Türkiye Büyük Millet Meclisinin 132’nci Birleşimini açıyorum. Toplantı yeter sayısı vardır, gündeme geçiyoruz. Başkanlığın Genel Kurula sunuşları vardır. Meclis araştırması açılmasına ilişkin üç önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Kamuoyunda "kot taşlama mağdurları" olarak bilinen ve kot kumlama atölyelerinde çalışan işçilerimiz ölümcül "silikozis" hastalığının tehdidi altındadır. İş güvenliği ve işçi sağlığı açısından yetersiz olan çalışma koşulları nedeniyle çok sayıda işçi silikozis hastalığına yakalanmakta, hayatını kaybetmektedir. Kot taşlama işçilerinin çalışma koşullarının araştırılması, iş ve iş güvenliği açısından alınacak önlemlerin tespit edilmesi amacıyla, Anayasa'mızın 98, İç Tüzük’ün 104 ve 105’inci maddeleri gereğince Meclis araştırması açılmasını arz ve teklif ederiz. Saygılarımızla. 1) Mustafa Sezgin Tanrıkulu [[İstanbul]] [[İzmir]] [[Çanakkale]] [[Artvin]] [[Edirne]] [[Gaziantep]] [[Balıkesir]] [[Mersin]] [[İzmir]] [[Eskişehir]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Malatya]] [[İzmir]] [[Samsun]] [[Zonguldak]] [[Gaziantep]] [[İstanbul]] [[Isparta]] [[Antalya]] [[Hatay]] [[Bursa]] [[İstanbul]] [[Çanakkale]] [[Bolu]] [[Aydın]] [[Aydın]] [[Kırklareli]] İş güvenliği ve işçi sağlığı açısından zorunlu havalandırma sistemlerinin bulunmaması, bulunsa dahi çalıştırılmaması, işçilerin kum tozunun karıştığı havayı solumalarını önleyecek özel giysiler kullanılmaması özellikle kot taşlama işçilerinin yoğun toza uzun saatler boyu maruz kalmalarına yol açmaktadır. Kot taşlama işçilerinin yaşadığı sorunlara ilişkin çarpıcı örneklerden biri de Bingöl ilimizin Karlıova ilçesine bağlı Taşlıçay köyünde yaşanmaktadır. Bu köyümüzde 168 yurttaşımız bu ölümcül hastalığın pençesinde bulunmaktadır. Yine, bu köyde şu ana kadar 7 yurttaşımız aynı hastalıktan ötürü hayatını kaybetmiştir. Silikozis hastalarına Özürlüler Yasası çerçevesinde aylık bağlayan yasal düzenleme 25 Şubat 2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ancak hastaların bu yasadan faydalanması için konan üç aylık başvuru süresinin 24 Mayıs 2011 tarihinde sona ermesi, düzenlemeden bihaber olan veya daha sonra bu hastalığı teşhis edilen vatandaşlarımızın düzenlemeden yararlanmasını engellemektedir. Bu durum insan sağlığına ilişkin bir hakkın kullanımının belli bir süreye tabi tutulmasının yarattığı sorunları ortaya koyan çarpıcı bir örnektir. Kot taşlama atölyelerinin koşulları ve bu koşulların yol açtığı sağlık sorunları bilinmesine ve kamuoyunda oluşan yoğun tepkilere rağmen hükümet tarafından gerekli önlemler bir türlü alınmamaktadır. Binlerce işçimiz bu atölyelerde çalışmaya devam etmektedir. Uluslararası çalışma örgütleri ve sendikalarımız tarafından da sık sık eleştirilen, ülkemizin prestijini olumsuz yönde etkileyen, insan sağlığı açısından kabul edilmesi mümkün olmayan bu olumsuz tablo devam etmektedir. Taş ocağı, kot taşlama atölyesi, tünel ve diğer maden işlerinde çalışanların çalışma koşullarının tespit edilerek bu iş yerlerinin ilgili mevzuatlar ve günümüz koşullarına uygun hâle getirilmesi, ağır çalışma koşulları nedeniyle vatandaşlarımızın yaşamını yitirmesinin önlenmesi amacıyla bir araştırma komisyonu kurulması büyük önem arz etmektedir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Türkiye'de kadın istihdamında yaşanan sorunlar, cinsler arası ücret eşitsizliğinin boyutlarının araştırılması, kadın istihdamının artırılması ile ücret eşitsizliğini giderecek önlemlerin belirlenmesi amacıyla Anayasa'nın 98, TBMM İçtüzüğünün 104 ve 105'inci maddeleri kapsamında Meclis araştırması açılması konusunda gereğini arz ederiz. [[Antalya]] [[İzmir]] [[Artvin]] [[Edirne]] [[Gaziantep]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[İzmir]] [[Eskişehir]] [[Balıkesir]] [[İzmir]] [[Samsun]] [[Aydın]] [[İstanbul]] [[İzmir]] [[Malatya]] [[Zonguldak]] [[Çanakkale]] [[Gaziantep]] [[İstanbul]] [[Isparta]] [[İstanbul]] [[Hatay]] [[Bursa]] [[İstanbul]] [[Çanakkale]] [[Bolu]] [[Aydın]] [[Kırklareli]] Çalışma yaşamındaki kadınların büyük bölümü de kayıt dışı yani bir sosyal güvenlik kurumuna kayıt olmadan çalıştırılmaktadır. Kadınlarımız, emek yoğun sektörlerde, sosyal güvencesiz ve düşük gelire mahkûm bir şekilde çalıştırılmaktadır. Anayasa'daki eşitlik ilkesine ve 4857 sayılı İş Kanunu'ndaki "Aynı veya eşit değerde bir iş için cinsiyet nedeniyle daha düşük ücret kararlaştırılamaz." hükmüne rağmen, kadınların istihdamının yetersizliği yanında cinsler arasındaki ücret eşitsizliği de ciddi bir sorundur. Avrupa Birliği ülkeleri arasında yapılan araştırmalar, aynı işi yapan kadınların erkeklere göre yüzde 17 oranında daha az ücret aldığını göstermektedir. OECD ülkelerinde ise bu oranın yüzde 15'lerde olduğu bildirilmektedir. Türkiye'de ise bu konuda somut bir bilgiye ulaşmak mümkün değildir. Türkiye'de kadına yönelik şiddet ciddi boyutlardadır. Kadınlar güçlü bir şekilde toplumsal yaşamda yer almadığı sürece şiddetin bütünüyle önlenmesi mümkün değildir. Bu kapsamda, öncelikle kadınlarımıza nitelikli bir eğitim verilmeli ve çalışma hayatında yer bulmaları sağlanmalıdır. Toplumsal hayatta ve iş yaşamında kadına yer vermeyen bir ülkenin çağdaş ve başarılı olması mümkün değildir. Türkiye bir an önce kadın istihdamını artırıcı adımları atmalı, kadınlarını güçlü bir şekilde toplumsal yaşama kazandırmalıdır. Kadınlarını ucuz iş gücü olarak görme anlayışından hızla uzaklaşmalıdır. Bu nedenlerle kadın istihdamında yaşanan sorunlar ile cinsler arası ücret eşitsizliğinin boyutlarının incelenmesi, kadınların eşit haklar ve eşit ücretlerle istihdama katılmalarını sağlayacak önlemlerin belirlenmesi amacıyla Meclis araştırması açılması gerekli görülmektedir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Adana Pozantı Çocuk Kapalı Ceza İnfaz Kurumundaki 18 yaşından küçük tutuklu ve hükümlülerin tecavüz ve taciz başta olmak üzere sistematik olarak çeşitli işkencelere maruz kalmaları olayının araştırılarak ihmali olanların belirlenmesi amacıyla Anayasa’nın 98 ve İç Tüzük’ün 104 ve 105’inci maddeleri gereğince Meclis araştırması açılmasını arz ve teklif ederiz. Saygılarımızla. 1) Osman Faruk Loğoğlu [[Adana]] [[Adana]] [[İstanbul]] [[Malatya]] [[İstanbul]] [[Edirne]] [[İstanbul]] [[Zonguldak]] [[Manisa]] [[Muğla]] [[Bursa]] [[Adana]] [[Hatay]] [[Denizli]] [[Mersin]] [[İstanbul]] [[Ankara]] [[İzmir]] [[Çanakkale]] [[İstanbul]] [[Gaziantep]] [[Isparta]] [[İstanbul]] [[Antalya]] [[Balıkesir]] [[Bursa]] [[İstanbul]] [[Çanakkale]] [[Bolu]] [[İstanbul]] [[Aydın]] [[Aydın]] [[Kırklareli]] Şubat 2012'ye kadar Pozantı Cezaevinde yaşananlarla ilgili olarak İnsan Hakları Derneği, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Olguları Değerlendirme Kurulu ile Türkiye İnsan Hakları Vakfı Adana Şubesi, başta Adalet Bakanlığı olmak üzere, yetkili mercilere şikâyetlerini aktarmışlardır. Cezaevinde inceleme yapan ve tutuklu çocukların aileleriyle görüşen milletvekilleri ve sivil toplum kuruluşu temsilcileri yaşanan olaylarla ilgili olarak yetkililerin ciddi ihmalleri ve teşvikleri olduğunu, olay basına yansıyana kadar ilgili makamlarca hiç bir önlem alınmadığını ifade etmişlerdir. Adalet Bakanlığı, cezaevindeki olaylar basına yansıdıktan sonra bu konuda bir açıklamayla gereğinin yapılacağını ve sorumluların cezalandırılacağını belirtmiştir. Pozantı Cezaevindeki çocuklar Sincan Cezaevine nakledilmiş, Pozantı Cezaevi Müdürü Ankara'ya tayin edilmiştir. Çocukların en çok şikâyet ettiği cezaevi ikinci müdürü ise Van Erciş Cezaevine birinci müdür olarak atanmıştır. Bakanlığın aldığı bu tedbirler, çocukların ailelerinden daha çok koparılarak yalnızlığa itildikleri, sorumluların da terfi ettirilerek ödüllendirildikleri yönünde eleştirileri de beraberinde getirmiştir. Pozantı Cezaevindeki işkenceler insan hakları alanında Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası sözleşmelerin ihlal edildiğine yönelik endişeleri de artırmıştır. İhlal edildiği değerlendirilen anlaşmalar ve anlaşmaların ihlal edilen maddeleri şunlardır: 1) Çocuk Haklarına Dair Sözleşme [[2, 3, 6, 16, 19, 20, 24, 27, 34, 37, 39, 40, 42]] [[24]] [[10]] [[2, 4, 12, 13, 14]] [[8, 12]] Bilgilerinize sunulmuştur. Önergeler gündemdeki yerlerini alacak ve Meclis araştırması açılıp açılmaması konusundaki görüşmeler sırası geldiğinde yapılacaktır. Anayasa’nın 92’nci maddesine göre Başbakanlığın bir tezkeresi vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 11/8/2006 tarihinde kabul ettiği 1701 (2006) sayılı Karar ve Türkiye Büyük Millet Meclisinin 5/9/2006 tarihli ve 880 sayılı Kararı’yla bir yıl için verdiği izin çerçevesinde, Türkiye, Lübnan’da konuşlu Birleşmiş Milletler Geçici Görev Gücü (UNIFIL)’ne Silahlı Kuvvetleri unsurlarıyla katkı sağlamıştır. Söz konusu iznin süresi son olarak Türkiye Büyük Millet Meclisinin 29/6/2012 tarihli ve 1023 sayılı Kararı’yla 5/9/2012 tarihinden itibaren bir yıl uzatılmıştır. Türkiye UNIFIL’e yaptığı katkılarla barışı koruma harekâtının etkin biçimde icrasında önemli bir işlev üstlenmiştir. Bu çerçevede Türkiye'nin katkısı gerek Birleşmiş Milletler sistemi içinde gerek bölgesel ve küresel ölçekte gerekse kapsamlı sivil-asker iş birliği faaliyetleri vasıtasıyla Lübnan toplumunun her kesimi nezdinde görünürlüğünün artmasına, ayrıca barış ve istikrarın korunmasına yönelik politikasının sürdürülmesine önemli katkıda bulunmuştur. UNIFIL’in ülkemizin askerî kuvvet katkısında bulunduğu tek Birleşmiş Milletler Barış Gücü operasyonu olması ve hâlihazırda Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi adaylığımızın söz konusu bulunması dikkate alınarak, UNIFIL Deniz Görev Gücü’ne katkımızın sürdürülmesinin önem arz ettiği değerlendirilmektedir. UNIFIL’in görev süresi 31/8/2013 tarihinde sona erecek olup görev süresinin bu tarihten sonraki dönem için yenilenmesi yönünde Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi tarafından ağustos ayı içinde bir kararın kabul edilmesi beklenmektedir. Bu hususlar ışığında ve Lübnan’la ikili ilişkilerimiz ile bölgedeki güvenlik koşulları da göz önünde tutularak, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin UNIFIL’in görev süresinin uzatılması yönünde karar alması durumunda; hudut, şümul ve miktarı Hükümetçe belirlenecek Türk Silahlı Kuvvetleri unsurlarının, 1701 (2006) sayılı Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi Kararı ve 880 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisi Kararı’yla tespit edilen ilkeler kapsamında 5/9/2013 tarihinden itibaren bir yıl daha UNIFIL Deniz Görev Gücü’ne iştirak etmesi ve bununla ilgili gerekli düzenlemelerin Hükümet tarafından yapılması için Anayasa'nın 92 nci maddesi uyarınca izin verilmesini arz ederim. Anayasa’nın 92’nci maddesine göre Başbakanlık Tezkeresi okutulmuştur. Başbakanlık tezkeresi üzerinde İç Tüzük’ün 72’nci maddesine göre görüşme açacağım. Gruplara, Hükûmete ve şahıs adına 2 üyeye söz vereceğim. Konuşma süreleri gruplar ve Hükûmet için yirmişer dakika, şahıslar için onar dakikadır. Tezkere üzerinde söz alan sayın milletvekillerinin isimlerini okuyorum: Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Yıldırım Tuğrul Türkeş, Ankara Milletvekili; Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına Ertuğrul Kürkcü, Mersin Milletvekili; Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Osman Taney Korutürk, İstanbul Milletvekili; Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu adına Volkan Bozkır, İstanbul Milletvekili. Şahısları adına, Akyan Erdemir, Bursa Milletvekili; Emrullah İşler, Ankara Milletvekili. Hükûmet adına İsmet Yılmaz, Millî Savunma Bakanı. İlk söz, Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Yıldırım Tuğrul Türkeş, Ankara Milletvekili.
Değerli milletvekilleri, geçen yıl yine UNIFIL’in süre uzatımıyla ilgili yaptığım konuşmamda, o dönem yaşanan, Türk uçağının Suriye tarafından düşürülmesi ve bölgedeki diğer gelişmelerle ilgili olarak “Söz konusu saldırıların hedefinde Türk egemenliği ve bağımsızlığı olduğu kadar, asırlardan bu yana her gün, her saat nakşedilen Türk mucizesi vardır.” demiştim. “Üniter devlet anlayışı bu sebeple önem arz etmektedir. Cumhuriyet nizamı, farklılıklara, birtakım özelliklere bakmadan herkese, her ferde sağladığı fırsat eşitliği için mühimdir. Demokrasi, fertlere tanıdığı haklar, özgürlükler ve fakat aynı zamanda yüklediği sorumluluklar sebebiyle hayatidir. Milli kimlik, yani Türklük, bir büyük ulus için bir araya gelmiş binlerce irili ufaklı topluluğu içeride ve dışarıda yekvücut yapmak için vardır ve vazgeçilmezdir.” “Biz, Milliyetçi Hareket Partisi olarak Hükûmetin ‘Arap Baharı’ siyasetini yanlış bulduğumuzu defalarca söyledik, ciddiyetle eleştirdik, uyarılarımız yetkililerce duyulmadı, dinlenmedi.” demiştim. Yine, aynı konuşmada, biz daima bölge ülkelerinin demokrasiye kendi kanalları ve dinamikleriyle ulaşmalarının daha doğru olduğunu, bu kapsamda da Türkiye’nin sürece -Suriye ile ilgili- fazla angaje olmaması gerektiğini vurgulamıştık. “Farkındayız ve görüyoruz ki bölgedeki dikta rejimlerinin sayısı çok fazladır ve halklar düzeyinde belli bir demokratikleşme arzusu var ise de bu arzu çoğu zaman bastırılmakta ve yok sayılmaktadır. Diktatörlük, faşizm kötüdür; insan haklarına ve insan haysiyetine nispetle de aykırıdır. Bunlara sonuna dek karşı çıkılmalıdır ancak Irak örneğinde gördüğümüz gibi, ihraç siyaseti de çoğu zaman işe yaramamakta ve çoğunlukla da ters tepmektedir; bölünmeye, parçalanmaya vesile olmaktadır. Değerli milletvekilleri, biz komşularımızın toprak bütünlüğünden yanayız. Zira, çalkantılı ve hassas bir coğrafyada yaşıyoruz. Komşularımızın toprak bütünlüğü bizimkinin de güvencesidir.” demiştim. Bu satırlar, sırf sizlere hatırlatmak için geçen yılki konuşmamdan. Kıymetli arkadaşlar, bu alıntılardan sonra bugüne geldiğimizde açıkça görülmektedir ki siyasi iktidar muhalefetin hiçbir uyarısına kulak asmamış ve bölgesel bir güç olma yolundaki devletimizin ciddi stratejilere dayalı, kalıcı, tutarlı siyaset izlemesi için gerekli adımları atamamıştır. Mısır’daki ilk Tahrir olaylarından sonra, Mübarek’in görevden uzaklaştırılmasının akabinde AKP Hükûmeti Mısır’a gidip Tantavi yönetimindeki cuntayla anlaşmalar yapmış ve yeni yönetimin kabul edilebilir bir yönetim olduğu anlamına gelebilecek açıklamalarda bulunmuştu. Bugün ise Mısır’da, Tahrir’de başlayan ve seçilmiş cumhurbaşkanını görevden alan ihtilal yönetiminin antidemokratikliğine vurgu yapmaktadır. Bu sizce de tenakuz değil midir? Mübarek’in atadığı Tantavi yönetime el koyunca kabul edilir oluyor da Mursi’nin atadığı El Sisi, tam da 21’inci yüzyıla uygun, yanına muhalefeti, dini liderleri ve Batı’da kabul göreceğine emin olduğu şahsiyetleri alarak yönetime el koyduğunda bunun neyini beğenmediniz Allah aşkına? Siz Libya’daki olaylar sırasında ilk gün “NATO’nun burada ne işi var?” deyip yirmi dört saat sonra “Libya’ya NATO müdahale etsin.” diyen Hükûmet değil misiniz? Avrupa Birliğinin çekimser kalmaya çalıştığı ve Batı’nın ihtilal demekten imtina ettiği bu yeni yönetim ile ilişkiniz bugün yaptığınız beyanatlarda olduğu gibi mi gelişecek yoksa bunu da geçen günlerde, geçmişte yaptığınız gibi tadilata tabi tutacak mısınız? Değerli milletvekilleri, bu sözlerimi Mısır’daki demokrasi dışı uygulamaları Milliyetçi Hareket Partisi olarak hoş gördüğümüz veya seçilerek iş başına gelenlerin müdahaleyle yönetimden uzaklaştırılmasını desteklediğimiz manasında almayınız. Biz buna karşıyız, her zaman karşı olduk ve karşı olacağız. Burada sadece siyasi iktidarın zikzaklarla, virajlarla ve kavislerle dolu ve belirsiz makro bir stratejiye oturtulmamış olan dış politikasına dikkat çekmeye çalışıyorum. Suriye’yle ortak bakanlar kurulu yapıp kendi tabirinizle “Şamgen” anlaşması yaparken el ele tutuştuğunuz ve kardeşiniz olduğunu iddia ettiğiniz “Beşar El Esad” bundan kısa bir süre sonra sizin tarafınızdan “Esed”e dönüştürülüp düşman konumuna gelmemiş miydi? İki yılı aşkın bir süredir Türkiye gündeminin öncelikli sırasına yerleştirdiğiniz bu konuda vardığınız noktayı başarı olarak değerlendirebilir misiniz? Daha da önemlisi, mülteci kamplarında sebebini bildiğimiz ve tahmin de edebildiğimiz yanlış uygulamalar nedeniyle Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliğinin mülteciler için teklif ettiği yardımları alamadınız, Avrupa Birliğinin önerdiği 257 milyon euroluk fondan da istifade edemediniz. Suriye’de yaşananlar sadece Türkiye'nin meselesiymiş gibi bu kampların giderlerini millî bütçeden karşılayıp her fırsatta vurgu yaptığınız garip gurebanın haklarını buralara harcadınız. Şimdi soruyorum size: Bugün geldiğimiz noktadan hiç mi pişmanlık duymuyorsunuz? Konu Lübnan ve Orta Doğu iken tabii ki Türkmenler ile ilgili yanlış uygulamalarınıza değinmeden geçmek mümkün değildir. Irak’ta baş gösteren sahipsizlik, kıyım ve zorunlu göç maalesef Suriye’deki Türkmenlerin de kaderi olmuş ve sahipsizlik onları da kavurmuştur. Bu bölgede yaşananlar içerisinde daha da tehlikelisi Batı ile İran arasında izlenen siyaset ve bunda siyasi iktidarın belirsiz ve git gellerle dolu tutumudur. Bu vesileyle uyarmak istiyorum ki İran dünya dengelerini gözeterek son on yılda kendince doğru bir siyaset izlemekteyken sizin bu konudaki müphem tutumunuz Türkiye açısından risk oluşturmaktadır. Değerli milletvekilleri, Mavi Marmara olayı ardından İsrail ile yaşanan özür dileme krizi Hükûmetimizin “Özür dilediler.” beyanı ile toplumsal tansiyonun düşürülmesine vesile olmuştur. Oysaki İsrail’de Başbakanlığın resmî İnternet sitesinden yapılan açıklamada -buraya lütfen dikkat buyurunuz- “Yaptığımız operasyon sırasında kazaen ölüme veya yaralanmaya sebebiyet verdiysek bundan üzüntü duyarız.” denilmiştir. Yani, aslında 3 silahtan çıkan mermilerle taammüden öldürülen 9 vatandaşımız ile ilgili hiçbir pişmanlıklarının olmadığını zımnen ikrar etmişlerdir. Bir an için bunun değil de sizin söylediğinizin doğru olduğunu kabul etsek dahi, o zaman, sizin de Sayın Başbakanın “Mayıs ayında Gazze’deyim.” beyanının bugüne kadar niye gerçekleşmediğini, en son Türkiye’yi ziyaretinde İsmail Haniye’nin “5 Temmuz’da Sayın Erdoğan’ı ağırlayacağız.” demesine rağmen, bugün, 6 Temmuz 2013’te bunun hâlâ niye gerçekleşmediğini bu yüce Meclise açıklamanız gerektiğini düşünüyorum. Mayıs ayında Sayın Başbakanın yaptığı son Amerika Birleşik Devletleri ziyareti sırasında Filistin’in yasal temsilciliğinin Ramallah’taki Ebu Mazen yani Mahmud Abbas yönetimi olduğunun ısrarla hatırlatıldığı konusuna hiç girmiyorum bile. Evet, Orta Doğu’daki olaylara şöyle bir ufuk turu yaptıktan sonra, son olarak bu, UNIFIL ile ilgili silahlı kuvvetlerin unsurlarının çeşitli devletlerin üzerinde siyasi veya kültürel tasarruflarının olduğu Lübnan’da Birleşmiş Milletler Barış Gücü şemsiyesi altında var olmalarının gereğine inanıyor, Milliyetçi Hareket Partisi Grubunun mevcut düzenlemeye olumlu baktığını ifade ediyorum. Teşekkür ederim.
Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına söz isteyen Ertuğrul Kürkcü, Mersin Milletvekili.
Türk Silahlı Kuvvetlerinin ve Türkiye hükûmetlerinin genel olarak soğuk savaş sonrasında, Sovyetler Birliği’nin çökmesinden sonra oluşan yeni dünya düzeni döneminde mümkün mertebe, kendi sınırları dışında bayrak göstermek, bölge ülkelerde askerî varlık ve tesir icra etmek, böylece kendisine bir bölge gücü hüviyeti kazandırmak konusunda, değişen bütün hükûmetler döneminde değişmemiş olan bir genel hattı var. Bu hattın kendisinin sorunlu olduğu, bunun aslında bölgesel paylaşım meselesine bir alt ortak olarak, bir tür taşeron olarak dâhil olmak arzusunu yansıttığını gözleyebiliriz. Bunların tamamı bölgesel rekabeti kızıştıran, halklar arası düşmanlıkları sona erdirmek yerine bunları çoğaltan ve halklarla halklar arasında doğrudan ilişki yerine silahlı kuvvetler aracılığıyla halkların birinin yanında diğerinin karşısında yer almaya yol açan, barışçı olmayan, hegemonyacı, genişlemeci siyasetlerdir. Dolayısıyla, burada “barış” sözü aslında gerçekleştirilen eylemle taban tabana zıt bir karakter taşımaktadır. O nedenle, biz böyle bir rolün oynanmasına gerek bulunmadığı düşüncesindeyiz. İkincisi: Lübnan’da böyle bir görev gücünün yer alması esasen İsrail’in bölgesel siyasetlerinin bir sonucuydu. İsrail’in bölgesel siyaseti esasen Lübnan’da Hizbullah’ın tasfiyesi, Hizbullah’ın askerî varlığının tasfiyesi, Hizbullah’ın Lübnan Hükûmeti üzerindeki tesirinin tasfiyesi amacını güdüyordu. Fakat, bu araya bir barış gücünün girmiş olması dolayısıyla -ya da başka bir nedenle değil- Lübnan halkının son derece kararlı bir direniş göstermesi, Lübnan’da konuşlanan Filistinli mültecilerin yanı sıra, hem Lübnan Hizbullahı hem Lübnan’daki bütün politik güçlerin Lübnan’ın güneyindeki İsrail saldırısına karşı biricik direnme gücü olan Hizbullah’ın yanında kararlı bir saf tutmaları ve nihayet, bölgede İsrail’in bölgesel siyasetine, dış siyasetine karşı oluşan bir genel mutabakat ile bu saldırıya son verildiğini söyleyebiliriz. O nedenle, bu barış durumunun ya da çatışmasızlık durumunun sürebilmesi, esasen oraya bir askerî kuvvet konuşlandırılması, kapasitesi ve yeteneği sınırlı bir askerî gücün orada yer almasından çok bir siyasi denge meselesidir. Siyaset dengesi Hizbullah’ın, Lübnan’daki savunmacı güçlerin, İsrail’in dış politikasına karşı koyan bölge güçlerinin ortaklığı ekseninde geliştiği takdirde Lübnan da güvenlik altında olacaktır, başka ülkeler de güvenlik altında olacaktır. Ancak burada temel soru şudur: Bir yandan Lübnan’ın güvenliğinden söz etmek, bir yandan Lübnan’daki askerî varlığın Lübnan’ın güvenliği için, güney Lübnan’daki İsrail saldırılarının sona erdirilmesi için gerekli olduğundan söz etmek ama öte yandan da bu ittifakın en önemli bileşenleri olan bölge hükûmetleriyle sürekli olarak çatışan bir pozisyonda durmanın açıklanması gerçekliklerle örtüşmüyor. Daha net olarak söylemek gerekirse şudur: Türkiye hem bir yandan İran’la çatışma içerisinde olacak, karşı karşıya duracak hem Suriye ile karşı karşıya duracak hem bölgedeki Şii güçlerle karşı karşıya duracak hem de öte yandan Lübnan’ın güvenliği için bir katkıda bulunuyor olacak. Bu ikisi kuru sudan söz etmek kadar oksimoron, birinci terimin ikinci terimi yadsıdığı bir tamlamadan ibaret. O nedenle Türkiye, esasen kendi dış siyasetini, bölge siyasetini gözden geçirmedikçe Lübnan’ın güvenliğine de herhangi bir etkide bulunmuş, Lübnan’a bir katkıda bulunmuş sayamaz kendisini. Türkiye’yi yöneten Hükûmetin dış siyaseti, genel olarak eski Osmanlı hinterlandında Türk nüfuzunu yeniden canlandırmakla ilgilidir. O nedenle bölgede, Balkanlarda, Kafkaslarda, Orta Doğu’da bayrak gösterme arzusu bununla ilgilidir. Bu, sadece Türkiye’yi bugün yöneten Hükûmette değil, aynı zamanda silahlı kuvvetlerin muhafazakar unsurlarında, Türkiye’deki Türk-İslam sentezine bağlı düşünce odaklarında, düşünce kulüplerinde de var olan, bütün partilerde az çok kendisini bir fraksiyon olarak belli eden bir eğilimle ilgilidir. Bölgesel güç olmak, Osmanlı hinterlandına geri dönmek ve böylelikle Türkiye’yi muasır medeniyetler seviyesine çıkartmak. Şimdi, tabii, bu da başka bir oksimoron. Nasıl Osmanlı hinterlandına dönerek muasır olacaksınız ve nasıl, aslında bütün tarihleri, ulusal kimlikleri Osmanlı işgaline, Osmanlı egemenliğine karşı mücadele içerisinde şekillenmiş olan ülkeleri kendi nüfuzunuza razı edeceksiniz? Yani bütün modern tarihleri, Türkiye’nin evvelinde, Türkiye Cumhuriyeti öncesindeki Osmanlının istilacı, yayılmacı siyasetine karşı Mısır’da, Suriye’de, Lübnan’da, Irak’ta, Kuzey Afrika’da başkaldırmış olan halklara siz yeniden kendinizi silahlı kuvvetleriniz aracılığıyla bir üstün güç olarak, bir nüfuz gücü olarak ortaya koyacaksınız. Buna karşı bütün Arap ülkelerinin ortak bir itiraza sahip olduğu açıkça ortadadır. O nedenle, Türkiye kendisini Amerika Birleşik Devletleri’nin ekseninde bugün mahkûm etmiş olduğu Şii eksenine karşı Sünni ekseni üzerinde konumlandıran dış siyasetiyle önce hesaplaşmak zorundadır. Bakın, Mısır’da ordunun baskısıyla iktidardan alınan, yerine henüz etkin bir siyasi temsilcinin de geçmediği Mısır’daki durumu dikkatle gözden geçirdiğimizde Türkiye Hükûmeti son derece ilginç bir pozisyon sergiliyor, bir yandan diyor ki: “Burada darbe olmuştur, buna karşıyız, bunu kınamayanları kınıyoruz.” Öte yandan, darbeyi en yakın, doğrudan, birinci gün destekleyen Suudi Arabistan’a hiçbir sesi çıkmaz, Katar’a hiçbir sesi çıkmaz, Amerika Birleşik Devletleri’ni eleştirmez. Peki, o zaman bu çelişkinin izahı nerededir? Tabii ki bu çelişkinin izahı gene Türkiye'nin Suriye meselesinde kendisini karşı karşıya koyduğu Şii eksenine karşı Sünni ekseni çizgisiyle ilgilidir. O nedenle, Başbakan sabahtan akşama kadar herkese samimiyetten söz ederken şeddeli bir biçimde, burada herhangi bir samimiyet göstergesi bulunduğunu söylemek son derece güçtür. Bugün, Mısır’da ortaya çıkan darbenin ve Mursi Hükûmetine karşı büyük başkaldırının en önemli nedenlerinden birisi de Mursi Hükûmetinin geçtiğimiz aylar içerisinde Suriye’deki Özgür Suriye Ordusuna destek vermek üzere bu eksene katılma ısrarının kitleler nezdinde karşılık bulmayışıdır. O nedenle, kendi temellerini, kendi meşruiyet zeminlerini kendi kendine çürüten, eriten bir iktidarı ve onun başını bugün sırf biçimsel hukuk ilkeleri adına savunmak doğru bir siyasetin bölgede izlendiğine bizi ikna etmez. Öte yandan, bugün Mısır’da Mursi Hükûmetinin devrilmesinin gerisinde yatan büyük halk isyanını, büyük itirazı, Temerrüt Hareketi’nin Mursi’nin cumhurbaşkanı seçilmek için aldığı 13 milyon oyun 9 milyon fazlasını toplayarak oluşturduğu 22 milyon imzalı hareketin varlığını, gücünü, etkisini, bunun Mısır’da yarattığı büyük nüfuzu görmezden gelip bu büyük kitleleri “darbeci” diye suçlamak da olabilecek en kötü dış politika analizidir. Mısır halkı bir kere daha, Mübarek’i deviren büyük devrim dalgasının ikinci hamlesini gerçekleştirmek üzere ayağa kalkmıştır; kendisi Mübarek’leşen Mursi rejimine karşı Mısır’ın yoksulları, emekçileri, kadınları, gençleri ayağa kalkmışlardır ve Mursi Hükûmetinin orduyla iş birliği hâlinde oluşturmuş olduğu yeni rejimi, orduya büyük imtiyazlar tanıyan rejimi tanımadıklarını ilan etmişlerdir ancak silahlı kuvvetler, Temerrüt Hareketi’nin bütün taleplerini benimsediğini söyleyerek bu büyük halk ayaklanmasının yönünü şimdi merkeze doğru, iktidarın merkezine doğru saptırmıştır. O nedenle, Mısır’daki milyonlarca halkı, Tahrir’in özgürlükçü insanlarını buradan maroken koltuklara kurulup “Darbeciler havai fişek atıyorlar.” diye alaya alamazsınız. Nasıl biz Mursi’nin etrafında toplanan İhvan Hareketi’nin gerisindeki yoksulları, Adeviye Meydanı’nda toplanan on binlerce, yüz binlerce, milyonlarca insanı Mısır’ın dışında sayamazsak Tahrir’de toplananları da kimse dışında sayamaz. Esas mesele şudur: Mısır kendi gerçekliğini, kendi halk özgürlüğünü, halkın kendi gerçek iktidarını kurabilmek için iki büyük geleneksel gücün bukağısı altındadır: Bir yanda geleneksel İslami burjuvazinin siyasi hakimiyeti, öbür tarafta silahlı kuvvetlerin ordu burjuvazisinin hakimiyeti. Bu bir dil sürçmesi değil, Mısır’daki en büyük kapitalist aslında ordunun kendisidir. Bu bakımdan, Mısır’da özgürlüğü için mücadele eden halkaları, halk kesimlerini karşı karşıya getiren bugünkü yarılmaya karşı Tahrir yeniden bu özgürlüğün imkânı olarak doğmaktadır. Dolayısıyla, bütün mesele, burada halkın yanında olup olmamakla ilgilidir. Sandığın yanında durmak, nihayet, eninde sonunda bir biçim meselesidir. “Sandık siyasetin namusudur.” demek kolaydır. Halkın yanında durmak, halkın namusunun yanında durmak en önemli meseledir.
Sandık, halk demek zaten.
Burada milyonlarca insanın iradesi var, milyonlarca insanın isyanı var, milyonlarca insanın itirazı var. Siz bu itirazları, Türkiye’de olduğu gibi, hemen öyle “çapulcu” deyip bir kenara itemezsiniz.
Halkın iradesi sandıkta belirlenir.
Orada çapulcu yok, orada milyonlarca halk var, emekçi var, yoksul var, alın teriyle çalışan insanlar var. Onların haklarını nasıl gözeteceğinize dair bir siyasetten söz etmek zorundasınız.
Halkın iradesi sandıkta belirlenir.
Bu siyaseti ortaya koyamadığınız zaman, olsa olsa sonuçta Amerika Birleşik Devletleri’nin bölge siyasetinin gölgesinde yürürsünüz. O yüzden Amerika Birleşik Devletleri’ne bir laf edemezsiniz, Avrupa’ya dersiniz “Mütereddit kaldı.” Amerika ne yaptı? Amerika bugün devrimin ordu tarafından çalınmasının en büyük uluslararası düzenleyicisidir, ona sesiniz çıkmaz. Suudi Arabistan o gün darbeyi tanıdığını söyler, Suudi Arabistan’a sesiniz çıkmaz; konuya Fransız, uzaktan bakan Avrupa Birliğine de diliniz uzanır.
Hepsine sesleniyoruz, hepsine.
Hakikatler ortada, hiç boşuna oradan laf atmayın. Laf atarak siyaset yapamazsınız. Gelip burada anlatın. Mursi rejimini, halkın onayını kaybetmiş, halk tarafından istenmeyen bu rejimi ne için desteklediğinizi bize söylersiniz. Burada siyasetin genel ilkesi değildir savunulan. Yok eğer öyle idiyse Mübarek’in devrilmesine de itiraz etmeliydiniz. Ordu devirmedi mi Mübarek’i? Önemli olan, halk hareketinin gücü ve genliğidir, bütün Mısır’ı kuşatmıştır. Mısır’ın ilerlemeden yana, demokrasiden yana, özgürlükten yana bütün güçleri şimdi Tahrir’dedirler. O nedenle, Adeviye Meydanı’nda toplananlarla Tahrir’de toplananların birbirlerine bakması son derece doğaldır, normaldir ancak orduyla Mursi arasında halkı bölen şimdiki merkezî Mısır siyasetinin karşısında durmak da en az bunun kadar önemlidir. O nedenle, biz dün Meclis İnsan Hakları Komisyonu tarafından yayınlanan bildirinin altına imza attık. Herhangi bir “ama”, “fakat” demeden, iktidarın barışçı olmayan yollardan, siyaset tarafından tanımlanmayan yollardan el değiştirmesine rıza göstermediğimizi söyledik. Ama bu iktidarın değişmesi için sokaklarda günlerce, gecelerce iki yıldır mücadele veren halkın emeklerinin kaybolmasına, onların aslında sadece halkın yüzde 20’sinin desteğiyle elde edilmiş bir Anayasa’ya boyun eğerek kendi ihtiyaçlarından, kendi taleplerinden, kendi özgürlük arzularından vazgeçmelerini beklemek ve onlara buradan, kendi rahat koltuklarımızdan küfretmek, onları çapulcu, darbeci ilan etmek de kimsenin haddi değildir. Tahrir’le beraberiz, Tahrir’deyiz, Tahrir Gezi’dedir, Gezi Tahrir’dedir. Tahrir Mısır’daki biricik özgürlük dinamiğidir, bu özgürlük dinamiğiyle beraber olmaya devam edeceğiz. Silahlı kuvvetlerin iktidarı gaspı başka bir şey, ayağa kalkan -milyonlarca- Tahrir’de sesini çıkartan kitleler başka bir şeydir. Bu ayrımı yapamayan, siyaseti okuyamayan, Orta Doğu siyasetinde de anlamlı bir çizgi, anlamlı bir yol çizemez. Açıkça buradan altını çizmek zorundayız: Türkiye bölgede Amerika Birleşik Devletleri’nin gölgesinde, bir Sünni ekseninde, mezhepçi bir dış siyasetle Orta Doğu’da hiçbir nüfuz icra edemez. Orda Doğu halkları tıpkı Türkiye gibi çoğulcudur, çok kimliklidir. Her ülke, Şii, Sünni, Hristiyan, Yahudi, pek çok mezhepten ve dinden, insandan oluşmaktadır; pek çok dil konuşulmaktadır, pek çok milliyet buralarda mevcuttur. Bunların hepsine bakan, hepsine seslenen, hepsiyle örtüşen; özgürlükçü, antiemperyalist, demokratik, hegemonyaya karşı; insan haklarından, kadın haklarından, emeğin haklarından yana bir uluslararası siyaset kurmak herhangi bir barış gücüne asker göndermekten bin defa daha evladır, bin defa daha iyidir. Bunu yapmak son derece basit ve kolaydır ama bu, güç ister, irade ister, temel insan haklarına saygı ister, özgürlükçülüğe bağlılık ister; sandıktan başka da demokrasi araçları olduğunu, her gün halkın oyunu, her gün yeniden vermekte olduğunu görmek ister. Bir sandıktan öbür sandığa gidene kadar geçecek dört ya da beş yıl içerisinde halk kararını değiştirmişse bunu ölçecek bir mekanizmanız da yoksa “sandık, sandık” diye boşuna konuşmuş olursunuz. Önemli olan halkın iradesiyse halk bu iradesini meydanlarda ortaya koyar. Bugüne kadar meydanı olmayan bir demokrasi görülmemiştir. Meydansız demokrasi olmaz. Meydanlar konuştuğu zaman buna kulak kabartmak iktidarların görevidir. Meydanda ayaklarıyla oy kullanır, sandıkta eliyle oy kullanır halklar.
Ya, ne saçmalıyorsun be!
Ayakla kullanılan oyları da saymak mecburiyetindesiniz ve her yerde insanlar isyanlarını, Amerika Birleşik Devletleri’nin dünya hâkimiyetine karşı, onun gölgesindeki hükûmetlere karşı, onunla iş birliği yapanlara karşı kullanıyorlar. Brezilya’da da, Mısır’da da, Türkiye’de de, İtalya’da da, Portekiz’de de; her yerde, her yerde, her yerde meydanlar kazanacak, diktatörler kaybedecek, ordular kaybedecek.
Sandığı kaldıralım mı diyorsun?
Sandığı kaldırma, sandığı getir koy ama sandığı belki de erken koymak zorunda olabilirsin.
Olabilir.
Bunu hiç düşünemiyor musun? Hiç bu aklına gelmiyor mu?
Sandık daha önemli değil mi?
Hadi, gelin bakalım gidelim sandığa! Hadi, yarın gidiyor musun? Var mı, görelim sandığı yarın!
Sandık mı daha önemli, meydan mı?
Sayın milletvekilleri, lütfen…
Hadi gidiyoruz, yarın yapalım seçim. Ya…
Sandık mı önemli, meydan mı?
Sayın hatibe müdahil olmayalım lütfen.
Bu akşam yapalım, hadi bakalım, hadi, hadi görelim! Ya... Hani, o kadar seviyordun sandığı?
Hadi, görelim bakalım.
Sandık mı, meydan mı onu söyle?
Meydan ve sandık.
Sandık mı meydan mı?
Sadece sandıkla olmaz, sadece meydanla da olmaz. Halk, görüşlerini her gün her yerde belli edecek, açıkça konuşacak.
Meydanda da varız, sandıkta da!
Sandığıyla konuşacak, meydanıyla konuşacak, ayaklarıyla yürüyecek, elleriyle oy kullanacak. Siz de onları saymak mecburiyetindesiniz.
Eskinin hızlı solcusu darbeci oldu.
Saymazsanız saydırırlar, sayarsınız eninde sonunda. Tarih, kendisinden vazgeçilmez sanılan, muktedir sanılan hükûmetlerin, diktatörlüklerin cesetleriyle dolu. Bütün mezarlar, kendilerinden vazgeçilmez sanılan diktatörlerin cenazeleriyle dolu; o nedenle, kimse vazgeçilmez değil, kimse halktan büyük değil, kimse çalışanlardan, emekçilerden büyük değil.
Doğru söylüyorsun, mezarlıklar vazgeçilmez insanlarla dolu.
Evet, tıpkı sizin de gideceğiniz gibi. O nedenle, bu dünyada yaşarken, bu dünyada halkın mutluluğu için, refahı için, onların ayaklarıyla kullandıkları oyları da saymayı öğreniniz. Bu barış gücüne asker göndermiyoruz, Tahrir’e selam gönderiyoruz.
Cumhuriyet Halk Partisi Gurubu adına söz isteyen Osman Taney Korutürk, İstanbul Milletvekili.
Sözlerime başlamadan önce bu yıl bu tezkerenin gelişinde bir değişiklik olduğuna dikkatlerinizi çekmek isterim. Bu sene tezkere Türkiye Büyük Millet Meclisinin huzuruna henüz Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi Lübnan’daki UNIFIL Barış Gücü’nün görev süresini uzatma konusunda bir karar almadan önce getirildi, bu kararın alınması ihtimaline binaen getirildi. Dolayısıyla, bizim burada vereceğimiz oy ancak Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin bu kararı almasıyla geçerli olacaktır. Biz Cumhuriyet Halk Partisi olarak Türk Silahlı Kuvvetlerinin meşru, Birleşmiş Milletler meşruiyetini haiz Birleşmiş Milletler Barış Gücü operasyonlarına katılmasını hem silahlı kuvvetlerimizin Birleşmiş Milletler içerisinde görünürlüğünü arttırmak hem Türkiye’nin Birleşmiş Milletler içerisindeki ağırlığını takviye etmek hem de dünya barışına, bölge barışına hizmet etmek açısından, ayrıca, Türk Silahlı Kuvvetlerinin de uluslararası operasyonlar içerisinde deneyimini arttırma açısından yararlı görüyoruz. Bu nedenle, bundan önceki yıllarda da olduğu gibi bu tezkereye Cumhuriyet Halk Partisi olarak olumlu oy vereceğiz. Değerli arkadaşlar, bizim bu tezkereye olumlu oy verecek olmamız Dışişleri Bakanının son dört yıldır bu bölgede yürüttüğü çok hatalı, çok yanlış politikayı ve Hükûmetin genel dış politikasını tasvip ettiğimiz, onayladığımız anlamına kesinlikle gelmemektedir. Bunu da burada kaydetmek isterim. Lübnan konusunda geçen yıl gene grup adına yapmış olduğum konuşmada önemli bir noktaya işaret etmiştim. Bu önemli nokta şuydu: “Bizim Doğu Akdeniz’deki ekonomik menfaatlerimiz Hükûmet tarafından gözetilmiyor.” demiştim. Lübnan, bu konuda Güney Kıbrıs Rum Yönetimiyle münhasır ekonomik bölge tespiti konusunda anlaşma yapan bir Orta Doğu ülkesidir. Lübnan ile Hükûmetin o tarihlerde çok büyük yakınlığı vardı. Bugün bu yakınlık Hizbullah ve Hizbullah’ın Suriye’deki pozisyonu dolayısıyla biraz sarsılmıştır belki. Fakat Hükûmet, Lübnan Hükûmetinin Güney Kıbrıs Rum yönetimiyle bir Münhasır Ekonomik Bölge Anlaşması yapmasını engelleyememiştir. Bunu daha sonra Mısır’la, İsrail’le ve bölgedeki birçok ülkeyle Güney Kıbrıs Rum Yönetimi yapmış. Bugün gelmiş olduğumuz noktada, Güney Kıbrıs da İsrail’le yapmış olduğu ve bölgeden, Doğu Akdeniz’den çıkartmakta olduğu doğal gazın sıvılaştırılması konusunda çok ciddi ve büyük tesislerin kurulması aşamasına gelmiştir. Aradan geçen bir yıl zarfında, geçen yılki ikazımıza rağmen, Hükûmet, Lübnan Hükûmetiyle de diğer hükûmetlerle de bu konuda herhangi bir ilerleme sağlayamamış, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin, Kıbrıs Türk Halkının ve onun da ötesinde Türkiye Cumhuriyeti’yle, bizim halkımızın Doğu Akdeniz’deki menfaatlerini gözetecek bir adım atmamıştır. Bu noktanın önemle altını çiziyorum. Hükûmeti bu konuda vakit artık çok geç olmadan harekete geçmeye davet ediyorum. Değerli arkadaşlar, burada hepimizin hazır bulunduğumuz bir toplantıda Dışişleri Bakanı Sayın Ahmet Davutoğlu çok ender yaptığı bir şeyi yaparak, gelip burada bir Suriye politikasını izah etmek istemişti. O izahat sırasında Orta Doğu’dan bahsederken şöyle bir tabir kullandı, dedi ki: “Biz, Orta Doğu’nun sahibi, lideri ve hizmetkârıyız.” Bu söz daha sonra Arap âleminde çok büyük çalkantılara sebebiyet verdi. Orta Doğu’nun sahibi olduğunu iddia etmek çok büyük bir iddia ve Orta Doğu’nun asıl sahibi olan Arap ülkeleri tarafından da hiç hoş gözükmeyen bir iddia. Şimdi, bugün Orta Doğu’daki gelişmelere şöyle bir bakacak olursak, Suriye’de olaylar çıktığı zaman, Sayın Bakan bir iki hafta içerisinde Suriye Devlet Başkanının gideceğini söylemişti. İki seneyi epey geçti ve Suriye Devlet Başkanı gitmek bir tarafa, ülkesindeki durumunu sağlamlaştırdı, konsolide etti. Libya’daki hadiseler hâlâ yatışmış değil, ne olduğu belli değil. Tunus, ince bir bıçak üzerinde, ya bu tarafa ya bu tarafa gidecek. Arap Baharı dediğimiz olgu, bahar olmaktan çoktan çıktı. Biz baştan itibaren bunun bahar olmayacağını ve bir yeni emperyalizmin bu bölgede yaratılmasına alet olabileceğini söylüyor, buna dikkat çekiyorduk. Maalesef bu noktaya doğru ilerliyor. Şimdi, acaba Sayın Bakan, hâlâ Türkiye’nin Orta Doğu’nun sahibi, lideri ve hizmetkârı olduğunu düşünüyor mu, söylüyor mu? Eğer düşünüyorsa bu, Türkiye açısından da, bizler açısından da çok üzücü bir durum. Sayın Başbakan ve Sayın Bakan ayrıca diyorlardı ki: “Bu bölgede Türkiye’ye sorulmadan hiçbir şey yapılmaz. Dünyada da Türkiye’ye sorulmadan hiçbir şey yapılmaz, biz burada oyun kurucuyuz.” Değerli arkadaşlar, hangi oyunu kurduk? Mısır’daki darbeyi biz mi düzenledik, Türkiye mi düzenledi yahut da bize sordular mı? Bugün, bu bölgede Türkiye’ye sorulan bir tek şey var mı? Bölgeye baktığınız zaman, İran’la aramız bozuk. Lübnan’la Hizbullah dolayısıyla durumumuz karışık. Suriye’yle neredeyse savaş hâlindeyiz. Irak, artık biraz mezhepçi yaklaşımların da etkisiyle bizden uzaklaşmış, İran’ın güdümüne girmiş. Mısır’daki durumu hepimiz biliyoruz. Mısır’da bundan tam bir yıl önce milyonlarca insan Mübarek’in baskı rejiminden kurtulmak için ayaklanmışlardı. O milyonlarca insanın dile getirdikleri özgürlük ve demokrasi isteği neticede bir askerî ara rejimin de araya girmesinin sonunda seçimlerle sonuçlandı. Seçimlerle Mısır’da işbaşına gelen İhvan ve İhvan’ın adayı Mursi, aradan geçen bir yıl zarfında ne yazık ki yerine gelmiş olduğu baskıcı yönetimin bütün metotlarını, bütün yöntemlerini benimsedi, bunları uygulamaya başladı ve kısa bir süre önce, o Tahrir Meydanı’nda toplanıp Mübarek’i deviren kalabalığın 2 misli, 30 milyona yaklaşık insan Mısır’da ayağa kalktı, sokağa döküldü. Bu ayaklanma doğru okunmadı Mursi tarafından, diretti, direttiği zaman da maalesef çok üzücü bir gelişme oldu ve Mısır’da silahlı kuvvetler bir darbe yaptı, yönetime el koydu. Arkadaşlar, biz, bu filmi daha önce birçok defa gördük Türkiye olarak. Maalesef Türkiye olarak darbe ve askerî müdahaleler yaşadık. Bunların çok büyük sıkıntısını çektik, çok zararını gördük. Şimdi, bunları yaşadıktan sonra, uzaktan baktığımız zaman, geçmişe doğru baktığımız zaman biz diyebiliyoruz ki: Eğer bu darbeler hiç olmasaymış, özgürlük ve demokrasi talepleri siyasetin kendi akışı içinde gelişseymiş belki bugün bizim demokrasimiz içinde bulunduğumuz durumdan çok daha ileri, çok daha parlak gerçek bir demokrasi hâline gelirdi. Biz, kendi deneyimlerimizden biliyoruz ki, darbeler sorunları çözmüyor. Darbeler sorunları misliyle çarpıp büyütüyor ve öteliyor. Ötelenmiş olan sorunlar darbe dönemi geçtikten sonra ülkelerin gündemine en ağır şekliyle oturuyor ve ülkeler bunların altında çok büyük sıkıntı çekiyorlar, eziliyorlar. Onun için, darbelere hoş bir nazarla bakmak, darbelere bir anlayış göstermeye çalışmak mümkün değil. Bizler bunun bilincindeyiz Türkiye olarak ve Türkiye’nin belki bölgede örnek olabileceği konu, bu konu. Türkiye, artık demokrasisinde darbeyi tamamen çıkartmış bir ülkedir. Bugün Türkiye’de darbe söz konusu değildir. Olmaz ve olamaz. Ama bunu hepimiz bilelim ve “Türkiye’de darbe olacakmış.” gibi sözleri de ne söyleyelim ne başkalarının söylediğini ihsas veya ima edelim. Böyle bir şey yok. Hep “Arap Baharı” denilen olgu ortaya çıktığı zaman düşünüldü, konuşuldu, soruldu, “Türkiye acaba demokrasiye buralarda örnek olabilir mi?” “Türkiye demokrasiye örnek olabilir mi?” diyenlerin aklındaki düşünce şuydu; diyorlardı ki: “Türkiye din ile demokrasiyi bağdaştırabilmiştir. Müslüman bir ülke tam çağdaş demokrasiyi uygulama noktasına gelebilmiştir. Dolayısıyla, Türkiye bu açıdan bu bölgeye misal olabilir.” Bunu söyleyenlerin gözden kaçırdığı çok önemli bir nokta var arkadaşlar. Din ile demokrasiyi, evet, Türkiye bağdaştırmıştır. Demokrasisinde eksikler yok mudur? Çok eksikler vardır ama netice itibarıyla, yönetimler seçimle gelir, seçimle gider ve Türkiye demokratik bir ülkedir. O eksiklerini de giderecektir, tamamlayacaktır ama din ile demokrasiyi birbiriyle bağdaştıran bir yapışkanı var Türkiye'nin. O yapışkanı “Türkiye örnek olur mu, olmaz mı?” diyenler gözden kaçırıyorlar. O yapışkan laikliktir. Laiklik olmamış olsa, esnekliği olmayan din ile çok büyük esneklik isteyen demokrasinin bir araya gelmesi ihtimali ve imkânı yoktur. Mısır ve diğer “Arap Baharı” denilen -tırnak içinde söylüyorum- ülkelerin eksiği işte budur. Başbakanın her zaman çok doğru konuştuğu kanaatinde ben değilim ama bir doğruyu söylemişti Mısır’a gittiği zaman, onlara laiklikten bahsetmiş ve laikliğin erdemlerinden bahsetmişti. Çok büyük tepki gördü. Onlar laikliğin ne olduğunu veya laikliğin yapışkan olduğunu göremediler. Göremedikleri için de onların daha demokrasi açısından gidebilecek çok yolları var. Ama biz Türkiye olarak mutlaka -eğer örnek olacaksak- demokrasimizin ilerlemesiyle örnek olmalıyız arkadaşlar. “Demokrasinin ilerlemesi” dediğiniz zaman, şimdi gözüme Gezi olayları geliyor; benim de içinde yer aldığım, zaman zaman katıldığım, geri planda çok dikkatle izlediğim. Ama bu Gezi olaylarında son derece demokratik, son derece barışçı, son derece olumlu istekleri dile getiren insanların üzerine yöneltilen gaz, su, kimyasal, cop, plastik mermi; bir savaş manzarası gibiydi benim gözümün önünde, oralarda bulunduk, bazı milletvekili arkadaşlarımla beraber otellere sığınmak durumunda kaldık. Sonra tekrar çıktık ama bir harp manzarası gibiydi arkadaşlar. Bakın, Mısır’da 30 milyon insan sokakta; böyle bir harp manzarası görmüyoruz orada. Ordu el koymuş, ne gaz var ne TOMA var ne kimyasallı su sıkıyorlar. Şimdi, bizim de bir parça bu demokrasi anlayışımıza bakmamız lazım. Ne yazık ki bizim demokrasi anlayışımız Mursi’nin demokrasi anlayışıyla örtüşüyor ama Türkiye'nin koşulları çok daha ileri koşullar, bugün biz Mısır’dan belki elli sene ilerideyiz, o elli sene ileride olmanın gereğini yapmalıyız; demokrasiyi demokrasi olarak alıp çoğunluğu değil çoğulculuğu öne getirmeliyiz. Çoğunluğun öne çıktığı yöntemler, rejimler demokrasi değil; çoğulculuğun öne çıkması gerekiyor. “Yüzde 50 oy aldık.” diyorsunuz; bu rakam, tartışması mümkün bir rakam katılım oranlarıyla filan, üzerinde durmuyorum ama bu yüzde 50 ise eğer bu yüzde 50 oyun içerisinde size oy verenlerin büyük bir çoğunluğunun istikrar ve huzur için oy verdiğini bilmeniz lazım. Evet, bizde darbe olmaz, çok şükür olmaz ve olmayacak ama istikrar bu şekilde bir anlayışla korunamaz. Sokaklarda istikrarı korumak istiyorsanız demokratik isteklere, size oy vermemiş olan kitlelerin de arzularına kulak vermek durumundasınız. Tekrar dış politikaya gelecek olursak değerli arkadaşlar, bugün Türkiye artık aklını başına toplamalıdır. Türkiye aklını başına toplayıp manasız iddialardan, gereksiz ön almalardan vazgeçmeli, çok sağlam değerlendirmeler yaparak hem Orta Doğu’ya hem Batı’ya hem dünyaya bakışını yeniden gözden geçirmelidir. Geçen gün bir köşe yazarı güzel bir başlık kullanmış, o başlığı sizlerin dikkatine getirmek isterim, “düşişleri bakanlığı” demiş. Dışişleri Bakanlığı çok saygın bir kuruluştur, çok birikime sahip bir kuruluştur, bu kuruluşu bir an önce “düşişleri bakanlığı” olmaktan çıkartıp Dışişleri Bakanlığı hâline getirmemiz gerekiyor ve düşlerden vazgeçip gerçeklere bakmamız gerekiyor. Bakın, Türkiye'nin, bölgesinde ve dünyada dikkat çekmesinin, önem görmesinin, beğenilmesinin, “Örnek olur mu olmaz mı?” diye konuşulmasının sebebi Türkiye'nin Osmanlı geçmişi yahut da bölge liderliği yahut da bölgenin hizmetkârlığı değil, bunun sebebi, neredeyse tamamı Müslüman olan bir nüfusa sahip bir ülkenin Batılı bir ülke olması aynı zamanda, Müslüman ve Batılı bir ülke olması. Bu Batı’yla ilişkilerimizi yeniden gözden geçirmemiz lazım. Sayın Başbakan, “Batı, Mısır olayları karşısındaki tutumuyla sınıfta kaldı.” diyor. Şimdi, “sınıfta kaldı”, “sınıfı geçti”, bunlar bir anlam ifade etmeyen sözler. Niye anlam ifade etmeyen sözler? Çünkü bunların bir neticesi yok, onun arkasından bize de bir getirisi yok, başkasına da yok. Bunlar “darbe değil” dedilerse, “darbe” demedilerse niye demediler, “darbe” dedilerse niye “darbe” dediler onun iyi bir analizini yapmak lazım. Dış politika, ülkelerin millî çıkarlarının doğrultusunda şekillenir. Böyle dediklerine göre, bunların millî çıkarı nedir ve onların millî çıkarıyla bizim millî çıkarımızın bağdaşan ve bağdaşmayan noktaları hangileridir? Bunların iyi analizini yapmak lazım. Batı’ya saydırmak, Avrupa Birliğine sövmek, “Onunla ilgimiz var, bununla ilgimiz yok.” şeklinde konuşmalar yapmak değil, iyi analizlerle çok fazla iddia sahibi olmaya çalışmadan Türkiye’yi, gene eski saygın Batı âlemi içerisinde yeri olan, Batı âlemindeki yerini Doğu’ya iyi etkiler yapacak şekilde kullanan, istikrar arayan, istikrar oluşturan, ağırlıklı, sözü dinlenir bir ülke hâline getirmek lazım. Türkiye, dünyada sadece Lübnan’da değil, birçok yerde, birçok barış gücüne ciddi katkılarda bulunuyor ama sadece barış gücüne katkıda bulunmak değil, barışa ve demokrasiye de konumuyla ve yeriyle katkıda bulunması lazım. Orta Doğu’daki ilişki ağımızı yeni baştan gözden geçirmemiz lazım. Dünya ile ilişkilerimizi yeni baştan gözden geçirmemiz lazım. Avrupa Birliği konusuna bir parça daha fazla eğilmemiz lazım. Bakın, demokrasi, özgürlük, haklar, temel hak ve özgürlükler, kadın hakları, emekçi hakları, insan hakları ne yazık ki… “Ne yazık ki” diyorum çünkü Doğu’nun ilerlediği yolunda bir düşünce var. Doğu’nun nerede ilerlediği, belki ekonomik alanda belli bir ilerleme var ama Doğu’nun ilerlemesinin çok daha ilerisinde ne yazık ki bütün bu hakların en doğru standartları, en çağdaş standartları gene Batı standartları. Onun için, bizim bu Batı standartlarından kopmamamız lazım. Bizim, kalkıp bu bölgelerdeki ülkelerle ilişkilerimizi şahıs, parti veya siyasi eğilim üzerine değil, halklar arasında, ülkeler arasında ulusal çıkarları temel alacak şekilde öne almamız lazım. Yoksa, şahıs ilişkilerinden işte Mısır’a verdiğimiz gibi 2 milyar krediyi verirsiniz, o 2 milyar krediyi alan kasa şu anda aranıyor duruma düşer, verdiğiniz para yanınıza kâr kalır. Değerli arkadaşlar, bu dış politika konusunu hep sizlerin dikkatinize getiriyorum. “Sizlerin dikkatinize getiriyorum.” derken, siz, 326 kişilik güçlü bir gruba sahipsiniz. Her biriniz halk tarafından seçilmiş, her biriniz sorumluluk sahibi, her biriniz bu işi hizmet için yapan milletvekillerisiniz. Sadece Hükûmetin eline değil, sizler de bunu elinize alın ve “Ne oluyor ne bitiyor?” diye kendi Hükûmetinizden sorun, icap ediyorsa o Hükûmeti doğru yola sizler sevk edin. Okuyun bir parça, dışarıda Türkiye hakkında ne düşünüyorlar ne konuşuyorlar, bakın Hükûmet ne söylüyor, bu ikisi birbirini tutmuyor. Bu ikisinin birbirini tutması bizden çok, Cumhuriyet Halk Partisinden çok sizlerin sorununuz çünkü Hükûmetinizin üzerinde sizin gücünüz var. 1955 yılında -bunu bir kere daha söylemiştim bu kürsüden- Demokrat Parti -ki kendi öncüllerinizden biri olarak hep söylüyorsunuz- Adnan Menderes Hükûmetini, teker teker bakanlarını sıygaya çekerek dış politikasını, ekonomisini beğenmediği için istifa ettirmişti. Siz kimseyi istifa ettirmeyin ama bu politika nedir, nereye gidiyor, hep birlikte ne tarafa doğru gidiyoruz sorun. Siz sormazsanız biz bunu her zaman, buradan, bu kürsüden ve milletin önünde sormaya devam edeceğiz ve doğru yolu göstermeye, doğru yolu bulmanıza ve hep birlikte bulmamıza gayret edeceğiz. Bu vesileyle UNIFIL’in görev süresinin Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi tarafından bu yolda bir karar alınması kaydıyla uzatılmasına olumlu oy verdiğimizi tekrar ediyor, UNIFIL bünyesinde görev yapacak olan kahraman Türk subay, astsubay ve erlerine başarılar diliyorum. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu adına söz isteyen Volkan Bozkır, İstanbul Milletvekili.
Birleşmiş Milletler Lübnan Geçici Görev Gücü UNIFIL, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 11 Ağustos 2006 tarihinde kabul ettiği 1701 sayılı Karar’la kurulmuştur. Lübnan makamlarının doğrudan talepleri ve bölgedeki güvenlik koşulları da dikkate alınarak Hükûmetimizin önerisi üzerine yüce Meclisimiz 5 Eylül 2006 tarihinde aldığı 880 sayılı Karar’la Türkiye'nin hudut, şümul ve miktarı Hükûmetçe belirlenecek Türk Silahlı Kuvvetleri unsurlarının UNIFIL’e iştirak etmelerini onaylamıştır. Bu çerçevede UNIFIL güçlerine dâhil olan Türkiye Silahlı Kuvvetleri unsurları Ekim 2006’dan itibaren bölgeye konuşlandırılarak görevlerine başlamışlardır. UNIFIL’e katılan birliklerimizin masraflarının geri ödenmesi konusunda Türkiye ve Birleşmiş Milletler sekretaryası arasında mutabakat muhtırası ve yardım mektupları imzalanmıştır. Bu çerçevede askerî unsurlarımızın masrafları Birleşmiş Milletler tarafından ödenmektedir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Türkiye'nin 2006 yılında yaşanan, geniş bir bölgeye yayılma ve ciddi boyutlar kazanma istidadı gösteren İsrail-Lübnan savaşına son verilmesi ve ateşkes sağlanması için yoğun gayretler gösterdiği malumlarınızdır. UNIFIL’e yaptığımız kuvvet katkısı da bu gayretlerin bir nişanesini oluşturmaktadır. 1701 sayılı Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi kararında UNIFIL’in görev süresi geçici olarak bir yıl olarak belirlenmiş, bu sürenin gerekli görülmesi hâlinde her yıl uzatılması da öngörülmüştür. Bugüne kadar Lübnan-İsrail sınırında istikrar ve güvenliğin sağlanmasına önemli katkılarda bulunan UNIFIL’in görev süresi bugüne kadar 6 defa uzatılmıştır. Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin UNIFIL’in görev süresini Ağustos 2013 itibarıyla bir yıl daha uzatması beklenmektedir. Yüce Meclisimizin UNIFIL’e askerî unsurlarımızın iştirakini temin eden yetkilendirmesinin süresi ise 5 Eylül 2013 tarihinde dolacaktır. Bu yetkilendirmenin UNIFIL’in görev süresine paralel şekilde uzatılması gerekmektedir. Bu çerçevede Hükûmetimiz yüce Meclisimizin çalışma programını da dikkate alarak ülkemizin katkı süresinin UNIFIL’in görev yönergesiyle eş güdüm içinde uzatabilmesini teminen Anayasa’mızın 92’nci maddesi uyarınca yüce Meclisimizden vakitlice izin istemiş bulunmaktadır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; ülkemiz siyasi, ekonomik ve beşerî planda Mağrip’ten Bereketli Hilal’e uzanan geniş Akdeniz havzası ile yüzyıllara dayanan ortak bir geçmişe sahiptir. Tarihin doğal akışı uyarınca, geleceğimiz, içinde yaşadığımız bu bölgenin kaderinden ayrı düşünülmemelidir. Bölgesel istikrar, güvenlik ve barış ile bağlantılı her türlü gelişmenin iç ve dış politikamız üzerinde önemli yansımaları şüphesiz ki olacaktır. Dolayısıyla, yakın çevremizde olup biten gelişmelere kayıtsız kalmamız mümkün değildir. Son dönemde bölgemizde yaşanan gelişmeler Türkiye’yle bölge ülkelerinin esenlik ve dirliğinin birbirinden ayrı düşünülemeyeceğini bir kez daha göstermiştir. Bu anlayıştan hareketle Hükûmetimizin dış politikası ülkemizin etrafında bir barış, güvenlik, istikrar ve refah kuşağının oluşturulmasını hedefleyegelmiştir. Sürdürülebilir istikrarın bölge halklarının meşru talepleri doğrultusunda barışçıl ve düzenli demokratik dönüşüm süreçlerinin tamamlanması yoluyla tesis edilebileceğini ülkemiz her fırsatta dile getirmektedir. Esasen millî çıkarlarımızın ve ulusal güvenliğimizin savunulması ve ilerletilmesinin ancak bölgemizde barış, istikrar ve güvenliğin tesisine aktif katkı sağlayarak hayata geçirilebileceği de açıktır. Bu anlayışla hareket eden Hükûmetimiz, uluslararası meşruiyeti haiz olan ve uluslararası toplumun ortak iradesini yansıtan Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1701 sayılı Kararı’nda öngörülen amaçlar doğrultusunda, Lübnan’da görev yapan Birleşmiş Milletler Geçici Görev Gücü UNIFIL’e kuvvet katkısında bulunmaya devam etme iradesine sahiptir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; gerek Orta Doğu ve Akdeniz havzasına yönelik dış politikamız bağlamında gerek Suriye’deki gelişmelerin seyri bakımından Lübnan ile özel ilişkilerimiz mevcuttur. Esasen Lübnan, tüm bölgenin istikrarı bakımından kilit konumda bulunan ve uluslararası toplum tarafından yakından izlenen önemli bir ülkedir. Lübnan’da barış ve istikrarın korunması bölgemizin değişim sürecinde kritik önemdedir. Yüce Meclisimizin UNIFIL’de görev yapan askerlerimizin görev süresinin uzatılması konusunda Haziran 2012’de aldığı son karardan bu yana Lübnan’da önemli gelişmeler olmuştur. Suriye’deki gelişmelere bağlı olan dış etkenler Lübnan’ın iç istikrarını da olumsuz yönde etkilemektedir. Son dönemde Hizbullah’ın, artan ölçüde, Suriye rejimine destek vermesi ve Suriye’deki iç karışıklığın başta mülteci akını olmak üzere Lübnan’a olumsuz yansımaları ülkedeki siyasi tartışmaların ana gündem maddesini oluşturmaktadır. Bu kapsamda, Lübnan’daki etnik ve dinî gruplar arasında dönemsel gerginlikler yaşanmaktadır. Suriye rejimi Suriye halkına uyguladığı mezalim yetmiyormuş gibi son aylarda komşu ülkelere yönelik de mütecaviz bir tutum benimsemiştir. Bunu en fazla hisseden ülkelerin başında da Lübnan gelmektedir. Öyle ki Suriye rejimi mütemadiyen Lübnan’ın egemenlik ve toprak bütünlüğünü ihlal edecek şekilde askerî operasyonlar icra etmekten de geri durmamaktadır. Öte yandan, Ağustos 2012’de Lübnan’da fidye amacıyla kaçırılan 2 vatandaşımız tarafımızdan yapılan yoğun girişimler ve Lübnan makamlarının çabası sonucunda eylül ayı içerisinde serbest bırakılmışlardır. Aynı dönemde, Suriye’den otobüsle geçiş yapan 11 Lübnan vatandaşı Suriyeli muhalif unsurlar tarafından kaçırılmış, bu kişilerden 2’si ülkemizin de girişimleriyle bilahare serbest bırakılmıştır. Hâlen Suriye’de rehin durumunda bulunan 9 Lübnan vatandaşının serbest bırakılması sürecinde Lübnan makamlarıyla bilistişare, her türlü katkı imkânlar ölçüsünde verilmektedir. Lübnan gündeminin ön sıralarında yer alan bu durum bağlamında rehin tutulan kişilerin aileleri kamuoyu yaratmaya matuf, münferit gösteriler düzenlemişlerdir. Lübnan makamları bu süreçte ülkemizle tam bir iş birliği içinde hareket etmiş ve istenmeyen hadiselerin yaşanmasına imkân verilmemiştir. 19 Ekim 2012 tarihinde Beyrut’ta meydana gelen terör eyleminde aralarında İç Güvenlik Kuvvetleri İstihbarat Dairesi Başkanı Tuğgeneral Visam Hasan’ın da bulunduğu 8 kişinin hayatını kaybetmesinin ardından Başbakan Mikati Cumhurbaşkanı Süleyman’a istifasını sunmuş ancak Cumhurbaşkanı Süleyman ülkenin içinde bulunduğu hassas durumu göz önüne alarak bu istifayı kabul etmemiştir. Ülkede istikrarın korunması amacıyla Cumhurbaşkanı başkanlığında Ulusal Diyalog Toplantıları sürecinin canlandırılması çalışmaları devam etmektedir. Son durumda, Cumhurbaşkanı Süleyman, Tammam Salam’ı yeni hükûmeti kurmakla görevlen-dirmiştir. Lübnan’da seçim sisteminde değişiklik yapılmasına dair uzun tartışmaların ardından, Lübnan Meclisinin 31 Mayıs 2013 tarihinde gerçekleştirilen Genel Kurulunda Meclisin görev süresi on yedi ay yani 20 Kasım 2014 tarihine kadar uzatılmıştır. Diğer taraftan, Lübnan’da, sonuncusu 23 Haziran’da Sayda’da olmak üzere geçtiğimiz dönemde farklı mezhep grupları arasında aralıklarla silahlı çatışmalar yaşanmış, ancak Hükûmetin, Lübnan halkının ve Lübnan ordusunun sağduyulu tavrı neticesinde çatışmaların büyümesi önlenmiştir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Lübnan’da gelişmeleri yakinen takip etmekteyiz. İç siyasi tartışmaların Lübnan halkının tüm kesimlerini ortak bir paydada buluşturacak şekilde ve suhuletle yürütülmesinin büyük önem taşıdığını her fırsatta dile getirmekteyiz. Lübnan’daki gelişmelerin, Suriye sorununun bölgesel barış ve güvenliğe yönelttiği tehdidin vahametiyle doğrudan ilintili olduğunun tekrar altını çizmek istiyorum. Suriye’de rejim, Lübnan içindeki belirli siyasi ve askerî unsurların da yardımıyla, en başta Lübnan’a zarar verecek tehlikeli adımlar atmaya yönelmiştir. Suriye’deki çatışmalara Hizbullah’ın müdahil olması, gerek Lübnan’ın gerek bölgemizin güvenlik ve istikrarına yönelik ciddi bir tehdit oluşturmaktadır. Böyle bir dönemde Lübnan’da toplumsal uyumun korunması her zamankinden daha da önem kazanmıştır. Bu açıdan Lübnan’ın kendini Suriye krizinden uzak tutmaya özen gösteren politikasını destekliyoruz. Bölgemizde tehlikeli boyutlara ulaşan ve en önce Suriye’deki rejimin körüklediği mezhepçiliği dikkate alarak, Lübnan’daki gelişmeleri yakından izliyoruz. Ulusal diyalog arayışının mevcut sorunların aşılmasına ve Lübnan’daki barış içinde bir arada yaşama kültürüne katkı sağlayacağını düşünüyoruz. Tüm Lübnanlı muhataplarımız nezdinde, birlik ve beraberlik içinde, “Lübnanlı” bilinciyle hareket edilmesi mesajını kuvvetle vurguluyoruz. Lübnan’ın sosyopolitik dokusunun hassas dengeler üzerinde kurulu olduğu bir vakıadır. Özellikle Suriye’de rejimin izlediği tedhiş ve terör siyasetinin bölgesel yansımalarının Lübnan’ı derinden etkileyebileceği daima hatırda tutulmalıdır. Böyle bir ulusal ve bölgesel konjonktürde, Lübnan’da huzur ve sükûnetin korunması her zamankinden daha fazla önem kazanmıştır. Bu nedenle, UNIFIL’in bugüne kadar başarıyla ifa ettiği görevinin devamına da ihtiyaç bulunmaktadır. Zira, UNIFIL’in göreve başlamasının ardından Lübnan-İsrail sınırında ve bölgede sağlanan güvenlik ve istikrar ortamı sürmektedir. Taraflar, 1701 sayılı Karar çerçevesinde tesis edilen ateşkese uymuşlardır. Lübnan ordusu güney Lübnan’a konuşlanmış ve UNIFIL görev yönergesi ile hareket konsepti ve angajman kurallarında tanımlanan işlevleri çerçevesinde barış, güvenlik ve istikrarın idamesine katkıda bulunmayı sürdürmüştür. Türkiye’nin Lübnan’da barış ve istikrarın sağlanmasına yönelik somut katkıları Lübnan’la ikili ilişkilerimizin her veçhesine olumlu etki yapmaktadır. UNIFIL’e verdiğimiz kuvvet katkısı Lübnan halkı tarafından da desteklenmektedir. Türkiye UNIFIL’e yaptığı katkılarla barışı koruma harekâtının etkin biçimde icrasında önemli işlev üstlenmiştir. Böylece hem Birleşmiş Milletler sistemi içinde hem bölgesel ve küresel ölçekte görünürlüğünü artırmıştır. UNIFIL’de görev yapan birliklerimizin üstün performansı diğer katılımcı ülkeler tarafından da takdirle karşılanmaktadır. Mevcut durumda uluslararası toplumun, bölgemizde çok kültürlülüğün, karşılıklı saygı ve hoşgörünün demokratik mekanizmalar işletilmek suretiyle hayata geçirildiği nadir ülkelerden olan Lübnan’ı yalnız bırakmaması hayati önem taşımaktadır. Bu amaçla, UNIFIL’in katkısıyla sağlanan istikrar ortamının sürdürülmesi gereklidir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; yukarıda belirttiğim hususlar ışığında Lübnan’ın barış ve istikrarının korunmasını teminen Türkiye’nin de uluslararası hukuka uygun çabalara katkıda bulunmaya devam etmesi tabiidir. UNIFIL’e sağladığımız katkının süresinin bir yıl olup uzatılması vesilesiyle ülkemiz, Suriye’deki çatışmaların yansımalarının bölgesel ölçekte daha fazla hissedildiği bir ortamda Lübnan devleti ve halkıyla dayanışma içerisinde olduğunu ve desteğini sürdürdüğünü de teyit etmiş olacaktır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; sözlerime son vermeden önce çok önemli gelişmelerin yaşanmakta olduğu Mısır’a da değinmek istiyorum. Türkiye, Mısır’da 25 Ocak devrimiyle başlayan demokratik dönüşümü yürekten desteklemiş ve demokrasi yürüyüşünde dost ve kardeş Mısır halkının yanında yer almıştır. Mısır’da meydana gelen gelişmeleri bu bağlamda kaygıyla izliyoruz. Mısır’daki durum Mısır Silahlı Kuvvetlerinin bir askerî darbe ile Cumhurbaşkanı Muhammed Mursi’yi görevden uzaklaştırması ve anayasayı askıya alması ile son derece hassas ve endişe verici bir aşamaya ulaşmıştır. Mısır tarihinde ilk defa hür ve uluslararası gözetimde yapılmış olan bir seçimle seçilmiş bir Cumhurbaşkanının görevinden seçim dışı yollarla ve bir askerî darbeyle uzaklaştırılmasını, gözaltına alınmasını demokratik hiçbir ülkenin anlaması ve kabul etmesi mümkün değildir. Sandık, demokrasinin namusudur; bunu herkesin, özellikle de Mısır’daki gelişmeleri darbe olarak nitelendirmekten dahi kaçınan Avrupa Birliği ülkelerinin bilmesi ve özümsemesi gereklidir. Elli yıldır demokrasiye yapılan müdahalelerden çok çekmiş ve bunun acılarını uzun zaman yaşamış bir ülke olarak Mısır’daki askerî darbeyi kınıyoruz ve seçilmiş Cumhurbaşkanı Mursi’ye ve Mısır halkının demokratik tercihlerine bu yeni dönemde gereken saygının gösterilmesini bekliyoruz. Bu meyanda, dost ve kardeş Mısır halkının 25 Ocak 2011 devrimiyle başlattığı demokratikleşme sürecinin başarıya ulaşması için, yönetime el koyan askerî konseyi ve Mısır’daki tüm tarafları sağduyuyla hareket etmeye, hukukun ve demokrasinin üstünlüğü ilkesine saygı duymaya ve en kısa zamanda tüm partilerin yer alacağı serbest ve adil bir seçim düzenleyerek demokratik düzeni yeniden tesis etmeye davet ediyoruz. Mısır’ın bu sayede, en kısa sürede gücünü anayasal meşruiyetten alan, insan haklarına ve temel özgürlüklere saygılı bir sivil yönetime kavuşmasını temenni ediyoruz. Türkiye her zaman olduğu gibi dost ve kardeş Mısır halkının yanında olmaya ve Mısır’da demokrasinin yeniden tesisi için tüm gücünü kullanmaya, Mısır’ın siyasi istikrarına, birlik ve beraberliğine ve ekonomik kalkınmasına destek vermeye devam edecektir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bölgemizle ilgili olarak çizmeye çalıştığım bu tablo ışığında ve Lübnan’la ikili ilişkilerimiz ve bölgedeki güvenlik koşulları da göz önünde tutularak Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin, UNIFIL’in görev süresinin uzatılması yönünde karar alması durumunda hudut, şümul ve miktarı Hükûmetçe belirlenecek Türk Silahlı Kuvvetleri unsurlarının, 1701/2006 sayılı Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi kararı ve 880 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisi Kararı’yla tespit edilen ilkeler kapsamında, 5 Eylül 2013 tarihinden itibaren bir yıl daha UNIFIL deniz görev gücüne iştirak etmesi ve bununla ilgili gerekli düzenlemelerin Hükûmet tarafından yapılması için Anayasa'nın 92’nci maddesi uyarınca izin verilmesini yüce Meclisin takdirlerine sunuyorum. Saygılarımla.
Şimdi, şahsı adına söz isteyen Aykan Erdemir, Bursa Milletvekili.
Türk Silahlı Kuvvetlerinin, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 5 Eylül 2006 tarihli Karar’ı uyarınca, Lübnan’da UNIFIL bünyesinde görev yapmasının bölge ve dünya barışına katkı yaptığı konusunda hemen hemen hepimiz hemfikiriz. 1978’den bugüne kadar görevini sürdüren UNIFIL bünyesinde görev yapan askerlerden 250’ye yakınının hayatını kaybettiğini göz önüne alırsak, Türk Silahlı Kuvvetlerinin ne kadar çetin bir coğrafyada, ne kadar zor bir ortamda görev yerine getirdiğini anlayabiliriz. Kendi hayatı pahasına, kendi kanı pahasına barış için ter döken askerlerimize teşekkür ediyoruz, kendilerine minnettarız. Türkiye olarak, Lübnan’ın ve Orta Doğu’nun kalıcı ve sürdürülebilir barışa ve özgürlükçü demokrasiye kavuşması en büyük arzumuzdur. Lübnan’daki mozaiğin, Sünnilerin, Şiilerin, Alevilerin, Marunilerin, Rum Ortodoksların, Rum Katoliklerin, Gregoryenlerin, Ermeni Katoliklerin, Dürzilerin, Bahailerin ve Musevilerin; Arapça, Süryanice, Yunanca, Aramice, Ermenice ve Kürtçe konuşanların barış ve huzur içinde yaşaması en büyük dileğimizdir. Ne yazık ki, bugün Lübnan’a baktığımızda, barıştan ve huzurdan söz etmek olanaklı değildir. Lübnan coğrafyası on yıllardır savaşın, kanın, kinin ve gözyaşının adresi olmuştur. Bu nedenle de Türkiye, UNIFIL bünyesinde, Lübnan’a barış götürmeye çalışırken Lübnan deneyiminden gerekli dersleri çıkarmalı ve benzeri hatalara düşmemelidir. Lübnan, bugün dünyada adı mezhepçi çatışmalarla anılan bir ülkedir. “Tâifiye” denilen mezhepçilik anlayışı, “vataniye” denilen yurtseverlik anlayışına galip gelmiş gözükmektedir. Peki, “tâifiye” denilen mezhepçilik, Lübnan’da kadim bir gerçeklik midir, tarihî bir miras mıdır, değişmez bir yazgı, kader midir yoksa “tâifiye” denilen mezhepçilik, modern bir inşa, icat edilmiş bir gelenek midir? Bu konuda Lübnan tarihi bize önemli ipuçları sunuyor. Lübnan tarihine baktığımızda, “ayan” denilen siyasi seçkinlerle “ahali” denilen geniş halk kesimlerinin sınıfsal mücadelesine bir göz atmamız gerekiyor. Çünkü, bu mücadele çerçevesinde, inanç toplulukları içindeki farkların, inanç toplulukları arasındaki farklardan daha güçlü mü, daha zayıf mı olduğu sorusu ortaya çıkmıştır ve bu sorunun yanıtlanmasında da farklı inançlara mensup seçkinlerin önemli bir rolü olmuştur. Çünkü, Lübnan’da, modernleşmeyle birlikte ahalinin siyasete katılım olanaklarının artması ve yine ahalinin ekonomik hayata katılım olanaklarının artması, seçkinler için bir tehdit olmuştur ve tehdit edilen seçkinler, ayanlar, mezhepçiliği yavaş yavaş inşa etmeye, sınırlar çizmeye, farklılıkları keskinleştirmeye, toplumu kutuplaşmaya itmiştir ve Lübnan için mezhepçilik, inşa edilmiş bir gelenek, modern bir icat olarak karşımıza çıkmıştır. Seçkinlerin mevcut hiyerarşileri koruma derdi, çabası kendi mezheptaşlarını diğer topluluklara karşı kışkırtmaya itmiştir ve dolayısıyla, topraksız bir Müslüman, topraksız bir Hristiyan’la kardeşliğini unutmuş ve mezhep ve din çerçevesinden dünyaya bakmaya başlamıştır. İşte, bu ortamda kin mühendisleri, tekçi zihniyetleriyle Ortodoks bir din anlayışını, tekçi bir çerçeveyi dayatmayı görev bilmişlerdir. İnsanların ve insanlığın ortak sorunları için ortak çözümler geliştirmek gerektiğini unutturarak müzakere, diyalog, uzlaşma ve iş birliği zeminlerini tahrip etmişlerdir. Bugün ne acıdır ki Lübnan’da pek çok farklı inanç topluluğu, kendi içindeki farklılıkları, çelişkileri, sömürüyü göremez bir durumda ve dünyaya diğer inanç topluluklarıyla olan çelişkileri ve çatışmaları gözlüğünden bakmaktadır. Savaş kazanmaya hevesli otoriter liderlerin karşısına, gönül kazanmaya yeminli kanaat önderleriyle çıkmakta fayda var diye düşünüyorum. Bakın, böyle bir gönül eri, Cebel-i Lübnan Mutasarrıflığının güzide şairi Halil Cibran ne diyor? Kendisi Maruni bir Hristiyan fakat kendisi aynı zamanda İslam tasavvufundan etkilenmiş ve kendisi yine Bahaullah’ın oğlu Abdülbaha’dan ve Bahailikten etkilenmiş, Lübnan mozaiğini yansıtan bir insan, bir gönül eri. Halil Cibran, tarihin derinliklerinden sesleniyor bizlere: “Sen benim kardeşimsin ve ben seni seviyorum. Camide secde ettiğinde, kilisede diz çöktüğünde ve sinagogda dua ettiğinde sen ve ben aynı inancın çocuklarıyız, aynı ruhun.” diyor ve yine Halil Cibran siyasetçilere sesleniyor: “Ben politikacı değilim, olmak da istemem. Siyasi gelişmelerden ve güç mücadelesinden esirgeyin beni. Tüm dünya benim vatanımdır, tüm insanlar yurttaşlarım.” diyor. Halil Cibran, belki Lübnan dağlarından konuşuyor bize ama aslında ne kadar da tanıdık geliyor. Eğer Tevfik Fikret’e bir göz atarsak; Tevfik Fikret’te Halil Cibran’ı, Halil Cibran’da da Tevfik Fikret’i duymak, algılamak, duyumsamak mümkün. Tevfik Fikret: “Milletim nev-i beşerdir, vatanım ruy-i zemin.” diyor. Yani, her iki gönül eri de, insanlığı, inançların, mezheplerin, çıkar çatışmalarının ötesinde ortak bir ruh olarak, tek bir aile olarak, tek bir yürek olarak görebiliyor. Türkiye için istediğimiz, laik, demokratik sosyal hukuk devletini, özgürlüğü ve çoğulcu demokrasiyi, şüphesiz ki Lübnan’daki kardeşlerimiz için de istiyoruz, Suriye’deki kardeşlerimiz için de istiyoruz, Mısır’daki kardeşlerimiz için de istiyoruz ama samimiyetimizin bir göstergesi olarak, Orta Doğu coğrafyasının, Müslüman çoğunluğa sahip ülkeler coğrafyasının ötesindeki kardeşlerimiz için de istiyoruz. Hristiyan ya da Musevi, Budist ya da Hindu, inançlı ya da inançsız olması önemli değil, insan oldukları için, bu en temel insan hakkı olduğu için istiyoruz ve de bu toprakların ulu ozanlarından Pir Sultan Abdal’ın beytinde belirttiği gibi “Dar günümde dost, düşmanım bell’oldu” dediği için Lübnan’ın da bu dar gününde yanında olmak gerek diye düşünüyoruz. Bugün Lübnan’da, gerek denizde gerek karada görev yapan Türk Silahlı Kuvvetleri mensuplarına teşekkürlerimizi, şükranlarımızı iletiyoruz. Onlara borcumuz, Türkiye’yi benzer mezhepçi, kindar, kutuplaştırıcı çatışmalardan uzak, özgürlükçü demokrasinin, laik, demokratik, sosyal hukuk devletinin en güçlü kalelerinden biri yapmaktır diye düşünüyorum. Hepinizi saygı ve sevgiyle selamlıyorum.
Şimdi de Hükûmet adına söz isteyen, İsmet Yılmaz, Millî Savunma Bakanı.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Orta Doğu ve Kuzey Afrika bölgesinde son bir buçuk yıldır sancılı bir değişim ve dönüşüm süreci yaşanmaktadır. Ülkemiz, bölgede barış ve istikrarın tesis edilmesine önem atfetmekte ve bu amaca hizmet eden girişimlere de destek vermektedir. Bu tezkere de o girişimlerden birisidir. Türkiye olarak biz başından itibaren bölgemizdeki değişim sürecinde halkların yanında yer aldık ve tüm ülkelerde halkların meşru ve demokratik haklarına sahip olmaları gerektiğini vurguladık. Bu çerçevede, bölge ülkelerindeki yönetimlerin, halkların meşru talepleri doğrultusunda demokratik reformlar yapmasını destekledik. Ülkemiz bu politikasını sürdürmekte de kararlıdır. Türk dış politikasının öncelikli ilgi alanı hâline gelen Orta Doğu bölgesinin önemli aktörlerinden birisi de hiç şüphesiz ki Lübnan’dır. Bilindiği üzere, Lübnan, sosyopolitik yapısının hassas dengeler üzerine kurulu olduğu bir ülkedir. Bölgede yaşanan gelişmeler ve ülkenin iç siyaseti gibi etkiler de göz önünde bulundurulduğunda, Lübnan, bölgenin istikrarı açısından kilit ülkelerden birisidir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bölgemizde son dönemde meydana gelen gelişmeler, Lübnan’ın barış ve istikrarının korunması konusundaki kaygıları artırmış bulunmaktadır. Bu kapsamda Lübnan’da barış, istikrar ve huzurun korunmasına ve Suriye’deki olayların Lübnan’a sıçramamasına büyük önem atfetmekteyiz. Tüm ülkelerin ve ilgili tarafların bu konuda hassas davranmalarını ve Lübnan’ın bağımsızlık, egemenlik ve toprak bütünlüğüne saygı göstermelerini beklemekteyiz. Özellikle Suriye’deki sorunların Lübnan’a sıçraması ve bu ülkede barış ve huzurun bozulması ihtimali ciddi bir endişe kaynağımızdır. Ayrıca, Suriye rejiminin Lübnan’ın egemenliğine yönelik tutumu ile sınır ihlallerinden, Hizbullah’ın rejim safında Suriye’deki çarpışmalara doğrudan müdahil olması ve bilfiil araziye inmesi bu yöndeki kaygıları da artırmaktadır. Lübnan Hükûmetinin, Lübnan’ı Suriye’deki sorunların dışında tutma politikasını da doğru buluyor ve destekliyoruz. Suriye Hükûmeti de dâhil olmak üzere, bölgedeki tüm aktörlerin, Lübnan Hükûmetinin bu politikasına saygı duyması ve buna göre hareket etmesi gerektiğini düşünüyoruz. Sayın Başkan, sayın Meclisimizin değerli üyeleri; tüm bu gelişmeler ışığında, içinde bulunduğumuz bu dönemde Lübnan’da barış ve istikrarın korunması bakımından UNIFIL’in oynadığı rol daha da bir önem kazanmaktadır. Türkiye, Lübnan halkının birlik ve beraberliği ile iç barışın muhafazasına atfettiği önem doğrultusunda, 2006 yılında yaşanan, geniş bir bölgeye yayılma ve ciddi boyutlar kazanma emareleri gösteren Lübnan-İsrail savaşına son verilmesi ve ateşkes sağlanması için de yoğun çaba sarf etmiş, bu konuya ilişkin atılan uluslararası adımlar kapsamında Birleşmiş Milletler Lübnan Geçici Görev Gücü UNIFIL, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 11 Ağustos 2006 tarihinde kabul ettiği 1701 sayılı Karar’la genişletilerek kurulmuştur. Lübnan makamlarının doğrudan talepleri ve bölgedeki güvenlik koşulları da dikkate alınarak, Hükûmetimizin önerisi üzerine Türkiye Büyük Millet Meclisinin 5 Eylül 2006 tarihinde aldığı 880 sayılı Karar’la, Türkiye'nin hudut, şümul ve miktarı Hükûmetçe belirlenecek Türk Silahlı Kuvvetleri unsurlarının, UNIFIL’e iştirak etmesine izin verilmiştir. Söz konusu izin süresi son olarak Türkiye Büyük Millet Meclisinin 29/6/2012 tarih ve 1023 sayılı Kararı ile 5 Eylül 2012 tarihinden itibaren bir yıl uzatılmıştır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; UNIFIL’de Türkiye’nin de içinde bulunduğu toplam 37 ülkeden yaklaşık 11 bin personel görev yapmaktadır. UNIFIL’de hangi ülkeler bulunmaktadır? Yunanistan bulunmaktadır, İtalya bulunmaktadır, İspanya bulunmaktadır, Belçika bulunmaktadır, Almanya bulunmaktadır, Brezilya bulunmaktadır, Çin bulunmaktadır, Hindistan bulunmaktadır ve toplam 11 bine yakın personel bulunmaktadır. UNIFIL’in görevi, genel olarak çatışmaların sona erdirilmesi ve ateşkesin izlenmesi, insani yardımların sivillere ulaştırılması, Lübnan’ın isteği üzerine sınırların güvenliği ve Hükûmetin rızası olmadan Lübnan’a silahların girişinin engellenmesi hususunda yardım olarak tespit edilmiştir. Birleşmiş Milletler üyesi ülkelerden bahse konu kararda belirtilen görevlerin yerine getirilmesi maksadıyla UNIFIL unsurlarını desteklemek üzere birlik tahsis etmesi talep edilmiştir. Ayrıca vurgulamak isterim ki, Birleşmiş Milletler, UNIFIL’in yukarıda ifade ettiğim görevler dışında, bölgedeki unsurların silahtan arındırılması da dâhil, başka hiçbir faaliyette kullanılamayacağını da karar altına alınmıştır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; ülkemiz tarafından UNIFIL kuvvetine Ekim 2006’dan itibaren katkı sağlanmakta ve Türk Silahlı Kuvvetleri unsurları bölgede görevlerini sürdürmektedir. Türkiye Cumhuriyeti ve Türk Silahlı Kuvvetleri, geçmişte olduğu gibi bundan sonra da barışı destekleme harekâtlarına katkıda bulunarak, bölgesinde ve dünyada istikrar ve barışını tesisinde rol almaya devam edecektir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Lübnan, Orta Doğu coğrafyasının en zor bölümünde yer almaktadır. Suriye’deki yaşanan gelişmeler ve Mısır’da meydana gelen son olaylar, Lübnan’ın mevcut durumunu etkileme potansiyeline sahiptir. Bu nedenle, ülkede huzur, sükûnet ve barışın istikrarı, bölgede yeni bir sorunun baş göstermemesi bölge barışı açısından önem arz etmektedir. Ayrıca, istikrarlı bir Lübnan’ın bölgede barışın tesis edilmesine katkı sağlayacağı da aşikârdır. Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1071 sayılı Kararı’nın uygulamaya konularak genişletilmiş UNIFIL’in göreve başlamasının ardından, Lübnan-İsrail sınırında tesis edilen güvenlik ve istikrar ortamı hâlihazırda devam etmektedir. Bu çerçevede, UNIFIL’in bugüne kadar başarıyla ifa ettiği görevinin devamına ihtiyaç duyulmaktadır. Lübnan’da barış ve istikrara katkıda bulunması nedeniyle, Lübnan Hükûmeti ve Lübnan’daki tüm taraflar da UNIFIL’in faaliyetlerine ve UNIFIL’in görev süresinin uzatılmasına büyük önem vermektedir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 1701 sayılı kararıyla UNIFIL’in görev süresi bir yıl olarak belirlenmiş, bu sürenin, gerekli görülmesi hâlinde her yıl uzatılması kararda öngörülmüştür. Birleşmiş Milletler tarafından, UNIFIL’in görev süresi 31 ağustos tarihinden sonraki dönem için yenilenmektedir. Birleşmiş Milletlerin bu konudaki kararını ağustos ayı içinde vermesi nedeniyle, tezkere, Türkiye Büyük Millet Meclisinin çalışma takvimi de dikkate alınarak huzurlarınıza getirilmiştir. 2007 yılından itibaren, Birleşmiş Milletler, UNIFIL kararını hep ağustos ayı içinde uzatmıştır ancak bizim Meclisimiz de tatile girmektedir, dolayısıyla, 2012’deki tezkerede de önce görev uzatımı yaptık, eğer Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi uzatacaksa geçerli olacağını da açıkça belirttik. 2012’deki Başbakanlık tezkeresinde de “UNIFIL’in görev süresi 31 Ağustos 2012 tarihinde sona erecek olup görev süresinin 31 Ağustos 2012’den sonraki dönem için yenilenmesi yönünde Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi tarafından ağustos ayı içinde bir kararın kabul edilmesi beklenmektedir.” denilmiştir. Dolayısıyla, bu dönemde de diğer dönemlerden bir farklılık -süresi- bulunmamaktadır. Bu yıl da görev süresinin, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi tarafından 31 Ağustos tarihinden itibaren bir yıl süreyle uzatılması beklenmektedir. Önümüzdeki dönemde de UNIFIL Harekâtına Deniz Görev Kuvveti’nde görevli unsurlarımız, UNIFIL karargâhında görev yapan subaylarımızla katkı sağlamaya devam etmemizin, ülkemizin görünürlüğü açısından uygun olacağı değerlendirilmektedir. UNIFIL’in, ülkemizin askerî kuvvet katkısında bulunduğu tek Birleşmiş Milletler Barış Gücü Harekâtı olması ve Türkiye'nin 2015-2016 yılında Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi geçici üyeliğine adaylığımız da söz konusu olması nedeniyle, UNIFIL’e katkımızın sürdürülmesinin önem arz ettiğini vurgulamak isterim. Ayrıca, UNIFIL Harekâtına katkımızın, Türkiye'nin görünürlüğüne ve etkinliğine de ayrıca bir katkıda bulunduğunu da belirtmek isterim. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bizim dış politikamız Atatürk’ün belirttiği “Yurtta sulh, cihanda sulh” esasına dayanmaktadır. Cumhuriyetin kuruluşundan bu yana da bu ilkeden zerre kadar sapmadan biz devam ediyoruz. Suriye halkı ile halkımız kardeştir. Bunun aksini söyleyen var mı? Akrabadır. Bunun aksini söyleyen var mı? İki halkın kardeş ve akraba olduğunu görmek için bayramlarda sınırlardaki bayramlaşmayı görmek lazımdır. Dolayısıyla da Suriye’yle ortak Bakanlar Kurulunu yapan da bizim Hükûmetimiz, Suriye’yle stratejik anlaşmayı yapan da bizim Hükûmetimiz, Suriye’yi uluslararası toplantılarda destekleyen de bizim Hükûmetimiz. Biz, bunları yaparken Suriye’deki rejimin inancını, mezhebini, düşüncesini, partisini bilmiyor muyduk? Dolayısıyla, o zaman da biliyorduk. Ne Beşar Esad değişti ne biz değiştik. Dolayısıyla, bizim politikamız, Türkiye’nin, Suriye’yi desteklerken de halkının yanında olan bir idarenin yanında olmasıdır. Biz, Suriye yönetimi, halkının taleplerine şiddetle karşılık verdiğinde yönetime olan desteğimizi çektik ve Suriye halkının yanında olduğumuzu da açıkça belirledik, Suriye halkını bundan sonra da destekleyeceğimizi de belirtiyoruz. Demokrasiye âşık bir milletin bireyleri olarak bundan doğalı da, bundan bir başkası da bizden beklenemez. Biz, her zaman ve her yerde demokratik teamüllerin geçerli olmasını istiyoruz. Bu talebimiz, Tunus için de, Libya için de, Yemen için de, Suriye için de, Mısır için de geçerlidir. Bu ülkelerin demokratik bir yönetim ve hukukun üstünlüğünü esas alan bir çerçevede, halkın talepleri doğrultusunda yönetilmesi ortak talebimizdir. Hiçbir ülke, halkının taleplerine kayıtsız kalamaz ve kalmamalıdır. Bir yıl önce halkının yüzde 52’sinin desteğini alan, ülkesinin meşru cumhurbaşkanının yönetimden uzaklaştırılması, asla meşru görülemez. Demokratik ülkelerde hükûmetlerin değişim şekli bellidir, o da hepinizin bildiği gibi, halkın iradesinin yansıdığı sandıktır. Bütün demokrasilerde seçimle iş başına gelen yöneticilerin, yine seçimle görevden ayrıldığı evrensel bir gerçektir: Mısır halkı ve yönetimi, mevcut krizi aşmak için yine demokratik kurallar çerçevesinde bir yol haritası belirleyebilecek kudrettedir. Anayasal meşruiyet içerisinde kalınarak Mısır halkının iradesine saygı duyulması, Mısır’daki demokratik sistemi de güçlendirecektir. Geçmişinde hiçbir demokratik mücadele içinde yer almayanların, halkın demokratik taleplerini anlamaları da mümkün değildir. Değişim ve dönüşümün kaçınılmaz hâle geldiği Kuzey Afrika ve Orta Doğu’da sürdürülebilir bir istikrar, ancak halkın huzur, güvenlik ve refahının güvence altına alınmasıyla sağlanabilir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bu çerçevede, Lübnan makamlarının doğrudan talepleri ve bölgedeki güvenlik koşulları da dikkate alınarak Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin UNIFIL’in görev süresinin uzatılması yönünde karar alması durumunda; hudut, şümul ve miktarı Hükûmetçe belirlenecek Türk Silahlı Kuvvetleri unsurlarının, 1701 sayılı Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi Kararı ile 5 Eylül 2006 tarihinde Türkiye Büyük Millet Meclisinin almış olduğu 880 sayılı Karar’da tespit edilen ilkeler çerçevesinde, 5 Eylül 2013 tarihinden itibaren, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin UNIFIL’in görev süresini uzatması hâlinde bir yıl daha UNIFIL Deniz Görev Gücü’ne iştirak etmesi ve bununla ilgili gerekli düzenlemelerin Hükûmet tarafından yapılması için Anayasa’nın 92’nci maddesi uyarınca izin verilmesini yüce Meclisinize arz ediyorum. Yüce heyetinizi bu vesileyle saygıyla selamlıyorum.
Şimdi, şahsı adına söz isteyen Emrullah İşler, Ankara Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Birleşmiş Milletler Geçici Görev Gücü bünyesindeki Türk Silahlı Kuvvetlerinin, 5 Eylül 2013 tarihinden itibaren bir yıl daha UNIFIL Harekâtına iştirak etmesi hususunda Anayasa’nın 92’nci maddesi uyarınca Hükûmete izin verilmesine ilişkin Başbakanlık Tezkeresi üzerinde şahsım adına söz almış bulunmaktayım. Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 11/8/2006 tarihinde kabul ettiği 1701 sayılı Karar ve Türkiye Büyük Millet Meclisinin 5/9/2006 tarihli ve 880 sayılı Karar’ıyla bir yıl için verdiği izin çerçevesinde, Türkiye, Lübnan’da konuşlu Birleşmiş Milletler Geçici Görev Gücü UNIFIL’e Silahlı Kuvvetleri unsurlarıyla katkı sağlamıştır. Söz konusu iznin süresi, son olarak, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 29/6/2012 tarihli ve 1023 sayılı Karar’ıyla 5/9/2012 tarihinden itibaren bir yıl uzatılmıştır. Türkiye, UNIFIL’e yaptığı katkılarla barışı koruma harekâtının etkin bir biçimde icrasında önemli bir işlev üstlenmiştir. Bu çerçevede, Türkiye gerek Birleşmiş Milletler sistemi içinde gerek bölgesel ve küresel ölçekte gerekse kapsamlı sivil-asker iş birliği faaliyetleri vasıtasıyla, Lübnan toplumunun her kesimi nezdinde görünürlüğünün artmasına, ayrıca barış ve istikrarın korunmasına yönelik politikasının sürdürülmesine önemli katkıda bulunmuştur. Değerli milletvekilleri, Lübnan’da siyasi yapı, 1943 yılında üzerinde mutabakata varılan ulusal pakt çerçevesinde, siyasi görevlerin mezhepler arasında nüfusa orantılı olarak paylaştırılması esasına göre oluşturulmuştur. Söz konusu uzlaşı çerçevesinde Cumhurbaşkanının Maruni, Meclis Başkanının Şii, Başbakanın Sünni olması ve iktidarın Hristiyanlar ile Müslümanlar arasında 6/5 temelinde paylaşılması kararlaştırılmıştır. 1975 ile 1989 yılları arasında Lübnan’da yaşanan iç savaşa, 1989 yılında Arap Ligi himayesinde imzalanan Taif Anlaşması’yla son verilmiştir. Bu anlaşmayla Hristiyan toplumundan seçilen Cumhurbaşkanının yetkileri kısıtlanmış, Mecliste Hristiyan ve Müslüman milletvekillerinin sayıları eşitlenmiş ve kendi içlerinde mezhep temelinde bölüştürülmüştür. Söz konusu anlaşmayla Lübnan’daki üç ana dinî grup arasında denge oluşturulmuştur. 2011 yılında ülkedeki güvenlik koşulları Suriye olaylarının da etkisiyle duyarlı hâle gelmiştir. UNIFIL bünyesinde görev yapan Fransız ve İtalyan askerlerine karşı düzenlenen saldırılar, Suriye’de 11 Lübnanlının kaçırılması, Filistin kamplarında yaşanan gerginlikler ve artan sayıda Suriyeli muhalifin Lübnan’a sığınması, iç güvenlik ve istikrarın korunmasını Hükûmet için bir öncelik hâline getirmiştir. Türkiye'nin hâlen UNIFIL kara birlikleri kapsamında bir istihkâm, inşaat bölüğü ile mevsimsel şartlara göre değişiklik gösterir şekilde Deniz Görev Gücü’nde bir fırkateyn veya korvet veya bir hücumbot görev yapmaktadır. UNIFIL Komutanlığınca en düzenli üs bölgesi olarak değerlendirilen bölüğümüze tahsisli 237’si asker, 24’ü sivil, 261 kişilik kadromuz bulunmakta ve hâlihazırda 240 personelimiz görev yapmaktadır. Ayrıca, Nakura bölgesindeki UNIFIL karargâhında 3 personelimiz görevlidir. Beyrut’un Eşrefiye Mahallesi’nde 19 Ekim 2012 tarihinde gerçekleşen ve aralarında İç Güvenlik Kuvvetleri İstihbarat Başkanı Tuğgeneral Visam Hassan’ın da bulunduğu çok sayıda kişinin ölümü ve yaralanmasıyla sonuçlanan terör saldırısı ülkemiz tarafından şiddetle kınanmıştır. Türkiye her zaman olduğu gibi Lübnan’ın istikrarını hedef alan her türlü teşebbüsün karşısında durmaya devam etmektedir. Türkiye, Lübnan’ın istikrarını hedef alan her türlü teşebbüsün karşısında durmaya devam edecektir. Bu bağlamda, Türkiye dost ve kardeş Lübnan halkının birliği ve dirliği ile iç barışının muhafazasına atfettiği önem doğrultusundaki katkılarını sürdürecektir. Bu hususlar ışığında, Lübnan’la ikili ilişkilerimiz ile bölgedeki güvenlik koşulları da göz önünde tutularak Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin UNIFIL’in görev süresini uzatılması yönünde karar alması durumunda hudut, şümul ve miktarı Hükûmetçe belirlenecek Türk Silahlı Kuvvetleri unsurlarının 1701 sayılı Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi Kararı ve 880 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisi Kararı ile tespit edilen ilkeler kapsamında 5/9/2013 tarihinden itibaren bir yıl daha UNIFIL Deniz Görev Gücü’ne iştirak etmesi ve bununla ilgili gerekli düzenlemelerin Hükûmet tarafından yapılması için Anayasa’nın 92’nci maddesi uyarınca izin verilmesinin uygun olacağı düşüncesindeyim. Değerli milletvekilleri, burada benden önce yapılan konuşmada, her ne kadar Lübnan’a asker göndermekle ilgili bir konuyu tartışıyor isek de tabii ki gündeme Mısır konusu geldi ve aynı zamanda bizim dış politikamız gündeme getirildi. Burada sürekli tekrarlanan bir husus var: “Esad”dı “Esed” oldu. Ben bir Arap dilcisi olarak bu konuyu buradan açıklamak durumunda kaldım. Arkadaşlar, eğer İngilizce mantıkla hareket ederseniz Esed’i “Esad” okursunuz, Kral Fehd’i “Fahd” okursunuz, Nebih Berri’yi “Nabih Berri” okursunuz, o zaman Necip Mikati’yi de “Nacip Mikati” -o şekilde yazılır İngilizcede- okursunuz. Dolayısıyla, bunların Arapça telaffuzları, Türkçemize daha yatkındır, doğru olan da budur. Esed’dir Arapçası, bunu “Esad” diye okumak, İngilizce “a”nın “e” okunmasından kaynaklanan bir husustur. Bu zaman zaman burada dile getirilmek ve bizim medyamızın, İngilizce yazılışından hareketle bunu yazması sonucunda böyle yanlış isimlendirmeler olmuştur.
Üstat, son iki senede mi farkına vardınız?
Yani son iki sene, altı ay, önemli değil, doğruyu bulmak önemlidir. Doğru bulunmuşsa, ben, ondan dolayı, doğruyu bulanları kutluyorum. Bir başka husus: 25 Ocakta Mısır’da bir devrim oldu. Bu devrim, gerçek anlamda bir devrim hiçbir zaman olmadı. Orada, bir kibar sürmesi -tabiri caizse- yapıldı ve ordu, bir şekilde, halkın hedefi hâline gelen Mübarek ve onun yardımcısı Ömer Süleyman’ı uzaklaştırdı. Ondan sonra da zaten, başkanlık seçimlerine kadar geçen sürede, bir yılı aşkın sürede bütün hizmetler, her türlü her şey ihmal edildi ve halkta şöyle bir kanaat oluşturulması sağlandı… Biz de Sayın Korutürk’le birlikte o zaman, Dışişleri Komisyonu olarak gittiğimizde, seçimlerden bir ay önce Mısır’ın ne hâlde olduğunu birlikte gördük, Sayın Korutürk’le de bunun orada hasbihâlini yaptık. Doğrusu, şu kanaat oluşturulmuştu: “Her şey devrimden sonra daha da kötü oldu. Dolayısıyla, hiç olmazsa devrim zamanında hizmet vardı, temizlik vardı, güvenlik vardı, şimdi hiçbirisi yok.” noktasına getirildi ve bunun neticesinde Ahmet Şefik yüzde 48,27 oy aldı. Eğer seçimler ağustos ayında olsaydı kesinlikle Ahmet Şefik o seçimi kazanırdı. Dolayısıyla, burada, yine, Mübarek ile Mursi karşılaştırması yapıldı. Mübarek, otuz yıllık bir diktatördü ve bütün dünya bunu bu şekilde kabul etti. Herkes de, 25 Ocakta yapılan o operasyonu bütün dünya alkışladı, burada kimsenin bir ihtilafı yok ama Mursi’ye diktatör demek için el insaf dememiz lazım. Nasıl bir diktatör ki bu, giderken son verdiği mesajda -eğer izlediyseniz görüyorsunuz- halkını barışçıl şekilde, şiddete başvurmadan, teröre başvurmadan direnmeye çağırıyor, askerî darbeye direnmeye çağırıyor? Böyle bir diktatör dünyanın neresinde var Allah aşkına? Dolayısıyla, her şeyi doğru düzgün adlandırmamız lazım. Tantavi-Sisi karşılaştırması yapıldı. Tantavi, dediğim gibi, diktatör Mübarek ve yardımcısı Ömer Süleyman’ı götürdü ama Sisi, seçimle iş başına gelen, Mısır tarihinde ilk defa seçilen bir cumhurbaşkanını darbe yaparak koltuğundan indirdi. Birisi diktatör, seçim ve demokratik yollarla gelmeyen birisiydi; diğeri ise seçimle gelen bir liderdi. Değerli arkadaşlar, Tahrir konusu gündeme getirildi, buradan Tahrir’e selamlar gönderildi. Tahrir’in, maalesef, 25 Ocaktaki o güzel imajı bu 30 Haziran itibarıyla silinmiştir, kötüye çevrilmiştir. Burada, bakın, Temerrüt Hareketi -“temerrüt” demek “isyan” demektir- bunun başkanlığını yapan daha önce avukat olan Mahmud Bedr adındaki bir şahıs 25 Ocaktan sonra bu Temerrüt Hareketi’ni kurdurmuş ve bu adam gayrimeşru davalara, kaçakçıların davalarına, efendim, uyuşturucu baronlarının davalarına bakmakla meşhur bir adam ve eski yönetimin adamı. Bu adam bunu kurdurmuş ve bu Tahrir hareketlerini başlatmıştır. Burada Muhammed Baradey, hepimizin bildiği, Atom Enerjisi Kurumu Başkanlığı yaptı, Nobel Barış Ödülü aldı, ondan sonra da Mısır’da siyasi harekete girdi, baktı ki, karşılık bulamayacağı için Başkanlık adaylığından çekildi. Ama kendisi darbenin ertesi günü New York Times’a verdiği röportajında, Batı’yı darbeye ikna etme konusunda, Mursi’yi askerî yollarla görevinden uzaklaştırma konusunda yapmış olduğu, harcamış olduğu çabaları basına demeç verdi. Dolayısıyla, bütün bunları dikkatinize getirmek istiyorum. Tahrir, maalesef orduyu göreve çağırmıştır ve bu son olaylar da bizdeki orduyu göreve çağıran cumhuriyet mitinglerini andırmaktadır. Dolayısıyla, Tahrir’in namusu maalesef bu son olaylarla kirletilmiştir, temiz imajı kötülenmiştir.
Lütfen sayın milletvekilleri, yapmayın şunu.
İkisi arasında, “a”ya daha yakın olarak söylenir. Bütün Arap âlemi de bunu böyle söyler.
Sayın Atıcı…
Her ne hikmetse, yıllarca “Esad” diyen insanlar…
Böyle bir usulümüz yok ki Sayın Atıcı.
…Sayın Başbakanla Esad’ın arası bozulduktan sonra “Esed”e çevirmişlerdir.
Teşekkür ediyorum Sayın Atıcı.
Ben teşekkür ederim.
Sayın Başkan, konuşmacı bu Mısır’daki Temerrüt Hareketi için 22 milyon imza atan bir insandan söz ederken, bir avukattan söz edip, onun çeşitli işlere karıştığından söz edip bütün bunların geçersiz olacağına dair bir ifadede bulundu. Bu, kabul edilemez. 22 milyon insan 1 kişiye indirgenemeyeceği gibi, 22 milyon namuslu insanı her zaman yan yana bulmak da o kadar mümkün değildir. Önemli olan, siyasi iktidardır. Dolayısıyla siyasi iktidarlara ahlaki karşılıklar bulmak, bulmaya çalışmak çaresizlik ifadesidir. Kayda geçmesini istiyorum.
Teşekkür ederim. Evet, sayın milletvekilleri, Başbakanlık tezkeresi üzerindeki görüşmeler tamamlanmıştır. Şimdi tezkereyi tekrar okutup oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin 11/8/2006 tarihinde kabul ettiği 1701 (2006) sayılı Karar ve Türkiye Büyük Millet Meclisinin 5/9/2006 tarihli ve 880 sayılı Kararıyla bir yıl için verdiği izin çerçevesinde, Türkiye, Lübnan’da konuşlu Birleşmiş Milletler Geçici Görev Gücü (UNIFIL)’ne Silahlı Kuvvetleri unsurlarıyla katkı sağlamıştır. Söz konusu iznin süresi son olarak Türkiye Büyük Millet Meclisinin 29/6/2012 tarihli ve 1023 sayılı Kararıyla 5/9/2012 tarihinden itibaren bir yıl uzatılmıştır. Türkiye UNIFIL’e yaptığı katkılarla barışı koruma harekâtının etkin biçimde icrasında önemli bir işlev üstlenmiştir. Bu çerçevede Türkiye'nin katkısı gerek Birleşmiş Milletler sistemi içinde, gerek bölgesel ve küresel ölçekte, gerekse kapsamlı sivil-asker işbirliği faaliyetleri vasıtasıyla Lübnan toplumunun her kesimi nezdinde görünürlüğünün artmasına, ayrıca barış ve istikrarın korunmasına yönelik politikasının sürdürülmesine önemli katkıda bulunmuştur. UNIFIL’in ülkemizin askerî kuvvet katkısında bulunduğu tek Birleşmiş Milletler Barış Gücü operasyonu olması ve hâlihazırda Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi adaylığımızın söz konusu bulunması dikkate alınarak, UNIFIL Deniz Görev Gücü’ne katkımızın sürdürülmesinin önem arz ettiği değerlendirilmektedir. UNIFIL’in görev süresi 31/8/2013 tarihinde sona erecek olup, görev süresinin bu tarihten sonraki dönem için yenilenmesi yönünde Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi tarafından Ağustos ayı içinde bir kararın kabul edilmesi beklenmektedir. Bu hususlar ışığında ve Lübnan’la ikili ilişkilerimiz ile bölgedeki güvenlik koşulları da göz önünde tutularak, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyinin, UNIFIL’in görev süresinin uzatılması yönünde karar alması durumunda; hudut, şümul ve miktarı Hükümetçe belirlenecek Türk Silahlı Kuvvetleri unsurlarının, 1701 (2006) sayılı Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi Kararı ve 880 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisi Kararıyla tespit edilen ilkeler kapsamında 5/9/2013 tarihinden itibaren bir yıl daha UNIFIL Deniz Görev Gücü’ne iştirak etmesi ve bununla ilgili gerekli düzenlemelerin Hükûmet tarafından yapılması için Anayasa'nın 92’nci maddesi uyarınca izin verilmesini arz ederim. Tezkereyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Tezkere kabul edilmiştir. Sayın milletvekilleri, birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 132’nci Birleşiminin Dördüncü Oturumunu açıyorum. 478 sıra sayılı Kanun Teklifi’nin 47’nci maddesi üzerinde Kütahya Milletvekili Alim Işık ve arkadaşlarının önergesinde karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi, önergeyi yeniden oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı vardır, önerge kabul edilmemiştir. Teklifin görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 Sıra Sayılı Kanun Teklifinin 47 inci maddesinin ikinci paragrafında yer alan “alabilirler. Erişimin engellenmesi kararları uygulanmak üzere Telekomünikasyon İletişim Başkanlığına gönderilir.” ibaresinin “alınması için başvuruda bulunurlar. Erişimin engellenmesi kararı hakkında bu maddenin ikinci fıkrasındaki usul uygulanır.” şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Pervin Buldan (Iğdır) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılamıyoruz Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Önerge üzerinde söz isteyen Sebahat Tuncel, İstanbul Milletvekili.
Gerçi, verdiğimiz önergeler ne yazık ki burada çok dikkate alınmıyor iktidarın çoğunluğu nedeniyle ama yine de biz buraya bir not düşmeyi, kendi durduğumuz noktayı, bakış açımızı ifade etmeyi bir görev biliyoruz. Değerli milletvekilleri, madde üzerinde görüşmeye geçmeden önce -Sayın İçişleri Bakanı da burada oturuyor- özellikle İstanbul’u ilgilendiren bir konuya ilişkin görüşlerimi ifade etmek istiyorum. Biliyorsunuz, çok uzun süredir, İstanbul’daki Gezi Parkı direnişi nedeniyle Türkiye'de çok ciddi sorunlar yaşanıyor. Bir yandan, özellikle İstanbul Valiliğinin yasakçı uygulaması ciddi anlamda sorunların da kaynağı. Daha çok kaynağı, Taksim’e çıkan, eşitlik, özgürlük isteyen, ekolojik bir yaşam isteyen, oradaki Gezi Parkı’nın yıkılmasını isteyenler değil, tam tersi bir durum oluyor. Bugün akşam, Taksim Dayanışması, bu yargı kararının halkın lehine sonuçlanması nedeniyle Gezi Parkı’nın açılması konusunda bir eylem çağrısında bulunmuştu. Valilik de bugün itibarıyla, yarın parkın açılacağı duyurusu yapmasına rağmen, şimdi basından okuduğumuz kadarıyla, bugün akşam Taksim’i halka kapatmış, yasaklamış durumda. Bu, başka bir sıkıntıya neden olacak. Biz, burada -Sayın Bakan buradayken- bu iş sıkıntıya dönüşmeden Taksim’in halka açılması ve Gezi Parkı direnişçilerinin bugün orada olmasının sorun çıkmadan sağlanması gerektiğini düşünüyoruz. Aksi takdirde, bu inatlaşmayla başka bir noktaya gidilmez. Sonuç itibarıyla, bu çağrıya uyacak olanlar Taksim Meydanı’nda olacaklar. Taksim Meydanı’nın politik kimliği nedeniyle, iktidar, aslında uzun süredir Taksim Meydanı’nı toplumsal muhalefete kapatmaya çalışıyor; bu, yaklaşımlardan birisi. Bunu ifade etmek isterim. Değerli milletvekilleri, biz, aslında bu değişiklik önergesiyle bir şeyin altını çizmek istiyoruz: Düşünce, ifade ve örgütlenme özgürlüğünün anayasal güvencede olduğu ve bunun yasaklarla ortadan kaldırılmaması gerektiğini, yapılan düzenlemelerin daha çok özgürlükler üzerinden yapılması gerektiğini ifade etmek istiyoruz. Bu, demokrasinin de, özgürlüklerin de temel noktalarından birisidir. Biraz önce söylediğimiz Gezi meselesi de böyle. Aslında demokrasiye tahammül, farklı görüş ve önerilere tahammül, başkalarının başka düşünebileceğini ve bu konuda işte eylem, örgütlenme yapabileceğini, yapması gerektiğini, bunu basın yoluyla da yapabilir, bunu kabul etmek gerekir. Aksi takdirde, gerçekten demokrasinin alanını daraltması o zaman şiddete alan sunuyor ve biz bu manzaralarla karşılaşmak durumunda kalıyoruz. Bu açıdan, özellikle basın özgürlüğü meselesinde Türkiye’nin ne yazık ki karnesi çok da iyi değil. Aslında her geçen günde, her geçen yılda biraz daha geriye gidiyor. Basın Özgürlüğü Raporu’nda, 2002’de Türkiye 55 puanla 117’nci sıradaydı, bu yıl ise 56 puanla 120’nci sıraya geriledi yani bu çok ciddi bir sorun ve Türkiye’de hâlâ basın emekçileri cezaevinde, özellikle “KCK” adı altında yürütülen siyasi soykırım operasyonlarında Kürt gazetecilere ki Kürt gazetecilere yönelik baskı bugünün manzarası değil, aslında cumhuriyetin kuruluşundan bugüne bir şekilde muhalif basına yönelik, Kürt basınına yönelik bir baskılama durumu var; işte gözaltı, taciz, hatta birçoğunun yaşamına mal oldu. Birçok Kürt gazeteci öldü, gazete binaları bombalandı, bunları da yaşadığımız dönemler oldu. Tutuklu Gazeteciler Dayanışma Platformu’nun verdiği bilgilere göre, hâlâ şu anda 67 gazeteci cezaevinde bulunuyor yani bu Türkiye’deki basın özgürlüğü açısından çok ciddi bir sorun ve bunun bir an önce giderilmesi gerekiyor. Basını özgür olmayan bir toplumun özgür olması mümkün değil, basınınız özgür değilse siz haber alma hakkından yoksun oluyorsunuz, haber alma hakkınız yoksa da birilerinin size ifade ettiği gibi toplumu yorumlamak zorunda kalıyorsunuz. Bu, kabul edilebilir bir durum değil. Tabii, sadece Türkiye açısından bu Kürt basınına yönelik baskı söz konusu değil. Türkiye’nin, özellikle AKP iktidarının baskısıyla Danimarka’da Roj TV’nin, Nûçe TV’nin ve MMS’nin kapatılması meselesi de bu bağlamda yani sadece Türkiye sınırları içinde değil, uluslararası düzeyde de Kürt halkının sesi olan, kulağı olan, Kürt halkının haber alma hakkını… İşte, Roboski’de yaşananları bütün dünyaya, Türkiye kamuoyuna ilk duyuran televizyonların kapatılması meselesi de bu bağlamda bakılan bir durum. Bunun kabul edilmemesi gerektiğini ve demokrasi, insan hakları, özgürlükler açısından ciddi bir sorun olduğunun bir kez daha altını çizmek istiyoruz ve özgürlükler genişletilmelidir, yasaklanmamalıdır. Yine, İnternet yoluyla da yapılan bu yasaklar özgürlükler temelinde genişletilmeli diyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı kanun tasarısının çerçeve 47. maddesindeki “halinde” ibaresinden sonraki ibarelerin metinden çıkarılmasını ve “bu kanun kapsamında gerekli tedbirleri almak üzere tesbitlerini derhal ve yazılı olarak Başkanlığa bildirirler.” ibaresinin eklenmesini arz ve teklif ederiz. Dilek Akagün Yılmaz (Uşak) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılamıyoruz Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Önerge üzerinde söz isteyen Dilek Akagün Yılmaz, Uşak Milletvekili.
Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; hepinizi saygıyla selamlıyorum. 478 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın 47’nci maddesinde vermiş olduğumuz değişiklik önergesi üzerinde konuşacağım. Bu vermiş olduğumuz önerge ve değişiklik aslında şunu içeriyor: İnternet ortamında işlenen suçlarla ilgili 5651 sayılı Yasa’da bir değişiklik öngörülüyor. Deniyor ki bu yasada, biraz önce aslında Alim Bey de söyledi: İnternet ortamında işlenen suçlar varsa, bunların öncelikle hâkim, mahkeme, savcılık ve çok özel durumlarda, müstehcenlik ve çocuk istismarı gibi durumlarda TİB başkanlığı yani Telekomünikasyon Başkanlığı tarafından erişimin engellenebilmesi söz konusu oluyor ama yapılmak istenen bu değişiklikle aslında çok aykırı, yasanın ruhuna da aykırı bir değişiklik yapılmak isteniyor. Şans oyunlarını düzenleyen, örneğin Millî Piyango, örneğin Jokey Kulübü gibi kurumların ve kuruluşların İnternet erişimini yasaklama kararını kendi başına alması hakkı veriliyor ve bunu da uygulaması için TİB’e bildirilmesi değişikliği yapılmak isteniyor ama her kurumun kendi alanıyla ilgili konularda erişim kararını, erişimin engellenmesi kararını vermesini eğer getirirseniz siz, o zaman bu işin altından kalkılmaz. Bu işin uzmanları vardır, bir. Telekomünikasyon Başkanlığına zaten özel durumlarda bu konuda yetki verilmiş, onun dışında mahkemelere ve savcılıklara verilmiş, o zaman kurumların kendi kendilerine böyle karar verme yetkileri olmaz. Yani, böylesi bir değişikliğin yapılmaması gerekiyor. Alt komisyon metni çok daha düzgün, 39’uncu maddede “Tespit ettiği takdirde bir suç kendi alanıyla ilgili, örneğin izinsiz kumar oynanmasına ilişkin bir olayı fark ettiğinde başkanlığa bildirir.” denmiş. Alt komisyon metni böyleyken, nasıl olduysa üst komisyonda, ana komisyonda o hâle dönüştürülmüş. Bu madde bu hâliyle gerçekten sakıncalı. Bunun yolu açılırsa, o zaman her kuruma, her özel şirkete, kendisiyle ilgili bir alan olduğu iddia edilerek keyfî bir şekilde İnternet erişimini engelleme kararını alma yetkisi verilir ki, bu olabilecek bir şey değildir. O nedenle önergemizi desteklemenizi ve alt komisyonun yaptığı şekilde bir düzenlemenin yapılması gerektiğini ben sizlerden talep ediyorum. Bunun yanında, İnternet ortamında işlenen suçlarla ilgili aslında bizim Meclisin şu anda gündeminde olan ama ne yazık ki Genel Kurula indirilmeyen 380 sıra sayılı Sanal Ortamda İşlenen Suçlar Sözleşmesi var. Bu uluslararası sözleşmeyi biz yanılmıyorsam 2010 yılında imzalamışız ama Meclisimizden geçirmediğimiz için bir iç hukuk kuralı hâline gelmemiş. Nedir bu sanal suçlar, siber suçlarla ilgili düzenleme? Bu, evrensel anlamda bilgisayar ortamında ya da İnternet ortamında işlenen suçların belli bir şekilde düzene girmesini sağlamaya çalışıyor ve uluslararası bir de etkinlik kazandırmaya çalışıyor. Neyi öneriyor buradaki bu şeyler? Özellikle yasa dışı bir şekilde bilgisayara müdahaleyi engelliyor. Bilgisayar verilerine müdahaleyi engelliyor. Bilgisayar bağlantılı sahtecilik suçlarını engelliyor. Depolanan bilgisayar verisinin korunmasını ve bu bilgisayar verilerinin saklanmasını, aranmasını, bunları düzenliyor. Bu konuda hukukumuzda çok ciddi boşluk var. Bu boşluk nerede anlaşıldı? Balyoz, Ergenekon ve İzmir casusluk davası, Oda TV gibi davalarda bilgisayarlara özellikle dışarıdan bazı bilgilerin enjekte edildiğini, bazı bilgilerin sonradan yüklendiğini iddia etti insanlar ve bu konuda bilirkişi incelemesi bile yapılmadı ne yazık ki Balyoz davasında ve insanlar ağırlaştırılmış müebbet hapse mahkûm edildiler, yirmi yıla varan mahkûmiyetleri söz konusu oldu. Hâlen daha Yargıtayda biliyorsunuz. Şimdi, bu konuda, bizim yasamız, 5651 sayılı Yasa bu konuda yeterli değil. CMK 134 de yeterli değil, herhangi bir şekilde bilgisayardan veri alındığı takdirde, onun bir kopyasının verilmesiyle ilgili konu da yeterli değil çünkü o kadar gelişmiş bir teknoloji var ki o teknolojiyle siz bilgisayarda istediğiniz oyunu yapabiliyorsunuz ve Balyoz davasında, Ergenekon davasında teknik elemanlar bunu kanıtladılar. O nedenle, lütfen, 380 sıra sayısıyla bekleyen, sanal ortamda işlenen bilgisayar suçlarıyla, İnternet suçlarıyla ilgili bu uluslararası anlaşmayı Meclisimizden geçirelim ve mahkemelerimizin de onlara uymasını lütfen sağlayalım. Bu konudaki yanlışlıklardan, eksikliklerden ve sahteciliklerden dolayı, biliyorsunuz, Balyoz davasından mahkûm olan 36 asker “Biz bu sahte verilerle mahkûm edildik. Şu anda da dosyamız Yargıtayda ama… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Ben onların sesini de duyurmak için, yarın sizlerin de başına gelebileceği için, bizlerin de başına gelebileceği için, lütfen, hukukumuzda olması gereken, evrensel hukukta olan 380 sıra sayılı sanal ortamdaki suçların düzenlenmesiyle ilgili tasarının Meclisimizden bir an önce geçirilmesini talep ediyor, iyi günler diliyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Önerge kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Madde kabul edilmiştir. 48’inci madde üzerinde iki adet aynı mahiyette önerge vardır, birlikte okutup işleme alacağım: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı yasa teklifimin 48. Maddesinin teklif metninden çıkartılmasını arz ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu Aydın Ağan Ayaydın Ercan Cengiz Kazım Kurt Mahmut Tanal Musa Çam Mustafa Kalaycı Erkan Akçay Mehmet Erdoğan S. Nevzat Korkmaz Alim Işık Mehmet Günal Hasan Hüseyin Türkoğlu Mehmet Şandır Komisyon aynı mahiyetteki önergelere katılıyor mu?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Önergeler üzerinde söz isteyen Kazım Kurt, Eskişehir Milletvekili.
Bu madde Vakıflar Kanunu’nun 10’uncu maddesinin ikinci fıkrasındaki (f) bendini yürürlükten kaldıran bir madde ve bu (f) bendini okuduğumuz zaman da görüyoruz ki aynı kanunun 11’inci maddesiyle bağlantılı bir düzenleme getiriyor. Öncelikle 11’inci maddenin ne olduğunu bilmekte yarar olduğunu düşünüyorum. 11’inci madde şu değerli arkadaşlarım: “Genel müdürlükçe yapılan tebligata rağmen, bu kanun uyarınca istenen beyanname, bilgi ve belgeleri zamanında vermeyen vakıf yöneticilerine idari para cezası verilir.” Yani, şimdiki düzenlemeyle, bundan sonra genel müdürlüğe doğru bilgi vermeyen, zamanında bilgi vermeyen yöneticilere idari para cezası verilemeyecek, dolayısıyla bir çeşit af getirilecek. Şimdi, Türkiye’de elbette demokrasinin işlemesi için özgürlüklerin sonuna kadar işletilmesi ve özellikle örgütlenme özgürlüğünün sonuna kadar desteklenmesi gerekiyor. Bu noktada eğer vakıflarla ilgili bir düzenlemeyi bu amaçla gerçekleştirecek isek doğruyu yaparız, doğru şeyleri yapınca da arkasından başka doğruları getirmemiz gerekir. Daha iki gün önce Anayasa Mahkemesi Terörle Mücadele Kanunu’nun 10’ncu maddesinin beşinci fıkrasını iptal etti ve dedi ki: “Türkiye’de hiçbir güç tutukluluk süresini farklı farklı yorumlayamaz.” Yani, adli mahkemelerde tutukluluk süresi ne ise Terörle Mücadele Kanunu’na tabi olan suçlarda, düşünceyle ilgili olan suçlarda, özel yetkili mahkemelerde de budur. Bu iptal, Türkiye’de pek çok kesimden, aydın kesimden destek buldu. Sayın Bakanın da bir açıklamasını okudum, o da, Anayasa Mahkemesi kararının doğru olduğunu söylüyor. O hâlde, şöyle bir torba bulmuşken, her şeyi doldurduğumuz bir torba bulmuşken, uzun tutukluluk süresiyle ilgili buraya da bir madde eklemenin gerekliliği, zorunluluğu doğmamış mıdır? Cumhurbaşkanı rahatsız, Meclis Başkanı rahatsız, Başbakan rahatsız, bakanlar rahatsız ve en son Anayasa Mahkemesi de vermiş olduğu kararla uzun tutukluluğun doğru olmadığını tespit etmiş, tescil etmiş ama 100’den fazla kanunu değiştirdiğimiz bu torbaya uzun tutuklulukla ilgili bir tek cümleyi eklemiyoruz, eklemek istemiyoruz, bu konuda da ondan sonra “Demokratız, demokrasiden yanayız.” diye bazı övünmeler içerisine giriyoruz. Bu çelişkiyi ortadan kaldırmak bu Parlamentonun birinci görevidir. 8 tane milletvekilinin tutuklu olduğu, hem de uzun süre tutuklu olduğu bir Parlamentoda Anayasa Mahkemesi kararına rağmen bir düzenleme yapılmıyorsa, bu torbada vakıflarla ilgili af çıkarmanın, vakıf yöneticileriyle ilgili idari para cezalarını ortadan kaldırmanın gerekçesini anlamakta ben zorlanıyorum, hele acelesini anlamakta daha da çok zorlanıyorum. Yani, son güne denk getirerek bu düzenlemeyi yapmaya çalışmanın ve insanları zorlamanın ne demokrasiyle ne insan haklarıyla ne hukukun üstünlüğüyle anlatılabilir bir tarafı yoktur. Gerçekten, Türkiye’ye demokrasiyi getirmek istiyor isek, uzun tutukluluk sorununu bu Parlamento bir an önce çözmelidir, tatile girmeden çözmelidir, gerekiyorsa olağanüstü toplanarak çözmelidir ama 8 tane tutuklu olan milletvekili arkadaşımızın tahliyesinin de sağlanmasını gerçekleştirmek hepimizin görevidir. Yoksa, vakıflarla ilgili düzenlemelerde usule uymayan, sisteme uymayan, görevini yapmayan insanların para cezalarını affetmek için bizi yirmi dört saat, kırk sekiz saat, hatta hatta bir hafta boyunca… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Önergemize destek vermenizi diliyorum, saygılar sunuyorum.
Yalnız, acele ettiniz Sayın Özel. Çünkü aynı mahiyetteki önergeler üzerinde yine söz var.
Şimdiden istemiş olayım.
Ben, zamanını, ne zaman isteyeceğinizi hatırlatırım Sayın Özel, size. Söz isteyen Hasan Hüseyin Türkoğlu, Osmaniye Milletvekili.
Tasarının 48’inci maddesi Vakıflar Kanunu’nun 10’uncu maddesinin (2)’nci fıkrasının (f) bendini yürürlükten kaldırmaktadır. Kaldırılan hüküm, Vakıflar Kanunu’nun 11’inci maddesine göre vakıf yöneticilerinin kendilerinden istenen beyanname, bilgi ve belgeleri zamanında vermemeleri veya organların vakıf senedine aykırı olarak toplanmasına sebep olmaları ya da gerçeğe aykırı beyanda bulunmaları hâlinde idari para cezasına tabi tutulmalarını düzenlemiştir. Tasarının bu maddesiyle, diğer iki hususu bir kenara bırakırsak, gerçeğe aykırı beyanda bulunan ve bu eylemi tespit edilip 2 kere idari para cezasına tabi tutulan vakıf yöneticilerinin görevine devam etmesi mümkün olacaktır. Hatta, birden fazla vakıfta yöneticilik yapıyorlar ise, o vakıflardaki görevlerine de devam edebileceklerdir. Belli ki bu hüküm buraya belli bazı kişiler için konulmuş. Bir AKP klasiği, yine, eşe, dosta özel bir kanuni düzenleme. Saygıdeğer milletvekilleri, biraz sonra, ya size takdim ettiğimiz önergeyi kabul edeceksiniz ya da tasarıdaki hükmü kabul edeceksiniz. Tasarıdaki hükmü kabul ederseniz, gerçeğe aykırı beyanda bulunan, yani sahte beyanda bulunan, yani sahtekârlık yapmış olan vakıf yöneticilerinin göreve devam etmesine müsaade edeceksiniz. Takdir sizin, vicdanınızla baş başasınız. Anayasa’mızın 2’nci maddesinde bir hukuk devleti olduğu hüküm altına alınmış olsa da AKP döneminde hukuk devleti kavramı yerle bir edilmiştir. Üstünlerin hukukuna savaş açtığını söyleyerek iktidar olan AKP, kendi inşa ettiği hukukuyla başka fikirlere ve düşüncelere yaşama şansı tanımamaktadır. Evrensel hukukun ve Anayasa’mızın vazgeçilmez temel hak kabul ettiği birçok faaliyet AKP idaresi altında kanunsuz eylem ve suç hâline getirilmiştir. “Düşüncelerimi ifade edeceğim.” dendiğinde, Anayasa’nın düşünce hürriyetine ilişkin tesis ettiği hak kullanılmak istendiğinde, “Evet, istediğini düşünebilirsin ancak bunu gazetelerde, köşelerde yazamazsın, televizyon ve radyolarda konuşamazsın, kitap ve dergilerde yayımlayamazsın.” cevabıyla karşılanmakta, çözüm olarak da “Evinde, eşine ve çocuklarına düşünceni anlatabilir ya da kendi kendine konuşabilirsin.” denilmektedir. Yine Anayasa’da tesis edildiği gibi “Tabii ki haberleşme hürriyetin var ama Hükûmetin aleyhinde herhangi bir elektronik posta yazamazsın, telefonla yaptığın konuşmalarda Hükûmeti eleştiremezsin.” denmektedir. AKP hükûmetleri Anayasa’da teminat altına alınmış olan seyahat hürriyetini inkâr etmemektedir ancak Hükûmet izin vermezse sokağa çıkamazsın, belediye otobüsüne, metroya, feribota binemezsin. Evet, mesken masuniyetin var, dokunulmazlığın var ama gece yarısı polis baskınıyla yataktan kaldırılabilirsin. Din ve vicdan hürriyetin var ama mezhebinden dolayı her an kınanabilirsin. Çalışma hürriyetin tabii ki var ama Hükûmeti eleştirirsen işinden olabilirsin. Hükûmete yakın sendikalara ya da dinî gruplara dâhil olmazsan esnaf olarak, iş adamı, sanayici olarak, kamu görevlisi olarak işlerin sekteye uğrayabilir, başın ağrıyabilir. Sayın Başkan, saygıdeğer milletvekilleri; bu tablo Haziran 2013 Türkiye’sini yani “Gezi olayları” denilen ve önemli sarsıntılara yol açan olayları doğurmuştur. İktidar partisinin de Hükûmet üyelerinin de bu olayları ve toplumsal tepkiyi herhangi bir ön yargıya bağlı kalmaksızın ya da gerçek olmayan mazeretlere sığınmaksızın doğru okumaları gerekir. Emin olunuz ki, dünyadaki bütün diktatörlerin idaresi kanuna uygundur ama hukuka uygun değildir. Gerçek ve çağdaş demokrasi hukuka bağlı yönetimleri gerektirir. İleri demokrasi kavramıyla çıkardığı kanunlarla despotik idare kurmaya çalışanlar modern ve çağdaş devletlerin kurucusu ya da yöneticileri olamazlar. Bu şekilde davrananlar evrensel hukuk yerine kendi despotik yasalarını yaparlarsa 21’inci yüzyıl toplumundan sorgusuz sualsiz itaat etmelerini beklememelidirler. Türk milleti, kendilerin yönetenlerin, küresel güçlerin politikalarına uygun ama Türk milletinin çıkarlarına aykırı Büyük Orta Doğu Projesi gibi, açılım gibi, barış süreci gibi yalan yanlış, ayrıştırıcı ve parçalayıcı tüm politikalara itiraz edecektir. Eğer itiraz edenleri, itaat etmeyenleri, biat göstermeyenleri Silivri’ye koyarak, biber gazı ya da coplarla terbiye etmeyi düşünen varsa son derece büyük yanılgı içindedir. Bilmeyen, duymayan ve anlamayanlar için böyle biline. Türk milleti baba katiliyle babanın bir safta olmasına ve öz yurdunda garip bırakılmasına asla razı olmayacaktır. Bu düşüncelerle, önergemizin kabulünü diler, Türk milletinin milletvekillerini saygıyla selamlarım.
Karar yeter sayısı…
Karar yeter sayısı istiyor Sayın Özel. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Sayın milletvekilleri, karar yeter sayısı yoktur. Birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 132’nci Birleşiminin Altıncı Oturumunu açıyorum. 478 sıra sayılı Kanun Teklifi’nin 50’nci maddesi üzerinde İstanbul Milletvekili Süleyman Çelebi ve arkadaşlarının önergesinin oylanmasında karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi önergeyi yeniden oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Evet, karar yeter sayısı vardır, önerge kabul edilmemiştir. Teklifin görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. 50’nci maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 51’inci madde üzerinde iki adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 Sıra Sayılı Kanun Teklifinin 51 inci Maddesi ile değiştirilmek istenen 6093 sayılı Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun’un 7 inci maddesinin 3 üncü fıkrasında değiştirilen "yüzde otuzunu" ibaresinin "yüzde on beşi" şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Pervin Buldan Adil Zozani Sırrı Sakık Nazmi Gür Abdullah Levent Tüzel İbrahim Binici Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Niğde Milletvekili Alpaslan Kavaklıoğlu ve Zonguldak Milletvekili Özcan Ulupınar ile 100 Milletvekilinin; Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporları (2/1613, 1/778) nın 51 inci maddesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Mustafa Kalaycı Erkan Akçay S. Nevzat Korkmaz Özcan Yeniçeri Mehmet Günal Mehmet Erdoğan MADDE 51 - 28/12/2010 tarihli ve 6093 sayılı Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 7 nci maddesinin üçüncü fıkrasındaki "yüzde onunu" ibaresi "yüzde yirmisini" şeklinde değiştirilmiştir. Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Sayın Özcan Yeniçeri…
Önerge üzerinde söz isteyen, Özcan Yeniçeri, Ankara Milletvekili.
Şimdi, aslında, bu 51’inci maddede… Başkanlık, Türk el sanatları dâhil belli bir uzmanlık gerektiren nitelikteki iş ve hizmetler için yerli veya yabancı kişileri istisna akdi veya iş sözleşmesi hükümleri çerçevesinde sözleşmeli olarak istihdam edebilir. Bu şekilde istihdam edileceklerin sayısı başkanlık toplam kadro sayısının yüzde 10’unu geçemezdi, geçmiş dönemde böyleydi. Yani uzman kişiler yüzde 90’ını meydana getirecek Bakanlığın içerisinde ancak bunların yüzde 10’u kadar dışarıdan bu yazma eserlerle ilgili insan istihdam edilebilecekti. Şimdi bunu yüzde 30’a çıkarıyor Bakanlık, yüzde 5’e düşürecek yerde, çalışma ve faaliyetleriyle bunu dışarıdan adam istihdamına imkân vermeyecek konuma getirmesi gerekirken tam tersi, yüzde 10’dan yüzde 30’a çıkarıyor. Belki gelecek sene yüzde 50’ye çıkaracak, ondan sonra da bu daire başkanlığını herhâlde dışarıya ihale edecek. Şimdi, yazma eser konusu hayati bir konudur. Yazma eserlerin, Türk yazma eserlerinin tamamının zamanımıza kadar gelmemiş olduğunu biz İbni Nedim'in Kitâbu'l-Fihrist'inden ve Kâtip Çelebinin "Keşfu'z-zünun" isimli kitabından biliyoruz. Bu iki kaynakta adı geçen bazı kitapların bugün dünyada hiçbir kütüphanede bulunmadığı da biliniyor. Bu eserler nasıl yok oldu? Bir talihsizlik olarak iç savaşlar sırasında, yabancı işgaller sırasında, yapılan savunma savaşları sırasında gereken ihtimam gösterilmediği için birtakım yazma eserlerimiz maalesef yok olmuştur. Zamanın yıpratıcı etkisi, nem, ısı, ışık gibi fiziki olaylar neticesinde mantarlanıp yok olan kitaplarımız da vardır. Endülüs Gırnata’da da Hristiyanlar tarafından, bilindiği gibi, yüz binlerce İslami yazma eser kitabının yakıldığı da biliniyor. Gelenekli sanatlarımızın bir kısmının ilk örnekleri, asılları yazma eserlerimizdedir. Bu sanatlarımızın menşelerini ve asıllarını yazma eserlerimizden takip edebiliyoruz. Aynı zamanda bu eserler, bulundukları yörenin ve yazıldıkları devrin sanat anlayışı hat, tezhip, minyatür ve ebru gibi sanat örneklerinin asıllarını üzerinde bulunduruyorlar. Yazma eserlerden anlayan uzman eleman yetiştirilmesi gerekir. Bu elemanlar eserleri derinlemesine tasnif ve tarif etmeli, genişçe konu kartoteksleri çıkartılıp kütüphanelerin en gözde yerine, rahatça ulaşılabilecek, girişe en yakın yerlere bırakılmalı, kataloglar hazırlanarak ilim dünyasının hizmetine sunulmalıdır. Osmanlılar zamanında yapılan kütüphane binalarının tamamına yakınının alt kısımları ve bodrum katları vardır. Bu katlar boştur. Kitapları rutubetten korumak için bodrumun üstüne yapılmışlardır. Atıf Efendi, Ragıp Paşa, Murat Molla kütüphaneleri böyledir. Kitaplar rutubetli mekânlarda saklanmamalı, güneş görmemeli, tozlu mekânlarda bulundurulmamalıdır. Depolara kapasitesi kadar kitap konulmalı, raylarda sıkıştırılmamalıdır. Devlet 1900’lerin başında iyice zayıflamaya başladığında Balkanlarda dönüş süreci başlamıştır. Sürekli arazi kaybediyoruz. Arazi kaybetmek sadece toprak kaybına neden olmuyor, iktisaden bir çöküşü de beraberinde getiriyor. Sonuç itibarıyla, yazma eser kütüphanelerinin bakımı yapılamayacak bir duruma geliyor. Bu sebeple, 1918’de “Vakıflar Nezareti” diye bir heyet kuruluyor ve geri dönüş sürecinde perişan olan bu kitapları Yavuz Sultan Selim Camii’nin bahçesinde toplamaya karar veriyorlar. Kitapların buraya sığmayacağı da anlaşılınca Süleymaniye Medresesine taşınıyor. Yusuf Has Hacip’ler, Kutadgu Bilig’ler, Kaşgarlı Mahmut’lar, Dede Korkut’lar… Onlardan gelen yüzlerce kitapları var. Bugün bu kitapların bir kısmı kamuoyunun önüne çıkarılmamış kitaplar. Buradan açıkça söylüyorum: Yazma eseri bin yılın üzerinde olan kitapları bulunan milletler kendilerini “büyük millet” ve “tarihî millet” olarak ifade ediyorlar.
Yani, ipe sapa gelmeyen konuları konuşana kadar şu yazma eserleri konuşalım, bir dakika da sabredin, ne olur yani?
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 Sıra Sayılı Kanun Teklifinin 51 inci Maddesi ile değiştirilmek istenen 6093 sayılı Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun’un 7 inci maddesinin 3 üncü fıkrasında değiştirilen "yüzde otuzunu" ibaresinin "yüzde on beşi" şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Pervin Buldan (Iğdır) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Gerekçeyi okutuyorum: Gerekçe: Yapılan değişiklik ile sözleşmeli kadrolu sayısı aza indirgenerek hem ihtiyacı karşılayacak kadar sözleşmeli personel istihdamı sağlanmış hem de bu yolla ihtiyaç dışı personel alınarak alınan personelin mali ve özlük hakları açısından yaşayacakları olası sorunlar önlenmek istenmiştir. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Madde kabul edilmiştir. 52’nci madde üzerinde iki adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı yasa teklifinin 52. maddesinin son paragrafındaki “oybirliği ile” ifadesinin “tüm ortakların oy birliği” şeklinde değiştirilmesini arz ederiz. Saygılarımızla. Ferit Mevlüt Aslanoğlu Kadir Gökmen Öğüt Özgür Özel Sinan Aydın Aygün Kazım Kurt Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Niğde Milletvekili Alpaslan Kavaklıoğlu ve Zonguldak Milletvekili Özcan Ulupınar ile 100 Milletvekilinin; Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporları (2/1613, 1/778) nın 52 nci maddesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Mustafa Kalaycı Erkan Akçay S. Nevzat Korkmaz Alim Işık Mehmet Günal Mehmet Erdoğan MADDE 52 - 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 621 inci maddesinin sonuna aşağıdaki fıkra eklenmiştir. "(3) Bir ortağın şirketten çıkarılma sebeplerinin sonradan şirket sözleşmesine konulabilmesine dair sözleşme değişikliği, şirket ortaklarının tüm temsilcilerinin genel kurul toplantısında oybirliği ile karar almasıyla mümkündür." Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Gerekçe…
Gerekçeyi okutuyorum: Komisyonda Teklifle ilgili sağlıklı ve verimli bir görüşme yapılamamıştır. Komisyon görüşmeleri boyunca hangi düzenlemelerin ne amaçla ve hangi gerekçeyle yapıldığı konusunda bilinmez bir tavır sergilemiştir. 71 adet kanun ve kanun hükmünde kararnamede 142 maddelik değişiklikler yapılmasına rağmen; vatandaşlarımızın yaşadığı sorunlara çözüm getirecek konuları bir-iki husus dışında bulmak mümkün değildir. Kanun Teklifi kamu personelinin hukuki ve mali statüsüne ilişkin çok sınırlı değişiklikler getirmektedir. Dolayısıyla bu düzenlemede beklentiler karşılığını bulmamış, umutlar hayal kırıklığına dönüşmüştür. Kamuda sağlıklı ve tutarlı bir personel politikası uygulanmamaktadır. Personel Rejimi nesnellikten uzaklaştırılmış, istihdam rejimi bozulmuştur. 657 sayılı Kanun, geçici işlerin ifası için istisnai hallere münhasır olmak üzere sözleşmeli ve geçici personel istihdamını mümkün kılmıştır. AKP döneminde bu istisnai uygulamalar asıl istihdam şeklinin önüne geçmiştir. Ayrıca, AKP döneminde sözleşmeli ve vekil olarak işe alınanlar, daha önce çıkarılan kanunlar ile memur kadrolarına alınmış, ancak tekrar sözleşmeli ve vekil atama yapılmasına devam edilmiş, şimdi de bunlardan bazıları tekrar memur kadrolarına alınmaktadır. Bu yanlış uygulamalar ile birlikte, birçok mağduriyet ortaya çıkmıştır. En büyük mağduriyet ise bu istisnai yollarla iş bulamayan işsiz gençlerimizdir. Bunlar girdiği merkezi sınavı kazanıp ataması yapılamayan, bir türlü sıra gelemeyen ve sıra gelmeden de kadroları istisnai yollarla doldurulan milyonlarca işsiz vatandaşlarımızdır. Hükümetin bu yanlışı, bu haksızlığı derhal durdurması gerekir. Bu Kanun Teklifi ile kamu kurumlarında çalışan 4/B'liler, 4924 sayılı Kanuna tabi sözleşmeliler ve mahalli idarelerde çalışan sözleşmeliler ile vekil imam, vekil müezzin ve vekil Kur'an kursu öğreticilerinden şartları uyanlar memur kadrolarına atanmaktadır. Ancak, memur kadrosu verilen sözleşmeli personel ve vekiller arasında; Özel kanunları hükümleri çerçevesinde görev yapan sözleşmeli personel yoktur. Mağduriyeti en derinden yaşayan 4/C'liler yoktur. Rehber ve usta öğreticileri bu düzenleme kapsamına alınmamıştır. Aile sağlığı çalışanları yoktur. Vekil ebe-hemşireler yoktur. Ücretli öğretmenler yoktur. AKP Hükümeti tarafından yapılan ayrımcı ve adaletsiz uygulamaları saymakla bitmez. Bu Teklifte öğretmenler ve atanamayan öğretmenler yoktur. Bu düzenlemede polislerimiz yoktur. Kamu işçilerinin naklen atanabilmeleri konusu yoktur. Taşeron işçileriyle ilgili hiçbir düzenleme yoktur. Geçici ve mevsimlik işçiler yine göz ardı edilmektedir. Bu Teklifte emeklilikte yaşa takılanlar yoktur. Muhtarlarımız yoktur. Bu Kanun Teklifinde şehit aileleri ve gaziler ile engelliler ve yaşlılarla ilgili bir düzenleme yoktur. Peki bu Kanun Teklifinde neler vardır. Mera, yaylak ve kışlakların yapılaşmaya açılması var. Köy meralarının köylünün elinden alınarak hazineye devredilmesi, imar yetkisinin belediyelerden alınması ve satış yetkisi var. Gerçeğe aykırı, usulsüz veya sahte belgeler nedeniyle verilmeyen desteklemelerin ödenmesi var. Kamulaştırılan taşınmazlarla ilgili vatandaşın hak arama hürriyetini engellenmesi ve yargıya müdahale var ÖSYM sınavlarına ait soru ve cevaplarla ilgili bilgi edinme hakkının engellenmesi var. Sermayesindeki kamu payı doğrudan veya dolaylı olarak % 50'den az olan şirketler Sayıştay denetimi dışına çıkarılması vardır. İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun uygulamasının geciktirilmesi, sertifikasını almış kişilerin mağdur edilmesi var. Sürücü belgeleri için 24 milyon vatandaşımızdan 101 lira belge parası alınması var. Dolayısıyla yapılan düzenlemeler; kamu yönetiminin iyileştirilmesi ve çalışanların sorunlarına çözüm getirilmesi yerine; kamu arazileri nasıl talan edilebilir, kadrolaşma nasıl sağlanabilir, usulsüzlük ve yolsuzluklar nasıl affedilebilir, denetimden ve yargıdan nasıl kaçınılabilir mahiyetini taşımaktadır. Teklifin tümüyle gözden geçirilmesi ve bu maddede düzeltme ihtiyacı bulunmaktadır. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı’na Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı yasa teklifinin 52. maddesinin son paragrafındaki “oybirliği ile” ifadesinin “tüm ortakların oy birliği” şeklinde değiştirilmesini arz ederiz. Saygılarımızla. Ferit Mevlüt Aslanoğlu (İstanbul) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılamıyoruz Sayın Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Önerge üzerinde söz isteyen Ferit Mevlüt Aslanoğlu, İstanbul Milletvekili.
Değerli arkadaşlarım, bu ülkede bir eşitlik ilkesi var. On yıllık, on beş yıllık vekil imamlar var, müezzinler var. Hakkaniyet bu mu? Üç aylık Kur'an kursu öğreticisini siz devlet memuru yapacaksınız ama on yıl, on beş yıl hizmet eden imamlarımızı ve müezzinlerimizi ve kayyımları getirmiyorsunuz. Değerli arkadaşlar, bizim tekrar tekriri müzekkere verme hakkımız yok, muhalefet partilerinin, tekriri müzekkere verme hakkı Hükûmetin ve esas komisyonun. Ben sizi davet ediyorum, Hükûmeti ve esas komisyonu; gelin, eşitlik ilkesine aykırı yapılan bu uygulamada tekrar tekriri müzakere yapılarak vekil imamlarımıza ve vekil müezzinlerimize bu hakkı verelim. Bir haksızlık yapıyoruz, hakkaniyet ilkesine aykırıdır. Tamam, imam hatip okulu mezunları olsun ve bunlar sürekli Diyanet İşleri Başkanlığında çalışsın. Böyle bir madde de getirelim ama bu haksızlığı giderelim. Burada bir haksızlık var, ben tekrar Hükûmeti, Sayın Bakan sizi de davet ediyorum, bir haksızlık yapılmıştır; tekriri müzekkere verme hakkı sizde ve esas komisyon olan Plan Bütçe Komisyonu Başkanın-dadır. Ben Sayın Lütfi Elvan’ı -Komisyon Başkanım- ve Sayın Bakanı göreve ediyorum. Teşekkür ederim.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum…
Karar yeter sayısı…
Karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Sayın milletvekilleri, karar yeter sayısı vardır, önerge kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. İkinci bölümde yer alan maddelerin oylamaları tamamlanmıştır. Şimdi, üçüncü bölümün görüşmelerine başlıyoruz. Üçüncü bölüm 53’üncü maddenin (a), (b), (c), (ç) ve (d) bentleri ile 72’nci maddenin (a), (b), (c) ve (ç) bentleri dâhil 53 ila 72’nci maddeleri kapsamaktadır. Üçüncü bölüm üzerinde Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına söz isteyen Süleyman Nevzat Korkmaz, Isparta Milletvekili.
Genel Kurulda dört gündür ama komisyondaki çalışmaları da dikkate alırsak günlerdir üzerinde çalışılan ve biliyorum ki ne sizlerin ne hukukçuların ne de kamuoyunun içinden çıkamadığı dünya hukuk tarihinde de bir garabet olarak yer alacak bir teklifi görüşüyoruz. Adına ne derseniz deyin, özü itibarıyla yasama falan değil. Hükûmetin ve AKP’nin Genel Kurulda millî iradeden kaçarak yıllardır yaptıkları arızalı yasaları tahammül edilebilir bir noktaya çekebilir miyiz gayretleri; tüm milletvekillerine yapılan bir eziyet, işkence, diğer bir bakış açısıyla Genel Kurulun zamanının verimsiz kullanılması, dayatmadan başka bir yol öngörmeyen kısır siyaset anlayışının iş bilmezliği, sebeplerine inilmeden inatlaşarak yapılan bu işler yeni çıkmazları da beraberinde getiriyor. AKP’nin çatışmacı anlayışı ile el attığı her şey daha çok adaletsizliğe gömülüyor çünkü tüm bu gayretlerin altında “Kimseye ihtiyacım yok.” böbürlenmesini görmemek için kör olmak lazım. AKP sözcülerinin “Dostlar laf söylediğimizi görsün.” babından ellerine İç Tüzük kitabını alarak kürsüye çıkmaları ve üstelik ana muhalefete de “Eline İç Tüzük’ü alıp çıkıyor.” diyerek suçlama yapmaları hakikaten trajikomik. Tüm hukuk metinlerinin bir sözü bir de ruhu vardır. İç Tüzük’ü sözü ve ruhuyla birlikte değerlendirmek lazım. İktidarın yani çoğunluğun hakları da, muhalefetin yani azınlığın hakları da bu metinde yer almıştır. Senin hakların ne kadar meşru ise benim haklarım da o kadar meşrudur. “Sen niye o hakları kullanıyorsun?” demek ya da “Neden böyle kullanılıyor?” yargılamasını yapmak ne demokratik anlayışla bağdaşır ne de kimsenin haddinedir. Herhâlde İç Tüzük’te sana her ne kadar çoğunluk sende de olsa “Gönlünün her istediğini yaparsın.” icazeti verilmiyor. İç Tüzük’ün ruhunu kavrayamayan zihniyetin işine geldiğinde İç Tüzükçü, gelmediğinde “Ben yaptım, oldu.”cu anlayışı hakikaten incelenmeye değer. Değerli milletvekilleri, bir yasanın nasıl yapılacağı belli, nasıl müzakere edileceği belli. Tüzük’teki bu süreç ile ilgili maddelerin ana fikri uzlaşmadır. Elbette yasaya son şeklini verecek çoğunluk iradesidir, buna kimsenin itirazı olmaz. Ancak bunu yaparken muhalefeti de yok saymayacaksın, her dediğini inkâr etmeyeceksin çünkü halkın birtakım talepleri de muhalefet partilerine geliyor. Akıllı iktidarlar kullanabileceği bu hazır bilgilerden istifade etmesini bilen iktidarlardır. Değerli milletvekilleri, muhalefetin zaman zaman ilgisiz şeyler dillendirdiğini söylüyor iktidar sözcüleri. Sanki torbaya atılan 71 kanunun birbiriyle çok ilgisi var da muhalefet ilgisiz şeylere tevessül ediyormuş gibi. Farklı kanunları torbaya atıp çorbaya çevirdiniz. E, çok görmeyin, bu çorbada muhalefetin de bir tuzu olsun. Sizin yaptığınız farklı mı muhalefeti eleştiriyorsunuz? Kel başa şimşir tarak! Böyle teklife verilen değişiklik önergeleri çok bile. Kalitesizliği şiar edinmiş bir zihniyet ile nitelikli neleri konuşabilirsiniz değerli arkadaşlar? 71 yasada değişiklik getiren bu torba yasa neleri çözüyor? Sırtını sıvazlayarak milletiyle çatıştırdığınız polisin sorunlarını mı? Gencecik hayatları terörle mücadeleye gönderip sonra da terörle müzakereye oturduğunuzda cehennemin ortasında yapayalnız bıraktığınız uzman çavuşlar, er ve erbaşlar, astsubayların sorunlarını mı? PKK’yı muhatap almaya başladıktan sonra şehit edilmelerinin önünü açtığınız gönüllü köy korucularının mı? Türk Silahlı Kuvvetlerinde neredeyse kronikleşmiş problemleriyle kendilerini üvey evlat gibi gören sivil memurların mı? İtfaiye erlerinin mi? Özel güvenlik teşkilatının mı? Çiftçinin, köylünün, memurun, emeklinin sorunlarını mı? Roman kardeşlerimizin mi? Bu milletin kardeşliğini paramparça ettikten sonra yollara döktüğünüz Alevi Bektaşi kardeşlerimizin mi? Kimin problemlerini çözüyor? İşsizliği mi? Sefaleti mi? Üreticinin problemlerini mi? Neyi çözüyor? Bu kesimleri ne zaman dikkate alacaksınız, muhatap kabul edeceksiniz? PKK’nın muhatap alınması daha mı önemli saydığım milyonların hassasiyetinden? Genel Kurulda, maalesef, ortaya çıkan manzara budur. Genel Kurulda sadece ben, komisyonlarda sadece ben, sokaklarda sadece ben, televizyonlarda sadece ben! Değerli arkadaşlar, bu kadar benmerkezci yaklaşımlar insani de değildir, İslami de değildir, demokratik de değildir. Kendisini hukukun ve demokrasinin üstünde gören bir zihniyetle bu ülke daha ne kadar yol alacaktır? Hakkı, hukuku, meşvereti demokrasinin olmazsa olmazı görmeyen bir AKP, bu demokrasiye daha ne kadar kötülük etmeye devam edecektir? AKP’nin seçim sonuçlarından sonra her ne kadar Sayın Cumhurbaşkanı “Demokrasi sadece seçim demek değildir.” diyorlarsa da AKP’nin ayakları yerden kesilmiştir. Kendisini herkesin, her şeyin üstünde görmekte, en küçük bir eleştiriye dahi tahammül edememektedir. Hâlbuki bundan birkaç yıl önce “Demokrasi bizim için bir araçtır.” diyenler kendileri değil miydi? Amaç müreffeh, adil ve demokratik bir toplum yaratmak değil mi? Peki, bu yapının ancak hepimizin ortak iradeyle hareket etmesi dışında kurulması için başka bir şans var mı? Sayın Başbakan son grup konuşmasında “Ayaklar baş, başlar ayak olmuş.” gibi bir söz sarf etti, biraz da kendisiyle konuşan Gezi Platformu üyelerini küçümseyerek. Yani demek istiyor ki Sayın Erdoğan: “Bu işler siz marabalara göre değil, devlet yönetmek sizi aşar. Ey avam, haddinizi bilin.” Her ortamda “Halkın hizmetkârıyız.” diyen, kendilerini “halkın iktidarı” olarak tanımlayan Sayın Başbakan -hatırlayınız lütfen- bir manken “Bir çoban ile profesörün oyu aynı olur mu?” dediği için kıyameti koparmış, siyasi linç başlatmıştı. Efendim, “Bu nasıl seçkincilik! Bu nasıl hakir görme!” Demediği kalmamıştı. Bunları kamuoyu unutmuş değil. Sayın Erdoğan, şimdi sizin bu sözünüzü nereye yerleştirelim? Şu soruları sormak herkesin hakkı değil mi: Bu nasıl seçkinciliktir? Yaratılanı bu nasıl küçümsemektir? Aynı görüşte olmasanız bile, bu sözlerden sonra, sizlerle görüşen bu insanlara “aşağı tabaka” anlamına gelen “ayak” benzetmesini yapma hakkını size kim veriyor? “Ben simitçilikten geldim buralara.” diyen şahsa bu sözler yakışıyor mu? Hani diyorsunuz ya: “Bizim bir besmelemiz onların İnternet’ine bedel, yürüyüşlerine ve atılan sloganlara bedel.” Elbette Allah’ın adı her şeyin üstünde, burada buna inanmayan yok. Ancak, Sayın Başbakan, korkarım ki sizin sadece euzu besmele çekmeniz yetmeyecek, bu sınır tanımayan enaniyetinizle sizin besmeleyle birlikte sabahlara kadar tövbe istiğfar edip Yüce Yaradan’dan bağışlanmayı dilemeniz gerekiyor. Hükûmete tepkilerini dile getiren kişilere “Ayaklar baş, başlar ayak olmuş.” derken, merak ediyorum, 40 bin kişinin katili eli kanlı terör örgütüyle pazarlık masasına oturulmuş olmasını, dünün terör örgütü liderinin bugün âdeta ülkenin eş başbakanı gibi konuşmasını, “Çözüm sürecini ilerletmekte kararlıyım.” demesini nasıl değerlendiriyor? Cizre’de şehitleri, gazileri olan millî polis teşkilatımız, Türkiye’nin egemenlik hukukunu temsil eden bir kurum olarak mevcudiyetini sürdürüyorken PKK paçavralarıyla öz güvenlik gücü saçmalıkları için de “Ayaklar baş, başlar ayak olmuş.” diyebiliyor mu? Beğenirsiniz ya da beğenmezsiniz, daha fazla demokrasi talebi ile yanınıza gelen gençlere “Sizi gidi ayak takımı.” muamelesi yaparken Sayın Başbakan, bu rezaletler karşısında neden konuşmuyorsunuz? Allah rızası için bu ülkenin yüz binleri bulan şehit ve gazi ailelerinin yüreğine su serpecek delikanlı bir duruşu göstermenizi beklediğimizi söylüyorsak sizden çok şey mi beklemiş oluyoruz? “Oradan dört aydır şehit gelmiyor.” derken üniter devletin hızla ortadan kaldırıldığını, aslında son yurdumuzun niyazi yapıldığını görmüyor musunuz? Türkiye Cumhuriyeti’nin hukukunu siz savunmayacaksınız da Sayın Başbakan, kim savunacak? Çoğulculuk ve adalet adına dillendirilen bu feryatlara kulak verin artık. Sayın Başbakan bu sözlerden anlamıyorsa, içinizde yıllarca devlet yönetmiş devlet adamları var, siz anlatın devletin nasıl yönetileceğini. Konuşmamak kimseyi ama hiç kimseyi vebalden kurtarmıyor. Yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.
Bölüm üzerinde Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz isteyen Bülent Kuşoğlu, Ankara Milletvekili.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Değerli arkadaşlarım, hepinizi saygıyla selamlıyorum. Biz bu torba kanunla ilgili olarak Plan ve Bütçe Komisyonunda bir maraton yaptık, birkaç kez sabahladık, geç saatlere kadar çalıştık on beş gündür, bir de burada böyle üst üste gelince zaman zaman dalıyoruz herhâlde. Ben arada birisinin daha olduğunu konuşmacı olarak düşünmüştüm, onun için tereddüt ettim. Teşekkür ederim. Çok uzun, çok maddeli, çok kişiyi ilgilendiren bir torba kanunu konuşuyoruz, tartışıyoruz ama pek istekli, iştiyaklı değiliz, çok moralli olarak tartışmıyoruz. Normalde, bütün dünyada, parlamentolarda salı, çarşamba, perşembe günleri Genel Kurul görüşmeleri yapılır; bizde de öyledir, yıllardan beri böyle yapılır. Bu üç günün hikmeti vardır, bir sebebi vardır. Milletvekilleri -adı üzerinde- milletin vekilidirler, gider vatandaşla görüşürler, halkın, toplumun sıkıntılarını öğrenirler, bilirler, onlarla beraber olurlar, gelir Genel Kurulda, Mecliste onları yansıtırlar, onlarla ilgili, o sorunlarla ilgili, sıkıntılarla ilgili çözüm bulmaya çalışırlar. Biz, tabii, bütün bunları yapamadığımız için, özellikle son günlere sıkıştırdığımız için -ki bunu bir de gelenek hâle getirdik, ilk defa yapmıyoruz yani geçen dönemde son günlerde torba kanunla sıkıştık, sabahladık birkaç kere; bu sefer de daha da fazla zorladık- yanlış kanunlar çıkarıyoruz. Daha üzerinden çok fazla süre geçmemiş olan maddelerde, kanunlarda değişiklik yapmaya çalışıyoruz ve düzgün, böyle içimizden gelerek bir iş yapmıyoruz. Dolayısıyla da bunun da çok fazla hayırlı olacağını düşünmüyorum, hepimiz de aşağı yukarı aynı düşünce içerisindeyiz. Şimdi, bu torba kanun -ilave maddeler de gelecek, yeni maddeler de ihdas edilecek- 100 maddeyi geçecek. Özellikle 73’üncü madde bölünecek ve daha uzun hâle gelecek, dolayısıyla 100 maddeden daha fazla bir kanun hâline getirilecek; öyle görüyorum. Bu, toplumun çok önemli bir bölümünü de ilgilendiriyor ama kamu kuruluşlarına ağırlıklı olarak görev veriyor yani mesela, burada en önemli konu 100 bin kadronun verilmesidir ama bu bile toplumun beklentilerini tam olarak yansıtmadı. 100 bin kadro yeterli değil; biz sadece 4/B’lileri kadroya geçiriyoruz, aşağı yukarı 23 bin 4/C’li ise bekliyor. Öbür taraftan, taşeron olarak bekleyenler var. Devlette taşeron olarak yani fiilen kamu hizmeti yapıp da hukuken özel sektörde görünenler var, onlar bekliyorlar. Hiç kimseyi tatmin etmeyen, mutlu etmeyen bir çalışma yapıyoruz. Daha önceki bir konuşmamda da söylemiştim, özellikle bu 35 kanun hükmünde kararnameyi çıkardığımızdan beri, ondan sonra -onların arasında 666 da var- ücret rejimini, personel rejimini değiştirdiğimizden beri büyük sıkıntılar yarattık. Rejim zaten yeterli değildi, personel rejimi zaten çok olgun değildi, herkesi kavrayamıyordu ama daha kötü hâle geldi. Bugün, her yaptığımız müdahaleyle sistemi iyice bozuyor, sıkıntılar yaratıyoruz maalesef ve yaptığımız bu düzenlemeyle, aceleye getirdiğimiz, böyle zorladığımız, sıkıntılarla yaptığımız bu düzenlemeyle de 657’yi de, personel rejimini de daha fazla sıkıntıya sokuyoruz, bunu görmemiz lazım. Hâlbuki devlet ciddiyet ister, devlet olgunluk ister, devlet sabır ister, devlet biraz da zaman ister. Devleti yönetmek için böyle alelacele yüzlerce konuyu, toplumun büyük kesimini ilgilendiren düzenlemeyi birdenbire yapmazsınız, böyle sindire sindire yapılır; kanun yapmanın da bir usulü, adabı vardır, ona göre yapılır. Maalesef, biz bunu hiçbirimizi, iktidarın milletvekilleri de dâhil, bakanlarımız da dâhil, hiç kimseyi tatmin etmeyen bir şekilde yapıyoruz. Komisyonda da konularla ilgili sorular sormak istediğimizde, bazı rakamları, kaç kişiyi ilgilendirdiğini, bu tekliflerin gerekçesini öğrenmek istediğimizde, bakanlarımızdan cevap alamadık çünkü gelen bakan sadece kendisiyle ilgili, diyelim ki 5 madde varsa onlarla ilgili cevap verebiliyor ama geri kalan 50-60 maddeyle ilgili cevap veremiyordu, kendi konusu değildi, haklı olarak cevap veremiyordu, sıkıntılar yaşandı. Teklif sahipleri de gelip bir kere dahi sunum yapmadılar ne Komisyonda ne alt komisyonda. Burada da öyle, teklif sahiplerinin konuşması mümkün olmadı ne hikmetse. Dolayısıyla, hiçbir şekilde bunlarla ilgili bilgi alamadık. Biz bu -sürem kaybolmadan söyleyeyim- Devlet Memurları Kanunu’yla ilgili, genel olarak çalışma rejimiyle ilgili, personel rejiminin üstünde özel sektördeki çalışma rejimiyle ilgili olarak da gittikçe Çin’le rekabet eden bir havadayız. Yani, Çin, çok ihracat yapan, çok üreten bir ülke. O yönüyle değil de Çin’le rekabetimiz, Çin’deki gibi ücretin düşüklüğü, Çin’deki esnek çalışmanın olduğu, Çin’deki gibi çalışanın ezildiği bir rejim peşindeyiz. Gittikçe buna yönelik kanunlar yapıyoruz, buna yönelik işler yapıyoruz. Bunu niçin söyledim? Çünkü, bu yaptığımız son düzenlemeler de onu getiriyor, bu Devlet Memurları Kanunu’yla ilgili olan düzenlemeler de böyle. Gittikçe daha fazla çalışanların ezilmesini getiriyoruz. Tamam, Çin’le rekabet edilmesi gerekir, bütün dünya Çin’le rekabet etmeye çalışıyor ama buna karşı önlemler de alıyor, bölgesel ittifaklar geliştiriyor, bölgesel entegrasyonlarla kendi vatandaşını, kendi toplumunu, kendi çalışanını korumaya çalışıyor. Çin’le rekabet edilmemesini sağlamaya… Mesela, Amerika Birleşik Devletleri-Avrupa Birliği Serbest Ticaret Anlaşması’nın bir temel amacı da budur. Daha büyük bir kitleye hitap etmek, daha büyük bir tüketici kitlesi yaratmak ve bir sınır koyarak kendi içerisinde kendi vatandaşını ezdirmemek. Biz bunları görmüyoruz, ha bire baskılıyoruz maalesef çalışanları, sıkıntıya sokuyoruz. Bilmiyorum, bu konuyla ilgili olarak, bu torba kanundaki maddelerle ilgili olarak kamuoyunu takip edebildiniz mi? Özellikle memur sendikalarının konuyla ilgili bazı yaklaşımları oldu, talepleri oldu, torba kanundan beklentileri oldu. Bunları çeşitli vesilelerle açıkladılar, kendi İnternet sitelerine koydular ama çoğumuz herhâlde onları görmedik, öğrenmek de istemedik. Bakın, ben bazılarını sizinle paylaşayım. Mesela, MEMUR-SEN’in “Tüm kamu görevlileri kadroya geçirilsin.” şeklinde bir talebi var. Diyeceksiniz ki “Tüm kamu görevlileri nasıl kadroya geçirilsin, devlet o kadar zengin mi?” ama 100 bin sözleşmeliyi kadroya geçiriyoruz. Biz zaten 100 bin sözleşmeliye maaş ödüyoruz. Zaten bunların devlete bir maliyeti var, kadroya geçince ilave bir maliyet doğurmuyor ki öyle çok fazla dikkate alınacak. Devlet açısından değişen bir şey yok ki. 4/C’leri de dolayısıyla kadroya geçirmemiz gerekirdi. Sözleşmelilerden daha fazlasını kadroya geçirmemiz gerekirdi. Biz sadece seçim yatırımı olarak buna baktık. Diğer taraftan “Toplam uzman kadro sayısının en az yüzde 30’u sınavla atanmalı.” diyor mesela Memur-Sen. “Kamu görevlilerine yönelik siyaset yasağı kaldırılmalı.” diyor. “Grev yasağı kaldırılmalı.” diyor. “Kamu görevlilerinin sendika üyesi olmasını yasaklayan hükümler yürürlükten kaldırılmalı.” diyor. Kamu-Sen ise: “Sözleşmeli personelin tamamı kadrolu memur olmalı.” diyor. “Türkiye’de memur ihtiyacı duyulan yerler ihtiyaç durumuna göre üç ya da dört ayrı kategoride değerlendirilmeli, bu yerlerde görev yapanlara brüt maaşlarının yüzde 40, 60, 80, 100 oranlarında fazladan ödeme yapılmalı bölgelere göre. Kalkınmada öncelikli illerde görev yapan kamu görevlisinin eşinin de kademe ilerlemesi teşvikinden yararlanması gerekir.” diye bir düşünceleri de var. “Belirlenen disiplin cezalarının yeniden tanımlanması ve cezaların hafifletilmesi gerekir.” Biz, en son 2004’te sicil affını getirdik, ondan sonrasıyla ilgili sicil affı da getirmedik, böyle bir beklenti de vardı sendikalar tarafından. KESK’in de “4/C statüsünde istihdam edilenler de 4/A kadrolarına geçsin” şeklinde “Özel hizmet tazminatı oranlarını belirleyen cetvelin yeniden düzenlenmesi, kamu hizmeti yapacaklarda aranan niteliklerin genişletilmesi” gibi talepleri var. Bunlardan hiç birisi, Memur-Sen’in, Kamu-Sen’in ve KESK’in taleplerinin hiç birisi dikkate alınmadı. Hiç birisi. Bu torba kanunda bunlarla ilgili hemen hemen hiçbir şey yok ve bu torba kanun, 100 bin memura kadro vermek dışında hemen hemen hiçbir şeye yaramıyor. Bizim de bütün bu zahmetimizin bir karşılığı olmuyor maalesef. Hepinize saygılar sunuyorum bu vesileyle.
Bölüm üzerinde Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına söz isteyen Mülkiye Birtane, Kars Milletvekili.
Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; 478 sıra sayılı, Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi’nin üçüncü bölümü hakkında grubum adına söz almış bulunmaktayım. Bu vesileyle hepinizi saygıyla selamlıyorum. Sayın milletvekilleri, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun 38’inci maddesinde değişiklik yapılarak 20.6.2012 tarihinde yasalaşan ve 2014 yılına kadar altı ay, bir yıl ve iki yıl olarak farklı maddeleri kademeli olarak yürürlüğe girecek kanunun yürürlük maddesinde erteleme yapılması öngörülmektedir. Geçen yıl bizim de itirazlarımıza rağmen AKP Hükûmetinin geçirdiği yasada, kademeli olarak 2014’e kadar düzenleme yapılmasına ilişkin yürürlük maddesi değişmektedir. 50’den az çalışanı olan yani Türkiye’de şirketlerin yüzde 95’ini oluşturan KOBİ’lerin iş güvenliği uzmanı bulundurmalarına dair süre uzatılmaktadır. İş yerlerinde işçiler ölürken ve bu konuda acil önlemlerin alınması gerekirken bu düzenleme ile yine sermaye ve işverenler kollanmaktadır. Biz İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu getirilirken çokça itirazlarımızı dile getirdik. Her ne kadar AKP “İlk defa böyle bir yasayı getiriyoruz.” diye övünse de “iş sağlığı ve güvenliği” ibaresi kabul edilir değildir. Devletin görevi, işin sağlığı ve güvenliğini sağlamak değildir, işçinin sağlığını ve güvenliğini sağlamak olmalıdır. Oysaki yasanın isminde de olduğu gibi, amaç tamamen sermayenin korunmasına yöneliktir. Niyet farklı olduğu için yeterince uzman bulunamadığı bahanesiyle iş yerlerinin uzman bulundurmalarına dair sürenin uzatılması, emekçilerden yana bir tavrın olmadığını da açıkça göstermektedir. İş cinayetlerinin, hemen geçtiğimiz haziran ayında en az 104 olduğu açıklanmıştır. Üstelik can veren işçilerden 5’i çocuk işçilerdir, 21’i inşaat, 20’si mevsimlik işçi ve 13’ü belediye işçileridir. Görüldüğü gibi tüm iş sağlığı ve güvenliği koşullarından yoksun olan inşaat sektöründe can kayıpları çok yüksek düzeydedir. İnşaat sektörünün neredeyse tümü taşeron eliyle yürütülmektedir ve TÜİK 2011 verilerine göre yüzde 99’u mevsimlik işçilerdir. Yine, 2010 yılında çıkarılan torba yasa ile belediyelerde taşeronlaşmanın önü açılmıştır ve iş cinayetleri giderek artmıştır. Dolayısıyla, bizim taşeronlaşmanın önüne geçecek, mevsimlik işçilerin güvenli ve sağlıklı çalışabilmeleri için koşulları oluşturabilecek düzenlemeleri acilen yapmamız gerekmektedir. Sayın milletvekilleri, yasa tasarısının 59’uncu maddesinde ise defterdarlık uzmanı, uzman yardımcılığı ve vergi müfettiş yardımcılığı ile ilgili düzenlemeler yapılmıştır. Defterdar uzmanlarının maliye uzmanı olarak atanabilmelerine dair bir değişikliği de içermektedir. Defterdarların görevden alınmalarıyla ilgili yargıya başvurarak itiraz hakları varken, bu düzenlemede bu hakları yok sayılmıştır. Görevden alınıp maliye uzmanı olarak atanırlarsa bu hakları söz konusu olmayacaktır. Buradaki amaç, AKP’nin istemediği defterdarları görevden alıp onların idari mahkemesine dava açmalarını da engelleyerek, istediği kişileri defterdar olarak atamaktır. Bunun haricinde bu maddedeki bir diğer önemli düzenleme, vergi müfettiş yardımcılığı sınavlarının sonucuna göre sınavı kazanan işçilerin arasında yüzde 5’lik dilimde yer alanlar ile yer almayanlar arasında farklı birimlerde çalışmalarının öngörülmesidir. Burada, yüzde 5’lik dilime girenlerin merkez teşkilatında, girmeyenlerin taşrada çalıştırılması düşünülmekte ve aynı sınavda başarılı olanlar işe başlamadan kategorize edilerek, merkez-taşra ayrımı yapılarak farklı birimlerde çalıştırılmak istenmektedirler. Yapılan bu düzenlemeyle, sonuç olarak, hem defterdarların yargı yoluna başvurmaları engellenmeye dönük hem de vergi müfettiş yardımcılığı sınavında başarılı olan kişileri kategorize ederek eşitliğe aykırı bir düzenleme yapan ilgili kısımların madde metninden çıkarılması gerekmektedir. Ayrıca, siyasi iktidarın, bürokrasinin kendi taleplerini yasama faaliyetini yürüten bizlere dayatması yaklaşımına karşı koyması ve böylesi durumlara mahal vermemesi gerekmektedir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; şimdi, kamuoyunun vicdanını yaralayan, Kürt halkının ve özgürlüklerden yana olan tüm muhalif kesimlerin tepkisine neden olan bir konuya da değinmek istiyorum. Hak ve özgürlüklerden ve demokrasiden bahsedenler, son günlerde bir ihlale daha imza attılar. Danimarka Kopenhag Eyalet Mahkemesinin Roj TV, Nuçe TV, MMC TV kanallarının lisansını hukuka aykırı bir şekilde iptal etme kararı alması, hem Türkiye’nin hem de Kürdistan üzerinde çıkar hesapları olan Avrupa’nın Kürtlere karşı politikalarını bir kez daha gözler önüne sermiştir. Kürt halkının ve ezilen tüm halkların sesi olan özgür basına karşı intikam alırcasına alınan bu kararı kınıyor, “Özgür basın susturulamaz.” diyoruz. Bu karar, ana dilde yayıncılık ilkesini ve halkların kültürlerini hiçe sayan bir karardır. İnsan hak ve özgürlüklerine, halkın doğru haber alma ve bilgilenme hakkına vurulan bir darbedir. Bu darbenin başarılı olmaması için, özgür basından yana mücadele etmeye devam edeceğimizi buradan bir kez daha belirtiyoruz. Bilindiği üzere, defalarca yayınları engellenmeye çalışılan hem görsel hem de yazılı özgür basın, 90’lı yıllardan bugüne kadar defalarca saldırılara uğramış ve direnerek, çok ağır bedeller ödeyerek bugünlere gelmesini başarmıştır. Bundan sonra da halkıyla birlikte bu mücadele geleneğini sürdürecektir. Bu şekilde hem halkın tepkisini alan hem de ülkeyi insan hak ve özgürlükleri konusunda zor durumda bırakan girişimlerden bir an önce vazgeçilmeli ve bu televizyon kanallarının Türkiye’de yayın yapmaları için yasal düzenlemeler yapılmalıdır diyor, yüce Meclisi selamlıyorum.
Bölüm üzerinde şahsı adına söz isteyen Özgür Özel, Manisa Milletvekili.
Bölüm üzerinde söylenecek çok söz var. Zaten, baştan aşağıya torba yasanın yasama kalitesine nasıl olumsuz etkiler yaptığını bir daha bir daha buradan tekrarlamak yerine, şu dakikalarda Taksim’de yaşananlara yüce Meclisin dikkatini bir kez daha çekmek istiyorum. Öncelikle, şöyle bir şey söylemek lazım ki, yarın Taksim Meydanı’ndaki Gezi Parkı’nın halka açılacağı söylenmişti. Halk, bu halkın çocukları -eğer bunlar Mars’tan gelmedilerse, bunlar bizim çocuklarımızsa- bugün Taksim’de son derece barışçıl, son derece mizah yüklü bir eylemliliğe hazırlanıyorlardı…
İçişleri Bakanı arkanda.
…ve oraya çıkabilmek için Taksim’e doğru gittiler. Ellerinde ne molotof kokteylleri ne Başbakanın meşhur ettiği kilit taşları ne de kimseye zarar verecek bir şey vardı. Ama yine karşılarında maalesef, bugün TOMA’ları gördüler; tazyikli suyla, biber gazıyla, copla karşılandılar o meydana çıkarken. Öyle bir durumla karşı karşıyayız ki, Sayın İçişleri Bakanından bu meseleye müdahale etmesini bekliyoruz; Türkiye’yi, her geçen gün biraz daha otoriterleşen bir rejim ve bir polis devleti, polisler eliyle yönetilen bir devlet olma görüntüsünden çıkarması gerekiyor. Aslında meseleye bir de şuradan yaklaşmak lazım: Deniyor ki “Biz orayı halka açacağız.” Ama bugün oraya halkın çocukları yürüdüğünde buna izin vermeyip saldırıyorlar. Sayın Bakan, Türkiye’de iki tane mi halk var? O, Başbakanın meşhur yüzde 50’sinin çocuklarıyla diğer yüzde 50’nin çocukları gibi ayrıştırmaya biz gelmeyiz. O yüzde 50’nin çocuklarından da o meydanda bugün eylemlerini koymak isteyenler var. Ve asla ve asla bizi böyle ötekileştirmeye ve birbirimize düşürmeye çalışmayın. Bu mesele çok ironik bir şekilde her zaman hatırlatılan “Halk plajlara hücum etti, vatandaş denize giremedi.” esprisini 2013 yılında sizin bir kez daha Türkiye’ye yaşatmanızdan başka bir şey değildir. Enteresan bir dönem yaşıyoruz. Siyasetteki en önemli kıymetlerden bir tanesi tutarlılık. Birbirimizi eleştirirken, iktidar-muhalefet ilişkileri içerisinde en kolay birbirimizi sıkıştırıp da diğerine karşı üstünlük sağlayabileceğimiz alan karşı tarafın tutarsızlığını yakaladığımız alandır, o noktadır ve tutarsızlığı ispatlanan siyasetçi zora girer, sıkıntı çeker. Ben, şimdi, mesela Sayın Elitaş’ı bir konuda eleştirdiğimde, on beş yıl önce Mecliste yapılmış benzer bir uygulama, o konuda verilmiş benzer bir cevaptan bahsedebiliyor veya Başbakan Osmanlı arşivlerine kadar inerek birilerini eleştirip oradan bir tutarsızlık yakalayıp “Geçmişte sizin dedeleriniz, babalarınız, atalarınız böyle demiş.” deyip birilerini, siyasi rakiplerini mahcup etmeye çalışabiliyor. Yüz yıl değil, on yıl değil, on gün değil, aynı gün içinde -iki tane meydan var; bir tanesi Taksim Meydanı bir tanesi Tahrir Meydanı, şimdi, iktidar temsilcilerinin Taksim Meydanı’yla ilgili söylediklerine bir bakalım, bir de Tahrir Meydanı’yla ilgili söylediklerine bakalım. Dün, Hükûmet sözcüsü Sayın Çelik, çıkmış NTV ekranlarına, diyor ki: “Mursi’ye karşı, yapılanlara karşı halkın sokağa dökülmesi bir sivil itaatsizlik eylemidir, bunun karşısında durulması insan haklarının da, her türlü hakkın da ihlalidir, bunun karşısındayız.” Altına imza atarım, çok doğru söylüyorsun da, sen bunu, sivil itaatsizliğin en önemli kullanılması gereken hak olduğunu Taksim için nasıl söylemiyorsun? Veya Taksim için söylediğin sözleri birisi alıp da…
Orada darbe var, darbe var. Burada darbe mi var?
…Tahrir Meydanı için söylemeye kalkarsa sen o zaman buna nasıl bir cevap verirsin?
Biz, bakın, darbenin olduğu saatlerde Cumhuriyet Halk Partisinin sözcüleri hem imza attık hem ben çıktım bu kürsüden söyledim arkadaşlar. Bu kürsüden şunu söyledik, amasız mamasız: “Mursi seçilmiş birisidir, ona karşı yapılan darbeyi kınıyoruz ve bunu en büyük suç olarak ifade ediyoruz.” dedim, arkadaşlarınız alkışladı burada ama tutarlılık, tutarsızlık böyle bir tartışma işte. Siz, Taksim için söylenen sözlerin onda 1’ini birisi Tahrir için söylese ayağa kalkar, bağırır çağırırsınız. Bakın, bugün orada Taksim’e çıkmak isteyenler de bir sivil itaatsizlik yapıyorlar, onlar da haklarını aramak için oraya çıkıyorlar. Ellerinde hiçbir şey olmadığı gibi, Hükûmeti devirmekle ilgili bir niyetleri de yok. Sadece oyuncak tabancalarla birbirlerine su sıkacaklardı, orada bir su bayramı yapacaklardı ama AKP, her bayramı zehir ettiği gibi, bu çocukların bu güzelim sivil itaatsizlik eylemini bu bayram gününde zehir etmeyi başardı. Tebrik ediyorum sizleri arkadaşlar.
Sayın milletvekilleri, birleşime bir saat ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 132’nci Birleşiminin Yedinci Oturumunu açıyorum. 478 sıra sayılı Kanun Teklifi’nin görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. Şimdi, bölüm üzerinde şahsı adına söz isteyen Salih Koca, Eskişehir Milletvekili.
Meclisimiz tatile girmeden önce gerçekten önemli bir performans sergiliyor, gecenin geç saatlerine kadar çalışmalarını sürdürüyor. Bunun neticesinde, halkımızın daha iyi hizmet alması ve kurumlarımızın daha sağlıklı hizmet vermesi sağlanacaktır. Yapılacak olan değişikliklerle toplumumuzun ve kurumlarımızın çeşitli talepleri karşılanacaktır. Görüşmelerini yaptığımız 478 sıra sayılı Kanun Teklifi’yle yine birçok vatandaşımızın yüzü gülecektir, bizim de en büyük motivasyon kaynağımız budur. Halkımızın yüzünü güldürecek ve duasını almamıza vesile olacak olan bu yasa çalışmasında emeği geçenlere şimdiden şükranlarımızı sunuyoruz. Görüşmelerine başlayacağımız üçüncü bölümde, ÖSYM Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun’da kısmi zamanlı çalıştırılan öğrencilere yönelik bir düzenleme yapılıyor. Böylece, kısmi zamanlı olarak ÖSYM’de görev yapan öğrencilerimize Kredi Yurtlar Kurumu tarafından verilen burs veya kredinin verilmeye devam edilmesine ve kuruma ait yurtlardan yararlandırılmasına imkân sağlanıyor. Yine, bu bölümde, İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun yürürlük maddesinde değişiklik yapılıyor. Bu düzenlemeyle, İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun yürürlük maddelerinin daha ileri tarihlere ertelenmesi sağlanıyor. Ayrıca, halka açık ortaklıklarla ilgili yönetim kurullarında ihtiyaç olan şartların yerine getirilememesi hâlinde Sermaye Piyasası Kurulunca yeni üyeler seçilinceye kadar görev yapacak ve yönetim kurulu toplantı yeter sayısını sağlayacak asgari yönetim kurulu üyelerinin resen atanmasına imkân sağlanıyor. Görüşmelerini yapacağımız bir diğer madde ise Elektrik Piyasası Kanunu ile ilgilidir. Yapılan düzenleme ile rüzgâr enerjisine dayalı üretim faaliyetleri için yapılmış lisans başvurularından kurul kararıyla lisans verildiği hâlde sorumluluklarını ifa edemeyişlerinden dolayı başvurusu reddedilmiş yatırımcılara yeniden başvuru hakkı tanınarak rüzgâr enerjisi yatırımlarının hızlandırılması amaçlanıyor. Maliye Bakanlığımızın Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamelerde yapılan değişiklikle daire başkanlığı, genel müdür yardımcılığı, defterdarlık, uzman ve uzman yardımcılığı kadrolarıyla ilgili düzenleme yapılmış, bunların yanında, vergi müfettişlerinin görevden ayrılmaları durumunda ortaya çıkan sorumlulukları da yeniden düzenleniyor. Gelecek bir diğer düzenleme ile basın yayın kuruluşlarının çalışmalarını kolaylaştırmak adına hazırlıkları sürdürülen Türkiye medya veri tabanı projesinin hayata geçmesi sağlanacak. Ayrıca, yerel basınımızın güçlendirilmesi amacıyla gerçekleşen eğitim ve bilgilendirme toplantılarının daha kapsamlı bir nitelik kazanması sağlanacak. Gençlik ve Spor Bakanlığımızın Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’ye ilave edilen madde ile Ulusal Gençlik Konseyinin kurulmasına imkân sağlanmıştır. Hükûmetimizin, başından beri, nesillerimizin en iyi şekilde eğitilmesi ve her alanda söz sahibi olması adına attığı adımlara böylece bir yenisi daha eklenmiş oldu. Eklenen madde ile Ulusal Gençlik Konseyinin faaliyetlerini gerçekleştirebilmesi için Bakanlığımız bütçesinden kaynak aktarılacak. Bu kaynakla Ulusal Gençlik Konseyi gençlerimizin sosyal, ekonomik ve siyasal alanda aktif kılacak projeleri hayata geçirilecek. Gençlik organizasyonlarının koordinasyonu sağlanacak. Gündemle ilgili olarak da şu duyguları paylaşmak istiyorum: Taksim’de, özellikle, Büyükşehir Belediyemizin hayata geçirdiği yayalaştırma projesi kapsamında, Gezi Parkı’nda çok önemli düzenlemeler yapıldı. Son hâliyle çekilen fotoğraflara bakınca Gezi Parkı’nın Taksim’e çok ayrı bir hava kattığını görüyoruz. Yeni dikilen yüz binlerce çiçek, onlarca ağaç ile Gezi Parkı bizi rengârenk karşılıyor. Bu vesileyle emeği geçenlere teşekkür ediyoruz. Şu gerçek asla akıllardan çıkartılmamalı: Bu park sadece belirli bir kesimin değil, tüm halkımızın ortak değeridir. Unutulmamalı ki ortak değerimiz olan Gezi Parkı için yapılan bu harcamalar halkımızın kaynaklarından yapılıyor. O nedenle, hiç kimse birtakım bahanelerle milletimizin malına zarar vermemeli. Milletimizin malına ortak olarak, hep birlikte sahip çıkmalıyız diyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Şimdi on beş dakika süre ile soru-cevap işlemi yapılacaktır. Sayın Tanal…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakan, halk ile halkın çocukları olan halkın polisini karşı karşıya getirip halkımızı birbirine kırdırtmayın. Polisin de adalete, insan gibi yaşamaya ve insan gibi çalışmaya hakkı vardır. Polisin özlük haklarını düzeltmediğiniz için, bugün, İzmir ilimiz Çeşme ilçesinde polis memuru Erol Benzer canına kıymıştır. Polisin özlük haklarının düzeltilmesi için kaç tane polisin daha intiharını bekliyorsunuz? Saygılarımı sunarım.
Teşekkür ediyorum. Sayın Serter…
Sayın Bakan, Sayın Cumhurbaşkanı bugün gazetelerde yer alan bir habere göre “Demokrasi ile darbe bir arada olmaz.” diyerek son derece doğru bir konuşma yapmıştır. Bu doğrultuda Türk Dil Kurumunun “darbe” kelimesinin anlamını değiştirerek ve bir eklenti yaparak, demokratik yollarla Hükûmeti istifaya zorlamayı darbe kavramına dâhil etmiş olmasını nasıl yorumluyorsunuz? Böyle bir girişimde bulunan Türk Dil Kurumu Başkanı hakkında ne gibi yaptırımlar uygulanacaktır? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Erdoğan…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, sözleşmelilere kadro verdiniz, sözleşmeli kardeşlerimize hayırlı uğurlu olsun. Zaten bu, ilk uygulama da değil. Bundan sonra yine sözleşmeli personel almaya devam edecek misiniz? Sözleşmeli kadro kullanarak personel rejimini baypas etme alışkanlığına ne zaman son vereceksiniz? Kadroları iktidarınız tarafından gasbedilen 4/C’lilere ne zaman kadro vereceksiniz? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Yeniçeri…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakanım, ÖSYM’de yapılacak değişikliklerle ÖSYM bünyesinde üniversite öğrencilerine veya memurlarına başkanın yetkisiyle çalışma hakkı tanınacağı ifade ediliyor. Bu durumun ileride yaratacağı sorunları nasıl gidereceğinizi düşünüyorsunuz? Teşekkür ederim.
Teşekkür ederim. Sayın Çelebi…
Sayın Başkan, Sayın Bakana şunu sormak istiyorum: Şu anda, bugün yine Taksim’de, Gezi Parkı’nda insanların üzerine satırlarla saldırıldı, bunların bütün görüntüleri ortada. Diğer taraftan, İçişleri Bakanı açıklama yapıyor, diyor ki: “Polis oraya gidecek, TOMA’lar ile gidecek.” Polisin işi hiç orada bir suça karışmayan insanların mı karşısında durmak, yoksa elinde satırlarla orada insanların üzerine giden o insanların suç işlemesini mi engellemektir? Bunun çok açık ifadeyle bir söylenmesini istiyoruz. Çünkü Gezi Parkı’nda insanlar anayasal, yasal haklarını bu ülkede kullanamıyorlar. Bir valinin fermanıyla… “Yasakladım.” diyor, yasaklıyor, “Ben istediğim insanları oraya sokarım…” Bu konuda düşüncelerini almak istiyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Akar…
Sayın Bakan, 1999 depreminde zarar gören kalıcı iş yeri sahiplerinden -çıkarmış olduğunuz bir torba kanunla- ödemelerini yapmayanlar üç ay içerisinde ödeme yapmazlar ise iş yerlerine el konuldu. Ama bu tebligat vatandaşlara yapılmadığı için yaklaşık 1.300 tane vatandaş mağdur oldu. Bunların içinde yüzde 40, yüzde 50, yüzde 60 engelli duruma düşen, hatta bu işleri izleyemeyen birçok vatandaş var. Bu vatandaşların talebini bir kanun teklifiyle sizlere ilettik ve bu vatandaşlar bu tebligat yapılmadığı için mağdur duruma düştüler. Defalarca söylememize rağmen bu vatandaşların mağduriyetleri giderilmedi. Gidermeyi düşünüyor musunuz? Tebligat yapmayı ve daha önce ödeme yapıp kalıcı iş yerinden vazgeçenlere ödemelerini yapmayı planlıyor musunuz? Çünkü ödemeler de yapılmamaktadır şu anda. Böyle bir problem var.
Teşekkür ediyorum. Sayın Işık…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, bu torba yasada devlet memurluğu kadrosuna geçirilen 96.500 kişinin seçiminde hangi objektif ve ahlaki kuralları kullandınız? Özellikle bu yolla devlet memuru olan vatandaşlarımızın coğrafi bölgelere göre bir dağılımı yapıldı mı? Bu dağılımda hakkaniyete uyuldu mu? Daha önce tasarıda yer aldığı hâlde burada görüşmeler sırasında tasarı kapsamından çıkartılanların çıkartılma gerekçesi nedir? Bunlardan boşalan kadroları nasıl değerlendirmeyi düşünüyorsunuz? Son olarak da şehit aileleri ve gazilerimize verilen maaşların yükseltilmesi konusunda bu tasarı kapsamında düzenleme yapılması düşünülmekte midir?
Teşekkür ediyorum. Sayın Atıcı…
Teşekkürler Sayın Başkan. Sayın Başkan, az önce konuşan hatip, farklı bir Taksim tablosu çizdi, çiçekler, güller. Muhtemelen, bugün yapılan girişimlerden önce hazırlanmış ve eline verilmiş metni okudu. Bir saat önce kızım aradı beni İstanbul’dan, 11 yaşında. Bugün İstanbul’a ağabeyini görmeye gitti ve “Baba biber gazıyla tanıştım.” diye beni aradı, 11 yaşında kız çocuğu. “Hayırlı olsun kızım.” dedim. “Ama baba, 5 katlı bir binanın içine niye gaz bombası attılar, bunu anlayamadım.” dedi. Şimdi ben soruyorum Sayın Bakan: Ben, 11 yaşındaki kız çocuğumu devletini seven, insanları seven, polisini seven bir insan olarak, bir vatandaş olarak nasıl yetiştireceğim? Benim kızım gözyaşları içerisinde beni arıyor ve biber gazına maruz kaldığını anlatıyor. Bunun gibi binlerce, on binlerce insanın feryadını ne zaman duyacaksınız?
Teşekkür ediyorum. Sayın Tanal…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. 2007 yılında AKP seçim beyannamesinde polisin özlük haklarının düzeltileceğine ilişkin hüküm vardı Sayın Bakan. 2007 yılında polisin özlük haklarının düzeltileceğine ilişkin bu hüküm olduğu hâlde ve bu vaadi verdiğiniz hâlde, oy aldığınız hâlde neden bugüne kadar düzeltilmedi? Daha kaç sefer böyle bir vaat vereceksiniz? Teşekkür ederim.
Teşekkür ederim. Sayın Özel…
Çok teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakan, hepimiz biraz önce televizyon yayınlarında ellerinde palayla, ellerinde satırla, polisin gözünün önünde, hiçbir şekilde elinde bir suç unsuru olmayan, sadece gösteri hakkını kullanmak isteyen kişilere saldıranları gördük. Bu görüntüler daha önce de olmuştu. Bu daha önceki eli satırlılardan, palalılardan hiç gözaltına alınan oldu mu, olduysa, bunlar sorgulamaları sonucunda herhangi bir tutuklama talebiyle sevk edildiler mi? Böyle bir tutuklama gerçekleşti mi? Bu geceki bu görüntüler hakkında ne diyorsunuz? Bu kişiler polisin gözü önünde nereden alarak bu yetkiyi, ellerindeki satırlarla gencecik insanlara saldırıyor? Siz böyle bir Hükûmete, devlete nasıl bakıyorsunuz 2013 yılında? Saygılar sunuyorum.
Teşekkür ediyorum. Son soru, Sayın Gümüş…
Teşekkür ederim. Sayın Bakan, ÖSYM sınavlarında sınavdaki soruları bilgi edinme hakkının dışında bırakmışsınız. Şimdi, sorular mı yanlış, yoksa bunların cevaplarıyla ilgili ne işler dönüyor da bu işler, bilgi edinme hakkının dışına çıkarılıyor? Bu tür olaylar olduğu zaman biz ister istemez vekiller olarak, Türk halkı olarak şüpheleniyoruz. Zaten şaibelidir ÖSYM sonuçları, birçok yapılan sınavlar. Şimdi, şaibesi artmıştır görüntüsü daha da gelişmektedir. Teşekkür ederim.
Teşekkür ederim. Sayın Bakan, buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Sayın Tanal’ın, polislerimizin özlük haklarına ilişkin bir sorusu oldu.
Sayın Bakan… İzlemek ister misiniz Sayın Bakan? Elinde satırla çocuklara saldırıyorlar Taksim’de, izlemek ister misiniz?
Kendinizi hâlâ meşru bir bakan olarak sayıyor musunuz?
Sayın Bakan, siz lütfen cevap verin, sorulara cevap verin.
Otur yerine!
Sayın Yüksel… Sayın Bakan siz cevap verin lütfen.
Evet, polis memurları: AK PARTİ hükûmetlerinden önce 1’in 4’ünde çalışan bir polis memurumuz 816 Türk lirası maaş alıyordu. (AK PARTİ ve CHP sıralarından gürültüler) Evet, Sayın Başkan…
Ara vermek…
Neden rahatsız oluyorsunuz beyler? Yazıklar olsun! Nerede o İçişleri Bakanı?
Soru sordunuz, cevapları almadınız.
2013 yılının temmuz ayı itibarıyla bir polis memurunun, 1’in 4’ünde çalışan bir polis memurunun aldığı maaş 3.091 Türk lirasıdır. Artış yüzde 279’dur. 2002 yılında 9’un 2’sinden göreve başlamış olan bir polis memurunun…
Sayın milletvekilleri, birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 132’nci Birleşiminin Dokuzuncu Oturumunu açıyorum. 478 sıra sayılı Kanun Teklifi’nin görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. Üçüncü bölüm üzerindeki soru-cevap işlemi tamamlanmıştır. Şimdi, İçişleri Bakanı Sayın Muammer Güler söz istemişlerdir, bir açıklama yapacaklar. Buyurun.
Sayın Başkan, saygıdeğer milletvekilleri; bu akşam İstanbul’da, Taksim’de sosyal medya üzerinden gündüz saatlerinde kanunsuz bir toplantı için yapılan çağrı üzerine…
Nesi kanunsuz efendim?
Efendim, evet, kanunsuz toplantı olduğunu size söyleyeceğim.
Çatlama da dinle!
Ya, lütfen!
Kanunsuz bir toplantı için çağrıda bulunulmuştur. Taksim’de toplantı için, hiçbir yasal müracaat olmadığı hâlde, bir toplantı için çağrıda bulunmuştur. 2911 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu’nda, genel yollar üzerinde, parklarda toplantı yapılması kanunda belirtilen şartlara tabidir. Şimdi, bir kere, böylesine bir kanunsuz toplantıyı engellemek için güvenlik güçlerimiz gerekli önlemleri almışlardır. Biz Galatasaray’da, Galatasaray Lisesi önünde ve İstiklal Caddesi’nde mutat olarak basın açıklamalarına imkân veriyoruz ancak grupların ısrarla Taksim’de toplanma talebi güvenlik güçleri tarafından engellemiştir. Bu engelleme sonrasında, bazı marjinal gruplarca sokak içlerine kaçılarak polislere taşlı ve molotoflu saldırıda bulunulmuştur ve kendilerine güvenlik güçlerince zor kullanmak suretiyle dağıtılmışlardır. Dağıtılmanın akabinde Halaskargazi Caddesi’nde, bugün sosyal medyaya da yansıyan, elinde bir sopa ve elinde bir satır veya palaya benzeyen bir aletle 2 kişinin bazı kişilere saldırdığı tespit edilmiştir. Kendileri güvenlik güçlerince yakalanmıştır. O cadde üzerinde esnaflık yapan 2 kişi olduğu tespit edilmiştir, haklarında gerekli işlem yapılmaktadır. Değerli arkadaşlarım, kanunsuz hiçbir işleme, hiçbir eyleme göz yumulması mümkün değildir. Elbette, bunun çirkinliği kadar, bu olay üzerinden bu kişileri belli bir siyasi partinin mensubu gibi başkalarına karşı kışkırtmak da doğru değildir. Hepimiz sağduyu içerisinde hareket etmeliyiz. Biz kanunsuz gösterilere de karşıyız, kanunsuz eylemlere de karşıyız. Kişilerin can ve mal güvenliğini engelleyecek her türlü şiddet eylemini veya kanunsuz eylemi de engellemek bizim görevimizdir. Haklarında gerekli işlem yapılacaktır. Yüce Meclisin bilgilerine saygıyla arz ediyorum.
Şimdi, sırasıyla grup başkan vekillerine söz vereceğim.
Bunları söylemek çok zor muydu yani bu kadar gerilim yarattınız?
Sayın Çam, lütfen… Sayın Çam…
Pis herif, bekledin mi? Dinledin mi? Bakanı dinledin mi?
Buyurun Sayın Aydın.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Az önceki oturumda, tabii ki hiç de hoş olmayan ve özellikle milletin iradesini temsil eden Meclisimize yakışmayan görüntüler sergilenmiştir. Öncelikle, bu görüntülerin doğru olmadığını ve bu görüntülere sebebiyet verenleri kınamak istiyorum, kınıyoruz. Sayın Bakanımıza sorular soruldu bir önceki oturumda. Sayın Bakanımız tam da bu soruları cevaplamaya başlarken, maalesef, yine aynı şekilde, soruları soranlar tarafından bir şekilde engellenmeye çalışıldı, hatta yerinden kalkıp kürsüye kadar gidilmeye çalışıldı. Tabii ki bunları kabul etmek mümkün değil. Aynı şekilde, milletin iradesiyle seçilen bir Bakana “Meşru değil.” gibi yakıştırma yapmak hiçbir partiliye, hiçbir milletvekiline yakışmaz. Meşruiyet milletin iradesinden geçer, milletin iradesini temsil eden Hükûmetin Bakanına da hiç kimse “Meşru bakan değil.” diyemez. [[AK PARTİ sıralarından alkışlar]] Teşekkür ediyorum.
Sayın Altay, buyurun.
Teşekkür ederim. Sayın Başkan, öncelikle, biraz önce yaşanan olaylar Parlamentomuzda görmek istediğimiz olaylar değildir. Bunun altını özenle çizmek isterim. Elbette Parlamentonun özellikle son üç beş gündür insan haklarına aykırı bir şekilde on üç, on dört saat çalışmasının bütün milletvekillerimizde bir gerginlik yarattığı, bir psikolojik basınç oluşturduğu da muhakkak. Bu akşam yaşanan olaylar, bugün Taksim’de yaşanan ve İnternet’te, televizyonlarda herkesin de gördüğü gibi -provokasyondur, şudur, budur, ben onu bilmem ama- Türkiye’de asla ve asla görmek istemeyeceğimiz, kabul edemeyeceğimiz…
…ve hiçbirimizin kabul edemeyeceği olaylar bize ayrıca germiştir, çok doğrudur. Ben, hiçbir milletvekilinin, Parlamentoda Bakanlar Kurulu ya da komisyon sırasında oturan Sayın Bakanın yanına fiilî bir saldırı amacıyla gideceğine ihtimal vermem. [[AK PARTİ sıralarından gürültüler]] Tabii, burada, bu Parlamentonun işleyişi itibarıyla idare amirlerimiz var ve grup başkan vekillerimiz var. Ve ben de zaten buradaydım, benim yetişmeme… Her şeye rağmen, yani Bakana fiilî saldırı asla olmaz da, sözlü bir hakaret olmasın diye ben oraya hamle yaparken, idare amirimizden önce kimi arkadaşların oraya, böyle, seri, süratli bir şekilde gidip sanki olaya müdahale manasında, Sayın Bakanı koruma refleksi içindeki tavırları bu istenmeyen olayların başlangıcı olmuştur.
Sayın milletvekilleri, lütfen… Grup başkan vekilleriyle içeride konuştuk sayın milletvekilleri, lütfen bir dinleyin.
Yok, dinlemezler Başkanım, dinlemezler. Öyle görülüyor. Sonra hepimizin gördüğü olaylar yaşandı, küfürler oldu. Şu mu söyleniyor: Sadece muhalefet partisi milletvekilleri mi küfür etti? Hayır, ben 7-8 iktidar partisi milletvekilinin küfrünü kulağımla duydum, buradan da edilmiştir. Parlamentoda küfür olmamalıdır ama Parlamentoda münakaşa olabilir, tartışma olabilir. Bakın, değerli arkadaşlar, sataşma da olur. Sataşma Parlamentonun olmazsa olmazıdır ama biraz önce Sayın Bakan cevap verirken sizin grup olarak tavrınız, sataşmanın ötesinde, bir tacizdi; bunu kabul edeceksiniz. Bunu kabul etmez de “Hadi oradan canım, işte, biz buradayız; milletin yüzde 50 oyuyla da geldik. Biz, burada kendimiz çalar, kendimiz söyleriz.” mantığından ne olur kurtulun. Bunun Türkiye’ye, size ve partinize bir hayrı yoktur.
Başkana bakarak konuş.
Sayın Başkan, ne yapayım ben şimdi?
Dinliyoruz Başkanım.
Yani bu konuşmalarım da sizi rahatsız ediyorsa, biz burada, aynı çatı altında bir arada yaşayamayız kardeşim. Bu konuşmamdan da rahatsız oluyorsanız, biz sizinle ne konuşacağız? Olabildiği kadar sakin bir şekilde konuşuyorum. Burada 3 tane grup başkan vekiliniz var.
Sayın Altay, şahsi konuşmayı bırakın lütfen.
Ama Başkanım, yani konuşmamı…
Anlaşıldı, evet. Toparlayalım lütfen.
Evet, “Küfür olmaz.” dedik. İktidar partisinde, Sayın Başkan, sayın bakanlar, gördüğüm bir tespit var. Son üç beş aydır çevremizde, dünyada gelişen olaylardan da gocunmayın, rahat olun. Türkiye’de bir daha hiçbir şekilde demokrasi kesintiye uğramayacaktır.
Gocunan sizsiniz.
Ama bütün refleksleriniz bu minval üzere. Bir haftadır “Sen az darbecisin, sen çok darbecisin.”den başka bir laf ettiğiniz yok kardeşim. Buna gerek yok. “Bakan meşru değildir.” ifadesi…
Evet, Sayın Altay, lütfen toparlayın.
Bitiriyorum Başkanım. Biterse güzel olacak, yarım kalırsa hiçbir şeye benzemeyecek.
Ama bitirin…
“Bakan meşru değildir.” ifadesi siyasette olabilecek bir şeydir Sayın Grup Başkan Vekilim.
Nasıl öyle olur?
Yani “Ben böyle düşünüyorum.” der adam. Ancak meşruiyeti şu anlıyorsanız, millî iradeye saygı anlıyorsanız, biz onun en büyük örneğini, belki de dünya siyaset tarihindeki örneğini Sayın Recep Tayyip Erdoğan’ın üzerindeki yasağı Anayasa’yı değiştirerek, kaldırarak verdik. Kimse millî iradeye bizden daha saygılı olamaz. Bunun, lütfen, altını çiziyorum. Özetle ve sonuçla şunu söylemek isterim ki, Anayasa’nın 34’üncü maddesiyle, toplantı ve gösteri yürüyüşleri vatandaşlar için temel hak ve özgürlüklerdendir. Ancak elbette ki altında da “Kanunla düzenlenir.” diye bir hüküm de vardır. Ama ben Hükûmetin birçok kanunsuz gösteriye izin verdiğini, Hükûmet üyelerinin de o kanunsuz gösterilerde var olduğunu da biliyorum Sayın Bakanım. Bugün de zatıalinize saat 20.00 sularında dedim ki: “Sayın Bakanım, ne olur -Taksim’den haberler geliyor- müdahale olmasın, sert olmasın. Barikat olsun, tamam ama artık Türkiye gerilmesin.” Türkiye’de insanlar mutlu olmak istiyor, memleketinin geleceğinden emin olmak istiyor. Bunları söylemiş biriyim ve bugün burada yaşanan olaylar neticesinde -kavgada yumruk sayılmaz; keşke olmasaydı- bizim arkadaşlarımızdan da bir tanesi yerlerde tekmelendi.
Sayın Altay, lütfen…
Bitiriyorum. Geçmiş olsun diyorum milletvekilimize, Mehmet Emin Dindar’a geçmiş olsun diyorum. Çok üzgünüm, bizim için de üzüntülü bir olaydır ama herkesin sinirlerine, reflekslerine hâkim olmasını temenni ediyorum. Teşekkür ediyorum Sayın Başkan.
Teşekkür ediyorum. Sayın Şandır, buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekili arkadaşlarım; Milliyetçi Hareket Partisi Grubu olarak, öncelikle Şırnak Milletvekili Sayın Mehmet Emin Dindar’a geçmiş olsun diliyorum. Gerçekten, hiç arzu edilmeyen bir sonucun muhatabı oldu. Hâlbuki Meclisimizin en sakin adamlarından, en sakin milletvekillerinden biriydi. Ayrıca, bu arada başka yaralanan arkadaşlarımız da varsa onlara da geçmiş olsun diliyorum. Yanlış yanlıştır değerli arkadaşlar. Yanlışın karşısında hepimiz birlikte durmazsak yanlışa meşruiyet kazandırırız. Onun için, yanlışı dürüstçe ve yüreklice ifade etmek lazım. Bu kürsüye hücum etmek, Başkanlık kürsüsüne hücum etmek, bakanların oturduğu yere, komisyonun oturduğu yere hücum etmek bütünüyle yanlıştır, bu yanlışın yapılmaması hepimizin ortak sorumluluğudur. Ben Sayın Mahmut Tanal’ın Sayın Bakana vurmak kastı taşımadığını düşünüyorum, öyle ümit ediyorum. Ben inanıyorum ki eğer bir müdahale olmasaydı, oraya gidip, bağırıp çağırıp geri gelecekti ama şu da var: Yani biz birbirimizden emin değiliz. Yani hep böyle birbirimize suçlu muamelesi yaparsak doğru olmuyor işte, sonuçlar iyi olmuyor ve buraya yakışmayan sonuçlarla karşılaşıyoruz. Değerli milletvekilleri, çok küçük meseleler hiç öngöremediğimiz sonuçlara ulaşabilir, o da hepimizi üzer, bizi üzmenin ötesinde, Meclisimiz yara alır. 2000 yılındaydı yanlış hatırlamıyorsam -Sayın Başkan da hatırlayacak- çok basit bir tartışmadan dolayı, bir milletvekilimiz burada, bu türde bir arbedenin sonunda hayatını kaybetti ve bir milletvekili arkadaşımızın da hayatı söndü; o olayın faili olarak yargılandı ve siyasi hayatı sona erdi. Dolayısıyla, hepimizin, tüm milletvekillerinin, özellikle grup başkan vekilleri olarak, özellikle Başkanlık Divanı olarak, muhtemeli öngörerek yani muhtemel gelişmeyi önceden öngörerek, ne pahasına olursa olsun tedbir almak mecburiyetindeyiz. Görünen o ki -bir arkadaşımızın da ifade ettiği gibi- bir haftadan bu yana devam eden bu gergin çalışma usulü sinirlerimizi bozdu, bardak doldu, en ufak damla taşırıyor. Bu Meclis önemli, bu Meclis kapanmamalı. Biz bir şey söyleyince, asla Meclisin bir kavga sonrası kapatılmasını talep ediyormuşuz gibi bir ifadeyi reddederim, böyle bir görüntü asla yakışmaz. Bu Meclis kapanmamalı, bu Meclis çalışmalı. Ama eğer bizim dostluklarımızı bozacak olaylara gebeyse atmosfer, eğer burada öngöremediğimiz birtakım olayların yaşanması muhtemelse, eğer Meclisin hükmü şahsiyetine yakışmaz olaylar yaşanması ihtimali varsa, gerçekten durup tekrar düşünmemiz lazım. Hiçbir kanun insan hayatından önemli değil, hiçbir kanun bu Meclisin onurundan daha önemli değil, hiçbir kanun bizim birlikte olma, birlikte çalışma arzumuzdan, irademizden daha önemli değil. Ben tekrar temenni ediyorum, bu olaylar olmasın. Hepimiz birden ayağa kalkmayalım. Yani 1 kişinin fiiline 20 kişi ayağa kalkarsak sonuç öngörülemiyor. Onun için, üzüntülerimi ifade ediyorum, olmamasını temenni ediyorum ve bu yaralanan arkadaşlarıma tekrar grubum adına geçmiş olsun dileklerimi ifade ediyorum. Teşekkür ederim efendim.
Teşekkür ediyorum. Buyurun Sayın Buldan.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Değerli milletvekilleri, ben de, grubum adına, yaralanan Sayın Mehmet Emin Dindar’a geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum. Ama aynı zamanda, bakanların üstüne yürünmesinin de doğru olmadığını ifade etmek istiyorum. Bu Meclis sıraları ve Meclis kürsüsü halkın iradesini teslim ettiği bir yerdir. Dolayısıyla, bu Meclis, sorunların tartışıldığı, sorunların çözüldüğü bir çatıdır ama ne yazık ki, bu Meclis, zaman zaman küfürlerin, zaman zaman yumrukların havada uçuştuğu, üzülerek, sıkılarak ve utanarak izlemek zorunda kaldığımız görüntülere de sahne oluyor. Biraz önce yaşanan görüntüler hepimizi çok üzdü. Ben, bir kadın milletvekili olarak bu görüntüleri izlemek istemedim ve dışarıya çıktım. Bu görüntüleri burada çok gördük, çok yaşadık ama her seferinde utandık, sıkıldık ve özür diledik; özür dilediğimiz hâlde bunun tekrarı yaşandı, bu gece burada bir tekrarını daha gördük. Milletvekillerinin birbirini dövmesi, bakanların üstüne yürümesi gerçekten bizleri utandırıyor ve utanacak bir duruma düşürüyor. Biraz önce yaşanan görüntüler, sadece bizi değil, aslında milletimizi ve halkımızı da utandırıyor. Dolayısıyla, bir halkın iradesi olarak eğer seçildiysek, bu Meclis çatısı altına geldiysek, bu halka saygılı olmak durumundayız. Ben, bu görüntülerin bir daha tekrar etmemesini, bu görüntülerin bir daha yaşanmamasını temenni ediyorum. Bir kez daha, yaralı olan, incinen arkadaşlarımıza geçmiş olsun diyorum.
Evet, teşekkür ediyorum. Biz de Mehmet Emin Dindar arkadaşımıza geçmiş olsun diyoruz. Söylenecek tüm sözler söylendi, söylenecek herhangi bir söz yok. [[Devam]] Şimdi, üçüncü bölümde yer alan maddeleri, varsa o madde üzerindeki önerge işlemini yaptıktan sonra ayrı ayrı oylarınıza sunacağım. Alınan karar gereğince, 53’üncü maddenin (a), (b), (c), (ç) ve (d) bentleri ayrı ayrı maddeler olarak görüşülecektir. 53’üncü maddenin (a) bendinde iki adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Niğde Milletvekili Alpaslan Kavaklıoğlu ve Zonguldak Milletvekili Özcan Ulupınar ile 100 Milletvekilinin; Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporları (2/1613, 1/778) nın 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Mustafa Kalaycı Erkan Akçay Mehmet Şandır Hasan Hüseyin Türkoğlu Mehmet Erdoğan Mehmet Günal “(a) 4 üncü maddesinin onbirinci fıkrasının (a) bendinde yer alan “görevlileri belirlemek ve komisyonları oluşturmak” ibaresi “ilkeleri ve görevlileri belirlemek” şeklinde değiştirilmiştir.” Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifinin 53 (a) maddesinin Teklif metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu Aydın Ağan Ayaydın İzzet Çetin Musa Çam Kazım Kurt Mahmut Tanal Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Önerge üzerinde söz isteyen?
İzzet Çetin.
İzzet Çetin, Ankara Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; görüşülmekte olan kanun tasarısının 53’üncü maddesi üzerinde verdiğimiz önerge adına söz aldım. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Değerli arkadaşlar, bu kanun teklifinin, verilişi, hazırlanışı, içeriği, görüşmeler sırasındaki tutumu, her şeyiyle kanun yapma tekniğinden son derece uzak olduğu açık. Gerçekten, içindeki maddelere bakıldığı zaman, bu Meclisi bu kadar gerecek kadar acil, gerecek kadar olmazsa olmaz herhangi bir hükme rastlamanın olanağı yok. Şimdi, burada hem Meclis Başkan Vekilimiz var hem grup başkan vekilleri var. İstenmeyen olaylar yaşandı; böyle bir olaydan sonra Meclisi hâlâ “Yasa yapacağız.” diye çalıştırmaya kalkışmak ve zorlamak… Umarım, temennim o ki birkaç dakika ya da saat sonra istenmeyen olaylar yeniden yaşanmasın. O nedenle, milletvekillerinin, tüm arkadaşlarımın çok ağır yükünün olduğunu biliyorum. Değerli arkadaşlar, gerçekten, görüşme yapmak zor ama bu ÖSYM Yasası’nın 6 maddesi, 7 maddesi var. Yani, bugüne kadar ÖSYM’de kaç… Ne zaman çıktı ÖSYM Yasası? 2011 yılında. İki yıl dört ay oldu. İki yıl dört aydan bu yana 20 kez değiştirildi. Tamamı 11 madde. Yani, ÖSYM gibi Türkiye’de yükseköğrenimin ve tüm sınavların yapıldığı bir kurum o iki yılda 20 kez yasasını değiştiriyorsa ve değiştirmek zorunda hissediyorsa buna ne demeli? Buna Hükûmetten yani yürütme organından hiç kimse “Ne yapıyorsunuz arkadaşlar?” deme yetkisine sahip değil mi? Şimdi ne değiştiriyorsunuz? Yine (a) fıkrasında yer alan birtakım hükümleri değiştirmeye kalkışıyorsunuz. (a)’da, (b)’de yani hemen hemen bütün maddeleriyle, dört beş maddesiyle yine oynuyorsunuz. Buna hakkınız olmaması gerekir diye düşünüyorum. Yani, ÖSYM’nin, kendi yasasını yapmaktan âciz bir kurumun hâlâ Türkiye’nin geleceğini şekillendirecek, belirleyecek birtakım çalışmalar yapıyor olması gerçekten bir skandal. Zaten ÖSYM’nin eski kadrolarıyla oynadığınız günden bu yana Türkiye’de ÖSYM skandal üzerine skandal yaratan bir kurum konumuna geldi, güvenilirliği kalmadı. Türkiye’de belki bundan üç yıl önce en güvenilir birkaç kurumdan biriyken bugün öğrencilerin, velilerin, üniversitedeki bilim insanlarının, aydınların, herkesin âdeta tiye aldığı, gır gır geçtiği bir kurum konumuna dönüştürüldü. Bunu yasa değişiklikleriyle yapmanızın olanağı yok. Yapılması gereken, ÖSYM’ye gerçekten hak eden, nitelikli kadroları yerleştirmek ve yeniden, eskiden olduğu gibi, adam gibi bir kurum hâline dönüştürmektir. Değerli arkadaşlar, bakınız, bugün gerçekten çok acı olaylar yaşanıyor Türkiye’de. Sayın Bakan az evvel söyledi, olayı açıkladı. Biz de “Bakan söyledi, doğrudur.” deriz, inanırız. Ne zamana kadar? Olay gerçekten aydınlığa çıkıncaya kadar. Eğer Sayın Bakan burada ise, çıkıp kürsüye Taksim’deki olaylar konusunda birtakım bilgiler verse bu olaylar yaşanmazdı. Gerçekten, Taksim’in bütün kesimlere açılıp da, bu “Gezi eylemcileri” adı altında geleceğini, özgürlüğünü savunan, barışı savunan gençlere şiddet kullanılarak kapatılmış olması tahrik edici bir durum olarak belli bir kesimi geriyor ve gerçekten, Hükûmetin şiddet kullanması da kabul edilemez bir noktaya taşıdı ülkemize bakış açılarını. O nedenle, Hükûmetin, çevremizdeki ülkelerden, oralardaki gelişmelerden elbette dersler çıkarması gerekiyor ama bunu şiddet yoluyla bastırmak, en acemi, en korkak, en –ne bileyim- demokrasi dışı bir yöntem. İnsanlar bizim insanımız, orada gün geliyor, çıkış yasağına rağmen spor müsabakalarından sonra şeref turları atılıyor, otobüsler geliyor, gün geliyor gösteriler yapılıyor, gün geliyor izinsiz müzik gösterileri yapılıyor. Bütün bunlara izin verilirken, eğlenme amaçlı, barış amaçlı oraya gelişi engellemek, tahrik etmek, herhâlde Türkiye Cumhuriyeti’ne hiçbir artı getirmiyor. O nedenle, yapılması gereken iş, gençleri anlamak, onları dinlemek ve ortamı yumuşatmaktır. Bunu da herhâlde başta Sayın Başbakan ve Hükûmet üyeleri yapmalıdır, AKP Grubu yapmalıdır. Hepinize teşekkür ediyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Niğde Milletvekili Alpaslan Kavaklıoğlu ve Zonguldak Milletvekili Özcan Ulupınar ile 100 Milletvekilinin; Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporları (2/1613, 1/778) nın 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Erkan Akçay (Manisa) ve arkadaşları “a) 4 üncü maddesinin onbirinci fıkrasının (a) bendinde yer alan “görevlileri belirlemek ve komisyonları oluşturmak” ibaresi “ilkeleri ve görevlileri belirlemek” şeklinde değiştirilmiştir.” Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Önerge üzerinde söz isteyen Alim Işık, Kütahya Milletvekili.
Değerli milletvekilleri, bu madde 17 Şubat 2011 tarih ve 6114 sayılı Kanun’la son değişikliği yapılan ve adı bu kanunla değiştirilen Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Başkanlığının teşkilat ve görevleri hakkındaki düzenlemelerde değişiklik yapıyor. Bu (a) bendinde, söz konusu kanunun 4’üncü maddesinin 11’inci fıkrasında Yönetim Kurulunun görevleri sıralanmış. Değiştirdiğimiz (a) bendini, bakınız, aynen eski hâliyle okuyorum, neyi getiriyor, o zaman sizlerin vicdanına sesleneceğim. Yani, Yönetim Kurulunun görevlerinin birincisi: “Sınav sorularının hazırlanması veya sınavların yapılması için gerekli görevlileri belirlemek ve komisyonları oluşturmak.” Şimdi, bu torba yasayla ne hâle getiriyoruz? (a) bendini yeniden okuyorum: Yeni hâliyle Yönetim Kurulunun görevlerinden birisi “Sınav sorularının hazırlanması veya sınavların yapılması için gerekli ilkeleri belirlemek.” oluyor. Değerli milletvekilleri, ÖSYM, sınavların yapılmasında, soruları hazırlayan ekibi özelleştiriyor, “Artık bu görevi ben yapmayacağım.” diyor; bunun anlamı bu. Bugüne kadar, özellikle KPSS sınavlarında ortaya atılan iddialar sonuçsuz kaldığına, ÖSYM Başkanının elinde olan orijinal sınav kitapçığının kopyasının bazı illerde sınav öncesi satılıp daha sonra birçok insana haksızlık yapıldığı iddialarına Ankara cumhuriyet başsavcısı yardımcısı açıklamada bulunmasına rağmen, yani orijinal kitapçıktaki soruların ÖSYM Başkanlığından İnternet aracılığıyla dışarı sızdırıldığı yönündeki cumhuriyet başsavcısı yardımcısının açıklamasına rağmen bu sonuçlanmamış ise… Şimdi yapılacak düzenleme ile artık ÖSYM’de yapılan sınavlara yönelik soruların kimler tarafından hazırlanacağı konusu ÖSYM’nin elinden alınıyor veya ÖSYM bunu bırakıyor, sadece ilkeleri belirliyor. Değerli milletvekilleri, şunu soralım: Kim hazırlayacak bu soruları? Hazırlayanlar belli olduğu hâlde, soruları çalanlar, sızdıranlar ortaya konamıyor ve cezaları verilemiyor ise, şimdi, bundan sonra kimin hazırlayacağı belli olmayan bir ortamda bu hukuksuzlukları, adaletsizlikleri, usulsüzlükleri nasıl önleyeceğiz? Bu yaptığımız değişiklik çok önemli bir değişiklik. Eğer burada siz sınav sorularını hazırlayacak görevlileri ÖSYM’nin Yönetim Kurulunun görevleri arasından çıkartır, kime vereceğinizi belirlemezseniz, bundan sonra yaşanacak her türlü hukuksuzlukta, usulsüzlükte, soru çalmada, hırsızlıkta ve benzeri hak yemeye yönelik girişimlerde hepimiz vebal altında kalırız. Bunu önlememiz lazım. Bu önerge bunun için çok önemli, yine ÖSYM’nin Yönetim Kurulunun, eskiden olduğu gibi, bu sınav sorularını hazırlayacak görevlileri belirlemesi, ilkeleri ortaya koyması amacıyla grubumuz tarafımızdan hazırlandı. Eğer “görevlileri belirlemek” ibaresini buraya yeniden koyamaz isek, bundan sonra 76 milyon insanımızın her çocuğunun, her gencimizin girdiği sınavda yaşanan usulsüzlükler, haksızlıklar ve birçok içimize sinmeyecek davranışlar en sonunda buna imza atan milletvekillerinin sorumluluğu altında kalacaktır. Bu düşüncelerle, önergemizin son derece önemli ve yerinde bir önerge olduğunu tekrar hatırlatıyorum. Eğer, bu önergeye “hayır” derseniz, buna “evet” diyen milletvekilleri bundan sonra yaşanacak olaylarda kendi vicdanını yeniden sorgulamak zorunda kalacaktır. İyi akşamlar diliyorum, önergemize desteğinizi bekliyorum.
Oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 53’üncü maddenin (b) bendinde üç adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı yasanın 53 üncü maddesinin (b) bendi ile 6114 sayılı Yasanın 6 ncı maddesine eklenen "6 ncı maddenin onüçüncü fıkrasının dördüncü cümlesi yürürlükten kaldırılmıştır" ibaresi ile "Bunlar hakkında 31/5/2006 tarihli ve 5510 Sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi hükmü uygulanır" ibaresinin yasa metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Saygılarımızla. 03.07.2013 Ferit Mevlüt Aslanoğlu Fatma Nur Serter Özgür Özel Kazım Kurt Kadir Gökmen Öğüt Sinan Aydın Aygün Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 Sıra Sayılı Kanun Teklifinin 53 üncü maddesinin b bendinde "hükümlerine göre sadece yol gideri ödenir." ibaresinden sonra gelen kısmın maddeden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Pervin Buldan Adil Zozani Sırrı Sakık İbrahim Binici Hasip Kaplan Nazmi Gür Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Niğde Milletvekili Alpaslan Kavaklıoğlu ve Zonguldak Milletvekili Özcan Ulupınar ile 100 Milletvekilinin; Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporları (2/1613, 1/778) nın 53 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Alim Işık Mehmet Günal Mehmet Erdoğan Mustafa Kalaycı Erkan Akçay Mehmet Şandır "b) 6 ncı maddesinin on üçüncü fıkrasının dördüncü cümlesi yürürlükten kaldırılmış, aynı fıkrada yer alan "hükümleri uyarınca harcırah ödenmez." ibaresi "hükümlerine göre sadece yol gideri ödenir." şeklinde değiştirilmiş ve aynı maddeye aşağıdaki fıkra eklenmiştir." "(19) Yükseköğretim kurumlarının önlisans, lisans ve lisansüstü diploma programlarına kayıtlı öğlencilerden Başkanlıkça hizmetlerine ihtiyaç duyulanlar başvuru, tercih, sınav evrakının tanzimi ve benzeri sınav hizmetlerine yönelik geçici işlerde kısmî zamanlı olarak çalıştırılabilir. Kısmî zamanlı olarak çalıştırılan öğrencilere bir saatlik çalışma karşılığı ödenecek ücret, 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu gereğince onaltı yaşından büyük işçiler için belirlenmiş olan günlük brüt asgarî ücreti geçemez. Kısmî zamanlı çalışma karşılığı ücret ödenmesi, Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu tarafından verilmekte olan burs veya öğrenim kredisinin kesilmesi veya aynı Kuruma ait yurtlardan yararlanma hakkının kaldırılması sonucunu doğurmaz. Hak sahibi olarak almış oldukları gelir ve aylıkları bu çalışmalarından dolayı kesilmez. Kısmî zamanlı olarak öğrenci çalıştırılmasına ilişkin haftalık çalışma süreleri ve yapılacak ücret ödemelerinin tutarı ile diğer usul ve esaslar Maliye Bakanlığının uygun görüşü alınarak Başkanlık tarafından belirlenir. " Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılamıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Önerge üzerinde söz isteyen Sayın Günal.
Alim Işık.
Alim Işık, Kütahya Milletvekili.
Yine, ÖSYM Kanunu’nun 6’ncı maddesinde bir yeni değişiklik getiriliyor: “Başkanlara harcırah ödenmez ancak yol giderleri ödenir.” şeklinde bir düzenleme var, bunun çok önemi yok yani burada bir sıkıntı yok, olabilir de olmayabilir de. Ama, çok önemli bir değişiklik getiriliyor ki yeni bir fıkra ekleniyor 19’uncu fıkra olarak. Özetle fıkra şöyle, uzun ama özetle söylüyorum: Üniversite öğrencilerini geçici olarak ÖSYM bünyesinde değişik işlerde çalıştırma hakkı veriliyor ama bu öğrenciler kimler olacak, nasıl seçilecek, nasıl kontrol edilecek, bununla ilgili hiçbir şey yok. Değerli milletvekilleri, bu gençlerin hepsi çok önemli. Anadolu’dan gelmiş, asgari ücretin yarısına, onda 1’ine bile muhtaç olan gençlerimiz olabilir ama bunları çalıştıracaksak adam gibi çalıştıracağız. Yani, Türkiye’de işçi çalıştırma… İşçi de olmaz, memur da olmaz, ne olur? Bunu belirleyelim. Mademki böyle bir yetki veriliyor, bu nasıl seçilecek, hangi ailelerinin çocuklarına bu imkân tanınacak veya kim bunu belirleyecek? Şimdi, kendisinin elinde bulunan orijinal sınav sorusuna sahip çıkamayan ÖSYM Başkanı, hangi çocuğu seçerse, onun orada çalışmasından dolayı dışarıya herhangi bir sorunun sızması hâlinde nasıl sorumlu tutulacak değerli milletvekilleri? Böyle bir düzenleme olur mu Allah aşkına! Çalıştıracaksak ya adam gibi çalıştıracağız, kurallarını biz belirleyeceğiz… Bu yüce Meclis buraya mademki bu kadar geniş bir fıkra ekledi, en azından kimler çalışacak, bunu ortaya koyalım. “Ön lisans, lisans, yüksek lisans öğrencileri çalıştırılabilir.” Nasıl çalıştırılır? Köle gibi çalıştırılır. Üç kuruşa mecbur olan Anadolu çocuklarının onurlarını eze eze çalıştıracaksınız, yetkisi olmayacak, herhangi bir kanuni hakkı olmayacak. Yapmayın Allah aşkına, yapmayın! Yani, bu kadar da bu insanlarımızı hor görmeyin. Bunu buradan çıkarmamız lazım veya yeniden düzenlememiz lazım. Biraz önceki konuya yeniden dönüyorum. Bir önceki bir kelimelik değişiklik, ÖSYM’nin bundan sonra sınav sorularını başka şirketlere hazırlatmasının önünü açan bir değişikliktir. Bu vebale katlanamazsınız. Kendisi hazırladığı hâlde soruları çalanları bulamayan ÖSYM, hırsızları yakalattıramayan ÖSYM bundan sonra bu gençlerin geleceğini nasıl garanti altına alacak, soru sistemi kuracaktır değerli milletvekilleri? Etmeyin Allah aşkına! Bu değişiklikleri yeniden gözden geçirelim. Millî Eğitim Komisyonu üyeleri çıksın, görüşsün, daha önümüzde bir haftalık çalışma süremiz var ama tekriri müzakereyle, ama şimdi ara verip yarın kaldığımız yerden itibaren başlamak üzere, bu çok köklü, ÖSYM’nin sistemini komple baştan aşağı değiştirecek düzenlemeleri yeniden ele almamız lazım. Bu vebale katlanamayız. 2012 KPSS’yi unutmayın değerli milletvekilleri. ÖSYM Başkanının elinde olması gereken orijinal kopyanın sınav tarihinden iki üç gün önce bazı illerde satıldığı iddiaları üzerine –nitekim sonuçlar bu iddiaları doğruladı- bir cumhuriyet başsavcı yardımcısı bu orijinal kopyadaki soruların dışarıya İnternet aracılığıyla sızdırıldığını açıkladı ama buna rağmen sonuçlanmadı, aradan iki yıl geçiyor. Böyle bir ÖSYM’ye böyle bir yetkiyi verdiğiniz zaman doğabilecek yeni sorunların önüne geçemeyiz, bu ülkede başka şeyler yaşanır. 10 tane il Türkiye birincisinde ilk sıralamaya geçti. O sınav sonuçlarıyla bugün, KPSS notları dikkate alınarak, devlet memuru yerleştiriyoruz. Haksız yere, ÖSYM Başkanlığından birileri, kimseyi suçlamıyorum ama dışarıya bu soruları çıkarttı, sınav öncesi birilerinin eline ulaştı, ulaşanlar şanslı. Ulaşmayanlar? O kadar uğraştılar, yıllarca hazırlandılar, bugün patır patır devlet memurları yerleştirilirken Anadolu çocukları dışarıdan bakıyorlar değerli milletvekilleri. Yapmayın bunları. Bu değişikliklerin mutlaka önüne geçmemiz lazım. Bu iki konu çok önemli, vicdanlarınıza sesleniyorum, hiçbir siyasi mülahazada bulunmadan söylüyorum. İki konu, (a) ve (b) fıkralarındaki değişiklikler son derece önemlidir. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinize saygılar sunarım.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 Sıra Sayılı Kanun Teklifinin 53 üncü maddesinin b bendinde "hükümlerine göre sadece yol gideri ödenir." ibaresinden sonra gelen kısmın maddeden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Pervin Buldan (Iğdır) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Gerekçe.
Gerekçeyi okutuyorum: Kısmî zamanlı olarak çalıştırılması öngörülen öğrencilerin işçi sayılmaması, sadece kısa vadeli sigorta kollarına tabi tutulması, dolayısıyla sigortalılık başlangıcı ve hizmeti sayılmaması büyük haksızlıktır. Kısmî zamanlı olarak çalışanlarla ilgili mevcut mevzuat uygulanması gerekmektedir. Bu değişiklik ile yapılacak hak kaybının engellenmesi amaçlanmıştır. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı yasanın 53 üncü maddesinin (b) bendi ile 6114 sayılı Yasanın 6 ncı maddesine eklenen "6 ncı maddenin onüçüncü fıkrasının dördüncü cümlesi yürürlükten kaldırılmıştır" ibaresi ile "Bunlar hakkında 31/5/2006 tarihli ve 5510 Sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi hükmü uygulanır" ibaresinin yasa metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Saygılarımızla. 03.07.2013 Ferit Mevlüt Aslanoğlu (İstanbul) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Önerge üzerinde söz isteyen İzzet Çetin, Ankara Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; yine ben de ÖSYM’yle ilgili önerge adına söz aldım. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Değerli arkadaşlar, bu (b) fıkrasında ÖSYM Yasası’nın 6’ncı maddesinin (13)’üncü fıkrası yürürlükten kaldırılıyor. Yasaya baktığınız zaman son derece masum gibi gözüküyor ama nedir bu 6’ncı maddenin (13)’üncü fıkrası? “Başkan, Başkan yardımcıları, Daire Başkanı, I. Hukuk Müşaviri, Basın ve Halkla İlişkiler Müşaviri, ÖSYM Merkez Uzmanı, Uzman Yardımcısı ve Şube Müdürü olarak çalıştırılanlar ile Başkanlıkça görevlendirilenlere sınav ücreti ödenmez.” hükmüdür. Yani yılda 45-50 sınav yapan ÖSYM yönetimi bundan sonra para alacak. Bu kurum, ÖSYM niçin kuruldu, ne yapar? Sınav yapar. E, bunun karşılığı maaş almaz mı? Alır. Bir de bundan sonra sınav başına para alacak ki bunun da miktarı herhâlde 2 bin lira dolayında. Yani, görevi bu olan, bu amaçla maaş alan bir kurumun başkan ve yöneticileri böyle bir öneriyi yapıyorsa bu ayıptır. Bundan daha ayıp olanı da bunu kanun teklifi hâline getirip Meclisin önüne koymaktır. Yine, ben bunları merak ettim, baktım, başkan ve başkan yardımcıları: Tam zamanlı görev, artı lisansüstü eğitim faaliyetleri, ek ders ücreti, artı ÖSYM şirketlerinde çok parlak maaşlı görev, bir de şimdi sınav ücreti, üstüne üstlük KİT’lerde yönetim kurulu üyeliği… Eh, ne ala! Tabii, burada insan kendini alamıyor yani yeni kazanç kapıları yaratılması söz konusu olduğunda sergilemekten çekinmediğiniz bir durumla kendinizi hemen gösteriyorsunuz. Eğer ortada bir para, bir çıkar varsa anında, yandaşınız için, kendiniz için çok güzel yasalar yapıyorsunuz ama bu maddenin yine diğer hükmünde bir bakıyoruz ki orada 5510 sayılı Yasa’ya göre çalıştırılacaklara ilişkin -biraz evvel Milliyetçi Hareket Partisi sözcüsü de söyledi- çalıştırılacak öğrencilere günlük ne kadar para vereceksiniz, bunu yazıyorsunuz. Belki içinizde hesap eden vardır, günde 6,5-7 lira. Değerli arkadaşlar, bu ayıptır. Yani, üniversitedeki öğrenciler, fakir aile çocukları yıllardan bu yana ÖSYM’de çalışırlar, ÖSYM’de sigortalı olurlar, sigortalılık başlangıçları olur, adam gibi de para alırlar. Yani, şimdiye kadar, kendine sınav başına para isteyeceksin, orada çalıştırdığın öğrencileri, fakir aile çocuklarını köle gibi kullanacaksın. Buna öğrencilerin darda kalmasından, zorda kalmasından, onların ailesinin fakirliğinden yararlanmak, çıkar sağlamak denir ki bunun hukukta adı gabindir. İçinizde pek çok hukukçu var. Böyle bir düzenlemeyi, AKP Grubundaki Anadolu’nun değişik yerlerinden gelmiş milletvekillerinin vicdanlarına bırakıyorum. Fersah fersah maaş alan, doymak bilmeyen ÖSYM kadrolarına yeni maaş ilave ederken öğrencilere asgari ücretin bilmem kaçı kadar para vermeyi yasa hâline getiren utanmıyor ama kabul edenlerin utanacağını umuyorum. Gerçekten ayıptır. Böyle bir düzenleme 20-25 yaşına gelmiş, belki yokluk içinde, yoksulluk içinde öğrenimini tamamlayamadığı için ara vermiş, şimdi kalkacak, orada kısmî zamanlı, yarı zamanlı çalışmaya gelecek, orada aldığı ücretle harçlığını bile çıkaramayacak; bunun yanında, ÖSYM’nin Başkan ve yöneticileri aynı madde içerisinde kendilerine her sınav başına en az 2.000-2. 500 lira çıkar sağlayacaklar. Bunun kabul edilebilir bir yönü yoktur. Emek sömürüsü ayıptır ama öğrenci emeğini sömürmek hepsinden daha büyük ayıptır. O nedenle, önerimiz düşünülerek hazırlanmış bir öneridir. Teklifimizi bu gergin ortam bile olsa duygusallıkla reddetmeniz yerine, hiç olmazsa bunu kabul edip öğrencilere asgari ücretten ücret verilmesini ve 5510 sayılı Yasa’ya göre de sigortalı sayılmalarının sağlanmasını kabul ediniz diyorum, hepinize saygılar sunuyorum. Teşekkür ediyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Önerge kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Madde kabul edilmiştir. 53’üncü maddenin (c) bendinde iki adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Niğde Milletvekili Alpaslan Kavaklıoğlu ve Zonguldak Milletvekili Özcan Ulupınar ile 100 Milletvekilinin; Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporları (2/1613, 1/778) nın 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Mustafa Kalaycı Erkan Akçay Mehmet Erdoğan Mehmet Günal Mehmet Şandır Hasan Hüseyin Türkoğlu "c) 8 inci maddesinin ikinci fıkrasında geçen "kuruluşlarının" ibaresinden sonra gelmek üzere "sınav evrakını saklamaya, başvuru merkezi veya sınav koordinatörlüğü hizmetlerini yürütmeye ve" ibareleri eklenmiştir." Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporlarının 53-c maddesinin tasarıdan çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu Bülent Kuşoğlu Kazım Kurt Haluk Ahmet Gümüş İzzet Çetin İlhan Demiröz Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Alaattin Yüksel…
Önerge üzerinde söz isteyen Alaattin Yüksel, İzmir Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; ben de biraz önce yaralanan bütün arkadaşlarımıza geçmiş olsun dileklerimi iletiyorum. Bir insanın bir insana vurmasını vahşet olarak kabul ediyorum, öyle değerlendiriyorum, hele bir de elinde pala, satır, silah olursa bu vahşetin de ötesinde, nitelendirme yapacak kelime bile bulamıyorum. Biz burada, uzun süredir, bir aydır neredeyse süren, bir aya yakın zamandır süren bir zulüm, bir vahşeti hep birlikte Türkiye’de izliyoruz. Biraz önce de burada, yine Taksim’de yaşananları izlerken elbette ki elinde palalarla orada gencecik çocuklara saldıranları görünce bununla ilgili infial duyduk, bu son derece insani bir şeydir. Ben vicdanı olan herkese sesleniyorum: Sizin de çocuklarınız var, bu sizin de başınıza gelebilir, belki gelmiştir geçmişte. Bu kimin başına gelirse gelsin, ben aynı şekilde buna infial göstermeye, buna karşı çıkmaya devam ederim. Şu veya bu düşüncede diye hiç kimseyi de ayırmadan, böyle saldırıya uğrayanlar karşısında bu infiali her zaman göstermeye devam ederiz. Sayın Bakan eli palalıların esnaf olduğunu söyledi. İzmir’de de benzer şeyler oldu. İzmir’de, bakın, normal aileler, esnaflar yaşananları videoya çekti, elimizde videolar var. Zaten dava da açıldı. Yani Bakan da müfettiş gönderdi. Yine, Bakanın bize özel olarak söylediği, orada da yine, bu eli sopalıların, çivili sopalıların esnaf olduğu şeklinde, müfettişlerin araştırması sanıyorum o şekilde gelişiyor. Ama, biz bu eli sopalıları, eli çivili sopalıları polislerle birlikte gördük Sayın Bakan. Polisin arkasında, çevik kuvvetle birlikte çocuklara saldıran, normal aileleri, gecenin on ikisinde, birinde “Nereye gidiyorsun, nereden geliyorsun?” diye sorgulayıp, Murat 124 arabayla oraya gelip, servis araçlarıyla oraya gelip, gece otobüslerle oraya gelip saldıranları polisle beraber gördük. Polisin yanında nasıl oluyor, esnaf ya da başka birisi? Ve biz bunu emniyet müdürüne sorduğumuzda, emniyet müdürü, önce, bunların halk olduğunu söyledi. Emniyet müdürüne “Nasıl oluyor halkla birlikte eli sopalılar, çivililer?” dediğimiz zaman, sonra “Bunlar sivil polis.” dedi, “Sivil Polis.” diye de resmen açıklama yaptı ve Sayın İzmir Valisi “Eli sopalı, yeleksiz, kasksız polis mi olur?” diye cevap verdi. Emniyet Müdürü “polis” dedi bu arkadaşlar için yani bu saldırganlar için -özür dilerim, “arkadaşlar” lafı ağzımdan istem dışı çıktı- bu vahşeti sürdürenler için. Bu zulmü sürdürenlere emniyet müdürü “Polistir.” dedi, “Sivil polistir.” dedi ve siz o emniyet müdürü hakkında ne yaptınız, ben merak ediyorum. Emniyet müdürü bence o olayı yönetmiştir. Biz bütün gün emniyet müdürüyle bunu konuştuk. Evet, İzmir’de yaşanan olaylarda AKP ilçe binası da yakıldı. İlçe başkanı arkadaşımızı aradık, “Geçmiş olsun.” dedik. O vahşeti de, onu da kınadık. Hâlâ AKP ilçe binasını yakanlar bulunmadı, yakalanamadı. Orada kameralar var, her şey var. Sayın Bakan, nerede bunun failleri? Bulun bunları, bulun. Provokatör kimdir? Biz de görelim, bilelim. Bu zanlıları bulun diyorum. İstanbul’da yaşananlar: İstanbul Valisi kendiliğinden sıkıyönetim ilan etmiştir, olağanüstü hâl ilan etmiştir. Diyor ki: “Efendim, normale bir dönsün, o zaman anayasal hakkınızı kullanırsınız, demokratik tepkinizi gösterirsiniz.” Anormal durumu yani olağanüstü hâli valinin kendiliğinden ilan etme hakkı var mıdır Sayın Bakan, var mıdır böyle bir hakkı valinin? Olağanüstü hâl ilan etmektir bu, sıkıyönetim ilan etmektir. Değerli arkadaşlar, bugün de yine orada valiyle konuşuluyor, vali “Beş dakika sonra döneceğim size.” diyor eylemcilere ama beş dakika sonra saldırı geliyor, arkasından bu eli palalılara kadar giden bir saldırı geliyor, vahşet yaşanıyor. Milletvekilimizin de yüzüne gaz sıkılıyor gene, Sayın Genel Başkan Yardımcımız Gürsel Tekin’in. Bu durumda biz… Bu millî irade değildir, söylediğimiz. Burada bu kanun yapmayı da sorguluyorum. Bu meşru mudur arkadaşlar? Yüzlerce kanunu siz getirin, gece…
Ne demek “meşru mu?” Anayasanın 34’üncü maddesinin ikinci fıkrasını bir oku!
Evet, soruyorum, soruyorum. Bu durumda, kendi halkına zulmeden, kendi halkına vahşet uygulayan bir…
34’e ikiye bir bak Anayasa’nın.
Efendim, bunu sorgularım, bu meşru mudur diye sorgularım. Bunu Tahrir’de de sorgularım, bunu Tiananmen’da da sorgularım, bunu Taksim’de de sorgularım.
Teşekkür ediyorum.
Anayasa 34’e ikiye bir bak!
Anayasa…
Dünyanın hiçbir demokratik ülkesinde anayasaya göre böyle bir kanun yapma yöntemi yoktur.
Sayın Yüksel, teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum.
Tabii tabii, yüzlerce kanunu getir torbaya doldur, “meşrudur” de. Meşru mudur?
Sayın Başkan, Meclisin çalışmasını meşru görmeyen milletvekilini niçin ikaz etmiyorsunuz?
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Niğde Milletvekili Alpaslan Kavaklıoğlu ve Zonguldak Milletvekili Özcan Ulupınar ile 100 Milletvekilinin; Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporları (2/1613, 1/778) nın 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. "c) 8 inci maddesinin ikinci fıkrasında geçen "kuruluşlarının" ibaresinden sonra gelmek üzere "sınav evrakını saklamaya, başvuru merkezi veya sınav koordinatörlüğü hizmetlerini yürütmeye ve" ibareleri eklenmiştir." Özcan Yeniçeri (Ankara) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Önerge üzerinde söz isteyen Özcan Yeniçeri, Ankara Milletvekili.
Şimdi, bu bir şeyi gösteriyor, bir defa diyalektiğin üç tane yasası var: Zıt şeylerin birliği ve mücadelesi yasası, kemiyetin keyfiyete tahavvülü yasası; tez-antitez-sentez dediğimiz üçleme. Yani, dışarıda ne oluyorsa içeriye de yansıması mümkün ama içerideki mücadelenin entelektüel ve demokratik karakteri üzerinden yürümesi gerekiyor. Dolayısıyla da kaba kuvvet ya da işte, ilkel dönemlere ait birtakım fiziksel güç gösterileri günümüzde çok anlamlı değil. Bu bakımdan, Hükûmetin Türkiye’nin geldiği bu noktayı çok iyi görmesi gerekiyor. Ben, özellikle Adalet ve Kalkınma Partili arkadaşlara hatırlatmak istiyorum: Toplum ciddi bir biçimde bilinçaltını doldurmuştur. Toplumda meydana gelen en ufak bir kıvılcım, bundan böyle ciddi bir biçimde sosyal hareketlere sebebiyet verecek durumdadır. Bunu dikkate almak gerekiyor ve bu toplumu yatıştırıcı, bu birikimi, bu enerjiyi pozitif anlamda kullanan bir mekanizmanın ortaya çıkmasını sağlamak sizin görevinizdir, hepimizin görevidir. Bunun özellikle altını çizmek istiyorum. Biz burada ne yapıyoruz? Yasa yapıyoruz. Nasıl yasa yapıyoruz? Postmodern bir yasa yapıyoruz. Yaptığımız bu yasa ne oluyor? Bir tarafı abat ediyor, diğer tarafı berbat ediyor. Bir tarafta sevinenleri çıkıyor, öbür tarafta üzülenleri çıkıyor. Acaba, bu yasayı adil, eşit, herkesin yararlanabileceği tip ve türden bir yaklaşım içerisinde çıkartamaz mıyız? Elbette çıkartırız. Mesela, kadroya geçirilmeyen sözleşmelilerin psikolojik yıkımını kim karşılayacak veya buna kim cevap verecek? 100 bin kişi kadroya geçirildi. Peki, niçin 100 bin kişi sözleşmeliydi sorusunu soracağız. Peki, bu 100 bin kişi kadroya geçirildi de yarın, bir süre sonra sizin efkârlanıp “Gelin, bu 100 bin kişiyi kadrodan bir daha sözleşmeli hâle getirelim.” demeyeceğinizi kim garanti ediyor? Çünkü, bu iktidar yap boz, koy kaldır, dene yanıl iktidarı. Akşam gelen yasanın bir de bakıyorsunuz sabahleyin değişimiyle karşı karşıya geliyoruz. Şimdi başka bir şey daha oldu. Bu ehliyet için 110 TL bir maliyet var, onun için 110 TL’lik bir rakam geldi ve burada, yüce Meclis bunu 15 TL’ye indirdi. Ya, bu 15 TL’ydi de 110 TL niye belirlediniz? 110 TL belirlediniz de 15 TL’ye niçin indirdiniz? Yani, bu Meclisin itibarını, bu Meclisin -kelimenin tam anlamıyla- koymuş olduğu kuralı, getirmiş olduğu yasaları tartışılır hâle getiriyoruz kendi attığımız adımla, kendi yaptığımız işlerle. Onun için, bunları yaparken çok dikkatli bir biçimde yasaları yapmak gerekiyor. Getirdiğimiz yasalar sürekli değişen, değişeni de bir süre sonra tekrar değiştirilmeye çalışılan bir boyut içerisinde şekilleniyor ki bunun kabul edilebilir bir tarafı yoktur. Değerli milletvekilleri, ölçme, değerlendirme, sınav, müfredat, bütün bunlar eğitim sistemin girdileridir. Üniversite açmak, binalar dikmek ve insanları içine doldurmak, eğitilmiş insanı yetiştirmek amacına yöneliktir kuşkusuz. Asıl olan, maddi düzen ve fiziki mekân değil, insanı çağın ihtiyaçlarına uygun yetiştirebilmektir. Şunu kesine yakın bir şekilde ifade edebiliriz ki: İnsan yetiştirme düzeni yanlış olan bir toplumda hiçbir şey doğru değildir. Bir toplumun insan yetiştirme düzeni o toplumun geleceğini şekillendirir. Üniversiteler, insan yetiştirme düzeninin ete, kemiğe büründüğü yerlerdir. Milletler, ancak yetişmiş, üretici ve vasıflı insanlarının üzerinden geleceğe uzanırlar. Söz buraya gelmişken, zaman akmış gitmiş ama bunu burada söylemekte yarar var. Bir Fransız düşünür, daha 19’uncu Yüzyılda şunu söylüyor, diyor ki: “Tutalım ki Fransa’nın bir anda en büyük 50 fizikçisi, 50 kimyacısı, 50 fizyolojisti, 50 mühendisi, 50 şairi, 50 fabrikatörü, 50 bankacısı ölsün. Ne olur bu durumda?” Diyor ki: “Bu durumda, bu 3 bin üreticinin kaybı Fransa’yı cansız bir bedene çevirir.” Şimdi, hükümdarın bey kardeşi, tüm kral ailesi, saray nazırları, mabeyincileri, sandalyeli sandalyesiz bakanları, müsteşarların hepsini, en zenginlerinden 10 bin toprak ağası ölsün. Ne olur? “Üzülürdük ama iyi kalpli olduğumuz için üzülürdük.” diyor. “Fransa’nın yaşayışında ne değişirdi? Hiç. Boşalan yerleri yüz binlerce insan hemen doldururdu.” [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Şimdi, buradan, hemen bir cümleyle ifade edelim, konuyu biraz sonra da anlatacağım ama burada bir şey söylemekte yarar var: Demek ki eğitim düzeni, bu -biraz önce söylediğimiz gibi- üretici olmayan, girişimci olmayan, verimli olmayan mekanizmaların elinde ülkeyi son derece berbat bir konuma getiriyor. Ama, bunun tersini alırsak o zaman da hadisenin boyutu çok daha başka bir noktaya gelecektir.
Başkanım, karar yeter sayısını da arayın.
Önergeyi oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı yoktur. Birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 132’nci Birleşiminin Onuncu Oturumunu açıyorum. 478 sıra sayılı Kanun Teklifi’nin 53’üncü maddesinin (c) bendi üzerinde Ankara Milletvekili Özcan Yeniçeri ve arkadaşlarının önergesinin oylanmasında karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi önergeyi yeniden oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Karar yeter sayısı vardır, önerge kabul edilmemiştir. Teklifin görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. 53’üncü maddenin (c) bendini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. 53’üncü maddenin (ç) bendinde aynı mahiyette iki önerge vardır, birlikte okutup işleme alacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Niğde Milletvekili Alpaslan Kavaklıoğlu ve Zonguldak Milletvekili Özcan Ulupınar ile 100 Milletvekilinin; Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporları (2/1613, 1/778) nın 53 üncü maddesinin (ç) bendinin teklif metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Mustafa Kalaycı Erkan Akçay Hasan Hüseyin Türkoğlu Konya Manisa Osmaniye Mehmet Günal Mehmet Erdoğan Özcan Yeniçeri Aynı mahiyetteki diğer önergenin imza sahipleri: Ferit Mevlüt Aslanoğlu İlhan Demiröz İzzet Çetin Haluk Ahmet Gümüş Kazım Kurt Engin Altay Komisyon aynı mahiyetteki önergelere katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Önerge üzerinde söz isteyen Özcan Yeniçeri, Ankara Milletvekili.
Şimdi, ÖSYM’yle ilgili üç tane, çok basit görünen ama gözden kaçan sorunu dile getirmek istiyorum burada. Bunlardan birincisi, sınava giren engelli öğrencilerle ilgili. Sınava giren engelli öğrenciler için, bilindiği gibi, Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi ve Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesinin ülke genelinde gerçekleştirdiği tüm sınavlarda engel durumları nedeniyle adayların talep etmiş oldukları okuyucu-işaretleyici görevli ihtiyacını karşılamak üzere sınav görevlisi atanıyor. Okuyucu-işaretleyici olarak görevlendirilen sınav görevlileri, engelli adaylara sınav kitapçığında bulunan soruları okumakta ve adayın verdiği yanıtları da cevap kâğıtlarına işaretlemektedirler. Fakat, okuyucu-işaretleyici olarak görevlendirilen personel rastgele seçildiği ve herhangi bir eğitim almadıkları için, engelli adaylar okuyucu-işaretleyici kaynaklı sorunlar nedeniyle sınavda başarılı olamamakta, moral ve motivasyon kaybı yaşamaktadırlar. Sesi düzgün olmayan ve okuma hızı yavaş, söyledikleri açık, net ve anlaşılır olmayan bir personel okuyucu-işaretleyici olarak görevlendirildiğinde, soruların engelli adaylar tarafından algılanarak hızlı bir biçimde yanıtlanmasını olumsuz yönde etkilemektedir. Yüzlerce engelli aday sınavda okuyucu-işaretleyici kaynaklı sorunlar dolayısıyla mağdur olarak sınavlarda başarılı olamamaktadır. Engelli adayların sınav koşullarının iyileştirilmesi adına yapılan uygulamalar, hatalı görevlendirmeler nedeniyle engelli adayların sınav koşullarını daha da zorlaştırmakta ve sağlıklı bir ölçme-değerlendirme yapılmasını engellemektedir. Engelli adaylara tahsis edilecek olan okuyucu-işaretleyici personelde: 1) Sınav olunan alan ya da branşlarla ilgili terminolojiye hâkim olmak, 2) Okuması düzgün ve seri olmak, 3) Sesle ilgili sağlık problemleri olmamak; açık, anlaşılır ve net bir ses tonuna sahip olmak gibi niteliklerin aranması gerekmektedir. Değerli milletvekilleri, ikinci bir husus da açıköğretim fakültesindeki öğrencilerin durumlarıyla ilgilidir. Yıllardan bu yana Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi öğrencileri, final ve bütünleme olmak üzere, iki sınav hakkına sahiplerdi. Açıköğretim fakültesi öğrencileri önce final sınavlarına giriyor, ardında da sınavı başaramayan öğrenciler bütünleme sınavına giriyorlardı. Açıköğretim fakültesi öğrencilerinin sınavlarını başarabilmek için iki hakları vardı ve bu haklardan bütünleme hakkı Anadolu Üniversitesinin bir kararıyla ortadan kaldırıldı. Bu durumda Anadolu Üniversitesi ya YÖK kararlarından habersiz bir şekilde hareket ediyor ya da bu fakültede okuyan öğrencilerin öğrenci statüsüne uygun davranmıyor demektir. Açıköğretim fakültesi öğrencilerinin çoğu bir yandan çalışıp diğer yandan okuyan çocuklarımız. Bu öğrencilerimizin şartları olumsuz, imkânları kıt, zamanları da dardır. Anadolu Üniversitesi Senatosu YÖK’ün tanıdığı bütünleme sınavı hakkını vermemekle öğrencilerin zamanını çalmış, morallerini bozmuş ve psikolojisini de olumsuz yönde etkilemiştir. Bunun bir an evvel düzeltilmesi gerekiyor ve kazanılmış haklarının bu çocuklara yeniden verilmesi gerekiyor. Diğer taraftan, bir başka hadiseyse insani bir sorun, sınav sırasında ihtiyacı gelen öğrencilerin durumu var. Tuvalet ihtiyacı gelen bir öğrenci sınavda dışarıya çıkamıyor. Akla gelen ilk cevap, tuvalete gitmesi olacak bu çocuğun, bu mümkün değil bu sınav sisteminde. Sınav güvenliği gerekçesiyle izin verilmiyor ve sınav kuralları gereği öğrenci salondan ayrılamıyor. Öğrencinin beraberinde bir görevli eşliğinde tuvalete gitmesi de yasak. 2 milyona yakın lise öğrencisi üniversite hayaliyle üniversite sınavlarına geçenlerde girdi. Fakat, bizim Ankara’da bir öğrenci böyle bir sıkıntı yaşadı ve mutlaka dışarı çıkması gerekiyor ve kendisi dışarı çıkarılmadı, sınıfın içinde ihtiyacını gidermesi pet şişeyle sağlandı. Şimdi, bu durumun muhakkak gözden geçirilmesi ve bunun bir biçimde insani boyutunun dikkate alınarak çözümlenmesi gerekiyor. Evet, sınavlarda yolsuzluk var, dışarıya sızdırma var, ciddi bir güvenlik problemi oluşuyor ama bütün bunların yanı sıra, bunlar, insani faktörleri göz ardı etmeyi engellemez. Fizyolojik ihtiyaçlarını giderecek bir biçimde bir yöntemin bulunması ve devreye sokulması gerekiyor. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Aynı mahiyetteki önergeleri üzerinde söz isteyen Engin Altay, Sinop Milletvekili.
Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; bu akşam cereyan eden hadiselerden sonra tutanakları istedim. Hadiseler yeniden ısınsın diye söylemiyorum ama kamuoyunun da bazı şeyleri bilmesi lazım. Sayın Bekir Bozdağ -Başbakan Yardımcısı- şöyle bir laf ediyor: “Vatandaş iktidar değişikliğini demokrasilerde sadece sandıkta yapar.” Doğru, altına imza atarım, devam ediyor: “Onun dışında yargıyla, onun dışında sokakta, onun dışında darbeyle, askerle el ele, başka türlü yöntemlerle yapılan her türlü değişiklik darbedir.” Bunun yarısı doğru yarısı yanlış.
Niye yanlış?
Tıpkı şunun gibi: Türk Dil Kurumu “darbe”nin tanımını değiştirdi, herhâlde Hükûmetinizin de talimatıyla “darbe” şöyle oldu artık: “Bir ülkede baskı kurarak, zor kullanarak veya demokratik yollardan yararlanarak -bak, bak- hükûmeti istifa ettirme veya rejimi değiştirecek biçimde yönetimi devirme işi.” Yani, bu, sizin bir ciddi darbe fobisi, darbe sendromu içinde olduğunuzun açık işaretidir. Ve bunu Türk Dil Kurumu Başkanı milletvekillerimizle görüşmekten kaçarak havaalanında soluğu aldı. Böyle bir şey olabilir mi? Şimdi, değerli arkadaşlar, Türkiye'de iyi şeyler olmuyor. Ancak gördüğüm bir şey var; sizde hakikaten bir sendrom başlamış. Yani, Fethullah Gülen “güç zehirlenmesi” dediği zaman önce garipsemiştim ama oradan bu tespit sanıyorum bir parça da doğru yapılmış. Bakın, sayın milletvekilleri, hepimiz milletvekiliyiz, geçmişte…
Meclis sakinleşti, siz gerginleştiriyorsunuz.
…İsmet İnönü’yü, Demirel’i, Özal’ı, rahmetli Menderes’i Meclis grubu zorlardı; onların böyle diktatör hevesleri baskın olduğu zaman, tek adam yönetim anlayışı baskın olduğu zaman o partilerin, o liderlerin milletvekilleri o Türkiye Büyük Millet Meclisinden, parti tüzüklerinden kaynaklı yetkilerini kullanarak o liderleri bir parça makuliyete çekerlerdi. Nitekim, geçmişte Demokrat Partiden bazı bakanlar bu yolla değiştirilmiştir. Ve en son rahmetli Menderes, grubuna “Siz isterseniz bu ülkeye hilafeti de getirirsiniz.” gibi bir tavizle grubun gücünü kabul ettiğini ortaya koymuştur. Ama size baktığımda, bu Parlamentoya baktığımda sayın bakanları eleştirirsek -ki biraz sonra zamanım olursa eleştireceğim- ses yok ama Sayın Başbakanla ilgili en ufak laf söylediğimiz zaman bir refleks var. Bu sizin işiniz beni ilgilendirmez. Sayın Bakan, bugün Taksim’de yaşananlar, bugün bu kadar ortalık yatıştıktan sonra sahiden içinize sindi mi, merak ediyorum. Şimdi, bizi geçti, Parlamentoyu geçti, Türkiye kamuoyunu geçti, bütün dünya, Sayın Bakan, iki şeyin cevabını merak ediyor. İzmir’de polisin yanında sivil, eli çivili sopalı insanlar kimdi? Polis miydi, kontrgerilla mıydı ya da provokatör müydü? Bunları yaşarken siz buna bir açıklama yapmadınız, dünya bununla meşgul olmadı. Ama, şimdi, Sayın Bakan, öyle bir işin altındasınız ki bunun altında kalamazsınız. Şimdi, İstanbul’da bütün dünya televizyonlarında dönen bu palalı insan ya da insanlar ve polisin gözünün önünde genç kadına önce palayla vurup sonra tekme atan insanlar, Sayın Bakan, yüce Türk milleti adına soruyorum, kimdi?
Biraz önce söyledi ya, yakalandı.
Polis mi, kontrgerilla mı, provokatör mü? Sayın Bakanım, bunu “Efendim, borcu çoğalmış, icraya düşmüş esnaf.” diyerek bu iş geçiştirilmez. Ayrıca…
Ne olmasını istiyorsun, cevabını sen ver.
Sayın milletvekilleri, Sayın Bakan cevap veriyor. Lütfen, zaten verdi cevabı.
Değerli milletvekilleri, Sayın Bakan, elbette 34’üncü maddeye göre toplantı, gösteri yürüyüşlerini düzenlersiniz.
Amacın ne?
Soru 1) Türkiye Büyük Millet Meclisinin ön bahçesinde salı günü saat 13. 00’te 400 kişi miting yaparken “Re-re-re, Tayyip Tayyip” diye bağırırken neredeydiniz, neredeydiniz Sayın Bakan? Ve Meclis bahçesinde miting yaptı bu insanlar, korsan miting yaptı. Meclisin bahçesinde “Tayyip Tayyip” diye bağıranlara göz yumacaksınız, ondan sonra elinde karanfille Taksim’e yürüyen insanlara biber gazı sıkacaksınız, tazyikli su sıkacaksınız.
“Elinde karanfil var.” Yuh be, yuh size!
Yuh sana!
Böyle bir şey yok ya! Bırak canım!
Sayın milletvekilleri, lütfen…
Bizim, Sayın Bakan, bunu kabul etmemiz mümkün değildir. Biraz önce milletvekilimizin orada oturan bir başka sayın bakan için “Bakan meşruiyetini kaybetmiştir.” ifadesi siyaseten söylenebilir bir ifadedir.
Allah Allah!
Bir de Grup Başkan Vekili olacaksın, yazık sana!
Ancak, Türkiye’de bugün yaşananlardan sonra hakikaten Hükûmetin siyasi otoritesini, siyasi iradesini siz iktidar partisinin sayın milletvekillerinin sorgulaması lazım.
Elinde gül mü vardı? Yazıklar olsun sana!
Sayın milletvekilleri, lütfen…
Türkiye’de insanlar sokağa çıkınca darbe olmaz.
Türkiye’de hem “demokrasi” diyeceksiniz hem de 3 kişi bir araya gelince darbe korkusuna kapılacaksınız. Bu kabul edilemez.
Yazıklar olsun size! Gül varmış; molotof nerede, taşlar nerede, silahlar nerede?
Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum.
Sayın Başkan, Sayın Grup Başkan Vekili biraz önceki yaptığı konuşmada hem AK PARTİ Grubunu hem sayın bakanları hem de Sayın Başbakanımızı eleştirel, eleştirinin de ötesinde tahrik edici bir konuşma yapmıştır, o konuda cevap vermek istiyorum.
Ne dedim, anlamadım ben?
Eleştiri mi, sataşma mı?
Tahrik edici konuşma yapmıştır, sataşmıştır Sayın Başkan.
Sayın Başkan, biz iktidarı eleştirmeyeceksek gidelim buradan yani ne işimiz var bizim?
Örnekler vererek, geçmişteki siyasi partilerdeki verdiği örneklerin AK PARTİ döneminde olmadığını, bir diktatöryel yönetim olduğunu ifade etmiştir.
Buyurun Sayın Elitaş, iki dakika süre veriyorum.
Siz cezaya alıştınız. Teker teker bizi gönderin Meclisten.
Bakın, Sayın Altay, sizin Genel Başkanınız rahmetli İnönü 1971 yılına kadar -yanlış hatırlamıyorsam- değiştirilemez, değiştirilmesi dahi teklif edilemez Genel Başkandı.
İnönü’yle ne alakası var?
Ne alakası var?
Kim uyaracak bunu? Nasıl uyaracaktınız? Ama şunu açıkça söylüyorum: Bizim haftada bir gün MYK toplantımız var, ayda bir MKYK toplantımız var, her hafta Bakanlar Kurulu toplantımız var. MYK toplantılarımız beş altı saat sürer. Biz burada birbirimize fıkra mı anlatıyoruz? Siz öyle zannedersiniz çünkü sizin geleneğinizde bu toplantılar olmadığından dolayı…
Nasıl yok?
…milletvekillerine, milletvekillerinin iradesine hükmettiği-nizden ve onların konuşma hakkını vermediğinizden dolayı…
Yahu, ne alakası var? İşte, hepsi konuşuyor, siz yapıyorsunuz onu.
Yapmayın Allah aşkına!
Bakın, Değerli Altay, siz burada bizi eleştirmeye kalkarken aslında kendi içinizdeki sorunları, duyguları ortaya çıkarmaya çalışıyorsunuz; kendi probleminizi, şuur altındaki olan meseleleri bize yapmaya çalışıyorsunuz. Bakın, Sayın Altay, Türkiye Büyük Millet Meclisini germeye hakkınız yok.
Sizin de Türkiye’yi germeye hakkınız yok.
Az önce yaşanan hadise içerisinde bir Başbakan Yardımcısına yapılan saldırıyı kınama cesaretini göstermeyen…
Açıkçası şunu da ifade ediyorum: Grup Başkan Vekili olarak hep diyorsunuz ki “İç Tüzük’ü uygulayın.” Ama kürsüye, komisyon sıralarına yapılan saldırıyı da hoş görmüşsünüz. Bunu da hiç hoş görmediğimi belirtiyorum.
Sayın Başkan, yerimden, tutanaklara geçmesi açısından…
Buyurun.
Öncelikle, buraya yürüyen arkadaşımızın tutumunu asla hoş görmedik, kabul görülemez, doğru değildir. Bunu içeride de söyledik Sayın Elitaş.
Ne yaptın, engel mi oldun?
Doğru değil dedik işte, cevap veriyoruz Sayın Başkan.
Sayın milletvekilleri, lütfen…
Yani, asla böyle bir şey yoktur. Ancak, biraz önce burada olmaması gereken şeyler oldu diye biz burada muhalefetimizin dozajını düşürecek değiliz.
Doğruları söyleyin yeter.
Ne yaptım ben şimdi?
“Ölçüyü kaçırmayın.” diyoruz.
Ne dedim? Yapmayın ya!
Sen pala…
Yahu, kardeşim, pala yok mu, orta yerde durmuyor mu pala Sayın Başkan?
Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 53’üncü maddenin (d) bendinde iki adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Niğde Milletvekili Alpaslan Kavaklıoğlu ve Zonguldak Milletvekili Özcan Ulupınar ile 100 Milletvekilinin; Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporları (2/1613, 1/778) nın 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Mustafa Kalaycı Erkan Akçay Mehmet Şandır Hasan Hüseyin Türkoğlu Mehmet Erdoğan Mehmet Günal "d) 10 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinde yer alan "Kopya çektirilmesine imkân sağlayan" ibaresinden önce gelmek üzere "Her ne şekilde olursa olsun kopya çeken veya" ibaresi eklenmiştir." Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Devlet Memurları Kanunu İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporlarının 53-d Maddesinin tasarıdan çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu Bülent Kuşoğlu Kazım Kurt İzzet Çetin Haluk Ahmet Gümüş İlhan Demiröz Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Önerge üzerinde söz isteyen Aytun Çıray, İzmir Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bu akşam bu müzakereleri yürütürken kimseyi tahrik etmek, kimseyi kışkırtmak, kimsenin keyfini kaçırmak gibi bir niyetimiz yok. Bununla birlikte, bu niyetimiz yok diye milletin bize verdiği görevi de unutamayız. Milletin bize verdiği görev, sizin yaptıklarınızı eleştirmek ve denetlemek. Değerli arkadaşlar, Türkiye’de bugün görünen manzara esasında sizin tahmin ettiğinizden çok daha vahimdir. Her geçen gün, Taksim direnişinin başladığından bugüne kadar uyguladığınız siyaset gittikçe gönüllerde, kalplerde ve milletin vicdanında yara açmaya başlamıştır. Bu yaranın adı da devletin tarafsızlığını kaybetmesi ve adalet duygusunun gittikçe yıkılmasıdır. Değerli arkadaşlar, eğer adalet duygusunun yıkılması meselesi vicdanlarda kurumlaşırsa işte o zaman devleti yönetemez hâle geliriz. Bakınız, bundan kısa bir süre önce, Taksim Gezi direnişinin başladığı günlerde İzmir’den bizi arayarak polisin arkasında ve önünde bir kısım eli sopalı insanların olduğunu, bu eli sopalı insanların bizim yurttaşlarımızı darp ettiğini söylemişlerdir. Ben Sayın Bakanı o akşam aradım -kendisine burada teşekkür ediyorum, bana anında cevap verdi- bu durumu kendisine söyledim, durumu anlattım. Nitekim ertesi gün Sayın Valiyle de bunu konuştuk. Tabii Sayın Bakan izin verirlerse… Neyse, biz kendimiz millete sesleniyoruz, isteyen dinler isteyen dinlemez. Sonuç itibarıyla, İzmir’de aynı zamanda AKP’nin iki örgüt binasına ve bir de Yeni Asır gazetesine saldırı oldu. Şimdi, o zaman seslenmiştim, yine, bugün buradan sesleniyorum: Bunların failleri kamu vicdanını tatmin edecek şekilde derhâl bulunmalı ve bu, Türkiye’ye ilan edilmeli. Aksi hâlde, bu provokatörlerin korunduğunu iddia edeceğim değerli arkadaşlar. Şimdi, değerli arkadaşlar, adında “Adalet” olan bir parti ne yazık ki adaletsizliği bir alışkanlık hâline getirdi. Siz eğer burada muhalefetin söylediklerine ikide bir “Kışkırtıcılık.” derseniz ya da üslubun seviyesini ayar etmeye kalkarsanız o zaman muhalefetin sesini kısmış olursunuz.
AK PARTİ binasını kim yaktı?
Sizi burada meşru kılan sizin iktidar olmanız değil, sizin burada meşruiyetinizi sağlayan muhalefetin yani bizlerin olmasıdır, sizin meşruiyetinizin aracı biziz. Bakın, hiç kimse bu Parlamentonun gayrimeşru olduğunu söyleyemez, özellikle bu Parlamentonun içindekiler ama bu Parlamentonun devre dışı bırakıldığını, fonksiyonunu kaybettiğini ben söylüyorum. Böyle bir Parlamento çalışması olmaz. 100 küsur maddeyi getireceksiniz, bunların birçoğunun içinde her şey olacak turizmden sağlığa kadar, ondan sonra Türk milleti bütün bu tartışmalardan haberdar olamayacak, kendi kendimize konuşup kendi kendimize kararlar alacağız, sabahlara kadar insan sağlığına uymayacak şekilde çalışacaksınız, ondan sonra bu Parlamento fonksiyoneldir diye kabul edeceksiniz. Değerli arkadaşlar, her konuda duvara toslamış bulunuyorsunuz. Bu ülkeyi bir gözetleme ve kontrol devleti hâline getirdiniz. Peki, hangi devletler kimi gözetlerler? Devletler ancak düşmanlarını gözetler ve kontrol ederler. Şimdi, bir devlet eğer kendi yurttaşını dinliyorsa, bir devlet kendi yurttaşını gözetir hâle gelmişse ve gözlüyorsa, o zaman bu devlet esasında kendi milletinin hizmetkârı değil demektir. Eğer bir devlet kendi milletinin hizmetkârı değilse, o zaman devlet ve rejim bunalımı var demektir; bugün Türkiye'de olan budur. Türkiye'de bugün bir devlet ve rejim bunalımı vardır. Değerli arkadaşlar, şimdi belli ki -biraz önce Sayın Başkan okudu- Türk Dil Kurumunda şöyle bir madde koydunuz; bu bir hazırlık, herkesi uyarıyorum veya demokratik yollardan yararlanarak Hükûmeti istifa ettirme darbe tarifine girdi yani şu anda ben demokratik yollardan bu Hükûmeti eleştirirken ve düşmesini isterken bir nevi burada darbe suçu işlemiş oluyorum. Bu ne biliyor musunuz? Bu, bir korkunun ortaya çıkardığı, herkesi suçlamak için bir ön hazırlıktan ibarettir. Buna derhâl müdahale edilmeli. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Saygılar sunuyorum.
Teşekkür ediyorum. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler…
Yoklama talebi var. Sayın Altay, Sayın Çetin, Sayın Çıray, Sayın Seçer, Sayın Aslanoğlu, Sayın Gümüş, Sayın Kuşoğlu, Sayın Çelebi, Sayın Kurt, Sayın Demiröz, Sayın Öz, Sayın Küçük, Sayın Özkoç, Sayın Toprak, Sayın Özgümüş, Sayın Yüksel, Sayın Demirçalı, Sayın Çam, Sayın Moroğlu, Sayın Dibek, Sayın Akar. İki dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] [[Devam]] Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Niğde Milletvekili Alpaslan Kavaklıoğlu ve Zonguldak Milletvekili Özcan Ulupınar ile 100 Milletvekilinin; Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporları (2/1613, 1/778) nın 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Erkan Akçay (Manisa) ve arkadaşları "d) 10 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinde yer alan "Kopya çektirilmesine imkân sağlayan" ibaresinden önce gelmek üzere "Her ne şekilde olursa olsun kopya çeken veya" ibaresi eklenmiştir." Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Önerge üzerinde söz isteyen Alim Işık, Kütahya Milletvekili.
Bu madde de yine ÖSYM’nin görev alanı içerisindeki bazı değişiklikleri içeren bir madde. Söz konusu 6114 sayılı Kanun’un 10’uncu maddesi ceza hükümlerinin yer aldığı bir madde. Yani, ÖSYM’nin yaptığı sınavlar sırasında herhangi bir şekilde kopyaya mahal verecek aksaklıklar karşısında ne tür cezaların verileceğini öngörüyor. Özellikle Başkanlık tarafından yapılan sınavlarda (c) bendi kopya çektirilmesine imkân sağlayanlara bir yıldan dört yıla kadar hapis cezasıyla cezalandırılması hükmünü içeriyor. Şimdi bu değişiklikte, yani tasarıda yer alan değişiklikte, kopya çektirilmesine imkân sağlayanlarla beraber bireysel veya toplu olarak kopya çekenlere de bu ceza öngörülüyor. Yerinde bir düzenleme. Bizim verdiğimiz önerge de, sadece bireysel veya toplu olarak kopya çekenlerin ilavesi değil, her ne surette olursa olsun kopya çekenlerin de bu cezayla cezalandırılmasını öngörüyor. Takdir yüce Meclisin. İkisi arasında çok önemli fark yok ama anlam olarak önemli bir fark olduğunu düşünüyorum. Bireysel ya da toplu kopyanın dışında, başka sebeplerle kopya çekenlerin de buna dâhil edilmesi için önergemizin daha anlamlı olduğunu düşünüyorum. Değerli milletvekilleri, 53’üncü madde, daha iki yıl önce yine bu yüce Meclisin çıkardığı bir kanunda aradan geçen iki yıllık bir süreden sonra ihtiyaç duyulan bazı değişiklikleri bugün gündeme getirdi. Biraz önceki konuşmalarımda da ifade ettim, şu anda ÖSYM’nin en önemli görevi olan ve yönetim kurulunun üyelerinin belirlediği -ki, bu yönetim kurulu, başkan ve başkan yardımcıları dâhil 8 kişiden oluşuyor- diğer 4 kişiyi sizlerle paylaşmak istiyorum: Millî Eğitim Bakanlığından en az genel müdür düzeyinde 1 temsilci, Yüksek Öğretim Kurulundan yürütme kurulu üyeleri arasından belirlenecek 1 temsilci, Devlet Personel Başkanlığından en az başkan yardımcısı düzeyinde 1 temsilci ve devlet üniversitelerinde görevli öğretim üyeleri arasından Yüksek Öğretim Kurulu tarafından seçilen 1 temsilciden oluşan bir yönetim kurulunun belirlediği sınav sorularını hazırlayacak görevlileri ve komisyon kurma yetkisini aldık, boşa çıktı. Telefon görüşmeleri yapıldı, Sayın Başkanın kendi uhdesine aldığı söylendi. Değerli milletvekilleri, bu kanunda Sayın Başkanın sınav sorularını hazırlayacak görevlileri ve bu amaçla kurulacak komisyonları belirleme yetkisi yok. Kanunda olmayan yetkiyi Başkan “Ben üzerime aldım.” diyorsa kendi bileceği bir iş ama inanıyorum ki çok yakın bir sürede sırf bu amaçla yeniden bir değişiklik bu yüce Meclise getirilecek. Şimdi, ÖSYM’nin sınav sorularını hazırlayacak komisyon ve görevlilerini ortaya bırakan bir değişikliği inanıyorum ki bu yüce Meclis onaylamayacak. Hiç olmazsa bu torba yasa görüşmelerinin sonuna kadar yeniden bir değerlendirme fırsatı olacağını düşünüyorum ama şunu tekrar söylemek istiyorum: Son birkaç yıldır polis meslek yüksekokulu sınavlarından başlamak üzere, LYS, KPSS gibi birçok sınavda ortaya çıkan şaibeler kamuoyunda kurumun güvenilirliğini zedelemiştir. Yeniden böyle bir değişiklikle bir başkana her şeyi yüklemek büyük bir haksızlık olacaktır. Belki Sayın Başkan, ÖSYM Başkanı kendisi iyi niyetle böyle bir görevi almayı düşünmüş olabilir ama bu iyi niyet ne kendisini ne de toplumun içinde bulunduğu sıkıntıyı çözmez. Yarın çok daha ağır ithamlarla karşı karşıya kalabilir. Kaldı ki Sayın Başkanın şu anda toplum nezdinde, parantez içerisinde söylüyorum, şaibe yaratan bazı konulardan uzaklaşmış olduğunu düşünmüyorum. Ne zaman ki yargı…
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Önerge kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... madde kabul edilmiştir. 54’üncü madde üzerinde üç adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Niğde Milletvekili Alpaslan Kavaklıoğlu ve Zonguldak Milletvekili Özcan Ulupınar ile 100 Milletvekilinin; Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporları (2/1613, 1/778) nın 54 üncü maddesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Mustafa Kalaycı Erkan Akçay Mehmet Şandır Hasan Hüseyin Türkoğlu Mehmet Günal Mehmet Erdoğan Madde 54- 14/6/2012 tarihli ve 6328 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanununun 28 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. “Madde 28- Merkezî yönetim kapsamındaki kamu idarelerinde, sosyal güvenlik kurumlarında, mahallî idarelerde, mahallî idarelerin bağlı idarelerinde, mahallî idare birliklerinde, döner sermayeli kuruluşlarda, kanunlarla kurulan fonlarda, kamu tüzel kişiliğini haiz kuruluşlarda, sermayesinin yüzde ellisinden fazlası kamuya ait kuruluşlarda, kamu iktisadi teşebbüsleri ile bunlara bağlı ortaklıklar ve müesseselerde çalışanlar ile hâkim ve savcılar, kendilerinin muvafakatları alınmak kaydıyla Kurumda görevlendirilebilir. Bu şekilde görevlendirilenlerin sayısı Kamu Denetçiliği Uzmanı kadro sayısının yüzde yirmisini aşamaz ve bu şekilde yapılacak görevlendirme süresi iki yılı geçemez. Ancak ihtiyaç hâlinde bu süre bir yıllık dönemler hâlinde uzatılabilir. Kurumun bu konudaki talepleri, ilgili kurum ve kuruluşlarca on iş günü içinde yerine getirilir. Bu şekilde görevlendirilen personel, kurumlarından aylıklı izinli sayılır. Bu personelin izinli oldukları sürece memuriyetleri ile ilgileri ve özlük hakları devam ettiği gibi, bu süreler yükselme ve emekliliklerinde de hesaba katılır ve yükselmeleri başkaca bir işleme gerek duyulmadan süresinde yapılır. Bunların Kurumda geçirdikleri süreler, kendi kurumlarında geçirilmiş sayılır.” Aynı mahiyetteki diğer önergeyi okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 S. Sayılı Kanun Teklifinin 54 üncü maddesiyle 6328 sayılı Kanunun değiştirilmesi öngörülen 28 inci maddesinin birinci cümlesinde yer alan “ile kendilerinin muvafakatları alınmak kaydıyla hâkim ve savcılar” ibaresinin “ile hâkim ve savcılar, kendilerinin muvafakatleri alınmak kaydıyla” şeklinde, dördüncü cümlesinde yer alan “sonuçlandırılır” ibaresinin “yerine getirilir” şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Nurettin Canikli Mehmet Doğan Kubat Ahmet Aydın Mihrimah Belma Satır Mehmet Altay Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Devlet Memurları Kanunu İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu raporlarının 54’üncü maddesinin tasarıdan çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu Bülent Kuşoğlu Kazım Kurt İlhan Demiröz Haluk Ahmet Gümüş İzzet Çetin Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Gerekçe…
Gerekçeyi okutuyorum: Türk Dil Kurumu Sözlüğünde torba, "genellikle pamuk ve kıldan dokunmuş, türlü boy ve biçimde, ağzı büzülüp bağlanabilen araç": 2. Genellikle plastikten veya kâğıttan yapılmış, içine öteberi koymaya yarayan, çeşitli büyüklükte olabilen taşıma gereci, poşet" şeklinde tanımlanmıştır. "Kanun" ibaresinin başına eklenen "torba" kelimesi, bir yandan "taşıyıcılık işlevi" ne diğer yandan da içine konulacak öteberinin her zaman kestirilemeyeceği için gizemine işaret eden son derece isabetli bir sıfattır. Torba kanunlar söz konusu olduğunda, Medeni Kanunun 1. Maddesinde belirtildiği anlamda, "kanunun ruhundan/özünden" söz edebilmek neredeyse imkansız hale gelebilmektedir. Torba kanunla, uygulayıcılar açısından çeşitli sürprizlere gebedir. Örneğin, kimi torba kanunların, gerekçe trafiği ya çok karışık ya da hiç gerekçesi olmayan maddeleri bulunmaktadır. Bu nedenle, somut hukuki açmazlarla ilgili kanun "yorum" teknikleri çoğu zaman işlemez hale gelebilmektedir. Genel olarak iki tür yasa yapma yöntemi vardır; birisi normal, diğeri hızlandırılmış yol. Madde bazlı görüşme ve oylamaya dayanan normal usul, teknik açıdan "genel yasama yöntemi" olmaktadır. Hızlandırılmış yol ise, "özel yasama yöntemi" olarak adlandırılmaktadır. Özel yasama yönteminin bizdeki karşılığı, biraz da zorlama bir nitelemeyle "temel kanun" olmuştur. Türk parlamento hukukuna 1991 yılında giren hızlandırılmış yasa yapma yöntemi, TBMM İçtüzüğu'nün 91. Maddesinin başlığından esinlenen bir terimle "temel kanun" olarak yerleşmiş durumdadır. Ancak bu kullanım, bir alanı hukuki reform niteliğinde ilk kez düzenleyen "Medeni Kanun", "Borçlar Kanunu", "Türk Ceza Kanunu" gibi ana kanunlardan söz ederken kullanılan "temel kanun" deyimiyle karışmaktadır. Uygulamada temel kanun yöntemi, kanun tasarı ya da teklifinin Genel Kurul görüşmelerinde 30'u geçemeyen maddelerden oluşan bölümler içine sıkıştırılarak görüşülüp yasalaştırılması anlamına geldiğinden, bilgisayar terimleriyle, bir dosyanın sıkıştırılması (ziplenmesi)'nı andırmaktadır. TBMM İçtüzüğünün 91. maddesinde de, özellikle " temel kanun" tanımlamasıyla ilgili olarak benzer bir "bocalama" hali zaten söz konusudur. Madde, Anayasa Mahkemesi tarafından da birkaç kez iptale konu edilmiş iptaller ışığında gerekli değişiklikler yapıldıktan sonra sular büyük ölçüde durulmuştur. Ne pahasına olursa olsun, yasama sürecini hızlandırmak için torba kanun çıkarma yoluna başvurulması, çok ciddi sakıncaları beraberinde getirmektedir. Torba kanun sadece yasama süreci açısından değil, tasarı ya da teklif yasalaştıktan sonra uygulama sürecinde de sorunlar doğurmaktadır. Torba kanun çıkarma yolu, muhalefetin ve sivil toplum kuruluşlarının yasa yapım süreçlerine etkili biçimde katılımının sağlanamamasını göze almayı gerektirmektedir. Kaldı ki, her telden konuları kapsayabilen torba kanunların, yürürlükteki mevzuata olan etkileri hakkında, iktidar partisi üyesi milletvekilleri bile içerik hakimiyeti bakımından sıkıntıya düşmektedir. Uygulamada, böyle bir zorunluluk olmadığı halde, temel kanun kapsamında görüşülen torba kanunların hızla yasalaştırılması yüzünden ortaya çıkan yasama hatalarını düzeltmek amacıyla değişen kanun veya kanunlarda çok geçmeden yeniden değişiklik yapılmasını körüklemektedir. Kısaca, ülkemizde torba kanunlar, değişen kanunda yeni değişiklik gereksinimlerini tetikleyici bir etken niteliği de taşımaktadır. Açıklanan bu nedenlerle torba kanun kapsamına alınan maddenin temel kanun kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden tasarı kapsamından çıkarılması gerekmektedir. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Aynı mahiyetteki diğer önergeleri okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 S. Sayılı Kanun Teklifinin 54 üncü maddesiyle 6328 sayılı Kanunun değiştirilmesi öngörülen 28 inci maddesinin birinci cümlesinde yer alan "ile kendilerinin muvafakatları alınmak kaydıyla hâkim ve savcılar" ibaresinin "ile hâkim ve savcılar, kendilerinin muvafakatleri alınmak kaydıyla" şeklinde, dördüncü cümlesinde yer alan "sonuçlandırılır" ibaresinin "yerine getirilir" şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Nurettin Canikli (Giresun) ve arkadaşları Aynı mahiyetteki diğer önergenin imza sahipleri: Erkan Akçay (Manisa) ve arkadaşları Komisyon aynı mahiyetteki önergelere katılıyor mu?
Takdire bırakıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılıyoruz efendim.
Gerekçeyi okutuyorum: Kurumda hâkim ve savcılar dışında görevlendirilecek personelin de muvafakatlerinin aranması amaçlanmaktadır. Sizin gerekçenizi mi okutayım, konuşacak mısınız Sayın Şandır?
Hayır, ben konuşayım efendim.
Buyurun.
Değerli arkadaşlar, Değerli Başkan; öncelikle gecenin bu geç saatinde yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum. Güzellikler diliyorum size. Çok öfkelendik, çok kızdık ama beraber çalışacağız, birlikte çalışacağız başka yolu yok, bunun için buraya geldik. Onun için, yapılan tüm yanlışlıklara karşı çıkalım ama yine de birlikte çalışma iradesini ortaya koyalım. Yanlışsa yanlış… Doğruyu yapmaya niyet gösterelim. Değerli arkadaşlar, bu maddede Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu’nun 28’inci maddesinde bir değişiklik yapılıyor. Benim itiraz ettiğim husus şu: Değişiklik yapabilirsiniz, ihtiyaçtır, değişiklik yapılır ama biz bu Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu’nu yanlış hatırlamıyorsam -ki tarihi var burada- bir yıl önce yaptık, burada beraber yaptık, hem de yine böyle dar zamanda yaptık, ciddi tartışmalarla yaptık. Şimdi, altı ay süre koymuşuz, bunu iki yıla çıkartıyoruz; üç ay uzatılabilme imkânı getirmişiz o zaman, şimdi bunu bir yıla uzatıyoruz. O zaman en kısa sürede sonuçlandırmayı hüküm hâline getirmişiz, şimdi on günde sonuçlandırmayı amir emir hâline getiriyoruz. O zaman birçok kurum, birçok görevli sayılıyor, bu defa hâkim ve savcıları da ilave ediyoruz. Buradan şunu söylemeye çalışıyorum değerli arkadaşlar. Hani trafikte bir söz vardır, hızlı gidebilirsiniz, yakalanmazsanız ceza da ödemezsiniz ama acele giderseniz, acele ederseniz Allah korusun, kaza yapar, ölüme gidersiniz. Şimdi, bakın değerli dostlar, o kadar çok özensizlik, o kadar çok aculiyet gösteriyoruz ki hemen her konuda, her defasında muhalefet partileri iktidar grubunu bundan dolayı tenkit ediyor. Bu doğru değil ya, devasa bir grubunuz var, devlet elinizde, bürokrasi elinizde. Gerek Meclis Başkanlığı bünyesinde gerek Başbakanlık bünyesinde kanunlar kararlar diye devasa kurumlar, tecrübe, birikim var, niye bu aculiyet, niye bu yanlışlık, bunu anlamak mümkün değil. Tabii, bu sinir gerginliği de bu türlü meselelerden doğuyor maalesef değerli arkadaşlar. Bakın, biraz önce bir konuda biz canhıraş çığlıklarla yanlış yaptığınızı söyledik. İki defa Özcan Yeniçeri konuştu, iki defa Alim Işık konuştu, olmadı ben grup başkan vekiliyle konuştum, komisyon başkanıyla konuştum, kalktım ÖSYM Başkanıyla konuştum, bir milim kımıldatamıyoruz. Ne yaptınız biliyor musunuz değerli arkadaşlar? Üniversite seçme ve yerleştirme sınavlarının görevlendirmesini, bu sınavları yapacak görevlilerin belirlenmesini, komisyonların belirlenmesini daha önce ÖSYM’nin Yönetim Kurulu belirliyordu. Bu yönetim kurulunu da şurada kanunda okudum yani devletimizin tüm kurumlarının başkanları ve yetkilileri var. Şimdi bu yetkiyi kanundan çıkartıyorsunuz yani yönetim kurulundan bu görevi alıyorsunuz Başkanın uhdesine veriyorsunuz. Yani niye böyle bir şey oluyor? Sordum Ali Bey’e, Ali Hoca’ya, niye böyle bir şey yapıyorsunuz yani bu kadar şaibeli, bu kadar sorgulanan, suçlanan bir işlemden dolayı yetkiyi bir kurullara devretmek dururken bütün yetkiyi kendinize almanızın sebebi ne? Bana verdiği cevap, iyi niyetle tabii, diyor ki: “Bürokrasi artıyor efendim.” Yani şimdi, “bürokrasi artıyor” diye işte Hükûmeti falan da feshedelim, bakanlıkları kaldıralım, yetkinin hepsini bir kişiye bağlayalım. Yani birinin aklından bir şey geçiyor, ne kanunlar kararlar –bu tekliflerin sıkıntısı bu- ne buradaki Kanunlar Kararlar ne Komisyon ne Hükûmet ne grup “Ya, doğru mu yapıyoruz, yanlış mı yapıyoruz?” diye bakmıyor. Şimdi, oylarınızla oluşturduğunuz sonuç şu: Her yıl 1,5 milyon-2 milyon çocuğumuzun veya tüm yerleşme hadiselerine hakemlik yapan ÖSYM’nin kurullarını oluşturmak yetkisi yönetim kurulundan alındı, başkana devredildi. Ben inanıyorum, üç gün sonra buraya geri geleceksiniz, “Yanlış yaptık, düzeltelim efendim.” diyeceksiniz. Ne yapalım? Yani kızmayalım, sinirlenmeden konuşalım ama sürekli bu yanlışlar oldukça bu bardak taşıyor. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Saygılar sunuyorum.
Aynı mahiyetteki önergeleri oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önergeler kabul edilmiştir. Kabul edilen önerge doğrultusunda maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. Yeni madde ihdasına dair bir adet önerge vardır. Malumları olduğu üzere, görüşülmekte olan tasarı veya teklife konu kanunun komisyon metninde bulunmayan ancak tasarı ve teklif ile çok yakın ilgisi bulunan bir maddesinin değiştirilmesini isteyen ve komisyonun salt çoğunlukla katıldığı önergeler üzerinde yeni bir madde olarak görüşme açılacağı İç Tüzük'ün 87'nci maddesinin dördüncü fıkrası hükmüdür. İç Tüzük'ün 91'inci maddesine göre, yeni bir madde olarak görüşülmesine komisyonun salt çoğunlukla katıldığı önergeler üzerinde görüşme açılır ve bu maddede belirtilen sayıda önerge verilebilir. Bu nedenle, önergeyi okutup Komisyona soracağım. Komisyon önergeye salt çoğunlukla katılırsa önerge üzerinde yeni bir madde olarak görüşme açacağım. Komisyonun salt çoğunlukla katılmaması hâlinde ise önergeyi işlemden kaldıracağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 478 sıra sayılı “Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi” nin 54. maddesinden sonra gelmek üzere, aşağıdaki maddenin eklenmesini ve müteakip maddenin buna göre teselsül edilmesini, arz ve teklif ederiz. Adil Zozani Sırrı Sakık Pervin Buldan Erol Dora Hasip Kaplan Abdullah Levent Tüzel MADDE: 20/6/2012 Tarih ve 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir: “f) İş Güvenliği Uzmanı: İş sağlığı ve güvenliği alanında görev yapmak üzere Bakanlıkça yetkilendirilmiş, iş güvenliği uzmanlığı belgesine sahip mühendislik, mimarlık veya mühendislik-mimarlık fakülteleri mezunlarını veya teknik elemanı” Komisyon önergeye salt çoğunlukla katılıyor mu?
Salt çoğunluğumuz olmadığından katılamıyoruz Sayın Başkanım.
Evet, önergeyi işlemden kaldırıyorum. 55’inci madde üzerinde iki adet önerge vardır, okutup işleme alıyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı yasa teklifinin 55. maddesindeki “iki sınav hakkı” ifadesinin “3 sınav hakkı şeklinde değiştirilmesini arz ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu Vahap Seçer Engin Özkoç Süleyman Çelebi Bülent Kuşoğlu Haluk Ahmet Gümüş Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 478 sıra sayılı Niğde Milletvekili Alpaslan Kavaklıoğlu ve Zonguldak Milletvekili Özcan Ulupınar ile 100 Milletvekilinin; Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Bayındırlık, İmar, Ulaştırma ve Turizm Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu Raporları (2/1613, 1/778) nın 55 nci maddesinin aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Mustafa Kalaycı Erkan Akçay Mehmet Şandır Hasan Hüseyin Türkoğlu Mehmet Erdoğan Mehmet Günal "MADDE 55- 20/6/2012 tarihli ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun Geçici 4 üncü maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir. "(2) Bakanlık, iş güvenliği uzmanlığı belgesine sahip olanlara, Sosyal Güvenlik Kurumuna ödenmiş olan prim gün sayısı ile sahip oldukları belge sınıfı gibi hususları dikkate alarak üst sınıflardaki iş güvenliği uzmanlığı belgesi alabilmeleri için fıkranın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde kullanılmak şartıyla en fazla iki sınav hakkı verilmesine dair usul ve esasları belirlemeye ve gerekli düzenlemeyi yapmaya yetkilidir." Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz efendim.
Gerekçe…
Gerekçeyi okutuyorum: Komisyonda Teklifle ilgili sağlıklı ve verimli bir görüşme yapılamamıştır. Komisyon görüşmeleri boyunca hangi düzenlemelerin ne amaçla ve hangi gerekçeyle yapıldığı konusunda bilinmez bir tavır sergilemiştir. 71 adet kanun ve kanun hükmünde kararnamede 142 maddelik değişiklikler yapılmasına rağmen; vatandaşlarımızın yaşadığı sorunlara çözüm getirecek konuları bir iki husus dışında bulmak mümkün değildir. Kanun Teklifi kamu personelinin hukuki ve mali statüsüne ilişkin çok sınırlı değişiklikler getirmektedir. Dolayısıyla bu düzenlemede beklentiler karşılığını bulmamış, umutlar hayal kırıklığına dönüşmüştür. Kamuda sağlıklı ve tutarlı bir personel politikası uygulanmamaktadır. Personel Rejimi nesnellikten uzaklaştırılmış, istihdam rejimi bozulmuştur. 657 sayılı Kanun, geçici işlerin ifası için istisnai hallere münhasır olmak üzere sözleşmeli ve geçici personel istihdamını mümkün kılmıştır. AKP döneminde bu istisnai uygulamalar asıl istihdam şeklinin önüne geçmiştir. Ayrıca, AKP döneminde sözleşmeli ve vekil olarak işe alınanlar, daha önce çıkarılan kanunlar ile memur kadrolarına alınmış, ancak tekrar sözleşmeli ve vekil atama yapılmasına devam edilmiş, şimdi de bunlardan bazıları tekrar memur kadrolarına alınmaktadır. Bu yanlış uygulamalar ile birlikte, birçok mağduriyet ortaya çıkmıştır. En büyük mağduriyet ise bu istisnai yollarla iş bulamayan işsiz gençlerimizdir. Bunlar girdiği merkezi sınavı kazanıp ataması yapılamayan, bir türlü sıra gelemeyen ve sıra gelmeden de kadroları istisnai yollarla doldurulan milyonlarca işsiz vatandaşlarımızdır. Hükümetin bu yanlışı, bu haksızlığı derhal durdurması gerekir. Bu Kanun Teklifi ile kamu kurumlarında çalışan 4/B'liler, 4924 sayılı Kanuna tabi sözleşmeliler ve mahalli idarelerde çalışan sözleşmeliler, vekil Kur'an kursu öğreticilerinden şartlan uyanlar memur kadrolarına atanmaktadır. Ancak, memur kadrosu verilen sözleşmeli personel ve vekiller arasında mağduriyeti en derinden yaşayan 4/C'liler yoktur. Rehber ve usta öğreticileri bu düzenleme kapsamına alınmamıştır. Aile sağlığı çalışanları yoktur. Vekil ebe-hemşireler yoktur. Ücretli öğretmenler yoktur. AKP Hükümeti tarafından yapılan ayrımcı ve adaletsiz uygulamaları saymakla bitmez. Bu Teklifte öğretmenler ve atanamayan öğretmenler yoktur. Bu düzenlemede polislerimiz yoktur. Kamu işçilerinin naklen atanabilmeleri konusu yoktur. Taşeron işçileriyle ilgili hiçbir düzenleme yoktur. Geçici ve mevsimlik işçiler yine göz ardı edilmektedir. Bu Teklifte emeklilikte yaşa takılanlar yoktur. Muhtarlarımız yoktur. Bu Kanun Teklifinde şehit aileleri ve gaziler ile engelliler ve yaşlılarla ilgili bir düzenleme yoktur. Peki bu Kanun Teklifinde neler vardır. Mera, yaylak ve kışlakların yapılaşmaya açılması var. Köy meralarının köylünün elinden alınarak hazineye devredilmesi, imar yetkisinin belediyelerden alınması ve satış yetkisi var. Gerçeğe aykırı, usulsüz veya sahte belgeler nedeniyle verilmeyen desteklemelerin ödenmesi var. Kamulaştırılan taşınmazlarla ilgili vatandaşın hak arama hürriyetini engellenmesi ve yargıya müdahale var ÖSYM sınavlarına ait soru ve cevaplarla ilgili bilgi edinme hakkının engellenmesi var. Sermayesindeki kamu payı doğrudan veya dolaylı olarak yüzde 50'den az olan şirketler Sayıştay denetimi dışına çıkarılması vardır. İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun uygulamasının geciktirilmesi, sertifikasını almış kişilerin mağdur edilmesi var. Sürücü belgeleri için 24 milyon vatandaşımızdan 101 lira belge parası alınması var. Dolayısıyla yapılan düzenlemeler; kamu yönetiminin iyileştirilmesi ve çalışanların sorunlarına çözüm getirilmesi yerine; kamu arazileri nasıl talan edilebilir, kadrolaşma nasıl sağlanabilir, usulsüzlük ve yolsuzluklar nasıl affedilebilir, denetimden ve yargıdan nasıl kaçınılabilir mahiyetini taşımaktadır. Teklifin tümüyle gözden geçirilmesi ve bu maddede düzeltme ihtiyacı bulunmaktadır. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Sayın milletvekilleri, birleşime on beş dakika ara veriyorum.