Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 28-1-2016 εξουσιοδότηση του Σώματος επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα Πρακτικά της ΞΣΤ΄ συνεδριάσεώς του, της Πέμπτης 28 Ιανουαρίου 2016, σε ό,τι αφορά την ψήφιση στο σύνολο του σχεδίου νόμου: «Ρύθμιση θεμάτων μεταθέσεων οπλιτών, μέριμνας προσωπικού και άλλες διατάξεις».]] Εισερχόμαστε στη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στην Οδηγία 2009/138/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης (Φερεγγυότητα ΙΙ), στα άρθρα 2 και 8 της Οδηγίας 2014/51/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Απριλίου 2014 σχετικά με την τροποποίηση των Οδηγιών 2003/71/ΕΚ και 2009/138/ΕΚ, και των Κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1060/2009, (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, όσον αφορά τις εξουσίες της Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων (εφεξής ΕΑΑΕΣ) και της Ευρωπαϊκής Αρχής Κινητών Αξιών και Αγορών, καθώς και στο άρθρο 4 της Οδηγίας 2011/89/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία των χρηματοπιστωτικών οντοτήτων που ανήκουν σε χρηματοπιστωτικούς ομίλους ετερογενών δραστηριοτήτων και συναφείς διατάξεις της νομοθεσίας περί της ιδιωτικής ασφάλισης». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 25-1-2016, τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία συνεδρίαση. Προτείνω, κατά συνέπεια, η συζήτηση του νομοσχεδίου να γίνει ενιαία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν δώσω τον λόγο στον Υπουργό Οικονομικών, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα οκτώ μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Ασπροπύργου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Για τη σημερινή συνεδρίαση από τα κόμματα ορίστηκαν οι εξής Kοινοβουλευτικοί Eκπρόσωποι: Από τον ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Μαντάς, από τη Νέα Δημοκρατία ο κ. Δένδιας, από το Λαϊκό Σύνδεσμο - Χρυσή Αυγή ο κ. Κασιδιάρης, από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ ο κ. Λοβέρδος, από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας ο κ. Καραθανασόπουλος, από το Ποτάμι ο κ. Δανέλλης, από τους Ανεξάρτητους Έλληνες ο κ. Παπαχριστόπουλος και από την Ένωση Κεντρώων ο κ. Καρράς. Επίσης, για τη σημερινή συνεδρίαση ορίστηκαν από τα κόμματα οι εξής εισηγητές: Από το ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Θεοφύλακτος, από τη Νέα Δημοκρατία η κυρία Ασημακοπούλου, από το Λαϊκό Σύνδεσμο - Χρυσή Αυγή ο κ. Καρακώστας, από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ ο κ. Μανιάτης, από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας ο κ. Βαρδαλλής, από το Ποτάμι ο κ. Θεοχάρης, από τους Ανεξάρτητους Έλληνες ο κ. Καμμένος και από την Ένωση Κεντρώων ο κ. Γεωργιάδης. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Οικονομικών, ο κ. Τσακαλώτος. Πόσο χρόνο θα χρειαστείτε, κύριε Υπουργέ;
Δεκαπέντε λεπτά, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ενώ συνήθως δεν θεωρώ ότι η πιο σωστή πρακτική είναι να μιλά πρώτος ο Υπουργός, σήμερα ζήτησα να μιλήσω πρώτος. Γενικά θεωρώ ότι είναι καλύτερο να μιλούν πρώτα οι εισηγητές, ώστε ο Υπουργός να μπορεί να απαντήσει σε ερωτήματα και θέματα που προκύπτουν. Σήμερα, λοιπόν, ζήτησα να μιλήσω πρώτος, γιατί έχουμε προς συζήτηση τη συγκεκριμένη οδηγία, στην οποία έχουμε ενσωματώσει πολλές αλλαγές, βάσει των προτάσεων που είχαμε από την πλευρά των εργαζομένων ή από τις ίδιες τις ασφαλιστικές εταιρείες. Η ομιλία μου, λοιπόν, είναι ουσιαστικά χωρισμένη στα δύο: Σε αυτά που έχουμε υιοθετήσει και τους λόγους για τους οποίους το έχουμε κάνει και σε αυτά που δεν έχουμε υιοθετήσει και τους λόγους για τους οποίους το έχουμε κάνει. Όπως ξέρετε το βασικό, ο κορμός, είναι το «Solvency II». Είναι μια Ευρωπαϊκή Οδηγία που ρυθμίζει και εναρμονίζει την ευρωπαϊκή ασφαλιστική αγορά. Αποτελείται από τρεις πυλώνες, αλλά βασικά αφορά το κεφάλαιο, το οποίο πρέπει να έχουν οι ευρωπαϊκές ασφαλιστικές εταιρείες, για να μειωθεί ο κίνδυνος χρεοκοπίας τους. Θέτει συγκεκριμένες κεφαλαιακές απαιτήσεις, αντίστοιχες με τον εκτιμώμενο κίνδυνο, κανόνες για τη διοίκηση των εταιρειών και την εκτίμηση του κινδύνου και ένα πλαίσιο και κανόνες διαφάνειας, μειώνοντας τις πιθανότητες αφερεγγυότητας των εταιρειών. Επειδή καταλαβαίνω ότι στα πιο πολλά από αυτά συμφωνούμε, θα πω μόνο γιατί εγώ θεωρώ ότι είναι σημαντική αυτή η οδηγία. Θέλω, όμως, να απαντήσω και στις παρατηρήσεις του ΚΚΕ, που θεωρεί ότι αυτό δεν είναι τυχαίο, αυτή η οδηγία γίνεται τώρα που συζητάμε το άλλο ασφαλιστικό. Κατά τη δική μου άποψη, κύριοι συνάδελφοι, αυτό δεν στοιχειοθετείται από πουθενά. Αυτό είναι κάτι που αφορά μόνο τις ασφαλιστικές εταιρείες και πουθενά δεν δίνει προώθηση να επεκταθεί το κομμάτι της πίτας, που είναι από το ιδιωτικό και να μειωθεί το κομμάτι που είναι από το δημόσιο. Οπότε, το μόνο ζήτημα που έχουμε μπροστά μας είναι αν όντως βοηθάει την φερεγγυότητα αυτών των εταιρειών ή δεν τη βοηθάει. Και μια πρόταση που κάνατε, θα δείτε αργότερα ότι την έχουμε δεχθεί. Το άλλο που συμφωνήσαμε και με τον κ. Βορίδη και όλη τη νεοφιλελεύθερη πτέρυγα του Κοινοβουλίου στην επιτροπή είναι ότι δεν ξέρουμε ποιες είναι οι top ten επιτυχίες του νεοφιλελευθερισμού. Όμως, συμφωνήσαμε ότι η αγορά στις ασφαλιστικές εταιρείες δεν είναι μέσα σε αυτές. Μπορεί ο κ. Βορίδης να θεωρεί μέσα στα top ten τη μεγάλη αύξηση της ανισότητας σε όλες τις νεοφιλελεύθερες χώρες, εγώ μπορεί να θεωρώ ότι μεγάλο επίτευγμα ήταν η μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση μετά από είκοσι, τριάντα χρόνια φιλελευθεροποίησης στις χρηματαγορές, αλλά συμφωνήσαμε ότι η αγορά των ασφαλιστικών εταιρειών χρειάζεται πολύ μεγάλη ρύθμιση, γιατί ήταν μια από τα μαύρα σημεία στην οικονομία μετά το 1980. Ενώ από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι το 1990 οι αποτυχίες των ασφαλιστικών εταιρειών ήταν ελάχιστες, από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 και μετά υπάρχει μια έκρηξη στις αποτυχίες των ασφαλιστικών εταιρειών. Από το 1988 μέχρι το 1994, ακριβώς μετά την Προεδρεία Ρέιγκαν που ακολουθήθηκε από τον Μπους, μόνο στις ΗΠΑ είχαμε σαράντα δύο ασφαλιστικές εταιρείες ζωής που κατέρρευσαν. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 η κρίση χτύπησε τις καναδικές εταιρείες, τις εταιρείες στην Αυστραλία, ακολουθώντας τις εκεί απορρυθμίσεις του χρηματοπιστωτικού τομέα. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 ακολουθούν οι ιαπωνικές και οι κορεάτικες εταιρείες λόγω του «big bang financial deregulation», δηλαδή της φιλελευθεροποίησης του χρηματοπιστωτικού τομέα εκεί. Συνολικά δεκαεπτά εταιρείες χρεοκοπούν εκεί η μια μετά από την άλλη. Το 2000 κλείνει μεγάλη ασφαλιστική εταιρεία στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οκτακόσιες χιλιάδες ασφαλισμένοι έχουν πρόβλημα και το κράτος υπόσχεται 1,2 δισεκατομμύρια λίρες ως αποζημίωση. Και από το 2000 έως το 2004 δεκαπέντε εταιρείες χρεοκοπούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Success story, δεν το λες! Μετά την κρίση του 2008 η AIG χρειάζεται bail out από την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Κλείνουν εταιρείες στην Ολλανδία και στο Βέλγιο και προφανώς και στην Ελλάδα με την υπόθεση των «ΑΣΠΙΣ» και «Commercial Value». Τις βασικές λεπτομέρειες θα τις εξηγήσουν οι εισηγητές. Εγώ να σας πω, πρώτον, τι αλλάξαμε από τις συζητήσεις στις επιτροπές και τις προτάσεις των φορέων, πριν σας πω τι δεν αλλάξαμε. Το πρώτο πράγμα που κάναμε είναι η αφαίρεση των δύο πρώτον παραγράφων του άρθρου 166, δηλαδή το ρυθμιστικό πλαίσιο, σε περίπτωση που επιτρέπεται η αντικατάσταση της δημόσιας ασφάλισης υγείας από την ιδιωτική. Αυτό δεν επιτρέπεται στην Ελλάδα. Άρα, αφαιρέθηκε. Αυτό ήταν που σας είπα ότι δημιουργούσε τις υπόνοιες πως προσπαθούμε να ευνοήσουμε κατά κάποιον τρόπο την ιδιωτική ασφάλιση, που δεν ήταν σκοπός μας. Δεύτερον, αλλάξαμε τα άρθρο 224 και 229, διασφαλίζοντας την εκπλήρωση των υποχρεώσεων προς τους εργαζομένους σε περίπτωση αναστολής πληρωμών, αλλά και τις συμβάσεις εργασίας σε περίπτωση ορισμού ασφαλιστικού διαχειριστή. Τρίτον, αλλάξαμε τα άρθρα 240 και 241 που αφορούν την προνομιακή κατάταξη απαιτήσεων σε περίπτωση εκκαθάρισης. Οι εργαζόμενοι έχουν πλέον προτεραιότητα επί του συνόλου των στοιχείων του ενεργητικού και όχι μόνο σε ένα μητρώο, όπως ίσχυε, ικανοποιώντας ένα πάγιο αίτημα των εργαζομένων. Τέταρτον, κάναμε την απαραίτητη διευκρίνιση στο άρθρο 248, παράγραφος 7, ώστε να είναι ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχει περιορισμός στην αποζημίωση των εργαζομένων. Πέμπτον, κάναμε δεκτή την τροπολογία του επικουρικού στην παράγραφο 10 του άρθρου 248, ώστε να μην υπάρχει καμμία αντίφαση σχετικά με τη διάθεση των περιουσιακών στοιχείων που βρίσκονται σε ασφαλιστική τοποθέτηση. Έκτον, με την αλλαγή στο άρθρο 278 παρατείναμε την αναστολή εκτελέσεων σε βάρος του επικουρικού κεφαλαίου αυτοκινήτων, ώστε να διευκολύνουμε τον προγραμματισμό των πληρωμών του προς τους ασφαλισμένους. Έβδομον, αλλάξαμε το άρθρο 228, έτσι ώστε να μην εφαρμόζεται το άρθρο 479 του Αστικού Κώδικα στις μεταβιβάσεις χαρτοφυλακίου ως μέτρο εξυγίανσης, αφενός για να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητα του μέτρου, αφετέρου για να εναρμονιστεί η διαδικασία της ασφαλιστικής εξυγίανσης με αυτές άλλων κλάδων, για παράδειγμα των τραπεζών. Όγδοον, μετά από εκτεταμένες συζητήσεις με τους εμπλεκόμενους φορείς καταλήξαμε στο να δοθεί παράταση στις παλιές εκκαθαρίσεις μέχρι τις 30 Ιουνίου, έτσι ώστε να υπάρχει περίοδος προσαρμογής στο νέο καθεστώς. Ένατον, σχετικά με την αξιολόγηση των υφιστάμενων εκκαθαριστών, που είχε προτείνει ο κ. Βορίδης στο νομοσχέδιο, προβλέπονται συγκεκριμένες υποχρεώσεις, όπως η υποβολή απολογισμού, σχεδίου επιτάχυνσης, αλλά και συνεχούς παροχής πληροφοριών στην εποπτική αρχή, τα οποία διαμορφώνουν ουσιαστικά ένα πλαίσιο αξιολόγησης. Αυτό ήταν το πρώτο σκέλος για το τι υιοθετούμε. Να σας πω τι δεν αλλάξαμε: Στο άρθρο 28 δεν εξαιρέσαμε τις εθελούσιες μεταβιβάσεις χαρτοφυλακίου από την εφαρμογή του άρθρου 479 του Αστικού Κώδικα, για να αποφύγουμε το ενδεχόμενο κατάχρησης της ευνοϊκής αυτής ρύθμισης με εικονικές μεταβιβάσεις που αποσκοπούν ουσιαστικά στην απαλλαγή από υποχρεώσεις. Αυτό μπορείτε να έρθετε ξανά να το συζητήσουμε. Αυτός είναι ο λόγος, κύριε Βορίδη, που δεν το κάναμε. Το κάναμε στο άρθρο 228, αλλά όχι και στο άρθρο 28. Δεύτερον, δεν αλλάξαμε το σωστό από τα ασφάλιστρα που πηγαίνει στο Επικουρικό Ταμείο με τροπολογία στο άρθρο 278, όπως ζητήθηκε, από ποσοστιαίο σε ένα σταθερό ποσοστό για κάθε όχημα - για παράδειγμα 15 ευρώ για κάθε αυτοκίνητο - , διότι κάτι τέτοιο θα ακύρωνε ουσιαστικά κάθε χαρακτήρα προοδευτικότητας, επιβαρύνοντας περαιτέρω τους ασφαλισμένους με οριζόντιο τρόπο. Τέλος, δεν κάναμε δεκτή την τροπολογία του Επικουρικού στο 242 για τους λεγόμενους «κόφτες». Εξάλλου, στο ίδιο το άρθρο γίνεται σχετική παραπομπή στο νομοθετικό διάταγμα 489/76, όπου προβλέπονται οι «κόφτες» αυτοί. Σχετικά με το Επικουρικό, θα θέλαμε να επέμβουμε ρυθμιστικά σε ζητήματα του ν.4092/2012, η συνταγματικότητα του οποίου εκκρεμεί στην ολομέλεια του Αρείου Πάγου. Τα θέματα του Επικουρικού πρέπει να λυθούν ξεχωριστά και συνολικά και όχι με τροπολογίες σε ένα νομοσχέδιο όπως το Solvency II. Έτσι, και όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς θα ακουστούν και το Επικουρικό θα γίνει βιώσιμο χωρίς να θίγονται τα συμφέροντα των ασφαλισμένων. Νομίζω ότι σας έδωσα μια γενική εικόνα του τι υιοθετούμε και τι δεν υιοθετούμε. Θα μιλήσουν και οι εισηγητές. Εξάλλου, υπάρχει αρκετά μεγάλη συμφωνία σε αυτά τα ζητήματα. Αν υπάρχουν και άλλα ζητήματα, μπορούμε να τα συζητήσουμε και στην Ολομέλεια. Καταθέτω, κύριε Πρόεδρε, κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις, με τις οποίες νομίζω ότι δεν θα υπάρξει κάποιο πρόβλημα, διότι δεν αλλάζει κάτι στην ουσία που θα δημιουργήσει κάποια ανησυχία σε κάποια πλευρά του Κοινοβουλίου. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Υπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι τρεις μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Πειραματικό Γυμνάσιο Αθήνας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Το λόγο έχει ο Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Παρασκευόπουλος προκειμένου να υποστηρίξει συγκεκριμένη τροπολογία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η τροπολογία την οποία πρόκειται να υποστηρίξω, είναι επείγουσα και γι' αυτό εισάγεται στην Ολομέλεια ως εκπρόθεσμη. Αφορά τα μεγάλα έργα της χώρας, τα οποία εξελίσσονται και τα οποία χρηματοδοτούνται με προθεσμίες, οι οποίες όταν παρέρχονται, τίθενται θέματα απώλειας. Γι' αυτό το λόγο υπάρχει αυτός ο επείγον χαρακτήρας. Όπως θα θυμάστε, στην Ολομέλεια είχε εισαχθεί η ίδια τροπολογία προχθές, σε άλλο νομοθέτημα, η ενσωμάτωση μιας οδηγίας, μιας απόφασης πλαισίου και μιας αποφάσεως επίσης. Τότε αποσύρθηκε προκειμένου ακριβώς η Βουλή να έχει περισσότερο χρόνο μελέτης της συγκεκριμένης τροπολογίας. Επομένως, εισάγεται αυτήν τη στιγμή ένα κείμενο το οποίο σε γενικές γραμμές είναι γνωστό. Η τροπολογία περιλαμβάνει κάποιες ρυθμίσεις οι οποίες επιταχύνουν τη διαδικασία των απαλλοτριώσεων, προκειμένου να επιταχυνθεί η εκτέλεση των μεγάλων έργων. Οι ρυθμίσεις είναι κυρίως τεχνικές και εξυπηρετούν ακριβώς αυτό το στοιχείο της επιτάχυνσης. Στο σύνολό της η τροπολογία συνιστά μία τροποποίηση του άρθρου 7Α του Κώδικα για τις Απαλλοτριώσεις. Δηλαδή, πρόκειται για τροποποίηση νομοθετήματος και διάταξης, η οποία ήδη ισχύει. Οι ρυθμίσεις αφορούν τη μεταβολή του δικαστηρίου από τριμελές εφετείο σε μονομελές εφετείο, προκειμένου να είναι δυνατή η επιτάχυνση των διαδικασιών. Στα υπόλοιπα άρθρα προβλέπονται νομοτεχνικές προσθήκες ή αλλαγές, όπως το ότι γίνεται λόγος, όχι μόνο για τον ιδιοκτήτη του ακινήτου, αλλά και για το νομέα ή κάτοχο, προκειμένου να μην έχουμε νομικό κώλυμα στην πρόοδο των απαλλοτριώσεων γι αυτόν το λόγο. Προβλέπεται η δυνατότητα χρήσης στοιχείων και δικογράφων σε ψηφιακή μορφή. Η επιτάχυνση της διαδικασίας οδηγεί σε σύντμηση προθεσμιών. Για παράδειγμα, η δικάσιμος μπορεί να προσδιοριστεί για τη συζήτηση της αιτήσεως στην πρώτη μέρα που είναι ανοικτή μετά τη συμπλήρωση ενός εικοσαημέρου, ενώ προστίθεται και η πρόβλεψη ότι δεν χωρεί αναστολή εκτέλεσης κατά της αποφάσεως η οποία εκδίδεται επ' αυτών. Η ρύθμιση συνοδεύεται και από μια νομοτεχνική βελτίωση, η οποία είναι τελείως τεχνική. Είχε κατατεθεί προ δύο ημερών και ήδη η νομοτεχνική βελτίωση, που προτείνεται και θα κατατεθεί τώρα, αφορά τη μετακίνηση μιας παραγράφου από το κύριο σώμα των ρυθμίσεων στο άρθρο με τις μεταβατικές ρυθμίσεις, διότι όντως κατά περιεχόμενο είναι μεταβατική και αφορά τις αιτήσεις οι οποίες εκκρεμούν. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ πολύ. Ο κ. Θεοφύλακτος, εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το παρόν νομοσχέδιο, τον τίτλο του οποίου ανέφερε ο Πρόεδρος στην αρχή της συζήτησης, ενσωματώνουμε ευρωπαϊκή οδηγία και ευρωπαϊκή νομοθεσία. Ενσωματώνουμε κυρίως την ευρωπαϊκή οδηγία 138/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, αλλά και άλλη διάσπαρτη ευρωπαϊκή νομοθεσία. Αυτό που συζητήσαμε εκτενώς στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων σε τέσσερις συζητήσεις - και θα ήθελα να το ακούσουν με δυο λόγια οι συνάδελφοι στην Ολομέλεια - είναι ότι χρειαζόταν ρύθμιση το σύστημα ασφαλιστικών εταιρειών ιδιωτικής ασφάλισης στη χώρα μας, αλλά και στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό είναι σίγουρο. Όποιος πει ότι χρειαζόταν ρύθμιση, ότι δεν διακατεχόταν από στρεβλώσεις και παθογένειες το σύστημα της ασφάλισης και αντασφάλισης των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών εταιρειών στην Ελλάδα, θα λέει ψέματα. Υπήρξαν χρόνιες στρεβλώσεις και παθογένειες τις τελευταίες δεκαετίες που τις ξέρουν όλοι μας που δεν ήταν άμοιρες θυμάτων. Τα θύματα αυτά ήταν οι ασφαλισμένοι. Πολλές φορές με κόλπα και τεχνάσματα οι εταιρείες είτε με υψηλά επιτόκια, είτε με άλλα ανταλλάγματα έκαναν το καταναλωτικό κοινό να ασφαλίζεται και να καταθέτει τις αποταμιεύσεις του σε επενδυτικά προϊόντα των ασφαλιστικών εταιρειών, που τελικά αποδεικνυόταν ότι ήταν ψεύτικες πυραμίδες, με σκοπό να τους κλέψουν τα χρήματα. Εκτός από τους ασφαλισμένους θύματα αυτής της στρέβλωσης ήταν δυστυχώς και οι εργαζόμενοι είτε με άμεση σχέση εξαρτημένης εργασίας είτε με συμβάσεις έργου. Δηλαδή, κατέρρεε ένα μεγάλο σύστημα της ιδιωτικής αγοράς και κατέρρευσαν τα τελευταία χρόνια σημαντικά κομμάτια με μεγάλες εταιρείες της ιδιωτικής αγοράς, λόγω των στρεβλώσεων που υπήρχαν. Το πολιτικό σύστημα, στο οποίο ως Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είμαστε απέναντι, αυτό που κυβερνούσε την Ελλάδα για σαράντα χρόνια, επίσης δεν είναι άμοιρο ευθυνών. Δεν υπήρχε καθόλου σοβαρή εποπτεία στις ασφαλιστικές εταιρείες για την ίδρυση των εταιρειών, την εποπτεία τους, το πώς λειτουργούσαν, τι προϊόντα έκαναν, τι αποθεματικά έκαναν, όταν μειώνονταν τα αποθεματικά πώς γινόταν η διαδικασία ελέγχου ανάκλησης της άδειας και της εκκαθάρισης. Αυτά γίνονται έως σήμερα. Όλα αυτά γίνονταν με τις γνωστές στρεβλώσεις, γιατί ο καπιταλισμός στην Ελλάδα εφαρμόστηκε με τη γνωστή διαπλοκή με το παλιό πολιτικό σύστημα, με τέτοιο τρόπο που την πλήρωνε πάντα ο πολύς κόσμος. Αυτό έγινε και στον συγκεκριμένο τομέα της ιδιωτικής οικονομίας, στις ασφαλιστικές εταιρείες. Με αυτό το νομοσχέδιο αυτό επιχειρείται: Είναι μια ευκαιρία αυτή η ευρωπαϊκή νομοθεσία για να μπει μια τάξη. Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε κι αυτές τις αρχές βάζει το παρόν νομοσχέδιο, ώστε να μπει μια τάξη στην ιδιωτική οικονομία που αφορά τις ασφαλιστικές εταιρείες. Είναι καλό να πούμε ότι η εποπτική αρχή αποκτά πολλές αρμοδιότητες, που δεν είναι άλλη από την αρμόδια διεύθυνση της Τράπεζας της Ελλάδος. Και περιμένουμε από αυτήν την αρμόδια διεύθυνση, την εποπτική των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών εταιριών, να πράξει σωστά τον ρόλο της, όπως προσπαθούσε να κάνει τα τελευταία χρόνια. Τώρα, όμως, με αφορμή το παρόν νομοσχέδιο και την ευρωπαϊκή νομοθεσία, έχει τις αρμοδιότητες, ώστε να ελέγχει το πού βαδίζουν οι ασφαλιστικές εταιρίες, να μην φθάσουμε στις ίδιες παθογένειες και να μην έχουμε τα ίδια θύματα. Είναι γνωστά τα περιστατικά δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων, όπως είχαμε με την ASPIS ας πούμε, που ψάχνουν τώρα τις αποταμιεύσεις τους. Το εκτενέστατο αυτό νομοθέτημα που ξεπερνά τις τριακόσιες πενήντα σελίδες, τους δίνει όχι μόνο αρμοδιότητες, αλλά δίνει αρμοδιότητα στην Τράπεζα της Ελλάδος να εκδώσει αποφάσεις, που θα δημοσιευθούν στο ΦΕΚ, με τις οποίες θα βάλει ακόμα μεγαλύτερη τάξη. Είναι ευτυχές το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή αυτή Οδηγία ανατρέχει στο 2009 και ο ασφαλιστικός κόσμος έχει πέντε - έξι χρόνια τώρα που όσο να ‘ναι προετοιμάζεται γι' αυτήν την ιστορία. Οι σοβαρές εταιρίες, δηλαδή, η εποπτική αρχή και αντίστοιχα και τα υπόλοιπα κράτη στον ευρωπαϊκό χώρο, προετοιμάζονται για την ενσωμάτωση των οδηγιών αυτών. Δεν είναι κάτι ξαφνικό που θα τους έλθει τώρα και θα πρέπει αύριο να κλείσουν. Οι σοβαρές εταιρίες - ακούσαμε τους φορείς στην επιτροπή - λένε ότι είμαστε σε μια διαδικασία, θα κάτσουμε λίγο κάτω από την μπάρα, αλλά είμαστε προετοιμασμένοι γι' αυτό και σε στελεχιακό δυναμικό και σε κεφάλαια. Τους δίδεται και μια προθεσμία έως τις 31 Δεκεμβρίου του παρόντος έτους, ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις αυτού του νόμου. Επί της αρχής, ήθελα να μιλήσω για τη Φερεγγυότητα II, Solvency II - αφού μεταφράζουμε σε αυτήν τη χρονική συγκυρία. Η Φερεγγυότητα ΙΙ, την οποία ενσωματώνουμε, στοχεύει στην ενοποίηση της ευρωπαϊκής αγοράς και στη βελτίωση της προστασίας των ασφαλισμένων μέσω, πρώτον, της μείωσης του κινδύνου μιας ασφαλιστικής επιχείρησης να μην μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της. Μειώνεται, λοιπόν, ο κίνδυνος να μην μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της. Μάλιστα, με το σύστημα ελέγχου που υπάρχει, ο κίνδυνος ανά έτος φθάνει μόλις στο 0,5%, δηλαδή με τη σωστή εποπτεία που θα γίνει στις εταιρίες έχει υπολογιστεί ότι ο κίνδυνος να πτωχεύσει, να πέσει έξω μια ασφαλιστική εταιρεία είναι μόνο 0,5% και έτσι να δημιουργηθούν προβλήματα τόσο στους ασφαλισμένους, όσο και στους εργαζομένους. Έπειτα, με το παρόν νομοσχέδιο, που ενσωματώνει την ευρωπαϊκή Οδηγία, μειώνεται η ζημία των ασφαλισμένων, σε περίπτωση που μια ασφαλιστική εταιρεία δεν μπορεί να ανταποκριθεί, γιατί υπάρχουν τα αντίστοιχα κεφάλαια, τα αντίστοιχα μητρώα της, τα οποία η εποπτική αρχή κρατάει ζωντανά, ενεργά, ώστε ακόμα και σε περίπτωση που συμβεί το απευκταίο και πέσει έξω η εταιρεία, να μην έχουν σοβαρή ζημιά οι ασφαλισμένοι. Επίσης, υπάρχει η παροχή έγκαιρης, ταχείας προειδοποίησης προς εποπτικούς φορείς, ώστε να μπορούν να παρέμβουν, αν το κεφάλαιο πέσει από το απαιτούμενο όριο και της παροχής εμπιστοσύνης και σταθερότητας στον ασφαλιστικό τομέα. Είναι τρεις οι βασικοί πυλώνες - αναφέρθηκε και ο κύριος Υπουργός - , για να έχουμε στον νου μας πώς κινείται το νομοσχέδιο στα εκτενή του άρθρα. Ο πρώτος πυλώνας αφορά τους κανόνες πάνω στους οποίους θα υπολογιστούν τα τεχνικά αποθεματικά, οι επενδύσεις σε κεφάλαια, η διαχείριση περιουσιακών στοιχείων, καθώς και το κεφάλαιο που εξασφαλίζει την επιθυμητή φερεγγυότητα. Έχουμε δύο έννοιες: το ελάχιστο επιθυμητό κεφάλαιο, που είναι ένα minimum στο οποίο δεν πρέπει να φθάσει μια εταιρεία, και έχουμε και το κεφάλαιο φερεγγυότητας, με το οποίο πρέπει να ξεκινούν και να παραμένουν οι ασφαλιστικές ή οι αντασφαλιστικές εταιρείες. Αν μια εταιρεία - που είναι το ζητούμενο και το απαιτούμενο από το νομοσχέδιο - έχει το κεφάλαιο φερεγγυότητας, που την καθιστά φερέγγυα, τότε επαναλαμβάνω ότι ο κίνδυνος να πέσει έξω η εταιρεία αυτή είναι μόλις 0,5%. Αν αρχίσει και πέφτει η φερεγγυότητα της εταιρείας και πλησιάζει το ελάχιστο επιθυμητό κεφάλαιο, τα πράγματα σκουραίνουν, η εποπτική αρχή παρεμβαίνει με διάφορους τρόπους και σε διάφορα στάδια, ώστε να προστατευθεί η εταιρεία, οι ασφαλισμένοι και οι εργαζόμενοι. Αυτός είναι ο πρώτος πυλώνας, που αφορά ποσοτικά και τεχνικά τα κεφάλαια που υπάρχουν, τον τρόπο υπολογισμού τους και τον τρόπο προστασίας τους, το ότι δεν μπορούν να τα διαχειρίζονται, δηλαδή, με τρόπο που να θέτει σε κίνδυνο τα αποθεματικά αυτά. Ο δεύτερος πυλώνας αφορά την εσωτερική διοίκηση - governance είναι ο αγγλικός όρος - , τη διακυβέρνηση των εταιρειών αυτών, η οποία πρέπει να γίνεται με όρους διαφάνειας και για πρώτη φορά θεσπίζονται όροι εσωτερικού ελέγχου. Δηλαδή, κάθε εταιρεία, για να είναι σύμφωνη πλέον με την κείμενη νομοθεσία, θα πρέπει να έχει συστήματα εσωτερικού ελέγχου και όταν βλέπει ότι κάτι δεν πάει καλά, υποχρεούται άμεσα να ενημερώσει την εποπτική αρχή. Όταν γίνεται αυτό, έχουμε τρία επίπεδα εποπτικής παρέμβασης, αναλόγως με το ύψος το οποίο φτάνει το κεφάλαιο. Έτσι, στο πρώτο στάδιο η εποπτική αρχή παρεμβαίνει για πρώτη φορά, όταν το κεφάλαιο φτάνει σε επίπεδο κάτω του κεφαλαίου φερεγγυότητας, που είναι το ανώτερο. Το δεύτερο στάδιο αφορά τις δράσεις που αναλαμβάνει η εποπτική αρχή, όταν το κεφάλαιο μειώνεται και είναι ανάμεσα στο κεφάλαιο φερεγγυότητας και στο ελάχιστο επιθυμητό κεφάλαιο. Και το τρίτο στάδιο δράσης είναι όταν πλέον φτάνουμε στο ελάχιστο κεφάλαιο, που τότε συνήθως μιλάμε για ανάκληση άδειας και ότι τίθεται πλέον σε εκκαθάριση, που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ασφαλιστική η εκκαθάριση. Υπενθυμίζω ότι ο πρώτος πυλώνας είναι οι απαιτήσεις οι ελάχιστες, φερεγγυότητας κεφαλαιακών αποθεμάτων δηλαδή, τα οποία ειρήσθω εν παρόδω είναι 2,5 εκατομμύρια για τις ασφαλίσεις ζημιών και 3,7 εκατομμύρια για τις ασφαλίσεις ζωής. Πρώτος πυλώνας, λοιπόν, είναι οι ποσοτικές προδιαγραφές, δεύτερος πυλώνας είναι οι κανόνες εσωτερικής διακυβέρνησης των εταιρειών και τρίτος πυλώνας είναι οι κανόνες δημοσιότητας και διαφάνειας, όπου και εδώ έπασχε το σύστημα των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών εταιρειών σήμερα. Δεν υπήρχαν αξιόπιστοι και αξιόλογοι κανόνες δημοσιότητας και διαφάνειας. Τώρα, έχουμε λεπτομερείς κανόνες ετήσιων εκθέσεων - δημοσιεύσεων και στο διαδίκτυο και προς τον εποπτικό φορέα των εταιρειών, που καθιστούν την εικόνα της εταιρείας, τόσο προς την εποπτική αρχή, αλλά και προς το καταναλωτικό κοινό και προς τους ασφαλισμένους, διαφανή κι ελεγκτέα από τον καθένα. Αυτό γίνεται για πρώτη φορά. Αυτό είναι και το πλεονέκτημα τελικά της κωδικοποίησης. Αν βλέπαμε τι σημαίνει τελικά για τον πολύ τον κόσμο, για τους ασφαλισμένους, το παρόν νομοσχέδιο, είναι ότι παρέχει επαρκές επίπεδο προστασίας στους ασφαλισμένους απέναντι σε μια πιθανή αφερεγγυότητα της ασφαλιστικής εταιρείας. Επιπλέον, προσδοκούμε αυξημένο ανταγωνισμό, που αφορά όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση και θα επιφέρει μεγαλύτερη ποικιλία προϊόντων σε πιο προσιτές τιμές για τον καταναλωτή. Για τις ασφαλιστικές εταιρείες τώρα τι σημαίνει αυτό; Όπως προανέφερα, πρέπει να εναρμονιστούν με το νέο πλαίσιο. Κάποιες μικρές εταιρείες, στις οποίες είναι τόσο μικρή η κεφαλαιοποίηση και δεν πρόλαβαν ή δεν θα προλάβουν να προσαρμοστούν με το παρόν νομοσχέδιο, πιθανότατα θα οδηγηθούν σε συγχώνευση ή εξαγορά. Αυτές, όμως, οι εταιρείες θα οδηγούνταν εκεί στο μέλλον πιθανότατα και θα καθίσταντο αφερέγγυες. Με τον τρόπο αυτό, αποτρέπεται η αιφνιδιαστική ανάκληση άδειας λειτουργίας με ανυπολόγιστες επιπτώσεις για τους ασφαλισμένους, όπως είχαμε και ως τώρα. Αυτά είναι τα βασικά στοιχεία του νόμου. Τώρα επί των άρθρων, θα σταθώ στα πιο σημαντικά που κρίνω, για να έχει η Ολομέλεια μια εικόνα, γιατί, επαναλαμβάνω, είναι εκτενές το νομοθέτημα. Περνάω τα αρχικά άρθρα, που αναφέρονται σε ορισμούς, έννοιες, ποιες εταιρείες αφορούν κ.λπ.. Η άδεια είναι απαραίτητη για να λειτουργήσει μια εταιρεία - αυτονόητο αυτό - αλλά οι ποινές αξίζει να αναφερθούν. Εκτός από τα διοικητικά πρόστιμα και την επιβολή ποινής φυλάκισης, είναι και η ακυρότητα όσων συμβάσεων υπογράφτηκαν. Η άδεια χορηγείται είτε για ασφαλίσεις ζημιών είτε για ασφαλίσεις ζωής. Υπάρχει αυτός ο διαχωρισμός, με τη μοναδική εξαίρεση ότι όσοι έχουν άδεια για ασφάλιση ζωής μπορούν να δραστηριοποιηθούν για ζημιές στους κλάδους σε ατυχήματα και ασθένειες. Οι όροι χορήγησης άδειας είναι εξαντλητικοί, λεπτομερείς, γι' αυτό και ο ρόλος της εποπτικής αρχής είναι κομβικός, επαναλαμβάνω. Η επιχείρηση πρέπει να έχει καταστατική έδρα και κεντρική διοίκηση στην Ελλάδα, να έχει μορφή ΑΕ, αποκλειστικό σκοπό τις δραστηριότητες της ασφάλισης ή αντασφάλισης, να υποβάλλει το καταστατικό της και να διαθέτει τα βασικά ίδια κεφάλαια. Σημαντικός είναι και ο έλεγχος που γίνεται στο ποιοι είναι οι μέτοχοι των ασφαλιστικών εταιρειών. Η εποπτική αρχή έχει την αρμοδιότητα να το δει, γιατί οι μετοχές είναι ονομαστικές και χορηγεί άδεια μόνο αν γνωρίζει την ταυτότητα των φυσικών ή των νομικών προσώπων που κατέχουν μετοχές ή ειδικές συμμετοχές. Η ειδική συμμετοχή είναι μια αυξημένη συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο της ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής εταιρείας, που φτάνει ή ξεπερνάει το 20%. Όταν, λοιπόν, έχουμε αξιόλογη συμμετοχή στην εταιρεία, τότε η εποπτική αρχή ρωτάει ποιος είναι ποιος και έχει πλήρη εικόνα και των φυσικών και των νομικών προσώπων. Σημαντικό είναι και για τα τιμολόγια και τους όρους τους. Είναι μεν ελεύθερα, χωρίς καμμία προέγκριση και αυτό δείχνει την κατεύθυνση που έρχεται στην ευρωπαϊκή νομοθεσία. Μπορεί, όμως - και αυτό είναι σημαντικό κι εδώ πάλι διαφαίνεται ο ρόλος της εποπτικής αρχής - ενώ τα τιμολόγια είναι ελεύθερα, με απόφαση της εποπτικής αρχής που δημοσιεύεται στο ΦΕΚ, να ζητηθούν στοιχεία που αφορούν στις αυξήσεις και στην τιμολόγηση των ασφαλιστικών συμβολαίων. Πώς θα τα καταφέρει η εποπτική αρχή; Προσωπικό και λειτουργικά έξοδα καλύπτονται από τις εισφορές των εταιρειών, με απόφαση που δημοσιεύεται στο ΦΕΚ. Τώρα, όσον αφορά την εσωτερική διοίκηση και τους κανόνες των εταιρειών, ανέφερα προηγουμένως ότι υπόκεινται σε εσωτερικούς τακτικούς ελέγχους, υπάρχει δηλαδή συστηματική, διαφανής, οργανωτική δομή, υπάρχουν συστήματα εσωτερικών ελέγχων των εταιρειών και αυτά είναι σε συνεργασία με την εποπτική αρχή. Και αυτά δημοσιοποιούνται. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Όσον αφορά την ειδική συμμετοχή, αναφέρθηκα πριν, όταν κάποιος αποκτά αυξημένο κεφάλαιο στις εταιρείες αυτές, πρέπει να περάσει από τον έλεγχο της εποπτικής αρχής. Το ίδιο κι όταν μεταβιβάζει ένα πολύ αυξημένο, αντίστοιχα, κεφάλαιο. Αναφέρθηκα πριν στα όρια του κεφαλαίου, που πρέπει να έχουν οι ασφαλιστικές ή αντασφαλιστικές εταιρείες, ανάλογα με το αν είναι σε κλάδο ζημίας, 2,5 εκατομμύρια, ή κλάδους ζωής, 3,7 εκατομμύρια. Θα χρειαστώ ακόμα δύο - τρία λεπτά, κύριε Πρόεδρε, για να αναφέρω το ενδιαφέρον κεφάλαιο που αφορά τις ασφαλιστικές εταιρείες.
Παρακαλώ να τηρούμε τον χρόνο, διότι έχουμε περιορισμένο χρόνο σήμερα. Έχουμε πιθανή ψηφοφορία στη Βουλή και αντιλαμβάνεστε ότι πρέπει να τηρούμε τον χρόνο. Θα σας δώσω άλλο ένα λεπτό.
Εντάξει, κύριε Πρόεδρε. Αναφέρθηκε, άλλωστε, και ο κύριος Υπουργός σε αυτό. Σε περίπτωση επιδείνωσης της οικονομικής κατάστασης οι εταιρείες ενημερώνουν άμεσα την εποπτική αρχή. Αν πέσει από το υψηλό επίπεδο φερεγγυότητας, τότε εντός δύο μηνών πρέπει να υποβάλει ρεαλιστικό σχέδιο οικονομικής ανάκαμψης, το οποίο μπορεί αν διαρκέσει έως επτά χρόνια. Αν πέσει και από την ελάχιστη κεφαλαιακή απαίτηση, υποβάλει ρεαλιστικό πρόγραμμα χρηματοδότησης. Αν, όμως, η εποπτική αρχή δεν πειστεί, μπορεί να προχωρήσει σε ανάκληση της άδειας. Εκεί που έγινε η παρέμβαση - και έχει σημασία να ειπωθεί, αν και το ανέφερε και ο κύριος Υπουργός, γιατί πρέπει να ξεκαθαριστεί και κλείνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε - είναι ότι στη διαδικασία εκκαθάρισης, που πλέον γίνεται διαφανής και συγκεκριμένη, με συγκεκριμένο όριο τριάντα έξι μηνών, προτιμώνται οι εργαζόμενοι σε όλο το ενεργητικό της εταιρείας. Αυτό ήταν που ζητούσαν και ήταν το άγχος των εργαζομένων, οι οποίοι ήρθαν και στην επιτροπή ως φορείς, γιατί δικαιολογημένα έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στο πώς λειτουργεί το σύστημα. Οπότε, αφού αφαιρεθούν τα έξοδα της εκκαθάρισης, προηγούνται οι εργαζόμενοι σε όλο το ενεργητικό ης εταιρείας και ακολουθούν το Δημόσιο, οι ασφαλιστικοί φορείς και όσοι έχουν εμπράγματες εξασφαλίσεις. Είναι ένα νομοσχέδιο με το οποίο η πλειοψηφία των κομμάτων και στην επιτροπή συμφωνεί. Βάζει σε τάξη τον χώρο των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών εταιρειών και γι' αυτό σας καλώ να το ψηφίσουμε. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Παρακαλώ να τηρηθούν οι χρόνοι, δεδομένου ότι σε συνεννόηση με τα κόμματα και τον Πρόεδρο της Βουλής, που είναι εδώ, η συνεδρίαση θα ολοκληρωθεί στις 15: 00΄. Μπορεί να υπάρξει και αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας. Αντιλαμβάνεστε ότι έχει αποφασιστεί να ολοκληρωθεί η συνεδρίαση στις 15: 00΄ και γι' αυτό παρακαλώ, να τηρηθούν οι χρόνοι όσο γίνεται ακριβέστερα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι από τα άνω δυτικά θεωρεία παρακολουθούν τη συνεδρίαση μας, αφού ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ», τριάντα εννιά μαθήτριες και μαθητές και δύο συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 1ο Γυμνάσιο Πεύκης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει.
Κύριε Πρόεδρε, υπάρχουν διαδικαστικά θέματα με αυτά που είπατε, αλλά να μην ενοχλήσω τώρα…
Κύριε Λοβέρδο, έχει γίνει συνεννόηση.
Καμμία συνεννόηση!
Ο Πρόεδρος είναι εδώ.
Έχουμε πολύ σοβαρά θέματα. Είναι μία συνεδρίαση της ολομέλειας…
Η συνεννόηση που έχει γίνει είναι με τα κόμματα, κύριε Λοβέρδο.
Καμμία συνεννόηση! Θα τα πούμε μετά τους εισηγητές.
Έχει ζητηθεί από πολλούς Βουλευτές να καθορίσουμε την ώρα λόγω Παρασκευής. Όλη την προηγούμενη βδομάδα υπήρχε…
… με τρόπο που μας εξεγείρει!
Ελάτε τώρα, δεν φταίει ο Πρόεδρος…
Η συνεννόηση έχει γίνει, κύριε Λοβέρδο.
Δεν έχει γίνει καμμία συνεννόηση.
Εάν εσείς τώρα έχετε την άποψη αυτή, δεν έχω αντίρρηση.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο.
Γιατί τον λόγο τώρα;
Δεν θα σας δώσω τον λόγο γι' αυτό το θέμα. Θέλετε για κάτι άλλο;
Δεν θα μου τον δώσετε; Μετά.
Κύριε Λοβέρδο, θα το δούμε…
Αυτό είπαμε, κύριε συνάδελφε, αλλά βλέπουμε ότι αντιδράτε…
Μα δεν αντιδρώ, εγώ εκφράζω την άποψη όλων των κομμάτων. Δεν είναι προσωπική μου άποψη. Τον λόγο έχει η κ. Ασημακοπούλου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα συζητάμε την προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, γνωστό ως Φερεγγυότητα ΙΙ». Οι συγκεκριμένες οδηγίες περιλαμβάνουν διατάξεις οι οποίες αφορούν στη θέσπιση κανόνων για την ανάληψη και άσκηση δραστηριοτήτων πρωτασφάλισης και αντασφάλισης από ιδιωτικές επιχειρήσεις που λειτουργούν στην Ελλάδα, την εποπτεία των κλάδων αυτών και των ομίλων που δραστηριοποιούνται σε αυτούς, αλλά και την εξυγίανση και την εκκαθάριση των επιχειρήσεων πρωτασφάλισης. Έχουμε όντως τοποθετηθεί θετικά επί της αρχής και επί των άρθρων στην αρμόδια επιτροπή. Βεβαίως, ξέρετε για εμάς η εναρμόνιση με την κοινοτική νομοθεσία είναι γενικώς ευπρόσδεκτη, γιατί η παράταξή μας πιστεύει στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας. Οπότε είμαστε πάντοτε ιδεολογικά θετικά διακείμενοι σε τέτοιου είδους νομοθετήματα. Η στήριξή μας προκύπτει επιπροσθέτως από το γεγονός ότι το νομοθέτημα αναγνωρίζει ότι έχει αυξηθεί η σημασία της ιδιωτικής ασφάλισης, καθώς όλο και περισσότερα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνειδητοποιούν πως αποτελεί ένα απαραίτητο συμπλήρωμα των όποιων άλλων παροχών από τα ίδια τα κράτη στους πολίτες της. Η ιδιωτική ασφάλιση είναι στην ουσία μια μετακύλιση βάρους από το κράτος στην ιδιωτική οικονομία. Αυτό είναι κάτι που, όπως ξέρετε, εμείς πάντα στηρίζουμε και δεν ντρεπόμαστε να το πούμε κιόλας. Εμείς θέλουμε να ενισχύεται η ιδιωτική πρωτοβουλία. Θέλουμε ένα κράτος μικρό, ένα κράτος λειτουργικό με ισχυρή ιδιωτική οικονομία, ένα περιβάλλον στο οποίο να ενθαρρύνεται η δημιουργία, να ενθαρρύνεται η παραγωγή, να στηρίζεται η υγιής επιχειρηματικότητα, να παράγεται πλούτος. Δεν θέλουμε, βεβαίως, κύριε Υπουργέ, να διαμορφώνεται ένα ανεξέλεγκτο πεδίο. Αφήνω τις ενδιαφέρουσες ιδεολογικές σας αντιπαραθέσεις με τον κ. Βορίδη για τα top - ten στην άκρη. Είμαστε υπέρ των κανόνων και δη των κανόνων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Είμαστε υπέρ της εναρμόνισης της χώρας μας με τους κανόνες αυτούς, τους οποίους με αξιοπιστία θέλουμε να συνδιαμορφώνουμε και να συνομολογούμε. Και επειδή, όπως φάνηκε από την πρόσφατη προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση εδώ επί του ασφαλιστικού, έχουμε μια διαφορετική προσέγγιση στην εξασφάλιση του εθνικού στόχου, δηλαδή στην εξασφάλιση της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος, και επειδή αυτή τη στιγμή - όπως και ο κόσμος στους δρόμους - πιστεύουμε ότι η Κυβέρνηση κινείται στην απολύτως λάθος κατεύθυνση για να το εξασφαλίσει αυτό, δεν θα συμφωνήσουμε με τη νομοτεχνική βελτίωση που προτείνετε στο άρθρο 166 με την αφαίρεση των παραγράφων 1 και 2, που - για να καταλαβαίνει ο κόσμος και οι συνάδελφοι - δίνουν τη δυνατότητα να υποκατασταθεί η υποχρέωση του κράτους για παροχή υπηρεσιών υγείας εν όλω ή εν μέρει από τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες και αναθέτει στην εποπτική αρχή να κρίνει ποιοι είναι οι κανόνες και οι διατάξεις που πρέπει να είναι δημοσίου συμφέροντος. Βεβαίως, αναγνωρίζουμε αυτό το οποίο είπατε, κύριε Υπουργέ, δηλαδή ότι το υφιστάμενο πλαίσιο δεν το επιτρέπει αυτό, αλλά, εάν θέλετε, η διαφωνία μας έχει ένα συμβολικό χαρακτήρα στο πλαίσιο του χειρισμού που κάνετε αυτή τη στιγμή στο ασφαλιστικό. Κύριος στόχος, λοιπόν, του νομοσχεδίου είναι για τις ασφαλιστικές εταιρείες, αλλά και τις εποπτικές αρχές που είναι επιφορτισμένες με το έργο της εποπτείας τους προς όφελος των ασφαλιζομένων να εξασφαλιστεί τι; Η φερεγγυότητα αυτών των επιχειρήσεων και το Κοινοτικό Πλαίσιο Φερεγγυότητα II άλλαξε ριζικά τόσο σε ουσιαστικό όσο και σε διαδικαστικό επίπεδο την εποπτεία των ασφαλιστικών επιχειρήσεων και σκοπός του είναι η πλέον ολιστική διαχείριση των κινδύνων. Ως εκ τούτου, λοιπόν, δίνεται έμφαση όχι μόνο στους επιμέρους κινδύνους, αλλά και σε συνολικό επίπεδο λειτουργίας της ασφαλιστικής επιχείρησης. Οι νέες προϋποθέσεις και οι διαδικασίες που εισάγονται οδηγούν σε μια πιο ξεκάθαρη απεικόνιση των κρίσιμων οικονομικών στοιχείων και μεγεθών των ασφαλιστικών εταιρειών. Με το πλαίσιο Φερεγγυότητα II η ασφαλιστική αγορά, όπως και άλλοι τομείς του χρηματοοικονομικού χώρου στην Ευρώπη, θα λειτουργούν πλέον υπό ένα καθεστώς πλήρους εναρμόνισης και ολοκλήρωσης. Ολοκληρώνεται, δηλαδή, το πλάνο της δημιουργίας της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς ιδιωτικής ασφάλισης, γεγονός το οποίο διαμορφώνει κατ' ανάγκη νέους όρους λειτουργίας και ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων του κλάδου. Δεν θα αναφερθώ στις λεπτομέρειες του νομοθετήματος, τις κάλυψε και ο συνάδελφος πριν. Θα πω ότι ιδιαίτερα θετικό στοιχείο είναι ότι στον πρώτο πυλώνα έχουμε ένα νέο τρόπο υπολογισμού, μια νέα μέθοδο για τα απαιτούμενα κεφάλαια φερεγγυότητας με τους όρους «minimum capital requirement» και «solvency capital requirement». Η έννοια της ύπαρξης αυτής των κεφαλαιακών απαιτήσεων φερεγγυότητας είναι ένα στοιχείο καινοτομίας και οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται είναι πιο σύγχρονοι και αυτό είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Επίσης, θετικό είναι και το γεγονός ότι εισάγεται με το νομοθέτημα η αρχή του συνετού επενδυτή, σύμφωνα με την οποία οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις πλέον επενδύουν σε στοιχεία και μέσα που οι κίνδυνοι μπορεί να είναι μετρήσιμοι, αναγνωρίσιμοι, να παρακολουθηθούν και να υπάρξει διαχείριση, έλεγχος και αναφορά σε σχέση με αυτό. Στηρίζουμε, λοιπόν, το νομοσχέδιο, διότι έχει πλεονεκτήματα και για τους καταναλωτές. Και το βασικό πλεονέκτημα είναι ένα επαρκές επίπεδο προστασίας απέναντι σε πιθανή αφερεγγυότητα της εταιρείας και ο αυξημένος, επίσης, ανταγωνισμός στις ευρωπαϊκές ασφαλιστικές αγορές. Αυτό, γιατί εμείς πιστεύουμε στον ελεύθερο ανταγωνισμό, στην ελεύθερη αγορά, πιστεύουμε ότι η οδηγία θα επιφέρει μια μεγαλύτερη ποικιλία προϊόντων σε πιο προσιτές τιμές για τον καταναλωτή. Έχει ένα ενδιαφέρον η ιστορία του πώς έφτασε το νομοθέτημα μέχρι εδώ. Είναι μια κλασική πλέον ιστορία καθυστέρησης από πλευράς της Κυβέρνησης. Νομίζω ότι, παρά την ιδεολογική αντιπαράθεση που υπήρξε - και η ιδεολογική αντιπαράθεση, βεβαίως, κινείται στη νέα επικοινωνιακή γραμμή της Κυβέρνησης, ότι δηλαδή, ξέρετε, εμείς τώρα σε όλα τα νομοθετήματα θα είμαστε οι νεοφιλελεύθεροι που τοποθετούμαστε ταξικά απέναντι στους αδύναμους και απέναντί μας έχουμε βεβαίως τους ευαίσθητους αριστερούς, οι οποίοι έφεραν το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο στη χώρα - η παρούσα καθυστέρηση δεν προκύπτει τόσο από ιδεοληψία. Προκύπτει μάλλον από προχειρότητα και από ανικανότητα. Το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα έπρεπε να είχε μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο μέχρι τις 31 Μαρτίου 2015. Συγκεκριμένα, στις 30 Σεπτεμβρίου 2014 η αρμόδια νομοπαρασκευαστική επιτροπή είχε ολοκληρώσει το έργο της επί του νομοθετήματος. Μεσολάβησαν, βεβαίως, οι εκλογές, η συμφωνία της δημιουργικής ασάφειας - έτσι, για να θυμόμαστε - την οποία βεβαίως τότε διαπραγματευόταν ο Υπουργός Οικονομικών, κύριε Τσακαλώτο. Τον θυμόμαστε αυτόν; Και ερωτώ, κύριε Υπουργέ, αν θυμάστε τον προκάτοχό σας, γιατί παρά τις συγκλονιστικές πρόσφατες αποκαλύψεις που έκανε περί Plan X, περί κουρέματος ομολόγων της ΕΚΤ, περί παράλληλου νομίσματος, δεν έχει υπάρξει καμία τοποθέτηση από την Κυβέρνηση, από τον Πρωθυπουργό ή από εσάς στην Επιτροπή Οικονομικών για το αν γνωρίζατε αυτά τα θέματα, αν ζητήθηκε η γνώμη σας. Δεν μας είπατε τίποτα γι' αυτό. Δεν μου απαντήσατε καν στην επιτροπή - από το μικρόφωνο, τουλάχιστον - αν συνεχίζετε αυτή την καταπληκτική πρακτική που ισχυρίζεται ότι χρησιμοποιούσε ο κ. Βαρουφάκης. Εσείς μαγνητοφωνούσατε στο EUROGROUP τους συναδέλφους σας, κύριε Τσακαλώτο; Δεν μας το είπατε αυτό. Εν πάση περιπτώσει, ενόσω η διαπραγμάτευση, λοιπόν - που το Χάρβαρντ δεν την κατέταξε στα top 10, κύριε Υπουργέ, έδωσε Όσκαρ αποτυχίας - συνεχιζόταν, στις 16 Ιουνίου 2015 κάποιος θυμήθηκε ότι υπάρχει αυτό το νομοθέτημα και έχει περάσει η προθεσμία του Μαρτίου και το έβγαλε για δημόσια διαβούλευση, η οποία ολοκληρώθηκε στις 30 Ιουνίου. Βέβαια, το καλοκαίρι είχαμε κάποια δραματικά πράγματα που συνέβαιναν στη χώρα: Είχαμε το δημοψήφισμα, είχαμε το κλείσιμο των τραπεζών, είχαμε τα capital controls και είχαμε και την κορύφωση του δράματος που οδήγησε στο τρίτο μνημόνιο ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Και βεβαίως, ξανά εκλογές! Πού χρόνος για νομοσχέδια μετά και από τις εκλογές! Στις 19 Νοεμβρίου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έρχεται με δελτίο Τύπου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και λέει - για να είμαι δίκαιη, όχι μόνο σε εμάς αλλά και σε άλλες χώρες - τα εξής: Ξέρετε κάτι; Αν δεν μεταφέρετε την κοινοτική νομοθεσία στο εθνικό σας δίκαιο σε δύο μήνες, θα σας επιβάλουμε πρόστιμο και θα αναγκαστούμε να σας πάμε και στα ευρωπαϊκά δικαστήρια. Οπότε, μετά από όλα αυτά, την ημέρα που κλείνουν δύο μήνες από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και από την προειδοποίηση αυτή, επιτέλους έρχεται το νομοθέτημα στην Επιτροπή Οικονομικών. Ουφ, το προλάβαμε αυτό, κύριε Υπουργέ, ε;
Ε, βέβαια!
Για να δούμε τώρα γιατί έχουμε νέο deadline, που χαίρεστε, κύριε Μαντά. Έχουμε νέο deadline τριών μηνών για να κάνουμε αυτά, τα οποία έχουμε συμφωνήσει για το προσφυγικό.
Εσείς χαίρεστε;
Όχι, δεν χαίρομαι, αλλά δεν έχω και την ευθύνη να τα κάνω.
Μάλιστα.
Αν, λοιπόν, δεν γίνουν αυτά, δεν συζητάμε κάτι, να έχουμε αποφύγει ένα πρόστιμο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Για να καταλάβουμε τι θα συζητάμε, μάλλον θα συζητάμε τη δύσκολη θέση στην οποία ο χειρισμός σας στο μεταναστευτικό μάς έφερε, δηλαδή να μιλάνε για πιθανή αναστολή σε τρεις μήνες των προνομίων που απολαμβάνουμε σαν χώρα λόγω του ότι είμαστε στη Συνθήκη Σένγκεν. Οπότε, μήπως η Κυβέρνηση θέλει να πάρει λίγο πιο σοβαρά αυτή τη λήξη προθεσμίας, η οποία μας έχει τεθεί;
Μήπως θα πρέπει να πείτε κάτι για την Ευρώπη;
Επί των διευκρινίσεων του κυρίου Υπουργού για το νομοσχέδιο. Κύριε Υπουργέ, συνοπτικά: Συμφωνούμε με τις τροποποιήσεις σας στο άρθρο 224, στο άρθρο 228, στο άρθρο 229, στο άρθρο 240 και στο άρθρο 241, στο άρθρο 278 και στο άρθρο 279. Η μόνη παρατήρηση που θέλω να κάνω είναι για το άρθρο 248. Αυτή είναι η τροποποίηση όπου παρατείνατε μέχρι 1η Αυγούστου την θητεία των υφιστάμενων εκκαθαριστών. Αυτό είναι στη σωστή κατεύθυνση. Σήμερα μας είπατε ότι θα εισάγετε και κάποια κριτήρια αξιολόγησης, το οποίο είχαμε συζητήσει. Και αυτό είναι στη σωστή κατεύθυνση. Όμως, προφανώς θα παρακολουθείτε τι ακούγεται στην αγορά αυτές τις μέρες για τον συγκεκριμένο σκοπό, για τον οποίο θα τερματιστεί η θητεία αυτών των εκκαθαριστών. Νομίζω ότι θα πρέπει να δείτε τη διατύπωση στο νόμο που προβλέπει ότι χωρίς άλλη διατύπωση θα λήγει η θητεία τους με την πάροδο αυτού του οκταμήνου και να εξετάσετε πολύ σοβαρά τη λύση που σας έχουμε προτείνει, η οποία είναι να έχετε έναν ελάχιστο χρόνο πενταετίας για τη θητεία των εκκαθαριστών. Αυτό θα ήταν δίκαιο και θα έφευγε από το τραπέζι αυτό το chatter που υπάρχει για τους λόγους που γίνεται και κρύβονται πίσω από αυτό. Θα ήταν δίκαιο να υπάρχει η αξιολόγηση και να αποφασίσουμε ποιοι εκκαθαριστές κάνουν καλά τη δουλειά τους και ποιοι δεν την κάνουν. Μαζί με το νομοσχέδιο ήρθαν και νέες τροπολογίες και προβλέπω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι η συζήτηση σήμερα, μέχρι όσο πάει, θα επικεντρωθεί μάλλον σε αυτές τις τροπολογίες. Ξεκινώ με την τροπολογία για το ΕΣΡ, την οποία εξαγγείλατε από την Επιτροπή Οικονομικών, ενδεχομένως για να μας προετοιμάσετε ψυχολογικά γι' αυτό που έρχεται. Η συζήτηση περί της συνταγματικότητας του άρθρου 2 του ν. 4339 σε σχέση με το άρθρο 15 παράγραφος 2 του Συντάγματος είναι μία συζήτηση που έχει ξαναγίνει σε αυτή την Αίθουσα, σχετικά με το αν μπορείτε να μεταφέρετε τις αρμοδιότητες από το ΕΣΡ στον αρμόδιο Υπουργό, τον κ. Παππά. Προβλέπω ότι η συζήτηση αυτή θα συνεχιστεί ενδελεχώς σήμερα. Εγώ θέλω να σταθώ στην εισήγησή μου στην πολιτική ουσία αυτής της τροπολογίας, η οποία τι λέει; Λέει ότι ο αριθμός των απαιτούμενων αδειών θα καθορίζεται με διάταξη νόμου, δηλαδή εδώ στη Βουλή. Σημειώνω ότι με διατάξεις νόμου ασχολείται η Βουλή, αλλά δεν πειράζει. Επειδή έχει σημασία να γίνει απολύτως κατανοητό στον κόσμο, κάνω μερικά απλά ερωτήματα, τα οποία μας έχουν απασχολήσει γύρω από αυτό το νομοθέτημα. Λέτε ότι το κάνετε για να βάλετε μία τάξη στο ραδιοτηλεοπτικό πεδίο; Γιατί αν το κάνετε γι' αυτό, εμείς έχουμε ήδη συμφωνήσει ότι αυτός είναι σωστός στόχος. Όμως, αυτό μπορούσε να το κάνει και το ΕΣΡ, η Ανεξάρτητη Αρχή, που είναι επιφορτισμένη με το να το κάνει αυτό. Άρα, αν σας ενδιέφερε αυτό στην πραγματικότητα, υπάρχει ο τρόπος και είναι κι ένας τρόπος με τον οποίο εμείς θα συμφωνούσαμε. Δεν είναι, λοιπόν, αυτός ο στόχος. Γιατί, λοιπόν, πήρατε την αρμοδιότητα αρχικά από το ΕΣΡ και την πήγατε στον αρμόδιο Υπουργό, τον κ. Παππά; Νομίζω ότι θα συμφωνήσουμε ότι ο κ. Παππάς δεν είναι ανεξάρτητος.
Ήταν ποτέ στο ΕΣΡ;
Δεν τον λες ανεξάρτητο, γι' αυτό ακριβώς δώσατε την αρμοδιότητα στον κ. Παππά, διότι ξέρετε ότι την αρμοδιότητα αυτή μπορεί να τη μεταχειριστεί όπως εσείς θεωρείτε ότι ωφελείστε. Αυτό, όμως, όχι μόνο δεν σας έλυσε το πρόβλημα, γιατί το ΕΣΡ απαιτεί πλειοψηφία 4/5 της Διάσκεψης των Προέδρων για να οριστεί. Οπότε δεν λύθηκε το πρόβλημα. Τι έγινε, όμως;
Δεν είναι έτσι!
Προκληθήκαν εύλογες αντιδράσεις, γιατί τον κάνατε τον κ. Παππά στη συνείδηση του κόσμου υπερκαναλάρχη. [[Στο σημείο αυτό σπάει το ποτήρι του Υπουργού κ. Παππά]] [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Είχατε κάποιο ατύχημα, κύριε Παππά;
Είχαμε.
Α πα πα! «Σπάσ' τα όλα» λέει ο λαός! Τον κάνατε, λοιπόν, στη συνείδηση του κόσμου υπερκαναλάρχη τον κ. Παππά. Άρχισε, λοιπόν, να χάνει την αξιοπιστία του το επιχείρημα ότι εσείς το κάνετε όλο αυτό για να καταπολεμήσετε τη διαφθορά και τη διαπλοκή και άρχισε να περνάει από το μυαλό του κόσμου ότι μάλλον η πραγματική σας πρόθεση είναι να ελέγξετε την ενημέρωση και ότι τη διαπραγμάτευση αυτού του πράγματος θα την κάνει ο έμπιστος του Πρωθυπουργού, ο κ. Παππάς.
Ήταν και πριν αυτό;
Σας προκάλεσε και ο κ. Μητσοτάκης, ο οποίος σας είπε, κοιτάξτε να δείτε, αντικαταστήστε το νόμο και κοιτάμε για τη συναινετική στήριξη στο θέμα των μελών του ΕΣΡ. Γιατί αν ο κ. Παππάς με το «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» καθορίζει τον αριθμό των αδειών αυτό ξέρετε ο κόσμος δεν το λέει ανεξαρτησία, αυτό το λέει «αυταρχισμό», …
Σώπα!
…το λέει «καθεστωτική νοοτροπία» κι αρχίζει λίγο να ανησυχεί.
Ήταν και πριν αυτό; Αυτό που υπάρχει; Ποιος το λέει;
Ενώ αυτό που υπάρχει μέχρι σήμερα πώς το λέτε;
Οπότε ερχόμαστε στο σημερινό σας τέχνασμα. Θα αποφασίζει, λέτε, νόμιμα η εκλεγμένη Βουλή των Ελλήνων για τον αριθμό των αδειών. Και ποιος έχει την πλειοψηφία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη Βουλή; Εσείς! Τι βολικό! Αυτό είναι πάρα πολύ βολικό!
Η πλειοψηφία είναι το θέμα τι λέει!
Θα αποφασίσει, λοιπόν, ο κ. Παππάς, θα έρθει εδώ και θα το ψηφίσετε εσείς. Θα μου πείτε τώρα ότι θα ψηφίσετε άλλα κι άλλα, σας μάρανε ο αριθμός των τηλεοπτικών αδειών; Σας ενημερώνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι η Βουλή των Ελλήνων δεν είναι πλυντήριο για τις αυταρχικές και τις καθεστωτικές σας πρακτικές. Δεν επιτρέπεται σε μία συντεταγμένη πολιτεία να παρεμβαίνει η εκτελεστική εξουσία στις συνταγματικά κατοχυρωμένες αρχές κατά το δοκούν κι αυτό δεν μπορείτε να το ξεπλύνετε με τίποτα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, για ένα λεπτό ζητώ την ανοχή σας. Καταλαβαίνω, λοιπόν, την επιθυμία σας να ελέγχετε τα πάντα, να τοποθετείτε τους δικούς σας ανθρώπους και το κάνετε, χωρίς αιδώ σε θέσεις ευθύνης. Κι αν οι θέσεις αυτές είναι προσωρινές, όπως λέτε, είναι θέσεις εξουσίας, αυτό μετράει, και τι θα κάνουν όσο είναι τοποθετημένοι εκεί. Και καρατομείτε ανθρώπους που δεν σας εξυπηρετούν, με συνοπτικές διαδικασίες για να βάλετε τους δικούς σας.
Εξυπηρετούν εσάς; Ποιον εξυπηρετούν αυτοί οι άνθρωποι που είναι εκεί;
Αν θέλετε να με διαψεύσετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, …
Να μας πείτε συγκεκριμένα ποιους εξυπηρετούν!
Εσάς!
Παρακαλώ, μη διακόπτετε!
Κύριε Πρόεδρε, θέλετε να κάνω διάλογο με το συνάδελφο;
Όχι, αλλά σας παρακαλώ, μη διακόπτετε. Παρακαλώ, κυρία Ασημακοπούλου, συνεχίστε.
Όταν ηρεμήσουν οι συνάδελφοι, θα ήθελα το χρόνο μου, κύριε Πρόεδρε.
Να σας πω και κάτι ακόμα, για να κλείσω. Τους «προπηλακισμούς» που έδωσε ο «μαέστρος» την ευκαιρία να υποστώ…Πέντε χρόνια σάς έχουμε υποστεί, δεν μας φοβίζετε. Είστε εχθροί της δημοκρατίας και θα το πληρώσετε από τον λαό αυτό!
Παρακαλώ, όχι διάλογος!
Ο ένας σπάει ποτήρια, οι άλλοι φωνάζουν! Ηρεμήστε, την άποψή μου λέω.
Συνεχίστε, κυρία Ασημακοπούλου. Συνεχίστε.
Αν θέλετε να με διαψεύσετε, λοιπόν, Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και κύριε Παππά, αποδείξτε μου ότι θέλετε να σεβαστείτε την αρχή της ανεξαρτησίας, προσθέστε στη διάταξη που φέρατε εδώ ως τροπολογία ότι ο αριθμός των αδειών θα καθορίζεται με διάταξη νόμου και θα ψηφίζεται από τα 4/5 της Βουλής. Για να δούμε, θα το κάνετε αυτό; Και μετά δεν θα σπάει ο κ. Παππάς ποτήρια κι εγώ δεν θα μιλάω.
Μιλάτε για τροποποίηση του Συντάγματος! Για αναθεωρητική Βουλή λέτε!
Κλείνω λέγοντας ότι με την τροπολογία σας για την Επιτροπή Ανταγωνισμού κάνετε μία από τα ίδια. Δηλαδή τι κάνετε; Θέλετε να καρατομήσετε αυτούς που δεν σας εξυπηρετούν.
Ενώ εξυπηρετούν εσάς.
Σας έπιασε ξαφνικά ο πόνος ειλικρινά για τους συγγενείς και τους συζύγους που διορίζονται στο δημόσιο; Αυτό πρέπει να πιστέψουμε;
Ενώ εσάς όχι;
Ή μήπως τους διορίσατε όλους και δεν έχουν μείνει άλλοι;
Δεν ντρέπεστε καθόλου μου φαίνεται!
Κοιτάξτε, έχουμε ένα θέμα εδώ σε αυτή τη διάταξη. Εξαιρούνται οι σύζυγοι, αλλά προφανώς εξακολουθείτε να εξυπηρετείστε γιατί δεν νομίζω ότι εξαιρούνται αυτοί οι οποίο έχουν σύμφωνο συμβίωσης. Μήπως θέλετε να το δείτε αυτό!
Αυτό που είπες, Άννα, είναι χυδαίο!
Αλήθεια τώρα, σοβαρά, δεν πιστεύετε ότι καταλαβαίνει ο κόσμος τι πάτε να κάνετε και με το ΕΣΡ και με την Επιτροπή Ανταγωνισμού; Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνω λέγοντας ότι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες από όλες τις κοινωνικές τάξεις και από όλες τις επαγγελματικές ομάδες είναι στους δρόμους. Γιατί; Διότι έφτασε ο λογαριασμός αυτής της ανίκανης και καταστροφικής Κυβέρνησης, η οποία πρόσφατα γιόρτασε τον ένα χρόνο στην εξουσία με ένα εμπρηστικό, υβριστικό, διχαστικό σποτάκι, το οποίο επιτίθεται ακριβώς με ύβρεις και στοχοποιεί τους ανθρώπους που εξυπηρετούν την ενημέρωση. Σ' αυτούς πρωτίστως απευθύνεται. Ελπίζω ο ελληνικός λαός να έχει καταλάβει τι πάτε να περάσετε σήμερα. Αλλιώς, προβλέπω ότι με τον κ. Παππά υπεύθυνο κι εσάς να τον ξεπλένετε, το σποτάκι αυτό θα το βλέπουμε κάθε μέρα όλη μέρα στην τηλεόραση. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ, κ. Ασημακοπούλου. Προτού δώσω τον λόγο για δύο λεπτά στον κ. Τσακαλώτο, που τον ζήτησε, έχω να κάνω μία ανακοίνωση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής, αφού συμμετείχε στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Εργαστήρι Δημοκρατίας», που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, είκοσι ένα μαθητές και μαθήτριες και ένας εκπαιδευτικός συνοδός από το 4ο Δημοτικό Σχολείο Κορυδαλλού. Η Βουλή τους καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριε Τσακαλώτο, έχετε τον λόγο.
Θέλω να κάνω κάποιες διευκρινίσεις για τις τροπολογίες και για το νομοσχέδιο. Όμως, πριν πω αυτές, θα κάνω δύο παρατηρήσεις για την ομιλία της κ. Ασημακοπούλου. Πρώτον, θέλω να διευκρινίσω ότι δεν έχει αλλάξει η γραμμή της Κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ για το νεοφιλελευθερισμό της παράταξής σας. Είναι σταθερή. Πάντα το πιστεύαμε. Ίσως μπορούσαμε να πούμε ότι παλιότερα είχατε έναν σκληρό δεξιό πρωθυπουργό, που έκλεινε το μάτι και βασιζόταν στους νεοφιλελεύθερους, ενώ τώρα έχετε έναν νεοφιλελεύθερο, που κλείνει το μάτι στους σκληρούς δεξιούς. Όμως, γι' αυτό δεν νομίζω ότι γεννάται λόγος να κάνουμε διευκρινίσεις. Το δεύτερο που θέλω να διευκρινίσω έχει σχέση με τον κ. Βαρουφάκη. Έχω τοποθετηθεί πάρα πολλές φορές γι' αυτό το θέμα και σε συνεντεύξεις του Πρωθυπουργού, τι ξέραμε, τι δεν ξέραμε. Διευκρινίσαμε τα θετικά και τα αρνητικά. Έχουμε κάνει και κριτική για το πρώτο εξάμηνο. Σας εξηγήσαμε ότι, κατά τη δική μας άποψη, υπάρχει συλλογική ευθύνη μιας κυβέρνησης και άρα δεν θα συνεχίσουμε να λέμε τα ίδια και τα ίδια. Εξάλλου, επί προσωπικού, θα ήθελα να σας πω ότι κάποιος άνθρωπος μπορεί να είναι Υπουργός Οικονομικών και να κάνει τις υποχρεώσεις του ή μπορεί να απαντάει στις συνεντεύξεις για τον κ. Βαρουφάκη. Και τα δύο μαζί δεν γίνονται λόγω χρόνου. Τρίτον, έρχομαι στο νομοσχέδιο που συζητάμε. Από τις τροπολογίες που με ρώτησε το Προεδρείο να τοποθετηθούμε, στην ουσία δεχόμαστε δύο, που ουσιαστικά είναι μία γιατί είναι παρόμοιες. Πρόκειται για την τροπολογία με γενικό αριθμό 145 και ειδικό αριθμό 33 του κ. Μανιάτη και του κ. Τζελέπη. Αντιστοίχως, κάνουμε δεκτή την τέταρτη με γενικό αριθμό 153 και ειδικό 36, που είναι πάλι από τους δύο Βουλευτές. Τους λόγους που δεν δεχόμαστε τις άλλες τροπολογίες τους εξήγησα στην ομιλία μου. Στην κ. Ασημακοπούλου θέλω μόνο να πω ότι η παράταση των εκκαθαριστών είναι μέχρι τις 30 Ιουνίου, όχι 30 Αυγούστου. Από τις υφιστάμενες διατάξεις προκύπτουν οι υποχρεώσεις των εκκαθαριστών, που αποτελούν ουσιαστικά ένα πλαίσιο αξιολόγησης, που είναι αυτό που συζητάμε. Όσον αφορά τις υφιστάμενες εκκαθαρίσεις, είναι ήδη από το 2012. Μου λένε ότι μόνο μία είναι από το 2013. Οπότε, είναι όλες αρκετά παλιές για να χρειάζεται να γίνει η διάκριση ανάμεσα στις νέες και στις παλιές. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Εγώ ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο;
Ο κ. Βορίδης έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, έχω ζητήσει τον λόγο για να εγείρω ζήτημα αντισυνταγματικότητας, σύμφωνα με το άρθρο 100 του Κανονισμού της Βουλής. Η αντισυνταγματικότητα αφορά την τροπολογία, που κατέθεσε ο αρμόδιος Υπουργός, ο κ. Παππάς, για το θέμα του ΕΣΡ. Ξεκινώντας την ανάπτυξη του ζητήματος της αντισυνταγματικότητας, κύριε Παππά, θέλω να σας πω ότι είναι κλαυσίγελος, διότι αυτό το οποίο κατετέθη είναι για γέλια και για κλάματα. Για γέλια γιατί; Κύριοι συνάδελφοι, σας θέτω το ζήτημα έτσι όπως ήταν στον νόμο που έχει ψηφιστεί και σας διαβάζω τη διατύπωση: «Με απόφαση του Υπουργού, στον οποίο ανατίθενται οι εκάστοτε αρμοδιότητες της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας, μετά από αιτιολογημένη γνώμη του ΕΣΡ και δημόσια διαβούλευση καθορίζεται ο αριθμός των δημοπρατούμενων αδειών παρόχου περιεχομένου». Τι έλεγε η διάταξη; Ότι μπορεί ο Υπουργός να καθορίζει τον αριθμό των αδειών, αλλά προϋπόθετε την αιτιολογημένη γνώμη του ΕΣΡ και τη δημόσια διαβούλευση. Τι αλλάζει με την τροπολογία του ο κύριος Υπουργός; Με την τροπολογία του ο κύριος Υπουργός λέει ότι κατά την πρώτη εφαρμογή του παρόντος - διατηρείται δηλαδή η βασική δομή μέσα στη διάταξη - ο αριθμός των δημοπρατούμενων αδειών παρόχου περιεχομένου ανά επιμέρους κατηγορία καθορίζεται με διάταξη νόμου. Εδώ είναι τα γέλια! Τα γέλια είναι ότι ο κύριος Υπουργός μάς φέρνει μία διάταξη, με την οποία, κύριε Πρόεδρε, μας λέει ότι η Βουλή μπορεί να νομοθετεί. Θέλω να σας συγχαρώ, κύριοι συνάδελφοι! Πράγματι, αυτό είναι ακριβές! Η Βουλή μπορεί να νομοθετεί. Και αν κρίνετε ότι μπορεί να νομοθετεί και να καθορίσει τον αριθμό των αδειών, τότε γιατί δεν μας φέρατε τον αριθμό των αδειών να τον νομοθετήσει η Βουλή; Μας φέρνετε μία διάταξη που λέει ότι η Βουλή μπορεί να νομοθετεί τον αριθμό των αδειών; Φέρτε τον αριθμό των αδειών να τον νομοθετήσουμε! Τέλειο! Και πάω στο δεύτερο το οποίο είναι για τα κλάματα. Διαβάζω, λοιπόν, τώρα ποιο είναι το αντισυνταγματικό: Άρθρο 15 παράγραφος 2 του Συντάγματος: «Η ραδιοφωνία και η τηλεόραση υπάγονται στον άμεσο έλεγχο του κράτους». Τονίζω ότι αυτή ήταν η αρχική διατύπωση, η παλαιά. Προστίθεται σε αναθεώρηση το ακόλουθο για τον έλεγχο. Ποιον έλεγχο; Για ποιον έλεγχο μιλάει; Για τον έλεγχο του αμέσως παραπάνω εδαφίου, αυτό που λέει ότι υπάγονται στον άμεσο έλεγχο του κράτους. «Ο έλεγχος και η επιβολή των διοικητικών κυρώσεων των συναφών με τον έλεγχο αυτό υπάγονται» - πού; - «στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, που είναι Ανεξάρτητη Αρχή, όπως νόμος ορίζει». Αυτό λέει το Σύνταγμά μας. Θα πω γιατί το λέει. Υπάρχει ratio legis. «Ο άμεσος έλεγχος του κράτους που λαμβάνει και τη μορφή του καθεστώτος της προηγούμενης αδείας» - αυτός δηλαδή που είναι το ΕΣΡ, αυτός ο έλεγχος - «έχει ως σκοπό την αντικειμενική και με ίσους όρους μετάδοση πληροφοριών και ειδήσεων» - άρα, η αντικειμενικότητα πρέπει να υπηρετείται, λέει το Σύνταγμα - «καθώς και προϊόντων του λόγου και της τέχνης, την εξασφάλιση της ποιοτικής στάθμης των προγραμμάτων που επιβάλλει η κοινωνική αποστολή της ραδιοφωνίας και της τηλεόρασης και η πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας, καθώς και τον σεβασμό της αξίας του ανθρώπου και την προστασία της παιδικής ηλικίας και της νεότητος». Όλα αυτά είναι η αρμοδιότητα του ΕΣΡ. Όλα αυτά! Και έρχεται ο κ. Παππάς και λέει με την πρώτη του διάταξη, αυτή που έκανε με τον νόμο: «Όχι, εγώ από αυτά θέλω να καθορίζω τον αριθμό των αδειών». Ο κ. Παππάς υποθέτω ότι θα μου φέρει ένα επιχείρημα, ότι υπήρχε σχετική προηγούμενη διατύπωση σε προηγούμενο νόμο την εποχή της αναλογικής τηλεόρασης. Το κρατώ γιατί είναι ουσιαστικό επιχείρημα, αλλά πρέπει να απαντήσετε στο συνταγματικό. Προσέξτε, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: Εφόσον, λοιπόν, τα πράγματα είναι έτσι, τι κάνει τώρα ο κ. Παππάς; Την πρώτη πλάνη, δηλαδή ότι κρατά ο Υπουργός τον καθορισμό του αριθμού των αδειών, την πρώτη αντισυνταγματικότητα παλεύει δήθεν να τη θεραπεύσει με δεύτερη. Ακούστε τώρα γιατί τα κάνει όλα αυτά ο συνταγματικός νομοθέτης. Ο συνταγματικός νομοθέτης, αλλά και το ευρωπαϊκό πλαίσιο, έρχεται και λέει το εξής: «Εγώ όλη αυτή τη διαδικασία, επειδή αντιλαμβάνομαι τη σημασία της για τη λειτουργία της δημοκρατίας, θέλω να την αποκομματικοποιήσω, να την αποπολιτικοποιήσω, θέλω να την δώσω σε μια ανεξάρτητη αρχή», για να μην έρχεται η κ. Ασημακοπούλου και να κατηγορεί τον κ. Παππά ότι οικοδομεί το κράτος της Αριστεράς και ότι μετατρέπεται σε προπαγανδιστή. Δεν θέλει να μπει, λέει ο συνταγματικός νομοθέτης. Δεν θέλουμε να κάνουμε αυτή τη συζήτηση. Θέλω να αποπολιτικοποιηθεί. Και πώς το κάνουμε αυτό; Φτιάχνοντας μια ανεξάρτητη αρχή και δίνοντας την υποχρέωση στο Κοινοβούλιο να συμφωνήσει σε ποσοστό 80% - η Διάσκεψη των Προέδρων, οι πολιτικές δυνάμεις - στα πρόσωπα που θα συγκροτήσουν αυτή την αρχή, ώστε να υπάρχει μια πλατιά, ευρεία ομοφωνία, για να χάσει τα κομματικά της χαρακτηριστικά. Και τι κάνει ο κ. Παππάς; Ο κ. Παππάς κάνει το ακριβώς αντίθετο. Τη μια έχει πάει στην Κυβέρνηση την απόφαση αυτή, που είναι δηλαδή κατεξοχήν πολιτικό όργανο, και τώρα έρχεται και τη φέρνει στη Βουλή, που είναι ομοίως κατεξοχήν πολιτικό όργανο, και μάλιστα προφανώς η Βουλή δεν αποφασίζει με 4/5 για τα ζητήματα αυτά, αποφασίζει με απλή πλειοψηφία και ορθώς θα πω εγώ. Έτσι όμως ακυρώνεται πλήρως το πνεύμα του συνταγματικού νομοθέτη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω σε τριάντα δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε. Ποιο είναι το χειρότερο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που σας ζητούν να κάνετε; Το χειρότερο από όλα; Ότι αυτά δεν έχουν απολύτως κανένα νόημα. Το βασικό επιχείρημα που θα δείτε στην αιτιολογική έκθεση είναι να ξεκινήσει και να ενεργοποιηθεί η διαδικασία αδειοδοτήσεως. Μα, αφού η προκήρυξη βγαίνει από το ΕΣΡ, δεν θα εκδοθεί ποτέ αυτή η προκήρυξη. Δεν θα εκδοθεί ποτέ γιατί το ΕΣΡ δεν έχει νόμιμη συγκρότηση. Έχετε κάνει δυο νομοθετικές παρεμβάσεις - αυτή είναι η δεύτερη - υποτίθεται για να ξεπεράσετε το θέμα της συγκρότησης. Έρχεστε, λοιπόν, κύριε Παππά, και μας κατηγορείτε ότι εμείς προστατεύουμε τη διαπλοκή και δεν αφήνουμε τη διαδικασία, κύριε Πρόεδρε, κύριε Βούτση.
Συ είπας.
Εγώ τα λέω εντός εισαγωγικών ότι τα λέτε εσείς, όχι εγώ. Αναφέρομαι σ' αυτά που λέτε εσείς.
Τότε βάλτε τα εισαγωγικά.
Ερχόμαστε και σας λέμε, κύριε Παππά, κάτι απλό. Θέλετε να ψηφίσετε τροπολογία στην οποία θα μεταφέρουμε την αρμοδιότητα για τον αριθμό των αδειών εκεί που πραγματικά είναι, στο ΕΣΡ; Και δεσμευόμαστε εμείς τώρα ότι θα συγκροτηθεί το ΕΣΡ. Θέλετε να το κάνουμε αυτό; Περαιτέρω, θέλετε να σας πω, πώς χτυπιέται η διαπλοκή; Θέλετε να ανοίξουμε τον αριθμό των αδειών και να βάλουμε τόσες άδειες όσες επιτρέπει η τεχνολογία, ώστε να μην υπάρχει καμμία διαπλοκή και να ανοίξουμε τον ανταγωνισμό; Άρα, αυτοί που πράγματι δεν θέλουν να χτυπήσουν τη διαπλοκή, αλλά θέλουν να φτιάξουν τη δική τους διαπλοκή, είναι αυτοί που εισηγούνται αντισυνταγματικές διατάξεις στο Κοινοβούλιο. Γι' αυτό, κύριε Πρόεδρε, θεωρώ ότι πρέπει να γίνει δεκτό το ζήτημα της αντισυνταγματικότητας και να απορριφθεί η προτεινόμενη τροπολογία ως αντισυνταγματική.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Βορίδη. Προφανώς, προβάλλετε θέμα συνταγματικότητας και ζητάτε να αποφανθεί η Βουλή οπότε εφαρμόζεται το άρθρο 100 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής. Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, θα υπάρξει και αντίλογος. Ο αντιλέγων είναι ο κ. Λάππας, που έχει ακριβώς τον ίδιο χρόνο.
Θέλουμε να θέσουμε κι εμείς θέμα αντισυνταγματικότητας, κύριε Πρόεδρε.
Ναι, κύριε Καρρά, μετά. Κύριε Λάππα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κανένα αντισυνταγματικό ζήτημα δεν υπάρχει. Η ένσταση που υποβλήθηκε είναι μια ένσταση ουσιαστικής αντισυνταγματικότητας, δηλαδή οι αιτιάσεις κατευθύνονται στην προσβολή της ουσίας και όχι του τύπου της διάταξης. Με αυτήν την έννοια, θα έπρεπε ο κ. Βορίδης να ξέρει ότι πρέπει σωρευτικά να παραβιάζονται τρεις βασικές αρχές του Συνταγματικού Δικαίου. Πρώτον, η αρχή της αυστηρότητας του χαρακτήρα του Συντάγματος. Δεύτερον, η αρχή της διάκρισης των λειτουργιών, δηλαδή άρθρο 26 του Συντάγματος. Τρίτον, η αναγωγή του Συντάγματος σε θεμελιώδη νόμο. Ξέρουμε από το Συνταγματικό Δίκαιο ότι το Σύνταγμα είναι υπέρτατος νόμος, lex suprema και ουσιαστικός. Εδώ είναι ουσιαστική η αντισυνταγματικότητα. Ξέρουν οι νομικοί για ποιο πράγμα μιλάω. Ο κ. Λοβέρδος καταλαβαίνει τι λέω. Μιλάμε για ουσιαστική αντισυνταγματικότητα. Μιλάμε για την προσβολή του lex fundamentalis, της ουσιαστικότητας της διάταξης. Τι μας είπε ο κ. Βορίδης; Ότι το άρθρο 15 του Συντάγματος προβλέπει δήθεν εξουσία μιας ανεξάρτητης αρχής για να κάνει διαγωνισμό. Από πού απορρέει αυτό; Θέλετε να σας διαβάσω τι λέει το Σύνταγμα; Το Σύνταγμα είναι αυστηρό, συγκεκριμένο και αόριστο. Μάλιστα, είναι τόσο συνεκτικό που δεν επιτρέπεται να παρέμβουμε ούτε με έναν τόνο από το γράμμα του νόμου. Λέει, λοιπόν, το εξής: Η Ραδιοφωνία και η Τηλεόραση υπάγονται στον άμεσο έλεγχο του κράτους. Για τον έλεγχο του κράτους - και, μάλιστα, τον άμεσο - δεν νομίζω να διαφωνεί κανένας. Τι είπε ο κ. Βορίδης; Προεκτείνει την έννοια της διάταξης και λέει ότι όταν λέμε για τον έλεγχο και την επιβολή των διοικητικών κυρώσεων που ανατίθενται σε ανεξάρτητη αρχή, δήθεν περιλαμβάνεται υποχρεωτικά από το Σύνταγμα ως αρμοδιότητα αυτής της Αρχής και η διενέργεια διαγωνιστικής διαδικασίας ή δημοπρασίας, καθορισμού του αριθμού των αδειών, της τιμής εκκίνησης, κλπ. Κατ' αρχήν, κύριε Βορίδη, αυτό είναι ένα τεράστιο λάθος, νομικό και συνταγματικό. Ξέρετε γιατί, κύριε Βορίδη; Στο ενωσιακό δίκαιο η Ελλάδα είναι μία από τις πέντε - έξι χώρες που έχει προβλέψει συνταγματικά Ρυθμιστική Αρχή που να επιβάλλει κυρώσεις για την παράβαση των διατάξεων στο τηλεοπτικό πεδίο. Μάλιστα, σας αναφέρω ότι τον Οκτώβριο καταθέσαμε στα Πρακτικά και εγώ που ήμουν εισηγητής και ο αρμόδιος Υπουργός κ. Παππάς ένα πρακτικό από το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Οπτικοακουστικών Μέσων που αφορούσε επτά χώρες. Μάλιστα, δεν μιλάμε για απλές χώρες ή χώρες - παρίες, αλλά χώρες όπως η Γαλλία, η Γερμανία, η Ολλανδία. Τι έλεγε αυτό το πρακτικό; Προέκυπτε ότι η αδειοδότηση ανήκει κατευθείαν στον αρμόδιο Υπουργό, δηλαδή αποκλειστικώς στην εκτελεστική εξουσία. Η Ελλάδα είναι από τις λίγες χώρες που προβλέπει ότι στο θέμα των κυρώσεων ο ν. 4339 λέει ποιες είναι οι αρμοδιότητες του ΕΣΡ. Είναι ο έλεγχος των φακέλων, πιθανές κυρώσεις αν υπάρχει μία παρανομία ή μία παρατυπία, ο αποκλεισμός ενός υποψηφίου διότι ο φάκελός του δεν είναι πλήρης, ως προς τις κυρώσεις η δυνατότητα πιθανόν όταν πάρουν την άδεια να μπορούν να ανακαλέσουν την κύρωση. Και αυτή και άλλες κυρώσεις που προβλέπονται για το ΕΣΡ. Όμως, αρμοδιότητα από το Σύνταγμα που να ανατίθεται στο ΕΣΡ, δηλαδή αυτό που είπατε, δεν προκύπτει από πουθενά. Σας λέω, λοιπόν, ότι στις χώρες όπως είναι η Ιταλία, η Ισπανία, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, η Δανία, η Φινλανδία, μόνο ο αρμόδιος Υπουργός έχει να κάνει και με την τιμή εκκίνησης και με τον αριθμό των καναλιών. Δεν υπάρχει Ρυθμιστική Αρχή, παρά μόνο το αρμόδιο Υπουργείο. Εμείς ανήκουμε στις χώρες - καλώς, κατά την άποψή μου - όπου το Σύνταγμα προβλέπει την ύπαρξη του ΕΣΡ και του αναθέτει κάποιες συγκεκριμένες αρμοδιότητες. Σε τι έγκειται η αντισυνταγματικότητα; Δηλαδή, θα προεκτείνουμε, κατά την άποψή σας, την εννοιολογική σημασία και διάσταση του άρθρου 15 παράγραφος 2 του Συντάγματος; Προβλέπεται μέσα τέτοιο πράγμα που είπατε εσείς στο άρθρο; Το άρθρο 15 παράγραφος 2, κύριε Βορίδη, έχει αναλυθεί πλήρως και νομολογιακά από το ΣτΕ. Έχω εδώ μπροστά μου πέντε - επτά αποφάσεις «ad hoc» - αν θέλετε, μπορώ να τις καταθέσω στα Πρακτικά - όπου γίνεται πλήρης ανάλυση του νοήματος, της νομικής φύσης, της σημασίας και της έκτασης της διάταξης. Την υπερβαίνετε και πλαγίως και καθέτως. Δεν είναι αυτή η σημασία που είπατε και τέτοια αντισυνταγματικότητα δεν υπάρχει. [[Στο σημείο αυτό κτυπά προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τέλος, στα άρθρα 11 και 12 του ν. 4339 αναλύεται «ad hoc», πολύ συγκεκριμένα, το τι αρμοδιότητες έχει το ΕΣΡ. Μία αρμοδιότητα δεν έχει μόνο, δηλαδή τον καθορισμό της τιμής εκκίνησης και τον αριθμό των αδειών. Αυτό κατά ποια έννοια απορρέει για σας από συνταγματική επιταγή και υποχρέωση; Από πού; Από το κείμενο του νόμου; Εγώ διάβασα και την ερμηνεία της διάταξης του άρθρου 15 παράγραφος 2. Δεν υπάρχει πουθενά. Δείτε τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας που αναφέρονται στην αιτιολογική έκθεση του ν. 4339. Υπάρχει σωρεία αποφάσεων του ΣτΕ. Πέραν των άλλων, η διάταξη που έρχεται, αποκαθιστά όχι μόνο μία πολιτική ή οικονομική ανωμαλία, αλλά κυρίως μία νομική και συνταγματική ανωμαλία. Το καθεστώς της τελευταίας εικοσιπενταετίας είναι ανώμαλο πολλαπλώς και σε όλα τα επίπεδα. Αυτήν την ανωμαλία θέλουμε να θεραπεύσουμε και δεν προσέρχεστε, όπως δεν προσήλθατε στη Διάσκεψη των Προέδρων, όπου τα ονόματα που βγήκαν στη δημοσιότητα κάθε άλλο παρά συριζαίοι ήταν. Και τώρα ακόμα, επιχειρείτε με διάφορα προσκόμματα να εμποδίσετε την αποκατάσταση μίας ανωμαλίας που την έχει ανάγκη ο τόπος, η κοινωνία, αλλά και το ελληνικό Κοινοβούλιο. Σας καταθέτω για τα Πρακτικά τις αποφάσεις του ΣτΕ. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Σπυρίδωνας Λάππας καταθέτει για τα Πρακτικά τις προαναφερθείσες αποφάσεις, οι οποίες βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε Λάππα. Ο κ. Κασιδιάρης έχει τον λόγο για πέντε λεπτά.
Προκαλεί, πραγματικά, οργή να γίνεται αναφορά σε Σύνταγμα, σε Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, σε πολυφωνία και σε διαπλοκή από τους αρχιδιαπλεκόμενους και του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Δημοκρατίας. Εγώ θέλω να ρωτήσω το εξής: Για ποιο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης μιλάνε, όταν εγώ προσωπικά έχω πάει στην προηγούμενη Διοίκηση - δεν θα αλλάξει κάτι και τώρα, τίποτα απολύτως δεν πρόκειται να αλλάξει μ' αυτό το άθλιο νομοθέτημα, μ' αυτήν την άθλια τροπολογία, την προδήλως αντισυνταγματική τροπολογία που προωθείτε και σήμερα - χιλιάδες καταγγελίες για την αποσιώπηση των θέσεων της τρίτης πολιτικής δύναμης της χώρας από όλα τα διαπλεκόμενα κανάλια και από τη δημόσια τηλεόραση. Κανένα ΕΣΡ δεν πρόκειται να κάνει τίποτα. Είδα τα ονόματα αυτών που προτείνονται να στελεχώσουν το ΕΣΡ. Κάποιος Λαοκράτης, κάποιος κ. Τζανετάκος, ο οποίος καλούσε να κατέβουν σε αντισυγκέντρωση κατά της Χρυσής Αυγής να μας σπάσουν τα κεφάλια, αυτό θα είναι το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης που θα εγκρίνει τηλεοπτικές άδειες! Αλήθεια, μιλάτε για αριθμό τηλεοπτικών αδειών. Εγώ δεν θέλω αριθμό. Πάλι οκτώ θα είναι. Πάλι οι ίδιοι νταβατζήδες θα κάνουν το κουμάντο. Εγώ θέλω ονόματα. Να πάρει την πολιτική ευθύνη η Κυβέρνηση. Να έρθει εδώ και να πει ονόματα. Θα είναι πάλι ο Μπόμπολας, ο Ψυχάρης οι ρυθμιστές της επικοινωνίας στην Ελλάδα; Θα είναι η Γιάννα Αγγελοπούλου, που είναι αγαπημένη του Τσίπρα, που τον «πήρε από το χεράκι» και τον πήγε στο Ίδρυμα Κλίντον; Αυτά θα είναι, τα ίδια ονόματα. Εμείς είμαστε ο «Χρυσός Οδηγός», όπως είχε πει ο Πρωθυπουργός σας όταν φοβόταν να αναφέρει ποιοι είναι αυτοί που ρυθμίζουν τη δημόσια ζωή στη χώρα. Ο Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή, ως τρίτη πολιτική δύναμη έχει 0% τηλεοπτικό χρόνο στην ιδιωτική τηλεόραση και δεν έχει δεχτεί καμμία απολύτως πρόσκληση για καμμία απολύτως πολιτική εκπομπή στην κρατική τηλεόραση, που έφτιαξε ο ΣΥΡΙΖΑ, χρησιμοποιώντας κάποια λαμόγια για να αποκρύπτουν τις θέσεις της τρίτης πολιτικής δύναμης της χώρας. Μίλησε για συναίνεση ο Πρόεδρος της Βουλής, που είναι και παρών. Για ποια συναίνεση μιλάτε, κύριε Πρόεδρε της Βουλής; Πότε ζητήσατε τη συναίνεση του τρίτου κόμματος για τον ορισμό των μελών του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης και λέτε ότι επειδή δεν υπάρχει συναίνεση πρέπει να υπάρξει νομοθετική πρωτοβουλία από τη Βουλή, που ελέγχει ο ΣΥΡΙΖΑ με την «ουρά» του, τους ΑΝΕΛ; Εάν θέλατε συναίνεση, εάν θέλατε να τηρηθεί η νομιμότητα, εάν θέλατε να τηρηθεί το Σύνταγμα, έπρεπε να δείτε τι λέει η κείμενη νομοθεσία και να ακολουθήσετε αυτά που λέει ο νόμος για το τι γίνεται όταν το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης είναι εννεαμελές. Διαβάζω από τον νόμο υπ' αριθμόν 2173, άρθρο 1, «Συγκρότηση και αρμοδιότητες του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης»: Όταν το ΕΣΡ είναι εννεαμελές το πρώτο σε αριθμό εδρών κοινοβουλευτικό κόμμα έχει τέσσερα τακτικά μέλη, το δεύτερο έχει δύο τακτικά μέλη και το τρίτο κόμμα - στην περίπτωσή μας ο Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή - έχει ένα τακτικό μέλος και ένα αναπληρωματικό μέλος. Πού είναι, λοιπόν, η συναίνεση, εσείς που λέτε ότι θέλετε να γίνει διάλογος; Ποιος διάλογος; Ο Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή παραμένει αποκλεισμένος. Είναι ο στόχος της νέας κρατικής τηλεόρασης, ο στόχος των ιδιωτικών καναλιών που θα προκύψουν από αυτήν την άθλια τροπολογία, την προδήλως αντισυνταγματική, επαναλαμβάνω. Δεν μπορεί, όμως, να μιλάει η Νέα Δημοκρατία για τήρηση του Συντάγματος, που έχει κάνει τα αίσχη με τα μνημόνια, έχει κάνει τα αίσχη με την παράνομη δίωξη σε βάρος της Χρυσής Αυγής. Ο προλαλήσας εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας ως Υπουργός είχε επιβάλει άθλια νομοθετήματα υπέρ των διαπλεκομένων συμφερόντων, υπέρ των νταβατζήδων, να βγάζουν περισσότερα λεφτά από τα διόδια. Αυτά νομοθετούσε ο προλαλήσας, ως Υπουργός με τη Νέα Δημοκρατία. Βεβαίως και τα συμφέροντα της διαπλοκής εξυπηρετούνται από τη Νέα Δημοκρατία, αλλά και από τον ΣΥΡΙΖΑ σήμερα. Απλώς θέλει να τα έχει καλά ο ΣΥΡΙΖΑ με αυτούς που παραμένουν και σήμερα νταβατζήδες στην Ελλάδα. Ποιο ΕΣΡ, λοιπόν; Ποια συνταγματικότητα; Στην Ελλάδα δεν υπάρχει δυστυχώς ούτε Σύνταγμα ούτε καμμία απολύτως πρόθεση να τηρηθεί η συνταγματική νομιμότητα. Η Χρυσή Αυγή ασφαλώς και δηλώνει ότι η συγκεκριμένη τροπολογία είναι αντισυνταγματική. Ασφαλώς και δηλώνει ότι δεν θα ξεκαθαρίσει το τοπίο. Αντιθέτως, νέα οικονομικά συμφέροντα θα κυριαρχήσουν στον χώρο αυτόν της διαπλοκής, που δεν πρόκειται να αλλάξει, εκτός εάν έρθει στα πράγματα στην Ελλάδα μια πραγματικά εθνικιστική δύναμη. Εμείς είμαστε οι μοναδικοί πολέμιοι της διαπλοκής. Γι' αυτόν τον λόγο και όλος αυτός ο πόλεμος. Γι' αυτόν τον λόγο και ο παρών Υπουργός έχει δώσει εντολή να μην υπάρχει κανένας εκπρόσωπος του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή στη Δημόσια Τηλεόραση την οποία δημιούργησε. Και ας πάρει τον λόγο να μου απαντήσει γιατί, εφόσον είναι δημόσια η τηλεόραση και κρατική και την πληρώνουν οι Έλληνες φορολογούμενοι, δεν εκπροσωπούνται στην κρατική τηλεόραση το μισό εκατομμύριο των Ελλήνων πολιτών που στηρίζει τον Λαϊκό Σύνδεσμο - Χρυσή Αυγή. Ας έχει επιτέλους το θάρρος να πει «ναι, εμείς σας έχουμε αποκλείσει από παντού και σας πολεμάμε με κάθε παράνομο μέσον». Όχι, όμως να κρύβεται πίσω από τροπολογίες, πίσω από δηλώσεις του Προέδρου της Βουλής περί δήθεν συναίνεσης με όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Καμμία συναίνεση δεν υπάρχει, γιατί το κόμμα μας είναι ο μοναδικός φόβος αυτού του διαπλεκόμενου συστήματος το οποίο εκπροσωπείτε. Ευχαριστώ.
Ο κ. Λοβέρδος έχει τον λόγο.
Ελπίζω, κύριε Πρόεδρε, ότι όλες οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες είναι ενήμερες από τους εκπροσώπους τους στη Διάσκεψη των Προέδρων για ό,τι συζητήθηκε πριν από λίγες μέρες εκεί επί του θέματος. Όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, κύριε Πρόεδρε, ήταν εκεί. Το θυμάστε. Υπογραμμίσαμε στον κ. Παππά αυτό που του είχαμε πει και στη Βουλή στις 24 Οκτωβρίου, όταν ψηφιζόταν ο σχετικός νόμος που είχε εισηγηθεί, ότι πιστεύουμε, θέλουμε, υπογραμμίζουμε, κρίνουμε απαραίτητο κ.ο.κ. - ανάλογα με του καθενός τη φρασεολογία - αυτή η αρμοδιότητα, δηλαδή του καθορισμού του αριθμού των αδειών, να είναι στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Εκτιμήσαμε όλοι ότι αυτή είναι η λογική, το πνεύμα, ο σκοπός, αν θέλετε, του άρθρου 15 παράγραφος 2 του Συντάγματος, όπως το διαμορφώσαμε. Ήμουν παρών, θυμάμαι τον διάλογο σαν τώρα, θυμάμαι τι είπαν όλα τα κόμματα τότε, το 2001. Διότι σωστά είπε ο κ. Βορίδης, ότι η επεξήγηση του τι είναι άμεσος έλεγχος, ότι περιλαμβάνει και αυτό τις άδειες ραδιοτηλεόρασης και είναι το ΕΣΡ το όργανο, η ανεξάρτητη αρχή που επιλαμβάνεται αυτών των διαδικασιών, το κάναμε το 2001 με την Αναθεώρηση του Συντάγματος. Εξειδικεύσαμε το α΄ εδάφιο του άρθρου 15 παράγραφος 2 του Συντάγματος. Έτσι έγινε. Τι θέλει τώρα η Κυβέρνηση και η Πλειοψηφία; Στασιμότητα; Του είπαμε όλοι ότι αυτό θέλουμε να είναι το όργανο, η ανεξάρτητη αρχή δηλαδή, όπου άλλωστε ο Πρόεδρος της Βουλής προτείνει μέλη η πλειοψηφία των οποίων, κατά την κρίση του, σκέφτεται με έναν τρόπο ορθότερο. Το πάω ευγενικά το πράγμα. Έτσι σκέφτεται η πλειοψηφία και θα κάνει μια συνθετική πρόταση που θα την ψηφίσουμε οι περισσότεροι, για να καλύψουμε την απαίτηση των 4/5, απαίτηση που σχετίζεται με τον καθορισμό των μελών των διοικήσεων των ανεξάρτητων διοικητικών αρχών. Τι θέλει τώρα με αυτή την πρακτική η Κυβέρνηση; Τι θέλει τώρα με αυτή την πρόταση νόμου που κάνει σήμερα; Να ξαναπάμε σε Διάσκεψη Προέδρων και να υπάρξει στασιμότητα και να είναι ο χώρος υπό εκβιασμό. Δεν καταλαβαίνω κάτι άλλο από αυτό που σήμερα γίνεται. Εκβιαστές επί όσο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα γίνεται. Διότι, Πρόεδρέ μου, είναι λογικό αυτό που του ζητάμε όλοι. Αν δεν το κάνει, προσαρμοζόμενος στο Σύνταγμα της χώρας, και στην επόμενη και στη μεθεπόμενη και στην αντιμεθεπόμενη Διάσκεψη οι ίδιες στασιμότητες θα υπάρχουν και το αδιέξοδο. Το θέλει η Κυβέρνηση αυτό, να κρατάει όμηρο τον χώρο της επικοινωνίας. Έτσι ερμηνεύω τη σημερινή πρόταση του κ. Παππά. Πάμε λίγο πολιτικότερα τώρα. Τι θέλει να μας πει σήμερα; «Όχι εγώ», λέει. Αφού έχετε αντίρρηση στο να είμαι εγώ αυτός που θα καθορίζει τους αριθμούς των αδειών ως καναλάρχης - αρχικαναλάρχης - όχι εγώ, λοιπόν, αλλά η Βουλή. Στάχτη στα μάτια, μετά παραπάνω από σαράντα χρόνια Γ΄ Ελληνικής Δημοκρατίας, με όλα εδώ τα δεδομένα του κοινοβουλευτικού βίου γνωστά; Τι θα είναι η Βουλή, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, επί του προκειμένου; Τι θα είναι; Ένας τεχνικός γνώστης των θεμάτων, που θα καταλήξει ότι τέσσερις, όχι πέντε, όχι έξι, όχι επτά θα πρέπει να είναι οι άδειες. Στάχτη στα μάτια σε έναν λαό που είναι έμπειρος και σε μία Βουλή που είναι πολύπειρη δεν μπορεί να ρίξει ένας Υπουργός που φαντάζεται ότι θα έχει ένα κόκκινο κουμπάκι στο γραφείο του, όπως κάποιοι άλλοι Υπουργοί σε κάποιες άλλες χώρες, θα το πατάει και θα γίνεται πράξη το θέλημά του. Κύριε Υπουργέ, δεν σκέφτεστε ότι βγάζετε τα μάτια σας και τα μάτια της χώρας; Διότι όλα αυτά τα οποία κάνετε οδεύουν ήδη από τις 5 Νοεμβρίου, που είναι ο νόμος σας και τώρα οι πρακτικές σας, προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με τη μορφή αναφορών ή καταγγελιών. Θα πουν ότι κάθε φορά που η Κυβέρνηση έχει μία δυσκολία για να κάνει αυτό που θέλει, κάνει αυτό που αποτυπώθηκε στο φιλμάκι του σταλινικού τύπου που είδαμε στην επέτειο της ενός χρόνου Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Κύριε Υπουργέ, φαντάζεστε εμάς, που ο κ. Αυτιάς και ο κ. Παπαδάκης μάς είχαν επί πέντε χρόνια κάθε πρωί «στα μανταλάκια», να βγαίναμε και σε κάθε εκλογική διαδικασία να τους κάναμε ένα σποτ; Δεν διανοηθήκαμε ποτέ να αρνηθούμε την κριτική, την οποία δεν ανέχεστε, γι' αυτό βλέπετε πράκτορες, δράκους πίσω από την κριτική που ασκείται εναντίον σας. Είστε υποχρεωμένος, όταν σας ασκείται κριτική, να βγαίνετε να την απαντάτε. Και εμείς αυτό κάναμε και αυτό κάνουμε. Σε κάθε δημοσιογράφο που είχε αντίθετη άποψη με εμάς του λέγαμε την άποψή μας. Αυτή είναι η δημοκρατία. Και η μοίρα σας είναι να υπόκεισθε σε κριτική. Έρχεστε, λοιπόν, εδώ και λέτε «για να κάνω αυτό που θέλω, ψηφίζω νόμο σχετικό, 24 Οκτωβρίου. Δεν μου βγαίνει αυτός ο νόμος και φέρνω τώρα ρύθμιση.». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, μου το κάνετε συνέχεια αυτό με το κουδούνι, αλλά πια δεν δίνω σημασία. Το κάνετε μόνο σε εμένα αυτό και δεν δίνω σημασία. Τι θέλετε να μου πείτε τώρα, να τελειώνω; Δεν θα τελειώσω. Θα πω για δύο ακόμα λεπτά τις απόψεις μου.
Κύριε Λοβέρδο, με συγχωρείτε, εσείς είστε διαπρεπής νομικός, εγώ δεν είμαι.
Παρακαλώ.
Διαβάστε το άρθρο 100, δίνει σε όλους πέντε λεπτά, σε όλους, και στον Υπουργό.
Ωραία. Ευχαριστώ! Μπορώ να ολοκληρώσω τις σκέψεις μου;
Τι να κάνω!
Τι θέλετε τώρα εσείς; Μπορώ να ολοκληρώσω τις σκέψεις μου;
Να σας δώσω ένα λεπτό παραπάνω; Να το δώσω, αλλά…
Δώστε μου και άλλο χρόνο.
…μη λέτε ότι σας κάνω και αντιπολίτευση. Έλεος!
Εντάξει, Πρόεδρε. Σήμερα, λοιπόν, που είχε τις προηγούμενες δυσκολίες η Κυβέρνηση, φέρνει αυτό τον νόμο. Αν αύριο, έτσι όπως επιδιώκει, έρθει η Διάσκεψη των Προέδρων και της πει ότι επιμένει στις απόψεις της, θα φέρει άλλο νόμο. Όλα αυτά διαρθρώνονται εναντίον σας γύρω από το επιχείρημα ότι: αυτός θέλει να βάλει χέρι στον χώρο των μέσων μαζικής ενημέρωσης, για να παράγει μήνυμα κατά τη βούλησή του, να είναι Πολωνία, να είναι βασικός μέτοχος, να είναι ό,τι θέλει. Αυτό θέλει. Και αυτό, κύριε Πρόεδρε, με λιγότερο πολιτικούς όρους και περισσότερο νομικούς, αρθρώνεται εναντίον αυτής της Κυβέρνησης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Υπάρχει και ένα ζήτημα, που απορώ πώς το ξεπερνάει η Πλειοψηφία, η Κυβέρνηση, προς το παρόν. Υπάρχει άραγε πρόβλημα συχνοτήτων περιορισμένου χώρου; Όλοι λένε ότι η σημερινή τεχνολογία επιτρέπει απεριόριστο αριθμό εκπομπών τηλεοπτικού μηνύματος. Και επειδή το άρθρο 15 παράγραφος 2 ορίζει αυτά που ανέγνωσε ο συνάδελφος κ. Βορίδης προηγουμένως, μπορείς - δεν είναι εφημερίδες εδώ, είναι τηλεοράσεις - να πεις ότι εγώ ζητάω, όπως ο νομοθέτης ζήτησε και δι' υμών, κύριε Υπουργέ, «α», «β», «γ», «δ», «ε» προϋποθέσεις. Αυτό μπορεί να το πει ο νομοθέτης. Όμως, εφόσον αυτές πληρούνται, δεν μπορεί να πει από αυτούς που καλύπτουν τις ανάγκες, που έχω ως νομοθέτης ορίσει, «εγώ επιλέγω τέσσερις». Ο αριθμός είναι δικός του, δεν είναι δικός μας. Εδώ υπάρχει πρόβλημα, κύριε Πρόεδρε, όποιος και αν το πει αυτό, αν το πει ο Υπουργός, αν το πει το Υπουργικό Συμβούλιο, αν το πει η Βουλή. Δεν υπάρχει περιορισμός. Αντίθετα, υπάρχει απεριόριστη δυνατότητα. Άρα, με το να παρεμβαίνεις εδώ όπου υπάρχει απεριόριστη δυνατότητα, παραβιάζεις, πέραν του άρθρου του Συντάγματος που ανέφερα, το άρθρο 4 που έχει να κάνει με την ισότητα, το άρθρο 5 που έχει να κάνει - και εδώ είναι το προκείμενο - με την οικονομική ελευθερία. Ο συνδυασμός αυτών των διατάξεων δημιουργεί εκείνο το πλέγμα το συνταγματικό που δεν μπορεί κανείς να το παραβιάσει. Δεν έχω χρόνο να αναφερθώ και στη Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και σε σχετικές κοινοτικές οδηγίες του 2010 και του 2013. Κύριε Υπουργέ, για να κλείσω, δεν είστε Υπουργός της Βόρειας Κορέας. Και δεν θα επιτρέψουμε να γίνει το Κοινοβούλιο, ένα Κοινοβούλιο που κάθε Υπουργός θα το μετατρέπει σε χουντικό κοινοβούλιο. Θα είμαστε εδώ για να υπερασπιστούμε…
Τι είναι αυτά που λες! Να ανακαλέσει ο κ. Λοβέρδος τώρα, αυτή τη στιγμή!
Να καθίσεις κάτω! Να ανέχεσαι τον διάλογο.
Ντροπή σου!
Εσύ να ντρέπεσαι! Άσχετε! Είσαι άσχετος και μπλέκεις το Κοινοβούλιο.
Δεν ντρέπεσαι! Ντροπή σου! Να ανακαλέσεις τώρα.
Παρακαλώ!
Να κάτσεις κάτω. Κάτω να κάτσεις!
Ντροπή σου!
Ντροπή δική σου! Άσχετε! Είσαι άσχετος, προσωπικά.
Θα παρακαλούσα, κύριοι συνάδελφοι, να διαγραφούν αυτά από τα Πρακτικά.
Θα σου έλεγα…
Να μιλάς καλά σε εμένα. Τι θα πεις; Να μου μιλάς καλά! Εδώ δεν θα τραμπουκίζεις.
Παρακαλώ, κύριε Λοβέρδο!
Τι να πω!
Κύριε Πρόεδρε, απορώ πώς προεδρεύετε, ενώ υπάρχει η απόπειρα να μας μετατρέψουν εδώ σε κοινοβούλιο χώρας που δεν έχει σχέση με τα δικαιώματα.
Δεν βοηθάτε το Προεδρείο. Παρακαλώ!
Σας καλώ να κατέβετε κάτω.
Παρακαλώ! Ο Πρόεδρος της Βουλής, ο κ. Βούτσης, έχει τον λόγο.
Πάρτο πίσω!
Εδώ θα τα πληρώσετε όλα!
Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Βουλής. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι, Ησυχία! Κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όσον αφορά το θέμα της αντισυνταγματικότητας αυτής καθαυτής, για το οποίο μίλησε ο κ. Βορίδης, νομίζω ότι τα νομικά και επιστημονικά στοιχεία που κατέθεσε προηγούμενα ο κ. Λάππας σχετικά με το ότι δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα είναι απολύτως σαφή. Όμως, η ουσία είναι αυτή που έχει σημασία και επί της ουσίας έθεσε τα ζητήματα και ο κ. Βορίδης, αλλά και οι μετέπειτα ομιλητές. Γι' αυτήν θα μιλήσω και εγώ. Επί είκοσι και πλέον χρόνια και με ευθύνη των πολιτικών ηγεσιών και των κυβερνήσεων υπήρχε ένα άνομο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο, για το οποίο αρκετές φορές δεν έφταιγαν ούτε καν οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες των τηλεοπτικών μέσων, αλλά ήταν μια προσπάθεια ομηρίας ακόμα και αυτών στο πλαίσιο μιας ευρύτερης πολιτικής και οικονομικής διαπλοκής. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις, και χωρίς ποτέ να τεθεί τότε ζήτημα αντισυνταγματικότητας, έδιναν οι ίδιες όλες τις άδειες - μιλάω για το αναλογικό τοπίο….
Ναι, αλλά δεν είναι αναλογικό!
Ακούστε, κυρία Βούλτεψη!
Τι να ακούσω;
Οι προηγούμενες, λοιπόν, κυβερνήσεις έδιναν όλες τις παρατάσεις αδειών με άθλιες τροπολογίες - τις οποίες ερχόμασταν εδώ να ψηφίσουμε κάθε 31η Δεκεμβρίου - μέσα σε μέρες μνημονίων και με δεσμεύσεις του πρώτου και δεύτερου μνημονίου απαλλάσσονταν από το να δίνουν το 20% του τζίρου τους. Στις κυβερνήσεις αυτές ηγούνταν στελέχη, τα οποία μιλάνε σήμερα. Ακούστηκε προηγουμένως ό,τι ακούστηκε και δεν θέλω να μπω καθόλου σ' αυτή τη συζήτηση. Ακούστηκαν πράγματα για χώρες, για εποχές και για φάσεις οδυνηρές που πέρασε η χώρα μας. Οι προηγούμενες, λοιπόν, κυβερνήσεις έδιναν επί δεκαετίες νεράκι και στέγη σ' αυτό το θερμοκήπιο της διαπλοκής. Και ερχόμαστε σήμερα, μετά από τρεις μήνες να κάνουμε μια σοβαρή και συστηματική προσπάθεια για να υπάρξει μια συναίνεση, έτσι ώστε να διαμορφωθεί το νέο τοπίο στη ψηφιακή εποχή με έναν τρόπο πραγματικά διαφανή, δημόσιο και οικονομικά σωστό. Γίνεται, λοιπόν, μια τέτοια προσπάθεια. Σ' αυτή την προσπάθεια μπαίνει βέτο από το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης δυόμισι μήνες μετά - δικαίωμά τους, πολιτική κίνηση - και έρχεται σήμερα ο κ. Βορίδης και ο κ. Λοβέρδος και λένε αυτό που είπε και ο κ. Λεβέντης την προηγούμενη εβδομάδα, δηλαδή την άποψή τους επί της ουσίας. Ποια είναι η άποψή τους; Επιτρέπει το ψηφιακό εύρος να υπάρχουν όσα κανάλια θέλουν;
Ναι!
Δώστε, λοιπόν, άδειες και όποιος μπορεί, θα σταθεί στην αγορά! Θέλω να σας πω ότι ουδέποτε το εύρος των συχνοτήτων - ακόμα και στην αναλογική φάση - ήταν επιχείρημα οποιασδήποτε σοβαρής άποψης σε ολόκληρες φάσεις κατά τις οποίες γινόταν έντονος δημόσιος διάλογος σχετικά με το πόσες άδειες θα δοθούν. Διότι και τότε ήταν δυνατόν οι άδειες - όχι, βεβαίως, είκοσι επτά, όπως είναι τώρα, και όχι άπειρες, όπως νομίζουν οι συνάδελφοι για τα κανάλια εθνικής εμβέλειας - να είναι οκτώ, εννέα, δέκα, έντεκα, δώδεκα. Μάλιστα, γι' αυτό έγινε και πειρατεία τηλεοπτικών σταθμών, οι οποίοι ύστερα επωλούντο σε άλλους. Δηλαδή, πήγαινε κάποιος, καταλάμβανε μια συχνότητα. Δεν ήταν, λοιπόν, ποτέ το ζήτημα του εύρους των συχνοτήτων. Διότι, προφανώς υπάρχει εύρος συχνοτήτων, το οποίο μπορεί να καλύψει θεματικούς σταθμούς, περιφερειακούς σταθμούς, πλήθος τηλεοπτικών σταθμών. Εδώ μιλάμε γι' αυτούς που είναι εθνικής εμβέλειας, τους ειδησεογραφικούς, αυτούς που πρέπει να έχουν τουλάχιστον τετρακόσιους εργαζόμενους, με σωστές εργασιακές σχέσεις, όχι γαλέρα, όπως είναι σε αρκετούς από αυτούς τώρα, για να μπορούν να ορθοποδήσουν. Ποιο είναι, λοιπόν, το ζήτημα; Και να μην αναφερθούμε σε μία - μία από τις χώρες της Ευρώπης, για το πόσους σταθμούς στο ψηφιακό φάσμα συντηρούν. Τέσσερις, πέντε, έξι.
Η Βουλή αποφασίζει αν θα ανοίξει ένα κανάλι;
Το ζήτημα, λοιπόν, είναι ότι, αν δοθούν, όπως ζητάει, απ' ό,τι φαίνεται, σύσσωμη η Αντιπολίτευση, εκτός του ΚΚΕ και με την ιδιαίτερη οπτική της και η Χρυσή Αυγή, κατά πώς φαίνεται, αυτό που ζητούν είναι να καθοδηγήσουμε με απόλυτη ευθύνη της Βουλής - διότι και η Διάσκεψη των Προέδρων Βουλή είναι και εκφράζει τη Βουλή - σε μια νέα διαχρονική πλέον και ατελείωτη διαπλοκή, το φάσμα το καινούργιο. Γιατί; Διότι εάν παίρνεις άδεια, δηλαδή, για οκτώ, για εννιά, για έντεκα σταθμούς τώρα, είναι φανερό ότι για να μπορείς να έχεις τετρακόσιους εργαζομένους, κ.λπ., με τη διαφημιστική πίτα η οποία έχει μειωθεί σε κάτω από το μισό μέσα στην κρίση, είναι αδύνατον, παρά να ζουν αυτά τα κανάλια, να εξωθούνται για να ζήσουν, απ' ό,τι μπορεί κανείς να φανταστεί, πέραν δηλαδή της πολιτικής διαπλοκής - δεν θέτω σήμερα τέτοιο ζήτημα - δηλαδή από οικονομικούς πόρους, έξω από αυτούς που είναι μέσα από την παραγωγική και την άλλη διαδικασία. Αυτό είναι το αίτημα το οποίο τίθεται και σε αυτό πρέπει να απαντήσει η Βουλή. Σε αυτό πρέπει να απαντήσουν τα κόμματα. Δεν μπορεί κανείς να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του. Και με αυτήν την έννοια θεωρώ πάρα πολύ σωστή την παρέμβαση που γίνεται από πλευράς της Κυβέρνησης που φέρνει αυτό το θέμα επί της ουσίας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να συζητηθεί εδώ πέρα μέσα. Ακούστε, δεν υπάρχει - επαναλαμβάνω - ίχνος αντισυνταγματικότητας. Υπήρχε μια διάθεση - και μίλησα για αυτό και στη Διάσκεψη των Προέδρων - μέσω της ανάληψης της ευθύνης από τη Βουλή για το θέμα του αριθμού των αδειών να αποσυμπιεστούν και τα κόμματα της Αντιπολίτευσης - το λέω ευθύτατα και δημόσια - από ενδεχόμενες πιέσεις που ασκούνται από οικονομικά συμφέροντα, έτσι ώστε τη Δευτέρα που έχουμε Διάσκεψη των Προέδρων και εφόσον η Βουλή …
Εσείς να αποσυμπιεστείτε από την Αγγελοπούλου και από τους δικούς σας διαπλεκόμενους. Σας πιέζουν οι δικοί σας!
Κυρία Βούλτεψη, προσέξτε, για εσάς το κάνουμε. Έτσι ώστε όλα τα κόμματα, ακόμα και ο ΣΥΡΙΖΑ, η Κυβέρνηση ή οι ΑΝΕΛ, αποσυμπιεσμένοι από οποιαδήποτε πίεση από οικονομικά συμφέροντα, εφόσον η Βουλή θα έχει πάρει την απόφαση, να μπορούν να προχωρήσουν - και εγώ θεωρώ ότι υπάρχει διάθεση να προχωρήσει και η Αξιωματική Αντιπολίτευση και οι άλλοι - σε μια ουσιαστική συζήτηση, για να καταλήξουμε στο ΕΣΡ, που θα αναλάβει από εκεί και πέρα τη διαδικασία. Περί αυτού πρόκειται. Αυτήν τη βοήθεια προσπαθούμε να δώσουμε. Γιατί; Γιατί υπάρχει, κύριε Πρόεδρε, ένα παρελθόν το οποίο είναι όνειδος για την ελληνική δημοκρατία και που μερικοί θέλουν να το ξεχνούν: Ήταν η βαθύτατη υπονόμευση που έγινε τότε - άλλη κυβέρνηση ήταν τότε, δεν ήταν η Αριστερά, ήταν η κυβέρνηση του κ. Καραμανλή - από λομπίστες των κομμάτων και των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων, που συνωθούνταν στις Βρυξέλλες για να καταπέσει ο νόμος περί βασικού μετόχου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό το θέμα, από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μέχρι όλη αυτήν την παράταξη και όλη τη Βουλή. Θα αποσυμπιέσουμε, λοιπόν, αυτήν την κατάσταση. Διότι, έπιασα και έναν υπαινιγμό ότι έχει ξεκινήσει και η διαδικασία πίεσης από την Κομισιόν ενδεχομένως, κ.λπ.. Άρα, η χώρα μας - και κλείνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε - μπορεί να πρωταγωνιστήσει, να είναι πρώτη σε δημοκρατική ευαισθησία και σε δημοκρατική θεσμική θωράκιση του νέου τοπίου μέσα στην ψηφιακή εποχή, ακριβώς αξιοποιώντας τη δραματική, πέραν των είκοσι ετών, περίοδο που περάσαμε και όλοι τα υπέστησαν με αυτό το άναρχο τοπίο των καναλιών και των συχνοτήτων. Δεσμεύομαι - ύστερα που θα γίνει και η συζήτηση πάλι θα πάρω τον λόγο, διότι δεν θέλω να κρυβόμαστε εδώ μέσα και γνωρίζετε ότι ποτέ δεν κρύβομαι - ότι θα καταθέσω στα Πρακτικά βασικές από τις συζητήσεις, όχι σε καμία ημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ ή του Συνασπισμού, της ημερίδας του ΣΕΒ, για το θέμα αυτό από τον Πρόεδρο της Ένωσης Ιδιωτικών Τηλεοπτικών Σταθμών Εθνικής Εμβέλειας, όπως και από άλλους έγκριτους δημοσιογράφους - πολύ έγκριτους δημοσιογράφους - που γράφουν σε αυτό που λέμε «συστημικά μέσα» κ.λπ.. Δεσμεύομαι, για να ξέρετε ακριβώς, διότι θεωρώ - και το λέω ευθύτατα - ότι είστε άσχετοι με το θέμα, είστε άσχετοι επί της ουσίας του θέματος.
Και τι μας νοιάζει;
Νομίζω ότι θα μπορέσετε να διαβάσετε τα πραγματικά επιχειρήματα που κάνουν βιώσιμο ή μη βιώσιμο και αναγκαστικά διαπλεκόμενο το νέο τοπίο.
Ένας μόνο υπάρχει, άλλος δεν υπάρχει. Ένα πρόσωπο είναι! Έναν έχετε. Έναν δικό σας.
Αυτά έχουν κατατεθεί εδώ και χρόνια και προ κρίσεως, δηλαδή όταν η διαφημιστική πίτα ήταν τόση, ενώ είναι τώρα τόση. Τι μας ζητάτε; Ξεκαθαρίστε το. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Έχουν ζητήσει τον λόγο ο κ. Καραθανασόπουλος και ο κ. Δένδιας κατά σειρά, όπως λέει ο Κανονισμός, και ο κ. Καρράς.
Με τη σειρά, κύριε Πρόεδρε.
Η σειρά που έχουν ζητήσει τον λόγο είναι αυτή.
Όχι, κοινοβουλευτικά πάει η σειρά.
Η σειρά είναι αυτή. Η σειρά που έχει ζητηθεί ο λόγος, όχι με τη δύναμη των κομμάτων. Το λέει ο Κανονισμός. Δεν είναι με τη δύναμη των κομμάτων. Η σειρά είναι αυτή. Τι να κάνουμε; Παρακαλώ, κύριε Καραθανασόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θεωρούμε ότι η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας περί αντισυνταγματικότητας είναι προσχηματική. Αφήνει το έδαφος για να ξεδιπλωθεί μία αντιπαράθεση χωρίς ουσία και να δούμε τις συγκεκριμένες κοκορομαχίες, όπως παρακολουθήσαμε πριν από λίγο, μόνο και μόνο για να αποτυπωθούν στους τηλεοπτικούς φακούς, για παράδειγμα, τι είδους Κοινοβούλιο έχουμε. Αστικό Κοινοβούλιο έχουμε, δεν χωράει καμία αμφιβολία πάνω σε αυτό, το οποίο υπερασπίζεται και προωθεί τα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων, υλοποιεί τους σχεδιασμούς της αστικής τάξης και τίποτα παραπέρα. [[Στο σημείο αυτό την Έδρα καταλαμβάνει ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ]] Και γιατί γίνεται αυτή η προσχηματική αντιπαράθεση άνευ ουσίας; Διότι τόσο η Κυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή και οι ΑΝΕΛ, όσο και τα άλλα κόμματα της Αντιπολίτευσης συμφωνούν στην ουσία. Και ποια είναι η ουσία του ζητήματος; Η ουσία του ζητήματος είναι ότι κουμάντο στην τηλεόραση κάνουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Κουμάντο στην ενημέρωση θα συνεχίσουν να κάνουν οι μονοπωλιακοί όμιλοι. Και ότι ακριβώς αυτοί οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να αναπαράγουν την ιδεολογία της αστικής τάξης και να λειτουργούν, με βάση τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου και των μονοπωλιακών ομίλων. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο και έχουν πάρει υπό την κατοχή τους τη συκοφάντηση των αγώνων, τη συκοφάντηση όλων των ριζοσπαστικών και ανατρεπτικών αντιλήψεων. Έτσι, λοιπόν, η διαπάλη γίνεται πολύ καθαρά για το ποιος θα έχει το πάνω χέρι στην ενημέρωση, ποιοι επιχειρηματικοί όμιλοι θα έχουν το πάνω χέρι και αυτή είναι η ουσία. Ο καθορισμός των αδειών είτε γίνεται μέσα από τη Βουλή, όπως λέει η τροπολογία της Κυβέρνησης, είτε γίνεται μετά από απόφαση του ΕΣΡ, δεν αλλάζει αυτήν την ουσία. Η ουσία παραμένει, ότι κουμάντο στην ενημέρωση θα κάνουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Άλλωστε, στο κάτω - κάτω της γραφής, τι σημαίνει ανεξάρτητη αρχή σε ένα αστικό κράτος; Από ποιον καθορίζεται; Καθορίζεται η ανεξάρτητη αρχή από τα κόμματα, που είναι διαχειριστές του συστήματος. Είναι εξαρτημένη βαθύτατα από τα συμφέροντα του κεφαλαίου και είναι ανεξάρτητη από τους πόθους και τις αγωνίες των λαϊκών στρωμάτων. Από εκεί είναι ανεξάρτητη. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο και δεν πρόκειται να αλλάξει ο χαρακτήρας της. Έτσι, λοιπόν, από το ποιος θα είναι αυτός ο οποίος θα εισηγηθεί και ποιος θα αποφασίσει δεν πρόκειται να αλλάξει το γεγονός ότι γίνονταν και στο παρελθόν, γίνεται και θα συνεχίσει να γίνεται κάτω από αυτές τις συνθήκες και στο ζήτημα των μέσων μαζικής ενημέρωσης ένα ατέλειωτο αλισβερίσι, πολιτικό και οικονομικό αλισβερίσι, ανάμεσα στις κυβερνήσεις, στα κόμματα της άρχουσας τάξης και στους επιχειρηματικούς ομίλους. Άλλωστε, η διαπλοκή θέλει πάντοτε δύο: Και το πολιτικό προσωπικό και το οικονομικό προσωπικό να υπάρχει κι αυτό είναι διασφαλισμένο και σήμερα. Απ' αυτήν, λοιπόν, την άποψη εμείς δεν θα συμμετέχουμε στην ψηφοφορία. Απέχουμε από την ψηφοφορία περί αντισυνταγματικότητας, για να μην νομιμοποιήσουμε ούτε την υποκρισία των άλλων κομμάτων της Αντιπολίτευσης, ότι ενδιαφέρονται για το Σύνταγμα και τους κανόνες του, για την ελεύθερη και αντικειμενική ενημέρωση, ούτε πολύ περισσότερο της Κυβέρνησης ότι έχει τις ίδιες αγωνίες και ερωτηματικά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα μαθητές και μαθήτριες και δύο συνοδοί εκπαιδευτικοί τους από το 1ο Γυμνάσιο Πεύκης, β΄ τμήμα. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Για να μη σηκώνει ο καθένας το χέρι του, θα το πάω με τη σειρά. Ο κ. Μαντάς ερωτάται αν θέλει να μιλήσει, παρότι ως αντιλέγων ήταν ο κ. Λάππας.
Θα μιλήσω στο τέλος, αν χρειαστεί, κύριε Πρόεδρε.
Ωραία. Ο κ. Δένδιας έχει τον λόγο, ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, γιατί ως λέγων ήταν ο κ. Βορίδης. Έχετε τον λόγο, κύριε Δένδια.
Ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επί του συγκεκριμένου ζητήματος της αντισυνταγματικότητας, που τέθηκε από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας, άκουσα να αναλύονται δύο δέσμες επιχειρημάτων: μια δέσμη ηθικών επιχειρημάτων και μια δέσμη νομικών επιχειρημάτων. Να ξεκινήσουμε κατ' αρχάς με το ηθικό κομμάτι αυτής της συζήτησης, το οποίο είναι πάντοτε εξαιρετικά σημαντικό. Θα ήθελα να σας πω, ότι εάν υπάρχει μια παράταξη σε αυτό το Κοινοβούλιο η οποία έχει το ηθικό δικαίωμα να επικαλείται ότι υπήρξε θύμα της διαπλοκής, αυτή είναι η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, μετά από το νομοθέτημα του βασικού μετόχου. [[Γέλωτες και χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δεν παρατήρησα, δε, την αντίδρασή σας, όταν το θέμα το έθεσε, ως Βουλευτής, ο κύριος Πρόεδρος της Βουλής. Δεν το παρατήρησα. Όπως δεν παρατήρησα και το διάστημα 2007-2009 τις φωνές διαμαρτυρίας σας κατά του αδυσώπητου πολέμου που εδέχετο η Κυβέρνηση Καραμανλή επί παντός επιστητού. Τότε σας φαινόταν πάρα πολύ ωραίο να συμπλέετε με τις φωνές της διαπλοκής, οι οποίες είχαν σκοπό να ρίξουν τη δική μας Κυβέρνηση. Τώρα, για κάποιον περίεργο λόγο, αντιστρέφετε το ηθικό επιχείρημα, χωρίς να αντιλαμβάνεστε ότι όποιος συμπλέει με τη διαπλοκή ένα διάστημα, το πληρώνει πάρα πολύ ακριβά αργότερα. Κατά συνέπεια, κυρίες και κύριοι της κυβερνητικής πλειοψηφίας δεν έχετε ηθικό δικαίωμα να μας κουνάτε το χέρι. Εμείς το παλέψαμε, ηττηθήκαμε και το πληρώσαμε πάρα πολύ ακριβά. Αλλά το χάσμα το δικό μας με τη διαπλοκή υπάρχει και θα υπάρχει και δεν σας επιτρέπουμε - γιατί θέλω να είμαι σαφής - ούτε να υπονοείτε ότι οι πράξεις μας, τα κίνητρά μας ή οι νομοθετικές μας πρωτοβουλίες έχουν να κάνουν οτιδήποτε με συμπόρευση με έναν χώρο που είμαστε διαχρονικά απέναντι. Εάν θέλετε, δε, να αποδείξετε ότι σκοπός σας δεν είναι, όπως σας κατηγόρησε ο κ. Λοβέρδος - οφείλω να πω όχι χωρίς επιχειρήματα - , ο έλεγχος του πεδίου των μέσων μαζικής ενημέρωσης, αλλά η εξυγίανση, διότι πολύ σωστά - και πρέπει να συνομολογήσουμε οι πάντες εδώ - το καθεστώς παράτασης των αδειών, οι οποίες δόθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του '90, δεν είναι αποδεκτό για οποιονδήποτε χώρο - σε αυτό είμαστε απολύτως σύμφωνοι, το θέμα είναι πώς λήγουμε αυτήν τη διαδικασία μέσα στο πλαίσιο του Συντάγματος - , τότε σας καλώ να προσυπογράψετε και να ψηφίσουμε σήμερα τη δική μας τροπολογία, η οποία περνάει όλες τις αρμοδιότητες αυτές στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Δεσμεύομαι απέναντί σας, εν ονόματι της Νέας Δημοκρατίας και του Αρχηγού της, του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, ότι αμέσως θα προστρέξουμε εις την επιλογή των νέων μελών του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, χωρίς καμία απαίτηση κομματικής τοποθέτησης, χωρίς κανένα παζάρι. Διότι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της πλειοψηφίας, εμείς δεν απαιτούμε δύο ή τρία ή τέσσερα ή πέντε άτομα ή όσα που να πρόσκεινται στον δικό μας χώρο. Τις μπακάλικες τροπολογίες των επτά, εννέα τόμων που περάσατε προχθές, για να ικανοποιήσετε πιθανόν διαφόρους υμετέρους, εμείς και τις αποκρούουμε και δεν μας ενδιαφέρουν. Προστρέχουμε απολύτως στο να διαλέξουμε εννέα ικανούς Έλληνες ή Ελληνίδες, οι οποίοι να μπορούν να κάνουν το συνταγματικό τους καθήκον απέναντι στην κοινωνία και την ενημέρωσή τους. Διαβάστε την τροπολογία, είναι μικρότατη, λέει ένα πράγμα μόνο: Οι αρμοδιότητες αυτές περνούν, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 15 του Συντάγματος, στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Έρχομαι τώρα στο νομικό επιχείρημα. Αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι, προφανώς μας θεωρείτε ή νομικά αφελείς ή νομικά αγράμματους, κάτι που δεν ισχύει. Προσκομίζετε αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, θεωρώντας προφανώς ή ότι δεν τις έχουμε δει ή ότι δεν τις έχουμε αναγνώσει ή ότι δεν θα αναγνώσουμε αυτά τα οποία καταθέτετε. Σας διαβάζω επί λέξει αυτά τα οποία εσείς εν τη μέγιστη αφέλειά σας προ ολίγου προσκομίσατε. Τι λέει εδώ η απόφαση 1901/2014 που αφορά την ΕΡΤ του Συμβουλίου Επικρατείας; Λέει verbatim, αναφέρεται στο 15 παράγραφος 2: «Ο έλεγχος αυτός περιλαμβάνει τόσο τη χορήγηση αδείας όσο και τη λειτουργία». Τόσο τη χορήγηση αδείας. Και σας ερωτώ: Η χορήγηση αδείας είναι ανεξάρτητη του αριθμού των αδειών; Αν, δηλαδή, ο κύριος Υπουργός, ο οποίος διεκδικεί εδώ τον καθολικό έλεγχο των μέσων μαζικής ενημέρωσης, αποφασίσει ότι πρέπει να χορηγήσει μηδέν άδειες, αυτό δεν συνιστά έλεγχο; Σας διαβάζω την άλλη απόφαση, την οποία είχατε την αφέλεια να μας προσκομίσετε. Διότι, ξέρετε, όταν φθάσει κανείς στην αυθαιρεσία δίνει ο ίδιος το σκοινί στον άλλο για να τον κρεμάσει. Σας διαβάζω, λοιπόν, επί της αποφάσεως που εσείς επικαλεστήκατε, την 3578/2010 της ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας. Λέει επί λέξει: «Η διαμόρφωση ενός τέτοιου δικαιώματος αφήνεται στον κοινό νομοθέτη, ο οποίος, όμως, κατά τη ρύθμιση του εν λόγω θέματος τελεί υπό τους όρους και τους περιορισμούς της παραγράφου 2 του άρθρου 15 του Συντάγματος». Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν υπάρχει κανένα νομικό έρεισμα που να μπορεί να διεκδικήσει σοβαρό λόγο συνταγματικότητας της διατάξεως αυτής. Και επειδή το θέμα είναι εξαιρετικά ευαίσθητο και επειδή η παράταξή μας έχει υποφέρει από το θέμα αυτό, απευθύνομαι στην κυβερνητική πλειοψηφία και της ζητώ να υπερψηφίσει τη δική μας τροπολογία. Να δεχτεί, προφανώς, την ένσταση αντισυνταγματικότητας, την οποία υπέβαλε ο κ. Βορίδης. Αν θέλει, να διευκολύνουμε την κυβερνητική πλειοψηφία, διότι δεν επιθυμούμε την γελοιοποίηση του οιουδήποτε. Επιθυμούμε τη ρύθμιση του τοπίου. Να αποσύρει ο κύριος Υπουργός την προδήλως αντισυνταγματική τροπολογία, την οποία έφερε εδώ. Να ψηφίσουμε τη δική μας τοποθέτηση - έστω κι αν θέλετε, κατεβάστε την εσείς, για να μην υποκύψετε στον δικό μας φερόμενο ως εγωισμό - και να σταθούμε όλοι μαζί να ρυθμίσουμε ένα τοπίο, το οποίο τη δική μας παράταξη την έχει βασανίσει, αλλά κυρίως έχει βλάψει την κοινωνία.
Για το θέμα της αντισυνταγματικότητας, από την Χρυσή Αυγή έχει ήδη τοποθετηθεί ο κ. Κασιδιάρης. Από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη έχει ήδη τοποθετηθεί ο κ. Λοβέρδος. Από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, πριν από λίγο, ο κ. Καραθανασόπουλος. Παρότι ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος για το νομοσχέδιο έχει οριστεί ο κ. Δανέλλης, θα δώσω τον λόγο στον κ. Θεοχάρη. Μετά στον κ. Παπαχριστόπουλο. Μετά στον κ. Καρρά για το θέμα της αντισυνταγματικότητας. Μου ζήτησε τον λόγο να απαντήσει ο αρμόδιος Υπουργός, ο κ. Παππάς. Ζητάτε τώρα τον λόγο, κύριε Μαντά κι εσείς, αλλά θα σας τον δώσω μετά, γιατί έχω δώσει τον λόγο στον κ. Θεοχάρη. Δεν υπάρχει εκ του Κανονισμού δευτερολογία επί του θέματος. Κατευθείαν με τον γνωστόν τρόπο θα περάσουμε στην ψηφοφορία για την αντισυνταγματικότητα. Σας λέω τώρα όλο το πλάνο της συνεδρίασης. Αμέσως μετά, θα πάρει τον λόγο ο κ. Σταθάκης, για να εξηγήσει την τροπολογία του, και επανερχόμεθα εις την κανονική «τάξη», μπαίνοντας επί του σχεδίου νόμου με τους ειδικούς αγορητές, αφού έχουν μιλήσει οι δύο εισηγητές. Υπενθυμίζω ότι είναι Παρασκευή και να μην αρχίσετε τις γκρίνιες, αν δεν τηρούμε τους χρόνους. Δεν θα το υπενθυμίσω ξανά. Κύριε Θεοχάρη έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ακούσαμε προηγουμένως τον Πρόεδρο της Βουλής, ο οποίος πράγματι έχει γνώση για αυτά τα θέματα, να κάνει μία εμβληματική ομιλία του ΣΥΡΙΖΑ, να περιγράφει με μελανά χρώματα το πρόβλημα και να μην προσφέρει καμία λύση. Στο πρόβλημα συμφωνούμε όλοι. Το ραδιοτηλεοπτικό τοπίο είναι άναρχο. Πήγαμε από μία διαδικασία πλήρους καταστολής μόνο με δημόσια τηλεόραση σε ένα άναρχο τοπίο, το οποίο έχει βλάψει τη δημοκρατία και, όπως είπε ο κ. Δένδιας, και την κοινωνία. Αλλά πώς το λύνετε; Φέρνετε μία αλυσιτελή διάταξη. Να φέρετε και μία διάταξη που να λέει ότι τα ζητήματα επιλογής των Γενικών Διευθυντών θα λυθούν με νέο νομοσχέδιο του κ. Βερναρδάκη; Να φέρουμε και μία άλλη διάταξη που να λέει ότι τα ασφαλιστικά θέματα ρυθμίζονται με νομοσχέδιο; Τι θα κάνουν αυτές οι διατάξεις; Τι προσφέρουν; Εάν ήθελε η Κυβέρνηση να κάνει κάτι, θα έπρεπε να φέρει με αυτήν εδώ την τροπολογία τον αριθμό των αδειών. Ας πει ότι είναι τέσσερις, πέντε, δεκαπέντε ή τριάντα. Τότε θα ήταν μία διάταξη. Τότε μάλιστα θα ήταν και αντισυνταγματική διάταξη, όπως έχει αναλυθεί ήδη, διότι αυτή η αρμοδιότητα από το 15 παράγραφος 2 δίνεται ρητά στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Όμως, αυτή η διάταξη δεν κάνει τίποτα και ως εκ τούτου δεν έχει και καμία συνέπεια. Βάζει, όμως, μερικές λέξεις. Και υπάρχει μία νομική αρχή - εγώ δεν είμαι νομικός - που λέει ότι καμία λέξη των νόμων δεν είναι περιττή. Για ποιο λόγο λέει ότι καθορίζεται με διάταξη νόμου; Δεν υπάρχει κανένας λόγος. Αρχίζουμε, δηλαδή, και θέτουμε θέματα του ορίου των ζητημάτων τα οποία η Βουλή μπορεί να καθορίσει με διάταξη νόμου; Αυτά τίθενται μόνο μέσα από το Σύνταγμα. Μόνο το Σύνταγμα μπορεί να μειώσει τις εξουσίες της Βουλής σε σχέση με το τι μπορεί να νομοθετεί. Άρα, με αυτήν εδώ τη διάταξη αρχίζει να τίθεται εν αμφιβόλω και η δυνατότητα της Βουλής να νομοθετεί και ως τέτοια πρέπει να αποσυρθούν οι λέξεις ότι καθορίζεται με τη διάταξη νόμου. Να γραφτεί αλλιώς. Στην πραγματικότητα, βέβαια, και λίγο επί της ουσίας, αυτή η διάταξη είναι άλλη μία από σειρά διατάξεων που δείχνουν ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει αλλεργία στις ανεξάρτητες αρχές. Προχθές είδαμε τις φωτογραφικές τροπολογίες, τις οποία αποσύρατε και μας τις ξαναφέρνετε σήμερα, σε σχέση με την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Θα τα πούμε και πιο συγκεκριμένα στο νομοσχέδιο. Είναι φωτογραφικές διατάξεις - όπως έκανε και ο κ. Σπίρτζης με τις δικές του ανεξάρτητες αρχές - έτσι ώστε να συμμορφώνονται με τις υπουργικές αποφάσεις, αλλιώς είναι πειθαρχικό παράπτωμα και άλλα, θητείες των μελών οι οποίες κόβονται με διατάξεις νόμου και γενικότερα καταπάτηση των ανεξαρτήτων αρχών. Στο συγκεκριμένο θέμα, πού και σε ποια χώρα του κόσμου ορίζεται με αυτήν τη διαδικασία; Μόνο το Λουξεμβούργο δεν έχει ανεξάρτητες αρχές. Το γραφείο του Ευρωβουλευτή μας κ. Γραμματικάκη έχει κάνει μία ανάλυση σε αυτό το θέμα. Παντού ορίζονται από τις ανεξάρτητες αρχές αυτά τα ζητήματα και θα είναι πρωτοτυπία και θα βάλει τη χώρα μας στο στόχαστρο μαζί με την Ουγγαρία, μαζί με την Πολωνία για τα ζητήματα ελέγχου των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Και τέλος, για ποιο λόγο χρειάζεται όλο αυτό; Εξηγήστε στον ελληνικό λαό. Σε τι συνίσταται η διαπλοκή; Στον καθαρισμό του αριθμού των αδειών. Εκεί είναι η βάση της διαπλοκής. Δεν υπάρχει κανένας λόγος ο νομοθέτης να ορίζει τις άδειες. Εάν θέλουμε να εξαλείψουμε τη διαπλοκή, όσες άδειες είναι εφικτό από τα μέσα τα οποία μεταδίδουν και όπως η τεχνολογία θα προχωράει, τόσες πρέπει να μπορούν να δοθούν. Εάν θέλουμε να μην υπάρχει διαπλοκή, πρέπει να βάλουμε συγκεκριμένες προϋποθέσεις για τη χορήγηση της άδειας. Βάλτε - για παράδειγμα - ότι δεν μπορεί να έχει πάνω από μία ζημιογόνα χρήση, ότι αυτοδικαίως ανακαλείται η άδεια, εάν ένα μέσο μαζικής ενημέρωσης έχει δύο ζημιογόνες ή τρεις ζημιογόνες χρήσεις στη σειρά. Βάλτε ειδικές υποχρεώσεις για τον τρόπο δανειοδότησης των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Εκεί είναι η βάση της διαπλοκής. Εκεί θα πρέπει να αναγκάσετε το Εθνικό Συμβούλιο να ελέγχει αυτά τα ζητήματα, για να μην αφήνει ζημιογόνα μέσα μαζικής ενημέρωσης τα οποία μπορούν να κερδίζουν μόνο μέσω των σχέσεων με το πολιτικό σύστημα και με τις κυβερνήσεις. Μόνο έτσι λύνεται η διαπλοκή. Αν ορίζουμε ότι οι άδειες είναι τέσσερις και διαγκωνίζονται ποιος θα πρωτομπεί στο Μέγαρο Μαξίμου. Το είπα χθες και στη Βουλή. Διάβασα ότι διαχειριστές και ιδιοκτήτες πτωχευμένων καναλιών πήγαν στο Μέγαρο Μαξίμου. Για να συζητήσουν τι; Νέες άδειες; Να μας πει η Κυβέρνηση τι συζήτησαν με τους ανθρώπους του Alter.
Ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω. Εκεί είναι η διαπλοκή και εκεί αν θέλουμε, θα τη χτυπήσουμε. Η Κυβέρνηση δεν μπορεί πια να πείσει τον ελληνικό λαό, μόνο επειδή υπάρχει ένα πρόβλημα, ότι αυτή είναι ικανή να το λύσει. Λύστε έστω και ένα πρόβλημα του ελληνικού λαού. Περιμένουμε.
Κύριε Μαντά, θέλετε τον λόγο τώρα ή στο τέλος;
Τώρα.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριε Πρόεδρε, βλέπω να περισσεύει το πάθος σ' αυτή την αντιπαράθεση που διεξάγεται στη Βουλή. Αλλά θέλω να πω πάρα πολύ σύντομα δυο πράγματα. Θα προσυπέγραφα πολλά απ' αυτά που είπε ο κ. Δένδιας και πολλά απ' αυτά που είπε ο κ. Θεοχάρης, αλλά θα θύμιζα μερικά πράγματα. Πρώτον, κύριε Δένδια, στις αγορεύσεις του κ. Βορίδη και του κ. Λοβέρδου εκτός από τα θέματα αντισυνταγματικότητας - ξέρετε ότι δεν είμαι νομικός και δε θέλω να αναφερθώ σ' αυτά - υπήρχε το σημείο των άπειρων αδειών και της ρύθμισης της αγοράς. Εκεί είναι όλο το ζήτημα. Στον δε κύριο Θεοχάρη θα ήθελα να θυμίσω, για όλα αυτά τα πολύ ωραία ζητήματα που είπε, ότι πολλές διατάξεις του νομοσχεδίου - που συζητήθηκε με πολύ μεγάλη επάρκεια νομίζω σε προηγούμενη Ολομέλεια της Βουλής - το Ποτάμι τις ψήφισε και τις στήριξε. Και όπως πολύ καλά γνωρίζει, όλη αυτή η διαδικασία γίνεται με εισήγηση ανάλογης επιστημονικής επιτροπής με επιχειρήματα. Ναι, να βάλουμε όσες δικλείδες χρειάζονται έτσι ώστε να χτυπήσουμε τη διαπλοκή, η οποία κανείς δε λέει ότι δεν υπάρχει. Θέλω να αναφέρω και ένα τελευταίο. Κύριε Πρόεδρε, ήσασταν και εσείς παρών σε δυο γεγονότα στη Διάσκεψη των Προέδρων τα οποία θα προσπαθήσω να μεταφέρω, για να είναι σαφή σε όλους μας και στον ελληνικό λαό. Πριν την ολοκλήρωση της διαδικασίας της εκλογής του αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας θυμάστε, κύριε Πρόεδρε, στη Διάσκεψη των Προέδρων - και είναι καταγεγραμμένη - ότι είχαμε περίπου συγκλίνει ότι πάμε για την συγκρότηση του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Μάλιστα, είχε ειπωθεί και από την πλευρά του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και από την πλευρά άλλων κομμάτων: «Κι εμείς έχουμε να προτείνουμε πρόσωπα, ώστε η σύνδεση να είναι αντιπροσωπευτική και να είναι αξιόπιστη για το ρόλο αυτό που έχει το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης». Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας της εκλογής του κ. Μητσοτάκη - κι αυτή είναι η αλήθεια - άλλαξαν τα πράγματα, κύριε Πρόεδρε. Εκεί έγινε η αλλαγή. Γιατί όλα αυτά τα πολύ ισχυρά επιχειρήματα δεν ίσχυαν σε εκείνη τη Διάσκεψη στην οποία είχαμε συγκλίνει και ήμασταν έτοιμοι πράγματι να συγκροτήσουμε το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης; Μια εβδομάδα μετά άλλαξε η γη. Τι άλλαξε; Τι άλλαξε; Πρέπει, λοιπόν, να καταλάβουμε αυτήν την πραγματικότητα. Ξαναλέω ότι αυτή η πραγματικότητα είναι καταγεγραμμένη στις διαδικασίες της Διάσκεψης της Βουλής. Ενώπιον του ελληνικού λαού και ενώπιον του Κοινοβουλίου να αφήσουμε όλα τα άλλα και να μιλήσουμε για την ταμπακιέρα. Ευχαριστώ.
Κύριε Μαντά, δεν θα πρέπει να ερωτάται ποτέ ο άνθρωπος που προεδρεύει.
Δε σας ρώτησα.
Σε μένα απευθυνθήκατε. Εγώ δε θα ακολουθήσω την τακτική της κυρίας Ζωής Κωνσταντοπούλου. Πάντως σας παραπέμπω στα Πρακτικά, για να διαβάσετε τις δυο προϋποθέσεις που έθεσα ως εκπρόσωπος. Η μια ήταν να μην υπάρξει νομοθετική πρωτοβουλία παρά το Σύνταγμα. Η δεύτερη ήταν, με πρωτοβουλία του Προέδρου της Βουλής - είναι προς τιμήν του - να μην αλλάξει ο Κανονισμός της Βουλής που να αλλάζει τη σύνθεση της Διάσκεψης των Προέδρων. Νομίζω, λοιπόν, ότι η σημερινή αιτίαση της Νέας Δημοκρατίας αναφέρεται στην πρώτη προϋπόθεση. Σταματώ εδώ, γιατί δεν θέλω να ακολουθήσω βήματα άλλων. Τον λόγο έχει ο κ. Αθανάσιος Παπαχριστόπουλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν θέλω, συνάδελφοι, να θυμίσω πως οι καναλάρχες δεν πλήρωναν ούτε το 2% ούτε το 20%. Δεν θέλω να θυμίσω πως «σκοτώθηκε» η Digea με 18 εκατομμύρια, ενώ έπρεπε να εισπράξει το κράτος πάνω από 700 εκατομμύρια. Δεν θέλω να θυμίσω, τώρα, τα οκτακόσια οκτώ επίσημα καταγεγραμμένα χρέη των ΜΜΕ, τα οποία δεν ξέρω τι γίνονται και πότε θα εισπραχθούν. Φοβάμαι ότι κάποιοι νομίζουν ότι έχουν γίνει από παρθενογένεση μέσα σε αυτήν τη χώρα κι έχουν την αίσθηση ότι δεν έχει μνήμη κανένας εδώ μέσα. Εγώ, λοιπόν, θέλω να φρεσκάρω αυτήν τη μνήμη τώρα. Μήπως θυμόσαστε ποιοι πρωτοστάτησαν στο Χρηματιστήριο και αν οι καναλάρχες, τότε που άλλαξαν χέρια οι περιουσίες των Ελλήνων, είχαν κάποιο κέρδος από αυτήν την ιστορία που αποσιωπήθηκε; Μήπως θυμόσαστε πώς η Επιτροπή Ανταγωνισμού μάς είπε καθαρά και ξάστερα ότι, επί είκοσι χρόνια, έξι συγκεκριμένες εταιρείες έπαιρναν τα δημόσια έργα κι έδιναν ένα ξεροκόμματο και στους άλλους; Μήπως είχαν εμπλοκή εκεί οι καναλάρχες; Λέω, θυμόσαστε; Μήπως θυμόσαστε την υπερτιμολόγηση των Ολυμπιακών Αγώνων και ποιοι κέρδισαν, που είχαν προϋπολογιστεί για τα 4 δισ. και φτάσανε τα 40 δισ.; Είχαν εμπλοκή οι καναλάρχες μαζί με τραπεζίτες κι ένα μικρό κομμάτι του πολιτικού προσωπικού; Μήπως θυμόσαστε τι ακριβώς γινόταν στους εξοπλισμούς; Ποιοι έπαιρναν τηλέφωνα για τα F16 και τα F17; Μήπως θέλετε να το θυμίσω; Είχαν τότε σχέση οι καναλάρχες, οι τραπεζίτες και κάποιοι από το πολιτικό προσωπικό; Θέλω ακόμα να θυμίσω, για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, - όχι απλά Βουλευτές, όχι απλά Υπουργοί, τους περιφρονούσαν οι καναλάρχες - ότι η παντοδυναμία τους ήταν θηριώδης. Δεν υπολόγιζαν τίποτα. Ξήλωναν Πρωθυπουργούς. Και ξέρουμε όλοι σε αυτήν την Αίθουσα πώς πήγε ο Ανδρέας Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο, πώς ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης εκπαραθυρώθηκε, με σεβασμό, ανεξάρτητα αν διαφωνούμε ή συμφωνούμε μαζί τους. Άλλου δουλειά ήταν, της κοινωνίας, να τους αλλάξουν, όχι κάποιας κλειστής παρέας καναλαρχών, τραπεζιτών και μιας μερίδας πολιτικών. Πώς ο κ. Σημίτης έδωσε το δαχτυλίδι; Πώς ο Κώστας Καραμανλής εξαναγκάστηκε; Πώς, πώς, πώς! Μπορείτε να διαφωνείτε, μπορεί να μην σας αρέσει αυτό το προτεινόμενο σχέδιο, γιατί άκουσα ακραίες εκφράσεις: Άκουσα για χούντες, για σταλινισμό, για συγγνώμες. Έλεος! Ένα θέλω να πω μόνο και τελειώνω. Δεν θα φάω άλλο χρόνο. Αν είναι αντισυνταγματικό ή όχι, να το δούμε. Σας λέω μόνο ένα πράγμα. Θα περίμενε κανείς εμείς, εδώ, όπως είμαστε να κάνουμε κουμάντα με τις διαφωνίες μας, με τις ρήξεις μας, με όλα. Εμείς όμως! Κανένας άλλος! Και δεν το βλέπω. Λυπάμαι, γιατί βλέπω τρία κόμματα στο ελληνικό Κοινοβούλιο που έχουν μια διαφορετική άποψη και μια άκρως προκλητική επιλεκτική ευαισθησία. Και συγχωρήστε μου μια κακιά έκφραση, αλλά θα την πω: «Το σκυλί όπου τρώει, γαβγίζει» λένε στο χωριό μου. Ευχαριστώ πολύ.
Κλείνουμε τις τοποθετήσεις επί της αντισυνταγματικότητας με τον κ. Γεώργιο - Δημήτριο Καρρά από την Ένωση Κεντρώων.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ. Πριν μπω στο ζήτημα της αντισυνταγματικότητας, ήθελα να σημειώσω κάτι. Η ιερότερη στιγμή του Κοινοβουλίου, γιατί το Σύνταγμα υπερβαίνει την εξουσία του Κοινοβουλίου, είναι η συζήτηση επί της αντισυνταγματικότητας. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, φοβούμαι ότι μετετράπη σε μάχη εντυπώσεων. Δεν θέλω να σχολιάσω τα σημεία αυτά, παρότι υπήρξε και μια νύξη προς την πλευρά μας περί ενός καναλιού που υπήρχε παλαιότερα…
….(δεν ακούστηκε)
Ναι, κύριε Πρόεδρε, υπήρχε, αλλά πωλήθηκε νομίμως. Το γνωρίζετε αυτό.
Η άδεια από πού είχε δοθεί;
Η άδεια είχε δοθεί απευθείας από τη νομοθεσία, στη λειτουργούσα, με ανοχή της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ που επέτρεπε τη λειτουργία καναλιών. Το γνωρίζετε.
Ελάτε, κύριε Καρρά. Πέσατε στη παγίδα και απαντάτε.
Επανέρχομαι, κύριε Πρόεδρε. Ετέθη, λοιπόν, ζήτημα αντισυνταγματικότητος, για το αν η διάταξη η οποία έρχεται από την Κυβέρνηση, είναι σύμφωνη ή όχι με το άρθρο 15, παράγραφο 2, του Συντάγματος. Προ αυτού, παρατηρώ το εξής. Έρχεται μία διάταξη η οποία λέει ότι κατά την πρώτη εφαρμογή του τελευταίου νόμου που ψηφίσαμε, ο αριθμός των δημοπρατημένων αδειών καθορίζεται με διάταξη νόμου. Τι σκοπιμότητα έχει αυτή η διάταξη; Να βγει μια διάταξη να μας πει ότι οι άδειες είναι πέντε, δέκα, είκοσι, πενήντα ή δεν έχει αντικείμενο αυτή η διάταξη. Δεύτερο ζήτημα. Η ίδια η έκθεση αξιολόγησης ομολογεί ότι η Κυβέρνηση αυτοπαγιδεύτηκε, διότι λέει ότι αυτή η τροπολογία έρχεται γιατί με το άρθρο 55 του ν.4339 απεχώρησαν τα τρία από τα τέσσερα εναπομείναντα μέλη του ΕΣΡ. Ας ρύθμιζε τότε τον αριθμό των αδειών. Συνεπώς η διάταξη αυτή καθαυτή, νομοτεχνικά, δεν έχει αντικείμενο. Θα παρατηρήσω και κάτι άλλο, κύριε Πρόεδρε, πριν μιλήσω για την αντισυνταγματικότητα. Είναι και ανεφάρμοστη. Διότι, από τη μία πλευρά λέει ότι τον αριθμό των αδειών θα τον καθορίσει με διάταξη νόμου η Βουλή, από την άλλη πλευρά, αναγόμενος στον ν. 4339- που ψήφισε και η Ένωση Κεντρώων, κατά τις βασικές του διατάξεις - λέει τούτο: «Η τιμή εκκίνησης ανά κατηγορία δημοπρατουμένης άδειας, καθορίζεται μετά γνώμης του ΕΣΡ». Δηλαδή, και να ψηφίσουμε σήμερα ή να μην ψηφίσουμε και να πούμε ότι θα έρθει με διάταξη νόμου να καθοριστεί ο αριθμός των αδειών, πώς θα κινηθεί - διότι, το επιχείρημα της Κυβέρνησης είναι επιτάχυνση διαδικασίας δημοπράτησης και αδειοδότησης - αφού έχει αυτοδεσμευθεί ότι η τιμή εκκίνησης - που είναι το βασικότερο, δεν υπάρχει δημοπρασία χωρίς τιμή εκκίνησης - θα καθορίζεται μετά γνώμης τους ΕΣΡ; Θέλω να θυμίσω ιδιαίτερα στον κ. Παππά ότι, όταν συζητούσαμε τον ν. 4339, εγώ ήμουν εκείνος ο οποίος επέμενα και μάλιστα επικαλούμενος και τη συνταγματικότητα της διατάξεως, ότι πέραν της απλής γνώμης του ΕΣΡ, θα έπρεπε να είναι αιτιολογημένη η γνώμη του ΕΣΡ. Γιατί, λοιπόν, υποστηρίζουμε την αντισυνταγματικότητα; Διότι, απλή γραμματική διατύπωση του Συντάγματος - έχουν αναφερθεί πολλά - μας λέει τούτο: «Ο έλεγχος και η επιβολή διοικητικών κυρώσεων υπάγονται στην αποκλειστική αρμοδιότητα του ΕΣΡ». Είναι σαφέστατο. Πάμε στην επόμενη παράγραφο. «Ο άμεσος έλεγχος του κράτους… λαμβάνει και τη μορφή του καθεστώτος της προηγούμενης αδείας». Αφού, λοιπόν, ο έλεγχος αποκλειστικά ανατίθεται στο ΕΣΡ, ο έλεγχος του κράτους που περιλαμβάνει, όπως λέει το Σύνταγμα, και τη μορφή του καθεστώτος της προηγούμενης άδειας, συνεπώς και τα ζητήματα που τίθενται προ της χορήγησης της άδειας, ανατίθενται στο ΕΣΡ. Δεν θα υποστηρίξω ότι είναι αποκλειστική η αρμοδιότητα του ΕΣΡ και τίθεται εκ ποδών η εξουσία της Κυβέρνησης ή της Βουλής. Θα υποστηρίξω, όμως, ότι πρέπει, τουλάχιστον, να υπάρχει η γνώμη του ΕΣΡ, όπως νομοθετήθηκε. Κι εδώ εντοπίζεται, καθ΄ ημάς, η αντίθεση προς το Σύνταγμα. Διότι, εφόσον η ιστορική διαδρομή από την ψήφιση της αναθεώρησης του Συντάγματος το 2001 μέχρι σήμερα, ολόκληρη νομοθεσία, δεν έχει εγκαταλείψει ποτέ τη γνώμη του ΕΣΡ, έχουμε ένα ζήτημα πλέον συνταγματικότητος, έστω οριακής. Γι' αυτό δεν υπάρχει αντίθετη νομολογία που να κρίνει το ζήτημα, επειδή πάντοτε λαμβανόταν υπόψη η γνώμη του ΕΣΡ. Υπάρχει, όμως, η αντίθετη νομολογία, η οποία είναι του Συμβουλίου της Επικρατείας και λέει τούτο: «Δεν θεσπίζεται μεν ατομικό δικαίωμα ιδρύσεως ραδιοφωνικού και τηλεοπτικού σταθμού, αλλά τελεί υπό τους όρους και προϋποθέσεις του άρθρου 15, παράγραφος 2, του Συντάγματος». Συνοψίζοντας, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, ο έλεγχος δεν περιλαμβάνει μόνο την έκδοση της αδείας και τα επόμενα στάδια. Προϋποθέτει και το προηγούμενο στάδιο, κατά ρητή συνταγματική διατύπωση, για τη φύση της αδείας. Γιατί το λέμε αυτό; Ο αριθμός των αδειών είναι το κρίσιμο ζήτημα. Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε σε αδειοδότηση, αν δεν έχουμε καθορίσει τον αριθμό των αδειών. Και αναφέρομαι και στην άλλη διάταξη του ιδίου άρθρου, του άρθρου 2, του ν.4339 που μιλάει για χάρτη συχνοτήτων. Εάν μιλάμε, λοιπόν, για χάρτη συχνοτήτων - ο οποίος υφίσταται και γνωρίζουμε το εύρος των συχνοτήτων και γνωρίζουμε τι ισχύει - τότε πλέον η Κυβέρνηση δεν μπορεί καν να κάνει νύξη περί ελάχιστου αριθμού, αλλά αυτό είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του ΕΣΡ, το οποίο εκδίδει την προκήρυξη και ακολουθεί τη διαδικασία δημοπράτησης και αδειοδότησης. Νομίζουμε, λοιπόν, ότι η διάταξη αυτή υπερβαίνει το άρθρο 15 παράγραφος 2, διότι ο αριθμός ανάγεται και στο προηγούμενο στάδιο της αδειοδότησης.
Τελειώστε, όμως, κύριε Καρρά.
Έχω τελειώσει, κύριε Πρόεδρε. Αυτή είναι η τελευταία μου λέξη. Ευχαριστώ πολύ.
Ολοκληρώθηκαν οι τοποθετήσεις των κομμάτων επί της αίτησης αντισυνταγματικότητας που υπέβαλε η Νέα Δημοκρατία. Κλείνουμε με την τοποθέτηση επί του θέματος του αρμόδιου Υπουργού, κ. Παππά, ο οποίος έχει τον ίδιο ακριβώς χρόνο όπως και οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Έχω την αίσθηση από την τροπή που πήρε η συζήτηση, ότι ερχόμαστε πλέον να μιλήσουμε για την ουσία. Είχα πει και στη Διάσκεψη των Προέδρων ότι, εάν κάποιος προσπαθήσει να δημοπρατήσει πάγο σε Εσκιμώους εν τω μέσω του Βόρειου Πόλου, είναι πολύ πιθανό η δημοπρασία να μην πάει πολύ καλά, διότι ο πάγος είναι ένα αγαθό το οποίο στην προκειμένη περίπτωση, στη συγκεκριμένη συγκυρία, βρίσκεται σε αφθονία. Έχω την αίσθηση ότι αυτός είναι ο βασικός καημός της Νέας Δημοκρατίας, να υπάρξει απεριόριστος αριθμός αδειών. Διότι όλες οι προτάσεις υποτιθέμενου διεξόδου που έφερε, κατατείνουν προς τα εκεί. Φαντάζομαι εν τη ρύμη του λόγου σας, κύριε Βορίδη, είπατε ότι δεν θα γίνει ποτέ διαγωνισμός. Ελπίζω και πιστεύω να μην το εννοείτε. Μία σημείωση μόνο θα κάνω. Κύριε Λοβέρδο, υπάρχουν φράσεις οι οποίες ακολουθούν τους πολιτικούς. Για λόγους δικού σας αυτοσεβασμού δράττομαι της ευκαιρίας να σας καλέσω να ανακαλέσετε τα περί χουντικού κοινοβουλίου. Διότι, εσείς ο ίδιος - είμαι βέβαιος - εάν ο ομιλών είχε παρατείνει νύχτα τις άδειες των υπαρχόντων τηλεοπτικών σταθμών με μόνο δική του υπογραφή ή εάν είχε φέρει πάλι νύχτα, πάλι μόνο με υπουργική υπογραφή, στις 31-12-2015 μία τροπολογία, για να συνεχιστεί το καθεστώς της ανομίας, δεν θα είχατε κανένα πρόβλημα. Και αυτό προσωπικά με θλίβει.
Κάνετε λάθος.
Ελπίζω και πιστεύω ότι δεν χαρακτηρίζει και την παράταξη, που έχετε την υποχρέωση να εκπροσωπείτε εδώ αυτή τη στιγμή. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα, η οποία δεν έχει κάνει διαγωνισμό. Η παρούσα Κυβέρνηση ήταν αυτή που καταλόγισε τα τέλη χρήσης συχνοτήτων. Αδυνατώ να κατανοήσω γιατί δεν έχουμε καμμία απολύτως επιχειρηματολογία από την απέναντι πλευρά. Η παρούσα Κυβέρνηση ήταν αυτή που εφάρμοσε το νόμο για τον φόρο στη διαφήμιση. Αδυνατώ πάλι να κατανοήσω γιατί ένας νόμος ψηφισμένος από το 2010 δεν εφαρμοζόταν. Τα πράγματα είναι πάρα πολύ απλά. Νομίζω ότι εδώ έχουν αποτυπωθεί δύο πάρα πολύ σοβαρά διαφορετικές απόψεις: εάν πρέπει να γίνει διαγωνισμός για τις άδειες ή δεν πρέπει να γίνει διαγωνισμός για τις άδειες. Λυπάμαι που βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να επαναλάβω για πολλοστή φορά ότι με τον ψηφισμένο νόμο η αρμοδιότητα διεξαγωγής του διαγωνισμού βρίσκεται στο ΕΣΡ. Και να αντιπαρέλθω για ακόμη μία φορά την κριτική περί υπερυπουργού και υπερκαναλάρχη. Και να πω ότι, εάν η δική μας πρακτική είχε αυτόν τον σκοπό, κάποιες τουλάχιστον από τις χυδαίες επιθέσεις που και εγώ προσωπικά, αλλά και άλλοι Υπουργοί της Κυβέρνησης δεχόμαστε, θα είχαμε καταφέρει τουλάχιστον να τις αποτρέψουμε. Τουλάχιστον στη χυδαιότητα και στον εμετό θα είχαμε καταφέρει να βάλουμε ένα φρένο. Και λυπάμαι - και το λέω και αυτοκριτικά, εάν θέλετε - που η κατάσταση αυτή δεν έχει διορθωθεί. Εάν ο συνταγματικός νομοθέτης ήθελε να κάνει την αδειοδότηση αποκλειστική αρμοδιότητα του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, δεν θα έβαζε την αδειοδότηση σε διαφορετικό εδάφιο από τις διοικητικές κυρώσεις. Νομίζω ότι και ο Πρόεδρος της Βουλής και ο κύριος Λάππας εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσαν πάρα πολύ συμπαγώς μία επιχειρηματολογία, η οποία καταρρίπτει όλες τις αιτιάσεις για αντισυνταγματικότητα. Το Ποτάμι - εάν θυμάμαι καλά - στη Διάσκεψη των Προέδρων είχε πει ότι είναι ένα θετικό βήμα η κίνηση να περάσει η απόφαση για τον αριθμό των αδειών στο κυρίαρχο ελληνικό κοινοβούλιο.
Με διευρυμένη πλειοψηφία.
Ελπίζω και πιστεύω αυτό να συνεχίσει και να εκτιμηθεί. Νομίζω, όμως, ότι όσοι Έλληνες και όσες Ελληνίδες είχαν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν τη σημερινή συζήτηση έχουν καταλάβει απολύτως ποιες είναι οι προθέσεις του καθενός εδώ μέσα. Και πρόθεση αυτής της Κυβέρνησης είναι να βάλει επιτέλους τάξη. Σας το λέω ξανά σε όλους τους τόνους: Διαθέτει και την πολιτική βούληση και την αποφασιστικότητα και θα χρησιμοποιήσει τα κατάλληλα νομικά εργαλεία, για να πει τέλος σ' αυτή τη ντροπή που δεν τιμά κανέναν μας.
Ευχαριστώ πολύ τον κ. Παππά. Ολοκληρώθηκε η συζήτηση. Επειδή άκουσα τη φράση «με διευρυμένη πλειοψηφία», να υπενθυμίσω ότι μόνο το Σύνταγμα καθορίζει ποια θέματα της Βουλής απαιτούν διευρυμένη πλειοψηφία και δεν μπορεί η Βουλή να αποφασίζει για εαυτόν «με ή χωρίς διευρυμένη πλειοψηφία». [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η συζήτηση κατά το άρθρο 100 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής για την αντισυνταγματικότητα του νομοσχεδίου. Οι αποδεχόμενοι την ένσταση αντισυνταγματικότητας, δηλαδή ότι το νομοσχέδιο δεν είναι σύμφωνο με το Σύνταγμα, παρακαλώ να εγερθούν. [[Εγείρονται οι αποδεχόμενοι την ένσταση]] Προφανώς ηγέρθησαν οι ολιγότεροι. Συνεπώς η ένσταση αντισυνταγματικότητας απορρίπτεται.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Καραθανασόπουλε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θέλουμε να καταγραφεί στα Πρακτικά ότι είχαμε δηλώσει ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας απέχει από τη διαδικασία της ψηφοφορίας για το συγκεκριμένο ζήτημα.
Ναι, αλλά εδώ δεν είναι ψηφοφορία. Ο Κανονισμός λέει «εγείρομαι» ή «δεν εγείρομαι». Το «απέχω» κ.λπ. δεν μπορεί να εκφραστεί δια της εγέρσεως ή μη εγέρσεως, μόνο οριζοντίως. Πριν συνεχίσουμε επί του νομοσχεδίου, υπενθυμίζω ότι είχαν αποσυρθεί δύο τροπολογίες, μία από τον κ. Σταθάκη και κ. Τσακαλώτο και μία από τον κ. Παρασκευόπουλο. Για να εξηγήσουν τις τροπολογίες που επανακατατέθησαν, για τρία λεπτά θα τους δώσω τον λόγο και παρακαλώ για λόγους συντομίας μετά τους ειδικούς αγορητές, εφόσον το επιθυμούν - διότι δεν μπορώ να τους υποχρεώσω - να τοποθετούνται και επί των τροπολογιών, για να συντμήσουμε όσο μπορούμε το χρόνο και να μην ξεκινήσουμε άλλη κουβέντα για τις τροπολογίες. Να είναι δηλαδή ενιαία η συζήτηση, κάτι που προβλέπεται και από τον Κανονισμό. Κύριε Σταθάκη, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά, για να εξηγήσετε την τροπολογία σας. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι, ησυχία στα ορεινά εκεί αριστερά, για να ακούσουμε τον κ. Σταθάκη.
Και στα παραθαλάσσια εδώ.
Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι. Κύριε Σταθάκη, ξεκινήστε. Εάν ξεκινήσετε, θα ηρεμήσει και η Αίθουσα.
Αγαπητοί και αγαπητές συνάδελφοι, η τροπολογία που είχε κατατεθεί για τη λειτουργία της Επιτροπής Ανταγωνισμού επανέρχεται. Η βασική διαφορά είναι ότι δεν υπάρχει κανένα άρθρο που να αλλάζει τον ισχύοντα νόμο, τον ν.3959/2011. Μερικά άρθρα που αναφέρονταν σε επιμέρους τροπολογίες αυτών των άρθρων έχουν αποσυρθεί και ουσιαστικά η τροπολογία επικεντρώνεται σε τρία βασικά σημεία που αποτελούν συμπλήρωση ή κενό του νόμου. Πρώτον, ενισχύεται με βάση τις πρόσφατες ανακοινώσεις της Επιτροπής μετά τα δέκα έτη εφαρμογής του Δικαίου Ανταγωνισμού στο πλαίσιο του Κανονισμού και τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εισάγονται ισχυρότεροι κανόνες στο διορισμό των μελών και το προσωπικό της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Δηλαδή, πρώτον, τίθενται περιορισμοί σχετικά με το διορισμό και τη θητεία των μελών της Επιτροπής. Για τα μέλη της Επιτροπής εισάγεται το ασυμβίβαστο της ιδιότητας μέλους της Επιτροπής Ανταγωνισμού με εξ αίματος συγγένεια, με εξ αγχιστείας μέχρι δευτέρου βαθμού ή με συζυγική σχέση με πρόσωπο που υπηρετεί την Κυβέρνηση, το Ελληνικό Κοινοβούλιο ή το Ευρωκοινοβούλιο. Τίθεται και όριο αυτοδίκαιης αποχώρησης στα εβδομήντα τρία και εβδομήντα έτη για τον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο αντίστοιχα, ρύθμιση που θα ισχύσει από την επόμενη περίοδο και όχι από την ισχύουσα. Δεύτερον, εισάγεται το κενό του νόμου του 2011, το οποίο παρέπεμπε σε Προεδρικό Διάταγμα όσον αφορά τη θεσμοθέτηση πειθαρχικής διαδικασίας. Επαναλαμβάνω ότι ο νόμος τότε όριζε ποιο είναι το πειθαρχικό συμβούλιο. Αυτό παραμένει ως έχει. Όριζε τον τρόπο ορισμού του. Παραμένει ως έχει. Το Προεδρικό Διάταγμα απλώς θα καθόριζε τη διαδικασία. Αυτή η διαδικασία εισάγεται σήμερα στο νόμο και συμπληρώνει αυτό το νομικό κενό που υπήρχε. Τρίτον, τίθεται περιορισμός στη νομική εκπροσώπηση της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Είναι αυτονόητοι οι περιορισμοί. Υπενθυμίζω ότι με το ισχύον νομικό πλαίσιο, νομικά γραφεία εκπροσωπούσαν ταυτόχρονα την Επιτροπή Ανταγωνισμού και την εταιρεία με την οποία ήταν σε αντιδικία η Επιτροπή Ανταγωνισμού. Αυτό απαγορεύεται με το νέο νόμο. Θεωρείται αυτονόητο ότι δεν μπορεί να εκπροσωπούμε και τις δύο πλευρές. Ταυτόχρονα, ισχυροποιούνται οι διαδικασίες προστασίας των εμπορικών μυστικών, τα οποία, προφανώς, κάποιος μαθαίνει και τα οποία κατά την άσκηση των καθηκόντων τους και για χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών μετά τη λήξη της θητείας τους τα μέλη της Επιτροπής δεν μπορούν με οποιονδήποτε τρόπο να χρησιμοποιήσουν. Ευχαριστώ.
Ο κ. Παρασκευόπουλος έχει τον λόγο για τρία λεπτά για να αναπτύξει τη δική του τροπολογία. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Μπορώ να είμαι όντως σύντομος, διότι είναι η δεύτερη φορά που παίρνω τον λόγο σε αυτήν την ολομέλεια για να εξηγήσω την ουσία αυτής της τροπολογίας. Όπως σας ανέφερα προηγουμένως, πρόκειται για μία ρύθμιση, η οποία αφορά τη διαδικασία των απαλλοτριώσεων. Δεν εισάγει μία καινοτομία, αλλά τροποποιεί σε ορισμένες λεπτομέρειες - ως ένα βαθμό και τεχνικής φύσης - τη διάταξη του άρθρου 7, παράγραφος Α΄ του Κώδικα περί Απαλλοτριώσεων ώστε να την καταστήσει πιο λειτουργική. Η διάταξη αυτή προβλέπει όντως μία ταχεία διαδικασία διεξαγωγής των απαλλοτριώσεων στην περίπτωση των έργων μεγάλης σημασίας που ενδιαφέρουν ιδιαίτερα τη χώρα. Πλέον, με τη ρύθμιση αυτή, μεταβάλλεται η σύνθεση του δικαστηρίου, το οποίο είναι αρμόδιο για να προχωρήσει στη σχετική διαδικασία. Αντί του τριμελούς εφετείου προβλέπεται το μονομελές εφετείο. Επίσης, επιταχύνονται οι σχετικές διαδικασίας και αυτές οι οποίες αφορούν τη διεξαγωγή της συζήτησης, αλλά και με την πρόβλεψη της κατάργησης της αναστολής. Η ρύθμιση αυτή στο σύνολό της επιδιώκει την επιτάχυνση της σχετικής διαδικασίας. Νομίζω ότι δεν έχει εκφραστεί και κάποια αντίρρηση για το περιεχόμενό της, το οποίο απλώς βοηθά στην επιτάχυνση μίας διαδικασίας, η οποία είναι επείγουσα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Παρασκευόπουλε. Μπαίνουμε τώρα ξανά στο θέμα της ημερήσιας διάταξης, υπενθυμίζοντας ότι τόσο οι ειδικοί αγορητές όσο και οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι των κομμάτων μπορούν να τοποθετηθούν en bloc και επί του σχεδίου νόμου και επί των τροπολογιών. Το ίδιο θα ισχύσει και για τους ομιλητές μετά. Εκ μέρους της Χρυσής Αυγής ο κ. Ευάγγελος Καρακώστας έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Μισό λεπτό, κύριε Καρακώστα. Τι θέλετε, κύριε Λοβέρδο;
Δεν θα ήθελα να διακόψω τον κ. Καρακώστα. Ήθελα απλά να ρωτήσω, αν μετά θα φύγει ο Υπουργός κ. Σταθάκης.
Κύριε Λοβέρδο, δεν είναι στα καθήκοντα του Προεδρεύοντος να σας απαντήσει. Δεν ξέρω.
Εάν, όπως όλοι οι Υπουργοί, επιχειρηματολογήσει και φύγει και επειδή η διαδικασία …
Ναι, αντιλαμβάνομαι τι εννοείτε, αλλά δεν είναι υποχρεωτικό να είναι ο συγκεκριμένος Υπουργός παρών.
Δεν είναι, βεβαίως, αλλά επειδή είναι εδώ και δεν θέλω να διακόπτω τον κ. Καρακώστα …
Σας παρακαλώ, μη χάνουμε χρόνο. Διαφορετικά θα τελειώσουμε το βράδυ στις 22.00΄.
Έχω δικαίωμα ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος…
Εντάξει, καταλαβαίνω τι λέτε, να ακούσει ο αρμόδιος Υπουργός. Ε, δεν μπορώ να σας δώσω απάντηση.
Έχω δικαίωμα ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος να ζητήσω τον λόγο μετά την τοποθέτησή του. Δεν το κάνω τώρα γιατί είναι ο συνάδελφος στην Έδρα.
Κύριε Λοβέρδο, με συγχωρείτε. Έκανα μια πρόταση και στην πρόταση που έκανα, δεν άκουσα αντίλογο. Τώρα το βάζετε το θέμα.
Όχι, όχι. Δεύτερον, ο κ. Κρεμάστινος μας παρουσίασε τη σημερινή διαδικασία - ήταν και ο κ. Βούτσης εδώ - και είπαμε ότι θα πάμε ανάλογα με το πόσοι θα εγγραφούν.
Αυτό είναι άλλο θέμα, κύριε Λοβέρδο.
Θέλω και για τα δύο τον λόγο μετά το συνάδελφο.
Όχι, κύριε Λοβέρδο. Θα τελειώσουν οι ειδικοί αγορητές και μετά, αν θέλετε, να απαντήσετε στον κ. Σταθάκη, θα πάρετε μέρος του χρόνου σας. Εγώ έκανα μία πρόταση, δεν θέλετε να την ακούσετε, αλλά τους ειδικούς αγορητές δεν θα τους κόψουμε για τρίτη φορά. Παρακαλώ, κύριε Καρακώστα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πρώτα από όλα, εκ μέρους του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή θα ήθελα να χαιρετήσω τις δίκαιες αγροτικές κινητοποιήσεις. Από κει και πέρα, διαπίστωσα μία απόπειρα της Νέας Δημοκρατίας να παρουσιαστεί ως συμπαραστάτης των δίκαιων κινητοποιήσεων των Ελλήνων αγροτών, μια απόπειρα, όμως, την οποία αναίρεσε προ τριών ημερών ο ίδιος ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος δήλωσε από αυτό εδώ το Βήμα ότι δεν είναι με τα τρακτέρ. Πολύ περισσότερο, όμως, έχει αναιρεθεί από τον Αύγουστο του 2015 όταν η Νέα Δημοκρατία ψήφισε και υπέγραψε και με τα δυο χέρια το μνημόνιο της Αριστεράς. Έρχομαι τώρα στα του νομοσχεδίου. Επικαλούμενος έναν έγκριτο καθηγητή, ο οποίος ισχυρίζεται πως ο νέος νόμος επί της ουσίας αποτελεί το νέο εθνικό δίκαιο εισάγοντας στοιχεία τα οποία δεν περιλαμβάνονται στην οδηγία 2009/138, αλλά σε παλαιότερες οδηγίες οι οποίες είχαν ήδη ενσωματωθεί στο δίκαιο της χώρας, το νομοσχέδιο αυτό δεν μπορεί να χαρακτηριστεί σαν μια απλή διαδικασία εναρμόνισης με κάποια οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το νέο νομοσχέδιο για την ιδιωτική ασφάλιση βάζει - ή θα βάλει σύντομα - ταφόπλακα σε ελληνικές ασφαλιστικές εταιρείες, αλλάζοντας το τοπίο στην ασφαλιστική αγορά. Επιτρέπει τη μεταφορά του χαρτοφυλακίου μιας ασφαλιστικής εταιρείας σε ξένες εταιρείες, αλλά όχι θυγατρικές μεγάλων εταιρειών που λειτουργούν εδώ, αφού κι αυτές ακόμη αντιμετωπίζονται σαν τις ελληνικές. Εξάλλου, στη μεταφρασμένη οδηγία έχουν προστεθεί, χωρίς να προκύπτει από αυτήν την οδηγία κάποια υποχρέωση της χώρας μας, νέα σημεία, κυρίως όσον αφορά την εξυγίανση και τις ασφαλιστικές εκκαθαρίσεις ασφαλιστικών επιχειρήσεων. Περιλαμβάνονται στο σχέδιο νόμου και θέματα τα οποία αφορούν αυτήν καθαυτήν την ασφαλιστική σύμβαση, τα οποία θα έπρεπε να είναι ζητήματα ασφαλιστικού νόμου, του ν. 2496/1997. Αυτό που γίνεται με την ακολουθούμενη τακτική είναι να προκαλούνται προβλήματα τόσο νομικά όσο και χρήσης νόμων. Έτσι, για παράδειγμα, για να διαπιστώσει κάποιος ποιο είναι το πραγματικό διάστημα άσκησης του δικαιώματος υπαναχώρησης, θα πρέπει να ανατρέξει σε δύο διαφορετικούς νόμους. Θα αναφερθούμε συγκεκριμένα στο άρθρο 28. Το παλαιό καθεστώς προέβλεπε ότι η μεταβίβαση χαρτοφυλακίου ασφαλιστηρίων που έχει εκδοθεί από ασφαλιστικές επιχειρήσεις εγκατεστημένες στην Ελλάδα και καλύπτουν κινδύνους στην Ελλάδα, επιτρέπεται εφόσον η κοινοτική ασφαλιστική επιχείρηση προς την οποία μεταβιβάζεται το χαρτοφυλάκιο, έχει την έδρα της ή έστω υποκατάστημά της στην Ελλάδα. Με το άρθρο 28 του νομοσχεδίου, παράγραφος 2 αλλάζει αυτό το καθεστώς. Και τι προβλέπεται πλέον; Να επιτρέπεται η μεταβίβαση χαρτοφυλακίου και σε κοινοτικές ασφαλιστικές επιχειρήσεις οι οποίες δεν έχουν εγκατάσταση στην Ελλάδα - δηλαδή, δεν έχουν υποκατάστημα - αρκεί να εργάζονται με το καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών. Η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών δεν προϋποθέτει η μη ελληνική κοινοτική ασφαλιστική επιχείρηση να έχει εγκατάσταση και υπαλλήλους στην Ελλάδα, αρκεί να έχει ανακοινώσει στην εποπτική αρχή της χώρας καταγωγής της, την πρόθεσή της να ασκεί ασφαλίσεις και σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα - στην περίπτωσή μας στην Ελλάδα - και να μην το έχει αποκλείσει αυτή η αρχή. Μόνο για την περίπτωση που ασκεί τον κλάδο αυτοκινήτων, πρέπει να έχει έναν ειδικό αντιπρόσωπο. Αποτέλεσμα είναι να δυσχεραίνεται η θέση των ασφαλισμένων, οι οποίοι ήταν ασφαλισμένοι σε μία εγκατεστημένη στην Ελλάδα ασφαλιστική επιχείρηση, σε διάφορα θέματα, όπως στο αναγκαίο σέρβις, το οποίο παρέχουν οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις και στην πρόσβαση στην ασφαλιστική αποζημίωση αν τύχει και υπάρξει ζημιά. Δηλαδή, ένας ασφαλισμένος σε ελληνική ασφαλιστική εταιρεία, χωρίς να μπορεί να προβάλλει αντίσταση και χωρίς τη σύμπραξή του, με τη μεταβίβαση του χαρτοφυλακίου θα βρεθεί στη θέση να ασφαλίζεται σε μία ασφαλιστική εταιρεία λόγου χάρη στη Φινλανδία, με τις αυτονόητες δυσχέρειες που θα προκύψουν λόγω απόστασης, διαφορετικής γλώσσας, επικοινωνίας, νοοτροπίας κ.λπ.. Μια πολύ δυσμενής συνέπεια της αλλαγής αυτής, η οποία, όμως, έχει ιδιαίτερη σημασία για την αγορά εργασίας στη χώρα μας αυτήν την περίοδο, είναι να χαθεί η δυνατότητα απασχόλησης του προσωπικού που εξυπηρετούσε στην παλαιά εταιρεία το μεταβιβαζόμενο χαρτοφυλάκιο, λόγω της δυνατότητας που δίνεται να γίνεται τούτο απλώς με το σύστημα της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών. Ας σημειωθεί ότι η «Solvency II» το ζήτημα αυτό το αφήνει στη διακριτική ευχέρεια του εθνικού νομοθέτη. Άρα, ήταν επιλογή του νομοσχεδίου να γίνει αυτή η δυσμενής για τους ασφαλισμένους και εργαζόμενους αλλαγή και όχι υποχρέωση από το ευρωπαϊκό Δίκαιο. Είναι εμφανής, συνεπώς, η θεσμική δυνατότητα της ελληνικής πολιτείας να δημιουργήσει - και το κυριότερο να εφαρμόσει - ένα πλαίσιο ικανοποιητικού και επαρκούς ελέγχου των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών δραστηριοτήτων στην Ελλάδα. Επίσης, είναι εμφανής και οικονομικά και πολιτικά διαπλεκόμενη η τακτική η οποία ακολουθήθηκε και εξακολουθεί να ασκείται από τους κυβερνώντες αναφορικά με τις επιχειρήσεις ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών δραστηριοτήτων. Όταν έχουν λάβει χώρα γεγονότα, όπως αυτά τα οποία συνέβησαν με τις ασφαλιστικές εταιρείες του Παύλου Ψωμιάδη, είναι ασφαλές εκ του αποτελέσματος το συμπέρασμα πως το μεταπολιτευτικό κράτος διαχρονικά επέδειξε ένοχη σιωπή και ανοχή, ενθαρρύνοντας διάφορους επιτήδειους να επιδίδονται στην εξαπάτηση Ελλήνων πολιτών, οι οποίοι έχαναν τις οικονομίες μιας ζωής. Οι ίδιοι αποκόμιζαν τεράστια κέρδη και, βεβαίως, η εκάστοτε κυβερνώσα πολιτική σκηνή αποκόμιζε ανταλλάγματα σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο. Σημαντικό τμήμα του προτεινόμενου σχεδίου νόμου είναι το κεφάλαιο Θ΄, σχετικά με τα υποκαταστήματα ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων τρίτων χωρών. Στη διάταξη του άρθρου 130 περιγράφεται η διαδικασία και οι προϋποθέσεις, κατά τις οποίες η εποπτική αρχή θα κρίνει σχετικά με την αδειοδότηση επιχειρήσεων από τρίτες χώρες, προκειμένου αυτές να δραστηριοποιηθούν στην Ελλάδα. Κατά τη σημερινή δύσκολη περίοδο, αυτός ο επιχειρηματικός χώρος αποτελεί άλλο ένα πεδίο στο οποίο βάλλονται οι ελληνικές επιχειρήσεις, οι οποίες απασχολούν χιλιάδες Έλληνες συμπατριώτες μας, με σκοπό τον πλήρη αφανισμό τους και την αντικατάστασή τους από αλλοδαπές πολυεθνικές. Ειδικότερα, η εξοντωτική φορολόγηση, το απαγορευτικό νομικό πλαίσιο ίδρυσης και λειτουργίας, η δυσμενής οικονομική κατάσταση των Ελλήνων, η αυστηρή επίβλεψη, οι εξοντωτικοί έλεγχοι αποτελούν την καθημερινή πραγματικότητα, την οποία βιώνουν οι ελληνικές επιχειρήσεις ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών δραστηριοτήτων σε αντίθεση με τις αλλοδαπές, άρτι αφιχθείσες και αγνώστου οικονομικού επιπέδου, οι οποίες, μάλιστα, δεν υπόκεινται στο σύνολο των εγχώριων διατάξεων και τον νομικών και φορολογικών ρυθμίσεων, αλλά εν πολλοίς οι δραστηριότητές τους ενεργούνται με βάση το δίκαιο της έδρας τους, όπως, παραδείγματος χάριν, προβλέπεται στη δεύτερη παράγραφο του άρθρο 147, όπου αναφέρει πως οι ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις, οι οποίες εδρεύουν σε άλλα κράτη, επιτρέπεται να παρέχουν ασφαλίσεις στην Ελλάδα με τον ίδιον τρόπο που τις ασκούν στη χώρα καταγωγής τους. Σε κάθε περίπτωση, δημιουργούνται συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού εντός των ορίων της ελληνικής επικράτειας και πάντοτε, φυσικά, σε βάρος των ελληνικών οικονομικών συμφερόντων και των Ελλήνων εργαζομένων. Κατά συνέπεια η ανεπάρκεια - εσκεμμένη, πολλές φορές - του κράτους στον τομέα της εποπτείας των ασφαλιστικών επιχειρήσεων έχει ως συνέπεια την εμφάνιση περιπτώσεων, κατά τις οποίες διάφοροι επιτήδειοι, με την κάλυψη και την ανοχή του κράτους, έχουν εξαπατήσει Έλληνες πολίτες και έχουν υπεξαιρέσει άλλοτε μεγάλα και άλλοτε μικρότερα χρηματικά ποσά, πλουτίζοντας παράνομα σε βάρος του ελληνικού λαού. Επιπλέον το πλαίσιο, το οποίο έχει ήδη διαμορφωθεί και θα παγιωθεί με τις διατάξεις του προτεινόμενου σχεδίου νόμου, θα ολοκληρώσει τον καθολικό αφανισμό των αμιγώς ελληνικών ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών επιχειρήσεων, οδηγώντας στην ανεργία και στην εξαθλίωση ακόμη περισσότερους Έλληνες, προς όφελος, βεβαίως, των αλλοδαπών πολυεθνικών, οι οποίες και θα αναλάβουν τον πλήρη έλεγχο και αυτού του επιχειρηματικού τομέα της πατρίδος μας. Γι' αυτούς τους λόγους καταψηφίζουμε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Σε ό,τι αφορά στη διάταξη για το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο και να δηλώσω ότι πρόκειται ξεκάθαρα για μια πολιτικάντικη φαρσοκωμωδία, διότι η αλήθεια είναι τούτη: Η τρίτη πολιτική δύναμη της χώρας, ο Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή, είναι αποκλεισμένη από όλους τους τηλεοπτικούς σταθμούς. Να θυμίσω σε όσους κάνουν πως δεν θυμούνται, ότι ήταν στέλεχος ιδιωτικού καναλιού εκείνο, το οποίο έβγαινε και δήλωνε με κομπασμό από το κανάλι του, πως το κανάλι του δεν θα προσκαλεί εκπροσώπους της Χρυσής Αυγής. Αυτό εσείς το ονομάζετε δημοκρατία! Όμως, εμείς δεν χαϊδεύουμε αυτιά. Δεν είναι δημοκρατία. Είναι δικτατορία των μίντια, την οποία έχετε οικοδομήσει εσείς εδώ μέσα και προσπαθείτε να συντηρήσετε με ένα νέο, πάλι κομματικό ΕΣΡ, το οποίο σχεδιάζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Τι κάνετε, δηλαδή, στην πραγματικότητα, για να γνωρίζει και ο ελληνικός λαός; Το πρωί εδώ στη Βουλή καταγγέλλετε το διαπλεκόμενο τηλεοπτικό τοπίο και το βράδυ συνωστίζεστε στα κανάλια της διαπλοκής, τα οποία υποτίθεται πως πριν λίγο καταγγέλλατε! Γι' αυτούς τους λόγους δεν θα υπάρχει καμία απολύτως συναίνεση από τον Λαϊκό Σύνδεσμο - Χρυσή Αυγή. Και δεν θα υπάρχει συναίνεση διότι ισχύει τούτο: Εσείς, τα κόμματα της Αριστεράς και της Δεξιάς είστε με τα κανάλια της διαπλοκής και τους νταβατζήδες της ενημέρωσης και η Χρυσή Αυγή είναι με τον ελληνικό λαό. Σας ευχαριστώ.
Καλώ στο Βήμα τον συνάδελφο κ. Ιωάννη Μανιάτη εκ μέρους της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ. Μέχρι να έρθει στο Βήμα ο κ. Μανιάτης, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι πήρα την πρωτοβουλία και έδωσα μία εντολή στις υπηρεσίες της Βουλής για το σχέδιο νόμου, το οποίο έχει διακόσια εβδομήντα άρθρα, ασχέτως ονομαστικής ψηφοφορίας: Θα πρέπει οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι και οι εισηγητές να είναι εδώ και αντί να απαντούν για ένα - ένα άρθρο, που σημαίνει ότι θα φτάσουμε μεσάνυχτα, να πάμε με κεφάλαια και επιμέρους μέρη, για να μπορέσουμε να τελειώσουμε νωρίτερα. Οι ονομαστικές είναι επί των τροπολογιών και εκεί είναι εύκολη η δουλειά. Ελπίζω ότι δεν θα υπάρξει αντίρρηση. Κύριε Μανιάτη, έχετε τον λόγο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Αγαπητοί συνάδελφοι, απευθύνομαι πια στο Σώμα, όχι στους Υπουργούς της Κυβέρνησης, τους απόντες. Θέλω να ξεκινήσω με την αλφαβήτα. Συζητούμε όλο αυτό το χρονικό διάστημα, αυτές τις ώρες…
Κύριε Μανιάτη, εάν μιλάτε για τις επίμαχες τροπολογίες έχετε δίκιο. Όμως, όσον αφορά στο σχέδιο νόμου, ο κ. Αλεξιάδης είναι παρών. Του αρέσει να κάθετε στα πίσω έδρανα.
Τον είδα, κύριε Πρόεδρε. Επειδή θα ξεκινήσω με τις τροπολογίες, η τοποθέτησή μου δεν αφορά τον παρόντα κύριο Υπουργό. Θα ξεκινήσω με τον απόντα κ. Παππά. Ο ν. 4339, ο «νόμος Παππά», προβλέπει κάτι που θα το περιγράψω εδώ και θα ήθελα να διορθωθώ, εάν κάνω λάθος. Προβλέπει ότι ο πάροχος ψηφιακού σήματος - σήμερα είναι η DIGEA, αύριο θα είναι και η ΕΡΤ - ΝΕΤ - έχει τις εξής τεχνολογικές δυνατότητες, έχει πάρει μία άδεια: Έχει δοθεί μια άδεια για τέσσερις πολυπλέκτες, όπου ο κάθε πολυπλέκτης μπορεί να εκπέμψει έως δώδεκα κανάλια. Αυτό σημαίνει, ότι σήμερα η υφιστάμενη ψηφιακή πλατφόρμα μπορεί να υποστηρίξει σαράντα οκτώ κανάλια - τέσσερα επί δώδεκα - και αύριο με την ύπαρξη αντίστοιχης πλατφόρμας από την ΕΡΤ άλλα σαράντα οκτώ. Αυτό σημαίνει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι συζητούμε - το Εθνικό Κοινοβούλιο - επί ενός θέματος, επί του οποίου η τεχνολογία μάς καθιστά «last year». Εάν, δε, σε αυτό προσθέσουμε την εκπομπή ραδιοτηλεοπτικού σήματος που μπορεί να γίνει από το ίντερνετ - απεριόριστος αριθμός - την εκπομπή ραδιοτηλεοπτικού σήματος, καναλιών δηλαδή, που μπορεί να γίνει από τη δορυφορική τηλεόραση - άλλος απεριόριστος αριθμός - τις εκπομπές ραδιοτηλεοπτικού σήματος που μπορεί να γίνουν από τα SMART TVs που τα έχουμε πια στα σπίτια μας - άλλος απεριόριστος αριθμός - γιατί τόσος καημός του κ. Παππά για το πόσες θα είναι οι άδειες των επίγειων ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών στην Ελλάδα; Πολύ περισσότερο όταν ξέρουμε όλοι ότι αν ένας ενδιαφερόμενος πάει δίπλα, στη Μάλτα ή την Κύπρο, μπορεί με 5.000 ευρώ να πάρει μία άδεια και να εκπέμψει στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο. Επειδή, λοιπόν, τα πράγματα είναι εξαιρετικά σοβαρά και η μεθόδευση η οποία έρχεται για ψήφιση στο Εθνικό Κοινοβούλιο προσβάλλει βαθύτατα τη νοημοσύνη του Εθνικού Κοινοβουλίου και κατά συνέπεια του ελληνικού λαού που μας έχει στείλει εδώ, θέλω να κάνω την εξής απλή ερώτηση στους συναδέλφους της Πλειοψηφίας: Αποδέχεστε, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, αυτό που ζητά από εμάς ο κ. Παππάς, δηλαδή από το Εθνικό Κοινοβούλιο, με μηδενική τεχνική γνώση, μηδενική τεχνολογία να αποφασίσουμε εάν οι άδειες των καναλιών της Ελλάδας που εκπέμπονται επίγεια θα είναι τέσσερις - και τώρα αρχίζει η κολοκυθιά - ή έξι; Γιατί έξι και όχι επτά; Συνεχίζεται η κολοκυθιά. Και γιατί όχι δύο; Και γιατί όχι δεκαπέντε; Είναι, λοιπόν, πολύ καθαρό το τι έχουμε μπροστά μας, την υπεκφυγή του κ. Παππά ως αρμόδιου Υπουργού μπροστά σε αυτό που ανέλαβε και δεν το σήκωναν οι πλάτες του. Πετάει την μπάλα στο Εθνικό Κοινοβούλιο και λέει: «Εγώ θα εισηγηθώ πόσες άδειες θα υπάρχουν και εσείς θα λειτουργήσετε ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ, θα με ξεπλύνετε και θα μου δώσετε τον αριθμό αδειών που εγώ θα σας πω». Αδιανόητο, απαράδεκτο, λογική Τσάβες, λογική Πολωνίας, που σήμερα την εγκαλεί η Ευρωπαϊκή Ένωση ότι διορίζει τους γενικούς διευθυντές των καναλιών ο εκάστοτε Υπουργός προπαγάνδας, λογική Όρμπαν στην Ουγγαρία! Επειδή, λοιπόν, κάποιοι έχουν παλέψει για τα ανθρώπινα δικαιώματα και επειδή το άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα επιβάλλει στα κράτη που την έχουν ενσωματώσει, όπως η Ελλάδα, να υπάρχει απόλυτος πλουραλισμός στην πληροφόρηση των πολιτών, αυτή η διάταξη δεν μπορεί να περάσει, δεν μπορεί να σταθεί. Διότι επαναλαμβάνω ότι αναθέτει σε μη ώριμο να αποφασίσει Σώμα - στο Εθνικό Κοινοβούλιο - να αποφανθεί επί ενός απολύτως τεχνικού θέματος, χωρίς να έχουμε την τεχνογνωσία και την εξουσιοδότηση εκ του Συντάγματος που έχει το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Κατά συνέπεια, όλη αυτή η συζήτηση είναι ή πρόσκληση σε διαπραγμάτευση για επίδοξους καναλάρχες ή πρόκληση προς άλλους, «αποφασίζομεν και διατάσσομεν ποιοι θα ζήσουν και ποιοι όχι». Έρχομαι τώρα στην τροπολογία του κ. Σταθάκη. Ο κ. Σταθάκης για την Επιτροπή Ανταγωνισμού μάς είπε κάτι - και εγώ θα συμφωνούσα μαζί του πάρα πολύ - ότι ένα στέλεχος μίας ανεξάρτητης αρχής που αποφασίζει για τη ρύθμιση των αγορών δεν πρέπει να έχει καμία συγγενική σχέση - πρώτου, δεύτερου βαθμού, άμεση, εξ αγχιστείας, οποιαδήποτε συγγενική σχέση - με μέλος του Εθνικού Κοινοβουλίου. Για τον σύζυγο της κυρίας Καφαντάρη που τον διορίσατε σε μία κρατική εταιρεία, που όχι μόνο δεν ρυθμίζει, αλλά διαχειρίζεται λεφτά του ελληνικού δημοσίου και που θα αποφασίσει ή θα συμμετάσχει σε επενδύσεις του ελληνικού κράτους, το ασυμβίβαστο αυτό δεν ισχύει; Δεν σας ενοχλεί ηθικά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να ισχύει για κάποιους; Δες τώρα τη σύμπτωση: Τι αποφασίζουμε επιπλέον; Ο πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού να μην είναι πάνω από εβδομήντα τριών ετών - όσο είναι τώρα ο σημερινός - και ο αντιπρόεδρος να μην είναι πάνω από εβδομήντα - όσο είναι ο σημερινός. Ας το πούμε απλά: Θέλουμε να τους αντικαταστήσουμε. Μάλιστα. Το λες, όμως, ευθέως, όχι με περικοκλάδες. Τρίτη παρατήρηση. Είναι τραγική ειρωνεία της πολιτικής συγκυρίας. Χθες η Κυβέρνηση έπνιξε στα χημικά τους Έλληνες αγρότες στην AGROTICA και σήμερα έρχεται να νομοθετήσει ενσωματώνοντας μια κοινοτική οδηγία επί της ιδιωτικής ασφάλισης. Η Κυβέρνηση με το ασφαλιστικό της νομοσχέδιο, που έχει ξεσηκώσει όλη την ελληνική κοινωνία, κόβει την κοινωνία στα δύο, την χωρίζει σε πατρίκιους και πληβείους. Και επειδή αυτή η ρετσινιά θα ακολουθεί τον ΣΥΡΙΖΑ για πάρα πολλά χρόνια, δεν ξέρω πόσοι από εσάς αντέχετε τη ρετσινιά των νέων γενιών που τους εκμεταλλεύεστε σε βάρος αυτών που παίρνουν τώρα συντάξεις. Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο να το αποσύρετε και να καλέσετε σε διάλογο και τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου και την ίδια την κοινωνία. Μόνο η απόσυρση μπορεί να εκτονώσει αυτό που με ευθύνη της Κυβέρνησης έχει δημιουργηθεί και να δώσει τη δυνατότητα μιας πραγματικά σοβαρής συζήτησης και βεβαίως να ξεφύγουν οι Έλληνες ασφαλισμένοι από την αυτιστική, από την «κατρουγκάλεια» κλίνη, την προκρούστεια κλίνη, στην οποία οδηγεί ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας. Έρχομαι στο τέταρτο θέμα, το οποίο επίσης θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό. Αφορά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ντροπιαστικό για την πατρίδα μας να έχουμε γίνει το «μαύρο πρόβατο» της Ευρώπης στα θέματα του προσφυγικού. Σκοπιανοί, Τσέχοι, Σλοβάκοι, Πολωνοί, Δανοί, Αυστριακοί, οι πάντες δείχνουν με το δάκτυλο την Ελλάδα ως το «μαύρο πρόβατο» αντί να δείχνουν την Τουρκία. Πολιτικές ευθύνες επ' αυτού υπάρχουν; Η Κυβέρνηση θεωρεί ότι για την παλιά τακτική της «αφήστε τα παιδιά να λιάζονται», όταν ο αρμόδιος τότε Υπουργός Προστασίας του Πολίτη - ο δικός τους Υπουργός - τους έλεγε «θα έρθουν ένα εκατομμύριο μετανάστες και πρόσφυγες, πάρτε μέτρα» και η επίσημη πολιτική της Κυβέρνησης έλεγε «αφήστε τα παιδιά», περί αυτής όλης της πολιτικής αισθάνεται κάποιος την ανάγκη να ζητήσει συγγνώμη; Αυτό το οποίο πάντως δεν θα επιτρέψουμε εμείς είναι την κατάκτηση να είναι η χώρα μέλος της Συνθήκης Σένγκεν, δηλαδή ο Έλληνας πολίτης να κυκλοφορεί ως ισότιμος με τους άλλους Ευρωπαίους πολίτες σε όλες τις χώρες της Ένωσης, αυτό το δικαίωμα δεν θα σας επιτρέψουμε να μας το πάρετε. Δεν θα σας επιτρέψουμε να αφήνετε Υπουργούς ξένων χωρών να λένε «φτιάξτε μεγάλα στρατόπεδα για πεντακόσιες χιλιάδες πρόσφυγες». Δεν έχετε το δικαίωμα. Η κ. Γενηματά έχει ζητήσει από τον κύριο Πρωθυπουργό συνάντηση επί αυτού του θέματος. Θεωρώ ότι έχει χρέος ο κύριος Πρωθυπουργός να δει και την κ. Γενηματά και όποιον άλλο πολιτικό Αρχηγό ζητήσει ραντεβού. Τα θέματα σάς ξεπερνούν. Είναι μακράν πέραν των αρμοδιοτήτων σας και της χρονικής διάρκειας της Κυβέρνησής σας, οποιασδήποτε κυβέρνησης. Πάνε στον πυρήνα των εθνικών θεμάτων. Δεν έχετε δικαίωμα να τα χειρίζεσθε σαν να είναι τρέχοντα ζητήματα. Θα τελειώσω, κύριε Πρόεδρε, αναφερόμενος στο ίδιο το νομοσχέδιο που συζητάμε την ενσωμάτωση της οδηγίας. Εμείς είπαμε από την αρχή ότι είμαστε θετικοί στο να ενσωματωθεί και να εκσυγχρονιστεί το θεσμικό πλαίσιο για την ιδιωτική ασφάλιση. Ένας από τους λόγους για τους οποίους επιπλέον είμαστε θετικοί - πέραν του ότι στον Πυλώνα 1 προβλέπει να υπάρχει κεφαλαιακή επάρκεια από τις ασφαλιστικές εταιρείες - είναι ότι στον Πυλώνα 2 προβλέπει να υπάρχουν προσωπικές ευθύνες στα διοικητικά συμβούλια των εταιρειών, αν δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, όπως υπάρχει και ο Πυλώνας 3 που εμάς μας βρίσκει ιδεολογικά και πολιτικά απόλυτα σύμφωνους, ο οποίος υποχρεώνει τις εταιρείες να λογοδοτούν στην κοινωνία και τους πελάτες τους, να λογοδοτούν και να δημοσιοποιούν όλα τους τα στοιχεία. Σας θυμίζω ότι με καθυστέρηση τουλάχιστον οκτώ ετών η Ευρώπη νομοθετεί, αφού περάσαμε την κρίση των ενυπόθηκων δανείων στις Ηνωμένες Πολιτείες και η Ελλάδα πληρώνει ακόμα αυτήν την κρίση και με τα δικά μας λάθη. Αργεί η Ευρώπη, αλλά ενσωματώνει τώρα αυτήν την οδηγία. Όμως, εμείς μπορούμε να κοιτάμε στα μάτια οποιονδήποτε, γιατί πρώτοι εμείς με τη ΔΙΑΥΓΕΙΑ δώσαμε το παράδειγμα ως ελληνικό δημόσιο, ως Κυβέρνηση, ώστε να αναρτώνται υποχρεωτικά στο διαδίκτυο όλες οι αποφάσεις των Υπουργών και των Γενικών Γραμματέων και πολύ περισσότερο όλες οι αποφάσεις που σχετίζονται με τη διαχείριση του δημοσίου χρήματος. Επειδή λοιπόν - και κλείνω με αυτό - τα πράγματα πάρα πολλές φορές ξεπερνούν αυτούς στους οποίους έχει ανατεθεί τυπικά ή και θεσμικά η διαχείρισή τους, θέλω και από αυτή τη θέση, του εισηγητή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης να καλέσω τον Πρωθυπουργό και την Κυβέρνηση να συνειδητοποιήσει την κρισιμότητα της εθνικής συγκυρίας και κυρίως να συνειδητοποιήσει ότι με ψέματα και με επικοινωνιακά τεχνάσματα δεν μπορεί πια να διοικηθεί αυτός ο τόπος. Αφού αποφύγαμε με «την ψυχή στο στόμα» το GREXIT, θεωρώ αδιανόητο να συζητούμε τώρα το να μας πετάξουν έξω από τη Σένγκεν και αύριο να μας ζητήσουν, λέει, ως αντάλλαγμα να δεχτούμε έναντι της πιθανής μείωσης του χρέους ένα εκατομμύριο μετανάστες. Αυτά δεν περνάνε! Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής, αφού συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «1974- Η αποκατάσταση της Δημοκρατίας» που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, τριάντα ένας μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 53ο Γενικό Λύκειο Αθήνας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Πριν δώσω τον λόγο και σε εσάς, κύριε Βαρδαλή, επειδή κατατέθηκε τροπολογία από τον κ. Τόσκα, θα του δώσω τρία λεπτά για να την εξηγήσει ώστε να μπορέσετε να τοποθετηθείτε όλοι και επ' αυτής. Κύριε Τόσκα, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είναι γνωστό ότι το ελάχιστο χρονικό διάστημα για την ολοκλήρωση των διαγωνιστικών διαδικασιών και για την προμήθεια βασικών αντικειμένων που χρειάζονται στην καθημερινότητα της Ελληνικής Αστυνομίας, όπως είναι ελαστικά για τα περιπολικά, ελαιολιπαντικά και καύσιμα ή θέματα καθαριότητας στα αστυνομικά τμήματα, είναι στην καλύτερη περίπτωση - που στην πράξη έχει αποδειχθεί ότι δεν είναι αρκετός ο χρόνος - πέντε ως έξι μήνες. Ουσιαστικά, χρειάζεται πάνω από χρόνος για να ολοκληρωθούν αυτές οι διαδικασίες. Όμως, η καθημερινή λειτουργία των αστυνομικών τμημάτων, η διατήρηση του αξιόμαχου του μηχανοκίνητου στόλου της Ελληνικής Αστυνομίας, οι ανάγκες αποφυγής ακινητοποίησης, γιατί φυσικά τα προβλήματα αστυνόμευσης δεν περιμένουν πότε θα τελειώσουν οι διαγωνιστικές διαδικασίες, δεν μας επιτρέπουν να καθησυχάσουμε. Γι' αυτόν τον λόγο, λαμβάνοντας υπ' όψιν τη γεωγραφική κατάτμηση που υπάρχει - γιατί δεν μπορεί το ίδιο συνεργείο καθαριότητας που υπάρχει στο Καστελόριζο να υπάρχει και στον Έβρο και να ικανοποιηθούν και να καλυφθούν με ομαδοποιημένο τρόπο οι διάφορες ανάγκες - φέρνουμε σήμερα αυτήν την τροπολογία. Για ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα και μέχρι να εφαρμοστούν άλλες διαδικασίες από το Υπουργείο Ανάπτυξης για την προμήθεια και κάλυψη βασικών αναγκών έως του ποσού των 60.000 ευρώ με πρόχειρο διαγωνισμό και έως του ποσού των 20.000 ευρώ με ανάθεση, προκειμένου ακριβώς να καλυφθούν τέτοιες ανάγκες και επιπλέον, για να καλυφθούν ανάγκες σίτισης των προσφύγων των προαναχωρησιακών κέντρων με τέτοιες διαδικασίες πιο ευέλικτες, φέρνουμε αυτήν την τροπολογία ακριβώς για να καλύψουμε τέτοιες περιπτώσεις απολύτως απαραίτητες για την καθημερινή λειτουργία της Αστυνομίας. Γι' αυτόν τον λόγο, κύριε Πρόεδρε, φέραμε με έκτακτο τρόπο αυτήν την τροπολογία. Ευχαριστώ.
Κύριε Τόσκα και εγώ σας ευχαριστώ. Της έριξα μια πρόχειρη ματιά. Νομίζω ότι δεν κάνω λάθος, αλλά προσέξτε το. Νομίζω ότι πρέπει να μπει αριθμός «20.000» και «60.000» και όχι να πέσουμε στις κατατμήσεις και να βγούνε όλα με 20.000 και 60.000. Πρέπει να μπει μια παράγραφος εκεί μέσα που να περιορίζει τον αριθμό των 20.000 και 60.000. Μπορεί να μην το έχω δει. Δείτε το μέχρι να έρθει η ώρα της ψηφοφορίας. Νομίζω ότι θα είναι πιο ασφαλής, γιατί επί της αρχής, προσωπικά τουλάχιστον, νομίζω ότι έχετε δίκιο. Κύριε Βαρδαλή, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Απουσιάζει ο Υπουργός κ. Τσακαλώτος, αλλά στην τοποθέτησή του υποστήριξε πως το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου που συζητούμε δεν ανοίγει τον δρόμο δήθεν, δεν ενισχύει τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες. Όμως, ξέχασε να μας πει ότι την ίδια ακριβώς περίοδο κατεδαφίζετε την κοινωνική ασφάλιση, αυξάνετε σταδιακά την απαλλαγή κράτους και εργοδοσίας από τη συμμετοχή, καταργείτε τον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης και λίγο έως πολύ, αυτή η επίθεση εξελίσσεται σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ταυτόχρονα, ενδιαφέρεστε τόσο η Κυβέρνηση όσο και συνολικά η Ευρωπαϊκή Ένωση για το πλαίσιο λειτουργίας των ασφαλιστικών εταιρειών. Κύριοι της Κυβέρνησης, πάει πολύ να διατηρείτε όλους τους αντιασφαλιστικούς νόμους της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, να ετοιμάζετε νέα σφαγή με άγριο τσεκούρι στις επικουρικές και με εθνική σύνταξη - πτωχοκομείο και από την άλλη μεριά, να υποστηρίζετε πως δεν ανοίγετε το δρόμο στην ιδιωτική ασφάλιση. Κατά τη γνώμη μας, δεν είναι καθόλου τυχαίο που και τα δυο εξελίσσονται αυτή τη συγκεκριμένη περίοδο. Με απλά λόγια, τι λέτε στο λαό; Κοιτάξτε να δείτε, κάντε μόνοι σας το κουμάντο. Εμείς δίνουμε ένα ακόμη χτύπημα στην κοινωνική ασφάλιση και αν θέλετε να εξασφαλίσετε κάτι στα γεράματα για να μπορέσετε να ζήσετε κάπως αξιοπρεπώς, θα πρέπει να τρέξετε στα κοράκια της ιδιωτικής ασφάλισης. Έτσι, με αυτόν τον τρόπο, στρώνετε τον δρόμο στους ομίλους της ιδιωτικής ασφάλισης. Άλλωστε, τα κοράκια της ιδιωτικής ασφάλισης προπαγανδίζουν πως το σύστημά τους τώρα είναι ασφαλές και φερέγγυο και πως δεν πρέπει ο ασφαλισμένος να φοβάται πως θα χάσει τα λεφτά του. Βεβαίως, τα λέει για να προσελκύσει «πελάτες». Εντός εισαγωγικών η λέξη, διότι σαν πελάτες βλέπουν τους ασφαλισμένους. Να γιατί οι ασφαλιστικές εταιρείες πιέζουν για μεταρρυθμίσεις. Να γιατί συμφωνούν με αυτήν τη μεταρρύθμιση της Κυβέρνησης για το κοινωνικοασφαλιστικό. Να γιατί δεν έχουν καμμία μα καμμία αντίρρηση με την κύρωση της οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που συζητούμε σήμερα. Γιατί; Διότι ανοίγει ακόμη περισσότερο η αγορά στα πολυεθνικά μεγαθήρια της ασφάλισης. Κυρίαρχο στοιχείο της οδηγίας είναι οι αυστηρότερες κεφαλαιακές απαιτήσεις για τις ασφαλιστικές εταιρείες. Η Κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα υποστηρίζουν ότι μ' αυτήν την αυστηροποίηση του πλαισίου, αλλά και με την ισχυροποίηση του εποπτικού ελέγχου, θα ωφεληθούν οι ασφαλισμένοι και, άρα, αυτός είναι και ο στόχος της Οδηγίας που συζητάμε, δηλαδή της Φερεγγυότητας ΙΙ. Σιγά να μην έχουν αυτόν τον πόνο! Άλλωστε, οι επιχειρηματικοί όμιλοι της ιδιωτικής ασφάλισης δεν θα δίνουν σύνταξη, καθώς αυτό που παρέχουν είναι χρηματοοικονομικό προϊόν. Το όποιο ποσό από το ασφάλιστρο που με θυσίες θα καταβάλλουν οι λαϊκές οικογένειες στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις, θα εξαρτάται από την αγορά, με τον ορατό κίνδυνο - αν όχι με τη βεβαιότητα - να μην πάρουν στο τέλος ούτε καν τα χρήματα που έδωσαν, ακόμα και να τα χάσουν όλα, όπως έγινε με την «ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ» και δεκάδες άλλες περιπτώσεις «κανονιών» στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο κύριος Υπουργός έδωσε χαρακτηριστικά παραδείγματα τόσο από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, όσο και από την Ευρωπαϊκή Ένωση, για «κανόνια» που εξελίχθηκαν τα τελευταία χρόνια. Τότε, θα αναρωτηθεί κανείς, γιατί γίνεται τόση φασαρία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ήδη από το 2009, η Ευρωπαϊκή Ένωση ψήφισε την οδηγία Φερεγγυότητα ΙΙ σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης. Η συγκροτημένη επέλαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κυβερνήσεών της στα κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα σε όλα τα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι συμβιβασμοί στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οδήγησαν στο να εφαρμοστεί αυτή η οδηγία από 1-1-2016, παρά το ότι είχε ψηφιστεί το 2009. Κατά τη γνώμη μας, η λογική της ενίσχυσης της ιδιωτικής ασφάλισης δεν είναι τυχαία επιλογή. Αντίθετα, αποτελεί βασική πολιτική κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί υπηρετεί την κεντρική της αποστολή, δηλαδή τη διασφάλιση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλιακών ομίλων. Για τους επιχειρηματικούς ομίλους, η εμπορευματοποίηση της ασφάλισης μπορεί να αποτελέσει πεδίο τοποθέτησης κεφαλαίων, δίνοντας προσωρινή διέξοδο στην υπερσυσσώρευση κεφαλαίων. Από τη μία μεριά, τα ασφάλιστρα κεφαλαιοποιούνται και αξιοποιούνται για καπιταλιστικές επενδύσεις και από την άλλη, κράτος και εργοδοσία απαλλάσσονται από τις εργοδοτικές εισφορές και, άρα, γίνεται φθηνότερη η εργατική δύναμη, ενισχύοντας και απ' αυτήν την πλευρά και μ' αυτόν τον τρόπο τις καπιταλιστικές επενδύσεις. Η δεύτερη πλευρά του ζητήματος, για την οποία τα άλλα κόμματα κλείνουν τα μάτια και δεν λένε κουβέντα, είναι η εξής: Το νομοσχέδιο ουσιαστικά αντιμετωπίζει την ασφάλιση ως χρηματοοικονομικό προϊόν. Οι αυστηρότερες κεφαλαιακές απαιτήσεις για τις ασφαλιστικές εταιρείες οδηγούν μαθηματικά σε εξαγορές και συγχωνεύσεις από τους μεγάλους ομίλους του κλάδου, δηλαδή οδηγούν σε μεγαλύτερη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου, για να μπορούν να ανταποκριθούν στις συνθήκες αυξημένης πελατείας που τροφοδοτεί η διάλυση των κοινωνικοασφαλιστικών συστημάτων σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για μεγαλύτερη διευκόλυνση αυτής της συγκέντρωσης, αίρονται όλοι οι περιορισμοί κίνησης κεφαλαίων και ελεύθερης εγκατάστασής τους στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανεξάρτητα από τη χώρα καταγωγής τους, ενώ καθιερώνεται η ενιαία ευρωενωσιακή άδεια για όλες τις επιχειρήσεις του είδους και η ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της Ρυθμιστικής Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων. Αυτό το λένε μόνο οι κομμουνιστές που χρησιμοποιούν «ξύλινη» γλώσσα, όπως υποστηρίζετε; Θα σας πω τι γράφει η «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» στο πρωτοχρονιάτικο φύλλο της, της 1ης Ιανουαρίου του 2016. Βεβαίως, δεν μπορεί κανείς να υποστηρίξει ότι υποστηρίζει τις θέσεις του κομμουνιστικού κόμματος της Ελλάδας. Γράφει, λοιπόν, «Ισχυρές ανακατατάξεις στην ασφαλιστική αγορά προοιωνίζεται το 2016 με την εφαρμογή της νέας οδηγίας "Φερεγγυότητα ΙΙ”». Παρακάτω λέει: «Σηματοδοτούν την κυριαρχία πολυεθνικών εταιρειών που διαθέτουν υψηλότερα κεφάλαια και είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν από θέση ισχύος τις προκλήσεις της νέας χρονιάς. Άλλωστε, το επιβάλλουν και οι εξελίξεις στο χώρο της ασφαλιστικής αγοράς». Αυτήν την περίοδο είχαμε τη μεταβίβαση του χαρτοφυλακίου ζωής της «INTERNATIONAL LIFE» σε άλλη ασφαλιστική εταιρεία. Υπάρχει συμφωνία πώλησης της «ΑΤΕ Ασφαλιστικής» στον γερμανικό όμιλο «ERGO», η οποία βεβαίως δεν έχει ολοκληρωθεί, αλλά βρίσκεται στη διαδικασία ολοκλήρωσής της. Υπάρχει η μετάβαση της «EUROLIFE ERB» στον όμιλο της «FAIRFAX». Στην Ελλάδα, δηλαδή, οι εξελίξεις φωνάζουν ότι οι σχετικοί μονοπωλιακοί όμιλοι, σε συνεννόηση με τη σημερινή και τις προηγούμενες κυβερνήσεις, ήδη προετοιμάζονταν από καιρό. Οι τραπεζικές εταιρείες παρουσιάζουν σχεδόν αποκλειστικά χαρτοφυλάκια ζωής και συντάξεων. Ριζικές ανακατατάξεις, που συνδέθηκαν και με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, συντελούνται με περαιτέρω συγκέντρωση στον κλάδο. Σύμφωνα με τη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της χώρας θα κληθούν να μεταβιβάσουν τα ασφαλιστικά τους χαρτοφυλάκια σε ιδιώτες επενδυτές. Γιατί, όμως, η Ευρωπαϊκή Ένωση προχωρά σε αυτήν την κατεύθυνση; Αυτό, κυρίως, που τους απασχολεί είναι η ανάπτυξη της οικονομίας και η προσέλκυση επενδύσεων. Γι' αυτόν τον σκοπό ψάχνει εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης μακροπρόθεσμων επενδύσεων, πέραν του τραπεζικού δανεισμού. Γνωρίζει πως μέχρι το 2020 θα χρειαστεί να γίνουν επενδύσεις για αυτόν τον σκοπό πάνω από 2 τρισεκατομμύρια ευρώ. Δεδομένου, λοιπόν, πως οι επενδύσεις αυτές δεν μπορούν να χρηματοδοτηθούν από τον δημόσιο τομέα, αλλά και από τις τράπεζες, καθίσταται επιτακτική η ανάγκη για προσέλκυση ιδιωτικών επενδύσεων και δη μακροπρόθεσμων. Ψάχνουν κεφάλαια που βρίσκονται σε θεσμικούς επενδυτές, όπως για παράδειγμα είναι οι ασφαλιστικές εταιρείες ζωής και τα συνταξιοδοτικά ταμεία. Άρα, το ποιο θα είναι το θεσμικό πλαίσιο που θα διέπει τις ασφαλιστικές εταιρίες είναι σημαντικό για την επιλογή τοποθέτησής τους σε μακροπρόθεσμες επενδύσεις, όπως είναι οι επενδύσεις, για παράδειγμα, σε έργα υποδομής. Το προηγούμενο νομοθετικό πλαίσιο στη Φερεγγυότητα Ι, δηλαδή η προηγούμενη οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συνιστούσε εμπόδιο για τέτοιου είδους επενδύσεις, εξαιτίας των αυξημένων κεφαλαιακών απαιτήσεων που συνεπάγονταν οι εν λόγω επενδύσεις. Οι πολλές μικρές εταιρείες, δηλαδή, στον κλάδο σημαίνουν μικρά, διάσπαρτα κεφάλαια, που δεν μπορούν εύκολα να αξιοποιηθούν για επενδύσεις που έχουν ανάγκη αυτήν την περίοδο. Εκτιμάται ότι εάν ασφαλιστικές εταιρείες και συνταξιοδοτικά ταμεία αυξήσουν τις επενδύσεις τους σε έργα υποδομής κατά 0,5% των συνολικών περιουσιακών τους στοιχείων - ένας στόχος που φαίνεται εφικτός - , αυτό θα σήμαινε επιπλέον επενδύσεις πάνω από 20 δισεκατομμύρια. Κατά συνέπεια η απόφαση των θεσμικών επενδυτών για το αν και πού θα επενδύσουν, έχει τεράστιο αντίκτυπο στην οικονομία. Να γιατί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε την τροποποίηση του νομοθετικού αυτού πλαισίου. Με αυτήν την οδηγία για πρώτη φορά εισάγεται η έννοια των επιλέξιμων επενδύσεων σε έργα υποδομής. Επομένως αυτό που προωθείται τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο είναι να δοθούν κίνητρα για την αύξηση επενδύσεων σε έργα υποδομής. Να γιατί λέμε ότι συνεχίζετε από εκεί που σταμάτησαν οι προηγούμενοι. Να γιατί λέμε πως η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ υπηρετεί τα ίδια συμφέροντα, τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Γιατί ταυτόχρονα με την προώθηση του εγκλήματος σε βάρος των κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, προσαρμόζετε στην ελληνική νομοθεσία την οδηγία Φερεγγυότητα ΙΙ, ώστε να συνδυάσει την πλήρη κατεδάφιση του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος με την παράδοσή του στους επιχειρηματικούς ομίλους. Ανοίγετε διάπλατα τον δρόμο στα μονοπώλια που δραστηριοποιούνται στον κλάδο της ιδιωτικής ασφάλισης και τους συναφείς κλάδους, σε έναν τομέα που ανέκαθεν θεωρούσαν χρυσοφόρο πεδίο κερδοφορίας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, υπάρχει ένα ερώτημα που πρέπει όλα τα κόμματα να δώσουν απάντηση: Η ασφάλιση είναι εμπόρευμα ή είναι δικαίωμα; Το πώς απαντά κανείς σε αυτό το ερώτημα δείχνει και με ποιον είναι. Όλοι σας υποστηρίζετε την ιδιωτική ασφάλιση και μάλιστα ως τρίτο πυλώνα με συμπληρωματικό ρόλο την κοινωνική ασφάλιση. Υποστηρίζετε πως θα βάλετε κανόνες και τέτοιοι κανόνες εν προκειμένω μπαίνουν και με την οδηγία Φερεγγυότητα ΙΙ. Όμως, η εμπορευματοποίηση της ασφάλισης έχει στόχο τη θωράκιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Ελαχιστοποιεί την κοινωνική δαπάνη φορτώνοντάς την στις πλάτες των εργαζομένων, καταργεί την καθολικότητα της ασφάλισης και όποιος έχει, μπορεί να αγοράσει. Τέλος, οδηγεί σε αδυναμία κάλυψης των συνδυασμένων αναγκών των εργαζόμενων και των λαϊκών οικογενειών. Για όλους τους παραπάνω λόγους, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας θα καταψηφίσει το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου. Όσον αφορά τώρα την τροπολογία για τις τηλεοπτικές άδειες - αν και επί της ουσίας αναφέρθηκε ο σύντροφός μου κ. Καραθανασόπουλος κατά τη συζήτηση για τη μη συνταγματικότητα της συγκεκριμένης τροπολογίας - , θα ήθελα να πω τα εξής: Με αυτήν την τροπολογία θέλετε να επιταχύνετε την εφαρμογή του νόμου για τη χορήγηση των τηλεοπτικών αδειών, αλλάζοντας διατάξεις που οι ίδιοι ψηφίσατε πριν από τρεις μήνες. Ως ΚΚΕ θυμίζω πως είχαμε ασκήσει κριτική στον συγκεκριμένο νόμο, γιατί σε αντίθεση με τις κυβερνητικές κόρωνες για διαφάνεια και αντικειμενική ενημέρωση, ο νόμος δεν εξασφαλίζει τίποτα απ' όλα αυτά. Ο νόμος έχει ουσιαστικά στόχο να κάνει μια αναδιανομή της τηλεοπτικής πίτας και αγοράς σε παλιά και νέα τζάκια, σε παλιούς και νέους επίδοξους ιδιοκτήτες καναλιών. Φυσικά δεν αποκλείεται - ίσα, ίσα κατά τη γνώμη μας, η Κυβέρνηση το επιδιώκει - να προκύψει ένα τηλεοπτικό τοπίο πιο φιλικό σ' αυτήν και στο αντιλαϊκό της έργο. Όμως, αυτό το τοπίο σίγουρα δεν θα είναι φιλικό προς το λαό και το δικαίωμά του στην ενημέρωση και στο σύνολο των δικαιωμάτων του, όπως βεβαίως δεν είναι και το σημερινό τοπίο. Διότι και στη μια και στην άλλη περίπτωση το κουμάντο στην ενημέρωση θα το κάνουν οι μεγάλοι επιχειρηματίες, το μεγάλο κεφάλαιο, οι ιδιοκτήτες των καναλιών. Και αυτή είναι η πολιτική ουσία. Σχετικά με τις τροπολογίες να πω μόνο μια κουβέντα. Όσον αφορά την τροπολογία που έχει σχέση με τις απαλλοτριώσεις, στεκόμαστε κάθετα αντίθετοι. Θέλετε να βοηθήσετε το μεγάλο κεφάλαιο, να του λύσετε τα χέρια δηλαδή. Όσον αφορά τώρα την τροπολογία που αφορά την Επιτροπή Ανταγωνισμού, επίσης είμαστε «κατά». Ο ανταγωνισμός είναι πρόβλημα του μεγάλου κεφαλαίου και στο χωριό μου λένε πως «όταν μαλώνουν τα βουβάλια, την πληρώνουν τα βατράχια». Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό θα σας κάνω μια πρόταση, για να τη σκεφθείτε και να τοποθετηθείτε περίπου στις 15.00΄, αν και ήδη μου έχουν απαντήσει τρία, τέσσερα κόμματα. Όμως, υπάρχει ακόμα αντίρρηση από την πλευρά της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Μένουν τρεις ειδικοί αγορητές. Μετά και εφόσον θέλουν να πάρουν τον λόγο - και υποθέτω ότι όλοι θα θέλουν - , σειρά έχουν οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι των κομμάτων. Η πρότασή μου, λοιπόν, είναι να μιλήσουν και οι πέντε πρώτοι ομιλητές, ένας από κάθε κόμμα, διότι τα υπόλοιπα κόμματα ούτως ή άλλως μέχρι το τέλος του εικοστού ομιλητή δεν έχουν ορίσει ομιλητή, άρα δεν έχουν «έννομο συμφέρον» για να ερωτηθούν. Στη συνέχεια προτείνω ή να σταματήσουμε στους πέντε πρώτους ομιλητές, κάτι που χονδρικά σημαίνει στις 16.00΄ να ξεκινήσουμε τις ονομαστικές ψηφοφορίες και οι συνάδελφοι της περιφέρειας να φύγουν γρηγορότερα, ώστε να μην τρέχουν να αλλάξουν εισιτήρια, ή εάν η Δημοκρατική Συμπαράταξη επιμείνει στην άρνησή της, να λυθεί το θέμα διά δημοκρατικού τρόπου. Αυτό σημαίνει ότι θα ερωτηθεί ένα - ένα κόμμα με βάση τη δήλωση του Κοινοβουλευτικού του Εκπροσώπου και η απόφαση θα ληφθεί κατά πλειοψηφία. Μη μου απαντήσετε τώρα. Σκεφθείτε το και αργότερα μπορείτε να τοποθετηθείτε. Τον λόγο έχει ο κ. Θεοχάρης, ο οποίος, όπως βλέπω, δεν είναι στην Αίθουσα. Σας παρακαλώ, να τον ειδοποιήσετε. Δεν θα τον διαγράψω τώρα, γιατί είναι τυχερός και μπορεί να πάρει τον λόγο ο κ. Γεωργιάδης. Έτσι, μιλάτε και γρηγορότερα, αλλά σώζετε και τον κ. Γεωργιάδη. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Το «γρηγορότερα» είναι σχετικό, κύριε Πρόεδρε, γιατί έχουμε να πούμε πολλά.
Διευκολύνετε.
Ναι, αυτό εννοούσα.
Εντάξει, δεν υπάρχει πρόβλημα, κύριε Πρόεδρε. Άλλωστε, μπορεί να βρεθώ εγώ σε αντίστοιχη περίπτωση στο μέλλον. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, αγαπητοί συνάδελφοι, καλησπέρα σας! «Καλημέρα» είχα γράψει στην αρχή, αλλά έχει περάσει πάρα πολύ η ώρα, οπότε τώρα λέμε «καλησπέρα». Με τη σημερινή μου ομιλία θα ήθελα να αναπτύξω δύο θέματα. Το ένα αφορά στη «Φερεγγυότητα» και το άλλο στην τροπολογία του ΕΣΡ. Θα ξεκινήσω με το θέμα της «Φερεγγυότητας», όπου πραγματικά πρέπει να αφουγκραστούμε τους φορείς ασφαλίσεως αφενός, από την άλλη θα πρέπει να έχουμε και μια διασφάλιση των συμφερόντων των ασφαλιζόμενων στον κλάδο. Πριν γίνετε Κυβέρνηση δείχνατε έναν πολύ μεγάλο ζήλο στην υπεράσπιση κοινωνικών ομάδων και κλάδων. Είναι γεγονός, όμως, ότι ο πραγματικός χαρακτήρας της κάθε κυβέρνησης φαίνεται όταν έχει στα χέρια της την εξουσία. Και φάνηκε με τον χειρότερο τρόπο, έναν τρόπο αυταρχικό και ανελεύθερο. Και θα γίνω και λίγο πιο συγκεκριμένος. Η προθεσμία για την εφαρμογή αυτών των κοινοτικών οδηγιών στο εγχώριο δίκαιό μας έληξε τον περασμένο Μάρτιο. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε ήδη απαιτήσει ρητά την εφαρμογή των ευρωπαϊκών αυτών κανόνων στον κλάδο των ασφαλειών. Μας είχαν προειδοποιήσει πολλές φορές ότι αν η Ελλάδα δεν συμμορφωθεί άμεσα, τότε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί να παραπέμψει στο αρμόδιο δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η χώρα μας είχε αποτύχει να μεταφέρει εγκαίρως την κοινοτική οδηγία «Solvency II» του ν.138/2009 και την οδηγία «Omnibus ΙΙ» του ν. 51/2014 στο εθνικό της δίκαιο. Η σχετική συζήτηση που έγινε στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων ανέδειξε διάφορα εκκρεμή ζητήματα που χρήζουν την προσοχή μας. Για παράδειγμα οι εταιρείες που μπορούν να αναλάβουν και να μεταβιβαστεί σ' αυτές το χαρτοφυλάκιο πρέπει να είναι εγκατεστημένες στην Ελλάδα, έτσι ώστε να προστατεύουμε και τις θέσεις εργασίας από τη μία, αλλά και τους ασφαλισμένους από την άλλη. Το αντίθετο είναι ικανό να δημιουργήσει ποικίλα προβλήματα. Επίσης, για το άρθρο 44, που μιλάει για παροχή στοιχείων από την Τράπεζα της Ελλάδος προς διαφόρους φορείς, θα πρέπει να λάβετε υπ' όψιν ότι η Τράπεζα της Ελλάδος θα πρέπει να δίνει στοιχεία και σε φορείς κοινωνικής ασφάλισης. Είναι γεγονός πως έχοντας τα πλήρη στοιχεία από την Τράπεζα της Ελλάδος θα βοηθήσει και η Ελεγκτική Επιτροπή μέσω της λειτουργίας της στον εκάστοτε φορέα της κοινωνικής ασφάλισης. Ένα άλλο ζήτημα που αφορά κοινωνική διάσταση, για την οποία ονομαστικά τουλάχιστον λέτε ότι κόπτεστε, είναι το άρθρο 229, το οποίο προβλέπει την αναστολή πληρωμών από τον εκκαθαριστή, η οποία αναστολή πληρωμών δεν θα πρέπει να αφορά τους εργαζόμενους και τους έχοντες έμμισθη θέση εργασίας, γιατί το αντίθετο θα ήταν αντικοινωνικό και, θα μπορούσαμε να πούμε, απάνθρωπο. Επίσης, οι γενικοί κανόνες εποπτείας που αναφέρονται στο νομοσχέδιο στα άρθρα 19 έως 28 φαινομενικά τουλάχιστον είναι ουσιώδεις και απαιτητικοί. Ωστόσο οφείλουμε να επισημάνουμε ότι στην εφαρμογή τους μπορεί να αποδειχθούν αρκετά προβληματικοί. Η εποπτική αρχή φαίνεται βάσει νομοσχεδίου ότι αποκτά απεριόριστη πρόσβαση ακόμα και στα τεχνικά μέσα που διαθέτουν οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις, όπως αναφέρεται στο άρθρο 20, στην παράγραφο 3 και σε αρκετές παραγράφους. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Συγγνώμη, κύριε Πρόεδρε, αλλά η οχλαγωγία δεν με βοηθάει να μπορώ να συγκεντρωθώ και να μιλήσω. Εάν θέλετε, λίγη ησυχία από όσους βρίσκονται εδώ. Είμαστε λίγοι κι όποιος μιλάει ακούγεται πάρα πολύ. Σας ευχαριστώ. Επειδή αυτό που ανέφερα είναι κάτι το γενικόλογο και δεν επιμερίζεται ακριβώς στο πού ξεκινάει και πού τελειώνει η έννοια εποπτείας και του ελέγχου, αυτό που μας προβληματίζει είναι η έκταση του παρεμβατισμού σε μια επιχείρηση ιδιωτικού δικαίου. Ο ιδιώτης επαγγελματίας πρέπει να μπορεί να διαφυλάξει τα νόμιμα και δίκαια συμφέροντα απέναντι σε ενδεχόμενες αυθαιρεσίες της εποπτικής αρχής. Γι' αυτό οφείλουμε να δώσουμε ιδιαίτερη προσοχή και στο έμψυχο δυναμικό της εποπτικής αρχής που θα διερευνήσει τον εκάστοτε έλεγχο αλλά και την καθαυτό διαδικασία. Παράλληλα, το άρθρο 24 περιλαμβάνει από τις ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές εταιρείες παροχή τεραστίου όγκου δεδομένων προς την εποπτική αρχή. Σε αυτό το σημείο οφείλουμε να τονίσουμε την ανάγκη για συνεπή, συνετή και αξιόπιστη διαχείριση των δεδομένων αυτών. Οφείλουμε να εξακριβώσουμε ότι τα δεδομένα αυτά δεν θα διαρρεύσουν προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Και αυτό το λέμε γιατί έχετε ένα ιστορικό και μια επιρρεπή στάση προς τέτοια παραπτώματα και θα αναφέρω ορισμένα εξ αυτών, όπως: Οι υποκλοπές συνομιλιών με το Eurogroup, οι απόπειρες χακαρίσματος στο TΑXISnet αλλά και οι φήμες περί μπουκαρίσματος στην Τράπεζα της Ελλάδος. Μπορεί, λοιπόν, η έννοια της εποπτικής αρχής να φαίνεται σε όλους μας αυξημένου κύρους, ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σ' αυτούς τους οργανισμούς εργάζονται και άνθρωποι και πολλές φορές οι πειρασμοί ποικίλουν. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ομολογουμένως επιβαρύνει αρκετά τις υφιστάμενες επιχειρήσεις του κλάδου με πολλά πρόσθετα έξοδα και πολύ περισσότερο με άδεια εργασίας. Ανεβάζει, όμως, τις προδιαγραφές και στην εσωτερική διακυβέρνηση και στη μεγέθυνση των απαιτούμενων κεφαλαίων και στη διαφάνεια που χρειάζεται. Είναι γεγονός ότι ο κλάδος και οι εκπρόσωποι πιστεύουν πως αξίζει κάποιες θυσίες, γιατί θα αυξήσει την αξιοπιστία της ασφαλιστικής αγοράς. Αυτό, όμως, δεν δίνει καμία λευκή επιταγή περί αυθαιρεσίας και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Όπως τοποθετηθήκαμε και στην επιτροπή, είμαστε θετικοί με το εν λόγω νομοσχέδιο και ελπίζουμε σε μια εύρυθμη λειτουργία του στη συνέχεια. Ας περάσουμε τώρα στην περιβόητη τροπολογία που κατατέθηκε για το ΕΣΡ. Συγγνώμη που θα το πω, αλλά όλοι όσοι εδώ μέσα διαμαρτύρεστε και αυτήν τη στιγμή θέλετε να κλείσετε τα κανάλια, καθημερινά βγαίνετε σε αυτά. Και θα παρατηρήσουμε ότι η νομοθετική ρύθμιση περί του νέου τοπίου στα μέσα μαζικής επικοινωνίας καταδεικνύει εκ μέρους της Κυβερνήσεως μια άνευ προηγουμένου υστεροβουλία στη χειραγώγηση της ελληνικής κοινωνίας. Με το πρόσχημα ότι αρκετά ΜΜΕ σήμερα είναι οικονομικώς ζημιογόνα, η Κυβέρνηση βρίσκει την ευκαιρία να περιορίσει την ελευθερία της έκφρασης. Αυτό είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα αυταρχισμού και ολοκληρωτισμού και δεν συνάδει με τις αρχές και τις αξίες του δυτικού πολιτισμού, πόσω μάλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατ' αρχάς, ο επιτρεπτός αριθμός των μέσων μαζικής επικοινωνίας πανελλαδικής εμβέλειας είναι απαράδεκτο να ορίζεται μονομερώς από την Κυβέρνηση είτε πρόκειται για την κυβερνητική κοινοβουλευτική πλειοψηφία είτε από έναν Υπουργό. Σε μια ιδανική περίπτωση, αν οι ιθύνοντες της Κυβέρνησης είχαν απαλλαγεί από τις αυταρχικές αυτές τάσεις, ο αριθμός των μέσων θα έπρεπε να ρυθμίζεται από την ίδια την αγορά. Η Κυβέρνηση δεν έχει δικαίωμα να παρεμβαίνει σε τέτοιο σημείο και σε τέτοιο βαθμό στην ενημέρωση του πολίτη. Το μόνο κίνητρό σας είναι να περιορίσετε στο ελάχιστο τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τον αριθμό αυτών και σαφέστατα την εγκαθίδρυση ενός νέου καθεστώτος προπαγάνδας. Τέτοιο καθεστώς συναντάμε σε παγκόσμια κλίμακα μόνο σε χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου ή σε ιδιότυπα απομονωμένα καθεστώτα με κατευθυνόμενη προπαγάνδα. Έχω ένα non paper, που δεν είναι έγκυρη πηγή, παρόλα αυτά θα το καταθέσω στα Πρακτικά, και θα ήθελα να δοθεί μια προσοχή στον πίνακα που αναφέρει τον αριθμό των καναλιών με εθνική εμβέλεια αλλά και σε περιφερειακά κανάλια σε χώρες της Ευρώπης. Βουλγαρία: δέκα εθνικά κανάλια, πέντε περιφερειακά. Γαλλία: τριάντα έξι εθνικά κανάλια και σαράντα εννέα περιφερειακά. Γερμανία: σαράντα τέσσερα εθνικά κανάλια, διακόσια τριάντα δύο περιφερειακά. Και αν μου πείτε ότι …
Δεν ισχύει αυτό. Δεν ισχύει, σας το λέμε εμείς, στα εθνικά τουλάχιστον...
Θα το καταθέσω και μπορείτε να δείτε τη φερεγγυότητά του. Επαναλαμβάνω ότι είναι non paper, οπότε διατηρώ επιφύλαξη και εγώ προς αυτό. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Μάριος Γεωργιάδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Θα μου πείτε ότι η Γαλλία και η Γερμανία είναι μεγάλες χώρες και μπορεί τεχνολογικά να έχουν καλύτερη υποστήριξη από εμάς. Από τη Ρουμανία, όμως, με ενενήντα τέσσερα εθνικά δίκτυα και σαράντα πέντε περιφερειακά, δεν νομίζω ότι έχουμε να ζηλέψουμε κάτι. Συνεχίζω: Με «MEGA», «ANTΕΝΝΑ», «ALPHA», «STAR», «ΣΚΑΪ», «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ TV» να εκπέμπουν αυτήν τη στιγμή πανελλαδικά, οι αναφορές του Υπουργού κ. Παππά σε λιγότερες από πέντε άδειες προφανώς και δεν αφορούν πεπερασμένο φάσμα συχνοτήτων. Τεχνικό πρόβλημα δεν υφίσταται, αλλού βρίσκεται προφανώς το ζήτημα. Βάσει της υπάρχουσας κατάστασης, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί, δεν δεχόμαστε ο αριθμός των αδειών να περνάει από τη Βουλή. Δεν είναι δουλειά της κυβερνητικής πλειοψηφίας να ασχολείται με τέτοια θέματα. Ούτε τεχνοκρατική αρμοδιότητα έχει ούτε τη σχετική απαιτούμενη γνώση. Ο έλεγχος των αριθμών των αδειών, εφόσον πρέπει να γίνεται από κάπου, θα πρέπει πάντα να περνά μέσα από ανεξάρτητη αρχή με πλήρεις διαδικασίες διαφάνειας. Το αν αυτή την αρχή θα την πείτε Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης ή κάπως αλλιώς, αυτό είναι δικό σας θέμα. Το ουσιαστικό είναι ότι στη συγκεκριμένη αρχή θα πρέπει να περιλαμβάνονται, με δικαίωμα ψήφου, ειδικοί άνθρωποι επί των μέσων, ανεξαρτήτως κομματικής γραμμής και πολιτικών βλέψεων. Δεν πρέπει να αποτελεί πολιτικό ζήτημα ο αριθμός των καναλιών και των αδειών, για αυτό και πρέπει να αποχρωματιστεί πολιτικά. Ο Πρόεδρος της Βουλής κ Βούτσης αναφέρθηκε σε διακομματική συναίνεση για την εκλογή των μελών του διοικητικού συμβουλίου του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Και όπως είπε αυτοί που συνεχώς αρνούνται πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Εδώ υπάρχει μια αναντιστοιχία λόγων και έργων κι αυτό βέβαια είναι κάτι το οποίο συνηθίζει η εν λόγω Κυβέρνηση. Μέσω της πρόβλεψης ότι τα μέλη του ΕΣΡ ορίζονται με αρχική πλειοψηφία 4/5- και όπως σωστά ανέφερε και η κ. Ασημακοπούλου, δεν τολμάει κανείς να φέρει τα 4/5 μέσα στο Κοινοβούλιο ούτε καν τα 3/5 θα έλεγα - , ορίζονται με ειδική πλειοψηφία μέσα από τη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής κι αυτό πρακτικά σημαίνει ότι από μόνη της η Νέα Δημοκρατία θα μπορούσε να μπλοκάρει τον οποιονδήποτε νόμιμο ορισμό των μελών. Αυτό άλλωστε είναι σύνηθες πλαίσιο αντιπολιτευτικής τακτικής και είναι πράγμα που έχουμε παρατηρήσει συστηματικά και στο παρελθόν. Στο πλαίσιο της συνάντησης του κ. Τσίπρα με τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης αναφέρθηκε στον Πρωθυπουργό ότι με αυτές τις μεθοδεύσεις κινδυνεύει η Κυβέρνηση να έχει την τύχη της πολωνικής κυβέρνησης, εναντίον της οποίας κινήθηκε η Κομισιόν για το θέμα. Αυτό πιστεύουμε ότι δεν είναι διόλου απίθανο να συμβεί και στην περίπτωσή μας και δεν είναι άλλωστε ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που η Ευρωπαϊκή Ένωση θα παρέμβει για να σώσει την κατάσταση απέναντι σε αυταρχικές μεθοδεύσεις της εν λόγω Κυβερνήσεως. Αισθανόμαστε πραγματικά αμήχανα να υποστηρίζουμε τα αυτονόητα πράγματα απέναντι σε μια τόσο έκδηλη κρατική αυθαιρεσία. Πέρα από αυτά, τα οικονομικά προσχήματα τα οποία ισχυρίζεστε δεν στέκουν και θα εξηγήσω γιατί. Αν κλείσετε τους υπάρχοντες σταθμούς, δεν πρέπει να περιμένετε με κανέναν τρόπο την εξόφληση των ήδη χρωστουμένων ούτε στο δημόσιο, αλλά ούτε στα ταμεία ούτε στις τράπεζες. Γι' αυτό και η πρόταση που έχουμε κάνει εμείς από την πλευρά μας, είναι το αυτονόητο, να υπάρξουν δηλαδή ρυθμίσεις στα υπάρχοντα Μέσα, έτσι ώστε να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους. Το μαχαίρι σε αυτές τις περιπτώσεις ουδέποτε βοήθησε. Αυτό επιτάσσει άλλωστε η κοινή λογική για μια κυβέρνηση που θέλει έσοδα, όπως εσείς ισχυρίζεστε. Το κλείσιμο των υπαρχόντων Μέσων με τη μέθοδο του ξαφνικού θανάτου μόνο δείγμα υστεροβουλίας μπορεί να είναι από την πλευρά σας. Εκτός των άλλων, υποτίθεται ότι σας ενδιαφέρει και η ανεργία. Στον δείκτη ανεργίας είμαστε στην τελευταία τετράδα - χειρότερη τετράδα, μπορώ να πω - του κόσμου. Με τη μέθοδο του ξαφνικού θανάτου στα υπάρχοντα κανάλια, χιλιάδες άμεσα και έμμεσα εμπλεκόμενοι εργαζόμενοι στον χώρο των ΜΜΕ θα χάσουν τη δουλειά τους. Και μη μου πείτε ότι θα απορροφηθούν από τα νέα κανάλια που θα δημιουργηθούν, όπως χαρακτηριστικά είχε αναφέρει και ο κ. Παππάς, διότι αυτό καταλαβαίνετε ότι είναι ουτοπία. Δεν μπορεί να απολυθούν από κάποιο κανάλι και να έχουν και συμβόλαιο στον επόμενο σταθμό που θα δημιουργήσετε. Σίγουρα το κάθε κανάλι θα θέλει από τη δική του πλευρά να εξυπηρετήσει τον δικό του κομματικό στρατό και τα δικά του παιδιά. Τη στιγμή που η ελληνική αγορά αντέχει παραπάνω, για παράδειγμα, από τέσσερις άδειες πανελλαδικής εμβέλειας, πείτε μου έναν εύλογο λόγο για τον οποίο θα πρέπει να περιορίσουμε την επιχειρηματικότητα αυτή, πείτε μου έναν λόγο που θα πρέπει να αυξήσουμε περισσότερο την ανεργία. Αλλά ξέχασα. Θα πρέπει να μπουν μέσα στον εθνικό κουμπαρά τα περίπου 8 εκατομμύρια από τον πλειστηριασμό της κάθε άδειας, να μείνουν εκεί, γιατί δεν θα μπουν σαν κεφάλαιο επενδύσεων και να είναι τα λεφτά στην ουσία, που έχετε υποσχεθεί στην Κομισιόν και στους δανειστές από το εν λόγω project. Επειδή κάποιοι επιχειρηματίες αποδείχτηκαν οικονομικά ασυνεπείς κατά την προηγούμενη περίοδο, είναι αυτό ικανό να μας οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι και οι νέοι επιχειρηματίες των media δεν θα συμπεριφερθούν με τον ίδιο τρόπο; Σαφέστατα και όχι. Αυτό που χρειάζεται είναι μια λογική και έξυπνη νομοθετική ρύθμιση και όχι καταστολή. Μόνο πολιτικός λόγος μάς μυρίζει στο πλαίσιο προπαγάνδας και γι' αυτό σας φοβίζει η τελική απόφαση του αριθμού των αδειών να περάσει στην ανεξάρτητη αρχή. Αν βάλετε την κυβερνητική πλειοψηφία να αποφασίσει, για ένα ζήτημα που είναι θέμα των πολιτών και της ελεύθερης αγοράς, τότε να το εφαρμόζετε και σε άλλες πτυχές της επιχειρηματικότητας, να καταλήξουμε σοβιετικό καθεστώς εν έτη 2016 και να γίνουμε ο περίγελος της Ευρώπης. Να ορίσουμε, σε πολιτική βάση εδώ στο Κοινοβούλιο και μέγιστο αριθμό εκδοτικών οίκων, μέγιστο αριθμό ιδιωτικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, μέγιστο αριθμό ιστοσελίδων. Το παράδειγμα της Κίνας με την περιορισμένη πρόσβαση ακόμα και στο διαδίκτυο ακούγεται λίγο θελκτικό, μου φαίνεται, προς εσάς. Εμπρός, λοιπόν, πεδίο δόξης λαμπρόν, αλώστε τη χώρα, κάντε την τσιφλίκι σας και ξεκινήστε την προπαγάνδα, ως ύστατη απεγνωσμένη προσπάθεια να παραμείνετε στην εξουσία. Αυτή τη φορά τα πράγματα, δεν θα έλθουν σύμφωνα με τους δικούς σας σχεδιασμούς. Οι Έλληνες πολίτες, βλέπετε, τώρα τελευταία δείχνουν χαμηλά επίπεδα ανεκτικότητας στον σανό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, δεν θα μακρηγορήσω. Ένα - δύο λεπτά δώστε μου ακόμη, σας παρακαλώ. Γι' αυτόν τον λόγο και θέλετε, καθώς φαίνεται, να τους επιβάλλετε ως μόνιμη και διατροφική συνήθεια τον λεγόμενο σανό, μέσω της πλήρους αυθαίρετης παρεμβατικότητας, στον χώρο των μέσων επικοινωνίας. Στο μέτρο που μπορούμε εμείς, δεν θα το αφήσουμε αυτό να συμβεί. Μολονότι ο Πρόεδρός μας, ο Βασίλης Λεβέντης, έχει κακοποιηθεί από τα παραδοσιακά μέσα μαζικής επικοινωνίας πανελλαδικής εμβέλειας κατά το παρελθόν, δεν θέλουμε να τους εκδικηθούμε, κι αυτό, διότι αφορά χιλιάδες εργαζόμενους στον κλάδο, μα πάνω από όλα το ίδιο το συμφέρον της χώρας. Ένας κοινός θνητός νους, θα έλεγε ότι η Ένωση Κεντρώων θα ήθελε να κλείσει όλα αυτά τα κανάλια, που για τόσα χρόνια την υπονόμευαν. Όχι, εμείς δεν αντιμετωπίζουμε έτσι την πολιτική, με ανόητους συνασπισμούς και καιροσκοπική νοοτροπία.
Ούτε εμείς.
Δεν το βλέπω αυτό. Πάτε να δημιουργήσετε έναν νέο κομματικό στρατό.
Κύριε Γεωργιάδη, μην απαντάτε. Ολοκληρώστε, γιατί πάμε για συντόμευση χρόνου και όχι για επιμήκυνση.
Ναι, κύριε Πρόεδρε, μια τελευταία πρόταση θα πω και ολοκληρώνω.
Δύο λεπτά έχετε μιλήσει παραπάνω. Σας δίνω άλλο μισό.
Σας ευχαριστώ πολύ. Εμείς οι αληθινοί και γνήσιοι κεντρώοι, αποδεικνυόμαστε χωρίς ιδεοληψίες και χωρίς εμπλοκή σε κρατικά ή ιδιωτικά συμφέροντα. Δεν μεροληπτούμε υπέρ κανενός, πέραν του δημόσιου συμφέροντος και της πραγματικής δημοκρατίας. Καταψηφίζουμε, λοιπόν, την εν λόγω τροπολογία και σας ευχαριστώ πολύ, για τον χρόνο και την ανοχή σας.
Ο κ. Αλεξιάδης, έχει να μας ανακοινώσει μια νομοτεχνική βελτίωση. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Μια νομοτεχνική βελτίωση θα ήθελα να κάνω. Στο τέλος της παραγράφου 1, του άρθρου 225 του σχεδίου νόμου, θα προστεθεί εδάφιο ως εξής: «Σε μεταβιβάσεις χαρτοφυλακίου που διενεργούνται από ασφαλιστικές επιχειρήσεις στις οποίες έχει διορισθεί ασφαλιστικός διαχειριστής δεν εφαρμόζεται το άρθρο 479 του Αστικού Κώδικα». Ευχαριστώ.
Παρακαλώ, να φωτοτυπηθεί και να διανεμηθεί στις κυρίες και στους κυρίους Βουλευτές. Τον λόγο έχει ο κ. Θεοχάρης. Δεν βλέπω τον κ. Καμμένο, ίσως καθυστερήσει. Έχει ζητήσει να λάβει τον λόγο και ο Πρόεδρος της Ενώσεως Κεντρώων, ο κ. Λεβέντης, και παρακαλώ να ενημερωθεί ότι μετά τον κ. Θεοχάρη, εφόσον το επιθυμεί, θα κληθεί να λάβει τον λόγο. Ορίστε, κύριε Θεοχάρη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ερχόμαστε σήμερα στην Ολομέλεια να συζητήσουμε για την ενσωμάτωση της οδηγίας Φερεγγυότητα II, Solvency II κατά το ελληνικότερον. Βέβαια, και σε αυτό το νομοσχέδιο δεν ξεχάσατε τις κακές συνήθειες, να εισάγετε άσχετες τροπολογίες και μάλιστα στη συγκεκριμένη περίπτωση τροπολογία, η οποία είναι αλυσιτελής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, έχετε βάλει «χέρι» σε όλες τις ανεξάρτητες αρχές. Η νοοτροπία σας για την ανεξαρτησία της διοίκησης καθρεφτίζεται ξεκάθαρα σε αυτήν την πρακτική. Από τον πρώτο μήνα, της «πρώτης φοράς Αριστερά», ο κ. Σπίρτζης αποψίλωσε την ΕΕΤΤ από αρμοδιότητες και θέλησε να τρομοκρατήσει, μέσω παρεμβάσεων πειθαρχικού τύπου, τα μέλη της Αρχής, που είναι υπεύθυνοι για τις τηλεπικοινωνίες αλλά και για τον πάροχο ψηφιακού δικτύου. Στη συνέχεια, ο κ. Κατρούγκαλος επιχείρησε μέσω αλλαγής ορίων ηλικίας, να διώξει τα μη αρεστά στην Κυβέρνηση μέλη του ΑΣΕΠ. Με παρέμβαση της Αντιπολίτευσης, με δική μας παρέμβαση, άλλαξε τον νόμο την τελευταία στιγμή, ώστε να μην καταλαμβάνει νυν υπηρετούντα μέλη η αλλαγή ορίων ηλικίας. Έκανε τον άσχετο ο Υπουργός, όταν του επισημάναμε ότι η διάταξη θα οδηγούσε σε διωγμό υπηρετούντων μελών. Ο συνταγματολόγος κ. Κατρούγκαλος, δεν ήξερε ότι θα έπρεπε να προβλεφθεί εξαίρεση. Του το επισημάναμε εμείς και όλη η Αντιπολίτευση. Τις προάλλες, ο κ. Παππάς, αύξησε τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης «για να αντιμετωπιστούν οι αυξημένες αρμοδιότητες», όπως έλεγε η αιτιολογική έκθεση. Για να παζαρέψει τους διορισμούς με τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Μας είπε ανερυθρίαστα ο ίδιος ο Υπουργός ότι «αυξήθηκαν τα κόμματα, άρα πρέπει να αυξηθούν και τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης». Προχθές μας φέρατε τροπολογία και την συζητάμε και σήμερα, που όριζε ασυμβίβαστο συζύγων Βουλευτών και εξαδέλφων εξ αγχιστείας στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, την οποία φέρνετε ξανά σήμερα. Παγκόσμια πρωτοτυπία, ασυμβίβαστη ιδιότητα η εξ αγχιστείας συγγένεια με Βουλευτή, λες και οι Βουλευτές διορίζουν τα μέλη της Επιτροπής Ανταγωνισμού! Δεν έχετε, όμως, πρόβλημα όταν φέρνετε νόμους με τους οποίους Βουλευτές προσλαμβάνονται οι ίδιοι και οι σύζυγοί τους, ως συνέπεια του νόμου. Περιορίζετε τη διάρκεια της θητείας του Γενικού Διευθυντή και των προϊσταμένων, προφανώς γιατί θέλετε να κάνετε τις αλλαγές άμεσα. Τι βιάζεστε; Πάμε σε εκλογές; Γιατί αυτή η βιασύνη; Βλέπουμε συνέχεια διάφορες τροπολογίες και όλες έχουν Φεβρουάριο, Μάρτιο το όριό τους. Συμβαίνει κάτι; Πείτε το στον ελληνικό λαό. Υπάρχουν τρεις «φωτογραφικές» προβλέψεις, για να ξεφορτωθείτε το προεδρείο και μια σειρά διευθυντικών στελεχών. Παρεμβαίνετε, λοιπόν, για να ελέγξετε τη διοικητική ιεραρχία. Είναι μια ωμή κυβερνητική παρέμβαση σε μια κατ' όνομα πλέον ανεξάρτητη αρχή. Ήδη υπάρχει άρθρο στο πιο έγκριτο περιοδικό για τα θέματα ανταγωνισμού, το «GLOBAL COMPETITION REVIEW», το οποίο κατηγορεί την Κυβέρνηση και λέει ότι μίλησε με την Επιτροπή Ανταγωνισμού η οποία παρακολουθεί στενά το θέμα. Προσέξτε, οι καιροί είναι δύσκολοι. Επιπλέον, φέρνετε άλλη μια ρύθμιση - αυτή για την οποία συζητήσαμε τη συνταγματικότητα προηγουμένως - με έναν και μόνο σκοπό, την επικοινωνιακή διαχείριση του ζητήματος των τηλεοπτικών αδειών και των υπερεξουσιών του Υπουργού. Φέρνετε νόμο, που λέει ότι με άλλον νόμο θα οριστεί ο αριθμός των αδειών, πράγμα που όταν έρθει στη Βουλή - αυτός ο αριθμός των αδειών - θα είναι αντισυνταγματικό, καθώς η αρμοδιότητα ελέγχου των ΜΜΕ δίνεται απευθείας από το Σύνταγμα στο ΕΣΡ - άρθρο 15 παράγραφος 2- και ορίζεται ρητώς στη συνταγματική διάταξη, ως αποκλειστική ευθύνη και αρμοδιότητα του ΕΣΡ. Επίσης, η αδειοδότηση αποτελεί μία από τις μορφές ελέγχου. Είναι μέρος της έννοιας έλεγχος. Δεν είναι κάτι άλλο η αδειοδότηση. Είναι ο έλεγχος. Ευθέως είναι καθορισμένο και αυτό από το Σύνταγμα. Άρα, έχουμε παράκαμψη του ΕΣΡ. Τι θα γίνει αν αυτές οι άδειες ακυρωθούν από το ΣτΕ; Ποιος σοβαρός επιχειρηματίας θα επενδύσει χρήματα για μία άδεια που ενδέχεται να ακυρωθεί αύριο, μεθαύριο; Ή μήπως αυτό επιθυμείτε, να δημιουργήσετε κανάλια ομήρους ακυρωμένων αδειών; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συναλλαγή και με αυτήν την τροπολογία παραμένει στο τραπέζι του Υπουργού αντί να αποφασίζει το αρμόδιο κατά το Σύνταγμα ΕΣΡ. Ο δε καθορισμός του τιμήματος παραμένει και αυτός στον Υπουργό. Είναι μάλιστα χειρότερη αυτή η διάταξη, διότι δεν αναλαμβάνει ο Υπουργός την ευθύνη της απόφασής του αλλά χρησιμοποιεί τους Βουλευτές της Πλειοψηφίας, ώστε αυτός να υπογράφει πίσω από κλειστές πόρτες και εσείς να καθαγιάζετε τις υπογραφές του. Είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της διακυβέρνησης η αναποτελεσματικότητα, που βλέπουμε σε όλα τα ζητήματα πρώτης γραμμής. Και αυτές οι διατάξεις δεν θα λύσουν τίποτα, όπως δεν έχετε λύσει τίποτα σε κανένα θέμα. Στο ασφαλιστικό τι βλέπουμε; Έλλειψη αποτελεσματικότητας και νέων ιδεών, ανακρίβειες, λαϊκισμό και αδικίες. Δεν φέρνετε ούτε μια νέα ιδέα. Πήρατε τους νόμους Λοβέρδου, Κουτρουμάνη και Βρούτση και καταργήσατε απλώς τις μεταβατικές διατάξεις. Αυτό το ξέραμε και εμείς. Υπάρχει ήδη ο νόμος και απλώς καταργείτε τις μεταβατικές διατάξεις. Προσθέσατε, βέβαια, ένα πράγμα που είναι σωστό, την ενοποίηση των ταμείων, αλλά αυτό υπήρχε ήδη στις δεσμεύσεις των συζητήσεων. Λέτε ανακρίβειες όταν υποστηρίζετε πως το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου και το PSI φταίνε για τα ταμεία. Θέλετε δημόσιο σύστημα διανεμητικό, χωρίς αποθεματικά, και λέτε πως το «κούρεμα» των αποθεματικών είναι αυτό που το έχει καταστρέψει. Αδιανόητα πράγματα! Καταθέτω εδώ άρθρο σύμφωνα με το οποίο ο κ. Στρατόπουλος κάνει όλους τους υπολογισμούς. Αποδεικνύει πως αν τα ταμεία επένδυαν το 1995 στα σίγουρα ομόλογα του Γερμανικού Δημοσίου και συνεπώς γλίτωναν και το PSI και το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου και τα δομημένα ομόλογα, τότε τα αποθεματικά σήμερα θα ήταν 20,6 δισεκατομμύρια ευρώ. Ενώ στην πραγματικότητα πόσο ήταν; Ήταν 20 δισεκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή 600 εκατομμύρια ευρώ διαφορά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Θεοχάρης (Χάρης) Θεοχάρης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εάν τα ελληνικά ταμεία δεν επένδυαν στο ελληνικό Χρηματιστήριο και οπουδήποτε αλλού, αλλά μόνο σε σίγουρα γερμανικά ομόλογα, θα κερδίζαμε μόνο 600 εκατομμύρια ευρώ όλα αυτά τα χρόνια, δηλαδή, συντάξεις μίας εβδομάδας.
Ποιος ευθύνεται;
Κανένας δεν ευθύνεται.
Κανένας;
Κανένας δεν ευθύνεται, διότι δεν καταλαβαίνετε τι σας λέω. Σας λέω ότι αν δεν γίνονταν αυτά τα σκάνδαλα, πάλι θα είχαμε τα ίδια χρήματα στα αποθεματικά των ταμείων. Τα ίδια. Η διαφορά είναι 600 εκατομμύρια. Συντάξεις μιας εβδομάδας όλο κι όλο. Συνεχίζετε στη γνωστή πεπατημένη της Μεταπολίτευσης: τον λαϊκισμό. Τι είναι ο λαϊκισμός; Να καθόμαστε σε ένα τραπέζι όλες οι κοινωνικές ομάδες και επειδή δεν μας αρέσει ο λογαριασμός να τον στέλνουμε σε όποιον δεν συμμετέχει στη συζήτηση: στον άνεργο, στον αγέννητο, στον μετανάστη. Αυτό είναι δικαιοσύνη; Έτσι την ορίζετε εσείς; Ή είναι δίκαιο να κόβετε τους μισθούς όσων είναι τρία χρόνια μακριά από την σύνταξη, για να μην κοπεί η σύνταξη όσων είναι τώρα συνταξιούχοι; Κι όταν αυτοί σε τρία χρόνια συνταξιοδοτηθούν να πάρουν μικρότερη σύνταξη απ' αυτούς, που στήριζαν αυτά τα τρία τελευταία χρόνια με το κόψιμο του μισθού τους; Δύο φορές θα πληρώσουν αυτοί οι άνθρωποι; Δεν θα λυθεί το ασφαλιστικό πρόβλημα έτσι. Απλώς κλωτσάτε το πρόβλημα δύο - τρία χρόνια μέχρι την επόμενη μεταρρύθμιση. Με τέτοιες κοντόφθαλμες προσεγγίσεις το 2015 φέρατε τη χώρα στο χείλος της εξόδου από την Ευρωζώνη. Με πολύ κόπο και αφάνταστες θυσίες κυρίως των πολιτών αλλά και του συνόλου των δημοκρατικών κοινοβουλευτικών δυνάμεων, δεν βγήκαμε. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ]] Ερχόμαστε, ξανά, φέτος στις 28 Ιανουαρίου με εντολή από την Επιτροπή είτε να συμμορφωθούμε, είτε να συμμαζέψουμε τα σύνορά μας, είτε να βγούμε για περίοδο τουλάχιστον δύο ετών από τη Ζώνη Σένγκεν. Πραγματικά, δεν θα ησυχάσουμε αν δεν βγούμε από κάπου. Και δεν αντιλαμβάνεστε ότι όλες αυτές οι ακραίες φωνές εναντίον μας στην Ευρώπη δεν μπορούν να τιθασευτούν επειδή εμείς, εσείς που κυβερνάτε, τους δώσατε βήμα; Ενώνονται η ανικανότητά σας με τα συμφέροντά τους και είναι ικανοί να μας διώξουν. Οι χώρες οι οποίες έχουν βάλει ειδικούς κανόνες στη Σένγκεν - λήγουν στις 13 Μαΐου για την Γερμανία, για την Αυστρία λήγουν αυτή την εποχή - πρέπει να αποδείξουν ότι υπάρχει ανικανότητα σε μια χώρα, για να μπορέσουν να παρατείνουν αυτούς τους κανόνες στα σύνορά τους, τις εξαιρέσεις. Και τους δίνουμε εμείς τη δυνατότητα να το κάνουν. Δεν πρέπει να το κάνουμε αυτό. Να μη θυμίσουμε τώρα τις απειλές περί τζιχαντιστών, που θα τους στείλουμε τα οικονομικά ανταλλάγματα για να κρατήσει μετανάστες και πρόσφυγες η Ελλάδα. Ορίστε, πού καταλήγουν. Καταλήγουν στα προβοκατόρικα άρθρα των «FINANCIAL TIMES» ότι θα μας «κουρέψουν» το χρέος αν κρατήσουμε μετανάστες στη χώρα μας. Αυτά ακούν οι ακραίοι και θέλουν να κλείσουν τα σύνορα της Ευρώπης και να μην είναι στο Αιγαίο αλλά να είναι στα Σκόπια. Τουλάχιστον με την ενσωμάτωση της οδηγίας Solvency II τίθενται στέρεες βάσεις για την εξυγίανση της ασφαλιστικής αγοράς, που τα τελευταία χρόνια αντιμετώπισε τριάντα εννέα εταιρείες υπό εκκαθάριση. Είναι κρίσιμο να μπει επιτέλους τάξη στην πολύπαθη ασφαλιστική αγορά, ώστε να αποφύγουμε στο μέλλον φαινόμενα ανάλογα με την υπόθεση «Ασπίδα» η οποία ταλαιπωρεί έξι και πλέον χρόνια τους ασφαλισμένους. Για την υπόθεση αυτή υπέβαλα και επίκαιρη ερώτηση, στην οποία ο Υπουργός δεν απάντησε επικαλούμενος την πρώτη φορά, απουσία του στο εξωτερικό, ενώ μόλις χθες φόρτο εργασίας. Έτσι, όμως, δεν δίνουμε λύση στους εκατόν ογδόντα χιλιάδες ασφαλισμένους, που δεν έχουν συμπεριληφθεί στον πίνακα δικαιούχων ούτε σε όσους δεν πρόλαβαν ή δεν μπόρεσαν λόγω κόστους να προβούν σε ανακοπή. Και φυσικά δεν δίνουμε λύση σε όλους τους δικαιούχους, που περιμένουν εδώ και έξι χρόνια να αποζημιωθούν από την εκκαθάριση και το εγγυητικό κεφάλαιο ζωής. Γνωρίζουμε και σεβόμαστε, κύριε Υπουργέ, το βεβαρημένο πρόγραμμα, αλλά κάποια στιγμή πρέπει να λογοδοτήσετε και εσείς και να λυθεί και κανένα πρόβλημα. Η οδηγία που συζητάμε σήμερα βάζει νέους, σύγχρονους κανόνες εποπτείας κεφαλαιακής επάρκειας και εταιρικής διακυβέρνησης, για τις ασφαλιστικές εταιρείες. Ρυθμίζει μια σειρά θεμάτων, σχετικά με τη φερεγγυότητα των συμμετεχόντων στην ασφαλιστική αγορά, βασιζόμενη σε τρεις πυλώνες: κεφαλαιακή επάρκεια, κανόνες δημοσιότητας και διαφάνειας, εταιρική διακυβέρνηση. Βέβαια αυτό που δεν μπορεί να ρυθμίσει η οδηγία είναι μια σειρά αντικειμενικών δυσκολιών, που δημιούργησε η περιπέτεια της ελληνικής οικονομίας τα τελευταία χρόνια, με ιδιαίτερη ένταση τον χρόνο που πέρασε. Τα συστημικά ρίσκα της ελληνικής οικονομίας που εκτοξεύτηκαν από τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και τα capital controls, που επέβαλαν οι πράξεις και οι αστοχίες της ελληνικής Κυβέρνησης, έχουν πλήξει καίρια και τις αποτιμήσεις του ενεργητικού των ασφαλιστικών αλλά και την επενδυτική τους πολιτική και την ανάπτυξη εν τέλει των εργασιών τους. Τα χαρτοφυλάκια ενεργητικού των περισσοτέρων ασφαλιστικών βρίθουν από ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου και ελληνικά εμπορικά ακίνητα, πράγμα που εκ των πραγμάτων δημιουργεί αυξημένες κεφαλαιακές πιέσεις. Ακόμα και σήμερα τα capital controls δυσκολεύουν την επενδυτική δραστηριότητα των ασφαλιστικών στις διεθνείς αγορές, ενώ έχουν «παγώσει» την ανάπτυξη σε μια σειρά προϊόντων στους κλάδους ζωής και αμοιβαίων κεφαλαίων. Το Ποτάμι ψηφίζει επί της αρχής κι επί των άρθρων τις διατάξεις για την ενσωμάτωση της οδηγίας Φερεγγυότητα ΙΙ στο ελληνικό δίκαιο. Δεν ψηφίζουμε ανύπαρκτες, αλυσιτελείς τροπολογίες, αντιμεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό, καταπατήσεις του Συντάγματος. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων, κ. Λεβέντης, έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν ενημερώθηκα για τις δηλώσεις του κ. Παππά ότι θα δώσει τέσσερις άδειες, νόμιζα ότι ήταν αστείο.
Υπάρχουν τέτοιες δηλώσεις;
Δεν υπάρχουν.
Κατ' αρχάς δεν συνομιλώ μαζί σας. Έχει αρχίσει οχλαγωγία από κάτω, κύριε Πρόεδρε.
Παρακαλώ! Συνεχίστε, κύριε Πρόεδρε.
Δεν συνομίλησα μαζί σας. Εγώ μιλάω εδώ. Και όπως σας ακούω εσάς, έτσι θα ακούτε κι εσείς εμένα. Γιατί προχθές είπε, ο κύριος Πρόεδρος, ότι κάνω διάλογο. Δεν κάνω διάλογο με κανέναν. Φωνασκίες κάνουν οι δικοί σας. Όταν, λοιπόν, ενημερώθηκα για τέσσερις άδειες, επειδή λειτουργούν οκτώ πανελλαδικές, λέω: Ποιους θα κλείσει; Μπορεί να κλείσει σταθμούς σαν τον «ΣΚΑΪ»; Μπορεί να κλείσει σταθμούς σαν τον «ALPHA»; Μπορεί να κλείσει σταθμούς σαν τον «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»; Αυτό είπα! Εξήγησε ο κ. Παππάς ότι δεν είναι βιώσιμα τα κανάλια. Δεν είναι βιώσιμα, λέει. Έχει μελέτη, να την προσκομίσει, για το πόσα είναι βιώσιμα; Διότι, εδώ, βλέπω έναν πίνακα των εθνικής εμβελείας καναλιών σε όλη την Ευρώπη, ο οποίος λέει ότι η Βουλγαρία έχει δέκα κανάλια, η Γαλλία τριάντα έξι…
Δεν είναι εθνικά…
Εθνικά κανάλια λέει. Δεν συνομιλώ μαζί σας, κύριε, και συνεχίζετε να είστε εκεί…
Παρακαλώ! Συνεχίστε, κύριε Πρόεδρε.
Να πηγαίνετε πίσω όταν μιλάω. Μα, σας παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε. Εδώ πέρα είπατε ότι συνομιλώ. Συνομιλώ με κανέναν; Θα μιλήσω και θα πείτε εσείς μετά τα δικά σας.
Κύριε Παπαδόπουλε,…
Εγώ δεν μίλησα, κύριε Πρόεδρε.
Η Βουλγαρία έχει δέκα κανάλια, η Γαλλία τριάντα έξι, η Γερμανία σαράντα τέσσερα, η Ισπανία δεκαπέντε, η Ιταλία εξήντα ένα, η Κύπρος δέκα - που έχει πολύ λιγότερο πληθυσμό από την Ελλάδα - η Μεγάλη Βρετανία δεκατέσσερα, η Ρουμανία ενενήντα τέσσερα, η Σουηδία είκοσι εννιά, η Τσεχία είκοσι πέντε και η Ελλάδα δέκα. Και ο κ. Παππάς ήθελε να τα κάνει τέσσερα! Αυτήν την ώρα δεν έχω καμμία διάθεση να προστατέψω τους καναλάρχες. Για τους καναλάρχες έχω πει ότι πρέπει να μπει έλεγχος. Δηλαδή, στα δελτία ειδήσεων να υπάρχει πλουραλισμός, να φιλοξενούνται όλα τα κόμματα ισοτίμως, να τηρούν τους νόμους, να ελεγχθούν οικονομικά, να πληρώνουν. Ας πληρώνουν. Αφού μπορούμε να βάλουμε 8 εκατομμύρια από δω και πέρα, γιατί δεν μπορούμε να βάλουμε και 8 εκατομμύρια ή όσα εκατομμύρια, γι' αυτούς που λειτουργούν; Δεν το καταλαβαίνω. Γιατί πρέπει να κλείσουμε αυτούς και να βάλουμε εις άλλους τα 8 εκατομμύρια; Και στην Ιερουσαλήμ που ζούμε, κυκλοφορεί η φήμη ότι ακόμη και Τούρκος έχει έρθει σε συμφωνία με τον κ. Τσίπρα. Αυτό θα φανεί σε λίγες μέρες. Η επιμονή σας, όμως, να μην τηρηθεί το 4/5 της Διάσκεψης των Προέδρων και να πάμε στο Εθνικό Κοινοβούλιο, όπου συμπίπτει αυτήν την ώρα να έχει την πλειοψηφία ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι σαν να λέμε να αποφασίσει ο ΣΥΡΙΖΑ ποια κανάλια θα λειτουργούν. Έτσι δεν είναι; Ποιος θα αποφασίσει; Διότι εδώ, όσο γνωρίζω τη Βουλή, διά πλειοψηφίας λαμβάνονται κάποιες αποφάσεις. Επειδή είναι θέμα δημοκρατίας και ουσίας, κατηγορείτε τους καναλάρχες ότι δεν πληρώνανε, ότι δεν κάνανε. Εσείς πηγαινοερχόσασταν στα κανάλια τους και τους νομιμοποιούσατε. Η συνεχής παρουσία ΣΥΡΙΖΑίων και δεξιών σε όλα τα κανάλια τούς νομιμοποιούσε. Κι αυτοί επιδίωκαν να σας έχουν εκεί και με αυτόν τον τρόπο να αποδεικνύεται και η δική τους νομιμότητα. Ανεφέρθη ένας υπαινιγμός. Μπορούσα κι εγώ να αναφέρω άλλους υπαινιγμούς. Γιατί και το ραδιόφωνο «ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ» έγινε κάποια εποχή. Το πώς έγινε το γνωρίζουμε όλοι. Δεν είναι ώρα, τώρα, να αρχίσουμε τέτοιους υπαινιγμούς. Όλα τα κανάλια λειτουργούσαν με τον νόμο του κ. Ρέππα, ο οποίος έβαλε μία διάταξη που έλεγε ότι «όσα κανάλια λειτουργούν αυτή τη στιγμή, να είναι νόμιμα». Μόνο που δεν έβαλε κανόνες. Δεν ήταν παράνομα τα κανάλια. Με διάταξη Υπουργού και με απόφαση της Βουλής, τα κανάλια λειτουργούσαν και ήταν νόμιμα, όσα λειτουργούσαν μέχρι μια ημερομηνία. Δεν υπήρχε «πειρατεία». Ήταν με νόμιμη απόφαση Υπουργού. Εκτός αν δεν τις σεβόμεθα και άλλες τις θεωρούμε νόμιμες και άλλες παράνομες. Εμένα με φοβίζει ο ΣΥΡΙΖΑ με τον τρόπο που φέρνει τροπολογίες, με τον τρόπο που θέλει να καταργήσει διοικητικά συμβούλια οργανισμών. Δηλαδή, φέρνει εκ του πλαγίου τροπολογίες, που δείχνουν ότι δεν έχει διάθεση συζήτησης και συνεργασίας με τα άλλα κόμματα, αλλά θέλει να λειτουργήσει αυταρχικά. Με φοβίζει περισσότερο το ότι δεν έχει αυτογνωσία ο ΣΥΡΙΖΑ ότι αυτή τη στιγμή δεν εκπροσωπεί τίποτα. Γιατί 35% πήρε τον Σεπτέμβριο. Με αυτά που κάνει, ζήτημα να έχει 15% και - πόσο να έχει; - ο Καμμένος 2%. Με 17% του ελληνικού λαού, κατ' ουσίαν, πάτε να κάνετε τέτοιες αλλαγές, να γίνετε μεταρρυθμιστές, να γίνετε εργαλεία κάθαρσης. Αυτά είναι όνειρα μεγάλα. Εγώ πιστεύω ότι θα καταρρεύσετε πολύ γρήγορα. Γιατί, όταν ένας, χωρίς λαϊκό πέλμα, χωρίς λαϊκή εμπιστοσύνη, βάζει τόσο μεγάλους στόχους ή είναι άφρων και αφελής ή έχει δικτατορικές τάσεις. Αυτό έχω να πω. Εζήτησα από τον κ. Παππά να μας πει ποια είναι τα κανάλια. Θέλει να φέρει - λέει - τη διάταξη, να αποφασίσει η πλειοψηφία της Βουλής και μετά θα μας πει ποια κανάλια. Άρα, πάει να διαλέξει από τους διαπλεκόμενους κάποιους φίλους του. Πώς αλλιώς να το εξηγήσω; Μετά λέει «όχι τέσσερα, θα δούμε». Αυτές είναι ενέργειες, οι οποίες δεν δείχνουν δημοκρατική συμπεριφορά. Είναι ενέργειες αυταρχικές. Αν θέλετε τη συναίνεση άλλων κομμάτων, έπρεπε να λειτουργούσατε και δημοκρατικά. Μας έφερε ο κ. Κατρούγκαλος ένα νομοσχέδιο. Ήρθε, μου το έδωσε και μου λέει «αυτό είναι». Του είπα: «Προηγήθηκε καμμία διαβούλευση με κανέναν;». Αφού πρώτη φορά τον είδα εκεί. Τι διαβούλευση; Του λέω: «Έχεις την πεποίθηση ότι θα το περάσεις το νομοσχέδιο αυτό; Δεν θα ξεσηκωθεί ο κόσμος;». Του το είπα. Τον προειδοποίησα. Τι κάνει αυτό το δίκαιο, κατά τον κ. Κατρούγκαλο, νομοσχέδιο; Βάζει περισσότερες εισφορές εις τους ισχυρότερους - αυτό εμφανίζεται, φαινομενικά, ως δίκαιο - και μειώνει τις εισφορές αυτών, που μπαίνουν για πρώτη φορά στα επαγγέλματα. Μόνο που και οι εισφορές αυτών που μπαίνουν πρώτη φορά είναι μεγάλες. Υπάρχει σε άλλο κράτος τέτοιο πράγμα, δηλαδή, αν κάποιος βγάζει πάρα πολλά λεφτά, να πληρώνει μεγάλες εισφορές, να πηγαίνει η εισφορά ανάλογα με τα έσοδά του; Δεν υπάρχει σε κανένα κράτος. Σε όλα τα κράτη οι εισφορές είναι ρυθμισμένες για τους δικηγόρους, για τους αγρότες κλπ. Είναι πρωτάκουστο αυτό το πράγμα, το εισόδημα ενός ανθρώπου να καθορίζει και την εισφορά. Συνομίλησα με αγρότες, γιατί ήμουν στη Θεσσαλονίκη επί διήμερο, επειδή είχα ομιλία. Δεν σας περιμένει καλό τέλος με την υπόθεση των αγροτών. Οι αγρότες έκατσαν και μου εξήγησαν ότι δεν βγαίνει το κόστος παραγωγής. Δηλαδή, μπορεί να έχει 60.000 ή και 80.000 τζίρο ένας αγρότης και λεφτά σπίτι του να μην πηγαίνει. Ο ΕΛΓΑ υπολειτουργεί, εντελώς, και τους βάζουμε και πληρώνουμε και για εκεί. Οι αγρότες είναι σε απόγνωση. Και έρχεστε εσείς, λοιπόν, για να περάσετε αυτά που θέλετε και λέτε ότι κάνουν φοροδιαφυγή οι αγρότες. Γιατί δεν το είπατε πριν από τον Σεπτέμβριο ότι κάνουν φοροδιαφυγή οι αγρότες, να δούμε τι ποσοστό θα λαμβάνατε; Αυτό είναι το αντρίκιο και το τίμιο: Να τους πείτε πριν από τον Σεπτέμβριο «Αγρότες, είστε φοροφυγάδες!» Τουναντίον, πηγαίνατε και τους χαϊδεύατε και τους λέγατε ότι εμείς θα σας προστατεύσουμε καλύτερα από άλλα κόμματα. Θα νομιμοποιούσασταν να κάνετε τα πάντα, εάν είχατε ενημερώσει τον κόσμο. Υπάρχει και ένα άλλο επιχείρημα, ότι τον Σεπτέμβριο ο κόσμος ήξερε. Τι ήξερε ο κόσμος; Εδώ ο Χρυσοχοΐδης ήταν Υπουργός και δήλωσε ότι δεν είχε διαβάσει το μνημόνιο. Τι ήξερε ο κόσμος; Ήξεραν οι αγρότες αυτά που θα κάνετε; Ήξεραν οι ελεύθεροι επαγγελματίες αυτά που θα κάνετε; Σοβαρολογείτε; Υπάρχει αυτό το επιχείρημα; Ούτε εσείς δεν ξέρατε. Ήξερε - και αυτός αν ήξερε - ο Υπουργός που είχε βάλει την υπογραφή του. Γιατί ξέρετε τι κάνατε; Αφού κάνατε ότι διαπραγματευτήκατε, πήγατε μία ωραία βραδιά και κατεβάσατε τα παντελόνια και υπογράψατε τα πάντα.
Ντροπή!
Η άποψη μου.
Τι αερολογίες είναι αυτές; Ντροπή, κύριε Πρόεδρε.
Εγώ αυτή τη γνώμη, λέω. Δεν προσβάλλω κανέναν.
Τον εαυτό σας προσβάλλετε πάνω απ' όλα.
Τον εαυτό μου. Όταν, όμως, ένα κόμμα λέει ότι διαπραγματεύεται σκληρά και έρχεται μια νύχτα και τα υπογράφει όλα, αυτό κατ' εσάς είναι συνέπεια; Και σας προσβάλλω εγώ; Ανάθεμά με, εκείνη τη νύχτα ο Τσίπρας, εάν διάβασε τι χαρτί του έδωσαν να υπογράψει. Ανάθεμά με!
Κύριε Πρόεδρε, μισό λεπτό.
Έφτασε την Ελλάδα στο Grexit…
Δεν ντρέπεστε λιγάκι; Να ανακαλέσετε!
Καλά τα λέτε! Και αυτοί αυτά έλεγαν!
Κύριε Λεβέντη, είστε ικανοποιημένος από την έκφραση που χρησιμοποιήσατε;
Όχι.
Παρακαλώ, να μην την επαναλάβετε.
Δεν βρίσκω, όμως, άλλη για να εξηγήσω, κύριε Πρόεδρε, ότι για πέντε χρόνια κάποιο κόμμα έλεγε ότι έχει άλλες λύσεις, ότι θα ενώσει τον Νότο κατά του Βορρά, ότι θα τρομάξει η Μέρκελ και κάποια στιγμή, όταν είδε ότι έχουν ζάχαρη, αλεύρι και ανθρωπιστική βοήθεια για εμάς, πήγε και τα υπέγραψε όλα. Γι' αυτό είπα για κατέβασμα παντελονιού. Δεν ήθελα να προσβάλλω κανέναν. Πάνω στον πανικό του ο Πρωθυπουργός, τα υπέγραψε όλα. Και τώρα τα μετατρέπει σε μέτρα κατά της κοινωνίας. Για να κάτσει ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, τα υπέγραψε όλα. Ισχυριζόταν ότι έχει άλλες λύσεις. Έφαγε πέντε χρόνια από την Ελλάδα, γιατί πολύς κόσμος που ακολούθησε τα περί δραχμής και κάτι τέτοιες ανοησίες παρεσύρθη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Τον ΣΥΡΙΖΑ είχε ως πρότυπο. Και έρχεται, τώρα, με την υπογραφή του ο κ. Τσίπρας, και υποχρεώνει όλη την Ελλάδα να πληρώσει. Αυτό κάνετε. Αλλά κάντε το και για τους εαυτούς σας. Είπατε για τους μετακλητούς ότι τους μειώσατε στο ήμισυ. Πόσοι είναι οι μετακλητοί; Εγώ θα κάνω έγγραφο στον κύριο Πρόεδρο της Βουλής να μου πει πόσοι ήταν οι μετακλητοί, πόσοι ήταν οι επιστημονικοί συνεργάτες κ.λπ., από το 2000, επί όλων των κυβερνήσεων. Για να δούμε πόσο σέβεστε το δημόσιο χρήμα. Θέλετε να τα πάρετε από τους αγρότες. Από τον εαυτό σας; Έχει γίνει η Βουλή συντεχνία. Αυτό έχει γίνει η Βουλή και λυπούμαι πάρα πολύ.
Εσείς τα παίρνετε;
Δεν συνομιλώ μαζί σας. Εσείς παρακαλώ να αποσύρεστε από την Αίθουσα, όταν είμαι εγώ, γιατί δεν αντέχετε να ακούτε. Εσείς έχετε μάθει να είστε στο λιβάνισμά σας. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Πάτε να οχλαγωγήσετε και την Αίθουσα να μη μπορούμε να κουβεντιάσουμε.
Προκαλείτε θυμηδία.
Κύριε Σκουρολιάκο!
Τέλος πάντων. Τι πράγμα αυτό, όμως, να αποσύρετε τα 4/5 της Διάσκεψης των Προέδρων, να μεταφέρετε στη Βουλή την απόφαση - και είναι δική σας η απόφαση - χωρίς να εξηγείτε ποια θα είναι; Πείτε ποια κανάλια θα είναι, πώς θα γίνει, και θα ψηφίσουμε όλοι. Τα θέλετε όλα δικά σας! Και αυτό δημιουργεί φόβο, ότι εκτρέπεται πλέον η δημοκρατία σε αυτόν τον τόπο. Άποψή μου είναι και νομίζω ότι οι επόμενες εβδομάδες θα μας επαληθεύσουν. Πάντως, αυτό που κάνει ο κ. Τσίπρας, που αφού έλεγε πέντε χρόνια ότι έχει άλλες λύσεις, πήγε και τα υπέγραψε όλα και τώρα πάει να κάνει το λαό να πληρώσει, αυτό θα το πληρώσει ο ίδιος. Δεν θα πληρώσει ο λαός, θα πληρώσει ο Τσίπρας και θα χάσει την εξουσία. Έτσι είναι. Όσοι σ' αυτήν τη χώρα ψεύδονται και λένε παχυλές κουβέντες σε απλούς ανθρώπους, για να τους πάρουν την ψήφο, πρέπει να τιμωρούνται. Αυτή είναι η δική μου ηθική, όπως την αντιλαμβάνομαι. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ένωσης Κεντρώων]] Δηλαδή, εάν λέγατε «θα κάνουμε αυτό, θα κάνουμε το άλλο», θα ψήφιζα και εγώ, γιατί θα έλεγα «ο λαός εγνώριζε». Έρχεστε αναιδέστατα και λέτε «τα εγνώριζε», ενώ ούτε η Αίθουσα αυτή δεν γνωρίζει τι υπογράψατε τον Σεπτέμβριο. Ντροπή σε κάποιους!
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο.
Ναι, κύριε Βενιζέλο;
Παίρνω τον λόγο από τον κατάλογο. Ζητώ να προταχθώ.
Δεν σας ακούω. Πείτε τι θέλετε.
Θέλω να προταχθώ και να πάρω τον λόγο ως ομιλητής, όπως λέει ο Κανονισμός. Ζητώ να πάρω τον λόγο.
Δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα ο κατάλογος των ειδικών αγορητών.
Μόλις τελειώσει και ο κ. Καμμένος, που υπολείπεται, θέλω να πάρω τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Ζητώ το λόγο, για μισό λεπτό μόνο, για να δώσω ένα αριθμητικό στοιχείο για ανασκευή στον καλοπροαίρετο Πρόεδρο της Ένωσης Κεντρώων.
Τώρα όμως θα…
Όχι, προς Θεού!
Κύριε Βενιζέλο, μισό λεπτό! Συνεχίστε, κύριε Πρόεδρε.
Μισό λεπτό παίρνω τον λόγο, για να δώσω ένα στοιχείο, επειδή γράφονται στα Πρακτικά. Κύριε Πρόεδρε, είστε καλοπροαίρετος και το γνωρίζω, αλλά η λίστα στην οποία αναφέρθηκε ο κύριος Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων, σε σχέση με τα κανάλια, πανευρωπαϊκά κ.λπ., αναφέρεται στο σύνολο αυτών των ειδησεογραφικών εθνικής εμβέλειας, των θεματικών και των περιφερειακών, που πράγματι το ψηφιακό σήμα…
Όχι, αυτά είναι τα περιφερειακά.
Με συγχωρείτε, αφήστε με να ολοκληρώσω.
Κύριε Λεβέντη, ακούστε.
Αναφέρθηκε σε αυτά που πράγματι το ψηφιακό πλαίσιο δίνει ως δυνατότητα να λειτουργήσουν. Αυτήν τη στιγμή σε όλες τις χώρες της Δυτικής ή πείτε την όπως θέλετε Ευρώπης - της Βόρειας ή οτιδήποτε άλλο - , που έχουν τακτοποιήσει το ψηφιακό τοπίο, όλες οι άδειες εθνικής εμβέλειας που έχουν δοθεί με το σύνολο των προϋποθέσεων, σε καμμία χώρα δεν είναι πάνω από οκτώ. Δηλαδή, στις μεγάλες χώρες που αναφέρατε είναι από τέσσερις έως έξι και θα παρακαλούσα επ' αυτού, επειδή είναι και τεχνικό ζήτημα…
Όχι…
Το γνωρίζω, κύριε Λεβέντη.
Δεν το γνωρίζετε. Είστε μηχανικός, δεν είστε ραδιοηλεκτρολόγος.
Όχι μόνο μηχανικός, αλλά ξέρω αυτό το ζήτημα ειδικότερα.
Ναι, ναι. Εγώ, όμως, σας υπέδειξα εδώ πού λέει τα κανάλια…
Εντάξει. Δεν σας διαψεύδω, το αντιληφθήκατε.
Σας υπέδειξα εδώ πού λέει τα κανάλια. Λέει χωριστά τα περιφερειακά κανάλια, αλλού τα τοπικά…
Κύριε Λεβέντη, είναι ως δυνατότητα του φάσματος. Οι άδειες που έχουν δοθεί είναι κάτω από δέκα σε όλες τις χώρες.
Τώρα φταίει το φάσμα!
Είναι έξι, οκτώ, δέκα.
Α, δεν φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ, φταίει το φάσμα!
Δεν θέλω να σας απαντήσω σ' αυτό. Πείτε ό,τι θέλετε. Εγώ επί του στοιχείου αναφέρθηκα, για να το επικαιροποιήσω.
Ο κ. Καμμένος έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, εγείρω θέμα αντισυνταγματικότητας.
Έχει κριθεί.
Εγείρω θέμα αντισυνταγματικότητας, σύμφωνα με το άρθρο 100 του Συντάγματος.
Δεν έχει κριθεί, κύριε Βορίδη;
Είναι άλλο θέμα.
Άλλο θέμα θα βάλει; Να τελειώσουν πρώτα οι εισηγητές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα μαθητές και μαθήτριες και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί, από το 9ο Γυμνάσιο Βόλου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριε Καμμένε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι, βλέπω μία ένταση μεταξύ ημών και υμών. Σήμερα ήρθαμε να συζητήσουμε, κατ' αρχάς, την ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας Φερεγγυότητα ΙΙ - Solvency ΙΙ στον ελληνικό νόμο.
Παρακαλώ, γιατί αυτή η οχλοβοή;
Είναι μία πολύ συγκεκριμένη και πάρα πολύ σημαντική οδηγία, η οποία έπρεπε ίσως και από καιρό να έχει έρθει και να ενσωματωθεί στο ελληνικό δίκαιο, όπως και σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έτσι ώστε να φέρει και την ολιστική διαχείριση των κινδύνων και όλους τους επιμέρους κινδύνους, που φέρονται γύρω από τη δραστηριότητα άμεσα και έμμεσα των ασφαλιστικών εταιρειών, ιδιωτικών και ημικρατικών, οι όποιες ήταν και παλαιότερα, όπως θυμόμαστε όλοι, πριν κάποια χρόνια στην ελληνική αγορά.
Κύριοι συνάδελφοι, σεβαστείτε τον ομιλητή! Παρακαλώ, ησυχία!
Έπρεπε να μπει μια κανονικότητα και ένας τρόπος σεβαστής διαχείρισης σε τρεις πυλώνες όλης της διαδικασίας και της δραστηριότητας των ασφαλιστικών εταιρειών. Είμαστε μία μικρή αγορά. Το ρίσκο είναι μεγάλο. Έχουμε, δυστυχώς, γίνει, ήδη, όλοι μάρτυρες κακών εμπειριών από ασφαλιστικές εταιρείες οι οποίες έκλεισαν ή παραποίησαν στοιχεία ή - αν θέλετε - καταδικάστηκαν πλέον - και εφόσον καταδικάστηκαν, μπορούμε να το πούμε, έκλεψαν και αποθεματικά ή έκαναν απιστία κατά του δημοσίου αλλά και κατά των ασφαλισμένων - οπότε έπρεπε να μπει - αν θέλετε - και ένας νόμος σε όλη τη διαχείριση και τη νομιμότητα αυτών των εταιρειών. Υπάρχουν οι κεφαλαιακές απαιτήσεις, οι οποίες με αυτή τη συγκεκριμένη οδηγία έρχονται στο ύψος όσων πρέπει να είναι, έτσι ώστε να μην υπάρχουν επισφάλειες και να μην υπάρχουν ρίσκα στη διαχείριση των αποθεματικών και των εσόδων των ασφαλιστικών εταιρειών. Θα κάνω και μία μικρή παρένθεση να πω ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες, όπως και οι τράπεζες, ναι μεν παρέχουν μία υπηρεσία η οποία μπορεί να είναι κοινωνική ή ιατρική περίθαλψη ή μία σύνταξη, παρ' όλα αυτά δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ότι λειτουργούν ως επενδυτικοί οίκοι ιδιωτικού δικαίου, δηλαδή, παίρνουν τα εισοδήματα και τα ασφάλιστρα των πελατών και τα επενδύουν στις αγορές ή οπουδήποτε βρίσκουν πρόσφορο έδαφος, έτσι ώστε να έχουν καλές αποδόσεις, να μη χάσουν τα χρήματα αλλά και να μπορούν στο μέλλον να επιστρέψουν και να εξυπηρετήσουν τα συμβόλαιά τους. Αυτό είναι μία δουλειά η οποία είναι πάρα πολύ επικίνδυνη. Δεν υπήρχε νομοθεσία και δεν υπήρχε και έλεγχος. Τώρα θα μπει ένας έλεγχος επάνω και στον τρόπο με τον οποίο θα διαχειρίζονται όλα τα κεφάλαια, έτσι ώστε να μην υπάρχει ρίσκο απώλειας των κεφαλαίων αλλά και εκπλήρωσης όλων των συμβολαίων. Η φερεγγυότητα ήταν το άλφα και το ωμέγα. Οι κεφαλαιακές απαιτήσεις των εταίρων είναι πολύ συγκεκριμένες. Πλέον θα υπάρχει κανόνας και θα υπάρχει και η εποπτεία της Τραπέζης της Ελλάδος, η οποία είναι και ο μοναδικός οργανισμός, ο οποίος και από πέρυσι έχει ψηφιστεί μετά την ενοποίηση των τραπεζών στην Ευρώπη να έχει τον εποπτικό έλεγχο και των ασφαλιστικών εταιρειών. Το σύστημα διακυβέρνησης των ασφαλιστικών εταιρειών έπρεπε να μπει σε κανόνες, διότι ήταν ασύδοτο και δεν υπήρχαν οι ίδιοι κανόνες για όλους. Υπήρχε αθέμιτος ανταγωνισμός, ο οποίος οδηγούσε σίγουρα σε πολύ κακά αποτελέσματα αυτές τις εταιρείες και εξαπάτηση του ίδιου του καταναλωτή. Οι κανόνες διαφάνειας είναι ο τελευταίος κανόνας και πυλώνας, ο οποίος έπρεπε και αυτός να μπει στο σύστημα, διότι ήταν πάρα πολύ σημαντικό όλα τα στοιχεία να είναι διαφανή τόσο στο κράτος όσο μεταξύ των εταιρειών αλλά πόσο μάλλον και στους ίδιους τους ασφαλισμένους, δηλαδή, αυτούς που έχουν και άμεσα το έννομο συμφέρον. Από εκεί και πέρα, συγχρόνως τίθεται σήμερα και ένα θέμα για το ΕΣΡ. Κλείνοντας, το θέμα Solvency ΙΙ, Φερεγγυότητα ΙΙ οι Ανεξάρτητοι Έλληνες ψηφίζουμε επί της αρχής και επί των άρθρων και έχουμε κάνει τις παρατηρήσεις μας. Νομίζουμε ότι έπρεπε να έρθει και να μπει μία κανονικότητα στην ελληνική αγορά για την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών. Από εκεί και πέρα, όσον αφορά το ΕΣΡ, έχουμε να πούμε ότι ήρθε η ώρα κάποια στιγμή αυτή η πατρίδα να πάψει να συνδιαλέγεται με οποιονδήποτε, άμεσα ή έμμεσα, εκβιάζει το πολιτικό σύστημα. Εγώ δεν φοβάμαι τα λόγια μου. Σε προηγούμενη εισήγησή μου έχω πει ότι κάποια στιγμή και οι δημοσιογράφοι και όσοι ασχολούνται με τον Τύπο και γράφουν το οποιοδήποτε άρθρο για οποιονδήποτε πολιτικό, πολίτη ή οποιονδήποτε άνθρωπο στην επικράτεια της χώρας, θα πρέπει να ελέγχονται και να δημοσιοποιούν και το δικό τους «πόθεν έσχες». Επίσης, θα πρέπει να πω στο αξιοσέβαστο Κοινοβούλιο ότι εντός των ερχομένων ετών από ομιλία που έχω αποκρυπτογραφήσει - αν θέλετε - στην γερμανική Βουλή θα ιδρυθεί ένα ευρωπαϊκό ΕΣΡ. Υπάρχει μία πρόταση, δηλαδή, πάνω από το ΕΣΡ το ελληνικό ή το ιταλικό ή της κάθε χώρας της Ευρωζώνης να υπάρχει ένα ευρωπαϊκό ΕΣΡ, το οποίο θα εποπτεύει τα εθνικά ΕΣΡ. Αυτό είναι ένα βήμα, το οποίο θα πρέπει να το προσέξουμε πάρα πολύ. Δεν είμαι σίγουρος προσωπικά αν είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση της δημοκρατίας και της ανεκτικότητας και της ελευθερίας του λόγου προς όλα τα μήκη και πλάτη, όπως πρέπει και να συμβαίνει. Γιατί πρέπει και να υπερασπιζόμαστε την ελευθερία του λόγου τόσο των δημοσιογράφων όσο και των πολιτών ή οποιουδήποτε ανθρώπου μιλά ή κάνει μία δήλωση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ειδικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όταν το δικό μας το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο αποκτήσει κανόνες, αποκτήσει τα μέλη που πρέπει, δοθούν οι άδειες και μπει μία κανονικότητα, ένας έλεγχος από το κράτος, για να μπορέσουμε να έχουμε μία κανονικότητα και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, θα πρέπει να προσέξουμε το επόμενο βήμα, το οποίο θα είναι ο έλεγχος αυτού του συμβουλίου, το οποίο έρχεται. Το λέω γιατί το έχω διαβάσει. Ελπίζω φυσικά να μην υλοποιηθεί, αλλά αν υλοποιηθεί, αυτό που συζητάμε εμείς να ιδρύσουμε σήμερα θα ελέγχεται από Ευρωπαίους και θα πρέπει να προσέξουμε πάρα πολύ το κατά πόσον είναι προς το συμφέρον της πατρίδας ή να δούμε τους νόμους που θα διέπουν τη σχέση των κρατικών ΕΣΡ, σε σχέση με τον υπερφορέα, ο οποίος θα τα ελέγχει. Από εκεί και πέρα έγινε μία συζήτηση, αν θέλετε, και για ασφαλιστικά ζητήματα. Θα πρέπει να πούμε δυο λόγια και γι' αυτό. Για μένα προσωπικά είναι ένα ζήτημα αρχής, να μιλάω πάντοτε με ειλικρίνεια και να μπορώ να τεκμηριώνω όσο μπορώ τα λεγόμενά μου. Πρέπει να πούμε εδώ ότι σε μια περίοδο ύφεσης ή μηδενικής ανάπτυξης που ήταν, ευτυχώς, το 2015, μίας ύφεσης η οποία έφτασε, αν θέλετε, στο 26% τα τελευταία πέντε χρόνια και δεν μιλάμε με ποσοστά - έφυγαν από το ΑΕΠ 62.000.000.000 ευρώ, έφυγαν από την αγορά εργασίας πάνω από 1.100.000 εργαζόμενοι, συγχρόνως έφυγαν 38.000.000.000 ευρώ από τις τράπεζές μας, τα οποία ήταν τα αποτυπώματα του PSI και συγχρόνως, την ίδια στιγμή με το PSI, φεύγουν και 13.000.000.000 ευρώ από τα ασφαλιστικά ταμεία - δεν είναι δόκιμο χρηματοοικονομικά και σαν οικονομολόγος θα μιλήσω, να μιλήσει κάποιος για πρόταση μακροχρόνιας βιωσιμότητας ασφαλιστικού συστήματος εν μέσω αυτής της καταστροφής και αυτής της καταιγίδας ανεργίας, ύφεσης και αρνητικών δεικτών στην ελληνική οικονομία. Το μόνο το οποίο θα πρέπει να κάνουμε είναι να βάλουμε το θέμα στο τραπέζι, να ξεκινήσουμε με τους όρους και κανόνες εμπλοκής - θα μου επιτρέψετε την έκφραση - με τους εταίρους, οι οποίοι, αν θέλετε, αυτή τη στιγμή είναι σε θέση και παίρνουν και την ευθύνη να δίνουν τα πλαφόν, με τα οποία εξυπηρετούνται οι ελληνικές υποχρεώσεις για την επόμενη τριετία και να βάλουμε τους κανόνες και να δούμε πώς θα λειτουργήσει το ασφαλιστικό σύστημα σε μεγαλύτερο βαθμό και να μην δούμε μεσοπρόθεσμα ή βραχυπρόθεσμα, να το δούμε μακροπρόθεσμα. Πρέπει, όμως, να δοθεί μια λύση βραχυπρόθεσμα. Τα νούμερα, δυστυχώς, είναι αμείλικτα. Την τετραετία - πενταετία των μνημονίων μέχρι το 2014 έπεσαν τα δάνεια, οι χορηγήσεις…
Κύριε Τζαβάρα, μπορεί να είναι ενδιαφέρον το debate αλλά όποιος δεν θέλει να ακούσει βγαίνει έξω.
Δεν πειράζει. Η εξέλιξη των δανείων από το 2009 ως το 2014, δηλαδή, της ρευστότητας προς την ελληνική οικονομία: Το 2009 ήταν 285.000.000.000 ευρώ, το Δεκέμβριο του 2014 ήταν 232.000.000.000 ευρώ. Χάθηκαν 52.000.000.000 ευρώ ρευστότητας. Την ίδια χρονιά τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια από 22.000.000.000 ευρώ το 2009, έφτασαν στα 78.500.000.000 ευρώ το 2014. Σημειώθηκε μία αύξηση 56.000.000.000 ευρώ. Μαζί με την ανεργία και όλη αυτή την καταστροφή που επήλθε από την υλοποίηση των δανείων της τετραετίας, φτάσαμε σήμερα στο να πρέπει να συζητήσουμε συγχρόνως την εξυπηρέτηση των δανειακών αναγκών και του ταμείου της πατρίδας μήνα με το μήνα, δηλαδή, έσοδα - έξοδα, δανειακές υποχρεώσεις προς τρίτους και συγχρόνως θα πρέπει να λύσουμε κι ένα σχεδόν άλυτο ζήτημα στα χαρτιά μέσα σε μία βδομάδα, το οποίο είναι το ασφαλιστικό. Το ασφαλιστικό θα πάρει χρόνια. Πρέπει, όπως είπα, να βάλουμε τους κανόνες και να ξέρουμε για τι πράγμα συζητάμε και συγχρόνως, απ' ό,τι ενημερώθηκα και από τον κ. Κατρούγκαλο πριν μισή ώρα σε μια εκδήλωση που ήμασταν μαζί, ήταν στις Βρυξέλλες και κατάφερε να βάλει στη συζήτηση και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ως παρατηρητή στις διαπραγματεύσεις μας για το ασφαλιστικό. Κλείνοντας - κι ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, κι ευχαριστώ και τους συναδέλφους που είχαν την υπομονή να με ακούσουν - θέλω να πω ότι δεν θα ήθελα η Βουλή να γίνει καφενείο. Θα ήθελα να μιλάμε λιγότερο, να κάνουμε περισσότερα έργα. Εμείς έχουμε έρθει για να δουλέψουμε, ενώ σε πολλούς αρέσει να μιλούν. Όμως, ένας δάσκαλός μου στην Αμερική μου είπε ότι τα λόγια είναι πληθωριστικά στην οικονομία, διότι υπάρχει μεγάλη προσφορά και ελάχιστη ζήτηση. Επίσης, θέλω να θυμίσω στον αγαπητό κ. Λεβέντη τη δήλωσή του. Θα τη διαβάσω τη δήλωσή του και δεν θέλω να τη σχολιάσω και δεν κάνω διάλογο μαζί του, όπως και αυτός δεν κάνει διάλογο με το ακροατήριο. Δήλωσε: «Όποιος ψήφισε «όχι» στο δημοψήφισμα είναι αποτυχημένος, πεινάλας ή λυσσασμένο σκυλί ή λιγούρης, που ζηλεύει τους εύπορους». Αυτός είναι ο κ. Λεβέντης, ο οποίος μιλάει για τους ανθρώπους που έδωσαν μάχη. Κλείνω την παρέμβασή μου λέγοντας ότι πρέπει και η Νέα Δημοκρατία, ως μείζων Αντιπολίτευση, να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να φέρει προτάσεις για το ασφαλιστικό. Δεν πρέπει να μιλάμε μόνο, αλλά να φέρουμε και έργα. Πρέπει να κοστολογήσουμε και να έρθετε να βοηθήσετε όλοι την Κυβέρνηση, διότι είναι ένα έργο εθνικό, δεν είναι έργο ενός Κόμματος. Το ασφαλιστικό αφορά όλους μας και αφορά τις επόμενες γενεές. Δεν αφορά μία κυβέρνηση. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ό,τι προτάσεις φέρατε, να φέρουμε τις ίδιες ακριβώς!
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο παρακαλώ.
Κύριε Βενιζέλε, δεν άνοιξε ακόμη ο κατάλογος των ομιλητών για να προηγηθείτε. Ο κ. Φορτσάκης θέλει να θέσει ένα θέμα αντισυνταγματικότητας. Παρακαλώ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω να απαντήσω στον κύριο. Είναι υβριστής.
Κύριε Πρόεδρε, με βάση το άρθρο 100 του Κανονισμού, εγείρω ζήτημα αντισυνταγματικότητας της τροπολογίας, που έχει κατατεθεί σε σχέση με την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Αυτό το ζήτημα δεν συζητήθηκε. Είναι ζήτημα εντελώς διαφορετικό από το ζήτημα που τέθηκε το πρωί για το ΕΣΡ. Επομένως, παρακαλώ, να μου δώσετε τον λόγο επί του ζητήματος αυτού.
Παρακαλώ, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Για το ίδιο θέμα θέλω να μιλήσω κι εγώ με άλλα επιχειρήματα.
Κύριε Βενιζέλε, σας παρακαλώ. Ο λέγων και ο αντιλέγων τώρα. Βοηθήστε τον κ. Φορτσάκη με άλλο τρόπο. Δεν ξέρω. Παρακαλώ, κύριε Φορτσάκη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει κατατεθεί μία σημαντική τροπολογία, η οποία αναφέρεται στα ζητήματα της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Όπως το γνωρίζουμε όλοι, η Επιτροπή Ανταγωνισμού είναι ένας θεσμός, ο οποίος επιτρέπει την πραγμάτωση συνταγματικών στόχων αλλά και συνταγματικών θεμελιωδών δικαιωμάτων. Η ανεξαρτησία της, επομένως, είναι μία ανεξαρτησία, η οποία πηγάζει από το Σύνταγμα, ακόμα και αν δεν είναι ρητά κατοχυρωμένη. Διευκρινίζω. Όταν έχουμε μία αρχή, η οποία από τον νόμο χαρακτηρίζεται ως ανεξάρτητη, ακόμα και αν η αρχή αυτή δεν είναι ευθέως ως προς την ύπαρξή της κατοχυρωμένη στο Σύνταγμα, χαίρει εντούτοις συνταγματικής προστασίας, ως προς το εξής σημείο: Αφού ο νόμος ήλθε και διακήρυξε μία αρχή ως ανεξάρτητη, δεν επιτρέπεται από το Σύνταγμα η μεταβολή του νομοθετικού καθεστώτος που τη διέπει για όσο χρόνο έχει προβλεφθεί η θητεία των μελών. Διαφορετικά, θα είχαμε μία παραβίαση σημαντική της αρχής της εμπιστοσύνης, η οποία, όπως το ξέρουμε όλοι, είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη. Τι κάνει η σημερινή τροπολογία; Μετατρέπει πλήρως το καθεστώς της Επιτροπής Ανταγωνισμού και από ανεξάρτητη την καθιστά εξηρτημένη. Θα δώσω τέσσερα πολύ σύντομα παραδείγματα. Πρώτα - πρώτα, έρχεται και φωτογραφικά μεταβάλλει τη διάρκεια της θητείας του Προέδρου, του Αντιπροέδρου και των μελών της. Έρχεται και θεσπίζει ηλικιακό όριο εβδομήντα τριών και εβδομήντα και προβλέπει ότι το όριο αυτό καταλαμβάνει και τα μέλη, τον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο, τα οποία είναι εν ενεργεία. Στερεί, λοιπόν, τουλάχιστον ενάμισι - δύο χρόνια από τα μέλη αυτά για να ολοκληρώσουν τη θητεία τους. Δεύτερον, έρχεται και μεταβάλλει σημαντικά τα ασυμβίβαστα, τα οποία ισχύουν για τα μέλη. Συγκεκριμένα, προβλέπει ασυμβίβαστα μεταξύ των μελών και ορισμένων κατηγοριών διαφορετικών, όπως, παραδείγματος χάριν, Βουλευτών, Υπουργών κ.λπ.. Αυτά τα ασυμβίβαστα είναι φωτογραφικά, διότι γνωρίζουμε όλοι ποια συγκεκριμένα πρόσωπα αποσκοπεί να θίξει και ξέρουμε ότι όταν έρχεται και λέει ότι αυτά τα ασυμβίβαστα ακόμα και αν ορθά προβλέπονται για το μέλλον, καταλαμβάνουν και τα παρόντα πρόσωπα, έχουμε μία διάταξη, η οποία προσβάλλει βάναυσα την ανεξαρτησία της αρχής. Έχουμε στη συνέχεια τις προβλέψεις ότι συνιστά - προσέξετε - στην ανεξάρτητη αρχή - προσέξτε τι έχει πει η τροπολογία - πειθαρχικό παράπτωμα η μη συμμόρφωση των μελών της ανεξάρτητης αρχής προς τις οδηγίες του Υπουργού. Αυτό είναι ανήκουστο! Έχετε ακούσει ξανά ποτέ ανεξάρτητη αρχή, όπου τα μέλη της υποπίπτουν σε πειθαρχικό παράπτωμα, όταν δεν ακούν τις εντολές του Υπουργού; Δηλαδή, αν ο κύριος Υπουργός αύριο το πρωί δεν θέλει να επιβληθεί ένα πρόστιμο και δώσει οδηγίες να μην επιβληθεί, τα μέλη της Επιτροπής υποπίπτουν σε πειθαρχικό παράπτωμα αν το επιβάλουν; Ντροπή που σκεφτήκατε να βάλετε τέτοια διάταξη σε νόμο και να τον φέρετε στη Βουλή των Ελλήνων. Ντροπή! Τέταρτον, μεταβάλλεται το καθεστώς της θητείας των διοικητικών υπαλλήλων και αυτό γίνεται από σκοπού ώστε να συντμηθεί ο χρόνος. Διότι όλοι γνωρίζουμε ότι η διάρκεια της έρευνας των υποθέσεων της Επιτροπής είναι μακρά και η διάταξη αυτή αποσκοπεί στο να μην μπορεί ποτέ κανείς να ολοκληρώσει μόνος του την εισήγηση και να εξαρτάται συνεχώς από τις περίφημες εντολές του Υπουργού. Επαναλαμβάνω ότι η μεταβολή του νομοθετικού καθεστώτος, η οποία καταλαμβάνει εν ενεργεία μέλη της Επιτροπής και δεν επιτρέπει την ολοκλήρωση, έτσι όπως ο νόμος υποσχέθηκε στους πολίτες και τους προκάλεσε την εμπιστοσύνη τους στην αγορά, με την έννοια ότι περιμένουν από την Επιτροπή Ανταγωνισμού να λειτουργήσει ως ένας ανεξάρτητος φορέας, μια ανεξάρτητη αρχή, οι μεταβολές αυτές προσβάλουν το Σύνταγμα, ακόμα και εάν η ίδια η ύπαρξη της αρχής δεν είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη. Εάν θέλετε, κύριε Υπουργέ να την καταργήσετε την αρχή, να φέρετε ένα νόμο που λέει ότι καταργεί την αρχή γιατί δεν είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη και θα δούμε μετά πώς το ενωσιακό δίκαιο και πώς οι υπόλοιπες προβλέψεις του ελληνικού δικαίου, που πραγματώνονται διά της υπάρξεως της Επιτροπής Ανταγωνισμού, θα μπορέσουν να υλοποιηθούν. Αλλά να το κάνετε ευθέως. Να μην φέρετε μια τροπολογία, η οποία δεν έχει καν συζητηθεί από τους φορείς, δεν έχει καν τεθεί υπ' όψιν της Επιτροπής, παρ' ότι το παρόν νομοθετικό καθεστώς προβλέπει υποχρεωτικά ότι πρέπει η ίδια η Επιτροπή να εκφέρει άποψη περί των ζητημάτων που τη διέπουν. Επιπλέον, όπως το γνωρίζετε, δεν έχει προηγηθεί καμμία διαβούλευση, σχετικά με τα θέματα αυτά, σε σχέση με τους ευρωπαϊκούς φορείς. Γι' αυτούς τους λόγους το ζήτημα της αντισυνταγματικότητας είναι πολύ σημαντικό και προλέγω ότι εάν η Βουλή δεν θελήσει να καταλάβει το απλό αυτό ζήτημα, το οποίο θα καταλάβαινε και ένας πρωτοετής φοιτητής της νομικής, ο νόμος αυτός θα έχει πρόβλημα στα δικαστήρια. Διότι είμαι βέβαιος ότι τα ζητήματα αυτά θα εγερθούν ενώπιον των αρμοδίων δικαστηρίων και θα ευδοκιμήσουν. Γι' αυτό, κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ, να θέσετε το ζήτημα στην κρίση της Βουλής. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, δεν απάντησα στον κ. Καμμένο.
Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ να διευκολύνετε τη διαδικασία!
Να μην απαντήσω;
Να μην σχολιάσετε, όπως και δεν σχολιάσατε.
Άρα, να μην απαντήσω. Γιατί είναι συνεταίροι σας! Θα απαντήσω άλλη φορά.
Κύριε Σταθάκη, έχετε τον λόγο.
Θα μιλήσει τώρα ο κύριος Υπουργός;
Έχει δικαίωμα να μιλήσει ο Υπουργός, κύριε Βορίδη. Μην είστε ανάστατος. Ηρεμήστε!
Είπα, μήπως, θέλει να ακούσει και τους άλλους!
Δεν θέλετε να μιλήσει;
Έχει διαμορφωμένη άποψη, είναι φανερό!
Κύριε Βορίδη, σας παρακαλώ!
Για να εγείρετε θέμα συνταγματικότητας πρέπει να δώσετε τα πραγματικά δεδομένα, όχι πλασματικά, ψεύτικα δεδομένα. Πρώτον, δεν είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη ανεξάρτητη αρχή. Αυτό το γνωρίζετε. Άρα, ανήκει σε άλλη κατηγορία ανεξάρτητων αρχών. Δεύτερον, η διάρκεια των μελών που αφορά στο ηλικιακό κριτήριο δεν θίγει τα υπάρχοντα μέλη. Υπονοήσατε ότι τα θίγει αλλά δεν τα θίγει.
Τα θίγει!
Θα ολοκληρώσουν τη θητεία τους και εάν δεν καλύπτουν τα χρονολογικά κριτήρια, δεν θα μπορούν να ανανεώσουν. Άρα είναι ψευδές αυτό που είπατε και δεν ισχύει. Τρίτον, όπως ξέρετε, ο νόμος δεν έχει καμμία πειθαρχική διαδικασία γι' αυτήν την αρχή. Διότι ο νόμος του 2011 όρισε ότι συστήνεται πειθαρχικό συμβούλιο οριζόμενο από τον νόμο, από έναν καθηγητή, δύο δικαστές, όπως ορίζει ο νόμος. Η επιλογή γίνεται από τον Υπουργό. Η πειθαρχική διαδικασία και το τι συγκροτεί πειθαρχικό παράπτωμα παραπέμπεται σε προεδρικό διάταγμα, το οποίο δεν εξεδόθη ποτέ. Για τα υπηρετούντα μέλη σήμερα, λοιπόν, είναι ένας θεσμός που κινείται σε ένα νομικό κενό. Όλες οι άλλες ανεξάρτητες αρχές έχουν πειθαρχική διαδικασία. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού δεν έχει. Έρχεται, λοιπόν, ο νομοθέτης και εισάγει. Πήρα τις παρατηρήσεις της ολομέλειας της Επιτροπής. Ο Υπουργός δεν ασκεί κανέναν έλεγχο πάνω στην Επιτροπή. Ασκεί την εποπτεία, που προβλέπεται από τον νόμο. Το θεωρείτε σκληρό; Το αποσύρω! Πάει αυτό!
Δεν αποσύρετε και τα υπόλοιπα; Για να τελειώνουμε.
Αποσύρετε και την τροπολογία!
Προφανώς, ο Υπουργός ασκεί την εποπτεία που προβλέπεται από τον νόμο. Νομικός πλεονασμός; Δεν αποτελεί πειθαρχικό σημείο, για να μην παρερμηνευθεί. Αυτό που είπατε είναι παρερμηνεία. Προφανώς ο Υπουργός δεν ασκεί κανένα έλεγχο στις αποφάσεις της Επιτροπής εξ ορισμού. Τέταρτο σημείο: Υπάρχει ασυμβίβαστο με βουλευτική ή κυβερνητική ιδιότητα. Αν έχετε πρόβλημα, είναι άλλης τάξης πρόβλημα.
Έχουμε!
Έχουμε! Μεγάλο!
Αν έχετε πρόβλημα, να το συζητήσουμε.
Να το συζητήσουμε.
Να το συζητήσουμε.
Να το θέσουμε. Σας παραπέμπω στην τελευταία οδηγία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που λέει ότι όλες οι ανεξάρτητες αρχές πρέπει να λειτουργούν με κανόνες, όπου δεν θα υπάρχει ίχνος - και ανοίγω εισαγωγικά - «πολιτικής επιρροής». Εξαιρώ και υπερασπίζομαι μέχρι τέλους οποιαδήποτε ρύθμιση αφήνει ίχνος πολιτικής επιρροής. Και η συγγένεια πρώτου βαθμού, η συζυγική σχέση και άλλες προφανείς, αυτονόητες ιδιότητες, δεν συνάδουν με την ευρωπαϊκή οδηγία. Αν έχετε πρόβλημα, να το πείτε ρητά. Θέμα συνταγματικότητας γι' αυτό δεν εγείρεται.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Και κλείνω με τα περί διευθυντών και άλλων δεδομένων. Έχετε την αίσθηση ότι η ανεξάρτητη αρχή έχει μόνιμους διευθυντές εσαεί; Υπάρχει μία παράδοση μακροθητείας στις διάφορες θέσεις της Επιτροπής Ανταγωνισμού πολλών διαδοχικών χρονικών περιόδων. Φαντάζεστε και φαντάζομαι ότι η θητεία - η διάρκεια - είναι ένας θεσμός, τον οποίο μάλλον τον συμμεριζόμαστε όλοι. Εσαεί δεν υπάρχει κανείς. Η συγκρότηση των διοικητικών οργάνων, όπως ξέρετε, γίνεται με συγκεκριμένους τρόπους, έχει αποσπασμένους υπαλλήλους και λοιπά. Δεν είναι μία δομή, η οποία λειτουργεί. Συνεπώς, το να υπάρχει και θητεία στους διοικητικούς διευθυντές δεν είναι καθόλου κακό και εν πάση περιπτώσει, δεν είναι από τα θέματα που εγείρουν συνταγματικότητα. Συνεπώς - ανακεφαλαιώνω - καμμία από τις ενστάσεις, τις οποίες διατυπώσατε δεν εδράζεται σε πραγματικά γεγονότα. Το μοναδικό θέμα το οποίο εγείρεται, αφορά τις σχέσεις με πολιτικά πρόσωπα. Είμαι στη διάθεσή σας, αν θεωρείτε ότι αυτή η διάταξη είναι αντισυνταγματική. Θεωρώ, όμως, ότι η ουσία είναι διαφορετική. Την καταλάβατε. Η πρόθεσή μας είναι σαφής. Η ευρωπαϊκή οδηγία λέει με σαφήνεια ότι οι ανεξάρτητες αρχές δεν πρέπει να έχουν ίχνος πολιτικής επιρροής. Η πρότασή μας είναι σαφής.
Κύριε Λάππα, θα αντιλέξετε;
Θα αντιλέξω.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Λίγα έχω να προσθέσω στα όσα είπε ο αρμόδιος Υπουργός, κύριε Πρόεδρε. Σχετικά με το θέμα της πρόβλεψης για το ασυμβίβαστο λόγω βαθμού συγγενείας από πρώτου μέχρι και τρίτου βαθμού και εξ αίματος και εξ αγχιστείας, δεν είναι το πρώτο που κατοχυρώνεται σε νόμο. Μέχρι τρίτου βαθμού έχουμε πάμπολλες απαγορεύσεις στο δίκαιό μας και μάλλον σε όλους τους κλάδους του δικαίου και στο δημόσιο και στο ιδιωτικό. Δεν είναι κάτι πρωτότυπο. Αυτή είναι η απαγόρευση, μέχρι τρίτου βαθμού συγγενείας.
Δώστε ένα παράδειγμα για αυτό που λέτε, για την τρίτου βαθμού συγγένεια.
Έτσι θωρακίζεται η αξιοπιστία, έτσι κατοχυρώνεται η λειτουργική αξιοπιστία. Αυτό είναι το πρώτο. Δεύτερον, σχετικά με το θέμα της ηλικίας, τι θα θέλατε, να εγγίζουμε τον όρο της ισοβιότητας ή να διατηρήσουμε μία κακή πρακτική που υπάρχει, όλοι οι δικαστικοί που φεύγουν από το Δικαστικό Σώμα να διορίζονται και να φθάνουν στα εβδομήντα επτά, στα ογδόντα, στα ογδόντα πέντε, έτσι σαν να είναι κάτι απλό; Εγώ αισθάνομαι ότι έχω γίνει…
Πόσο είστε;
Όχι εγώ, κύριε Τασούλα. Όταν εσείς μεγαλώσετε, θα θέλετε να είστε και ενενήντα. Δεν πειράζει, δικό σας θέμα. Εμείς λέμε ότι μετά τα εξήντα επτά καθένας καλό είναι να πάει σπίτι του. Πολλοί είναι οι νέοι επιστήμονες, όπως σας έχω πει. Εάν τα μέλη των διαφόρων αρχών φτάνουν στην ηλικία των εβδομήντα και ογδόντα ετών, το νέο επιστημονικό δυναμικό της χώρας θα κάθεται και θα περιμένει, πράγματι σε συνθήκες ισοβιότητας, για να διαδεχθούν τους παλαιότερους στις επιτροπές; Δεν σας αρκεί το εβδομηκοστό τρίτο έτος της ηλικίας και για τον πρόεδρο το εβδομηκοστό; Δεν είναι αρκετό για να φτάνει πλέον η νοητική δυνατότητα, τα ανακλαστικά του, η επάρκειά του; Αρκεί η προσφορά του στο ελληνικό δημόσιο, σε όλο τον πυρήνα του δημόσιου και του ιδιωτικού βίου. Έλεος! Και ένα τελευταίο: Είπα και το πρωί ότι, εάν θέλετε να έχετε αντίρρηση στα θέματα ουσίας, προβάλλοντας ουσιαστική αντισυνταγματικότητα - το επαναλαμβάνω - έχετε το δικαίωμα να έχετε την πολιτική διαφωνία σας. Να ανάγετε, όμως, όλες τις πολιτικές σας διαφωνίες, όσο δριμείες και κάθετες και εάν είναι, σε λόγους αντισυνταγματικότητας είναι λάθος και νομίζω και νομικό λάθος. Ο κ. Βενιζέλος ξέρει τι σημαίνει Σύνταγμα. Δεν μπορεί να αναδύονται όλες οι πολιτικές διαφορές και να μετατρέπονται σε ενστάσεις αντισυνταγματικότητας.
Τώρα βρήκατε επιβεβαίωση!
Ήδη έχετε υποβάλει δύο και κάθε φορά που διαφωνείτε με τον νόμο κάνετε το ίδιο. Το ίδιο κάνατε και με τον νόμο για την ιθαγένεια, το ίδιο κάνατε και με τις διαδικασίες του σωφρονιστικού καταστήματος - εάν θυμάμαι καλά. Επιτέλους! Οι πολιτικές διαφωνίες είναι σεβαστές. Οι ενστάσεις περί αντισυνταγματικότητας δεν έχουν κανένα έρεισμα ούτε ουσιαστικό ούτε νομικό.
Τη Ζωή τη θυμάστε;
Ο κ. Κασιδιάρης έχει τον λόγο.
Οι δυνάμεις του περιβόητου συνταγματικού τόξου έχουν την πρόθεση να κάνουν το Σύνταγμα «λάστιχο» και να αναφέρονται σε συνταγματικότητες και αντισυνταγματικότητες κατά το δοκούν και όταν θίγονται συμφέροντα προσωπικά, κομματικά και ιδιοτελή. Στην προκειμένη περίπτωση, λοιπόν, να μιλήσουμε με ονόματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να ξηλώσει ένα νεοδημοκρατικό κύκλωμα και η Νέα Δημοκρατία θέλει να συντηρηθεί αυτό το κύκλωμα. Παρακαλώ να διαβάσω ένα δημοσίευμα, να αναφέρω ονόματα. Βεβαίως εάν κάποιοι θίγονται, εάν αυτό που αναφέρω είναι ψευδές, να πάρουν τον λόγο και να διαψεύσουν. Μάλιστα είναι από νεοδημοκρατική εφημερίδα αυτό το οποίο διαβάζω και δημοσιεύτηκε τον Νοέμβριο: «Στο στόχαστρο του ΣΥΡΙΖΑ και των αρμόδιων αρχών αναμένεται να βρεθούν αποφάσεις της Επιτροπής Ανταγωνισμού που αφορούν τον αντιπρόεδρο της Επιτροπής Δημήτρη Λουκά, ο οποίος αξίζει να σημειωθεί ότι είναι σύζυγος της βουλευτού Επικρατείας της ΝΔ Ν. Κεραμέως. Οι κακές γλώσσες λένε ότι η τελευταία ιδιότητα έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην τοποθέτησή της σε εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της ΝΔ. Πρόκειται για στενή φίλη του Αλέξανδρου Σαμαρά, αδελφού του πρώην Πρωθυπουργού». Ο ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, θέλει να ξηλώσει κάποιους νεοδημοκράτες και οι νεοδημοκράτες θέλουν να διατηρήσουν τους δικούς τους. Τι μας λέτε τώρα - μία ώρα συζήτηση - για συνταγματικότητες και αντισυνταγματικότητες; Επιτέλους, το συνταγματικό τόξο ας σεβαστεί τους θεσμούς στην Ελλάδα και ας μην κάνει «λάστιχο» το Σύνταγμα! Αυτή είναι η αλήθεια. Εμείς, δεν παίρνουμε καμμία θέση σε αυτήν τη διαμάχη και απέχουμε από αυτήν την ιστορία και καταγγέλλουμε με ονόματα όλα αυτά τα συμφέροντα, τα οποία θίγονται. Όχι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, βεβαίως, θέλει να επιφέρει αξιοκρατία. Δικούς του θέλει να βάλει σε αυτές τις θέσεις, από τις οποίες θα ξηλώσει τους νεοδημοκράτες. Αυτή είναι η αλήθεια. Ευχαριστώ.
Υπάρχει κάποιος άλλος συνάδελφος που θέλει τον λόγο;
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Δένδια, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κατ' αρχάς αντιμετωπίζω με συμπάθεια τις προσπάθειες του εισηγητή της Πλειοψηφίας και εχθές και σήμερα να στηρίξει την έλλειψη αντισυνταγματικότητας των διατάξεων, που σωρηδόν πλέον φέρνει η Κυβέρνηση κατά ρητή παραβίαση του Συντάγματος. Νομίζω ότι η τοποθέτηση του καθηγητή, του κ. Φορτσάκη, ήταν απολύτως σαφής και νομίζω, όπως πολύ καλά είπε, κατανοητή ακόμα και για πρωτοετή της Νομικής Σχολής. Μου έκανε, βέβαια, εντύπωση και θέλω να το σημειώσω ότι τη διάταξη αυτήν την υποστηρίζει ο Υπουργός Ανάπτυξης, ο κ. Σταθάκης, ο οποίος δεν έχει χαρακτηριστεί σε αυτήν τη Βουλή μέχρι σήμερα για τον νεομαρξιστικό ζήλο του κ. Τσακαλώτου, όχι βέβαια, ότι χαρακτηρίζεται και από τη σιωπηλή εγκαρτέρηση του κ. Χουλιαράκη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εδώ, πρέπει να είμαστε απολύτως ειλικρινείς. Πρόκειται για μία ανεξάρτητη αρχή. Με την τροπολογία δε - τολμώ να πω, έστω και αν είναι καλό να μην το λέω εγώ - τη «χτενισμένη» τροπολογία, την οποία φέρνει ο κ. Σταθάκης, προσπαθεί να αντιμετωπίσει ζητήματα της πρώτης εκδοχής της τροπολογίας, την οποία είδαμε προχθές και μάλιστα με τη μικρή αλλαγή την οποία δέχθηκε μετά από την τοποθέτηση του κ. Φορτσάκη, προσπαθεί να οπισθοχωρήσει προς θέσεις, τις οποίες ελπίζει ότι θα μπορέσει δικαστικά να υπερασπίσει η Κυβέρνηση. Αυτό είναι απολύτως ανακριβές. Κατ' αρχάς, είναι ανακριβές ότι δεν αφορά τα υπάρχοντα μέλη ή μάλλον είναι ακριβές το ότι η τροπολογία, δεν αφορά τα υπάρχοντα μέλη. Σωστά το λέει ο κ. Υπουργός, αλλά υποκρύπτεται η συνήθης κυβερνητική πονηρία. Στο προηγούμενο εδάφιο εξαιρούνται ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος, δηλαδή, δεν καταλαμβάνει τα υπάρχοντα μέλη - εύγε! - αλλά καταλαμβάνει τον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο. Αυτό ονομάζεται συνταγματική…
Δεν ισχύει αυτό.
Δεν ισχύει αυτό, θα το ξεκαθαρίσει ο Υπουργός. Καταλάβατε λάθος.
Φτιάξτε το τότε.
Αν η Κυβέρνηση εκ παραδρομής διατύπωσε εσφαλμένα τη διάταξη, μπορεί κάλλιστα εδώ να τη φτιάξει. Έχουμε φτιάξει δεκάδες νομοθετήματα. Οι νομικές αβλεψίες της Κυβέρνησης έρχονται εδώ σωρηδόν. Μακάρι να είναι απλή νομική αβλεψία. Φοβάμαι ότι είναι ουσιαστική πολιτική πονηρία. Παρακαλώ, όμως, κύριε Υπουργέ, εσείς μπορείτε να το διορθώσετε. Έρχομαι τώρα στο δεύτερο απαράδεκτο. Και εγώ θα μιλήσω με ονόματα, γιατί δεν ντρέπομαι να χρησιμοποιώ ονόματα. Πράγματι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού είναι ο σύζυγος της συναδέλφου, της κ. Κεραμέως. Πρέπει να σας πω ότι δεν κρύβουμε τίποτε ιδιαίτερο, γιατί όπως θα παρατηρήσετε η απόδειξη της σχέσεως κυοφορείται ήδη! [[Γέλωτες και χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Έρχεστε, όμως, κατά τη συνήθεια την οποία ο αγαπητός κύριος συνάδελφος ακολούθησε και στην προηγούμενη αντίκρουση αντισυνταγματικότητας, να επικαλεστείτε αποφάσεις του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ως δήθεν ενισχυτικές της θέσης σας, κύριε Υπουργέ. Προφανώς, εκλαμβάνετε ως δεδομένο ότι ό,τι επικαλείστε δεν θα το διαβάσουμε ποτέ και απλώς θα το καταπιούμε, επειδή απλώς το φέρνετε. Σας δείχνω λοιπόν - και θα καταθέσω - δύο εκ των τριών αποφάσεων, τις οποίες εσείς επικαλείστε και λένε ακριβώς το αντίθετο από αυτό που λέτε. Η μεν πρώτη υπόθεση -288/12, παρακαλώ ελέγξτε αν την επικαλείται η Κυβέρνηση στην τροπολογία - λέει επί λέξει: «Έχει υποχρέωση η Κυβέρνηση σεβασμού της διάρκειας της θητείας τέτοιας αρχής μέχρι την προβλεπόμενη λήξη της». Verbatim και σημειωμένο με κίτρινο μαρκαδόρο για τους μη διατεθειμένους να διαβάσουν το σύνολο της απόφασης όπως η Κυβέρνηση. Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Δένδιας καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα απόφαση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Η δεύτερη απόφαση είναι ακόμα χειρότερη. Είναι απόφαση του ΔΕΚ του 2010. Τι λέει εδώ η Κυβέρνηση; Λέει ότι η σχέση με το Κοινοβούλιο και με μέλος του Κοινοβουλίου είναι κολάσιμη, διότι συνιστά στοιχείο επιρροής επί της Επιτροπής. Σωστά, κύριε Υπουργέ; Προφανώς, δε, οι συνεργάτες σας ανάγνωσαν τις αποφάσεις αυτές και επ' αυτών των αποφάσεων εδράζεται η πολιτική σας εν πεποιθήσει δικαίου βούληση. Σας διαβάζω λοιπόν, γιατί φοβούμαι ότι μάλλον δεν υπήρξατε επιμελείς. «Βεβαίως…» - γράφει η απόφαση - «…δεν μπορεί να νοηθεί η έλλειψη κάθε κοινοβουλευτικής επιρροής επί των αρχών αυτών. Επισημαίνεται ότι η οδηγία 95/46 ουδόλως επιβάλλει στα κράτη - μέλη τέτοιου είδους έλλειψη κάθε κοινοβουλευτικής επιρροής». Είναι επί λέξει σημειωμένη με κίτρινο μαρκαδόρο. Την καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Δένδιας καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα απόφαση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κατά συνέπεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, είναι έωλη καθόλα και απολύτως αντισυνταγματική η τροπολογία αυτή. Πράγματι το λέω ότι εγώ εκτιμώ τον Υπουργό Γεώργιο Σταθάκη. Του ζητώ να την αποσύρει. Η κυβερνητική βούληση δεν μπορεί να εδράζεται ούτε επί αποφάσεων του ΔΕΚ, που λένε ακριβώς το αντίθετο απ' αυτό που επικαλείται η συγκεκριμένη τροπολογία, ούτε επί λογικής ελέγχου των ανεξάρτητων αρχών, είτε συνταγματικά κατοχυρωμένων είτε όχι.
Ολοκληρώστε, κύριε Δένδια.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, με μια παρατήρηση. Η Κυβέρνηση τις τρεις τελευταίες μέρες και σήμερα ρέπει προς αυθαίρετα μέτρα. Είναι στοιχείο κρίσης. Είναι στοιχείο προαναγγελίας τέλους και αποχώρησης. Ξαναλέω στην Κυβέρνηση το εξής. Δεν μπορεί να προασπίσει πλέον - πέρασε αυτό το χρονικό σημείο - την επί μακρόν παραμονή της στην εξουσία. Αυτό παρήλθε. Απέρχεστε, το ξέρετε ή δεν το ξέρετε. Το μόνο που μπορεί να κάνει, κύριε Πρόεδρε, η Κυβέρνηση είναι να προασπίσει τουλάχιστον τη δημοκρατικότητα της υστεροφημίας της.
Τον λόγο έχει ο κ. Λοβέρδος.
Κατ' αρχάς, κύριε Πρόεδρε, πρέπει να διευθετήσετε το ζήτημα της σημερινής διαδικασίας, γιατί όλοι οι συνάδελφοι και αυτοί που έχουν κακοτύχει και ήθελαν να φύγουν και τώρα όλα ανατρέπονται...
Πάντως, κύριε Λοβέρδο, η διαδικασία θα τελειώσει σήμερα και σε κάθε περίπτωση, πριν το τέλος της κυοφορίας της κ. Κεραμέως, που είπε και ο κ. Δένδιας. Παρακαλώ.
Το Προεδρείο, δύο φορές, πριν ανέβετε εσείς στο Βήμα έκανε αναφορά στη διαδικασία με προβλέψεις να τελειώνουμε κατά τις 15.00΄ με 15.30΄. Δεν βγαίνει πέρα. Θα έβγαινε, απολύτως, πέρα η ενσωμάτωση της συγκεκριμένης οδηγίας, αν δεν είχαμε αυτές τις τροπολογίες, οι οποίες έχουν απορροφήσει και το μεγάλο μέρος του διαλόγου μέχρι στιγμής. Άρα, παρακαλώ, για να μη ζητάω τον λόγο, σκεφτείτε το. Εμείς από την πλευρά μας - συνάδελφοι των άλλων Κοινοβουλευτικών Ομάδων, σας ενημερώνουμε - δεν δεχόμαστε να διαγραφούν οι ομιλητές μας. Αν η Αίθουσα θέλει με ψηφοφορία να αφαιρέσει τον λόγο, ας το κάνει, αλλά νομίζω ότι όλες οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες έχουν αλλάξει θέση και αυτό που είπε ο κ. Κακλαμάνης - γιατί αυτός μας απείλησε με ψηφοφορία - δεν θα γίνει.
Κύριε Λοβέρδο, μισό λεπτό.
Σας παρακαλώ, μόλις τελειώσει η διαδικασία της ένστασης, να το δείτε…
Πάντως, είναι αντιφατικό αυτό που θέτετε. Από τη μια, τονίζετε την ανάγκη να τελειώσει η διαδικασία και από την άλλη, λέτε ότι πρέπει να εξαντληθεί ο κατάλογος των ομιλητών.
Θα εξαντληθεί, κύριε Πρόεδρε. Γι' αυτό, αν θέλετε, να το δείτε και με τον κ. Βούτση. Θέλετε να πάμε τη Δευτέρα; Θέλετε να πάμε την Τρίτη; Θέλετε να πάμε το πρωί σήμερα;
Δώδεκα το βράδυ…
Δώδεκα το βράδυ. Να μας αφαιρείτε τον λόγο με ψηφοφορίες, αυτό δεν υπάρχει και καμμία Κοινοβουλευτική Ομάδα, ό,τι και να έχει στο μυαλό της γι' αυτά που λέμε ή δεν λέμε, δεν θα στέρξει σε αυτό. Προχωρούμε, κύριοι συνάδελφοι. Υπεβλήθη η ένσταση κατά το άρθρο 100 του Κανονισμού της Βουλής από τον κ. Φορτσάκη και τη Νέα Δημοκρατία. Υπάρχει, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μια συνεχής πρακτική που αφορά στην Κυβέρνηση αυτή, είτε με τη μορφή που είχε από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου του 2015 είτε στη δεύτερη εκδοχή της, που σχετίζεται με τις ανεξάρτητες αρχές, είτε τις προβλέπει το Σύνταγμα είτε δεν τις προβλέπει το Σύνταγμα, αλλά τις προβλέπει ο νόμος. Να θυμίσω την παρέμβαση για τα όρια ηλικίας που έθεσε σε μέλη διοικητικών συμβουλίων ανεξαρτήτων αρχών, ενώ αυτά λειτουργούν κανονικά, ο κ. Κατρούγκαλος και κάτω από την κατακραυγή του Κοινοβουλίου την πήρε πίσω; Πολύ πρόσφατη είναι η μνήμη. Απώλεια πρόσφατης πολιτικής μνήμης, δεν δικαιολογείται. Να θυμίσω τη συζήτηση που είχαμε με τον κ. Σπίρτζη για την Αρχή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων; Ήταν μια μακρά συζήτηση και στην Επιτροπή της Βουλής και στην Ολομέλεια. Να θυμίσω τα πρόσφατα με τον κ. Παππά για το Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης; Όταν λέω «πρόσφατα», εννοώ του Οκτωβρίου, όχι τα σημερινά, όπου είχαμε δείξει όλοι τα ζητήματα μιας ιδιαίτερης φροντίδας της Κυβέρνησης να διώξει από το ΕΣΡ την κυρία Αλεξίου. Τα είπαμε, τα είπαμε ξανά και ξανά. Σήμερα, όμως, αναγκαζόμαστε να τα πούμε ξανά όχι με δική μας ευθύνη. Εμείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλουμε να έχουμε μια συνέπεια στον λόγο μας, σε ό,τι αφορά τα θέματα αντισυνταγματικότητας που θέτουμε και επειδή υπάρχει σε σχέση με αυτή την τροπολογία και μια ακαταστασία, δηλαδή, έρχονται διατάξεις, βγαίνουν διατάξεις, έχουν γίνει μια σειρά από αλλαγές με κριτήριο τις προθέσεις της Κυβέρνησης και τη σκοπιμότητα και τα όρια που βάζει το Σύνταγμα και ο νόμος. Σήμερα, προ ολίγου ο Υπουργός κάτι φάνηκε να παίρνει πίσω. Θέλω να του πω δύο πράγματα και με αυτό να κλείσω. Πρώτα από όλα, κύριε Υπουργέ, επειδή είχατε και ένα ύφος, το γεγονός ότι αυτή η Αρχή Ανταγωνισμού δεν προβλέπεται συνταγματικά, δεν σημαίνει ότι παύει να είναι και ανεξάρτητη. Μπορεί να υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στις συνταγματικά προβλεπόμενες και στις άλλες, δεν σημαίνει όμως αυτό, κύριε Πρόεδρε, ότι όσες αρχές δεν προβλέπονται από το Σύνταγμα δεν προστατεύονται από αυτό σε σχέση με την ανεξαρτησία τους. Διότι ανεξάρτητες αρχές είναι και αυτές. Άρα, λοιπόν, το να λέτε στο άρθρο 13Α παράγραφος 2 περίπτωση γ΄ «Πειθαρχικό αδίκημα είναι για τη διοίκηση των αρχών αυτών η μη συμμόρφωση με απόφαση ή πράξη του αρμόδιου Υπουργού στο πλαίσιο της εποπτείας της Επιτροπής Ανταγωνισμού», αυτό είναι κατάφωρα αντισυνταγματικό. Ποιες είναι οι συνταγματικές, εκείνες, διατάξεις που δίνουν βάση σε αυτό το επιχείρημα; Οι συνταγματικές διατάξεις έχουν να κάνουν, κύριε Πρόεδρε, με την αρχή της διάκρισης των λειτουργιών και με την αρχή του κράτους δικαίου. Πρέπει, λοιπόν, να συνειδητοποιήσετε ότι η πρακτική σας, οι προτάσεις σας, οι νομοθετικές ρυθμίσεις που εισηγείστε σε ό,τι αφορά τις προβλεπόμενες από το Σύνταγμα πέντε αρχές - αλλά και εκείνες που δεν προβλέπονται από το Σύνταγμα αλλά είναι ανεξάρτητες - καθώς και η δυνατότητα να θεσπίζετε τέτοιες διατάξεις για ανάγκη συμμόρφωσης με τις αποφάσεις σας, δεν είναι συνταγματικά. Αυτή είναι η δική μας επιχειρηματολογία στην ένσταση που προβλήθηκε.
Ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο;
Ο κ. Καρράς έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Γιατί, κυρία συνάδελφε; Μόνο για την κυοφορία σας έγινε λόγος.
Θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού, κύριε Πρόεδρε.
Τώρα; Ετεροχρονισμένα; Θέλετε να προηγηθεί ο κ. Καρράςπου του έχω δώσει τον λόγο και μετά να ακολουθήσετε εσείς;
Θέλετε να προηγηθείτε, κύριε Καρρά;
Αν έχετε την καλοσύνη, θα το ήθελα. Ευχαριστώ.
Ορίστε, λοιπόν, έχετε τον λόγο, κύριε Καρρά.
Θα έλεγα το εξής: Πράγματι, το Σύνταγμα κατονομάζει ορισμένες αρχές ως «ανεξάρτητες», αλλά εισάγει ένα κανονιστικό πλαίσιο και για άλλες αρχές που δεν κατονομάζονται, για τις οποίες αφήνει προφανώς στον κοινό νομοθέτη τη δυνατότητα, όχι μόνο να κανονίσει το περιεχόμενο της δραστηριότητας και της εξουσίας την οποία θα ασκούν, αλλά και το ουσιαστικό περιεχόμενο της λειτουργίας τους. Τις τελευταίες ημέρες και ιδιαίτερα στη σημερινή συνεδρίαση, παρατηρούμε μία επίθεση - θα μου επιτρέψετε την έκφραση - στις ανεξάρτητες αρχές. Προηγουμένως υπήρξε πάλι ένσταση αντισυνταγματικότητας για το ΕΣΡ, για την αφαίρεση αρμοδιοτήτων. Ήδη τίθεται θέμα, στην ίδια συνεδρίαση, μειώσεως των εξουσιών της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Νομίζουμε, λοιπόν, ότι με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις, ανεξάρτητα από το πλέγμα το οποίο επιχειρούν και ανεξάρτητα από τις εξηγήσεις του κ. Σταθάκη, η Κυβέρνηση δεν υπερασπίζεται αυτές τις ανεξάρτητες αρχές, οι οποίες καλώς ή κακώς πρέπει να υπάρχουν και εξυπηρετούν λειτουργίες, τις οποίες το ίδιο το κράτος ως διοικητική οντότητα δεν μπορεί να εξυπηρετήσει. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού είναι μια αρχή, η οποία στην Ελλάδα έχει μία ιστορία. Έχει αποδώσει σχετικό έργο, έχει προχωρήσει και είναι χρήσιμη. Ο τρόπος, λοιπόν, με τον οποίο εισάγονται οι νομοθετικές επεμβάσεις στη λειτουργία τους, πρέπει να πούμε ότι αδυνατίζει πλέον όχι μόνο το κύρος αυτών των ανεξάρτητων αρχών και δη της Επιτροπής Ανταγωνισμού, αλλά αδυνατίζει, αυτή, καθαυτή, την εξουσία τους. Κατανοείτε δε, ότι οι συνεχείς νομοθετικές επεμβάσεις καθιστούν ομήρους εκείνους, οι οποίοι αποτελούν μέλη των αρχών και υποτίθεται ότι απολαύουν προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας. Έχω την άποψη, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, ότι όσον αφορά αυτή τη διάταξη, έστω και αν δεν προκύπτει ευθέως η αντίθεσή της με το γράμμα του Συντάγματος, εντούτοις προέχει η αντίθεσή της με το πνεύμα το οποίο επιχειρεί και στις μη κατονομαζόμενες «ανεξάρτητες αρχές» το Σύνταγμα να δώσει λειτουργική και διοικητική ανεξαρτησία. Συνεπώς δεν μπορούμε παρά να τοποθετηθούμε υπέρ της ασυμφωνίας με το Σύνταγμα της προτεινόμενης τροπολογίας. Ανεξάρτητα, όμως, απ' αυτό, θα μου επιτρέψετε, επειδή έχω ελάχιστο χρόνο ακόμα, να κάνω κάποια σχόλια. Θα συμφωνήσω με τον κ. Λάππα σε ένα άλλο ζήτημα, δηλαδή, στην επέλαση των συνταξιούχων δικαστικών στις ανεξάρτητες αρχές που μεταβάλλουν πλέον τη λειτουργική ανεξαρτησία τους σε δικαστήριο. Μπορεί να βρίσκομαι σε αντίφαση με αυτό που είπα προηγουμένως για την αντισυνταγματικότητα αλλά θεωρώ ότι μου δίνεται η ευκαιρία να πω ότι δεν πρέπει να λειτουργούν ως δικαστήρια, γιατί οι ανώτατοι δικαστικοί έχουν το φόβο από νεότερους συναδέλφους τους μην ακυρώσουν τις αποφάσεις τους.
Μην αποδυναμώνετε την προηγούμενη επιχειρηματολογία σας, κύριε Καρρά. Ολοκληρώστε.
Δεν την αποδυναμώνω. Θα ήθελα, μόνο, να κάνω μία παρατήρηση επί πρακτικού θέματος. Συνοψίζω, λοιπόν και τελειώνω. Είπαμε ότι έστω και αν η ανεξάρτητη αρχή της Επιτροπής Ανταγωνισμού δεν κατονομάζεται στο Σύνταγμα, έχει συνταγματική προστασία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα τρεις μαθήτριες και μαθητές και έξι εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 3ο Δημοτικό Σχολείο Μεσσήνης και από το Δημοτικό Σχολείο Αριστομένη Μεσσηνίας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Η κ. Κεραμέως έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κύριε Σταθάκη, σιωπώ γιατί αυτό επιβάλλει η αξιοπρέπειά μου και η πορεία μου ως άνθρωπος έως τώρα. Δεν πρόκειται να συμμετάσχω στο δικό σας παιχνίδι. Θα σας πω, όμως, μία κουβέντα: Ευχαρίστως θεσπίστε αυτό το φωτογραφικό ασυμβίβαστο που φέρνετε. Ευχαρίστως κάντε το, παρ' ότι ο σύζυγός μου ορίστηκε μέλος της Επιτροπής Ανταγωνισμού - για να το μάθουν και οι συνάδελφοί σας - έξι χρόνια προτού εγώ καν εκλεγώ Βουλευτής, το 2009. Δεν ήμασταν καν παντρεμένοι τότε. Δεν είχα καμμία σχέση με το δημόσιο βίο. Θεσπίστε το, παρ' ότι ποινικοποιεί τη συζυγική σχέση. Θεσπίστε το, παρ' ότι βάλλει κατά της ανεξαρτησίας της αρχής, καθότι καθαιρεί εν ενεργεία μέλος. Μάλιστα, η τροπολογία εν συνόλω καθαιρεί Πρόεδρο, Αντιπρόεδρο, Γενική Διευθύντρια, Διευθυντές Προϊσταμένων, όλους εν μέσω θητείας, κυρίες και κύριοι. Όλους εν μέσω θητείας, ενώ πρόκειται για ανεξάρτητη αρχή! Θεσπίστε το, παρ' ότι είναι αντισυνταγματικό. Και θεσπίστε το, παρ' ότι είναι αντίθετο στο άρθρο 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η οποία…
Τώρα εξαντλήσατε το προσωπικό.
Δεν το έχω εξαντλήσει, κύριε Πρόεδρε. Αφήστε με να ολοκληρώσω. Και αντίκειται γιατί είναι ad personam. Κύριε Υπουργέ, δεν υπάρχει σε όλη την ελληνική επικράτεια άλλος άνθρωπος, που να θίγεται από αυτή διάταξη, μόνο εγώ προσωπικά. Και παρεμπιπτόντως, κύριε Υπουργέ, πιο φωτογραφική δεν μπορούσατε να κάνετε τη διάταξη! Θα μπορούσατε να βάλετε και την ιδιότητα της εγκύου, ενδεχομένως, για να μην υπάρχει καμμία αμφιβολία, πλέον, ότι πρόκειται για εμένα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κύριε Υπουργέ, ευχαρίστως θεσπίστε το. Όμως, για να πείσετε την κοινωνία που μας παρακολουθεί ότι δεν πρόκειται για πολιτική δίωξη εναντίον μου, για να πείσετε ότι δεν είναι τυχαίο ότι αυτό γίνεται μία εβδομάδα αφού έχω οριστεί Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, για να πείσετε, λοιπόν, βάλτε το σε όλες τις ανεξάρτητες αρχές! Όχι επιλεκτικά μόνο σε μία. Βάλτε το σε όλες τις ανεξάρτητες αρχές! Επίσης, κύριε Υπουργέ, θεσπίστε το σε όλα τα ζευγάρια Βουλευτών και Υπουργών, Βουλευτών και δικαστικών. Τότε θα δούμε ποιες είναι οι πραγματικές προθέσεις σας. Και εγώ εδώ είμαι να το στηρίξω. Όμως, κάντε το παντού. Γιατί, κύριε Υπουργέ, εγώ σήμερα κρίνομαι γιατί παντρεύτηκα. Εσείς κρίνεστε για τις πράξεις σας και τις διατάξεις σας! Ευχαριστώ πολύ.
Ζητήσατε τον λόγο, κύριε Καραθανασόπουλε;
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Χωρίς να αναφέρομαι στην προηγούμενη ομιλήτρια - μην παρεξηγηθεί - θα ήθελα να βάλω έναν τίτλο στη συζήτηση που σχετίζεται. Είναι ο τίτλος: «Κοίτα ποιος μιλάει». Το να επαναλαμβάνεται, δυο φορές, το ίδιο αποπροσανατολιστικό σκηνικό, δεν αποτελεί ένδειξη σοφίας κατά τη γνώμη μας. Το ΚΚΕ απέχει από τη διαδικασία συνολικά του ζητήματος περί αντισυνταγματικότητας.
Ζητώ τον λόγο, κύριε Πρόεδρε, επί του Κανονισμού.
Να ολοκληρωθεί η συζήτηση για την αντισυνταγματικότητα, κύριε Βενιζέλε.
Όχι, κύριε Πρόεδρε.
Ο κ. Δανέλλης έχει τον λόγο.
Ζητώ τον λόγο. Προηγείται το θέμα επί του Κανονισμού.
Περιμένετε μισό λεπτό. Θα σας πω. Ορίστε, κύριε Δανέλλη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να θυμίσω ότι η Αριστερά στον παρελθόν έχει πληρώσει με βαρύ τίμημα τα παιχνίδια με την ελαστική ερμηνεία των θεσμών, κατά το δοκούν. Και γι' αυτό πρέπει να είναι εξαιρετικά προσεκτική σήμερα, που είναι στην εξουσία. Νομίζω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι αυτονόητο θα πρέπει να θεωρείται ότι στον πυρήνα της αντίληψης, της φιλοσοφίας, της ύπαρξης των ανεξάρτητων ρυθμιστικών αρχών είναι ακριβώς η διάκρισή τους η απόλυτη και η απουσία αποδοχής οποιασδήποτε επιρροής και επέμβασης της εκτελεστικής εξουσίας. Άλλως, δεν είναι ανεξάρτητες αρχές και δεν μπορεί να είναι και ρυθμιστικές αρχές. Άρα, κύριε Υπουργέ, κύριε Σταθάκη, επειδή από δύο ερωτήματα θα εξαρτήσουμε τη στάση μας, θα θέλαμε παρακαλώ να μας απαντήσετε αν όντως, όπως είπατε ή αν κατάλαβα σωστά, εσείς επιμένετε ότι δεν αποτελεί πειθαρχικό παράπτωμα η μη συμμόρφωση σε υπουργικές αποφάσεις. Εάν όντως το εννοείτε, ας φτιάξουμε μια σαφή και ρητή διατύπωση που να μην επιτρέπει παρερμηνείες. Ένα είναι αυτό.
Έφυγε όπως ήταν.
Το δεύτερο ερώτημα, αφορά τα υπηρετούντα μέλη. Όντως, ρητά, διατυπώνεται στην τροπολογία ότι για τα υπηρετούντα μέλη δεν εφαρμόζεται η ρύθμιση του προηγουμένου εδαφίου. Αναφέρεστε στα μέλη για τον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο. Έχει εξαιρεθεί σκοπίμως, γιατί δεν ισχύει αυτή η διάταξη ή έχει γίνει λάθος διατύπωση, οπότε πολύ εύκολα διορθώνουμε αυτή τη λανθασμένη διατύπωση;
Συμπεριλαμβάνονται!
Από αυτά τα δύο θα εξαρτήσουμε τη στάση μας και θέλω παρακαλώ την απάντησή σας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Υπουργέ, διευκρινίστε ότι συμπεριλαμβάνονται.
Κύριε Βενιζέλο, ακούστε την πρότασή μου. Εγώ προτείνω να ολοκληρωθεί η συζήτηση - η οποία και ολοκληρώνεται - για την αντισυνταγματικότητα και να προηγηθείτε ακολούθως ως ομιλητής.
Και να πω και αυτά που θέλω τώρα;
Εντάξει.
Να ενώσω και τα θέματα επί του Κανονισμού για να επιταχύνουμε;
Αυτό λέω! Δεν υπάρχει, λοιπόν, κάποιος άλλος ομιλητής.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Συνεπώς ολοκληρώθηκε η συζήτηση για την αίτηση αντισυνταγματικότητας, κατά το άρθρο 100 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, να διευκρινίσει ο κύριος Υπουργός!
Να το διευκρινίσει, ο κύριος Υπουργός!
Με συγχωρείτε, κύριε Υπουργέ, δεν σας είδα. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Θα ξεκινήσω από τα μέλη για να ξεκαθαριστεί οριστικά το θέμα. Τα μέλη είναι όλα. Έτσι, συγκροτείται με βάση το άρθρο 12 της κείμενης νομοθεσίας για τη συγκεκριμένη ανεξάρτητη αρχή. Από τα μέλη συγκροτείται μετά ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος, όπως ισχύει παντού. Άρα, η θέση αυτή είναι απόλυτα σαφής. Καλύπτονται και τα μέλη και ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος. Δεύτερο σημείο: Υπήρξαν κάποιες ενστάσεις για το πειθαρχικό σύστημα, για το οποίο συμφωνούμε όλοι ότι πρέπει να καλυφθεί το κενό του νόμου. Εγώ πήρα ένα κείμενο από την Επιτροπή Ανταγωνισμού που επισημαίνει τρεις εν δυνάμει ασάφειες - παρερμηνείες. Τη μία την είπατε ήδη. Η δεύτερη αφορά την πειθαρχική δέσμευση, ώστε να είναι αμερόληπτη και αντικειμενική η κρίση τους. Είναι ασαφής και επιδέχεται παρερμηνείας. Την αποσύρω και αυτή. Όσον αφορά στο τρίτο σημείο, υπάρχει επίσης μια παρερμηνεία ότι «εν δυνάμει μπορεί να...». Και αυτό αποσύρεται. Συνεπώς το πειθαρχικό σύστημα μένει ακριβώς σε αυτό που αποτελεί κοινή συναίνεση και είναι πανομοιότυπη σε όλους τους αντίστοιχους θεσμούς. Επιτρέψτε μου να σας θυμίσω για πολλοστή φορά το εξής: Η Ανεξάρτητη Επιτροπή έχει τέσσερις εισηγητές. Τους εισηγητές, όπως και τα μέλη του ΔΣ και τα πάντα, τα εισηγείται ο Υπουργός στη Βουλή. Να σας υπενθυμίσω ότι πριν από τρεις μήνες ήταν τόσο μεγάλη η διάθεσή μου να ελέγξω την Ανεξάρτητη Επιτροπή Ανταγωνισμού, που τα δύο μέλη που πρότεινα, ψηφίστηκαν από τη Νέα Δημοκρατία, τη Δημοκρατική Συμπαράταξη και γενικά από όλα τα κόμματα. Υπήρχε μόνο μια λευκή ψήφος από το ΚΚΕ. Ήταν άνθρωποι κοινής αποδοχής. Αυτό, λοιπόν, υποδηλώνει ότι μέσα σε τρεις μήνες μεταμορφώθηκα σε ένα τέρας, το οποίο θέλει να ελέγξει την ανεξάρτητη αρχή; Υπάρχουν θέματα, τα οποία είναι γνωστά και τα οποία χρειάζονται προστασία κατεπειγόντως. Το τρίτο σημείο, το οποίο δεν θίξαμε καθόλου, είναι η θωράκιση της Επιτροπής στη χρήση νομικών συμβούλων που χρησιμοποιούν και τις δύο πλευρές. Αυτό αποτελεί μια βασική τομή, την οποία εισάγουμε και για την οποία φαντάζομαι ότι δεν υπάρχουν αντιρρήσεις.
Είναι αυτονόητο αυτό!
Βεβαίως! Είναι αυτονόητο, αλλά η πρακτική…
Μη διακόπτετε, κύριοι συνάδελφοι!
Συνεπώς με αυτά τα τρία σημεία ισχυροποιούμε για μια ακόμα φορά την ανεξαρτησία από τα πολιτικά θέματα. Δεύτερον, εισάγουμε την πειθαρχική διαδικασία με έναν τρόπο συναινετικό και αποδεκτό από όλους. Τρίτον, θωρακίζουμε την Επιτροπή απέναντι σε ένα νομικό σύστημα, που μέχρι στιγμής δεν είχε ισχυρές διατάξεις προστασίας, αντικειμενικότητας και αμεροληψίας.
Σας παρακαλώ, να κατατεθούν και να διανεμηθούν αυτά, που είπε ο κύριος Υπουργός στους Βουλευτές.
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Δεν προστατεύετε τον εαυτό σας, κύριε Υπουργέ! Θυμηθείτε το!
Επί της προτάσεώς μου, κύριε Υπουργέ; Θα πάει σε όλες τις άλλες ανεξάρτητες αρχές; Δεν λέτε τίποτα! Δεν θα κάνετε κανένα σχόλιο, κύριε Υπουργέ;
Δεν υπάρχει, λοιπόν, κάποιος άλλος ομιλητής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η συζήτηση κατά το άρθρο 100 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής για την αίτηση αντισυνταγματικότητας. Οι αποδεχόμενοι την ένσταση αντισυνταγματικότητας παρακαλώ να εγερθούν. [[Εγείρονται οι αποδεχόμενοι την πρόταση]] Είναι προφανές ότι δεν ηγέρθη ο απαιτούμενος αριθμός Βουλευτών από το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής. Συνεπώς η ένσταση αντισυνταγματικότητας απορρίπτεται. Κύριε Βενιζέλο, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η συζήτησή μας δεν διεξάγεται σε κενό. Η κατάσταση της χώρας, ποια είναι σήμερα; Η Κυβέρνηση έχει χάσει τον έλεγχο σε όλα τα μέτωπα. Δεν υπάρχει οικονομική πολιτική, δεν υπάρχει στρατηγική διαπραγμάτευσης, δεν κλείνει η αξιολόγηση. Η χώρα απειλείται πάλι με προβλήματα ρευστότητας και χρηματοδότησης. Η κοινωνία βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε γενικευμένη αναταραχή. Το ασφαλιστικό, το αγροτικό είναι ζητήματα, που η Κυβέρνηση δεν μπορεί να τα αντιμετωπίσει. Παρακολουθεί εξελίξεις, τις οποίες δεν μπορεί να ελέγξει. Δεν θεωρείται αξιόπιστος συνομιλητής από την κοινωνία των πολιτών. Στο δημοσιονομικό μέτωπο υπάρχει τέτοιο άγχος, ώστε υπάρχει μία διαρκής φορολογική απειλή που αναστατώνει την αγορά, που καθηλώνει τις παραγωγικές δυνάμεις. Και. βέβαια, στο μεγαλύτερο τρέχον πρόβλημα, που είναι η διαχείριση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών, δηλαδή το ζήτημα της εσωτερικής και εξωτερικής ασφάλειας της χώρας, το ζήτημα της ευρωπαϊκής υπόστασης και ταυτότητας της χώρας - γιατί η Συνθήκη Σένγκεν για εμάς συνδέεται και με την τουριστική βιομηχανία της χώρας - υπάρχει ανικανότητα, αναποτελεσματικότητα, αδυναμία διατύπωσης μίας ολοκληρωμένης εθνικής θέσης, στην οποία θα έπρεπε να κληθούμε, να συστρατευθούμε και εμείς και να βοηθήσουμε. Γιατί αυτά δεν είναι ζητήματα της Κυβέρνησης και του κ. Τσίπρα. Αυτά είναι ζητήματα που αφορούν την πατρίδα μας, την αξιοπιστία μας, αφορούν την κοινωνία μας, την εθνική αξιοπρέπεια, την ευρωπαϊκή στρατηγική και ταυτότητα της χώρας! Ενώ, λοιπόν, η Κυβέρνηση βρίσκεται σε μία φάση, πια, κρίσης νομιμοποίησης και η εξουσία που ασκεί είναι ωμή, δεν έχει αφήγηση, δεν έχει έρεισμα πολιτικό και αξιακό, κάνει την επιλογή να επιτίθεται στους θεσμούς. Εκεί που πρέπει να διαμορφώσουμε προϋποθέσεις συναίνεσης για να αντιμετωπίσουμε τεράστια θέματα, όπως το προσφυγικό, το ασφαλιστικό, η διαπραγμάτευση με τους εταίρους υπό συνθήκες τρίτου μνημονίου, δηλαδή «μνημονίου Τσίπρα», εκεί αντί να διαμορφώσουμε αυτή την αναγκαία συναίνεση και συστράτευση, δημιουργούμε πρόβλημα δημοκρατίας και κράτος δικαίου. Το κακό ξεκίνησε από το χώρο της δικαιοσύνης, όπου αυτή τη στιγμή υπάρχει τεράστιο πρόβλημα εσωτερικής ανεξαρτησίας των δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών. Υπάρχουν εντάσεις. Υπάρχουν αλληλοκατηγορίες. Ανοίγουν διαρκώς διαδικασίες πειθαρχικού ελέγχου, αλλά και ποινικής προδικασίας στο εσωτερικό του Δικαστικού Σώματος. Και υπάρχουν κορυφαία πρόσωπα στην πυραμίδα της δικαστικής ιεραρχίας, που διατυπώνουν λόγο πολιτικό κατά τρόπο πρωτοφανή. Και υπάρχουν και Υπουργοί της Κυβέρνησης, που δεν διστάζουν να πουν δημόσια ότι, ναι, παρακολουθούμε τις εξελίξεις συγκεκριμένων υποθέσεων και είμαστε έτοιμοι να παρέμβουμε επί των εξελίξεων. Και αυτό το διατυπώνουν και σε απαντήσεις στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Κατά τη λογική αυτή έχουμε και την επίθεση στις ανεξάρτητες αρχές. Οι συνταγματικά προβλεπόμενες ανεξάρτητες αρχές, που έχουν τη μεγαλύτερη θεσμική θωράκιση, πολύ απλά έχουν καταργηθεί. Δεν υπάρχουν και είναι αμφίβολο αν θα υπάρξουν σύντομα, οι πέντε συνταγματικά προβλεπόμενες αρχές. Εν τω μεταξύ, έχει διακοπεί η λειτουργία τους στην πράξη. Το κράτος δικαίου δεν λειτουργεί συγκροτημένα και με ακεραιότητα, διότι λείπουν βασικοί θεσμικοί πυλώνες. Δεν λειτουργεί η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Δεν λειτουργεί η Αρχή Προστασίας του Απορρήτου των Επικοινωνιών. Δεν λειτουργεί το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Δεν λειτουργεί ολοκληρωμένα ο Συνήγορος του Πολίτη και υπολειτουργεί το ΑΣΕΠ. Το παράδοξο είναι ότι στις συνταγματικά κατοχυρωμένες αρχές, η νομοθετική επέμβαση υπήρξε ωμή και συνολική: Τις κατάργησε! Στις ρυθμιστικές αρχές, τις προβλεπόμενες νομοθετικά αλλά όχι συνταγματικά, τις ρυθμιστικές αρχές της αγοράς, οι παρεμβάσεις στέλνουν μηνύματα και στις αρχές και στην αγορά, γιατί η Κυβέρνηση βρίσκεται σε διαρκή συναλλαγή με κύκλους της αγοράς. Αυτό έγινε στην Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, γίνεται τώρα στην Επιτροπή Ανταγωνισμού και θα δούμε τι θα γίνει με τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας και άλλες συναφείς αρχές. Θα έλεγα αν έπαιρνα τον λόγο στη διαδικασία της ένστασης αντισυνταγματικότητας, ότι υπάρχει ρητή συνταγματική διάταξη που παραβιάζεται με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις. Είναι το άρθρο 28 του Συντάγματος. Διότι για όλες αυτές τις ρυθμιστικές αρχές και σίγουρα για τις τρεις που ανέφερα - την Επιτροπή Ανταγωνισμού, την Επιτροπή Ταχυδρομείων και Τηλεπικοινωνιών και τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας - υπάρχει ολοκληρωμένο κανονιστικό πλαίσιο στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ενωσιακού Δικαίου, το οποίο είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο μέσω του άρθρου 28 του Συντάγματος. Υπό την έννοια αυτή, κάθε παραβίαση του Κοινοτικού Δικαίου συνιστά παραβίαση του άρθρου 28 του Συντάγματος και θέτει ζήτημα συνταγματικότητας. Όμως, ενώ η Βουλή δια πλειοψηφίας απορρίπτει τις ενστάσεις αντισυνταγματικότητας, τα αρμόδια ενωσιακά Όργανα δεν είναι τόσο εύκολα. Θα συνεχίσουν τον έλεγχο. Επίσης, εν τέλει, όλα αυτά θα κριθούν δικαστικά. Τι σημαίνει η νέα πρωτοβουλία του κ. Παππά να φέρει μία διάταξη που λέει σήμερα το απολύτως τίποτα, μία κενή περιεχομένου λευκή νομοθετική ρύθμιση, ότι ο αριθμός των αδειών θα καθοριστεί δια νόμου; Μα, δεν χρειαζόταν να το φέρετε αυτό σήμερα. Ας φέρνατε μία διάταξη, που έλεγε ότι ο αριθμός των αδειών είναι ο τάδε αριθμός.
Αυτό ήταν υπουργική απόφαση.
Ποια ήταν η αντισυνταγματική διάταξη; Η προηγούμενη, αυτή που ανέθετε στον Υπουργό με υπουργική απόφαση να ρυθμίσει κανονιστικά ένα ζήτημα τόσο ευαίσθητο συνταγματικά, θεσμικό, για το οποίο δεν χωρεί εξουσιοδότηση για έκδοση υπουργικής απόφασης. Τι θα είναι αντισυνταγματικό; Θα είναι αντισυνταγματικό να έρθει ο νομοθέτης και να πει αυθαίρετα έναν μικρό αριθμό αδειών, χωρίς αυτό να απορρέει από τη μελέτη των τεχνικών δεδομένων, έτσι ώστε να εξυπηρετείται η ελευθερία έκφρασης που κατοχυρώνεται και στο άρθρο 15 του Συντάγματος, αλλά και στο άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Λέει ο κ. Βούτσης: «Μα, υπάρχει μελέτη βιωσιμότητας τεχνική. Αν έχεις τετρακόσιους εργαζόμενους, δεν επιβιώνεις λόγω κόστους. Άρα, θα χρειαστούμε να μειώσουμε τον αριθμό των αδειών.». Ποιος είπε ότι πρέπει να έχεις τέτοιο κόστος; Ο ίδιος ο νόμος. Έχει δικαίωμα να το πει; Έχει δικαίωμα να εξαρτήσει από την οικονομική δύναμη το δικαίωμα έκφρασης στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο ή στο διαδίκτυο; Όχι βεβαίως! Διότι και το διαδίκτυο συνταγματικά στο άρθρο 15 εμπίπτει, όπως και η ραδιοτηλεόραση. Άρα, εδώ βρισκόμαστε στην πραγματικότητα εγκλωβισμένοι σε έναν φαύλο κύκλο. Εγκλωβίστηκε η Κυβέρνηση στον δικό της φαύλο κύκλο, γιατί τώρα δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Ούτε τον αριθμό των αδειών θα μπορέσει να προσδιορίσει, διότι ακόμη και ο νόμος αυτός ελέγχεται δικαστικά. Επειδή είναι νόμος, δεν εκφεύγει του ακυρωτικού ελέγχου του Συμβουλίου της Επικρατείας, γιατί υποκρύπτεται διοικητική πράξη, ομολογημένα, μάλιστα, από τον ίδιο τον νόμο ότι υποκαθίσταται διοικητική πράξη. Και, βεβαίως, υπάρχει και ο ευρωπαϊκός έλεγχος. Μιλάμε για τεράστια θέματα. Στην εποχή μας για να εκφράσεις πολιτικό λόγο ραδιοτηλεοπτικά πρέπει να έχεις οικονομική ισχύ; Και ποιος έρχεται σε επαφή με τα συμφέροντα και τη με τη διαπλοκή; Αυτός ο οποίος είναι πολιτικό θύμα των μέσων ενημέρωσης, επειδή τα μέσα ενημέρωσης ήταν μαζικά και δυναμικά αντιμνημονιακά τα προηγούμενα χρόνια ή αυτός που έγινε εκ του μηδενός κυβέρνηση μέσα στο κλίμα της αντιμνημονιακής δημαγωγίας; Και ποιος είναι αυτός που έχει επαφές και συναλλαγές; Αυτός που υπερασπίζεται τη νομιμότητα και τη συνταγματικότητα ή αυτός που υπόσχεται άδειες; Κάνω μια πρόγνωση. Η διαδικασία αυτή των δήθεν αδειών, με βάση το νομοθέτημα της Κυβέρνησης Τσίπρα - Καμμένου, δεν θα ολοκληρωθεί ποτέ. Κι αν επιδιώξετε την ολοκλήρωση της, αυτό θα είναι το μεγαλύτερο θεσμικό σκάνδαλο και τελικά ο πολιτικός τάφος της Κυβέρνησής σας, όχι γιατί υπάρχουν προβλήματα πολιτικού λόγου και πολιτικής αντιδικίας, αλλά γιατί θα δείτε ανάγλυφα να προκύπτουν συμφέροντα σκληρά, ανεξέλεγκτα, αδιαφανή και τότε θα δούμε ποιος είναι ποιος και τι έχουμε κάνει όλοι μας σε αυτόν τον τόπο.
Κύριε Πρόεδρε, διευκολύνετε τη διαδικασία.
Και το ίδιο συμβαίνει και σε σχέση με την Επιτροπή Ανταγωνισμού και την τροπολογία του κ. Σταθάκη. Αντί να έρθει να μας πει αυτά που μας είπε σήμερα ο κ. Σταθάκης, θα έπρεπε να μας πει ποια είναι η τοποθέτησή του σε σχέση με τα όσα είπε ο Πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού στην τριήμερη ακρόασή του στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας. Είπε, λοιπόν, ο Πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού ότι υφίσταται πίεση από πρωτοβουλίες του Υπουργού μέσω της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου, η οποία έχει τη ροπή να υποκαταστήσει την Επιτροπή Ανταγωνισμού στις αρμοδιότητές της. Αυτό είναι τα μεγάλο θέμα. Και αυτό υποκρύπτει η τροπολογία Σταθάκη. Το ζήτημα δεν είναι τα ασυμβίβαστα, το Πειθαρχικό Δίκαιο, οι προσβολές της προσωπικότητες κατά της κ. Κεραμέως, όταν έχουμε, πράγματι, Βουλευτές και Υπουργούς με συζύγους δικαστικούς λειτουργούς ή με συγγενείς δικαστικούς λειτουργούς. Το πρόβλημα είναι ότι όλα αυτά προετοιμάζουν το έδαφος για μια μεταφορά αρμοδιοτήτων, εν τοις πράγμασι, από την Επιτροπή Ανταγωνισμού στον Υπουργό διά της αρμόδιας Γενικής Γραμματείας. Ποιος είναι ο κοινός παρονομαστής; Ο κοινός παρονομαστής είναι η κρίση των θεσμών, το πρόβλημα της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου ακριβώς επειδή η εξουσία έχει γίνει ωμή, δεν έχει να πει τίποτα μεγαλεπήβολο, δεν έχει να πει τίποτα το οποίο να είναι γοητευτικό, δεν μπορεί να υποσχεθεί τίποτα. Απολογείται για τις ανακολουθίες, τις αντιφάσεις, τη σκληρότητα των μέτρων, την ανικανότητα, την αναποτελεσματικότητα.
Κύριε Πρόεδρε, βάλτε μια τελεία.
Τι νομίζει ότι κάνει; Ότι ελέγχει τους μηχανισμούς του κράτους κι ότι ελέγχοντας τους μηχανισμούς του κράτους, θα παρατείνει τον βίο της ωμής εξουσίας. Ματαιοπονείτε.
Ο Υπουργός κ. Τσακαλώτος έχει τον λόγο για μια σύντομη νομοτεχνική παρέμβαση.
Δεν είναι κάτι σοβαρό. Υπήρχε μια αμφισημία για την έναρξη ισχύος των διατάξεων. Την καταθέτω για τα Πρακτικά και παρακαλώ να μοιραστεί.
Ο κ. Φάμελλος έχει τον λόγο και κάνω έκκληση για τον σεβασμό του χρόνου.
Ο κ. Βενιζέλος πάντως είναι εκτός Κανονισμού της Βουλής.
Παρακαλώ.
Μίλησε δεκατρία λεπτά!
Παρακαλώ!
Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα αναφερθώ μόνο στις τροπολογίες και θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος. Δύο ουσιαστικές παρεμβάσεις κάνει η Κυβέρνηση σήμερα σε θέματα δημοκρατίας και λειτουργίας της κοινωνίας και της αγοράς, δύο παρεμβάσεις οι οποίες είναι επαρκώς δημοσιοποιημένες, μια και εδώ και δυο - τρεις μέρες είναι εν γνώσει όλων των κομμάτων κι όλης της κοινωνίας. Όμως, οφείλουμε να περιγράψουμε στην κοινωνία τι ακριβώς κάνουν αυτές οι δύο τροπολογίες, διότι πολύ φοβόμαστε ότι η Αντιπολίτευση και τα συνήθη εξαπτέρυγά της θα προσπαθήσουν να καλύψουν τις ευθύνες του παλιού καθεστώτος και να διαστρεβλώσουν ακόμη μια φορά την πραγματικότητα. Για να καταλάβουμε, αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες, τι ακριβώς συμβαίνει με αυτές τις τροπολογίες νομίζω ότι αξίζει να περιγράψουμε ποια είναι η Ελλάδα. Η Ελλάδα δεν είναι μόνο τα μνημόνια, τα οποία δημιούργησαν ύφεση, φτώχεια, αποκλεισμό και ανεργία. Η Ελλάδα παράλληλα, τα τελευταία χρόνια ήταν διακρίσεις, κολλητιλίκια, βαθύ κράτος, τράπεζες, κλειστά συμβόλαια, κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες, κανάλια, παρακύκλωμα στον αθλητισμό, λαθρεμπόριο και αθέμιτος ανταγωνισμός. Το αποτέλεσμα όλων αυτών που συντήρησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις ήταν οι πλούσιοι να γίνονται πλουσιότεροι, αλλά η Ελλάδα να είναι ουραγός. Και το ερώτημα, το οποίο τέθηκε τρεις φορές στις εκλογές του 2015 είναι αν μπορούμε να ξεκολλήσουμε από αυτήν τη λάσπη, από αυτήν την κατάντια και αν θα πάμε μπροστά στο ευρωπαϊκό κεκτημένο. Πρώτο θέμα, λοιπόν, κανάλια. Τι ακριβώς γινόταν στα κανάλια που τα κάλυπταν όλα αυτά μέχρι τώρα; Είκοσι πέντε χρόνια ασυδοσίας, μη αδειοδότησης, χωρίς διαγωνισμό και χωρίς τέλη προς το κράτος. Τι ακριβώς συνέβαινε; Παράβαση του Συντάγματος που επέβαλε έλεγχο των αδειών από το κράτος. Και βέβαια, οι εξυπηρετήσεις προς τα κανάλια και τους καναλάρχες δεν περιορίστηκαν μόνο στη μη εφαρμογή του Συντάγματος - τα οποία έκαναν όλοι οι κυβερνήτες της χώρας τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια - αλλά ταυτόχρονα δάνεια πάνω από 800 εκατομμύρια ευρώ, μη καταβολή τελών χρήσης συχνοτήτων, κανένας φόρος στις διαφημίσεις και βέβαια, πληρώματα γαλέρας και συμβάσεις μεσαίωνα. Διότι, αυτό γινόταν χωρίς έλεγχο στα κανάλια. Και βέβαια, πάνω σε όλα αυτά και το «μαύρο» της ΕΡΤ για να μην εκπέμπει ούτε η κρατική δημόσια τηλεόραση. Εμείς, αγαπητοί συνάδελφοι, είπατε τέρμα στο πάρτι, σε όλους τους τομείς. Είπαμε ότι όλοι είναι ίσοι και όλοι θα λειτουργούν με κανόνες. Θα υπάρχει διαγωνισμός, άδεια και έλεγχος από το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Ό,τι δηλαδή, λέει το Σύνταγμα. Και ο διαγωνισμός - να το επισημάνουμε - είναι στοιχείο της συμφωνίας, την οποία και εσείς ψηφίσατε τον Αύγουστο, είναι στοιχείο ελέγχου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των θεσμών και το αποκρύπτετε, γιατί τώρα ξαφνικά δεν συμφωνείτε ούτε με τον διαγωνισμό. Εξάλλου, η κυρία Βούλτεψη λέει ότι δεν χρειάζεται καν αδειοδότηση. Η Κομισιόν θεωρεί υποχρέωση της χώρας την αδειοδότηση και εθνικό θέμα τη διαδικασία αδειοδότησης. Όμως, η Νέα Δημοκρατία υποσκάπτει τη διαδικασία αυτή και τα υπόλοιπα κόμματα - να το ξεκαθαρίσουμε - δεν υπερασπίζονται τη διαδικασία δημοκρατίας στις ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες και το Σύνταγμα. Πώς την υποσκάπτουν; Σαμποτάρουν την εκλογή μελών του νέου Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης που έχει λήξει η θητεία και περιορίζουν ουσιαστικά την ύπαρξη και τη λειτουργία ανεξάρτητης αρχής. Κρατάτε όμηρο το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Ακόμα κι αν διαφωνείτε με τον νόμο περί αδειοδότησης, δεν δικαιούστε να μην συμβάλλετε στον διορισμό μελών μιας ανεξάρτητης αρχής, γιατί παραβιάζετε και την ανεξαρτησία της αρχής. Εσείς την παραβιάζετε την ανεξαρτησία του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, διότι δεν επιτρέπετε στην χώρα να έχει ανεξάρτητη αρχή, όσον αφορά τα ραδιοτηλεοπτικά. Εμάς ο στόχος μας είναι να γίνει ο διαγωνισμός και όλοι να διαγωνιστούν ισότιμα και με διαφάνεια και στο ανώτερο επίπεδο να υπάρχει διαφάνεια για το πόσοι αριθμοί και τι άδειες θα υπάρχουν. Όμως, δυστυχώς και από τον κ. Βορίδη, αλλά και από τον κ. Βενιζέλο καταλάβαμε ξεκάθαρα τι πιστεύουν. Μας το είπατε. Δεν πρόκειται να γίνει διαγωνισμός. Θα υπερασπιστείτε με κάθε τρόπο τους συνεργάτες σας, τους καναλάρχες, αυτούς που εδώ και είκοσι πέντε χρόνια δεν θέλετε να τους δώσετε άδεια, να τους ελέγξετε.
Δεν θα σας αφήσουμε να κάνετε ό,τι θέλετε.
Εμείς, όμως, ξέρουμε ότι απέναντι σε αυτόν τον τιτάνιο αγώνα συμφερόντων, τον λόγο τον έχουν πρώτα από όλα οι πολίτες και σας προκαλούμε. Γιατί δεν κάνετε ένα γκάλοπ να δείτε πόσοι Έλληνες θέλουν να γίνει επιτέλους διαγωνισμός για τα κανάλια; Γιατί δεν κάνετε μια έρευνα κοινής γνώμης για να δείτε πόσοι συμπολίτες μας - κι από τους δικούς σας ψηφοφόρους - θέλουν να μην υπάρχει ασυδοσία και να υπάρχει έλεγχος; Είναι πολύ απλό. Δεν τολμάτε. Εμείς, κάνουμε ακόμα μια παραχώρηση. Δικαιώματα που είχε η Κυβέρνηση, δικαιώματα που είχε το Κοινοβούλιο δεχόμαστε να συζητούνται εδώ, με δημοκρατία, μπροστά σε όλους, να ξέρουν όλοι οι πολίτες πόσες άδειες θα βγουν, πώς θα γίνει ο διαγωνισμός και το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης να κάνει τον διαγωνισμό, να ελέγχει τη διαδικασία λειτουργίας των καναλιών. Όμως, παραμένει το ερώτημα. Συμφωνείτε να δοθούν άδειες στα κανάλια; Συμφωνείτε να ακολουθήσουμε την πολιτική, η οποία λέει να αλλάξει σελίδα η Ελλάδα, να επιστρέψουμε επιτέλους σε μια κοινωνία με κανόνες; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω. Η άρνησή σας ισοδυναμεί με άρνηση της δυνατότητας των Ελλήνων να έχουν εκπροσώπηση, να λειτουργεί η Βουλή, να υπάρχει δημοκρατία και να υπάρχει διαφάνεια. Και δεν υπερασπίζεστε μόνο τις παλιές καρέκλες, που φαίνεται ότι με πολύ μεγάλη δυσκολία θα αποχωριστείτε, αλλά υπερασπίζεστε και ένα καθεστώς ανομίας ταυτόχρονα. Υπερασπίζεστε αυτό που είναι το βαθύ κράτος, αυτό που δεν αφήνει την Ελλάδα να προχωρήσει προς τα μπρος. Εμείς, εξακολουθούμε να ρωτάμε και ρωτάμε και την Ένωση Κεντρώων, γιατί μας έκανε εντύπωση η τοποθέτηση του κ. Λεβέντη. Συμφωνείτε να συνεχίσουν χωρίς άδειες τα κανάλια; Διότι κι εμείς αναγνωρίζουμε τα θέματα δημοκρατίας, λειτουργίας της εργασίας μέσα εκεί, αλλά μπορούν να συνεχίσουν χωρίς άδεια; Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω τη σκέψη μου. Η δεύτερη τροπολογία αφορά την Ανεξάρτητη Αρχή της Επιτροπής Ανταγωνισμού που είναι μια αρχή η οποία εξασφαλίζει τον ελεύθερο ανταγωνισμό, τη λειτουργία των κανόνων και των θεσμών και είναι συνθήκες που είναι απαραίτητες για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, είναι απαραίτητες για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Και αυτό δεν αφορά μόνο τον εργαζόμενο ή τον μικρό επιχειρηματία, αλλά και τους μεγάλους επιχειρηματίες οι οποίοι θέλουν καθαρούς κανόνες. Δεν θέλουν κρυφές συμμαχίες από την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Δεν θέλουν κρυφές συμμαχίες του πολιτικού συστήματος μόνο για τα συμβόλαια τα δικά τους. Και η Εθνική Αντιπροσωπεία έχει πολλαπλώς απασχοληθεί με το θέμα και η Επιτροπή Θεσμών της Βουλής.
Κύριε Φάμελλε,…
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Εμείς, λοιπόν παρεμβαίνουμε ώστε να ενισχυθεί ο ν. 3959, να υπάρχει λειτουργική ανεξαρτησία, θεσμικό κύρος, θεσμική θωράκιση και να μην υπάρχουν συγγένειες μεταξύ πολιτικών και στελεχών ανεξάρτητων αρχών. Διότι εάν υπήρχαν, κυρία Κεραμέως, έπρεπε να παραιτηθεί ο σύζυγός σας όταν εκλεγήκατε εσείς Βουλευτής για να είναι όλα τακτοποιημένα και όμορφα απέναντι στη δημόσια συζήτηση.
Για όλες τις αρχές να το κάνουμε αυτό!
Σας παρακαλώ.
Όμως, ταυτόχρονα χρειαζόμαστε και μία νομική υπηρεσία που δεν θα έχει εξαρτήσεις και δεν θα εξυπηρετεί άλλα συμφέροντα. Καταθέτω στην Ολομέλεια τρία κείμενα, για τα οποία έχει γίνει ποινική δικογραφία από τον αρμόδιο εισαγγελέα: Πρώτον, διότι υπήρχε ταύτιση του δικηγόρου υπεράσπισης και της εκπροσώπησης της Επιτροπής Ανταγωνισμού για την υπόθεση της εταιρείας «ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΝ». Έχει πάει ήδη με αυτεπάγγελτη ποινική δικογραφία και χρεώθηκε σε εισαγγελέα. Δεύτερον, υπάρχει ταυτόχρονα παραπομπή στον εισαγγελέα διότι υπάρχει καθυστέρηση των διαδικασιών επεξεργασίας των υποθέσεων. Και, τρίτον, υπάρχει καταγγελία, όπου νομικός που εκπροσωπεί έξι υποθέσεις καταγγέλλει ότι ενώ έκανε καταγγελία στην Επιτροπή Ανταγωνισμού, βρέθηκε κατηγορούμενη η εταιρεία την οποία εκπροσωπούσε από πληροφορίες μέσα από την Επιτροπή Ανταγωνισμού. Αυτά είναι σκάνδαλα τα οποία σταματάνε την οικονομία και τη λειτουργία της αγοράς. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Σωκράτης Φάμελλος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εμείς, λοιπόν, πολύ απλά λέμε ότι και στα κανάλια και στην Επιτροπή Ανταγωνισμού ο κανόνας δικαίου και ισοτιμίας και η διαφάνεια πρέπει να επιστρέψουν στη χώρα.
Έχει σχέση αυτό με τις δικαστικές αποφάσεις;
Κύριε Φάμελλε, βάλτε μία τελεία.
Οι πολίτες το θέλουν. Το ζήτημα είναι εάν η Αντιπολίτευση τολμάει να τα βάλει με τη διαφθορά. Πολύ απλά όχι, γιατί αυτή σας συντηρεί, διότι είστε οι εκπρόσωποι της διαφθοράς. Και το δίλημμα που μπαίνει στους πολίτες είναι: Σας εμπιστεύεται κανείς; Όχι, δεν σας εμπιστεύεται πια κανείς.
Έλα τώρα! Κατέβα! Εκπρόσωπε! Τροχονόμοι της διαπλοκής όλοι σας!
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όσον αφορά ένα διαδικαστικό θέμα, θα ήθελα να ρωτήσω τους εκπροσώπους των Κοινοβουλευτικών Ομάδων εάν συμφωνούν και ποιοι, να τελειώσει η διαδικασία στις 16.00΄.
Δεν έχει μιλήσει κανένας ομιλητής!
Θέλετε να μιλήσει ένας από κάθε κόμμα;
Μόνο ένας ομιλητής έχει μιλήσει, ο κ. Φάμελλος!
Κύριε Βορίδη, συνεννοηθείτε επιτέλους. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Βουλής.
Από το μεσημέρι ο κ. Κακλαμάνης εγκαίρως έθεσε το ζήτημα, δηλαδή να τελειώσουμε αν είναι στις 16.00΄ για να ξεκινήσει η ονομαστική ψηφοφορία. Θα μπορούσε να υπάρξει και ένας κύκλος πέντε ή έξι ομιλητών - πόσοι ήταν - από τα κόμματα πέραν αυτών που ήταν να μιλήσουν και είχε γίνει ένας σχετικός υπολογισμός. Έχετε καταλάβει όλοι ότι δεν συνηθίζω να αναφέρομαι ούτε σε πρόσωπα, ούτε στο τι μου λένε, ούτε τι προτάσεις κάνουν κ.λπ.. Όμως, από χθες κιόλας υπήρχε η ανησυχία από Βουλευτές και από Κοινοβουλευτικές Ομάδες να τελειώσουμε σήμερα 15.00΄ με 16.00' επειδή υπάρχουν τα μπλόκα και υπάρχουν τα αεροπορικά εισιτήρια κ.λπ.. Υπήρχε μία τέτοια ευαισθησία για αυτό υπήρχε η πίεση σε σχέση με το χρόνο. Εάν υπάρχει συμφωνία από πλείονες των δύο Κοινοβουλευτικών Ομάδων - το λέω ευθέως, όχι δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ να επιβάλουν στους άλλους να μην μιλήσουν, προς Θεού! - και είναι τέσσερις, πέντε οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες διά των εκπροσώπων και πουν ότι πράγματι στις 16.00΄ ή εν πάση περιπτώσει τελειώνοντας ένας κύκλος ομιλητών σταματάμε τη διαδικασία, θα παρακαλούσα να πάμε με αυτήν τη διαδικασία. Εάν δεν υπάρχει αυτή η συναίνεση ή έστω η ευρύτερη, θα πάμε σήμερα και θα τελειώσουμε όποια ώρα μπορέσουμε να τελειώσουμε με το σύνολο των ψηφοφοριών που θα γίνουν. Παρασκευή είναι ακόμα, για να μην πω ότι μπορούμε και αύριο να συνεχίσουμε. Πάντως να πάει την Τρίτη, επειδή κάποιοι θεωρούν ότι είναι η μάχη των μαχών σήμερα, την ίδια ώρα που τρέχουν όλα τα άλλα ζητήματα, δεν θα πάει!
Οφείλω να πω ότι το Προεδρείο έγινε δέκτης αιτήσεων από πλείονες των δυο Κοινοβουλευτικών Ομάδων.
Βεβαίως!
Δεν είναι πρόταση του Προεδρείου.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο.
Κύριε Λοβέρδο, μισό λεπτό. Είναι εκπεφρασμένη η θέση σας, εκτός κι αν έχει αλλάξει.
Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε; Δεν είναι έτσι. Μπορώ να έχω τον λόγο;
Εκ μέρους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας;
Επιτρέψτε μου. Το ζήτημα διαρκώς ανακύπτει…
Μισό λεπτό.
Αφήστε με δυο λεπτά για να τελειώσω. Το ζήτημα ανακύπτει διότι γίνεται συζήτηση σε μια χρονική στιγμή όπου δεν έχουν κατατεθεί οι δυο τροπολογίες. Η συζήτηση αυτή για την τροπολογία της Επιτροπής Ανταγωνισμού έχει κατατεθεί την Τετάρτη, αν θυμάστε. Απεσύρθη και ουσιαστικά διαμορφώνεται ένα τελείως διαφορετικό πλαίσιο χτες μόλις. Όταν, λοιπόν, μπαίνουν τέτοιας μείζονος σημασίας τροπολογίες προφανώς οι χρόνοι, κύριε Πρόεδρε, για να υπολογίσει κανείς τη συζήτηση ενός βασικά συναινετικού νομοσχεδίου, το οποίο κατέληξε να μην είναι συναινετικό, γιατί προφανώς στην οδηγία είχαμε κάτι λεπτομερειούλες να συζητήσουμε, οι οποίες εν πολλοίς είναι ρυθμισμένες, μπαίνουν αυτές οι δυο τροπολογίες και αλλάζουν πλήρως το πρόγραμμα. Φυσικά οι συνάδελφοι τώρα έχουν κάνει προγραμματισμό, κυρίως οι εκ περιφερείας ορμώμενοι για να πάνε, να γυρίσουν, έχουν κλείσει εισιτήρια. Βεβαίως. Άρα, λοιπόν, η λύση ποια είναι; Δεν είναι να σταματάμε. Αυτή τη στιγμή ένας Βουλευτής δεν έχει μιλήσει. Οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι επί του νομοσχεδίου δεν έχουν μιλήσει. Έχουν μιλήσει επί των αντισυνταγματικοτήτων. Δηλαδή, να περάσουν αυτές οι τροπολογίες χωρίς πλήρη συζήτηση; Με συγχωρείτε πολύ! Η λύση, λοιπόν, εδώ… Κύριε Πρόεδρε, έχει κατατεθεί…
Έναντι ποιου επιχειρηματολογείτε τώρα, κύριε Βορίδη;
Ποια είναι η λύση; Η λύση είναι η ονομαστική ψηφοφορία να πάει για τη Δευτέρα. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Γιατί βιάζεστε; Τι θα πάθετε; Τι θα πάθετε;
Αύριο. Αύριο.
Η ονομαστική ψηφοφορία να πάει για τη Δευτέρα και η συζήτηση να εξελιχθεί κανονικά. Αυτή είναι η λύση. Όποιος θέλει να φύγει, να φύγει.
Ένα λεπτό, κύριε Βορίδη. Με συγχωρείτε. Έχει σημασία.
Δεν είναι σωστή λύση αυτή;
Το νομοσχέδιο που ήταν για σήμερα είχε ευρύτατη συναίνεση.
Αληθές.
Αν ήταν μόνο του, θα μπορούσε να είχε τελειώσει στις 12: 37΄ το πρωί. Οι συζητήσεις που έγιναν από χθες ήταν εν όψει του ότι θα υπάρχουν τροπολογίες και θα γίνουν με ονομαστικές ψηφοφορίες και μπήκε αυτό το όριο.
Τότε κακώς μπήκε το όριο.
Μη με διαψεύδετε, λοιπόν, ότι άλλαξαν τα δεδομένα λόγω Παππά και Σταθάκη. Αν δεν υπήρχε ονομαστική ψηφοφορία και δεν υπήρχε επαναλαμβάνω επί του νομοσχεδίου των ασφαλίσεων, όπου είχατε ευρύτατη συναίνεση στις επιτροπές, δεν θα είχαν μπει και τα όρια. Μην ανακαλύπτουμε σήμερα λόγους για ποιους θα πρέπει να μετατεθεί κάποια άλλη στιγμή η ονομαστική ψηφοφορία. Δεν είναι σωστό. Άρα, λοιπόν, σήμερα…
Κύριε Λοβέρδο, κύριε Βορίδη. Παρακαλώ!
Ακούστηκαν οι προθέσεις της Κυβέρνησης, αλλά να σας πω ότι τρεις μήνες περιμένει και η Κυβέρνηση και Βουλή και οι σύμπασες αρχές να εφαρμοστεί ένας νόμος.
Τι θα πάθει η Κυβέρνηση, κύριε Πρόεδρε, να πάει τη Δευτέρα η ψηφοφορία;
Κύριε Βορίδη, ακούστηκε η πρότασή σας.
Αρκετά η καθυστέρηση!
Δεν καταλαβαίνω γιατί υπάρχει αυτή η νευρικότητα.
Αρκετά η καθυστέρηση!
Είναι τρεις μήνες και έχει φέρει δύο εκπρόθεσμες τροπολογίες. Και γι' αυτό τώρα κόπτεται; Ε, όχι κι έτσι! Μιλάτε για καθυστερήσεις από εμάς, τη στιγμή που φέρνει εκπρόθεσμες τροπολογίες και τις αποσύρει και τις επαναφέρει; Και εσείς μας λέτε για καθυστέρηση επειδή σας λέμε ότι εξαιτίας του προγραμματισμού να ψηφίσουμε τη Δευτέρα;
Κύριε Βορίδη, παρακαλώ!
Εδώ σας περιμέναμε τρεις μήνες να τελειώσετε με τις δικές σας ψηφοφορίες!
Τρεις μήνες και φέρνει εκπρόθεσμες τροπολογίες!
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Επειδή έχει ζητήσει τον λόγο και ο κ. Δένδιας θέλετε να προηγηθεί ή να προηγηθείτε;
Επανειλημμένα, κύριε Πρόεδρε, επειδή το ήξερα το θέμα, και στο Προεδρείο αλλά ζητώντας τον λόγο τα έχω υπογραμμίσει αυτά. Συνάδελφοι, χτες είχαμε σχέδιο νόμου στο οποίο συμφωνούσαμε σχεδόν όλοι και πήγε η διαδικασία στις δώδεκα παρά το βράδυ. Ήταν είκοσι ομιλητές. Όσο και να συμφωνείς, ειδικά δε όταν δεν συμφωνείς, η διαδικασία πρέπει να εξελίσσεται. Κύριε Βούτση, κύριε Πρόεδρε, σας προτείναμε εμείς παρελκυστικές τακτικές, να πάμε άλλες μέρες και να καθυστερήσουμε; Το βράδυ στις δώδεκα, τα χαράματα, όποτε θέλετε!
Εκφράστε με σαφήνεια τη θέση σας. Παρακαλώ.
Κλείνω. Δεν νοείται δε κι αυτό που ο κύριος Πρόεδρος είπε, δηλαδή αν οι πλείονες ομάδες είναι η πλειοψηφία, θα γίνει η ψηφοφορία να αφαιρεθεί ο λόγος από αυτούς που δηλώθηκαν; Τι είναι αυτό; Δεν έχει ξαναγίνει ποτέ. Η πρότασή μας είναι, αφού τα πράγματα ήρθαν έτσι - με ευθύνη της Κυβέρνησης ήρθαν έτσι, αν είχαμε μόνο το σχέδιο νόμου, θα είχαμε ολοκληρώσει πιθανώς - θα πρέπει να ολοκληρωθεί ο κατάλογος, να μιλήσουν και οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι και μετά να γίνει ονομαστική ψηφοφορία.
Μάλιστα. Ο κ. Κασιδιάρης έχει τον λόγο.
Να συνεχιστεί και να ολοκληρωθεί κανονικά η διαδικασία, όπως προβλέπει ο Κανονισμός της Βουλής. Όποιος επιθυμεί να μιλήσει, να μιλήσει ελεύθερα και η ψηφοφορία να γίνει σήμερα. Και θλίβομαι να ακούω τον Πρόεδρο της Βουλής να μεταχειρίζεται ως επιχείρημα για αναβολές το ότι υπάρχουν μπλόκα. Ε και τι έγινε να πέσει κάποιος Βουλευτής σε ένα μπλόκο; Να αντιληφθούν και οι Βουλευτές ότι η κοινωνία βράζει. Σήμερα, λοιπόν, όποιος θέλει να μιλήσει, να μιλήσει ελεύθερα και να επακολουθήσει ονομαστική ψηφοφορία.
Ορίστε, κύριε Δένδια, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, έχουμε γίνει μάρτυρες της εξής κυβερνητικής πρακτικής: Να συζητούνται τα νομοθετήματα είτε με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, στο 90% των περιπτώσεων, είτε να έρχονται εδώ πράξεις νομοθετικού περιεχομένου ή, εν πάση περιπτώσει, κατ' εξαίρεση, να γίνονται σε μία συνεδρίαση. Και όχι μόνο αυτό, αλλά να γίνονται οχήματα ασχέτων, σωρηδόν και αυθαιρέτων τροπολογιών. Νομίζω πως είναι αυτονόητο ότι ουδεμία βλάβη θα υποστεί η κοινωνία και ο εθνικός βίος, πόσω μάλλον η Κυβέρνηση, από τη συνέχιση της συζήτησης και τη Δευτέρα. Να ολοκληρωθεί ο κατάλογος των ομιλητών, μέχρι όποια ώρα φτάσει και να ψηφίσουμε τη Δευτέρα ή την Τρίτη. Δεν υπάρχει τίποτα το οποίο να συνιστά επείγον.
Κύριε Δένδια, επειδή το Προεδρείο έγινε δέκτης αιτήσεων, πανταχόθεν, …
Δεν συμφωνεί κανένας.
Λοιπόν, δεν συμφωνείτε. Συνεχίζουμε τη διαδικασία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα έξι μαθητές και μαθήτριες και επτά εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Νεοχωρίου Μεσολογγίου, δηλαδή, την πατρίδα μου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ο κ. Βαρβιτσιώτης έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλο αυτό το διάστημα προσπαθεί η Κυβέρνηση, προσπαθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθούν οι ΑΝΕΛ, να πουν ότι κάποια κόμματα είναι διαπλεκόμενα και ότι κάποια κόμματα τα έχουν κάνει πλακάκια με τους καναλάρχες, με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και ότι θέλουν σώνει και καλά να επιβάλλουν και να ελέγξουν την ενημέρωση. Εκπροσωπώ τη Νέα Δημοκρατία και είμαι περήφανος για την ιστορία της Νέας Δημοκρατίας και τις μάχες που έχει δώσει η Νέα Δημοκρατία για την πολυφωνία των μέσων μαζικής ενημέρωσης σε αυτόν τον τόπο. Γιατί αν δεν ήταν η Νέα Δημοκρατία και τα στελέχη της, δεν θα είχε ξεκινήσει το άνοιγμα της ραδιοτηλεόρασης στα τέλη της δεκαετίας του '80, αν δεν ήταν οι δήμαρχοι τότε, που έφτιαχναν παρανόμως τους ραδιοφωνικούς σταθμούς. Η Νέα Δημοκρατία πάλεψε κι επέβαλε τη συγκεκριμένη συνταγματική ρύθμιση το 2001 στη συνταγματική αναθεώρηση, το άρθρο 15 παράγραφος 2 που αφορά τη συγκρότηση και τις αρμοδιότητες και τη συνταγματική κατοχύρωση του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Η Νέα Δημοκρατία, ο τότε πρωθυπουργός, ο Κώστας Καραμανλής - που ήταν πριν λίγο, εδώ, στην Αίθουσα - έδωσε μάχη για τη διαφάνεια στη λειτουργία των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Δεν μπορείτε, λοιπόν, να εκστομίζετε κατά αυτής της παράταξης, η οποία έχει δώσει μάχη πολυφωνίας κι έχει υποστεί λυσσαλέες επιθέσεις από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, οποιαδήποτε διάθεση διαπλοκής. Αυτό το οποίο σταθερά υποστηρίζαμε ήταν η μέγιστη δυνατή πολυφωνία. Και αυτό το οποίο υποστηρίζαμε και υποστηρίζουμε είναι ότι δεν θα πρέπει να επιστρέψουμε στις λογικές της δεκαετίας του '80, δηλαδή οι Υπουργοί ή οι κυβερνητικές πλειοψηφίες να επιβάλλουν τον τρόπο λειτουργίας των μέσων μαζικής ενημέρωσης και ότι αυτό πρέπει να ανατεθεί και να παραμείνει στο πλαίσιο ενός Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Σήμερα τι θέλετε να κάνετε; Θέλετε να ανοίξετε πάλι έναν κύκλο συναλλαγής και εκβιασμού. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Να πείτε εσείς, μόνοι σας, όπως έκανε πριν από λίγο ο Πρόεδρος της Βουλής, πόσα κανάλια χωράει ο τόπος, ποια είναι η διαφημιστική πίτα, πόσοι μπορούν να συντηρηθούν. Να το αποφασίσετε πολιτικά, έτσι όπως σας συμφέρει. Και αναιρεί και το βασικό σας επιχείρημα ότι κάνετε μια επωφελή για τη χώρα πολιτική. Μας λέτε ότι με αυτή τη λαοπρόβλητη Κυβέρνησή σας θα έρθει γρήγορα η ανάπτυξη. Άρα θα μεγαλώσει η διαφημιστική πίτα, θα μεγαλώσουν τα έσοδα, θα μεγεθυνθεί η οικονομία. Και ενδεχομένως, να χωράνε περισσότερα από όση είναι η διαφημιστική πίτα σήμερα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ]] Αν, όμως, σήμερα πάτε σε έναν κλειστό αριθμό μικρό, γιατί θεωρείτε ότι η διαφημιστική πίτα είναι μικρή, ουσιαστικά λέτε ότι στο διηνεκές δεν πρόκειται να έχουμε ανάπτυξη, δεν πρόκειται να αναπτυχθούμε, δεν πρόκειται αν αυξηθεί διαφημιστική πίτα. Τι θέλετε να κάνετε; Ένα απλό πράγμα: Θέλετε να έχετε τη δυνατότητα να συνομιλείτε με όρους εξουσίας με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Νομίζετε ότι θα αλλάξετε τίποτα; Νομίζετε ότι θα αλλάξετε τίποτα στη λαϊκή δυσαρέσκεια; Νομίζετε ότι θα φιμώσετε φωνές; Στην εποχή του ίντερνετ και της ψηφιακής τεχνολογίας νομίζετε ότι θα κάνετε κάτι; Το μόνο που θα κάνετε είναι να βρισκόσαστε σε καθημερινή επαφή, έτσι όπως θέλει να την έχει ο κ. Παππάς, για λογαριασμό όλων σας, ως «εθνικός καναλάρχης». Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και αυτό δεν πρόκειται να σας οδηγήσει πουθενά. Ούτε θα μαζευτούνε οι αντιδράσεις των αγροτών απέναντι στα ψέματά σας, ούτε θα σταματήσουν οι αντιδράσεις των ελευθέρων επαγγελματιών, που βλέπουν μια καινούργια φορολογική επιδρομή, ούτε όλοι όσοι σήμερα διαδηλώνουν με επιχειρήματα με τα οποία εσείς διαδηλώνατε προχθές. Δεν πρόκειται να τους φιμώσετε. Απλώς, κάνετε κάτι το οποίο μας γυρνάει πολλές δεκαετίες πίσω: Κομματικοποιείτε και κρατικοποιείτε όλες τις λειτουργίες που θα έπρεπε να φύγουν από αυτήν την Αίθουσα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Η Επιτροπή Ανταγωνισμού συστήθηκε το 1977 και έκτοτε, με σωρεία διατάξεων, απέκτησε περισσότερα και περισσότερα δικαιώματα. Πριν από μερικούς μήνες η Επιτροπή Ανταγωνισμού - και μου προκαλεί εντύπωση αυτό, γιατί είναι η δεύτερη φορά που θίγεται το συγκεκριμένο θέμα, έστω και έμμεσα - επέβαλε ένα πάρα πολύ μεγάλο πρόστιμο, πρωτοφανές πρόστιμο, για το καρτέλ στη μπύρα. Επέβαλε 31 εκατομμύρια ευρώ πρόστιμο, την ίδια στιγμή που εσείς φέρνατε εδώ διάταξη με την οποία θα κλείνατε όλα τα μικρά ζυθοποιεία. Και σήμερα, ο προηγούμενος ομιλητής, με μια στρεψόδικη διαδικασία, τα στελέχη αυτά της Επιτροπής Ανταγωνισμού τα έκανε κατηγορούμενους. Αν υπάρχουν πειθαρχικές κυρώσεις να τις ξεκαθαρίσετε γρήγορα. Αν θέλετε, όμως, να ξεκαθαρίσετε συγκεκριμένα πρόσωπα, να το πείτε ευθαρσώς. Γιατί δεν άρεσαν οι αποφάσεις στο να επιβληθούν βαριά πρόστιμα στο καρτέλ της μπύρας. Κάτι έχετε με τη μπύρα. Δεν συμπαθείτε την ελληνική παραγωγή; Δεν ξέρω πώς τα έχετε βρει με την «ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΖΥΘΟΠΟΙΕΙΑ», δεν ξέρω ποια είναι η σχέση σας, πάντως κάτι ύποπτο υπάρχει εκεί για τη σχέση σας. Η κ. Κεραμέως έκανε μια πολύ σοβαρή πρόταση κι αν έχετε το θάρρος, κύριοι Υπουργοί, υιοθετήστε την. Βάλτε την ίδια ρήτρα εξαίρεσης να ισχύει σε όλες τις ανεξάρτητες αρχές και επεκτείνετέ την. Θέλετε να τη βάλετε στους γενικούς γραμματείς. Πόσους θα κάνατε; Θέλετε να τη βάλετε στους προέδρους οργανισμών; Πόσους θα κάνατε; Γιατί συζύγους σας, ξαδέλφια σας, παιδιά σας, σε όλες αυτές τις θέσεις διορίζετε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένως του κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Γιατί δεν την βάζετε να ισχύει; Γιατί δεν υπηρετείτε μια οριζόντια αρχή διαφάνειας και την κάνετε φωτογραφική; Γιατί δείχνετε μόνο ένα πράγμα. Θέλετε να ελέγξετε συγκεκριμένες λειτουργίες του κράτους και αυτό το κάνετε με συστηματικό τρόπο. Εμείς δεν πρόκειται να σας αφήσουμε.
Θα παρακαλούσα τους επόμενους ομιλητές να σέβονται τον χρόνο, καθώς έχουμε έναν κατάλογο από είκοσι τέσσερις ομιλητές.
Δεν πειράζει, κύριε Πρόεδρε, ας καθυστερήσουμε και λίγο.
Κύριε Κωνσταντινόπουλε - εάν με ακούτε - αυτό που ζήτησα είναι σεβασμό στον χρόνο. Δεν μίλησα για κάτι άλλο. Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός.
Απλώς για να είναι σαφές, υιοθετούμε και την υπουργική τροπολογία του κ. Τόσκα μαζί με όλες τις άλλες για τις οποίες έχουμε ήδη αποφανθεί. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Συνεχίζουμε με τον Βουλευτή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, κ. Τζελέπη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν τοποθετηθώ επί του νομοσχεδίου για την ιδιωτική ασφάλιση και επί των τροπολογιών που έχουν κατατεθεί, θα ήθελα από το βήμα της Βουλής να καταδικάσω την άσκηση βίας που έγινε χθες εναντίον των αγροτών στη Θεσσαλονίκη στα εγκαίνια της Agrotica. Φαίνεται ότι η καταστολή πλέον μετατρέπεται από τη συγκυβέρνηση ως κυρίαρχο μέσο εναντίον κάθε κοινωνικής διαμαρτυρόμενης ομάδος. Ο δε κοινωνικός αυτοματισμός που προσπαθεί να δημιουργήσει η συγκυβέρνηση, ιδιαίτερα, εναντίον των αγροτών με συκοφαντίες, ακραίους και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς και μάλιστα από τον ίδιο τον Υπουργό, τον καθ' ύλην αρμόδιο, είναι μια τακτική κοντόφθαλμη και επικίνδυνη. Για εσάς, όμως, φαίνεται ότι κυρίαρχος ήταν ο λαός, όταν ήσασταν στην αντιπολίτευση και πάνω στα τρακτέρ, σήμερα που είστε Κυβέρνηση, είναι προβοκάτορες και ακροδεξιοί. Ένα έχω να πω για να το κλείσω αυτό. Κατανοήστε το πρόβλημα των αγροτών. Ξεκινήστε διάλογο από μηδενική βάση, γιατί δυστυχώς με την πολιτική σας καταστρέφουμε τη μόνη παραγωγική τάξη στη χώρα. Σε σχέση τώρα με το υπό συζήτηση νομοσχέδιο, θέλω να πω ότι είναι ένα σημαντικότατο νομοσχέδιο - έρχεται μάλιστα σε μια κακή συγκυρία - ενσωμάτωσης μιας οδηγίας για τον εκσυγχρονισμό της ιδιωτικής ασφάλισης, τώρα που εσείς αποδομείτε το δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα. Αυτή η οδηγία έπρεπε να ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο μέσα στο 2015 και να εφαρμοστεί από 01-01-2016. Είμαστε, δηλαδή, στο τελευταίο στάδιο πριν την παραπομπή της χώρας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Τότε, όμως, εσείς με τις βαρουφάκειες ασάφειες και τα plan b είχατε μάλλον στόχο να είμαστε εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το νομοσχέδιο που συζητούμε για την ιδιωτική ασφάλιση - ενσωμάτωση της οδηγίας 2009/138- ρυθμίζει τη λειτουργία και εποπτεία των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών ιδιωτικών επιχειρήσεων. Είμαστε σύμφωνοι επί της αρχής, γιατί αυστηροποιείται το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των ασφαλιστικών επιχειρήσεων και ενισχύεται το καθεστώς φερεγγυότητάς τους με τρεις τρόπους: μέσω της αύξησης των απαιτούμενων κεφαλαίων για τη λειτουργία τους, μέσω της ενίσχυσης των κανόνων εταιρικής διακυβέρνησης και μέσω της καθιέρωσης της μεγαλύτερης δυνατής διαφάνειας. Με το νέο καθεστώς περιορίζονται οι πιθανότητες αστοχιών και ατυχημάτων που οδήγησαν στο παρελθόν σε δυσάρεστες καταστάσεις ακόμα και ανάκλησης αδειών λειτουργίας ασφαλιστικών επιχειρήσεων, με αποτέλεσμα να την πληρώνουν οι ασφαλισμένοι. Στην ελληνική αγορά σήμερα δραστηριοποιούνται σαράντα δύο ασφαλιστικές επιχειρήσεις. Απ' αυτές αμιγώς ελληνικές είναι μόνο δέκα. Παράλληλα, όμως, λειτουργούν και δεκαεννέα υποκαταστήματα ως εταιρείες παροχής υπηρεσιών αλλοδαπών ασφαλιστικών εταιρειών χωρίς να έχουν εγκατάσταση στην Ελλάδα. Δηλαδή, εμείς ψηφίζουμε σήμερα μια οδηγία εδώ, όπου η εποπτική αρχή, η Τράπεζα της Ελλάδος, έχει τον απόλυτο έλεγχο, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή οδηγία, επί των σαράντα δύο ασφαλιστικών εταιρειών και έχουμε και μία άλλη κατηγορία παροχής υπηρεσιών στον ίδιο κλάδο δεκαεννέα εταιρειών ή μάλλον υποκαταστημάτων, που έχουν το 20%. Προσέξτε το αυτό: Στα 4 δισεκατομμύρια που έχει η ασφαλιστική αγορά στη χώρα αυτές οι εταιρείες κατέχουν το 20% της παραγωγής και δεν υπόκεινται στην εποπτεία της Τράπεζας της Ελλάδος. Δημιουργείται ένας αθέμιτος ανταγωνισμός και δεν κλείνουμε την κερκόπορτα, που θα έχουμε και πάλι αύριο κλεισίμο επιχειρήσεων. Παρ' ότι η οδηγία προσπαθεί να αποτρέψει κλείσιμο επιχειρήσεων και να έχουμε εκκαθαρίσεις εταιρειών εις βάρος των ασφαλισμένων, δυστυχώς στο υπάρχον νομοσχέδιο υπάρχουν ασάφειες σε σχέση με τις εκκαθαρίσεις που θα προκύψουν από 1-1-2016. Πραγματικά, παρακολουθώντας διάφορες επιστημονικές τοποθετήσεις του κ. Τσακαλώτου διαχρονικά γύρω από την κοινωνική οικονομία, αισθανόμουν πολύ οικεία με αυτές του τις θέσεις. Όμως, με την προσκόμιση του νομοσχεδίου για την εναρμόνιση της χώρας μας στο νέο ευρωπαϊκό εποπτικό περιβάλλον - Solvency II ή Φερεγγυότητα II - δημιουργούνται διάφορα προβλήματα, κυρίως στο Επικουρικό Κεφάλαιο Αυτοκινήτων, που είναι ένας οργανισμός αλληλεγγύης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Παρακολουθώντας την εξέλιξη του θέματος και κυρίως τις τοποθετήσεις των φορέων στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή, ήμουν σίγουρος ότι θα λαμβάνατε σοβαρά υπ' όψιν αυτά τα προβλήματα και θα προχωρούσατε σε τροποποιήσεις. Με μεγάλη μου έκπληξη διαπιστώνω ότι οι πράξεις σας απέχουν από τα λεχθέντα σας. Πίστευα, κύριε Υπουργέ, ότι το επικουρικό, αυτός ο οργανισμός αλληλεγγύης της κοινωνίας των ασφαλισμένων, ήταν θύμα μιας δομικής αλλαγής και εσείς με την ευαισθησία σας θα διορθώνατε την κατάσταση. Και εξηγούμαι: Στο άρθρο 242 παράγραφος 3 του νομοσχεδίου προβλέπεται ότι ο εκκαθαριστής μιας εταιρείας που κλείνει παίρνει όλη την περιουσία. Άρα όταν θα βγάλει την κατάσταση για να πληρωθούν αυτοί που δικαιούνται, όταν κλείνει η επιχείρηση, θα πρέπει και ο ίδιος ο εκκαθαριστής να προχωρά στις πληρωμές. Εσείς τι κάνετε; Δίνετε την περιουσία στον εκκαθαριστή και τις πληρωμές να τις κάνει το επικουρικό κεφάλαιο. Μα, το επικουρικό κεφάλαιο σήμερα, λόγω του ότι έχει κλείσει σωρεία επιχειρήσεων τα προηγούμενα χρόνια, είναι ήδη κατά 500 εκατομμύρια ζημιογόνο. Δεν μπορεί να προχωρήσει να αποπληρώσει τις ζημιές που θα προκύψουν από μια υπό εκκαθάριση εταιρεία. Τριακόσιες ενενήντα δύο χιλιάδες συμπολίτες μας έχουν πληρωθεί από το επικουρικό. Τα έσοδά του είναι συνολικά 60 εκατομμύρια. Άρα δεν μπορεί να προχωρήσει αυτό. Στέλνουμε, δηλαδή, το λογαριασμό σε έναν χρεωμένο οργανισμό και την περιουσία σε έναν εκκαθαριστή που θα ορίσετε εσείς ή σε πολλούς, μιας και τους αλλάζετε όλους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Υπουργέ, όποιος γίνεται αποδέκτης της περιουσίας, αυτός να είναι και υπεύθυνος για τις υποχρεώσεις.
Σας παρακαλώ, κύριε Τζελέπη, ολοκληρώστε.
Τελειώνω. Εάν παρ' όλα αυτά επιμείνετε, περιορίστε την ευθύνη του επικουρικού κεφαλαίου, λειτουργώντας σαν εγγυητικός οργανισμός, σε ένα ποσό κλιμακωτά, λόγω της αρχής της αναλογικότητας. Μην οδηγείτε έναν θεσμό της αλληλεγγύης στο λουκέτο. Δεν σας ζητούν χρήματα από τον προϋπολογισμό. Δικαιοσύνη, ισονομία και προστασία της αλληλεγγύης ζητούν. Σας το ζητώ και εγώ. Μην φεύγετε από τις αρχές σας και κινδυνεύετε να κατηγορηθείτε ότι φτιάχνετε μια σειρά εκκαθαριστών. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Ο Υπουργός κ. Τσακαλώτος έχει τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε συνάδελφε, δεν ξέρω εάν ήσασταν εδώ, όταν μίλησα, γιατί ήμουν ο πρώτος ομιλητής και εξήγησα ποιες τροπολογίες δεχόμαστε και ποιες όχι.
Εδώ ήμουν, κύριε Υπουργέ.
Σας απάντησα τότε ότι έχουμε ένα πρόβλημα με την απόφαση του Αρείου Πάγου και σας είπα ότι θα φέρουμε αυτό το ζήτημα, για να το συζητήσουμε συνολικά. Δεν είναι ότι το αγνοούμε αυτό το θέμα. Δεν ξέρω αν ήσασταν εκεί ή αν δεν το λάβατε υπ' όψιν σας.
Εδώ ήμουν, κύριε Υπουργέ. Δεν μιλώ για τον περιορισμό των δικών, μιλώ για τα αποθεματικά του κλάδου αυτοκινήτων και πού θα μπορούσε ένα κομμάτι να πάει.
Δεν αντιλέγω για να δημιουργήσω θέμα, αλλά σας λέω ότι εάν δείτε τα Πρακτικά, την πρωτολογία μου σήμερα, θα δείτε ότι σας έδωσα μια απάντηση, δηλαδή να το συζητήσουμε με πιο σοβαρό τρόπο.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Κύριε Αμυρά, έχετε τον λόγο, με σεβασμό απόλυτο στο χρόνο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μιλάμε για την νέα διαπλοκή που πάει να κτιστεί γύρω από το τηλεοπτικό πεδίο. Μου κάνει εντύπωση το ότι όλες αυτές τις ώρες ουδείς έχει ασχοληθεί με τον «ελέφαντα» της διαπλοκής που κυκλοφορεί μέσα στην ολομέλεια και δεν είναι άλλος από το άρθρο 2 παράγραφος 4 του ν. 4339 του κ. Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες. Τι λέει αυτό το άρθρο; Ότι ο Υπουργός Οικονομικών με τη σύμφωνη γνώμη του Υπουργού Επικρατείας, δηλαδή δυο Υπουργοί, θα αποφασίσουν για το πόσα θα πρέπει να πληρώσουν οι νέοι καναλάρχες για τις άδειες πλέον τηλεοπτικών καναλιών. Θα το αποφασίσουν δύο Υπουργοί. Αυτό, λοιπόν, είναι ένα θέμα πολύ σημαντικό που μας έχει ξεφύγει. Και μάλιστα λέει επί λέξει η διάταξη ότι η τιμή εκκίνησης θα καθορισθεί, όπως σας είπα, με την κοινή υπουργική απόφαση του Υπουργού Οικονομικών και, στη συγκεκριμένη περίπτωση, του Υπουργού Επικρατείας - έτσι λέει η διάταξη - , σε όποιον ανατίθεται η αρμοδιότητα, «μετά από γνώμη του ΕΣΡ». Ούτε καν «σύμφωνη γνώμη του ΕΣΡ»! Ούτε καν ένα φύλλο συκής μπροστά! Ο Βασιλιάς είναι γυμνός! Ο Υπουργός είναι γυμνός έναντι της νέας διαπλοκής που πάει να κτιστεί. Τώρα για την τροπολογία, αυτή με την οποία κάνει μια τρύπα η Κυβέρνηση και δίνει ο Υπουργός την αρμοδιότητα στην κυβερνητική πλειοψηφία, δηλαδή σε ΣΥΡΙΖΑ - Ανεξάρτητοι Έλληνες, να αποφασίσουν για τον αριθμό των τηλεοπτικών αδειών, εγώ θέλω να ρωτήσω κυρίως τους κυβερνητικούς Βουλευτές το εξής: Με ποια τεχνική κατάρτιση, με ποια κριτήρια θα πείτε «ναι» ή «όχι» σε αυτό που θα σας φέρει ο Υπουργός; Γνωρίζετε ποια είναι η διαφορά που πολυπλέκτη από τον συμπλέκτη; Γνωρίζετε ποια είναι η διαφορά του ψηφιακού από το μεταψηφιακό κανάλι; Γνωρίζετε ποια είναι τα όρια των συχνοτήτων, το εύρος ή όχι; Δεν τα γνωρίζετε. Άρα αυτό που θα σας δώσει ο Υπουργός, αυτό και θα ψηφίσετε. Εδώ έχετε ψηφίσει άλλα χειρότερα! Κατά την άποψή μου είναι απλό. Θα κάνω και μια διευκρίνιση προς τον κ. Παππά που είπε ότι εμείς είπαμε ως Ποτάμι ότι «ναι, βρίσκουμε ως θετικό το βήμα να πάει η αρμοδιότητα από τον Υπουργό στη Βουλή». Το είπε ο κ. Μαυρωτάς, ο συνάδελφός μας στην επιτροπή, αλλά διευκρίνισε ότι εμείς θα είμαστε θετικοί αν η πλειοψηφία που απαιτείτο θα ήταν αυξημένη, δηλαδή των εκατόν ογδόντα Βουλευτών και όχι των εκατόν πενήντα έναν Βουλευτών. Γιατί γίνονται όλα αυτά; Είναι πολύ απλό. Δεν θέλετε τις ανεξάρτητες αρχές. Δεν τις θέλετε ή τις θέλετε ελεγχόμενες. Να ρίξουμε μια ματιά στην κατάστασή τους; Από τις εννέα ανεξάρτητες αρχές - πέντε συνταγματικά προβλεπόμενες και κατοχυρωμένες και τέσσερις εκ του νόμου - , οι τέσσερις είναι χωρίς πρόεδρο. Από τα ογδόντα έξι συνολικά μέλη των διοικήσεων των ανεξάρτητων αρχών, έχει λήξει η θητεία των πενήντα. Ε, τότε, λοιπόν, δεν μιλάμε για ανεξάρτητες αρχές αλλά μιλάμε για αρχές - ζόμπι, για αρχές - φαντάσματα, για αρχές - πτώματα. Δεν κάνουν τη δουλειά τους και κανείς δεν ενδιαφέρεται από την Κυβέρνηση να σπρώξει, να ωθήσει τις διαδικασίες, ώστε σε ένα πνεύμα συναίνεσης - και κοινωνικής αλλά κυρίως πολιτικής - να βρούμε τον τρόπο αυτές οι αρχές να λειτουργήσουν διότι βρίσκονται στην καρδιά της δημοκρατικής λειτουργίας. Εμείς τι σας λέμε; Σας λέμε ότι δεν πρέπει να αποφασίζει, ούτε για το πόσα χρήματα θα πληρώσει ένας καναλάρχης στο ελληνικό κράτος για να πάρει την άδεια, ούτε πόσες άδειες θα δώσει το ελληνικό κράτος στους υποψήφιους καναλάρχες ένας Υπουργός και ούτε το κυβερνητικό κόμμα της πλειοψηφίας. Θα πρέπει να το αποφασίσει, όπως έχει μαλλιάσει η γλώσσα μας να λέμε, ένα ισχυρό, ένα ανεξάρτητο, ένα επιστημονικά στελεχωμένο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Σας είχα καταθέσει στην ομιλία μου για τις τηλεοπτικές άδειες, τότε για το νομοσχέδιο, σε hard copy, σε χαρτί μια έρευνα που είχε κάνει ο Ευρωβουλευτής μας, ο Γιώργος Γραμματικάκης για την πανευρωπαϊκή ρύθμιση των αδειοδοτήσεων. Θα σας το καταθέσω εκ νέου, αυτή τη φορά σε στικάκι, μπας και το διαβάσουν κυρίως οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Σας ευχαριστώ. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Αμυράς καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν κείμενο σε στικάκι, αντίγραφο του οποίου βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τι έλεγε, λοιπόν, αυτή η έκθεση; Σας την είχα καταθέσει στις 24 Οκτωβρίου. Ακούστε, λοιπόν: Σε Ιρλανδία και Κύπρο - δύο χώρες που μπήκαν στα μνημόνια μετά από μας και βγήκαν πριν από μας, αλλά εκεί είναι σοβαρές χώρες, είναι σοβαροί οι πολιτικοί, είναι σοβαροί οι πολίτες τους - εκεί αποφασίζει, όπως και στη Γαλλία - αλλά ας τη βγάλω εγώ έξω τη Γαλλία που είναι μεγάλη χώρα - , τον αριθμό των τηλεοπτικών αδειών και την τιμή εκκίνησης το δικό τους ΕΣΡ. Στην Ιρλανδία με πληθυσμό τεσσεράμισι εκατομμυρίων ανθρώπων, δηλαδή τον μισό πληθυσμό από ό,τι έχουμε εμείς στην Ελλάδα, εκπέμπουν με άδεια που πήραν από το ιρλανδέζικο ΕΣΡ δώδεκα ιδιωτικοί και έξι δημόσιοι τηλεοπτικοί σταθμοί. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Στην Κύπρο έχουμε έντεκα ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς και δύο δημόσιους τηλεοπτικούς σταθμούς. Μου κάνει εντύπωση που μάλλον τα στοιχεία που κάποιος έδωσε στον Πρόεδρο της Βουλής, κ. Βούτση νωρίτερα και μας ανέφερε, είναι εντελώς λανθασμένα. Εντελώς! Η Γαλλία, λοιπόν, που μας ανέφερε τη Γαλλία, έχει εκατόν είκοσι ιδιωτικούς σταθμούς, τριάντα πέντε περιφερειακούς και τριάντα έξι δημόσιους τηλεοπτικούς σταθμούς. Αυτά είναι στοιχεία που κανείς δεν μπορεί να τα αμφισβητήσει.
Σε εθνικό επίπεδο;
Σε εθνικό επίπεδο σας είπα, όπως σας είπα και περιφερειακούς και τοπικούς.
Όλων των ειδών…
Συνεχίστε και ολοκληρώνετε, σας παρακαλώ.
Άρα, στην Κύπρο, αγαπητέ μου συνάδελφε, κύριε Λάππα, σας είπα ότι είναι έντεκα οι ιδιωτικοί, δύο οι δημόσιοι τηλεοπτικοί σταθμοί. Και μιας που αναφέρθηκα σε εσάς προσωπικά, δεν ήθελα, ωστόσο έχω μια αντίθεση μαζί σας: Αν βάλουμε τα ηλικιακά κριτήρια - και αναφέρομαι στην τροπολογία Σταθάκη για την Επιτροπή Ανταγωνισμού, έστω και για την επόμενη θητεία - , τότε φοβάμαι ότι το Νοέμβριο του '89 δεν θα μπορούσε να αναλάβει πρωθυπουργός ο Ξενοφών Ζολώτας, γιατί τότε ήταν ογδόντα έξι ετών. Καλά που ανέλαβε, όμως, και κάπως συμμάζεψε το μαγαζί. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - και καταλήγω με αυτό, κύριε Πρόεδρε, και λυπάμαι για το χρόνο που κατανάλωσα παραπάνω - , ήθελα να πω και κάτι απλό. Αν δεν θέλετε να υπάρχουν συγγενείς στις ανεξάρτητες αρχές, τότε κάντε το πρώτο γενναίο βήμα, αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Φτιάξτε μια διάταξη να την ψηφίσουμε όλοι, που να κηρύσσει ασυμβίβαστη τη δυνατότητα οποιουδήποτε Υπουργού να διορίζει τη «μάνα - ρέιβερ», την πεθερά του ράπερ, τα πρωθυπουργικά ξαδέρφια, τους φίλους και τις φίλες στα υπουργικά γραφεία και στα βουλευτικά. Εκεί σας θέλω και εκεί θα αποδειχθεί η πραγματικότητα των λεγομένων σας. Άρα, καταλήγω και λέω, ΕΣΡ τελεία και παύλα. Είναι η μόνη οδός για να αποφύγουμε τη νέα διαπλοκή. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Αμυρά. Ο κ. Καβαδέλλας έχει τον λόγο από την Ένωση Κεντρώων.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Τέλος ο μήνας του μέλιτος, γιατί σήμερα διαπίστωσα ότι δεν πρόκειται για μια Κυβέρνηση με αριστερό πρόσημο, αλλά με ολοκληρωτικό πρόσημο, με κομμουνιστικό, ίσως, πρόσημο. Σας κυνηγάνε οι παλιές σας καταβολές. Μας βάλατε για τυράκι τη διεύρυνση του Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου, ότι είναι καλό. Βεβαίως είναι καλό. Θα μπορεί να υπάρχει ένα αντιπροσωπευτικότερο δείγμα, αλλά επειδή δεν έπιασε αυτό το κόλπο, προσπαθείτε να υπερβείτε την υποχρέωση των 4/5 που αφορούσε τη Διάσκεψη των Προέδρων για καθορισμό μελών διοικήσεων των ανεξαρτήτων αρχών. Ζηλέψατε τη δόξα του Αρκουδέα, θα μας φέρετε τον Αρκουδέα στα βουνά να ρίχνει τις κεραίες, γιατί εσείς εγκρίνετε με τη σοφία που σας διακατέχει πόσες άδειες πρέπει να δοθούν. Είσαστε φοβεροί businessmen και ξέρετε ποιος σταθμός μπορεί και πόσοι μπορούν να επιβιώσουν. Βεβαίως να μπούνε κριτήρια. Εμείς είμαστε σύμφωνοι στα κριτήρια και στα οικονομικά και στα κοινωνικά και να μπούνε και εκπαιδευτικά κριτήρια και ποιοτικά κριτήρια και εν πάση περιπτώσει μαζί σας είμαστε σε κάτι θετικό. Θα μπορούσαμε εμείς να είμαστε οι πρώτοι παραπονούμενοι, γιατί δεν μας φέρθηκαν καθόλου καλά, ειδικά στον Πρόεδρο της Ένωσης Κεντρώων, τα μέσα. Αλλά εμείς δεν είμαστε - πώς να το πούμε; - εκδικητικοί άνθρωποι. Εμείς ενδιαφερόμαστε για το κοινό καλό, για το καλό των Ελλήνων, διότι η πολυφωνία σημαίνει δημοκρατία και η δημοκρατία πολυφωνία. Και μιας που λέγαμε πριν για κανάλια και ευρώπες και λοιπά, εγώ έχω ζήσει στην Ιταλία και πρέπει να έχετε υπ' όψιν σας ότι υπάρχουν εξακόσια σαράντα κανάλια, εκ των οποίων τα εθνικής εμβελείας είναι εξήντα ένα. Λοιπόν, η Ιταλία πώς βρίσκει τον τρόπο και αντεπεξέρχεται; Αναρωτιέμαι μετά από την υπόθεση των καναλιών, μήπως ακολουθήσουν τα ραδιόφωνα, μήπως ακολουθήσουνε τα sites, μήπως ακολουθήσουν τίποτε περιοδικά. Διότι όπου αρχίζει και μπαίνει ένα μέτρο στην πολυφωνία και περνάει αβασάνιστα, νομίζω ότι αυτό βολεύει μία κυβέρνηση η οποία θέλει να ελέγχει τα πάντα, διότι γνωρίζει ότι αυτήν τη στιγμή είναι κυβέρνηση μειοψηφίας. Εγώ άνοιγα την τηλεόραση και κάθε πρωί 7 η ώρα έβλεπα τον Στρατούλη στον «Αντέννα», μετά τον έβλεπα στον «ΣΚΑΪ», στο «MEGA». Πήγα να σπάσω την τηλεόραση μια φορά, γιατί τον είδα σε οχτώ κανάλια. Εσάς σάς είχαν νύχτα - μέρα. Δεν μπορώ να καταλάβω ποιο κανάλι σάς ζημίωσε και θέλετε να εκδικηθείτε. Προφανώς, είναι άλλοι οι λόγοι. Εγώ έχω και μία υποψία. Υπάρχουν 808 εκατομμύρια, τα οποία χρωστάνε τα κανάλια. Αν τα κλείσετε τα κανάλια, θα σας πουν: «Ναι, πηγαίνετε να τα πάρετε, αφού μας κλείσατε. Άντε γεια!». Θα κάνουν άλλη εταιρεία και θα βγουν στον δορυφόρο. Τώρα εσείς νομίζετε ότι η μόνη οδός είναι η επίγεια οδός. Υπάρχουν και οι επουράνιες οδοί, που είναι οι δορυφόροι, κι είναι πολύ εύκολο κάποιος με πολύ λιγότερα χρήματα να φανεί σ' ολόκληρη την Ευρώπη. Εκεί, λοιπόν, έχω μία υπόνοια του τύπου τι εξυπηρετεί αυτή η κατάσταση. Υπάρχει ένα θέμα που θίχθηκε προηγουμένως, το ζήτημα του βασικού μετόχου, λες και δεν καταλαβαίνει ο κόσμος ότι είναι μια κοροϊδία. Μπορεί κάποιος να βάλει έναν αχυράνθρωπο και να πει «είναι ο θειος του μπάρμπα της θειας του φίλου μου κι έχει τις μετοχές μου». Νομίζω ότι κάπως έτσι λειτουργούν σήμερα πάρα πολλοί καναλάρχες και δεν τους εμποδίζει ο νόμος ούτε μπορεί να ελέγξει κάποιος το ζήτημα του βασικού μετόχου. Απορώ, θα μπορέσετε να κλείσετε κανάλια όπως είναι ο «ΣΚΑΪ», ο «ALPHA», το «ΕPSILON»; Και με το προσωπικό τι θα γίνει; Θα τους προσλάβετε εσείς; Θα μείνουν οικογένειες στον δρόμο; Εμείς πάντως ζητάμε να δοθούν όσες άδειες καλύπτονται από την τεχνολογία και φυσικά να καλύπτονται και από κάποια κριτήρια που θα τεθούν. Μαζί σας θα βρούμε τα κριτήρια, μαζί σας θα παρακολουθούμε την όλη πορεία, τη βιωσιμότητα, αν τηρούν το πρόγραμμά τους, αν είναι κανάλια τα οποία προωθούν την πολυφωνία. Προτείνουμε, λοιπόν, κριτήρια εμείς και όσα κανάλια μπορούν να επιβιώσουν η αγορά θα το δείξει. Δεν μπορεί ο κ. Παππάς να μας πει ποια κανάλια θα μείνουν. Δεν είναι ο γενικός λογιστής να αποφασίζει ποια κανάλια μπορούν να επιβιώνουν. Θέλω κάτι τελευταίο να πω, το οποίο είναι άσχετο, αλλά είναι σημαντικό. Εσείς πνίγετε τα παιδιά κάθε μέρα, που έρχονται από τις εμπόλεμες ζώνες και τα πνίγετε γιατί λέτε «η Ελλάδα είναι ανοιχτή, ελάτε από εκεί» και τα παιδιά, τα παιδάκια, πνίγονται. Εσείς τους προσκαλείτε και πνίγονται τα παιδιά.
Τι λέτε τώρα;
Είστε καλά; Πρέπει να ντρέπεστε γι' αυτά που λέτε.
Είμαι πολύ καλά. Εσείς λέτε ότι η Ελλάδα δεν έχει σύνορα στο Αιγαίο. Ο κ. Τσίπρας το είπε. Εσείς προσκαλείτε. Φεύγουν από το Αλγέρι και από την Τυνησία και κάνουν τον γύρο. Δεν περνούν απέναντι. Έρχονται από την Ελλάδα να μπουν και τους λέτε: «Ελάτε, εμείς τις βάρκες τις τραβάμε έξω». Όμως, στη διαδρομή πνίγονται.
Τι είναι αυτά που λέτε;
Σαν δεν ντρέπεσαι!
Δεν ντρέπομαι.
Ο κ. Σπυρίδωνας Λάππας από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε συνάδελφε της Ένωσης Κεντρώων, για την κατακλείδα του λόγου σας έχω να σας πω κάτι σαν προοίμιο της δικής μου ομιλίας. Θα έπρεπε να είστε κι εσείς υπερήφανοι, όπως κι εμείς, για το ότι αυτή η χώρα διασώζει την ανθρώπινη ευαισθησία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια για λογαριασμό όλων των λαών της Ευρώπης κι όχι μόνο της χώρας μας. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Κύριε Πρόεδρε, θα ασχοληθώ μόνο με την τροπολογία που αφορά τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Εκείνο που είναι πανθομολογούμενο και είναι κοινός τόπος πολιτικών δυνάμεων, Κοινοβουλίου, κοινωνίας, είναι ότι για είκοσι πέντε χρόνια υπάρχει ένα καθεστώς ανομίας στη χώρα μας, που διέπει τον τρόπο λειτουργίας των τηλεοπτικών συχνοτήτων. Νομίζω ότι όταν όλοι αναγνωρίζουμε κι όταν ακόμα και το Συμβούλιο της Επικρατείας με σειρά αποφάσεών του έχει διαγνώσει ότι αυτό είναι καθεστώς μη νομιμότητας, έχει υποχρέωση η πολιτεία να πάρει μέτρα και να αποκαταστήσει την παρανομία. Αυτό νομίζω ότι έκανε ο ν. 4339. Μπορεί ο καθένας να έχει τις ενστάσεις του. Μπορεί να μην το έκανε με επιτυχία. Μπορεί να έχει την άποψή του, που να απορρέει από το πολιτικό του σκεπτικό. Το επιχείρησε, όμως, και νομίζουμε ότι ήταν μία τομή για τα πολιτικά πράγματα και για τα πράγματα στο τηλεοπτικό πεδίο. Ο ν. 4339, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μία πολιτική πρωτοβουλία στο πλαίσιο της υποχρέωσης που είχαμε, στο πλαίσιο του άρθρου 15 παράγραφος 2 του Συντάγματος. Το Συμβούλιο της Επικρατείας επανειλημμένα είχε πει ότι η επ' αόριστον λειτουργία τηλεοπτικών συχνοτήτων και καναλιών, χωρίς άδεια, δεν είναι ανεκτό συνταγματικά και νομικά. Το είπε ρητά το Συμβούλιο της Επικρατείας. Έδωσα πριν τρεις αποφάσεις που έχουν κατατεθεί στα Πρακτικά, όπως κατατέθηκαν και τον Οκτώβριο όταν συζητούσαμε το νομοσχέδιο. Επιχειρήθηκε από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας και από τον κ. Δένδια να πει ότι εγώ καταθέτοντας τις τρεις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, παρέδωσα δήθεν το σχοινί με το οποίο θα πνιγούμε. Του υπενθυμίζω αμέσως τι λένε οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, γιατί απομόνωσε ένα κομματάκι και το διέγνωσε. Το Συμβούλιο της Επικρατείας, κύριε Πρόεδρε, παραθέτει το εξής σε μια από τις τρεις αποφάσεις, γιατί το σκεπτικό τους είναι περίπου ίδιο. Πρέπει να σκεφτείτε, οι δικηγόροι τουλάχιστον, ότι η ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας όταν διαγιγνώσκει μια διαφορά έχει το δικαίωμα, την ευχέρεια και την υποχρέωση πολλές φορές να διαγνώσει αυτεπαγγέλτως αντισυνταγματικότητα. Το Συμβούλιο της Επικρατείας, λοιπόν, λέει ότι ο παλιός νόμος, του 1995, του 1998, του 2000, του 2002, του 2007 ανέφερε ότι με απόφαση του Υπουργού προκηρύσσεται ο διαγωνισμός για τις άδειες. Ο ν. 4339- και εδώ φαίνεται η υποκρισία όλων εσάς που αντιτίθεστε σε αυτόν - δεν είπε τίποτε άλλο διαφορετικό από ό,τι έλεγε σταθερά ο νόμος και όλες οι πολιτικές πρωτοβουλίες από το 1995 μέχρι το 2015. Δεν είπε, κύριε Καρρά, τίποτε διαφορετικό ο ν. 4339. Το ίδιο έλεγε ο νόμος το 1995, το 1998, το 2002, το 2005 και το 2007! «Με απόφαση του Υπουργού Τύπου και Μεταφορών προκηρύσσεται και εκκινεί η διαγωνιστική διαδικασία». Αυτό, λοιπόν, το αναφέρει το Συμβούλιο της Επικρατείας και σε αυτό δεν διαγιγνώσκει αντισυνταγματικότητα. Το παραθέτει ως ισχύον και επ' αυτού και με βάση αυτό αποφαίνεται ότι δεν είναι πλέον ανεκτό το καθεστώς της ανομίας και της παρανομίας επί είκοσι πέντε έτη. Έχω δώσει την απόφαση, να μην την επαναλαμβάνω. Καταθέτω στα Πρακτικά όλη τη διαδρομή όλων των νομοθετικών πρωτοβουλιών που αφορούν στη ρύθμιση των συχνοτήτων, όπου η διάταξη του άρθρου 2, που ορίζει ότι με απόφαση του Υπουργού εκκινεί η διαδικασία αυτή, είναι ταυτόσημη σε όλες τις νομοθετικές πρωτοβουλίες, επτά τον αριθμό, από το 1995 μέχρι το 2007. Είναι ακριβώς πανομοιότυπες. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Σπυρίδωνας Λάππας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κύριοι συνάδελφοι, το 2004, όταν Υπουργός Τύπου ήταν ο κ. Θεόδωρος Ρουσόπουλος έλεγε: «Η σημερινή κατάσταση στα ΜΜΕ παράγει τέρατα».
…(δεν ακούστηκε).
Ναι, κύριε συνάδελφε. Θα σας πω τώρα αμέσως. Μήπως πιστεύετε ότι οι δημοσιογράφοι που απασχολούνταν στην εφημερίδα «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» τον Νοέμβριο του 2015 έχουν καμμία σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ; Ακούστε, μια και τελειώνει ο χρόνος, τι αναφέρει το άρθρο: «Με περίσσιο θάρρος και θράσος ομολογουμένως, οι κατεξοχήν εκφραστές του φαινομένου μάς δείχνουν τα δόντια τους και εμφανίζονται ως τιμητές της ελευθερίας του λόγου! Μέσα από τα πολυτελή σκάφη τους ή τις εξωφρενικής πολυτέλειας κατοικίες τους, όλα αγορασμένα με τα κεφάλαια που λείπουν σήμερα από τα ταμεία του ελληνικού λαού, μας κάνουν μαθήματα ηθικής και εύρυθμης λειτουργίας του πολιτεύματος», σημειώνει απαντώντας στον δημοσιογράφο της εφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ» ο κ. Φιλιππάκης, παρακαλώ. Και λέει: «Αφού σήκωσαν δεκάδες εκατομμύρια από το χρηματιστήριο, τα κατασπατάλησαν δημιουργώντας «επιχειρηματικά τέρατα», που αλλοίωσαν κάθε ιδέα ανταγωνισμού, δημιουργώντας κανάλια όλοι τους…». Δεν θα διαβάσω άλλο. Θα καταθέσω το άρθρο στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Σπυρίδωνας Λάππας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δημοσίευμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εκείνο που ελέχθη εδώ και νομίζω ότι δεν είναι σωστό είναι το εξής - και με αυτό τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Πόσα, αλήθεια, κανάλια θεματικού περιεχομένου, εθνικής εμβέλειας υπάρχουν στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Τα αναφέρει ο κατάλογος, κύριε Πρόεδρε, τον οποίο θα καταθέσω. Τα αναγιγνώσκω τάχιστα, διότι εδώ ο αριθμός που αναφέρθηκε μιλάει για το σύνολο των καναλιών. Σκεφτείτε ότι, για παράδειγμα, στην Ιταλία υπάρχουν σαράντα κανάλια θεματικού περιεχομένου, από vintage μέχρι αθλητικά και μόδα, ενώ τα ενημερωτικού περιεχομένου είναι μόνο τέσσερα. Ακούστε λοιπόν: Στην Αυστρία υπάρχουν τέσσερα, στη Βουλγαρία δύο, στην Κύπρο τέσσερα, στην Τσεχία δύο, στη Γαλλία των εξήντα εκατομμυρίων, πέντε. Στη Γερμανία των εξήντα πέντε εκατομμυρίων υπάρχουν έξι, στην Ιταλία δώδεκα - το μεγαλύτερο αριθμό έχει η Ιταλία στην Ευρώπη - στην Πολωνία τρία, στην Πορτογαλία δύο, στη Ρουμανία τέσσερα, στην Ισπανία πέντε και στη Φινλανδία τρία. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Σπυρίδωνας Λάππας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτό είναι το πρώτο. Το δεύτερο είναι το εξής.
Πείτε το δεύτερο και τελειώνετε, κύριε Λάππα.
Σας είπα και πριν, στην ανάλυση της ένστασης αντισυνταγματικότητας, ότι στο πλαίσιο της συζήτησης του ν. 4339 καταθέσαμε ένα έγγραφο του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου Οπτικοακουστικών Μέσων, σύμφωνα με το οποίο οι χώρες Ιταλία, Ισπανία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Δανία κ.λπ., συνολικά επτά χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν έχουν ρυθμιστική αρχή που να ακολουθεί την διαγωνιστική διαδικασία. Την αποκλειστική, τη μοναδική και την τελική διαδικασία την αρχίζει, την εκκινεί και την περατώνει ο αρμόδιος υπουργός, δηλαδή μόνο η εκτελεστική εξουσία. Τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, σε ό,τι αφορά στον υπαινιγμό του κ. Βενιζέλου ότι ασχολείται το ενωσιακό δίκαιο, εάν κανείς διαβάσει την απάντηση του αρμόδιου επιτρόπου Έτινγκερ σχετικά με το τι έχει λεχθεί, θα δείτε στο ρεπορτάζ του «EUROACTIVE» πως ό,τι συζητά η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αφορά το θέμα των συχνοτήτων. Αφορά τις δημοσιονομικές επιπτώσεις από την πώλησή τους που θέλουν να πάνε στην εξυπηρέτηση του χρέους, μόνο αυτό και τίποτε άλλο. Τα άλλα είναι παραπληροφόρηση και παραφιλολογία. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Λάππα. Τον λόγο έχει η κ. Βούλτεψη από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Με την επίμαχη τροπολογία θα ασχοληθώ και εγώ, όχι απαντώντας στον μόλις κατελθόντα του Βήματος συνάδελφο, διότι έχω καταλάβει ότι αγνοεί πλήρως το θέμα και ότι βρίσκεται και σε άλλη δεκαετία. Μου κάνει εντύπωση πώς είναι δυνατόν αυτή τη στιγμή η Κυβέρνηση - διότι στην Κυβέρνηση θα απαντήσω, βλέπω ότι η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ δεν το γνωρίζει το θέμα ή ακόμα και αν το γνωρίζει, κάνει ότι δεν το γνωρίζει - διά του Υπουργού Επικρατείας κ. Παππά μπορεί να βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε φάση ύποπτης επιμονής που αγγίζει τα όρια της εκτροπής. Ο κ. Παππάς - κακά τα ψέματα - γνωρίζει ότι αυτά που φέρνει για ψήφιση δεν θα εφαρμοστούν, διότι δεν έχουν εφαρμοστεί σε καμμία δημοκρατία της Δύσης. Και επομένως, εφόσον το γνωρίζει και επιμένει και βρίσκει διάφορες άλλες οδούς διαφυγής και έρχεται στο Κοινοβούλιο και κάνει πράγματα που δεν ισχύουν, μου κάνει εντύπωση για ποιον λόγο τα κάνει όλα αυτά. Πρέπει να υπάρχει κάποιος πολύ σοβαρός λόγος γι' αυτό. Δεν εξηγείται αλλιώς. Ό,τι κάνει αυτή τη στιγμή η Κυβέρνηση και ο κ. Παππάς προσωπικώς στον χώρο της ενημέρωσης, από το σποτάκι με τη φασιστική - και σταλινική, αν θέλετε - στοχοποίηση δημοσιογράφων ως τις ρυθμίσεις για έλεγχο του Τύπου και της ενημέρωσης αντιβαίνει και στο Σύνταγμα και στις αρχές της ελευθερίας του Τύπου και της πολυφωνίας αλλά και στην ευρωπαϊκή αρχή του κράτους δικαίου. Σε κάτι πάνω από όλα θα πέσετε και θα συγκρουστείτε. Δεν υπάρχει αμφιβολία για αυτό. Και σας λέω ότι ο κ. Παππάς δεν έχει κάνει τίποτα διαφορετικό από αυτό που έχει γίνει στην Πολωνία. Κατήργησε το εποπτικό συμβούλιο της δημόσιας τηλεόρασης. Γιατί, άραγε; Ποιος λόγος υπήρχε; Μετά κατήργησε τον τρόπο εκλογής του διοικητικού συμβουλίου της δημόσιας τηλεόρασης και τα μετέφερε όλα στον εαυτό του. Γιατί; Γιατί δεν του άρεσε να είναι εκεί στην επιλογή οι ανεξάρτητες αρχές, όπως είναι το ΑΣΕΠ ή όπως είναι το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους; Τι συνέβη και τα πήρε απάνω του; Και αφού έκανε τα πράγματα με αυτόν τον τρόπο, δηλαδή έδιωξε και το εποπτικό συμβούλιο, άλλαξε και το διοικητικό συμβούλιο, έφερε αυτούς που πρότεινε στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, δεν πήραν την ψήφο, αλλά παρ' όλα αυτά τους διόρισε, έχει καταργήσει και την Επιτροπή Δεοντολογίας και τον διαμεσολαβητή στη δημόσια τηλεόραση και αφού έγινε ιδιοκτήτης της δημόσιας τηλεόρασης, αποφάσισε να γίνει και καναλάρχης. Βλέποντας, λοιπόν, τις αντιδράσεις για αυτή την αυταρχική συμπεριφορά, άρχισε να κάνει παρεμβάσεις στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Με τροπολογία κατήργησε πρόωρα τα μέλη των ανεξαρτήτων αρχών, μεταξύ των οποίων και αυτούς του ΕΣΡ. Μετά ήρθε και αύξησε τα μέλη μίας ανεξάρτητης αρχής, την οποία έχει καταργήσει. Τώρα το κάνει ξανά αυτό, δηλαδή καταργεί ξανά την ανεξάρτητη αρχή με τροπολογία που μεταφέρει αρμοδιότητα που ήταν - και έπρεπε να είναι - στην ανεξάρτητη αρχή, στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Άρα, ουσιαστικά καταργεί την ομοφωνία που θέλει το Σύνταγμα. Είναι ξεκάθαρο, λοιπόν, το θέμα. Μην κατηγορείτε κανέναν άλλο για σχέσεις με τη διαπλοκή. Είναι σαφές ότι ο κ. Παππάς θέλει να κρατάει στα χέρια του άδειες - αριθμό αδειών - για να μπορεί να συναλλάσσεται, να κάνει τον τροχονόμο της διαπλοκής. Δεν υπάρχει κάτι άλλο. Και σας λέμε - εκατό φορές το έχουμε πει - ότι τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Από το 2011 δεν υπάρχει πια αναλογικό σήμα, υπάρχει ψηφιακό. Άρα, δεν υπάρχει η σπανιότητα που απαιτούσε από τον Υπουργό κάτι άλλο. Και μην αναφέρεστε στον κ. Ρουσόπουλο, διότι ήταν το 2004 και είμαστε στο 2016 και έχει μεσολαβήσει το 2011, όπου το σήμα έγινε ψηφιακό. Θα μου πει εμένα ο Παππάς αν θα φέρει κάποιος κεφάλαια από το εξωτερικό να ανοίξει κάτι στο ψηφιακό σήμα; Και τότε γιατί έγινε το ψηφιακό σήμα, κύριοι συνάδελφοι; Για να υπάρχει πλουραλισμός και να μπορεί ο καθένας, εφόσον τηρεί τον νόμο, να έχει μέσο ενημέρωσης. Δεν έγινε για να παίζει ένας Υπουργός. Και τι θα γίνει; Θα δώσει τώρα τέσσερις άδειες, θα δώσει μετά πέντε, μετά θα έρθει κάποιος άλλος, θα μπορεί να δώσει άπειρες και κάθε φορά θα συναλλάσσεται ο Υπουργός. Αυτό δεν πρόκειται να σταθεί, διότι αποτελεί κατάργηση, σας λέω, του κράτους δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και ξέρετε τι σημαίνει διαδικασία κράτους δικαίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που έχει ξεκινήσει στην Πολωνία; Σημαίνει ότι η χώρα η οποία καταστρατηγεί το κράτος δικαίου φτάνει στο σημείο να πάψει να έχει δικαίωμα ψήφου στο συμβούλιο των Αρχηγών. Κατόπιν τούτου, ο κ. Παππάς ξέρει ότι αυτά δεν μπορεί να τα εφαρμόσει - το ξέρει αυτό πάρα πολύ καλά - και πρέπει να μας εξηγήσει για ποιον λόγο επιμένει. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Βούλτεψη και για τη συνέπεια στον χρόνο. Τον λόγο έχει ο κ. Γεωργιάδης για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Είναι λυπηρό που δεν έχουμε τον κ. Παππά στην Αίθουσα. Δεν πειράζει, όμως. Θα τα πούμε γενικώς στην Κυβέρνηση. Τι συμβαίνει με την τροπολογία, που είναι ο λόγος για τον οποίο έχω έρθει να μιλήσω; Έχουν δημιουργηθεί κάποιοι θεμελιώδεις μύθοι που θα προσπαθήσω λογικά να τους αναλύσω έναν προς έναν, για να καταλάβει όποιος μας ακούει αυτήν τη στιγμή γιατί αυτό που κάνει η Κυβέρνησή σας είναι προδήλως αντισυνταγματικό, αλλά και πάνω απ' όλα έχει μια πολιτική σκοπιμότητα συγκεκριμένη. Ποια είναι η πολιτική σκοπιμότητα; Να ελέγξετε τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και να εκβιάσετε τους καναλάρχες. Όλη η κουβέντα περί του πολέμου σας για τη διαπλοκή είναι για γέλια. Ούτε που σας ενδιαφέρει αυτό καθόλου. Σας ενδιαφέρει μόνο πώς θα μπορέσει ο κ. Παππάς να εκβιάσει τα μέσα μαζικής επικοινωνίας μέσω της μεγάλης εξουσίας που του δίνει ο νόμος του. Πόθεν τεκμαίρεται τώρα αυτό; Ποιο είναι το βασικό επιχείρημα του κυρίου Υπουργού για το ότι αρχικά κράτησε τον αριθμό των αδειών για τον εαυτό του; Ότι αυτό έλεγε και ο προηγούμενος νόμος του κ. Ρουσόπουλου. Μάλιστα. Τι απέκρυψε σε αυτό το επιχείρημα ο κύριος Υπουργός; Ότι ο νόμος Ρουσόπουλου καθόλου στην πραγματικότητα δεν έδινε αυθαίρετη εξουσία στον Υπουργό να καθορίζει τον αριθμό των τηλεοπτικών αδειών. Γιατί δεν έδινε καθόλου αυτόν τον ρόλο; Διότι αναφερόταν σε προηγούμενη τεχνολογία. Ο αριθμός των τηλεοπτικών αδειών πανελλαδικής εμβελείας της εποχής του νόμου Ρουσόπουλου καθοριζόταν από τα όρια του φάσματος. Τα όρια του φάσματος ήταν συγκεκριμένα, δεν μπορούσαν να ξεπεραστούν και άρα ο Υπουργός νομοθετούσε τυπικά αυτό που έλεγαν οι τεχνικές προδιαγραφές του φάσματος. Τι έχει αλλάξει από την εποχή του νόμου Ρουσόπουλου σήμερα; Έχει αλλάξει η τεχνολογία. Πλέον στην πραγματικότητα το όριο των τηλεοπτικών σταθμών πανελλαδικής εμβελείας είναι τεχνικά σχεδόν ανεξέλεγκτο με διάφορους τρόπους. Άρα πλέον ο Υπουργός που παίρνει φωτογραφικά την ίδια διάταξη, εφαρμόζοντάς την σε άλλη τεχνολογία, κρύβει την πραγματική του σκοπιμότητα, αρχικά να αποφασίσει ο ίδιος. Όταν αυτό γίνεται σαφές και γίνεται πολιτικό ζήτημα και λόγω αυτού του γεγονότος σταματάει η συγκρότηση του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, τι κάνει ο κύριος Υπουργός; Έρχεται σήμερα και πετάει ένα πυροτέχνημα. Λέει ότι δεν θα το αποφασίσει ο Υπουργός, αλλά θα το αποφασίσει η Βουλή. Ποια Βουλή; Αυτή η Βουλή που δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στον Υπουργό. Άρα δηλαδή «δεν θα το κάνω μόνος μου, θα το κάνω με αυτούς που με ψηφίζουν. Ακριβώς δηλαδή το ίδιο. Γιατί το κάνει αυτό; Για να δείξει τη δήθεν δημοκρατική του διάσταση. Να είμαστε, λοιπόν, καθαροί και συγκεκριμένοι. Δεν υπάρχει καμμία απολύτως περίπτωση η Νέα Δημοκρατία, στο μέτρο που μπορεί, να αφήσει τον κ. Παππά ή τον κ. Τσίπρα να εκβιάσει την ελευθερία του λόγου στην Ελλάδα. Ούτε μία στο εκατομμύριο! Και μη μου πείτε να σας έχουμε εμπιστοσύνη λόγω της αγάπης σας στην ελευθερία του λόγου. Θα αναφέρω ένα σημερινό παράδειγμα και θα αναφέρω και το όνομα του συναδέλφου, για να του δώσω και την ευκαιρία να απαντήσει εφόσον το επιθυμεί. Βγαίνει ο αγαπητός κ. Μπαλαούρας και κάνει την περίφημη δήλωση, η οποία ξέρετε ότι σήμερα «παίζει» παντού, ότι η 17 Νοέμβρη - βέβαια διαφωνήσατε με την ιδεολογία και τις πρακτικές της, το είπατε - είχε μια ιδεολογία υπέρ του ανθρώπου. Όπως καταλαβαίνετε, όταν μας κυβερνούν άνθρωποι που θεωρούν ότι η 17 Νοέμβρη, έστω κι αν διαφωνούν με τις πρακτικές της, είχε μία ιδεολογία υπέρ του ανθρώπου - ποιου ανθρώπου; αυτών των ανθρώπων που δολοφονούσαν δηλαδή - δεν μπορούμε να τους έχουμε και πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη ώστε να αφήνουμε ανεξέλεγκτα να καθορίζουν τι θα λέγεται στα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Άρα ο κόσμος που μας παρακολουθεί πρέπει να καταλάβει ότι εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με τον πόλεμο κατά των διαπλεκομένων που δήθεν κάνει ο κ. Παππάς. Θα άξιζε να ήταν στην Αίθουσα ο κ. Παππάς, γιατί είχα πολλά να του πω για τον πόλεμο κατά των διαπλεκομένων και της διαπλοκής που κάνει προσωπικά ο κ. Παππάς. Θα είχε πολύ ενδιαφέρον να γίνει μία τέτοια συζήτηση κάποια στιγμή στο Κοινοβούλιο και θα γίνει, φαντάζομαι. Άρα, για να τελειώσουμε, δεν πρόκειται και με την ψήφιση αυτού του νόμου - και το λέω κυρίως για τους εργαζομένους των μέσων μαζικής επικοινωνίας - να προχωρήσει καμία διαδικασία αδειοδοτήσεως, γιατί ούτως ή άλλως η διαδικασία αδειοδοτήσεως από το Σύνταγμα ανήκει στο Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο. Το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο δεν θα συσταθεί όσο δεν φεύγει η εξουσία από τον κ. Παππά, είτε άμεσα όπως ήταν πριν, είτε έμμεσα μέσω της Βουλής. Άρα μη συνεχίζετε αυτή την κουβέντα. Αν θέλετε, πράγματι, να γίνει η διαδικασία της αδειοδοτήσεως, θα αλλάξετε τον νόμο, θα περάσει όλη η διαδικασία στο Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο και αφού περάσει όλη η διαδικασία από το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο, η Νέα Δημοκρατία πρώτη θα έρθει να προτείνει και ονόματα για να ολοκληρωθεί η διαδικασία, γιατί εμείς θέλουμε περισσότερο από εσάς να στελεχωθούν οι ανεξάρτητες αρχές. Κλείνοντας, μία μόνο παρατήρηση θέλω να κάνω. Άκουσα την ομιλία της κ. Κεραμέως, την οποία και συγχαίρω, για το θέμα της ανεξάρτητης αρχής και το προσωπικό θέμα που δεν είναι προσωπικό, αλλά ευρύτερα πολιτικό στην πραγματικότητα. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση που ο κύριος Υπουργός - παρότι δεν είναι εδώ ο κ. Σταθάκης - λαλίστατος καθ' όλα, στα συγκεκριμένα δεν είπε ούτε μία κουβέντα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, που σας αρέσει τόσο πολύ η δημοκρατία εσείς τουλάχιστον, οι Βουλευτές, θα τοποθετηθείτε επ' αυτού του θέματος; Εσείς δέχεστε να έρχεται ένας Υπουργός και να νομοθετεί «φωτογραφικά» για μία συνάδελφό σας, έστω και από άλλο κόμμα; Γιατί η κ. Κεραμέως είπε κάτι. Βάλτε την ίδια διάταξη για όλες τις ανεξάρτητες αρχές, για όλο το ελληνικό δημόσιο, για όλα τα Υπουργεία και η κ. Κεραμέως θα είναι εισηγήτρια. Δεν θα το κάνετε, γιατί εάν έμπαινε μία τέτοια διάταξη, οι μισοί σύζυγοι, οι δικοί σας και των Υπουργών σας, θα έχαναν τη θέση τους. Είστε, λοιπόν, Φαρισαίοι υποκριτές! Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω τον λόγο επί προσωπικού.
Έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Το πραγματικό είναι προσωπικό, όχι ψευτοπροσωπικό. Σήμερα έδωσα μία συνέντευξη στον «ΒΗΜΑ FM», με αφορμή το κατέβασμα του έργου που αφορά και τον Σάββα Ξηρό, και μίλησα περί αυτού. Έχω εδώ τα απομαγνητοφωνημένα Πρακτικά. Περίμενα βέβαια την επίθεση, αλλά δεν περίμενα να βάλουν μπροστά σαν προμετωπίδα τον ακροδεξιό Γεωργιάδη. Αν ήταν τουλάχιστον κάποιος άλλος, θα ήταν διαφορετικό.
Κύριε Πρόεδρε, κι εγώ θέλω τον λόγο επί προσωπικού.
Με ρώτησε ο δημοσιογράφος «υπέρ του ανθρώπου, σκοτώνοντας τους ανθρώπους;». Και εγώ είπα «Είναι λαθεμένο. Δεν υποστηρίζω τίποτε από αυτά, απλώς είχαν μία αντίληψη - εννοώ τη 17 Νοέμβρη - μιας κοινωνίας, μιας καλής κοινωνίας εν πάση περιπτώσει, και οι κακοί έπρεπε να τιμωρηθούν. Ο φασισμός…» και αρχίζω να μιλάω για τον φασισμό, που έχει μία μαζική αντίληψη δολοφονιών, όπως οι Εβραίοι, οι Κομμουνιστές, οι ομόφυλοι και πολλοί άλλοι. Επομένως, είπα ότι διαφωνώ με την αντίληψή τους, διαφωνώ με όλα όσα έκαναν σκοτώνοντας ανθρώπους, διότι η ανθρώπινη ζωή είναι αναφαίρετη κ.λπ.. Θέλω λοιπόν να υπάρξει τάξη τουλάχιστον εκ μέρους μου και γι' αυτό πήρα τον λόγο. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Καλώς, κύριε Μπαλαούρα. Θα παρακαλούσα όμως να μην κάνουμε προσωπικές αναφορές. Μια και αναφερθήκατε όμως στον κ. Γεωργιάδη, με έναν συγκεκριμένο χαρακτηρισμό, έχει τον λόγο για να απαντήσει για ένα λεπτό. Κύριε Γεωργιάδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, κύριε συνάδελφε, αυτή η καραμέλα περί ακροδεξιάς έχει τόσο παλιώσει, που δεν έχει νόημα. Εγώ θα σας πω ειλικρινά και καλόπιστα το εξής. Θα ήταν πολύ καλό να σηκωθείτε και να πείτε ότι κάνατε ένα λάθος και είπατε μία ανοησία.
Έχεις μάθει στις προσβολές. Εξήγησα πλήρως, κύριε Γεωργιάδη.
Ξέρετε γιατί είναι ανοησία;
Να μην κάνουμε διάλογο, σας παρακαλώ, κύριε Μπαλαούρα.
Άστα αυτά για ανοησίες.
Διότι δεν υπάρχει, κύριε, διαβάθμιση στους δολοφόνους.
Δεν είπα τέτοια.
Και δεν μπορείτε, κύριε, να έρχεστε στη Βουλή και να τους δικαιολογείτε, έστω και εμμέσως.
Μη διαστρεβλώνετε αυτό που είπα. Εγώ είπα άλλο πράγμα. Είναι καταδικαστέο.
Λοιπόν, για να το τελειώσουμε, αυτοί οι άνθρωποι είναι δολοφόνοι, σκότωσαν ανθρώπους, είναι τρομοκράτες και μέλος του ελληνικού Κοινοβουλίου δεν είναι νοητό, έστω και εμμέσως, να τους υπερασπίζεται. Πείτε, λοιπόν, ότι κάνατε λάθος και αφήστε τα υπόλοιπα.
Να κλείνει, λοιπόν, η συζήτηση. Ο κ. Γεωργιάδης κακώς αναφέρθηκε πέρα από το…
Δεν είπα ότι είναι καλός ή κακός δολοφόνος…
Αφήστε, κύριε Μπαλαούρα.
Όχι, κύριε Πρόεδρε, μια φράση. Ακούστηκε στη Βουλή ότι υπερασπίστηκα τη ζωή αυτών. Είπα ότι έκαναν δολοφονίες και ότι η ζωή του ανθρώπου είναι αναφαίρετη. Τελεία και παύλα.
Λαμπρά. Προχωρούμε με τον κ. Βορίδη.
Μην τα διαστρεβλώνετε. Εγώ σαράντα χρόνια στο μαζικό κίνημα είμαι εναντίον τους. Κάνετε μεγάλο λάθος.
Ελάτε κύριε Βορίδη, για να σταματήσει αυτός ο διάλογος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δολοφονίες για καλό σκοπό υπάρχουν; Αυτό, λοιπόν, είναι ένα ερώτημα για να απαντήσετε και μάλιστα, για το συγκεκριμένο.
Δεν είπα αυτό.
Λέω: Δολοφονίες για καλό σκοπό υπάρχουν;
Δεν είπα αυτό.
Ωραία. Χαίρομαι που δεν το είπατε.
Ποτέ δεν είπα αυτό. Να ακούτε. Ούτε ακούτε ούτε διαβάζετε.
Χαίρομαι που δεν το είπατε και που το διευκρινίζετε.
Κύριε Βορίδη, ήμουν πάντα αντίθετος σε αυτές τις λογικές και σε αυτές τις μονομερείς πράξεις δολοφονίας ανθρώπων.
Καλώς. Συνεχίστε, κύριε Βορίδη.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Απλώς καλό είναι, και επειδή αυτά είναι ευαίσθητα θέματα, επειδή υπάρχουν οικογένειες με νεκρούς, επειδή υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι έχουν πονέσει πολύ, κανείς να είναι καθαρός και να μην αφήνει περιθώρια σε ερμηνείες ή σε παρερμηνείες. Είναι απλό, λοιπόν, αυτό. Ούτε, επίσης, γίνεται πιστευτό και δεν γίνεται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πιστευτό από κανέναν ότι το πρόβλημα που πάει να θεραπεύσει σήμερα η Κυβέρνηση με τις δύο αυτές τροπολογίες δήθεν είναι η ανεξαρτησία, η αμεροληψία, η διαφάνεια, αφενός στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο και αφετέρου στο τοπίο του ανταγωνισμού. Ακούστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τις παρεμβάσεις του τελευταίου έτους που έχουν γίνει από τη συγκεκριμένη Κυβέρνηση σε θεσμικό επίπεδο, για να δείτε τι είδους διαφάνεια υπηρετείτε. Αλλαγές των διοικητών των νοσοκομείων με αξιολόγηση η οποία ήταν «μαϊμού» και οι οποίοι διοικητές νοσοκομείων και αυτοί που εκρίθησαν κατάλληλοι απεμακρύνθησαν, για να αντικατασταθούν από κομματικά στελέχη. Ακούστε, από κομματικά στελέχη!
Πες μας.
Ποια είναι τα κομματικά στελέχη; Έχει βγει αποτέλεσμα διαγωνισμού;
Δεύτερον…
Σας παρακαλώ, δεν θα κάνουμε διάλογο. Αφήστε τον κ. Βορίδη.
Μου δείχνει δαχτυλάκια ο κ. Μπάρκας.
Σύστημα, σύστημα!
Το σύστημα, το σύστημα! Ακούστε πάρα πολύ γρήγορα, για να τα τελειώνουμε ένα - ένα. Θέλετε να κάνετε κομματικές τοποθετήσεις; Μην έρχεται ο Πρωθυπουργός και μας κοροϊδεύει εδώ ότι αξιολόγησε κιόλας! Σας ξαναλέω ότι αυτούς που αξιολόγησε θετικά η «μαϊμού» αξιολόγηση τους απομακρύνει. Δεν υπάρχουν αυτά! Δεύτερον: Απομάκρυνση του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας με τροπολογία υπάρχει; Με τροπολογία τον Αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας;
Καμμία απομάκρυνση.
Περιμένετε, πάμε παρακάτω. Αλλαγή του τρόπου τοποθετήσεως των διοικήσεων στα ΑΕΙ, έναν τρόπο συμφωνημένο μαζικά, με τεράστια πλειοψηφία απ' όλες τις πολιτικές δυνάμεις έρχεστε εσείς και τον αλλάζετε. Προχωρούμε. Έκτακτες κρίσεις στην Αστυνομία. Για ποιο λόγο; Για κανέναν λόγο. Διότι σπεύδουμε μόνο και μόνο να φαλκιδεύσουμε τις κανονικές κρίσεις. Προχωρώ.
Ποιες είναι οι έκτακτες κρίσεις στην Αστυνομία;
Είναι το γνωστό προεδρικό διάταγμα. Περιμένετε και ακούστε. Αλλαγή του τρόπου καθορισμού των διευθυντών στην εκπαίδευση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κορυφώνεται αυτό το ωραίο έργο που λέγεται οικοδόμηση του κομματικού κράτους του ΣΥΡΙΖΑ και ολοκληρώνεται με τη συζήτηση αυτών των δύο τροπολογιών. Για την ακρίβεια, δεν ολοκληρώνεται. Είναι προφανές ότι θα έχουμε και συνέχεια.
Συνέχεια για πολλά χρόνια θα έχουμε…
Θα αναφερθούμε, λοιπόν, τώρα στο συγκεκριμένο. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Τι συνέβη; Ζωηρέψατε.
Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι. Δεν είναι δυνατόν να μιλήσει έτσι ο ομιλητής κι εγώ διακόπτω συνεχώς, για να επιβάλω την τάξη, με αποτέλεσμα να χάνεται και ο ειρμός του ομιλητή.
Θα σας πω τώρα, λοιπόν, το εξής απλό. Τι θέλει ο κύριος Υπουργός να κάνει στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο; Θέλει να προχωρήσει στην αδειοδότηση. Σωστό; Μάλιστα. Συμφωνούμε απολύτως να προχωρήσουμε. Γιατί δεν την κάνετε δεκτή την τροπολογία μας, δηλαδή, να αποφασίζει το ΕΣΡ για τις άδειες; Πού είναι το πρόβλημά σας; Είναι ανεξάρτητη αρχή. Θα συμφωνήσουμε με τα 4/5. Έχουμε συμφωνήσει για τα πρόσωπα, για την αμεροληψία τους, την αντικειμενικότητά τους, για την ικανότητά τους. Να αποφασίσουμε γι' αυτό το ζήτημα. Πού είναι το πρόβλημά σας;
Γιατί δεν τα ψηφίσατε;
Γιατί δεν δέχεστε να αποπολιτικοποιήσετε τη διαδικασία, αφού θέλετε να παλέψετε εναντίον της διαπλοκής; Δεν θέλετε εσείς να έχετε σχέση μ' αυτά τα πράγματα. Δεν θέλετε να έχετε σχέση με συναλλαγές και με συμφέροντα. Να την αποπολιτικοποιήσετε τη διαδικασία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ήθελα λίγο χρόνο ακόμα, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ πολύ. Πάμε στο ΕΣΡ και θα συμφωνήσουμε με τα 4/5. Γιατί δεν το κάνετε;
Διότι είναι αντισυνταγματικό.
Ποιος θα το πει αυτό; Άμα συμφωνήσετε εσείς και συμφωνήσουμε κι εμείς και πούμε ότι δεν είναι, ποιος θα το προσβάλει;
Το Σύνταγμα το ορίζει.
Το Σύνταγμα, κυρία συνάδελφε, δεν το λέει. Κάποιος, για παράδειγμα το Συμβούλιο της Επικρατείας, το λέει και είναι αντισυνταγματικό. Αφήστε τώρα που βγάλατε τη συνταγματικότητα στην αιτία εύρεσης των αρμοδιοτήτων του ΕΣΡ.
Να κάνουμε αναθεώρηση τότε.
Με ποια ερμηνεία τη βγάλατε αυτήν την αντισυνταγματικότητα; Δεν υπάρχουν τώρα αυτά. Μη λέτε ό,τι να 'ναι! Άρα, λοιπόν, εδώ είναι πεδίον δόξης λαμπρόν! Να μας δείξετε, κύριοι Υπουργοί, ότι εσείς δεν θέλετε να κομματικοποιήσετε το κράτος. Πάμε! Και αύριο ψηφίζουμε και το ΕΣΡ! Όχι! Θέλετε να χτίσετε το δικό σας κομματικό κράτος, να παζαρέψετε με τα συμφέροντα και να διαπλακείτε, τόσο πολύ όσο κανείς άλλοτε, γιατί φυσικά όλο το ζουμί είναι ο αριθμός των αδειών, διότι αυτό θα προσδιορίσει ποιος μένει και ποιος φεύγει. Αυτό θα προσδιορίσει και τις αξίες. Μάλιστα, το θέλετε και στενεμένο, για να είναι μεγάλες οι αξίες, άρα μεγάλη η συναλλαγή. Όσο λιγότερες οι άδειες τόσο μεγαλύτερες οι αξίες. Όσο μεγαλύτερες οι αξίες τόσο μεγαλύτερη η διαπλοκή.
Τότε γιατί έγινε…
Ποιον κοροϊδεύετε; Εμάς, όχι. Αν μπορείτε να κοροϊδεύετε τους ψηφοφόρους σας για όσο μπορείτε, καλή επιτυχία. Θα αναφερθώ τώρα στην περίφημη τροπολογία της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Θα σας ρωτήσω το εξής: Αφού, λοιπόν, ήταν έτσι αγνές οι προθέσεις, γιατί καταλήξατε να τα αποσύρετε τα μείζονα και τα ενδιαφέροντα; Σας ξέφυγαν; Δηλαδή, όταν βάζατε μέσα, κύριε Υπουργέ, ότι θα τιμωρείται πειθαρχικά η Επιτροπή Ανταγωνισμού, όταν δεν συμμορφώνεται με τις υποδείξεις του Υπουργού στο πλαίσιο της εποπτείας του, δηλαδή με τις υπουργικές αποφάσεις του, τι σας διέφυγε; Τι σας ξέφυγε; Δεν ήταν αυτό απόπειρα ελέγχου που αποκαλύφθηκε στο Κοινοβούλιο και αναγκαστήκατε να τη μαζέψετε, όταν σας λέμε ότι ουσιαστικά έχετε φωτογραφίσει αυτούς που θέλετε να απομακρύνετε; Εγώ θα αναφερθώ τώρα και σ' αυτό που υποτίθεται ότι είναι το μείζον, η μεγάλη διατομή της διαφάνειας. Γιατί δεν απαντάτε στην κ. Κεραμέως; Εσείς πρέπει να το κάνετε, γιατί είστε εκ των Υπουργών που διατείνεστε ότι διατηρείτε προσωπική ακεραιότητα. Έρχεται και σας λέει η κ. Κεραμέως «Θα το κάνετε για όλες τις αρχές;». Κάντε το, για να μπορείτε να μιλάτε. Θα το κάνετε για τις ορδές των Υπουργών και των μετακλητών; Θα το κάνετε για τους δικαστικούς; [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Περιμένετε. Ακούστε, κύριοι συνάδελφοι, γιατί μας φαίνεται αστείο. Όμως, εμένα μου φαίνεται πολύ αστείο να βάζει προσωπικό ζήτημα κάποιος ο οποίος στην πραγματικότητα διορίζει τα αδέλφια και τα ξαδέλφια στους δημόσιους οργανισμούς και στις ΔΕΚΟ. Εμένα μου φαίνεται κωμικό αυτό. Όμως, θέλω να σας ρωτήσω κάτι άλλο.
Ολοκληρώστε, όμως, με αυτό, κύριε Βορίδη.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Αφού υπάρχει αυτό το μεγάλο ζήτημα της ανεξαρτησίας - γιατί λέτε ότι θα το κάνετε, αλλά δεν το κάνετε - πώς θα αποκρούσετε έναν απλό ισχυρισμό; Αυτά λέτε ότι «θα» τα κάνετε, εγώ βλέπω τι κάνετε. Αυτό που έχετε προτείνει σήμερα στο Σώμα να νομοθετήσει δεν είναι γενική αρχή. Είναι μία πάρα πολύ ειδική αρχή που έχει μία φωτογραφία. Η φωτογραφία είναι της Νίκης Κεραμέως. Αυτό κάνετε σήμερα. Καμμία γενική ρύθμιση, καμμία γενική διάταξη. Μία απολύτως προσωποποιημένη και χωρίς κανένα επιχείρημα διάταξη.
Καλώς.
Γιατί θέλω να σας ρωτήσω ποιον άλλον αφορά, εκτός από τον συγκεκριμένο, η συγκεκριμένη διάταξη, για να δεχθούμε ότι δεν είναι φωτογραφική.
Καλώς, κύριε Βορίδη.
Ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα, κύριοι Υπουργοί. Το κράτος της Αριστεράς, που φαντάζεστε ότι θα το οικοδομήσετε, και κυρίως το κομματικό κράτος να ξέρετε ότι επειδή έχουμε δημοκρατικό σύνταγμα και επειδή έχουμε και ανεξάρτητη δικαιοσύνη, επειδή έχουμε μαχητική και υπεύθυνη Αντιπολίτευση, δεν πρόκειται να το οικοδομήσετε. Πέφτετε μέσα στον λάκκο της ανυποληψίας που οι ίδιοι σκάβετε.
Έχει ζητήσει τον λόγο ο κύριος Υπουργός για ένα λεπτό. Μετά τον κύριο Υπουργό θα μιλήσει ο κ. Κασιδιάρης.
Ένα λεπτό θα χρειαστώ. Δύο σύντομες παρατηρήσεις θα κάνω. Η πρώτη είναι, αν δεν κάνω λάθος, ότι τα 4/5 δεν τα βρίσκουμε εδώ και δύο μήνες.
Ελάτε να τα βρούμε αύριο. Κάντε δεκτή την τροπολογία, να τα βρούμε αύριο.
Ναι, για δύο μήνες. Άρα, λίγο καθυστερημένα κάνετε αυτή την πρόταση. Είχατε κάθε ευκαιρία.
Αυτό σας το έχουμε πει από την πρώτη στιγμή. Κάντε δεκτή την τροπολογία.
Συνεχίστε, κύριε Υπουργέ.
Δεύτερον, να σε κατηγορεί η Νέα Δημοκρατία για κομματικό κράτος, να σε κατηγορεί η Νέα Δημοκρατία για συναλλαγή είναι, για αυτούς που θυμάστε τη Βίβλο, σαν ο βασιλιάς Ηρώδης να παραπονιέται ότι δεν βρίσκουμε αρκετούς γαμπρούς για τις κοπέλες μας για να παντρευτούν.
Χαλάμε το δεξιό κράτος!
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής κ. Ηλίας Κασιδιάρης.
Θα ξεκινήσω από ένα μείζον ζήτημα, ένα μείζον κοινωνικό ζήτημα που έχει προκύψει τις τελευταίες ημέρες. Αναφέρομαι, βεβαίως, στις κινητοποιήσεις των Ελλήνων αγροτών. Οφείλω εδώ μία απάντηση, ως εκπρόσωπος του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή, προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, Αποστόλου, ο οποίος εξέδωσε μία προκλητική ανακοίνωση. Κατηγορούσε τους αγρότες που αντέδρασαν στα επαχθή μέτρα της Κυβέρνησης ως «ακροδεξιούς», φωτογραφίζοντας τη Χρυσή Αυγή. Έχω να πω στον Υπουργό ότι δεν είναι της Χρυσής Αυγής αυτοί που ήθελαν να τον δείρουν στην Κομοτηνή και στη Θεσσαλονίκη. Όλη η κοινωνία θέλει να δείρει αυτή τη στιγμή όλους αυτούς που έχουν υπογράψει επαχθή αντιλαϊκά μέτρα. Δεν είναι της Χρυσής Αυγής όλοι όσοι αντιδρούν. Θα ήμασταν στο 80% αυτή τη στιγμή, αν ήταν όλοι της Χρυσής Αυγής. Είναι, όμως, Έλληνες πατριώτες οι αγρότες οι οποίοι αντεπιτέθηκαν στην κυβερνητική λαίλαπα. Γι' αυτό τον λόγο τους τιμούμε και στηρίζουμε τις δυναμικές κινητοποιήσεις τους και τους δίνουμε συγχαρητήρια. Πρέπει οι αγρότες να είναι η πρωτοπορία της εθνικής αντεπίθεσης ενάντια στο μνημόνιο της Αριστεράς και να είναι ο πυρήνας γύρω από τον οποίο ήδη συντάσσονται επαγγελματίες οδηγοί, οδηγοί ταξί και άλλα πολλά επαγγέλματα, τα οποία στην κυριολεξία πετσοκόβονται από την άθλια κυβερνητική πολιτική. Όπως έχουμε πει επανειλημμένως, η Μέρκελ, η γερμανική οικονομική ολιγαρχία ήθελε μία αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα, ήθελε τον Τσίπρα Πρωθυπουργό στην Ελλάδα, γιατί θεωρούσε πως με αυτόν τον τρόπο δεν θα υπάρχουν αντιδράσεις στην ανθελληνική και προδοτική πολιτική, η οποία εφαρμόζεται με στόχο τη δέσμευση του εθνικού πλούτου της χώρας. Φαίνεται, όμως, πως και αυτό το σχέδιο δεν περνάει. Ζούμε πολύ κρίσιμες ημέρες και η συνολική αντίδραση του ελληνικού λαού με τους μάχιμους, μαχόμενους Έλληνες αγρότες στην πρωτοπορία του θα οδηγήσει σε πολιτικές εξελίξεις. Καλώ την Κυβέρνηση να μην χρησιμοποιεί τις αστυνομικές δυνάμεις ως σάκο του μποξ. Δεν έχουν καμμία υποχρέωση οι Έλληνες Αστυνομικοί, οι οποίοι είναι, επίσης, πατριώτες να γίνονται σάκος του μποξ της Αριστερής Κυβέρνησης, όταν θέλει ο κάθε Υπουργός να κάνει το σόου του, είτε στην έκθεση «AGROTICA» της Θεσσαλονίκης είτε αλλού. Έμαθα μάλιστα ότι στην Κομοτηνή ο Υπουργός ο οποίος εξέδωσε την προκλητική ανακοίνωση, ο κ. Αποστόλου, ντύθηκε αστυνομικός για να διαφύγει από τον κλοιό των αγροτών. Έβαλε στολή αστυνομικού. Ξήλωσε τα σήματα «Ελληνική Αστυνομία». Το είδαμε στις φωτογραφίες. Φορούσε το τζάκετ της Αστυνομίας για να διαφύγει από τον κλοιό των αγροτών. Αυτό, το να ντύνεται ο Υπουργός αστυνομικός, όποια και αν είναι η πρόθεσή του, είναι αντιποίηση Αρχής, ξέρετε! Διώκεται και από την ελληνική νομοθεσία. Από εκεί και πέρα, η Χρυσή Αυγή τονίζει ότι στηρίζει κάθε δίκαιη λαϊκή αντίδραση ενάντια στη μνημονιακή πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος στην κυριολεξία δολοφονεί τον αγροτικό κόσμο της χώρας και όλους τους Έλληνες οι οποίοι παράγουν. Βεβαίως, είδα και τον εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας κ. Κουμουτσάκο να αναφέρεται στο ζήτημα, ο οποίος πριν από κάποιο καιρό είχε έρθει εδώ και μας είχε κατηγορήσει ότι του επιτεθήκαμε. Όμως, δεν ζήτησε συγγνώμη, όταν ο εισαγγελέας εξέδωσε ένα πόρισμα στο οποίο βεβαίωνε πως δεν υπήρχε καμμία σχέση του κόμματός μας με την επίθεση που δέχθηκε. Δυστυχώς, όλοι εδώ έχετε μάθει να κατηγορείτε, να πετάτε τέτοια πυρά σε βάρος ενός κόμματος το οποίο εκφράζει τη συσσωρευμένη λαϊκή οργή ενάντια στην πολιτική σας. Εις ό,τι αφορά τη Νέα Δημοκρατία, λοιπόν, ας αφήσει στην άκρη τις αγροτικές κινητοποιήσεις, διότι ο νέος Πρόεδρός σας ήρθε σ' αυτό το Βήμα και σε μια κρίση ειλικρίνειας είπε την αλήθεια. Είπε ότι δεν είναι με τα τρακτέρ. Και πώς θα μπορούσε άλλωστε να είναι ένας Μητσοτάκης με τα τρακτέρ; Εκτός αν τα τρακτέρ ήταν της «SIEMENS». Αν έφτιαχνε τρακτέρ η «SIEMENS», μπορεί να βλέπαμε και τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας να καβαλούσε κανένα τρακτέρ και να πήγαινε με αυτό στο «EKALI TENNIS CLUB» να παίξει τένις. Η Χρυσή Αυγή, λοιπόν, στηρίζει κάθε δίκαιη κινητοποίηση ενάντια σ' αυτήν την άθλια πολιτική. Γι' αυτό τον λόγο και έχουμε γίνει αποδέκτες μιας φοβερής πολεμικής από όλο το σύστημα εξουσίας, για να έρθω και στις τροπολογίες οι οποίες είναι καίριου εθνικού ενδιαφέροντος. Γιατί εδώ έχουμε μια απόπειρα της νυν αριστερής Κυβέρνησης να συμπαραταχθεί με την εγχώρια διαπλοκή, να γίνει συνεταιράκι της διαπλοκής και να κάνει κουμάντο στο τηλεοπτικό τοπίο της χώρας. Διότι είναι ξεκάθαρο ότι πρόθεση του Τσίπρα και της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ δεν είναι να κάνουν στην μπάντα οι διαπλεκόμενοι. Με συγχωρείτε για την έκφραση, αλλά μόνο έτσι μπορούμε να εκφραζόμαστε όταν αντιμετωπίζουμε αυτήν την πολιτική. Δεν θα σταματήσει το «MEGA» να εκπέμπει, που θα έπρεπε να σταματήσει, διότι χρωστάει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στο ελληνικό δημόσιο. Δεν θα σταματήσουν να εκπέμπουν τα διαπλεκόμενα κανάλια. Μπορεί να μπει κανένας άλλος, νέος διαπλεκόμενος φορέας στο παιχνίδι, όπως και θα γίνει. Ανέφερα το όνομα της Γιάννας Αγγελοπούλου. Οι αρεστοί στην Κυβέρνηση μεγάλοι παράγοντες της οικονομίας ζουν και βασιλεύουν, λύνουν και δένουν. Η Γιάννα Αγγελοπούλου ήταν αυτή που πήρε τον Τσίπρα από το χεράκι και τον οδήγησε στο «Ίδρυμα Κλίντον», όπου με τη δημόσια εικόνα του διέσυρε διεθνώς την Ελλάδα. Θα πω δυο λόγια γι' αυτήν την τροπολογία, γιατί επιμένει ο Πρόεδρος της Βουλής και έρχεται εδώ και μιλάει για συναίνεση. Για ποια συναίνεση μιλάτε, όταν το τρίτο πολιτικό κόμμα της χώρας έχει διαγραφεί κυριολεκτικά από το τηλεοπτικό τοπίο, όταν οι εκπρόσωποι της Χρυσής Αυγής, της τρίτης πολιτικής δύναμης στην Ελλάδα δεν έχουν κληθεί ποτέ να παρουσιάσουν τις θέσεις τους; Και δεν μιλάω για τα ιδιωτικά διαπλεκόμενα κανάλια, γιατί δεν περιμέναμε κάτι τέτοιο. Ξέρετε όλοι πολύ καλά ότι από τη στιγμή που είμαστε οι μόνοι που σ' αυτήν την Αίθουσα λέμε ονόματα, όπως Μπόμπολας, Αλαφούζος, Βαρδινογιάννης, Κοντομηνάς και όλων αυτών οι οποίοι έχουν δανειστεί εκατοντάδες εκατομμύρια από τις τράπεζες και τα πληρώνει ο λαός μέσω της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και του μνημονίου δεν πρόκειται να μας προβάλλουν. Ούτε αυτά που λέει ο νόμος και το Σύνταγμα πρόκειται να κάνουν. Όμως, από την άλλη και η κρατική τηλεόραση και η ΕΡΤ, η οποία ιδρύθηκε από την αριστερή Κυβέρνηση, παίζει στο ίδιο βρώμικο παιχνίδι και με άνωθεν εντολή του ίδιου του Πρωθυπουργού δεν καλείται ποτέ ούτε ένας εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής σε καμμία πολιτική εκπομπή της ΕΡΤ, την οποία παρεμπιπτόντως πληρώνουν οι Έλληνες πολίτες. Το ίδιο κάνουν και οι πεντακόσιες χιλιάδες ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής, οι οποίοι είναι αποκλεισμένοι από την ενημέρωση. Εγώ, λοιπόν, τους καλώ απ' αυτό το Βήμα να μην πληρώσουν ξανά κανένα τέλος για την ΕΡΤ, γιατί αυτό που γίνεται είναι απολύτως παράνομο και αντισυνταγματικό και καταργεί κάθε έννοια πολυφωνίας και δημοκρατίας στην Ελλάδα. Παρεμπιπτόντως γέλαγα προηγουμένως που άκουγα τον εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας να μιλά για ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Το ίδιο πρόσωπο έβγαινε σε όλα τα κανάλια, πριν μας συλλάβουν, και έλεγε: «Θα συλληφθούν Βουλευτές της Χρυσής Αυγής και στη συνέχεια θα προφυλακιστούν και το κόμμα τους θα χαρακτηριστεί “εγκληματική οργάνωση”». Μάλιστα, σε μια εκπομπή του Χατζηνικολάου στο «STAR», σε ένα πηγαδάκι σε ένα διάλειμμα είχε πει επί λέξει ότι έχουμε βρει και τον εισαγγελέα που θα κάνει αυτή τη δουλειά. Όσον αφορά το ποιοι ήταν αυτοί οι εισαγγελείς, τα αποκάλυψα με πολύ συγκεκριμένα ντοκουμέντα μέσα σ' αυτήν την Αίθουσα, με πολύ συγκεκριμένες καταγραφές συνομιλιών του ίδιου του πρώην Πρωθυπουργού. Πρόκειται για εγκλήματα για τα οποία δεν έχει πληρώσει κανείς ακόμα. Όμως, θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου και όσοι καταστρατήγησαν το Σύνταγμα στην Ελλάδα, θα πληρώσουν γι' αυτά τα εγκλήματά τους. Γελάω, λοιπόν, όταν ακούω τέτοια πράγματα. Έρχομαι στην επόμενη τροπολογία, την περιβόητη τροπολογία για την οποία έθεσε θέμα αντισυνταγματικότητας η Νέα Δημοκρατία. Όμως, δεν είναι μια τροπολογία που αφορά την κοινωνική, πολιτική και οικονομική ζωή της Ελλάδος. Όπως είπα πριν, είναι μια τροπολογία η οποία αφορά συγκεκριμένα συμφέροντα. Στην Επιτροπή Ανταγωνισμού είναι ένας Νεοδημοκράτης, σύζυγος Βουλευτού της Νέας Δημοκρατίας, ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να ξηλώσει τον συγκεκριμένο και να βάλει έναν δικό του κι έτσι νομοθετεί η παρούσα Κυβέρνηση, όπως με τον ίδιο τρόπο νομοθετούσε η προηγούμενη κυβέρνηση, όταν ψήφιζε μέσα στη νύχτα φωτογραφικές τροπολογίες για να απαλλάσσονται τραπεζίτες που έδωσαν θαλασσοδάνεια σε κόμματα. Με τον ίδιο ακριβώς φωτογραφικό τρόπο λειτουργεί και η παρούσα Κυβέρνηση. Αλλά να μη μιλάει η Νέα Δημοκρατία. Μίλησαν για πολιτική δίωξη και φωτογραφικές διατάξεις. Η Νέα Δημοκρατία ήταν που είχε φέρει πολύ συγκεκριμένο φωτογραφικό νόμο σε βάρος της Χρυσής Αυγής, μέσω του οποίου καταργήθηκε η κρατική χρηματοδότηση στο κόμμα μας. Αυτά πρέπει να τα λέμε συνεχώς από αυτό εδώ το Βήμα, αυτές τις παρανομίες που έγιναν σε βάρος της Χρυσής Αυγής, με την απόλυτη υποστήριξη του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί μπορεί να βλέπουμε αυτές τις κοκορομαχίες για κάποιους διορισμούς, για κάποιες θέσεις στις επιτροπές ανταγωνισμού και σε άλλες υψηλά αμειβόμενες θέσεις του δημοσίου, αλλά στην πράξη, όταν είναι να κτυπηθεί το εθνικιστικό κίνημα στην Ελλάδα, συμπράττει η Νέα Δημοκρατία με τον ΣΥΡΙΖΑ. Χέρι - χέρι ψήφισαν υπέρ των παράνομων πολιτικών διώξεων σε βάρος της Χρυσής Αυγής. Χέρι - χέρι ψήφισαν όλες αυτές τις φωτογραφικές και αντισυνταγματικές διατάξεις, είτε για την κατάργηση της κρατικής μας χρηματοδότησης είτε τις παράνομες άρσεις ασυλίας, όλα αυτά τα εγκλήματα σε βάρος όχι ημών ως φυσικά πρόσωπα, αλλά σε βάρος του Συντάγματος των Ελλήνων. Εις ό,τι αφορά το ΕΣΡ, βεβαίως, πρέπει να υπάρχει αυτή η ανεξάρτητη αρχή και πρέπει να την αποτελούν έντιμοι δικαστές και να δικάζουν. Γιατί αυτό που γίνεται σε βάρος του τρίτου κόμματος της χώρας είναι έγκλημα. Η απόλυτη αποσιώπηση των πολιτικών θέσεων της τρίτης πολιτικής δύναμης της χώρας είναι έγκλημα σε βάρος του πολιτεύματος. Να υπάρχει, λοιπόν, Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, όχι με εκλεκτούς της εκάστοτε κυβέρνησης, γιατί, όταν βλέπουμε ότι θα μπει υπεύθυνος σε αυτό το όργανο κάποιος ονόματι Λαοκράτης, μπορούμε να είμαστε πολύ σίγουροι για την τακτική που πρόκειται να ακολουθήσει ή όταν μπαίνει κάποιος Τζανετάκος, τον οποίο προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ο οποίος είχε κατέβει με τη Νέα Δημοκρατία νομάρχης - όταν λέω ότι τα βρίσκετε και ότι παίζετε και οι δύο στο ίδιο παιχνίδι, έχω πολύ συγκεκριμένα ντοκουμέντα στα οποία αναφέρομαι - ο οποίος θα είναι ιθύνων παράγοντας στο νέο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης που προτείνει ο Υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, έβγαινε στα κανάλια και έλεγε: «Κατεβείτε όλοι σε αντισυγκέντρωση κατά της Χρυσής Αυγής». Καλούσε κάποιους αλήτες να μας σπάσουν τα κεφάλια. Και αυτός τώρα θα τηρήσει τη νομιμότητα και την πολυφωνία! Όλη αυτή τη γελοιότητα η Χρυσή Αυγή την καταγγέλλει. Έχω εδώ τον νόμο - γιατί πάντα υποτίθεται ότι πρέπει να βαδίζουμε με βάση το νόμο - καμία κυβέρνηση, όμως, μνημονιακή είτε της Νέας Δημοκρατίας είτε του ΣΥΡΙΖΑ δεν τήρησε ποτέ τη συνταγματική νομιμότητα. Τι λέει, λοιπόν, ο ν. 2173 σε ό,τι αφορά τη συγκρότηση και τις αρμοδιότητες του Εθνικού Συμβούλιου Ραδιοτηλεόρασης; «Όταν το ΕΣΡ είναι εννεαμελές, το πρώτο κόμμα υποδεικνύει τέσσερα μέλη του, το δεύτερο κόμμα υποδεικνύει δύο μέλη του και το τρίτο σε αριθμό βουλευτικών εδρών κόμμα», δηλαδή η Χρυσή Αυγή, «υποδεικνύει ένα τακτικό και ένα αναπληρωματικό μέλος». Αυτή είναι η συναίνεση για την οποία έλεγε ο κ. Βούτσης. Δεν μας καλέσατε ούτε να υποδείξουμε ένα μέλος του ΕΣΡ. Σε αυτή την πλαστή συναίνεση ασφαλώς, σε αυτήν την πολεμική που δέχεται το κόμμα της Χρυσής Αυγής, εμείς σε καμμία περίπτωση δεν πρόκειται να συμπράξουμε και δεν πρόκειται να ανεχθούμε αυτό το έγκλημα σε βάρος της ελευθερίας του λόγου. Είχε τεθεί ένα επιχείρημα προηγουμένως από πλευράς Κυβερνήσεως, το οποίο εξέφρασε ο Πρόεδρος της Βουλής. Λέει: «Τι θα γίνεται με όλες τις άδειες; Είναι μικρή η διαφημιστική πίτα και πώς θα βρίσκουν λεφτά οι καναλάρχες, για να είναι νόμιμο το σύστημα και να μην πηγαίνουν σε άλλα μέσα και άλλους παράνομους τρόπους χρηματοδότησης;». Το ερώτημα είναι πώς βρίσκουν τώρα λεφτά! Να σας πω εγώ πώς βρίσκουν τώρα λεφτά οι καναλάρχες και μάλιστα η τακτική αυτή θα συνεχιστεί ό,τι και να γίνει, όποια τακτική και νομοθετική πρωτοβουλία και αν λάβει η συγκεκριμένη Κυβέρνηση. Το «MEGA», λοιπόν, δανείζεται από τις τράπεζες. Το θέμα είναι ότι, για να δανειστεί ένας πολίτης, πρέπει να έχει περιουσία. Το «MEGA» παρουσιάζει ως περιουσιακό του στοιχείο - ακούστε λίγο και φρίξτε - ένα επεισόδιο από την τηλεοπτική σειρά «ΤΑ ΣΤΡΟΥΜΦΑΚΙΑ», που κοστολογείται με 1 εκατομμύριο ευρώ και με βάση αυτήν την ανοησία υπάρχει τράπεζα που έδωσε σχεδόν 100 εκατομμύρια ευρώ δάνειο στον Μπόμπολα. Δεν τα λέει κανείς άλλος, βέβαια, αυτά σε αυτή την Αίθουσα. Γι' αυτό και είμαστε αποκλεισμένοι απ' όλα τα μέσα της διαπλοκής. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα κλείσω με την αναφορά στον περιβόητο «βασικό μέτοχο». Αυτός είναι ο νόμος που μπορεί να ξεκαθαρίσει το τοπίο στην Ελλάδα. Βασικός μέτοχος να μην μπορεί, ο νταβατζής της δημόσιας ζωής, αυτός ο οποίος αναλαμβάνει δημόσια έργα και εισπράττει αφειδώς εκατοντάδες εκατομμύρια είτε μέσω ΕΣΠΑ είτε μέσω τραπεζικού δανεισμού, να είναι ταυτόχρονα και καναλάρχης. Κάτι ειπώθηκε και για την Κομισιόν. Η Ελλάδα είναι ανεξάρτητο κράτος και κάθε κυβέρνηση έχει ιερή υποχρέωση να νομοθετεί με βάση το συμφέρον του ελληνικού λαού. Θέλετε λοιπόν να κάνετε κάτι καλό; «Βασικός μέτοχος», να μην μπορούν οι νταβατζήδες, οι εργολάβοι, να είναι ταυτόχρονα και καναλάρχες και να ρυθμίζουν, μέσω των καναλιών, τη δημόσια ζωή της χώρας. Κάτι τέτοιο όμως, μόνο μία κυβέρνηση Χρυσής Αυγής, μόνο μία κυβέρνηση εθνική θα μπορέσει να κάνει πράξη στην Ελλάδα. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα έξι μαθητές και μαθήτριες και δύο συνοδοί καθηγητές από το 1ο Γενικό Λύκειο Θερμαϊκού Θεσσαλονίκης. Η Βουλή τους καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Παπαθεοδώρου από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δυο βασικές διαπιστώσεις προκύπτουν από τη σημερινή συζήτηση για τις τροπολογίες του Υπουργείου Οικονομίας αλλά και του κ. Παππά. Η πρώτη είναι ότι ο κ. Σταθάκης εζήλωσεν δόξαν του κ. Νίκου Παππά. Και πιστέψτε με, δεν είναι παράδειγμα προς μίμηση. Είναι παράδειγμα προς αποφυγή στην κοινοβουλευτική νομοθέτηση. Η δεύτερη διαπίστωση είναι ότι σήμερα η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχει αλλεργία με τις ανεξάρτητες αρχές. Τις καταδιώκει εδώ και μήνες. Προσπαθεί να τις καταργήσει, παρεμβαίνει επειδή δεν μπορεί να τις καταργήσει, για να τις αλλάξει, έτσι ώστε να μπορεί να τις απενεργοποιήσει, γιατί αυτό είναι το σχέδιο. Το είχαμε δει και όταν συζητούσαμε τις σχετικές διατάξεις για το ΕΣΡ. Σχετικά με την τροπολογία που κατέθεσε ο κ. Σταθάκης, θα σας παραθέσω μια σειρά από διατάξεις, το περιεχόμενο των οποίων παραβιάζει βασικές αρχές του δικαίου, του ευρωπαϊκού κεκτημένο αλλά και της απλής λογικής. Προτείνετε ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού να αποχωρούν αυτοδικαίως με τη συμπλήρωση του εβδομηκοστού τρίτου έτους ο πρώτος και του εβδομηκοστού έτους ο δεύτερος. Ποιον φωτογραφίζετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Γιατί θα πρέπει ο Πρόεδρος να αποχωρεί στο εβδομηκοστό τρίτο, στο ογδοηκοστό πέμπτο, στο εξηκοστό πέμπτο, στο εβδομηκοστό έτος και αντίστοιχα ο Αντιπρόεδρος σε αυτό το οποίο προτείνετε; Με ποια κριτήρια ορίζετε αυθαίρετα την ηλικία του Προέδρου ή του Αντιπροέδρου; Σε σχέση με τα ηλικιακά κριτήρια αυτού που θέλετε να διορίσετε ή σε σχέση με τα ηλικιακά κριτήρια αυτού που θέλετε να διώξετε; Είναι ένα ερώτημα, αλλά δεν είναι δείγμα γενικής και απρόσωπης - το τονίζω απρόσωπης, γιατί θα δούμε ποιες είναι οι άλλες προτάσεις που κάνετε, οι άλλες διατάξεις που φέρνετε - νομοθέτηση, όπως επιτάσσει ο στοιχειώδης κανόνας δικαίου. Στη συνέχεια εισηγείστε τα ασυμβίβαστα σε σχέση με συζυγικές σχέσεις του προέδρου, αντιπροέδρου, μελών με - όπως λέτε - πρόσωπα που έχουν βουλευτικό αξίωμα ή είναι μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Εδώ κατ' αρχάς να μην ξεχάσουμε, κύριε Υπουργέ και κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τη βασική πολιτική και νομική ορολογία. Δεν υπάρχει βουλευτικό αξίωμα, μεταξύ μας. Δεν υπάρχει. Αυτό που υπάρχει είναι μέλος του Ελληνικού ή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ας το διορθώσετε. Όμως, αναγνωρίζοντας την ευαισθησία του Υπουργού σε τέτοιου είδους θέματα, θέλω να προσθέσω και το εξής. Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν επεκτείνεται το ασυμβίβαστο στο σύμφωνο συμβίωσης, το οποίο ψηφίσαμε προχθές; Γιατί δεν το επεκτείνουμε σε όσους έχουν συνάψει αρραβώνα, κοινώς μνηστεία; Γιατί όχι; Γιατί δεν το επεκτείνουμε σε όσους έχουν συντροφική σχέση; Και αυτό θα μπορούσε να ήταν ασυμβίβαστο. Δεν επεκτείνομαι παραπέρα, γιατί θα πιάσουμε και άλλες σχέσεις και νομίζω ότι εκεί θα μπερδευτούμε περισσότερο. Όμως, ο κύριος Υπουργός μάς είπε κάτι σοβαρό σήμερα. Μας είπε ότι η ευρωπαϊκή οδηγία της επιτροπής μιλάει για την ανάγκη αποφυγής της πολιτικής επιρροής. Είμαστε μαζί του. Με αυτήν τη ρύθμιση περιορίζετε την πολιτική επιρροή; Ξέρετε ότι η ενωσιακή δικαιϊκή τάξη πρωτίστως δεν συνδυάζει την πολιτική επιρροή με συζυγική σχέση, αλλά με σχέση εξάρτησης, με σχέσεις, οι οποίες δημιουργούν διαδικασίες χειραγώγησης απέναντι στην Επιτροπή Ανταγωνισμού. Τίποτα από αυτά δεν κάνετε. Και ερωτώ: Γιατί μόνο η συζυγική σχέση με Βουλευτή του Ελληνικού και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δημιουργεί ασυμβίβαστο; Να σας προτείνω; Με εξωκοινοβουλευτικό Υπουργό της Κυβέρνησης δεν μπορεί να δημιουργεί ασυμβίβαστο; Με ειδικό γενικό γραμματέα δεν μπορεί να δημιουργεί ασυμβίβαστο; Όλα αυτά, λοιπόν, ούτε ίχνος, όπως είπε ο κύριος Υπουργός. Δεν νομίζω ότι αυτά, τα οποία προτείνει, είναι σοβαρά νομικά επιχειρήματα.
Μέλος της Κυβέρνησης, κύριε συνάδελφε. Είπατε «Υπουργός».
Γενικός γραμματέας;
Μέλος της Κυβέρνησης.
Η πολιτική επιρροή μπορεί να ασκηθεί από σειρά σχέσεων, εξαρτήσεων και χειραγωγήσεων, τις οποίες βεβαίως όχι μόνο δεν σκεφτήκατε, αλλά νομίζω ότι δεν έχουν να κάνουν με την ιδιότητα των μελών. Μας ενοχλεί ότι νομοθετείτε ad personam, νομοθετείτε για πρόσωπα και όχι για καταστάσεις. Αυτό είναι το πρόβλημα της σημερινής τροπολογίας. Και συνεχίζουμε. Από την άλλη πλευρά, προτείνετε μία σειρά από πειθαρχικά αδικήματα. Τα πειθαρχικά αδικήματα είναι και νομικά ασαφή και έωλα. Τι σημαίνει για τα μέλη μιας Ανεξάρτητης Αρχής; Ήρθε και το απέσυρε ο κ. Σταθάκης σήμερα. Τι σημαίνει αυτό; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, τριάντα δευτερόλεπτα. Σημαίνει ότι συζητούσαμε όλη τη μέρα για τα ίδια πειθαρχικά αδικήματα, τα οποία είχαν φέρει για το ΕΣΡ ο κ. Σπίρτζης και ο κ. Παππάς την προηγούμενη φορά και τα απέσυρε ο κ. Σπίρτζης, τα απέσυρε και ο κύριος Υπουργός. Γιατί δεν καταλαβαίνουμε ότι με αυτόν τον τρόπο δεν προστατεύουμε την Ανεξάρτητη Αρχή; Απλούστατα δείχνουμε την απαξίωση της Κυβέρνησης προς τις Ανεξάρτητες Αρχές, τις οποίες θέλει να ελέγξει. Ποιον φοβάστε; Ποιον φοβάστε και θέλετε να ελέγξετε τις Ανεξάρτητες Αρχές; Γιατί διαβάζω και κάτι άλλο και παρακαλώ, όχι τους νομικούς εξ ημών, όσους καταλαβαίνουν και μιλούν ελληνικά. Ξέρετε με ποιον τρόπο δημιουργείται το ζήτημα του πειθαρχικού συμβουλίου; Λέει μέσα ότι ο ενδιαφερόμενος μπορεί να ζητήσει συνοπτικά πρακτικά. Στέλνετε μέλος της Ανεξάρτητης Αρχής στο πειθαρχικό συμβούλιο και ο ενδιαφερόμενος θα πάρει συνοπτικά πρακτικά από τη διαδικασία; Πού το έχετε δει; Σε ποια δικονομία το έχετε δει αυτό; Και καταλήγω. Αλλάζετε τις θητείες των υπηρεσιακών παραγόντων της αρχής, γενικού διευθυντή, προϊσταμένων, για να αλλάξετε και τους ίδιους τελικά. Στην ουσία, θέλετε τη δική σας Επιτροπή Ανταγωνισμού με άλλον πρόεδρο, με άλλα μέλη, με άλλον αντιπρόεδρο. Πείτε το, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Είμαι σίγουρος ότι οι Βουλευτές της συγκυβέρνησης θα το υπερψηφίσουν. Εμείς απλά θα το καταψηφίσουμε. Αλλά πείτε το, για να είναι και τα πράγματα ξεκάθαρα. Γιατί; Γιατί αυτό δεν θα είναι Ανεξάρτητη Αρχή. Θα είναι παραμάγαζο ενός Υπουργείου. Δεν βολεύεται στις διατάξεις του νόμου για τις Ανεξάρτητες Αρχές αυτό το οποίο φέρνετε.
Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Το πρόβλημα είναι ότι τέτοιες πρακτικές δεν θυμίζουν καθόλου ευρωπαϊκή χώρα, αλλά μια παρακμιακή κομματοκρατία που επιμένει να κυβερνά με συνταγές των χειρότερων στιγμών του παρελθόντος. Με τέτοιες πρακτικές δείχνετε πόσο μακριά βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ από το ευρωπαϊκό κεκτημένο, πόσο δεν το έχει και πόσο δεν μπορεί ποτέ να το αποκτήσει, γιατί μεγάλωσε μέσα στην άρνησή του. Σας καλώ, κύριε Υπουργέ, να την αποσύρετε. Δεν περιποιεί τιμή μια τέτοια τροπολογία και δεν βοηθάει στην ανεξαρτησία των Ανεξάρτητων Αρχών, ούτε τη λειτουργική ούτε τη διοικητική. Ούτως ή άλλως, εμείς την καταψηφίζουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Προχωρούμε με τον κ. Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο, από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με αφορμή το σημερινό νομοσχέδιο τόσο ο εισηγητής όσο και οι άλλοι συνάδελφοι έχουν καλύψει ένα πολύ μεγάλο μέρος των επιχειρημάτων μας. Όμως, κύριε Πρόεδρε, πραγματικά θα περίμενα σήμερα από εσάς που είδατε τον κ. Τσακαλώτο στην Αίθουσα και άλλους Υπουργούς, να τους ζητήσετε να έρχονται να απαντούν στις ερωτήσεις. Σας θυμίζω - ήσασταν παρών στη διαδικασία της προηγούμενης βδομάδας - ότι εσείς ο ίδιος θέσατε το θέμα και είπατε ότι είναι απαράδεκτο που οι Υπουργοί δεν είναι εδώ για να απαντήσουν στις ερωτήσεις μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ήσασταν πολύ ευαίσθητοι σε μερικά θέματα το προηγούμενο χρονικό διάστημα και τώρα τα έχετε ξεχάσει. Ξέρετε, αυτό με τη διαπλοκή - και τα τελευταία πέντε χρόνια τουλάχιστον που έζησα εγώ και γι' αυτά θα σας μιλήσω - πρωινά, μεσημεριανά και βραδινά οι εκφραστές των ιδιωτικών καναλιών ήταν αγκαλιά χέρι - χέρι με αυτά που λέγατε εσείς και οι ΑΝΕΛ. Χέρι - χέρι πηγαίνατε.
Τι λέτε;
Χέρι - χέρι πηγαίνατε με όλους τους εκπροσώπους της διαπλοκής, αντιμνημονιακοί αυτοί, αντιμνημονιακοί κι εσείς. Άρα σήμερα αυτό που έπρεπε να γίνει είναι να αυστηροποιήσετε τους κανόνες, να έλθετε εδώ και να μας πείτε ποιους κανόνες θα βάλουμε από εδώ και πέρα για οποιονδήποτε καναλάρχη. Γιατί αυτό δεν έχει να κάνει με τα οικονομικά συμφέροντα μόνο. Είναι θέμα δημοκρατίας, κύριε Υπουργέ. Είστε πολύ ευαίσθητοι και θέλετε να κάνετε σωστή αξιολόγηση. Ο κ. Πολάκης, όταν αξιολογεί τους διοικητές των νοσοκομείων, τους κοιτάει στα μάτια, λέει. Αναρωτιέμαι που τους κοιτάει ο κ. Παππάς! Αναρωτιέμαι που θα τους κοιτάει ο κ. Παππάς, για να τους δώσει την άδεια. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Κι αφού, κύριοι συνάδελφοι, είστε πολύ ευαίσθητοι με τους εργαζόμενους, όπως δείξατε στην ΕΡΤ και άκουσα τον κ. Βούτση - ο οποίος μου θύμισε τον παλιό καλό ρόλο του, εκεί στα υπουργικά έδρανα τότε, που δεν γινόταν τίποτα αν δεν έπαιρνε τον λόγο και αν δεν περνούσε από την έγκριση του, όχι ως Πρόεδρος της Βουλής αλλά ως εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ - που είπε ότι η διαφημιστική πίτα δεν είναι αρκετή για πολλά κανάλια. Να συμφωνήσουμε. Η ΕΡΤ, άλλωστε δεν παίρνει ούτε 1% από τη διαφημιστική πίτα. Από τα 350 εκατομμύρια το 2015 δεν έχει πάρει ούτε 4 εκατομμύρια. Άρα να φτιάξουμε μια διάταξη κι αυτούς που θα απολυθούν από τα κανάλια, κύριε Υπουργέ, να τους διορίσετε στην ΕΡΤ για να είστε συνεπείς, με τον σεβασμό στους ανθρώπους που υπηρετούν το δικαίωμα στον Tύπο και είναι εργαζόμενοι. Δηλαδή, οι δύο χιλιάδες τριακόσιοι εργαζόμενοι που πληρώνει ο κρατικός προϋπολογισμός - και πρέπει να υπάρχει ΕΡΤ - δεν έχει καμμία σχέση με τη διαφημιστική πίτα; Και οι άνθρωποι αυτοί που θα απολυθούν αύριο; Θα τους διορίσετε; Φέρτε μια διάταξη για να πειστούμε ότι η ΕΡΤ μπορεί να μην είναι ιδιωτικό μαγαζί, αλλά είναι μαγαζί του ΣΥΡΙΖΑ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Τώρα ο κ. Σταθάκης είναι μια περίπτωση η οποία δεν νομίζω ότι έχει απάντηση. Δεν έχει καμμία απάντηση. Θα σας πω ένα παράδειγμα, κύριοι συνάδελφοι. Θα σας πω τι έχει πει ο ίδιος - όχι τι έχουμε πει εμείς - σε ένα άλλο θέμα για να καταλάβετε. Στην ομιλία του στην επίκαιρη ερώτηση της Νέας Δημοκρατίας λέει ότι «η απορρόφηση του ΕΣΠΑ είναι 21,87 δισεκατομμύρια». Μια μέρα μετά, σε απάντηση του Υπουργείου Ανάπτυξης στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» και σε μένα λέει ότι είναι 20,21 δισεκατομμύρια. Είχε πάντα ένα πρόβλημα με τα εκατομμύρια. Τώρα έχει με τα δισεκατομμύρια. Δηλαδή, εδώ λείπουν 1,5 δισεκατομμύρια. Τα καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και επειδή είστε πολύ ευαίσθητοι - και καλώς είστε κατά την άποψή μου - όταν ο κ. Λεβέντης είπε ότι κατεβάσατε τα παντελόνια, τον αποδοκιμάσατε. Ξέρετε ποιο είναι το πρόβλημα με σας; Ότι όταν ο κ. Καμμένος είπε «στα τέσσερα, στα τέσσερα», τον χειροκροτούσατε. Ευχαριστώ πολύ.
Προχωρούμε με τον κ. Βασίλειο Κεγκέρογλου. Κύριε Κεγκέρογλου, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά. Θα μιλήσετε από τη θέση σας;
Θα μιλήσω από εδώ, ναι. Κατ' αρχάς, θα πρέπει να πούμε ότι έχει γίνει συζήτηση περισσότερο για τις τροπολογίες, παρά για το νομοσχέδιο και αφορά ένα πάρα πολύ σημαντικό θέμα. Εγώ, βεβαίως, ζήτησα τον λόγο για τις τροπολογίες που δείχνουν μια αγωνία της Κυβέρνησης να περάσει κάποια πράγματα νομοθετικά, για να προχωρήσει σε ενέργειες…
Κύριε Κεγκέρογλου…
Τι είπατε, κύριε Συρμαλένιε; Είπατε κάτι; Να ζητήσετε τον λόγο, στο μικρόφωνο.
Μη διακόπτουμε. Συνεχίστε.
Η Κυβέρνηση επιδεικνύει, κύριε Πρόεδρε, στην προσπάθειά της να ελέγξει τα πράγματα πολλαπλή αλλεργία. Αναφέρθηκε προηγουμένως ο κ. Παπαθεοδώρου. Αλλεργία για τη διαφάνεια. Γι' αυτό έχει προσπαθήσει πολλές φορές να «διακορεύσει» τη διαύγεια. Αλλεργία στον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Γι' αυτό κρύβονται οι Υπουργοί οι οποίοι άλλα έλεγαν πριν και άλλα λένε τώρα και δεν έχουν τι να μας πουν. Μόνο εχθές, από τις δεκαεννιά ερωτήσεις ακυρώθηκαν οι δέκα επτά. Στο σύνολό, το 68% δεν συζητείται - δυστυχώς - λόγω κωλύματος - λέει - , αλλά την ίδια ώρα τους βλέπουμε στο Κολωνάκι και στα εστιατόρια. Και το λέω ειλικρινά. Μην μπω σε ονόματα σήμερα, διότι εχθές έπεσα πάνω σε δύο. Αλλεργία στην αξιοκρατία και στην αντικειμενική αξιολόγηση. Είδαμε την «μαϊμού» αξιολόγηση των προηγούμενων ημερών για τις διοικήσεις των νοσοκομείων. Λέγαμε ότι θα είναι περιορισμένο, μόνο ο Πολάκης είναι με τον Ξανθό. Αμ δε! Σήμερα βγήκαν τα αποτελέσματα για τους διευθυντές εκπαίδευσης. Σε συνέχεια των δεκατριών που έτυχε με την αξιοκρατική διαδικασία στην Ελλάδα, να είναι δώδεκα Συριζαίοι και ένας ΑΝΕΛ. Έτυχε αυτό! Όλοι οι άλλοι είναι πιο κάτω! Είχαμε τις διαδικασίες για τους προϊσταμένους δευτεροβάθμιας και πρωτοβάθμιας. Μπήκανε τρεις δικλίδες. Μην τυχόν και μας ξεφύγει κανένας! Μία δικλείδα ήταν διά της ψηφοφορίας, δεύτερη δικλείδα διά των μορίων με κάποια κριτήρια και τρίτη η συνέντευξη. Ε, λοιπόν, τα αποτελέσματα που ανακοινώθηκαν σήμερα είναι: Οι δεύτεροι, τρίτοι, τέταρτοι σε ορισμένες περιπτώσεις βρέθηκαν πρώτοι. Δεν μας βγήκε η ψηφοφορία εκεί, γιατί και η μοριοδότηση δεν βοηθούσε τους συγκεκριμένους ανθρώπους λόγω προφανώς το ότι οι άλλοι είχαν περισσότερα προσόντα. Η συνέντευξη; Αυτή ήταν η δικλίδα! Είχα εδώ των κ. Φίλη ο οποίος είχε διορίσει μία «Φιλ - ική» πενταμελή επιτροπή - τρεις διόριζε ο Φίλης, γι' αυτό είναι και «Φιλ - ική» η επιτροπή, του Φίλη δηλαδή - εχθρική όμως προς την έννοια της αξιοκρατίας, της διαφάνειας και προς τους ανθρώπους οι οποίοι ενδιαφέρθηκαν για να κριθούν ως προϊστάμενοι δευτεροβάθμιας και πρωτοβάθμιας. Αίσχος! Αίσχος! Αίσχος! Τα στοιχεία είναι στη διάθεση της Βουλής. Θα τα καταθέσουμε. Άλλωστε και σήμερα, αλλά και τις επόμενες μέρες με κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις, αν έρθουν οι Υπουργοί να τις συζητήσουμε. Έρχομαι τώρα σε δύο τροπολογίες. Προχθές την έφερε ο κ. Σταθάκης. Σε είκοσι λεπτά την πήρε πίσω. Και σήμερα πάλι την ξανάφερε. Δεν ξέρω ποιος είναι ο λόγος να περνάει άσχετη τροπολογία σε άσχετο νομοσχέδιο και κυρίως να μην είναι καλά φτιαγμένη. Γιατί το παραδέχτηκε ότι νομοτεχνικά δεν ήταν καλή η τροπολογία. Διευρύνετε αυτά που λέτε για τους διορισμούς συγγενών, φίλων, συζύγων, συμβίων και ελευθέρας διαβίωσης, της μόνης δημοκρατικής, όπως είπε ο φίλος μου ο Σπύρος Λυκούδης. Διευρύνετε το και στους άλλους θεσμούς. Γιατί μόνο εδώ; Δηλαδή, η σύζυγος Υπουργού που είναι διοικήτρια στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης δεν έχει κώλυμα; Βέβαια, σε αυτήν την περίπτωση άκουσα ότι θα αλλάξουν τον Υπουργό. Δηλαδή, θα μπει ο Κουβέλης - λέει - Υπουργός Δικαιοσύνης και θα φύγει ο σημερινός που είναι σύζυγός του. Αλλά έχουμε και άλλες περιπτώσεις με πρόσφατο το σημερινό που διορίστηκε σε οργανισμό σύζυγος Αναπληρωτή Υπουργού. Είναι γενική γραμματέας. Δεν ισχύουν, δηλαδή, αλλού τα ασυμβίβαστα; Μόνο στη συγκεκριμένη επιτροπή και μόνο σε μία συγκεκριμένη; Παντού ασυμβίβαστο! Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, με το ΕΣΡ. Δυστυχώς, η Κυβέρνηση επεδίωξε και για το ΕΣΡ την απαξίωση, όπως και για όλες τις αρχές. Με τη νομοθετική παρέμβαση νέκρωσε τις αρχές, χωρίς να διασφαλίσει ότι θα συγκροτηθούν. Τυχαίο; Η Νέα Δημοκρατία ήταν ο δέκτης της καταγγελίας για το ότι κωλυσιέργησε η διαδικασία, λόγω της εκλογής του Προέδρου της. Όμως, δεν πιστεύω ότι ήταν μόνο αυτό. Ήταν και ο έλεγχος, ποια θα ήταν τα άτομα που θα έμπαιναν, ποια θα ήταν η πλειοψηφία των 4/5 που θα συγκροτούσαν το ΕΣΡ. Εδώ που έχουμε φτάσει με τις προτάσεις και την αποκάλυψη που έχει γίνει, πρέπει η Κυβέρνηση να αποκαλύψει τις πραγματικές προθέσεις. Πρώτη φορά βλέπω διάταξη που να λέει «φέρνω μία διάταξη η οποία προβλέπει ότι θα έρθει μία άλλη». Σε νόμο! Μπορείτε να μου βρείτε έναν νόμο, μια νομοθετική πράξη που λέει ότι θα έρθει άλλος νόμος; Ξέρω εξουσιοδότηση για προεδρικό διάταγμα, ξέρω εξουσιοδότηση για κοινή υπουργική απόφαση και για υπουργική απόφαση. Εξουσιοδότηση νόμου για άλλο νόμο πρώτη φορά βλέπω. Γιατί το κάνει η Κυβέρνηση; Διότι ψηφίζει αυτήν τη διάταξη και τις επόμενες μέρες θα διαπραγματευθεί μ' αυτούς που θέλει να δώσει και μ' αυτούς που θέλει να σώσει. Εδώ είναι η μεγάλη διαπλοκή. Σ' αυτούς που θέλει να σώσει. Θα δούμε εκκαθαρίσεις μεγάλων εταιρειών οι οποίες έχουν κανάλια που δε θα πάρουν, για να σωθούν και να μην πληρώσουν.
Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Αυτή είναι η μεγάλη διαπλοκή. Είναι πιο μεγάλη απ' αυτήν που έχει να κάνει μ' αυτούς που θα δώσουν. Γιατί αυτοί θα πάνε ούτως ή άλλως σε άλλο νομικό πρόσωπο και στη Μάλτα και στην Κύπρο και οπουδήποτε. Για να τελειώνει ένα παραμύθι που ακούγεται, κύριε Πρόεδρε, θέλω να πω ότι το ειδικό τέλος διαφήμισης, που λένε ότι δεν το πληρώνουν τα κανάλια, είναι των διαφημιζομένων. Το πληρώνουν οι διαφημιζόμενοι, οι εταιρείες. Από πού κι ως πού λένε ότι δεν το πληρώνουν τα κανάλια; Οι διαφημιζόμενοι το πληρώνουν αυτό το ειδικό τέλος και πρέπει να πηγαίνει στα δημόσια ταμεία. Να πάρει πίσω την τροπολογία η Κυβέρνηση και να δείξει συναίνεση σε μια σύνθεση του ΕΣΡ. Βεβαίως, πριν από εκεί να ισχύσουν οι προϋποθέσεις. Να μας ανακοινώσουν τις πολιτικές προθέσεις που έχουν να κάνουν με το πλήθος των αδειών, που δεν μπορεί να προσδιορίζεται πολιτικά, αλλά θα πρέπει να προσδιορίζεται με βάση το ποιοι αιτούνται και καλύπτουν κάποιες μίνιμουμ προϋποθέσεις. Το αν είναι βιώσιμος κάποιος επιχειρηματίας στο πλαίσιο της ανταγωνιστικότητας, έχει πολλές παραμέτρους.
Κύριε Κεγκέρογλου, σας παρακαλώ.
Δεν θα το κρίνει ο κύριος Φίλης. Ούτε εγώ μπορώ να το κρίνω σήμερα. Γιατί αλλιώς πρέπει να κρίνουμε τη βιωσιμότητα κάθε οικονομικής δραστηριότητας και να απαγορεύουμε να ιδρύονται εταιρείες. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Κεγκέρογλου. Η κ. Χριστοφιλοπούλου, έχει τον λόγο για πέντε λεπτά, ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Αμέσως μετά θα πάρει το λόγο ο κ. Λοβέρδος ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτησή μας σήμερα διεξάγεται ενώ έχουμε δύο κρίσιμες διεργασίες που γίνονται και αφορούν τη χώρα μας και την Ευρώπη. Η μία βεβαίως είναι η απειλή της ίδιας της ταυτότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσα από την απειλή να μην υπάρχει η Σένγκεν με προμετωπίδα τη χώρα μας. Η χώρα μας υφίσταται και μια αδικία. Την ίδια ώρα όμως, η χώρα μας πορεύεται χωρίς σχέδιο σαν αφημένο καΐκι στο πέλαγος. Δεν υπάρχει σχέδιο. Είχατε μεγάλη υποχρέωση, κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, κύριε Υπουργέ, όχι μόνο να έχετε σχέδιο, αλλά να το κοινοποιήσετε στους αντιπολιτευόμενους φορείς που είναι εδώ, στους φορείς της κοινωνίας που είναι έξω και να μπορούμε να συμβάλλουμε όλοι γι' αυτό το μεγάλο δράμα, το δράμα της Ευρώπης και κυρίως το δράμα των προσφύγων. Αν θέλετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, να επικαλεστείτε την ανθρώπινη διάσταση, την οποία και εμείς βεβαίως επικαλούμεθα, την ίδια στιγμή θα έπρεπε στοιχειωδώς να έχετε σχέδιο γι' αυτό. Αλλά δεν έχετε. Την ίδια στιγμή τα πάντα έχουν κολλήσει. Ο κ. Κατρούγκαλος φέρνει και ξαναφέρνει διάφορες εκφάνσεις διατάξεων ενός ασφαλιστικού το οποίο όχι μόνο τσακίζει ό,τι παραγωγική τάξη υπάρχει στην Ελλάδα και ιδίως τις νεότερες γενιές, αλλά μειώνει και συντάξεις παρά τη συνέχιση των ψεμάτων τόσο του κυρίου Τσίπρα, του Πρωθυπουργού, όσο και του κ. Κατρούγκαλου, ότι δεν θα κοπούν οι συντάξεις. Η χώρα αιωρείται. Δεν υπάρχει αξιολόγηση. Έχουν σταματήσει τα πάντα. Η Κυβέρνηση, ενώ δεν έχει σχέδιο για το προσφυγικό, τι κάνει; Έχει συνδέσει εδώ και καιρό και είχαμε προειδοποιήσει να μη συνδεθεί η υπόθεση του χρέους με το προσφυγικό και το κάνατε. Και είστε υπόλογοι γι' αυτό. Μέσα σ' αυτό είστε μία Κυβέρνηση που επαίρεται. Γιατί επαίρεστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, ότι σας ψήφισε ο λαός. Ναι, σας ψήφισε ο λαός. Γιατί; Πρώτον, για να έρθει η ελπίδα. Πού 'ν' την η έρμη; Δεύτερον, για να ξεμπερδεύουμε με το παλιό. Τι συζητάμε, λοιπόν, σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Την πιο κακή έκφανση, την πιο κακή μορφή αυτού του παλιού. Και πώς είναι αυτή; Κι αν στ' αλήθεια υπήρχαν και παλιότερα και παρατάσεις και προβλήματα στις πιο κακές στιγμές της Μεταπολίτευσης, έρχεστε και τις πάτε στη νιοστή με μια διάταξη του ισχύοντος νόμου ότι ο Υπουργός αποφασίζει και διατάζει πόσες αδειοδοτήσεις έχουμε την ψηφιακή εποχή! Προσέξτε, εσείς που θέλετε να ξεμπερδέψετε με το παλιό, έρχεστε και νομοθετείτε με όρους του παμπάλαιου, το οποίο σας έχει ξεπεράσει. Σας έχει ξεπεράσει η τεχνολογία, ο κόσμος, η πραγματικότητα. Γιατί; Για να γίνει το νταλαβέρι. Το είπαν κι άλλοι πριν από μένα. Άρα, αυτή η διάταξη είναι πιο παλιό και από το παμπάλαιο. Αποσύρετέ την. Και δεν έχει και κανένα νόημα, διότι τι κάνετε; Θα έρθει ο Υπουργός να προτείνει σε μας τους Βουλευτές. Και με συγχωρείτε, εγώ δεν ξέρω να αξιολογήσω ούτε πολυπλέκτες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ούτε διάφορες άλλες ιδιότητες τεχνικές που μπορούν ή δεν μπορούν να έχουν τα κανάλια. Θα ήθελα, όμως, να έρθει μπροστά μου και να τη συζητήσω, μία διάταξη που να οριοθετεί κανόνες ως προς τις εγκαταστάσεις, την επάρκεια, το προσωπικό, τις δυνατότητες. Γιατί αυτοί οι κανόνες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μπορούσαν πραγματικά να βάλουν μια τάξη στο τοπίο και να πάρουν υπ' όψιν τους την ψηφιακή διάσταση που δεν μπορεί να περιορίζει τον αριθμό. Όμως, νταλαβέρι με τα κανάλια και κάνετε και θα κάνετε! Μην μας κοροϊδεύετε! Θα περίμενα, λοιπόν, από μία Κυβέρνηση που θέλει να είναι το νέο, να καλέσει την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, για παράδειγμα, και να φέρει ο αρμόδιος Υπουργός - το είπανε πολλοί, θέλω να το πω κι εγώ - κάποιους κανόνες για ασυμβίβαστα, να συζητηθούν και να ισχύουν για όλους και για όλα. Όμως, το να φέρνετε τροπολογία με ειδικές διατάξεις για ειδικές ηλικίες Προέδρου και Αντιπροέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού, δεν έχει ξαναγίνει! Ποια Πολωνία; Τα έχουμε ξεπεράσει αυτά! Τα έχουμε ξεπεράσει αυτά σε αυταρχισμό, σε φωτογραφικές διατάξεις. Φωτογραφικές διατάξεις! Γιατί; Για να ελέγξετε τα πάντα. Για να επιβάλλετε ένα δικό σας καθεστώς. Το λέγατε και θα το κάνετε. Θα προσπαθήσετε να το κάνετε. Όμως, επειδή ο ελληνικός λαός ούτε ελπίδα είδε, ούτε φως, αλλά περιμένει και το καινούργιο, αυτό το καινούργιο θα έρθει. Και όταν θα έρθει το καινούργιο, το καΐκι του ΣΥΡΙΖΑ που δεν έχει πυξίδα, που πορεύεται τήδε κακείσε στο πέλαγος, δυστυχώς θα βουλιάξει. Όμως, η χώρα πρέπει να επιβιώσει. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα ένα λεπτό, όπως δώσατε και στους άλλους. Η χώρα πρέπει να πάει μπροστά και γι' αυτό απαιτείται συναίνεση. Και αντί να υπάρχει συναίνεση, έχουμε φωτογραφικές διατάξεις, έχουμε διατάξεις παλιές κι έχουμε κι έναν Πρωθυπουργό ο οποίος την ίδια ώρα που θέλει - τάχα μου - να κάνει συναίνεση, όχι μόνο υβρίζει την Αντιπολίτευση, λαϊκίζων και δημαγωγός, αλλά θέτει τη μια κοινωνική κι επαγγελματική τάξη εναντίον της άλλης. Τι πρόοδος, αλήθεια! Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Χριστοφιλοπούλου και για τον σεβασμό στον χρόνο.
Να μιλήσω μετά την κ. Γκαρά; Διότι μίλησαν τρεις από την δική μας ομάδα.
Ναι, είναι γραμμένοι όλοι μαζί οι συνάδελφοι της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ. Έχετε δίκιο. Η κ. Γκαρά από το ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκπλήσσομαι κι εντυπωσιάζομαι! Εκπλήσσομαι κι εντυπωσιάζομαι από τα πράγματα που ακούω στην ελληνική Βουλή σήμερα. σε μία Βουλή που θα έπρεπε να υπηρετεί και να υπερασπίζεται τη νομιμότητα, να υπερασπίζεται τη διαφάνεια σε όλα τα επίπεδα της οικονομικής, επιχειρηματικής, πολιτικής και θεσμικής ζωής. Πραγματικά εκπλήσσομαι από τα κόμματα της διαπλοκής να μιλάνε και να κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ για διαπλοκή! Εκπλήσσομαι! Εκπλήσσομαι να ακούω τόσα ψέματα εδώ μέσα! Εκπλήσσομαι να ακούω τις «τρολιές» του διαδικτύου ως πολιτικά επιχειρήματα! Λίγος σεβασμός στο όργανό μας, τουλάχιστον! Λίγος σεβασμός! Συνεχίζω, λοιπόν, και λέω ότι θα περίμενα με το ίδιο πάθος που υπερασπίζεστε τη διαπλοκή και τη μη νομιμότητα και εκφράζετε τα επιχειρήματά σας, να εκφράζατε και τις προτάσεις σας για το ασφαλιστικό, όπως κατασχέσεις αγροτικών επιδοτήσεων, ιδιωτική ασφάλιση, ρήτρα μηδενικού ελλείματος, περικοπή συντάξεων. Γιατί δεν τα υπερασπίζεστε κι αυτά με πάθος και τα είπε μόνο ο Πρόεδρος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και δεν τα επανέλαβαν οι υπόλοιποι Βουλευτές; Στο θέμα μας, λοιπόν. Θα αναφερθώ στις δύο τροπολογίες και μόνο και όχι στο εν λόγω νομοσχέδιο το οποίο συζητάμε σήμερα. Για την πρώτη τροπολογία, εκπλήσσομαι και πάλι από την ειλικρινή και ανερυθρίαστη υπεράσπιση από την Αντιπολίτευση, της οικογενειοκρατίας και της αδιαφάνειας, ακόμα και στις ανεξάρτητες αρχές. Σε ό,τι αφορά την Επιτροπή Ανταγωνισμού, εισάγουμε μία διάταξη η οποία αυστηροποιεί τους όρους συμμετοχής των μελών, θωρακίζοντας την ανεξαρτησία της από συγγενικές σχέσεις μεταξύ πολιτικού συστήματος και ανεξάρτητων αρχών. Νομίζω ότι δεν μπορεί να διαφωνήσει κανείς σε αυτό. Έχουμε μία περίπτωση η οποία αναφέρθηκε πριν. Δεν είναι προσωπικό, προς εσάς. Τις ιδιότητές σας σχολιάζουμε. Καλώς και νόμιμα, λοιπόν, ο νέος σύζυγος της κ. Κεραμέως συμμετέχει στο όργανο στο οποίο συμμετέχει. Το επιχείρημα, όμως, της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κάνει λόγο για μία φωτογραφική διάταξη σε ό,τι αφορά τη διάταξη που εμείς εισάγουμε. Είναι φωτογραφική διάταξη η δημοκρατική θωράκιση των αρχών; Και το υποστηρίζετε εσείς, κύριοι της Αντιπολίτευσης, που όπου βρεθείτε κι όπου σταθείτε κατηγορείτε τον ΣΥΡΙΖΑ για οικογενειοκρατία και κομματοκρατία; Ποια πολιτική ηθική σας ωθεί σε τέτοια επιχειρήματα; Και θα συμφωνήσω με την κ. Κεραμέως, οι διατάξεις αυτές και η μεγαλύτερη και δημοκρατικότερη θωράκιση των ανεξάρτητων αρχών να ισχύσει για όλες τις αρχές.
Βάλτε το παντού.
Και το προτείνουμε και στους Υπουργούς να φέρουν τέτοιες διατάξεις, για να θωρακίσουμε όλο το πολιτικό μας σύστημα από την οικογενειοκρατία. Και πιστεύω να συμφωνήσουμε όλοι σε αυτό.
Ας το κάνουμε.
Άρα, δεν μπορούμε να μιλάμε, κάνοντας την αρχή, για φωτογραφικές διατάξεις. Προχωρώ στη δεύτερη τροπολογία, για τις τηλεοπτικές άδειες. Και πάλι εκπλήσσομαι από την ειλικρινή υπεράσπιση μη νόμιμων διαδικασιών και ενός παράνομου ραδιοτηλεοπτικού τοπίου επί εικοσιπενταετίας. Προκειμένου να μην σπάσει το απόστημα, να μην μπει τάξη, να μην τηρηθεί η νομιμότητα, φέρνετε δεκάδες προσχώματα με έωλα επιχειρήματα. Ακόμη και διαστρέβλωση του υπάρχοντος Συντάγματος γίνεται! Στο πρώτο έτος του πανεπιστημίου, μιας και προέρχομαι από τον χώρο των ΜΜΕ, μαθαίναμε το άρθρο 14 περί ελευθερίας της έκφρασης και το άρθρο 15 για τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα. Τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα, λοιπόν, υπόκεινται στον έλεγχο του κράτους. Είναι ρητό στο Σύνταγμα. Το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο είναι υπεύθυνο για τον έλεγχο περιεχομένου νόμιμης λειτουργίας και τήρησης του Κώδικα Δεοντολογίας. Είναι ξεκάθαρα και λεχθέντα πράγματα από καιρό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα ήθελα τα δύο λεπτά που μου χρωστάει ο Αντιπρόεδρος. Ας αναλύσουμε, λοιπόν, και την ουσία του πράγματος. Όποιος μιλάει για απεριόριστο ψηφιακό φάσμα συχνοτήτων ή είναι άσχετος τεχνολογικά ή υποκρύπτει εξυπηρέτηση άλλων σκοπών. Ρωτήστε τους ειδικούς. Δεν θα τα αναλύσω εγώ. Προχωρώ. Είναι οι συχνότητες δημόσιο αγαθό; Είναι. Έχουμε συμφωνήσει όλοι σε αυτό. Είναι στην ευθύνη των νόμιμα εκλεγμένων Οργάνων του δημοκρατικού πολιτεύματος να υπερασπίζονται τα δημόσια αγαθά; Φαντάζομαι είναι. Ορίστε, λοιπόν. Είναι στο χέρι της Βουλής να νομοθετεί και να αποφασίζει. Τι φοβόμαστε; Τι φοβόμαστε; Η νομοθετική κοινοβουλευτική διαδικασία ορίζει την προσκόμιση μελετών, στοιχείων, εισηγήσεων, ανοιχτού και δημόσιου διαλόγου και με την κοινωνία, συνδημιουργία, ρητορική, άσκηση πειθούς, επιχειρημάτων, διαφάνεια. Τι φοβόμαστε; Φοβάστε, όμως. Φοβάστε γιατί δεν μπορείτε ανοιχτά να συγκαλύψετε και να υπερασπιστείτε την υπάρχουσα και νόμιμη λειτουργία των καναλιών. Πώς να δώσεις άδεια από το παράθυρο, όταν όλα τίθενται σε δημόσιο και ανοιχτό διάλογο; Κι εδώ υποπίπτετε σε ένα σοβαρό ατόπημα: Στον λόγο σας φωτογραφίζετε και αντιστοιχείτε άδειες με κανάλια. Λάθος! Θα συμφωνήσουμε τον αριθμό των αδειών, θα διεξαχθεί ο διαγωνισμός από το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο κι όποιος πληροί τις προϋποθέσεις του νόμου, θα συμμετάσχει στον διαγωνισμό. Ποιος εμποδίζει τα υπάρχοντα κανάλια να συμμετέχουν στον διαγωνισμό, εκτός από τους όρους και τις προϋποθέσεις που έχουν τεθεί στον πρόσφατα ψηφισθέντα νόμο; Γιατί, λοιπόν, δεν προωθούμε τη νόμιμη αυτή διαδικασία αν όλοι είμαστε καθαροί; Γιατί το μπλοκάρουμε; Τι φοβόμαστε; Οι απαντήσεις είναι προφανείς και σχετίζονται με τις πελατειακές σας σχέσεις, που έχετε στήσει μεταξύ των κομματικών σας χώρων με τους καναλάρχες, επί σαράντα έτη. Είναι σχέσεις διαπλοκής, εξυπηρέτησης συμφερόντων, συγκάλυψης παρανομιών και ανοχή πλήρους ασυδοσίας. Και συνεχίζω με τη σύσταση της Ανεξάρτητης Αρχής του Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου.
Και ολοκληρώνετε με αυτό γρήγορα, σας παρακαλώ.
Ένα λεπτό. Είναι μια ανεξάρτητη αρχή που τόσο πολύ υπερασπίζεστε και θέλετε να της δώσετε αυξημένες αρμοδιότητες, ενώ την ίδια στιγμή δεν συμβάλλετε στη συγκρότησή της. Πέρα από το ότι η στάση σας είναι αντιδημοκρατική και αντισυνταγματική - το ανέφερα πριν - πέρα από το ότι υπερασπίζεστε την παράνομη λειτουργία Μέσων σε ένα άναρχο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο, κρύβεται και κάτι άλλο πίσω από την άρνησή σας να συμβάλλετε στη συγκρότηση του Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου. Τα κανάλια οργιάζουν αυτή την περίοδο! Παραβιάζουν κατάφωρα τον Κώδικα Δεοντολογίας και δεν υπάρχει ελεγκτική αρχή! Είναι σαν να υπερασπίζεστε να μην υπάρχει Σώμα Ελεγκτών, ΣΔΟΕ, και να υπερασπίζεστε τη φοροδιαφυγή, να μην τους ελέγχει κανένας. Ολοκληρώνω, λοιπόν, και λέω: Γνωρίζουμε τις πελατειακές, πολιτικές και οικονομικές σχέσεις που διατηρείτε με τα λειτουργούντα ΜΜΕ. Γνωρίζουμε ότι η πολιτική σας ύπαρξη είναι άμεσα συνδεδεμένη με την παράνομη λειτουργία τους και την ασυλία τους. Έχετε κι εσείς αποδεχτεί ότι πρέπει να τηρηθεί η νομιμότητα. Από πολιτικές δυνάμεις, όμως, που αυτοαποκαλούνται ως μεταρρυθμιστές, ως σύγχρονοι ευρωπαϊστές, ως στυλοβάτες της νομιμότητας, θα περιμέναμε πιο υπεύθυνες και δημοκρατικές κινήσεις. Αρνείστε τη συνταγματική λειτουργία μας; Αρνείστε τη νομιμότητα; Υποβιβάζετε το ρόλο και την ευθύνη του Κοινοβουλίου;
Κλείστε, σας παρακαλώ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Θέλετε εμείς, οι νόμιμα και δημοκρατικά εκλεγμένοι εκπρόσωποι του λαού, να διαιωνίζουμε την παράνομη λειτουργία επιχειρήσεων, όταν ακόμα και η λειτουργία περιπτέρων χρειάζεται άδεια; Και ρωτώ: Θέλουμε υγιείς και βιώσιμες επιχειρήσεις; Θέλουμε υγιείς εργασιακές σχέσεις και μισθούς; Θέλουμε επιχειρήσεις που θα σέβονται τις υποχρεώσεις τους και θα καταβάλλουν τις εισφορές τους στο κράτος; Όχι μόνο δεν θέλετε, αλλά έχετε φτάσει ακόμη και στο ακραίο σημείο του εκβιασμού μέσα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, τονίζοντας προ ολίγου ο κ. Βορίδης ότι δεν θα γίνει ποτέ διαγωνισμός, δεν θα συγκροτηθεί ποτέ το Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο. Παράδειγμα δημοκρατικότητας και συνταγματικότητας! Ιδού, λοιπόν, η Ρόδος…
Κυρία Γκαρά, σας παρακαλώ.
Ολοκληρώνω. Με συγχωρείτε. Δεν μιλάμε συχνά οι Βουλευτές. Την ανοχή σας, παρακαλώ.
Όχι, δεν είναι έτσι. Συγγνώμη. Έχετε υπερβεί όλη την ανοχή που έχω.
Ο κ. Βενιζέλος μίλησε τον τριπλάσιο χρόνο. Σας παρακαλώ, λοιπόν….
Δεν ξέρω για τον κ. Βενιζέλο. Ξέρω για όταν είμαι εγώ εδώ στην Έδρα. Σας παρακαλώ, κλείστε την πρότασή σας.
Ολοκληρώνω σε τριάντα δευτερόλεπτα. Κλείνω την πρότασή μου. Ιδού η Ρόδος, ιδού η Βουλή, ιδού ο χώρος ευθύνης μας για την τήρηση του Συντάγματος και της νομιμότητας, για να αποδείξουμε από κοινού ότι θέλουμε να πατάξουμε τη διαπλοκή, να τηρηθεί η νομιμότητα, να βάλουμε τάξη, να δημιουργηθεί πεδίο υγιούς ανταγωνισμού και επιχειρηματικότητας και τέλος, να βάλουμε ένα στοπ στην ασυδοσία και να γυρίσουμε σελίδα στη χώρα αυτή. Και, τέλος, να έχετε υπ' όψιν σας, ότι όσο και να βάλετε προσχώματα ούτε ο ελληνικός λαός, ούτε η Βουλή εκβιάζεται. Αρκετά! Ευχαριστώ πάρα πολύ. Ευχαριστώ και για την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο κ. Λοβέρδος.
Είμαι βέβαιος, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ότι έχουμε ξεχάσει ποιο είναι το βασικό νομοθέτημα για το οποίο είμαστε εδώ σήμερα. Είμαστε εδώ για να ενσωματώσουμε μια οδηγία και μάλιστα με πολύ χρήσιμο περιεχόμενο. Γι' αυτό και τα περισσότερα κόμματα εκφραστήκαμε θετικά και ψηφίσαμε και θετικά. Συνεπώς, ας ξεκινήσουμε από εκεί, γιατί αυτή είναι η βάση της δουλειάς μας πάνω στην οποία δομήθηκαν οι τροπολογίες των Υπουργών που ετεροκαθόρισαν σχεδόν στο 100% τη σημερινή συζήτηση. Θυμίζω, λοιπόν, ότι ως προς το βασικό κείμενο, για το οποίο σήμερα είμαστε εδώ, είμαστε θετικοί. Να πω κάτι ακόμη. Όταν τέθηκε από τον κ. Φορτσάκη η ένσταση συνταγματικότητας, αναδείχθηκαν μια σειρά από θέματα. Και, συνάδελφοι, δεν ξέρω εάν προσέξατε μια νομοτεχνική βελτίωση του Υπουργού. Απαλείφθηκε η περίπτωση του 13Α, παράγραφος 2, εδάφιο γ΄ και - νομίζω - δ΄. Απαλείφθηκε. Αυτό που επισήμανα εγώ στη δική μου υποστήριξη τμήματος της ένστασης, η παρατήρησή μου, ότι δεν μπορείς να λες - αυτό που πήγε να πει και ο κ. Σπίρτζης τον Οκτώβριο - πως είναι πειθαρχικό παράπτωμα για τα μέλη της διοίκησης του ΕΣΡ εάν δεν ακολουθούν τις πράξεις, τις αποφάσεις του Υπουργού και ταυτόχρονα να ισχυρίζεσαι ότι αυτή η αρχή είναι ανεξάρτητη, έγινε δεκτή. Και απ' ό,τι ενημερώθηκα και από τον κ. Παπαθεοδώρου και από άλλους συναδέλφους, συνεχώς αυτό το διήμερο, το τριήμερο ο Υπουργός δέχεται τέτοιου επιπέδου παρατηρήσεις. Όμως, επειδή - όπως είπα και το πρωί - είναι επανειλημμένες οι παρεμβάσεις στο χώρο των ανεξάρτητων αρχών είτε τις προβλέπει είτε δεν τις προβλέπει το Σύνταγμα, βλέπουμε και τον τρόπο που σκέφτονται, βλέπουμε και την πολιτική τους βούληση. Γεμάτες πονηρίες είναι οι διατάξεις! Εν πάση περιπτώσει, δεχθείτε το, συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, ότι μέσα από την αντιπαράθεση και τη σύγκρουση σώζουμε πράγματα. Και πώς φαίνεται αυτό; Από το ότι τα απαλείφουμε. Έτσι όπως μένουν οι διατάξεις μπορούμε να τις ψηφίσουμε; Την τροπολογία Σταθάκη; Δεν μπορούμε να την ψηφίσουμε. Με την παρέμβαση που κάνει στο θέμα της συναδέλφου Κεραμέως και αφορά, συνάδελφοι, την παρούσα σύνθεση του οργάνου, παρεμβαίνει όχι όπως διόρθωσε για πρόεδρο και αντιπρόεδρο, παραδεχόμενος την αστοχία και πονηρία του για επόμενη σύνθεση του οργάνου, αλλά παρεμβαίνει ως προς τη σύνθεση της παρούσης στιγμής και εφευρίσκει κώλυμα εδώ με καταφανή κομματικό κριτήριο. Συνάδελφε, έχετε καθολική υποστήριξη. Και γι' αυτούς που είπαν κάτι εναντίον έβλεπα το κλίμα της συζήτησης, πείσατε και με την παρέμβασή σας. Γι' αυτό να μην ανησυχείτε. Δεν ξέρω τι θα ψηφίσουν οι συνάδελφοι, δικαίωμά τους, αλλά στο ηθικό κομμάτι έχετε νικήσει. Λέω, λοιπόν, ότι παρεμβαίνει για την παρούσα σύνθεση. Αυτό είναι ανεπίτρεπτο. Το καταγγείλαμε επί παρέμβασης Κατρούγκαλου και ο Κατρούγκαλος τα απέσυρε τότε. Μιλάμε για το Μάρτιο, αν θυμάμαι καλά, όταν παρενέβαινε στην παρούσα σύνθεση των ανεξάρτητων αρχών. Ακόμη, έχετε ξεχάσει ότι μειώνει από τα τέσσερα στα τρία χρόνια τη θητεία Γενικού Διευθυντή Ανταγωνισμού και διευθυντικών στελεχών της αρχής που είναι εν ενεργεία; Και για να το συνοψίσουμε και αναφέρομαι και στον παρόντα Πρόεδρο της Βουλής, τελικά αυτή η παρέμβαση της 24ης Οκτωβρίου για τις ανεξάρτητες αρχές πού σας βοήθησε; Πού βοήθησε τη χώρα; Πού βοήθησε τα αντικείμενα για τα οποία το Σύνταγμα, αλλά και ο νόμος για τις ανεξάρτητες αρχές τις έχει καθιερώσει αυτές τις ανεξάρτητες αρχές; Πουθενά. Αντίθετα, οι περισσότερες απ' αυτές δεν μπορούν σήμερα να λειτουργήσουν, γιατί υπάρχουν εκκρεμότητες. Και η δική μας στάση, συνάδελφοι της Πλειοψηφίας - ακούστε το ακόμη μια φορά και σεβαστείτε το - από τη στάση των Υπουργών - του Υπουργού Σταθάκη εν προκειμένω - προκύπτει ότι έχει βοηθήσει. Πάμε τώρα στο άλλο κομμάτι, στο κομμάτι της άλλης τροπολογίας, που απασχόλησε τόσο πολύ και με τόσο μεγάλη ένταση, αυτό για το Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ίσως η πρωινή πολύ υψηλή ένταση δεν επέτρεψε να ακουστεί η ουσία του επιχειρήματος, που αφορά την πρακτική της Κυβέρνησης. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές που δεν είσαστε στη Διάσκεψη των Προέδρων, εκεί εμείς και άλλα κόμματα, όπως η Ένωση Κεντρώων, η Νέα Δημοκρατία, το Ποτάμι, είχαμε πει ότι εάν γυρίσει η αρμοδιότητα στο Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, εάν ανατεθεί η αρμοδιότητα στο φυσικό του αποδέκτη, την ανεξάρτητη αρχή, το Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, τότε είμαστε έτοιμοι να συμφωνήσουμε σε σχέση με τη σύνθεση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΣΡ, που μην ξεχνάτε εσείς της Πλειοψηφίας ότι ο κύριος Πρόεδρος της Βουλής το προτείνει και έχει κάνει τις σχετικές του σκέψεις. Δεν είναι αφελής. Ο ίδιος το προτείνει. Υπάρχει, λοιπόν, μέσα στο ΕΣΡ η θεσμική εγγύηση και η προϋπόθεση, να μην γίνουν τα πράγματα όπως τα λέει ο Υπουργός, τα πράγματα της διαπλοκής, αφού έχεις την ευθύνη να προτείνεις τους περισσότερους. Αντιλαμβάνεστε ότι, όταν δεν ακούτε, δημιουργείται εμπλοκή. Το πρωί την εκτίμησα ως εσκεμμένη την εμπλοκή. Διότι, όταν ξέρεις ότι πριν από δέκα μέρες σου είπαν τόσα κόμματα, χωρίς τα οποία δεν έχεις τα 4/5 που ο νόμος ορίζει, αλλά εσύ δεν τα ακούς και επιμένεις και μάλιστα και με εξυπνάδα - τα είπε η κ. Χριστοφιλοπούλου - για φανταστείτε εμάς εδώ τους τριακόσους να μελετάμε προτάσεις για τη χωρητικότητα της νέας τεχνολογίας; Δεν είναι αστείο, πέραν των άλλων νομικών και πολιτικών επιχειρημάτων που εκφράσαμε το πρωί; Είναι. Για φανταστείτε τον εαυτό σας αξιολογητή του αριθμού! Εν πάση περιπτώσει, επιστρέφω. Αφού στη Διάσκεψη Προέδρων αυτό έγινε σαφές από τέσσερα κόμματα, γιατί επιμένεις στην ίδια μέθοδο και με κουτοπονηριά; Όχι ο Υπουργός, η κοινοβουλευτική Πλειοψηφία που τον στηρίζει. Γατί επιμένεις; Στην επόμενη Διάσκεψη θα συναντήσεις πάλι την ίδια αιτίαση και το ζήτημα μπλοκάρει. Κύριε Υπουργέ, το θέλετε αυτό το μπλοκάρισμα; Το θέλετε. Είναι πασιφανές. Διότι τι θα είχατε πάθει, συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, εάν είχατε προσαρμοστεί και είχαμε κατακτήσει ομοφωνία; Η νομική μου παιδεία μου επιτρέπει να πω στο Σώμα - και με θάρρος - ότι το άρθρο 15, παράγραφος 2 του Συντάγματος εισάγει έλεγχο νομιμότητας. Και ο νομοθέτης την καθορίζει τη νομιμότητα αυτή. Δεν έχω αντίρρηση σε αυτό. Καθόρισε αυστηρότερα στοιχεία και κριτήρια τον Οκτώβριο - πολλά απ' αυτά είναι λάθος - το Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης με κριτήριο και τις τεχνολογικές δυνατότητες και τα κριτήρια του νομοθέτη, τα δικά σας. Θα δει ποιοι ανταποκρίνονται και ποιοι δεν ανταποκρίνονται. Είπα στον κ. Παππά το εξής: Κύριε Παππά, τι είστε; Αγορά; Εσείς είστε η αγορά; Δεν είστε εσείς η αγορά. Είστε εισηγητής στη Βουλή, Υπουργός για να δώσετε κριτήρια. Έδωσε ο Υπουργός τα κριτήρια. Σας ξαναλέω ότι πολλά απ' αυτά είναι λάθος. Η πλειοψηφία τα ψήφισε. Θα τα κρίνει ο δικαστής εάν είναι συνταγματικά. Όμως, το ΕΣΡ, το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, θα κάνει όλα τα υπόλοιπα. Θα είχατε ξεμπλοκάρει τη διαδικασία. Την μπλοκάρατε επίτηδες. Και εν τω μεταξύ - ακούστε το κι αυτό - για τις άλλες ανεξάρτητες αρχές δεν υπάρχει επισπεύδων Υπουργός. Δεν έχει προτείνει κανένας να ξεκινήσει η διαδικασία, ούτε και ο Πρόεδρος της Βουλής έχει φέρει προτάσεις γι' αυτές που δεν έχουν τόσο έντονα θέματα καθημερινής πολιτικής αντιπαράθεσης. Κι αυτό, κύριοι και κυρίες της Πλειοψηφίας, μας κάνει να λέμε ότι κάτι πονηρό έχετε στο μυαλό σας. Περνάει ο καιρός. Σημειώστε, δε, ότι έχετε κάνει γενέθλια. Ένα χρόνο το βασανίζετε το θέμα αυτό και είναι μπλοκαρισμένο και σταθερό στο ίδιο σημείο, στο μηδέν! Και έχετε καταστρέψει και τις αρχές! Δεν μπορούν να λειτουργήσουν. Με τέσσερα μέλη, όμως, το Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης και την κ. Αλεξίου, δούλευε. Δεν είναι πολιτικά συγγενής μου η κ. Αλεξίου ούτε με ενδιαφέρει τι είναι. Ξέρω, όμως, από τους υπαλλήλους του Συμβουλίου ότι τον τελευταίο καιρό δούλευε. Ξεμπλοκαρίστηκαν οι αδυναμίες του. Και τώρα το αφήσατε με ένα μέλος και επιμένετε σε κάτι τυφλό! Τι είναι αυτή η κτηνώδης, τυφλή δύναμη; Της Πλειοψηφίας; Δεν της περνάει εδώ, γιατί υπάρχει η θεσμική εγγύηση των 4/5. Ξανασκεφθείτε το, γιατί αν δεν το ξανασκεφθείτε - και σας μιλάμε αλλιώς εμείς - οι εμπλοκές αυτές θα είναι διαρκείς και μόνιμες. Και θα επιβεβαιωθεί αυτό που σας λέμε. Το θέλετε αυτό, πρώτον, για να διατηρείτε εκκρεμότητα και να έχετε τάχα κάποιους ομήρους και δεύτερον, γιατί τώρα καταλάβατε αυτό που λέγαμε στον κύριο Υπουργό Επικρατείας εμείς, ότι από εκεί που πάτε τον Οκτώβριο, δεν βγαίνει. Μπούμερανγκ είναι αυτό! Θα εμπλακείτε σε μια περιπέτεια από την οποία μόνο ήττες έχετε να κάνατε. Τέταρτο και τελευταίο θέμα και τελειώνω. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, χθες από την πλευρά της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κάναμε δύο εκκλήσεις - και από άλλα, όμως, κόμματα έγιναν βολές - στον Αναπληρωτή Υπουργό για το προσφυγικό, για τους πρόσφυγες και τη μετανάστευση, κ. Μουζάλα. Σε ίδιες εκκλήσεις του Σώματος όταν συζητούσαμε τον προϋπολογισμό, είχε ανταποκριθεί, είχε έρθει. Είχε γίνει παρένθεση στη διαδικασία. Το θέμα είναι εθνικού χαρακτήρα και αφορά τους πάντες. Η πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ζήτησε συνάντηση από τον Πρωθυπουργό για το θέμα αυτό. Και θα γίνει η συνάντηση αυτή. Δεν είναι θέματα αυτά για να τσακωνόμαστε. Υπάρχουν ευθύνες στην Κυβέρνηση, επί Υπουργίας Χριστοδουλοπούλου και άλλων, καταφανέστατες και έχουν αποδοθεί. Όμως, υπάρχει και μια εξέλιξη που βασανίζει τη χώρα. Κι όπως είπαμε χθες κι όσα έγιναν στις 25 του μηνός με τις δηλώσεις Γιούνγκερ, που είπε ότι είναι θετικός απέναντι στην πρωτοβουλία του Σλοβένου Πρωθυπουργού, και όσα ακούστηκαν από το Βέλγο Πρωθυπουργό και λοιπούς, μας δημιουργούν την ανησυχία, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ότι αν κλείσουν τα βόρεια σύνορά μας, όλο αυτό το κύμα των μεταναστών και των προσφύγων θα κατοικήσει εδώ. Είπα ότι κάθε φορά που φεύγει ένας Έλληνας αξιωματούχος για έξω, γυρίζει και με μια μεγαλύτερη πόλη μεταναστών - προσφύγων στην Ελλάδα. Πόσο θα πάει αυτό; Πού θα πάει αυτό; Και ενώ ενημερωνόμαστε ότι υπάρχουν προς διάθεση αρκετά εκατομμύρια από την Ευρωπαϊκή Ένωση - ρώτησα τον Αναπληρωτή Υπουργό, δεν είχε εικόνα του ποσού που έχει επιφυλαχθεί για τη χώρα, όμως ακούμε ότι είναι πάρα πολύ μεγάλο - μαθαίνουμε παράλληλα - το λέω με κάθε επιφύλαξη γιατί είναι δευτερογενής η ενημέρωση που έχω - ότι απ' όλο αυτό το ποσό έχουν αντληθεί 40.000 ευρώ. Τι κάνετε; Τι κάνει η Κυβέρνηση επ' αυτού; Ρωτάμε και η διάθεσή μας είναι πραγματικά ειλικρινής. Δεν θέλουμε να συγκρουστούμε γι' αυτό. Δεν αντέχει η χώρα μας να εισπράξει όλα τα κακά του υπόλοιπου πλανήτη. Δεν το μπορούμε. Όση ανθρωπιά κι αν έχει ο καθένας και η καθεμιά, δεν το αντέχουμε. Και θα πρέπει να προσέξουμε όλοι μαζί. Θα πρέπει να το χειριστούμε αυτό το θέμα με μεγάλη υπευθυνότητα, αλλά δεν γνωρίζουμε, δεν ενημερωνόμαστε. Βλέπουμε τις εξελίξεις, τις διαβάζουμε πολλές φορές και με απόγνωση λέμε ότι πρέπει να παρέμβουμε, πρέπει να είμαστε όλοι μαζί ενωμένοι ως προς το θέμα αυτό, αλλά με την Κυβέρνηση παρούσα και ενημερώνουσα. Πού είναι ο Υπουργός αυτή τη φορά; Γιατί δεν δείχνει ευαισθησία; Γιατί δεν δείχνει την ευαισθησία που το Σώμα του δείχνει; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εγώ επισκέφτηκα το Ελληνικό μέσα στις γιορτές. Είδα το πρόβλημα και σε συνέντευξή μου στο «REAL FM» μίλησα - παρ' ότι οι κάτοικοι της περιοχής αισθάνονται ότι έχουν πολλά προβλήματα - για ένα πρόβλημα υπό έλεγχο, αναφερόμενος και στον κ. Μουζάλα. Περνάνε οι εβδομάδες. Τον θυμάστε όταν είχε την ευγένεια να έρθει εδώ, συζητώντας εμείς τον προϋπολογισμό και κάναμε εκείνη την παρέμβαση, να μας λέει ότι σε λίγες μέρες, μέσα Δεκεμβρίου δηλαδή, θα είναι έτοιμα τα τέσσερα hotspots; Το θυμάστε αυτό; Και ακόμη διαβάζουμε στις ειδήσεις σήμερα, δεν έρχεται εδώ να μας πει, ότι το ένα έχει ετοιμαστεί και τα άλλα τρία «θα». Αυτά τα παρατηρούμε. Τα συγκρατούμε. Τα υπογραμμίζουμε. Εμείς το κάνουμε. Κι επειδή εμείς το κάνουμε…
Ολοκληρώστε τη σκέψη σας, παρακαλώ.
Έκλεισα, κύριε Πρόεδρε. Ακριβώς επειδή καλούμε ακόμη μια φορά τον αρμόδιο Υπουργό και την Κυβέρνηση να ανταποκριθούν στις περιστάσεις και πάντως να μας ενημερώσουν. Γιατί ενημέρωση δεν έχουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα πέντε μαθητές και μαθήτριες και δύο συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 1ο Γενικό Λύκειο Θερμαϊκού Θεσσαλονίκης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει.
Μπορώ να έχω τον λόγο, κύριε Πρόεδρε;
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Ακούμε πάρα πολλά επιχειρήματα και μια κριτική στην Κυβέρνηση για δύο βασικά θέματα. Το ένα είναι τα ζητήματα αναξιοκρατίας, αλλά ξεχνούν οι κυβερνήσεις που πέρασαν από αυτό τον τόπο ότι τα στελέχη από τη Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι που πέρασαν από τα Υπουργεία, έχουν αφήσει τέτοιο «λαμπρό έργο» πίσω τους, τέτοια τεκμηρίωση, τόσα στοιχεία που δεν χρειάζεται εγώ να χάσω ούτε ένα δευτερόλεπτο. Πάμε, λοιπόν, στο ουσιαστικό. Έρχεστε εδώ πέρα και μας κάνετε μαθήματα για ζητήματα διαπλοκής και βάζετε ερωτήματα και ζητάτε να σας πούμε για νόμους. Μην βιάζεστε, θα απαντήσουμε. Να θυμίσουμε, λοιπόν, σε όσους δεν θυμούνται: Νόμος του 2010, ένας πολύ σωστός νόμος, μνημονιακός νόμος, φόρος τηλεοπτικών διαφημίσεων. Τι τον κάνατε; Την ίδια στιγμή που τα παπαγαλάκια σας στα δελτία των οκτώ, από όπου παίρνετε τις συνομιλίες για να τις κάνετε εδώ μέσα,
Τι είναι αυτά που λέτε;
…έβγαιναν και σας έλεγαν «τι θα γίνει με το μνημόνιο;», αναβάλατε κάθε χρόνο την επιβολή αυτού του φόρου τηλεοπτικών διαφημίσεων, ο οποίος επιβλήθηκε το 2015…
Ποιον επιβαρύνει; Τα κανάλια ή τους διαφημιζόμενους; Τους διαφημιζόμενους ωφελεί, όχι τα κανάλια!
Το ξέρω ότι σας ενοχλεί, αλλά κρατήστε την ψυχραιμία σας.
Κύριοι συνάδελφοι, σας παρακαλώ.
Γιατί δεν το βάζετε τόσο καιρό; Από προστασία στους διαφημιζόμενους; Γι' αυτό το κάνατε;
Λέτε ψέματα! Δεν ξέρετε τίποτα.
Σας παρακαλώ! Στην τοποθέτησή σας!
Το 2015, σύμφωνα με στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων, έχουν βεβαιωθεί 39.300.000 ευρώ κι έχουν ήδη εισπραχθεί 19.228.000 ευρώ. Απαντήστε στους πολίτες για τα εκατομμύρια που χαρίσατε όλα αυτά τα χρόνια.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Ο Πρόεδρος της Βουλής, κ. Νίκος Βούτσης, έχει τον λόγο. Στη συνέχεια, κύριε Δανέλλη, θα μιλήσει για λίγο ο κ. Λεβέντης, ένας ομιλητής και μετά θα μιλήσετε εσείς. Ορίστε, κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είχα υπ' όψιν μου να αναφερθώ μόνο σε ένα θέμα που έχει να κάνει με το ζήτημα του τηλεοπτικού τοπίου και το κρίσιμο θέμα της βιωσιμότητας. Όμως, διά των ομιλιών τους ο κ. Λοβέρδος προηγούμενα και ο κ. Βενιζέλος πιο πριν έθεσαν κάποια ερωτηματικά για ένα μείζον ζήτημα, δηλαδή για το προσφυγικό τώρα, για το οποίο θέλω να δώσω κάποιες διευκρινίσεις, καθώς ήμουν και ο αρμόδιος Υπουργός στο προηγούμενο διάστημα μέχρι τον Αύγουστο και ξέρω πάρα πολλά πράγματα, βέβαια, γι' αυτήν την υπόθεση. Θέλω να σας πω ευθέως ότι το παραμύθι περί ποσών, τα οποία ήταν στη διάθεση της χώρας μας και τα οποία δεν τα έπαιρνε η παρούσα Κυβέρνηση γιατί ήταν ανοργάνωτη, ακριβώς επειδή υπάρχουν κύκλοι τώρα στις Βρυξέλλες που θα το εντείνουν, το αναπαράγουν και θέλουν να δημιουργήσουν κατάσταση ενοχής για τη χώρα μας, θα παρακαλούσα πολύ να μην επαναλαμβάνεται μέσα σ' αυτήν την Αίθουσα. Είναι παραμύθι. Το γνωρίζει άριστα και ο Επίτροπος της χώρας κ. Αβραμόπουλος, διότι η απόφαση για αυτό το ζήτημα, για 400 εκατομμύρια ευρώ, ελήφθη κατά τον μήνα Μάιο - αν δεν κάνω λάθος - , αφορά την επόμενη πενταετία και αφορά σε δράσεις συγκεκριμένες, όχι ότι εδίδοντο στη χώρα έστω τα 30 εκατομμύρια, παραδείγματος χάριν, που χρειαζόταν τον Ιούλιο η χώρα. Δεν εδίδοντο για τις πραγματικές ανάγκες που είχαμε ως χώρα τότε, αλλά για συγκεκριμένες δράσεις, που αφορούσαν έναν άλλον σχεδιασμό. Δηλαδή, εκείνη την εποχή θυμάστε, παραδείγματος χάριν, ότι γινόταν προσπάθεια να ναυλωθούν καράβια για να κάνουν τα δρομολόγια ή έγινε ο Βοτανικός, αυτό το κέντρο εκεί πέρα ή άλλα πράγματα. Θα μπορούσα να σας αναφέρω όλες τις δράσεις εκείνης της εποχής. Για καμμία απ' αυτές τις δράσεις δεν εδίδετο ούτε ευρώ. Η χώρα δεν πήρε ούτε ευρώ! Επειδή το γνωρίζουν οι Βρυξέλλες αυτό και το γνωρίζουμε κι εμείς εδώ πάρα πολύ καλά, μην πέφτουμε θύματα μιας παραπληροφόρησης, που γίνεται συνειδητά τώρα απ' αυτούς τους κύκλους - κι ευτυχώς δεν είναι όλοι κι ευτυχώς, λέω εγώ, δεν είναι και πλειοψηφικοί - που θέλουν να σπρώξουν την χώρα μας εκτός Σένγκεν και να γίνουμε, πράγματι, στρατόπεδο και ανθρωποφύλακες για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους. Πρόκειται περί ψεύδους σας λέω. Υπήρχαν τα κονδύλια. Δεν υπήρχε θέμα ανικανότητας. Ήταν άλλες δράσεις. Απαιτούν άλλες δράσεις, όπως, παραδείγματος χάριν, συγκεκριμένα κέντρα σ' όλη τη χώρα, τα οποία μπήκαν πλέον τον Νοέμβριο στην απόφαση. Αναφερθήκατε στα έξι hotspots, εκ των οποίων το ένα είναι έτοιμο, τέσσερα ακόμη βρίσκονται προς το τέλος με deadline, εξ όσων γνωρίζω, για τις 15 Φλεβάρη και στο ένα υπάρχει μπλοκάρισμα. Δεν αναφέρομαι στο συγκεκριμένο νησί. Ξέρετε ότι εκεί πέρα υπάρχει η αντίθεση - ας πούμε - του δημάρχου και γι' αυτό καθυστερεί. Άρα ο προγραμματισμός ο δεύτερος, που έγινε μετά τον Νοέμβριο, αφορά σ' ένα μέρος αυτών των ποσών, τα οποία και πάλι δεν έχουν εκταμιευθεί. Όταν η χώρα έξυνε κυριολεκτικά τον πάτο στις συγκεκριμένες οικονομικές συνθήκες - Φλεβάρη, Μάρτη, Απρίλη, Μάη και κυρίως το καλοκαίρι - , από ίδια έξοδα η χώρα πλήρωσε ό,τι έγινε το καλοκαίρι στα νησιά με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Σας λέω τώρα πραγματικά στοιχεία, τα οποία, με συγχωρείτε, αλλά είναι πάρα πολύ σοβαρά. Δηλαδή, δεν εδόθη ούτε ευρώ. Ακόμα ο Βοτανικός, το οποίο είναι πρότυπο κέντρο - προσέξτε - αναγνωρισμένο από την Ευρωπαϊκή Ένωση φύλαξης και παρουσίας, όπως λέγεται - δεν είναι κράτησης - δεν έχει αποπληρωθεί ούτε κατά διάνοια, όπως ούτε τα κοντράτα, που έγιναν με τα καράβια. Ερευνήστε το, λοιπόν, παρακαλώ πολύ. Είναι πολύ ευαίσθητα θέματα, στα οποία δεν θα αναφερόμουν, όπως καταλαβαίνετε, διότι αλίμονο αν Υπουργοί, όταν κλείνουν τη θητεία τους ή αν ξέρουν τι γίνεται τώρα - όπως, εν πάση περιπτώσει, αντιλαμβάνεστε ότι γνωρίζω, ας πούμε, στην Κυβέρνηση ή στο Υπουργικό Συμβούλιο - ο καθένας έβγαινε κι έλεγε φόρα - παρτίδα - έτσι δεν είναι; - τα στοιχεία. Όμως, αναφέρομαι διότι βλέπω μια τάση στήριξης και υποστήριξης ή, εν πάση περιπτώσει, ανοχής. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Προέδρου της Βουλής]] Επιτρέψτε μου. Επαναλαμβάνω ότι βλέπω μια τάση ανοχής σε μια εκστρατεία, η οποία ενδεχομένως να είναι στην αρχή της εναντίον της χώρας, για να φανεί η αδυναμία προετοιμασίας και ανοργανωσιάς - τάχατες μου - , ενώ δεν πρόκειται περί αυτού. Για επιπλέον στοιχεία, γνωρίζω πως και η κυρία Πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης έχει ζητήσει να ενημερωθεί από τον Πρωθυπουργό. Και εδώ ο κ. Μουζάλας προφανώς θέλει να γίνει συζήτηση, την οποία ζητήσατε από εκεί και πέρα για να διαμορφωθεί μια περαιτέρω απάντηση ως εθνική στρατηγική. Αυτά είναι σωστά, αλλά όχι να είμαστε όμηροι αυτής της προσπάθειας που τώρα γίνεται εναντίον της χώρας από συγκεκριμένους κύκλους, όχι από όλους ούτε από όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν πρέπει να βλέπουμε συνωμοσίες και ότι απέναντί μας μας κυνηγάνε όλοι. Υπάρχουν πάρα πολλοί που λένε να συγχαρούμε τους Έλληνες για το πώς συμπεριφέρθηκαν. Δεν λέω μόνο γι' αυτούς που ζητούν να πάρουν Νόμπελ οι κάτοικοι των νησιών. Υπάρχουν επώνυμοι παράγοντες της Ευρωπαϊκής Ένωσης από πολλές χώρες που θέλουν να συγχαρούν τη χώρα και τον λαό μας για το πως συμπεριφερθήκαμε, με ποια αλληλεγγύη, σε ένα πρόβλημα, το οποίο προφανώς ήταν απρόβλεπτο σε αυτές του τις διαστάσεις από όλους. Σε σχέση με τις άδειες, θα ήθελα να θίξω ένα ζήτημα, το οποίο πρέπει να διευκρινιστεί. Δεν πρέπει να φύγουμε σήμερα από εδώ, χωρίς να το έχουμε διευκρινίσει. Μην παραπέμπετε στην αγορά! Κύριε Πρόεδρε, το λέω και για εσάς επειδή θα έρθετε αργότερα στο Βήμα και είστε έμπειρος και - όπως σας είπα το πρωί - θεωρώ πως είστε απροκατάληπτος. Μην παραπέμπουμε το θέμα αυτό στην αγορά. Όποιος υπεύθυνος πολιτικός λέει «αφήστε το αυτό, επιχειρηματίες είστε;», «ας το λύσει η αγορά και η διαφήμιση», κάνει λάθος κατά το Σύνταγμα. Διότι προφανώς ισχύει για τις εφημερίδες, για τον Τύπο και για τα site όπου ο καθένας μπορεί να κάνει ένα blog. Προφανώς επιβιώνει ή δεν επιβιώνει. Για τις συχνότητες που είναι περιουσία του Δημοσίου, κατά το Σύνταγμα, έχει προβλεφθεί ειδικώς το συνταγματικό άρθρο. Άρα, όποιος λέει: «Αφήστε βρε παιδί μου την αγορά να δείξει, τώρα σε καιρό κρίσης; Μπορεί να έκλεισε ένα κανάλι προ τριετίας, αφήνοντας ζημία 500 εκατομμύρια, πέραν των εργαζομένων - δεν αναφέρομαι ονομαστικά - , …
Μα το ανακοίνωσε!
Μπορεί όλοι να λένε πως έχουν τρομακτικά προβλήματα επιβίωσης τώρα οι επιχειρήσεις, αλλά αφήστε το, θα δείξει η αγορά. Με συγχωρείτε, αλλά δεν τους εξωθούμε να βρίσκουν λεφτά από αλλού; Μένω εκεί, στο «αλλού» και καθένας μπορεί να καταλάβει. Ουδέποτε η συζήτηση… [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κύριε Κουτσούκο, σας παρακαλώ! Σας κατέθεσα στα Πρακτικά το πρωί ένα μέρος των συζητήσεων που έγιναν από το 2004 μέχρι το 2008, προ κρίσεως, με μια μεγάλη διαφημιστική πίτα, πολύ μεγαλύτερη από την τωρινή, όπου πολλοί επώνυμοι και γνωστοί δημοσιογράφοι, διευθυντές, εκδότες, καναλάρχες σε φόρα του ΣΕΒ και σε άλλα, όπως σας ανέφερα, για το μόνο που αγωνιούσαν - και σωστά - όπως είχε διαμορφωθεί το τοπίο τότε, μετά από δεκαπέντε χρόνια παρανόμως για όλους, και το μόνο τους μέλημα ήταν η οικονομική βιωσιμότητα. Όταν αυτό το μέγεθος δεν μπαίνει για συζήτηση, γίνεται μια - τάχατες μου - τεχνική συζήτηση για το πόσους χωράει το ψηφιακό φάσμα - χωράει πολλαπλάσιους απ' ό,τι το αναλογικό και το αναλογικό χωρούσε περισσότερα από αυτά που πήραν και χρεωκοπούσαν - δεν είναι εκεί το ζήτημα. Δεν θα κάνουμε εδώ μέσα μια τεχνική συζήτηση. Προφανώς, μας ενδιαφέρουν οι εργαζόμενοι, παραδείγματος χάριν, διότι είμαστε ιδιαίτερα ευαίσθητοι στο να μην μείνει κανένας εργαζόμενος άνεργος και ταυτόχρονα να σταματήσει η γαλέρα, οι μεσαιωνικοί τρόποι, με τους οποίους εργάζονται τώρα σε αρκετά κανάλια. Προφανώς, μας ενδιαφέρει αυτό. Προσέξτε διότι υπάρχει λύση σε αυτό. Καταθέσατε την ευαισθησία σας. Θα υπάρξουν δεκάδες θεματικά κανάλια και περιφερειακά, δεκάδες θεματικά πανελλαδικής εμβέλειας. Εκεί έχετε κάνει το λάθος, όταν σας είπα ότι δεν ξέρετε το ζήτημα και τεχνικά και πολιτικά στις ερμηνείες του από εκεί και ύστερα. Εδώ δεν μιλάμε για τις άδειες των θεματικών πανελλαδικών καναλιών που μπορούν να είναι σαράντα, είκοσι επτά, τριάντα τρία και να απορροφήσουν και μεγάλο μέρος των εργαζομένων, δημοσιογράφων, διοικητικών και άλλων. Δεν πρόκειται περί αυτού. Η όλη συζήτηση και στην Ευρώπη και εδώ γίνεται για τα πανελλαδικά ειδησεογραφικά με πλήρες πρόγραμμα σε εικοσιτετράωρη βάση και με συγκεκριμένες νόρμες και προϋποθέσεις που θα συνιστούν, θα εκφράζουν και θα πιστοποιούν τη βιωσιμότητά τους, έτσι ώστε να μην είναι ανάγκη να πηγαίνουν από αλλού να παίρνουν σήμα. Αυτό είναι το κρίσιμο ζήτημα. Σας επαναλαμβάνω ότι αυτό δεν έχει σχέση με αναλογικό και ψηφιακό τοπίο. Καταλαβαίνουμε; Ή κάνουμε επίτηδες όλη τη συζήτηση με πρόσχημα ότι το ψηφιακό τοπίο μπορεί να δώσει όσες συχνότητες θέλουμε; Ή θέλετε να αναφέρουμε πως οι τρεις εταιρείες της κινητής τηλεφωνίας που δουλεύουν στο ψηφιακό φάσμα έδωσαν - αν δεν κάνω λάθος -180 ή 200 εκατομμύρια ή και περισσότερα για τις άδειές τους, όταν έδωσαν 18,5 εκατομμύρια ευρώ όλα τα κανάλια για να συστήσουν την DIGEA; Δεν τα ξέρετε αυτά; Η ευαισθησία τι είναι; Για το κομματικό κράτος και τη διαπλοκή - τάχατες μου - που υποθέτετε, εικάζετε ότι θα κάνει η καινούργια Κυβέρνηση; Αυτά δεν συνέβησαν σε αυτήν τη χώρα; Δεν είμαστε όλοι σε αυτήν τη χώρα; Δεν είναι σωστό, λοιπόν. Πρέπει να αναγνωρίσουμε - έστω σε επίπεδο διαπιστώσεων - ό,τι πράγματι συμβαίνει και ύστερα να δούμε τις ρήτρες και να βρούμε τη θεσμική θωράκιση, έτσι ώστε το καινούργιο, το ψηφιακό τοπίο - που ενδεχομένως θα υπάρχει όλο τον αιώνα μας ή τουλάχιστον αρκετές δεκαετίες - να στερεωθεί σε άλλες βάσεις, σε άλλα θεμέλια από ό,τι είναι τα μέχρι τώρα. Ο ελληνικός πληθυσμός, οι διαφημίσεις, η πίτα και τα λοιπά - και σας λέω ότι αυτό το είχα πει για πρώτη φορά στη Διαρκή Επιτροπή όταν συζητούσε για την ΕΡΤ τον Φλεβάρη πριν τη συζήτηση για το ψηφιακό φάσμα - δεν μπορούν να χωρέσουν διψήφιο αριθμό αδειών ούτε όσους θέλουν να παριστάνουν πως έχουν ειδησεογραφικά κανάλια. Θα πρέπει να γίνει μία ουσιαστική συνεννόηση. Εγώ σας λέω ευθύτατα ότι θα γίνει προσπάθεια και τη Δευτέρα στη Διάσκεψη των Προέδρων, όπου θα ανοίξω το θέμα και δύο ακόμα συνταγματικά προβλεπομένων αρχών, για να φέρουν τα κόμματα τις προτάσεις τους από την κοινωνία, διότι για άλλες δύο υπάρχει ένα άλλο καθεστώς. Θα τα συζητήσουμε και εκεί. Πρέπει να το αποδείξουμε, λοιπόν, όλοι, αν θέλουμε να λειτουργήσουν οι ανεξάρτητες αρχές, αν θέλουμε να λειτουργήσουν με ευρύτατη συναίνεση και αν θέλει αυτή η Βουλή και τα κόμματα να πάψουν να είναι σε μία εθελούσια - πολλές φορές χωρίς να της ζητείται - ομηρία στη διαπλοκή των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον Πρόεδρο της Βουλής κ. Βούτση. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων κ. Βασίλης Λεβέντης.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ευχαριστούμε πάρα πολύ τον κ. Βούτση που επικαλέστηκε, και μάλιστα προσπάθησε με επιχειρήματα να ενδύσει την άποψη, ότι η έλλειψη βιωσιμότητας των καναλιών τούς οδηγεί να κλείσουν κάποια. Τα κανάλια θα ανοίξουν με νέες αιτήσεις, με νέες εταιρείες. Κάθε εταιρεία χρωστά από 500 εκατομμύρια ευρώ και αυτά τα εκατομμύρια τα παλιά πάνε περίπατο. Παραδείγματος χάριν, θα πάρει 8 εκατομμύρια ο κ. Βούτσης - όποιος το αναθέσει - από κάθε άδεια, βάλτε όρο να διατηρείται το χρέος, να υπάρχει συνέχεια, γιατί με τους νέους φακέλους γλιτώνει κάποιος 700 εκατομμύρια, κάποιος 500 εκατομμύρια, κάποιος 400 εκατομμύρια και θα πάνε με 8 εκατομμύρια. Θα πάρει, παραδείγματος χάριν, ο κ. Βούτσης 8 εκατομμύρια επί τέσσερα κανάλια, δηλαδή 32 εκατομμύρια, και θα γλιτώσει ο καθένας από 500 και 600 εκατομμύρια. Δηλαδή, δεν κρύβεται η προσπάθεια να φέρουμε λεφτά, αλλά να γλιτώσουν κάποιοι απατεώνες λεφτά. Αυτή η προσπάθεια κρύβεται. Μετά μιλάει για βιωσιμότητα. Εδώ κυκλοφορεί ο ΣΥΡΙΖΑ - ο κ. Λάππας μού είπαν - ένα χαρτί για την Κύπρο ότι έχει τέσσερα κανάλια. Σας διαβεβαιώνω ότι η Κύπρος έχει δέκα κανάλια.
Όχι, θεματικού περιεχομένου.
Αφήστε τα θεματικά και τα τοιαύτα τώρα. Βρήκαμε το «θεματικό»!
Έτσι λέει ο νόμος.
Ακούστε, το θεματικό είναι έμπνευση…
Αυτά θα συζητάμε τώρα; Άλλο θέμα αυτό.
Μα σας παρακαλώ τώρα! Τα «θεματικά» και τα «θεματικά»! Τα θεματικά είναι ευκολότερο να λειτουργούν. Όλα έχουν τα έξοδά τους. Τι είναι αυτά που λέτε τώρα; Τι «θεματικά»; Εσείς θέλετε να δώσετε άδεια σε όποιους θέλετε. Αυτό θέλετε. Θέλετε να συγχωρήσετε τα παλιά χρέη όλων, να αμνηστεύσετε τα χρέη και επικαλείστε ένα ψευδές κείμενο με αριθμό καναλιών και βάζετε τώρα και το «θεματικό». Τι θα πει θεματικό;
Θεματικό θα πει θεματικό.
Θα πάτε δηλαδή στο «STAR» και θα του πείτε να λειτουργήσει για να παρουσιάζει τραγούδια; Τι θα του πείτε δηλαδή; Ή για εκκλησία; Τι θα πει «θεματικό»; Γνωρίζετε τι θα πει «θεματικό»;
Το λέει ο νόμος.
Εντάξει, εντάξει. Είπε ο κ. Βούτσης ότι δεν προβλέπονταν λεφτά για τα hotspots και ότι δεν πήρε η Ελλάδα. Όταν μας αποβάλουν, κύριε Βούτση, από τη ζώνη Σένγκεν, θέλω να δω τι θα κάνετε. Εσείς λέτε ότι κάποιοι επαινούν την Ελλάδα για την προσπάθειά της. Εγώ ξέρω ότι κάποιοι απειλούν την Ελλάδα ότι θα τη θέσουν εκτός Σένγκεν. Δεν είναι τρελοί όλοι αυτοί. Βλέπουν την αχρηστία της ελληνικής Κυβέρνησης και το λένε αυτό. Βλέπουν το χάλι που υπάρχει στη χώρα. Πρέπει να εξηγήσουμε και ποιοι θα πάρουν την άδεια. Λέει ο κ. Βούτσης ότι δεν χωράνε όλοι. Κάποιοι θα πάρουν άδειες, λοιπόν. Έτσι; Ποιοι θα πάρουν; Όποιος γουστάρει τον ΣΥΡΙΖΑ; Τι είναι αυτό; Αυτό είναι εγκλωβισμός. Ό,τι θέλετε θα κάνετε. Δώστε στο ΕΣΡ την αρμοδιότητα. Δεν τη δίνετε. Την κρατάει ο Υπουργός. Κάνει ό,τι θέλει ο Υπουργός. Αυτό είναι πρωτοφανές. Πρώτη φορά βλέπω να κλείνουν κανάλια, τη στιγμή που έπρεπε να μπει τάξη. Ας έκλειναν αλλιώς. Βάλτε κανόνες να δίνουν 5 εκατομμύρια τον χρόνο και όσοι δεν μπορέσουν να κλείσουν. Να κλείσουν μόνοι τους και όχι να έρθει μία Κυβέρνηση να κλείσει κανάλια. Αυτό είναι αδιανόητο. Δεν τον τόλμησε ούτε ο Μητσοτάκης, ούτε ο Σημίτης, ούτε κανένας! Ποιοι είστε εσείς που θα κλείσετε κανάλια; Βάλτε όρους σκληρούς ,ώστε να κλείσουν τα κανάλια μόνα τους.
Αυτό κάνουμε.
Αυτό κάνετε; Πλανάσθε. Εν τω μεταξύ, υπάρχει ανά το διαδίκτυο μία φωτογραφία του κ. Τσίπρα με κάποιον Τούρκο, στον οποίο φέρεσθε να έχετε δώσει υπόσχεση. Εάν συμβεί κάτι τέτοιο, κύριε Βούτση, σας καθιστώ υπεύθυνο. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, να πάρει άδεια Τούρκος και να κλείσει το κανάλι «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ», σας λέω, επειδή εκπροσωπώ τη Θεσσαλονίκη, παρ' ότι διάλεξα την έδρα της Β΄ Αθηνών, δεν θα τολμήσει να ανέβει συριζαίος βορειότερα της Λάρισας. Αν σε αυτήν την χώρα κλείσει το «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» και λειτουργήσει Τούρκος κανάλι, …
Πού το διαβάσατε αυτό;
Δεν μου απάντησε κανένας. Το είπα δύο, τρεις φορές στη Βουλή, απάντηση δεν έλαβα. Να μου πείτε «όχι, αποκλείεται, κύριε Λεβέντη, ψευδής η πληροφορία, σίγουρα δεν μπαίνει Τούρκος». Δεσμευτείτε εδώ, με απόφαση της Βουλής, ότι Τούρκος δεν θα πάρει κανάλι. Τι θέλετε; Στη Θράκη να κλείσει το «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» και να παρακολουθούν - ξέρω εγώ, παραδείγματος χάριν - το «TV8 ΑΝΑΤΟΛΗ»; Αυτό θέλετε; Γι' αυτό ήρθατε; Είναι ξεκάθαρο. Βάλτε κανόνες σκληρούς, να πληρώνουν, να τηρούν τις αρχές του πλουραλισμού, να φιλοξενούν όλα τα κόμματα. Βάλτε ό,τι θέλετε. Έχετε δικαίωμα να βάλετε σκληρούς κανόνες και κάτω από τους σκληρούς κανόνες να απαντήσει η πραγματικότητα. Όμως, να επικαλείσθε ψευδείς πίνακες ότι η Κύπρος έχει μόνο τέσσερα κανάλια, ενώ είναι δέκα, τι να πω; Εκτός και αν δεν έχετε πάει στην Κύπρο και δεν ξέρετε τι σας γίνεται. Εγώ κυρίως για τον Τούρκο σάς προειδοποίησα και παραδίδω το δημοσίευμα στα Πρακτικά του Κοινοβουλίου. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων κ. Βασίλης Λεβέντης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δημοσίευμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Για τον Τούρκο με ενδιαφέρει. Αν Τούρκος πάρει κανάλι, δεν θα ανέβει Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Μακεδονία.
Μας απειλείτε;
Όχι εγώ, ο κόσμος. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Μήπως τον Υπουργό σας, που δεν μπήκε χθες στην Έκθεση, εγώ τον απείλησα; Εγώ απείλησα τον Υπουργό σας για να μην πάει στην Έκθεση; Θα έτρωγε ξύλο, είναι πολύ απλό! Αν είχατε πει όλα αυτά που κάνετε προ του Σεπτεμβρίου, εγώ θα έλεγα «Ελληνικέ λαέ, κάτσε να τα φας. Τα ψήφισες, να τα υποστείς». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένως το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Προέδρου]] Εξαπατήσατε τον κόσμο και αυτό δεν το σηκώνω. Και καταφέρατε εμένα, που ήμουν φιλικά διατιθέμενος εις τον ΣΥΡΙΖΑ, να με έχετε διώξει εντελώς.
Το καταλάβαμε, τις εξετάσεις τις δώσατε!
Ήμουν φιλικά διατεθειμένος και ψήφο να δώσω, αλλά σε τι να δώσω ψήφο; Στο να κλείσετε κανάλια; Στο να κάνετε στις συνθέσεις των νοσοκομείων ό,τι γουστάρετε; Στο να έχετε χίλιους διακόσιους μετακλητούς; Αυτό είναι ο ΣΥΡΙΖΑ; Γι' αυτό ήρθατε; Αυτό είναι το ηθικό πλεονέκτημά σας;
Τις περάσατε τις εξετάσεις. Άξιος, άξιος!
Εντάξει, προχωρήστε, προχωρήστε!
Ευχαριστούμε τον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ένωσης Κεντρώων. Τον λόγο έχει ο κ. Μπαλλής και μετά ο κ. Δανέλλης, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από Το Ποτάμι.
Κύριε Πρόεδρε, αν θέλετε, μετά τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο, θα μου δώσετε τον λόγο;
Μετά τον κ. Μπαλλή θα μιλήσει ο κ. Δανέλλης, μετά ένας Βουλευτής, ο κ. Δημητριάδης, μετά ο κ. Καραθανασόπουλος, αν δεν κάνω λάθος, ένας ακόμη Βουλευτής και εσείς, κύριε Δένδια. Κύριε Μπαλλή, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αυτός ο συριζαίος Υπουργός Επικρατείας, ο αρμόδιος για τα θέματα Τύπου, γίνεται υπερυπουργός, φιλοδοξεί να γίνει καναλάρχης και λειτουργεί και αυταρχικά αγνοώντας τις αρμοδιότητες των ρυθμιστικών αρχών. Αυτά δεν λέγονται; Αυτά δεν ακούγονται για τον Υπουργό Επικρατείας; Αυτά λένε με αφορμή αρχικά, το νόμο που ψηφίσαμε για τη διαδικασία χορήγησης των αδειών και τώρα, την τροπολογία που στόχο έχει να ξεμπλοκάρει τη διαδικασία, για να τελειώνει αυτή η ομηρία που θέλει να επιβάλει η Αντιπολίτευση αντιδρώντας στην προσπάθεια συναίνεσης για τη συγκρότηση του ΕΣΡ. Αυτά λένε. Ποιοι τα λένε; Η Νέα Δημοκρατία με ιδιαίτερη έμφαση και από δίπλα το ΠΑΣΟΚ και σε διαφορετικούς τόνους τα επαναλαμβάνουν και άλλες πλευρές της Αντιπολίτευσης. Όλα όμως έχουν την εξήγησή τους, διότι είναι φανερό ότι κάποιοι δεν θέλουν να υπάρξει επιτέλους νομιμότητα στο καθεστώς αδειοδότησης και λειτουργίας των καναλιών. Επιδιώκουν να συνεχιστεί η αδιαφάνεια που εξυπηρετεί το καθεστώς της αλληλοκάλυψης συμφερόντων, επιχειρηματικών και πολιτικών, ένα καθεστώς που οι ίδιοι δημιούργησαν και ποτέ δεν θέλησαν πραγματικά να το αλλάξουν. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ]] Να θυμηθούμε εν συντομία μερικά πράγματα που δείχνουν και τη διαχρονική και τη διακομματική αδιαφορία τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια. Το 1993 είχαν δοθεί απευθείας επτά άδειες για λειτουργία τηλεοπτικών καναλιών από τη Νέα Δημοκρατία. Επί ΠΑΣΟΚ δόθηκαν άλλες πέντε άδειες. Λίγο αργότερα, το 1997 γίνεται ο πρώτος διαγωνισμός για εκατόν δέκα επτά άδειες. Ο τότε Υπουργός κ. Ρέππας υπόσχεται να ολοκληρωθεί σύντομα η διαδικασία. Το 2002, που ακόμη δεν είχε δοθεί καμμία άδεια, πέντε χρόνια μετά, έρχεται ο τότε αντίστοιχος Υπουργός, ο κ. Πρωτόπαπας και κηρύσσει άγονο το διαγωνισμό. Το 2003 συγκροτείται το ΕΣΡ, πάλι από την αρχή η διαδικασία. Το 2004 ο Θοδωρής Ρουσόπουλος φέρνει τον νόμο για το βασικό μέτοχο. Το 2007 έρχεται ο ν.3592 που προβλέπει τη διαδικασία για την αδειοδότηση των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών και κάνει λόγο και για καταβολή ενοικίου για τη χρήση των ψηφιακών πλέον συχνοτήτων. Αυτό είναι ένα χρονικό αναβλητικότητας. Για να δούμε και τις κατηγορίες που απευθύνει τώρα η Αντιπολίτευση, κυρίως η Αξιωματική, κατά του Υπουργού Επικρατείας. Προφανώς η σημερινή ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας ή ξεχνάει ή αγνοεί ότι την πρακτική που καταγγέλλει την ακολούθησαν κυρίως δικοί της Υπουργοί και ότι πολλά σημεία του νόμου που φέρνει ο νυν Υπουργός Επικρατείας, που ψηφίστηκε, υπήρχαν και σε αντίστοιχους νόμους των δικών της Υπουργών. Κατηγορείται ο σημερινός Υπουργός για υπερεξουσίες σχετικά με την αδειοδότηση για τον αριθμό των καναλιών που θα πάρουν άδεια, για τα χρήματα που θα πρέπει να του δώσουν οι καναλάρχες. Πρωτοφανές, άραγε, κάτι τέτοιο, μια τέτοια πρωτοβουλία Υπουργού; Για να θυμηθούμε τι έλεγε ο ν. 3592/2007, ο δικός σας νόμος, κύριοι συνάδελφοι: Στο άρθρο 6 λέει ότι με απόφαση του Υπουργού καθορίζεται ο αριθμός των αδειών που θα προκηρυχθούν. Επειδή θα πουν ότι αυτό είναι για την αναλογική τηλεόραση, πηγαίνω στο άρθρο 13, που μιλάει πλέον για την επίγεια ψηφιακή τηλεόραση. Στο άρθρο 13, στην παράγραφο 13 λέει ότι με απόφαση του Υπουργού καθορίζεται ο αριθμός των αδειών που θα προκηρυχθούν, προβλέπει τη διαγωνιστική διαδικασία και στην παράγραφο 15 μιλά και για την καταβολή οικονομικού ανταλλάγματος για τα δικαιώματα χρήσης και τη διάρκεια ισχύος της άδειας. Ο Υπουργός έδινε τις άδειες. Είναι νόμος της Νέας Δημοκρατίας. Βεβαίως, αμφισβητεί τη χρησιμότητά του. Άκουσα με προσοχή και τον κ. Άδωνι Γεωργιάδη να λέει εδώ ότι δεν μπορεί να ισχύσει ο ν. 3592/2007. Είναι δικαιολογημένο να το λέει ο κ. Γεωργιάδης, διότι, ως Υπουργός Υγείας, είχε φέρει σε δικό του νομοσχέδιο τη σχετικότατη τροπολογία που παρέτεινε το προσωρινό καθεστώς λειτουργίας των σταθμών χωρίς άδεια και για την ψηφιακή τηλεόραση. Αυτό στο άρθρο 18 του νομοσχεδίου του κ. Γεωργιάδη. Όσοι είχαν προσωρινή άδεια μέχρι τον Αύγουστο του 2013 μπορούσαν νόμιμα να συμβληθούν για ψηφιακές εκπομπές. Τότε όλες οι πτέρυγες έλεγαν ότι είναι η τελευταία φορά που δίνεται αυτή η προσωρινή παράταση. Από το ΠΑΣΟΚ είχε πει ο κ. Κουκουλόπουλος «είναι η τελευταία παράταση που ψηφίζουμε», από την τότε ΔΗΜΑΡ ο κ. Βασίλειος Οικονόμου είχε πει «είναι η τελευταία φορά που συναινούμε», η κ. Βούλτεψη από τη Νέα Δημοκρατία «τώρα επιτέλους δίνεται λύση». Βεβαίως, αυτά τα έλεγαν τότε οι εκπρόσωποι των κομμάτων. Η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής την ίδια μέρα έλεγε ότι η παράταση της προσωρινής άδειας συνεχώς είναι αντισυνταγματική. Κατηγορείται, επίσης, ο σημερινός Υπουργός Επικρατείας ότι αγνοεί το ΕΣΡ και πηγαίνει μόνος του να δώσει τις άδειες λειτουργίας. Τι ξεχάσατε αλήθεια, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας; Μήπως ξεχάσατε τον Δεκέμβρη του 2014, λίγες μέρες πριν από τις εκλογές του Γενάρη, που η τότε Υπουργός κ. Βούλτεψη ακύρωνε την αποκλειστική αρμοδιότητα του ΕΣΡ να χορηγεί τις άδειες, όταν μόνη της έδωσε ουσιαστικά άδεια λειτουργίας μέσω της έγκρισης αλλαγής φορέα λειτουργίας σε ραδιοφωνικούς σταθμούς της Αθήνας, αγνοώντας και την αντίθετη άποψη του ΕΣΡ; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ακόμα και αν τότε επρόκειτο για συνεταιριστικές προσπάθειες εργαζομένων, η αρμοδιότητα για να δοθούν αυτές οι άδειες δεν ήταν αποκλειστικά τότε του ΕΣΡ; Ήταν της τότε Υπουργού, διότι ήταν δική σας; Βέβαια, υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στο τότε και το σήμερα. Τότε είχατε σύμμαχο με φωνή συναίνεσης την ένωση των ιδιοκτητών των καναλιών. Τώρα η ένωση των ιδιοκτητών είναι η προμετωπίδα σας στον αγώνα που κάνετε και εντός και εκτός της χώρας για να ακυρώσετε τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε την ομιλία σας.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Το τελευταίο σας όπλο είναι η επίκληση του κινδύνου των απολύσεων. Προαναγγέλλετε απολύσεις που ήδη έγιναν; Πού ήσασταν τα τελευταία τέσσερα χρόνια; Στον πρώτο τηλεοπτικό όμιλο το 62% είναι απολυμένοι τα τελευταία τέσσερα χρόνια, στον δεύτερο το 27%, στο τρίτο συγκρότημα είναι το 35%, στο τέταρτο συγκρότημα είναι το 24% από τους εργαζόμενους απολυμένοι. Δεν σας ακούσαμε. Για άλλα σας ακούμε και σήμερα. Προπαγανδίζετε τα δικά σας μέτρα, τις δικές σας απαντήσεις. Να δω, όμως, στην κοινωνία τι θα πρέπει να απαντήσετε. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Τόσκας, για να παρουσιάσει μια νομοτεχνική βελτίωση.
Κύριε Πρόεδρε, πρόκειται για ένα τυπικό θέμα. Το πρωί κατέθεσα μια τροπολογία σχετικά με την προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας σε μια ευρωπαϊκή οδηγία, αλλά δεν είχα καταθέσει την νομοτεχνική βελτίωση της τροπολογίας, την οποία οφείλω να καταθέσω τώρα. Ευχαριστώ.
Κύριε Δανέλλη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε της Βουλής, νομοθετούμε την κύρωση μιας σοβαρής ευρωπαϊκής οδηγίας και όμως σχεδόν το σύνολο των ομιλητών αναφέρεται κατ' αποκλειστικότητα σε δύο τροπολογίες άσχετες και μάλιστα εκπρόθεσμα κατατεθείσες σήμερα. Νομίζω ότι αυτός ο ανορθόδοξος τρόπος νομοθέτησης δεν περιποιεί τιμή στο Κοινοβούλιο και, βεβαίως, δεν νομίζω να βοηθά και την Κυβέρνηση. Κύριε Πρόεδρε της Βουλής, κάνω έκκληση να τακτοποιήσουμε τα του οίκου μας. Νομίζω ότι οφείλουμε να κάνουμε πολλά όλοι μας για την έξοδο από ένα αποπνικτικό κλίμα παρακμής που χαρακτηρίζει πολλές στιγμές τη Βουλή των Ελλήνων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι η πραγματικότητα μάς έχει ξεπεράσει ήδη και δεν αντιλαμβανόμαστε πολλά και σημαντικά που συμβαίνουν γύρω μας, λες και δεν μας αφορούν. Φθάνουμε σταδιακά σε ένα «no return point», γιατί η έξοδός μας από τον ευρωπαϊκό ενιαίο χώρο μόνο αυτό θα σημάνει. Ξυπνούν εφιάλτες, που η Κυβέρνηση με πομπώδη και προκλητικό τρόπο προτιμούσε να ξορκίζει, παρά υπεύθυνα και σοβαρά να φροντίσει να αντιμετωπίσει εγκαίρως, διότι τα βλέπαμε, έρχονταν τα μηνύματα και οι προσπάθειες πολλών και για πολλούς λόγους. Η έξαρση του προσφυγικού προβλήματος απειλεί να τινάξει ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα στον αέρα. Η αποδοχή της έκθεσης της Κομισιόν προχθές εκ μέρους του Κολλεγίου των Επιτρόπων έχει ξεκινήσει ήδη τη διαδικασία της επίδοσης συστάσεων στη χώρα μας, πράγμα που σημαίνει ότι η εκκρεμούσα απειλή έχει ήδη ενεργοποιηθεί για την εφαρμογή του άρθρου 26 του Κώδικα της Σένγκεν, δηλαδή επαναφορά στο καθεστώς συνοριακών ελέγχων σε πρόσωπα και αγαθά, που μπορεί να φθάσει από έξι μήνες έως δύο χρόνια και μετά στην επ' άπειρον. Δεν είναι το κυρίαρχο και το σοβαρότερο να διαβάσουμε τους λόγους, τις προτεραιότητες, τις ιδιοτέλειες ή τους πολιτικούς στόχους του καθενός ξεχωριστά που επεδίωκε να ξεκινήσει αυτή η διαδικασία και κάποτε να ολοκληρωθεί και να υλοποιηθεί. Μας αφορά η δική μας θέση. Βεβαίως, αν συμβεί αυτό, δεν είναι μονάχα η έξοδος από τη βολή των μετακινήσεων των πολιτών ή η δυσκολία μεταφοράς προϊόντων ή η δραματική μείωση των αναμενομένων τουριστικών αφίξεων που τόσα επενδύουμε σ' αυτά. Όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι μια τέτοια εξέλιξη θα σημάνει εξαιρετικά σοβαρά πράγματα, εξαιρετικές συνέπειες για τη συνέχεια της πορείας μας στην ενωμένη ευρωπαϊκή υπόθεση. Θα σημάνει την πλήρη απομόνωσή μας και απαξίωσή μας διεθνώς, την απαρχή ίσως της συνολικότερης εξόδου, με έναν παράλληλο, βέβαια, θανάσιμο εγκλωβισμό προσφύγων και μεταναστών στη χώρα μας. Απ' αυτό το Βήμα, εχθές, καλέσαμε για άμεση ενημέρωση τον αρμόδιο Υπουργό. Σήμερα το πρωί, ο επικεφαλής του κόμματός μας κ. Θεοδωράκης επισκέφθηκε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, του κατέθεσε κάποιες προτάσεις και ζήτησε, εκφράζοντας την αγωνία μας, τη λήψη άμεσων πρωτοβουλιών από πλευράς μας, από πλευράς της Κυβέρνησης - θέμα της Κυβέρνησης είναι βεβαίως - γιατί θεωρούμε αυτονόητο ότι επιβάλλεται περισσότερο από ποτέ να διαμορφώσουμε και να διασφαλίσουμε ένα αρραγές εθνικό μέτωπο, ένα μίνιμουμ εθνικής συνεννόησης. Το θέμα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπερβαίνει κατά πολύ τις στενές μικροκομματικές σκοπιμότητες. Κύριε Πρόεδρε της Βουλής, επειδή αναφερθήκατε στο θέμα πριν από λίγο απ' αυτό το Βήμα, είναι άλλο πράγμα η επίδειξη ανθρωπισμού που βεβαίως μας διακρίνει - και αλίμονο αν δεν μας διέκρινε - και άλλο πράγμα η υποχρέωσή μας να διασφαλίσουμε και να εμπεδώσουμε το αίσθημα ασφάλειας στους λοιπούς Ευρωπαίους πολίτες, μιας και τα σύνορά μας είναι και εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα πιο κρίσιμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορώ να αντισταθώ και να μην αναφερθώ στα όσα συμβαίνουν αυτές τις ημέρες στις εθνικές οδούς, αλλά και στα όσα συνέβησαν στη Θεσσαλονίκη, αγαπητέ κύριε Υπουργέ, που ματαίωσαν τα εγκαίνια της έκθεσης «AGROTICA» και μας έδειξαν εκείνες τις στιγμές που δεν τιμούν και δεν χαροποιούν κανέναν. Ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι το κλείσιμο των εθνικών οδών που είθισται - για διαφορετικούς ίσως σε ένα βαθμό λόγους - να γίνεται τουλάχιστον δύο δεκαετίες τώρα, ματαιώνει κάθε ουσιαστικό διάλογο και ο μόνος εν τέλει πραγματικά ηττημένος είναι κάθε φορά ο πρωτογενής τομέας και οι αγρότες. Παράλληλα - και δεν μπορώ να μην το αναφέρω - οι ίδιοι αγρότες, οι παραγωγοί οπωροκηπευτικών της Κρήτης, βλέπουν με απόλυτη απόγνωση το βιος τους να καταστρέφεται με την παράλληλη απεργία των ναυτικών και το δέσιμο βεβαίως των πλοίων στα λιμάνια. Δεν έχουμε ακόμα μάθει ότι ο κοινωνικός αυτοματισμός καταστρέφει τους πάντες και δεν οδηγεί κανέναν στην έξοδο από την κρίση που ζούμε. Η αναβολή της επίλυσης των προβλημάτων και η προσκόλληση σε πρακτικές προηγούμενων δεκαετιών οδηγούν σε μια αέναη διαιώνιση των παθογενειών. Για να μπορέσουν οι αγρότες να έχουν φοροδοτική και εισφοροδοτική ικανότητα - και φαντάζομαι ότι ο κ. Αποστόλου το αντιλαμβάνεται, γι' αυτό πρέπει να κάνει πολλά και γρήγορα - , η Κυβέρνηση πρέπει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για παραγωγή εισοδήματος εκ μέρους των αγροτών. Αυτό που σήμερα ζητείται δεν είναι η συνέχιση του όποιου είδους προστατευτισμού, αλλά η αξιοποίηση των θεσμικών και οικονομικών ευκαιριών της ΚΑΠ, κύριε Αποστόλου, όπως και οι ευκαιρίες, που είναι πάμπολλες και μοναδικές, για το ελληνικό και το μεσογειακό αγροδιατροφικό πρότυπο που προσφέρονται στον Έλληνα παραγωγό. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενάμιση χρόνο μετά την έναρξη ισχύος της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής βασικά της ζητήματα δεν έχουν λυθεί, σε σχέση με το ποιος είναι ενεργός αγρότης - αυτό που λέμε ο κατ' επάγγελμα - και πώς ακριβώς περνάμε από το ιστορικό στο περιφερειακό μοντέλο κατανομής των πόρων, ποιος δηλαδή είναι ο δικαιούχος και πώς γίνεται η κατανομή των άμεσων ενισχύσεων και η δημιουργία των προϋποθέσεων για την παραγωγή του εισοδήματος των αγροτών. Ακόμα σήμερα το μεγάλο ζητούμενο για τον Έλληνα αγρότη μόνο, γιατί για τους λοιπούς αγρότες της Ευρώπης έχει λυθεί αυτό, είναι ότι πρέπει να καταλάβει και εκείνος και εμείς ότι ο παραγωγός ζει από το εισόδημά του και όχι από τις επιδοτήσεις, έτσι όπως τον είχαμε μάθει να ζει για να εξαρτάται από αυτή την περίεργη σχέση πολιτικής αντιπαροχής μέχρι σήμερα. Κλειδί για τη βιωσιμότητα του Έλληνα παραγωγού είναι η δημιουργία και η συμμετοχή του σε μεγάλα συλλογικά σχήματα, κυρίως σε ομάδες παραγωγών. Έξω από αυτά δεν μπορεί να καρπωθεί την προστιθέμενη αξία του προϊόντος που παράγει. Και αυτά όλα έπρεπε να τα είχαμε κάνει χθες και προχθές, γιατί ξέραμε τι μας περιμένει. Σήμερα οι αγρότες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καταλαβαίνουν κάτι που δεν καταλάβαιναν μέχρι χθες, ότι οφείλουν να συνεισφέρουν και φοροδοτικά και εισφοροδοτικά. Αυτό, όμως, που σήμερα τους πνίγει, αυτό που τους φέρνει σε απόλυτη απόγνωση, το ότι δεν έχουν τη δυνατότητα να συνεισφέρουν, είναι πραγματικότητα. Και γι' αυτόν τον λόγο κλειδί είναι να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις της παραγωγής πλούτου που θα μας επιτρέψουν να έχουμε και τις απαιτήσεις που πρέπει να έχουμε, φοροδοτικά και εισφοροδοτικά, αλλιώς για βιωσιμότητα δεν μιλάμε. Ούτως ή άλλως δεν μιλάμε και για δικαιοσύνη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η αλλεργία της Κυβέρνηση στις ανεξάρτητες αρχές έχει γίνει επικίνδυνη πια και δίνει την εντύπωση μιας χώρας που λειτουργεί εκτός του ευρωπαϊκού νομικού πλαισίου και πολιτικού πολιτισμού. Οι δύο τροπολογίες οι σημερινές, σε σχέση με την επιχειρούμενη χειραγώγηση του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου, που επιχειρείτε εκ νέου να διαμορφώσετε, αλλά και η παρέμβαση στη λειτουργία της Επιτροπής Ανταγωνισμού αυτό δείχνουν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μόλις χθες το εγνωσμένου κύρους «GLOBAL COMPETITION REVIEW» ανάρτησε άρθρο με τίτλο: «Η ελληνική Κυβέρνηση πηγαίνει σε πόλεμο με την Επιτροπή Ανταγωνισμού». Και αντιλαμβάνεστε όλοι τις συνέπειες τέτοιων κριτικών σε μια χώρα που βρίσκεται σε απόλυτη ανάγκη για επενδύσεις. Ο θεσμός των ανεξάρτητων αρχών αποτελεί ένα από τα πιο προωθημένα προϊόντα του πολιτικού και νομικού πολιτισμού της Δύσης. Η αύξηση της βαρύτητας των ατομικών δικαιωμάτων οδήγησε στην αναγκαιότητα δημιουργίας ανεξάρτητων και ανεπηρέαστων από τη Βουλή της εκτελεστικής εξουσίας οργάνων για την προστασία τους. Έχουμε πέντε συνταγματικά κατοχυρωμένες ανεξάρτητες αρχές και άλλες τέσσερις, οριζόμενες από τον νόμο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επιτρέψτε μου, ένα με ενάμισι λεπτό θέλω ακόμα, κύριε Πρόεδρε. Δεν υστερούμε σε σχέση με τη λοιπή Ευρώπη. Το πρόβλημά μας είναι η άρνηση επίδειξης σεβασμού στην ανεξαρτησία αυτών των θεσμών. Και είναι πολιτικά διαχρονικό πρόβλημα. Τρανό παράδειγμα αποτελεί η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων, η οποία είναι και λιγότερο ανεξάρτητη Αρχή από τις άλλες. Ο πρώτος επικεφαλής της αποκεφαλίστηκε από την κυβέρνηση Σαμαρά και η δεύτερη από την Κυβέρνηση Τσίπρα. Με τη λογική της υπονόμευσης των ανεξάρτητων αρχών - με την οποία η Κυβέρνηση προτείνει η απόφαση περί του αριθμού των πανελλήνιας εμβέλειας τηλεοπτικών σταθμών να λαμβάνεται από τη Βουλή - , γιατί να μη μεταθέσουμε στη Βουλή και την επιλογή του μόνιμου προσωπικού του δημοσίου αντί να το κάνει το ΑΣΕΠ; Πρόκειται ακριβώς για την ίδια αντίληψη, για την ίδια λογική. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ως ειδικός αγορητής του Ποταμιού στο σχέδιο νόμου για τις ρυθμίσεις θεμάτων δημοσίου ραδιοτηλεοπτικού φορέα του νόμου για την επανίδρυση της ΕΡΤ πέρυσι τον Απρίλη, είχα επισημάνει από αυτό εδώ το Βήμα - και το μεταφέρω αυτολεξεί - ότι ένα από τα μείζονα σκάνδαλα τα οποία επιτέλους οφείλουμε να κλείσουμε είναι η επιβολή τάξης στο καθεστώς των ραδιοτηλεοπτικών συχνοτήτων. Είχα πει: Φέρτε και τώρα στο νομοθέτημα ρύθμιση η οποία να επιλύει αυτή την πολύ μεγάλη εκκρεμότητα που απαξιώνει το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του και αυξάνει την αναξιοπιστία του απέναντι στην κοινωνία. Αυτό ήταν στις 7 Απριλίου του 2015. Αλήθεια, πιστεύετε ότι με τη σημερινή τροπολογία ή με τον ελλιπέστατο ν.4339/2015, ο οποίος αποτελεί μια άκριτη - σε μεγάλο βαθμό - συρραφή παλαιότερων ρυθμίσεων, επιλύεται αυτό το μείζον για την ορθή λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος πρόβλημα και την επαναφορά στο κανονικό της εμπιστοσύνης της κοινωνίας στους πολιτικούς; Η ρύθμιση του τηλεοπτικού τοπίου και συνολικότερα των ΜΜΕ είναι θέμα της δημοκρατίας και όχι της αγοράς, κύριοι συνάδελφοι. Σημαντική μας συνταγματική επιταγή, αλλά και κατάκτηση του ευρωπαϊκού νομικού και πολιτικού πολιτισμού αποτελεί η διασφάλιση της ελεύθερης κίνησης των ιδεών και του λόγου, του επικοινωνιακού πλουραλισμού. Βεβαίως και δεν έχουμε την πολυτέλεια παράτασης της αυθαιρεσίας που σήμερα επικρατεί. Όμως, με την αφαίρεση κάθε αρμοδιότητας από το ΕΣΡ καταφέρνετε να στήσετε ένα νέο σύστημα διαπλοκής με διαφορετικούς αυτήν τη φορά παίκτες. Κινδυνεύουμε να καταγραφούμε με την Ουγγαρία και την Πολωνία στην ομάδα των κρατών με ανελεύθερα και χειραγωγημένα ΜΜΕ, το απόλυτο όνειδος δηλαδή. Και ο κίνδυνος είναι δίπλα μας. Αποτελεί μονόδρομο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εκλογή ΕΣΡ από τη Διάσκεψη των Προέδρων.
Κύριε Δανέλλη, πρέπει να ολοκληρώσετε. Αργήσατε να μπείτε λίγο στο θέμα, αλλά τι να κάνουμε;
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι της Κυβέρνησης, με την αύξηση του αριθμού των μελών του ΕΣΡ προσφέρατε στη Νέα Δημοκρατία το πρόσχημα, σαν να μη θέλετε να περάσει στην κανονικότητα το ΕΣΡ. Κύριε Πρόεδρε της Βουλής, επιμένουμε ότι πρέπει να εξαντλήσουμε τη δυνατότητα να μπορέσει αυτή η Διάσκεψη των Προέδρων να οδηγηθεί σε εκλογή ΕΣΡ. Κάθε άλλη πράξη, όπου κι αν καταλήξουμε με τη σημερινή, αυριανή ή μεθαυριανή τροπολογία, θα εμπεριέχει το σπέρμα της αντισυνταγματικότητας. Δεν θέλω να πιστέψω ότι δεν επιδιώκετε οριστική ρύθμιση, αλλά ότι απλά σας αρκεί να επαπειλείται ένας διαρκής ιδιότυπος εκβιασμός με την παράταση της αυθαιρεσίας. Και βεβαίως η Νέα Δημοκρατία του μεταρρυθμιστή κ. Μητσοτάκη ας αποδείξει στην πράξη - και μπορεί να το κάνει αύριο - ότι την ενδιαφέρει περισσότερο από την επίδειξη αντιπολιτευτικής ισχύος η ορθή λειτουργία ενός τόσο κρίσιμου θεσμού. Και κλείνω με μια ήσσονος σημασίας παρατήρηση, η οποία όμως ακούγεται συνεχώς.
Κύριε Δανέλλη, υποτίθεται ότι έχουμε κλείσει εδώ και ώρα! Σας παρακαλώ να ολοκληρώσετε.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με μια φράση. Το περίφημο 20% δεν επιβαρύνει τους καναλάρχες, αλλά τους διαφημιζόμενους, που το μεταθέτουν βεβαίως στους καταναλωτές. Για να ξέρουμε ακριβώς περί τίνος πρόκειται. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς σας ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, έχετε το λόγο. Πόσο χρόνο χρειάζεστε;
Δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Επειδή έγινε μια αναφορά τόσο από τον κ. Δανέλλη όσο και από τον Πρόεδρο της Ένωσης Κεντρώων κ. Λεβέντη σχετικά με τα επεισόδια στη Θεσσαλονίκη, θέλω να πω το εξής: Συμφωνώ με την τοποθέτηση του κ. Δανέλλη. Προβλήματα υπάρχουν και γίνεται μια μεγάλη προσπάθεια γι' αυτά. Όμως, θα πρέπει να έχουμε υπ' όψιν μας πάνω απ' όλα ότι υπάρχει μια ιδιαιτερότητα όσον αφορά τον αγροτικό χώρο. Και νομίζω πως αυτό το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων πρέπει να αναγνωρίσει - και το αναγνωρίζει. Αυτή την ιδιαιτερότητα την αναγνωρίζει και η ίδια η πολιτεία. Μάλιστα, ιδιαίτερα στο ασφαλιστικό κομμάτι - το ξέρετε όλοι - και όσον αφορά τις δαπάνες του ΟΓΑ, πάνω από το 90% καλύπτονται από τον κρατικό προϋπολογισμό, από τον Έλληνα πολίτη. Τα αναγνωρίζει όμως και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση, όταν - το ξέρετε - το διπλάσιο σχεδόν του εισοδήματος που έχουν ως καθαρό οι Έλληνες αγρότες ενισχύεται μέσα από την Κοινή Αγροτική Πολιτική. Μάλιστα σε αυτήν την περίπτωση - το ξέρετε όλοι - ήταν η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ η οποία είπε ότι ένα ποσό από τα 2,6 που αφορούν τις ενισχύσεις, και συγκεκριμένα τα 2,2, δεν υπολογίζεται ως φορολογητέα ύλη. Είναι αυτό που λέμε ότι για μέχρι 12.000 ευρώ βγαίνουν από την υποχρέωση τη φορολογική. Αυτή, λοιπόν, είναι μια ιδιαιτερότητα. Δεύτερον, όσον αφορά τα ζητήματα που προέκυψαν σχετικά με τα επεισόδια, να ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα από την αρχή: Οι Έλληνες αγρότες δεν έχουν καμμία σχέση με τα επεισόδια. Οι Έλληνες αγρότες είναι άνθρωποι του μόχθου, της δουλειάς και οπωσδήποτε δεν τους αντιπροσωπεύουν με τίποτα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Το ότι έγιναν επεισόδια το είδατε, ήταν οφθαλμοφανές ότι άτομα μεμονωμένα ήρθαν στην έκθεση, παρ' ότι υπήρχε μια συνεννόηση τόσο με τη συντονιστική επιτροπή που εκπροσωπούσε τους αγρότες όσο και με τη διοίκηση. Κατέβασαν τα τρακτέρ τους, συγκεντρώθηκαν να διαδηλώσουν, κάτι που γίνεται σχεδόν κάθε χρόνο. Είναι, θα έλεγα, συνδεδεμένη αυτή η κινητοποίηση με την «AGROTICA». Και να ξεκαθαρίσω ένα πράγμα. Η «AGROTICA» είναι μια αντίστοιχη έκθεση με αυτή που γίνεται τον Σεπτέμβρη και αφορά τον αγροτικό χώρο. Μάλιστα, αυτή που έχουμε τώρα είναι η μεγαλύτερη όλων των εποχών. Ούτε ένα τετραγωνικό δεν υπάρχει στον χώρο της έκθεσης που να μην χρησιμοποιείται, ούτε ένα δωμάτιο στη Θεσσαλονίκη που να μην έχει διατεθεί. Άρα, υπάρχει μια επισκεψιμότητα.
Γιατί πήγατε;
Είναι, θα έλεγα, μια δραστηριότητα όπου όλος ο αγροτικός κόσμος δίνει ιδιαίτερη βάση, πόσο μάλλον η Κυβέρνηση, η οποία κάθε φορά εκπροσωπείται, όπως και όλες οι κυβερνήσεις με την εκπροσώπησή τους εγκαινίαζαν την συγκεκριμένη έκθεση. Υπήρξαν, λοιπόν, επεισόδια μεμονωμένα από ανθρώπους τους οποίους έχουμε δει και σε άλλες περιοχές και σε άλλα γεγονότα που συμβαίνουν στον αγροτικό χώρο, που πρωτοστατούν σε αυτά τα επεισόδια. Για αυτό εμείς ξεκαθαρίζουμε: Δεν έχουν καμμία σχέση με τους αγρότες. Καλούμε, όμως, τους αγρότες για διάλογο. Ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση τούς καλεί να συζητήσουμε για όλα τα προβλήματα που υπάρχουν και όχι βεβαίως μόνο για ένα - δύο που μπαίνουν. Ουσιαστικά, ιδιαίτερα το φορολογικό δεν είναι ζήτημα το οποίο τους απασχολεί, το δε κομμάτι του ασφαλιστικού να το δούμε, αλλά και πάλι - επαναλαμβάνω - δεν είναι αυτό το οποίο δημιουργεί προβλήματα βιωσιμότητας στην αγροτική δραστηριότητα, πόσο μάλλον όταν θέλουμε και τον ΟΓΑ ως ασφαλιστικό οργανισμό να τον κρατήσουμε όρθιο. Αυτά και τίποτε άλλο.
Τον λόγο έχει ο κ. Δημητριάδης.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μου επιτρέψετε έναν πολύ μικρό πρόλογο. Μου συνέβη αρκετές φορές μέσα σε αυτήν την Αίθουσα το εξής γεγονός: Πολλοί άνθρωποι άσχετοι από κουλτούρες και ταυτότητες υπερασπίζονται τούτες. Παραδείγματος χάριν, άνθρωποι που δεν είναι πρόσφυγες, που δεν έχουν καμμία σχέση με την προσφυγική κουλτούρα, μιλάνε για αυτήν εν αγνοία. Εγώ είμαι πρόσφυγας. Μη Μακεδόνες, αυτοί που δεν έχουν καμμία σχέση με τη Μακεδονία μιλάνε για αυτήν και εξ ονόματος αυτής. Είμαι Μακεδόνας. Αυτό συμβαίνει διότι συνήθως αυτοί οι οποίοι μιλάνε για αυτές τις κουλτούρες και τις ταυτότητες, που είναι μακριά από αυτές και δεν έχουν καμμία σχέση, το κάνουν για να διαμεσολαβήσουν, το κάνουν για να υιοθετήσουν μια εκπροσώπηση που δεν υπάρχει. Αυτό θα σας πω μόνο και θα συνεχίσω την τοποθέτησή μου. Αυτό έχει κοντά ποδάρια και εξυπηρετεί μόνο καταστάσεις εκτροπής, είναι ένα φλερτ με έναν ιδιότυπο εκφασισμό. Με λίγα λόγια, εξυπηρετεί αυτούς στους οποίους υποτίθεται ότι διαμεσολαβεί, δηλαδή το κενό. Έρχομαι, λοιπόν, στην τοποθέτησή μου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιθυμώ να αναφερθώ - επειδή υπάρχει ομόνοια όσον αφορά το ζήτημα του κυρίως νομοσχεδίου - σε δύο τροπολογίες, οι οποίες ενώ εκ πρώτης όψεως φαίνονται και όντως αναφέρονται σε διακριτά θέματα, από τη μια κανάλια, από την άλλη επιχειρηματικότητα, έχουν μια σχέση και μάλιστα μια σχέση η οποία για εμάς είναι εξαιρετικά σημαντική γιατί άπτονται και οι δύο με τον τρόπο τους στο ζήτημα της παραγωγικής ανασυγκρότησης. Η οικονομική κατάσταση στη χώρα έχει βαλτώσει δραματικά, με ευθύνη του κυρίαρχου μπλοκ της ολιγαρχίας που εδραίωσε ένα στάτους διαπλοκής, πελατειακότητας και υπονόμευσης κάθε έννοιας δημόσιου πλούτου και χώρου. Είναι ένα καθεστώς που προσπαθεί με συνέπεια να διαφυλάττει τα συμφέροντα των λίγων και σκοπεύει να διαιωνίζει την εξουσία τους. Τα κανάλια από τη μία λειτουργούν ως μια φάλαγγα υφαρπαγής και πλαγιοκόπησης του δημόσιου πλούτου, σε συμμαχία με την άλλη φάλαγγα, που είναι αυτή της κρατικοδίαιτης και ολιγοπωλιακής κεφαλαιοκρατίας, η οποία στηριζόμενη στην εσαεί καταστρατήγηση των ίδιων των κανόνων της αγοράς, δηλαδή του υγιούς ανταγωνισμού, σκοπεύει να συνεχίσει να κυριαρχεί. Η σημερινή Αντιπολίτευση καλύπτει πολιτικά αυτές τις πρακτικές πολλά χρόνια τώρα ως γνήσιος εκφραστής αυτών των δυνάμεων και σε πολιτικό και σε οικονομικό επίπεδο και επιχειρεί να μπλοκάρει τον διαγωνισμό παρόχων επίγειας ψηφιακής τηλεόρασης είτε διά της ομηρίας του ΕΣΡ είτε με καθυστερήσεις και με διάφορες άλλες πρακτικές, οι οποίες δεν συνάδουν με μία έννοια ευρωπαϊκού κεκτημένου. Διότι έχει σημασία να σας πω, πάνω σε αυτό, ότι είναι σημαντικό και νομίζω ότι σηματοδοτεί μία πρόθεση συναίνεσης το γεγονός ότι αυτή η αρμοδιότητα του αριθμού των αδειών μεταφέρεται εντός Βουλής, δηλαδή με όρους κοινοβουλευτικούς, σε όλα τα κόμματα, με διαφανή τρόπο και χωρίς διαμεσολαβήσεις. Είναι, με λίγα λόγια, δημοκρατικοί κανόνες, είναι κανόνες οι οποίοι ταυτίζονται με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, το υπηρετούν και προβλέπονται. Όμως, έχουμε μία πάγια τακτική, που αφορά και τα «κόκκινα» δάνεια και αφορά μία σειρά από πρωτοβουλίες που δεν πήραν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, που είναι η μετάθεση των προβλημάτων, για να παγιωθούν οι υπάρχοντες συσχετισμοί, για να διαιωνιστεί αυτή η σάπια κατάσταση. Και η παράταση της εξουσίας της ολιγαρχίας είναι μια ευθεία αναγωγή στην καταστροφή των παραγωγικών και κοινωνικών δυνάμεων. Η παρούσα Κυβέρνηση έχει λάβει την ακριβώς αντίθετη εντολή. Έχει πολιτικό σχέδιο ριζοσπαστικής ανασυγκρότησης και αυτό περνάει κατ' αρχάς από τους κανόνες δικαίου και ισονομίας για όλες τις αρχές και για όλους τους πολίτες. Κυρίως όμως θέλει να διασώσει και να στηρίξει εκείνα τα παραγωγικά στρώματα που βάλλονται από αυτήν ακριβώς τη διαδικασία. Βάζουμε κανόνες οι οποίοι θα προστατέψουν όλους εκείνους που η κρίση τούς έχει βγάλει εκτός παραγωγικής διαδικασίας, που τους έβαλε στο περιθώριο, και δεν μπορούν επομένως και ως εκ τούτου να τα βάλουν με τα ολιγοπώλια, με τους κρατικοδίαιτους. Για να μπουν νέες δυνάμεις σε αντίστοιχους κλάδους, πρέπει να φροντίσουμε να υπάρχουν αυτοί οι κανόνες, να εγγυόμαστε την ισονομία και τη δίκαιη μεταχείριση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Και αυτό ακριβώς καταδεικνύουν οι δύο τροπολογίες που εκ προοιμίου έχουμε καταθέσει σε μία λογική ενός ευρύτερου ανασυγκροτικού σχεδίου. Θα τελειώσω, γιατί ο χρόνος μου έχει τελειώσει, με την εξής διαπίστωση.
Ο χρόνος ποτέ δεν είναι αρκετός.
Θα πω μία πρόταση μόνο. Οι πολιτικές αξιοπρέπειας, που εμπνέουν και καθοδηγούν τις πράξεις μας, έρχονται από την απαρχή της δημοκρατικής οργάνωσης του νεοελληνικού κράτους. Θα μας πάνε μακριά. Ο χρόνος γίνεται δίκαιος. Σας ευχαριστώ.
Εμείς ευχαριστούμε. Ο κ. Καραθανασόπουλος έχει τον λόγο και μετά ο κ. Κουτσούκος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Και σήμερα παρακολουθήσαμε τις άγονες αντιπαραθέσεις ανάμεσα στα κόμματα της Συγκυβέρνησης και στην Αντιπολίτευση, αντιπαραθέσεις οι οποίες προσπαθούν να συγκαλύψουν τη συμφωνία η οποία εκφράζεται και με την ψήφο των κομμάτων - αυτών των κομμάτων, των Κυβερνητικών και των Αντιπολιτευόμενων - στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο το οποίο συζητάμε, δηλαδή στο νομοσχέδιο που ενσωματώνει ευρωπαϊκές οδηγίες για τη Φερεγγυότητα II αλλά και την εποπτεία των χρηματοπιστωτικών ομίλων που δραστηριοποιούνται στον τομέα της ιδιωτικής ασφάλισης. Θα πει κάποιος: «Είναι κάτι ουδέτερο αυτό; Είναι κάτι τυχαίο;» Δεν είναι ούτε ουδέτερο, ούτε τυχαίο και μάλιστα τη στιγμή που έρχονται να ενσωματωθούν οι συγκεκριμένες οδηγίες στο ελληνικό νομικό πλαίσιο. Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί ακριβώς πρέπει να δούμε τη συνολική εικόνα. Η ενσωμάτωση των συγκεκριμένων οδηγιών δεν μπορεί να είναι ξεκομμένη και δεν είναι ξεκομμένη από την πολιτική, η οποία ξεδιπλώνεται τα τελευταία χρόνια, της συνολικότερης και σφοδρότατης αντιλαϊκής επίθεσης, της επίθεσης απέναντι στην εργατική τάξη και τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα, στο όνομα της δημοσιονομικής πειθαρχίας, στο όνομα της εξόδου από τις καπιταλιστικές κρίσεις και στο τέλος τέλος της θωράκισης της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο εντάσσεται στο συνολικότερο ζήτημα το οποίο αφορά τον χαρακτήρα αλλά και το σύστημα της ασφάλισης στη χώρα μας. Και δεν είναι μεμονωμένη περίπτωση. Αντίστοιχες εξελίξεις, αλλαγές και ανατροπές υπάρχουν στο σύνολο των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και δεν είναι τυχαία η συμφωνία αυτή. Γιατί τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, χθεσινά κυβερνητικά κόμματα, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, ξεκίνησαν το ξήλωμα του κοινωνικού χαρακτήρα της δημόσιας ασφάλισης, μετέτρεψαν το σύστημα σε τριαξονικό, δηλαδή πλάι στον δημόσιο τομέα να λειτουργούν τα ταμεία επαγγελματικής ασφάλισης και η ιδιωτική ασφάλιση και μέσα από αυτήν τη διαδικασία η σύνταξη να μετατρέπεται σε εθνικό προνοιακό βοήθημα, εμπορευματοποιώντας τόσο τις συνταξιοδοτικές ανάγκες όσο και τις ίδιες τις ανάγκες της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για ευρύτερα λαϊκά στρώματα. Και σήμερα αυτό το ξήλωμα, αυτή τη δουλειά που ξεκίνησε η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, ήρθε να το ολοκληρώσει η Συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, μέσα από την κατεδάφιση του κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης και την ανατροπή συνολικότερα του συστήματος. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο οι συγκεκριμένες οδηγίες που ενσωματώνονται πάνε χέρι χέρι με τις συνολικότερες ανατροπές και τη συζήτηση που έχει ανοίξει για το ασφαλιστικό σύστημα στη χώρα μας. Απ' αυτήν την άποψη, οι οδηγίες αυτές κι όπως με πληρότητα εξήγησε ο εισηγητής του ΚΚΕ, ο Σάκης ο Βαρδαλής στην εισήγησή του, δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να δημιουργήσουν ένα ακόμη πιο ευνοϊκό πλαίσιο για να διευκολυνθεί η δράση των χρηματοπιστωτικών ομίλων που δραστηριοποιούνται στον τομέα της ιδιωτικής ασφάλισης. Να στηρίξει, δηλαδή, με άλλα λόγια την ιδιωτική ασφάλιση, να την κάνει πιο ελκυστική στα ευρύτερα λαϊκά στρώματα. Μιλάμε και για μια δραστηριότητα που μπορούμε να τη χαρακτηρίσουμε, πρέπει να τη χαρακτηρίσουμε και το ΚΚΕ τη χαρακτηρίζει ως την πλέον παρασιτική δραστηριότητα του καπιταλιστικού συστήματος. Είναι και παρασιτική δραστηριότητα από τη στιγμή που εμπορευματοποιεί την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Γιατί είναι ζήτημα ανθρώπινης αξιοπρέπειας να μπορεί ο άλλος στα γηρατειά του να έχει διασφαλίσει την ικανοποίηση των αναγκών μέσα από συντάξεις αξιοπρέπειας, να μπορεί το σύνολο των λαϊκών στρωμάτων να έχουν εξασφαλισμένη πλήρη πρόσβαση, χωρίς εμπόδια, χωρίς προϋποθέσεις στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, σε μια δημόσια αναβαθμισμένη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Αντί να γίνεται αυτό, τους στέλνετε στα «κοράκια» του συστήματος, δηλαδή σε αυτές τις εταιρείες ιδιωτικής ασφάλισης. Ισχυρίζεται η Κυβέρνηση - και συμφωνεί η Αντιπολίτευση, η ευρωμονοδρομιακή Αντιπολίτευση, τα κόμματα του ευρωμονόδρομου - ότι μέσα από αυτήν την οδηγία θωρακίζεται η δράση αυτών των επιχειρήσεων, διασφαλίζεται η λειτουργία αυτών των ομίλων, εξαιτίας των αυστηρότερων κεφαλαιακών απαιτήσεων και της αυστηροποίησης της εποπτείας. Αλήθεια, αυτό για ποιον το κάνετε; Για τους ασφαλισμένους που θα πάνε σε αυτές τις εταιρείες; Για να ωφεληθούν, δηλαδή, οι ασφαλισμένοι τους; Για να τους διασφαλίσετε, δηλαδή; Ή το κάνετε για να καταστήσετε αυτούς τους επιχειρηματικούς ομίλους πιο ελκυστικούς, για να προσελκύσουν και να παγιδεύσουν στα γρανάζια τους όσο το δυνατόν περισσότερες λαϊκές οικογένειες, οι οποίες στην αγωνία τους για μια αξιοπρεπή σύνταξη ή για μια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη πέφτουν στα νύχια τους; Αλήθεια, ρωτάμε την Κυβέρνηση, αλλά και τα άλλα κόμματα, μπορεί κανείς να εγγυηθεί τη λειτουργία αυτών των επιχειρήσεων; Μπορεί κανείς σας να εγγυηθεί ότι αυτές οι επιχειρήσεις θα παρέχουν το σύνολο, το πακέτο δηλαδή, που υπόσχονται στους ασφαλισμένους τους; Εδώ δεν μπορείτε να εγγυηθείτε ότι το κράτος, ότι το δημόσιο, το αστικό κράτος, μπορεί να εγγυηθεί το συνταξιοδοτικό πακέτο, τις συντάξεις στους ασφαλισμένους κι ότι δεν θα χρεοκοπήσουν τα ασφαλιστικά ταμεία. Πώς μπορείτε να διασφαλίσετε ότι δεν θα χρεοκοπήσουν οι ιδιωτικοί αυτοί όμιλοι, όταν το παρελθόν βοά από τέτοιες χρεοκοπίες όχι μόνο στην Ελλάδα όπως η «ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ», αλλά και σε τεράστιες πολυεθνικές επιχειρήσεις στις Ηνωμένες Πολιτείας Αμερικής, στον Καναδά, τις οποίες ανέφερε στην αρχή της συζήτησης ο κύριος Υπουργός κι οι οποίες χρεοκόπησαν, οδηγώντας στην απόγνωση εκατομμύρια ασφαλισμένους σε αυτές τις επιχειρήσεις; Και μέσα από αυτήν τη διαδικασία τι κάνετε; Επιταχύνετε τη διαδικασία συγκέντρωσης των κλάδων. Δεν είναι τυχαίο ότι το τελευταίο διάστημα παρατηρούνται σημαντικές εξαγορές ελληνικών επιχειρήσεων από πολυεθνικές, όπως είναι η «FIREFAX» που εξαγόρασε τη «EUROLIFE». Σε αυτό, λοιπόν, το πλαίσιο της συνολικότερης προώθησης του τριαξονικού ασφαλιστικού συστήματος, προωθείται η συγκεκριμένη νομοθετική παρέμβαση την οποία κάνετε. Από αυτήν την άποψη και επειδή ακριβώς είναι νύχι - κρέας δεμένη με το σύνολο των ανατροπών στην ασφάλιση, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας επιμένει και καλεί τον λαό, μέσα από την πάλη του, να αποτρέψει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό να έλθει για συζήτηση στη Βουλή, γιατί είναι απαράδεκτο. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας με κάθε τρόπο στηρίζει τους αγώνες των εργαζόμενων, των επαγγελματιών, των αυτοαπασχολούμενων, της φτωχομεσαίας αγροτιάς. Αποτελούν πρόκληση οι σημερινές κορώνες που ακούστηκαν σήμερα από αυτό το Βήμα, τόσο από τη Νέα Δημοκρατία όσο και το ΠΑΣΟΚ, που εμφανίζονται ότι υποστηρίζουν τάχα μου δήθεν την φτωχομεσαία αγροτιά, όταν ως Κυβερνητικά κόμματα εφάρμοσαν το σύνολο των αντιαγροτικών μέτρων, συνολικά την αντιαγροτική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σήμερα υποκριτικά κλαίνε με κροκοδείλια δάκρυα για τους φόβους και τις αγωνίες της φτωχομεσαίας αγροτιάς. Αποτελεί πρόκληση και συκοφάντηση των αγώνων της φτωχομεσαίας αγροτιάς η προπαγάνδα των τσιρακιών του συστήματος, των μαχαιροβγαλτών της Χρυσής Αυγής. Όπως, κατά το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, αποτελεί πρόκληση η ίδια η Κυβέρνηση να συκοφαντεί αυτούς τους αγώνες. Αλήθεια, θα αρχίσετε κι εσείς να εντάσσεστε σε αυτό το club των αστικών κομμάτων περί υποκινητών των αγώνων, να συκοφαντείτε τους αγώνες της φτωχομεσαίας αγροτιάς; Κατονομάστε ποιοι είναι αυτοί που κρύβονται πίσω. Πείτε τους ανοιχτά και όχι να συκοφαντείτε συνολικά τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις, να συκοφαντείτε την φτωχομεσαία αγροτιά και την αγωνία της να μην ξεκληριστεί από τα χωράφια της. Να σας θυμίσω τους αγώνες των συνταξιούχων; Να σας θυμίσω τις κινητοποιήσεις προχθές στο Σύνταγμα με τα ΜΑΤ και με τα δακρυγόνα; Από αυτήν την άποψη, αυτές τις συμφωνίες, τις οποίες έχετε όχι μόνο στο περιεχόμενο, στην στρατηγική, αλλά και στις μορφές με τα κόμματα που προηγήθηκαν στην Κυβέρνηση, δηλαδή με το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία, προσπαθείτε να τις συγκαλύψετε μέσα από τις κοκορομαχίες. Κοκορομαχίες, όμως, τις οποίες και σήμερα τις παρακολουθήσαμε, που βρίσκονται μακριά από τις ανάγκες, τις αγωνίες, αλλά και τα προβλήματα του λαού. Γιατί οι κοκορομαχίες γίνονται για το ποιος θα έχει το πάνω χέρι στο αλισβερίσι με τους μεγαλοκαναλάρχες, η Κυβέρνηση ή και τα άλλα κόμματα να συμμετέχουν σε αυτό το παζάρι για το ποιος θα καθορίζει τη σύνθεση των λεγόμενων ανεξάρτητων αρχών. Γιατί, για παράδειγμα, για τις άδειες τόσο η Νέα Δημοκρατία όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τα άλλα κόμματα, συμφωνούν ότι κουμάντο στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, στην ενημέρωση πρέπει να κάνουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Οι ιδιωτικοί επιχειρηματικοί όμιλοι, οι οποίοι βεβαίως αναπαράγουν την ιδεολογία της αστικής τάξης, λειτουργούν στη βάση των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου των μονοπωλιακών ομίλων και η διαπάλη γίνεται για το ποιος από τους μεγαλοκαναλάρχες θα έχει το πάνω χέρι, για το ποια κανάλια θα συνεχίσουν να λειτουργούν και κάτω από ποια σύνθεση. Αυτό σας ενδιαφέρει, σε αυτήν τη βάση. Στη βάση δηλαδή της συζήτησης για το αλισβερίσι είναι και η διαπλοκή, η οικονομική και η πολιτική, την οποία έχει η εκάστοτε κυβέρνηση, καθώς και η σημερινή, με τα μεγάλα κανάλια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ολοκληρώσω σε δύο λεπτά. Αποτελούν και πρόκληση οι ισχυρισμοί της Κυβέρνησης ότι μέσα από αυτήν τη διαδικασία διασφαλίζουν τον πλουραλισμό, την πολυφωνία και την αντικειμενική ενημέρωση. Όπως σήμερα η ΕΡΤ που είχε καλεσμένο τον διευθυντή του ραδιοφωνικού σταθμού «ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ», 105,5 για να υπερασπίσει την επιλογή της Κυβέρνησης για την αύξηση των εισιτηρίων στα μέσα μαζικής μεταφοράς; Αυτός είναι ο πλουραλισμός της κρατικής τηλεόρασης;
Κύριε Καραθανασόπουλε, να διασφαλίσουμε και το σεβασμό στον χρόνο.
Τελειώνω σε ένα λεπτό. Αποτελεί θράσος να λένε οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ότι μέσα από αυτόν τον τρόπο διασφαλίζεται το δικαίωμα στην ενημέρωση στον λαό, ότι διασφαλίζει τα δικαιώματα των εργαζομένων στον κλάδο όταν έχετε αφήσει άθικτο το σύνολο των αντιλαϊκών μέτρων, το σύνολο του αντεργατικού οπλοστασίου που έχει καθοριστεί τα προηγούμενα χρόνια. Από αυτήν την άποψη εμείς, κύριε Πρόεδρε, είναι φανερό ότι καταψηφίζουμε το σύνολο αυτού του αντιλαϊκού νομοσχεδίου και η στάση μας στις συγκεκριμένες τροπολογίες είναι καθαρή και θα εκφραστεί και μέσα από την ψηφοφορία η οποία θα ακολουθήσει. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε και εμείς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, πενήντα πέντε μαθητές και μαθήτριες και πέντε εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Γυμνάσιο Πτολεμαΐδας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριε Κουτσούκο, έχετε τον λόγο.
Κανονικά θα έπρεπε, σύμφωνα με το νομοσχέδιο που συζητάμε, να φωτίσουμε διάφορες πλευρές του χαρακτήρα της ιδιωτικής ασφάλισης και του δημόσιου κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος, ένα μεγάλο ζήτημα το οποίο είναι ανοιχτό και το οποίο έχει κινητοποιήσει το σύνολο του ελληνικού λαού, επειδή αυτό το σχέδιο λαιμητόμου που έχει η Κυβέρνηση τα ανατρέπει όλα. Όμως εν πάση περιπτώσει η συζήτηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φορτίστηκε ακριβώς από το γεγονός ότι η Κυβέρνηση επιμένει σε πολιτικούς αντιπερισπασμούς και τακτικισμούς σε ένα μείζον θέμα με βάση το οποίο επιχειρεί να πολώσει τα πράγματα, να συσπειρώσει την Κοινοβουλευτική Ομάδα της, για να αντιμετωπίσει έτσι την προϊούσα φθορά της κάτω από τη λαϊκή αγανάκτηση. Και σε αυτό το πλαίσιο καλλιεργείται εδώ ένας μύθος τον οποίον, έχοντας διαβάσει τα non paper της Κυβέρνησης, αναπαράγουν Κυβερνητικοί Βουλευτές, δηλαδή των διαπλεκόμενων και των αντιδιαπλεκόμενων. Πολύ ωραία. Εμείς, λοιπόν, είμαστε οι διαπλεκόμενοι που υποστηρίζουμε τους καναλάρχες και τα συμφέροντα και εσείς είσαστε που τους πολεμάτε στο όνομα του λαού! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να μιλήσουμε κάποτε ειλικρινά σε αυτήν την Αίθουσα και ο κ. Βούτσης είπε ορισμένες αλήθειες. Είπε, όμως, τις μισές αλήθειες. Βέβαια υπερέβαλε τον ρόλο του Προέδρου, γιατί πήρε πάρα πολλές φορές τον λόγο. Ήταν ο πανεπόπτης της Κυβέρνησης ως Υπουργός. Τώρα είναι Πρόεδρος με την ψήφο μας και νομίζω ότι δεν πρέπει να κάνει κατάχρηση του δικαιώματος του Κανονισμού. Όμως, είναι δεκτή η παρέμβασή του από την ώρα που για πρώτη φορά έβαλε τις ευθύνες της κυβέρνησης Καραμανλή. Η λέξη «Καραμανλής» από κυβερνητικό στέλεχος και από στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτήν εδώ την Αίθουσα δεν έχει ακουστεί ποτέ τα τελευταία χρόνια. Όμως ήταν η κυβέρνηση Καραμανλή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι που ξεχνάτε, - και άκουσα κι έναν συνάδελφο που έχει περίπου την ηλικία μου, γιατί μια νεαρά συνάδελφος που είχε πάρει φόρα και το έλεγε, τη δικαιολογώ, μπορεί να μην έχει διαβάσει και να μην ξέρει την ιστορία - εκείνη που ακύρωσε τον διαγωνισμό που είχε προκηρύξει η κυβέρνηση Σημίτη. Και ήταν η κυβέρνηση του κ. Τζαννετάκη - γιατί δεν είναι κανείς από παρθενογένεση στην ελληνική πολιτική ζωή - που έδωσε τις προσωρινές άδειες σε αυτούς τους διαπλεκόμενους.
Όχι του κ. Τζαννετάκη, η Οικουμενική.
Ωραία, η Οικουμενική. Μάλιστα. Εμείς έτσι και αλλιώς είμαστε ταυτισμένοι. Οι άλλοι είναι παρθένες! Για διαβάστε, παρακαλώ, τα ονόματα των Υπουργών που έχουν βάλει την υπογραφή τους σε αυτές τις άδειες - για να είμαστε συνεννοημένοι. Αγαπητές κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να μιλήσουμε ειλικρινά λοιπόν. Εμείς δεν έχουμε καμμία σχέση με αυτό που προσπαθείτε να μας καταλογίσετε. Γιατί, τι να χάσουμε εμείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Τα λίγα δευτερόλεπτα προβολής; Για δείτε τη ναυαρχίδα ενός μεγάλου συγκροτήματος του Τύπου, την επόμενη μέρα της συζήτησης για το ασφαλιστικό. Πού ήταν η κ. Γεννηματά; Πού ήταν οι προτάσεις του ΠΑΣΟΚ που καταθέσαμε εδώ; Η αντιπαράθεση είναι πλέον ΣΥΡΙΖΑ και Μητσοτάκης. Εκεί οικοδομεί το σύστημα τα συμφέροντά του. Βεβαίως πάνω σε αυτήν την αντιπαράθεση ο μεν ΣΥΡΙΖΑ δήθεν προσπαθεί να συγκροτήσει το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο, η δε Νέα Δημοκρατία και από κομματικό συμφέρον, αλλά και επειδή έχει την καχυποψία - όπως την έχουμε και εμείς - ότι αυτό θα χρησιμοποιηθεί απλώς για να επικυρώσει κυβερνητικές αποφάσεις, μια και την ευθύνη για να ορίσει τις άδειες την έχει πάρει η Κυβέρνηση, δεν συναινεί στη συγκρότηση του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου. Είναι μείζον θέμα πολιτικής συνεννόησης, λοιπόν. Την πρωτοβουλία αυτή πρέπει να την έχει η Κυβέρνηση. Δεν μπορεί να παρακάμψει αυτήν τη θεσμική διαδικασία μεταφέροντας στον Υπουργό Επικρατείας, τον κύριο Παππά, την ευθύνη να ορίσει τις άδειες. Τι τεχνογνωσία έχει ο κ. Παππάς παρά τη διαμεσολάβηση που γίνεται αυτήν τη στιγμή με τους ενδιαφερόμενους; Μη μου πείτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι δεν διαβάζετε ποιοι περνάνε τις πόρτες του Μεγάρου Μαξίμου, με ποιους ο κ. Τσίπρας έχει τελευταία αγκαλιαστεί. Έχουμε φωτογραφίες. Παραδείγματος χάριν, η κ. Αγγελοπούλου. Αλλά υπάρχουν κι άλλα δημοσιεύματα. Δεν τα ξέρετε αυτά εσείς που κάνετε τις παρθένες; Δηλαδή, έτσι παίζεται το παιχνίδι; Αν, λοιπόν, θέλει κανένας να είναι αντικειμενικός: άδειες χωρίς περιορισμένο αριθμό με κριτήρια, αυστηρά μεν, αλλά με δημόσιο διαγωνισμό, για να εισπράξει και το δημόσιο. Και μη μου πείτε τώρα περί της ελεύθερης αγοράς, γιατί άκουσα πάλι τον κύριο Πρόεδρο νωρίτερα - τον διέκοψα και του ζητώ συγγνώμη - που έλεγε για ένα μεγάλο κανάλι που χρεοκόπησε. Του είπα να μας πει ποιο είναι. Ξέρουμε όλοι ποιο είναι. Κύριε Πρόεδρε και αγαπητοί συνάδελφοι, ξέρετε τι μισθούς έδινε αυτό το κανάλι; Θα βάλουμε πλαφόν και στις μισθοδοσίες; Θα τα ελέγξουμε όλα; Εμείς, δηλαδή, θα αντικαταστήσουμε τον ρόλο της ελεύθερης οικονομίας και της αγοράς; Αυτό δεν μπορεί να γίνει. Δεύτερο θέμα επιγραμματικά. Η περιορισμένη δημοκρατία φαλκιδεύει και τις άλλες ανεξάρτητες αρχές. Αυτό που γίνεται με την επιτροπή ανταγωνισμού είναι χαρακτηριστικό. Εγώ δεν έχω διορίσει κανέναν συγγενή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Εσείς διορίζετε αφειδώς συγγενείς. Μην μας προσβάλλετε. Θέλετε να το γενικεύσουμε, να το κάνουμε παντού. Τρίτο θέμα. Ήταν ο κ. Αποστόλου εδώ νωρίτερα και επιχείρησε να απαντήσει σε μια πρόκληση.
Τελείωσε ο χρόνος, κύριε Κουτσούκο.
Τελειώνω. Κύριε Υπουργέ, δεν ήταν μεμονωμένοι. Οι χιλιάδες αγρότες που βρίσκονται στο δρόμο δεν είναι μεμονωμένοι. Το λέει ένας άνθρωπος που δεν ταυτίστηκε ποτέ ούτε με τα ακραία συνθήματα. Δεν είπαμε εμείς ποτέ «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά».
Το κάνατε, όμως.
Το «Τσοβόλα, δώστα όλα» δικό σας είναι.
Ούτε συναγελαστήκαμε στους δρόμους και τις πλατείες με διαφόρων μορφών αγανακτισμένους και της ακροδεξιάς με τους οποίους φτιάξατε το αντιμνημονιακό μέτωπο. Άρα αυτήν τη στιγμή αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να φύγει από τα μπλόκα, αν δεν έχει μια γενναία πολιτική απόφαση της Κυβέρνησης να αποσύρει τα μέτρα, για να συζητήσουμε από μηδενική βάση. Μην πιστεύετε ότι θα τους κουράσετε και ότι σας εξυπηρετεί αυτή η αναστάτωση στα πολιτικά σας σχέδια.
Ολοκληρώστε, κύριε Κουτσούκο.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Υπάρχουν ορισμένοι Υπουργοί, κύριε Πρόεδρε, που έχουν εδώ τον ρόλο να παίρνουν τον λόγο κάποια στιγμή, για να μας καταγγέλλουν ως διαπλεκόμενους. Ένας απ' αυτούς είναι ο κ. Αλεξιάδης. Την προηγούμενη φορά μας έλεγε για τις τροπολογίες για τις τριγωνικές συναλλαγές. Τον καλέσαμε, λοιπόν, αν πιστεύει ότι ήταν λάθος οι τροπολογίες να φέρει τη διόρθωση, για να πάρετε τα λεφτά πίσω. Προηγουμένως τον ακούσατε που μας είπε ότι μας είπε, ότι αναστείλαμε το φόρο επί των διαφημίσεων για να ευνοήσουμε τα συμφέροντα και τους καναλάρχες. Τον καλώ λοιπόν, εδώ από το Βήμα επισήμως να μας φέρει το άρθρο 5, παράγραφος 12 του ν. 3845/2010, για να δείτε όλοι σας ότι αυτός ο φόρος βαρύνει τον διαφημιζόμενο και δεν βαρύνει τα κανάλια. Άρα, λοιπόν, να πάψετε να ψευδολογείτε ασύστολα για να κάνετε μια πολιτική σπίλωσης των πολιτικών σας αντιπάλων. Να μιλήσουμε με τους όρους της αλήθειας για να συνεννοηθούμε. Εφόσον, δεν επιλέγετε τη συνεννόηση με τους όρους της αλήθειας δεν μπορεί να υπάρξει συνεννόηση. Ευχαριστώ και για την ανοχή, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Δένδια, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει κόπωση στην Εθνική Αντιπροσωπεία μετά από μία μακρά συζήτηση, αλλά οφείλω να πω ότι αυτό είναι απολύτως ευθύνη της Κυβέρνησης η οποία εκμεταλλεύεται τη συζήτηση επί οδηγιών ή επί άλλων εν πολλοίς διαδικαστικών θεμάτων, για να εισάγει αιφνιδίως θέματα μεγάλου ενδιαφέροντος. Στην πραγματικότητα είναι θέματα τα οποία φαλκιδεύουν την ανεξαρτησία αρχών ή την ουδετερότητα της δημόσιας διοίκησης. Όπως ελέχθη προηγουμένως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν συζητάμε εν κενώ. Δεν συζητάμε χωρίς να έχουμε αντίληψη του ευρύτερου πλαισίου, του κοινωνικού πλαισίου, του πραγματικού πλαισίου, του πολιτικού πλαισίου, όταν εδώ αναλύουμε απόψεις και διαλεγόμαστε για ένα συγκεκριμένο ζήτημα. Κατ' αρχάς, θα ήθελα, σεβαστέ κύριε Πρόεδρε της Βουλής, να μου επιτρέψετε κι εμένα να πω δύο πράγματα για το μεταναστευτικό. Διότι το μεταναστευτικό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ένα εθνικό ζήτημα. Απειλεί την εθνική μας υπόσταση έτσι όπως εξελίσσεται και όχι απλώς την επιτυχία ή την αποτυχία της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλο τον προηγούμενο χρόνο έχω κάνει σωρεία ερωτήσεων προς τους κατά καιρούς αρμόδιους Υπουργούς, σχετικά με τα προβλήματα που παρουσιάζει η πολιτική της χώρας στο μεταναστευτικό. Και η πραγματικότητα είναι η εξής: Ξεκίνησα από τις 4/3, μετά 18/3, μετά 20/4 κ.λπ.. Τι συνέβη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Κατ' αρχάς, αυτό που έγινε είναι, όσον αφορά την απορρόφηση των κονδυλίων, ότι αντικαταστήσατε την ΥΔΕΑΠ, την υπηρεσία διαχείρισης που υπήρχε στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης τότε και η οποία είχε την τεχνογνωσία απορρόφησης των κονδυλίων. Το δεύτερο το οποίο κάνατε - και μην αναλαμβάνετε εσείς την ευθύνη, κύριε Πρόεδρε της Βουλής, δεν ήταν δική σας, υπήρχε αρμόδιος ή μάλλον αρμόδια Υπουργός γι' αυτό - είναι ότι δημιουργήσατε άλλη αρχή, σε άλλο Υπουργείο, την οποία, όμως, κάνατε επτά μήνες για να τη νομοθετήσετε. Τη νομοθετήσατε με τον ν. 4332/2015 τον Ιούλιο. Μέχρι τον Ιούλιο, όχι απλώς δεν είχατε απορροφήσει ούτε ένα ευρώ, αλλά δεν είχατε καν υποβάλει action plan προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το τι θέλετε να κάνετε, αφού είχατε σταματήσει να εφαρμόζετε το action plan της δικής μας Κυβέρνησης. Προς τι φταίει η Ευρωπαϊκή Ένωση; Να είμαστε σε αυτά συνεννοημένοι. Δεν μπορεί να μην ξέρουμε τι κάνουμε. Να σκεφτόμαστε επτά μήνες, μετά να αποφασίζουμε κάτι άλλο, να κάνουμε μια καινούργια αρχή, να μην υποβάλουμε τίποτα και να περιμένουμε να έρθουν τα χρήματα! Η πραγματικότητα είναι ότι η Κυβέρνηση έχει απόλυτη ευθύνη για τον άθλιο χειρισμό του μεταναστευτικού. Σας ερωτώ ευθέως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, πόσα άτομα έχετε επιστρέψει από τους παράνομους μετανάστες στις χώρες προέλευσης; Πού βρίσκονται τα προγράμματα επιστροφής των παρανόμων μεταναστών; Τι έχετε κάνει γι' αυτά; Επί των ημερών μου, επέστρεψαν πενήντα χιλιάδες άτομα. Επί των ημερών σας, ένα χρόνο τώρα, πόσοι έχουν επιστρέψει; Για να ξέρουμε, να βλέπουμε τι συζητάμε. Εδώ θα πρέπει να υπάρξει καταλογισμός ευθυνών. Φτάνουμε και στο τέλος αυτής της τραγικής πορείας άγνοιας της πραγματικότητας, στην οποία ρωτώ τον τότε αρμόδιο Υπουργό, στις 3/12, όταν με πληροφορούν από την Ευρώπη ότι τίθεται θέμα απειλής εξόδου της Ελλάδας από τη ζώνη Σένγκεν. Η ερώτηση είναι στη διάθεσή σας. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να την καταθέτω στα Πρακτικά. Ξέρετε τι μου απαντάει ο αρμόδιος Υπουργός, ο νέος αρμόδιος Υπουργός; «Το ζήτημα αυτό» - μου λέει, έτσι, με στόμφο - «ουδέποτε ετέθη. Η χώρα μας, όχι μόνο δεν απειλήθηκε, αλλά αντιθέτως δέχτηκε συγχαρητήρια. Ανταποκρίνεται η χώρα μας με τον καλύτερο τρόπο στις υποχρεώσεις που προκύπτουν από τη συμμετοχή στον χώρο Σένγκεν». Αυτά μου έλεγε ο αρμόδιος Υπουργός τον Δεκέμβριο αυτού του χρόνου. Τώρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λίγους μήνες μετά, συζητάμε για τους «άθλιους» Ευρωπαίους που απειλούν την Ελλάδα και συζητάμε για τις επιστολές που ανταλλάσσουν οι Υπουργοί της Σλοβενίας με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με την οποία λένε ότι θα κατασκευαστεί τείχος στα Σκόπια για να αποκλειστεί η Ελλάδα από την Ευρώπη. Έχετε καταφέρει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μέσα σε ένα χρόνο δύο τεράστιες ζημιές στα εθνικά συμφέροντα: Το πρώτο είναι, ότι καταστήσατε τον κ. Ερντογάν ρυθμιστή του θέματος του μεταναστευτικού στην Ευρώπη. Οποιοσδήποτε σοβαρός Ευρωπαίος αξιωματούχος, πλέον, πηγαίνει και συναντά τον κ. Ερντογάν. Τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας τον βλέπει μόνο για να του απευθύνει περιφρονητικά σχόλια. Καταλήξαμε η Ευρώπη να αγνοεί την κατάφορη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Τουρκία, γιατί εμείς οδηγήσαμε την Ευρώπη στο να έχει ανάγκη του Τούρκους για να σταματήσει τις μεταναστευτικές ροές. Το δεύτερο, το οποίο καταφέρατε, είναι να αναβαθμίσετε του Σκοπιανούς και να καταντήσουμε εμείς να μετατρέψουμε τους Σκοπιανούς σε πύλες της Ευρώπης. Αυτά καταφέρατε με τις ιδεοληψίες σας: Να εγκαταλείψετε πλήρως το πρόγραμμα επιστροφών, να παραβιαστεί κάθε δικαίωμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστών. Κι έχω τη δυνατότητα να σας το λέω αυτό, γιατί επί των ημερών μου ήταν, όταν φτιάξαμε την Υπηρεσία Ασύλου, την πρώτη πολιτική υπηρεσία ασύλου στην Ελλάδα. Τότε σας θυμίζω ότι τις διατάξεις που έφερα για την πολιτική υπηρεσία ασύλου, που ανέβηκε ο μέσος όρος χορήγησης ασύλου από το 0,1% στο 9%, δεν μου τις ψηφίσατε. Τα θυμάστε όλα αυτά; Θυμάστε πότε λειτούργησε η πολιτική Υπηρεσία Πρώτης Υποδοχής; Τα θυμάστε όλα αυτά; Θυμάστε, όταν δεν ψηφίζατε ούτε αυτές τις διατάξεις παρά μας καταγγέλλατε; Για να είμαστε και σε αυτό συνεννοημένοι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ιερή πλάνη - κι έχω υποχρέωση να σας το πω, έχω εθνικό καθήκον να σας το πω - ότι δεν φυλάσσεται η θάλασσα. Η θάλασσα μπορεί να φυλαχθεί και η Ελλάδα έχει κάθε δυνατότητα φύλαξης του θαλασσίου χώρου της. Ο χρόνος ο οποίος έχω δεν είναι αρκετός για να σας το εξηγήσω, γιατί είναι ένα ολόκληρο επιχειρησιακό σχέδιο, που υπάρχει. Ειλικρινώς, σας λέω είμαι στην απόλυτη διάθεσή σας. Γιατί το θέμα είναι εθνικό. Να σας πω, να σας εξηγήσω, να σας καταστρώσω κι αν θέλετε, να σας εκτελέσω με απόλυτη ευθύνη, αν θέλετε με ευθύνη του κόμματός μου, το σχέδιο προστασίας των θαλασσίων συνόρων. Όπως εκτελέσαμε το σχέδιο προστασίας των χερσαίων συνόρων της χώρας, όταν προστατεύσαμε τον Έβρο, όταν προηγουμένως έμπαιναν εξακόσιοι - επτακόσιοι άνθρωποι την ημέρα. Σταματήστε τις ιδεοληψίες σας, επιτέλους! Έχουμε υποστεί μέγιστες εθνικές ήττες. Δεν μπορεί να συνεχίσει αυτό το πράγμα. Η πατρίδα μας κινδυνεύει, όχι η δική σας Κυβέρνηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οφείλουμε να αντιληφθούμε, επίσης, τα εξής: Η Κυβέρνηση, η οποία σήμερα φέρνει απλώς μια οδηγία προς συζήτηση, έχει αστοχήσει σε σειρά τομέων. Σας παρακαλώ, προσέξτε την τροπολογία την οποία έφερε - δεν είναι εδώ τώρα - ο Υπουργός, ο κ. Τόσκας, όσον αφορά τις προμήθειες της Ελληνικής Αστυνομίας. Εγώ θα εισηγηθώ στο κόμμα μου να ψηφίσουμε αυτήν την τροπολογία, έστω κι αν αποτελεί ειδικό καθεστώς. Εάν, όμως, διαβάσετε την αιτιολογία αυτής της τροπολογίας, ξέρετε τι λέει; Δεν υφίσταται πλέον το Ενιαίο Πρόγραμμα Προμηθειών. Η χώρα δεν έχει Ενιαίο Πρόγραμμα Προμηθειών. Μετά από ένα χρόνο της Κυβέρνησής σας, έχετε φροντίσει να μην υπάρχει συνολικός κορβανάς του δημοσίου, με αποτέλεσμα και το κόστος να πολλαπλασιάζεται και οι Υπουργοί να εκτίθενται και να φέρνουν τέτοιες τροπολογίες, υπό το κράτος της ανάγκης - δεν θέλω να διαγνώσω πίσω από αυτό κάποια κακή πρόθεση, πιθανότατα δεν υπάρχει καμμία τέτοια - και κυρίως, το κόστος για τον Έλληνα φορολογούμενο, στον οποίο έχουμε επισωρεύσει σωρεία βαρών, να γίνεται καθ' ημέραν μεγαλύτερο. Πάσχετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Κυβέρνησης, από μέγιστη διαχειριστική ανεπάρκεια κι αυτό είναι ασυγχώρητο σε αυτήν τη δύσκολη συγκυρία. Έρχεται εδώ ο Υπουργός των Οικονομικών, ο κ. Τσακαλώτος, ο οποίος διατυπώνει ευφυολογήματα για τον βασιλιά Ηρώδη. Ίσως δεν το ξέρετε, αλλά τα ανέκδοτα για το βασιλέα Ηρώδη στον αγγλοσαξονικό εκπαιδευτικό χώρο είναι ανάλογα με τα ανέκδοτα για τον Μπόμπο στο δικό μας εκπαιδευτικό χώρο. Παραδείγματος χάριν, ένα από τα γνωστά είναι το «Putting King Herod in the mothercare board». Δηλαδή, «να βάλουμε τον βασιλιά Ηρώδη στο διοικητικό συμβούλιο του ορφανοτροφείου». Μας λέει, λοιπόν, τέτοια ωραία ανέκδοτα ο αγαπητός Υπουργός των Οικονομικών, αλλά δεν μας λέει ένα βασικό πράγμα στην τοποθέτησή του. Είναι μαρξιστής και μάλιστα, νεομαρξιστής και μάλιστα, οξύς νεομαρξιστής. Στον δικό του ιδεολογικό χώρο ο έλεγχος του κράτους είναι ή δεν είναι ιδεολογική προϋπόθεση της εφαρμογής του πολιτικού του προγράμματος; Διότι, αν δεν είναι, τότε δεν είναι μαρξιστής. Εάν είναι, τότε δεν λέει την αλήθεια όταν ισχυρίζεται ότι δεν επιθυμούν τον έλεγχο των ανεξαρτήτων αρχών και του κρατικού τομέα. Η δε Κυβέρνηση προσπαθεί να ετεροχαρακτηρίσει τη Νέα Δημοκρατία ως «νεοφιλελεύθερη», κάνοντας σύγχυση, παρεμπιπτόντως, δύο όρων, διότι εμείς δεν είμαστε νεοφιλελεύθεροι κι αν ήμασταν δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα να σας το πούμε. O νεοφιλελεύθερος στα αγγλικά είναι libertarian. Ο φιλελεύθερος, αυτό που είμαστε εμείς, είναι liberal. Εμείς, λοιπόν, είμαστε liberals. Γνωρίζουν πάρα πολύ καλά τη διαφορά στην Κυβέρνηση. Προσπαθούν, όμως, να μας ετεροπροσδιορίσουν, ώστε να μας περιχαρακώσουν σε ένα περιθώριο, αγνοώντας και αποκρύπτοντας τη δική τους νεομαρξιστική προσέγγιση στην αντίληψη ελέγχου του κράτους και την οποία την βλέπετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να εξελίσσεται μέσα από μικρά πράγματα. Είναι τυχαίο ότι χθες, για να χρησιμοποιήσω μία οικεία έκφραση της Αριστεράς, ότι για πρώτη φορά - άλλη έκφραση της Αριστεράς - ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας διεκδικεί εν ονόματί του τις τοποθετήσεις και τις μεταθέσεις οπλιτών, κάτι που ουδείς έκανε μέχρι τώρα; Είναι τυχαίο που ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας δημιουργεί νέα επετηρίδα, αλλάζοντας αναδρομικά τη βαθμολογία και κάνοντας αναδρομικά κρίσεις; Είναι τυχαίο ότι σήμερα έρχονται δύο τροπολογίες για δύο ανεξάρτητες αρχές; Όλα αυτά είναι κατά τύχη και προέρχονται από ένα κόμμα το οποίο επιθυμεί την ουδετερότητα του δημοσίου, αλλά έχει αστοχίες ή, αντίθετα, βλέπουμε μπροστά μας να εξυφαίνονται δύο πραγματικότητες; Το ένα είναι η αποδόμηση της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στην κοινωνία, η διάψευση όλων των ελπίδων και όλων των προσδοκιών. Από την άλλη πλευρά βλέπουμε, ακριβώς εξαιτίας της κοινωνικής αδυναμίας, την προσπάθεια πολιτικής χειραγώγησης του κράτους, για να επιτευχθεί έτσι στο τέλος ένα πολιτικό αποτέλεσμα, το οποίο όμως είμαι σίγουρος ότι η ελληνική κοινωνία θα εμποδίσει. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Καρράς για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ήθελα μόνο να θέσω το εξής ζήτημα: Το πρωί τοποθετηθήκαμε επί της αντισυνταγματικότητος των δύο τροπολογιών, ούτως ώστε να υποστηρίξουμε την πραγματική ανεξαρτησία των ανεξαρτήτων αρχών. Τελείωσε αυτό. Θα τοποθετηθούμε στην ψηφοφορία επί των τροπολογιών Ακούστηκε, όμως, και έγινε πάρα πολύ κουβέντα για το ζήτημα της βιωσιμότητος των ραδιοτηλεοπτικών σταθμών που πρόκειται να αδειοδοτηθούν και παρακολουθώντας τον Πρόεδρο, τον κ. Βούτση, την βιωσιμότητά της την τοποθέτησε προηγουμένως επί του αριθμού που θα προκηρυχθούν οι άδειες. Νομίζω, όμως, ότι αυτό το ζήτημα το οποίο τίθεται βρίσκεται σε αντίθεση ήδη με τον νόμο 4339 που έχει ψηφίσει η Βουλή. Είναι ο τελευταίος, όπως γνωρίζετε, που αφορά τον τρόπο αδειοδότησης των καναλιών. Τι λέει; Η βιωσιμότητα δεν μπορεί να κριθεί προηγουμένως της προκήρυξης των αδειών. Γιατί; Έχει ο ίδιος ο νόμος στοιχεία που λέει: Στο άρθρο 3, είναι οι προϋποθέσεις συμμετοχής και η νομική μορφή υποψηφίων. Συνεχίζω. Το άρθρο 4 αναφέρεται στο κεφάλαιο, το άρθρο 7 στον τεχνολογικό εξοπλισμό, στην υποχρέωση ονομαστικοποίησης και φθάνουμε στην προκήρυξη. Υπό την έννοια αυτή, λοιπόν, το επιχείρημα το οποίο ακούγεται, ότι ο αριθμός των αδειών θα εξαρτηθεί από τη βιωσιμότητα, που έτσι μεταθέτει τη βιωσιμότητα σε προηγούμενο στάδιο της προκήρυξης, είναι εσφαλμένο. Γιατί το λέω αυτό; Θα τεθεί το θέμα, θα ελεγχθούν τα κριτήρια για το εάν έχουν τις προϋποθέσεις αδειοδότησης, όταν δημοσιευτεί η προκήρυξη και πάνω στην προκήρυξη υπάρχει συμμετοχή στον διαγωνισμό. Συνεπώς, λοιπόν, το επιχείρημα εκείνο που λέει ότι θα είναι τρεις ή τέσσερις οι άδειες, νομίζω ότι από τον ίδιο αυτό τον νόμο καταρρίπτεται. Θα πρέπει, λοιπόν, η Κυβέρνηση να σταθεί στο εξής: Να προκηρύξει δέκα, είκοσι άδειες, τουλάχιστον τις υφιστάμενες ήδη πανελλαδικής εμβέλειας και αντίστοιχα της περιφερειακής εμβέλειας. Προκηρύσσοντας, λοιπόν, αυτές τις άδειες θα δούμε με τη συμμετοχή στο διαγωνισμό εάν έχουν τα στοιχεία βιωσιμότητος. Αντίθετα, εάν μένουμε στα στοιχεία βιωσιμότητος, για να καταλήξουμε υποθετικά, χωρίς να γνωρίζουμε ποιοι έχουν τα προσόντα συμμετοχής προηγουμένως, τότε πλέον θα αυθαιρετούμε. Προτείνω, λοιπόν, να εγκαταλειφθεί αυτό το επιχείρημα, να προχωρήσει η Κυβέρνηση σε καθορισμό αριθμού αδειών αντίστοιχα τουλάχιστον με τις ήδη υφιστάμενες, για να μπορέσουμε να κρίνουμε το ζήτημα της βιωσιμότητος στη διαγνωστική διαδικασία και όχι μονομερώς η Κυβέρνηση σε εκείνο το στάδιο το οποίο θα είναι προηγούμενο και θα μπορεί να αυθαιρετεί. Συμπληρώνω μόνο τούτο. Με ενημερώνει ο συνάδελφός μου κ. Φωκάς, ο οποίος είναι Βουλευτής Θεσσαλονίκης, σχετικά με αυτό που είπε ο κ. Αποστόλου - ότι είναι σύνηθες φαινόμενο να γίνονται επεισόδια στην «AGROTICA» - ότι ουδέποτε στο παρελθόν έγινε κανένα επεισόδιο στην «AGROTICA». Είναι η πρώτη φορά που υπήρξαν εντάσεις και επεισόδια και αυτό οφείλεται στην πολιτική της Κυβέρνησης στο ασφαλιστικό και στο αγροτικό. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Εμείς ευχαριστούμε, για την οικονομία του χρόνου. Τον λόγο έχει η κ. Βαγιωνάκη.
Θα πω μόνο μια κουβέντα για το μεταναστευτικό. Λυπάμαι που κάποιοι θεωρούν ιδεοληψία το να σώζονται ανθρώπινες ζωές. Πήρα τον λόγο, γιατί θέλω να τοποθετηθώ σε τρία ζητήματα: Πρώτον, εδώ ακούστηκαν από το πρωί βαριές κουβέντες και μάλιστα απ' αυτούς που θέλουν να λέγονται υπεύθυνοι. Μέχρι για χουντικό κοινοβούλιο μίλησαν, για Βόρεια Κορέα μίλησαν, για κατέβασμα παντελονιών μίλησαν κ.λπ.. Επίσης, θέλω να πω ότι το Προεδρείο δεν έκρινε αναγκαίο να σταματήσει τους ομιλητές. Θεωρώ ότι είναι ευθύνη του Προεδρείου να μην επιτρέπει να ακούγονται τέτοιοι χαρακτηρισμοί που δυναμιτίζουν το κλίμα και δεν αφήνουν να ακουστούν τα πραγματικά πολιτικά επιχειρήματα που η δημοκρατία έχει ανάγκη. Κάνω έκκληση ως σχετικά νέα Βουλευτής προς όλους να περιφρουρήσουμε τη συζήτηση και να δώσουμε τη δυνατότητα να ακούγονται μόνο πολιτικά επιχειρήματα σ' αυτήν την Αίθουσα, που όλοι λέμε ότι είναι ο ναός της δημοκρατίας. Τους καλώ όλους σε αυτοσυγκράτηση και ζητώ και τη βοήθεια του Προεδρείου. Δεύτερον, εάν θέλουμε να έχουμε εποικοδομητική συζήτηση σ' αυτήν την Αίθουσα, πρέπει να μιλάμε τη γλώσσα της αλήθειας. Πολλοί έχουμε θητεύσει σε συνδικαλιστικούς χώρους και ξέρουμε ότι όταν συζητάμε για διαδικαστικά θέματα, είναι γιατί θέλουμε να μη μιλήσουμε για την ουσία των πραγμάτων. Κάθε φορά που η Κυβέρνηση φέρνει ένα νομοθέτημα, που δεν αρέσει στην Αντιπολίτευση, τότε η πρόφαση είναι ότι είναι αντισυνταγματικό. Φυσικά, συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, έχετε αυτό το δικαίωμα. Όμως, για να είμαστε ειλικρινείς, το παίζετε στις καθυστερήσεις. Λογικό, γιατί περισσότερο ενδιαφέρεστε για το «φαίνεσθαι» παρά για την ουσία των πραγμάτων και, φυσικά, για τα γνωστά «δελτία των 8». Εγώ, ίσως αφελώς, ελπίζω κάποια στιγμή να μιλάμε για την ουσία των πραγμάτων, γιατί αυτό πιστεύω ότι είναι και η ουσία της πολιτικής. Τρίτο θέμα επί της ουσίας της τροπολογίας για τα κανάλια. Εδώ που βρισκόμαστε πρέπει να μιλάμε τη γλώσσα της αλήθειας. Η αλήθεια είναι ότι δύο μήνες τώρα μετά την ψήφιση του νόμου για τα κανάλια, η Κυβέρνηση περίμενε αφελώς, υπομονετικά, να εκλέξει η Νέα Δημοκρατία νέο Αρχηγό, για να μπορεί να συγκροτηθεί το ΕΣΡ, όπως και οι άλλες ανεξάρτητες αρχές. Κάποιος συνάδελφος στην ομιλία του μίλησε για την ανάγκη συγκρότησης αυτών των αρχών. Συμφωνούμε. Όπως, όμως, γνωρίζει ο κύριος συνάδελφος, ο Πρόεδρος της Βουλής συγκάλεσε τη Διάσκεψη των Προέδρων, προκειμένου να προχωρήσουμε, κατ' αρχάς, για τη συγκρότηση του ΕΣΡ και στη συνέχεια για τη συγκρότηση των υπολοίπων αρχών. Εκεί που όλα έδειχναν ότι θα οδηγούμασταν σε συναινετική λύση στην πρώτη Διάσκεψη, ήρθε η δεύτερη μετά την εκλογή του νέου Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας και όλα άλλαξαν. Γιατί άραγε; Μήπως γιατί κάποιοι βολεύονται με την υπάρχουσα κατάσταση και θέλουν να μείνουν τα πράγματα ως έχουν; Και επειδή είμαι χημικός, αλλά έχω αδυναμία στα μαθηματικά, θα σας πω ότι τα μαθηματικά λένε ότι όταν κόβεται στο μισό ή στο 1/3 η πίτα, η διαφημιστική τηλεοπτική πίτα εν προκειμένω, η οποία σύμφωνα με τα στοιχεία του 2007 έφθανε τα 600 εκατομμύρια ευρώ και τα τελευταία χρόνια έχει μειωθεί στα 200 εκατομμύρια, τότε δύο πράγματα μπορούν να συμβούν: Πρώτον, είτε θα πρέπει να δούμε πόσα κανάλια χωρούν σ' αυτό το ραδιοτηλεοπτικό περιβάλλον με βάση τα κριτήρια που με ευρύτερη πλειοψηφία ψηφίσαμε στον νόμο για τις τηλεοπτικές άδειες, ώστε να υπάρχει βιωσιμότητα στη λειτουργία τους και όχι να στηρίζονται σε «θαλασσοδάνεια». Υπάρχει, εξάλλου, και η δυνατότητα της συγχώνευσης. Σχετικά δε με τη βιωσιμότητα, θέλω να υπενθυμίσω ότι, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδας, τα χρέη των μεγάλων ΜΜΕ προς τις τράπεζες ξεπερνούν τα 800 εκατομμύρια ευρώ. Η δεύτερη εναλλακτική, για να μπορούν να σταθούν αυτά τα κανάλια, είναι να συμπληρώσουν τα έσοδά τους κάπως από άλλες πηγές, πηγές που μας παραπέμπουν στο γνωστό τρίγωνο της διαπλοκής «ΜΜΕ - τραπεζικό σύστημα - πολιτικό σύστημα». Εμείς έχουμε την άποψη ότι πρέπει να ισχύσει το πρώτο. Δεν θα αποφασίσουμε εμείς ούτε ο Υπουργός ποιες θα είναι οι τηλεοπτικές άδειες ούτε θα έχουμε εμείς την ευθύνη του διαγωνισμού. Αυτή είναι δουλειά του ΕΣΡ, όπως είναι ξεκαθαρισμένο από τον νόμο που ψηφίσαμε. Αυτό που φέρνει η τροπολογία είναι να αποφασίσει η Βουλή για τον αριθμό και όχι ο Υπουργός, ο δήθεν καναλάρχης. Τι το πιο δημοκρατικό; Τι φοβάστε; Δεν καταλαβαίνω. Εάν πράγματι ενδιαφέρεστε για τη διαφάνεια και την αξιοκρατία, ελάτε να αποφασίσουμε όλοι μαζί και ας συμβάλλετε γρήγορα στη συγκρότηση του ΕΣΡ, για να προχωρήσουμε και στις υπόλοιπες αρχές. Ας μην ξεχνάμε, εξάλλου, ότι στο παγκόσμιο δίκτυο ελευθερίας του Τύπου, των δημοσιογράφων χωρίς σύνορα, η θέση της Ελλάδας επιδεινώθηκε. Από την τριακοστή πρώτη θέση το 2008 πέσαμε στην ενενηκοστή πρώτη το 2015 σε σύνολο εκατόν ογδόντα χωρών. Και μια υποσημείωση επειδή βλέπω ότι γίνεται μεγάλη συζήτηση για την οικογενειοκρατία: Νομίζω ότι στο σπίτι του κρεμασμένου δεν πρέπει να μιλάμε για σχοινί. Ας κοιτάξουμε μόνο τα ονόματα των μελών της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας. Δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα.
Ο κ. Συρίγος έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα αρχίσω με ένα ερώτημα και θα κλείσω με ένα ερώτημα. Αφού όλοι σε αυτήν την Αίθουσα συμφωνούμε ότι τα ραδιοτηλεοπτικά μας πράγματα δεν βαίνουν κατ' ευχήν και ψηφίσαμε μάλιστα τον Οκτώβριο νόμο γι' αυτά, αναρωτιέται κανείς προς τι τόση φασαρία. Αφού συμφωνούμε στη διαπίστωση πού βρίσκεται το πρόβλημα; Προς τι οι ενστάσεις, οι εντάσεις, οι αντισυνταγματικότητες εντόνως προβληθείσες αν και απορριφθείσες; Η απάντηση πιστεύω ότι βρίσκεται σε κάποιες ειλικρινείς φράσεις ενίων αγορητών της Αντιπολιτεύσεως. «Αντικαταστήστε το νόμο και συζητάμε για το ΕΣΡ». Είναι θεμιτό να τίθεται με αυτόν τον άκομψο τρόπο η ανατροπή νόμου ψηφισμένου από τη Βουλή και ισχύοντος; Και περαιτέρω: «Φέρατε τον νόμο στη Βουλή για να έχετε πλειοψηφία». Είναι αμαρτία να έχει κάποιος πλειοψηφία στη Βουλή; Ή μήπως η αμαρτία υπάρχει όταν δεν την έχετε εσείς; Μία δημοκρατία δεν βασίζεται στη διά της πλειοψηφίας επιλογή λύσεων; Οι νόμοι που έχουν με πλειοψηφία ψηφιστεί είναι θεμιτό να παρεμποδίζονται στην εφαρμογή τους; Αυτή, κύριοι συνάδελφοι, είναι η αιτία των συζητήσεων, των κατηγοριών περί Βορείου Κορέας, περί χειραγωγήσεως των ανεξαρτήτων αρχών και πως εν τέλει πρέπει να αλλάξει με αυτόν τον πιεστικό τρόπο ένας νόμος του κράτους. Και όταν το θέμα έρχεται πάλι στη Βουλή ξανά θεωρείται η διά της πλειοψηφίας θέσπιση αμάρτημα, διότι αυτό σημαίνει ότι ουσιαστικά κάποιοι δεν επιθυμούν ίσως την αλλαγή του υπάρχοντος στρεβλού τοπίου, ενώ συμφωνούν ότι όντως το τοπίο είναι στρεβλό. Και όλα αυτά για να μη συμβεί το αυτονόητο, δηλαδή νόμος ψηφισμένος να μπορεί να εφαρμοστεί. Ποιοι φοβούνται την αλλαγή; Φοβούμαι ότι η ένταση και το πείσμα οδηγούν σε αδυναμία συνεννόησης. Έγιναν προσπάθειες και ακόμη πρέπει να γίνουν προσπάθειες. Εξετέθησαν με πολύ παραστατικό τρόπο και λεπτομερή από τον κύριο Πρόεδρο της Βουλής. Ωστόσο απέτυχαν. Κάτι ακόμα: Είναι δυνατόν κόμματα παραδοσιακά - και το λέω με σεβασμό, δεν το λέω ως επίκριση - να επενδύουν στις ενστάσεις; Αυτό δεν είναι πολιτική, είναι ενστασιολογία. Και μιλώ για κόμματα που έχουν μεγάλη ιστορία. Σκεφθείτε το αυτό. Μην το θεωρήσετε παραίνεση. Ποιος είμαι εγώ που θα κάνω μία παραίνεση; Εμείς εξάλλου θα θυμάστε ότι δεν κλείσαμε ποτέ κάποιο κανάλι. Όσο για τα υπόλοιπα που ειπώθηκαν - γιατί δεν ειπώθηκαν μόνο για το συγκεκριμένο ζήτημα - δεν θα συμμετάσχω στη δημιουργία ούτε συγχύσεως ούτε στην καλλιέργεια φόβου ή κλίματος αστάθειας. Η χώρα έχει ανάγκη από σταθερότητα την οποία εξασφαλίζει η Κυβέρνηση βασιζομένη - κρατήστε το αυτό - σε μία εξαιρετικά συμπαγή και στέρεη κοινοβουλευτική Πλειοψηφία και καλλιεργώντας παράλληλα κλίμα συναινετικό. Το έχει ανάγκη η χώρα αυτό το συναινετικό κλίμα. Τα υπόλοιπα είναι σχόλια, είναι λόγια, είναι οτιδήποτε. Φοβούμαι ότι όποια πολιτική δύναμη δεν επενδύει στην πολιτική αλλά στη σύγχυση ή στην αναστάτωση κάνει κακό και στην ίδια και στη χώρα. Και κλείνω με ένα ερώτημα γιατί ετέθη το ερώτημα βασανιστικά. Και θα το θέσω ως άνθρωπος έχοντας και διατηρώντας βεβαίως και τη βουλευτική μου ιδιότητα, ένα ερώτημα που πιστεύω ότι και εσάς σας έχει βασανίσει όποια θέση και αν έχετε για το ζήτημα του προσφυγικού. Πώς αντιμετωπίζεται, κύριοι συνάδελφοι, μια βάρκα με γυναικόπαιδα για να προφυλαχθούμε από αυτήν; Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, να απαντήσουμε στο ερώτημα; Υπάρχει απάντηση.
Ο κ. Μπαλωμενάκης έχει τον λόγο.
Αν δεν απαντηθεί με κανονιοβολισμούς και με βύθιση της βάρκας, θα καταφύγουμε στο σχέδιο του κ. Δένδια, ο οποίος μας αποκάλυψε ότι υπάρχει ένα ολόκληρο επιχειρησιακό σχέδιο. Πού το έχει κρυμμένο άραγε; Εθνικά υπεύθυνη θέση δεν είναι να πάει να το ανακοινώσει τουλάχιστον ως ιδέα στους αρμόδιους Υπουργούς; Αυτήν την απορία εκφράζω εισαγωγικώς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ασχοληθώ κι εγώ με το θέμα της τροπολογίας για τα ΜΜΕ, η οποία επιχειρήθηκε κατά ορισμένους να αποτελέσει σήμερα το Βατερλό της Κυβέρνησης και προκύπτει ότι συμβαίνει, μάλλον, το αντίθετο. Δεν θα υπήρχε ανάγκη να εισαχθεί αυτή η τροπολογία του κυρίου Υπουργού της Επικρατείας εάν δεν βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη μια πραγματικά εργώδης προσπάθεια να αχρηστευτεί η διάταξη του άρθρου 2, του ν. 4339. Εάν, δηλαδή, δεν υπήρχε η οφθαλμοφανής επιδίωξη όχι γενικά και αόριστα να μην αλλάξει τίποτα, αλλά συγκεκριμένα να μην γίνει ο διαγωνισμός αδειοδότησης. Πώς υλοποιείται αυτή η προσπάθεια; Υλοποιείται με την ανοίκεια εκμετάλλευση του σημερινού ανώμαλου καθεστώτος στο Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο, ανώμαλου με την έννοια της αδυναμίας συγκρότησης εννοείται. Η αρχική στάση της Νέας Δημοκρατίας που πρόβαλε ως πρόφαση να μην προσχωρήσει στη διαδικασία συμπλήρωσης του ΕΣΡ την εκλογή του Αρχηγού της παράταξης, άλλαξε μετά την εκλογή. Μερικοί λένε ότι η στάση της Νέας Δημοκρατίας άλλαξε ως αντίδωρο του νέου Προέδρου για την υποστήριξη μεγάλων συγκροτημάτων στο πρόσωπό του. Η κρίση περί του αν αυτό αληθεύει ή όχι εναπόκειται στη δική μας κρίση και στη νοημοσύνη εκάστου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μία συμπεριφορά που αποτελεί απόπειρα πολιτικού σαμποτάζ. Για να μην φανεί ως λεκτική υπερβολή ή αμετροέπεια αυτή μου η εκτίμηση, τη συνδέω απολύτως με τη φράση του κ. Βορίδη σήμερα το πρωί στην αρχή της διαδικασίας που είπε: «Δεν θα εκδοθεί ποτέ προκήρυξη του ΕΣΡ». Επικαλούμαι τα Πρακτικά, αν τυχόν το αρνηθεί. Δηλαδή, η παρατεταμένη αδυναμία του ΕΣΡ επιχειρείται να χρησιμοποιηθεί ως μοχλός πίεσης, για μην επιβληθεί νομιμότητα και διαφάνεια στο αμαρτωλό τοπίο. Είναι μια λογική που λιγότερο ωμά βέβαια και εν είδει προφητείας από αυτές που εσχάτως συνηθίζει ο κ. Βενιζέλος, ενστερνίστηκε και ο ίδιος. Θα ήθελα πάρα πολύ να γνωρίζω την αντίδραση όσων μελών του ΕΣΡ απομένουν στην κατάφορη αυτή απειλή, απειλή να μεταβληθούν οι ίδιοι σε πολιορκητικό κλοιό της προσπάθειας, για να μην αλλάξει τίποτα στο χώρο εκείνο που έχουν κληθεί να υπερασπίζονται και να υπηρετούν. Είναι σύμφωνοι; Αποδέχονται το ενδεχόμενο να θεωρηθούν συνένοχοι; Θα ήθελα ακόμη να δω και την αντίδραση των κυρίων από το Ποτάμι και τη Δημοκρατική Συμπαράταξη μπροστά στην πλήρη απαξίωση και τον εξευτελισμό, θα έλεγα, της ανεξάρτητης αρχής για την οποία τόσα ωραία - φοβάμαι όμως κούφια λόγια ακούμε. Η Νέα Δημοκρατία διά του στόματος της κυρίας εισηγήτριας μάλλον αβασάνιστα πρότεινε στη Βουλή να θεσπίσει αυξημένη πλειοψηφία κατά τον προσδιορισμό του αριθμού των αδειών και τότε, όπως είπε, το κόμμα της θα ψηφίσει την τροπολογία. Δεν είμαστε, όμως, πολιτιστικό σωματείο, αλλά το νομοθετικό σώμα, του οποίου ο τρόπος λειτουργίας αδρομερώς μεν, αυστηρώς δε, ορίζεται από το Σύνταγμα και, όπως υπενθύμισε ο κύριος Προεδρεύων, μόνο το Σύνταγμα μπορεί να ορίσει τα θέματα εκείνα στα οποία απαιτείται αυξημένη πλειοψηφία. Οι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης σήμερα σκόπιμα έμπλεξαν μεταξύ τους ξεκάθαρες και ειλημμένες εδώ και καιρό από τη νομολογία αρμοδιότητες ανάμεσα στο κράτος με την διπλή έκφανση, δηλαδή νομοθετική και εκτελεστική λειτουργία και του ΕΣΡ. Στο άρθρο 15 του Συντάγματος το οποίο όλοι εδώ επικαλούμαστε, γίνεται σαφής, σαφέστατη διάκριση μεταξύ του άμεσου και γενικού ελέγχου που ανατίθεται στο κράτος και του ελέγχου του περιεχομένου και της τήρησης της νομιμότητας που πραγματικά ανατίθεται στο Σύνταγμα. Από αυτές τις διατυπώσεις καθόλου μα καθόλου δεν προκύπτει ότι το ΕΣΡ καθιερώνεται ως νομοθετικό όργανο, ως νομοθετούν όργανο. Είναι διοικητική αρχή γι' αυτό και οι αποφάσεις, όπως μας θύμισε κάποιος σήμερα, ελέγχονται από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Η μεταβατική - και τονίσω τη λέξη «μεταβατική» - διάταξη που καλούμαστε σήμερα να ψηφίσουμε, θα έπρεπε πραγματικά να ψηφιστεί από το σύνολο της Βουλής, εάν εκείνοι που αντιδρούν ήθελαν ειλικρινώς να μπει τάξη και διαφάνεια στα θέματα της ραδιοτηλεόρασης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Ο ν. 4339 είναι ένα νομοθέτημα, που μέσα από ένα αμαρτωλό καθεστώς δυόμισι δεκαετιών, επιχειρεί να βάλει κανόνες, ορίζει έλεγχο, βάζει φραγμούς στη διαπλοκή, διασφαλίζει έσοδα για το κράτος. Είναι ένα νομοθέτημα, που, όπως διακριτικά υπογραμμίστηκε εδώ - και αναρωτιέμαι και πόσοι από την Αντιπολίτευση το αντιλήφθηκαν αυτό - ήρθε να πετύχει εκεί που σε άλλες παλιότερες εποχές σχετικές νομοθετικές απόπειρες απέτυχαν από έλλειψη σταθερής πολιτικής βούλησης λέω εγώ ή, αν πάρουμε την εκδοχή του κυρίου Δένδια, επειδή εμποδίστηκαν. Εμποδίστηκαν, όμως, από τα ίδια εξωθεσμικά κέντρα, τα οποία σήμερα με ζήλο η Νέα Δημοκρατία υπερασπίζεται. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τελειώνω λέγοντας ότι μετά από τόση συζήτηση, νομίζω ότι προκύπτει ποιο είναι το πραγματικό ερώτημα της σημερινής διαδικασίας στο θέμα, τουλάχιστον, της τροπολογίας και πιστεύω ότι ακόμα και την έσχατη στιγμή εκείνοι που αγωνίζονται να μην αλλάξει τίποτα σ' αυτό το φαύλο καθεστώς θα υποστούν την ήττα που αρμόζει στη σημερινή συνθήκη. Ευχαριστώ πολύ.
Ο κ. Παπαηλιού έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα αναφερθώ κι εγώ στο θέμα της τροπολογίας για την αδειοδότηση των τηλεοπτικών συχνοτήτων. Ξεκινώ λέγοντας ότι περί τα τέλη της δεκαετίας του 1950 ή τις αρχές της δεκαετίας του 1960 αποδίδεται στον αείμνηστο Κωνσταντίνο Καραμανλή η φράση: «Ένας γνωστός εκδότης και δύο κυρίες…» - μία εκδότρια και η τότε βασίλισσα - «…κυβερνούν την Ελλάδα». Η συγκεκριμένη αναφορά αποτυπώνει τη δύναμη και την ισχυρή επιρροή των Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας στην πολιτική ζωή του τόπου, στο πολιτικό σύστημα και στους φορείς του με μία διαφορά σε σχέση με σήμερα. Οι εκδότες των έντυπων Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, τότε που δεν υπήρχε τηλεόραση, προέρχονταν από τον χώρο της δημοσιογραφίας και ασχολούνταν αποκλειστικά με την έκδοση εφημερίδων. Δεν ήταν, όπως σήμερα, επιχειρηματίες, οι οποίοι ασκούν κατά κύριο λόγο άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες και, μάλιστα, συνδεόμενες με το δημόσιο και, βέβαια, χρησιμοποιούν την κατοχή έντυπων ή ηλεκτρονικών ΜΜΕ, προκειμένου μέσω της ασκούμενης επιρροής στην κοινή γνώμη να προωθήσουν δικά τους επιχειρηματικά συμφέροντα. Τότε οι εφημερίδες μονοπωλούσαν την ενημέρωση. Έκτοτε, έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι. Έχει αλλάξει και το ευρύτερο κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον. Υπό το καθεστώς της νεοφιλελεύθερης κυριαρχίας, η οικονομική εξουσία επιβάλλεται στην πολιτική, που τείνει να γίνει θεραπαινίδα των κυρίαρχων οικονομικών τάξεων. Η δε διαπλοκή μεταξύ οικονομικής και πολιτικής εξουσίας και η εξ αυτής της διαπλοκής προερχόμενη διαφθορά αποτελούν έκφανση αυτής της επιβολής. Η τηλεόραση έχει καταστεί κυρίαρχη στον χώρο των ΜΜΕ. Η επιρροή που ασκεί είναι πολύ μεγαλύτερη απ' αυτήν που ασκούσαν και ασκούν τα έντυπα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, αφού έχει εγκατασταθεί επί εικοσιτετράωρου βάσεως στο σπίτι και του τελευταίου πολίτη. Εκτός, λοιπόν, των έντυπων Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας και η τηλεόραση περιήλθε σε ελάχιστα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Αυτά μέσω της τηλεόρασης, θεωρώντας την ενημέρωση, τον πολιτισμό, την ψυχαγωγία εμπορεύματα και όχι κοινωνικά αγαθά και προς εξυπηρέτηση ιδίων συμφερόντων, χειραγωγούν προκλητικά την κοινή γνώμη, αντιστρέφοντας την πραγματικότητα και δρουν ανεξέλεγκτα παραβιάζοντας τη νομιμότητα, την ισοπολιτεία, την ισονομία, την ισηγορία και αναγορεύονται σε απόλυτους κυρίαρχους. Η ψήφιση του ν. 4339 επιδιώκει ακριβώς αυτό, να θεσπίσει όρους νομιμότητας στο τηλεοπτικό τοπίο. Αυτόν τον νόμο αντιπαλεύει και υποσκάπτει με νύχια και με δόντια το σύστημα διαπλοκής και διαφθοράς. Η τροπολογία - προσθήκη, που συζητείται σήμερα, αποτελεί μεταβατική ρύθμιση σε σχέση με τον ν. 4339∕2015, με σκοπό να προχωρήσουν η δημοπράτηση και η αδειοδότηση των τηλεοπτικών συχνοτήτων. Αυτή η τροπολογία - προσθήκη συνδέεται με τη μεθόδευση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και των συμμάχων της να αρνηθούν τη δική τους σύμπραξη στη συγκρότηση του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου, προκειμένου να συνεχιστεί η διαιώνιση της σημερινής τηλεοπτικής ζούγκλας. Εξάλλου, το ομολόγησαν και οι ίδιοι Βουλευτές της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αναφέροντας ότι δεν θα γίνει κατορθωτό να προωθηθεί η αδειοδότηση των τηλεοπτικών συχνοτήτων. Είναι απειλή αυτή, άραγε; Από τη συζήτηση προέκυψαν και πάλι δύο απόψεις - προσεγγίσεις. Η πρώτη αποσκοπεί στην παράταση της ανομίας, της προσωρινής, αέναης μονιμότητας του τηλεοπτικού τοπίου. Αυτή η προσέγγιση υπηρετεί συγκεκριμένη σκοπιμότητα, τη διατήρηση του σημερινού τηλεοπτικού χάους, που δεν ενημερώνει αλλά χειραγωγεί, που δεν εκπέμπει πολιτικό λόγο αλλά άναρθρες κραυγές, με σκοπό τη δημιουργία εντυπώσεων συμβατών με τα συμφέροντα του συστήματος. Αυτήν την άποψη εκφράζουν η Αξιωματική Αντιπολίτευση και οι σύμμαχοί της. Η δεύτερη αποβλέπει στη θέσπιση διαφανών κανόνων, που να ρυθμίζουν το άναρχο τηλεοπτικό τοπίο. Η δεύτερη προσέγγιση που εκφράζεται από την Κυβέρνηση αποσκοπεί στην αποκατάσταση της νομιμότητας σε σχέση με τη λειτουργία των τηλεοπτικών σταθμών, στη διασφάλιση της πολυφωνίας και του πλουραλισμού, στη δραστηριοποίηση οικονομικά υγιών επιχειρήσεων στο χώρο, ώστε να μην εξαρτώνται από τα δανεικά και αγύριστα των τραπεζών, στην ανάπτυξη υγιούς ανταγωνισμού και στην εκπομπή ποιοτικών προγραμμάτων. Συνακόλουθα, αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση της θεσμικής ανασυγκρότησης της χώρας, που μαζί με την κοινωνικά δίκαιη παραγωγική ανασυγκρότηση έχουν εξαγγελθεί και θα υλοποιηθούν βήμα βήμα από την Κυβέρνηση, σε πείσμα του συστήματος που μας αντιπαλεύει και θέτει συνεχώς εμπόδια. Και αυτό διότι ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζεται στις λαϊκές δυνάμεις, οι οποίες έχουν και μνήμη και κρίση.
Ο χρόνος σας τελείωσε, κύριε συνάδελφε.
Με τη σημερινή σας στάση, κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και των συμμάχων σας, ενισχύσατε και τη μνήμη και την κρίση του ελληνικού λαού. Σας ευχαριστώ.
Κυρία Ασημακοπούλου, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά. Μπορείτε να μιλήσετε και από τη θέση σας.
Μόνο δύο λεπτά; Τόσο είναι η δευτερολογία, κύριε Πρόεδρε;
Τόσο είναι. Ουκ εν τω πολλώ το ευ!
Βεβαίως, ιδίως όταν είναι κάποιος από την πλευρά που δέχεται κριτική! Ξεκίνησε η εβδομάδα, κύριε Πρόεδρε, με το TAE KWO DO και την κρίση αισιοδοξίας που έχει η Κυβέρνηση αυτήν τη στιγμή, παρά το γεγονός ότι υπάρχει μια πραγματικότητα έξω, η οποία είναι τελείως διαφορετική από αυτά που ζήσαμε από τη μετάδοση μέσα στο TAE KWO DO. Θέλω να βάλω για τα δύο αυτά λεπτά στο κάδρο αυτής της ιστορίας τη σημερινή τροπολογία. Ξέρετε, ένα χρόνο αργότερα η πραγματικότητα είναι αμείλικτη ως προς την καταστροφική πορεία αυτής της Κυβέρνησης και την ανικανότητά της σε όλα τα θέματα, είτε μιλάμε για την οικονομία είτε για το μεταναστευτικό. Όμως, αυτό δεν οφείλεται μόνο στην ιδεοληψία σας και στην ανικανότητά σας, αλλά πρωτίστως στο ότι δεν υπήρχε ποτέ κανένα σχέδιο πέρα από τον λαϊκισμό σας. Φαίνεται όμως ότι υπάρχει ένα σχέδιο και βλέπουμε σήμερα ένα κομμάτι αυτού. Είναι το σχέδιο της άλωσης του κράτους από την Κυβέρνηση της Αριστεράς, ένα σχέδιο του οποίου έχουμε δει επεισόδια: στις προσλήψεις μετακλητών, στις διοικήσεις νοσοκομείων, στις παρεμβάσεις στο στράτευμα, στα Σώματα Ασφαλείας, στις παρεμβάσεις στη δημόσια διοίκηση, στους διοικητές των νοσοκομείων, στους περιφερειακούς διευθυντές της εκπαίδευσης, στις διοικήσεις των ΑΕΙ, με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Αυτό είναι το σχέδιό σας, το οποίο αναίσχυντα, αμείλικτα και αδίστακτα υλοποιείτε. Και αυτό το κομμάτι που βλέπουμε σήμερα είναι το σχέδιο άλωσης των ανεξαρτήτων αρχών, το οποίο όντως είναι πιο δύσκολο από τους μετακλητούς και τη δημόσια διοίκηση. Είναι πιο δύσκολο και ως προς την υπεράσπιση απέναντι στην κοινωνία και ως προς την εκτέλεσή του. Όμως, προχωράτε αδίστακτα και στο ΕΣΡ με την τροπολογία σήμερα και αναρωτιέμαι πού πάει αυτό. Θα ήθελα να πω ένα πράγμα σχετικά με αυτό. Έχω κάνει μία κουβέντα σε αυτήν την Αίθουσα με τον Πρόεδρο της Βουλής, τον κ. Βούτση, ο οποίος με είχε προϊδεάσει ότι θα υπάρξει συνέχεια στο ΕΣΡ, θα υπάρξει νομοθετική πρωτοβουλία. Όμως, έχει δεσμευτεί ότι δεν θα υπάρξει τροποποίηση του Κανονισμού της Βουλής. Ελπίζω αυτή η δέσμευση να ισχύει, γιατί δεν βλέπω πού πάει αυτό το έργο. Όσον αφορά την Επιτροπή Ανταγωνισμού - μέρος του σχεδίου και αυτό - ειλικρινά με αυτήν την απίστευτη φωτογραφική ρεβανσιστική διάταξη έχουμε μείνει όλοι άφωνοι και χωρίς τοποθέτηση. Δεν είναι ο κ. Σταθάκης εδώ, για να μας κρύψει την υποκρισία του πίσω από αυτό το ευγενικό του χαμόγελο. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ]] Όμως, ο ελληνικός λαός έχει καταλάβει. Και μπορεί να προχωράτε αδίστακτα, αναίσχυντα, αλλά δεν θα προχωρήσετε απρόσκοπτα, γιατί θα έχετε απέναντί σας εμάς ως Αξιωματική Αντιπολίτευση και κυρίως θα έχετε τις Ελληνίδες και τους Έλληνες που βρίσκονται στους δρόμους από όλες τις κοινωνικές τάξεις και οι οποίοι σήμερα πληρώνουν τον λογαριασμό του αδίστακτου λαϊκισμού σας. Ευχαριστώ.
Κύριε Θεοφύλακτε, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά. Παρακαλώ να σεβαστείτε τον χρόνο. Βουλευτές ταξιδεύουν στις 22.00΄ και πρέπει να έχουν ψηφίσει ως τότε και υπάρχουν και άλλα προβλήματα συναφή.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Θα είμαι σύντομος. Πραγματικά, επειδή αφορά τις Ελληνίδες και τους Έλληνες και τα πράγματα είναι απλά, θα μιλήσω και εγώ για την τροπολογία του κ. Παππά, γιατί ως εισηγητής στην αρχή αναφέρθηκα στο υπό ψήφιση νομοσχέδιο. Τα πράγματα είναι απλά και τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Ας ακούσουν, λοιπόν, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες και ας διαλέξουν, γιατί πολιτική σημαίνει επιλογή, «διαλέγω». Από τη μία έχουμε πολιτικές δυνάμεις που στηρίζουν το σημερινό καθεστώς των ΜΜΕ, το σάπιο, όπως το ονομάζει ο λαός, αυτό όπου είναι καταχρεωμένες οι επιχειρήσεις, είναι με προσωρινές άδειες. Ακόμα και ένα ψιλικατζίδικο να ανοίξει ο τελευταίος Έλληνας χρειάζεται άδεια και χρειάζεται να πληρώσει, και τόσα χρόνια, είκοσι πέντε χρόνια εκείνοι δεν έχουν πληρώσει δεκάρα τσακιστή και τις έχουν καταχρεώσει τις επιχειρήσεις τους. Οι ίδιοι ως άτομα οι επιχειρηματίες ή οι μεγαλοδημοσιογράφοι - όχι οι πολλοί δημοσιογράφοι - έχουν πλουτίσει από αυτά και έχουν βγάλει τα χρήματά τους στο εξωτερικό και εμπαίζουν τους Έλληνες πολίτες. Υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις, λοιπόν, που θέλουν να διαιωνίζεται αυτό το καθεστώς και λένε ότι θα είναι πολιτικός μας τάφος - άκουσον, άκουσον! - εμείς να προσπαθούμε να το αλλάξουμε. Από την άλλη, υπάρχουν οι υγιείς πολιτικές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ που θέλουν να βάλουν τάξη και νομιμότητα σε αυτό το σάπιο καθεστώς της τέταρτης εξουσίας. Μιλάμε για θεσμική τέταρτη εξουσία. Τα τηλεοπτικά κανάλια δεν είναι απλές επιχειρησούλες, για να πούμε «ε, σήμερα έτσι, αύριο αλλιώς». Είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη, τέταρτη - θεωρείται - εξουσία, γιατί ελέγχει τις άλλες τρεις. Αυτό προσπαθεί να κάνει η Κυβέρνηση και ας διαλέξει ο ελληνικός λαός με ποιανού το μέρος είναι. Μετρηθήκαμε μία φορά σε αυτά τα ζητήματα και φάνηκε ότι έχασαν την επιρροή τους τα κανάλια, γιατί είχαν και έχουν φοβερή επιρροή. Μετρηθήκαμε στο Δημοψήφισμα. Κι αν χρειαστεί, θα ξαναμετρηθούμε. Ας μην ξεγελιέται ο ελληνικός λαός από τις σειρήνες τους και ας διαλέξει σωστά. Ευχαριστώ.
Ο κ. Μανιάτης έχει τον λόγο για δύο λεπτά.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση έχει εγκλωβιστεί σε ένα «τρίγωνο του διαβόλου», στο δικό της «τρίγωνο του διαβόλου», σε ένα «τρίγωνο του διαβόλου» που έχει στην πρώτη κορυφή την αρρωστημένη, την αλλεργική, την ιδεοληπτική απέχθεια προς οτιδήποτε ρυθμίζει με διαφάνεια τις αγορές, την τηλεοπτική αγορά, την τηλεπικοινωνιακή αγορά, την ενεργειακή αγορά. Οτιδήποτε ρυθμίζει με διαφάνεια, σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς τις αγορές, πρέπει να ξαναγυρίσει πίσω στα Υπουργεία, στα γραφεία των Υπουργών, να είναι ξανά οι προύχοντες που μοιράζουν πάλι την πίτα. Υπάρχει δεύτερη κορυφή του «τριγώνου του διαβόλου». Αυτή η δεύτερη κορυφή είναι το κόλπο, η κοινοβουλευτική εξαπάτηση. Τι λέει αυτό; Αυτό λέει: «Δεν αντέχουν οι πλάτες μου να σηκώσω το πόσες άδειες θα δώσει η χώρα στα κανάλια, σουτάρω την μπάλα στο Κοινοβούλιο, στους τριακόσιους, που προφανώς έχουν απίστευτη τεχνογνωσία, πάρα πολλούς τεχνοκράτες συμβούλους και θα αποφασίσουν επί του απολύτως τεχνικού θέματος, αν η Ελλάδα χρειάζεται τέσσερις, δέκα, δεκατέσσερις ή είκοσι τέσσερις τηλεοπτικές άδειες.» Αυτό, επίσης, συνιστά προσβολή απέναντι στους Έλληνες Βουλευτές και τον ελληνικό λαό που τους εκλέγει. Υπάρχει και η τρίτη κορυφή του «τριγώνου του διαβόλου», που είναι ο στόχος. Ο στόχος είναι ένας: να φτιάξουν καθεστώς, όπου από το Μαξίμου θα περνούν οι πάντες, θα αφήνουν τα διαπιστευτήρια και θα γίνεται το σχετικό «παιχνίδι». Επειδή πια είναι μεγάλα παιδιά οι Έλληνες πολίτες, δεν είναι ιθαγενείς όπως νομίζετε, τις δύο τροπολογίες, κύριοι Υπουργοί, για το ΕΣΡ και την Επιτροπή Ανταγωνισμού, να τις πάρετε πίσω. Αυτό το «τρίγωνο του διαβόλου» που συνδέει και τις δύο τροπολογίες σας, να το πάρετε πίσω. Να πω και μία φράση για τον κ. Αποστόλου, ο οποίος σήμερα μας αποκάλυψε κι ένα κρυφό του ταλέντο: το ταλέντο του τηλεσκηνοθέτη. Τι μας είπε ο κ. Αποστόλου; Μας είπε ότι συνεχίζουμε να βλέπουμε το έργο «Αγρότης μόνος ψάχνει». Οι είκοσι χιλιάδες αγρότες είναι μια οφθαλμαπάτη! Δεν είναι στα πεζοδρόμια, στους δρόμους. Είναι κατά μόνας, αγρότες που για πρώτη φορά κάνουν κάτι.
Κύριε Μανιάτη, ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε, σε μισό λεπτό. Να ενημερώσω τον κ. Αποστόλου - δεν ξέρω πόσες φορές έχει πάει στην «AGROTICA» - ότι ποτέ η «AGROTICA» δεν είχε διακοπεί και δεν είχε ποτέ αποχωρήσει τρομοκρατημένος Υπουργός χωρίς να κάνει τα εγκαίνια. Ποτέ!
Εντάξει, κύριε Μανιάτη, τελειώσατε.
Τελειώνω. Τώρα, λοιπόν, επειδή βρισκόμαστε εδώ που βρισκόμαστε, λέμε κάτι πολύ σαφές: από 13% στο 23% ο ΦΠΑ στα εφόδια, μηδενισμός στην επιστροφή πετρελαίου στους αγρότες, 67% φορολογία και ασφαλιστικές εισφορές, φόρος στο κρασί. Καταστρέφουν ό,τι δημιουργικό υπάρχει στον πρωτογενή τομέα. Ε, αυτό δεν θα γίνει αποδεκτό!
Τον λόγο έχει ο κ. Καμμένος για δύο λεπτά.
Κυρία Πρόεδρε, ευχαριστώ πάρα πολύ. Πολύ σύντομα θα πρέπει να πούμε, επειδή βλέπω ότι οι συνάδελφοι, αν και είναι αργά, προσπαθούν να σηκώσουν τους τόνους, ότι αυτή η Κυβέρνηση έχει έναν βασικό σκοπό: να φέρει τη νομιμότητα και την κανονικότητα στην αγορά. Και ξεκινώ: Υπήρχε μία ασυδοσία κι ένας εκβιασμός. Το γνωρίζουμε όλοι. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ήθελαν να απολύσουν - και απέλυαν - «υπαλλήλους», συνεργαζόμενους και εκβιαζόμενους «υπαλλήλους». Από πέρσι το καλοκαίρι, από τότε που ο αξιότιμος κύριος Υπουργός Επικρατείας είχε αναγγείλει την έλευση του νομοσχεδίου για τις αδειοδοτήσεις των νέων καναλιών, για το ΕΣΡ και τους πλειοδοτικούς διαγωνισμούς, εκβίαζαν με απολύσεις. Αυτή η Κυβέρνηση θα φέρει μία κανονικότητα. Θα ξέρει κάθε εργαζόμενος πού εργάζεται. Θα ήθελα όλα τα κόμματα να ρωτήσουν τους εργαζόμενους, τους εγκλωβισμένους, τους εκβιαζόμενους εργαζόμενους των καναλιών, εάν στηρίζουν αυτήν την Κυβέρνηση ή τις προηγούμενες, οι οποίες έφεραν τον εργασιακό μεσαίωνα και τον εκβιασμό και το μπλοκάκι - που ήταν εκβιαστικό μπλοκάκι - σε όλους και την αναρχία. Δεύτερον, υπήρχαν και δημιουργήθηκαν κόμματα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Να το κρύψουμε, συνάδελφοι; Υπήρχαν κόμματα, τα οποία δημιουργήθηκαν - επαναλαμβάνω - από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης! Αυτήν τη στιγμή υπάρχουν και κυβερνούν και υπογράφουν και αποφασίζουν για τον ελληνικό λαό κόμματα δημιουργημένα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Υπήρχαν εταιρείες δημοσκοπήσεων συνεργαζόμενες με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που δημιούργησαν εικόνα. Η εικόνα έμεινε στο λαό, στο μυαλό του ψηφοφόρου. Ο ψηφοφόρος δεν είχε εναλλακτική παρά αυτήν που έβλεπε στην εικόνα και πήγε και ψήφισε. Και δεν είναι άμεση η ευθύνη του ψηφοφόρου. Είναι ευθύνη των μέσων μαζικής ενημέρωσης και των εταιρειών δημοσκοπήσεων, οι οποίες έδιναν μασημένη τροφή και δήθεν ήρωες με 13% και 15% δημοσκοπικά αποτελέσματα πριν μπουν στη Βουλή. Και τώρα δεν βρίσκουν ούτε τον εαυτό τους στον καθρέφτη! Αυτά ήταν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μέχρι να έρθουμε εμείς στην Κυβέρνηση και να φέρουμε μια υγεία. Τέλος, θα προσέξουν αυτοί που έχουν άδειες, διότι όποιος προσπαθήσει να κλείσει την εταιρεία με δόλιο τρόπο, να κλείσει τον ΑΦΜ ή να αλλάξει, να έχει καινούργιο ΑΦΜ, με καινούργιο ΑΦΜ να απολύσει ή να διαγράψει εταιρικά χρέη και τα προσωπικά του λεφτά να τα έχει στην Ελβετία, στο Isle of Man ή στα Cook Islands, να το ξεχάσει. Αυτή η Κυβέρνηση πέρασε τον νόμο που δεν θα επιτρέψει αλλαγή ΑΦΜ και τράμπα χρεών, να τα φορτωθεί ο ελληνικός λαός. Θα με συγχωρήσετε, «σύντροφοι», που το λέω, αλλά εγώ προσωπικά ήμουν και κατά της συγχώρεσης του Μεγάρου Μουσικής και είχα βγάλει και δελτίο Τύπου. Δεν το ψήφισα. Ήμουν κατά. Δεν θα υπάρχει, λοιπόν, άλλο συγχωροχάρτι, ειδικά σε αυτούς που χρωστούν σωρευμένα 2 δισεκατομμύρια ευρώ, 1.200.000.000 τα ραδιοτηλεοπτικά και 800.000.000 τα έντυπα, τα οποία είναι όλα εμπλεκόμενα. Τι θα κάνουμε; Θα τους συγχωρέσουμε, συνάδελφοι; Να σκεφθούμε όλοι ότι χρειάζεται πλέον ειλικρίνεια. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ο κύριος Υπουργός, ο κ. Παππάς, έχει τον λόγο για τρία λεπτά.
Κατ' αρχάς θα ήθελα να κάνω μία γενικότερη πολιτική παρατήρηση και να πω ότι μπαίνουμε σε μία ενδιαφέρουσα περίοδο, η οποία θα έχει και πολιτικές αντιπαραθέσεις, οι οποίες νομίζω ότι - όπως ζήσαμε προχθές στο ασφαλιστικό, αλλά και σήμερα - καταρρίπτουν το κεντρικό επιχείρημα όσων προσπαθούσαν το προηγούμενο διάστημα να ισχυριστούν ότι τελείωσαν οι πολιτικές διαφορές και εφόσον η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έφερε μια συμφωνία, είμαστε όλοι ίδιοι και ας προστρέξουμε να την εφαρμόσουμε. Ο Αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας προχθές μάς εξήγησε ποια είναι τα αγκωνάρια της διεξόδου που προτείνει, θέτοντας ως πρόταση το άμεσο κόψιμο των επικουρικών, φορολογία των επανορθώσεων των αγροτών, μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων. Επίσης μας προκάλεσε, λέγοντας ότι δεν είχαμε με χαρά δεχθεί τη μεταρρύθμιση Γιαννίτση για να έχει σωθεί το ασφαλιστικό τώρα. Και σήμερα βεβαίως…
Θα αρχίσουμε κύκλο πάλι;
Όχι, να μην ξεκινήσουμε κύκλο, κύριε Δένδια.
Τότε μη λέτε ανακρίβειες.
Δεν λέω καμμία ανακρίβεια.
Πώς δεν λέτε.
Δεν λέω καμμία ανακρίβεια. Περιγράφω ακριβώς τις προτάσεις του Αρχηγού σας.
Πείτε τα δικά σας και αφήστε…
Ξέχασε και την ιδιωτική ασφάλιση.
Δεν ξέρω γιατί σας ενοχλεί, πραγματικά.
Αφήστε τον να τα λέει. Δεν χρειάζεται από εσάς να επαναλαμβάνονται.
Κύριε Δένδια, θέλω να συμφωνήσουμε στο εξής συμπέρασμα: Ότι οι υπαρκτές πολιτικές διαφορές αποτυπώνονται ακριβώς στην οξύτητα των αντιπαραθέσεων εντός του Κοινοβουλίου. Και αυτό είναι κάτι που θα περίμενα κι εσείς να το καλωσορίζετε. Δυστυχώς, σήμερα ακούστηκαν ακρότητες και χυδαιότητες. Ακούσαμε ότι το Κοινοβούλιο είναι χουντικό. Ακούσαμε ότι αυτή η ρύθμιση θα γίνει ο πολιτικός μας τάφος. Ακούσαμε και τα περί κράτους της Αριστεράς. Κράτος της Αριστεράς να θυμίσω είναι ένα μότο το οποίο ευδοκιμούσε στα χείλη ακραίων, ακροδεξιών οργανώσεων τη δεκαετία του 1980. Ελπίζω πραγματικά και ειλικρινά αυτό να μη γίνει και προμετωπίδα επιχειρημάτων της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης αυτή την περίοδο. Είναι προφανές, δυστυχώς, ότι κάποιοι δεν θέλουν να γίνει ο διαγωνισμός. Ξέφυγε του κ. Βορίδη, το είπε και ο κ. Βενιζέλος, ότι διαγωνισμός δεν θα γίνει ποτέ. Διαγωνισμός θα γίνει. Κι αυτή η Πλειοψηφία, αυτή η Κυβέρνηση είναι απολύτως αποφασισμένη.
Ποτέ!
Δεν κάνατε διαγωνισμό όταν ήσασταν κυβέρνηση. Και για να είμαι ακριβοδίκαιος, όχι η κυβέρνηση Σαμαρά, αλλά η προηγούμενη, του κ. Καραμανλή, προσπάθησε να κάνει κάτι. Δεν τα κατάφερε. [[Χειροκροτήματα - γέλωτες από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Ενοχλείστε! Εσείς ταυτιστήκατε με τη διακυβέρνηση Σαμαρά, η οποία δεν χρέωσε τα τέλη χρήσης συχνοτήτων, δεν επέβαλε το φόρο διαφήμισης και προφανώς ποτέ δεν θα έκανε διαγωνισμό.
Ηρεμία, κύριοι συνάδελφοι.
Σε κανέναν εκτός αυτής της Αίθουσας δεν κάνει εντύπωση ότι εσείς ψηφίζατε περικοπές και χαράτσωμα στις συντάξεις με την ηρεμία του Βούδα και τώρα εξεγείρεστε με το πάθος του φανατικού. Γιατί; Γιατί είπαμε ότι θα κάνουμε διαγωνισμό. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και κάτι τελευταίο. Όταν συζητήθηκε ο νόμος Ρουσόπουλου, ένας Βουλευτής διατύπωσε την εξής άποψη: Οι ανεξάρτητες αρχές, όπως είπε, είναι προϊόν απορίας του πολιτικού συστήματος. Αυτό είναι.
Εγώ το έχω πει αυτό.
Εσείς το έχετε πει, κύριε Δένδια.
Και διατηρώ αυτήν την άποψη.
Τη διατηρείτε. Άρα νομίζω ότι είναι λίγο ανακόλουθο αυτήν τη στιγμή να έρχεστε εδώ…
Κάνετε λάθος!
…και να κριτικάρετε την Κυβέρνηση ακριβώς για τα αντίθετα πράγματα. Θα σας καλούσα, λοιπόν, αυτήν τη ρύθμιση να την υπερψηφίσετε. Και αν ακόμα δεν την υπερψηφίσετε, κάντε κάτι για να έχουμε σύντομα Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης και να προχωρήσουμε. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Κύριε Δένδια, δεν είναι προσωπικό αυτό.
Ε, πώς δεν είναι, κυρία Πρόεδρε;
Σας έθιξε κάπου, την υπόληψή σας, την τιμή σας;
Είπε «ανακόλουθο». Αν αυτό δεν σας θίγει εσάς, δεν πειράζει. Εμάς μας θίγει να είμαστε ανακόλουθοι.
Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι. Ορίστε, κύριε Δένδια, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατ' αρχάς, με τιμά ο κύριος Υπουργός και τον ευχαριστώ, διότι ανατρέχει στα λεγόμενά μου το 2007 ως νέου Βουλευτή και στις απόψεις μου επί του θεσμικού πλαισίου της χώρας. Παρά ταύτα, πρέπει να σας πω το εξής: Τις απόψεις αυτές διατηρώ μέχρι και σήμερα. Η αντίληψή μου είναι ότι οι ανεξάρτητες αρχές αποτελούν ειδικό μόρφωμα το οποίο χρήζει επανεξέτασης συνολικά από το πολιτικό σύστημα. Και το λέω συνεχώς αυτό από το 2004 μέχρι σήμερα.
Γιατί το φτιάξατε τότε;
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει έλλειψη σεβασμού στη συνταγματική τάξη, κύριε Υπουργέ, την οποία επιδεικνύετε εσείς! Είναι άλλο να έρθετε εδώ θεσμικά και να μας μιλήσετε για όλες τις ανεξάρτητες αρχές, τις πέντε συνταγματικές κι αν θέλετε και τις άλλες τις ρυθμιστικές που ορίζονται από τον νόμο, και άλλο είναι εκ πλαγίου, μέσα από δικές σας τροπολογίες και του Υπουργού, του κ. Σταθάκη, να προσπαθήσετε όχι να μετακυλήσετε πολιτικό βάρος στο πολιτικό σύστημα, όπως δικαιούστε να το πράξετε, αλλά να ελέγξετε, να ποδηγετήσετε και να κερδίσετε τελικά επιρροή κατά τρόπον ο οποίος δεν τιμά την Κυβέρνηση και δεν τιμά το πολιτικό σύστημα!
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, ομοίως θα ήθελα κι εγώ τον λόγο.
Θέλετε και εσείς τον λόγο; Ορίστε, κύριε Σταθάκη, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Για ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε, γιατί χρωστώ μία απάντηση προφανώς, μιας και θεωρώ ότι η κριτική στα σημεία τα οποία έθιξε η Νέα Δημοκρατία, έχει απαντηθεί. Δεν υπάρχει κανένα από αυτά τα στοιχεία στην τελευταία εκδοχή, όπως την έχετε στα χέρια σας. [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] [[Να μπει η σελ. 613α]] [[Να μπει η σελ. 614α]] Αναφέρομαι στα τρία σημεία που υπάρχουν στο Πειθαρχικό Συμβούλιο - έχουν αφαιρεθεί - αναφέρομαι στα θέματα περί αντισυνταγματικότητας που θέσατε - δεν υπάρχουν - και αναφέρομαι και στο θέμα της πολιτικής ιδέας περί ελέγχου της Επιτροπής Ανταγωνισμού, το οποίο επαναλαμβάνω ότι δεν υπάρχει ούτε από τα πεπραγμένα της δικής μας Κυβέρνησης. Επαναλαμβάνω ότι οι δύο εισηγητές που πρότεινε η παρούσα Κυβέρνηση, έχουν ψηφιστεί από το σύνολο των κομμάτων. Άρα αίρεται κάθε έννοια ελέγχου ή προσπάθειας ελέγχου αυτής της επιτροπής. Το μόνο επίμαχο θέμα είναι το πολιτικό, της προσπάθειας, δηλαδή, που θέσαμε ως αρχή και αφορά φυσικά και την τοποθέτηση μέλους του Κοινοβουλίου το οποίο αφορά η συγκεκριμένη διάταξη. Νομίζω ότι από τη δική μου την πλευρά πρέπει να είναι σαφές ότι η Κυβέρνηση και το σύνολο της Κυβέρνησης τη βασική αυτήν αρχή την οποία εισάγουμε σήμερα στον νόμο, πρέπει να την ακολουθήσει - αρχής γενομένης - για το σύνολο των ανεξάρτητων αρχών. Τέλος δεν θα υπάρξει, όμως είναι μια αρχή την οποία πρέπει όλοι να συμμεριστούμε. Στις ανεξάρτητες αρχές και όχι στους μετακλητούς υπαλλήλους, κύριε Βορίδη, και όχι σε δεκάδες άλλες θέσεις προσωρινής ή άλλης απασχόλησης. Τις ανεξάρτητες αρχές πρέπει να τις προστατεύσουμε από οποιαδήποτε πολιτική επιρροή, όπως επιτάσσει ο νόμος και το Σύνταγμα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στην Οδηγία 2009/138/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης (Φερεγγυότητα ΙΙ), στα άρθρα 2 και 8 της Οδηγίας 2014/51/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Απριλίου 2014 σχετικά με την τροποποίηση των Οδηγιών 2003/71/ΕΚ και 2009/138/ΕΚ, και των Κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1060/2009, (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, όσον αφορά τις εξουσίες της Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων (εφεξής ΕΑΑΕΣ) και της Ευρωπαϊκής Αρχής Κινητών Αξιών και Αγορών, καθώς και στο άρθρο 4 της Οδηγίας 2011/89/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία των χρηματοπιστωτικών οντοτήτων που ανήκουν σε χρηματοπιστωτικούς ομίλους ετερογενών δραστηριοτήτων και συναφείς διατάξεις της νομοθεσίας περί της ιδιωτικής ασφάλισης». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών έγινε δεκτό επί της αρχής, κατά πλειοψηφία. Εισερχόμεθα στην ψήφιση των άρθρων. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 3 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 5 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 5 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 6 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 6 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 7 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 7 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 8 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 8 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 9 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 9 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 10 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 10 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 11 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 11 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 12 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 12 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 13 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 13 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 14 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 14 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 15 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 15 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 16 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 16 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 17 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 17 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 18 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 18 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 19 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 19 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 20 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 20 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 21 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 21 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 22 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 22 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 23 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 23 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 24 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 24 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 25 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 25 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 26 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 26 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 27 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 27 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 28 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 28 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 29 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 29 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 30 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 30 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 31 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 31 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 32 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 32 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 33 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 33 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 34 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 34 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 35 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 35 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 36 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 36 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 37 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 37 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 38 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 38 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 39 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 39 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 40 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 40 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 41 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 41 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 42 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 42 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 43 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 43 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 44 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 44 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 45 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 45 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 46 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 46 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 47 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 47 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 48 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 48 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 49 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 49 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 50 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 50 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 51 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 51 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 52 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 52 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 53 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 53 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 54 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 54 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 55 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 55 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 56 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 56 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 57 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 57 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 58 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 58 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 59 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 59 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 60 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 60 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 61 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 61 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 62 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 62 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 63 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 63 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 64 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 64 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 65 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 65 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 66 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 66 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 67 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 67 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 68 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 68 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 69 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 69 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 70 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 70 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 71 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 71 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 72 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 72 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 73 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 73 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 74 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς, το άρθρο 74 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 75 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς, το άρθρο 75 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 76 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς, το άρθρο 76 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 77 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς, το άρθρο 77 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 78 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς, το άρθρο 78 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 79 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς, το άρθρο 79 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 80 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς, το άρθρο 80 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 81 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 81 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 82 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 82 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 83 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 83 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 84 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 84 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 85 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 85 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 86 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 86 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 87 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 87 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 88 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 88 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 89 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 89 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 90 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 90 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 91 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 91 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 92 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 92 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 93 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 93 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 94 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 94 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 95 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς, το άρθρο 95 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 96 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 96 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 97 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 97 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 98 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 98 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 99 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 99 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 100 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 100 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 101 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 101 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 102 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 102 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 103 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 103 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 104 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 104 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 105 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 105 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 106 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 106 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 107 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 107 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 108 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 108 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 109 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 109 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 110 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 110 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 111 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 111 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 112 όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 112 έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 113 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 113 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 114 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 114 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 115 όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 115 έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 116 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 116 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 117 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 117 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 118 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 118 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 119 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 119 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 120 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 120 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 121 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 121 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 122 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 122 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 123 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 123 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 124 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 124 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 125 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 125 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 126 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 126 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 127 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 127 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 128 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 128 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 129 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 129 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 130 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 130 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 131 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 131 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 132 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 132 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 133 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 133 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 134 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 134 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 135 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 135 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 136 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 136 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 137 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 137 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 138 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 138 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 139 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 139 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 140 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 140 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 141 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 141 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 142 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 142 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 143 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 143 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 144 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 144 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 145 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 145 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 146 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 146 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 147 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 147 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 148 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 148 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 149 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 149 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 150 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 150 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 151 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 151 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 152 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 152 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 153 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 153 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 154 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 154 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 155 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 155 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 156 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 156 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 157 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 157 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 158 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 158 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 159 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 159 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 160 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 160 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 161 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 161 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 162 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 162 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 163 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 163 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 164 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 164 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 165 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 165 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 166 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 166 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 167 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 167 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 168 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 168 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 169 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 169 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 170 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 170 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 171 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 171 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 172 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 172 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 173 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 173 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 174 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 174 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 175 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 175 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 176 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 176 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 177 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 177 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 178 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 178 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 179 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 179 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 180 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 180 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 181 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 181 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 182 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 182 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 183 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 183 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 184 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 184 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 185 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 185 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 186 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 186 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 187 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 187 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 188 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 188 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 189 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 189 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 190 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 190 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 191 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 191 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 192 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 192 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 193 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 193 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 194 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 194 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 195 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 195 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 196 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 196 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 197 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 197 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 198 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 198 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 199 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 199 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 200 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 200 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 201 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 201 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 202 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 202 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 203 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 203 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 204 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 204 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 205 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 205 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 206 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 206 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 207 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 207 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 208 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 208 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 209 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 209 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 210 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 210 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 211 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 211 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 212 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 212 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 213 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 213 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 214 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 214 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 215 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 215 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 216 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 216 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 217 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 217 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 218 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 218 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 219 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 219 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 220 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 220 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 221 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 221 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 222 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 222 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 223 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 223 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 224 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 224 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 225 όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 225 έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 226 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 226 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 227 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 227 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 228 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 228 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 229 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 229 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 230 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 230 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 231 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 231 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 232 όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 232 έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 233 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 233 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 234 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 234 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 235 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 235 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 236 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 236 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 237 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 237 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 238 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 238 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 239 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 239 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 240 όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 240 έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 241 όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 241 έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 242 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 242 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 243 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 243 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 244 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 244 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 245 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 245 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 246 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 246 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 247 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 247 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 248 όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 248 έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 249 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς, το άρθρο 249 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 250 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 250 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 251 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 251 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 252 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 252 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 253 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 253 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 254 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 254 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 255 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 255 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 256 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 256 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 257 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 257 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 258 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 258 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 259 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 259 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 260 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 260 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 261 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 261 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 262 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 262 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 263 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 263 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 264 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 264 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 265 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 265 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 266 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 266 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 267 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 267 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 268 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 268 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 269 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 269 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 270 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 270 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 271 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 271 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 272 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 272 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 273 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 273 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 274 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 274 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 275 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 275 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 276 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 276 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 277 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 277 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 278 όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 278 έγινε δεκτό όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση επί των τροπολογιών. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 168 και ειδικό 41 όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 168 και ειδικό 41 έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδια άρθρα. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 169 και ειδικό 42 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 169 και ειδικό 42 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 172 και ειδικό 45 όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 172 και ειδικό 45 έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει υποβληθεί αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας επί της τροπολογίας με γενικό αριθμό 164 και ειδικό 40 και επί της τροπολογίας με γενικό αριθμό 170 και ειδικό 43, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Θα αναγνώσω και τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση της ονομαστικής ψηφοφορίας, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Ο κ. Μάκης Βορίδης. Παρών. Η κα Νίκη Κεραμέως. Παρούσα. Η κ. Άννα Ασημακοπούλου. Παρούσα. Ο κ. Νικήτας Κακλαμάνης. Παρών. Ο κ. Χρίστος Δήμας. Παρών. Ο κ. Εμμανουήλ Κόνσολας. Παρών. Ο κ. Απόστολος Βεσυρόπουλος. Παρών. Η κ. Σοφία Βούλτεψη. Παρούσα. Η κ. Μαρία Αντωνίου. Παρούσα. Ο κ. Γεώργιος Γεωργαντάς. Παρών. Ο κ. Στέργιος Γιαννάκης. Παρών. Ο κ. Κωνσταντίνος Κουκοδήμος. Παρών. Ο κ. Χαράλαμπος Αθανασίου. Παρών. Ο κ. Δημήτριος Σταμάτης. Παρών. Ο κ. Γεράσιμος Γιακουμάτος. Παρών. Ο κ. Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης. Παρών. Κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας. Επίσης, έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ επί της τροπολογίας με γενικό αριθμό 164 και ειδικό 40 και επί της τροπολογίας με γενικό αριθμό 170 και ειδικό 43, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Θα αναγνώσω και τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση της ονομαστικής ψηφοφορίας, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Ο κ. Αρβανιτίδης Γεώργιος. Παρών. Ο κ. Βενιζέλος Ευάγγελος. Παρών. Ο κ. Θεοχαρόπουλος Αθανάσιος. Παρών. Ο κ. Κεγκέρογλου Βασίλειος. Παρών. Η κ. Κεφαλίδου Χαρά. Παρούσα. Ο κ. Κουτσούκος Γιάννης. Παρών. Ο κ. Κρεμαστινός Δημήτριος. Παρών. Ο κ. Κωνσταντινόπουλος Οδυσσέας. Παρών. Ο κ. Κωνσταντόπουλος Δημήτριος. Παρών. Ο κ. Λοβέρδος Ανδρέας. Παρών. Ο κ. Μανιάτης Ιωάννης. Παρών. Ο κ. Παπαθεοδώρου Θεόδωρος. Παρών. Ο κ. Σκανδαλίδης Κωνσταντίνος. Παρών. Ο κ. Τζελέπης Μιχάλης. Παρών. Η κ. Χριστοφιλοπούλου Εύη. Παρούσα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ. Συνεπώς διακόπτουμε τη συνεδρίασή μας για δέκα (10΄) λεπτά, σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επαναλαμβάνεται η διακοπείσα συνεδρίαση. Ερωτάται το Σώμα: Δέχεστε να συμπτύξουμε τις προβλεπόμενες από τον Κανονισμό ψηφοφορίες σε μία;
Το Σώμα συνεφώνησε. Θα διεξαχθεί, λοιπόν, ονομαστική ψηφοφορία επί της τροπολογίας με γενικό αριθμό 164 και ειδικό 40 και επί της τροπολογίας με γενικό αριθμό 170 και ειδικό 43 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών. Οι αποδεχόμενοι τις τροπολογίες λέγουν «ΝΑΙ». Οι μη αποδεχόμενοι τις τροπολογίες λέγουν «ΟΧΙ». Οι αρνούμενοι ψήφο λέγουν «ΠΑΡΩΝ». Σας ενημερώνω, επίσης, ότι έχουν έρθει στο Προεδρείο τηλεομοιοτυπίες (φαξ) συναδέλφων, σύμφωνα με το άρθρο 70Α΄ του Κανονισμού της Βουλής, με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο τους επί των τροπολογιών. Οι ψήφοι αυτές θα ανακοινωθούν και θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει. Καλούνται επί του καταλόγου οι Βουλευτές κ. Αναστασία Γκαρά από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Απόστολος Βεσυρόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία. Αλλάζει η Νέα Δημοκρατία Βουλευτή επί του καταλόγου. Πρέπει να κάνουμε γρήγορα, γιατί ο Βουλευτής κ. Κεφαλογιάννης θα ταξιδέψει στις 22.00΄ η ώρα, όπως και όλοι οι Βουλευτές της Κρήτης, οι οποίοι και θα εκφωνηθούν πρώτοι. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Υπάρχουν αιτήματα και από άλλους συναδέλφους, τα έχω ακούσει! Θα το ρυθμίσω. Παρακαλώ να αρχίσει η ανάγνωση του καταλόγου.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα επτά μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το Γυμνάσιο Γαρδικίου Θεσπρωτίας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Υπάρχει συνάδελφος, ο οποίος δεν άκουσε το όνομά του; Κανείς. Οι επιστολές, οι οποίες απεστάλησαν στο Προεδρείο από τους συναδέλφους, σύμφωνα με το άρθρο 70Α΄ του Κανονισμού της Βουλής, καταχωρίζονται στα Πρακτικά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ενημερώνω ότι έχουν έλθει στο Προεδρείο επιστολές των συναδέλφων κ. Βασίλειου Γιόγιακα, κ. Θεόδωρου Καράογλου, κ. Αικατερίνης Παπακώστα - Σιδηροπούλου, κ. Κωνσταντίνου Μπαργιώτα, κ. Θεοχάρη Θεοχάρη και κ. Φωτεινής Γενηματά, οι οποίοι μας γνωρίζουν ότι απουσιάζουν από την ψηφοφορία και ότι αν ήταν παρόντες θα ψήφιζαν «ΟΧΙ». Οι επιστολές αυτές, οι οποίες εκφράζουν πρόθεση ψήφου, θα καταχωρισθούν στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης, αλλά δεν συνυπολογίζονται στην καταμέτρηση των ψήφων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η ψηφοφορία και παρακαλώ τους κύριους ψηφολέκτες να προβούν στην καταμέτρηση των ψήφων και την εξαγωγή του αποτελέσματος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. Ψήφισαν 256 Βουλευτές. Υπέρ της τροπολογίας με γενικό αριθμό 164 και ειδικό 40, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά της τροπολογίας με γενικό αριθμό 164 και ειδικό 40, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 101 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισαν 2 Βουλευτές. Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 164 και ειδικό 40 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Υπέρ της τροπολογίας με γενικό αριθμό 170 και ειδικό 43, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά της τροπολογίας με γενικό αριθμό 170 και ειδικό 43, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 91 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισαν 12 Βουλευτές. Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 170 και ειδικό 43 έγινε δεκτή όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο, σύμφωνα με το παρακάτω πρωτόκολλο ονομαστικής ψηφοφορίας:
Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου του νομοσχεδίου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών: «Προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στην Οδηγία 2009/138/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης (Φερεγγυότητα ΙΙ), στα άρθρα 2 και 8 της Οδηγίας 2014/51/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Απριλίου 2014 σχετικά με την τροποποίηση των Οδηγιών 2003/71/ΕΚ και 2009/138/ΕΚ, και των Κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1060/2009, (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, όσον αφορά τις εξουσίες της Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων (εφεξής ΕΑΑΕΣ) και της Ευρωπαϊκής Αρχής Κινητών Αξιών και Αγορών, καθώς και στο άρθρο 4 της Οδηγίας 2011/89/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία των χρηματοπιστωτικών οντοτήτων που ανήκουν σε χρηματοπιστωτικούς ομίλους ετερογενών δραστηριοτήτων και συναφείς διατάξεις της νομοθεσίας περί της ιδιωτικής ασφάλισης και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων κατά πλειοψηφία. Δέχεστε στο σημείο αυτό να ψηφίσουμε το νομοσχέδιο και στο σύνολό του;
Κυρία Πρόεδρε, κανονικά, σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 4, επιβάλλεται να παρέλθει ένα εικοσιτετράωρο για την ψήφιση στο σύνολο.
Το ξέρω, αλλά πολύ συχνά το κάνουμε αυτό. Έχουμε μοιράσει όλες τις τροπολογίες, δούλεψε η Γραμματεία για να τις μοιράσει, για να μην έχουμε αυτό...
Στην προπροηγούμενη περίοδο δεν το κάναμε αυτό.
Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών: «Προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στην Οδηγία 2009/138/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης (Φερεγγυότητα ΙΙ), στα άρθρα 2 και 8 της Οδηγίας 2014/51/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Απριλίου 2014 σχετικά με την τροποποίηση των Οδηγιών 2003/71/ΕΚ και 2009/138/ΕΚ, και των Κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1060/2009, (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, όσον αφορά τις εξουσίες της Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων (εφεξής ΕΑΑΕΣ) και της Ευρωπαϊκής Αρχής Κινητών Αξιών και Αγορών, καθώς και στο άρθρο 4 της Οδηγίας 2011/89/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία των χρηματοπιστωτικών οντοτήτων που ανήκουν σε χρηματοπιστωτικούς ομίλους ετερογενών δραστηριοτήτων και συναφείς διατάξεις της νομοθεσίας περί της ιδιωτικής ασφάλισης και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών της σημερινής συνεδρίασης ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 21.45΄ λύεται η συνεδρίαση για τη Δευτέρα 1η Φεβρουαρίου 2016 και ώρα 18.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.