Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Ρυθμίσεις για την εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής και άλλες διατάξεις». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να κάνουμε μία συνεννόηση. Μετά και από συνεννόηση με τον Πρόεδρο της Βουλής, τον συνάδελφο κ. Βούτση, και επειδή έχουν αλλάξει λίγο τα προγράμματα των ομιλιών των Αρχηγών - ο Πρωθυπουργός θα μιλήσει στις 14.30΄ η ώρα - και πρέπει να διευκολυνθούμε όλοι, θα τηρηθεί με αυστηρό τρόπο το επτάλεπτο. Έκανα ειδική συνεννόηση με τον Πρόεδρο της Βουλής. Παρακαλώ να το ακούσετε με προσοχή αυτό. Ήταν να πάει ο χρόνος ομιλίας από τα επτά λεπτά στα πέντε, είπαμε να μην πάει, αλλά να είναι αυστηρό το επτάλεπτο. Ευχαριστώ πολύ. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Γεώργιος Γεωργαντάς από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καλημέρα, κύριοι συνάδελφοι. Eίναι λογικό με την έναρξη της συνεδρίασης να υπάρχει μια παγωμάρα στην Αίθουσα, αλλά νομίζω ότι υπάρχει και μια παγωμάρα στον ελληνικό λαό σε σχέση με τις διατάξεις που σήμερα θα κληθεί η Πλειοψηφία να ψηφίσει. Είναι διατάξεις σε συνέχεια βεβαίως προηγούμενων παρεμβάσεων της Κυβέρνησης, οι οποίες όμως δίνουν ένα τελειωτικό χτύπημα σε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες και συγχρόνως δημιουργούν τις προϋποθέσεις για ακόμα δυσκολότερες μέρες σε πολλά επίπεδα. Θα αναφερθώ σε μερικά από τα ζητήματα τα οποία θίγονται με το πολυνομοσχέδιο και στα οποία περιορίστηκε και το ενδιαφέρον των περισσότερων συναδέλφων, άσχετα από το γεγονός ότι υπάρχουν πάρα πολλές διατάξεις οι οποίες θα έπρεπε να προσεχθούν και να αξιολογηθούν. Δυστυχώς, όμως, δεν υπήρξε αυτή η δυνατότητα από κανέναν από τους συναδέλφους. Ένα θέμα το οποίο απασχόλησε είναι σε σχέση με το επίδομα στις τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες, για το οποίο πολύς λόγος έγινε. Θα σας το πω πάρα πολύ απλά, κύριοι συνάδελφοι. Δεν πρέπει να κοπεί κανένα επίδομα, όπως κι αν θέλετε να το βαφτίσετε και να το χαρακτηρίσετε, σε τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες. Καλώς γίνεται και ενισχύετε και το πρώτο και το δεύτερο παιδί. Όλη η ελληνική κοινωνία, όμως, αλλά και το Κοινοβούλιο ξέρει πολύ καλά ότι το συγκεκριμένο επίδομα αποτελούσε ένα κίνητρο όχι για την επίλυση του δημογραφικού προβλήματος της χώρας, - μακάρι να αρκούσε αυτό για την επίλυση - αλλά ήταν ένα μέτρο το οποίο βοηθούσε, πράγματι, προς αυτή την κατεύθυνση. Ξέρουμε πολύ καλά όλοι ότι αυτό αποτελεί ένα πολύ μεγάλο ζήτημα για τη χώρα και δεν μπορούμε εμείς να κλείνουμε τα μάτια μας σε αυτό. Δεν μπορεί να υπάρχει αρμόδια επιτροπή της Βουλής η οποία να ασχολείται με το δημογραφικό πρόβλημα σε μία αίθουσα δίπλα από εδώ και στην Ολομέλεια να έρχονται μέτρα με τα οποία περιορίζεται η ενίσχυση αυτών των οικογενειών. Κατάγομαι από ένα νομό που έχει το δεύτερο χειρότερο ποσοστό, τη χειρότερη αναλογία στην Ελλάδα σε γεννήσεις και θανάτους. Είναι ο Νομός Κιλκίς. Αποτελούσε αυτή η παροχή, αυτά τα 500 ευρώ που δίνονταν στις πολύτεκνες οικογένειες για κάθε παιδί, ένα ουσιαστικό βοήθημα στο οποίο δεν θα δώσω κανένα κοινωνικό πρόσημο. Θα πω, όμως, ότι ήταν ένα ουσιαστικό βοήθημα. Νομίζω ότι κάνετε ένα μεγάλο λάθος. Δεν ενδιαφέρει αυτές τις οικογένειες, αλλά δεν ενδιαφέρει και την ελληνική κοινωνία εάν αυξάνεται ή μειώνεται το σύνολο του επιδόματος. Μας ενδιαφέρει όλους ότι μειώνεται το επίδομα στις τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες. Και δεν πρέπει να το βλέπουμε συγκριτικά ότι σε αυτούς που μειώνεται το εισόδημα είναι εξήντα χιλιάδες οικογένειες, ενώ σε αυτούς που αυξάνεται το εισόδημα είναι διακόσιες χιλιάδες ή τριακόσιες χιλιάδες οικογένειες. Το βασικό είναι ένα. Αυτό το επίδομα είναι αναγκαίο και απαραίτητο πέρα από κάθε πολιτική τοποθέτηση, να υφίσταται, να υπάρχει, γιατί έχει αξιολογηθεί η χρησιμότητά του και γιατί όσο περνάει ο καιρός είναι ακόμα επιτακτικότερη η ανάγκη να υπάρχει ένα τέτοιο βοήθημα. Ένα δεύτερο θέμα στο οποίο θα ήθελα να αναφερθώ είναι το περίφημο ζήτημα με το απεργιακό δικαίωμα. Κύριοι συνάδελφοι, δεν ξέρω εάν έχετε συνειδητοποιήσει τι ακριβώς κάνετε. Καταργείτε ουσιαστικά, απολύτως, το δικαίωμα της απεργίας στις πρωτοβάθμιες οργανώσεις. Και θα καταλάβετε - τουλάχιστον εσείς που θέλετε να καταλάβετε - γιατί το καταργείτε. Το καταργείτε γιατί στερείτε τη δυνατότητα να υπάρχει απαρτία. Εμείς ήμασταν απ' αυτούς που λέγαμε ότι πράγματι δεν πρέπει μικρές πλειοψηφίες να είναι αυτές οι οποίες θα αποφασίζουν, οι οποίες θα παίρνουν αποφάσεις με συνέπειες για τη ζωή των συμπολιτών και να είναι αυτές οι μειοψηφίες των «εργατοπατέρων» οι οποίες θα καθορίζουν τις τύχες όλων των εργαζομένων. Θέλαμε να υπάρχει ευρύτερη πλειοψηφία, αποδοχή και νομιμοποίηση μιας τέτοιας απόφασης. Άλλο αυτό, όμως, και άλλο να στερείς ουσιαστικά τη δυνατότητα για απεργία. Πώς θα έρθει το 50% +1 των ταμειακώς ενεργών εργαζομένων να έρθει στην Αθήνα, να έρθει όπου είναι η έδρα του περιφερειακού ή πανελλήνιου σωματείου για να αποφασίσει;
Ποιου περιφερειακού;
Πώς θα υπάρξει απαρτία; Γιατί δεν δέχεστε την πρότασή μας για να δοθεί άλλη δυνατότητα στην ψήφο, να μπορέσει να είναι πιο εύκολη η πρόσβαση σε κάποιον εργαζόμενο για να ψηφίσει; Υπάρχει κανείς εδώ που πιστεύει ότι σε οργανώσεις αυτού του χαρακτήρα θα μπορέσει να υπάρξει ποτέ απαρτία; Δεν θα μπορέσει ποτέ να υπάρξει απαρτία και δεν θα μπορέσει να υπάρξει ποτέ απόφαση επί οποιασδήποτε απεργιακής κινητοποίησης. Δώστε τη δυνατότητα στους εργαζόμενους να ψηφίζουν με πιο σύγχρονο τρόπο. Να έχουν τη δυνατότητα να παρεμβαίνουν από εκεί που βρίσκονται και να καθορίζουν την τύχη τους. Πίσω από αυτό το οποίο κρύβεστε είναι ουσιαστικά αποκλεισμός, αντικειμενική αδυναμία για την ύπαρξη απαρτίας και αποφάσεως. Εμείς είμαστε σύμφωνοι με το 50% +1 αλλά με τρόπο που να δίνει τη δυνατότητα στον εργαζόμενο να συμμετάσχει και να πει την ψήφο του και να καθορίσει το μέλλον του δικό του και των συμπολιτών του. Στο θέμα της διαμεσολάβησης, νομίζω ότι η Κυβέρνηση οφείλει να πάρει μια θέση στις παρατηρήσεις της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής. Είναι συγκεκριμένες οι παρατηρήσεις. Στηρίζονται σε νομολογιακά δεδομένα ευρωπαϊκών δικαστηρίων. Στηρίζονται στην πρακτική και στη λογική. Νομίζω ότι αυτές οι πολύ σημαντικές παρατηρήσεις, τις οποίες έκανε η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής, έρχονται να ενισχύσουν τα επιχειρήματα τα οποία ακούστηκαν και από τους δικηγορικούς συλλόγους και από τις δικαστικές ενώσεις. Δεν μπορεί με αυτήν τη μορφή να στηριχθεί η διαμεσολάβηση, η οποία πράγματι θα μπορούσε να αποτελέσει εργαλείο χρήσιμο, το οποίο θα μπορούσε να βοηθήσει και στην επιτάχυνση της δικαιοσύνης και στην ελάφρυνση πραγματικά των πινακίων και του όγκου που είναι προς δικαστική διερεύνηση, αλλά όχι με τον τρόπο που έρχεται, όχι με την υποχρεωτικότητα, όχι με τη μεγάλη δαπάνη, όχι με τα χαρακτηριστικά τα οποία υπάρχουν στο πολυνομοσχέδιο.
Παρακαλώ, ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, πλέον κρίνεστε όχι μόνο από τη στάση σας εδώ - δυστυχώς τη γνωρίζουμε, είστε συνεπείς στη στάση σας. Να ξέρετε, όμως, ότι το να είστε συνεπείς απέναντι στη Κυβέρνηση και να τη στηρίζετε με την ψήφο σας κάνει πολλούς από εσάς ασυνεπείς απέναντι σε αρχές που θεωρητικά διακήρυσσαν όλον αυτόν τον καιρό, αλλά και απέναντι στην επιστημονική γνώση μερικών και στην κοινωνική τους ευαισθησία. Αυτήν την κοινωνική ευαισθησία για συγκεκριμένα από τα μέτρα αυτά επικαλούμαι για μια ακόμη φορά. Σας καλώ να την αναζητήσετε. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Αθανάσιος Παπαδόπουλος.
Αν κατορθώναμε να τροποποιήσουμε ριζικά ορισμένες από τις διατάξεις του πολυνομοσχεδίου, που κάνουν ανάγλυφη τη σφραγίδα των απαιτήσεων των δανειστών στα προαπαιτούμενα της τρίτης αξιολόγησης, θα μπορούσαμε να μιλάμε για ρυθμίσεις που είναι την πλειονότητά τους θετικές στη μεγάλη προσπάθεια να απεμπλακούμε από την ασφυκτική κηδεμονία των δανειστών με γνωστούς, βέβαια, τους δημοσιονομικούς όρους που υπάρχουν σε όλη την Ενωμένη Ευρώπη, αλλά χωρίς δεκανίκια, χωρίς αυτά που ακούμε για απαιτήσεις προληπτικής πιστωτικής γραμμής στήριξης, χωρίς όλα εκείνα που δεν θα έκαναν ορατή την προσπάθεια της χώρας να μην είναι οικονομικό προτεκτοράτο των δανειστών. Δεν το κατορθώσαμε, όμως, αγαπητοί συνάδελφοι παρά τις προσπάθειες της αντιπροσωπείας μας για βελτιώσεις όχι, όμως, σε εκείνα τα ζητήματα στα οποία οι δανειστές πρόβαλαν τις εμμονές τους, τα ιδεολογήματά τους, τους εκβιασμούς τους και που οδήγησαν μετά την υπογραφή των μνημονίων στο να έχουμε μια χώρα που έχασε το 25% του Ακαθάριστου Εθνικού της Προϊόντος και που λεηλάτησε και τον πλούτο της χώρας και προκάλεσε και την κοινωνική εξαθλίωση. Θα μπορούσαμε να βλέπουμε εδώ να πανηγυρίζουν μαζί με όλους μας και τις τρίτεκνες και τις πολύτεκνες οικογένειες και όλες εκείνες τις οικογένειες που δεν ανήκουν στους πλούσιους, σε αυτούς που έστειλαν τα περισσεύματά τους από ποικίλους τρόπους και κυρίως με την εκμετάλλευση της εργασίας ή και με αθέμιτο τρόπο, σε φορολογικούς παραδείσους, αλλά που θα στήριζαν την παρέμβαση που κατόρθωσε να κάνει η Κυβέρνηση για τη στήριξη του παιδιού και τη στήριξη, όπως ειπώθηκε και πριν, όλων εκείνων των προσπαθειών της χώρας να λύσει και το δημογραφικό της πρόβλημα. Δεν το επέτρεψαν. Δεν επέτρεψαν να πανηγυρίζουν εδώ όλες οι οικογένειες που δεν ανήκουν στους στρατηγικούς κακοπληρωτές και να μπορούμε να έχουμε και τη θεσμοθέτηση του τρόπου με τον οποίο οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί κάνουν όλες εκείνες τις εργασίες οι οποίες, όμως, θα μπορούσαν να μην αφορούν τις λαϊκές οικογένειες, την προστασία της πρώτης λαϊκής κατοικίας και αυτό να ήταν θεσμοθετημένο. Δεν το κατορθώσαμε. Καλούμε, όμως, όλους εκείνους που μιλάνε για το δικαίωμα στην απεργία να συνειδητοποιήσουν ότι εμείς είμαστε εκείνοι που καλούμε τους εργαζόμενους να μαζικοποιήσουν τις γενικές συνελεύσεις και να έχουμε απεργίες στους χώρους εργασίας που να είναι δυναμικές με τη συμμετοχή όλων, αν είναι δυνατό, των εργαζόμενων, εκείνων που συγκρούονται με το κεφάλαιο, το οποίο σε πάρα πολλά ζητήματα είναι αδηφάγο. Και νομίζω ότι σε αυτά τα ζητήματα είναι και ορατές οι διαφορές μας από τις αντιλήψεις της Δεξιάς παράταξης, εκείνες που δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι θέλησε προκαταβολικά να οριοθετήσει για λογαριασμό όλης της Αντιπολίτευσης ο Μάκης Βορίδης, να μιλήσει, δηλαδή, για μετάλλαξη της δικής μας Αριστεράς, για οπορτουνισμό μας. Αλλά, ξεχνάνε ότι εμείς δεν κρύψαμε ποτέ τον ιδεολογικό και πολιτικό προσανατολισμό μας. Είμαστε για μία νέα απόπειρα κοινωνικού μετασχηματισμού με όσα διδάγματα βγάλαμε από τα αίτια που δεν μπόρεσαν την πρώτη απόπειρα σοσιαλισμού να την κάνουν με δημοκρατία, ελευθερία και ποιότητα ζωής. Και αυτά τα διδάγματα θέλουμε να οδηγήσουν σε αλλαγή των συσχετισμών και στην Ενωμένη Ευρώπη, να κάνουμε την Ευρώπη που οραματιζόμαστε, όμως, με καθαρή τη διαφωνία ανάμεσα στη δεξιά και την αριστερά. Ακούσαμε χθες την κ. Γεννηματά στην ομιλία της να θεωρεί ότι πρέπει να πάμε σε αλλαγή των συσχετισμών - θεμιτό - , αλλά με στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μίλησαν για στρατηγική ήττα της δεξιάς ούτε των αντιλήψεων που προκάλεσαν την υπερχρέωση της χώρας. Άρα ποια είναι η προοπτική για αυτά που θέλουμε να αλλάξουν στους συσχετισμούς και στην Ευρώπη και στην Ελλάδα και να έχουμε μια χώρα, η οποία θα προχωρήσει στις μεγάλες προτεραιότητές της χωρίς την μπότα των δανειστών. Να σας πω ότι στις θετικές διατυπώσεις είναι: Η οργάνωση συστήματος για την αξιολόγηση και αποζημίωση φαρμάκων ανθρώπινης χρήσης. Με το νέο σύστημα επιδιώκεται ο εκσυγχρονισμός, ο εξορθολογισμός και η διαφάνεια κατά τη διαδικασία επιλογής της αποτελεσματικότερης και πιο συμφέρουσας οικονομικής θεραπείας. Επιδιώκεται ακόμη η αντιμετώπιση του προβλήματος των υψηλών τιμών των καινοτόμων φαρμάκων, προκειμένου να είναι ευχερής η πρόσβαση όλων των ασθενών στα αναγκαία φάρμακα. Έχουμε τις διατάξεις της φαρμακευτικής νομοθεσίας για το ωράριο λειτουργίας των φαρμακείων και της εφημερίας και καλούμε και το Υπουργείο Υγείας να κάνει δεκτές ορισμένες από τις προτάσεις τις οποίες έκανε ο Πρόεδρος του Πανελλήνιου Φαρμακευτικού Συλλόγου, ώστε να μπορέσουμε πραγματικά να έχουμε διατυπώσεις, οι οποίες να γίνονται αποδεκτές από όλους, φτιάχνοντας ένα σύστημα διανυκτέρευσης και εφημερίας σωστό. Τις διατάξεις για τη μεταμόσχευση από τον λεγόμενο «συναισθηματικό» δότη συμφώνα με τις επισημάνσεις του Εθνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων, την εισαγωγή του θεσμού της κάρτας δότη και τη δωρεά οργάνων, για καθορισμό πληθυσμιακών κριτηρίων για νέες άδειες μηχανημάτων ιοντιζουσών και μη ακτινοβολιών, για τη δυνατότητα στις δημοσιές μονάδες ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής να υποβάλουν αίτηση για την αδειοδότησή τους. Προωθούμε ρυθμίσεις που είναι χρήσιμες για τον εκσυγχρονισμό της ιατρικής νομοθεσίας, για τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο και τους ιατρικούς συλλόγους, για εισαγωγή ρυθμίσεων δημιουργίας ενιαίου ηλεκτρονικού συστήματος στον ΕΟΠΥΥ, αξιολόγησης φαρμάκων υψηλού κόστους ειδικών παθήσεων, πρώιμης πρόσβασης φαρμάκων που δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο των αποζημιούμενων, δεν έχουν αξιολογηθεί και ζητείται να χορηγηθούν κατ' εξαίρεση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνοντας, θέλω να πω ότι με όλες αυτές τις επισημάνσεις νομίζω ότι είναι ορατές οι προσπάθειές μας να κάνουμε σημαδιακή την ημερομηνία 21η Αυγούστου, ώστε οι αξιολογήσεις, οι ιεραρχήσεις, οι προτεραιότητες για τη χώρα να λαμβάνονται με το δικό μας σύστημα ιεράρχησης των επιλογών που θα κάνουν τη ζωή των ανθρώπων και την πορεία της χώρας να είναι εκείνη που δικαιούται. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Θεόδωρος Παπαθεοδώρου έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αναγκάζομαι να απαντήσω στον συνάδελφο που μόλις κατέβηκε από το Βήμα, για αυτό το οποίο είπε σχετικά με την τοποθέτηση της Προέδρου και επικεφαλής του Κινήματος Αλλαγής, της κ. Γεννηματά. Προφανώς, και αυτό το οποίο επιδιώκουμε είναι η στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί εσείς είστε στην κυβέρνηση αυτή τη στιγμή. Εσείς ασκείτε τις πολιτικές, με τις οποίες βρισκόμαστε σε πλήρη αντίθεση. Εσείς είστε αυτοί, με τους οποίους διαφωνούμε σε επίπεδο στρατηγικό. Θα έχετε ακούσει, επίσης, ότι το ίδιο αντίθετοι είμαστε και με τις συντηρητικές επιλογές, είτε τις λαμβάνετε εσείς, η Πλειοψηφία, - όπως τις λαμβάνετε - είτε τις υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία. Είναι απολύτως λογικό και εκεί δεν χωρά, αν θέλετε, καμμία παρερμηνεία ως προς τις προθέσεις, αλλά και ως προς το δικό μας στρατηγικό σχεδιασμό. Είναι πάρα πολλά τα μέτρα, τα οποία σήμερα μας απασχολούν και φέρνουν τον ελληνικό λαό πολλά χρόνια πίσω, σε πολλούς τομείς. Δυστυχώς, δεν μπορώ να αναφερθώ σε όλα. Όμως, εκείνα τα οποία άπτονται της δικής μου αρμοδιότητας στην Κοινοβουλευτικό Ομάδα θέλω να τα συζητήσουμε. Δικαίωμα στην απεργία, χωρίς καμία προηγούμενη διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους: Με τη διάταξη, την οποία εισάγετε, συρρικνώνετε το συνταγματικό δικαίωμα στην απεργία και μάλιστα στα πρωτοβάθμια όργανα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δηλαδή στα όργανα που είναι απευθείας συνδεδεμένα με την παραγωγή, με την επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων, με την ανάγκη διεκδίκησης των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Πρόκειται για μία διάταξη, την οποία εμείς θεωρούμε αντιλαϊκή. Θεωρούμε, όμως, ότι η ίδια διάταξη είναι και αρκούντος πονηρή, έτσι ώστε να κλείνει το μάτι στους επαγγελματίες συνδικαλιστές και ορίζει το ποσοστό παρουσίας και συμμετοχής στο 50% των ταμειακά εντάξει μελών του πρωτοβάθμιου συνδικαλιστικού οργάνου, προκειμένου να έχουν δικαίωμα απόφασης για την απεργία. Έτσι, υπάρχει κίνδυνος διάλυσης των μικρών εργατικών συντεχνιών, συρρίκνωσης του δικαιώματος στη διαμαρτυρία και στην προάσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων. Το ποσοστό των ταμειακώς εντάξει μελών ευνοεί τη δημιουργία μικρών, ευέλικτων και σε ορισμένες περιπτώσεις καθοδηγούμενων συνδικαλιστικών σχημάτων - και εσείς νομίζω ότι το γνωρίζετε πάρα πολύ καλά αυτό - ενώ ταυτόχρονα αποθαρρύνει τη μαζική συμμετοχή των εργαζομένων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ελέγχονται τα μικρά πρωτοβάθμια όργανα με απώτερο σκοπό, φυσικά, τη χειραγώγησή τους ή τη διάλυσή τους. Κάθε φορά που η Κυβέρνηση καλείται να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, διατυμπανίζει την επερχόμενη ανάπτυξη που έρχεται τον Αύγουστο του 2018. Αυτό που προκύπτει από το νομοσχέδιο, το οποίο φέρνει στη Βουλή, είναι ότι τελικά σε αυτά τα μέτρα, τα οποία εισάγει, δεν υπάρχει κανένα κοινωνικό απόθεμα, δεν υπάρχει καμμία κοινωνική προστασία. Όσον αφορά στο ζήτημα των πλειστηριασμών, γίνεται ξεκάθαρο πλέον στο λαό ότι το πρόβλημα δεν είναι ο ηλεκτρονικός τρόπος διενέργειας των πλειστηριασμών, αλλά η μη προστασία της πρώτης κατοικίας, όπως εμείς το έχουμε προτείνει, με ασφαλή κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια. Την ώρα, λοιπόν, που ορισμένες ομάδες, συνιστώσες, φυλές - πείτε το όπως θέλετε - στο ΣΥΡΙΖΑ προτείνουν, αφού ψηφίσετε αυτά, να έρθει η Κυβέρνηση μετά και να προστατεύσει με νέα μέτρα την πρώτη κατοικία - με κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια - επιλέγετε πρώτα να ψηφίσετε το νέο νομοθετικό πλαίσιο, χωρίς να υπάρχει πλέον - και το γνωρίζετε - για τη μεγάλη πλειονότητα των δανειοληπτών καμμία, μα καμμία, τέτοια προοπτική προστασίας. Από την άλλη πλευρά, γνωρίζετε ότι έχουμε το ζήτημα των υποθηκοφυλακείων. Ποιο είναι το πρόβλημα; Ότι από τη μία πλευρά υπάρχει προοπτική υπαλληλοποίησης του συνόλου των νομικών και άλλων ειδικοτήτων που εργάζονται στα έμμισθα υποθηκοφυλακεία και από την άλλη υπάρχει η προοπτική απόλυσης όλων όσων δεν θα δεχθούν την αλλαγή της ιδιότητας του δικηγόρου. Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι οδηγείτε σε απόλυση όσους επιθυμούν να διατηρήσουν την ιδιότητά τους και υπηρετούν στο Εθνικό Κτηματολόγιο στην Αθήνα και Θεσσαλονίκη και στα έμμισθα υποθηκοφυλακεία σε Πειραιά, Πάτρα, Ιωάννινα, Άρτα, Χίο και Χανιά. Ταυτόχρονα, όμως, προβλέπονται αδιαφανείς προσλήψεις δικηγόρων απευθείας από το διοικητικό συμβούλιο του νέου φορέα που ιδρύετε. Αδιαφορείτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για την επισήμανση αντισυνταγματικότητας που έκανε η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής, η οποία αναφέρει ξεκάθαρα ότι η αποστολή των έμμισθων και άμισθων υποθηκοφυλακείων συνδέεται άμεσα με την ασφάλεια των συναλλαγών και την επίτευξη στόχων δημοσίου συμφέροντος, ενώ οι υπηρετούντες σε αυτά έχουν την ιδιότητα δικαστικού υπαλλήλου και απολαμβάνουν αυξημένης προστασίας και ως προς την πρόσληψη και ως προς την απόλυση. Άρα υπάρχει πρόβλημα συνταγματικότητας για την απόλυσή τους ή την υπαγωγή τους στο Υπουργείο Περιβάλλοντος. Τέλος, όσον αφορά στις διατάξεις για τη διαμεσολάβηση, αυτό που εμφανίζει η Κυβέρνηση ως προσπάθεια ενίσχυσης, θα είναι τελικά η απαξίωσή της και ο ενταφιασμός της. Ο ΣΥΡΙΖΑ, που θυμίζουμε ότι έχει αρνηθεί να ψηφίσει το νόμο του ΠΑΣΟΚ, τον 3898/2010, για τη διαμεσολάβηση σχεδόν δαιμονοποιώντας τον, έρχεται σήμερα να εισάγει την υποχρεωτικότητα παραπομπής για δεκαεφτά περίπου αστικές διαφορές, διαδικασίες λαϊκού χαρακτήρα, χωρίς πρόβλημα καθυστερήσεων στην απονομή της δικαιοσύνης. Με αυτού του τύπου την υποχρεωτικότητα στην προσφυγή στη διαμεσολάβηση, καθώς και με το κόστος το οποίο επωμίζονται οι διάδικοι, προσβάλλεται ουσιαστικά το συνταγματικό δικαίωμα… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, την ανοχή σας, αν έχετε την καλοσύνη.
Αν μπορείτε και εσείς να ολοκληρώσετε, κύριε συνάδελφε.
Σε ένα λεπτό θα ολοκληρώσω, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ. …στη δικαστική προστασία και η εν λόγω υποχρεωτικότητα μετατρέπεται σε υποχρεωτικότητα συναινετικής διαμεσολάβησης. Η προτεινόμενη από την Κυβέρνηση διαμεσολάβηση είναι ακριβή, είναι μη φιλική στον πολίτη, ενώ από τη φύση των διαδικασιών που παραπέμπονται σε αυτή, γίνεται επαχθέστερη για τους οικονομικά αδύναμους. Αποκτά, δηλαδή, ταξικό πρόσημο, το αντίθετο από αυτό που έχει σε όλη την Ευρώπη. Και, βέβαια, το δημόσιο και οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης εξαιρούνται από τις διαδικασίες διαμεσολάβησης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επίσης εξαιρούνται από την υποχρεωτική διαμεσολάβηση και οι μεγάλοι ιδιωτικοί οργανισμοί υγείας - όχι οι γιατροί, οι γιατροί εντάσσονται - όπως και οι διάδικοι που δικαιούνται νομικής βοήθειας. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, γιατί αυξάνεται αυτό το ταξικό πρόσημο. Γι' αυτό είναι κακότεχνη και ταξικά προσανατολισμένη…
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε παρακαλώ.
…αυτή η σχεδίαση της διαμεσολάβησης και δεν θα πετύχει στην πράξη. Εμείς προτείνουμε την εισαγωγή ενός υποχρεωτικού σταδίου ενημέρωσης των μερών με μέγιστη διάρκεια δύο ωρών και μέγιστο κόστος 50 ευρώ, έτσι ώστε να υπάρχει η δυνατότητα κατανόησης της διαμεσολάβησης και αν το αποφασίσουν τα μέρη, να πάνε.
Σας ευχαριστούμε κύριε συνάδελφε.
Πρέπει να ακουστεί, κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ.
Κύριε συνάδελφε, έχουμε συνεννοηθεί ότι θα τηρήσουμε τον χρόνο.
Τριάντα δευτερόλεπτα μόνο, κύριε Πρόεδρε. Θα είχα τελειώσει. Δύο προβλήματα θεωρούμε, επίσης, πολύ σημαντικά: Πρώτον, βάζετε ποινή 300 ευρώ αν δεν πάει κάποιος στη διαμεσολάβηση. Θα τα πληρώσει και θα ακυρωθεί η διαμεσολάβηση στην πράξη. Δεύτερον, γιατί εξαιρείτε τους συνταξιούχους δικαστές από αυτή τη διαδικασία διαμεσολάβησης, όταν υπάρχει δικαστική διαμεσολάβηση η οποία είναι γνωστή; Με αυτά τα μέτρα, όπως και με την επιχείρηση από την πλευρά σας να φιμώσετε και να ρίξετε «μαύρο» στα δημοτικά ραδιόφωνα, καταλαβαίνετε ότι τα μέτρα τα οποία ψηφίζετε σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι επαχθέστερα για τους πολίτες από οποιαδήποτε άλλα προηγουμένως. Κλείνετε την αξιολόγηση, κλείνετε και την ελπίδα για τον ελληνικό λαό να έχει καλύτερο μέλλον τους επόμενους μήνες και τα επόμενα χρόνια. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να επαναλάβω κάτι που είπαμε στην αρχή. Ο κ. Παπαθεοδώρου δεν ήταν εδώ και δεν το άκουσε. Έχουμε κάνει μια συνεννόηση. Αυστηροποιούμε απολύτως τον χρόνο, γιατί η ροή της συζήτησης έχει αλλάξει λίγο. Ο Πρωθυπουργός θα μιλήσει το μεσημέρι και υποθέτω και οι άλλοι Αρχηγοί τις μεταμεσημεριανές ώρες. Άρα αλλάζει η ροή της συζήτησης και αυστηροποιούμε απολύτως τον χρόνο. Στα επτά λεπτά πρέπει να σταματάμε. Ο συνάδελφος κ. Λάππας έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξεκινάω με μία γενική παρατήρηση. Διακόσια τριάντα χρόνια από τη Γαλλική Επανάσταση και εκατό από την Οκτωβριανή πολλές κοινωνίες και στη Δύση και στον κόσμο ολόκληρο, δεν απολαμβάνουν τα δικαιώματα για τα οποία έγιναν αυτές οι μεγάλες επαναστάσεις. Είναι αυτό που ο Τζόζεφ Κάμπελ όρισε ως κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Και μία έκφανση αυτής της έκτακτης ανάγκης είναι, νομίζω, και η επιβολή μνημονίων και επιτροπείας όπως ζούμε στη χώρα μας. Και ενώ πριν το μεγάλο ερώτημα που αναδυόταν στις δυτικές κοινωνίες ήταν «Τι είναι δημοκρατία και πως κερδίζεται», πλέον φτάσαμε να έχουμε το πελώριο ερώτημα «Τι είναι δικαιοσύνη και πώς απονέμεται». Και το λέω αυτό γιατί υπάρχει σήμερα νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Μεγάλοι διανοητές, όπως ο Καστοριάδης, ο Μπάουμαν, ο Χάμπερμας, ο Γκρος, ο Τσόμσκι, ο Ζίζεκ έχουν πει ότι ο χρηματοπιστωτικός τομέας έχει κυριαρχήσει απόλυτα στην πολιτική. Και από αυτήν την κυριαρχία λένε - ως πιθανότατα ή ως ερωτηματικό - μήπως δεν έχει ξεφύγει και η δικαιοσύνη γενικότερα. Θα αναφερθώ αμέσως στο θέμα που συζητάμε. Ο κ. Χαρακόπουλος την Παρασκευή μας είπε ότι επειδή είμαστε πάρα πολύ ανώριμοι ως κόμμα εμείς και οι ΑΝΕΛ και επειδή είμαστε ανίκανοι να κυβερνήσουμε, πρέπει να επιστρέψουμε στα έδρανα της Αντιπολίτευσης. Προφανώς, εννοούσε ότι τα έδρανα της Αντιπολίτευσης είναι μία πολύ καλή θέση και μία πολύ καλή ευκαιρία για να ωριμάσει κάποιος. Ε, κύριοι, θα παραμείνετε για πολλά χρόνια στα έδρανα της αντιπολίτευσης, για να ωριμάσετε ως αντιπολίτευση, κυρίως εσείς. Και καλά θα κάνετε να περιμένετε. Άλλωστε, το «σπριντ» που κάνετε επί τρία χρόνια προς τις εκλογές, μάλλον σας έχει κάψει. Κύριοι συνάδελφοι, επιλέγω δύο μεγάλα θέματα από το πολυνομοσχέδιο για να τα αναλύσω. Το πρώτο είναι η διαμεσολάβηση και το δεύτερο η απεργία. Η διαμεσολάβηση είναι ένας τεράστιος λαϊκός θεσμός. Αν κάποιος ανατρέξει ιστορικά, θα βρει σε διάφορα δικαιϊκά συστήματα, ακόμα και στα όρια της τοπικής αυτοδιοίκησης, αυτός να επιλύει σοβαρές υποθέσεις των πολιτών. Είναι σημαντικός. Κερδίζει συνεχώς έδαφος στην Ευρώπη και στον κόσμο ολόκληρο και νομίζω ότι είναι μία σημαντική στιγμή που έρχεται με το νομοσχέδιό μας. Ποιες ήταν οι αιτιάσεις, οι αντιρρήσεις και τα ερωτήματα που ανέκυψαν απ' αυτούς που διαφωνούν με τον θεσμό της διαμεσολάβησης; Δυο κυρίαρχα θέματα υπήρχαν, πρώτον, ότι δεν μπορεί να είναι υποχρεωτική η διαμεσολάβηση και, δεύτερον, ότι ιδιωτικοποιείται η δικαιοσύνη. Θα απαντήσω και στα δυο τάχιστα. Κατ' αρχάς, όσον αφορά την ιδιωτικοποίηση, δείχνει ότι είναι ένα οιονεί δικαστήριο. Σε μας τουλάχιστον που διακονούμε τη δικαιοσύνη από οποιαδήποτε πλευρά, είτε από την πλευρά των δικηγόρων είτε από την πλευρά των τακτικών δικαστών, είτε από οποιαδήποτε πλευρά στον χώρο της απονομής δικαίου, καταλαβαίνουμε ότι αυτό όχι απλώς δεν ισχύει, αλλά ότι είναι αστείο. Η διαμεσολάβηση δεν είναι δικαστική απόφαση. Δεν τέμνει τη διαφορά. Δεν υπάρχει δικανική κρίση και δεν εκδίδει τη δικαστική απόφαση. Είναι μια απόπειρα, μία προσπάθεια επίλυσης. Αυτή είναι η υποχρεωτικότητα, να ακολουθήσει, δηλαδή, ένα στάδιο προσπάθειας επίλυσης. Δεν μιλάει για υποχρεωτικότητα στην επίλυση. Την επίλυση ή θα την επιλέξουν ή δεν θα την επιλέξουν. Έχουν αυτό το δικαίωμα. Μάλιστα, όπως θα σας πω παρακάτω, τα δικαστήριά μας, με τον διάχυτο συνταγματικό έλεγχο, όταν υπήρχε ανάγκη είπαν τι είναι συνταγματικό και τι δεν είναι συνταγματικό. Σήμερα, όμως, δεν μπορεί να εκτοξεύεται μια τέτοια κατηγορία κατά της διάταξης για έναν απλό λόγο: Η κοινοτική οδηγία 52/2008, που εισήχθη με τον ν.3898/2010, προέβλεπε την προαιρετικότητα. Ξέρετε, στην πολιτική, όπως και στην οικονομία, - όπως και στο ποδόσφαιρο όπως είπα άλλη φορά - όλα κρίνονται από το αποτέλεσμα, δηλαδή από το τι γράφει το «καντράν». Μηδέν αποτέλεσμα. Ένας θεσμός με την προαιρετικότητα, γράμμα κενό. Δεν έχει καμμία αποτελεσματικότητα. Δεν επελέγη από τους πολίτες, δεν είχε αποτέλεσμα. Κι όταν δεν έχει αποτέλεσμα, η πολιτεία πρέπει να επιλέγει τι θα κάνει και είναι υποχρεωμένη να παρεμβαίνει για να το κάνει. Και το κάνει τώρα. Αυτή η υποχρεωτικότητα στη διαμεσολάβηση έχει πολλούς οπαδούς για πολλούς λόγους. Κατ' αρχάς, ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Διαμεσολαβητών είπε εδώ κάτι πολύ σοβαρό. Εμείς, λέει, ως διαμεσολαβητές δεν εκλαμβάνουμε με τη ρύθμιση τη διαμεσολάβηση ως υποχρεωτική επίλυση. Η υποχρεωτικότητα δεν φτάνει μέχρι τον βαθμό επίλυσης. Δεν καλύπτει την επίλυση. Υποχρεώνει τους πολίτες να οδηγηθούν εκεί, πριν πάνε στα δικαστήρια για χίλιους λόγους: Πινάκια, φόρτος, αδυναμία των δικαστών, ταχύτητα στη διαδικασία ή το ότι δικάζονται υποθέσεις μέσα σε λίγα λεπτά με πολύ σοβαρές συνέπειες. Η υποχρεωτικότητα έγκειται στο να επιχειρήσουμε να επιλύσουμε μία υπόθεση, αστική ή εμπορική. Εάν δεν επιλυθεί, θα πάνε στα δικαστήρια. Όσον αφορά το θέμα της συνταγματικότητας που απορρέει από την ιδιωτικοποίηση της δικαιοσύνης και από την υποχρεωτικότητα, ακούστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δεν μπορεί να παραβλέπετε τις αποφάσεις των ευρωπαϊκών δικαστηρίων. Εδώ κάναμε μια συμφωνία. Ό,τι λένε τα ευρωπαϊκά δικαστήρια, τα οποία με βάση το δικό μας ιστορικό δίκαιο έχουν υπερνομοθετική ισχύ και υπερακαλύπτουν τα όρια των δικών μας νομοθετικών παρεμβάσεων, πρέπει να ισχύει. Την ξέρετε την απόφαση της 14ης Ιουνίου του 2017. Επίλυσε το θέμα της υποχρεωτικότητας ρητά και αμετάκλητα, μετά από ερώτημα που διατύπωσε το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιταλίας. Και η Ιταλία καθιέρωσε και εκείνη την υποχρεωτική διαμεσολάβηση. Και τι είπε, λοιπόν; Είπε ότι οι εθνικές νομοθεσίες - το ξέρετε, κύριε Παναγιωτόπουλε - μπορούν στο ιστορικό τους δίκαιο να επιλέξουν υποχρεωτική διαμεσολάβηση. Το είπαν, ναι ή όχι;
Για προϋποθέσεις, είπε.
Έχω την απόφαση εδώ. Θα την καταθέσω για τα Πρακτικά. Άρα το θέμα της διαμεσολάβησης έχει κριθεί πλέον και με απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Αυτό τελείωσε. Το επιλέγουμε γιατί επιλύει σοβαρές υποθέσεις των πολιτών. Ας αναφερθούμε στο θέμα της απεργίας. Άκουσα τον κ. Γεωργαντά που υπερθεμάτισε ακόμα και την επιχειρηματολογία και τη ρητορική του ΚΚΕ. Καταστρέφουμε, περιορίζουμε, αναιρούμε το απεργιακό δικαίωμα των πολιτών, είπε. Για να είμαστε πολύ σοβαροί και πολύ συγκεκριμένοι, θέλετε να δεχθούμε ότι πράγματι υπάρχει ένας περιορισμός στα πρωτοβάθμια σωματεία; Να το δεχθούμε. Όμως, δεν μπορεί να βλέπει τι ήταν στο τραπέζι και ότι επελέγη αυτό ως μία γραμμή άμυνας απέναντι στο τι αξιώνουν οι δανειστές. Να σας το πω και να τελειώνουμε με αυτή την ιστορία. Θεσμοθέτηση της απεργίας του lock out: Αποκρούστηκε και δεν ισχύει. Η επί τα χείρω βελτίωση του χρόνου προειδοποίησης για την κήρυξη της απεργίας: Αποκρούστηκε και δεν ισχύει. Θεσμοθέτηση της γενικής ρήτρας απόλυσης των συνδικαλιστικών στελεχών: Αποκρούστηκε και δεν ισχύει. Συρρίκνωση του χρόνου των συνδικαλιστικών αδειών και κυρίως αυτό να ισχύει οριζόντια, για όλες τις βαθμίδες των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Αυτό είναι το σοβαρότερο. Τελικά τι έγινε; Έγινε μία τροποποίηση της διάταξης. Άκουσα την Παρασκευή τον κ. Βρούτση να αναφέρει ένα συνονθύλευμα διατάξεων, για να αποδείξει ότι δήθεν εμείς αφήνουμε παράθυρο να καταργηθούν οι απεργίες και σε άλλες βαθμίδες. Εσείς, κύριε Δένδια, είστε νομικός και το καταλαβαίνετε. Τι αλλάζει, κύριε;
Εγώ κατάλαβα ότι αποκρούστηκε η εισβολή των αρειανών στη γη. Μέγας κυβερνητικός θρίαμβος!
Το τι καταλαβαίνετε εσείς είναι ένα άλλο θέμα. Το τι καταλαβαίνει η κοινωνία και ο ελληνικός λαός έχει σημασία, κύριε Δένδια. Εσείς μπορεί να καταλάβετε ό,τι θέλετε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, τελειώνω. Στο άρθρο 8, παράγραφος 2 του ν.1264 που τροποποιούμε, τι αλλάζει; Προβλέπει την απαρτία στο 1/3. Μόνο αυτή η διάταξη αλλάζει και γίνεται 1/2 για την απαρτία.
Κύριε Λάππα, βοηθήστε μας.
Τελείωσα, κύριε Πρόεδρε. Για να δούμε, τελικά, ποιο είναι το μέτρο της ρητορικής μας και της επιχειρηματολογίας, άκουσα τον κ. Δελή για ένα τέτοιο επιχειρησιακό σωματείο, το οποίο οι ίδιοι ποτέ δεν υποστήριξαν, να λέει ότι με αυτήν τη διάταξη εκτελούμε συμβόλαια θανάτου για λογαριασμό των εργοδοτών σε βάρος των εργαζομένων. Ακούστε ρητορική! Ακούστε στάση το ΚΚΕ! Και αν το συνδυάσετε και με το υβρεολόγιο που κάνετε τελευταία εναντίον του Πρωθυπουργού της χώρας, κάτι αλλάζει στη ρητορική σας, κάτι σας ενοχλεί. Πάντως, όχι η διάταξη αυτή. Και να σας πω, κύριε Πρόεδρε, κάτι άλλο για να κλείσω; Το 98% των επιχειρησιακών πρωτοβάθμιων σωματείων έχουν κάτω από είκοσι εργαζόμενους, από πέντε έως δεκαπέντε ο μεγάλος όγκος και μερικά μέχρι είκοσι. Την τελευταία δεκαπενταετία δεν έχει κηρυχθεί ποτέ απεργία με απόφαση πρωτοβάθμιου επιχειρησιακού σωματείου. Όλες οι απεργίες κηρύχθηκαν βάσει δευτεροβαθμιών και τριτοβαθμιών συνδικαλιστικών οργανώσεων. Ποια είναι, λοιπόν, η αναίρεση και η κατάργηση του απεργιακού δικαιώματος;
Κύριε Λάππα, ευχαριστούμε πάρα πολύ.
Ναι, κύριε Πρόεδρε, κλείνω. Να πούμε και στον κύριο του ΚΚΕ που είναι παρών, ότι αυτή η διάταξη δεν ισχύει για τη στάση εργασίας, δεν ισχύει για τις περιφερειακές και ευρύτερες περιοχές, όπως το λέει ρητά ο ν.1264. Δεν τροποποιείται άλλη διάταξη πέραν αυτής. Μόνο για την απαρτία. Και αν νομίζετε ότι όσο λιγότεροι συνέρχονται για να συγκροτήσουν την απαρτία, τόσο καλύτερο για το συνδικαλιστικό κίνημα, πρέπει όλοι να κοιταχτούμε στον καθρέφτη μας να δούμε τι φταίει για αυτήν την κατάντια των συνδικαλιστικών κινημάτων.
Ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Νικόλαος Παναγιωτόπουλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε προλαλήσαντα συνάδελφε, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, θα ήθελα πραγματικά να σας πιστέψω, δηλαδή να πιστέψω ότι το πολυνομοσχέδιο ανοίγει το δρόμο για την ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης, ότι η ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης ανοίγει τον δρόμο για την έξοδο της ελληνικής οικονομίας από τα μνημόνια ή από την επιτήρηση, ότι θα απογειώσει την ελληνική οικονομία κ.λπ.. Όμως, δεν μου εμπνέετε εμπιστοσύνη και η πραγματικότητα επιμένει και εμένα μου δημιουργεί ακόμα περισσότερες υποψίες. Με την Ελλάδα, λοιπόν, παγκόσμια πρωταθλήτρια στην υπερφορολόγηση και τη βόρεια Ελλάδα - πρέπει να το πω και αυτό - πρωταθλήτρια ως προς τη φυγή των επιχειρήσεων στο εξωτερικό για αλλαγή φορολογικής έδρας λόγω υπερφορολόγησης, με ψηφισθέντα μέτρα 1,9 δισεκατομμύριο ευρώ βάσει του προϋπολογισμού που ψηφίσαμε προ ημερών για το 2018, με είκοσι επτά νέους φόρους τη διετία, οκτώ νέους φόρους για το 2018, με ψηφισθέντα μέτρα λιτότητας μέχρι το 2021, με επιτήρηση μέχρι το 2060, με την περιουσία του ελληνικού δημοσίου - δεκατέσσερις ΔΕΚΟ ανάμεσά τους που ψηφίζονται με το παρόν νομοσχέδιο - στο υπερταμείο διάρκειας όχι ενός αιώνα - προς Θεού, μην είμαστε ισοπεδωτικοί - αλλά ενενήντα εννέα χρόνων - αυτό που δεν είχε ψηφίσει ο Σαμαράς, όμως, κατά τον Ντάισελμπλουμ οι αντιρρήσεις της ελληνικής κυβέρνησης κάμφθηκαν διότι ο Τσίπρας τήρησε εντελώς διαφορετική στάση - με το τραπεζικό σύστημα να αδυνατεί να παράσχει πραγματική ρευστότητα στην πραγματική οικονομία και να τελεί ακόμα υπό το καθεστώς των capital controls κοντά στα τρία χρόνια, με 100 δισεκατομμύρια ευρώ ληξιπρόθεσμες οφειλές και ούτε μία εγκεκριμένη επένδυση δυνάμει του νέου αναπτυξιακού νόμου - προ διετίας δηλαδή - επιτρέψτε μου να μην είμαι τόσο αισιόδοξος. Δεν πείθομαι καθόλου. Βέβαια εσείς, κύριοι της Κυβέρνησης, έχετε τους εκατόν πενήντα τρεις, οι οποίοι ακόμα κι αν διατυπώνουν αντιρρήσεις, προφορικώς ή εγγράφως, το πρωί, το βέβαιο είναι ότι θα το βράδυ θα ψηφίζουν. Ειπώθηκαν τόσα πολλά κατά τη συζήτηση και κυρίως για τα δυο επίμαχα θέματα του πολυνομοσχεδίου, δηλαδή, τις διατάξεις για την απεργία και τα οικογενειακά επιδόματα. Θα κάνω δυο σύντομα σχόλια για να προχωρήσω στα θέματα νομικής φύσης. Ως προς την απεργία, το θέμα της δημόσιας συζήτησης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν πρέπει να είναι η κατάχρηση του δικαιώματος της απεργίας, αλλά αυτό καθαυτό το δικαίωμα της απεργίας και η άσκησή του. Αυτή τουλάχιστον ήταν η ουσία της πρότασης της Νέας Δημοκρατίας. Πώς, δηλαδή, θα αποφύγουμε την καταχρηστική άσκηση του δικαιώματος της απεργίας που προκύπτει όταν γι' αυτήν αποφασίζουν ελάχιστοι κι όχι οι περισσότεροι ή εν πάση περιπτώσει πολλοί. Με την διάταξη που εισάγεται, το μόνο σίγουρο είναι ότι το δικαίωμα στην απεργία περιορίζεται. Και περιορίζεται από εσάς. Οικογενειακά επιδόματα: Το 2012- τον Νοέμβριο αν δεν απατώμαι - είχαμε θεσπίσει το ενιαίο επίδομα στήριξης τέκνων για το πρώτο και το δεύτερο παιδί. Άρα εκεί θεσπίστηκε το επίδομα στο πρώτο και δεύτερο παιδί. Ακολούθως από το Υπουργείο Οικονομικών θεσπίστηκε και επίδομα στήριξης σε τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες. Με αυτά που εισάγετε τώρα, απλά επιλέγετε - και είναι πολιτική επιλογή - να δώσετε κάτι παραπάνω σε περισσότερους - δηλαδή οικογένειες με ένα ή δυο παιδιά που είναι και περισσότερες - και να αφαιρέσετε, να ψαλιδίσετε αρκετά περισσότερα από τις οικογένειες των τριτέκνων και των πολυτέκνων. Αυτή είναι πολιτική επιλογή, είναι δική σας επιλογή. Θα σταχυολογήσω κάποια συγκεκριμένα σημεία, γιατί ο χρόνος πιέζει πάρα πολύ: Ως προς τα λατομεία, ορθώς εκσυγχρονίζεται η σχετική νομοθεσία. Νομίζω, όμως, ότι οι παρεμβάσεις είναι άτολμες, γιατί στην υπόθεση των λατομείων, για τα εξορύξημα ορυκτά, θα έπρεπε να επικρατήσουν τρεις βασικές συνθήκες. Πρώτον, να μειωθεί η απαράδεκτη γραφειοκρατία στο επίπεδο της αδειοδότησης. Δεύτερον, να εξασφαλιστεί ένας μακροπρόθεσμος ορίζοντας ως προς την ισχύ των μισθώσεων, γιατί η επένδυση σε λατομεία είναι πολυδάπανη και αποδίδει σε βάθος χρόνου και όχι αμέσως. Και τρίτον, να διασφαλιστούν οι σοβαροί επιχειρηματίες του χώρου που λειτουργούν εντός πλαισίων του νόμου, είναι συνεπείς στις προβλέψεις φέρ' ειπείν από τις μελέτες που έχουν κάνει για την αποκατάσταση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων λόγω της λειτουργίας των λατομείων και επενδύουν εκατομμύρια, εισφέροντας δισεκατομμύρια στο ΑΕΠ. Είναι μία παραγωγική δραστηριότητα που έχει να κάνει με στοιχεία πρωτογενούς παραγωγής, είναι εξωστρεφής και ιδιαίτερα ανταγωνιστική παγκοσμίως, πριν ακόμα εφευρεθεί ο όρος παγκοσμιοποίηση. Όσον αφορά στο Κτηματολόγιο, εδώ κάνετε δύο - ένα συν ένα - μεγάλα λάθη. Πρώτον, δημιουργείτε έναν Οργανισμό γίγα, προεξοφλώντας ότι ο νέος αυτός ενιαίος φορέας θα λειτουργήσει γρήγορα και αποτελεσματικά. Αν, όμως, λειτουργήσει, κυρίες και κύριοι με τους ρυθμούς και τα αποτελέσματα που λειτούργησε ο υφιστάμενος δημόσιος φορέας, δηλαδή το Εθνικό Κτηματολόγιο και Χαρτογράφηση, η ανώνυμη εταιρεία του δημοσίου, τότε προβλέπω προβλήματα. Το κρίσιμο εδώ είναι ότι καταργούνται τα υποθηκοφυλακεία. Ο νέος φορέας, ο φορέας που θα πραγματεύεται την κατοχύρωση των εμπραγμάτων δικαιωμάτων στη χώρα και άρα την προστασία αυτών των δικαιωμάτων, υπαγάγεται όχι στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, αλλά στο Υπουργείο Περιβάλλοντος. Πρόκειται για μοναδική ελληνική ιδιαιτερότητα η συνένωση των δυο θεσμών Κτηματολογίου και Υποθηκοφυλακείων. Ο νέος φορέας θα απορροφήσει τις αρμοδιότητες των υποθηκοφυλακείων. Τα υποθηκοφυλακεία, όμως, ως θεσμός είναι κατά το Σύνταγμα ενταγμένα στις διατάξεις περί δικαστικής εξουσίας, επειδή ακριβώς η καταχώρηση και ο έλεγχος των εμπραγμάτων δικαιωμάτων - νομική από τη φύση της διαδικασία - έχει ανατεθεί κατά το Σύνταγμα στα έμμισθα κι άμισθα υποθηκοφυλακεία, με τη σχετική διάταξη ενταγμένη στα περί δικαστικής εξουσίας, άρθρο 92 του Συντάγματος. Ως εκ τούτου προκύπτει σοβαρότατο ζήτημα αντισυνταγματικότητας των σχετικών διατάξεων. Το Σ.τ.Ε. έχει αποφανθεί σχετικά, όπως πρόσφατα και η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής στη σχετική έκθεσή της. Προκύπτει, όμως, κι ένας τεράστιος κίνδυνος: Η ουσιαστική αποδυνάμωση της νομικής κατοχύρωσης και προστασίας των εμπραγμάτων δικαιωμάτων και άρα της ατομικής ιδιοκτησίας στη χώρα. Κάνατε αυτό που λέει η Παγκόσμια Τράπεζα χωρίς την αναγωγή στην ελληνική πραγματικότητα. Κρίμα πραγματικά να αποσταθεροποιείτε κατ' αυτόν τον τρόπο το σύστημα. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, με ελάχιστη ανοχή. Διαμεσολάβηση: Είπα στην επιτροπή ότι πρόκειται για αρνητικό κατόρθωμα. Μετατρέψατε την καθολική αποδοχή όλων των παραγόντων του δικαιϊκού μας συστήματος ως προς την ανάγκη ενίσχυσης του θεσμού της διαμεσολάβησης σε καθολική απόρριψη όλων όσων έρχεστε και νομοθετείτε ή σχεδόν όλων. Σήμερα οι δικαστές πραγματοποιούν στάση εργασίας και η Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων έχει αποφασίσει αποχή, όλοι πλην όχι Λακεδαιμονίων, αλλά Αθηναίων. Άλλο αυτό, όμως. Εδώ οι προτεινόμενες ρυθμίσεις θεωρώ ότι εξυπηρετούν μια συγκυριακή σκοπιμότητα. Στην ουσία εξασφαλίζουν πίστωση χρόνου - στην αρχή - στην επίλυση κάποιων διαφορών, δηλαδή αγοράζουν χρόνο, στην πορεία όμως ίσως προκαλέσουν μία προσωρινή αποσυμφόρηση του φόρτου υποθέσεων στα δικαστήρια. Όχι σ' όλα. Ξέρουν οι δικηγόροι ότι τα επαρχιακά πρωτοδικεία δεν είναι υπερφορτωμένα με υποθέσεις λόγω ένδειας και οικονομικής αδυναμίας του απλού πολίτη να προσφύγει στη δικαιοσύνη. Πολύ φοβάμαι, όμως, ότι η προσωρινή αποσυμφόρηση στην πορεία θα οδηγήσει σε επιπλέον υπερφόρτωση αργότερα, όταν αποδειχθεί αναποτελεσματική η προσφυγή στη διαμεσολάβηση.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Τελειώνω. Ακούστε, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, τον ΟΠΕΜΕΔ, τον Οργανισμό Προώθησης Εναλλακτικών Μεθόδων Επίλυσης Διαφορών, που κάνει λόγο για υποχρεωτικό προστάδιο ενημέρωσης. Πρέπει όλα τα εμπλεκόμενα μέρη να μάθουν ότι η διαμεσολάβηση είναι κάτι ωφέλιμο και καλό. Έτσι θα αγκαλιάσουν και θα καταστήσουν πραγματικά αποτελεσματικό τον θεσμό, χωρίς αρνητική προκατάληψη, χωρίς απορριπτική προδιάθεση. Επομένως, σ' αυτήν τη φάση σημασία έχει η οργάνωση - ενημέρωση για τη διαμεσολάβηση και όχι ο καταναγκασμός σ' αυτήν μέσω θέσπισης υποχρεωτικότητας, που δημιουργεί επιπλέον δυσπιστία και περιθώριο στους κακόπιστους να κάνουν παρελκυστικές τακτικές στη διαδικασία επίλυσης.
Κύριε συνάδελφε,…
Τελειώνω.
Ναι, αλλά φτάσατε στα εννιά λεπτά.
Το βασικό ζήτημα στη συζήτηση είναι η υποχρεωτικότητα. Τελειώνω με μία φράση από μία απόφαση βρετανικού δικαστηρίου. Είπαν: «Το να υποχρεώνονται οι πραγματικά απρόθυμοι διάδικοι να παραπέμπουν τις διαφορές τους σε υποχρεωτική διαμεσολάβηση ισοδυναμεί με το να τους τάσσετε απαράδεκτο εμπόδιο στο δικαίωμά τους για πρόσβαση στο δικαστήριο». Άλλο το να ενθαρρύνονται οι διάδικοι να συμφωνήσουν και άλλο να διατάσσονται και επομένως να εξαναγκάζονται να το κάνουν. Αυτό το λέμε και παρεμπόδιση πρόσβασης στον συνταγματικά κατοχυρωμένο φυσικό δικαστή. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η συνάδελφος κ. Αφροδίτη Θεοπεφτάτου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου μάς δίνει το κλειδί για την τρίτη αξιολόγηση, χωρίς χρονοκαθυστερήσεις, χωρίς επιπλέον μέτρα, όπως προέβλεπαν πολλοί που διαψεύστηκαν για πολλοστή φορά. Παρά την καταστροφολογική γραμμή μερίδας της Αντιπολίτευσης, δεν υπάρχει διεθνές οικονομικό κέντρο που να μην προβλέπει επιτυχή έξοδο από τα μνημόνια τον προσεχή Αύγουστο. Έχουμε αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης, μείωση της ανεργίας, συνεχή πτώση των αποδόσεων των εντόκων ομολόγων του δημοσίου, άνοδο των ελληνικών εξαγωγών. Το 2018 θα είναι η χρονιά εξόδου από τα μνημόνια, μία μεγάλη επιτυχία για τη χώρα και σε ουσιαστικό, αλλά και σε συμβολικό επίπεδο. Κατά μία άποψη η επιβολή των μνημονίων στηρίχθηκε αφενός μεν στο υπέρογκο χρέος, αφετέρου στην έλλειψη βασικών δομών όπως περιουσιολόγιο, δίκαιο σύστημα φορολόγησης, αποτελεσματική δημόσια διοίκηση, αξιοποίηση τεχνολογιών. Μία τέτοια βασική δομή - και γι' αυτήν θα ήθελα να σας πω - είναι το Εθνικό Κτηματολόγιο, αυτή η δομή της οποίας η ολοκλήρωση θα εξασφάλιζε αξιόπιστη πολιτική γης. Όπως ξέρουμε όλοι, αποτελεί βασικό αναπτυξιακό εργαλείο και προαπαιτούμενο, πριν το «Α» δηλαδή, για οποιονδήποτε σχεδιασμό, προκειμένου να διασφαλιστεί τόσο η δυναμική ανάπτυξη όσο και η ποιότητα ζωής των πολιτών της χώρας. Σε κάθε οργανωμένο και προοδευτικό κράτος το Κτηματολόγιο έχει ολοκληρωθεί με οποιαδήποτε κυβέρνηση, είτε φιλελεύθερη είτε σοσιαλδημοκρατική είτε συνεργασίας. Θεωρείται δεδομένη και αυτονόητη η ολοκλήρωση του Κτηματολογίου. Είναι κρίσιμος παράγοντας κοινωνικού, οικονομικού, περιβαλλοντικού και δημοκρατικού σχεδιασμού. Πόσο θα άλλαζε πραγματικά η διαδικασία αδειοδοτήσεων μικρών ή μεγάλων επενδύσεων, μικρών ή μεγάλων δημόσιων ή ιδιωτικών έργων, εάν είχαμε ήδη ολοκληρώσει το Κτηματολόγιο, δηλαδή μία συγκεκριμένη χωρική περιγραφή των ακινήτων, που πάνω σε αυτά θα πάταγε οποιαδήποτε ρύθμιση περιβαλλοντική, πολιτιστική κ.λπ.! Ποιοι ήταν οι λόγοι, όμως, που δεν ολοκληρώθηκε εδώ και είκοσι τρία χρόνια; Ποιοι ήταν οι λόγοι που κατασπαταλήθηκαν πάνω από 2 δισεκατομμύρια ευρώ προκειμένου να ολοκληρωθεί περίπου το 10% του ελληνικού χώρου; Γιατί σε είκοσι χρόνια καταγράφηκε το 20% των δικαιωμάτων και τα τελευταία δυόμισι χρόνια το 10%; Είναι γεγονός ότι οι πρώτες κτηματογραφήσεις ήταν κυρίως αστικά ακίνητα, ενώ όσο προχωράμε αναφερόμαστε σε ακίνητα του εξωαστικού χώρου. Βεβαίως, όπως γνωρίζετε, απαιτείται και η ανάρτηση των δασικών χαρτών και χρειάστηκαν δεκαπέντε χρόνια περίπου για την ανάρτηση του 0,8% - ούτε του 1% δηλαδή - των δασικών χαρτών. Μήπως όντως ήταν πολιτική επιλογή να μην ολοκληρωθεί το Κτηματολόγιο και οι δασικοί χάρτες, να συγκαλύπτονται κάθε λογής συμφέροντα, οι καταπατήσεις της δημόσιας γης και να έχουμε ένα υδροκεφαλικό δημόσιο με πολύπλοκους μηχανισμούς που ενώ χρησιμοποιήθηκε ασύστολα μέσω πελατειακών σχέσεων, απαξιώθηκε σταδιακά ότι αυτό φταίει, θεωρώντας άχρηστο τον δημόσιο χαρακτήρα βασικών αναπτυξιακών δομών; Καλωσορίζουμε, λοιπόν, την απόφαση των δύο Υπουργείων, Περιβάλλοντος και Δικαιοσύνης, για τη νέα δομή, γιατί το Εθνικό Κτηματολόγιο είναι και πρέπει να παραμείνει δημόσια περιουσία και ως εκ τούτου επιβάλλεται να διενεργείται από δημόσιο φορέα υπέρ του συμφέροντος του συνόλου της κοινωνίας και την εξασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζόμενων σε αυτό. Και αυτό, γιατί έχει και κοινωνικό χαρακτήρα, καθώς επιδρά στη διασφάλιση των δικαιωμάτων, στην προστασία του περιβάλλοντος, στον έλεγχο και στη διαφάνεια στις χρήσεις γης, στην ανάπτυξη των υποβαθμισμένων περιοχών και στην ανάπτυξη της αγοράς ακινήτων σε αυτές, με παράλληλη χαρτογράφηση απομονωμένων περιοχών, διευκόλυνση επενδύσεων, της αγοράς ενοικίων, της αγροτικής γης, των αστικών ακινήτων. Επειδή το ανέφερε και ο προηγούμενος ομιλητής: Δεν υπάρχει πουθενά στην Ευρωπαϊκή Ένωση ιδιωτικός φορέας κτηματολογίου. Ως προς τα υποθηκοφυλακεία αναφέρομαι. Παγκοσμίως, όπως αναδεικνύει η Έκθεση «Κτηματολόγιο 2014», η στρατηγική της σχεδίασης, της διαχείρισης και του ελέγχου λειτουργίας των συστατικών στοιχείων ενός κτηματολογικού συστήματος - δηλαδή από τη μία πλευρά, της νομικής πληροφορίας, των δικαιωμάτων και από την άλλη πλευρά, της τεχνικής πληροφορίας, δηλαδή τα τεχνικά χαρακτηριστικά, το μέγεθος, τη μορφή και τις διαστάσεις - αυτό όλο το σύστημα, στις μισές χώρες γίνεται από τον ίδιο οργανισμό, που όμως σε όλες τις περιπτώσεις ανήκει στο δημόσιο. Σε καμμία χώρα δεν έχει απολέσει το κράτος τον έλεγχο για την κατάρτιση και τη διαχείριση του Κτηματολογίου. Παραμένει δημόσια αποστολή. Ανέφερε ο Υπουργός κ. Σταθάκης ότι στο τέλος του 2020 θα έχει ολοκληρωθεί το 75% της κτηματογράφησης της χώρας. Έτσι είναι όντως, γιατί το υπόλοιπο 25% αναφέρεται σε διεκδικούμενα ακίνητα. Και αυτό πάλι για την αμφίδρομη σχέση, λόγω μη ύπαρξης Κτηματολογίου. Υπάρχουν διεκδικήσεις και διαφορές που θα πρέπει να λυθούν στα δικαστήρια. Ακόμη, κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να προσθέσω και για το Κτηματολόγιο και για τους κανόνες που βάζουμε στις λατομικές περιοχές, μια παρατήρηση: Και στις δύο περιπτώσεις θα πρέπει να δούμε το θέμα των νησιωτικών περιοχών και για τον καθορισμό λατομικών ζωνών και για την κατάργηση των υποθηκοφυλακείων. Τα νησιά μας έχουν τις ιδιαιτερότητες που γνωρίζουμε όλοι, τις ιδιαιτερότητες του αποκλεισμού. Θα πρέπει δηλαδή οι είκοσι τέσσερις μήνες που δίνονται σαν περιθώριο για την ολοκλήρωση σε αυτές τις περιοχές και μετά την υπαγωγή τους στο ελληνικό Κτηματολόγιο να ισχύσουν και για τα θέματα τα λατομικά, δηλαδή περιοχές που πιθανόν δεν έχουν τις απαιτούμενες αποστάσεις κ.λπ.. Όμως τα νησιά έχουν ανάγκη να καλύπτονται και για ιδιωτικά και για δημόσια έργα από αυτές τις ζώνες. Τελειώνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα πω ότι κάθε λογής καταστροφολογία και εκλογολογία δεν βοηθάει. Δείχνει όχι μόνον έλλειψη επιχειρημάτων αλλά και προτάσεων που έχουμε ανάγκη, που έχουμε υποχρέωση αυτήν τη στιγμή να κάνουμε για να βγει η χώρα από την κρίση. Αυτές τις προτάσεις έχει ανάγκη η χώρα, ώστε να συμβάλουμε σε έναν διάλογο και από αυτές δεν μπορεί κανείς να κρύβεται. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Λαγός από τη Χρυσή Αυγή.
Θα ξεκινήσω λέγοντας - θα το τονίσουμε για άλλη μία φορά, για να το ακούει ο κόσμος και να ξέρει τι γίνεται - ότι ο τρόπος με τον οποίον έρχονται τα νομοσχέδια στη Βουλή και με τα οποία αποφασίζει και νομοθετεί η Βουλή είναι πραγματικά απαράδεκτος. Μας έρχονται χιλιάδες σελίδες - χίλιες εκατό, χίλες διακόσιες, χίλες τριακόσιες, ανάλογα την περίπτωση - και μας λένε μετά σε δέκα, σε έντεκα και σε δώδεκα ώρες ότι πρέπει να πάμε στις επιτροπές και να συζητήσουμε για τετρακόσια - τετρακόσια είκοσι άρθρα περίπου. Μπαίνουν κάποιοι Βουλευτές, οι περισσότεροι, και χωρίς να έχουν ανοίξει καν την πρώτη σελίδα να δουν τι γίνεται, έρχονται και ψηφίζουν, γιατί πολύ απλά αυτές είναι οι εντολές που έρχονται από τους εντολείς σας, από τα «κοράκια», τους διεθνείς τοκογλύφους, τα οποία τόσα χρόνια λυμαίνονται την πατρίδα μας. Έτσι, λοιπόν, νομοθετεί η ελληνική Βουλή, η οποία όμως δεν έχει καμμία σχέση με την ελληνική κοινωνία και τον ελληνικό λαό. Άλλα πιστεύει ο ελληνικός λαός, άλλα θέλει ο Έλληνας πολίτης και άλλα ψηφίζετε εσείς εδώ. Και έχετε το θράσος και λέτε ότι εκπροσωπείτε τους Έλληνες! Δεν εκπροσωπείτε κανέναν Έλληνα πολίτη. Εκπροσωπείτε μόνον τα συμφέροντά σας, εκπροσωπείτε τις εντολές που σας δίνονται και κάνετε το παιχνίδι της Νέας Τάξης Πραγμάτων στο οποίο είστε πραγματικοί δούλοι. Και αυτό το νομοσχέδιο θα περάσει. Βλέπουμε ότι λεηλατούνται πραγματικά για άλλη μια φορά οι τρίτεκνες και οι πολύτεκνες οικογένειες. Βλέπουμε ότι κόβονται όλα τα επιδόματα αυτών που είναι οι στυλοβάτες της ελληνικής κοινωνίας και του ελληνικού έθνους. Όμως αυτό ακριβώς είναι και το πρόβλημα το δικό σας, ότι με τέτοιους ανθρώπους δεν θέλετε να έχετε επαφές, τέτοιους ανθρώπους θέλετε να τους τιμωρείτε. Να πούμε εδώ και κάτι άλλο και να το διευκρινίσουμε: Τα χρήματα που παίρνει μία τρίτεκνη ή μια πολύτεκνη οικογένεια δεν είναι επίδομα, επί της ουσίας, αλλά είναι μια επιβράβευση γι' αυτό το οποίο κάνουν. Είναι μία επιβράβευση τα χρήματα αυτά που παίρνουν οι τρίτεκνες και οι πολύτεκνες οικογένειες σε όλα τα προηγμένα κράτη, γιατί στηρίζουν το έθνος τους και την κοινωνία τους. Αυτό, λοιπόν, εδώ εσείς το αρνείστε. Αφού τόσα χρόνια καταληστεύετε τον ελληνικό λαό, φτάσατε στα έσχατα σημεία πλέον. Τους ληστεύετε πραγματικά, κόβετε τα πάντα ακόμα και από αυτές τις ομάδες τις οποίες θα έπρεπε να προσέχετε. Η Χρυσή Αυγή έχει τονίσει κατ' επανάληψη ότι χρήματα υπάρχουν ακόμη και τώρα από εσάς τα λαμόγια και τα αρπακτικά του ελληνικού Κοινοβουλίου, χρήματα τα οποία πρέπει να κοπούν από τα λεφτά που δίνετε στους λαθρομετανάστες. Και είναι πάρα πολλά χρήματα. Μπορούν να κοπούν, λοιπόν, και να δοθούν στους Έλληνες συμπολίτες μας οι οποίοι τα χρειάζονται. Υπάρχουν λεφτά. Να κοπούν από αυτούς οι οποίοι περνούν λαθραία τα σύνορά μας, διαβιούν παράνομα εδώ, διαπράττουν συνεχώς εγκλήματα κι εσείς τους «χαϊδεύετε» και από πάνω τούς δίνετε και χρήματα. Για να δείτε για άλλη μία φορά πού έχετε φθάσει - το έχετε δει εκατό φορές, αλλά δεν έχετε κανένα πρόβλημα, γιατί είστε κυριολεκτικά χοντρόπετσοι και έχετε αποδεχθεί τον ρόλο που σας έχει ανατεθεί προσωρινά - θα πω το εξής. Το βράδυ της Παρασκευής, ενώ η συζήτηση πλησίαζε προς το τέλος της, ενώ σχεδόν όλοι οι Βουλευτές είχαν αποχωρήσει, ήρθε μια νομοτεχνική βελτίωση από τον Τσακαλώτο, η οποία έλεγε ότι δεν υποχρεώνει πλέον στην υποβολή δήλωσης περιουσιακής κατάστασης τα μεγαλοστελέχη του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Αυτό κι αν είναι σκάνδαλο! Έχετε έρθει κι έχετε δώσει ουσιαστικά ασυλία και στα μέλη του ΤΑΙΠΕΔ και στο υπερταμείο, τους έχετε αφήσει να λειτουργούν ανεξέλεγκτα, γιατί ξέρετε πολύ καλά ότι αυτά που κάνουν όλοι αυτοί είναι παράνομα, είναι αντίθετα στην ελληνική νομοθεσία και αντίθετα στα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Όμως εσείς δίνοντάς τους ασυλία και χωρίς να μιλάει από κάτω κανείς, ούτε από την Αξιωματική Αντιπολίτευση ούτε από κανένα άλλο κόμμα, πλην της Χρυσής Αυγής, τους δίνετε άλλοθι. Και έτσι τους υπόσχεστε ότι δεν θα υπάρχει καμμία συνέπεια για αυτούς όταν σε λίγο χρονικό διάστημα θα μας αδειάσετε εσείς τη γωνιά και θα έρθουν κάποιοι άλλοι από εδώ να σας διαδεχθούν, οι οποίοι όμως ήταν και πριν από εσάς και έφτασαν την Ελλάδα εδώ. Γιατί όλοι συμμετέχετε στο γαϊτανάκι της υποδούλωσης της πατρίδας μας. Έτσι, λοιπόν, περνάτε μέσα στη νύχτα, μέσα στο σκοτάδι Υπουργοί της ελληνικής «Κυβέρνησης» νομοσχέδια εις βάρος του ελληνικού λαού και του ελληνικού δημοσίου. Αυτό θα έρθει η στιγμή που θα το πληρώσετε. Ξέρετε, κανείς δεν είναι ούτε υπεράνω του νόμου ούτε υπεράνω της κρίσεως και ο ελληνικός λαός, όσο και να τον έχετε καθηλώσει οικονομικά αυτήν τη στιγμή, θα αντιδράσει. Θα αντιδράσει, γιατί ο τρόπος που συμπεριφέρεστε είναι αυταρχικός και αισχρός. Θα αναφερθούμε και σε ζητήματα επικαιρότητας, γιατί για τη Χρυσή Αυγή πάντα μετράνε τα εθνικά ζητήματα και δίνουμε ιδιαίτερη βαρύτητα και είμαστε διατεθειμένοι να πουλήσουμε και τη ζωή μας ακόμα, αν είναι να σώσουμε την πατρίδα μας. Υπάρχουν αυτές τις ημέρες τα ζητήματα που ακούγονται, για το «Μακεδονικό», το οποίο εσείς το έχετε δημιουργήσει, γιατί δεν υπάρχει το «Μακεδονικό», υπάρχει το «Σκοπιανό». Υπάρχουν κάποιοι ταλαίπωροι εκεί πάνω στα βόρεια σύνορα της πατρίδας μας, οι οποίοι με το έτσι θέλω και βλέποντας ότι έχουν μία Κυβέρνηση υποτακτικών απέναντί τους, όχι μόνο τώρα, αλλά και τα προηγούμενα χρόνια, θέλουν να πάρουν το ιερό όνομα της Μακεδονίας μας. Έχουν δει ανθρώπους εδώ τους οποίους δεν τους νοιάζει αν ξεπουλήσετε το όνομα. Άλλωστε εσάς τους αριστερούς ποτέ δεν σας ένοιαζε, η ιδεολογία σας είναι αυτή και δεν σας ενδιαφέρει εάν ξεπουλήσετε το όνομα της Μακεδονίας. Όμως αντιμετωπίζετε πρόβλημα, γιατί ενώ πιστεύατε ότι η ελληνική κοινωνία δεν θα αντιδράσει, βλέπετε ότι στέκεται σθεναρά. Βλέπετε ότι η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, ακόμα και τώρα που είναι καταματωμένη οικονομικά, που περνάει πολύ δύσκολα στην καθημερινότητά της, αντιδράει σε αυτό που εσείς θέλετε να κάνετε. Εάν τολμάτε λοιπόν, δημοκράτες, - η Χρυσή Αυγή σάς το έχει πει πάνω από δέκα, δεκαπέντε φορές για διαφορετικά νομοσχέδια ή νόμους που θέλετε να περάσετε - κάντε ένα δημοψήφισμα να δούμε εάν εκπροσωπείτε τον ελληνικό λαό ή εάν εκπροσωπείτε τα διεθνή αφεντικά σας, να δούμε εκεί τι γίνεται. Εάν ονομαστούν τα Σκόπια «Μακεδονία», ξέρουμε πολύ καλά και το καταλαβαίνουμε όλοι - εκτός και αν κάποιοι δεν θέλετε να το καταλάβετε - ότι είναι βέβαιο πως σε σύντομο χρονικό διάστημα θα εγείρουν και ζήτημα «μακεδονικής μειονότητας» μέσα στην πατρίδα μας. Αυτό δεν το γνωρίζετε; Μήπως σας το λέμε εμείς; Δεν σας λέγαμε πριν από μία εβδομάδα περίπου εδώ, όταν φέρατε αυτόν το νόμο για τη δήθεν κατάργηση της σαρίας στη Θράκη, ότι αυτό είναι βούτυρο στο ψωμί αυτών που δηλώνουν Τούρκοι εκεί πέρα, όπως αυτός εδώ ο Βουλευτής που μπαίνει στο ελληνικό Κοινοβούλιο και μιλάει για τουρκική μειονότητα, ο Ζεϊμπέκ, που τον έχετε και τον «χαϊδεύετε»; Και όταν σας τα είπαμε εμείς την περασμένη Τρίτη, πριν περάσει ένα σαρανταοκτάωρο καλά - καλά, βγήκε ο ίδιος αυτός Βουλευτής και μιλούσε για τουρκική μειονότητα στη Θράκη. Και η ίδια η Άγκυρα είχε σηκώσει το ζήτημα ότι οι μουφτήδες τους πρέπει να εκλέγονται πλέον από αυτούς και όχι να διορίζονται από το ελληνικό κράτος. Έχετε ανοίξει μέτωπα εις βάρος της πατρίδος μας παντού. Είστε ακατάλληλοι. Είστε εθνικά επικίνδυνοι. Είστε πολιτικά αστείοι. Έχετε να προσφέρετε μόνο ένα καλό, να σηκωθείτε να φύγετε γρήγορα. Εμείς θα τονίσουμε ότι στα συλλαλητήρια 21 του μηνός και όποτε άλλοτε γίνουν συλλαλητήρια - γιατί θα γίνονται συνεχώς υπέρ της Μακεδονίας μας - η Χρυσή Αυγή, αλλά και όλοι οι Έλληνες πολίτες πρέπει να συμμετάσχουν. Το «Μακεδονικό» θα είναι αυτό που θα σας πνίξει και θα σας στείλει μία ώρα αρχύτερα από εκεί που ήρθατε!
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για να κάνω μία νομοτεχνική βελτίωση.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Αναφέρεται στον τρόπο χρηματοδότησης της μισθοδοσίας στο Κτηματολόγιο. Το τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 6 του άρθρου 20 του σχεδίου κάνει ρητή αναφορά εξαίρεσης από τον κανόνα ένταξης στο δημόσιο. Αυτό το κομμάτι το αφαιρούμε και το αντικαθιστούμε με τη ρητή διατύπωση «το κόστος της μισθοδοσίας καλύπτεται από τα εισπραττόμενα τέλη».
Να διανεμηθεί παρακαλώ. Τον λόγο έχει η κ. Τζάκρη.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το πολυνομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα, το προτελευταίο σε μία κρίσιμη περίοδο οκτώ ετών που ήδη διανύσαμε, το οποίο αφορά τη νομοθέτηση περίπου εξήντα προαπαιτουμένων για το κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης είναι το πρώτο στα χρόνια της κρίσης, του οποίου οι θετικές ρυθμίσεις είναι σαφώς περισσότερες από τις αρνητικές. Πρόκειται ουσιαστικά για μια σειρά παρεμβάσεων που αφορούν τα ζητήματα της διαμεσολάβησης, το Κτηματολόγιο, την απλούστευση της διαδικασίας για την αδειοδότηση των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων, τα θέματα της υγείας και ένα πλήθος διαδικαστικών θεμάτων, των θεμάτων της δημόσιας διοίκησης, αλλά και των θεμάτων της ενίσχυσης του φοροεισπρακτικού μηχανισμού. Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι δεν υπάρχουν νέα δημοσιονομικά μέτρα εν όψει του κλεισίματος της τρίτης αξιολόγησης. Δεν υπάρχει, δηλαδή, καμιά νέα επιβάρυνση για τους πολίτες. Ειδικότερα σε ό,τι αφορά τη διαμεσολάβηση - στην οποία θα ήθελα να περιορίσω τη σημερινή μου παρέμβαση - εισήχθη στην Ελλάδα με τον ν.3898/2010, ο οποίος ρυθμίζει τη διαμεσολάβηση στις αστικές και εμπορικές διαφορές, ενσωματώνοντας στην ελληνική νομοθεσία σχετική κοινοτική οδηγία. Ο θεσμός, λοιπόν, έχει διανύσει ήδη μια πορεία επτά ετών. Δυστυχώς, όμως, το μόνο που κατόρθωσε ήταν να πείσει χίλιους επτακόσιους εβδομήντα έναν δικηγόρους και λοιπούς επαγγελματίες να διαθέσουν από το υστέρημά τους και μάλιστα σε καιρούς οικονομικά χαλεπούς, σημαντικά ποσά ως δίδακτρα στους φορείς κατάρτισης προκειμένου να εκπαιδευτούν και να καταρτιστούν ως διαμεσολαβητές. Ωστόσο, είναι γεγονός ότι ο αριθμός των διαμεσολαβήσεων στην Ελλάδα όλα αυτά τα χρόνια είναι πενιχρός και δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από τη μυστικότητα της διαδικασίας, η οποία χρησιμοποιήθηκε ως δικαιολογία για να καλύψει την αδυναμία συλλογής στοιχείων. Τα μόνα, λοιπόν, διαθέσιμα στοιχεία που συλλέχθηκαν από τα πρωτοδικεία της χώρας και αφορούν τον αριθμό των κατατεθειμένων σε αυτά πρακτικών επιτυχών διαμεσολαβήσεων, κατέδειξαν ότι τα πρώτα έξι χρόνια λειτουργίας του θεσμού είχαν κατατεθεί συνολικά περίπου εκατό πρακτικά. Αυτή, λοιπόν, η εικόνα είναι απολύτως απογοητευτική και αυτή την εικόνα προσπάθησε να ανατρέψει το Υπουργείο Δικαιοσύνης με τη σύσταση ειδικής νομοπαρασκευαστικής επιτροπής αποτελούμενης από ανώτατους δικαστικούς λειτουργούς, καθηγητές πανεπιστημίου, διαμεσολαβητές και δικηγόρους με πολυετή εμπειρία στον θεσμό, με στόχο ακριβώς την αναμόρφωση και την ποιοτική αναβάθμιση του θεσμού, ώστε να αποκτήσουν οι Έλληνες πολίτες και το ίδιο το δικαιικό σύστημα, εμπιστοσύνη απέναντί του και να το αξιοποιήσουν ως μια εναλλακτική μορφή εξωδικαστικής επιλύσεως των διαφορών τους. Στόχος λοιπόν είναι να αποκτήσει ο Έλληνας πολίτης κουλτούρα διαμεσολάβησης, δηλαδή μια αντίληψη φιλικής διευθέτησης των διαφορών του, όπως ισχύει σε όλες τις προηγμένες χώρες της Ευρώπης και φυσικά παγκοσμίως. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή ειπώθηκαν πολλά ανακριβή από σκληρούς πολέμιους της διαμεσολάβησης, οι οποίοι δήθεν μιλούν για ιδιωτικοποίηση της δικαιοσύνης, οφείλουμε να διευκρινίσουμε ότι η διαμεσολάβηση δεν ανταγωνίζεται και δεν αποσκοπεί να αποκαταστήσει το σύστημα απονομής δικαιοσύνης, αφού ουδεμία σχέση έχει με αυτό. Λειτουργεί παράλληλα με αυτό και εποικοδομητικά, δίνοντας στους ιδιώτες που έχουν εξουσία διάθεσης της διαφοράς τους την ευκαιρία να επιλέξουν έναν άλλο ειρηνικό τρόπο επίλυσης των διαφορών τους, ο οποίος όμως είναι ταχύτερος, αποτελεσματικότερος και οικονομικότερος. Ο διαμεσολαβητής δεν εκδίδει απόφαση, δεν υποκαθιστά τον δικαστή, αλλά τα ίδια τα μέρη καταλήγουν, αν και εφόσον το επιθυμούν, σε συμφωνία με τη βοήθεια του διαμεσολαβητή ο οποίος οφείλει να βοηθάει τα μέρη και να αποφορτίζει τα συναισθήματά τους. Επομένως όσοι μιλούν για μια προσπάθεια ιδιωτικοποίησης της δικαιοσύνης, δεν έχουν ιδέα περί τίνος πρόκειται. Το εν λόγω σχέδιο νόμου εισάγει την υποχρεωτικότητα της διαμεσολάβησης σε έναν πολύ περιορισμένο αριθμό μόλις εννιά κατηγοριών υποθέσεων, οι οποίες εκ της φύσεως τους είναι δεκτικές διαμεσολάβησης, καθώς όλες απαιτούν τη δημιουργία ενός εποικοδομητικού κλίματος διαλόγου, το οποίο θα διασφαλίζει την εκούσια και μακροβιότερη συμφωνία των εμπλεκομένων μερών. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τέτοιων διαφορών είναι οι οικογενειακές διαφορές και οι διαφορές μεταξύ συνιδιοκτητών όπου οι φθοροποιοί δικαστικοί αγώνες δηλητηριάζουν τη σχέση μεταξύ των εμπλεκομένων μερών και διαταράσσουν την ομαλή κοινωνική συμβίωση. Και λέγοντας υποχρεωτικότητα υπαγωγής στη διαμεσολάβηση δεν εννοούμε την υποχρέωση διευθέτησης της εκάστοτε υπόθεσης μέσω αυτής, αλλά την υποχρέωση προσπάθειας επίλυσης μιας διαφοράς με τη διαμεσολάβηση. Τα μέρη, αφού ενημερωθούν για τον θεσμό, έχουν το δικαίωμα να τερματίσουν οποτεδήποτε και χωρίς συνέπειες τη διαδικασία και να προσφύγουν στον φυσικό τους δικαστή. Η εν λόγω διάταξη περί υποχρεωτικής προσπάθειας επίλυσης κάποιων αστικών και εμπορικών διαφορών με τη διαμεσολάβηση δεν καινοτομεί, αλλά ακολουθεί δοκιμασμένα επί σειρά ετών και επιτυχημένα ευρωπαϊκά πρότυπα. Συγκεκριμένα στην τσεχική δημοκρατία συναντούμε την υποχρεωτική συμμετοχή σε ενημερωτικές συναντήσεις σχετικά με τον θεσμό της διαμεσολάβησης, με δικαστική εντολή μάλιστα για το σύνολο των διαφορών. Δεκατρία κράτη - μέλη με ακριβά δικαιικά συστήματα καθιστούν εμμέσως υποχρεωτική τη διαμεσολάβηση, καθώς τη συνδέουν με την παροχή οικονομικών κινήτρων, μέσω της μείωσης των δικαστικών δαπανών και εξόδων, ενώ σε πέντε κράτη - μέλη, μεταξύ των οποίων η Γερμανία, η Αγγλία, η Ουγγαρία, η Λιθουανία, η διαμεσολάβηση είναι υποχρεωτική σε ορισμένες κατηγορίες υποθέσεων, με χαρακτηριστικότερο και εξαιρετικότερο παράδειγμα αυτό της Ιταλίας. Η γειτονική μας χώρα, οι πολίτες της οποίας έχουν κουλτούρα παρόμοια με τους Έλληνες πολίτες κι ένα δικαιοδοτικό σύστημα με μεγάλες καθυστερήσεις στην απονομή της δικαιοσύνης και αντίστοιχα προβλήματα, κατόρθωσε να επιλύει ετησίως διακόσιες πενήντα χιλιάδες υποθέσεις μέσω διαμεσολάβησης. Αντιλαμβάνεται, λοιπόν, κανείς εύκολα ότι η επιτυχία του θεσμού θα κατορθώσει να επιλύσει χρόνια προβλήματα του δικαιοδοτικού μας συστήματος, θα αποσυμφορήσει τα πινάκια των δικαστηρίων από τις υποθέσεις εκείνες που θα επιλύονταν, ούτως ή άλλως, συμβιβαστικά και οι οποίες, παρ' όλα αυτά, λιμνάζουν σε μακρινές δικασίμους, με σκοπό να ματαιωθούν. Θα περιορίσει, όμως, και τον αριθμό των υπό εκδίκαση υποθέσεων στα δικαστήρια, γεγονός που θα συντελέσει στη επιτάχυνση του χρόνου έκδοσης των δικαστικών αποφάσεων. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης ήρθε σε συνομιλίες και διάλογο με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, με τους δικηγορικούς συλλόγους της χώρας, με την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων και προχώρησε μέχρι και την τελευταία στιγμή σε τροποποιήσεις, ώστε να διασφαλίσει ότι η προωθούμενη διάταξη της υποχρεωτικής υπαγωγής σε διαμεσολάβηση είναι απολύτως συμβατή με το Σύνταγμα και το Ενωσιακό μας Δίκαιο και δεν δημιουργεί, μάλιστα, εμπόδια στην ελευθερία πρόσβασης στη δικαιοσύνη. Μείωσε, λοιπόν, περαιτέρω τον αριθμό των κατηγοριών υποθέσεων που υπάγονται υποχρεωτικά στη διαμεσολάβηση από έντεκα σε εννιά, περιόρισε το χρονικό διάστημα της εν λόγω προσπάθειας προσφυγής από πενήντα σε τριάντα ημέρες και περιόρισε και το κόστος προσφυγής σε αυτή από τα 250 ευρώ στα 170 ευρώ, εξαιρώντας από την εν λόγω υποχρέωση τους οικονομικά αδύνατους πολίτες, οι οποίοι δικαιούνται νομικής βοήθειας ή αυτούς στους οποίους χορηγείται το ευεργέτημα της πενίας. Θα ήθελα, επίσης, να επισημάνω την αναμόρφωση του Κώδικα Δεοντολογίας Διαμεσολαβητών και τη θεσμοθέτηση του πειθαρχικού δικαίου διαμεσολαβητών μέσω των νέων διατάξεων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τέλος, οφείλω να τονίσω ότι με τις παρούσες ρυθμίσεις για τη διαμεσολάβηση δίνεται μία ιστορική ευκαιρία σε όλους τους Έλληνες πολίτες να αποκτήσουν έναν πολιτισμό φιλικής διευθέτησης των διαφορών τους, έναν πολιτισμό που θα τους ακολουθεί παντού, στο σπίτι τους, στη δουλειά τους, στην οικογένειά τους. Ας μην αφήσουμε τις όποιες συντεχνιακές φωνές να αμαυρώσουν αυτήν την προσπάθεια. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η ψήφιση του πολυνομοσχεδίου ανοίγει τον δρόμο της εκταμίευσης της δόσης των 5,5 δισεκατομμυρίων ευρώ στο Eurogroup της 22ας Ιανουαρίου. Μετά την ολοκλήρωση της αξιολόγησης αναμένεται η αναβάθμιση της ελληνικής οικονομίας από διεθνείς οίκους, καθώς και αναμένεται να ξεκινήσει η συζήτηση για τον προσδιορισμό των μεσομακροπρόθεσμων μέτρων για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, που θα ανοίξει με τη σειρά τον δρόμο για τη κρίσιμη διαπραγμάτευση για την έξοδο από το πρόγραμμα και τη μεταμνημονιακή εποχή. Η αλήθεια, πάντως, είναι ότι όλοι, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, πλην της Αντιπολίτευσης, παραδέχονται ότι η κυβερνητική πολιτική έχει οδηγήσει σε μία βελτίωση των θεμελιωδών δεδομένων της οικονομίας, αλλά και σε μία σταθεροποίηση του οικονομικού κλίματος με συγκεκριμένα αποτελέσματα, όπως μείωση της ανεργίας κατά επτά μονάδες, με τη δημιουργία τριακοσίων είκοσι χιλιάδων, περίπου, θέσεων εργασίας, αύξηση του μέσου διαθεσίμου εισοδήματος, αύξηση του όγκου βιομηχανικής παραγωγής, αύξηση των άμεσων ξένων επενδύσεων, αύξηση των ιδιωτικών καταθέσεων.
Κυρία συνάδελφε, παρακαλώ ολοκληρώστε.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Βεβαίως και δεν πανηγυρίζουμε με την ψήφιση όλων των προαπαιτουμένων, πολλά από τα οποία είναι και βαριά και δύσκολα. Η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών αντιμετωπίζει και θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα. Τον Αύγουστο, όμως, η χώρα βγαίνει από αυτή τη δίνη. Τελειώνουμε επιτέλους με αυτή τη μεγάλη περιπέτεια, τις αξιολογήσεις, τις δόσεις, τις υποδόσεις και τις απειλές για χρεοκοπία. Ευχή όλων μας είναι να τελειώνουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο έχει η κ. Μπακογιάννη.
Κύριε Πρόεδρε, ακριβώς μετά την κ. Μπακογιάννη, θα ήθελα τον λόγο, ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, για να θέσω δύο ερωτήματα στους Υπουργούς για μία τροπολογία και νομοτεχνική βελτίωση που κατατέθηκε την Παρασκευή το βράδυ. Οι απαντήσεις θα καθορίσουν τη στάση μας για ονομαστική ψηφοφορία ή όχι. Ευχαριστώ.
Εντάξει, κύριε συνάδελφε. Ορίστε, κυρία Μπακογιάννη, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ξεκινήσω με μία παρατήρηση, την οποία, φαντάζομαι, έχετε ακούσει πολλές φορές μέσα σε αυτή την Αίθουσα, αλλά νοιώθω την ανάγκη να την επαναλάβω, έστω και μόνο για τα Πρακτικά. Φέρατε ένα πολυνομοσχέδιο στη Βουλή, το οποίο απαρτίζεται από τετρακόσια άρθρα, χίλιες πεντακόσιες σελίδες. Ακόμα και ο πιο φιλότιμος Βουλευτής θα μπορέσει να τοποθετηθεί για κάθε άρθρο σε πενήντα επτά δευτερόλεπτα. Πενήντα επτά δευτερόλεπτα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για άρθρα τα οποία αλλάζουν τη ζωή πάρα πολλών συμπολιτών μας. Πενήντα επτά δευτερόλεπτα που ζητάτε από την Αντιπολίτευση να σας καταθέσει την άποψή της. Το επιχείρημα ότι αυτό είναι το τελευταίο πολυνομοσχέδιο το οποίο έρχεται στη Βουλή και κατόπιν τούτου θα κλείσει η αξιολόγηση, το έχω ακούσει πολλές φορές. Έχω ακούσει, επίσης, την επιχειρηματολογία των Υπουργών ότι «κι εσείς τα ίδια κάνατε». Κάποιοι από εμάς μέσα σε αυτή τη Βουλή λέγανε τα ίδια και τότε. Τα επαναλαμβάνουν, λοιπόν, σήμερα ξανά τα ίδια. Δεν είναι δυνατόν να γίνει σοβαρός κοινοβουλευτικός διάλογος με αλλαγές της τελευταίας στιγμής. Δεν είναι δυνατόν να προχωρείτε μόνο με υποσχέσεις - όπως το κάνετε σήμερα - προς τον ελληνικό λαό προσπαθώντας να θολώσετε τα νερά. Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, θα σταθώ και εγώ σε πολύ λίγα από τα άρθρα, όσα μου επιτρέπει ο χρόνος. Πρώτον, θα επαναλάβω και εγώ το θέμα των πολυτέκνων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι η Ελλάδα έχει δημογραφικό πρόβλημα. Και δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι διαχρονικά όλα τα κόμματα και όλες οι κυβερνήσεις προσπαθούσαν να στηρίξουν την πολύτεκνη οικογένεια. Δεν το έκαναν για ψηφοθηρικούς λόγους, κ. Φωτίου. Το έκαναν, γιατί ήταν βαθύτατα πεπεισμένοι ότι αυτή η χώρα δεν μπορεί κάποια στιγμή, σε εκατό χρόνια, να καταλήξει να είναι 6 εκατομμύρια απ' όσα είναι σήμερα. Έρχεστε και κόβετε το επίδομα των πολυτέκνων. Δηλώνετε δηλαδή ότι σε έναν πολύτεκνο με τέσσερα παιδιά, με 22.900 ευρώ τον χρόνο, θα του κόψετε το επίδομα των 3.200 ευρώ και θα το κάνετε 1.016 ευρώ. Ενδεχομένως κάποιοι από εμάς που έχουν μεγάλες οικογένειες και πάρα πολλά παιδιά, έχουν μία αίσθηση του τι πραγματικά σημαίνει ένα παιδί σε μία οικογένεια. Όταν, λοιπόν, έχεις τέσσερα παιδιά και περιμένεις να ζήσουν με αυτή τη στήριξη, κάτι δεν πάει καθόλου καλά. Είναι 40% μείωση του οικογενειακού εισοδήματος σε πάνω από 37.500 ευρώ. Αυτός είναι παμπλουτίδης! Αυτός δεν παίρνει απολύτως τίποτα, δεν πάει να έχει τέσσερα παιδιά, δεν πάει να έχει πέντε παιδιά. Στην ουσία, δηλαδή, η Κυβέρνηση καταργεί τη δημογραφική πολιτική. Άκουσα το επιχείρημα της κ. Φωτίου η οποία οργίλη απευθύνθηκε στην Αντιπολίτευση λέγοντας ότι «εμείς στηρίζουμε το πρώτο και το δεύτερο παιδί». Αλήθεια, είναι αυτό. Εγώ, λοιπόν, θα κάνω μία πρόταση στην κ. Φωτίου. Εμείς θα ψηφίσουμε τη διάταξη η οποία αυξάνει τα επιδόματα στο ένα και στα δύο παιδιά και εσείς αντί να μου απαντήσετε με «θα» - διότι «θα» ακούσανε και τα νησιά τόσο καιρό για το μεταφορικό ισοδύναμο, όταν καταργήθηκε η φορολογία - θα έρθετε να νομοθετήσετε τώρα εδώ στο νομοσχέδιο τα λεφτά για τους πολύτεκνους. Θα τα δώσετε τώρα και όχι με «θα», κυρία Φωτίου, διότι τώρα τα κόβετε, όπως κόβετε και το ΕΚΑΣ και τελικώς ακόμα οι συνταξιούχοι περιμένουν τι θα πάρουν. Το δεύτερο θέμα είναι το θέμα των κατασχέσεων, κύριοι συνάδελφοι. Το θέμα των κατασχέσεων είναι πάρα πολύ μεγάλο. Δεν ξέρω εάν η πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ έχει αντιληφθεί τι πραγματικά συμβαίνει σήμερα στην ελληνική κοινωνία. Έχουμε χίλιες κατασχέσεις την ημέρα. Ένας στους δύο Έλληνες χρωστάει στην εφορία, χρωστάει στα ασφαλιστικά ταμεία. Αντιλαμβάνεστε ότι αυτό το οποίο γίνεται σήμερα με κατασχέσεις από 500 ευρώ και πέρα - δηλαδή με 500 ευρώ μπορεί να οδηγηθεί σε κατάσχεση ο δανειολήπτης - είναι κάτι το τερατώδες. Διότι μπορεί πάνω στον ίδιο δανειολήπτη να πέσουν τρεις διαφορετικές κατασχέσεις, και από το ασφαλιστικό ταμείο και από τις τράπεζες και από το ελληνικό δημόσιο. Διανοείστε τι θα γίνει αυτός ο άνθρωπος; Με τη γνωστή λογική του ΣΥΡΙΖΑ περιμένετε ότι αυτό θα συμβεί αργότερα, όταν δηλαδή θα υπάρχει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Είσαστε, όμως, βαθιά νυχτωμένοι, διότι η πραγματικότητα είναι ότι το κράτος, δηλαδή το ελληνικό δημόσιο, προχωρεί - και προχωρεί σήμερα - σε πλειστηριασμούς με μηδενική προστασία της πρώτης λαϊκής - όπως συνηθίζετε να τη λέτε και όπως τελικώς έχει μία βάση - κατοικίας. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και αυτό το κάνετε εσείς, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ και το κάνετε και πανηγυρίζοντας. Έχω δει ανθρώπους να ψηφίζουν δύσκολα μέτρα. Ανθρώπους, όμως, που να πανηγυρίζουν και να ψηφίζουν δύσκολα μέτρα, αυτό μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ το έχει καταφέρει. Τρίτον, άκουσα την ενθουσιώδη ομιλία της κ. Τζάκρη για τη διαμεσολάβηση. Εν τη ρύμη του λόγου της είπε δύο, τρία πράγματα που είναι σωστά. Είπε: «Ναι, υπάρχει διαμεσολάβηση και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες». Ναι, αλλά πώς; Με οικονομικά κίνητρα. Έδωσαν, δηλαδή, κίνητρα τα οποία κατέστησαν σαφές στον ενδιαφερόμενο ότι αυτό είναι προς το συμφέρον του και έχει μία ελπίδα να λειτουργήσει η διαμεσολάβηση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Εσείς, τι κάνατε, κύριοι συνάδελφοι; Το φέρνετε υποχρεωτικό. Τι σημαίνει υποχρεωτικό για μια μικρή επιχείρηση, ξέρετε; Σημαίνει ότι ξεκινάει με μία δαπάνη 500 με 1000 ευρώ. Πιστεύετε 500 με 1000 ευρώ ότι τα έχουν πολλοί Έλληνες σήμερα να τα δώσουν για να ξεκινήσει μία διαμεσολάβηση που δεν ξέρουν αν θα καταλήξει θετικά και δεν ξέρουν το αποτέλεσμά της για να πάνε μετά στο δικαστήριο; Αυτός είναι ο τρόπος για να στηριχθεί ο θεσμός της διαμεσολάβησης; Και εγώ είμαι υπέρ του θεσμού της διαμεσολάβησης, αλλά είμαι υπέρ με κάποια λογική η οποία δεν θα κοστίζει τελικώς στον Έλληνα πολίτη αυτά τα οποία κοστίζει σήμερα ο τρόπος με τον οποίο φέρατε τη διαμεσολάβηση. Τρίτο και τελευταίο, θέλω να πω μια κουβέντα για τα καζίνα. Ξέρετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εγώ είμαι υπεύθυνη στον τομέα ανάπτυξης και έχω βαρεθεί να έρχομαι στη Βουλή και να κάνω ερωτήσεις στους Υπουργούς και να τους λέω «βρε παιδιά, δώστε φορολογικά κίνητρα στις νεοφυείς, στις καινοτόμες επιχειρήσεις. Κάντε κάτι, μπείτε στη λογική που έχει μπει όλος ο κόσμος, όλη η Ευρώπη. Ένα κίνητρο φορολογικό για μια επιχείρηση, για να προχωρήσει κ.λπ.». Κατέληξα σε ένα συμπέρασμα. Το μόνο που ενδιαφέρει την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι τα φορολογικά κίνητρα για τον τζόγο, το μόνο. Δεν έχει ξαναέρθει ποτέ νομοσχέδιο στη Βουλή των Ελλήνων που οι μόνοι κερδισμένοι να είναι οι καζινάδες. Μέχρι τώρα έλεγα ότι το κάνετε για τον ΟΠΑΠ. Φώναξα, είπα, εντάξει εγώ είμαι και ιδεολογικά εναντίον του τζόγου. Αλλά, έλεγα ο ΟΠΑΠ θα ανοίξει, θα πάει στην Ευρυτανία, στο Καρπενήσι, θα υπάρχουν εβδομήντα τετραγωνικά, θα πίνουν, θα τρώνε, θα πηγαίνει όλη η νεολαία, θα παίζει τζόγο. Το καταψηφίσαμε μάλιστα. Και σήμερα έρχεστε για το καζίνο; Εγώ δεν σας λέω ότι δεν κάνατε την κουβέντα με την τοπική αυτοδιοίκηση, δεν μιλήσατε, δεν κάνατε, δεν συμφωνήσατε. Φωνάζει ο Δήμος Μυκόνου, μέχρι και ο ατυχής Μιχελογιαννάκης φωνάζει για την Κρήτη και όλα αυτά. Να δεχθώ τη λογική ότι οι τουριστικές περιοχές πρέπει να έχουν καζίνο. Ειδικό φορολογικό καθεστώς τα καζίνο γιατί να έχουν, κύριε Τσακαλώτο; Δεν είναι επιχείρηση; Η επιχείρηση κερδίζει, χάνει και φορολογείται όπως όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες πολίτες. Γιατί αυτή ειδικά η επιχείρηση πρέπει να έχει ειδικό φορολογικό καθεστώς; Και μην μου πείτε ότι ήρθαν οι τρεις μνημονιακοί καμπαλέρος, που έρχονται και επιβάλλουν πολιτική, για να σας επιβάλουν ειδική φορολογική μεταχείριση στο καζίνο, γιατί και να μου το πείτε, κύριε Τσακαλώτο, δεν το πιστεύω. Οπότε σας παρακαλώ πάρα πολύ, έστω και την ύστατη ώρα, για λόγους ισονομίας και ισοπολιτείας, συμπεριφερθείτε λίγο διαφορετικά, βάλτε κανένα φορολογικό κίνητρο για τις επιχειρήσεις τις νέες, τις καινοτόμες, για αυτά τα νέα παιδιά, τα οποία σήμερα βγαίνουν και πληρώνουν τα τέρατα που πληρώνουν σε φόρους και εισφορές και εκεί θα τα ψηφίσουμε. Αλλά, σοβαρευτείτε με τα θέματα των καζίνων. Είναι κρίμα να σας μείνει, εκτός απ' όλα τα άλλα, και η ρετσινιά της κυβέρνησης του τζόγου.
Ευχαριστούμε, κυρία Μπακογιάννη.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο.
Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός.
Θα δώσω στην κ. Μπακογιάννη τον ν.4354/2015, που έχει ψηφίσει η παρούσα Βουλή, και αφορά την προστασία της πρώτης κατοικίας, ο οποίος ισχύει μέχρι 31-12-2018. Και εκπλήσσομαι πραγματικά από κοινοβουλευτική παρουσία τόσων δεκαετιών να αγνοεί τη νομοθεσία που ισχύει. Ο νόμος είναι πολύ σαφής.
Τον νόμο Κατσέλη λέτε;
Όπως τροποποιήθηκε από τον νόμο Σταθάκη.
Ως γνωστόν.
Ως γνωστόν. Και να σας θυμίσω ότι σε σχέση με τον νόμο Κατσέλη έχει τρεις καινοτομίες ο νόμος Σταθάκη. Πρώτον, δεν προστατεύει μόνο από τα στεγαστικά δάνεια. Προστατεύει και από την εφορία και από τα ασφαλιστικά ταμεία. Άρα το υπερχρεωμένο νοικοκυριό πηγαίνει στο δικαστήριο για να προστατευθεί, εφόσον δεν μπορεί να τα εξυπηρετήσει, από όλες τις κατηγορίες χρεών. Είναι η πρώτη καινοτομία. Δεύτερη καινοτομία: Οι ελεύθεροι επαγγελματίες δεν υπήρχαν στον παλιό νόμο Κατσέλη. Στον νέο νόμο Κατσέλη υπάρχουν μαζί με τους πρώην εμπόρους που έχουν χάσει την πτωχευτική τους ικανότητα που, επίσης, δεν υπήρχαν στον νόμο Κατσέλη. Υπενθυμίζω ότι οι έμποροι δεν εντάσσονται ούτε στον νόμο Κατσέλη ούτε στον ισχύοντα. Τρίτη ιδιαιτερότητα του νόμου: Κάθε νοικοκυριό που έχει εισόδημα έως 40.350 ευρώ και ακίνητο έως 280.000 ευρώ πρώτης κατοικίας έχει πλήρη και καθολική προστασία. Εκπλήσσομαι πραγματικά που δεν γνωρίζετε τον νόμο. Θα τον καταθέσω στα Πρακτικά της Βουλής στα επόμενα δέκα λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Ο Κανονισμός δεν επιτρέπει ούτε τον σχολιασμό Υπουργού σε ομιλία Βουλευτή. Ας είμαστε, όμως, λίγο χαλαροί, δεν πειράζει. Κυρία Μπακογιάννη, έχετε τον λόγο.
Ομολογώ ότι και εγώ εκπλήσσομαι με τον τρόπο, με τον οποίο παρουσιάζει ο κ. Σταθάκης τον νόμο, ο οποίος ισχύει. Ο κ. Σταθάκης μπορεί να ξέρει το νόμο, όμως ξέρετε την πραγματικότητα, κύριε Σταθάκη;
Πολύ πιο καλά από εσάς.
Ξέρετε ότι σήμερα που μιλάμε υπάρχουν σπίτια πρώτης κατοικίας τα οποία εκπλειστηριάζονται; Εάν υπήρχε αυτός ο νόμος, πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν;
Πείτε μας ένα!
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο αλλά να συντομεύσουμε τον διάλογο.
Τους προκαλώ να φέρουν μια πρώτη κατοικία που να εκπλειστηριάζεται!
Κύριε Υπουργέ, δεν είναι έτσι όπως τα λέτε.
Καλά, εντάξει. Σας προκαλώ!
Ποιο είναι το αυτοτελές νομοθέτημα για την προστασία της πρώτης κατοικίας;
Έχετε μπερδέψει δύο πράγματα.
Μην μας παραπέμπετε σε άλλους νόμους. Δεν είναι έτσι.
Κύριε συνάδελφε, να βοηθήσουμε τη διαδικασία. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Σας παρακαλώ! Επαναλαμβάνω: Αφήνω τα γενικόλογα σχόλια και περιμένω κάτι συγκεκριμένο. Σας προκαλώ, λοιπόν: Μια πρώτη κατοικία με τις προϋποθέσεις του νόμου που να έχει πλειστηριαστεί. Αυτές που αναφέρετε και δημιουργείτε, προφανώς, σύγχυση, είναι ιδιώτες κατά ιδιωτών, δηλαδή έχετε δανείσει κάποιον και στρέφεται ιδιώτης κατά ιδιωτών. Ούτε στις τράπεζες εμπίπτει ούτε στο δημόσιο ούτε στις κατασχέσεις με τα 500 ευρώ ούτε τίποτα από όλα αυτά.
Το γράφει ο νόμος;
Ιδιώτες, πιστωτές κατά ιδιωτών, οι οποίοι ασκούν εμπορική δραστηριότητα. Δεν έχει καμμία απολύτως σχέση. Σας προκαλώ για τελευταία φορά: Μία κατοικία μισθωτού ή ελεύθερου επαγγελματία που προστατεύεται από τον νόμο και να έχει βγει σε πλειστηριασμό. Μία! Απευθύνομαι σε όλες τις πτέρυγες της Βουλής.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Θεοχαρόπουλε, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά, για να θέσετε τα ερωτήματά σας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κύριε Σταθάκη και κύριε Τσακαλώτο, επειδή είστε εδώ πέρα και επειδή μιλάτε για τους πλειστηριασμούς, θα ήθελα να σας πω ότι την Παρασκευή το απόγευμα καταθέσατε μια τροπολογία για πλειστηριασμούς στο δημόσιο, εφορίες και ασφαλιστικά ταμεία. Σας έκανα μια ερώτηση για δυο θέματα και καμμία ικανοποιητική απάντηση δεν έχουμε πάρει. Το πρώτο είναι ότι ο Κώδικας Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων σε σχέση με τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας δεν είναι ίδιος για την προστασία της πρώτης κατοικίας. Δεν προβλέπει ρητά καμμία προστασία της πρώτης κατοικίας ακόμη και αν ο οφειλέτης πληροί τα κριτήρια Κατσέλη. Θα υπάρξει εξομοίωση αυτών των διαδικασιών; Αυτή ήταν η πρώτη ερώτηση. Η δεύτερη ερώτηση ήταν σε σχέση με την τιμή που μπορεί στον έναν κώδικα να ξεκινά ο πλειστηριασμός κάτω από την τιμή της αντικειμενικής αξίας, ενώ ο άλλος κώδικας δεν το προβλέπει αυτό. Η δεύτερη ερώτηση σε σχέση με αυτή την τροπολογία ήταν ακριβώς αυτή και σας ζήτησα να υπάρξει ρητή νομοτεχνική βελτίωση για αυτά τα δυο, διότι, κύριε Σταθάκη, δεν προστατεύεται η πρώτη κατοικία ρητά από την 1η Μαΐου σε σχέση με το δημόσιο και ταυτοχρόνως, ο κ. Τσακαλώτος δεν δεσμεύτηκε την Παρασκευή για μετά την 31-12-2018, ότι έχει γίνει οποιαδήποτε διαπραγμάτευση ή ότι θα το βάλετε στη διαπραγμάτευση για την προστασία της πρώτης κατοικίας σε σχέση με τον νόμο Κατσέλη. Αντί, λοιπόν, να φέρετε νομοτεχνική βελτίωση και να εξασφαλίσετε και να δεσμευτείτε στο ελληνικό Κοινοβούλιο για την προστασία της πρώτης κατοικίας με αποτελεσματική διαπραγμάτευση για μετά τις 31-12-2018 σε σχέση με τον νόμο Κατσέλη και για τις οφειλές στο δημόσιο από τον Μάιο, φέρατε νομοτεχνική βελτίωση για άλλο θέμα την Παρασκευή το βράδυ. Κύριε Τσακαλώτο, θέλουμε μια απάντηση σε αυτό, διότι σε αυτά τα ζητήματα δεν έχουμε ξεκάθαρη απάντηση που να μας ικανοποιεί και θα καταθέσουμε ονομαστική ψηφοφορία και για αυτά. Στο δεύτερο, λοιπόν, θέμα σε σχέση με το πόθεν έσχες…
Κύριε Θεοχαρόπουλε, υποτίθεται ότι θα υποβάλατε ερωτήσεις. Δεν εκφωνούμε ομιλία.
Κύριε Πρόεδρε, τώρα κατατίθενται, τι να κάνουμε; Σας ευχαριστώ, αλλά τελειώνω σε μισό λεπτό.
Τελειώνετε, παρακαλώ, αν μπορείτε. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ για την ανοχή. Είχατε στοιχείο - σελίδα 1292 του νομοσχεδίου - το εξής: Ότι όλα τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου του υπερταμείου, τα μέλη των οργάνων διοίκησης των άμεσων θυγατρικών, ουσιαστικά υποβάλλουν δήλωση περιουσιακής κατάστασης. Και φέρατε νομοτεχνική βελτίωση όπου προσθέτε στη φράση: «Των άμεσων θυγατρικών της …» και βάζετε «το πλην του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας». Και παρά αυτό το όποιο νομοθετείτε, στείλατε μια άτυπη ενημέρωση από το Υπουργείο σας τις προηγούμενες ημέρες ότι ουσιαστικά δεν εξαιρούνται ουσιαστικά τα μέλη της διοίκησης του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Η ερώτηση είναι ξεκάθαρη: Υποχρεούνται τα μέλη της διοίκησης του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας να υποβάλλουν πόθεν έσχες; Ή τους εξαιρείτε σήμερα; Και λέγατε άλλα για τους δικαστές το προηγούμενο χρονικό διάστημα και λέτε άλλα σήμερα, γιατί σας το ζήτησαν οι δανειστές την τελευταία στιγμή και φέρατε αυτή τη νομοτεχνική βελτίωση. Πέραν του γεγονότος ότι τέτοια σοβαρή αλλαγή δεν γίνεται με νομοτεχνική βελτίωση. Γίνεται με τροπολογία, για να συζητηθεί. Δεν περνάει στα κρυφά. Και δεν προσπαθούμε να κοροϊδέψουμε το ελληνικό Κοινοβούλιο. Ευχαριστώ.
Κύριε Υπουργέ, δεν σας βάζω χρόνο, αλλά παρακαλώ πολύ μια σύντομη απάντηση.
Ένα λεπτό θα χρειαστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ πολύ.
Δεν θα απαντήσω στα ερωτήματα για τους πλειστηριασμούς, γιατί απάντησα. Ίσως λείπατε εσείς, όταν απάντησα σε αυτά τα δύο ερωτήματα. Για το πόθεν έσχες θέλω να σας πω το εξής: Αυτό που κάνουμε είναι ένα μεγάλο βήμα μπροστά. Επί προηγούμενων κυβερνήσεων ούτε το ΤΑΙΠΕΔ ούτε η ΕΤΑΔ ούτε τώρα το υπερταμείο έπρεπε να κάνουν πόθεν έσχες. Εμείς είχαμε συμφωνήσει με τους θεσμούς, όταν γινόταν ο νέος θεσμός του υπερταμείου, ότι θα πάει στο ΤΧΣ ως ένα από τα υπερταμεία χωρίς καμμία αλλαγή καθεστώτος. Σε αυτό ήταν που επέμενε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ότι δηλαδή η μεταφορά του ΤΧΣ ως μέρος του υπερταμείου - είχαμε συμφωνήσει, χωρίς ίσως να δούμε όλες τις συνέπειες - δεν θα είχε αλλαγή καθεστώτος. Άρα αυτό που ισχύει τώρα είναι ότι οι εκτελεστικοί του ΤΧΣ κάνουν πόθεν έσχες. Δεν κάνουν πόθεν έσχες οι υπόλοιποι του γενικού συμβουλίου.
Δηλαδή τους εξαιρείτε…
Να μη χάσουμε, όμως, το βασικό σημείο. Το βασικό σημείο είναι ότι αυτό το νομοσχέδιο έχει μια πολύ μεγάλη επέκταση των ανθρώπων που πρέπει, οφείλουν, να δηλώνουν πόθεν έσχες και στο ΤΑΙΠΕΔ και στην ΕΤΑΔ και στο ίδιο το υπερταμείο. Αυτό νομίζω ότι πρέπει να κρατήσετε.
Κύριε Τσακαλώτο, δηλαδή τη διοίκηση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας την εξαιρείτε.
Τα εκτελεστικά, ναι. Γιατί είχαμε συμφωνήσει ότι όρος για να πάει το ΤΧΣ κάτω από το υπερταμείο ήταν να μην αλλάξει το σύστημα διακυβέρνησής του.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για ένα λεπτό;
Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ο κ. Θεοχαρόπουλος τουλάχιστον αναγνωρίζει - και δεν λέει τα ψέματα της Νέας Δημοκρατίας - ότι υπάρχει προστασία της πρώτης κατοικίας μέχρι τις 31-12-2018…
Στις τράπεζες.
...και απέναντι στις τράπεζες και όλους τους άλλους, το επαναλαμβάνω, καθώς και ρητή προστασία έναντι του δημοσίου μέχρι τον Μάρτη.
Τον Μάιο.
Τον Μάιο. Ωραία. Ρητή. Άρα η πρώτη κατοικία που εμπίπτει σε αυτές τις κατηγορίες δεν απειλείται ούτε από το δημόσιο, είτε στείλει κατασχετήριο είτε όχι για 500, 1000, 2000 ευρώ, ούτε από τράπεζα ή άλλη πηγή. Μας λέτε τώρα τι θα κάνουμε στις 31-12-2018. Είπε ο κ. Τσακαλώτος…
Αφορά την πρώτη κατοικία…
Σας παρακαλώ, κύριε συνάδελφε. Εμείς δεν μπορούμε να παρακολουθήσουμε αυτό τον διάλογο.
Κύριε Πρόεδρε, αφορά την πρώτη κατοικία.
Ναι, αλλά ένας προφορικός διάλογος αυτού του τύπου δεν βοηθάει τη Βουλή. Δεν καταλαβαίνουμε.
Εμείς δηλώνουμε ευθέως ότι το σύστημα είναι πλήρως προστατευμένο. Το τι θα κάνουμε τότε, εδώ είμαστε να το συζητήσουμε. Η Κυβέρνηση είναι δεσμευμένη και εφαρμόζει την πλήρη προστασία της πρώτης κατοικίας για όλες αυτές τις κατηγορίες των κοινωνικών στρωμάτων που έχουν, επαναλαμβάνω, πρώτη κατοικία κάτω από 280.000 ευρώ αντικειμενική αξία και εισόδημα κάτω από 40.000 ευρώ. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι μαθήτριες και μαθητές και δύο συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 13ο Δημοτικό Σχολείο Περιστερίου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πριν τρία χρόνια τέτοιες μέρες ο ελληνικός λαός βρισκόταν ενώπιον πάρα πολύ σοβαρών διλημμάτων και ενώπιον ιστορικών επιλογών. Και έκανε τότε την επιλογή να αντιταχθεί σε μία συμφωνία, η οποία κατ' ομολογίαν των αρχιτεκτόνων της δεν έβγαινε, να αντιταχθεί στην προοπτική χιλιάδων απολύσεων στον δημόσιο τομέα και πλήρους αποδιάρθρωσης της αγοράς εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, να αντιταχθεί στην προοπτική οριστικής διάλυσης του κοινωνικού κράτους και βεβαίως, στην ιστορικά κληρονομημένη και παγιωμένη κατάσταση διαπλοκής της πολιτικής με την οικονομική εξουσία, με θύμα, βεβαίως, τους δημόσιους πόρους, το δημόσιο χρήμα, το δημόσιο χώρο. Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες ψήφισαν για να καταπολεμηθεί η ανεργία, η οποία έχει πέσει κοντά στο 20% και θα πέσει ακόμα παρακάτω τους επόμενους μήνες, για να οικοδομηθούν θεσμοί του κοινωνικού κράτους, όπως το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης, για να στηριχθεί το παιδί. Και επειδή ακούστηκε μια κριτική και σκοπίμως μπλέκεται η πολιτική μας επιλογή και ο σχεδιασμός μας με κριτική η οποία δεν ευσταθεί - θα έλεγα - , το δημογραφικό πρόβλημα στην Ελλάδα αφορά κυρίως τις οικογένειες οι οποίες έχουν κανένα, ένα ή δύο παιδιά. Εκεί βρίσκεται η μεγάλη δυνατότητα παρέμβασης και στήριξης της πολιτείας και όχι στον μικρότερο αριθμό των πολυτέκνων. Σκοπίμως, όμως, η Αντιπολίτευση μπερδεύει την πολυτεκνία με τη λύση του δημογραφικού προβλήματος. Η Ελλάδα έχει πάρα πολύ χαμηλό δείκτη γονιμότητας, 1,3 παιδιά ανά γυναίκα σε γόνιμη ηλικία. Είναι από τους χαμηλότερους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Άρα καλώς αυξάνεται ο συνολικός προϋπολογισμός στήριξης για το παιδί, καλώς δίνεται ιδιαίτερο βάρος στην αύξηση των επιδομάτων για οικογένειες οι οποίες έχουν ένα ή δύο παιδιά. Και βεβαίως, ο ελληνικός λαός ψήφισε και διαπραγμάτευση, για να καταστεί επιτέλους το χρέος βιώσιμο στα πλαίσια μιας ευρωπαϊκής λύσης. Σήμερα, είμαστε ενώπιον μίας ολοκλήρωσης του προγράμματος, με μία καθαρή από νέα μέτρα έξοδο, από το πρόγραμμα με αποκατάσταση της δυνατότητας της χώρας να καλύπτει τις δανειοδοτικές της ανάγκες στα πλαίσια μιας ευρωπαϊκής λύσης. Εδώ, επιτρέψτε μου να πω, το εξής: Γίνεται πάρα πολλή κουβέντα για την προοπτική η οποία υποτίθεται ότι ήταν έτοιμη να βγούμε στις αγορές επί διακυβέρνησης Σαμαρά. Σε αυτή την επιχειρηματολογία συμπυκνώνονται ένα ψέμα, μια κραυγαλέα αδιαφορία και μία σημαντική κρυμμένη αλήθεια. Ποιο είναι το ψέμα; Το ψέμα βασικά νομίζω ότι είναι οφθαλμοφανές. Δεν υπήρχε περίπτωση εξόδου στις αγορές με τα επιτόκια δωδεκαετούς να βρίσκονται στο 8% και τη χώρα να έχει θεμελιώδες πρόβλημα ρευστότητας και κίνδυνο χρεοκοπίας, όπως ακριβώς την κληρονομήσαμε. Υπάρχει και μία κραυγαλέα, επίσης, αδιαφορία, διότι η συντηρητική παράταξη, η Νέα Δημοκρατία, η Δεξιά στη χώρα μας, ήταν έτοιμη να ονομάσει «success story» μία έξοδο στις αγορές, η οποία υποτίθεται ότι θα συνέβαινε ενόσω η ανεργία ήταν στο 27% και η τεράστια πλειοψηφία των Ελλήνων ή ήταν στο φάσμα της φτώχειας ή αντιμετώπιζε τον κίνδυνο της φτώχειας. Και υπάρχει και μία κρυμμένη, αλλά σημαντική αλήθεια. Ποια είναι αυτή; Επεδίωκε η Νέα Δημοκρατία, τουλάχιστον σε επίπεδο φρασεολογίας μία έξοδο, χωρίς να υπάρχει ευρωπαϊκή λύση στο ζήτημα του χρέους. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι ήταν απολύτως ενσωματωμένη και ιδεολογικά και πολιτικά στα προτάγματα της ηγεσίας του γερμανικού Υπουργείου Οικονομικών, το οποίο τι έλεγε υπό τον κ. Σόιμπλε; Ότι η κάθε χώρα πρέπει να τακτοποιήσει την αυλή της και μόνη της να αναμετρηθεί με τις αγορές. Εκεί βρίσκεται η θεμελιακή διαφορά. Εμείς επιδιώξαμε και πετύχαμε ευρωπαϊκή λύση στο πρόβλημα του χρέους, προκειμένου να θεμελιωθεί η αλληλεγγύη σε σχέση με τη χρηματοδότηση ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες και η Ευρώπη να καταστεί ένας οικονομικός και πολιτικός χώρος όπου οι χώρες, οι προοδευτικές κυβερνήσεις, να μπορούν με τις πολιτικές τους και χωρίς την πίεση της αύξησης των επιτοκίων τους και της απειλής χρεοκοπίας από τις λεγόμενες «αγορές», να μπορέσουν να ασκήσουν πολιτικές για την προστασία της κοινωνίας. Αυτό είναι έξω από τα ραντάρ, από τις προτεραιότητες της συντηρητικής παράταξης στην Ελλάδα. Ταυτόχρονα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εμείς προχωράμε σε μεταρρυθμίσεις, τις οποίες δεν θα μπορούσε ποτέ να διανοηθεί η Νέα Δημοκρατία και πόσω μάλλον να προτάξει, ειδικά αυτό το διάστημα που στο τιμόνι της βρίσκεται ο πιο αποτυχημένος Υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης που είχε ποτέ η χώρα, ο Υπουργός των απολύσεων και των εν μια νυκτί διορισμών δια της υπουργικής υπογραφής διευθυντών στο δημόσιο. Όχι μόνο φέρνουμε την πάρα πολύ σημαντική μεταρρύθμιση για την τοποθέτηση των στελεχών του δημοσίου και την ίδρυση του μητρώου στελεχών, αλλά προχωράμε ταχύτατα και στην ψηφιοποίηση των διαδικασιών του δημοσίου. Ήδη, το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής έχει αναπτύξει το σύστημα διακίνησης ηλεκτρονικών εγγράφων και απομακρυσμένης ψηφιακής υπογραφής για τους εξακόσιους περίπου υπαλλήλους του και τον επόμενο μήνα, μαζί με την Όλγα Γεροβασίλη, θα προχωρήσουμε και στην ανάπτυξη του έργου συνολικά για το δημόσιο. Επιστρέφει, λοιπόν, η χώρα σε μια κανονικότητα, ακόμα και στο πεδίο της ενημέρωσης, διότι θέλω να θυμίσω ότι στο πεδίο της ενημέρωσης - και δη της τηλεοπτικής - παραλάβαμε μια καρικατούρα δημόσιας τηλεόρασης η οποία είχε την πορεία που όλοι γνωρίζουμε και μη αδειοδοτημένους ιδιωτικούς σταθμούς, ένα δημόσιο δηλαδή το οποίο μεθοδευμένα και συστηματικά αποχωρούσε από την υποχρέωση ρύθμισης και παρέμβασης σ' αυτόν τον τόσο ευαίσθητο τομέα. Αυτή τη στιγμή έχουμε την ΕΡΤ που έχει σταθεί στα πόδια της, κάνει βήματα πολύ πριν από τα ιδιωτικά κανάλια για τη διείσδυση των νέων τεχνολογιών, όπως το ψηφιακό ραδιόφωνο και την υβριδική τηλεόραση, η οποία είναι το μέλλον. Βεβαίως έχουμε και τους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς, οι οποίοι θα είναι πλέον αδειοδοτημένοι. Εδώ θέλω να καλέσω τη συντηρητική παράταξη να κάνει μια αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν σε σχέση με την επιχειρηματολογία που κατέθεσε γύρω από αυτό το φλέγον ζήτημα που τόσο πολύ ταλαιπώρησε την ελληνική πολιτική ζωή τα τρία τελευταία χρόνια. Πριν δεν την ταλαιπωρούσε! Πριν είχαν μπει όλα στον αυτόματο πιλότο της εκχώρησης του δημοσίου χώρου! Το επιχείρημα για τους άπειρους τηλεοπτικούς σταθμούς συνεχίζετε να το υποστηρίζετε; Ειλικρινώς, αναρωτιέμαι. Το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης και το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής αποφάσισαν ότι έπρεπε να είναι επτά οι άδειες οι οποίες θα έμπαιναν στην προκήρυξη. Προσήλθαν μόνο έξι υποψήφιοι. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν όρια ως προς την οικονομική βιωσιμότητα. Εκτός εάν θέλουμε να κατεβάσουμε τόσο πολύ τον πήχη, ώστε ούτε όριο για πρόγραμμα να υπάρχει ούτε για τους εργαζόμενους ούτε βεβαίως για την ποιότητα του εκπεμπόμενου σήματος. Εδώ νομίζω ότι είναι μια πάρα πολύ σοβαρή ευκαιρία να κάνετε την αυτοκριτική σας και καθώς το δημόσιο θα εισπράττει για πρώτη φορά από τηλεοπτικές άδειες, να - εντός εισαγωγικών - «συνετιστείτε» και να εκφράσετε θέσεις που θα διασφαλίζουν τα συμφέροντα του δημοσίου. Προχωρούμε, βεβαίως και στην αδειοδότηση των ραδιοφώνων. Ξεκινώ από το εξής: Ουδείς πρέπει να ανησυχεί. Τις επόμενες μέρες και ως μέρος της συμφωνίας δημοσιεύεται και ο χάρτης συχνοτήτων για το ψηφιακό ραδιόφωνο, στο οποίο θα έχουμε τη δυνατότητα εκπομπής για πάνω από χίλιους τριακόσιους ραδιοφωνικούς ψηφιακούς σταθμούς κατά τη διάρκεια της μετάβασης. Δεν υπάρχει περίπτωση και δεν θα κλείσουν απότομα τα FM και δεν χρειάζεται να ανησυχεί κανείς. Κυρίως δεν χρειάζεται να ανησυχεί σταθμός ο οποίος κατά τεκμήριο έχει εργαζόμενους, παράγει πρόγραμμα, παράγει προϊόν και επίσης κατά τεκμήριο παράγει και μια δημόσια υπηρεσία. Εδώ θα ήθελα να πω ότι μαζί με τους δήμους θα δώσουμε τη μάχη για τους δημοτικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, ούτως ώστε να εξαντλήσουμε κάθε περιθώριο ευνοϊκής μεταχείρισης μέσα σ' αυτή τη διαδικασία. Δεν υπάρχει περίπτωση να προχωρήσουμε σε πολιτικές τύπου «σοκ και δέος». Μία φορά εφαρμόστηκαν στον τομέα της ενημέρωσης τέτοιου τύπου πολιτικές και ήταν με το κλείσιμο της ΕΡΤ. Εμείς θα έχουμε και ομαλή μετάβαση και βεβαίως τη ρύθμιση με το νέο τηλεοπτικό τοπίο. Κανείς, λοιπόν, δεν πρέπει να ανησυχεί. Νομίζω ότι με διάλογο μπορούμε και αυτή τη μεγάλη μεταρρύθμιση να την προχωρήσουμε χωρίς να υπάρξουν ανησυχίες είτε για τα ραδιόφωνα της Εκκλησίας είτε για τα δημοτικά ραδιόφωνα. Θεωρώ ότι είναι μία απαραίτητη νομοθέτηση και πολιτική προτεραιότητα, διότι και εδώ είχαμε παραλάβει ένα καθεστώς άναρχο, ένα καθεστώς μη αδειοδότησης, με κίνδυνο από τους θεσμούς - και αυτό είναι μία από τις λίγες φορές που το λέω - να έχουμε την πίεση να αδειοδοτήσουμε για τα FM, για το αναλογικό ραδιόφωνο. Εκεί θα υπήρχε ο κίνδυνος κλεισίματος. Εκεί πραγματικά θα είχαμε πάρα πολλά προβλήματα. Γιατί; Διότι οι χωρητικότητες είναι πολύ μικρότερες, διότι αν πηγαίναμε στη ρύθμιση χωρίς να μεριμνήσουμε για τη μετάβαση στις νέες τεχνολογίες, θα υπήρχε εξαιρετικά μεγάλο πρόβλημα. Νομίζω ότι και σ' αυτό τον τομέα έχουμε τα σημάδια μιας Ελλάδας που ανακάμπτει, μιας Ελλάδας που αποκτά χαρακτηριστικά μιας σύγχρονης χώρας όπου και οι θεσμοί λειτουργούν και οι νόμοι γίνονται σεβαστοί. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Ο συνάδελφος κ. Θεόδωρος Δρίτσας έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να κάνω μία ερώτηση μισού λεπτού στον κύριο Υπουργό, σας παρακαλώ.
Για ποιο θέμα, όμως, κύριε συνάδελφε;
Τι θα γίνει μ' αυτή την ιστορία, κύριε Πρόεδρε; Θα τελειώσει …
Κύριε συνάδελφε, έχετε δίκιο. Απλώς να συνεννοηθούμε.
Για μισό λεπτό.
Πάντως οποιοσδήποτε συνάδελφος θα είχε από μία απορία για να ρωτήσει. Έτσι δεν κάνουμε συνεδρίαση.
Τι θα γίνει, κύριε Πρόεδρε;
Γιατί ο κύριος συνάδελφος δεν πάει να τον ρωτήσει από κοντά;
Εγώ θα μετρήσω τριάντα δευτερόλεπτα, κύριε Λαζαρίδη. Κύριε Γκιόκα, με συγχωρείτε πάρα πολύ. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΚΚΕ]] Κύριε Λαζαρίδη, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κύριε Παππά, άκουσα πραγματικά με πολλή ικανοποίηση αυτά που είπατε. Θα ήθελα να ρωτήσω το εξής: Με τους ραδιοφωνικούς σταθμούς της Εκκλησίας θα συμβεί ό,τι με τα δημοτικά ραδιόφωνα; Ξέρετε ότι η αποστολή της Εκκλησίας είναι κοινωνική και έχει να κάνει με το θρησκευτικό συναίσθημα. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Παππά, έχετε τον λόγο για είκοσι δευτερόλεπτα, «ναι» ή «όχι» περί Εκκλησίας.
Νομίζω ότι ήμουν απολύτως ξεκάθαρος. Επαναλαμβάνω με την ευκαιρία της ερώτησης, κύριε Βουλευτά, ότι θα δοθεί η μάχη και για τους δημοτικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς και για τους σταθμούς της Εκκλησίας, ούτως ώστε να υπάρξει η ευνοϊκότερη κατά το δυνατόν μεταχείριση. Θέλω, όμως, να πω το εξής: Να μην μπλέκουμε στο μυαλό μας τη διαδικασία της αδειοδότησης της τηλεόρασης μ' αυτή των ραδιοφώνων. Οι χωρητικότητες είναι πολλαπλάσιες, το οικονομικό τίμημα σχεδόν αμελητέο. Δεν υπάρχει περίπτωση η διαδικασία αυτή να οδηγήσει κάποιον σταθμό σε οικονομική ασφυξία. Θέλω και εσείς και όσοι μας ακούν να το βγάλουν αυτό από το μυαλό τους. Οι χωρητικότητες είναι πάρα πολύ μεγάλες. Θέλω να απευθυνθώ σ' όλες τις πτέρυγες. Είναι η τεχνολογία αυτή η οποία …
Κύριε Υπουργέ, τα είπατε και πριν αυτά. Έχουν γίνει κατανοητά.
Δέκα δευτερόλεπτα. Υπάρχει μεγάλη μείωση της όχλησης, διότι είναι πάρα πολύ χαμηλότερες οι ακτινοβολίες και νομίζω ότι αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό.
Μέχρι να έλθει στην Έδρα ο κ. Δρίτσας, θα ήθελα να σας ανακοινώσω ότι στις 14.30΄ θα μιλήσει ο Πρωθυπουργός, στις 15.30΄ ο κ. Λεβέντης, στις 16.00΄ ο κ. Κουτσούμπας, στις 16.30΄ ο κ. Μητσοτάκης, στις 17.30΄ ο κ. Θεοδωράκης και στις 18.00΄ η κ. Γεννηματά. Κύριε Δρίτσα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, απευθύνομαι, όπως όλοι μας, στο Κοινοβούλιο και διά του Κοινοβουλίου στους πολίτες που παρακολουθούν, αλλά αισθάνομαι την ανάγκη σήμερα ειδικά αυτός ο προβληματισμός και οι σκέψεις που θα εκθέσω να συνδεθούν με τον αποχαιρετισμό σ' έναν πολύτιμο σύντροφο που σε λίγες ώρες θα κηδευτεί στο Α΄ Νεκροταφείο, τον Θοδωρή Μιχόπουλο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αυτό το σχέδιο νόμου, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, που καλείται σήμερα να ψηφίσει η Βουλή, κλείνει έναν κύκλο και ανοίγει έναν νέο. Κλείνει οριστικά - πρέπει βέβαια να το εγγυηθούμε αυτό το «οριστικά» - τον οδυνηρό κύκλο του εξαναγκασμού, χάριν της «δημοσιονομικής προσαρμογής» και των «αναγκαίων μεταρρυθμίσεων», της εφαρμογής περιοριστικών πολιτικών, της ύφεσης και φτωχοποίησης της μεγάλης πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας. Της πλειοψηφίας αλλά, όμως, όχι της ολότητας. Γιατί ακόμα και τώρα, μετά από οκτώ χρόνια οριακής ανθρωπιστικής κρίσης, κάποιοι «offshore - ούχοι» ή «λιποδιαλύτες» της μαύρης ζώνης της οικονομίας εξακολουθούν όχι μόνο να ζουν όπως πριν, αλλά και να επιχειρούν ξανά να περισώσουν και να ανασυγκροτήσουν με νέους «παίχτες» τη νέα πραγματικότητα, τον γνωστό ιδιοτελή και διαπλεκόμενο εσμό εξουσίας, αυτόν τον εσμό που οδήγησε την Ελλάδα στη χρεοκοπία. Αυτός ο εσμός της χρεοκοπίας επιχειρεί σήμερα να ξεπλυθεί, ανακατασκευάζοντας την ψευδή αφήγηση της δήθεν επιτυχημένης πορείας του 2014, όταν τώρα πια όλοι γνωρίζουμε ότι μπροστά στα απόλυτα αδιέξοδα της επικείμενης τότε αξιολόγησης, οργάνωσαν τη δραπέτευσή τους με την προσδοκία της «αριστερής παρένθεσης». Ο στόχος τους είναι να μην πιστωθεί η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ - Οικολόγων το άνοιγμα του νέου δύσκολου μεν και πάλι κύκλου, αλλά του κύκλου που βάσιμα εμπεριέχει τις θετικές στοχεύσεις κανονικότητας και ανάκαμψης. Ποιες είναι αυτές οι θετικές στοχεύσεις; Είναι τουλάχιστον πέντε: Η ολοκλήρωση της δανειακής σύμβασης, δηλαδή της μνημονιακής σύμβασης, η αναδιαπραγμάτευση του χρέους, ο βιώσιμος δανεισμός με επιτροπεία μεν, αλλά χωρίς μνημόνια. Και αυτό όσο κι αν δεν έχει απόλυτη διαφορά, έχει σχετική, πολύ σημαντική διαφορά, γιατί είναι δέσμευση σε στόχους, όχι όμως σε μέσα για την επίτευξη των στόχων. Δημιουργεί πεδίο σχετικής μεν, αλλά ελευθερίας επιλογών και η διεύρυνση αυτού του πεδίου της ελευθερίας είναι μπροστά σε κάθε Κυβέρνηση, σε κάθε κόμμα, σε κάθε πολιτικό σύστημα να το διεκδικήσει, όπως είναι μπροστά και στην κοινωνία να το διεκδικήσει. Γιατί η Κυβέρνηση αυτή κατάφερε ακριβώς μέσα σε αυτή τη θητεία της να δημιουργήσει ταυτόχρονα με τις δεσμεύσεις πεδία και χώρους ελευθερίας για να κρατηθεί η κοινωνία όρθια. Και αυτό το διεκδίκησε σε κάθε στιγμή. Η σταθεροποίηση, η αναθέρμανση και η ανάκαμψη είναι επίσης η θετική στόχευση μπροστά. ΄Οπως παραμένει και θα ενταθεί ως θετική στόχευση μπροστά η - όσο γίνεται - δικαιότερη αναδιανομή. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αυτή η προοπτική χωρίς καμμιά κατασκευασμένη αισιοδοξία είναι ορατή. Η προσδοκία είναι βάσιμη, χωρίς καμμία αισιοδοξία ψευδή. Είναι βάσιμη και χωρίς κανέναν πανηγυρισμό. Και αυτό συμβαίνει πράγματι για πρώτη φορά μετά από οκτώ χρόνια χρεοκοπίας και κρίσης. Αν δεν κάνουμε αυτή την ανάγνωση, τότε δεν μπορούμε να σταθούμε στα πραγματικά δεδομένα που μπροστά έχουμε να αντιπαλέψουμε και στις επικείμενες νέες δυσκολίες. Γι' αυτό, όμως, προκαλείται η λυσσασμένη αντίδραση. Γιατί εάν στο δύσκολο - λέω και πάλι και επιμένω σε αυτό -2018 επιβεβαιωθούν οι προσδοκίες και επιτευχθούν οι σχεδιαζόμενοι και σχεδιασμένοι στόχοι, τότε η Νέα Δημοκρατία θα διασπαστεί και η Δεξιά θα μπει σε μεγάλες περιπέτειες. Αυτό είναι που τα εξηγεί όλα για αυτή τη λυσσασμένη αντίδραση και την άρνηση συμμετοχής σε οποιονδήποτε προβληματισμό από την πλευρά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για τις επικείμενες δυσκολίες, για τις λύσεις και για τις ενιαίες στάσεις που πρέπει να κρατηθούν μπροστά σε αυτό το επόμενο διάστημα. Αυτό εξηγεί την αγωνία του τερματοφύλακα πριν το πέναλτι….. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι συστηματική επιλογή της Νέας Δημοκρατίας να απέχει από την πραγματική πολιτική συζήτηση για τα σοβαρά ζητήματα της επόμενης μέρας και να επινοεί διαρκώς ανόητα αλλά και ανεύθυνα και επικίνδυνα τεχνάσματα με την επιδίωξη να αποδομήσει το σχέδιο της Κυβέρνησης. Μπροστά στη διαφαινόμενη δυνατότητα επίλυσης του ονόματος της FYROM επιλέγει τη γελοιότητα της «δεδηλωμένης». Μπροστά σε ένα για πρώτη φορά διαμορφούμενο βήμα - βήμα, πρόγραμμα κοινωνικού κράτους για το παιδί με εξασφαλισμένη σημαντική αύξηση χρηματοδότησης, ανακαλύπτει ότι η Κυβέρνηση είναι «εχθρός της πολυτεκνίας και της οικογένειας»! Το ακούσαμε. Όπως ακούσαμε κι από άλλη πλευρά ότι πρόκειται για «εθνικό έγκλημα»! Δεν μπορεί κανείς να κάνει την απλή σκέψη ότι αφού αυξάνεται, σημαντικά κιόλας, το ποσόν για την ενίσχυση της οικογένειας και των παιδιών απ' αυτή την Κυβέρνηση, θα ήταν το πιο εύκολο να μην αλλάξει τίποτα, να μην δυσαρεστήσει καμμία κοινωνική ομάδα και να τα έχει με όλους καλά αν λειτουργούσε ψηφοθηρικά, ψηφοσυλλεκτικά και ανεύθυνα; Μπορεί να κάνουμε λάθος. Αλλά, εν πάση περιπτώσει, είναι ένα σχέδιο. Είναι ένα σχέδιο που και για το δημογραφικό θα προσπαθήσει να δώσει απαντήσεις - και δίνει - και για τη στήριξη όλων των οικογενειών και των τριτέκνων και των πολυτέκνων. Αλλά είναι ένα σχέδιο. Προχωρώ. Σ' αυτή την κατεύθυνση, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι και παραμένει πολιτική δύναμη επιφορτισμένη για την αριστερή δημιουργική προοπτική με αντιφάσεις κι αδυναμίες. Αλλά αυτό είναι. Είναι δύναμη που θα συμπορευθεί. και καλεί σ' αυτή τη συμπόρευση και τον συναγωνισμό όσους επιδιώκουν και επιθυμούν κοινωνία πιο δίκαιη, πιο ανθρώπινη, πιο δημιουργική, πιο ελεύθερη, πιο ανεξάρτητη και με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Κλείνω παραλείποντας πάρα πολλά από την ομιλία μου. Δυστυχώς, κυρίες και κύριοι, δεν κινούμαστε ακόμα στη σφαίρα της ελευθερίας αλλά στη σφαίρα της ανάγκης. Στη σφαίρα της εξαναγκασμένης βούλησης μέσα στα όρια που διαμορφώνουν οι πραγματικές και σκληρές διαπραγματεύσεις. Με αυτό το κριτήριο ψηφίζουμε με επίγνωση. Δεν πανηγυρίζουμε, δεν βολευόμαστε. Επιμένουμε να βουλευόμαστε και να προετοιμάζουμε τις καλύτερες μέρες και να τις διεκδικούμε. Επιμένουμε, τέλος, πεισματικά να γνωρίζουμε και να αναγνωρίζουμε τη σημασία του αποφθέγματος των αγώνων της γαλλικής Αριστεράς ότι «ο μόνος βέβαιος νόμος της ιστορίας είναι η έκπληξη». Ευχαριστώ.
Ο συνάδελφος κ. Γκιόκας από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πριν λίγες μέρες ο Πρωθυπουργός είπε στο Υπουργικό Συμβούλιο ότι μέσα στο 2018 θα γίνει ακόμα πιο φανερό το ταξικό πρόσημο αυτής της Κυβέρνησης. Συμφωνούμε απολύτως. Το συγκεκριμένο πολυνομοσχέδιο είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι το ταξικό πρόσημο της Κυβέρνησης έχει όντως τη σφραγίδα της υπεράσπισης των συμφερόντων του κεφαλαίου. Μάλιστα, αυτή η υπεράσπιση γίνεται πλέον όχι μόνο με το καρότο της κοροϊδίας, όπως γινόταν όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και με το μαστίγιο του αυταρχισμού, με τη συκοφάντηση των λαϊκών κινητοποιήσεων, με την προβοκάτσια, με την προσπάθεια να ενοχοποιηθεί συνολικά η ταξική, λαϊκή πάλη. Αυτό είναι το ταξικό πρόσημο της Κυβέρνησης. Για να το διαπιστώσει κανείς αρκεί να δει ποιοι αντιπαλεύουν το συγκεκριμένο πολυνομοσχέδιο και ποιοι το υπερασπίζονται. Ποιοι φορείς, ποιες κοινωνικές δυνάμεις και εδώ στη Βουλή κατά τη διάρκεια της ακρόασης των φορέων. Το αντιπαλεύουν οι εργαζόμενοι. Όλοι όσοι ήταν στον δρόμο τις προηγούμενες μέρες, στην απεργία της Παρασκευής, όλοι όσοι θα είναι και σήμερα στα συλλαλητήρια. Το υπερασπίζονται ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων κι άλλοι εκπρόσωποι του κεφαλαίου οι οποίοι από την πρώτη στιγμή είπαν ότι το πολυνομοσχέδιο κινείται σε θετική κατεύθυνση. Επίσης το υπερασπίζονται οι εταίροι σας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Μάλιστα, ο γνωστός «Γερούν γερά» Ντάισελμπλουμ έκανε ειδική μνεία στο αποχαιρετιστήριο του μήνυμα για τη συμβολή της Κυβέρνησης αυτής να περάσει πιο εύκολα τα αντιλαϊκά μέτρα. Το στηρίζει ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός, μέρος του οποίου αποτελείτε κι εσείς και ο οποίος μπήκε εμπόδιο τις προηγούμενες μέρες στην ενημέρωση και κινητοποίηση των εργαζομένων, τη στιγμή που βρίσκεται στο στόχαστρο η μεγαλύτερη κατάκτηση του εργατικού κινήματος. Και, φυσικά, το στηρίζουν με τον δικό τους τρόπο - αλλά το στηρίζουν επί της ουσίας - τα άλλα κόμματα, αφού η τοποθέτησή τους, ειδικά στο ζήτημα της απεργίας, είναι ξεκάθαρα αβανταδόρικη. Ειδικά η τοποθέτηση της Νέας Δημοκρατίας με τις αθλιότητες ορισμένων Βουλευτών, τύπου Βρούτση, που σας κάνει κριτική για την ατολμία σας να προχωρήσετε σε μεγαλύτερες ανατροπές στον συνδικαλιστικό νόμο και σας δίνει, ουσιαστικά, τη δυνατότητα να αναπαράγετε όλη αυτή την επιχειρηματολογία, ότι δήθεν οι αλλαγές που κάνετε είναι κάτι επουσιώδες, κάτι το ανούσιο, κάτι το δευτερεύον. Είναι μια επιχειρηματολογία στην οποία καταφύγατε τις τελευταίες μέρες, αφού πρώτα γελοιοποιηθήκατε με αυτά που λέγατε στην αρχή, τότε που πήγατε να περάσετε «νύχτα» το μέτρο, ότι δήθεν το μέτρο είναι για καλό, γιατί, τάχα, αυξάνει τη συμμετοχή και τη δημοκρατία στο συνδικαλιστικό κίνημα. Και όλα αυτά, μάλιστα, τη στιγμή που διατηρείτε σε ισχύ την αθλιότητα των «ενώσεων προσώπων», με βάση την οποία ένας εργοδότης μπορεί με το 15% των εργαζομένων να συμφωνεί απολύσεις και μειώσεις μισθών. [[Στο σημείο αυτό την προεδρική έδρα καταλαμβάνει ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ]] Βεβαίως όλα αυτά τα κυβερνητικά στελέχη που - να το πω έτσι - ως σύγχρονες «Μαρίες Αντουανέτες» λένε, «Εντάξει, δεν τρέχει και κάτι με τις αλλαγές στον απεργιακό νόμο», δεν έχουν την παραμικρή σχέση με τη δυσκολία που έχει να προετοιμάσεις και να οργανώσεις έναν απεργιακό αγώνα. Γιατί σε αυτό που διέπρεψαν οι παραπάνω, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, ήταν τα διάφορα θολά κινήματα των πλατειών και των αγανακτισμένων, που όλως τυχαίως χωράγανε τους πάντες - ακόμη και τους φασίστες - αρκεί να είναι έξω τα συνδικάτα. Αυτά λέγατε τότε, «Έξω τα κόμματα, «Έξω τα συνδικάτα», γιατί από τότε, πριν γίνετε ακόμη κυβέρνηση, εχθρευόσασταν το οργανωμένο κίνημα και την οργανωμένη ταξική πάλη. Όλοι αυτοί αναφέρονται στην απεργία λες και είναι περίπατος και καλύπτουν τη σκληρή πραγματικότητα στους τόπους δουλειάς, τις δυσκολίες, τις απειλές, το γεγονός ότι με τα σημερινά δεδομένα το 95% των απεργιών βγαίνουν παράνομες και καταχρηστικές. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι πολλά από τα σωματεία τα πρωτοβάθμια, που πριν λίγες μέρες ξεπέρασαν τη στάση της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ και αποφάσισαν να συμμετέχουν στην απεργία, δεν θα μπορούσαν να το κάνουν αν ίσχυε ο συγκεκριμένος νόμος που πάτε να περάσετε σήμερα.
Γιατί δεν θα μπορούσαν;
Θα σας το εξηγήσω. Δεν θα μπορούσαν, γιατί τα πρωτοβάθμια σωματεία όταν αναφέρονται σε έναν χώρο δουλειάς, με εργαζόμενους που έχουν βάρδιες, που είναι διάσπαρτοι σε εργασιακούς χώρους, δεν μπορούν να μαζέψουν μέσα σε τρεις μέρες το 50%. Δεν το καταλαβαίνετε; Τι είναι ο χώρος δουλειάς; Αυτό που λέει η κ. Αχτσιόγλου; Έχουμε 100, δια δύο 50, με 26 απεργία; Μιλάμε για εργοστάσια με βάρδιες. Μιλάμε για εργοστάσια διάσπαρτα σε μια σειρά από εργασιακούς χώρους. Άρα, το μέτρο αυτό στοχεύει ξεκάθαρα στην παράλυση της δράσης των σωματείων, ιδιαίτερα στη λήψη της απεργιακής απόφασης. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Σταματήστε, λοιπόν, να φέρεστε σαν να μην τρέχει τίποτα. Έχετε αναλάβει έναν ρόλο: Να ξηλώσετε το απεργιακό δικαίωμα. Ό,τι και να λέτε, έχετε αναλάβει τον ρόλο να ξηλώσετε το απεργιακό δικαίωμα και δίνετε και πάτημα σε όλους όσους μισούν τους αγώνες των εργαζομένων, να ξεσαλώνουν τις τελευταίες μέρες.
Θα σταματήσετε επιτέλους;
Σαν τον αναστενάρη...
Σταματήστε!
Παρακαλώ ησυχία!
Κύριε Πρόεδρε, να πάει αλλού να δώσει παράσταση.
Αφήστε τον κ. Γκιόκα να μιλήσει.
Είναι λογικό να χάνουν τη ψυχραιμία τους, γιατί είναι δικό τους κατόρθωμα αυτό που συμβαίνει αυτές ημέρες. Αν δει κανείς τι γράφεται και τι ακούγεται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης από γνωστούς και μη εξαιρετέους, που μισούν τους αγώνες των εργαζομένων, θα δει ότι έχουν ξεσαλώσει. Και τι λένε; Ότι επιτέλους σπάει το ταμπού της απεργίας. Αυτό είναι δικό σας κατόρθωμα. Δικό σας και της Νέας Δημοκρατίας και όλων εκείνων των κομμάτων που εδώ και χρόνια έχουν βάλει στο στόχαστρο τη μεγαλύτερη κατάκτηση των εργαζομένων. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, με το εξής: Στοιχείο της αντιδραστικοποίησης και του αυταρχισμού σας είναι και οι αλλαγές που προωθείτε στον θεσμό της εξωδικαστικής διαμεσολάβησης. με την υποχρεωτική υπαγωγή σε αυτήν μιας σειράς υποθέσεων πριν ακόμη την προσφυγή στο δικαστήριο. Οι διατάξεις αυτές θα λειτουργήσουν σε βάρος των οικονομικά αδύναμων πολιτών, αφού θα κληθούν να δαπανήσουν σημαντικά μεγαλύτερα έξοδα και χρόνο για την ικανοποίηση των απαιτήσεών τους και θα οδηγήσει, ουσιαστικά, στο να συμβιβάζονται με ψίχουλα. Ωφελημένοι, από την άλλη μεριά, θα είναι οι διάφοροι μεγαλοεπιχειρηματίες, αφ' ενός με την εξασθένηση των απαιτήσεών τους και αφ' ετέρου με την εξασφάλιση νέου πεδίου κερδοφορίας μέσω της σύστασης διαφόρων ενώσεων και εταιριών διαμεσολάβησης. Δεν είναι τυχαίο ότι ο θεσμός της υποχρεωτικότητας, αποτελούσε απαίτηση του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων και την Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών. Ούτε είναι τυχαίο - ανέφερε κάτι η κ. Τζάκρη και τελειώνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε - ότι η Κυβέρνηση είναι βασιλικότερη του βασιλέως. Ξεπερνάει ακόμη και την αντιδραστική οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η υποχρεωτικότητα της εξωδικαστικής διαμεσολάβησης ισχύει ουσιαστικά μόνο στην Ιταλία. Και ξέρετε ποια είναι η χώρα εκείνη όπου ο θεσμός της εξωδικαστικής διαμεσολάβησης αυτή τη στιγμή είναι κυρίαρχος; Η Τουρκία. Στις εργατικές διαφορές. Αυτό θέλετε, γιατί το ζήτημα δεν είναι αν θα λύνονται γρήγορα οι διαφορές. Το ζήτημα είναι και τι προϋποθέσεις διαμορφώνονται και υπέρ ποιου θα λύνονται οι διαφορές. Όλα τα παραπάνω αφορούν τη λεγόμενη «μετα - μνημονιακή εποχή» και την ανάπτυξη. Θέλετε να επιβάλλετε σιγή νεκροταφείου και αποδεικνύεται ότι τα μέτρα όχι μόνο δεν θα σταματήσουν, αλλά θα ενταθούν ακόμη περισσότερο.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Σαρίδης, Βουλευτής της Ένωσης Κεντρώων.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μέχρι και σήμερα, μέσω των μνημονίων και των εφαρμοστικών τους νόμων, όπως είναι το συγκεκριμένο πολυνομοσχέδιο που έρχεται σήμερα προς συζήτηση, συνεχίζουμε να πληρώνουμε ως κοινωνία, ως πολίτες, ένα δυσβάσταχτο και δυσανάλογο κόστος, επειδή κυρίως επιτρέψαμε να χάσουν οι λέξεις το νόημα τους. Και το κάναμε αυτό, επιτρέποντας να κυριαρχήσει στο δημόσιο διάλογο εκείνος ο πολιτικός λόγος που χαρακτηρίζεται από το τρίπτυχο. «Άλλα λέμε, άλλα εννοούμε και άλλα καταλαβαίνουν ότι είπαμε». Σε αυτό το πλαίσιο δεν είναι να απορεί κανείς που ψηφίζονται αντεργατικοί νόμοι στο όνομα της προστασίας των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Όταν αφήναμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ανεξέλεγκτη τη δράση των εκπροσώπων του λαϊκισμού μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα, όταν επιτρέπαμε τη συχνή κήρυξη, χωρίς ουσιαστικό λόγο και χωρίς αποτέλεσμα, γενικών απεργιών, η συμμετοχή στις οποίες καθοριζόταν τελικά από τα ίδια εκείνα κριτήρια σύμφωνα με τα οποία αποφασιζόταν και η ημερομηνία διεξαγωγής της απεργίας, δηλαδή το πότε θα πέφτει το τριήμερο, θα έπρεπε τότε να γνωρίζουμε και να περιμένουμε πως μια μέρα αυτό θα αποτελούσε επιχείρημα των εργοδοτών, ώστε να αισθάνονται ότι νομιμοποιούνται, να ζητάνε αυτά που ζητάνε, παρ' όλο που έχουν έρθει τούμπα τα πράγματα και ο κόσμος έπαψε πια να απεργεί, όχι επειδή δεν έχει λόγους, αλλά επειδή δεν το αντέχει αυτό ο οικογενειακός προϋπολογισμός. Τα λόγια έχασαν το νόημά τους. Και έτσι ενώ τον περασμένο Μάιο ψηφίζαμε την αναγνώριση της αργίας της Πρωτομαγιάς την ίδια ώρα που καταργούσαμε την αργία της Κυριακής, φέτος μέχρι την Πρωτομαγιά οι δίκαιες και νόμιμες απεργίες θα αποτελούν σίγουρα παρελθόν. Όσο και να ψάχνουμε να δούμε το τι έλεγε η κ. Αχτσιόγλου κάποτε και να τα συγκρίνουμε με αυτά τα οποία πράττει σήμερα για να κατανοήσουμε το μέγεθος της πολιτικής ασυνέπειας που χαρακτήρισε με τρόπο ανεξίτηλο την κυβέρνηση της «πρώτη φορά Αριστερά», δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι. Οι μεταστροφές, οι κυβιστήσεις, οι οβιδιακές μεταμορφώσεις προφανώς επιτρέπονται στην Ελλάδα. Αυτό το συμπέρασμα δεν το αμφισβητεί κανείς. Στην χώρα μας το να λες άλλα χθες, άλλα σήμερα, άλλα αύριο, άλλα εδώ, άλλα εκεί όχι απλά επιτρέπεται και γίνεται αποδεκτό, αλλά μπορεί και να γίνεις Υπουργός άμα το κάνεις καλά και με χάρη. Και, βέβαια, ως Υπουργός θα μπορείς να ισχυρίζεσαι πως χτίζεις με υπευθυνότητα το αύριο των παιδιών, ενώ κόβεις τα επιδόματα από τους τρίτεκνους και τους πολύτεκνους, θα μπορείς να μαλώνεις όσους αντιδρούν επειδή δεν καταλαβαίνουν τάχα μου πως το δημογραφικό δεν λύνεται με επιδόματα, αλλά με παροχές. Κανείς, όμως, δεν σε έχει υποχρεώσει να απαντήσεις στην ερώτηση: Τι γίνεται όταν δεν υπάρχουν παροχές και υποδομές; Τι γίνεται τότε; Τι γίνεται μέχρι να φτιαχτούν; Κανείς από την Κυβέρνηση δεν νοιώθει την υποχρέωση να το απαντήσει αυτό. Ειλικρινά, κανείς δεν καταλαβαίνει τα επιχειρήματα με τα οποία στηρίζετε τις νομοθετικές σας πρωτοβουλίες, όπως επίσης δεν καταλαβαίνει πώς γίνονται και όλες οι αλλαγές στο δημόσιο, οι βελτιώσεις, οι εκσυγχρονισμοί, οι εξορθολογισμοί και όλα αυτά που θα κάνουν το δημόσιο πιο φιλικό, τις υπηρεσίες του ελληνικού δημοσίου πιο φιλικές και πιο αποτελεσματικές, να προχωρούν με το γνωστό ρυθμό που προχωρούν τα μέτρα του μετρό στη πόλη μου τη Θεσσαλονίκη, ενώ το ζήτημα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών έχει σπάσει κάθε ρεκόρ χρόνου στην εφαρμογή του. Ποιος άλλος νόμος, που ψηφίστηκε εδώ μέσα, εφαρμόστηκε τόσο γρήγορα και τόσο άμεσα, ενώ, μάλιστα, συνάντησε και τόσο έντονες κοινωνικές και πολιτικές αντιρρήσεις; Ποιος; Τι μήνυμα στέλνει αυτή η Κυβέρνηση με το συγκεκριμένο πολυνομοσχέδιο; Μήπως ότι είναι σίγουρη, καθαρή η έξοδος το καλοκαίρι; Από πού; Από το φρενοκομείο; Έχουν χάσει το νόημά τους οι λέξεις, αλλά αυτό δεν αλλάζει και την πραγματικότητα. Τα όσα ψηφίζονται σήμερα εδώ είναι αντιλαϊκά, αντιαναπτυξιακά και αντικοινωνικά. Το πώς επιλέγετε να χαρακτηρίσετε εσείς τις λέξεις, δεν καθορίζει το περιεχόμενό τους. Το ίδιο συμβαίνει και με το Σκοπιανό. Αυτή τη στιγμή οι Έλληνες ξέρουν τι να περιμένουν σε σχέση με την οικονομία. Η φοροεπιδρομή συνεχίζεται και η ανάπτυξη ακόμα έρχεται. Αυτό που δεν ξέρουν, που τους ανησυχεί πολύ περισσότερο από τη λεηλασία της τσέπη τους, είναι το τι μπορεί να σημαίνει για τον πολιτικό κόσμο η λέξη «Μακεδονία». Οι λόγοι για τους οποίους η Ένωση Κεντρώων συνειδητά έχει επιλέξει να προτάξει το όνομα των Σκοπίων ως το σημαντικότερο όλων είναι πολλοί και διαφορετικοί, αλλά εξίσου σημαντικοί. Η άποψή μας είναι πως οφείλει η Κυβέρνηση να εξηγήσει σε όσους ασκούν πιέσεις για λύσεις μέχρι τον Μάη, πως ο μόνος τρόπος να πειστούν οι Έλληνες τόσο γρήγορα, τόσο άμεσα πως οι Σκοπιανοί εγκατέλειψαν πράγματι τις αλυτρωτικές τους βλέψεις, όπως αυτές περιγράφονται αυτή τη στιγμή στο Σύνταγμά τους, όπως γράφονται αυτή τη στιγμή στα βιβλία της ιστορίας τους, όπως δημοσιεύματα έχουν εμφανίσει σήμερα ότι ζητάει ο κ. Δημητρόφ, δεν θα μπορούσε να είναι κανένας άλλος από το να ξεχάσουν μια και καλή τη λέξη «Μακεδονία». Αυτή είναι η μοναδική εγγύηση που θα δεχόντουσαν οι Έλληνες για να πειστούν πως δεν έχουν εχθρούς στα βόρεια σύνορά τους. Ό,τι άλλο και να παρουσιαστεί ως δήθεν κίνηση καλής θέλησης, καλής γειτονίας, καλών προθέσεων, θα πάει στο βρόντο. Αυτή η θέση εκφράστηκε και στο Βουκουρέστι και αποτέλεσε αυτό που πολλοί αυτή τη στιγμή, σήμερα αποκαλούν «γραμμή Καραμανλή». Αυτές τις τελευταίες μέρες φτάσαμε να αναρωτιόμαστε εκ νέου, ποια είναι τελικά αυτή η «γραμμή Καραμανλή»; Οι Μακεδόνες πιστεύαν μέχρι χθες πως στο Βουκουρέστι είχαμε πετύχει μια εθνική νίκη. Η αίσθηση που υπήρχε μέχρι πρόσφατα στη Μακεδονία ήταν πως το 2008, σε μια εθνικά υπερήφανη στιγμή, ο Μακεδόνας Πρωθυπουργός κ. Καραμανλής έκανε το καθήκον του και παρά τις πιέσεις που του ασκήθηκαν, αρνήθηκε να παραδώσει το όνομα. Και, μάλιστα, πολλοί προσθέτουν πως αυτό το πλήρωσε ακριβά. Στη συνέχεια, βέβαια, με τη βοήθεια της Γαλλίας, οδηγηθήκαμε σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε «βέτο του Βουκουρεστίου», το οποίο, βεβαίως, τυπικά δεν ασκήθηκε ποτέ, αλλά υπήρξε αρκετά πραγματικό ώστε να οδηγήσει σε εκλογές τη χώρα. Συνεπώς σύμφωνα με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται η Μακεδονία και η Θεσσαλονίκη τα πράγματα, δεν μπορούμε να κάνουμε λόγο για πίστη στη «γραμμή Καραμανλή» του 2008, χωρίς ταυτόχρονα να αποκλείουμε την όποια χρήση του ονόματος «Μακεδονία». Τις τελευταίες μέρες, λόγω σοβαρών εκφραστικών και επικοινωνιακών σφαλμάτων και μελών της Κυβέρνησης, αλλά και σχεδόν του συνόλου των εκπροσώπων του εγχωρίου πολιτικού συστήματος, μοιάζει σαν να προσπαθούν κάποιοι να το ανατρέψουν αυτό, ισχυριζόμενοι πως είναι τάχα συνεπής εξέλιξη της στάσης του Βουκουρεστίου η υποχώρηση στο ζήτημα του ονόματος. Αυτό για εμάς και για κανέναν λογικό άνθρωποι δεν ισχύει. Αποκαλούμε ψεύτη, όποιον ερμηνεύει τα γεγονότα της εποχής εκείνης αυθαιρέτως, ώστε να υποστηρίξει το ψευδές, πως δηλαδή από τότε η Ελλάδα είχε συμφωνήσει να παραδώσει το όνομα «Μακεδονία». Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Χρήστος Μαντάς για δώδεκα λεπτά.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητάμε σήμερα το πολυνομοσχέδιο εν μέσω της οδύνης για την ξαφνική απώλεια του συντρόφου μας αγωνιστή της Αριστεράς και της δημοσιογραφίας, του Θοδωρή Μιχόπουλου. Ο Θοδωρής υπήρξε ένας ακτιβιστής της ζωής με απαράμιλλο χιούμορ, σπάνια πολιτική διορατικότητα και ήθος. Δεν σε ξεχνάμε Θοδωρή, δεν ξεχνάμε το χαμόγελό σου και το κουράγιο σου. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το πολυνομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα και η ψήφισή του αποτελεί, όπως είναι γνωστό, βασικό βήμα για το κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης. Μάλιστα, όπως επίσης είναι γνωστό, αυτή η διαδικασία προχωράει στη βάση της τεχνικής συμφωνίας που έχει επιτευχθεί πρόσφατα. Και, όμως, είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα, αν θυμηθεί κανένας τις δύσκολες συνθήκες των δύο προηγούμενων αξιολογήσεων, όταν οι «μένουμε Ευρώπη» μας καλούσαν να κλείσουμε, για παράδειγμα, τη δεύτερη αξιολόγηση, ενώ γνώριζαν πολύ καλά ότι οι διαφωνίες του ΔΝΤ με τους άλλους θεσμούς ήταν αυτές που μας καθυστερούσαν και οδήγησαν τελικά σε έναν ακόμα δύσκολο συμβιβασμό το καλοκαίρι του 2017. Θυμόμαστε, βεβαίως, και την πολεμική κατάσταση στην κοινοβουλευτική διαδικασία και τα πύρινα αιτήματα της Νέας Δημοκρατίας για προσφυγή στις κάλπες. Όμως, όλα αυτά είναι ασφαλώς πίσω μας, όχι γιατί ξαφνικά μας αγάπησαν όλοι, ούτε γιατί τα δώσαμε όλα, όπως ισχυρίζονται οι αντίπαλοί μας ως οι καλύτεροι δήθεν υπηρέτες του συστήματος, αλλά γιατί πέρα από τους άλλους παράγοντες που εξελίχθηκαν αυτό το διάστημα, καταφέραμε όχι χωρίς δυσκολίες και απώλειες - είναι αλήθεια - να έχουμε μια συνεπή και προσηλωμένη στάση απέναντι σε αυτά που συμφωνούμε και να διεκδικούμε συνεχώς και από καλύτερη θέση, μικρά αλλά ουσιαστικά βήματα, μέσα από σκληρή διαπραγμάτευση, για την κοινωνική πλειοψηφία και για τον κόσμο της εργασίας. Είναι πίσω μας, γιατί η οικονομία, παρά τις μεγάλες δυσκολίες που έχουμε ακόμα μπροστά μας, βρίσκει τον βηματισμό της και γιατί πραγματοποιούμε θεσμικές τομές που πράγματι εκσυγχρονίζουν αυτό το απίστευτο κουβάρι των πελατειακών λογικών και της διαπλοκής. Είναι πίσω μας, γιατί αναλαμβάνουμε πρωτοβουλίες που αξιοποιούν σε όφελος της χώρας μας τη γεωπολιτική μας θέση και είμαστε παράγοντας σταθερότητας και συνεργασίας στην περιοχή. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τούτων δοθέντων, βρισκόμαστε πράγματι μπροστά σε ένα πολυνομοσχέδιο που είμαι απολύτως βέβαιος ότι πολλές από τις διατάξεις του θα έβρισκαν - ή και μπορεί να βρουν - τη σύμφωνη γνώμη μιας ευρύτερης πλειοψηφίας, έστω κι αν συζητούνται σε συνθήκες πίεσης, όχι πάντως με ένα άρθρο και έναν νόμο, αλλά σε ξεχωριστά κεφάλαια και πλήθος άρθρων. Ποιοι, άραγε, διαφωνούν ή θα ακυρώσουν τα ουσιαστικά βήματα που γίνονται με την ίδρυση του Ελληνικού Κτηματολογίου, ενός νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου που θα ολοκληρώσει, επιτέλους, μετά από δεκαετίες, την κτηματογράφηση της χώρας, εξασφαλίζοντας ενιαίους κανόνες και κατοχυρώνοντας βασικά δικαιώματα των πολιτών και το δημόσιο συμφέρον; Ποιοι, άραγε, διαφωνούν ή θα ακυρώσουν τα ουσιαστικά βήματα στη λατομική νομοθεσία, που εξασφαλίζουν όρους διαφάνειας, εκσυγχρονίζουν το τοπίο και απαλείφουν τις γκρίζες ζώνες, ενοποιώντας τη νομοθεσία που ήταν διεσπαρμένη σε δέκα ξεχωριστούς νόμους; Ποιοι, άραγε, διαφωνούν ή θα ακυρώσουν βασικές προωθητικές επιλογές που γίνονται από την πλευρά του Υπουργείου Οικονομίας, που επεκτείνουν τις γρήγορες διαδικασίες αδειοδότησης αλλά και τους ουσιαστικούς ελέγχους κατά τη λειτουργία των επιχειρήσεων ή, ακόμη, δημιουργούν προωθητικό πλαίσιο για τη δημιουργία επιχειρηματικών πάρκων, ακόμη και για μια μόνη, μεγάλη επιχείρηση, ή, τέλος, δίνουν ουσιαστική λύση για τους μικρομεσαίους αρτοποιούς, αναθεωρώντας τη νομοθεσία που έδινε μονομερώς προνόμια στις μεγάλες αλυσίδες; Ποιοι, άραγε, διαφωνούν ή θα ακυρώσουν το υπερπρονόμιο που δίνεται για την κατά προτεραιότητα εξόφληση των εργαζομένων σε μια επιχείρηση που πτωχεύει ή, ακόμη, για την αποκατάσταση των στοιχειωδών δικαιωμάτων των εργαζομένων στα ΚΤΕΛ και στα τουριστικά λεωφορεία; Ποιοι, άραγε, διαφωνούν ή θα ακυρώσουν τις διατάξεις του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών για τη δυνατότητα - για πρώτη φορά - ηλεκτρονικής παρακολούθησης της εκτέλεσης δημοσίων ή ιδιωτικών έργων ή για τη δημοπράτηση και υπογραφή δημόσιας σύμβασης για την εγκατάσταση πλήρους ηλεκτρονικού συστήματος αναλογικής χρέωσης διοδίων σε όλο το εθνικό μας δίκτυο; Ποιοι, άραγε, διαφωνούν ή θα ακυρώσουν τη νέα Διεύθυνση Ερευνών Οικονομικού Εγκλήματος, που η συγκρότησή της θα διευκολύνει, με στοχευμένες παρεμβάσεις, την αποτελεσματικότητα στον αγώνα κατά της φοροδιαφυγής; Ποιοι, άραγε, διαφωνούν ή θα ακυρώσουν το νέο σύστημα αξιολόγησης και τιμολόγησης των φαρμάκων, που επιτέλους βάζει σύνθετους κανόνες, σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, σε αυτή τη διαδικασία; Με όλα τα παραπάνω, νομίζω ότι γίνονται φανερές ορισμένες διατάξεις του πολυνομοσχεδίου με θετικό, προοδευτικό πρόσημο. Έρχομαι τώρα σε ορισμένες από τις διατάξεις που εύλογα συγκέντρωσαν την πολιτική αντιπαράθεση και αποτελούν σημεία στα οποία θα ήθελα να πω τη γνώμη μου. Πρώτα απ' όλα, να αναφερθώ στην αλλαγή για τη συγκρότηση απαρτίας στα πρωτοβάθμια σωματεία. Πράγματι, γίνεται μια αλλαγή στον ν.1284, που αφορά τα πρωτοβάθμια σωματεία, τα οποία δεν έχουν πανελλαδική ή υπερτοπική εμβέλεια. Δεν αλλάζει τίποτε αναφορικά με τη διαδικασία του πώς λαμβάνεται η απόφαση για την απεργία, δηλαδή με σχετική πλειοψηφία στο πρωτοβάθμιο επίπεδο, και δεν αλλάζει τίποτε σε σχέση με τις δευτεροβάθμιες οργανώσεις και φυσικά την τριτοβάθμια οργάνωση και τον τρόπο λήψης της απόφασης για απεργία. Αυτό το άρθρο αποτελεί, βεβαίως, έναν συμβιβασμό, που αποκρούει, όμως, αποτελεσματικά τις ακραίες επιδιώξεις του ΔΝΤ, οι οποίες επεδίωκαν το ξήλωμα όλου του συνδικαλιστικού νόμου και την πλήρη ασυδοσία της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, η οποία περισσεύει στις μέρες μας. Η Νέα Δημοκρατία και τα συμφέροντα που εξυπηρετεί σε αυτό το σημείο θέλουν να κρυφτούν. Όμως, θα έλεγα ότι η βιασύνη τους να ξηλώσουν ό,τι κατακτήθηκε με σκληρούς αγώνες, δεν τους αφήνει. Με το πρόσχημα, δήθεν, των δημοκρατικών διαδικασιών, συμπλέουν με το ΔΝΤ για να δυσκολέψουν τις διεκδικήσεις των εργαζομένων, ιδιαίτερα τώρα που διαμορφώνονται οι όροι για την επαναφορά, σε σύντομο χρονικό διάστημα, των συλλογικών διαπραγματεύσεων και συμβάσεων. Θα ήθελα να συμπληρώσω ότι και η κριτική που ακούγεται από τα αριστερά μας, είναι η κριτική που θυμίζει το Κομμουνιστικό Κόμμα στην εποχή του Μεσοπολέμου, επιτρέψτε μου να πω, που με έναν ακραίο τρόπο προσεγγίζει τη σημερινή πραγματικότητα, ταυτίζοντας μια δύναμη που ξέρει πάρα πολύ καλά ότι υπερασπίζεται τα δικαιώματα των εργαζομένων με τα αντίπαλα συμφέροντα. Δεύτερον, όσον αφορά τα οικογενειακά επιδόματα, θα ήθελα απλώς να ζητήσω, αρχικά, να σοβαρευτούμε στη συζήτηση για το δημογραφικό και τη σύνδεσή του με τα επιδόματα. Αν ρίξει κάποιος μια ματιά στο πώς εξελίσσονται τα δημογραφικά δεδομένα σε διάφορες περιοχές του κόσμου, θα καταλάβει πως είναι πολύ πιο σύνθετο το ζήτημα του πώς ανανεώνεται ή πώς γερνάει ένας πληθυσμός. Σε κάθε περίπτωση, φαντάζομαι πως όλες και όλοι συμφωνούμε ότι χρειάζονται πολυεπίπεδες παρεμβάσεις για να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα της χώρας μας και της Ευρώπης και ότι δεν είναι το μίσος, δήθεν, του ΣΥΡΙΖΑ στην πολύτεκνη οικογένεια, όπως ισχυρίστηκε ο κ. Βορίδης, που πλήττει την πολύτεκνη οικογένεια. Αυτό, λοιπόν, που γίνεται στα οικογενειακά επιδόματα είναι ότι, επιτέλους, καθιερώνεται ένα σύστημα με κανόνες και διαφάνεια, στη θέση ενός μη συστήματος. Εύκολα κανείς μπορεί αυτό να το διαπιστώσει, εάν δει με προσοχή τον παλιό τρόπο χορήγησης των οικογενειακών επιδομάτων. Με αυτό το σύστημα που εγκαθιδρύουμε πράγματι αυξάνεται κατά 40% το συνολικό ποσό που πάει στα οικογενειακά επιδόματα. Πράγματι πάνω από επτακόσιες τριάντα χιλιάδες οικογένειες στο σύνολο περίπου των οκτακοσίων χιλιάδων θα λάβουν πολύ σημαντικές ενισχύσεις. Το σύστημα των οικογενειακών επιδομάτων συμπληρώνεται με τις παρεμβάσεις μας για τη δημιουργία δέκα χιλιάδων νέων θέσεων σε βρεφονηπιακούς σταθμούς και την επέκταση των σχολικών γευμάτων στις εκατόν τριάντα χιλιάδες σχολικά γεύματα, καθώς όλη η εξοικονόμηση από την επισκόπηση δαπανών κατευθύνεται σε δράσεις για το παιδί. Πράγματι προκύπτουν μειώσεις για τα μισά νοικοκυριά τριτέκνων και πολυτέκνων, ενώ τα υπόλοιπα περίπου πενήντα χιλιάδες νοικοκυριά τριτέκνων και πολυτέκνων στη χαμηλότερη εισοδηματική κατηγορία λαμβάνουν πολύ σημαντικές αυξήσεις. Αυτές τις μειώσεις, αυτά τα προβλήματα που έχουν προκύψει από την εφαρμογή αυτού του νέου συστήματος - όπως ήδη έχει αναφερθεί - θεωρούμε ότι θα μπορέσουμε να τα αντιμετωπίσουμε μέσα στο 2018. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στη διάρκεια της συζήτησης επαναλήφθηκαν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο σενάρια καταστροφολογίας και δήθεν επιχειρήματα, που έχουν απαντηθεί πολλές φορές. Αυτοί που χρεοκόπησαν τη χώρα, που εκτίναξαν το δημόσιο χρέος και απογείωσαν την ανεργία συνεχίζουν να εμφανίζονται ως σωτήρες. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν κρύβουμε τις δυσκολίες. Δεν πανηγυρίζουμε και δεν οικοδομούμε σενάρια πλαστής επιτυχίας. Έχουμε πλήρη συνείδηση των πολλών δυσκολιών που βρίσκονται μπροστά μας μέχρι τον Αύγουστο, αλλά και μετά. Έχουμε όμως και πλήρη προσήλωση στο να οικοδομήσουμε μια χώρα με νέα δικαιώματα για τους πολίτες, με νέους θεσμούς και προοδευτικές μεταρρυθμίσεις, που απαλείφουν με σταθερό βηματισμό τις γκρίζες ζώνες του πελατειακού κράτους και της διαπλοκής, που μπορούν να οικοδομήσουν τους όρους για μια όσο γίνεται, με τους δεδομένους συσχετισμούς και στο περιβάλλον της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, δίκαιης ανάπτυξης, που θα αφορά τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας, τον κόσμο της εργασίας. Οικοδομούμε μια χώρα που αποτελεί ήδη πόλο σταθερότητας και ειρήνης στην περιοχή, επιχειρώντας να λύσουμε προβλήματα που έχουν κακοφορμίσει για δεκαετίες, με όρους αμοιβαιότητας και κοινής ωφέλειας για τους λαούς της ευρύτερης περιοχής. Όποιοι ειλικρινά, παρά τις πολύ μεγάλες δυσκολίες, παρά τις πολύ μεγάλες αδικίες, μπορούν να δουν την πορεία της εφαρμοζόμενης πολιτικής χωρίς παρωπίδες, νομίζω ότι μπορούν να διακρίνουν μια εργώδη και συστηματική προσπάθεια να βγούμε από τον φαύλο κύκλο της κρίσης με την κοινωνία όρθια. Σε αυτόν τον δρόμο θα συνεχίσουμε και θα προχωρήσουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Τον λόγο έχει τώρα ο Ανεξάρτητος Βουλευτής κ. Παναγούλης και εν συνεχεία θα μιλήσει ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης κ. Χαρίτσης. Ορίστε, κύριε Παναγούλη, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, θα προσπαθήσω μέσα στα λίγα λεπτά να πω τις απόψεις μου. Για μια ακόμη φορά η Κυβέρνηση που αρέσκεται να ονομάζεται αριστερή με συνεργάτη και συνένοχο την ακροδεξιά των «κόκκινων γραμμών», φέρνει ένα πολυνομοσχέδιο χιλίων πεντακοσίων τριάντα μίας σελίδων και το μοιράζει λίγες ώρες πριν συζητηθεί στη Βουλή. Η Κυβέρνηση ξεδιάντροπα ομολογεί ότι έχει παραδώσει στην τρόικα τη νομοθετική εξουσία. Μεγάλη ευθύνη σε αυτό έχει ο Πρόεδρος της Βουλής, ο οποίος δυστυχώς πάλι δεν σέβεται τις δημοκρατικές διαδικασίες και τον Κανονισμό της Βουλής. Δεν ξεχνάμε τη φράση του Προέδρου της Βουλής, ο οποίος πριν από λίγο καιρό κυνικά ομολόγησε ότι «πολλές φορές παραβιάζουμε το Σύνταγμα». Αυτό το πολυνομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φτωχοποιεί ακόμα περισσότερο τον ελληνικό λαό, δυναμιτίζει την ελληνική οικογένεια, την ελληνική οικονομία, καταργώντας όσα με αίμα και θυσίες έχουν κατακτηθεί. Αναφέρομαι στη διάταξη για τον στραγγαλισμό της απεργίας. Τη μεγαλύτερη κατάκτηση των εργαζομένων υπονομεύει αυτό το νομοσχέδιο, όλα αυτά τα δικαιώματα του εργατικού κινήματος, θέλοντας μια υποτακτική εργατική τάξη. Οκτώβρης 1884, Σικάγο: Η Αμερικανική Ομοσπονδία των Εργατικών Ενώσεων υιοθετεί το σύνθημα οκτώ - οκτώ - οκτώ, δηλαδή οκτώ ώρες εργασία, οκτώ ώρες μόρφωση και ψυχαγωγία, οκτώ ώρες ανάπαυση. Εσείς καταστρατηγείτε με το νομοσχέδιό σας τα παραπάνω, που κερδήθηκαν με αγώνες, αίμα και νεκρούς. Ενδεικτικά θα αναφέρω τρία παραδείγματα από τις εκατοντάδες χιλιάδες που υπάρχουν στην Ελλάδα από το εργατικό κίνημα. Βόλος, 1909, τρεις εργάτες τραυματίζονται από σφαίρες. Σέριφος, 1916, τριάντα τέσσερις απεργοί μεταλλωρύχοι τραυματίζονται και τέσσερις σκοτώνονται. Στις 9 Μαΐου 1936 στη Θεσσαλονίκη δώδεκα εργάτες νεκροί και τριακόσιοι τραυματίες. Θέλετε να ξεχαστεί ακόμα και η Πρωτομαγιά. Γιατί, θα σας θυμίσω, δεν είναι αργία, αλλά είναι απεργία, λέξη πια άγνωστη για εσάς και μάλλον αδόκιμη στον νέο σας γλωσσικό κώδικα. Θλίβομαι ακόμη περισσότερο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γιατί την κατάργηση των απεργιών θα την ψηφίσουν άνθρωποι που κάποτε πρωτοστατούσαν σε απεργίες και κινητοποιήσεις. Αλήθεια, πώς αισθάνεστε; Έχετε τη συνείδησή σας ήσυχη; Πώς θα απολογηθείτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο δικαστήριο των καιρών, όταν οι συνάνθρωποί μας θα έχουν χάσει το μεγαλύτερο όπλο, την απεργία, ενάντια στην εκμετάλλευση; Έχετε καταλάβει ότι συνεχώς εμπαίζετε τους εργαζομένους; Εκτός από το θέμα της απεργίας, που προσπαθείτε να στραγγαλίσετε, να μην ξεχνάτε ότι κανένας νόμος και κανένα καθεστώς δεν μπορεί να περιορίσει τους αγώνες των εργαζομένων. Όμως τώρα θα σταθώ και στο άρθρο 242 από τα συνολικά 399, που αναφέρει ψυχρά και αναίσχυντα ότι χιλιάδες συμβασιούχοι, που πριν από λίγους μήνες τούς είχατε υποσχεθεί ότι θα τους μονιμοποιήσετε, τώρα, με το άρθρο 242, δεν μονιμοποιούνται. Θέλω να δω άραγε τι ψέμα θα βρείτε για αυτούς τους ανθρώπους. Θα σταθώ και σε ένα άλλο σοβαρό θέμα, το δημογραφικό. Το 2016- για όσους δεν το ξέρουν το λέω - ο πληθυσμός στην Ελλάδα μειώθηκε κατά διακόσιες εξήντα χιλιάδες. Σε μια δεκαετία ή δεκαπενταετία, εάν συνεχιστεί αυτός ο κατήφορος, ο πληθυσμός της Ελλάδας θα έχει φτάσει γύρω στα έξι εκατομμύρια. Και εσείς τι κάνετε για αυτό; Αντί να ενισχύσετε τα νέα ζευγάρια, τις τρίτεκνες και τις πολύτεκνες οικογένειες, τους μειώνετε τα πενιχρά τους εισοδήματα, αδιαφορώντας για το δράμα της συντήρησης της πολύτεκνης οικογένειας. Με περισσό θράσος ο αγαπητός και συμπαθής κατά τα άλλα Υπουργός Οικονομικών μάς είπε ότι είναι τρίτεκνος. Ξεχνά, όμως, να μας πληροφορήσει ότι σε ξένες τράπεζες έχει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ και δολάρια. Καίτοι ενώ τον έχω καλέσει επτά φορές σε αυτή την Αίθουσα να απαντήσει σε επίκαιρη ερώτηση εάν τα έχει φέρει στην Ελλάδα, εκείνος έχει απαξιώσει το Κοινοβούλιο. Και από την άλλη μεριά ο κύριος Υπουργός ξεχνά να μας πει ότι η σύζυγός του ως υπάλληλος της Τράπεζας της Ελλάδος - καλά κάνει - παίρνει 100.000 ευρώ περίπου τον χρόνο. Πώς να εκλάβουμε, λοιπόν, την παραπάνω δήλωσή του; Ως φλεγματικό αγγλικό χιούμορ ή ότι ο Υπουργός δεν έχει καμμία επαφή με την ελληνική πραγματικότητα; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιγραμματικά θα αναφερθώ σε τρία - τέσσερα θέματα. Μειώνετε την επιδότηση για το πετρέλαιο θέρμανσης. Θα θυμίσω στον φίλο μου, τον κ. Σταθάκη, ότι αρχές του 2016 τρεις Υπουργοί από το Υπουργείο Οικονομικών έβγαιναν και μας έλεγαν κάθε τρίμηνο ότι θα σταματήσουν να υπάρχουν τα capital controls. Φτάσαμε στο 2018 και τα capital controls παραμένουν. Τα νοσοκομεία βρίσκονται σε άθλια κατάσταση. Οι πλειστηριασμοί συνεχίζονται και επαίρεται η Κυβέρνηση ότι δίνει εκατό χιλιάδες συσσίτια σε παιδάκια. Μα, αυτό δείχνει το δράμα που περνάει σήμερα ο ελληνικός λαός. Και κάτι άλλο που πρέπει να προσέξετε, κύριε Υπουργέ των Οικονομικών, είναι αυτές οι καινούργιες άδειες που δίνετε για τα καζίνα. Οι παλιοί καζινάρχες πληρώνουν γύρω στις 700.000 ευρώ τον χρόνο. Οι καινούργιοι θα πληρώνουν μόνο 90.000 ευρώ, αν δεν κάνω λάθος. Τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, θέλω να πω με αγάπη ότι οι Υπουργοί πρέπει να προσέχουν τις συναναστροφές τους, γιατί υπάρχουν και «καρφιά» και ρουφιάνοι. Αναφέρομαι στον Ντάισελμπλουμ: «Όλα ήταν εύκολα με Τσίπρα και Τσακαλώτο». Για αυτούς τους λόγους καταψηφίζω με όλη τη δύναμη της φωνής μου αυτό το επαίσχυντο νομοσχέδιο. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης κ. Χαρίτσης, ο οποίος θα καταθέσει και νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, θα ήθελα να καταθέσω δυο νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στις συνεδριάσεις που προηγήθηκαν στις επιτροπές και στην Ολομέλεια τις προηγούμενες ημέρες η συζήτηση περιστράφηκε ως επί το πλείστον σε κάποιες διατάξεις του νομοσχεδίου πράγματι δύσκολες, που αποτελούν το αποτέλεσμα μιας σκληρής διαπραγμάτευσης. Όμως δεν έγινε σχεδόν καθόλου συζήτηση για πλήθος ρυθμίσεων και διατάξεων που αποτελούν και την πλειοψηφία σε αυτό το νομοθέτημα και οι οποίες, κατά τη γνώμη μας, δημιουργούν θετικό αποτύπωμα στην οικονομία. Αυτή η εξέλιξη, το γεγονός δηλαδή ότι οι θετικές διατάξεις υπερτερούν των αρνητικών, δεν είναι τυχαία, καθώς για πρώτη φορά έχουμε ένα πολυνομοσχέδιο που μετατοπίζει το βάρος από τα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής, που κυριαρχούσαν μέχρι τώρα, σε μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες, κρίσιμες για την επόμενη ημέρα της ελληνικής οικονομίας. Τέτοιες είναι και οι ρυθμίσεις που φέρνει το Υπουργείο Οικονομίας στο παρόν πολυνομοσχέδιο, οι οποίες μάλιστα, όπως θα δείξω ευθύς αμέσως, πιάνουν το νήμα από αντίστοιχες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες του προηγούμενου διαστήματος. Ξεκινώ, λοιπόν, με τις παρεμβάσεις για την απλοποίηση των διαδικασιών αδειοδότησης των επιχειρήσεων. Υπενθυμίζω ότι με τον ν.4442/2016, που ψηφίστηκε εδώ στη Βουλή τον Δεκέμβριο του 2016, οι επιχειρήσεις μπορούν πλέον με το νέο καθεστώς γνωστοποίησης να ξεκινούν άμεσα τη λειτουργία τους σε μια μόλις ημέρα και με μια απλή ηλεκτρονική διαδικασία, ενώ πριν, με το προηγούμενο σύστημα, χρειάζονταν κατά μέσο όρο τριάντα ημέρες για να ληφθούν οι σχετικές άδειες. Σε αυτό το νέο καθεστώς η διαδικασία των ελέγχων και η ισχυροποίηση των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους αποτελούν βασικό συστατικό της μεταρρύθμισης - σ' αυτό θα επανέλθω στη συνέχεια - , όμως σε σχέση με την ίδια τη διαδικασία της αδειοδότησης στο παρόν πολυνομοσχέδιο εξειδικεύεται και επεκτείνεται σε περισσότερες κατηγορίες ο νόμος - πλαίσιο 4442/2016. Επίσης, διευρύνεται με την ενσωμάτωση σε αυτόν επιπλέον οικονομικών δραστηριοτήτων και βεβαίως εμβαθύνεται η χρήση του σε όλο και περισσότερες παραγωγικές δραστηριότητες της ελληνικής οικονομίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέχρι το καλοκαίρι του 2018 θα έχει ενταχθεί σε αυτό το νέο απλοποιημένο καθεστώς αδειοδότησης, σύμφωνα με τον σχεδιασμό, περισσότερο από το 90% του συνόλου των οικονομικών δραστηριοτήτων που διεξάγονται στη χώρα. Ήδη περισσότερες από είκοσι χιλιάδες επιχειρήσεις έχουν ενταχθεί σε αυτό το νέο σύστημα μέσω του νέου πληροφοριακού συστήματος που δημιουργήθηκε τον Ιούνιο του 2017 και δίνει τη δυνατότητα απλοποιημένων διαδικασιών λειτουργίας των επιχειρήσεων. Τώρα με το πολυνομοσχέδιο εντάσσουμε στο καθεστώς σημαντικές δραστηριότητες, όπως είναι ο κλάδος των logistics, αλλά και οι λατομικές και μεταλλευτικές δραστηριότητες. Έχει αναφερθεί αναλυτικά σε αυτό και ο Υπουργός Ενέργειας. Επιπλέον, φέρνουμε διατάξεις σημαντικές για την απλοποίηση των διαδικασιών αδειοδότησης των εγκαταστάσεων των επιχειρήσεων. Οι άδειες εγκατάστασης πλέον δίνονται με το νέο θεσμικό πλαίσιο για τη μέγιστη ισχύ του βαθμού όχλησης των επιχειρήσεων. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι δεν απαιτούνται ενδιάμεσες εγκρίσεις για κάθε προσθήκη εξοπλισμού ή εκσυγχρονισμού ή επέκτασης μιας επιχείρησης, κάτι το οποίο αποτελούσε μέχρι σήμερα ανασταλτικό παράγοντα στη διεύρυνση και επέκταση της οικονομικής δραστηριότητας. Πολλές φορές, μάλιστα, φτάναμε σε στρεβλώσεις, όπως το γεγονός ότι οι επιχειρήσεις προτιμούσαν να πληρώνουν τα σχετικά πρόστιμα που επιβάλλονταν από τις υπηρεσίες από το να προχωρήσουν και να εμπλακούν σε χρονοβόρες διαδικασίες εκ νέου αδειοδότησης. Με τον τρόπο αυτό, λοιπόν, μειώνεται το διοικητικό κόστος και για τις επιχειρήσεις και για το δημόσιο και βεβαίως προστατεύεται καλύτερα το δημόσιο συμφέρον. Όπως ήδη ανέφερα, αυτή η νέα διαδικασία αδειοδότησης, για να μπορεί να λειτουργήσει ομαλά και με όρους προστασίας του δημοσίου συμφέροντος, απαιτεί τον εκσυγχρονισμό του πλαισίου των ελέγχων και της εποπτείας της αγοράς. Αυτό ακριβώς συμβαίνει στο πολυνομοσχέδιο. Ολοκληρώνουμε, λοιπόν, αυτή τη μεγάλη μεταρρύθμιση με ένα συνολικό, ολοκληρωμένο πλαίσιο που φέρνουμε ως προς τους ελέγχους, μετατοπίζοντας το κέντρο βάρους στην πραγματική λειτουργία των επιχειρήσεων. Οι έλεγχοι πλέον θα γίνονται σε πραγματικές συνθήκες λειτουργίας και όχι με τον τυπικό τρόπο με τον οποίο διεξάγονταν, εκ των προτέρων, μέχρι σήμερα. Αυτός είναι ένας τρόπος διεξαγωγής των ελέγχων πολύ πιο αποτελεσματικός και πιο ισχυρός για την προστασία του δημόσιου συμφέροντος, την υγεία και την ασφάλεια των πολιτών και των εργαζομένων αλλά και για τις ίδιες τις επιχειρήσεις, για να μπορέσουν να ξεφύγουν από λογικές και πρακτικές αθέμιτου ανταγωνισμού που επικρατούσαν μέχρι σήμερα. Στο νέο, λοιπόν, θεσμικό πλαίσιο για τον έλεγχο και την εποπτεία της αγοράς θεσπίζονται ενιαίες αρχές και διαδικασίες για τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, εισάγονται κοινές μέθοδοι και εργαλεία για την άσκηση της εποπτείας και προσδιορίζονται με σαφήνεια τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των αρχών που ασκούν εποπτεία, καθώς και βεβαίως των ίδιων των ελεγχόμενων οικονομικών φορέων, δηλαδή των επιχειρήσεων. Προβλέπονται, επίσης, μεικτά κλιμάκια ελέγχων από διαφορετικές υπηρεσίες και αρχές, ώστε να συγκεντρώνεται και να επιταχύνεται η διαδικασία του ελέγχου. Αντιμετωπίζονται οι αλληλεπικαλύψεις και η αδυναμία συνεργασίας μεταξύ των διαφόρων ελεγκτικών αρχών της δημόσιας διοίκησης, ενώ επίσης προβλέπεται ένα Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα, μέσα από το οποίο θα υλοποιείται το νέο θεσμικό πλαίσιο και ένα Ηλεκτρονικό Μητρώο Ελεγκτών για την ενίσχυση των ελέγχων με επιπλέον δυναμικό και τη διασφάλιση της διαφάνειάς τους. Πέρα από τις επιμέρους ρυθμίσεις, αυτό το οποίο κατά τη γνώμη μας έχει πολύ μεγάλη σημασία είναι ότι για πρώτη φορά στη χώρα διαμορφώνεται ένα απλό, συνεκτικό και σαφές πλαίσιο αδειοδότησης και εποπτείας των επιχειρήσεων, ένα πλαίσιο που συμβάλλει αποφασιστικά στην οικονομική ανάπτυξη και στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, διευκολύνει τις επενδύσεις και την ίδρυση νέων επιχειρήσεων, περιορίζει τα διοικητικά βάρη και διασφαλίζει αποτελεσματικά το δημόσιο συμφέρον. Πέρα όμως από τους ελέγχους και την αδειοδότηση, την ολοκλήρωση δηλαδή αυτής της πολύ μεγάλης, της πολύ σημαντικής μεταρρύθμισης του θεσμικού πλαισίου που διέπει την οικονομική δραστηριότητα στη χώρα μας, το πολυνομοσχέδιο περιλαμβάνει και μια σειρά άλλων μέτρων, που έρχονται να βελτιώσουν το παραγωγικό περιβάλλον σε μια σειρά από τομείς της οικονομίας. Θα τους αναφέρω εν τάχει. Ξεκινώ από τα επιχειρηματικά πάρκα. Μέχρι σήμερα έχουμε στη χώρα μας ένα άναρχο τοπίο, ένα άναρχο περιβάλλον ως προς τη διεξαγωγή της βιομηχανικής δραστηριότητας με άτυπες βιομηχανικές συγκεντρώσεις. Πρώτη φορά γίνεται μια ολοκληρωμένη προσπάθεια καταγραφής της υφιστάμενης κατάστασης αλλά και παροχής κινήτρων, θεσμικών και χρηματοδοτικών, για την εγκατάσταση της υπάρχουσας αλλά και νέας παραγωγικής δραστηριότητας σε οργανωμένες δομές. Ήδη από το ΕΣΠΑ, τον νέο αναπτυξιακό νόμο, αλλά και το Ταμείο Υποδομών, δίνονται πλήθος από χρηματοδοτικά κίνητρα για τη δημιουργία επιχειρηματικών πάρκων και την εγκατάσταση των επιχειρήσεων σε αυτά. Αυτό συνοδεύεται και από ρυθμίσεις που περιλαμβάνονται στο συγκεκριμένο πολυνομοσχέδιο, ρυθμίσεις οι οποίες είναι πολύ σημαντικές, καθώς για πρώτη φορά μία μεγάλη επιχειρηματική μονάδα, μία βιομηχανία για παράδειγμα, αντιμετωπίζεται ως επιχειρηματικό πάρκο και απολαμβάνει τα πλεονεκτήματα που τη συνοδεύουν. Στόχος, λοιπόν, είναι να μπει τάξη σε αυτό το άναρχο πεδίο, με παρεμβάσεις οι οποίες είναι σημαντικές για την προστασία του περιβάλλοντος, την ασφάλεια και υγιεινή των εργαζομένων και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των πολιτών στις περιοχές στις οποίες διεξάγεται η βιομηχανική δραστηριότητα. Η δεύτερη κατηγορία παρεμβάσεων αφορά την υλοποίηση δημοσίων έργων. Γνωρίζουμε όλοι πάρα πολύ καλά ότι υπάρχουν συγκεκριμένες δυσκολίες οι οποίες διέπουν τις διαδικασίες εκτέλεσης των δημοσίων έργων. Σε συνεργασία, λοιπόν, με τα συναρμόδια Υπουργεία, φέρνουμε στο συγκεκριμένο πολυνομοσχέδιο ρυθμίσεις που επιταχύνουν την υλοποίηση των δημοσίων έργων, αντιμετωπίζοντας προβλήματα που αφορούν τις αρχαιολογικές εργασίες και τις απαλλοτριώσεις. Οι καθυστερήσεις που υφίστανται μέχρι και σήμερα επιβαρύνουν τα δημόσια ταμεία με δυσβάστακτες αποζημιώσεις. Νομίζουμε, λοιπόν, ότι με τις συγκεκριμένες ρυθμίσεις αποκαθίσταται ένα πιο ομαλό περιβάλλον για την εκτέλεση των δημοσίων έργων. Τρίτος πολύ σημαντικός τομέας είναι ο εκσυγχρονισμός του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας του Οργανισμού Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας. Και επειδή πολλή συζήτηση γίνεται τα τελευταία χρόνια περί καινοτομίας, περί ανάγκης ενίσχυσης καινοτομικών χαρακτηριστικών της ελληνικής οικονομίας, θεσμοθετούμε την έννοια του πιστοποιημένου συμβούλου ευρεσιτεχνιών και δημιουργούμε Ακαδημία Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας, σε συνεργασία με ελληνικά και ξένα ακαδημαϊκά ιδρύματα. Εκσυγχρονίζουμε και δημιουργούμε ένα ενιαίο συνεκτικό πλαίσιο για τον οργανισμό για πρώτη φορά μετά από τριάντα χρόνια λειτουργίας - θεσμοθετήθηκε το 1987- , έτσι ώστε να παρέχονται τα χρηματοδοτικά και θεσμικά κίνητρα στις ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις για την ανάπτυξη και χρήση διεθνώς κατοχυρωμένων πατεντών. Τέταρτος και τελευταίος πολύ σημαντικός τομέας - το συζητήσαμε και στη διαβούλευση στην ακρόαση των φορέων - είναι τα αρτοποιεία. Το υφιστάμενο πλαίσιο διέπεται από έναν νόμο του 2007, ο οποίος έθεσε ανεδαφικά κριτήρια και προϋποθέσεις για τα δεδομένα της ελληνικής αγοράς για την ίδρυση και λειτουργία των αρτοποιείων. Ο νόμος αυτός όχι μόνο έκλεισε την αγορά στους μικρομεσαίους αρτοποιούς, αλλά έθεσε και σε άμεσο κίνδυνο τη λειτουργία εκατοντάδων υφιστάμενων μικρών αρτοποιείων κυρίως στην ελληνική περιφέρεια, σε ορεινές και νησιωτικές περιοχές. Στην πράξη ο νόμος αυτός δεν εφαρμόστηκε ποτέ, καθώς με συνεχείς παρατάσεις στην εφαρμογή του ουσιαστικά οι αρτοποιοί κρατούνταν σε ένα καθεστώς οιονεί ομηρίας. Με τη συγκεκριμένη, λοιπόν, παρέμβαση που φέρνουμε στο πολυνομοσχέδιο, μετά από πολύμηνο διάλογο με τις ομοσπονδίες των αρτοποιών, καταλήγουμε σε ρυθμίσεις οι οποίες βάζουν τέλος σε αυτή την απαράδεκτη κατάσταση. Εισάγουμε κτηριοδομικά κριτήρια που ανταποκρίνονται στην πραγματική εικόνα και στις ανάγκες των αρτοποιείων στην Ελλάδα, τα οποία δεν θα επηρεάσουν τα καταστήματα που ήδη λειτουργούν, αλλά θα καταστήσουν πιο εύκολη τη δραστηριοποίηση των νέων επιχειρήσεων στον κλάδο. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, οι ρυθμίσεις τις οποίες πολύ συνοπτικά σάς παρουσίασα έρχονται να βελτιώσουν το οικονομικό περιβάλλον και να λύσουν χρόνια προβλήματα που θέτουν εμπόδια στην ανάπτυξη. Είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς και ειλικρινούς και εξαντλητικού διαλόγου με τους εμπλεκόμενους παραγωγικούς φορείς. Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετοί απ' αυτούς τους φορείς τοποθετήθηκαν πολύ θετικά στις συγκεκριμένες διατάξεις και στην ακρόαση των φορέων που πραγματοποιήθηκε στη Βουλή πριν από λίγες μέρες. Δεν νομοθετούμε ερήμην των πολιτών και των φορέων, αλλά σε διαρκή διάλογο και συνεννόηση μαζί τους. Οι πόρτες του Υπουργείου Οικονομίας είναι και θα παραμείνουν ανοικτές σε όλους. Δεν σταματάμε όμως εδώ. Το επόμενο διάστημα ακολουθούν αντίστοιχες σημαντικές νομοθετικές πρωτοβουλίες για τη βιομηχανία, που είναι ένας πολύ σημαντικός κλάδος στον δικό μας αναπτυξιακό σχεδιασμό, αλλά και για το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Θεωρώ ότι η δουλειά η οποία γίνεται στο θεσμικό πεδίο συμπληρώνει την αντίστοιχη προσπάθεια την οποία κάνουμε και στο χρηματοδοτικό πεδίο, προσπάθεια η οποία έφερε τη χώρα μας για τρίτη συνεχή χρονιά στην κορυφή της Ευρώπης στην απορρόφηση των κοινοτικών κονδυλίων αλλά και στην αξιοποίηση των πόρων του σχεδίου Γιούνκερ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα με ονομαστικούς όρους το 2017 να εισρεύσουν στην ελληνική οικονομία περισσότερα από 8 δισεκατομμύρια ευρώ. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η ελληνική οικονομία μπαίνει σε μία νέα τροχιά. Αυτό δεν αποτελεί εκτίμηση της Κυβέρνησης. Προκύπτει από τα ίδια τα στοιχεία. Πρέπει να είναι κάποιος πολύ κακόπιστος για να μη βλέπει την αξιοσημείωτη δημοσιονομική πρόοδο, τη βελτίωση του οικονομικού κλίματος, όπως αυτή αποτυπώνεται στις έρευνες της «MARKIT» και του ΙΟΒΕ, αλλά και τη μεγέθυνση σημαντικών μακροοικονομικών μεγεθών, όπως είναι η βιομηχανική παραγωγή, οι εξαγωγές, η ιδιωτική κατανάλωση και κυρίως οι νέες θέσεις εργασίας. Μακριά από εμάς, βεβαίως, διθυραμβικές λογικές και ανούσιοι πανηγυρισμοί. Γνωρίζουμε ότι τα πράγματα παραμένουν πολύ δύσκολα για πολλούς συμπολίτες μας. Όμως, μπορούμε να ισχυριστούμε με ασφάλεια ότι τα πολύ δύσκολα είναι πίσω μας. Αυτές οι εξελίξεις όμως - και αυτό πολιτικά κατά τη γνώμη μας είναι πολύ σημαντικό - δεν έγιναν με κάποιον αυτόματο ή μαγικό τρόπο, αλλά είναι το αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών. Εμείς, άλλωστε, πιστεύουμε βαθιά ότι η πολιτική είναι αυτή η οποία καθορίζει τις εξελίξεις στο οικονομικό πεδίο. Όπως το ξέσπασμα και η εμβάθυνση της κρίσης ήταν αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών, έτσι και η βελτίωση που παρατηρείται τους τελευταίους μήνες στους οικονομικούς δείκτες δεν προέκυψε τυχαία. Η ανάπτυξη της οικονομίας, όπως εμείς την αντιλαμβανόμαστε, με όρους δικαιοσύνης και βιωσιμότητας, χτίζεται μέρα με τη μέρα, με πρωτοβουλίες όπως αυτές που σας παρουσίασα για τη βελτίωση του οικονομικού περιβάλλοντος, την επιτάχυνση της οικονομικής δραστηριότητας αλλά και την ουσιαστική προστασία του δημόσιου συμφέροντος. Περιμένουμε, λοιπόν, επειδή η αλλαγή που φέρνει το συγκεκριμένο πολυνομοσχέδιο δεν αφορά μόνο το περιεχόμενο αλλά και τη δομή του - ξεφεύγουμε από λογικές των πολυνομοσχεδίων ενός άρθρου που επικράτησαν στο παρελθόν - να δούμε και τη στάση της Αντιπολίτευσης με το κατά πόσο θα υπερψηφίσει αυτές τις θετικές, κατά τη γνώμη μας, νομοθετικές πρωτοβουλίες. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ, θα ήθελα τον λόγο για να καταθέσω κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ο βασικός κορμός είναι για το κομμάτι που αφορά τα καζίνα. Σας τα εξήγησα στην ομιλία μου την Παρασκευή, οπότε δεν χρειάζεται να σας πω ξανά τι αλλαγές υπάρχουν ως προς αυτό. Θα τις δείτε κιόλας. Προχωρούμε με τις εξής νομοτεχνικές αλλαγές: Στην αιτιολογική έκθεση του άρθρου 399, στους στίχους 2-4, διαγράφεται η φράση «και τη γνωμοδότηση του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων του Ταμείου Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου του ν.3986/2011 (Α΄152)». Στην αιτιολογική έκθεση του άρθρου 399, στον στίχο 5, μετά τη λέξη «Ταμείο» προστίθεται η φράση: «Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου του ν.3986/2011 (Α΄152)». Στην αιτιολογική έκθεση του άρθρου 399, στον στίχο 5, μετά τη φράση «ποινική ευθύνη» διαγράφεται η λέξη «και». Στην αιτιολογική έκθεση του άρθρου 399, στους στίχους 5-6, η φράση «εν λόγω Συμβουλίου» αντικαθίσταται με τη φράση: «Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων του εν λόγω Ταμείου». Θα ήθελα να πω κιόλας ότι ενσωματώνουμε τις εξής υπουργικές τροπολογίες: την τροπολογία με γενικό αριθμό 1436 και ειδικό 229, την τροπολογία με γενικό αριθμό 1437 και ειδικό 230 και την τροπολογία με γενικό αριθμό 1438 και ειδικό 231. Τις καταθέτω για τα Πρακτικά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ ευχαριστώ. Θα ακολουθήσουμε τη σειρά των ομιλητών με πρώτο τον κ. Βενιζέλο, τον κ. Μεγαλομύστακα στη συνέχεια, τον κ. Παφίλη και τον κ. Δένδια.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα και εγώ να σημειώσω κάποιες αλλαγές.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε κι εσείς τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα επί τις αιτιολογικής έκθεσης του σχεδίου νόμου - άρα αναφέρομαι στην αιτιολογική έκθεση - να πω ότι στην παράγραφο 3 του άρθρου 59 του σχεδίου νόμου αντικαθίσταται η λέξη «έργου» με τη λέξη «εργοτάξιου» στον υπ' αριθμόν 3 συντελεστή που αφορά στον αριθμό των εργαζομένων που λαμβάνονται υπ' όψιν για τον καθορισμό του ύψους της παράβασης. Κατά δεύτερον, στο άρθρο 72 του ν.4442/2016 που εισάγεται με το άρθρο 67 του σχεδίου νόμου, αντικαθίσταται η προθεσμία των «τεσσάρων μηνών» που τάσσεται για τη χορήγηση της έγκρισης εγκατάστασης από τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, σύμφωνα με τα άρθρα 7 και 8 του ν.4442/2016, από την προθεσμία των «έξι μηνών», αντί για τεσσάρων, ενώ παράλληλα προστίθεται στην αρχή του τελευταίου εδαφίου της ίδιας παραγράφου η φράση: «Η έγκριση χορηγείται εντός τριών μηνών». Το εδάφιο αυτό αφορά στην περίπτωση που η αίτηση ή τα στοιχεία του φακέλου κριθούν ανεπαρκή ή ανακριβή, οπότε επιστρέφεται στον εκμεταλλευτή που μπορεί να την υποβάλει εκ νέου, αφού προηγουμένως συμπληρωθεί ή διορθωθεί, σύμφωνα με τις οδηγίες της υπηρεσίας που έχουν εγγράφως διατυπωθεί. Ευχαριστώ.
Ο Υπουργός κ. Κοντονής έχει τον λόγο και αυτός για κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Κύριε Πρόεδρε, παίρνω τον λόγο μόνο για να ανακοινώσω στο Σώμα κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις. Είναι βελτιώσεις όσον αφορά σε εκφράσεις του κειμένου. Παρακαλώ να διανεμηθούν στους συναδέλφους.
Ο Πρόεδρος κ. Βενιζέλος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Επιτρέψτε μου πριν από την παρέμβασή μου να εκφράσω τα θερμά μου συλλυπητήρια στον ΣΥΡΙΖΑ για την απώλεια του Θεόδωρου Μιχόπουλου. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, και οι προηγούμενες κυβερνήσεις μέχρι τον Ιανουάριο του 2015 κατέθεσαν πολλές φορές πολυνομοσχέδια για να ανταποκριθούν σε υποχρεώσεις που απέρρεαν από τα προγράμματα στήριξης. Θέλω να θυμηθείτε το πολιτικό και κοινωνικό κλίμα εκείνων των συζητήσεων στη Βουλή, τη στάση της τότε αντιπολίτευσης, τη στάση των συνδικαλιστικών οργανώσεων, τη στάση και του συστήματος επικοινωνίας. Νομίζω ότι αυτό θα μας βοηθήσει για να κάνουμε μια ορθολογική και υπεύθυνη συζήτηση γύρω από την αρχή που διέπει το νομοσχέδιο και γύρω από τη στρατηγική που δεν έχει, αλλά πρέπει να αποκτήσει η χώρα, καθώς βαδίζουμε προς τη λήξη του τρίτου μνημονίου, του μνημονίου της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Αναζήτησα και στην αιτιολογική έκθεση και στις συζητήσεις στην επιτροπή την αρχή που διέπει το νομοσχέδιο αυτό. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι υπάρχει ένας μεταρρυθμιστικός οίστρος ή μάλλον μια αγωνία να αποδείξει η Κυβέρνηση ότι μπορεί να εφαρμόσει τα συμφωνηθέντα έστω την ύστατη στιγμή, όπως - όπως, άρον - άρον, ότι εν πάση περιπτώσει η αρχή που διέπει το νομοσχέδιο αυτό είναι ότι «είμαστε εδώ, οι καλοί διεκπεραιωτές, ακόμα και χωρίς σχέδιο, αλλά και χωρίς διαπραγμάτευση, γιατί πρέπει να φτάσουμε στο τέλος, πρέπει να παρουσιάσουμε ως Κυβέρνηση ένα success story επικοινωνιακό και όχι πραγματικό τον Αύγουστο του 2018 με τη λήξη του προγράμματος, ώστε να υπάρχει η νέα ψευδαίσθηση πως τώρα πια είμαστε εκτός μνημονίου και έχουμε αγγίξει την περιβόητη και πολυπόθητη καθαρή έξοδο από την κρίση». Υπήρξαν δύο συνεντεύξεις το Σαββατοκύριακο, μία του κ. Ντάισελμπλουμ και μία του κ. Βίζερ, που νομίζω ότι μας βοηθούν ουσιαστικά να εντοπίσουμε την αρχή που διέπει πράγματι το νομοσχέδιο αυτό. Ο κ. Ντάισελμπλουμ, εξομολογούμενος μετά την αποχώρησή του από τα καθήκοντά του, μας είπε ότι η παρούσα Κυβέρνηση μετά τον Ιούνιο του 2015, δηλαδή μετά το εξάμηνο της μεγάλης και τραγικής περιπέτειας, δεν ήταν μια Κυβέρνηση απλώς πρόθυμη, μια Κυβέρνηση που επιδιώκει να αποδείξει ότι κάνει «delivery», όπως λέγεται η ανταπόκριση στις υποχρεώσεις στη διάλεκτο των Βρυξελλών, αλλά είναι μια Κυβέρνηση απολύτως ενδοτική, μια Κυβέρνηση η οποία στην πραγματικότητα χρησιμοποιεί μια διπλή γλώσσα, η οποία εμφανίζεται ακόμη με κάποια στοιχεία ριζοσπαστικότητας στο εσωτερικό, αλλά έχει παραδώσει τα πάντα εκεί που είναι το μέτωπο της διαπραγμάτευσης. Ο κ. Βίζερ μάς θύμισε, όπως έχω πει εδώ κατ' επανάληψη - έχετε κουραστεί να το ακούτε - ότι στο μείζον ζήτημα του χρέους οι όποιες παραμετρικές αλλαγές θα είναι σταδιακές και θα τελούν υπό προϋποθέσεις. Άρα ούτως ή άλλως θα υπάρχει ένα μνημόνιο, μια αιρεσιμότητα, η οποία θα ακολουθεί τη χώρα για πολλά χρόνια - για πολλές δεκαετίες για την ακρίβεια - ακριβώς επειδή χάθηκε πολύτιμος χρόνος, δεν εκτιμήθηκε και δεν υιοθετήθηκε η στρατηγική του 2011-2012. Και όταν τρέχει κανείς ασθμαίνοντας να εφαρμόσει μια πολιτική που τη συκοφάντησε, την υπονόμευσε και τώρα την υιοθετεί, χωρίς να την κατανοεί, προφανώς έχει πάντα προβλήματα. Το νομοσχέδιο, λοιπόν, προσπαθεί και πάλι να υπηρετήσει τη διπλή γλώσσα που είναι εξωτερική υποταγή - όχι μόνο στο μέτωπο της οικονομίας, αλλά φοβούμαι και σε άλλα πιο σημαντικά μέτωπα για την εθνική υπόσταση, όπως δείχνουν ορισμένοι χειρισμοί στο λεπτό πεδίο της εξωτερικής πολιτικής - και εσωτερικός αντιπερισπασμός. Εξωτερική υποταγή, εσωτερικός αντιπερισπασμός. Γιατί πάντα υπάρχουν εσωτερικοί εχθροί, όχι μόνο πολιτικοί, κόμματα της Αντιπολίτευσης, πολιτικά πρόσωπα, επιχειρηματίες, αλλά κοινωνικοί εχθροί, με πρώτο στόχο των αποδεκατισμένη μεσαία τάξη. Και βεβαίως ο εσωτερικός αντιπερισπασμός έχει ένα γήπεδο στο οποίο εξελίσσεται, που είναι πάντα το γήπεδο των θεσμών, της δικαιοσύνης, της έννομης τάξης, του κράτους δικαίου. Γιατί ακόμα και η αποδοχή των δημοκρατικών αντιλήψεων γίνεται πάντα με έναν υπολανθάνοντα αυταρχισμό, μια αυταρχική δημοκρατία, μια αντίληψη περί πλειοψηφίας η οποία δεν αντιστοιχεί με τη λεγόμενη φιλελεύθερη δημοκρατία. Η πολιτική άλλωστε της Κυβέρνησης είναι η πολιτική των επικοινωνιακών κόλπων και σε αυτά θυσιάζονται τα πάντα και τα μείζονα, όπως φάνηκε και με την επίσκεψη Ερντογάν και με τη διαχείριση του ζητήματος των Τούρκων αξιωματικών και με τα θέματα που αφορούν το ονοματολογικό, το ζήτημα της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, όπου έχουμε μια άκρως επικίνδυνη εσωτερίκευση της εξωτερικής πολιτικής. Έχει καταστεί το ζήτημα αυτό εσωτερικό θέμα, αντικείμενο αντιδικίας ακόμα και εσωκομματικών τριβών, χωρίς να σεβόμαστε το γεγονός ότι πρέπει να διεξαχθεί μια σιωπηρή, σοβαρή, επαγγελματική, υπεύθυνη διαπραγμάτευση με εθνική συνέπεια, με συναίνεση η οποία να οδηγήσει σε ένα αποτέλεσμα και το αποτέλεσμα αυτό να τεθεί υπό την κρίση των αρμοδίων οργάνων, κατά το Σύνταγμα. Όλα αυτά θυσιάζονται, γιατί πρέπει πάντα να γίνονται τεχνάσματα και ταχυδακτυλουργίες εσωτερικής κατανάλωσης. Βέβαια, το νομοσχέδιο στη «φιλοσοφία» του υπηρετεί τον γνωστό σκοπό για τον οποίο μιλήσαμε και στον προϋπολογισμό, τον στόχο της καθαρής εξόδου, όπως είπα. Μόνο που τώρα πια καταλαβαίνουμε τι είναι αυτή η καθαρή έξοδος. Καθαρή έξοδος είναι η γυμνή έξοδος στην οποία μας οδηγούν οι εταίροι, έχοντας - όπως έχουμε πει κατ' επανάληψη - θεμελιωμένους και εν λειτουργία θεσμούς εποπτείας μέχρι το 2060, έχοντας λάβει δεσμεύσεις σε σχέση με τους δημοσιονομικούς στόχους και ιδίως το πρωτογενές πλεόνασμα. Αλλά, βεβαίως, μας κρατούν υπό συζήτηση τα μέτρα για το χρέος, μας κρατούν υπό συζήτηση το μέγεθος του υβριδικού σχήματος των ταμειακών διαθεσίμων ασφαλείας, για τα οποία έχω υποβάλει ερώτηση και αίτηση καταθέσεως εγγράφων στον Υπουργό των Οικονομικών. Περιμένω συγκεκριμένους αριθμούς και συγκεκριμένες απαντήσεις για όλα τα ζητήματα που αποτελούν κεντρικό, κομβικό σημείο της συζήτησης για την κατάσταση της οικονομίας μετά τον Αύγουστο του 2018, με δεδομένο ότι η συμπεριφορά των αγορών δεν μπορεί να προβλεφθεί. Η συμπεριφορά των αγορών είναι δυναμική και αντιφατική. Υπάρχουν εξωτερικότητες, όπως λέμε, οι οποίες τις επηρεάζουν και δεν μπορείς να λύσεις μεγάλα προβλήματα, όπως είναι η βιωσιμότητα του χρέους, χρησιμοποιώντας μηχανισμούς οι οποίοι είναι βραχυπρόθεσμοι από τη φύση τους, όπως το μέγεθος των εντόκων γραμματίων, των repos, η διόγκωση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του κράτους κ.ο.κ.. Θα δούμε, λοιπόν, ποιο είναι αυτό το υβριδικό σχήμα το οποίο θα παρουσιαστεί, για να καταλάβουμε και το μέγεθος του προβλήματος και για να κάνουμε τη σύγκριση, την οποία έχω προτείνει να κάνουμε, με την προληπτική πιστωτική γραμμή του Νοεμβρίου του 2014. Τα διαρθρωτικά μέτρα τώρα, τα οποία με κάποιο στοιχείο αποστολικό, με τυφλό πάθος και χωρίς τύψεις προωθεί η Κυβέρνηση και με το πολυνομοσχέδιο αυτό, υποτίθεται ότι οδηγούν πού; Οδηγούν στον εκσυγχρονισμό και την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, έτσι; Άρα υπηρετούν μια ανοικτή ανταγωνιστική οικονομία και μια αντίστοιχη κοινωνία. Αυτό, όμως, χρειάζεται, όπως είπα προηγουμένως, μια στρατηγική αντίληψη για το πώς το πετυχαίνεις και πώς το αξιοποιείς. Πρέπει, βεβαίως, να περιβάλλεται και από θεσμικές εγγυήσεις. Ε, λοιπόν, ό,τι και να κάνεις, όσες παρεμβάσεις και να κάνεις σε σχέση με τα καζίνα, σε σχέση με τα φάρμακα, σε σχέση με τη νέα διεύθυνση για το οικονομικό έγκλημα και τις προανακριτικές πράξεις, σε σχέση με τα λατομεία, σε σχέση με το Κτηματολόγιο, σε σχέση με τη δικαιοσύνη και τους εναλλακτικούς τρόπους απονομής που είναι εξαιρετικά κρίσιμοι και χρήσιμοι, όπως η διαμεσολάβηση, τίποτα δεν γίνεται, αν δεν πληρούνται οι θεμελιώδεις προϋποθέσεις. Η θεμελιώδης κοινωνική προϋπόθεση είναι η μεσαία τάξη. Χωρίς μεσαία τάξη δεν γίνεται να λειτουργήσει μια ανοικτή ανταγωνιστική κοινωνία που να μπορεί να καλύψει το χαμένο έδαφος και τον χαμένο χρόνο. Αυτό που λεγόταν πριν από λίγο καιρό «μεσαία τάξη» στην Ελλάδα δεν μπορεί να ανασυγκροτηθεί με το υπάρχον φορολογικό και ασφαλιστικό καθεστώς και με το υπάρχον πλαίσιο λειτουργίας της οικονομίας. Χωρίς πραγματική στήριξη της επιχειρηματικότητας, όχι deals με λίγα επιμέρους μεγάλα συμφέροντα, δεν γίνεται. Και κυρίως χωρίς κοινωνία που να έχει υιοθετήσει πραγματικά το μεταρρυθμιστικό πρόταγμα δεν γίνεται. Το νομοσχέδιο αυτό αλλά και όλες οι άλλες κινήσεις της Κυβέρνησης δεν προωθούν αυτή την αντίληψη. Προωθούν μια νεοπελατειακή αντίληψη. Απευθύνονται σε μια κοινωνία που είναι ηττημένη, που βρίσκεται σε απόγνωση, αλλά τη θέλουν ηττημένη. Τη θέλουν καθηλωμένη αναπτυξιακά, γιατί η Κυβέρνηση είναι μια Κυβέρνηση αναδιανομής επιδομάτων και θέλει μια κοινωνία της επιδοματικής προσδοκίας και όχι μια κοινωνία του εκσυγχρονισμού, της ανάπτυξης, των μεταρρυθμίσεων, της ανταγωνιστικότητας, της ισότιμης ευρωπαϊκής Ελλάδας, που διεκδικεί τη θέση της μέσα στη διεθνή αγορά. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα. Το μεγάλο πρόβλημα απορρέει, δηλαδή, από το γεγονός ότι η σημερινή Κυβέρνηση, όχι λόγω της παρουσίας των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, η Κυβέρνηση συνολικά με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, φυσικά με όλα τα συμπαρομαρτούντα, αποτελεί η ίδια το μεγάλο πολιτικό πρόβλημα της οικονομίας. Είναι η ίδια το έμβλημα αυτής της μεγάλης και αξεπέραστης αντίφασης, διότι τα προβλήματα είναι γενετικά. Τα προβλήματα είναι καταγεγραμμένα στον τρόπο με τον οποίο η παρούσα Κυβέρνηση έγινε κοινοβουλευτική πλειοψηφία και ανήλθε στη θέση της Κυβέρνησης. Αυτό δεν μπορεί να είναι ιστορικά αδιάφορο και ιστορικά ατιμώρητο. Αυτό καθηλώνει τη χώρα, οδηγεί σε αντιφάσεις που δεν μπορούν να ξεπεραστούν. Η χώρα οδηγείται μέσα από νέα γενιά ψευδαισθήσεων στο στρατηγικό κενό μετά τον Αύγουστο του 2018. Ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ. Ο κ. Μεγαλομύστακας, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων, έχει τον λόγο.
Πόσοι έχουν απομείνει;
Το ανακοίνωσα, κύριε Κωνσταντινόπουλε, προηγουμένως. Είναι άλλοι δυο Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι. Ακολουθεί Υπουργός και μετά προχωρούμε με τους ειδικούς αγορητές.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, δυστυχώς σε κάθε νομοσχέδιο που φέρνετε έρχεστε να βάλετε άλλη μια σειρά τούβλων στον τοίχο που έχουν ορθώσει οι πολίτες απέναντι σε όλους τους πολιτικούς. Ενισχύετε την απαξίωση του πολιτικού συστήματος από τους πολίτες. Αυτό το έχετε καταφέρει γιατί δεν κάνετε τα ίδια με τους άλλους ή αυτή είναι η εικόνα που έχουν οι πολίτες. Η εικόνα που έχουν οι πολίτες για τους προηγούμενους που μας έφεραν σ' αυτή την κρίση είναι ότι έκλεβαν, ότι έπαιρναν μίζες, ότι ήταν μπλεγμένοι σε λοβιτούρες. Η εντύπωση που έχουν για εσάς είναι ότι είστε οι μεγαλύτεροι ψεύτες που έχουν περάσει. Αυτό θα εισπράξετε από τον κόσμο, αν μιλήσετε μαζί τους. Όπου σταθούμε και όπου βρεθούμε, αυτό είναι που ακούμε. Δεν έχετε τηρήσει σχεδόν τίποτα από όσα λέγατε προεκλογικά, αλλά και τώρα, όσο είστε στην Κυβέρνηση, μπορεί τη μία να λέτε άλλα και την επόμενη να κάνετε ακριβώς το αντίθετο. Είναι ξεκάθαρο αυτό από τις διαδικασίες, πρώτα απ' όλα, που ακολουθείτε. Δηλαδή μας φέρνετε ένα νομοσχέδιο αυτού του μεγέθους για να το διαβάσουμε, να το μελετήσουμε μέσα σε μία μέρα και να το συζητήσουμε τις δυο επόμενες. Δεν είναι λογικό. Δεν υπάρχει άνθρωπος που θα το δεχτεί αυτό ως κάτι φυσιολογικό. Έρχεστε και μας λέτε ότι θα γίνουν ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί. Εσείς ήσασταν που λέγατε άλλα πριν έρθετε στην Κυβέρνηση. Δεν έχουμε, πέρα από τον νόμο για την προστασία της πρώτης κατοικίας μέχρι το 2018, κάποια άλλη δέσμευση. Έχουν γίνει εκατόν ογδόντα χιλιάδες αιτήσεις, έχουν εξεταστεί μόνο πενήντα χιλιάδες κι έχει απορριφθεί το 40%. Πώς το βλέπετε αυτό; Φυσιολογικό; Ταιριάζει με την ηθική σας, με αυτό το ηθικό πλεονέκτημα που είχατε ως σημαία προεκλογικά, αλλά μέχρι και προ ολίγου καιρού κάποιοι από σας συνέχιζαν να το λένε; Θέλετε να πλειστηριάζετε για χρέη στο δημόσιο. Τι έχετε κάνει με τα ληξιπρόθεσμα χρέη του δημοσίου προς τους ιδιώτες; Σας έχουμε κάνει ερώτηση. Δεν την απαντήσατε. Σας την επανακαταθέσαμε. Μήπως θέλετε αυτό το χρήμα που έρχεται από τους φόρους, από την υπερφορολόγηση των Ελλήνων πολιτών, να το κρατάτε για να λέγεται ότι έχετε πλεονάσματα και να υπάρχει μια ρευστότητα στα ταμεία σας; Έτσι έρχεται η ανάπτυξη; Αυτές είναι οι μεταρρυθμίσεις για τις οποίες καυχιέστε; Έρχεστε τώρα να χτυπήσετε ακόμη και την απεργία. Και για ποιους το κάνετε; Γιατί, αν δούμε προσεκτικά, κυρίως, το κάνετε για μικρό αριθμό μεγάλων επιχειρήσεων. Και θέλετε να μας πείτε ότι εσείς δεν εξυπηρετείτε συμφέροντα; Στερείτε το δικαίωμα των εργαζομένων σε αυτές τις δύσκολες εποχές να απεργήσουν; Οι εργαζόμενοι που πληρώνονται 350 ευρώ για τετράωρα και εξάωρα και που, όταν βρουν δουλειά, υπογράφουν ότι παίρνουν τα δώρα και τα επιστρέφουν πίσω; Τώρα έρχεστε να πείτε ότι η απεργία δεν είναι καλό πράγμα κι επομένως θα πρέπει να υπάρχει μεγαλύτερο ποσοστό που συμφωνεί. Θα μας κάνετε όπως ακριβώς είναι η Ρουμανία και η Βουλγαρία, που θέλουν απόλυτη πλειοψηφία. Μας κάνατε σε βιοτικό επίπεδο, μας φτάσατε εκεί πέρα και τώρα θέλετε να μας πάτε και σε αυτόν τον τομέα εκεί. Ας πάρουμε λίγο ιδέες και εικόνες από άλλα, πιο ανεπτυγμένα, κράτη, γιατί θέλουμε να βγούμε από την κρίση, όχι να βυθιστούμε πιο βαθιά. Λέγατε ότι δεν θα ιδιωτικοποιήσετε, δεν θα χαρίσετε τον εθνικό πλούτο κι έρχεστε τώρα και στήνετε το Χρηματιστήριο της Ενέργειας. Και καλά κάνετε. Αν το διαχειριστεί σωστά ένα κράτος αυτό, θα έχει οφέλη για την πολιτεία και για τους πολίτες και για όλη τη χώρα. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες ενστάσεις που έχουμε πάνω σε αυτό το άρθρο, στην ίδρυση αυτής της εταιρείας, καθώς δεν έχουν ξεκαθαριστεί πολλές διατάξεις τους. Θα αναφέρω κάποιες: Το πρώτο πρόβλημα που, ενδεχομένως, μπορεί να δημιουργηθεί, αν δεν υπάρξουν οι απαραίτητες εξηγήσεις από τον Υπουργό, το εντοπίζουμε στο άρθρο 117Β και συγκεκριμένα στην παράγραφο 1, όπου προβλέπει συγκεκριμένα, τόσο κατά τη σύσταση όσο και καθ' όλη τη διάρκεια ζωής της «Ελληνικό Χρηματιστήριο Ενέργειας Α. Ε.» ότι η συνολική συμμετοχή σε αυτή εταιρειών στις οποίες το δημόσιο κατέχει το σύνολο ή την πλειοψηφία των δικαιωμάτων ψήφου δεν επιτρέπεται να κατέλθει σε ποσοστό χαμηλότερο του 35% και να ανέλθει σε ποσοστό μεγαλύτερο του 49% του μετοχικού κεφαλαίου και των δικαιωμάτων ψήφου της. Ωστόσο, το συγκεκριμένο άρθρο, που υποτίθεται ότι διασφαλίζει πως το ποσοστό του δημοσίου δεν μπορεί να πέσει κάτω από το 35%, αναιρείται από το άρθρο 80 και συγκεκριμένα την παράγραφο 7, το οποίο επιτρέπει το 67% του μετοχικού κεφαλαίου να μπορεί να μεταβιβαστεί, παραδείγματος χάριν, σε οποιαδήποτε χρηματιστηριακή εταιρεία ή τράπεζα. Κατά λέξη λέτε: «Για κάθε πρωτογενή απόκτηση ή και μεταβίβαση μετοχών του Χρηματιστηρίου Ενέργειας συνεπεία της οποίας το ποσοστό συμμετοχής μετόχου φθάνει ή υπερβαίνει το 20%, 1/3, 50% ή 2/3», δηλαδή 67%, «του μετοχικού κεφαλαίου του απαιτείται προηγούμενη έγκριση της ΡΑΕ…». Πρέπει οπωσδήποτε να αρθεί αυτή η αντίθεση από αυτά τα δύο άρθρα. Μάλιστα, φοβόμαστε - γιατί έχουμε δει να συμβαίνουν πολλά στο κακόμοιρο ελληνικό κράτος με αυτούς που το κυβερνούσαν - ότι 35% θα μειωθεί, γιατί σε κάποια ενδεχόμενη μετοχική αύξηση του κεφαλαίου θα σκαρφιστεί κάποιος περήφανος κάποιο κόλλημα στο να συμμετέχει το δημόσιο και έτσι η ΔΕΗ θα χάσει και αυτό το ποσοστό της. Πρότασή μας, πρόταση της Ένωσης Κεντρώων, είναι να υπάρχει μία σαφής και ανέκκλητη ρήτρα σύμφωνα με την οποία δεν μπορεί το δημόσιο να έχει κάτω του 49%. Είναι πολύ σημαντικό για μια χώρα να ελέγχει την ενέργειά της. Πάμε τώρα στο δεύτερο σημείο που θέλουμε κάποιες εξηγήσεις από τον Υπουργό. Είναι το άρθρο 82 και συγκεκριμένα στην παράγραφο 5 που λέει ότι για να λειτουργήσει ένα χρηματιστήριο απαιτείται πρόσβαση στην πληροφορία και διαφάνεια των συναλλαγών. Είναι απολύτως φυσιολογικό, γιατί έτσι λειτουργεί ο ελεύθερος ανταγωνισμός. Ωστόσο, τι λέτε στο συγκεκριμένο άρθρο; Τα στοιχεία αυτά, τιμή, όγκος, χρόνος των συναλλαγών, δημοσιοποιούνται υπό εύλογους εμπορικούς όρους και όσο το δυνατόν πλησιέστερα στον χρόνο κατάρτισης κάθε συναλλαγής. Η ΡΑΕ μάλιστα, μπορεί να επιτρέπει στο Χρηματιστήριο Ενέργειας να μεταθέτει χρονικά τη δημοσιοποίηση αυτών των στοιχείων. Πώς εγώ θα ξέρω πως θα πουλήσω την ενέργεια αύριο αν δεν ξέρω ποια ήταν η χθεσινή τιμή; Εμείς θέλουμε να αποσυρθεί αυτή η παράγραφος και να αντικατασταθεί από ένα άρθρο το οποίο θα διασφαλίζει την άμεση πρόσβαση στην πληροφορία και στη διαφάνεια των συναλλαγών. Τι είναι μια χώρα χωρίς την ενέργεια; Μια χώρα θέλει την ενέργειά της, την αυτάρκειά της σε προϊόντα, πρέπει να έχει τα οπλικά συστήματά της. Αν χάσουμε κάτι από αυτά, τότε χάνουμε και την εύρυθμη λειτουργία μιας χώρας, πάνε οι ισορροπίες. Γινόμαστε θύματα τού κάθε τυχάρπαστου και πέφτουμε σε λακκούβες από τις οποίες δεν ξέρουμε πότε θα βγούμε. Το επόμενο πρόβλημα είναι ποιοι θα είναι οι εκκαθαριστές των συναλλαγών - πάλι οι τράπεζες - όπως και αυτοί που θα πάρουν την ενέργεια στα χέρια τους. Τράπεζες και πολύ μεγάλες επιχειρήσεις. Μεταξύ τους θα κάνουν τους ελέγχους, μεταξύ τους θα κάνουν τις εκκαθαρίσεις. Το βλέπετε ηθικό; Φυσικά και δεν είναι. Έχουμε δει τι προβλήματα έχουν δημιουργηθεί σε άλλες χώρες που το έχουν εφαρμόσει. Ένα άλλο πρόβλημα που εντοπίζουμε είναι η διάταξη bypass, δηλαδή θα μπορούν να συνάπτονται διμερώς συναλλαγές εκτός ενεργειακής χρηματοπιστωτικής αγοράς. Για παράδειγμα, μια μεγάλη αλυσίδα σουπερμάρκετ θα μπορεί να παίρνει άμεσα ρεύμα από τη χώρα της. Θα δουλεύει στην Ελλάδα και το συνάλλαγμα θα φεύγει έξω. Δεν είναι αυτό που ζητάμε. Δεν χρειαζόμαστε αυτό για να βγούμε από την κρίση. Το μεγαλύτερο πρόβλημα για μένα, γιατί έχουμε πει ότι θέλουμε να έχουμε λαϊκή και κοινωνική πολιτική, είναι τι θα γίνει με τους μικρούς παραγωγούς. Υπάρχει κάποια διάταξη που να τους εξασφαλίζει; Ξέρουμε πώς λειτουργούν οι μεγάλες επιχειρήσεις. Ξέρουμε πολύ καλά τι θα γίνει στην αγορά και πώς θα τους σβήσουν και θα τους υποχρεώσουν να ξεπουλήσουν τις περιουσίες τους, τα φωτοβολταϊκά πάρκα τους, όπου εσείς - και όταν λέω «εσείς» εννοώ το προηγούμενο πολιτικό σύστημα - δίνατε δάνεια απλόχερα για να ξηλώσουν τις καλλιέργειες και να βάλουν φωτοβολταϊκά και σήμερα να έρθει μια μεγάλη επιχείρηση και να καπηλευτεί τον κόπο τους, την εργασία τους και τον μόχθο που έχουν καταθέσει για να καταφέρουν όλα αυτά. Και όλα αυτά, όταν ακόμα εμείς, οι τελευταίοι της Ευρώπης, πληρώνουμε τους Βορειοευρωπαίους για να αγοράσουν τους ρύπους μας. Αυτό κάνει το Χρηματιστήριο Ενέργειας. Αντί να διορθώσουμε βασικά προβλήματα, συνεχίζουμε τις παθογένειες και δεν κάνουμε τίποτα που θα βοηθήσει την οικονομία μας, αν δεν λάβουμε αυτά τα πράγματα υπ' όψιν μας. Έρχεστε και ενισχύετε έναν κλάδο που υπέστη πάρα πολλές ζημίες σύμφωνα με την αιτιολογική, τον κλάδο των καζίνων. Αν θέλουμε να ενισχυθεί ο τουρισμός, και αυτά είναι απαραίτητα. Έρχεστε και δίνετε φοροελαφρύνσεις. Τι κάνετε, όμως, με άλλους κλάδους της οικονομίας που έχουν υποστεί τόσο μεγάλα κτυπήματα από την κρίση; Αυτό που κάνετε προκαλεί το κοινό αίσθημα. Ξεπουλάμε τα πάντα. Έρχεστε και στήνετε το Κτηματολόγιο. Καλά κάνετε. Έπρεπε κάποια στιγμή κάποια θέματα να λυθούν σε αυτή την χώρα. Ωστόσο, έρχεστε να κάνετε ψηφιοποίηση και ενισχύετε το δημόσιο. Όλοι νομίζω οι πολίτες θέλουν ένα δημόσιο πιο ελαφρύ, πιο μικρό, έτσι ώστε να γίνονται τα πάντα πιο γρήγορα. Είχε τριακόσιους σαράντα έξι υπαλλήλους και τώρα θέλετε να έχετε χίλιους είκοσι επτά. Και τι θα γίνει αφού γίνει ψηφιοποίηση; Ξέρετε πολύ καλά ότι με τη ψηφιοποίηση όλα γίνονται πολύ γρήγορα. Τι θα γίνουν αυτοί; Σε κάθε νομοσχέδιο φέρνετε διατάξεις, νόμους, άρθρα, τα οποία βολεύουν ανθρώπους, που πολύ φοβάμαι ότι το μόνο που εξυπηρετούν είναι να ενισχύσουν τον κομματικό στρατό. Έχετε σε όλες τις διατάξεις εκκρεμότητες που διευθετούνται με κοινή υπουργική απόφαση. Γιατί δεν νομοθετούμε σωστά; Δεν νομίζω να είναι κανένας από εσάς περήφανος για τον τρόπο με τον οποίο φέρνετε αυτά τα άρθρα και τις διατάξεις. Δεν έχετε λάβει καν υπ' όψιν σας το Κτηματολόγιο και την τροπολογία που σας έχουμε καταθέσει. Τι θα γίνει με τους δικηγόρους του Κτηματολογίου; Θα θέλαμε να λαμβάνετε σοβαρά υπ' όψιν και τις προτάσεις των άλλων κομμάτων μέσα σε αυτό το Κοινοβούλιο. Αυτό είναι δημοκρατία. Και για να κλείσω, η Μακεδονία είναι ελληνική. Τέλος. Δεν μπορούμε να διαπραγματευόμαστε με τους γείτονες για το όνομα μας και να έρχεται και ο Υπουργός Εξωτερικών της γείτονας χώρας και να λέει: «Εάν εμείς αλλάξουμε το όνομα, να αλλάξετε και εσείς το όνομα της Μακεδονίας». Αισθάνεστε περήφανοι γι' αυτό; Πώς θα γυρίσετε οι Μακεδόνες Βουλευτές, οι βορειοελλαδίτες πίσω στο μέρος σας, στα χωριά σας; Η Μακεδονία είναι μια, είναι ελληνική και τέλος. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Παφίλης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, για δέκα λεπτά.
Είναι προφανές πως η Κυβέρνηση ακολουθώντας την πάγια και δοκιμασμένη στην ιστορία τακτική της σοσιαλδημοκρατίας, βέβαια προσαρμοσμένη στις σύγχρονες συνθήκες και μάλιστα με έξυπνο και φινετσάτο τρόπο, επιχειρεί συνειδητά, φαινομενικά με διπλή γλώσσα - αλλά μια είναι η γλώσσα - να εγκλωβίσει τον λαό, πρώτον, στην λογική του μικρότερου κακού ανάγοντας και σηκώνοντας τον μπαμπούλα της Νέας Δημοκρατίας ότι είναι χειρότεροι - άρα προτιμήστε εμένα που τα κάνω καλύτερα μεν από την Νέα Δημοκρατία, αλλά δεν είμαι το χειρότερο κακό - και αξιοποιώντας και τις πολιτικές καταβολές και ταυτόχρονα επιτίθεται στο ΚΚΕ για να δείξει πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τη διαχείριση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Αυτό λέτε στον κόσμο, γι' αυτό κτυπάτε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και έτσι με ένα σπάρο δύο τρυγόνια. Το πρώτο είναι ότι δίνετε εξετάσεις στο σύστημα απέναντι στη Νέα Δημοκρατία ότι μπορείτε εσείς να περνάτε καλύτερα τις απαιτήσεις του κεφαλαίου και την αντιλαϊκή πολιτική και με λιγότερες κοινωνικές αντιδράσεις. Και από την άλλη, ξαναδίνετε πάλι εξετάσεις ότι κτυπάτε και το ΚΚΕ που αντιστέκεται σε αυτή την πολιτική, που καλεί τους εργαζόμενους σε ξεσηκωμό, που αποκαλύπτει την ταξική ουσία της πολιτικής της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Έτσι, λοιπόν, στο πολυνομοσχέδιο με όλες τις τοποθετήσεις που έγιναν επιχειρείτε να κρυφτεί από τον λαό η ταξική του ουσία, η στρατηγική του, να κρυφτεί από τον λαό ότι είναι ενιαία στρατηγική και ότι όλα έχουν μια συνέχεια, δεν είναι τίποτα τυχαία, ούτε ότι είναι επιμέρους μεταρρυθμίσεις, όπως λέτε, και του λέτε ότι είναι ένα αποτέλεσμα συμβιβασμών με περισσότερα καλά και λιγότερα κακά, τόσο κυνικά. Γιατί το λέω; Γιατί θα δούμε τα καλά και τα κακά στην πορεία. Και πολύ χειρότερα αυτή τη στιγμή γνωρίζοντας και τις διεθνείς συγκυρίες - εκτός εάν δεν διαβάζετε το τι συμβαίνει γενικότερα και το τι προβλέπεται - γνωρίζοντας και την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις συζητήσεις που γίνονται, που κάθε άλλο παρά αλλάζουν την Ευρώπη, μάλλον την αλλάζουν, αλλά προς το χειρότερο, τι λέτε; Βγαίνουμε, λοιπόν από τα μνημόνια και άρα μπαίνουμε στην κανονικότητα. Ποια κανονικότητα; Εξακόσιοι νόμοι μνημονίων και καμμιά εκατοστή δικοί σας επτακόσιοι. Δεν μπορούμε να τους μετρήσουμε πια. Έχουμε χάσει τον λογαριασμό. Θα καταργηθούν; Ή μήπως δεν είναι μνημονιακοί νόμοι αυτοί που φέρνετε τώρα με την αξιολόγηση; Είναι μνημονιακοί οι νόμοι. Δεύτερον, Ευρωπαϊκή Ένωση, το μνημόνιο των μνημονίων, έλεγχος προϋπολογισμών, εξάμηνα, πιο αυστηρό πλαίσιο συνολικά. Αυτά θα σταματήσουν να υπάρχουν όταν - όπως λέτε - θα βγείτε από τα μνημόνια, διατηρώντας όλους τους μνημονιακούς νόμους; Όχι, βέβαια. Η ίδια βάρβαρη, αντιλαϊκή πολιτική θα συνεχιστεί και μετά το τέλος - όπως λέτε - αν υπάρξει, των μνημονίων. Γι' αυτό επιτίθεστε στο ΚΚΕ. Διότι αποκαλύπτεται στο σύνολο η στρατηγική που ακολουθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεύτερον, σε κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, ψευδεπίγραφος διαχωρισμός, μεσαία στρώματα φτωχά εισοδήματα. Μοιράζουμε τη φτώχεια χωρίς να θίξουμε καν τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Αλήθεια, από τις μεγάλες επιχειρήσεις, από τους επιχειρηματικούς ομίλους, τους εφοπλιστές, τους βιομήχανους, τους εμπόρους, τους τραπεζίτες τι ζητάτε να δώσουν περισσότερο για να αντιμετωπίσουν τη φτώχεια; Τίποτα! Το αντίθετο, τους δίνετε και περισσότερα. Και βάζετε τον διαχωρισμό προνομιούχοι - μη προνομιούχοι στη σύγχρονη εκδοχή. Στο απυρόβλητο το μεγάλο κεφάλαιο, συσκότιση της βασικής ταξικής αντίθεσης που ό,τι και να πείτε, όσο και να προσπαθήσετε να τη λειάνετε υπάρχει και γίνεται σκληρή. Και είναι η αντίθεση ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία. Και βέβαια, προσπαθείτε να πείτε και δεν το λέτε, πείτε το ανοικτά «ναι, επιλέγουμε αυτόν τον δρόμο. Σε αυτές τις συνθήκες υπηρετούμε αυτή την ανάπτυξη, την καπιταλιστική ανάπτυξη τα συμφέροντα του συστήματος και εκεί προσπαθούμε να κάνουμε κάτι καλύτερο». Διότι και άλλα κόμματα που στηρίζουν αυτό το σύστημα και αυτά προσπαθούν γιατί δεν θέλουν να εξαθλιωθεί ο κόσμος και να κινητοποιηθεί. Κρύβετε, λοιπόν, αυτή τη βασική αντίθεση. Υποχωρείτε σε όλες τις απαιτήσεις του κεφαλαίου. Σε όλες! Και οι συμβιβασμοί που γίνονται - που είναι πολύ προσωρινοί και επανέρχονται δριμύτεροι και αυτό θα φανεί - για την καπιταλιστική ανάπτυξη, για τη διασφάλιση των κερδών, προσπαθεί και η Κυβέρνηση αυτή και μάλιστα λέγοντας τα αντίθετα, να φτιάξει ένα τέτοιο θεσμικό πλαίσιο, ώστε να διασφαλίσει με τον καλύτερο τρόπο την κερδοφορία του κεφαλαίου σε περίπτωση που μάλλον φαίνεται ότι μπορεί να υπάρξει - τουλάχιστον προσωρινά - ανάκαμψη της οικονομίας. Ταυτόχρονα προβάλετε τη γεωστρατηγική αναβάθμιση της χώρας σε διεθνές επίπεδο που εξυπηρετεί ποιον; Τον ελληνικό λαό; Η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ, το μοίρασμα των αγορών, οι δρόμοι μεταφοράς της ενέργειας, εξυπηρετούν τον ελληνικό λαό; Τι θα κερδίσει ο εργαζόμενος; Τίποτα. Το αντίθετο, μπορεί να την πληρώσει και με αίμα. Τώρα, σε ό,τι αφορά το πολυνομοσχέδιο, όπως είπα και προηγουμένως, δεν είναι άθροισμα καλών και κακών. Μάλιστα ο κ. Τσακαλώτος λέει - έχουν καλά νέα - ότι αυτή τη φορά τα καλά είναι περισσότερα. Θα το δούμε αν είναι περισσότερα τα καλά. Στο σύνολο κλιμακώνει την επίθεση απέναντι στην εργατική τάξη και στα λαϊκά στρώματα. Και από την άλλη όψη, γιατί έχει δύο όψεις, δίνει ακόμα περισσότερα προνόμια στο κεφάλαιο. Και το ερώτημα είναι, κι εδώ θα πρέπει να απαντήσουμε: Ποιον εξυπηρετούν τα άρθρα του νομοσχεδίου, με ελάχιστες εξαιρέσεις που είναι διαχειριστικά; Ξεκινάμε από το κορυφαίο και είναι για εμάς κορυφαίο. Είναι το θέμα της απεργίας. Έχει αρχίσει από καιρό το ξήλωμα - που τώρα έχει σφραγίδα ΣΥΡΙΖΑ - του δικαιώματος της απεργίας. Και μάλιστα, ποιο είναι το εκπληκτικό; Να μην πω τραγικό, γιατί δεν έχει και σημασία. Ότι πλέον υιοθετείτε βήμα το βήμα την επιχειρηματολογία του ΣΕΒ και όλων όσων εχθρεύονται την εργατική τάξη. Αυτό δεν λένε τόσο καιρό;
Όχι, δεν λένε αυτό.
Έλα τώρα Σπύρο που δεν λένε αυτό. Φώναξε τους συνδικαλιστές σου από τα εργοστάσια, αν έχετε και κανέναν. Αυτό δεν λένε τόσο καιρό, αυτό δεν λέει ο ΣΕΒ; «Γίνονται πολλές απεργίες, δεν υπάρχει συμμετοχή των εργαζομένων». Τι τους έπιασε; Ο πόνος τους έπιασε γιατί δεν συμμετέχουν τόσοι πολλοί στη λήψη της απόφασης για την απεργία; Όχι, βέβαια. Υιοθετείτε τα επιχειρήματα της εργοδοσίας ανοικτά στην προσπάθεια να υπερασπίσετε τα ανυπεράσπιστα στο ότι κτυπάτε την καρδιά του δικαιώματος της απεργίας που είναι ο εργασιακός χώρος, που είναι τα εργοστάσια, που είναι οι επιχειρήσεις. Εκεί κτυπάτε. Και λέω τώρα ότι έχει σφραγίδα ΣΥΡΙΖΑ. Ας χαμηλώσουμε, όμως. Για να δούμε ποια είναι η κατάσταση σε ό,τι αφορά το απεργιακό δικαίωμα συνολικά, πώς έχει διαμορφωθεί διαχρονικά. Γιατί εμείς, τον ν.1264, σε πείσμα των εποχών εκείνων, δεν τον ψηφίσαμε. Γιατί δεν το ψηφίσαμε; Να τα αποτελέσματα. Το 95% των απεργιών κρίνονται παράνομες και καταχρηστικές και ορισμένες, μάλιστα, πριν ακόμη εξαγγελθούν. Αυτό είναι ένα πλαίσιο λοιπόν. Το δεύτερο αφορά τις ενώσεις εργαζομένων. Το 15% των εργαζομένων - το φτιάχνουν οι εργοδότες σε χρόνο μηδέν, με την κατάσταση που υπάρχει - μπορεί να υπογράφει συμβάσεις επιχειρησιακές που μειώνουν τους μισθούς κ.λπ.. Θα το καταργήσετε, αφού κόπτεσθε για τη συμμετοχή; Γιατί; Τι είναι αυτό; Τι είναι αυτό με το 15%; Σας αρέσει; Συμφωνείτε. Βγείτε, κυρία Αχτσιόγλου, και πείτε αν συμφωνείτε ή όχι με αυτόν τον νόμο. Κι αν δεν συμφωνείτε, θα τον καταργήστε; Όχι, βέβαια. Πρόσθετα εμπόδια. Τρίτο είναι το lock out εν μέρει. Το lockout εν μέρει έχει ψηφιστεί. Μπορεί να μην πληρώνει τους εργαζόμενους, ακόμα κι όταν δεν δουλεύουν κατά τη διάρκεια της απεργίας. Είναι ένα βήμα. Έτσι πάει, βήμα - βήμα. Και τέλος, έρχεται κι αυτό το άρθρο, αυτό που δεν τόλμησαν και που ονειρεύονταν οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ σε ένα βαθμό και οι βιομήχανοι και όλο το κεφάλαιο. Έρχεστε και το φέρνετε και μάλιστα, προσπαθείτε να μας πείτε ότι δεν τρέχει και τίποτα. Υπερδιπλασιάζεται ή όχι το ποσοστό που απαιτείται για τη λήψη απόφασης για την απεργία; Κι αυτά τα δικολαβίστικα, αφήστε τα. Γιατί λέτε: «Δεν αλλάζουμε τίποτα στο ποσοστό που παίρνεται η απόφαση». Να το πούμε πρακτικά. Για να μπορέσει να παρθεί απόφαση, πρέπει να υπάρχει απαρτία στη γενική συνέλευση. Η απαρτία, που ήταν ένα τρίτο κι ένα πέμπτο, - να ξέρει ο κόσμος τι γίνεται - τώρα μετατρέπεται σε 50%, υπερδιπλάσια δηλαδή. Και τι λέτε; Κάποιος είπε «θέλουμε τη συμμετοχή των εργαζομένων». Καλά, σοβαρολογείτε; Έχετε άγνοια του τι συμβαίνει μέσα στα εργοστάσια από τις βάρδιες που είναι ένα αντικειμενικό πρόβλημα, από τα τεράστια προβλήματα που έχει ο καθένας να μαζέψει τα παιδιά του όταν θα γυρίσει από τη δουλειά, που φεύγει από εδώ και πάει στα Οινόφυτα και δουλεύει δώδεκα ώρες και πληρώνεται επτά, από την εργοδοτική τρομοκρατία, απ' την ουρά της ανεργίας απ' έξω. Και μας λέτε ότι βελτιώνετε τις συνθήκες για να παρθεί η απόφαση; Τι είναι αυτό το πράγμα δηλαδή; Αν δεν γίνει απαρτία δεν παίρνεται απόφαση. Τέλειωσε! Κι όταν μάλιστα είναι επίκαιρα θέματα και άμεσα, δεν μπορούν, δεν προλαβαίνουν - αντικειμενικά δεν προλαβαίνουν - πέρα από οτιδήποτε άλλο οι εργαζόμενοι. Κι έχουμε τώρα εδώ και υιοθετείτε τα επιχειρήματα αυτών που μισούν το εργατικό κίνημα. Και βγαίνει ο κ. Βρούτσης, αναιδέστατα, αισχρά, και μιλάει για «παράσιτα» κι «εργατοπατέρες». Να τους αναζητήσει στον χώρο του, στο χώρο της ΔΑΚΕ, στον χώρο των άλλων, που τόσα χρόνια είναι επαγγελματίες και που παίζουν τον ρόλο στήριξης της αντιλαϊκής, αντεργατικής πολιτικής. Παράσιτα είναι πολλά. Τα μεγαλύτερα είναι οι κεφαλαιοκράτες. Αυτοί που δεν δουλεύουν και που απομυζούν τον μόχθο και τον κόπο των εργαζομένων. Αυτοί είναι τα μεγαλύτερα παράσιτα. Παράσιτα υπάρχουν και παντού και σε πολλούς τομείς, που έχουν πλουτίσει κατά καιρούς, σε διάφορους μηχανισμούς του αστικού κράτους. Αυτά είναι τα παράσιτα. Κι έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη μεριά και λέει ότι είναι μικρή η συμμετοχή των εργαζομένων. Θα μείνετε στην ιστορία. Να σας πω κάτι όμως; Γελιέστε. Πάρα πολύ γελιέστε. Αν νομίζετε ότι οι εργαζόμενοι θα υποταχθούν, κάνετε μεγάλο λάθος. Κλείστε τους φυλακή. Και δεν εννοώ μόνο τους κομμουνιστές. Θα ακολουθήσουν κι άλλοι, γιατί είναι τόσο βάρβαρη η πραγματικότητα, που θα γεννήσει μεγάλους αγώνες και στην πράξη θα καταργήσουν αυτόν τον νόμο τον οποίο φέρατε εσείς. Και βλέπετε τώρα - «δώσε θάρρος στο χωριάτη, να ανεβεί και στο κρεβάτι», λένε στο χωριό μου - βγήκε ο εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων και λέει: «Γιατί 50% συν ένα; 90%. Γιατί εκείνο; Κι άλλο βαράτε! Κακές οι απεργίες!». Ο ισχυρός είναι ο εργάτης κι ο ανίσχυρος είναι ο κεφαλαιοκράτης. Πάμε, λοιπόν, επί τροχάδην. Ποιον εξυπηρετούν οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί; Θα το πω περιληπτικά, γιατί το ανέλυσαν οι ομιλητές μας. Πάτε βήμα - βήμα ή σας πάνε βήμα - βήμα. Η ουσία είναι ότι εσείς τα φέρνετε. Και σιγά - σιγά, στο τέλος του 2018 και με τον καινούργιο χρόνο θα μπούμε όχι μόνο στα «κόκκινα», αλλά και στα «πράσινα» και στα «μπλε» δάνεια. Αυτή είναι η εμπειρία τουλάχιστον εάν δεν αντιδράσει ο κόσμος. Δεύτερον, υπερχρεωμένες επιχειρήσεις. Αναβαθμίζονται οι τράπεζες. Και κουνάτε σαν φύλο συκής ότι θα προηγούνται οι εργαζόμενοι με μισθούς έξι μηνών. Γιατί; Δεν κατάλαβα. Γιατί θα πρέπει να πάρουν έξι μήνες; Να τα πάρουν όλα, όσα τους χρωστάνε. Θα είναι τουλάχιστον ένα μέτρο, ρεφορμιστικό μεν - δεν αλλάζει ριζικά τα πράγματα - αλλά γιατί όχι; Και ας πάρουν οι τράπεζες τελευταίες. Εκτός εάν πεινάνε οι τραπεζίτες και οι συμμέτοχοι εκεί. Ποιον εξυπηρετεί η απαγόρευση μετατροπής συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου; Τους εργαζόμενους ή το ίδιο το αστικό κράτος; Τα βαριά και ανθυγιεινά μπήκαν στον Προκρούστη. Αυτά τώρα θα τα συζητήσουμε - λέει - από μηδενική βάση στο δημόσιο, για να πάμε μετά και στον ιδιωτικό. Αυτές είναι απαιτήσεις του κεφαλαίου. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση η συζήτηση για τα προνόμια - λέει - που έχουν κατακτήσει, έχει αρχίσει από το 2000. Για ποια βαριά και ανθυγιεινά; Θα μιλήσουμε, λοιπόν, για τις σύγχρονες συνθήκες στην παραγωγή, για τα κομπιούτερ, που οι μισές γυναίκες έχουν παραλύσει τα χέρια τους; Θα μιλήσουμε γι' αυτούς που έχουν διάφορα προβλήματα από τη σύγχρονη τεχνολογία ή θα κόψουμε και τα προηγούμενα που έπαιρναν και θα αφήσουμε μερικά για να τα έχουμε για παράδειγμα; Για την αναπηρία πρωτοτυπείτε. Πλέον - λέει - κάνουμε αποϊατρικοποίηση του κριτηρίου παροχής και πάμε σε κριτήριο δυσλειτουργικότητας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλία του κυρίου Βουλευτή]] Αφήστε, κύριε Πρόεδρε, όλοι οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι μίλησαν δεκαπέντε λεπτά. Έχω και τη δευτερολογία μου. Για ποιον λόγο το κάνετε αυτό; Για να αυξήσετε τα επιδόματα; Πείτε το. Το κάνετε γι' αυτό ή για να κόψετε; Η γραμμή είναι να κόψετε από παντού. Ό,τι μπορούμε να κόψουμε από τους εργαζόμενους το αστικό κράτος το θέλει για να δίνει ενισχύσεις στο μεγάλο κεφάλαιο. Για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό και για τη διαμεσολάβηση το απέδειξαν πολύ καλά και ο δικηγορικός σύλλογος, παρ' όλο που δεν συμφωνούμε σε όλα. Τελικά, θα είναι ο εργαζόμενος με το τρακάρισμα απέναντι από την ασφαλιστική εταιρεία. Ποιος θα κερδίσει; Δεν είναι αυτά που λέτε, γιατί θα πληρώσει και άλλα στην πορεία και στο τέλος μπορεί να μην καταλήξει πουθενά και να ξαναπάει στα δικαστήρια. Γιατί «υποχρεωτικώς»; Γιατί επεκτείνετε και σε άλλα θέματα το θέμα του εξωδικαστικού συμβιβασμού; Ποιον υπηρετούν; Ποιος το ζήταγε; Ο ΣΕΒ και οι ασφαλιστικές εταιρείες. Ποιοι εργαζόμενοι το ζήτησαν, στα δικαστήρια, ο νομικός κόσμος; Κανένας. Να, λοιπόν, το πρόσημο που έχετε. Και επιτίθεστε στο ΚΚΕ. Και μάλιστα ο κ. Μαντάς μιλάει για λογική Μεσοπολέμου. Πάντως πολλά απ' αυτά κατακτήθηκαν στον Μεσοπόλεμο. Και κατακτήθηκαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Και έρχεστε τώρα και αμολάτε το δρεπάνι και κόβετε σύμφωνα με τις παραγγελίες του κεφαλαίου. Θα πω την άλλη όψη επιγραμματικά. Πλέον η ενέργεια - που υποτίθεται ότι υποστηρίζατε πως είναι κοινωνικό αγαθό - μπαίνει στον τζόγο του χρηματιστηρίου. Αγοράζουν όσο θέλουν φθηνά, και πουλάνε ακριβά. Θα γδάρουν τον κόσμο στην πραγματικότητα. Αυτό θα γίνει. Δεύτερον, είναι οι φορολογικές ρυθμίσεις υπέρ του κεφαλαίου. Έχουμε μείωση προστίμων, μείωση φορολογίας στο αποθεματικό όταν επενδύεται και μάλιστα με το εκπληκτικό 5% από 29%. Το επαναφέρετε μετά από χρόνια. Επίσης, θεσμοθετείτε απαλλαγή από φόρο σε επιχειρήσεις που έχουν ευρεσιτεχνία. Για ποιον λόγο; Ποιες επιχειρήσεις έχουν ευρεσιτεχνία; Τα μικρά μπακάλικα, που είπατε ότι είναι το 90%; Το ωράριο των φαρμακείων ποιον εξυπηρετεί; Εξυπηρετεί τον φαρμακοποιό, τον αυτοαπασχολούμενο ή εξυπηρετεί τις μεγάλες εταιρείες που μαζί με την απελευθέρωση έρχονται να σαρώσουν τα πάντα, να βάλουν υπαλλήλους στα φαρμακεία; Για ποιον λόγο γίνονται αλλαγές στον λατομικό και Μεταλλευτικό Κώδικα; Για να διευκολυνθούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι, να αρθούν εμπόδια, ώστε να καταληστεύσουν - γιατί αυτό έχει γίνει όλα τα προηγούμενα χρόνια - τον ορυκτό πλούτο της χώρας. Συμπερασματικά, λοιπόν, δεν υπάρχουν καλά και κακά. Υπάρχει μία ενιαία γραμμή, κύριε Μαντά. Και την ενιαία γραμμή σάς την έδωσε ως παράσημο ο κ. Ντάισελμπλουμ, η Ευρωπαϊκή Ένωση, ο ΣΕΒ, τα κοράκια, τα funds, οι τραπεζικοί όμιλοι. Αυτοί σας παινεύουν. Έχετε δει κάποιον από τους εργαζόμενους, από τους αυτοαπασχολούμενους - και εννοώ συνολικά τον κόσμο της εργασίας που λέτε, την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα - να συμφωνούν; Όλοι αντίθετοι είναι. Μόνο εκείνοι σας παινεύουν. Θα έχετε την απάντηση του λαού. Και μην τα βλέπετε έτσι τώρα. Ξέρετε, όσα φέρνει η ώρα, δεν τα φέρνει ο χρόνος. Μαζεύεται πολλή αδικία, πολλή αντιλαϊκή πολιτική και αυτή θα ξεσπάσει. Εμείς καλούμε τον κόσμο σε ταξική συσπείρωση. Στο ερώτημα του κ. Μπαλτά - δεν ξέρω αν είναι εδώ - πού το πάει το ΚΚΕ με τις κινητοποιήσεις, απαντώ ότι το ΚΚΕ αυτό που κάνει είναι να καλεί τον λαό να αγωνιστεί, αλλιώς τον στέλνουν στην κόλαση! Αν νομίζετε, λοιπόν, ότι με κάποιες έμμεσες απειλές ορισμένων θερμοκέφαλων - δεν ξέρω αν είναι - θα υποχωρήσουμε, κάνετε λάθος. Το ΚΚΕ κλείνει εκατό χρόνια. Έχει περάσει από φωτιά και σίδερο. Μπορεί να έχει αδυναμίες, μπορεί να έκανε λάθη - και στρατηγικά - σε κάποια περίοδο, όμως ποτέ δεν προσκύνησε την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Θα συνεχίσουμε σε αυτόν τον δρόμο και θα είστε απέναντι γιατί εκεί σας θέτει η πολιτική σας. Εμείς θα καταθέσουμε πρόταση ονομαστικής ψηφοφορίας και επί της αρχής και επί του άρθρου για την απεργία και τους πλειστηριασμούς. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ και εγώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα ένας μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από 8ο Δημοτικό Σχολείο Λαμίας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Δένδιας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένας λυρικός συνάδελφος της κοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας ομιλώντας χθες, ξεκίνησε τον λόγο του απευθύνοντας στη Νέα Δημοκρατία το ερώτημα από το ποίημα του Πολέμη, του 1900 περίπου, «Τι είναι η πατρίδα μας;». Μάλιστα, απάντησε ο ίδιος στο ερώτημα. Θα μου επιτρέψει, λοιπόν, να δανειστώ την εισαγωγή του και εγώ για το τι είναι η πατρίδα μας, για να ξεκινήσουμε να συζητάμε τι δεν είναι η πατρίδα μας. Γιατί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό το νομοθέτημα εδώ των χιλίων πεντακοσίων σελίδων, που απαιτείτε να το συζητήσουμε αφού το διαβάσουμε, το κατανοήσουμε και το κρίνουμε σε δύο ημέρες, δεν είναι η πατρίδα μας. Και σας λέω επιπλέον, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, να δείτε - σας προκαλώ και σας παρακαλώ - στη σελίδα 737 αυτού του νομοθετήματος, στην οποία ο κύριος Υπουργός Οικονομικών προηγουμένως έκανε και νομοτεχνικές βελτιώσεις - τις είπε, βέβαια, εν τη ρύμη του λόγου του, λέγοντας τα αληθή, νομοθετικές και όχι νομοτεχνικές - το άρθρο 399, που επεκτείνει όσον αφορά τις συμβάσεις του ΤΑΙΠΕΔ την απαλλαγή όχι μόνο του συμβουλίου, αλλά και του διοικητικού συμβουλίου εμπειρογνωμόνων που συμβουλεύουν το διοικητικό συμβούλιο. Γιατί το συμφωνείτε; Ποιος το ζήτησε; Τι είναι αυτό το οποίο καλύπτετε εδώ; Γιατί πρέπει να γίνει αυτό; Γιατί οι συμβάσεις αυτές να ορίζονται με τον νόμο, εξ ορισμού επωφελείς για το ελληνικό δημόσιο, και να μην υπάρχει ούτε ποινική ούτε αστική ευθύνη όχι μόνο για το διοικητικό συμβούλιο, αλλά και για αυτούς που συμβουλεύουν το συμβούλιο και άρα κατά τεκμήριο έπρεπε να έχουν την ευθύνη; Ποια νέα διαπλοκή εξικνείται μέσα από διατάξεις τεραστίων νομοθετημάτων, τις οποίες κανείς από την Πλειοψηφία και εν μέρει και από τη Μειοψηφία δεν διαβάζει ποτέ; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλα αυτά τα νομοθετήματα συζητούνται με τη διαδικασία του επείγοντος ή του κατεπείγοντος, τα νομοθετήματα αυτά της άθλιας συρραφής διατάξεων. Εδώ έχουμε διατάξεις για τα κομμωτήρια - και μην που πείτε ότι έχω απωθημένα - και για τους φούρνους από τη μία πλευρά και για το Κτηματολόγιο από την άλλη. Έχουμε διατάξεις για τα αποθεματικά των επιχειρήσεων από τη μια μεριά και από την άλλη έχουμε διατάξεις για τα θέματα της απεργίας. Μάλιστα, πρέπει να σας πω ότι είχα την πρωτοφανή για εμένα εμπειρία - ήμουν φοιτητής στην Αγγλία τη δεκαετία του 1980- να ζήσω τις μεγάλες μάχες με τις απεργίες των ανθρακωρύχων του Άρθρουρ Σκάργκιλ εναντίον της κυβέρνησης Θάτσερ. Η κυβέρνηση Θάτσερ ήταν αυτή που νομοθέτησε το 50%. Κύριε Σταθάκη, είστε λίγο μεγαλύτερός μου και ήσασταν λίγο πριν στην Αγγλία. Τότε νομίζω ότι ανήκατε στο ΚΚΕ. Έτσι μου έχουν πει. Παρά ταύτα, δεν περίμενα ποτέ ότι θα έβλεπα καθηγητή να λέει ότι είναι ορθόδοξος μαρξιστής και να έρχεται εδώ να εισηγείται νομοθετήματα σαν το νομοθέτημα Θάτσερ, το οποίο, εν πάση περιπτώσει, εμείς το υποστηρίξαμε πάντοτε ευθέως, για να είμαστε ειλικρινείς. Όμως, είναι μια ψυχική ικανοποίηση να έρχεται ο κ. Τσακαλώτος και να λέει στο ΚΚΕ τι καλό που είναι αυτό το άρθρο. Εμείς είχαμε διαφωνήσει με το ΠΑΣΟΚ για αυτό το άρθρο. Καθαρές κουβέντες! Δεν κρυβόμαστε για το τι είμαστε και τι πιστεύουμε και για αυτό δεν το είχαμε περάσει. Και ευχαριστούμε πάρα πολύ τον ΣΥΡΙΖΑ που μας κάνει τώρα τη μεγάλη χαρά όχι μόνο να το φέρει, αλλά να το υποστηρίζει κιόλας. Μπράβο και εις ανώτερα!
Έτσι μπράβο!
Πάμε τώρα στα εξής: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να καταλάβω δηλαδή, για να μπορέσω να κατανοήσω, τι είναι αυτό το οποίο επιβάλλει σε αυτό το νομοθέτημα να περιορίζεται η στήριξη της τρίτεκνης και της πολύτεκνης οικογένειας, αλλά να χορηγούνται φορολογικές απαλλαγές στα καζίνα; Ποια είναι αυτή η σύλληψη της ελληνικής οικονομίας και της ελληνικής κοινωνίας που δείχνει ότι μια τέτοια αντιμετώπιση, στήριξης των καζίνων από τη μια μεριά, στέρησης στην πολύτεκνη οικογένεια από την άλλη, είναι αυτό το οποίο θα μας οδηγήσει σε δρόμους ανάπτυξης; Να το καταλάβουμε, δηλαδή, γιατί και εμείς που πιστεύουμε στην ελεύθερη οικονομία, δεν τα έχουμε υποστηρίξει ποτέ αυτά τα πράγματα. Μήπως και εμείς δεν είχαμε καταλάβει; Μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το νέο φιλελεύθερο κόμμα, που θα οδηγήσει την Ελλάδα σε μια νέα οικονομική άνθηση μέσω της καζινοποίησης του συνόλου της ελληνικής οικονομίας; Αλλιώς δεν γίνονται κατανοητά αυτά. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις - η δική μας τελευταία κυβέρνηση - μια αντίληψη είχε με δύο πυλώνες: Αφ' ενός μεν προστασία του ελαχίστου εγγυημένου εισοδήματος των ανθρώπων που έχουν ανάγκη και από την άλλη, αντιλαμβανόμενοι το μέγα πρόβλημα της υπογεννητικότητας, την προστασία κατ' αρχάς του παιδιού, αλλά ιδιαίτερα της τρίτεκνης και της πολύτεκνης οικογένειας. Εν ονόματι ποίου πράγματος αυτό ανατρέπεται; Θέλω να επαναλάβω αυτό που είπε η κ. Μπακογιάννη απευθυνόμενη στην Κυβέρνηση: Να φέρουν τώρα διάταξη - θα την ψηφίσουμε και εμείς - με την οποία θα πάρουν πίσω αυτά και να ενισχυθεί περισσότερο η τρίτεκνη και η πολύτεκνη οικογένεια. Άλλωστε, ο επιμελής εισηγητής μας, ο κ. Δήμας, σας κατέθεσε συγκεκριμένα παραδείγματα εδώ. Είναι στα Πρακτικά: Η πάμπλουτη οικογένεια με 23.000 ευρώ και με τρία τέσσερα παιδιά έπαιρνε 1.980 ευρώ και τώρα θα πάρει 1.344 ευρώ! Αυτό λέγεται κοινωνική πολιτική; Τέσσερα παιδιά με 26.000 ευρώ; Άλλοι ζάμπλουτοι άνθρωποι, έπαιρναν 2.640 κάτι ευρώ και τώρα θα πάρουν περίπου 2.016 ευρώ! Γιατί γίνονται αυτά τα πράγματα; Έρχομαι στα υπόλοιπα. Δεν θα αναφερθώ σε αυτό, το οποίο, επίσης, είπε ο κ. Δήμας, το τραγικό του 2013, όπου είχε καταθέσει ερώτηση ο σημερινός Πρωθυπουργός, ο κ. Τσίπρας, Βουλευτής τότε - φαρδιά πλατιά η υπογραφή του - με τίτλο: «Εμπαιγμός και καταδίκη στη φτώχεια των τριτέκνων και των πολυτέκνων οικογενειών». Αυτό θα το θυμόμαστε. Συνεχίζουμε τώρα. ΕΔΗΣ: Όταν σας λέγαμε για το υπερταμείο και για αυτή τη νομοτεχνική σαχλαμάρα που είχατε - πέρα από το ότι αποτελεί απόλυτη εθελοδουλεία των Ελλήνων, εκατό χρόνια το σύνολο της δημόσιας περιουσίας υπό έλεγχο ξένων - ότι δεν θα λειτουργήσει, χρειαζόταν να περάσουν δεκαοκτώ μήνες για να το καταλάβετε και να έρθετε τώρα να καταργήσετε την ΕΔΗΣ; Όχι ότι θα λειτουργήσει τώρα. Εγώ σας λέω ότι ούτε και τώρα θα λειτουργήσει, διότι ό,τι και να περνάτε, ό,τι χιλιάδες σελίδες και να φέρνετε εδώ να ψηφιστούν, αγνοείτε το κριτήριο της πραγματικότητας. Από αυτά τίποτε δεν θα λειτουργεί στο τέλος. Πάω στον θεσμό της υποχρεωτικής διαμεσολάβησης. Κατ' αρχάς, συμφωνούμε όλοι ότι η διαμεσολάβηση, είναι κάτι χρήσιμο. Μάλιστα. Υπό τον τρόπο που εισάγεται εδώ, ποιος το εισηγήθηκε στην Κυβέρνηση; Για να ξέρουμε. Ποιος είναι ο θεσμικός φορέας, ο οποίος υποστηρίζει αυτές τις διατάξεις; Γιατί από ό,τι γνωρίζω υποτίθεται ότι η διαμεσολάβηση θα βοηθήσει στην απονομή της δικαιοσύνης, δημιουργώντας καλύτερες συνθήκες απονομής της και στην πραγματικότητα θα διευκόλυνε κατ' αρχάς και μέγιστα τους δικαστές και τους εισαγγελείς. Πώς εξηγείται, λοιπόν, ότι αυτοί που υποτίθεται ότι θα ωφελούντο από αυτό το νομοθέτημα, είναι οι πρώτοι που έρχονται και διαφωνούν κάθετα και ευθέως λένε ότι αυτό το νομοθέτημα δεν μπορεί να λειτουργήσει; Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων ήταν σαφέστατη. Οι δικηγορικοί σύλλογοι. Γιατί είναι όλοι κάθετοι και εναντίον αυτής της μεγάλης τομής που βρίσκει αυτή η Κυβέρνηση, δήθεν, για να λύσει τα προβλήματα απονομής της δικαιοσύνης στη χώρα; Γιατί κανένα σοβαρός άνθρωπος δεν τίθεται εδώ αλληλέγγυος αυτής της ρύθμισης, αλλά όλοι λένε ότι δεν πρόκειται να προχωρήσει; Και πέραν των άλλων, είναι μια ρύθμιση βάρβαρη, γιατί το κόστος, το οποίο επιφέρει είναι τεράστιο. Εξακόσια ευρώ μόνο για τη διαμεσολάβηση, πριν μπούμε καν στην κανονική διαδικασία, η οποία, μάλιστα, είναι και υποχρεωτική. Δεν μπορείς να την επιλέξεις ή να μην την επιλέξεις. Είναι ένα τεράστιο ποσό για την ελληνική οικογένεια σήμερα και για αυτόν, ο οποίος θέλει να προστρέξει και να ζητήσει την προστασία της δικαιοσύνης. Γιατί την προστασία της δικαιοσύνης δεν τη ζητούν κυρίως οι εφοπλιστές και οι πλούσιοι. Ο αδύναμος χρειάζεται την προστασία της δικαιοσύνης. Στην πλάτη, λοιπόν, αυτού του αδύναμου η Κυβέρνηση αυτή βάζει άλλα 600 ευρώ, για να μην βρει άκρη ποτέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για πείτε μου παρεμπιπτόντως, αυτό το καινούριο όργανο, το οποίο εισάγετε εδώ, η Διεύθυνση Ερευνών Οικονομικού Εγκλήματος, το οποίο προστίθεται σε όλα τα άλλα ειδικά όργανα, τι ωφελεί; Σας προλέγω ότι και αυτό δεν πρόκειται να λειτουργήσει. Μας έκανε ο Υπουργός Οικονομικών μια εξήγηση προηγουμένως απίστευτη. Δεν μπορούμε - λέει - να δώσουμε στις υπάρχουσες υπηρεσίες, γιατί δημιουργούνται συγκρούσεις, οπότε φτιάχνουμε μια άλλη υπηρεσία, στην οποία να πηγαίνουν κατευθείαν. Μας είπε κάτι πράγματα, δηλαδή, που τα ακούς και λες: «Τα ακούω αυτά τα πράγματα;». «Τα ονειρεύομαι;». «Είμαι σε έναν άλλο κόσμο;». «Δεν καταλαβαίνουμε τι ακούμε;». «Δεν μας τα εισηγούνται άνθρωποι, οι οποίοι αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα;». «Τι είναι αυτά;». Πόσα ελεγκτικά όργανα θα πρέπει να έχει το ελληνικό δημόσιο; Έχει περίπου έξι με επτά τώρα που συζητάμε. Το όγδοο τι θα του προσθέσει; Ίσα - ίσα που το εξαιρετικό προσωπικό το οποίο υπάρχει σε πολλά από αυτά τα όργανα, όπως το ΣΔΟΕ, το ΚΕΦΟΜΕΠ, κ.λπ., θα αποστερηθεί δυνατοτήτων να πάει να κάνει τη δουλειά του. Αυτό θα συμβεί. Γι' αυτό και είναι όλοι κάθετα εναντίον αυτής της ρύθμισης. Εν πάση περιπτώσει, έτσι κρίνει η Κυβέρνηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι είναι η ώρα, εν όψει του δήθεν αφηγήματος της καθαρής εξόδου του Αυγούστου του 2018, να δούμε στα μάτια τι είναι αυτή η Κυβέρνηση. Άλλωστε, ελπίζω ότι δεν θα έχουμε πολλές φορές την αμφίβολη χαρά να συζητήσουμε πια μαζί της μέσα στο 2018. Πιστεύω ότι το 2018 θα είναι ένας κρίσιμος χρόνος, που θα δούμε αλλαγές. Προχθές - αναφέρθηκε και προηγουμένως στην Αίθουσα - είδαμε δύο συνεντεύξεις, οι οποίες μας ξεκαθαρίζουν απολύτως το σκηνικό. Η μία ήταν του αποχωρήσαντος προέδρου του Eurogroup, του κ. Ντάισελμπλουμ, του υποτιθέμενου φανατικού εχθρού της παρούσας κυβερνητικής πλειοψηφίας. Υποτίθεται ότι ο κ. Ντάισελμπλουμ ήταν η αιχμή του δόρατος, ο αρχιερέας του κακού, ο μέγας εχθρός αυτής της Κυβέρνησης, αυτός με τον οποίο σκληρά διαπραγματευόταν η Κυβέρνηση του λαού εδώ στα δεξιά μας. Τον τσάκιζε, τον κτύπαγε. Και μετά από τόση μάχη, από τόσο αγώνα, από τόση αντιπαλότητα, τι αισθάνθηκε την υποχρέωση να κάνει; Να ευχαριστήσει αυτή την Κυβέρνηση του λαού για τη λαμπρή συνεργασία που είχαν και, βεβαίως, να κατηγορήσει τις προηγούμενες κυβερνήσεις διότι δεν ήταν τόσο πειθήνιες και συνεργάσιμες όσο η Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα. Και από την άλλη είναι ο κ. Βίζερ, ο επικεφαλής του Euro Working Group, oργάνου που δεν προβλέπεται θεσμικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και το Eurogroup, όμως, πώς ισχύει; Μέσω της επικύρωσης των αποφάσεών του από το Συμβούλιο Υπουργών. Δεν υπάρχουν συνθήκες, το Eurogroup ως όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έρχεται, λοιπόν, ο κ. Βίζερ και τι λέει; «Καθαρή έξοδος τον Αύγουστο του 2018; Σας γελάσανε. Αφού πληρώσετε το 75% του χρέους και πάντως μετά το 2060 περίπου.». Αυτά σας λένε αυτοί, οι οποίοι σας επαινούν για το πώς συνεργάζεστε μαζί τους. Κι εσείς έρχεστε εδώ να μας πείτε περί καθαρής εξόδου και όλα τα άλλα, τα οποία θέλετε να πουλήσετε στην ελληνική κοινωνία. Καταλήγω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το εξής τελευταίο, για εμένα εξαιρετικά σημαντικό, πέραν των ορίων του νομοθετήματος. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Εάν υπάρχει κάτι, το οποίο κρίνει την πορεία μιας χώρας - σας το έχω πει επανειλημμένως εδώ - είναι η επάρκεια και ο σεβασμός στους θεσμούς της. Ένας από αυτούς τους θεσμούς είναι ο θεσμός της δικαιοσύνης, η πίστη στην προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πρέπει να σας πω ότι μου έχει κάνει απολύτως αλγεινή εντύπωση η προσπάθεια της Κυβέρνησης μέσω του Υπουργού, του κ. Μουζάλα - υπογραμμίζω και ποιος Υπουργός επελέγη για το άχαρο αυτό έργο - να ανατραπούν οι αποφάσεις της ελληνικής δικαιοσύνης ως προς τα θέματα προστασίας των Τούρκων αξιωματικών, που ζήτησαν να τους αναγνωριστεί καθεστώς προστασίας και τους ανεγνωρίσθη από την ελληνική δικαιοσύνη. Επιτέλους, είναι βέβαιο ότι σε λίγο καιρό θα αποχωρήσετε από την εξουσία. Όμως, αυτό που μπορείτε πλέον να κάνετε είναι να επιτρέψετε στη χώρα να διατηρήσει τη θεσμική της αξιοπρέπεια και να μην ταπεινώνεται απέναντι στους Τούρκους, λειτουργώντας όχι σαν ανεξάρτητη ευρωπαϊκή χώρα που σέβεται το ευρωπαϊκό κεκτημένο, ως έχει υποχρέωση, και τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά ως έσχατος υποτελής του σουλτάνου, προς τον οποίο δίνει και εξηγήσεις. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ σας ευχαριστώ πολύ. Προχωρούμε με την Αναπληρώτρια Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Φωτίου. Παρακαλώ, κυρία Φωτίου, έχετε τον λόγο για δέκα λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, αφιερώνω αυτή την ομιλία στον Θοδωρή Μιχόπουλο, αριστερό αγωνιστή, δημοσιογράφο, που τον είχαμε δίπλα μας πάντα. Ιδιαίτερα αυτά τα δύσκολα χρόνια μας ενεθάρρυνε και μας εμψύχωνε. Ήταν μαζί μας και το βράδυ που έκλεισε η τρίτη αξιολόγηση. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το νομοσχέδιο που ψηφίζουμε σήμερα, αποτυπώνει το θετικότερο συσχετισμό δυνάμεων που έχει η χώρα μας έναντι των δανειστών της, κατά την τρίτη αξιολόγηση εξαιτίας όσων έχουμε πετύχει. Γι' αυτό η πλειονότητα των μέτρων που ψηφίζουμε είναι θετική για τη χώρα. Σε οκτώ μήνες βγαίνουμε από τα μνημόνια, που σημαίνει ότι δεν θα χρειάζεται να δανειζόμαστε με αντάλλαγμα την επιβολή μέτρων επιζήμιων για τη χώρα, όπως παραδέχθηκαν πολλές φορές οι δανειστές. Προχωράμε, λοιπόν, στη νέα εποχή με συγκροτημένο σχέδιο και αφήνουμε πίσω μας τη Νέα Δημοκρατία να καταστροφολογεί και να ψεύδεται, όπως κάνει όλες αυτές τις μέρες, ιδιαίτερα στον τομέα της κοινωνικής προστασίας. Στον τομέα της κοινωνικής προστασίας πετύχαμε σε αυτή την αξιολόγηση να δοθούν 315 εκατομμύρια αποκλειστικά για το παιδί, όταν οι δανειστές δεν ήθελαν να δοθεί ούτε 1 ευρώ. Μάλιστα, ζητούσαν μειώσεις στα οικογενειακά επιδόματα. Είναι χρήματα που προκύπτουν από την εξοικονόμηση δαπανών που κάναμε από κάθε Υπουργείο και για πρώτη φορά δεν πάνε στη «μαύρη τρύπα» του χρέους. Διακόσια εξήντα εκατομμύρια, λοιπόν, για τα οικογενειακά επιδόματα, σαράντα εκατομμύρια για σχολικά γεύματα και δεκαπέντε εκατομμύρια για βρεφονηπιακούς. Γιατί το παιδί είναι η φροντίδα μας, ανεξάρτητα εάν βρίσκεται σε μονότεκνη, δίτεκνη, τρίτεκνη, πολύτεκνη οικογένεια. Σε όποια οικογένεια και εάν είναι, το παιδί έχει τις ίδιες ανάγκες, τα ίδια όνειρα και προσδοκίες. Γι' αυτό το 2018, θα θεσμοθετήσουμε ένα μεγάλο σχέδιο παροχών και υπηρεσιών. Για το παιδί! Και θα το βάλουμε σε εφαρμογή άμεσα. Πάμε τώρα στα οικογενειακά επιδόματα. Βάλαμε 260 εκατομμύρια επιπλέον στα υπάρχοντα 650 που βρήκαμε. Δηλαδή, για πρώτη φορά είχαμε αύξηση 40%. Σχεδιάσαμε ένα νέο σύστημα που αποκαθιστά μία μεγάλη ανισοτιμία που υπήρχε μεταξύ των οικογενειών με ένα και δύο παιδιά και στις τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες. Αυτό συνέβη, διότι το προηγούμενο καθεστώς χρησιμοποίησε τις τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες ως φύλλο συκής, για να κρύψει την ανυπαρξία πολιτικής που είχε στο δημογραφικό πρόβλημα. Το 1993 η διακομματική επιτροπή της Βουλής έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου, όταν έλεγε ότι υπάρχει δημογραφικό πρόβλημα. Πρότεινε δέκα μέτρα. Κανένα δεν έγινε. Οι γεννήσεις το 1993 ήταν εκατόν δύο χιλιάδες. Είκοσι χρόνια μετά, το 2013, οι γεννήσεις είναι ενενήντα τέσσερις χιλιάδες. Το 2015, που αναλάβαμε εμείς, οι γεννήσεις ήταν ενενήντα μία χιλιάδες οκτακόσιες και - περίεργο πράγμα - το 2016- είναι τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ - αυξήθηκαν σε ενενήντα δύο χιλιάδες εννιακόσιες. Βέβαια, ο δείκτης γονιμότητας βρίσκεται στο 1,3 αντί του 2 που έπρεπε, τουλάχιστον, να είναι. Αν ενθαρρύνουμε, λοιπόν, το ένα εκατομμύριο οικογένειες με ένα και δύο παιδιά, να κάνουν ένα ακόμη παιδί, καταλαβαίνετε ότι ο δείκτης θα βελτιωθεί. Τι σημαίνει, όμως, «ενθάρρυνση»; Σημαίνει αίσθημα ασφάλειας και όχι ανασφάλεια στην εργασία. Γι' αυτό παλέψαμε κι έπεσε η ανεργία από το 27% στο 21%. Γι' αυτό δημιουργήσαμε για πρώτη φορά τριακόσιες είκοσι χιλιάδες νέες θέσεις σταθερής εργασίας. Σημαίνει να καταπολεμηθεί η φτώχεια. Γι' αυτό το ΚΕΑ ενίσχυσε και ενισχύει περίπου επτακόσιες χιλιάδες συμπολίτες μας με 760 εκατομμύρια ευρώ. Σημαίνει να κτυπηθεί η παιδική φτώχεια. Γι' αυτό και υπάρχουν κάθε μέρα σε όλη τη χώρα εκατόν τριάντα χιλιάδες σχολικά γεύματα ζεστά, που τα λοιδορείτε. Σημαίνει, επίσης, δωρεάν βρεφονηπιακούς σταθμούς. Γι' αυτό ιδρύουμε τετρακόσιους νέους για δέκα χιλιάδες επιπλέον παιδιά το 2018. Παραλάβαμε ένα καθεστώς κατά το οποίο μόνο εβδομήντα χιλιάδες παιδιά είχαν δωρεάν πρόσβαση. Σήμερα εκατόν δέκα χιλιάδες παιδιά έχουν δωρεάν πρόσβαση και όχι μόνο από εργαζόμενες μητέρες - γιατί αυτό κάνατε - αλλά και από άνεργες μητέρες γιατί παιδί υπάρχει και στις άνεργες και στις φτωχές οικογένειες. Σημαίνει κανένα παιδί στα ιδρύματα και καμμία ανοικτή αγκαλιά κενή για όλους αυτούς τους γονείς που περιμένουν τόσα χρόνια να υιοθετήσουν ένα παιδί ή να γίνουν ανάδοχοι γονείς. Γι' αυτό ψηφίζουμε τις επόμενες ημέρες τον νόμο αναδοχής και υιοθεσίας. Σημαίνει επιδότηση ενοικίου και δανείου για σταθερή στέγη. Σημαίνει 600 εκατομμύρια ευρώ για εξακόσιες χιλιάδες οικογένειες σε αυτό το μέτρο. Σημαίνει εκατό κέντρα στήριξης της οικογένειας που ιδρύουμε το 2018. Σημαίνει ένα σύνολο παροχών, πολιτική κινήτρων, φοροαπαλλαγές - κύριε Υπουργέ Οικονομικών - επιδότηση εισιτηρίων μέσων μαζικής μεταφοράς και ούτω καθεξής. Ήδη, σε αυτό το νομοσχέδιο φέρνουμε την κατάργηση του τέλους χαρτοσήμου για τους τρίτεκνους και πολύτεκνους από τις οικογένειες. Αυτό σημαίνει ελάφρυνση για όλες τις κλίμακες από 54 ευρώ έως 108 ευρώ. Δεν είπατε λέξη περί αυτού. Σημαίνει αυξήσεις για τις εκατόν τριάντα χιλιάδες οικογένειες με έναν γονιό, τις μονογονεϊκές, όλες, ανεξάρτητα εάν έχουν ένα, δύο, τρία ή τέσσερα παιδιά. Θα δουν όλες αυξήσεις. Δεν είπατε κουβέντα για αυτό, γιατί δεν σας ενδιέφερε η μονογονεϊκή οικογένεια. Θα σας πω ένα παράδειγμα, επειδή σας αρέσουν τα παραδείγματα. Ένας γονιός με τέσσερα παιδιά και εισόδημα 20.000 ευρώ έως 22.500 ευρώ τον χρόνο, ενώ έπαιρνε 220 ευρώ τον μήνα, θα πάρει 252 ευρώ τον μήνα. Αυτό σημαίνει ότι εμείς συνολικά δεν κάνουμε επιδοματική πολιτική, αλλά έχουμε σχέδιο και πρόγραμμα για το παιδί. Είπα και προηγουμένως ότι το σύστημα ήταν άνισο. Πού συνίσταται η ανισοτιμία; Αγαπητοί συνάδελφοι, η ανισοτιμία συνίσταται και αποδεικνύεται από το εξής παράδειγμα: Μια δίτεκνη οικογένεια με το παλιό σύστημα έπαιρνε 960 ευρώ και μόλις έκανε ένα παιδί, γινόταν δηλαδή μια τρίτεκνη οικογένεια, έπαιρνε 2.940 ευρώ. Με το νέο σύστημα που φέρνουμε η δίτεκνη οικογένεια θα παίρνει 1.680 ευρώ το παιδί και ακριβώς τα διπλάσια λεφτά, δηλαδή 3.360 ευρώ θα παίρνει η τρίτεκνη οικογένεια. Είναι αυτό άδικο; Άρα, από εδώ και πέρα, σε όλες τις εισοδηματικές κατηγορίες η σχέση των δύο παιδιών προς τα τρία παιδιά θα είναι ένα προς δύο, δηλαδή η τρίτεκνη οικογένεια θα παίρνει διπλά λεφτά από ό,τι παίρνει η δίτεκνη οικογένεια. Πιστεύω ότι αυτό είναι μια ρύθμιση σταθερή και δίκαιη. Με τη ρύθμιση που φέρνουμε επτακόσιες τριάντα οκτώ χιλιάδες οικογένειες σε σύνολο οκτακοσίων χιλιάδων, ποσοστό 92%, θα δουν μεγάλες αυξήσεις. Θα τις δουν αυτές τις αυξήσεις, παρά τα ψεύδη και την καταστροφολογία. Μιλάμε για το 92% των οικογενειών! Θα τα δουν γρήγορα, γιατί φτιάχνουμε στον ΟΓΑ νέο σύστημα που θα παρέχει τα οικογενειακά επιδόματα σχεδόν κάθε μήνα, κάθε δύο μήνες, όχι όπως ήταν το παλιό σύστημα. Παραπέρα, πενήντα χιλιάδες τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες θα δουν μεγάλες αυξήσεις. Κουβέντα γι' αυτό! Έχετε παραπλανήσει όλη την κοινή γνώμη. Λέτε ότι κόβουμε τα επιδόματα. Πενήντα χιλιάδες από τις εκατό χιλιάδες συνολικά πολύτεκνες και τρίτεκνες οικογένειες θα δουν πολύ μεγάλες αυξήσεις ως εξής. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Αναπληρώτριας Υπουργού]] Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ λίγο χρόνο επειδή όλοι αναφέρονται σε αυτό το θέμα. Τρίτεκνη οικογένεια: Έπαιρνε 2.940. Θα πάρει επιπλέον 420 ευρώ. Τετράτεκνη οικογένεια: Έπαιρνε 3.920. Θα πάρει επιπλέον 1.120 ευρώ. Πεντάτεκνη οικογένεια: Έπαιρνε 4.900. Θα πάρει επιπλέον 1.820 ευρώ. Δεν θα συνεχίσω. Το καταλαβαίνετε. Πράγματι, από τις υπόλοιπες πενήντα χιλιάδες οικογένειες τρίτεκνων και πολύτεκνων, οι οποίες ανήκουν στις δύο υψηλότερες εισοδηματικές κατηγορίες, περισσότεροι από τους μισούς θα δουν ελάχιστες μειώσεις. Γι' αυτές τις περιπτώσεις έχετε δημιουργήσει τα ψεύδη ότι τιμωρούμε τους τρίτεκνους και τους πολύτεκνους. Γνωρίζουμε πολύ καλά - και ακούστε με προσεκτικά - ότι όταν ένα σύστημα ξανασχεδιάζεται με πολλές παραμέτρους, όπως ήταν αυτό, δημιουργούνται προβλήματα, όπως αυτά που δημιουργούνται σε ένα τμήμα των τρίτεκνων και πολύτεκνων οικογενειών και αυτό είναι αλήθεια. Χρειάζεται, λοιπόν, το νέο σύστημα μια περίοδο προσαρμογής, πολύ περισσότερο που εμείς αναγνωρίζουμε ότι σε συνθήκες κρίσης καμμία οικογένεια δεν αντέχει μείωση των εισοδημάτων της που συγκεκριμένα είναι αφορολόγητα, δηλαδή τα οικογενειακά επιδόματα είναι όλα αφορολόγητα. Επομένως κατηγορηματικά δηλώνουμε εδώ ότι θα αντιμετωπίσουμε αυτές τις μειώσεις μέσα στο 2018. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΟΥΤΣΗΣ]] Θα τελειώσω με τις ρυθμίσεις για τα αναπηρικά προνοιακά επιδόματα.
Ολοκληρώστε σε ένα λεπτό, παρακαλώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Πρόκειται για ένα πιλοτικό πρόγραμμα μεγάλης σημασίας προς όφελος των αναπήρων. Δημιουργείται ο ηλεκτρονικός φάκελος αναπήρου. Ο ΟΓΑ αναλαμβάνει με την ΗΔΙΚΑ όλη τη διαδικασία ηλεκτρονικά. Συνδέονται η ΗΔΙΚΑ και ο ΟΓΑ με τα ΚΕΠΑ με ολόκληρο ηλεκτρονικό σύστημα. Καταργείται η γραφειοκρατία. Δεν απαιτείται υποβολή εγγράφων και δικαιολογητικών. Καταργείται η ταλαιπωρία του αναπήρου με τις πολλαπλές μετακινήσεις του προηγούμενου συστήματος. Δεν υπάρχει καμμία αλλαγή στους νόμους που χορηγούν τα προνοιακά επιδόματα αναπηρίας. Αντίθετα, θα καταφέρουμε να πληρώνουμε σε σταθερή ημερομηνία από τον ΟΓΑ τα νέα επιδόματα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Φωτίου. Παρακαλώ πολύ τον κ. Δήμα να λάβει τον λόγο για τρία λεπτά.
Γιατί τρία λεπτά;
Τρία είναι. Τρία λεπτά θα είναι οι δευτερολογίες των αγορητών, εισηγητών.
Έξι λεπτά δεν είχαν προβλεφθεί;
Όχι, δεν είναι έξι λεπτά. Με συγχωρείτε πάρα πολύ. Δεν θα είναι έξι λεπτά. Θα είναι τρία λεπτά με μία ανοχή. Ελάτε.
Πάντως από τη διαδικασία προβλέπονται έξι λεπτά.
Όχι από τη διαδικασία του επείγοντος. Ήταν πέντε λεπτά για τους Βουλευτές.
Δεν θα πάμε με τη σειρά;
Όχι, δεν θα πάμε με τη σειρά. Ζήτησαν τον λόγο ο κ. Δήμας και ο κ. Κωνσταντινόπουλος, θα μιλήσουν ο Πρωθυπουργός, οι Υπουργοί κ.λπ.. Έχουμε μια ολόκληρη διαδικασία μπροστά μας. Έχουν τελειώσει οι ομιλητές. Στις επτά η ώρα θα γίνει η ψηφοφορία. Σας το λέω από τώρα. Μας έχουν δώσει και τη λίστα των αρχηγών των κομμάτων. Κύριε Δήμα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. «Οι τρίτεκνοι και οι πολύτεκνοι είναι μικρή πληθυσμιακά ομάδα». Με αυτή τη φράση της Αναπληρωτού Υπουργού Εργασίας πριν λίγες μέρες συμπικνώνεται η στάση της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - Ανεξαρτήτων Ελλήνων απέναντι στις τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες. Γι' αυτόν τον λόγο σήμερα οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων θα ψηφίσετε τη μείωση των επιδομάτων τους. Τρίτεκνη οικογένεια με εισόδημα 23.000 ευρώ με τον νόμο της κυβέρνησης Σαμαρά λάμβανε επίδομα 1.980 ευρώ τον χρόνο. Με τον νόμο ΣΥΡΙΖΑ - Ανεξαρτήτων Ελλήνων θα λάβει 1.344 ευρώ. Δηλαδή χάνει το 1/3 του επιδόματός της. Άλλο παράδειγμα: Πολύτεκνη οικογένεια με τέσσερα παιδιά και ετήσιο εισόδημα 26.000 ευρώ με τον νόμο της προηγούμενης κυβέρνησης λάμβανε 2.640 ευρώ τον χρόνο. Με τον νόμο ΣΥΡΙΖΑ - Ανεξαρτήτων Ελλήνων θα λάβει 2.016 ευρώ. Δηλαδή χάνει το 1/4 του επιδόματός της. Το εξοργιστικό είναι πως ενώ τα τελευταία τρία χρόνια φορτώσατε στην πλάτη των οικογενειών 14,5 δισεκατομμύρια ευρώ αχρείαστα μέτρα λιτότητας, δεν διατηρείτε συνειδητά 50 εκατομμύρια ευρώ για να μείνουν ως έχουν τα επιδόματα για τις τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες. Μάλιστα η κυρία Υπουργός διαφήμισε λίγο πιο πριν πως αυξάνεται το κονδύλι κατά 40%. Ενώ αυξάνετε, κυρία Υπουργέ, το κονδύλι, το μειώνετε για τους τρίτεκνους και τους πολύτεκνους. Πείτε το ευθέως. Τους θεωρείτε μικρή πληθυσμιακά ομάδα, άρα δεν σας ενδιαφέρει. Σε ένα πάντως μπορούμε πλέον να συμφωνήσουμε όλοι. Οι τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες στις επόμενες εκλογές δεν έχουν κανέναν, μα κανέναν λόγο να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ ή Ανεξάρτητους Έλληνες. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Χειροκροτήστε, κύριοι συνάδελφοι. Καλά κάνετε. Χαίρομαι που το αναγνωρίζετε και εσείς.
Κάντε ησυχία παρακαλώ.
Με την ευκαιρία αυτή θέλω να υπενθυμίσω σε όλους την πολιτική της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - Ανεξαρτήτων Ελλήνων τα τελευταία τρία χρόνια για την οικογένεια. Στη φετινή σχολική χρονιά σαράντα χιλιάδες επτακόσια πενήντα ένα παιδιά έμειναν εκτός βρεφονηπιακών σταθμών, αν και πληρούσαν τα κριτήρια. Η Ελλάδα δεν κατάφερε να απορροφήσει ούτε ένα ευρώ από τα προγράμματα διανομής φρούτων και λαχανικών στα σχολεία για τα σχολικά έτη 2014-2015. Μάλιστα καταθέτω την ερώτηση που είχα κάνει εγώ προσωπικά το 2015 και την πραγματικά απογοητευτική απάντηση από το Υπουργείο Παιδείας. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρίστος Δήμας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κατά τα άλλα ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες ήταν αυτοί που φώναζαν ότι τα παιδιά λιποθυμούν στα σχολεία, διότι δεν έχουν να φάνε. Εκφυλίσατε τα ολοήμερα σχολεία. Εγκαταλείψατε υποστηρικτικούς θεσμούς, όπως είναι η ενισχυτική διδασκαλία ή η παράλληλη στήριξη και δήθεν κόπτεστε για την ενίσχυση της οικογένειας. Προχωρήσατε, όμως, στους πλειστηριασμούς ακόμα και της πρώτης κατοικίας, ενώ σήμερα ψηφίζετε πλειστηριασμούς, ακόμα και για χρέη 500 ευρώ προς την εφορία. Διαβάζω από το πολυνομοσχέδιο: «Από τις 21-2-2018 οι πλειστηριασμοί διεξάγονται αποκλειστικά και μόνο με ηλεκτρονικά μέσα, ανεξάρτητα από τον χρόνο επίδοσης επιταγής και επιβολής της κατάσχεσης». Δηλαδή από το περίφημο σύνθημα «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» πήγαμε στο καινούργιο σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων: «Το σπίτι του ιδιοκτήτη με e - mail στον τραπεζίτη». [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αναστατώνεστε και το αντιλαμβάνομαι. Η ελληνική κοινωνία δυστυχώς αναστατώνεται με αυτά τα οποία ψηφίζετε. Συμπερασματικά, το πολυνομοσχέδιο που φέρνετε σήμερα στη Βουλή είναι ένα μείγμα μνημονιακών δεσμεύσεων, αριστερών ιδεοληψιών και οδυνηρών διαψεύσεων για πολλές κοινωνικές ομάδες και συντεχνίες που μέχρι πρόσφατα τους κλείνατε το μάτι.
Ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο έχει ο κ. Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος και ύστερα ο κ. Μάριος Γεωργιάδης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση κατέθεσε μία νομοτεχνική βελτίωση λίγο πριν λήξει η συνεδρίαση της Παρασκευής, στο άρθρο 380, με την οποία εξαιρεί όλες οι θυγατρικές εταιρείες πλην του ΤΧΣ. Η Κυβέρνηση πρώτα εξαιρεί τα μέλη του ΤΧΣ από την υπόθεση του σκανδάλου για την αγορά των ακινήτων του δημοσίου. Και τώρα τα εξαιρεί κι από την υποχρέωση δήλωσης «πόθεν έσχες». Αφού την ποινική και αστική ευθύνη των μελών του ΤΧΣ, το οποίο βρίζατε και καθυβρίζατε εντός και εκτός Βουλής - έρχεστε και το κάνετε πράξη - , τώρα τι κάνει; Εξαιρείτε δέκα άτομα από το να καταθέτουν δήλωση περιουσιακής κατάστασης που καταθέτει και ο τελευταίος αστυνομικός της χώρας! της Κυβέρνησης φωνάζατε τόσο καιρό για τους δικαστές που δεν θέλουν να δημοσιοποιούν το «πόθεν έσχες»; Μα, τι υποκρισία είναι αυτή, συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, που σήμερα θα ψηφίσετε; Και ξέρετε ποιο είναι το χειρότερο; Σας κορόιδεψαν. Εμάς δεν μας κορόιδεψαν. Το βρήκαμε. Τη νομοτεχνική βελτίωση την έφεραν για να κοροϊδέψουν εσάς. Διαφορετικά θα έφερναν τροπολογία. Θα το έβαζαν μέσα στη ρύθμιση. Δεν πειράζει όμως. Εκεί που φτύνατε γλείφετε. Πάμε τώρα στο δεύτερο. Σήμερα μια εφημερίδα της Κυβέρνησης, το «ΕΘΝΟΣ» - δεν πειράζει, γελάτε - μιλάει για την προστασία της πρώτης κατοικίας από την εφορία με αίτηση.
Σας παρακαλώ, κάντε λίγη ησυχία.
Το είπε και ο κ. Σταθάκης. Και πού παραπέμπει, κύριοι συνάδελφοι; Σε μια υπουργική απόφαση του 2010 του Γιώργου Παπακωνσταντίνου. Αυτά - λέει η εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ» - ισχυρίζεται σήμερα η Κυβέρνηση, κυρία Παπανάτσιου. Εσείς ισχυριζόσασταν άλλο χθες. Λέει ότι είναι η προτροπή, άνθρωποι που έχουν πρώτη κατοικία να μην βγαίνει στους πλειστηριασμούς. Αλλά δεν είχαμε ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, κυρία Παπανάτσιου. Κι εσείς ξέρετε τι μας είπατε χθες από το Βήμα της Βουλής; Σας ρωτήσαμε «με ποια διάταξη;». Και μας είπατε: Με βάση το άρθρο 975 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Κυρία Παπανάτσιου, με ποιο απ' όλα συμφωνείτε τώρα; Συμφωνείτε με τον κ. Σταθάκη; Συμφωνείτε με τον νόμο Κατσέλη; Συμφωνείτε με το «ΕΘΝΟΣ»; Συμφωνείτε με αυτό που είπατε; Με ποιο; Η προστασία της πρώτης κατοικίας με τον νόμο Κατσέλη που δεν ψηφίσατε - τον οποίο δεν γνωρίζετε καλά, αλλά χρησιμοποιείτε επικοινωνιακά - ξέρετε τι είναι; Έχει ένα όριο, κ. Παπανάτσιου. Ένας που έχει, για παράδειγμα, 140.000 ευρώ πρώτη κατοικία δεν θα βγαίνει στον ηλεκτρονικό πλειστηριασμό του δημοσίου, αλλά αυτός που θα έχει 145.000 ευρώ θα βγαίνει στον ηλεκτρονικό πλειστηριασμό του δημοσίου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα μου επιτρέψετε.
Όχι, δεν θα σας επιτρέψω.
Δεν γίνεται, κύριε Πρόεδρε. Θα πάω σε τρία θέματα.
Όλα γίνονται, κύριε Κωνσταντινόπουλε. Δεν έχετε καταλάβει. Γίνονται όλα. Σε μισό λεπτό θα έχετε τελειώσει. Παρακαλώ πάρα πολύ.
Διαβούλευση. Την ώρα, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, που μειώνετε τους φόρους σε πέντε καζίνα από 720.000 ευρώ σε 90.000 ευρώ μειώνετε και το επίδομα των τριτέκνων. Ας πάρω σε καλύτερη περίπτωση ό,τι είπε η κ. Φωτίου: αποκλείστηκαν πενήντα χιλιάδες δικαιούχοι. Όσο για το πτωχευτικό δίκαιο; Λέτε «θα παίρνουν πρώτα οι εργαζόμενοι», αλλά έρχεται η άλλη παράγραφος και τι λέει; «Από δω και πέρα». Δηλαδή ποιος; Σε κανέναν. Και ολοκληρώνω με το τελευταίο, που έχει να κάνει με τη διαμεσολάβηση. Κοιτάξτε, κύριε Υπουργέ: Για τη διαμεσολάβηση δεν σας πιστεύουν ούτε οι νομικοί ούτε η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων, που είναι ΣΥΡΙΖΑ, ούτε ο δήμαρχος Κέρκυρας - και καταθέτω εδώ έγγραφο στα Πρακτικά - , ο οποίος λέει ότι η υποχρεωτική διαμεσολάβηση δημιουργεί προβλήματα.
Παρακαλώ, έχετε τελειώσει, κύριε Κωνσταντινόπουλε.
Εμείς, κύριε Πρόεδρε, που έχουμε ψηφίσει την προαιρετική διαμεσολάβηση στηρίζουμε αυτή την προσπάθεια, όμως με την υποχρεωτικότητα την προσπάθεια αυτή θα την τινάξετε στον αέρα, θα φτιάξετε πελατειακό σύστημα και κυρίως θα κτυπήσετε τους ανθρώπους τους μικρούς, τους αδύναμους, όπως σας είπε και ο δικηγορικός σύλλογος και δεν έχετε τη δύναμη να τον καταγγείλετε ότι λέει ψέματα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Μάριος Γεωργιάδης. Ύστερα θα μιλήσουν οι Υπουργοί. Δεν τίθεται θέμα απάντησης στη δευτερομιλία, κυρία Παπανάτσιου. Συνεννοηθείτε αν είναι με τους Υπουργούς και αν είναι κάποιο σημείο σοβαρής ανακρίβειας, να ειπωθεί. Αυτό γίνεται για την οικονομία του χρόνου και της διαδικασίας. Παρακαλώ, κύριε Γεωργιάδη, έχετε τον λόγο για τέσσερα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι Βουλευτές, καλησπέρα. Κατ' αρχάς θα ήθελα να εκφράσω κι εγώ με τη σειρά μου, ανεξαρτήτως τού ποιας πολιτικής και ιδεολογικής άποψης υπήρξε ο εκλιπών, τα συλλυπητήριά μου στην οικογένεια Μιχόπουλου. Τρίτωσε, βέβαια, το ατυχές γεγονός για την οικογένεια των δημοσιογράφων. Μετά τις απώλειες του Μπεσκένη και του Αλειφερόπουλου, ο Μιχόπουλος ήταν ο τρίτος και ελπίζω να μην έχουμε άλλο γεγονός. Σαφέστατα, είχαμε και τον χαμό του Τζίμη Πανούση. Επίσης, θέλω να εκφράσω στην οικογένειά του - δεν ξέρω αν ακούστηκαν συλλυπητήρια από το Βήμα της Βουλής - θερμά συλλυπητήρια. Θα ξεκινήσω με τον Υπουργό κ. Παππά, ο οποίος στη δική του ομιλία είπε ότι κανένα κόμμα δεν θα τολμούσε να φέρει τις μεταρρυθμίσεις που φέρνει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Σαφέστατα, κύριε Υπουργέ, κανένα κόμμα δεν θα τολμούσε να φτάσει στη φτωχοποίηση και στην εξαθλίωση που οδηγείται η χώρα από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ γιατί θα είχατε βγει στα κάγκελα, θα είχατε ανέβει στα τρακτέρ, θα είχατε κάψει το Σύνταγμα, θα είχε γεμίσει αγανακτισμένους όλη η Ελλάδα, αν τολμούσε κάποιος να φέρει αυτά που φέρνει η δική σας Κυβέρνηση. Ταχυδακτυλουργικά κόλπα τέλος. Το ρίξατε με τον Υπουργό σας στα βουντού πλέον. Και προσβάλλετε πάνω από τη μισή Ελλάδα. Και μια ανακοίνωση δεν άκουσα να βγαίνει γι' αυτά που είπε ο τέως πλέον Υπουργός μετά την παραίτησή του, η οποία παρεμπιπτόντως ήταν και ειρωνική. Η «πρώτη φορά αριστερά» επιλέγει να κόψει το επίδομα από εξήντα πέντε χιλιάδες οικογένειες για να τα δώσει σε άλλους, που βέβαια έχουν κι αυτοί ανάγκη. Σαφέστατα, όλες οι οικογένειες έχουν ανάγκη. Εδώ που έχουν φτάσει με τη φορολαίλαπα, ανάγκη έχουν όλοι, όχι μόνο αυτοί που έχουν ένα και δύο παιδιά ή τρία, τέσσερα, πέντε και ούτω καθεξής. Αντί να κοιτάξετε να μειώσετε το πελατειακό κράτος και να βρείτε τρόπο να επιδοτήσετε και αυτές τις οικογένειες, εσείς επιλέγετε να τα κόψετε από τον έναν για να τα δώσετε στον άλλον. Όπως γίνεται με τον μποναμά που δίνετε κάθε τέλος του χρόνου: Του τα βάζετε από τη μία τσέπη και του τα παίρνετε διπλά και τριπλά από την άλλη. Δυστυχώς, αγαπητοί συνάδελφοι, το εν λόγω πόνημα που έχετε συντάξει δεν είναι το τελευταίο. Έχει μόνο πενήντα από τα προαπαιτούμενα που έχετε συμφωνήσει με τους θεσμούς. Ακολουθούν άλλα τόσα σε επόμενο πολυνομοσχέδιο που θα φέρετε μέσα στο επόμενο διάστημα και υπάρχουν και άλλα που ακολουθούν από το τρίτο μνημόνιο που φέρει φαρδιά πλατιά τη δική σας υπογραφή. Να θυμίσω για προσωπική διαφορά, να θυμίσω για την περαιτέρω μείωση των συντάξεων, περίπου 18% που υπολογίζεται, κατάργηση επιδομάτων συζύγου, μείωση επικουρικών και κύριων συντάξεων, περαιτέρω μείωση του αφορολογήτου. Σε λίγο θα φορολογήσετε και τον αέρα που αναπνέουμε! Όσον αφορά τώρα το εν λόγω πολυνομοσχέδιο, έχουν αναφερθεί όλοι κι εγώ αναφέρθηκα στις δικές μου τοποθετήσεις κατά τη συζήτηση στις επιτροπές αλλά και στην πρωτολογία μου: ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, απεργίες, κτηματολόγια - καλό είναι το Κτηματολόγιο, αλλά και χίλιες θέσεις που θέλετε να αυξήσετε το πελατειακό σας κράτος, για τα ρουσφέτια σας, είναι και αυτά πολλά - καζίνα. Στον τζόγο το έχετε ρίξει όλοι. Νομίζαμε ότι τέλειωσε με τα «φρουτάκια», αλλά έχουμε τώρα και άλλα καζίνα. Να βοηθήσουμε τον τουρισμό, αλλά να βρείτε άλλον τρόπο να βοηθήσετε τον τουρισμό, όχι μέσω του τζόγου. Η αλήθεια είναι μία: μέσα στο 2018- το έχω πει, θα σας κουράσω αλλά θα το ξαναπώ - όλα τα εκατομμύρια των Ελλήνων πολιτών θα πληρώσουν και θα στερηθούν τουλάχιστον έναν ή δύο μισθούς ή μία ή δύο συντάξεις από αυτά που τους έχετε φορολογήσει και θα συνεχίσετε να τους φορολογείτε. Επειδή δεν μου αρέσει να λέω μόνον για εσάς, μην νομίζετε ότι αν έρθουν οι επόμενοι - αν είναι οι επόμενοι, δημοσκοπικά οι επόμενοι είναι - θα τα κάνουν καλύτερα. Αν μπορούσαν να τα κάνουν καλύτερα, θα τα είχαν κάνει και δύο - τρία χρόνια πριν που κυβερνούσαν. Δεν τασσόμεθα υπέρ κάποιου άλλου κόμματος επειδή αυτή τη στιγμή οφείλουμε να μιλήσουμε για εσάς που κυβερνάτε. Εσάς κρίνουμε, που έχετε αυτή τη στιγμή τη διακυβέρνηση της χώρας στα χέρια σας. Όταν έρθουν οι επόμενοι, αν έρθουν, μην ανησυχείτε, θα έρθει και η σειρά τους να τους κρίνουμε, γιατί εδώ που έχουμε φτάσει, δεν φταίτε μόνον εσείς, τα τελευταία τρία χρόνια. Για σαράντα χρόνια όλοι μαζί, και ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία και εσείς βέβαια, μας έχετε οδηγήσει εδώ που μας έχετε οδηγήσει. Δεν μπορώ να παραλείψω - δώστε μου τριάντα δευτερόλεπτα ακόμα, κύριε Πρόεδρε, και τελειώνω - το θέμα της Μακεδονίας. Ο κ. Ντιμιτρόφ, ο Υπουργός Εξωτερικών, εγείρει πλέον και τη δική μας ονομασία, με βάση δηλώσεις του και με βάση τα τελευταία δημοσιεύματα που κυκλοφόρησαν πριν από μερικές ώρες. Λέει: «Εάν θέλετε να μην έχουμε εμείς καμμία ονομασία και καμμία σχέση με το «Μακεδονία», αλλάξτε κι εσείς το «Μακεδονία»». Όπως καταλαβαίνετε, είναι ατέρμονο το θέμα και δεν λήγει τόσο εύκολα όσο νομίζετε κάποιοι. Όσον αφορά αυτό που λέτε όλοι, σύσσωμοι Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση, ότι τίποτα λιγότερο από την εθνική γραμμή, θα ήθελα να μας πείτε ποια είναι η εθνική γραμμή. Η εθνική γραμμή, κυρίες και κύριοι, δεν είναι των ολίγων του 2008. Η εθνική γραμμή είναι του λαού. Ρωτήστε τον λαό, για να πάρετε την απάντηση για το αν θέλουν να ακούγεται το όνομα «Μακεδονία» σε κάποιο κρατίδιο. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε. Ο Υπουργός κ. Κοντονής έχει τον λόγο για δέκα λεπτά και παρακαλώ να τηρηθεί ο χρόνος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν από μερικούς μήνες, με το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης διεξήχθη στην Αίθουσα του Κοινοβουλίου μία πολύ έντονη συζήτηση. Θυμάστε την περίοδο πριν από αυτή τη συζήτηση τι έντονη κριτική είχε δεχτεί η Κυβέρνηση για την καθυστέρηση του κλεισίματος της δεύτερης αξιολόγησης, το οποίο όλοι γνωρίζαμε ότι δεν οφειλόταν στις αντιθέσεις που είχε η Κυβέρνηση με τους θεσμούς, αλλά στις διαφωνίες που είχαν οι θεσμοί μεταξύ τους και δεν μπορούσαν να προσέλθουν σε διάλογο ουσίας με την ελληνική Κυβέρνηση. Ζητούσε τότε η Αξιωματική Αντιπολίτευση την πτώση της Κυβέρνησης, ζητούσε εκλογές. Και σήμερα κλείνει και η τρίτη αξιολόγηση. Μάλιστα, κλείνει η τρίτη αξιολόγηση δίχως δημοσιονομικά μέτρα και με πολλές θετικές διατάξεις στο υπό κρίση και υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μείνω σε ένα σημείο για να καταδειχθεί ότι ακριβώς το πολυνομοσχέδιο που έχουμε μπροστά μας αποτελεί την πεμπτουσία της διαπραγμάτευσης. Σε ορισμένα πράγματα η Κυβέρνηση έκανε τακτικές υποχωρήσεις, πέτυχε όμως να περιληφθούν πολύ σοβαρά θέματα στο πολυνομοσχέδιο. Μας ζήτησε Βουλευτής του ΚΚΕ να επεκταθεί και στο παρελθόν η ισχύς του μέτρου που επιτέλους θέτει τους εργαζόμενους στην πρώτη βαθμίδα ικανοποίησης, από μία επιχείρηση ή εταιρεία που πτώχευσε, να έχει δηλαδή και αναδρομική ισχύ. Αυτό σημαίνει ότι η συγκεκριμένη διάταξη είναι απολύτως θετική για τον κόσμο της εργασίας. Η συγκεκριμένη διάταξη επαναφέρει τους εργαζόμενους στο πρώτο επίπεδο δικαιούχων από την περιουσία, την οποία διαχειρίζεται πλέον ένας σύνδικος ή ένα άλλο πρόσωπο. Πρέπει επιτέλους να λέγονται σ' αυτή την Αίθουσα τα επιτεύγματα αυτής της Κυβέρνησης. Είναι, επίσης, θετικό - και κανένας δεν το λέει - ότι η δαπάνη για τα οικογενειακά επιδόματα αυξάνεται κατά 260 εκατομμύρια ευρώ. Γιατί δεν ξεκινάμε από αυτό και μετά να συζητήσουμε την κατανομή; Το γεγονός, όμως, ότι υπάρχουν αυτές οι θετικές διατάξεις και από την άλλη αποσιωπώνται - και αποσιωπώνται συνειδητά - δεν καταλαβαίνετε ότι αυτό έχει κοντά ποδάρια και ότι η κοινωνία καταλαβαίνει πολύ περισσότερα από όσα θέλετε να παραδεχτείτε σε αυτή την Αίθουσα; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει γίνει πάρα πολλή συζήτηση σχετικά με τα ζητήματα, τα οποία άπτονται του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Έχω αναφερθεί αρκετές φορές στο θέμα της διαμεσολάβησης και έχω απαντήσει σε αιτιάσεις, οι οποίες υπήρξαν. Αν θέλουμε να κάνουμε έναν σοβαρό διάλογο, θα πρέπει να πούμε ότι η διαμεσολάβηση είναι ένας θεσμός τον οποίο όλοι επικροτούν, αλλά, όταν έρχεται η ώρα της υλοποίησής του, υπάρχουν προσκόμματα και αντιδράσεις. Και υπάρχουν προσκόμματα και αντιδράσεις διότι παγιωμένες νοοτροπίες δεν θέλουν να αφήσουν νέες ιδέες και μάλιστα ιδέες δοκιμασμένες στο εξωτερικό να αποφέρουν θετικά αποτελέσματα και στην απονομή της δικαιοσύνης. Το πρώτο, λοιπόν, που θέλω να θίξω αφορά την ένσταση που διατυπώνεται ότι δήθεν με την υποχρεωτικότητα της διαμεσολάβησης σε ορισμένες ιδιωτικές διαφορές υπάρχει αποκλεισμός του διαδίκου από τη δικαιοσύνη. Απολύτως ανακριβές, θα έλεγα, και ψευδές. Δεν θέλω να χρησιμοποιώ τέτοιες εκφράσεις, αλλά υπάρχει διάταξη η οποία λέει ότι είναι υποχρεωτικό τα μέρη, οι διάδικοι να καταλήξουν σε πρακτικό συμβιβασμό; Όχι. Είναι υποχρεωτικό, όμως, να ακολουθήσουν αυτή τη διαδικασία. Και θα είχαν δίκαιο κάποιοι να έλεγαν ότι «ναι μεν δεν απαγορεύεται η πρόσβαση στη δικαιοσύνη», διότι κάποιοι διάδικοι μπορεί να διαφωνήσουν και αμέσως να απευθυνθούν στη δικαιοσύνη, όμως τελικά η πρόσβαση καθίσταται απαγορευτική, διότι υπάρχουν υψηλά κόστη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διαπιστώνετε εσείς στο νομοσχέδιο να υπάρχει έμμεσος τρόπος απαγόρευσης στον πολίτη πρόσβασης στη δικαιοσύνη εξαιτίας της αμοιβής των διαμεσολαβητών; Διότι, αν δείτε, για τις μικροδιαφορές και τις ειδικές διεργασίες η αμοιβή του διαμεσολαβητή είναι 50 ευρώ, δηλαδή επιμεριζόμενη είναι 25 ευρώ για κάθε διάδικο, για δε τις υπόλοιπες είναι 170 ευρώ, δηλαδή 85 ευρώ για κάθε διάδικο. Αυτό συνιστά έμμεση απαγόρευση για να απευθυνθεί κάποιος στη δικαιοσύνη και φραγμό, ούτως ώστε να μην απευθύνεται στη δικαιοσύνη; Θεωρώ ότι εάν κάποιος εκφράσει έναν τέτοιον ισχυρισμό, από πουθενά δεν θα λάβει θετικό σχόλιο. Και, όμως, τέτοιοι ισχυρισμοί ακούστηκαν από κάποιους νομικούς κύκλους, οι οποίοι, ευτυχώς, δεν εκφράστηκαν έτσι στο σύνολό τους. Αναφέρομαι στην Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, την οποία μνημόνευσε ο κ. Δένδιας. Παρέλειψε να πει, όμως, ότι από τα δεκατέσσερα μέλη, που πήραν την απόφαση, οκτώ ήταν υπέρ και έξι ήταν κατά της απόφασης που έλαβε η ένωση, επιδοκιμάζοντας κατά τρόπο επιστημονικά άρτιο και πλήρη το νομοσχέδιο το οποίο συζητάμε σήμερα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα είχε και νόημα να συζητήσουμε περαιτέρω σχετικά με αυτό που είπε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΚΚΕ ότι εδώ τίθενται ταξικοί φραγμοί, αλλά ακόμα και στη διάταξη για τις εργατικές διαφορές, που μνημόνευσε και η οποία δεν περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο, προβλέπεται στο αρχικό σχέδιο τα έξοδα της διαμεσολάβησης να τα καταβάλει ο εργοδότης. Πού είναι λοιπόν οι ταξικοί φραγμοί σε αυτή τη διαδικασία; Ακριβώς το αντίθετο. Απόλυτη προστασία του εργαζομένου υπάρχει, ακόμα και στην εν όλω καταβολή της αμοιβής του διαμεσολαβητή από τον εργοδότη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω πει και πάλι ότι με το νομοσχέδιο αυτό η χώρα εναρμονίζεται με μία διεθνή κατάσταση. Και εδώ θέλω να σας πω - γιατί πολλά ακούστηκαν - ότι δεν είναι μόνο η Ιταλία, η οποία διαχειρίζεται μια παρόμοια κατάσταση με τη δική μας, όσον αφορά το πλαίσιο νόμου. Είναι και η Γερμανία και η Αγγλία και η Κροατία και η Ουγγαρία και η Λιθουανία. Ενώ στη Γαλλία, το Βέλγιο, τη Σερβία, τη Βουλγαρία και την Πολωνία η τάση είναι προς την υποχρεωτικότητα ορισμένων διαφορών. Αυτή είναι σήμερα η πραγματικότητα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για την οποία κανένας δεν μιλάει. Ορισμένοι μάλιστα τη διαστρέφουν. Ποιοι είναι, όμως, οι στόχοι αυτού του νομοσχεδίου; Έχω τονίσει κατ' επανάληψη ότι πρώτα και κύρια πρέπει να λειτουργήσει ένας πετυχημένος θεσμός - ο οποίος στην Ιταλία παράγει κατ' έτος περί τις διακόσιες πενήντα χιλιάδες υποθέσεις - και στην Ελλάδα, που ως ένας άτυπος θεσμός λειτουργούσε χρόνια σε πάρα πολλές περιοχές της χώρας μας, να ενδυναμωθεί το αίσθημα της επίλυσης των διαφορών όχι μόνο μέσω της ρήξης και της δικαστικής διαπάλης και αντιδικίας αλλά και με ένα πνεύμα συναινετικό. Να υπάρξει αποφόρτιση των δικαστηρίων από υποθέσεις που μπορούν να λύσουν με έναν τρόπο συναινετικό, διαφορές ιδιωτικού δικαίου. Και, βεβαίως, να υπάρξει και μία θεσμική αναβάθμιση όλων των εμπλεκομένων στη διαδικασία της παροχής δικαιοσύνης, αλλά όχι ενώπιον των δικαστηρίων και πρώτα και κύρια με τη σύμπραξη και τη θεσμική αναβάθμιση των δικηγόρων. Όμως και η εξοικονόμηση των πόρων και των ιδιωτικών και των δημόσιων απ' αυτή τη διαδικασία θα είναι τεράστια, εφόσον ολοκληρωθεί. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.
Ολοκληρώστε. Έχετε ένα λεπτό.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ακούσαμε προηγουμένως τον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας να καταφέρεται κατά των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. Θέλω να επαναλάβω για άλλη μια φορά, είτε είναι ηλεκτρονικός ο πλειστηριασμός είτε είναι ο παραδοσιακός πλειστηριασμός που ξέρουμε, αυτό δεν έχει καμμία σημασία όσον αφορά την προστασία την οποία παρέχει ο νόμος για τους δανειολήπτες πρώτης κατοικίας. Και, επιτέλους, θέλουμε να ακούσουμε μία καθαρή θέση της Νέας Δημοκρατίας: Είναι υπέρ του εκσυγχρονισμού αυτού του συστήματος και υπέρ των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών ή δεν είναι; Διότι με τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς δεν αλλάζει απολύτως τίποτα στην προστασία της πρώτης κατοικίας. Και εδώ έχει ενδιαφέρον, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, να θυμηθούμε τι έγινε στην τελευταία συνεδρίαση της Βουλής τον προηγούμενο χρόνο. Είχα ζητήσει από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, τα οποία ισχυρίζονταν ότι βγαίνουν στον πλειστηριασμό πρώτες κατοικίες να μου φέρουν μία, εδώ στη Βουλή, όχι στους καφενέδες, όχι στα τηλεοπτικά παράθυρα. Εδώ στη Βουλή να υπάρξει ένα τέτοιο παράδειγμα, όχι μόνο για να αποδειχθεί ότι δεν υπάρχει πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας. Όμως, κι αν υπάρχει, να πάρει η Κυβέρνηση όλα εκείνα τα μέτρα για την περαιτέρω προστασία. Από τότε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μέχρι σήμερα δεν έχει καταθέσει κανένας το παραμικρό. Και γιατί δεν το έχει καταθέσει; Διότι δεν υπάρχει.
Παρακαλώ πολύ, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, σε ένα λεπτό. Έκανε ο κ. Δένδιας μία αναφορά επιτιμητική και απαξιωτική για τον κ. Μουζάλα, ισχυριζόμενος ότι η Κυβέρνηση προσπαθεί να ανατρέψει αποφάσεις της δικαιοσύνης σχετικά με τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς. Εγώ, κύριε Δένδια, θα ήθελα να σας ρωτήσω: ξέρετε κάποια απόφαση της δικαιοσύνης που προσπαθεί η Κυβέρνηση να ανατρέψει; Διότι το μόνο που έχει κάνει η Κυβέρνηση είναι να έχει δηλώσει ρητά και κατηγορηματικά ότι η απόφαση του Αρείου Πάγου, όσον αφορά τη διαδικασία η οποία είχε συζητηθεί για την παράδοση αυτών των αξιωματικών στην Τουρκία, είναι αμετάκλητη και παράγει έννομα αποτελέσματα έναντι όλων. Επομένως δεν μπορεί να υλοποιηθεί το αίτημα το οποίο είχε επιβληθεί. Η δε προσφυγή, την οποία κατέθεσε το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, δεν αναφέρεται σε αποφάσεις της δικαιοσύνης αλλά στην απόφαση της Δευτεροβάθμιας Διοικητικής Επιτροπής Παροχής Ασύλου. Επομένως, σας παρακαλώ πάρα πολύ, για να μη δημιουργούνται εντυπώσεις, όταν αναφέρεστε στη δικαιοσύνη - και τα γνωρίζετε αυτά πολύ καλά, γιατί είστε έγκριτος νομικός - να αναφέρεστε σε πραγματικά στοιχεία κι όχι σε φανταστικά σενάρια, τα οποία ανευθύνως διακινούν ορισμένοι κύκλοι. Όχι εσείς - το τονίζω - ορισμένοι κύκλοι. Σε κάθε περίπτωση, όμως, γίνεται ανευθύνως. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Υγείας κ. Ξανθός. Να έχετε υπ' όψιν σας, για την οικονομία της συζήτησης, ότι από πλευράς Υπουργών μένουν μόνο ο κ. Σταθάκης και στη συνέχεια η κ. Αχτσιόγλου, οι οποίοι θα μιλήσουν ανάμεσα στους Αρχηγούς των κομμάτων. Έχουν τελειώσει οι ομιλητές και έχουν μείνει τέσσερις από τους ειδικούς αγορητές, από τέσσερα λεπτά ο καθένας. Δηλαδή, ισχύει αυτό που σας είπα ότι μπορούμε να ξεκινήσουμε την ψηφοφορία στις 19: 00΄. Το λέω και για συναδέλφους της περιφέρειας, επειδή σήμερα τα αεροπλάνα έχουν ειδικές πτήσεις. Παρακαλώ, κύριε Ξανθέ, έχετε τον λόγο.
Αγαπητοί συνάδελφοι, νομίζω ότι έχει αξία να αναρωτηθούμε ποιο είναι το οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον στο οποίο διεξάγεται αυτή η συζήτηση και η ψήφιση αυτού του πολυνομοσχεδίου. Σύμφωνα με την Αντιπολίτευση είναι ένα περιβάλλον καταστροφής, κατάρρευσης της οικονομίας, χρεοκοπίας της χώρας, ανυποληψίας της Κυβέρνησης, επικείμενης πολιτικής ανατροπής. Νομίζω ότι αυτό ακριβώς, κατά την άποψή μου, είναι το δομικό ψέμα, η δομική αναξιοπιστία της κριτικής που κάνει η Αντιπολίτευση. Γιατί ξέρει πολύ καλά η κοινωνία ότι για πρώτη φορά το αφήγημα της οριστικής εξόδου από τις μνημονιακές δεσμεύσεις και τη δημοσιονομική επιτροπεία έχει αποκτήσει πολύ συγκεκριμένες και μετρήσιμες υλικές προϋποθέσεις. Αυτό αποτυπώνεται στους μακροοικονομικούς δείκτες, στους δείκτες της ανεργίας, της ιδιωτικής κατανάλωσης, των επενδύσεων, της επίλυσης χρονιζόντων προβλημάτων, τα οποία πραγματικά ταλαιπωρούσαν και τον δημόσιο βίο και τους πολίτες. Η αλήθεια, λοιπόν, είναι ότι κλείνοντας αυτή την εκκρεμότητα της αξιολόγησης και των δεσμεύσεων που συμπεριλαμβάνονται στο πολυνομοσχέδιο αυτό, κατά την άποψή μου, ο ορίζοντας μιας βιώσιμης εξόδου από αυτή την τρομερή ταλαιπωρία και περιπέτεια, στην οποία μπήκε η ελληνική κοινωνία και η χώρα, είναι πλέον πιο ορατός και υπάρχει μία αυξανόμενη θετική προσδοκία των ανθρώπων γι' αυτό. Και μάλιστα, - αυτό είναι πολύ σημαντικό - όπως έχει ήδη επισημανθεί, σε αυτό το πολυνομοσχέδιο εμπεριέχονται πολύ σημαντικές, θεσμικού χαρακτήρα αλλαγές - όχι δημοσιονομικά μέτρα, θεσμικού χαρακτήρα αλλαγές - που αντιμετωπίζουν ελλείμματα χρόνων στην οργάνωση του κράτους και του δημόσιου χώρου της χώρας μας. Και νομίζω ότι αυτό αποτυπώνεται και στα μέτρα που αφορούν τον τομέα της υγείας. Δεν πρόκειται για μέτρα περικοπής δημοσίων δαπανών. Προφανώς δεν ισχυριζόμαστε ότι αντιμετωπίζουμε όλα τα εκκρεμή προβλήματα. Είναι, όμως, παρεμβάσεις που υπηρετούν έναν κεντρικό πολιτικό στόχο, αυτόν της ισότιμης και καθολικής κάλυψης των αναγκών υγείας των πολιτών μέσα από ένα αναβαθμισμένο δημόσιο σύστημα υγείας. Ένα πολύ σημαντικό πεδίο αλλαγών που νομοθετούμε με αυτό το πολυνομοσχέδιο είναι το πεδίο της αξιολόγησης της φαρμακευτικής καινοτομίας. Αγαπητοί συνάδελφοι - για να έχετε μια εικόνα - σε αυτό το πεδίο, δηλαδή, στο πεδίο της αξιολόγησης καινοτόμων φαρμάκων δεν υπήρχε καμμία θεσμική διαδικασία που θα προβλέπει έναν ουσιαστικό έλεγχο, με βάση επιστημονικά κριτήρια, της πραγματικά προστιθέμενης αξίας που μπορεί να έχει ένα καινούργιο φάρμακο. Αυτό θεσμοθετείται για πρώτη φορά στη χώρα. Όπως θεσμοθετείται για πρώτη φορά στη χώρα η διασύνδεση αυτής της αξιολόγησης με τη διαπραγμάτευση ανάμεσα στο κράτος και στις φαρμακευτικές εταιρείες προσιτών και βιώσιμων τιμών αποζημίωσης ιδιαίτερα για τα ακριβά φάρμακα. Αυτό είναι μια πολύ σημαντική καινοτομία. Είναι πραγματικά μία κρίσιμη παρέμβαση που διασφαλίζει την επιβίωση του συστήματος υγείας και την πρόσβαση των πολιτών σε ποιοτικά ασφαλή και πραγματικά καινοτόμα φάρμακα. Αυτό, κατά την άποψή μου, είναι μία παρέμβαση που έχει την τεχνική και επιστημονική υποστήριξη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Είναι μία παρέμβαση που την έχουμε συζητήσει αναλυτικά με τους εμπλεκόμενους φορείς. Και θεωρώ ότι μέσα από ένα συνολικό πλέγμα κριτηρίων διασφαλίζεται ότι η συζήτηση για το φάρμακο μεταφέρεται από τη συζήτηση για το κόστος του στη θεραπευτική του αξία. Αυτό έχει τεράστια σημασία και δίνει και στους πολίτες, ιδιαίτερα στους ασθενείς που έχουν χρόνιες παθήσεις, που περιμένουν από τα νέα καινοτόμα φάρμακα να έχουν μια καλύτερη ποιότητα ζωής, να βελτιωθεί το προσδόκιμο επιβίωσής τους και ενδεχομένως και να ιαθούν ότι θα έχουν εγγυημένη πρόσβαση σε αυτά τα φάρμακα. Ασκείται και μία κριτική περί ανεπαρκούς διαπραγμάτευσης από την πλευρά της Κυβέρνησης έναντι των δανειστών. Για πρώτη φορά θεσμοθετήθηκε και λειτούργησε στην πράξη διαδικασία διαπραγμάτευσης στη χώρα μεταξύ του κράτους, του ΕΟΠΥΥ και των μεγάλων φαρμακευτικών εταιρειών. Έχουμε ήδη τον προηγούμενο χρόνο δύο τέτοια πετυχημένα παραδείγματα. Το ένα αφορά τα φάρμακα για την ηπατίτιδα C και πρόσφατα για το κακόηθες μελάνωμα. Αυτό σημαίνει ότι οι ασθενείς που έχουν ένδειξη για τα συγκεκριμένα φάρμακα μπορούν να τα πάρουν, με τις ενδείξεις που χρειάζεται, φυσικά, σε τιμές που πραγματικά είναι βιώσιμες για το σύστημα υγείας, που διασφαλίζουν ότι κανείς δεν θα αποκλειστεί από το αναγκαίο φάρμακο για λόγους καθαρά δημοσιονομικούς. Και το πιο σημαντικό είναι ότι ταυτόχρονα έχουμε πρωτοστατήσει ως χώρα σε μια διακρατική συνεργασία. Υπάρχει συμμαχία των οκτώ χωρών του ευρωπαϊκού Νότου, η συμμαχία της Βαλέτας, που προετοιμάζει κεντρικές διαπραγματεύσεις, εξ ονόματος όλων των πολιτών των χωρών αυτών, με τις πολυεθνικές εταιρείες, που κατά την άποψή μας θα αλλάξει το τοπίο στην πολιτική φαρμάκου και στις σχέσεις ανάμεσα στα εθνικά κράτη και στις βιομηχανίες. Αυτό είναι μια πάρα πολύ κρίσιμη αλλαγή που εισάγει αυτό το νομοσχέδιο. Ένα δεύτερο πεδίο είναι το ζήτημα του εκσυγχρονισμού της νομοθεσίας που διέπει τους ιατρικούς συλλόγους και τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο. Είναι μια αλλαγή που είναι συμφωνημένη με τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο. Εκσυγχρονίζει διάσπαρτα διατάγματα, βασιλικά διατάγματα, αναγκαστικούς νόμους πολλών δεκαετιών πριν και πραγματικά αναβαθμίζει τον ρόλο και του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου και των ιατρικών συλλόγων, επίσης, ως θεσμικών συνομιλητών και συμβούλων της πολιτείας σε θέματα δημόσιας υγείας. Υπάρχει το θέμα του ωραρίου, έχει γίνει αρκετή συζήτηση γι' αυτό, που αφορά τη λειτουργία των φαρμακείων. Εδώ θέλουμε να είμαστε πάρα πολύ ειλικρινείς. Η απελευθέρωση του ωραρίου έχει θεσπιστεί με μνημονιακό νόμο από το 2011. Έχουμε έξι χρόνια απελευθερωμένης λειτουργίας και ασύδοτης λειτουργίας στον χώρο της φαρμακευτικής αγοράς. Επειδή υπήρξαν στρεβλώσεις και χωρίς να είναι προαπαιτούμενο σε αυτή την αξιολόγηση εμείς θέσαμε το θέμα και πετύχαμε να μπει ένα πλαίσιο, να μπουν κάποιες ασφαλιστικές δικλίδες, όχι αυτές που θα θέλαμε. Δεν καταφέραμε να βάλουμε την κρίσιμη ρύθμιση που ήταν να μπει και ένα ανώτατο ώριο στην ημερήσια λειτουργία των φαρμακείων. Βάλαμε, όμως, ρυθμίσεις όπως την υποχρεωτικότητα της συμμετοχής των φαρμακείων διευρυμένου ωραρίου στις εφημερίες, στις διανυκτερεύσεις - διημερεύσεις, την υποχρεωτικότητα της δήλωσης του διευρυμένου ωραρίου στους φαρμακευτικούς συλλόγους και στις περιφέρειες, το minimum υποχρεωτικό ωράριο για όλα τα φαρμακεία, την απαγόρευση των εποχικών φαρμακείων, την κατάργηση ορισμένων συμβόλων παραπλανητικών, που πραγματικά αντιστρατεύονται και ανταγωνίζονται τα φαρμακεία σήμερα στη λειτουργία τους. Σε ένα, λοιπόν, πλαίσιο ασύδοτο και αρρύθμιστο βάλαμε ρυθμίσεις που, κατά την άποψή μας, διασφαλίζουν και την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς και την πρόσβαση των πολιτών στα φάρμακα και τη βιωσιμότητα του μικρομεσαίου φαρμακείου απέναντι στην επεκτατική τάση των λεγόμενων διευρυμένων φαρμακείων. Δεν ήταν το επιθυμητό, αλλά κερδίσαμε τη συμφωνία με τους θεσμούς ότι θα το επανεξετάσουμε στο αμέσως επόμενο διάστημα και θα επανέλθουμε με μία πληρέστερη και, πιστεύω, πιο πειστική πρόταση. Θεωρώ ότι πραγματικά με όλες αυτές τις αλλαγές, κατά την άποψή μου, αποτυπώνεται και στο πολυνομοσχέδιο αυτό μια βασική μας πολιτική θέση ότι στο ίδιο μνημονιακό πλαίσιο, στο ίδιο περιβάλλον λιτότητας, με τις ίδιες ανελαστικές δεσμεύσεις απέναντι στους δανειστές μπορεί να υλοποιηθεί ένα διαφορετικό πολιτικό σχέδιο, μπορούν να τεθούν σε περιβάλλον λιτότητας διαφορετικές οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές προτεραιότητες και ότι δεν έχει αρθεί η τεράστια, η θεμελιώδης στρατηγική διαφορά ανάμεσα στην Αριστερά και στη Δεξιά, όπως μας είπε προχθές ο κ. Βορίδης. Εμείς θεωρούμε ότι πραγματικά σε αυτή τη συγκυρία αποδείξαμε ότι εάν έχεις στις ιδεολογικές κοσμοθεωρητικές προγραμματικές σου αποσκευές την ιδέα της άρσης των ανισοτήτων, την ιδέα της κοινωνικής αναδιανομής, την ιδέα της στήριξης των κοινωνικών αγαθών, των κοινωνικών δικαιωμάτων, την ιδέα της ισότητας των ανθρώπων, τότε μπορείς να αφήσεις ένα αποτύπωμα κοινωνικής μεροληψίας και ευαισθησίας στη διακυβέρνηση της χώρας. Αυτή είναι η μεγάλη μας διαφορά, αυτός είναι ο λόγος που η κοινωνία, παρά την πίεση που έχει δεχθεί, παρά τη δυσφορία της, παρά την κόπωση από την παρατεινόμενη λιτότητα, συνεχίζει να προσδοκά μια θετική ολοκλήρωση αυτής της μνημονιακής περιπέτειας. Θεωρώ ότι πραγματικά μπορούμε να αποδείξουμε ότι το στοίχημα και της έντιμης διαχείρισης των μνημονιακών υποχρεώσεων και της βιώσιμης εξόδου από την κρίση με την κοινωνία όρθια είναι ρεαλιστικό, είναι εφικτό και μπορεί να ολοκληρωθεί στους επόμενους μήνες. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ. Καλώ στο Βήμα τον Πρωθυπουργό κ. Αλέξη Τσίπρα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παίρνω το Βήμα σήμερα νωρίτερα από ό,τι είχα προγραμματίσει. Ένα εξαιρετικά δυσάρεστο γεγονός με αναγκάζει και ζητώ την κατανόηση όλων σας και κυρίως των Αρχηγών των κομμάτων της Αντιπολίτευσης. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με τη σημερινή συζήτηση και ψηφοφορία κλείνει ένας μεγάλος και δύσκολος κύκλος, γιατί ουσιαστικά ολοκληρώνεται το νομοθετικό μέρος των προαπαιτούμενων για την ολοκλήρωση και της τρίτης αξιολόγησης και όλοι γνωρίζουν ότι με την ολοκλήρωση και της τρίτης αξιολόγησης βρισκόμαστε πια μια ανάσα από το τέλος του προγράμματος και το οριστικό τέλος των μνημονίων. Κατανοώ ότι αυτή η πραγματικότητα, ενώ την ίδια στιγμή δίνει κουράγιο και ελπίδα σε εκατομμύρια συμπολίτες μας, που έχουν υποστεί όλα αυτά τα χρόνια πολύ μεγάλες θυσίες και βλέπουν επιτέλους φως και διέξοδο, την ίδια στιγμή, λοιπόν, που δίνει φως, ελπίδα και κουράγιο σε εκατομμύρια συμπολίτες μας, γεννά εκνευρισμό και αμηχανία σε πολλούς. Πρώτα απ' όλα, στο παλιό πολιτικό σύστημα που χρεοκόπησε και λεηλάτησε τη χώρα, όχι μόνο γιατί τελειώνει οριστικά αυτός ο διακαής πόθος της καταστροφής, της παρένθεσης και της παλινόρθωσης του παλιού συστήματος, αλλά και γιατί οι εξελίξεις τείνουν να τους οδηγήσουν σε μια εκλογική αναμέτρηση στο τέλος της κυβερνητικής θητείας, όπου τότε δεν θα υπάρχει ίχνος πειστικού αφηγήματος από την πλευρά τους προς τους πολίτες σε σχέση με όλα όσα έλεγαν καθ' όλη τη διάρκεια της τετραετίας, αφού ακόμη και στον πιο φανατικό αντίπαλο της σημερινής Κυβέρνησης γίνεται φανερό ανεξάρτητα - επαναλαμβάνω - αν συμφωνεί ή διαφωνεί, - ακόμη και σε αυτόν που διαφωνεί - ότι εκεί που οι προηγούμενες κυβερνήσεις απέτυχαν ξανά και ξανά, αυτή η Κυβέρνηση φαίνεται να πετυχαίνει. Όμως, δεν είναι μόνο το παλιό πολιτικό σύστημα που διακατέχεται από εκνευρισμό και από αμηχανία. Είναι και όλοι όσοι είχαν πιστέψει ότι οι δύσκολες επιλογές που κάναμε το καλοκαίρι του 2015- είχαν σχεδόν τη βεβαιότητα - ήταν επιλογές που δεν έβγαιναν, όσοι πίστευαν και συνεχίζουν να πιστεύουν και θέλουν η ζωή αυτή να τους το αποδείξει ότι η Αριστερά δεν μπορεί να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις σε μια πραγματικότητα σαν τη σημερινή - σε συσχετισμούς δύσκολους, σε συνθήκες χρεοκοπίας εντός μιας ένωσης κρατών, που δεν έχει και το θετικότερο πρόσημο ιδεολογικό και πολιτικό σε ό,τι αφορά τα συμφέροντα των δυνάμεων της εργασίας - και ότι πρέπει, όταν παρ' ελπίδα βρίσκεται μπροστά και της εμπιστεύεται ο λαός ελπίδες και ευθύνες σε δύσκολες στιγμές, να αποδρά και να παραδίδει τη διακυβέρνηση του τόπου στον αντίπαλο, στο παλιό πολιτικό σύστημα, να κρύβεται πίσω από την ασφάλεια της θεωρίας και από τη βεβαιότητα της νομοτέλειας που θα έρθει κάποια στιγμή, όχι επηρεάζοντας τις εξελίξεις, όχι δρώντας πρωταγωνιστικά, αλλά περιμένοντας κάποια στιγμή τη Δευτέρα Παρουσία, όπως κάνουν οι χιλιαστές. Εμείς, λοιπόν, πήραμε μια πολύ δύσκολη απόφαση το 2015, δύσκολη και ιστορική απόφαση. Και ειλικρινά μιλώντας χωρίς να γνωρίζουμε, χωρίς να έχουμε τη βεβαιότητα τι θα μας βγει, πήραμε την απόφαση να δώσουμε τη μάχη, να λερώσουμε τα χέρια μας αλλά να μην αποδράσουμε. Και σχεδόν όλοι τότε είχαν προεξοφλήσει ότι αυτή τη μάχη θα τη χάσουμε. Όμως, ξέχασαν ότι τελικά η ιστορία διαρκεί πολύ και ότι όλοι θα κριθούμε όχι με βάση τη συγκυρία, θα κριθούμε από την ιστορία, κυρίως από τη συνάρτηση δύο παραγόντων: των εναλλακτικών επιλογών που είχαμε στη δεδομένη στιγμή μπροστά μας και που έχουμε κάθε στιγμή μπροστά μας αλλά και του παραγόμενου αποτελέσματος που, ως γνωστόν, χρειάζεται χρόνο και για να παραχθεί αλλά και για να γίνει ορατό. Σήμερα, όμως, αρχίζει σιγά - σιγά, δειλά - δειλά, να γίνεται ορατό. Το ερχόμενο καλοκαίρι αφήνουμε πίσω μας τη δυσκολότερη περίοδο που βίωσε η χώρα από το 1974 και μετά. Και αυτό είναι - επαναλαμβάνω - που κάποιους αντί να τους χαροποιεί, όπως πιστεύω την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, τους δημιουργεί εκνευρισμό και αμηχανία. Αφήνουμε πίσω μας μία περίοδο σκληρή, άδικη και πολλαπλώς επιζήμια - όχι μόνο οικονομικά - για τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας και για την πατρίδα μας συνολικά, μία περίοδο που θα έχει διαρκέσει έως το τέλος της οκτώ ολόκληρα χρόνια. Και θα διαρκούσε πιστεύω πολύ περισσότερο εάν ο ελληνικός λαός δεν είχε κάνει τη θαρραλέα επιλογή να στείλει τα κόμματα που οδηγήσαν την Ελλάδα στη χρεοκοπία και που λεηλάτησαν τις δυνατότητές της στα έδρανα της Αντιπολίτευσης, κόμματα που από το 2010 και μετά κυβέρνησαν μονάχα με τον φόβο και από το 2015 και μετά αντιπολιτεύονται μονάχα με την καταστροφολογία. Από τη μέρα που αναλάβαμε τη διακυβέρνηση, έχουν μονίμως ανοικτό το κουτί της Πανδώρας. Σταχυολογώ - για να μην ξεχνιόμαστε, διότι μπαίνουμε, επαναλαμβάνω, σε μία χρονιά που πιστεύω ακράδαντα ότι θα έχει ιστορικό αποτύπωμα και καλό είναι αυτά να καταγράφονται - πώς από την πρώτη στιγμή αντιδρούσαν στην πολύ μεγάλη και δύσκολη προσπάθεια, σε αυτό το μεγάλο στοίχημα που αναλάβαμε τον Σεπτέμβρη του 2015. Νομίζω, δεν υπάρχει άλλος Αρχηγός της Αντιπολίτευσης ιστορικά - ο κ. Μητσοτάκης σε αυτό πιστεύω ότι καταγράφει μία πρωτιά - που λίγους μόνο μήνες από την ανάληψη της ηγεσίας ζήτησε εκλογές στις αρχές του 2016 και προέβλεψε ότι η πρώτη αξιολόγηση δεν θα κλείσει. Και όταν βρισκόμασταν σε δύσκολες διαπραγματεύσεις την άνοιξη του 2016, εξέπεμπε τη βεβαιότητα ότι η χώρα θα καταλήξει στα βράχια. Αργότερα, όταν έκλεισε η πρώτη αξιολόγηση, μας διαβεβαίωνε σχεδόν ότι δεν πρόκειται να πετύχουμε κανέναν από τους δημοσιονομικούς στόχους του προγράμματος και ότι αποτελεί νομοτέλεια ότι ο κόφτης - τον θυμάστε - θα ενεργοποιηθεί. Παρά το ότι διαψεύστηκε παταγωδώς από τις εξελίξεις και στο τέλος του ίδιου χρόνου, τον Δεκέμβρη του '16 αντί για κόφτης ήρθε μέρισμα, συνέχισε στο ίδιο βιολί και διαβεβαίωνε ότι αυτή τη φορά η δεύτερη αξιολόγηση δεν επρόκειτο να κλείσει και ότι πάλι η χώρα όδευε προς τα βράχια. Και όταν έκλεισε και η δεύτερη αξιολόγηση, παρά τις πρωτοφανείς δυσκολίες αυτής της αξιολόγησης και έκλεισε τότε με μηδενικό επιπλέον δημοσιονομικό ισοζύγιο, σε σχέση με αυτά που ζητούσαν τότε οι δανειστές, μας είπε «έκλεισε μεν, αλλά με αντάλλαγμα τέταρτο μνημόνιο». Όταν αργότερα βγήκαμε δοκιμαστικά στις αγορές με ευνοϊκούς όρους, το αμφισβήτησε, συγκρίνοντας την τότε δική μας έξοδο, το καλοκαίρι που μας πέρασε, με την έξοδο της κυβέρνησης Σαμαρά με επιτόκιο κοντά στο 5%. Και αργότερα, όταν ξεκινούσε η τρίτη αξιολόγηση, διαβεβαίωνε και πάλι ότι η τρίτη αξιολόγηση θα καθυστερήσει τόσο πολύ που το πιθανότερο είναι να μην ολοκληρωθεί το πρόγραμμα τον Αύγουστο του 2018. Και κάποια στελέχη της Νέας Δημοκρατίας ή στελέχη που κινούνται στο περιβάλλον της Νέας Δημοκρατίας ενημέρωναν επενδυτές ότι επίκειται μεγάλη κρίση πολιτική και οικονομική στη χώρα και δεν θα ολοκληρωθεί η αξιολόγηση. Και όταν φάνηκε ότι και η τρίτη αξιολόγηση κλείνει - και μάλιστα σε χρόνο ρεκόρ σε σχέση με όλες τις προηγούμενες - και ότι τα επιτόκια δανεισμού έπεσαν σε ιστορικά χαμηλά, το τροπάρι πάλι άλλαξε, αλλά δεν άλλαξε ο χαβάς. Η τρίτη αξιολόγηση έκλεισε, μας λένε, αλλά δεν θα βγούμε από τα μνημόνια το 2018, γιατί θα έχουμε ειδικό καθεστώς ελέγχου έως το 2060, όπως άλλωστε όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που υποχρεώθηκαν σε προγράμματα και σε επίσημο δανεισμό. Βεβαίως, όλα αυτά τα χρόνια, όλες αυτές τις πρωτοχρονιές δηλαδή, προβλέπατε διαρκώς τα ίδια και τα ίδια. Την Πρωτοχρονιά του 2016 μας είπατε ότι είναι εκλογική χρονιά το 2016. Την Πρωτοχρονιά του 2017 μας είπατε ότι είναι εκλογική χρονιά το 2017. Και, φυσικά, μόλις πρόσφατα, την Πρωτοχρονιά του 2018, μας ενημερώσατε ότι θα είναι εκλογική χρονιά και το 2018. Δεν ξέρω, κύριε Μητσοτάκη, αν έχετε προσλάβει για σύμβουλο κάποιον αστρολόγο, κανέναν χειρομάντη ή κανένα μέντιουμ… [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] …αλλά να ξέρετε ότι αυτοί σας λένε αυτά που εσείς θέλετε να ακούσετε! Σας συμβουλεύω να δείτε την πραγματικότητα και να αποδεχθείτε την πραγματικότητα. Γνωρίζω ότι αυτό σας είναι εξαιρετικό δύσκολο. Πιστεύω, όμως, ότι είναι αναγκαίο. Θα κάνει καλό και σε σας και στην παράταξή σας και στο πολιτικό σύστημα το να αποδεχθείτε ότι παρά τις όποιες προβλέψεις και τις όποιες προσδοκίες σας, η Ελλάδα έχει αλλάξει ρότα. Και το κάνει έχοντας στο τιμόνι όχι τα κόμματα που την οδήγησαν πραγματικά στα βράχια, αλλά έχοντας αυτούς που εσείς είχατε προεξοφλήσει ότι θα την οδηγήσουν στα βράχια και τώρα την οδηγούν σε ξέφωτο. Σήμερα η χώρα, ό,τι και να πείτε πια, όσο και να καταστροφολογήσετε, είναι μια χώρα που η οικονομία της επιτέλους ανακάμπτει, μια χώρα που πετυχαίνει πλέον πραγματικούς ρυθμούς ανάπτυξης σε σχέση με την Ευρωζώνη, εξαιρετικά σημαντικούς και, βεβαίως, ρυθμούς που εσείς δεν είχατε δει τα χρόνια της κρίσης όσο κυβερνούσατε ούτε στα όνειρά σας, κύριε Μητσοτάκη. Έχει μειώσει - γιατί εγώ θεωρώ ότι είναι πιο σημαντικοί κάποιοι οικονομικοί δείκτες και δεν είναι μόνο οι ρυθμοί ανάπτυξης στο 1,7% - μέσα σε μια τριετία την ανεργία κατά επτά ποσοστιαίες μονάδες περίπου, ενώ καταγράφεται ρεκόρ δεκαετίας στην προσέλκυση ξένων άμεσων επενδύσεων κοντά στα 4 δισεκατομμύρια ευρώ μέσα στο 2017. Επίσης, οι αποδόσεις των ομολόγων με δεκαετή διάρκεια βρίσκονται πολύ πιο κάτω από το 4%. Έφτασαν στο 3,6%, δηλαδή σε επίπεδα του 2006, τέσσερα χρόνια πριν ξεσπάσει η κρίση, τότε που κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τι θα έρθει. Αυτά είναι τα επίπεδα στα οποία βρίσκονται σήμερα τα δεκαετή ομόλογα. Και αυτή η θετική προοπτική για την ελληνική οικονομία αναμένουμε να επιβεβαιωθεί και το επόμενο διάστημα. Αναμένουμε, βεβαίως, και να αποκρυσταλλωθεί και στις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους μας και στο κρίσιμο ζήτημα του χρέους. Και είναι στόχος μετά την τυπική ολοκλήρωση της συμφωνίας για την αξιολόγηση στο προσεχές Eurogroup να προχωρήσει και η περαιτέρω συγκεκριμενοποίηση των απαραίτητων μέτρων για τη ρύθμιση του ελληνικού χρέους, που είναι κρίσιμο, ώστε να δοθεί ακόμη μεγαλύτερη ώθηση στην αναπτυξιακή δυναμική της χώρας, τόσο για το 2018 όσο, όμως, και για τα επόμενα χρόνια. Είναι αλήθεια, την οποία εμείς ποτέ δεν κρύψαμε, ότι στο πλαίσιο στο οποίο βρισκόμαστε ακόμη σήμερα - δεν έχουμε βγει από το πρόγραμμα - κάθε διαπραγμάτευση καταλήγει και σε επιτυχίες και σε συμβιβασμούς, σε υποχωρήσεις. Δεν το κρύψαμε ποτέ αυτό. Άλλωστε, αυτός είναι και ο βασικός λόγος που εργαζόμαστε, ώστε το καλοκαίρι του 2018 να φύγουμε τελείως απ' αυτό το περιοριστικό πλαίσιο. Όμως, ακόμα και σ' αυτές τις συνθήκες προσερχόμαστε πάντα σε διαπραγματεύσεις με στόχο να αξιοποιήσουμε κάθε πιθανό περιθώριο, ώστε να διευρύνουμε τη δυνατότητα για τη λήψη μέτρων προς όφελος της κοινωνικής πλειοψηφίας. Αυτό το καταφέραμε σε πολύ μεγάλο βαθμό και στις τρεις αξιολογήσεις, παρά το γεγονός ότι και στις τρεις εμπεριέχονταν συμβιβασμοί που προφανώς ως συμβιβασμοί είχαν και υποχωρήσεις από την πλευρά μας. Στην τρίτη δε αξιολόγηση - που θυμίζω ότι κάποιοι έσπευσαν τότε, μετά τη δεύτερη, να προεξοφλήσουν ότι θα είναι πολύ πιο δύσκολη και πολύ πιο επώδυνη από τη δεύτερη και αποδείχθηκε ότι είχαν άδικο - και ειδικότερα στο παρόν νομοσχέδιο, οι θετικές ρυθμίσεις είναι αρκετά περισσότερες από τις όποιες αλλαγές γίνονται σ' άλλη κατεύθυνση απ' αυτή που εμείς στη διαπραγμάτευση διεκδικήσαμε. Ας ξεκινήσω, λοιπόν, από τις ρυθμίσεις που βρίσκονται στον πυρήνα της στρατηγικής μας, γιατί θέλω να θυμίσω ότι αυτή η Βουλή επί των ημερών μας δεν συνέρχεται μονάχα για να υλοποιήσει προαπαιτούμενα, παρά το γεγονός ότι βρισκόμαστε σε μνημονιακή περίοδο. Μόνο στο εξάμηνο ανάμεσα στη δεύτερη και στην τρίτη αξιολόγηση η Κυβέρνηση έχει φέρει στη Βουλή και έχουν εγκριθεί εμβληματικά νομοσχέδια στην υγεία, την πρωτοβάθμια φροντίδα, στην ανώτατη εκπαίδευση, την έρευνα, τα εργασιακά, τα κοινωνικά δικαιώματα. Είναι στον πυρήνα της στρατηγικής μας, λοιπόν, να γίνει επιτέλους πράξη η αυτονόητη μεταρρύθμιση του Κτηματολογίου, καθώς και η έγκριση των δασικών χαρτών σ' όλη τη χώρα. Είναι αδιανόητο εν έτει 2018 να μην υπάρχει επίσημη δημόσια αρχή αρμόδια για τα θέματα αυτά που είναι στοιχειώδη για τη χωροταξία και για την προστασία του περιβάλλοντος, όπως ήταν επιλογή της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ να υπάρχει αυτό το τεράστιο κενό τόσα χρόνια και να ζούμε στην εποχή των χρυσόβουλων και των φετφάδων της οθωμανικής περιόδου. Αλήθεια, θέλω να αναρωτηθώ: εσείς, που αυτοαποκαλείστε δήθεν μεταρρυθμιστές, εκσυγχρονιστές, φιλελεύθεροι, ικανοί και άριστοι υπερασπιστές του νόμου και του κράτους δικαίου, γιατί μέσα σε σαράντα ολόκληρα χρόνια δεν καταφέρατε να προχωρήσετε σε μια τέτοια θεσμική τομή και είχατε κυρώσει μόνο το 0,8% του συνόλου των δασικών χαρτών; Τι άλλαξε τώρα κι εμείς μέσα σε δυόμισι χρόνια καταφέραμε μέχρι σήμερα και κυρώσαμε το 32%; Εσείς μιλάτε για μεταρρυθμίσεις. Αυτοαναγορεύεστε σε μεγάλοι μεταρρυθμιστές, αλλά αυτό είναι και το μεγάλο σφάλμα, η μεγάλη ζημιά που έχετε επιφέρει - αν θέλετε - και στη δημόσια συζήτηση, διότι στη συλλογική συνείδηση των πολιτών, όταν ακούγεται η λέξη «μεταρρύθμιση» - εσείς φταίτε γι' αυτό - ο νους πηγαίνει μονάχα σε κόψιμο συντάξεων, σε λιτότητα, σε αρνητικές μεταρρυθμίσεις, ενώ η χώρα χρειάζεται δομικές μεταρρυθμίσεις που ποτέ σας δεν τολμήσατε. Για πρώτη φορά αυτές τις δομικές μεταρρυθμίσεις κάνουμε προσπάθεια να τις προωθήσουμε. Ξεχωριστό παράδειγμα, άλλωστε, είναι το γεγονός ότι παρά τη σθεναρή σας αντίθεση, καταφέραμε να βάλουμε μια τάξη και να θεσπίσουμε κανόνες στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο μετά από τριάντα ολόκληρα χρόνια ανομίας. Όσο και αν πολεμήσατε και όσο και αν συνεχίζετε να πολεμάτε αυτή τη σημαντική προσπάθεια, η ανομία στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο πλέον τελειώνει. Επανέρχομαι, όμως, στο νομοσχέδιο. Δεν είναι μόνο οι δασικοί χάρτες. Είναι και μια σειρά από διατάξεις, όπως για παράδειγμα η σειρά κατάταξης των πιστωτών, όπου δημιουργείται ένα θετικό προνόμιο υπέρ των εργαζομένων για δεδουλευμένα έναντι όλων των άλλων απαιτήσεων σε περίπτωση πτώχευσης εταιρείας ή για την περαιτέρω απλούστευση των διαδικασιών αδειοδότησης για τις επιχειρήσεις, όπου μια σειρά από επίπονα γραφειοκρατικά εμπόδια παρακάμπτονται. Αυτά, λοιπόν, είναι εκείνα τα οποία εσείς τόσα χρόνια δεν είχατε καταφέρει, παρά το γεγονός ότι αποκαλείστε ως μεταρρυθμιστές. Θέλω ενδεικτικά μονάχα να αναφέρω κάποια από αυτά. Γιατί; Γιατί πιστεύω ότι αναδεικνύουν μια βασική διάκριση απέναντι σε αυτό που συμβαίνει σήμερα στη χώρα σε σχέση με ό,τι ίσχυε τα προηγούμενα χρόνια. Εμείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν έχουμε μονάχα σχέδιο και στόχο να βγάλουμε τη χώρα από αυτή την πραγματικά αρνητική, δυσχερή θέση της χρεοκοπίας και από το καθεστώς των μνημονίων. Αλλά έχουμε και όραμα η Ελλάδα σιγά - σιγά να γίνει ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος δικαίου που, μεταξύ άλλων, θα έχει στιβαρή και αποτελεσματική, ως προς τις ανάγκες του πολίτη, δημόσια διοίκηση, μια νομοθεσία που θα ανταποκρίνεται σε σύγχρονες ανάγκες του κράτους, των επιχειρήσεων και των πολιτών, χωρίς το χάος της πολυνομίας και της γραφειοκρατίας που κάθε φορά ευνοεί ένα παραδίκτυο εκβιασμών, πελατειακών ρυθμίσεων και μίζας. Το όραμά μας αυτό περνάει και μέσα από το τέλος μιας πρακτικής που εγκαθίδρυσαν και υπηρέτησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις για δεκαετίες, τις γκρίζες ζώνες στη νομοθεσία, τις ελλιπείς αλληλοαναιρούμενες διατάξεις, τα νομοθετικά κενά ακόμα και σε προφανή ζητήματα, όλα όσα λύνονταν τελικά με φωτογραφικές διατάξεις και υπουργικές αποφάσεις, ώστε να διατηρείται ένα καθεστώς πελατείας των κυβερνήσεων και των κομμάτων τους απέναντι στους πολίτες. Επιτρέψτε μου να αναφερθώ και σε δύο ακόμα ζητήματα του πολυνομοσχεδίου και που έγιναν αντικείμενο ακραίας στρέβλωσης που καταλήγει σε παραπλάνηση και εν τέλει σε υποκρισία. Και εξηγούμαι: Πρώτον, όσον αφορά το ζήτημα των οικογενειακών επιδομάτων, στον προηγούμενο προϋπολογισμό εγκρίναμε 260 εκατομμύρια ευρώ περισσότερα για το παιδί. Ο συνολικός προϋπολογισμός των οικογενειακών επιδομάτων φτάνει για το 2018 από τα 650 εκατομμύρια ευρώ στα 910 εκατομμύρια ευρώ. Αυτή η αύξηση συμβαδίζει και με μια προσπάθεια εξορθολογισμού στη διανομή των επιδομάτων. Με αυτόν τον τρόπο επτακόσιες τριάντα χιλιάδες οικογένειας από τις οκτακόσιες χιλιάδες που λαμβάνουν οικογενειακά επιδόματα, θα δουν πολύ σημαντική αύξηση, ως και διπλασιασμό του επιδόματος που λαμβάνουν, με ενίσχυση ουσιαστική των επιδομάτων του πρώτου και του δεύτερου παιδιού. Ποιο είναι το σκεπτικό αυτού του εξορθολογισμένου και, κατά την άποψή μας, δίκαιου συστήματος; Αυξάνουμε τα επιδόματα για το πρώτο και το δεύτερο παιδί και αλλάζουμε τους συντελεστές από το τρίτο και πάνω, ώστε οικογένειες με τρία παιδιά θα παίρνουν το επίδομα του πρώτου παιδιού όχι επί τρία αλλά επί τέσσερα. Οι οικογένειες με τέσσερα παιδιά θα παίρνουν το επίδομα του πρώτου παιδιού όχι επί τέσσερα αλλά επί έξι. Οι οικογένειες με πέντε παιδιά θα παίρνουν το επίδομα του πρώτου παιδιού όχι επί πέντε αλλά επί οκτώ κ.ο.κ.. Δεν χρειάζεται να κουράσω το Σώμα. Αυτό αποκαθιστά μια μεγάλη αδικία έναντι των οικογενειών με ένα ή με δύο παιδιά που είναι η συντριπτική πλειοψηφία των οικογενειών στη χώρα μας, γι' αυτό και επτακόσιες τριάντα χιλιάδες οικογένειες ευνοούνται. Και, βεβαίως, εξορθολογίζει ένα σύστημα που σκοπίμως ήταν στρεβλό και όχι για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της υπογεννητικότητας στη χώρας μας. Διότι για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της υπογεννητικότητας πρέπει να επιδοτηθεί και το πρώτο και το δεύτερο παιδί. Χιλιάδες είναι αυτές οι οικογένειες και χιλιάδες είναι τα νέα ζευγάρια σήμερα που θέλουν να κάνουν πρώτο ή δεύτερο παιδί και δεν έχουν τη δυνατότητα. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Ήταν μια στρέβλωση την οποία εσείς είχατε δημιουργήσει στο πλαίσιο μιας πάγιας αντίληψης, προκειμένου να ευνοείτε με πελατειακές ρυθμίσεις συγκεκριμένες κατηγορίες για ψηφοθηρικούς λόγους. Και σας ρωτώ: αν δεν είναι αυτό λαϊκισμός, τότε τι είναι λαϊκισμός, κύριε Μητσοτάκη;
Παρακαλώ, ησυχία!
Λαϊκισμός είναι για σας να προσπαθούμε να προασπίζουμε το δικαίωμα του εργαζόμενου; Λαϊκισμός είναι για σας που δώσαμε κοντά στο ενάμισι δισεκατομμύριο κοινωνικό μέρισμα σε αυτούς που το είχαν ανάγκη και όχι ειδικά στην κατηγορία εκείνη που το δώσατε εσείς για πελατειακή, ψηφοθηρική σκοπιμότητα το 2014; [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Έρχομαι, όμως, τώρα και στις περίπου εκατό χιλιάδες τρίτεκνους και πολύτεκνους. Οι μισοί από αυτούς θα δουν, επίσης, αυξήσεις στα ποσά που θα λάβουν ως ενίσχυση. Υπάρχει όντως μια μικρή αριθμητικά κατηγορία, η οποία θα υποστεί κάποιες μειώσεις. Είμαστε διατεθειμένοι - και τους επόμενους μήνες θα προβούμε σε σχετικές ανακοινώνεις, αφού εξετάσουμε λύσεις - αυτή η απώλεια σε ό, τι αφορά το έτος 2018 να καλυφθεί… [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] …ώστε να υπάρχει ένα μεταβατικό στάδιο εις το οποίο η μετάβαση σε ένα δίκαιο και ορθολογικό σύστημα δεν θα επιφέρει σημαντικές μειώσεις σε αυτούς οι οποίοι τα προηγούμενα χρόνια είχαν ωφεληθεί. Δεν θα επιτρέψουμε, όμως, να συνεχιστεί αυτή η απίστευτη διαστρέβλωση σε έναν τομέα όπου έχουμε απόλυτη προτεραιότητα και κάθε χρόνο αυξάνουμε τον προϋπολογισμό - και φέτος τον αυξάνουμε κατά 260 εκατομμύρια ευρώ - σε συνθήκες κρίσης. Υπάρχει, όμως, κι ένα ζήτημα για το οποίο, επίσης, η παραπλάνηση μπορεί να ωφελεί κάποιους πολιτικά, σίγουρα, όμως, δεν βοηθά κανέναν εργαζόμενο. Και αναφέρομαι στο ζήτημα της απαρτίας για την κήρυξη απεργίας στα πρωτοβάθμια σωματεία. Επιτρέψτε μου να αναφερθώ σύντομα σε ένα μικρό χρονικό της διαπραγμάτευσης της Κυβέρνησης αυτής κατά τη διάρκεια της δεύτερης αξιολόγησης, σε σχέση με τα ζητήματα τα εργασιακά. Πάνω στο τραπέζι είχαμε τρία ζητήματα: Τις συλλογικές συμβάσεις, την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων και τη θέσπιση της ανταπεργίας, του λεγόμενου lock out, από την πλευρά των εργοδοτών και τον συνδικαλιστικό νόμο, εκεί όπου, μάλιστα, υπήρχε η απαίτηση - σας θυμίζω - για τη ρήτρα απόλυσης των συνδικαλιστών. Τι πετύχαμε στη διαπραγμάτευση: Τότε - θυμίζω στο Σώμα - όταν δεν είδαμε καμμία κινητοποίηση ή καμμία εκδήλωση υποστήριξης στη στάση μας από τους τότε επίσημους φορείς του συνδικαλιστικού κινήματος και ειδικότερα από τη ΓΣΕΕ, που το καλοκαίρι του 2015 ήξερε να μιλάει, ήξερε να τοποθετείται και τοποθετήθηκε υπέρ του «ΝΑΙ» - η ΓΣΕΕ - στο δημοψήφισμα, στο «μένουμε Ευρώπη»,… [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] …αλλά όταν δίναμε τη μάχη για την επιστροφή των συλλογικών διαπραγματεύσεων, στόμα είχαν και μιλιά δεν είχαν.
Κάντε ησυχία, παρακαλώ!
Όταν παλεύαμε για την επιστροφή της εργασιακής κανονικότητας στην Ελλάδα και δίναμε τη μάχη να ενταχθεί - και εντάχθηκε - σχετική αναφορά στη διακήρυξη της Ρώμης, σάς θυμίζω ότι είχαμε μαζί μας τότε μόνο τα ευρωπαϊκά συνδικάτα. Οι δικοί μας συνδικαλιστές στόμα είχαν αλλά μιλιά δεν είχαν. Τι πετύχαμε, λοιπόν; Πετύχαμε την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, αποτρέψαμε τις παράλογες και αντεργατικές απαιτήσεις στον δεύτερο και τρίτο πυλώνα, την ανταπεργία, την απελευθέρωση των απολύσεων και ό,τι άλλο εμπεριείχε το πακέτο. Και τι έμεινε; Η αλλαγή στην απαρτία στα πρωτοβάθμια σωματεία. Τι λέει αυτή η διάταξη; Η διάταξη αυτή ορίζει ότι στα πρωτοβάθμια σωματεία, που δεν είναι ευρύτερης τοπικής εμβέλειας, όταν συγκαλείται γενική συνέλευση για να λάβει απόφαση για απεργία, θα πρέπει να παρίσταται το «50% συν 1» των οικονομικά τακτοποιημένων μελών. Προσέξτε, δεν λέει ότι θα πρέπει τα μισά μέλη του σωματείου να υπερψηφίσουν την απεργία. Δεν λέει το «50% συν 1» όλων των μελών του σωματείου να ψηφίσει υπέρ της απεργίας. Η ρύθμιση ορίζει ότι θα πρέπει απλώς να παρίστανται στη γενική συνέλευση, προκειμένου η γενική συνέλευση να έχει απαρτία. Σημειωτέον, η διάταξη αυτή δεν εφαρμόζεται στα σωματεία πανελλαδικής έκτασης, δηλαδή σε σωματεία εργαζομένων σε σουπερμάρκετ ή τράπεζες, όπου εκεί, όπως προβλέπει ο ν.1264, την απόφαση τη λαμβάνει το διοικητικό συμβούλιο, δεν εφαρμόζεται στα σωματεία ευρύτερης έκτασης, όπως για παράδειγμα τα Σωματεία Αττικής. Εκεί την απόφαση τη λαμβάνει το διοικητικό συμβούλιο. Η διάταξη αυτή, λοιπόν, δεν αλλάζει τον τρόπο λήψης απόφασης για απεργία, η οποία συνεχίζει να λαμβάνεται πάντοτε με τη σχετική πλειοψηφία των παρόντων. Δεν θέλω να μείνω άλλο στη στάση της ηγεσίας της ΓΣΕΕ, ούτε θέλω να καταγγείλω τη στάση του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ. Σας μιλώ ειλικρινά.
Ησυχία, παρακαλώ.
Δεν θα την καταγγείλω, διότι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήταν υπερβολή να ζητάμε από το ΠΑΜΕ να κατανοήσει το πλαίσιο της διαπραγμάτευσης ή να μη διεκδικεί. Επίσης, το ΚΚΕ έχει μια άλλη άποψη, ξεχωριστή άποψη, καταγεγραμμένη, δημόσια για το ότι η χώρα πρέπει να βγει και από την Ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Άλλο αν διαφωνούμε, άλλο αν δεν μας έχει εξηγήσει ποτέ γιατί και πώς θα είναι καλύτερα εκεί για τις δυνάμεις. Όμως, έχει μια διακριτή άποψη. Αυτό που θέλω, όμως, να καταγγείλω, ως απολύτως ψευδές, αλλά και ανήθικο, είναι η καμπάνια που διεξάγεται με το επιχείρημα ότι η ρύθμιση για την απαρτία στα πρωτοβάθμια αποτελεί κατάργηση συνολικά του δικαιώματος για την απεργία και ακόμα - τρισχειρότερα, το ασύστολο ψεύδος! - ότι δήθεν η Κυβέρνηση αυτή υλοποιεί κατά γράμμα τις απαιτήσεις των δανειστών και του ΣΕΒ για την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δεν έχετε, λοιπόν, - τους ακούτε - παρά να ανατρέξετε σε αυτά που ζητάει το ΔΝΤ και ο ΣΕΒ, αλλά κυρίως - αν αυτό δεν σας ικανοποιεί - δεν έχετε παρά να ρωτήσετε τον κ. Μητσοτάκη και τη Νέα Δημοκρατία, γνήσιους εκφραστές των απόψεων και του ΔΝΤ και του ΣΕΒ, να σας πουν τις θέσεις τους και την άποψή τους για τα εργασιακά και το τι ζητούσαν. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Τι ζητούσαν, λοιπόν, και τι ζητάει σήμερα η Νέα Δημοκρατία: Όχι απαρτία στα πρωτοβάθμια του «50% συν 1», αλλά πλειοψηφία για να παίρνει αποφάσεις «50% συν 1» και όχι μόνον στα πρωτοβάθμια. Μη σκορπάτε, λοιπόν, την ηττοπάθεια στον κόσμο της εργασίας ότι καταργείται το δικαίωμα στην απεργία. Το δικαίωμα στην απεργία είναι και συνεχίζει να αποτελεί ιερή κατάκτηση της εργατικής τάξης και ούτε καταργείται ούτε απειλείται από αυτήν εδώ την Κυβέρνηση! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Εμείς θέλουμε τα σωματεία και τα συνδικάτα να είναι μαζικά, μαχητικά και σε διαρκή δράση απέναντι σε φαινόμενα εργοδοτικού αυταρχισμού και παραβίασης της εργατικής νομοθεσίας. Έχουμε κάνει τεράστια προσπάθεια, μέσα σε δύσκολες και αντίξοες συνθήκες. Ρωτήστε και συγκρίνετε τα αποτελέσματα του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας επί των προηγούμενων κυβερνήσεων και επί αυτής της Κυβέρνησης. Ρωτήστε και συγκρίνετε. Το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας από σφραγίδα έχει μετατραπεί σε πραγματικό όπλο για τους εργαζόμενους. Δύο μόνο στοιχεία θα παραθέσω: Όταν ανέλαβε αυτή η Κυβέρνηση το 2015, η σχέση μερικής - πλήρους απασχόλησης ήταν 60-40 υπέρ της μερικής. Σήμερα η σχέση αυτή έχει αντιστραφεί. Χρειάζεται ακόμα προσπάθεια. Δεν είμαστε ικανοποιημένοι. Όμως, το ότι έχει αντιστραφεί στο 60-40 υπέρ της πλήρους, είναι μια σημαντική κατάκτηση για τα δεδομένα της κρίσης που περνάμε. Και αυτή την τάση την αντιστρέψαμε με σκληρή δουλειά.
Κάντε ησυχία σας παρακαλώ!
Και, βεβαίως, σήμερα οι νέες θέσεις εργασίας είναι τριακόσιες είκοσι χιλιάδες περισσότερες. Και η πλειονότητα των νέων θέσεων εργασίας είναι σε θέσεις πλήρους απασχόλησης, εάν αυτό λέει κάτι. Θα αναφέρω και ένα άλλο στοιχείο. Καταφέραμε να ρίξουμε το ποσοστό αδήλωτης εργασίας από το 19% στο 13%. Αυτή είναι η πραγματικά ουσιαστική υπηρεσία που προσφέρουμε στους εργαζόμενους, συγκεκριμένη και με απτά αποτελέσματα, χωρίς κραυγές και οδυρμούς για το κακό που μας βρήκε, αλλά με διαρκή προσπάθεια όχι να αποδράσουμε, αλλά να δώσουμε υπέρ των δυνάμεων της εργασίας, ώστε όποια χαραμάδα υπάρχει να είναι υπέρ τους. Σκεφτείτε τι θα συνέβαινε τα τρία τελευταία χρόνια αν παρέμεναν αυτοί εδώ στις θέσεις διακυβέρνησης σε σχέση με τα εργασιακά. Σκεφτείτε τι θα γινόταν όταν και τώρα ακόμα υποστηρίζουν με θράσος τις απόψεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομήχανων.
Σας παρακαλώ, κάντε ησυχία!
Την επόμενη φορά, λοιπόν...
Ποιοι είναι οι «αυτοί εδώ»; Να είστε ευπρεπέστερος.
Με ρωτούν ποιοι είναι οι «αυτοί εδώ». Είναι αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία. Είναι αυτοί που λεηλάτησαν τον δημόσιο πλούτο. Είναι αυτοί που τα χρόνια της ανάπτυξης έπαιρναν μίζες και θαλασσοδάνεια. Είναι αυτοί οι οποίοι έχουν τη μεγάλη ευθύνη για τη χρεοκοπία της χώρας και τώρα μας κουνάνε το δάκτυλο.
«Αυτοί εδώ» δεν υπάρχουν!
Μην ενοχλείστε!
Μη φωνάζετε. Κάντε ησυχία!
Μην ενοχλείστε! Σε λίγο θα μιλήσει ο κ. Μητσοτάκης και θα αναδείξει τις πραγματικές ιδεολογικές διαφορές, θα αναδείξει την πραγματική διαφορά απέναντι σε μια Κυβέρνηση που παλεύει προς όφελος των εργαζόμενων παρά τους δυσμενείς συσχετισμούς και σε κάποιους, οι οποίοι το μόνο που επιδιώκουν είναι να ξαναγυρίσουν στις θέσεις εξουσίας για να συνεχίσουν τα καταστροφικό έργο που παρήγαγαν όλα τα προηγούμενα χρόνια. Αυτό, όμως, δεν θα σας το επιτρέψει ο ελληνικός λαός στο τέλος της ημέρας.
«Αυτοί εδώ»; Δεν ντρέπεστε; Είστε και Πρωθυπουργός!
Διευκρινίστηκαν. Σας παρακαλώ!
Κύριε Πρόεδρε, να ανακαλέσει ο κύριος!
Σας παρακαλώ, κύριε Δαβάκη. Διευκρινίστηκαν.
Έχετε ξανακούσει σε αυτή εδώ την Αίθουσα...
Σας παρακαλώ!
Είστε Πρόεδρος της Βουλής;
Σας παρακαλώ, κύριε Δαβάκη. Διευκρινίστηκαν τα θέματα.
Ηρεμήσατε, για να συνεχίσω; Κλείνω, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αναφερόμενος κυρίως στους συναδέλφους από την πλευρά των εδράνων που ο ομιλών βλέπει εξ αριστερών. Την επόμενη φορά που στελέχη σας και σωματεία σας θα επισκεφτούν το Υπουργείο Εργασίας, δεν χρειάζονται ούτε τα τηλεοπτικά συνεργεία ούτε τις σπασμένες τζαμαρίες. Διάλογος χρειάζεται, ενημέρωση χρειάζεται, επαγρύπνηση χρειάζεται, αν όντως η πραγματική σας έγνοια είναι - και το πιστεύω ότι είναι - η βελτίωση των όρων ζωής της εργατικής τάξης. Αυτό χρειάζεται. Επαγρύπνηση, διάλογος και να αντιληφθούμε όλοι μέσα σε ποια πραγματικότητα ζούμε, σε ποιους συσχετισμούς και μέσα σε ποιο πλαίσιο προσπαθούμε με κάθε δύναμη να κερδίσουμε έδαφος προς όφελος των δυνάμεων της εργασίας. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Ολοκληρώνω λέγοντας ότι η σημερινή ψηφοφορία θα είναι καθοριστική για την επιτάχυνση της εξόδου της χώρας από τα μνημόνια σε επτά μήνες από τώρα. Και αυτό είναι που κάνει τόσο νευρικούς ορισμένους σήμερα στην Αίθουσα, οι οποίοι προσβάλλονται επειδή τους είπα «αυτοί εδώ», όταν εμάς μας λένε από αυτό εδώ το Βήμα «κλέφτες», απατεώνες», «ψεύτες». Ε, αυτοί εδώ είναι, αυτοί εδώ οι κύριοι που κυβέρνησαν όλα τα προηγούμενα χρόνια! Προσβάλλονται! Όμως, ο εκνευρισμός είναι λογικός και πρέπει να τον κατανοήσουμε. Τα δύσκολα είναι πλέον πίσω μας. Μπροστά μας έχουμε μια μεγάλη προσπάθεια, να επουλώσουμε σταδιακά τις πληγές της κρίσης και να φέρουμε τη χώρα εκεί που πιστεύουμε ότι πραγματικά της αξίζει. Έχουμε μπροστά μας ένα μεγάλο στοίχημα. Και αυτό το στοίχημα εμείς το έχουμε περιγράψει ως το στοίχημα της δίκαιης ανάπτυξης, το στοίχημα της αύξησης του παραγόμενου πλούτου και των μισθών, της ενίσχυσης της πραγματικής παραγωγής, των επενδύσεων και της καινοτομίας. Και ξέρετε, αυτό το στοίχημα δεν θα κερδηθεί μόνο στο επίπεδο των αριθμών και των δεικτών. Θα κριθεί κυρίως στο πεδίο της πραγματικής βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου των πολιτών, στην αύξηση των θέσεων πλήρους εργασίας, στην αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος των εργαζομένων, στην περαιτέρω αναβάθμιση του κοινωνικού κράτους και των κοινωνικών υπηρεσιών, στην αποτελεσματικότερη λειτουργία, για να εξυπηρετεί πραγματικά τις ανάγκες του πολίτη, της δημόσιας διοίκησης. Πιστεύω βαθιά ότι το 2018 θα είναι μια χρονιά ορόσημο για την τελική μετάβαση της χώρας σε μια νέα εποχή. Και είμαι πλέον βέβαιος ότι αυτό, όσο δύσκολο κι αν είναι, θα το καταφέρουμε. Και θα το καταφέρουμε σε πείσμα αυτών που σήμερα βρίσκονται και σε εκνευρισμό και σε αμηχανία και εκ δεξιών μας και εξ αριστερών μας. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 3ο Γυμνάσιο Πύργου (πρώτο τμήμα), όπως και τριάντα πέντε μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους επίσης από το 3ο Γυμνάσιο Πύργου (δεύτερο τμήμα). Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων κ. Βασίλης Λεβέντης.
Καλησπερίζω τις κυρίες και τους κυρίους Βουλευτές, τους κυρίους Υπουργούς. Ο Πρωθυπουργός έφυγε, βεβαίως, γιατί είχε σοβαρότερα καθήκοντα. Παλαιότερα, όταν ήταν στην αντιπολίτευση, παραπονείτο που έλειπε ο Πρωθυπουργός. Όμως, φαίνεται αυτή είναι η κοινή αρρώστια των Πρωθυπουργών: να λείπουν! Θα μου πείτε: Και για ποιον λόγο να κάτσουν να ακούσουν, αφού δεν πρόκειται τίποτε να δεχθούν από αυτά που εισηγούνται οι άλλοι; Άρα καλύτερα να φεύγουν. Είπε σε μία στιγμή της αγόρευσής του - και αυτή η στιγμή νομίζω ήταν «όλα τα κιλά και όλα τα λεφτά» - ότι η πολιτική που ασκεί η Κυβέρνηση είναι μέσα στο κλίμα, το παγκόσμιο, το διεθνές, μέσα στην πραγματικότητα. Εκεί ζει και με βάση αυτή την πραγματικότητα κυβερνά την Ελλάδα ο κ. Τσίπρας. Άρα το 2014, που υποσχόταν ότι σκίζει μνημόνια, ήταν στον κόσμο του. Από την ώρα που τώρα είναι στην πραγματικότητα, τότε ήταν στον Άρη και υποσχόταν. Τέλος πάντων. Και αυτό είναι μία ομολογία ειλικρίνειας. Κάτι είναι και αυτό. Τα νομοσχέδια αυτά τα «πασπαρτού», τα νομοσχέδια με χίλιες τριακόσιες σελίδες, δεν καταλαβαίνω τι νομοσχέδια είναι. Εντός σαράντα ωρών έπρεπε η Βουλή να τα διαβάσει, να αποφασίσει, οι Υπουργοί να φέρουν εν τω μεταξύ και άλλες τροπολογίες. Τα έχει διαβάσει αυτά κάποιος από την Πλειοψηφία, από την Κυβέρνηση; Γιατί δεν είστε λαϊκή πλειοψηφία, είστε κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Άλλο λαϊκή πλειοψηφία. Έτσι δεν είναι; Γιατί πόσο πήρε ο Καμμένος στις εκλογές; Πόσο πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ; Αν το αθροίσουμε ήταν 35% και 3%, 38%. Πόσο έχει γίνει τώρα; Άντε να είναι 20%. Άρα είστε λαϊκή μειοψηφία με καλπονοθευτικό νόμο, περιστασιακή κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Τα νομοσχέδια αυτά που έρχονται δι' αυτού του τρόπου - γρήγορα να ψηφιστούν, χωρίς να τα διαβάσει κανείς - τι είδους νομοσχέδια είναι; Πού αποβλέπουν; Αποβλέπουν στο να μην τα διαβάσετε ούτε εσείς. Αν, δηλαδή, ένας σας έλεγε πριν τρία χρόνια ότι θα έρθει η ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ θα ιδρύσει καζίνο, που ο ΣΥΡΙΖΑ θα κόψει επιδόματα πολυτέκνων, τριτέκνων, τετρατέκνων, αν σας έλεγε ότι θα κοπούν φοροαπαλλαγές, θα τον λέγατε τρελό. Θα λέγατε ότι δεν μπορεί να τα κάνει αυτά μια αριστερή κυβέρνηση. Τώρα, όμως, πώς δικαιολογήθηκε ο Πρωθυπουργός; Είπε ότι μέσα στο κλίμα αυτό της διεθνούς πραγματικότητας, έτσι μόνο μπορεί να κυβερνήσει, αυτά μόνο μπορεί να κάνει. Να μια ωραία δικαιολογία. Να εγκληματήσεις σε βάρος της κοινωνίας και να έχεις ως δικαιολογία το διεθνές κλίμα, ότι αυτό δεν σου το επιτρέπει. Κατηγόρησε την Αριστερά ο κ. Τσίπρας ότι είναι κατά του ευρώ, κατά της Ευρώπης. Λίγοι ήταν στον ΣΥΡΙΖΑ που ήταν κατά της Ευρώπης και κατά του ευρώ; Σε συζητήσεις που έκανα εγώ με απλούς ψηφοφόρους ή στελέχη όπου πήγαινα ανά την Ελλάδα το 2015, ανάθεμα αν στους δέκα του ΣΥΡΙΖΑ, ένας ή δύο ήταν υπέρ του ευρώ. Όλοι οι άλλοι έλεγαν τα ίδια με το ΚΚΕ. Απλά το ΚΚΕ έχει μια συνέπεια, έστω κι αν αισθάνεται ότι αυτοκτονεί η χώρα. Αντίθετα, ο Τσίπρας έκανε τούμπα. Το ονομάζει «ρεαλισμό» και το εξήγησε έτσι. Μάλλον, δεν το εξήγησε καθόλου. Είπε μια κουβέντα περί «αυταπάτης» και αυτό ήταν όλο. Νομίζω ότι αυτό το νομοσχέδιο είναι νομοσχέδιο ντροπής. Όσοι το ψηφίσετε, θα ντρέπεστε μεθαύριο που το ψηφίσατε. Κρατήστε τη σημείωσή μου αυτή. Θα ντρέπεστε και θα απολογείστε και στα παιδιά σας και στα εγγόνια σας που το ψηφίσατε. Ο Πρωθυπουργός έδωσε υποσχέσεις ότι θα διορθώσει την αδικία που γίνεται στους πολυτέκνους. Δηλαδή, τι είναι αυτό; Πρώτα κάνουμε την αδικία και μετά υποσχόμεθα διόρθωση; Και το χειροκροτήσατε όλοι αυτό. Είναι πολιτική αυτή, πρώτα να κόβεις επιδόματα και μετά να σε χειροκροτούν οι Βουλευτές σου, με την υπόσχεση ότι θα τα επαναφέρεις; Είναι μέθοδος πολιτικής αυτή; Για τα εργασιακά λέτε ότι δεν είναι ζημιά γιατί - ο Πρωθυπουργός είπε - δεν ζητάει το 50% επί των εγγεγραμμένων αλλά επί αυτών που είναι ταμειακά τακτοποιημένοι. Το είχε πει αυτό πριν τις εκλογές; Είχε πει ότι εγώ θα το ανεβάσω από το 30% που είναι τώρα στο 50%; Ένας Πρωθυπουργός δικαιούται να πράττει μόνο ό,τι έχει πει. Αυτό πιστεύω εγώ. Μόνο ό,τι έχει πει δικαιούται να κάνει. Ακούστε κάτι, εγώ προσωπικά σαν Βασίλης Λεβέντης και το κόμμα μας, η Ένωση Κεντρώων, - αυτό το κόμμα υπήρχε και σαράντα χρόνια πριν μπει στη Βουλή - ήμασταν κατά της ασυδοσίας των συνδικάτων και πίστευα ότι μεγάλη ζημιά στις επιχειρήσεις είχε δημιουργηθεί από τις άσκοπες απεργίες. Και είχαν κλείσει πολλές επιχειρήσεις στο Πέραμα, στο Λαύριο και στη Χαλκίδα εξαιτίας ασκόπων απεργιών. Τότε ήταν η εποχή της παντοδυναμίας των συνδικάτων. Και, πράγματι, τότε χρειαζόταν κάποια παρέμβαση για να σταματήσει αυτή η ασυδοσία των συνδικάτων. Τώρα όμως, που οι εργαζόμενοι είναι οι μισοί άνεργοι, τώρα που οι μισοί και πλέον απ' αυτούς που εργάζονται είναι με το σύστημα της ημιαπασχόλησης, αισθάνομαι, κυρίες και κύριοι, ότι οι εργαζόμενοι χρειάζονται στήριξη. Και πιστεύω ότι αυτό που κάνει ο κ. Τσίπρας είναι έγκλημα κατά της εργατικής τάξης. Τώρα ανεστράφησαν οι όροι. Πρώτα είχαμε την αδιαλλαξία των συνδικάτων εξαιτίας της οποίας εδημιουργείτο ανεργία. Τώρα έχουμε την αδιαλλαξία των κυβερνώντων, που δημιουργούν αλυσίδες «λουκέτων» και ανεργίας. Βλέπετε, ένα κόμμα όταν εκτιμάει την πραγματικότητα, δεν μπορεί να είναι επ' άπειρον το ίδιο, γιατί η ίδια η πραγματικότητα αλλάζει. Τότε έπρεπε να προστατεύσουμε τις επιχειρήσεις. Τώρα πρέπει να προστατεύσουμε τους εργαζομένους που βάλλονται από την τρόικα, από την ανάλγητη πολιτική των κυβερνήσεων κ.λπ.. Γι' αυτό θεωρώ ότι εγκληματεί ο ΣΥΡΙΖΑ όταν εισάγει αυτό το 50%. Πρέπει να μας εξηγήσει γιατί το εισάγει. Για να σταματήσει τις απεργίες το κάνει. Όλα τα άλλα τα τροπάρια και οι εξηγήσεις που λέει εδώ, είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Έκανε μία προκήρυξη ο κ. Παππάς για τα κανάλια. Δεν έχω αντίρρηση. Έπρεπε να γίνει αυτή η προκήρυξη. Λέει, όμως, ότι αφαιρέθηκε ο φόρος διαφήμισης και μπήκε ετήσιο ενοίκιο 3 εκατομμύρια. Και λέει ότι είναι το ίδιο. Τι πετύχαμε, λοιπόν; Τι βάλαμε στους καναλάρχες; Τι λεφτά πήραμε, αφού το ύψος της δαπάνης που εδίδετο για φόρο διαφήμισης είναι περίπου ισοσκελισμένο απ' αυτό το ενοίκιο που μπαίνει; Τι αλλαγή έγινε; Στα χέρια των ιδίων είναι περίπου τα κανάλια. Άρα προς τι αυτή η - κρατάει τώρα δύο χρόνια - προσπάθεια του κ. Παππά; Τι θέλει να διορθώσει, αφού στους ίδιους παρέμειναν και δεν θα πάρει φράγκο παραπάνω; Δεν αντιλαμβάνομαι αυτή τη μάχη. Πολιτικές προπονήσεις έχουμε εδώ; Έχουμε βεντέτες; Ταυτίσατε, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ - εάν όχι εσείς, τότε ο κ. Κοτζιάς και εάν όχι ο κ. Κοτζιάς, τότε οι «κύκλοι» του Υπουργείου Εξωτερικών - την Εκκλησία με τη Χρυσή Αυγή. Όταν δεν σας αρέσει κάτι, το εξηγείτε όπως θέλετε εσείς: Η Εκκλησία ταυτίζεται με τη Χρυσή Αυγή. Γιατί ταυτίζεται με τη Χρυσή Αυγή; Γιατί έχει την άποψη ότι δεν πρέπει να δοθεί το «Μακεδονία» στους Σκοπιανούς. Έτσι λέτε. Αυτό, όμως, είναι ασέβεια. Μπορεί μερικοί ιεράρχες να είναι ακροδεξιοί, αυτό είναι αλήθεια, και να έχουν κάνει εμπρηστικές δηλώσεις, οι οποίες δεν συνάδουν με το πνεύμα της ορθόδοξης θρησκείας, αλλά όχι ότι η θρησκεία ταυτίζεται με τη Χρυσή Αυγή. Αυτό είναι ύβρις και αναλαμβάνετε, επωμίζεστε μια φοβερή κατηγορία. Η Εκκλησία μένει στο ύψος της. Ούτε να παρεμβαίνει θέλει στα πολιτικά, όπως λέτε. Πού παρενέβη; Είπε την άποψή της, αλλά εσείς δεν θέλετε ούτε άποψη να έχει. Θέλετε να έχει άποψη ένας απλός σύλλογος, η Εκκλησία όμως δεν δικαιούται, κατ' εσάς, να έχει άποψη. Σας δηλώνουμε εμείς, το ταπεινό κόμμα της Ένωσης Κεντρώων, - που τώρα το βλέπετε ένα μικρό κόμμα και τώρα είστε εσείς πολλοί εδώ του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά να δούμε στην αυριανή Βουλή πόσοι θα είστε και από εσάς και από τη Νέα Δημοκρατία - ότι και στην ταυτότητα φύλου θα διορθώσουμε τον νόμο. Δεν μπορούμε να αφήσουμε δεκαπεντάχρονα παιδιά να αυτοπροσδιορίζονται. Επίσης, νομίζω εχθές βγήκε μια δημοσκόπηση που λέει ότι 70% του λαού δεν θέλει να παραδοθεί το όνομα Μακεδονία. Άρα γιατί κατηγορείτε την Εκκλησία; Επειδή πήρε θέση με την πλειοψηφούσα αντίληψη; Γιατί την κατηγορείτε την Εκκλησία; Εγώ νομίζω ότι στον τόπο αυτόν είμαστε και αχάριστοι, γιατί δεν πολέμησε ούτε του κ. Σκουρλέτη ο πατέρας ούτε του κ. Φίλη ούτε του κ. Τσίπρα, για να είμαστε εμείς ελεύθεροι και να απολαμβάνουμε εδώ - υποτίθεται - ένα δημοκρατικό πολίτευμα.
Ποιοι είναι αυτοί που πολέμησαν;
Κάποιοι άλλοι και όχι εσείς πάντως, κύριε. Δεν ξέρω το όνομά σας. Αν πάλι έχετε μακεδονομάχο πατέρα να μου το πείτε.
Πού να τον βρούμε; Πρόσφυγες είμαστε.
Εντάξει, αλλά παραχωρείτε τη Μακεδονία στους Σκοπιανούς. Την παραχωρείτε πολύ ευχαρίστως. Τώρα θα πω ορισμένα πράγματα και για τη Νέα Δημοκρατία. Εδώ έχω μία Εφημερίδα της Κυβερνήσεως του 1959 με Πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Έρχεται σε σχέση με το κράτος της Γιουγκοσλαβίας και ονομάζει τα Σκόπια «Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας». Με υπογραφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή, αριθμός φύλλου 238, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της 5ης Νοεμβρίου 1959. Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων κ. Βασίλης Λεβέντης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Παρακολουθώ στα κανάλια να παρελαύνει η κ. Μπακογιάννη, ο κ. Χατζηδάκης της Νέας Δημοκρατίας και να λένε ότι «είμαστε στην εθνική γραμμή Βουκουρεστίου». Είναι εθνική γραμμή το Βουκουρέστι; Το Βουκουρέστι είναι Nova Makedonija, είναι σύνθετη με την παραχώρηση της λέξης Μακεδονία. Το υπερασπίζεται αυτό σοβαρά η Νέα Δημοκρατία, ότι πρέπει να δοθεί το όνομα Μακεδονία στους Σκοπιανούς; Αυτή είναι η θέση σας; Το είπε η κ. Μπακογιάννη, το είπε και ο κ. Χατζηδάκης, ότι έχετε εθνική θέση, είναι η θέση του Βουκουρεστίου. Εκτός αν δεν ξέρετε τι θέλετε και τι έχετε. Έχετε παρασυρθεί σε μία παγίδα από τον κ. Τσίπρα. Αντί να υπερασπίζεστε τη θέση του 1992, που είναι εθνική θέση όλων των πολιτικών Αρχηγών, για χάρη του Κώστα Καραμανλή, που τον έχετε εις τις τάξεις σας, έχετε θεωρήσει ως εθνική γραμμή το Βουκουρέστι. Το Βουκουρέστι, όμως, κυρίες και κύριοι, δεν είναι εθνική γραμμή. Το Βουκουρέστι είναι εθνική ήττα. Εθνική μειοδοσία είναι το Βουκουρέστι. Και πάψτε να το επικαλείστε, διότι θα τιμωρηθείτε από τον λαό της Μακεδονίας. Και δεν είναι μόνο η Μακεδονία που δεν θέλει να δοθεί το όνομά της. Γιατί, η Κρήτη νομίζετε θέλει; Η Πελοπόννησος θέλει; Η Αθήνα θέλει να δώσουμε το όνομα Μακεδονία εις τους Σκοπιανούς; Λένε κάποιοι επιχειρηματολογώντας με ηττοπάθεια, δικοί σας και του ΣΥΡΙΖΑ, «μα έτσι κι αλλιώς, όλος ο κόσμος το ονομάζει Μακεδονία. Και τι έγινε; Οι πολιτικοί αρχηγοί το 1992 δεν το εγνώριζαν; Δεν εγνώριζαν ότι και η Ρωσία και η Αμερική και όλες οι Μεγάλες Δυνάμεις είχαν συμφωνήσει να το αναγνωρίσουν;» Το εγνώριζαν, αλλά είχαν έναν πατριωτισμό αδιαπραγμάτευτο το 1992. Και ο χρόνος που τσουλάει έκτοτε δεν πρέπει να δίνει επιχειρήματα μειοδοσίας. Αντίθετα, πρέπει να οπλίζει τη χώρα με διπλωματικά επιχειρήματα και με διπλωματικό αγώνα, για να κερδηθεί η μάχη. Ενώ εδώ εις όλα τα κανάλια στήνετε «παπαγαλάκια» που λένε «ωρίμασε ο χρόνος, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, δεν αντέχουμε άλλο αυτή την εκκρεμότητα», δηλαδή στήνετε την προδοσία, θα το έλεγα, γιατί προδοσία τελικώς θα είναι. Κι εγώ ελπίζω να τη ματαιώσουμε αυτή την προδοσία, γιατί δεν μπορεί να μη ληφθεί υπ' όψιν ούτε η γνώμη όλων μας ούτε μπορείτε να μας λέτε ότι η Χρυσή Αυγή δεν θέλει. Ας κάνουν ό,τι θέλουν στην ακροδεξιά! Η ακροδεξιά από πατριδοκαπηλία δεν θέλει! Άλλωστε η ακροδεξιά είναι και κατά της Ευρώπης και κατά του ευρώ! Όμως εμείς εις τον χώρο του Κέντρου υπερασπιζόμαστε την πατρίδα. Και ο Πλαστήρας και ο Γεώργιος Παπανδρέου δεν θα έδιναν, δεν θα παραχωρούσαν. Μην πράξει η Βουλή αυτό το έγκλημα! Είπα και στον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την 1η του έτους: «Μη διαπράξετε αυτό το ολίσθημα να συμφωνήσετε. Θα χρεωθείτε με ένα μεγάλο στίγμα, πολύ μεγαλύτερο από εκείνο των Συμφωνιών της Ζυρίχης και του Λονδίνου». Στις Συμφωνίες της Ζυρίχης και του Λονδίνου ξέρετε τι έγινε; Η Τουρκία δεν ήταν εγγυήτρια δύναμη και ο Καραμανλής με τον Αβέρωφ της έδωσαν τη θέση της εγγυήτριας δύναμης. Ένα νήπιο να έχεις εκεί, θα έπρεπε να αντιληφθεί ότι δίνοντας στους Τούρκους τη θέση της εγγυήτριας δύναμης αργά ή γρήγορα θα κάνουν απόβαση να καταλάβουν την Κύπρο. Ο Καραμανλής δεν το κατάλαβε και ήρθε εδώ και έβαζε διαφημίσεις ότι ελύθη το Κυπριακό. Και του λέει ο Γεώργιος Παπανδρέου στη Βουλή «όχι μόνο δεν ελύθη, τώρα αρχίζει η τραγωδία». Να προσέξει, λοιπόν, και ο κ. Τσίπρας που λέει ότι στην άλλη πλευρά υπάρχουν άνθρωποι συγκαταβατικοί, ότι είναι λογικοί για πρώτη φορά οι διοικούντες τα Σκόπια, δεν είναι σαν τους προηγούμενους. Να προσέξει μήπως όλο αυτό κατατείνει στο να πάρουν το όνομα. Η Ελλάδα δεν έχει τίποτε άλλο πλην του ονόματος. Αν δώσουμε το όνομα, θα ρίξουν μερικά αγάλματα, θα αποσύρουν από τις ιστοσελίδες κάποια αλυτρωτικά άρθρα, για να μας πείσουν ότι έγιναν μετριοπαθείς και μετριόφρονες και σε μερικούς μήνες θα επιστρέψουν και τα αγάλματα, θα επιστρέψουν και τα άρθρα περί αλυτρωτισμού και τότε θέλω να δω ποιοι από αυτή την Αίθουσα θα κάνουν χαρακίρι για την προδοσία και τι θα πείτε στους νεότερους! Ακούστε, κυρίες και κύριοι, εγώ πιστεύω ότι εξαρχής χειριστήκαμε το θέμα λάθος. Έπρεπε να δώσουμε ανταλλάγματα οικονομικά, έπρεπε να δώσουμε αγώνα για να αλλάξουν όνομα και εμείς να αναλάβουμε τη στερέωση του κράτους τους είτε οικονομικά είτε στο ΝΑΤΟ είτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είχαμε πολλά και ποικίλα ανταλλάγματα να προσφέρουμε, αρκεί και αυτοί να μας πείσουν ότι δεν έχουν αλυτρωτικές βλέψεις. Πρέπει να το αντιληφθείτε αυτό. Με μια προσωρινή απόσυρση αγαλμάτων δεν πείθομαι εγώ ότι δεν έχουν αλυτρωτικές βλέψεις. Επιπλέον δεν έχει δικαίωμα η Βουλή να παραχωρήσει κάτι. Εκεί πάνω στη Μακεδονία χύθηκε αίμα ανθρώπων που έφυγαν από την Κρήτη, από την Πελοπόννησο και πολέμησαν. Με ποια ευκολία αυτή η Βουλή θα παραχωρήσει το όνομα Μακεδονία; Με ποια ευκολία; Δικό σας είναι το όνομα; Αν ήταν δικό σας δώστε το! Κάποιοι από εσάς έλεγαν από το 1990 «δώστε το». Γιατί μου είπε ένας δημοσιογράφος «ωρίμασαν τα πράγματα». Μα λέω, δεν χρειαζόταν να ωριμάσουν. Από το '90 ο Συνασπισμός έλεγε δώστε το. Οι περισσότεροι του Συνασπισμού - Παπαδημούλης, Κουβέλης - οι διοικούντες τον Συνασπισμό, που είναι ακόμη και τώρα, από τότε είχαν τη θέση «δώστε το όνομα να τελειώνουμε, δεν υπάρχει πρόβλημα, να κοιτάξουμε τα υπόλοιπα». Πώς να κοιτάξουμε τα υπόλοιπα; Με τι ασφαλιστική δικλίδα θα κοιτάξουμε τα υπόλοιπα; Θα αφεθούμε να εμπιστευτούμε τους κυρίους; Δηλαδή αφέλεια επιδεικνύουμε στην Αίθουσα αυτή; Μετά έχω ένα άλλο για τον κ. Μουζάλα. Είπε ότι έχει στοιχεία πως οκτώ Τούρκοι ενέχονται στο πραξικόπημα. Πρόσθεσε βέβαια δεν ξέρω. Έχει στοιχεία βάσιμα ότι οι Τούρκοι ενέχονται στο πραξικόπημα, αλλά δεν ξέρει κιόλας! Και το πήραν οι Τούρκοι και το «σήκωσαν» ότι η Ελλάδα κρατάει πραξικοπηματίες. Ή ο άνθρωπος δεν κάνει για πολιτική και επέδειξε επιπολαιότητα ή πρέπει να αποσυρθεί. Όπως είχα ζητήσει από την προηγούμενη φορά, να αποσύρετε τον κ. Κοντονή, ο οποίος συνεχίζει μια κόντρα με τη δικαιοσύνη που δεν την καταλαβαίνω. Εκδίδει η δικαιοσύνη έγγραφα, μας τα στέλνει ενημερωτικά βιβλιαράκια, και από την άλλη μεριά βρίζει ο Κοντονής. Πού θα εξελιχθεί αυτή η κατάσταση; Ποια πολιτεία ωφελήθηκε από την κόντρα μεταξύ δικαιοσύνης και πολιτικής ζωής, ποια χώρα ωφελήθηκε; Και γιατί εσείς οι Βουλευτές δεν πάτε στον Αρχηγό σας, να του πείτε να τελειώνει αυτή η κόντρα; Γιατί προσφέρετε τη δικαιοσύνη στη Νέα Δημοκρατία; Η δικαιοσύνη είναι πυλώνας εμπιστοσύνης για όλους τους Έλληνες πολίτες. Δεν πρέπει να ταυτιστεί με ένα κόμμα ή με μια παράταξη η δικαιοσύνη. Έχουμε ζητήσει για τις δημοσκοπήσεις μια ανεξάρτητη αρχή. Να κάνει μια εταιρεία τα ευρήματα, τις μετρήσεις, να τις ελέγχει η ανεξάρτητη αρχή εντός σαράντα οκτώ ωρών και μετά μια εφημερίδα ή ένα κανάλι να ανακοινώνει το αποτέλεσμα. Τρεις φορές μου έχει πει ναι ο Πρωθυπουργός αλλά δεν προχωράει. Δεν καταλαβαίνω, αυτός ο Πρωθυπουργός όταν λέει ναι εννοεί όχι; Θα το μεταφράζω αλλιώς από εδώ και πέρα. Θα λαμβάνω υπ' όψιν τα όχι μήπως γίνουν ναι, γιατί τα ναι να ισχύσουν ως ναι, αποκλείεται. Τι θέλετε, να συνεχιστεί αυτό το χάος; Εχθές είχε μια δημοσκόπηση μια εφημερίδα - το «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» δεν έχουμε πρόβλημα να την πούμε - όπου έξω είχε 2,8% την Ένωση Κεντρώων και μέσα είχε αυτός που διενεργούσε, η εταιρεία «MARC», 3,40 μέση τιμή και εννιά Βουλευτές στην Ένωση Κεντρώων. Δηλαδή αν διάβαζες μέσα ήταν μέσα η Ένωση Κεντρώων. Αν διάβαζες απέξω μόνο την πρώτη σελίδα, ήταν απέξω. Βέβαια εγώ δεν πιστεύω ούτε στο 3,4%. Εγώ πιστεύω ότι στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό, γιατί και το 2015 λέγανε για τον Λαφαζάνη 6,5% και για την Ένωση Κεντρώων 2% και ο Λαφαζάνης ο καημένος τρέχει τώρα και στηρίζει εκεί που κάνει αυτά που κάνει και η Ένωση Κεντρώων είναι στη Βουλή, γιατί αυτή ήταν η θέληση του λαού. Κυρίες και κύριοι, αποδέχομαι ότι το διεθνές σκηνικό είναι πολύ ρευστό - δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία - και μέσα σε ένα τέτοιο ρευστό σκηνικό, πράγματι, αναγκάζονται τα κόμματα να επαναπροσδιορίζονται. Εδώ, όμως, στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουμε επαναπροσδιορισμό. Έχουμε τη δύση που πήγε στην ανατολή και την ανατολή στη δύση. Τα σημεία του ορίζοντα έχασαν πλέον την αξία τους. Οι πυξίδες κατεστράφησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν υπάρχει αξία πλέον στα πλοία να έχουν πυξίδα. Γιατί αντί να πας στην Κρήτη μπορεί να πας στον Βόλο. Φοβάμαι ότι ο κ. Τσίπρας θα μείνει στην ιστορία, ως ο Πρωθυπουργός που μάχεται εν μέσω μίας οδυνηρής πραγματικότητας, να αποδείξει ότι στην πολιτική δεν υπάρχει ούτε μπέσα ούτε συνέπεια. Θέλω να πω, όμως, κάτι και για τον κ. Μητσοτάκη. Ο κ. Μητσοτάκης επιμένει στην ενισχυμένη, στο μπόνους των πενήντα εδρών και στο να γυρίσει αυτοδύναμος. Εκεί επιμένει. Να προσέξει πολύ ο κ. Μητσοτάκης, διότι εάν έρθει ο κ. Μητσοτάκης, θα τα υπογράψει όλα και αυτός. Ούτε φόρους θα κόψει. Αυτό που θα κόψει, θα είναι μισθοί και συντάξεις και θα επιβάλει νέους φόρους. Διότι πού θα βρει λεφτά; Αν είχε λύσεις αυτή η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, προ δυόμισι ετών που κυβερνούσε, θα τις είχε παρουσιάσει. Δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις. Μπορώ να δεχθώ ότι θέλει να μειώσει τους φόρους. Όμως σήμερα για να μειώσεις φόρους, πρέπει να φέρεις επενδύσεις και για να έρθουν επενδύσεις, χρειάζεται ένα ομαλό πολιτικό κλίμα, μία κυβέρνηση ισχυρή και όχι μία κυβέρνηση οριακή εκατόν πενήντα δύο, εκατόν πενήντα τριών Βουλευτών.
Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ να ολοκληρώνουμε σιγά - σιγά.
Επομένως και ο κ. Μητσοτάκης είναι όμηρος μίας οδυνηρής πραγματικότητας. Ακόμα και να γίνει Πρωθυπουργός, αυτό θα το οφείλει στην κ. Γεννηματά, γιατί αυτή δεν ψήφισε την απλή αναλογική πριν από έναν χρόνο. Εκεί θα οφείλει το ότι θα γίνει Πρωθυπουργός. Όμως ακόμα και Πρωθυπουργός να γίνει, σε έξι ή το πολύ επτά μήνες θα καταρρεύσει, διότι έχει πει τόσα ψέματα, δηλαδή ότι θα φέρει επενδύσεις, ότι έχει λύσεις στο ένα και στο άλλο και ότι έχει διδαχθεί από τα λάθη του παρελθόντος, που ο λαός θα απογοητευθεί πάρα πολύ γρήγορα. Τότε, λοιπόν, και ο κ. Τσίπρας και ο κ. Μητσοτάκης θα πρέπει να μου ζητήσουν μία συγγνώμη, αλλά πάνω απ' όλα να ζητήσουν μία συγγνώμη από τον ελληνικό λαό, γιατί μπορούσαμε ήδη να είχαμε φτιάξει μία σοβαρή κυβέρνηση. Ο Τσίπρας τώρα λέει ότι είναι σοβαρή η Κυβέρνηση, όταν λέει ότι φεύγουμε από τα μνημόνια τον Αύγουστο του 2018; Και βγαίνει ο Βίζερ και λέει ότι για να γίνει ρύθμιση χρέους, πρέπει να υπάρξει και άλλο πρόγραμμα, να υπάρξουν και άλλοι όροι. Και βγαίνει ο Ντράγκι και λέει «Στο χέρι σας είναι να βγείτε». Άρα μπορεί και να μη βγούμε. Άρα βγαίνουν οι ξένοι και προειδοποιούν, για το ότι δεν βγαίνουμε. Μόνο ο Τσίπρας πιστεύει ότι βγαίνουμε και μοιάζει πάρα πολύ με τον κ. Σαμαρά, που με δηλώσεις του τον Δεκέμβριο του 2014 έλεγε και εκείνος ότι βγαίνουμε. Είναι δύο Πρωθυπουργοί που λένε ψέματα με έναν κομματικό σκοπό, δηλαδή να πείσουν τα ακροατήρια, χωρίς να υπολογίζουν το κόστος για τη χώρα. Είναι πολύ μεγάλο το κόστος. Όταν, λοιπόν, φάμε και άλλο ένα εξάμηνο με τον Μητσοτάκη Πρωθυπουργό και καταρρεύσει και όταν όλοι συνειδητοποιήσετε ότι ο Βασίλης ο Λεβέντης μπήκε σ' αυτή την Αίθουσα και τα είπε μετά σαράντα ετών οδύσσεια ανά την Ελλάδα εκτός Βουλής, τότε θα καταλάβετε πόσο έχει εγκληματήσει αυτή η Βουλή, που χειροκροτεί τα ψέματα του κ. Τσίπρα και σε λίγο είναι έτοιμη να χειροκροτήσει τα άλλα ψέματα του κ. Μητσοτάκη.
Τον λόγο θα δώσουμε τώρα στον Γενικό Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Δημήτριο Κουτσούμπα. Ορίστε, κύριε Κουτσούμπα, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι, χρειάζεται, πραγματικά, μεγάλη πολιτική θρασύτητα, να κλιμακώνετε την επίθεση στα λαϊκά στρώματα και την ίδια ώρα να ισχυρίζεστε ότι μεροληπτείτε κιόλας υπέρ των κοινωνικά αδύναμων. Χρειάζεται, πραγματικά, πολιτική αναίδεια, πολιτικός κυνισμός να βαφτίζεις προνομιούχους, όσους δεν ανήκουν ακόμα στην ομάδα ακραίας φτώχειας και να ζητάς νέες θυσίες από τους μισθωτές, τους αυτοαπασχολούμενους, ενώ την ίδια ώρα ενισχύεις το μεγάλο κεφάλαιο. Μιλάτε για τη λεγόμενη δίκαιη ανάπτυξη, που θα έρθει το επόμενο διάστημα, χαρακτηρίζοντας μάλιστα τον Αύγουστο και τη λεγόμενη λήξη των μνημονίων, ως σημείο φιλολαϊκής στροφής της πολιτικής σας. Όμως κανείς δεν μπορεί να εξαπατά πάρα πολλούς για πολύ καιρό. Αλήθεια ποιον κοροϊδεύετε; Νομίζετε πως ο ελληνικός λαός, τελικά, δεν θα μάθει όλη την αλήθεια; Δεν θα καταλάβει ποιος πληρώνει για τα γιγαντιαία πρωτογενή πλεονάσματα που έχετε υπογράψει και προβλέπουν εκτόξευση του πλεονάσματος για το 2018 έως το 2022 στο 3,5%; Δεν θα μάθει για το συνεχόμενο πλεόνασμα μέχρι το 2060; Δεν θα μάθει για τα νέα μέτρα που έρχονται το 2019 και το 2020 και αυτά, βέβαια, αν όλα πάνε καλά; Αν, όμως, η οικονομική κατάσταση αλλάξει, τα μέτρα θα είναι ακόμα πιο επώδυνα. Αλήθεια ποιος θα πληρώσει αυτά τα πλεονάσματα; Κομπάζετε για τη λεγόμενη υπεραπόδοση των δημοσιονομικών μέτρων, για το ότι έχετε πετύχει - αυτό το ρήμα χρησιμοποιείτε - υψηλότερα πλεονάσματα απ' ό,τι προβλέπατε. Όμως τα πλεονάσματα που πετύχατε, αγαπητοί κύριοι, τα πετύχατε στύβοντας κυριολεκτικά τους εργαζόμενους, τους μισθωτούς, τους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες, τους αγρότες με απανωτούς φόρους, αδυσώπητες ασφαλιστικές εισφορές, μειώσεις μισθών, περιορισμό επιδομάτων. Σαν να μη φτάνουν όλα αυτά, η δίκαιη ανάπτυξή σας φέρνει και άλλα επιπρόσθετα μέτρα το επόμενο διάστημα. Φέρνετε νέο «τσεκούρι» στις συντάξεις, που θα μειώσει ακόμα περισσότερο το βιοτικό επίπεδο και τελικά την ίδια τη ζωή των συνταξιούχων. Να το έχετε καλά στο μυαλό σας. Όταν θα δείτε να πηγαίνει πολύ πιο κάτω απ' ό,τι σήμερα το προσδόκιμο επιβίωσης, να ξέρετε πως έχετε βάλει εσείς το χεράκι σας, γιατί αυτό είστε, οικονομικοί εκτελεστές που τσακίζετε εργαζόμενους για τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Μήπως αυτό δεν κάνετε και τώρα με το οικογενειακό επίδομα, που πλήττει, κυρίως, χιλιάδες οικογένειες τριτέκνων και πολυτέκνων; Μήπως δεν βάζετε στο στόχαστρο και τα επιδόματα των αναπήρων; Δεν ανοίγετε τον δρόμο, για να πληγούν και οι μακροχρόνια πάσχοντες; Την ίδια στιγμή διαγράφετε και το επίδομα ανθυγιεινής βαριάς εργασίας σε τομείς του δημοσίου. Αλήθεια πού οδηγούν όλα αυτά; Ψυχροί εκτελεστές των λαϊκών στρωμάτων γίνεστε και γι' αυτό να είστε σίγουροι ότι θα λογοδοτήσετε. Το επόμενο διάστημα για να πετύχετε τα πρωτογενή πλεονάσματα που θέλετε, φέρνετε νέα φοροεπιδρομή σε μισθωτούς και συνταξιούχους, μειώνοντας το αφορολόγητο σε κάτω από 6000 ευρώ ετησίως. Αναφέρεστε στο 50 % συν 1, λες και δεν γνωρίζετε τίποτα για την εργοδοτική τρομοκρατία σε τόπους δουλειάς και τον ρόλο και του κυβερνητικού και του εργοδοτικού συνδικαλισμού. Ο κ. Τσίπρας πριν από λίγο προσπάθησε να πείσει τόσο τον ελληνικό λαό όσο και κάποιους ευκολόπιστους ακόμα δικούς σας, πως φέρνετε αλλαγές που θα ωφελήσουν συνολικά τη χώρα, τον λαό, τους εργαζόμενους. Έχετε το θράσος να μιλάτε για το δίκαιο, που το κάνετε πράξη. Προσπαθείτε να εμφανίσετε ακόμα και διατάξεις του πολυνομοσχεδίου ως διατάξεις που επαναφέρουν την κοινωνική δικαιοσύνη. Όσο, όμως, και αν προσπαθείτε, η πραγματικότητα είναι σκληρή, είναι αδυσώπητη και θρυμματίζει οποιαδήποτε προσπάθειά σας να τη συγκαλύψετε. Βέβαια γλώττα λανθάνουσα τα αληθή λέγει, λένε οι αρχαίοι Έλληνες. Μόνοι σας παραδέχεστε ότι λερώνετε συνεχώς τα χέρια σας - ο κ. Τσίπρας το είπε - για να κάθεστε στην καρέκλα της κυβερνητικής εξουσίας. Αυτόν τον θεό προσκυνάτε την καρέκλα. Βλέπετε, όμως - όπως πάντα άλλωστε - ότι η πολιτική απατεωνιά έχει κοντά ποδάρια. Πολιτικός είναι ο όρος. Δεν μπορεί να καλυφθεί και να αποπροσανατολίσει για πολύ τον ελληνικό λαό. Όποια πλευρά του σημερινού πολυνομοσχεδίου και αν κοιτάξουμε, θα δούμε τον ίδιο πάντα μοναδικά ωφελημένο και τον ίδιο πάντα μοναδικά χαμένο. Το μότο που σας ταιριάζει, δεν είναι «το δίκαιο που γίνεται πράξη». Αυτό που έπρεπε να λέγατε, αν σας είχε απομείνει έστω και μια μικρή δόση πολιτικής ειλικρίνειας, θα ήταν το «ό,τι άδικο για τον λαό μας, αυτό που μας ζήτησε το μεγάλο κεφάλαιο, γίνεται πράξη». Το κεφάλαιο σάς ζήτησε να υπονομεύσετε, για παράδειγμα, το δικαίωμα στην απεργία και να το κάνετε πράξη. Οι εκπρόσωποί του σας χειροκροτούν και σας συγχαίρουν, εκτός αν μας πείτε ότι και ο ΣΕΒ, που θέλει να κατεδαφίσει όποιο εργατικό δικαίωμα έχει απομείνει, ενδιαφέρεται για την εύρυθμη λειτουργία των σωματείων και τη μεγάλη συμμετοχή των εργαζομένων στις απεργίες, για να έχουν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα πίεσης και για να τους δίνει περισσότερα δικαιώματα μισθολογικά αλλά και άλλα. Η ικανότητά σας να αντιστρέφετε την πραγματικότητα, θα μείνει πραγματικά παροιμιώδης. Όμως η ουσία στο συγκεκριμένο είναι ότι ξεκινάτε το ξήλωμα του δικαιώματος της απεργίας. Δεν σας πήρε ο πόνος ούτε εσάς ούτε τα πολιτικά σας αφεντικά από τον ΣΕΒ για την επέκταση της δημοκρατίας στους χώρους δουλειάς. Αυτό που σας ενδιαφέρει, είναι πώς θα βάλετε παραπέρα εμπόδια. Όποιος έχει έστω και μια ώρα περάσει από εργοστάσιο ή έστω απ' έξω τουλάχιστον από έναν τόπο δουλειάς, ξέρει για τις συνεχείς βάρδιες, ξέρει ότι ο τόπος κατοικίας εκτείνεται σε μήκος πολλών δεκάδων χιλιομέτρων πέρα από τον τόπο δουλειάς, για να μαζευτεί το 50% συν 1 των εργαζομένων που είναι στο σωματείο, για να έχει απαρτία. Γιατί ξέρετε ότι οι άνθρωποι δουλεύουν σε ένα εργοστάσιο αλλά μένουν στα γύρω χωριά, στις γύρω πόλεις, απομακρύνονται από τον χώρο δουλειάς. Στην ουσία όλη τη μέρα τους την περνάνε με το να μετακινηθούν και να γυρίσουν πίσω. Στα περισσότερα εργοστάσια, στους περισσότερους χώρους δουλειάς απαγορεύεται από τους εργοδότες μέσα στον χώρο δουλειάς να γίνεται η συνέλευση. Πού, λοιπόν, θα γίνει αυτή η απαρτία; Και αυτό είναι πρωτοβάθμιο σωματείο ούτε καν κλαδικό. Είναι εργοστασιακό σωματείο αυτό για το οποίο μιλάμε. Πολύ περισσότερο όταν κάτι συμβαίνει έκτακτα, όταν οι εργάτες πρέπει άμεσα να πιέσουν, να διεκδικήσουν από τον εργοδότη τους, να ζητήσουν να επιλύσουν ζητήματα που καθημερινά προκύπτουν στους χώρους δουλειάς από εργατικά θανατηφόρα ατυχήματα μέχρι απολύσεις και τόσα άλλα. Πρέπει να οργανωθεί αμέσως η συνέλευση του σωματείου τους με το 50% συν 1 αυτών για να έχουν απαρτία και να αποφασίσουν σε συνέχεια μέσα σε λίγες ώρες για την προκήρυξη του δικαιώματος, που το έχουν κατακτήσει με αίμα, της απεργίας. Ποιος δεν ξέρει, επίσης, την εργοδοτική τρομοκρατία ότι οι πολλοί χώροι σήμερα που μιλάμε, είναι πραγματικά γκέτο; Τα προβλήματα ανασύνταξης λειτουργίας του κινήματος, ανεβάσματος της συμμετοχής, βελτίωσης της συνδικαλιστικής λειτουργίας που είναι υπαρκτά, δεν είναι αρμοδιότητα του αστικού κράτους, της κυβέρνησής του, του ΣΕΒ, δήθεν να κάνουν προσπάθεια να τα επιλύσουν με διάφορα νομικά κατασταλτικά στην ουσία αντεργατικά μέτρα. Αφορούν μόνο τις εσωτερικές διαδικασίες του συνδικαλιστικού κινήματος, των εργαζομένων, μέσα από τα καταστατικά τους, τις συνελεύσεις τους, τις συνεδριάσεις τους. Οι εργάτες είναι οι μόνοι αρμόδιοι να αποφασίσουν πώς, πότε και τι πρέπει να κάνουν για να βελτιώσουν τη λειτουργία τους, τη συμμετοχή τους, την αγωνιστική δράση τους. Και αυτό θα κάνουν. Αλλά είστε και ανιστόρητοι εκτός των άλλων. Όλες οι κατακτήσεις και τα δικαιώματα των εργατών κατακτήθηκαν όλες αυτές τις δεκαετίες, όλο τον προηγούμενο αιώνα σε κόντρα με τις κυβερνητικές ηγεσίες και νόμους, σε κόντρα με τους στόχους του ΣΕΒ. Έτσι και οι σημερινοί σας νόμοι σας λέμε ξανά και από το Βήμα της Βουλής, θα μείνουν ανενεργοί. Θα ανατραπούν στην πράξη. Βέβαια δεν είναι μόνο αυτά τα αισχρά που φέρνετε. Το κεφάλαιο στις τράπεζες σάς ζήτησε να επιταχύνετε τους πλειστηριασμούς, για να βγουν στο σφυρί οι λαϊκές κατοικίες και, κυρίως, για να εκβιαστούν τα λαϊκά στρώματα, να δώσουν ό,τι έχουν και δεν έχουν στις τράπεζες, για να μη χάσουν το σπίτι τους και το κάνετε πράξη. Φέρνετε μια γενίκευση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών και εντάσσετε εκεί τις άδικες οφειλές των λαϊκών στρωμάτων προς το δημόσιο, οφειλές που έχουν γεννηθεί από ένα φορολογικό σύστημα, που στόχο έχει να τσακίσει φορολογικά λαϊκά στρώματα, να αφαιμάξει λαϊκές οικονομίες, για να τροφοδοτήσει τη δική σας καπιταλιστική ανάπτυξη. Δεν πείθετε κανέναν, όταν μιλάτε για συμφωνία κυρίων, για να μη γίνει τάχα πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας. Και τούτο για δύο λόγους: Πρώτον, η ηθική του κεφαλαίου είναι μόνο το κέρδος του. Όταν έρθει η ώρα, θα ενταχθούν χωρίς κανέναν ενδοιασμό και όσες πρώτες κατοικίες ζητάει το κεφάλαιο. Άλλωστε εάν ήταν αλλιώς, η πρώτη κατοικία θα ήταν νομοθετικά προστατευμένη, αλλά δεν είναι. Κούφιες, λοιπόν, υποσχέσεις που δεν πείθουν κανέναν. Ο δεύτερος, όμως, είναι ο σημαντικότερος λόγος, γιατί στόχος των τραπεζών δεν είναι να βγάλουν άμεσα, τώρα στο σφυρί όλα μαζί, δεκάδες χιλιάδες ακίνητα λαϊκών οικογενειών. Στόχος των τραπεζών είναι να εκβιάσουν πρώτα, με την απειλή του πλειστηριασμού, τους εργαζόμενους, να τους στύψουν με τον νόμο Κατσέλη, ώστε να αποπληρώσουν το μεγαλύτερο δυνατό κομμάτι του δανείου τους, αφού πρώτα καταφέρουν να υφαρπάξουν οποιοδήποτε άλλο περιουσιακό στοιχείο έχει οικονομικό ενδιαφέρον. Στόχος των τραπεζών και των προσφιλών, πλέον, σε εσάς funds, είναι να μετατρέψουν τα λαϊκά στρώματα σε de facto ενοικιαστές κατοικίας. Άλλωστε αυτό βλέπει εδώ και πολλά χρόνια η Ευρωπαϊκή Ένωση ως πρόβλημα, λέει, στην ελληνική οικονομία. Το υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης, δηλαδή, που εμποδίζει την κινητικότητα, όπως λέει, των εργαζομένων, που τους κρατάει δεμένους και δεν επιτρέπει στο κεφάλαιο να τους εκμεταλλεύεται κατά το δοκούν. Έτσι φέρνετε τη δαμόκλεια σπάθη των πλειστηριασμών για όλους. Όποιος δεν πληρώνει, χάνει το σπίτι του, τις οικονομίες του, το αυτοκίνητό του. Κι έχετε το θράσος, να χορεύετε πάνω από τη δυστυχία όλων αυτών που χρωστάνε στην εφορία, να κομπάζετε για το πόσο εισπράττουν οι «χαρατσήδες» σας, για το πόσο μεγάλο είναι το πλεόνασμα που έχετε πετύχει. Όμως, κύριοι της Κυβέρνησης, τι δείχνουν οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, που προωθείτε για κάθε οφειλή προς τράπεζες και προς την εφορία; Δείχνουν ότι δεν προχωράτε τόσο εύκολο όσο νομίζατε ή θα θέλατε. Δείχνουν ότι η κοινωνία η ίδια είναι εναντίον σας. Δείχνουν ότι δεν αποτελεί απόδοση δικαιοσύνης στο όνομα του ελληνικού λαού ο πλειστηριασμός αλλά στο όνομα μόνο του μεγάλου κεφαλαίου. Δείχνει πως η πολιτική σας έχει χάσει το λαϊκό έρεισμα, γι' αυτό αναγκάζεστε να προχωράτε σε πλειστηριασμούς στα μουλωχτά, από μακριά, σαν τους κλέφτες. Βέβαια το κεφάλαιο σάς ζήτησε και πολλά άλλα πράγματα. Απαίτησε να διαμορφώσετε, κυρίως, εκείνους τους όρους, που εγγυώνται την κερδοφορία του. Αλήθεια τι έκπληξη, βέβαια, κι αυτό! Ό,τι σας ζήτησε το μεγάλο κεφάλαιο, έγινε και πάλι πράξη. Το νομοσχέδιο που φέρνετε, έχει ως στόχο να διευκολύνει τις καπιταλιστικές επενδύσεις ως απαιτούμενο για την καπιταλιστική ανάκαμψη της επόμενης περιόδου και το κάνει θυσιάζοντας τα δικαιώματα των εργαζομένων. Από το Κτηματολόγιο και τον Μεταλλευτικό Κώδικα μέχρι τη διαμεσολάβηση και την προσπάθειά σας να καταργήσετε την απεργία, το ταξικό πρόσημο της πολιτικής σας είναι απόλυτα σαφές. Θυσιάζετε κάθε λαϊκό δικαίωμα μπροστά στην κερδοφορία και την προσέλκυση του μεγάλου κεφαλαίου. Γι' αυτό, κύριε Τσίπρα, σας λέμε ότι είστε ο καλύτερος υπηρέτης των μεγάλων ομίλων, των τραπεζών, των εφοπλιστών, του ΣΕΒ, του κεφαλαίου. Η κριτική που σας κάνει η Αξιωματική Αντιπολίτευση, πως το νομοσχέδιο που φέρνετε είναι μια τεχνική συγκόλληση άσχετων μεταξύ τους νομοθετημάτων, είναι σε τελευταία ανάλυση περισσότερο αποπροσανατολιστικήκ, και, βέβαια, η Νέα Δημοκρατία σε αυτό σας βοηθά στην ουσία. Δεν είστε άσχετοι ούτε πρόχειροι. Κοινός παράγοντας, κοινή κλωστή που διατρέχει το νομοσχέδιό σας, είναι η διασφάλιση της κερδοφορίας των ομίλων και οι τομείς τους οποίους επιλέγετε να ανοίξετε, δεν είναι τυχαίοι, δεν είναι καινούργιοι. Φέρνετε μια σειρά από κρίσιμες ρυθμίσεις, στους τομείς εκείνους που τα πολιτικά αφεντικά σας έχουν αποφασίσει πως θέλουν να επενδύσουν, γιατί βλέπουν δυνατότητες μεγάλων κερδών. Γι' αυτό άλλωστε και τις διάφορες αλλαγές που σήμερα φέρνετε εσείς, τις έχουν προτείνει άλλοι, από την Παγκόσμια Τράπεζα μέχρι τα διάφορα επιμελητήρια συνεργασίας με άλλες χώρες, που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας. Φέρνετε το νέο Κτηματολόγιο, που συνενώνει σε μια ενιαία δομή το σημερινό Κτηματολόγιο και τα υποθηκοφυλακεία και θέλετε να πείσετε, πως στόχος σας είναι να εκσυγχρονίσετε ένα σύστημα που υπάρχει εδώ και δεκαετίες. Όμως δεν μπορείτε να μας εξηγήσετε, γιατί επιμένει τόσο πολύ η Παγκόσμια Τράπεζα για να προχωρήσει αυτή η ρύθμιση. Γιατί το Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο, το Ελληνογερμανικό Επιμελητήριο και άλλα επιμελητήρια είχαν κάνει σημαία τους τις παλιότερες μελέτες τους, την ανάγκη να εκσυγχρονιστεί το πλαίσιο που διέπει την ακίνητη περιουσία στη χώρα ως βασικό άξονα της ανάπτυξης πολύ πριν από την εκδήλωση της κρίσης. Όσο και αν προσπαθείτε να κρυφτείτε πίσω από παχιά λόγια, οι απαντήσεις είναι μάλλον απλές. Στόχος σας είναι να διαμορφώσετε ένα πλαίσιο χρήσεων γης και ιδιοκτησίας γης, που να υπηρετεί πιο αποτελεσματικά τις ανάγκες των λίγων, του μεγάλου κεφαλαίου, ένα πλαίσιο με το οποίο οι επενδύσεις θα προωθούνται με μεγάλη ταχύτητα, παρακάμπτοντας τις χρήσεις γης που έχουν ανάγκη οι τοπικές κοινωνίες, επιτρέποντας την ταχύτατη συγκέντρωση της γης στα χέρια τραπεζών, μονοπωλιακών ομίλων, που βλέπουν τα ακρογιάλια και τα βουνά της πατρίδας μας σαν φιλέτα, για να προχωρήσουν σε νέα μεγάλα επενδυτικά σχέδια. Βέβαια με το περισσό θράσος που σας διακρίνει, μπορεί να ρωτήσετε: «Και πού είναι το κακό;» Το κακό σας λέμε, κύριοι, είναι ότι για να γίνουν αυτές οι επενδύσεις, πρέπει η γη να αλλάξει χέρια, να φύγει η γη από τους φτωχούς αγρότες, για παράδειγμα, από τα λαϊκά στρώματα, από τους κατοίκους των νησιών και να πάει στις τράπεζες, στους ομίλους, στους επενδυτές. Αυτό προσπαθείτε να πετύχετε, με τις διατάξεις που φέρνετε. Ένα ολόκληρο σύστημα όπου κάθε δυνατή χρήση γης και κάθε δικαίωμα ιδιοκτησίας είναι καταγεγραμμένο και συγκεντρωμένο, γιατί ο δρόμος ανάπτυξης που υπηρετείτε σήμερα, θέλει τουριστικές επενδύσεις για να εξαχθεί και το τουριστικό προϊόν, και αυτές απαιτούν συγκέντρωση της γης σε μια χούφτα χέρια. Το πολυνομοσχέδιο που έχετε καταθέσει, φέρνει νέες αλλαγές και στον Μεταλλευτικό και Λατομικό Κώδικα. Τι προβλέπουν στην ουσία οι αλλαγές; Νέες ρυθμίσεις με τις οποίες παραδίδεται ο μεταλλευτικός πλούτος της χώρας σε επενδυτές, προκειμένου να τονωθεί η κερδοφορία των ομίλων. Ακολουθείτε την ίδια πορεία πλήρους παράδοσης μεταλλευτικών ερευνών στους επενδυτές, χωρίς να διασφαλίζετε ούτε καν μια καταγραφή του μεταλλευτικού πλούτου από κάποια κρατική δομή. Δεν είναι τυχαία η πολιτική σας. Για την μεγιστοποίηση των κερδών των λίγων επενδυτών διαλύεται το ΙΓΜΕ. Γι' αυτό τώρα με το πολυνομοσχέδιο φέρνετε ακόμη μεγαλύτερη ελευθερία στους μεταλλευτικούς ομίλους, να εκμεταλλεύονται τον πλούτο που υπάρχει σε αυτή εδώ τη χώρα. Έχετε φτάσει μέχρι το σημείο, να εγγυάστε στις μεγάλες μεταλλευτικές επιχειρήσεις, πως μέσα σε τέσσερις μήνες θα παίρνουν κάθε απαραίτητη άδεια, παρακάμπτοντας ακόμα και μελέτες περιβαλλοντικής προστασίας και κάθε είδους προέγκριση. Με το νομοσχέδιο αυτό αποδεικνύετε, πως είστε βασιλικότεροι του βασιλέως στον τομέα και της ηλεκτρικής ενέργειας και για μια ακόμη φορά δείχνετε τι σημαίνει πολιτική κωλοτούμπα. Εσείς που όλο το προηγούμενο διάστημα κατηγορούσατε τη χρηματιστική κερδοσκοπία ως τον κεντρικό παράγοντα για την κρίση και τη φτώχεια των λαών, σήμερα κάνετε, πράγματι, ένα γενναίο βήμα. Μπράβο σας! Προχωράτε την απελευθέρωση, την εμπορευματοποίηση της ηλεκτρικής ενέργειας ένα βήμα παρακάτω με το Χρηματιστήριο Ενέργειας. Άραγε αυτό λείπει για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της ενεργειακής φτώχειας, στο οποίο ζει ο μισός πληθυσμός, και οι υπέρογκες δαπάνες για την ενέργεια που κατατρώνε το λαϊκό εισόδημα για τη συντριπτική πλειοψηφία των εργατικών λαϊκών στρωμάτων; Οι χρηματιστηριακές επενδύσεις και το τζογάρισμα στην ενέργεια μάς λείπουν; Γιατί το κάνετε; Γιατί θέλετε να δώσετε δυνατότητα τοποθέτησης στην ενέργεια ακόμα περισσότερων κεφαλαίων με ακόμη μεγαλύτερη ευκολία. Θέλετε να μπουν στον ελληνικό ενεργειακό κλάδο οι τράπεζες, κάθε όμιλος που διαθέτει αναπασχόλητο, λιμνάζον κεφάλαιο χωρίς μεγάλη δυσκολία. Αποδεικνύεται πως οι δημοπρασίες ενέργειας που εισήγατε, ήταν πρόβα τζενεράλε. Τώρα φέρνετε γενίκευση της κατάστασης. Δίνετε τη δυνατότητα σε μεγάλους βιομηχανικούς ομίλους να προαγοράζουν φθηνή ηλεκτρική ενέργεια, για να θωρακίσουν τα κέρδη τους. Ως αποτέλεσμα θα είναι νέα εκτόξευση του κόστους της δαπάνης για την ενέργεια που καταβάλλουν οι εργαζόμενοι. Με τον γνωστό «παπά» της αντιμετώπισης της γραφειοκρατίας φέρνετε ένα νέο σύστημα αδειοδότησης επιχειρήσεων. Ποια είναι η κατεύθυνση; Φτιάξτε ό,τι θέλετε και στη συνέχεια μπορεί να κάνουμε και κανέναν έλεγχο. Δεν αμφιβάλλει κανείς, κύριοι της Κυβέρνησης, κύριε Πρωθυπουργέ, πως ο ΣΕΒ και οι υπόλοιποι επενδυτές τρίβουν τα χέρια τους, αφού ξηλώνεται σταδιακά το σημερινό πλαίσιο της υποτυπώδους προστασίας. Το μάρμαρο, όμως, θα το πληρώσουν και πάλι οι εργαζόμενοι, λαϊκά στρώματα που κατοικούν κοντά εκεί που θα προχωρήσουν οι επενδύσεις. Είναι προκλητική και ταυτόχρονα ενδεικτική η διάταξη που φέρνετε στο άρθρο 128. Γίνεται λόγος για τυπικής φύσεως υποχρεώσεις σε μια επιχείρηση και για κίνδυνο που υπολογίζεται με βάση την πιθανότητα εμφάνισής του, ξεχνώντας τον πιο ουσιαστικό δείκτη. Τον δείκτη σοβαρότητας ενός εργατικού ατυχήματος. Τι μας λέτε ουσιαστικά; Μας λέτε πως η ασφάλεια των εργαζομένων, η προστασία της δημόσιας υγείας δεν μπορούν να μπαίνουν εμπόδιο στα κέρδη των μονοπωλίων. Την ίδια ώρα που ετοιμάζεστε να ξετινάξετε φορολογικά τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων, προωθείτε νέες φοροελαφρύνσεις για το μεγάλο κεφάλαιο. Σας αναγνωρίζουμε το μεγάλο πολιτικό θράσος σας. Προσπαθείτε να πείσετε, πως το πολυνομοσχέδιό σας έχει και θετικές πλευρές. Μπορεί, βέβαια, να έχετε και ορισμένα παραδείγματα κάποιων κοινωνικών ομάδων που θα δουν και κάποια υποτυπώδη πιθανόν βελτίωση. Παραπάει, όμως, κύριοι της Κυβέρνησης. Παραπάει να εμφανίζετε τα 2 ευρώ την ημέρα του οικογενειακού επιδόματος ως κοινωνική δικαιοσύνη. Κυρίως, όμως, πρέπει να καταλάβετε ότι η προσπάθειά σας να διαχωρίσετε τους εργαζόμενους, δεν λειτουργεί. Προσπαθείτε μάταια να εμφανίσετε τη συντριπτική πλειοψηφία των μισθωτών, των αυτοαπασχολουμένων ως προνομιούχους, ώστε να δικαιολογήσετε την επίθεση εναντίον τους. Το κόλπο, βέβαια, είναι γνωστό πια. Όποιος μισθωτός και αυτοαπασχολούμενος δεν είναι ακόμα εξαθλιωμένος, τον βαφτίζετε και προνομιούχο και βαφτίζοντάς τον έτσι, μπορείτε να του κόψετε τα επιδόματα, να του αυξήσετε τους φόρους, να παίρνει λιγότερη σύνταξη και ποιος ξέρει τι άλλο θα δούμε, αν ακούσουμε και τον Υπουργό Οικονομικών σας ο οποίος μάλιστα ειδικεύεται και στα αγγλόφωνα, ξενόφερτα χριστουγεννιάτικα παραμύθια του Ντίσνεϊ, για να πείσει τους ιθαγενείς ότι ένα φτωχόπαιδο - εδώ μέσα τα είπε αυτά από αυτό το Βήμα - μπορεί να είναι ευτυχισμένο και ένα πλουσιόπαιδο μπορεί να είναι μίζερο και δυστυχισμένο. Οπότε ποιο παιδάκι μένει να λυπηθούμε και να συνδράμουμε εμείς οι υπόλοιποι; Ασφαλώς το δυστυχισμένο πλουσιόπαιδο, για να πάψει να είναι δυστυχισμένο και όχι το ευτυχισμένο φτωχόπαιδο. Και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. Ολα αυτά τα λέει, μάλιστα, για να αμφισβητήσει τον ονομαζόμενο «δείκτη ευτυχίας», αφού πρώτα τον χρησιμοποιεί για να απαντήσει στη Δεξιά υποτίθεται, υποτίθεται πάλι, αστειευόμενος βέβαια. Τραγέλαφος, δηλαδή, όπως άλλωστε είναι και κάθε ταξική, αστική πολιτική σκέψη όλων όσοι, άσχετα αν είναι Αριστερά ή Δεξιά, προσπαθούν να τη διαχειριστούν και μάλιστα όπως λένε και με φιλολαϊκό κιόλας πρόσημο. Για να επανέλθω και να το συνδέσω με αυτό που έλεγα, προσπαθείτε να πετύχετε με κάτι τέτοιο ακόμα πιο γαλαντόμικα πλεονάσματα. Από τα δέκα που παίρνετε, δίνετε πίσω ένα ξεροκόμματο, βέβαια, ορισμένα ψίχουλα στην ακραία φτώχεια, ίσα ίσα για να ρίξετε στάχτη στα μάτια, ενώ τα υπόλοιπα πάνε για να τροφοδοτήσουν την μεγάλη καπιταλιστική κερδοφορία. Η διάκριση που επιχειρείτε, ο κοινωνικός κανιβαλισμός που θέλετε να χτίσετε, ώστε οι πραγματικά εξαθλιωμένοι να τα βάλουν με τους λιγότερο εξαθλιωμένους, για να μείνει στο απυρόβλητο ο πραγματικός πλούτος, οι βιομηχανίες, οι τράπεζες, οι εφοπλιστικές εταιρείες, δεν πρόκειται να λειτουργήσει. Δεν θα λειτουργήσει, γιατί το μόνο που υπόσχεστε στους εξαθλιωμένους, είναι πως θα εξαθλιώσετε και όλους τους υπόλοιπους. Δεν υπόσχεστε κανενός είδους ουσιαστική βελτίωση των εξαθλιωμένων. Το μόνο που υπόσχεστε, είναι ακόμα μεγαλύτερη στήριξη, ακόμα περισσότερα κέρδη για το μεγάλο κεφάλαιο. Ακόμη και ο λόγος σας έχει γίνει ξύλινος, όπως σας αρέσει - είναι η αγαπημένη σας έκφραση - για άλλους να λέτε, μονότονα επαναλαμβανόμενος, απόλυτα προβλέψιμος, ακόμα και με τις ίδιες φράσεις, τα ίδια επιχειρήματα, τα ίδια τσιτάτα που θυμίζουν συμβουλές διαφημιστικής εταιρείας που σας προμοτάρει. Βαρεθήκαμε όλοι τη συνεχή επίκλησή σας, την οποία ως ρομποτάκια επαναλαμβάνετε για το περιβόητο λαμπρό μέλλον της τάχα δίκαιης ανάπτυξης, που όπου να ναι έρχεται και όλο στον δρόμο είναι. Πρέπει μάλλον να αλλάξετε κασέτα. Οι εργαζόμενοι έχουν αποκτήσει αρκετή πείρα πια, για να καταλάβουν τι εννοείτε με τη γνωστή κασέτα της δίκαιης ανάπτυξης, πως η δίκαιη ανάπτυξή σας είναι ανάπτυξη μόνο για πολύ λίγους. Σημαίνει κέρδη για τράπεζες, επενδυτικές ευκαιρίες για βιομηχανίες, νέα φορολογικά προνόμια για εφοπλιστές. Και για να έρθουν όλα αυτά τα κέρδη, για να έρθει αυτή η ανάπτυξη, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να δουλεύουν με χαμηλούς μισθούς, ο λαός θα πρέπει να πληρώνει αβάσταχτους φόρους από τη μια και να δαπανά όλο και μεγαλύτερο τμήμα του εισοδήματός του για υγεία, για παιδεία, για ηλεκτρικό ρεύμα, για νερό. Με το πολυνομοσχέδιό σας αποδεικνύετε περίτρανα πόσο υπολογίζει η τάξη σας και κάθε αστική κυβέρνηση τη ζωή, την ευτυχία, την υγεία, την ασφάλεια των εργαζομένων και του λαού. Δείχνετε κυριολεκτικά τα ταξικά δόντια σας. Αποδεικνύετε στην πράξη γιατί ανάμεσα σε εσάς, τους βιομηχανικούς ομίλους, τις τράπεζες, τους εφοπλιστές, το κράτος τους και όλους τους πολιτικούς υπηρέτες τους και ανάμεσα στους υπόλοιπους, στη συντριπτική δηλαδή πλειοψηφία των μισθωτών, των αυτοαπασχολουμένων, των φτωχών αγροτών, υπάρχει κυριολεκτικά άβυσσος. Διότι τα κέρδη της δικής σας τάξης βασίζονται πάνω στη δυστυχία της δικής μας τάξης. Για να θωρακίσετε τα κέρδη των λίγων, των ομίλων πρέπει να πάρετε τα σπίτια και τη γη με ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, να δηλητηριάσετε το περιβάλλον και την υγεία, βάζοντας όπου θέλετε και με όποιο τρόπο θέλετε μεταλλεία, βιομηχανίες, αποθήκες. Θέλετε να δουλεύει ο ελληνικός λαός με μισθούς ανέχειας, με φόρους που ολοένα γιγαντώνονται, με συντάξεις που πετσοκόβονται, οδηγώντας τους συνταξιούχους στη φτώχεια και στον πρόωρο θάνατο. Για να θωρακίσετε τα κέρδη, θέλετε να αφαιρέσετε ακόμα και το δικαίωμα των εργαζομένων, να αντιστέκονται μέσα από το σωματείο τους με όπλο την απεργία. Με όλα αυτά απλά μας υπενθυμίζετε γιατί εσείς, το πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου, η άρχουσα τάξη, δεν μπορείτε να συνυπάρξετε ειρηνικά με τη μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία. Γι' αυτό όλο και πιο συχνά καταφεύγετε και στο μαστίγιο του αυταρχισμού, όταν το καρότο που δίνετε δεν αποδίδει. Όσο για το πολιτικό στριπτίζ στον Τράμπ, τα καλά λόγια προχθές του Γερούν Ντάισελμπλουμ αλλά και των λοιπών κορακιών για τον Πρωθυπουργό των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, τις προφανείς υποσχέσεις σας, απ' ό,τι όλα δείχνουν, προς τον Ερντογάν, που τώρα βάζετε σε ρόλο «λαγού» και Υπουργούς σας να καλλιεργούν το κλίμα σταδιακά της παράδοσης των οκτώ Τούρκων στην Άγκυρα ή τις διπλωματικές σας γυροβολιές στα Βαλκάνια και τη γειτονική χώρα της FYROM που όλο και περισσότερο θυμίζουν ότι συμπεριφέρεστε σαν «βαποράκια» του ΝΑΤΟ απέναντι στην επιρροή της Ρωσίας στην περιοχή, για όλα αυτά, λοιπόν, ούτε έχουμε σκοπό ούτε έχουμε και τον χρόνο να αναφερθούμε. Ελπίζουμε να μας δοθεί αυτή η δυνατότητα το επόμενο διάστημα από αυτό εδώ το Βήμα, για να μας ενημερώσετε επιτέλους ακριβώς ποιες είναι οι επίσημες θέσεις σας και σε τι ακριβώς συμφωνίες έχετε προχωρήσει. Διότι μέχρι στιγμής επικρατεί επισήμως άκρα του τάφου σιωπή. Μόνο μισόλογα, ευχολόγια και διάφορες δημοσιογραφικές πληροφορίες και διαρροές. Συνολικά, βέβαια, επιβεβαιώνετε ότι εσείς κάνετε τη δουλειά αυτών που αποφασίσατε να υπηρετήσετε, λερώνοντας τα χέρια σας, όπως είπε στην ομιλία του πριν λίγο ο κύριος Πρωθυπουργός. Γι' αυτό και κλιμακώνετε άλλωστε την επίθεση ενάντια στον λαό μας και ενάντια στο ΚΚΕ. Δεν είμαστε εμείς που αποδράσαμε από την πραγματικότητα, κύριε Τσίπρα. Εσείς έχετε αποδράσει από κάθε λογική, από τις αξίες, από την Αριστερά. Και έχετε προσχωρήσει στο ρεαλισμό, βέβαια, της υποταγής στην καρέκλα της αστικής εξουσίας. Ευτυχώς που το ΚΚΕ και το εργατικό κίνημα δεν είχαν ποτέ το δικό σας ρεαλισμό και γι' αυτό κατακτήθηκαν όσα δικαιώματα κατακτήθηκαν από τον εργαζόμενο λαό μας στο παρελθόν. Δεν θα χαμογελάτε για πολύ ακόμα όμως. Δεν θα σας περάσει τελικά. Γελιέστε αν νομίζετε ότι η εργατική τάξη ο λαός, αποδέχεται την κατάσταση ως τετελεσμένη. Σας δηλώνουμε, πως δεν θα εγκαταλείψουμε τα κατακτημένα με αίμα δικαιώματα της εργατικής τάξης αμαχητί. Θα μας βρίσκετε συνεχώς μπροστά σας, όση λάσπη κι αν βάλετε στον ανεμιστήρα, όση συκοφαντία κι αν επιστρατεύσετε, όσον αυταρχισμό κι αν διαθέσετε, όσους κονδυλοφόρους κι αν πληρώσετε. Και θα σας θυμίσουμε, πώς «γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος». Σας ευχαριστώ.
Κύριε Νικολόπουλε, τον λόγο θα δώσουμε, αναγκαστικά, στον κ. Μιχαλολιάκο, επειδή παρίσταται. Κύριε Μιχαλολιάκο, μία ερώτηση. Επιτρέπετε να δώσουμε τον λόγο στον κ. Νικολόπουλο για τη δευτερολογία του, εκ μέρους των Ανεξαρτήτων Βουλευτών, για τέσσερα λεπτά; Ειδάλλως και με βάση τον Κανονισμό έχετε κάθε δικαίωμα να πάρετε τον λόγο, όπως έχετε δηλώσει εξάλλου.
Δεν έχω πρόβλημα να παραχωρήσω τη θέση μου.
Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Νικολόπουλε, έχετε τον λόγο για τέσσερα λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, θλίβομαι γιατί η Βουλή βρίσκεται για ακόμα μία φορά μπροστά σε προδιαγεγραμμένες καταστάσεις. Είχα την ευκαιρία και τούτο το Παρασκευοσαββατοκύριακο που μας πέρασε, να συναντηθώ με μεγάλο αριθμό πολιτών και να συζητήσω για το πολυνομοσχέδιο, για την κατάσταση στη χώρα, για τα εθνικά μας θέματα, για όλα. Έκανα, λοιπόν, και τα δικά μου προσωπικά γκάλοπ, τα οποία δείχνουν καθολική απόρριψη του πολυνομοσχέδιου. Και ειρήσθω εν παρόδω, σας λέω πως απορρίπτουν καθολικά κι οποιαδήποτε ονομασία των Σκοπίων, που να περιέχει το όνομα Μακεδονία. Εμείς είμαι σίγουρος ότι ξέρουμε, ποιο είναι το τραγελαφικό. Εδώ μέσα να μιλάμε για μέτρα και για μνημόνια κι εκεί έξω να μιλάνε για ζωή. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, πότε θα κοιτάξουμε την κοινωνία στα μάτια και πότε θα την ακούσουμε πραγματικά. Πού βρίσκεται η πατριωτική, κοινωνική Δεξιά και πού η λαϊκή και ευαίσθητη Αριστερά, για να στηρίξουν τις ελπίδες του λαού και να τον βγάλουν από τον Γολγοθά; Μήπως προσφέρουν τα προαπαιτούμενα διαφυγή προς την ελπίδα; Κατηγορηματικά όχι. Χρειάζεται ανάπτυξη. Και ανάπτυξη με χειροπέδες στην οικονομία και την κοινωνία δεν θα έρθει ποτέ. Γι' αυτό και ρυθμίσεις σαν κι αυτές που έχουμε μπροστά μας, δεν μπορώ να ψηφίσω. Δεν τις πιστεύω, δεν τις στηρίζω, δεν τις υπακούω, όπως ακριβώς έκανα και επί των προηγουμένων κυβερνήσεων Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά, Βενιζέλου. Κύριε Πρόεδρε, σήμερα, αν θέλουμε η χώρα να βγει σε λίγους μήνες στις αγορές και να αρχίσει να φτιάχνει μία νέα μεταμνημονιακή ιστορία, χρειάζεται μόνο ένα ρεαλιστικό, αναπτυξιακό αφήγημα, έναν οδικό χάρτη ανάπτυξης, θέσεων εργασίας, ανταγωνιστικότητας και εξόδου από την ύφεση. Θα ψήφιζα με όλη μου την καρδιά ένα σχέδιο που θα παρουσίαζε ένα σαφές αναπτυξιακό αποτύπωμα και που θα κινείται, επιτέλους, μακριά από τη λογική της αέναης δημοσιονομικής περιστολής και των ψευδεπίγραφων μεταρρυθμίσεων. Όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρόσφατα και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής έχουν προδιαγράψει τους βασικούς άξονες της οικονομικής πολιτικής και των αναπτυξιακών προτεραιοτήτων σε ένα πενταετές νομοσχέδιο. Ερωτώ. Εμείς έχουμε κάτι αντίστοιχο; Με την αρνητική σήμερα ψήφο, λοιπόν, θέλω να δείξω συν τοις άλλοις ότι υπάρχει ανάγκη ενός αναπτυξιακού πολυνομοσχεδίου και η ανάγκη για μια άλλη πολιτική, που θα δώσει έμφαση πλέον στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της οικονομίας. Υπάρχει μια καταγεγραμμένη οικονομική ιστορία, την οποία δεν μπορούμε, όσο και να θέλουμε, να την αγνοήσουμε. Οι οικονομίες βγαίνουν από την κρίση με ενίσχυση της κατανάλωσης, με επενδύσεις, δημόσιες και ιδιωτικές, με κλαδικές πολιτικές, με αναπτυξιακά προγράμματα και κίνητρα. Όσο ταχύτερα ενσωματώσουμε ένα αναπτυξιακό πρόγραμμα, τόσο γρηγορότερα θα δούμε την ελληνική οικονομία να ξεκολλάει. Ας το καταλάβουν, λοιπόν, όλοι. Το αφήγημα της Ελλάδος, που για να συμμαζέψει τα οικονομικά της πρέπει να φτωχύνει, πέθανε. Η Ελλάδα πρέπει να πλουτίσει, και εάν εμείς εδώ δεν βρούμε τον τρόπο, τότε δεν είμαστε αντάξιοι ούτε του λαού ούτε της ιστορίας του. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Νικολόπουλε, και για τη συνέπεια στον χρόνο. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Χρυσής Αυγής κ. Μιχαλολιάκος.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πριν αναφερθώ στα του πολυνομοσχεδίου, του από το μνημόνιο επιβαλλομένου, θα ήθελα να αναφέρω μια είδηση που πέρασε στα ψιλά των εφημερίδων, εξαφανίστηκε από τους τηλεοπτικούς σταθμούς και, βεβαίως, δεν απασχόλησε την Βουλή. Σύμφωνα με την κατάθεση της γραμματέως του Χριστοφοράκου το 1997 και 1998 συναντήθηκε ιδιαιτέρως δεκατέσσερις φορές ο πρώην Πρωθυπουργός κ. Σημίτης. Αλλά η υπόθεση «SIEMENS» καίει πολλούς μέσα σε αυτή την Αίθουσα και έτσι μια συνωμοσία σιωπής έχει απλωθεί και κανείς δεν λέει τίποτε. Συχνά - πυκνά μέσα σε αυτή την Αίθουσα εάν οποιοσδήποτε κάνει μία μήνυση κατά ενός Βουλευτού της Χρυσής Αυγής, έρχεται σε χρόνο μηδέν η αίτηση άρσης της ασυλίας του. Και έχουμε, πραγματικά, σπάσει ρεκόρ στο θέμα αυτό, με αποτέλεσμα να έχουν γίνει περισσότερες άρσεις ασυλίας των Βουλευτών της Χρυσής Αυγής μέσα σε δύο, τρία χρόνια, απ' όσες έχουν γίνει εναντίον των Βουλευτών όλων των άλλων κομμάτων για σαράντα τέσσερα ολόκληρα χρόνια. Έτσι, λοιπόν, μεταξύ των άλλων διαβάσαμε πρόσφατα - και θα έρθει η δικογραφία στη Βουλή όπου θα έχει τυπική διαδικασία η διεκπεραίωσή της - για την υπόθεση του «Αθήνα 1997». Συγκεκριμένα τότε επί των ημερών του ΠΑΣΟΚ επί των ημερών του Σημίτη είχε γίνει ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου στην Αθήνα και ενώ το κόστος του είχε υπολογιστεί στα 5 δισεκατομμύρια δραχμές, έφτασε τα 19 δισεκατομμύρια. Διαβάζουμε ότι το Συμβούλιο Εφετών με την υπ' αριθμόν 2313/2017 απόφασή του, έβγαλε βούλευμα με το οποίο ζητά την παραπομπή του γενικού διευθυντή της οργάνωσης - ενός μόνο ατόμου από τα τριάντα οχτώ - για πράξεις που ετέλεσε το 1998. Με το ίδιο βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών της Αθήνας παύει η ποινική δίωξη σε βάρος των υπολοίπων κατηγορουμένων, μεταξύ των οποίων του Υφυπουργού Αθλητισμού του ΠΑΣΟΚ - το κίνημα αλλαγής που λέγαμε, για να θυμόμαστε τι εστί αλλαγή - Ανδρέα Φούρα. Είκοσι ολόκληρα χρόνια έκανε να φτάσει η υπόθεση αυτή. Για το θέμα αυτό δεν είναι αθώα και η Νέα Δημοκρατία, η οποία κυβέρνησε από το 2004 έως το 2009. Αλλά και τότε θαμμένη σε συρτάρια ήταν η υπόθεση Φούρα και των λοιπών παραγόντων του ΠΑΣΟΚ. Ωραίες συμμαχίες, ωραίες συμφωνίες! Επί του προκειμένου η υπόθεση Φούρα έχει άμεση σχέση με το νόμο περί ευθύνης Υπουργών. Μέσα σε αυτή την Αίθουσα εμείς ως Χρυσή Αυγή, εγώ προσωπικώς, πρότεινα να παραβούμε - αν θέλετε - σε μία παρατυπία και να ψηφίσουμε όλοι οι Βουλευτές όλων των κομμάτων και οι τριακόσιοι την κατάργηση του νόμου περί ευθύνης Υπουργών. Τίποτε δεν έγινε. Κανένας δεν απάντησε. Και έτσι η περίφημη Αναθεώρηση του Συντάγματος για την οποία είχε μιλήσει ο ΣΥΡΙΖΑ και είχε κάνει και ολόκληρη πανηγυρική φιέστα, δεν ακούγεται καν και σε ένα χρόνο ή ίσως λίγο παραπάνω θα έχουμε εκλογές. Καμμία σχετική προετοιμασία για την Αναθεώρηση του Συντάγματος και την κατάργηση του νόμου περί ευθύνης Υπουργών. Ίσως να ξέρει περισσότερα και να απευθυνθούμε στο θέατρο Άλμα, στον κ. Κιμούλη, όπου παίζεται η θεατρική παράσταση «Το Μαυροπούλι», γιατί ήταν και αυτός στην Επιτροπή Αναθεωρήσεως του Συντάγματος. Ίσως αυτός να μπορούσε να μας πει πολλά. Έχουμε ένα πολυνομοσχέδιο σήμερα κατ' επιταγή, λοιπόν, των δανειστών μας. Μέσα σε όλα αυτά ένα περίεργο άρθρο περί απεργιών το οποίο εάν δεν σας το επέβαλαν οι ξένοι τοκογλύφοι, θα το ψηφίζαμε. Γιατί, πράγματι, αυτό το οποίο συμβαίνει τις τελευταίες δεκαετίες στη χώρα είναι τραγικό και είναι ένας από τους βασικούς λόγους της καταστροφής της εθνικής μας οικονομίας. Σε μια επιχείρηση όπου είναι χίλιοι εργαζόμενοι, γίνεται ένα σωματείο με εκατό άτομα, απαιτείται μια πλειοψηφία των πενήντα ατόμων και έτσι σταματάει κατευθείαν η επιχείρηση. Καταστρέψατε χιλιάδες επιχειρήσεις εσείς οι αριστεροί, και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν εξαιρείται από αυτό. Μαζί ήσασταν χέρ - χέρι οι συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ σε αυτή την καταστροφή. Συνεχίζω με τα άρθρα 1 έως 42. Κτηματολόγιο και υποθηκοφυλακεία. Για την πρόσληψη στις οργανικές θέσεις, σύμφωνα με το άρθρο 17, δεν απαιτείται διαγωνισμός του ΑΣΕΠ. Τα δικά σας παιδιά πάλι θα βολέψετε, μεταξύ των οποίων μερικοί - επειδή αναφέρεστε πολλές φορές σε εμάς - είναι και υπόδικοι για κακουργήματα. Κανένας διαγωνισμός του ΑΣΕΠ, λοιπόν, και η εξέλιξη αυτή είναι πρόταση της Παγκόσμιας Τράπεζας, την οποία δέχθηκε η Κυβέρνηση χωρίς καμμία αντίρρηση. Βεβαίως δεν μπορεί να διασφαλιστεί η κρατική εποπτεία και η κυριότητα των δεδομένων από το δημόσιο. Άρθρα 73 έως 99. Χρηματιστήριο Ενεργείας. Πολλοί μέσα σε αυτή την Αίθουσα στο τηλέφωνό τους έχουν δεχθεί κλήσεις από εταιρείες, οι οποίες αγοράζουν ρεύμα από τη ΔΕΗ φτηνότερα από το κόστος και το πωλούν σε πολίτες. Είναι ο καπιταλισμός στην πλέον άγρια και κτηνώδη του μορφή. Και εσείς, οι υποτίθεται σοσιαλιστές, σε αυτό το θέμα της ενεργείας το μείζον για τον ελληνικό λαό όχι μόνο δεν κάνετε τίποτα, αλλά προχωρείτε και στο ξεπούλημα, κυριολεκτικά, της ΔΕΗ. Έρχομαι στα άρθρα 207 έως 209. Πλειστηριασμοί και προστασία πρώτης κατοικίας. «Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη». Στην πραγματικότητα όλα τα σπίτια πηγαίνουν στα χέρια των τραπεζιτών. Η οριζόντια προστασία της πρώτης κατοικίας έληξε στα τέλη του 2014, υπάρχει ακόμη με τον νόμο Σταθάκη μία διορία αλλά και αυτή πρόκειται να κλείσει. Το πλέον σημαντικό είναι, όμως, αυτό που δήλωσε ο Υπουργός κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος σχετικά με το θέμα. Συγκεκριμένα δήλωσε: «Ή ξεκινάμε μαζικά τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς ή πάμε για νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών στα tests κοπώσεως που θα ξεκινήσουν από τον Φεβρουάριο, θέτοντας σε κίνδυνο και την ολοκλήρωση του προγράμματος και την καθαρή έξοδο». Είναι δεδομένο, λοιπόν, ότι θα αρχίσουν οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί και δεν υπάρχει καμμία, μα καμμία προστασία της πρώτης κατοικίας των Ελλήνων πολιτών. Βεβαίως σε αυτό το θέμα δεν έχει αντίρρηση και δεν μπορεί να έχει αντίρρηση η Νέα Δημοκρατία, διότι αποτελεί επιταγή των δανειστών, επιταγή του μνημονίου το οποίο εψήφισε. Θα σταθώ στα άρθρα 214 και 215 για τα επιδόματα των πολυτέκνων τα οποία τα περικόπτετε, μειώνετε ακόμα και το πολυτεκνικό τιμολόγιο της ΔΕΗ και όλα αυτά σε μία πολύ δυστυχή για την πατρίδα μας περίσταση, όπου η Ελλάς απειλείται με δημογραφικό θάνατο. Κόβετε τα επιδόματα των τριτέκνων και των πολυτέκνων, όταν η Ελλάδα κυριολεκτικά πεθαίνει. Πεθαίνει, έχοντας να αντιμετωπίσει απέναντί της μία Τουρκία, η οποία δημογραφικά βρίσκεται σε έκρηξη. Θα άξιζε τον κόπο, να αναγνωστεί στην Αίθουσα αυτή τι είχε γράψει ο αείμνηστος καθηγητής Παναγιώτης Κονδύλης στο επίμετρο επί των Ελληνοτουρκικών σχέσεων στο βιβλίο του «Η θεωρία του πολέμου». «Η Ελλάδα στις αρχές του 20ου αιώνα είχε μία αναλογία ένα προς δύο με την Τουρκία. Στην απογραφή του 1928 είχε έξι εκατομμύρια διακόσιες χιλιάδες και η Τουρκία δεκατρία εκατομμύρια εξακόσιες χιλιάδες», δηλαδή ένα προς δύο η αναλογία. Η αναλογία αυτή με το πέρασμα του χρόνου έφτασε το 1961 η Ελλάδα να έχει οχτώ εκατομμύρια τετρακόσιες χιλιάδες, ενώ η Τουρκία τριάντα ένα εκατομμύρια, δηλαδή αναλογία ένα προς τέσσερα. Και όπως βαδίζουμε, η αναλογία αυτή θα φτάσει πολύ σύντομα το ένα προς δέκα. Το πλέον σημαντικό είναι ότι η πλειοψηφία του τουρκικού πληθυσμού θα είναι νέοι άνθρωποι, ενώ στην Ελλάδα θα έχουμε έναν γερασμένο, κυριολεκτικά, πληθυσμό. Βεβαίως δεν λείπουν και τα άρθρα εκείνα, από το 357 έως το 378, με τα οποία προβλέπεται η δημιουργία και η άδεια λειτουργίας νέων επιχειρήσεων καζίνο στην Κρήτη, στη Μύκονο και στη Σαντορίνη. Ιδού, λοιπόν, ο τρόπος με τον οποίο θα σώσετε την Ελλάδα. Θα την κάνετε Λας Βέγκας. Από τη μια μεριά θα είναι φαβέλες, θα είναι φτωχογειτονιές και άστεγοι, και από την άλλη θα έχετε καζίνο. Διότι ως γνωστό σε όποιες χώρες επικρατεί δυστυχία, ανθεί ο τζόγος. Θα ήθελα, όμως, επί του προκειμένου, να απαντήσω και σε αυτό το μεγάλο ψέμα, που επαναλήφθηκε σήμερα εδώ από τον Πρωθυπουργό ότι μέσα σε λίγους μήνες έρχεται το τέλος του μνημονίου. Ρωτήσατε τη Νέα Δημοκρατία; Διότι δεν βλέπω, σε όσα πολιτικά εξαγγέλλει, να αποδέχεται ένα τέλος του μνημονίου. Διότι το τέλος του μνημονίου στο οποίο αναφέρθηκε ο κύριος Πρωθυπουργός, είναι λόγια του αέρα και τίποτε άλλο. Από τη στιγμή που θα υπάρχει αυτό το υπέρογκο χρέος, δεν είναι δυνατόν να υπάρχει πραγματικά εθνικά ανεξάρτητη Ελλάδα, ελεύθερη εθνική οικονομία, αλλά θα υπάρχει μια στυγνή επιτροπεία. Και πώς είναι δυνατόν - αναφέρομαι στη Νέα Δημοκρατία - εάν κυβερνήσει μέσα στον επόμενο χρόνο, στους επόμενους μήνες, να φέρει μια άνθιση της ελληνικής οικονομίας; Με τη μείωση - λέει - της φορολογίας και την προσέλκυση επενδύσεων. Εδώ υπάρχει μια υποχρέωση της χώρας, να έχει έως το 2022 πρωτογενές πλεόνασμα 3,5%, δηλαδή συνολικό ποσό 32.000.000.000 ευρώ. Και έως το 2060 υπάρχει υποχρέωση, να έχει πρωτογενές πλεόνασμα 2%. Πώς είναι δυνατόν να μειώσετε τη φορολογία και να επιτύχετε αυτό το πρωτογενές πλεόνασμα; Τίποτα δεν θα κάνετε! Θα συνεχίσετε την πολιτική του μνημονίου. Άλλωστε δεν είναι συμπτωματικό ότι αυτό το μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ, το ψηφίσατε κι εσείς στις 14 Αυγούστου 2015. Άνθιση της ελληνικής οικονομίας μπορεί να γίνει μόνο με λογιστικό έλεγχο και με καταγγελία του χρέους. Με αυτό το χρέος ούτε επενδύσεις έρχονται ούτε ανάπτυξη θα έχουμε. Και αυτό μπορεί να το κάνει μόνο μια εθνική κυβέρνηση, μόνο όταν έρθει η Χρυσή Αυγή των Ελλήνων και έχει τα πράγματα της χώρας στα χέρια της! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Το σημερινό νομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, έχει αντικείμενο οικονομικό. Θα ήθελα να πω, όμως, ότι για εμάς, για τη Χρυσή Αυγή, δεν είναι σημαντικότερο ζήτημα η οικονομία από ένα εθνικό θέμα. Ήταν φτωχοί και άλλοτε οι Έλληνες πολύ φτωχότεροι από σήμερα, αλλά στα εθνικά ζητήματα ήταν ασυμβίβαστοι. Επένοντο οι Έλληνες στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν έφευγε ο ίδιος ο γαμπρός του Πρωθυπουργού, ο Παύλος Μελάς, για να πάει να χύσει το αίμα του για τη Μακεδονία! Δεν υπολόγισαν ούτε την πρόσφατη χρεοκοπία που υπήρχε τότε ούτε τα οικονομικά ζητήματα. Μια και μιλάμε για τη Μακεδονία, θέλω να απευθυνθώ στη Νέα Δημοκρατία, η οποία εκπροσωπεί - υποτίθεται - την κεντροδεξιά παράταξη, η οποία από το 1974 από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα είναι ηττοπαθής και ιδεολογικά και πολιτικά νικημένη από την Αριστερά, την οποία, πραγματικά, αντιμετωπίζει με δέος και λέει ότι σέβεται την ιστορία της. Εμείς δεν τη σεβόμαστε και με αφορμή το ζήτημα της Μακεδονίας θα το αποδείξω. Στον Μεσοπόλεμο η Διεθνής απαιτεί να ληφθεί απόφαση για ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη. [[Στο σημείο αυτό κτυπά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του Γενικού Γραμματέα του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή]] Κύριε Πρόεδρε, μην πατάτε το κουδούνι. Ο προηγούμενος ομιλητής μίλησε τριάντα πέντε λεπτά. Ευχαριστώ πολύ. Αυτό που θα πω αφορά μόνο το ΚΚΕ; Όχι, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ. Διότι κάποτε υπήρχε ένα κόμμα, το ΚΚΕ, από το οποίο προέρχεστε πλείστοι από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και από το οποίο προήλθε το ΚΚΕ Εσωτερικού το 1968. Ουδέποτε αρνήθηκε, όμως, και κατήγγειλε την ιστορία του ΚΚΕ. Επομένως σας αφορά άμεσα. Από το ΚΚΕ Εσωτερικού πήγαμε στον Συνασπισμό και από τον Συνασπισμό στον ΣΥΡΙΖΑ. Δική σας είναι, λοιπόν, η ιστορία του ΚΚΕ και θα δούμε, εάν μπορείτε να είστε υπερήφανοι για αυτή. Το 1924, πηγαίνει ο πρώτος εκπρόσωπος του ΚΚΕ, ο Γεώργιος Γεωργιάδης, ο οποίος αρνείται την αυτόνομη Μακεδονία και Θράκη. Διαγράφεται από το ΚΚΕ, το οποίο καταγγέλλει σαν αντεθνικό. Πάει μετά ένας κύριος ονόματι Σαργολόγος Νικόλαος, ο οποίος δέχεται αυτή την ανθελληνική θέση περί αυτόνομης Μακεδονίας και Θράκης. Παίρνει επτά χιλιάδες δολάρια από τη Μόσχα για την ενίσχυση του ΚΚΕ - το ήθος της Αριστεράς! - και μετά στη συνέχεια τι κάνει; Φεύγει για την Αμερική, κλέβοντας τα λεφτά! Έχουμε μετά την παρακάτω απόφαση - μνημείο εθνικής προδοσίας του τρίτου εκτάκτου συνεδρίου του ΚΚΕ της 26ης Νοεμβρίου του 1924. Σας αφορά, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, αλλιώς καταδικάστε την ιστορία αυτή. Έλεγε, λοιπόν, η απόφαση του συνεδρίου: «Ανεξαρτησία στη Μακεδονία και στη Θράκη. Η ντόπια κεφαλαιοκρατία καταπιέζει τις εθνικές μειονότητες στη Μακεδονία και στη Θράκη. Η ελληνική πλουτοκρατία καταδυναστεύει ένα μέρος του μακεδονικού και θρακικού λαού». Έρχομαι στον περίφημο ιστορικό της Αριστεράς, Ιωάννη Κορδάτο, Γραμματέα του ΚΚΕ από το 1920 έως το 1924 και διευθυντή του «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ», ο οποίος διαγράφεται από το ΚΚΕ για την αντίθετη θέση του προς την ανθελληνική στάση του κόμματος στο ζήτημα της Μακεδονίας, και γράφει το παρακάτω άρθρο. Ιδού τι λέει ο Κορδάτος, που λέτε ότι σας εκπροσωπεί. «Η Διεθνής εξάσκησε την επιρροή της και επίεσε στο έκτο συνέδριο του κόμματος του Νοέμβρη του 1924, να αντικαταστήσει την κεντρική Κορδάτου. Από τότε το παν κατέρρευσε σε συντρίμμια. Το άκρον άωτον του παραλογισμού ήταν το σύνθημα της αυτονομίας της Μακεδονίας» - κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ που πάτε για σύνθετη ονομασία - «το ΚΚΕ δημιούργησε με τα ταύτα αυτό το ζήτημα. Η πολιτική αυτή έδωσε στο κόμμα το τελειωτικό χτύπημα, γιατί αποδοκιμάστηκε από τον λαό, γιατί ο κομμουνισμός στην Ελλάδα παρουσιάστηκε σαν σύμμαχος του βουλγάρικου σωβινισμού». Αυτά λέει ο Κορδάτος, ο δικός σας Κορδάτος, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ. Κι ερχόμαστε, βέβαια, στα χρόνια της αλληλοσφαγής, όπου κι εκεί το κόμμα σας - και εκπροσωπεί και εσάς κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ αυτό το πράγμα - έβγαλε αποφάσεις μνημεία - προδοσίας με κυριότερη αυτή της περίφημης Ε΄ ολομέλειας, όπου έλεγε ότι στη βόρεια Ελλάδα, ο Σλαβομακεδονικός λαός τα έδωσε όλα για τον αγώνα και πολεμά ηρωικά και με αυτοθυσία και ότι ο μακεδονικός λαός θα βρει την πλήρη αποκατάστασή του. Αυτά έλεγε τότε το ΚΚΕ. Αυτά θα κάνει πράξη ο ΣΥΡΙΖΑ, αποδεχόμενος μια σύνθετη ονομασία. Κάτω τα χέρια από τη Μακεδονία! Δεν θα περάσουν τα σχέδιά σας! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Δεν θα τελειώσω εδώ. Έγινε τότε το συνέδριο των λεγόμενων Σλαβομακεδόνων, που είναι αδόκιμος όρος, διότι και Σλάβος και Μακεδόνας δεν μπορείς να είσαι. Ή Μακεδόνας θα είσαι ή Σλάβος. Έγινε συνέδριο, λοιπόν, στο Βίτσι, όπου μίλησε ο περίφημος Καραγιώργης και μεταξύ άλλων είπε: «Παλιότερα οι Τούρκοι μπέηδες, οι Σέρβοι και οι Έλληνες κομιτατζήδες, οπλαρχηγοί, Παυλομελάδες και Καπετάν Βαρδαίοι, που έσφιγγαν τη θηλιά στο λαιμό του μακεδονικού λαού». Αυτοί είστε! Κατηγορείτε για εγκληματία τον Παύλο Μελά! Το αρνηθήκατε ποτέ; Το καταγγείλατε; Όχι βέβαια! [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ]] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι μέγα το ζήτημα της Μακεδονίας. Βγήκε σήμερα ένας Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Κύρτσος, και είπε ότι είμαστε σε συνεννόηση με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ποιοι; Εμείς! Ιδού για τα Πρακτικά σας το πρώτο φύλλο της εφημερίδας μας πριν από εικοσιπέντε χρόνια, στις 10 Ιανουαρίου 1993: «Κανένας συμβιβασμός για τη Μακεδονία μας». Το λέγαμε τότε το λέμε και τώρα. Εσείς, όμως, όλοι οι αριστεροί ήσασταν απόντες από τα εθνικά συλλαλητήρια και λέγατε φασίστες όσους μιλούσαν για τη Μακεδονία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] [[Στο σημείο αυτό ο Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικόλαος Μιχαλολιάκος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δημοσίευμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τα σχέδιά σας δεν θα περάσουν. Η Χρυσή Αυγή θα δώσει τον αγώνα εναντίον όλων άμα χρειαστεί. Κάθε σύνθετη ονομασία με οποιαδήποτε μορφή γεωγραφική - erga omnes, χωρίς erga omnes, δεν μας ενδιαφέρει - το όνομα Μακεδονία δεν θα πάει στους Σκοπιανούς. Ο ελληνικός λαός θα αντιδράσει. Να το ξέρετε. Δεν θα περάσουν τα σχέδιά σας. Κάτω τα χέρια από τη Μακεδονία!
Ο κ. Μαυρωτάς έχει τον λόγο για τέσσερα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σήμερα είναι η τελευταία μέρα συζήτησης και ψήφισης του πολυνομοσχεδίου με τα προαπαιτούμενα ή αλλιώς «το πολυνομοσχέδιο του χαμαιλέοντα». Ξέρετε ο χαμαιλέοντας είναι εκείνο το συμπαθητικό ζωάκι, το οποίο ανάλογα με το περιβάλλον, αλλάζει κι αυτό εμφάνιση. Έτσι κι ο ΣΥΡΙΖΑ αλλάζει εμφάνιση, ρητορική και στάση ανάλογα με το περιβάλλον. Αν είναι στο περιβάλλον της αντιπολίτευσης, όπως πριν από τρία χρόνια, αποδοκιμάζει φωνάζοντας. Αν είναι στο περιβάλλον της Κυβέρνησης, εγκωμιάζει χειροκροτώντας. Η πολιτική των διπλών βιβλίων. Στο αριστερό γράφετε ό,τι λέγατε για να πάρετε την εξουσία και στο δεξί αυτά που κάνετε για να μείνετε στην εξουσία. Βέβαια με τετρακόσια άρθρα δεν μπορούμε να εξαντλήσουμε την κριτική μας στην πρωτολογία. Επιτρέψτε μου, λοιπόν, να αναφερθώ σε ορισμένα ζητήματα στη δευτερολογία μου και θα ξεκινήσω από το άρθρο 15, στη βιαστική νομοθέτηση που γίνεται για το Κτηματολόγιο, τα υποθηκοφυλακεία και τον υπό ίδρυση νέο φορέα. Η μεταρρύθμιση αυτή ασφαλώς και χρειάζεται και άργησε, για να μην αθωώνουμε και τους παλαιότερους, όμως, έτσι όπως την περνάτε, μια τόσο σημαντική μεταρρύθμιση χωρίς διαβούλευση, ζύμωση και διάλογο δημιουργούνται παρενέργειες. Αν είναι τα σημαντικά να τα νομοθετούμε «με το πιστόλι στον κρόταφο» σε τέσσερις μέρες, τότε κάτι δεν κάνουμε καλά, εκτός αν νομοθετείτε απλώς και μόνο για τα τσεκάρετε το κουτάκι με το αντίστοιχο προαπαιτούμενο στην αξιολόγηση, χωρίς να σας πολυενδιαφέρει η εφαρμογή, που θα μας ταλαιπωρεί όλους. Για παράδειγμα ας δούμε ένα από τα πολλά του Κτηματολογίου στο άρθρο 15 που συστήνονται τα κτηματολογικά γραφεία του νέου φορέα. Στο Κτηματολογικό Γραφείο Αττικής βάζετε υποκαταστήματα σε Αχαρνές, Νέα Ιωνία, Ελευσίνα, Μαραθώνα και σε Μαρούσι και Κηφισιά. Βάζετε, δηλαδή, σε δύο όμορους Δήμους, Μαρούσι και Κηφισιά και αφήνετε απέξω ολόκληρη τη νότια Αττική, που είναι το Λαύριο που εξυπηρετούσε και τα νησιά. Μάλλον αυτή τη διασπορά των υποκαταστημάτων έτσι όπως έχει γίνει βιαστικά και στο πόδι, θα πρέπει να την αναθεωρήσετε στο μέλλον. Με την τροπολογία που φέρνετε στο Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων, επιτρέπεται ο πλειστηριασμός από το δημόσιο ακόμα και για 500 ευρώ από 1 Μαΐου 2018. Θα έχουμε την «ηλεκτρονική Πρωτομαγιά». Όμως αυτοί είναι όμως οι στρατηγικοί κακοπληρωτές που κυνηγάτε; Των 500 ευρώ; Μήπως να το κάναμε και αντίστροφα; Να βάζατε, δηλαδή, αντίστοιχες προθεσμίες και διαδικασίες και για το ανάποδο για χρέη του δημοσίου προς τους πολίτες ή τουλάχιστον να σκεφτούμε, πώς επιτέλους θα μπορέσουμε να κάνουμε λειτουργικούς τους συμψηφισμούς. Αυτό θα ήταν μια πραγματική μεταρρύθμιση και όχι να σου χρωστάει το κράτος και να μην μπορείς να κάνεις τίποτα, ενώ εσύ πρέπει να είσαι απίκο στις απαιτήσεις του κράτους. Περιμένω ακόμη να δω εδώ πέρα, πότε θα γίνει και ο περίφημος συμψηφισμός του ΕΦΚΑ, που πληρώνουν εισφορές οι ελεύθεροι επαγγελματίες με βάση τα εισοδήματα ακόμα του 2015 και όλο λέτε ότι θα γίνει ένας συμψηφισμός και δεν γίνεται ποτέ. Επίσης θα κλείσω με τα καζίνο. Ήλθε μια νομοτεχνική βελτίωση, που λέει το εξής απίθανο στο άρθρο 375. Σε περίπτωση που επιχείρηση καζίνο διακόψει για οποιοδήποτε λόγο τη λειτουργία της, ο Υπουργός Οικονομικών δύναται να διορίσει προσωρινή διοίκηση με αποκλειστικό σκοπό τη συνέχιση της λειτουργίας της έως τη χορήγηση της άδειας σε νέο παραχωρησιούχο, χωρίς να αναφέρει τίποτα για προθεσμίες, τίποτα για ημερομηνίες, τίποτα για κεφάλαιο κίνησης. Έτσι, απλά και ωραία ορίζεται μια επ' άπειρον προσωρινή διοίκηση. Και μιας και αναφερθήκαμε στα καζίνο, τώρα πια θα λέγονται ΕΚΑΖ, επιχειρήσεις καζίνο. Προφανώς τα τρία νέα καζίνο σε Κρήτη, Μύκονο και Σαντορίνη είναι για να υπαχθεί στο ίδιο καθεστώς και το καζίνο στο Ελληνικό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό θέλω, κύριε Πρόεδρε, και κλείνω. Έτσι από την αγαπημένη σας «οικονομία καζίνο» πάμε στη «νομοθεσία καζίνο». Μάλιστα έχω και μια πρόταση. Να φτιάξετε μια νομοτεχνική βελτίωση, ώστε οι γκρουπιέρηδες στα νέα καζίνο να γυρίζουν τη ρουλέτα όχι δεξιόστροφα, αλλά αριστερόστροφα τιμής ένεκεν. Καταλαβαίνω ότι είναι ένα από τα βήματα πίσω που πρέπει να κάνετε από τις αρχές και τις διακηρύξεις σας, για να κάνετε το άλμα που ονειρεύεστε μπροστά. Η αλήθεια είναι, όμως, ότι έχετε κάνει τόσα βήματα πίσω από τις λαϊκίστικες διακηρύξεις σας, που κινδυνεύετε μετά το άλμα να μη φτάσετε ούτε μέχρι το σκάμμα. Το να τρώει, όμως, τα μούτρα του που και που ο λαϊκισμός και η δημαγωγία, δεν είναι απαραίτητα κακό για τη χώρα. Ευχαριστώ πολύ.
Η κ. Τριανταφύλλου έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Τι αποτυπώνεται σήμερα; Κατ' αρχάς όσον αφορά το νομοσχέδιο, για πρώτη φορά υπάρχει ένα διαφορετικό μείγμα χωρίς πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα. Το νομοσχέδιο σηματοδοτεί το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης, την έξοδο από τα μνημόνια. Θα είναι μια τυπική ή μια ουσιαστική έξοδος; Νομίζω ότι αυτό θα πρέπει να το περιφρουρήσουμε. Χρειαζόμαστε απεγνωσμένα βιώσιμο δανεισμό, χρειαζόμαστε ελευθερία επιλογών και ο ΣΥΡΙΖΑ επιλέγει τη διαρκή και σταθερή ανάκαμψη, για να πετύχει τους παραπάνω στόχους. Υπάρχουν πολύ σημαντικές επιτυχίες και στα οικονομικά και όχι μόνο, που δείχνουν και ουσιαστικά τον δρόμο, τον οποίον ακολουθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Αναφέρθηκαν πολλοί συνάδελφοι στα ιστορικά χαμηλά επιτόκια δανεισμού. Αναφέρθηκαν στη μείωση της ανεργίας, στη μεγαλύτερη σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πήραμε 27%. Τώρα υπάρχει ένα 20%. Είναι πολύ ψηλός βαθμός, βέβαια, ανεργίας ακόμη. Δίνονται κίνητρα για επενδύσεις. Εδώ πέρα είναι σημαντικό να πούμε ότι θα πρέπει να μιλήσουμε για τις εσωτερικές επενδύσεις και όχι μόνο για τις επενδύσεις από το εξωτερικό. Είναι πάρα πολύ σημαντικό να μιλήσουμε για ανάπτυξη, για σύνδεση του μεταποιητικού τομέα με την παραγωγή. Είναι πάρα πολύ σημαντικό ότι με πρακτικά βήματα, με απλοποίηση στην αδειοδότηση προσπαθούμε να ενισχύσουμε αυτές τις επενδύσεις. Είναι σημαντικό να μιλήσουμε για την παραγωγική ανασυγκρότηση. Ό,τι και να πούμε θα πω ότι βρισκόμαστε πίσω. Έχουμε πολλά βήματα να κάνουμε σ' αυτό. Επιλέγουμε τη στήριξη ευπαθών ομάδων με εξεύρεση χρηματοδοτικών εργαλείων, με διεύρυνση των επιδομάτων, αλλά και με αλλαγή της αρχιτεκτονικής του πώς δίνονται και των οικογενειακών επιδομάτων. Επιλέγουμε την ενίσχυση της δημόσιας υγείας με ένα σωρό από νομοσχέδια. Για την υγεία, μάλιστα, θα έλεγα ότι και σ' αυτό εδώ το νομοσχέδιο για πρώτη φορά η συζήτηση για τα φάρμακα μετατοπίζεται από το κόστος στη θεραπευτική αξία, στο συγκριτικό όφελος θεραπείας. Βέβαια θεσμοθετείται μια σειρά από ελέγχους και κριτήρια για τα φάρμακα. Επιλέγουμε τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης. Εδώ πέρα είδαμε πολλούς ομιλητές από την Αντιπολίτευση να κόπτονται για τους συμβασιούχους, όταν η ομηρία ήταν η βασική τους πολιτική. Εδώ πέρα θα πρέπει να πούμε ότι σιγά - σιγά με ένα σχέδιο, με ορθολογισμό, με κριτήρια, θεωρούμε ότι θα πρέπει να διορθωθεί ο δημόσιος τομέας, να υπάρξουν προσλήψεις με κριτήρια, με διαφάνεια για να υπάρξει αποτελεσματικότητα και εξυπηρέτηση των πολιτών. Τι γίνεται, όμως, σε όλη αυτή τη συζήτηση, όπου ειπώθηκαν πάρα πολλά για ένα όντως πολύ μεγάλο νομοσχέδιο; Η Αντιπολίτευση παίζει τα ρέστα της. Υπήρξαν πριν παλινωδίες, με το τι συμβαίνει στους πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας. Δύο σημαντικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας δεν γνώριζαν ή έκαναν πως δεν γνώριζαν, τι συμβαίνει σήμερα, τάχα μου αγνοούσαν και τα βασικά. Τι γίνεται, όμως, πραγματικά στην Αντιπολίτευση; Το βλέμμα της Αντιπολίτευσης είναι στην επόμενη ημέρα. Οι εκλογές δεν βγαίνουν, δεδηλωμένη υπάρχει, διαφαίνονται γρήγοροι και διατηρήσιμοι ρυθμοί ανάπτυξης, το μαύρο στα κανάλια που το προσδοκούσατε έγινε ξέφωτο και η αγορά έδειξε τον δρόμο. Το τζάμπα σιγά - σιγά πεθαίνει. Ποια είναι η επόμενη ημέρα; Οι εκλογές του 2019, που η Αξιωματική Αντιπολίτευση - ό,τι και εάν λέει - θα τις χάσει και ουσιαστικά αυτό που ενδιαφέρει, είναι ποια κόμματα θα μπουν στην επόμενη Βουλή, ποια κόμματα είναι αυτά που θα φτιάξουν τη νέα δεξιά. Το επίδικο είναι να ψαλιδιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί εάν τα καταφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν έχουν λόγο ύπαρξης και ίσως, βέβαια, δρομολογηθούν και πρόσθετες πανευρωπαϊκές αλλαγές. Γι' αυτό θα ενταθούν οι επιθέσεις απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ, γι' αυτό θα ενταθούν και οι προσωποποιημένες επιθέσεις, εάν και κανένας από τον ΣΥΡΙΖΑ ούτε κρύβεται ούτε αποφεύγει τις ευθύνες του. Υπάρχει μία σοβαρή κατηγορία που εκτοξεύεται από παντού, που θέλει σοβαρή απάντηση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτή]] Ζητώ την ανοχή σας για μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ. Όλοι λένε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ περνά μέτρα που δεν μπόρεσαν οι άλλοι και κολλάνε και τη ρετσινιά της σοσιαλδημοκρατίας. Ακούσαμε πριν από έναν συνάδελφο του ΚΚΕ, να μας λέει ότι υπάρχει μια στρατηγική ότι ουσιαστικά δεν υπήρχε άλλος δρόμος. Ποιος το είπε αυτό; Ήταν μια πολιτική επιλογή αυτή που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι του 2015 με βάση τους συσχετισμούς. Εάν είναι ενιαία στρατηγική - και αυτό το λέει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας - θα έπρεπε να αναρωτηθούμε για τους συμβιβασμούς και τα επίδικα στα οποία αναγκάστηκε να υποχωρήσει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Πάω στα πιο βαριά ζητήματα, γιατί έγινε λόγος για στρατηγική. Υπάρχει κίνδυνος προσχώρησης στη σοσιαλδημοκρατία; Υπάρχει! Γιατί πάντοτε η αφομοίωση είναι το πιο εύκολο σενάριο και η νίκη είναι το δυσκολότερο σενάριο. Όμως όσο δεν προχωρούμε άναρχα στη σοσιαλδημοκρατία και όσο επαινούν ουσιαστικά ως συνεπές το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, τόσο η έννοια της Αριστεράς θα ξεθωριάζει. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιλέγει να μπει στον πραγματικό στίβο των συσχετισμών, γνωρίζοντας ότι άλλαξε η κατάσταση στη χώρα, άλλαξε ο κόσμος, η εμβέλεια της Αριστεράς, οι απαιτήσεις και οι προσδοκίες. Και δεν φοβάται να παραδεχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ ότι πέρα από τους πολύ σημαντικούς αγώνες, η Αριστερά πολλές φορές βρέθηκε απροετοίμαστη, συχνά ανυποψίαστη, ξυπόλητη σε πρωτοφανείς και σύνθετες εξελίξεις και απαιτήσεις. Γνωρίζει καλά ότι μπορεί να υπάρχει μόνο με τον κινηματισμό της η Αριστερά. Εμείς σήμερα θέλουμε κάτι άλλο. Δεν θέλουμε μόνο καταγγελτισμό, δεν θέλουμε μόνο ιδεολογικές σταθερές. Σε πείσμα των καιρών επιλέγουμε να διαχειριζόμαστε τα προβλήματα, να μετασχηματίζουμε το κράτος με μία πρόταση σαφή, συνεκτική, ελπιδοφόρα, γειωμένη που να σταματά την καταστροφή. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί κεντρικό πεδίο των παρεμβάσεων και των προσπαθειών της Αριστεράς, άρα και της προοπτικής της. Και μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να αναλάβει αυτό το έργο, δηλαδή το να βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια και την επιτροπεία.
Ο κ. Παπαχριστόπουλος έχει τον λόγο και μετά ο Πρόεδρος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Μητσοτάκης.
Θυμάμαι τι στιγμές έζησα για μήνες ολόκληρους για τις τηλεοπτικές άδειες, όπου λεγόταν ότι δεν είχε δικαίωμα η Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης να κάνει τον διαγωνισμό, ο διαγωνισμός ακυρώθηκε και πάει λέγοντας. Θυμάμαι τότε τι άκουγα, ότι δηλαδή προσπαθούμε να φιμώσουμε κ.λπ.. Προκηρύχθηκαν επτά άδειες και είδαμε ότι προσφορά υπάρχει μόνο για τις έξι. Και άκουγα συνέχεια για δεκαοκτώ, για δεκαπέντε, «γιατί δεν αφήνετε να ανθίσουν όλα τα άνθη» κ.λπ.. Κρατήστε το αυτό, γιατί πιστεύω ότι ο Νίκος Παππάς δικαιώθηκε κατά κράτος, τουλάχιστον σε αυτό το ζήτημα. Πριν από δύο ημέρες βραχυπρόθεσμα, τρίμηνα ομόλογα καλύφθηκαν τεσσερισήμισι φορές. Το επιτόκιο ήταν 0,99%, ενώ πριν λίγο καιρό ήταν 1,7%. Τα διετή ομόλογα - και τα αναφέρω γιατί υπάρχει πάλι κινδυνολογία, πάλι υπερβολή - που πριν έναν χρόνο ήταν στο 8%, έφθασαν στο 1,44%, κάτω από τα διετή ομόλογα των Ηνωμένων Πολιτειών. Τι σημαίνει αυτό; Ότι γίναμε καλύτερη οικονομία; Όχι, προς Θεού! Δεν λέμε τέτοια πράγματα. Τι σηματοδοτεί; Δεν δείχνει κάτι; Και δεν πάω στα δεκαετή, για τα οποία θα θυμίσω ξανά εδώ - κλέβοντας αυτά που είπε ο κ. Σταθάκης - ότι η Πορτογαλία, οκτώ μήνες πριν βγει στις αγορές, είχε 7% το δεκαετές. Εμείς, επτά μήνες πριν βγούμε στις αγορές, το έχουμε στο 3,71%. Τα πετάμε όλα αυτά; Θέλω να διαβάσω αυτολεξεί κομμάτια από άρθρα από οίκους και έντυπα, που όχι μόνο ήταν αυστηρά μαζί μας, αλλά ήταν πολύ σκληρά μαζί μας. Αν σας θυμίσω τι έλεγε το γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων, θα δείτε ότι έλεγε απίστευτα πράγματα. Είναι το ίδιο πρακτορείο που πριν ακριβώς από έξι μέρες είπε: «Δεν θα βγάλει αυτή η Κυβέρνηση μόνο την Ελλάδα στις αγορές, θα λειτουργήσει θετικά για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, για όλη την Ευρωζώνη». Είναι το γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων. Η «DEUTSCHE WELLE» λέει τα ίδια, οι «FINANCIAL TIMES» τα ίδια, το «REUTERS» τα ίδια, το «BLOOMBERG» τα ίδια. Και εμείς τι ακούμε από το πρωί ως το βράδυ; Διάφορα τρελά! Δεν θέλω να χαλάσω εγώ την ατμόσφαιρα, γιατί είναι και λίγος ο χρόνος. Θέλω, τελειώνοντας, να θυμίσω τέσσερα νούμερα. Μίλησαν τόσοι πια συνάδελφοι που δεν έχει νόημα. Θέλω να αναφερθώ σε ένα γεγονός που είναι μέσα στο πολυνομοσχέδιο και είναι ένα από τα πολλά θετικά που έχει αναφέρει ο Ευκλείδης Τσακαλώτος: Μετά και την τρίτη παράταση του Προγράμματος Εθελοντικής Αποκάλυψης, γίνεται μόνιμη η ρύθμιση στο πολυνομοσχέδιο. Και εδώ θέλω να θυμίσω τα εξής: Κάποιοι άνθρωποι εθελοντικά δήλωσαν 9,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Δεν λέει τίποτα αυτό; Ψάχτηκαν ένα εκατομμύριο διακόσιες χιλιάδες ΑΦΜ. Ούτε αυτό λέει τίποτα; Βεβαιώθηκαν επτακόσια έντεκα εκατομμύρια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Ενώ τον Απρίλιο ήταν μόνο εβδομήντα χιλιάδες αυτοί που οικειοθελώς πήγαν, τώρα έγιναν τετρακόσιες εξήντα χιλιάδες. Πόσα μπήκαν στα ταμεία; Μπήκαν 220 εκατομμύρια ευρώ. Τελειώνω. Και αν δεν είχε βγάλει το Συμβούλιο της Επικρατείας - σεβόμαστε την απόφαση, αλλά κάνουμε κριτική - την περίφημη απόφαση της πενταετίας, ότι πέραν της πενταετίας τίποτα, θα ήταν πολλά περισσότερα. Δεν έχω να πω τίποτα άλλο. Λέω ότι η τακτική της υπερβολής, της τυφλής αντιπολίτευσης και του να αμφισβητείς τα πάντα δεν σας οδηγεί πουθενά. Σκεφτείτε το. Ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι πέντε μαθήτριες και μαθητές και δύο συνοδοί - εκπαιδευτικοί από το 20ο Γυμνάσιο της Πάτρας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σε λίγες μέρες μπαίνουμε στο τέταρτο έτος διακυβέρνησης της χώρας από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Έχουν περάσει τρία οδυνηρά χρόνια, τρία χαμένα χρόνια που θα έχουν βαριές συνέπειες για το μέλλον. Τον Αύγουστο του 2018, κύριε Υπουργέ, θα βρεθούμε στην καλύτερη περίπτωση εκεί που θα είχαμε φθάσει το 2015, αν δεν είχε έρθει στα πράγματα ο κ. Τσίπρας και ο κ. Καμμένος. Παίζοντας, ως συνήθως, με τις λέξεις και κάνοντας πολιτική με ψέματα, η Κυβέρνηση και ο κ. Τσίπρας μίλησαν σήμερα για καθαρή έξοδο. Κάθε μέρα, όμως, έρχεται και κάποιος - χθες ήταν ο κ. Βίζερ - να μας εξηγήσει πως καθαρή έξοδος δεν υπάρχει, κάτι που παραδέχθηκε ακόμα και ο Υπουργός σας - δεν τον βλέπω σήμερα εδώ στα υπουργικά έδρανα - ο κ. Σκουρλέτης, ομολογώντας ότι δεν ξεμπερδεύουμε τον Αύγουστο και ότι θα υπάρχει και μετά επιτήρηση. Αυτή είναι η αλήθεια, όσο και αν θέλετε για άλλη μια φορά να κοροϊδέψετε τους πολίτες. H αλήθεια είναι ότι έχετε ήδη υποθηκεύσει το μέλλον της χώρας για τουλάχιστον μία πενταετία, με περικοπές στις συντάξεις, περικοπές στο αφορολόγητο και υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, τα οποία πνίγουν την πραγματική οικονομία. Αν είστε ακόμα στην εξουσία το καλοκαίρι του 2018- κάτι που αντιλαμβάνομαι ότι είναι αυτοσκοπός για εσάς και για τον κυβερνητικό σας εταίρο - , είναι προφανές ότι θα αναλάβετε και νέες υποχρεώσεις, υποχρεώσεις βαριές, με άλλοθι μία ελάφρυνση του χρέους, που θυμίζω ότι υπήρξε κεκτημένο από το 2012, αλλά τελικά δεν υλοποιήθηκε ποτέ, γιατί εσείς βάλατε τη χώρα σε αυτήν την νέα περιπέτεια, εσείς κάνατε κομμάτια την αξιοπιστία της. Στο μεταξύ έχουν χαθεί ανάπτυξη, δουλειές, εισοδήματα, ευκαιρίες και φυσικά έχουν μεγαλώσει οι ανισότητες. Επί των ημερών σας οι φτωχοί έγιναν φτωχότεροι και δυστυχώς έγιναν περισσότεροι, ενώ αυτοί που προσπαθούν για κάτι καλύτερο νιώθουν κάθε μέρα και πιο κυνηγημένοι. Προκαλείτε καθημερινά μεγάλη βλάβη στην οικονομία. Και όλα αυτά τα κάνετε ενώ νομοθετείτε ακόμα και σήμερα διατάξεις με τις οποίες εσείς οι ίδιοι παραδέχεστε ότι διαφωνείτε. Πριν από σας η Ελλάδα ήταν γνωστή για την αμετάφραστη λέξη «φιλότιμο». Τώρα εσείς την κάνατε παγκοσμίως γνωστή για τη λέξη «κωλοτούμπα». Όλοι πια έχουν καταλάβει ότι «κωλοτούμπα» σημαίνει μια κυνική στροφή 180 μοιρών, που κάνετε για να μείνετε γαντζωμένοι στην εξουσία. Κάνατε το ψέμα επάγγελμα και αναγάγατε τον κυνισμό σε τέχνη. Ακόμα και ο ανεκδιήγητος κ. Ζουράρις - αλήθεια, δεν έχω ακόμα αντιληφθεί εάν έχει παραιτηθεί, αν έχει γίνει αποδεκτή η παραίτησή του, αλλά ας υποθέσουμε ότι έχει τελικά παραιτηθεί - έπρεπε να χυδαιολογήσει κατά ποδοσφαιρικών ομάδων για να φύγει από την Κυβέρνηση. Όταν έλεγε «δεν πειράζει να χαθούν και δύο, τρία νησιά» ή όταν προσέβαλε με απαράδεκτο τρόπο τους μαθητές, αυτό δεν σας ενοχλούσε! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Το πρόβλημα δεν είναι ο κ. Ζουράρις και ο κάθε κ. Ζουράρις. Το πρόβλημα είναι αυτός που τον διόρισε και αυτός που τον ανέχτηκε. Ο κ. Ζουράρις δεν είναι τελικά τίποτε άλλο από τον καθρέφτη αυτής της Κυβέρνησης, μιας Κυβέρνησης επικίνδυνης, ασόβαρης και τυχοδιωκτικής. Εάν ήσασταν στοιχειωδώς συνεπείς στις δεσμεύσεις σας, ένας δρόμος υπήρχε και υπάρχει ακόμα: ο έντιμος δρόμος της παραίτησης. Αυτός είναι ο έντιμος δρόμος στην πολιτική. Αυτόν τον δρόμο, όμως, δεν τον γνωρίζετε. Εσείς προτιμάτε να κάνετε κάτι ακόμα πιο εξευτελιστικό για εσάς και δυστυχώς πιο επιζήμιο για τη χώρα: Λέτε ότι διαφωνείτε με όσα σας ζητούν, αλλά παρ' όλα αυτά τα ψηφίζετε όλοι σας για ακόμα μία φορά για να μην χάσετε την καρέκλα και παράλληλα δεν διαπραγματεύεστε τίποτα απολύτως. «Η ζωή μας έγινε ευκολότερη με τον κ. Τσίπρα και τον κ. Τσακαλώτο», είπε ο κ. Ντάισελμπλουμ. Αλήθεια, κυρίες και κύριοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, σας ικανοποιεί αυτή η αναφορά; Εσείς που μιλούσατε για εθελόδουλους, για γερμανοτσολιάδες, αισθάνεστε άραγε ίχνος ντροπής να ακούτε ότι είστε η ευκολότερη Κυβέρνηση την οποία συνάντησαν οι δανειστές μας; Ξέρετε, όμως, τι συμβαίνει; Όσο περισσότερο μένετε τόσο περισσότερα θα σας ζητούν. Ακόμα και τα σωστά που σας ζητούν δεν μπορείτε να τα εφαρμόσετε, διότι δεν τα πιστεύετε, όπως γίνεται με τις ιδιωτικοποιήσεις, τις οποίες πολεμούσατε και τις οποίες αναγκαστήκατε να τις δεχθείτε, αλλά τελικά όχι μόνο δεν τις υλοποιείτε, αλλά τις υπονομεύετε κιόλας, γιατί δεν τις πιστεύετε, γιατί δεν τις θέλετε, όπως δεν μπορείτε να υλοποιήσετε και πραγματικές διαρθρωτικές αλλαγές. Και φυσικά, δεν μπορείτε να ενισχύσετε ούτε την επιχειρηματικότητα ούτε να προσελκύσετε επενδύσεις. Σας το είπε και αυτό, κύριοι Υπουργοί, ο κ. Βίζερ. Έχετε βάλει την οικονομία σε συνθήκες ασφυξίας. Στραγγαλίζετε τη ρευστότητα λόγω της διευρυμένης εσωτερικής στάσης πληρωμών. Και είναι γι' αυτό που η Ελλάδα έμεινε και το 2017 σε έναν ρυθμό ανάπτυξης αναιμικό, τον μισό των αρχικών εκτιμήσεων. Άκουσα τον κ. Τσίπρα να μιλάει και σήμερα για εξαιρετικούς ρυθμούς ανάπτυξης και θέλω, κύριε Τσακαλώτε, για άλλη μια φορά - γιατί φαίνεται ότι σε αυτή την Αίθουσα πρέπει να επαναλαμβανόμαστε διαρκώς για να καταλάβετε τι είναι αυτό που σας λέμε - να καταθέσω αυτό το διάγραμμα, το οποίο δείχνει την πραγματική απόδοση της ελληνικής οικονομίας σε σχέση με τις αρχικές προβλέψεις σε σύγκριση με όλες τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν διάγραμμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όλες ανεξαιρέτως οι ευρωπαϊκές χώρες, κύριε Υπουργέ, είχαν ρυθμό ανάπτυξης μεγαλύτερο από τον προβλεπόμενο. Ποια είναι η μόνη χώρα που είχε ρυθμό ανάπτυξης πολύ μικρότερο από τον προβλεπόμενο; Η Ελλάδα. Αυτοί είναι οι εξαιρετικοί ρυθμοί ανάπτυξης, κύριε Τσακαλώτε; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ρυθμοί ανάπτυξης, λοιπόν, όχι απλώς αναιμικοί, αλλά κυρίως πολύ χαμηλότεροι από τις πραγματικές δυνατότητες της χώρας. Υπερφορολογείτε και φτωχοποιείτε. Αυτό κάνετε. Επί των ημερών σας κατορθώσατε ένας στους δύο Έλληνες να χρωστά στο κράτος. Το είπε και ο εισηγητής μας, ο κ. Δήμας, ότι το 25% του ιδιωτικού χρέους δημιουργήθηκε επί των δικών σας ημερών και πρώτη φορά τα χρέη των Ελλήνων προς την εφορία ξεπέρασαν τα 100 δισεκατομμύρια. Οι κατασχέσεις περιουσιών έχουν πολλαπλασιαστεί. Οι μαζικοί πλειστηριασμοί έχουν ήδη δρομολογηθεί. Και αυτά τα κάνετε εσείς, που ανεβήκατε στην εξουσία, μιλώντας για «σεισάχθεια» και φωνάζοντας «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη». Αλήθεια, δεν άκουσα τον κ. Τσίπρα να κάνει καμμία αναφορά σήμερα στην ομιλία του στους πλειστηριασμούς και μας λέτε ακόμα και σήμερα ότι προστατεύετε την πρώτη κατοικία, όταν μόνοι σας έχετε ομολογήσει ότι το σημερινό σύστημα παρέχει μικρότερη προστασία στους δανειολήπτες σε σχέση με την προϋπάρχουσα που είχε νομοθετήσει η προηγούμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Όσα ψέματα και αν λέτε, όλοι γνωρίζουν ότι σήμερα γίνονται πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας και κάνετε σόου με τους τραπεζίτες την ίδια ώρα που δρομολογείτε πλειστηριασμούς και για τα χρέη προς το δημόσιο - είναι οι πλειστηριασμοί Τσίπρα - Τσακαλώτου - , την ίδια ώρα που η εφορία έχει επιβάλει μέτρα αναγκαστικής είσπραξης σε παραπάνω από ένα εκατομμύριο συμπολίτες μας. Μόνο τον Νοέμβριο του 2017 τα μέτρα αυτά επιβλήθηκαν σε είκοσι μία χιλιάδες οφειλετών. Γίνονται - προσέξτε! - περίπου χίλιες κατασχέσεις κάθε εργάσιμη μέρα και είναι επτακόσιες πενήντα χιλιάδες οι οφειλέτες που κινδυνεύουν ακόμα με κατάσχεση και ο αριθμός αυτός συνέχεια μεγαλώνει, σκοτεινιάζοντας τις προοπτικές της κοινωνίας. Παρ' όλα αυτά, εσείς συνεχίζετε ακάθεκτοι, την καταστροφική σας πολιτική. Σας το είπαμε και στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό. Αντί να μειώσετε τους φόρους, επιβάλατε 2 δισεκατομμύρια επιπλέον μέτρα το 2018. Από αυτά, τα 900 εκατομμύρια αποτελούν οι νέοι φόροι. Το μεγαλύτερο μάλιστα μέρος των εσόδων, προέρχεται από έμμεσους φόρους, που πλήττουν δυσανάλογα τους πιο αδύναμους συμπολίτες μας. Αποφασίζετε νέες περικοπές στο ΕΚΑΣ και στο επίδομα θέρμανσης. Επιβάλλετε μέτρα, που συρρικνώνουν ακόμα περισσότερο το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών. Και όλα αυτά ενώ προκαλείτε τεράστιες στρεβλώσεις στην πραγματική οικονομία, ενθαρρύνοντας τελικά τις αδήλωτες αποδοχές, αλλά και τη μαύρη εργασία, διότι εκεί καταλήγουν θέλοντας και μη οι πολίτες για να επιβιώσουν. Δεν έχουν άλλες επιλογές και είναι, δυστυχώς, ολοένα και περισσότεροι αυτοί που αναγκάζονται να δουλέψουν για 360 ευρώ ή και για ακόμα λιγότερα. Κι όλα αυτά, ενώ καμαρώνετε για τη μείωση του δείκτη ανεργίας, ενός δείκτη που μειώνεται με μισθούς πείνας και βέβαια με μαζική έξοδο εκατοντάδων χιλιάδων νέων στο εξωτερικό. Και είναι πραγματικά λυπηρό που και σήμερα ο κ. Τσίπρας είπε για ακόμα μια φορά μεγάλα ψέματα. Επί των ημερών του, μας είπε ο κ. Τσίπρας, αντιστράφηκε η πορεία της μερικής απασχόλησης. Επειδή, όμως, ο Θεός αγαπάει τον κλέφτη, αγαπά και τον νοικοκύρη, σήμερα, κύριοι Υπουργοί, βγήκαν τα στοιχεία του συστήματος «ΕΡΓΑΝΗ». Το 2014 οι προσλήψεις ήταν μοιρασμένες, μεταξύ μερικής και πλήρους απασχόλησης. Το 2017 καταφέρατε στις νέες προσλήψεις το 55% να είναι μερικής απασχόλησης και μάλιστα, με αυξητικές τάσεις τον Δεκέμβριο το νούμερο έφτασε το 57%. Πράγματι, λοιπόν, κύριοι Υπουργοί, αντιστρέψατε την τάση, αλλά προς την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση από αυτήν που ισχυρίστηκε ο Πρωθυπουργός. Καταθέτω τους δύο σχετικούς πίνακες στα Πρακτικά. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τα ίδια ψέματα μας είπε και ο Πρωθυπουργός, σχετικά με τις ομαδικές απολύσεις. Μας είπε ο κ. Τσίπρας ότι τις απέτρεψε, δήθεν. Στη φαντασία του μπορεί να τις απέτρεψε. Μόνο που στο άρθρο 17 του ν.4472, κύριε Υπουργέ, στο τέταρτο μνημόνιο δηλαδή, απελευθερώνετε τις ομαδικές απολύσεις. Τα είχαμε συζητήσει αυτά. Καταθέτω το σχετικό άρθρο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τα έχουν καταλάβει και οι εργαζόμενοι και οι μόνοι που παριστάνετε ότι δεν τα έχετε καταλάβει είστε εσείς. Ψέματα, λοιπόν, για τη μερική απασχόληση, ψέματα και σήμερα για τις ομαδικές απολύσεις. Και με τα ψέματα μπορεί να εξαπατήσετε για μια φορά ακόμα τους Βουλευτές σας, οι οποίοι προφανώς είναι απολύτως πρόθυμοι να εξαπατηθούν, αλλά τις Ελληνίδες και τους Έλληνες, κύριοι Υπουργοί και κύριοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, ξεχάστε τους. Διότι, όλοι οι ποιοτικοί δείκτες δείχνουν σήμερα μια χώρα παγιδευμένη σε μια βαθμιαία καθίζηση, που διώχνει μακριά το καλύτερο έμψυχο δυναμικό της. Ο κ. Τσίπρας έκανε μια αναφορά στις μεταρρυθμίσεις. Ξέχασε να μας πει ότι σύμφωνα με τη σχετική μελέτη του ΟΟΣΑ, η μόνη χώρα στην οποία υπήρξε σημαντική υστέρηση των μεταρρυθμίσεων κατά 30%, ήταν η Ελλάδα το 2015-2016. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ξέρετε, κύριε Τσακαλώτε, επειδή σας αρέσουν και τα ρητά και είστε αγγλομαθής και μορφωμένος άνθρωπος, θα σας θυμίσω μια κουβέντα η οποία ειπώθηκε από έναν σημαντικό Αμερικάνο πολιτικό, ο οποίος είπε ότι «έχετε το δικαίωμα στη γνώμη σας, αλλά δεν έχετε το δικαίωμα στα δεδομένα σας, στα facts». Αυτά είναι δεδομένα. Δεν αμφισβητούνται. Δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Σταματήστε επιτέλους να τα διαστρεβλώνετε με αυτόν τον εξόφθαλμο τρόπο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Η πολιτική σας, λοιπόν, συνεχίζει να διώχνει αντί να φέρνει επενδύσεις. Έχει πια αποδειχτεί ότι προτιμάτε να μοιράζετε τη φτώχεια, ενώ οι πολίτες ζητούν ανάπτυξη και ευημερία. Τα επιδόματα από μόνα τους δεν φτάνουν. Αυτό που χρειάζονται οι πολίτες είναι να μπορούν να ξαναπάρουν στα χέρια τους τον έλεγχο της ζωής τους. Γιατί οι Έλληνες αξίζουν καλύτερα, καλύτερα από τις αυταπάτες και τις απάτες σας και σίγουρα καλύτερα από τα ψέματα και τις μισές αλήθειες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το 2018 ξεκινά εγκυμονώντας μεγάλους κινδύνους και μεγάλες προκλήσεις για τη χώρα, γιατί την ολοκλήρωση του τρίτου προγράμματος την ακολουθεί ένα άτυπο, τέταρτο μνημόνιο επιτήρησης της χώρας μέχρι το 2022. Το ψήφισε η Συμπολίτευση την περασμένη άνοιξη στο πλαίσιο της ολοκλήρωσης της δεύτερης αξιολόγησης. Εδώ πέρα αξίζει να θυμίσω, καθώς ο κ. Τσίπρας έκανε μια ιστορική αναδρομή, τι έλεγε ο ίδιος ο κ. Τσίπρας στην ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης. Προσέξτε, διαβάζω: «Πήραμε εντολή να υλοποιήσουμε μια συμφωνία…», αυτή ήταν η εντολή που πήρατε, υποτίθεται, στις εκλογές του Σεπτεμβρίου το 2015, «…που προέβλεπε μια ήπια δημοσιονομική προσαρμογή», με 14 δισεκατομμύρια μέτρα, «…της τάξης του 3% του ΑΕΠ, ως το 2018». Αυτά έλεγε ο κ. Τσίπρας στην ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης. Τα καταθέτω και αυτά στα Πρακτικά για να υπάρχουν. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτό το οποίο δεν μας είπε ο κ. Τσίπρας είναι τι έγινε μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης αξιολόγησης και προστέθηκαν 5,2 δισεκατομμύρια μέτρα για το 2019 και το 2020 μετά την ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης, το τέταρτο μνημόνιο που φέρνει η δικιά σας υπογραφή. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Διότι αυτό έγινε, προκειμένου να κλείσετε τη δεύτερη αξιολόγηση: Κωλυσιεργώντας, φορτώσατε τη χώρα με 5 δισεκατομμύρια πρόσθετα μέτρα. Αυτή είναι και η τραγική ειρωνεία. Εμφανιστήκατε στο πολιτικό σκηνικό ως αντιμνημονιακοί και έχετε μια ικανότητα να παράγετε διαρκώς νέα μνημόνια. Ενώ, όμως, αυτό το άτυπο, νέο μνημόνιο επιβάλλει συγκεκριμένα νέα μέτρα - να τα θυμίσω για άλλη μια φορά να τα ακούσουν οι Έλληνες πολίτες: μειώσεις των συντάξεων μέχρι 18% και μείωση του αφορολόγητου από 1-1-2020, εάν δεν ζητηθεί νωρίτερα - αυτό το άτυπο, τέταρτο μνημόνιο δεν εξασφαλίζει πρόσθετη χρηματοδότηση. Αυτό σημαίνει ότι από τον Αύγουστο του 2018 η χώρα θα πρέπει να δανείζεται από τις αγορές με λογικά επιτόκια. Και για να το πετύχει αυτό, η χώρα χρειάζεται ένα τολμηρό πρόγραμμα, ένα αποφασιστικό σχέδιο αλλαγών και μεταρρυθμίσεων, διότι μόνο με αυτόν τον τρόπο θα ανακτηθεί η εμπιστοσύνη των αγορών και θα εξασφαλιστεί χρηματοδότηση με χαμηλό κόστος. Όμως, μια τέτοια πολιτική, που είναι ακριβώς η πολιτική η οποία περιγράφεται στο σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας, εσείς δεν είστε σε θέση να την υλοποιήσετε. Δεν τη θέλετε. Δεν την πιστεύετε. Δεν μπορείτε να την υλοποιήσετε. Και έτσι σήμερα εξακολουθείτε να κρατάτε τη χώρα πίσω, παρότι διαθέτετε ένα πολύ σημαντικό πλεονέκτημα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΟΥΤΣΗΣ]] Έκανε ο κ. Τσίπρας κάποιες αντιδιαστολές, σε σχέση με το τι συμβαίνει σήμερα, και συνέκρινε με το τι συνέβαινε το 2014 και το 2013. Για κάντε, λοιπόν, μια αντιδιαστολή, κύριοι Υπουργοί, τι συνέβαινε ακριβώς το 2014, όταν εσείς ως έξαλλη τότε Αντιπολίτευση απειλούσατε τους επενδυτές και βάζατε φωτιά στο οικονομικό κλίμα, καταστρέφοντας τη διεθνή εικόνα της χώρας. Αυτό κάνουμε εμείς σήμερα, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ; Εμείς και σήμερα καλούμε τους επενδυτές να έρθουν να επενδύσουν στην πατρίδα μας. Τους καλούμε να δουν, πίσω από την ασυναρτησία και τη θολούρα της σημερινής Κυβέρνησης, τις πραγματικές προοπτικές της Ελλάδος. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Γιατί η Νέα Δημοκρατία είναι δύναμη πολιτικά υπεύθυνη, αξιόπιστη και εγγυάται τη μακροπρόθεσμη θετική προοπτική της χώρας. Με άλλα λόγια, εμείς δεν κτίζουμε το πολιτικό μας μέλλον πάνω στα συντρίμμια της πατρίδας. Και οι επενδυτές γνωρίζουν πολύ καλά ότι αργά ή γρήγορα εσείς θα φύγετε από την εξουσία, διότι άλλα λέτε, άλλα εννοείτε και άλλα κάνετε, δίχως ντροπή, δίχως ενδοιασμούς, δίχως τύψεις, δίχως κανένα συνειδησιακό έλεγχο, για την καρέκλα, όλα πάντα για την καρέκλα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλα αυτά, τα οποία μόλις περιέγραψα, τα εικονογραφεί με τρόπο θλιβερό το πολυνομοσχέδιο, το οποίο συζητάμε σήμερα. Ξεκινώ με τα οικογενειακά επιδόματα. Και θυμίζω ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ήταν αυτή που πρώτη αύξησε τον προϋπολογισμό για τα οικογενειακά επιδόματα κατά 250 εκατομμύρια ευρώ και πρώτοι δώσαμε επίδομα από το πρώτο παιδί με εισοδηματικά κριτήρια, αλλά ενισχύσαμε ταυτόχρονα, με ειδικό επίδομα, τις τρίτεκνες και τις πολύτεκνες οικογένειες. Εφαρμόσαμε δηλαδή μία συνεκτική πολιτική υποστήριξης της οικογένειας από το πρώτο παιδί. Εσείς τι κάνετε; Κάνετε ένα πρώτο σωστό βήμα και ορθά δίνετε επιδόματα στις οικογένειες για το πρώτο και δεύτερο παιδί. Ταυτόχρονα, όμως, περικόπτετε τα επιδόματα για τους τρίτεκνους και τους πολύτεκνους. Είναι βλέπετε - μας το είπε και η κ. Φωτίου - λιγότεροι, γι' αυτό για εσάς δεν μετράνε, ανήκουν στην πλειονότητά τους στη μεσαία τάξη, που έχετε στοχοποιήσει ανελέητα, γιατί δεν είναι μέρος της δικής σας εκλογικής πελατείας. Έτσι, τι κάνετε; Αφαιρείτε συνολικά 48.000.000 ευρώ, γι' αυτό το ποσό μιλάμε, από εξήντα επτά χιλιάδες τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες, την ώρα που πανηγυρίζετε για το υπερπλεόνασμα του 2017. Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Επαναλαμβάνω νούμερα, τα οποία έχουν ήδη ακουστεί σε αυτήν την Αίθουσα, τα λέω για να εμπεδωθούν πλήρως. Τρίτεκνη οικογένεια με ετήσιο εισόδημα 23.000 ευρώ - δεν τη λες και ζάμπλουτη - λάμβανε μέχρι σήμερα επίδομα 1.980 ευρώ. Με τον νόμο σας θα λαμβάνει 1.344 ευρώ, χάνει δηλαδή το 1/3 του επιδόματός της. Οικογένεια με τέσσερα παιδιά και ετήσιο εισόδημα 26.000 ευρώ λάμβανε 2.640 ευρώ. Σήμερα, θα πάρει 2.016 ευρώ, χάνει δηλαδή το 1/4 του επιδόματός της. Και να υποθέσω πως είναι αυτό το οποίο λένε συνέχεια στου Μαξίμου: «Ήταν δίκαιο και έγινε πράξη». Θα σας πω εγώ τι είναι: Είναι άδικο και το κάνατε εσείς πράξη! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Σας έχω ασκήσει δριμεία κριτική για την αντιαναπτυξιακή και την άδικη πολιτική των υπερπλεονασμάτων. Όμως, από τη στιγμή που την ακολουθείτε, θα περίμενε κάποιος ότι θα έχετε θέσει κάποιες στοιχειώδεις προτεραιότητες στη μοιρασιά τους. Αλήθεια, το δημογραφικό πρόβλημα και οι πολύτεκνες οικογένειες δεν ευρίσκονται καθόλου στη λίστα των προτεραιοτήτων σας; Δεν αξίζουν - προσέξτε, γι' αυτό μιλάμε - ούτε το 4% του υπερπλεονάσματος; Βέβαια για να φανεί το μέγεθος της ανυποληψίας σας, θα καταθέσω στα Πρακτικά της Βουλής δύο έγγραφα, τα οποία ανέδειξε και ο εισηγητής μας, που έχουν το ενδιαφέρον τους. Ο κ. Τσίπρας σε συνάντηση που είχε με το Προεδρείο της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδος - πότε, προσέξτε πότε; - τέσσερις ημέρες πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου, στις 16 Ιανουαρίου 2015, έλεγε: «Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει την πολιτική βούληση, στο πλαίσιο του προγράμματός του για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης να αποκαταστήσει σταδιακά τις αδικίες και τις απώλειες των εισοδημάτων και των δικαιωμάτων των πολύτεκνων οικογενειών που συντελέστηκαν στα χρόνια του μνημονίου». Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και βέβαια, επανακαταθέτω και την ωραία ερώτηση, την οποία είχαν καταθέσει ο κ. Πετράκος, ο κ. Στρατούλης, ο οποίος δεν είναι πια μαζί μας - και ο τρίτος ποιος είναι; - και ο κ. Τσίπρας, με την οποία έλεγαν: «Εμπαιγμός και καταδίκη στη φτώχεια των τρίτεκνων και πολύτεκνων οικογενειών από την Κυβέρνηση». Άλλο ένα μνημείο του ψέματος και της ανυποληψίας σας και της εξαπάτησης του ελληνικού λαού που συντελέστηκε στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα ερώτηση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εμείς, κύριοι Υπουργοί, θα ψηφίσουμε το άρθρο 214, υπό έναν όρο: Να αλλάξετε τα κριτήρια, ώστε να διασφαλιστεί ότι κανείς πολύτεκνος δεν θα χάσει το μέχρι στιγμής επίδομά του. Σας καλώ να το κάνετε έστω και τώρα, όχι σε λίγους μήνες, όπως μας είπε ο κ. Τσίπρας. Πάρτε 48 εκατομμύρια από τα χρήματα τα οποία έχετε διαθέσει και να τα επανακατανείμετε στους τρίτεκνους και στους πολύτεκνους. Εάν δεν το κάνετε εσείς, δεσμευόμαστε ότι θα το κάνουμε εμείς ως επόμενη κυβέρνηση! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Έρχομαι τώρα στο ζήτημα των απεργιών, όπου με μεγάλη συναισθηματική φόρτιση ο κ. Τσίπρας υπερασπίστηκε την επιχειρηματολογία ότι όλες οι ρυθμίσεις τις οποίες φέρνει είναι προς όφελος των εργαζομένων. Εάν είναι έτσι, δεν καταλαβαίνω γιατί έχουμε τόσους εργαζόμενους οι οποίοι διαδηλώνουν στον δρόμο και γιατί υπάρχει αυτή η αντίδραση από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Αυτά, όμως, θα τα βρείτε μεταξύ σας. Η δικιά μας θέση είναι απολύτως ξεκάθαρη. Θέλουμε για τις απεργίες να αποφασίζουν οι πολλοί και όχι οι λίγοι. Γι' αυτό και προτείνουμε για τις μεγάλες επιχειρήσεις τη διεξαγωγή ηλεκτρονικής ψηφοφορίας για την κήρυξη απεργίας και ναι, τη λήψη της απόφασης με τη συμμετοχή του 50% συν 1% των εργαζομένων, ώστε να δίνεται η δυνατότητα σε όλους τους εργαζόμενους να μπορούν να συμμετέχουν στη λήψη της απόφασης, χωρίς να τίθενται και ζητήματα απαρτίας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αυτό είναι προς όφελος και των εργατικών σωματείων, διότι, βλέπετε, εμείς δεν αντιλαμβανόμαστε τον σύγχρονο κόσμο μέσα από ιδεολογικές παρωπίδες και κυρίως δεν κοροϊδεύουμε. Ο κόσμος αλλάζει ταχύτατα, άσχετα αν προσποιείστε ότι δεν το καταλαβαίνετε. Ο εργαζόμενος έχει μόνο να κερδίσει, εάν πηγαίνει καλά η επιχείρησή του και έχει μόνο να χάσει, εάν η επιχείρησή του τελικά αποτύχει. Και όλοι, βέβαια, στον κόσμο αναγνωρίζουν ότι το κράτος δεν μπορεί πλέον να είναι επιχειρηματίας. Ο ιδιωτικός τομέας είναι ο επιχειρηματίας και ο ρόλος του κράτους είναι να στηρίξει την επιχειρηματικότητα κι όχι να ρουφά τον κόπο του κάθε επιχειρηματία, του κάθε ελεύθερου επαγγελματία. Το απίστευτο, όμως - προσέξτε, αυτό έχει ενδιαφέρον, δεν άκουσα τον κ. Τσίπρα να κάνει καμμία αναφορά ούτε για αυτό - είναι ότι στο νομοσχέδιο υπάρχει πράγματι μία διάταξη η οποία ευνοεί την επιχειρηματικότητα, αλλά ακόμα κι αυτή είναι στη λάθος κατεύθυνση. Ξέρετε ποια είναι αυτή; Το άρθρο το οποίο φέρατε για τα καζίνο και τον τζόγο. Κουβέντα γι' αυτό ο κ. Τσίπρας σήμερα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Πάμε να δούμε, λοιπόν, τι ακριβώς κάνετε με αυτό το άρθρο. Αφού έχετε αφήσει προκλητικά, κύριε Υπουργέ, αρρύθμιστο τον διαδικτυακό τζόγο, για να εξυπηρετήσετε φιλικά προς εσάς επιχειρηματικά συμφέροντα, τα οποία επιτρέπετε να φοροδιαφεύγουν προκλητικά, έρχεστε τώρα να δώσετε νέες άδειες καζίνο, χωρίς να διαβουλευθείτε με τις τοπικές κοινωνίες. Αυτό, όμως, δεν είναι το χειρότερο. Κρυμμένη μέσα στο πολυνομοσχέδιο, στο άρθρο 378, παράγραφος 26, αν δεν κάνω λάθος, υπάρχει μια διάταξη ντροπής. Τι λέει αυτή η διάταξη, κυρίες και κύριοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ; Η διάταξη αυτή επιτρέπει στα ίδια τα καζίνο να δίνουν πίστωση, δάνειο δηλαδή μέχρι 50.000 ευρώ στους παίκτες, για να εξακολουθούν να παίζουν! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τα ξέρετε; Έχω μία απορία, τα ξέρετε όλα αυτά που ψηφίζετε, τα γνωρίζετε ή τα ακούτε από εμένα για πρώτη φορά; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Στη σημερινή Ελλάδα, κύριε Σταθάκη, που γελάτε, κανείς δεν μπορεί να πάρει δάνειο και το μόνο που κάνετε είναι να δίνετε δάνεια στους παίκτες των καζίνο! Ντροπή σας!
Όχι μέχρι, πάνω από.
Οδηγούμαι νομοτελειακά στο συμπέρασμα ότι από το κόκκινο της Αριστεράς σάς έμεινε μόνο το κόκκινο της ρουλέτας, το οποίο και, προφανώς, γνωρίζει καλά ο Υπουργός κ. Καμμένος! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αλήθεια, πού είναι ο κ. Καμμένος; Όχι εσείς, κύριε Δημήτρη Καμμένο. Ο κ. Πάνος Καμμένος πού είναι σήμερα; Θα εμφανιστεί καθόλου στη συζήτηση; [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Σε άσκηση, μάλλον ναι, ετοιμότητας.
Ησυχία, παρακαλώ!
Δεν έχουμε τελειώσει ακόμα. Όμως, δεν κάνετε μόνο αυτό. Στο ίδιο άρθρο κάνετε κάτι εξίσου προκλητικό. Μειώνετε - προσέξτε! - τη φορολογία στα καζίνο, την ώρα που την αυξάνετε συνειδητά σε όλους τους Έλληνες πολίτες. Δυο φόροι μειώθηκαν επί των ημερών σας. Ο φόρος στα τηλεοπτικά κανάλια και τώρα ο φόρος στα καζίνο! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Όλοι οι Έλληνες να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Εσείς είστε αυτοί, που δήθεν πολεμάτε την διαπλοκή! Μπράβο σας! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κατά τα άλλα, από ένα νομοσχέδιο σαν και αυτό που συζητάμε σήμερα δεν θα μπορούσαν φυσικά να λείπουν διατάξεις, απ' όπου φαίνεται ξανά το σχέδιό σας να κάνετε το κράτος εργαλείο άσκησης της εξουσίας σας. Και αναφέρομαι σ' αυτό το νέο ΣΔΟΕ, το οποίο νομοθετείτε σήμερα. Καταβάλαμε πολύ μεγάλη προσπάθεια εμείς - να αναγνωρίσω και εσείς ως ένα βαθμό - για να δημιουργήσουμε την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, για να είναι ακριβώς αποπολιτικοποιημένη, για να μην είναι αντικείμενο πολιτικών παρεμβάσεων. Με τόσο κόπο δημιουργήθηκε, κύριοι Υπουργοί, γιατί δεν την στηρίζετε; Γιατί την υπονομεύετε, δημιουργώντας ένα άλλο, παράλληλο ελεγκτικό σώμα, το οποίο αναφέρεται - προσέξτε - απευθείας στον Υπουργό; Μήπως, επειδή η ΑΑΔΕ είναι ανεξάρτητη και μη ελεγχόμενη; Γιατί, λοιπόν, χρειαζόμαστε μια νέα υπηρεσία, η οποία θα αναφέρεται απευθείας στον Υπουργό; Μήπως, για να αποκτήσετε ένα πιο μακρύ χέρι σε ενδεχόμενους οικονομικούς και πολιτικούς εκβιασμούς; Ποιος σοβαρός επιχειρηματίας θα έρθει να επενδύσει στη χώρα μας, εάν θα μπορεί να βρεθεί από τη μια στιγμή στην άλλη εκβιαζόμενος από κομματικά κατευθυνόμενες ελεγκτικές αρχές; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση μιλά για μια καθαρή έξοδο, ενώ τη συνοδεύει, όπως είδαμε, με πολλές βρώμικες διατάξεις. Ο κ. Τσίπρας μας είπε και σήμερα ότι τον Αύγουστο τελειώνει η επιτροπεία και ότι η χώρα ανακτά την οικονομική της αυτονομία. Λέει, επίσης - το είπε στο Υπουργικό Συμβούλιο - ότι η τρίτη αξιολόγηση κλείνει χωρίς νέα μέτρα, όπως μας είπε, προκαλώντας εύλογα την οργή της κοινωνίας, την οργή των στρατιωτικών και των αστυνομικών που βλέπουν τους μισθούς τους να μειώνονται, την οργή των νησιωτών που βλέπουν τον ΦΠΑ να αυξάνεται, την οργή των κατοίκων των ορεινών περιοχών που βλέπουν το επίδομα θέρμανσης να περικόπτεται, την οργή των χαμηλοσυνταξιούχων που βλέπουν το ΕΚΑΣ να περικόπτεται, την οργή των ελεύθερων επαγγελματιών που βλέπουν να μην διορθώνονται οι αδικίες και έτσι να συνεχίζουν να πληρώνουν αυξημένες εισφορές και φυσικά, την οργή των συμπολιτών μας, οι οποίοι κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους από μαζικούς πλειστηριασμούς. Σας ρωτώ, λοιπόν: Νομίζετε ότι μπορείτε να κοροϊδεύετε για πολύ ακόμα τον κόσμο; Πιστεύετε ότι δεν καταλαβαίνουν οι πολίτες; Πιστεύετε ότι σας πιστεύουν, όταν μιλάτε για καθαρή έξοδο από τα μνημόνια; Η κοινωνία ξέρει ότι εσείς έχετε ήδη ψηφίσει αχρείαστα μέτρα για το 2019 και το 2020. Ξέρει ότι θα μειωθούν κι άλλο οι συντάξεις κι ότι θα μειωθεί και το αφορολόγητο. Ξέρει ότι μαζί σας καλύτερες μέρες δεν μπορεί να περιμένει. Ξέρει ότι δεν έχετε πια να προσφέρετε τίποτα στον τόπο. Ξέρει ότι όσο πιο γρήγορα φύγετε, τόσο καλύτερα θα είναι για τον τόπο και για τους Έλληνες πολίτες. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάθε λεπτό που μένετε στην εξουσία βάζετε τη χώρα σε νέους και μεγαλύτερους κινδύνους. Το βλέπουμε, δυστυχώς, στον χειρισμό όλων των θεμάτων, συμπεριλαμβανομένων και των θεμάτων εξωτερικής πολιτικής, είτε μιλάμε για το μεταναστευτικό είτε μιλάμε για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Το βλέπουμε, δυστυχώς, και στο Σκοπιανό. Είστε μια Κυβέρνηση οπερέτα, που άλλα λέει ο ένας και άλλα λέει ο άλλος και συχνά το ίδιο πρόσωπο άλλα λέει το πρωί και άλλα λέει το βράδυ. Γι' αυτό και ο ελληνικός λαός δεν σας εμπιστεύεται ούτε στον χειρισμό ενός τόσο σοβαρού εθνικού θέματος, όπως το ζήτημα της ονομασίας της γείτονος χώρας. Εξάλλου, θυμάται καλά τις επιδόσεις σας σε οποιουδήποτε είδους διαπραγμάτευση. Την ονομάσατε, μάλιστα, «υπερήφανη» και αναρωτιέμαι τι είναι αυτό που έκανε τον κ. Τσίπρα και σήμερα πάλι να εξακολουθεί να μιλάει για το 2015. Τι είναι αυτό που τον κάνει με επιμονή να επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος; Όλοι γνωρίζουμε τις τραγικές συνέπειες της δικιάς σας διαπραγμάτευσης. Ακόμα τις πληρώνουμε. Έχετε επιλέξει, μάλιστα, στο ζήτημα των Σκοπίων τον δρόμο της μυστικής διπλωματίας, μια επιλογή που επιτείνει το αίσθημα ανασφάλειας για τους χειρισμούς σας. Η Νέα Δημοκρατία ήταν, είναι και θα παραμείνει υπεύθυνη και πατριωτική παράταξη. Και για το ζήτημα των Σκοπίων θέλω για άλλη μια φορά να είμαι τελείως ξεκάθαρος. Η χώρα έχει εθνική γραμμή, όπως χαράχθηκε το 2008 στο Βουκουρέστι από την κυβέρνηση Καραμανλή. Θέλω να θυμίσω ότι τότε, απέναντι σε πολλές πιέσεις, υπερασπιστήκαμε τα εθνικά μας συμφέροντα. Το ελάχιστο - επαναλαμβάνω, το ελάχιστο - που μπορεί να κάνει η σημερινή Κυβέρνηση είναι να προασπίσει το κεκτημένο του Βουκουρεστίου στο σύνολό του, γιατί το θέμα δεν αφορά μόνο την ονομασία. Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή καμμία αποσπασματική λύση που δεν αντιμετωπίζει το ζήτημα στην ολότητά του. Και δεν αναφέρομαι μόνο στο εύρος εφαρμογής της λύσης, σε αυτό που αποκαλούμε «erga omnes», αλλά κυρίως στις απαράδεκτες δηλώσεις αλυτρωτισμού των βορείων γειτόνων μας, που προκαλούν τα πατριωτικά αισθήματα όλων των Ελλήνων και όχι μόνο των Μακεδόνων, όπως προκαλεί κατάφωρα και οποιαδήποτε αμφισβήτηση της ελληνικότητας της Μακεδονίας. Δεν χρειάζεται παρά να περπατήσει κάποιος από τη Βεργίνα μέχρι την Πέλλα για να διαπιστώσει του λόγου το αληθές. Δεν σας κρύβω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι δικαιολογώ πλήρως τον ελληνικό λαό που δεν έχει καμμία εμπιστοσύνη σε αυτή την Κυβέρνηση. Ούτε εγώ σας έχω καμμία εμπιστοσύνη να διαχειριστείτε αυτό το κρίσιμο θέμα. Γιατί το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι να το αξιοποιήσετε για κομματικό όφελος, να μετατρέψετε δηλαδή ένα σημαντικό θέμα εξωτερικής πολιτικής σε αφορμή για μια εσωτερική αντιπαράθεση και όχι να υπερασπιστείτε τα συμφέροντα της πατρίδας μας. Πολλοί πολίτες μου είπαν σε πρόσφατη περιοδεία που είχα στην Πέλλα και στην Πιερία «Μα, αυτοί δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο». Προς επίρρωση αυτού, αποφασίσατε με διαρροές να καθυβρίσετε την Εκκλησία της Ελλάδος, η οποία δεν έκανε τίποτα άλλο από το να εκφράσει τη γνώμη της… [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] …και μετά να στείλετε την επόμενη μέρα επιστολή μετάνοιας, σε άψογη πρέπει να προσθέσω χριστιανική γλώσσα. Ήταν πολύ ενδιαφέρουσα η γλώσσα που χρησιμοποίησε ο Πρωθυπουργός στην επιστολή στον Αρχιεπίσκοπο. Κοιτάξτε, δεν μπορείτε να κρύψετε ποιοι πραγματικά είστε. Διότι οι μισοί από εσάς, συμπεριλαμβανομένων και των Υπουργών Οικονομικών και Παιδείας, δεν είχαν στο παρελθόν καμμία δυσκολία να αναγνωρίσουν τα Σκόπια με το συνταγματικό τους όνομα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και ναι, κύριε Τσακαλώτε, αναφέρομαι σε εσάς και στον κ. Γαβρόγλου. Καταθέτω το σχετικό απόσπασμα από επιστολή, την οποία είχατε προσυπογράψει το 2008, στην οποία αναφέρεστε χωρίς καμμία δυσκολία στη Δημοκρατία της Μακεδονίας. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σταματήστε, επιτέλους, να αφήνετε υπονοούμενα ότι οποιοσδήποτε έχει μια αυξημένη ευαισθησία για το θέμα αυτό είναι ακροδεξιός. Μην παίζετε με τις ευαισθησίες του ελληνικού λαού. Θα μπορούσε, πράγματι, η σημερινή συγκυρία να είναι ευνοϊκή για την επίλυση του θέματος. Σήμερα, μοιάζει να υπάρχει μια στροφή στα Σκόπια προς την εθνική μας γραμμή. Αυτό είναι κάτι θετικό, εφόσον βέβαια, η νέα κυβέρνηση των Σκοπίων αποδείξει ότι σέβεται της ευαισθησίες του ελληνικού λαού απέναντι στην ιστορία μας και ότι έχει τη δυνατότητα να επιβάλλει στο εσωτερικό της μια αμοιβαία αποδεκτή λύση. Δυστυχώς, όμως, στην Ελλάδα έχουμε μια Κυβέρνηση που έχει αποδυναμώσει τη χώρα και αποδεικνύεται αδύναμη να διαπραγματευτεί αξιόπιστα. Γι' αυτό και ο κ. Τσίπρας οφείλει να ενημερώσει την Εθνική Αντιπροσωπεία και τον ελληνικό λαό για όλα τα δεδομένα. Τι συζητάτε ακριβώς, κύριοι της Κυβέρνησης; Τι διαπραγματεύεστε εν κρυπτώ; Βέβαια - θα το επαναλάβω για άλλη μια φορά - αποτελεί βασική προϋπόθεση για οποιαδήποτε συζήτηση η διατύπωση αρραγούς, ξεκάθαρης και ενιαίας - επαναλαμβάνω, ενιαίας! - κυβερνητικής θέσης για το ζήτημα αυτό. Όλα αυτά, ενώ παρακολουθούμε - προσέξτε - τον κ. Καμμένο, τον απόντα κύριο Καμμένο - όχι εσάς, κύριε Δημήτρη Καμμένο - το πρωί να δηλώνει την εμπιστοσύνη του στον κ. Κοτζιά, το μεσημέρι να ζητάει δημοψήφισμα και το βράδυ ο ίδιος να αδειάζει τον εαυτό του! Αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα. Είστε μια Κυβέρνηση σκορποχώρι, όπου ο καθένας υπηρετεί προσωπικές στρατηγικές. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Βέβαια, όλοι μαζί θα φύγετε. Δεν θα σας επιτρέψουμε, όμως, πριν συμβεί αυτό, να κάνετε και άλλη ζημιά στη χώρα. Κλείνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την εξής παρατήρηση: Είναι φανερό εδώ και πολύ καιρό ότι η σημερινή Κυβέρνηση δεν μπορεί να βγάλει την Ελλάδα από την κρίση, ενώ αυτό είναι απολύτως εφικτό. Είναι, επίσης, φανερό ότι η σημερινή Κυβέρνηση δεν μπορεί να χειριστεί τις μεγάλες γεωπολιτικές προκλήσεις προς όφελος της χώρας, ενώ η γενικότερη συγκυρία είναι θετική. Είναι φανερό ότι η σημερινή Κυβέρνηση επιδιώκει να γίνει καθεστώς, εκβιάζοντας πρόσωπα και καταστάσεις, αλώνοντας το κράτος, στήνοντας το δικό της παρακράτος και προσπαθώντας να ελέγξει μέσα μαζικής ενημέρωσης. Όλα αυτά γίνονται για να υπηρετηθεί ο αυτοσκοπός της παραμονής του κ. Τσίπρα και του κ. Καμμένου στην εξουσία με οποιοδήποτε τίμημα για την κοινωνία, για τη Δημοκρατία μας, για τη χώρα. Δεν θα το επιτρέψουμε. Είμαστε η μεγάλη δημοκρατική παράταξη με υπεύθυνη παρουσία στις κρίσιμες στιγμές της ελληνικής ιστορίας. Είμαστε εδώ για να ενώσουμε τους Έλληνες. Είμαστε εδώ για να δώσουμε λύσεις. Είμαστε εδώ για να δείξουμε τον δρόμο για να πάει η χώρα στο μέλλον που της αξίζει χωρίς κανένας να μείνει πίσω. Αξίζουμε και μπορούμε καλύτερα. Αυτό αισθάνονται σήμερα όλες οι Ελληνίδες και όλοι οι Έλληνες. Δεν θα σταματήσω, δεν θα κουραστώ να το λέω μέχρι να φύγετε και να το κάνουμε πράξη εμείς, μαζί με την ελληνική πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα πέντε μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί - εκπαιδευτικοί από το 20ο Γυμνάσιο Πάτρας (δεύτερο τμήμα). Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, δεκατρείς φοιτήτριες και φοιτητές και δύο συνοδοί - εκπαιδευτικοί από το Πανεπιστήμιο Νέας Υόρκης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. Παρακαλώ πολύ τον λόγο έχει ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Γεώργιος Σταθάκης.
Σαν να μην πέρασε μια μέρα από το 2015 και μετά τις εκλογές επαναλαμβάνεται το ίδιο μοτίβο. Επιστρέφουμε σε διατυπώσεις για το πριν από το 2015. Διατυπώνονται ευθέως σκέψεις «για την καταστροφική Κυβέρνηση», ενώ τα οικονομικά μεγέθη λένε άλλα πράγματα. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι το θεμελιώδες ερώτημα: Το πρόγραμμα του 2015-2018, το οποίο θέσαμε στην κρίση του ελληνικού λαού, ολοκληρώνεται ή δεν ολοκληρώνεται; Βγαίνει ή δεν βγήκε; Αυτό είναι θεμελιώδες ερώτημα. Μπορεί να μας πείτε ότι το πρόγραμμα αυτό για διάφορους λόγους δεν βγήκε. «Δεν τα καταφέρατε, δεν προχώρησε, είστε άσχετοι, είστε ανίκανοι, είστε ιδεοληπτικοί». Μπήκαμε στο 2018 και το ερώτημα παραμένει. Είναι εφικτό αυτό που είπαμε στον ελληνικό λαό, ότι είναι ένα πρόγραμμα πιο μετριοπαθές από ό,τι στο παρελθόν, το οποίο είναι εφικτό και θα μας βγάλει οριστικά από την κρίση; Αυτό το ερώτημα το έχουμε απαντήσει. Αν τον Ιούλιο, δηλαδή, ο κ. Τσακαλώτος βγαίνει στις αγορές με 2,9% επιτόκιο δεκαετούς ομολόγου, τι θα λέτε; Για μνημόνια μέχρι το 2065; Για τέταρτο μνημόνιο; Για ογδόντα δύο μνημόνια που επακολουθούν; Νομίζω ότι πρέπει να υπάρξει ένα όριο στον τρόπο με τον οποίο αποδέχεται κάποιος. Δεύτερο θέμα. Δεν μπορούμε να καταφεύγουμε σε μια πολιτική θορύβου και γκρίζας πολιτικής. Προστατεύεται ή δεν προστατεύεται η πρώτη κατοικία; Ξανακαταθέτω τον νόμο στα Πρακτικά. Αυτός είναι ο νόμος που ισχύει.
Πάλι τα ίδια;
Διαβάστε τον!
Πάλι;
Έχω και ερμηνευτικό σημείωμα, συντομότερο, με ερωταπαντήσεις. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός κ. Γεώργιος Σταθάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ως προς τους πλειστηριασμούς…
Σας παρακαλώ μην ενοχλείτε.
Αποδεχτείτε το. Σας προκάλεσε και ο Υπουργός Δικαιοσύνης. Φέρτε μας μία περίπτωση πρώτης κατοικίας που να μην έχει προστατευτεί με βάση τον ισχύοντα νόμο.
Ρωτήστε τον Στρατούλη και τον Λαφαζάνη που παρακολουθούν!
Σας παρακαλώ. Πλειστηριασμοί. Πόσοι πλειστηριασμοί έγιναν το 2011; Πενήντα δύο χιλιάδες. Πόσοι πλειστηριασμοί έγιναν το 2012; Είκοσι εννιά χιλιάδες. Πόσοι πλειστηριασμοί έγιναν το 2013 και το 2014; Από δεκαοκτώ και δεκαεξίμισι χιλιάδες. Κάθε χρόνο, δηλαδή, στα χρόνια της διακυβέρνησής σας, γίνονταν από δεκαπέντε ως εικοσιπέντε χιλιάδες πλειστηριασμοί με πλήρη προστασία της πρώτης κατοικίας κατά Χατζηδάκη. Τα κριτήρια είναι τα ίδια. Δεν τα έχουμε μειώσει. Έχετε άδικο.
Αλλάξατε τον νόμο και μας λέτε ψέματα.
Όχι, όχι, δεν λέω κανένα ψέμα. Το εισοδηματικό κριτήριο ήταν 36.000.
Παρακαλώ. Ήσυχα!
Έχετε αποδεχθεί μόνοι σας ότι έχετε κατέβει από το 90 στο 60.
Κύριε Χατζηδάκη, παρακαλώ. Μία εβδομάδα μιλάμε γι' αυτά τα θέματα.
Τα ίδια κριτήρια χρησιμοποιήσαμε. Το παρακάμπτουμε, λοιπόν, αυτό. Άρα, γίνονται πλειστηριασμοί; Το 2015, το 2016 και το 2017, όπως ξέρετε, λόγω διαδοχικών απεργιών των δικηγόρων, των συμβολαιογράφων δεν έγιναν πλειστηριασμοί. Οι τράπεζες έκαναν επανέναρξη των πλειστηριασμών, που έχει ξεκινήσει και αφορά τους συνήθεις πλειστηριασμούς.
Μα, τώρα έχουμε περισσότερους!
Αφήστε με να ολοκληρώσω.
Παρακαλώ. Αφήστε τον δημιουργικό διάλογο για να ακούσουμε τον Υπουργό.
Θέτει ερωτήματα. Γι' αυτό!
Το θέτω ευθέως: Θα υπάρχουν οι διαδικασίες που είναι συνήθεις, ιδιώτες κατά ιδιωτών, επαγγελματικά ακίνητα - ο κανόνας, δηλαδή - πολύ ακριβή πρώτη κατοικία εκατομμυρίων. Αυτό έχουν κάνει οι τράπεζες, αν αυτό επικαλείστε. Δεν ξέρω γιατί πρέπει να προστατέψετε των 2 εκατομμυρίων την πρώτη κατοικία. Μπορεί να θέλετε να την προστατέψετε. Εμείς δεν πρόκειται να την προστατέψουμε και να χρηματοδοτούμε τις τράπεζες για να προστατέψουμε αυτό. Συνεπώς η ιδέα ότι οι πλειστηριασμοί είναι μία ξαφνική, αιφνίδια κατάσταση, η οποία ήλθε από τον ουρανό, δεν ισχύει. Το επαναλαμβάνω. Χαίρομαι που στο τέλος αποδεχθήκατε ότι είναι πλήρως προστατευμένη η πρώτη κατοικία μέχρι 31-12-2018 και, από εκεί και πέρα, μας εγκαλείτε - νομίζω ο κ. Θεοχαρόπουλος - και μας ρωτάτε τι θα κάνουμε μετά. Έχουμε χρόνο μέχρι τότε. Μείνετε ήσυχος. Δεν θα μείνει απροστάτευτη η πρώτη κατοικία. Όσον αφορά το δημόσιο, με έκπληξη ακούω ότι το δημόσιο βγάζει σε πλειστηριασμό την πρώτη κατοικία. Δεν το έχει κάνει ποτέ! Φέρτε μας μια περίπτωση. Οκτώ πλειστηριασμούς έκανε το δημόσιο - τα στοιχεία τα έχει η κ. Παπανάτσιου - οι οποίοι αφορούν επαγγελματικά ακίνητα υψηλής αξίας. Ας μην προχωρήσουμε παρακάτω. Και εκεί περιμένουμε μια περίπτωση. Υπενθυμίζω ότι οι καινοτομίες του νόμου μας σε σχέση με τον νόμο Κατσέλη είναι ότι βάλαμε και τα χρέη προς το δημόσιο μέσα, βάλαμε και τα χρέη προς τους ασφαλιστικούς οργανισμούς μέσα, ότι αναγνωρίσαμε στους εμπόρους που έχουν ολοκληρώσει την εμπορική τους ιδιότητα, να μπορούν να μπουν να προστατέψουν την πρώτη κατοικία, ότι βάλαμε την αναγκαία αναπροσαρμογή με βάση την εμπορική αξία και όχι την αντικειμενική για να πληρώσουν λιγότερα οι δανειολήπτες, βάλαμε τους ελεύθερους επαγγελματίες, που δεν υπήρχαν στον νόμο κ.ο.κ.. Βάλαμε μια σειρά από μέτρα. Άρα, έχουμε μια πλήρη και καθολική προστασία της πρώτης κατοικίας με εξαίρεση τους εμπόρους, που δεν ήταν ποτέ στον νόμο προστασίας, γιατί εμπίπτουν στο Εμπορικό Δίκαιο. Πάμε στη δεύτερη ενότητα, που έχει να κάνει, επίσης, με ανακρίβειες, τις οποίες καλό είναι να τις διευκρινίσουμε. Στο παρόν νομοσχέδιο δεν μπορεί να λέει κάποιος, για παράδειγμα, ότι «τα καζίνο επιτρέπεται από τούδε και στο εξής να δανείζουν μέχρι 50.000 ευρώ, επιτρέπεται να δανείζουν πάνω από 50.000 ευρώ» υπονοώντας διάφορα. Σας το εξήγησε τρεις φορές ο κ. Τσακαλώτος ότι αφορά αποκλειστικά παίκτες πολύ μεγάλου βεληνεκούς και δεν αφορά αυτό που υπονοείται σε όλη αυτήν τη συζήτηση. Άρα, με αυτό θέλω να υπογραμμίσω για μια ακόμη φορά ότι πρέπει να δώσουμε ένα τέλος στις ανακρίβειες και στην προσπάθεια να φτιάξετε μια τεχνητή εικόνα. Θα σταθώ λίγο στις επενδύσεις, γιατί αυτό είναι καίριο ζήτημα. Ταυτισμένο κόμμα με τις επενδύσεις είναι η Νέα Δημοκρατία. Σας ρωτάω, λοιπόν: Εγώ είμαι ξένος επενδυτής και έρχομαι το 2014 στην Ελλάδα και σας ρωτάω: «Πού μπορώ να φτιάξω ξενοδοχείο;» Μου απαντάτε: «Ξέρεις, δεν έχουμε Κτηματολόγιο, δεν έχουμε ζώνες, δεν έχουμε Πολεοδομία, δεν έχουμε χωροταξικό σχεδιασμό, δεν έχουμε το ένα, το άλλο. Πώς σας φαίνεται; Όμως, ελάτε σε μένα, κάτι θα βρω». Αυτό φαίνεται μια χώρα ελκτική στις επενδύσεις; Μέσα στα τελευταία δύο χρόνια έχουμε, δεν ξέρουμε αν είναι δάσος ή όχι ή ιδιοκτησία. Πηγαίνετε στο υποθηκοφυλακείο. Μπορεί να είναι και από την οθωμανική αυτοκρατορία κάτι, δεν ξέρω τι. Αυτή είναι η εικόνα της φιλοεπενδυτικής Νέας Δημοκρατίας, την οποία υπερασπίζεται με νύχια και με δόντια και εμείς είμαστε οι «κατά των επενδύσεων». Υπενθυμίζω επί τροχάδην τα εξής, στα οποία σας έχω καλέσει πολλές φορές να μας πείτε, πού είστε αντίθετοι: Οι δασικοί χάρτες ήταν στο 1%, τους κάναμε 37% μέσα σε εννέα μήνες. Θα οριοθετήσουμε τις παραλίες. Ψηφίζουμε το Κτηματολόγιο σήμερα, ένα νομοσχέδιο - τομή, καθώς επί διακόσια χρόνια δεν έχουμε Κτηματολόγιο. Τώρα φτιάχνουμε ενιαίο φορέα. Τέθηκαν οι όροι για τον χωροταξικό και τον πολεοδομικό σχεδιασμό. Στον νόμο περί αυθαιρέτων διαφοροποιήθηκε η αδειοδοτούσα αρχή, η πολεοδομία, από την ελέγχουσα αρχή. Φιλοδοξούμε ότι το 2020 αυτή η χώρα θα έχει δασικούς χάρτες, οριοθέτηση των παραλιών, πλήρη πολεοδομικό σχεδιασμό, Κτηματολόγιο και χρήσεις γης. Τι αντιεπενδυτικό βλέπετε σε όλα αυτά; Άρα, αυτή η Κυβέρνηση - και το σημερινό νομοσχέδιο είναι πολύ χαρακτηριστικό, και το Κτηματολόγιο, και το λατομικό και πολλές άλλες μεταρρυθμίσεις - κάνει πράγματα, που επί σαράντα χρόνια δεν είχαν γίνει και τα κάνει με μεθοδικό και συστηματικό τρόπο. Η φιλοδοξία μας είναι πάρα πολύ απλή: Εφαρμόζουμε ένα πρόγραμμα το οποίο φέρνει σταθεροποίηση στην οικονομία, δημιουργεί τις προϋποθέσεις ανάκαμψης, ανοίγει τον δρόμο για ένα βιώσιμο αναπτυξιακό μοντέλο. Ταυτόχρονα, κάνουμε βαθιές τομές, επιλύοντας προβλήματα δεκαετιών, με μοναδική και αποκλειστική μέριμνα η ανάκαμψη και η ανάπτυξη να είναι και βιώσιμη και κοινωνικά δίκαιη. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Όχι, κύριε Δένδια. Σας παρακαλώ πάρα πολύ!
Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε το θέμα της πρώτης κατοικίας. Πρέπει να ξεκαθαριστεί αυτό το θέμα.
Υπάρχουν τουλάχιστον δύο πολιτικοί Αρχηγοί οι οποίοι θα λάβουν τον λόγο αργότερα, προηγουμένως ο κ. Μητσοτάκης μιλούσε σαράντα πέντε με πενήντα λεπτά. Έχει ξεκαθαριστεί απολύτως το θέμα.
Πώς έχει ξεκαθαριστεί;
Μιλάμε για μία εβδομάδα γι' αυτό το θέμα και όχι μόνο γι' αυτό, παρ' ότι έγινε πολύ σφιχτά η διαδικασία προφανώς για ένα τόσο μεγάλο νομοσχέδιο. Για να είμαστε εντάξει μεταξύ μας, αύριο συμπληρώνεται μία εβδομάδα που έχει αναρτηθεί και έχει συζητηθεί στη Βουλή, με όποιον τρόπο συζητήθηκε. Ογδόντα τρεις Βουλευτές μίλησαν μόνο σε αυτή την Αίθουσα. Κυρία Γεννηματά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, θα ήθελα να εκφράσω τα συλλυπητήριά μου στην οικογένεια του θανόντος, αλλά βεβαίως και στην Κυβέρνηση, στον ΣΥΡΙΖΑ, στους συνεργάτες και στους φίλους του. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, πριν από έναν μήνα δώσατε την προκαταβολή. Τώρα έρχεστε να κάνετε την αποπληρωμή. Ψηφίσατε μέτρα επιπλέον 1,8 δισεκατομμυρίου στον προϋπολογισμό του 2018 και τώρα σκύβετε το κεφάλι και έρχεστε στο δεύτερο μέρος, γιατί τώρα είναι το κύριο πιάτο των δεσμεύσεων που έχετε αναλάβει απέναντι στην τρόικα, στο πλαίσιο της αξιολόγησης. Όλα έγιναν ευκολότερα με εσάς. Δεν χρειαζόταν να μας το πει αυτό ο κ. Ντάισελμπλουμ. Το βλέπαμε, το υποστήκαμε, το ζει στην καθημερινότητά του ο ελληνικός λαός γιατί φροντίσατε και του περάσατε τη θηλιά στον λαιμό. Τα δώσατε όλα. Υποχωρήσατε σε όλα απέναντι στην τρόικα. Παραβιάσατε κάθε κόκκινη γραμμή που είχατε. Εγκαταλείψατε κάθε αντίσταση στην υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων. Και βέβαια, είναι ορατό ότι δεν διαπραγματευτήκατε τίποτα. Με Τσίπρα - Τσακαλώτο όλα καλύτερα, λοιπόν. Να τα χαίρεστε αυτά τα παράσημα, κυρίες και κύριοι του κυβερνητικού επιτελείου, και δεν χρειάζεται να τα επιδεικνύετε, διότι πλέον ο ελληνικός λαός είναι βέβαιο ότι δεν ξεχνά τι σημαίνει ΣΥΡΙΖΑ. Και βέβαια αυτοί που σήμερα κρυφογελούν, ξέρετε ποιοι είναι με τα μέτρα που παίρνετε; Οι εκφραστές της συντηρητικής παράταξης στην Ελλάδα, οι οποίοι βλέπουν να υλοποιείται πλήρως η πολιτική τους, χωρίς να χρειαστεί να βρέξουν καθόλου τα πόδια τους. Ως φαίνεται, το σύνθημα «ή ΣΥΡΙΖΑ ή Δεξιά» γίνεται σήμερα «και ΣΥΡΙΖΑ και Δεξιά». [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Γι' αυτό εμείς επιμένουμε σε ένα ανοιχτό μέτωπο απέναντι στον λαϊκισμό και τη συντήρηση, σε κάθε πολιτική που οδηγεί σε συντηρητική οπισθοδρόμηση και στους εκφραστές της, όποιον μανδύα και αν έχει, με όποιον μανδύα και αν παρουσιάζεται κάθε φορά. Κυρίες και κύριοι, μέρα με τη μέρα που περνά συνειδητοποιείτε το πολιτικό και κοινωνικό σας αδιέξοδο. Μέσα από τις αντιλαϊκές επιλογές σας, τα άδικα μέτρα, τη βίαιη δημοσιονομική επιδρομή που εσείς προκαλέσατε, αντικρύζετε πια την ολομέτωπη σύγκρουση με την κοινωνία. Τώρα σίγησαν τα συνθήματα και οι κορώνες. Τώρα δεν διαμαρτύρεστε για τους πλειστηριασμούς. Τους διευκολύνετε μάλιστα με το πάτημα ενός κουμπιού. Όχι μόνο δεν φωνάζετε για το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, αλλά τώρα ξεπουλάτε και τα ασημικά. Και απέναντι στην καθολική αντίδραση της κοινωνίας εσείς ψηφίζετε και με τα δύο σας χέρια. Μέσα σε αυτή τη σκληρή πραγματικότητα προβάλλει πια η αληθινή ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ, μια ευκαιριακή πολιτική συμμαχία, ένα συγκυριακό δημιούργημα της βαθιάς κρίσης που ευτελίζει τις αξίες και τις αρχές της Αριστεράς, που προσπαθεί να κανιβαλίσει καθετί το προοδευτικό, να το εξισώσει με τις αδηφάγες πολιτικές της λιτότητας και της στείρας δημοσιονομικής προσαρμογής, με φόβο απέναντι στις επενδύσεις και στην ανάπτυξη, με φόβο απέναντι στην αληθινή πρόοδο και την κοινωνική δικαιοσύνη. Ο ΣΥΡΙΖΑ που γιγαντώθηκε μέσα από τη λαϊκή οργή, που καπηλεύθηκε την ελπίδα σφραγίζει πια με την εμβληματική του αποτυχία το τέλος της εποχής της αυταπάτης, μιας αυταπάτης που ξεκίνησε με το ψέμα πως το ΠΑΣΟΚ έφερε το μνημόνιο. Αυτό είναι ένα ψέμα που κατέπεσε με κρότο και μάλιστα πρόσφατα με τη δημοσιοποίηση της εσωτερικής έκθεσης της Τράπεζας της Ελλάδος - ας ήταν και με καθυστέρηση - επαληθεύοντας τόσο τις ευθύνες της κυβέρνησης, των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας όσο και τον καταστροφικό ρόλο της αγαστής σύμπραξης ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Δημοκρατίας στις «πλατείες της οργής» το 2011. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Ό,τι δεν μπορούσε ή δεν τολμούσε να ζητήσει η συντηρητική Ευρώπη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο από τις προηγούμενες κυβερνήσεις χρειάστηκαν δύο εκλογές και δεκαεπτά ώρες διαπραγμάτευσης για να το πετύχει αυτή η Κυβέρνηση και πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας και ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και χέρι στην απεργία. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, με πλήρη επίγνωση, αλλά και απόλυτο πολιτικό κυνισμό σπεύδετε σήμερα με αντάλλαγμα λίγους ακόμα μήνες παραμονής στην εξουσία να ψηφίσετε πριν από όλα την επίσπευση των πλειστηριασμών, που πλέον θα διενεργούνται μόνο ηλεκτρονικά από τον Μάιο, ακόμα και για μικρά χρέη προς το δημόσιο και μάλιστα χωρίς καμμία μέριμνα για την προστασία της κύριας κατοικίας των αποδεδειγμένα αδύναμων συμπολιτών μας. Αυτοί, λοιπόν, που δεν τα βγάζουν πέρα θα χάνουν τις περιουσίες τους και θα περνούν αυτές στα χέρια όσων έχουν να τις αγοράσουν όσο - όσο με ένα διπλό κλικ. Μη μας λέτε τώρα ότι θα εξασφαλίσετε πως θα προστατεύσετε την πρώτη κατοικία. Αν έχετε συμφωνήσει με τους εταίρους, φέρτε το τώρα! Γιατί δεν το φέρατε σε αυτό το πολυνομοσχέδιο; Για άλλη μια φορά ψέματα σωρό και ουσία μηδέν! Απροστάτευτη είναι η πρώτη κατοικία των μεσαίων και μικρών δανειοληπτών! Και το βαφτίζετε όλο αυτό «κοινωνική παρέμβαση». Όλοι αναγνωρίζουμε την αναγκαιότητα επίλυσης του προβλήματος των κόκκινων δανείων, όχι, όμως, με όρους που διαρρηγνύουν την κοινωνική συνοχή, αφελληνίζουν την οικονομία και δημιουργούν στρατιές αστέγων στους δρόμους, εκεί, δηλαδή, που μας οδηγεί η καθυστέρηση, η ολιγωρία, η πλήρης υπακοή αυτής της Κυβέρνησης στις απαιτήσεις της τρόικας. Για εμάς η προστασία της πρώτης κατοικίας, όπως είπα και πριν, των μικρών και μεσαίων δανειοληπτών είναι αδιαπραγμάτευτη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Ακριβώς για αυτόν τον λόγο οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και του Ποταμιού καταθέσαμε συγκεκριμένη πρόταση νόμου, την οποία, βέβαια, ούτε καν εξετάσατε. Ψηφίζετε σε λίγο και το προϊόν της αποτυχημένης διαπραγμάτευσης που κάνατε και στα εργασιακά, υιοθετώντας ιδεοληπτικές απαιτήσεις και αναποτελεσματικές απόψεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, χωρίς καν διάλογο με τους εργαζόμενους και τους κοινωνικούς εταίρους, κάνοντας αντίπραξη στη Νέα Δημοκρατία, αφού προλάβατε και της πήρατε τη δουλειά. Σήμερα, βέβαια, ακούσαμε τον Αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας να έρχεται στα λόγια μας - τους τα λέγαμε χρόνια ότι έτσι έπρεπε να γίνει - , αλλά αρνούνταν και στο παρελθόν. Είσαστε δε τόσο αποφασισμένοι και υπάκουοι που δεν καθίσατε να συζητήσετε την πρότασή μας για την εξ αποστάσεως ηλεκτρονική ψηφοφορία, μιας και τα σωματεία έχουν μητρώο, ρύθμιση που δίνει τη δυνατότητα να αποφασίζονται οι απεργίες με μαζική συμμετοχή των εργαζομένων. Ψηφίζετε και χειροκροτείτε την επιτάχυνση του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας. Πριν από λίγους μήνες, μας διαβεβαιώσατε ότι θα δημιουργηθεί ειδικός φορέας διαχείρισης των ΔΕΚΟ. Είπατε - ω, του θαύματος! - πάλι ψέματα. Τώρα προχωρείτε χωρίς ντροπή στην παράδοση της ΕΥΔΑΠ, της ΕΥΑΘ, των ΕΛΤΑ, των Αστικών Συγκοινωνιών στο ελεγχόμενο από την τρόικα για ενενήντα εννέα χρόνια υπερταμείο. Ως φαίνεται, για εσάς δίκαιη ανάπτυξη θα γίνει στον τόπο με το γενικό ξεπούλημα του εθνικού πλούτου. Βάζετε επιπλέον κόφτη στα επιδόματα των τρίτεκνων και των πολύτεκνων οικογενειών. Περίπου εξήντα επτά χιλιάδες οικογένειες με τρία και τέσσερα ή και περισσότερα παιδιά θα δουν το επίδομά τους να μειώνεται. Καλά, δεν μπορείτε να καταλάβετε τι πρόβλημα δημιουργείτε σε μία χώρα που έχει τόσο μεγάλο δημογραφικό ζήτημα; Το οξύμωρο είναι ότι πριν από λίγους μήνες δεχθήκατε την πρότασή μου για διακομματική επιτροπή για το δημογραφικό. Αναρωτιέμαι - ρητορική είναι η ερώτηση - γιατί δεν περιμένετε να δουλέψει αυτή η επιτροπή και να δώσει το συγκεκριμένο πόρισμα που όλοι περιμένουμε πριν πάρετε τις αποφάσεις σας για τα επιδόματα αυτά; Νομίζω ότι η απάντηση είναι προφανής: γιατί πολύ απλά δεν σας ενδιαφέρει καθόλου το τι περνάει η ελληνική οικογένεια με παιδιά σήμερα. Και αποκαλύπτεται βέβαια και το αναπτυξιακό σας σχέδιο. Πρωτότυπο και με ταξικό πρόσημο! Ίσως γι' αυτό σας πήρε τόσο καιρό να μας το παρουσιάσετε! Ρουλέτες και τζόγος παντού. Για τον σκοπό αυτόν μάλιστα μειώνετε τη φορολογία όχι γενικά στις επιχειρήσεις, αλλά αποκλειστικά στους μεγαλοϊδιοκτήτες των επιχειρήσεων του τζόγου. Δημιουργείτε, λέει, και ένα σώμα ελεγκτών, αντί να ενισχύσετε τις υπάρχουσες ελεγκτικές δομές. Τι και αν υπάρχει για την καταπολέμηση της διαφθοράς η Αρχή Δημοσίων Εσόδων, το ΣΔΟΕ, η Οικονομική Αστυνομία, οι οικονομικοί εισαγγελείς! Εσείς άλλο θέλετε. Εσείς θέλετε νέες προσλήψεις και απόλυτα ελεγχόμενα από τον Υπουργό όργανα, για να υλοποιούν τυφλά τις κατευθύνσεις για τη δημιουργία του πελατειακού κράτους, χωρίς καν να αισθάνεστε την ανάγκη να απολογηθείτε για τον πλήρη συμβιβασμό σας με τη μεγάλη φοροδιαφυγή αλλά και το λαθρεμπόριο τσιγάρων και καυσίμων. Και δεν αφήσατε όρθιο ούτε τον θεσμό της διαμεσολάβησης. Βάζετε σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα του θεσμού, επιβαρύνοντας εν τέλει τους πιο αδύναμους συμπολίτες μας. Είναι ολοφάνερο ότι πιάνετε χρυσό και τον κάνετε κάρβουνο. Οπισθοδρόμηση και στη σχέση με την αποκέντρωση και την αυτοδιοίκηση. Η ρύθμιση που φέρνετε, κύριοι της Κυβέρνησης, για τα προνοιακά επιδόματα όχι μόνον προσθέτει γραφειοκρατικά βάρη, αλλά είναι επιστροφή στον συγκεντρωτισμό και υποτροπή στο πελατειακό κράτος. Αναρωτιέμαι πού μας γυρίζετε στον τομέα της αποκέντρωσης. Μια πραγματική αριστερή Κυβέρνηση το πρώτο πράγμα που θα έκανε, θα ήταν να παραδώσει τον σχεδιασμό και την υλοποίηση της κοινωνικής πολιτικής στην αυτοδιοίκηση και όχι αυτό που κάνετε εσείς, το ακριβώς αντίστροφο. Τα μαζεύετε όλα στον Υπουργό για να δίνετε φιλοδωρήματα. Έχετε κάνει ξανά φιλανθρωπία του κράτους την κοινωνική πολιτική. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο κ. Τσίπρας καλεί την κυβερνητική πλειοψηφία να δώσει θετική ψήφο στο πολυνομοσχέδιο, γιατί με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζουμε την έξοδο από την κρίση και τα μνημόνια. Όμως, αυτό το νέο παραμύθι του κ. Τσίπρα δεν πρόκειται αυτή τη φορά να πετύχει τον στόχο του και να παραπλανήσει ξανά τους πολίτες. Απόψε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, βιώνουμε την ολοκλήρωση της τριλογίας της εξαπάτησης, με πρωταγωνιστή τον ΣΥΡΙΖΑ και τους πρόθυμους ΑΝΕΛ. Στο πρώτο επεισόδιο τι μας λέγατε; Μας λέγατε ότι θα σκίσετε τα μνημόνια, θα τα καταργήσετε με έναν νόμο και ένα άρθρο. Στο sequel που φέρατε τον Σεπτέμβριο του 2015 μας μιλήσατε για το περίφημο «Παράλληλο Πρόγραμμα» και τώρα προβάλλετε στα προσεχώς ως τρίτη συνέχεια την καθαρή έξοδο. Όμως ο κ. Τσίπρας έχει ήδη φροντίσει με την έξοδό του από το τρίτο δικό του μνημόνιο, να έχουμε είσοδο στο τέταρτο άτυπο μνημόνιο, που έχει ήδη συμφωνήσει και προκαταβολικά νομοθετήσει. Πώς; Με τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει για δυσβάσταχτα πλεονάσματα ύψους 3,5% του ΑΕΠ έως το 2022, με την επιτροπεία έως το 2060, με την παράδοση του εθνικού πλούτου για ενενήντα εννέα χρόνια, με την αποδοχή των νέων περικοπών στις συντάξεις και τη μείωση του αφορολόγητου για μισθωτούς και συνταξιούχους και βέβαια με την αδυναμία ουσιαστικών λύσεων για το δημόσιο χρέος της χώρας. Εγώ βέβαια αναρωτιέμαι: Αλήθεια, μπορούμε να βγούμε από την κρίση με τους αναιμικούς ρυθμούς ανάπτυξης που έχουμε σήμερα, με τη διαιώνιση των capital controls, με την αδυναμία του τραπεζικού συστήματος να χρηματοδοτήσει την πραγματική οικονομία; Μπορούμε να βγούμε από την κρίση με την Ελλάδα να είναι στον πάτο του καταλόγου των ευρωπαϊκών χωρών στην προσέλκυση επενδύσεων, με τους μικρομεσαίους, τους αγρότες, τους επαγγελματίες να δοκιμάζονται με αυτόν τον τρόπο, με τους νέους ανθρώπους να συνεχίζουν να εγκαταλείπουν τον τόπο; Ή μήπως είναι κανείς - εκτός από την Κυβέρνηση βέβαια - ευχαριστημένος, επειδή δήθεν αντιμετωπίζεται η ανεργία, μοιράζοντας μια σταθερή θέση εργασίας στα δύο και μειώνοντας διαρκώς τους μισθούς; Είμαστε η τελευταία χώρα της Ευρώπης που μείναμε στα μνημόνια και συνεχίζετε να επιβάλλετε θυσίες στον ελληνικό λαό. Έχει έρθει η ώρα να αλλάξουμε πορεία, να αναδείξουμε επιτέλους μια δική μας εθνική γραμμή, ώστε όχι μόνο η κρίση να αποτελέσει παρελθόν, αλλά να μην επανέλθει ποτέ στο μέλλον, γιατί η Ελλάδα μπορεί, η Ελλάδα έχει προοπτική. Όμως, αυτό προϋποθέτει μια άλλη προοπτική, μια εναλλακτική πρόταση, μια πραγματικά προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης, η οποία θα προωθεί ένα νέο παραγωγικό πρότυπο για την ανάπτυξη και τη δημιουργία νέου πλούτου στον τόπο, που θα μεριμνά σταθερά για τη δίκαιη διανομή του και τη στήριξη και όχι φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης, που θα χτυπά καίρια τις κοινωνικές ανισότητες που διευρύνθηκαν μέσα στην κρίση, που θα καταπολεμά οριστικά το πελατειακό κράτος, που θα στηρίζει και θα αναβαθμίζει τους θεσμούς, το πολιτικό σύστημα, την ποιότητα της δημοκρατίας μας. Χρειάζεται μια πολιτική που θα έχει την αξιοπιστία, ώστε να πείσει τους εταίρους και να αλλάξουμε όρους αυτής της συμφωνίας, έτσι ώστε να εξασφαλίσουμε πόρους για την ανάπτυξη και την κοινωνική συνοχή. Σε αυτή την πολιτική εμείς, ως Κίνημα Αλλαγής, μένουμε σταθερά προσηλωμένοι, επιδιώκοντας την εθνική συνεννόηση, αλλά παράλληλα και τη στρατηγική συμπόρευση με τις ζωντανές, παραγωγικές, δημιουργικές κοινωνικές δυνάμεις της χώρας. Μπορούμε να βγούμε από την κρίση. Μπορούμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια σε αυτόν τον τόπο. Κλείνω με μια αναγκαία επισήμανση, γιατί άκουσα και τους προηγούμενους ομιλητές: Να σταματήσουν, επιτέλους, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία να επιδίδονται σε ένα επικίνδυνο blame game για το θέμα των Σκοπίων, στοχεύοντας στα εσωτερικά τους ακροατήρια και μόνο. Να αντιληφθεί η Κυβέρνηση ότι με τη διγλωσσία και την πατριδοκαπηλία των ΑΝΕΛ υπονομεύει ευθέως η ίδια την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα της όποιας διαπραγμάτευσης. Ως εδώ! Εμείς έχουμε σταθεί υπεύθυνα. Υπενθυμίζω ότι η παράταξή μας ακολούθησε μια πολιτική που έφερε θετικά αποτελέσματα, αν και η αδιαλλαξία της άλλης πλευράς δεν επέτρεψε την τελική λύση. Το Κίνημα Αλλαγής στέκεται υπεύθυνα και σταθερά στο πλαίσιο των διαμορφωμένων θέσεων της χώρας. Θα τοποθετηθούμε, όταν η Κυβέρνηση επίσημα καταθέσει το προϊόν της διαπραγμάτευσής της στο τραπέζι. Δεν θα γίνουμε μέλος της θεατρικής παράστασης των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και άλλων αυτόκλητων κομπάρσων. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ, κυρία Γεννηματά. Παρακαλώ πολύ τον κ. Θεοδωράκη, Πρόεδρο του Ποταμιού, να πάρει τον λόγο. Ύστερα θα κλείσει η Υπουργός κ. Αχτσιόγλου. Ορίστε, έχετε τον λόγο, κύριε Θεοδωράκη.
Θα μου επιτρέψετε κι εμένα, κύριοι συνάδελφοι, να ξεκινήσω με το Μακεδονικό, γιατί υπάρχει η αίσθηση ότι στο παρασκήνιο αυτές τις ημέρες κάποιοι δουλεύουν για μια ακόμη εθνική ήττα. Πραγματικά, θα είχε ενδιαφέρον να καταλάβουμε τι άλλες στολές έχει σκοπό να φορέσει ο κ. Καμμένος τις επόμενες ημέρες. Γιατί έχει εξαντλήσει τις στολές του στρατού και τώρα έχει πάει στα βεστιάρια των τσίρκων.
Σωστό.
Οι σκιτσογράφοι, γιατί αυτοί κυρίως πλέον ασχολούνται μαζί του, έχουν καταγράψει πέντε διαφορετικές θέσεις, πέντε διαφορετικές στάσεις - για να μιλήσω με την προσφιλή λέξη του κ. Καμμένου - για το Μακεδονικό. Άλλα το πρωί, άλλα το βράδυ, άλλα τις μονές ημέρες, άλλα τις ζυγές. Το πρόβλημα, όμως, είναι του κ. Τσίπρα. Πρέπει να λύσουμε το Μακεδονικό; Πρέπει. Πρέπει να συναινέσουμε σε μια σύνθετη ονομασία, με τη χρήση του όρου «Μακεδονία», όταν οι γείτονές μας αποφασίσουν να αφήσουν πίσω τα αλυτρωτικά κηρύγματα και να αλλάξουν το Σύνταγμά τους; Πρέπει. Και για εμάς, επιτρέψτε μου, το θέμα του ονόματος, το θέμα της λύσης, δεν αφορά την εκκλησία. Αφορά την Κυβέρνηση, αφορά τη Βουλή. Πρέπει λοιπόν, να βρούμε μια λύση σε ένα πρόβλημα που έχει στοιχίσει πολλά στη χώρα; Ναι, αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει, κύριοι της Κυβέρνησης, αν διαφωνούν οι Υπουργοί Εξωτερικών και Αμύνης. Ο Υφυπουργός Γεωργίας, προφανώς, μπορεί να διαφωνεί. Αλλά ο Υπουργός Αμύνης και ο Υπουργός Εξωτερικών δεν μπορεί να διαφωνεί σε μια λύση ενός εθνικού ζητήματος. Σκέφτεστε δηλαδή να αποφασίσει η Βουλή μια ονομασία και ο Υπουργός Αμύνης να πηγαίνει στο ΝΑΤΟ και να λέει «εγώ διαφωνώ με αυτήν τη λύση, που έδωσε το κράτος μας»; Νομίζω ότι δεν πρέπει να ζήσουμε αυτόν τον εξευτελισμό. Υπάρχει όμως, κυρίες και κύριοι, μεγάλο πρόβλημα με τα μικροκομματικά παιγνίδια των Υπουργών σας και των στελεχών σας. Κάθε δεύτερο βράδυ, ένα τμήμα της Αθήνας καίγεται και πλέον είναι μέσα στο πρόγραμμα. Αν δεν είναι σήμερα, θα είναι αύριο. Η Πατησίων, τα Εξάρχεια, η Νεάπολη και τα πανεπιστήμια γίνονται - γιατί πάντα ήταν μέχρι ενός σημείου - ολοένα και περισσότερο ορμητήρια για χουλιγκανικές ομάδες. Καμμία αντίδραση. Και προσέξτε, έρχεται προχθές ο Υπουργός Παιδείας και αποφασίζει να ορίσει Πρόεδρο της Επιτροπής για την παραβατικότητα στα ΑΕΙ τον κ. Παρασκευόπουλο. Είναι αυτό, που στη Μακεδονία λέμε «πλάκα με κάνεις». Ο άνθρωπος δηλαδή, που έκανε ολέθριες επιλογές στο σωφρονιστικό σύστημα, που έβαλε μαζί με τους φτωχοδιάβολους των φυλακών και τους κατά συρροή εγκληματίες και άνοιξε τα κελιά, μόνο γι' αυτούς, που έχουν τους καλούς δικηγόρους, ο άνθρωπος αυτός θα μας πει τι να κάνουμε, για να λύσουμε το πρόβλημα της παραβατικότητας στα πανεπιστήμια.Εκτός αν ο κ. Γαβρόγλου έχει χιούμορ που δεν το έχω υπολογίσει. Και για να κλείσει η τριπλέτα, έρχεται ο κ. Ζουράρις, βρίζει όσους δεν έχει βρίσει μέχρι τώρα και του ζητείται από την Κυβέρνηση να παραιτηθεί. Βέβαια, θα πρέπει να συμπονέσουμε τον κ. Ζουράρι, γιατί με τόσα που έχει να κάνει στο Υπουργείο του, πιθανόν να μην έχει μάθει για το νέο σαβουάρ βιβρ των στελεχών των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Ο κ. Τσίπρας αποφάσισε να μας κρατήσει σε αγωνία, ακόμα και γι' αυτό το ζήτημα, αν θα κάνει δηλαδή δεκτή ή όχι την παραίτησή σου. Η δική μου πρόταση βέβαια, είναι να μην αντικατασταθεί ο κ. Ζουράρις, γιατί υπάρχουν κάποιοι αρθρογράφοι που ασχολούνται συνεχώς με τα λαθεμένα καθαρευουσιάνικά του, οι οποίοι θα μείνουν άνεργοι. Τι θα κάνει δηλαδή ο Γιάννης Χάρης και οι άλλοι σοβαροί σχολιογράφοι, αν πάψει να μιλάει από τα κυβερνητικά έδρανα ο κ. Ζουράρις; Προσέξτε, όμως, και κάτι σοβαρό. Με αφορμή όλη αυτή την ιστορία με τον κ. Ζουράρι, ψάξαμε λίγο στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» να δούμε τη δράση του κ. Ζουράρι τους τελευταίους μήνες. Και τι είδαμε; Είδαμε ότι δεκατέσσερις μήνες που είναι Υφυπουργός έχει υπογράψει όλες και όλες δεκαεννιά αποφάσεις, όλες τυπικού και διεκπεραιωτικού χαρακτήρα, δηλαδή μία υπογραφή κάθε εικοσιπέντε ημέρες. Μία υπογραφή κάθε εικοσιπέντε ημέρες. Μήπως θα πρέπει κάποια στιγμή, κύριοι της Κυβέρνησης, να καταργήσουμε τους διακοσμητικούς Υπουργούς, τους διακοσμητικούς Υφυπουργούς; Μια στρατιά υπαλλήλων, πότε μετακλητών και πότε αποσπασμένων, υποστηρίζει γραφεία Υφυπουργών που δεν κάνουν τίποτα, απλώς ανταμείβονται για να ψηφίζουν τα νομοσχέδια της Κυβέρνησης. Και έχουμε το φαινόμενο, οι ΑΝΕΛ να έχουν εννιά Βουλευτές και εφτά από αυτούς να είναι στην Κυβέρνηση. Είναι ίσως οι πιο ακριβές ψήφοι στην ιστορία τους κοινοβουλευτισμού μας. Όμως, βέβαια, το σύνθημα είναι παλιό, «λεφτά υπάρχουν», γι' αυτό και με το νομοσχέδιό σας αυξάνονται για άλλη μια φορά, αντί να μειώνονται, οι κρατικές δαπάνες. Δεκατρείς διατάξεις του πολυνομοσχεδίου έχουν πρόσθετο κόστος για τον προϋπολογισμό περίπου 400 εκατομμύρια. Η Κυβέρνηση υποτιμά πλήρως - και για πολλοστή φορά έγιναν πολλές αναφορές από όλους τους αγορητές της Αντιπολίτευσης - για άλλη μια φορά τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Μιλάμε για ένα «νομοσχέδιο Φρανκενστάιν». Σε τέσσερις ημέρες έπρεπε να συζητηθούν τετρακόσια άρθρα, χίλιες τριακόσιες τέσσερις σελίδες, εκατό υπουργικές αποφάσεις, δώδεκα Υπουργεία. Περάστε, ψηφίστε, τελειώσατε. Υποτίθεται ότι το νομοσχέδιο αυτό, το πολυνομοσχέδιο, θα είχε τα προαπαιτούμενα της τρίτης αξιολόγησης. Διαβάζουμε ότι ορίζεται πλέον και το σχήμα, που θα έχουν οι σφραγίδες των ιατρικών συλλόγων. Είναι και αυτό προαπαιτούμενο; Εκεί έχουμε φτάσει. Το πολυνομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ένα μνημείο συγκεντρωτισμού. Έβαλαν μέσα ό,τι θυμήθηκαν, ό,τι εκκρεμεί, γιατί υπάρχει η άποψη τα τελευταία δυόμισι χρόνια ότι οι κυβερνητικοί Βουλευτές ψηφίζουν ευκολότερα ό,τι τους λέμε ότι είναι μνημονιακή υποχρέωση. Θα σας διαβάσω πενήντα λέξεις, που χαρακτηρίζουν την τακτική της Κυβέρνησης, τις καθυστερήσεις της και τα λάθη της, πενήντα λέξεις ακριβώς: «Ξόδευαν τον χρόνο μας και οι παρατάσεις ήταν σχεδιασμένες, ήταν κοροϊδία. Ένας από τους Υπουργούς της Κυβέρνησης μου είχε πει ότι η πρόθεσή τους ήταν να σπαταλήσουν τον χρόνο, καθώς στο τέλος εμείς θα υποκύπταμε και θα τους δίναμε χρήματα, χωρίς να κάνουν τίποτα. Τότε του είχα πει «σταμάτα να ονειρεύεσαι»». Το είχε πει παλαιότερα με άλλα λόγια ο Γιουνκέρ. Το είχε πει στο βιβλίο του, περίπου το ίδιο, ο κ. Μοσκοβισί. Τώρα τα λέει και ο Τόμας Βίζερ. Πάμε, όμως, στα σημεία του πολυνομοσχεδίου που προκαλούν προβλήματα, αντί να λύνουν. Δεν θα μιλήσω για πράγματα που έχουν καλυφθεί από άλλους αγορητές, αλλά θα αναφέρω τα δύο - τρία πράγματα, που θα μπορούσαν να ήταν σωστά και με την υπερπροσπάθεια των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι και αυτά λάθος. Διαμεσολάβηση. Κάνετε το λάθος να προωθήσετε τη διαμεσολάβηση ως υποχρεωτική. Ο θεσμός της διαμεσολάβησης βεβαίως, είναι απαραίτητος, είναι ευρωπαϊκό κεκτημένο. Στη χώρα μας, δυστυχώς, δεν προχώρησε, παρ'ότι έχει νομοθετηθεί εδώ και εφτά χρόνια. Και εσείς, για να ξεπεράσετε την απροθυμία των πολιτών, την κάνετε υποχρεωτική. Απαγορεύετε δηλαδή στους πολίτες να πάνε κατευθείαν στον φυσικό τους δικαστή. Πολλοί συνταγματολόγοι θεωρούν την παρέμβασή σας αντισυνταγματική και όλα δείχνουν ότι η ρύθμιση θα καταπέσει σύντομα στα δικαστήρια και θα ξεκινήσουμε ξανά την κουβέντα πώς θα προωθήσουμε τη διαμεσολάβηση από το μηδέν. Πλειστηριασμοί υπέρ του δημοσίου. Επιτρέπετε τον πλειστηριασμό ακινήτων από το δημόσιο, ακόμα και για χρέη 500 ευρώ. Η αρχή, μάλιστα - γιατί έχουν αξία και κάποιοι συμβολισμοί - θα γίνει την Πρωτομαγιά. Σε αυτούς που χρωστάει το δημόσιο δεν θα έπρεπε να δώσουμε κάποια αντίστοιχα δικαιώματα; Γιατί το κράτος δηλαδή να μπορεί να κάνει πλειστηριασμό για χρέη 500 ευρώ και ο πολίτης, ο ιδιώτης, ο επιχειρηματίας πρέπει να περιμένει χρόνια για να εισπράξει τα χρήματα, που του οφείλει το κράτος; Απεργίες. Το καθεστώς που ισχύει σήμερα για τις απεργίες είναι από τον συνδικαλιστικό νόμο του 1982, είναι τριάντα έξι χρόνια που έχουν περάσει από τότε. Σας θυμίζω ότι την ίδια χρονιά, το 1982, είχε ψηφιστεί ο περίφημος νόμος - πλαίσιο για τα πανεπιστήμια και έχει αλλάξει από τότε, μερικώς ή ολικώς, περίπου εκατό φορές. Εδώ όμως, έχουμε τριάντα έξι χρόνια απραξίας. Το κομματικό κατεστημένο δεν θέλει έναν νέο συνδικαλιστικό νόμο προσαρμοσμένο στη νέα πραγματικότητα και στα συμφέροντα των πολλών εργαζομένων. Με βάση τον νόμο του 1982, θα ξέρετε ότι μια απεργία θα μπορούσε να κινηθεί από το 10% των εργαζομένων. Και τώρα, η Κυβέρνηση φέρνει έναν νέο νόμο, μάλλον μια λειψή διάταξη, που αφορά ελάχιστες μικρές επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα, αποφεύγοντας να μπει η κουβέντα για τις απεργίες στο δημόσιο, για τις απεργίες στα δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια σωματεία. Εμείς λέμε ότι όλοι οι εργαζόμενοι πρέπει να συμμετέχουν στις αποφάσεις των σωματείων τους και πρέπει να εκμεταλλευτούμε τους νέους τρόπους: Τηλεδιάσκεψη, ηλεκτρονική ψηφοφορία, ώστε οι εργαζόμενοι να είναι παρόντες στις αποφάσεις που τους απασχολούν. Όταν οι απεργίες αποκτήσουν ισχυρή νομιμοποίηση, θα αποκτήσουν και πραγματική δύναμη. Θέλουμε, λοιπόν, και σας καλούμε να κάνουμε μια σοβαρή κουβέντα για ριζική αναθεώρηση του νόμου του 1982, όχι μπαλώματα για τα μάτια της τρόικα, αλλά αλλαγές προς όφελος των εργαζομένων και της δημόσιας ζωής. Πάμε στο θέμα των πλειστηριασμών. Είναι γνωστή η θέση, σχολιάστηκε από όλους, η παλιά θέση του ΣΥΡΙΖΑ: «Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη». Μάλιστα, θυμάμαι εκείνη την έκρηξη του κ. Τσίπρα - την θυμάστε και όλοι - που σε μια στιγμή υπερβολής, χαράς, δεν ξέρω πώς ακριβώς, είπε ότι θα πρέπει να χαριστούν όλα τα δάνεια στους δοκιμαζόμενους Έλληνες. Και τώρα, πάμε άρον - άρον στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς. Προσέξτε, γιατί υπάρχει κάτι που πραγματικά προκαλεί μεγάλη απορία: Αρνείστε, αρνείται η Κυβέρνηση, τις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες στα πανεπιστήμια. Θυμάστε ίσως την σύγκρουσή μου με τον κ. Τσίπρα σε αυτήν την Αίθουσα. Του λέγαμε ότι δεν μπορεί να φεύγουν, να απαγορεύονται πια οι ηλεκτρονικές ψηφοφορίες στα πανεπιστήμια. Και μας είπε ότι είναι απαραίτητη και καλύτερη η προσωπική επαφή και ότι τον server δεν μπορείς να τον ελέγξεις και συνεπώς μπορεί να έχει μια διαβλητότητα το αποτέλεσμα, που έχετε μέσα από τα κομπιούτερ. Τώρα, η Κυβέρνηση, όπως αποκαλύπτεται και από το non paper, εκτιμά τα πράγματα διαφορετικά, λέει ότι επειδή υπάρχει υψηλή ψυχική ένταση στους ανθρώπους, που χάνουν τα σπίτια τους, τις επιχειρήσεις τους, θα πρέπει να ελαχιστοποιήσουμε το προσωπικό κόστος. Είναι σαν να λέει δηλαδή «καθίστε αναπαυτικά στο σπίτι σας ή στην επιχείρησή σας, στο γραφείο σας ή στην κουζίνα σας και δείτε πώς μπορείτε να χάσετε ηλεκτρονικά την περιουσία σας. Μην στέκεστε όρθιοι στο ειρηνοδικείο. Δεν ζούμε δα και στην πρώτη μνημονιακή εποχή. Είμαστε ένα εξελιγμένο μνημονιακό κράτος». Βέβαια, μια άλλη εξήγηση προφανής, για την άρον - άρον νομοθέτηση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών και αντιστοίχως την άρνηση για ηλεκτρονικές ψηφοφορίες στα πανεπιστήμια, είναι ότι στα πανεπιστήμια κυριαρχούν φίλιες δυνάμεις, ενώ στο Ειρηνοδικείο και στα ειρηνοδικεία γενικότερα κυριαρχούν οι δυνάμεις του συντρόφου Λαφαζάνη. Επιδόματα. Για τα επιδόματα των παιδιών σάς παρουσιάσαμε μια συγκεκριμένη πρόταση: Βοήθεια για όσους συνεχίζουν να κάνουν μεγάλες οικογένειες και βέβαια, όχι επιδόματα στους εκατομμυριούχους πολύτεκνους. Αλλά να είμαστε σοβαροί. Όταν έχεις τρία παιδιά, οι 25.000 ευρώ είναι πολλά; Για την ακρίβεια, οι 25.000 δεν φτάνουν. Η χώρα έχει μεγάλο δημογραφικό πρόβλημα. Υπάρχει υπογεννητικότητα και εμείς δεν μπορούμε να μοιράσουμε δίκαια και μελετημένα ούτε τα επιδόματα των πολυτέκνων. Θα είδατε πρόσφατα ότι το δίκτυο για τη διαγενεακή δικαιοσύνη έχει υπολογίσει πως το ελληνικό κράτος για κάθε 1 ευρώ - προσέξτε - που ξοδεύει για τους νέους, ξοδεύει 7 ευρώ για τους μεγαλύτερους. Η σχέση δηλαδή είναι 7 προς 1, όταν σε χώρες επίσης γερασμένες, όπως είναι η Σουηδία και η Γερμανία, η αναλογία είναι 3,5 προς 1. Πρέπει, λοιπόν, να ενισχύσουμε τους νέους ανθρώπους, σε όλα τα επίπεδα, από την προσχολική αγωγή, από τους παιδικούς σταθμούς για τα νέα ζευγάρια, μέχρι τις δημόσιες επενδύσεις στην έρευνα, την κατάρτιση, τις ασφαλιστικές τροποποιήσεις, που πρέπει να κάνουμε για να βοηθήσουμε τη νέα γενιά και να επιδοτήσουμε τις θέσεις εργασίας των νέων ανέργων. Γιατί στην Ελλάδα, θα πρέπει να το ξαναπούμε, υπάρχουν ακόμα πρωτογενή προβλήματα για τους ανθρώπους που θέλουν να κάνουν οικογένεια στα νιάτα τους. Υπάρχει, λοιπόν, ανάγκη για μεταφορά πόρων προς τη νέα γενιά και δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να είμαστε η χώρα με τους σκανδιναβικούς φόρους, αλλά τις βαλκανικές υπηρεσίες. Πάμε και στο υπερταμείο - και κάπου εδώ τελειώνω. Εκεί που θα παίρνατε πίσω αυτά που πούλησαν οι προηγούμενοι, εσείς δίνετε και πανωπροίκι και τις δεκατέσσερις ΔΕΚΟ πλέον στο υπερταμείο, όπως και τα μερίσματα - συμβολικό είναι, αλλά έχει τη σημασία του - του δημοσίου στον ΟΤΕ και αυτά στο υπερταμείο. Θα πρέπει να αναγνωρίσουμε στην Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι έχει μάθει πλέον να κλείνει τις μνημονιακές υποχρεώσεις. Όπως έλεγε σε μια αποστροφή του ο Τζίμης Πανούσης: «Μπήκατε με τα τσαρούχια στα σαλονάκια της Ευρώπης και σκυμμένοι υπογράφετε τα πάντα, χωρίς να εφαρμόζετε τίποτα». Όμως, αυτός δεν είναι ο δρόμος. Αυτός ο δρόμος προσφέρει μια στασιμότητα στη χώρα, η χώρα σέρνεται, αλλά δεν θα φύγει μπροστά, αν δεν χαράξουμε έναν δικό μας δρόμο. Και ο δρόμος δεν είναι η μετάφραση μόνο των επιταγών των μνημονίων. Ο δρόμος θέλει τόλμη, θέλει σχέδιο, θέλει μεταρρυθμίσεις, στοιχεία που δεν έχει, δυστυχώς, αυτήν την κρίσιμη στιγμή για τη χώρα η κυβερνητική πλειοψηφία. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα για ένα λεπτό τον λόγο.
Ναι, κύριε Παρασκευόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Μόνο για τριάντα δευτερόλεπτα θα μιλήσω. Ο κ. Θεοδωράκης νομίζω, δεν κατορθώνει τελικά να μιλά για κανένα θέμα, χωρίς να με θυμηθεί. Δεν ξέρω γιατί αυτή η μονομανία, αλλά υπάρχει. Θα ήθελα να πω μόνο με δύο λόγια ότι μετά τον ν.4322, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, είχαμε μείωση του αριθμού των ανθρωποκτονιών στη χώρα, είχαμε βελτίωση των συνθηκών στις φυλακές και βελτίωση βέβαια, της διεθνούς εικόνας της χώρας. Τα υπόλοιπα είναι ένας απλός κιτρινισμός. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, που μου δώσατε τον λόγο.
Ευχαριστώ. Κυρία Παπανάτσιου, νομίζω ότι θέλατε προηγουμένως κάτι να διευκρινίσετε. Υπάρχει ανάγκη; Έχει διευκρινιστεί;
Δεν χρειάζεται, κύριε Πρόεδρε.
Ωραία. Η κ. Αχτσιόγλου έχει τον λόγο.
Και κλείνουμε, κύριε Πρόεδρε;
Και κλείνουμε, γιατί είναι η τελευταία ομιλήτρια. Θα της δώσουμε και δύο λεπτά επιπλέον, επειδή είναι πάρα πολύ νέα και κλείνει και τη συνεδρίαση. Κυρία Αχτσιόγλου, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όταν ρώτησαν κάποια στιγμή τον Μαρξ ποιο είναι το αγαπημένο του απόφθεγμα, είχε απαντήσει με μια ρήση του Τερέντιου, που έλεγε: «Άνθρωπος είμαι και τίποτα το ανθρώπινο δεν μου είναι ξένο». [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛ.]] [[ΝΑ ΜΠΕΙ Η ΣΕΛ.418 α]] [[ΝΑ ΜΠΕΙ Η ΣΕΛ.419 α]] [[ΝΑ ΜΠΕΙ Η ΣΕΛ.420 α]] Θα μπορούσα να προσυπογράψω απολύτως αυτή τη ρήση, με μία εξαίρεση. Μπορώ να καταλάβω τα πάντα, εκτός από την επιλογή μας να συζητούμε για το δέντρο, για να μην μιλήσουμε για το δάσος. Και νομίζω ότι η Αντιπολίτευση, αυτές τις ημέρες που είμαστε στη Βουλή συζητώντας αυτό το νομοσχέδιο, κάνει ακριβώς αυτό. Επιλέγει να συζητά για το δέντρο, για να μη συζητήσει για το δάσος. Ποιο είναι το δάσος; Για πρώτη φορά απ' όταν η χώρα μας βρέθηκε στο επίκεντρο της κρίσης της ευρωζώνης, η δέσμη που καλείστε να ψηφίσετε οι Βουλευτές εμπεριέχει περισσότερα θετικά μέτρα, παρά αρνητικά. Και το πιο σημαντικό είναι ότι αυτή η μεταβολή συνδέεται με μια πραγματική αλλαγή στην οικονομία, μια πραγματική βελτίωση της οικονομίας, μια πραγματική ενίσχυση αυτών που έχουν την μεγαλύτερη ανάγκη. Στη βάση αυτής της συνολικής βελτίωσης της πραγματικής οικονομίας και της σχετικής επιτυχίας της Κυβέρνησης να λύσει το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας, αυτό το νομοσχέδιο που έχουμε μπροστά μας εμπεριέχει πάρα πολλές θεσμικού χαρακτήρα αλλαγές. Ανοίγει μεταρρυθμιστικούς δρόμους - αναφέρθηκαν και οι προηγούμενοι Υπουργοί - με τις αλλαγές που γίνονται στο Κτηματολόγιο, που είναι αναγκαίες μετά από πάρα πολύ καιρό σ' αυτή τη χώρα. Αναφέρθηκε ο κ. Χαρίτσης στη διευκόλυνση της αδειοδότησης των επιχειρήσεων, που είναι επίσης σημαντικό και θα δημιουργήσει και νέες θέσεις εργασίας. Αναφέρθηκε ο κ. Ξανθός στην αλλαγή του θεσμικού πλαισίου για την αξιολόγηση των φαρμάκων. Είναι πολλά αυτά που περιέχει αυτό το νομοσχέδιο. Προφανώς, δεν συνιστούν πανάκεια, προφανώς δεν συνιστούν τη λύση σε όλα μας τα προβλήματα, αποδεικνύουν όμως κάτι που νομίζω ότι είναι σημαντικό, το να υπάρχει πολιτικός προσανατολισμός, εν μέσω μιας δύσκολης κατάστασης. Η δική μας στρατηγική είναι σαφής. Κάθε εκατοστό, κάθε ίντσα που θα κερδίζει αυτή η χώρα να τη μετατρέπει σε έδαφος, επί του οποίου θα οικοδομεί πολιτικές και πρωτοβουλίες, που θα βελτιώνουν τη θέση των πολλών και θα φτιάχνουν ένα νέο παράδειγμα για την κοινωνική πολιτική του εικοστού πρώτου αιώνα. Επειδή άκουσα μια πολύ έντονη κριτική, σε σχέση με την κοινωνική πολιτική, ότι η κοινωνική πολιτική που κάνει αυτή η Κυβέρνηση, είναι μια πολιτική επιδοματική, θέλω να πω τα εξής: Η κοινωνική πολιτική είναι ένα πολύ δύσκολο μείγμα, μια πολύ δύσκολη ισορροπία ανάμεσα στην ανακούφιση των πλέον αδύναμων και την άμεση ανταπόκριση στις ανάγκες που έχουν αυτή τη στιγμή, στις πιεστικές επί του παρόντος ανάγκες τους, αλλά και παράλληλα στη διαμόρφωση εκείνων των προϋποθέσεων, ώστε αυτοί που σήμερα είναι αδύναμοι να μην είναι αδύναμοι και αύριο, να ενισχυθούν, ώστε να φύγουν από αυτό το επίπεδο της φτώχειας που δημιουργείται, προκειμένου να προστατευθούν μέσω προνοιακών κυρίως επιδομάτων. Και σ' αυτήν την πρόκληση ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να ανταποκριθεί ολοένα και περισσότερο. Θέλω να πω εδώ τα εξής: Στο επίκεντρο της κοινωνικής πολιτικής μας βρίσκονται οι νέοι άνθρωποι, το παιδί, οι νέοι εργαζόμενοι, η νέα εργατική βάρδια, οι εργαζόμενοι γονείς. Άκουγα, καθώς μιλούσε ο Πρωθυπουργός και έλεγε για τα νέα οικογενειακά επιδόματα και ταυτόχρονα μιλούσε και για τους νέους εργαζόμενους, από τους κυρίους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να λένε: «Μα, γιατί μιλάς; Μιλάς για το παιδί τελικά ή μιλάς για τους εργαζόμενους;». Είναι ακριβώς αυτή η σχέση, που εμείς βάζουμε στο επίκεντρο της κοινωνικής πολιτικής που κάνουμε. Θέσαμε τις βάσεις μιας καθολικής πολιτικής για το παιδί και για την παιδική φτώχεια και στο επίπεδο των υπηρεσιών, που είναι ενδεχομένως και πιο σημαντικό από των επιδομάτων. Το Υπουργείο Παιδείας έχει ήδη ξεκινήσει μια πολύ σπουδαία δουλειά για την υποχρεωτική προσχολική αγωγή. Διεύρυνε τον θεσμό του ολοήμερου νηπιαγωγείου και του ολοήμερου δημοτικού, δίνοντας τη δυνατότητα αυτά να λειτουργήσουν και στις πιο απομακρυσμένες περιοχές της χώρας και να διευκολύνουν έτσι τους εργαζόμενους γονείς. Στο Υπουργείο Εργασίας εγκαθιδρύσαμε από το 2016 τον θεσμό των σχολικών γευμάτων, που τότε μας λοιδορούσατε ότι αυτά είναι συσσίτια, έναν θεσμό που σήμερα λαμβάνουν εκατόν τριάντα χιλιάδες παιδιά και θα συνεχίσει να επεκτείνεται και το 2019 θα φθάσει να καλύπτει το 50% των μαθητών των νηπιαγωγείων και των δημοτικών της χώρας. Επεκτείναμε τον θεσμό της δωρεάν πρόσβασης στους βρεφονηπιακούς σταθμούς. Αυτή τη στιγμή, εκατόν δέκα χιλιάδες παιδιά έχουν δωρεάν πρόσβαση σε βρεφονηπιακούς σταθμούς και το 2019 θα καλυφθούν εκατόν εξήντα πέντε χιλιάδες παιδιά περίπου. Αυτοί οι δύο θεσμοί, οι δωρεάν βρεφονηπιακοί σταθμοί και τα σχολικά γεύματα, αναγνωρίζονται διεθνώς ως οι δύο πιο αποτελεσματικοί θεσμοί, τα δύο πιο σημαντικά μέτρα, για την καταπολέμηση της παιδικής φτώχειας. Να πω λίγα πράγματα και για τα οικογενειακά επιδόματα, γιατί εκπλήσσομαι πραγματικά από την απροθυμία - ας το θέσω έτσι - των Βουλευτών της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να διαβάσουν στοιχειωδώς έναν στατιστικό πίνακα. Ο συνολικός προϋπολογισμός για τα οικογενειακά επιδόματα αυξάνεται - τον έχουμε ήδη ψηφίσει - από 650 εκατομμύρια ευρώ σε 910 εκατομμύρια ευρώ. Μια οικογένεια με ένα παιδί, από 40 ευρώ που λάμβανε μέχρι σήμερα, θα λάβει 70 ευρώ. Μια οικογένεια με δύο παιδιά, από 80 ευρώ που λάμβανε μέχρι σήμερα, θα λάβει 140 ευρώ. Μια οικογένεια με τρία παιδιά, από 240 ευρώ που λάμβανε μέχρι σήμερα, θα λάβει 280 ευρώ. Εφτακόσιες τριάντα χιλιάδες οικογένειες, σε σύνολο οκτακοσίων χιλιάδων οικογενειών που παίρνουν οικογενειακά επιδόματα, θα δουν προσαύξηση έως και διπλασιασμό του επιδόματος που λαμβάνουν. Υπάρχει ενίσχυση στις οικογένειες με ένα και δύο παιδιά και ενίσχυση στις πιο φτωχές οικογένειες. Όμως, τα οικογενειακά επιδόματα δεν είναι μόνο ζήτημα προϋπολογισμού και αυτό ενδεχομένως, είναι που μας δημιουργεί και τη δυσκολία στη συνεννόηση μεταξύ μας όλες αυτές τις μέρες που συζητάμε τα οικογενειακά επιδόματα. Εμείς προχωράμε και σε μια συνολική αναδιάρθρωση του συστήματος των οικογενειακών επιδομάτων, το οποίο ήταν εντελώς στρεβλό. Αυτό νομίζω ότι κανείς μπορεί να το αναγνωρίσει, διότι έδινε εφάπαξ ποσό σε οικογένειες που έχουν από τρία παιδιά και πάνω, στην πραγματικότητα χωρίς εισοδηματικά κριτήρια, χωρίς κάποιον άλλον έλεγχο, χωρίς κάποια λογική στη δομή του. Αναδιαρθρώνουμε συνολικά το σύστημα των οικογενειακών επιδομάτων, ώστε και να είναι περισσότερο κοινωνικά δίκαιο και να είναι πιο αποτελεσματικό. Προφανώς, όσο περισσότερο χώρο δημιουργεί ο προϋπολογισμός, θα μπορούν αυτά να είναι διαρκώς διερευνόμενα, όπως εξάλλου έχουμε αποδείξει και στα χρόνια που πέρασαν. Όμως, νομίζω ότι το πιο σημαντικό είναι ότι βάλαμε τις βάσεις, για να υπάρχει πια ένα ορθολογικό και κοινωνικά δίκαιο σύστημα. Επομένως, με αυτόν τον τρόπο τα οικογενειακά επιδόματα, η συνολική πολιτική που σας περιέγραψα για την αντιμετώπιση της παιδικής φτώχειας, δείχνουν ακριβώς και τον χαρακτήρα της κοινωνικής πολιτικής, που δεν είναι μια πολιτική του φιλοδωρήματος, όπως συχνά ακούω απαξιωτικά να λέγεται, αλλά μετατρέπεται σε πυλώνα ενίσχυσης του εισοδήματος και διασφάλισης συνθηκών αξιοπρέπειας για τους νέους εργαζόμενους. Στην ίδια κατεύθυνση, στον ίδιο άξονα, είναι ακριβώς οι παρεμβάσεις που κάνουμε, μέσω του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας για την αντιμετώπιση της αόρατης εργασίας, που πρωτίστως αφορά τους νέους εργαζόμενους, όλους αυτούς που δουλεύουν υπερωρίες και δεν δηλώνονται, όλους αυτούς που εξαναγκάστηκαν την περίοδο των εορτών να επιστρέψουν το εορταστικό δώρο και χάρη στην παρέμβαση του ΣΕΠΕ αποκρούστηκαν αυτές οι νέες μορφές αυθαίρετης εργοδοτικής πρακτικής. Μιας που μιλάω για τα εργατικά δικαιώματα. θα μου επιτρέψετε να τοποθετηθώ εκ νέου για τον τρόπο προκήρυξης των απεργιών και τη ρύθμιση, που βρίσκεται σε αυτό το νομοσχέδιο. Θα πω το εξής: Το δικαίωμα στην απεργία δεν τίθεται υπό αμφισβήτηση. Το λέω αυτό, έχοντας στον νου μου δύο ακροατές: Από τη μια πλευρά τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, που νομίζουν ότι αυτή η Κυβέρνηση υλοποιεί αυτό που οι ίδιοι επιθυμούν και από την άλλη τους Βουλευτές του ΚΚΕ, που διατείνονται ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια καταστροφή. Ας μιλήσουμε συγκεκριμένα. Κινδυνεύει συνολικά το δικαίωμα στην απεργία στην Ελλάδα; Αύριο η Ελλάδα θα είναι μια χώρα όπου η συνδικαλιστική δράση θα είναι ποινικοποιημένη, οι εργοδότες θα μπορούν να κάνουν lock out, οι εργαζόμενοι δεν θα μπορούν να προκηρύξουν απεργίες και οι συνδικαλιστές θα απολύονται με συνοπτικές διαδικασίες; Όχι. Θα μπορούσε να είναι μια τέτοια χώρα η Ελλάδα αύριο; Θα μπορούσε. Πώς; Εάν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων απέναντι από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο καθόταν η Νέα Δημοκρατία. Τότε, ναι, το δικαίωμα στη συλλογική διεκδίκηση, το δικαίωμα στην απεργία, η συνδικαλιστική δράση θα βρίσκονταν υπό περιστολή, υπό διωγμό. Και το λέω αυτό, με πλήρη συνείδηση, έχοντας πλήρη γνώση των θέσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, έχοντας ακούσει τις αξιώσεις του προσωπικά και έχοντας διαβάσει βέβαια, την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, σε σχέση με την προκήρυξη των απεργιών. Τι είπε η Νέα Δημοκρατία στην πρόταση που κατέθεσε; Είπε ότι η απόφαση για απεργία σε όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία - και αυτό ίσως είναι το πιο κρίσιμο - και στα πανελλαδικής εμβέλειας σωματεία θα πρέπει να λαμβάνεται από το 50%+1 των μελών του σωματείου, όχι από σχετική πλειοψηφία των παρόντων, όπως ισχύει μέχρι σήμερα - και θα ισχύει και αύριο - όχι από τα διοικητικά συμβούλια όταν έχουμε πανελλαδικής εμβέλειας σωματεία - εργαζόμενους σε σούπερ μάρκετ, σε αλυσίδες καταστημάτων κ.λπ. - αλλά από γενικές συνελεύσεις, όπου το 50% των μελών του σωματείου θα πρέπει να ψηφίζει για την απεργία. Πράγματι, σε μια τέτοια περίπτωση, το δικαίωμα στην απεργία θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να ασκηθεί. Αυτό, όμως, είναι ένα υποθετικό σενάριο. Δεν είναι αυτό, το οποίο έχουν μπροστά τους οι Βουλευτές σήμερα, για να ψηφίσουν στο νομοσχέδιο, που θα ψηφιστεί απόψε. Άκουσα κι ένα άλλο επιχείρημα: Η αλλαγή αυτή μπορεί να είναι μια αλλαγή περιορισμένης έκτασης, αλλά συνιστά την απαρχή για το ξήλωμα του συνδικαλιστικού νόμου. Για άλλη μια φορά, η πραγματικότητα είναι ακριβώς το αντίθετο. Η αλλαγή αυτή, όπως πολλές φορές επιχειρηματολόγησα κι εγώ και ο κ. Τσακλώτος, ήταν ακριβώς η αλλαγή, με την οποία έκλεισε οριστικά το ζήτημα του συνδικαλιστικού νόμου, έφυγε από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων και ολοκληρώθηκε όλη η συζήτηση γύρω από τον συνδικαλιστικό νόμο. Αποκρούστηκαν έτσι απαιτήσεις για θεσμοθέτηση της ανταπεργίας, για αλλαγές στους χρόνους προκήρυξης των απεργιών και μια σειρά από άλλες απαιτήσεις, πολύ πιο οριζόντιου και άμεσου χαρακτήρα. Νομίζω ότι εάν κανείς ακούσει προσεκτικά για ακόμη μια φορά τι αφορά και τι δεν αφορά η ρύθμιση αυτή, είναι πολύ σαφές ότι δεν πρόκειται, σε καμμία περίπτωση για μια περιστολή του δικαιώματος της απεργίας. Νομίζω πως είναι εντελώς εσφαλμένη η τακτική να μιλάμε με όρους όπως «Αρμαγεδδώνας» και να δημιουργούμε και στους ίδιους τους εργαζόμενους την αίσθηση ότι από αύριο όλα έχουν τελειώσει. Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι αυτό που ενοχλεί πιο πολύ τελικά το τελευταίο διάστημα, είναι ότι αυτή η Κυβέρνηση αποδεικνύει ότι και εν μέσω μιας δύσκολης συγκυρίας, εν μέσω εποπτείας είναι δυνατό να ασκηθεί μια πολιτική φιλεργατική, μέσα σε ασφυκτικές συνθήκες. Αυτό, ενδεχομένως, να αποσταθεροποιεί την ιδεολογική συγκρότηση, που εναποθέτει στη δευτέρα παρουσία την παραμικρή βελτίωση της θέσης των εργαζομένων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υπουργού]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Επειδή η πολιτική διαφορά είναι ακριβώς αυτή, ότι η δική μας Κυβέρνηση προσπαθεί σε κάθε χώρο που κερδίζει να μπορεί να βελτιώνει τη θέση των εργαζομένων, μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ότι στην Αίθουσα αυτή συζητήθηκε ελάχιστα μια πολύ μεγάλη αλλαγή, που πρόκειται να γίνει με αυτό το νομοσχέδιο, που αφορά τη σειρά κατάταξης των απαιτήσεων των πιστωτών σε περίπτωση πτώχευσης μιας επιχείρησης. Εκεί, με βάση τη ρύθμιση που περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο αυτό, πλέον, θα προηγούνται με ένα υπερπρονόμιο οι απαιτήσεις των εργαζομένων για δεδουλευμένα έξι μηνών. Θεωρώ πως είναι μια αλλαγή τεράστιας σημασίας. Μου κάνει εντύπωση, που αυτή η αλλαγή δεν συζητήθηκε εδώ μέσα. Είναι μια αλλαγή, που αφορά άμεσα και υλικά τις ζωές των εργαζομένων. Είναι ένα μέτρο πολύ πιο βαρυσήμαντο - αν μου επιτρέπετε - από τη ρύθμιση για την απαρτία στα πρωτοβάθμια σωματεία. Κι εδώ εδράζεται η ουσία. Αυτό είναι το νήμα, που διατρέχει την πολιτική μας: Σε κάθε χώρο που δημιουργείται και σε κάθε χώρο που μας αφήνει ο συσχετισμός δυνάμεων κάνουμε παρεμβάσεις υπέρ του κόσμου της εργασίας. Αυτό είναι το νήμα που διατρέχει την πολιτική μας και που συνδέει και τη νομοθετική κατάργηση. Κι επειδή άκουγα και τους κυρίους από το ΠΑΣΟΚ να φωνάζουν για την απεργία, να πω ότι από το 2002 μέχρι το 2014 είχαν γίνει επτά επιστρατεύσεις απεργών. Αυτό είναι το νήμα, που συνδέει τη δική μας πολιτική, όταν το 2015 καταργήσαμε με δικό μας νόμο την επιστράτευση των απεργών. Αυτό είναι το νήμα της πολιτικής μας, που ασκούμε μέσω του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας με το πρόσφατο περιστατικό στη Λάρισα, όπου η καταγγελία των δύο νέων εργαζομένων είχε ως αποτέλεσμα την ανάκληση των απολύσεων και το τέλος αυτής της επαίσχυντης πρακτικής της επιστροφής του δώρου στους εργοδότες. Αυτό που προσπάθησα να περιγράψω, είναι ακριβώς η σύζευξη ανάμεσα στο νομοθετικό πεδίο και στην καθημερινότητα στους χώρους δουλειάς, η μεταβολή των όρων της καθημερινότητας στο σήμερα. Μιας που ξεκίνησα με τον Τερέντιο, να κλείσω με έναν κριτικό της λογοτεχνίας. Το 2015 ο Τέρι Ίγκλετον έβγαζε ένα βιβλίο που έλεγε: «Ελπίδα δίχως αισιοδοξία». Το 2018 νομίζω πως μπορούμε και να συνεχίσουμε να ελπίζουμε, αλλά και να είμαστε πλέον αισιόδοξοι. Αυτό σίγουρα, δεν είναι μικρό πράγμα. Δεν είναι μόνο ότι αφήνουμε πίσω μας τα χειρότερα. Είναι ότι ξέρουμε πιά ότι μπορούμε να φέρουμε τα καλυτέρα με σκληρή δουλειά, με επιμονή στο σχέδιο, σε πείσμα πολλές φορές των συσχετισμών, αλλά με σταθερό τον προσανατολισμό μας στην υπεράσπιση της κοινωνικής πλειοψηφίας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Αχτσιόγλου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Ρυθμίσεις για την εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής και άλλες διατάξεις». Έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας επί του άρθρου 214 του σχεδίου νόμου, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Θα αναγνώσω και τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση της ονομαστικής ψηφοφορίας, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Ο κ. Δένδιας Νικόλαος. Παρών. Ο κ. Βρούτσης Ιωάννης. Παρών. Ο κ. Τσιάρας Κωνσταντίνος. Παρών. Ο κ. Κυριαζίδης Δημήτριος. Παρών. Ο κ. Ανδριανός Ιωάννης. Παρών. Ο κ. Στύλιος Γεώργιος. Παρών. Ο κ. Κατσανιώτης Ανδρέας. Παρών. Ο κ. Δήμας Χρίστος. Παρών. Η κ. Κεραμέως Νίκη. Παρούσα. Ο κ. Γκιουλέκας Κωνσταντίνος. Παρών. Ο κ. Γεωργαντάς Γεώργιος. Παρών. Ο κ. Κέλλας Χρήστος. Παρών. Ο κ. Κόνσολας Εμμανουήλ. Παρών. Ο κ. Βεσυρόπουλος Απόστολος. Παρών. Ο κ. Φωτήλας Ιάσων. Παρών. Ο κ. Γιακουμάτος Γεράσιμος. Παρών. Ο κ. Μπούρας Αθανάσιος. Παρών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών. Επίσης, έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτώς της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ και του Ποταμιού επί της αρχής, επί των άρθρων 182, 380, καθώς και επί της τροπολογίας με γενικό αριθμό 1437 και ειδικό 230, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Θα αναγνώσω και τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση της ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Ο κ. Αρβανιτίδης Γεώργιος. Παρών. Ο κ. Αχμέτ Ιλχάν. Παρών. Ο κ. Βενιζέλος Ευάγγελος. Παρών. Ο κ. Γρηγοράκος Λεωνίδας. Παρών. Ο κ. Θεοχαρόπουλος Αθανάσιος. Παρών. Ο κ. Κεγέρογλου Βασίλειος. Παρών. Η κ. Κεφαλίδου Χαρά. Παρούσα. Ο κ. Κουτσούκος Γιάννης. Παρών. Ο κ. Κρεμαστινός Δημήτριος. Παρών. Ο κ. Κωνσταντινόπουλος Οδυσσέας. Παρών. Ο κ. Αμυράς Γεώργιος. Παρών. Ο κ. Δανέλλης Σπυρίδων. Παρών. Ο κ. Λυκούδης Σπυρίδων. Παρών. Ο κ. Μαυρωτάς Γεώργιος. Παρών. Ο κ. Ψαριανός Γρηγόριος. Παρών. Ο κ. Καρράς Γεώργιος - Δημήτριος. Παρών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών. Τέλος, έχει υποβληθεί και αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας επί της αρχής, επί των άρθρων 208 και 211 και επί της τροπολογίας με γενικό αριθμό 1437 και ειδικό 230, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Θα αναγνώσω και τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση της ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Ο κ. Κουτσούμπας Δημήτριος. Παρών. Η κ. Παπαρήγα Αλέκα. Παρούσα. Ο κ. Βαρδαλής Αθανάσιος. Παρών. Ο κ. Γκιόκας Ιωάννης. Παρών. Ο κ. Δελής Ιωάννης. Παρών. Η κ. Κανέλλη Λιάνα. Παρούσα. Ο κ. Καραθανασόπουλος Νικόλαος. Παρών. Ο κ. Κατσώτης Χρήστος. Παρών. Ο κ. Λαμπρούλης Γεώργιος. Παρών. Η κ. Μανωλάκου Διαμάντω. Παρούσα. Ο κ. Μωραΐτης Νικόλαος. Παρών. Ο κ. Παφίλης Αθανάσιος. Παρών. Ο κ. Στεργίου Κωνσταντίνος. Παρών. Ο κ. Συντυχάκης Εμμανουήλ. Παρών. Ο κ. Τάσσος Σταύρος. Παρών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών. Συνεπώς διακόπτουμε τη συνεδρίαση για δέκα (10΄) λεπτά, σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. Θα διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής, επί των άρθρων 182, 208, 211, 214 και 380, καθώς και επί της υπουργικής τροπολογίας 1437/230 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Ρυθμίσεις για την εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής και άλλες διατάξεις». Δέχεστε να συμπτύξουμε τις τρεις ψηφοφορίες σε μία;
Συνεπο Σώμα συνεφώνησε. Οι αποδεχόμενοι το νομοσχέδιο επί της αρχής, τα άρθρα 182, 208, 211, 214 και 380 και την τροπολογία 1437/230 λέγουν «ΝΑΙ». Οι μη αποδεχόμενοι το νομοσχέδιο επί της αρχής, τα άρθρα 182, 208, 211, 214 και 380 και την τροπολογία 1437/230 λέγουν «ΟΧΙ». Οι αρνούμενοι ψήφο λένε «ΠΑΡΩΝ». Καλούνται επί του καταλόγου: η κ. Αναστασία Γκαρά από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Βασίλειος Γιόγακας από τη Νέα Δημοκρατία. Σας ενημερώνω, επίσης, ότι έχει έρθει στο Προεδρείο τηλεομοιοτυπία - φαξ συναδέλφου, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, με την οποία γνωστοποιεί την ψήφο του επί της αρχής, επί των άρθρων 182, 208, 211, 214 και 380 και επί της τροπολογίας 1437/230 του νομοσχεδίου. Η ψήφος αυτή θα ανακοινωθεί και θα συνυπολογιστεί στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει. Παρακαλώ να αρχίσει η ανάγνωση του καταλόγου.
Υπάρχει συνάδελφος, ο οποίος δεν άκουσε το όνομά του; Κανείς. Η επιστολή, η οποία απεστάλη στο Προεδρείο από τον Υπουργό Εξωτερικών κ. Νικόλαο Κοτζιά, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, θα καταχωριστεί στα Πρακτικά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ενημερώνω επίσης ότι έχουν έρθει στο Προεδρείο επιστολές των συναδέλφων κ.κ. Ανδρέα Λοβέρδου, Σοφίας Βούλτεψη και Άννας - Μισέλ Ασημακοπούλου, οι οποίοι δεν θα παρευρεθούν στη σημερινή ονομαστική ψηφοφορία και μας γνωστοποιούν με επιστολή την ψήφο τους. Οι επιστολές αυτές, οι οποίες εκφράζουν πρόθεση ψήφου, θα καταχωρισθούν στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης, αλλά δεν συνυπολογίζονται στην καταμέτρηση των ψήφων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η ψηφοφορία και παρακαλώ τους κυρίους ψηφολέκτες να προβούν στην καταμέτρηση των ψήφων και την εξαγωγή του αποτελέσματος. [[ΚΑΤΑΜΕΤΡΗΣΗ]] Μέχρι να ολοκληρωθεί η καταμέτρηση, προχωράμε στην ψήφιση των υπολοίπων άρθρων και τροπολογιών. Επειδή είναι πάρα πολλά τα άρθρα, σας έχει διανεμηθεί ένας κατάλογος με τα άρθρα ομαδοποιημένα, ώστε να μπορέσουμε να ολοκληρώσουμε την ψηφοφορία σχετικά σύντομα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το νομοσχέδιο επί της αρχής έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 3 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 5 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 5 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 6 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 6 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 7 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 7 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 8 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 8 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 9, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 9 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 10 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 10 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 11 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 11 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 12 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 12 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 13 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 13 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 14 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 14 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 15 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 15 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 16 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 16 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 17 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 17 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 18 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 18 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 19 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 19 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 20, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 20 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 21 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 21 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 22 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 22 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 23 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 23 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 24 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 24 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 25 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 25 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 26 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 26 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 27 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 27 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 28 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 28 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 29 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 29 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 30 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 30 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 31 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 31 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 32 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 32 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 33 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 33 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 34 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 34 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 35 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 35 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 36 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 36 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 37 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 37 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 38 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 38 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 39, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 39 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 40 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 40 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 41, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 41 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 42, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 42 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 43 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 43 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 44, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 44 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 45, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 45 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 46 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 46 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 47, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 47 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 48, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 48 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 49, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 49 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 50, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 50 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 51, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 51 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 52 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 52 έγινε δεκτό έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 53, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 53 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 54 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 54 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 55 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 55 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 56 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 56 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 57 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 57 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 58 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 58 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 59, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 59 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 60 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 60 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 61 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 61 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 62, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 62 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 63 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 63 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 64 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 64 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 65 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 65 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 66, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 66 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 67, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 67 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 68, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 68 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 69, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 69 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 70, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 70 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 71 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 71 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 72 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 72 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 73 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 73 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 74 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 74 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 75 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 75 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 76 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 76 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 77, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 77 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 78 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 78 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 79 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 79 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 80 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 80 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 81 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 81 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 82 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 82 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 83, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 83 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 84 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 84 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 85 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 85 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 86 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 86 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 87 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 87 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 88 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 88 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 89 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 89 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 90 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 90 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 91 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 91 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 92 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 92 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 93 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 93 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 94 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 94 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 95 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 95 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 96 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 96 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 97 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 97 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 98 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 98 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 99 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 99 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 100 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 100 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 101 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 101 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 102 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 102 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 103 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 103 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 104 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 104 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 105 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 105 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 106 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 106 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 107 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 107 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 108 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 108 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 109, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 109 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 110 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 110 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 111 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 111 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 112 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 112 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 113 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 113 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 114 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 114 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 115 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 115 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 116 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 116 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 117 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 117 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 118 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 118 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 119 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 119 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 120 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 120 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 121 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 121 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 122 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 122 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 123 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 123 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 124 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 124 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 125 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 125 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 126 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 126 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 127, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 127 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 128 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 128 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 129 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 129 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 130 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 130 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 131 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 131 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 132 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 132 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 133 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 133 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 134 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 134 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 135 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 135 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 136 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 136 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 137 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 137 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 138 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 138 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 139 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 139 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 140 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 140 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 141 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 141 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 142 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 142 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 143 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 143 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 144 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 144 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 145 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 145 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 146 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 146 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 147, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 147 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 148 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 148 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 149 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 149 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 150 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 150 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 151 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 151 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 152 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 152 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 153 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 153 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 154 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 154 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 155 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 155 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 156 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 156 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 157 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 157 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 158, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 158 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 159, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 159 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 160 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 160 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 161 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 161 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 162, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 162 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 163 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 163 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 164 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 164 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 165 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 165 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 166, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 166 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 167, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 167 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 168, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 168 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 169 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 169 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 170 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 170 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 171 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 171 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 172 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 172 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 173 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 173 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 174 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 174 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 175 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 175 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 176 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 176 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 177 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 177 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 178 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 178 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 179 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 179 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 180, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 180 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 181 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 181 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Το άρθρο 182 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 183, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 183 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 184 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 184 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 185, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 185 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 186, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 186 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 187 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 187 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 188 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 188 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 189 ως έχει;
Ναι.
Όχι. ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 189 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 190 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 190 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 191 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 191 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 192 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 192 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 193 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 193 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 194, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 194 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 195 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 195 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 196, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 196 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 197 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 197 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 198, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 198 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 199 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 199 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 200 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 200 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 201 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 201 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 202, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 202 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 203 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 203 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 204 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 204 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 205 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 205 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 206, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 206 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 207, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 207 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Το άρθρο 208 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 209 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 209 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 210, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 210 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Το άρθρο 211 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 212 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 212 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 213 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 213 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Το άρθρο 214 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 215 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 215 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 216, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 216 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 217 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 217 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 218 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 218 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 219 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 219 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 219Α ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 219Α έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 219Β ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 219Β έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 220 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 220 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 221 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 221 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 222 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 222 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 223 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 223 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 224 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 224 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 225 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 225 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 226 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 226 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 227 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 227 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 228 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 228 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 229 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 229 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 230 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 230 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 231 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 231 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 232 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 232 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 233, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 233 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 234 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 234 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 235 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 235 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 236 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 236 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 237 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 237 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 238 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 238 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 239 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 239 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 240 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 240 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 241 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 241 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 242 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 242 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 243 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 243 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 244 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 244 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 245 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 245 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 246 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 246 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 247 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 247 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 248 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 248 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 249 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 249 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 250, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 250 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 251 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 251 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 252 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 252 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 253 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 253 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 254 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 254 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 255 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 255 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 256, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 256 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 257, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 257 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 258 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Παρών..
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 258 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 259, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 259 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 260 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 260 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 261 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 261 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 262 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 262 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 263, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 263 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 264 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 264 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 265 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 265 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 266 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 266 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 267 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 267 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 268 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 268 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 269 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 269 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 270 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 270 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 271 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 271 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 272 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 272 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 273 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 273 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 274 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 274 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 275 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 275 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 276 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 276 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 277 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 277 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 278 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 278 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 279 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 279 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 280 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 280 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 281 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 281 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 282 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 282 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 283 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 283 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 284 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 284 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 285 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 285 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 286 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 286 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 287 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 287 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 288 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 288 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 289 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 289 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 290 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 290 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 291 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 291 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 292 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 292 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 293 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 293 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 294 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 294 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 295 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 295 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 296 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 296 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 297 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 297 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 298 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 298 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 299 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 299 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 300 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 300 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 301 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 301 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 302 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 302 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 303 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 303 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 304 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 304 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 305 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 305 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 306 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 306 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 307 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 307 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 308 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 308 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 309 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 309 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 310 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 310 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 311 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 311 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 312 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 312 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 313 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 313 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 314 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 314 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 315 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 315 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 316 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 316 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 317 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 317 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 318 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 318 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 319 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 319 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 320 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 320 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 321 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 321 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 322 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 322 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 323 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 323 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 324 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 324 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 325 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 325 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 326 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 326 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 327 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 327 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 328 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 328 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 329 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 329 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 330 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 330 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 331, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 331 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 332 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 332 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 333 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 333 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 334 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 334 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 335 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 335 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 336 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 336 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 337 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 337 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 338 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 338 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 339 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 339 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 340 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 340 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 341 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 341 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 342 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 342 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 343 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 343 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 344 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 344 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 345 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 345 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 346 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 346 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 347 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 347 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 348 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 348 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 349 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 349 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 350 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 350 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 351 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 351 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 352, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 352 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 353, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 353 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 354, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 354 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 355 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 355 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 356 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 356 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 357 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 357 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 358 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 358 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 359 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 359 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 360 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 360 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 361, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 361 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 362 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 362 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 363, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 363 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 364, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 364 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 365 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 365 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 366 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 366 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 367 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 367 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 368 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 368 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 369 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 369 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 370 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 370 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 371, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 371 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 372, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 372 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 373 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 373 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 374 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 374 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 375, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 375 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 376 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 376 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 377, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 377 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 378, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 378 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 379, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 379 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Το άρθρο 380 έχει τεθεί σε ονομαστική ψηφοφορία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 381 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 381 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 382 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 382 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 383 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 383 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 384, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 384 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 385 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 385 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 386 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 386 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 387 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 387 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 388, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 388 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 389, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 389 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 390, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 390 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 391, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 391 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 392 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 392 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 393 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 393 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 394 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 394 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 395, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 395 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 396, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 396 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 397 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 397 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 398, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 398 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 399, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 399 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ψήφιση των τροπολογιών. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1436 και ειδικό 229 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1426 και ειδικό 229 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1438 και ειδικό 231 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1438 και ειδικό 231 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο άρθρο 167 του σχεδίου νόμου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. Ψήφισαν συνολικά 295 Βουλευτές. Υπέρ της αρχής του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 154 Βουλευτές. Κατά της αρχής του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 141 Βουλευτές. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών: «Ρυθμίσεις για την εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 182 ψήφισαν συνολικά 295 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου 182, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 154 Βουλευτές. Κατά του άρθρου 182, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 141 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 182 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 208 ψήφισαν συνολικά 295 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου 208, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 154 Βουλευτές. Κατά του άρθρου 208, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 141 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 208 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 211 ψήφισαν συνολικά 295 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου 211, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 155 Βουλευτές. Κατά του άρθρου 211, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 135 Βουλευτές. «Παρών» ψήφισαν 5 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 211 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 214 ψήφισαν συνολικά 295 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου 214, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 154 Βουλευτές. Κατά του άρθρου 214, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 125 Βουλευτές. «Παρών» ψήφισαν 16 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 214 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 380 ψήφισαν συνολικά 295 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου 380, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 154 Βουλευτές. Κατά του άρθρου 380, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 141 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 380 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Επί της τροπολογίας με γενικό αριθμό 1437 και ειδικό 230 ψήφισαν συνολικά 295 Βουλευτές. Υπέρ της τροπολογίας με γενικό αριθμό 1437 και ειδικό 230, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 154 Βουλευτές. Κατά της τροπολογίας με γενικό αριθμό 1437 και ειδικό 230, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 141 Βουλευτές. Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1437 και ειδικό 230 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών: «Ρυθμίσεις για την εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων. Προχωρούμε στην ψήφιση του νομοσχεδίου και στο σύνολο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών: «Ρυθμίσεις για την εφαρμογή των Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων του Προγράμματος οικονομικής Προσαρμογής και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου κατά πλειοψηφία και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Σε αυτό το σημείο θέλω να σας αναγνώσω μια επιστολή που κατατέθηκε από την κ. Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου, η οποία λέει το εξής: «Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, Σας δηλώνω τη βούλησή μου όπως προσχωρήσω ως συνεργαζόμενη Βουλευτής στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Η Βουλευτής Β΄ Πειραιά Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου». Εξ ου και αυξήθηκε η πλειοψηφία στους εκατόν πενήντα τέσσερις. Επίσης, υπάρχει και η εξής επιστολή προς τον αξιότιμο Πρόεδρο της Βουλής: «Κύριε Πρόεδρε, Σας ενημερώνω ότι από τούδε και στο εξής η Βουλευτής Β΄ Πειραιά κ. Μεγαλοοικονόμου εντάσσεται στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ως συνεργαζόμενη με τον ΣΥΡΙΖΑ Βουλευτής. Με εκτίμηση Αλέξης Τσίπρας Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ».
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 20.32΄λύεται η συνεδρίαση για την προσεχή Τετάρτη 17 Ιανουαρίου 2018 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος, νομοθετική εργασία: μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Ενεργειακές Κοινότητες και άλλες διατάξεις».