Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 15-5-2018 εξουσιοδότηση του Σώματος επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα Πρακτικά της ΡΙΗ΄ συνεδριάσεώς του, της Τρίτης 15 Μαΐου 2018, σε ό,τι αφορά την ψήφιση στο σύνολο του σχεδίου νόμου: «Προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας προς τις διατάξεις της Οδηγίας 2013/33/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία (αναδιατύπωση, L180/96/29.6.2013) και άλλες διατάξεις - Τροποποίηση του ν.4251/2014 (Α΄80) για την προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στην Οδηγία 2014/66/ΕΕ της 15ης Μαΐου 2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις προϋποθέσεις εισόδου και διαμονής υπηκόων τρίτων χωρών στο πλαίσιο ενδοεταιρικής μετάθεσης - Τροποποίηση διαδικασιών ασύλου και άλλες διατάξεις»]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Πέμπτης 17 Μαΐου 2018. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 1637/15-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αττικής της Νέας Δημοκρατίας κ. Αθανασίου Μπούρα προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Διακοπή της λεωφορειακής γραμμής του ΟΑΣΑ Α16». 2. Η με αριθμό 1624/8-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Λαρίσης της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Κωνσταντίνου Μπαργιώτα προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Σκοπεύετε να αυξήσετε τον φόρο στο χύμα τσίπουρο των «διήμερων» από τα 57 λεπτά στα 6 ευρώ;». 3. Η με αριθμό 1643/15-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Νικολάου Μωραΐτη προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Να αποζημιωθούν άμεσα οι πληγέντες από τις καταστροφικές πλημμύρες στο Νομό Αιτωλοακαρνανίας». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 1638/15-5-2018 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Α΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Όλγας Κεφαλογιάννη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Σε απόγνωση οι κάτοικοι των Εξαρχείων». 2. Η με αριθμό 1625/8-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Δημητρίου Κωνσταντόπουλου προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Αποκατάσταση των ζημιών στη γέφυρα του Μόρνου». 3. Η με αριθμό 1644/15-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του ΣΤ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Λαρίσης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Γεωργίου Λαμπρούλη προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Για τη διακοπή ηλεκτροδότησης από τη ΔΕΗ Α.Ε. στον ΤΟΕΒ - Μάτι - Τυρνάβου - Αμπελώνα στο Νομό Λάρισας». 4. Η με αριθμό 1634/14-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Δημητρίου Κωνσταντόπουλου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Αντισταθμιστικά οφέλη από τη χρήση των νερών του ποταμού Ευήνου και του ποταμού Μόρνου». 5. Η με αριθμό 1646/15-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Χρήστου Κατσώτη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Απολύσεις - συνδικαλιστικές διώξεις στις εταιρείες «ΑΝΑΜΕΤΤ» και «ΒΙΑΝΑΤ» του Ομίλου Στασινόπουλου». 6. Η με αριθμό 1635/15-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Σερρών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Μιχαήλ Τζελέπη προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Η δημιουργία τριών νέων σταθμών διοδίων στον οδικό άξονα Προμαχώνας - Σέρρες - λιμάνι Θεσσαλονίκης είναι καταστροφική για τον Νομό Σερρών». 7. Η με αριθμό 1647/15-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Εμμανουήλ Συντυχάκη προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, σχετικά με τις ανάγκες φύλαξης μουσείων και αρχαιολογικών χώρων. 8. Η με αριθμό 1636/15-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Σερρών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Μιχαήλ Τζελέπη προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Αδιάθετες ποσότητες πατάτας στις κοινότητες Ορεινής και Άνω Βροντούς Νομού Σερρών». 9. Η με αριθμό 1642/15-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Μέτρα και δράσεις για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας - ξηρασίας». 10. Η με αριθμό 1628/11-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Ανεξάρτητου Βουλευτή Β΄ Αθηνών κ. Ευσταθίου Παναγούλη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Εγκληματικότητα και κάθε λογής επιθέσεις από ανθρώπους του υποκόσμου και γιαλαντζί επαναστάτες». 11. Η με αριθμό 1609/7-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Επιστολή διαμαρτυρίας και απόγνωσης κατοίκων των Εξαρχείων». 12. Η με αριθμό 1586/2-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αργολίδας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Ιωάννη Μανιάτη προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Καταβολή αποζημιώσεων από τον ΕΛΓΑ για τις ζημιές από τη χαλαζόπτωση του Νοεμβρίου του 2017». 13. Η με αριθμό 1604/7-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Νικολάου Ξυδάκη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Επαναφορά αρχικής ρύθμισης ν.3852/2010». 14. Η με αριθμό 1608/7-5-2018 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Σερρών της Νέας Δημοκρατίας κ. Φωτεινής Αραμπατζή προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Πρωτόγνωρη κρίση στην ελληνική αιγοπροβατοτροφία». 15. Η με αριθμό 1615/8-5-2018 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Αττικής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Εύης Χριστοφιλοπούλου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Μηδενική ανοχή των κατοίκων των Εξαρχείων στην ανεπάρκεια σχεδίου αντιμετώπισης της επικίνδυνης κατάστασης στην περιοχή». 16. Η με αριθμό 1614/7-5-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Γεωργίου - Δημητρίου Καρρά προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Επείγουσα ανάγκη ενεργειών προώθησης για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου». 17. Η με αριθμό 1554/24-4-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Κιλκίς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Χρήστου Χατζησάββα προς τον Υπουργό Εσωτερικών, σχετικά με την ανέγερση κτηρίου για τη στέγαση του Τμήματος Εθνικών Οδών Παιονίας. 18. Η με αριθμό 1555/25-4-2018 επίκαιρη ερώτηση του Ανεξάρτητου Βουλευτή Μεσσηνίας κ. Δημητρίου Κουκούτση προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Χαμηλότοκα δάνεια από την τουρκική τράπεζα Ζιραάτ στους καπνοπαραγωγούς της Θράκης». 19. Η με αριθμό 1149/26-2-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Πειραιώς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Ιωάννη Λαγού προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Γνωστή από παρακρατικό ιστότοπο έγινε η πρωτοφανής επίθεση στο Α.Τ. Καισαριανής». 20. Η με αριθμό 1151/26-2-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Κιλκίς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Χρήστου Χατζησάββα προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Ερωτήματα σχετικώς με την υπόθεση πράκτορα βάσει αποκαλύψεων του Π. Καμμένου». ΑΝΑΦΟΡΕΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (Άρθρο 130 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 4391/15-3-2018 ερώτηση του Βουλευτή Ροδόπης της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Ιλχάν Αχμέτ προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Διευκόλυνση διενέργειας λατρευτικού τύπου σφαγών μικρών και μεγάλων μηρυκαστικών κατά την διάρκεια της μουσουλμανικής θρησκευτικής εορτής «Κουρμάν Μπαϊράμ» στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης». 2. Η με αριθμό 2464/10-1-2018 ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Να προχωρήσει άμεσα η χρηματοδότηση για την εκτροπή του Πλατύ ποταμού για την ενίσχυση Φράγματος Φανερωμένης». 3. Η με αριθμό 4699/26-3-2018 ερώτηση του Βουλευτή Σερρών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Μιχαήλ Τζελέπη προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Η κτηνοτροφία σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου των σχεδίων νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών: «Κύρωση της Συμφωνίας Πολιτικού Διαλόγου και Συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών - μελών της, αφενός, και της Δημοκρατίας της Κούβας, αφετέρου» και «Κύρωση του Μνημονίου Συνεργασίας μεταξύ του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Εξωτερικών της Δημοκρατίας της Αλβανίας για την επιτάχυνση της διαδικασίας ένταξης της Δημοκρατίας της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Τα σχέδια νόμου ψηφίστηκαν στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή κατά πλειοψηφία. Εισάγονται προς συζήτηση στη Βουλή με τη διαδικασία του άρθρου 108 του Κανονισμού της Βουλής, δηλαδή μπορούν να λάβουν τον λόγο όσοι έχουν αντίρρηση επί της κυρώσεως τους. Προτείνω να γίνει ενιαία συζήτηση επί των δύο συμβάσεων και να λάβουν τον λόγο όσοι έχουν αντίρρηση για πέντε λεπτά. Κύριε Υπουργέ, θα ακούσουμε πρώτα τους ομιλητές και για τις δύο κυρώσεις και με μια άνεση χρόνου θα απαντήσετε εσείς και για τις δύο.
Συμφωνώ, κύριε Πρόεδρε.
Απ' ό,τι βλέπω, πέρα από τον ΣΥΡΙΖΑ, που είναι άλλη η εισηγήτρια, η κ. Αυλωνίτου, για την Κούβα και άλλος ο εισηγητής, ο κ. Τζιμάνης, για την Αλβανία, τα υπόλοιπα κόμματα έχουν μόνο έναν ομιλητή. Επομένως, θα ξεκινήσουμε από την κ. Αυλωνίτου, η οποία θα μιλήσει πέντε λεπτά για την Κούβα. Πάμε, λοιπόν, στην πρώτη κύρωση που είναι για την Κούβα. Στην επιτροπή ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε «υπέρ», η Νέα Δημοκρατία ψήφισε «υπέρ», η Δημοκρατική Συμπαράταξη έχει επιφυλαχθεί - πληροφορήθηκα ότι θα έρθει η κ. Κεφαλίδου, αλλά δεν την εκφωνώ ακόμα - , η Χρυσή Αυγή ψήφισε «κατά» και επομένως, έχει δικαίωμα, εφόσον το επιθυμεί, να μιλήσει για πέντε λεπτά ο κ. Κασιδιάρης. Ορίστε, κύριε Κασιδιάρη, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα είμαι πιο σύντομος.
Κύριε Κασιδιάρη, πριν ξεκινήσετε, θα ήθελα να σας πω ότι επειδή είστε εισηγητής και για τις δύο κυρώσεις, μπορείτε να τοποθετηθείτε και για τις δύο και αν δεν σας φτάσουν τα πέντε λεπτά, θα υπάρξει μια ανοχή. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, συνεχίστε.
Θα τοποθετηθώ και για τις δύο κυρώσεις. Ξεκινώ, λοιπόν, εν τάχει με το ζήτημα της Κούβας. Μιλάμε για μια - εντός εισαγωγικών - «δημοκρατία», μια δημοκρατία σταλινικού τύπου. Δεν είναι τυχαίο ότι έχει τόσους οπαδούς στις τάξεις της Κυβερνήσεως η περίπτωση της Κούβας, όπου καταπιέζονται, καταπατώνται τα ανθρώπινα δικαιώματα και όπου υπάρχουν εγκλήματα σε βάρος χιλιάδων πολιτών, οι οποίοι θεωρούνται αντιφρονούντες. Είδαμε ακόμη και τη Βόρεια Κορέα και τον Κιμ Γιονγκ Ουν να προσέρχεται πλέον σε συνομιλίες. Μιλάμε για την τελευταία σταλινικού τύπου δημοκρατία - δικτατορία παγκοσμίως. Επίσης, δεν είναι τυχαίο ότι ο Αλέξης Τσίπρας χρέωσε με ένα υπέρογκο ποσό, εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, το ελληνικό δημόσιο για να μεταφέρει πρωθυπουργικό αεροπλάνο στην Κούβα να πάει να μιλήσει στην κηδεία του τελευταίου εν ζωή κομμουνιστή δικτάτορα. Αφού η ανθρωπότητα είχε απαλλαγεί από τον Στάλιν και τον Τσαουσέσκου, ο Αλέξης Τσίπρας χρέωσε το ελληνικό δημόσιο για να πάει στην Κούβα να μιλήσει στην κηδεία του Φιντέλ Κάστρο. Η αριστερή υποκρισία είναι πλέον κλασική. Έχουμε τον μέσο μισθό στην Κούβα να είναι 20 δολάρια τον μήνα και από την άλλη πλευρά βεβαίως, οι μεγαλοπαράγοντες του καθεστώτος, οι συνδαιτημόνες σας, να ζουν μια ζωή πλουσιοπάροχη. Η Χρυσή Αυγή οπωσδήποτε θα τοποθετηθεί ενάντια σε αυτήν την κύρωση. Η Ελλάς δεν έχει απολύτως τίποτα να περιμένει από τέτοιου είδους κυρώσεις με κράτη τα οποία, ξαναλέω, καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και έχουν οδηγήσει έναν πάρα πολύ μεγάλο αριθμό πολιτών, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, στην ανέχεια, τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Πάμε τώρα στα ουσιαστικά της ημέρας, γιατί είναι πάρα πολύ κρίσιμο εθνικό ζήτημα, είναι πάρα πολύ σημαντική εξέλιξη, το άνοιγμα της θύρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τους Αλβανούς με την υπογραφή της Ελλάδας, η διευκόλυνση των Αλβανών, που αυτή τη στιγμή είναι το κράτος που μαζί με την Τουρκία ασκεί την πιο βάναυση ανθελληνική πολιτική. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ράμα αυτή τη στιγμή μπορεί να θεωρηθεί - θεωρείται - απ' όλους τους σοβαρούς αναλυτές ως ένα ανδρείκελο του Ερντογάν. Έφτασε στο σημείο, δηλαδή, ένας υπηρέτης των Ηνωμένων Πολιτειών και των αμερικανικών συμφερόντων να πει «όχι» σε κάποια θέματα στους Αμερικανούς, για να στηρίξει απόλυτα την πολιτική του Ερντογάν. Έχουμε σήμερα τουρκικά πολεμικά πλοία να ελλιμενίζονται σε λιμένες της Αλβανίας, ούτως ώστε να περισφίξει την Ελλάδα το περιβόητο ισλαμικό τόξο και έχουμε το μείζον ζήτημα της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, που όπως θυμάστε πολύ καλά προ ορισμένων ετών υπήρξε μια βάση συζήτησης που κατέληξε σε ένα αρχικό στάδιο συμφωνίας, ούτως ώστε να οριοθετηθεί η ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη σε συμφωνία με τους Αλβανούς. Παρενέβη, όμως, η τουρκική εξωτερική πολιτική, για την ακρίβεια οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, δωροδόκησαν το ανώτατο δικαστήριο της Αλβανίας και με αυτόν τον τρόπο ακυρώθηκε αυτή η κρισιμότατη για τα εθνικά μας συμφέροντα συμφωνία. Πάνω απ' όλα το τεράστιο αγκάθι, το τεράστιο μαχαίρι που οι Αλβανοί βάζουν μέσα στο σώμα της Ελλάδος ονομάζεται «καταπίεση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της ελληνικής εθνικής μειονότητας της Βορείου Ηπείρου». Δεν είναι τυχαίο ότι η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ σε όλα αυτά τα μνημόνια που ετοιμάζει, σε όλα αυτά τα σύμφωνα που υπογράφει με την Κυβέρνηση της Αλβανίας, δεν λέει ούτε μια λέξη για την ελληνική εθνική μειονότητα της Βορείου Ηπείρου. Πάρα πολύ πρόσφατα οι Αλβανοί με μπουλντόζες γκρέμιζαν σπίτια στις ελληνικές πόλεις της Βορείου Ηπείρου, τις οποίες προσπαθούν με νύχια και με δόντια να ανθελληνίσουν. Καταπατούσαν εκκλησίες, καταπατούσαν ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για ενταξιακή πορεία των Αλβανών, τη στιγμή που η ελληνική εθνική μειονότητα στη Βόρειο Ήπειρο απειλείται με αφανισμό, ενώ την ίδια ώρα να έχουμε έναν Ράμα ο οποίος έχει θέσει σε πρώτη προτεραιότητα το ζήτημα των εγκληματιών Τσάμηδων. Μιλάμε για μια εγκληματική ανθελληνική ομάδα η οποία έδρασε κατά την περίοδο της κατοχής στη Θεσπρωτία και σήμερα - άκουσον - άκουσον! - οι Αλβανοί τολμάνε και μιλάνε για δικαιώματα Τσάμηδων. Και η Ελλάδα αντί να τους βάλει στη θέση τους, λέει «ναι» στην ενταξιακή πορεία της Αλβανίας. Αυτό είναι ένα αντεθνικό έγκλημα. Δεν είναι τυχαίο ότι όλες αυτές τις μέρες η Βουλή, όλες τις τελευταίες ημέρες, δέχεται ένα μπαράζ αντεθνικών επιθέσεων, έναν καταιγισμό αντεθνικών νομοσχεδίων από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Συζητάμε σήμερα να βάλουμε τους Αλβανούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση με το ζόρι, ενώ οι ίδιοι οι Αλβανοί ασκούν μια ξεκάθαρα ανθελληνική πολιτική. Χθες μιλάγαμε για είσοδο λαθρομεταναστών στην Ελλάδα. Προχθές μιλάγαμε για τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια που θα υιοθετούν παιδιά. Και βέβαια, πάνω απ' όλα, το μέγιστο πρόβλημα, η μέγιστη εθνική τραγωδία είναι η σχεδιαζόμενη προδοσία της Μακεδονίας. Κι εδώ, μια και είναι παρών ο Υφυπουργός των Εξωτερικών, ζητώ επιτέλους μια ενημέρωση ως εκπρόσωπος του Έθνους, ως εκπρόσωπος του Σώματος, ως εκπρόσωπος εκατομμυρίων Ελλήνων πολιτών που αγωνιούν. Δεν είναι δυνατόν να ενημερώνονται τα πολιτικά κόμματα, δεν είναι δυνατόν να ενημερώνεται το Κοινοβούλιο από τα κανάλια και από διαρροές για τη σχεδιαζόμενη προδοσία της Μακεδονίας. Δεν είναι δυνατόν να λέτε και να πανηγυρίζετε κιόλας ότι έχετε δώσει το όνομα Μακεδονία, είτε με το συνθετικό Άνω Μακεδονία είτε με το συνθετικό Νέα Μακεδονία. Ούτως ή άλλως, η απόδοση του ονόματος συνιστά εθνική προδοσία και αυτό δεν είναι η προσωπική μου άποψη, αλλά η άποψη εκατομμυρίων Ελλήνων πολιτών που με τα μαζικά εθνικά πατριωτικά συλλαλητήρια αντέδρασαν στο ξεπούλημα της ιστορίας μας. Ζητώ, λοιπόν, άμεση ενημέρωση. Τι διημείφθη, μεταξύ του Κοτζιά και του Σκοπιανού Υπουργού Εξωτερικών και τι έχει σκοπό να πει ο Τσίπρας αύριο στη συνάντηση με τον Σκοπιανό Πρωθυπουργό στη Σόφια; Αυτά τα οποία συζητούνται και λέγονται και διαρρέονται στον Τύπο ότι η Ελλάδα λέει «ναι» στο να δώσει το όνομα Μακεδονία, αρκεί οι Σκοπιανοί κάποια στιγμή στο μέλλον, όταν έχουν διάθεση, να υπογράψουν κάτι στο Σύνταγμά τους που θα μπορούν και την επόμενη μέρα να το αλλάξουν, όλες αυτές οι διαρροές - ξαναλέω - είναι τουλάχιστον εθνικά επικίνδυνες. Απαιτούμε, λοιπόν, άμεση ενημέρωση γι' αυτό το μείζον ζήτημα, απαιτούμε να μην προχωρήσει αυτή η σχεδιαζόμενη προδοσία. Διότι η απόδοση του ονόματος Μακεδονία στο οποιοδήποτε ξένο κράτος συνιστά εθνική προδοσία. Και κλείνω, κύριε Πρόεδρε, απευθυνόμενος στο Προεδρείο. Χθες έπεσα θύμα μιας βάναυσης υβριστικής επιθέσεως. Ακούστηκαν από το Βήμα της Βουλής, και μάλιστα από Αντιπρόεδρο της Βουλής, σκαιότατοι χαρακτηρισμοί, απαράδεκτοι χαρακτηρισμοί σε βάρος μου, τους οποίους δεν επαναλαμβάνω. Έχω πει ότι εν τη απουσία μου επιτρέπω και να με δείρουν. Δεν είναι, όμως, μόνο οι ύβρεις που εξαπολύθηκαν εναντίον μου, οι οποίες βέβαια πρέπει να διαγραφούν από τα Πρακτικά, γιατί δεν είναι δυνατόν να παραμένουν τέτοιες αθλιότητες στα Πρακτικά της Βουλής και να βγαίνει μια Αντιπρόεδρος της Βουλής να βρίζει εμένα. Τις προάλλες έβγαινε και έλεγε «άει στο διάολο» σε έναν άλλο Βουλευτή. Αυτά πρέπει να διαγράφονται από τα Πρακτικά. Το μείζον, όμως, είναι ότι εμφανίστηκε παράγοντας της πολιτικής εξουσίας, πρώην κυβερνητικός παράγοντας, δηλαδή πρώην Υπουργός, που τώρα είναι Αντιπρόεδρος της Βουλής, ανώτατος πολιτειακός παράγων, στο Βήμα της Βουλής να εκβιάσει τη δικαιοσύνη. Ακούστηκαν πράγματα, όχι απαράδεκτα, αλλά παράνομα και αντισυνταγματικά. Δεν είναι δυνατόν μέλος του κυβερνώντος κόμματος, Βουλευτής και Αντιπρόεδρος Βουλής, να εκβιάζει τη δικαιοσύνη και να λέει σε δικαστές ποια απόφαση είναι υποχρεωμένοι να πάρουν. Και μόνο με αυτή τη δήλωση, η οποία ξεπερνά κάθε όριο αντισυνταγματικότητας, να ξέρετε ότι όταν πάμε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, για όλα αυτά τα οποία έχουμε υποστεί ως τρίτο πολιτικό κόμμα, ως τρίτη πολιτική δύναμη, ανερχόμενη πολιτική δύναμη στην Ελλάδα, μόνο με τη δήλωση μιας πρώην Υπουργού και νυν Αντιπροέδρου της Βουλής, που λέει σε δικαστές τι απόφαση να πάρουν και τους απειλεί και τους εκβιάζει από Βήματος Βουλής, μόνο με αυτό έχει καταδικαστεί το ελληνικό κράτος για καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Παρακαλώ, λοιπόν, το Προεδρείο όλοι οι υβριστικοί χαρακτηρισμοί σε βάρος εμού και του κόμματός μου, καθώς και όλες οι απειλές και οι εκβιασμοί προς τη δικαιοσύνη να διαγραφούν άμεσα από τα Πρακτικά της Βουλής. Ευχαριστώ.
Μόνο για το τελευταίο θέμα - τα άλλα τα καλύψατε, όπως εσείς νομίζατε - θέλω να πω ότι εγώ δεν έχω προσωπική άποψη γι' αυτό. Όμως για το θέμα το οποίο συζητήσατε, εφόσον είναι έτσι όπως τα λέτε, ο παρακαθήμενος δίπλα σας κ. Παππάς, που μετέχει στη Διάσκεψη των Προέδρων, είμαι σίγουρος ότι θα φέρει το θέμα στην επόμενη Διάσκεψη των Προέδρων και εκεί θα συζητηθεί και θα ληφθεί η όποια απόφαση. Δεν μπορώ εγώ μονομερώς, που δεν ξέρω και τι έγινε, να πάρω θέση από το Προεδρείο. Προχωρούμε τώρα με την κ. Διαμάντω Μανωλάκου. Μπορείτε να μιλήσετε από κοινού και για τις δύο κυρώσεις, κυρία Μανωλάκου, με μια σχετική άνεση χρόνου και εσείς. Στη συνέχεια, θα πάμε στο δεύτερο μόνο κομμάτι, όπου θέλουν και τα άλλα κόμματα, και θα δοθεί ο λόγος στους συναδέλφους. Ορίστε, κυρία Μανωλάκου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ. Για την Κούβα θέλω να πω ότι το ΚΚΕ διαχρονικά έχει στηρίξει αποφασιστικά την κουβανική επανάσταση, έχει συμβάλει αποφασιστικά και καθοριστικά στην ανάπτυξη του κινήματος εργατικής λαϊκής αλληλεγγύης, στο πλευρό του κουβανέζικου λαού, για την ανάπτυξη της σοσιαλιστικής κοινωνίας και τη διεύρυνση των σοσιαλιστικών κατακτήσεων, την εξασφάλιση δικαιώματος στη δουλειά, το υψηλό επίπεδο πρόληψης και προστασίας υγείας του λαού, το υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης, τις κατακτήσεις στον τομέα του αθλητισμού, του πολιτισμού κ.ά. Το κόμμα μας αντιμετωπίζει αποφασιστικά κάθε λογής αντικομμουνιστικές επιθέσεις στην κουβανική επανάσταση και καταδικάζει έμπρακτα την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα, τον πολύχρονο αποκλεισμό της από τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, την απαράδεκτη κοινή θέση Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις συστηματικές επεμβάσεις στις εσωτερικές υποθέσεις της Κούβας. Βεβαίως, και σήμερα απαιτούμε να σταματήσει ο αποκλεισμός των ΗΠΑ, οι κάθε λογής επιθέσεις στο λαό της Κούβας, που έχει την αποκλειστική ευθύνη για την πορεία ανάπτυξης της χώρας του. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ξανάρχεται μετά από την κοινή θέση του 1996 και γίνονται αυτή τη στιγμή προσαρμογές με τη νέα συμφωνία, αυτή του πολιτικού διαλόγου που φέρνετε σήμερα για ψήφιση. Εμείς σημειώνουμε τα εξής: Πρώτα απ' όλα, η πείρα μας, η πείρα του λαού μας, είναι πλούσια και ικανή να συμβάλει σ' αυτό το βασικό συμπέρασμα, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια διακρατική ιμπεριαλιστική ένωση μεγάλων οικονομικών ομίλων, των μονοπωλίων και στρέφεται κατά των λαών. Τι να πρωτοπεί, εξάλλου, κανείς; Τα βιώνουμε πολλαπλώς: εργασιακές σχέσεις - λάστιχο, ασφαλιστικό που δουλεύεις μια ζωή και η σύνταξη είναι ψίχουλα, ιδιωτικοποιήσεις από λιμάνια μέχρι αεροδρόμια και ενεργειακούς πόρους. Όλα στο κεφάλαιο για την κερδοφορία του. Όμως, είναι και η εμπλοκή σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις, όπως Γιουγκοσλαβία, Συρία και αλλού, όπως και το νέο έγκλημα, με την εν ψυχρώ δολοφονία εξήντα Παλαιστινίων και τον τραυματισμό χιλιάδων από το κράτος - δολοφόνο του Ισραήλ και των ΗΠΑ. Και όμως η Ευρωπαϊκή Ένωση κράτησε ίδιες αποστάσεις μεταξύ θύματος και θύτη. Έτσι είναι. Αυτή είναι η ιμπεριαλιστική ένωση και δεν μπορεί να συμβάλει ούτε στην ανάπτυξη αμοιβαίων επωφελών και ισότιμων σχέσεων ανάμεσα σε χώρες και λαούς. Έχει τις δικές της επιδιώξεις, τους δικούς της στόχους, με βασικό αυτό ότι στρώνει το χαλί για συνθήκες επέκτασης συμφερόντων των ευρωπαϊκών μονοπωλίων και της κερδοφορίας τους, αλλά και υπονόμευσης των λαϊκών κατακτήσεων. Οι στόχοι, λοιπόν, αυτοί είναι εμφανέστατοι στο κείμενο συμφωνίας, όπου αναφέρεται σε ανάπτυξη και επιχειρηματικότητα. Τι σημαίνουν αυτά στη γλώσσα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στη γλώσσα του κεφαλαίου; Σημαίνουν επέμβαση στα εσωτερικά κρατών, στις εσωτερικές υποθέσεις της Κούβας, σημαίνουν τη διαμόρφωση εδάφους για την επέμβαση μονοπωλιακών επιχειρηματικών συμφερόντων, με κριτήριο το κέρδος. Σημαίνουν υπονομευτικές ενέργειες κατά των κατακτήσεων της κουβανικής επανάστασης των κατακτήσεων του κουβανικού λαού. Σε αυτή την κατεύθυνση αξιοποιούνται ήδη υποκριτικές, κατά τη γνώμη μας, αναφορές περί προβλημάτων στα ανθρώπινα δικαιώματα, όταν δικαιώματα στο καπιταλιστικό, εκμεταλλευτικό σύστημα καταπατούνται καθημερινά. Άλλωστε, κανείς δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από το δάκτυλό του, όταν η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι αυτή που αποκάλεσε «διαβολικά καλό» τον Πρόεδρο των ΗΠΑ και συμφώνησε μαζί του αναβάθμιση της στρατιωτικής βάσης της Σούδας και των άλλων στρατιωτικών βάσεων στην υπηρεσία ΗΠΑ και ΝΑΤΟ. Η Κυβέρνηση αυτή έχει αποδειχθεί στην πράξη τοποτηρητής των επιδιώξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ και των σχεδιασμών που στρέφονται κατά της Κούβας και του λαού της. Εμείς το επαναλαμβάνουμε. Έχουμε ζήσει και γνωρίζουμε τις επικίνδυνες θέσεις και πρακτικές της, τη μεθοδική και συστηματική επέμβαση στο εσωτερικό των κρατών και τη συνάντηση των μονοπωλιακών συμφερόντων που υπηρετεί με τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ παρά τους ανταγωνισμούς ποιος θα έχει το επάνω χέρι. Ο λύκος δεν γίνεται αρνί, όπως υποστηρίζει η κυβερνητική προσέγγιση για να ωραιοποιήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η λογική της κοινής θέσης και των στόχων που έθεσε αναπτύσσεται παραπέρα στο κείμενο της νέας συμφωνίας και αυτή την αλήθεια έχει την υποχρέωση να αναδείξει το ΚΚΕ. Θέλετε να ξεχνάτε, αλλά θα σας θυμίζουμε το αντικομουνιστικό παραλήρημα μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο κατά της Κούβας και του Κομμουνιστικού Κόμματος με την ευκαιρία απονομής του βραβείου Ζαχάρωφ στον Γκιγιέρμο Φαρίνας, αντίπαλο του κουβανικού λαού. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Γνωρίζουμε καλά και το ξέρετε και εσείς, ότι έχουμε ζήσει την επικίνδυνη αντιλαϊκή στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τους στόχους της και ακριβώς στη βάση αυτή το κόμμα μας θα καταψηφίσει αυτή τη συμφωνία, όπως ακριβώς κάνουμε στο Ευρωκοινοβούλιο. Τελειώνοντας, τονίζουμε για ακόμη μία φορά ότι το ΚΚΕ θα συνεχίσει να εκφράζει τη διεθνιστική του αλληλεγγύη στην Κούβα και τον λαό της, να υπερασπίζεται την κουβανική επανάσταση και τις κατακτήσεις της, να απαιτεί να σταματήσει ο αποκλεισμός των ΗΠΑ και κάθε επέμβαση στις εσωτερικές της υποθέσεις. Σε ό,τι αφορά την Αλβανία…
Κυρία Μανωλάκου, δεν θα έχετε αντίστοιχο χρόνο και για την άλλη κύρωση.
Μία μικρή ανοχή, κύριε Πρόεδρε.
Εντάξει, ανοχή σας έχω ήδη δώσει και θα έχετε και άλλη, αλλά όχι άλλα έξι λεπτά.
Είμαστε υπέρ της φιλίας και των ισότιμων σχέσεων και της αλληλεγγύης των λαών και ειδικά στα Βαλκάνια, στη γειτονιά μας. Βεβαίως το μνημόνιο συνεργασίας Ελλάδας - Αλβανίας δεν είναι σε αυτή την κατεύθυνση, αλλά ικανοποιεί τους στόχους της ελληνικής αστικής τάξης για γεωστρατηγική αναβάθμιση στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου. Σε σχέση με την Ελλάδα, θεωρούμε αυτονόητη την άρση του εμπόλεμου, την αλλαγή της ύλης στα βιβλία, την εξασφάλιση των δικαιωμάτων της μειονότητας ή άλλα παρεμφερή ζητήματα. Όμως υπάρχουν και θέματα που αφορούν παραδείγματος χάριν εθνικιστικές θέσεις για τη Μεγάλη Αλβανία και για τους Τσάμηδες για τα οποία η Κυβέρνηση δεν κάνει λόγο. Τα ζητήματα αυτά είναι επικίνδυνα και δεν μπορούν να συμβαδίσουν με σχέσεις καλής γειτονίας και συνεργασίας των λαών που το ΚΚΕ έχει αναδείξει κι επιμένει όλα αυτά τα χρόνια. Βεβαίως, η αλήθεια είναι ότι η Κυβέρνηση έχει αναδειχθεί σε σημαιοφόρο των θέσεων του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού και με τη στήριξη των άλλων κομμάτων και βιάζεται να κλείσει τα θέματα αυτά, με στόχο τη διαμόρφωση του εδάφους για την επίσπευση των διαδικασιών ένταξης της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και το κόμμα μας έχει εκφράσει την αντίθεσή του. Οι αναφορές στα δυτικά Βαλκάνια και στη FYROM αποκρύπτουν ακριβώς αυτό το βασικό ζήτημα της ένταξής τους στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. Η κινητικότητα αυτών των ημερών για τη FYROM δείχνει πως μέσα από τον λεγόμενο «οδικό χάρτη» δεν αντιμετωπίζονται ζητήματα που αφορούν τον αλυτρωτισμό και τον εθνικισμό, που προϋποθέτουν την αλλαγή του Συντάγματος της γειτονικής χώρας και - θα επαναλάβουμε και αυτά που έχουν δει το φως της δημοσιότητας - δεν εξασφαλίζεται η σύνθετη ονομασία έναντι όλων, erga omnes. Μέσα σε αυτό το σύνθετο κουβάρι ανταγωνισμών και συμφερόντων, η ελληνική αστική τάξη και τα κόμματά της δίνουν ιδιαίτερη σημασία στα Βαλκάνια. Επιδιώκετε, λοιπόν, να προβάλλετε την εμπειρία σας ως το παλαιότερο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ στην περιοχή, για να υλοποιήσετε ό,τι συμφέρει τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες Ευρωπαϊκής Ένωσης - ΝΑΤΟ - ΗΠΑ, σε ανταγωνισμό με τη Νέα Δημοκρατία και τα αστικά κόμματα. Γι' αυτό εξάλλου και τόσο συχνά παίρνετε συγχαρητήρια από τον Αμερικανό πρέσβη. Αυτό είναι το πολιτικό και στρατιωτικό πλαίσιο όπου εντάσσεται και το συγκεκριμένο μνημόνιο Ελλάδας - Αλβανίας με το οποίο η ελληνική Κυβέρνηση αναλαμβάνει να παρέχει τεχνογνωσία και εμπειρογνωμοσύνη στην αλβανική αστική τάξη, δηλαδή στο πώς θα αλυσοδέσουν τον λαό της γειτονικής χώρας στα δεσμά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υπόσχεστε να της μάθετε πώς να παίρνει αντιλαϊκά μέτρα, να εκπληρώνει τα κριτήρια ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπόσχεστε να της μάθετε πώς θα κάνει ακόμα πιο αποτελεσματική τη δημόσια διοίκηση για να εξυπηρετεί με ταχύτητα το κεφάλαιο και να είναι πιο αποτελεσματική η λειτουργία της οικονομίας της αγοράς, που αποτελεί το κύριο κριτήριο της ένταξης των χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι προφανές ότι καταψηφίζουμε την κύρωση του μνημονίου. Είμαστε αντίθετοι στην ένταξη της Αλβανίας και κάθε χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είμαστε, επίσης, αντίθετοι και για την ένταξη της Ελλάδας στην ιμπεριαλιστική «λυκοσυμμαχία» και παλεύουμε για την αποδέσμευση όσων χωρών ανήκουν σε αυτήν. Στηρίζουμε την πάλη του αλβανικού λαού και όλων των βαλκανικών λαών ενάντια στις αντιλαϊκές κυβερνήσεις και στα αστικά κόμματα που υπηρετούν μονοπώλια, εγχώρια και ξένα, και τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς τους. Συνεπώς, καταψηφίζουμε και τα δύο νομοθετήματα.
Ερχόμαστε τώρα στο κομμάτι μόνο της κύρωσης του Μνημονίου Συνεργασίας με την Αλβανία, όπου εδώ έχουν εκφράσει επιφυλάξεις η Νέα Δημοκρατία, η Δημοκρατική Συμπαράταξη και η Ένωση Κεντρώων. Τον λόγο έχει ο κ. Κεδίκογλου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Στη συνεδρίαση της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, όπου εξετάστηκε το παρόν νομοσχέδιο, διατυπώσαμε ξεκάθαρα τη θέση της Νέας Δημοκρατίας, διευκρινίζοντας ότι ναι μεν τασσόμαστε υπέρ της προώθησης της ευρωπαϊκής προοπτικής των χωρών των δυτικών Βαλκανίων και της εισόδου τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ωστόσο απαραίτητη προϋπόθεση είναι η συμμόρφωσή τους με τα κριτήρια της Κοπεγχάγης. Μία χώρα που επιθυμεί να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να εφαρμόσει μία διαδικασία μεταρρύθμισης στο πλαίσιο των προτύπων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα πρέπει να κυβερνάται από μία δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση, να σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, να έχει μια ανοιχτή και οργανωμένη οικονομία και να αποδέχεται πλήρως τις υποχρεώσεις και τους στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι διαπραγματεύσεις προσχώρησης ξεκινάνε όταν τηρείται το πρώτο κριτήριο που είναι η σταθερότητα των θεσμών, που εγγυώνται το κράτος δικαίου, καθώς και τον σεβασμό και την προστασία μειονοτήτων. Αυτό σημαίνει ότι η Αλβανία ως υποψήφια χώρα, με την Ελλάδα να υποστηρίζει την ευρωπαϊκή προοπτική της, υποχρεούται να προχωρήσει σε μία σειρά μεταρρυθμίσεων. Προς αυτή την κατεύθυνση μπορούμε να βοηθήσουμε τη γείτονα χώρα. Το παρόν νομοσχέδιο και το μνημόνιο συνεργασίας στοχεύει στην επίτευξη του στρατηγικού στόχου της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης των δυτικών Βαλκανίων, προβλέποντας τη συνεργασία σε συγκεκριμένες δράσεις για την εναρμόνιση με τις ευρωπαϊκές απαιτήσεις. Ωστόσο, δεν υπάρχει καμμία πρόβλεψη για υποχρεώσεις από την πλευρά της Αλβανίας. Το εν λόγω μνημόνιο συνεργασίας, που καλούμαστε να επικυρώσουμε, προβλέπει μονομερείς δεσμεύσεις, μόνο υποχρεώσεις της χώρας μας που θα παρέχει την απαιτούμενη στήριξη και βοήθεια, δίνοντας έμφαση στις πολιτικές, οικονομικές, τεχνολογικές και πολιτιστικές πτυχές της διαδικασίας της προσχώρησης της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και χρηματοδότηση εκ μέρους της Ελλάδας προγραμμάτων προσαρμογής. Ποια είναι, όμως, η στάση της Αλβανίας σε θέματα περιφερειακής συνεργασίας και καλής γειτονίας; Οι συχνές προκλήσεις σε βάρος της Ελλάδας αλλά και εις βάρος της εθνικής ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία δείχνουν πως κάθε άλλο παρά αποδέχεται και ενσωματώνεται το κεκτημένο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην εθνική τους έννομη τάξη σε ό,τι αφορά στην ενίσχυση της προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων, περιλαμβανομένων δικαιωμάτων μειονοτήτων, πολιτικών κατά των διακρίσεων, καθώς και σεβασμού των περιουσιακών δικαιωμάτων. Παρά τις διεθνείς συνθήκες και συμφωνίες, η γειτονική μας χώρα επιμένει να αμφισβητεί κομμάτια της εθνικής μας κυριαρχίας, διεκδικεί περιουσίες Ελλήνων και επιδίδεται συνεχώς σε ένα ρεσιτάλ αλυτρωτισμού και προκλητικότητας, εγείροντας για παράδειγμα ζήτημα Τσαμουριάς. Το ερώτημα που θέτουμε είναι το κατά πόσον, πέρα από τα κριτήρια της Κοπεγχάγης, η Αλβανία έχει λάβει σοβαρά υπ' όψιν τα μηνύματα της Κομισιόν όσον αφορά στην προοπτική ένταξής της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ζητώντας συγκεκριμένα η Κομισιόν από την Αλβανία να βελτιώσει τις σχέσεις της με την Ελλάδα για να προχωρήσει η ένταξη της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ελλάδα, επίσης, να μην ξεχνάμε ότι στο παρελθόν είχε προειδοποιήσει με άσκηση βέτο την Αλβανία, στην περίπτωση που συνεχίζει να εκδιώκει Έλληνες της Βορείου Ηπείρου και δεν πληροί τις βασικές προτεραιότητες ένταξης. Στη χώρα μας φιλοξενείται μια μεγάλη ομάδα Αλβανών που σεβόμαστε και στηρίζουμε απόλυτα τα δικαιώματά τους. Θα λέγαμε ότι στο μεγαλύτερο ποσοστό τους έχουν ενσωματωθεί άριστα στην ελληνική κοινωνία. Όμως δεν βλέπουμε να συμβαίνει το ίδιο από την πλευρά των γειτόνων μας απέναντι στην εθνική ελληνική μειονότητα που ζει από αρχαιοτάτων χρόνων στη Βόρεια Ήπειρο. Χωρίς δημοκρατικές δομές και χωρίς σταθερό κράτος δικαίου δεν είναι δυνατόν να υπάρξει ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεδομένων όλων αυτών περιμένουμε και από τον Υπουργό απαντήσεις για τις εξελίξεις στις ελληνοαλβανικές σχέσεις και συγκεκριμένα τις ενέργειες που έχουν γίνει για την επίλυση σειράς κρίσιμων ζητημάτων, όπως η συμφωνία οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών των δύο χωρών - από ό,τι μαθαίνουμε δεν είναι καλά τα νέα από εκεί - , τα δικαιώματα της ελληνικής εθνικής μειονότητας και τα θέματα αλυτρωτισμού. Μείζον ζήτημα αποτελεί η συμφωνία για την εκ νέου οριοθέτηση της ΑΟΖ, καθώς η αλβανική πλευρά είχε προβάλει στο παρελθόν σοβαρές αντιδράσεις στην προοπτική έρευνας υδρογονανθράκων στο Ιόνιο, εκτιμώντας ότι τα οικόπεδα 1 και 2 αφορούν και διαφιλονικούμενες περιοχές. Και σε αυτό το ζήτημα η Βουλή πρέπει να γνωρίζει ποιες είναι οι εξελίξεις των ελληνοαλβανικών συζητήσεων. Το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου περί συνεργασίας μεταξύ των Υπουργείων Εξωτερικών Ελλάδας και Αλβανίας δεν πρέπει να εξεταστεί απομονωμένο, σε συνθήκες εργαστηρίου, αλλά πρέπει να αξιολογηθεί βάσει της πορείας και της σημερινής κατάστασης στην οποία βρίσκονται οι ελληνοαλβανικές σχέσεις. Η συνεργασία στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι αμφίδρομη, από τη στιγμή που δεν οριοθετούνται οι υποχρεώσεις της Αλβανίας απέναντι στη χώρα μας. Πιο συγκεκριμένα, η συμφωνία προβλέπει, μεταξύ άλλων, την περαιτέρω προώθηση της πολιτικής υποστήριξης της Ελλάδας στη διαδικασία ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης της Αλβανίας, την υποστήριξη των μεταρρυθμιστικών προσπαθειών της Αλβανίας στο πλαίσιο της ενταξιακής διαδικασίας, τη μεταφορά εμπειρίας και τεχνογνωσίας της Ελλάδας επί της ενταξιακής διαδικασίας, την προώθηση της ανάπτυξης της θεσμικής υποδομής του δημόσιου τομέα της Αλβανίας, την προώθηση της εξέλιξης των ικανοτήτων των δημοσίων υπαλλήλων μέσω της ανταλλαγής εμπειρογνωμόνων, εκπαιδευτικών προγραμμάτων και σεμιναρίων δημοσίων υπαλλήλων, καθώς και της εκπόνησης κοινών μελετών και ερευνών. Αυτό που προβλέπει δηλαδή η συμφωνία είναι βοήθεια από την Ελλάδα στην Αλβανία. Στο μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ των δύο Υπουργείων θα πρέπει να συμπεριληφθεί, κύριε Υπουργέ, και «ρήτρα αιρεσιμότητας» και επανεξέτασης, που θα εξασφαλίζει την τήρηση των όρων καλής γειτονίας και τον σεβασμό της Ελλάδας από την Αλβανία. Για τους λόγους αυτούς, κύριε Πρόεδρε, εισηγούμαστε τη μη κύρωση της παρούσας συμφωνίας για την παροχή οικονομικής και συμβουλευτικής βοήθειας προς την ενταξιακή πορεία της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία Αλβανία οφείλει να προσαρμοστεί στους πολιτικούς προσανατολισμούς και τις προτεραιότητες που τέθηκαν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κοπεγχάγης. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Κυρία Κεφαλίδου, θα κάνετε τοποθέτηση εδώ που έχετε την επιφύλαξη ή απλώς θα τοποθετηθείτε στην ψηφοφορία;
Στην ψηφοφορία, κύριε Πρόεδρε.
Ωραία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί από το 3ο Δημοτικό Σχολείο Αιγάλεω Αττικής. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά, με μια σχετικά άνεση, για να τοποθετηθείτε και για τις δύο συμβάσεις.
Αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι, ξεκινώ με το νομοσχέδιο που αφορά την κύρωση της Συμφωνίας Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κούβας. Χθες ήμουν στις Βρυξέλλες στην ιστορική συνεδρίαση του 1ου Συμβουλίου Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κούβας, που είχε ως σκοπό την προσωρινή εφαρμογή ορισμένων από τις πλευρές της συμφωνίας, δεδομένου ότι προβλεπόταν ότι και πριν ολοκληρωθεί η κύρωση απ' όλες τις χώρες, μετά την αποδοχή της από το Ευρωκοινοβούλιο, θα ξεκινούσε ο διάλογος Κούβας - Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συναντήθηκα δε στο πλαίσιο του συμβουλίου αυτού και με τον Υπουργό Εξωτερικών της Κούβας, τον κ. Μπρούνο Ροντρίγκεζ. Η Κούβα δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην κύρωση της συμφωνίας αυτής και γιατί αποσκοπεί αυτοτελώς στην ανάπτυξη των σχέσεών της με την Ευρωπαϊκή Ένωση και γιατί τη βλέπει σαν μοναδική ευκαιρία να πάρει ανάσες απέναντι στον γνωστό οικονομικό πόλεμο που της γίνεται από τη μεγάλη γείτονά της στα δυτικά του νησιού. Η Ευρωπαϊκή Ένωση από τη μεριά της με τη δήλωση της Ύπατης Αρμοστού κ. Μογκερίνι καλωσόρισε αυτήν την υπογραφή και πρώτη εφαρμογή της συμφωνίας σαν ένα βήμα προώθησης του πολιτικού διαλόγου ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Κούβα. Από τη δική μας τη μεριά, θεωρούμε απόλυτα επιβεβλημένη την κύρωση για τους λόγους που και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέσω της Αντιπροέδρου της δήλωσε και γιατί είμαστε απόλυτα αλληλέγγυοι στην Κούβα και στον λαό της. Σεβόμαστε και θέλουμε να διατηρηθούν τα μεγάλα επιτεύγματα της κουβανικής επανάστασης. Πράγματι, μου φαίνεται επί του προκειμένου ανεξήγητη η στάση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, διότι είτε κρύβει μια αμφισβήτηση της απόφασης του κουβανικού λαού μέσω της Κυβέρνησής του να προχωρήσει στην κύρωση αυτήν που σας είπα - είχα τις προφορικές και ρητές διαβεβαιώσεις του Υπουργού Εξωτερικών της ότι τη θεωρεί απολύτως αναγκαία για την επιβίωση του νησιού - είτε αμφισβητεί πια την ίδια την ποιότητα της Κουβανικής Επανάστασης, όπως εκφράζεται σήμερα, έστω μετά την αποχώρηση της ιστορικής της ηγεσίας από τον νέο Πρόεδρο, τον Μιγκέλ Ντίαζ - Κανέλ.
Απαιτούμε την ισοτιμία των σχέσεων. Υπάρχει ανισοτιμία και γι' αυτό την καταψηφίζουμε.
Κυρία Μανωλάκου, σας παρακαλώ. Εσείς που είστε παλιά κοινοβουλευτική, το κάνετε αυτό; Συνεχίστε, κύριε Υπουργέ.
Ως προς το ζήτημα της κύρωσης του Μνημονίου Συνεργασίας με την Αλβανία, δεν μου έκανε εντύπωση ούτε έχω ιδιαίτερη πρόθεση να αναφερθώ στις αιτιάσεις της Χρυσής Αυγής. Μου κάνει, όμως, ιδιαίτερη εντύπωση η συμπόρευση της Νέας Δημοκρατίας με τη Χρυσή Αυγή στο ζήτημα αυτό. Θα προτιμούσα να δεχθώ την ηπιότερη εκδοχή, που πράγματι φαίνεται να προκύπτει από αυτά που άκουσα, της ασύγγνωστης προχειρότητας να μην έχετε διαβάσει το νομοσχέδιο. Διότι το νομοσχέδιο δεν αφορά ανάληψη οποιασδήποτε υποχρέωσης της χώρας μας απέναντι στην ενταξιακή προοπτική της Αλβανίας, για τον απλό λόγο ότι ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει αποφασίσει την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Αλβανία. Αυτό θα γίνει τον Ιούνιο ή μάλλον θα συζητηθεί το εάν θα γίνει τον Ιούνιο, στο επόμενο Συμβούλιο των Αρχηγών. Τοποθετηθήκατε δηλαδή επί μη ζητήματος. Τι υπάρχει αυτήν την στιγμή; Οι υποχρεώσεις εκ μέρους της αλβανικής πλευράς να ανταποκριθεί στα γενικά κριτήρια της Κοπεγχάγης, στα κριτήρια της καλής γειτονίας που θέτουμε εμείς και σε πέντε συγκεκριμένες προτεραιότητες προπαρασκευαστικού χαρακτήρα, πριν αποφασιστεί η διαδικασία ένταξης που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση, σε θέματα ιδιαίτερα κρίσιμα για εμάς, γιατί αφορούν θέματα διαφθοράς, που πολλά από αυτά περνούν τα σύνορα. Επίσης, αφορούν θέματα δικαιοσύνης, θέματα δικαιωμάτων, άρα και προστασίας της μειονότητάς μας. Τι προβλέπει αυτό το μνημόνιο αποκλειστικά; Την παροχή τεχνικής βοήθειας, ούτως ώστε η Αλβανία να ανταποκριθεί σε αυτές τις υποχρεώσεις. Εάν είναι μονομερής δηλαδή η σύμβαση, είναι ουσιαστικά μόνο και μόνο από την πλευρά της εκπλήρωσης υποχρεώσεων της Αλβανίας. Η δική μας πλευρά δεν αναλαμβάνει καμμία υποχρέωση ως προς την ενταξιακή πορεία της Αλβανίας ή ως προς οτιδήποτε άλλο, πριν ληφθούν οι σχετικές αποφάσεις. Είπα και στην επιτροπή, εν όψει μίας κατά τη γνώμη μου αντίστοιχα απαράδεκτης δήλωσης του εκπροσώπου σας, ότι αποξενώσαμε τάχα τις χώρες της κεντρικής Ευρώπης με τη μεταναστευτική πολιτική που εφαρμόζουμε, μία απολογία δηλαδή των πιο σκληρών αντιευρωπαϊκών απόψεων που εκφράζονται αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη, ότι μοιάζει σαν μία περίεργη τάση ουσιαστικά άρνησης του ευρωπαϊκού χαρακτήρα που ανέκαθεν είχε το κόμμα σας και λόγω των στρατηγικών επιλογών του ιδρυτή του. Θα προσπαθήσω να μείνω στην, επιεική για εσάς, εκδοχή ότι δεν διαβάσατε και δεν καταλάβατε το νομοσχέδιο. Γιατί η αντίθετη εκδοχή, ότι έχει τόσο δυναμώσει η ακροδεξιά πτέρυγα στο εσωτερικό του κόμματός σας, ώστε να συμβαδίζετε πια όχι μόνο ιδεολογικά αλλά και πολιτικά με τη Χρυσή Αυγή, είναι κάτι που δεν θέλω να το αποδεχθώ για ένα κοινοβουλευτικό κόμμα της ιστορίας και της παράδοσής σας. Θέλω να σας παρακαλέσω να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί στο μέλλον, διότι η σταθερότητα στην περιοχή των Βαλκανίων, το να μην είναι τα Βαλκάνια μία μαύρη τρύπα στην Ευρώπη και μία μελλοντική πυριτιδαποθήκη, είναι εθνικής σημασίας ζήτημα, που όλες οι πολιτικές δυνάμεις θα πρέπει να το πλησιάζουμε και να σκύβουμε σε αυτό με ιδιαίτερη προσοχή. Και εμείς και σε αυτό, όπως και σε όλα τα θέματα, όπως και στο Μακεδονικό, θέλουμε να είμαστε μία δύναμη, που υπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα, λύνει θέματα και σε καμμία περίπτωση μία δύναμη που να υπηρετεί το τέλμα και ουσιαστικά τη στασιμότητα, που σε καμμία περίπτωση δεν είναι υπέρ των συμφερόντων της χώρας μας. Γι' αυτούς τους λόγους, νομίζω ότι και τα δύο νομοσχέδια πρέπει να κυρωθούν.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Σαρίδη, διαδικαστικά έχει ξεπεραστεί αυτό που θα πω, αλλά επειδή υπάρχει μία μικρή άνεση χρόνου σε σχέση με τη συνεδρίαση, που θα ακολουθήσει για την Γενοκτονία των Ποντίων, εάν θέλετε να τοποθετηθείτε για την Αλβανία για τρία λεπτά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Διατηρήσαμε την επιφύλαξή μας μέχρι την Ολομέλεια, όπως ακριβώς ειπώθηκε και στις επιτροπές, σχετικά με την κύρωση της συμφωνίας με την Αλβανία, ελπίζοντας πως θα είχε προηγηθεί - και αυτό ήταν άλλωστε το επιχείρημά μας - μία ενημέρωση για τα προβλήματα τα οποία έχουμε σε διμερές επίπεδο με την Αλβανία. Αυτό δεν κατέστη δυνατό από την πλευρά του Υπουργείου, με ευθύνη του Υπουργείου. Σαφώς η θέση της Ένωσης Κεντρώων είναι η ευρωπαϊκή προοπτική της Αλβανίας. Σαφώς και βλέπουμε ότι από τη στιγμή που απομακρύνεται η ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο επηρεάζει με τη σειρά της και την πορεία της Αλβανίας. Έχουμε ένα θετικό πρόσημο, όμως από τη στιγμή που δεν γνωρίζουμε το τι γίνεται με τα διμερή θέματα που υπάρχουν μεταξύ της Ελλάδας και της Αλβανίας, όπως είναι η ΑΟΖ ή οι διώξεις που γίνονται στην ομογένεια της Αλβανίας, εμείς θα κρατήσουμε τη θέση μας στο «παρών», κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ πολύ.
Επομένως, ψηφίζετε «παρών» για το θέμα της Αλβανίας.
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Κεδίκογλου, δεν προβλέπεται δευτερολογία από κανέναν. Όμως, επειδή ως Προεδρείο κρίνω ότι ο κύριος Υπουργός σε κάποιο σημείο υπερέβη αυτό που λέμε «ελεύθερη διακίνηση ιδεών» και καταλαβαίνω για ποιο σημείο θέλετε να τοποθετηθείτε, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Ναι, κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να επικαλεστώ και προσωπικό, γιατί δεν έχω συνηθίσει να με αποκαλούν ακροδεξιό.
Δεν είναι προσωπικό, αλλά…
Όχι, δεν έχω συνηθίσει να με αποκαλούν ακροδεξιό και δεν επιτρέπω σε κανέναν να με χαρακτηρίζει έτσι. Η πορεία μου και η διαδρομή μου τα λένε όλα. Ίσα ίσα που ακροδεξιές πρακτικές βλέπουμε από αυτή την Κυβέρνηση. Θέλω απλώς να επισημάνω στον Υπουργό, που λέει ότι δεν αναλαμβάνει η Κυβέρνηση, η Ελλάδα καμμία δέσμευση, την Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, που λέει ότι αν δεν υπάρξει ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, θα πληρώσει η Ελλάδα. Οπότε, το να δίνουμε λεφτά και να μην έχουμε αναλάβει καμμία δέσμευση μου είναι δύσκολο να το καταλάβω. Θα ήθελα από τον Υπουργό να είχε δείξει την ευαισθησία και να μας είχε πει δυο λόγια για το πώς εξελίσσονται οι διαπραγματεύσεις για τις θαλάσσιες ζώνες, τι γίνεται με την ΑΟΖ, πώς αντιμετωπίζεται η αλβανική προκλητικότητα. Όλα αυτά τα κάνουμε γαργάρα και ξαφνικά κατηγορούμε τους άλλους ως ακροδεξιούς. Είναι μία γνωστή συνταγή της Κυβέρνησης, όποιος δεν συμφωνεί μαζί της να είναι στο «μαύρο μέτωπο», να είναι ακροδεξιός. Θα έλεγα κυρίως ότι πρέπει να κοιτάξουν τα δικά τους λάθη. Ευχαριστώ.
Δεν ξεκινάμε τώρα κουβέντα περί Ακροδεξιάς ή μη. Έτσι;
Αν είναι έτσι, να μιλήσουμε και εμείς, κύριε Πρόεδρε.
Εσάς δεν σας ανέφερε καθόλου ο κύριος Υπουργός.
Αφού είπε ότι ταυτιζόμαστε με τη Νέα Δημοκρατία. Για αυτόν τον λόγο το λέω.
Καλά, εντάξει, είναι και άλλα νομοσχέδια, κύριε Κασιδιάρη, που ψηφίζετε μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό τώρα δεν είναι θέμα. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για να μιλήσετε μόνο για το κομμάτι, που αφορά την Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου. Δεν θα χαλάσουμε τη συνεδρίαση με αντεγκλήσεις άνευ λόγου. Ορίστε, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά για το συγκεκριμένο θέμα, για το οποίο πρέπει να δοθεί μία απάντηση.
Κύριε Πρόεδρε, συμφωνώ ότι δεν πρέπει να παρατείνουμε μια συζήτηση για κάτι, που είναι προφανές. Στο κάτω - κάτω δεν είναι μόνο αυτό το σημείο στο οποίο φαίνεται ότι υπάρχει μία σύμπλευση της Νέας Δημοκρατίας με τη Χρυσή Αυγή. Την έχουμε δει και σε άλλα θέματα. Εγώ θέλω να δώσω το ελαφρυντικό της προχειρότητας, της ελαφρότητας και της μη προετοιμασίας στη Νέα Δημοκρατία. Δεν χρειαζόταν να πάει στην Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου. Διαβάζω το συγκεκριμένο άρθρο: «Τα συμβαλλόμενα μέρη θα εξετάσουν τη δυνατότητα χρηματοδότησης των προγραμμάτων συνεργασίας με χρήση των μηχανισμών θεσμικής συνεργασίας και χρηματοδότησης, που λειτουργούν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή από τους αντίστοιχους εθνικούς προϋπολογισμούς, σύμφωνα με τη διαθεσιμότητά τους. Καμμία υποχρέωση δεν αναλαμβάνεται. Εξετάζεται η δυνατότητα χρηματοδότησης με προτεραιότητα από τα κοινοτικά προγράμματα». Η συμβουλή μου, κύριε Κεδίκογλου, είναι να διαβάζετε τα νομοσχέδια επί των οποίων τοποθετείστε.
Ωραία.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο, για να διαβάσω και εγώ...
Τώρα, κύριε Κεδίκογλου, μην πάμε σε αυτή τη διελκυστίνδα. Εντάξει, αυτά ήθελε να πει ο κύριος Υπουργός.
Συγγνώμη, η Έκθεση λέει ότι από τις προτεινόμενες διατάξεις αν δεν υπάρξει χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, θα υπάρξει από την Ελλάδα.
Ωραία, αν και εκτός μικροφώνου, καταγράφεται η παρατήρηση του κ. Κεδίκογλου στα Πρακτικά. Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών: «Κύρωση της Συμφωνίας Πολιτικού Διαλόγου και Συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών - μελών της, αφενός, και της Δημοκρατίας της Κούβας, αφετέρου». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εξωτερικών: «Κύρωση της Συμφωνίας Πολιτικού Διαλόγου και Συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών - μελών της, αφενός, και της Δημοκρατίας της Κούβας, αφετέρου» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών: «Κύρωση του Μνημονίου Συνεργασίας μεταξύ του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Εξωτερικών της Δημοκρατίας της Αλβανίας για την επιτάχυνση της διαδικασίας ένταξης της Δημοκρατίας της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εξωτερικών: «Κύρωση του Μνημονίου Συνεργασίας μεταξύ του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Εξωτερικών της Δημοκρατίας της Αλβανίας για την επιτάχυνση της διαδικασίας ένταξης της Δημοκρατίας της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο των παραπάνω νομοσχεδίων.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με τη συναίνεση του Σώματος σε αυτό το σημείο διακόπτουμε τη συνεδρίαση, η οποία θα ξεκινήσει πάλι στις 11.00΄ με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: ειδική συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής για την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. Εισερχόμαστε στην ΕΙΔΙΚΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ Ειδική συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής για την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Κατά τη σημερινή συνεδρίαση θα τοποθετηθούν για πέντε λεπτά εκ μέρους του Προεδρείου ο ομιλών, εκ μέρους της Κυβέρνησης ο Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Παναγιώτης Κουρουμπλής και συνάδελφοι Βουλευτές που έχουν οριστεί από τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες των κομμάτων. Γίνεται γνωστό ότι από τα αριστερά έδρανα την ειδική συνεδρίαση της Ολομέλειας παρακολουθούν οι πρώην Πρόεδροι της Βουλής κύριοι Απόστολος Κακλαμάνης και Βύρων Πολύδωρας, εκπρόσωποι του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ποντιακού Ελληνισμού, της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων, της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος, του Συνδέσμου Ποντιακών Σωματείων Νοτίου Ελλάδος και Νήσων και των τεσσάρων περιφερειών που ανήκουν στην ΠΟΕΜ και της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Ποντίων Ελλήνων. Επίσης, τη συνεδρίαση παρακολουθούν ο Ειδικός Γραμματέας της Βουλής κ. Κωνσταντίνος Βασιλάκης και ο Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής καθηγητής κ. Κωνσταντίνος Μαυριάς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα τέσσερις μαθήτριες και μαθητές και δύο συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 17o Δημοτικό Σχολείο Περιστερίου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, βρισκόμαστε σήμερα εδώ σε μια εκδήλωση μνήμης και τιμής, όπως καθορίστηκε από απόφαση της Βουλής το 1994, η οποία αναγνώριζε τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και καθιέρωνε ως ημέρα μνήμης την 19η Μαΐου εκάστου έτους. Πρέπει να πω ότι δεν πρόκειται για μια τυπική διεκπεραίωση, ούτε για ένα απλό μνημόσυνο. Θεωρώ ότι η παρουσία μας εδώ σήμερα πηγαίνει πιο πέρα από την εκδήλωση ενός απλού σεβασμού και οδύνης για τη μνήμη των θυμάτων, αλλά και τήρησης της ιστορικής μνήμης. Αντιθέτως, θεωρώ ότι με την παρουσία μας εδώ σήμερα, που ο κόσμος ζει την έκρηξη πολεμικών συγκρούσεων, που οδηγούν σε πρωτοφανείς ξεριζωμούς και η διεθνής κοινή γνώμη τελεί υπό το σοκ τραγωδιών όπως αυτή στη Γάζα, είναι ηλίου φαεινότερο πως όταν δεν λαμβάνονται υπ' όψιν τα διδάγματα της ιστορίας, η ανθρωπότητα είναι καταδικασμένη να ζει τραγωδίες ωσάν η ιστορία να μην οδηγεί σε πρόοδο, αλλά να αποτελεί ένα καθοδικό σπιράλ προς τα πιο σκοτεινά δωμάτια της ιστορίας. Οι Έλληνες Πόντιοι κρατάνε αναμμένη τη δάδα της μνήμης, όχι μόνο επειδή δεν έχουν δικαίωμα να ξεχάσουν τους εκατοντάδες χιλιάδες δολοφονημένους και εκτοπισμένους πρόσφυγες, αλλά και επειδή έχουν το ιστορικό καθήκον να υπενθυμίζουν τα αίτια των μαζικών εγκλημάτων και των καταστροφών χωρίς φανατισμό, χωρίς μισαλλοδοξία, χωρίς απωθημένα εκδίκησης. Όπως έλεγα και πέρυσι τέτοια μέρα, έχει σημασία να θυμόμαστε τις δραματικές συνέπειες ανεξέλεγκτων εθνικισμών και την αξία των δικαιωμάτων, των ελευθεριών, της ανεκτικότητας απέναντι στο διαφορετικό, της ειρηνικής συνύπαρξης των λαών, ιδιαίτερα σήμερα που όλα αυτά δοκιμάζονται σκληρά στη γειτονική Τουρκία, στην οποία καλλιεργείται ένα κλίμα υστερικού εθνικισμού και αναβίωσης νεοοθωμανικών επιδιώξεων και μάλιστα ενώ βρισκόμαστε στον 21ο αιώνα και όχι στο 19ο ή και νωρίτερα. Αυτός ο τριτοκοσμικός οίστρος κανονικά θα έπρεπε να είχε αποκρουστεί ομόθυμα από την Ευρώπη και να είχε κληθεί η ελίτ της Τουρκίας να μην περιφρονεί το διεθνές δίκαιο και να μην θεωρεί τις διεθνείς συνθήκες ως την κρούστα, που πρέπει να κόψει για να φάει την πίτα γεωπολιτικών επιδιώξεων. Η Ελλάδα παραμένει σταθερή, ψύχραιμη και αμετακίνητη στην προάσπιση της ειρήνης, της εδαφικής ακεραιότητας, της ανεξαρτησίας και δεν κάμπτεται από απειλές και λεονταρισμούς. Πιστή στις αξίες του τρισχιλιετούς πολιτισμού της και των αρχών του ανθρωπισμού, δεν προσεγγίζει επιλεκτικά και ανάλογα με συμφέροντα τραγωδίες, είτε πρόκειται για το Ιράκ, είτε πρόκειται για το Αφρίν είτε για τη Γάζα. Κυρίες και κύριοι, οι Έλληνες Πόντιοι έζησαν τον ξεριζωμό, έχασαν τις εστίες τους, τις περιουσίες τους, τα πατρογονικά τους κειμήλια. Δεν ξεριζώθηκε, όμως, η ψυχή τους. Διατηρούν με θαυμαστό τρόπο τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του πολιτισμού τους, τα ήθη και έθιμά τους, τα οποία βιώνουμε παραστατικά στις διάφορες εκδηλώσεις τους. Στα κακοτράχαλα μονοπάτια της ιστορίας δεν κάμφθηκαν, ακόμα και αν αναγκάστηκαν να περπατήσουν ξυπόλητοι. Έδωσαν μάχη για επιβίωση και προκοπή. Τιμούμε, λοιπόν, τους αγώνες τους, θυμόμαστε με τιμή και σεβασμό τα θύματα και ευχόμαστε η ανθρωπότητα να μην ξαναζήσει παρόμοιες τραγωδίες. Ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα]] Τον λόγο τώρα έχει ο Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Παναγιώτης Κουρουμπλής για πέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι πρώην Προέδροι της Βουλής, κύριοι εκπρόσωποι και μέλη των ποντιακών οργανώσεων, χαίρομαι ιδιαίτερα ως Πόντιος, γιατί σήμερα για πρώτη φορά έπειτα από χρόνια υπάρχει ενότητα στον ποντιακό ελληνισμό σε ό,τι αφορά τη θεσμική του εκπροσώπηση και αυτό είναι εξαιρετικά θετικό και προοιωνίζει καλά αποτελέσματα για τους στόχους του ποντιακού Ελληνισμού. Αγαπητοί μου μαθητές, κυρίες και κύριοι, επώνυμοι και φερώνυμοι, «η «Αργώ» επιστρέφει τα τελευταία εκατό χρόνια προσφυγιάς του ποντιακού Ελληνισμού, παραπλέοντας τις ακτές του Πόντου, μελανίστια και πενθούσα. Ο Ιάσων κύπτει την κεφαλήν επί του πηδαλίου της ολκάδος και ρίπτει δάκρυ θολερό. Ο Ορφέας ρίπτει τη λύρα καταγής. Οι Αμαζόνες διακόπτουν τους ιππικούς τους αγώνες και οι Μύριοι του Ξενοφώντα διακόπτουν τους γυμνικούς τους αγώνες προ των τειχών της Τραπεζούντος. Ο βιγλάτορας του Ελληνισμού στις εσχατιές της Ασίας, ο Διγενής του Πόντου, ψυχομαχεί: Εάλω ο Πόντος!». Με αυτά τα λόγια, μεστωμένα από τον πόνο και την αγωνία ενός ολόκληρου λαού, περιέγραψε ο Λεωνίδας Ιασωνίδης στην πατριαρχική του ομιλία το 1922 το μεγάλο και τραγικό δράμα, που έζησε εκείνα τα χρόνια ο ποντιακός Ελληνισμός. «Μία ροή Άουσβιτς» τη χαρακτήρισε ο Πολυχρόνης Ενεπεκίδης. Χίλιες εκατό εκκλησίες και εννιακόσια σχολεία γκρεμίστηκαν. Οκτακόσια χωριά και πόλεις διαλύθηκαν. Οι εκτοπισμοί, οι σφαγές, οι βαρβαρότητες, το αποκορύφωμα του μαρτυρίου τριακοσίων πενήντα τριών χιλιάδων αθώων ανθρώπων, ψυχών, στη θυσία μιας σκοπιμότητας που επιχειρούσε να εκδιώξει από την πατρώα γη των τριών χιλιάδων χρόνων τους χριστιανικούς λαούς του Πόντου και της Μικράς Ασίας. Ήταν στιγμές δραματικές για τους παππούδες μας και τις γιαγιάδες μας, για όσους μπόρεσαν και κατέφυγαν στην Ελλάδα. «Εκλείσθα, εφίλεσα τη γην και τα χορτάρια και εσκώθκα και έφυγα και οπίσθ' κ' εκλώσθα». Μ' αυτά τα λόγια μπορεί κανείς να περιγράψει τι έζησε ο ποντιακός Ελληνισμός. Και ήρθε στην πατρώα γη πιστεύοντας ότι θα ζήσει φιλόξενες στιγμές, γιατί επέλεξε, υπερασπιζόμενος την πίστη του στην Ορθοδοξία και την εθνική του συνείδηση, να έρθει στην Ελλάδα, αφήνοντας πίσω όλα τα υλικά αγαθά των τριών χιλιάδων χρόνων πολιτισμού και δημιουργίας. Έζησε, δυστυχώς, μέρες ρατσιστικές, δύσκολες μέρες, με τους χαρακτηρισμούς «Απαξιόγλου» και «Αποζημιόγλου». Είναι αποκορύφωμα η στιχομυθία δύο Βουλευτών στη Βουλή των Ελλήνων το 1928. Βουλευτής Τουρκοβασίλης: «Εσείς, κύριε Λεωνίδα Ιασωνίδη, δεν είστε Έλλην». Βουλευτής Λεωνίδας Ιασωνίδης: «Εγώ, κύριε Τουρκοβασίλη, λέγομαι Λεωνίδας Ιασωνίδης». Κυρίες και κύριοι, ο ποντιακός Ελληνισμός μετέτρεψε τα συντρίμμια της ψυχής του και της καταστροφής σε πείσμα, σε υπομονή και επιμονή και δημιουργικότητα και όπου πήγε, αγρότης ξεχέρσωσε και μετέτρεψε σε παραγωγική τη γη χιλιάδων στρεμμάτων. Στις βιοτεχνίες, στα γράμματα, στις τέχνες έφερε έναν πραγματικό πολιτισμό που δημιούργησε για τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια. Επιχείρησε να ζήσει ειρηνικά και να συνυπάρξει ειρηνικά, γιατί ήταν κομμάτι γνήσιο και ατόφιο του Ελληνισμού. «Στα ξένα έμεινα Έλληνας και στην Ελλάδα ξένος». Αυτός ήταν ο πόνος, αλλά το πείσμα ήταν πολύ μεγάλο. Θυμάμαι ότι όταν έλεγα στη γιαγιά «πες μου, γιαγιά, ένα παραμύθι», η πονεμένη γιαγιά που έκλαιγε όλη της της ζωή γιατί άφησε άταφο τον άντρα της στον Πόντο, έλεγε «Εγώ, γιαβρί μου, να δουλεύω ξέρω. Γι' αυτό, θέλω να λέω σε ότι Πόντιος γυρευός δεν υπάρχει». Αυτός ήταν ο Ποντιακός Ελληνισμός. Αυτή ήταν η προσπάθεια που επεχείρησε στην Ελλάδα. Διεκδικούμε εμείς οι Πόντιοι την αναγνώριση της Γενοκτονίας, γιατί ο ποντιακός Ελληνισμός έζησε το μαρτύριο της Γενοκτονίας, κυρίες και κύριοι, όχι γι' αυτό που έκανε, αλλά γι' αυτό που ήταν, για τη γλώσσα του, για την πίστη του στην ορθοδοξία, για τον πολιτισμό του, για την εθνική του συνείδηση. Αυτά πλήρωσε και έζησε το μαρτύριο της Γενοκτονίας. Δεν ήταν τυχαίο αυτό που έζησε και στην Ελλάδα. Για δεκαετίες το ζήτημα ήταν απαγορευμένο, γιατί ενοχλούσε ίσως τα πολιτικά και οικονομικά κατεστημένα της Ελλάδος. Το 1994 με πρωτοβουλίες των ποντιακών συλλόγων, πρωταγωνιστούντος του Μιχάλη Χαραλαμπίδη, η τότε Βουλή των Ελλήνων με κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου προχώρησε επιτέλους στην αναγνώριση της Γενοκτονίας. Από εκεί και πέρα, είναι ευθύνη όλων μας, ιδιαίτερα ημών των Ποντίων, αλλά βεβαίως των πολιτικών κομμάτων και των κυβερνήσεων, να συνεχίσουμε εντατικά, όχι γιατί διεκδικούμε κάτι από την Τουρκία - δεν έχει εκδικητικό μένος η προσπάθεια αυτή, αντιθέτως ο ποντιακός Ελληνισμός έχει στο DNA του το στοιχείο της ειρήνης και της ειρηνικής συνύπαρξης και αυτό ήταν κάτι που τον διακατείχε και τον εξέφραζε όλους αυτούς τους αιώνες και στην πατρώα γη των Ποντίων του Πόντου και εδώ - αλλά γιατί μέσα από την αναγνώριση μπορούν να αποτραπούν συμφορές που μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος. Άλλωστε το παράδειγμα της νεότερης Γερμανίας και της γενναιότητας του Βίλλυ Μπραντ να γονατίσει μπροστά στο μνημείο του ολοκαυτώματος ζητώντας συγγνώμη, είναι ένα λαμπρό παράδειγμα για τη γειτονική μας χώρα. Το δέντρο της ελληνοτουρκικής φιλίας, το οποίο εμείς υποστηρίζουμε ότι πρέπει να ανθίσει, θα ανθίσει πραγματικά όταν θα υπάρξει αυτή η γενναιότητα από τη μεριά της τουρκικής πολιτείας να αναγνωρίσει αυτήν την ιστορική πραγματικότητα. Κυρίες και κύριοι, η ημέρα αυτή είναι ημέρα αναστοχασμού, να δούμε πώς μπορούμε πραγματικά μέσα από τον κοινό τόπο σε αυτόν τον τόπο να υπερασπιστούμε την πατρίδα και ό,τι σημαίνει αυτό, ξεπερνώντας τον κακό μας εαυτό, πολλές φορές και τις αδυναμίες μας. Μέσα από έναν διάλογο ενός ιστορικού βγαίνει ένα ερώτημα: Θωρείς μπροστά όταν ξύνεις πληγές; Και έρχεται η απάντηση. Μπορείς να βλέπεις μπροστά όταν ξέρεις από πού έρχεσαι. Θα κλείσω, κυρίες και κύριοι, με έναν στίχο του Κωστή Παλαμά: «Η γη μας είναι μεγάλη. Παρέχει τη δυνατότητα σε όλους. Τιμή και δόξα στο χέρι που υψώνεται πρώτο, όχι για να φοβίσει, αλλά να σφίξει το αντίμαχο χέρι». Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Δέδες, Βουλευτής Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κύριε Δέδε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί Υπουργοί, αγαπητοί πρώην Πρόεδροι της Βουλής, φίλοι των ποντιακών σωματείων, αγαπητές κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα καλούμαστε να τιμήσουμε εκατοντάδες χιλιάδες θύματα και να θυμηθούμε τη βία και τον ξεριζωμό που υπέστησαν οι Έλληνες του Πόντου. Πρόκειται για μία από τις μελανές σελίδες για την ιστορία όχι μόνο της περιοχής μας, αλλά όλης της ανθρωπότητας. Η Γενοκτονία των Ποντίων δεν είναι μόνο θέμα ελληνικό, είναι ευρωπαϊκό και παγκόσμιο. Ο μεγαλύτερος εχθρός, συνάδελφοι, της δικαιοσύνης, της οποίας σκοπός είναι η αναζήτηση και η τιμωρία των ενόχων και των ηθικών αυτουργών τους, είναι ο χρόνος, ο χρόνος που στο πέρασμα του αδυνατίζει τη μνήμη για τα ιστορικά γεγονότα οδηγώντας συχνά νομοτελειακά στη λησμονιά τους πρωταγωνιστές, τα θύματα, αλλά και τους θύτες. Ελάχιστοι είναι οι μάρτυρες της Γενοκτονίας των Ποντίων πατέρων μας. Αμφιβάλλω αν ζει κανείς από τους θύτες της τουρκικής αυτής πλευράς. Ως εκ τούτου, μνημονεύουμε ένα έγκλημα, που δεν μπορεί και δεν πρέπει να παραγραφεί από τη συλλογική μνήμη, για να θυμίζει πού οδηγούν η μισαλλοδοξία και ο εθνικισμός. Τώρα, θυμάμαι τα λόγια που είπε ο Υπουργός προηγουμένως, ότι δεν διώχθηκαν γι' αυτό που έκαναν ή τουλάχιστον γι' αυτό που προσέφεραν σε αυτόν τον τόπο, αλλά γι' αυτά που πίστευαν. Η Τουρκία μέχρι και σήμερα αρνείται να παραδεχθεί τα όσα έπραξαν οι Νεότουρκοι εις βάρος των Ποντίων, αλλά και των Αρμενίων βεβαίως κατά το διάστημα 1914-1923, χωρίς να ξεχνούμε και τους Ασυρροχαλδαίους σε εκείνο το μωσαϊκό των χριστιανικών λαών της Ανατολίας. Αρνείται να παραδεχθεί ότι προχώρησε τότε σε τακτικές μαζικής εξόντωσης των πληθυσμών στο όνομα της εθνοκάθαρσης. Η τουρκική διπλωματία οφείλει να ξαναδιαβάσει με έναν πανανθρώπινο ορθολογισμό τις πηγές της ιστορίας του τουρκικού έθνους, να επισημάνει ιστορικές αλήθειες σχετικά με το ελληνικό έθνος δίνοντας έτσι, κατά τον εικοστό πρώτο αιώνα, χώρο σε μία εξομολογητική συγγνώμη για τις άδικες πράξεις σε βάρος των Ελλήνων του Πόντου. Ένα πλήθος αναφορών στη διεθνή βιβλιογραφία και σε κρατικά αρχεία διαφόρων χωρών αποτελούν τον αδιάψευστο μάρτυρα της πολιτικής Γενοκτονίας. Αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες, ο Πόντος στα βορειοανατολικά παράλια της Τουρκίας πήρε το όνομά του από τον Εύξεινο Πόντο. Η λέξη «Πόντος» όντως, όπως γνωρίζετε, σημαίνει «θάλασσα» και «Εύξεινος» σημαίνει «φιλόξενη». Ήταν μία φιλόξενη περιοχή, γιατί την κατοικούσαν φιλόξενοι άνθρωποι. Ως κίνημα η επανάσταση των Νεότουρκων το 1908 υποσχέθηκε δικαιοσύνη, ελευθερία και ισότητα. Στην πράξη, όμως, καθοδηγήθηκε από το δόγμα «η Τουρκία στους Τούρκους», για να μετατραπεί από το 1911 σε εθνικιστικό κίνημα με μέλημα την εκπόνηση ενός σχεδίου διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής. Η Γενοκτονία άρχισε ουσιαστικά με τα γεγονότα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου από το 1914 και τελείωσε με την ήττα των Γερμανών, δηλαδή των Κεντρικών Δυνάμεων το 1918. Συνεχίστηκε και πέρα από το 1918 έως το 1921, όταν δηλαδή ακολουθήσαν το 1919 οι ελληνοτουρκικές συγκρούσεις στα μικρασιατικά εδάφη που ολοκληρώθηκαν το 1922 με την καταστροφή των παραλίων της Μικράς Ασίας και το κάψιμο της Σμύρνης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Οι Έλληνες του Πόντου με πρόσχημα την ασφάλεια του τουρκικού κράτους υπέστησαν σφαγές, εκτοπίσεις, υποχρεώθηκαν σε πορείες θανάτου στην έρημο χωρίς τροφή και νερό και όλα αυτά γιατί κάποια άρρωστα, θα λέγαμε εμείς τώρα, μυαλά αποφάσισαν ότι οι Έλληνες του Πόντου δεν χωρούσαν, δεν έπρεπε να υπάρχουν στο νέο τουρκικό κράτος στο όνομα της ελληνικής καθαρότητας. Η τρομοκρατία, τα εργατικά τάγματα αμελέ ταμπουρού, οι εξορίες, η κρεμάλα, οι πυρπολήσεις των χωριών και οι δολοφονίες ανάγκασαν του Έλληνες να πάρουν τα βουνά, φτιάχνοντας αντάρτικο με σκοπό την προστασία των αμάχων. Άνθρωποι που είχαν εκεί τις εστίες τους για αιώνες υποχρεώθηκαν βιαίως να τις εγκαταλείψουν, ενώ οι περισσότεροι βρήκαν τον άδικο θάνατο στον δρόμο για την εγκατάσταση σε νέα άγνωστη γη. Πάλι, όμως, ο επίλογος δεν είχε γραφτεί, καθώς αυτός γράφτηκε με τον ξεριζωμό των επιζώντων. Με τη συνθήκη της ανταλλαγής των πληθυσμών μεταξύ της Ελλάδας - Τουρκίας έφυγαν για την Ελλάδα και οι τελευταίοι Πόντιοι. Κανένας δεν έμεινε πίσω εκτός από αυτούς που εξισλαμίστηκαν με τη βία και αυτό ήταν το τραγικό τέλος του ελληνισμού. Η 19η Μαΐου καθιερώθηκε ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, ημέρα που στα 1919 ο Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβαζόταν στη Σαμψούντα για τη δεύτερη φάση της σφαγής, φρονώντας πως είναι ο μόνος τρόπος μετατροπής μιας πολυεθνικής χώρας σε εθνικό κράτος. Αυτόν τον ζόφο, τον θάνατο και τη δυστυχία καλούμαστε να θυμηθούμε όχι για να συντηρήσουμε μία αιώνια αντιπαλότητα με την Τουρκία, αγαπητοί συνάδελφοί, ή ακόμη χειρότερα και να συντηρούμε και να δημιουργούμε στις νέες γενιές συναισθήματα αντεκδίκησης. Μακριά από εμάς αυτές οι αντιλήψεις. Ωστόσο, δεν θα ήταν υπερβολή εάν υποστηρίζαμε ότι αυτό που έγινε στα χρόνια της νεοτουρκικής τρομοκρατίας στον Πόντο ξεκινά από το αίσθημα υπεροχής των φανατικών, των φονταμενταλιστών μουσουλμάνων αλλά και περιφρόνησης απέναντι σε καθετί μη ισλαμικό. Από τέτοιου είδους ιδεολογικές μονομέρειες υπέφερε επανειλημμένως η ανθρωπότητα, όπως ο ναζισμός ή ο φασισμός, μονομέρεια αλλά και αδιαλλαξία που οφείλει να αποτινάξει και σήμερα ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν, συμπεριφερόμενος ως σουλτάνος στις σχέσεις του με την Ελλάδα την Κύπρο και τον υπόλοιπο κόσμο, καθώς δηλητηριάζουν τη γειτονία μας αλλά και την ευρύτερη συνύπαρξη. Καλούμαστε σήμερα, κύριοι συνάδελφοι, να μνημονεύσουμε τους προγόνους μας ακριβώς για να διασφαλίσουμε ότι τέτοιες ανθρώπινες τραγωδίες δεν θα επαναληφθούν ποτέ ξανά από κανέναν. Να θυμηθούμε, όμως, αλλά και να κατανοήσουμε ποιες είναι οι πραγματικές απειλές για την ειρήνη και τη δημοκρατία, απειλές που φαίνεται πως κάποιοι συμπολίτες μας εδώ στη χώρα μας τις έχουν ξεχάσει και τις αγνοούν και στήνουν ευήκοα όντα σε κήρυκες μίσους και σε πατριδοκάπηλους. Αυτός είναι ο λόγος που θα επιθυμούσαμε η γειτονική χώρα να αναλάβει την ιστορική ευθύνη για εκείνα τα τραγικά γεγονότα, όχι για να υποχρεωθεί αποκλειστικά σε απολογία, αλλά για να διασφαλίσουμε και οι δύο λαοί ότι δεν θα υπάρξουν ξανά ανάλογες τραγωδίες και δυστυχίες. Αναλογιζόμενος, λοιπόν, τι θα μπορούσαμε να κάνουμε ως χώρα απέναντι στην ιστορική αυτή μνήμη των τριακοσίων πενήντα τριών χιλιάδων θυμάτων των Ελλήνων του Πόντου, θα έλεγα ότι οφείλουμε να στεκόμαστε με σεβασμό, νηφαλιότητα και υπευθυνότητα, με τη γνώση θεμέλιο και κινητήριο δύναμη. Γι' αυτό και πρέπει να διδάξουμε την ιστορία του Πόντου στα ελληνόπουλά μας. Σήμερα μάς ακούνε τα ελληνόπουλα από τα θεωρεία της Βουλής. Παράλληλα, πρέπει να καταστήσουμε σαφές στην τουρκική ηγεσία πως είναι αδύνατον να σκέφτεται την ένταξή της ως μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας που διέπουν οι αρχές του διαφωτισμού, παρατείνοντας επ' αόριστον τη δημόσια συγγνώμη για το φορτίο σφαγών και αίματος που κουβαλά στην πλάτη της, μία συγγνώμη από την οποία θα εξέλθει ωφελημένη. Όχι για να ταπεινωθεί το τουρκικό έθνος, αλλά για να αποδοθεί η πρέπουσα δικαίωση των ψυχών των εκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων, για να μπορέσουμε εν τέλει να δομήσουμε ένα καλύτερο μέλλον για τις επερχόμενος γενεές, αφήνοντας τη βία, το μίσος και τον άρρωστο διαφορετικό να κατοικούν πλέον μόνο στις μαύρες σελίδες των βιβλίων της ιστορίας. Σας ευχαριστώ, κύριοι συνάδελφοι.
Ο κ. Βεσυρόπουλος, Βουλευτής Ημαθίας, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι πρώην Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων, κυρίες και κύριοι εκπρόσωποι των παμποντιακών σωματείων, κυρίες και κύριοι η Βουλή των Ελλήνων εδώ και είκοσι τέσσερα χρόνια έχει αναγνωρίσει την 19η Μαΐου ως ημέρα μνήμης για την Γενοκτονία των Ποντίων. Υπενθυμίζω, επίσης, ότι η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με τον ν.4285/2014 τον γνωστό αντιρατσιστικό νόμο προβλέπει αυστηρές διατάξεις για την άρνηση ή επιδοκιμασία γενοκτονιών και εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας που έχουν αναγνωριστεί με αποφάσεις διεθνών δικαστηρίων ή της Βουλής των Ελλήνων. Σήμερα αισθάνομαι ιδιαίτερα τιμή και ευθύνη από το γεγονός ότι είμαι ομιλητής σ' αυτή τη θεματική επετειακή συνεδρίαση αφιερωμένη στη δεύτερη μεγαλύτερη γενοκτονία του εικοστού αιώνα. Το νήμα της θλιβερής αυτής επετείου εκτείνεται πίσω στο όχι και τόσο μακρινό 1916, όταν σχεδιάστηκε με τρόπο απροκάλυπτο και απάνθρωπο η δολοφονία, η εξόντωση και ο ξεριζωμός των Ποντίων. Μέχρι το 1923 υπολογίζεται ότι πάνω από τριακόσιες πενήντα χιλιάδες Πόντιοι πλήρωσαν με τη ζωή τους αυτή τη σύγχρονη ιστορική κτηνωδία. Η επανάληψή της με το Ολοκαύτωμα από τη ναζιστική Γερμανία λίγα χρόνια αργότερα αποτελούν τις μαύρες σελίδες της ιστορίας αλλά και της ίδιας της ανθρωπότητας. Ουσιαστικά πρόκειται για βάρβαρες και απάνθρωπες πρακτικές που όσα χρόνια κι αν περάσουν δεν πρόκειται να σβήσουν από την παγκόσμια συλλογική ιστορική μνήμη. Αυτές οι απάνθρωπες πρακτικές οριοθετούν τη διαχωριστική γραμμή απέναντι στον πολιτισμό και τη βαρβαρότητα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού αποτελεί ζώσα ιστορία. Η ιστορία δεν διαγράφεται, δεν παραγράφεται και κυρίως δεν παραχαράσσεται. Μιλάμε για μία απροκάλυπτη Γενοκτονία. Οι Έλληνες του Πόντου εκτοπίστηκαν κι εξορίστηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες. Υποβλήθηκαν σε πορείες θανάτου και εξόντωσης. Σφαγές, βιασμοί και δολοφονίες συγκροτούν το σκηνικό της φρίκης. Τα ιστορικά στοιχεία αναδεικνύουν αυτή την κτηνωδία. Υπολογίζεται, σύμφωνα με τη Μαύρη Βίβλο του Κεντρικού Συμβουλίου των Ποντίων στην Αθήνα, ότι έχασαν τη ζωή τους τριακόσιες πενήντα τρεις χιλιάδες άνθρωποι, ένας αριθμός που αντιπροσωπεύει το 50% τους συνολικού πληθυσμού των Ελλήνων του Πόντου. Υπάρχουν ιστορικές πηγές και αναφορές που προκαλούν δέος. Οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις και η διαμόρφωση νέων συσχετισμών στις διεθνείς σχέσεις δεν διαγράφουν την ιστορική μνήμη. Η ιστορία των Ποντίων είναι μία πραγματικότητα. Η αναγνώρισή της δεν αποτελεί εθνική πράξη, πράξη μισαλλοδοξίας που εγείρει εθνικιστικά ένστικτα και αντιθέσεις. Αντίθετα αποτελεί ιστορικό χρέος και ένδειξη πίστης στις πανανθρώπινες αρχές και αξίες, δικαίωση των προσπαθειών όλων όσων εδώ και χρόνια δίνουν έναν ανυποχώρητο αγώνα με στοιχεία και τεκμήρια για την αναγνώριση της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Η Κύπρος ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε την Γενοκτονία των Ποντίων το 1994. Με την πολύτιμη συμβολή του ομογενειακού στοιχείου και των Ποντιακών σωματείων πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής άρχισαν το 2002 να αναγνωρίζουν τη Γενοκτονία των Ποντίων. Ανάλογες αναγνωρίσεις υπήρξαν από πολιτείες της Αυστραλίας αλλά και σε πολιτείες του Καναδά. Σε επίπεδο ευρωπαϊκών χωρών η Σουηδία το 2010 και η Ολλανδία το 2015 ήταν οι χώρες που αναγνώρισαν τη γενοκτονία των Ποντίων. Η προσπάθεια αυτή για τη διεθνή αναγνώριση πρέπει να συνεχιστεί σε όλες τις χώρες που εμπνέονται από τα ανθρώπινα ιδεώδη και τις αξίες. Αυτό που πρέπει να αντιληφθούμε όλοι είναι ότι το ιστορικό γεγονός της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού πρέπει να γίνει συνείδηση σε κάθε Έλληνα πολίτη όχι μόνο σε όσους έχουν ποντιακή καταγωγή αλλά σε όλους τους Έλληνες. Η πολιτεία και το Υπουργείο Εξωτερικών ασχέτως εναλλαγής των κυβερνήσεων πρέπει να θέσει ως στόχο την ενημέρωση της διεθνούς κοινής γνώμης σε όλες τις χώρες για τα ιστορικά γεγονότα που, όπως είπα και πριν, αποτελούν ένα από τα μεγαλύτερα στίγματα του εικοστού πρώτου αιώνα. Αυτό απαιτεί εργώδη προσπάθεια, συνέπεια και συνέχεια, τεκμηρίωση και διπλωματική ευελιξία και κινητικότητα. Είναι καιρός όσοι δεν το έχουν αντιληφθεί ακόμα να συνειδητοποιήσουν την ιστορική αλλά και την οικουμενική διάσταση αυτής της προσπάθειας. Η αναγνώριση της Γενοκτονίας δεν συνιστά σε καμμία περίπτωση δικαίωση και μόνο για τους ανθρώπους που χάθηκαν και τις οικογένειές τους. Είναι αποκατάσταση της ακριβούς καταγραφής της ιστορίας. Η διεθνής αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων έχει αποτρεπτική ισχύ, γιατί δεν πρέπει να αμφιβάλλει κανείς ότι στη σκοτεινή πλευρά της ιστορίας υπήρχαν και υπάρχουν δυνάμεις που θα μπορούσαν να επαναλάβουν ανάλογες πρακτικές, αν αισθανθούν ότι δεν υπάρχουν επιπτώσεις. Λειτουργεί, θα έλεγε κανείς, και ως παράγοντας σταθερότητας, αφού θέτει κανόνες σε όλα τα έθνη και ιδιαίτερα σε όσα κράτη θέλουν να ενταχθούν στην ευρωπαϊκή οικογένεια, όπως η Τουρκία. Διότι η ένταξη στην μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια σημαίνει αποδοχή και αναγνώριση της ιστορίας, αλλά και των πανανθρώπινων αξιών. Όποιος δεν δείχνει σεβασμό σε αυτά δεν μπορεί να αποτελεί μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας αλλά και του διεθνούς συστήματος ασφαλείας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ιστορική μνήμη σε καμμία περίπτωση δεν οδηγεί σε αναζωπύρωση εθνικισμών, όπως πιστεύουν κάποιοι. Αντίθετα, η αποσιώπηση και η λογική του εθνομηδενισμού στοχεύουν απευθείας στην ιστορική λήθη και στην παραχάραξη της ιστορίας. Αν ξεχάσουμε την ιστορία μας, αν προσπερνάμε σαν να μην υπάρχουν αυτές οι ματωμένες σελίδες, τότε ενδέχεται να ξαναζήσουμε αυτήν την κτηνωδία. Η υπενθύμιση της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού, αλλά και η προσπάθεια για τη διεθνή αναγνώριση, δεν συνιστούν σε καμμία περίπτωση απειλή για την ειρήνη και την ασφάλεια στην περιοχή. Οι αντιλήψεις αυτού του είδους, οδηγούν εκεί που θέλουν να οδηγήσουν τα πράγματα οι θύτες αυτής της απάνθρωπης γενοκτονίας, στη διαγραφή και στην παραχάραξη της ιστορικής μνήμης, αλλά και στην αμφισβήτηση των εγκλημάτων που συνιστούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Σήμερα η σκέψη μας δεν είναι μόνο στους χιλιάδες νεκρούς που θρήνησε ο ποντιακός Ελληνισμός, η σκέψη μας είναι και στους επιγόνους, στο ποντιακό στοιχείο που σε όλον τον κόσμο διατηρεί άσβεστη την ιστορική μνήμη, κρατά ζωντανό τον πολιτισμό και την παράδοση. Εκεί έξω υπάρχουν άνθρωποι που δεν ξεχνούν, άνθρωποι που είναι υπερήφανοι για την ποντιακή καταγωγή τους. Υπάρχει ένα ξεχωριστό και πολύτιμο εθνικό κεφάλαιο που η χώρα μας πρέπει να το αξιοποιήσει και να το ενισχύσει: Τα ποντιακά σωματεία και οι ενώσεις που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα και στο εξωτερικό χρειάζονται την έμπρακτη στήριξη της πολιτείας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η επετειακή αυτή εκδήλωση δεν αποτελεί μία τυπική διεκπεραίωση, αποτελεί εφαλτήριο σκέψης και εθνικής αυτογνωσίας. Η χώρα μας αποτελεί στόχο της τουρκικής επιθετικότητας που προσλαμβάνει ανιστόρητες και αλυτρωτικές διαστάσεις. Η Ελλάδα είναι χώρα ασφαλείας και σταθερότητας στην περιοχή. Σέβεται και προβάλλει τους κανόνες του διεθνούς δικαίου. Να υπενθυμίσω, λοιπόν, ότι συστατικό στοιχείο του διεθνούς δικαίου είναι η ιστορική μνήμη. Οι κανόνες του διεθνούς δικαίου δημιουργήθηκαν για να μην επαναληφθούν γενοκτονίες και ολοκαυτώματα. Γι' αυτό και δεν πρέπει να ξεχνάμε, γιατί η λήθη είναι αυτή που ενθαρρύνει την επιθετικότητα και την κτηνωδία. Η λήθη είναι αυτή που δημιουργεί ως προϋπόθεση για ένα κακώς εννοούμενο κατευνασμό. Η λήθη είναι αυτή που σκοτώνει για δεύτερη φορά αυτούς που σφαγιάστηκαν και δολοφονήθηκαν. Εμείς ως έθνος δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ τη Γενοκτονία των Ποντίων. Σας ευχαριστώ.
Η κ. Κεφαλίδου από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ έχει τώρα τον λόγο.
Κύριοι πρώην Πρόεδροι της Βουλής, φίλες και φίλοι από τον ποντιακό χώρο που εκπροσωπείτε τα σωματεία σας, αγαπητοί συνάδελφοι, ως ποντιακής καταγωγής Βουλευτής, άλλη μία φορά επιλέχθηκα να μιλήσω σήμερα τιμώντας την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας του ποντιακού Ελληνισμού. Σήμερα, θα ήθελα να εκφραστούμε με έναν διαφορετικό τρόπο, πέρα από τυπικότητες και πέρα από κενολογίες. Θα ήθελα τούτη τη μέρα μνήμης να μιλήσουμε για τον ποντιακό Ελληνισμό, κυρίως, οι μη Πόντιοι συνάδελφοι και ξέρετε γιατί; Θα ήθελα να ακούσω τον πόνο για τον ξεριζωμό και τον χαμό των παππούδων μου από άλλους συμπατριώτες μου. Θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον και αξία η ομιλία για την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων να ακουστεί από χείλη ενός Στερεοελλαδίτη, ενός Κρητικού, ενός Θρακιώτη, ενός Πελοποννήσιου συναδέλφου. Αν κοιτάξουμε στο περιβάλλον μας και στον περίγυρό μας, ποντιακής καταγωγής είναι πάρα πολλοί φίλοι μας, συνάδελφοί μας, γνωστοί μας. Θα ήθελα να ακούσω για μας από τους άλλους, τους συμπατριώτες μου, που αγκάλιασαν τον ποντιακό Ελληνισμό, συγχρωτίστηκαν, συνεργάστηκαν, ενώθηκαν μαζί μας. Θα ήταν, νομίζω, μια πραγματική εθνική άσκηση ενάντια στη λήθη. Είναι γνωστό ότι όποιο δάκτυλο και να κόψεις πονάει το ίδιο. Ο εθνικός σπαραγμός για τις κοινωνίες που νιώθουν τη συνδετική δύναμη του έθνους, την αίσθηση της κοινής τους ιστορίας, της κοινής τους πορείας, της κοινής τους μοίρας είναι ένας και κοινός για όλους μας είτε πρόκειται για τον Ελληνισμό του Πόντου είτε για τον πληθυσμό των Καλαβρύτων είτε για τους Κύπριους αδελφούς μας είτε για τη σφαγή του Διστόμου είτε για τη Μικρασιατική καταστροφή είτε ακόμη ακόμη γι' αυτό που συμβαίνει στην Παλαιστίνη σήμερα. Το να διατηρείς τη συλλογική μνήμη για το κάθε ασήκωτο εθνικό πλήγμα, όπως αυτό που δέχτηκε ο Ελληνισμός στον Πόντο στις αρχές του 20ου αιώνα, είναι καθήκον κάθε πολιτείας, αλλά και κάθε Έλληνα πολίτη. Είναι υποχρέωση του καθένα μας να γνωρίζει και να μεταλαμπαδεύει στα παιδιά του και στα παιδιά των παιδιών του αυτό που κάποιοι, ακόμα και σήμερα, θεωρούν ότι είναι ατύχημα της ιστορίας, τον ξεριζωμό ενός ολόκληρου λαού με ασύλληπτα μέσα. Πριν από ενενήντα εννέα χρόνια, κοντεύει σχεδόν αιώνας, στις 19 Μαΐου του 1919 έκλεινε με τραγικό τρόπο ο αφανισμός του Ελληνισμού στον Πόντο. Εξοντώθηκε ένα σημαντικό κομμάτι του ελληνισμού, που μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου. Ένα κομμάτι μας, που μετά την άλωση της Τραπεζούντας το 1861 από τους Οθωμανούς, εξακολουθούσε να κρατάει ζωντανή τη γλώσσα, το φρόνημα, την ελληνική συνείδηση, παρ' ότι ζούσε αποκομμένο από τον εθνικό κορμό, εκεί μακριά στη χώρα των Κόλχων από τον όγδοο π.χ. αιώνα η Τραπεζούντα, η Ελληνίδα πόλη του Ξενοφώντα, όπως την αναφέρει στο έργο «Κύρου Ανάβασις», εκεί μακριά η Κερασούντα και η Σαμψούντα, η Σινώπη, η Αργυρούπολη, πόλεις που έσφυζαν από το ελληνικό στοιχείο. Χαρακτηριστικά θέλω να σας πω ότι στις αρχές του εικοστού αιώνα, πριν δηλαδή από την καταστροφή, οι Έλληνες του Πόντου έφταναν περίπου τις επτακόσιους χιλιάδες. Στην πορεία του χρόνου κατάφεραν αξιοθαύμαστα πράγματα, αλλά κυρίως κατάφεραν να συνυπάρξουν ειρηνικά με τους Τούρκους, και κυριάρχησαν τόσο στην οικονομική όσο και στην πνευματική ζωή. Το 1860 στον Πόντο υπήρχαν εκατό σχολεία. Το 1919 έφταναν τα χίλια τετρακόσια, ανάμεσά τους και το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας. Δεν ήταν μόνον τα σχολεία, θέατρα, λέσχες, τυπογραφεία, εκδοτική δραστηριότητα, εφημερίδες, περιοδικά. Και όμως, ήταν αυτοί ακριβώς οι πρόγονοί μας, αυτοί που σφράγισαν με την παρουσία τους τους τόπους αυτούς επί χιλιετίες, που σφαγιάστηκαν, ξεριζώθηκαν, εξοντώθηκαν με τους πιο απάνθρωπους τρόπους, για δύο λόγους: επειδή ήταν Έλληνες και επειδή ήταν χριστιανοί. Τιμούμε σήμερα, ως ημέρα μνήμης, τις χιλιάδες ζωές που χάθηκαν. Τιμούμε τον διωγμό των σκέψεων, των εθίμων, των παμπάλαιων παραδόσεων. Αυτή είναι η γενοκτονία, ο βίαιος αφανισμός ενός ολόκληρου λαού, που στη συγκεκριμένη περίπτωση έγινε με σφαγές και εκτοπισμούς από το κίνημα των Νεότουρκων. Η εξολόθρευσή του έγινε όχι για κάτι που έκαναν, αλλά γι' αυτό που ήταν, πράξη απόλυτης φρίκης σε έναν πολιτισμένο κόσμο, που επέτρεψε να γίνει ένα απαράγραπτο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Κάθε γενοκτονία εγγράφεται στο ποινικό μητρώο της ανθρωπότητας, ντροπιάζει ολόκληρο τον πολιτισμένο κόσμο που δεν κατάφερε να αποτρέψει άλλη μια καταστροφή. Ο κύριος Υπουργός μίλησε για το 1928 και είχε απόλυτο δίκιο. Αυτή η Βουλή πέρασε μέσα από πολλά μίση και πάθη για να καταφέρει να αναγνωρίσει, με καθυστέρηση, το 1994, και με εισήγηση του τότε Πρωθυπουργού, του Ανδρέα Παπανδρέου, τη 19η Μαΐου ως ημέρα μνήμης του ποντιακού Ελληνισμού. Επιτρέψτε μου, όμως, να σας πω: Κάντε και μια αυτοκριτική, κύριε Υπουργέ, για όσα ακούγονται σε αυτή τη Βουλή τα τελευταία τρία χρόνια. Η διεκδίκηση της αναγνώρισης της γενοκτονίας είναι διεκδίκηση διασφάλισης της ειρήνης. Τιμούμε την Γενοκτονία των Ποντίων, όπως τιμούμε τη μνήμη κάθε μαύρης σελίδας της ιστορίας μας. Έστω και τυπικά, έστω και ελλιπώς, όσο υπάρχει αυτή η μέρα και κάθε μέρα μνήμης να μας θυμίζει το παρελθόν μας, κερδίζουμε την ελπίδα να μην επιτρέψουμε ποτέ ξανά, ποτέ και σε κανέναν, να προκαλέσει τόσο πόνο, τόση οδύνη, τόση καταστροφή στον τόπο μας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε και εμείς. Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Σαχινίδης από την Χρυσή Αυγή.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αξιότιμοι πρώην Πρόεδροι του ελληνικού Κοινοβουλίου, αξιότιμοι εκπρόσωποι των ποντιακών σωματείων, αξιότιμες κυρίες και κύριοι καλεσμένοι, σας καλωσορίζω. Ημέρα μνήμης, ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Αλήθεια, δεν είναι ντροπή τέτοια μέρα να ακούγονται ζητήματα για ελληνοτουρκική φιλία; Θα μπορούσατε να βρείτε κάποια άλλη μέρα. Έχουμε χορτάσει από ελληνοτουρκική φιλία! Υπάρχουν θέματα που αφορούν τον ποντιακό Ελληνισμό. Κάποια από αυτά είναι θετικά και κάποια είναι αρνητικά. Αυτό που έχω να τονίσω και εκφράζω τις προσωπικές μου ευχαριστίες σε ό,τι αφορά την απόφαση που έχει πάρει με πρωτοβουλία της η ΠΟΕ να αποστείλει μια επιστολή για να γίνονται κοινές εκδηλώσεις όλων των ποντιακών σωματείων, να συμμετέχει η Παμποντιακή Ομοσπονδίας Ελλάδος, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων Ελληνοποντίων Παλιννοστούντων της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Φαίνεται ότι ο ποντιακός Ελληνισμός, πράγματι, άρχισε να μαθαίνει και να διδάσκεται από την ιστορία ότι ο μόνος τρόπος για να διασφαλίσουμε να μην ξανασυμβούν αυτά που έχουν συμβεί, είναι να υπάρχει πάνω από όλα ενότητα, ενότητα μεταξύ μας ως Πόντιοι και ενότητα ως Έλληνες, κάτι το οποίο δεν μπορεί να γίνει, δυστυχώς, στην πράξη. Ακούσαμε ευχολόγια. Καλά τα παρακάθια, καλά τα μουχαμπέτια, καλά τα γλέντια, καλά και τα πανηγύρια. Προάγουν τον ποντιακό Ελληνισμό και μόνον όμως. Θα πρέπει κάποια στιγμή να διεκδικήσουμε δυναμικά αυτό που αξίζει και αυτό που αρμόζει στον ποντιακό Ελληνισμό. Έχουν ειπωθεί πάρα πολλά. Υπάρχουν, όμως, και πολλά αρνητικά. Ένα από αυτά είναι η αδράνεια που έχουν επιδείξει όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις σχετικά με την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, της Μικράς Ασίας και της Θράκης. Δυστυχώς, είναι πολύ λίγες οι κυβερνήσεις και τα ξένα κοινοβούλια που έχουν αναγνωρίσει την ποντιακή γενοκτονία. Πρέπει να μπει ακόμα ψηλότερα στην ατζέντα της ελληνικής Κυβέρνησης σε ό,τι έχει σχέση με την εξωτερική μας πολιτική. Εμείς, ως Χρυσή Αυγή, θα στηρίξουμε όποιο ζήτημα έχει να κάνει με τους παλιννοστούντες. Ζητάμε την άμεση αποκατάσταση των παλιννοστούντων Ελληνοποντίων της πρώην Σοβιετικής Ένωσης σχετικά με το κόψιμο των συντάξεων τους, όπως και των αδελφών μας παλιννοστούντων της Βορείου Ηπείρου. Όσοι κατάγεστε από την περιοχή της Θεσσαλονίκης, θα γνωρίζετε πολύ καλά δύο οικισμούς, οι οποίοι είναι και οι τελευταίοι που προσαρτίστηκαν στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Είναι ο συνοικισμός της Νικόπολης και της Ευξεινούπολης. Εάν κάνετε μια βόλτα, θα δείτε ότι είναι δύο συνοικισμοί πραγματικά στολίδια. Δημιουργήθηκαν και ξεκίνησαν πριν από εικοσιπέντε με τριάντα χρόνια από τους παλιννοστούντες Έλληνες που είχαν έρθει από την πρώην Σοβιετική Ένωση και όχι Ρωσοπόντιοι, όπως τους αποκαλούν, άνθρωποι οι οποίοι δούλεψαν, ίδρωσαν, μάτωσαν, αφού ξεσπιτώθηκαν για άλλη μια φορά από τα πατρογονικά τους εδάφη και κατάφεραν τούβλο - τούβλο να χτίσουν και να φτιάξουν περιουσίες. Οι κάτοικοι αυτών των οικισμών πριν από μερικά χρόνια αριθμούσαν τους δώδεκα χιλιάδες. Σήμερα, δυστυχώς, έχουν απομείνει μόνο τρεις χιλιάδες, διότι αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν λόγω της κρίσης. Από αυτούς, όμως, τους παλιννοστούντες μόνο ένα 20% από τους υπερήλικες έχει πρόσβαση σε συντάξεις και επιδόματα. Αυτή είναι η μέριμνα που δείχνει το ελληνικό κράτος απέναντι στον ποντιακό Ελληνισμό. Υπήρξαν πάρα πολλά αρνητικά. Ένα από τα αρνητικά - αναφέρθηκε και προηγουμένως, όπως είπα, και σε σχέση με την ελληνοτουρκική φιλία - ήταν η επίσκεψη του Ερντογάν. Ήμασταν η μόνη χώρα - κράτος που ενώ του είχε κλείσει την πόρτα ολόκληρη η Ευρώπη, εμείς τον υποδεχθήκαμε με ανοιχτές αγκάλες, τον περιφέραμε ανά την Ελλάδα και ως πραγματικός σουλτάνος έκανε να σκύψουν όλοι οι Έλληνες που τον υποδέχθηκαν. Ελληνοτουρκική φιλία ποτέ και με κανέναν από τους Τούρκους! Αποτέλεσμα αυτής της επίσκεψης ήταν οι προκλήσεις που βιώνει σήμερα η πατρίδα μας. Υπήρξαν και αρρωστημένες αντιλήψεις σχετικά με αυτά που έχουν λεχθεί κατά καιρούς για το ποντιακό ζήτημα, για τη Μικρασιατική Καταστροφή. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Την ανοχή σας λίγο, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα επαναλάβω για τους συνωστισμούς στη Σμύρνη, για κάποιους ξυπόλητους το '21 οι οποίοι ζούσαν αρμονικά με τους Τούρκους και ξεσηκώθηκαν. Αυτά τα θεωρώ τελείως γραφικά. Το πιο άσχημο, όμως, είναι ότι γίνεται μία προσπάθεια τα τελευταία χρόνια να ταυτιστούν οι Έλληνες πρόσφυγες της Μικράς Ασίας και του Πόντου με τους λαθρομετανάστες πρόσφυγες οι οποίοι έρχονται σήμερα. Δεν έχουμε απολύτως καμμία σχέση. Εμείς μπορεί να ζούσαμε στον Πόντο, μητέρα πατρίδα, όμως, ήταν πάντα η Ελλάδα. Σχετικά πρόσφατα κάποιος Βουλευτής του ελληνικού Κοινοβουλίου - από τη συγκυβέρνηση, μάλιστα, δεν θα αναφέρω, όμως, το όνομά του για ευνόητους λόγους - είπε ότι ο δυτικός πολιτισμός έστειλε εκατομμύρια παιδιά στους θαλάμους αερίων και οι δυτικές κοινωνίες σήμερα ψηφίζουν τους πολιτικούς απογόνους αυτών που το έκαναν. Δήλωσε, μάλιστα, ότι για τους ισλαμιστές δεν υπάρχει κάτι ανάλογο καταγεγραμμένο. Σοβαρά; Η σφαγή στη Χίο από τους Τούρκους το '22 με πενήντα χιλιάδες νεκρούς τι ήταν; Ελληνοτουρκική φιλία και αγάπη; Η καταστροφή των Ψαρών το '24 με δεκαοχτώ χιλιάδες σφαγιασθέντες τι ήταν και αυτό; Ελληνοτουρκική αγάπη; Η καταστροφή της Κάσου την ίδια χρονιά με οχτώ χιλιάδες νεκρούς από τις χατζάρες των Τούρκων τι ήταν και αυτό; Ελληνοτουρκική αγάπη; Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, τριακόσιες πενήντα τρεις χιλιάδες ψυχές, τι ήταν; Έχουμε χορτάσει από ελληνοτουρκική φιλία και αγάπη! Η σφαγή στη Σμύρνη το 1922 με διακόσιες εξήντα χιλιάδες νεκρούς και αγνοούμενους ήταν ελληνοτουρκική φιλία και αγάπη; Οι διωγμοί, οι λεηλασίες και οι βιασμοί στην Πόλη το '55 ήταν ελληνοτουρκική φιλία και αγάπη; Ο Αττίλας το 1974 στην Κύπρο τι ήταν; Αποτέλεσμα ελληνοτουρκικής φιλίας και αγάπης; Κλείνοντας, θεωρώ σκόπιμο να σας πω - και πιστεύω ότι θα πρέπει να μας γίνει μάθημα όσοι είμαστε ποντιακής καταγωγής - τα εξής: Το τελευταίο διάστημα προέκυψε ένα πολύ σοβαρό θέμα, κατ' εμέ με μία ποδοσφαιρική ομάδα στην περιοχή της Κομοτηνής, της ΠΑΕ Ποντίων Θρυλορίου. Είναι μια ομάδα η οποία έχει έδρα το Θρυλόριο, ένα χωριό το οποίο απέχει δέκα χιλιόμετρα από την Κομοτηνή, ιδρύθηκε το 1923 με την ανταλλαγή πληθυσμών και το όνομά του το οφείλει στον Ύπατο Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών Αυστραλό Τσάρλς Θρέλορ. Διότι οι Πόντιοι δεν ξεχνούν, τιμούν αυτούς που τους βοηθούν. Οι Πόντιοι, λοιπόν, που εγκαταστάθηκαν εκεί, έφτιαξαν μια νέα ζωή, αλλά δεν ήθελαν να ξεχάσουν τους λόγους οι οποίοι τους οδήγησαν εκεί. Και αυτό ήταν η ποντιακή γενοκτονία. Η ποδοσφαιρική ομάδα, λοιπόν, αυτού του χωριού, η ΠΑΕ Ποντίων Θρυλορίου, αποφάσισε να δημιουργήσει μια επετειακή φανέλα με τη φράση «Δεν ξεχνώ, πάντα τιμώ». Κάποιοι έξυπνοι - θα έλεγα - σε αυτή τη χώρα αποφάσισαν πως δεν έχουν το δικαίωμα αυτοί οι άνθρωποι ούτε να ξεχάσουν ούτε να τιμήσουν τους προγόνους τους. Η ΕΠΟ, λοιπόν, απαγόρευσε τη χρήση αυτής της φανέλας, επειδή το μότο που περιείχε, θεώρησαν ότι περνά ένα κοινωνικοπολιτικό μήνυμα. Έτσι στον πρώτο αγώνα του πρωταθλήματος αναγκάστηκαν να τα καλύψουν με τσιρότα. Στο δεύτερο ματς, όμως, την επόμενη Κυριακή με αντίπαλο τον Πανθρακικό ο διαιτητής του αγώνα, ο κ. Δρακίδης, θεώρησε ότι η απεικόνιση του πίσω μέρους της φανέλας, όπου υπήρχαν δύο πυρριχιστές, εμπεριέχει πάλι κοινωνικοπολιτικό μήνυμα. Αυτό, δηλαδή, που έκαναν οι Τούρκοι στα τόσα χρόνια της σκλαβιάς των Ποντίων, να μην μπορέσουν να απαγορεύσουν τον πολεμικό μας χορό, τη σέρρα, το κατάφερε η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία μέσω των τοπικών αντιπροσώπων της. Ο διαιτητής έκλεισε το φύλλο αγώνα χωρίς να γίνει το ματς κι έτσι οι δύο ομάδες συμφώνησαν να παίξουν φιλικό, το οποίο, όμως, και αυτό διακόπηκε δέκα λεπτά μετά που ξεκίνησε. Η απαγόρευση της ΕΠΟ για την ομάδα της ΕΠΣ Θράκης εκδόθηκε την ίδια μέρα με την απόφαση που αφορούσε τη φανέλα του Απόλλωνα Πόντου. Έχει γίνει, όμως, και κάτι παραπλήσιο: Μία άλλη ποδοσφαιρική ομάδα, της οποίας το έμβλημα θα το καταθέσω και για τα Πρακτικά, η ΑΕ Ξάνθης, την ίδια ώρα που η ΕΠΣ Θράκης και η ΕΠΟ απαγόρευσαν σε μία ελληνική ομάδα να θυμηθεί τους προγόνους της και να τιμήσει με την αναγραφή του μηνύματος «Δεν ξεχνώ, πάντα τιμώ» τους Πόντιους οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους στη γενοκτονία, έχει σαν σήμα στη μπλούζα της την ώρα θανάτου του Κεμάλ. Η ΑΕ Ξάνθης είναι ομάδα της μουσουλμανικής μειονότητας, αποτελείται από Έλληνες πολίτες και ποδοσφαιριστές, οι οποίοι είναι γραμμένοι στην Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Στο λογότυπο της ομάδος απεικονίζεται ένα ρολόι κι από σύμπτωση είναι σταματημένο στις 9: 05', ώρα θανάτου του Κεμάλ. Στην Τουρκία αυτή η ώρα θεωρείται ιερή. Το θέμα, όμως, είναι κανείς ότι ούτε στην τοπική ένωση ούτε στην ΕΠΟ δεν θεώρησε ότι το λογότυπο αυτό περιέχει κοινωνικοπολιτικό μήνυμα, όπως συνέβη στην περίπτωση της ΠΑΕ Ποντίων. Το καταθέτω για τα Πρακτικά και θα ζητούσα από την Κυβέρνησή σας να μεριμνήσει για το συγκεκριμένο θέμα. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Σαχινίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επειδή εγώ, όμως, έχω διαφορετική αντίληψη σχετικά με την ελληνοτουρκική φιλία, έχω να στείλω ένα μήνυμα στον Ερντογάν πασά. Κι αν αληθεύει ότι πράγματι είναι ποντιακής καταγωγής, σήμερα δηλαδή γενίτσαρος, δεν θα χρειαστεί και μεταφραστή. «Εάν καλατσεύς και γροικάς ποντιακά, έξον καλά ντο λέγω σε. Βάλα και ενεσπάλλα και τσουρουφλίζα και αν, σαμέσας την ποδαρίν τ' ανάμεσα».
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από τα Μοντεσσοριανά Σχολεία. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Δελής από το ΚΚΕ.
Κυρίες και κύριοι, τιμούμε σήμερα, όπως κάθε χρόνο, τη μνήμη όσων χάθηκαν στη φοβερή γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, στα χρόνια του βίαιου και βάρβαρου ξεριζωμού τους από τις πατρογονικές τους εστίες μαζί με άλλες μειονότητες. Τιμούμε μα και διδασκόμαστε συνάμα για τις συνθήκες και τις αιτίες που οδήγησαν σε αυτή την καταστροφή. Εξετάζουμε τα τραγικά εκείνα γεγονότα, εντάσσοντάς στα στο ιστορικό, το πολιτικό και το κοινωνικό πλαίσιο στο οποίο συνέβησαν και τα ερμηνεύουμε από τη σκοπιά των εργατικών, των λαϊκών συμφερόντων, ώστε να τα γνωρίσουν και να διδαχθούν από αυτά οι νεότερες γενιές των Ποντίων και συνολικά η νεολαία. Είναι κι αυτό μια συμβολή στη μάχη κόντρα στην ιστορική λήθη, κόντρα σε όλους αυτούς που προσπαθούν να μας κάνουν να ξεχάσουμε ποιοι είμαστε, από πού ερχόμαστε και πού πρέπει να πάμε. Είναι, τελικά, σπουδαίο να κρατάμε ως πολύτιμη παρακαταθήκη ό,τι καλύτερο στοιχείο υπήρχε στις παραδόσεις και τα έθιμα τους λαού μας, σε πείσμα όλων όσων, με τον φανταχτερό κοσμοπολιτισμό τους, θέλουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε την ίδια την ταυτότητά μας, για να προωθήσουν, βέβαια, τα δικά τους συμφέροντα σε βάρος των λαών. Εξετάζοντας, λοιπόν, κάποιος το ιστορικό πλαίσιο εκείνης της εποχής, διαπιστώνει, βέβαια, διαφορές με το σήμερα, ανακαλύπτει όμως και αναλογίες. Ο ιμπεριαλισμός τότε, στις αρχές του 20ου αιώνα, νέος τότε, μα άπληστος από τότε για τις αγορές, οδηγούσε την ανθρωπότητα στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Την ίδια ακριβώς περίοδο και μέσα σε συνθήκες παρατεταμένης αποσύνθεσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, διαμορφώνονταν και αναπτύσσονταν τα εθνικά αστικά κράτη των Τούρκων, των Αράβων και των Αρμενίων στην εγγύς Ανατολή, όπως και των νότιων Σλάβων στα Βαλκάνια. Το τότε ιστορικό μείγμα ήταν εκρηκτικό, λοιπόν, για τους λαούς της περιοχής και γινόταν ακόμα πιο επικίνδυνο εξαιτίας της επιλογής της τουρκικής αστικής τάξης να ωθήσει με βίαιο τρόπο τη διαδικασία της διαμόρφωσης του τουρκικού έθνους - κράτους. Έτσι, οι Έλληνες του Πόντου είχαν απέναντί τους την τούρκικη αστική τάξη, που με το γενικευμένο αιματοκύλισμα επεδίωκε, φυσικά, να εκτοπίσει, πριν απ' όλα, το ανταγωνιστικό γι' αυτή ελληνικό κεφάλαιο. Απέναντί τους, όμως, είχαν δυστυχώς όπως αποδείχθηκε - και τότε δεν φαινόταν και πάρα πολύ καθαρά αυτό - και την ελληνική αστική τάξη, που με το τότε πολιτικό της προσωπικό χρησιμοποίησε αδίστακτα τους πληθυσμούς στον Πόντο ως αντιπερισπασμό και ως μέσο πίεσης για τα δικά της ανταγωνιστικά συμφέροντα, εγκαταλείποντάς τους, όμως, την τελευταία κρίσιμη στιγμή στην τύχη τους. Και αυτοί που την πλήρωσαν ήταν κυρίως η φτωχολογιά και ο λαός. Μέσα σε αυτό το ιστορικό και γεωγραφικό πλαίσιο συνέβησαν και οι σχεδιασμένοι διωγμοί των εθνικών μειονοτήτων και βέβαια και του ελληνικού ποντιακού πληθυσμού, όπως και άλλων πληθυσμών τόσο στη Θράκη όσο και στη Μικρά Ασία. Μήπως σήμερα σταμάτησαν, άραγε, αυτοί οι ανταγωνισμοί των αστικών τάξεων, όπως της ελληνικής και της τουρκικής και άλλων ισχυρότερων στην περιοχή; Κάθε άλλο! Όλοι βλέπουμε πως η περιοχή μας, η νοτιοανατολική Μεσόγειος, γίνεται το πεδίο του ανταγωνισμού και των συγκρούσεων πολλών αστικών τάξεων, με τις εστίες του πολέμου να ρημάζουν χώρες όπως η Συρία, και να δολοφονούν λαούς όπως τον παλαιστινιακό από το κράτος - δολοφόνο του Ισραήλ. Και σήμερα, όπως και τότε, στις μαρτυρικές πορείες των Ποντίων, τα καραβάνια των προσφύγων κινούν για το μακρύ και επικίνδυνο ταξίδι τους. Και σήμερα, όπως και τότε, οι συνθήκες διαβίωσης τους είναι άθλιες. Και σήμερα, όπως και τότε, οι πρόσφυγες έχουν απέναντί τους εχθρούς τους πατριδοκάπηλους εθνικιστές, φασίστες και ναζιστές. Και εδώ οι φορείς και οι οργανώσεις των Ποντίων δεν πρέπει να τους δώσουν ούτε συγχωροχάρτι ούτε χώρο να ρίχνουν το δηλητήριό τους, γιατί οι Πόντιοι έζησαν την προσφυγιά στο ίδιο τους το πετσί. Και σήμερα, λοιπόν, όπως και τότε, οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί εγκυμονούν θανάσιμους κινδύνους για τους λαούς, που μόνο οι ίδιοι οι λαοί μπορούν με την πάλη τους να αποσοβήσουν. Κλείνοντας, θέλουμε να δηλώσουμε για άλλη μια φορά ακόμα, ότι το οργανωμένο ποντιακό κίνημα θα βρει στο ΚΚΕ έναν σταθερό συμπαραστάτη σε κάθε δίκαιη διεκδίκησή του. Το ΚΚΕ θα είναι πάντα στο πλευρό των χιλιάδων ομογενών από τη Σοβιετική Ένωση, που αντιμετωπίζουν ακόμα σοβαρότατα προβλήματα. Θα συνεχίσουμε μαζί σας να διεκδικούμε από το ελληνικό κράτος τη στήριξη και την ανάδειξη της πολιτιστικής και πνευματικής κληρονομιάς και δραστηριότητας των Ποντίων απ' όλες τις γενιές. Και, βέβαια, θα συνεχίσουμε παντού να στηρίζουμε την προσπάθεια για τη διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας του ποντιακού Ελληνισμού. Και πάντα θα θυμόμαστε και πάντα θα τιμούμε τους Πόντιους και τις Πόντιες, που έδωσαν ακόμα και τη ζωή τους για τα υψηλά τους ιδανικά. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Λαζαρίδης από τους Ανεξάρτητους Έλληνες.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θέλω και εγώ να καλωσορίσω τον κύριο Πρόεδρο της Βουλής και τους εκπροσώπους των ποντιακών σωματείων. Να ξεκινήσω από μία αναφορά στην ομιλία του Υπουργού, του κ. Κουρουμπλή. Να πω και εγώ, κύριε Υπουργέ, ότι είχα την ευλογία να προλάβω τους παππούδες μου και είχα την τύχη - ας το πω έτσι - να μου περιγράψουν τα γεγονότα και ο παππούς μου και η γιαγιά μου, οπότε να μην είναι απλώς μία αναφορά σε ιστορικά γεγονότα, αλλά να είναι όλα αυτά εμπλουτισμένα με το συναίσθημα του ανθρώπου, ο οποίος τα βίωσε. Εδώ θα ήθελα να πω, πριν ξεκινήσω την ομιλία μου, κύριε Πρόεδρε, ότι σε εμάς τους Ποντίους, παρά το γεγονός ότι έχουμε περάσει όλα αυτά, δεν χωράει μίσος. Απλώς εμείς έχουμε την ανάγκη - και γι' αυτό προσπαθούμε - να αναγνωρίσει η Τουρκία τη Γενοκτονία, την οποία διέπραξε. Αυτή η αναγνώριση, ξέρετε, θα είναι μία πράξη συμφιλίωσης της Τουρκίας με την ιστορία, θα είναι μία υπόσχεση ότι στο μέλλον αυτή η χώρα δεν θα διαπράξει αντίστοιχα εγκλήματα. Είναι κάτι, το οποίο έχει κάνει στο παρελθόν και άλλη χώρα, η Γερμανία για παράδειγμα, απέναντι στους Εβραίους. Ζήτησε συγγνώμη και πραγματικά η ανθρωπότητα ένιωσε μια ανακούφιση ότι αυτό είναι μία υπόσχεση από μία χώρα, αλλά και μία υπόσχεση γενικά από όλες τις χώρες ότι θα είναι προσεκτικές και δεν θα διαπράξουν αντίστοιχα εγκλήματα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάθε χρόνο τέτοια ημέρα, αφήνουμε το νου να ταξιδέψει στο παρελθόν, ένα παρελθόν, δυστυχώς, ζοφερό, που το δημιούργησαν αυτοί, που απέδειξαν ότι πορεύτηκαν στην ιστορία με θηριωδίες. Ξερίζωσαν έναν από τους πιο ανθηρούς και δημιουργικούς πληθυσμούς της Μικράς Ασίας, τον Ελληνισμό του Πόντου. Αυτοί που σήμερα προκαλούν, δεν σέβονται τις διεθνείς συνθήκες και τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και δημιουργούν προβλήματα σε όλους τους γείτονές τους. Τώρα που φάνηκαν οι πραγματικές προθέσεις των γειτόνων μας, χρειάζεται να συσπειρωθούμε περισσότερο, αναγνωρίζοντας την ιστορική αλήθεια και να αποδώσουμε τις πραγματικές διαστάσεις στη Γενοκτονία των προγόνων μας. Όσοι όψιμοι ψευτοϊστορικοί δεν αναγνωρίζουν τη Γενοκτονία, δημιουργούν σύγχυση με τις επικίνδυνες απόψεις τους για θέματα που έχει λύσει η διεθνής κοινότητα. Δίνουν έτσι άφεση αμαρτιών σε εγκληματίες. Σήμερα δεν είναι μια συνηθισμένη ημέρα μνήμης. Είναι ημέρα ιστορική, ημέρα που χρειάζεται να υποκλιθούμε στη σθεναρή αντίσταση των προγόνων μας στον αγώνα για επιβίωση μέσα στη θύελλα του πολέμου, των διωγμών που υπέστησαν, του αβάστακτου πόνου, της ανείπωτης λύπης, του τραγικού σπαραγμού που βίωσαν οι Έλληνες του Πόντου από το 1914 μέχρι το 1923 και για πολλά ακόμη χρόνια. Σίγουρα, δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψει κάποιος τα όσα υπέστησαν οι ξεριζωμένοι Πόντιοι Έλληνες. Παρά ταύτα, ως ελάχιστη ένδειξη τιμής μέσα από το ναό της Δημοκρατίας, το Ελληνικό Κοινοβούλιο, τους φέρνουμε στη μνήμη μας και κλίνουμε το γόνυ στο μεγαλείο της ψυχής τους. Η Βουλή των Ελλήνων αναγνώρισε τη Γενοκτονία το 1994 και ψήφισε την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως ημέρα μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στον Πόντο. Το 1998 η Βουλή ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 14ης Σεπτεμβρίου ως ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το τουρκικό κράτος. Ένα εκλεκτό τμήμα του Ελληνισμού ζούσε στα βόρεια της Μικράς Ασίας, στην περιοχή του Πόντου, μετά τη διάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η άλωση της Τραπεζούντας το 1461 από τους Οθωμανούς δεν αλλοίωσε το φρόνημα και την ελληνική τους συνείδηση. Η οικονομική τους ανάκαμψη συνδυάστηκε με τη δημογραφική και πνευματική τους άνοδο. Το 1865 οι Έλληνες του Πόντου ανέρχονταν σε διακόσιες εξήντα πέντε χιλιάδες ψυχές, το 1880 σε τριακόσιες τριάντα χιλιάδες και στις αρχές του εικοστού αιώνα άγγιξαν τις επτακόσιες χιλιάδες. Το 1860 υπήρχαν εκατό σχολεία στον Πόντο, ενώ το 1919 υπολογίζονται σε χίλια τετρακόσια ένα, ανάμεσά τους και περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντος. Αυτό είναι μια επιβεβαίωση της φιλομάθειας των Ελλήνων στον Πόντο. Στην αγροτική παραγωγή και την κτηνοτροφία ξεχώριζαν με προϊόντα πρωτότυπα και άγνωστα για τη Δύση και την υπόλοιπη Ελλάδα. Ήταν πρωτοπόροι για την εποχή τους σε βιολογικές καλλιέργειες, όπως τις ονομάζουμε σήμερα. Σήμερα, δεν τιμούμε απλά ανώνυμους Έλληνες. Τιμούμε τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας, τους προγόνους μας, που «φύλαξαν Θερμοπύλες» για αιώνες, αλλά δεν άντεξαν τις θηριωδίες του Κεμάλ και των Νεότουρκων. Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου εκτιμάται ότι στοίχισε τη ζωή σε περίπου τριακόσιες πενήντα τρεις χιλιάδες Έλληνες, ο μισός ελληνικός πληθυσμός του Πόντου. Αναφέρεται δε, σε σφαγές και εκτοπισμούς εναντίον ελληνικών πληθυσμών στην περιοχή του Πόντου, που πραγματοποιήθηκαν από το κίνημα των Νεότουρκων κατά την περίοδο 1914-1923. Οι λιγοστοί επιζώντες κατέφυγαν αρχικά στον άνω Πόντο, σημερινή Ρωσία και Ουκρανία, και μετά την Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 στην Ελλάδα. Τα στοιχεία που σήμερα υπάρχουν, μας δίνουν το έναυσμα για τη στήριξη μιας ευρύτερης και αναγκαίας έρευνας, όχι μόνο για την τεκμηρίωση της Γενοκτονίας η οποία είναι αποδεδειγμένη, αλλά για τη διατήρηση της μνήμης και της αποφυγής στο μέλλον και άλλων θηριωδιών, από όπου και αν προέρχονται. Οι γενοκτονίες των Τούρκων ενοχλούν, γι' αυτό διαχρονικά οι ηγεσίες τους αρνούνται σθεναρά την παραδοχή του ξεκληρίσματος των λαών, που ξερίζωσαν. Η σύγχρονη Τουρκία, που είναι υπεύθυνη για πολλά δεινά σε βάρος, κυρίως χριστιανικών πληθυσμών, με συστηματική τακτική ακολουθεί πολύ συχνά σκληρή στάση και αιχμηρή ρητορική. Δεν παραδέχεται τις σφαγές και τον όλεθρο, που έχει προσφέρει στην ανθρωπότητα. Την ενοχλεί η ιστορική πραγματικότητα. Ερευνώντας την πορεία της Γενοκτονίας μέσα στην ιστορία, σκοντάφτει κανείς πάνω σε τρομερά ιστορικά γεγονότα, σε γεγονότα που αμαύρωσαν την πορεία του τόπου, στοίχειωσαν τις μνήμες του, οδήγησαν στον θάνατο ή την προσφυγιά χιλιάδες ανθρώπους. Αναγκαστικές εκτοπίσεις πληθυσμών, διχασμός, εθνοτικές διαφορές, ξεκαθάρισμα πολιτικών και προσωπικών διαφορών, με το λεπίδι. Ο κατακτητής είναι αμείλικτος. Η προσφυγιά συχνά αποτελεί την προτιμότερη λύση, αν και οδυνηρή. Οι σφαγές ολοκληρώνουν την καταστροφή. Η Γενοκτονία περιέχει, από βίαιη στρατολόγηση, μέχρι παιδομάζωμα, ομαδικές και ατομικές εκτελέσεις, λεηλασίες, φόνους, βιασμούς και προσφυγιά, πολύ προσφυγιά. Και τελικά, οι φρικτές αυτές εμπειρίες εγγράφονται στη συλλογική συνείδηση, ως κάποιες από τις πιο μαύρες σελίδες, τις πιο πικρές εμπειρίες, που μπορεί να ζήσει ποτέ ένας λαός. Κρίνεται, λοιπόν, σκόπιμο να γίνει η υπόμνηση ότι η ιστορική δικαίωση των προγόνων μας δεν έχει ολοκληρωθεί. Μέχρι την ιστορική διευθέτηση αυτού του ζητήματος, οποιαδήποτε υπόνοια για δήθεν περάτωση του θέματος είναι επιβλαβής, όπως σωστά λέει και ο λαός «από κύλικος μέχρι χειλέων πολλά πέλει». Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου θεωρείται τμήμα της ενιαίας Γενοκτονίας του Ελληνισμού της Ανατολής, η οποία ήταν μια από τις πρώτες σύγχρονες γενοκτονίες. Ένα ζήτημα που παραλείπεται και δεν αναφέρεται, παρά τη βαρύτητα που έχει, είναι η τύχη των Σταυροπηγιακών Μοναστηριών του Πόντου. Από το καταστροφικό μίσος των Νεότουρκων και τον τυφλό ισλαμικό φανατισμό δεν γλύτωσαν ούτε τα μοναστήρια, τα οποία επί αιώνες είχαν σεβαστεί οι πασάδες και οι σουλτάνοι, παραχωρώντας κατά διαστήματα σε πολλά από αυτά υλικά και θρησκευτικά προνόμια. Οι μονές, οι οποίες ανέκαθεν υπήρξαν άσυλο καταδιωγμένων χριστιανών, υφίστανται απερίγραπτες επιθέσεις εκ μέρους των Τούρκων τσέτηδων, οι οποίοι, όχι μόνο τις λεηλατούν και τις καταστρέφουν, αλλά προβαίνουν μέσα στους ιερούς χώρους σε κτηνωδίες και απάνθρωπες βιαιοπραγίες, τις οποίες καταγράφει λεπτομερώς με αίσθημα οδύνης ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Βαζελώνος, Πανάρετος. Ό,τι δεν κατάφερε ο Σουλτάνος σε πέντε αιώνες, το πέτυχε ο Κεμάλ σε πέντε χρόνια. Αγαπητοί συνάδελφοι, η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου είναι ένα πρωτογενές έγκλημα, το οποίο δεν έχει συνάρτηση και καμμία σχέση με πολεμικές συγκρούσεις. Αυτός που προξενεί τη γενοκτονία δεν εξοντώνει μια ομάδα για κάτι που έκανε, αλλά για κάτι που είναι. Στην περίπτωση των Ελλήνων του Πόντου εξοντώθηκαν, επειδή ήταν Έλληνες και Χριστιανοί. Αυτή τη μνήμη πρέπει να διατηρήσουμε, γιατί και σήμερα ακούμε τις φωνές των Τούρκων να λένε ότι δήθεν, οι Έλληνες έκαψαν τη Σμύρνη ή ότι θα μας ξαναπετάξουν στη θάλασσα. Εδώ, θα κάνω μία παρένθεση, για να δώσουμε μία απάντηση για την αναφορά που κάνουν γι' αυτούς τους συμπατριώτες μας, που είναι στη θάλασσα της Σμύρνης. Δεν υπάρχει ούτε ένας στρατιώτης μέσα στη θάλασσα της Σμύρνης. Η θάλασσα της Σμύρνης ήταν γεμάτη από αθώα θύματα, γυναικόπαιδα, γιατί αυτούς ξέρανε να χτυπάνε οι Τούρκοι. Δεν επετέθησαν - γιατί δεν είχαν τη δύναμη, δεν είχαν το θάρρος - να αντιμετωπίσουν τους Έλληνες στρατιώτες. Επιτίθονταν πάντα στον άμαχο πληθυσμό. Αυτή είναι μία πραγματικότητα. Βεβαίως, η αμφισβήτηση, ακόμα και κατοικημένων νησιών της πατρίδας μας, είναι στο καθημερινό τους πρόγραμμα. Κλείνω την ομιλία αυτή με τη φράση του παππού μου - πάντα έτσι έκλεινε τις διηγήσεις ο παππούς μου - του μακαριστού παπα - Σάββα Λαζαρίδη, που πάντα έκανε διάφορες αναφορές για το τι συνέβη στον Πόντο. «Eκέτιτε πούλιμ καμμίαν κι θα ανασπάλω ντ' έσπρεμε». Σας ευχαριστώ.
Ο κ. Δανέλλης από το Ποτάμι έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κύριε πρώην Πρόεδρε της Βουλής, κυρίες και κύριοι εκπρόσωποι των Ποντιακών Σωματείων, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δυο λόγια θα μου επιτρέψετε κατ' αρχάς για τα τραγικά γεγονότα των τελευταίων ημερών στη Λωρίδα της Γάζας, μια περιοχή, που δυστυχώς, έχει εθιστεί στη βία, μια περιοχή απόλυτης άρνησης της συνύπαρξης, όπου η βία έχει αναχθεί σε κοινό τόπο μνήμης, που περνά αταβιστικά από γενιά σε γενιά. Μιας περιοχής, όπου οι δικοί μας είναι μονίμως θύματα και μάρτυρες και οι άλλοι μονίμως θύτες. Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πολυσύνθετη και η βία πάντοτε ασκείται πιο εύκολα σε ασύμμετρες σχέσεις. Παράλληλα, η χρονίζουσα βία μεταμορφώνει ολοκληρωτικά τους πληθυσμούς και τη συνείδησή τους. Οι επί χιλιετίες γείτονες γίνονται εχθροί, εθίζονται και ερεθίζονται από την οσμή του αίματος, μια τυφλή περιδίνηση στον φαύλο κύκλο της περιφρόνησης της ζωής. Ο Νταβίντ Γκρόσμαν, ο πολυβραβευμένος Ισραηλινός συγγραφέας, ο οποίος έχασε το γιο του σε κάποια από τις ατέλειωτες αραβοϊσραϊλινές συρράξεις, μας είχε πει στην Επιτροπή για το Παλαιστινιακό στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο «δεν θα λήξει ποτέ αυτή η τραγωδία, αν δεν αγαπήσουμε τα παιδιά μας περισσότερο από όσο μισούμε τους εχθρούς μας». Κυρίες και κύριοι, οι ιστορικές επέτειοι, όπως η σημερινή, δεν είναι τίποτε άλλο παρά η κωδικοποίηση της διήγησης πολύ συγκεκριμένων γεγονότων, όπως, εν προκειμένω, η Γενοκτονία των Ποντίων. Είναι η δημιουργία και η μεταφορά σε μας, στο σήμερα, της κωδικοποιημένης μνήμης. Είναι, όμως, και μία ευκαιρία στη μακρά πορεία του λαού μας για εθνική αυτογνωσία. Μια διαδικασία αναγκαία, στην οποία πρέπει να προσέξουμε τους παραμορφωτικούς φακούς, που ενίοτε επιβάλλουν η σκοπιμότητα ή η συγκυρία. Γιατί πρέπει να παραδεχθούμε ότι όλα τα έθνη ρέπουν στην κατασκευή βολικών ιστορικών μύθων και σ' αυτό το πλαίσιο γνωρίζουμε όλοι πως η νεοελληνική πραγματικότητα βρίθει τέτοιων παραδειγμάτων. Η Γενοκτονία των Ποντίων, ωστόσο, δεν ανήκει σ' αυτόν τον κύκλο των ελληνικών ιστορικών μυθευμάτων, γιατί το αποτύπωμα του τραύματος του ξεριζωμού του ποντιακού Ελληνισμού είναι εμφανές στη προσφυγική μνήμη. Σ' αυτή τη θλιβερή σύγχρονη οδύσσεια των προσφύγων ποντιακής καταγωγής, η καταμέτρηση των θυμάτων σε απόλυτα νούμερα δεν είναι το προέχον. Μια τέτοια μέρα, οφείλουμε να σκεφθούμε έξω από σκοπιμότητες, έξω από ιδιοτέλεια και καταμετρήσεις, οφείλουμε να γίνουμε η φωνή όλων όσοι δεν μπορούν να μιλήσουν. Ο σκοπός προφανής. Η αποσιώπηση των εγκλημάτων πολέμου, η αποσιώπηση των εθνοκαθάρσεων, μόνο σε νέους κύκλους αίματος οδηγεί. Και θα ήταν μια πραγματική πράξη θάρρους, από την πλευρά της Τουρκίας, η αναγνώριση των εγκλημάτων εκείνης της περιόδου, μιας ιστορικής περιόδου, όπου ένας νέος κόσμος, ο σύγχρονος κόσμος, αναδύονταν μέσα από τη βίαιη πτώση των παλαιών πολυεθνικών αυτοκρατοριών και τη γέννηση μιας σειράς νέων εθνικών κρατών, μιας περιόδου όπου βιαίως, ο εισαχθείς μοντερνισμός έκανε αδύνατη πλέον τη μακρόχρονη και πολυκύμαντη συμβίωση χριστιανών και μουσουλμάνων. Είναι κομβικής σημασίας η αναγνώριση των εγκλημάτων, που διαπράχθηκαν στο όνομα της ψυχορραγούσας οθωμανικής αυτοκρατορίας και στις ωδίνες γέννησης του νέου τουρκικού κράτους. Εγκλήματα, βεβαίως, που δεν περιορίστηκαν μόνο στους Ποντίους, αλλά και στους Μικρασιάτες, στους Θρακιώτες, στους Αρμένιους, στους Ασσύριους και σε πολλές άλλες εθνότητες. Αυτός ο εθνικός αναστοχασμός αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση προώθησης της πραγματικής φιλίας και της συνεργασίας μεταξύ των λαών. Εξάλλου, το παράδειγμα άλλων λαών, με μεγαλύτερο ίσως εθνικό «εγώ» από την Τουρκία, που προέβησαν στην αναγνώριση παρόμοιων εγκλημάτων δείχνουν τον δρόμο. «Ξηρανθήτω ημίν ο λάρυγξ, εάν επιλαθώμεθά σου, ω πάτριος Ποντία γη», λέει ένα παραδοσιακό τραγούδι. Τη συγκινητική υπερβολή του επιλέγω να την ερμηνεύσω ως την ιστορία των απλών ανθρώπων, την ιστορία που κρύβεται πίσω από τις αφηγήσεις των γιαγιάδων, πίσω από τους χορούς, τις γιορτές, την ιδιαίτερη κουζίνα, όλα αυτά δηλαδή που συνιστούν τον πολιτισμό μας, με την ευρεία έννοια. Δεν μπορώ σ' αυτό το σημείο να αντισταθώ στον πειρασμό της προσωπικής αναφοράς και βεβαίως, να απαντήσω και στην πρόκληση της αγαπητής φίλης Χαράς, ότι ένας Κρητικός μιλά για τους Πόντιους. Την ιδιαίτερη ελληνικότητά τους, την τόσο συνεκτική ταυτότητά τους, οι Πόντιοι την κρατούν σφικτά - προς τιμήν τους - τέσσερις γενιές μετά τον ξεριζωμό τους και παρ' ότι σκορπίστηκαν στα πέρατα του κόσμου. Και όπου πήγαν ξεχώρισαν, παρ' ό,τι δεν αγκαλιάστηκαν, να μην το ξεχνάμε, όπως είναι η μοίρα των προσφύγων, γενικότερα. Και οι Μικρασιάτες πρόσφυγες δεν αγκαλιάστηκαν, μην το ξεχνάμε. Πρόκοψαν, όμως. Και πρόκοψαν όσο λίγοι στα γράμματα, στις τέχνες, στην οικονομία γενικότερα. Αυτήν ακριβώς την ξεχωριστή τους ποιότητα εκτίμησα κι εγώ, όταν μπήκα στην ευρύτερη οικογένειά τους ως Πόντιος εξ αγχιστείας, μέσω της συζύγου μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα οι μνήμες των χαμένων πατρίδων δεν δικαιώνονται με την επικίνδυνη ψευδαίσθηση της ανακατάληψής τους. Και η σημερινή ημέρα ως ημέρα μνήμης και τιμής από πλευράς του Ελληνικού Κοινοβουλίου στην ποντιακή τραγωδία σημαίνει παράλληλα και τη συνειδητοποίηση της αναγκαιότητας της εγκατάλειψης των διεθνών κυνικών πρακτικών, που διευθετούν τα πρόσωπα και χωρίς ενσυναίσθηση ολόκληρους λαούς, πρακτικές που έχουν να κάνουν με αποφάσεις για το ποιοι πρέπει να ζήσουν και πού και ποιοι να πεθάνουν, με ποιον τρόπο πρέπει να πεθάνουν όσοι έχουν προγραφεί και με ποιον τρόπο πρέπει να ζήσουν και να προκόψουν όσοι επιβιώσουν. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστούμε. Ο κ. Σαρίδης από την Ένωση Κεντρώων έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, αξιότιμε κύριε πρώην Πρόεδρε της Ελληνικής Βουλής, εκπρόσωποι, αγαπητοί φίλοι των παμποντιακών σωματείων, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πολλοί είναι οι λόγοι εκείνοι, για τους οποίους οφείλουν οι απανταχού Έλληνες να θυμούνται κάθε χρόνο στις 19 Μαΐου τη σφαγή των Ελλήνων του Πόντου. Να μαθαίνουν, να συζητούν, να μελετούν το τι ακριβώς σημαίνει η λέξη Γενοκτονία, όπως μας τη δίδαξαν οι γείτονές μας. O βασικότερος λόγος, κατά την άποψή μου, είναι ακριβώς επειδή ισχύει αυτό, που σε κάθε ευκαιρία τονίζει και ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Κοτζιάς, δηλαδή πως η ιστορία πρέπει να είναι σχολείο και όχι φυλακή. Εγώ, προσωπικά, δεν έχω καμμία αμφιβολία, αλλά η αλήθεια είναι πως οι Έλληνες αναρωτιόνται όλο και πιο συχνά τώρα τελευταία, για το πού το πάνε οι Τούρκοι, τι επιδιώκουν και τι ζητάνε από εμάς. Από τη μία, μοιάζει να είναι λάθος να προδικάσουμε τις ενέργειές τους, στηριζόμενοι αποκλειστικά και μόνο στα διδάγματα, που προσφέρει το παρελθόν. Από την άλλη, όμως, δεν πρέπει να υπάρχει καμμία αμφιβολία - καμία απολύτως αμφιβολία - για το τι είναι ικανοί να κάνουν, αν τους δοθεί η ευκαιρία. Η ιστορία, λοιπόν, αγαπητοί συνάδελφοι, γίνεται σχολείο και μάλιστα, πολύ καλό και ωφέλιμο, όταν σε αυτήν αναζητάς, όχι οιωνούς και σημάδια, αλλά στοιχεία και αποδείξεις, αναφορικά με την ποιότητα και το περιεχόμενο του πολιτισμού ενός λαού. Ο πολιτισμός ενός λαού, οι παραδόσεις του, καθορίζουν και τις πράξεις του. Στην Τουρκία, λοιπόν, αρνούνται μέχρι σήμερα να ομολογήσουν τις κτηνωδίες τους. Στην Τουρκία αρνούνται να παραδεχθούν την ιστορική αλήθεια. Στην Τουρκία διδάσκονται πως οι σφαγές είναι κάτι το φυσιολογικό για όσους άπιστους δεν αναγνωρίζουν την «ανωτερότητα της τουρκικής φυλής». Αυτά από μόνα τους. μας φτάνουν, για να καταλάβουμε πως δεν υπάρχει καμμία ειλικρινής μεταμέλεια, καμμία διάθεση συγγνώμης. Αυτά αρκούν, για να καταλάβουμε τι υποφέρουν σήμερα άλλοι λαοί στα χέρια των Τούρκων, όπως είναι οι Κούρδοι. Το μόρφωμα που αποκαλούμε σήμερα τουρκικό πολιτισμό και μετρά περίπου εκατό χρόνια ζωής, δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η στρεβλή οθωμανική βαρβαρότητα, που βρήκε την απόλυτη έκφρασή της στον σχεδιασμό, στην οργάνωση και τη μεθοδική και προγραμματισμένη εκτέλεση του απάνθρωπου σχεδίου δολοφονίας και εκτοπισμού εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων του Πόντου. Μπορεί, λοιπόν, να μην είναι λογικό, άρα ούτε και σύμφωνο με τον ελληνικό πολιτισμό, καθώς ο ίδιος ο ελληνικός πολιτισμός γέννησε τη λογική, το να παρουσιαζόμαστε βέβαιοι για το τι θα πράξουν οι Τούρκοι στο μέλλον, αλλά θα ήταν παράλογο να περιμένουμε από αυτούς κάτι καλύτερο από το να δείξουν ξανά το πραγματικό τους πρόσωπο, την κτηνώδη φύση τους, την απύθμενη και απάνθρωπη βαρβαρότητά τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι πολλοί οι λόγοι, που πρέπει να φροντίζουμε να μαθαίνουν τα παιδιά μας την ιστορία μας, χωρίς να τους κρύβουμε τη φρίκη, που έζησαν οι πρόγονοί μας στα χέρια των Τούρκων. Είναι σημαντικό να μην ξεχαστεί το ελληνικό αίμα, που χύθηκε στον Πόντο. Μέχρι την ημέρα που η Τουρκία θα παραδεχθεί τα εγκλήματα που έχει διαπράξει, δεν μπορούμε να της δείξουμε καμμία εμπιστοσύνη. Μέχρι την ημέρα που θα μπορούμε να καθόμαστε δίπλα, δίπλα με τους Τούρκους, με σκοπό την απόδοση τιμών στους σφαγιασμένους Έλληνες του Πόντου, μέχρι την ημέρα που θα αποτυπωθεί στα βιβλία τους η ντροπή τους, θα πρέπει, με επιμέλεια, κάθε Μάη, κάθε χρόνο να μαζευόμαστε οι Έλληνες και να θυμόμαστε ποιοι ήταν οι πρόγονοί μας και ποια ήταν η τύχη τους. Το χρέος των διδαγμάτων και των μηνυμάτων εκείνης της περιόδου, το χρέος του πολιτικού κόσμου είναι η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων από όλους. Το χρέος το δικό μου, το χρέος το δικό σας, το χρέος όσων μας διαδεχθούν σε αυτά τα έδρανα, όσων μας διαδεχθούν σε αυτό το Βήμα, είναι να μην σταματήσει ποτέ να μένει ζωντανή η ιστορική μνήμη, μέχρι τη στιγμή της ιστορικής δικαίωσης. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής των Ελλήνων, σαράντα έξι μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 1ο Γυμνάσιο Σκάλας Ωρωπού. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας καλώ να τηρήσουμε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ποντίων. [[Στο σημείο αυτό τηρείται στην Αίθουσα ενός λεπτού σιγή]] Αιωνία η μνήμη. Ολοκληρώθηκε η συζήτηση της ειδικής συνεδρίασης για την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 12.57΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Πέμπτη 17 Μαΐου 2018 και ώρα 9.30΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.