Aan de orde is het afscheid van het lid Den Boer namens D66. Deze week nemen we afscheid van maar liefst twee collega's: mevrouw Monica den Boer en de heer Erik Ronnes. Vandaag nemen we afscheid van Monica en morgen van Erik. Ik begin met een paar zinnen uit de afscheidsbrief van Monica. "Mijn besluit om te vertrekken valt mij bijzonder zwaar. Ik ging met veel energie en inzet vanuit de wetenschap de politiek in, maar ik moet concluderen: ik ben meer wetenschapper dan politicus. Helaas is het mij minder goed gelukt mijn vleugels in de Kamer uit te slaan dan ik had verwacht. Niettemin heb ik het als een groot voorrecht ervaren dit ambt te mogen uitoefenen. Alle Nederlanders verdienen 150 Kamerleden die alles uit de kast halen om hun ideeën en zorgen voor het voetlicht te brengen. Vooral nu, tijdens deze coronacrisis, is het van het grootste belang dat de Tweede Kamer haar democratische controle zo goed mogelijk uitoefent: het is alle hens aan dek. Hopelijk draagt de coronacrisis uiteindelijk bij aan de herwinning van ons onderlinge vertrouwen, ons menselijk contact en onze saamhorigheid." Dat was de korte brief van Monica. Beste Monica, Jij vertrekt na tweeënhalf jaar Kamerlidmaatschap. Je kiest voor een terugkeer naar de wetenschap. Uit jouw afscheidsbrief blijkt dat je lang getwijfeld hebt over dit besluit, juist ook omdat het Kamerlidmaatschap zo'n mooi, belangrijk en verantwoordelijk ambt is. Je antwoord is uiteindelijk: nee. De wetenschap is en blijft jouw grote liefde. Met jouw achtergrond bracht je veel deskundigheid mee op het gebied van strafrecht en openbaar bestuur. Je boog je dan ook over onderwerpen als politie, brandweer, crisisbeheersing en binnenlands bestuur. Ook was je actief in de stuurgroep die zich bezighield met 100 jaar algemeen kiesrecht; ik geloof dat Suze Groeneweg, die ook uit de Hoeksche Waard kwam, voor jou altijd een voorbeeld is geweest van wat vrouwen kunnen bereiken. Maar je kon je vleugels dus minder uitslaan dan je had verwacht. Jouw eerlijkheid valt te prijzen. Weinig politici geven zelf aan dat ze geen baanbrekende resultaten hebben bereikt, zoals jij wel doet. Maar dat maakt het voor de Kamer, en vooral voor de kiezers natuurlijk, niet minder pijnlijk om weer een Kamerlid voortijdig te zien vertrekken. Ik hoop dat je weer vleugels krijgt in je nieuwe functie en ik wens je daarbij veel succes. Het ga je goed!
Een beetje ongemakkelijk, maar goed. Dan schors ik heel even zodat jullie misschien even afscheid van elkaar kunnen nemen, buiten de zaal, op 1,5 meter afstand.