Voordat wij beginnen met het mondelinge vragenuur, staan wij stil bij de moord op Jo Cox. Ik heet de ambassadeur van het Verenigd Koninkrijk en onze minister-president van harte welkom. Ik verzoek iedereen in de zaal om, voor zover dat mogelijk is, te gaan staan. Vorige week donderdag, 16 juni, werden wij samen met de rest van de wereld opgeschrikt door de laffe en zinloze aanslag op het Britse parlementslid Jo Cox. Ze was nog zo jong. Morgen zou ze 42 jaar zijn geworden. Ze was een echtgenote, moeder van twee kinderen, een vrouw in de bloei van haar leven en carrière, vol ideeën en idealen. Momenteel wordt onderzocht of de verdachte een politiek motief had. Maar wat de achtergrond van deze laffe daad ook is, haat en geweld zullen het nooit winnen van het debat, van een open dialoog, van de vrijheid om ja of nee te zeggen. Dat zijn de kernwaarden van onze parlementaire democratie. In Nederland hebben we van dichtbij meegemaakt hoe het voelt als juist die kernwaarden, het recht om te zeggen wat je vindt, onder vuur komen te liggen en wat dit doet met de samenleving. Namens de Tweede Kamer heb ik het Verenigd Koninkrijk veel kracht, rust en saamhorigheid toegewenst in een tijd van grote politieke tegenstellingen en onzekerheid. Veel mensen zullen hun leven weer herpakken. Dat geldt niet voor het gezin, de familie, de vrienden en de collega's van Jo Cox. Zij zullen moeten leren leven met het gemis van een bijzondere vrouw, die haar ideeën en idealen met woorden en argumenten wilde verwezenlijken. Onze gedachten zijn bij hen. Ik verzoek u een moment van stilte in acht te nemen.
Ik schors de vergadering voor enkele ogenblikken, zodat u uw medeleven kunt betuigen met de ambassadeur, die nu meeloopt naar het ledenrestaurant.