi tesis edelim diyor, hepinize saygılar sunuyorum.
Soru-cevap bölümüne geçiyoruz. Sayın Yılmaz…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, bu vergi gelirlerinin yüzde 2,85’inden yüzde 80 pay nüfusa göre, yüzde 20 pay da gelişmişlik endeksine göre dağıtılmaktaydı. Son Büyükşehir Yasası’yla beraber diğer ilçeler de devreye girdiği için, seçim bölgem Adana’da, başta Aladağ olmak üzere, Feke, Saimbeyli, Tufanbeyli gibi orman ve dağ ilçeleri gerçekten çok geri kalmış ilçeler. Bu kış gününde 38 bin lira kesinti olmuş. Bu şartlar altında işçi paralarını bile ödeyemeyecek duruma düşmüşler. Bu karda kışta bunlarla ilgili bir çalışma yapmayı düşünüyor musunuz? İkinci sorum da: Şimdi, bu 2/B alanlarıyla ilgili çok yüksek olduğunu defalarca belirttik. Özellikle Aladağ’da Akpınar, Başpınar, yine, Pozantı’da, Karaisalı’da bunlara itiraz ettiğimizde ikinci bir ekip geldi. Dönümüne 9.000 lira ile 12.000 lira belirlenirken, itirazımızdan sonra 4-6’ya düştü. Hâlbuki bu rakamların daha düşük olması gerekiyor fakat ifade şu, diyorlar ki: “Daha da düşürsek daha önce belirlenen fiyatlarla mali sorumluluk altına gireriz”
Sayın Işık…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, 2011 ve 2012 yıllarında kamu kurum ve kuruluşlarında toplam kaç adet araç kiralandı ve bu araçlara toplam ne kadar ödeme yapılmıştır? Ayrıca, bu araçların yakıt bedellerini de hazine mi ödemektedir? Eğer hazine ödüyorsa, bu amaçla ne kadar para harcandı? Hâlen kiralık araçlar içerisinde kaçı zırhlı araçtır ve bu zırhlı araçları kimler kullanmaktadır? Açıklarsanız sevinirim. Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Işık. Sayın Erdoğan…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, 2012 bütçesiyle öngördüğünüz bütçe açığı tahmini neydi? Şu andan itibaren yaklaşık olarak gerçekleşme ne olacak? Bu aradaki açık, öngörünüzden ne kadar fazla olacak? İkinci sorum: Hükûmet, bütçe gelirlerinin önemli bir kısmını dolaylı vergilerden sağlamaktadır. Dolaylı vergiler deyince aklımıza önce petrol ürünleri gelmektedir. Yollarda birçok petrol istasyonunda “ucuz mazot” tabelalarıyla karşılaşıyoruz. Ucuz mazot satan petrol istasyonlarının petrol kuyuları mı var, yoksa bunlar kaçak mazot mu satıyorlar? Siz bunları denetliyor musunuz? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ederiz Sayın Erdoğan. Sayın Türkoğlu…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakan, dolaylı vergilerin oranı artan bir bütçeyi müzakere ediyoruz. Zenginden de fakirden de aynı miktarda alınan dolaylı vergilerin tam bir adaletsizlik olduğu herkesçe malum. Bu çerçevede, yıllara göre vatandaşın vergi yükü oransal olarak son on yılda artmış mıdır, azalmış mıdır? Oranlar ne kadardır? Diğer bir sorum: Yeni bina sahibi olduğu hâlde, devasa binalar yaptırdığı hâlde; Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı gibi hem yeni bina yaptıran hem de bina kiralayan bakanlıklar ve kamu kurumları hakkında kiralamalara ilişkin iddialar vardır. Kiralanan binaların sahiplerinin partinize yakın kişiler olduğu ve binaların fahiş fiyatla kiralandığı iddiaları doğru mudur?
Teşekkür ederiz Sayın Türkoğlu. Sayın Halaman…
Başkanım, teşekkür ediyorum. Özellikle Adana’da ve ilçelerinde siyasi vesayetinizi kullanarak matrah üzerinden salma, incelemeden vergi topluyorsunuz. Bu doğru mu, adil mi? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ederiz Sayın Halaman. Sayın Belen…
Teşekkür ederim. Sayın Bakanım, 659 ve 666 sayılı kanun hükmünde kararnamelerle, devlet memuru olarak çalışan personelin özlük haklarında yapılan düzenlemeler sonucunda, aynı işi yapan, aynı maaşı alan millî emlak denetmenleri ve vergi denetmenleri arasında yapılan unvan değişikliğiyle yaklaşık 1.500 lira; millî emlak uzmanlarıyla devlet malları uzmanları arasında da 1.500 lira maaş farkı oluşturulmuştur. Gelir İdaresi Başkanlığında gerçekleştirilen 6 adet sınav sonucunda 15.000 memura “gelir uzmanı” unvanı verilerek 600 liralık artış sağlanmasına rağmen benzer durumdaki millî emlak çalışanlarına herhangi bir hak sağlanmamıştır. Bu nedenle millî emlak teşkilatı çalışanlarında büyük bir moral bozukluğu vardır. Bu konuda bir şeyler yapmayı düşünüyor musunuz? Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Belen. Sayın Demir…
Teşekkür ederim Başkan. Sayın Başbakanın ayda birkaç kez kullandığı Meclisteki Başbakanlık makam odasının 330.500 liraya tepeden tırnağa yenilendiği kasım ayında basına ve kamuoyuna da yansıdı. Meclis Başkan Vekili Mehmet Sağlam, söz konusu harcamaların 2012 yılı bütçe kanunu ile Türkiye Büyük Millet Meclisi İşletme ve Yapım Başkanlığına tahsis edilen bütçeden karşılandığını bildirdi. Ayrıca, Başbakan’a yedinci uçak siparişi verildiği söyleniyor. Ayrıca, Meclis Başkanı Çiçek’in odasının da 180.000 liraya yapıldığı ifade edildi. Borç içinde yüzen vatandaştan zam ve dolaylı vergilerle alınan paraların böyle umursamazca harcanması sizce israf değil midir? Hükûmetiniz döneminde kamuda kiralık makam arabası kullanılması yaygınlaşmıştır. Ayrıca, her yıl kamuya binlerce yeni taşıt alınması ve 2013 yılı içinde 6.488 adet yeni taşıt alımının öngörülmesi sizce…
Buyurunuz Sayın Bakan.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Önce, bu taşıtlarla ilgili epey hem eleştiri var hem de sorular da var, müsaade ederseniz o konudan başlamak istiyorum. Şimdi, değerli arkadaşlar, taşıt sayısı Haziran 2012 itibarıyla 90.024 adet olmuştur, kamudaki toplam taşıt sayısı. Bu, 2002 yılına oranla yaklaşık 4.400 civarında bir artışı ifade ediyor.
Hepsi sivil plakayla geziyor Sayın Bakan. Niye sivil plaka takıyorlar, niye sahtekârlık yapıyorlar?
Müsaade ederseniz… Sayın Genç müsaade edin.
Devam edin Sayın Bakan, buyurunuz devam ediniz.
Şimdi, değerli arkadaşlar, şöyle, şu 90.000’lik araba stokuna baktığınız zaman, emniyet, Millî Savunma Bakanlığı ve jandarmanın elindeki araç sayısı toplam araçların yüzde 60’ını oluşturmaktadır. Bu zaten zaruri, var olması gereken araçlardır, daha sonra Sağlık Bakanlığı geliyor. Yani burada Millî Savunma Bakanlığının, jandarmanın 20.702, Emniyet Genel Müdürlüğünün 32.839, Sağlık Bakanlığının 6.317, Tarım, Gıda Hayvancılığın 4.646, üniversitelerin 3.282… Dolayısıyla, aslında bu araçlara baktığınız zaman, hakikaten, önemli ölçüde bunların hizmet aracı olduğunu zaten görecekseniz. 2013 yılında alınacak araçların dökümüne baktığınız zaman ambulanslar yüzde 21,1’ni oluşturuyor, otobüs, minibüs, kamyon gibi hizmet araçları yüzde 55,2’sini oluşturuyor, motosiklet, bisiklet vesaire gibi araçlara baktığınız zaman yüzde 3,3’nü oluşturuyor. Evet, binek otomobiller yüzde 20,7’sini oluşturuyor, yaklaşık 1.500 fakat bunun da yine büyük bir kısmı binek niteliğinde ama polis için alınan araçlardır. Ama, bütün bunlara rağmen ben bu husustaki hassasiyetleri takdirle karşılıyorum ve o nedenledir ki biz, Maliye Bakanlığı olarak bir taşıt kanununu taslak hâline getirdik ve bütün kurumların görüşlerini sormak üzere Başbakanlığa gönderdik. Tamamlanır tamamlanmaz ben buraya getirip hakikaten araçların sürekli bir şekilde kontrol altında olacağı, kiralama dâhil olmak üzere bütün süreçlerin Maliye Bakanlığının denetiminde… Şu anda denetimimizde değil. Şöyle: Bütün kurumların mal ve hizmet alımı için bir bütçesi var. Hizmet alımı bütçesinden araç kiralanabiliyor, bunun için bize izne gelinmesine gerek kalmıyor. Araç alımı için tabii ki yüce Meclisimizden gerekiyor, öbür türlü bize gelmiyor değerli arkadaşlar. Araç konusu böyle bir konu. Siz hassassınız, ben de hassasım. Bu yönde inşallah, bu düzenlemenin önü açılır, biz de geliriz, bunu köklü bir şekilde çözeriz. Ama, araçların çok büyük bir kısmı hizmet nitelikli araçlardır. Şimdi, değerli arkadaşlar…
Kiralanan araç sayısını söylemediniz.
Değerli arkadaşlar, işte, ben de onu diyorum…
Belli değil mi?
…mal ve hizmet bütçesinden aldıkları için, bizden izin gerekmediği için bizde rakamları yok, onu anlatıyorum. Şimdi, değerli arkadaşlar, mahallî idare payları değişikliği yani bu son Büyükşehir Kanunu çerçevesinde…
Sayın Bakan, zırhlı araç sayısı ne kadar?
Değerli arkadaşlar, getirirlerse söylerim size de. Birkaç gün buradayız, bu rakamlar peyderpey geldikçe sizinle paylaşacağım. Müsaade ederseniz öbür sorulara geçeyim. Şimdi, mahallî idare paylarındaki değişiklik tabii ki bir yasayla yapıldı, ancak bu bir yasayla düzenlenir değerli arkadaşlar. Ben, Maliye Bakanı olarak mevcut yasaları uygulamakla mükellefim yani yasa neyi emrediyorsa biz ona göre payları göndeririz. Ama şunu söyleyebilirim: Yani, belediyelere aktardığımız paylar, inanın, bütçe payı olarak yüzde 4’ten yüzde 8’e çıkmıştır 2002’den bu yana. Şimdi, araçları söyledim. Bütçe açığı tahminimiz neydi? Bütçe açığı tahminimiz, yanlış hatırlamıyorsam, 21,1 milyar liraydı. Tabii ki son yaptığımız düzenlemeyle yaklaşık 33,5 milyar lira düzeyine çıktı. Bütçe açığında çok ciddi bir sapma söz konusudur. Bunu detaylı olarak açıkladım, gerek Plan ve Bütçe Komisyonunda gerek burada. Ama, bu sapmanın…
Buyurunuz.
Teşekkür ediyorum sayın Başkan. Bu sapmanın gelir ayağındaki boyutu son derece sınırlıdır. Yani, nispeten olumsuz bütün bu küresel ve iç konjonktüre rağmen gelir ayağında büyük bir sapma yok ama gider ayağında özellikle altyapı yatırımları, eğitim vesaire gibi birtakım personel ücretlerinde tabii bir planlama yapıyorsunuz, sonra toplu sözleşme yapılıyor, o sözleşme çerçevesinde gelen farklar var. Bütün bunları dikkate aldığınız zaman, sapmanın büyük bir boyutu tabii ki harcamalardan kaynaklanıyor. Onların da önemli bir kısmı dediğim gibi kontrolümüz dışında yani toplu sözleşme sonucu ortaya çıkanlar var. Mesela, mahallî idarelere pay olarak ilave aktarmamız gerekenler var. Bu çerçevede bu açığı değerlendirmek lazım…
3’üncü maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… 3’üncü madde kabul edilmiştir. MADDE 4- (1) Bu Kanuna bağlı cetveller aşağıda gösterilmiştir: a) Bu Kanunun 1 inci maddesi ile verilen ödeneklerin dağılımı (A). b) Merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri tarafından ilgili mevzuata göre tahsiline devam olunacak gelirler (B). c) Merkezi yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin gelirlerine dayanak teşkil eden temel hükümler (C). ç) Bazı ödeneklerin kullanımına ve harcamalara ilişkin esaslar (E). d) 5018 sayılı Kanuna ekli (II) ve (III) sayılı cetvellerde yer alan idare ve kurumların nakit imkânları ile bu imkânlardan harcanması öngörülen tutarlar (F). e) 10/2/1954 tarihli ve 6245 sayılı Harcırah Kanunu hükümleri uyarınca verilecek gündelik ve tazminat tutarları (H). f) Çeşitli kanun ve kanun hükmünde kararnamelere göre bütçe kanununda gösterilmesi gereken parasal ve diğer sınırlar (İ). 4’üncü madde üzerinde Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Giresun Milletvekili Selahattin Karaahmetoğlu.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı’nın 4’üncü maddesi üzerine Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz almış bulunuyorum. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Türkiye ekonomisinin üç temel dengesi de açık vermektedir. Türkiye ekonomisinin makroekonomik dengelerinde istikrarsızlığa ve aşırı kırılganlığa yol açan kamu kesimi, özel kesim ve buna bağlı olarak dış denge açıkları, gelecekte bu açıkları kapatmak için fazla verecek politikaları uygulamayı zorunlu kılmaktadır. Bu açıklar, gelecek kuşakların daha borçlu ve yoksul doğacaklarının işaretidir. Bütçe görüşmelerine devam ediyoruz. Sonuçta, sayısal çoğunluğun oylarıyla bütçe kabul edilecek. Sayın Başbakan bütçe konuşmasında bütçenin başarılı olduğunu teknik bilgiler ve sayısal değerlerle kanıtlamaya çalıştı. Senaryonun bir parçası olarak oylayan siyasi çoğunluk, kendilerine göre anlatılan gerekçelerle kendini ikna etmiş oldu. Gerçekte hâl böyle mi? Sayın Başbakan şöyle diyor: “Demokratikleşme ile ekonomi arasındaki doğru orantı, yaşadığımız tecrübelerin ışığında şüpheye mahal bırakmayacak derecede netleşmiştir.” Değerlendirmek istiyorum. Dünyanın 16’ncı büyük ekonomisi olduğumuzu söylüyoruz fakat Birleşmiş Milletler İnsani Gelişmişlik Raporu Satın Alma Gücü Paritesi’ne göre kişi başına düşen millî gelir açısından dünyada 67’nci ülkeyiz. İnsani gelişmişlik endeksi sonuçları açısından da ülkemiz 92’nci sırada bulunmaktadır. İktidar, 2003-2007 döneminde dünya ekonomisinin sunduğu konjonktürel imkânları iyi değerlendirememiştir. Ekonominin üretim ve ihracat kapasitesini artıracak özel ve kamu sabit sermaye yatırımlarından çok, özel tüketime yönlendirilmiştir. Dış kaynağa dayalı sağlanan ekonomik koşullar, Türkiye’nin mevcut yapısal sorunlarını derinleştirmektedir. 2002 yılında 0,6 milyar dolar açık veren Türkiye ekonomisi, 2000 Eylül ayında 77,4 milyar dolar cari açık vermiştir. 2003 sonrası dönemde büyüme hızındaki yükselmeye paralel biçimde cari işlemler açığı da hızlı bir biçimde artarken, ekonomide büyüme hızının yavaşladığı dönemde de cari açıktaki artış eğilimi devam etmiştir. Bu sonuç, Başbakanın ifadelerini doğrulamıyor. Toplumun farklı sınıf ve katmanlarının durumlarını değerlendirmek istiyorum. 1980 öncesi 44 milyon nüfuslu ülkemizin 2,5 milyon sendikalı işçisi vardı. Bugün 75 milyon nüfuslu ülkemizde 600.000 sendikalı işçi bulunmaktadır. İş kazalarında yılda ortalama 1.100 işçimiz yaşamını yitirmektedir. İş kazalarında Avrupa 1’incisi, dünya 3’üncüsüyüz. Çocuk işçi çalıştırmakta dünya 2’ncisiyiz. Sağlıksız, güvencesiz çalışma koşullarında çok düşük ücretlerle çalışan işçilerimiz, işlerini kaybetme korkusu ile “Buna da şükür.” demeye mecbur kılınmıştır. Taşeron işçi çalıştırma uygulaması hızla artmış, sistemin ekonomik sorunları çalışanlar üzerinden acımasızca kapatılmaya çalışılmaktadır. Sendikal özgürlüklerden bahsederken kazanılmış sendikal haklar da tırpanlanmıştır. Tarım ve üreticilerimizin durumu farklı değildir. Dünyanın kendine yetebilen 7 ülkesinden biriyiz diye övündüğümüz tarımımız dışa bağımlı hâle geldi. Tarım girdileri yükselirken üreticilerin kazancı gittikçe azalmıştır. Çin’den fasulye, kayısı, sarımsak; Güney Afrika’dan satsuma mandalina; Şili’den sofralık üzüm, elma; İtalya’dan ıspanak, elma, kuru üzüm; Kosta Rika’dan kavun; Arjantin’den elma, mısır; Bulgaristan’dan nar; İspanya’dan marul; İran’dan kuru kayısı, lahana, karpuz; Ukrayna’dan buğday; Yunanistan’dan pamuk; ABD’den mısır; Kanada’dan pirinç ithal eder hâle geldik. Hayvancılıkta da artık dışarıdan hayvan, kurbanlık koyun ve saman ithal ediyoruz. Artık tarımsal ihracat avantajlarımızı kaybetmeye başladık. Ne oldu, bereketli Anadolu toprakları bu ürünleri vermez mi oldu? Hayır. Sadece bir nedeni var. iktidara gelmenin ve iktidarda kalmanın bedeli olarak küresel güçlere verilen güvencenin yerine getirilmesi yani tarımdan vazgeçme ve ülkeyi dışa bağımlı hâle getirme politikasıdır. Üretiminde ve ihracatında tartışmasız bir biçimde dünya lideri olduğumuz fındık, tarımsal ihracat kalemlerinden görevini layıkıyla yapan bir ürünümüzdür. Sayın Tarım Bakanının övündüğü rekor fındık gelirinin sonucunda üretici emeğinin karşılığını alamamıştır. 2006 yılında “Fındık bizim dönemimizde 5 dolardan işlem gördü.” ifadelerinizi, bu sezon başında fındığın piyasada 2,3 dolardan işlem görmesini fındık üreticileri değerlendireceklerdir. Don afeti neticesinde üreticilerin 150 milyonluk kalan alacağını da yasa marifetiyle engellediniz. “Mahalle bakkalı dönemi bitmiştir.” diyerek tekellere göz kırpan Sayın Başbakan, sermayeden yana tavrını binlerce küçük esnafı yok sayarak göstermiştir. Esnaflarımız siftah yapamaz duruma gelmiş, iflaslar hızlanmış ve kepenkler kapanmaya devam etmektedir. Emekli, dul ve yetimler yoksullukla mücadele etmeye devam ediyorlar. İnsan hakları ihlallerinde dünya 1’incisi, çocuk gelinlerde, çocuk tacizi ve tecavüzlerinde dünya 3’üncüsü, kadın cinayetlerinde dünya 1’incisiyiz. Yargının siyasallaştığı söylemlerimize, Avrupa Yargıçlar Birliği Washington’da yaptığı toplantı sonucunda yayınladığı deklarasyonla bizim düşüncelerimize destek verdiler. Yolsuzlukta dünya 3’üncüsü, tutuklu gazeteci sayısında dünya şampiyonuyuz, gelir dağılımındaki adaletsizlikte dünya 3’üncüsüyüz. Özel tüketim vergisini dünyada en yüksek oranda alan ülkeyiz. Bunun sonucudur ki dünyanın en pahalı benzin, mazot, elektrik ve doğal gazını halkımız tüketiyor. 20 milyon insanımız yoksulluk ve açlık içinde yaşıyor. AKP iktidara geldiğinde 4 olan dolar milyarderi sayısı, bugün 40’ı bulmuştur. Milyonlarca insan açlık ve yoksulluk çekerek elindekini avcundakini Hükûmetin maliye politikası araçlarıyla bu 40 aileye transfer etmiştir. Bunları yaratan, sermaye sevdalısı Hükûmetinizdir. Seksen dokuz yıllık cumhuriyet döneminde büyük sermaye grupları on yıllık AKP iktidarı dönemindeki kadar sermaye birikimi ve kâr sağlamadılar. Aslında AKP halkın geleneksel yaşam tarzından hareketle inançlarını istismar ederek halktan yana görünmeye çalışsa da finans oligarşisinin, büyük sermayenin temsilcisi bir partidir. Özgür birey, örgütlü toplum, demokratik devlet mücadelemiz engellenmeye devam ediyor. Kısaca geniş, emekçi halk kitleleri, sistemin, sermayenin sorunları çözmesi adına bedel ödemeye devam ediyorlar. Devletin yapısında önemli değişiklikler oluyor. Küresel güçlerin istediği noktaya gelmeyi ve teslim olmayı değişim olarak algılayan Sayın Başbakan ve partisi sorunları çözme adına baskıcı bir rejim yarattılar. Uygulamalardan hoşnut olmayanları düşman gördüler, toplumu böldüler. Kendi halkıyla barışık olmayanların başka halklarla barışık olması mümkün değildir. Cumhuriyet tarihi boyunca Mustafa Kemal Atatürk’ün “Yurtta sulh, cihanda sulh.” şiarıyla, başta komşuları olmak üzere tüm dünya devletleriyle hükümranlık haklarına saygı göstererek ve karşılıklı çıkar ilişkileri içinde, barış içinde bir arada yaşamaya çalışan politikalarımızı reddedip komşularıyla savaş noktasına gelen bir ülke yarattınız. Küresel güçlerin taleplerini, kendi ülkenizde tartışılan demokrasi, insan hakları ve özgürleri bahane ederek taşeronluğa kalktınız. Dışişleri Bakanı Sayın Davutoğlu bütçe görüşmelerinde “Dış politikada olaylara bakışımızda Cumhuriyet Halk Partisiyle temel farklılıklarımız var.” diyor. Doğrudur, katılıyorum. Cumhuriyet Halk Partisi tarihsel misyonu ve karakteri gereği antiemperyalist bir partidir. AKP de emperyalizmin desteğiyle iktidara gelen ve taşeronluğunu yapan partidir. Dolayısıyla, böyle bir fark olması da normaldir. Sayın Davutoğlu Suriye konusunda “Biz bölgeye yüreğimizle bakıyoruz.” diyor. Siz bölgeye gerçekten yüreğinizle baksanız savaş çığlıkları atmazsınız. Yüreği olanlar savaşa karşı çıkanlardır. Sizdeki olsa olsa yapay yürektir. Siz bölgeye yüreğinizle değil, küresel sermayenin kasasından bakıyorsunuz. Mazlum milletlere örnek ülkemiz, başka ülkelerin iç işlerine müdahale ederek karşı devrim ihraç eder hâle geldi. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Böyle bir tabloda demokratikleşmeyle ekonominin doğru orantılı olduğunu söylemek mümkün değil. Bütçe tarihimize “sucuklu bütçe” olarak geçecek bu bütçenin hayırlar getireceği kesin, bellidir. Hepinizi saygılarla selamlıyorum.
Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Konya Milletvekili Mustafa Kalaycı.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; hepinizi saygılarımla selamlıyorum. Bundan tam yedi yüz otuz dokuz yıl önce hakiki sevgili olarak gördüğü Cenab-ı Hakk’a kavuşan Hazreti Mevlânâ’nın ölüm gününün hatırası olarak her yıl olduğu gibi, bugün Konya’da Şebiarus merasimi yapılmaktadır. Hazreti Mevlânâ’yı rahmet, minnet ve şükranla anıyor; Allah ondan razı olsun diyorum. İstanbul’da da Kültür ve Turizm Bakanlığı ve İstanbul Büyükşehir Belediyesinin katkılarıyla 15 Aralık Cumartesi akşamı Şebiarus töreni yapılmıştır. Yine, gelen davetiyelerden bazı il ve ilçelerde aynı adla program yapıldığı anlaşılmaktadır. Böylesi programlara Hükûmetin destek vermemesi, tam aksine, mâni olması gerekmektedir. Hazreti Mevlânâ, tüm dünyaya “Gel.” diye Konya’dan seslenmiş, AKP Hükûmeti ise âdeta “İstanbul’a gidin.” diyor. Hazreti Mevlânâ’yı anmak ve özellikle de anlamak için her zaman ve başka yerlerde çalışmalar yapılabilir ve yapılmalıdır. Hazreti Mevlânâ’nın hayat felsefesini öğretmek ve gelecek kuşaklara aktarmak büyük önem arz etmektedir. Ancak, bilinmeli ve takdir edilmelidir ki Şebiarus Günü’nü anma vesilesiyle merasim düzenleme hakkı Konya’ya aittir ve sadece Konya’ya özeldir. Daha önce de dediğim gibi: Hacıbektaş’ta düzenlenen Hacı Bektaş Veli’yi anma, Söğüt’te düzenlenen Ertuğrul Gazi’yi anma, Bursa’da düzenlenen Osman Gazi’yi anma yıl dönümü etkinliklerini başka yerde yapmak nasıl doğru olmaz ise Şebiarus törenini de Konya dışında yapmak doğru değildir. Acaba AKP Hükûmeti ve İstanbul Büyükşehir Belediyesi, Sarıkamış Şehitlerini Anma Yürüyüşü’nün Taksim’de yapılmasına, Manisa’ya has mesir macununun Eminönü Yeni Cami’den atılmasına, Kırkpınar güreşlerinin Olimpiyat Stadı’nda gerçekleştirilmesine de destek verir mi? Tabii ki anlamsız ve yanlıştır. Bakınız, bir şair olduğu kadar bir sufi ve daha da ötesi bir Mevlevi havarisi olan Arif Nihat Asya "Kubbe-i Hadrâ'dan" adlı şiirinde ne diyor: “Her etek tennuredir, Her satır bir suredir, Her eda mana demek, Konya Mevlânâ demek. Gel ki yollar boş değil, Her nefes ney, Her yeşil Kubbe-i Hadrâ demek, Konya Mevlânâ demek. Türk alırken Asya'yı, Mevleviler Konya'yı, Etmiş istila demek, Konya Mevlânâ demek. Burda yer gök ihtizaz, Burda boş dönmez niyaz, Burda yoktur "lâ" demek, Konya Mevlânâ demek. Kar döner, rüzgâr döner, Yol döner, yollar döner, Yok bir istisna demek. Konya Mevlânâ demek.” Tekrar ediyorum: Hükûmetin ve AKP’li İstanbul Büyükşehir Belediyesinin desteğiyle İstanbul'da Şebiarus töreni yapılması Konya'ya haksızlık olmuştur. Bu törenin gelenekselleşmesi Konya'ya daha da büyük zarar verecektir. Buna mâni olunmalıdır. Değerli milletvekilleri, dün Sayın Başbakan tarafından Konya’da bazı açılışlar yapılmıştır. Konyalılar bir hizmet yapılırsa her zaman teşekkür etmeyi bilir ancak yapılan açılış büyük bir şaşaa ile o kadar abartılıyor ki birçoğu böyle takdim edilmesini gerektirmeyen rutin hizmetler, daha önce de açıklanmış hizmetlerdir. İnanın, törene yapılan harcama, tanıtım için verilen medya ve bilboard reklamlarının parasıyla Konya’nın bir eksikliği daha giderilebilirdi. Törende Konya Büyükşehir Belediye Başkanı yüzlerce tesis açılışından bahsediyor. Siz, önce Şebiarus’a sahip çıkın, ayrıca Konya şehir içi trafiği büyük bir sorun haline gelmiştir. Hem 2004 hem de 2009 yerel seçimler öncesi Konya’nın metroya, raylı sisteme kavuşturulacağı sözünüze ne oldu? Kayseri, Antalya, Bursa, Adana, Samsun, Eskişehir, Gaziantep gibi iller bu konuda çok önemli mesafe aldı. Konya niye geride kaldı? Önce bunun hesabını bir verin. Konya Dış Çevre Yolu Projesi de bir muammaya dönüştü. Hâlâ bir hareket yok. Yıllardır niye yapılmadı? “Avrupa takımı yapacağız.” dediğiniz Konyaspor şu anda hangi ligde ve niye? Önce bunların hesabını bir verin. AKP Hükûmeti 20 ilde 28 adet kültür ve turizm koruma ve gelişim bölgesi belirlemiş ve buralardaki turizm yatırımlarına 5’inci bölge teşvikleri veriliyor. AKP Hükûmeti Hazreti Mevlânâ'yı bile görmemiş. Kültür ve inanç turizmi için başkent olabilecek şehrimiz niye bunlar arasında yok? Neden Konya'da turizm yatırımlarına 5’inci bölge teşvikleri yok? Bu haksızlığı Başbakana, Kültür ve Turizm Bakanına sordunuz mu? Törende, Orman ve Su İşleri Bakanı da on yıldır Konya'ya 2,5 milyar liralık yatırım yaptıklarını söylüyor. Rakamları da iyice şişirmiş. Peki, KOP ile aynı özelliklere sahip GAP'a ne kadar kaynak aktardınız? Ben söyleyeyim: 2008 yılında kabul ettiğiniz GAP Eylem Planı ile beş yıl için 26 milyar lira tahsis ettiniz. KOP Eylem Planı’nı beş yıldır niye kabul etmiyorsunuz? Konya Ovası’nın alarm veren su ihtiyacının karşılanması için başka havzalardan su getirecek yeni bir projeyi on yıldır niye hazırlamadınız? KOP idaresinin kadrosunu bir buçuk yıldır neden oluşturamadınız? Konyalılara bunların hesabını verin. AKP Hükûmeti, 5.550 kilometrelik 15 otoyol projesi hazırlamış ama hiçbiri Konya’ya uğramıyor. Konya yıllardır sivil havalimanı talep ediyor ama “Birçok ile var, size yok.” deniyor. Konyalı sanayici ve ihracatçı, limana ulaşabilmek için çift hatlı yeni Konya-Mersin demir yolunu bekliyor, lojistik merkez kurulmasını istiyor. Yıllardır verilen sözler var ama hâlâ ortada yok. Konya’nın teknik üniversiteye kavuşmasını bile AKP engellemiş ama Selçuk Üniversitesi bölünerek kurulan üniversite “yeni üniversite” diye Konyalılara yutturulmaya çalışılıyor. Konya, yatırım olarak bunları bekliyor. Dolayısıyla, “Şu kadar tesis açıyoruz.” demenin bir anlamı yok. Değerli milletvekilleri, görüşmekte olduğumuz 4’üncü madde ile koruma ve güvenlik görevlilerinin hakları ellerinden alınmaktadır. 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 51’inci maddesi uyarınca, daha önceki yıllara dair bütçe kanunlarının K cetvelinde fiilen çalışan koruma ve güvenlik personeli de sayılmış iken, bu yıla dair K cetvelinde yer verilmemiştir. Dolayısıyla, yirmi dört saat esasına göre görevini yürüten ve 5393 sayılı Kanun’a göre maktu fazla mesai ücreti alma hakkı olan koruma ve güvenlik görevlileri mağdur edilecektir. Komisyonda Maliye Bakanlığınca açıklanan gerekçeye göre, 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname çerçevesinde yapılan düzenlemeler gereği bunun yapıldığı ifade edilmiştir. K cetvelinde ilgili kanunlardaki amir hükümlerin hilafına düzenleme yapılamaz ve hüküm ihdas edilemez, böyle bir yetkiniz de yoktur. Zira, 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 51’inci maddesinde, “Belediye zabıta ve özel güvenlik hizmetlerinde fiilen çalışanlara, fazla mesai ücreti olarak yılı bütçe kanununda belirlenen üst sınırı aşmamak kaydıyla belediye meclisi kararı ile tespit edilen maktu tutar ödenir.” amir hükmü bulunmaktadır. Kanunda bu hüküm varken K cetvelinde bu hüküm değiştirilemez. Dolayısıyla, K cetvelinde zabıta ve itfaiye personeli için belirlenen maktu fazla mesai ücretinden koruma ve güvenlik personelinin de yararlandırılması gerekmektedir. Koruma ve güvenlik personeli 5393 sayılı Kanun’da yer alan açık ve amir hükme rağmen haksız yere mağdur edilecektir. Ancak kendine hayrı olmayandan başkasına hayır gelir mi? Maliye Bakanlığı ve Gelir İdaresi Başkanlığında çalışan personele, ekonomik krizlerin en derin olduğu dönemler dâhil, 2012 yılına kadar, fazla çalışma ücreti olarak 100 saatlik mesai ödeniyordu. Fakat 2011 yılında, KHK ile, gelir uzmanları ve defterdarlık uzmanları hariç tüm uzmanların ve müdür hariç tüm yöneticilerin ek göstergeleri ve maaşları artırıldı. Bu kadroların, fazla mesai ücretine ihtiyaçları kalmadı. Diğer taraftan, Maliye Bakanlığı ile Gelir İdaresi Başkanlığında çalışan unvansız personel ile gelir uzmanları ve defterdarlık uzmanlarına ise hem özlük hakkı yönünden iyileştirilme yapılmadı hem de fazla mesaileri kaldırıldı. Bütçenin hayırlara vesile olmasını diliyor, saygılar sunuyorum. (MHP sıralarından alkışlar).
Teşekkür ediyoruz Sayın Kalaycı. Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına, Van Milletvekili Nazmi Gür.
Teşekkürler Sayın Başkan. Sayın Bakan, kutluyorum, bugün iyi bir satış yapmışsınız, işler iyi gidiyor galiba. Otoyol ve köprüler Koç ve Ülker Grubu’na devredildi bir özelleştirmeyle. Yirmi beş yıllığına 5 milyar 750 milyonluk bir satış bu. Herhâlde bu özelleştirmelerle Hükûmet, kamunun yani halkın olan değerleri tek tek elinden çıkararak yine kapitalizm için, yine sermayedarlar için harcayacak, öyle görüyorum, onun için kutladım sizi Sayın Bakan. Değerli arkadaşlar, 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçesi Kanunu Tasarısı’nın 4’üncü maddesi üzerine grubum adına söz almış bulunuyorum. Hepinizi sevgiyle, saygıyla selamlıyorum. Bu maddedeki konuşmamda, biraz, silahlanmayı, militarizmi ve silahlanmanın bütçe içerisindeki yerini ve ülkemiz için ne anlama geldiğini anlatmaya çalışacağım. Değerli arkadaşlar, dünyada silahlanma yarışı devam ediyor. Özellikle son on yıldır Türkiye de gerek “Modernizasyon” adı altında gerekse “yerli sanayi, silah sanayi kurma” adı altında ve gerekse de belki de hiçbir zaman ihtiyaç duymayacağı silahları alarak kendi bölgesindeki tehdit algılarına uygun bir şekilde bu çılgın silahlanma yarışına giriyor. Tabii silahlanırken, bir taraftan da ülkenin eğitiminden, sağlığından, sosyal haklarından, işçisinden, emekçisinden kısarak savaş bütçelerine ayırıyorlar. Onun için biz bu bütçeler konuşulurken hep şunu söyledik Barış ve Demokrasi Partisi olarak: “Bu bütçeler savaş bütçeleridir, bu bütçeler silah bütçeleridir.” Değerli arkadaşlar, özellikle soğuk savaştan bu yana, “Soğuk savaş bitti, artık ülkeler birbirlerine karşı silahlanmayacaklar.” diye düşünürken, tam tersi, özellikle başını ABD, Çin, Rusya, Japonya, Suudi Arabistan, İsrail gibi ülkelerin ve kimi Avrupa Birliği ülkelerinin çektiği çokça ülke bu silahlanma yarışını çılgın bir şekilde sürdürüyorlar. Ne yazık ki, Türkiye de, özellikle “Güçlü Ordu, Güçlü Türkiye” sloganı adı altında bu yarışta en ön sıralarda yerini almış durumda. Tabii bir ülkenin güçlü olması o ülkenin ordusunun güçlü olmasıyla doğru orantılı değil; bu yanlış bir parametredir çünkü doğru olan, bir ülkenin güçlü olmasını sağlayan en önemli parametrelerden biri, o ülkenin ne kadar demokratik olup olmamasında, o ülkenin gelir dağılımında ne kadar adil olup olmamasında, o ülkenin gerçekten yoksulluğa karşı yoksulluğu ne kadar yok edip etmemesiyle ölçülebilir. Görün ki bizim ülkemiz de, özellikle silahlanma yarışına hızlı bir şekilde katılmasıyla halkın eğitimine, sağlığına harcanacak parayı orduya, silaha veriyor. Birkaç rakam verirsek, sanırım bu daha da anlaşılır. Değerli arkadaşlar, Millî Savunma Bakanlığının, Millî İstihbarat Teşkilatının -militer bir örgüt olarak algılarsak- Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarlığının, Millî Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliğinin, İçişleri Bakanlığının, Jandarma Genel Komutanlığının, Emniyet Genel Müdürlüğünün, Sahil Güvenlik Komutanlığının ve Savunma Sanayii Müsteşarlığının bu bütçedeki toplam payı 45 milyarın biraz üzerindedir. Tabii, bu 45 milyar TL’den fazla bütçe iç güvenliğe, dış güvenliğe ve bir bütün olarak da güvenlik işi üreten ya da güvenlik işiyle ilgilenen kurumlara ayrılıyor ki bu da bütçenin yüzde 11’idir. İşte, bu nedenle, biz, bu militer yaklaşımla, bu militarist yaklaşımla ülkenin bütçesinin büyük bir kısmının güvenlik kurumlarına ayrılmasını gerçekten hayretle karşılıyoruz. Tabii, burada Sayın Başbakanın doğrudan emrinde olan örtülü ödeneği saymıyoruz bile, katmamışız. Değerli arkadaşlar, Stockholm Uluslararası Barış Araştırmaları Enstitüsünün verilerine göre, Türkiye 2012’de dünyanın en fazla silah alımı yapan 15 ülkesinden biridir. Bu tablo bize göre ne bir başarıdır ne de bir tedbirdir. İsterseniz dünyanın tüm füze bataryalarını ya da NATO güçlerinin tamamını Türkiye’ye yığın; demokratikleşme olmadan, demokrasiye, insan haklarına, hukukun üstünlüğüne saygı olmadan Türkiye’nin güçlü bir ülke olmasının imkânı yoktur. Değerli arkadaşlar, bizim, Hükûmete önerimiz, toplumun refahının, ezilen emekçinin haklarının, kimliklerinin ve mevcut Anayasa’ya göre ötekileştirilen bütün korumasız grupların haklarının korunması ve onlar için bir bütçe yapılmasıdır. Gelin görün ki yapılan bu bütçe yine belli bir sınıfa, belli bir zümreye rant sağlamak, belli bir zümreyi korumakla ilgilidir. İşte biraz önce sözünü ettiğim son özelleştirme bile bunun en somut örneğidir. Değerli arkadaşlar, mevcut durumda, haksızlığa uğrayanlara ne yazık ki “gaz ve cop” adı altında hizmet sunulmaktadır. İşkence neredeyse sokaklara taşmıştır. İnsan hakları örgütlerinin raporlarına baktığınızda, işkencenin özellikle bizim bölgemizde BDP’ye karşı neredeyse sokağa taşındığını görebilirsiniz. Tabii o da yetmiyor değerli arkadaşlar, 10 binlerce vatandaşımız mitinglere katıldıkları için, etkinliklere katıldıkları için cezaevlerine tıkılıyor, 10 binin üzerindeki arkadaşımız cezaevlerinde şu anda kaderlerini bekliyor. Ne yazık ki halklara ayrılan bütçenin azımsanmayacak bir kısmı da cezaevlerine, gaz bombalarına, plastik mermilere ayrılmaktadır. İşsizlik ve ekonomik sıkıntılar özellikle emekçi sınıfı için giderek artmaktadır. Bu işçi sınıfının ve işçi kesimlerinin, ezilenlerin, sendikalarından, örgütlenme haklarından yoksun bırakıldığı da işin cabasıdır. Sayın Başbakan, Şeyh Edebali’den bir alıntı yapıyor. Geçen gün bir sayın milletvekili bunun da yanlış bir alıntı olduğunu dile getirmişti. Şöyle diyor Sayın Başbakan ve bütün AKP sözcüleri: “İnsanı yaşat ki devlet yaşasın.” Bu sözü olur olmaz her yerde tekrarlıyorlar, olur olmaz her yerde söylüyorlar. Bu bütçede de en çok duyduğumuz, en çok söylenen sözlerden birisidir. Değerli arkadaşlar, insanı yaşatmak için, insan için bütçe yapmanız gerekir önce, militer kurumlar için, savaş için, silah için değil. 2002’den bu yana, yüzlerce çocuk dâhil olmak üzere, binlerce vatandaşımız ya polis kurşunuyla ya da ekonomik nedenlerden dolayı cinnet geçirerek kendisinin ve ailesinin yaşamlarına son vermektedir. Kışlalarda intiharlar ya da intihar süsü verilmiş cinayetler gerçekleşiyor. Daha iki gün önce Van’da bir asker yine “intihar etti” diye yaşamını yitirdi. Kürtler, yaşamın her alanında günlük işkenceye maruz kalıyor, ana dilini kamusal alanda kullanamıyor, karşı geldiğinde de şiddete maruz kalıyor ve bu bütçeden ayrılan paylarla hakkına düşen yani payına düşen gazı, copu, silahı, kurşunu alıyor. Değerli arkadaşlar, Türkiye’de insanın yaşamından ziyade yandaşın yaşamına önem veriliyor. Var olan tablo tam da budur. Alevilere cemevini yasaklayacaksınız, ibadetlerini yapmalarını engelleyeceksiniz, camilerde sadece namaz kılmalarını salık vereceksiniz, demokratik laikliğin önünü keseceksiniz, “Türkiye laik bir ülkedir.” diyeceksiniz... Kısacası hangi bakımdan bakarsanız bakın bu bütçe ezilenlerin değil ve fakat ezen sınıfların ve yandaş kişilerin bütçesidir. Değerli arkadaşlar, son olarak şunu söylemekte fayda var. Özellikle Van depreminin üzerinden bir-bir buçuk yıl geçmişken, Roboski katliamının ise on gün sonra… Roboski’de yaşamını yitiren canlarımızı, 34 kardeşimizi, çocuklarımızı anarken bir kez daha Hükûmetin bu bütçeyi düşünmesi gerekiyor. Gerçekten bütçede özellikle silahlanmaya ayrılan paylar yeniden düşünülmeli. Ve biz bu silah bütçesine, bu savaş bütçesine karşı eleştirilerimizi her alanda, her yerde dile getireceğiz. Değerli arkadaşlar, konuşmama son verirken bu bütçenin, bir dahaki, 2014 bütçesinin barış, kardeşlik ve uluslararası alanda da, özellikle Orta Doğu’da istikrarın sağlandığı bir döneme denk gelmesini diliyorum. Hepinize saygılar ve sevgiler sunuyorum.
Şahsı adına, Van Milletvekili Mustafa Bilici.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2013 Yılı Merkezi Bütçe Kanunu’nun 4’üncü maddesi üzerinde şahsım üzerine söz almış bulunmaktayım. Bu vesileyle yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum. Sözlerime başlamadan önce ülkemizin imkân, ihtiyaç ve hedefleri esas alınarak hazırlanan 2013 yılı bütçesinde emeği geçen herkese teşekkür ediyorum. 2013 yılı bütçesi, ülkemizi 2023 vizyonuna daha da yaklaştıran bir bütçedir. Bu nedenle görüşmekte olduğumuz bütçenin ülkemize, milletimize hayırlar getirmesini niyaz ediyorum. AK PARTİ hükûmetlerimiz döneminde yeni dünya koşullarına uygun olarak birçok alanda yapısal reformlar gerçekleştirildi. Özellikle iktisadi ve ticari hayatta en önemli sayabileceğimiz reformlardan bir tanesi de elli yıl aradan sonra Türk Ticaret Kanunu’nun yeniden düzenlenmesidir. Kanunun yeniden düzenlenmesi çerçevesinde 6102 sayılı yeni Kanun’la Hükûmetimiz ve Türkiye Büyük Millet Meclisi çok önemli bir görevi yerine getirerek ülkemiz ticari hayatına çağ atlatacak bir düzenleme gerçekleştirmiştir. Günümüzde Gelir Vergisi ve Vergi Usul Kanunu başta olmak üzere temel vergi kanunlarının yeni baştan düzenlenmesine ihtiyaç duyulmaktadır. Vergi sistemimizde yaşanan sorunlar ilgili meslek odalarının ve uygulayıcıların görüş ve önerileri dikkate alınarak ihtiyaçlara cevap verecek şekilde yeniden düzenlenirken kolay, uygulanabilir, anlaşılabilir bir vergi sisteminin oluşturulması hepimizin ortak arzusudur. Türkiye Büyük Millet Meclisinde yasalaşan ve ticari hayatı yakından ilgilendiren vergi mevzuatının ve aynı şekilde sosyal güvenliği ilgilendiren düzenlemelerin ülkemizde uygulayıcısı mali müşavirlerdir. Şüphesiz bu tür düzenlemelerde bu meslek camiasının destek ve katkısı uygulamada başarıyı arttırmaktadır. Ticari işletmelerimizle devletimiz arasında köprü görevini serbest muhasebeci mali müşavirler ile yeminli mali müşavirler sağlamaktadır. Bu köprüyü ne kadar güçlendirir ve etkin hâle getirirsek başarı da o derecede artacaktır. Bu mesleğin başarısının mikro düzeyde mensuplarına, makro düzeyde ise ülkenin yararına olacağı gözden uzak tutulmamalıdır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Batı’da çok uzun bir geçmişi olan mali müşavirlik mesleği ülkemizde de kendine özgü bir yasayla düzenlenmiş, Türkiye’de özellikle 1980 yılından sonra, gelişen ekonominin önemli araçlarından biri muhasebe mesleğine olan ihtiyacı daha da çok ortaya çıkarmıştır. Özellikle sermaye piyasasının gelişmesi doğrultusunda bu durum çok daha belirgin hâle gelmiştir. Türkiye'de Serbest Muhasebeci Mali Müşavirler Yasası 1989 yılının Haziran ayında 3568 sayılı Kanun ile yasalaşmış ve 2008 yılında ise 3568 sayılı Kanun’da bazı değişiklikler yapılmasına ilişkin 5786 sayılı Kanun kabul edilmiştir. Bu kanun mesleğe çok önemli değişiklikler getirmiştir. Ülkemizde sayıları yaklaşık 89 bini bulan denetim ve muhasebe meslek mensuplarının önemli gördüğüm bazı sıkıntılarını buradan bir meslek mensubu olarak ifade etmek istiyorum. KDV’yi doğuran olay tahsilata bağlanmalıdır. Katma Değer Vergisi Kanunu ile Gelir Vergisi Kanunu arasındaki çelişkinin giderilerek serbest meslek erbabının mesleklerine özgü işleyiş açısından alamadıkları, belki de hiç tahsil edemeyecekleri bir paranın KDV’sini ödemek zorunda bırakılması söz konusudur. Uzlaşma komisyonlarında bir meslek mensubu bulunmalıdır. Merkezî uzlaşma komisyonlarında uzlaşma komisyonu üyelerinden en az biri odalar tarafından görevlendirilmiş meslek mensuplarından olmalıdır. Serbest meslek faaliyetlerinde KDV yüzde 18’den yüzde 8’e indirilmelidir. Meslek mensubunun tahsilatı kolaylaştırılmalıdır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bugün bu kürsüden bunları anlatmamın nedeni bu meslek grubu ile ilgili bir farkındalık yaratmaktır. Adalet ve Kalkınma Partisi olarak kuruluş felsefemiz ülkede çözüm bekleyen her konuya eğilmektir. Devletten umut bekleyen her kesime samimiyetle el uzatmaktır. Bu konuda da bakanlığımızın gerekli çalışmaları yapacağına inanıyorum. Sözlerime son verirken bütçemizin milletimize hayırlar getirmesini niyaz ediyorum.
İstanbul Milletvekili Sedef Küçük.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısı’nın 4’üncü maddesi üzerine şahsım adına söz almış bulunmaktayım. Yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum. Değerli milletvekilleri, Sayın Maliye Bakanı Plan ve Bütçe Komisyonunda tasarıyı sunuş konuşmasında “Ülkemizin uzun vadeli hedeflerini gerçekleştirmesi için tasarrufların artırılması gerektiği ortadadır.” demiştir. Sayın Bakana bu konuda hak vermemek mümkün değil; hele ki Türkiye gibi tasarruf oranının çok düşük olduğu bir ülkede, bu, çok daha fazla önem kazanmaktadır. Ancak, Sayın Bakan bu tespiti yaparken tasarrufun bir başka boyutu gözden kaçmaktadır; o da, kamunun, hizmet alımı suretiyle taşıt edinilmesi konusundaki çılgınca savurganlığıdır. Plan ve Bütçe Komisyonunda 2013 bütçesinin görüşüldüğü günlerde basında bir haber yer aldı. Bu haberde 2012 yılının ilk on ayında, kamunun lüks makam aracı kiralanması da dâhil olmak üzere, taşıt kiralanması için ödediği paranın 114,5 milyon liraya ulaştığı yazılıydı. Siz ne düşünürsünüz bilmiyorum ama açıkçası, ben, yılın yalnızca ilk on ayında araç kiralanmasına 114,5 milyon lira -yani eski parayla 114,5 trilyon lira- harcanan bir ülkenin bütçesini halkın bütçesi olarak nitelemenin zor olduğunu düşünüyorum. Peki, araç kiralamak için 114,5 milyon lira harcanan bir ülkenin, Kadının Statüsü Genel Müdürlüğüne ayırdığı bütçe ne kadar dersiniz? Sadece 11,5 milyon lira. Araç kiralamak için harcanan para, Engelli ve Yaşlı Hizmetleri Genel Müdürlüğü için ayrılan bütçenin tam 5 katıdır, Türkiye Bilimler Akademisi için ayrılan ödeneğin 10 katıdır. Bu harcanan para 30 üniversitenin bütçesinden fazladır. Anlaşılan, yöneticilerimizin lüks makam araçlarına olan ihtiyaçları üniversitelerimizin, engellilerimizin ve yaşlılarımızın ihtiyacından çok daha önemli ve önceliklidir. Lüks bir makam aracı kiralamanın kamuya yükü yıllık 80.000 liraya ulaşmaktadır. Böyle lüks araçlar kiralanırken yalnızca birilerinin cebine para aktarmış olmazsınız, o parayı harcayabileceğiniz daha anlamlı yerlerden de kısmış olursunuz. Yani, üst düzey bürokratlarımız lüks makam araçlarına binerken birilerinin hakkını yemekte olduğunu görmezden gelmektedirler ve bu duruma göz yummak da buna ortak olmak demektir. Değerli milletvekilleri, biliyorsunuz, her yıl kamuda tasarruf tedbirleri için genelgeler çıkarılır, nutuklar atılır, önlem alınacağı söylenir ama her yıl bu durum devam eder. Yanılmıyorsam, bu bütçe Sayın Maliye Bakanının sunduğu dördüncü bütçe. Her bütçe döneminde bu konu muhalefet tarafından gündeme getirilmiştir ama görüyoruz ki bir şey değişmemiştir. Bu yıl da kamuoyunun tepkisini hafifletmek için yine uyarılar yayınlandı, yine önlemlerden söz edildi. Umuyorum bu yıl farklı olur, umuyorum bu savurganlığın ortadan kaldırılması için samimi önlemler alınır. Bu savurganlık Türkiye ekonomisinin tek sorunu değildir, en önemli sorunu da değildir ama bir mirasyedi yaklaşımını ortaya koyması açısından son derece mühimdir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; yeterince üretmeyen, istihdam yaratmayan, gelir adaletini sağlayamayan, kayıt dışılığı önleyemeyen bir ekonomide istikrarı sağlamak da sürdürmek de olanaksızdır. Hele, yanlış tercihlerle yönetilen dış politikanın ekonomik istikrar üzerinde yaratacağı riski de düşünürsek önümüzdeki yılın çok da iyi geçmeyeceğini öngörebiliriz, bunun emareleri de ortaya çıkmaya başlamıştır. Karşılıksız çek miktarı 2012 yılında yüzde 56 artış göstermiştir. Hane halkının bankalara kredi kartı borcu 74 kat artmıştır. Böyle bir ekonomik yapının sosyal sorunlara yol açmasının kaçınılmaz olduğuna dikkatinizi çekiyor, bütçenin ülkemize hayırlı olmasını ve 2013 yılının halkımıza refah ve mutluk getirmesini diliyor, hepinize saygılar sunuyorum.
Sayın milletvekilleri, soru-cevap bölümüne geçiyoruz. Sayın Belen, buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakanım, birinci turda sorduğum sorunun cevabını alamadım, şimdi devamını getiriyorum. Millî Emlak Genel Müdürlüğü faaliyet raporlarına göre, yılda yaklaşık 10 bin taşınmaz malın satışını, binlerce taşınmaz malın idaresini yapan bu teşkilattan şimdi de 2/B Kanunu dâhilinde bir yıl içinde yaklaşık 400 bin 2/B’li taşınmaz malın satışının gerçekleşmesi ve devamında da bu rakamın çok üzerindeki tarım arazilerinin satışının yapılması beklenecektir. Hiçbir özlük hakkı vermediğiniz, yaptığınız düzenlemelerle çalışma moral ve motivasyonunu bozduğunuz personele nasıl iş yaptıracaksınız? Bu şartlarda bunları yaptırmak sizin adalet anlayışınıza uygun mu? Gelir İdaresi personeline olduğu gibi, uzman olmayan Millî Emlak Teşkilatı çalışanına da uzmanlık sınavı açmayı, özlük hakları arasındaki adaletsizliği gidermeyi düşünüyor musunuz? Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Belen. Sayın Doğru, buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakana soruyorum: Türk TELEKOM’un özelleştirme kapsamıyla satışından sonra iletişim fiber optik kabloyla yapılmaya başlanmıştır. Fiber optik kabloya geçilince bakır kapsamı olan yer altı kabloları boşa çıkmıştır. Tahminen 1 milyar civarında değeri bulunan bu kablo satışından alınacak para devlete mi, satılan kuruluşa mı kalacaktır? İkincisi; Tokat Turhal Şeker Fabrikası’nın özelleştirme kapsamında satışı mahkemece durdurulmuştur. Tekrar satışı gündeme getirilecek midir? Özelleştirme kapsamında olup da özelleştirilmeyen kamu kurum ve kuruluşu var mıdır öğrenmek istiyorum. Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Doğru. Sayın Yılmaz, buyurun.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Sayın Bakanım, mevcut mevzuat hükümlerine göre ödenmekte olan vatani hizmet aylıklarını 2013 yılında ne kadar artırmayı düşünüyorsunuz? Bu aylıkları yeterli buluyor musunuz? İkinci bir sorum da; Türkiye’de yabancıların sıcak para miktarının kasımda 143 milyar dolar, şimdi ise 150 milyar dolara ulaştığı söyleniyor. Bu parayla yabancılar, Türkiye üzerinden yaklaşık ne kadar para kazanıyor? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ederiz Sayın Yılmaz. Sayın Öz.
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Sayın Bakan, 2012 yılı içerisinde ülkemize gelen Suriyeli mülteciler nedeniyle ülkemiz bütçesinden ne kadar harcama yapılmıştır? Bu harcamalar hangi kaynaklardan karşılanmıştır? Bir diğer sorum da; otuz yıllık, 1’in 4’ünden emekli olan uzman hekimlerin almış olduğu emekli maaşları, benzer eğitim yılı ve çalışma süresi olan diğer kamu çalışanlarının yarısı kadardır. Geçen yıl da sormuştum, bununla ilgili bir düzenleme yapmayı düşünüyor musunuz? Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Öz. Sayın Köprülü.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakan, Tekirdağ ilimiz vergi ödemede 9’uncu sırada. Ancak Kalkınma Bakanımdan soru önergeme aldığım cevaptan okuyorum: “Yatırım tahsisleri açısında 50’nci sırada, kişi başına düşen kamu yatırım tahsisinde ise 75’inci sırada.” Bu bütçenizde bu haksızlığı ve adaletsizliği düzeltecek misiniz? Ya da geçen ay Tekirdağ’daydınız Sayın Bakan -yeni vergi daireleri açtığınız için söylüyorum- tek amacınız hizmet olmayıp, amacınız Tekirdağ’dan daha da fazla vergi toplamak mıdır?
Teşekkür ederiz Sayın Köprülü. Sayın Erdem.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Sayın Bakanım, hazine ve maliye teşkilatları daha önce bir birinden ayrılmıştı. Siz de Gelir İdaresini maliye teşkilatından ayırdınız. Bu uygulamanız sonucunda tahakkuk ve tahsilat oranlarında ve vergi gelirlerinde herhangi bir artış olmuş mudur? İkinci sorum: Maliye Bakanlığında görevli veznedarların sorumlulukları ve görev riskleri emsali birçok memurdan çok daha fazla olmasına rağmen özlük hakları yönüyle diğer bakanlık personellerine göre 200 ilâ 600 lira daha az maaş almaktadırlar. Veznedarların özlük haklarını düzeltmeyi düşünüyor musunuz? Teşekkür ederim.
Teşekkür ederim Sayın Erdem. Sayın Işık.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakan, öğretmenlere ve üniversitede görevli öğretim elemanlarına verilen maaşlardaki düşüklüğü telafi etmek üzere ek ders ücretlerinde bir artış düşünüyor musunuz? 2013 yılı ek ders ücreti artış oranları ne olacaktır? İkincisi de kısaca “yaşlı ve muhtaç aylığı” olarak bilinen 2022 sayılı Kanun hükümlerine göre ödenen aylıkların ne kadar artırılacağı ve üç ayda bir ödenen bu aylıklara, aylık olarak ödenme yönünde bir düzenleme düşünülmekte midir? bu konuda kamuoyundan gelen talebin karşılanmasını makul görüyor musunuz? Teşekkür ederim.
Teşekkür ederiz Sayın Işık. Buyurunuz Sayın Bakan.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Değerli arkadaşlar, tabii, bu özlük haklarıyla ilgili olarak çok soru geliyor. Özellikle de Maliye Bakanlığı çalışanlarıyla ilgili de birçok husus gündeme getiriliyor. Şunu açık ve net olarak ifade edeyim, hiçbir memurumuzun maaşı düşmemiştir. Yani 666 -yanlış hatırlamıyorsam, sayısı herhâlde oydu- sayılı Kanun Hükmünde Kararname’yle biz eşit unvana…
Doğrusunu söylediniz aslında.
Bir anlamda eşit işe eşit ücret verdik. Maliye Bakanlığındaki şikâyetler esas itibarıyla şuradan kaynaklanmaktadır: Eskiden vergi denetmeni olanlar, vergi denetim kurulu bünyesinde vergi müfettişi yapılınca hakikaten bunların özlük hakları ciddi bir şekilde arttı, göstergeleri arttı, maaşları arttı fakat bunlarla kendilerini kıyaslayan hiç kimsenin 1 kuruş maaşı düşmemiştir; özlük, emeklilik anlamında da özlük haklarında en ufak bir düşüş yaşanmamıştır. Şimdi, herkes “Vergi denetmenleri bu seviyeye çıkartıldı. Biz niye çıkmıyoruz?” Vergi denetmenleri farklı bir çerçevede değerlendirildi, farklı bir iş yapıyorlar. Onlar Vergi Denetim Kurulu bünyesinde vergi müfettişi yapıldı ve ondan dolayı da vergi müfettişleri arasında da bir ayrım yapmadığımıza göre maaşları tabii ki arttı, özlük hakları arttı ama diğer arkadaşların maaşlarında, özlük haklarında herhangi bir düşüş olmamıştır. Türk TELEKOM’un tabii ki fiber optik kablo döşemesi… Onu tabii, sözleşmeye bakmak lazım ama bir yatırım yaparken tabii ki onun da bir harcaması vardır ama ben şimdi sözleşmenin detaylarına vâkıf değilim, Türk TELEKOM’un satış sözleşmesi yani daha doğrusu devir sözleşmesi, ona bakmak lazım. Onun için, arkadaşlar baksınlar, ona göre ben sizi bilgilendireyim. Tokat Şeker Fabrikasıyla ilgili olarak yeni bir husus gündemde değildir. Yani tabii ki şeker fabrikalarının özelleştirilmesi süreci şu an itibarıyla devam etmektedir. Bizim yaptığımız birkaç ihale vardı, onlar henüz onaylanmadı. Ona göre süreç bir şekilde devam edecektir. Yine, sıcak parayla ilgili bir soru geldi. Değerli arkadaşlar, yurt dışından Türkiye’de gerek hisse senetlerinde gerekse tahvillerde, bonolarda, yani iç piyasada değerlendirilen yabancı kaynaklar zaman zaman kâr da edebilir, zarar da edebilir. Örneğin 2010 yılında Türkiye’ye para getirdiyse dışarıdan ve doları Türk lirasına dönüştürdüyse, o dönemden sonra -biliyorsunuz, 2011 yılına girerken hem kur yükseldi hem lira değer kaybetti hem faizler yükseldi- o zaman zarar da edebilir ama bir sonraki dönemde kâr da edebilir. Dolayısıyla bunu hesaplamak, yani ne zaman girdi, ne zaman çıktı -her gün tabii ki fon akışı, fon çıkışı olduğu için- bunu değerlendirmek zordur. Suriyeli mülteciler için şu ana kadar bütçeden bizim aktardığımız para yaklaşık 425 milyon lira diye aklımda kalmış. Arkadaşlar baksınlar eğer ilave bir şey varsa. Bu 425 milyon lira da tabii ki yedek ödenekten AFAD’a aktarılmaktadır. Evet, arkadaşlar getirdiler. 482 milyon liraya çıkmış. Benim en son aklımda kalan rakam 425’ti, 482 milyon liraya çıkmış. Biz AFAD üzerinden bu parayı tabii ki gönderiyoruz. Yine tabii ki bizim hekimlerimiz iki türlü, bir maaş var, bir de döner sermayeden aldıkları para var. Döner sermayeden aldıkları para vergilendirilmediği gibi emekliliklerine de sayılmıyor. Ondan dolayı da emekliliklerinde tabii ki nispeten daha düşük maaş alıyorlar. Buna ilişkin birtakım talepler var ama henüz somut olarak şu anda önümüzde bir çalışma yok. Tekirdağ’da... Değerli arkadaşlar, birçok ilimizde toplanan vergiler oraya yapılan harcamalardan çok daha fazladır çünkü bu ülkenin örneğin ulusal güvenliği için, Millî Savunma Bakanlığı için harcanan parayı biz sadece il bazında düşünemeyiz. Ülkenin birçok... Adalet için, vesaire için harcanan paraya sadece il bazında bakamayız. Tabii il bazında gelirler var, il bazında yatırımlar var ama olayı, biz sadece il bazına indirgeyemeyiz. Mesela, diyelim ki Çorlu’da sanayi, yatırım orada kümelenmiş, Adapazarı’nda kümelenmiş, Gaziantep’te kümelenmiş, Çorum’da kümelenmiş, Konya’da, Kayseri’de. Ama öyle illerimiz var ki orada sanayi -tabii ki faaliyeti- son derece sınırlıdır, oradan elde edilecek vergi gelirleri de sınırlıdır. Şimdi, değerli arkadaşlar…
Sayın Bakan süremiz doldu.
Sayın Bakan, ama 75’inci sırada da olmasın ki! 9’uncu sırada vergi ödeyen bir il 75’inci sırada pay alır mı?
Teşekkür ediyoruz. Şimdi, madde üzerinde 7 önerge vardır, okutuyorum. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 361 Sıra Sayılı Kanun Tasarısının 4. maddesine bağlı ( E ) işaretli cetvele aşağıdaki sıranın eklenmesini arz ve teklif ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu Aydın Ağan Ayaydın Haluk Ahmet Gümüş Muhammet Rıza Yalçınkaya Haydar Akar Kazım Kurt İzzet Çetin Rahmi Aşkın Türeli Musa Çam “Cem evlerinin tamir ve tadilat giderleri, Maliye Bakanlığı Bütçesinde yer alan 12.01.31. 00-01. 1. 2. 00-1-09. 6 tertibinden Diyanet İşleri Başkanlığına aktarılacak ödeneklerden gider kaydedilerek ödenir.” Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 361 Sıra Sayılı Kanun Tasarısının 4. maddesine bağlı (E ) işaretli cetvele aşağıdaki sıranın eklenmesini arz ve teklif ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu Aydın Ağan Ayaydın Haluk Ahmet Gümüş Kazım Kurt Muhammet Rıza Yalçınkaya Haydar Akar İzzet Çetin Bülent Kuşoğlu Musa Çam "80. Maliye Bakanlığı Bütçesinde yer alan 12.01.31. 00-01. 1. 2. 00-09. 1 ödeneğinden köy muhtarları ile şehir ve kasaba mahalle muhtarlarına net asgari ücret tutarında aylık ödenek verilir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 361 Sıra Sayılı Kanun Tasarısının 4. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine bağlı "Ek ders, konferans ve fazla çalışma ücretleri ile diğer ücret ödemelerinin tutarlarını gösterir K cetveli"nin "III. Fazla Çalışma Ücreti" bölümünün "Aylık Maktu Fazla Çalışma Ücreti" başlıklı (B) fıkrasının (1) numaralı bendinin ilk cümlesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu Aydın Ağan Ayaydın Haluk Ahmet Gümüş Muhammet Rıza Yalçınkaya Haydar Akar Kazım Kurt İzzet Çetin Bülent Kuşoğlu Musa Çam "1. Belediyeler ile bunlara bağlı müstakil bütçeli kamu tüzel kişiliğini haiz kuruluşlarda (iktisadi işletmeler hariç), görevlerinin niteliği gereği 657 sayılı Kanunda belirtilen çalışma süre ve saatlerine bağlı olmaksızın zabıta ve itfaiye hizmetlerinde fiilen çalışan personel (destek hizmeti yürüten personel hariç) ile kadrolu olarak fiilen çalışan koruma ve güvenlik personeline belediye meclisi kararı ile tespit edilen tutar, fazla çalışma ücreti olarak maktuen ödenir." Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 361 Sıra Sayılı Kanun Tasarısının 4. maddesine bağlı (E) işaretli cetvele aşağıdaki sıranın eklenmesini arz ve teklif ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu Aydın Ağan Ayaydın Haluk Ahmet Gümüş Muhammet Rıza Yalçınkaya Haydar Akar Kazım Kurt İzzet Çetin Bülent Kuşoğlu Rahmi Aşkın Türeli "6/6/2002 tarihli ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanununun "Diğer İstisnalar" başlıklı 7 nci maddesinin uygulanması kapsamında çiftçilerin tarımsal üretimde kullandıkları ve 4760 sayılı ekli (1) sayılı listede yer alan malların teslimlerinde ortaya çıkan özel tüketim vergisi ve katma değer vergisi, Maliye Bakanlığı bütçesinin 12.01.31. 00-01. 1. 2. 00-1-09. 6 tertibinde yer alan ödenekten karşılanır. Uygulamaya ilişkin usul ve esaslar Maliye Bakanlığı ve Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığınca müştereken belirlenir." Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 361 Sıra Sayılı 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanuni Tasarısına ekli (İ) cetvelinin II numaralı kısmının (b) bendinin sonuna "Milli Eğitin Bakanlığı kadrolarındaki öğretmen kadrolarına yapılacak atamalarda bu sınır aranmaz." ibaresinin eklenmesini arz ve teklif ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu Aydın Ağan Ayaydın Haluk Ahmet Gümüş Muhammet Rıza Yalçınkaya Haydar Akar Kazım Kurt İzzet Çetin Bülent Kuşoğlu Musa Çam Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 361 Sıra Sayılı 2013 Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısının 4. maddesinin (g) bendine bağlı "Ek ders, konferans ve fazla çalışma ücretleri ile diğer ücret ödemelerinin tutarlarını gösterir K cetveli”nin "III. Fazla Çalışma Ücreti" bölümünün "Aylık Maktu Fazla Çalışma Ücreti" başlıklı (b) fıkrasının (1) numaralı bendinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. İzzet Çetin Ferit Mevlüt Aslanoğlu Aydın Ağan Ayaydın Kazım Kurt Muhammet Rıza Yalçınkaya Rahmi Aşkın Türeli Haluk Ahmet Gümüş Haydar Akar Bülent Kuşoğlu 1. Belediyeler ile bunlara bağlı müstakil bütçeli kamu tüzel kişiliğini haiz kuruluşlarda (iktisadi işletmeler hariç), görevlerinin niteliği gereği 657 sayılı Kanunda belirtilen çalışma süre ve saatlerine bağlı olmaksızın zabıta ve itfaiye hizmetlerinde fiilen çalışan personel (destek hizmeti yürüten personel hariç) ile kadrolu olarak fiilen çalışan koruma ve güvenlik personeline belediye meclisi kararı ile tespit edilen tutar, fazla çalışma ücreti olarak maktuen ödenir. Ancak, bunlara ödenecek aylık fazla mesai ücreti en son yapılan resmi nüfus sayımına göre belediye nüfusu; - 10.000'e kadar olanlar için 195 Türk Lirasını, - 10.001'den 50.000'e kadar olanlar için 209 Türk Lirasını, - 50.001'den 100.000'e kadar olanlar için 232 Türk Lirasını, - 100.001'den 250.000'e kadar olanlar için 261 Türk Lirasını, - 250.001'den 1.000.000'a kadar olanlar için 311 Türk Lirasını, - 1.000.001'den fazla olanlar için 361 Türk Lirasını, - Ankara, İstanbul ve İzmir Büyükşehir Belediyeleri dışındaki diğer büyükşehirlerin belediye sınırları içerisindekiler için 361 Türk Lirasını, - Ankara, İstanbul ve İzmir Büyükşehir Belediyeleri sınırları içerisindekiler için 480 Türk Lirasını, geçemez. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısının 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının; - (ç) bendine bağlı (E) cetveline aşağıdaki maddelerin eklenmesini, "80. 6/6/2002 tarihli ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanununun "Diğer istisnalar" başlıklı 7nci maddesinin uygulanması kapsamında çiftçilerin tarımsal üretimde kullandıkları ve 4760 sayılı ekli (I) sayılı listede yer alan malların teslimlerinde ortaya çıkan özel tüketim vergisi ve katma değer vergisi, Maliye Bakanlığı bütçesinin 12.01.31. 00-01. 1. 2. 00-1-09. 6 tertibinde yer alan ödenekten karşılanır. Uygulamaya ilişkin usul ve esaslar Maliye Bakanlığı ve Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığınca müştereken belirlenir." "81. Asgari ücret kapsamında çalışmakta olanlara ilişkin 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu hükümleri çerçevesinde ortaya çıkan vergiler, Maliye Bakanlığı bütçesinin 12.01.31. 00-01. 1. 2. 00-1-09. 6 tertibinde yer alan ödenekten karşılanır." "82. Köy ve mahalle muhtarlarına asgari ücret tutarında aylık ödenek verilir. İhtiyaç uyulan ödenek Maliye Bakanlığı Bütçesinin 12.01.31. 00-01. 1. 2. 00-1-09. 1 tertibinden karşılanır." (f) bendine bağlı (İ) cetvelinin "II. Kamu Görevlilerine İlişkin Atama Sayısı Sınırları" kısmının (b) bendinin sonuna "Milli Eğitim Bakanlığı kadrolarındaki öğretmen kadrolarına yapılacak atamalarda bu sınır aranmaz." ibaresinin eklenmesini, (g) bendine bağlı K cetvelinin "III. Fazla Çalışma Ücreti" bölümünün "Aylık Maktu Fazla Çalışma Ücreti" başlıklı (B) fıkrasının (1) numaralı bendinin birinci cümlesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini, "1. Belediyeler ile bunlara bağlı müstakil bütçeli kamu tüzel kişiliğini haiz kuruluşlarda (iktisadi işletmeler hariç), görevlerinin niteliği gereği 657 sayılı Kanunda belirtilen çalışma süre ve saatlerine bağlı olmaksızın zabıta ve itfaiye hizmetlerinde fiilen çalışan personel (destek hizmeti yürüten personel hariç) ile kadrolu olarak fiilen çalışan koruma ve güvenlik personeline belediye meclisi kararı ile tespit edilen tutar, fazla çalışma ücreti olarak maktuen ödenir." arz ve teklif ederiz. Erkan Akçay Mustafa Kalaycı Adnan Şefik Çirkin Sayın Komisyon, bu son okuttuğum önergeye katılıyor mu?
Ama bu önergenin ne olduğunu da Sayın Başkanım -konuşma hakkımız yok- söyleyelim insanlara.
Herhâlde… Beklerseniz Sayın Aslanoğlu…
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Komisyon, neyi kabul etmiyorsun, bir de onu söyle.
Sayın Aslanoğlu, bir dakika müsaade eder misiniz.
Buyurun efendim.
Önce bir komisyon herhâlde dinledi neyi kabul etmediğini, herkes de dinledi. Kabul etmiyorsunuz. Hükûmet?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Şimdi, sayın milletvekilleri, Anayasa’nın bütçe görüşmelerini düzenleyen 162’nci maddesinin “Değişiklik önergeleri, üzerinde ayrıca görüşme yapılmaksızın okunur ve oylanır.” hükmü gereğince önergenin gerekçesini okutuyoruz. Bu önergenin üstünde konuşma bu nedenle yapılmıyor. Çiftçimizin kullandığı mazottan ÖTV ve KDV alınmaması amaçlanmaktadır. Asgari ücretin vergi dışı bırakılması amaçlanmaktadır. Muhtarlarımıza asgari ücret düzeyinde bir ücretin bağlanması amaçlanmaktadır. Millî Eğitim Bakanlığı kadrolarına öğretmen atamaları öteden beri sorun olmaya ve bu sorun da artarak devam etmektedir. Yüz binlerce öğretmen atamayı beklemektedir ve 150 bin civarında da öğretmen ihtiyacı vardır. Öğretmen ihtiyacının sınırlama olmaksızın karşılanabilmesi amaçlanmaktadır. Gündeliklerin %50 oranında artırılması, fazla çalışma saat ücretlerinin de Anayasa’nın angaryayı yasaklayan hükmü ile Temmuz 2011 itibarıyla uygulanmakta olan asgari saat ücreti göz önünde bulundurulmak suretiyle yeniden belirlenmesi ve aylık maktu fazla çalışma ücretlerinin %25 oranında artırılması amaçlanmaktadır. Görevleri gereği 24 saat esasına göre görev yapan ve maktu mesai ücretini ilgili Bütçe Kanunu K Cetveline göre hak etmiş bulunan Koruma ve Güvenlik Görevlilerinin mağduriyetinin giderilmesi gerekmektedir. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 361 Sıra Sayılı 2013 Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısının 4. maddesinin (g) bendine bağlı "Ek ders, konferans ve fazla çalışma ücretleri ile diğer ücret ödemelerinin tutarlarını gösterir K cetveli”nin "III. Fazla Çalışma Ücreti" bölümünün "Aylık Maktu Fazla Çalışma Ücreti" başlıklı (b) fıkrasının (1) numaralı bendinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu (İstanbul) ve arkadaşları 1. Belediyeler ile bunlara bağlı müstakil bütçeli kamu tüzel kişiliğini haiz kuruluşlarda (iktisadi işletmeler hariç), görevlerinin niteliği gereği 657 sayılı Kanunda belirtilen çalışma süre ve saatlerine bağlı olmaksızın zabıta ve itfaiye hizmetlerinde fiilen çalışan personel (destek hizmeti yürüten personel hariç) ile kadrolu olarak fiilen çalışan koruma ve güvenlik personeline belediye meclisi kararı ile tespit edilen tutar, fazla çalışma ücreti olarak maktuen ödenir. Ancak, bunlara ödenecek aylık fazla mesai ücreti en son yapılan resmî nüfus sayımına göre belediye nüfusu; - 10.000'e kadar olanlar için 195 Türk Lirasını, - 10.001'den 50.000'e kadar olanlar için 209 Türk Lirasını, - 50.001'den 100.000'e kadar olanlar için 232 Türk Lirasını, - 100.001'den 250.000'e kadar olanlar için 261 Türk Lirasını, - 250.001'den 1.000.000'a kadar olanlar için 311 Türk Lirasını, - 1.000.001'den fazla olanlar için 361 Türk Lirasını, - Ankara, İstanbul ve İzmir Büyükşehir Belediyeleri dışındaki diğer büyükşehirlerin belediye sınırları içerisindekiler için 361 Türk Lirasını, - Ankara, İstanbul ve İzmir Büyükşehir Belediyeleri sınırları içerisindekiler için 480 Türk Lirasını, geçemez. Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Komisyon, 195 lira istiyoruz, 195 lira! Sayın Komisyon, 195 lira! Fazla para istemiyoruz!
Gerekçe. Kadrolu olarak fiilen çalışan koruma ve güvenlik personeline daha fazla tutarda mesai ücreti ödenmesi öngörülmektedir. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir.
Komisyon! Görüşürüz Komisyon!
Diğer önergeyi okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 361 sıra sayılı 2013 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu Tasarısına ekli (İ) cetvelinin II numaralı kısmının (b) bendinin sonuna "Milli Eğitin Bakanlığı kadrolarındaki öğretmen kadrolarına yapılacak atamalarda bu sınır aranmaz." ibaresinin eklenmesini arz ve teklif ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu (İstanbul) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Komisyon, bu da atanamayan öğretmenler, buna da “Hayır.” dedin!
Gerekçe. Ataması yapılmayan öğretmenlerin mağduriyetlerinin giderilmesi ve eğitim hizmetlerinin niteliğinin artırılması amaçlanmıştır. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir.
Helal olsun sana Ahmet Bey!
Diğer önergeyi okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 361 sıra sayılı Kanun Tasarısının 4. maddesine bağlı (E) işaretli cetvele aşağıdaki sıranın eklenmesini arz ve teklif ederiz. Musa Çam (İzmir) ve arkadaşları "6/6/2002 tarihli ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanununun "Diğer İstisnalar" başlıklı 7’nci maddesinin uygulanması kapsamında çiftçilerin tarımsal üretimde kullandıkları ve 4760 sayılı ekli (1) sayılı listede yer alan malların teslimlerinde ortaya çıkan özel tüketim vergisi ve katma değer vergisi, Maliye Bakanlığı bütçesinin 12.01.31. 00-01. 1. 2. 00-1-09. 6 tertibinde yer alan ödenekten karşılanır. Uygulamaya ilişkin usul ve esaslar Maliye Bakanlığı ve Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığınca müştereken belirlenir." Komisyon önergeye katılıyor mu?
Ahmet Bey, köylüler bu köylüler.
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Gerekçe. Gerekçe: Çiftçilerin tarımsal üretimde kullandıkları motorine ÖTV ve KDV istisnası getirilmesi ve söz konusu gelir kaybının yedek ödenek tertibinden karşılanması öngörülmektedir.
Ahmet Bey, seni köylüye şikâyet edeceğim.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 361 Sıra Sayılı Kanun Tasarısının 4’üncü maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine bağlı "Ek ders, konferans ve fazla çalışma ücretleri ile diğer ücret ödemelerinin tutarlarını gösteren K cetveli’nin "III. Fazla Çalışma Ücreti" bölümünün "Aylık Maktu Fazla Çalışma Ücreti" başlıklı (B) fıkrasının (1) numaralı bendinin ilk cümlesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Bülent Kuşoğlu (Ankara) ve arkadaşları "1. Belediyeler ile bunlara bağlı müstakil bütçeli kamu tüzel kişiliğine haiz kuruluşlarda (iktisadi işletmeler hariç), görevlerinin niteliği gereği 657 sayılı Kanunda belirtilen çalışma süre ve saatlerine bağlı olmaksızın zabıta ve itfaiye hizmetlerinde fiilen çalışan personel (destek hizmeti yürüten personel hariç) ile kadrolu olarak fiilen çalışan koruma ve güvenlik personeline belediye meclisi kararı ile tespit edilen tutar, fazla çalışma ücreti olarak maktuen ödenir. Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Gerekçe. Gerekçe: Belediyelerde çalışan koruma ve güvenlik personeli için her yıl bütçe kanununda öngörülen fazla çalışma ücretine 2013 yılı merkezî yönetim bütçe kanununda yer verilmemiş olması nedeniyle söz konusu çalışanlar için fazla çalışma ücretinin tekrar bütçe kanununa eklenmesi amaçlanmıştır. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir.
Sayın Bakanım her sene veriyordun, bu sene vermiyorsun. Her sene bu insanlara veriyordun.
Diğer önergeyi okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 361 Sıra Sayılı Kanun Tasarısının 4’üncü maddesine bağlı (E) işaretli cetvele aşağıdaki sıranın eklenmesini arz ve teklif ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu (İstanbul) ve arkadaşları “80. Maliye Bakanlığı Bütçesinde yer alan 12.01.31. 00-01. 1. 2. 00-09. 1 ödeneğinden köy muhtarları ile şehir ve kasaba mahalle muhtarlarına net asgari ücret tutarında aylık ödenek verilir.” Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
“Katılamıyoruz.” de bari.
Hükûmet?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Ahmet Bey, Kayseri’deki tüm muhtarlara mektup yazmazsam namerdim! Namerdim! Namerdim! Batman’daki muhtarlara da yazmazsam namerdim Sayın Bakan. “Kabul etmediler.” diyeceğim.
Gerekçe… Köy muhtarları ile şehir ve kasaba mahalle muhtarlarının görev ve sorumlulukları gereği yoğun çalışmalarının karşılığının verilebilmesi amacıyla aylık ücretlerinin arttırılması ve söz konusu ödenek artışının Maliye Bakanlığı Bütçesinde yer alan yedek ödeneklerin “personel giderlerini karşılama ödeneği”nden karşılanması öngörülmektedir. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir.
Ahmet Bey, bir tane ya… Bir tane ya… Ayıp ya… Muhtarlar ya…
Diğer önergeyi okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 361 Sıra Sayılı Kanun Tasarısının 4. maddesine bağlı (E) işaretli cetvele aşağıdaki sıranın eklenmesini arz ve teklif ederiz. Muhammet Rıza Yalçınkaya (Bartın) ve arkadaşları “Cem evlerinin tamir ve tadilat giderleri, Maliye Bakanlığı Bütçesinde yer alan 12.01.31. 00-01. 1. 2. 00-1-09. 6 tertibinden Diyanet İşleri Başkanlığına aktarılacak ödeneklerden gider kaydedilerek ödenir.”
Bunu kabul edin bari ya… Allah için kabul edin. Allah adı veriyorum.
Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Gerekçe… Cem evlerinin tamir tadilat giderlerinin Diyanet İşleri Başkanlığı bütçesinden karşılanabilmesini teminen Maliye Bakanlığı Bütçesinin yedek ödenek tertibinden aktarma yapılması öngörülmektedir. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir.
Sayın efendim, sayın… Biz daha fazlayız. Sayın Başkanım, biz daha fazlayız.
Sayın Aslanoğlu, burada daha önceden saydık efendim.
Sayın Başkanım, kimin el kaldırıp kaldırmadığını bilelim.
Şimdi, 4’üncü maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler…
Sayın Başkanım, yeniden oylayın. Orada az var.
Kâtip üyelerimiz, sayın lütfen. Sayı aynı, oylandı zaten.
Açık oylama yapın Sayın Başkan.
Bunlar da Allah’a dua ediyorlar, başka bir şey yapmıyorlar bu insanlar ya.
Bir de bu tarafı sayın Sayın Başkanım.
Kabul etmeyenler… Kabul edenler… Pardon…
Kabul etmeyenler kabul ettiler, el kaldırdılar Sayın Başkan, el kaldırdılar.
Sayın Aslanoğlu, ben maddeyi oyladım zaten.
Sayın Başkan, “kabul”e el kaldırdılar.
Sayın Aslanoğlu…
Sayın Başkanım, “kabul edenler”e el kaldırdılar.
Şimdi de “evet” olarak el kaldırdılar, “evet” diye kaldırdılar.
4’üncü maddeye oy verdiler.
Ben maddeyi oyladım Sayın Aslanoğlu.
Kabul ettiler Sayın Başkan.
“Evet” diye kaldırdılar Sayın Başkan.
Sayın Başkanım, burası bir ilkokul sınıfı değil, gerçekten böyle bir şey olmaz.
4’üncü maddeyi oyladım ben.
Sayın Başkanım, ”evet” diye kaldırdılar.
“Evet” diye kaldırdılar gerçekten, kabul ettiler.
Sayın Aslanoğlu, anlayamıyorum. Şimdi, ben 4’üncü maddeyi oylarına sundum. Siz daha önceden itiraz ettiğiniz için aynı kişileri saydım. Burada oturanlar vardı, şimdi yeni geldiler.
Oya katılmıyor.
Hayır efendim, Sayın Başkan, önergeyi oyladınız.
“Evet” ya da “hayır”a katılmıyor.
Önergeyi oylatmıştım Sayın Aslanoğlu, çok rica ederim.
“Kabul etmeyenler”e bir daha… Önergeyi oyladınız.
4’üncü maddeyi kabul etmeyenler… Evet, kabul edenler… Etmeyenler 4’üncü maddeyi… Evet, kabul edilmiştir 4’üncü madde.
Al işte!
Yani, “edenler”i oylattım 4’üncü maddeyi, önergede de oylattığım zaman aynı şekilde saydığımızdan emin olabilirsiniz.
Sayın Başkanım, bir şey arz edebilir miyim efendim?
Saat 20. 00’ye kadar ara veriyorum.