Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 7-6-2018 εξουσιοδότηση του Σώματος επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα Πρακτικά της ΡΛΒ΄ συνεδριάσεώς του, της Πέμπτης 7 Ιουνίου 2018, σε ό,τι αφορά την ψήφιση στο σύνολο του σχεδίου νόμου: «Αναδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις»]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν εισέλθουμε στη συζήτηση των επικαίρων ερωτήσεων, τον λόγο θα λάβει ο κ. Σκανδαλίδης, ο οποίος και τον ζήτησε.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Για ένα λεπτό θα σας απασχολήσω. Είναι πολύ σωστή η προσπάθεια της Βουλής να διαλευκάνει διάφορες εκκρεμότητες που έχουν σχέση με θέματα διαφθοράς κ.λπ.. Κάποια στιγμή, όμως, είναι ανάγκη για στοιχειώδη προστασία του πολιτικού κόσμου να ακολουθήσουμε και την αντίστροφη διαδικασία. Θέλω, λοιπόν, να σημειώσω στη Βουλή ότι στις 2 Ιουλίου του 2007 ο τότε Πρωθυπουργός κ. Καραμανλής έκανε μία δημόσια καταγγελία, γιατί με αφορμή την υπόθεση των ομολόγων κατηγόρησε τον τότε Γενικό Διευθυντή του ΠΑΣΟΚ κ. Γιάννη Παπακωνσταντίνου για χρηματισμό και διαφθορά. Ο κ. Παπακωνσταντίνου παραπέμφθηκε για απιστία περί την υπηρεσία. Μετά από μαραθώνια διαδικασία και ταλαιπωρία έντεκα ολόκληρων χρόνων, το Εφετείο Αθηνών με την απόφασή του της 17ης Δεκεμβρίου του 2015, που καθαρογράφηκε και δημοσιεύθηκε δύο χρόνια και πλέον αργότερα, στις 25 Ιανουαρίου του 2018, αθώωσε πανηγυρικά τον κ. Παπακωνσταντίνου από την κατηγορία. Θεωρώ, λοιπόν, στοιχειώδη υποχρέωσή μου να εγχειρίσω στον Πρόεδρο της Βουλής σχετική επιστολή του κ. Παπακωνσταντίνου με στόχο να ανακοινωθεί στην Ολομέλεια, να καταγραφεί και να συμπεριληφθεί στα Πρακτικά της Βουλής, προκειμένου να γίνει στοιχειώδης επανόρθωση αυτής της άδικης και βαρύτατης κατηγορίας.
Ευχαριστώ, κύριε Σκανδαλίδη. Παρακαλώ, η επιστολή να κατατεθεί για τα Πρακτικά.
Παρακαλείται ο κύριος Γραμματέας να ανακοινώσει τις αναφορές προς το Σώμα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στη συζήτηση των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ Κατ' αρχάς επιτρέψτε μου να ανακοινώσω τις επίκαιρες ερωτήσεις του σημερινού δελτίου, οι οποίες δεν θα συζητηθούν. Η πρώτη με αριθμό 1751/5-6-2018 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Λέσβου της Νέας Δημοκρατίας κ. Χαράλαμπου Αθανασίου προς τον Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, σχετικά με τη «λήψη μέτρων προκειμένου να αποσυμφορηθούν τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και ιδιαίτερα η Λέσβος», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής κ. Βίτσα. Αιτία: ανειλημμένες υποχρεώσεις. Η τρίτη με αριθμό 1748/5-6-2018 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Ιωάννη Δελή προς τον Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, με θέμα: «Τραγικές συνθήκες στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) Φυλακίου Ορεστιάδας, δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής κ. Βίτσα. Αιτία: ανειλημμένες υποχρεώσεις. Η δεύτερη με αριθμό 1742/4-6-2018 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Αθηνών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Γεωργίου - Δημητρίου Καρρά προς τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, με θέμα: «Ανατρέπει η Κυβέρνηση, προς χάριν των πιστωτών, το νομοθετημένο δίχτυ προστασίας της παύσης παραγωγής τόκων των οφειλών των υπερχρεωμένων νοικοκυριών», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υφυπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης κ. Πιτσιόρλα. Αιτία: ανειλημμένες κοινοβουλευτικές υποχρεώσεις. Η τέταρτη με αριθμό 1741/4-6-2018 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης της Ένωσης Κεντρώων κ. Ιωάννη Σαρίδη προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Περί της νομιμότητας αδειοδότησης του μεταλλείου Σκουριών», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, κ. Σταθάκη. Αιτία: ανελαστική συνάντηση. Η πρώτη με αριθμό 1752/5-6-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου της Βουλευτού Α΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Όλγας Κεφαλογιάννη προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, με θέμα: ««Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων και Τουριστικών Σπουδών». Ακόμα μία εκκρεμότητα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Γαβρόγλου. Αιτία: φόρτος εργασίας. Η δεύτερη με αριθμό 1730/30-5-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης της Ένωσης Κεντρώων κ. Ιωάννη Σαρίδη προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, με θέμα: «Έλλειμμα δημοκρατικής εκπροσώπησης φοιτητών στο ΕΑΠ», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κ. Γαβρόγλου. Αιτία: φόρτος εργασίας. Η τέταρτη με αριθμό 1611/7-5-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Κορινθίας της Νέας Δημοκρατίας κ. Χρίστου Δήμα προς τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, με θέμα: «Απορρόφηση πόρων ΕΣΠΑ 2014-2020», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης κ. Χαρίτση. Αιτία: υπηρεσιακό ταξίδι. Η έκτη με αριθμό 1589/3-5-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Αρκαδίας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου προς τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, με θέμα: «Ελεγχόμενη χωροθέτηση των θερμοκηπίων παραγωγής και της μεταποιητικής μονάδας επεξεργασίας και παραγωγής τελικών προϊόντων φαρμακευτικής κάνναβης», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης κ. Χαρίτση. Αιτία: υπηρεσιακό ταξίδι. Η πρώτη με αριθμό 5185/17-4-2018 ερώτηση του κύκλου αναφορών και ερωτήσεων του Βουλευτή Αρκαδίας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου προς τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, με θέμα: «Ένταξη έργου β΄ φάσης επέκτασης δικτύου διανομής τηλεθέρμανσης Μεγαλόπολης Αρκαδίας», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης κ. Χαρίτση. Αιτία: υπηρεσιακό ταξίδι. Η δεύτερη με αριθμό 4297/12-3-2018 ερώτηση του κύκλου αναφορών και ερωτήσεων του Βουλευτή Β΄ Αθηνών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Γεωργίου - Δημητρίου Καρρά προς τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, σχετικά με τις προθέσεις της Κυβέρνησης των ΗΠΑ να επιβάλλει εισαγωγικούς δασμούς και τις επιπτώσεις του μέτρου στις ελληνικές εξαγωγές, δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης κ. Χαρίτση. Αιτία: υπηρεσιακό ταξίδι. Η πέμπτη με αριθμό 1674/21-5-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Λασιθίου της Νέας Δημοκρατίας κ. Ιωάννη Πλακιωτάκη προς τον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, με θέμα: «Αξιοποίηση Χρηματοδοτήσεων από Ταμεία ΕΕ για την προμήθεια νέων σκαφών του Λιμενικού Σώματος - Ελληνικής Ακτοφυλακής για την ενίσχυση της επιτήρησης των θαλασσίων συνόρων, την αποτελεσματική έρευνα και διάσωση και την καταπολέμηση του εγκλήματος στη θάλασσα», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Κουρουμπλή. Αιτία: ανειλημμένες υποχρεώσεις. Η μοναδική ερώτηση, λοιπόν, που θα συζητηθεί είναι η τρίτη με αριθμό 1704/25-5-2018 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου της Βουλευτού Β΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Άννας - Μισέλ Ασημακοπούλου προς τον Υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, με θέμα: «Ταλαιπωρία και επιβάρυνση των καταναλωτών από την καθυστέρηση απόδοσης χρηματικών ποσών που έχουν καταβάλει στα ΕΛΤΑ για εξόφληση λογαριασμών της ΔΕΗ». Παρακαλώ, κυρία Ασημακοπούλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, ενόσω εσείς ασχολείστε με την προσέλκυση παραγωγών από το Χόλυγουντ, ασχολείστε με την Ελληνική Διαστημική Υπηρεσία, υπογράφετε μνημόνια συνεργασίας για ίδρυση σχολών και μνημόνια συνεργασίας με Υπουργούς της Κυβερνήσεώς σας για έργα τα οποία εγώ ακόμα δεν έχω καταλάβει από πού θα χρηματοδοτηθούν, εδώ στην ωραία Ελλάδα συγκρούεται η πραγματικότητα με το καινούργιο προεκλογικό σας αφήγημα περί καθαρής εξόδου και επιστροφής στην κανονικότητα. Διότι δεν υπάρχει τίποτα κανονικό, όταν το 2018 οι πολίτες στήνονται στις ουρές της ΔΕΗ για να κάνουν τι; Να βρουν άκρη με τους λογαριασμούς τους, τους οποίους έχουν εξοφλήσει στα ΕΛΤΑ, που είναι της αρμοδιότητάς σας και γι' αυτό βρισκόμαστε εδώ και το συζητάμε μαζί σήμερα. Πληρώνουν, λοιπόν, οι συνεπείς πολίτες τους λογαριασμούς τους στα ΕΛΤΑ και τα ΕΛΤΑ δεν αποδίδουν τα χρήματα στη ΔΕΗ. Αποτέλεσμα αυτού είναι να κινδυνεύουν να χάσουν την έκπτωση συνέπειας του 15% και πρέπει να πάνε στη ΔΕΗ, γιατί εμφανίζονται οι οφειλές στον επόμενο λογαριασμό ως ανεξόφλητες. Επειδή, κύριε Υπουργέ, όταν συγκρούεται η πραγματικότητα με τα αφηγήματά σας, συνήθως μας λέτε ότι κατασκευάζουμε fake news, ελπίζω ότι δεν θα μου πείτε ότι δεν συμβαίνει αυτό, διότι έχω εδώ το δελτίο Τύπου που έβγαλε η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού που εξηγεί ότι αυτό είναι ένα πάγιο πρόβλημα τον τελευταίο χρόνο, το οποίο έχει γίνει πολύ χειρότερο το τελευταίο διάστημα. Επ' αφορμή αυτού το πρώτο κομμάτι της ερώτησης είναι πόσο μεγάλο είναι το άνοιγμα αυτό των ανεξόφλητων οφειλών. Πόσα χρήματα παρακρατούν, δηλαδή, τα ΕΛΤΑ από αυτά που πληρώνουν οι καταναλωτές για να πάνε στη ΔΕΗ για να πληρωθούν οι λογαριασμοί ρεύματός τους και τι τα κάνουν αυτά τα χρήματα, για να το ρωτήσω απλά; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τριάντα δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε, την ανοχή σας. Επίσης, έχω εδώ μια επιστολή από 4 Μαΐου 2018, όπου ο Συνήγορος του Καταναλωτή ζητάει εξηγήσεις και από τη ΔΕΗ και από τα ΕΛΤΑ. Επίσης η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας έχει στείλει επιστολή όχι μόνο στη ΔΕΗ, αλλά σε άλλους παρόχους ρεύματος, ζητώντας να υπάρξει πληροφόρηση για το ρεύμα. Άρα, πρέπει να ξέρουμε τι συμβαίνει και με τους υπόλοιπους παρόχους ρεύματος. Επίσης, ενημερώνομαι ότι υπάρχει εισαγγελική έρευνα που έχει διαταχθεί από τον Προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών για τις ευθύνες τόσο των ΕΛΤΑ όσο και της ΔΕΗ, για να διερευνηθεί εάν η εταιρεία προχώρησε στις προσήκουσες ενέργειες τόσο για να αποτρέψει αυτή τη συσσώρευση χρέους όσο και για να διεκδικήσει τα οφειλόμενα ποσά. Ξεκινώ, λοιπόν, με αυτή την ερώτηση: Γιατί συμβαίνει αυτό, κύριε Υπουργέ; Πόσο μεγάλο είναι το άνοιγμα; Ποιες είναι δικές σας ενέργειες σε αυτή την κατεύθυνση; Ευχαριστώ.
Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο, για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Ασημακοπούλου, κοιτάξτε, η πραγματικότητα πάρα πολλές φορές είναι επίμονη και προσγειώνει τους πάντες. Και όπως έχετε τα τελευταία εικοσιτετράωρα προσγειωθεί στην πραγματικότητα σε σχέση με τις εξελίξεις στις διαπραγματεύσεις με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, διότι ακούσαμε ότι ο Αρχηγός σας δεν θα είναι απόλυτος στη λύση η οποία προκρίνεται για το όνομα και μια μετακίνηση - σας μιλάω ειλικρινώς - θα τη χαιρετίσουμε, μετακίνηση προς τις πάγιες θέσεις της ελληνικής πλευράς όπως αυτές έχουν διατυπωθεί τα τελευταία χρόνια, έτσι θα προσγειωθείτε και με το ζήτημα της ολοκλήρωσης του προγράμματος και της καθαρής εξόδου. Άρα, νομίζω θα αφήσουμε τον πανδαμάτορα χρόνο να σας προσγειώσει στην πραγματικότητα και να ασκείτε και την κριτική σας, με βάση αυτά που πραγματικά συμβαίνουν. Καλούμαστε τώρα, σήμερα, να συζητήσουμε για ένα ζήτημα το οποίο αυτή τη στιγμή έχει επιλυθεί. Και έχει επιλυθεί διότι ακριβώς επικοινώνησαν οι δύο εταιρείες και το ηλεκτρονικό αρχείο με τους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν εξοφλήσει τους λογαριασμούς τους, είναι στα χέρια της ΔΕΗ. Τα ΕΛΤΑ έχουν παραλάβει 22,5 εκατομμύρια, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, από την καθολική υπηρεσία. Τις επόμενες μέρες θα παραλάβουν άλλα 22,5 εκατομμύρια. Σύνολο 45, τα οποία ήδη έχουν νομοθετηθεί. Επίσης τα ΕΛΤΑ εισέπραξαν 40 εκατομμύρια από οφειλές από άλλους φορείς του δημοσίου. Ήταν οφειλές οι οποίες είχαν συσσωρευτεί και δυστυχώς δεν υπήρχε μέριμνα αυτές οι οφειλές να καλυφθούν. Τις επόμενες ημέρες θα εισπράξουν άλλα 20 εκατομμύρια. Μιλάμε για ένα σύνολο 100 εκατομμυρίων τα οποία είμαι βέβαιος ότι θα διευκολύνουν, ούτως ώστε να μειωθεί πάρα πάρα πολύ το άνοιγμα των ΕΛΤΑ προς τη ΔΕΗ. Βεβαίως, βεβαιότατα - και εδώ θα είμαι απολύτως καθαρός - θα έπρεπε οι διοικήσεις πάρα πολύ γρήγορα να επιδείξουν αντανακλαστικά, ούτως ώστε κανένας πολίτης να μην ταλαιπωρηθεί για καμμία απολύτως μέρα. Το πρόβλημα των ΕΛΤΑ είναι ένα πρόβλημα το οποίο προέκυψε από τον συνδυασμό των τεχνολογικών εξελίξεων και τη μεθοδευμένη εγκατάλειψη τους από την μεριά της κυβερνητικής πολιτικής. Τα ΕΛΤΑ ήταν προσανατολισμένα στην επιστολή. Καθώς την περασμένη δεκαπενταετία διαχεόταν η τεχνολογία του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μέσα στην κοινωνία και μέσα στην οικονομία, η επιστολή έχει αρχίσει και γίνεται πάρα πολύ δευτερεύουσα δραστηριότητα. Πάρα πολύ λίγοι πολίτες, πάρα πολύ λίγες επιχειρήσεις επιλέγουν τη μέθοδο της επιστολής για να επικοινωνούν. Και βεβαίως, τη στιγμή που άλλα ταχυδρομεία διεθνώς είχαν την πρόνοια να προσανατολιστούν ηλεκτρονικά, για να παρακολουθήσουν αυτές τις εξελίξεις, με επιλογή τα ΕΛΤΑ δεν το έκαναν. Ο τζίρος τους από το 2008 ο οποίος ήταν κοντά στα 450 εκατομμύρια έφθασε το 2016 να είναι κάτω από 200 εκατομμύρια. Μιλάμε για μείωση πάνω από 50%. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε. Επίσης, δεν είχε καν σχεδιαστεί ο μηχανισμός αποζημίωσης για την καθολική υπηρεσία. Το 2013 απελευθερώνεται η αγορά των ταχυδρομικών υπηρεσιών και δεν υπάρχει κανένα σχέδιο. Αυτά έχουν ήδη νομοθετηθεί κι έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Μόνο η εκταμίευση μένει για την αποζημίωση της καθολικής υπηρεσίας για τα έτη 2013, 2014, 2015 και βεβαίως, έχει θεσμοθετηθεί και το ταμείο αντιστάθμισης για να καλύπτονται οι υποχρεώσεις πλέον προς τα ΕΛΤΑ που είναι πάροχος καθολικής υπηρεσίας. Με τα ΕΛΤΑ έχουμε υπογράψει και τη σχετική σύμβαση ΕΛΤΑ και δημοσίου για την παροχή καθολικής υπηρεσίας. Θέλω επίσης να θυμίσω ότι το 2014 το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους απέρριψε αίτημα του τότε αρμόδιου Υπουργείου Υποδομών και Δικτύων για αποζημίωση του κόστους καθολικής υπηρεσίας, διότι δεν υπήρχε ψηφισμένο το απαραίτητο νομοθετικό πλαίσιο. Θα επανέλθω στη δευτερολογία μου για τα υπόλοιπα, κύριε Πρόεδρε.
Κυρία Ασημακοπούλου, έχετε τον λόγο και πάλι.
Κύριε Υπουργέ, ξεκινάω με το ποια είναι η πραγματικότητα. Κάνατε μια αναφορά, προφανώς σε αυτά τα οποία είπε ο Σλοβάκος Ευρωβουλευτής Έντουαρντ Κούκαν, για τις δηλώσεις του Προέδρου μας του κ. Μητσοτάκη. Ο κ. Μητσοτάκης ήταν απολύτως σαφής και ξεκάθαρος στο ΕΛΚ. Το ότι εσείς θέλετε να απομονώσετε μια φράση, που κάποιος άλλος απομόνωσε και να του προσάψετε μια διαφορετική μεταστροφή, το λες και αστείο, καθώς και το να λέτε για Τζέκιλ και Χάιντ, γιατί το διάβασα και αυτό στην ανακοίνωση σας. Επειδή, λοιπόν, οι πάγιες θέσεις της Νέας Δημοκρατίας εξεφράσθησαν για άλλη μια φορά στο ΕΛΚ εντελώς ξεκάθαρα, είναι πραγματικά αστείο να λέτε εσείς - που καθιερώθηκε διεθνώς, λόγω της γενικότερης πολιτικής σας συμπεριφοράς, ο όρος «κωλοτούμπα» σε όλη την Ευρώπη - , για τον κ. Μητσοτάκη ότι δείχνει συμπεριφορά Τζέκιλ και Χάιντ. Αν δεν θέλετε να καταλάβετε την καθαρή θέση της Νέας Δημοκρατίας για το σκοπιανό ζήτημα, αυτό είναι δικό σας πρόβλημα και δεν έχει τίποτα να κάνει με την πραγματικότητα. Η πραγματικότητα είναι ότι δεν ξέρουμε ποια είναι η πρόταση πάνω στο τραπέζι, γιατί προχωράτε με μυστική διπλωματία. Η πραγματικότητα είναι επίσης, ότι δεν έχετε την πολιτική νομιμοποίηση γιατί δεν έχετε την στήριξη του κυβερνητικού σας εταίρου στο ζήτημα αυτό. Επανέρχομαι, λοιπόν, στο θέμα της σημερινής συζητήσεως. Αν κατάλαβα καλά, κύριε Υπουργέ - έχω αυτή την απόφαση στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» - έχετε ζητήσει τα άλλα 22,5 εκατομμύρια ευρώ. Για μένα δεν είναι ξεκάθαρο ότι έχει εγκριθεί αυτό, αλλά δέχομαι ότι βρίσκεται σε διαδικασία εγκρίσεως. Υπάρχουν 22,5 και 22,5 και έχουμε και άλλα 40. Δηλαδή θέλετε να μου πείτε ότι για να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα αυτής της ταλαιπωρίας, έπρεπε να φτάσει να έχει μέγεθος γύρω στα 80 εκατομμύρια ευρώ για να ασχοληθείτε με το θέμα αυτό; Έπρεπε να φτάσει το άνοιγμα να είναι 85 εκατομμύρια; Τόσο είναι, λοιπόν, το άνοιγμα των λογαριασμών; Γιατί να φτάσει σ' αυτό το επίπεδο για να επιληφθείτε; Κατηγορείτε τις διοικήσεις ότι αυτές φταίνε; Τα χρήματα τα χρώσταγε το Υπουργείο και μπορούμε να κάνουμε, αν θέλετε, μία διεξοδική συζήτηση για την κατάσταση των ΕΛΤΑ. Θα καταθέσω ερώτηση για να το κάνουμε αυτό. Επειδή κάνατε μια σύντομη αναφορά στην καθολική υπηρεσία, ξέρετε πάρα πολύ καλά, κύριε Υπουργέ - γιατί το έχουμε συζητήσει και στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου - ότι για την καθολική υπηρεσία είχε βρεθεί λύση από την προηγούμενη κυβέρνηση, είχε εγκριθεί και ο κ. Σπίρτζης, ο προκάτοχός σας, ήταν αυτός ο οποίος με επιστολή του, την οποία και έχω καταθέσει στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, αποφάσισε στις 12-10-2016 να αποσύρει το αίτημα της ελληνικής Κυβερνήσεως όχι για το ποσό των 15 εκατομμυρίων, αλλά και για τον τρόπο επιμερισμού που είχε συμφωνηθεί. Το ότι η προηγούμενη κυβέρνηση, επειδή εσείς τη ρίξατε ουσιαστικά, δεν πρόλαβε να φέρει την τροπολογία, δεν σημαίνει ότι το θέμα δεν είχε λυθεί. Το θέμα, λοιπόν, ο κ. Σπίρτζης αποφάσισε να μην το λύσει και ήλθατε εσείς, όταν έχει φτάσει η κατάσταση στο απροχώρητο και υπάρχουν συσσωρευμένες οφειλές και ο κόσμος ταλαιπωρείται στις ουρές, να φέρετε την τροπολογία για τα 15 εκατομμύρια και τώρα, παραμονή απάντησης της ερωτήσεώς μου στη Βουλή, μας λέτε ότι έχετε εξασφαλίσει και την εκταμίευση των χρημάτων και ότι έρχονται και άλλα 40 εκατομμύρια από κάπου αλλού.
Έχουν καταβληθεί.
Αυτά έχουν καταβληθεί. Πολύ ωραία. Δέχομαι την απάντηση, αλλά θα ήθελα να ξέρω το εξής: Υπάρχουν ενέργειες για το μέλλον; Υπάρχει κάτι το οποίο θα μας εξασφαλίσει ότι ο κόσμος δεν θα ξαναβρίσκεται εκεί; Ό,τι και να συζητάμε, όσο και να συγκρουόμαστε εδώ μέσα, αυτός που κάθεται στην ουρά θέλει να έχει μια απάντηση για το τι θα γίνει όταν θα πάει να ξαναπληρώσει τον λογαριασμό του στον ΕΛΤΑ. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Ασημακοπούλου, νομίζω ότι δεν με παρακολουθήσατε.
Σας παρακολούθησα.
Σας είπα ότι το 2014 είχαμε απόρριψη του αιτήματος του Υπουργείου Υποδομών να καταβάλει χρήματα για την καθολική υπηρεσία και η απόρριψη έγινε από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Κανένα πρόβλημα δεν είχατε λύσει. Γιατί απερρίφθη; Διότι δεν υπήρχε το σαφές νομοθετικό πλαίσιο, το οποίο ήταν η αναγκαία συνθήκη για να μπορέσει να γίνει η καταβολή της αποζημίωσης καθολικής υπηρεσίας. Αυτό αυτήν τη στιγμή γίνεται. Επαναλαμβάνω: Θα λάβει 45 εκατομμύρια για την καθολική υπηρεσία. Έχουν ήδη εξοφληθεί 40 εκατομμύρια από οφειλές άλλων φορέων του δημοσίου που εξυπηρετούνταν από τα ΕΛΤΑ, οπότε πάμε στα 85 και θα λάβει και άλλα 20. Υπάρχουν και μικρότερες οφειλές, οι οποίες δεν συγκροτούν …
Όλα αυτά πάνε στη ΔΕΗ, κύριε Υπουργέ;
Πρέπει και τα ΕΛΤΑ να προσπαθήσουν να μικρύνει το άνοιγμα όσο γίνεται και η ΔΕΗ βεβαίως να λαμβάνει τα μέτρα της, ούτως ώστε κανένας πολίτης να μην ταλαιπωρείται για καμμία μέρα. Αυτό πρέπει να γίνεται και νομίζω ότι ήμουν πάρα πολύ καθαρός. Τι πρέπει να γίνει από δω και εμπρός; Κοιτάξτε: Tα ΕΛΤΑ, όταν έγινε η κυβερνητική αλλαγή και επειδή εσείς δεν μπορέσατε να πείσετε κανένα κόμμα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης να συνεχίσει ο βίος της πιο αποτυχημένης κυβέρνησης, της κυβέρνησης Σαμαρά, τα ΕΛΤΑ είχαν περίπου 200 καταστήματα, τα οποία ήταν με χειρόγραφο τρόπο και τώρα αυτό έχει ολοκληρωθεί. Τα ΕΛΤΑ βεβαίως πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους και για να διευρύνουν την επιρροή τους στο δέμα, το οποίο είναι το μέλλον της ταχυδρομικής υπηρεσίας, αλλά και να προχωρήσουν με ταχείς ρυθμούς στην ανασυγκρότησή τους, ούτως ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις ανάγκες αυτής της νέας εποχής. Έχουν γίνει βήματα και για τον τεχνολογικό εξοπλισμό και γίνεται πολύ σοβαρή προσπάθεια να κλείσουν πληγές οι οποίες είχαν διαμορφωθεί. Σας θυμίζω ότι το μετοχικό κεφάλαιο των ΕΛΤΑ στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο ήταν περίπου 220 εκατομμύρια ευρώ. Αυτό χάθηκε όταν «έσπασε» η τράπεζα σε καλή και κακή. Βεβαίως είχαμε την εγκατάλειψη έργων του ΕΣΠΑ τα οποία είχαν κατοχυρωθεί για τα ΕΛΤΑ και δεν προχώρησαν. Και στο σημείο αυτό, επειδή πρέπει να τη βαθαίνουμε τη συζήτησή μας επ' αφορμή του κοινοβουλευτικού ελέγχου, έχει αποδειχτεί ότι είναι απαραίτητο να υπάρχει μια πάρα πολύ ισχυρή δημόσια παρέμβαση, ιδιαίτερα σε τομείς που αφορούν τη συντήρηση και την ομαλή λειτουργία μεγάλων δικτύων. Αυτό είναι ένα συμπέρασμα απολύτως συμπαγές και αυτονόητο πλέον, με βάση την εμπειρία των τελευταίων ετών. Άρα, νομίζω ότι και ο μεταξύ μας διάλογος μπορεί να γίνει πολύ πιο δημιουργικός και βεβαίως να είμαστε όλοι ενημερωμένοι όταν ερχόμαστε για τον κοινοβουλευτικό έλεγχο, για να μπορούμε να τον κάνουμε και αυτόν πιο παραγωγικό. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η συζήτηση των επικαίρων ερωτήσεων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη των ΕΠΕΡΩΤΗΣΕΩΝ Θα συζητηθεί η υπ' αριθμόν 26/17/24-5-2018 επίκαιρη επερώτηση των Βουλευτών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ.κ. Δημητρίου Κουτσούμπα, Αλεξάνδρας Παπαρήγα, Αθανασίου Βαρδάλη, Ιωάννη Γκιόκα, Ιωάννη Δελή, Λιάνας Κανέλλη, Νικολάου Καραθανασόπουλου, Χρήστου Κατσωτή, Γεωργίου Λαμπρούλη, Διαμάντως Μανωλάκου, Νικολάου Μωραΐτη, Αθανάσιου Παφίλη, Κωνσταντίνου Στεργίου, Εμμανουήλ Συντυχάκη, Σταύρου Τάσσου, προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης σχετικά με τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Κατά τον Κανονισμό, τον λόγο θα έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας για δέκα λεπτά, ο κ. Κατσώτης, πρώτος επερωτών Βουλευτής, θα πάρει τον λόγο για δέκα λεπτά για την πρωτολογία και πέντε λεπτά για τη δευτερολογία, ο κ. Βαρδαλής πέντε λεπτά για την πρωτολογία και τρία λεπτά για τη δευτερολογία. Επίσης ο κ. Γκιόκας, ο κ. Δελής, ο κ. Συντυχάκης και ο κ. Λαμπρούλης θα λάβουν τον ίδιο χρόνο με τους προηγούμενους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Εργαστήρι Δημοκρατίας» που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, δεκαπέντε μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 89ο Δημοτικό Σχολείο Αθήνας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο πρώτος επερωτών Βουλευτής κ. Κατσώτης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ έχει καταθέσει από τον Οκτώβριο του 2016 την πρόταση νόμου των πεντακοσίων δεκατριών οργανώσεων, ομοσπονδιών, εργατικών κέντρων, συνδικάτων κλαδικών ή επιχειρησιακών, όλης της χώρας. Από τότε μέχρι σήμερα η Κυβέρνηση δεν έχει τοποθετηθεί συγκεκριμένα πάνω στα αιτήματα και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων. Το ίδιο βέβαια και τα υπόλοιπα κόμματα. Να θυμίσουμε ότι τα συνδικάτα με μεγάλο συλλαλητήριο έξω από τη Βουλή κατέθεσαν την πρόταση νόμου που επεξεργάστηκαν σε όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα εκτός της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής που τα σωματεία γνωρίζουν από πρώτο χέρι ότι οι φασίστες είναι τα τσιράκια των αφεντικών, δουλέμποροι, μπράβοι, επαγγελματίες απεργοσπάστες και μαχαιροβγάλτες. Παρά την επεξεργασμένη κυβερνητική προπαγάνδα, έχουν προ πολλού αποκαλυφθεί οι πραγματικές προθέσεις της Κυβέρνησης για σημαντικά ζητήματα της εργατικής τάξης και κάθε λαϊκής οικογένειας, όπως οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, ο κατώτερος μισθός και μεροκάματο, ο δέκατος τρίτος και δέκατος τέταρτος μισθός και σύνταξη, ο ημερήσιος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας, οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, για όλα αυτά που κύρια καθορίζουν την τιμή της εργατικής δύναμης, το επίπεδο ζωής της εργατικής τάξης και των οικογενειών της, την προοπτική ιδιαίτερα των νέων. Οι φορείς των επιχειρηματικών ομίλων, οι κυβερνήσεις και τα κόμματα που τους υπηρετούν με συντονιστεί την Ευρωπαϊκή Ένωση, έχουν σχεδιάσει και υλοποιούν μέτρα και πολιτικές που έχουν ως κύρια επιδίωξη την αύξηση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων έναντι άλλων ανταγωνιστριών χωρών. Για όλους αυτούς, ένας είναι ο οδικός χάρτης, η αύξηση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων και αυτός ο στόχος δεν μπορεί να επιτευχθεί αν δεν αυξηθεί η εκμετάλλευση των εργαζομένων. Σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν πάρει μέτρα και έχουν καταφέρει μεγάλα πλήγματα σε ό,τι έχει κατακτήσει το κίνημα της εργατικής τάξης με σκληρούς αγώνες. Είναι ολοζώντανο το παράδειγμα της Γαλλίας και τα μέτρα του επιστήθιου φίλου της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, κ. Μακρόν, που έχουν βγάλει στον δρόμο του αγώνα τους Γάλλους εργαζόμενους. Η παραπέρα υπονόμευση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας προχωρά με ανατροπές στη σταθερή δουλειά και την επέκταση της μερικής απασχόλησης, των ελαστικών μορφών απασχόλησης, με αποφάσεις και οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που η Κυβέρνηση τις παρουσιάζει ως ευρωπαϊκό κεκτημένο. Επεκτείνονται με γρήγορους ρυθμούς οι ανατροπές και στον σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας, τη μεγαλύτερη κατάκτηση των εργαζομένων, από το Σικάγο ακόμα. Η καπιταλιστική κρίση για την αστική τάξη αποτέλεσε ευκαιρία. Έτσι εξάλλου το διατυμπάνιζαν. Έτσι οι πολιτικές δυνάμεις που την υπηρετούν προχώρησαν με γρήγορους ρυθμούς στην υλοποίηση όλων των αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης των επιλογών των επιχειρηματικών ομίλων. Το ένα μετά το άλλο τα κόμματα που κυβέρνησαν ή και συμμετείχαν σε κυβέρνηση από το 2010 και μετά - ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία, ΔΗΜΑΡ, ΛΑΟΣ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ - νομοθέτησαν τις αντεργατικές επιλογές των επιχειρηματικών ομίλων. Προσπάθησαν να ενοχοποιήσουν τις κατακτήσεις. Τις παρουσίασαν ως αιτία της κρίσης. «Οι εργαζόμενοι ζούσαν πάνω από τις δυνάμεις τους, είχαν μισθούς και δικαιώματα πάνω απ' αυτά που άντεχε η οικονομία, ήταν παθογένειες του παρελθόντος, αποτελέσματα του πελατειακού κράτους» κι άλλα πολλά. Τρία μνημόνια, εκατοντάδες εφαρμοστικοί νόμοι έχουν ως θύματα την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα. Έφοδος σε κάθε δικαίωμα, για να δημιουργηθεί το φιλικό περιβάλλον για τις επενδύσεις, για την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Η μείωση του μισθολογικού και μη μισθολογικού κόστους ήταν ο κύριος στόχος όλων των κυβερνήσεων και των κομμάτων που συμμετείχαν σ' αυτές. Προηγήθηκαν της κατάργησης των συλλογικών συμβάσεων εργασίας η γενίκευση των ελαστικών μορφών, οι εργολαβίες, τα δικηγορικά γραφεία, η αύξηση της δοκιμαστικής περιόδου στην οποία η απόλυση είναι χωρίς αποζημίωση σε έναν χρόνο από δυο μήνες, δραστική μείωση των αποζημιώσεων. Η σταθερή δουλειά με διευθυντικό δικαίωμα μετατράπηκε σε εκ περιτροπής εργασία, σε μερικής απασχόλησης, με επιχείρημα τη μείωση των δραστηριοτήτων λόγω κρίσης. Κατάργησαν τα όποια αντικίνητρα στις απολύσεις, ενίσχυσαν την αντικατάσταση των παλιών εργαζομένων με δικαιώματα, με νέους, φτηνούς και χωρίς δικαιώματα. Η πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου το 2012 επέφερε μεγάλη μείωση του κατώτερου μισθού κατά 22% και 32% αντίστοιχα για τους νέους, που αποτελούσε τη βάση διαπραγμάτευσης των κλαδικών μισθών. Επέφερε τον διαχωρισμό νέων και παλιών, θέσπισε τον «υποκατώτατο» μισθό, προστέθηκε στον νόμο Κατσέλη του 2011 που πρόβλεπε την αντικατάσταση των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων από επιχειρησιακές συμβάσεις που υπογράφονται από ενώσεις προσώπων οι οποίες δημιουργούνται από τους εργοδότες καθώς και από ατομικές που κυριάρχησαν, επιφέροντας μεγάλη ανατροπή στους όρους αμοιβής και εργασίας της μεγάλης πλειοψηφίας των εργαζομένων. Είναι χαρακτηριστικό ότι αμέσως μετά τον νόμο υπογράφτηκαν περίπου χίλιες επιχειρησιακές συμβάσεις σε έναν χρόνο. Δεν μιλάμε για έκρηξη οργάνωσης των εργατών και δημιουργίας επιχειρησιακών σωματείων, αλλά για την ευκαιρία των εργοδοτών να αξιοποιήσουν το εργαλείο της ένωσης προσώπων. Με το 15% των εργαζομένων κάτω από εκβιασμούς και απειλές επέβαλαν κλαδικούς μισθούς στο ύψος του βασικού. Πάνω από το 80% αυτών των επιχειρησιακών συμβάσεων είναι στα 586 ευρώ μεικτά ή 511 ευρώ αντίστοιχα για τους νέους. Η Κυβέρνηση της «πρώτης φοράς αριστερά» υλοποίησε μια ακόμα βρώμικη αποστολή, την ψήφιση των νέων εμποδίων για την απεργία, αποθρασύνοντας τους εργοδότες και τους άλλους μηχανισμούς, όπως είδαμε αυτές τις μέρες στο λιμάνι του Πειραιά, μια βιομηχανία δικαστικών απαγορεύσεων του δικαιώματος της απεργίας. Η Κυβέρνηση προβάλλει σήμερα την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και την αύξηση του κατώτερου μισθού. Πέτυχε νίκη, λέει, στη σκληρή διαπραγμάτευση και θα επανέλθουν οι συμβάσεις από τον Αύγουστο, μάλλον τότε που είναι παχιές οι μύγες. Είναι έτσι τα πράγματα; Εδώ είναι η πρόταση νόμου, που, όπως διαπιστώσατε, στηρίζεται στην επαναφορά του ν.1876/1990. Σήμερα ένα δημοσίευμα λέει για τις αποφάσεις του ILO, κυρία Υπουργέ, που λέει ότι θα πρέπει η Κυβέρνηση να αποφύγει τη μονομερή προσφυγή στη διαιτησία. Μόνο για εξαιρετικές περιπτώσεις, όταν θα πρέπει να διασφαλιστεί η εργασιακή ειρήνη, μόνο τότε θα πρέπει να προσφεύγουν. Φαντάζομαι τα έχετε υπ' όψιν σας αυτά τα δημοσιεύματα. Φέρτε, λοιπόν, για συζήτηση την πρόταση νόμου που κατέθεσε το ΚΚΕ να ψηφιστεί, να γίνει νόμος του κράτος. Η Κυβέρνηση μονιμοποιεί όλο το αντεργατικό πλαίσιο, το επεκτείνει με την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, την αύξηση του εργάσιμου χρόνου, με μέτρα για τη γενίκευση της ευελιξίας, τη σύνδεση μισθών - παραγωγικότητας, τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας με την εφαρμογή του σε κρίσιμους χώρους, όπως οι νοσοκομειακοί γιατροί, αλλά και στα καράβια, στους ναυτεργάτες. Την εβδομάδα που πέρασε, ο Πρωθυπουργός και άλλα κυβερνητικά στελέχη βρέθηκαν σε συνελεύσεις, σε εκδηλώσεις του ΣΕΒ, του ΣΕΤΕ, της Ένωσης Εφοπλιστών, οι οποίοι δεν κρύβουν την ικανοποίησή τους από την εφαρμοζόμενη πολιτική. Κάτι παραπάνω γνωρίζουν για τις δεσμεύσεις της Κυβέρνησης. Η Κυβέρνηση κοροϊδεύει για άλλη μια φορά τους εργαζόμενους. Προσπαθεί να κρύψει την πραγματική της δέσμευση, η οποία αποτυπώνεται στο αναπτυξιακό της σχέδιο, δικής της ιδιοκτησίας, όπως λέει. Σε αυτό, για παράδειγμα, προβλέπεται η εφαρμογή του νόμου Βρούτση το 2013 για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού. Κάνετε ιδιοκτησία σας τον νόμο Βρούτση. Συνεχίζετε από κει που σταμάτησαν οι προηγούμενοι, όπως και οι επόμενοι θα συνεχίσουν από κει που θα σταματήσετε εσείς. Το 2017 οι τοπικές κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εξακολουθούν να είναι εξαιρετικά ολιγάριθμες, ενώ για όγδοη χρονιά οι επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις υπερτερούν συντριπτικά. Ο αριθμός των επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων εργασίας αντιπροσωπεύει το 95,21% του συνόλου των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και είναι συμβάσεις με ενώσεις προσώπων. Ξέρετε πολύ καλά εσείς - γιατί έβγαζε μάτι η υπόθεση - , καταργήσατε μια σύμβαση ενώσεως προσώπου που ήταν κάτω από 586. Εμείς, λοιπόν, λέμε να καταργηθούν οι απαράδεκτες ενώσεις προσώπων. Δώστε απάντηση, κυρία Υπουργέ. Θα τις καταργήσετε; Οι εργοδότες δεν εφαρμόζουν σε αρκετές περιπτώσεις και κλαδικές που έχουν υπογραφεί και με μειώσεις πάνω από 15%. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο τουρισμός, που η κλαδική σύμβαση της εργασίας του τουρισμού εφαρμόζεται σε ενενήντα από τις δέκα χιλιάδες ξενοδοχεία του κλάδου, ο οποίος γνωρίζει τεράστια έκρηξη αφίξεων - πάνω από τριάντα εκατομμύρια τουρίστες - , έκρηξη κερδών και, από την άλλη, φτώχεια, μισθοί πείνας, ανασφάλιστη εργασία, εργαζόμενοι να κοιμούνται σε κοντέινερς ή, ακόμα χειρότερα, σε πρόχειρες παράγκες και στην ύπαιθρο, όπως οι εργάτες γης. Κυρία Υπουργέ, είδατε, μόλις, χθες τι έγινε πάλι στην Αμαλιάδα. Ως πότε θα συνεχιστεί αυτό το αίσχος, άνθρωποι να δουλεύουν ήλιο με ήλιο και να μένουν στα χωράφια σε άθλιες συνθήκες; Ιδού η Ρόδος, λοιπόν. Κάντε υποχρεωτική τη συλλογική σύμβαση εργασίας. Στον τουρισμό έχουμε έκρηξη κερδών. Οι ίδιοι οι εργοδότες το λένε. Γιατί δεν την κάνετε; Ουσιαστικά τι έχουμε; Έχουμε την εδραίωση και τη γενίκευση της απόλυτης κυριαρχίας του διευθυντικού δικαιώματος, την καθιέρωση της εργοδοτικής ευελιξίας και της ευέλικτης εργασίας καθώς και την καθιέρωση ενός χαμηλότατου, κατώτατου μισθού, ο οποίος αποτελεί μοχλό για τη συνολική συμπίεση των αποδοχών των εργαζομένων. Τα αιτήματα των εργαζομένων περιμένουν απάντηση, κυρία Υπουργέ. Ζητούν την επαναφορά του μισθού, όπως ήταν πριν από την πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου του 2012. Δηλαδή στα 751 ευρώ κατώτατο μισθό. Θα το κάνετε; Θα καταργήσετε τον άθλιο διαχωρισμό παλιών και νέων εργαζομένων; Θα επαναφέρετε το θεσμικό πλαίσιο για τις συλλογικές συβάσεις, όπως ήταν, χωρίς παραθυράκια, όπως αυτό που ανακοινώσατε για την αντιπροσωπευτικότητα των κλαδικών συμβάσεων; Δηλαδή, τι ανακοινώσατε; Προϋπόθεση οι επιχειρηματίες που υπογράφουν να απασχολούν το 51% των εργαζομένων. Και τι επικαλείστε; Ότι έτσι οι εργοδότες θα έχουν αντικίνητρο και δεν θα αποχωρούν από τις ενώσεις τους, όπως κάνουν σήμερα, για να μην εφαρμόζουν την κλαδική σύμβαση, γιατί θα είναι υποχρεωμένοι να εφαρμόζουν είτε υπογράψουν είτε όχι. Τώρα απλά δεν θα προσέρχονται καθόλου, κυρία Υπουργέ, στη διαπραγμάτευση, όπως κάνουν στη συντριπτική πλειοψηφία των κλάδων οι εργοδότες. Όπου αναγκάζονται από τους αγώνες των εργαζομένων, αποχωρούν πριν από την υπογραφή, για να μη συμπληρώνεται το 51% του κλάδου. Ποιον, όμως, πάτε να κοροϊδέψετε; Το αίτημα είναι η επαναφορά της υποχρεωτικότητας και επεκτασιμότητας, χωρίς κόλπα, εξαιρέσεις και αστερίσκους. Όλα τα άλλα είναι απάτη. Οι εργαζόμενοι αγωνίζονται και διεκδικούν και με την πρόταση νόμου την επαναφορά του δέκατου τρίτου και δέκατου τέταρτου μισθού για το δημόσιο, της δέκατης τρίτης και δέκατης τέταρτης σύνταξης και όχι ένα εφάπαξ φιλοδώρημα κάθε τόσο. Το έχουν πληρώσει και με το παραπάνω. Απαιτούν την κατάργηση των εργολαβιών και όχι τη διαιώνισή τους, τη μονιμοποίησή τους από την πίσω πόρτα, κατάργηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, νομοθετική κατοχύρωση της κυριακάτικης αργίας, σταθερή δουλειά με δικαιώματα, με σταθερό ημερήσιο χρόνο, με μείωση του εργάσιμου χρόνου με τριανταπεντάωρο πενθήμερο. Δεν υπάρχει χώρος για άλλες αυταπάτες. Οι εργαζόμενοι κρατούν την υπόθεση της ζωής τους στα δικά τους χέρια. Μόνο με τον αγώνα τους τον σκληρό, επίμονο, συλλογικό, οργανωμένο, προσανατολισμένο ταξικά και απαλλαγμένο από τους ανθρώπους της εργοδοσίας και των κυβερνήσεων από τα σωματεία τους μπορούν να επιβάλουν το δίκαιό τους, να βγουν μπροστά. Τον δρόμο τον δείχνουν τα σωματεία, οι ομοσπονδίες, τα εργατικά κέντρα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, πολλοί εργαζόμενοι από τους κλάδους, που ο ένας δίνει τη σκυτάλη του αγώνα στον άλλο και αρχίζουν και φέρνουν τα πρώτα αποτελέσματα. Να μπουν να πουν «ως εδώ με τα ψέματα και τις απάτες της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων». Η πρόταση των πεντακοσίων δεκατριών συνδικαλιστικών οργανώσεων είναι σαφής, δεν παρερμηνεύεται, δεν αφήνει παραθυράκια. Την καταθέτουμε, με την απαίτηση να γίνει συζήτηση και διεκδικούμε να γίνει νόμος του κράτους. Θα την παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις μαζί με τους εργαζόμενους όλης της χώρας. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Κουτσούμπας.
Κυρίες και κύριοι, από ό,τι πληροφορηθήκαμε, σήμερα γίνεται στη Βουλή η κατάθεση του πολυνομοσχεδίου με τα προαπαιτούμενα της τέταρτης αξιολόγησης, με τις γνωστές σε όλους φυσικά fast track διαδικασίες που ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μονιμοποιήσει στα χρόνια της αντιλαϊκής διακυβέρνησής του. Και, όπως άλλωστε συνηθίζεται, πριν από κάθε κατάθεση προηγείται και το γνωστό «μασάζ» σε κυβερνητικούς Βουλευτές, το οποίο βέβαια λέτε «ενημέρωση». Εμείς ξέρετε ότι δημόσια είπαμε - το ξέρετε αυτό - πως αυτό που περισσότερο σας χρειάζεται δεν είναι η ενημέρωση, αλλά η εξάσκηση της μνήμης σας. Ασκήσεις μνήμης χρειάζεστε, κύριοι του κυβερνώντος κόμματος, γιατί από τα πολλά αντιλαϊκά πολυνομοσχέδια έχετε χάσει πλέον τον λογαριασμό. Και μην αρχίσετε τα γνωστά, όπως ότι αυτά είναι τα τελευταία δύσκολα μέτρα. Ήδη, οι διάφορες σατιρικές εκπομπές σάς έχουν βγάλει για τις άπειρες φορές πλέον που έχετε χρησιμοποιήσει αυτή ακριβώς την ίδια έκφραση. Σαράντα έναν μήνες που είστε στην εξουσία και κάθε μήνα λέτε περίπου τα ίδια για το τέλος των δύσκολων μέτρων, για το φως που έρχεται για να βγούμε από τη δύσκολη κατάσταση κ.λπ.. Την ίδια στιγμή, όμως, δεν λέτε ότι αυτά τα δύσκολα μέτρα είναι δύσκολα για τις εργατικές λαϊκές οικογένειες και μόνο και δεν είναι δύσκολα, βέβαια, για το κεφάλαιο, για τους λίγους, για τους εκπροσώπους τους, στους οποίους υποσχεθήκατε νέα προνόμια, νέες φοροελαφρύνσεις, νέα επενδυτικά πακέτα και ταυτόχρονα διατήρηση όλου του αντεργατικού οπλοστασίου. Και για να μη θεωρηθείτε αδικημένοι, να πούμε ότι τις ίδιες δεσμεύσεις έχει αναλάβει και η Νέα Δημοκρατία. Η μόνη σας διαφορά είναι ο ακριβής τρόπος με τον οποίο θα ευεργετηθεί το κεφάλαιο. Η διαφορά, όμως, του επικείμενου πολυνομοσχέδιου από το προηγούμενο είναι ότι καταρρίπτει τους ισχυρισμούς σας περί καθαρής εξόδου από τα μνημόνια, περί δήθεν μεταμνημονιακής εποχής, γιατί έτσι και αλλιώς - είναι γνωστό αυτό τοις πάσι - περιλαμβάνει νέα μέτρα φτωχοποίησης του λαού, όπως η αύξηση του ΕΝΦΙΑ για λαϊκές οικογένειες, γεγονός που δεν έκρυψε ούτε ο Υπουργός των Οικονομικών σας. Εάν σε όλα αυτά προσθέσει κανείς και τα ματωμένα πρωτογενή πλεονάσματα αλλά και τις μειώσεις σε συντάξεις και αφορολόγητο, που ήδη έχετε ψηφίσει, καταλαβαίνει πως η μεταμνημονιακή εποχή περιλαμβάνει περίπου ό,τι και η μνημονιακή: μέτρα χωρίς τέλος για τον λαό, για να διασφαλιστούν μόνο τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου, για το οποίο και μόνο δουλεύετε και μάλιστα αρκετά καλά από ό,τι το ίδιο δηλώνει, οι εκπρόσωποί του δηλαδή. Κυρίες και κύριοι, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ όχι μόνο διατηρεί και βαθαίνει το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο, αλλά, με τα διάφορα παραμύθια περί δίκαιης ανάπτυξης, επιστροφής στην κανονικότητα, διάχυσης των οφελών της ανάπτυξης σε όλη την κοινωνία και άλλα τέτοια σχετικά, επιχειρεί μόνο να αφοπλίσει, να παγιδεύσει, θα λέγαμε, την εργατική τάξη, τον λαό μας. Από κοντά της πάει και η Νέα Δημοκρατία, που αυτά τα χρόνια είδε βέβαια να της παίρνουν το ψωμί από τα χέρια. Το νομοθετικό αντεργατικό πλαίσιο της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, η σημερινή Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ όχι μόνο το μονιμοποιεί διά της κωδικοποίησής του - δέσμευση που έχει αναλάβει από το τρίτο μνημόνιο - , αλλά το επεκτείνει με μέτρα για την γενίκευση της ευελιξίας, τη σύνδεση μισθών - παραγωγικότητας, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας. Τι σημαίνουν όλα αυτά; Σημαίνουν οι εργασιακοί χώροι να γίνουν γκέτο της εργοδοσίας, οι εργαζόμενοι να φτάνουν τις εβδομήντα δύο ώρες δουλειάς την εβδομάδα στα καράβια, στα νοσοκομεία, δουλειά χωρίς συλλογικές συμβάσεις εργασίας, καταστρατήγηση και όσων έχουν απομείνει. Σημαίνουν το σακάτεμα δεκάδων κάθε εβδομάδα εργαζομένων από την ανυπαρξία μέτρων υγείας, ασφάλειας και ελέγχων. Έχουμε τέσσερις σακατεμένους εργάτες στο ίδιο πλοίο μέσα σε λίγες μέρες στο Πέραμα. Σημαίνουν, επίσης, δουλειά ήλιο με ήλιο, με δεκατέσσερις διαφορετικές εργασιακές σχέσεις σε πεντάστερα ξενοδοχεία, για να πάρουμε άλλον τομέα της οικονομίας. Σημαίνουν δουλειά μέχρι εξάντλησης, με μισθό που φτάνει τα 500 ευρώ, στα αεροδρόμια που δώσατε στη «FRAPORT». Και ο κατάλογος είναι πάρα πολύ μακρύς. Να ποιο είναι το πρότυπο της καπιταλιστικής ανάπτυξής σας, το σιδερόφρακτο γκέτο των σταθμών εμπορευματοκιβωτίων στο λιμάνι του Πειραιά, εκεί όπου διαφημίζουν ως συγκριτικό πλεονέκτημα στους εφοπλιστές, στους ομίλους, στα μονοπώλια τα προκλητικά συνθήματα που οδηγούν σε απαγόρευση των απεργιών και της συνδικαλιστικής δράσης και διεκδίκησης. «Free strike» το λένε τώρα. Έχετε βαριές ευθύνες ως Κυβέρνηση, γιατί όχι μόνο διατηρήσατε τις αντεργατικές διατάξεις που χτυπούν τη συνδικαλιστική δράση, αλλά ψηφίσατε και νέες, αποθρασύνοντας τους εργοδότες και άλλους μηχανισμούς. Είναι αληθινό ρεκόρ να βγουν μέσα σε τρεις μέρες, με απίστευτη ταχύτητα, πέντε απεργιακές αποφάσεις παράνομες, με σαθρές και αστείες αιτιολογίες. Να ποιο είναι το μυστικό για την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων, που η Κυβέρνηση φυλάει ως κόρη οφθαλμού. Με αυτά πρέπει να αναμετρηθούν οι εργαζόμενοι, βάζοντας μπροστά τις δικές τους ανάγκες. Το ΚΚΕ είναι στο πλευρό τους με συνέπεια. Η οργάνωση, η αλληλεγγύη, η συλλογική δράση είναι μεγάλα όπλα στα χέρια των εργαζομένων, ικανά να ακυρώσουν τα εμπόδια στον δίκαιο αγώνα τους. Ρίχνουμε όλες μας τις δυνάμεις μέσα από τις γραμμές του ταξικού κινήματος, των συνδικάτων, του ΠΑΜΕ, με σχέδιο για κλιμάκωση της πάλης. Καθαρή έξοδος από τα μνημόνια και γενικότερα για τους εργαζόμενους σημαίνει μόνο κατάργηση όλων των αντιλαϊκών, μνημονιακών νόμων, αναπλήρωση οικονομικών απωλειών, ικανοποίηση των σύγχρονων πραγματικά λαϊκών αναγκών. Για αυτό και είναι δίκαιη η πρόταση των πάνω από πεντακοσίων εργατικών κέντρων, ομοσπονδιών και πρωτοβάθμιων σωματείων για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, για την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση, με επαναφορά του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ, για την κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων. Δύο ολόκληρα χρόνια δεν μπήκατε στον κόπο να τη φέρετε ούτε για συζήτηση. Αναγκαστήκαμε να καταθέσουμε αυτή την επίκαιρη επερώτηση που γίνεται σήμερα, έστω για να τη μάθουν οι εργαζόμενοι, μέσα από αυτές τις σύντομες τοποθετήσεις. Και η σημερινή συζήτηση είναι μια μορφή στήριξης του αγώνα πολλών κλάδων, γιατί μαθαίνουν από πρώτο χέρι ποιος είναι μαζί τους και ποιος είναι απέναντι. Μπορούν να πάρουν χρήσιμες αποφάσεις για τη συνέχεια. Είναι σημαντικοί, πραγματικά, οι αγώνες των εργαζομένων αυτό το διάστημα σε μια σειρά χώρους, σε μια σειρά κλάδους. Αξίζει να αναφερθούμε στον αγώνα που έδωσαν τις τελευταίες μέρες οι εργαζόμενοι στο λιμάνι του Πειραιά για την υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας αλλά και αιτήματα για την προστασία της υγείας και της ζωής τους στη δουλειά, με θετικά αποτελέσματα απ' ό,τι φαίνεται - μέχρι στιγμής τουλάχιστον, θα δούμε μέχρι τέλους - , κάτι που έγινε κατορθωτό χάρη στην ενότητα και τον αγώνα τους, τη μαζική συμμετοχή τους στην απεργία και τη μεγάλη λαϊκή συμπαράσταση που είχαν από συναδέλφους τους απ' όλη την Ελλάδα αλλά και από το εξωτερικό. Επίσης, ήταν ο επίμονος αγώνας των οικοδόμων και η επιτυχία της υπογραφής τελικά συλλογικής σύμβασης στα μεγαλύτερα εργοτάξια της Αττικής: Ο απεργιακός αγώνας της Ομοσπονδίας Γάλακτος Τροφίμων και Ποτών, για να σπάσει η αδιαλλαξία του ΣΕΒ. Στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη υπήρχαν πολύμορφες και πολύμηνες κινητοποιήσεις. Στα ξενοδοχεία, στον επισιτισμό, τις τηλεπικοινωνίες, τις αστικές συγκοινωνίες, το εμπόριο, για τη νομοθετική κατοχύρωση της κυριακάτικης αργίας. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας στηρίζει με όλες του τις δυνάμεις αυτούς τους δίκαιους αγώνες για δουλειά και ζωή με δικαιώματα, με αξιοπρέπεια, με συλλογικές συμβάσεις, για αυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις, στις κοινωνικές παροχές, για να πάψουν πλέον τα νέα παιδιά να ζουν ως σύγχρονοι δούλοι. Με βάση τα πιο πρόσφατα στοιχεία του ΕΦΚΑ, από τις αρχές του 2017 τρεις στους δέκα εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα είναι μερικώς απασχολούμενοι και λαμβάνουν μόλις 389,65 ευρώ μεικτά. Με άλλα λόγια, αφού αφαιρεθούν οι εργατικές εισφορές, ο καθαρός μισθός ανέρχεται σε 326 ευρώ. Με αυτά τα ψίχουλα αμείβονται κάθε μήνα, όποτε τα βρουν, οι εξακόσιες τριάντα έξι χιλιάδες τετρακόσιοι είκοσι τέσσερις εργαζόμενοι, στην πλειοψηφία τους νέα παιδιά. Αλήθεια, εσείς, κυρία Αχτσιόγλου, μπορείτε να ζήσετε με 326 ευρώ τον μήνα; Οι νόμοι, που ψηφίστηκαν από το 2011, ουσιαστικά κατάργησαν κλαδικές και ομοιοεπαγγελματικές συμβάσεις. Ένα μεγάλο μέρος των εργαζομένων εργάζεται με ατομική σύμβαση και η πλειονότητα αυτών αμείβεται με μισθούς γύρω από τα κατώτερα όρια. Το ποσοστό των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, που καλύπτεται από συλλογικές συμβάσεις εργασίας, δεν ξεπερνά το 10%, ενώ ο κατώτερος μισθός καθορίζεται από την εκάστοτε κυβέρνηση που τον έχει ρίξει στα τάρταρα, στα 586 ευρώ μεικτά και στα 511 ευρώ για τους νέους κάτω των είκοσι πέντε ετών. Να σταθούμε, όμως, εδώ λίγο παραπάνω. Ο κατώτερος μισθός και ο τρόπος καθορισμού του χρησιμοποιήθηκε από τις κυβερνήσεις από το 2010 μέχρι σήμερα από εργαλείο προστασίας των χαμηλόμισθων, τον ελάχιστο μισθό δηλαδή, σε επιταχυντή της γενικευμένης μείωσης των μισθών στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας. Μετατράπηκε σε επιταχυντή της μείωσης του μέσου μισθού, που ήταν και είναι ο κύριος στόχος για το κεφάλαιο και τους ονομαζόμενους περίφημους «θεσμούς». Αυτός ο μηχανισμός συμπίεσης του μέσου μισθού παραμένει αναλλοίωτος για να κάνει τη δουλειά του και τα επόμενα χρόνια. Εσείς, που μιλάτε για επαναφορά ελεύθερων διαπραγματεύσεων, θα επαναφέρετε, αλήθεια, τον τρόπο καθορισμού του βασικού μισθού που ίσχυε πριν τις αντεργατικές διατάξεις της περιόδου 2010-2014; Μην κοροϊδεύετε, γιατί αυτό που έχετε δεσμευτεί και περιλαμβάνεται στο αναπτυξιακό σχέδιο της Κυβέρνησής σας - το περίφημο σχέδιο της δική σας ιδιοκτησίας, όπως το διαφημίζετε - είναι η εφαρμογή του νόμου του κ. Βρούτση του 2013. Ο νόμος αυτός ορίζει πως πάλι με κυβερνητική απόφαση θα συνεχίζει να καθορίζεται ο βασικός μισθός και - φυσικά με τα γνωστά παραμύθια - μετά από κοινωνικό διάλογο με τους εταίρους, δηλαδή τον ΣΕΒ και τη ΓΣΕΕ, που και τώρα τα 500 ευρώ υπογράφουν και είναι οι καλύτεροι εταίροι της Κυβέρνησής σας. Θα επαναφέρετε - σας ρωτάμε - τον μισθό όπως ήταν πριν την απόφαση του 2012, δηλαδή στα 751 ευρώ; Θα καταργήσετε τον άθλιο διαχωρισμό παλιών και νέων εργαζομένων; Τα πραγματικά ερωτήματα είναι αυτά. Τα υπόλοιπα και στη γνωστή λογική τού «σιγά - σιγά θα βγούμε στο φως από το τούνελ» είναι μόνο για να ξεγελάτε μικρά παιδιά. Επαναλαμβάνω ότι ο στόχος σας είναι η παραπέρα συμπίεση του μέσου μισθού, η παραπέρα αύξηση της ευελιξίας με το χτύπημα του σταθερού ημερήσιου χρόνου εργασίας, την εκτίναξη της εκμετάλλευσης με τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας και άλλες τέτοιες μορφές. Οι επτακόσιοι και πάνω μνημονιακοί νόμοι είναι πλέον και δική σας ιδιοκτησία και έχετε δεσμευτεί, μάλιστα, να φέρετε και άλλους. Αυτό δείχνουν και τα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν πριν τρεις μήνες, τα οποία καταγράφουν νέα μείωση κατά 2,2% στον μέσο μισθό των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα μεταξύ 2016 και 2017. Συνολικά η μείωση αυτά τα χρόνια ξεπερνά το 20%. Όμως, η πιο άσχημη κατάσταση, κυριολεκτικά εξοργιστική, είναι αυτό που συμβαίνει με τα νέα παιδιά. Ειδικά οι νέοι εργαζόμενοι δουλεύουν κατά κανόνα χωρίς να έχουν γνωρίσει συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Μεγάλο κομμάτι τους ξεκινά από τα ψίχουλα του κατώτατου μισθού και σε καμμιά περίπτωση δεν προσεγγίζει προγενέστερους μισθούς. Τσακίζει κόκκαλα η πανσπερμία των ευέλικτων μορφών απασχόλησης. Και έχουμε και την Κυβέρνηση και το Υπουργείο Εργασίας να καμώνονται με θράσος τον προστάτη, δήθεν, των εργασιακών δικαιωμάτων, να επαναλαμβάνουν τα παραμύθια περί επιστροφής στην κανονικότητα μετά την έξοδο από τα μνημόνια, την ίδια ώρα που στην πραγματικότητα ρίχνουν την εργατική τάξη ακόμα πιο βαθιά μέσα στην εργασιακή ζούγκλα. Οι εργοδοτικές ενώσεις ΣΕΒ, ΣΕΤΕ, Ένωση Εφοπλιστών, Ένωση Τραπεζιτών μιλούν πολύ καθαρά σε σχέση με εσάς, που υλοποιείτε κατά γράμμα τις επιταγές τους. Όχι μόνο θεωρούν τις κλαδικές συμβάσεις και τους κλαδικούς μισθούς εμπόδιο στην ανταγωνιστικότητά τους και στις επενδύσεις τους, αλλά προωθούν και μια σχεδιασμένη προπαγάνδα με στόχο την ενοχοποίηση ως αιτία, λέει, της καπιταλιστικής κρίσης των δικαιωμάτων που υπήρχαν και είχαν κατακτήσει με αίμα οι εργαζόμενοι, με μεγάλες θυσίες, με σκληρούς αγώνες και προβάλλουν το σύνθημα «καμμιά επιστροφή σ' αυτό το παρελθόν». Όχι, κύριοι, δεν φταίνε οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα για την οικονομική κρίση και την πολιτική σας. Το κεφάλαιο και οι εκπρόσωποί του είναι μανούλες στο να κρύβουν ότι οι μόνοι υπεύθυνοι για την κρίση είναι αυτοί με το σύστημά τους, με την ασύδοτη κερδοφορία τους. Είναι η δική τους εξουσία και το κράτος τους που είναι διεφθαρμένο. Είναι τα συσσωρευμένα κεφάλαιά τους από το ξεζούμισμα των εργαζομένων, που δεν μπορούν να τα επενδύσουν παραγωγικά με ικανοποιητικό ποσοστό καπιταλιστικού κέρδους και γι' αυτό χρειάζονται απαξίωση των παραγωγικών δυνάμεων, με πρώτη βέβαια την εργατική δύναμη. Εμείς δεν έχουμε αυταπάτες ότι η Κυβέρνηση θα προχωρήσει σε όσα αποτελούν βασικό αίτημα, πυρήνα των αιτημάτων του εργατικού κινήματος, των σωματείων. Είμαστε σίγουροι ότι το εντελώς αντίθετο θα πράξει υλοποιώντας μόνο τις επιταγές του μεγάλου κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι δηλώσεις, τόσο της Υπουργού Εργασίας όσο και άλλων κυβερνητικών στελεχών, δείχνουν μόνο το μέγεθος της κοροϊδίας που δέχονται σήμερα οι εργαζόμενοι. Είναι εμφανές πως δεν υπάρχει πουθενά ξεκάθαρη τοποθέτηση ότι η Κυβέρνηση θα αφήσει ελεύθερη τη διαπραγμάτευση για το ύψος του βασικού μισθού και ό,τι προβλέπεται από αυτόν. Η Κυβέρνηση δεν δεσμεύεται για ουσιαστική αύξηση του κατώτερου μισθού, πόσω μάλλον για το αίτημα των εργαζομένων για επαναφορά του στα 751 ευρώ. Οι δηλώσεις είναι ξεκάθαρες. Αναφέρονται σε κάποια σταδιακή αύξηση και με συμβολική, μάλιστα, σημασία. Ουσιαστικά, δηλαδή, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους - και να μην κοροϊδευόμαστε και εδώ μέσα - μιλάμε για προεκλογική προπαγάνδα. Λίγα ευρώ αύξηση στον κατώτερο μισθό, στάχτη στα μάτια του λαού. Το μόνο σίγουρο είναι ότι από το 2019 θα πάρετε από την τσέπη των εργαζομένων, που πληρώνονται με τον βασικό μισθό, 70 ευρώ με την εφαρμογή του νόμου για το αφορολόγητο. Το κάνετε σαν την «καλύβα του Χότζα». Σε καμμιά δήλωση ή κυβερνητικό σχέδιο δεν γίνεται αναφορά στον άθλιο διαχωρισμό με βάση την ηλικία, το πιο χαμηλό όριο μισθού δηλαδή με το οποίο ξεκινά να πληρώνεται ένας νέος εργαζόμενος. Η πρόταση των πεντακοσίων τριάντα συνδικαλιστικών οργανώσεων είναι σαφής χωρίς παραθυράκια. Την καταθέτουμε εκ νέου, ώστε να γίνει νόμος του κράτους και η κάθε πολιτική δύναμη να τοποθετηθεί με βάση αυτή την πρόταση. Πρωτοστατούμε, επιμένουμε στην οργάνωση της πάλης, στην ανασύνταξη του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, γιατί εδώ βρίσκεται η ελπίδα. Τίποτα δεν χαρίστηκε από κανέναν. Όλα κατακτήθηκαν με σκληρούς ταξικούς αγώνες, με πολλές θυσίες. Από τον καναπέ και τη μοιρολατρία δεν αλλάζει τίποτα ούτε με τη λογική του μικρότερου κακού εναποθέτοντας ελπίδες σε επίδοξους, διάφορους σωτήρες, σε κυβερνητικές εναλλαγές των ίδιων διαχειριστών της αρχικής εξουσίας. Αυτή η λογική τα τελευταία χρόνια, όχι μόνο χρεοκόπησε - τη δοκιμάσαμε και με τον ΣΥΡΙΖΑ - αλλά δεν έφερε ούτε μια στοιχειώδη ανακούφιση στα πιεστικά συσσωρευμένα λαϊκά προβλήματα. Τώρα, λοιπόν, πρέπει να ανασυνταχθεί το εργατικό λαϊκό κίνημα, να βάλει μπροστά τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων, τις δίκαιες διεκδικήσεις του, να απαλλαγεί από ανθρώπους της εργοδοσίας μέσα στα σωματεία, να αλλάξει τους συσχετισμούς, να παλέψει για την κάλυψη των τεράστιων οικονομικών απωλειών, να διεκδικήσει την ικανοποίηση σύγχρονων κοινωνικών αναγκών. Άλλωστε, με το σημερινό επίπεδο ανάπτυξης της επιστήμης και της τεχνολογικής εφαρμογής στην παραγωγή, αντί να μειώνεται ο εργάσιμος χρόνος και ο ανθρώπινος κόπος, αντί να απελευθερώνεται ο κοινωνικός χρόνος για τον εργαζόμενο, το οκτάωρο έγινε δεκάωρο, ακόμη και δωδεκάωρο. Η ανεργία μαστίζει σχεδόν τον μισό ικανό προς εργασία πληθυσμό της χώρας. Προβάλλεται ως σύγχρονο και καινοτόμο να μην υπάρχει κοινωνική και οικογενειακή ζωή, να μην υπάρχει ούτε μία Κυριακή ελεύθερη. Από όλες τις πλευρές της κοινωνικής ζωής φανερώνεται ότι το σύστημα της εκμετάλλευσης που υπερασπίζεται έχει σαπίσει μέχρι με το μεδούλι. Οι εργαζόμενοι μπορούν μέσα από κάθε μικρό και μεγάλο αγώνα τους να συγκεντρώνουν δυνάμεις, να οικοδομούν τη δική τους συμμαχία, τη δική τους ενότητα, να βάλουν πλώρη για την ανατροπή τελικά αυτής της βαρβαρότητας. Αυτή η βαρβαρότητα που ζούμε δεν είναι μονόδρομος. Κανένας συμβιβασμός, λέμε εμείς, με τα ψίχουλα και τη χαμοζωή. Στο τέλος η εργατική τάξη, οι εργαζόμενοι, όλος ο λαός, θα τα καταφέρουν. Θα βγουν τελικά νικητές, αλλά χωρίς εσάς και κυρίως κόντρα σε εσάς και τις αντιλαϊκές πολιτικές σας. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς σας ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Ανεξάρτητος Βουλευτής κ. Θεοχάρης (Χάρης) Θεοχάρης ζητεί ολιγοήμερη άδεια απουσίας στο εξωτερικό λόγω υποχρεώσεων. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Προχωρούμε τώρα στον επόμενο επερωτώντα Βουλευτή, τον κ. Βαρδαλή, ο οποίος έχει τον λόγο για πέντε λεπτά για να πρωτολογήσει, σύμφωνα με τον Κανονισμό. Ορίστε, κύριε Βαρδαλή, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία ότι η κατάργηση της δυνατότητας της διαπραγμάτευσης του κατώτερου μισθού και των συλλογικών συμβάσεων από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και η διατήρηση όλων αυτών των νόμων από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ήταν μια διαδικασία συμπίεσης όλων των μισθών και του κατώτατου για την προστασία των κερδών των μεγάλων επιχειρήσεων από τις επιπτώσεις της κρίσης, διαδικασία που στόχευε ιδιαίτερα στους νέους εργαζόμενους, καθιερώνοντας τον διαχωρισμό παλαιών και νέων και κάνοντας κανόνα τις ελαστικές σχέσεις εργασίας. Τώρα τι υποστηρίζει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ; Ότι η αύξηση του κατώτατου μισθού αποτελεί, μάλιστα, κεντρικό στόχο στην αναπτυξιακή στρατηγική αυτής της Κυβέρνησης και ότι θα βάλει μια τάξη στα εργασιακά και γι' αυτόν τον σκοπό θα «εφαρμόσει» τη σχετική νομοθεσία που δεν έχει ακόμη εφαρμοστεί στη χώρα μας. Αυτό λέτε, κυρία Υπουργέ, στο ολιστικό σχέδιο για το μέλλον. Αλήθεια, σε ποια νομοθεσία αναφέρεστε; Ρητορικό είναι το ερώτημα, γιατί στο ίδιο σχέδιο, στη σελίδα 17, απαντάτε και μάλιστα πολύ συγκεκριμένα. Αναφέρεστε ξεκάθαρα νόμο Βρούτση και όπως οι ίδιοι λέτε, το ισχύον πλαίσιο καθορισμού του κατώτατου μισθού δίνει κεντρικό ρόλο στους κοινωνικούς εταίρους και αποφασιστικό ρόλο στο κράτος ότι το νέο επίπεδο του κατώτατου μισθού θα καθοριστεί μετά από μια εκτεταμένη εκτίμηση των επιπτώσεων από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες. Αλήθεια, ποιους ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες; Βλέπε, κυρίως τη συμφωνία των δανειστών. Ό,τι και να γίνει θα πρέπει, πρώτα απ' όλα, αυτοί να το εγκρίνουν, οι οποίοι θα λάβουν υπ' όψιν τους τις εξελίξεις στην παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα, καθώς και το ποσοστό της ανεργίας. Δηλαδή, θα αφήσετε άθικτο έναν μηχανισμό που ψήφισαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Αυτό λέτε με άλλα λόγια. Από πουθενά, μα από πουθενά, δεν προκύπτει ότι θα αφήσετε ελεύθερη τη διαπραγμάτευση ακόμη και στο ύψος του βασικού μισθού. Απεναντίας θα αξιοποιήσετε έναν μηχανισμό που συνδέει τις όποιες αλλαγές στην αγορά εργασίας με τις επιπτώσεις στην ανάπτυξη, τις εξελίξεις στην παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα. Αυτός ο μηχανισμός, όμως, είχε συγκεκριμένα αποτελέσματα τα τελευταία χρόνια που λειτούργησε. Με βάση, λοιπόν, τα στοιχεία του ΕΦΚΑ και του συστήματος «ΕΡΓΑΝΗ», ο μέσος μεικτός μισθός σε πάνω από δύο εκατομμύρια εκατόν σαράντα χιλιάδες εργαζόμενους έπεσε μόνο το 2017- έπεφτε και τα προηγούμενα χρόνια - από 949 ευρώ στα 927 ευρώ καθαρά. Μάλιστα, ο ΟΟΣΑ βλέπει ότι υπάρχουν ακόμα πολλά περιθώρια συμπίεσης αυτού του μέσου μισθού, που ανεξάρτητα από τη διαμόρφωση του κατώτατου μισθού, αυτή η προσπάθεια λέει ότι πρέπει να συνεχιστεί. Στην ίδια κατεύθυνση λειτουργεί και η αύξηση των μερικώς απασχολούμενων. Σήμερα, πάνω από εξακόσιες τριάντα χιλιάδες εργαζόμενοι με μερική απασχόληση παίρνουν μισθό 326 ευρώ. Με πενταροδεκάρες καλούνται να επιβιώσουν εκατομμύρια εργαζόμενοι ως αποτέλεσμα της πολιτικής που ελαστικοποιεί τον χρόνο εργασίας και καθιστά ακόμη πιο φθηνά τα εργατικά χέρια, προσφέροντας από την άλλη μεριά τεράστια κέρδη στο κεφάλαιο. Μια άλλη πλευρά αυτού του μηχανισμού αφορά την ηλικιακή ομάδα δεκαπέντε έως είκοσι τεσσάρων χρονών. Αυτοί οι εργαζόμενοι αμείβονται με βασικό μισθό μεικτά 510 περίπου ευρώ, ενώ καθαρά απομένουν 429,19 ευρώ. Τα θετικά ισοζύγια που καταγράφονται τα τελευταία χρόνια, δηλαδή περισσότερες προσλήψεις απ' ό,τι απολύσεις, οφείλονται στη συντριπτική τους πλειοψηφία στις προσλήψεις που γίνονται στους νέους εργαζόμενους, σ' αυτή την ηλικία. Να, λοιπόν, άλλος ένας τρόπος για να ρίχνετε τον μέσο μισθό. Και εσείς δεν λέτε τίποτα για τον άθλιο αυτό διαχωρισμό με βάση την ηλικία. Γιατί δεν καταργείτε, για παράδειγμα, τον υποκατώτατο μισθό; Ποιος σας εμποδίζει; Όμως, δεν περιορίζεστε μόνο σ' αυτά. Για να πετύχετε τον στόχο σας για μείωση του μέσου μισθού έχετε μετατρέψει τον ΟΑΕΔ από οργανισμό για την προστασία των ανέργων σε οργανισμό στην υπηρεσία των επιχειρήσεων. Τον έχετε μετατρέψει σε κύριο πυλώνα προώθησης των ελαστικών μορφών εργασίας, που μετατρέπει τον λαϊκό μόχθο σε κίνητρα και «ζεστό» χρήμα για τους εργοδότες. Σήμερα, για παράδειγμα, υπάρχουν μέσω των προγραμμάτων του ΟΑΕΔ χιλιάδες εργαζόμενοι σε προγράμματα απασχόλησης, αναλώσιμοι, που εργάζονται σε κάθε είδους ευέλικτη εργασία, που περιφέρονται από κλάδο σε κλάδο χωρίς δικαιώματα. Δηλαδή, τσάμπα εργασία - κυρίως νεανική - μέσω της μαθητείας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, να μου δώσετε και τον χρόνο της δευτερολογίας μου.
Συνεχίστε.
Ευχαριστώ. Η δημιουργία περισσότερων και καλύτερων θέσεων εργασίας αποτελεί μια υπόσχεση χωρίς κανένα, μα κανένα, αντίκρισμα. Στρατηγική στόχευση της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι η παραπέρα μείωση του μέσου μισθού. Από τη μια θα δώσετε 20 με 25 ευρώ αύξηση στον κατώτατο μισθό και από την άλλη τσέπη - του ίδιου εργαζόμενου - θα του πάρετε περίπου 70 ευρώ με τη μείωση του αφορολόγητου. Το ζήτημα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, της αποκατάστασης συγκροτημένων δικαιωμάτων, ήταν και παραμένει ένα μεγάλο μέτωπο ταξικής αντιπαράθεσης με το κεφάλαιο και τις δυνάμεις που το υπηρετούν και δεν αποτελεί ζήτημα διαβούλευσης και, μάλιστα, προτάσσοντας ως κριτήριο την καπιταλιστική κερδοφορία, όπως η Κυβέρνησή σας κάνει. Η μόνη δύναμη που μπορεί να φρενάρει την καπιταλιστική βαρβαρότητα είναι η εργατική τάξη μαζί με τους φυσικούς της συμμάχους, με αγώνες σκληρούς, ταξικούς που θα σπάνε τα δεσμά της εκμετάλλευσης και θα ανοίγουν τους δρόμους του μέλλοντος, αγώνες που θα διεκδικούν έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, μια κοινωνία που τον πλούτο της θα τον καρπώνονται αυτοί που τον παράγουν. Ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Συνεχίζουμε με τον επόμενο επερωτώντα Βουλευτή κ. Γκιόκα. Παρακαλώ, κύριε Γκιόκα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ένας από τους λόγους που η Κυβέρνηση δεν τόλμησε να φέρει εδώ και ενάμιση περίπου χρόνο την πρόταση νόμου του ΚΚΕ στη Βουλή για συζήτηση, πέρα από το προφανές ότι δεν θέλει και δεν πρόκειται να την κάνει αποδεκτή, είναι και για να μην αναφερθεί και να μη συζητηθεί πάλι όλη αυτή η κοροϊδία που επιχείρησε όλα αυτά τα χρόνια να κάνει προς τους εργαζόμενους και την οποία θυμόμαστε όλοι. Θυμόμαστε όλοι, για παράδειγμα, το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης και την επαναφορά του κατώτατου μισθού. Θυμόμαστε όλοι τις υποσχέσεις, όταν αναλάβατε τη διακυβέρνηση, ότι η κατάθεση του σχετικού νομοσχεδίου είναι θέμα ημερών. Είχε μάλιστα τότε το θράσος ο κ. Σκουρλέτης να κουνάει και το χέρι στο ΚΚΕ και να λέει: «Τι θα κάνετε εσείς όταν φέρουμε το νομοσχέδιο την επόμενη εβδομάδα στη Βουλή;». Επίσης, θυμόμαστε όλοι πώς μετά οι ημέρες έγιναν μήνες, έγιναν χρόνια και από την άμεση επαναφορά του κατώτατου μισθού, φθάσαμε στην τμηματική επαναφορά. Και φτάνουμε στην τωρινή κατάσταση, που η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ όχι μόνο έχει υιοθετήσει όλο το αντεργατικό οπλοστάσιο των προηγούμενων κυβερνήσεων, της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, αλλά έχει βάλει και τη δική της σφραγίδα. Γιατί η εργασιακή ζούγκλα που υπάρχει, το γεγονός της κατάργησης, για παράδειγμα, της κυριακάτικης αργίας ή ο απεργοκτόνος νόμος που ψηφίσατε πριν λίγους μήνες, που έχει ήδη αρχίσει να δείχνει τα πρώτα του αποτελέσματα, έχει τη δική σας σφραγίδα. Ερχόμαστε στο σήμερα, που πάλι η Κυβέρνηση προσπαθεί να κοροϊδέψει τους εργαζόμενους στο ζήτημα αυτό, για να στηρίξει το παραμύθι της μεταμνημονιακής - δήθεν - εποχής και της καθαρής εξόδου, βεβαίως πλέον με ξεφτισμένα επιχειρήματα, με υποσχέσεις οι οποίες βγάζουν μάτι ότι είναι παραπλανητικές και με στόχο, πάνω από όλα, να δώσετε εξετάσεις όχι στους εργαζόμενους, αλλά να δώσετε εξετάσεις στο κεφάλαιο, στον ΣΕΒ, στον ΣΕΤΕ, στις άλλες εργοδοτικές ενώσεις, στις οποίες ο κ. Τσίπρας έχει γίνει πολύ τακτικός θαμώνας. Να δώσετε εξετάσεις για το ότι η δική σας Κυβέρνηση μπορεί κυρίως με το καρότο - σε αντίθεση με τη Νέα Δημοκρατία που επενδύει περισσότερο στο μαστίγιο - να πείσει τους εργαζόμενους να βάλουν πλάτη στον στόχο της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Αυτός ήταν και είναι άλλωστε πάντα ο ύπουλος ρόλος που παίζει η σοσιαλδημοκρατία. Μιλάτε για τον κατώτατο μισθό και τι λέτε; Όχι επαναφορά, αυτό είναι παρελθόν, αυτό γράφτηκε στο χιόνι, αλλά αύξηση του κατώτατου μισθού. Τι αύξηση; Απαντάτε: σαν και αυτή που έκανε η μεταμνημονιακή Πορτογαλία, δηλαδή 80 λεπτά την ημέρα. Θέλετε να το στρογγυλοποιήσουμε προς τα πάνω και να το κάνουμε 1 ευρώ την ημέρα; Μα, ήδη έχετε φροντίσει να τους τα πάρετε μέσα από τη μείωση του αφορολόγητου, μέσα από την αύξηση του ΕΝΦΙΑ που θα αφορά λαϊκά νοικοκυριά. Οι εργαζόμενοι τα χάνουν με άλλους τρόπους, όπως είναι για παράδειγμα αυτή την περίοδο η αύξηση στην τιμή των καυσίμων. Πώς θα γίνει αυτή η αύξηση; Με κρατική παρέμβαση, όπως ξεκάθαρα λέτε στο αναπτυξιακό σχέδιο - αναφέρθηκε από τον Σάκη Βαρδαλή προηγουμένως - και όχι με ελεύθερη διαπραγμάτευση που λέει η πρόταση νόμου του ΚΚΕ, αφού πρώτα φυσικά καταργηθεί η πράξη υπουργικού συμβουλίου και επανέλθει ο κατώτατος μισθός στα 751 ευρώ. Το τονίζουμε αυτό, γιατί κάνετε διάφορα κόλπα τώρα τελευταία, προκειμένου να δικαιολογήσετε την κρατική αυτή παρέμβαση και να την εμφανίσετε με φιλεργατικό μανδύα. Δηλαδή, τι να εμφανίσετε; Τον νόμο της κυβέρνησης Σαμαρά από το 2013 να τον επαναφέρετε και να τον παρουσιάσετε με φιλεργατικό μανδύα και το ίδιο θα κάνετε και με τις συλλογικές συμβάσεις. Θα είναι μια επαναφορά - καρικατούρα με απαγορευτικούς όρους και προϋποθέσεις και, κυρίως, με τη διατήρηση του κατώτατου μισθού στα χαμηλά επίπεδα, που θα λειτουργεί ως μηχανισμός συμπίεσης του μέσου μισθού προς τα κάτω. Άρα, κύριοι της Κυβέρνησης, όσα λέτε είναι αέρας κοπανιστός. Είναι αέρας κοπανιστός όσα λέτε για την προστασία της νομιμότητας και την καταπολέμηση της μαύρης και παράνομης εργασίας, γιατί το πρόβλημα, εκτός από την παράνομη εργασία που ανθεί εξαιτίας όλης αυτής της πανσπερμίας των εργασιακών σχέσεων, είναι και η νομική εργασία. Είναι, δηλαδή, αυτή η νομιμότητα, είναι όλο αυτό το νομοθετικό τερατούργημα, που θέλετε κιόλας να το κωδικοποιήστε, η οποία με νόμιμο τρόπο θωρακίζει την εργοδοτική ασυδοσία και την εργοδοτική εκμετάλλευση. Αυτό αποδεικνύεται, εκτός των άλλων, και από την κλιμάκωση της τρομοκρατίας στους χώρους δουλειάς, από τη βιομηχανία διώξεων σε βάρος συνδικαλιστών, πρωτοπόρων εργατών, αγωνιστών. Μόνο τους τελευταίους μήνες έχουν κατατεθεί δεκάδες επίκαιρες απλές ερωτήσεις, αναφορές από το ΚΚΕ για τέτοιες συνδικαλιστικές διώξεις. Τις έχω και μπροστά μου. Κάποιες απ‘ αυτές είναι οι ακόλουθες: «ΚΑΡΥΠΙΔΗΣ», εταιρεία «ΣΑΒΟΪΔΑΚΗΣ», απόλυση εργαζόμενης μέλους του διοικητικού συμβουλίου, επιχείρηση «GREENMEDIA» με εφαρμογή ανταπεργίας, απολύσεις και συνδικαλιστικές διώξεις σε εταιρείες «ΑΝΑΜΕΤΤ» και «ΒΙΑΝΑΤ» του Ομίλου Στασινόπουλου και πολλές άλλες, τις οποίες καταθέτουμε στα Πρακτικά και οι οποίες αποδεικνύουν ότι μάλλον δεν έχει τρομάξει και πολύ η εργοδοσία από την πολιτική σας. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Γκιόκας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Το αντίθετο συμβαίνει. Μάλλον έχει ξεσαλώσει και αποδείχθηκε και αυτό, φυσικά, και από τα τελευταία γεγονότα στον Πειραιά, όπου μέσα σε τέσσερις μέρες βγήκαν πέντε δικαστικές αποφάσεις που κήρυτταν παράνομη την απεργία των λιμενεργατών. Αυτό είναι το νομοθετικό πλαίσιο που έχετε φτιάξει και έχει γίνει και ανέκδοτο πλέον στους χώρους δουλειάς. Η απεργία θα βγαίνει παράνομη, ακόμη κι αν ο εργαζόμενος δεν φορά κράνος. Όμως ιδιαίτερα η τελευταία απεργία στον Πειραιά έχει και διαφορετική ανάγνωση, δηλαδή ότι οι εργαζόμενοι με τον αγώνα τους, την οργάνωσή τους μπορούν να ξεπεράσουν εμπόδια, να επιβάλλουν κάποια θετικά μέτρα υπέρ τους και αυτός είναι ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουν και για να ξηλωθεί όλο αυτό το αντεργατικό οπλοστάσιο, αλλά πάνω απ' όλα για να ανατραπεί ριζικά αυτή η πολιτική.
Ευχαριστώ. Προχωρούμε με τον επόμενο ομιλητή, τον Βουλευτή κ. Δελή. Έχετε πέντε λεπτά πρωτολογία και τρία λεπτά δευτερολογία. Θέλετε να τα συγκεράσουμε και να τα κάνουμε οχτώ;
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Δελή, έχετε τον λόγο.
Οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας δεν είναι μόνο ο μισθός των εργαζομένων, είναι και οι εργασιακές σχέσεις, τα ωράρια, τα συνδικαλιστικά δικαιώματα, τα ζητήματα ασφάλειας και υγιεινής στην εργασία. Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, την τεράστια σημασία που έχουν οι συμβάσεις για τους εργαζόμενους, όπως καταλαβαίνουμε και γιατί ασχολούνται τόσο πολύ με αυτές οι εργοδότες, οι καπιταλιστές και το κράτος τους, αφού ξέρουν ότι ανάλογα με το περιεχόμενο αυτών των συμβάσεων, αυξάνεται ή μειώνεται ο βαθμός εκμετάλλευσης των εργαζομένων άρα και τα κέρδη τους. Να γιατί το χτύπημα στις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τους μισθούς αποτελεί σταθερά τον πυρήνα της επίθεσης των επιχειρηματικών ομίλων και των κυβερνήσεών τους, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τη λεγόμενη ανταγωνιστικότητα της οικονομίας τους. Γι' αυτό ποτέ αυτό το κράτος δεν αφήνει ελεύθερες τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, καθώς με μια σειρά νόμους καθορίζει το πλαίσιο τους. Τελικά και οι συλλογικές συμβάσεις είναι ζήτημα συσχετισμών ανάμεσα στους εργαζόμενους και τα συνδικάτα τους από τη μια και τους εργοδότες και το κράτος τους από την άλλη. Με την καπιταλιστική κρίση και με τους νόμους των μνημονίων αυτές οι συμβάσεις δέχονται συντριπτικά πλήγματα. Καταργούνται, ουσιαστικά, οι κλαδικές και ομοιοεπαγγελματικές συμβάσεις σε όλους σχεδόν τους κλάδους και μόνο επιχειρησιακές συμβάσεις υπάρχουν πια και αυτές όχι παντού, ενώ πολλές επιχειρήσεις εφαρμόζουν ατομικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου και το φαινόμενο των ενοικιαζόμενων εργαζόμενων επεκτείνεται. Η μετενέργεια των συμβάσεων που έχει, περιορίζεται χρονικά και ουσιαστικά ακυρώνεται, ενώ παύει να ισχύει η υποχρεωτικότητα και η γενίκευση των συλλογικών συμβάσεων. Νομοθετείτε το νέο «εργοδοτικό φρούτο» των ενώσεων προσώπων, που σε συνδυασμό με την ταυτόχρονη κατάργηση της αρχής της ευνοϊκότερης σύμβασης φτιάχνουν όλο και πιο πολύ επιχειρησιακές συμβάσεις στα μέτρα των εργοδοτών. Και έτσι το σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ» καταγράφει συνεχώς σταθερή αύξηση του ποσοστού της ευέλικτης εργασίας μέσα από τις ατομικές συμβάσεις. Όλα αυτά είναι εδώ τα τελευταία χρόνια νομοθετημένα από όλες τις κυβερνήσεις και, βεβαίως, προσφορά στις ορέξεις των εργοδοτών. Και έρχεται τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ και προπαγανδίζει ότι μόλις λήξει τυπικά το μνημόνιο, θα επαναφέρει, λέει, τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και θα αποκαταστήσει δυο βασικές αρχές των συλλογικών συμβάσεων την επεκτασιμότητα και την ευνοϊκότερη ρύθμιση. Βεβαίως η Κυβέρνηση την ίδια στιγμή κλείνει το μάτι στον ΣΕΒ και τον καθησυχάζει, δηλώνοντας ότι με αυτές τις αρχές που θα επαναφέρει, θα ενισχύσει την ποιότητα και την αποτελεσματικότητα του κοινωνικού διαλόγου και θα προωθήσει τον υγιή ανταγωνισμό στην οικονομία. Διότι η στρατηγική του ΣΕΒ σε αυτό το ζήτημα είναι δεδομένη, ταξικά προσδιορισμένη από τη μεριά του και επίσημα διακηρυγμένη. Τι λέει ο ΣΕΒ; Καμμία επιστροφή στο προ κρίσης καθεστώς των συλλογικών συμβάσεων τονίζοντας ότι έχει σημασία ένα ευέλικτο και αποτελεσματικό μείγμα συλλογικών διαπραγματεύσεων. Ούτε καν τη λέξη συμβάσεις δεν χρησιμοποιεί. Αυτή η στρατηγική που είναι και η στρατηγική, βεβαίως, όλων των εργοδοτικών οργανώσεων σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει στον πυρήνα της τη συνεχή επιδίωξη της ευελιξίας, το σμπαράλιασμα δηλαδή των εργασιακών σχέσεων που σε συνδυασμό με τη μείωση του μέσου μισθού εγγυάται τα κέρδη τους. Αυτή ακριβώς τη στρατηγική υπηρετεί τώρα και ο ΣΥΡΙΖΑ μεθοδικά και ύπουλα, πίσω από τις υποσχέσεις του για τα ψίχουλα που θα δώσει στον κατώτερο μισθό. Διότι την ώρα που φλυαρεί για την επεκτασιμότητα των κλαδικών συμβάσεων, η Κυβέρνηση προσθέτει αμέσως και την προϋπόθεση της λεγόμενης αντιπροσωπευτικότητας, με την καθιέρωση μηχανισμού μέτρησης που θα μετράει αν οι εργοδότες που υπογράφουν κλαδική σύμβαση απασχολούν το 51% των εργαζόμενων στο σύνολο του κλάδου. Και προηγουμένως τον περασμένο Γενάρη φρόντισε η ίδια Κυβέρνηση να βάλει ακόμα περισσότερα εμπόδια στην κήρυξη απεργιών από τα κλαδικά συνδικάτα, δυσκολεύοντας έτσι ακόμα περισσότερο την πάλη τους για την υπογραφή συλλογικών συμβάσεων. Αποφεύγει η Κυβέρνηση, όπως ο διάολος το λιβάνι, να μας πει επιτέλους, τι θα κάνει με τις ατομικές συμβάσεις που «σπάνε κόκαλα» και πολλαπλασιάζονται συνεχώς, τι σκοπεύει να κάνει με εκείνες τις ενώσεις προσώπων που λειτουργούν σαν βόμβα στις συλλογικές συμβάσεις. Θα τις καταργήσει; Να απαντήσετε καθαρά. Είναι, βλέπετε, και εκείνες οι εκθέσεις του ΟΟΣΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που υπενθυμίζουν συνεχώς ότι οι κλαδικές συμβάσεις δεν μπορούν να επεκτείνονται γενικώς σε όλες τις επιχειρήσεις, αλλά αφού πρώτα πάρουν υπ' όψιν τους τις ιδιαίτερες ανάγκες καθεμιάς. Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Εδώ είναι η πρόταση που έκαναν πάνω από πεντακόσιες εργατικές οργανώσεις, που έγινε και πρόταση του ΚΚΕ! Ψηφίστε την! Καταργείστε όλους τους αντεργατικούς νόμους! Επαναφέρετε τον βασικό μισθό στα 750 ευρώ, και τις συλλογικές συμβάσεις όπως λειτουργούσαν μέχρι το 2012 και να μην ξεχνάτε, βέβαια. Περασμένα ξεχασμένα δεν πρόκειται να πουν οι εργαζόμενοι! Ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ. Ορίστε, κύριε Συντυχάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Και εσείς θα κάνετε χρήση δευτερολογίας;
Ναι ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η στάση όλων των κομμάτων απέναντι στα αιτήματα και τους στόχους πεντακοσίων τριάντα συνδικαλιστικών οργανώσεων είναι - κατά τη γνώμη μας - ένα επιπλέον κριτήριο, αλλά και απόδειξη με ποιανού τα συμφέροντα τάσσονται. Από τη μια είναι τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας για τη διασφάλιση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρηματικών ομίλων και της κερδοφορίας τους, στρατηγική στην οποία συγκλίνουν η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ, τα υπόλοιπα κόμματα και από την άλλη είναι τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, της συντριπτικής πλειοψηφίας των λαϊκών στρωμάτων που μάχονται για αξιοπρέπεια στη ζωή, για μόνιμη σταθερή δουλειά, για κατάργηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, διασφάλιση συλλογικών διαπραγματεύσεων και συλλογικών συμβάσεων εργασίας, αποκατάσταση του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ, επαναφορά δέκατου τρίτου δέκατου τέταρτου μισθού και σύνταξης αντίστοιχα, για τα οποία παλεύει το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα και αναδεικνύει το ΚΚΕ με την πρόταση νόμου την οποία συζητάμε σήμερα εδώ. Ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων και οι άλλες εργοδοτικές ενώσεις επαναλαμβάνουν με κάθε ευκαιρία ότι η επιστροφή στο παρελθόν αποτελεί ουτοπία, εμποδίζει την επέκταση της ευελιξίας στην αγορά εργασίας, την προσέλκυση επενδύσεων και την αύξηση των κερδών τους, προϋπόθεση όπως λένε για να μπουν δυναμικά στη νέα εποχή της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ κινείται στον ίδιο αντιλαϊκό άξονα με τον Σύνδεσμο Ελλήνων Βιομηχάνων. Άλλωστε επιχαίρει συγχαρητηρίων. Έχει ήδη δεσμευτεί στο πλαίσιο του συμπληρωματικού μνημονίου, να προχωρήσει στην κωδικοποίηση της εργατικής νομοθεσίας, στη μονιμοποίηση δηλαδή όλων των αντεργατικών νόμων των τελευταίων ετών που διαμόρφωσαν την εργασιακή ζούγκλα. Για παράδειγμα οι ελαστικές μορφές απασχόλησης έχουν αντικαταστήσει τη σταθερή δουλειά με πιο χαρακτηριστικά τα παραδείγματα εργοδοτικής αυθαιρεσίας, κυρίως, στους κλάδους του τουρισμού και του εμπορίου. Οι όποιες κλαδικές συμβάσεις έχουν πεταχτεί στο καλάθι των αχρήστων. Παρακάμπτονται στην πράξη από τις πολλαπλές, ευέλικτες εργασιακές σχέσεις όπως των ενοικιαζόμενων ή εργολαβικών εργαζόμενων, των συμβάσεων μιας μέρας, ολίγων ημερών, τα τετράωρα, οι τρίμηνες και τετράμηνες συμβάσεις, οι εξτρατζήδες και πολλές άλλες μορφές εργασιακών σχέσεων. Με αυτά τα όπλα οι ξενοδόχοι προσαρμόζουν το προσωπικό, τον αριθμό και τη σύνθεση των εργαζομένων ακόμα και από μέρα σε μέρα. Η ευελιξία βασιλεύει στα πεντάστερα χλιδάτα ξενοδοχεία στην Αττική, στην Κρήτη, στη Ρόδο, σε πολλές τουριστικές περιοχές της χώρας. Με πρόσχημα την πρακτική άσκηση των σπουδαστών από τουριστικές σχολές ενισχύουν το καθεστώς της μαθητείας, ρουφώντας στην κυριολεξία το αίμα των παιδιών για 300 ευρώ. Όσοι πάρουν κάτι παραπάνω, είναι γιατί δουλεύουν χωρίς ρεπό ή βάρδιες, που φτάνουν ακόμα και τις δώδεκα ώρες. Η οικονομική αφαίμαξη των σπουδαστών από τους σχολάρχες δίνει τη θέση της στο ξεζούμισμα της θερινής σεζόν από τους ξενοδόχους. Οι μεγαλοξενοδόχοι για να ξεμπερδέψουν με τα δικαιώματα και τις αποδοχές των παλιών εργαζομένων, φτιάχνουν τις ενώσεις προσώπων γνωστό όχημα για τη μετατροπή των κουτσουρεμένων κλαδικών συμβάσεων σε επιχειρησιακές και την ισοπέδωση των μισθών και στα 586 ευρώ. Όπου υπάρχει αντίδραση των εργαζομένων, επιστρατεύονται οι απειλές για απολύσεις ή μειώσεις που φτάνουν μέχρι και τα 300 ευρώ. Η ευελιξία συνεπάγεται μια σειρά παρενέργειες στις συνθήκες δουλειάς και ζωής τους. Αναγκάζονται να δουλεύουν με τη συγκατάθεσή τους μέχρι θανάτου, χωρίς ρεπό, χωρίς ωράρια. Καταστρατήγηση του ημερήσιου χρόνου εργασίας. Έχουν το θράσος να τους λένε ότι με δουλειά την έκτη και έβδομη μέρα θα αυξηθεί ο μισθός τους. Τον μισθό, όμως, δεν τον αυξάνει ούτε η υπερωρία ούτε η δουλειά σε μέρα ανάπαυσης. Τον μισθό τον αυξάνει και τον επιβάλλει ο ίδιος ο αγώνας των εργαζομένων, για να ζουν σαν άνθρωποι και όχι σαν σκλάβοι. Διαφορετικά θα πηγαίναμε πίσω στον 16ο και 17ο αιώνα, που δούλευαν πάνω από δεκαέξι ώρες την ημέρα για ένα πιάτο φαΐ και ζούσαν κατά μέσο όρο σαράντα χρόνια. Όλα αυτά, όμως, συμβαίνουν τη στιγμή που οι ξενοδόχοι το 2017 μοιράστηκαν 41 εκατομμύρια ευρώ ανά ημέρα, επεκτείνοντας τις επιχειρήσεις τους σε νέες πτέρυγες. Αντίστοιχη είναι η εικόνα στον κλάδο του εμπορίου, όπου επίσης έχουν γενικευτεί όλες οι μορφές των ελαστικών σχέσεων εργασίας, η επέκταση της εργάσιμης ημέρας με άθλιους μισθούς που ξεκινούν στον κλάδο από 180 και 200 ευρώ. Η σχεδιασμένη κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και τα απελευθερωμένα ωράρια λειτουργίας των καταστημάτων σε συνδυασμό με τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας ειδικά τα τελευταία χρόνια, έχουν οδηγήσει τον κλάδο να έχει έναν άστατο, ακανόνιστο εργάσιμο χρόνο, ενώ έχουν αυξηθεί τα εργατικά ατυχήματα και οι επαγγελματικές ασθένειες. Χτυπούν στην καρδιά τη ζωή του εμποροϋπαλλήλου, τη ζωή συνολικά της εργατικής οικογένειας. Τα στοιχεία του συστήματος «ΕΡΓΑΝΗ» και του ΣΕΠΕ που αφορούν τις ροές της μισθωτής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα, δίνουν την πραγματική εικόνα των τελευταίων ετών με γενίκευση της τάσης για προσλήψεις με ευέλικτες μορφές εργασίας, κυρίως, με ατομικές συμβάσεις μερικής απασχόλησης και εκ περιτροπής εργασίας. Πάνω από το 50% των προσλήψεων τα έτη 2014, 2015, 2016 είναι με μερική και εκ περιτροπής απασχόληση. Οι προσλήψεις πλήρους απασχόλησης μειώθηκαν από 79% το 2009 σε 45% το 2016, ενώ οι προσλήψεις με ευέλικτες μορφές εργασίας το 2009 ήταν στο 21% του συνόλου των προσλήψεων. Το 2016 ανήλθε στο 55%. Η μετατροπή ατομικών συμβάσεων από πλήρη εργασία σε μερική και εκ περιτροπής απασχόληση το διάστημα 2009-2016 αυξήθηκε κατά 202%, ενώ η μονομερής μετατροπή των ατομικών συμβάσεων σε εκ περιτροπής από τον εργοδότη αυξήθηκε, παρακαλώ, κατά 790%! Η καθιέρωση των ευέλικτων εργασιακών σχέσεων όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες σε συνδυασμό με την αποδυνάμωση των συλλογικών συμβάσεων, τους χαμηλούς μισθούς, την υψηλή ανεργία, την αυξημένη αδήλωτη εργασία - καταγεγραμμένη ή μη - , την απλήρωτη δουλειά σε περίπου εννιακόσιες χιλιάδες μισθωτούς, εδραιώνουν την εργασιακή ζούγκλα ως μια νέα κομβική συνιστώσα των αγορών εργασίας, όπως λέει ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων. Το κεφάλαιο βρίσκεται ήδη σε θέση μάχης για τη νέα αντεργατική επίθεση διαρκείας, με τη στήριξη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ όλων των αστικών επιτελείων και κομμάτων που όχι μόνο στηρίζουν, διατηρούν και βαθαίνουν το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο, αλλά με τα παραμύθια περί δίκαιης ανάπτυξης, επιστροφής στην κανονικότητα, διάχυσης των οφελών της ανάπτυξης σε όλη την κοινωνία επιχειρούν να αφοπλίσουν και να παγιδεύσουν την εργατική τάξη. Τέλος - και ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε - η πρόταση νόμου του ΚΚΕ, τα αιτήματα των πεντακοσίων δεκατριών σωματείων, ομοσπονδιών, εργατικών κέντρων, η υπόθεση των συλλογικών συμβάσεων είναι μια μάχη που αφορά τον μισθό, συνολικά τις εργασιακές σχέσεις, τον ημερήσιο χρόνο, την υγιεινή και την ασφάλεια στην εργασία. Είναι αγώνας για το συνολικό ξήλωμα του αντεργατικού πλαισίου. Η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα πρέπει να ακολουθήσουν τον δρόμο του αγώνα για να ανατραπεί αυτή η πολιτική, να παλέψουν για την κάλυψη των απωλειών και την υπεράσπιση της ζωής τους, για την ανασύνταξη των δυνάμεων του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος, του εργατικού κινήματος συνολικά, και να ενισχύσουν το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα. Ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Τελευταίος επερωτών Βουλευτής είναι ο Αντιπρόεδρος κ. Λαμπρούλης. Ορίστε, κύριε Λαμπρούλη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η πολιτική κατεύθυνση της επίκαιρης επερώτησης που κατέθεσε το κόμμα μας, οι θέσεις που περιέχει για την κατάργηση των αντιλαϊκών μέτρων που κτυπούν τους μισθούς, τις συντάξεις, τις συλλογικές συμβάσεις, τα εργασιακά, τα ασφαλιστικά, τα κοινωνικά δικαιώματα αλλά και οι στόχοι πάλης που θέτουμε για διεκδίκηση, είναι σε αντιστοιχία με τις λαϊκές ανάγκες. Μπορούν να γίνουν όπλο στα χέρια του εργατικού λαϊκού κινήματος, να συμβάλλουν στην ενδυνάμωση της πάλης τους. Θεωρούμε πως η σημερινή συζήτηση μπορεί να συμβάλει αλλά και να αξιοποιηθεί από τους ίδιους τους εργαζόμενους, οι οποίοι στενάζουν από την καπιταλιστική βαρβαρότητα και την αντιλαϊκή πολιτική, προκειμένου να βγάλουν συμπεράσματα για τη στάση των πολιτικών δυνάμεων, να επαναξιολογήσουν τις πολιτικές προτάσεις και την πρακτική του κάθε κόμματος, με κριτήριο ποια πολιτική αντιστοιχεί στα συμφέροντα και στην κοινωνική θέση της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, της νεολαίας που προέρχεται από τις εργατικές λαϊκές οικογένειες. Η κλιμάκωση της επίθεσης και οι συνέπειες στο σύνολο των εργασιακών, ασφαλιστικών και άλλων δικαιωμάτων των εργαζομένων για την τόνωση της ανταγωνιστικότητας στην περίοδο της κρίσης έχει αντίκτυπο σε όλες τις πλευρές της υγείας της εργατικής τάξης, με αύξηση της φτώχειας, της ανεργίας, της εργασιακής ανασφάλειας, αλλά και την επιδείνωση των όρων προστασίας της υγείας από τον επαγγελματικό κίνδυνο. Η εντατικοποίηση της εργασίας, οι εκπτώσεις στα μέτρα πρόληψης και αντιμετώπισης του επαγγελματικού κινδύνου, για εξοικονόμηση κεφαλαίων, η επέκταση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, η απελευθέρωση ωραρίου και η διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου ανάλογα με τις επιδιώξεις και τις ανάγκες της καπιταλιστικής παραγωγής, η εργοδοτική αυθαιρεσία, συνδυασμένα με την απελευθέρωση των απολύσεων, συνδέονται άμεσα με την επιβάρυνση της έκθεσης στον επαγγελματικό κίνδυνο. Αυτά τα μέτρα αποτελούν κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από την καπιταλιστική κρίση. Απεικονίζονται στις στρατηγικές της για την υγιεινή και ασφάλεια στην εργασία, αλλά και στις σχετικές αποφάσεις για τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Εφαρμόζονται σε όλες τις χώρες με διαβάθμιση ανάλογα με το επίπεδο της καπιταλιστικής ανάπτυξης, τους ανταγωνισμούς κ.λπ.. Αποτελούν, λοιπόν, στοιχεία που αποδεικνύουν πως η καπιταλιστική ανάπτυξη και στην κρίση αλλά και στην ανάπτυξη οδηγεί συνεχώς στη σχετική επιδείνωση των όρων προστασίας της υγείας και ασφάλειας στην εργασία. Αποδεικνύουν πως εμποδίζει την ολόπλευρη αξιοποίηση των επιστημονικών και τεχνολογικών επιτευγμάτων για την πρόληψη και αντιμετώπιση του επαγγελματικού κινδύνου. Όμως, κυρίως αποδεικνύουν πως η προστασία της ζωής του εργάτη ποτέ δεν θα συμβαδίσει με την προστασία των κερδών των λίγων. Έτσι για το ΚΚΕ, αλλά και για το ταξικά προσανατολισμένο κίνημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία η ανάδειξη των συνεπειών της καπιταλιστικής ανάπτυξης στην υγεία των εργαζομένων, η διεκδίκηση μέτρων πρόληψης και προστασίας από τον επαγγελματικό κίνδυνο, η αποκάλυψη της ουσιαστικής αιτίας για την επιβάρυνση της υγείας, που δεν είναι η φύση της εργασίας, όπως επικαλούνται οι απολογητές και τα κόμματα, όλοι εσείς οι υπόλοιποι που στηρίζουν το εκμεταλλευτικό σύστημα, αλλά ο προσανατολισμός της παραγωγής για τη διασφάλιση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας. Στην εξυπηρέτηση αυτής της κατεύθυνσης οφείλεται η κατακόρυφη αύξηση των εργοδοτικών εγκλημάτων - και όχι εργατικών ατυχημάτων - στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, με τη διαχρονική συνενοχή όλων των κυβερνήσεων, όπως και της σημερινής Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αναγκάζοντας τους εργαζόμενους να εργάζονται σε άθλιες συνθήκες για ένα πενιχρό μεροκάματο του τρόμου. Η κατάργηση και της ελάχιστης νομοθετικής προστασίας ή κρατικών υπηρεσιών για την προστασία της υγιεινής και ασφάλειας στην εργασία, η ουσιαστική κατάργηση των ελέγχων της ασφάλειας και της υγιεινής στους χώρους εργασίας, η απουσία αποκλειστικά κρατικού σώματος επιθεωρητών και γιατρών εργασίας, όλα αυτά αποτελούν συνειδητή πολιτική επιλογή διαχρονικά. Προϋπήρχαν της κρίσης και γιγαντώθηκαν από τις πολιτικές διαχείρισης της κρίσης προς όφελος των μονοπωλίων. Πρόκειται για μια πολιτική που αντιμετωπίζει την εργατική τάξη σαν αναλώσιμο είδος και που θυσιάζει εργάτες και εργάτριες στον βωμό του κέρδους. Να γιατί σήμερα γίνεται ακόμα πιο επιτακτική η ανάγκη σύνδεσης της πάλης για τα εργασιακά, ασφαλιστικά, μισθολογικά δικαιώματα, με την ένταση της εργατικής δράσης για την προστασία της ζωής, της ασφάλειας και της υγείας των εργατών και εργατριών, για ταξική σύγκρουση με το εκμεταλλευτικό σύστημα και την αντεργατική πολιτική που γεννάει και οξύνει το σύνολο των εργατικών προβλημάτων.
Προτού δώσω τον λόγο στην Υπουργό την κ. Αχτσιόγλου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα τρεις μαθήτριες και μαθητές και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Δημοτικό Σχολείο Γαλιάς Ηρακλείου και από το 3ο Δημοτικό Σχολείο Χίου. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Έχετε τον λόγο, κυρία Αχτσιόγλου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πολύ συχνά όταν συζητάμε για τα εργασιακά επικεντρωνόμαστε στο τι συνέβη την περίοδο 2010-2014, την περίοδο της μεγάλης απορρύθμισης των εργασιακών δικαιωμάτων και ξεχνάμε ενδεχομένως ότι ο δρόμος της απορρύθμισης στα εργασιακά είχε ξεκινήσει αρκετά χρόνια πριν. Αυτό ενδεχομένως αποδεικνύει και κάτι που είναι εξαιρετικά καθαρό: Αποδεικνύει ότι η απορρύθμιση της εργασίας δεν ήταν ένα σχέδιο επιβολής των διαθέσεων της τρόικας ή τέλος πάντων δεν ήταν μόνο αυτό, αλλά ήταν σε πολύ μεγάλο βαθμό και ένα σχέδιο το οποίο το ασπάζονταν οι προηγούμενες κυβερνήσεις ως καθαρή θέση αρχής. Και θα το εξηγήσω αυτό. Εδώ και χρόνια υπάρχουν στη χώρα μας νομίζω δυο πολύ διακριτά και πολύ σαφή σχέδια για την εργασία και ο κ. Μητσοτάκης φροντίζει αυτό να μας το θυμίζει πάρα πολύ συχνά και με πάρα πολύ καθαρό τρόπο. Από τη μια πλευρά είναι το σχέδιο για την εργασία το οποίο εκφράζει η Νέα Δημοκρατία - το εκφράζει ο Πρόεδρός της πολύ συχνά - , το οποίο θεωρεί ότι η συμπίεση του κόστους εργασίας, όπως το ονομάζει, δηλαδή η συμπίεση στην πραγματικότητα των μισθών και των εργασιακών δικαιωμάτων αποτελούν το καύσιμο για την επίτευξη της ανάπτυξης και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, ένα μοντέλο που σχηματικά θα το έλεγα το μοντέλο της φθηνής και της πλήρους απροστάτευτης, της εντελώς επισφαλούς εργασίας, μια θέση που, όπως είπα, είναι σαφής, είναι καθαρή, είναι θέση αρχής, είναι ιδεολογική. Αυτό είναι το μοντέλο το οποίο υπηρέτησε η συγκεκριμένη παράταξη την περίοδο της κρίσης. Αυτό όμως ήταν και το μοντέλο το οποίο υπηρετούσε και την προηγούμενη περίοδο και που, κατά τη δική μας ανάλυση, ήταν σε πολύ μεγάλο βαθμό ο λόγος που οδήγησε και στη χρεοκοπία. Μας το κατέστησε σαφές ο κ. Μητσοτάκης στην πρόσφατη Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ. Εκεί τον ακούσαμε να ξεδιπλώνει ξανά όλη του την πολιτική θέση για τα εργασιακά και για το μέλλον της εργασίας. Υποστήριξε ότι δεν θα επιτρέψει την αναβίωση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Χαρακτήρισε, για ακόμα μια φορά, ιδεοληψία την ενίσχυση της διαπραγματευτικής θέσης των εργαζομένων. Δήλωσε ότι θα ενισχύσει την ιδιωτική ασφάλιση. Τάχθηκε ευθέως κατά της επεκτασιμότητας των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας και κατά της υπερίσχυσης των κλαδικών συμβάσεων εργασίας έναντι των επιχειρησιακών και των ατομικών συμβάσεων εργασίας, όταν αυτό που ήδη έχουμε ζήσει από την περίοδο 2010-2014 είναι ότι οι ατομικές και επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις εργασίας αποτελούν τον κύριο μοχλό για τη μείωση των μισθών και το κύριο εργαλείο για να μένουν καθηλωμένοι οι μισθοί. Αυτές λοιπόν τις θέσεις τις εξέφρασε στη Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ. Νομίζω ότι είναι καλό το γεγονός ότι διατυπώνονται με τόση σαφήνεια τα διακριτά σχέδια, είναι καλό για την πολιτική αντιπαράθεση. Όμως και δυο μήνες νωρίτερα, με άλλη αφορμή, είχε δηλώσει ότι το οκτάωρο είναι ξεπερασμένο, η σταθερή εργασία είναι ξεπερασμένη, η ευελιξία είναι η μόνη διέξοδος, θέσεις οι οποίες αποτυπώθηκαν και στις συνεδριακές θέσεις του κόμματός του. Και νομίζω ότι δεν μπορεί κανείς να ξεχάσει και τη θέση που κράτησε κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης στη δεύτερη αξιολόγηση, πέρυσι τέτοια εποχή, όταν η Κυβέρνηση έκανε μια μεγάλη προσπάθεια στην Ευρώπη, εντός των αιθουσών των διαπραγματεύσεων και έξω από αυτές, για την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων στη χώρα, όπου ο κ. Μητσοτάκης χαρακτήριζε τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας «ιδεοληψίες της Αριστεράς», ταυτιζόμενος με τους πιο ακραίους κύκλους των δανειστών. Το σχέδιο, λοιπόν, είναι σαφές από εκείνη την πλευρά. Και δυστυχώς για τους εργαζόμενους αυτής της χώρας το σχέδιο αυτό εφαρμόστηκε. Η πολιτική δηλαδή αυτή υλοποιήθηκε και αποδείχθηκε κοινωνικά συντριπτική, αποδείχθηκε και οικονομικά αναποτελεσματική, καθώς δεν μπόρεσε να φέρει αυτά τα οποία το ίδιο το σχέδιο όριζε ως στόχο του, δηλαδή την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Παρά τη θεαματική μείωση κατά 37,5% του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος, την περίοδο 2010-2014, οι εξαγωγές μέχρι το τέλος του 2014 κατέγραψαν μια αναιμική αύξηση της τάξεως του 4%. Δηλαδή, παρότι φτωχοποιήθηκε η ελληνική κοινωνία, εκτοξεύτηκε ο κίνδυνος της φτώχειας για τον εργαζόμενο πληθυσμό, έκλεισαν χιλιάδες επιχειρήσεις, παρότι το ποσοστό του κινδύνου της υλικής αποστέρησης για τους εργαζόμενους εκτινάχθηκε, η βιομηχανία δεν αύξησε τον κύκλο των εργασιών της - το ξαναλέω αυτό στη βάση του δικού του επιχειρήματος ότι αυτό θα βοηθήσει την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας - παρά μονάχα το περιθώριο κέρδους της. Το μοντέλο αυτό, λοιπόν, εφαρμόστηκε και απέτυχε. Δεν μπορούμε να ξεχνάμε, όταν κάνουμε συζήτηση για τον μισθό, ότι το 2012, μέσα σε μια νύχτα, το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία μείωσαν με νόμο τον κατώτατο μισθό κατά 22% και κατά 32% για τους νέους, φέρνοντας τον κατώτατο μισθό για πλήρη απασχόληση κάτω από αυτό που ίσχυε εκείνη την περίοδο στην αγορά, από τον μέσο μισθό δηλαδή για τη μερική απασχόληση. Ο μέσος μισθός για τη μερική απασχόληση ήταν τότε περίπου στα 600 ευρώ και η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ με νόμο όρισαν ότι ο κατώτατος μισθός θα είναι στα 586 ευρώ. Αυτά, γιατί δεν μπορούμε να ξεχνάμε πότε και πώς έγιναν τα πράγματα. Και έγιναν διότι αποτελούν πυρηνικό στοιχείο της θέσης τους για τα εργασιακά. Στην αντίπερα όχθη αυτού του μοντέλου, του σαφούς μοντέλου, βρίσκεται το δικό μας σχέδιο για την εργασία. Τι λέει το σχέδιο αυτό; Λέει ότι η ενίσχυση και η προστασία της εργασίας αποτελούν βασικό πυρήνα για την ανάπτυξη. Δηλαδή, στο δικό μας αναπτυξιακό σχέδιο, το οποίο το καταθέσαμε και το συζητήσαμε στη Βουλή, το παρουσιάσαμε στο Eurogroup, το παρουσιάσαμε και στα υπόλοιπα κράτη - μέλη, λέει συνοπτικά ότι η ανάπτυξη επιτυγχάνεται μέσα από την αύξηση της παραγωγικότητας, η οποία θα επέλθει μέσα από την ενίσχυση της θέσης των εργαζομένων, την ενίσχυση της διαπραγματευτικής τους θέσης και την ευρύτερη προστασία της εργασίας. Άρα, στο δικό μας μοντέλο η προστασία της εργασίας δεν αποτελεί έναν πυλώνα του κοινωνικού κράτους, αλλά αποτελεί βασικό στοιχείο επίτευξης της ανάπτυξης. Και γι' αυτό εμείς συζητάμε τη διανομή του πλούτου, το πώς θα διανέμεται ο πλούτος, ταυτόχρονα με τη συζήτηση για το πώς παράγεται αυτός. Δηλαδή, στο δικό μας μοντέλο το ζήτημα της παραγωγής και της διανομής του πλούτου πάνε μαζί. Δεν συζητάμε, όπως στο σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας, πώς θα πετύχουμε τη μεγέθυνση και μετά θα δούμε πώς θα διανεμηθεί αυτός ο πλούτος. Πώς το κάνουμε λιανά αυτό το σχέδιο; Λέμε ενίσχυση της προστασίας της εργασίας, της διαπραγματευτικής θέσης των εργαζομένων, του διαθέσιμου εισοδήματος των εργαζομένων και κάλυψη, όμως, τυφλών σημείων του συστήματος που υπήρχαν και πριν από την κρίση. Δηλαδή, το δικό μας σχέδιο δεν μιλάει για μια προστασία, δεν ολοκληρώνεται - για να το θέσω ορθότερα - στην επαναφορά του συστήματος προστασίας της εργασίας όπως ίσχυε πριν από το 2010, αλλά ενώ επαναφέρει βασικές αρχές του συστήματος, όπως είναι οι συλλογικές διαπραγματεύσεις, ταυτόχρονα προσπαθεί να θωρακίσει και από σημεία τα οποία άφηναν απροστάτευτους τους εργαζόμενους και πριν από το 2010, τους λεγόμενους επισφαλώς εργαζόμενους, αόρατους εργαζόμενους. Θα εξηγήσω και πιο συγκεκριμένα τι είναι αυτό. Άρα, έχουμε δύο διαφορετικά μοντέλα σαφή, με σαφή διαχωρισμό και με ταξικό πρόσημο. Πώς υλοποιούμε τώρα εμείς αυτό το σχέδιο. Το σχέδιο το υλοποιούμε ήδη μέσα σε συνθήκες επιτροπείας και του δημοσιονομικού προγράμματος. Αυτό γιατί έχει σημασία να το τονίζω και προς τους Βουλευτές του ΚΚΕ; Διότι όταν προσπαθείς να υλοποιήσεις αυτό το σχέδιο το οποίο είναι κόντρα στη βασική αντίληψη που υιοθετεί η τρόικα, είναι εντελώς αντίθετο στην ιδεολογική της θέση, προφανώς δεν μπορείς να επιτύχεις όλες τις πλευρές του σχεδίου σου. Διαπραγματεύεσαι συνέχεια, κάπου χάνεις, κάπου κερδίζεις, υπάρχουν υπαναχωρήσεις. Νομίζω, όμως, ότι και οι νίκες που σημειώνονται έχουν πολύ μεγάλη σημασία για την καθημερινότητα των εργαζομένων. Άρα το σχέδιο αυτό προσπαθούμε ήδη να το υλοποιήσουμε εντός του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής. Προφανώς, τα περιθώρια άσκησης δημόσιας πολιτικής θα είναι πολύ μεγαλύτερα μετά τον Αύγουστο, οπότε και η χώρα θα βγει από την κρίση. Τι έχουμε κάνει μέχρι στιγμής; Το πρώτο και πολύ βασικό είναι η μείωση της ανεργίας, που έχει μειωθεί κατά έξι ποσοστιαίες μονάδες από όταν αναλάβαμε, δηλαδή τα τελευταία τρία χρόνια έχει σημειωθεί αυτή η σημαντική μείωση. Το ποσοστό παραμένει εξαιρετικά υψηλό. Κανείς δεν θα πει κάτι αντίθετο. Όμως, η μείωση της ανεργίας έχει πολύ μεγάλη σημασία και για τη βελτίωση των συνθηκών και των όρων εργασίας. Εντελώς διαφορετικά διαπραγματεύονται οι εργαζόμενοι τους όρους εργασίας όταν η ανεργία είναι στον Θεό κι εντελώς διαφορετικά όταν υπάρχει μια πολύ χαμηλή ανεργία. Νομίζω ότι αυτά είναι ζητήματα απλής λογικής. Η δεύτερη πολύ μεγάλη προτεραιότητα την οποία βάλαμε είναι η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Και θα το πω για ακόμη μια φορά για όσους, δεν ξέρω γιατί, δεν θέλουν να το καταλάβουν. Η Κυβέρνηση έχει νομοθετήσει την επαναφορά των δύο βασικών αρχών των συλλογικών διαπραγματεύσεων για τον Αύγουστο του 2018. Σε δύο μήνες από τώρα, λοιπόν, επανέρχονται οι δύο βασικές αρχές των συλλογικών διαπραγματεύσεων: Της ευνοϊκότερης ρύθμισης και της επεκτασιμότητας. Η επεκτασιμότητα λέει αυτό που έλεγε και ο ν.1876/1990. Δεν πειράζουμε τον τρόπο που οριζόταν η επεκτασιμότητα. Και πριν έλεγε, από τον 1876/1990, ότι όταν μια κλαδική συλλογική σύμβαση καλύπτει το 50% των εργαζόμενων του κλάδου, ο Υπουργός μπορεί να την κηρύσσει γενικώς υποχρεωτική και να δεσμεύει και αυτούς που δεν την συνυπέγραψαν και τους υπόλοιπους εργοδότες, δηλαδή, που δεν την υπέγραψαν. Αυτό επανέρχεται τον Αύγουστο του 2018, το έχουμε νομοθετήσει ήδη. Και κλείσαμε και τις τελευταίες τεχνικές λεπτομέρειες στην τελευταία αξιολόγηση. Η δεύτερη βασική αρχή που επανέρχεται τον Αύγουστο είναι η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης, αυτό που είχε πει ο κ. Μητσοτάκης ότι δεν θέλει να επανέλθει. Το είπε καθαρά: «αν εγώ έλθω, δεν θα το επιτρέψω αυτό να επανισχύσει». Τι λέει η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης; Ότι όταν υπάρχουν περισσότερες συλλογικές συμβάσεις, μια κλαδική, μια επιχειρησιακή ή περισσότερες κλαδικές, θα υπερισχύει αυτή που περιέχει τον πλέον ευνοϊκότερο όρο για τον εργαζόμενο. Άρα, μία επιχειρησιακή σύμβαση τότε μόνο θα έχει λόγο να υπογράφεται, όταν θα είναι καλύτερη από την κλαδική συλλογική σύμβαση. Αυτά έχουν ήδη νομοθετηθεί και έχουν κλείσει. Πέραν των συλλογικών συμβάσεων εργασίας όμως, το διάστημα αυτό έχουμε υιοθετήσει και μια σειρά από άλλες ρυθμίσεις, οι οποίες κατά τη γνώμη μας είναι εξαιρετικά σημαντικές για την προστασία των εργαζομένων και τη βελτίωση της διαπραγματευτικής τους θέσης. Με τον νόμο που ψήφισε η Βουλή τον Σεπτέμβριο του 2017- ένας νόμος που υποστηρίχθηκε νομίζω με αρκετά μεγάλη πλειοψηφία και ήταν αποτέλεσμα εκτεταμένου διαλόγου που κάναμε με τα εργατικά κέντρα και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις σε όλη την χώρα και στην πραγματικότητα αποτυπώνει ο νόμος αυτός πάγια αιτήματα των εργαζομένων - προβλέψαμε ότι θα αποκλείονται από τη δημόσια χρηματοδότηση επιχειρήσεις οι οποίες παραβιάζουν συστηματικά την εργατική νομοθεσία, βάλαμε αυστηρούς κανόνες στην τήρηση των ωραρίων και των υπερωριών, προβλέψαμε τη δυνατότητα έκδοσης διαταγής πληρωμής για τα δεδουλευμένα των εργαζομένων, να μπορεί δηλαδή οι εργαζόμενοι να βγάζουν εκτελεστό τίτλο σε βάρος της περιουσίας του εργοδότη όταν μένουν απλήρωτοι. Επίσης, θέσαμε κανόνες για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας στα οικοδομικά έργα, που μέχρι τότε ήταν ένα παντελώς αρρύθμιστο τοπίο, προβλέψαμε την ταχεία εκδίκαση των εργατικών διαφορών από τα δικαστήρια. Βάλαμε κανόνες για να μην υπάρχει κατάχρηση της λεγόμενης οικειοθελούς αποχώρησης του εργαζόμενου, που μέχρι τότε υπήρχε πολύ έντονα καταχρηστική στάση από τους εργοδότες σε αυτήν τη δυνατότητα της οικειοθελούς αποχώρησης. Προβλέψαμε, αποδεχόμενοι την πρόταση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, την μονομερή βλαπτική μεταβολή, δηλαδή όταν δεν καταβάλλονται τα δεδουλευμένα να μπορεί ο εργαζόμενος να θεωρήσει ότι αυτό ισοδυναμεί με απόλυση και να λάβει αμέσως μια αποζημίωση απόλυσης. Προβλέψαμε ότι θα μπορεί από την επόμενη ημέρα να παίρνει το επίδομα ανεργίας του ΟΑΕΔ, που μέχρι τότε δεν υπήρχε αυτή η δυνατότητα. Να μην ξεχάσω την πολύ σημαντική ρύθμιση για το υπερπρονόμιο των εργαζομένων, το οποίο νομοθετήσαμε επίσης. Όταν πτωχεύει δηλαδή μια επιχείρηση, πρώτα από όλους θα ικανοποιούνται οι εργαζόμενοι για τα δεδουλευμένα τους και μετά οι υπόλοιποι πιστωτές, μετά οι τράπεζες και οι λοιποί πιστωτές. Είναι εξαιρετικά μεγάλης σημασίας ρύθμιση για την προστασία των εργαζομένων. Ενώ στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας και πάλι, που έχουμε ήδη θέσει σε δημόσια διαβούλευση, βάζουμε για πρώτη φορά κανόνες στις εργολαβίες, ώστε να ευθύνεται απέναντι στους εργαζόμενους όλη η σειρά των αναθετόντων και των εργολάβων και υπεργολάβων για τις μισθολογικές τους απαιτήσεις, για τα ένσημά τους. Δημιουργούμε έτσι και ένα φοβερό αντικίνητρο για να γίνεται κατάχρηση στις εργολαβίες, εφόσον πια ο αναθέτων θα ευθύνεται όπως θα ευθύνεται και ο άμεσος εργοδότης. Στο ίδιο νομοσχέδιο υπάρχει και μια νέα αρχιτεκτονική για το πρόστιμο για την αδήλωτη εργασία, όπου πλέον αποδίδουμε δικαιοσύνη στον εργαζόμενο που ήταν αδήλωτος. Θα δίνουμε κίνητρα για να συνάπτονται συμβάσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης και δημιουργούμε τεκμήριο για να καταβάλλονται τουλάχιστον τριών μηνών ένσημα στον εργαζόμενο που ήταν αδήλωτος. Συνοπτικά, περιέγραψα μια σειρά από νομοθετικές πρωτοβουλίες, που πήραμε όλο αυτό το διάστημα και οι οποίες νομίζω αποδεικνύουν, με πολύ μεγάλη σαφήνεια το σχέδιο της ενίσχυσης της εργασίας, της προστασίας και της ενίσχυσης της διαπραγματευτικής θέσης των εργαζομένων. Δεν έχω τον χρόνο να πω για μια σειρά από άλλα πράγματα, που δεν είναι νομοθετικά, όπως είναι το Σώμα Επιθεώρησης της Εργασίας, το οποίο το ενισχύσαμε με ανθρώπινο δυναμικό, με εργαλεία, με οικονομικά εργαλεία και πλέον κάνει αισθητή την παρουσία του στους χώρους δουλειάς. Υπάρχουν αποτελέσματα. Οι εργαζόμενοι νιώθουν ότι το Σώμα Επιθεώρησης είναι δίπλα τους. Σπάει σιγά - σιγά το κλίμα του φόβου στις επιχειρήσεις. Η αδήλωτη εργασία στους κλάδους υψηλής παραβατικότητας έχει πέσει από το 19%, που ήταν όταν παραλάβαμε, στο 12% εντός του 2018 και θα συνεχίσει να βαίνει μειούμενη. Δεν προλαβαίνω να αναφερθώ καθόλου και στην καθημερινή παρέμβαση που έχει το Υπουργείο Εργασίας μέσα από τις τριμερείς συμφιλιωτικές συναντήσεις που κάνει, όπου σειρά αιτημάτων των εργαζομένων όταν κάθονται στο ίδιο τραπέζι εργοδότες, εργαζόμενοι και κράτος, με τη βοήθεια του Υπουργείου Εργασίας επιλύονται προς όφελος των εργαζομένων. Στη συντριπτική τους πλειονότητα - το έχω πει αρκετές φορές στη Βουλή - αυτές οι τριμερείς συμφιλιωτικές επιλύονται προς όφελος των εργαζομένων, είτε αυτό αφορά την καταβολή των δεδουλευμένων τους είτε αφορά την ανάκληση απολύσεων κ.λπ.. Αυτές είναι μόνο κάποιες από τις παρεμβάσεις για την προστασία και την ενίσχυση της εργασίας στον ιδιωτικό τομέα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι παράλληλα, γίνονται αντίστοιχες προσπάθειες και στον δημόσιο τομέα. Να σας θυμίσω τις πολιτικές επιλογές των προηγούμενων κυβερνήσεων, που επέβαλαν εκτεταμένες απολύσεις στον δημόσιο τομέα, σχεδίασαν την ιδιωτικοποίηση κρίσιμων τομέων, όπως η καθαριότητα των δήμων και δημιούργησαν ένα εξαιρετικά ευνοϊκό περιβάλλον για τη γενίκευση των εργολαβιών στο δημόσιο, σχέδια τα οποία απέτρεψε η σημερινή Κυβέρνηση. Δεκαέξι χιλιάδες εργαζόμενοι προσελήφθησαν στην υγεία, οκτώ χιλιάδες στην καθαριότητα των δήμων. Δίνουμε καθημερινά μάχη κατά της γενικευμένης «φάμπρικας» των εργολαβιών στο δημόσιο και το ίδιο σε ό,τι αφορά τη μνημονιακή δέσμευση, που είχαν αναλάβει οι προηγούμενοι για τη σχέση προσλήψεων - αποχωρήσεων στο δημόσιο, που την επόμενη χρονιά από ένα προς πέντε, που ήταν όταν την παραλάβαμε, θα είναι ένα προς ένα κι έτσι θα μας δώσει τη δυνατότητα να πραγματοποιηθεί ένας σημαντικός αριθμός προσλήψεων σε κρίσιμους τομείς της υγείας, της παιδείας, των ελεγκτικών μηχανισμών. Σ' αυτά, πρέπει κανείς να προσθέτει πάντα τον λεγόμενο κοινωνικό μισθό, δηλαδή τις υπηρεσίες, που παρέχονται στην υγεία και στην παιδεία, δηλαδή το γεγονός ότι δόθηκε δωρεάν πρόσβαση στην υγεία των δυόμισι εκατομμυρίων ανασφάλιστων συμπολιτών μας, την κατάργηση του πεντάευρου στα νοσοκομεία, τη δημιουργία των τοπικών μονάδων πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας για την οικοδόμηση ενός σύγχρονου κοινωνικού κράτους. Όλα αυτά, λοιπόν, που περιέγραψα υλοποιήθηκαν εντός του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής. Προφανώς, μετά την έξοδό μας από το πρόγραμμα, έχουμε πολύ μεγαλύτερα περιθώρια άσκησης της πολιτικής μας, η οποία υπηρετεί το σχέδιο, που αρχικά περιέγραψα σχηματικά για να συνεννοούμαστε. Είναι διακηρυγμένος στόχος αυτής της Κυβέρνησης - έχει μπει και στο αναπτυξιακό μας σχέδιο - η αύξηση του κατώτατου μισθού, ώστε να αρχίσουν σταδιακά οι εργαζόμενοι να ανακτούν μέρος των όσων απώλεσαν στα χρόνια της κρίσης. Νομίζω ότι έχουμε αποδείξει, ιδίως με τον νόμο του Σεπτεμβρίου του 2017, αλλά και το νομοσχέδιο, που έχουμε τώρα στη διαβούλευση, ότι έχουμε ανοικτά τα αυτιά μας στα αιτήματα των συνδικάτων και στις κοινοβουλευτικές δυνάμεις, που θέλουν να συμβάλουν με παραγωγικό τρόπο στην προσπάθεια που κάνουμε, για την ενίσχυση της θέσης των εργαζομένων. Προφανώς, δεν μπορεί να είναι ίδια η στάση μας, όταν κάτι προέρχεται από μία πλευρά, η οποία ενσωματώνει ένα εντελώς διαφορετικό σχέδιο για την εργασία. Η συγκεκριμένη πρόταση, που καταθέτει το Κομμουνιστικό Κόμμα είναι ως κείμενο, μία πολιτική πρόταση. Δεν είναι ένα νομικό κείμενο, δεν είναι μια πρόταση νόμου στην πραγματικότητα. Έχει τρομερά προβλήματα αντισυνταγματικότητας, έχει φοβερές ασάφειες, δεν καθιστά σαφές το ποια συλλογική σύμβαση θα ισχύει κάθε φορά, δεν ζητά την επαναφορά της υποχρεωτικότητας. Λέει ότι οποιαδήποτε συλλογική σύμβαση υπογράφεται θα πρέπει να είναι υποχρεωτική, αφήνοντας αδιευκρίνιστο το ποια συλλογική σύμβαση τελικά θα ισχύει, όταν υπάρχουν περισσότερες ή ποια θεωρείται ότι έχει υπογραφεί από την πλέον αντιπροσωπευτική συνδικαλιστική οργάνωση. Εντελώς προβληματικό θεωρώ και το κομμάτι με τις ομοιοεπαγγελματικές, που δίνεται μια προτεραιότητα και στις ομοιοεπαγγελματικές, όταν το ίδιο το εργατικό κίνημα έχει απορρίψει τις ομοιοεπαγγελματικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Σε κάθε περίπτωση, κατανοώ την πολιτική στόχευση του κειμένου, αλλά ακριβώς επειδή εμείς αναλαμβάνουμε τελικά την ευθύνη της άσκησης της πολιτικής, γι' αυτό έχουμε νομοθετήσει την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και αυτό το έχει παραδεχθεί ο ΣΕΒ, το έχει παραδεχθεί το ΣΚΑΪ, το έχει παραδεχθεί ο κ. Μητσοτάκης, το έχει παραδεχθεί όλο το μέτωπο των δυνάμεων, που δεν ήθελαν να επανέλθουν οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Όλο αυτό το μέτωπο έχει παραδεχθεί ότι έχει ηττηθεί και ότι οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, πράγμα που δεν το θέλουν, θα επανέλθουν στη χώρα τον Αύγουστο του 2018. Ο ΣΕΒ επανειλημμένα έχει πει ότι αυτό το τρίπτυχο, που τον τινάσσει στον αέρα, όπως λέει πολύ χαρακτηριστικά - ευνοϊκότερη ρύθμιση, επεκτασιμότητα, μονομερής προσφυγή στη διαιτησία - δεν μπόρεσε να το «σπάσει» και θα επανέλθει στη χώρα τον Αύγουστο του 2018. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, ποιον ακριβώς βοηθά να λένε οι Βουλευτές του ΚΚΕ ότι αυτά δεν θα συμβούν, όταν έχουν ήδη νομοθετηθεί και θα ισχύσουν. Ποιον βοηθά να απαξιώνετε όλα αυτά τα μέτρα, που περιέγραψα, που είναι μέτρα ενίσχυσης της εργασίας, προστασίας των εργαζομένων και ενίσχυσης της διαπραγματευτικής τους θέσης; Βοηθούν ή δεν βοηθούν του εργαζόμενους οι κανόνες στις εργολαβίες για την προστασία των μισθολογικών τους δικαιωμάτων, των ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων; Και αν τους βοηθούν, τότε ποιον βοηθά να λέτε ότι αυτά δεν έχουν σημασία; Βοηθά ή δεν βοηθά τους εργαζόμενους η καθιέρωση της διαταγής πληρωμής, για να μπορούν να παίρνουν τα δεδουλευμένα τους, να βγάζουν εκτελεστέο τίτλο σε βάρος της περιουσίας του εργοδότη; Και αν τους βοηθά, ποιον βοηθά να λέτε ότι αυτό δεν έχει σημασία; Βοηθά ή δεν βοηθά τους εργαζόμενους να υπάρχουν κανόνες επιτέλους στις εργολαβίες, κανόνες στις υπερωρίες, κανόνες στα ωράρια εργασίας, κανόνες στα οικοδομικά έργα; Και αν τους βοηθά, τότε ποιον βοηθά ακριβώς να τα απαξιώνετε όλα αυτά τα μέτρα; Νομίζω ότι κάθε μια από αυτές τις ρυθμίσεις - και αυτό το γνωρίζουν όσοι είναι κοντά στον κόσμο της εργασίας - βοηθά τους εργαζόμενους στην καθημερινότητά τους και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο εμείς αναλαμβάνουμε την ευθύνη να υλοποιήσουμε αυτήν την πολιτική, βάζοντας ένα τέλος στην απορρύθμιση και θωρακίζοντας καλύτερα το πλαίσιο για την επόμενη μέρα. Σε αυτό το πλαίσιο θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ κι εγώ. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Καραθανασόπουλος για έξι λεπτά, επειδή μίλησε ο Πρόεδρος.
Εδώ ακούσαμε την προεκλογική ομιλία της κ. Αχτσιόγλου για το τι θα κάνει, για το πώς θα ζήσουν οι εργαζόμενοι τον νέο τους παράδεισο, αλλά δεν αναφέρθηκε καθόλου και μάλλον απαξίωσε τελείως την πρόταση νόμου του ΚΚΕ, που είναι η πρόταση πεντακοσίων δεκατριών ομοσπονδιών και σωματείων, την οποία επεξεργάστηκαν και μάλιστα, έχει τον βαρύγδουπο τίτλο, λέγοντας ότι είναι αντισυνταγματική αυτή η πρόταση. Μάλλον δεν την διάβασε καλά και την πέρασε πολύ πρόχειρα, λέγοντας ότι δεν είναι και ξεκάθαρη ποια συλλογική σύμβαση θα ισχύει, όταν θα υπάρχουν πολλές συλλογικές συμβάσεις. Μα, το λέμε καθαρά μέσα: «η πιο ευνοϊκή για τους εργαζόμενους». Αν δεν τα διαβάζετε πολύ καλά, δεν φταίμε εμείς, κυρία Υπουργέ. Βεβαίως, κατέφυγε πάλι στη γνωστή τακτική απέναντι στη Νέα Δημοκρατία. Μάλιστα, ο χρόνος έχει σταματήσει στο 2014 για την κυρία Υπουργό. Μια σειρά από επιπτώσεις του νομοθετικού πλαισίου - βεβαίως τον μεγαλύτερο βαθμό ευελιξίας στην αγορά εργασίας τον έκανε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και το ΠΑΣΟΚ - τις βιώνουμε και σήμερα. Μετά το 2014 έχουν περάσει τριάμισι χρόνια, που είστε Κυβέρνηση. Και όχι μόνο δεν αντιστρέψατε αυτήν την πορεία, αλλά επιταχύνθηκε ακόμα προς το δυσμενέστερο, σε βάρος των εργαζόμενων. Έχουμε άδικο ότι ενισχύεται ακόμα περισσότερο η ευελιξία στην αγορά εργασίας; Το λέει ο ίδιος ο ΣΕΒ στο πρόσφατο δελτίο που έδωσε χθες στη δημοσιότητα. Προσεγγίζει η ευελιξία προσδιορισμού των μισθών στην Ελλάδα το μέσο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης των είκοσι οκτώ και μάλιστα, με ιδιαίτερη άνοδο τα έτη 2016, 2017, 2018. Ιδιαίτερη άνοδο στην ευελιξία! Σας απονέμει τα εύσημα, λοιπόν, ο ΣΕΒ, ως Υπουργείο Εργασίας ότι προχωράτε, ακόμη περαιτέρω, την ευελιξία των μισθών, προσεγγίζοντας το μέσο επίπεδο. Είναι - ή μήπως όχι - ψευδές το γεγονός ότι οι περισσότερες προσλήψεις γίνονται με τη μορφή της μερικής απασχόλησης, ευέλικτης απασχόλησης σε βάρος της σταθερής εργασίας; Ανατράπηκε αυτή η εικόνα; Όχι μόνο δεν ανατράπηκε, αλλά ενισχύεται ακόμα περισσότερο και μάλιστα, η μείωση της εργασίας, όπως λέτε, είναι κάτω από αυτές τις άθλιες συνθήκες της μερικής απασχόλησης, της υποαπασχόλησης, ακόμη και των θέσεων εργασίας, που επιδοτείτε ως Υπουργείο με τα χρήματα των εργαζόμενων από τα διάφορα προγράμματα κατάρτισης και επανακατάρτισης. Χρηματοδοτείτε τους κεφαλαιοκράτες, για να μπορούν να προσλαμβάνουν για ένα μικρό διάστημα, για οκτώ μήνες, για δώδεκα μήνες, ανάλογα με τα προγράμματα, φτηνούς εργαζόμενους που τους πληρώνουν όσοι δουλεύουν. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Η΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ]] Αλλάξατε την κατάσταση, όσον αφορά την εντατικοποίηση της εργασίας και τους ρυθμούς αύξησής της; Μόνο ο δείκτης των εργατικών ατυχημάτων και των νεκρών, ιδιαίτερα στον δημόσιο τομέα και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, όπως για παράδειγμα είναι οι δήμοι, αναδεικνύει εντελώς διαφορετική εικόνα. Αντιστρέψατε την κατάσταση με τους μισθούς που επικρατεί; Το 2017 με την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ο μέσος μισθός πόσο μειώθηκε, κυρία Υπουργέ; Μειώθηκε κατά 2,7%, που ο μέσος μισθός είναι στο βασικό στόχαστρο του κεφαλαίου, γιατί ο ΟΟΣΑ τον θεωρεί ως τον βασικό δείκτη βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας μιας οικονομίας. Κι αυτό το κάνατε. Αντιστράφηκε η κατάσταση, σε σχέση με τις διώξεις και τις απολύσεις των συνδικαλιστών; Ο κ. Γιάννης Γκιόκας κατέθεσε ένα σύνολο ερωτήσεων πριν από λίγο για διώξεις και απολύσεις συνδικαλιστών. Αντιστράφηκε η κατάσταση, σε σχέση με το δικαίωμα των εργαζομένων στην απεργία; Ίσα - ίσα που ξηλώσατε περαιτέρω αυτό το δικαίωμα, με δικό σας νόμο. Και μάλιστα, οι εξελίξεις στο λιμάνι με την απεργία των λιμενεργατών στον Προβλήτα II και III του ΟΛΠ δείχνουν την πραγματική κατάσταση. Μέσα σε τέσσερις μέρες, πέντε απεργίες κηρύχθηκαν παράνομες. Εδώ η δικαιοσύνη, η ταξική δικαιοσύνη, δεν έχει ούτε γραφειοκρατία ούτε χρονοτριβή καθόλου, όταν πρόκειται να υπερασπιστούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Υιοθετήσατε και κάνατε δική σας ιδιοκτησία όλους τους αντεργατικούς νόμους που προβλέπονται στο μνημόνιο. Αξιοποιείτε μάλιστα και τον νόμο του κ. Βρούτση, σε σχέση με τον κατώτερο μισθό. Τι λέτε, για παράδειγμα, στο δικό σας σχέδιο: «Μια στρατηγική ανάπτυξης για το μέλλον» στη σελίδα 17; Αυτό που παρουσιάσατε πριν από λίγο, κυρία Υπουργέ. Κοιτάξτε. Δεν θα καθόσαστε κλαρίνο μόνο στον ΣΕΒ και σ' αυτά που σας λένε. Τι λέτε, λοιπόν, μέσα, αποδεχόμενοι το σύνολο των ρυθμίσεων του κ. Βρούτση; Ότι ο κατώτερος μισθός θα καθορίζεται, με βάση τις αντοχές της οικονομίας, το επίπεδο ανταγωνιστικότητας και παραγωγικότητας της εργασίας. Άρα, λοιπόν, ο κατώτερος μισθός αποτελεί τον δείκτη εξέλιξης της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Δηλαδή, υποτάσσετε τον κατώτερο μισθό και τα συμφέροντα των εργαζόμενων στα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου και των επιχειρηματικών ομίλων, όταν θεωρείτε ότι κριτήριό σας είναι αυτό. Κάνετε κάτι ακόμα. Λέτε ότι θα καθορίζεται η όποια ρύθμιση, σε σχέση με τον κατώτερο μισθό και από το ποσοστό της ανεργίας. Δηλαδή, θεωρείτε το επίπεδο των μισθών ως παράγοντα της ανεργίας; Ότι επιβαρύνει την ανεργία; Αυτό λέτε στους εργαζόμενους; Ότι φταίνε οι μισθοί των εργαζομένων για το επίπεδο της ανεργίας και πρέπει να μειωθούν, για να μπορέσουν να βρουν περισσότεροι απασχόληση; Δεν ευθύνονται οι κεφαλαιοκράτες; Απ' αυτή την άποψη, έχετε υιοθετήσει το σύνολο του αντεργατικού οπλοστασίου της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Και μάλιστα, το πάτε κι ένα βήμα παραπέρα. Ισχυριστήκατε ότι ενισχύετε τη διαπραγματευτική θέση των εργαζόμενων. Πώς την ενισχύετε αλήθεια; Διατηρώντας τις ευέλικτες μορφές απασχόλησης; Διατηρώντας το απαράδεκτο καθεστώς των ενώσεων των εργαζόμενων, που μπορούν να υπογράφουν συμβάσεις με τον εργοδότη; Έτσι τον ενισχύετε; Ή με το χτύπημα του δικαιώματος της απεργίας; Επί της ουσίας, σε ένα πράγμα έχετε δίκιο, κυρία Υπουργέ. Αυτό που λέτε, ότι τα μέτρα αυτά που αφορούν την αγορά εργασίας δεν ξεκίνησαν με τα μνημόνια. Το ξήλωμα στην αγορά εργασίας άρχισε πολύ καιρό πριν. Δεν ήταν για λόγους ιδεοληψίας. Ήταν γιατί το επέβαλαν οι συνθήκες στην αγορά εργασίας. Το επέβαλαν οι θελήσεις των εφοπλιστών, των βιομήχανων, των τραπεζιτών. Από εκεί ξεκίνησε, για τα συμφέροντα αυτά ξεκίνησε το ξήλωμα στην αγορά εργασίας. Και σ' αυτό το επίπεδο δεν είχατε να πείτε κα,μία απολύτως κουβέντα απέναντι στις διαθέσεις του ΣΕΒ. Μάλιστα, είναι ξεκάθαροι εδώ. Όχι μόνο ζητούν να παραμείνουν αυτά τα οποία υπήρχαν μέχρι τώρα, αλλά αντίθετα, σας καλούν να κάνετε κι άλλα βήματα. Και εσείς τους τα υπόσχεστε. Μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης των επιχειρήσεων. Νέα προνόμια για την αύξηση της απασχόλησης, είπατε τώρα απ' αυτό το Βήμα, θα δίνουμε στους κεφαλαιοκράτες, εφ' όσον αυξάνουν την απασχόληση. Ο ΣΕΒ ζητάει μείωση του μη μισθολογικού κόστους. Προχωράτε προς αυτή τη διαδικασία, προς αυτή την κατεύθυνση; Και οι υπόλοιπες εξαγγελίες, τις οποίες κάνατε για την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων στο πρότερο καθεστώς, είναι λόγια του αέρα, γιατί ακριβώς δεν χτυπάτε την πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου, με την οποία μειώθηκε κατά 35% ο κατώτερος μισθός για τους νέους εργαζόμενους και 25% για τους μεγαλύτερους σε ηλικία εργαζόμενους. Διατηρείτε αυτόν τον απαράδεκτο διαχωρισμό και τώρα με τους δυο διαφορετικούς κατώτερους μισθούς. Άρα, από ποιο επίπεδο να ξεκινήσουν οι συλλογικές συμβάσεις; Από αυτό το επίπεδο της φτώχειας και της εξαθλίωσης. Και μάλιστα, βάζετε μέσα και το ζήτημα της αντιπροσωπευτικότητας και πολύ περισσότερο που στην υπόθεση της μονομερούς προσφυγής εντάσσετε κι έναν νέο μηχανισμό, που ουσιαστικά, θα έχει και τον τελευταίο λόγο, όσον αφορά τη δικαιοσύνη και την απονομή της. Από αυτήν, λοιπόν, την άποψη, είναι φανερό ότι όλα αυτά τα μέτρα τα οποία παίρνετε, τα μέτρα τα οποία υλοποιείτε, έχουν ακριβώς ως κριτήριο πώς θα θωρακίσουν ακόμη περισσότερο την ανταγωνιστικότητα και την καπιταλιστική κερδοφορία. Και στο όνομα αυτών, θυσιάζετε τα εργατικά και ασφαλιστικά δικαιώματα, ακολουθώντας ακριβώς τις βέλτιστες πρακτικές στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως αυτές που εφαρμόζονται στη Γαλλία με τον Μακρόν, στην Ιταλία και αλλού, γιατί εκεί θέλετε να οδηγήσετε. Και ακριβώς πιστεύετε στον ίδιο Θεό με τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ.
Κύριε Καραθανασόπουλε, είμαστε στα δέκα λεπτά. Παίρνετε και τη δευτερολογία.
Ολοκληρώνω. Όχι μόνο, λοιπόν, δεν πάτε να αντιστρέψετε την πορεία, αλλά επιβαρύνετε και επιδεινώνετε ακόμη περισσότερο με τις δικές σας πολιτικές τη θέση της εργατικής τάξης απέναντι στους κεφαλαιοκράτες.
Ευχαριστώ πολύ. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Γρηγόριος Στογιαννίδης για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στην Ελλάδα δύο είναι οι πυλώνες του συνδικαλιστικού κινήματος: ο ν.1264/1982 και ο ν.1876/1990. Ο ν.1264/1982 καθορίζει συνδικαλιστικές ελευθερίες και ο ν.1876/1990 τις συλλογικές διαπραγματεύσεις. Τον ν.1876/1990 τον ψήφισε ομόφωνα η ελληνική Βουλή, όταν στη συγκεκριμένη κυβέρνηση συμμετείχε και η Αριστερά, μαζί μάλιστα και το Κομμουνιστικό Κόμμα. Συμφωνώ απόλυτα ότι η Αριστερά, όποτε της δίνεται η ευκαιρία, πρέπει να κυβερνά. Μόνο έτσι μπορεί να στηρίξει τα εργατικά δικαιώματα. Ο ν.1876/90 θεωρήθηκε από τους πιο πρωτοποριακούς νόμους στην Ευρωπαϊκή Ένωση εκείνη την εποχή. Τι δίνει ο ν.1876/90; Δίνει τη δυνατότητα στους εργαζόμενους να παράγουν δίκαιο. Αυτό είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Οι κανονιστικοί όροι μιας συλλογικής σύμβασης, η παραβίαση των κανονιστικών όρων, επιφέρει ποινικές διώξεις κατά του εργοδότη. Αυτά, λοιπόν, προσπάθησαν το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία από το 2010 και μετά να τα καταργήσουν. Εμείς αντιστεκόμαστε σε αυτά. Επίσης, άκουσα πολλούς Βουλευτές του Κομμουνιστικού Κόμματος να κατηγορούν τις επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις. Δεν ξέρω τι προσωπική εμπειρία έχετε από επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις. Να σας ενημερώσω, επειδή έχω διαπραγματευτεί για περισσότερο από δέκα χρόνια επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση, ότι είναι αυτή η επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση, που έδωσε τη δυνατότητα στους συναδέλφους μου να μην έχουν ούτε ένα ευρώ μείωση την εποχή των μνημονίων, όταν σε αυτήν τη χώρα οι περισσότεροι εργαζόμενοι είχαν μειώσεις. Οι επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις δίνουν τη δυνατότητα στα πρωτοβάθμια σωματεία, όταν είναι πραγματικά σωματεία εργαζομένων, να αγωνίζονται για καλύτερες συνθήκες δουλειάς. Έχοντας ως μπούσουλα την εθνική γενική συλλογική σύμβαση εργασίας και τις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις, οι επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις, δημιουργούν καλύτερες συνθήκες. Γι' αυτό, είναι λάθος να κατηγορείτε τις επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μας εγκαλεί σήμερα το Κομμουνιστικό Κόμμα ότι αδρανήσαμε να συζητήσουμε την πρόταση νόμου, που αφορά τα εργασιακά. Πρωτίστως, θέλω να παρατηρήσω ότι το κείμενο που κατατέθηκε δεν συνιστά νομοθέτημα με συγκεκριμένες προβλέψεις ως πολιτικό κείμενο. Πολλές διατάξεις σε αυτό εμφανίζουν σοβαρά νομοτεχνικά προβλήματα και δεν θα μπορούσαν να εισαχθούν προς συζήτηση, λόγω της ασάφειας και της γενικότητάς τους, καθώς καταργούνται συλλήβδην ολόκληροι θεσμοί του εργατικού δικαίου, ενώ άλλες διατάξεις δεν τελούν σε καμμία συνοχή με τα λοιπά κείμενα των νόμων, στους οποίους προτείνεται να ενταχθούν. Θα έλεγα ότι πρόκειται για ένα ευχολόγιο, αναφορικά με τις εργασιακές σχέσεις, που σε αρκετά σημεία και με τις απαραίτητες διορθώσεις θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε. Υπάρχουν, βεβαίως, και σημεία, που πραγματικά με προβληματίζουν, καθώς γυρνούν τις συλλογικές διαπραγματεύσεις στο καθεστώς του ν.3239/1955, δηλαδή, στο καθεστώς πριν από τον ν.1876/1990, ο οποίος θυμίζω ότι είναι ένας από τους λίγους νόμους, που ψηφίστηκε ομόφωνα από τα κόμματα της Βουλής, που δοκιμάστηκε επί δεκαετίες και ρύθμισε επιτυχώς τους όρους αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων, που κρίθηκε πολλάκις από τα δικαστήρια, χωρίς να υποστεί καμμία ρωγμή, μέχρι που άρχισε η αποδόμησή του από το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία. Στόχος μας είναι οι συλλογικές διαπραγματεύσεις να γυρίσουν στο καθεστώς που προϋπήρχε. Εμείς, ήδη, έχουμε κάνει βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση. Το 2015 επαναφέραμε το εξάμηνο για την εθνική γενική συλλογική σύμβαση και από τον Αύγουστο του 2018 θα ισχύσει η επεκτασιμότητα. Αυτό σε συνδυασμό με την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης θα επανεκκινήσει το σύστημα των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Με την πρότασή σας διαβλέπω ότι επιδιώκετε σύγχυση στο πεδίο εφαρμογής των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, αλλά και διάσπαση της ενότητας των ρυθμίσεων ανά επιχείρηση και κλάδο. Επίσης, ζητάτε πράγματα, τα οποία ήδη ισχύουν. Η μονομερής προσφυγή στη διαιτησία έχει θεσμοθετηθεί. Δεν βλέπω, όμως, να ζητάτε τη βελτίωση της θεσμοθετημένης από τη Νέα Δημοκρατία διαιτησίας, η οποία έχει μετατρέψει τις συλλογικές συμβάσεις σε δικαστήριο. Δεν βλέπω να ζητάτε τα μονομερή υπέρ του εργοδότη κριτήρια που θέσπισε η Νέα Δημοκρατία και είναι δεσμευτικά για τους διαιτητές με αποτέλεσμα ο θεσμός να γέρνει εμφανώς υπέρ της εργοδοσίας. Επίσης, ζητάτε την κατάργηση του θεσμού της μερικής απασχόλησης και αυτοδίκαιη μετατροπή όλων των συμβάσεων σε πλήρη. Η πρόταση αυτή είναι σαφές ότι είναι αντισυνταγματική και το γνωρίζετε. Σας λέω, λοιπόν, ότι οι ελαστικές μορφές εργασίας του κ. Βρούτση θέλουν ρύθμιση, ώστε να αποφεύγονται καταχρηστικές συμπεριφορές των εργοδοτών, τις οποίες η Νέα Δημοκρατία διά των νομοθετημάτων της ενίσχυσε. Ελάτε, λοιπόν, να εντοπίσουμε τα πραγματικά προβλήματα και να βρούμε λύσεις. Μην φέρνετε στη Βουλή ως νόμο ανακοινώσεις συνδικαλιστικού τύπου. Έτσι κάνουμε μόνο αγωνιστική γυμναστική, αλλά δεν βοηθάμε ουσιαστικά. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θυμίζω ότι εμείς καθ' όλη τη διάρκεια της δέσμευσής μας αναλαμβάνουμε σοβαρή ευθύνη νομοθετικής πρωτοβουλίας προς αποκατάσταση όσων οι προηγούμενες κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ γκρέμισαν. Το εργατικό δίκαιο, πραγματικά, τα τελευταία χρόνια με ενέργειες των ως άνω κομμάτων και με νομοθετούντες συγκεκριμένα πρόσωπα που έχουν ονοματεπώνυμο αποδομήθηκε. Εμείς προσπαθούμε να το αναδομήσουμε και οι μέχρι σήμερα παρεμβάσεις μας είναι πολλές και σημαντικές. Ο κατάλογος είναι μακρύς. Θα αναφέρω ελάχιστες: Καθιερώσαμε την υποχρεωτική καταβολή μισθού μέσω τράπεζας, αποκλείσαμε επιχειρήσεις που παραβιάζουν την εργατική νομοθεσία από δημόσια χρηματοδότηση, προβλέψαμε την προσωρινή διακοπή λειτουργίας επιχείρησης, σε περίπτωση παραβάσεων της εργατικής νομοθεσίας και την οριστική διακοπή για σοβαρές περιπτώσεις παραβάσεων, περιορίσαμε την αδήλωτη εργασία στα οικοδομικά έργα με θέσπιση της ηλεκτρονικής αναγγελίας του απασχολούμενου προσωπικού και πολλά άλλα. Κλείνοντας, θα ήθελα να αναφέρω ότι τον Ιανουάριο του 2015 ζητήσαμε από τον ελληνικό λαό την εντολή διακυβέρνησης της χώρας. Τον Σεπτέμβριο του 2015 ζητήσαμε ανανέωση αυτής της εντολής μετά την υπογραφή του τρίτου μνημονίου. Ο ελληνικός λαός μας έδωσε εκ νέου εντολή να κυβερνήσουμε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2019. Τον Σεπτέμβριο του 2019 πιστεύω ότι ο ελληνικός λαός θα ανανεώσει αυτήν την εντολή, διότι η πλειοψηφία του ελληνικού λαού γνωρίζει ότι η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας είναι σε βάρος της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού και προς όφελος των λίγων και εκλεκτών, τα συμφέροντα των οποίων υπερασπίζεται η σημερινή ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Στογιαννίδη. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Ιωάννης Βρούτσης, για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η επίκαιρη επερώτηση που κατέθεσε το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας νομίζω ότι μπαίνει σε μια χρονική συγκυρία και χρονική στιγμή που την κάνει πάρα πολύ χρήσιμη, υπό την έννοια ότι δίνεται η ευκαιρία να αναδειχθεί με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, τριάμισι χρόνια μετά τη διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, η απόλυτη υποκρισία, τα ψέματα, η ιδεοληψία του ΣΥΡΙΖΑ, πόσο στοίχησαν και ποιο ήταν το τίμημα για τους εργαζόμενους και συνταξιούχους αυτής της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ. Και δεύτερον, δίνεται η ευκαιρία να αναδειχθεί και κάτι ακόμη, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ χρησιμοποίησαν τις τρεις αυτές αδύναμες, ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, τους συνταξιούχους, τους ανέργους και τους εργαζομένους, για να αναρριχηθεί στην εξουσία. Και τρεισήμισι χρόνια μετά, ήταν οι τρεις κατηγορίες που χτύπησε φορολογικά, με μειώσεις συντάξεων, με μειώσεις μισθών, περισσότερο από κάθε άλλη κατηγορία. Αφού τους χρησιμοποίησε για να διατηρηθεί στην καρέκλα, τους πέταξε στον Καιάδα των σκοπιμοτήτων της. Αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Ας πάμε, όμως, τώρα να δούμε σιγά - σιγά το περιβάλλον μέσα στο οποίο αυτά διαμορφώνονται και παρακολουθούμε τους εργαζόμενους, την κοινωνική αυτή κατηγορία των ανθρώπων της δουλειάς, τι βιώνουν και τι έχουν καταλάβει τα τρεισήμισι αυτά χρόνια. Πρώτον, να δούμε την εικόνα για την ανεργία την οποία επικαλείται ο ΣΥΡΙΖΑ. Έκλεισε το 2017 στο 21%, όταν στην υπόλοιπη Ευρώπη ο μέσος όρος είναι στο 8%. Κι όταν ακόμη γνωρίζετε πάρα πολύ καλά ότι η ανεργία, αν συνεχίζαμε εμείς την πολιτική μας, θα είχε πέσει στο 17%. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Δεύτερον, μία στις δύο νέες προσλήψεις - το λέει η «ΕΡΓΑΝΗ», την οποία επικαλείστε - είναι με ευέλικτες μορφές απασχόλησης. Τρίτον, ένας στους τρεις εργαζόμενους βρίσκεται σε περιβάλλον φτωχού εργαζομένου. Φτάσατε τον έναν στους τρεις μισθούς στα 323 ευρώ το μήνα, με στοιχεία του ΕΦΚΑ του Νοεμβρίου 2017, δικά σας στοιχεία. Την αδήλωτη εργασία, για την οποία πολλές φορές δίνετε στοιχεία ανακριβή, την παραλάβαμε στο 40,2%. Σας την παραδώσαμε την αδήλωτη εργασία στο 12% και τρεισήμισι χρόνια μετά την κρατάτε στο 11%. Δεν μειώσατε καθόλου την αδήλωτη εργασία εσείς που καταγγέλλατε με πύρινους λόγους προεκλογικά, ενώ η δουλειά για την αδήλωτη εργασία και το χτύπημά της και το ξερίζωμά της έγινε τα δύο χρόνια της κυβέρνησης Σαμαρά. Το ζήτημα των ομαδικών απολύσεων με τον ν.4472. Καταγγέλλατε προεκλογικά τον προηγούμενο νόμο, που έδινε κάποια μικρά ποσοστά, τα οποία ήταν λελογισμένα με τον τρόπο που μπορούσαν να γίνουν οι απολύσεις. Κι εσείς τι κάνατε, κυρία Υπουργέ; Είστε η Υπουργός και το κόμμα - που δεν θα το έκανε κανένα άλλο κόμμα στην Ελλάδα, μα κανένα - που με τον ν.4472 και με το άρθρο 17 φέρατε στο νομικό πλαίσιο της χώρας μας την απόλυτη ελευθερία των ομαδικών απολύσεων. Τι λέγατε, όμως, παλαιότερα; Για να αναδείξουμε και το περιβάλλον της υποκρισίας και πώς χρησιμοποιήσατε εργαζόμενους, συνταξιούχους, ανέργους. Εσείς δεν λέγατε το 2014 και στον προεκλογικό αγώνα του 2015 για κατώτατο μισθό 751 ευρώ; Πού είναι αυτή η εξαγγελία σας; Πού είναι η διακήρυξή σας; Τον πήγατε στα 323 ευρώ. Εσείς δεν λέγατε ότι θα διπλασιάσετε το επίδομα ανεργίας σε διπλάσιους ανέργους; Πού είναι αυτή η εξαγγελία; Πού είναι πραγματικά; Και το άλλο για την ευελιξία στην αγορά εργασία; Δεν λέγατε ότι με έναν νόμο την επόμενη μέρα θα καταργήσετε τις ευέλικτες μορφές απασχόλησης, γιατί είναι χειρότερη μορφή εναντίον των εργαζομένων; Πού είναι αυτή, όταν σήμερα ο ένας στους δύο που μπαίνει στην αγορά εργασίας είναι με ευέλικτη μορφή απασχόλησης; Κοροϊδέψατε τους πάντες. Χρησιμοποιήσατε τους εργαζόμενους, χρησιμοποιήσατε τους συνταξιούχους, τους ανέργους, για να πάρετε τη ψήφο τους, να εξαγοράσετε μία ελπίδα ψεύτικη, κάλπικη, για να γίνετε Κυβέρνηση και να κυβερνάτε με τον τρόπο που κυβερνάτε. Τα πράγματα, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν σταματούν εδώ. Ας μπω λίγο στην ουσία του ζητήματος. Γιατί με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, το οποίο έκανε επίκληση του δικού μου νόμου, του ν. 4172/2013, θα συμφωνήσουμε στο ότι και εδώ κοροϊδεύετε και υποκρίνεστε και δεν παίρνετε ξεκάθαρη θέση. Για ακούστε. Προσωπικά, είχα την τιμή να φτιάξω τον ν.4172/2013. Η δική μου οπτική είναι ότι αυτός ο νόμος είναι υπέρ των εργαζομένων. Βάζει νέο πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορεί να υπολογίζεται ο κατώτατος μισθός, λαμβάνοντας υπ' όψιν τις δυνατότητες της οικονομίας. Το ΚΚΕ έχει άλλη προσέγγιση. Είναι σεβαστή. Είμαστε, όμως, καθαροί και οι δύο. Εκείνοι λένε εκείνο, εγώ λέω αυτό. Εσείς τι λέτε; Βγάλατε το ολιστικό πρόγραμμα ανάπτυξης και δεν τολμήσατε να πείτε ότι είστε στην γραμμή του ν.4172/2013. Αυτόν υπερασπίζεστε, αυτόν που καταγγέλλατε πριν. Δεν τον ονοματίζετε όμως. Και το πιο υποκριτικό είναι αυτό που θα σας πω. Στις τελευταίες σελίδες του προγράμματός σας, βάζετε και το χρονοδιάγραμμα για την αύξηση του κατώτατου μισθού, όταν σας έχω κάνει επανειλημμένως κριτική ότι έπρεπε να ξεκινήσει η επαναξιολόγηση και η αύξηση του κατώτατου μισθού - που έπρεπε να ανέβει ο κατώτατος μισθός γι' αυτούς του αδύναμους των 323 ευρώ - από το τρίτο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου του 2018, να ξεκινήσετε τη διαδικασία του νόμου. Είτε είστε ανάλγητοι, είτε είστε διαπραγματευτικά ανίκανοι είτε αδιάφοροι. Ένα από τα τρία είστε. Δεν μπορεί να έχετε νόμο σε ισχύ που βοηθά τους εργαζομένους και να μην τον εκτελείτε, να μην ξεκινάτε τη διαδικασία. Και τι λέτε στο ολιστικό σας πρόγραμμα; Στο χρονοδιάγραμμα λέτε το εξής απίστευτο, ότι θα υλοποιηθεί το τελευταίο τρίμηνο του 2018. Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι εάν και εφόσον αυξηθεί, θα πάτε από το 2019. Ουσιαστικά οι εργαζόμενοι θα έχουν χάσει μέσα στα δύσκολα αυτά χρόνια τη δυνατότητα να αυξηθεί ο κατώτατος μισθός μέσα στο 2018. Ένας χρόνος χαμένος ακόμα και σε νομοθετημένο πλαίσιο, το οποίο παραλάβατε και δεν σας εμπόδισε κανείς να εφαρμόσετε. Και κάτι ακόμη. Μιλάτε τώρα για αύξηση του κατώτατου μισθού. Ποιοι, εσείς; Δεν χάσατε μόνο ένα χρόνο. Για ακούστε, θα σας πω στοιχεία του ΕΦΚΑ. Τον Νοέμβριο του 2017 ο καθαρός μέσος μισθός όλων των εργαζομένων, των 2,1 εκατομμυρίων εργαζομένων με μισθωτή απασχόληση, είναι 777,9 ευρώ. Και τι κάνατε; Τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ που επαγγελλόταν ότι τις 9.500 ευρώ αφορολόγητο της Νέας Δημοκρατίας και της κυβέρνησης Σαμαρά που παραλάβατε - καταγγέλλατε και το ΠΑΣΟΚ τότε - θα τις ανεβάσει στις 12.000 και ότι θα παραιτηθείτε και θα πέσετε; Μειώσατε από 9.500 ευρώ το αφορολόγητο στα 5.600 ευρώ από 1-1-2020. Τι σημαίνει αυτό; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για τους εργαζόμενους και για όλους, αυτό σημαίνει η απώλεια αφορολογήτου των περίπου 3.900 ευρώ με 22% συντελεστή μας κάνει ένα νούμερο 858 ευρώ καθαρή απώλεια, κυρία Υπουργέ, δηλαδή ένας ολόκληρος μισθός χαμένος για κάθε εργαζόμενο της Ελλάδος με υπογραφή ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Δεν ήταν μόνο οι ομαδικές απολύσεις, λοιπόν, δεν ήταν μόνο τα ψέματα. Χάσατε έναν ολόκληρο χρόνο να αυξήσετε τον κατώτατο μισθό. Χάνουν και οι εργαζόμενοι έναν ολόκληρο μισθό λόγω της δικής σας ιδεοληψίας, αυταπάτης και ανικανότητας.
Κύριε Βρούτση, παρακαλώ.
Έκλεισα, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ πάρα πολύ. Κλείνω με μία παρατήρηση την οποία οφείλω να κάνω, γιατί αφορά το σύνολο του Κοινοβουλίου. Κοιτάξτε, κυρία Υπουργέ, είναι προσωπικό το ζήτημα που θα πω. Σας αφορά προσωπικά και εσάς και το κόμμα. Η δημοκρατία μας έχει κανόνες, έχει πλαίσιο λειτουργίας. Είναι απαράδεκτο ότι σαράντα έξι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας σας έκαναν ερώτηση, τους αγνοήσατε, τους περιφρονήσατε. Είναι σαράντα έξι Βουλευτές, πάνω από τη μισή κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας! Αφορά όλα τα κόμματα. Παραβιάσατε και απαξιώσατε τον ίδιο τον Κανονισμό της Βουλής και τα δυόμισι εκατομμύρια συνταξιούχων. Και δεν ήρθατε να πείτε στην Βουλή τι θα κάνετε με τις μειώσεις που έχετε ήδη προνομοθετήσει του δικού σας νόμου, του 4472, του νόμου Αχτσιόγλου, που ήδη έχετε συμπεριλάβει και στις αναλογιστικές μελέτες, που ήδη έχετε συμπεριλάβει στον δικό σας νόμο, που ήδη είναι και στο επικαιροποιημένο τέταρτο μνημόνιο, που ήδη είναι και μέσα στο πλαίσιο του ολιστικού σχεδίου, το οποίο παρουσιάσατε. Και είναι προκλητικό και προσβλητικό και για την Βουλή και για τη δημοκρατία μας να περιφρονείτε τις διαδικασίες, τους νόμους και τους Βουλευτές. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Ανδρέας Λοβέρδος.
Κύριε Πρόεδρε, κυρία και κύριε Υπουργέ, στο σχέδιο νόμου της Κυβέρνησης, που το καταλαβαίνουμε ως σχέδιο νόμου με τα προαπαιτούμενα, συμπυκνώνονται όλες εκείνες οι πολιτικές που διαψεύδουν και γελοιοποιούν τα περί καθαρής εξόδου της Κυβέρνησης. Κούρεμα συντάξεων το 2019, αφορολόγητο στις 5.000 ευρώ το 2020, κατάργηση της έκπτωσης του ΦΠΑ σε συγκεκριμένα νησιά, περιορισμός της δυνατότητας μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία και πολλά άλλα. Έχουμε έναν Υπουργό, όμως, που παρ' όλα αυτά που εισηγείται και εξηγεί στις συγκυβερνώσες Κοινοβουλευτικές Ομάδες, κωμικοποιεί την ιστορία της καθαρής εξόδου με όλα αυτά τα μέτρα και αυτά που εμπεριέχονται στο σχέδιο νόμου. Και ενώ αυτό το αποδεικνύουν οι πράξεις, οι διατάξεις, τα έργα του, έχει και το θράσος να προσποιείται τον αρχηγό της εσωκομματικής αντιπολίτευσης. Θέλουμε να του θυμίσουμε εδώ ότι από το 2015 δεν είναι Αντιπολίτευση και ότι από το 2015, επίσης, οι λόγοι περί εσωκομματικής αντιπολίτευσης είναι για αυτούς που θέλουν να τρώνε σανό. Και αυτοί έχουν λιγοστέψει δραματικά για εσάς, δυστυχώς. Να πάψει να παριστάνει ο κύριος Υπουργός των Οικονομικών τον αθώο του αίματος και να εμφανίζεται στην Εθνική Αντιπροσωπεία ως ένας χιουμορίστας, ενοριακός εφημέριος. Δεν είναι αυτά πράγματα! Είναι αυτός που έχει την πρωτοβουλία όλων αυτών των πολιτικών, που διακωμωδούν τα περί καθαρής εξόδου. Δυο ακόμα λέξεις, κύριε Πρόεδρε, σχετικές με γενικότερα θέματα. Είναι κατάντια, θεωρώ, να έχουμε καταλήξει για ένα πολύ σοβαρό θέμα της χώρας, της εξωτερικής μας πολιτικής, για το οποίο η Δημοκρατική Συμπαράταξη και το Ποτάμι έχουμε κρατήσει πολύ σοβαρή στάση, ως χώρα να αναμένουμε αποτελέσματα από μια συνομιλία τηλεφωνική, που κάποια στιγμή θα έρθει. Και θέλουμε να πούμε το εξής: Μην έχετε στο μυαλό σας ότι συμφωνίες για σοβαρά μας θέματα λύνονται με τα τηλέφωνα και αφού με τα τηλέφωνα λύσετε τα θέματά σας, μην θεωρήσετε ότι αυτά που θα λύσετε αποτελούν και λύσεις για όλους μας. Απαιτούμε καθαρότητα, διαφάνεια, σ' αυτά που κάνετε στην εξωτερική μας πολιτική σε σχέση με τη FYROM. Και ακόμη, να σταματήσει η Κυβέρνηση - όχι όλη η Κυβέρνηση, αλλά συγκεκριμένα μέλη της - να εξυπηρετούν, άθελά τους, με τα λάθη που κάνουν καθημερινά τον Ερντογάν ως υποψήφιο πρόεδρο της Τουρκίας. Διότι αυτά τα οποία κάνετε και λέτε είναι πάσες. Άθελα σας, οπωσδήποτε, αλλά είναι πάσες σε μια προεκλογική περίοδο της γειτονικής χώρας. Πρέπει να σοβαρευτείτε. Δεν είναι δυνατόν στο ίδιο τηλεοπτικό κανάλι, στις 11 η ώρα, ο Βουλευτής της Πλειοψηφίας, εις εξ αυτών, να λέει στον ελληνικό λαό «ηρεμία, ψυχραιμία» και σε πέντε λεπτά ο έτερος Βουλευτής της Πλειοψηφίας, του μικρότερου κόμματος, να μιλά για «casus belli». Θα μας τρελάνετε; Δεν θα μας τρελάνετε εμάς, εμείς σας ξέρουμε από την πρώτη στιγμή, αλλά ο ελληνικός λαός δεν σας φταίει σε τίποτα απολύτως. Για το θέμα του Υπουργείου σας είναι η επίκαιρη επερώτηση. Για άλλο θέμα του Υπουργείου σας θα κάνω μια αναφορά. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, έχετε πάρει είδηση τι γίνεται στο άσυλο ανιάτων; Το άσυλο ανιάτων είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, που ιδρύθηκε το 19ο αιώνα. Έχετε πάρει είδηση τι συμβαίνει εκεί με διοικήσεις που αρνούνται να δώσουν απολογισμούς, που αρνούνται στην πρώην Αντιπεριφερειάρχη την κ. Λιλίκα Βασιλάκου, να δώσουν τα έγγραφα τα οποία ζητάει, που καταθέτουν μηνύσεις, που τραβιούνται στα αστυνομικά τμήματα σοβαροί άνθρωποι και μιας ηλικίας, εξαιτίας της απόπειράς σας να καλύψετε πομπές; Κάτι τέτοιο λέει η κ. Βασιλάκου. Για να ξυπνήσει η Εθνική Αντιπροσωπεία απέναντι στους συνεργάτες της κ. Δούρου, για να δούμε τι γίνεται εκεί. Δεν ζητάει κάτι παραπάνω ο χώρος μας από έγγραφα. Δεν είναι αυτό αφορμή ούτε για διαπληκτισμούς ούτε για συγκρούσεις. Όμως αντί εγγράφων, έχουμε αστυνομικά τμήματα, αυτόφωρα κλπ.. Αυτό πρέπει να το δει το Υπουργείο σας. Τώρα για το θέμα της επερώτησης κατά το χρόνο και των προηγουμένων, καλά κάνει το Κομμουνιστικό Κόμμα και φέρνει αυτήν την επερώτηση στη Βουλή, σε ό,τι αφορά τις συλλογικές συμβάσεις, παρ' ότι μας χτυπάει, κατά τις απόψεις του, που σε εμάς είναι γνωστές. Θέλω να κάνω μία αναφορά στην Εθνική Αντιπροσωπεία σε ό,τι αφορά δικά μου πεπραγμένα, γιατί υπήρξα Υπουργός Εργασίας για ένα χρόνο και στο βιογραφικό μου όταν έρχομαι στην Εθνική Αντιπροσωπεία φέρνω μαζί την καθιέρωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων στο δημόσιο που ως Πρόεδρος της σχετικής αρμόδιας επιτροπής, ήμουν τότε Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εσωτερικών με υπουργία Αλέκου Παπαδόπουλου, το κάναμε νόμο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Ήμουν Πρόεδρος αυτής της επιτροπής, έχω συντάξει τα σχετικά κείμενα μετά από διάλογο με την ΑΔΕΔΥ τότε. Ως Υπουργός Εργασίας στην κρίσιμη περίοδο 2009-2010, από τη δική μου νομοθετική πρωτοβουλία εξορθολογίστηκε η αδήλωτη εργασία, οι εναλλακτικές, οι ελαστικές μορφές απασχόλησης κι εργασίας. Και σε μένα δεν έχετε να πείτε περί κατωτάτων, περί οτιδήποτε. Εγώ αντιστάθηκα σ' αυτά τα οποία εσείς σήμερα έχετε υιοθετήσει, όπως τον περιορισμό του δικαιώματος της απεργίας, για την οποία σας μιλάει το Κομμουνιστικό Κόμμα, σας μέμφεται και όλη η αντιπολίτευση που σας είχε μεμφθεί. Στη συνέχεια βέβαια στα χρόνια της κρίσης, εσείς απέναντι πυροβολώντας όλες τις προσπάθειες κάτι να κρατηθεί, μειώθηκε ο κατώτατος μισθός. Αλλά δεν είδα τέσσερα χρόνια Κυβέρνηση εσείς τώρα, να τον αυξάνεται κατά ένα ευρώ. Είναι 586 ευρώ και 510 ευρώ για τους κάτω από είκοσι πέντε έτη. Δεν είδα εσείς με τις προτάσεις νόμου του 2014 να κάνετε το παραμικρό κι έρχεστε τώρα, σε αυτή την επερώτηση του Κομμουνιστικού Κόμματος, να μιλήσετε για αυξήσεις, εσείς που έχετε περιορίσει το δικαίωμα στην απεργία. Να μιλήσετε για αυξήσεις εσείς που φορολογείται ό,τι κινείται, να μιλήσετε πιστεύοντας ότι αν προκύψουν εκλογές θα κριθείτε με βάση τα λόγια, αγνοώντας αυτό που επιφανείς διανοητές έχουν πει ότι οι άνθρωποι κρίνονται κατά τις πράξεις τους, όχι κατά τα λόγια τους. Και οι πράξεις σας είναι συγκεκριμένες και το προσωπείο σας πια έχει καταρρεύσει. Υπήρξε μέσα στο χρόνια της έντασης από τον κ. Κουτρουμάνη η μεγάλη παρέμβαση για τη μετενέργεια, επί καθυστερήσεως τριών μηνών να καταρτιστούν συμβάσεις και η διατήρηση των τεσσάρων βασικών επιδομάτων, στα βαρέα κι ανθυγιεινά, στα οικογενειακά επιδόματα, στις σπουδές και στα χρόνια επιδόματα. Τα κράτησε ο κ. Κουτρουμάνης, οι κυβερνήσεις Παπανδρέου - Παπαδήμου τα κρατήσαμε και, κύριε Βρούτση, είστε μάρτυρας, δεν τα θίξατε εσείς μετά από την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου. Ήσασταν Υπουργός Εργασίας όλα αυτά τα κρίσιμα χρόνια. Δεν θυμάμαι - αν φταίει η μνήμη μου παρακαλώ να μου το πείτε - να τα πειράξατε εσείς αυτά.
Έτσι είναι. Σωστά.
Και ήρθαν οι δήθεν φίλοι του λαού, βλέπω εδώ εκπροσώπους του Μαρά στην Αίθουσα, να προασπιστούν τους κατώτατους μισθούς που θα τους ανέβαζαν. Τέσσερα χρόνια μετά δεν έχουν ντροπή κι έρχονται εδώ και το ξαναλένε, για να κριθούν κατά τα λόγια. Κατά τα έργα τους, όμως, θα κριθούν. Και μας λένε πολλά και διάφορα. Κοιτάξτε. Μοιράσατε σανό με κέντρο την Αθήνα και ακτινοθήκατε στην περιφέρεια. Τώρα που το σανό δεν καταναλώνεται εύκολα, ιδρύετε κοινωνικά σανοπωλεία και πιστεύετε ότι με έδρα τη Βουλή, το Μαξίμου και τα διάφορά σας, θα πάτε σε όλη την Ελλάδα και θα πουλήσετε όλα αυτά τα παραμύθια. Δεν τα αγοράζει κανείς. Θα κριθείτε κατά τις πράξεις σας και οι πράξεις σας είναι οδυνηρές για τον ελληνικό λαό.
Κύριε Λοβέρδο, είμαστε στα εννιάμισι λεπτά.
Είναι η τελευταία μου φράση, Πρόεδρε. Δεν ξέρω τι έχετε σκοπό να κάνετε. Δικοί σας άνθρωποι μιλούν για εκλογές. Συγκυβερνώντες και κυρίως κυβερνώντες μιλούν για εκλογές. Εσείς τα ξέρετε αυτά. Όποτε και να τις κάνετε, όμως, θα φάτε «μαύρο». Αυτή είναι η προοπτική σας. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε πάρα πολύ. Παρακαλώ πολύ τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο από τον Λαϊκό Σύνδεσμο - Χρυσή Αυγή κ. Ηλία Παναγιώταρο να λάβει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, πριν ξεκινήσω, να ευχηθώ καλή επιτυχία στον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, που παρευρίσκεται στις εργασίες της Λέσχης Bilderberg, εκεί που δίνουν οδηγίες στα διάφορα πιόνια που τοποθετούν ανά την υφήλιο. Πήγε να πάρει οδηγίες για το πώς θα συνεχιστεί η αφαίμαξη του ελληνικού λαού. Σήμερα, καλούμαστε να συζητήσουμε την πρόταση νόμου του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας, σχετικά με τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Ακούγεται σαν κακής ποιότητας ανέκδοτο να στεναχωριέται το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας - παρεμπιπτόντως το πλουσιότερο πολιτικό κόμμα στην Ελλάδα και όχι μόνο - και να κόπτεται δήθεν για να δικαιώματα των εργαζομένων. Ακούσαμε τους προλαλήσαντες Βουλευτές του ΚΚΕ. Ακούσαμε τον «σύντροφο» Κατσώτη, να μιλάει για έκρηξη στις νέες συμβάσεις, τις ατομικές, τις ελαστικές, όλες αυτές που διαλύουν την εργασιακή ομαλότητα που υπήρχε μέχρι τώρα. Ακούσαμε και έναν έτερο σύντροφο να λέει προς τους απανταχού εργαζόμενους ότι πρέπει να σπάσουν τα δεσμά τους, όπως έκαναν - θα συμπληρώσω εγώ - ή προσπάθησαν να κάνουν οι εργαζόμενοι και σύντροφοι στον «902», στην «ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ», στον «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ», στις καπιταλιστικότατες επιχειρήσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας, χωρίς επιτυχία βέβαια. Εσείς «σύντροφοι» δεν ήσασταν οι πρώτοι που εφαρμόσατε, πριν από όλους, πριν καν στεγνώσει το μελάνι του πρώτου μνημονίου, τα αντεργατικότατα μέτρα, όπως λέτε, του πρώτου μνημονίου στις επιχειρήσεις σας; Καταθέτω για τα Πρακτικά τα δημοσιεύματα της εποχής από αριστερές εφημερίδες. «Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας απέλυσε εργαζόμενο στον Ριζοσπάστη με μνημονιακή προειδοποίηση και μισή αποζημίωση». [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ηλίας Παναγιώταρος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Άλλο δημοσίευμα καταγγέλλει το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας για εκκαθαρίσεις και μισθούς μνημονίου στον «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ». Λέει ο σύντροφος Ζηλάκος, ο οποίος επί 25 συναπτά έτη ήταν στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας ως μέλος και ως εργαζόμενος, ότι «στόχος είναι να αντικατασταθεί η πλειοψηφία των δημοσιογράφων μελών ή μη του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας που είχε μισθό 1.400 ευρώ κατά μέσο όρο με νέους κάτω των 25 ετών, οι οποίοι θα αμείβονται με 426 ευρώ το μήνα.», όπερ και εγένετο. Ό,τι πιο μνημονιακό εφαρμόστηκε πρώτα και πριν απ' όλους από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Βάφτισαν τις απολύσεις «μειώσεις προσωπικού» και όλα όσα στηλιτεύει τώρα το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας τα εφάρμοσε πρώτο. Υπάρχουν πολλά άλλα στοιχεία, τα οποία θα καταθέσω. «Τα οικονομικά στοιχεία», καταγγέλλει ο σύντροφος «της εφημερίδας δείχνουν ότι το πρόβλημα δεν είναι κυρίως οικονομικό, διότι ο «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» είχε τεράστια έσοδα από τις πωλήσεις του, πράγμα που δεν δικαιολογεί την παύση πληρωμών που έφτασε τους 7 μήνες.». Είναι και πολλά άλλα που λέει, όπως ότι «στον «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» το καλοκαίρι του 2010 έγιναν μειώσεις 15% -40% στους μισθούς όσων είναι μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας με τον μανδύα της εθελοντική προσφοράς.». Το καταθέτω και αυτό για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ηλίας Παναγιώταρος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επίσης, θα καταθέσω για τα Πρακτικά τις απολύσεις που έγιναν στην «ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ» και πάλι με μέτρα μνημονιακού χαρακτήρα, αλλά και στοιχεία για το πώς μασουλούσε η «ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ», η οποία διαχωρίστηκε από τον «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ», κρατικό χρήμα, υπό την μορφή επιδοτήσεων, χωρίς να προσλάβει ούτε μισό εργαζόμενο. Μιλάμε για τεράστια ποσά, τα οποία έγιναν στάχτη και μπούρμπερη και όχι μόνο. Το καταθέτω και αυτό για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ηλίας Παναγιώταρος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σας καταθέτουμε για τα Πρακτικά και την ανακοίνωση των απολυόμενων του «902 ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΑ FM», στις 6 Σεπτεμβρίου 2011. Οι σύντροφοι κατήγγειλαν τους άλλους συντρόφους ότι εφάρμοζαν μνημονιακά μέτρα και τους απέλυαν τον έναν μετά τον άλλον και τους άλλαζαν τις συμβάσεις εργασίας. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ηλίας Παναγιώταρος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Έχω και ένα τελευταίο δημοσίευμα, που καταθέτω και αυτό για τα Πρακτικά, το οποίο δείχνει το νέο κύμα απολύσεων στον Ριζοσπάστη. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ηλίας Παναγιώταρος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ψευτοστηλιτεύετε, αγαπητοί «σύντροφοι», τον ΣΕΒ και τους εφοπλιστές, τους βιομήχανους, τον ΣΕΤΕ και όλους αυτούς που πίνουν το αίμα του απλού Έλληνα εργαζόμενου ή όπως αλλιώς θέλετε ονομάστε τους. Στην πραγματικότητα, όμως, χαριεντίζεστε κανονικότατα μαζί τους, όπου βρεθείτε και όπου σταθείτε. Καταθέτουμε για τα Πρακτικά φωτογραφία από την κοινωνική συναναστροφή που είχατε στις 29 Μάϊου στο Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος», μετά από πρόσκληση της κ. Βαρδινογιάννη, όπου ο Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, ο κ. Κουτσούμπας, ήταν μαζί με όλους αυτούς τους οποίους βρίζει και παρακολουθούσαν κοινωνικού χαρακτήρα εκδηλώσεις. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ηλίας Παναγιώταρος καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα φωτογραφία, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εν τω μεταξύ, μετά από δύο μέρες, πούλησε ατελείωτο σανό στα στελέχη του Κομμουνιστικού Κόμματος, ότι πήγε να αποδώσει φόρο τιμής στον Καπετάν Γιώτη, υψώνοντας την αριστερή γροθιά και φυσικά με διαφορετικό ντύσιμο. Το καταθέτω και αυτό για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ηλίας Παναγιώταρος καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα φωτογραφία, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Το μόνο που επιθυμείτε, σύντροφοι, είναι να διαλύετε ό,τι πήγαινε ή πηγαίνει καλά και δεν θέλετε επί της ουσίας να προοδεύει επ' ουδενί αυτή η κοινωνία. Όλα όσα θετικά επικαλείστε για τα εργασιακά, και εσείς και οι προηγούμενοι και οι επόμενοι, έγιναν ως επί το πλείστον από το εθνικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου από το 1936 μέχρι το 1940, και από τότε έγιναν απειροελάχιστα έως τίποτα απολύτως υπό την ηγεσία του εθνικού κυβερνήτη Ιωάννου Μεταξά. Έκτοτε επί της ουσίας δεν έχει γίνει τίποτα απολύτως. Και όσοι ασχολούνται, όσοι έχουν ασχοληθεί, όσοι έχουν εργαστεί, όσοι έχουν κολλήσει ένσημα ξέρουν - και είναι δεδομένο - ότι η επιχείρηση έχει ανάγκη από τον εργαζόμενο και ο εργαζόμενος από την επιχείρηση. Αν δεν υπάρχει επιχείρηση, δεν θα υπάρχει και εργαζόμενος. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα επιχειρήσεων που «φυσάνε», που πηγαίνουν μπροστά ακόμα και εν καιρώ μνημονίων, γιατί πολύ απλά δεν εφάρμοσαν μνημονιακές πρακτικές στους εργαζομένους τους και παρουσιάζουν κέρδη και έχουν την έδρα τους στην Ελλάδα και μπορούμε να τα αναφέρουμε. Μπορούμε να κάνουμε κάποιες αναφορές. Τις έχουμε κάνει κατά το παρελθόν και αν χρειαστεί, θα τις κάνουμε ξανά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ήθελα και εγώ την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε. Αυτές οι επιχειρήσεις θα έπρεπε να είναι ο μπούσουλας για τα εργασιακά και το πώς προοδεύουν και οι ιδιοκτήτες και οι εφοπλιστές και οι βιομήχανοι, αλλά και οι εργαζόμενοι, οι οποίοι είναι υπερβολικά ευχαριστημένοι και από τη μισθοδοσία τους και από τα μπόνους και απ' όλα όσα δεν έχουν οι άλλοι. Στον αντίποδα βλέπουμε το θλιβερό γεγονός με όλα αυτά τα μνημονιακά μέτρα και την ελαστικότητα στην εργασία. Υπάρχουν νέες οι οποίες εργάζονται ως νοσηλεύτριες - θα πω ένα παράδειγμα - με 490 ευρώ περίπου για οκτώ και πλέον ώρες σ' ένα πολύ δύσκολο επάγγελμα και μετά από λίγο, φυσικά, θα αναρωτιούνται οι κλινικές, οι ιδιωτικές και οι άλλες, γιατί δεν θα βρίσκουν προσωπικό, καθώς όλο και περισσότεροι νέοι καταφεύγουν στο εξωτερικό. Η νοσηλεύτρια που εδώ παίρνει 490 ευρώ θα πάει στην Αγγλία ή σε άλλες χώρες της Ευρώπης και αλλού και θα πάρει πρώτο μισθό 5.000 ευρώ με πολλά άλλα πλεονεκτήματα. Μετά θα ψάχνετε να δείτε γιατί δεν μπορείτε να βγείτε απ' αυτόν τον φαύλο κύκλο καταστροφής της επιχειρηματικότητας και των εργασιακών σχέσεων. Για να επανέλθει η ομαλοποίηση στις εργασιακές σχέσεις δεν είναι οι νόμοι που ψηφίζονται. Ούτως ή άλλως έχετε ψηφίσει τα μνημόνια και τα μνημόνια καθορίζουν και όλα τα υπόλοιπα και δεν μπορείτε να ξεφύγετε ούτε χιλιοστό από αυτά. Αν δεν καταγγείλετε τις μνημονιακές πρακτικές, τα μέτρα που απορυθμίζουν την εργασία, δεν πρόκειται να κάνετε τίποτα απολύτως. Πρέπει να βάλετε πριν και πάνω απ' όλα τον Έλληνα εργαζόμενο και όχι να τον εξισώνετε με τον οποιονδήποτε λαθροεισβολέα αλλοδαπό, ο οποίος έχει έρθει εδώ και απολαμβάνει και τυγχάνει πολλών προτερημάτων, ακόμα και περισσότερων από τον αντίστοιχο Έλληνα. Άρα, προστασία του Έλληνα εργαζόμενου και των ελληνικών επιχειρήσεων. Πρέπει να βάλετε ίδιους κανόνες για όλους, γιατί βλέπετε ότι στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης υπάρχουν πολυεθνικές οι οποίες μπορούν και εργάζονται με άλλους κανόνες σε αντίθεση με τους μικρομεσαίους, τους πραγματικούς στυλοβάτες μιας οικονομίας, αυτούς που απασχολούν έναν, δύο, τρεις εργαζόμενους. Και συνήθως αυτοί δεν τους απολύουν κιόλας, αλλά τους κρατάνε με νύχια και με δόντια, γιατί έχουν και μια πιο προσωπική σχέση. Πρέπει να αλλάξετε αυτό το παράλογο φορολογικό και ασφαλιστικό φοροτσουνάμι εις βάρος των επιχειρήσεων, που στερεύει τα μετρητά, και αναγκάζονται πολλές φορές κάποιοι να εφαρμόσουν τις εργασιακές σχέσεις της «πρώτη φορά αριστεράς» με τις ελαστικές μορφές εργασίας και όλα αυτά τα αντιεργατικά. Αν δεν υπάρξει λύση του γραφειοκρατικού ζητήματος, δεν πρόκειται να υπάρξει καμμία λύση, όσες συλλογικές συμβάσεις και να κάνετε. Και τις καλύτερες συλλογικές συμβάσεις να υπογράψετε, όταν δεν θα μπορεί ένας εργοδότης να πληρώσει, θα κλείσει ή θα καταφύγει στο εξωτερικό. Όχι στους επαγγελματίες εργατοπατέρες, τύπου συνδικαλιστών της ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ, οι οποίοι μασουλούσαν το χρήμα από τη ΔΕΗ τάχα μου, τάχα μου για το δίκαιο των εργαζόμενων, αλλά πήγαιναν διακοπές σε εξωτικούς προορισμούς. Όχι σε υπουργούς, πρωθυπουργούς και στελέχη κυβερνήσεων ή διοικητών οι οποίοι δεν έχουν κολλήσει ούτε μισό ένσημο στη ζωή τους και δεν ξέρουν τα της εργασίας.
Αγαπητέ συνάδελφε, είμαστε στα εννέα λεπτά. Παρακαλώ να κλείσουμε.
Τελειώνω σε μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Για να γίνουν όλα αυτά χρειάζεται ένα πραγματικά εθνικό καθεστώς, το οποίο δεν είστε εσείς ούτε οι προηγούμενοι και, δυστυχώς, δεν θα είναι ούτε οι επόμενοι. Κλείνοντας… Ευχαριστώ πολύ.
Σας παρακαλώ, κύριε συνάδελφε, προσέξτε λίγο τις εκφράσεις σας! Έχει ζητήσει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Αριστεράς ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ τον λόγο για διαδικαστικό λόγο. Ορίστε, κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο.
Για είκοσι δευτερόλεπτα θα ήθελα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να ξεκινήσω αυτό το σύντομο που θέλω να πω με τη φράση ότι προσωπικά ως καθηγητής του Δημοσίου Δικαίου έχω υπερασπιστεί όσο μπορούσα περισσότερο την έννοια του κράτους δικαίου και το αξίωμα για μια δημοκρατία, ότι η δημοκρατία δεν εκδικείται. Και ως Βουλευτής μαζί με τον κ. Κουβέλη σε ανύποπτους χρόνους έχουμε πάρει σχετικές πρωτοβουλίες για να πάρει αυτό σάρκα και οστά. Αυτό είναι θέση αρχής. Ωστόσο, χθες το βράδυ έγινε μια βάρβαρη επίθεση στα γραφεία του Βουλευτή, του συναδέλφου μας, κ. Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη. Για περίπου ένα ή δύο λεπτά δεν συνέπεσε με τους εισβολείς στον χώρο του γραφείου του. Μου είπε τώρα που τον πήρα για συμπαράσταση ότι δεν τον έχει πάρει ένας - ο κ. Τόσκας, ας πούμε - ή κάποιος από την Πλειοψηφία για μια λέξη συμπαράστασης. Σας καλώ, κύριε Πρόεδρε, προεδρεύοντας τώρα, να μας καλέσετε από όλες τις πλευρές της Βουλής να καταδικάσουμε αυτή τη βάρβαρη πράξη.
Ευχαριστώ πολύ. Νομίζω ότι είναι αυτονόητο. Με τον κ. Βαρβιτσιώτη, επειδή ήμουν και το πρωί σε δουλειά, θα μιλήσω σε λίγο μαζί του. Του το έχω υποσχεθεί, γιατί ήμασταν και προχθές το βράδυ μαζί σε μια εκδήλωση. Νομίζω ότι καταδικάζουμε όλοι την επίθεση που δέχθηκε στο γραφείο του. Πιστεύω ότι όλα τα κόμματα θα πρέπει να το κάνουν και να το πράξουν. Είναι μία πράξη κοινής λογικής και συμπαράστασης σε έναν συνάδελφο. Νομίζω ότι πρέπει να αποφύγουμε όλες αυτές τις εκδηλώσεις. Φαντάζομαι ότι δεν τυγχάνουν συμπαράστασης και υποστήριξης από κανέναν. Έχετε δίκιο, κύριε Λοβέρδο. Παρακαλώ να διαγραφούν από τα Πρακτικά οι ατυχείς εκφράσεις του κ. Παναγιώταρου από το «τσαουσεσκίζων» μέχρι και το «κόκκινο φανάρι». Παρακαλώ πολύ τον επόμενο ομιλητή, Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του Ποταμιού, τον κ. Λυκούδη, να έρθει στο Βήμα. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Είναι αμέριστη και η δική μου συμπαράσταση στον συνάδελφο κ. Βαρβιτσιώτη για την άνανδρη επίθεση που δέχθηκε. Νομίζω ότι είναι και από όλους μας απόλυτη η καταδίκη σε οποιαδήποτε μορφή βίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η επίκαιρη επερώτηση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας που συζητάμε σήμερα, η αργοπορία της συζήτησης της οποίας ασφαλώς και τον Κανονισμό της Βουλής παραβιάζει και εμφανείς πολιτικές σκοπιμότητες υποθάλπει, μας δίνει τη δυνατότητα να ανταλλάξουμε μεταξύ μας χρήσιμες απόψεις. Και λέω ότι υποθάλπει πολιτικές σκοπιμότητες, κατά τη γνώμη μου, γιατί για την Κυβέρνηση σε αυτή τη φάση - που νομίζω ότι κουρδίζει όλα της τα όργανα, για να παιανίσουν την καθαρή έξοδο από τα μνημόνια, εννοείται τον ερχόμενο Αύγουστο, καλώς εχόντων των πραγμάτων - τώρα είναι ίσως η κατάλληλη στιγμή για να διατυμπανισθούν η επάνοδος στις συλλογικές διαπραγματεύσεις και η αύξηση - ενδεχομένως - του κατώτατου μισθού. Είναι, επίσης, όμως, επίκαιρη αυτή η συζήτηση και εξαιρετικά χρήσιμη, γιατί δίνεται η ευκαιρία στο Σώμα να συζητήσει μια σειρά από θέματα, όπως παραδείγματος χάριν ζητήματα που αφορούν τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα. Και νομίζω ότι προφανώς το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδος ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για ένα τέτοιο ενδεχόμενο ως αποτέλεσμα των προτάσεών του. Επί παραδείγματι, δεν μπορεί κανείς να αδιαφορεί για τις ελαστικές μορφές απασχόλησης, όπως η μερική απασχόληση, γιατί με τέτοιες μορφές εργασίας απασχολείται σήμερα το 30% των εργαζομένων. Μιλάμε για εξακόσιες τριάντα χιλιάδες περίπου εργαζόμενους με μέσο μεικτό μισθό της τάξεως των 385 ευρώ, με καθαρό μισθό της τάξεως των 327 ευρώ, κάτω και από το επίδομα ανεργίας. Τα πιο πρόσφατα στοιχεία τον Γενάρη του 2018 δείχνουν ότι το 53,25% των νέων προσλήψεων αφορούν σε θέσεις μερικής απασχόλησης. Είναι βιώσιμο ένα τέτοιο εργασιακό περιβάλλον; Εάν για τους εργαζόμενους αυτή η πηγή εισοδήματος είναι και η μοναδική, τότε πραγματικά μιλάμε για μια νέα κατηγορία, για μια νέα γενιά φτωχών εργαζομένων. Και το φέρνω αυτό ως παράδειγμα, γιατί ναι μεν οι ευέλικτες μορφές εργασίας ενδέχεται να διευκολύνουν πολλές κατηγορίες ατόμων, ώστε να έχουν ένα κάποιο σχετικό εισόδημα, από την άλλη μεριά, όμως, επίσης, ξέρουμε, το καταλαβαίνουμε, το υποθέτουμε - αλλά δεν είναι απλώς υπόθεση - ότι χρησιμοποιούνται κυρίως από μικρές και μικρομεσαίες οικογενειακές επιχειρήσεις - τι άλλο να κάνουν; - για λόγους κόστους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι δυνατόν - προφανώς - η αγορά εργασίας να ρυθμίζεται ανάλογα με τις επιθυμίες μας. Έχει τους δικούς της κανόνες. Εμείς εδώ, όμως, έχουμε χρέος να ενισχύουμε το θεσμικό πλαίσιο προστασίας των εργαζομένων, να φροντίζουμε με τις παρεμβάσεις και τις ρυθμίσεις να ενισχύουμε την επιχειρηματικότητα για τις επενδύσεις - όχι, βεβαίως, τις παρασιτικές και αεριτζίδικες, αλλά αυτές που συμβάλλουν στην παραγωγή πλούτου - για να μεγαλώσουμε την πίτα και μετά να συζητούμε ποιο μέρος της, για ποιον σκοπό και σε ποιους πρέπει να μοιράσουμε με δίκαιους κανόνες. Διαφορετικά, κάθε αναδιανεμητική πολιτική που δεν βασίζεται στην αύξηση του πλούτου, απλώς είναι καταδικασμένη να εξισώνει διαρκώς προς τα κάτω, να αναδιανέμει και να συντηρεί τη φτώχεια και τη φτωχοποίηση, με αμφίβολο πολιτικό όφελος, μια και όλα αυτά έχουν ένα όριο, πέραν του οποίου οι αντιδράσεις για την αφαίμαξη όσων παράγουν πλούτο μπορεί να είναι ανεξέλεγκτες. Συναφώς, η αγορά εργασίας ρυθμίζει το επίπεδο των μισθών, το οποίο κανονικά οφείλει να συμβαδίζει με τις βελτιώσεις στην παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Πράγματι, οι μισθοί μειώθηκαν σε μεγάλο βαθμό από το 2009 μέχρι σήμερα. Το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ στην έκθεσή του του 2018 υπολογίζει ότι η πραγματική αξία των μισθών του ιδιωτικού τομέα υποχώρησε κατά 19,1% στην περίοδο 2010-2018, ενώ το 38% των εργαζόμενων έχει αποδοχές χαμηλότερες του κατώτατου μισθού, που βρίσκεται στο επίπεδο των 585 ευρώ, στα 684 ευρώ τον μήνα στη βάση των δεκατεσσάρων μισθών, ενώ για τους εργαζόμενους κάτω των 25 ετών το ποσό ανέρχεται στα 511 ευρώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επισημαίνω ότι αυτό που απουσιάζει συνήθως από τις συζητήσεις μας γύρω από τα εργασιακά θέματα είναι η μέριμνα για τους ανέργους. Νομίζω ότι είναι ένα σημαντικό λάθος, στο οποίο είχαν και στο παρελθόν υποπέσει και οι συνδικαλιστικές ηγεσίες, φροντίζοντας περισσότερο τα στενά συμφέροντα συντεχνιών ή γενικώς, των εργαζομένων παρά τα συμφέροντα των ανέργων. Δεν βρίσκονται κατ' ανάγκη τα συμφέροντα αυτά σε αντίθεση, καθόσον οι σημερινοί εργαζόμενοι μπορεί να είναι αυριανοί άνεργοι. Η Ελλάδα διατηρεί τα αρνητικά πρωτεία στην Ευρώπη, καταγράφοντας ανεργία μεγαλύτερη του 20%, ενώ εξακολουθεί να έχει τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας των νέων. Πρόκειται για μια τραγωδία που ωθεί τις πιο παραγωγικές ηλικίες και τα πιο μορφωμένα και καταρτισμένα άτομα να αναζητούν εργασία κυρίως σε άλλες χώρες της Ευρώπης, στην Αμερική, ακόμα και στην Αυστραλία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι κανείς στην Αίθουσα αυτή δεν θα είχε αντίρρηση να ενισχυθεί η διαπραγματευτική θέση της εργασίας έναντι του κεφαλαίου, πράγμα στο οποίο μπορεί να συμβάλουν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις, καθώς και η αύξηση του κατώτατου μισθού. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων, μόνο το 35% των εργαζομένων καλύπτεται από συλλογικές συμβάσεις. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μεγαλύτερη κάλυψη θα ωφελήσει τους εργαζόμενους και θα μειώσει τις αυθαιρεσίες στην αγορά εργασίας. Από την άλλη μεριά, η διαδικασία καθορισμού του κατώτατου μισθού από την Κυβέρνηση αποτελεί πρακτική που ισχύει σε είκοσι από τις είκοσι επτά χώρες της Ευρώπης. Μπορεί και εδώ να γίνει με πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου, εφόσον βεβαίως ληφθούν υπ' όψιν τα πραγματικά δεδομένα της οικονομίας. Με την ίδια διαδικασία μειώθηκε το 2012, με την ίδια μπορεί να αυξηθεί, εφόσον προφανώς - ξαναλέω - ληφθούν υπ' όψιν μια σειρά από κρίσιμους παράγοντες για την ελληνική οικονομία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αντιπροέδρου]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το μισθολογικό κόστος ασφαλώς και αποτελεί σημαντικό μέρος του γενικού κόστους, αλλά δεν είναι το μοναδικό. Δεν μπορεί να αποτελεί το αιώνιο θύμα του κόστους λειτουργίας μιας επιχείρησης, όταν για το μη μισθολογικό κόστος δεν γίνεται καμμία παρέμβαση. Επομένως, αν δεν γίνουν οι σωστές παρεμβάσεις στο μη μισθολογικό κόστος και αν δεν δοθούν κίνητρα απασχόλησης στις μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αυτές για να μειώσουν το κόστος, πάντα θα καταφεύγουν στη συμπίεση των μισθών είτε σε άλλες μορφές πληρωμών για να αποφύγουν την υπέρογκη φορολόγηση, ώστε να μη καταρρεύσουν. Επαναλαμβάνω: Θα καταφεύγουν και σε άλλες μορφές πληρωμών. Ως προς το τελευταίο, είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι περίπου διακόσιες χιλιάδες εργαζόμενοι λαμβάνουν σήμερα το 20% με 25% των αποδοχών τους σε κουπόνια, διότι οι διατακτικές σίτισης δεν φορολογούνται, δημιουργώντας όμως έτσι διάφορα κυκλώματα συναλλαγών και το φαινόμενο εξαπλώνεται. Δεν έχω χρόνο, αλλά θα άξιζε να σταθούμε και στο χάσμα που παρατηρείται στα εργασιακά δικαιώματα μεταξύ των εργαζομένων του ιδιωτικού και δημοσίου τομέα, απλώς ως παράδειγμα της κατάστασης που επικρατεί. Αναφέρομαι παραδειγματικά στα δικαιώματα των εγκύων και των νέων γονιών, με αποτέλεσμα την ύπαρξη πολλών ταχυτήτων στην προστασία της μητρότητας. Οι διαφορές του νομοθετικού πλαισίου είναι μεγάλες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κανένα από τα ανωτέρω μέτρα, ούτε οι συλλογικές διαπραγματεύσεις ούτε η αύξηση του κατώτατου μισθού δεν πρόκειται να δημιουργήσουν σταθερές - μακάρι να υπάρξουν - συνθήκες ενίσχυσης της διαπραγματευτικής θέσης των εργαζομένων, διότι κλειδί είναι η απασχόληση. Επομένως, για να απορροφήσουμε την ανεργία, χρειάζεται να δημιουργούμε εκατό χιλιάδες θέσεις εργασίας κάθε χρόνο για τα επόμενα πέντε με επτά χρόνια. Με άλλα λόγια, χρειάζονται πολιτικές αύξησης της οικονομίας, σταθερής βιώσιμης και διατηρήσιμης ανάπτυξης. Και, βεβαίως, ανάπτυξη χωρίς επενδύσεις είναι φυσικά αδιανόητη και αδύνατη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επενδυτική πολιτική σήμερα στην Ελλάδα δεν υπάρχει. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Αντιπρόεδρο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα οκτώ μαθήτριες και μαθητές και πέντε συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Καρύστου Ευβοίας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει, παιδιά. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την απουσία των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Παπαχριστόπουλου και κ. Γεωργιάδη από την Ένωση Κεντρώων θα προχωρήσουμε στη δευτερολογία του επερωτώντος Βουλευτή από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας κ. Χρήστου Κατσώτη. Ορίστε, κύριε Κατσώτη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κάποιοι Χρυσαυγίτες στο λιμάνι του Πειραιά που πρόσφεραν μέχρι τώρα τις υπηρεσίες τους ως απεργοσπάστες, αυτή τη φορά δεν τα κατάφεραν γιατί οι εργαζόμενοι δεν το επέτρεψαν. Δεν επέτρεψαν στα τσιράκια των εργοδοτών, στους δουλέμπορους, στους μαχαιροβγάλτες, να εμποδίσουν τον αγώνα τους. Αυτά τα λέω σε σχέση μ' αυτά, που είπε εδώ η εγκληματική οργάνωση των Χρυσαυγιτών. Κυρία Υπουργέ, είπατε πολλά για να πείσετε ότι η μη αποδοχή της πρότασης νόμου των πεντακοσίων δεκατριών οργανώσεων των εργαζομένων που κατέθεσε στο ΚΚΕ είναι για το καλό τους. Μόνο αυτό δεν είπατε. Είναι τέτοια η στροφή σας που κρίνατε αντισυνταγματικά όσα δικαιώματα είχαν κατακτήσει οι εργαζόμενοι και τα καταργήσατε με το επιχείρημα της κρίσης εσείς και όλοι οι προηγούμενοι. Τα ερωτήματα που θέσατε στο τέλος της ομιλίας σας, κυρία Υπουργέ, να τα πείτε κάπου αλλού. Το ΚΚΕ είναι αδιάλειπτα και με ανείπωτες θυσίες στο διάβα της ιστορίας του με την εργατική τάξη και τα δικαιώματά τους. Εσείς είστε με το κεφάλαιο, τα κέρδη του και την ανάπτυξή τους. Είπατε ότι η ανατροπή των εργασιακών σχέσεων άρχισε πριν τα μνημόνια και αυτό ήταν απόφαση των προηγούμενων κυβερνήσεων. Αυτό είναι η μισή αλήθεια, γιατί όλα αυτά τα μέτρα ήταν αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία ήταν και παραμένει κορώνα για τον ΣΥΡΙΖΑ και όταν, για παράδειγμα, ξηλώνονταν οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, ο Ευρωβουλευτής του Συνασπισμού τότε κ. Παπαδημούλης ψήφιζε «λευκό»! Σήμερα, εσείς, βέβαια, προωθείτε αυτό το ξήλωμα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Γι' αυτό λέμε, κύριοι, ότι αυτήν την περίοδο αποτελείτε την πιο χρήσιμη πολιτική δύναμη για την αστική τάξη και την ικανοποίηση των αναγκών της. Ούτε αυτή περίμενε ότι θα είστε τόσο ικανοί και πρόθυμοι να υλοποιήσετε κάθε επιθυμία τους. Η στήριξη, οι έπαινοι από τους συλλογικούς φορείς των επιχειρηματικών ομίλων επιβεβαιώνουν την πολιτική σας, η οποία είναι παραπάνω από χρήσιμη, γιατί θωρακίζει παραπέρα την κερδοφορία τους και την κυριαρχία τους. Η συμβολή σας στη μεγαλύτερη εκμετάλλευση των εργαζομένων είναι μεγάλη. Η τοποθέτησή σας έχει σκοπιμότητα να δημιουργήσει σύγχυση, όπως είπαμε, αλλά και να προβάλει ότι είστε το μικρότερο κακό. Όμως, επειδή αυτό λέτε εσείς συνήθως, εγώ λέω ότι το βέλτιστον του «μη χείρον» είναι πάντα το χείρον. Εσείς, εδώ, μέσα από το νομοθετικό πλαίσιο που έχετε κάνει, προωθείτε τη χειροτέρευση της θέσης των εργαζομένων σε όλους τους κλάδους. Τα πράγματα είναι καθαρά. Είπατε ότι δεν θα επαναφέρετε τον κατώτερο μισθό στα 751 ευρώ. Αυτό είπατε μέσα από την τοποθέτησή σας. Αρνείστε δηλαδή αυτό το αίτημα της εργατικής τάξης. Είπατε ότι δεν θα καταργήσετε τον κατώτατο μισθό των 511 ευρώ, αυτή την αθλιότητα που έγινε το προηγούμενο διάστημα χωρίζοντας τους εργαζόμενους σε νέους και παλαιούς. Αυτό είπατε σήμερα. Καμμία δέσμευση πάνω σε αυτό. Αυτό βέβαια θα προχωρήσετε και το επόμενο διάστημα. Είπατε ότι δεν θα επαναφέρετε το θεσμικό πλαίσιο των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Μάλιστα, στο θέμα της αντισυνταγματικότητας ουσιαστικά σε αυτό που λέμε, να επανέλθει ο ν.1876/1990, λέτε όχι, είναι αντισυνταγματικό. Δηλαδή ο ν.1876/1990 ήταν αντισυνταγματικός; Εκτός και αν αναφέρεστε σε μια πρόταση νόμου των συνδικάτων, που δεν ξέρουν να κάνουν νομικό κείμενο, όπως λέτε, αλλά πολιτικό. Τα κείμενα της τρόικας είναι πολύ καλά, είναι συνταγματικά, αυτά ικανοποιούν τις ανάγκες του κεφαλαίου για μεγαλύτερη αύξηση των εργαζομένων, για αύξηση του εργάσιμου χρόνου, για κατάργηση του σταθερού ημερήσιου χρόνου δουλειάς, για ευέλικτες μορφές απασχόλησης, τις οποίες βέβαια εσείς επεκτείνετε όλο και περισσότερο σε όλους τους κλάδους, σε όλους τους εργαζόμενους. Τι θα κάνετε, κυρία Υπουργέ; Σας ρωτήσαμε αν θα καταργήσετε τις ενώσεις προσώπων. Και εσείς δεν είπατε κουβέντα. Είναι κατάκτηση των εργοδοτών οι ενώσεις προσώπων. Είναι δικά τους εργαλεία. Και εσείς τα θωρακίζετε για να παίξουν τον ρόλο της μείωσης της τιμής της εργατικής δύναμης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δοκιμαστική περίοδος των εργαζομένων, που καταργείται η αποζημίωση, ένας χρόνος από δύο μήνες. Το διατηρείτε. Και έχετε εδώ τους εργαζόμενους όμηρους. Τους αλλάζουν οι εργοδότες στον έναν χρόνο, χωρίς κανένα εμπόδιο στην πρόσληψη και την απόλυση. Για πείτε μου; Πού έχετε εμποδίσει; Τι αντικίνητρα υπάρχουν σήμερα στους χώρους δουλειάς για να μην απολύεται ο εργαζόμενος, αυτός που διεκδικεί, αν μη τι άλλο να εφαρμοστούν αυτά που έχουν απομείνει; Απολύτως τίποτα! Ένας χρόνος η δοκιμαστική περίοδος. Όλο το πλαίσιο το άλλο που μειώνει, που καταργεί ουσιαστικά τις αποζημιώσεις, το διατηρείτε ανέπαφο. Όλα όσα έχουν κατακτήσει οι εργοδότες μέσα από το νομικό πλαίσιο, που έχετε κάνει εσείς και οι προηγούμενοι είναι ένα το κρατούμενο και πάτε για άλλα. Ήδη προχωράτε στην επόμενη φάση, όπου μέσα από το θεσμικό πλαίσιο που θα κάνετε για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, θα καθορίζεται ο κατώτερος μισθός πάλι υπό την εποπτεία των θεσμών, της τρόικας, του κεφαλαίου. Αυτοί θα αποφασίζουν πόσος θα είναι, ώστε να διασφαλίζεται η κερδοφορία τους. Πάλι οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας θα είναι υπό την αίρεση τού αν αντέχει η οικονομία, αν αντέχει ο κλάδος και ούτω καθεξής. Οι ανάγκες των εργαζομένων και των οικογενειών τους είναι σε δεύτερη μοίρα. Αυτοί είναι το γρανάζι που παράγει τον πλούτο. Και αυτοί που τον καρπώνονται είναι αυτοί που εσείς στηρίζετε, το μεγάλο κεφάλαιο. Εμείς, λοιπόν, πιστεύουμε ότι οι εργαζόμενοι θα είναι αυτοί που θα επιβάλλουν και τις συλλογικές συμβάσεις, που θα επιβάλλουν την ανατροπή αυτής της πολιτικής, που, αν θέλετε, θα στείλουν και εσάς εκεί που θα στείλουν και άλλους που στέκονται εμπόδιο σε αυτή την πορεία.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Κατσώτη. Δεδομένου ότι έχει γίνει χρήση των δευτερολογιών από τους επερωτώντες Βουλευτές, τον λόγο έχει για δέκα λεπτά ο Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Ηλιόπουλος. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ήθελα να ξεκινήσω με κάποιες παρατηρήσεις, με βάση τη συζήτηση, που έχει γίνει μέχρι τώρα. Παρατήρηση νούμερο ένα. Νομίζω ότι οι φράσεις όπως «στάχτη στα μάτια», «χρησιμοποιούμε τους εργαζόμενους», «σανό» και τα λοιπά είναι βαθιά προβληματικές και περισσότερο χαρακτηρίζουν αυτόν που τις εκφέρει παρά αυτόν στον οποίον απευθύνονται. Είναι βαθιά προβληματικές γιατί στην πραγματικότητα υπονοούν ότι ο κόσμος έχει περιορισμένη αντιληπτική ικανότητα, ότι δεν καταλαβαίνει τι γίνεται, ότι μάλλον είναι χαζός, ότι έχει προβλήματα και τα λοιπά. Δεν ξέρω, μπορεί ο καθένας να κρίνει από τον περίγυρό του. Όσον αφορά εμάς, σε κάθε περίπτωση δεν θεωρούμε ότι ο κόσμος δεν καταλαβαίνει τι γίνεται. Θεωρούμε ότι ο κόσμος καταλαβαίνει πολύ καλά τι γίνεται. Ο κόσμος κρίνει πολύ καλά τι γίνεται, γι' αυτό και κάθε μία από τις πολιτικές δυνάμεις βρίσκεται εκεί που είναι σήμερα. Εμείς όταν δίνουμε μάχες, λέμε πολύ ειλικρινά τι κερδίσαμε, τι χάσαμε και τι έχουμε στην επόμενη μάχη. Αυτή ήταν η πρώτη παρατήρηση. Παρατήρηση δεύτερη: Μου προκαλεί πολύ μεγάλη έκπληξη ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας να αναφέρεται στην ανεργία. Θέλω να κάνω μόνο μία αναφορά. Όταν τον Μάιο του 2013 η ανεργία στη χώρα έφτασε το 27%, το Υπουργείο Εργασίας τότε είχε βγάλει μια καταπληκτική ανακοίνωση - και τονίζω τη λέξη «καταπληκτική» - που έλεγε ότι «καταφέραμε να μειώσουμε τον ρυθμό αύξησης της ανεργίας». Το ξαναλέω, αν κάποιος μπερδεύτηκε: «Καταφέραμε να μειώσουμε τον ρυθμό αύξησης της ανεργίας». Πραγματικά θα ήθελα να γνωρίσω τον άνθρωπο, που συνέταξε αυτήν την ανακοίνωση. Αν είχα τη μισή αυτοπεποίθηση που είχε ο συντάκτης αυτής της ανακοίνωσης, θα ήταν πολύ εύκολα πάρα πολλά πράγματα στη ζωή μου. Δεύτερη παρατήρηση, πάλι για τους εκπροσώπους της Νέας Δημοκρατίας, όπως θα έλεγε και ο κ. Τσακαλώτος «παρατήρηση κουβάς». Είναι καλό όταν διαβάζουμε τα στοιχεία, να μην πηδάμε σελίδες και οι εκπρόσωποι της Νέας Δημοκρατίας συνήθως όταν διαβάζουν τα στοιχεία, πηδάνε τις σελίδες. Τα στοιχεία της «ΕΡΓΑΝΗ» δείχνουν ότι στο ετήσιο τεύχος του 2014 σε σχέση με το 2017 έχουμε διακόσιες ενενήντα τρεις χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας και από αυτές το σχεδόν το 69% είναι πλήρους και όχι μερικής απασχόλησης. Τρίτο κομμάτι το οποίο προκαλεί πάλι έκπληξη, σε σχέση με τη Νέα Δημοκρατία, είναι όταν οι εκπρόσωποί της έχουν το θράσος να μιλάνε για αδήλωτη εργασία. Πρώτα απ' όλα, χρησιμοποίησαν τη φράση «παραλάβαμε την αδήλωτη εργασία στο 40% και την πήγαμε στο 12%. Πάλι έχουν μια τάση να ξεχνάνε την τελευταία σελίδα της συγκεκριμένης έκθεσης του συστήματος «ΑΡΤΕΜΙΣ», τη σελίδα που έχει τα ετήσια στοιχεία, όπου στα ετήσια στοιχεία δείχνει ότι το 2013 η αδήλωτη εργασία στους κλάδους υψηλής παραβατικότητας ήταν στο 30%, το 2014, όταν παρέδωσαν, ήταν στο 19,2% και σήμερα βρίσκεται στο 12%. Μικρή υποπαρατήρηση εδώ: Νομίζω ότι η σωστή φράση που θα έπρεπε να χρησιμοποιούν οι εκπρόσωποι της Νέας Δημοκρατίας είναι ότι «καταφέραμε να φτάσουμε την αδήλωτη εργασία στο 30%» και όχι «παραλάβαμε», γιατί, όπως πολύ σωστά λέει και το ίδιο το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας ήταν αυτή η οποία εκτόξευσε την αδήλωτη εργασία εκεί που ήταν. Επίσης, δεν μπορούν να μιλάνε για αδήλωτη εργασία οι άνθρωποι οι οποίοι κατάργησαν διακόσιες εννέα οργανικές θέσεις στην Επιθεώρηση Εργασίας και μεταξύ άλλων έκαναν και την παγκόσμια πρωτοτυπία να καταργήσουν πολύ κρίσιμα τμήματα, όπως το Τμήμα Νομικής Στήριξης. Δεν υπάρχει σε όλη την Ευρώπη άλλος ελεγκτικός μηχανισμός, που δεν έχει Τμήμα Νομικής Στήριξης. Και τελευταία φράση για το συγκεκριμένο, για να μπούμε και σε κάποια μάλλον λίγο πιο κρίσιμα ζητήματα: Το κόμμα του οποίου ο Αντιπρόεδρος είχε χαρακτηρίσει τη δολοφονική επίθεση απέναντι σε εργάτες γης στη Μανωλάδα ως «πυροβολισμούς στον αέρα που κάποιους πήραν τα σκάγια», νομίζω ότι χρειάζεται πολύ μεγάλο θράσος για να μιλάει για εργατικά δικαιώματα. Συνεχίζω στα εξής. Νομίζω ότι η σημερινή συζήτηση μας δίνει μια πολύ καλή ευκαιρία για πάρα πολλούς λόγους. Πρώτα απ' όλα, γιατί μπορούμε να μιλήσουμε για δύο διαφορετικά σχέδια για την κρίση και δύο διαφορετικές αντιλήψεις για την εργασία. Το πρώτο σχέδιο ήταν αυτό το οποίο έλεγε ότι για να βγούμε από την κρίση χρειάζεται ελαστικοποίηση της εργασίας, πρέπει να οικοδομήσουμε πλεονέκτημα επάνω στη φτηνή και ευέλικτη εργασία, ότι οι εργαζόμενοι ζούσαν πάνω από τις δυνατότητές τους, ότι μας φταίνε το ένα εκατομμύριο δημόσιοι υπάλληλοι, που ταλαιπωρούν τα υπόλοιπα δέκα εκατομμύρια της χώρας. Μάλιστα, ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων ήταν ένας μαγικός αριθμός. Έπαιζε στο ένα εκατομμύριο, στο ενάμισι εκατομμύριο, μέχρι που τελικά μετρήθηκαν και ήταν οι μισοί. Από την άλλη, υπάρχει και το άλλο σχέδιο για την κρίση και άρα και για την εργασία, που έλεγε ότι στην κρίση δεν μπήκαμε γιατί οι εργαζόμενοι ζούσαν πάνω από τις δυνατότητές τους. Ο παράγοντας που γέννησε την κρίση ήταν οι ίδιες οι ανισότητες που παράγει ο τρόπος παραγωγής, ήταν ίδιες οι ανισότητες που οδήγησαν σε αυτήν την έκρηξη της κρίσης, η οποία όξυνε ακόμη περισσότερο τις ανισότητες. Με αυτήν την έννοια υπάρχει εδώ και μία πολύ συγκεκριμένη πολιτική σύγκρουση. Οι πολιτικές δυνάμεις, που προσπαθούν να υποβαθμίσουν το ζήτημα των ανισοτήτων, που κατά τη γνώμη μας αποτελεί τη βασική διαχωριστική γραμμή για τα πολιτικά σχέδια σήμερα και προσπαθούν να χτίσουν μια διαχωριστική γραμμή πάνω στο σχέδιο «λαϊκισμός και αντιλαϊκισμός» - ποιοι είναι οι λαϊκιστές και ποιοι είναι οι αντιλαϊκιστές - αυτό το οποίο συνειδητά και με επιμέλεια κάνουν τα τελευταία χρόνια, είναι απλά να ξεπλένουν την ακροδεξιά, τους νεοναζί και τους φασίστες σε όλη την Ευρώπη και στη συγκεκριμένη χώρα. Αυτοί οι οποίοι διαρκώς μιλάνε για λαϊκισμό και λαϊκισμό και λαϊκισμό και μπορούν πολύ εύκολα να καταγγέλλουν μπογιές και τρικάκια, αλλά δεν βρίσκουν ποτέ μια λέξη να πουν όταν ακροδεξιοί και φασίστες κάνουν δολοφονικές επιθέσεις σε συνδικάτα, σε σωματεία, σε εκπροσώπους, σε δημοκρατικούς αγώνες, στην πραγματικότητα ξεπλένουν τους νεοναζί, γιατί πιστεύουν ότι για κάποιον λόγο αυτό χωράει στο πολιτικό τους σχέδιο. Δεύτερο κομμάτι - και ειπώθηκε ήδη πριν από την Υπουργό - είναι πως οι προηγούμενες κυβερνήσεις πίστευαν βαθιά στις αλλαγές που έγιναν στα εργασιακά. Πίστευαν βαθιά, δεν τις επέβαλε κανένας, δεν τις επέβαλε η κρίση. Η κρίση ήταν η ευκαιρία για να μπορέσουν να τις υλοποιήσουν. Φάνηκε και φαίνεται ξεκάθαρα από όλες τις τοποθετήσεις του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, όπως πολύ καθαρά είπε «το τρίπτυχο, επέκταση των κλαδικών συμβάσεων, αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης και μονομερής προσφυγή στη διαιτησία, είναι ένα τρίπτυχο, το οποίο έχει κάνει κακό στην οικονομία και όταν η Νέα Δημοκρατία έλθει στην Κυβέρνηση δεν θα προχωρήσει, γιατί αυτό είναι το σχέδιο της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ». Αυτήν τη φράση ακριβώς την έχουμε ακούσει από τους εκπροσώπους του ΣΕΒ, αυτήν τη φράση ακριβώς την έχουμε ακούσει από μια σειρά εκπροσώπων των μέσων ενημέρωσης, που έδωσαν πολύ σκληρό αγώνα για να μην κάνει πίσω το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και αυτήν τη στιγμή είναι πολύ στενοχωρημένοι που το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έκανε πίσω, που οι Ευρωπαίοι έκαναν, όπως λένε - εντός εισαγωγικών - «χάρη» στην Κυβέρνηση που υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα και επαναφέρει τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Κάποια στιγμή πρέπει να υπάρχουν και κάποια δεδομένα στη συζήτηση. Η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας δεν είναι προεκλογικό σχέδιο, δεν είναι προεκλογική ομιλία. Είναι ψηφισμένος νόμος από το ελληνικό Κοινοβούλιο. Επανέρχεται και η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης, επανέρχεται και η επεκτασιμότητα των κλαδικών συμβάσεων, ακριβώς με τον τρόπο που ίσχυε και προ κατάργησής τους. Αυτό είναι μια πολύ μεγάλη νίκη για τον κόσμο της δουλειάς, για τον κόσμο της εργασίας στη χώρα και ακριβώς η επαναφορά αυτών των δύο αρχών, στην πράξη ακυρώνει και τις ενώσεις προσώπων που ήταν ένα από τα ισχυρά εργαλεία της εργοδοσίας, όπως σωστά έχει ειπωθεί σε αυτήν τη συζήτηση. Άρα, εμείς συνεχίζουμε στο τι έχουμε ήδη κάνει και όχι γενικά και αφηρημένα στο τι θα θέλαμε να κάνουμε. Δεύτερο κομμάτι που έχουμε ήδη κάνει, είναι η αναβάθμιση της Επιθεώρησης Εργασίας και αυτό δεν μπορεί να το υποτιμά κανείς. Δεν μπορεί να υποτιμά κανείς το γεγονός ότι υπάρχουν χώροι που τα προηγούμενα χρόνια είχαν ασυλία από την Επιθεώρηση Εργασίας, όπως οι μεγάλες συστημικές τράπεζες και σε αυτούς τους χώρους μόνο τα τελευταία δυόμιση χρόνια έχουν μπει σχεδόν 3 εκατομμύρια πρόστιμα, τα οποία πηγαίνουν στην κοινωνική ασφάλιση, γιατί στην πραγματικότητα μιλάμε για πόρους κλεμμένους από την κοινωνική ασφάλιση. Δεν μπορεί κάποιος να αμφισβητήσει το ότι ήδη προχωράμε πέρα από τα πρόστιμα σε κλεισίματα επιχειρήσεων, που συστηματικά παραβιάζουν την εργατική νομοθεσία. Δεν μπορεί κάποιος να αμφισβητήσει ότι υπάρχουν μια σειρά από επιχειρήσεις στη φύλαξη, στην καθαριότητα και σε άλλες εργολαβίες, που αποκλείονται από τις δημόσιες συμβάσεις, ακριβώς επειδή έχει αυστηροποιηθεί το πλαίσιο και δεν επιτρέπει σε εργοδότες, που δεν σέβονται την εργατική νομοθεσία, να έχουν πρόσβαση στο δημόσιο χρήμα με οποιαδήποτε μορφή. Ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο - το τονίζει και η Υπουργός, το τονίζει διαρκώς όλη η Κυβέρνηση - δεν μιλάμε απλά για επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων, γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά ότι για μια ολόκληρη μερίδα ανθρώπων η λέξη «επαναφορά» δεν τους λέει τίποτα, γιατί και προ κρίσης υπήρχαν τυφλά σημεία στα ζητήματα της εργασίας. Αυτά τα ζητήματα της εργασίας ρυθμίζουμε αυτήν τη στιγμή, όπως χαρακτηριστικότατο παράδειγμα είναι η ρύθμιση για τις εργολαβίες που είναι στο νομοσχέδιο που έρχεται από το Υπουργείο Εργασίας. Υπάρχει ένα βασικό ερώτημα, αν πιστεύουμε ότι μπορούν ή όχι να αλλάξουν τα πράγματα. Η αντιδραστική σκέψη μας, μας λέει ότι κάθε προσπάθεια αλλαγής της κοινωνικής κατάστασης, στην πραγματικότητα οδηγεί σε ολοκληρωτισμούς, οδηγεί σε παρεμβάσεις που δεν μπορούν να σηκώσουν οι δυνάμεις της αγοράς, η κοινωνία των πολιτών κ.λπ.. Δυστυχώς, με αυτήν την αντιδραστική σκέψη πολλές φορές έρχεται και κουμπώνει και μια - εντός εισαγωγικών - «αντίληψη», η οποία υποτιμά μικρές αλλά κρίσιμες αλλαγές, μια αντίληψη, η οποία θεωρεί ότι ή θα αλλάξουν όλα ή δεν θα αλλάξει τίποτα. Εμείς το λέμε ξεκάθαρα. Είναι προς το συμφέρον των εργαζομένων να είναι καθαρό το τι έχει ψηφιστεί και τι επιστρέφει. Είναι προς το συμφέρον των εργαζομένων ότι η επιθεώρηση αναβαθμίζεται και ότι για πρώτη φορά, μετά από δεκαοκτώ χρόνια, στην Επιθεώρηση Υγείας και Ασφάλειας θα γίνουν προσλήψεις και είναι αυτή η Κυβέρνηση που θα προχωρήσει σε προσλήψεις. Είναι προς το συμφέρον των εργαζομένων να ξέρουν ότι υπάρχει ένα Υπουργείο Εργασίας και μια Κυβέρνηση, η οποία προσπαθεί να προχωράει αυτά τα αιτήματα, να δίνει μάχες. Δεν τις κερδίζει αυτές τις μάχες πάντα. Κανένας συλλογικός αγώνας δεν κερδίζει πάντα, κανένα σωματείο δεν κερδίζει πάντα, καμμία μορφή κινήματος δεν κερδίζει πάντα, αλλά αυτές οι μάχες δίνονται και θα συνεχίσουμε να τις δίνουμε. Τελευταία φράση: Κατά τη γνώμη μου δημοκρατία, πρώτα από όλα, σημαίνει επιλογές και αν υπήρχε ένα σημαντικό πλήγμα μέσα στην κρίση και την ίδια τη δημοκρατία ήταν ότι στο τέλος της μέρας φαινόταν ότι για την πλειοψηφία των πολιτών δεν υπήρχαν επιλογές. Όποια και να ήταν η πολιτική τους επιλογή, κατέληγαν σε ένα κοινό πολιτικό σχέδιο. Με αυτήν την έννοια είναι πάρα πολύ σημαντικό ότι σήμερα, με αυτήν την Κυβέρνηση κερδίζεται ξανά η μάχη των επιλογών, γιατί έχεις δυο διακριτά πολιτικά σχέδια. Έχεις ένα πολιτικό σχέδιο που λέει «προστασία της εργασίας και επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων» και ένα πολιτικό σχέδιο που λέει «όχι στις συλλογικές συμβάσεις». Έχεις ένα πολιτικό σχέδιο που λέει «προστασία του δημόσιου τομέα, όχι στην ιδιωτικοποίηση, προστασία των δημόσιων υπηρεσιών και προσλήψεις ένα προς ένα» και ένα πολιτικό σχέδιο που λέει «outsourcing, ιδιωτικοποιήσεις και πέντε προς ένα στις προσλήψεις». Έχεις ένα πολιτικό σχέδιο που λέει «προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων, μέτωπο με την ακροδεξιά, μέτωπο με τους νεοναζί, προστασία της δημοκρατίας» και ένα σχέδιο που γενικά και αόριστα τα κρύβει όλα πίσω από την κουρτίνα του λαϊκισμού και την ίδια στιγμή δίνει συγχωροχάρτι και ξεπλένει την ακροδεξιά. Δουλειά μας είναι αυτές οι επιλογές το επόμενο διάστημα να γίνουν περισσότερες και να βαθύνουν ακόμα περισσότερο. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Καραθανασόπουλος για πέντε λεπτά.
Κύριοι της Κυβέρνησης, δίνετε καθημερινά εξετάσεις ότι είστε ικανοί να διαχειριστείτε τα πράγματα της χώρας προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου και σήμερα αυτό κάνετε. Μιλάτε για την υπόθεση «καθαρή έξοδος από τα μνημόνια», όμως για τους εργαζόμενους αυτό σημαίνει κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων και δεν λέτε κουβέντα γι' αυτό. Αντίθετα, στο πλαίσιο της τέταρτης αξιολόγησης ετοιμάζετε νέα αντεργατικά μέτρα. Με περίσσιο θράσος χλευάσατε και ούτε καν αναφερθήκατε στην πρόταση νόμου του ΚΚΕ που περιλαμβάνεται στην επερώτηση, λέγοντας ότι είναι γενικόλογη, ότι είναι ένα πολιτικό κείμενο, ότι έχει θέσεις αντισυνταγματικότητας και ότι τα δικά σας μέτρα για τις συλλογικές συμβάσεις είναι αυτά που θα ισχύσουν για την επεκτασιμότητα, για την ευνοϊκότερη ρύθμιση. Αλήθεια, με το άρθρο 1 της πρότασης νόμου του ΚΚΕ των σωματείων και των ομοσπονδιών που λέει ότι οι συλλογικές συμβάσεις όλων των κατηγοριών δεσμεύουν όλους τους εργαζόμενους και όλους τους εργοδότες, είτε είναι μέλη είτε όχι των συνδικαλιστικών οργανώσεων, συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Λέτε «αν και εφόσον είναι το 50%». Βάζετε όρους και προϋποθέσεις. Δηλαδή, είναι αντισυνταγματικό; Αυτό λέτε, λοιπόν; Δεύτερον, με το άρθρο 5 της πρότασης που λέει το ΚΚΕ ότι εφαρμόζεται η πιο ευνοϊκή ρύθμιση για τον εργαζόμενο, συμφωνείτε ή όχι; Μ' αυτό που λέει στο άρθρο 3 ότι αν είναι ευνοϊκότερες οι ρυθμίσεις της συλλογικής σύμβασης για τους εργαζόμενους, υπερισχύουν ακόμα και των νόμων, συμφωνείτε ή είναι αντισυνταγματικό και αυτό; Για τη μετενέργεια δεν λέτε κουβέντα. Για το ότι μέχρι να υπογραφεί η νέα σύμβαση, ισχύει η παλαιότερη, λέτε κάτι ή είναι αντισυνταγματικό και αυτό; Για το άρθρο 8, το οποίο λέει ότι επανέρχονται όλες οι συλλογικές συμβάσεις που ίσχυαν μέχρι τις 29-2-2012, λέτε κάτι; Είναι αντισυνταγματικό; Γιατί δεν το κάνετε; Μία απλή διάταξη είναι. Δεν θα υπήρχε τίποτα. Λέτε κάτι μήπως για την επαναφορά του μισθού στα 751 ευρώ, που λέει το άρθρο 9 της πρότασης νόμου του ΚΚΕ; Λέτε κάτι για την κατάργηση του διαχωρισμού ανάμεσα στους παλαιούς και στους νέους εργαζόμενους; Τίποτε απολύτως. Διατηρείτε το σύνολο του οπλοστασίου. Και δεν λέω για τη δέκατη τρίτη και τη δέκατη τέταρτη σύνταξη, για τον δέκατο τρίτο και τον δέκατο τέταρτο μισθό. Να, λοιπόν, ο λόγος για τον οποίον χλευάσατε την πρόταση του ΚΚΕ, ακριβώς γιατί υιοθετείτε - αλλά έχετε κάνει και κτήμα σας, είναι δική σας πλέον ιδιοκτησία - το σύνολο των αντιλαϊκών μέτρων που ψηφίστηκαν από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και από τη δική σας Κυβέρνηση, διαμορφώνοντας δηλαδή έναν μηχανισμό με τον οποίον θα αναπαράγεται μια πολύ φθηνή εργατική δύναμη, χωρίς συγκροτημένα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Αποτέλεσμα ακριβώς αυτού του μηχανισμού είναι το ότι η συντριπτική πλειοψηφία των νέων συμβάσεων εργασίας είναι προσωρινού χρόνου, ευέλικτου χρόνου, με τη μείωση του μέσου μισθού το 2017 κατά 2,7%. Αυτός ο μηχανισμός είναι που αναπαράγει αυτά τα μέτρα που εξυπηρετούν τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων και του κεφαλαίου. Έτσι, λοιπόν, παρά την προσπάθεια που έκαναν και η κ. Αχτσιόγλου και ο Αναπληρωτής Υπουργός Εργασίας για να εμφανιστούν ότι είναι κάτι διαφορετικό από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, μας δείχνουν ότι είναι στην ίδια πλευρά, στην ίδια όχθη. Αυτοί τα λένε πιο ωμά, απλά εσείς είστε πιο ικανοί να τα εφαρμόσετε με μεγαλύτερη ωμότητα από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Αυτή είναι η διαφορά σας. Μιλώντας στο όνομα των εργαζομένων, παίρνετε μέτρα σε βάρος της εργατικής τάξης, όπως είναι η υπόθεση με τον περιορισμό του δικαιώματος στην απεργία. Τι λέγατε; Ότι έτσι θα ενισχύσουμε τη συμμετοχή και την αντιπροσωπευτικότητα των εργατικών σωματείων. Χωρίς καμμία ντροπή το ισχυριζόσασταν αυτό το πράγμα για να βάλετε νέα εμπόδια στο δικαίωμα των εργαζομένων για την απεργία, διατηρώντας ταυτόχρονα το εργαλείο που έχουν στα χέρια τους οι εργοδότες, τις ενώσεις των εργαζόμενων, τις ενώσεις των προσώπων. Να, λοιπόν, γιατί λέμε ότι είστε στην ίδια πλευρά, στο ίδιο μετερίζι και αυτό φαίνεται. Σας διάβασα πριν τι έλεγε το στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης, ότι οι μισθοί των εργαζομένων και ο επανακαθορισμός του κατώτερου μισθού πρέπει να λαμβάνει υπ' όψιν τις αντοχές της οικονομίας. Ποιος τις καθορίζει αυτές τις αντοχές; Οι κεφαλαιοκράτες τις καθορίζουν, οι επιχειρηματικοί όμιλοι τις καθορίζουν. Άρα, υποτάσσονται οι μισθοί και τα συμφέροντα και τα δικαιώματα της εργατικής τάξης στο όνομα της ανταγωνιστικότητας. Λέει κάτι διαφορετικό η Νέα Δημοκρατία; Εσείς το γράφετε κιόλας, όχι μόνο το λέτε. Το γράφετε στο σχέδιό σας. Από αυτήν την άποψη, πάτε και ένα βήμα πιο μπροστά ακόμη, όταν ισχυρίζεστε ότι οι μισθοί πρέπει να λαμβάνουν υπ' όψιν το επίπεδο της ανεργίας. Κάνετε έναν κοινωνικό αυτοματισμό ανάμεσα στο επίπεδο των μισθών των εργαζομένων και στους άνεργους, λέγοντας στους άλλους: «Κοιτάξτε να δείτε, για τη θέση σας φταίνε οι μισθωτοί που έχουν υψηλούς μισθούς. Άρα, παλέψτε μαζί με την εργοδοσία». Αυτό τους λέτε, μετατρέποντάς τους σε εφεδρικό στρατό στα χέρια των εργοδοτών για να συμπιεστούν ακόμα περισσότερο τα εργατικά δικαιώματα. Αυτή είναι η άθλια τακτική την οποία μεθοδεύετε. Και το γράφετε κιόλας στο κείμενο το οποίο είναι δικό σας και δεν σας το επέβαλαν, όπως λέτε, οι θεσμοί. Από αυτήν την άποψη βρίσκεστε στην ίδια μεριά. Βρίσκεστε στη μεριά που στο όνομα της θωράκισης της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων, των επιλογών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θυσιάζετε τις ανάγκες των εργαζομένων και τα δικαιώματά τους. Η άλλη πλευρά είναι ακριβώς όταν στη θέση του καπιταλιστικού κέρδους μπουν οι ανάγκες των εργαζόμενων, όταν στο επίκεντρο του τρόπου οργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνίας δεν θα είναι η ανταγωνιστικότητα και η καπιταλιστική κερδοφορία, αλλά θα είναι οι ανάγκες των εργαζόμενων. Τότε μόνο μπορεί πραγματικά να ζουν οι εργαζόμενοι με βάση τις δυνατότητες τις οποίες υπάρχουν, με βάση το επίπεδο ανάπτυξης της παραγωγικότητας της εργασίας και το επίπεδο ανάπτυξης της επιστήμης και της τεχνολογίας, αξιοποιώντας το σύνολο των παραγωγικών δυνατοτήτων του κάθε τόπου και της κάθε περιοχής. Όλο το υπόλοιπο χρονικό διάστημα απλά και μόνο δεν θα είναι τίποτα άλλο, παρά ένας μηχανισμός παραγωγής κέρδους για τους κεφαλαιοκράτες.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Καραθανασόπουλε. Κυρία Υπουργέ, θέλετε τον λόγο για να κλείσουμε τη συνεδρίαση; Πόσο χρόνο χρειάζεστε;
Πέντε λεπτά.
Κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Θα σχολιάσω και εγώ κάποια πράγματα που λέχθηκαν στη συζήτηση. Άκουσα τον κ. Βρούτση στην τοποθέτησή του και νομίζω ότι πρέπει να απαντήσω σε μερικά σημεία του, αν μη τι άλλο. Η τοποθέτηση του κ. Βρούτση, όπως και άλλες φορές της Νέας Δημοκρατίας, χαρακτηρίζεται από έναν ιδιότυπο ντετερμινισμό. Δηλαδή, υπονοεί και φαίνεται να το αποδέχεται ότι τα πράγματα μπορεί να ήταν πολύ άσχημα όταν ήταν στην Κυβέρνηση το κόμμα του, αλλά θα εξελίσσονταν πολύ καλύτερα στο μέλλον εάν δεν ερχόταν στην κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ. Υπονοεί ότι μπορεί να εκτοξεύσαμε την ανεργία - η Νέα Δημοκρατία - στο 28%, αλλά αν δεν είχε έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση σήμερα η ανεργία θα ήταν κάτω από το 17%. Μπορεί να είχαμε βγάλει το πρόγραμμα ανεπίστρεπτα εκτός πορείας, όπως έλεγαν οι θεσμοί τότε, αλλά αν ήμασταν εμείς θα είχαμε ήδη ολοκληρώσει το πρόγραμμα της δημοσιονομικής προσαρμογής νωρίτερα από τον Αύγουστο του 2018. Μπορεί να βυθίσαμε τη χώρα σε έναν αδιάλειπτο κύκλο ύφεσης και να οδηγήσαμε σε μείωση του ΑΕΠ κατά ένα τέταρτο, όμως αν δεν είχε έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, αυτήν τη στιγμή θα είχαμε μεγαλύτερους ρυθμούς ανάπτυξης από αυτούς που έχει επιτύχει η χώρα τον τελευταίο χρόνο. Μπορεί να είχαμε συμφωνήσει σε πολύ υψηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα για τη χώρα, αλλά αν δεν είχε μεσολαβήσει ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, αυτά τα πρωτογενή πλεονάσματα εμείς θα τα είχαμε ήδη χαμηλώσει με κάποιον τρόπο. Μπορεί να μην μπορέσαμε ποτέ να επιτύχουμε τους δημοσιονομικούς στόχους τους οποίους είχαμε συμφωνήσει, αλλά αν δεν είχε έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ στην Κυβέρνηση το πρόγραμμα θα είχε τελειώσει αρκετά νωρίτερα. Λοιπόν, νομίζω πως αυτού του τύπου η ανάλυση προκαλεί την κοινή νοημοσύνη και αν μη τι άλλο όποιος θέλει να ακούσει, έχει αυτιά και ακούει αυτούς τους απίστευτους συλλογισμούς που προκαλούν τα όρια της ορθής λογικής σκέψης. Το δεύτερο ζήτημα που χαρακτήριζε τις αναλύσεις του κ. Βρούτση και της Νέας Δημοκρατίας, αφορά την ίδια την πραγματικότητα και δεν αφορά υποθέσεις που θα ελάμβαναν χώρα εάν δεν είχε μεσολαβήσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ακούω πάρα πολύ συχνά τον κ. Βρούτση να εγκαλεί αυτή την Κυβέρνηση για την κοινωνική ασφάλιση και το συνταξιοδοτικό σύστημα. Και πραγματικά μου προκαλεί τρομερή εντύπωση αυτό το θράσος στην πρόκληση αυτή. Μια κυβέρνηση η οποία παρέδωσε τα ασφαλιστικά ταμεία χρεωμένα με 1,1 δισεκατομμύριο έλλειμμα, μετά από έντεκα διαδοχικές περικοπές των συντάξεων, μετά από περικοπές συντάξεων που αθροίζονταν σε 45 δισεκατομμύρια, με περικοπές από 20% -50% και με τετρακόσιες χιλιάδες απλήρωτες συνταξιοδοτικές παροχές στα συρτάρια μας, νομίζει ότι μπορεί να κουνάει το δάχτυλο σε μια Κυβέρνηση η οποία προσπαθεί να βάλει κανόνες στο σύστημα. Πληρώνει ληξιπρόθεσμα. Έχουμε κάνει τα ασφαλιστικά ταμεία πλεονασματικά με το 85% των ελευθέρων επαγγελματιών να πληρώνει λιγότερα απ' ό,τι πλήρωνε πριν από το νέο ασφαλιστικό σύστημα. Αν μη τι άλλο, θα σύστηνα μια στοιχειώδη αυτοσυγκράτηση. Το δεύτερο είναι ότι τον ακούμε να κάνει κριτική για την ανεργία. Τα είπε ο κ. Ηλιόπουλος για τα ποσοστά της ανεργίας που παρέδωσε ο κ. Βρούτσης όταν έφυγε από το Υπουργείο Εργασίας. Το τρίτο είναι ότι κάνει κριτική για την αδήλωτη εργασία. Έχοντας ρημάξει το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, έχοντας καταργήσει διακόσιες οργανικές θέσεις σε έναν ελεγκτικό μηχανισμό που πρωτίστως θέλει άτομα για να λειτουργήσει, μη έχοντας επιβάλλει ποτέ ένα υψηλό πρόστιμο για τη σωρεία των παραβιάσεων που συμβαίνει στις πολύ μεγάλες επιχειρήσεις, δίνοντας μια πολύ ιδιότυπη ασυλία στις πολύ μεγάλες επιχειρήσεις, θεωρεί ότι μπορεί να κουνάει το δάχτυλο για την αδήλωτη εργασία και να διαβάζει τα στοιχεία κατά το δοκούν. Αυτό που θα σύστηνα εκτός από την αυτοσυγκράτηση, θα ήταν να ακούει και λίγο πιο προσεκτικά τις τοποθετήσεις του Προέδρου του κόμματός του, ο οποίος για τα εργασιακά είναι εξαιρετικά σαφής. Θέλω να κλείσω λέγοντας δυο κουβέντες γι' αυτά που άκουσα από το ΚΚΕ. Είπα ότι κατανοώ την πολιτική σκοπιμότητα του κειμένου που κατατέθηκε, το οποίο δεν είναι μια πρόταση νόμου. Δεν θέλω να μπω στη νομική συζήτηση γιατί δεν είναι πρόταση νόμου. Με προκαλείτε, αλλά τι να πω τώρα; Λέτε ότι όποια συλλογική σύμβαση υπογράφεται από οποιονδήποτε εργοδότη και οποιονδήποτε εκπρόσωπο των εργαζομένων, θα καθίσταται γενικώς υποχρεωτική. Ποια αντιπροσωπευτικότητα σέβεται αυτή η αρχή που περιγράφετε στο άρθρο 3 του νόμου σας, αν δεν κάνω λάθος; Με ρωτάτε και σας απαντώ και δεν θέλετε να ακούσετε αυτό που σας απαντώ. Έχουμε ήδη νομοθετήσει την επαναφορά της επεκτασιμότητας των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων, δηλαδή όταν καλύπτουν το 50% των εργαζόμενων του κλάδου, επειδή θεωρούνται ότι είναι οι πλέον αντιπροσωπευτικές, να επεκτείνονται σε όλον τον κλάδο και την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης. Και με ρωτάτε ποια ρύθμιση θα υπερισχύει, όταν θα συρρέουν περισσότερες συλλογικές συμβάσεις. Μα, σας απαντώ. Η πλέον ευνοϊκή. Το έχουμε ήδη νομοθετήσει και θα επανέλθει τον Αύγουστο. Θεωρώ ότι δεν γίνεται ένας διάλογος μεταξύ ερώτησης και απάντησης σ' αυτήν τη συζήτηση. Το τρίτο σημείο είναι όταν λέτε για τις ομοιοεπαγγελματικές συλλογικές συμβάσεις πως όταν περιέχουν ευνοϊκότερους όρους, θα πρέπει να υπερισχύουν. Σας λέω ότι το εργατικό κίνημα, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις από μόνες τους έχουν αποκηρύξει τις ομοιοεπαγγελματικές συλλογικές συμβάσεις. Τις θεωρούν παράγοντες ακραίου συντεχνιασμού. Διαφωνούμε πολιτικά. Με ρωτάτε τι θα κάνουμε. Σας απαντώ τι θα κάνουμε. Δεν θα υπερισχύουν οι ομοιοεπαγγελματικές συλλογικές συμβάσεις. Προφανώς δεν είμαστε αυτής της ανάγνωσης και δεν νομίζω ότι είναι και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις υπέρ αυτής της ανάγνωσης. Έχουμε νομοθετήσει ότι θα επανισχύσουν οι δυο κύριοι πυλώνες. Κατηγορείτε την Κυβέρνηση ότι λέει στο αναπτυξιακό της σχέδιο πως θα κάνει την αύξηση του κατώτατου μισθού με νόμο. Εσείς με νόμο δεν προβλέπετε την αύξηση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ; Με τι την προβλέπετε; Με εθνική γενική συλλογική σύμβαση; Ξαναλέω. Κατανοώ την σκοπιμότητα του κειμένου, σας απάντησα τα πράγματα τα οποία έχουμε ήδη νομοθετήσει και έχουμε ήδη ρυθμίσει. Ανέφερα τουλάχιστον είκοσι νομοθετικές ρυθμίσεις που κάναμε τον τελευταίο ένα χρόνο που είναι υπέρ της προστασίας των εργαζομένων και υπέρ της ενίσχυσης της διαπραγματευτικής τους δύναμης και της οποίας δεν θέλετε να ακούσετε λέγοντας ότι μιλάω για το μέλλον, ενώ όλη μου η ομιλία ήταν απολύτως μια ανάπτυξη του τι έχουμε ήδη κάνει. Η μεγάλη μας διαφορά, λοιπόν, συνίσταται στο ότι εμείς έχουμε αναλάβει την ευθύνη αυτό το σχέδιο προστασίας της εργασίας να το υλοποιήσουμε. Επίσης, διευκρίνισα πάρα πολλές φορές ότι λειτουργούμε σε ένα πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής και έχουμε συνεχείς διαπραγματεύσεις κι έχουμε ήττες. Νομίζω πως έχω πει πολλές φορές ότι έχουμε και ήττες σε αυτήν την προσπάθεια, διότι οι άνθρωποι που κάθονται από την άλλη πλευρά του τραπεζιού ασπάζονται μια άλλη άποψη για την εργασία, αυτή που ενσωματώνει ο κ. Μητσοτάκης και ο ΣΕΒ, - την ανέπτυξα στην αρχική μου ομιλία - και δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να παραδεχτούμε και τις νίκες και τις ήττες μας. Όμως, η μεγάλη μας διαφορά είναι ότι για μας και σ' αυτό το σύστημα νίκες υπάρχουν για τους εργαζόμενους και υπάρχει αξία αυτών των νικών. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε πάρα πολύ την κυρία Υπουργό. Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της υπ' αριθμόν 26/17/24-5-2018 επίκαιρης επερώτησης σχετικά με τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 14.01΄ λύεται η συνεδρίαση για την προσεχή Δευτέρα 11 Ιουνίου 2018 και ώρα 17.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: νομοθετική εργασία, σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη που θα διανεμηθεί.