Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Προτού εισέλθουμε στη σημερινή ημερήσια διάταξη, θα ήθελα να ανακοινώσω προς στο Σώμα ότι οι Υπουργοί Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Οικονομικών, Εξωτερικών, Προστασίας του Πολίτη, Εθνικής Άμυνας, Παιδείας και Θρησκευμάτων, Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Υγείας, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Δικαιοσύνης, Εσωτερικών, Υποδομών και Μεταφορών, Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Επικρατείας, καθώς και οι Αναπληρωτές Υπουργοί Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Οικονομικών, και Εσωτερικών, κατέθεσαν σήμερα 23.2.2021 σχέδιο νόμου: «Εκσυγχρονισμός, απλοποίηση και αναμόρφωση του ρυθμιστικού πλαισίου των δημοσίων συμβάσεων, ειδικότερες ρυθμίσεις προμηθειών στους τομείς της άμυνας και της ασφάλειας και άλλες διατάξεις για την ανάπτυξη και τις υποδομές». Παραπέμπεται στις συναρμόδιες Διαρκείς Επιτροπές. Επίσης, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Τετάρτης 24 Φεβρουαρίου 2021 Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρα 130 παράγραφοι 2 και 3 και 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 457/22-2-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β1΄ Βόρειου Τομέα Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Κλέων Γρηγοριάδη προς τον Υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου, με θέμα: «Αίτημα κατοίκων της Λέσβου για δυνατότητα φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών». Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργού Επικρατείας: «Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας, Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της την 18η Φεβρουαρίου 2021 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία συνεδρίαση ενιαία επί της αρχής, επί των άρθρων και των τροπολογιών. Ως προς την οργάνωση της συζήτησης, προτείνεται με φυσική παρουσία να συμμετέχουν οι εισηγητές και ειδικοί αγορητές και οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, καθώς και δύο κύκλοι ομιλητών. Κάθε κύκλος θα περιλαμβάνει έως δώδεκα ομιλητές με την εξής αναλογία: πέντε από τη Νέα Δημοκρατία, τρεις από τον ΣΥΡΙΖΑ και ένας από το Κίνημα Αλλαγής, το Κομμουνιστικό Κόμμα, την Ελληνική Λύση και το ΜέΡΑ25. Με υπηρεσία τηλεδιάσκεψης προτείνονται δύο κύκλοι ομιλητών. Κάθε κύκλος θα περιλαμβάνει έως δώδεκα ομιλητές με την ίδια αναλογία. Ως γνωστόν τα ονόματα των ομιλητών έχουν ήδη οριστεί από τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες με σχετικές επιστολές. Συμφωνεί το Σώμα;
Το Σώμα συνεφώνησε. Ξεκινάμε με τον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας κ. Εμμανουήλ Κόνσολα για δεκαπέντε λεπτά. Κύριε Κόνσολα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κύριε Γενικέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, οι αποκαλύψεις και η έρευνα της δικαιοσύνης για τις νοσηρές συμπεριφορές και καταστάσεις καθιστούν πιο επιτακτική από ποτέ την ενίσχυση ανεξάρτητων θεσμών που έχουν ως πεδίο ευθύνης την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Δεν υπάρχει κανείς στην Αίθουσα αυτή, από όποια πλευρά κι αν προέρχεται, που να μη συμφωνεί σε αυτή την κατεύθυνση και μάλιστα, όταν οι χυδαίες και απεχθείς συμπεριφορές μας αφορούν όλους, καθένα ξεχωριστά και συνολικά ως κοινωνία. Είναι καταδικαστέες και αποτελούν αντικείμενο διερεύνησης και απόδοσης ευθυνών από τη δικαιοσύνη. Η πολιτική και κομματική εργαλειοποίηση αυτών των συμπεριφορών δεν συνεισφέρει τίποτα θετικό. Πέρα από τα ταπεινά ελατήρια που τις συνοδεύουν, οδηγεί και στον αποπροσανατολισμό από το πραγματικό πρόβλημα, που είναι ο απόλυτος κολασμός αυτών των συμπεριφορών, η ευαισθητοποίηση και ενθάρρυνση της κοινωνίας για να απομονώσει και να αποκαλύψει αυτές τις συμπεριφορές που προσβάλλουν την ανθρώπινη οντότητα και αξιοπρέπεια. Σε αυτή τη συγκυρία όλοι μπορεί να αντιληφθούν πόσο σημαντική είναι η νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης που στηρίζεται σήμερα και συζητείται σε πραγματικά δεδομένα και γεγονότα. Συζητείται σήμερα προκειμένου να ψηφιστεί και να αποτελέσει νόμο του κράτους. Αυτό το νομοσχέδιο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τα ατομικά και δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών. Περιέχει τρεις κορυφαίες θεσμικές παρεμβάσεις με τη δημιουργία ανεξάρτητων αρχών με ευρείες αρμοδιότητες, αλλά και δυνατότητες ουσιαστικής συμβολής στο πλαίσιο της ενίσχυσης και προστασίας των ατομικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων. Είναι ένα νομοσχέδιο που αποτυπώνει την ευαισθησία, αλλά και το προσωπικό ενδιαφέρον του Πρωθυπουργού για τα ατομικά δικαιώματα, τα δημοκρατικά δικαιώματα, για μια κοινωνία ίσων ευκαιριών. Η δημιουργία της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία αποτελεί δέσμευση της Κυβέρνησης που γίνεται πράξη. Ακούσαμε τον κ. Γεραπετρίτη, αλλά και την τεκμηρίωση που στοιχειοθετούν αυτοί οι τρεις πυλώνες του νομοσχεδίου. Νομίζω ότι λύθηκαν οι απορίες και στη συζήτηση στις επιτροπές, αλλά κυρίως με τη συνάντησή μας με τους φορείς. Γιατί, όπως επισήμαναν συνάδελφοι, αλλά το έκανα κι εγώ στη συζήτηση στην επιτροπή, ο δείκτης κοινωνικής ευαισθησίας, αλλά και πολιτισμένου κράτους αποδεικνύεται από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει το ζήτημα της προσβασιμότητας των ατόμων με αναπηρία. Ο στόχος που τίθεται και έχει εθνικά χαρακτηριστικά είναι η βελτίωση του δείκτη προσβασιμότητας των ατόμων με αναπηρία σε όλες τις εκφράσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έκανε την αρχή. Κι έκανε την αρχή με τη διαμόρφωση του Εθνικού Σχεδίου Δράσεων για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία που στηρίζεται σε έξι πυλώνες, με τριάντα συγκεκριμένους στόχους. Αυτό το σχέδιο αποτελεί τον οδικό χάρτη για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, την εφαρμογή και την υλοποίηση που θα αποβλέπει και θα έχει τη δυνατότητα να συντονίζει η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας που θα έχει και την εποπτεία. Αποβλέπει φυσικά στη βελτίωση της ευημερίας των πολιτών. Η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας αποκτά διευρυμένες αρμοδιότητες. Θα αποτελείται από το συμβούλιο της συγκεκριμένης σύνθεσής της. Συζητήσαμε γι' αυτό. Ακούσαμε τις ενστάσεις της Αντιπολίτευσης. Ωστόσο όμως αυτή η Εθνική Αρχή θα αποτελεί το συμβούλιο που θα έχει και τον συμβουλευτικό χαρακτήρα της πολιτείας σε όλα τα ζητήματα που σχετίζονται με την προσβασιμότητα των ατόμων με αναπηρία και τα δικαιώματά τους. Το πεδίο ευθύνης της είναι πολύ σημαντικό και κινείται σε διαφορετικές και διάφορες κατευθύνσεις. Πρώτο είναι η παρακολούθηση της συμμόρφωσης όλων με την κοινοτική και εθνική νομοθεσία για την προσβασιμότητα των ατόμων αυτών. Δεύτερη παράμετρος είναι η κατάθεση των προτάσεων για την επικαιροποίηση του θεσμικού πλαισίου, αλλά και την υλοποίηση εφαρμοσμένων μέτρων και πολιτικών για τη βελτίωση της προσβασιμότητας, στα πλαίσια του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, που έχει ήδη ανακοινωθεί. Επίσης, η ευαισθητοποίηση και ενημέρωση της κοινής γνώμης για τα ζητήματα προσβασιμότητας. Και θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι, πέρα από την προσαρμογή της εθνικής νομοθεσίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, υιοθετεί και βασικές αρχές των αρχών των Ηνωμένων Εθνών. Η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας αποτελεί ένα ενιαίο εθνικό συντονιστικό κέντρο, που θα ελέγχει και θα παρακολουθεί όλα τα ζητήματα που έχουν σχέση με την προσβασιμότητα και τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία. Θα συνεργάζεται με πανεπιστημιακά ιδρύματα, με ερευνητικούς φορείς και κυρίως με ανθρώπους της έρευνας, της διδασκαλίας, αλλά και ανθρώπους που σχετίζονται με ζητήματα τέτοια, που έχουν ήδη ανοίξει δρόμους προκειμένου να ανοιχθούν και να εφαρμοστούν πολιτικές για την προσβασιμότητα των συνανθρώπων μας. Θα αποτελείται από έντεκα μέλη με τετραετή θητεία, έξι εκ των οποίων θα είναι επιστήμονες υψηλού κύρους με εξειδίκευση. Από αυτούς οι τρεις θα είναι άτομα με αναπηρία, ενώ ακόμα θα υπάρχει ένα μέλος που θα προτείνεται από την Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία. Μέσα από τις δράσεις της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας θα δίνεται η δυνατότητα πρακτικής άσκησης σε προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές και σπουδαστές, καθώς και σε νέους επιστήμονες, οι οποίοι θα μπορούν να υποβοηθούν το έργο της αρχής. Ταυτόχρονα η αρχή θα συντάσσει και θα δημοσιοποιεί σε ετήσια βάση έκθεση για την πρόοδο των δεικτών, αλλά και των δράσεων που συνδέονται με την ενίσχυση της προσβασιμότητας των ατόμων με αναπηρία. Δεύτερη κορυφαία, μείζονος σημασίας θεσμική μεταρρύθμιση που σχετίζεται με το νομοσχέδιο είναι η παρέμβαση που επιχειρείται με αυτό το νομοσχέδιο σχετικά με την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου που διέπει την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, η οποία αποκτά πλέον διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια. Είναι μια σημαντική μεταρρύθμιση που γίνεται όσο ποτέ άλλοτε εξαιρετικά σημαντική και επίκαιρη. Όπως και η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας, η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου θα υπάγεται απευθείας στον Πρωθυπουργό, γεγονός που καταδεικνύει τη σημασία, αλλά και την εμβέλεια αυτής της θεσμικής παρέμβασης. Τονίζω από την αρχή γι' αυτό το θεσμικό πλαίσιο ότι σημαντική καινοτομία αποτελεί το γεγονός ότι για πρώτη φορά τα ανθρώπινα δικαιώματα συνδέονται με την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Γνωρίζουμε όλοι την ευαισθησία των πολιτών, αρκετών μη κυβερνητικών οργανώσεων, αλλά και της Κυβέρνησης που την αποδεικνύει. Ακούσαμε και τους φορείς να επισημαίνουν αυτή την πολύ σημαντική παράμετρο, κάτι το οποίο είχε ανάγκη η χώρα, αλλά και ο πολίτης που ζει σε αυτήν. Ταυτόχρονα διευρύνονται ακόμα περισσότερο οι αρμοδιότητες της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, αφού στο πλαίσιο αυτής της θεσμικής αλλαγής συμπεριλαμβάνονται τόσο η ενασχόληση και η διερεύνηση όλων των ζητημάτων που άπτονται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τα οποία μπορούν να τίθενται υπ' όψιν της επιτροπής είτε από την Κυβέρνηση είτε και από την Εθνική Αντιπροσωπεία είτε από την κοινωνία των πολιτών. Ακούσαμε τους φορείς να επισημαίνουν την ανάγκη των πολιτών να εκφραστούν. Αυτή τη δυνατότητα τη δίνει αυτό το νομοσχέδιο. Τη διαμόρφωση επίσης και εισήγηση προτάσεων που βελτιώνουν το νομικό καθεστώς και το θεσμικό πλαίσιο για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Την τήρηση και τον έλεγχο ενός αξιόπιστου συστήματος καταγραφής φαινομένων ρατσιστικής συμπεριφοράς, διακρίσεων και παραβίασης δικαιωμάτων. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου θα είναι συνδεδεμένη με την Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας και θα συντάσσει έκθεση σε ετήσια βάση για την αξιολόγηση των πολιτικών που αναπτύσσονται για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Άρα, θα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη η κοινωνία με την Εθνική Αντιπροσωπεία και την κυβερνητική πολιτική και επομένως θα υπάρχει διάδραση και αντίστροφη πορεία από πάνω προς τα κάτω και αντίστροφα. Αυτό στοιχειοθετείται επίσης και με μία άλλη πρόβλεψη αφού η επιτροπή θα λειτουργεί σε πέντε τμήματα. Πρώτο, το Τμήμα των Ατομικών και Πολιτικών Δικαιωμάτων. Δεύτερον, το Τμήμα Κοινωνικών, Οικονομικών και Πολιτιστικών Δικαιωμάτων. Τρίτον, η εφαρμογή των δικαιωμάτων του ανθρώπου στους αλλοδαπούς και τέταρτον η προώθηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Είναι πολύ σημαντική επίσης η παράμετρος της διεθνούς συνεργασίας και επικοινωνίας που θα έχει η επιτροπή. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι αυτή η παγκόσμια κοινότητα θα έχει εφαρμογή στην τοπική κοινωνία και αντίστροφα και θα υπάρχει διάδραση με τις ανάγκες αυτές των ατομικών δικαιωμάτων, όπως εκφράζονται σε κάθε κοινωνία, σε κάθε μικροκοινωνία, στον πλανήτη ολόκληρο. Θα είναι συνδεδεμένη με όλα τα Υπουργεία για να ελέγχεται η εφαρμογή των πολιτικών για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι μια πολύ σημαντική παράμετρος που εκφράστηκε και από τους συναδέλφους άλλων κομμάτων, αλλά και από εκπροσώπους των φορέων που είχαμε την ιδέα να συζητήσουμε μαζί τους στη αρμόδια επιτροπή. Θα έχει διασφαλισμένη οικονομική αυτοτέλεια - μια σημαντική παράμετρος - με την επιχορήγηση της από τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά και τη χρηματοδότησή της από άλλες πηγές και τη συμμετοχή της σε εθνικά ευρωπαϊκά συγχρηματοδοτούμενα ερευνητικά ή άλλα προγράμματα. Άρα δείχνει και το εύρος της αυτοτέλειας της οικονομικής άρα και της δυνατότητας να μπορεί να εφαρμόσει τις πολιτικές που προτείνει στην Κυβέρνηση αλλά και να έχει και μία δραστηριότητα σε όλο το οριζόντιο και κάθετο φάσμα των δραστηριοτήτων της κοινωνίας. Παράλληλα αποκτά διοικητική αυτοτέλεια με τη σύσταση δεκαπέντε οργανικών θέσεων επιστημονικού και διοικητικού προσωπικού και τη διάρθρωση της λειτουργίας της σε δύο οργανικές μονάδες: τη Μονάδα Επιστημονικής Οργάνωσης και τη Μονάδα Διοικητικής και Οικονομικής Οργάνωσης που θα συνδέει την πραγματική ανάγκη του πολίτη με αυτήν τη φιλοσοφία του νομοθέτη, αλλά και την ανάγκη των ανθρώπων που χρειάζονται να εκφραστούν μέσα από τη δυνατότητα που τους δίνει η επιτροπή να συνεργάζεται μαζί τους. Η τρίτη θεσμική παρέμβαση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι η μετεξέλιξη της Εθνικής Επιτροπής που δημιουργήθηκε με τον ν.2667/1998 σε Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής. Η τεχνητή νοημοσύνη, η ρομποτική, η γενετική, η βιοτεχνολογία, αλλά και όλες οι τεχνολογικές εξελίξεις εγείρουν ζητήματα ηθικής φύσεως σε ό,τι αφορά τη συμβατότητα κάποιων τεχνολογιών και κυρίως κάποιων τεχνολογικών εξελίξεων με τα ανθρώπινα και ατομικά δικαιώματα. Αντικείμενο της επιτροπής είναι η διαμόρφωση προτάσεων και πολιτικών για την αντιμετώπιση κινδύνων και στρεβλώσεων που προκύπτουν, αλλά και προτάσεων για την προσαρμογή της εθνικής νομοθεσίας στο Διεθνές και Κοινοτικό Δίκαιο για τα ζητήματα που σχετίζονται με τη βιοηθική και την τεχνοηθική. Θα αποτελείται από έντεκα επιστήμονες εγνωσμένου κύρους και θα μπορεί να διαμορφώνει συνεργασίες με πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα. Ακούσαμε χαρακτηριστικά την ανάγκη που προκύπτει από τον εκπρόσωπο των τεχνολογικών και ερευνητικών ιδρυμάτων κάτι το οποίο για πρώτη φορά προβλέπει αυτό το νομοσχέδιο. Θα συντάσσει παράλληλα ετήσια έκθεση η οποία θα συζητείται σε κοινή συνεδρίαση της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Έρευνας και Τεχνολογίας και της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στη Βουλή. Είναι κάτι πολύ σημαντικό. Καταλαβαίνουμε ότι η παραγωγή της πολιτικής από τις σχετικές επιτροπές με τη διασύνδεση της κατάθεσης των προτάσεων από αυτήν την επιτροπή ουσιαστικά δείχνει τον δρόμο της οριζόντιας και κάθετης διασύνδεσης των αναγκών αυτών που προκύπτουν από τα ζητήματα που θα έχουν και μια έκρηξη στο επόμενο διάστημα αφού η τεχνολογία προχωράει μπροστά και χρειάζεται ο ηθικός κώδικας να είναι σύστοιχος με την εξέλιξη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το περιεχόμενο και η στόχευση αυτού του νομοσχεδίου επιβάλλουν τη διαμόρφωση ευρείας και διακομματικής συναίνεσης. Οι πρόσφατες εξελίξεις, αλλά και οι ιδιαίτερες συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί με τα περιοριστικά μέτρα για την πανδημία, καθιστούν επιτακτική ανάγκη την επαναθεώρηση και επικαιροποίηση του πλαισίου για τα ανθρώπινα και ατομικά δικαιώματα. Καμμία προσπάθεια δεν μηδενίζουμε και είδαμε ότι έχουν γίνει προσπάθειες από το παρελθόν. Όμως είναι αλήθεια και προκύπτει από τις ανάγκες ότι και επικαιροποίηση χρειάζεται αλλά και εκσυγχρονισμός σε ό,τι αφορά την επαναθεώρηση του θεσμικού πλαισίου. Άρα, είναι σημαντικό να συζητήσουμε με ανοιχτές δημοκρατικές διαδικασίες για μια ανοιχτή και δημοκρατική κοινωνία που προϋποθέτει τον σεβασμό και την προστασία των δικαιωμάτων όλων των μελών της, τη δημιουργία και τη λειτουργία ανεξάρτητων αρχών που θα λειτουργούν ως συντονιστές, αλλά και εγγυητές αυτής της προσπάθειας. Με την αναφορά μου αυτή είναι αυτονόητο ότι η Νέα Δημοκρατία ψηφίζει το νομοσχέδιο και καλώ επίσης και τους συναδέλφους σύστοιχα να ψηφίσουν σε αυτήν την κατεύθυνση.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η γενική εισηγήτρια της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Θεανώ Φωτίου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το σημερινό νομοσχέδιο αφορά τρεις εθνικές αρχές - επιτροπές δικαιωματικού χαρακτήρα την ίδια ώρα που τα δικαιώματα κρατουμένων καταπατώνται και η ζωή ενός εξ αυτών, του Δημήτρη Κουφοντίνα, κρέμεται από μία κλωστή. Δεν μπορούμε να αφήσουμε τον Κουφοντίνα να πεθάνει. Ζητάμε από την Κυβέρνηση τώρα να εφαρμόσει και να σεβαστεί τους νόμους της χώρας και να αποδείξει ότι η Ελληνική Δημοκρατία είναι κράτος δικαίου εντός του ευρωπαϊκού νομικού πλαισίου και θα λειτουργήσει έτσι ώστε να αποδείξει ότι δεν εκδικείται, δεν φοβάται, δεν είναι αδιάφορη στη ζωή και τον θάνατο του καθενός. Αυτές τις ημέρες ζήσαμε και την πλήρη αποτυχία του Eπιτελικού Kράτους το οποίο θάφτηκε κάτω από το χιόνι μιας προαναγγελθείσας επί δεκαήμερο ανύπαρκτης ετοιμότητας, ενώ βιώνουμε ένα τεράστιο ζήτημα ηθικό, πολιτικό, πολιτιστικό με την υπόθεση Λιγνάδη, όπου η κορυφή της ελληνικής πολυκατοικίας, Πρωθυπουργός και Υπουργός, δηλώνουν εξαπατημένοι από τον άνθρωπο που διόρισαν αφού κατήργησαν διαγωνιστική διαδικασία και επί τρεις εβδομάδες δια της σιωπής τους σηματοδοτούν έμπρακτη συγκάλυψη. Η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας με το σημερινό νομοσχέδιο ιδρύεται για τα δικαιώματα των αναπήρων παρά τω Πρωθυπουργό. Κατά την πάγια αντίληψη της Κυβέρνησης ιδρύει άλλη μία δήθεν ανεξάρτητη αρχή παρά τω Πρωθυπουργό, ο οποίος διορίζει τα έξι από τα έντεκα μέλη της. Είναι μια αρχή συμβουλευτικού χαρακτήρα περιορισμένου αντικειμένου χωρίς καμμιά δυνατότητα συντονισμού και ελέγχου ή δέσμευσης του κρατικού μηχανισμού, που ασκεί πολιτικές για την αναπηρία σχεδόν απ' όλα τα Υπουργεία του. Με αυτόν τον τρόπο η Κυβέρνηση όχι μόνο δεν αναβαθμίζει διοικητικά τα ζητήματα της αναπηρίας, αλλά τα υποβαθμίζει. Διοικητική αναβάθμιση έκανε ο εμβληματικός ν.4488/2017 του ΣΥΡΙΖΑ, που εισήγαγε στην εθνική νομοθεσία την εφαρμογή της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των αναπήρων και θεσμοθέτησε πρώτη φορά συντονιστικό μηχανισμό εντός της Κυβέρνησης στο ανώτατο επίπεδο Υπουργού παρά τω Πρωθυπουργό ώστε να υπάρχει οριζόντια επίβλεψη των ζητημάτων της αναπηρίας. Είστε εσείς, κύριε Γεραπετρίτη, ο συντονιστικός μηχανισμός κατά τον νόμο με κεντρικό σημείο αναφοράς τη Γενική Γραμματεία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, την οποία δεν έχετε ορίσει μέχρι σήμερα. Αυτός ο εμβληματικός νόμος που καθιέρωσε για πρώτη φορά την ελληνική νοηματική γλώσσα και τη γραφή Μπράιγ ως επίσημες γλώσσες του κράτους και την υποχρέωση κάθε Υπουργείο, δήμος, περιφέρεια να έχουν σημεία αναφοράς για τα θέματα αναπηρίας, θεσμοθέτησε την ισότιμη πρόσβαση στο τηλεοπτικό προϊόν και την υποχρέωση της ελληνικής πολιτείας ώστε στην επόμενη απογραφή, τώρα, το 2021, να υπάρξει για πρώτη φορά καταγραφή των αναπηριών και όλων των επιπτώσεων που δημιουργούνται κ.λπ.. Αυτά τα ισχυρά σημεία διοικητικής δομής και αφετηρίας σας παραδώσαμε. Εσείς τι κάνετε; Αντί να προτείνετε μια διοικητική και πολιτική αναβάθμιση προσθέτετε άλλη μία αρχή στις τριάντα που ήδη υπάρχουν. Δηλαδή, το κράτος βγάζει από πάνω του την ευθύνη, τη νομοθέτηση, την εφαρμογή και τον έλεγχο της πολιτικής και την παραπέμπει σε περιορισμένης ευθύνης γνωμοδοτικά και συμβουλευτικά όργανα υπό τον Πρωθυπουργό. Αυτή είναι η στρατηγική του νεοφιλελευθερισμού, να αποκόπτει τον δημόσιο, πολιτικό, δημοκρατικό, κοινοβουλευτικό και νομοθετικό έλεγχο από τον πυρήνα του κράτους και να τον μεταβιβάζει σε υβριδικά όργανα εκτός δημοκρατικού ελέγχου. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, μιλάμε για μια τεράστια διοικητική υποβάθμιση των ζητημάτων της αναπηρίας. Κύριε Υπουργέ, πηγαίνουμε πίσω. Ποια θα ήταν η αναβάθμιση; Μια στρατηγική και πολιτική αναβάθμιση για τα ζητήματα της αναπηρίας προφανώς θα προϋπέθετε τουλάχιστον τη δημιουργία ενός Υφυπουργείου για ζητήματα αναπηρίας, όπως υπάρχουν σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ιρλανδία, Φινλανδία κ.λπ. και όπως πρότεινε ο Αλέξης Τσίπρας πριν λίγες ημέρες, παρουσιάζοντας το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία για την αναπηρία. Στην Ελλάδα υπάρχει μια παράδοση πολύ ισχυρή. Έχουμε οριζόντιες πολιτικές, όπως το θέμα της αναπηρίας, το οποίο αφορά όλα τα Υπουργεία σχεδόν, δηλαδή παιδεία, υγεία, πολιτισμό, ψηφιακή πρόσβαση, μεταφορές, αθλητισμό και ούτω καθεξής και δεν έχουμε διοικητικά εργαλεία, ισχυρές διοικητικές δομές να τις εφαρμόσουμε και να τις ελέγξουμε. Εμείς αυτό προτείνουμε και δεσμευόμαστε εν όψει της νέας προοδευτικής κυβέρνησης που θα έρθει με το καλό. Είναι μια πρόταση που εμβολιάζει αυτό το διοικητικό παρωχημένο σύστημα με μια δημοκρατική ένεση στο πεδίο των δικαιωμάτων και της ισότητας με μια εξουσιοδότηση υψηλότερου επιπέδου που συμβάλλει όμως, και στη διαπαιδαγώγηση, δηλαδή στη δημιουργία κουλτούρας σε θέματα ισότητας και προσβασιμότητας. Δεν συναινούμε σε αυτήν την υποβάθμιση πολύ περισσότερο γιατί η Κυβέρνηση δεν έκανε απολύτως τίποτα κατά τη διάρκεια της πανδημίας για την υγειονομική και οικονομική ενίσχυση των αναπήρων. Δεν τους προτεραιοποίησε στους εμβολιασμούς, μείωσε τις δαπάνες για την αναπηρία το 2020 κατά 96 εκατομμύρια σε σχέση με το 2019 και κατά 88 εκατομμύρια το 2021 σε σχέση με το 2019. Απέρριψε όλες τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία που έγιναν και δια του Προέδρου Αλέξη Τσίπρα για κατ' εξαίρεση χορήγηση επιδομάτων χωρίς εξέταση από τα κλειστά για μεγάλο διάστημα ΚΕΠΑ, για διπλό επίδομα τα Χριστούγεννα, για απόδοση σε όλους τους αναπήρους του εισοδήματος έκτακτης ανάγκης. Θεωρούμε υποκριτικό το όψιμο ενδιαφέρον του κ. Μητσοτάκη για την αναπηρία γιατί είναι εκείνος που, ως Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, το 2014 κατήργησε τα γραφεία προσβασιμότητας που είχαν δημιουργηθεί σε δημόσιες υπηρεσίες για τον έλεγχο των δράσεων πρόσβασης των αναπήρων στο φυσικό και δομημένο περιβάλλον. Επί ενάμιση χρόνο τώρα δεν έκανε τίποτα για το ίδιο θέμα, για την προσβασιμότητα στο δομημένο περιβάλλον αφού αφήσατε να εκπνεύσει ο σχετικός νόμος στις 31-12-2020 χωρίς να εκμεταλλευτείτε τίποτα αυτόν τον ενάμιση χρόνο διακυβέρνησης. Πώς λοιπόν να εμπιστευτούμε τον κ. Μητσοτάκη ότι θα ακούει την Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας όταν δεν έχει ζητήσει ούτε μια συγγνώμη από τους αναπήρους για όλα αυτά; Θα μου πείτε ήταν μνημονιακή υποχρέωση η μείωση του δημοσίου, έπρεπε να απολύσει, να καταργήσει δημόσιους υπαλλήλους. Σωστά. Έπρεπε να το κάνει για τους ανάπηρους αυτό; Αντίθετα εμείς αποκρούσαμε τις απαιτήσεις των δανειστών το 2015-2019 για την εφαρμογή της λειτουργικότητας για την αξιολόγηση των αναπήρων. Αντιπροτείναμε, δέχθηκαν και εφαρμόσαμε τον ηλεκτρονικό φάκελο της αναπηρίας σε τρεις μεγάλες πόλεις, Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, που απαλλάσσει τον ανάπηρο από τεράστια ταλαιπωρία γιατί γίνονται όλα ψηφιακά στα ΚΕΠΑ - και από το σαρανταεξάευρο - και μπορεί να συνδεθεί - και αυτό προτείνουμε - με το πάσο του αναπήρου για τη χορήγηση επιδομάτων, παροχών, υπηρεσιών και δωρεάν πρόσβαση στο φυσικό, δομημένο και ψηφιακό περιβάλλον. Εσείς τι κάνατε; Παγώσατε την πανελλαδική επέκταση του Ηλεκτρονικού Φακέλου. Το πρόγραμμά μας για την αναπηρία, που ανακοίνωσε πριν δέκα ημέρες ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, είναι το αντίπαλο σχέδιο στο νεοφιλελεύθερο σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας, που θεωρεί ότι τα προβλήματα των αναπήρων αντιμετωπίζονται με δύο τρόπους. Πρώτον, με την παροχή ίσων ευκαιριών σε όλους. Δεύτερον, με την αύξηση της απασχολησιμότητας των ατόμων με σοβαρή αναπηρία σε μία χώρα με 17% ανεργία και 90% ανεργία στους ανάπηρους. Η Νέα Δημοκρατία, με αυτή τη λογική, οξύνει τις ανισότητες, γιατί αγνοεί εσκεμμένα ότι οι ανάπηροι εκκινούν από διαφορετική αφετηρία - δεν ξεκινάμε όλοι από το ίδιο σημείο - και δημιουργεί τη βάση για την εφαρμογή της λειτουργικότητας. Δηλαδή, η Νέα Δημοκρατία επαναφέρει σήμερα, εκτός μνημονίων, το θέμα της λειτουργικότητας τόσο στο σχέδιο Πισσαρίδη, όσο και στο Εθνικό Σχέδιο Δράσης, έχοντας έναν μοναδικό στόχο: τη μείωση των συντάξεων και των επιδομάτων. Δηλαδή, για να καταλάβουν όλοι, τι σημαίνει αυτό; Αν είσαι λειτουργικός προς εργασία, δεν πάει να έχεις βαριά βλάβη, δεν παίρνεις σύνταξη και όλα τα συνοδά επιδόματα. Αυτό, αν εφαρμοστεί, θα αποτελέσει τη χαριστική βολή στον κόσμο της αναπηρίας. Σας ζητάμε σήμερα, εδώ, να δεσμευτείτε ότι δεν θα το εφαρμόσετε. Η αναπηρία και η πλήρης προσβασιμότητα βρίσκεται σήμερα στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών ανισοτήτων, στις οποίες στοχεύει το πρόγραμμά μας, γιατί εμείς δεν θεωρούμε τις ανισότητες φυσική κατάσταση, όπως είπε ο κ. Μητσοτάκης στη ΔΕΘ. Υπάρχει μία διαιρετική γραμμή - τομή που μας χωρίζει. Το πρόγραμμα το δικό μας εδράζεται στο πλαίσιο των αρχών του κοινωνικού μοντέλου, που θεωρεί ότι οι θεσμοποιημένες αντιλήψεις και πρακτικές της ίδιας της πολιτείας και τις κοινωνίας είναι που μετατρέπουν ανθρώπους με βλάβες σε ανάπηρους. Γι' αυτό το κράτος πρέπει να λαμβάνει μέτρα που αίρουν τις ανισότητες εις βάρος των αναπήρων και να τους εξασφαλίζει ανεξάρτητη και αξιοπρεπή διαβίωση και ισότιμη πρόσβαση σε όλους τους τομείς της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής ζωής για την καθολική συμπερίληψη των αναπήρων και των χρονίως πασχόντων και το δικαίωμά τους στην αυτοδιάθεση. Επειδή αναγνωρίζουμε το υψηλό κόστος διαβίωσης των αναπήρων - αναγνωρίζουμε ότι είναι υψηλό, πολλές φορές και τριπλάσιο από τους μη αναπήρους - θεωρούμε ότι τα επιδόματα, οι παροχές και οι υπηρεσίες δεν πρέπει να συμψηφίζονται με εισοδήματα από εργασία, σύνταξη κ.λπ.. Το κάναμε ως κυβέρνηση για άτομα με νοητικές βλάβες και για ψυχικά ασθενείς. Πρέπει να επεκταθεί, όμως, και στις υπόλοιπες σοβαρές βλάβες. Η ανεξάρτητη διαβίωση απαιτεί προσωπικό βοηθό ακόμα και επί 24ώρου βάσης. Και πρέπει να προχωρήσουμε γρήγορα σε αυτή τη θεσμοθέτηση. Για τις υπόλοιπες προτάσεις θα επανέλθω στη δευτερολογία. Για την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου θα πω τα εξής: Η Κυβέρνηση επανανομοθετεί την ΕΕΔΑ με τη δικαιολογία ότι θέλει να τη μετατρέψει σε νομική προσωπικότητα για καλύτερη λειτουργία. Στην ουσία η διάλυση της υφιστάμενης επιτροπής, που το έργο της αναγνωριζόταν ως πολύ ικανοποιητικό, έχει τους εξής στόχους: Πρώτον, την αλλαγή της σύνθεσής της. Δεύτερον, την απομάκρυνση των μελών που είχαν οριστεί από τον Μάρτιο του 2019. Τρίτον, τη χαλάρωση των δεσμών της με το Κοινοβούλιο και με την Επιτροπή Διαφάνειας της Βουλής. Τέταρτον, τη μείωση και αλλαγή του τρόπου επιλογής των εκπροσώπων της ακαδημαϊκής κοινότητας. Πέμπτον, τη συρρίκνωση των εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών ώστε να αποφεύγονται πιθανές ενοχλητικές φωνές. Καταργούνται, έτσι, τα μισά από τα μέλη της υφιστάμενης σύνθεσης και η επιτροπή θα έχει πλέον είκοσι δύο με είκοσι τρία μέλη από σαράντα ένα που είχε μέχρι σήμερα. Ο δε Πρόεδρος της Επιτροπής Διαφάνειας της Βουλής υποβιβάζεται σε απλό σύνδεσμο, όπως και οι εκπρόσωποι των κομμάτων του Κοινοβουλίου. Καταργείτε τον εκπρόσωπο του Συνηγόρου του Καταναλωτή και τα δεκαεπτά μέλη της επιτροπής επιλέγουν τα υπόλοιπα έξι από ερευνητικά και ακαδημαϊκά ιδρύματα της Ελλάδας και του εξωτερικού, χωρίς να ορίζονται τα γνωστικά τους αντικείμενα. Τρίτον, Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής: Και εδώ επανανομοθετείτε μια εξαιρετική επιτροπή με πρόσχημα την προσθήκη της τεχνοηθικής που απαιτούσε μία ΚΥΑ προς τούτο. Οι στόχοι είναι οι εξής: Πρώτον, η αποδέσμευση του Πρωθυπουργού, που ορίζει και τα έντεκα μέλη της, από το να επιλέγει υποχρεωτικώς συγκεκριμένα επιστημονικά πεδία, τα οποία δεν κατονομάζονται επαρκώς. Δεύτερον, την απαλλαγή από μια εξαιρετικά εξειδικευμένη επιτροπή, που τα μέλη της υπηρετούν συγκεκριμένα επιστημονικά αντικείμενα. Τώρα αρκεί η ισόρροπη εκπροσώπηση θετικών και ανθρωπιστικών επιστημών. Τόσο γενικά! Καταργούνται, έτσι, τα εξειδικευμένα πεδία, οι ειδικότητες, αλλά και η εξειδικευμένη εμπειρία που απαιτείται. Οι άριστοι δεν είναι σίγουροι ότι αν ίσχυε ό,τι και στο παρελθόν θα έβρισκαν δικά τους παιδιά να επιλέξει ο Πρωθυπουργός. Επιπλέον, και στις δύο επιτροπές και στην Εθνική Αρχή, κατά τα γνωστά του Επιτελικού Κράτους, ισχύουν τα εξής: Με απλή απόφαση του Υπουργού Οικονομικών ορίζονται αποζημιώσεις κατά παρέκκλιση όλων των ισχυουσών διατάξεων για τα μέλη και τους επιστημονικούς συνεργάτες. Για αυτό το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους δεν μπορεί να ορίσει στην έκθεσή του δαπάνες. Να σημειωθεί ότι τα μέλη της υφιστάμενης… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ένα λεπτό ακριβώς θα ήθελα, κύριε Πρόεδρε. Να σημειωθεί ότι τα μέλη της υφιστάμενης ΕΕΔΑ είχαν αποζημίωση 50 ευρώ το μήνα. Δεύτερον, δημιουργούνται δύο ταχυτήτων επιστημονικοί συνεργάτες ως προς τον τρόπο επιλογής. Στη μεν Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής με ΑΣΕΠ και στις δύο άλλες με τις διατάξεις μεν του ΑΣΕΠ, αλλά με μία υβριδική επιτροπή κρίσεων, όπου, κατά παρέκκλιση, την πλειοψηφία θα την έχουν τα μέλη της αντίστοιχης επιτροπής. Η Κυβέρνηση έχει δώσει πολλά δείγματα της τακτικής του να καταργεί και να επανασυστήνει φορείς και όργανα που δεν μπορεί να ελέγξει. Αυτό πράξατε και με την κατάργηση των ελεγκτικών σωμάτων της διοίκησης και τη δημιουργία της κατ' επίφαση ανεξάρτητης, αλλά στην πραγματικότητα απολύτως ελεγχόμενης, Εθνικής Αρχής Διαφάνειας. Το ίδιο κάνατε με την καρατόμηση της ηγεσίας της Επιτροπής Ανταγωνισμού και την εκ των υστέρων θέσπιση των ασυμβιβάστων κατά παράβαση κάθε έννοιας διοικητικής δεοντολογίας. Αυτό επιχειρείτε και τώρα με την κατάργηση και επανασύσταση των δύο επιτροπών, της ΕΕΔΑ και της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και Τεχνοηθικής. Δεν συναινούμε και καταψηφίζουμε επί της αρχής.
Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής από το Κίνημα Αλλαγής, ο κ. Καμίνης Γεώργιος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το σημερινό νομοσχέδιο συζητείται σε μια εξαιρετικά φορτισμένη συγκυρία όχι μόνο λόγω της πανδημικής κρίσης, η οποία φαίνεται να επιμένει παρά το διαρκές και ανακυκλούμενο lockdown, αλλά και γιατί την περασμένη εβδομάδα πέρασε από τη χώρα η κακοκαιρία Μήδεια, αφήνοντας πίσω της εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας χωρίς ρεύμα επί μέρες, ενώ και τρεις από αυτούς έχασαν άδοξα τη ζωή τους. Την περασμένη, επίσης, εβδομάδα είδαν το φως της δημοσιότητας καταγγελίες σεξουαλικής παρενόχλησης και κακοποίησης στον χώρο της Τέχνης, που είχαν ως αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, τη σύλληψη του μέχρι πρότινος διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου Δημήτρη Λιγνάδη. Και οι δύο υποθέσεις αναδεικνύουν την επιλογή της Κυβέρνησης να αποσείσει τις ευθύνες της. Είτε κρύβεται πίσω από τα πεσμένα δέντρα, είτε πίσω από μία αδικαιολόγητη άγνοια για περιστατικά τα οποία τελούσαν εν γνώσει πάρα πολλών ανθρώπων και δεν επιτρεπόταν να τα αγνοούν οι αρμόδιοι. Από αυτό το Βήμα θέλουμε να απευθύνουμε μία έκκληση: Οφείλουμε να μην επιτρέψουμε ο δημόσιος διάλογος να εκπέσει σε έναν άκρατο εκχυδαϊσμό και στην τοξικότητα. Υπάρχουν σήμερα θαρραλέοι άνθρωποι που βγαίνουν καθημερινά και καταγγέλλουν εξαιρετικά επώδυνες και αποτρόπαιες προσωπικές εμπειρίες. Δεν επιτρέπεται να αφήσουμε να πνιγούν αυτές οι φωνές στο τέλμα της κομματικής μικροπρέπειας και του τυχοδιωκτισμού. Το πολιτικό μας σύστημα θα έχει τεράστια ευθύνη απέναντι σε μία κοινωνία που παρακολουθεί αποσβολωμένη τα όσα συμβαίνουν. Συνδέοντας αυτό το νομοσχέδιο με την ευρύτερη πολιτική της Κυβέρνησης, θα λέγαμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι πρόκειται για μία κυβέρνηση περισσότερο για τα εύκολα παρά για τα δύσκολα. Και όταν λέω «δύσκολα», δεν αναφέρομαι μόνο στη διαχείριση έκτακτων κρίσεων και καταστάσεων, εκεί όπου η Κυβέρνηση χωρίς σχέδιο, λόγου χάριν, επιλέγει το «άρον - άρον κλείσιμο» είτε αυτό αφορά την πανδημία είτε την Εθνική Οδό. Εννοώ τη γενικότερη απροθυμία της, την αδράνειά της να προβεί σε ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις, παρά τις αρχικές διακηρύξεις της, σε μεταρρυθμίσεις που θα πάνε τη χώρα επιτέλους μπροστά. Στις συζητήσεις στην επιτροπή είχα την ευκαιρία να αναφερθώ στο πρόσφατο νομοθέτημα για το ΑΣΕΠ, το οποίο απλώς ακολουθούσε μια πεπατημένη. Οι πραγματικές μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση που βρίσκονται μπροστά μας είναι κυρίως δύο: Είναι η αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, εκεί όπου ο σημερινός Πρωθυπουργός είχε παταγωδώς αποτύχει ως Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης και είναι επιτέλους το να γίνει μια πραγματική αποκέντρωση του κράτους. Γιατί ακούμε για Επιτελικό Κράτος, που σημαίνει κράτος - στρατηγός, αλλά δεν βλέπουμε πουθενά να υπάρχουν αξιωματικοί και στρατός. Την περασμένη βδομάδα, για παράδειγμα, ακούσαμε από τον αρμόδιο Αναπληρωτή Υπουργό Εσωτερικών, τον κ. Στέλιο Πέτσα, ότι θα έρθει στη Βουλή νομοσχέδιο που θα ξεκαθαρίζει τις αρμοδιότητες μεταξύ του κεντρικού κράτους και της τοπικής αυτοδιοίκησης μετά το μπάχαλο που συνέβη με την πρόσφατη κακοκαιρία. Κατά τη συζήτηση της επίκαιρης ερώτησής μου την περασμένη Παρασκευή προς τον κ. Πέτσα, εκείνος μου απάντησε ότι το πόρισμα της επιτροπής Κοντιάδη - η οποία είχε συσταθεί από τον τέως Υπουργό Εσωτερικών κ. Θεοδωρικάκο - που είχε ως αντικείμενο την αποκέντρωση και το ξεκαθάρισμα των αρμοδιοτήτων μεταξύ των κεντρικών και αυτοδιοικητικών οργάνων του κράτους, δεν υφίσταται, ότι το μόνο που υπάρχει είναι μια προσωπική εργασία του κ. Κοντιάδη και δεσμεύτηκε ο κ. Πέτσας ότι αμέσως θα αναληφθεί σχετική νομοθετική πρωτοβουλία. Μόλις την περασμένη Κυριακή, όμως, πληροφορηθήκαμε από τον ίδιο τον κ. Κοντιάδη ότι αυτή η επιτροπή όχι μόνο έχει εκπονήσει ένα πόρισμα εκατόν σαράντα σελίδων, το οποίο είχε παραδοθεί ανεπίσημα στην ηγεσία του Υπουργείου στις 25 Μαΐου 2020, την περασμένη άνοιξη δηλαδή, αλλά και ότι αυτή η επιτροπή είχε προετοιμάσει ακόμη και προσχέδιο νόμου το περασμένο φθινόπωρο. Τι από τα δύο ισχύει; Αυτό που μας λέει ο κ. Πέτσας ή αυτό που ισχυρίζεται ο καθηγητής κ. Κοντιάδης; Ζητάμε, λοιπόν, από τον αρμόδιο Υπουργό, τον Υπουργό Εσωτερικών, να δώσει αμέσως στη δημοσιότητα το πόρισμα της επιτροπής και να ξεκινήσει επιτέλους μία ουσιαστική συζήτηση για το θέμα της αποκέντρωσης και του ξεκαθαρίσματος των αρμοδιοτήτων. Έρχομαι τώρα σε αυτό καθ' εαυτό το νομοσχέδιο. Ως προς την Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας, εμείς χαιρετίζουμε την ίδρυσή της, με την οποία συνηγορεί και η Εθνική Συνομοσπονδία των Ατόμων με Αναπηρία. Είναι θετικό, κύριε Υπουργέ, ότι υιοθετήσατε επιμέρους προτάσεις που κατέθεσε η Εθνική Συνομοσπονδία, όπως παραδείγματος χάριν ο πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής αυτής να επιλέγεται μετά από γνώμη επιτροπής της Βουλής. Είναι, επίσης, θετικό το γεγονός ότι φαίνεται πως υιοθετείτε και τη δική μας πρόταση για τη συμμετοχή στη σύνθεση της Εθνικής Αρχής - έτσι δεν είναι; - του βοηθού Συνηγόρου του Πολίτη, που είναι επιφορτισμένος με τον θεματικό κύκλο της κοινωνικής προστασίας. Όπως είχα την ευκαιρία να αναφέρω στην επιτροπή και από προσωπική εμπειρία, ο Συνήγορος του Πολίτη εδώ και πάρα πολλά χρόνια, εδώ και δεκαετίες πια που είναι παρών σε αυτά τα θέματα, έχει αποκομίσει μια πλουσιότατη εμπειρία σε αυτά τα θέματα. Ευχόμαστε, λοιπόν, η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας να παραγάγει έργο και να αναλάβει πρωτοβουλίες. Υπάρχουν κάποια στοιχεία που δημοσίευσε η EUROSTAT για το 2019: Το 26% των ενηλίκων στην Ευρωπαϊκή Ένωση που αντιμετωπίζουν προβλήματα αναπηρίας ζουν σε νοικοκυριά που αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες να ανταποκριθούν στις καθημερινές τους ανάγκες. Οι οικονομικοί τους πόροι δεν καλύπτουν τα συνήθη απαραίτητα έξοδα. Το αντίστοιχο ποσοστό σε νοικοκυριά με ενήλικα άτομα χωρίς αναπηρία στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι 10% λιγότερα, 16%, αλλά μεταξύ των κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα υψηλότερα ποσοστά ατόμων με κινητικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες καταγράφονται πρώτα από όλα στην Ελλάδα με ποσοστό 76,5% και ακολουθούν χώρες όπως η Βουλγαρία, η Κροατία, η Κύπρος και η Ρουμανία. Επομένως, η Εθνική αυτή Αρχή έρχεται - μπορούμε να πούμε - καθυστερημένα και ελπίζουμε ότι θα παραγάγει έργο. Για την Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και την Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής πια σήμερα να θυμίσω ότι συστάθηκαν με τον ν.2667/1998 επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ. Αποτελούν μία θεσμική κατάκτηση των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ. Η σημερινή Κυβέρνηση σε συνεννόηση με την ίδια την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, με το προεδρείο της, προέβη σε σημαντικές παρεμβάσεις που καταρχήν αναβαθμίζουν την ανεξαρτησία της, αφού πια η Εθνική Επιτροπή αποκτά νομική προσωπικότητα και διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια. Παρ' όλα αυτά, δεν αντιστέκεται στον πειρασμό η Κυβέρνηση και σε αυτό το νομοσχέδιο να ακολουθεί την πεπατημένη της με κατά παρέκκλιση διατάξεις σε θέματα αποσπάσεων και μετατάξεων προσωπικού του δημοσίου και στις τρεις επιτροπές. Αναφέρομαι στα άρθρα 8, 25, 27 και 37 αντίστοιχα. Υποψιάζομαι ότι αν καθίσουμε να εξετάσουμε όλες τις διατάξεις επιμέρους νομοσχεδίων, όλων των νομοσχεδίων αυτής της Κυβέρνησης από τον Ιούλιο του 2019 που ανέλαβε μέχρι σήμερα, εκεί όπου προβλέπονται αποσπάσεις και μετατάξεις στο δημόσιο, θα ανακαλύψουμε ότι περισσότερες - ίσως συντριπτικά περισσότερες - είναι εκείνες που γίνονται κατά παρέκκλιση των ισχυουσών διατάξεων, παρά εκείνες που γίνονται με βάση τις ισχύουσες διατάξεις, τις κανονικές διατάξεις. Αυτό προκαλεί απορία, πώς η εξαίρεση σε αυτά τα θέματα στο δημόσιο τείνει να γίνει κανόνας. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όταν υιοθετούμε κατά παρέκκλιση διαδικασίες για αποσπάσεις και μετατάξεις, στην ουσία απογυμνώνουμε φορείς του δημοσίου από προσωπικό το οποίο χρειάζονται και γι' αυτό ακριβώς υπάρχουν και τα υπηρεσιακά συμβούλια για να γνωμοδοτούν, όταν πρόκειται κάποιος δημόσιος υπάλληλος να αποχωρήσει είτε αποσπώμενος είτε μετατασσόμενος σε μια άλλη υπηρεσία του δημοσίου. Ενισχύετε όργανα στα οποία εσείς δίνετε για διάφορους λόγους, ένα πολιτικό βάρος, απογυμνώνοντας ενδεχομένως την κεντρική διοίκηση ή άλλα επιμέρους δημόσια όργανα, χωρίς να λαμβάνετε υπ' όψιν τις ανάγκες τους και χωρίς καν να τα ρωτάτε. Θα καταψηφίσουμε επιμέρους διατάξεις και για έναν ακόμη λόγο κι αυτός είναι επειδή η διαδικασία επιλογής του ειδικού επιστημονικού προσωπικού επί θητεία γίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 31 έως 35 του πρόσφατου νόμου για το ΑΣΕΠ, διατάξεις που το Κίνημα Αλλαγής είχε καταψηφίσει. Η σύσταση της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής αποτέλεσε για την εποχή της μια πρωτοποριακή πρωτοβουλία. Σήμερα η διεύρυνση του επιστημονικού της αντικειμένου αποκτά ξεχωριστή επικαιρότητα, γιατί επείγει η ανάγκη να ρυθμιστούν οι μεγάλοι τεχνολογικοί κολοσσοί, όπως είναι η «GOOGLE», το Facebook, η «AMAZON», η «APPLE», η «MICROSOFT». Αυτές οι πλατφόρμες δεν επεξεργάζονται πια μόνο πληροφορίες και δεδομένα προς όφελος του χρήστη, αλλά καθιστούν προϊόν τον ίδιο τον χρήστη, έχοντας την ευχέρεια να εμπορεύονται και να αξιοποιούν κατά το δοκούν, για το κέρδος τους δηλαδή, τα δεδομένα που ίδιοι οι χρήστες παράγουν όταν πλοηγούνται στο διαδίκτυο. Εξελίξεις που μας υποχρεώνουν ίσως να αναθεωρήσουμε και την ίδια τη διακριτή υπόσταση ανεξάρτητων αρχών, όπως είναι η αρχή προστασίας του απορρήτου της επικοινωνίας και η αρχή προστασίας προσωπικών δεδομένων, γιατί διαπιστώνουμε πια ότι το θέμα της προστασίας της ιδιωτικότητας μεταβάλλεται διαρκώς με τις εξελίξεις της επιστήμης και της τεχνολογίας. Στην αρχή η προστασία της ιδιωτικής ζωής απαγόρευε την παράνομη παρακολούθηση - κι εδώ η συνταγματική άμυνα οργανώθηκε στα άρθρα 9 και 19 του Συντάγματος - , στη συνέχεια η ανάπτυξη της επιστήμης και της πληροφορικής και οι τεχνολογικές εξελίξεις στην επικοινωνία ανέδειξαν το ζήτημα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων, ακόμη δηλαδή και δεδομένων που συλλέγονται με νόμιμο τρόπο. Την απάντηση εδώ την έδωσε ο συνταγματικός νομοθέτης το 2001, με την καθιέρωση του άρθρου 9α του Συντάγματος. Σήμερα πια το τοπίο γίνεται πιο περίπλοκο, γιατί οι σύγχρονοι κολοσσοί της τεχνολογίας δεν ενδιαφέρονται πια να συγκεντρώσουν πληροφορίες για συγκεκριμένα πρόσωπα, αλλά για τον όγκο δεδομένων που προέρχονται από το τεράστιο ανώνυμο πλήθος, που χρησιμοποιεί τις υπηρεσίες τους. Με τη χρήση αλγορίθμων, οι εταιρείες αυτές είναι πια σε θέση να επεξεργάζονται έναν τεράστιο όγκο δεδομένων, με συνέπεια να μπορούν να πληροφορηθούν τις προσωπικές απόψεις και προτιμήσεις δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Πληροφορίες τις οποίες αφού επεξεργάζονται, τις πωλούν σε ιδιωτικές διαφημιστικές εταιρείες ή σε άλλους φορείς, όπως παραδείγματος χάριν τα πολιτικά κόμματα, φορείς που είναι σε θέση πια να γνωρίζουν πώς μπορούν να επηρεάσουν στοχευμένα και με πλήρη ακρίβεια τις προτιμήσεις του κάθε ανομιμοποιημένου μεν, αλλά απολύτως εξατομικευμένου χρήστη των υπηρεσιών που προσφέρουν αυτοί οι κολοσσοί. Επιβάλλεται, λοιπόν, τα κράτη να υιοθετήσουν τα κατάλληλα εργαλεία ελέγχου και λογοδοσίας απέναντι στους γίγαντες της ψηφιακής οικονομίας, να συντονίσουν τη δράση τους τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε διεθνές επίπεδο, προκειμένου να ελεγχθεί η δράση αυτών των τεχνολογικών κολοσσών. Το βήμα που κάναμε με την Επιτροπή Βιοηθικής, είναι ένα πάρα πολύ δειλό βήμα, κύριε Υπουργέ, για τις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε πια στο θέμα της προστασίας της ιδιωτικής ζωής, αλλά και ευρύτερα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, κ. Γεώργιος Λαμπρούλης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ξεκινάω με την Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας. Είπαμε και στην επιτροπή ότι αποτελεί τμήμα κωδικοποιημένων στόχων που αποτυπώνονται στο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Άτομα με Αναπηρία. Ένα σχέδιο που από τη μια πλευρά θέλει να εξειδικεύσει για την Ελλάδα τη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2020-2027 για τα άτομα με ειδικές ανάγκες και από την άλλη μέσα από διακηρύξεις, ευχολόγια να εμφανιστεί η Κυβέρνηση ότι έχει κοινωνικές αναφορές και μάλιστα, ενδιαφέρεται και παίρνει μέτρα του επιπέδου της εθνικής στόχευσης και σχεδιασμού, προκειμένου να βρουν λύσεις τα κρίσιμα και οξυμένα προβλήματα των ατόμων με αναπηρία. Στην κατεύθυνση αυτή αξιοποιείται, χρησιμοποιείται μια θετικά φορτισμένη έννοια, η οποία όμως αποτελεί κεντρική επιλογή του κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με υψηλές φυσικά οικονομικές προσδοκίες. Και αυτό αποδεικνύεται μέσα από τα κείμενα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που δεν κρατάνε τα προσχήματα, αλλά ξεκαθαρίζουν πως η εξασφάλιση της προσβασιμότητας στις υπηρεσίες, στο δομημένο περιβάλλον, στα προϊόντα θα εξασφαλίσει τη διεύρυνση της εσωτερικής αγοράς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με τα εκατό εκατομμύρια των αναπήρων που θα μπορούν να αγοράζουν υπηρεσίες και προϊόντα, ενώ συγχρόνως θα ενισχυθούν τα ευρωπαϊκά μονοπώλια που ασχολούνται με την προσβάσιμη τεχνολογία στον ανταγωνισμό τους, με τα αμερικανικά που σήμερα υπερτερούν. Και ακριβώς, αποδεχόμενοι το πλαίσιο αυτό και τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και στον τομέα των ατόμων με αναπηρία, φορτίζετε και ενισχύετε ιδεολογικά την έννοια της προσβασιμότητας, θέλοντας να ενσωματώσετε ευρύτερα λαϊκά στρώματα, αλλά και τους ανάπηρους, μιλώντας για προσβάσιμο σύστημα υγείας, πρόνοιας, παιδείας κ.α.. Στόχος είναι να υποσκάψετε και να ακυρώσετε την προοπτική της διεκδίκησης για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν υψηλής ποιότητας υγεία, πρόνοια, παιδεία, ειδική αγωγή, για ενιαία δημόσια και καθολική κοινωνική ασφάλιση. Κανείς, φυσικά δεν λέει ότι τα δημόσια κτήρια, τα σχολεία, τα μέσα μαζικής μεταφοράς, το δομημένο περιβάλλον κ.α. δεν είναι σωστό να είναι προσβάσιμα στα άτομα με αναπηρία. Όμως αλήθεια, τι σας εμπόδιζε όλους σας, όλους όσοι κυβερνήσατε, τόσο η σημερινή κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, να αντιμετωπίσετε τόσες δεκαετίες τα μεγάλα προβλήματα των ΑΜΕΑ; Διότι δεν χρειάζεται να έχει κανένας τίτλο για να καταλάβει τις ανάγκες, τα προβλήματα των ατόμων με αναπηρία. Αντίθετα, και νόμους ψηφίσατε η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, που τους εμφανίζετε μάλιστα ως μεγάλες επαναστατικές τομές, όπως για παράδειγμα για την υποχρεωτικότητα της ειδικής αγωγής, την καταπολέμηση της ανεργίας των ΑΜΕΑ, την υποχρεωτικότητα ύπαρξης στη σύνθεση του προσωπικού δημόσιου και ιδιωτικού τομέα ενός συγκεκριμένου ποσοστού αναπήρων κ.α.. Όμως, αυτοί οι νόμοι δεν εμπόδισαν πάνω από διακόσιες χιλιάδες παιδιά που έχουν ανάγκη των υπηρεσιών της ειδικής αγωγής να είναι εκτός αυτών των δομών, δεν εμπόδισαν η ανεργία στους ικανούς προς εργασία ανάπηρους να έχει χτυπήσει κυριολεκτικά κόκκινο, με ποσοστό πάνω από 90%. Φυσικά, δεν μπορεί να ξεπερνιέται το γεγονός ότι η χώρα μας έχει μετατραπεί σε χώρα παραγωγής αναπήρων, διότι δεν υπάρχει πολιτική πρόληψης της αναπηρίας, της ασθένειας με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Όπως για παράδειγμα, να ξεκινήσουμε από τα τμήματα οικογενειακού προγραμματισμού, που δεν υπάρχουν στα κέντρα υγείας, στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, έως τη συστηματική παρακολούθηση των εγκύων, του προγεννητικού ελέγχου κ.λπ.. Αντίστοιχα, μια σειρά από εξετάσεις προγεννητικού ελέγχου, που ακόμα και αυτές που είναι δωρεάν, είναι αδύνατον να τις κάνουν στον δημόσιο τομέα ενώ μια σειρά αντίστοιχες εξετάσεις, κρίσιμες για την υγεία του εμβρύου είναι επί πληρωμή. Ή το γεγονός ότι η πρώιμη διάγνωση και η έγκαιρη παρέμβαση, ο πλήρης έλεγχος δηλαδή των παιδιών βρεφικής ηλικίας ώστε να γίνεται ο έγκαιρος εντοπισμός και παρέμβαση, είναι στα αζήτητα, όταν στην Σοβιετική Ένωση από το 1960 γινόταν καθολικός προληπτικός έλεγχος, αυτό που λένε το λεγόμενο screening σε ηλικίες παιδιών από 1,5 έως 3 χρόνων, από δώδεκα διαφορετικές ειδικότητες. Στην Ελλάδα του 2021 με όλο αυτό το επιστημονικό δυναμικό, με όλη αυτή την πρόοδο της τεχνολογίας και της επιστήμης αυτά είναι ζητούμενα. Ή για παράδειγμα ο έγκαιρος εντοπισμός ενός παιδιού που είναι στο φάσμα του αυτισμού και η αντίστοιχη έγκυρη επιστημονική παρέμβαση που μπορεί να ελαχιστοποιήσει ακόμα και να μηδενίσει τα προβλήματα στην εξέλιξη του παιδιού. Είναι ζητούμενο στη χώρα μας. Εξασφαλίζονται άραγε, που δεν εξασφαλίζονται, οι δωρεάν αναγκαίες θεραπείες, τα αναγκαία τεχνητά βοηθήματα που είναι άκρως απαραίτητα για την εκπαίδευση, αποκατάσταση, για την καθημερινή διαβίωση των αναπήρων, βοηθήματα και θεραπείες τα οποία πρέπει να παρέχονται δωρεάν και καθολικά; Όχι. Στο ζήτημα της αξιολόγησης της αναπηρίας όλοι σας έχετε ευθύνη. Εδώ γίνεται ξεκάθαρος λόγος και μέσα από το σχέδιο δράσης για την παραπέρα προώθηση και γενίκευση αυτής της λεγόμενης «λειτουργικότητας» σαν βασικό στοιχείο αξιολόγησης της αναπηρίας, κριτήριο δηλαδή περαιτέρω περικοπών. Όλοι σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό αποδέχεστε αυτήν την κατεύθυνση και την υλοποιήσατε είτε νυν κυβερνώντες είτε πρώην κυβερνώντες. Το ίδιο γίνεται και στην ειδική αγωγή που στην ουσία έχουμε την αποποίηση του κράτους από την ευθύνη της επιστημονικά επιβαλλόμενης εκπαίδευσης και αποκατάστασης των παιδιών με αναπηρία. Έτσι, στην πράξη όσον αφορά την εκπαίδευση των παιδιών με αναπηρία όσες οικογένειες έχουν να πληρώσουν ειδικούς και τα αντίστοιχα μέσα, θα καλύπτουν τις ανάγκες των παιδιών τους. Για τα φτωχόπαιδα, όμως, τα ανάπηρα επιφυλάσσεται ένα σχολείο απαξιωμένο, αποθήκη και χωνευτήρι της κοινωνικής βαρβαρότητας που επικρατεί. Να, γιατί λοιπόν οι διακηρύξεις Ευρωπαϊκής Ένωσης και κυβερνήσεων περί ίσων ευκαιριών, καταπολέμησης των διακρίσεων δεν έχουν καμμία πρακτική αντανάκλαση, καμμία πρακτική αξία και για τους ανάπηρους και για τους χρόνια πάσχοντες των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, γιατί αντικειμενικά δεν μπορούν και δεν θέλουν να υπερβούν τη μεγάλη ανισότητα που αναπαράγει και διευρύνει το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα. Και όλα αυτά καμμία επιτροπή ή εθνική αρχή ή όπως και να την χαρακτηρίσετε, δεν μπορεί να τα ανατρέψει, όσες εκθέσεις ή προτάσεις και να καταθέσει, όσες καλές προθέσεις και να έχει ή αντίστοιχα όσα Υφυπουργεία και Υπουργεία, όπως και να τα βαφτίσουμε είτε αναπηρίας είτε υγείας είτε με Υπουργούς Υγείας κοινής αποδοχής, δεν μπορούν να ανατρέψουν αυτήν την κατεύθυνση. Διότι τόσο η παρούσα Κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, ακόμα και να θέλατε - που δεν θέλετε - δεν μπορείτε να αντιμετωπίσετε τα μεγάλα και διαρκώς διογκούμενα προβλήματα και των ΑΜΕΑ που δημιουργεί η ίδια η πολιτική σας ανεξάρτητα τις όποιες μικροδιαφορές παρουσιάζετε στη διαχείρισή της. Και το ότι δεν μπορείτε οφείλεται στο γεγονός των στρατηγικών σας δεσμεύσεων και του πλαισίου των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για στήριξη της ανταγωνιστικότητας, τη στήριξη δηλαδή των αναγκών του κεφαλαίου, των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων για κερδοφορία. Στο βωμό υλοποίησης αυτής της στρατηγικής θυσιάζονται ανάγκες, δικαιώματα των εργαζομένων, των αναπήρων, διότι αποτελούν κόστος για το κεφάλαιο και το αστικό κράτος με τις κυβερνήσεις που το υπηρετούν. Τρανό παράδειγμα, πέραν των όσων αναφέραμε και πολύ περισσότερα μπορούμε να αναφέρουμε, η ψήφιση από όλους σας Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ του τρίτου μνημονίου όπου προέβλεπε για τη πρόνοια περικοπή 900 εκατομμύρια, 0,5% του ΑΕΠ. Το ξεχάσατε αυτό το 2015; Τα χέρια όλων σηκώθηκαν εδώ μέσα και για αυτό. Ακριβώς, λοιπόν, με αυτές τις πολιτικές επιλογές στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στις στρατηγικές του κεφαλαίου χρειάζεται να αναμετρηθεί και το αναπηρικό κίνημα μαζί με όλους τους εργαζόμενους στα πλαίσια της κοινωνικής συμμαχίας σε κατεύθυνση ρήξης με το σύστημα που υπονομεύει τη ζωή τους, αλλά και τους πολιτικούς εκφραστές του που τους έχουν κάνει τη ζωή κόλαση. Και πραγματικά αποτελεί τουλάχιστον υποκρισία την ίδια στιγμή που με τις πολιτικές σας όλες οι κυβερνήσεις γυρνάτε τον λαό μας έναν αιώνα πίσω, καταργώντας δικαιώματα και κατακτήσεις που κερδήθηκαν με σκληρούς αγώνες και θυσίες του λαού μας, να μιλάτε για υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσω της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, η οποία ειρήσθω εν παρόδω δημιουργήθηκε το 1998. Και εδώ να θυμίσουμε πως το κόμμα μας τότε κατά τη συζήτηση δηλαδή του ιδρυτικού νόμου της ΕΕΔΑ του 1998, του ν.2667 είχε τοποθετηθεί για τον ρόλο που επιφύλασσε το κράτος στην Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου υποστηρίζοντας πως στόχος δεν ήταν το πραγματικό ενδιαφέρον για την προστασία των ατομικών, πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, αλλά στην ουσία στόχευε στο να δημιουργήσει ένα φύλλο συκής στη συνεχή φαλκίδευση των δικαιωμάτων μέσα από ένα ελεγχόμενο θεσμικό αντίβαρο. Οι εξελίξεις επιβεβαίωσαν την εκτίμησή μας, αφού οι κυβερνήσεις τόσο νομοθετικά όσο και στην πράξη στα πλαίσια ακριβώς του Ευρωενωσιακού Δικαίου, της ευρωενωσιακής νομοθεσίας και πολιτικής καταπάτησαν και καταπατούν βάναυσα, αποψιλώνουν κυριολεκτικά από το περιεχόμενό τους όλο και περισσότερο θεμελιώδη δικαιώματα των εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων. Έτσι μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πολιτικό και θεσμικό πλαίσιο η ΕΕΔΑ κατάφερε παρ' όλα αυτά να παράγει ένα αξιόλογο επιστημονικό έργο με εκθέσεις για σοβαρά θέματα δικαιωμάτων, παρατηρήσεις σε νομοσχέδια, αλλά και με παρεμβάσεις σε ζητήματα της επικαιρότητας. Τον πυρήνα αυτού του έργου, παρά το ρόλο της ΕΕΔΑ ως επίσημου συμβούλου της πολιτείας, οι κυβερνήσεις ουσιαστικά τον αναγνώριζαν, μετατρέποντάς τον κατά βάση σε απλό ευχολόγιο και έκθεση ιδεών. Μάλιστα, προχώρησαν διαχρονικά και σε παρεμβάσεις στη λειτουργία της με διάφορους τρόπους για τον έλεγχο και τη χειραγώγηση της που έφτασαν - γνωρίζετε όλοι - να οδηγήσουν μέχρι και στην παραίτηση του προηγούμενου προέδρου της. Συνεπώς, το κύριο κατά τη γνώμη μας είναι το πολιτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο καλείται να λειτουργήσει με τις όποιες αλλαγές προτείνονται στο νομοσχέδιο η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, μέσα σε ένα πλαίσιο πολιτικής, κυβερνήσεων, Ευρωπαϊκής Ένωσης που συνεχώς οξύνει και καταπατά τα δικαιώματα του λαού μας. Γιατί δεν μπορείτε να μιλάτε για υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όταν όλοι σας διαχρονικά με τις πολιτικές σας επιλογές ακυρώνετε στην πράξη σταδιακά στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, στοιχειώδη ατομικά, πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα. Αλήθεια, πού πάει το δικαίωμα στην εργασία; Η ανεργία, η εργασιακή περιπλάνηση, τα ωράρια - λάστιχο, η μισή δουλειά και η μισή ζωή έχουν γίνει κανόνας. Το δικαίωμα της οικογενειακής ζωής και της στέγης πού πάει; Πού πάει το δικαίωμα στην υγεία όταν καθημερινά η δημόσια υγεία υποβαθμίζεται λόγω της εμπορευματοποίησης και επιχειρηματικής λειτουργίας της; Και το κοινωνικό δικαίωμα, που κατά τα άλλα όπως λέτε και υπερθεματίζετε στις επιτροπές, στις συζητήσεις, στο δημόσιο, έχει γίνει ακριβώς ακριβοπληρωμένο εμπόρευμα; Τις τραγικές συνέπειες αυτής της πολιτικής της εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης της υγείας που εφαρμόζετε όλες οι κυβερνήσεις τις ζούμε με τον πιο τραγικό τρόπο εδώ και έναν χρόνο με αφορμή την πανδημία. Αλήθεια, τι γίνεται με το δικαίωμα στη μόρφωση όταν φροντίζετε όλοι σας να ορθώνετε χρόνο με τον χρόνο νέους φραγμούς για τη μόρφωση των παιδιών των εργαζομένων των φτωχών λαϊκών στρωμάτων; Πού πήγε το δικαίωμα στην κοινωνική ασφάλιση, αφού δεν αφήσατε τίποτα όρθιο από τις κατακτήσεις των εργαζομένων; Κάνετε λόγο για σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά έχετε καταπατήσει κάθε στοιχειώδες κοινωνικό δικαίωμα με τις πολιτικές σας και τους νόμους που ψηφίζετε όλοι σας, θέλοντας να βάλετε στον γύψο το εργατικό λαϊκό κίνημα. Αυτός είναι ο στόχος. Να μην πούμε, βέβαια, για την προστασία των πολιτικών δικαιωμάτων όταν στοιχειώδη πολιτικά δικαιώματα βρίσκονται υπό διωγμό για να μπορέσει να υλοποιηθεί η αντιλαϊκή σας πολιτική απαρέγκλιτα. Θέλετε να επιβάλλετε σιγή ιχθύος στους εργαζόμενους, στον λαό. Έτσι, εργαζόμενοι σέρνονται στα δικαστήρια, γιατί αγωνίζονται, παλεύουν, διεκδικούν. Αγρότες σέρνονται στα δικαστήρια, γιατί τολμούν να αγωνίζονται για την επιβίωσή τους. Φοιτητές βρέθηκαν, όπως για παράδειγμα χθες στη Θεσσαλονίκη, αντιμέτωποι με την κρατική βία, την κρατική καταστολή, γιατί διεκδικούσαν το δικαίωμα στην εκπαίδευση με ανοικτά πανεπιστήμια τηρώντας όλους τους όρους και τις προϋποθέσεις των υγειονομικών κανόνων που επιβάλλουν οι συνθήκες σήμερα. Κυρίες και κύριοι, εμείς φυσικά δεν έχουμε αυταπάτες πως με τις προτεινόμενες αλλαγές στο νομοσχέδιο, σε ό,τι αφορά τις επιτροπές που υφίστανται από το 1998, θα εξασφαλιστεί ουσιαστική ανεξαρτησία, όπως αναφέρθηκα προηγουμένως, της ΕΕΔΑ, αφού η νομική της μορφή παραμένει θολή, γεγονός που την καθιστά ευάλωτη στις εκάστοτε κυβερνητικές παρεμβάσεις. Θεωρούμε ιδιαίτερα αρνητικό το γεγονός του αποκλεισμού των πολιτικών κομμάτων - το είπαμε και στην επιτροπή - από τη σύνθεση της ΕΕΔΑ όπως και των πανεπιστημίων απομακρύνοντας την επιτροπή από τις ζωντανές δυνάμεις της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αντιπροέδρου]] Δώστε μου λίγο χρόνο, κύριε Πρόεδρε. Αναφορικά με το υπάρχον προσωπικό της, οι ρυθμίσεις που προτείνονται το οδηγούν σε εργασιακή ανασφάλεια, αφού δεν κατοχυρώνεται η συνέχιση της εργασίας που προσφέρει. Μέσα ακριβώς στο ίδιο πλαίσιο πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό λειτούργησε, λειτουργεί και θα λειτουργεί και η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής με την προσθήκη του νέου όρου της Τεχνοηθικής, που μπαίνει με τις προτεινόμενες αλλαγές. Έτσι, λοιπόν, οι όποιες αλλαγές δεν συνιστούν ουσιαστικές διαφορές, αναφορικά με τον ρόλο, την αποστολή και το περιεχόμενο της επιτροπής. Και αυτό το λέμε, διότι η διεύρυνση των ηθικών, κοινωνικών και νομικών διαστάσεων και συνεπειών στους τομείς, για παράδειγμα, της βιολογίας, της βιοτεχνολογίας, της ιατρικής, της γενετικής και άλλων, καθώς και των νέων τεχνολογιών όπως της τεχνητής νοημοσύνης, των προηγμένων αλγορίθμων και της ρομποτικής, όπως περιγράφονται ως αποστολή της επιτροπής, δεν μπορεί να είναι ανεξάρτητα ή κοινωνικοταξικά ουδέτερα - αυτό είναι αντικειμενικό, κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει - και αυτό διότι το πώς όλα αυτά εφαρμόζονται - έρευνα, επιστήμη, τα αποτελέσματα της έρευνας, για ποιον σκοπό - εξαρτώνται από το χαρακτήρα της ανάπτυξης, από τον σκοπό της παραγωγής, που σήμερα χαρακτηρίζονται από την ανταγωνιστικότητα και το κέρδος και σε βάρος των κοινωνικών λαϊκών αναγκών. Έτσι μπορεί - έτσι ήταν πάντα, εξάλλου - οι επιστήμονες που απαρτίζουν και θα απαρτίσουν την επιτροπή να είναι εγνωσμένου κύρους, με βαθιά και πολύπλευρη γνώση του αντικειμένου τους, όμως θα λειτουργήσουν σε ένα συγκεκριμένο και οριοθετημένο πλαίσιο που ανταποκρίνεται στις σύγχρονες και εξελισσόμενες ανάγκες της ανάπτυξης της καπιταλιστικής οικονομίας και της συμβολής σε αυτή των τομέων ευθύνης της επιτροπής. Ακριβώς αυτό που τονίζεται στο άρθρο 31 είναι η συμβολή της επιτροπής για την προσαρμογή της εθνικής έννομης τάξης προς το Διεθνές και Ενωσιακό Δίκαιο, όσον αφορά τους τομείς ευθύνης της. Όμως, το Ενωσιακό Δίκαιο δεν είναι αυτό που διασφαλίζει τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, την ανταγωνιστικότητα, την κερδοφορία; Έτσι για παράδειγμα - το αναφέραμε και στην επιτροπή - το γεγονός ότι η Επιτροπή Βιοηθικής έθεσε ένα πλαίσιο και κανόνες λειτουργίας και εφαρμογής στα ζητήματα της ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, αυτά δεν απέτρεψαν, αντίθετα, ενίσχυσαν ώστε ο τομέας αυτός της ιατρικής υποβοηθούμενης αναπαραγωγής να έχει σαρωθεί από τους επιχειρηματίες του χώρου, τα ζευγάρια που έχουν ανάγκη τέτοιες υπηρεσίες να τις χρυσοπληρώνουν, στο δε δημόσιο σύστημα να μπορούν ελάχιστοι να βρουν διέξοδο - φυσικά για περιορισμένες περιπτώσεις προβλημάτων - λόγω ανυπαρξίας υποδομών, δομών και πάει λέγοντας. Στην ουσία στο ζήτημα αυτό, για παράδειγμα, η επιτροπή τι έκανε; Έντυσε με επιστημονικό μανδύα την επιχειρηματική δράση, που νομικά, ηθικά, κοινωνικά κατοχυρώνεται από το ισχύον δίκαιο.
Κύριε Λαμπρούλη, πρέπει να ολοκληρώσετε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Εξάλλου, το Ευρωενωσιακό Δίκαιο δεν είναι αυτό που κατοχυρώνει την πολιτική στην υγεία με το ελάχιστο δυνατό κρατικό και ασφαλιστικό κόστος, τις αυξημένες πληρωμές των λαϊκών στρωμάτων, τα υποστελεχωμένα δημόσια νοσοκομεία, την ανύπαρκτη πρωτοβάθμια φροντίδα και άλλα, που με οδυνηρό τρόπο ο λαός μας το βιώνει εδώ και έναν χρόνο λόγω της πανδημίας; Όταν, λοιπόν, αυτή η επιτροπή έχει ως όριο και πλαίσιο των πορισμάτων της αυτό το δίκαιο, προσαρμοσμένο στην Ελλάδα, από μόνο του δίνει ή όχι και το χαρακτήρα αυτής της επιτροπής; Έτσι, όποιες αλλαγές γίνονται και αφορούν είτε προσαρμογές στα νέα δεδομένα είτε καθυστερήσεις στη προσαρμογή κ.λπ. δεν αλλάζουν τη βασική κατεύθυνση. Αντίθετα, γίνεται απόπειρα να συγκαλυφθεί και να γίνει πιο αποδεκτή από τα λαϊκά στρώματα η πολιτική που εφαρμόζεται απ' όλες τις κυβερνήσεις. Με βάση τα ανωτέρω που αναφέραμε, κύριε Πρόεδρε, και στην επιτροπή αλλά και στη σημερινή μας τοποθέτηση δεν μπορούμε να ψηφίσουμε το νομοσχέδιο αυτό. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει τώρα ο ειδικός αγορητής από την Ελληνική Λύση, ο συνάδελφος κ. Κωνσταντίνος Χήτας.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ξέρετε, κύριε Πρόεδρε, νιώθουμε λίγο περίεργα σε αυτήν την Αίθουσα να ζητάνε λευτεριά για κατά συρροή δολοφόνους. Δεν θα μπούμε, κύριε Υπουργέ, εμείς στο παιχνίδι αυτό της ψεύτικης αντιπαράθεσης της Νέας Δημοκρατίας με το ΣΥΡΙΖΑ γιατί είστε τόσο ίδιοι στα μεγάλα και τα σημαντικά. Απλά επιλέγετε κάποιες ιδεολογικές στιγμές, για να διαχωρίσετε το κομματικό σας παιχνίδι και οι μεν και οι δε, πανεπιστήμια, Κουφοντίνας, αυτά όλα τα παραμυθένια ιδεολογικά. Δεν ακούσαμε αυτοί που ζητάνε τη λευτεριά σε δολοφόνους κατά συρροή να ζητάνε και τη δικαίωση για τον Κατσίφα με την ίδια θέρμη εδώ μέσα στο ελληνικό Κοινοβούλιο, να ζητάνε τη λευτεριά για το Αιγαίο μας, τη λευτεριά για την Κύπρο μας. Όμως, αυτά είναι επιλογές του καθενός. Κύριε Υπουργέ, δεν ξέρω, είστε πολύ έμπειρος και στη ζωή. Έχετε ακούσει για το τάιμινγκ, κύριε Γεραπετρίτη; Αυτό το άτιμο, το ρημάδι το τάιμινγκ της ζωής πόσο σημαντικό είναι και τι ρόλο παίζει; Είναι καμμιά φορά στη Νέα Δημοκρατία, στην Κυβέρνησή σας, λες και τα κάνετε επίτηδες, πραγματικά! Εμείς εδώ σήμερα θα μιλήσουμε για βιοηθική, όταν εκεί έξω στην κοινωνία μας η ηθική έχει πάει περίπατο κι εμείς θα μιλάμε σήμερα εδώ για βιοηθική. Δεν είναι καλό το τάιμινγκ που έρχεται το νομοσχέδιο σήμερα εδώ, μετά από όλα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες, τα εμετικά πραγματικά και ανατριχιαστικά αυτά και απ' όλα όσα έχουν ειπωθεί από κυβερνητικά χείλη. Η Κυβέρνηση, κύριε Γεραπετρίτη, όπως είπε η κ. Μενδώνη, δεν εξαπατήθηκε. Εξαπάτησε τον ελληνικό λαό! Και εδώ υπάρχει μια μεγάλη διαφορά. Και φυσικά ο τρόπος με τον οποίο αντιπαρατίθεστε Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ σε όλο αυτό, με φόντο τους φρικιαστικούς βιασμούς ανηλίκων, δείχνει ένα πράγμα, ότι έχετε απωλέσει κάθε ηθικό πλεονέκτημα. Θα σας πω γιατί είναι υποκριτικά τα περισσότερα από αυτά. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μιλώντας από το Βήμα της Βουλής εμείς απευθυνόμαστε αυτή τη στιγμή στους Έλληνες πολίτες, στους γονείς, στους πατεράδες, στις μαμάδες, στους μεροκαματιάρηδες, στους ανθρώπους της καθημερινότητας. Και απευθύνομαι σε αυτούς τους πολίτες, κύριε Υπουργέ, να τους πω και να τους πούμε ότι εδώ στην Αίθουσα αυτή - γιατί τίποτα δεν είναι τυχαίο και ξεκομμένο στην κοινωνία αυτή - πριν από κάποιους μήνες, κύριε Γεραπετρίτη, ψηφίστηκε - το έφερε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, ποιος θα το φανταζόταν αυτό! - νομοσχέδιο που έδινε το δικαίωμα σε παιδιά δεκαπέντε ετών - το τονίζω, δεκαπέντε ετών παιδιά! - να διαλέγουν το φύλο τους! Δεκαπέντε ετών είναι δυνατόν να μπορεί ένα παιδί να διαλέγει το φύλο του, να του δίνει το δικαίωμα ο νόμος, η ελληνική Βουλή και να το φέρνει η Νέα Δημοκρατία; Το ξέρουν αυτό οι ψηφοφόροι σας, οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας; Το ξέρουν ότι ψηφίστηκε αυτό το πράγμα πριν από κάποιους μήνες εδώ μέσα; Δηλαδή, δεκαπέντε ετών μπορεί να διαλέξει το φύλο του, αλλά δεν είναι ικανός να ψηφίσει! Πρέπει να είναι δεκαεπτά για να ψηφίσει, αλλά για να διαλέξει το φύλο του πρέπει να είναι δεκαπέντε! Ξέρουν οι Ελληνίδες και οι Έλληνες ότι έναν μήνα πριν τις εκλογές του 2019 ο ΣΥΡΙΖΑ άλλαξε τον Ποινικό Κώδικα και έφερε ποινές χάδι γι' αυτά τα τέρατα όλα εκεί έξω; Έναν μήνα! Τέτοια πρεμούρα τους είχε πιάσει! Έναν μήνα! Ενώ έβλεπαν ότι θα χάσουν τις εκλογές, άλλαξαν τον Ποινικό Κώδικα. Βέβαια με το που εκλεγήκατε εσείς - ήταν από τις πρώτες συνεδριάσεις της Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης και Δικαιοσύνης - με τον κ. Μυλωνάκη δώσαμε μάχη για την αυστηροποίηση των ποινών, κύριε Γεραπετρίτη! Όμως, τότε δεν κάνατε τίποτα. Άρα, είναι υποκριτικό! Όταν εμείς φωνάζαμε για αυστηροποίηση των ποινών στον Ποινικό Κώδικα, «όχι, αφήστε τα». Το θυμάμαι σαν τώρα. Τώρα; Θα έρθει την Πέμπτη ο Πρωθυπουργός να πει τι; Θα αλλάξει ο Ποινικός Κώδικας μετά από ενάμιση χρόνο; Όταν τα λέγαμε εμείς, ήμασταν πάλι οι κακοί, οι ακραίοι, οι σκληροί. Όχι! Ρεαλιστές είμαστε και λογικοί είμαστε.
Τον αλλάξαμε.
Πάλι θα φέρει κάποιες διατάξεις, αναδρομικότητα κ.λπ.. Μάλιστα! Διότι αν δεν είχατε αλλάξει τον Ποινικό Κώδικα τότε, ο 62χρονος που σήμερα συνελήφθη - και να σαπίσει στη φυλακή! - , δεν θα σαπίσει! Αλλά είχαμε αλλάξει, κύριε Πλεύρη - που δεν σας αρέσουν μάλλον αυτά που λέμε - τον Ποινικό Κώδικα. Θα σάπιζε ισόβια στη φυλακή και δεν θα βγει στα δύο χρόνια έξω! Αυτή, όμως, είναι η υποκρισία των κομμάτων. Και απευθύνεστε στον ελληνικό λαό, αλλά εσείς νομοθετείτε και τους βγάζετε έξω στα δύο χρόνια. Τα ισόβια έχουν γίνει τέσσερα, πέντε χρόνια, ανάλογα. Τι σόι ισόβια είναι αυτά; Να ξεκαθαρίσουμε και κάτι. Κύριε Υπουργέ, τι θα πει «παιδεραστής» και «παιδόφιλος»; Ούτε εραστής είναι ούτε φίλος. Είναι παιδοβιαστές. Ούτε εραστές είναι ούτε φίλοι. Τι είναι αυτή η λέξη; Είναι παιδοβιαστές και θα παρακαλούσαμε πάρα πολύ να χρησιμοποιούμε αυτές τις λέξεις. Θεωρούμε - το έχει τονίσει από την πρώτη μέρα ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης - αυτονόητη, κύριε Υπουργέ, την παραίτηση της κ. Μενδώνη. Αυτονόητη! Τι συζητάμε τώρα παραπάνω; Δηλαδή, αυτό που θεωρούμε αυτονόητο και θεωρείται αυτονόητο για όλο τον πολιτισμένο κόσμο, για κάθε μία λογική ευνομούμενη πολιτεία που σέβεται τους πολίτες της δεν συμβαδίζει μάλλον με το δικό σας DNA, το οποίο μάλλον έχει μεταλλαχθεί από Νέα Δημοκρατία σε κάτι άλλο. Πραγματικά, δεν καταλαβαίνουμε τι σας έχει συμβεί. Μιλάμε για μετάλλαξη. Σας το έχει πει πάλι από την πρώτη στιγμή ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης αναφορικά με τις ποινές. Κάποιοι λέτε: «να μην είμαστε σκληροί». Δεν υπάρχει αυτό. Κύριε Γεραπετρίτη, αυτό πρέπει να γίνει. Χημικός ευνουχισμός στα τέρατα αυτά! Πραγματικά ισόβια για τα τέρατα αυτά! Δεν υπάρχει κάτι άλλο. Είναι σκληρά αυτά που λέμε; Κανονικά πρέπει να γίνει και δημοψήφισμα, να ερωτηθεί ο ελληνικός λαός ποια θα έπρεπε να είναι η ποινή γι' αυτά τα κτήνη που ασελγούν, βιάζουν και σκοτώνουν παιδάκια. Όταν, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως σας είπα, άλλαξε προεκλογικά τον νόμο, γιατί θέλοντας και μη, κύριοι, «κλείσατε το μάτι» σε όλους αυτούς, είχατε την ευκαιρία να αλλάξετε τον Ποινικό Κώδικα εσείς όταν εκλεγήκατε και δεν το κάνατε. Δεν το κάνατε! Ζητούσαμε θυμάμαι τότε λυσσασμένα αυστηροποίηση ποινών. Αλλά, είστε φοβικοί. Και απορούμε σε τι ακριβώς είστε φοβικοί. Στο να τιμωρήσετε με τον πλέον αυστηρό τρόπο τους παιδοβιαστές; Γιατί να είστε φοβικοί σ' αυτό, στο να τους βάλετε σε ένα μπουντρούμι και να μην ξαναδούν το φως του ήλιου; Σας ακούγονται βάρβαρα αυτά; Εμείς δεν το καταλαβαίνουμε. Είναι βάρβαρο αυτό; Τι είναι, δηλαδή, πολιτισμός και ηθική; Είναι το να προβάλλουμε και να επιβραβεύουμε μόνιμα το διαφορετικό; Μόνιμα να το αβαντάρουμε, να το προβάλλουμε, να το χειροκροτούμε το διαφορετικό; Δηλαδή, να δίνουμε αξιώματα και προνόμια, για παράδειγμα, σε μέλη ΛΟΑΤΚΙ, να αναβαθμίζουμε τα gay pride σε euro pride; Όλα αυτά είναι ηθικά και πολιτισμένα και αυτά που λέμε εμείς είναι βάρβαρα; Πώς γίνεται αυτό; Δηλαδή, να δημιουργούμε συμβούλια και υπηρεσίες παρά τω Πρωθυπουργό με συμμετοχή των LGBΤ; Τι θα πει αυτό; Lesbian - Gay - Transexual; Αυτά είναι όλα πολιτισμένα; Ας κάνουν ό,τι θέλουν. Οι σεξουαλικές προτιμήσεις του καθενός δεν μας ενδιαφέρουν, δεν μας πέφτει λόγος. Όμως, μέχρι ένα σημείο. Χίλιες φορές, κύριε Υπουργέ, να είμαστε εμείς οι συντηρητικοί. Χίλιες φορές! Η κοινωνία μας, που μάς ακούει εκεί έξω, είμαι βέβαιος ότι συμφωνεί μαζί μας 100%. Πάμε στα νομοσχέδια που φέρνετε τώρα. Σε όλη αυτή την κατάσταση που επικρατεί, κύριε Γεραπετρίτη, φέρνει η Νέα Δημοκρατία νομοσχέδια που, αντί να απαντήσουν στα μεγάλα και σημαντικά προβλήματα των Ελλήνων, δίνετε έμφαση και πάλι σε λάθος κατευθύσεις. Είστε σε τελείως λάθος δρόμο. Θα εξηγήσω τι εννοώ. Τα νομοσχέδια που φέρνετε προβλέπουν μέτρα για να αναχαιτίσουν την ανεργία, που θα υποστηρίξουν αυτούς που είναι σε αναστολή εργασίας, που θα βοηθήσουν, ουσιαστικά όμως, τους χαμηλοσυνταξιούχους, που έχουν γίνει επαίτες και τους ρίχνετε 360 ευρώ στη δύση της επαγγελματικής τουλάχιστον ζωής, για να τους εξαπατήσετε έτσι; Ή μήπως τα νομοσχέδια που φέρνετε έχουν ευεργετικές προβλέψεις για τον κόσμο του εμπορίου; Τίποτα απ' όλα αυτά. Τι φέρνετε; Εμείς δεν την ξαναπατάμε. Ό,τι λαθροχειρία και αν κάνετε με τα νομοσχέδια εμείς δεν την ξαναπατάμε. Και θα ακουστεί σήμερα από εδώ το εξής, κύριε Γεραπετρίτη. Τι σχέση έχει ένα νομοσχέδιο που αφορά στα ΑΜΕΑ με τους τρανσέξουαλ; Πείτε μας εσείς. Φέρνετε για τους ΑΜΕΑ, μας εγκλωβίζετε, γιατί εννοείται με τα δύο χέρια θέλουμε να το ψηφίσουμε. Φέρνετε, όμως, μέσα και έναν δεύτερο πυλώνα, που αφορά σε όλους αυτούς και μας εγκλωβίζετε. Αν ψηφίσουμε «όχι» - και το λέω να ακουστεί και τα μηχανάκια να γράφουν τώρα - θα βγουν πάλι και θα πουν ότι «η Ελληνική Λύση ψήφισε «όχι» ή «παρών» για τα ΑΜΕΑ». Γιατί αυτό κάνετε. Τι να ψηφίσουμε τώρα εμείς; Είπατε στην επιτροπή ότι είναι συναφείς πυλώνες. Τι σχέση έχουν τα άτομα με ειδικές ανάγκες με τους τρανσέξουαλ, τα gay μπαρ, τα gay pride, το «ουράνιο τόξο» και όλα αυτά; Τι σχέση έχουν, για να καταλάβουμε και εμείς; Άρα, λοιπόν, προσπαθείτε να μας εγκλωβίσετε σε ακόμη ένα νομοσχέδιο, με το οποίο «κλείνετε το μάτι», φυσικά για ψηφοθηρικούς λόγους, σε ομοφυλόφιλους, τρανσέξουαλ, λεσβίες, λαθρομετανάστες, ΜΚΟ. Πολύ ΜΚΟ μέσα. Καλά κάνετε. Ο καθένας κάνει τις πολιτικές του επιλογές, κύριε Γεραπετρίτη. Ο καθένας κάνει τις πολιτικές του επιλογές και ο κόσμος θα κρίνει. Γι' αυτό σας είπα για το DNA της Νέας Δημοκρατίας. Δείτε το λίγο. Για τα ΑΜΕΑ δεν μπορώ να μην πω τα αυτονόητα. Τα αυτονόητα θα πω για τα ΑΜΕΑ, ότι η υποστήριξη των συνανθρώπων μας με ειδικές ανάγκες είναι απαραίτητη, αποτελεί υποχρέωση της πολιτείας. Και αργήσαμε. Είμαστε η πιο «αφιλόξενη» χώρα και πόλη, η πρωτεύουσα, η Αθήνα, για τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Φυσικά, είναι σημαντική η προσβασιμότητα, η ενεργός συμμετοχή των συνανθρώπων μας στην καθημερινότητα και την κοινωνία. Γι' αυτό και στις προγραμματικές μας θέσεις, κύριε Γεραπετρίτη - να το πω για να το ακούσουν και πάλι οι Ελληνίδες και οι Έλληνες - εμείς ως Ελληνική Λύση από την πρώτη στιγμή που μπήκαμε εδώ ζητήσαμε το εξής. Τι; Να συσταθεί - είναι αναγκαίο - μια μόνιμη ειδική επιτροπή στο ελληνικό Κοινοβούλιο για τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Έχουμε επιτροπή ακόμα και για την προστασία των πουλιών τάδε εδώ στη Βουλή και δεν θα έχουμε για τα άτομα με ειδικές ανάγκες; Δεν έχει γίνει. Πρόκειται για θέματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι αυτοί. Επίσης, έχουμε προτείνει τη συγκρότηση διαρκούς τεχνικής επιτροπής, με τη συμμετοχή εκπροσώπων όλων των Υπουργείων και της συνομοσπονδίας για συνεργασία και επεξεργασία προτάσεων για τα προβλήματα των ΑΜΕΑ, των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες, στην καθημερινότητα, την ασφαλή μετακίνησή τους, να μπορούν οι άνθρωποι αυτοί να μετακινούνται σε μια πόλη, σε μία χώρα. Για τη δημιουργία ειδικών θέσεων, για τη δημιουργία ίσων ευκαιριών, με μια λέξη για τη δημιουργία σεβασμού. Μεγάλη λέξη η λέξη «σεβασμός». Ποιος δεν το θέλει αυτό; Ποιος δεν θέλει να βελτιώσει το χάλι που επικρατεί εκεί έξω; Πάμε τώρα στα ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι η κορωνίδα της πελατειακής ατζέντας σας. Γιατί αυτό είναι το λάθος των κομμάτων και το έχουμε πει πολλές φορές. Σας ενδιαφέρουν οι επόμενες εκλογές. Το είπα και στην επιτροπή. Όποιο κόμμα έρχεται στην κυβέρνηση από το επόμενο λεπτό το ενδιαφέρουν μόνο οι επόμενες εκλογές. Δεν σας ενδιαφέρουν το μέλλον, οι επόμενες γενιές, αλλά οι επόμενες εκλογές. Το μυαλό σας είναι εκεί: «Πώς θα μαζέψω ψηφαλάκια, πώς θα κάνω χατίρια, πώς θα χαϊδέψω διάφορες κοινότητες». «Τους είχα αυτούς; Όχι. Κάνε ένα άνοιγμα εκεί, να πάρω και από εκεί κάτι». Εδώ, με πρόσχημα το ενδιαφέρον σας για τα ανθρώπινα δικαιώματα, προσπαθείτε να κερδίσετε ψηφοθηρικά ξεκάθαρα σε οργανώσεις, ομάδες, ΜΚΟ, το Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών, το φεστιβάλ «Athens Pride», την ομοφυλοφιλική και λεσβιακή κοινότητα Ελλάδας, την κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ. Ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Παντού βλέπετε κομματικούς πελάτες. Πάω σε κάτι άλλο, για να μην βαρεθείτε κιόλας από τα ίδια και τα ίδια. Στη σύσταση της επιτροπής προβλέπετε και πρόσωπο από τη «WWF» και την «GREENPEACE». Κανένα πρόβλημα. «Είναι περιβαλλοντικές οργανώσεις» θα μου πείτε. Με το περιβάλλον ασχολούνται και καλά κάνουν. Αυτές οι οργανώσεις, όμως, κύριε Γεραπετρίτη, έχουν κάποιες απόψεις και πρέπει να μας ξεκαθαρίσετε αν συμφωνεί με αυτές τις απόψεις της «WWF» και της «GREENPEACE» η Νέα Δημοκρατία, το φιλελεύθερο κόμμα κ.λπ.. Συμφωνείτε στο να μην εκμεταλλευόμαστε τους υδρογονάνθρακες; Γιατί αυτά λένε η «WWF» και η «GREENPEACE». Δεν είναι η Νέα Δημοκρατία υπέρ της εκμετάλλευσης των ενεργειακών μας κοιτασμάτων; Είστε υπέρ ή κατά; Γιατί αυτές οι οργανώσεις είναι κατά. Αυτά τα λέει ο κ. Βαρουφάκης. Αν φτάσατε στο σημείο να συμφωνείτε και με τον κ. Βαρουφάκη, τότε έχετε πρόβλημα όντως. Θέλετε να είναι μέσα στις επιτροπές; Σας λέω ότι αυτές οι οργανώσεις έχουν τις απόψεις που σας αναφέρω τώρα. Μπορεί να υποστηρίξατε στη συζήτηση του νομοσχεδίου στην αρμόδια επιτροπή ότι δεν νομοθετείτε ανεξάρτητες αρχές, γιατί σας είπαμε ότι έχουμε μια αλλεργία με τις ανεξάρτητες αρχές. Μόνο η ΑΑΔΕ κοστίζει 550 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο, κύριε Γεραπετρίτη. Λεφτά του ελληνικού λαού. Τριάντα δύο ανεξάρτητες αρχές. Μας λέτε ότι δεν είναι ανεξάρτητες αρχές αυτές. Σας το είπα και στην επιτροπή: Θα είναι, αλλά δεν θα είναι ανεξάρτητες αρχές. Ούτε ντε φάκτο ανεξάρτητες αρχές. Ναι, αλλά δίνετε όλα τα προνόμια που έχουν οι ανεξάρτητες αρχές: Και προνομιακή μεταχείριση και υπερεξουσίες και κατά παρέκκλιση ρυθμίσεις, κατά παρέκκλιση με υπουργική απόφαση αμοιβές των μελών της αρχής των επιτροπών. Γενικά, δηλαδή, νομοθετείτε χαρακτηριστικά που έχουν οι ανεξάρτητες αρχές, αλλά δεν θα είναι αυτές ανεξάρτητες αρχές. Το είπε ο Παΐσιος, ο Γέροντας Παΐσιος: Θα είναι ανεξάρτητες αρχές, αλλά δεν θα είναι. Αυτό μας λέτε. Πάμε σε κάτι άλλο. Είναι θετικά τρία - τέσσερα πράγματα. Να μη σας αδικώ, θα τα πούμε όλα σήμερα εδώ. Τα ακούσατε. Κάποιες παρατηρήσεις μας - και σας τιμά - τις κάνατε πράξη. Αποσύρατε την απαράδεκτη, όπως είχαμε πει και στην επιτροπή, διάταξη διενέργειας επιτόπιου ελέγχου στις υπηρεσίες και τη δυνατότητα να έχει ο πρόεδρος - ακούστε λίγο - πρόσβαση στα απόρρητα έγγραφα. Την αποσύρατε. Και ενώ την αποσύρατε για την Αρχή Προσβασιμότητας και για την Αρχή Βιοηθικής - Τεχνοηθικής - ή κάνω λάθος εγώ ή θα φέρετε νομοτεχνική - δεν την αποσύρατε από την Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Ισχύει ή όχι; Μπορεί να κάνω λάθος εγώ, αλλά εάν ισχύει, γιατί το αποσύρατε στα άλλα δύο και δεν το αποσύρατε εδώ; Τι συμβαίνει; Πρόκειται για παραδρομή σας, λοιπόν, ή σε αυτήν την επιτροπή θα αφήσετε ο πρόεδρος να μπορεί να έχει πρόσβαση σε κάθε είδους απόρρητα έγγραφα, πρόσβαση χωρίς περιορισμούς, χωρίς προσδιορισμούς και καμμία προστασία των προσωπικών δεδομένων; Τι συμβαίνει εδώ; Θα θέλαμε μια απάντηση. Προβλέπεται το ανεύθυνο, λέει, για τα μέλη της αρχής των επιτροπών. Γιατί να μην μπορούν να λογοδοτήσουν, εάν χρειαστεί; Αφού αναλαμβάνουν ένα καθήκον αυτές οι επιτροπές, να επιτελέσουν ένα έργο, γιατί να μην μπορούμε να τους ελέγξουμε, δηλαδή; Τι πάει να πει «το ανεύθυνο»; Μα, είναι ανεύθυνο να νομοθετείτε το ανεύθυνο, δεν το καταλαβαίνετε; Γιατί να έχουν το ανεύθυνο αυτό; Νομοθετείτε, λοιπόν, μορφώματα που μοιάζουν με ανεξάρτητες αρχές, αλλά δεν είναι. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας το εξής. Ούτως ή άλλως έχουμε μόνον έναν ομιλητή τα μικρά κόμματα. Δείξτε μια επιείκεια. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Νομοθετείτε, λοιπόν, αρχές και επιτροπές που έχουν συμβουλευτικό ρόλο, αλλά απολαμβάνουν προνόμια και ευνοϊκές ρυθμίσεις και όλες φυσικά υπάγονται στον Πρωθυπουργό. Θα μου πείτε μετά, όταν θα μιλήσετε: «Και πού να υπάγονται;». Εγώ ξέρω ότι όλα υπάγονται στον Πρωθυπουργό, ΕΡΤ, ΕΥΠ, επιτροπές, όλα στον Πρωθυπουργό. Τέτοιο πράγμα δεν έχει ξαναγίνει. Δικαιώματα των ανθρώπων. Αλήθεια; Μιλάμε για τα δικαιώματα των ανθρώπων; Ενδιαφέρεστε, λοιπόν, ως Κυβέρνηση για τα δικαιώματα των ανθρώπων, τα οποία όμως παραβιάζετε καθημερινά με τον εγκλεισμό και με αφορμή τον κορωνοϊό. Έχετε αναλογιστεί ποτέ πόσες ψυχικές διαταραχές και επιπτώσεις του εγκλεισμού θα υπάρξουν για τους Έλληνες; Έχετε αναλογιστεί ποτέ τα δικαιώματα του ανθρώπου; Εδώ, όμως, τα παραβιάζετε τα δικαιώματα του ανθρώπου. Έχετε δει τι συμβαίνει στο εξωτερικό; Γιατί τέτοια αυστηρότητα και τέτοιο «χαλινάρι» στους Έλληνες; Τι νόημα έχει τελικά, όταν το ίδιο το κράτος, κύριε Γεραπετρίτη μου, στερείται ηθικής και επιβάλλει άμεσα ή έμμεσα τους εμβολιασμούς; Διότι αυτό πάτε να κάνετε. Εδώ δεν έχουμε τα δικαιώματα του ανθρώπου; Αυτό πάτε να κάνετε. Τι νόημα δίνετε στην τεχνοηθική όταν χρησιμοποιείτε αλγόριθμους, όταν είχατε το πρόσφατο «ναυάγιο» το καλοκαίρι με τον αλγόριθμο που τα κάνατε μαντάρα με τον τουρισμό; Εκεί δεν είχαμε βιοτεχνική; Ο αλγόριθμος; Μαντάρα. Κλείνω. Κύριε Υπουργέ, αν και πραγματικά σας εκτιμούμε πολύ, να είστε σίγουρος πως ο ελληνικός λαός τα βλέπει όλα αυτά και σας έχει καταλάβει και θα σας το αποδείξει στις επόμενες εκλογές, οι οποίες δεν αργούν. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Με την κ. Αγγελική Αδαμοπούλου από το ΜέΡΑ25 κλείνουν οι εισηγητές και οι αγορητές. Μετά θα δώσω τον λόγο - που με βάση τον Κανονισμό έχει το δικαίωμα - στον τέως Πρόεδρο της Βουλής κ. Βούτση. Επίσης, ο Υπουργός, εάν θέλει να κάνει την ομιλία του ή και οι Κοινοβουλευτικοί οποιαδήποτε στιγμή μπορούν να πάρουν τον λόγο. Παρακαλώ να ενημερώσουν το Προεδρείο. Διαφορετικά, θα ξεκινήσουμε με τον πρώτο κύκλο ομιλητών, όπου οι έξι πρώτοι είναι ο κ. Λοβέρδος, η κ. Ξενογιαννακοπούλου, ο κ. Παπαδημητρίου, η κ. Γιαννακοπούλου, ο κ. Καββαδάς και ο κ. Βερναρδάκης. Ορίστε, κυρία Αδαμοπούλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Πριν προχωρήσω στα του νομοσχεδίου, να προτρέψω ενόψει των πρόσφατων καταιγιστικών εξελίξεων όσους πολίτες έχουν πέσει θύματα κακοποιητικών συμπεριφορών να προσφεύγουν στη δικαιοσύνη, να εμπιστεύονται και την ανεξαρτησία και την αποτελεσματικότητα της δικαιοσύνης, το κράτος δικαίου, σε πείσμα όλων των αντιθεσμικών συμπεριφορών των κυβερνητικών στελεχών, που επιχειρούν τις τελευταίες ημέρες με μεθοδεύσεις συγκάλυψης και «ξεπλύματος» να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη και ουσιαστικά να αποποιηθούν των ευθυνών τους. Θα ήθελα, επίσης, να καταγγείλω το «όργιο» της αστυνομικής καταστολής χθες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Είδαμε φρικτές εικόνες με βιαιοπραγίες κατά φοιτητών, με αναίτιες προσαγωγές. Ακόμη και τους δημοσιογράφους τούς απέκλειαν από το να εισέλθουν στον χώρο και να καταγράψουν ό,τι γινόταν. Αλήθεια, ρωτάμε, κύριε Υπουργέ: Αυτή είναι η δροσερή πνοή δημοκρατίας που θα έμπαινε μέσα στα πανεπιστήμια με αυτό το κατάπτυστο, αντιεκπαιδευτικό, αυταρχικό νομοσχέδιο; Περνάω στα του νομοσχεδίου. Έχουμε τρεις παρεμβάσεις, τη σύσταση της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας και ρυθμίσεις που διέπουν την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, καθώς επίσης και την Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής. Έχετε φέρει κάποιες τροποποιήσεις μετά από τις συζητήσεις στην Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, τις οποίες καλωσορίζουμε, ωστόσο δεν λύνετε ουσιαστικά τα προβλήματα. Εισέρχομαι, λοιπόν, στα άρθρα. Έχουμε το άρθρο 14 παράγραφος 3, όπου προβλέπεται ότι ο ορισμός του Προέδρου της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας παραμένει αποκλειστικό προνόμιο του Πρωθυπουργού κατόπιν σύμφωνης γνώμης της Βουλής, όπως ορίζει ο Κανονισμός. Κατ' αρχάς θα πρέπει να ρωτήσω ποιο είναι το άρθρο του Κανονισμού της Βουλής που θα εφαρμοσθεί εδώ, κύριε Υπουργέ. Διότι, εάν δεν το μνημονεύσετε μέσα στο νομοσχέδιο, τουλάχιστον θα πρέπει να κάνουμε μία αυθεντική νομοθετική ερμηνεία, ώστε να μπορεί η Βουλή να έχει κάποια κατεύθυνση όταν έρθει η ώρα να γνωμοδοτήσει. Ποιο είναι το όργανο το οποίο θα γνωμοδοτεί; Θα είναι η Διάσκεψη των Προέδρων, θα είναι κάποια ειδική επιτροπή; Ξέρετε πολύ καλά ότι όταν μιλάμε για γνωμοδότηση, μιλάμε για απλή κατάθεση άποψης, η οποία σε καμμία περίπτωση δεν δεσμεύει τον Πρωθυπουργό, δεν τον περιορίζει να επιλέξει, φερ' ειπείν, μεταξύ δύο ή τριών προσώπων που αναδείχτηκαν από τη Βουλή κατά πλειοψηφία. Θα ακούσει πολύ τυπικά τη γνώμη και τελικά θα επιλέξει αυτόν που ο ίδιος έχει από την αρχή αποφασίσει. Έτσι, λοιπόν, δεν δίνετε κανένα νόημα στην παρέμβαση της Βουλής, αλλά προσθέτετε μία απλή γραφειοκρατία. Δεν έχει κανένα νόημα ούτε κάνετε κάποια ανάδειξη δημοκρατική, ούτε εμπλέκετε ουσιαστικά τη Βουλή στην όλη διαδικασία, αφού πραγματικά είναι αδύνατον να πιστέψουμε ότι αν κάποια παράταξη της Αντιπολίτευσης προτείνει ένα συγκεκριμένο πρόσωπο για πρόεδρο της αρχής, αλίμονο αν αυτό το πρόσωπο τελικά επικρατήσει έναντι του εκλεκτού του κ. Μητσοτάκη. Πάμε στην Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Αφού είχατε εξαρχής αφαιρέσει από το άρθρο 13 του νομοσχεδίου για τη σύνθεση της επιτροπής τους εκπροσώπους των κομμάτων, τώρα τους επαναφέρετε ως συνδέσμους, δηλαδή στην ουσία τούς φέρνετε ως απλούς εξωτερικούς συνεργάτες πανομοιότυπους με τους εκπροσώπους των κοινωνικών φορέων, με τους εκπροσώπους των επιτροπών, δηλαδή καθιστάτε τους θεσμικούς αιρετούς αντιπροσώπους της μεγαλύτερης συλλογικότητας της χώρας που έχουν επιλέξει οι Έλληνες και οι Ελληνίδες ψηφοφόροι, που είναι η Βουλή, απλούς, τρίτους, διακοσμητικούς συνομιλητές. Αυτό, λοιπόν, σε καμμία περίπτωση δεν ενδυναμώνει την αντιπροσωπευτικότητα αυτής της αρχής, σε καμμία περίπτωση δεν ικανοποιεί την ιεραρχική αναλογικότητα. Στην ίδια επιτροπή αρκετά από τα μέλη της επιτροπής επιλέγονται από την Ολομέλεια αφ' ενός με ασαφή κριτήρια ως προς το γνωστικό αντικείμενο και αφ' ετέρου, λέει, θα προέρχονται από κάποια ερευνητικά ιδρύματα, κάποια ερευνητικά κέντρα ή οργανώσεις, τα οποία δεν κατονομάζονται στο νομοσχέδιο, δεν εξειδικεύονται ως προς τα ελάχιστα έστω προαπαιτούμενα που θα πρέπει να έχουν και ως προς τις προϋποθέσεις που θα πρέπει να πληρούνται. Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής: Συνεχίζετε να κάνετε το ίδιο λάθος, παρά το γεγονός ότι σας το επεσήμανα επανειλημμένα κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην επιτροπή. Μεταφέρετε την τεχνοηθική στις δράσεις μιας επιτροπής η οποία έχει και μικρή στελέχωση και ανεπαρκείς, περιορισμένους de facto προϋπολογισμούς. Με ένα πέμπτο μνημόνιο προ των πυλών, ξέρουμε πολύ καλά ότι οι πόροι γι' αυτές τις αρχές και τις επιτροπές θα είναι ανεπαρκείς για να παράξουν ένα ουσιαστικό αποτέλεσμα. Στο άρθρο 32 μάλιστα επιμένετε εσφαλμένα στη λογική της τετραετούς θητείας. Θα επαναλάβω, λοιπόν, αυτό που είπα και στην επιτροπή. Αξίζει να ακουστεί ένα παράδειγμα από την πραγματική ζωή, το οποίο αποδεικνύει ότι αυτό που κάνετε αποτυγχάνει στην πράξη όταν το όργανο αυτό θα υπάγεται απευθείας στον Πρωθυπουργό, όπως ακριβώς και στη συγκεκριμένη Εθνική Επιτροπή. Αναφέρω, λοιπόν, το παράδειγμα της κ. Παπουτσοπούλου, την οποία είχε επιλέξει ο κ. Σαμαράς ως Εθνική Συντονίστρια για την Αντιμετώπιση των Ναρκωτικών με πενταετή θητεία. Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την εξουσία, η κ. Παπουτσοπούλου παραγκωνίστηκε για σχεδόν τέσσερα χρόνια. Μετά τη λήξη της θητείας της πριν δύο χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε ως διάδοχό της τον κ. Κουϊμτζίδη, τον οποίο εδώ και ενάμιση χρόνο, από την αρχή της διακυβέρνησής σας, δεν τον αναφέρετε πουθενά, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για έναν επιστήμονα με πολλές περγαμηνές και δεν τον έχετε αξιοποιήσει. Αυτό που θέλετε, λοιπόν, να κάνετε είναι να βάλετε «τρικλοποδιά» στην επόμενη κυβέρνηση με όλες αυτές τις διατάξεις. Πάμε στην ίδια την Εθνική Επιτροπή, στο άρθρο 32. Και εδώ απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά σε επιστημονικό ή ερευνητικό υπόβαθρο. Και ρωτάμε πραγματικά: Είναι δυνατόν σε μία τέτοια αρχή με τόσο τεχνοκρατική δομή να μην εξειδικεύονται, έστω και στοιχειωδώς, τα επιστημονικά πεδία των μελών, τα οποία θα επιλέξει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός αυθαίρετα και χωρίς λογοδοσία; Έχουμε, δηλαδή, μια διπλή αυθαιρεσία εδώ. Από τη μία ο κ. Μητσοτάκης θα αποφασίζει τα μέλη κατά το δοκούν, αυθαίρετα, χωρίς λογοδοσία και από την άλλη δεν υπάρχει στο κείμενο ένας έστω περιορισμός προς τον Πρωθυπουργό εξειδίκευσης σε σχέση με την επιλογή του αυτή. Αυτό θεωρούμε ότι δεν είναι ούτε επιστημονικά ορθό, αλλά ούτε πολιτικά και ηθικά πρέπον. Έχετε προσθέσει στις αρμοδιότητες της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και Τεχνοηθικής τη δυνατότητα να εκδίδει πράξεις soft law. Και για να γίνω πιο συγκεκριμένη, ξέρουμε ότι το soft law δεν είναι και πολύ παραδοσιακή έννοια στον ελληνικό νομικό πολιτισμό. Είναι το λεγόμενο «ήπιο δίκαιο», το οποίο σύμφωνα με τον ορισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ουσιαστικά κάποιοι απλοί κανόνες δεοντολογίας, οι οποίοι δεν παράγουν άμεση νομική δεσμευτική ισχύ, αλλά επιδιώκουν να προκαλέσουν κάποια πρακτικά αποτελέσματα τα οποία και μπορούν να παράγουν. Λέτε, όμως, στο άρθρο 31, κύριε Υπουργέ. Ήδη οι αρμοδιότητες είναι ενδεικτικές. Λέτε: «Η επιτροπή έχει τις εξής ιδίως αρμοδιότητες». Για ποιον λόγο έρχεστε να εξειδικεύσετε εδώ ως προς το soft law; Είναι, δηλαδή, δυνατόν μία επιτροπή, η οποία υποτίθεται ότι εκδίδει πράξεις soft law, να έχει τέτοιες υπεραρμοδιότητες και πόσω μάλλον όταν αυτή η επιτροπή υπάγεται απευθείας στον Πρωθυπουργό, ο οποίος θα επιλέξει αυθαίρετα και χωρίς λογοδοσία τα μέλη; Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι όλες αυτές οι «πράσινες» και «λευκές» βίβλοι soft law συχνά μόνο soft law δεν είναι. Αντιθέτως, θέλετε να δημιουργήσετε - γι' αυτό βάζετε την τεχνοηθική σαν τεχνική και επιστήμη - με αυτόν τον τρόπο δεξαμενές σκέψης, think tanks, ιδεολογικές δεξαμενές, οι οποίες ξέρουμε πολύ καλά πόσο μεγάλη επιρροή έχουν στην κοινωνία και στην πολιτική. Με αυτόν τον τρόπο, βεβαίως, δίνετε και στον Πρωθυπουργό τη δυνατότητα μιας οιονεί ήπιας νομοθέτησης. Σε κάποια άλλα άρθρα για την Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας και στις δύο αυτές Εθνικές Επιτροπές προβλέπεται ότι οι αμοιβές και οι αποζημιώσεις των μελών, καθώς επίσης και οι απολαβές του επιστημονικού προσωπικού, θα καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών κατά παρέκκλιση οποιασδήποτε άλλης διάταξης. Δηλαδή, έχετε αφήσει τη δυνατότητα στον Υπουργό να καθορίζει κατά βούληση πάλι κατά το δοκούν τις αμοιβές και τις απολαβές που θα έχουν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι, τους οποίους βεβαίως - να επαναλάβω όσο κουραστική κι αν γίνομαι - θα τους έχει επιλέξει ο Πρωθυπουργός αυθαίρετα και χωρίς λογοδοσία. Αφήνετε, λοιπόν, με αυτόν τον τρόπο διάπλατα ανοιχτή την πόρτα στα δικά σας εκλεκτά golden boys, σε τόσο σημαντικούς φορείς οι οποίοι υποτίθεται ότι παράγουν ένα σημαντικό έργο. Δημιουργείτε αρχές δύο ταχυτήτων και μισθολογικά, αδικώντας κατάφωρα με αυτόn τον τρόπο τις συνταγματικά κατοχυρωμένες ανεξάρτητες αρχές. Θεωρούμε, λοιπόν, το νομοσχέδιό σας, κύριε Υπουργέ, ότι είναι ένα νομοσχέδιο σχεδιασμού. Δεν είναι ένα νομοσχέδιο αποτελεσμάτων. Χτίζετε για πολλοστή φορά μία πρωθυπουργοκεντρική δομή, ακριβώς σε συνέχεια αυτού που πράξατε με την ΕΥΠ, με την ΕΡΤ, μία τεράστια επιτελική δομή η οποία έχει περισσότερους εργαζομένους ακόμη και από τις κεντρικές υπηρεσίες των Υπουργείων και προσθέτετε μία αρχή και δύο επιτροπές που θα υπάγονται πάλι στην απευθείας εποπτεία του Πρωθυπουργού. Δίνετε το δικαίωμα στον Πρωθυπουργό να επιλέξει σε τόσο σημαντικούς φορείς το προσωπικό που εκείνος θέλει, χωρίς να περιορίζεται ούτε καν από συγκεκριμένες προϋποθέσεις πλέον τού ότι δεν θα λογοδοτεί. Αυτό, λοιπόν, υπηρετεί τη λογική της εξυπηρέτησης των «γαλάζιων παιδιών», των καλοπληρωμένων εκλεκτών που επιλέγει το Μέγαρο Μαξίμου. Εξυπηρετεί το υδροκέφαλο, ρουσφετολογικό κράτος σας για να μπορείτε να χτίσετε τον στρατό των επαγγελματιών στελεχών σας, γιατί αυτούς δεν τους πειράζει ούτε η αδιαφάνεια, ούτε η έλλειψη ανεξαρτησίας, ούτε ακόμη και η κατά παρέκκλιση μισθοδοσία. Έχετε βρει χώρο παντού για αργομισθίες «ημετέρων». Και όταν λέω αργομισθίες δεν αναφέρομαι στο πολύ σπουδαίο αντικείμενο αυτών των αρχών, που θα έπρεπε να έχουν επί του πρακτέου, αλλά φτιάχνετε αρχές και επιτροπές που εν τέλει τις θέλετε διακοσμητικούς συνομιλητές μία φορά στο τόσο και αφού εν τέλει οι προϋπολογισμοί τους δεν θα αρκούν για να μπορούν πρακτικά να παράγουν ένα τόσο σημαντικό επιστημονικό έργο, αλλά θα αρκούν μόνο για τις παχυλές αμοιβές των μελών. Τι έφερε, λοιπόν, αυτό το νομοσχέδιο σε επίπεδο βελτίωσης των όρων διαβίωσης των αναπήρων; Τίποτα. Τι έφερε σε επίπεδο προστασίας των δικαιωμάτων ευάλωτων ομάδων, όπως είναι τα άτομα με αναπηρία; Τίποτα. Τι έφερε σε επίπεδο ενίσχυσης της έρευνας και του έργου γύρω από την βιοηθική και τεχνοηθική; Τίποτα. Το ίδιο ακριβώς «τίποτα» που έχετε φέρει εδώ και ενάμιση χρόνο σε επίπεδο προστασίας των κοινωνικών δικαιωμάτων των αναπήρων, των θυμάτων, των πολιτών γενικά. Είναι το ίδιο ακριβώς που θα δούμε σε όλα τα επίπεδα κοινωνικής πολιτικής όπου με το πέμπτο μνημόνιο προ των πυλών θα ακολουθήσουν σημαντικές περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες, με βάσιμους φόβους ακόμη και για επιδείνωση στο καθεστώς διάγνωσης της αναπηρίας από τα κέντρα πιστοποίησης αναπηρίας. Μια ακόμη λοιπόν «βοήθεια» στις ομάδες αυτές, οι οποίες τη χρειάζονται ακόμη περισσότερο. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Βούτση, έχετε τον λόγο.
Αγαπητέ κύριε Πρόεδρε, αγαπητέ κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σιωπή δεν είναι χρυσός. Είναι «μαύρη» συνενοχή. Σήμερα ο τίτλος του νομοσχεδίου, στο ένα του μέρος, αναφέρεται στη σύσταση της Εθνικής Επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα υπό τον Πρωθυπουργό. Ακούγοντας τον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Κόνσολα, πραγματικά χαιρόμουν στην εκφορά του λόγου του για το πώς κατά τη γνώμη της Κυβέρνησης αυτή η επιτροπή μπορεί να έχει μία πολυεδρική παρέμβαση στο πολύ κρίσιμο θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πίστευα μάλιστα ότι αυτή η Κυβέρνηση έχει στήσει ευήκοα ώτα σε κορυφαίους διεθνείς οργανισμούς, όπου το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εδώ και πέντε μήνες και χθες ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου ότι εν όψει της παρατεταμένης κατάστασης της πανδημίας θα πρέπει οι κυβερνήσεις - αναφερόντουσαν και στα αυταρχικά και σε όλα τα καθεστώτα - να αποστούν από την προσπάθεια να υπάρξει καταστολή, αυταρχισμός, συρρίκνωση των δικαιωμάτων, όλων των γενεών δικαιωμάτων μέσα στις χώρες, μέσα στις κοινωνίες. Είναι ένα κρίσιμο διεθνές πρόβλημα. Kαι έλεγα με ποια Κυβέρνηση είμαστε, σε ποια συγκυρία βρισκόμαστε. Kαι γι' αυτό σας είπα ότι η σιωπή δεν είναι χρυσός. Κυρίες και κύριοι της κυβερνώσας παράταξης της Νέας Δημοκρατίας, έχουμε πει ξανά από αυτό το Βήμα ότι αναφύεται ζήτημα δημοκρατίας στη χώρα αυτούς τους μήνες. Θα πω κάτι πολύ πιο σοβαρό και πιο συγκεκριμένο: Στήνετε - είτε με «αι» είτε με «ε», δεν παίζει ρόλο - ένα ιδιότυπο αστυνομικό κράτος μέσα σε συνθήκες κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, αξιοποιώντας απολύτως την περιστολή, τη συρρίκνωση του δημόσιου χώρου και την αδυναμία του κόσμου να συζητήσει δημόσια, να παρέμβει, να διαμαρτυρηθεί, να διεκδικήσει δικαιώματα σε επιτηρούμενες κοινωνίες κ.λπ.. Το κάνετε συνειδητά, το κάνετε επί μήνες, φέρνοντας συνεχώς νομοσχέδια, τα οποία κατατείνουν στο να υπάρξει τυπικά ή άτυπα, ομολογημένα ή ανομολόγητα αστυνομικό κράτος στη χώρα μας. Αστυνομία παντού και μια αντίληψη άνευ προηγουμένου αυταρχισμού και καταστολής. Αυτά τα οποία συνέβησαν εχθές στο ΑΠΘ ήταν πάρα πολύ ενδεικτικά. Διμοιρίες ολόκληρες εναντίον φοιτητών οι οποίοι διαμαρτύρονταν για τις κλειστές σχολές, για τη δυνατότητα να μπορούν να συνέρχονται, για το δικαίωμα να πουν τις απόψεις τους και έκαναν αυτές τις πράξεις τις οποίες μέσω φωτογραφικού υλικού είδε η ελληνική κοινωνία και πραγματικά ανατρίχιασε. Θα σας πω ένα στοιχείο. Τις τελευταίες τέσσερις ημέρες διακόσιοι άνθρωποι, νεότεροι και παλαιότεροι, έχουν προσαχθεί με αφορμή τρεις συγκεντρώσεις όπου είτε έριχναν τρικάκια είτε φώναζαν συνθήματα, χωρίς να κάνουν οτιδήποτε άλλο και όχι για να κάνει «χαρτογράφηση» του χώρου, όπως κατά καιρούς έκανε η Αστυνομία, δηλαδή για να πάρει τα στοιχεία τους. Όλα αυτά τα άτομα εν συνόλω, διακόσια άτομα, προσήχθησαν, οι προσαγωγές μετατράπηκαν σε συλλήψεις και έγιναν μηνυτήριες αναφορές, πάνε στο δικαστήριο. Τι σχέση έχει αυτό με αυτά που συζητάμε σήμερα εδώ; Μιλάμε για το δικαίωμα τού συνέρχεσθαι. Μιλάμε για ήπιες ειρηνικές διαμαρτυρίες. Είναι σε γνώση σας. Δεν υπάρχει από την Αστυνομία καμμία κατηγορία γι' αυτούς τους διακόσιους ανθρώπους, εξηνταπέντε συν εκατόν δεκαπέντε συν τριανταένας εχθές. Πού ζούμε; Έχει ξαναγίνει αυτό το πράγμα; Θυμάστε; Εγώ που είμαι παλαιότερος δεν το θυμάμαι. Οι νεότεροι ίσως από το πρόσφατο παρελθόν ή από άλλες χώρες μπορεί να το θυμούνται. Απαράδεκτο! Απαράδεκτο απολύτως! Είναι σαφές ότι αξιοποιείτε την πανδημία για να στηθεί αυτό το αστυνομικό κράτος. Επί μήνες σάς ζητείται να γίνει συζήτηση εδώ στη Βουλή για το πόρισμα του κ. Αλιβιζάτου, το οποίο με δική σας απόφαση έγινε, για τις αυθαιρεσίες στον χώρο της Αστυνομίας, για να σημειωθούν ζητήματα τα οποία χρήζουν μιας διαφορετικής οπτικής. Δεν το φέρνετε αυτό το υλικό. Σε ποιους δίνετε αναφορά; Σε ποιο ακροατήριο; Γιατί το κάνετε, όταν σας επαναλαμβάνω ότι και όλοι οι ανώτεροι διεθνείς οργανισμοί, η μεγάλη οικογένεια η ευρωπαϊκή στην οποία ανήκουμε, αλλά και ο ΟΗΕ από την πλευρά του, ειδικά για την πολύμηνη πανδημία και τις ειδικές καταστάσεις που ζουν οι κοινωνίες με περιστολή δικαιωμάτων και με άνοιγμα άλλων διόδων για επιτηρούμενες κοινωνίες, έχουν θέσει θέμα μη καταστολής, μη αξιοποίησης για αυταρχισμό από την πλευρά των κυβερνήσεων. Επιτρέψτε μου να σας πω ότι το κράτος δικαίου δεν μπορεί να μετατραπεί στη χώρα μας σε ένα κράτος αυταρχικό, αστυνομοκρατίας, σε ένα κράτος εκδικητικό. Και δεν θα επιτευχθεί αυτό ακόμα και αν είναι συνειδητή - αφήνω ένα ερωτηματικό εδώ - η προσπάθειά σας. Είναι πάρα πολλά τα συμβάντα όλους τους τελευταίους μήνες και τα γνωρίζετε πάρα πολύ καλά. Είμαι υποχρεωμένος να αναφερθώ και στο ζήτημα που αναφέρθηκαν και άλλοι συνάδελφοι και στο οποίο κωφεύετε επί μέρες τώρα. Υπάρχουν ανακοινώσεις, παρεμβάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, του ΜέΡΑ25, του ΚΚΕ για το ζήτημα της απεργίας πείνας του Δημήτρη Κουφοντίνα, μία υπόθεση η οποία οδηγείται ενδεχομένως και σε δραματική εξέλιξη για τη ζωή αυτού του κρατουμένου καταδικασθέντος για εγκληματικές πράξεις τρομοκρατίας, απλά με τη διάθεσή σας, μια διάθεση που εκδηλώνετε διά της σιωπής καταρχήν και διά της μη λήψης μέτρων, για να υπάρχει μία εμβληματική εκδικητικού τύπου πράξη στο πρόσωπο αυτού του κρατουμένου. Τι έχει ζητήσει; Έχει ζητήσει - και το γνωρίζετε όλοι - να εφαρμοστεί ο νόμος της Νέας Δημοκρατίας, ο νόμος για το σωφρονιστικό σύστημα, τον οποίο εσείς ψηφίσατε, εμείς δεν τον ψηφίσαμε, με τον οποίο καταργήσατε δικαιώματα σε αγροτικές φυλακές κ.λπ. και ο οποίος είναι σαφής ότι εφόσον αρθεί το καθεστώς του να είναι κάποιος στις αγροτικές φυλακές, επιστρέφει στη φυλακή από την οποία είχε μεταταχθεί. Αυτό το απλούστατο αίτημα, για το οποίο έχουν ήδη βγει διεθνείς παράγοντες, έχουν ήδη τοποθετηθεί εξέχουσες προσωπικότητες της πνευματικής ζωής, αλλά και της πολιτικής ζωής του τόπου. Βλέπω τον Βασίλη Βασιλικό μπροστά μας. Για εσάς και για πολλούς άλλους έξω από αυτήν την Αίθουσα μπορεί να μην λέει τίποτα η παρουσία του Βασίλη Βασιλικού. Άκουσα χθες την παρέμβαση του Κώστα Γαβρά, είδα τις δεκάδες παρεμβάσεις που υπάρχουν από πνευματικούς ανθρώπους, από ανθρώπους του πολιτισμού, από οργανώσεις. Είναι πραγματικά αδιανόητο αυτό το οποίο κάνετε. Είδατε τα ερωτήματα που έθεσε ο Συνήγορος του Πολίτη, η ανεξάρτητη αρχή. Επιφυλαχθήκατε να απαντήσετε. Αν είναι δυνατόν! Δεν τις έχουμε τις ανεξάρτητες αρχές για να είναι στο τσεπάκι μας όποτε μας συμφέρει να τις ακούμε και όποτε μας συμφέρει να μην τις ακούμε. Κυρίες και κύριοι, το δικαιακό μας σύστημα είναι προοδευτικό δικαιακό σύστημα. Το γνωρίζετε και το γνωρίζουμε πολύ καλά. Εδώ μέσα έχουμε νομοθετήσει. Πριν από δύο εβδομάδες αφέθηκε ελεύθερος μετά από επταετή κράτηση στη βάση του δικαιακού συστήματος - και δεν υπήρξαν δημόσιες διαμαρτυρίες - καταδικασθείς για 2,1 τόνους ηρωίνης, για την υπόθεση του «ΝOOR 1». Αφέθηκε ελεύθερος. Πόσους θανάτους θα επέφερε ή ήδη έχει επιφέρει στα παιδιά μας, στην πολιτεία, στη χώρα μας, πιθανώς και στο εξωτερικό - διότι αυτή η ποσότητα ήταν για να πάει σε όλα τα Βαλκάνια - αυτή η πράξη του καταδικασθέντος; Και όμως στα επτά χρόνια αφέθηκε ελεύθερος κάτω από το ισχύον δικαιακό μας σύστημα. Σημειώνω ιδιαίτερα ότι αυτό που ζητείται είναι η εφαρμογή του νόμου. Δεν ζητείται τίποτα άλλο, καμμία χάρη. Και σημειώνω - δεν μπορώ να σιωπήσω - την πολύ μικρή δήλωση που έκανε η κ. Ντόρα Μπακογιάννη που γνωρίζετε πάρα πολύ καλά ότι θα ήταν αυτή που αν είχε άλλες ιδεοληπτικές και άλλες αντιλήψεις, θα ήταν η τελευταία που θα της ζητούσε κανείς να κάνει μία δήλωση για τον καταδικασθέντα Κουφοντίνα, που είπε ότι ο νόμος ισχύει για όλους τους Έλληνες. Αυτή είναι η κατάσταση. Αυτό είναι το δραματικό τοπίο, το οποίο ξεκινάει από τον Δομοκό και φτάνει στο ΑΠΘ, ένα τσιγάρο δρόμος. Κάποτε υπήρχε αυτή η αντίληψη, που την έχουμε συζητήσει πολλές φορές εδώ πέρα, ότι από το τρικάκι μέχρι την εγκληματική, τρομοκρατική ενέργεια, δεν είναι τίποτα και γι' αυτό πρέπει να χτυπάμε το τρικάκι, την απλή φωνή των φοιτητών, για να μην φτάσουν να κάνουν εγκληματικές, τρομοκρατικές ενέργειες. Έχει σχέση με κράτος δικαίου αυτή η αντίληψη; Έχει σχέση με δικαιοσύνη; Έχει σχέση με φιλελεύθερη κυβέρνηση, όπως θέλετε να παρουσιάζεστε; [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν εκδηλώνω απλά την απογοήτευσή μου ή και την κατάπληξή μου για το πώς η Κυβέρνηση εν συνόλω, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, στον οποίον έχουν γίνει και προσωπικές εκκλήσεις, κωφεύει σε αυτά τα ζητήματα. Δεν μιλάω καν για τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, ο οποίος κυριολεκτικά έχει διαχειριστεί με τον καλύτερο τρόπο τη στρατηγική της έντασης και τη στρατηγική διαχείρισης του φόβου μέσα στην πανδημία σε αυτούς τους δύσκολους μήνες. Είναι αθλιότητα ως άσκηση πολιτικής. Μιλάω για την Κυβέρνηση, μιλάω για την κορυφή της Κυβέρνησης. Δεν μπορείτε να κωφεύετε. Δεν μπορείτε προσχηματικά να απαντάτε. Δεν μπορείτε ιδεοληπτικά και δι' εμβληματικής εκδικητικής αντίληψης να θέτετε αυτού του τύπου την πολιτική, όχι στην υπηρεσία, αλλά στην καταστολή, στον αυταρχισμό και στην επικινδυνότητα και για τη ζωή κρατουμένων, που έχουν κάθε δικαίωμα, ανεξαρτήτως του πώς θα το αντιμετωπίσει η πολιτεία, να ζητάνε τα νόμιμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θεωρώ ότι θα πρέπει να πάρετε αποφάσεις συνολικά, για να σταματήσει αυτή η επέλαση και η οικοδόμηση αστυνομικού κράτους στη χώρα και βεβαίως να πάρετε μια απόφαση, που δεν θα τη χαρακτηρίσω καν γενναία, αλλά αυτονόητη, για να σταματήσει από πλευράς του κράτους δικαίου αυτή η παραβίαση νόμιμων δικαιωμάτων του εν λόγω κρατουμένου. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Έχει ζητήσει τον λόγο, όπως με ενημέρωσε ο κ. Κακλαμάνης, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Πλεύρης για την ομιλία του και μετά ακολουθεί ο κ. Ραγκούσης. Κύριε Πλεύρη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, έχω επιλέξει ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος να μην κάνω κατάχρηση των χρόνων παίρνοντας δέκα φορές τον λόγο. Οπότε από τη στιγμή που κρίνω σκόπιμο ότι πρέπει να απαντηθούν πράγματα που έχουν ειπωθεί, θα κάνω χρήση της βασικής μου ομιλίας. Κύριοι συνάδελφοι, πραγματικά εκπλήσσομαι και εξεπλάγην αρχικά από την τοποθέτηση της κ. Φωτίου ως εισηγήτριας του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα νομοσχέδιο, όπου αναφέρθηκε στη δήθεν παραβίαση των δικαιωμάτων του έντεκα φορές καταδικασθέντα σε ανθρωποκτονίες - δεν έχει καταδικαστεί για απλές εγκληματικές πράξεις - και τρομοκρατικές ενέργειες Δημήτρη Κουφοντίνα. Και δεν θα έπαιρνα τον λόγο, θα περίμενα στη σειρά μου να απαντήσω, αλλά άκουσα κι από αυτό εδώ το Βήμα τον τέως Πρόεδρο της Βουλής να έρχεται και να κάνει μια ανάλυση και να συγκρίνει μάλιστα με έναν άνθρωπο, που πριν από λίγο καιρό αποφυλακίστηκε για πράξεις ναρκωτικών. Πάμε με τη σειρά. Πρώτα απ' όλα, γιατί αποφυλακίστηκε αυτός ο άνθρωπος από ναρκωτικά; Διότι είναι ωραίο να το ακούει αυτό το κοινό. Θα σας πω γιατί αποφυλακίστηκε. Διότι το προηγούμενο νομικό μας πλαίσιο, κύριε Πρόεδρε, όριζε ότι στα πολλά κιλά τα ναρκωτικά είναι μόνο ισόβια, δεν υπάρχει άλλη ποινή, ισόβια. Πολλά κιλά ισόβια. Ισόβια σήμαινε δεκαέξι χρόνια μέσα. Ποιος άλλαξε το ποινικό πλαίσιο και πλέον για τα πολλά κιλά ναρκωτικά έχουμε πλαίσιο ποινής από δέκα έτη ως ισόβια; Ήταν επιλογή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ότι πια δεν θα έχουμε μόνο ποινές ισόβια, θα υπάρχουν εναλλακτικές. Ποιος άλλαξε το ποινικό μας πλαίσιο και μπορεί κάποιος να παίρνει ελαφρυντικό, επειδή έχει λευκό ποινικό μητρώο, με πρότερο σύννομο βίο και τα ισόβια να γίνονται δύο έως οκτώ χρόνια; Τα άλλαξε ο ΣΥΡΙΖΑ, εσείς τα αλλάξατε, όταν κάνετε συγκρίσεις. Πάμε λοιπόν στην περίπτωση του Κουφοντίνα, για να μην δημιουργείτε παρερμηνείες εδώ πέρα. Η Νέα Δημοκρατία, με επιλογή της, είχε ορίσει τις φυλακές Τύπου Γ΄, άμα τις θυμόσαστε. Ήταν οι φυλακές, που όποιοι βρίσκονταν εκεί - και βρίσκονταν άτομα τα οποία ήταν καταδικασμένα για τρομοκρατία - δεν είχαν δικαίωμα να παίρνουν ούτε άδειες ούτε να πηγαίνουν σε αγροτικές φυλακές. Πολιτική επιλογή της Κυβέρνησης. Στο πρώτο εξάμηνο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ έρχεται ο πρώτος νόμος Παρασκευόπουλου, το 2015, Μάρτιο - Απρίλιο - προσέξτε, στους δύο μήνες - και καταργεί τις φυλακές Τύπου Γ΄ και δίνει δικαίωμα στους τρομοκράτες και να μετάγονται σε αγροτικές φυλακές και να παίρνουν άδειες. Δικαίωμα του ΣΥΡΙΖΑ. Ήθελε - και αυτή ήταν η πολιτική επιλογή - οι τρομοκράτες να έχουν ευμενέστερη μεταχείριση από αυτό που όριζε το τότε πλαίσιο. Πηγαίνει λοιπόν ο κ. Κουφοντίνας σε αγροτικές φυλακές, όπου έχουμε το φαινόμενο ένας άνθρωπος με έντεκα ανθρωποκτονίες και τρομοκρατικές ενέργειες να κάνει φυλακές εκεί πέρα που κάνουν οι πιο ήπιοι των εγκληματιών και αλλάζει η κυβέρνηση. Και επιλέγει η Νέα Δημοκρατία να επαναφέρει εν μέρει το καθεστώς που ίσχυε. Και λέμε ότι στις αγροτικές φυλακές δεν θέλουμε να μετάγονται τρομοκράτες. Έχουμε αυτό το δικαίωμα; Είναι κυριαρχικός νόμος να επιλέγει μια κυβέρνηση και να κρίνεται από τους πολίτες ότι εμείς θέλουμε στις αγροτικές φυλακές να πηγαίνουν άτομα που έχουν λιγότερη ροπή προς την εγκληματικότητα; Το ψηφίσαμε. Κόντρα σε εσάς το ψηφίσαμε και έπρεπε να εφαρμοστεί. Τι λέει τώρα ο Κουφοντίνας, ξεκινώντας την απεργία πείνας; Πού κρατούμουν; Κρατούμουν στον Κορυδαλλό. Άρα, αφού με παίρνετε από τις αγροτικές φυλακές, γυρίστε με στον Κορυδαλλό. Ελάτε, όμως, που ο Κορυδαλλός έχει γίνει φυλακή υποδίκων και όχι καταδικασμένων ή καταδικασμένων για πολύ ελαφριά αδικήματα. Κι αυτό το κάνατε και εσείς, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, το ακολουθούσαμε και εμείς, ότι ο Κορυδαλλός, ακριβώς λόγω του φόρτου που είχε, θα είναι άνθρωποι που είναι προφυλακισμένοι, υπόδικοι, δηλαδή τρέχουν το δεκαοκτάμηνό τους, και επιλέγουμε να βρίσκονται και άνθρωποι με ελαφριά εγκληματικότητα. Και επομένως, ο καταδικασμένος, ο μεγαλύτερος εγκληματίας αυτή τη στιγμή σε ελληνικές φυλακές - δεν ξέρω εγώ άλλη περίπτωση ανθρώπου να έχει έντεκα ανθρωποκτονίες και τρομοκρατικές ενέργειες, μπορεί να υπάρχει - αυτός λοιπόν ο συγκεκριμένος άνθρωπος θέλει να παραβιάσει τον νόμο η ελληνική Κυβέρνηση εκβιάζοντάς την. Αφού η φυλακή είναι υποδίκων. Πάμε σε ένα επόμενο στάδιο. Θα μιλήσουμε σοβαρά, κύριοι συνάδελφοι; Όποιος κάνει απεργία πείνας στις ελληνικές φυλακές για να έχει ένα αίτημα πού θα εκτίσει την ποινή του - γιατί αυτό είναι το αίτημα - θα είναι κυριαρχικό του δικαίωμα; Δεν μπορεί δηλαδή η ελληνική διοίκηση και το σωφρονιστικό σύστημα να λέει πού ο κάθε ένας θα εκτίει την ποινή του; Ήδη φροντίσατε με την αλλαγή του Ποινικού Κώδικα και ο κ. Κουφοντίνας θα αποφυλακιστεί σε λιγότερο χρόνο από ό,τι όριζε ο προηγούμενος. Το ξέρουμε αυτό. Δεν μπορούμε να το αλλάξουμε. Κι εδώ πέρα μιλάτε για εκδικητικότητα. Για ποια εκδικητικότητα; Είναι η σαφής βούληση μιας κυβέρνησης ότι στις φυλακές θέλουμε όσοι έχουν χαμηλής απαξίας εγκληματικότητα να έχουν τις ευεργετικές δυνατότητες για να επανενταχθούν και όσοι έχουν πολύ βαριά μορφή εγκληματικότητας να μην έχουν αυτές τις ευεργετικές διατάξεις. Όχι λοιπόν αγροτικές φυλακές για τρομοκράτες - κι ήταν δικαίωμά μας να το ψηφίσουμε - και προφανώς θα εκτίει ο καθένας την ποινή του με τους όρους και τα δικαιώματα που έχει εκεί που του ορίζει η πολιτεία. Κι αν έχουμε επιλέξει τον Κορυδαλλό να τον έχουμε φυλακή υποδίκων, δεν θα την κάνουμε φυλακή πολυισοβιτών επειδή το θέλει ο κ. Κουφοντίνας. Κύριοι συνάδελφοι, αυτή εδώ η παράταξη ξέρει ότι όλοι μας κινδυνεύουμε κάθε μέρα από τους οπαδούς του κ. Κουφοντίνα. Κινδυνεύουμε από επιθέσεις όπως δέχτηκαν συνάδελφοι που τους έκαψαν και τα αμάξια, όπως του Κωνσταντίνου Μπογδάνου, κινδυνεύουν όλοι οι Βουλευτές μας, που τους χτυπάνε τα γραφεία, και είμαστε κι αποφασισμένοι κάθε μέρα που φεύγουμε από το σπίτι μας και φιλάμε τα παιδιά μας ότι μπορεί να βρεθούν οπαδοί του κ. Κουφοντίνα να μας σκοτώσουν. Αλλά τις αρχές μας και τις αξίες μας δεν θα τις αλλάξουμε. Εσείς εδώ έρχεστε ως πληρεξούσιοι δικηγόροι του κ. Κουφοντίνα. Εμείς ερχόμαστε ως πληρεξούσιοι δικηγόροι των θυμάτων του κ. Κουφοντίνα. Κι αυτή είναι η διαφορά μας. Πάμε να δούμε γενικότερα πώς έχετε ψηφίσει σε όλο αυτό το πλαίσιο, γιατί έχετε και το θράσος να έρχεστε εδώ πέρα και να μιλάτε για πολιτικές ευθύνες. Κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, η κεντροαριστερά με την κεντροδεξιά έχει μία βασική καμπή. Ποια είναι η βασική καμπή στον Σωφρονιστικό μας Κώδικα; Ότι η Κεντροαριστερά πιστεύει στις πολύ χαμηλές ποινές που θα σωφρονίσουν το θύμα, ενώ η Κεντροδεξιά πιστεύει στον σωφρονισμό, αλλά θέλει οι ποινές να είναι αυστηρές και ανάλογες. Αυτό είναι μία πολιτική επιλογή. Να έχετε το θάρρος αυτή την επιλογή να την υποστηρίζετε και τώρα που σκάνε οι υποθέσεις. Διότι οι υποθέσεις που σκάνε, κύριοι συνάδελφοι, είναι κατά βάση για το αδίκημα του βιασμού. Το έχετε ακούσει. Να δούμε, λοιπόν, τι είναι πολιτική ευθύνη και να ακούσει η ελληνική πολιτεία πώς έχει νομοθετήσει ο καθένας το θέμα του βιασμού. Ο προηγούμενος Ποινικός Κώδικας, κύριοι συνάδελφοι, στο άρθρο 336, όριζε τα ακόλουθα: «Βιασμός: Όποιος με σωματική βία ή απειλή σπουδαίου και άμεσου κινδύνου…» - κρίσιμο, όχι μόνο σωματική βία, οποιασδήποτε φύσεως απειλή - «…εξαναγκάσει άλλον σε συνουσία ή σε άλλη ασελγή πράξη, τιμωρείται με κάθειρξη». Πόση ήταν η κάθειρξη με το προηγούμενο Ποινικό Δίκαιο; Πέντε έως είκοσι έτη. Άρα, εδώ βρήκατε ένα Ποινικό Δίκαιο που έλεγε ότι αυτός που πάει και κάνει βιασμό σε ενήλικο, σε ανήλικο, οτιδήποτε, είτε του ασκεί σωματική βία, είτε τον απειλεί, του λέει «θα σε καταστρέψω στη δουλειά σου», «εγώ είμαι ο ισχυρός και άμα δεν κάνεις αυτά που σου λέω, δεν θα βγεις ποτέ στο θέατρο, στη δουλειά, στον αθλητισμό» - τις ακούτε τις καταγγελίες - η ποινή είναι πέντε έως είκοσι χρόνια. Αυτή ήταν η επιλογή η δική μας, η επιλογή την οποία είχε από το 1950 ο ποινικός νόμος. Έρχεστε εσείς με τον νέο Ποινικό Κώδικα και λέτε: «Όποιος με σωματική βία ή απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας…» - προσέξτε, βία και απειλή σωματικής ακεραιότητας ή υγείας, όχι οι περιπτώσεις που καταγγέλλονται δηλαδή επιπλέον, ότι «με απειλούσε με την επαγγελματική μου ανέλιξη» - «…χωρίς τη συναίνεση κάνει πράξη γενετήσιας ελευθερίας…» - που ορίζετε την πράξη γενετήσιας ελευθερίας ότι είναι η συνουσία ή ίσης βαρύτητας πράξης, δηλαδή ό,τι όριζε και ο προηγούμενος Ποινικός Κώδικας - «…η ποινή είναι κάθειρξη». Την κάθειρξη, όμως, την κάνατε πέντε έως δεκαπέντε έτη. Δικαίωμά σας. Τι κάνατε, όμως, που είχατε κατακριθεί; Όλες οι άλλες οι απειλές - τις θυμόσαστε αυτές που ακούμε; - είπατε να γίνουν αρχικά πλημμέλημα - το είχε πει ο κ. Καλογήρου - και μόλις ξεσηκώθηκε ο κόσμος το κάνατε ελαφρύ κακούργημα. Λέτε, «Όποιος, εκτός από την περίπτωση της παραγράφου 1, επιχειρεί γενετήσια πράξη χωρίς τη συναίνεση, τιμωρείται με κάθειρξη έως δέκα έτη». Τι πλαίσιο βρήκατε, λοιπόν; Βρήκατε πλαίσιο ποινής πέντε έως είκοσι έτη και επιλέξατε για τις βαριές μορφές βιασμού έως δεκαπέντε, για τις πράξεις που δεν έχει σωματική βία και έχει απειλή έως δέκα. Δέκα χρόνια σημαίνει τριάμισι χρόνια έκτιση. Αυτό ήταν επιλογή σας. Η επιλογή σας ήταν σε μία λογική ότι μειώνουμε τις ποινές. Θα κριθεί πολιτικά. Και γιατί θα κριθεί αυστηρά πολιτικά; Διότι σε «νεκρό» χρονικό διάστημα, κύριοι συνάδελφοι, ήρθε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, Πρωθυπουργός, με τον Κώστα Τσιάρα Υπουργό Δικαιοσύνης και λέει, «παιδιά, να διορθώσουμε άμεσα κάποια προβλήματα που υπάρχουν στον Ποινικό Κώδικα». Το Νοέμβριο, λοιπόν, του 2019 ερχόμαστε εδώ πέρα και λέμε με τον ν.4637/2019: Να συμφωνήσουμε ότι μία εβδομάδα πριν τις εκλογές αλλάξατε τον Ποινικό Κώδικα, αλλά υπάρχουν κάποια λάθη. Πάμε να τα διορθώσουμε, παρ' όλο που αυτοί που έχουν εγκληματήσει, θα δικαστούν με το ευνοϊκό πλαίσιο. Πάμε, όμως, να τα διορθώσουμε. Και τι σας λέμε; Να κρατήσουμε τη φιλοσοφία τη βασική που λέτε ότι θέλετε δεκαπέντε χρόνια το ταβάνι της κάθειρξης, να μην το επαναφέρουμε στα είκοσι. Έρχεται, λοιπόν, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και σας λέει στο άρθρο 1: Να είναι για τον βιασμό τουλάχιστον δέκα χρόνια; Δηλαδή, από πέντε ως δεκαπέντε να το κάνουμε, τουλάχιστον, δέκα χρόνια, να ξέρουμε ότι όποιος καταδικαστεί για βιασμό, θα μπει σίγουρα τέσσερα χρόνια μέσα και δεν θα μπει δύο; Να πούμε, λοιπόν, ότι έχει μίνιμουμ δέκα; Το ζητάμε αυτό. Τι λέμε επιπλέον; «Ρε συνάδελφοι, άντε θέλατε να έχετε χαλαρές ποινές σε άλλα πλαίσια. Να πούμε ότι στον ομαδικό βιασμό υπάρχει δυνατότητα της ισόβιας κάθειρξης; Δηλαδή, αντί για δέκα - δεκαπέντε που ορίζεται, να το κάνουμε δέκα χρόνια ισόβια, να μπορεί ένα δικαστήριο όταν βλέπει τους βιαστές της Τοπαλούδη, να έρθει και να πει ότι εσείς θα ξεκινήσετε με ισόβια τον βιασμό, επειδή ήσασταν δύο;» Το φέραμε, το ψηφίσαμε και το καταψηφίσατε, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ. Άρα, η επιλογή σας ήταν ότι θέλατε τις μικρότερες ποινές. Διότι ήρθαμε και σας είπαμε τουλάχιστον να διορθώσουμε δύο πράγματα. Σας είπαμε να μην αλλάξουμε τη φιλοσοφία σας, να κρατήσουμε τη φιλοσοφία των ποινών όπως το θέλατε, αλλά να πάμε σε «νεκρό» χρόνο. Και εσείς τις καταψηφίσατε. Και, δυστυχώς, για άλλους λόγους, κύριε Χήτα, το καταψήφισε και η Ελληνική Λύση, γιατί ήταν μαζί με ένα άλλο άρθρο που δεν σας άρεσε. Όμως, το καταψηφίσατε. Η ουσία είναι ότι αυτές οι διορθώσεις του βιασμού πέρασαν μόνο με τις ψήφους της Νέας Δημοκρατίας. Κλείνοντας, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, επειδή ακούστηκαν εδώ πράγματα φοβερά, ακόμα και για το ΑΠΘ που έγινε με παρέμβαση του Πρύτανη - ο Πρύτανης ζήτησε να μπούνε μέσα - θα πω το εξής: Το κάθε κόμμα κρίνεται και έχει αυστηρή πολιτική ευθύνη. Και η πολιτική ευθύνη δεν είναι μια ατυχής δήλωση μιας καλής Υπουργού Πολιτισμού. Η πολιτική ευθύνη είναι αυτά τα οποία ψηφίζουμε. Αυτός ο Ποινικός Κώδικας στα αδικήματα του βιασμού έχει γίνει το ποινικό σας μητρώο, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, και κάθε φορά που ανεβαίνετε σε αυτό εδώ το Βήμα και ζητάτε πολιτική ευθύνη, να ξεκινάτε και να λέτε: «Ζητάμε συγγνώμη από τα θύματα, διότι θα δικαστούν με ευεργετικές διατάξεις που εμείς, ένας προς ένας κάθε Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ήρθε και ψήφισε και έχει ο ίδιος ατομικά την πολιτική ευθύνη.»
Ευχαριστούμε τον κ. Πλεύρη.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ μόνο μισό λεπτό. Θα πω το εξής: Είπατε μία φράση, η οποία ήταν απολύτως αποκαλυπτική. Χωρίσατε τη Βουλή - και, μάλιστα, δείξατε προς τα εδώ - σε αυτούς οι οποίοι είναι συνήγοροι εγκληματιών, τρομοκρατών κ.λπ. για τα δικαιώματά τους και άλλους, τη δική σας πτέρυγα, που είστε συνήγοροι των θυμάτων. Ενδεχομένως να νομίζατε ότι είστε στο δικαστήριο. Γιατί είναι αποκαλυπτική αυτή η φράση; Διότι ξεχάσατε, κύριε Πλεύρη, που είστε πολύπειρος νομικός, ότι η δικαιοσύνη έχει αποφανθεί. Οι συνήγοροι και οι κατήγοροι ήταν σε άλλη αίθουσα. Αποφάνθηκαν και έδωσαν βαρύτατες ποινές στον Δημήτρη Κουφοντίνα. Δεν είναι η Βουλή ο χώρος όπου χωριζόμαστε αναμεταξύ μας σε συνηγόρους, σε κατήγορους θυμάτων και θυτών. Από εκεί, λοιπόν, εγώ σας είπα περί εκδικητικής αντίληψης. Θέλετε να κάνετε ξανά τη δίκη με τους δικούς σας όρους.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Δεν μπορείτε τώρα, κύριε Βιλιάρδο. Δεν έχετε λόγο να κάνετε σε αυτή τη στιγμή παρέμβαση.
Αναφέρθηκε σε εμάς.
Αναφέρθηκε σε εσάς. Το κατάλαβα κι εγώ και εσείς. Και, μάλιστα, είδα τον κ. Χήτα να συμφωνεί σε αυτό, δηλαδή ότι δεν ψηφίσατε αυτό, διότι στο ίδιο άρθρο ήταν κάτι που δεν θέλατε. Αυτό έγινε κατανοητό. Τον λόγο έχει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία κ. Ιωάννης Ραγκούσης.
Κύριε Πρόεδρε, μόνο για μισό λεπτό.
Μόλις τελειώσει ο κ. Ραγκούσης, θα σας δώσω τον λόγο. Αν είναι, όμως, αυτό, δεν πρέπει να πάρετε τον λόγο και μην επιμείνετε. Έγινε η διευκρίνιση και από εμένα. Αν έχετε κάτι που είναι διαφορετικό, δεν το είδα εγώ. Ορίστε, κύριε Ραγκούση, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Διαδέχομαι στο Βήμα τον κ. Πλεύρη, τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας επί προεδρίας Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος μας έδωσε πριν από λίγο την ευκαιρία να ακούσουμε και να παρακολουθήσουμε αυτό που νομίζω με ακρίβεια κάποιος μπορεί να χαρακτηρίσει ως έναν ακροδεξιό νομικό λαϊκισμό και, μάλιστα, στην παραληρηματική του εκδοχή. Διότι αφού φτάσατε, κύριε Πλεύρη, Κοινοβουλευτικέ Εκπρόσωπε της Νέας Δημοκρατίας του Κυριάκου Μητσοτάκη, στο σημείο να χωρίζετε τη Βουλή ανάμεσα σε αυτούς που υπερασπίζονται θύματα και σε αυτούς που υπερασπίζονται θύτες, τότε νομίζω ότι έχετε φτάσει στο κατώτερο σκαλοπάτι της απολύτως αναξιοπρεπούς πολιτικής συμπεριφοράς μέσα στο Κοινοβούλιο. Ακούστε, κύριε Πλεύρη, ακούστε, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, ακούστε το και εσείς, κύριε Γεραπετρίτη. Χωριζόμαστε πράγματι σε δύο πλευρές. Όμως, δεν είναι αυτές οι δύο πλευρές αυτές που είπε ο κ. Πλεύρης, αλλά είναι, πρώτον, η πλευρά που υπερασπίζεται τις βασικές και θεμελιώδεις αρχές του κράτους δικαίου από τη μια πλευρά, η πλευρά που θέλει ο νόμος να εφαρμόζεται αδιακρίτως για όλους, όπως συμβαίνει σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο και από την άλλη πλευρά, δεύτερον, εκείνοι οι οποίοι θέλουν το κράτος δικαίου στην πραγματικότητα να το μετατρέψουν σε ένα «κράτος Κουφοντίνα». Το κράτος το οποίο περιγράψατε προηγουμένως, κύριε Πλεύρη, είναι το «κράτος Κουφοντίνα», είναι το κράτος που δεν σέβεται τον νόμο. Είναι ακόμη και τώρα που υπάρχουν αυτές οι οριακές στιγμές το κράτος που δεν σέβεται την ανθρώπινη ζωή. Μα, αυτό έκανε ο Κουφοντίνας! Για τον Κουφοντίνα, πριν καταδικαστεί για αυτές τις απάνθρωπες δολοφονίες που έκανε, αυτά τα δύο πράγματα ήταν ο βασικός οδηγός της ζωής του, να μην σέβεται τον νόμο και να αδιαφορεί για την ανθρώπινη ζωή, αυτό που κάνετε εσείς, θέλοντας να μετατρέψετε το κράτος δικαίου στην Ελλάδα σε ένα «κράτος Κουφοντίνα», παραβιάζοντας τον νόμο που εσείς οι ίδιοι ψηφίσατε και αδιαφορώντας με αυτόν τον κυνικό και απαράδεκτο τρόπο για την ανθρώπινη ζωή. Και μετά περάσατε, βεβαίως - για μία ακόμη φορά, είναι η αλήθεια, ως προς αυτό, δεν είναι η πρώτη φορά - στο γνωστό, σε αυτό το επαίσχυντο, αυτό το λαϊκιστικό νομικού δήθεν περιεχομένου λόγο για τον νέο Ποινικό Κώδικα. Την ώρα που γνωρίζετε πάρα πολύ καλά - και ιδίως εσείς δεν μπορείτε προσωπικά να εμφανιστείτε ότι δεν το γνωρίζετε - ότι αυτός ο Ποινικός Κώδικας είναι το επιστημονικό πρωτίστως αποτέλεσμα της δουλειάς που έκανε η αφρόκρεμα της νομικής επιστήμης της χώρας μας, ειδικά στο Ποινικό Δίκαιο - από καθηγητές του Ποινικού Δικαίου που κοσμούν τη νομική επιστήμη στην Ελλάδα και την καταξιώνουν σε διεθνές επίπεδο - και η οποία βασίζεται σε μία πολύ βασική αρχή - πολύ απλή στη συλλογιστική της, που ένα πολύ μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας κάθε μέρα που περνάει όλο και περισσότερο την κατανοεί και βεβαίως και την αποδέχεται - ότι αντί να έχουμε τύποις ποινές είκοσι χρόνια, τριάντα χρόνια, σαράντα χρόνια, οι οποίες εκτίονται δύο χρόνια, τρία χρόνια, τέσσερα χρόνια, θα έπρεπε να υπάρξει μια προσαρμογή και αντί να εμφανιζόμαστε ότι δήθεν επιβάλλουμε φοβερές και τρομερές ποινές, δις ισόβια, τρις ισόβια, που μεταφράζονται σε έκτιση ποινής λίγων ετών, ότι πρέπει να προσαρμόσουμε και να μειώσουμε αυτή την απόσταση που χωρίζει την ποινή που επιβάλλεται και την ποινή που εκτίεται. Και αυτό που ψευδέστατα συνεχίζετε να λέτε και να παραπληροφορείτε τον ελληνικό λαό είναι ότι με τον νέο - αυτή είναι η βασική αλήθεια, δεν υπάρχει βασικότερη - Ποινικό Κώδικα εκτίονται πιο πολύ οι ποινές. Είναι πολύχρονη η διάρκεια των ποινών που εκτίενται με τον νέο Ποινικό Κώδικα σε σύγκριση με τον παλαιότερο Ποινικό Κώδικα. Και αυτοί οι οποίοι καταδικάζονται για βιασμό με τον νέο Ποινικό Κώδικα θα κάτσουν περισσότερο χρόνο μέσα στη φυλακή από ό,τι θα κάθονταν με τον παλαιότερο Ποινικό Κώδικα. Όμως, κύριε Πλεύρη, είναι πραγματικά αισχίστου επιπέδου αντιπαράθεση και την κατεβάζετε σε αυτό το επίπεδο, γιατί αυτές τις αλήθειες τις γνωρίζετε και τις ξέρει και ο κ. Γεραπετρίτης πολύ καλά και ξέρει ότι ο νομικός κόσμος της χώρας δεκαετίες πάλευε για να υπάρξει αυτή η προσαρμογή στον Ποινικό Κώδικα βάσει αυτής της αρχικής θεμελιώδους άποψης. Όμως και πέραν αυτού, τι θέλετε να πείτε δηλαδή; Διαφωνείτε - σεβαστό! - με αυτό που μόλις ανέφερα και το έχουμε πει κατ' επανάληψη. Έχετε άλλη άποψη, σεβαστό! Γιατί το επικαλείστε όλο αυτό; Για να αμυνθείτε απέναντι σε αυτό που κατά τα άλλα θεωρείτε ότι σας βλάπτει και σας προσβάλλει και που αυτή τη στιγμή διοχετεύεται - κακώς διοχετεύεται - στο διαδίκτυο είτε με τα «#ΝΔ - παιδεραστές» κ.λπ. κ.λπ.; Δηλαδή τι κάνετε σε τελική ανάλυση; Έρχεστε να αμυνθείτε απέναντι πράγματι σε προσεγγίσεις οι οποίες δεν απέχουν καθόλου από τη χυδαιότητα - γιατί παιδεραστές προφανώς και δεν είστε και είναι αδιανόητο να σκεφτεί κανείς να ξεστομίσει τέτοια φράση - και έρχεστε να αμυνθείτε απέναντι σε αυτές τις χυδαίες καταστάσεις του διαδικτύου με τέτοια επιχειρηματολογία που ουσιαστικά παίρνει αυτήν ακριβώς τη λογική για να τη στρέψει εναντίον της Αντιπολίτευσης και να πείτε τι με όσα είπατε για τον νέο Ποινικό Κώδικα; Ότι η πρώην Κυβέρνηση, η σημερινή Αξιωματική Αντιπολίτευση, χαρίζεται στους παιδεραστές; Μα, δεν ντρέπεστε επιτέλους; Και όλα αυτά γίνονται, όταν είσαστε ανεπανόρθωτα εκτεθειμένοι στο θέμα του Λιγνάδη; Ανεπανόρθωτα εκτεθειμένοι! Κατ' αρχάς - και βασικότερο από όλα - διότι η περίπτωση του Λιγνάδη απεικονίζει το μοντέλο διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, από την ώρα που ο Λιγνάδης διορίστηκε μέχρι που εξαπολύθηκε η προσπάθεια συγκάλυψης όλων όσων έχουν ήδη κατατεθεί και αναφερθεί εναντίον του. Αυτό είναι μια διαδρομή και έχει αρχή, μέση και τέλος. Αυτό είναι το μοντέλο διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, έχει όνομα πια. Γιατί έχει όνομα; Γιατί ήταν σχεδόν το πρώτο - το πρώτο πρέπει να ήταν, δεν θυμάμαι αν είχε προηγηθεί άλλο - το νομοσχέδιο του κ. Γεραπετρίτη για το περιβόητο δήθεν Επιτελικό Κράτος της χώρας μας. Με αυτό ήρθατε - πρώτη πράξη της Κυβέρνησής σας - να καταργήσετε τις νομοθετικές προβλέψεις που είχαν θεσπιστεί από το 2016 και σύμφωνα με τις οποίες έπρεπε ο καλλιτεχνικός διευθυντής στο Εθνικό Θέατρο να επιλεγεί μετά από διεθνή πρόσκληση - δημόσια πρόσκληση! - και αυτή είχε γίνει. Και ήρθε εδώ ο κ. Γεραπετρίτης - νομοθετικός αυτουργός - για να πάρει με τον τρόπο που πήρε ο Λιγνάδης τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή στο Εθνικό Θέατρο. Και καταργήσατε αυτή τη δημόσια πρόσκληση, τη διεθνή πρόσκληση και δώσατε το δικαίωμα στην κ. Μενδώνη να διορίσει τον εκλεκτό σας. Πράξη πρώτη, λοιπόν, εδώ είναι και ο νόμος για το Επιτελικό Κράτος που κατήργησε τις διατάξεις για διεθνή και δημόσια πρόσκληση, που επέτρεψαν στον Λιγνάδη να διοριστεί από την κ. Μενδώνη και στη συνέχεια και η τροποποίηση, η τροπολογία της κ. Μενδώνη, με την οποία τι ακριβώς έγινε; Καταργήθηκαν οι προσκλήσεις που ήδη είχαν βγει στον αέρα. Παρακαλώ, τα καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Ραγκούσης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και βέβαια, στη συνέχεια υπήρξαν οι αποκαλύψεις. Υπήρξαν οι πρόσφατες αποκαλύψεις, 6 Φεβρουαρίου 2021. Ο Νίκος Σ. με μια συγκλονιστική περιγραφή όλων όσων απάνθρωπων βίωσε δίνει μία δημόσια συνέντευξη, η οποία δημοσιεύεται στο «mag2020». Γιατί δεν κινήθηκε η δικαιοσύνη με πρωτοβουλία της κ. Μενδώνη; Αυτή η καταγγελία είδε το φως της δημοσιότητας 6 Φεβρουαρίου. Και γιατί την ημέρα που ξέσπαγε το άλλο μέγα παράπτωμα του ίδιου του Πρωθυπουργού στην Ικαρία, την ίδια μέρα εμφανίστηκε να ανακοινώνει ότι ο κ. Λιγνάδης υπέβαλε την παραίτησή του; Γιατί δεν είχατε - και για ποιον λόγο - το πολιτικό σθένος να ζητήσετε εσείς την παραίτησή του, να τον αποπέμψετε εσείς εκείνο το βράδυ, αλλά εμφανίσατε αυτός να υποβάλει την παραίτησή του και μάλιστα για προσωπικούς λόγους; Άρα, έτσι είναι το μοντέλο διακυβέρνησης που υπάρχει στη χώρα πια. Καταργούμε τις διαφανείς και αξιοκρατικές διαδικασίες, θεσμοθετούμε τις προνομιακού τύπου, ρουσφετολογικού τύπου, κομματικού τύπου διαδικασίες στελέχωσης στον δημόσιο τομέα και όταν κάτι στραβώσει, αποκαλυφθεί σε σχέση με τη λειτουργία αυτών που έχουμε τοποθετήσει, ενεργοποιούμε τον μηχανισμό συγκάλυψης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ούτε υιοθετώ ούτε αξιολογώ ούτε ερμηνεύω. Από χτες έχουν δει το φως της δημοσιότητας στο «www.bloko.gr» - έναν ιστότοπο που διαβάζει όλη η Ελληνική Αστυνομία, όλοι οι Έλληνες και Ελληνίδες αστυνομικοί - δύο πολύ σημαντικές πληροφορίες, για τις οποίες οφείλετε, κύριε Γεραπετρίτη, να πάρετε θέση. Η πρώτη είναι ότι δεν έχει διαταχθεί κατ' οίκον έρευνα κατά τη διάρκεια σύλληψης του κ. Λιγνάδη, με αποτέλεσμα να μην έχουν κατασχεθεί όλα τα ηλεκτρονικά πολύ κρίσιμα αντικείμενα, που είναι απολύτως γνωστό σε όλους ότι τις περισσότερες φορές αυτά είναι που οδηγούν στην εξεύρεση της αλήθειας. Επίσης, δεν έχει γίνει καμμία κατάσχεση στο κινητό του τηλέφωνο. Αυτά είναι αποκαλύψεις, για τις οποίες οφείλετε να πάρετε θέση. Επίσης, φαντάζομαι ότι θα συμφωνήσετε, κύριε Γεραπετρίτη, αναμένουμε όλοι από τις ανακριτικές αρχές να κάνουν το έργο τους ως οφείλουν με βάση τον νόμο και ανάμεσα στα άλλα να άρουν και το τηλεφωνικό απόρρητο των συνομιλιών του κ. Λιγνάδη. Φαντάζομαι ότι και η δική σας εκτίμηση είναι ότι αυτό αναμένεται να το αποφασίσουν οι ανακριτικές αρχές. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Το σημαντικότερο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για την κοινωνία, που πραγματικά συγκλονισμένη έχει παρακολουθήσει όλες αυτές τις αποκαλύψεις, είναι να επέλθει κάθαρση. Το σημαντικότερο για την ελληνική κοινωνία, για τα εκατομμύρια των Ελληνίδων και των Ελλήνων είναι να επιβληθεί κάθαρση σ' αυτήν την συγκλονιστική, τη δύσοσμη, την αποτρόπαιη, την απαράδεκτη κατάσταση που έχει δει το φως της δημοσιότητας. Όμως, η ελληνική κοινωνία πια έχει σχηματίσει τη γνώμη ότι δεν μπορείτε να φέρετε την κάθαρση. Και δεν μπορείτε να φέρετε την κάθαρση γιατί ακριβώς κυβερνάτε με ένα μοντέλο, που στην πραγματικότητα επειδή ακριβώς βασίζεται στην αδιαφάνεια και στην αναξιοκρατία δεν επιτρέπει την κάθαρση. Διότι, φτάνουμε να έχουμε ανάγκη την κάθαρση σε περιπτώσεις όπως αυτή του Λιγνάδη, γιατί ο Λιγνάδης τοποθετήθηκε με βάση το δικό σας μοντέλο διακυβέρνησης αδιαφανώς και αναξιοκρατικά στη θέση του επικεφαλής του καλλιτεχνικού διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου. Είστε, λοιπόν, εσείς - που έχοντας εισάγει, έχοντας καθιερώσει αυτό το μοντέλο διακυβέρνησης - ο λόγος για τον οποίο δεν μπορείτε να φέρετε την κάθαρση στην πραγματικότητα, ό,τι τεχνάσματα επικοινωνιακά και αν επιχειρήσετε, τώρα και τις επόμενες ημέρες, γι' αυτό το θέμα και όχι μόνο. Όταν μιλάμε για μοντέλο διακυβέρνησης, αυτό δεν επιβεβαιώνεται βεβαίως μόνο στην περίπτωση του Λιγνάδη. Επιβεβαιώνεται και στο νομοσχέδιο που έχουμε σήμερα. Σας τα έχουν πει κατ' επανάληψη όλοι οι Βουλευτές, όπως και η εισηγήτρια μας, η κ. Φωτίου και σήμερα και στην επιτροπή. Κύριε Γεραπετρίτη, όμως είναι το ίδιο μοντέλο διακυβέρνησης. Έχουν γίνει πολύ σημαντικά βήματα για την υποστήριξη και την ικανοποίηση των αναγκών των ατόμων με αναπηρία στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Την ώρα που οι Έλληνες και οι Ελληνίδες που έχουν προβλήματα αναπηρίας περιμένουν το επόμενο βήμα μπροστά, που είναι η ακόμη μεγαλύτερη ενίσχυση του διοικητικού μηχανισμού που θα τους λύσει τα προβλήματα που έχουν ή που θα συνεχίσει να τους λύνει τα προβλήματα που έχουν, εσείς αντί να κάνετε το ένα βήμα μπροστά με τη θεσμοθέτηση ενός Υφυπουργείου για τους αναπήρους, όπως έχει προτείνει ο Αλέξης Τσίπρας πρόσφατα και κατ' επανάληψη έχει αναλύσει η κ. Φωτίου στις ομιλίες της, κάνετε ένα βήμα πίσω. Και τι κάνετε με αυτό το νομοσχέδιο; Πάτε πάλι και φτιάχνετε μια επιτροπή, πάλι υπό τον Πρωθυπουργό, πάλι στη λογική του ότι όλα θα λειτουργούν με κομματικά κριτήρια, καθώς μέχρι και σε αυτήν την αρχή προσβασιμότητας ο Πρωθυπουργός θα ορίζει τα έξι από τα έντεκα μέλη. Και σαν να μην έφτανε αυτό, πάλι έχετε εισαγάγει προς ψήφιση διατάξεις, πάλι για προσλήψεις κατά παρέκκλιση από το ΑΣΕΠ και μάλιστα, μετά υποτίθεται από την υπερψήφιση αυτού του φοβερού και τρομερού νομοσχεδίου που θα έφερνε την αξιοκρατία για τις προσλήψεις, που φέρατε πριν από λίγες εβδομάδες για ψήφιση στη Βουλή.
Κοντεύετε να εξαντλήσετε και τη δευτερολογία σας, κύριε Ραγκούση.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Υπάρχει ένα βαθύτερο πρόβλημα πλέον στη χώρα, από το οποίο απορρέουν και όλα όσα ανέφερε προηγουμένως ο κ. Βούτσης, ο τέως Πρόεδρος της Βουλής και όλα όσα καταγγέλλουμε κάθε φορά. Όλοι, όμως, πρέπει πια να συνειδητοποιήσουμε ότι τίποτα δεν γίνεται τυχαία ούτε είναι σε τελική ανάλυση προσωπικής φύσης θέματα. Όλα τα συμπτώματα που βρίσκει απέναντί της η ελληνική κοινωνία από ένα κράτος και μια διακυβέρνηση που αντί να λύνει προβλήματα, παράγει προβλήματα, οφείλονται στο γεγονός ότι στη χώρα έχει εγκατασταθεί ένα μοντέλο διακυβέρνησης, το οποίο στηρίζεται στην αδιαφάνεια, την αναξιοκρατία, σε τελική ανάλυση ακόμη και στην αμφισβήτηση κρίσιμων θεμελιωδών κανόνων, με βάση τους οποίους λειτουργεί ένα δημοκρατικό πολίτευμα, όπως είναι η δυνατότητα στην άλλη άποψη, η ελευθερία στη δυνατότητα διατύπωσης μιας άλλης άποψης. Και άρα, υπό αυτήν την έννοια δεν πρόκειται να λυθεί κανένα από όλα αυτά τα προβλήματα αν δεν γυρίσουμε στη ρίζα του προβλήματος. Και η ρίζα του προβλήματος είναι η ίδια η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη και το μοντέλο με το οποίο διακυβερνά τη χώρα όλο αυτό το διάστημα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Έχει ζητήσει τον λόγο ο Υπουργός Επικρατείας, ο κ. Γεώργιος Γεραπετρίτης. Μετά θα δώσω δύο λεπτά στον κ. Βιλιάρδο και αμέσως μετά, θα πάρει τον λόγο ο κ. Σκανδαλίδης. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ζητώ συγγνώμη για την παρέκβαση της σειράς, αλλά αντιλαμβάνεστε ότι με τα όσα ακούστηκαν δεν θα μπορούσα παρά να απαντήσω. Ο κ. Ραγκούσης προφανώς δεν αναφέρθηκε στο νομοσχέδιο. Για να είμαι ειλικρινής δεν περίμενα να αναφερθεί στο νομοσχέδιο. Είναι μία περίπτωση κατά την οποία δυστυχώς, βρισκόμαστε στη Βουλή για να κάνουμε πολιτική, η οποία έχει μόνο ως βάση την κομματική αντιπαράθεση και δεν στοχεύει στο να υπάρξει πραγματική…
Ο κ. Πλεύρης πόσο μίλησε για το νομοσχέδιο;
Δεν σας διέκοψα, κύριε Ραγκούση και ξεκινήσατε στα 13 δευτερόλεπτα, να μιλάτε.
Κύριε Ραγκούση, παρακαλώ.
Το ξέρω, το αντιλαμβάνομαι ότι υπάρχει αυτό το θέμα, αλλά δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση. Το καταλαβαίνετε. Δεν περίμενα κάτι, λοιπόν. Καμμία κουβέντα για τα άτομα με αναπηρία, καμμία απολύτως κουβέντα για την πιο βιοηθική, καμμία κουβέντα για την τεχνοηθική, καμμία κουβέντα για την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου βάσει ΟΗΕ. Δεν περίμενα κάτι διαφορετικό, οφείλω να ομολογήσω, αλλά ξεπεράσατε νομίζω και τον εαυτό σας. Θα μπορούσατε για τα προσχήματα, για τους ανθρώπους που μας ακούν, για τα άτομα με αναπηρία τα οποία συντάχθηκαν απολύτως με το νομοσχέδιο αυτό, για τη βιοηθική, για την τεχνοηθική που η Πρόεδρος συντάχθηκε απολύτως με το νομοσχέδιο αυτό, για την Εθνική Επιτροπή που η Πρόεδρος συντάχθηκε με την παρούσα νομοθετική πρωτοβουλία, να πείτε μια κουβέντα. Αλλά φευ, το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να δημιουργήσουμε στην πραγματικότητα ένα κομματικό περίβλημα αντιπαράθεσης. Η δημοκρατία δεν προάγεται έτσι, κύριε Ραγκούση και θα μου επιτρέψετε να πω ότι αυτά θα τα συζητήσουν και οι Αρχηγοί την Πέμπτη, για την ποιότητα της δημοκρατίας και του δημοσίου λόγου. Άκουσα, κύριε Ραγκούση, και είναι προς τιμήν σας το γεγονός ότι καταδικάζετε αυτό το επαίσχυντο «# ΝΔ - Παιδεραστές», το κατώτατο σημείο που έχει φτάσει ποτέ το επίπεδο δημοσίου διαλόγου στη χώρα μας, η ταύτιση μιας ολόκληρης παράταξης, ενός ολόκληρου τμήματος του ελληνικού λαού με την παιδεραστία. Το καταδικάσατε προς τιμήν σας. Δεν άκουσα, όμως, να καταδικάζετε, κύριε Ραγκούση, τον βραχίονα της ενημέρωσης σας, τον κύριο Βαξεβάνη, ο οποίος δήλωσε τα ίδια. Εκεί δεν υπάρχει ζήτημα, δεν υπάρχει προβοκάτσια; Βεβαίως, είναι ντροπή και για το πολίτευμα και για το επίπεδο του δημοσίου διαλόγου αυτού του τύπου η πολιτική ταυτοτήτων, η οποία θέλει στην πραγματικότητα να δολοφονήσει ένα ολόκληρο τμήμα του ελληνικού λαού. Είναι πραγματική ντροπή και αυτό το λέω μετά λόγου γνώσεως. Να πω όμως και για τα υπόλοιπα που αναφέρατε. Για όλα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, φταίει το Επιτελικό Κράτος. Το έχουμε πια καταλάβει. Το Επιτελικό Κράτος φταίει για τον χιονιά. Το Επιτελικό Κράτος φταίει για τις φωτιές. Το Επιτελικό Κράτος φταίει για τους σεισμούς. Το Επιτελικό Κράτος φταίει για τον κορωνοϊό. Επιτελικό Κράτος και στον Λιγνάδη! Τη βγάλαμε την άκρη, ελύθη το μυστήριο. Για όλα, λοιπόν, φταίει το Επιτελικό Κράτος. Ο κ. Ραγκούσης σε αυτό αναφέρθηκε, είπε κάτι περί νομοθετικής πατρότητας. Το επόμενο βήμα είναι να ζητήσει να προσαχθώ και εγώ ως ηθικός αυτουργός στην περίπτωση του Λιγνάδη. Μήπως θέλετε και αυτό, κύριε Ραγκούση; Να το συζητήσουμε και αυτό. Καλό είναι, όμως, επειδή υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι ακούν αυτήν τη στιγμή να μην αποπροσανατολίζουμε και να θέτουμε τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση. Υπάρχει ένα κοινωνικό απόστημα, το οποίο διατρέχει ολόκληρη την κοινωνία, διατρέχει τον αθλητισμό, διατρέχει τον πολιτισμό, διατρέχει το σύνολο της εργασίας και αυτό δυστυχώς οφείλεται στο γεγονός ότι όλοι μας επιδείξαμε μια πολύ μεγάλη ανοχή. Όχι ανοχή στο φαινόμενο Λιγνάδη, ανοχή στο γεγονός της υποεκπροσώπησης των γυναικών σε θέσεις ευθύνης, ανοχή στο γεγονός ότι δεν φέραμε εγκαίρως - μιλώ για όλη τη Μεταπολίτευση - δημόσιες πολιτικές οι οποίες θα θεραπεύουν παθολογίες αντί να έρχονται κατασταλτικά και μόνο για να μπορέσουν να κάνουν διαχείριση ζημιάς. Όλοι φταίμε γι' αυτό, αλλά εκείνο το οποίο δεν μπορώ να δεχθώ είναι ότι υπάρχει κομματική ταυτότητα σε εκείνους οι οποίοι έχουν αυτές τις συμπεριφορές. Όχι, δεν είναι προνομιακός χώρος της Νέας Δημοκρατίας, κύριε Ραγκούση, η παιδεραστία. Εάν θέλετε να μας το πείτε ευθέως ότι είμαστε παιδεραστές ή διαφορετικά να αποκηρύξετε τον κύριο Βαξεβάνη. Ένα από τα δύο όμως, δεν μπορεί να τα έχετε και τα δύο. Άρα, υπό αυτή την εκδοχή εγώ θέλω να σας πω ότι πράγματι έχουμε μεγάλη ευθύνη ως κοινωνία για αυτά τα παθογόνα φαινόμενα και θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας, έτσι ώστε να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε ένα πλαίσιο, το οποίο θα ενθαρρύνει την αποκάλυψη τέτοιων φαινομένων και τη διαχείριση κατά τέτοιο τρόπο που θα είναι ουσιαστικά αποτρεπτικός. Για να μην ξεχνιόμαστε, έχουμε σήμερα τους θύτες και τα θύματα να έρχονται στην επιφάνεια με πρωτοβουλία - θέλω να το θυμίσω αυτό - της κ. Μπεκατώρου, η οποία έγινε σε μια εκδήλωση που οργάνωσε η Κυβέρνηση, κύριε Ραγκούση. Για να ξετυλιχθεί αυτό το απίθανο κουβάρι ανομίας, τις συνθήκες τις δημιουργήσαμε σε αυτήν την Κυβέρνηση. Ο Λιγνάδης ήρθε με αυτήν την Κυβέρνηση στη δικαιοσύνη και θα δικαστεί με αυτήν την Κυβέρνηση. Τα μέτρα, τα οποία θα ληφθούν για τη σύμμετρη αυστηροποίηση του Ποινικού Δικαίου, για όλο το πακέτο μέτρων δημοσίων πολιτικών θα έρθει με αυτή την Κυβέρνηση. Όλα αυτά είναι τυχαία; Δεν είναι τυχαία. Τώρα δημιουργείται ένα πραγματικό ρεύμα και πρέπει όλοι να ενθαρρύνουμε το ρεύμα αυτό. Μίλησε ο κ. Ραγκούσης για τις ευθύνες του Επιτελικού Κράτους στον διορισμό του Λιγνάδη. Εγώ δεν κάνω ποτέ συμψηφισμούς. Δεν θα καθίσω να πω «ξέρετε και ο προηγούμενος καλλιτεχνικός διευθυντής είχε γίνει με απευθείας ανάθεση από τον Υπουργό του ΚΙΝΑΛ ή του ΣΥΡΙΖΑ». Αυτά δεν έχουν τόσο μεγάλη σημασία. Σημασία έχει το γεγονός ότι υπάρχουν διαδικασίες. Και η διαδικασία, η οποία υπήρχε, ήταν ότι υπήρχε ρητή εξαίρεση από τον νόμο του ΣΥΡΙΖΑ, τον ν.4369/2016, το Μητρώο των Επιτελικών Στελεχών, που ειδικά για τα όργανα διοίκησης καλλιτεχνικού, πολιτιστικού και αθλητικού σκοπού υπήρχε δυνατότητα εξαίρεσης. Το γεγονός, λοιπόν, ότι ήρθε η προκήρυξη αυτή δημιούργησε ένα σχετικό ζήτημα σε ό,τι αφορά τον χρονισμό. Υπήρξε μεγάλη καθυστέρηση. Όπως γνωρίζετε κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου αναστέλλονται όλες οι διαδικασίες διορισμού. Έμενε ορφανό και το φεστιβάλ. Υπήρχαν ζητήματα ταχείας διεκπεραίωσης. Εξαίρεση, όμως, προβλεπόταν ήδη από το 2016. Θέλω να σας πω, όμως, το εξής, για να έχετε μια εικόνα. Είναι ένα μικρό κουίζ. Ποια είναι η κυβέρνηση εκείνη η οποία έφερε για πρώτη φορά στη Μεταπολίτευση έναν νόμο, ο οποίος καθορίζει οριζόντια διαδικασία αξιολόγησης στην τοποθέτηση σε όλες τις θέσεις σε δημόσιους οργανισμούς, σε δημόσιες επιχειρήσεις - επαναλαμβάνω - με τη συμμετοχή του ΑΣΕΠ; Είναι η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με τον ν.4735/2020. Πλέον όλα τα στελέχη οργανισμών, φορέων, επιχειρήσεων του δημοσίου διορίζονται μετά από πολύ αυστηρή διαδικασία επιλογής και ήδη βρισκόμαστε σε αυτήν την διαδικασία επιλογής για αρκετούς φορείς μεταξύ των οποίων και τις θέσεις των διοικητών δημοσίων νοσοκομείων. Άρα, θα παρακαλούσα για λίγη προσοχή σε αυτά που λέγονται. Επειδή κάνατε αυτήν την κατά τη γνώμη μου ανοίκεια σύνδεση των πάντων με αυτό που ονομάζεται μοντέλο διακυβέρνησης Μητσοτάκη, να σας πω και το εξής: Εσείς έχετε διατελέσει Υπουργός Εσωτερικών και τα ξέρετε καλά. Είχατε σκεφτεί ποτέ εσείς ότι θα φτάναμε σήμερα σε ένα μοντέλο διακυβέρνησης, το οποίο όλες τις αποφάσεις μέσα σε ένα Υπουργείο, οι οποίες αφορούν το προσωπικό, την ανάθεση των συμβάσεων του Υπουργείου, την τελική εντολή να τις έχει υπηρεσιακός γραμματέας ο οποίος διορίζεται από την ίδια τη διοικητική ιεραρχία και δεν είναι πολιτικό στέλεχος; Αυτό το έφερε και το υλοποίησε η Κυβέρνηση αυτή. Είχατε σκεφτεί όταν ήσασταν Υπουργός Εσωτερικών ότι θα έφτανε μια μέρα όπου όλες οι ατομικές διοικητικές πράξεις, οι αδειοδοτήσεις που αποτελούν το πιο επίμαχο ζήτημα σε ότι αφορά την ακεραιότητα και τη διαφθορά, δεν θα εκδίδονται από τον Υπουργό, ο οποίος ήταν ο μονοκράτορας, αλλά θα εκδίδονται από τον γενικό διευθυντή του Υπουργείου, από δημόσιο υπάλληλο, από ανώτερο διοικητικό λειτουργό; Το είχατε σκεφτεί ποτέ; Έγινε πράξη με αυτήν την Κυβέρνηση. Διότι η Κυβέρνηση αυτή εκείνο για το οποίο ενδιαφέρεται είναι πρώτα απ' όλα να αφήσει μια παρακαταθήκη για τη χώρα. Υπάρχει μια εναλλαγή στη δημοκρατική διακυβέρνηση και θα έρθουν και άλλες κυβερνήσεις μετά από εμάς, πιθανότατα να ξαναέρθετε και εσείς. Θα βρείτε, όμως, επιτέλους ένα μοντέλο το οποίο είναι συγκροτημένο, το οποίο ξεχωρίζει την πολιτική από τη διοικητική ιεραρχία και το οποίο επιτέλους διαρρηγνύει τον πελατειακό δεσμό που υπάρχει μεταξύ της πολιτικής και του πολίτη. Αναφέρατε πολλές φορές το τι θα γίνει με την περίπτωση του κ. Λιγνάδη. Εσείς δεν υιοθετείτε βεβαίως, αλλά είχατε την ευκαιρία από το Βήμα της Βουλής να τα μεταφέρετε ακρίτως και να μου πείτε «διάβασα σε κάποια blogs ότι δεν διατάχθηκε κατ' οίκον έρευνα, δεν κατασχέθηκαν, δεν έχουν αρθεί οι τηλεφωνικές επικοινωνίες, δεν έγινε τίποτα από όλα αυτά» και μας εγκαλείτε γι' αυτό. Φαντάζομαι, κύριε Ραγκούση, ότι γνωρίζετε το άρθρο 26 του ελληνικού Συντάγματος του 1975. Το ξέρετε; Ξέρετε τι σημαίνει εκτελεστική λειτουργία, νομοθετική και δικαστική. Εάν θέλετε να δώσουμε εντολή στη δικαστική λειτουργία να μπει στα σπίτια των οποιωνδήποτε, να μας το πείτε. Αυτά, όμως, δεν είναι στη δική μας διακυβέρνηση. Εμείς δεν είμαστε ποτέ εκείνοι οι οποίοι θα πάμε έξω από τον Άρειο Πάγο να βλέπουμε πώς κινούνται οι υποθέσεις, να παίρνουμε αποφάσεις. Εμείς δεν τα κάνουμε αυτά. Εάν θέλετε να το πείτε ευθέως, η κυβέρνηση να δίνει εντολές στη δικαιοσύνη. Ίσως να έχετε μια ιδίαν πείρα αυτού του πράγματος. Εμείς δεν θα το κάνουμε ποτέ. Εμείς έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη. Εξάλλου, η ίδια η Κυβέρνηση ζήτησε να υπάρξει μια έρευνα, η οποία θα φτάσει το μαχαίρι έως το κόκκαλο με την αρωγή της πολιτείας σε ότι αφορά τη συγκέντρωση του αποδεικτικού υλικού. Θα φτάσει μέχρις εσχάτων, αλλά δεν μπορούμε να παρέμβουμε στη δικαιοσύνη, γιατί το κράτος δικαίου είναι μια αντικειμενική έννοια, δεν είναι αυτό που ορίζετε εσείς. Εσείς έχετε μια περίεργη έννοια περί κράτους δικαίου. Το κράτος δικαίου ισχύει για τον Κουφοντίνα, αλλά δεν ισχύει για τον Λιγνάδη. Ο Κουφοντίνας μπορεί να ζητάει τον τρόπο με τον οποίο θα κρατείται. Θα κάνω μια μικρή παρένθεση. Υπάρχει κάποια ευνομούμενη πολιτεία, στην οποία να υπάρχει δικαίωμα καταδικασθέντος στον τρόπο που θα κρατείται; Το έχετε βρει αυτό σε κάποια χώρα; Πείτε μου. Γιατί από τη συγκριτική έρευνα που έχω κάνει ακαδημαϊκά, δεν έχω βρει κάτι τέτοιο. Αν είναι έτσι, να το γνωρίζουμε. Να υπάρχει ένα δικαίωμα να ζητάει. Ο κάθε κατηγορούμενος πολυισοβίτης να ζητάει «θέλω Δομοκό», «θέλω Κορυδαλλό», «θέλω Ασπρόπυργο», «θέλω να είμαι σε σουίτα, σε μονόκλινο, σε διπλό», να το συζητήσουμε! Όμως, να ξέρουμε ότι ο νόμος είναι ένας και ισχύει έναντι πάντων. Επανέρχομαι, λοιπόν. Δεν υπάρχει ζήτημα παρέμβασης στη δικαιοσύνη. Η δικαιοσύνη θα πάρει τον δρόμο της. Θέλω να σας πω και κάτι τελευταίο, διότι αναφέρθηκε πάλι και ακούσαμε και από τις άλλες πτέρυγες της Βουλής για την παραίτηση της Υπουργού και επανήλθε με ένα χρονολόγιο ο εκπρόσωπος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Τι είναι αυτό, αλήθεια, που καταμαρτυρείται στην κ. Μενδώνη; Το ότι δεν είχε καλό επικοινωνιακό χειρισμό; Τι ήταν εκείνο; Αναφερθήκατε σε συγκάλυψη. Να μας πείτε τώρα ποια είναι συγκάλυψη! Γνωρίζαμε ότι ο άνθρωπος είναι αυτής της ποιότητας και τον διορίσαμε; Υπάρχει έστω ένας Βουλευτής μέσα στο Κοινοβούλιο αυτό, ο οποίος να θεωρεί ότι η Υπουργός Πολιτισμού ή κάποιος από την κυβερνητική παράταξη γνώριζε το ποιόν του ανθρώπου και παρά ταύτα τον διόρισε; Υπάρχει κάποιος να το γνωρίζει; Αν υπάρχει, θέλω να μας το πείτε εδώ, αλλά να αφήσετε τα υπονοούμενα, διότι δηλητηριάζουν όχι μόνο την πολιτική, δηλητηριάζουν τη δημοκρατία. Η κ. Μενδώνη είναι μία άξια Υπουργός, η οποία έχει επιτελέσει ένα άριστο έργο. Έχει καταφέρει και έχει απεμπλέξει τεράστια προβλήματα που υπήρχαν στο χώρο του πολιτισμού. Βλέπουμε καθημερινά το έργο της. Και επειδή μιλάμε και για τα άτομα με αναπηρία, ρωτήστε, κύριε Ραγκούση, τα άτομα με αναπηρία τα οποία ποτέ δεν είχαν επισκεφθεί την Ακρόπολη, για την κ. Μενδώνη - ρωτήστε τα παρακαλώ - , που για πρώτη φορά στην Ελλάδα υπάρχει ένα αναβατόριο απολύτως τελευταίων προδιαγραφών που επιτρέπει στους συμπολίτες μας που έχουν προβλήματα κινητικά να πηγαίνουν εκεί που κάθε πολίτης μπορούσε να πάει! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και να μου πείτε μετά από αυτό, κύριε Ραγκούση, γιατί δεν ψηφίζετε το σημερινό νομοσχέδιο, για το οποίο δεν είχατε να πείτε ούτε μία κουβέντα. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ θα ήθελα τον λόγο.
Μισό λεπτό, ακούστε με. Τα χέρια να κατέβουν. Έχει δοθεί από νωρίτερα ο λόγος για δύο λεπτά στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Ελληνικής Λύσης, τον κ. Βιλιάρδο, στη συνέχεια - κι αυτό έχει ανακοινωθεί - στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του Κινήματος Αλλαγής, τον κ. Σκανδαλίδη, και μετά, κύριε Ραγκούση, θα πάρετε τον λόγο για μια παρέμβαση δύο λεπτών. Ορίστε, κύριε Βιλιάρδο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ειλικρινά μας έχουν κουράσει, κυρίως όμως έχουν κουράσει τους Έλληνες, αυτές οι ψεύτικες αντιδικίες μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ, όταν η χώρα έχει τόσα πολλά προβλήματα που επιδεινώνονται συνεχώς, όπως την τουρκική επιθετικότητα με το «ΤΣΕΣΜΕ», στην οποία κανείς δεν δίνει σημασία σήμερα, την απίστευτη κακοδιαχείριση της πανδημίας, την οικονομία, τα σκάνδαλα στον καλλιτεχνικό χώρο και τόσα πολλά άλλα. Όσο για την προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων, σε σχέση με την Ελληνική Λύση, από τον συνάδελφο της Νέας Δημοκρατίας, γνωρίζει πολύ καλά τα εξής: Πρώτον, το νομοσχέδιο, στο οποίο αναφέρθηκε, ήρθε μαζί με την απαλλαγή για τους τραπεζίτες με τη μόνο κατ' έγκληση κατηγορία τους. Το γνωρίζετε πολύ καλά. Δηλαδή, ξανά επιχειρήσατε τότε, όπως συμβαίνει συνήθως, και σήμερα να μας εγκλωβίσετε μαζί με άλλες διατάξεις. Δεύτερον, επίσης γνωρίζετε πολύ καλά πως είμαστε υπέρ των αυστηρότερων ποινών, όχι τα πέντε χρόνια να γίνουν δέκα και μετά τέσσερα ή δεν ξέρω τι άλλο είπατε. Εμείς όταν λέμε ισόβια, εννοούμε ισόβια, ειδικά για ιδιαίτερα επαχθείς πράξεις. Μία μόνο φράση για τον πρώην Πρόεδρο της Βουλής, τον κ. Βούτση. Πρώτον, σεβόμαστε τις απόψεις σας - οφείλουμε να τις σεβόμαστε - , αλλά δεν τις σέβεται η κοινή λογική. Ο δολοφόνος έντεκα συνανθρώπων μας δεν μπορεί να ζητάει ηπιότερη αντιμετώπιση. Δεύτερον, ο συμψηφισμός με την ηρωίνη που αναφέρατε, με τον όποιο ενδεχόμενο έμπορο ναρκωτικών, δεν σας τιμά. Δεν τιμά κανέναν απ' όλους μας. Δεν κατάλαβα πάντως για ποιον λόγο αναφερθήκατε στον κ. Βασιλικό. Τι σχέση μπορεί να έχει με τους δολοφόνους συνανθρώπων μας κάποιος που τον σεβόμαστε όλοι; Όσο για τον κ. Γεραπετρίτη, δεν θα έπρεπε να γνωρίζει τον κ. Λιγνάδη η Κυβέρνηση; Η αμέλεια δεν είναι, επίσης, καταδικαστέα; Ευχαριστώ πολύ.
Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής κ. Σκανδαλίδης έχει ζητήσει τον λόγο για μια παρέμβαση. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κατ' αρχάς, κύριε Υπουργέ, πρέπει να σας πω ότι, ανεξάρτητα από τη σημερινή συζήτηση, από το περιρρέον κλίμα των ημερών, είναι εμφανές ότι η πολιτική ευθύνη της Κυβέρνησης για το διορισμό του Λιγνάδη, η καθυστερημένη αντίδραση και η προσπάθεια συγκάλυψης εκ των υστέρων είναι σαφής, αντικειμενική και δυστυχώς δεν έχει αναληφθεί. Αυτό είναι ένα πολιτικό γεγονός, δεν θα μείνω όμως σε αυτό. Δεν ξέρω αν αποτελεί εξαιρετική σύμπτωση, μιλάμε σήμερα για τα δικαιώματα του ανθρώπου, την ίδια στιγμή που τα δικαιώματα αυτά καταστρατηγούνται. Καταστρατηγούνται από τις αποτρόπαιες πράξεις ανθρώπων που κατέχουν το όποιο είδος εξουσίας και έρχονται κατά συρροή στη δημοσιότητα από ένα ρωμαλέο κίνημα κοινωνικής απελευθέρωσης που δεν ζητάει πολιτικούς καθοδηγητές, αλλά ζητάει μια από κοινού υποστήριξη των δίκαιων αιτημάτων του. Καταστρατηγούνται από δημόσιους κατήγορους των μέσων μαζικής ενημέρωσης και ιδίως από το ανεξέλεγκτο καθεστώς των ιστοτόπων, που κατά συρροή σπιλώνουν και ατιμώρητα διαπομπεύουν πρόσωπα και πράγματα. Καταστρατηγούνται από πολιτικούς εισαγγελείς που απαγγέλλουν κατηγορίες και εκπονούν αποφάσεις εμποδίζοντας τη δικαιοσύνη να πάρει τις αποστάσεις της και συντεταγμένα να λάβει τις αποφάσεις της, δημιουργώντας ένα κλίμα σύγχυσης, δυσπιστίας και αποπροσανατολισμού. Και βέβαια δεν μπορεί, αγαπητοί φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ, να γίνεται συσχετισμός με το δικαίωμα ή όχι του Κουφοντίνα να αλλάξει φυλακή. Είναι άλλης τάξης πρόβλημα αυτό που υπάρχει σήμερα στην ελληνική κοινωνία. Μέσα σε αυτό το κλίμα, έρχεται ο Πρωθυπουργός και ζητάει μεθαύριο να γίνει προ ημερησίας διάταξης συζήτηση για την ποιότητα της δημοκρατίας και τον τρόπο που γίνεται ο πολιτικός διάλογος. Φοβάμαι, κύριε Υπουργέ, ότι μόλις παρακολουθήσαμε το εναρκτήριο λάκτισμα της μάχης που πρόκειται να δούμε μεθαύριο, Πέμπτη, ανάμεσα στον Πρωθυπουργό και στον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Σε μια κρίσιμη στιγμή για την πορεία του τόπου αυτό που έλειπε από τη δημόσια ζωή είναι να χωριστούμε σε υπερασπιστές και κατήγορους θυτών και θυμάτων, να χωριστούμε ξανά για το ύψος των ποινών που εμείς θα αποφασίσουμε για τις εγκληματικές πράξεις, να χωριστούμε για τον τρόπο που υπερασπιζόμαστε τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ούτε το ύφος ούτε το ήθος αυτής της αντιπαράθεσης τιμά το εθνικό Κοινοβούλιο αυτή την κρίσιμη στιγμή. Πώς, λοιπόν, θα γίνει αυτή η συζήτηση μεθαύριο, κύριε Πρόεδρε; Εμένα με τρομάζει και είναι τεράστια η ευθύνη και του Πρωθυπουργού που ανέλαβε την πρωτοβουλία, αλλά και των Αρχηγών των κομμάτων. Το Κίνημα Αλλαγής, αυτή την κρίσιμη στιγμή, όπως πάντα όλον τον τελευταίο καιρό, θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, για να υπερασπιστεί τη δημοκρατία και τους θεσμούς της και, το κυριότερο απ' όλα, να κάνει ένα βήμα προς τα εμπρός για να μην ξαναγυρίσουμε στη σκιαμαχία του χθες. Αυτή είναι η δική μας ευθύνη και αυτή τη στάση θα ακολουθήσουμε. Ελπίζω μεθαύριο, Πέμπτη, να μη γίνει σε αυτή την ατμόσφαιρα η συζήτηση, γιατί θα είναι ακόμα ένα δράμα στην ίδια τη δημοκρατία.
Ευχαριστούμε τον κ. Σκανδαλίδη. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, ο κ. Ραγκούσης, για δύο λεπτά.
Κύριε Γεραπετρίτη, πρώτον, μιλήσατε λιγότερο για το νομοσχέδιο, δηλαδή σχεδόν καθόλου, μηδέν δευτερόλεπτα, απ' όσο ο Κοινοβουλευτικός σας Εκπρόσωπος σε ολόκληρη την ομιλία του. Δεύτερον, εγώ δεν σας είπα να δώσετε εντολή στους ανακριτές πώς θα κάνουν τη δουλειά τους. Σας έδωσα την ευκαιρία να τοποθετηθείτε επί αυτών των καταγγελιών που έχουν δει το φως της δημοσιότητας και ήθελα, κύριε Γεραπετρίτη, να γίνει ακριβώς αυτό που έγινε, να τοποθετηθείτε και να καταγραφεί πώς ακριβώς τοποθετηθήκατε σε καταγγελίες ότι δεν έχει προχωρήσει η κατ' οίκον έρευνα, δεν έχει γίνει άρση τηλεφωνικού απορρήτου, δεν έχει καν κατασχεθεί το κινητό του τηλέφωνο. Όπως κρίνατε εσείς, τοποθετηθήκατε και έχει καταγραφεί. Τρίτον. Πολλά μπορείτε να λέτε για την κ. Μενδώνη για το πόσο σπουδαία Υπουργός είναι. Ένα, όμως, φροντίσατε να μην πείτε, κύριε Γεραπετρίτη. Γιατί η κ. Μενδώνη δεν προσέφυγε η ίδια στη δικαιοσύνη όταν είδε το φως της δημοσιότητας η συγκλονιστική συνέντευξη του «Νίκου Σ.» και γιατί δεν είχε την πολιτική δύναμη να εμφανιστεί στον ελληνικό λαό ότι αυτή αποπέμπει τον Λιγνάδη, αλλά ψευδέστατα τον εμφάνισε ότι αυτός παραιτήθηκε και μάλιστα για προσωπικούς λόγους; Σας δόθηκε η ευκαιρία να μας διαψεύσετε και δεν το κάνατε, κύριε Γεραπετρίτη. Δεν διαψεύσατε ότι με το δικό σας νομοθέτημα για το Επιτελικό Κράτος καταργήθηκαν οι διατάξεις του νόμου Βερναρδάκη για δημόσια διεθνή πρόσκληση για τη στελέχωση της θέσης του καλλιτεχνικού διευθυντή για το Εθνικό Θέατρο. Δεν διαψεύσατε ότι με τροπολογία Μενδώνη, μόλις είχατε αναλάβει, καταργήθηκαν οι προσκλήσεις που ήδη είχαν βγει διεθνώς και σε εθνική κλίμακα στον αέρα. Κάτι τελευταίο, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Γεραπετρίτη, εγώ καταλαβαίνω την αγανάκτησή σας για το « # ΝΔ - παιδεραστές», ειλικρινά. Όμως, δεν μπορώ να μη θέσω τώρα, εδώ που μιλάμε οι δυο μας, με μέγα ερωτηματικό το αν είσαστε ειλικρινής ή υποκριτής, αν δεν πάρω την απάντησή σας στο εξής, κύριε Γεραπετρίτη. Με την ίδια ένταση, με την ίδια ευαισθησία που διαμαρτύρεστε γι' αυτό το hashtag τώρα πάρτε τον λόγο και τοποθετηθείτε για την απροσχημάτιστη χυδαιότητα του συναδέλφου σας, του κ. Χρυσοχοΐδη, ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έκαψε εκατό ανθρώπους στο Μάτι και αν τον καταδικάσετε και αν αυτήν τη στιγμή τοποθετηθείτε εναντίον αυτής της χυδαιότητας που είπε ο κ. Χρυσοχοΐδης, τότε εγώ θα σας αναγνωρίσω ότι είσαστε καθ' ολοκληρίαν ειλικρινής. Αν όχι, κύριε Γεραπετρίτη, είσαστε επιλεκτικά ευαίσθητος μόνο όταν σας βολεύει. Γιατί από την ώρα που θα πάρετε τώρα τον λόγο αν δεν αποστασιοποιηθείτε γι' αυτήν τη χυδαιότητα, τότε σημαίνει ότι εκφράζει όλη σας την Κυβέρνηση και πρωτίστως και τον κ. Μητσοτάκη.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Ραγκούση, είστε ο πρωτομάστορας του συμψηφισμού. Δεν πρόκειται να μπω σε μία λογική να συμψηφίσω οτιδήποτε.
Είναι τρισχειρότερο.
Λυπάμαι πάρα πολύ για την ποιότητα του λόγου. Γίνεστε μέσα σε αυτόν τον ιερό χώρο ένας αγωγός δημαγωγίας. Πώς προέκυψε τώρα η δήλωση του κ. Χρυσοχοΐδη;
Πώς προέκυψε;
Ποια είναι η σχέση με το ζήτημα που συζητάμε; Πείτε μου ποια είναι η σχέση.
Όταν το καταλάβετε, τότε θα σας πω.
Να σας πω εγώ. Να απαντήσω, μία και το είπε ο κ. Ραγκούσης. Αυτό ανεφέρεται και σε εσάς, κύριε Σκανδαλίδη, που με έκπληξη άκουσα ότι υπήρξε επιχείρηση συγκάλυψης. Επειδή η Ελλάδα - θα το πω μία φορά και δεν θα επανέλθω - είναι κράτος δικαίου και είναι κράτος δικαίου για όλους, εμείς κάνουμε αυτό το οποίο επιβάλλει το Σύνταγμα και ο νόμος. Η καταγγελία στην οποία αναφέρθηκε ο κ. Ραγκούσης έγινε στις 6 Φεβρουαρίου. Έγινε ανώνυμα και για τον θύτη και για το θύμα. Δεν υπήρξε κανένα όνομα. Παρά ταύτα, ακριβώς για λόγους ευαισθησίας, η κ. Μενδώνη ζήτησε από τον κ. Λιγνάδη την παραίτησή του, η οποία υπεβλήθη λίγες ώρες μετά. Ποια ειναι η συγκάλυψη, λοιπόν, κύριε Ραγκούση; Λίγες ώρες μετά από συνέντευξη, η οποία ήταν - επαναλαμβάνω - ανώνυμη για το θύμα, ανώνυμη για τον θύτη, ήρθε η κ. Μενδώνη και ζήτησε την παραίτηση.
Ψευδές αυτό που λέτε.
Σας παρακαλώ πάρα πολύ. Δεν σας διέκοψα. Ζήτησε, λοιπόν, την παραίτηση του κ. Λιγνάδη.
Ψευδές!
Κύριε Ραγκούση, δεν διακοπήκατε. Αφήστε τον Υπουργό να μιλήσει. Γιατί έχετε εκνευρισμό;
Φέρτε τη δήλωση που έκανε εκείνο το βράδυ.
Κύριε Ραγκούση, μην διακόπτετε.
Κυρία Φωτίου, σας παρακαλώ.
Να τελειώνουν, κύριε Πρόεδρε, αυτές οι αντεγκλήσεις για να μιλήσουμε και για το νομοσχέδιο.
Έχετε δίκιο. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Θέλω παρακαλώ να καταγραφεί στα Πρακτικά ότι χαρακτήρισε «ψευδές» αυτό το οποίο είπα, ότι ζητήθηκε η παραίτηση από την κ. Μενδώνη. Θέλω να καταγραφεί στα Πρακτικά.
Και σας προκαλώ να φέρετε τη δήλωση της κ. Μενδώνη. Βεβαίως να καταγραφεί.
Η κ. Μενδώνη ζήτησε την παραίτηση του κ. Λιγνάδη. Ξέρετε, όμως, ποια είναι η διαφορά μας; Η διαφορά μας είναι η εξής, ότι εμείς, επειδή έχουμε μια θεσμική αντίληψη των πραγμάτων, δεν θα βγάζαμε ποτέ τον κ. Λιγνάδη να τον καταδικάσουμε εκείνη την ημέρα. Δεν θα τον εκθέταμε με τον τρόπο που εσείς θα πράττατε ίσως σε μία άλλη περίπτωση. Αυτό που σήμερα ζητάτε: Γιατί δεν το διαπομπεύσαμε ενώ δεν υπήρχε ακόμη καμμία καταγγελία. Αυτό ζητάτε. Αυτό, όμως, δεν έγινε, γιατί η Ελλάδα, τουλάχιστον με αυτή την Κυβέρνηση, διατηρεί το συνταγματικό τεκμήριο του κράτους δικαίου. Ο κ. Λιγνάδης απεχώρησε ως όφειλε και οδηγήθηκε λίγες μέρες μετά στη δικαιοσύνη, αλλά δεν τον διαπομπεύσαμε, δεν τον ρίξαμε στα «σκυλιά», δεν πήγαμε στο δικαστήριο να ζητήσουμε να του επιβληθούν κυρώσεις. Ακολουθήσαμε την οδό που το Σύνταγμα επιβάλλει. Εάν για σας το Σύνταγμα και ο νόμος είναι περιττά εμπόδια, να το ξέρουμε. Εγώ, όμως, θα σας πω για μία τελευταία φορά ότι αυτή η Κυβέρνηση εντολές για κατ' οίκον έρευνες, για άρση τηλεφωνημάτων δεν πρόκειται να κάνει ποτέ. Αυτά τα ξεχάσαμε στις εκλογές του 2019.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Λοβέρδος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν με έβαλαν πρώτο στη λίστα να μιλήσω είπα ότι θα προφτάσω να πάω να εμβολιαστώ, γιατί σήμερα εμβολιάζομαι με το εμβόλιο της «ASTRAZENECA» και είμαι πάρα πολύ ευτυχής γι' αυτό. Όμως, τώρα κοντεύω να το χάσω το ραντεβού. Ευτυχώς, όμως, θα προλάβω. Δεν άκουσα τίποτα να ειπωθεί, με αφορμή και αυτό το νομοσχέδιο για τη βιοτεχνολογία και την τεχνοηθική, για τον υποδειγματικό τρόπο με τον οποίο διεξάγονται οι εμβολιασμοί στη χώρα μας. Δεν νομίζω ότι στην ιστορία της Ελλάδας έχει ξαναγίνει τέτοια επιχείρηση με τόσο άψογο τρόπο. Και δεν θέλω να το πιστώσω στην Κυβέρνηση. Όχι. Το πιστώνω στη χώρα. Η χώρα διεξάγει με άψογο τρόπο τη διαδικασία του εμβολιασμού, που είναι ο μόνος τρόπος για να ξεπεράσουμε την πανδημία και να βγούμε πάλι ζωντανοί και όρθιοι στην πραγματική και την κανονική ζωή. Και αυτό θα έπρεπε κάποια στιγμή να το αναγνωρίσουμε για το καλό το δικό μας και το καλό της πατρίδας μας, ότι κάτι αλλάζει και αλλάζει προς το καλύτερο. Δεν θα ήθελα να μιλήσω για όλα αυτά τα θέματα που ακούστηκαν, αλλά δυστυχώς με υποχρεώνουν. Είχα ετοιμάσει άλλη ομιλία στο μυαλό μου και άλλα πράγματα πρέπει να σας πω τώρα. Κατ' αρχάς, επειδή άκουσα κάτι περί συγκάλυψης και περί Λιγνάδη, υπάρχει έστω και ένας Έλληνας, και από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ και απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής, που το 2019, όταν ο Λιγνάδης διορίστηκε καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, να πίστευε ότι δεν άξιζε ως σκηνοθέτης και ηθοποιός και ως καλλιτεχνική φυσιογνωμία να είναι καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου; Υπήρχε έστω ένας; Δεν υπήρχε. Ξέρατε ότι ήταν παιδεραστής και βιαστής και οτιδήποτε άλλο ο κ. Λιγνάδης; Αν το ξέρατε, γιατί δεν το λέγατε; Γιατί το θυμηθήκατε μετά από τόσα χρόνια; Εγώ προσωπικά δεν το γνώριζα και υποθέτω δεν το γνώριζε ούτε η κ. Μενδώνη, δεν το γνωρίζε ούτε ο κ. Γεραπετρίτης, ούτε κανείς όταν τον διόριζε δικαιολογημένα στη θέση αυτή. Κι όταν έσκασε αυτή η υπόθεση η Κυβέρνηση του ζήτησε την παραίτησή του και έφυγε από τη θέση αυτή. Έχετε καταλάβει τι σημαίνει η λέξη «συγκάλυψη»; Συγκάλυψη είναι ότι ξέρεις κάτι - ελληνικά μιλάμε - και επίτηδες το αποκρύπτεις ή προσπαθείς να το αποκρύψεις. Αυτό σημαίνει «συγκάλυψη». Έχετε κάποιο τέτοιο στοιχείο γι' αυτό; Φυσικά και δεν έχετε. Αλλά, σας αρέσει να λέτε κουβέντες. Σας αρέσει να δημιουργείτε εντάσεις, γιατί δεν έχετε άλλη αντιπολιτευτική ατζέντα. Ευτυχώς, άκουσα σήμερα τον κ. Ραγκούση - και χάρηκα ομολογώ - που είπε ότι απορρίπτει αυτό το «# ΝΔ - παιδεραστές». Αλλά δυστυχώς, υπάρχουν και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τα οποία έχουν τραβηχτεί σε μια γραμμή τύπου Χίου και Βαξεβάνη και λυπάμαι. Νομίζω ότι η λογική αυτή είναι ό,τι πιο πρόστυχο έχω ακούσει στα τριάντα πέντε χρόνια που ασχολούμαι ως επαγγελματίας δημοσιογράφος με τον δημόσιο βίο. Δεν το έχω ξανακούσει αυτό. Καταλαβαίνω ότι μπορεί να γίνονται υπερβολές και να υπάρχουν και συγκρούσεις έντονες στην πολιτική. Αυτά συμβαίνουν. Αλλά τόσο χαμηλά, να ταυτίζεις μια ολόκληρη παράταξη με παιδεραστές, ε, είναι αδιανόητο. Είναι τρελό, είναι αδιανόητο και είναι πρόστυχο, βαθιά πρόστυχο. Οι εγκληματίες αυτού του είδους - παιδεραστές, βιαστές - δεν ανήκουν σε κανένα κόμμα. Δεν είναι εκπρόσωποι καμμιάς παράταξης. Είναι εγκληματίες. Είναι τέρατα. Δεν έχουν σχέση με τα κόμματα. Και είναι λάθος να βάζουμε στον κομματικό και πολιτικό διάλογο τέτοιου είδους επιχειρήματα. Είναι ντροπή να τα βάζουμε. Επίσης θέλω να πω και δύο λόγια σχετικά με αυτά που άκουσα από τον τέως Πρόεδρο της Βουλής κ. Νίκο Βούτση, τον οποίο γνωρίζω τριάντα χρόνια, από τότε που δεν ήταν καν Βουλευτής και που ήταν πάντα στέλεχος της Αριστεράς και τον οποίον εγώ, διαφωνώντας πλήρως μαζί του, πάντα τον σεβόμουν και πάντα τον συμπαθούσα. Είπε για τη χθεσινή επιχείρηση στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, κατόπιν πρόσκλησης του Πρυτάνεως για τους καταληψίες της κεντρικής διοίκησης του πανεπιστημίου στην Αστυνομία, ότι αποτελεί προσβολή στη δημοκρατία. Αγαπητέ, κύριε Βούτση, ξέρετε τι αποτελεί προσβολή στη δημοκρατία; Εάν η Αστυνομία αρνείτο να πάει και να βγάλει από το κτήριο αυτό τους καταληψίες. Τότε θα είχαμε κατάλυση του κράτους δικαίου. Τότε θα σήμαινε ότι οποιαδήποτε οργανωμένη μειοψηφία μπορεί να παραβιάζει τον νόμο εν αγνοία των υπεύθυνων της αυτοδιοίκησης των πανεπιστημίων. Και μόνο που το λέτε δείχνει ότι έχετε μείνει εγκλωβισμένοι σε ένα σαθρό παρελθόν το οποίο έχει τελειώσει. Ναι, δεν έχουν ξαναγίνει τέτοια πράγματα στα πανεπιστήμια. Ομολογώ ότι δεν έχουν ξαναγίνει. Κακώς δεν γινόντουσαν τόσα χρόνια. Καλώς επιτέλους γίνονται. Καλώς εφαρμόζεται ο νόμος επιτέλους. Δημοκρατία σημαίνει εφαρμογή του νόμου. Η Αστυνομία είναι αυτή η οποία έχει υποχρέωση να επιβάλει τον νόμο. Δεν είμαι νομικός, όπως είναι ο Πλεύρης ή ο Γεραπετρίτης, αλλά κοινή λογική έχουμε. Ο μόνος που έχει δικαίωμα άσκησης φυσικής βίας μέσα σε ένα κράτος δικαίου είναι η Αστυνομία και μόνο για να επιβάλει τον νόμο. Είναι αυτονόητες έννοιες, που δυστυχώς στην Ελλάδα δεν ήταν ποτέ αυτονόητες. Είναι καιρός να κάνουμε αυτό που συμβαίνει σε όλα τα πολιτισμένα κράτη της υφηλίου. Θέλω να τελειώσω με την υπόθεση Κουφοντίνα, γιατί και αυτή με έχει πονέσει. Γιατί ξαφνικά - όπως είπε προηγουμένως ο Θάνος Πλεύρης - όλοι εμείς οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας δεν ξέρουμε αν θα γυρίσουμε το βράδυ σπίτι μας με την υπόθεση Κουφοντίνα και το λέω ανοιχτά. Δεν είναι πολιτικό ζήτημα αυτό που γίνεται με τον Κουφοντίνα. Φυσικά σε ένα κράτος δικαίου, όπως είναι η Ελλάδα, ακόμα και ο καταδικασμένος για έντεκα ανθρωποκτονίες Κουφοντίνας έχει δικαιώματα. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει δικαιώματα στην Ελλάδα. Μόνο κάποιοι επιλέγουν ποιοι έχουν δικαιώματα και κάποιοι όχι. Εμείς θεωρούμε - και αυτή η παράταξη το αποδεικνύει πάντα - ότι σέβεται τα δικαιώματα όλων των ανθρώπων, ανεξαρτήτως φυλής, σεξουαλικού προσανατολισμού και κομματικής συμπόρευσης. Ο Κουφοντίνας έχει δικαιώματα. Εάν θεωρεί ότι παραβιάζονται τα δικαιώματά του σε ένα κράτος δικαίου, όπως είναι η Ελλάδα, υπάρχουν τα δικαστήρια. Γιατί δεν απευθύνεται στα δικαστήρια να τον δικαιώσουν, αν έχει δίκιο; Αν έχει άδικο, τότε πώς περιμένει να δικαιωθεί; Πιέζοντας και εκβιάζοντας μια κυβέρνηση με απεργία πείνας να του χαριστεί και να του κάνει δίκαιο το άδικό του; Δεν γίνεται αυτό σε ένα κράτος δικαίου, σε μια δημοκρατία και σε μια ελεύθερη χώρα που είμαι χαρούμενος που ζω και εγώ και τα παιδιά μου και θα μεγαλώσουν οι επόμενες γενιές. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε και εμείς για τη συνέπεια στον χρόνο. Τον λόγο τώρα έχει η Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, η κ. Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ομολογώ ότι και εγώ είχα προετοιμαστεί για μια διαφορετική ομιλία, αλλά θα ήθελα να κάνω κάποια σχόλια στην τοποθέτηση του κυρίου Υπουργού. Πρώτα απ' όλα, κύριε Υπουργέ, επειδή δείξατε να το αμφισβητείτε αυτό, οι Βουλευτές έχουν πλήρη ελευθερία έκφρασης από αυτό το Βήμα και επιλέγουν κάθε φορά πώς θα τοποθετηθούν και τι θα πουν, ιδιαίτερα βέβαια οι Βουλευτές της Αντιπολίτευσης. Το δεύτερο είναι ότι δεν νομοθετούμε εδώ εν κενώ. Νομοθετούμε μέσα σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό πλαίσιο και φυσικά και το παρόν νομοσχέδιο έρχεται και το εξετάζουμε και τοποθετούμαστε - και η δική μας κριτική ασκείται - στο πλαίσιο της συνολικής διακυβέρνησης, του ύφους, της πολιτικής και του τρόπου άσκησης της εξουσίας από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Αυτό είναι δεδομένο. Το τρίτο που θα ήθελα να πω - γιατί δεν απευθύνεστε σε λωτοφάγους, ούτε μέσα σε αυτήν την Αίθουσα, ούτε στον ελληνικό λαό που μας παρακολουθεί και μας κρίνει - είναι ότι δεν μπορείτε να λέτε εσείς ότι πρώτη η Νέα Δημοκρατία το 2020 έβαλε το ΑΣΕΠ στις κρίσεις προϊσταμένων. Δεν μπορείτε να λέτε εσείς ότι είσαστε περήφανοι που βάλατε υπηρεσιακούς γραμματείς στα Υπουργεία, γιατί να σας θυμίσω πάρα πολύ απλά ότι ο κ. Μητσοτάκης ως Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης το 2014 λίγο πριν τις εκλογές με διοικητική πράξη αντικατέστησε και όρισε χωρίς κρίσεις όλους τους προϊστάμενους της δημόσιας διοίκησης. Να θυμίσουμε φυσικά και τις απολύσεις και τη διαθεσιμότητα. Να σας θυμίσω ότι το 2016- είναι εδώ ο συνάδελφος ο κ. Βερναρδάκης που επί δικής του υπουργίας - θεσπίστηκε για πρώτη φορά στη χώρα μας θεσμικό πλαίσιο το οποίο εξασφάλιζε και τις κρίσεις των προϊσταμένων με συμμετοχή του ΑΣΕΠ και του Νομικού Συμβουλίου του κράτους, όπως επίσης και τον θεσμό των γραμματέων των Υπουργείων οι οποίοι θα έβγαιναν μέσα από αξιοκρατικές διαδικασίες από ειδικό συμβούλιο του ΑΣΕΠ που εσείς καταργήσατε με τον νόμο του Επιτελικού Κράτους μόλις αναλάβατε την εξουσία. Να σας θυμίσω ότι είχε προβλεφθεί το μητρώο στελεχών από τον νόμο του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου ακριβώς με διαδικασίες αξιοκρατικές να διοριστούν όλοι και οι διοικητές των νοσοκομείων και είδαμε τον τρόπο με τον οποίο εσείς κάνατε τις διοικήσεις των νοσοκομείων και όλα τα τραγελαφικά που ζήσαμε μετά τις εκλογές του 2019 και όσον αφορά τις δημόσιες επιχειρήσεις και τις ΔΕΚΟ. Όλα αυτά εσείς τα καταργήσατε. Άρα, μην έρχεστε τώρα εδώ και μας λέτε ότι είναι άσχετο το θέμα του Επιτελικού Κράτους της Νέας Δημοκρατίας από το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα. Είναι απόλυτα συνδεδεμένα και πολύ σωστά ειπώθηκε αυτό και από την εισηγήτρια μας, την κ. Φωτίου και από τον κ. Ραγκούση ως Κοινοβουλευτικό μας Εκπρόσωπο. Γιατί δεν λειτουργείτε εν κενώ, πολύ περισσότερο ένα νομοσχέδιο το οποίο οι τρεις εθνικές επιτροπές, η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας και η αναμόρφωση στις δύο επιτροπές είναι ακριβώς μέσα στη λογική του δικού σας Επιτελικού Κράτους, που είναι, πρώτον ο έλεγχος από τον Πρωθυπουργό, δεύτερον κομματικοποίηση όσον αφορά τη σύνθεση και τη συμμετοχή και τρίτον μετακλητοί, μετακλητοί, μετακλητοί και προσλήψεις και διαχείριση κονδυλίων μέσα από αναθέσεις και αδιαφανείς διαδικασίες. Επειδή βέβαια εδώ συζητάμε για τον τρόπο διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, ποια είναι τα χαρακτηριστικά αυτής της διακυβέρνησης που ο ελληνικός λαός βιώνει πάνω από όλα; Γιατί το θέμα είναι τελικά ο ελληνικός λαός τι βιώνει από αυτήν την Κυβέρνηση. Να θυμηθούμε το Επιτελικό Κράτος και πώς διαχειρίστηκε μία βαριά κακοκαιρία που ξέραμε ότι θα έρθει και πως βούλιαξε στα χιόνια και έγινε μετά ένα blame game, το οποίο συνεχίζεται ακόμη μεταξύ των διάφορων φορέων της Κυβέρνησης και της περιφέρειας και του ΔΕΔΔΗΕ; Να θυμηθούμε και να μιλήσουμε εδώ γενικώς πώς το Επιτελικό Κράτος έρχεται να διαχειριστεί με αλαζονεία τα ζητήματα των παραγωγικών και κοινωνικών φορέων, που αυτήν τη στιγμή υποφέρουν και τις διάφορες δηλώσεις Υπουργών που αποδεικνύουν πόσο αποκομμένοι είστε από την πραγματικότητα; Να σκεφτούμε και να αναφερθούμε, όπως πολύ σωστά ο τέως Πρόεδρος της Βουλής είπε πριν, για τον αυταρχισμό, τα ιδιώνυμα που παντού έρχεστε να θεσπίσετε, από τον νόμο για τις πορείες, μέχρι τον νόμο για την παιδεία; Είδαμε πώς εκδηλώθηκε ο αυταρχισμός και η καταστολή χτες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο απέναντι σε νέους φοιτητές, σε νέα παιδιά, τα οποία είχαν κάνει μία κινητοποίηση ειρηνική. Αυτή είναι η εικόνα της δικής σας διακυβέρνησης. Δεν είναι άσχετα από όλα αυτά που συζητάμε και δεν μπορούμε εμείς εδώ να είμαστε στεγανοποιημένοι στο πώς τοποθετούμαστε. Και βέβαια, αυτό που ειπώθηκε και όλοι εδώ συμμεριζόμαστε και λέμε - και θα επαναλάβω αυτό που ειπώθηκε από τον Κοινοβουλευτικό μας Εκπρόσωπο - είναι ότι σαφώς και αποδοκιμάζουμε οποιαδήποτε ταύτιση κομματικών παρατάξεων με παιδεραστία και οτιδήποτε. Αλίμονο. Από κει και πέρα, όμως, δεν μπορεί να έρχεστε και να μας λέτε κιόλας ότι δεν υπάρχει ευθύνη σε αυτήν την Κυβέρνηση, δεν υπάρχει ευθύνη επειδή ακύρωσε μία προκήρυξη που ήταν και η συνολική σας λογική τότε ότι έπρεπε να αλλάξει ο τρόπος διορισμού. Τα ίδια κάνατε και με την Αρχή Διαφάνειας όσον αφορά το πώς εσείς έρχεστε να διορίσετε τα στελέχη. Σαφώς τότε δεν μπορούσατε να ξέρετε πριν ενάμιση χρόνο τι κατηγορίες θα αντιμετωπίσει ο καλλιτεχνικός διευθυντής. Η αντίληψή σας, όμως, ήταν αντίληψη του δικού σας Επιτελικού Κράτους που καταργήσατε την προκήρυξη. Επίσης, όταν επί είκοσι μέρες η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού σιωπά ενώ γίνεται όλη αυτή η συζήτηση, είναι σαφές ότι εδώ υπήρχε προσπάθεια υποβάθμισης και έμπρακτη συγκάλυψη. Αυτό ειπώθηκε εδώ πέρα. Δεν είναι, λοιπόν, όλα αυτά άσχετα με αυτά που συζητάμε. Ξέφυγα κι εγώ από το νομοσχέδιο, αλλά τελικά όλα συνδέονται. Θα σταθώ ιδιαίτερα στην Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας. Πιστεύω, κύριε Υπουργέ, ότι τελικά έρχεστε και φτιάχνετε μία αρχή η οποία ενώ έχει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά, του ελέγχου από τον Πρωθυπουργό, τους μετακλητούς και όλα αυτά για τα οποία σας κάναμε κριτική, ταυτόχρονα υπολείπεται από αυτό που έχει ανάγκη σήμερα για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της στήριξης των ατόμων με αναπηρία. Γιατί μετά από ένα ευχολόγιο που ήταν το Εθνικό Σχέδιο Δράσης, θα περίμενε κανείς τουλάχιστον να έρθετε να θεσπίσετε μία διοικητική αρχή που να μπορεί πραγματικά να συντονίζει, να παίρνει αποφάσεις, να υλοποιεί πολιτική. Τίποτα από αυτά δεν γίνεται με τη συγκεκριμένη Αρχή Προσβασιμότητας που έρχεστε και θεσπίζετε. Και πολύ περισσότερο - και κλείνω με αυτό - όταν στην πράξη αφ' ενός μέσα στην πανδημία δεν στηρίξατε τους ανάπηρους και τους ανθρώπους που είχαν πραγματικά προβλήματα αναπηρίας, ούτε τους κάνατε προτεραιοποίηση για τους εμβολιασμούς, ούτε τους στηρίξατε οικονομικά και εργασιακά, όπως οφείλατε και όπως σας είχαμε προτείνει και πολύ περισσότερο όταν υλοποιείτε το σχέδιο «Πισσαρίδη» το οποίο έρχεται να βάλει την αρχή της λειτουργικότητας, η οποία πλήττει στην καρδιά την ανάγκη ενός κοινωνικού κράτους που να στηρίζει τα άτομα με αναπηρία, να τους δίνει αξιοπρέπεια στη ζωή, στην εργασία και την αναγκαία στήριξη. Για όλους αυτούς τους λόγους, επειδή απορείτε, εμείς καταψηφίζουμε αυτό το νομοσχέδιο και τις επιλογές του. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς την κ. Ξενογιαννακοπούλου. Παρακαλώ να ετοιμαστεί το Βήμα προκειμένου να πάρει τον λόγο ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Μπάμπης Παπαδημητρίου και αμέσως μετά θα πάρει τον λόγο η Βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής κ. Νάντια Γιαννακοπούλου. Στη συνέχεια, για να ξέρετε τον προγραμματισμό, θα πάρει τον λόγο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25, ο κ. Κλέων Γρηγοριάδης και αμέσως μετά η Υφυπουργός η κ. Δόμνα Μιχαηλίδου. Ορίστε, κύριε Παπαδημητρίου, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Μία λέξη αρκούσε για να έχει αποφύγει η χώρα να ζήσει δίπλα σε όλα αυτά που αποκαλύπτονται και που είναι πολύ σημαντικά. Γιατί το πιο σημαντικό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αυτή την στιγμή να κρατηθεί ανοιχτό το στόμα όσων έχουν βρει τον δρόμο της καταγγελίας. Οι γυναίκες, τα νεαρά άτομα, οι ομοφυλόφιλοι να μπορέσουν αύριο να καταγγείλουν εκείνους που τους κακοποίησαν, εκείνους που τους τρομοκράτησαν. Αυτό είναι το σημαντικό με δεύτερο να μείνουμε μακριά από τη δικαιοσύνη, ζητώντας της μόνο ένα πράγμα. Να κάνει γρήγορα. Γιατί η δικαιοσύνη είναι αυτή που θα προφυλάξει και το δικαίωμα του καθενός που καταγγέλλεται - για όσο σοβαρό κι αν είναι το καταγγελλόμενο - να έχει το δικαίωμα να απαντήσει και ενδεχομένως να αποδείξει την αθωότητά του, αν βρεθεί αθώος. Αυτό είναι το καθήκον μας. Και ως προς αυτό, νομίζω ότι η πρωτοβουλία του Προέδρου της Κυβέρνησης να φέρει το θέμα στη Βουλή είναι μια κορυφαία στιγμή την οποία θα πρέπει - νομίζω και ελπίζω και εύχομαι και αύριο θα είμαστε εδώ για να το δούμε και να το κρίνουμε - κυρίως να το παρακολουθήσει ο πολίτης και ο λαός. Εδώ πρέπει να συζητούνται τα ζητήματα όλα. Εδώ πρέπει να λαμβάνονται οι αποφάσεις. Από εδώ πρέπει να δίνεται η κατεύθυνση και ο παλμός του έθνους. Μία λέξη, λοιπόν. Μια λέξη αρκούσε για να αποφύγουμε τον βόρβορο. Μία λέξη σε ένα τηλεφώνημα, από τα πολλά φαντάζομαι, που γίνονται στη διάρκεια της ημέρας. Μία λέξη. «Κόψτο!». Αυτό έπρεπε να πει ο Τσίπρας στον Βαξεβάνη. Αντί να έρχεται εδώ ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να λέει ότι «από τότε που είδε το φως της δημοσιότητας…». Μπα; Δεν ξέρουμε εμείς πότε υπάρχει δημοσιότητα και πότε όχι; Δεν ξέρουμε όσοι το έχουμε υποστεί - εγώ το έχω υποστεί προσωπικά - ότι το «#skai_xeftiles» ότι θα ακολουθείτο βεβαίως από το «# nd» κ.λπ.; Όλα αυτά τα επιτρέψατε, τα καλλιεργήσατε, τα λατρέψατε γιατί σας έφεραν στην εξουσία και νομίζατε ότι μπορούν να σας κρατήσουν στην Αντιπολίτευση. Για τον βόρβορο έχετε άμεση ευθύνη. Αν δεν βρισκόταν το φασιστοειδές που λέγεται Χίος να σας βγάλει από τη δύσκολη θέση, γιατί υποχρεωθήκατε επιτέλους μετά το πρωτοσέλιδο του «ΜΑΚΕΛΕΙΟ» να μαζευτείτε λίγο, θα είχατε πάει ακόμη πιο κάτω. Αυτό σας έσωσε. Αυτός ήταν ο βοηθός σας. Έρχομαι να πάρω ένα παράδειγμα από το συζητούμενο σήμερα νομοσχέδιο, για το οποίο ευχαριστώ τον κ. Γεραπετρίτη που το έφερε και απορώ που θα καταψηφιστεί από ορισμένες πλευρές. Διότι είναι στοιχειώδης μία καλύτερη οργάνωση στο υψηλό επίπεδο, στο επίπεδο του Πρωθυπουργού, που πρέπει να λαμβάνονται οι πρωτοβουλίες και πρέπει να έχει συμβούλους και δομές συμβουλευτικές διαφανείς, γνωστές σε όλους και όχι βεβαίως, να είναι οι όποιοι - που θα μπορούσαν να είναι εξαιρετικοί, δεν αντιλέγω - άλλοι. Εδώ θα ξέρουμε ακριβώς τι γίνεται. Αλλά παίρνω αφορμή, από την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου που είναι και μια παλιά επιτροπή στην οποία έχει γίνει δουλειά και έχετε προσπαθήσει, κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, να παρέμβετε κι εκεί με τρόπο που απηχεί τα ιδεολογικά σας πρότυπα και όχι τα πανανθρώπινα και εκείνα που έχουν εγκριθεί από τις διεθνείς αρχές όπως είναι ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών. Αυτήν τη στιγμή με τον τρόπο που συμπεριφέρεστε, το έχω πει δημοσίως και θα το επαναλάβω στην Αίθουσα με την άδεια του Προέδρου, υποστηρίζοντας ακριβώς τον βόρβορο και έχετε εξωθήσει βασικά δικαιώματα των ανθρώπων σε απόγνωση. Γιατί το έχει το δικαίωμα ο καθένας και ειδικά εκείνος που μπορεί. Με το ένα χέρι βάζατε στην επιτροπή αυτή εκπροσώπους των ΛΟΑΤΚΙ, με το άλλο χέρι, όμως, εδώ που σας ενδιαφέρει πολιτικά - γιατί ήταν 11 Φεβρουαρίου, κυρία Φωτίου, το θυμάμαι γιατί ήταν και η γιορτή μου - ο κ. Τσίπρας στη Βουλή μίλησε, ανέφερε το όνομα του κ. Λιγνάδη χωρίς να πει τίποτε. Τότε πλέον είχε γίνει γνωστό. Γιατί πριν που αναφερθήκατε δεν ήταν γνωστό. Ήταν αυτό που ψιθύριζε το Κολωνάκι, αυτό που ψιθυρίζαμε μεταξύ μας. Αυτό δεν σημαίνει ότι το ήξερε κανείς και ούτε ότι η κ. Μενδώνη έπρεπε με βάση αυτό να πάρει ένα κεφάλι. Αυτά που λέτε η κ. Μενδώνη τα χειρίστηκε άριστα. Εγώ δεν λέω ότι έχει την εμπειρία να χειριστεί το επικοινωνιακό κομμάτι ή το πολιτικό. Φυσικά. Δεν της ζητείται να έχει αυτήν την εμπειρία. Όμως, τα χειρίστηκε άριστα και ακριβοδίκαια. Δεν βιάστηκε. Υπερασπιζόμενη με τον τρόπο αυτό το δικαίωμα ενός ανθρώπου να τύχει πρώτον, να δώσει μία απάντηση και δεύτερον, να υπερασπιστεί τον εαυτό του εφόσον χρειαστεί. Βάζετε, λοιπόν, εκπρόσωπο των ΛΟΑΤΚΙ - και καλά κάνατε, πολύ σωστά - και την ίδια στιγμή μέσα σε αυτόν τον χαμό που γίνεται αυτές τις μέρες δεν σκεφτήκατε ότι μέσα στον βόρβορο οι πρώτοι που πλήττονται είναι οι ομοφυλόφιλοι. Ούτε αυτό σας πέρασε από το μυαλό. Οι συμμαχίες σας είναι πάντοτε τυπικές και βιαστικές. Ως εκ τούτου, νομίζω, κύριε Υπουργέ, ότι στο θέμα της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας, ελπίζω μία από τις πρώτες δουλειές που θα κάνει είναι μια μεγάλη καμπάνια προς τους δήμους, προς τις αρχές, προς τα όργανα της πολιτείας για να κάνουμε κάτι απλό εμείς οι πολίτες. Ερχόμενος εδώ μετράω κάθε πρωί πόσα αυτοκίνητα είναι παρκαρισμένα στις διαβάσεις των πεζών. Πριν από λίγες μέρες πήραμε μια πρωτοβουλία με την οργάνωση «ΙΠΠΟΚΑΜΠΟΣ», με παιδιά που έχουν νοητική υστέρηση, να κάνουν τεστ COVID - που συνέχεια κάνουν τα παιδιά - και είχα την ευκαιρία να τους δω. Είναι μάλιστα πολλοί από αυτούς αθλητές, διότι αυτός είναι και ο στόχος του συλλόγου και μπράβο τους! Αυτά τα παιδιά ταλαιπωρούνται από εμάς. Άρα η πρώτη δουλειά της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας, ελπίζω, κύριε Γεραπετρίτη, ότι θα είναι να μας υπενθυμίσει την υποχρέωση που έχουμε στο συνάνθρωπό μας. Γιατί ζούμε μαζί, ζούμε δίπλα και γιατί τους αγαπάμε. Τελειώνω με ένα πράγμα. Δεν θα ήθελα να το αναφέρω ποτέ, δεν θα ήθελα να μου ξανάρθουν οι σκηνές αυτές και λυπάμαι που ξανάρχεται αυτές τις μέρες με τον τρόπο που ξανάρχεται. Μία υποχρέωση έχει η πολιτεία - το είπε και ο κ. Σκανδαλίδης - απέναντι στον Κουφοντίνα: να τον κρατήσει στη ζωή για να συνεχίσει να εκτίει την ποινή του. Και δεν θα ήθελα να το αναφέρω εδώ, γιατί έχουμε όλοι υποστεί - όσοι το έχουμε - απειλές, άμεσες απειλές, απειλές σε εμάς τους ίδιους, στην οικογένειά μας. Δεν θα ξεχάσω, όμως, ποτέ, γιατί εγώ είδα έναν από τους δολοφονημένους της «17 Νοέμβρη» τέσσερα λεπτά αφότου άκουσα τον πυροβολισμό. Και δεν είναι σωστό σε αυτήν την Αίθουσα να ερχόμαστε και να μιλάμε για τα δικαιώματα των ανθρώπων και να ξεχνάμε το αίμα που χύθηκε. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Και εμείς ευχαριστούμε για τη συνέπεια στον χρόνο. Τον λόγο έχει η Βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής κ. Νάντια Γιαννακοπούλου.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορώ να ξεκινήσω την ομιλία μου χωρίς να αναφερθώ στο τι βιώνουμε αυτές τις ημέρες. Συζητάμε ένα πολύ σοβαρό ομολογουμένως σχέδιο νόμου, μέσα όμως σε ένα αρρωστημένο, σε ένα φορτισμένο κλίμα. Οι καταγγελίες των θυμάτων παιδεραστίας, βιασμών, σεξουαλικών και άλλων παρενοχλήσεων είναι πολύ σημαντικές και δημιουργούν ένα κοινωνικό κίνημα. Δυστυχώς, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βλέπουμε όλα αυτά να χρησιμοποιούνται σε ένα ευτελές κομματικό παίγνιο, που πληγώνει τη δημοκρατία και εμποδίζει τη νηφάλια συζήτηση για την αντιμετώπισή τους. Αντιμετωπίζουμε ανοιχτά φαινόμενα αμέτρητης χυδαιότητας, που κανείς μας δεν μπορεί να ανεχτεί και που θα έπρεπε όλος ο πολιτικός κόσμος να απομονώσει. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε τη μετατροπή τού «Me too» σε ένα σκανδαλοθηρικό, συνωμοσιολογικό, τοξικό παιχνίδι. Αυτήν τη στιγμή επωμιζόμαστε όλοι μας και ο καθένας ξεχωριστά μεγάλες ευθύνες. Ο πόνος των θυμάτων δεν μπορεί να ενταχθεί σε ένα κομματικό χρηματιστήριο είσπραξης ψήφων. Η κομματικοποίηση αυτής της συζήτησης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρωτίστως θίγει τα θύματα, πρωτίστως εμποδίζει και άλλα θύματα να βγουν και να μιλήσουν ανοιχτά μέσα σε αυτό το κλίμα και εν τέλει πλήττει την αξιοπιστία ολόκληρου του πολιτικού κόσμου. Πρέπει, λοιπόν, όλοι μας να συμβάλλουμε στο να ανοίξουν όλα τα στόματα, στο να σπάσει το απόστημα, το νυστέρι της δικαιοσύνης να φτάσει παντού και σε βάθος, να τιμωρηθούν παραδειγματικά όλοι οι ένοχοι και να αναλογιστούμε για τις διαστάσεις αυτών των φαινομένων συνολικά στην ελληνική κοινωνία, ώστε να κάνουμε τις απαραίτητες τροποποιήσεις, τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις στον Ποινικό Κώδικα, στον οποίο δυστυχώς επί της προηγούμενης κυβέρνησης τα όρια παραγραφής πολλών από αυτά τα εγκλήματα μειώθηκαν σημαντικά. Να δούμε τις αλλαγές που πρέπει να κάνουμε στην παιδεία για να βγάλουμε παιδιά που θα πατούν πολύ πιο δυνατά μέσα τους, με πολύ μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και δύναμη να πουν «όχι» και βεβαίως τις απαραίτητες αλλαγές με τη δημιουργία κώδικα δεοντολογίας και συμπεριφοράς εκεί που δεν υπάρχει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχουν δύο τελείως διαφορετικά πράγματα. Ένα είναι η πολιτική κριτική για τα λάθη και τις παραλείψεις, για τις ξεκάθαρες πολιτικές ευθύνες της κ. Μενδώνη η οποία όφειλε να ξέρει, κύριε Υπουργέ, για ποιον λόγο αποπέμφθηκε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου πριν από κάποια χρόνια ο κ. Λιγνάδης, όφειλε να ξέρει για ποιον λόγο τον είχαν διώξει από τον «ΙΑΣΜΟ» πριν από κάποια χρόνια. Και βεβαίως έχει, επίσης, πολιτική ευθύνη γιατί αντί να ακολουθήσει μία προκήρυξη, επέλεξε να «φυτέψει» έναν εκλεκτό. Αυτό, λοιπόν, είναι μια ξεκάθαρη πολιτική ευθύνη, την οποία θα έπρεπε να έχει αναλάβει και να έχει παραιτηθεί. Είναι όμως άλλο αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και τελείως διαφορετική η λάσπη στον ανεμιστήρα, η χυδαιολογία, ο τυχοδιωκτισμός, που δυστυχώς τα έχουμε δει πάρα πολύ τον τελευταίο καιρό. Είναι ώρα ευθύνης. Είναι ώρα ευθύνης για ολόκληρο τον πολιτικό κόσμο. Ας δείξουμε, λοιπόν, ότι τόσο σοβαρά ζητήματα δεν είναι απλά ένα θέμα μικροκομματικών αντεγκλήσεων για λίγα «ψηφαλάκια», αλλά ότι αναλαμβάνουμε πραγματικά τις ευθύνες μας για να δώσουμε στα παιδιά μας μια κοινωνία καλύτερη, όπου δεν θα υπάρχει περιθώριο για τέτοιες συμπεριφορές. Έρχομαι τώρα στο παρόν σχέδιο νόμου του Υπουργείου Επικρατείας. Και ναι, κύριε Υπουργέ, βεβαίως και θα επιλέξω και θα επιλέξουμε ως Κίνημα Αλλαγής να μιλήσουμε γι' αυτό το σημαντικό νομοσχέδιο. Συζητάμε, λοιπόν, για την ίδρυση της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας και καλωσορίζουμε τη δημιουργία της, καθώς εγγυάται την αξιοπρέπεια, την αποτελεσματικότερη ένταξη των ανθρώπων με αναπηρία με βάση το Εθνικό Σχέδιο Δράσης, και πρωτίστως και κυρίως ικανοποιεί ένα πάγιο διαχρονικό αίτημα της Εθνικής Συνομοσπονδίας των Ατόμων με Αναπηρία. Συζητάμε επίσης για την αναμόρφωση του υφιστάμενου πλαισίου λειτουργίας της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και Τεχνοηθικής, οι οποίες θεσπίστηκαν από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Το ξέρετε καλά. Έργο ΠΑΣΟΚ ήταν αυτές οι επιτροπές με τον ν.2667/1998. Ξέρετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση η οποία άπτεται του πυρήνα αυτών των επιτροπών, είναι σήμερα πιο επίκαιρη από ποτέ, ειδικά με τους περιορισμούς οι οποίοι έχουν τεθεί κατά τη διάρκεια της αντιμετώπισης της πανδημίας. Γνωρίζουμε όλοι ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα καθημερινά δοκιμάζονται για την επίτευξη του υπέρτερου σκοπού, που είναι η προστασία της δημόσιας υγείας. Τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα τα οποία μας απασχολούν ως κοινωνία έχουν να κάνουν με την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού στο υγειονομικό προσωπικό και βεβαίως με την επεξεργασία και το πιστοποιητικό εμβολιασμού κατά του κορωνοϊού από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι συζητήσεις οι οποίες είναι πάρα πολύ σοβαρές και θα πρέπει να τις δούμε με τη δέουσα σημασία. Πρόκειται για θέματα που στη δύσκολη συγκυρία που περνάμε αποκτούν ξεχωριστό ενδιαφέρον και απασχολούν έντονα. Τα ερωτήματα είναι αμείλικτα. Είναι δυνατόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και στο όνομα του δικαιώματος επιλογής να μπαίνει σε κίνδυνο η ζωή ανθρώπων οι οποίοι εισέρχονται σε ένα νοσοκομείο και μάλιστα από αυτούς οι οποίοι έχουν αποστολή να προστατεύσουν τη δημόσια υγεία; Πόσο επιτρεπτή είναι η άρνηση από νοσοκομειακούς του εμβολιασμού αφού μπορούν να λειτουργούν ως φορείς μέσα σε δομές υγείας; Γιατί άραγε υπάρχει αυτή η μέχρι τώρα άρνηση απέναντι στο πιστοποιητικό εμβολιασμού, που για την Ελλάδα ως τουριστική χώρα παίζει τεράστιο ρόλο ώστε να ανοίξει ο τουρισμός με ασφάλεια; Και τι θα κάνουν τα κράτη, συνολικά η Ευρωπαϊκή Ένωση αν αύριο οι μεγάλες αεροπορικές εταιρείες διεθνώς θέσουν ως απαραίτητο προαπαιτούμενο για να ταξιδέψει κάποιος ένα πιστοποιητικό εμβολιασμού; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα χρειαστώ μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Τα θέματα είναι μεγάλα και χρειάζεται μια σοβαρή, συγκροτημένη συζήτηση, όχι χθες, τώρα, κύριε Υπουργέ. Κλείνω με την Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής. Αποτελεί ένα πάρα πολύ σημαντικό ζήτημα ο εκσυγχρονισμός της και η προσαρμογή της στις ανάγκες της νέας εποχής, κάτι το οποίο οφείλω να ομολογήσω θα περίμενα να το κάνετε και με ακόμη μεγαλύτερη γενναιότητα, κύριε Υπουργέ, γιατί ξέρετε παρατηρείται σήμερα η ανάδειξη μιας καινοφανούς μορφής εξουσίας, αυτό που ο κ. Καμίνης ανέφερε στην πρωτομιλία του στις επιτροπές, του λεγόμενου «κατασκοπευτικού καπιταλισμού» από τις εταιρείες της «SILICON VALLEY», «MICROSOFT», «FACEBOOK» κ.λπ.. Αυτό διακρίνεται από τη συσσώρευση γνώσεων και δεδομένων, προσωπικών δεδομένων των χρηστών, που τις περισσότερες φορές λειτουργούν εκτός δικαιοδοσίας και δημοκρατικής εποπτείας. Αναφέρεται, άλλωστε, και από τη Σοσάνα Ζούμποφ, που είναι ειδικός του θέματος. Άρα είναι σημαντικό - και το αναγνωρίζουμε - ότι κατά τη διάρκεια του νομοσχεδίου λάβατε πολύ σοβαρά υπ' όψιν τις παρατηρήσεις τόσο των φορέων όσο και των κομμάτων και συγκεκριμένα τις προτάσεις που έκανε το Κίνημα Αλλαγής. Επισημάναμε και επεσήμανε ο κ. Καμίνης, ο εισηγητής μας, τα αρνητικά σημεία, στα οποία δεν μπορούμε να μην δώσουμε την απαραίτητη έμφαση και έχουν να κάνουν, δυστυχώς, με αυτό το οποίο διαρκώς κάνετε, με τις αποσπάσεις, μετατάξεις, αποζημιώσεις, πάντα εκτός διαδικασίας. Υπερψηφίζουμε επί της αρχής το παρόν νομοσχέδιο, κύριε Υπουργέ. Είναι σημαντικότατη και η δημιουργία της αρχής της προσβασιμότητας, πάγιο αίτημα του αναπηρικού κινήματος, και η αναμόρφωση λειτουργίας των δύο άλλων αρχών. Θα περιμέναμε, όμως, ίσως ακόμα μεγαλύτερη γενναιότητα, ιδιαίτερα όσον αφορά τα ζητήματα προστασίας προσωπικών δεδομένων, σε έναν διαρκώς μεταβαλλόμενο ψηφιακό κόσμο. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε την κ. Γιαννακοπούλου. Τον λόγο τώρα έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ 25, ο συνάδελφος κ. Κλέων Γρηγοριάδης.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, παρά την εντονότατη επικαιρότητα, θα επιλέξω να ξεκινήσω τον λόγο μου, κύριοι και κυρία Υπουργέ, από ένα μήνυμα που έλαβα στο messenger του Facebook - είμαι καινούριος στο Facebook, οξύμωρο σε σχέση με την ηλικία μου. Ήταν ένα πολύ συγκινητικό μήνυμα και νομίζω μας αφορά όλους εδώ και θα ήθελα να σας το διαβάσω, είναι πολύ μικρό. Λέει το μήνυμα «Καλησπέρα, με λένε Μαρία. Είμαι μαθήτρια Β΄ λυκείου σε εσπερινό λύκειο, μαθήτρια με όνειρο, όπως πολλοί μαθητές εσπερινών λυκείων στη χώρα μας, να καταφέρουμε κι εμείς να έχουμε μια θέση στα ελληνικά πανεπιστήμια, ένα όνειρο το οποίο με ένα νομοσχέδιο και μια βάση εισαγωγής γκρεμίζεται μπροστά στα μάτια μας. Οι μαθητές εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα στη μόρφωση και την εκπαίδευση και κανείς, μα κανείς δεν μπορεί να τους το στερήσει αυτό. Όμως, με την ελάχιστη βάση εισαγωγής - ξέρετε, το πρόσφατο νομοσχέδιο της κ. Κεραμέως - καλούμαστε τώρα εμείς να δώσουμε άνιση, ανισότατη μάχη με τα πρωινά σχολεία. Κι έτσι η εισαγωγή μας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση γίνεται πια σχεδόν αδύνατη. Έτσι ύπουλα - λέει η Μαρία, όχι εγώ - μας πετάνε έξω και μας κλείνουν την πόρτα στην εκπαίδευση και δεν έχουν κανένα δικαίωμα να το κάνουν αυτό. Θέλουμε πίσω τα δικαιώματα που είχαμε στα εσπερινά για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Είμαι η Μαρία, είμαι η Σοφία, είμαι ο Γιάννης, είμαι ο Θανάσης. Είμαστε πολλοί, αλλά η φωνή μας δεν φτάνει να ακουστεί. Σας ζητώ - μου γράφει η Μαρία - να γίνετε εσείς η φωνή μας. Σας ζητώ να μην το επιτρέψετε. Ευχαριστώ.». Και εγώ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κυρία Υπουργέ, σας ζητώ, με τη σειρά μου, να γίνουμε όλοι εμείς, εσείς κι εμείς κι εγώ, η φωνή αυτής της Μαρίας, να πάρουμε τηλέφωνο την κ. Κεραμέως, να τη συναντήσουμε και να την ξαναπαρακαλέσουμε να το σκεφτεί. Διότι αυτά τα παιδιά, αυτά τα παιδιά τα οποία εγώ τιμώ περισσότερο από το δικό μου, το ίδιο το παιδί, που πάει σε ένα σχολείο και δεν χρειάζεται να δουλεύει όλο το πρωί και να πηγαίνει σχολείο το βράδυ και να διαβάζει μέχρι τα ξημερώματα - γι' αυτό τα τιμώ αυτά τα παιδιά - έχουν δικαίωμα να μπορούν να γίνουν επιστήμονες. Έχουν αυτό το δικαίωμα. Αυτά τα παιδιά, ξέρετε, κύριοι Υπουργοί, είναι παιδιά τα οποία δεν έχουν καμμία φωνή σε μια κοινωνία που εσείς - εννοώ η παράταξή σας - έχετε χτίσει. Κι αυτά τα παιδιά είναι τα ίδια παιδιά, τα οποία η κ. Κεραμέως ουσιαστικά αποκλείει από την «κοινωνική κινητικότητα» - τι ωραία έννοια - βάζοντας τεράστια ταξικά, καθαρά ταξικά, εμπόδια στη μόρφωσή τους. Είναι τα ίδια παιδιά που ο κ. Χρυσοχοΐδης καταστέλλει βίαια και βάναυσα, όταν τολμήσουν να διεκδικήσουν τα αυτονόητα, δηλαδή τη δημόσια και δωρεάν παιδεία, αξιοπρέπεια, κάποιο μέλλον και ελευθερία. Αυτό, παρεμπιπτόντως, το κάνατε μόλις χθες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου - προσέξτε, κύριε Γεραπετρίτη - για να είμαστε ειλικρινείς, γιατί μερικές φορές αρχίζει να μου δημιουργείται η αίσθηση ότι η παράταξή σας συνολικά είναι μαλωμένη με την αλήθεια. Είδα το δελτίο της κρατικής τηλεόρασης. Προφανώς δεν είναι το ΜέΡΑ25. Είδατε κανέναν «μπαχαλάκη» εχθές στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο; Είδατε κανέναν άνθρωπο να πετάει μολότοφ; Είδατε κανέναν άνθρωπο να επιτίθεται στα ΜΑΤ; Είδατε κανέναν άνθρωπο να πειράζει κανέναν πρύτανη; Είδαμε όλοι να μπαίνει ένα όχημα της Ελληνικής Αστυνομίας, πίσω του να είναι δύο διμοιρίες των ΜΑΤ και αυτές να προπηλακίζουν, και να σπρώχνουν, και να χτυπάνε, και να ανοίγουν φοιτητές, οι οποίοι είχαν το ακαδημαϊκό δικαίωμα της διαφωνίας και της διαδήλωσης. Διαδήλωναν. Δεν έχει γίνει τίποτα μέχρι να χτυπήσει η αστυνομία. Άρα, λοιπόν, εδώ έχουμε το πρώτο δείγμα, κατά τη γνώμη μας, εφαρμογής του τελευταίου κατάπτυστου, πάντα κατά τη γνώμη μας, νομοθετήματός σας για τα πανεπιστήμια και σε σχέση με την παρουσία της αστυνομίας στα πανεπιστήμια. Αλλά πώς, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, να έχουν φωνή όλα αυτά τα παιδιά από τα εσπερινά λύκεια, τα καλύτερα παιδιά μας, αυτά που δουλεύουν, που έχουν τέτοια ζέση για μόρφωση, τέτοια ζέση για βελτίωση, για αυτοβελτίωση, που εργάζονται την ώρα που τα άλλα παιδιά, τα δικά μας, παίζουν ή πλοηγούνται στο διαδύκτιο; Πώς να έχουν λοιπόν φωνή αυτά τα παιδιά, μέσα σε ένα συλλογικό φαντασιακό, το οποίο εσείς έχετε οικοδομήσει; Και με το «εσείς» εννοώ την τεράστια παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, την τεραστιότερη παράταξη του ΠΑΣΟΚ, που τώρα λέγεται ΚΙΝΑΛ, αλλά μερικοί βέβαια τη λένε πάλι ΠΑΣΟΚ. Αποφασίστε πώς θέλετε να λέγεστε, αν είναι επιβαρυντικό δηλαδή το ΠΑΣΟΚ, το παρελθόν, ή αν είναι επιβραβευτικό. Αλλά πρέπει να το αποφασίσετε, κι εμείς να ξέρουμε πώς θα σας αντιμετωπίζουμε. Πώς να έχουν λοιπόν αυτά τα παιδιά φωνή; Πώς να έχουν, όταν στο συλλογικό φαντασιακό που έχετε οικοδομήσει τα τελευταία τριάντα ένα χρόνια, ποιον άραγε πολιτισμό πρεσβεύετε όλοι εσείς; Μα τον πολιτισμό, βεβαίως, αυτού του πασίγνωστου σε όλους μας μιντιακού βούρκου των ιδιωτικών καναλιών της ολιγαρχίας, που σαν σαράκι επεκτάθηκε σχεδόν σε όλα τα πεδία του πολιτισμού μας. Παντού συναντάς τα ίδια, σεξισμό, πατριαρχία, ρατσισμό, φαλλοκρατισμό, ομοφοβία, εθνικισμό, ξενοφοβία και κυρίως υποταγή αδιαπραγμάτευτη στους «επαΐοντες» και μάλιστα σε πολλά εισαγωγικά, αυτούς δηλαδή που τα μίντιά σας ορίζουν και ονοματίζουν ως τέτοιους, ως «επαΐοντες». Σας ζητώ να γίνουμε όλοι μαζί από σήμερα η φωνή της Μαρίας. Η Μαρία, ο Θανάσης, ο Γιάννης, ο Γρηγόρης έχουν δικαίωμα να μπορούν να μπουν στα πανεπιστήμια. Δεν πρέπει να τους αφαιρεί αυτό το δικαίωμα το γεγονός ότι εργάζονται, ενώ σπουδάζουν στη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή μας. Έχουν το δικαίωμα. Ξέρετε πολύ καλά τι παρακολουθεί όλον τον τελευταίο καιρό η ελληνική κοινωνία. Δεν χρειάζεται να σας το πω. Παρακολουθεί ένα θρίλερ, όπου αναδύεται και αναφύεται μια άνευ προηγουμένου χυδαιότητα, που καταλήγει σε βιασμούς, που ενδεχομένως να δούμε αργότερα να καταλήγει σε δολοφονίες. Είμαστε όλοι σοκαρισμένοι. Είμαστε όλοι εμβρόντητοι και έχουμε μείνει όλοι με ανοιχτό το στόμα, παρ' ότι φήμες υπήρχαν πολλές και τις ξέραμε όλοι εδώ και πάρα, πάρα πολλά χρόνια. Όμως, εγώ νιώθω κατ' αρχάς την ανάγκη να θυμίσω εδώ σε όλο το Σώμα, στη Βουλή των Ελλήνων, ότι πολλοί από εμάς έχουν πέσει θύματα κάθε είδους παρενόχλησης, κάθε είδους βίας, ακόμα και βιασμών. Πολλοί από εμάς έχουν κατά κάποιο, καθ' οιονδήποτε τρόπο, βιαστεί. Κι εννοώ τους καλλιτέχνες. Όμως, όλοι ανεξαιρέτως, εξ ημών, εκτός από μένα, τον κ. Σκουρολιάκο και κάποιον ακόμα που είδα εδώ, πεινούν έναν ολόκληρο χρόνο, όλοι οι καλλιτέχνες, γιατί δεν υπάρχει χώρος για αυτούς μες στους σχεδιασμούς σας. Αυτό είναι ένα μόνιμο έγκλημα, που βαρύνει μεταξύ άλλων και την κ. Μενδώνη. Διότι η κ. Μενδώνη μάς έλεγε έναν χρόνο τώρα ότι δεν μπορεί να καταλάβει ποιοι είμαστε, δεν μπορεί να μας εντοπίσει και βεβαίως μας λέει, ανερυθρίαστα, έναν χρόνο τώρα ότι εμείς φταίμε που δεν μπορεί να μας δει, γιατί δουλεύαμε με μαύρα χρήματα. Και σας ρωτάω το απλούστατο ερώτημα: Ξέρετε κανέναν εργαζόμενο να θέλει να δουλεύει χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και χωρίς να πάρει τη σύνταξή του από τη δουλειά του; Όχι, δεν συμφέρει τον εργαζόμενο, αν δεν το έχετε καταλάβει ακόμα μες στη Βουλή των Ελλήνων, η μαύρη εργασία. Τον παρασιτικό εργοδότη του συμφέρει. Η κ. Μενδώνη έχει αφήσει, όχι τον δικό μου κλάδο, εκατόν είκοσι με εκατόν σαράντα χιλιάδες ανθρώπους που εργάζονται στον πολιτισμό και τις τέχνες, να πεινούν έναν ολόκληρο χρόνο με γελοίες προφάσεις ότι δεν μπορεί να τους εντοπίσει. Σας επαναλαμβάνω από αυτό το Βήμα ότι είμαστε επισήμως δώδεκα χιλιάδες Έλληνες ηθοποιοί, έχουν βοηθηθεί από τις βοήθειές σας - τα αισχρά πεντακοσάρικα είναι οι βοήθειές σας - δύο χιλιάδες εξ αυτών, το 80% -85% δεν το έχετε δει και ζει, δεν ξέρω πώς, από φιλανθρωπία, φιλοδωρία, από το μάννα που ρίχνει ο Ιησούς Χριστός από τον ουρανό; Δεν ξέρω πώς καταφέρνουν οι συνάδελφοί μου και ζουν, πάντως κατά έναν παράδοξο τρόπο ζουν. Τώρα, θα μου επιτρέψετε, κύριε Γεραπετρίτη, να σας επαναφέρω στην τάξη. Ξέρετε ότι μου είστε συμπαθής, γιατί είστε πολιτισμένος και είστε καθηγητής - αν δεν απατώμαι - Συνταγματικού Δικαίου. Κύριε Γεραπετρίτη, θα πρέπει να σας πω ότι από λάθος πληροφόρηση ενημερώσατε ψευδώς για μερικά πράγματα τη Βουλή μας πριν από λίγο εδώ. Εγώ είμαι εδώ για να αποκαταστήσω την τάξη και να επαναφέρω την αλήθεια. Η συγκάλυψη που επιχείρησε η Κυβέρνησή σας, η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, μέσω της κ. Μενδώνη, αποκαλύπτεται αναντίρρητα από δύο ημερομηνίες κλειδιά, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Αυτές οι ημερομηνίες είναι η 8η Φεβρουαρίου και η 19η Φεβρουαρίου, κύριε Γεραπετρίτη. Τι συνέβη, άραγε, στις 8 Φεβρουαρίου; Στις 8 Φεβρουαρίου δημοσιοποιήθηκε η πρώτη επώνυμη μήνυση κατά του Δημήτρη Λιγνάδη, η οποία είχε κατατεθεί τρεις ημέρες πριν, στις 5 Φεβρουαρίου. Όμως, η Υπουργός σας, η κ. Μενδώνη, συνέχισε - και απ' ό,τι φαίνεται εσείς, φαντάζομαι εκ παραδρομής, από ελλιπή πληροφόρηση, το συνεχίζετε και σήμερα - επί έντεκα συναπτές ημέρες να κατηγορεί εμάς - άκουσον - άκουσον εμάς! - ως ανθρωποφάγους που αμφισβητήσαμε, τάχα, το τεκμήριο της αθωότητας του κ. Λιγνάδη και που ρισκάραμε να αμφισβητηθεί το κράτος δικαίου, που εσείς έχετε εγκαθιδρύσει στη χώρα, μόνο και μόνο επειδή τολμούσαμε να ζητάμε εδώ και ένα μήνα την αποπομπή του. Επί έντεκα ημέρες μετά την κατάθεση της πρώτης αυτής μήνυσης - όλα αυτά δεν αμφισβητούνται, υπάρχει στις εισαγγελίες η κατάθεση από θύμα του κ. Λιγνάδη - η Υπουργός έκανε λόγο για ανώνυμες καταγγελίες και φήμες. Μόνο που, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν επρόκειτο για ανώνυμες καταγγελίες και φήμες. Ήταν, αντιθέτως, επωνυμότατη μήνυση. Στις 19 Φεβρουαρίου, τελικά, η κ. Μενδώνη έδωσε συνέντευξη Τύπου, όπου αυτοπαρουσιάστηκε σε όλους εμάς ως δήθεν θύμα εξαπάτησης, διαπράττοντας, ταυτόχρονα, ένα νέο, μείζον, μεγάλο, τεράστιο ατόπημα, καθώς δήλωσε ευθαρσώς, καλή της ώρα, μπροστά στις κάμερες, πως «εξαπατήθηκε από έναν πολύ ικανό ηθοποιό με υποκριτική τέχνη υψηλή». Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σας κοιτάζω, όπως συνηθίζω, όλους στα μάτια, χωρίς διακρίσεις και σας ερωτώ: Είναι ποτέ δυνατόν για εσάς μία Υπουργός Πολιτισμού οποιασδήποτε χώρας, οποιασδήποτε μπανανίας - δεν θέλω να πω κάποια χώρα, γιατί θα την αδικήσω - να συγχέει την υποκριτική τέχνη, την τέχνη του Θέσπη και του Θαλή του Μιλήσιου, να συγχέει αυτήν την τέχνη που γεννήθηκε στην Ελλάδα, με την τέχνη της απάτης και της εξαπάτησης; Αυτή η Υπουργός οφείλει να παραιτηθεί και μόνο γι' αυτόν τον λόγο, γιατί είναι απαίδευτη. Δεν μπορεί η Υπουργός Πολιτισμού μας να μην έχει παιδεία. Ξέρετε καλά ότι το βασικό αντικείμενο στις τέχνες είναι - και ήταν πάντα, από την εποχή του Θέσπη - η αναζήτηση της αλήθειας. Και δεν μπορεί ένας Υπουργός να κρύβεται πίσω από αυτό το γελοίο επιχείρημα. Γιατί αν κρύβεται πίσω από αυτό το γελοίο επιχείρημα, θα φτάσουμε στη γελοία συνέχιση της σκέψης που οδηγεί αυτό το επιχείρημα, η οποία ξέρετε ποια είναι; Ακούστε την. Ότι εφεξής θα πρέπει όποιος κυβερνήσει, να προσλαμβάνει στο Εθνικό Θέατρο μόνο ατάλαντους, κάκιστους ηθοποιούς. Θα είναι σίγουρος έτσι ότι θα είναι καλά παιδιά, δεν θα μπορούν να τον πιάσουν κορόιδο, δείχνοντάς του ένα προσωπείο σαν καλοί ηθοποιοί. Να παίρνετε ατάλαντους, λοιπόν, αυτούς που δεν τα λένε για το Εθνικό Θέατρο, για να μην μπορούν να σας εξαπατήσουν. Γιατί αυτό ακριβώς μας είπατε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΜέΡΑ25]] Συνεχίζω. Έστω, λοιπόν, ότι δεχόμαστε την άποψη της εξαπατηθείσας κ. Μενδώνη, ότι ο Δημήτρης Λιγνάδης με την εξαιρετική υποκριτική του την μπέρδεψε και τον διόρισε. Τώρα, αυτήν τη στιγμή, σήμερα που κατάλαβε το λάθος της, μία συγγνώμη δεν περισσεύει από κανέναν στην Κυβέρνηση των αρίστων; Μία συγγνώμη δεν έπρεπε να πει; «Εξαπατήθηκα και σας το φόρτωσα.» Σας διασύρει παγκόσμια. Έχετε έναν - σύμφωνα με το κατηγορητήριο, εύχομαι να αποδειχθεί ότι όλα αυτά είναι συνωμοσίες - κατ' εξακολούθηση βιαστή ανήλικων παιδιών έναν χρόνο σχεδόν τώρα για διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου σας. «Σας ζητώ συγνώμη που σας εξέθεσα στην παγκόσμια κοινότητα.» Θα έπρεπε να έχει τη στοιχειώδη τσίπα να το κάνει. Να σας ξεκαθαρίσω το εξής: Δεν ζητάμε εμείς, κύριε Γεραπετρίτη και κυρία Υπουργέ, το ΜέΡΑ25, την αποπομπή και την παραίτηση της κ. Μενδώνη. Τη ζητάει η κ. Βόζεμπεργκ από χθες επωνύμως στην τηλεόραση, τη ζητάει ο κ. Μπογδάνος, τη ζητάει ο κ. Πλεύρης. Αυτοί είναι οι συνοδοιπόροι σας. Αυτοί ζητάνε την παραίτηση της κ. Μενδώνη. Εμείς, το ΜέΡΑ25, θα σας κάνουμε μια έκπληξη. Δεν ζητάμε την παραίτηση της κ. Μενδώνη. Ξέρετε γιατί δεν ζητάμε αυτή τη στιγμή την παραίτηση της κ. Μενδώνη; Δεν τη ζητάμε, γιατί ένα τεράστιο, παλλαϊκό, που έχει αγκαλιαστεί από όλη την ελληνική κοινωνία, υπερ - κίνημα τη ζητάει αυτό. Εμείς στο ΜέΡΑ25 δεν καπελώνουμε κινήματα. Συμμετέχουμε ενεργά σε αυτά. Δίνουμε τις φτωχές μας δυνάμεις σε ένα κίνημα ακηδεμόνευτο, ένα λαϊκό κίνημα, ένα κίνημα του πολιτισμού. Είναι ένα παλλαϊκό κίνημα και δεν θα το καπελώσουμε σε καμμία περίπτωση. Και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε - δεν θα καταχραστώ της ευγένειάς σας - λέγοντάς σας τα εξής, κυρίες και κύριοι Βουλευτές της Συμπολίτευσης, αγαπητή κυρία Υπουργέ και αγαπητέ κύριε Υπουργέ: Εμείς, αντιθέτως, στο ΜέΡΑ25 σας ζητάμε ευθέως, κοιτάζοντάς σας στα μάτια, να σηκωθείτε να φύγετε αυτή τη στιγμή όλοι μαζί. Και σας το ζητάμε αυτό, κυρία Υπουργέ, που μου κουνάτε το κεφάλι και ξέρω πόσο ευγενής είστε, για λόγους πολύ πιο πάνω από την κ. Μενδώνη ή μια συγκάλυψη του κ. Μητσοτάκη. Σας το ζητάμε για το τι κάνατε στη δημοκρατία και στην ελευθερία μας τα σχεδόν δύο χρόνια που κυβερνάτε. Σας κοιτώ στα μάτια, κύριε Γεραπετρίτη, και σας θυμίζω ότι ήρθαμε στις 16 Νοεμβρίου στο Μέγαρο Μαξίμου - αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ, αντιπροσωπεία του ΚΙΝΑΛ και εμείς - και σας είπαμε ότι ένας τρελός Υπουργός λέει ότι θα καταπατήσει το Σύνταγμα και αν αύριο επτά Βουλευτές του ΜέΡΑ25 περπατήσουν από τη Βουλή των Ελλήνων μέχρι την Αμερικάνικη Πρεσβεία μόνοι τους, θα τους εμποδίσει να περπατήσουν. Και μου είπατε εσείς εμένα, κοιτώντας με στα μάτια, «Αυτό δεν θα γίνει σε καμμία περίπτωση, είστε Βουλευτές και μπορείτε να περπατήσετε όπου θέλετε σε όλη την επικράτεια.» Θυμάστε τι έγινε την επόμενη ημέρα; Δεν περπατήσαμε. Μας έπιασαν οι αστυνομικές δυνάμεις του κ. Χρυσοχοΐδη. Επομένως, σας εγκαλούμε για τη δημοκρατία που έχετε φέρει, σας εγκαλούμε που δέρνετε Βουλευτές του Κομμουνιστικού Κόμματος, σας εγκαλούμε που προπηλακίσατε Αντιπρόεδρο της Βουλής. Επίσης, σας εγκαλούμε για την οικονομία που έχει καταρρεύσει, επειδή υποτάσσεστε μόνιμα σε μία εχθρική τρόικα που δεν ενδιαφέρεται καθόλου για να ανακάμψει η οικονομία μας και λέτε «ναι» σε όλα, σας εγκαλούμε για μία πανδημία όπου δώδεκα μήνες μετά δεν έχετε προσλάβει - είναι ξετσιπωσιά, συγγνώμη για την έκφραση - έναν μόνιμο γιατρό στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Έχουμε περάσει τους έξι χιλιάδες νεκρούς, εσείς έχετε προσλάβει κάποιες χιλιάδες υγειονομικών και κάποιες εκατοντάδες γιατρών που θα κάτσουν για έξι μήνες ή για έναν χρόνο και δεν υπάρχει καμμία ντροπή σε κανέναν για όλα αυτά; Ακόμη, σας εγκαλούμε για τον αισχρό Πτωχευτικό Κώδικά σας, που θα φέρει πενήντα χιλιάδες πρώτες κατοικίες και τις οικογένειες που έμεναν σε αυτές σε έξωση στο πρώτο εξάμηνο του χρόνου που διανύουμε. Σας εγκαλούμε για την απόλυτη υποταγή σας στα κόκκινα δάνεια. Σας εγκαλούμε για τα 12 δισεκατομμύρια που χαρίζετε κάθε μέρα στα αρπακτικά ταμεία με τη συμφωνία εγγυήσεων που έχετε κάνει για τα κόκκινα δάνεια. Κυρίως, όμως, πρέπει να φύγετε όλοι, γιατί σχεδόν δύο χρόνια τώρα συμπεριφέρεστε όχι σαν πολιτικό προσωπικό μιας ελεύθερης χώρας, αλλά σαν υπαλληλικό προσωπικό παρασιτικών ολιγαρχών που μοναδικό σκοπό έχει η παρουσία του εδώ μέσα και στα Υπουργεία σας, να τους ανοίγει νομοθετικά το δρόμο για τη λεηλασία των τελευταίων ψηγμάτων αξίας που έχουν απομείνει σε αυτόν τον τόπο.
Ολοκληρώστε, κύριε Γρηγοριάδη.
Σας ενημερώνω, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, ότι όχι εμείς, αλλά ο ελληνικός λαός, που κάνατε το λάθος να τον πιέσετε πάρα πολύ - η φοιτητική μας νεολαία και όλοι οι άλλοι που κλείνουν τα μαγαζιά τους τώρα με την πανδημία κατά εκατοντάδες ή κατά χιλιάδες ή κατά δεκάδες χιλιάδες - πρόκειται να σας ανατρέψουν. Και εμείς θα είμαστε μια τόση δα, πολύ μικρή, αλλά χαριτωμένη, συνιστώσα στην ανατροπή σας και ιστορικά υπερήφανοι που συμμετείχαμε σε αυτήν. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε;
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Μόνο για δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε, για να αποκαταστήσω την κατάσταση, διότι ο κ. Γρηγοριάδης στον οίστρο του, θεωρώντας, μάλλον, ότι βρισκόμαστε σε ψήφο εμπιστοσύνης της Κυβέρνησης και όχι σε νομοσχέδιο, ζήτησε την παραίτηση της Κυβέρνησης. Υπάρχουν διαδικασίες. Αν θέλετε να καταθέσετε μία πρόταση μομφής κατά της Κυβέρνησης, θα είναι πολύ ευπρόσδεκτη. Ούτως ή άλλως, η ομιλία σας δεν είχε στοιχεία για το νομοσχέδιο, αλλά ήταν γενικά περί της πολιτικής της Κυβέρνησης. Μόνο ένα πράγμα θα μου επιτρέψετε να πω, διότι υπάρχουν και πράγματα στη ζωή που είναι εντελώς αντικειμενικά. Στις 5 Φεβρουαρίου κατατίθεται η μήνυση, στις 6 Φεβρουαρίου παραιτείται ο κ. Λιγνάδης. Δεν κατάλαβα ποιες είναι οι μέρες που μεσολάβησαν. Εκτός εάν συντάσσεστε με τον κ. Ραγκούση, ότι θα πρέπει να είμαστε σε μια ανοιχτή γραμμή με τη δικαιοσύνη, να δίνουμε εντολές και να λαμβάνουμε ενημέρωση. Επαναλαμβάνω - για την αποκατάσταση της αλήθειας - επειδή αναφέρατε ψεύδος και σας παρακαλώ πάρα πολύ - είστε ευπρεπής άνθρωπος - να το ανακαλέσετε, είμαι σίγουρος: Στις 5 Φεβρουαρίου κατατίθεται η μήνυση, στις 6 Φεβρουαρίου η κ. Μενδώνη ζητεί και λαμβάνει την παραίτηση του κ. Λιγνάδη, τελεία! Σας ευχαριστώ πολύ.
Ψέματα λέτε, κύριε Υπουργέ!
Και εμείς ευχαριστούμε. Μην αρχίζουμε αυτό τώρα το…
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, τι θέλετε, κυρία Φωτίου; Δεν έχετε τον λόγο εσείς.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Γρηγοριάδη, έχετε τον λόγο.
Ειπώθηκε ότι ήταν ψευδές κάτι που είπα. Δεν είπα τίποτα ψευδές. Ο κύριος Υπουργός - εκ παραδρομής φαντάζομαι - άλλαξε τα λόγια μου. Εγώ δεν μίλησα για τον κ. Λιγνάδη, κύριε Υπουργέ. Μίλησα για την κ. Μενδώνη. Είπα επακριβώς - και είναι γραμμένο στα Πρακτικά, πριν από ένα λεπτό τελείωσα - ότι επί έντεκα συναπτές ημέρες αυτή η Υπουργός - την οποία συνεχίζετε να στηρίζετε και δεν σας συμφέρει να τη στηρίζετε, όλους τους άλλους συμφέρει εδώ πέρα να παραμένει Υπουργός στην Κυβέρνησή σας - επί έντεκα ημέρες μετά συνέχιζε να παριστάνει ότι δεν ξέρει τίποτα. Έντεκα μέρες μετά βγήκε και είπε ότι ο κ. Λιγνάδης είναι ένας πολύ επικίνδυνος άνθρωπος. Όταν είχε μήνυση ο κ. Λιγνάδης, δεν ήταν επικίνδυνος άνθρωπος; Ευχαριστώ.
Μα, είχε παραιτηθεί! Πόσες φορές θα το πούμε;
Λέτε ένα ψεύδος! Μα, δεν ζήτησε την παραίτηση!
Συνεχίζουμε με την Υφυπουργό Εργασίας, την κ. Δόμνα Μιχαηλίδου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι κρίμα, είναι πραγματικά κρίμα, γιατί δεν γίνεται καμμία ουσιαστική συζήτηση σήμερα εδώ στην Εθνική Αντιπροσωπεία για το εν λόγω νομοσχέδιο, καμμία! Το είπε και ο Υπουργός πριν. Και είναι κρίμα, γιατί όλοι οι φορείς, τους οποίους αφορά το νομοσχέδιο αυτό, το έχουν αγκαλιάσει. Το νομοσχέδιο αυτό προβλέπει ανάμεσα σε πολλά άλλα τη σύσταση της Εθνικής Επιτροπής Προσβασιμότητας και είναι ένα ακόμα πολύ σημαντικό βήμα για την εκπλήρωση του ρόλου και των υποχρεώσεων της πολιτείας απέναντι στους συμπολίτες μας με αναπηρία. Η σημερινή συζήτηση για την πολύ σημαντική αυτή νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργού Επικρατείας, του κ. Γεραπετρίτη, είναι μια καλή ευκαιρία για να παρουσιάσουμε και εμείς, να παρουσιάσω εγώ ως Υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, τα όσα έχουν ήδη γίνει. Με πολύ μεγάλη έκπληξη, παρακολουθώντας τις ημέρες αυτές και τη συζήτηση στην επιτροπή, αλλά και σήμερα στην Ολομέλεια, μπορώ να δω ότι η συζήτηση, όταν αφορά στα θέματα αναπηρίας, περιβάλλεται με ένα περιτύλιγμα - αν θέλετε - αναλήθειας. Άκουσα, λοιπόν, με πολύ μεγάλη προσοχή τα όσα συζητήσατε και στην επιτροπή, αλλά και σήμερα στην Ολομέλεια. Θα ξεκινήσω λόγω σημασίας με τις προτάσεις του κ. Λαμπρούλη - αν και δεν βλέπω κάποιον από το Κομμουνιστικό Κόμμα εδώ πέρα αυτήν τη στιγμή - δηλαδή την απουσία των δράσεών μας πάνω στην πρώιμη παρέμβαση και πρώιμη διάγνωση περιπτώσεων που έχουν να κάνουν με το αυτιστικό φάσμα. Εκεί πέρα οι παρεμβάσεις μας είναι για πρώτη φορά ως πολιτεία πάρα πολύ ουσιαστικές - πραγματικά πάρα πολύ ουσιαστικές - και αυτό σε δύο πολύ συγκεκριμένα μέτωπα. Το ένα, καθ' ότι για πρώτη φορά ως πολιτεία ασχολούμαστε με πρόγραμμα βρεφονηπιακών σταθμών. Μέχρι τώρα, δεκαετίες ολόκληρες, η χώρα μας και η πολιτεία ασχολείτο μόνο με το κομμάτι της στελέχωσης, με το κομμάτι των υποδομών, αλλά ουδέποτε με το τι διδάσκεται, τι κάνουν τα παιδιά μας μέσα στους βρεφονηπιακούς σταθμούς. Πέραν του ότι προσπαθούμε οργανωμένα για πρώτη φορά να αυξήσουμε τις δεξιότητες των παιδιών, έτσι ώστε οι δεξιότητές τους να μην είναι το αποτύπωμα του κοινωνικοοικονομικού background των γονιών τους και άρα να μειώσουμε όλες τις κοινωνικές ανισότητες εκεί που πρέπει, δηλαδή στην παιδική ηλικία, βάζουμε μέσα στο πρόγραμμα των βρεφονηπιακών σταθμών για πρώτη φορά πρώιμη διάγνωση και πρώιμη παρέμβαση όχι μόνο μαθησιακών δυσκολιών, αλλά και επί το πλείστον, δυστυχώς, της αναπηρίας του μέλλοντος, αυτής του αυτισμού που δεν μπορεί προγεννητικά να ελεγχθεί. Δεύτερο κομμάτι: Έχουμε ήδη εξασφαλίσει χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τεχνική βοήθεια για τη θεσμοθέτηση ενός απαραίτητου πλαισίου για την πρώιμη παρέμβαση και οι προτάσεις μας στη μεγαλύτερη έκταση έχουν ήδη εγκριθεί από το Ταμείο Ανάκαμψης για χρηματοδότηση από αυτό. Άκουσα, όμως, πέραν από τα σχόλια του κ. Λαμπρούλη και με μεγάλη πάλι προσοχή όσα είπε τόσο η τομεάρχης του Υπουργείου Εργασίας από τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και η κ. Φωτίου, η οποία κατείχε το αρμόδιο χαρτοφυλάκιο πλέον των τεσσάρων ετών στην προηγούμενη κυβέρνηση. Αυτό που επεσήμανα και από το Βήμα αυτής της Βουλής είναι ότι προσπάθησε η προηγούμενη κυβέρνηση, προσπάθησε δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ να οικειοποιηθεί πολιτικές και δράσεις οι οποίες είναι καθαρά της δικής μας Κυβέρνησης. Προσπάθησε, λοιπόν, να οικειοποιηθεί την κάρτα αναπηρίας. Προσπάθησε να οικειοποιηθεί τον προσωπικό βοηθό. Ουδέποτε - και ξαναλέω, δεν υπάρχει κανένα τεκμήριο - ουδέποτε η προηγούμενη κυβέρνηση μίλησε για προσωπικό βοηθό, ουδέποτε μίλησε για κάρτα αναπηρίας. Αντίστοιχα, όμως, εμείς στο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία έχουμε ήδη καταθέσει προτάσεις, όπως έχουμε ήδη καταθέσει προτάσεις και στο Ταμείο Ανάκαμψης και για τα δύο, για την κάρτα αναπηρίας, την οποία έχει ήδη αρχίσει με δική μας ανάθεση να δουλεύει το Ινστιτούτο της ΕΣΑΜΕΑ - του μεγαλύτερου, του μοναδικού εθνικού φορέα αναπηρίας της χώρας μας - έτσι ώστε πλέον οι άνθρωποι με αναπηρία να μην χρειάζεται κάθε φορά να αποδείξουν την αναπηρία τους, να μην χρειάζεται να βγάζουν κάθε φορά τα χαρτιά τους, έτσι ώστε να δείξουν ότι πάσχουν από κάποια ορατή ή αόρατη αναπηρία, αλλά και το κράτος πολύ σημαντικά, έχοντας σαν εργαλείο αυτή την ψηφιακή κάρτα, να μπορεί να εντοπίζει πού οι παρεμβάσεις του είναι επιτυχημένες, πού είναι αποτελεσματικές και πού όχι, όπως ανέφερε πολύ σημαντικά και ο Υπουργός Επικρατείας, το αναβατόριο της Ακρόπολης. Τι θα βλέπουμε από τα στοιχεία; Έχει ανέβει η επισκεψιμότητα; Προσωπικός βοηθός: Ήδη έχει βγει το σχετικό πόρισμα από την επιτροπή η οποία δουλεύει μέσα στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και πολύ σύντομα θα είμαστε έτοιμοι να κάνουμε για πρώτη φορά νομοθετικές παρεμβάσεις στο σημείο αυτό. Άκουσα πριν την κ. Φωτίου να λέει για προσωπικό βοηθό επί εικοσιτετραώρου. Είμαστε ενάμιση χρόνο, έχουμε ήδη το πόρισμα και πηγαίνουμε στη νομοθέτηση. Τέσσερα χρόνια πού ήταν αυτός ο προσωπικός βοηθός επί εικοσιτετραώρου; Πού ήταν; Επιπλέον, υπενθυμίζω ότι στην προηγούμενη κυβέρνηση υπήρχε το συγκεκριμένο «trend» - που λένε - το συγκεκριμένο στιλ. Ποιο ήταν αυτό; Πρωτογενής νομοθέτηση. Τι σήμαινε «πρωτογενής νομοθέτηση»; Σήμαινε πάρα πολλά δελτία Τύπου, δελτία Τύπου αριστερά, δελτία Τύπου δεξιά, δελτία Τύπου και στη μέση. Δελτία Τύπου τι; Από μόνη της η πρωτογενής νομοθέτηση δεν σημαίνει κάτι, έπεται η δευτερογενής και έπεται και η υλοποίηση των πρώτων δύο. Τίποτα από αυτά για κανένα από τα τρία που θα σας αναφέρω: Πρώτον, τον εθνικό μηχανισμό, ουσιαστικό εργαλείο βοήθειας των ατόμων με αναπηρία, δεύτερον, υιοθεσίες και ανάδοχες - είχαμε κολλήσει στο πρωτογενές νομοθετικό πλαίσιο, τίποτα παραπάνω! - στο κομμάτι των παιδιών με αναπηρία - και γενικότερα, βέβαια, όχι μόνο σε αυτό - δεν είχε γίνει τίποτα. Τρίτον - και νομίζω ότι αυτό θα γέμιζε και ιδιαίτερα κάποια δελτία Τύπου - δεν είχε γίνει τίποτα πέραν της νομοθέτησης για τη στελέχωση των κέντρων κοινωνικής πρόνοιας. Είχαν βγει τριακόσιες είκοσι θέσεις, μόνιμες, οργανικές για τα κέντρα κοινωνικής πρόνοιας και πάνω από έναν χρόνο δεν είχε τρέξει ούτε μία πρόσκληση. Στην ίδια λογική, μιλώντας στην επιτροπή η Αξιωματική Αντιπολίτευση και η τομεάρχης και η πρώην Υπουργός μίλησαν για μειωμένα κονδύλια στην κοινωνική πρόνοια και δη στην αναπηρία. Διπλό λάθος, έτσι; Διπλό λάθος! Διπλό λάθος, γιατί αναφέρονταν σε δύο προϋπολογισμούς και του προηγούμενου έτους και του φετινού. Υπενθυμίζω στο φετινό έτος αύξηση 12% των κονδυλίων για αναπηρικά επιδόματα, εν τω συνόλω 22%, σχεδόν 1/4 αύξηση για όλα τα προνοιακά επιδόματα. Οπότε, η Κυβέρνησή μας τι έκανε; Θωράκισε τις δομές αναπηρίας και τον χώρο της αναπηρίας στην περίοδο της πανδημίας, κατάφερε να αυξήσει δημοσιονομικά τις δαπάνες μας για τον χώρο της αναπηρίας και βέβαια προώθησε - και συνεχίζει να προωθεί - γιατί ο δρόμος είναι μακρύς - τις ουσιαστικότερες μεταρρυθμίσεις στον χώρο της αναπηρίας που έχουν γίνει μέχρι σήμερα. Αναφέρθηκε στην προηγούμενη συζήτηση και η προσβασιμότητα στα άτομα με αναπηρία, έτσι ώστε να γίνουν κάποιες παρεμβάσεις στα ίδια τους τα σπίτια. Βεβαίως και συμφωνούμε, αλλά συμφωνούμε όχι για κανέναν άλλο λόγο, γιατί είναι δική μας πρόταση. Αν αυτό που έχει κάνει η Αξιωματική Αντιπολίτευση είναι να διαβάζει τις προτάσεις που έχουμε καταρτίσει, καταθέσει και έχουν εγκριθεί από το Ταμείο Ανάκαμψης για την αναπηρία, είναι κάτι το οποίο μας βρίσκει σύμφωνους και είμαστε και πάρα πολύ αισιόδοξοι. Είναι πάρα πολύ καλό για τη δημοκρατία και για την πολιτεία να συμφωνούν Συμπολίτευση και Αντιπολίτευση. Είναι αυτό ακριβώς το οποίο θέλουμε. Όμως, να λέγεται όλη η αλήθεια, όχι η μισή. Είναι καλές οι προτάσεις; Από ό,τι φαίνεται, για να τις επικαλούνται, ναι. Είναι δικές τους οι προτάσεις; Όχι. Πάμε τώρα στο αγαπημένο μου, αν θέλετε, θέμα. Ποιο είναι αυτό; Ειδικά το κομμάτι της λειτουργικότητας. Η πρώην Υπουργός, λοιπόν, για ακόμα μία φορά προσπαθεί να αποπροσανατολίσει. Αλλά αυτό - επειδή σας λέω, είναι και το αγαπημένο μου - , αυτήν την φορά παραπάει. Γιατί παραπάει; Θα σας διαβάσω mot a mot ό,τι σημείωσα από την προηγούμενη συζήτηση στην Ολομέλεια. Διαβάζω, λοιπόν, ότι η Αξιωματική Αντιπολίτευση ζητάει την δέσμευση της δικής μας Κυβέρνησης ότι δεν θα υλοποιήσουμε τη λειτουργικότητα στον χώρο της αναπηρίας. Από τη μία διαλαλεί παντού ότι η ίδια απέτρεψε την αξιολόγηση της αναπηρίας με βάση τη λειτουργικότητα. Από την άλλη έχω να πω το εξής: Εσείς, κυρία Φωτίου, εσείς προσωπικά και η κυβέρνησή σας ήσασταν αυτοί οι οποίοι δεσμεύτηκαν στους θεσμούς, προσλάβατε την Παγκόσμια Τράπεζα - και δυστυχώς, την Παγκόσμια Τράπεζα, επειδή έχει και το «τράπεζα» μέσα στον ορισμό της έννοιας δεν μπορούσατε να την «αμπαλάρετε» και να την πείτε και κάπως αλλιώς, δεν μπορούσε η Παγκόσμια Τράπεζα να γίνει «Θεσμοί», παρέμεινε Παγκόσμια Τράπεζα - , «τρέξατε» έρευνα και μελέτη για τη λειτουργικότητα. Δεν το είπατε στους φορείς, δεν το είπατε στο ίδιο το Υπουργείο και τις υπηρεσίες σας, όμως η μελέτη αυτή υπάρχει. Και ξέρετε τι μπορώ να σας πω; Ότι δεν πρόκειται να την υλοποιήσουμε, πρωτίστως γιατί είναι μια πολύ κακή μελέτη και μια πολύ κακή δουλειά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υπουργού]] Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τρία λεπτά, παρακαλώ.
Ναι, συνεχίστε.
Θα ήθελα να υπενθυμίσω στο σημείο αυτό τι έχουμε κάνει μέσα στην πανδημία για τον χώρο της αναπηρίας και έχουμε κάνει πολλά, έχουμε κάνει πάρα πολλά: Στελεχώσαμε τις δομές μας με 1/3 παραπάνω κόσμο. Όλες μας οι δομές, πενήντα δύο δομές και τα κέντρα κοινωνικής πρόνοιας σε όλη την Ελλάδα με 1/3 παραπάνω κόσμο. Μιλάμε για εργαζόμενους οι οποίοι είναι στο υψηλότερο όλης της δεκαετίας. Και αυτό γιατί; Διότι έπρεπε και ήταν καθήκον μας να θωρακίσουμε τις δομές αυτές. Ορίσαμε αυστηρούς κανόνες, αυστηρά πρωτόκολλα, τα αυστηρότερα πρωτόκολλα σε όλη την Ευρώπη, γιατί πήρα όλους τους ομολόγους μου στις χώρες που κινδυνεύουν περισσότερο και συζήτησα μαζί τους τα πρωτόκολλα τους. Τα δικά μας πρωτόκολλα είναι τα πιο αυστηρά από όλους. Και όχι μόνο έχουμε πρωτόκολλα και τα αυστηρότερα, αλλά έχουμε και τους αυστηρότερους ελέγχους. Ευτυχώς, μαζί με την ΕΑΔ, την Εθνική Αρχή Διαφάνειας και με την Γενική Γραμματεία Προστασίας του Καταναλωτή και του Εμπορίου κάνουμε συνεχώς ελέγχους. Και μαζί με τους ελέγχους, κάνουμε συνεχώς και τεστ. Τεστ για COVID κάθε βδομάδα σε όλες μας τις δομές, σε δομές αναπηρίας, σε δομές χρονίως πασχόντων και στις δομές βέβαια με ηλικιωμένους. Και αυτό πάει μαζί με τον εμβολιασμό, γιατί ούτε στον εμβολιασμό - που είναι κάτι άλλο που άκουσα - αφήσαμε κάποιον πίσω. Ήδη έχουμε τελειώσει με τη δεύτερη δόση σε όλες τις μονάδες φροντίδας ηλικιωμένων, ήδη η πρώτη δόση του εμβολιασμού έχει πάει σε όλες τις δομές αναπηρίας, αλλά και - πολύ σημαντικό - μαζί με την ηλικιακή ομάδα των 70-74 θα μπουν όλοι οι συνάνθρωποί μας με αναπηρία, οι οποίοι έχουν κάποια ασθένεια η οποία σχετίζεται με την πανδημία και την COVID -19. Κλείνοντας θα ήθελα να αναφέρω, πέραν αυτών στα οποία αναφέρθηκα, ότι έχουμε ήδη προχωρήσει σε μια σειρά από ενέργειες και πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση της προάσπισης των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία. Πέραν της στελέχωσης με 1/3 έκτακτο προσωπικό, «τρέξαμε» επιτέλους αυτές τις τριακόσιες πενήντα θέσεις τις οποίες δεν είχε τρέξει κανείς ποτέ. Τριακόσιες πενήντα μόνιμες οργανικές θέσεις, που για πάνω από έναν χρόνο δεν είχε «τρέξει» ούτε η προκήρυξη. Τις «τρέξαμε» και είναι εδώ. Τον Μάρτιο πηγαίνουν οι άνθρωποι στα ιδρύματά μας. Εξασφαλίσαμε 1/4 παραπάνω voucher για τα παιδιά με αναπηρία στα κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών με αναπηρία. Επεκτείναμε την υλοποίηση του προγράμματος διερμηνείας εξ αποστάσεως για τους κωφούς, που το κάναμε πρώτον, κομμάτι του τακτικού προϋπολογισμού μας και δεύτερον, το πήγαμε στα νοσοκομεία - βλέπω τον κ. Μαραβέγια ο οποίος ξέρει πολύ καλά ότι το πήγαμε στο Βόλο - , το πήγαμε στο μετρό, το πηγαίνουμε στο αεροδρόμιο. Πηγαίνει παντού. Τέλος, σχεδιάζουμε την υλοποίηση δράσεων για την επαγγελματική αποκατάσταση ανθρώπων στο φάσμα του αυτισμού, αλλά και - πολύ σημαντικό - εξορθολογίσαμε το πλαίσιο λειτουργίας των στεγών υποστηριζόμενης διαβίωσης, έτσι ώστε οι πιο ευάλωτοι - ποιοι είναι αυτοί; - οι ανασφάλιστοι να μπορούν πλέον να καλύπτονται. Έτσι αποκαθιστούμε κι αυτήν την πολύ μεγάλη δυσκολία. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με το σημερινό νομοσχέδιο που κατέθεσε ο Υπουργός, ο κ. Γεραπετρίτης, δίνει για ακόμα μια φορά τον τόνο της πολιτικής προτεραιότητας που έχουν τα θέματα αναπηρίας για την Κυβέρνησή μας, της Κυβέρνησης που έχει κάνει τα περισσότερα από κάθε άλλη κυβέρνηση στον χώρο της αναπηρίας για να θωρακίσει τους συνανθρώπους μας στην πανδημία, για να αυξήσει τον δημοσιονομικό χώρο που δίνεται σε αυτούς, αλλά και να προβεί στις μεγαλύτερες μεταρρυθμίσεις. Γνωρίζουμε, όμως, πολύ καλά ότι ο δρόμος είναι δύσκολος και είναι μακρύς. Δεσμευόμαστε, όμως, ότι συνεχίζουμε σε αυτόν. Σας ευχαριστώ πολύ.
Συνεχίζουμε με τον Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Αθανάσιο Καββαδά. Μετά θα πάρει τον λόγο ο κ. Βερναρδάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κύριε Καββαδά, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Αξιωματική Αντιπολίτευση προσπαθεί να βρει διέξοδο στα υπαρξιακά της προβλήματα αξιοποιώντας τα απεχθή περιστατικά που απασχολούν την επικαιρότητα για μικροκομματικούς σκοπούς. Βρίσκεται σε πανικό από τη συρρίκνωση της επιρροής της και εκμεταλλεύεται τις πρόσφατες αποκαλύψεις που έχουν δημιουργήσει αίσθημα απόλυτου αποτροπιασμού σε όλους μας για να κερδίσει πολιτικούς πόντους. Προφανώς και δεν αγγίζει τον Πρωθυπουργό η συκοφαντία και η αθλιότητα, όπως δεν αγγίζει και την παράταξή μας που έχει δώσει επαρκή δείγματα σεβασμού και προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι άθλιες και οι απεχθείς συμπεριφορές που αποκαλύφθηκαν και προσβάλλουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν είναι ανεκτές. Παραπέμπονται στη δικαιοσύνη, η οποία θα πράξει το καθήκον της. Ο σεβασμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, η προστασία των ανηλίκων από διαστροφικές καταστάσεις και συμπεριφορές για εμάς δεν είναι διαπραγματεύσιμα. Υπάρχει μία και μοναδική απάντηση απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα: Έρευνα από τη δικαιοσύνη και αυστηρή και παραδειγματική τιμωρία. Το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα συνιστά μια ακόμα έμπρακτη απόδειξη ότι αυτή η Κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να προστατεύσει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Από τις πρώτες ημέρες θητείας της έδειξε τις προθέσεις της απέναντι στην κατοχύρωση των δικαιωμάτων όλων των πολιτών και ιδιαίτερα των ατόμων με αναπηρία. Το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία συνδέθηκε για πρώτη φορά με συγκεκριμένους και κυρίως με μετρήσιμους στόχους. Δεν αποτελεί ευχολόγιο. Συνδέεται με συγκεκριμένες παρεμβάσεις από την Κυβέρνηση, τα Υπουργεία και την Αυτοδιοίκηση Α΄ και Β΄ βαθμού. Περιέχει δράσεις προσβασιμότητας στον δημόσιο χώρο, σε κτήρια, σχετίζεται με δράσεις ψηφιακής προσβασιμότητας, αλλά και με ουσιαστικές αλλαγές στη λειτουργία των κέντρων πιστοποίησης αναπηρίας. Το Εθνικό Σχέδιο Δράσης αποτελεί εφαρμογή του άρθρου 9 της σύμβασης για τα άτομα με αναπηρία, που αναφέρεται στο δικαίωμα της προσβασιμότητας. Αυτό που για εμάς είναι απλό και αυτονόητο, όπως το να διασχίσουμε ένα πεζοδρόμιο, να διαβάσουμε ένα άρθρο, να ακούσουμε ειδήσεις, να μπούμε σε μια δημόσια υπηρεσία ή να βρεθούμε σε ένα πάρκο για δεκάδες χιλιάδες συνανθρώπους μας είναι αδύνατο χωρίς τις κατάλληλες παρεμβάσεις από το κράτος. Το κράτος οφείλει να λάβει όλα τα ενδεδειγμένα μέτρα, προκειμένου τα άτομα με αναπηρία να έχουν ισότιμη πρόσβαση στο φυσικό περιβάλλον, τα μέσα μεταφοράς, την πληροφορία, τις επικοινωνίες και τη χρήση νέων τεχνολογιών. Μέσα από αυτό το νομοσχέδιο δημιουργείται ένα ενιαίο κέντρο, μια νέα ανεξάρτητη αρχή, η οποία θα έχει την ευθύνη εποπτείας, εφαρμογής και αξιολόγησης του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, αλλά και την αρμοδιότητα του σχεδιασμού νέων προτάσεων. Αυτή είναι η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας, η πρώτη από τις τρεις μεγάλες θεσμικές καινοτομίες αυτού του νομοσχεδίου. Η αρχή αυτή θα αποτελεί τον σύμβουλο της πολιτείας για όλα τα θέματα που συνδέονται με την ενίσχυση της προσβασιμότητας. Μέσα από αυτήν τη διαμόρφωση συγκεκριμένων πολιτικών και προτάσεων είναι δεδομένο ότι θα διασφαλιστεί η βελτίωση των συνθηκών πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία σε όλο το εύρος των δραστηριοτήτων. Είναι μια ανεξάρτητη αρχή με διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια που θα αποτελείται από έντεκα μέλη με τετραετή θητεία. Απαρτίζεται από επιστήμονες κύρους, άτομα με αναπηρία, από εκπροσώπους της αυτοδιοίκησης και από τον πρόεδρο της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Θα μετέχουν σε αυτήν - χωρίς όμως δικαίωμα ψήφου - και κρατικοί λειτουργοί που έχουν την ευθύνη υλοποίησης δράσεων προσβασιμότητας. Ιδιαίτερη βαρύτητα, αλλά και ενίσχυση του ρόλου αυτής της ανεξάρτητης αρχής προκύπτει από το γεγονός ότι θα υπάγεται απευθείας στον Πρωθυπουργό. Αυτό σημαίνει ότι η ενίσχυση της προσβασιμότητας και η εγγύηση των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία αποτελούν κορυφαία προτεραιότητα για την Κυβέρνηση. Οι στόχοι που έχουν τεθεί δεν είναι απλά συγκεκριμένοι, θα είναι και μετρήσιμοι και θα αξιολογούνται διαρκώς. Η δεύτερη θεσμική και νομοθετική καινοτομία είναι η ενίσχυση του ρόλου της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, η οποία αναβαθμίζεται, αποκτά ξεχωριστή διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια. Αναλαμβάνει να καλύψει ένα μεγάλο εύρος δικαιωμάτων, όπως τα ανθρώπινα, ατομικά, κοινωνικά, οικονομικά και πολιτιστικά δικαιώματα, προστατεύοντας ουσιαστικά τους ανθρώπους που υφίστανται βία, κακοποίηση, διάκριση, οποιουδήποτε είδους άνιση μεταχείριση στον ιδιωτικό ή τον δημόσιο χώρο. Στις νέες αρμοδιότητές της προστίθενται πρώτον, η δημιουργία μιας πλατφόρμας για την καταγραφή περιστατικών ρατσιστικής συμπεριφοράς, διακρίσεων και παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δεύτερον, η διαμόρφωση προτάσεων για ζητήματα προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων που μπορεί να τεθούν είτε από το Κοινοβούλιο είτε από φορείς της Κοινωνίας των Πολιτών. Η τρίτη θεσμική παρέμβαση και αλλαγή που εισάγεται με αυτό το νομοσχέδιο είναι η μετεξέλιξη της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής σε Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής. Είναι ένας θεσμός για το μέλλον που είναι, όμως, ήδη εδώ. Η πρόοδος της επιστήμης θέτει σοβαρά ζητήματα. Πότε και για ποιον σκοπό μπορούμε να παρέμβουμε στο ανθρώπινο γενετικό υλικό; Πότε θεωρείται ασφαλές για τον άνθρωπο ένα μεταλλαγμένο ή συνθετικό τρόφιμο; Τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται στα πειράματα για την ανάπτυξη νέων φαρμάκων; Με τι ιδιότητες και χαρακτηριστικά και για ποιες χρήσεις θα εξελιχθεί η τεχνική νοημοσύνη; Η τεχνολογική εξέλιξη μπορεί να αποτελέσει διασταλτικά και σε ορισμένες εκφάνσεις της απειλή για τα ανθρώπινα και τα ατομικά δημοκρατικά δικαιώματα. Η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής θα έχει ως αντικείμενο τη διερεύνηση των ηθικών διαστάσεων που δημιουργεί η τεχνολογική εξέλιξη στις μέρες μας που δεν πρέπει να λειτουργεί αντίρροπα με τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα περίμενε κανείς σε μια τέτοια συζήτηση να κυριαρχήσει κλίμα σύνθεσης και συναίνεσης. Τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν αποτελούν πεδίο αντιπαράθεσης σε ένα δημοκρατικό Κοινοβούλιο, αλλά πεδίο σύνθεσης και συνεργασίας. Η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός αποδεικνύουν ότι η προσβασιμότητα των ατόμων με αναπηρία, αλλά και τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα συνιστούν κορυφαία προτεραιότητα και το αποδεικνύουν στην πράξη και όχι στα λόγια. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε και για τη συνέπεια στον χρόνο. Τον λόγο τώρα έχει ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, ο κ. Χριστόφορος Βερναρδάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα πω δύο κουβέντες για το θέμα το οποίο απασχολεί την επικαιρότητα. Κατ' αρχάς, θέλω να συγχαρώ την Κυβέρνηση για τη σθεναρή της στάση να κρατά την κ. Μενδώνη στη θέση της. Και θέλω να ενώσω τη φωνή μου στο αίτημα να μην φύγει ποτέ από το Υπουργείο Πολιτισμού. Προσφέρει τεράστια υπηρεσία στον τόπο. Δεν πρέπει να φύγει από τη θέση της μέχρι να μην μείνει ούτε ένας ηθοποιός, σκηνοθέτης, φωτογράφος, μουσικός, εικαστικός, μοντέρ, τεχνικός ήχου, αρχαιολόγος, στέλεχος του Υπουργείου Πολιτισμού που να μην καταλάβει την καταστροφή που φέρνει η ίδια η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στις τέχνες, τον πολιτισμό και την παιδεία. Δίνει υλικό σε στίχους, σε σκίτσα, σε γκράφιτι, σε μαντινάδες, θα γίνει νούμερο σε επιθεώρηση το καλοκαίρι. Η χώρα ζει μια τεράστια στιγμή πνευματικής δημιουργίας και στη βάση της βρίσκεται αυτή η Υπουργός Πολιτισμού. Εκτός δε των άλλων υπάρχει κίνδυνος ένας άλλος Υπουργός, ακόμα και της Νέας Δημοκρατίας, να μη θέλει να καλύπτει τα σκάνδαλα του Υπουργείου. Διότι η κυρία Υπουργός δεν έχει μόνο το ταλέντο να ξεγελιέται από την υψηλή υποκριτική κάποιου σκηνοθέτη - ηθοποιού, εδώ ξεγελιέται από αυτούς που δεν είναι ηθοποιοί, από το βαθύ κράτος του Υπουργείου της. Είναι η Υπουργός που διακινδυνεύει το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος για να μη στεναχωρήσει τους φίλους της, στους οποίους χαρίζει κρατικές θέσεις και χρήματα για να κάνουν τα συνδικαλιστικά τους συνέδρια. Πέντε κακουργήματα εδώ και έναν χρόνο έχει στα χέρια της, αλλά αρνείται να ασκήσει τα πειθαρχικά της καθήκοντα απέναντι στους εμπλεκόμενους, κύριε Υπουργέ. Δύο κακουργήματα εδώ και επτά μήνες επιπλέον, πάλι σιωπή. Τρίτη ποινική δίωξη πριν από δύο μήνες, πάλι τα ίδια, απόλυτη σιωπή στο Υπουργείο. Φαβοριτισμός, κακοδιοίκηση, συγκάλυψη, κακοποίηση και απολύσεις των εργαζόμενων στο Ταμείο Αλληλοβοήθειας, αλά καρτ γνωμοδοτήσεις που γίνονται αποδεκτές και άλλες που δεν γίνονται από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους ή το Συμβούλιο Επικρατείας, διώξεις σε υπαλλήλους που πρωτοστάτησαν στην αποκάλυψη των κακουργημάτων. Ξεγελιέται μόνο από θεατράνθρωπους; Δεν το ξέραμε. Από τη διοίκηση δεν ξεγελιέται, όμως, ποτέ όταν έχει τις δικογραφίες. Είναι επομένως αυτονόητο ότι πρέπει να παραμείνει στη θέση της για να δείξει και στον τελευταίο εγγράμματο πολίτη και στην ελληνική κοινωνία πόσο κακό κάνει αυτή η Κυβέρνηση. Και σε αυτά όλα τα θέματα, κύριε Γεραπετρίτη, που είστε και επικεφαλής του Επιτελικού Κράτους, θα πείτε κάποια κουβέντα; Φτιάξατε το Επιτελικό Κράτος. Σας είχα πει όταν «κατεβάσετε» τον νόμο ότι μακάρι να μη χαθείτε στη μετάφραση του Επιτελικού Κράτους μέσα σε αυτές τις δομές της περίεργης κρατικής διοίκησης. Χαθήκατε προφανώς στο διάστημα, όχι στη μετάφραση. Έχετε επιτρέψει την απόλυτη φεουδαρχικοποίηση του κρατικού μηχανισμού. Και να πούμε και δυο λόγια για το νομοσχέδιο, γιατί έχετε παράπονο ότι δεν μιλάμε για το νομοσχέδιο. Κακό νομοσχέδιο, κάκιστο νομοσχέδιο και θα σας εξηγήσω γιατί. Αντί να ισχυροποιήσετε τον συντονιστικό μηχανισμό της αναπηρίας, να ενισχύσετε την εξουσιοδότηση του, αντί να αναβαθμίσετε το διοικητικό εργαλείο, φτιάχνετε μια ακόμα ανεξάρτητη διοικητική αρχή. Αντί για εφαρμογή και αξιολόγηση των πολιτικών προσβασιμότητας πετάτε το μπαλάκι ξανά και ξανά έξω από τον διοικητικό κρατικό μηχανισμό σε μια γνωμοδοτική επιτροπή. Μα, την ανάγκη αυτή, το στάδιο αυτό το ξεπεράσαμε εδώ και πολλά χρόνια. Οι πολιτικές για την αναπηρία και την προσβασιμότητα χρειάζονται πλέον εφαρμογή, καινούργια νομοθέτηση και καινούργια εφαρμογή, όχι γνωμοδοτικό όργανο. Ποιος ελέγχει, παραδείγματος χάριν, τη λειτουργία των σημείων αναφοράς για την αναπηρία που πρέπει να βρίσκονται σε κάθε δήμο, σε κάθε περιφέρεια και σε κάθε Υπουργείο, όπως ορίζει ο ν.4488/2017, που δεν τον κάνατε εσείς, τον έκανε η δική μας κυβέρνηση και είναι η εφαρμογή της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες; Ποιος ελέγχει την εφαρμογή της ισοτίμησης της ελληνικής νοηματικής γλώσσας και της γραφής Μπράιγ; Ποιος ελέγχει τα δημόσια έργα ως προς την αναπηρία, την πρόσβαση στα μέσα μεταφοράς, την πρόσβαση στις παραλίες; Ποιος ελέγχει και εξασφαλίζει ότι τα νομοθετήματα που έρχονται εδώ στη Βουλή σαν τσουνάμι εμπεριέχουν τη διάσταση της αναπηρίας σε όλα τα ζητήματα; [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΒΔΕΛΑΣ]] Αυτό που θα χρειαζόταν σήμερα για τα ζητήματα της αναπηρίας είναι μια βαθιά διοικητική μεταρρύθμιση που να αναγνωρίσει το πρόβλημα της πρόσβασης στο δομημένο, στο κοινωνικό και στο ψηφιακό περιβάλλον ως πρώτης προτεραιότητας ανθρώπινο δικαίωμα, ως δημόσιο αγαθό. Αντ' αυτού επιλέγετε μια νέα ανεξάρτητη αρχή γνωμοδοτικής υφής. Η χαρά των λόμπι, η χαρά των ιδιωτών που θα καλούνται να φτιάχνουν δήθεν εισηγήσεις και δήθεν εκθέσεις για την προσβασιμότητα, η πολιτική οικονομία της αναπηρίας. Και μην βαυκαλίζεστε για την δήθεν συναίνεση των εκπροσώπων της αναπηρίας. Των εκπροσώπων των λόμπι τη συναίνεση είχατε. Το αναπηρικό κίνημα και οι εκατοντάδες οργανώσεις είναι απέναντι σε αυτό το νομοσχέδιο, γιατί είστε πίσω από τις ανάγκες, είστε πίσω από τις καλές πρακτικές της Ευρώπης. Η ενασχόληση με την αναπηρία είναι ένα εργαλείο για εσάς χειραγώγησης του κόσμου της αναπηρίας και των αναπήρων, αλλά οι πολιτικές για την αναπηρία βρίσκονται στον πυρήνα της μάχης ενάντια στις κοινωνικές ανισότητες. Απαιτούν ένα καθολικό κοινωνικό κράτος με πολιτικές πρόσβασης στην εκπαίδευση, την υγεία, την εργασία, με στρατηγικές για την αποϊδρυματοποίηση για την οποία δεν λέτε τίποτα, με πολιτικές για την ψυχική υγεία που να βρίσκονται στον αντίποδα των πολιτικών κοινωνικής εξαίρεσης, με ριζικές αλλαγές στον δημόσιο λόγο που πρέπει να αναγνωρίζει πια την αναπηρία όχι ως μειονέκτημα, αλλά ως μια δυνατή φυσική κατάσταση για τον καθένα μας. Όλα αυτά θα απαιτούσαν ισχυρό διοικητικό εργαλείο, ισχυρή νομιμοποίηση σε ένα συντηρητικό διοικητικό σύστημα που δεν ξέρει από δημόσιες πολιτικές, αλλά μόνο από κάθετες πολιτικές κλαδικής μορφής. Θα απαιτούσαν δηλαδή ένα ισχυρό Υπουργείο Δικαιωμάτων και Ισότητας, κατά μία πρόταση, ή ένα Υφυπουργείο Αναπηρίας, κατά μία άλλη πρόταση, και αυτές θα ήταν πράγματι ιδέες που θα προωθούσαν αυτή την τεράστιας σημασίας νέα κοινωνική ατζέντα. Με αυτό το νομοσχέδιο χάνουμε απλώς χρόνο. Θα πέσει πάλι η ευθύνη στην επόμενη δημοκρατική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να προχωρήσει αυτή τη μεγάλη δημοκρατική αναπηρική μεταρρύθμιση, όπως προώθησε τον ν.4488/2017, όπως αναγνώρισε τη νοηματική και την Μπράιγ, όπως έφτιαξε το πρώτο κυβερνητικό όργανο για την αναπηρία, τον συντονιστικό μηχανισμό, όπως έφτιαξε όλη αυτή τη γενναία κοινωνική προνοιακή πολιτική ισότητας, όπως απέκρουσε τις πολιτικές κοινωνικού δαρβινισμού, που απαιτούσε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Το νομοσχέδιο πρέπει να καταψηφιστεί, γιατί δεν προσφέρει τίποτα και αποπροσανατολίζει. Ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε και για την τήρηση του χρόνου, κύριε Βερναρδάκη. Σωστός και έμπειρος. Καλησπέρα σας και από εμένα. Έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Παφίλης, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Επίσης, έχει ζητήσει τον λόγο και ο κ. Βιλιάρδος από την Ελληνική Λύση. Πρέπει να βάλω ενδιάμεσα δυο - τρεις συναδέλφους.
Βεβαίως να μιλήσουν, κύριε Πρόεδρε.
Ωραία. Πολύ χαίρομαι όταν υπάρχει κατανόηση. Άλλωστε, μετά το ρήμα «αγαπώ» το καλύτερο είναι το «βοηθώ». Ο κ. Βιλιάρδος, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από την Ελληνική Λύση, έχει τον λόγο.
Κύριε Γεραπετρίτη, εγώ πάντως στη θέση της κ. Μενδώνη θα είχα παραιτηθεί. Ήταν υποχρέωση της κυρίας και του Υπουργείου της να ελέγξει τον κ. Λιγνάδη προτού τον διορίσει. Η αμέλεια σε τέτοιες υπουργικές θέσεις για τους συγκεκριμένους διορισμούς, ειδικά στον χώρο του πολιτισμού, είναι έγκλημα, ενώ όλοι μας είμαστε υπεύθυνοι των πράξεών μας, με κριτήριο το αποτέλεσμα. Πάντως, ακόμη μια φορά η Κυβέρνησή σας διέσυρε την Ελλάδα διεθνώς. Θα ξεκινήσουμε τώρα από το ότι δυστυχώς, αντί να γίνονται συζητήσεις για κατεπείγοντα θέματα, όπως είναι η αλλαγή του αποτυχημένου οικονομικού και τουριστικού μας μοντέλου ή οι αναφορές άλλων χωρών της ευρωζώνης στην ανάγκη διαγραφής μέρους των χρεών που δημιουργήθηκαν από την πανδημία, το 25% από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εναλλακτικά με πάγωμά τους, συνεχίζεται ο βομβαρδισμός της Βουλής με σχέδια νόμου. Δεν συζητείται καν το τεράστιο τραπεζικό πρόβλημα της νομισματικής ένωσης, μεταξύ άλλων, λόγω των μηδενικών επιτοκίων και των κόκκινων δανείων των τραπεζών πανευρωπαϊκά, καθώς επίσης του συστήματος διακανονισμού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του TARGET 2, που βρίσκεται κυριολεκτικά στα όρια της κατάρρευσης. Μόνο η Γερμανία φαίνεται πως προετοιμάζεται, έχοντας εκπονήσει ένα σχέδιο β΄ για την περίπτωση που δεν θα επιβιώσει η Ευρωζώνη, μεταξύ άλλων, λόγω της καταστροφής που προκάλεσαν τα κλειδώματα των οικονομιών με την επίκληση της πανδημίας. Αντίθετα, η ελληνική Κυβέρνηση φαίνεται πως βρήκε το «λεφτόδεντρο», αφού συνεχίζει να υπόσχεται επιδόματα και επιστρεπτέες προκαταβολές, σύμφωνα με τη σχετικά πρόσφατη συνέντευξη του Υπουργού Ανάπτυξης, ενός Υπουργού που υπόσχεται να στηρίξει την εστίαση με προγράμματα του ΕΣΠΑ, σαν να πρόκειται για πράσινες ή ψηφιακές επενδύσεις, ενώ έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο απελπισίας, ώστε να προσκαλεί επενδυτές ακόμη και από την Αλβανία. Την ίδια στιγμή, η Κυβέρνηση χρεώνει την Ελλάδα με έναν πρωτόγνωρο ρυθμό, πολύ υψηλότερο από το 2004-2009 που την υπερχρέωσε, δημιουργώντας τότε τις προϋποθέσεις υπαγωγής της στο ΔΝΤ, όταν το δημόσιο χρέος μας, της κεντρικής κυβέρνησης, πλησιάζει πια τα 380 δισεκατομμύρια ευρώ, το κόκκινο ιδιωτικό χρέος τα 260 δισεκατομμύρια ευρώ, το έλλειμμα ξεπέρασε τα 24 δισεκατομμύρια ευρώ ή το 15% του ΑΕΠ το 2020- θυμίζω ότι το 2009 ήταν αντίστοιχα - και οι τράπεζες διπλασίασαν το δανεισμό τους από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στα 54,6 δισεκατομμύρια τον Δεκέμβριο. Δεν διεξάγεται δε καμμία συζήτηση σχετικά με το τι θα συμβεί, όταν σταματήσει το πρόγραμμα ρευστότητας η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, εάν ζητηθούν ξανά πρωτογενή πλεονάσματα ή όταν αυξηθούν τα επιτόκια δανεισμού διεθνώς, ειδικά για χώρες με μη βιώσιμο δημόσιο και κόκκινο ιδιωτικό χρέος, όπως είναι ασφαλώς η Ελλάδα. Θα επαναλάβουμε για πολλοστή φορά πως τα ελλείμματα μαζί με τις συνεχείς λανθασμένες προβλέψεις του οικονομικού επιτελείου, όπου πρόσφατα ανακοίνωσε διπλασιασμό των ελλειμμάτων του 2021 συν την παράδοξη εκτίμηση ιδίων περίπου φόρων εισοδήματος και ΦΠΑ το 2021 με το 2019, καθιστούν τον προϋπολογισμό του 2021 άχρηστο, για τα σκουπίδια, κυριολεκτικά για τα σκουπίδια! Επομένως, ο Υπουργός Οικονομικών οφείλει να καταθέσει άμεσα έναν νέο προϋπολογισμό, για να γνωρίζουμε πού οδηγείται η Ελλάδα, ενώ δεν ωφελεί καθόλου η απόκρυψη των τεράστιων αποτυχιών της Κυβέρνησης πίσω από τον COVID -19 και της μαζικής υστερίας που προκαλεί με τη βοήθεια των μέσων μαζικής ενημέρωσης που αμείβει αδρά. Πριν το νομοσχέδιο, οφείλουμε να αναφερθούμε σε όλα αυτά που ακούγονται καθημερινά πια, όσον αφορά τις κατηγορίες για σεξουαλική παρενόχληση, ως ένα ακόμη προϊόν των αμαρτιών που εξέθρεψε η ύστερη Μεταπολίτευση με το εύκολο χρήμα, με την τεχνητή διόγκωση της οικονομίας, με τα εκατομμύρια της διαφήμισης που επαναλαμβάνει ξανά και ξανά σήμερα η Κυβέρνηση κ.λπ.. Στην ουσία, διαπιστώνεται πως εκτός από τη χρεοκοπία του κράτους, των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών, οι κυβερνήσεις οδήγησαν την Ελλάδα επιπλέον σε μία ηθική χρεοκοπία, προωθώντας ως ανθρώπους του πολιτισμού άτομα που ασφαλώς δεν τους άξιζε κάτι τέτοιο. Εύλογα, λοιπόν, ήταν απόντες απ' όλα όσα υποφέρει η χώρα μας τα τελευταία χρόνια, όπως από τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας για τα μνημόνια και για το PSI. Όσον αφορά δε τα μεγάλα συλλαλητήρια εναντίον της παράδοσης του ονόματος της Μακεδονίας, όχι μόνο δεν στήριξαν την πατρίδα μας, αλλά τριακόσιοι εβδομήντα δύο εξ αυτών κατέθεσαν υπογεγραμμένο κείμενο υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών, χωρίς κανένα αίσθημα ντροπής, όπως θα καταθέσουμε στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βασίλειος Βιλιάρδος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Στο νομοσχέδιο επανασυστήνονται, στην ουσία, τρεις επιτροπές με παρόμοιο τρόπο και με ένα γενικόλογο πλαίσιο, εύλογο μεν, αλλά χωρίς να τοποθετούνται στόχοι, όπως συμβαίνει με όλα σχεδόν τα σχέδια νόμου της Κυβέρνησης. Οι επιτροπές είναι αυτοτελείς, αλλά τα μέλη τους επιλέγονται από τον Πρωθυπουργό, αποτελώντας ένα ακόμη βήμα προς την κατεύθυνση του «ενός ανδρός αρχή», που είναι ιδίωμα μιας ολοκληρωτικής εξουσίας. Πολλές λεπτομέρειες δε, όπως ο κανονισμός λειτουργίας τους και οι μισθοί, θα καθορίζονται με πρωθυπουργικές ή με υπουργικές αποφάσεις. Οπότε δεν δίνεται καν στη Βουλή η δυνατότητα χάραξης πολιτικής ούτε το κόστος τους από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, αφού δεν έχουν οριστεί οι παράμετροι. Πρόκειται, λοιπόν, για κάτι εντελώς απαράδεκτο, αφού μοιάζει σαν να δίνουμε λευκή επιταγή σε κάποιον, για να κάνει ό,τι θέλει, με όσο κόστος θέλει. Όσον αφορά τώρα την αρχή της προσβασιμότητας, αναδείξαμε το θέμα των ΑΜΕΑ, για το οποίο έχουμε πολύ μεγάλη ευαισθησία, από την αρχή στο πρόγραμμά μας, ενώ δεν φτάνουν μόνο οι προτάσεις, αφού για να έχουν αποτελέσματα, πρέπει να υπάρχουν συγκεκριμένα μέτρα και στόχοι, που δεν βλέπουμε εδώ, αλλά μόνο προθέσεις και προσλήψεις. Σε σχέση με την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, την ΕΕΔΑ, είχε ήδη συσταθεί στο παρελθόν με τον ν.2667/1998 με το ίδιο όνομα, ενώ η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής - που είχε ιδρυθεί με τον ίδιο νόμο - μετατρέπεται σε Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής. Αναφορικά με την ΕΕΔΑ, τα δικαιώματα θεωρούνται ως το πεδίο άσκησης της σύγχρονης πολιτικής σε παγκόσμιο επίπεδο, ενώ μέσω των δικαιωμάτων αυτών, που επιβάλλονται από τις διεθνείς επιτροπές και συμβάσεις, καταλύονται σε τελική ανάλυση οι πολιτικές των κρατών εθνών. Ο Κονδύλης πάντως σε κείμενό του από το 1998, που συμπίπτει με την ίδρυση αυτών των επιτροπών παραδόξως, όπως θα καταθέσουμε στα Πρακτικά, υποστηρίζει πως δεν υπάρχουν ουσιαστικά δικαιώματα, αλλά αυτά που αναφέρονται ως δικαιώματα σήμερα εξαρτώνται από πολιτικές και ιδεολογικές σκοπιμότητες. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βιλιάρδος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Από την άλλη πλευρά, θα υπήρχαν γενικά αποδεκτά δικαιώματα μόνο εάν υπήρχε ένα παγκόσμιο κράτος, αυτό δηλαδή που προσπαθούν να επιβάλλουν οι ελίτ για να εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους, με μη δημοκρατικές διαδικασίες, όπως με τη μεγάλη επαναφορά και με τις άλλες πρωτοβουλίες τους. Εμείς, όμως, ως Ελληνική Λύση είμαστε υπέρ του έθνους - κράτους, θεωρώντας το ως προϋπόθεση, ως θεμέλιο της δημοκρατίας. Επίσης, πιστεύουμε πως το μοναδικό καθολικά παραδεκτό δικαίωμα, από το οποίο απορρέουν όλα τα υπόλοιπα, όπως στην παιδεία, την υγεία, την ελευθερία κ.λπ., είναι αυτό της αξιοπρέπειας, που μας στέρησαν η τρόικα και η Γερμανία με τα μνημόνια που μας επέβαλαν και με τις συνεχείς επιθέσεις τους εναντίον μας. Υπάρχει η υποψία δε πως τα επιμέρους δικαιώματα που προωθούνται σήμερα έχουν στόχο να χρησιμοποιηθούν ως εργαλεία για τον έλεγχο και την κατάλυση του έθνους - κράτους οικονομικά, διοικητικά, καθώς επίσης μέσω της ελεύθερης διακίνησης κεφαλαίων, αγαθών και ανθρώπων. Άλλωστε, εάν πιστέψουμε τον Νίκολας Τάλεμπ, παραδόξως αυτό που χρειάζεται για τον έλεγχο των φιλελεύθερων δημοκρατιών είναι οι διεκδικητικές δογματικές μειονότητες, όχι η ανεκτική δημοκρατική πλειοψηφία, όπως θα καταθέσουμε στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βιλιάρδος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Το μεγάλο πρόβλημα πάντως είναι τι και ποιος αποφασίζει γι' αυτά τα δικαιώματα, όπως για το δικαίωμα στην εμπιστευτικότητα των προσωπικών δεδομένων, όπου σύμφωνα με τον ν.4624/2019 η πρόσβαση είναι δυνατή όταν θεωρηθεί αναγκαία για την αποτροπή σοβαρής βλάβης στα δικαιώματα άλλου ατόμου, όπου εύλογα αναρωτιέται κανείς ποιος και πώς τα κρίνει. Ένα από τα πιο ανησυχητικά σημεία της ΕΕΔΑ, που σύμφωνα με το άρθρο 10 απολαμβάνει λειτουργική ανεξαρτησία και διοικητική αυτοτέλεια, είναι το ότι με το άρθρο 14 τα μέλη διορίζονται με απόφαση του Πρωθυπουργού. Επίσης, με το άρθρο 28 με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών καθορίζεται η αποζημίωσή τους κατά παρέκκλιση των ισχυουσών διατάξεων περί αμοιβής ή αποζημίωσης, λόγω συμμετοχής σε συμβούλια και επιτροπές του δημοσίου τομέα. Αν είναι δυνατόν να συμφωνήσει η Βουλή με κάτι τέτοιο! Συνεχίζοντας, όσον αφορά την Επιτροπή Βιοηθικής, έχει άμεση σχέση με τα δικαιώματα, όπως φάνηκε καθαρά από τον COVID -19. Προστίθεται δε στο νομοσχέδιο ο όρος της τεχνοηθικής, που είναι μια καινούργια σχετικά έννοια όσον αφορά την πολιτική, ενώ αφορά τη διερεύνηση των ηθικών, κοινωνικών και των νομικών διαστάσεων της τεχνητής νοημοσύνης, των προηγμένων αλγορίθμων και της ρομποτικής. Δυστυχώς και εδώ τα μέλη της καθορίζονται από τον Πρωθυπουργό με το άρθρο 32, όπως επίσης οι αμοιβές τους από τον Υπουργό Οικονομικών με το άρθρο 38. Σημειώνουμε πως η βιοηθική αφορά κυρίως τη βιολογία, τη βιοτεχνολογία, την ιατρική και τη γενετική. Εν προκειμένω, εκτός από ηθικά θέματα ως προς τις γενετικές παρεμβάσεις, η βιοηθική έχει σχέση με τη διαχείριση του COVID, οπότε πλέον μιλάμε για βιοπολιτική, όπου εγείρονται σημαντικά ερωτήματα όπως, για παράδειγμα, τα εξής: Πρώτον, είναι δικαίωμα ή προϊόν η παροχή υγείας; Υπάρχει σεβασμός στα προσωπικά δεδομένα ή καταπατώνται για να προστατευτεί το σύνολο από την εξάπλωση; Δεύτερον, είναι δικαίωμα η ελευθερία κίνησης ή υπόκειται στο γενικό καλό; Τρίτον, θα είναι υποχρεωτικό το εμβόλιο είτε άμεσα είτε έμμεσα, ειδικά όταν ακόμη και ο ίδιος ο Μπουρλά της «PFIZER» - υπενθυμίζω - διαφωνεί, όπως θα καταθέσουμε στα Πρακτικά; [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βιλιάρδος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τέταρτον, έχουν δικαίωμα οι μετανάστες σε ΜΕΘ; Μήπως πρέπει οι ιθαγενείς να κατασκευάσουν περισσότερες ΜΕΘ για παράνομους μετανάστες και να ανοίξουν τα σύνορα επειδή έχουν δικαίωμα; Πέμπτον, έχουν οι νέοι και οι ηλικιωμένοι το ίδιο δικαίωμα σε ΜΕΘ; Με ποιον τρόπο αποφασίζουν οι γιατροί; Έκτον, μήπως θα υπογράφει κάποιος ότι δίνει τη συγκατάθεσή του να εξέλθει από τη ΜΕΘ εάν υπάρχει έλλειψη και έρθει κάποιος άλλος που ικανοποιεί καλύτερα τα κριτήρια; Έβδομον, ποιο δικαίωμα θα υπερισχύσει; Του οικονομικά ισχυρού, που θέλει λιγότερες ΜΕΘ και είναι σε θέση να εργαστεί από το σπίτι, ή του φτωχού, που δεν είναι σε τέτοια θέση και θέλει να δουλέψει; Του νέου ή του ηλικιωμένου που μπορεί να περιοριστεί μόνο αυτός αντί όλοι για να καταπολεμηθεί η πανδημία; Όγδοον και τελευταίο. Θα πρέπει να κάνουν όλοι εμβόλιο για να προστατευθούν όλοι ή δεν είναι απαραίτητο; Σε τελική ανάλυση, ο πληθυσμός που συγκατατίθεται στην καταπάτηση των δικαιωμάτων του το κάνει με πλήρη συναίσθηση ή υπό το κράτος φόβου κάτω από ελεγχόμενα μηνύματα από διατεταγμένα μέσα μαζικής ενημέρωσης; Πόσω μάλλον, όταν σε άλλες χώρες υπήρξε παρέμβαση δικαστηρίων όσον αφορά τον τρόπο λήψης αποφάσεων, όπως στη Δανία, ή για την απαγόρευση προσέλευσης σε ναούς, όπως στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με πολλούς πάντως, όπως έχει αποδειχθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, από τη Φλόριντα και την Καλιφόρνια που είχαν τις ίδιες συνέπειες από τον COVID, παρά το ότι η μία «κλειδώθηκε» και η άλλη όχι, τα lockdown καταστρέφουν την οικονομία, χωρίς να βοηθούν την υγεία. Εάν στην υγεία προσθέσουμε όλα τα υπόλοιπα, όπως τις άλλες ασθένειες που δεν αντιμετωπίζονται έγκαιρα, τις ψυχολογικές κ.λπ., τότε η ζυγαριά είναι και από τις δύο πλευρές υπέρ του μη κλειδώματος. Κλείνοντας, ως εκ τούτου, έχουμε την άποψη πως πρέπει να σταματήσουν αμέσως τα κλειδώματα, να αγοράσουμε φάρμακα εκτός από τα εμβόλια, τα οποία δεν είναι πανάκεια, αφού θα υπάρξουν μεταλλάξεις, και να επανέλθουμε σε μια κάποια κανονικότητα. Τέλος, αν και δεν είναι ανάλογο με το θέμα, θα κλείσουμε με το εξαιρετικά σοβαρό πρόβλημα των ζωοτροφών, η τιμή των οποίων, όπως για παράδειγμα της σόγιας, έχει αυξηθεί πάνω από 30% εφέτος, όπως θα καταθέσουμε στα Πρακτικά, οδηγώντας κυριολεκτικά στην απελπισία τους παραγωγούς. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Βιλιάρδος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Οπότε, πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα προτού καταστραφεί εντελώς ο πρωτογενής μας τομέας, ο οποίος για εμάς ως Ελληνική Λύση είναι από τους πρώτους τομείς που πρέπει να προσέξει η χώρα μας, ειδικά όσον αφορά τη διατροφή της. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Βιλιάρδο. Καλείται στο Βήμα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, ο κ. Αθανάσιος Παφίλης.
Όπως αναφέρεται, είμαστε - λέει - σε ένα τοξικό περιβάλλον, το οποίο βέβαια προσφέρεται για μεγάλες αντιπαραθέσεις. Μιλάω για τις εξελίξεις που αφορούν τον χώρο του πολιτισμού κ.λπ.. Υπάρχουν ευθύνες; Βεβαίως και υπάρχουν. Λέμε ότι υπάρχουν και κυβερνητικές ευθύνες. Γιατί όταν διορίζεις κάποιον, παίρνεις και την ευθύνη για το τι είναι. Όταν ξεσπάει αυτό, έχεις και την ευθύνη. Το πρόβλημα, όμως, είναι η παραίτηση του Υπουργού; Αυτό είναι το κεντρικό που προβάλλεται; Δηλαδή, αν έρθει ένας άλλος και κάνει τα ίδια, τι θα γίνει τότε; Γιατί το ζούμε πολλά χρόνια αυτό. Έρχεται νομοσχέδιο για την παιδεία, να φύγει η Κεραμέως ή η Γιαννάκου ή παλιά ο Αρσένης ή οποιοσδήποτε άλλος και να έρθει κάποιος άλλος που θα συνεχίζει την ίδια πολιτική. Επομένως, δεν αφορά μόνο ένα πρόσωπο. Όχι ότι κλείνουμε τα μάτια σε αυτό. Κατά τη γνώμη μας, οι βασικές ευθύνες είναι η διατήρηση ενός κοινωνικού, οικονομικού, εργασιακού και νομοθετικού πλαισίου που παράγει δράστες και θύματα, ενώ ταυτόχρονα εκβιάζει τη σιωπή τους. Και αυτά δεν συμβαίνουν μόνο στον χώρο του πολιτισμού. Οι άθλιες εργασιακές σχέσεις, η αβεβαιότητα, η ανεργία, φτιάχνουν θύματα και φτιάχνουν και θύτες. Εκεί είναι που παράγεται και δεν είναι θέμα ανοχής, κύριε Γεραπετρίτη, είναι θέμα καπιταλιστικού συστήματος και εργασιακών σχέσεων. Όταν στέλνεις έναν κόσμο που είναι στην αβεβαιότητα συνέχεια - θα πω και τα υπόλοιπα μετά, το τι αξίες τους καλλιεργείς - είναι πολύ φυσικό να γεννά και τέτοια πράγματα. Και δεν είναι εξαίρεση, ισχύει για πάρα πολλούς χώρους. Το σπάσιμο βεβαίως της σιωπής είναι σε ατομικό επίπεδο μια γενναία πράξη πράγματι και αναγκαία για την τιμωρία των ενόχων. Όμως, κατά τη γνώμη μας, το επόμενο βήμα είναι η αποκάλυψη, η αναμέτρηση με τους κοινωνικούς καταναγκασμούς που διευκολύνουν τους δράστες και που επιβάλλουν σιωπή. Εκβιασμός. Εδώ ζούμε όλοι. Μην κάνετε ότι αιφνιδιάζεστε οι περισσότεροι και ότι είναι κάτι το φοβερό που δεν το υποψιαζόταν κανένας. Συμβαίνουν. Στους ξενοδοχοϋπαλλήλους, κύριε Κατσώτη, συμβαίνουν; Συμβαίνουν σε άλλους χώρους δουλειάς; Από πού πηγάζει; Από την αδυναμία του ενός και από τη δύναμη που έχει ο άλλος μέσα σε ένα βάρβαρο σύστημα. Τι ζούμε, αλήθεια; Και εδώ θα τα πούμε έξω από τα δόντια. Ζούμε τη μπόχα που αναδύεται και που είναι αποτέλεσμα ενός σάπιου συστήματος που προβάλλει «αξιακούς κώδικες» μιας αχαλίνωτη βαρβαρότητας και σε αυτόν τον τομέα. Αλήθεια, για να σας ρωτήσω, μήπως δεν γνωρίζετε τι συμβαίνει στο διαδίκτυο; Σας έχουν πει; Το έχετε δει; Κυριαρχούν τα μεγάλα μονοπώλια, οι φορείς της ανάπτυξης, αυτοί που θησαυρίζουν όλη την ώρα. Μήπως δεν ξέρετε ότι από αυτά προβάλλονται οι μεγαλύτερες διαστροφές και προπαγανδίζονται κιόλας; Ναι ή όχι; Το ξέρετε; Γιατί δεν μιλάτε; Δεν γνωρίζετε τα site και άλλα για την παιδοφιλία, μια και μιλάμε γι' αυτό; Δεν γνωρίζετε πόσα site υπήρχαν; Δεν γνωρίζετε ότι έγιναν προσπάθειες να γίνει κόμμα παιδόφιλων, αν δεν κάνω λάθος, στην Ολλανδία; Μπορεί να είναι και αλλού. Μάλιστα, υπήρχαν και υποστηρικτές πολλοί που έλεγαν ότι εν ονόματι της ελευθερίας πρέπει να γίνει αυτό το site. Η φωτογραφία του καπιταλιστικού κόσμου. Μάλιστα, δεν γνωρίζετε ότι στην Ολλανδία ιδρύθηκε κόμμα κτηνοβατών; Το ξέρετε ή όχι; Και η Ευρωπαϊκή Ένωση πανηγυρίζει για τη δυνατότητα που δίνεται στον καθέναν να επιλέγει ό,τι θέλει. Δεν γνωρίζετε ότι στη Γερμανία υπάρχουν οίκοι ανοχής για ζώα; Το ξέρετε η όχι; Στη Φρανκφούρτη είναι. Και υπάρχει και εμπόριο συγκεκριμένο και σε άλλες χώρες πιθανόν, τα οποία δεν τα ξέρουμε. Δεν τα γνωρίζετε όλα αυτά; Δεν γνωρίζετε τη βιομηχανία της «τσόντας» χωρίς όρια, που φιλοξενούνται στις μεγάλες μηχανές αναζήτησης στο ίντερνετ; Εδώ μπαίνει το παιδί - να μην πω site - για να μάθει για το σχολείο και για τα μαθήματα και του βγαίνουν «τσόντες» και προσφορές από ανήλικες, ενήλικες κ.λπ.. Είναι αλήθεια αυτά ή όχι; Απευθύνομαι σε όλους. Είναι υπαρκτά ή όχι; Δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, είναι παγκόσμιο. Ισχύει σε όλες τις καπιταλιστικές χώρες. Και αν θέλετε, είναι η βρωμερή ανάσα ενός συστήματος που έχει ξεπεραστεί. Αυτή είναι η βρωμερή ανάσα που καταστρέφει, ισοπεδώνει, δίνει αξίες έξω από κάθε ανθρώπινο όριο, από τα νέα παιδιά μέχρι τους μεγαλύτερους. Γιατί; Διότι όλα υποτάσσονται στον νόμο του κέρδους. Όλα στην αγορά, και το ανθρώπινο σώμα. Υπάρχει ή δεν υπάρχει εμπόριο οργάνων; Πουλάει το νεφρό του ο άλλος σε έναν πλούσιο, γιατί δεν μπορεί να ζήσει και εκείνος το αγοράζει και μάλιστα σε κορυφαίες κλινικές της Ελβετίας και αλλού. Και όλοι κάνουν ότι δεν το ξέρουν και δεν το καταλαβαίνουν. Όλα πουλιούνται και ένας είναι ο θεός, το κέρδος των εχόντων και των κατεχόντων. Και μιλάτε για ανθρώπινο πολιτισμό. Βόθρος μεγάλος. Αυτό αποπνέει σήμερα, Πομπηία, σε ένα σύστημα που καταρρέει γιατί δεν μπορεί και θα ανατραπεί βέβαια και θα είναι μέρα μεσημέρι. Δεν γνωρίζετε για το εμπόριο των ναρκωτικών, που υποτίθεται δεν μπορούν να το αντιμετωπίσουν; Σοβαρολογείτε; Ο «μεγάλος αδελφός» που μπορεί να ισοπεδώνει μια χώρα σε δεκαπέντε μέρες δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει; Αφού είναι μέσα όλοι, και από κράτος και από υπηρεσίες και από παντού. Δεν θέλουν, γιατί προτιμάνε τη νεολαία διεστραμμένη, που δεν θα είναι, και τον κόσμο. Προτιμάνε να πέσει στα ναρκωτικά και όχι να αγωνίζεται για ένα άλλο ανθρώπινο σύστημα. Αυτά παράγει το σύστημά σας. Αυτή είναι η αλήθεια, είτε σας αρέσει είτε όχι. Αυτά είναι του καπιταλισμού, ενός εκμεταλλευτικού, απάνθρωπου, που δολοφονεί εκατομμύρια ανθρώπους κάθε μέρα για να φουσκώνουν τα πορτοφόλια του 1%. Χίλιοι άνθρωποι κατέχουν όσο πλούτο κατέχουν δύο και τρία δισεκατομμύρια άνθρωποι. Αυτό είναι που υπερασπίζεστε και εδώ δεν μιλάει κανένας. Και γι' αυτούς που απουσιάζουν - είναι ένας εδώ - δεν εξανθρωπίζεται αυτό, μόνο ανατρέπεται. Και όσο προχωράει στη σήψη, τόσο πιο επικίνδυνο θα γίνεται και δεν μπορεί να υπάρχει καμμία καλύτερη διαχείριση. Τώρα, να πω για το νομοσχέδιο. Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας. Αλλαγές στις δύο άλλες, στην ΕΕΔΑ και στην Επιτροπή Βιοηθικής. Θα ξεκινήσω από το πρώτο για να επιβεβαιώσω τα προηγούμενα που είπα, όσο κι αν φαίνονται ακραία, αλλά είναι η ίδια η πραγματικότητα. Τι λέει η Ευρωπαϊκή Ένωση; Θα το διαβάσω. Το διάβασε και ο Λαμπρούλης, αλλά το επαναλαμβάνω, γιατί η επανάληψη είναι η μήτηρ της μαθήσεως γι' αυτούς που μας βλέπουν τουλάχιστον. Λέει: «Η εξασφάλιση της προσβασιμότητας στις υπηρεσίες, στο δομημένο περιβάλλον, στα προϊόντα θα εξασφαλίσει τη διεύρυνση της εσωτερικής αγοράς της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα εκατό εκατομμύρια αναπήρων που θα μπορούν να αγοράζουν υπηρεσίες και προϊόντα». Η απανθρωπιά στη ν+1, στο άπειρο. Αυτό λέει: «Για να βγάλουμε λεφτά, βάλτε μπροστά την προσβασιμότητα». Αυτό λέει στην πραγματικότητα. Μήπως κάνω λάθος; Διαψεύστε το. Για να οικονομήσουν οι εταιρείες και οι πολυεθνικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι σε ανταγωνισμό με τους Αμερικάνους, μπρος σε όλες τις χώρες την προσβασιμότητα, δηλαδή πάρτι. Κέρδος, χρήμα στα μονοπώλια και στην επιχειρηματικότητα. Μιλάμε για γιγάντια πράγματα όμως, όχι για μικρή επιχειρηματικότητα. Χρήμα τα μονοπώλια για να πάρουν ένα μεγάλο μέρος της αγοράς από τους Αμερικάνους. Κι ύστερα μιλάμε για τις ευαισθησίες και τον ανθρωπισμό. Καλά, δεν ντρέπεστε; Όταν έχεις τέτοιο κείμενο, κανονικά έπρεπε να το σκίσετε και να λέτε: Μα, αυτοί είναι ξεφτιλισμένοι. Δεν σκέφτονται τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι που έχουν κάποια αναπηρία, αλλά αυτό που σκέφτονται - και τα έχουμε ξαναπεί αυτά και παλαιότερα - είναι πώς θα βγάλουν λεφτά ακόμα και από εκεί, ακόμα και από τους ανήμπορους. Και από αυτούς που έχουν βέβαια βγάζουν, αλλά από αυτούς που δεν έχουν τι θα κάνουν; Θα πληρώσει το κράτος, γενικά θα θησαυρίσουν και από αυτόν τον τομέα της ανθρώπινης δυστυχίας σε όλους τους τομείς και όχι μόνο γι' αυτό. Και στους ανθρώπους που ζητάνε και κινητοποιούνται όσο μπορούν και είναι συγκινητικό, γιατί ζητάνε να ζήσουν με κάποιες ανθρώπινες συνθήκες, απαντάτε ότι ναι, είμαστε όλοι ευαίσθητοι. Όμως, οι κυβερνήσεις όλες ήταν αναίσθητες στην πράξη. Δεν κρίνουμε κανέναν τι αισθάνεται. Οι πολιτικοί κρίνονται από το τι εφαρμόζουν. Ποια είναι η κατάσταση σήμερα; Είναι άθλια. Είναι διακόσιες χιλιάδες παιδιά με ειδικές ανάγκες, κύριε Γεραπετρίτη και κυρία Μιχαηλίδου, που μας βγάζετε συγκινητικούς λόγους, είναι εκτός δομών ή όχι; Διακόσιες χιλιάδες. Δικά σας στοιχεία είναι. Τι κάνουν αυτοί άραγε; Πώς περνάνε; Πώς ζουν; Πώς ζουν οι οικογένειές τους; Και έρχεστε και μας βγάζετε λόγους; Δεύτερον, είναι άνεργοι το 90% από αυτούς που είναι ικανοί σε εργασία, ναι ή όχι; Και βγαίνετε με περισσό θράσος εδώ. Τι κάνετε για όλους αυτούς όλα αυτά τα χρόνια. Τρίτον. Αυξάνονται οι ανάπηροι; Έχουμε μεγάλο ποσοστό; Γιατί; Γιατί υπάρχει έλλειψη της πρόληψης της αναπηρίας. Είπε ο κ. Λαμπρούλης πολλά πράγματα για το τι σημαίνει. Κι επειδή μας κολλάτε κιόλας, το 1960 η Σοβιετική Ένωση είχε προγεννητικό έλεγχο στο 100% του πληθυσμού, μέχρι να γεννηθεί το παιδί και μέχρι τα πρώτα χρόνια του. Είχε κάνει θαύματα, παρά τα λάθη που έκανε αργότερα. Αυτός είναι ο δικός μας κόσμος! Έχει τον άνθρωπο. Αυτός είναι ο δικός μας κόσμος. Τον είχε και τον έχει. Και ως προς τα εμβόλια θυσιάστηκαν γιατροί και επιστήμονες για να βγάλουν τα εμβόλια για να ζήσει η ανθρωπότητα, ενώ σήμερα παίζουν με τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων καθημερινά για να αυξήσουν τα κέρδη τους. Αυτές είναι οι διαφορές μας και το μεγάλο χάος που μας χωρίζει. Για πέστε μας, λοιπόν, τώρα. Εξασφαλίζονται οι αναγκαίες δωρεάν θεραπείες, τα αναγκαία τεχνητά δωρεάν βοηθήματα, απαραίτητα για την εκπαίδευση, την αποκατάσταση και την καθημερινή διαβίωση των αναπήρων; Όποιος δεν γνωρίζει, ας πάει να ρωτήσει τις οικογένειες αυτές. Βεβαίως, εκείνοι που έχουν χρήμα, και μάλλον είναι μειοψηφία, μπορούν, πληρώνουν. Οι άλλοι τι κάνουν; Πώς ζουν αυτοί οι άνθρωποι σήμερα; Ποια κρατική προστασία έχουν; Τι σχολεία έχουν; Αποθήκες ψυχών. Είκοσι πέντε άτομα με μία δασκάλα να κάνει κουμάντο σε όλα αυτά τα παιδιά. Και μιλάτε κι από πάνω; Και την ίδια στιγμή 1 εκατομμύριο το πάρτι του κυρίου τάδε για ένα βράδυ. Έτσι δεν είναι, κύριε Γεραπετρίτη ή κάνουμε λάθος; Συνεχίζω λοιπόν. Αυτά θα τα λύσει η Αρχή της Προσβασιμότητας; Φυσικά εμείς είμαστε υπέρ, να υπάρχει προσβασιμότητα παντού. Δεν το συζητάμε αυτό. Δεν υπάρχει άνθρωπος λογικός που να μην το θέλει. Αυτά, όμως, τα προβλήματα θα τα αντιμετωπίσει ή θα τους δώσει προσβασιμότητα στην αγορά για να βγάλουν κάποιο χρήμα οι μεγάλοι; Όχι βέβαια. Η λογική είναι κόστος - όφελος. Εδώ κόψατε 900 εκατομμύρια από κοινωνικές δαπάνες με το τρίτο μνημόνιο που το ψηφίσατε και με τα δύο τα χέρια όλοι όσοι ήσασταν τότε. Εδώ κόβετε 650 εκατομμύρια εν μέσω κορωνοϊού κι έχετε το θράσος να μιλάτε για κοινωνική ευαισθησία σήμερα; Δεν υπάρχουν λεφτόδεντρα; Μην μας πείτε ότι δεν υπάρχουν λεφτόδεντρα. Δισεκατομμύρια υπάρχουν, αλλά είναι στις τσέπες λίγων, στους οποίους δίνετε και περισσότερα. Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Εμείς κάναμε μία τοποθέτηση γι' αυτές τις ανεξάρτητες επιτροπές από την αρχή. Είπαμε τα εξής. Δεν είναι ανεξάρτητες. Γιατί; Για δύο λόγους. Ο ένας είναι ότι διορίζονται από την εκάστοτε κυβέρνηση και ο δεύτερος είναι γιατί κινούνται σε ένα συγκεκριμένο νομικό και θεσμικό πλαίσιο. Επομένως, τι είναι; Είναι ένα αμορτισέρ για να απορροφά την αντίδραση του κόσμου απέναντι στις κυβερνήσεις. Αυτό, όμως, έχει και μια δεύτερη ανάγνωση θα την πω παρακάτω. Τι λέμε τώρα, λοιπόν; Να προστατέψουν στο Ευρωενωσιακό Δίκαιο και στο Εθνικό Δίκαιο - ποιο δίκαιο; - τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μάλιστα. Η δουλειά είναι δικαίωμα κάθε ανθρώπου; Ναι ή όχι; Το προστατεύει; Όχι. Και μάλιστα δουλειά πλήρους απασχόληση. Και μάλιστα δουλειά με αξιοπρεπή μισθό. Τι κάνει το σύστημά σας; Ακριβώς τα αντίθετα. Έχει τσακίσει όλον τον κόσμο. Δωρεάν υγεία. Είναι κοινωνικό αγαθό η υγεία; Πρέπει να προσφέρεται σε όλους και ειδικά στους μη έχοντες δωρεάν; Το προστατεύετε; Όχι. Μόρφωση. Φέρατε αυτό το τέρας και θα το πληρώσετε. Θα τα πω στο τέλος αυτά. Κοινωνική ασφάλιση. Βρε, κλέψατε τον ιδρώτα γενεών όλοι σας. Κλέψατε τον ιδρώτα των πατεράδων μας, τον δικό μας και των παιδιών μας, που όλα αυτά τα χρόνια πλήρωναν κανονικά όλα αυτά τα χρόνια και πήγατε και τους τα κλέψατε σε μία - δύο νύχτες και με το PSI και με το Χρηματιστήριο και με τη μείωση των συντάξεων, τα πάντα. Και μιλάτε και από πάνω για δικαιώματα; Ποια δικαιώματα; Εν μία νυκτί, για να μπορέσει το κεφάλαιο να κερδίσει ακόμα περισσότερα. Παρ' όλα αυτά, όμως, και προς τιμήν των ανθρώπων, και επειδή είχα και μια προσωπική αντίληψη αυτά τα χρόνια, έκαναν κάποια σοβαρή δουλειά, πολλές φορές, για πολλά ζητήματα. Έκαναν παρέμβαση για θέματα δικαιωμάτων, για ζητήματα επικαιρότητας, παρατηρήσεις σε νομοσχέδια. Όμως, «στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα». Οι κυβερνήσεις ακόμα κι αυτά τα έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια. Παρενέβησαν να αλλάξουν όλα αυτά που έλεγαν και τώρα παρεμβαίνουν και νομοθετικά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, σε ένα λεπτό. Θέλουμε να χαιρετίσουμε τους αγώνες των υγειονομικών και των ναυτεργατών σήμερα. Τι ζητάνε οι υγειονομικοί; Πώς δεν τους στείλατε τα ΜΑΤ; Ξεχαστήκατε; Τι τα έχετε; Εδώ ο μόνος αναπτυσσόμενος τομέας της οικονομίας στην Ελλάδα είναι η αστυνομία. Έχει γεμίσει ο τόπος. Ό,τι θες, Ειδικοί, ΔΙΑΣ, ΖΕΥΣ, δεν ξέρω τι άλλο έχετε φτιάξει. Τόσα Σώματα παντού. Τι ζητούν οι υγειονομικοί αλήθεια σήμερα; Ζητάνε αναγκαία μέτρα για να μην πάει σε μπλακάουτ - να το πω έτσι σε γνήσια ελληνικά - το δημόσιο σύστημα υγείας, να μην καταρρεύσει πλήρως. Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Προσλήψεις. Επίταξη ιδιωτικών δομών, γιατί μέχρι να φτιάξεις ΜΕΘ περνάει κάποιος καιρός. Άμεσα μέτρα στους χώρους δουλειάς και στα μέσα μαζικής μεταφοράς που επαναλαμβάνω, σύμφωνα με τις δικές σας μελέτες, είναι τα μέρη που είναι υγειονομικές βόμβες. Τι απαντάτε; Τίποτα. Ήρωες λέει. Τι απαντάτε σε αυτά; Δεύτερον, ναυτεργάτες. Τι λένε; Ακούστε τι ζητάνε οι υπάλληλοι οι εργάτες του πιο πλούσιου μέρους της ελληνικής κοινωνίας. Ζητάνε να παραμείνουν στα καράβια με συλλογικές συμβάσεις. Διαφωνείτε; Πέστε το. Ζητάνε αξιοπρεπείς μισθούς. Ξέρετε τι σημαίνει ναυτικός; Πού να το μάθετε κιόλας οι περισσότεροι; Λείπει δέκα - έντεκα μήνες από το σπίτι του. Μεγαλώνουν τα παιδιά του χωρίς αυτόν. Δουλεύει είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο. Έχει την ευθύνη πάρα πολλών πραγμάτων. Κουβαλάει από εκρηκτικά μέχρι ανθρώπινα όργανα. Και τι τους λέτε τώρα; Μείωση των μισθών. Ζητάνε ασφαλιστικά δικαιώματα. Είστε άθλιοι! Ο μεγαλύτερος εμπορικός στόλος στον κόσμο είναι ο ελληνικός. Ο πλούτος που έχουν οι Έλληνες εφοπλιστές είναι αμύθητος. Και δεν είναι μόνο στα καράβια. Είναι στα κανάλια, είναι σε μεγάλες επιχειρήσεις, είναι σε τράπεζες. Και αυτούς τους μεγιστάνες του πλούτου αντί να τους φορολογήσετε, λέτε θα πληρώσουν τα πληρώματα, θα μειωθούν οι μισθοί των ναυτεργατών.
Ολοκληρώστε.
Τέλειωσα. Άλλωστε, είμαι μέσα στον χρόνο. Έχω δώδεκα και έξι και τρία, σύνολο είκοσι ένα λεπτά. Έχω ακόμα δυο λεπτά. Δεν μιλάω δεύτερη φορά.
Αν είναι έτσι, βεβαίως, έχετε δίκιο.
Μια χαρά τα πάτε. Στρατιωτική επιχείρηση. Πεντακόσιοι ΜΑΤατζήδες εναντίον διακοσίων φοιτητών. Ούτε τους νόμους του πολέμου δεν σκέφτεστε. Τους έχετε ξεπεράσει βέβαια. Σας έχουν διδάξει και οι Αμερικάνοι που βομβαρδίζουν από τα δέκα χιλιόμετρα και δεν κατεβαίνουν κάτω, όπως στη Γιουγκοσλαβία. Στρατιωτική επιχείρηση, χημικά, συλλήψεις, ξυλοδαρμοί. Εμείς απευθυνόμαστε στον ελληνικό λαό. Απευθυνόμαστε στους φοιτητές, στους γονείς, στους μαθητές και λέμε. Αλήθεια, γιατί τους χτύπησαν αυτούς; Τι ζητάνε; Ζητάνε να ανοίξουν τα πανεπιστήμια, εσείς με την αριστεία που λέτε. Θέλουν να πάνε στο πανεπιστήμιο, να κάνουν μαθήματα ασφαλείς, με υγειονομικές συνθήκες, όπως λένε τα πρωτόκολλα. Τι ζητάνε, λοιπόν; Αυτό ζητάνε. Πολλοί πρυτάνεις έχουν κάνει προτάσεις συγκεκριμένες. Όχι όλοι. Υπάρχουν και εξαιρέσεις. Θα πω για την εξαίρεση. Λένε ότι έχουμε τη δυνατότητα, υπάρχουν αίθουσες, υπάρχουν τα πάντα, προσλάβετε ορισμένους για να μπορέσουν να ανταποκριθούν. Τι τους απαντάτε; Ξύλο, ΜΑΤ, έξω, η δημοκρατία στα πανεπιστήμια. Με συγχωρείτε, δημοκρατία και αστυνομία στα πανεπιστήμια; Αν την καταλαβαίνετε έτσι, είσαστε μακριά νυχτωμένοι. Τι ζητάνε άλλο; Ζητάνε να καταργηθεί ο νόμος - τέρας. Έχετε φτιάξει έναν νόμο που δεν τον έχει πάρει χαμπάρι ακόμα όλος ο ελληνικός λαός. Κόβει είκοσι έως τριάντα χιλιάδες παιδιά έξω από τα πανεπιστήμια και ορισμένους να μην τελειώσουν τα πανεπιστήμια και ιδιαίτερα οι εργαζόμενοι. Πέρα από την αστυνομία που βάζετε μέσα στα πανεπιστήμια. Αν νομίζετε ότι με τη βία και την τρομοκρατία θα επιβάλετε αυτόν τον εκτρωματικό νόμο να ξέρετε ότι είστε πολύ μακριά νυχτωμένοι! Σας το λέω ωμά. Τα είπαν κι άλλοι! Και από τη Νέα Δημοκρατία και από το ΠΑΣΟΚ και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα περάσει εύκολα. Δεν θα περάσει γιατί έχετε απέναντι όλους, γονείς, καθηγητές, πανεπιστημιακούς, φοιτητές, μαθητές. Και, κύριε Γεραπετρίτη, καταλάβετε - και ξέρω σε ποιον μιλάω - ότι έρχεται θύελλα. Βράζει. Και αυτή η θύελλα θα σας σαρώσει. Δεν θα περάσουν τόσο εύκολα αυτά. Επιδιώκετε τη σύγκρουση και το κάνετε με τσαμπουκά και με το «έτσι θέλω». Δεν ντρέπεστε; Βαράνε παιδιά δεκαοκτώ και δεκαεννιά χρονών, τα πατάνε στον λαιμό! Δείτε τις φωτογραφίες. Τι είναι αυτά; Πού ζούμε; Στη ζούγκλα; Ο ελληνικός λαός έχει μεγάλες παραδόσεις, έχει κρυμμένες δυνάμεις που τις υποτιμάτε σήμερα και νομίζετε ότι θα περάσει μία γενικότερη συντηρητικοποίηση. ΄Όχι. Αυτός ο λαός θα ξυπνήσει και θα βάλει τη σφραγίδα του και θα στείλει τον κάθε κατεργάρη στον πάγκο του.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Παφίλη. Έχουν μιλήσει όλοι οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, οπότε πάμε στους ομιλητές και πρώτα στον Βολιώτη, τον κ. Αθανάσιο Λιούπη από τη Νέα Δημοκρατία.
Θα περιοριστώ μόνο στο νομοσχέδιο, κύριε Πρόεδρε. Το σημερινό νομοσχέδιο είναι ένα εξαιρετικό νομοσχέδιο κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που επιβεβαιώνει τη στόχευση της Κυβέρνησης σε πολιτικές που αναδεικνύουν μείζονα ζητήματα στον τομέα των ατομικών δικαιωμάτων. Τρεις επιτροπές βρίσκονται στο επίκεντρο του νομοσχεδίου, με τη συμβολική, αλλά και ουσιαστική επιλογή να υπάγονται όλες απευθείας στον Πρωθυπουργό. Δεν συζητάμε θεωρητικά, αλλά για την υλοποίηση ενός κεντρικού σχεδιασμού που κατευθύνεται στον καλύτερο συντονισμό των ζητημάτων που άπτονται των ατόμων με αναπηρία, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και των θεμάτων βιοηθικής και τεχνοηθικής. Η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας συστήνεται για πρώτη φορά και προορίζεται να συμβάλει στη βελτίωση των πολυάριθμων θεμάτων προσβασιμότητας που παρατηρούνται ακόμα στη χώρα μας. Προέκυψε δε από εισήγηση της ίδιας της ΕΣΑΜΕΑ. Η έννοια της προσβασιμότητας είναι ευρεία και αφορά το φυσικό περιβάλλον, τα μέσα μεταφοράς, τις δημόσιες υπηρεσίες, τους χώρους αναψυχής, πολιτισμού και θρησκείας, τις επικοινωνίες, την τεχνολογία, ακόμα και το διαδίκτυο. Δυστυχώς υπολειπόμαστε πολύ ως χώρα σε υποδομές πρόσβασης για τα άτομα με αναπηρία. Σύμφωνα με τα δεδομένα του 2019 πανελλαδικά ούτε το 1% των πεζοδρομίων δεν καλύπτει προδιαγραφές για τα ΑΜΕΑ. Ωστόσο μέσα σε ενάμιση χρόνο η Κυβέρνηση ήδη έχει επιδείξει τη σταθερή βούλησή της να αλλάξει εντελώς το τοπίο της προσβασιμότητας στην Ελλάδα. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το αναλυτικό και συνεκτικό Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Δικαιώματα των ΑΜΕΑ. Τον περασμένο Ιούλιο δημοσιεύθηκε η υπουργική απόφαση που ορίζει τις τεχνικές οδηγίες για την προσαρμογή των δημοσίων κτηρίων, ώστε αυτά να καταστούν προσβάσιμα σε άτομα με αναπηρία. Ταυτόχρονα ο Υπουργός Δικαιοσύνης ανέλαβε πρωτοβουλία για την εξασφάλιση της προσβασιμότητας σε όλα τα δικαστικά κτήρια και υπηρεσίες στην επικράτεια. Σε συνέχεια αυτής της συντονισμένης προσπάθειας έρχεται και η σύσταση της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας. Πρόκειται για όργανο με κατεξοχήν συμβουλευτικό χαρακτήρα, το οποίο επιφορτίζεται με την καταγραφή των θεμάτων προσβασιμότητας και τη διατύπωση προτάσεων επίλυσης. Βρίσκεται σε συνεργασία με τον συντονιστικό μηχανισμό της Κυβέρνησης, συμμετέχει στις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές, συμβάλλει στην ενημέρωση του κοινού για θέματα προσβασιμότητας. Η αρχή θα είναι ενδεκαμελής. Το σημαντικό είναι ότι η αρχή δεν θα παραμείνει κλειστή σε αυτόν τον περιορισμένο κύκλο ανθρώπων, αλλά θα ανοίξει τις επαφές της με όλους τους φορείς και ανθρώπους που μπορούν να ενισχύσουν τον σκοπό της. Έχει τη δυνατότητα να απευθύνει πρόσκληση σε επιστήμονες Έλληνες και του εξωτερικού, προκειμένου να καταθέσουν τις προτάσεις τους, ενώ παράλληλα μπορεί να συνεργαστεί με τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και με ερευνητικά κέντρα. Τέλος, είναι σημαντική η δυνατότητα που διαθέτει να καλεί σε συνεδριάσεις δύο μαθητές ή δύο φοιτητές με αναπηρία και να προσφέρει πρακτική άσκηση σε προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς, καθώς και σε νέους επιστήμονες. Μια φορά ετησίως η αρχή υποβάλλει έκθεση στον Πρωθυπουργό, στον Πρόεδρο της Βουλής και στους Αρχηγούς των κομμάτων. Η δεύτερη επιτροπή του σημερινού νομοσχεδίου είναι η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Πρόκειται για μια ήδη λειτουργούσα επιτροπή ανεξάρτητο συμβουλευτικό όργανο της πολιτείας στα θέματα των δικαιωμάτων του ανθρώπου, που έχει επιδείξει μέχρι σήμερα πολύ αξιόλογο έργο. Με τις νέες διατάξεις αναβαθμίζεται. Αποκτά για πρώτη φορά νομική προσωπικότητα και ουσιαστική διοικητική και οικονομική αυτονομία. Πρόκειται για αιτήματα που τα ίδια τα μέλη της επιτροπής είχαν διατυπώσει κατόπιν σχετικών συστάσεων από την αρμόδια επιτροπή διαπίστευσης του ΟΗΕ. Υπάγεται και αυτή απευθείας στον Πρωθυπουργό ενώ είναι επιφορτισμένη με την υποβολή προτάσεων για τη βελτίωση του νομοθετικού και διοικητικού πεδίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Διασυνδέεται και είναι σε συνεργασία, τόσο με την Κυβέρνηση, όσο και με την Κοινωνία των Πολιτών. Σημαντική είναι η συνεισφορά της στην παρακολούθηση ενός συστήματος καταγραφής περιστατικών ρατσιστικής συμπεριφοράς, διακρίσεων και μισαλλοδοξίας. Προκειμένου για την αποτελεσματική εκπλήρωση του έργου της, η επιτροπή έχει λειτουργικούς συνδέσμους όλα τα Υπουργεία και τους εκπροσώπους των κοινοβουλευτικών κομμάτων, ώστε να υπάρχει διαρκής δίαυλος επικοινωνίας και ανταλλαγής απόψεων. Τέλος, Η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής εξελίσσεται και προσαρμόζεται στις σύγχρονες ανάγκες. Ονομάζεται Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής, ώστε να καλύπτει και τα ζητήματα που προκύπτουν στον τομέα της τεχνολογίας. Οι εξελίξεις στον χώρο των επιστημών είναι τόσο ραγδαίες που καθιστούν απολύτως επιτακτική την ανάγκη να υπάρχει επαρκές θεσμικό πλαίσιο για τα ηθικά ερωτήματα που γεννώνται. Ειδικά οι τομείς της βιολογίας, της γενετικής, της βιοτεχνολογίας, της πληροφορικής και της ρομποτικής αποτελούν πεδία που συχνά κινούνται σε αχαρτογράφητα νερά της ανθρώπινης γνώσης. Η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης δεν είναι πια επιστημονική φαντασία. Το meta - learning, δηλαδή η διαδικασία εκμάθησης που επιτρέπει σε μια μηχανή να έχει δικές της επαγωγικές μεθόδους είναι μια πραγματικότητα που γεννά από μόνη της πολλά ερωτήματα και προβληματισμούς. Σ' αυτή την κατεύθυνση είναι πολύ σημαντική η πρωτοβουλία του σημερινού σχεδίου νόμου να μπορεί η επιτροπή να εκδίδει πράξεις ήπιου δικαίου, δηλαδή κατευθυντήριες γραμμές, τόσο για τον ιδιωτικό τομέα, όσο και για τον δημόσιο. Κλείνοντας, να πω ότι το σημερινό νομοσχέδιο είναι το αποτέλεσμα ενός γόνιμου διαλόγου με τους αρμόδιους φορείς, ενώ η τελική του μορφή προέκυψε μετά από τις παρατηρήσεις και τα σχόλια στις επιτροπές. Αντιπροσωπεύει, δηλαδή, αυτό ακριβώς που πρέπει να είναι τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία και τα δικαιώματα του ανθρώπου, πεδίο δημοκρατικής παραγωγικής συζήτησης και όχι μικροκομματικής αντιπαράθεσης. Για μια δημοκρατική πολιτεία όλα αυτά είναι αυτονόητα, όπως αυτονόητα ο καθένας από εμάς οφείλει να διαδραματίσει τον δικό του μικρό, αλλά καθοριστικό ρόλο στην προστασία των δικαιωμάτων. Όπως εξάλλου ειπώθηκε, ο μοναδικός τρόπος για να προστατέψω τα δικαιώματά μου είναι να προστατέψω τα δικαιώματα των άλλων. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε Λιούπη και για την τήρηση του χρόνου. Όταν θέλετε τα λέτε μέσα στον χρόνο και τα λέτε και όλα. Καλείται στο Βήμα η κ. Μαρία - Ελένη Σούκουλη - Βιλιάλη από τη Νέα Δημοκρατία και την όμορφη Κόρινθο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Δεν μπορώ πριν ξεκινήσω να μιλάω για το νομοσχέδιο να μην πω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, συνεχίζοντας την αντιπολίτευσης της απελπισίας που κινείται στη σφαίρα της παραπολιτικής και του άκρατου λαϊκισμού, προσπαθεί να διχάσει ακόμα και σε ένα ζήτημα μείζονος σημασίας και να το ρίξει στον βούρκο της μικροπολιτικής. Τι κάνετε; Παίρνετε τα φώτα της κοινωνικής προσοχής από τα θύματα και τα στρέφετε σε δικές σας κομματικές επιδιώξεις, στον βωμό προφανώς των δημοσκοπικών μονάδων. Εκεί που απαιτείται ενότητα εσείς, αγαπητοί συνάδελφοι, σπέρνετε τη διχόνοια. Αλλά πρέπει να είστε προσεκτικοί γιατί ο ελληνικός λαός και κατανοεί και κρίνει τη στάση του καθενός μας. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλούμαστε σήμερα στην Ολομέλεια να τοποθετηθούμε και να εγκρίνουμε το σχέδιο νόμου για την Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας, την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και την Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής. Τρεις επιτροπές που μας επιτρέπουν να ισχυριστούμε ότι η Κυβέρνηση συνεχίζει σταθερά στον μεταρρυθμιστικό της δρόμο προσαρμοσμένη δυναμικά στις ανάγκες του σήμερα διαβλέποντας τις αλλαγές του αύριο. Γιατί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακριβώς αυτή είναι η φιλοσοφία του κειμένου που έχουμε μπροστά μας. Είναι ένα σχέδιο νόμου που αντιλαμβάνεται ότι η ημέρα μετά την πανδημία θα είναι διαφορετική, που αντιλαμβάνεται ότι με επιταχυντή ακόμα και την ίδια την παγκόσμια υγειονομική κρίση απαιτείται αποτελεσματική προσαρμογή ώστε να ανταποκριθούμε στις πολύ μεγάλες προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας σε σημαντικούς τομείς δημοσίων πολιτικών. Είναι προκλήσεις που έχουν να κάνουν με την αυξανόμενη ταχύτητα του ψηφιακού και του τεχνολογικού μετασχηματισμού, με τη δυναμική αλλαγή στο μοντέλο της ανθρώπινης απασχόλησης που προκαλεί η αυτοματοποίηση, με τη ραγδαία ανάδυση των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής, με την επιστημονική προσπάθεια για τη χαρτογράφηση του ανθρώπινου γονιδιώματος. Είναι ζητήματα που θα μας θέσουν πρωτόγνωρα ερωτήματα και που απαιτούν κρίσιμες απαντήσεις και για το παρόν και για το μέλλον μας. Είναι ζητήματα αναγκαία για να μην βρεθούμε μπροστά σε μία κοινωνία χωρίς όρια και χωρίς σύνορα, ειπώθηκε από τους αρμόδιους φορείς στην επιτροπή. Σε έναν δρόμο προσαρμογής στα νέα δεδομένα η Κυβέρνηση καλείται να κάνει στρατηγικές επιλογές που θα οδηγήσουν τη χώρα στην αποτελεσματική και ομαλότερη κοινωνική και οικονομική μετάβαση στη νέα εποχή. Η επιλογή για τη σύσταση μίας εντελώς νέας επιτροπής, όπως αυτή για την προσβασιμότητα των ανθρώπων με αναπηρία, την ανασύσταση μιας προϋφιστάμενης, όπως αυτή για τα δικαιώματα του ανθρώπου, αλλά και την αναβάθμιση της επιτροπής για την βιοηθική, φυσικά και δεν είναι τυχαία. Το σημερινό νομοσχέδιο αποτελεί ένα ξεκάθαρο δείγμα ότι η πολιτική μας φιλοσοφία ήταν, είναι και θα είναι ανθρωποκεντρική. Επιδεικνύει τη σαφή μας πολιτική βούληση να παρέμβουμε νομοθετικά ώστε σε αυτό το ραγδαία μεταβαλλόμενο σχέδιο να ενισχύσουμε τον ευρύτατο πυρήνα της προστασίας των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Η προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων ως μία διαδικασία δυναμική απαιτεί συνεχή δέσμευση εκ μέρους της πολιτείας και αυτό πράττουμε. Η επιτυχία ενός σύγχρονου κράτους δικαίου, που επιθυμεί να προσαρμοστεί αποτελεσματικά στις νέες συνθήκες, κρίνεται καθοριστικά και πρωτίστως από τον τρόπο που επιδιώκει να υλοποιήσει τον συγκεκριμένο στόχο, δηλαδή εάν αυτή η διαδικασία γίνεται με όρους ισότιμης ενσωμάτωσης για όλους τους πολίτες στο νέο λειτουργικό πλαίσιο. Και πώς το πράττουμε αυτό; Το πράττουμε βελτιώνοντας ουσιαστικά τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για τη δημιουργία δημοσίων πολιτικών και υπάγοντας αυτές τις νέες συμβουλευτικές επιτροπές υπό τον Πρωθυπουργό και κατ' ουσία συνδέοντάς τες με την κεφαλή, αλλά και με ολόκληρο το φάσμα της εκτελεστικής εξουσίας και όχι μόνο. Στέλνουμε ένα καθαρό μήνυμα ότι είμαστε έτοιμοι να χρησιμοποιήσουμε στην άσκηση εφαρμοσμένης πολιτικής την απαραίτητη επιστημονική τεχνογνωσία για διαρκώς πιο εξειδικευμένα προβλήματα που απαιτούν σύνθετες λύσεις και αγγίζουν πολλαπλά πεδία της κρατικής ευθύνης. Μπορούν όμως αυτές οι επιτροπές να παίξουν αυτόν τον σημαντικό ρόλο που τους αναθέτει η πολιτεία; Σήμερα περισσότερο από ποτέ και μπορούν και πρέπει αρκεί να πληρούν κάποια συγκεκριμένα κριτήρια που θα τους δώσουν ουσιαστικό περιεχόμενο, αλλά και τη λειτουργική ικανότητα να επιτελούν την καταστατική τους αποστολή. Σε αυτό το νομοσχέδιο παρατηρούμε ότι έχουν τηρηθεί αυτοί οι βασικοί κανόνες, όπως η εξέχουσα επιστημονική κατάρτιση και το κριτήριο της ικανής αντιπροσωπευτικότητας στη διαδικασία σύνθεσής τους, η διεπιστημονική προσέγγιση του τρόπου εργασίας τους, η ανεξαρτησία της διοικητικής τους οργάνωσης, ο υψηλός βαθμός διαλειτουργικότητας με τους υπόλοιπους εμπλεκόμενους φορείς ή ακόμη και η οικονομική τους αυτοτέλεια. Αυτά τα στοιχεία αποτελούν τα εχέγγυα, αλλά και τα προαπαιτούμενα ώστε το παραγόμενο αποτέλεσμα να παρέχει το ζητούμενο ποιοτικό πλεονέκτημα και για την πολιτεία και για την Κοινωνία των Πολιτών που δεν είναι άλλο από τη δημιουργική τεκμηρίωση των προτάσεών τους στους καλά ορισμένους τομείς αρμοδιότητάς τους. Σε όλους αυτούς που ισχυρίζονται ότι ίσως δημιουργηθεί θέμα δημοκρατικής νομιμοποίησης από τη δράση των επιτροπών εξαιτίας της μεγάλης εξειδίκευσής τους η απάντηση είναι απλή: Στο πολίτευμά μας η δημοκρατική νομιμοποίηση είναι καθορισμένη από το Σύνταγμά μας και επομένως το ίδιο και η πολιτική ευθύνη που απορρέει από τις συγκεκριμένες αρμοδιότητες. Επομένως, ναι, εμείς προχωράμε μπροστά, δημιουργούμε σύγχρονες συμβουλευτικές δομές απαλλαγμένες από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος με κεντρικό στόχο να μας βοηθήσουν στην υλοποίηση της στρατηγικής μας δέσμευσης έναντι του ελληνικού λαού που δεν είναι άλλη από το να οδηγήσουμε τη χώρα στην επόμενη ημέρα. Μία ημέρα που όλες οι Ελληνίδες και όλοι οι Έλληνες με θωρακισμένα τα δικαιώματά τους, ενωμένοι στον κοινό στόχο θα είναι έτοιμοι να προσαρμοστούν και θα είμαστε έτοιμοι να προσαρμοστούμε και να πρωταγωνιστήσουμε στα πεδία αιχμής όπου η επιστήμη και η τεχνολογία οδηγούν την εξέλιξη. Προτάσσοντας πάντα όμως σε αυτήν την εξελικτική διαδικασία τον άνθρωπο και τα δικαιώματά του, όπως ακριβώς επιτάσσει η ιστορική ταυτότητα της ελληνικής κλασικής φιλοσοφικής σκέψης, η οποία παραμένει πάντα επίκαιρη. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κυρία Σούκουλη, και για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Ζαχαριάδης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Εκλέγεται στον Β1΄ Τομέα Αθηνών.
Καλησπέρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Είπε ο Υπουργός, ο κ. Γεραπετρίτης, στην τοποθέτησή του και ειρωνεύτηκε την Αντιπολίτευση ότι τον κατηγορούμε, λέει, ότι για όλα φταίει το Επιτελικό Κράτος. Κύριε Υπουργέ, δεν ξέρω αν το έχετε καταλάβει, αλλά είστε δεκαεννιά μήνες κυβέρνηση. Μπορείτε να μου θυμίσετε ένα περιστατικό που έχετε αναλάβει την ευθύνη για κάτι; Πάντα, παντού φταίει κάποιος άλλος, κάτι άλλο. Δυστυχώς σε μία τόσο δύσκολη συγκυρία είστε μία ανεύθυνη, ευθυνόφοβη και λυπάμαι που το λέω δειλή Κυβέρνηση. Και αυτό αποδεικνύεται καθημερινά. Κυβερνάτε μόνο με την επικοινωνία. Κυβερνάτε αντιπολιτευόμενοι την αντιπολίτευση. Πού νομίζετε ότι μπορεί να σας πάει αυτό; Ποια προβλήματα της χώρας νομίζετε ότι μπορούν να λυθούν με αυτήν τη στρατηγική; Πραγματικά, παρακολουθώντας τον διάλογο και στο Κοινοβούλιο και τον δημόσιο λόγο δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο Πρωθυπουργός δεν μπορεί να ζητήσει την παραίτηση της κ. Μενδώνη. Αυτοδύναμη κυβέρνηση έχει. Άνετη πλειοψηφία έχει. Οι αγαπημένες του δημοσκοπήσεις δεν νομίζω να τα λένε και τόσο καλά για την κ. Μενδώνη. Για την Υπουργό Πολιτισμού πλέον δεν μιλάνε θετικά ούτε οι πιο φανατικοί του κ. Μητσοτάκη. Η στήριξη της Κυβέρνησης στο πρόσωπο της κ. Μενδώνη δια στόματος Πελώνη και η αναφορά σε επικοινωνιακό λάθος συνιστά μεγάλη πρόκληση διότι φαίνεται ακόμα και μετά από όλα αυτά που έχουν συμβεί ότι απολαμβάνει τη στήριξη του Πρωθυπουργού. Είναι συγκλονιστικό που δεν έχουν υπάρξει ακόμα παραιτήσεις και ανάληψη πολιτικής ευθύνης. Το αργοπορημένο «μας εξαπάτησε» και «με εξαπάτησε», είναι, επίσης, πρόκληση, διότι μία εξαπατημένη Υπουργός, είναι μία αδύναμη και ευάλωτη Υπουργός, είναι μία Υπουργός η οποία δεν μπορεί να διοικήσει ούτε να συνομιλήσει με κανέναν. Πρέπει να φύγει και να εξηγηθεί πού αναφέρεται το «μας». Στους εξαπατημένους είναι και ο Πρωθυπουργός; Το παίρνει πάνω του ο κ. Μητσοτάκης; Δεν γίνεται αυτό το θέμα να αιωρείται. Προφανώς και δεν είναι ευθύνη της Κυβέρνησης Μητσοτάκη και καμμιάς κυβέρνησης να ανακαλύπτει αν κάποιος είναι παιδεραστής. Το θέμα που προκύπτει, όμως, ξεκινά αφού υπήρξαν οι καταγγελίες. Διότι αφού υπήρξαν οι καταγγελίες, υπήρξε προσπάθεια συγκάλυψης, υπήρξε προσπάθεια επικοινωνιακού κουκουλώματος, υπήρξε θέμα επικοινωνιακού αντιπερισπασμού με αποκορύφωμα τη fake φωτογραφία Τσίπρα - Λιγνάδη. Στις 13 Φλεβάρη ο Αλέξης Τσίπρας καλούσε τον κ. Μητσοτάκη να πάρει θέση για τις καταγγελίες. Η απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου ήταν ότι πρόκειται - λέει - για χυδαιότητες. Ακόμα και όταν παραιτήθηκε ο Λιγνάδης, ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος έκανε λόγο για προσωπικούς λόγους. Ε, όλα αυτά, ανεξάρτητα από την όποια πολιτική αντιπαράθεση, δεν είναι σαφές ότι προκαλούν στην ελληνική κοινωνία ανατριχίλα και ντροπή; Δεν είναι απολύτως σαφές ότι χρειάζεται εδώ και τώρα κάθαρση και θεσμική θωράκιση; Δεν είναι απολύτως σαφές ότι πρέπει να σπάσει το απόστημα τώρα; Μέσα σε αυτό το τοπίο, η Νέα Δημοκρατία προσπαθεί με τη βία και τον αυταρχισμό να αλλάξει την επικοινωνιακή ατζέντα. Δυστυχώς, όσα είδαμε χθες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο είναι ενδεικτικά. Κατά τη γνώμη μου, το σχέδιο είναι σαφές. Προσπαθείτε να υπονομεύσετε τη δημοκρατική ομαλότητα με ανατροπή του μεταπολιτευτικού status quo. Αστυνομοκρατία και ένταση για να αποπροσανατολιστεί η κοινή γνώμη. Βλέποντας χθες τις εικόνες από την επέμβαση της Αστυνομίας στο πανεπιστήμιο, αναρωτήθηκα από πού είναι αυτή η εικόνα με το φοιτητή που τον σέρνουν. Δεν είναι από την Τουρκία του Ερντογάν. Είναι από την Ελλάδα του Μητσοτάκη. Και όσο ταχύτερα φύγετε εσείς και οι πολιτικές σας, τόσο ταχύτερα θα αποκατασταθεί η ομαλότητα, διότι, πραγματικά, είστε κίνδυνος. Έρχομαι τώρα στο νομοσχέδιο. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιδιώκει με κάθε τρόπο τη δημιουργία ενός απόλυτα ελεγχόμενου κομματικού κράτους. Σε κάθε έκφανση της διοικητικής λειτουργίας επικρατεί η λογική των «δικών μας παιδιών». Και, βέβαια, όταν δεν μπορεί να ελέγξει κάτι, το καταργεί και το επανασυστήνει. Αυτό έπραξε και με την κατάργηση των ελεγκτικών σωμάτων της διοίκησης και τη δημιουργία της κατ' επίφασιν ανεξάρτητης, αλλά στην πραγματικότητα απολύτως ελεγχόμενης από το Μαξίμου, Εθνικής Αρχής Διαφάνειας, αυτό έκανε και με την καρατόμηση της ηγεσίας της Επιτροπής Ανταγωνισμού και την εκ των υστέρων θέσπιση ασυμβίβαστων κατά παράβαση κάθε έννοιας διοικητικής δεοντολογίας. Το ίδιο επιχειρεί να κάνει και με το παρόν σχέδιο νόμου μέσω της κατάργησης και επανασύστασης των δύο επιτροπών, για τα δικαιώματα του ανθρώπου και της βιοηθικής. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένας λόγος γι' αυτό, πέραν του προφανούς: η απόπειρα αλλοίωσης των συσχετισμών και απόλυτου κομματικού ελέγχου του έργου των δύο επιτροπών και, βέβαια, η θέσπιση κάποιων επιπλέον θέσεων ευθύνης, προκειμένου να βολευτούν κάποια ακόμη «γαλάζια» παιδιά. Η Κυβέρνηση επιχειρεί τον πλήρη κομματικό έλεγχο δύο επιτροπών που έχουν να επιδείξουν θετικό έργο, περιορίζοντας και την αντιπροσώπευση των κοινωνικών φορέων σε αυτές. Πλέον είναι καθαρό, οι μάσκες έπεσαν. Η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί την επαναφορά του κομματικού κράτους, του σκληρότερου κομματικού κράτους του παρελθόντος. Όσον αφορά τη σύσταση της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας, προφανώς και υπάρχει ανάγκη για την ίδρυση μιας διοικητικής δομής που θα έχει την αρμοδιότητα του σχεδιασμού και του συντονισμού των σχετικών πολιτικών. Όμως, τα θέματα της αναπηρίας δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν μέσω μιας επιτροπής χωρίς σταθερή διοικητική δομή, χωρίς μόνιμο προσωπικό, χωρίς εξασφαλισμένες υποδομές και διαθέσιμους πόρους. Ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία υπερασπίζεται την ανάγκη δημιουργίας μιας μόνιμης διοικητικής δομής, που θα εξασφαλίζει τη συνέχεια, την παρακολούθηση και την αξιολόγηση των υφιστάμενων πολιτικών. Η σοβαρή λειτουργία, όμως, της δημόσιας διοίκησης και ιδίως σε τόσο κρίσιμους τομείς, απαιτεί μόνιμες δομές και όχι επιτροπές που θα αναπτύσσονται ή θα φθίνουν, ανάλογα με τις διαθέσεις της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας. Και εδώ τα ερωτήματα - και κλείνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε - είναι απολύτως σαφή και συγκεκριμένα. Ποιες πολιτικές αναπτύξαμε μέσα στην πανδημία για τα άτομα με αναπηρία; Τι κάναμε με τους εμβολιασμούς για τα άτομα με αναπηρία; Ποιες πολιτικές και ποιες δράσεις από το Ταμείο Ανάκαμψης θα αφορούν τα άτομα με αναπηρία; Υπουργέ, παρακολουθήσατε τη δημόσια διαβούλευση; Είδατε τα σχόλια του Αναπηρικού Κινήματος, την κριτική που σας ασκεί; Διότι είναι απολύτως σαφές, ότι η Κυβέρνηση Μητσοτάκη πιστεύει ότι για όλες τις παθογένειες και τις καθυστερήσεις έργων και πολιτικών, η λύση είναι η ίδρυση αρχών, η επανίδρυση επιτροπών υπό τον έλεγχο του κ. Μητσοτάκη. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς σας ευχαριστούμε, κύριε Ζαχαριάδη. Καλείται στο Βήμα η κ. Αικατερίνη Αλεξοπούλου από την Ελληνική Λύση.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μπορούσε το νομοσχέδιο αυτό να είναι ένα νομοσχέδιο - σταθμός για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, θα μπορούσε, πραγματικά, να μείνει στην πολιτική μας ιστορία ως μία σημαντική πράξη για την πλήρη ενσωμάτωση των ΑΜΕΑ στην ελληνική κοινωνία αν δεν δημιουργούσε σύγχυση ως προς τους αληθινούς του στόχους. Να με συγχωρέσετε, κυρίες και κύριοι, αλλά αδυνατώ, καταρχήν, να κατανοήσω ένα θεμελιώδες σημείο. Για ποιον, ακριβώς, λόγο εμπλέκεται η προσβασιμότητα των Ελλήνων ΑΜΕΑ με τα δικαιώματα άλλων κοινωνικών ομάδων όπως των ΛΟΑΤΚΙ; Γιατί, άραγε, στο ίδιο σχέδιο νόμου επιχειρείται η αναβάθμιση των συνανθρώπων μας με αναπηρίες να ταυτιστεί πλαγίως με τις διαχρονικές επιδιώξεις ομάδων άσχετων με τα προβλήματα των ΑΜΕΑ; Αυτό από μόνο του προξενεί εύλογες απορίες. Η Ελληνική Λύση το επισήμανε αυτό από την πρώτη στιγμή. Γι' αυτό και η θέση μας είναι ξεκάθαρη, ότι είναι προφανής ο στόχος της Κυβέρνησης να εγκλωβίσει όλους εμάς που αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματα των ΑΜΕΑ, ώστε να υποχρεωθούμε να ψηφίσουμε υπέρ ενός νομοσχεδίου που έχει ως στόχο τη δημιουργία ενός πολύχρωμου κομματικού στρατού για τη Νέα Δημοκρατία. Αυτή είναι η εντύπωσή μας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για το πρωτοφανές γεγονός σε ένα ενιαίο νομοσχέδιο να επιχειρείται ένας δόλιος, ουσιαστικά, συμψηφισμός των Ελλήνων με αναπηρίες με άλλες ομάδες. Γιατί στην πραγματικότητα πρόκειται για τελείως διαφορετικά ζητήματα. Επιτρέψτε μου τώρα να περάσω σε ορισμένα σημεία του νομοσχεδίου που αφορούν στην ίδρυση της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας, μιας Αρχής που αποσκοπεί τα άτομα με αναπηρίες να έχουν πρόσβαση σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας. Υπάρχει, ξέρετε, ένα κεντρικό ζητούμενο. Η πρόσβαση είναι κάτι ευρύτερο από το φυσικό περιβάλλον και το δομημένο χώρο. Πρόσβαση για τα ΑΜΕΑ σημαίνει και το δικαίωμα να συμμετέχουν με ίσους όρους σε παροχές και αξιολόγηση στην υγεία, στην παιδεία, την εργασία, κάτι που προϋποθέτει, πέραν της σύστασης της αρχής, ένα συνολικό πλέγμα βελτίωσης της καθημερινότητας αυτών των ανθρώπων. Γιατί, επιτέλους, κυρίες και κύριοι, δεν μπορούμε να μιλάμε μόνο για διοικητικού και θεσμικού τύπου μεταρρύθμιση, όταν την ίδια στιγμή, στην πραγματική ζωή, οι συνθήκες για τους ανθρώπους αυτούς με αναπηρίες γίνονται ολοένα και πιο δυσχερείς οικονομικά, κοινωνικά, αλλά και σε επίπεδο εξυπηρέτησής τους από το δημόσιο, γεγονός που ακυρώνει όλα αυτά περί Επιτελικού Κράτους που επικαλείται η Κυβέρνηση; Να το εξηγήσω λίγο αυτό με ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα; Τα περίφημα ΚΕΠΑ, που τόσο ταλαιπωρούν εδώ και χρόνια τα ΑΜΕΑ. Δεν θα έπρεπε αυτό το πραγματικό πρόβλημα να ενταχθεί σε ένα συνολικό πλαίσιο αντιμετώπισης των ΑΜΕΑ από την πολιτεία, προκειμένου να επιλυθεί οριστικά; Ξέρετε, όλες αυτές οι χρονοβόρες καθυστερήσεις και οι σύνθετες διαδικασίες που απορρέουν από τη στρεβλή λειτουργία των ΚΕΠΑ δημιουργούν θέμα επιβίωσης των ατόμων με αναπηρίες στο ενδιάμεσο στάδιο αναμονής. Και όμως, ένα τέτοιο τεράστιας σημασίας ζήτημα για τα ΑΜΕΑ δεν λαμβάνεται καν υπ' όψιν από ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο νόμου, όπως αυτό που συζητάμε. Γι' αυτό και το μείζον ερώτημα εδώ είναι το εξής: Ποια η αξία μιας εθνικής αρχής που δεν έχει καμμία δέσμευση σε έργο και αποτέλεσμα, που δεν είναι καν ενταγμένη σε ένα ευρύτερο σχέδιο διοικητικής αναδιοργάνωσης του κράτους; Ολόκληρο, λοιπόν, το άρθρο 1 του νομοσχεδίου ακυρώνει στην πράξη, κύριοι της Κυβέρνησης, το δικό σας σχέδιο δράσης που είχατε φέρει τον Οκτώβριο του 2020 για τα δικαιώματα των αναπήρων. Αυτή είναι η αλήθεια! Επί του άρθρου 4 για τη λειτουργία της Εθνικής Αρχής ένα σχόλιο: Πού είναι η ευθυγράμμιση, κυρίες και κύριοι, του νομοσχεδίου με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, όπως λέτε, όταν ο νεοσύστατος αυτός θεσμός υπάγεται αποκλειστικά στον Πρωθυπουργό; Γιατί αυτός ο συγκεντρωτισμός που αποκλείει τα ΑΜΕΑ από τις κεντρικές αποφάσεις και την εφαρμογή τους, που θα αποτελούν για πολλοστή φορά πολιτικές επιλογές της εκάστοτε κυβέρνησης; Και το λέω αυτό, διότι είναι δυνατόν οι κατ' εξοχήν γνώστες του ζητήματος, οι άνθρωποι με αναπηρίες, να μην έχουν βασικό λόγο στον σχεδιασμό και την αξιολόγηση των όποιων στρατηγικών οι οποίες θα χαράσσονται από μία πλήρως ελεγχόμενη από την Κυβέρνηση Εθνική Αρχή και μόνο; Πάλι οι συμπολίτες μας με αναπηρίες μένουν έξω από τα κέντρα της λήψης αποφάσεων. Δυστυχώς, αυτή είναι η πραγματικότητα! Ένα άλλο σημαντικό σημείο του νομοσχεδίου είναι η καινοτομία της σύστασης Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και Τεχνοηθικής, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η μεγάλη πρόκληση των καιρών μας, τα δικαιώματα και ο ρόλος του ανθρώπου σε έναν κόσμο ραγδαίων τεχνολογικών εξελίξεων και αλλαγών. Ο κορωνοϊός επέβαλε στην ουσία έναν ψηφιακό κόσμο, ένα νέο περιβάλλον στο οποίο θα κινείται από τούδε και στο εξής ο άνθρωπος. Το ζητούμενο, επομένως, είναι η ανθρωπιστική διάσταση, να μην απορροφηθεί ο άνθρωπος από την τεχνολογία. Προβληματισμό ως προς αυτό δημιουργεί και το άρθρο 23. Τι σημαίνει, άραγε, ο νεολογισμός «τεχνοηθική»; Σημαίνει μήπως τη μετεξέλιξη όλων αυτών που ζούμε εδώ και έναν χρόνο με την πανδημία, τις μάσκες και τα περιοριστικά μέτρα σε έναν εφιαλτικό κόσμο, όπως εκείνο του Όργουελ; Το λέω αυτό, γιατί δεν υπάρχει καμμία επιστημονική τεκμηρίωση του όρου «τεχνοηθική», άρα επιτρέπει ερμηνείες που μπορεί να μην εξυπηρετούν τον άνθρωπο. Όλο αυτό - ξέρετε - μου θυμίζει το περιβόητο «μετανθρωπισμό», όπου η ανθρωπιά χάνεται για χάρη της τεχνολογίας. Σε ένα ψηφιακό ολοκληρωτικό κράτος που θα ελέγχει τα πάντα, πού πάνε εδώ τα προσωπικά δεδομένα; Αντί η τεχνολογική πρόοδος να βελτιώσει τη ζωή μας, θα μας οδηγήσει σε μία παγκόσμια τυραννία. Αυτός ο συνειρμός δημιουργείται με το άρθρο 23 και τον όρο «τεχνοηθική». Ποιο ακριβώς όργανο θα ορίζει τη λειτουργία και τους στόχους της επιτροπής; Θα υπάρχει η συναίνεση του πολίτη; Για ποια δημοκρατία μιλάμε, όταν η επιτροπή θα γνωμοδοτεί χωρίς διαφάνεια σαν να πρόκειται για ένα συμβούλιο υπεράνω του νόμου και χωρίς ευρύτερη συμμετοχή; Αυτοί είναι λίγοι μόνο προβληματισμοί που γεννιούνται από το Μέρος Γ΄ του σχεδίου νόμου, που ουσιαστικά προσθέτει πάλι στη βιοηθική τη σκοτεινή αυτή έννοια της τεχνοηθικής. Εμείς οι Έλληνες, με τη χριστιανική παράδοση αιώνων, εκφράζουμε τις ανησυχίες μας σχετικά με την πραγματική στόχευση της Κυβέρνησης. Η Ελληνική Λύση, ο Κυριάκος Βελόπουλος για μια ακόμα φορά προειδοποιεί έγκαιρα για τα επερχόμενα. Ελπίζω με πρόσχημα τον ιό να μην μετατραπεί η ζωή μας σε μία τεχνολογική κόλαση, αλλά να παραμείνουμε αυτό που μάθαμε από παιδιά, άνθρωποι και Έλληνες! Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κυρία Αλεξόπουλου. Μιλήσατε εννέα λεπτά μόνο για το νομοσχέδιο. Μπράβο σας! Έτσι κλείσαμε και τον πρώτο κύκλο ομιλητών με φυσική παρουσία. Τον δεύτερο κύκλο ομιλητών με φυσική παρουσία θα ανοίξει ο κ. Ευστάθιος Κωνσταντινίδης από την Κοζάνη. Στο ξεκίνημα έχω πολύ βορρά. Τον λόγο έχει, λοιπόν, ο κ. Ευστάθιος Κωνσταντινίδης από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Όλο με εσάς Πρόεδρο παίρνω τον λόγο.
Δεν χαίρεστε;
Ναι, γι' αυτό το λέω. Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάθε νομοσχέδιο συνήθως αναφέρεται ή έχει αντίκτυπο σε μία ή κάποιες κοινωνικές ομάδες. Τα ζητήματα, όμως, που εμπίπτουν στα πεδία αρμοδιοτήτων της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας, της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και Τεχνοηθικής μάς αφορούν όλους. Και μας αφορούν όχι στη βάση μίας αφηρημένης ή δυνητικής κατάστασης, αλλά κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων στη ζωή μας. Σε σχέση με την πρώτη, την Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας, το πεδίο αναφοράς της εκτείνεται στις πολιτικές πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας στο φυσικό, στο δομημένο και στο ψηφιακό περιβάλλον, δηλαδή όχι μόνο σε κάποιες κρατικές δομές, αλλά και στις συγκοινωνίες, στις αθλητικές εγκαταστάσεις, σε χώρους μόρφωσης, πολιτισμού, ψυχαγωγίας, σε φυσικές και διαδικτυακές υπηρεσίες, τελικά σε όλα αυτά που συνθέτουν την έννοια της ισότιμης συμμετοχής στην κοινωνία. Όμως, εμπόδια στην προσβασιμότητα αντιμετωπίζει ένας ευρύτερος αριθμός ατόμων, άνθρωποι με κάποιον προσωρινό τραυματισμό, ηλικιωμένοι, μετακινούμενοι με αμαξίδια, νήπια, γυναίκες σε εγκυμοσύνη, γονείς με βρεφικά καρότσια. Όλοι αυτοί εμπίπτουν στην έννοια των εμποδιζόμενων ατόμων. Είναι δηλαδή άνθρωποι που για κάποιο χρονικό διάστημα της ζωής τους έχουν δυσκολία στην κίνηση, την ακοή, την όραση, την αντίληψη, την επικοινωνία, ή την προσαρμογή, σύμφωνα με τον ορισμό του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Εκτιμάται χαρακτηριστικά ότι ένας στους δύο πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πιθανόν να μην μπορεί να χρησιμοποιήσει την υπάρχουσα αστική υποδομή, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται ανισότητες και κίνδυνοι περιθωριοποίησης. Συνεπώς, η προσβασιμότητα στο δομημένο περιβάλλον σε υπηρεσίες και σε βασικά αγαθά αποτελεί όρο και προϋπόθεση για τη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα οποία καλείται να υπηρετήσει η άλλη Εθνική Επιτροπή, αυτή που προβλέπεται από το άρθρο 10 του νομοσχεδίου. Όπως ακριβώς, όμως, τα ζητήματα της προσβασιμότητας δεν αναφέρονται μόνο σε άτομα με αναπηρία, έτσι και τα ανθρώπινα δικαιώματα και η παραβίασή τους δεν αφορούν μόνο έγκλειστους, πρόσφυγες, ή κάποιες πληθυσμιακές μειοψηφίες, αλλά όλους εμάς που στην καθημερινότητά μας αναζητούμε υπηρεσίες και παροχές της πολιτείας και την εγγυητική λειτουργία των θεσμών του κράτους δικαίου. Πεδίο, λοιπόν, έκφρασης αυτής της προστασίας των δικαιωμάτων μας μπορεί να αποτελέσει ένα νοσοκομείο, μία αίθουσα ενός δικαστηρίου ή ενός σχολείου, αλλά και το κατάστημα ή το e - shop, όπου ο πωλητής οφείλει να τηρεί το πλαίσιο για την προστασία των προσωπικών μας δεδομένων, ή το εργαστήριο όπου ο γιατρός πρέπει να κάνει συνετή χρήση του βιολογικού μας υλικού και τέλος, ο διαχειριστής ενός μέσου κοινωνικής δικτύωσης αναφορικά με την αξιοποίηση των προτιμήσεών μας, της θρησκευτικής πίστης μας και των πολιτικών πεποιθήσεών μας. Στα τελευταία παραδείγματα οι αρμοδιότητες της δεύτερης επιτροπής συναντούν εκείνες της τρίτης για τη βιοηθική και τεχνοηθική, της οποίας η σύσταση και αποστολή προβλέπεται από το άρθρο 30 του σχεδίου νόμου. Αρχικά το αντικείμενό της φαντάζει το ίδιο απόμακρο και τελικά είναι τόσο κοντινό στις ζωές μας όσο και τον δύο άλλων επιτροπών. Κάθε φορά που ενεργοποιούμε το κινητό μας ή τον υπολογιστή ή ανοίγουμε μια έξυπνη τηλεόραση ή κάνουμε ενδεχομένως τη χρήση μιας ηλεκτρονικής κάρτας για μια πληρωμή, για μια αγορά ή έστω μια ανάρτηση στο Facebook, στην πραγματικότητα κινητοποιούμε μια αλληλουχία ενεργειών και καταχωρήσεων που δημιουργούν τα λεγόμενα big data. Δηλαδή, μια τεράστια δεξαμενή δεδομένων που καταγράφουν και μαρτυρούν τις επιθυμίες μας, τις αγοραστικές ή και πιο προσωπικές συνήθειες μας, το σημείο όπου βρισκόμαστε. Κάποιες άλλες εφαρμογές της καθημερινότητας μετρούν και αποθηκεύουν τους παλμούς μας, τους σφυγμούς μας, το οξυγόνο μας, εκτιμούν την ψυχολογική μας διάθεση και μας λένε ότι ήρθε η ώρα να γυμναστούμε. Η τεχνική νοημοσύνη, λοιπόν, δεν είναι πλέον σενάριο ταινίας επιστημονικής φαντασίας. Είναι στοιχείο της καθημερινότητάς μας από τις πιο απλές εφαρμογές, όπως το αυτόματο λεξικό στο πληκτρολόγιο και η αναγνώριση του προσώπου μας στο κινητό μας, μέχρι τις πιο σύνθετες που πλησιάζουν στην απόκτηση αυτόνομης νοημοσύνης από κάποιο ρομπότ. Βρισκόμαστε λοιπόν, στην αρχή μιας νέας βιομηχανικής επανάστασης που ήδη προκαλεί σημαντικές αλλαγές στις παραγωγικές δομές, στο εργασιακό περιβάλλον, στο βιοτικό μας επίπεδο και στις κοινωνικές μας σχέσεις. Ζούμε, όμως, και σε μια εποχή όπου ένας τύπος κορωνοϊού μειώνει το προσδόκιμο της ζωής του Αμερικανού πολίτη κατά 1,13 χρόνια. Η επιστημονική κοινότητα ανακαλύπτει τάχιστα το εμβόλιο κι όμως μεγάλα μέρη της κοινωνίας δυσπιστούν. Ο κόσμος αισθάνεται ότι λείπει το στοιχείο της ηθικής από τα τεχνολογικά και επιστημονικά επιτεύγματα. Τον ρόλο αυτόν καλούνται να επιτελέσουν η βιοηθική και η τεχνοηθική, εξασφαλίζοντας ότι ο σκοπός της βελτίωσης του επιπέδου ζωής των ανθρώπων, από την πρόοδο των επιστημών και της τεχνολογίας δεν θα οδηγήσει στην απειλή της ανθρώπινης φύσης και του πολιτισμού μας. Οι δημιουργούμενοι φορείς με προφανή συγγένεια στη δομή, στη λειτουργία και τα διακριτά αντικείμενά τους έχουν σημαντικό πεδίο δράσης. Είναι απολύτως αναγκαίοι για το θεσμικό μας πλαίσιο και επαρκώς εξοπλισμένοι για να υπηρετήσουν τους τιθέμενους στόχους. Γι' αυτό και έτυχαν ευρύτατης αποδοχής στο στάδιο του κοινοβουλευτικού διαλόγου από τους κοινωνικούς φορείς, εκπροσώπους των κοινωνικών ομάδων. Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου να κλείσω την τοποθέτηση αυτή με μια πρόταση προς τον παριστάμενο Υπουργό, το Σώμα και το Προεδρείο, καθώς είναι εδώ και ο Πρόεδρος. Επειδή μιλούμε σήμερα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις νέες τεχνολογίες και την προσβασιμότητα, ίσως μπορούμε να εξετάσουμε το ενδεχόμενο να υποστηριχθούν κάποιες κοινοβουλευτικές διαδικασίες, όπως η σημερινή, με την απόδοση της συζήτησης στην ελληνική νοηματική γλώσσα ή έστω το οπτικοακουστικό υλικό της ηλεκτρονικής πλατφόρμας της Βουλής να συνοδεύεται από υπότιτλους, κάτι που θα βοηθούσε πολύ τους ανθρώπους με προβλήματα ακοής. Σας ευχαριστώ θερμά.
Ευχαριστούμε. Καλείται στο Βήμα η κ. Ειρήνη Αγαθοπούλου από τον ΣΥΡΙΖΑ και το πολύ φιλόξενο Κιλκίς.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, η συζήτηση για το σημερινό νομοσχέδιο που αφορά τρεις εθνικές αρχές που έχουν σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα, δυστυχώς δεν γίνεται σε κενό χρόνου, το καταλαβαίνετε, παρ' ότι ίσως και να το επιθυμούσατε να γίνει σε κενό χρόνου. Γίνεται σε μια πολύ φορτισμένη αρνητική συγκυρία, γίνεται σε μια συγκυρία που τα ανθρώπινα δικαιώματα βλέπουμε ότι μέρα με τη μέρα τσαλαπατώνται από την Κυβέρνησή σας, που έχει απαξιώσει τόσο πολύ τις έννοιες δημοκρατία, ατομικές και κοινωνικές ελευθερίες, κράτος δικαίου, ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα. Επί Κυβέρνησης Σαμαρά, κύριε Υπουργέ, νομίζαμε ότι τα είχαμε δει όλα, αλλά δεν είχαμε δει ακόμα την Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ας δούμε, λοιπόν, σε τι κοινωνικό φόντο γίνεται η συζήτηση για το σημερινό νομοσχέδιο, τι είναι δηλαδή αυτό που θέλετε να αποφύγουμε να συζητήσουμε, τι συμβαίνει έξω, στην κοινωνία όσο εμείς συζητάμε αυτό το νομοσχέδιο. Πρώτον, αστυνομοκρατία και καταστολή παντού. Εχθές για άλλη μια φορά γίναμε μάρτυρες ακραίων γεγονότων αστυνομικής βίας και καταστολής, αυτήν τη φορά εντός του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Ήταν η πρεμιέρα της εφαρμογής του νόμου για την εισαγωγή αστυνομίας στα πανεπιστήμια που ψηφίσατε την προηγούμενη εβδομάδα. Τα βίντεο και τις εικόνες που κυκλοφόρησαν, κύριε Υπουργέ, τα είδατε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης; Ως άνθρωπος, ως καθηγητής πανεπιστημίου, ως Υπουργός είστε περήφανος γι' αυτά που είδατε; Δεν είπατε λέξη, παρ' ότι προκληθήκατε από συναδέλφους. Δεύτερον, εκτός από αστυνομοκρατία έχουμε λογοκρισία και προπαγάνδα. Η ελευθερία του λόγου και η πολυφωνία των μέσων μαζικής ενημέρωσης πλήττονται βάναυσα όσο εσείς κυβερνάτε. Οι λίστες Πέτσα, ο απευθείας έλεγχος της ΕΡΤ από το Μαξίμου, τα τοιχοκολλημένα ραβασάκια στους διαδρόμους της ΕΡΤ για το κορωνοπάρτι του Πρωθυπουργού στην Ικαρία και για τον Λιγνάδη είναι μόνο μερικά παραδείγματα για το πώς έχει αυτή η Κυβέρνηση στο μυαλό της την ενημέρωση των πολιτών. Ξεκάθαρα ως χειραγώγηση. Τρίτον, κράτος δικαίου. Ένας άνθρωπος αυτές τις μέρες, μιλάω για τον Δημήτρη Κουφοντίνα, καταδικασμένος, κρατούμενος, άνθρωπος όμως, κινδυνεύει να χάσει τη ζωή του. Η δημοκρατία μας κινδυνεύει να χάσει για πάντα την αξιοπιστία της. Όσοι και όσες, κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπερασπιζόμαστε την εφαρμογή του νόμου - γιατί την εφαρμογή του νόμου υπερασπιζόμαστε για τον συγκεκριμένο, αλλά και για κάθε κρατούμενο, για κάθε πολίτη, δεν υπερασπιζόμαστε τις πράξεις του σε καμμία των περιπτώσεων - , υπερασπιζόμαστε μια δημοκρατία και ένα κράτος δικαίου που δεν τιμωρεί, δεν εκδικείται, αλλά που σέβεται την ανθρώπινη ύπαρξη, τους νόμους και τους κανόνες μιας σύγχρονης δημοκρατίας. Διότι, όπως ψευδώς είπατε δεν επιθυμεί να επιλέξει φυλακή, επιθυμεί να εφαρμοστεί ο νόμος. Και γι' αυτόν ισχύει, κύριε Υπουργέ. Πείτε το σε όλους τους πανεπιστημιακούς, σε όλη την κοινότητα η οποία αντιδρά αυτήν τη στιγμή σε αυτό που η Κυβέρνησή σας κάνει. Εχθές, είδαμε πάλι ένα βίντεο από επαναπροωθήσεις προσφύγων στο Αιγαίο. Το είδατε και εσείς, φαντάζομαι. Αναφέρομαι στη Λέσβο. Είδαμε ντροπιαστικές εικόνες, αστυνομικούς να κλείνουν σε κοντέινερ άνδρες, γυναίκες και παιδιά επί πολλές ώρες και μετά να τους πετούν στη θάλασσα. Και γι' αυτό οφείλετε να πείτε μια κουβέντα, αν εγκρίνετε τέτοιες πρακτικές και αν θα αφήσετε την κοινωνία και τους υπαίτιους αυτών των πρακτικών, επιβραβεύοντας τους με τη σιωπή σας, να λειτουργούν με τους νόμους της ζούγκλας σε αυτήν τη χώρα. Και θα αφήσω τελευταία τη συγκάλυψη της υπόθεσης Λιγνάδη που προσπαθεί εδώ και μέρες η Κυβέρνησής σας, με έναν πολιτικά αδιανόητο και ντροπιαστικό τρόπο που θέτει υπό αμφισβήτηση τη λειτουργία των θεσμών αυτής της χώρας, να συγκαλύψει. Διότι εμείς δεν σας χαρακτηρίσαμε παιδεραστές, όπως ατυχώς συνάδελφος εδώ μέσα, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Παπαδημητρίου, προσπάθησε να χαρακτηρίσει τους ομοφυλόφιλους, εσκεμμένα ή μη, κάτι το οποίο δεν το ξέρω και οφείλει ο ίδιος να το διευκρινίσει. Εμείς, λοιπόν, σας κατηγορήσαμε και σας κατηγορούμε για συγκάλυψη. Κατηγορούμε και την κ. Μενδώνη - και όσο δεν παραιτείται - και τον Πρωθυπουργό και όλη την Κυβέρνησή σας. Και έρχεστε, λοιπόν, σε αυτό το πλαίσιο και θέλετε να συζητήσουμε για τα ανθρώπινα δικαιώματα και για το νομοσχέδιο. Δεν μπορούμε, όμως, να το κάνουμε σε κενό χρόνου. Για ποιες, λοιπόν, εθνικές αρχές προσβασιμότητας των αναπήρων και εθνικές επιτροπές ανθρωπίνων δικαιωμάτων θέλετε να συζητήσουμε όταν δεν σέβεστε ούτε τα βασικά; Συγκεκριμένα, λέτε ότι όλοι οι φορείς συμφώνησαν στην ακρόαση φορέων. Και εμείς αν ήμασταν φορέας που συμμετέχει σε αυτές τις επιτροπές θα συμφωνούσαμε, δεν θα είχαμε κανέναν λόγο να διαφωνήσουμε. Δεν είμαστε, όμως, φορέας. Είμαστε κόμμα, είμαστε Αξιωματική Αντιπολίτευση και ο ρόλος μας είναι να σας ασκούμε έλεγχο, διασφαλίζοντας και το δημόσιο συμφέρον και τη λειτουργία των υφιστάμενων κρατικών μηχανισμών εκτός των άλλων και όχι να σας χειροκροτούμε όσο εσείς διευρύνετε το Επιτελικό Κράτος. Γιατί, λοιπόν, είμαστε κατά; Γιατί δημιουργείτε μια Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας, μια δήθεν ανεξάρτητη αρχή πάλι όμως παρά τω Πρωθυπουργώ, ο οποίος διορίζει την πλειοψηφία των μελών της, άρα είναι απόλυτα ελεγχόμενη και καθ' όλα ανεξάρτητη. Το σημαντικό, όμως, είναι ότι δεν προσφέρει καμμία απτή λύση στα προβλήματα των αναπήρων. Δεν πρόκειται, λοιπόν, για αναβάθμιση των ζητημάτων αναπηρίας, αλλά για υποβάθμιση. Σε τι θα συμβάλει αυτή η Εθνική Αρχή; Στη διόγκωση του Επιτελικού Κράτους, νέες αδιαφανείς προσλήψεις με παχυλούς μισθούς και επί της ουσίας τίποτε άλλο. Συνεχίζετε την πάγια τακτική σας στη νομοθέτηση για την υποκατάσταση της κρατικής λειτουργίας από δήθεν ανεξάρτητα όργανα και επιτροπές δείχνοντας προσχηματικό ενδιαφέρον για τους αναπήρους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Γιατί προσχηματικό; Γιατί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ήταν το 2014 με Υπουργό τον κ. Μητσοτάκη, που σήμερα είναι Πρωθυπουργός, που κατήργησε τα γραφεία προσβασιμότητας που είχαν δημιουργηθεί σε δημόσιες υπηρεσίες για τον έλεγχο πρόσβασης των αναπήρων στο φυσικό και δομημένο περιβάλλον. Για τι άλλο προσχηματική; Γιατί πριν λίγες μέρες περάσαμε το νομοσχέδιο για τη λειτουργία των μέσων μαζικής ενημέρωσης που μέσα σε όλα έλεγε και για την υποχρέωση των παρόχων υπηρεσιών μέσων επικοινωνίας ότι οφείλουν να αυξάνουν την προσβασιμότητα των υπηρεσιών τους σε άτομα με αναπηρία. Το ψηφίσατε μεν, το αφήσατε ευχολόγιο δε, ούτε χρονοδιάγραμμα ούτε κυρώσεις ούτε τίποτε. Συστήνουμε, όμως, μια Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας με βαρύγδουπο τίτλο για να λέμε ότι είμαστε εντάξει. Εμείς θέλουμε πράξεις. Θέλουμε να συνεχίσετε την πολιτική για τους ανάπηρους από εκεί που την άφησε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και όχι άλλα ευχολόγια. Όσον αφορά την ΕΕΔΑ - κλείνω, κύριε Πρόεδρε - τι κάνετε εδώ; Συρρικνώνετε τη σύσταση της και την κάνετε απλά πιο χειραγωγήσιμη. Ευτυχώς τουλάχιστον ακούσετε τους φορείς στις επιτροπές και διατηρείτε στα μέλη της επιτροπής εκπρόσωπο της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής, αλλά και τους εκπροσώπους των κομμάτων, γιατί στην πρώτη επιτροπή που το είπαμε εμείς μας αντιμετωπίσατε με τεράστια απαξίωση, που θεωρώ ότι δεν ταιριάζει ούτε στο πρόσωπό σας, αλλά ούτε και στην ιδιότητά σας. Τουλάχιστον, όμως, ακούσατε τους φορείς, αφού δεν θέλατε να ακούσετε εμάς, κάτι είναι κι αυτό. Τέλος, όσον αφορά την Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής επιλέγετε να προσθέσετε στην Επιτροπή Βιοηθικής και τα θέματα Τεχνοηθικής. Είναι πολύ εξειδικευμένα αντικείμενα και τα δύο, αλλά δεν βλέπουμε στον νόμο να ορίζονται, όπως ίσχυε πριν, συγκεκριμένες επιστημονικές ειδικότητες σχετικά με το αντικείμενο που θα στελεχώσουν την επιτροπή παρά και αυτό παραμένει στην ευχέρεια του Πρωθυπουργού. Μας ανησυχεί αυτό το γεγονός, κύριε Υπουργέ, δεν το κρύβουμε. Μας ανησυχούν και όλα τα παραπάνω που εξελίσσονται έξω στην κοινωνία και για όλους αυτούς τους λόγους θα συνεχίσουμε να σας ελέγχουμε και από αυτό το Βήμα και γενικότερα είτε σας αρέσει είτε όχι. Ευχαριστώ πολύ για την ανοχή, κύριε Πρόεδρε.
Και εμείς ευχαριστούμε, κυρία Αγαθοπούλου. Δεν αναφέρομαι μόνο στην κ. Αγαθοπούλου, το λέω και για αυτούς που θα ακολουθήσουν και ιδιαίτερα από το WEBEX, υπάρχει ένα νομοσχέδιο το οποίο συζητάμε. Δεν λέω να μην αναφέρεστε στην επικαιρότητα, αλίμονο δεν είναι σε γυάλα ο Βουλευτής, να αναφερθεί, αλλά λίγα λεπτά στην επικαιρότητα και περισσότερο για το νομοσχέδιο. Θέλει να ακούσει κάτι και ο Υπουργός, να κάνει κάποιες διορθώσεις. Θα πάμε δίπλα στην Κατερίνη στην κ. Άννα Μάνη - Παπαδημητρίου από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αδιαμφισβήτητο ότι η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η διασφάλιση συνθηκών κοινωνικής ισότητας δεν αποτελούν απλά συστατικά στοιχεία κάθε σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους, αλλά καταδεικνύουν και το επίπεδο πολιτισμού κάθε λαού. Για εμάς τους Έλληνες όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι στα δικαιώματα και πρέπει να είναι ίσοι και στις ευκαιρίες. Σ' αυτήν την κατεύθυνση εξάλλου είναι δομημένος και ο καταστατικός χάρτης της χώρας μας, το Σύνταγμά μας με πλήθος διατάξεων από τις οποίες προκύπτει η υποχρέωση της πολιτείας για προστασία των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία και για λήψη συγκεκριμένων μέτρων για τη διευκόλυνση τους. Έτσι, ενδεικτικά το άρθρο 21 του Συντάγματος, που ενισχύει το κοινωνικό κράτος, αποκτά ιδιαίτερη αξία, ενώ και το άρθρο 5α διασφαλίζει την προσβασιμότητα των ατόμων αυτών στην κοινωνία της πληροφορίας, προϋπόθεση για την άσκηση των λοιπών θεμελιωδών δικαιωμάτων τους. Σε εναρμόνιση με τα παραπάνω η Κυβέρνηση εργάζεται με συγκεκριμένο σχέδιο προκειμένου να εξαλείψει κάθε μορφή κοινωνικού αποκλεισμού και να διασφαλίσει ίση πρόσβαση στις ευκαιρίες για όλους. Μια από τις νομοθετικές πρωτοβουλίες που υλοποιούν το σχέδιο αυτό είναι και το σημερινό νομοσχέδιο του Υπουργού Επικρατείας, του κ. Γεραπετρίτη, με το οποίο συστήνονται τρεις ανεξάρτητες αρχές, τρεις επιτροπές οι οποίες θα έχουν ευρείες αρμοδιότητες, θα παρακολουθούν, θα συντονίζουν, θα διαμορφώνουν προτάσεις, αλλά και θα συμβουλεύουν την πολιτεία με στόχο την αποτελεσματικότερη προάσπιση των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία, αλλά και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εν γένει. Ενώ πολύ σημαντική για την αποτίμηση του έργου τους είναι και η πρόβλεψη για σύνταξη ετήσιας έκθεσης, η οποία θα υποβάλλεται όχι μόνο στον Πρωθυπουργό, αλλά και στον Πρόεδρο της Βουλής, στους Αρχηγούς των κομμάτων, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και σε ειδικές μόνιμες επιτροπές της Βουλής. Στο πρώτο μέρος του νομοσχεδίου συστήνεται για πρώτη φορά η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας. Η νέα αυτή αρχή θα αποτελεί το σύμβουλο της πολιτείας σε όλα τα θέματα που αφορούν την αναπηρία και θα υπάγεται απευθείας στον Πρωθυπουργό, ενδεικτικό της σπουδαίας σημασίας που έχει για την Κυβέρνηση, αλλά και για τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, το συγκεκριμένο εγχείρημα. Η αρχή θα είναι ο βασικός αρωγός της Κυβέρνησης στις δράσεις που θα αναπτυχθούν στο πλαίσιο του εθνικού σχεδίου για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία που παρουσιάστηκε πριν από περίπου δύο μήνες. Πρόκειται για ένα φιλόδοξο, οριζόντιο, ολιστικό σχέδιο που επιχειρεί για πρώτη φορά από τη σύσταση του ελληνικού κράτους να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της αναπηρίας διατομεακά στο σύνολο του, καθώς μέχρι σήμερα αντιμετωπιζόταν αποσπασματικά με επιμέρους νομοθετήματα. Στη συνέχεια στο δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου αναβαθμίζεται και ενισχύεται αποκτώντας πλέον νομική προσωπικότητα και ως εκ τούτου διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια, ενώ παράλληλα θα διατελεί και σε στενή συνεργασία τόσο με την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής όσο και με όλα τα Υπουργεία. Και ένα σημαντικό στοιχείο δε, το οποίο θέλω να επισημάνω και προέκυψε και από τις τοποθετήσεις των εκπροσώπων των περιβαλλοντικών οργανώσεων στην ακρόαση των φορέων είναι ότι πλέον στις αρμοδιότητες της Επιτροπής Προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων περιλαμβάνεται και η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Είναι μια ρύθμιση η οποία είναι πραγματικά επιβεβλημένη αν αναλογιστεί κανείς τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, καθώς και ότι είναι χρέος όλων μας προς τις μελλοντικές γενιές να μεριμνήσουμε από τώρα και σε νομοθετικό επίπεδο για το δικαίωμα στο περιβάλλον και την κλιματική δικαιοσύνη. Τέλος, στο τρίτο μέρος του νομοσχεδίου η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής μετεξελίσσεται σε Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής. Είναι μια εξέλιξη η οποία κρίνεται αναγκαία προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα νέα ηθικά, κοινωνικά και νομικά ζητήματα που προκύπτουν από την εξέλιξη των επιστημών και της τεχνολογίας. Πρόκειται για μια ακόμα σημαντική νομοθετική παρέμβαση σύμφωνη με τα διεθνή πρότυπα που απαντά στις απαιτήσεις των καιρών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ειλικρινά πιστεύω ότι σε νομοσχέδια, όπως το σημερινό, δεν χωρούν πολιτικές και κομματικές αντιπαραθέσεις. Αυτό που προέχει είναι το κοινό καλό, η βελτίωση της ζωής και της καθημερινότητας των συνανθρώπων μας. Ακούστηκαν, βέβαια, από την Αντιπολίτευση ιδίως από την Αξιωματική διάφορες αιτιάσεις, αλλά και προτάσεις, όπως για την ίδρυση Υφυπουργείου Αναπηρίας. Αναρωτιέται, όμως, κανείς γιατί στα πεντέμισι χρόνια διακυβέρνησής τους δεν προχώρησαν στην υλοποίηση του; Προφανώς, δεν πρόλαβαν. Άλλωστε οι δέουσες απαντήσεις δόθηκαν από τον Υπουργό, από τον κύριο Γεραπετρίτη, ο οποίος κυριολεκτικά εξάντλησε κάθε περιθώριο σύνθεσης και συναίνεσης. Αναφέρω χαρακτηριστικά ότι αποδέχθηκε το μεγαλύτερο μέρος των προτάσεων που υποβλήθηκαν από τους εκπροσώπους των φορέων, οι οποίοι στο σύνολό τους τοποθετήθηκαν θετικά επί του νομοσχεδίου. Και αυτό είναι σημείο κρίσιμο, το οποίο θα έπρεπε να βάλει σε σκέψεις τους συναδέλφους που το καταψηφίζουν, όπως επίσης και τους συναδέλφους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης που αφιέρωσαν στο σημερινό νομοσχέδιο ελάχιστο χρόνο στη δημόσια αυτή συζήτηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, πρέπει κάποια στιγμή να αντιληφθείτε ότι η κοινωνική ευαισθησία δεν είναι προνόμιο συγκεκριμένων κομμάτων. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υλοποιεί βήμα - βήμα το εθνικό σχέδιο για τους συμπολίτες μας με αναπηρία. Σε αυτό άλλωστε συμβάλλει και η ραγδαία εξέλιξη της ψηφιακής διακυβέρνησης που συντελείται και αποδεικνύεται από τα ενενήντα εκατομμύρια ψηφιακά πιστοποιητικά που έχουν εκδοθεί έως σήμερα. Στις ψηφιακές υπηρεσίες του κράτους έχουν όλοι ίση πρόσβαση και η Κυβέρνηση θα συνεχίσει να το πράττει μέχρι να αρθούν τα εμπόδια για τα άτομα με αναπηρία, ώστε να φτάσουν εκεί που θέλουν, χωρίς εμπόδια στη μετακίνηση, στην εκπαίδευση, στην ψυχαγωγία, στην εργασία, σε κάθε πτυχή της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής ζωής του τόπου, μέχρι να υπάρχουν ίσες ευκαιρίες για όλους, ακριβώς όπως επιτάσσει και το άρθρο 2 του Συντάγματός μας, κατά το οποίο ο σεβασμός και η προστασία της ανθρώπινης αξίας είναι πρωταρχική υποχρέωση της πολιτείας, άρα πρωταρχική υποχρέωση όλων μας. Σας ευχαριστώ.
Εμείς ευχαριστούμε, κυρία Παπαδημητρίου, και για την τήρηση του χρόνου. Μέχρι να καθαριστεί το Βήμα, θα δώσω τον λόγο στον Υπουργό κ. Γεραπετρίτη για κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις, ώστε μετά να διανεμηθούν και να προχωρήσουμε. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ενσωματώνοντας τις περισσότερες, σχεδόν νομίζω κοντά στο σύνολο, των παρατηρήσεων που διατυπώθηκαν κατά τη διαδικασία της αρμόδιας Διαρκούς Κοινοβουλευτικής Επιτροπής και ό,τι τοποθετήθηκε και σήμερα από την πλειονότητα των μελών του Κοινοβουλίου, καταθέτω σαράντα μία νομοτεχνικές ρυθμίσεις. Απλώς να επισημάνω εν τάχει τις πλέον σημαντικές, που είναι γνωστές. Ήδη είχα δηλώσει από το στάδιο της επιτροπής ότι θα γίνουν αποδεκτές. Προστίθεται στα μέλη της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας ο Συνήγορος του Πολίτη ή ο βοηθός Συνήγορος που ορίζεται από τον ίδιο. Οι ενεργοί πολίτες που περιλαμβάνονται στη σύνθεση της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας δεν μπορούν να υπερβαίνουν τους δύο, όπως ζητήθηκε από την ΕΣΑΜΕΑ. Ο πρόεδρος της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας και της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και Τεχνοηθικής χωρίζονται κατόπιν γνώμης της Βουλής, σύμφωνα με τον Κανονισμό της. Απλώς να αναφέρω, επειδή ετέθη από το ΜέΡΑ25, από την κ. Αδαμόπουλου, ότι δεν μπορεί να γίνει αναφορά σε άρθρο του Κανονισμού της Βουλής, διότι σύμφωνα με το άρθρο 67 του Συντάγματος λόγω της αυτονομίας της Βουλής θα πρέπει να ενταχθεί στη Βουλή στη συνέχεια του νομοσχεδίου διάταξη, η οποία θα το προβλέπει ρητώς. Το «σύμφωνα με τον Κανονισμό» είναι η πάγια πρακτική. Σχετικά με τα απόρρητα έγγραφα, για τα οποία είχε υπάρξει συζήτηση, κατ' αρχάς να επισημάνω ότι για τα απόρρητα έγγραφα υπήρχε ήδη στο ισχύον πλαίσιο δυνατότητα πρόσβασης τόσο στον πρόεδρο της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου όσο και στον πρόεδρο της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής. Με τις παρούσες νομοτεχνικές απαλείφουμε τη δυνατότητα πρόσβασης σε απόρρητα για τις δύο αρχές, την Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας και την Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής. Για δε την περίπτωσή της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου εισάγεται εξαίρεση για απόρρητα έγγραφα που αφορούν στην εθνική άμυνα, την κρατική ασφάλεια και τις διεθνείς σχέσεις της χώρας - το επεσήμανε η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής - , όπως ισχύει και για τον Συνήγορο του Πολίτη. Επιπλέον, προστίθεται εκπρόσωπος της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και Τεχνοηθικής στην ΕΕΔΑ, όπως είπαμε. Προστίθενται εκπρόσωποι των κομμάτων ως λειτουργικοί σύνδεσμοι στην Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Τέλος, όπως αναφέρθηκε από ομιλητές, απαλείφεται η δυνατότητα κατά παρέκκλιση αποσπάσεων και μετατάξεων και από τους τρεις φορείς. Το ζήτημα της «κατά παρέκκλιση» είχε να κάνει με το γεγονός ότι επειδή δεν υπάρχουν οργανογράμματα στις επιτροπές αυτές, δεν επιτρέπεται κατά το Δίκαιο να υπάρξει η δυνατότητα της απόσπασης. Σε κάθε περίπτωση προβλέπεται, μετά την κατάργηση της «κατά παρέκκλιση», ότι οι μετατάξεις και οι αποσπάσεις διενεργούνται σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις και μόνο για το μεταβατικό διάστημα ως τη δημοσίευση των οργανισμών προβλέπονται ειδικές. Όμως - και αυτό είναι σημαντικό, διότι ετέθη και από τον κ. Καμίνη νομίζω - δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρξει απόσπαση χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του φορέα από τον οποίο αποσπάται, έτσι ώστε να μην υπάρχει πρόβλημα στη συνέχεια της διοίκησης από τον φορέα στον οποίο πηγαίνει ο εργαζόμενος. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Όπως καταλάβατε, κύριοι συνάδελφοι, ο Υπουργός ακούει και κάνει και διορθώσεις. Γι' αυτό πρέπει να αναφερόμαστε στο νομοσχέδιο. Καλείται στο Βήμα ο κ. Κωνσταντίνος Μαραβέγιας, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας από τον όμορφο Βόλο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Μόλις πριν από λίγα δευτερόλεπτα, κύριε Υπουργέ μας δείξατε ότι η Κυβέρνηση - και εσείς προσωπικά - ακούει και όταν οι επισημάνσεις είναι προς τη σωστή κατεύθυνση τις εγκολπώνεται, ανεξαρτήτως από πού προέρχονται. Για τον λόγο αυτό, τη σημερινή συζήτηση τα άτομα με αναπηρία την παρακολουθούν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, κύριοι συνάδελφοι. Γιατί η αίσθηση που αποκόμισα από τις διαδοχικές συναντήσεις μου την προηγούμενη εβδομάδα, με εκπροσώπους της ειδικής εκπαίδευσης και των αναπήρων στη Μαγνησία, είναι ότι περιμένουν εναγωνίως όλη αυτή τη σειρά διατάξεων που εισηγείται το σημερινό νομοσχέδιο. Ως γιατρός χαίρομαι που οι ανάγκες των ΑΜΕΑ και των οικογενειών τους αναγνωρίζονται έμπρακτα από μία Κυβέρνηση που δεν μένει στα λόγια. Όμως και ως Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας χαίρομαι που αυτό γίνεται από την Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Το νομοσχέδιο για την Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας έρχεται να δημιουργήσει κάτι που θα έπρεπε να είναι από την αρχή μέρος μιας επιτελικής διοίκησης. Δημιουργούμε ένα κέντρο συντονισμού όλων των πολιτικών και των μέτρων που λαμβάνονται υπέρ των ΑΜΕΑ, αλλά ιδιαίτερα του ελέγχου της εφαρμογής τους. Πρόκειται για όργανο υπαγόμενο απευθείας στον Πρωθυπουργό, όχι σαν ένα φόρουμ συζητήσεων ή προβληματισμού, αλλά ως κέντρο κυβερνητικής δράσης, που θα λύνει τα ζητήματα των ΑΜΕΑ, πάντα σε άμεση συνεργασία με τα συναρμόδια Υπουργεία. Είναι ουσιαστικά η απαρχή μιας νέας στρατηγικής πρωτοβουλίας της πολιτείας και σε καμμία περίπτωση δεν αποτελεί το τέλος των προσπαθειών της Κυβέρνησης Μητσοτάκη για άτομα με ειδικές ανάγκες. Θυμίζω, εν συντομία, τα πιο πρόσφατα μέτρα που ελήφθησαν υπέρ τους, όπως ήταν ο εμβολιασμός των παιδιών με ειδικές ανάγκες κατά του COVID -19. Η αρχή έγινε με την ειδική αγωγή και τον εμβολιασμό όλων των μαθητών άνω των 16 ετών. Όμως, είμαι βέβαιος ότι το Υπουργείο Παιδείας θα συνεχίσει στην ίδια κατεύθυνση βάζοντας σε προτεραιότητα και τους μαθητές των μικρότερων ηλικιών σε γυμνάσια και δημοτικά. Στο Υπουργείο Εργασίας, με την ηγεσία του Κωστή Χατζηδάκη, υλοποιείται η διαδικασία προκήρυξης θέσεων για διορισμούς ΑΜΕΑ στο δημόσιο μέσω του ΟΑΕΔ. Ο ν.2643/1998 απαιτεί ενιαία προκήρυξη για όλες τις διαθέσιμες θέσεις σε προστατευόμενες κατηγορίες, αφού όμως καθοριστούν αριθμητικά για κάθε φορέα ξεχωριστά. Αυτή είναι η δουλειά που γίνεται τώρα και είμαι βέβαιος ότι εντός του 2021 θα έχουμε αυτήν την προκήρυξη από τον ΟΑΕΔ, κάτι που δυστυχώς δεν έγινε επί των ημερών της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, προκαλώντας τα δικαιολογημένα παράπονα τόσο των ίδιων των ατόμων με ειδικές ανάγκες όσο και των συγγενών τους. Πρόσφατη ήταν, επίσης, η παρέμβαση του Υπουργείου Περιβάλλοντος με τη νομοθέτηση διευκολύνσεων για την ενίσχυση της προσβασιμότητας των κτηρίων από ΑΜΕΑ, όπως η δυνατότητα κατασκευής ειδικών ραμπών εκτός της ρυμοτομικής γραμμής ή η προσθήκη ανελκυστήρων σε κτήρια, όπου δεν υπάρχει η σχετική πρόβλεψη. Σημαντική, επίσης, ήταν και η ένταξη τον Δεκέμβριο ειδών απαραίτητων στους τυφλούς, όπως μπαστούνια, ειδικές γραφομηχανές, εκτυπωτές, ειδικό λογισμικό και προγράμματα κινητής τηλεφωνίας και ρολόγια χειρός στον υπερμειωμένο συντελεστή ΦΠΑ του 6%. Παράλληλα, ψηφίσαμε και διατάξεις που μειώνεται το ποσοστό αναπηρίας στο 80% για όσους έχουν προβλήματα όρασης, προκειμένου να απαλλάσσονται από τα τέλη κυκλοφορίας και τέλη ταξινόμησης κατά την απόκτηση νέων οχημάτων. Οι παραπάνω φορολογικές ελαφρύνσεις έρχονται να συμπληρώσουν αντίστοιχες μειώσεις και για άλλες κατηγορίες ΑΜΕΑ που ήδη έχουμε υλοποιήσει. Τέλος, αυξημένες ποσοστώσεις για τις προσλήψεις ΑΜΕΑ στο δημόσιο που νομοθετήσαμε για διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ από το 10% στο 12% είναι ένα από τα τελευταία μέτρα που ψήφισε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υπέρ των ατόμων με αναπηρία. Ταυτόχρονα, διατηρούνται και όλες οι ποσοστώσεις στις προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ των συγγενών ΑΜΕΑ στο 5% επί του συνόλου των προκηρυσσόμενων θέσεων του δημοσίου. Είναι επίσης σημαντικό ότι παραμένει για τα ΑΜΕΑ το σύστημα μοριοδότησης με σειρά προτεραιότητας, δηλαδή με φάκελο δικαιολογητικών προκειμένου οι προσλήψεις να γίνονται δίκαια, αλλά κυρίως να γίνονται ταχύτατα. Κύριε Υπουργέ, είναι βέβαιο πως η διασφάλιση των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία δεν μπορεί να επιτευχθεί με αυτοματισμούς. Χρειάζεται τον μακρόπνοο ορίζοντα που προδιαγράφει το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Δικαιώματα των ΑΜΕΑ. Χρειάζεται, όμως, και η καθημερινή παρακολούθηση της συμμόρφωσης όλων μας, για παράδειγμα με τη νομοθεσία για την προσβασιμότητα κτηρίων και υπηρεσιών, γιατί δυστυχώς τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Αντιθέτως είναι αναγκαίο ο έλεγχος όλων των φορέων για την υλοποίηση των υποχρεώσεων που πηγάζουν εκ του νόμου, όπως είναι αναγκαία η αξιολόγηση της καλής εφαρμογής των δημόσιων πολιτικών. Κοινός στόχος μπορεί να είναι μόνο ένας: Η αυξημένη συμμετοχή όλων των ΑΜΕΑ σε κάθε πτυχή της κοινωνικής, οικονομικής και δημόσιας ζωής στην πατρίδα μας. Κλείνοντας, θα ήθελα να καταθέσω ορισμένες συναφείς προτάσεις που μου μετέφεραν εκπρόσωποι του αναπηρικού κινήματος από την ιδιαίτερη πατρίδα μου τη Μαγνησία. Το πρώτο θέμα είναι η προμήθεια τάμπλετ και υπολογιστών για παιδιά με ειδικές ανάγκες. Όπως ήδη έχει γίνει γνωστό πρόκειται σύντομα να ξεκινήσει ένα νέο πρόγραμμα δωρεάν προμήθειας εξοπλισμού τηλε - εκπαίδευσης για μαθητές και φοιτητές. Εδώ μπορεί και πρέπει άμεσα το Υπουργείο Παιδείας να δει πώς μπορούν να ενταχθούν στα vouchers των διακοσίων ευρώ και οι μαθητές και οι σπουδαστές με αναπηρίες. Μια ακόμα πρόταση από φορείς της Μαγνησίας που αφορά την αναπηρική κοινότητα ολόκληρης της χώρας είναι η αλλαγή του τρόπου λειτουργίας των κέντρων πιστοποίησης αναπηρίας, των γνωστών ΚΕΠΑ. Είναι ένα ζήτημα γνωστό που χρονίζει και εντάσσεται στα γενικότερα λειτουργικά προβλήματα του e - ΕΦΚΑ. Όποιος χρειάστηκε ποτέ να εξεταστεί από υγειονομική επιτροπή, δυστυχώς, γνωρίζει από πρώτο χέρι τις μεγάλες ελλείψεις υποδομών των ΚΕΠΑ. Αυτό φυσικά δεν έχει να κάνει με τους άξιους γιατρούς και το άξιο προσωπικό του e - ΕΦΚΑ που καταβάλλουν καθημερινά φιλότιμες προσπάθειες να εξυπηρετήσουν τους συνανθρώπους μας με χρόνιες παθήσεις και αναπηρίες. Σε σχέση πάλι με υποδομές για ΑΜΕΑ θα ήθελα να σας μεταφέρω την εικόνα που μου έδωσαν οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι κατά την επίσκεψή μου την περασμένη Παρασκευή στο Εργαστήριο Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης του Αλμυρού. Αφορούσε το κτηριακό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν και άλλες εκπαιδευτικές δομές όχι μόνο στη Μαγνησία, αλλά και σε διάφορες περιοχές της χώρας. Βέβαια είναι οι δήμοι εκείνοι που παίρνουν την πρωτοβουλία αναβάθμισης των σχολικών υποδομών και το Υπουργείο Εσωτερικών είναι αυτό που προσφέρει πόρους μέσω των χρηματοδοτικών του προγραμμάτων. Όμως το Υπουργείο Παιδείας οφείλει να παίζει τον κεντρικό ρόλο όχι απλά εκπροσωπώντας προδιαγραφές για τις νέες σχολικές μονάδες, αλλά συντονίζοντας όλους τους εμπλεκόμενους, έτσι ώστε να ωριμάζουν γρήγορα τα αναγκαία έργα και να εντάσσονται έγκαιρα στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Μόνο έτσι θα δούμε τον εκσυγχρονισμό τόσο της γενικής όσο και της ειδικής εκπαίδευσης, ιδιαίτερα για τα παιδιά με μαθησιακά προβλήματα που αποτελούν ίσως και το πιο ευαίσθητο πραγματικά κομμάτι αυτής της κοινωνίας. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Μαραβέγια. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Χαρούλα Καφαντάρη από τον ΣΥΡΙΖΑ, η οποία εκλέγεται στον Β2΄ Δυτικό Τομέα Αθηνών.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πραγματικά αν κανείς κοιτάξει τα νομοσχέδια που φέρνει η Κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη εδώ και είκοσι μήνες πίσω από κάθε άρθρο, κάθε νομοθετική πρωτοβουλία υπάρχει και μια συγκεκριμένη φιλοσοφία, η φιλοσοφία της ενίσχυσης ενός βαθιά κομματικού κράτους της Δεξιάς. Ό,τι εσείς ως Κυβέρνηση δεν μπορείτε να ελέγξετε, το αλλάζετε, το καταργείτε και το επανασυστήνετε. Αυτό φαίνεται και εδώ στο εν λόγω νομοσχέδιο σχετικά με την ΕΕΔΑ, την Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και την Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής. Αυτό που θέλω να πω, όμως, είναι το εξής: Περιορίζεται με τις ρυθμίσεις που κάνετε η συμμετοχή των κοινωνικών φορέων. Δεν υπάρχει στην ΕΕΔΑ θεσμοθετημένη εκπροσώπηση της Βουλής. Από την άλλη μεριά αλλάζετε τους συσχετισμούς με αυτόν τον τρόπο, ώστε να σας εξυπηρετεί, να δημιουργηθούν καινούργιες θέσεις, που οι καινούργιες θέσεις φυσικά είναι θέσεις για τα δικά σας παιδιά. Άλλωστε και η μεγάλη υπόθεση η οποία συγκλονίζει θα έλεγα το πανελλήνιο αυτές τις μέρες έχει να κάνει με την υπόθεση του Εθνικού Θεάτρου και τον κ. Λιγνάδη, δείχνει ακριβώς αυτή τη λογική, πώς αντιλαμβάνεται η Κυβέρνηση τη στελέχωση των οργανισμών. Δεν μπορεί, όμως, ο Πρωθυπουργός ο κ. Μητσοτάκης να μην τοποθετείται συγκεκριμένα. Υπάρχουν ερωτήματα: Ποιος τον διόρισε; Γιατί καταργήθηκε το διαφανές πλαίσιο προσλήψεων και στο Εθνικό Θέατρο με διεθνή προκήρυξη που είχε προετοιμάσει το ΣΥΡΙΖΑ; Και βέβαια όλοι περιμένουμε τη δικαιοσύνη να πράξει το έργο της, αλλά η κοινωνία ζητά απαντήσεις. Δεν μπορεί η Κυβέρνηση να αλληλοαναιρείται. Τη μια μέρα ο κ. Ταραντίλης να μιλάει για παραιτήσεις λόγω προσωπικών λόγων και μετά από λίγες μέρες ο κ. Σκρέτσος ο Υφυπουργός να αναφέρεται ότι δεν είναι θέμα προσωπικών λόγων. Το σημαντικό είναι πού είναι ο Πρωθυπουργός σε όλα αυτά; Βέβαια η αποτυχία του Επιτελικού σας Κράτους φαίνεται και στους τομείς της κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής ζωής. Δεν μπορώ να μην πω αυτά που ζήσαμε την προηγούμενη βδομάδα με τη συγκεκριμένη κακοκαιρία που η Κυβέρνηση για άλλη μια φορά αυτοαναιρείται όταν ψηφίζει νόμους που θα λύνουν τα προβλήματα του συντονισμού και αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών - μιλώ για τον ν.4662 της Πολιτικής Προστασίας - κι έρχεται τώρα και λέει ότι θα κάνει νομοθετική ρύθμιση ο κ. Πέτσας από το Υπουργείο Εσωτερικών για τον συντονισμό. Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη αναιρεί το νομοθετικό έργο της Κυβέρνησης Μητσοτάκη. Έρχομαι τώρα στο νομοσχέδιο και αυτό είναι το σημαντικό γιατί μας ακούν ανάπηροι συμπολίτες μας, γιατί ανάπηροι συμπολίτες μας είναι γύρω στο 18% του πληθυσμού που μαζί με τις οικογένειες και τους συνοδούς μπορεί να φτάνουν και τα τρία εκατομμύρια και πρέπει να σκύψουμε με προσοχή στο νομοσχέδιο. Κι επειδή άκουσα πολλούς συναδέλφους από τη Νέα Δημοκρατία κυρίως ότι είναι σε κατεύθυνση που την αποδέχονται οι ανάπηροι κ.λπ., εγώ θα κάνω μια διάκριση συνδικαλιστικά και ουσιαστικά σε φυσικά πρόσωπα αναπήρων. Θα αναφέρω, όμως, από τη διαβούλευση ότι το 68% ήταν αντίθετο με τις ρυθμίσεις. Το 20% ζήτησε κάποιες αλλαγές και προσθήκες. Και μόνο 7% ήταν εκείνοι οι οποίοι είπαν ότι είναι θετικό σε όλα. Και βέβαια το σημαντικό είναι ότι δεν έφερε κάτι το καινούργιο. Αυτό που θα πω δεν αφορά όλους τους Βουλευτές και τις Βουλευτίνες της Νέας Δημοκρατίας, αλλά τον βασικό κορμό. Η αντίληψη της διαιώνισης των ανισοτήτων - επιτρέψτε μου να πω - ότι είναι βασικό στοιχείο της πολιτικής και της αντίληψής σας. Και το ξαναλέω δεν αφορά όλους όσοι είναι στη Νέα Δημοκρατία είτε Βουλευτές, είτε πολιτικά στελέχη, είτε ψηφοφόροι. Ο Πρωθυπουργός μας το 2019 είχε πει - κι αυτή είναι η λογική της Νέας Δημοκρατίας που αποτυπώνεται σε κάθε νομοσχέδιο - : «Δεν μπορώ να φανταστώ μία κοινωνία χωρίς ανισότητες. Αυτό είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση». Αυτό είπε στη ΔΕΘ ο κ. Μητσοτάκης ο οποίος σαν Υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης το 2014 κατήργησε τα γραφεία προσβασιμότητας εκτός από μια σειρά άλλες αλλαγές τις οποίες έκανε. Έρχεστε, λοιπόν, και δημιουργείτε την Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας, άλλη μια ανεξάρτητη αρχή απευθείας στον Πρωθυπουργό. Είναι καθαρά πρωθυπουργικό το κράτος, η διοίκηση τα πάντα στην Ελλάδα, με συμβουλευτικό ρόλο. Και βέβαια θα εποπτεύεται από τον Πρωθυπουργό που θα διορίζει έξι στα έντεκα μέλη και είναι ξεκάθαρο ότι θα έχει τον έλεγχο σε όλα τα επίπεδα. Πίσω από την άλλη μία εθνική αρχή ουσιαστικά κρύβεται η εξυπηρέτηση συμφερόντων, οι καινούργιες θέσεις που ανέφερα πριν, αλλά βέβαια και οι καινούργιες δουλειές στον τομέα αυτό, την ίδια στιγμή που εν μέσω πανδημίας μειώνεται τους οικονομικούς πόρους για τους αναπήρους. Εδώ θα ήθελα να πω ότι 88 εκατομμύρια λιγότερα είναι στον προϋπολογισμό σε σχέση με το 2019. Ό,τι εργαλεία άφησε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στον τομέα αυτό, που καλό ήταν να τα προχωρήσετε - δεν σημαίνει ότι όλα ολοκληρώθηκαν - δεν τα χρησιμοποιείτε σε όφελος πάντα των ατόμων με αναπηρία, παρά αναφέρεστε στη λειτουργικότητα, όπως αναφέρει και η έκθεση Πισσαρίδη για τις προτάσεις για τους ανάπηρους, ξεχνώντας ότι η αναπηρία χρήζει οριζόντιας αντιμετώπισης, πράγμα που σημαίνει ότι εμπλέκει μια σειρά φορείς. Γι' αυτό η πρότασή μας είναι συγκεκριμένη. Μέσα στη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ αλλάξαμε πράγματα μετά από σαράντα χρόνια, με τον ν.4488/2017, με την εφαρμογή διατάξεων σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, στα ασφαλιστικά, στα εργασιακά, στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, με τον ν.4549 για τον τομέα κοινωνικής αλληλεγγύης, τον ΟΠΕΚΑ, τα ΚΕΠΑ, τα κέντρα κοινότητας, τον ηλεκτρονικό φάκελο και τις ρυθμίσεις στην ειδική αγωγή. Έχουμε συγκεκριμένες προτάσεις κατατεθειμένες. Θα αναφερθώ σε δύο σημαντικά στοιχεία: στο κομμάτι της προσβασιμότητας στα κτήρια, που αφορά μια σειρά ρυθμίσεις που έχουν να κάνουν με τη μετάβαση, την κίνηση των αναπήρων συμπολιτών μας σε όλα τα κτήρια δημόσιας χρήσης. Καθ' υπέρβαση της κείμενης νομοθεσίας και μετά από ψηφιακή καταγραφή, να καθοριστούν χρονοδιαγράμματα και οι προϋπολογισμοί τριών ετών. Πρόγραμμα για τις προσβάσιμες πόλεις. Συγκεκριμένο πρόγραμμα για τον τουρισμό, το οποίο σχεδιάσαμε μαζί με τα άτομα με αναπηρία. Τέλος, με αφορμή το υπόμνημα της Ομοσπονδίας Κωφών Ελλάδος, θα ήθελα να αναφερθώ στο ότι και η Βουλή, κύριε Πρόεδρε, πρέπει να πάρει μια πρωτοβουλία, να δώσει, αν θέλετε, ένα μήνυμα, να μπορεί ο κάθε βαρύκοος συμπολίτης μας και άνθρωπος με προβλήματα ακοής να παρακολουθεί και τις ολομέλειες και τις επιτροπές με υποτιτλισμό. Είναι κάτι το οποίο είχε συζητηθεί και στη Διάσκεψη των Προέδρων στην προηγούμενη θητεία, που τότε συμμετείχα και εγώ. Πρέπει να δώσουμε ένα τέτοιο μήνυμα. Κύριε Υπουργέ, σαράντα χιλιάδες συντάξεις, πρώτες συντάξεις, αναπήρων συμπολιτών μας εκκρεμούν. Αν πραγματικά θέλετε να στηρίξετε τον κόσμο, ειδικά σε αυτή τη δύσκολη περίοδο της πανδημίας, πρέπει άμεσα η Κυβέρνηση να προχωρήσει στην έκδοση αυτών των συντάξεων. Αυτά ήθελα να πω. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ, κυρία Καφαντάρη. Φαντάζομαι ότι λέτε για τις συνεδριάσεις όπως τη σημερινή, γιατί σε επίπεδο πολιτικών Αρχηγών υπάρχει άτομο.
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Έχετε δίκιο. Έχει καταγραφεί. Τον λόγο έχει η κ. Μαρία - Αλεξάνδρα Κεφάλα, η Γιαννώτισα, από τη Νέα Δημοκρατία. Γιορτάσατε και την απελευθέρωση πρόσφατα, στις 21 του Φλεβάρη.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη χώρα μας παρά την αλματώδη πρόοδο των τεχνολογιών και την προώθηση της γνώσης, υπάρχει ακόμη μια μεγάλη κατηγορία πολιτών που αντιμετωπίζει δυσχέρειες στην πρόσβαση υποδομών και χώρων, εξαιτίας των ατομικών τους ιδιαιτεροτήτων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, που μπορεί να μας οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα περιθωριοποίησης για τα άτομα αυτά. Σας παραθέτω χαρακτηριστικά παραδείγματα και από την περιοχή μου, τα Γιάννενα, όπου από το τελωνείο της Κακκαβιάς, που αποτελεί και πύλη εισόδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μέχρι τους χώρους πολιτιστικής κληρονομιάς δεν τυγχάνουν ειδικής διαμόρφωσης, όπως η τοποθέτηση μπάρας για να έχουν πρόσβαση όλοι οι πολίτες. Μέσα από την Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων και Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου προσπαθούμε να συμβάλλουμε στην επίλυση τέτοιων προβλημάτων με προτάσεις για βελτιωτικές κινήσεις σε συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς και αρχές. Η προσβασιμότητα όλων των πολιτών απορρέει από το συνταγματικό δικαίωμα της ισότητας και το δικαίωμα της ελευθερίας της κίνησης. Είναι αλληλένδετη με τη βαθύτερη έννοια της συμμετοχής στην κοινωνία και τη ζωή και αποτελεί ουσιαστική προϋπόθεση εξασφάλισης ίσων δικαιωμάτων για όλους τους πολίτες. Ένα κράτος για να μπορεί να θεωρηθεί κοινωνικό κράτος δικαίου θα πρέπει να αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη ευαισθησία τα ζητήματα διαβίωσης σε όλο το φάσμα της καθημερινότητας των συνανθρώπων μας με αναπηρίες. Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζεται το ζήτημα προσβασιμότητας των ατόμων με αναπηρία καθρεφτίζει τον πολιτισμό ενός κράτους. Στον τομέα αυτό η χώρα μας έχει να κάνει ακόμη αρκετά βήματα. Αρκεί μια βόλτα για να δούμε πεζοδρόμια χωρίς υποδομές πρόσβασης για τους συνανθρώπους μας με αναπηρίες, σχολεία χωρίς ειδικές ράμπες ή υποδομές για παιδιά με αναπηρίες και συμπεριφορές που υπονομεύουν την ανθρώπινη αξία. Παρεμβάσεις σίγουρα έχουν γίνει κατά καιρούς, αλλά είναι αποσπασματικές. Ένα σχέδιο νόμου, λοιπόν, που θα θεμελιώσει τις προϋποθέσεις και θα καθορίσει το πλαίσιο αρωγής των ατόμων αυτών ήταν επιτακτική ανάγκη. Και ένα τέτοιο σχέδιο νόμου φέρνουμε σήμερα προς ψήφιση. Για πρώτη φορά δημιουργούμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μια αρχή που θα κατοχυρώνει και θα ρυθμίζει τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, την Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας, μια αρχή που θα λειτουργεί διαδραστικά και συμπληρωματικά με την πολιτεία. Για πρώτη φορά διασφαλίζουμε τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία. Μια αρχή, που θα αποτελεί το σύμβολο, αλλά και παράλληλα τον σύμβουλο της πολιτείας σε όλα τα ζητήματα που σχετίζονται με την πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία σε όλες τις εκφράσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας στον δημόσιο χώρο, τα κτήρια, τους χώρους πολιτισμού, την εκπαίδευση. Συστήνουμε μια αρχή η οποία θα παρακολουθεί τη συμμόρφωση των διαδικασιών με την κοινοτική και εθνική νομοθεσία για την προσβασιμότητα. Μια αρχή, που στόχο θα έχει να ευαισθητοποιήσει και να ενημερώσει την κοινή γνώμη για τα ζητήματα προσβασιμότητας και θα καθορίσει ένα πλαίσιο για εκπαίδευση και τεχνική βοήθεια στο αντικείμενο αυτό. Με ένα πλήρες πρόγραμμα για την πρόοδο των δεικτών, που θα παρέχει αξιολόγηση και μετρήσιμα μεγέθη. Δημιουργούμε με τον τρόπο αυτό ένα ενιαίο εθνικό συντονιστικό κέντρο, που θα ελέγχει και θα παρακολουθεί όλα τα ζητήματα που έχουν σχέση με την προσβασιμότητα. Η δεύτερη ουσιαστική παρέμβαση που επιφέρει το σχέδιο που συζητάμε σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι η αλλαγή του θεσμικού πλαισίου που διέπει την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου θα διαμορφώνει προτάσεις που βελτιώνουν το νομικό και θεσμικό πλαίσιο για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στόχος μας είναι να βάλουμε τέλος σε κάθε είδους ρατσιστική συμπεριφορά, σε διακρίσεις και σε παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ακόμη, η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής μετεξελίσσεται στην Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής. Μέσα από την πρόοδο και την εξέλιξη της ιατρικής, της γενετικής ιατρικής, της βιοτεχνολογίας, της βιολογίας, αλλά και τις εξελίξεις πάνω στις νέες τεχνολογίες, όπως η ρομποτική, η τεχνητή νοημοσύνη, η εφαρμογή νέων τεχνολογιών, προσβλέπουμε σε ένα καλύτερο και ασφαλέστερο μέλλον. Παράλληλα, όμως, με τη ραγδαία τεχνολογική εξέλιξη της εποχής αναδύονται νέες προκλήσεις ηθικού χαρακτήρα. Εγείρονται ερωτηματικά κατά βάση ηθικά, γιατί είναι ένα πεδίο ακόμη άγνωστο προς εμάς. Η τεχνολογική αυτή εξέλιξη επιβάλλει και τον εκσυγχρονισμό της νομοθεσίας. Όλες οι επιστήμες πρέπει να είναι συμβατές με τα ανθρώπινα και τα ατομικά δικαιώματα. Η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής θα έχει ως αντικείμενο τη διερεύνηση των ηθικών, κοινωνικών και νομικών διαστάσεων, γιατί και η τεχνολογία, όπως και όλες οι επιστήμες, πρέπει να υπηρετεί τον άνθρωπο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σημερινό νομοσχέδιο είναι επίκαιρο, ένα σύγχρονο νομοθέτημα που απαντά σε ερωτήματα του σήμερα και στις προκλήσεις του αύριο στην κατεύθυνση της διασφάλισης δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία, αλλά και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το γεγονός ότι οι τρεις αυτές νέες εθνικές επιτροπές υπάγονται στον Πρωθυπουργό αναδεικνύει την εμβέλεια, αλλά και το κύρος αυτής της νομοθετικής πρωτοβουλίας. Η εμπιστοσύνη και η πίστη στην επιστημονική γνώση έχουν ενδυναμωθεί. Αυτή την επιστημονική γνώση ουσιαστικά θέλουμε να κεφαλαιοποιήσουμε μέσω αυτών των εξειδικευμένων επιτροπών - συμβούλων της πολιτείας, ώστε χρονίζοντα προβλήματα να επιλυθούν, να περάσουμε σε μια νέα εποχή όπου η προσβασιμότητα των ατόμων με αναπηρία παντού θα θεωρείται δεδομένη. Η ανεξάρτητη διαβίωση των ατόμων με αναπηρία και η ισότιμη και χωρίς δυσκολίες πρόσβαση παντού αποτελούν στοιχεία δημοκρατίας μιας κοινωνίας. Δομούμε μια εθνική στρατηγική και έναν ενιαίο συντονισμό για μια συνολική αποκατάσταση της προσβασιμότητας. Είναι καιρός να μπουν οι συνάνθρωποί μας με αναπηρίες στην παραγωγική διαδικασία μέσω της τεχνολογικής δυνατότητας που θα τους δοθεί. Προτεραιότητά μας είναι η αναβάθμιση των υποδομών, ώστε να διασφαλίζεται η απρόσκοπτη πρόσβαση όλων και να αναδείξουμε το πρόσωπο μιας Ελλάδας η οποία ουδέποτε έχασε τις αξίες ή την ευαισθησία της, ιδιαίτερα απέναντι στη συμμετοχή όλων των πολιτών. Χρέος μας είναι η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση όλων, αλλά και μια δέσμη πολιτικών πράξεων με αναμορφώσεις και θέσπιση αυστηρών προδιαγραφών, ώστε να τονίσουμε τη σημασία των ίσων ευκαιριών για όλους. Είναι μια ελάχιστη απόδειξη σεβασμού σ' αυτούς τους πολίτες. Μόνο μέσω αυτής της φιλοσοφίας θα μπορέσουμε να μιλήσουμε για μια πραγματικά βιώσιμη χώρα και την ανάπτυξή της και για ένα ασφαλές και προσεγγίσιμο περιβάλλον από και για όλους. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κυρία Κεφάλα. Είστε πάντα μέσα στον χρόνο σας. Τον λόγο έχει ο κ. Βασίλειος Βασιλειάδης από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση, διά του Υπουργού Επικρατείας, εισηγείται σήμερα στην Ολομέλεια ένα σχέδιο νόμου το οποίο φιλοδοξεί να αναβαθμίσει την άσκηση της εκτελεστικής εξουσίας αναφορικά με τον σεβασμό της πολιτείας στα ανθρώπινα δικαιώματα. Δημιουργούνται ή εξελίσσονται τρεις θεσμοί συμβουλευτικού κυρίως χαρακτήρα, οι οποίοι θα υπάγονται απευθείας στον Πρωθυπουργό, αναδεικνύοντας έτσι αφ' ενός τη σημασία των θεμάτων που πραγματεύονται και αφ' ετέρου την πρόθεση διάχυσης του έργου τους από το κέντρο της εκτελεστικής εξουσίας μέσω του Επιτελικού Κράτους. Η κοινωνία μας εξελίσσεται με γρήγορους ρυθμούς, ειδικότερα κατά την εποχή της πληροφόρησης. Το κράτος οφείλει να προσαρμόζεται εγκαίρως και νομίζω ότι αυτή η δυνατότητα της προσαρμογής είναι το μεγαλύτερο όφελος από την ψήφιση του υπό συζήτηση σχεδίου νόμου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εδώ και ένα έτος ζούμε σε συνθήκες πανδημίας. Οι επιπτώσεις της μάς έχουν αναγκάσει όλους να προσαρμόσουμε τις συνήθειές μας. Περνάμε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μας μέσα στα σπίτια μας, ενώ οι μετακινήσεις, η ίδια η εργασία μας, ακόμα και οι απλούστερες συναλλαγές μας, παραδείγματος χάριν με το δημόσιο, έχουν δυσκολέψει αισθητά, αν δεν έχουν καταστεί αδύνατες δραστηριότητες. Αυτά, λοιπόν, τα ιδιαίτερα βιώματα μας δίνουν μια μικρή εικόνα της καθημερινότητας πολλών συμπολιτών μας, ακόμα και πριν την πανδημία. Και αναφέρομαι φυσικά στα άτομα με αναπηρία. Η δημιουργία της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας στοχεύει στην πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία σε όλες τις εκφάνσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας. Γιατί, ας μη γελιόμαστε, είτε πρόκειται για πεζοδρόμια και ράμπες αμαξιδίων, είτε για γραφειοκρατικές διαδικασίες προσαρμοσμένες για άτομα με περιορισμένη όραση ή στο φάσμα του αυτισμού, η πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία, παρά τις προσπάθειες που γίνονται τα τελευταία χρόνια, παραμένει αρκετά περιορισμένη ακόμα και για δομές ΑΜΕΑ ή δημόσιες υπηρεσίες. Στην Πέλλα υπάρχει ειδικό σχολείο που δεν διαθέτει τουαλέτες για άτομα με αναπηρία. Στα δικαστήρια στα Γιαννιτσά ένα άτομο κινούμενο με αμαξίδιο έχει πρόσβαση αποκλειστικά στο ισόγειο μέσω της ράμπας στην είσοδο, αλλά όχι στους υπόλοιπους ορόφους, καθώς το κτήριο δεν διαθέτει ανελκυστήρα. Το ίδιο και στο ειρηνοδικείο, το ίδιο και στην εισαγγελία. Σε ολόκληρη την Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας δεν υπάρχει ούτε μία παιδική χαρά για ΑΜΕΑ. Όσοι έχουμε μικρά παιδιά μπορούμε να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτό, ειδικά τώρα που ισχύουν τα περιοριστικά μέτρα. Είναι ευθύνη μας, λοιπόν, της πολιτείας, να εξασφαλίσουμε στα άτομα με αναπηρία την καλύτερη δυνατή πρόσβαση, ισότιμα, σε όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Θεωρώ ότι η σύσταση της αρχής θα διευκολύνει τη σωστή και έγκυρη πληροφόρηση των φορέων λήψεων των αποφάσεων για θέματα προσβασιμότητας. Η Κυβέρνηση έχει ήδη αποδείξει ότι μπορεί να προσαρμόζεται με ευαισθησία στα θέματα των ατόμων με αναπηρία. Το είδαμε και τώρα με την πανδημία και τις σχετικές προβλέψεις για την απρόσκοπτη λειτουργία των ειδικών σχολείων ή την ένταξη των μελών τους στην τρέχουσα εμβολιαστική περίοδο. Κλείνοντας, περί της Εθνικής Αρχής, θα ήθελα να ζητήσω, κύριε Υπουργέ, την κατά το συντομότερο δυνατό κατάθεση στη Βουλή του Εθνικού Σχεδίου για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, την οποία ξέρω ότι έχετε επιμεληθεί προσωπικά, ώστε να μιλήσουμε συνολικά για τα ζητήματα αυτά. Περνάω τώρα, κύριε Πρόεδρε, στην αναβάθμιση των δύο Εθνικών Επιτροπών. Θα επικαλεστώ εκ νέου την πρόσφατη εμπειρία μας από την πανδημία, η οποία ανέδειξε τη σημασία της επιστημονικής, τεχνοκρατικής γνώσης κατά τη διαδικασία λήψεως αποφάσεων. Η εκτελεστική εξουσία πρέπει να έχει ανά πάσα στιγμή πρόσβαση σε ποιοτική επιστημονική γνώση, είτε πρόκειται για έκτακτες καταστάσεις είτε κατά την καθημερινή άσκηση της. Αυτό είναι πλέον κάτι σαφές και στην ελληνική κοινωνία, καθώς η εμπιστοσύνη των πολιτών στην επιστημονική γνώση έχει αυξηθεί. Με τη νέα δομή η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου αποκτά διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια, αναλαμβάνοντας έναν ουσιαστικό ρόλο, με διευρυμένες αρμοδιότητες. Αντίστοιχη διεύρυνση επιτυγχάνεται και στην Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής, καθώς εντάσσονται και τα ζητήματα τεχνοηθικής, τα οποία είμαι σίγουρος ότι θα απασχολήσουν πολύ σύντομα το Σώμα. Η πολιτεία πρέπει να προβλέψει την εξέλιξη της τεχνολογίας σε πεδία όπως η τεχνητή νοημοσύνη και να ρυθμίσει εγκαίρως τις όποιες κοινωνικές προεκτάσεις μπορεί να έχουν. Κύριε Υπουργέ, η εθνική στρατηγική για την τεχνητή νοημοσύνη πρέπει και αυτή να ολοκληρωθεί σύντομα. Είναι ένα ζήτημα που αφορά την καθημερινότητα των πολιτών - καταναλωτών, αλλά και τον ιδιωτικό τομέα, τη βιομηχανία, την εφοδιαστική αλυσίδα και πολλά άλλα. Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να αναφερθώ στο ζήτημα της συναίνεσης και να καλέσω τις κυρίες για τους κυρίους συναδέλφους της Αντιπολίτευσης να στηρίξουν το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου. Ο κύριος Υπουργός, όπως είδα και στη σχετική συζήτηση στην αρμόδια επιτροπή, ενσωμάτωσε περίπου δέκα προτάσεις που προήλθαν από τους φορείς αλλά και από την Αντιπολίτευση. Χαρακτηριστικά αναφέρω την πρόταση ακρόασης από τη Βουλή του Προέδρου της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας. Άλλωστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα κοινωνικά κινήματα, όπως το αναπηρικό εν προκειμένω ή και το περιβαλλοντικό, δεν έχουν και δεν είναι πρέπον να έχουν ιδεολογικό χαρακτήρα καθώς αφορούν στην αύξηση της ποιότητας ζωής των πολιτών. Γι' αυτό, σε ένα σχέδιο νόμου σαν το σημερινό έχει ιδιαίτερη αξία η συναίνεση και καλώ το Σώμα να το υπερψηφίσει. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Βασιλειάδη. Είστε πάντα μέσα στον χρόνο σας. Τον δεύτερο κύκλο ομιλητών με φυσική παρουσία θα ολοκληρώσει η κ. Παναγιού Πούλου, Βουλευτής Βοιωτίας από τον ΣΥΡΙΖΑ. Παρακαλώ να με ακούσουν οι συνάδελφοι οι οποίοι είναι στο Webex. Θα ξεκινήσουμε με τον κ. Υψηλάντη και θα ακολουθήσει η κ, Τζούφη και ο κ. Φωτήλας. Τον λόγο έχει η κ. Παναγιού Πούλου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα ένα νομοσχέδιο που δημιουργεί μια νέα αρχή και παρεμβαίνει σε δύο άλλες υπάρχουσες εθνικές επιτροπές. Κοινό σημείο τους είναι η διασφάλιση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η συζήτηση, όμως, γίνεται εν μέσω μιας επικαιρότητας που κι αυτή άπτεται του τομέα των δικαιωμάτων. Η θαρραλέα απόφαση της Σοφίας Μπεκατώρου να μιλήσει πυροδότησε το ξέσπασμα του ελληνικού «Me too» που κορυφώνεται μέχρι στιγμής με τη σύλληψη του πρώην διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου. Η κοινωνία, εν μέσω όλων αυτών των πρωτοφανών εξελίξεων, στροβιλίζεται σε ένα τοξικό κλίμα αποκαλύψεων, καταγγελιών, μηνύσεων, αντιπαραθέσεων, παρασκηνίων και φημών. Παρακολουθεί έκπληκτη, σοκαρισμένη και οργισμένη μέσα στην αγωνία της πανδημίας μια δεύτερη θύελλα που έχει απ' όλα, από τον συγκροτημένο λόγο μέχρι το παραλήρημα και τη λασπολογία. Οι εμπλεκόμενοι οφείλουν να μιλήσουν καθαρά, με ευθύνη και γενναιότητα. Θα είναι άλλωστε μια πράξη που θα διευκολύνει την επιστροφή στην ηρεμία, αν δεν έχουμε ήδη περάσει το σημείο χωρίς επιστροφή. Πρώτα απ' όλα, να μάθουμε ποιος διόρισε τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου, αφού δεν προέκυψε από διαγωνισμό, που με ευθύνη της Κυβέρνησης καταργήθηκε, αλλά ούτε και από μία απόφαση συλλογικού οργάνου, με τα μέχρι τώρα δεδομένα. Άρα, αυτός που επέλεξε τον Λιγνάδη πρέπει να μιλήσει, να εξηγήσει, να πάρει την πολιτική ευθύνη της επιλογής και να ζητήσει, αν μη τι άλλο, συγγνώμη από τον ελληνικό λαό. Αυτό επιβάλλουν ο πολιτικός πολιτισμός και η δημοκρατία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα θα επικεντρωθώ στην Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας, μια νέα αρχή που συστήνει η Κυβέρνηση μετά την εκπόνηση του σχεδίου δράσης για τα δικαιώματα των αναπήρων τον περασμένο Νοέμβριο. Είναι ένα σχέδιο θετικό σαν πρόθεση, αλλά λίγο, υποδεέστερο από τις ανάγκες των αναπήρων και με πολλά προβλήματα που ελπίζουμε να διορθωθούν στην πορεία. Το θέμα της αναπηρίας, της συμπερίληψης των αναπήρων στην κοινωνία, της επίτευξης πραγματικής ισοτιμίας των στάσεων απέναντι στην αναπηρία, είναι τεράστιας σημασίας για τον πολιτισμό και την ουσιαστική εμβάθυνση της δημοκρατίας. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε ένα πρόγραμμα ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων, που ανταποκρίνεται στις ανάγκες και στα αιτήματα των αναπήρων. Απέκρουσε την απαίτηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου να εφαρμόσει το σύστημα αξιολόγησης με βάση τη λειτουργικότητα του αναπήρου, διέσωσε τα προνοιακά επιδόματα και αποσυνέδεσε το επίδομα για ανθρώπους με νοητικές αναπηρίες από την απόκτηση εργασίας. Άλλαξε το θεσμικό πλαίσιο της ειδικής αγωγής. Ίδρυσε πολλά ειδικά εργαστήρια επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης σε όλη τη χώρα και τα ενίσχυσε με προσλήψεις εκπαιδευτικών ειδικής αγωγής. Ξεκίνησε προγράμματα αποϊδρυματοποίησης, στέγες υποστηριζόμενης διαβίωσης. Νομοθέτησε το 15% των προσλήψεων στο δημόσιο τόσο για τα άτομα, με αναπηρία, όσο και για τις οικογένειές τους. Νομοθέτησε, τέλος, τις κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις ένταξης και άλλα πολλά. Ήταν ένα στρατηγικό σχέδιο ενταγμένο στη διάσωση κατ' αρχάς και την οικοδόμηση στη συνέχεια ενός σύγχρονου και βιώσιμου κοινωνικού κράτους. Αξιοποιώντας τις δυνατότητες που δημιουργούσε αυτή η πολιτική, κατά τη θητεία μου στον Δήμο Λεβαδέων αντιμετωπίσαμε τα καθημερινά προβλήματα των αναπήρων και των οικογενειών τους με σημαντικές παρεμβάσεις: Κοινωνική πολιτική για τους ευάλωτους δημότες με δομές υποστήριξης. Ίδρυση του ΕΕΕΕΚ Λιβαδειάς. Ίδρυση παραρτήματος του ΕΚΕΨΥΕ. Βελτιώσαμε τις υποδομές εξασφαλίζοντας την κατασκευή νέου ειδικού δημοτικού σχολείου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η έννοια της προσβασιμότητας δεν περιορίζεται μόνο στις ράμπες και στη νοηματική. Είναι πολύ βαθύτερη και προϋποθέτει μια βαθιά κοινωνική αλλαγή. Η ανάγκη ισοτιμίας χρειάζεται ολιστικό σχέδιο με τη συμμετοχή των ίδιων των αναπήρων. Η αντίληψη της Κυβέρνησης, πέρα από τις λεκτικές διακηρύξεις και τις επικοινωνιακές εικόνες, είναι παλαιά. Στην πραγματικότητα πρεσβεύει τη νοοτροπία ότι ο άνθρωπος πρέπει να συμβιβαστεί με την αναπηρία του αν το κράτος τού εξασφαλίσει την τυπική προσβασιμότητα. Δεν περιλαμβάνει, όμως, το πεδίο της κοινωνικής δράσης, δηλαδή τις αλλαγές της κοινωνίας, η οποία πρέπει να προσαρμοστεί στις διαφορετικές απαιτήσεις και ανάγκες του ανθρώπου. Αυτή η αλλαγή αφορά όλες τις πτυχές της κοινωνικής ζωής για την καθολική συμπερίληψη των αναπήρων. Πρέπει να περιλαμβάνει τα μέτρα για την άρση εμποδίων, διακρίσεων, ανισότιμης αντιμετώπισης και να διασφαλίζει υπηρεσίες, επιδόματα και τις παροχές που καταργούν τις ανισότητες. Κατά συνέπεια, αυτό που χρειάζονται οι ανάπηροι από την πλευρά της πολιτείας δεν είναι ένας κατάλογος δράσεων, που υπάρχει άλλωστε στις αποφάσεις των διεθνών οργανισμών, αλλά τα μέσα. Χρειάζονται την ιεράρχηση και την εξασφάλιση μηχανισμού εφαρμογής και ελέγχου για τη διαμόρφωση του πλαισίου μέσα στο οποίο θα ορίσουν οι ίδιοι οι ανάπηροι τους όρους και τα προτάγματα της αυτονομίας και της χειραφέτησής τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ σε μακροχρόνια συμπόρευση με το αναπηρικό κίνημα έχει υιοθετήσει το σύνθημά τους «Τίποτα για εμάς χωρίς εμάς». Οι πολιτικές που ασκήθηκαν ή προτείνονται εκπορεύονται από αυτό το πλαίσιο. Η πρόταση και δέσμευσή μας για τη δημιουργία Υφυπουργείου Ειδικού Σκοπού αποτελεί την αλλαγή επιπέδου στη φιλοσοφία της καθολικής προσβασιμότητας. Η Αρχή της Προσβασιμότητας, για την οποία συζητάμε σήμερα, είναι στον αντίποδα αυτής της προσέγγισης. Έχει μείζονες αδυναμίες, αφού είναι απλώς συμβουλευτικό όργανο, χωρίς τα μέσα εφαρμογής και ελέγχου. Αποδυναμώνει θα έλεγα μάλιστα τον υπάρχοντα δομικό και ελεγκτικό ρόλο του κράτους. Επιπλέον, ενώ έχει περιορισμένο αντικείμενο, ταυτόχρονα επεκτείνεται σε πεδία όπως η κατάρτιση και η πρακτική άσκηση που αποτελούν αντικείμενα άλλων φορέων. Τέλος, είναι ενταγμένη στο Επιτελικό Κράτος, με τον πλήρη έλεγχο από τον Πρωθυπουργό όχι για λόγους ουσίας, αλλά για λόγους επικοινωνιακού συμβολισμού. Άλλωστε οι επιδόσεις της καρικατούρας Επιτελικού Κράτους της Κυβέρνησης σε όλους τους τομείς μέχρι σήμερα προδιαγράφουν το φτωχό μέλλον της αρχής. Διερωτώμαι μάλιστα αν τα μέχρι σήμερα πεπραγμένα σας είναι ακόμα μια ανικανότητα ή πολιτική σας επιλογή. Συγκεκριμένα, στον προϋπολογισμό του 2020 έγινε μείωση των δαπανών για την αναπηρία και αντί να αναπληρωθεί αυτό το ποσό στον προϋπολογισμό του 2021 προβλέψατε πάλι μείωση, ενώ είναι σε αναμονή και η εφαρμογή των μέτρων της επιτροπής Πισσαρίδη. Γνωρίζουμε επίσης όλοι εμείς εδώ σε αυτή την Αίθουσα, αλλά και οι ανάπηροι στη χώρα, την άρνησή σας να τους στηρίξετε στις συνθήκες που ζούμε της πανδημίας. Αρνηθήκατε τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για την ενίσχυσή τους, την παράταση για έξι μήνες της παροχής του αναπηρικού επιδόματος, τη χορήγηση του επιδόματος σε δεκατέσσερις χιλιάδες συμπολίτες μας που κατέθεσαν για πρώτη φορά πλήρεις φακέλους στον ΟΠΕΚΑ, τη χορήγηση ειδικά για τον Δεκέμβριο διπλού επιδόματος αναπηρίας. Όμως, όχι μόνο δεν συμμερίζεστε τις ανάγκες τους, αλλά τους τιμωρείται μάλιστα, σαν να ευθύνονται αυτοί για τις δυσλειτουργίες που παρουσιάστηκαν στα νοσοκομεία και τα ΚΕΠΑ, λόγω των συνθηκών της πανδημίας. Οι ανάπηροι είναι και αυτοί για μία ακόμη φορά αόρατοι για σας. Κύριε Υπουργέ, αλήθεια, απέναντι σε αυτές τις πολιτικές τι μπορεί να κάνει μια τέτοια Αρχή Προσβασιμότητας συμβουλευτικού χαρακτήρα; Δεν αρκούν οι διακηρύξεις. Πρέπει να κάνουμε το βήμα και να θεσμοθετήσουμε ένα πλαίσιο υποστήριξης που θα δώσει στον αναπηρικό κόσμο τη δυνατότητα να καθορίσει τη ζωή του μέσα σε συνθήκες πραγματικής ισοτιμίας. Αν, πράγματι, ενδιαφέρεστε, αξιοποιήστε και συνεχίστε την πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με τον θεσμό του προσωπικού βοηθού ή φροντιστή, με δράσεις για την ενίσχυση της εκπαίδευσης και της εργασίας, με αλλαγή στη διαδικασία πιστοποίησης της αναπηρίας. Σε αυτή την κατεύθυνση θα είμαστε θετικοί. Όχι στις κενές περιεχομένου επικοινωνιακές τυμπανοκρουσίες. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Και εμείς ευχαριστούμε, κυρία Πούλου. Δεν χρειάζεται να με ευχαριστείτε. Μιλάμε για μία ομάδα ατόμων με ειδικές ικανότητες, που δύο πράγματα ζητούν από εμάς: Το ενδιαφέρον μας και την αγάπη μας. Γι' αυτό δεν διακόπτω κανέναν. Όποιος κάνει παρέα με ΑΜΕΑ, μόνο οφέλη θα έχει, τίποτα άλλο. Ζητούν μόνο την αγάπη μας. Προχωράμε στον κύκλο ομιλητών μέσω Webex. Θα ανοίξει την αυλαία ο Δωδεκανήσιος Βουλευτής κ. Βασίλειος - Νικόλαος Υψηλάντης από τη Νέα Δημοκρατία. Κύριε Υψηλάντη, έχετε επτά λεπτά στη διάθεσή σας. Παρακαλώ, όσοι είστε από Webex να παρακολουθείτε και τον χρόνο. Σας παρακαλώ πολύ.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Η συζήτηση για τη δημιουργία, τη μετεξέλιξη και την αναδιοργάνωση τριών εθνικών επιτροπών που έχουν να κάνουν με τον άνθρωπο αποτελεί ένα σημαντικό και αναβαθμιστικό γεγονός για τη χώρα μας. Η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας αναφέρεται στα άτομα με αναπηρία και το δικαίωμά τους να διευκολυνθεί η προσβασιμότητά τους στις ανθρώπινες δραστηριότητες, δημόσιες και ιδιωτικές. Η απευθείας, μάλιστα, υπαγωγή της αρχής αυτής στον Πρωθυπουργό σημειολογικά παραπέμπει στο ιδιαίτερο ενδιαφέρον της πολιτείας για τη λειτουργία της. Το ενδεκαμελές συμβούλιο και τα πέντε στελέχη που θα καλύψουν τις θέσεις του επιστημονικού και διοικητικού προσωπικού θα έχουν για πορισμό τους την υλοποίηση του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία και την επεξεργασία προτάσεων, τη συμμόρφωση με την ενωσιακή νομοθεσία, μέτρα για την τεχνική βοήθεια και εκπαίδευση, την εσωτερική και διεθνή συνεργασία και την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης για ζητήματα προσβασιμότητας. Η υποχρέωση της παρουσίασης σε έκθεση πεπραγμένων δημιουργεί προϋποθέσεις ουσιαστικής αξιολόγησης του έργου της συγκεκριμένης αρχής. Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας ιδρύεται επί τη βάσει του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τα άτομα με αναπηρία, όπως ορίζει το Σύνταγμα, ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Σύμβαση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία. Όσον αφορά την Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, σε αυτήν προσδίδεται διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια με την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου που τη διέπει, με την υπαγωγή της, επίσης, στον Πρωθυπουργό και με τη διεύρυνση των αρμοδιοτήτων της σε θέματα που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία προβάλλονται είτε από την κυβέρνηση είτε από τη Βουλή, ακόμα και από την Κοινωνία των Πολιτών. Ένας άλλος σημαντικός πορισμός της αποτελεί και η βελτίωση βάσει προτάσεων του θεσμικού πλαισίου της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς επίσης η τήρηση ενός αξιόπιστου συστήματος καταγραφής φαινομένων ρατσιστικής συμπεριφοράς και η αντιμετώπισή τους. Η επιτροπή αυτή θα συντάσσει ετήσια μία έκθεση, ενώ θα έχει διασύνδεση με την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, καθώς επίσης και με όλα τα Υπουργεία. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, κ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ]] Περαιτέρω θα απαρτίζεται από τμήματα ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων, κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών δικαιωμάτων, της εφαρμογής των δικαιωμάτων του ανθρώπου στους αλλοδαπούς. Θα έχει οικονομική αυτοτέλεια με επιχορήγησή της από τον κρατικό προϋπολογισμό αλλά και από άλλες πηγές, ενώ θα συσταθεί με δεκαπέντε οργανικές θέσεις επιστημονικού και διοικητικού προσωπικού, καθώς επίσης και με δύο μονάδες ευέλικτες. Η μία θα είναι για την επιστημονική και η άλλη για τη διοικητική και οικονομική οργάνωση της επιτροπής. Η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής, υπαγόμενη, επίσης, στον Πρωθυπουργό, αποτελεί ανεξάρτητο συμβουλευτικό όργανο της πολιτείας και θα έχει ως αποστολή τη διερεύνηση των ηθικών, κοινωνικών και νομικών διαστάσεων συνεπειών σε τομείς ιδίως της βιολογίας, της βιοτεχνολογίας, της ιατρικής και της γενετικής, καθώς και των νέων τεχνολογιών: τεχνητή νοημοσύνη, προηγμένοι αλγόριθμοι και ρομποτική. Στις αρμοδιότητες της Επιτροπής Βιοηθικής και Τεχνοηθικής προστίθεται η δυνατότητα να εκδίδονται πράξεις ήπιου δικαίου, δηλαδή να εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές προς τον δημόσιο αλλά και τον ιδιωτικό τομέα, αρχές που μπορούν να αποτελέσουν έναν σοβαρό κώδικα δεοντολογίας για τις ενέργειες της αγοράς. Άκουσα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με μεγάλη προσοχή την παρέμβαση της Υφυπουργού κ. Μιχαηλίδου. Πέρα του οργανωτικού των Εθνικών Επιτροπών και ειδικά της Προσβασιμότητας, όπως αναλύθηκαν από όλους τους συναδέλφους και συζητάμε σήμερα, έχουμε και επί της ουσίας την εφαρμογή των προγραμμάτων σε πάμπολλες παρεμβάσεις που η σημερινή Κυβέρνηση σε αυτό το λιγοστό χρονικό διάστημα έχει αναπτύξει. Βεβαίως και με τις πολύ σημαντικές νομοθετικές παρεμβάσεις του Υπουργού Επικρατείας, ολοκληρωμένα αυτό το νομοσχέδιο έρχεται να βοηθήσει τις υποθέσεις για τις οποίες ψηφίζουμε σήμερα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας λειτουργεί με βάση τις αρχές του κράτους δικαίου. Διασφαλίζει την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Και αυτό, για να υπάρχει αληθινή δικαιοσύνη και να πραγματώνεται η πρόοδος της κοινωνίας με ελευθερία και δικαιοσύνη. Αυτή τη φιλελεύθερη προσέγγιση φαίνεται ότι αρκετοί εδώ δεν την υιοθετούν. Το άλλο, όμως, που πρεσβεύουν και έχει δοκιμαστεί και ιστορικά, έχει αποτύχει. Επιμένετε στον βωμό αποτρόπαιων εγκλημάτων, που έχει επιληφθεί σήμερα η δικαιοσύνη, να εξαπολύετε κατά των πολιτικών σας αντιπάλων τοξική λάσπη και συκοφαντίες. Ολισθαίνετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Να γνωρίζετε ότι οι καμπάνιες αντιπολιτευτικού μίσους δεν υποβοηθούν ούτε την απόδοση της δικαιοσύνης ούτε την ανακούφιση των θυμάτων και βεβαίως ούτε την υπόθεση της δημοκρατίας. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε Υψηλάντη και για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Μερόπη Τζούφη από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Καλησπέρα, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είπατε ότι η Ελλάδα είναι κράτος δικαίου και κάνουμε ό,τι λέει το Σύνταγμα και ο νόμος. Η σημερινή, όμως, συνεδρίαση είναι στον απόηχο των χθεσινών απαράδεκτων επεισοδίων στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, όπου δυνάμεις των ΜΑΤ εισέβαλαν, επιτέθηκαν σε ειρηνικούς διαδηλωτές, σε φοιτητές από τους φοιτητικούς συλλόγους του πανεπιστημίου, που διαμαρτύρονταν τόσο για τον αυταρχικό νόμο Κεραμέως - Χρυσοχοΐδη, όσο και για την πλήρη απουσία σχεδίου από την πλευρά της Κυβέρνησης για την επαναλειτουργία των πανεπιστημίων που παραμένουν κλειστά για έναν συνεχή χρόνο, με σημαντικές εκπαιδευτικές απώλειες για το σύνολο των φοιτητών, ιδιαίτερα αυτών που είναι σε εφαρμοσμένα αντικείμενα και στις ιατρικές σπουδές. Σας επισημάναμε και τότε ότι ο νόμος αυτός θα δυναμιτίσει την κατάσταση στα πανεπιστήμια. Παρ' όλα αυτά, θα ήθελα να αναγνωρίσετε ότι δεν περιποιούν τιμή στη δημοκρατία μας οι εικόνες ντροπής που είδαμε χθες. Είναι πρόβλημα για τη δημοκρατία μας να βλέπουμε πάνοπλους αστυνομικούς να σέρνουν νέα παιδιά με το κεφάλι να γδέρνεται στο έδαφος, να τα ψεκάζουν με χημικά ενώ είναι ήδη ακινητοποιημένα, τη στιγμή που δέχονται πρώτες βοήθειες. Κύριε Υπουργέ, είστε συνάδελφος πανεπιστημιακός. Αυτές οι χθεσινές εικόνες βίας και καταστολής σε ένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια της χώρας είναι αυτό που επιφυλάσσετε για τους φοιτητές και τη νέα γενιά; Ξύλο, συλλήψεις και χημικά σε όποιους αντιδρούν; Τι φανερώνει αυτό για την ποιότητα της δημοκρατίας μας και πού οδηγεί την πανεπιστημιακή καθημερινότητα; Περιμένω τις απαντήσεις σας. Έχουν γίνει συγκεκριμένες ερωτήσεις και από εμένα και από άλλους συναδέλφους. Και μάλιστα, όλα αυτά γίνονται, τη στιγμή που η χώρα αντιμετωπίζει το τρίτο κύμα πανδημίας, με νοσοκομεία και δημόσιο σύστημα υγείας στα όριά του, με σοβαρή υγειονομική, κοινωνική και οικονομική ανασφάλεια για το σύνολο των πολιτών, με μία διαχείριση και μέτρα αντιμετώπισης που δοκιμάζουν τις αντοχές και προκαλούν σύγχυση και εκνευρισμό στους πολίτες και βεβαίως με μία Κυβέρνηση που κλυδωνίζεται από τις καθημερινές αποκαλύψεις, βορβορώδους χαρακτήρα στον χώρο του πολιτισμού. Ποια είναι η απάντησή σας; Η μόνη απάντηση είναι το δόγμα «νόμος και τάξη», οδηγώντας, δυστυχώς, τη δημοκρατία μας, μέρα τη μέρα, στη θεσμική εκτροπή. Ο άλλος, βέβαια, βασικός πυλώνας της πολιτικής σας είναι η υπέρμετρη επικοινωνία και η εσκεμμένη διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Το νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα είναι μέρος ενός πολυδιαφημισμένου Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τα δικαιώματα των ανθρώπων με αναπηρία, ένα σχέδιο που παρουσιάζεται ως πρωτότυπο, παρ' ότι δεν είναι, που εργαλειοποιεί τα δικαιώματα των ανθρώπων με αναπηρία, ώστε να εξασφαλίσει στην Κυβέρνηση, με τρόπο επικοινωνιακό και δυστυχώς όχι ουσιαστικό το υποτιθέμενο φιλοαναπηρικό της προφίλ. Ακούσαμε πολλές μεγαλοστομίες, αλλά αυτά απέχουν από την πραγματικότητα. Και γιατί το λέμε αυτό; Γιατί λέμε ότι το νομοσχέδιο στερείται αξιοπιστίας; Διότι υπάρχει μεγάλη αναντιστοιχία μεταξύ των διακηρύξεων και της σκληρής νεοφιλελεύθερης πολιτικής που εφαρμόζεται, αφού στον φετινό προϋπολογισμό προβλέψατε εκατό εκατομμύρια λιγότερα για τους ανασφάλιστους συμπολίτες με αναπηρία και δεν δεχθήκατε καμμία από τις προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τη χορήγηση επιδομάτων στις πολύ δύσκολες συνθήκες της πανδημίας και παρά τις διεθνείς συστάσεις, που έχουν γίνει από παντού, που σας λένε ότι ακριβώς σε αυτές τις συνθήκες, οι άνθρωποι με αναπηρία είναι αυτοί που πλήττονται περισσότερο. Λέμε, λοιπόν, ότι ακριβώς αυτές οι ρυθμίσεις που φέρνετε είναι ευχολόγια, δεν έχουν συγκεκριμένη στόχευση, δεν έχουν ιεράρχηση δράσεων, έχουν ηθελημένη ασάφεια, όσον αφορά την κοστολόγηση και τις πηγές χρηματοδότησης. Επομένως, λέμε ότι μάλλον πρόκειται και για προσωπικό σας στοίχημα, να εφαρμόσετε τις περίφημες αρχές του Επιτελικού Κράτους στον πολύπαθο τομέα της αναπηρίας, αυτού του πολυδιαφημισμένου, πολυδάπανου, συγκεντρωτικού, αλλά στην ουσία αναποτελεσματικού κράτους που αφήνει τους πολίτες χωρίς ρεύμα για αρκετά εικοσιτετράωρα, επειδή - υποτίθεται - ότι το χιόνι ήταν το πιο βαρύ, που βάζει την Αστυνομία στα πανεπιστήμια για να «φυσήξει» αέρας δημοκρατίας, που καρφιτσώνει σημειώματα στο στούντιο της ΕΡΤ, για να μην προβάλουν βίντεο από το κορωνογλέντι του Πρωθυπουργού στην Ικαρία. Ακόμη, του κράτους που συγκαλύπτει και αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες του που εμβολιάζει συζύγους, συγγενείς και φίλους, παραβιάζοντας κάθε υγειονομικό πρωτόκολλο προτεραιότητας και μάλιστα, ξεχνώντας τους ανθρώπους με αναπηρία και τους ανθρώπους με χρόνια νοσήματα που μόλις τώρα συζητείται ότι θα πρέπει να προτεραιοποιηθούν και προσλαμβάνει περισσότερους μετακλητούς στα γραφεία των Υπουργών. Αυτό βέβαια, πράγματι, γίνεται πρώτη φορά σε αυτό το μέγεθος από συστάσεως ελληνικού κράτους. Ξεχνάτε, επίσης, ότι η Νέα Δημοκρατία ήδη από το 2014 είχε καταργήσει, με Υπουργό Διοικητικής Ανασυγκρότησης τότε τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τις αρχές προσβασιμότητας για τους ανάπηρους. Επίσης, δεν θέλετε καθόλου να θυμάστε ότι υπήρξε μία προηγούμενη προσπάθεια από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τη θέσπιση του ν.4487/2017 που εισήγαγε ένα καθολικό πλαίσιο ρυθμίσεων εφαρμογής της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα των Ανθρώπων με Αναπηρία, έναν νόμο τομή, που για πρώτη φορά πράγματι προσπάθησε να αντιμετωπίσει τους ανθρώπους με αναπηρία και τα δικαιώματά τους με υπευθυνότητα και συνοχή. Τον ονομάζετε «άδειο κέλυφος». Αντί να πάρετε αυτό σαν βάση και να προχωρήσετε παραπέρα σε καθυστερήσεις και αδυναμίες, ουσιαστικά τον διαγράφετε. Ξεχνάτε ότι το 2017 κωδικοποιήθηκε η υπάρχουσα νομοθεσία. Ξεχνάτε ότι δημιουργήθηκε ο ηλεκτρονικός φάκελος αναπήρου. Ξεχνάτε ότι αυξήθηκαν τα νοσήματα που χρειάζεται μία μόνο αρχική διάγνωση από σαράντα στα εκατόν σαράντα έξι, για να μην ταλαιπωρούνται οι άνθρωποι με αναπηρία. Ξεχνάτε ότι ηλεκτρονικοποιήθηκε η απόδοση των αναπηρικών επιδομάτων και λέτε ότι όλα ξεκινάνε τώρα. Δεν είναι όμως έτσι. Συμπληρωματικά, θα ήθελα να αναφερθώ και σε ένα κρίσιμο σημείο που σήμερα δεν συζητήθηκε αρκετά, που κατά τη γνώμη μου είναι ένας σημαντικός πυλώνας ένταξης, κοινωνικοποίησης, προσβασιμότητας, διάγνωσης και θεραπείας, που είναι ο χώρος της εκπαίδευσης και ειδικά, ο χώρος της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης. Είναι το πρώτο και ίσως το σημαντικότερο μονοπάτι απ' αυτά που μπορούν να οδηγήσουν σε αξιοπρεπή και ανεξάρτητη διαβίωση των ανθρώπων με αναπηρία. Σε αυτή την κατεύθυνση και παρά τους μνημονιακούς καταναγκασμούς έγινε μια συστηματική προσπάθεια ο χώρος αυτός ο πολύπαθος να ενισχυθεί, λαμβάνοντας υπ' όψιν την προσπάθεια για ενταξιακή προοπτική όλων των παιδιών με αναπηρία, με βάση τις διεθνείς επιστημονικές και παιδαγωγικές πρακτικές στα πλαίσια της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης. Ποιο ήταν το πρώτο βήμα; Και αυτή είναι η απάντησή μου προς την κ. Μιχαηλίδου, που σήμερα ήρθε εδώ με πολύ μεγάλη έπαρση, ότι δεν είχε γίνει τίποτα και όλα έγιναν τώρα. Ξέρετε, κυρία Μιχαηλίδου, ότι δεν ήταν καταγεγραμμένα τα παιδιά που είχαν αναπηρία ή άλλα προβλήματα, αναπτυξιακά ή μαθησιακά, πουθενά και το 2016, για πρώτη φορά, έγινε βάση δεδομένων, για να ξέρουμε πόσα από αυτά τα παιδιά και ποιες εκπαιδευτικές ανάγκες έχουν; Και αυτό οδήγησε στο να καταγραφεί ένας προοδευτικά αυξανόμενος αριθμός παιδιών που έφτασαν περίπου τις εκατόν δέκα χιλιάδες εκ των οποίων τα ενενήντα χιλιάδες ήταν στη γενική εκπαίδευση. Ακριβώς γι' αυτό υπερδιπλασιάσαμε τις προσλήψεις των αναπληρωτών στην ειδική αγωγή, αυξήσαμε τα τμήματα ένταξης, εκεί που χρειάστηκε προστέθηκαν και νέες σχολικές μονάδες. Και βεβαίως, προγραμματίσαμε τέσσερις χιλιάδες πεντακόσιους μόνιμους διορισμούς για πρώτη φορά μέσω του ΑΣΕΠ, τους οποίους βεβαίως η κ. Κεραμέως προσπαθεί να παρουσιάσει σαν δικό της έργο, ενώ αναιτιολόγητα καθυστέρησε να τους κάνει. Είναι και άλλα πράγματα, όπως το ολοήμερο πρόγραμμα στα ειδικά σχολεία και δημοτικά, η έναρξη ενός νέου τύπου σχολείου που ήταν τα ειδικά επαγγελματικά γυμνάσια και λύκεια, προγράμματα συνεκπαίδευσης μαθητών ειδικών και γενικών σχολίων, η υποχρεωτική δίχρονη προσχολική εκπαίδευση, όπου εκεί…
Ολοκληρώστε, παρακαλώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, δώστε μου δύο λεπτά και τελειώνω αμέσως. …μπορεί να εφαρμοστεί το κομμάτι ουσιαστικά της πρώιμης παρέμβασης και όχι στους βρεφονηπιακούς σταθμούς. Επομένως, έγιναν πράγματα. Χρειάζεται να γίνουν πολλά περισσότερα. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Δυστυχώς, η Νέα Δημοκρατία αγνοεί τις ανάγκες των ειδικών σχολείων. Δεν έχει προχωρήσει καν στους εμβολιασμούς μαθητών και εκπαιδευτικών, παρ' ότι τα ειδικά σχολεία είναι τα μόνα που αυτή τη στιγμή εξακολουθούν να λειτουργούν. Δεν τους έχει προτεραιοποιήσει με βάση την ευαλωτότητά τους. Το Υπουργείο αρνείται να δει γονείς και εκπαιδευτικούς. Σε αυτό το σημείο εξαντλείται δυστυχώς η επιτελικότητα του κράτους της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Ολοκληρώστε, κυρία Τζούφη.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Κλείνω με την τελευταία μου κουβέντα. Εμείς υποστηρίζουμε ότι θα επανέλθουμε. Εμείς έχουμε ήδη καταθέσει το ειδικό σχέδιο δράσης που παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας και υπάρχει εναλλακτική πολιτική για την ισότιμη πρόσβαση των ανθρώπων, που το έχουν πολύ μεγάλη ανάγκη και ιδιαίτερα, της νέας γενιάς και των παιδιών. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Ιάσονας Φωτήλας από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το υπό ψήφιση νομοσχέδιο αφορά σε ζητήματα, τα οποία βρίσκονται ψηλά στην επικαιρότητα, ιδίως, τις τελευταίες ημέρες. Αναρίθμητες δημόσιες καταγγελίες που αναφέρονται σε φαινόμενα καταπάτησης και βάναυσης προσβολής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το τρέχον χρονικό διάστημα μάς έχει απασχολήσει ιδιαίτερα το ζήτημα της θωράκισης θεμελιωδών δικαιωμάτων, τόσο των γυναικών, όσο και των παιδιών, των ασθενέστερων και όσων εν γένει χρήζουν μεγαλύτερης προστασίας. Συγχρόνως, η υγειονομική κρίση και η προσωρινή περιστολή των ελευθεριών μας, δημιουργεί ποικίλους προβληματισμούς, σχετικά με τη σύγκρουση ορισμένων δικαιωμάτων και τη στάθμισή τους. Απαντώντας, λοιπόν, στα κελεύσματα της εποχής και στην καθολική ανάγκη για τη μέγιστη δυνατή προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με το παρόν νομοσχέδιο του Υπουργείου Επικρατείας εστιάζουμε σε τρεις σημαντικές θεσμικές παρεμβάσεις, οι οποίες αφορούν τα δικαιώματα του ανθρώπου. Κατ' αρχάς, συστήνουμε για πρώτη φορά - το τονίζω αυτό - Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας για τη Διασφάλιση των Δικαιωμάτων των Ατόμων με Αναπηρία. Ποιος είναι, όμως, ο ρόλος αυτής της αρχής; Η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας θα συνιστά τον σύμβουλο της πολιτείας για το σύνολο των ζητημάτων που αφορούν την πρόσβαση των ΑΜΕΑ σε όλο το φάσμα των ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Σε τι εξυπηρετεί η ύπαρξη της Αρχής Προσβασιμότητας; Εξυπηρετεί και συμβάλλει καθοριστικά στο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία. Ειδικότερα, η επιτροπή θα συντονίζει, θα παρακολουθεί και θα επιβλέπει την ευρύτερη πολιτική για την ισότιμη μεταχείριση και την απονομή ίσων ευκαιριών στα άτομα με αναπηρία. Με άλλα λόγια, η επιτροπή αυτή αποτελεί εκ των ων ουκ άνευ για το εθνικό σχέδιο και τη διαμόρφωση συγκροτημένης δημόσιας πολιτικής στο επίπεδο της προστασίας των ατόμων με αναπηρία. Στελεχωμένη από επιστήμονες εγνωσμένου κύρους θα συνεπικουρεί το έργο της πολιτείας, παρέχοντας και εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την απαραίτητη απαιτούμενη τεχνογνωσία για τα εξειδικευμένα και πολυσύνθετα ζητήματα σχετικά με την αντιμετώπιση των ατόμων με ειδικές ανάγκες. Η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη πρεσβεύει το κράτος δικαίου και το κράτος προνοίας, του οποίου σκοπός είναι να εξασφαλίσει αξιοπρεπή διαβίωση στα προστατευόμενα άτομα, ώστε να ενταχθούν στην οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας. Η λήψη θετικών μέτρων από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για την προστασία των ΑΜΕΑ είναι σαφής και διάχυτη. Τα μέτρα αυτά αφορούν τόσο σε παροχές όσο και σε υπηρεσίες. Ενδεικτικά θα αναφερθώ στις εμβληματικές πρωτοβουλίες μας, όπως είναι ο «Προσωπικός Βοηθός» και η «Κάρτα Αναπηρίας». Αφορούν, επίσης, σε θεσμικές παρεμβάσεις, όπως είναι αυτές που εισαγάγουμε σήμερα. Η αυξημένη προστασία για τα ΑΜΕΑ αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ομαλή λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών και για την ουσιαστική πραγμάτωση της αρχής της ισότητας. Και, όπως έχω αναφέρει πολλάκις, εμείς αποδεικνύουμε στην πράξη ότι είμαστε κράτος δικαίου και κράτος πρόνοιας. Και έρχομαι τώρα στην κ. Φωτίου και στην πρότασή της να δημιουργηθεί αντίστοιχο Υφυπουργείο για τα ζητήματα προσβασιμότητας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, φαίνεται πως παραβλέπετε το γεγονός ότι με το υπό ψήφιση νομοσχέδιο εισάγουμε συμβουλευτικούς θεσμούς στην πολιτεία. Είναι δυνατόν να μην αντιλαμβάνεστε ότι δεν υπάρχει ούτε ένα Υπουργείο που να μην εμπλέκεται σε αυτήν τη διαδικασία; Η προσβασιμότητα των ΑΜΕΑ εκτείνεται στους τομείς της υγειονομικής περίθαλψης, της εκπαίδευσης, της εργασίας, των μεταφορών και σε ένα κάρο άλλους. Ειλικρινά, πείτε μου ποιο θα είναι αυτό το Υπουργείο που θα συγκεντρώσει το πλήθος των επιμέρους και ειδικότερων αρμοδιοτήτων που άπτονται της πολυσχιδούς προσβασιμότητας; Αφήστε, λοιπόν, επιτέλους κατά μέρος τη μικροπολιτική και τους άστοχους προβληματισμούς και επικεντρωθείτε σε ένα παραγωγικό και γόνιμο διάλογο. Καταθέσατε, άραγε, έστω και μια πρόταση που να είναι σχετική με το νομοσχέδιο; Όχι, βέβαια. Απαντάω μόνος μου, γιατί η ερώτηση ήταν ρητορική. Η δεύτερη ουσιαστική παρέμβαση που επιφέρει το νομοσχέδιο αφορά στην Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, η οποία πλέον αποκτά οργανωτική, λειτουργική και οικονομική αυτοτέλεια. Αναμορφώνουμε το θεσμικό πλαίσιο της εν λόγω επιτροπής, καθιστώντας την για πρώτη φορά πλήρως αυτοδιοίκητη. Ενισχύουμε κατά αυτόν τον τρόπο την ανεξαρτησία και την αυτονομία της. Εν προκειμένω, δεν βρίσκω περιθώριο για κανένα αντεπιχείρημα από τα Κόμματα της Αντιπολίτευσης, όταν η ίδια η επιτροπή είναι εκείνη που το εισηγείται. Ικανοποιούμε, λοιπόν, την απαίτηση της κοινωνίας των πολιτών, την απαίτηση για πλήρη ανεξαρτησία της επιτροπής μέσω της διοικητικής και οικονομικής της αυτοτέλειας. Όμως, και εδώ μας κατηγορήσατε ότι ιδρύουμε ένα κομματικό και πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα και αναρωτιέμαι πού ερείδεται αυτό; Δεν έχει καμμία απολύτως βάση. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου υπαγόταν εξάλλου στον Πρωθυπουργό εξαρχής. Το προέβλεπε ήδη ο ιδρυτικός της νόμος, ενώ, μάλιστα, μέχρι πρότινος προβλεπόταν ότι συμμετέχουν επτά εκπρόσωποι Υπουργείων και δύο άτομα, τα οποία όριζε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός. Με το παρόν νομοσχέδιο δεν θα υπάρχει ούτε ένα μέλος, το οποίο θα προέρχεται από την εκτελεστική λειτουργία. Εξ αντιδιαστολής με το υφιστάμενο νομοθετικό καθεστώς, ο Πρωθυπουργός δεν θα έχει πλέον καμμία απολύτως συμμετοχή στην Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Αποσυνδέουμε πλήρως την επιτροπή από την οιαδήποτε κομματική εξάρτηση, καθιστώντας την όχι κατ' επίφαση, αλλά ουσιαστικά ανεξάρτητη. Και συνεχίζω με την τρίτη και εξίσου σημαντική παρέμβαση που επιχειρούμε και δεν είναι άλλη από τη μετεξέλιξη της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής σε Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής. Στο σημείο αυτό θα μου επιτρέψετε να δανειστώ μια φράση του συγκεκριμένου Έλληνα καθηγητή του MIT κ. Δασκαλάκη: «Η έμφαση στον άνθρωπο είναι η συνεισφορά για την οποία οι Έλληνες πρέπει να είμαστε υπερήφανοι». Και δεν τη χρησιμοποιώ τυχαία, καθώς μέσω της τεχνολογικής εξέλιξης αναδύονται πολλά διλλήματα ηθικής φύσεως, τα οποία οφείλουν να επιλύονται μέσω ενός κώδικα ηθικών αξιών με γνώμονα και κέντρο πάντα τον άνθρωπο. Η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής θα αποτελεί, λοιπόν, τον κύριο σύμβουλο της πολιτείας για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που μπορεί να τεθούν σε απειλή από την αλματώδη εξέλιξη της τεχνολογίας. Αδυνατώ και πάλι να πιστέψω ότι υπάρχει έστω και ένα από τα Κόμματα της Αντιπολίτευσης, που να διαφωνεί με την αδήριτη ανάγκη ενίσχυσης αυτής της επιτροπής. Θεωρώ ότι είναι κοινή διαπίστωση η αναγκαιότητα της αναβάθμισής της, προκειμένου να μπορεί αυτή να συμβαδίζει με τους ραγδαίους ρυθμούς της τεχνολογικής ανάπτυξης. Οφείλουμε να εκσυγχρονίσουμε τη νομική σκοπιά μας έναντι των νέων τεχνολογιών. Προτού ολοκληρώσω, θα ήθελα να εξάρω ως νομικός την αξιέπαινη προσπάθεια κωδικοποίησης της διάσπαρτης νομοθεσίας για τα άτομα με αναπηρία, στην οποία έκανε ιδιαίτερη μνεία και ο Υπουργός Επικρατείας. Κλείνω λέγοντας ότι παρά τις όποιες διαφωνίες και τις διαφορετικές αντιλήψεις μας, η προάσπιση και η διασφάλιση των ατομικών δικαιωμάτων συλλήβδην οφείλει να είναι κοινή συνισταμένη και το σημείο σύγκλισης στην ψήφιση του νομοσχεδίου.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Η Ελλάδα θέτει και, επιτέλους, υλοποιεί ουσιαστικούς στόχους βελτίωσης στο θέμα της θωράκισης ατομικών, κοινωνικών, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο σύνολό τους. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Τον λόγο έχει τώρα η κ. Ευαγγελία Λιακούλη από το Κίνημα Αλλαγής. Αμέσως μετά τον λόγο θα δώσω στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του Κινήματος Αλλαγής, τον κ. Κώστα Σκανδαλίδη. Κυρία Λιακούλη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, σήμερα συζητάμε ένα σημαντικό νομοσχέδιο που φέρνει η Κυβέρνησή σας στην Ολομέλεια και δημιουργεί νέα πολιτικά επίπεδα δράσης, για τα οποία ήδη το ΠΑΣΟΚ και το Κίνημα Αλλαγής έχει ανοίξει δρόμο στο παρελθόν και χάραξε πορείες, τις οποίες ακολουθείτε, είναι αλήθεια. Είναι μεγάλες μεταρρυθμίσεις της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης, που αποτελούν ορόσημο και πυξίδα μαζί για τη συνέχεια και για τις επόμενες κυβερνήσεις. Πριν αναφερθώ στο σημερινό θέμα, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και κύριε Υπουργέ, ας μου επιτραπεί για λίγο μόνο να μοιραστώ με τους συναδέλφους του Κοινοβουλίου, αλλά και τους πολίτες που μας παρακολουθούν, κάποιες σκέψεις που προκύπτουν από την επικαιρότητα και έχουν δημιουργήσει ένα κατακλυσμιαίο κύμα αποκαλύψεων με πολιτικές προεκτάσεις για κυβερνητικούς χειρισμούς κυρίως στον χώρο του πολιτισμού, αλλά και αλλού. Μέσα από τα μάτια ενός πολίτη, αναρωτηθήκατε, κύριε Υπουργέ, τι ακριβώς βλέπουμε; Τι βλέπει αυτός; Τι βλέπει ένας πολίτης σήμερα με τα μάτια του μέσα στην πανδημία, μέσα στην αγωνία, μέσα στην απομόνωση, μέσα στην οικονομική ασφυξία; Ένας πολίτης άκουσε πριν από λίγες μέρες την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία να προβλέπει ότι θα έχουμε ακραία καιρικά φαινόμενα. Αυτός ο ίδιος ο πολίτης, που παρ' ότι προβλέφθηκε, αναγκάστηκε να μείνει μια εβδομάδα με το κερί της Ανάστασης και τυλιγμένος με κουβέρτα εκστρατείας στην αυγή του 2021. Ένας πολίτης, λοιπόν, είδε έναν άθλιο καυγά μεταξύ Κυβέρνησης και δήμων αμέσως μετά με τη ΔΕΔΔΗΕ στο επίκεντρο για τα κλαδιά των δέντρων. Ποιος δεν σκαρφάλωσε, τελικά, και ποιος δεν έκοψε τα περιβόητα αυτά κλαδιά, τραβώντας, όμως, τα μαλλιά του ο κάθε μέσος συνετός άνθρωπος, διότι η νοημοσύνη του υποτιμήθηκε σφόδρα. Φοιτητές στους δρόμους είδε ο πολίτης, κύριε Υπουργέ, να λένε: «Κάτω τα χέρια από τις ζωές μας και κάτω από τις σχολές μας», λες και έχουμε δύο ταχυτήτων ζωές και σχολές αντίστοιχα, πανεπιστήμια δικά τους και δικά μας και δικά σας, ζωές δικές τους, δικές μας και δικές τους. Και αναρωτιέται κανείς, όπως και ο ιστορικός του μέλλοντος σίγουρα αυτό θα το καταγράψει: Προς τι, αλήθεια, τόσο μίσος και σπαραγμός μες στην καρδιά των νιάτων μας; Ένας πολίτης, κύριε Υπουργέ, είδε τις τελευταίες ημέρες μια χιονοστιβάδα όχι όμως λευκού χιονιού, αλλά μαύρων φερτών υλικών σε ένα ρέμα που έγινε, τελικά, ορμητικό ποτάμι αποκαλύψεων για σεξουαλικά εγκλήματα και πρωτοφανείς μεθόδους διάπραξής τους από επιλεγμένα από την Κυβέρνησή σας πρόσωπα να επιτελούν τον ρόλο ιθύνοντος σε θεσμό, όπως αυτό του Εθνικού Θεάτρου. Ένας πολίτης βλέπει σήμερα στον αργαλειό της πολιτικής καπηλείας να υφαίνει η κάθε πλευρά το δικό της μοτίβο και να κάνει το δικό της σχέδιο. Άσπρο η μία; Μαύρο η άλλη. Με ποιους αγκαλιάστηκε ο Λιγνάδης είναι το θέμα σήμερα, όπως διάβαζα πριν από λίγο. Αγκαλιά με την νυν Υπουργό Πολιτισμού, αγκαλιά όμως, απαντάει ο άλλος, και με την προηγούμενη Υπουργό Πολιτισμού. Παιδεραστής για την πρώτη, θεατράνθρωπος για την άλλη, πριν η δικαιοσύνη μιλήσει για όλα αυτά! Από τη μια, ο εκλεκτός του κ. Μητσοτάκη, από την άλλη ο πρέσβης της Βενεζουέλας, με απίθανους συσχετισμούς της πολιτικής με τα καθαρά σεξουαλικά εγκλήματα. Μπερδεύεται ο πολίτης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ζαλίζεται από τον εκκωφαντικό ήχο ενός αργαλειού που τίποτα όμορφο δεν πρόκειται να δημιουργήσει για τη χώρα. Μέσα στον τρελό χορό ενός ποινικού κρατουμένου, που παραπέμπεται στη δικαιοσύνη να δικαστεί, με θύματα που γλείφουν ακόμη τις πληγές τους, πληγές που μάλλον δεν θα κλείσουν ποτέ, η Κυβέρνηση, κύριε Υπουργέ, οφείλει να αναλάβει την πολιτική ευθύνη. Ευθεία και σταράτα να σταματήσει η ανθρωποφαγία σε κάθε επίπεδο! Η Ελλάδα, η χώρα της δημοκρατίας και του πολιτισμού, δεν μπορεί να ταυτιστεί σε καμμία περίπτωση με αυτό το τοπίο. Είναι νοσηρό, είναι κανιβαλικό, είναι απεχθές. Έχει ελκύσει ακόμη και κάθε γραφικό τύπο - σκεφτείτε! - που αρέσκεται σε ρυπαρό φως, ζει μέσα σε ρυπαρό φως, αρκεί να είναι φως, ώστε να σκυλέψει πάνω στη σωρό ακόμη και των ψυχών όσων βιάστηκαν, για λίγες στιγμές, μόνο και μόνο για να έρθει στην επιφάνεια της επικαιρότητας. Όχι, δεν μπορεί να το επιτρέψει αυτό το πολιτικό μας σύστημα. Η Κυβέρνηση οφείλει να αναλάβει την αντικειμενική πολιτική ευθύνη για να επικρατήσει η κοινωνική ειρήνη και να αποκατασταθεί το περί δημοσίου δικαίου αίσθημα. Να αναλάβει η δικαιοσύνη το θεσμικό της ρόλο στο συγκεκριμένο ζήτημα και να ειρηνεύσει η κοινωνία μας, η οποία αυτή τη στιγμή είναι ανάστατη. Θα αναφερθώ τώρα σε αυτό που συζητάμε σήμερα, το νομοσχέδιο του Υπουργού Επικρατείας για την Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας, την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, την τόσο σημαντική κατά την αντίληψή μου επιτροπή και την Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής, όπως προστίθεται πια και ορθά. Πλέον θεωρώ ότι βρισκόμαστε σε έναν δρόμο που δεν μπορούμε παρά να αναγνωρίσουμε πως είναι αναγκαίος, είναι σύγχρονος και είναι και μονόδρομος, καθότι χρειάζεται η νέα αντίληψη της πολιτικής να έχει μέσα της αυτό που δεν μπορείς να δώσεις σε ανθρώπους που το στερούνται, επειδή βρίσκονται αντιμέτωποι με δυσμενείς συνθήκες στη ζωή τους. Δεν θα μπορούσαμε σε καμμία περίπτωση να έχουμε αντιπολιτευτικό μένος επί παντός επιστητού - δυστυχώς το είδα και αυτό σήμερα και στεναχωρήθηκα πάρα πολύ - , όταν τίθενται ζητήματα τα οποία για όλους είναι κοινά αποδεκτά πως πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε σε ένα σύγχρονο πλαίσιο δικαιωμάτων, ατομικών και συλλογικών. Δεν πρέπει, νομίζω, να ξεχνάμε ότι για τις δύο τελευταίες επιτροπές το ΠΑΣΟΚ είχε ψηφίσει τον παλαιότερο νόμο, τον ν.2667/98. Ήμασταν θεσμικά περήφανοι γι' αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Τότε είχαμε την πρωτοποριακή αντίληψη και σύλληψη να κάνουμε έναν νόμο που σήμερα δεν χρειάζεται παρά ένα απλό face lift, απ' ό,τι είδα, μία απλή επικαιροποίηση. Τα ανθρώπινα δικαιώματα έρχονται ξανά στο επίκεντρο, τα ανθρώπινα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, που πολλές φορές εμποδίζονται από αβελτηρίες της πολιτείας και των θεσμικών εκφάνσεων, αλλά και τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων εν γένει, όλων μας, μέσα σε ένα πλαίσιο συνταγματικής κατοχύρωσης μεν, αλλά μιας ανεξέλεγκτης κατάστασης της πανδημίας δε, όπου ο διάλογος πάλι θα πρέπει να επικαιροποιηθεί και πάλι να ξεκινήσουμε να συζητάμε πώς αλήθεια μπορούμε να έχουμε ένα μίνιμουμ προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αφού όλοι νιώθουμε ότι και η συλλογική, αλλά και η ατομική σφαίρα προσβάλλεται, ειδικά στη φάση της υγειονομικής κρίσης την οποία διερχόμαστε. Στο πλαίσιο λοιπόν αυτό, όταν τα δικαιώματά μας περιστέλλονται και απαιτείται επαναπροσδιορισμός, ένα μίνιμουμ σαν υποχρέωση έχει και η πολιτεία να καθορίσει και να προστατεύσει ως προς τα δικαιώματα των αναπήρων και γι' αυτό χαιρετίζουμε την πρωτοβουλία για την Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας. Είναι ένα θετικό γεγονός που προωθεί η Κυβέρνηση, ένα Εθνικό Σχέδιο Δράσης το οποίο βεβαίως πάντοτε λέμε ότι πρέπει να έχει βελτιωτική κατεύθυνση και πάντοτε θα πρέπει να χρησιμοποιεί, να αξιοποιεί - αξιολογημένα βέβαια - όλα τα κίνητρα, τα κριτήρια και της Εθνικής Συνομοσπονδίας, αλλά και των πολιτικών χώρων με μεγάλους σκαπανείς δικαιωμάτων, τόσον καιρό, τόσα χρόνια στην κατεύθυνση αυτή. Όλα θα πρέπει να τα λαμβάνετε υπ' όψιν σας. Ο καθρέφτης μιας δημοκρατικά οργανωμένης πολιτείας είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει τα άτομα με αναπηρία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω με δυο κουβέντες. Συνεπώς, σε αυτή την κατεύθυνση, νιώθουμε περήφανοι που πρωτοποριακά επεξεργαστήκαμε τα συγκεκριμένα σχέδια και εσείς έρχεστε να τα συμπληρώσετε. Τελειώνω, κάνοντας μία μνεία, κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο ότι δυστυχώς, ενώ όλα αυτά θα μπορούσαν να έχουν τη συναίνεση όλων μας, βάζετε πάλι ζητήματα τα οποία δεν μπορούμε να αντισταθούμε στον πειρασμό να επισημάνουμε. Και στις τρεις επιτροπές προβλέπεται η δυνατότητα μέρος του επιστημονικού προσωπικού να υπηρετεί με ανανεώσιμες τετραετείς συμβάσεις ορισμένου χρόνου και αυτές να ανανεώνονται με την κρίση μιας επιτροπής, όπως εσείς πάλι το διαλέξατε. «Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει». Είναι ένα χούι που για άλλη μία φορά δεν λέτε να το κόψετε.
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Κατά τα λοιπά - και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε - θεωρούμε ότι όλα αυτά θα πρέπει να γίνονται με την απόλυτη συναίνεση του πολιτικού Σώματος, διότι θεωρούμε ότι είναι εθνικές υποθέσεις στις οποίες θα πρέπει να είμαστε εξαιρετικά προσεκτικοί και εξαιρετικά ανοιχτοί στο παρόν και στο μέλλον. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Σκανδαλίδης Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, εμένα με απασχολεί πολύ περισσότερο από όλα τα άλλα η εικόνα του εθνικού Κοινοβουλίου μεθαύριο. Ο Πρωθυπουργός πήρε μια πρωτοβουλία, θα έλεγα, επικοινωνιακά αμυντική μπροστά στις εξελίξεις των ημερών, να κάνει μια συζήτηση Προ Ημερησίας Διάταξης γι' αυτό το τόσο μεγάλο θέμα που αυτή την εποχή βιώνουμε, αλλά με απασχολεί ιδιαίτερα η εικόνα, το ύφος, το ήθος και ο λόγος που θα ακουστούν σε αυτήν την Αίθουσα μεθαύριο, που μπορεί να αποτελέσει ακόμη ένα χτύπημα, αν θέλετε, στη λειτουργία των κοινοβουλευτικών θεσμών και στην αξιοπιστία της πολιτικής και της ηγεσίας των πολιτικών. Το λέω αυτό και το επαναλαμβάνω. Το είπα και το πρωί. Πάμε σε πολύ ολισθηρό έδαφος. Το προανάκρουσμα σήμερα ήταν τέτοιο που ουσιαστικά μεταθέτει το πρόβλημα σε μία αντιπαράθεση, φοβάμαι, που δεν ακούει ο ένας τον άλλον. Και αν αυτό εξελιχθεί στο επίπεδο των Αρχηγών, καταλαβαίνετε ότι για την Εθνική Αντιπροσωπεία θα είναι ένα πολύ ισχυρό χτύπημα, αλλά και γενικότερα για την πολιτική ζωή της χώρας. Επίσης, πρέπει να πω ότι οι δικές σας τοποθετήσεις και εισηγήσεις έχουν μια λογική, μία προσπάθεια και μια καλή θέληση να αλλάξουν πράγματα από αυτά που απασχολούν το δημοκρατικό μας πολίτευμα, τη λειτουργία των θεσμών και της δημοκρατίας. Βέβαια είσαστε και εσείς ενταγμένος σε ένα σύστημα εξουσίας για το οποίο θα μιλήσω λίγο μετά, μιας που σε όλους αρέσει να μιλάνε για το Επιτελικό Κράτος και τα υπόλοιπα, δηλαδή τον τύπο της διακυβέρνησης. Το θέμα του νομοσχεδίου ουσιαστικά είναι ένα με δύο υποσύνολα. Είναι η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας και η Εθνική Επιτροπή για τη Βιοηθική και την Τεχνοηθική είναι υποσύνολα, γιατί θέλουν να υπερασπίσουν τα δικαιώματα του ανθρώπου, βασικά δικαιώματα που σήμερα αμφισβητούνται. Και γι' αυτό θα μου επιτρέψετε δύο τρία πολύ σύντομα σχόλια για τα δύο υποσύνολα, για να πάω μετά στο θέμα του μοντέλου διακυβέρνησης της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα. Σε ό,τι αφορά την Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας, όλοι οι εισηγητές μας με πρώτο τον κ. Καμίνη τη χαρακτήρισαν μια θετική εξέλιξη. Αξιοποιήσατε τις προτάσεις της Εθνικής Συνομοσπονδίας. Στην πράξη μπορούμε να δούμε πάρα πολύ καλύτερα τι κενά υπάρχουν ακόμα και μπορούμε να τα βελτιώσουμε. Όμως, είναι στη σωστή κατεύθυνση και ασφαλώς κανείς δεν θα μπορούσε ούτε να την αγνοήσει ούτε να πει ότι είναι κάτι αρνητικό στην αντιμετώπιση του συγκεκριμένου προβλήματος. Σε ό,τι αφορά την Εθνική Επιτροπή για τη Βιοηθική και την Τεχνοηθική, ο κ. Καμίνης το πρωί κατέθεσε μια πραγματικά σημαντική και ολοκληρωμένη άποψη για τους νέους καιρούς που ζούμε, τους κινδύνους που απορρέουν από αυτούς, για τα ατομικά δικαιώματα και τα προσωπικά δεδομένα, όχι μόνο σε εθνικό αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο. Η αναγκαστική εξέλιξη και ενδυνάμωση των δικαιωμάτων που αφορούν την προστασία των ατόμων για τη διαφύλαξη της αναλογικότητας για τα πεδία της ασφάλειας και της προστασίας, σε ό,τι αφορά τις αυταρχικές, απάνθρωπες και σκοτεινές πρακτικές που παραμονεύουν πίσω από τη δυνατότητα αξιοποίησης της τεχνολογικής επανάστασης και των προϊόντων της και ιδιαίτερα, της αξιοποίησης από τα ίδια τα κράτη, καθιστούν την καινούργια αντιπαράθεση ανάμεσα στα αυταρχικά καθεστώτα και κοινοβουλευτικά, ανάμεσα στα ολοκληρωτικά και τα φιλελεύθερα καθεστώτα. Δεν καθιστούν τη δικαίωση του ενός εναντίον του άλλου, αλλά θέτουν ένα συνολικό πρόβλημα προστασίας από τα αποτελέσματα της τεχνολογικής επανάστασης, προστασίας της δημοκρατίας και στην Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Αυτό είναι ένα κρίσιμο θέμα για το οποίο θα έπρεπε η ίδια Κοινοβουλευτική Δημοκρατία να το θεωρήσει ως μείζον θέμα της και να το συζητήσει ιδιαίτερα στα πλαίσια της ελληνικής αντιπροσωπείας. Εσείς σήμερα ουσιαστικά θεσμοθετείτε μια επιτροπή η οποία έρχεται ως συνέχεια της πρώτης επιτροπής που έκανε τότε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, να προσαρμόσει και να επεκτείνει την αρμοδιότητα και το περιεχόμενό της σε σχέση και με τις εξελίξεις. Αυτό είναι ένα βήμα, θα έλεγα, θετικό αλλά μικρό. Εδώ είναι ανάγκη το εθνικό Κοινοβούλιο και όλος ο πολιτικός κόσμος να ασχοληθεί πολύ σοβαρά με τα καινούργια δεδομένα, ιδιαίτερα μετά την πανδημία και να δώσει μια πολύ πιο ριζοσπαστική λύση, σε ό,τι αφορά αυτό το θέμα, και ένα θεσμικό πλαίσιο που να συνάδει και με όλες τις εξελίξεις που αυτήν την εποχή συμβαίνουν σε όλο τον κόσμο, σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση του συγκεκριμένου προβλήματος. Η μετεξέλιξη, λοιπόν, αυτής της επιτροπής ήταν αναγκαία και τη θεωρούμε θετική. Διαλέξατε, όμως, έναν εύκολο δρόμο. Θα μπορούσατε να ανοίξετε τη συζήτηση επί της ουσίας και να καταλήξουμε στο πώς θα είναι αυτή η επιτροπή και τι περιεχόμενο θα έχει. Θα ήταν, νομίζω, πιο ουσιαστικό, πιο ριζοσπαστικό, πιο βαθύ και πιο σύγχρονο, σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση του σημερινού προβλήματος. Έρχομαι τώρα στην Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Κι αυτή είναι μια θεσμική κατάκτηση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ σε εφαρμογή του ψηφίσματος της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ τότε, το 1998. Είναι θετικό ότι με τον νόμο σας αποκτά νομική προσωπικότητα, καθώς και οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια. Εδώ υπήρξε μια αντιπαράθεση το πρωί για το αν εφαρμόζεται στις αποσπάσεις, τις μετατάξεις και τις αποζημιώσεις, αν γίνονται έξω από τις κείμενες διατάξεις. Είδα τώρα στις διορθώσεις σας ότι κάνατε μια μισή κίνηση και θα πω γιατί είναι μισή. Αφορά μόνο αυτήν την επιτροπή. Δεν αφορά τις υπόλοιπες.
Όλες.
Κι αν αφορά όλες, θέτετε ένα μεταβατικό στάδιο. Δεν ξέρω τι έχετε πάθει εσείς στην Κυβέρνηση με τα μεταβατικά στάδια.
Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς, κύριε Σκανδαλίδη, γιατί δεν υπάρχουν οργανισμοί.
Θα με ακούσετε. Κι αν δεν μπορεί να γίνει αλλιώς, να το συζητήσουμε. Δεν είναι η ώρα να μου φάτε τον χρόνο, για να συζητήσουμε αυτό.
Εσείς το θέσατε.
Θέλω, λοιπόν, να σας πω ότι αυτήν τη μεταβατικότητα εγώ δεν την καταλαβαίνω. Αντίθετα, βλέπω μια λογική «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού». Και θα μπορούσα να πω ότι έχετε απόλυτα καλή διάθεση γι' αυτό, αλλά έχουν μπει ψύλλοι στα αυτιά μου από μια σειρά από εξελίξεις τις τελευταίες μέρες. Έρχεται ο κ. Βορίδης και λέει για τις διοικήσεις των ΔΕΚΟ που ήταν υποχρεωμένη σύμφωνα με τον νόμο, αν υπάρχει μια παραίτηση ή μια αλλαγή του διοικητή, μέσα σε τρεις μήνες να αποφασίσει συγκεκριμένα με τις διαδικασίες που προβλέπονται μέσω ΑΣΕΠ κ.λπ. και να ολοκληρώσει τη διαδικασία. Έρχεται ο κ. Βορίδης και προτείνει κατάργηση οποιασδήποτε προθεσμίας. Λέει ότι σε είκοσι μέρες μεν υποχρεωτικά θα ξεκινήσει η διαδικασία, αλλά μπορεί να κρατήσει δύο χρόνια, τρία χρόνια, τέσσερα χρόνια. Άρα, έχει η Κυβέρνηση τη δυνατότητα να βάλει μια διοίκηση που να είναι για τα επόμενα τρία - τέσσερα χρόνια. Το ίδιο έρχεται μετά από λίγο η επιτροπή στον προηγούμενο νόμο που συζητήσαμε και μιλάνε για τις ανεξάρτητες αρχές. Και λένε, επίσης, ότι οι έξι μήνες που ήταν η προθεσμία, για να ολοκληρωθεί η διαδικασία της αντικατάστασης της διοίκησης, καταργούνται. Άρα, παραπέμπεται μεταβατικά μια μεταβατική κατάσταση για το μέλλον. Κι έρχεται η Ανεξάρτητη Αρχή Δημόσιων Εσόδων και λέει ότι ο διοικητής θα αποφασίζει για όλα, για μισθολόγια, βαθμολόγια, για τα πάντα, θέσεις ευθύνης, για οτιδήποτε άλλο. Ρωτώ, λοιπόν: Είναι τυχαία αυτή η συγχορδία διατάξεων που αφορούν μεταβατικά διαστήματα; Μήπως το μεταβατικό κομματικό κράτος βολεύει σήμερα την άσκηση της εξουσίας από την Κυβέρνηση και μας φέρνει όλες αυτές οι διατάξεις να τις ψηφίσουμε ξαφνικά καταργώντας κάθε προθεσμία που διασφάλιζε ότι γρήγορα θα αποφασίζαμε τις διαδικασίες και την επιλογή των νέων διοικήσεων; Όταν έρχεστε, λοιπόν, κι εσείς σήμερα και λέτε, έστω και μεταβατικά, ότι δεν θα ισχύουν αυτές οι διατάξεις, είναι φανερό τι συμβαίνει με βάση και τους ρυθμούς που κινείται η ελληνική δημόσια διοίκηση, αλλά κυρίως, αν θέλετε, και την πρόθεση της Κυβέρνησης και την απόφαση της Κυβέρνησης. Γι' αυτό μπήκαν οι προθεσμίες, γιατί μια κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να το πάει όσο πίσω θέλει και όσο μπορεί. Ρωτάω, λοιπόν, κι αυτό είναι ένα κρίσιμο θέμα, κύριε Υπουργέ, στο οποίο πιστεύω ότι η Κυβέρνηση δεν ασκεί ουσιαστικά την πολιτική της αξιοκρατίας, της αξιολόγησης, της σωστής διαδικασίας που αφορά την πλήρωση θέσεων στη δημόσια διοίκηση και ιδιαίτερα, σε τέτοιες κρίσιμες αρχές, ιδιαίτερα ευαίσθητες, αλλά απλά συγκροτείτε ένα μεταβατικό κομματικό κράτος. Και μιας και γίνεται πολλή κουβέντα για το Επιτελικό Κράτος, είτε το θέλουν οι καλοί δημοσιογράφοι που κάνουν αναλύσεις περί Δεξιάς, Αριστεράς, προοδευτικής, συντηρητικής κ.λπ., ότι έχουν διαλυθεί οι αντιθέσεις και όλα αυτά, εδώ υπάρχουν πολύ συγκεκριμένα πράγματα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα τελειώσω, κύριε Πρόεδρε, σε λίγο. Η προοδευτική και συντηρητική πρακτική στον τύπο της διακυβέρνησης απαντά σε ερωτήματα συγκεκριμένα. Συγκεντρώνει ή αποκεντρώνει εξουσίες; Παραδείγματος χάριν, στην αυτοδιοίκηση συγκεντρώνει ή αποκεντρώνει εξουσίες; Δίνει τη δυνατότητα στους παρακάτω θεσμούς να έχουν τον δικό τους ρόλο, τη δική τους απόφαση, τη δική τους αποφασιστική συμμετοχή στην άσκηση της εξουσίας σε ένα δημοκρατικό καθεστώς ή η εκτελεστική εξουσία συγκεντρώνει σε ένα πανίσχυρο επιτελικό δήθεν γραφείο όλες τις αποφάσεις που αφορούν τη διαδικασία της διακυβέρνησης; Ενισχύει ή αποδυναμώνει τη θεσμική συγκρότηση της δημοκρατίας; Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αυτοτέλεια του πανεπιστημίου. Εγώ δεν λέω να μην μπει η Αστυνομία, όταν γίνεται μια παραβατική πράξη, αλλά ήρθατε και φέρατε ουσιαστικά να αποφασίζει την είσοδο της Αστυνομίας ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης, αν θέλει, κι αν αυτό κρίνει, γιατί οι πρυτανικές αρχές δεν είναι ικανές. Βάλτε τους την αντίστοιχη ποινική και αστική ευθύνη να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να φτιάξετε και την υπηρεσία διαφύλαξης και να φτιάξετε και την είσοδο - έξοδο και την κάρτα και τα πάντα. Αλλά όχι να μεταφέρετε τις αποφάσεις της εκτελεστικής εξουσίας μέσα στο πανεπιστήμιο! Καταργείτε τον θεσμό. Στην πολιτική της ανάπτυξης, ποιος θα αποφασίσει που θα πάνε οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης; Ένα πανίσχυρο γραφείο στο κέντρο. Πώς συμμετέχει ο δημοκρατικός προγραμματισμός, η πυραμίδα του δημοκρατικού προγραμματισμού με αναπτυξιακούς θεσμούς, αποκεντρωμένους, που δίνουν ζωντάνια στις περιφέρειες και παίρνουν αποφάσεις για την πορεία τους, την ανάπτυξή τους και την πρόοδό τους; Δεν υπάρχουν πουθενά. Όλα γίνονται κεντρικά. Και το τελευταίο που είναι το πιο κρίσιμο και έχει σχέση με το νομοσχέδιο σήμερα, στο όνομα του κακώς εννοούμενου δικαιωματισμού, της άκριτης διεκδίκησης του συντεχνιασμού καταργείτε το πρώτο και καθοριστικό δικαίωμα, το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια. Το δικαίωμα του ατόμου στην αξιοπρέπεια σήμερα βάλλεται. Το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια βάλλεται μέσα από τις αποτρόπαιες πράξεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Και το δικαίωμα της αξιοπρέπειας δεν προστατεύεται, αν δεν υπάρξει μια πραγματική, ουσιαστική κατοχύρωση αυτών των δικαιωμάτων, χωρίς παράθυρα, χωρίς διάφορες τρύπες, όπου μπορεί να εισέλθει ο οποιοσδήποτε και να το ανατρέψει. Αυτό είναι το πρώτο και κύριο θέμα που πρέπει να απασχολήσει την αρχή, την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Κι εγώ θα χαιρόμουν πάρα πολύ αν φέρνατε έναν καινούργιο, ριζοσπαστικό, δυνατό νόμο που να προστατεύει τα συνταγματικά δικαιώματα του «συνέρχεσθαι», του «συνεταιρίζεσθαι», του να κινητοποιείται και να προτείνει, να διεκδικεί, αλλά παράλληλα, με την αντίστοιχη προστασία της ατομικότητας, της ελευθερίας και της ασφάλειας του πολίτη. Θα ήμουν πολύ ευτυχής να το κάνει μία προοδευτική κυβέρνηση. Δεν πρόκειται να το κάνετε όχι γιατί εσείς προσωπικά δεν έχετε την πρόθεση, αλλά γιατί δεν το επιτρέπουν η δομή της Κυβέρνησής σας και ο τρόπος που ασκείτε την εξουσία.
Ευχαριστούμε, κύριε Σκανδαλίδη. Θα δώσω τώρα τον λόγο στον κ. Γεώργιο Κοτρωνιά από τη Νέα Δημοκρατία και στη συνέχεια στον κ. Σπυρίδωνα Λάππα από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κύριε Κοτρωνιά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένα κράτος δικαίου, μια πολιτισμένη κοινωνία δίνει ίσα δικαιώματα και ίσες ευκαιρίες σε όλους τους πολίτες του. Ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση, την εργασία, τον πολιτισμό και όλες τις εκφάνσεις της κοινωνικής και της προσωπικής του ζωής. Με το παρόν νομοσχέδιο γίνεται ένα ουσιαστικό βήμα, ώστε να γίνει πραγματικότητα η δυνατότητα σε όλους τους συμπολίτες μας να μετέχουν ισότιμα στο κοινωνικό γίγνεσθαι, ενώ παράλληλα διαμορφώνεται το πλαίσιο για την προάσπιση και προώθηση των δικαιωμάτων τους. Η σύσταση της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας με κύριο ρόλο τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία είναι μια θεσμική ρύθμιση με έντονα κοινωνικό χαρακτήρα που λαμβάνει υπ' όψιν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρίες, αλλά και το περιβάλλον τους στην καθημερινότητά τους, δυσκολίες που αναδείχθηκαν ακόμη περισσότερο την κρίσιμη περίοδο της πανδημίας που διανύουμε. Επειδή υπηρέτησα πολλά χρόνια την τοπική αυτοδιοίκηση, αισθάνομαι πως παρά το γεγονός ότι η αυτοδιοίκηση όλα αυτά τα χρόνια έχει κάνει βήματα για τη βελτίωση της πρόσβασης των ΑΜΕΑ, είμαστε ακόμη πίσω. Αρκεί να σας πω ότι με ερώτημά μου πρόσφατα στον Υπουργό Δικαιοσύνης, αναφέρομαι στην έλλειψη ασφαλούς πρόσβασης για τα άτομα με αναπηρία στα δικαστήρια της Λαμίας. Σταματώ εδώ και έρχομαι στο άρθρο 2 του νομοσχεδίου, όπου ορίζονται οι αρμοδιότητες της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας, οι οποίες καλύπτουν ένα ευρύτατο φάσμα, όπως η παρακολούθηση εφαρμογής του διεθνούς, αλλά και του εθνικού πλαισίου προσβασιμότητας, η υποβολή προτάσεων σχετικά με την υλοποίηση του εθνικού σχεδίου δράσης για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, η ενημέρωση από κάθε επιτροπή προσβασιμότητας που συγκροτείται στον δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα και τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης για τα ζητήματα της προσβασιμότητας, η εκπροσώπηση της χώρας σε διεθνείς οργανισμούς για θέματα αρμοδιότητάς της, η ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης που για μένα είναι εξέχουσας σημασίας για την απρόσκοπτη πρόσβαση των αναπήρων στις δομές του κράτους, αλλά και τις δομές της κάθε πόλης. Τα αποτελέσματα και η πορεία των δράσεων αυτής της αρχής που θεσμοθετείται θα αποτυπώνονται σε έκθεση που η ίδια θα δημοσιοποιεί κάθε χρόνο και μάλιστα, με βάση συγκεκριμένους δείκτες. Η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας υπάγεται απευθείας στον Πρωθυπουργό, γεγονός που της προσδίδει το μεγαλύτερο δυνατό κύρος και που με αυτόν τον τρόπο αγκαλιάζει όλα τα συναρμόδια Υπουργεία που ασχολούνται με τα θέματα της προσβασιμότητας των αναπήρων. Υποστηρίζεται δε ως προς τη στελέχωση και την υποδομή της από την Προεδρία της Κυβέρνησης και εντάσσεται στον προϋπολογισμό της ως διακριτή ειδική γραμμή. Επίσης, προβλέπεται η συνεργασία με ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και με ερευνητικούς φορείς για την εκτέλεση έργων και εκπόνηση μελετών, ενώ παρέχεται η δυνατότητα πρόσκλησης μαθητών ή φοιτητών με αναπηρία στις τακτικές συνεδριάσεις της. Η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας διοικείται από εντεκαμελές διοικητικό συμβούλιο με τετραετή θητεία, ενώ συνιστώνται και πέντε οργανικές θέσεις επιστημονικού και διοικητικού προσωπικού που μπορούν να καλυφθούν με αποσπάσεις ή μετατάξεις μόνιμου προσωπικού του δημοσίου. Το Μέρος Β΄ του νομοσχεδίου αφορά στην Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, η οποία με το νομοσχέδιο αυτό αποκτά πλέον διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια ως το ανεξάρτητο συμβουλευτικό όργανο της πολιτείας για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι αρμοδιότητές της διευρύνονται και συνοψίζονται στα εξής: στην εξέταση ζητημάτων σχετικά με την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου που θέτουν είτε η Κυβέρνηση ή η Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής ή η ίδια η Κοινωνία των Πολιτών, στην υποβολή προτάσεων για τη βελτίωση της προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου, στην εξέταση συμμόρφωσης με το Διεθνές Δίκαιο για την προστασία των δικαιωμάτων, στην καταγραφή φαινομένων ρατσιστικής συμπεριφοράς και παραβίασης των δικαιωμάτων, στην καλλιέργεια του σεβασμού των δικαιωμάτων του ανθρώπου στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού μας συστήματος, αλλά και στην ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου αποκτά πλέον οικονομική αυτοτέλεια με την επιχορήγηση από τον κρατικό προϋπολογισμό και από άλλες πηγές και καταρτίζει δικό της προϋπολογισμό με ευθύνη του προέδρου της. Τέλος, στο Μέρος Γ΄ και ακολουθώντας τις επιταγές της νέας τεχνολογικής εποχής, ενισχύεται η αποστολή της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής, η οποία μετεξελίσσεται σε Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής με σαφώς διευρυμένες αρμοδιότητες. Αυτές συνοψίζονται στα παρακάτω, δηλαδή στην κατάθεση προτάσεων συνολικής πολιτικής, αλλά και συγκεκριμένων ενεργειών ή στη γνωμοδότηση για θέματα σχετικά με την αποστολή της, στη συμμετοχή σε νομοπαρασκευαστικές επιτροπές για θέματα σχετικά με την ανθρωποκεντρική αποστολή της, στην εξέταση συμμόρφωσης στο Διεθνές Δίκαιο, στην εκπροσώπηση της χώρας μας σε οργανισμούς για θέματα σχετικά με την αποστολή της και στην ευαισθητοποίηση και πάλι της κοινής γνώμης στην οποία, όπως είπα, αποδίδω πάρα πολύ μεγάλη σημασία. Η νέα Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής υπάγεται στον Πρωθυπουργό, αποτελείται από έντεκα μέλη με τετραετή θητεία και μπορεί να συνεργάζεται με επιστήμονες αναγνωρισμένου κύρους, πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα. Η συγκεκριμένη επιτροπή θα πρέπει να συντάσσει ετήσια έκθεση των δράσεών της, η οποία θα συζητείται σε κοινή συνεδρίαση της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Έρευνας και Τεχνολογίας και της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της Βουλής. Το προς ψήφιση νομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, περιλαμβάνει τρεις σημαντικότατες κοινωνικές παρεμβάσεις με συγκεκριμένο σχεδιασμό, μετρήσιμα αποτελέσματα και σαφή στόχο την ευημερία της κοινωνίας και των πολιτών της και δη των πιο αδύναμων. Πιστεύω ότι πρέπει να στηριχθεί από όλες τις πτέρυγες της Βουλής. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ, κύριε Κοτρωνιά και για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Σπυρίδωνας Λάππας από τον ΣΥΡΙΖΑ και μετά να ετοιμάζεται ο κ. Θέμης Χειμάρας από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κύριε Λάππα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, είχα σκοπό να σας μιλήσω μόνο για το πρώτο κεφάλαιο των τριών επιτροπών για τα άτομα με αναπηρία. Τρόμαξα, όμως, από την ομιλία του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου και συναδέλφου κατά τα άλλα κ. Πλεύρη, ο οποίος κραδαίνοντας τον Ποινικό Κώδικα είπε ότι η σύγκρουση Αριστεράς και Κεντροαριστεράς με την Κεντροδεξιά θα γίνει με βάση αυτόν τον κώδικα. Αλίμονο, πραγματικά αλίμονο, σκέφτομαι σαν νομικός, για τη μεγάλη σύγκρουση του Μεσοπολέμου μεταξύ του Σμιτ και του Χάνς Κέλσεν. Ο Χανς Κέλσεν ήταν ο άνθρωπος που πίστευε στο φιλελεύθερο Ποινικό Δίκαιο και ο Σμιτ στο αυταρχικό με πολύ μεγάλες ποινές και γενικώς ήταν άνθρωπος ακραίων τοποθετήσεων. Θέλω να πω στον συνάδελφο κ. Πλεύρη, κυρίως ως νομικός, ότι οι ιδέες του Σμιτ αποτέλεσαν το υπέδαφος, το εύκρατο και υγιεινό έδαφος πάνω στο οποίο στηρίχθηκε η ιδεολογία των Ναζί. Κύριε συνάδελφε, Θάνο Πλεύρη, εν πάση περιπτώσει σηκώνουμε το γάντι. Αν νομίζεις ότι η σύγκρουση της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς μαζί, γιατί στη νομική κοινότητα εν πολλοίς είναι ταυτόσημες οι ιδέες μας, με τη Δεξιά ή με την Κεντροδεξιά θα γίνει με βάση τις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα, σηκώνουμε το γάντι και πάρε την πρωτοβουλία να οργανωθεί μία ημερίδα ή διημερίδα, είτε με πρωτοβουλία του Δικηγορικού Σώματος είτε με πρωτοβουλία του εθνικού Κοινοβουλίου ή με πρωτοβουλία των δικαστών και εισαγγελέων, με αποκλειστική συζήτηση την ιστορία εξέλιξης των ποινικών κωδίκων τόσο στη χώρα μας και στην Ευρώπη όσο και σε ολόκληρο τον κόσμο. Πρέπει να σας πω, κύριε Πλεύρη, ότι πρέπει να ξαναδιαβάσετε, φαίνεται, εκείνη την πύρινη, την καταπληκτική - μία αποθέωση στο δημοκρατικό και φιλελεύθερο πνεύμα των ποινικών κωδίκων - ομιλία του Νικολάου Χωραφά το 1950, όταν η χώρα μας έβγαινε από το σφαγείο του μεγάλου Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Θα καταλάβετε, λοιπόν, ότι ένας Ποινικός Κώδικας στηρίζεται σε τρία πράγματα: πρώτον, στη δικαιοκρατική αρχή και στο φιλελεύθερο πνεύμα του, δεύτερον, στην αρχή της ανεκτικότητας - που την ανέπτυξε ο Χάνς Κέλσεν που σας είπα προηγουμένως πριν από εκατό χρόνια - και, τρίτον, στο ποινολόγιο που θα είναι εξορθολογισμένο και εξανθρωπισμένο. Έτσι, αν ένα Ποινικό Δίκαιο δεν είναι και ανθρωπιστικός κώδικας και ανθρωπιστικό δίκαιο, δεν θα είναι ποτέ υλοποιήσιμο και αποδεκτό από την ελληνική κοινωνία. Εν πάση περιπτώσει, όλα αυτά που έχει πει ο κ. Πλεύρης για τον βιασμό είναι ακριβώς τα αντίθετα και από τις διατάξεις του παλαιού κώδικα, δηλαδή αυτού που ψηφίστηκε επί ΣΥΡΙΖΑ για το θέμα του βιασμού. Άκουσα, μάλιστα, από έναν δημοσιογράφο εχθές να λέει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε τον βιασμό πλημμέλημα και συντόμευσε την παραγραφή. Η παραγραφή ήταν και παραμένει δεκαπέντε χρόνια για τα κακουργήματα και πέντε για τα πλημμελήματα. Μάλιστα, ο βιασμός από το 1950 ήταν και παραμένει κακούργημα. Δεν έχω άλλο χρόνο για να το αναπτύξω, αλλά κρατάω, κύριε Πρόεδρε, την πρόκληση για μία πραγματικά μεγάλη συζήτηση για τον Ποινικό Κώδικα μεταξύ της Αριστεράς και της Δεξιάς που θέλει ο κ. Πλεύρης. Θα του πω μόνο ότι εμείς οι νομικοί - κι εσείς είστε νομικός, κύριε Πρόεδρε και το αντιλαμβάνεστε - αναζητώντας τον παράδεισο ως διάγνωση της νομικής επιστήμης, λέμε ότι τη διαδρομή του τη χαρακτηρίζει μία αβεβαιότητα για τον ωκεανό μέσα στον οποίο πλέουμε όλοι. Κι όπως λέει το ποίημα «Ο Παράκελσος» του Μπράουνινγκ, «Οι ταξιδιώτες, αν περίμεναν και ψάχνονταν να φθάσουν τον παράδεισο που όλο απομακρυνόταν…», αυτό ήταν ακριβώς το νόημα. Έχει τη γοητεία του αυτό το μεγάλο ταξίδι που μπορεί να μη φθάσεις ποτέ στον προορισμό σου οριστικώς. Είναι το ποίημα «Ο Παράκελσος» του Μπράουνινγκ που το χρησιμοποίησε ο Βασίλης Μαρκεζίνης στο βιβλίο του «Το καλό και το κακό στην τέχνη και στο δίκαιο», κύριε Πρόεδρε. Δεύτερον, θεωρώ ότι είναι μία πραγματικά πολιτική γελοιότητα να επιμένουμε σήμερα και να συζητάμε το θέμα της κ. Μενδώνη, υπό την έννοια πώς αντέχει αυτή η γυναίκα σήμερα και παραμένει στη θέση της! Νομίζω ότι ο Χριστόφορος Βερναρδάκης είπε το καλύτερο, ότι δηλαδή η Κυβέρνηση σήμερα κάνει ένα μεγάλο δώρο στην κοινωνία, στα κινήματα και στην Αντιπολίτευση συνολικά. Εξακολουθήστε να την έχετε στη θέση της και έτσι βοηθάτε και το κίνημα στο επίπεδο του πολιτισμού και της τέχνης, αλλά και την κοινωνία να ξαναβρεί την άκρη για τις αγωνιστικές της κινητοποιήσεις και διεκδικήσεις των δικαιωμάτων της. Πάμε τώρα στο νομοσχέδιο, κύριε Πρόεδρε. Απευθύνομαι στον κ. Γεραπετρίτη ως άνθρωπο που διακονεί και τη νομική επιστήμη. Θέλω να του πω ότι πραγματικά θα ήμουν πολύ αμήχανος στη θέση του, ακούγοντας τον κ. Πλεύρη να μιλάει όπως μιλούσε για την ποινική επιστήμη. Πιστεύω ότι ο κύριος Υπουργός ήταν αμήχανος και τον δικαιολογώ απολύτως! Απολύτως! Όμως, κύριε Υπουργέ, θέλω να σας πω κάτι. Δεν το λέτε εσείς, είστε πιο ευγενικός. Όμως, πολλοί λένε καμμιά φορά για το «state» των κυβερνητικών Υπουργών, για τον αντιπολιτευτικό οίστρο και λόγο του ΣΥΡΙΖΑ και όλων των κομμάτων. Δεν απαντάτε ποτέ σε όλα τα κόμματα. Απαντάτε μόνο στον οίστρο του ΣΥΡΙΖΑ. Θα σας λέγαμε ότι ο αντιπολιτευτικός μας λόγος έχει να κάνει με το ότι περισσεύει το «κιτρινικό» θράσος σας! Εάν αυτό δεν το περιορίσετε, δεν θα βελτιωθεί και ο αντιπολιτευτικός λόγος, όπως τον θεωρείτε εσείς τουλάχιστον. Και για να μην ξεχάσω, κύριε Υπουργέ - και απευθύνομαι σε έναν πανεπιστημιακό δάσκαλο - βλέποντας αυτές τις εικόνες από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, αυτή η βαρβαρότητα, αυτή η ακραία βία απέναντι στα παιδιά που σπουδάζουν, που διακονούν τη γνώση, που θα είναι οι αυριανοί ταγοί σε όλα τα επίπεδα - οι θρησκευτικοί, οι πολιτικοί, οι κοινοβουλευτικοί, οι οικονομικοί ταγοί της χώρας - από πού εκπορεύεται άραγε; Αυτά τα παιδιά που χτυπάνε, που δέρνουν αλύπητα, που ασκούν τη βία, τι διδάσκονται τέλος πάντων στις σχολές; Τις λέξεις «Σύνταγμα», «δημοκρατία», «δικαιώματα» δεν τα ακούν ποτέ στις σχολές τους; Βέβαια, ποιες σχολές, θα μου πείτε! Αφού τους παίρνουν εκτός σχολών! Εν πάση περιπτώσει, άλλο θέλω να σας πω. Μία μητέρα ενός από τα παιδιά αυτά που συνελήφθησαν από την αστυνομία και κρατείται, μου είπε να σας πω, κύριε Υπουργέ, το εξής: Τρία πράγματα, λέει, δεν ξεχνάμε ποτέ εμείς οι γυναίκες - και απευθύνεται, μάλιστα, στον κ. Χρυσοχοϊδη και σε όλους τους Υπουργούς, θα έλεγα εγώ - την κολόνια σας, τα λόγια σας και τις πράξεις σας. Αυτό να το θυμάστε. Το λέει μία γυναίκα, μητέρα ενός παιδιού, που έβλεπε εχθές έναν αστυνομικό να χτυπάει με πολλή βία και με ακραίο τρόπο το τέκνο της που το έστειλε να σπουδάσει σε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου. Πάμε τώρα στο νομοσχέδιο, το οποίο συζητήθηκε στις επιτροπές. Κύριε Υπουργέ, πρέπει να σας πω ότι εκ προοιμίου ως νομικός έχω μία αρνητική στάση γενικώς απέναντι στη δημιουργία εθνικών ανεξάρτητων ή άλλων αρχών. Εξαιρώ τις συνταγματικά προβλεπόμενες. Θεωρώ ότι κάθε φορά που γίνεται μία επιλογή για ίδρυση μίας αρχής ή μίας επιτροπής που προσιδιάζει, προσομοιάζει προς την ανεξάρτητη αρχή, αυτό ουσιαστικά αποδεικνύει ένα έλλειμμα σε επίπεδο μεταρρυθμιστικού πνεύματος στη διοικητική μηχανή, διότι εναποθέτοντας σε μία εθνική επιτροπή ή σε μία αρχή ένα μεγάλο απόθεμα του διοικητικού μόχθου, του διοικητικού αποτυπώματος, θα λέγαμε, έτσι αποπολιτικοποιείται το σύνολο της διοικητικής μηχανής. Και δεν πρέπει να αποπολιτικοποιείται, διότι στην πολιτικοποίηση υπάρχει και η πρωτοβουλία και η απόφαση, αλλά υπάρχει και ο έλεγχος και η ευθύνη. Νομίζω ότι αυτός ο ορυμαγδός εμμονής δημιουργίας ανεξάρτητων αρχών δεν κάνει καλό ούτε στη δημόσια διοίκηση ούτε στο κράτος δικαίου. Αυτή είναι, όμως, μία άποψη νομική. Αν θέλετε, την αξιολογείτε, αλλά αν θέλετε, την απορρίπτετε. Ας αναφερθούμε τώρα στους ανάπηρους. Σας είπε και η εισηγήτρια και ο κ. Βερναρδάκης τι θα χρειαζόταν σήμερα ένα κίνημα. Κύριε Υπουργέ, θα σας έλεγα ότι στο νομοσχέδιο αυτό, το πρώτο που αφορά τους ανάπηρους, μάλλον φαίνεται να διατηρείται μία γενοκεντρική αντίληψη για την αναπηρία, δηλαδή αυτό που λέμε την «εξατομικευμένη βλάβη υγείας». Θεωρώ ότι αυτό είναι ένα παρωχημένο μοντέλο αντίληψης και νομίζω ότι εκείνο που κερδίζει συνέχεια έδαφος - μετά, μάλιστα και τη Σύμβαση των Δικαιωμάτων των Αναπήρων το 2006 που ψηφίστηκε και υιοθετήθηκε το 2008 ως το πρώτο δεσμευτικό κείμενο ανθρωπίνων δικαιωμάτων τον 21ο αιώνα από τον ΟΗΕ - είναι το κοινωνικό μοντέλο πλέον. Είναι αυτό στο οποίο πρέπει να στηριζόμαστε, σε αυτό πρέπει να αναφερόμαστε και αυτό πρέπει να αξιοποιούμε και να το αποδεικνύουμε με τις πολιτικές μας πράξεις κάθε φορά. Άρα, λοιπόν, στήριξη χρειάζονται σήμερα τα δικαιώματα των αναπήρων που υφίστανται αναμφίβολα - το λένε οι πάντες, όλοι οι αναλυτές της πολιτικής επιστήμης, φιλόσοφοι και διανοητές - και ρατσισμό και περιορισμούς των δικαιωμάτων τους και αποκοινωνικοποίηση και εξοστρακισμό. Απόδειξη ότι ακόμα και η λογοτεχνία και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης απέναντι στην αναπηρία μάλλον έχουν μία αντίληψη αποφράδα…
Ολοκληρώστε, κύριε Λάππα, σας παρακαλώ. Έχετε πάει στα δέκα λεπτά.
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε. Άρα, λοιπόν, αυτό που λέμε ότι χρειάζεται ένα Υπουργείο για τους αναπήρους νομίζω ότι είναι αυτό που δικαιολογεί και την πρώτη Διεθνή δεσμευτική Σύμβαση για τα Ατομικά Δικαιώματα των Αναπήρων. Αυτό είναι το ένα. Δεύτερον, αναφορικά με την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι δεν χρειάζεται καμμία παρέμβαση ούτε σ' αυτήν την επιτροπή ούτε στην Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής, διότι είναι δύο επιτροπές με πάρα πολύ αξιόλογο έργο και το μόνο που γίνεται είναι η αντικατάσταση ανθρώπων και επιστημόνων. Αυτό δεν είναι καλό και αποδεικνύει ότι γίνεται από σκοπό και από συμφεροντολογία.
Ευχαριστώ πολύ. Ο κ. Χειμάρας Θεμιστοκλής από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο και να ετοιμάζεται μετά ο κ. Δημήτρης Κούβελας από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κύριε Χειμάρα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που εξετάζουμε σήμερα έχει ισχυρό κοινωνικό πρόσημο. Διαρθρώνεται σε τρεις βασικούς άξονες θεσμικών παρεμβάσεων. Πρώτον, αναβαθμίζουμε και ενισχύουμε την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, η οποία αποκτά πλέον διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια. Θεσμοθετούμε την ισόρροπη συμμετοχή σε αυτή από κάθε κοινωνική ομάδα, κάθε κομμάτι του παζλ που συνθέτει την ελληνική κοινωνία του 21ου αιώνα. Χτίζουμε έτσι τους αναγκαίους ισχυρούς δεσμούς μεταξύ τους. Είναι δεσμοί οι οποίοι θα αποτρέπουν κάθε μορφή βίας, διάκρισης, εκμετάλλευσης και διάρρηξης του κοινωνικού ιστού. Δεύτερον, αναγάγουμε την Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής σε Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής. Συμβαδίζουμε, έτσι, με τα δεδομένα της σύγχρονης εποχής και αντιμετωπίζουμε τις νέες ανάγκες και προκλήσεις, ηθικού κυρίως χαρακτήρα, που δημιουργεί η αλματώδης πρόοδος της τεχνολογίας. Η τεχνητή νοημοσύνη, η ρομποτική, τα ευφυή συνθήματα, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η εφαρμογή καινοτόμων τεχνολογιών και επιστημονικών μεθόδων σε κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής πρέπει να είναι συμβατά με τα ανθρώπινα και τα ατομικά δικαιώματα, να τα διαφυλάσσουν, να τα προάγουν και όχι να τα καταπατούν. Αυτό ακριβώς καλείται να διασφαλίσει η Εθνική Επιτροπή. Τρίτον, δημιουργούμε για πρώτη φορά την Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας, έναν καθολικό φορέα συντονισμού και καθοδήγησης για τη διαχείριση όλων των ζητημάτων που σχετίζονται με την προσβασιμότητα, την κοινωνική ένταξη και τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία. Όπως επεσήμανε ο εισηγητής μας, ο καλός συνάδελφος κ. Κόνσολας, στην επιτροπή, το γεγονός ότι οι τρεις αυτές νέες Εθνικές Επιτροπές υπάγονται στον Πρωθυπουργό αναδεικνύει τη σοβαρότητα αλλά και τις υψηλές προσδοκίες μας απ' αυτή τη νομοθετική πρωτοβουλία. Επιτρέψτε μου όμως να εστιάσω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην Εθνική Επιτροπή για την Προσβασιμότητα, γιατί ειλικρινά πιστεύω και σας μιλώ μέσα από την καρδιά μου ότι ως χώρα και ως κοινωνία οφείλουμε πολλά στους συμπολίτες μας με αναπηρία. Τους οφείλουμε ευκαιρίες και τρόπους να ζήσουν όπως επιθυμούν, όχι απλά να επιβιώσουν. Τους χρωστάμε μια ολοκληρωμένη και κυρίως αποτελεσματική αντιμετώπιση των ιδιαίτερων αναγκών τους. Γιατί δεν μπορούμε να μιλάμε για ανάπτυξη και μεγαλεπήβολες επενδύσεις όταν την ίδια στιγμή ένα παιδί με προβλήματα κινητικότητας δεν μπορεί να βγει σε μια πλατεία με το αμαξίδιό του, όταν το παιδί αυτό δεν μπορεί να χαρεί τη θάλασσα, όταν μία γυναίκα με προβλήματα όρασης δεν μπορεί να βρει κατάλληλους χώρους για να αθληθεί, όταν ένας έφηβος με σύνδρομο Down αδυνατεί να αναπτύξει περαιτέρω τις δυνατότητές του μετά την αποφοίτησή του από το ειδικό γυμνάσιο λόγω έλλειψης ανάλογων δομών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για πρώτη φορά υπάρχει ολοκληρωμένο σχέδιο εθνικής δράσης που θέτει συγκεκριμένους και μετρήσιμους στόχους, δομημένους σε έξι πυλώνες και τριάντα δράσεις, ένα σχέδιο με ορίζοντα πενταετίας, ώστε να αντιμετωπιστεί ολιστικά το πολυδιάστατο αυτό ζήτημα. Σήμερα θεσμοθετούμε την πρώτη δράση που είναι αυτή η Εθνική Αρχή. Η δεκαετής περίοδος των μνημονίων και η υγειονομική κρίση ήταν μια σπουδαία ευκαιρία να προβληματιστούμε, να κάνουμε την αυτοκριτική μας. Ήρθε όμως η ώρα να περάσουμε από τα λόγια συμπάθειας και τις θεωρητικές συζητήσεις, στις πράξεις. Επιτρέψτε μου μια ειδική αναφορά σε ένα μεγάλο κενό στο σημείο αυτό. Αναφέρομαι στο κενό που υπάρχει στο εκπαιδευτικό μας σύστημα για τα άτομα με σοβαρές αναπηρίες που αποφοιτούν από τα ΕΕΕΕΚ, τα εργαστήρια ειδικής επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης. Στη συνέχεια τα άτομα αυτά με σοβαρές αναπηρίες στην πλειονότητά τους, αναγκάζονται να επιστρέψουν στο οικογενειακό περιβάλλον αφού δεν υπάρχει μεταγυμνασιακή δομή διά βίου εκπαίδευσης. Οι επιπτώσεις τόσο στην οικογένεια όσο και στα ίδια τα άτομα με αναπηρία είναι πολλές φορές δυσβάσταχτες. Οι γονείς ή οι κηδεμόνες τους επωμίζονται όλο το βάρος της φροντίδας τους, στο οποίο αδυνατούν τις περισσότερες φορές να ανταπεξέλθουν σωματικά, οικονομικά, αλλά βεβαίως και ψυχολογικά. Τα παιδιά αυτά απομονώνονται και σταματούν την καλλιέργεια των δεξιοτήτων τους χάνοντας σταδιακά όλα όσα κατέκτησαν μέσα από τη φοίτησή τους στα ειδικά σχολεία από τα προηγούμενα χρόνια. Δημιουργείται δηλαδή ένα αδιέξοδο στο οποίο εγκλωβίζεται τελικά ολόκληρη η οικογένεια. Αυτό, κύριε Υπουργέ, είναι εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα για το οποίο μαζί με δώδεκα συναδέλφους είχαμε απευθύνει σχετική ερώτηση στα συναρμόδια Υπουργεία. Θεωρώ πως με τη σύσταση της Εθνικής Αρχής το σοβαρό αυτό ζήτημα πρέπει να εξεταστεί εκ νέου, πάντα σε συνεργασία με τους συλλογικούς φορείς των ΑΜΕΑ, ώστε να βρούμε τη βέλτιστη λύση και φυσικά να την εφαρμόσουμε. Πιστεύω ακράδαντα πως η τοπική αυτοδιοίκηση μπορεί να συμβάλλει καθοριστικά στην υλοποίηση του σχεδίου αυτού. Έχω ο ίδιος σπουδαία παραδείγματα να αναφέρω από τη θητεία μου στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας τα προηγούμενα χρόνια. Εκεί ήταν που πετύχαμε με λιγοστούς πόρους αλλά και πολλά θεσμικά εμπόδια να υλοποιήσουμε δράσεις όπως η δωρεάν χορήγηση ηλεκτροκίνητων αμαξιδίων σε άπορους και ανασφάλιστους συμπολίτες μας με προβλήματα κινητικότητας. Γιατί το κάναμε; Γιατί διαπιστώσαμε πως την ίδια στιγμή που ο ασφαλισμένος συμπολίτης μας με προβλήματα κινητικότητας μπορούσε να καλύψει μέσω του ταμείου του την προμήθεια ηλεκτροκίνητου αμαξιδίου, υπήρχαν ανασφάλιστοι που δεν μπορούσαν. Τι κάναμε; Προετοιμάσαμε μία δράση η οποία ονομάστηκε «Πρόσβαση για όλους» μέσω της οποίας αναζητήσαμε συμπατριώτες μας που είχαν τα παραπάνω χαρακτηριστικά, δηλαδή ήταν ανασφάλιστοι και δικαιούνταν αμαξίδια. Αναζητήσαμε χορηγούς, τους βρήκαμε και η δράση υλοποιήθηκε με επιτυχία. Το θέτω ως παράδειγμα για να αναδείξω τη σημασία της παράλληλης στιγμής. Μια φυσιολογική μέρα σαν τη σημερινή την ίδια στιγμή σε κάποιο άλλο σημείο υπήρχαν κραυγαλέα ζητήματα κοινωνικού αποκλεισμού. Υπήρχαν συμπατριώτες μας που δεν είχαν βγει ποτέ στην πλατεία του χωριού τους. Υπήρχαν σπιτικά που ανήμπορα να αντιδράσουν παρέμεναν στο σκοτάδι. Υπήρχε κρυφός, βουβός πόνος και δυστυχία. Αυτή τη βουβή κραυγή του πόνου καταφέραμε τότε ως αυτοδιοικητική αρχή να ακούσουμε. Γι' αυτό, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο ρόλος της αυτοδιοίκησης πρέπει να είναι κυρίαρχος. Είναι επιτακτική ανάγκη να κάνουμε γρήγορα, σωστά μελετημένα και αποδοτικά βήματα προς την κατεύθυνση της κοινωνικής συνοχής και η βελτίωση της πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία σε κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής αποτελεί αναγκαία και ικανή συνθήκη για την άρση κάθε κοινωνικής ανισότητας. Γι' αυτό και σας καλώ να υπερψηφίσετε το σημερινό νομοσχέδιο, μακριά από πολιτικές σκοπιμότητες. Σε τέτοια θέματα ας είμαστε ενωμένοι παρά τις διαφωνίες μας, αφού είμαι βέβαιος ότι συμφωνούμε στον τελικό σκοπό: Κανένας και καμμία να μην μένει πίσω. Όλοι και όλες να έχουμε ίσες ευκαιρίες και ισότιμη πρόσβαση σε αυτές. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ, κύριε Χειμάρα, ειδικά για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει ο κ. Δημήτρης Κούβελας από τη Νέα Δημοκρατία. Και μετά να ετοιμάζεται ο κ. Μάριος Κάτσης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κύριε Κούβελα, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα μου επιτρέψετε να ξεκινήσω την ομιλία μου με την ανάρτηση μιας καλής φίλης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πριν από περίπου έναν χρόνο, η οποία έχει επί λέξει ως εξής: «Είχα τη φαεινή ιδέα λόγω του καλού καιρού να πάω μία βόλτα στο κέντρο της Αθήνας μετά από πολύ καιρό. Την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές είμαι θυμωμένη. Παίρνω το λεωφορείο, κολλάει η ράμπα και δεν μαζεύεται για να ξεκινήσει. Την μαζεύει χειροκίνητα ο οδηγός με μανιβέλα και οι επιβάτες αγανακτούν λόγω καθυστέρησης. Αισθάνομαι πολύ άσχημα που εξαιτίας μου καθυστερώ άλλους ανθρώπους. Φτάνω στην Ομόνοια όπου το ασανσέρ του μετρό είναι εκτός λειτουργίας εδώ και μήνες. Έπρεπε να περιμένω να έρθει δρομολόγιο για να περάσω μέσα από το βαγόνι του στο απέναντι ρεύμα να χρησιμοποιήσω ασανσέρ που δούλευε. Αναρωτιέμαι τι θα σκεφτόταν ένας τουρίστας με αναπηρία εάν έκανε σήμερα το δικό μου δρομολόγιο. Κατά τη διάρκεια της κατά τα λοιπά βόλτας μου υπήρξε ανάγκη να χρησιμοποιήσω τουαλέτα και απευθύνθηκα σε κτήριο δημόσιας υπηρεσίας. Εκεί με περίμενε ακόμα μία έκπληξη, καθώς η αναπηρική τουαλέτα είχε μεν ανακαινιστεί, αλλά ο αρχιτέκτονας και ο μηχανικός δεν είχαν μπει στον κόπο να γνωρίζουν τις διαστάσεις ενός αναπηρικού αμαξιδίου, με αποτέλεσμα να μην κλείνει η πόρτα.». Κυρίες και κύριοι Βουλευτές είμαι βέβαιος ότι αυτή η εμπειρία προκαλεί σε όλους μας θλίψη, αγανάκτηση και θυμό. Εύχομαι σύντομα και στην Ελλάδα κυρίως με πράξεις και όχι με λόγια να ανταποκρινόμαστε στις ανάγκες συνανθρώπων μας που αντιμετωπίζουν τέτοιες δυσκολίες στην καθημερινότητά τους όπως η κοπέλα στην παραπάνω ιστορία και να επιβεβαιώσουμε ότι ο σεβασμός στα δικαιώματα του άλλου είναι πολιτισμός. Όλοι συμφωνούμε ότι καθρέπτης μιας ευνομούμενης αλλά και ευαίσθητης πολιτείας είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει τα άτομα με αναπηρία. Εάν ρωτήσει κάποιος αυτούς τους συνανθρώπους μας για τη βασική επιθυμία που έχουν, στην πλειονότητα θα πουν ότι κύρια ανάγκη τους δεν είναι η παροχή αναπηρικών επιδομάτων και συντάξεων αλλά μια πολιτεία που θα σέβεται ουσιαστικά την αξιοπρέπειά τους και θα επιδιώκει την πληρέστερη ένταξή τους στην κοινωνία. Κύριε Υπουργέ, γνωρίζω πόσο σας αγγίζουν τα ζητήματα που άπτονται ευαίσθητων κοινωνικών δικαιωμάτων, αλλά και με πόσο ζήλο καταρτίσατε το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Δικαιώματα των ΑΜΕΑ και άλλων κοινωνικών ομάδων. Σας αξίζουν πολλά μπράβο επίσης που μετά από έναν ειλικρινή διάλογο στη διαβούλευση κάνατε δεκτές πολλές από τις παρατηρήσεις των φορέων. Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα μόνο το 1% των πεζοδρομίων έχει υποδομές πρόσβασης για τα άτομα με ειδικές ανάγκες και αναπηρίες. Στην πιο κεντρική μάλιστα διασταύρωση στη Θεσσαλονίκη, στο πεζοδρόμιο της οδού Τσιμισκή με Αριστοτέλους υπάρχει σκαλοπάτι που κάνει τη ζωή δύσκολη σε αναπηρικά και παιδικά καροτσάκια, σε ηλικιωμένους και άτομα με κινητικά προβλήματα. Επίσης, σχεδόν το 80% των σχολείων δεν έχουν ειδικές ράμπες ή υποδομές για τα παιδιά με αναπηρία. Όσον αφορά ζητήματα προσβασιμότητας σε δημόσιες υπηρεσίες εκεί, ως γνωστόν, το πρόβλημα γίνεται ακόμα πιο έντονο. Με το υπό συζήτηση νομοσχέδιο καταρτίζουμε ένα ολιστικό σχέδιο που θα βελτιώσει τον δείκτη πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία σε κάθε χώρο δραστηριότητας, στους δημόσιους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στα μέσα μεταφοράς, ακόμα και στα γήπεδα. Ιδρύεται η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας για τη διασφάλιση των ατόμων με αναπηρία, που θα υπάγεται απευθείας στον Πρωθυπουργό, κάτι που από μόνο του δείχνει την ιδιαίτερη σημασία που δίνει η Κυβέρνησή μας σε αυτή. Θα αποτελεί στην ουσία τον ειδικό σύμβουλο της πολιτείας σε όλα τα ζητήματα που σχετίζονται με την προσβασιμότητα των ατόμων με αναπηρία. Ουσιαστικά, λοιπόν, δημιουργείται ένα ενιαίο εθνικό συντονιστικό κέντρο που θα χαράσσει στρατηγική, θα ελέγχει, θα προτείνει βελτιώσεις, θα επικαιροποιεί, θα παρέχει τεχνική βοήθεια, θα παρακολουθεί τη συμμόρφωση και την εναρμόνιση με την κοινοτική νομοθεσία σε όλα τα ζητήματα που έχουν σχέση με την προσβασιμότητα και κυρίως τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πιστεύω βαθιά ότι καμμιά μεταρρύθμιση δεν θα αποδειχθεί αποτελεσματική, αν προηγουμένως δεν αλλάξει ο τρόπος σκέψης όλων μας. Ιδίως στα ζητήματα που συζητούμε, τελικά όλα είναι θέμα κουλτούρας. Δεν νοείται σε δημόσια υπηρεσία να μη λειτουργεί το ασανσέρ για τους ανθρώπους που έχουν κινητικά προβλήματα. Είναι απαράδεκτο να παρκάρει οποιοσδήποτε το αυτοκίνητό του σε θέση αναπήρου ή σε ράμπα στις διαβάσεις. Αυτό πρέπει να αλλάξει και θα το πετύχουμε. Η δεύτερη ουσιαστική παρέμβαση που γίνεται είναι η αλλαγή του θεσμικού πλαισίου που διέπει την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Υπάγεται και αυτή απευθείας στον Πρωθυπουργό, διαμορφώνει και καταθέτει προτάσεις που βελτιώνουν το νομικό θεσμικό πλαίσιο για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ειδικά σε μια περίοδο που στην Ελλάδα είμαστε όλοι μάρτυρες πολύ σοβαρών περιστατικών παρενόχλησης και κακοποίησης σε διάφορους τομείς της δημόσιας σφαίρας, από τον καλλιτεχνικό κόσμο μέχρι τον αθλητισμό και την εκπαίδευση, μπορούμε εύκολα να αντιληφθούμε πόσο σημαντικός γίνεται πλέον ο ρόλος αυτής της επιτροπής. Επίσης, από την επιτροπή θα ελέγχονται καταγγελίες για φαινόμενα ρατσισμού και διακρίσεων. Μόνο όταν δούμε το πρόβλημα κατάματα, όταν καταγράψουμε τις αιτίες, επικαιροποιήσουμε τα στοιχεία και δούμε τις πηγές από όπου προέρχεται, θα μπορέσουμε να το αντιμετωπίσουμε ακόμη πιο αποτελεσματικά. Η τρίτη σημαντική παρέμβαση που γίνεται με το παρόν σχέδιο νόμου αφορά στη μετεξέλιξη της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και Τεχνοηθικής πλέον. Αυτό, προφανώς, επιβάλλεται από την ραγδαία τεχνολογική εξέλιξη με την οποία αναδύονται νέες, ηθικού χαρακτήρα προκλήσεις, αλλά και ανάγκες. Θα ελέγχει και όπου χρειάζεται θα παρεμβαίνει, όταν η επιστήμη ξεπερνά τα ηθικά, κοινωνικά και νομικά όρια εις βάρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Βρισκόμαστε ήδη στην πέμπτη βιομηχανική επανάσταση και μετά την τεράστια πρόοδο σε ιατρική, γενετική, βιοτεχνολογία, αλλά και σε νέες τεχνολογίες, όπως η ρομποτική, η τεχνητή νοημοσύνη, η δυνατότητα ψηφιακής καταγραφής δεδομένων, γίνεται αντιληπτό πόσο χρειάζεται ο έλεγχος και η παρέμβαση, όταν τα όρια ξεπερνιούνται, προκαλώντας κινδύνους για τα δικαιώματα και την καθημερινότητα των πολιτών. Κλείνοντας, θα αναφέρω γρήγορα μια σειρά ζητημάτων, που όμως αξίζει να εξετάσουμε και μάλιστα άμεσα, όπως η επιπλέον στελέχωση και αξιολόγηση του έργου των κέντρων πιστοποίησης αναπηρίας. Ακούγονται ακόμη παράπονα. Είναι αναγκαία, λοιπόν, η επιτάχυνση διεκπεραίωσης της διαδικασίας σε αυτά - με ορθές αποφάσεις, φυσικά - η εξέταση, επίσης, με σεβασμό στην προσωπικότητα κάθε ανθρώπου, ιδίως όταν πρόκειται για ξεκάθαρες περιπτώσεις αναπηρίας χωρίς επιστροφή. Ακόμη είναι αναγκαία η κωδικοποίηση της νομοθεσίας για τα άτομα με αναπηρία, η οποία είναι από τις πιο δαιδαλώδεις που υπάρχουν στο ελληνικό νομικό σύστημα, όπως επίσης η συνεργασία με δήμους και περιφέρειες για τη βελτίωση της προσβασιμότητας σε κτήρια, αλλά και της βιώσιμης κινητικότητας στον δημόσιο χώρο των ατόμων με κινητικές δυσκολίες. Προτείνω η αλλαγή κουλτούρας και νοοτροπίας να ξεκινήσει από το δημοτικό σχολείο, με ειδικό μάθημα που θα αναφέρεται σε βασικές αρχές σεβασμού στους συνανθρώπους μας με ιδιαιτερότητες και κινητικές δυσκολίες. Το πρόγραμμα αυτό θα έχει θεωρία και πράξη και μπορεί να λέγεται «μαθαίνω να σέβομαι τα δικαιώματα του άλλου». Οι μεγάλες αλλαγές στην κοινωνία μας θα ξεκινήσουν από την αλλαγή σκέψης και συμπεριφορών. Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε αυτό τόσο πιο άμεσα θα βρούμε τις λύσεις που θέλουμε. Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται το σχέδιο νόμου που συζητάμε και καλώ όλους να το υπερψηφίσουμε, αφήνοντας στην άκρη άλλες διαφορές. Πρόκειται για τους συνανθρώπους μας με ιδιαίτερες ανάγκες. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Κούβελα. Ακολουθεί ο κ. Μάριος Κάτσης από τον ΣΥΡΙΖΑ και μετά να ετοιμάζεται ο κ. Κωνσταντίνος Μπούμπας από την Ελληνική Λύση. Κύριε Κάτση, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Το μέγα θέμα που απασχολεί την ελληνική κοινωνία είναι, αφ' ενός, οι αποκαλύψεις που αφορούν βιασμούς ανηλίκων και πιθανότητα ύπαρξης κυκλώματος trafficking και παιδεραστίας και αφ' ετέρου, μια πολιτική απόπειρα συγκάλυψης αυτών των αποτρόπαιων πράξεων. Υπάρχουν αναπάντητα αμείλικτα ερωτήματα. Υπάρχει αναμφίβολα πολιτική ευθύνη. Τα ερωτήματα είναι τα εξής και επιζητούν απαντήσεις: Ποιος επέμεινε στον διορισμό του κ. Λιγνάδη, ακυρώνοντας ολόκληρο δημόσιο διαγωνισμό για χάρη του; Δεύτερον, για ποιον λόγο η κ. Μενδώνη δεν απευθύνθηκε στη δικαιοσύνη, όταν έγινε γνωστή η δημόσια καταγγελία για βιασμό στις 6 Φεβρουαρίου, πριν τρεις εβδομάδες από σήμερα; Τρίτον, τελικά, ο κ. Λιγνάδης παραιτήθηκε αυτοβούλως ή, όπως χθες είπε ο κ. Σκέρτσος και σήμερα ο κ. Γεραπετρίτης, τον «παραίτησε» η κ. Μενδώνη; Ποιος Υπουργός, εν τέλει, λέει την αλήθεια και ποιος λέει ψέματα; Τελικά, τι ισχύει; Η κ. Μενδώνη εξαπατήθηκε από έναν επικίνδυνο άνθρωπο ή, σύμφωνα με τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο κ. Ταραντίλη, ο Λιγνάδης είναι ο καλύτερος διευθυντής που πέρασε ποτέ από το Εθνικό Θέατρο και παραιτήθηκε για προσωπικούς λόγους; Η ολιγωρία των σχεδόν τριών εβδομάδων της Κυβέρνησης να ζητήσει τη συνδρομή της δικαιοσύνης, γιατί τη Δευτέρα δεν ήξερε, την Τρίτη δεν άκουγε, την Τετάρτη έπλεκε εγκώμια και την Πέμπτη καταδίκαζε, οδήγησε ή όχι σε κρίσιμες καθυστερήσεις σε σχέση με τη συλλογή σημαντικού υλικού για την υπόθεση από τις εισαγγελικές και αστυνομικές αρχές; Η ποιότητα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, του δημόσιου διαλόγου θα φανεί από το αν τις επόμενες ημέρες υπάρξουν ή όχι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα ουσίας. Η ποιότητα φαίνεται από τον βαθμό ενσυναίσθησης της πολιτικής ευθύνης. Δεν μπορούμε να αντιληφθούμε καθόλου το γεγονός γιατί επιμένετε να λέτε ψέματα και ο ένας Υπουργός να αναιρεί τον άλλον. Γιατί αυτό το επιτελικό μπάχαλο; Έρχομαι τώρα στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο, το οποίο συστήνει μια νέα αρχή, την Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας, μια αρχή που, σύμφωνα με την Κυβέρνηση, θα αποτελεί συμβουλευτικό όργανο της πολιτείας με σκοπό την πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας. Ωραίο ακούγεται σαν τίτλος, αλλά τι είναι στην πραγματικότητα αυτή η αρχή και τι ακριβώς θα κάνει; Αρχικά να πω ότι μιλάμε για ένα απολύτως ελεγχόμενο όργανο, καθώς θα αποτελείται από έντεκα μέλη, εκ των οποίων τα έξι θα επιλέγονται από τον Πρωθυπουργό και η όποια δράση του οργάνου αυτού θα εκκινεί και θα καταλήγει στο Πρωθυπουργικό Γραφείο. Έτσι, άλλωστε, είναι προφανές και στην απάντηση που τίθεται δημοσίως στα ερωτήματα «ποιος όρισε τον κ. Λιγνάδη;». Στο Επιτελικό Κράτος του κ. Μητσοτάκη και του κ. Γεραπετρίτη όλα ορίζονται από τον Πρωθυπουργό, από τον επιτελάρχη. Έτσι και με τη σημερινή αρχή. Έτσι διορίστηκε και ο κ. Λιγνάδης, προσωπική επιλογή του κ. Μητσοτάκη. Τίποτα δεν πρέπει να μείνει ακαπέλωτο και όλα πρέπει να στελεχώνονται κατευθείαν από το Μαξίμου, μην τυχόν μπει κανένας χωρίς το σχετικό οκέι. Βέβαια, όταν γίνεται το μπαμ, όπως είδαμε και με την υπόθεση του Λιγνάδη, το Μαξίμου σφυρίζει αδιάφορα και το Επιτελικό Κράτος και το εγκληματικό φιάσκο αποκαλύπτεται. Η Αρχή Προσβασιμότητας, λοιπόν, που θα διορίζεται από τον Πρωθυπουργό, σε τι ακριβώς θα τον συμβουλεύει ως προς την προσβασιμότητα των αναπήρων; Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο δράσης από την Κυβέρνηση, με ξεκάθαρους στόχους, μετρήσιμους ποσοτικούς και ποιοτικούς δείκτες, ώστε να έρχεται η αρχή και αφού αξιολογεί την εφαρμογή του, να προτείνει λύσεις; Η απάντηση είναι «όχι». Αυτό που έκανε η Κυβέρνηση ήταν να παρουσιάσει τον περασμένο Νοέμβριο το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, όπως το ονόμασε, το οποίο ήταν ένα ευχολόγιο, χωρίς καμμία ξεκάθαρη στοχοθεσία, χωρίς κανενός είδους προγραμματισμό δράσεων, χωρίς κοστολόγηση, χωρίς μηχανισμό εποπτείας και αξιολόγησης. Άρα, ποια ακριβώς είναι η βάση πάνω στην οποία συζητάμε; Όμως, έστω ότι υπήρχε κάτι. Οι δυνατότητες της Αρχής Προσβασιμότητας από την ίδια τη φύση της, όπως αυτή περιγράφεται και στο νομοσχέδιο, θα είναι εντελώς περιορισμένες. Ενώ, λοιπόν, είναι ένα όργανο που δεν έχει κανέναν ρόλο εποπτείας, κανέναν μηχανισμό εφαρμογής των όσων προτείνει και καμμία λογοδοσία για αυτά, έχει δυνατότητα προσλήψεων, αναθέσεων, απορρόφησης και διάθεσης κονδυλίων, που είναι δυσανάλογα υψηλότερα σε σχέση με αυτό που εν τέλει προσφέρει. Άρα, μάλλον η σύσταση αυτής της αρχής περισσότερο φαίνεται να εξυπηρετεί επικοινωνιακούς λόγους και λόγους «διεύρυνσης» του Επιτελικού Κράτους παρά λόγους ουσίας που αφορούν πραγματικά τη ζωή των αναπήρων. Αυτό αποδεικνύεται, άλλωστε και από το γεγονός ότι κατά τη σύνταξη και τη διαβούλευση αυτού του νομοσχεδίου δεν συμμετείχαν δευτεροβάθμια σωματεία από άτομα με αναπηρία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η έμπρακτη στήριξη των αναπήρων δεν μπορεί να αρχίζει και να τελειώνει σε επικοινωνιακές φιέστες. Χρειάζεται επεξεργασμένο κεντρικό σχεδιασμό, επίπονη επιστημονική δουλειά και πολιτική βούληση. Δυστυχώς, αυτά φαίνεται να μην τα διαθέτει η σημερινή Κυβέρνηση. Είναι πραγματικά κρίμα, γιατί θα μπορούσε να πατήσει στο έργο που είχε χαραχτεί από την προηγούμενη Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, να το αναπτύξει ακόμα περισσότερο προς όφελος των ατόμων με αναπηρία. Επιγραμματικά - τα ανέφεραν και οι προηγούμενοι συνάδελφοι - δημιουργήσαμε τον ΟΠΕΚΑ, θεσπίσαμε το 15% για τις προσλήψεις των αναπήρων στο δημόσιο, καταργήσαμε το παράβολο των 46 ευρώ στα ΚΕΠΑ, εισαγάγαμε την έννοια του ηλεκτρονικού φακέλου για την αναπηρία, χρηματοδοτήσαμε έργα και συνεργαστήκαμε με την τοπική αυτοδιοίκηση, έργα όπως το «Sea Track» για την πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία στη θάλασσα. Αλλά να μην μιλάω για τα πεπραγμένα και το παρελθόν, γιατί θα μπορούσα να μιλάω πολλές ώρες. Εδώ στο νομοσχέδιο επανασυστήνετε δύο επιτροπές, την Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και την Επιτροπή Βιοηθικής προσθέτοντας τον όρο της «Τεχνοηθικής». Για ποιον λόγο ακριβώς επανασυστήνετε δύο επιτροπές που κατά γενική ομολογία επιτέλεσαν ένα πολύ ικανοποιητικό έργο μέχρι σήμερα; Μήπως για να τις ενισχύσετε; Μάλλον όχι. Στη μεν Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου αλλάζετε τη σύνθεσή της, πετώντας έξω τον Συνήγορο του Καταναλωτή και βάζοντας τέσσερις εκπροσώπους των ερευνητικών ιδρυμάτων και τους δύο καθηγητές ΑΕΙ να επιλέγονται από τα υπόλοιπα μέλη της νέας σύνθεσης, χωρίς να ορίζονται καν τα κριτήρια επιλογής. Στη δε περίπτωση της Επιτροπής Βιοηθικής και Τεχνοηθικής αυξάνετε τα μέλη από τα εννιά στα έντεκα, αλλά πουθενά δεν ορίζετε τα κριτήρια με τα οποία θα επιλέγονται αυτά τα μέλη, ούτε καν τα στοιχειώδη δηλαδή, τα επιστημονικά πεδία από τα οποία προέρχονται και η εμπειρία τους στα θέματα που αποτελούν αντικείμενο της επιτροπής. Μιλάμε για αντικείμενα που διακρίνονται για τη διεπιστημονική και την εξειδικευμένη γνώση. Όπως αντιλαμβάνεται κανένας, ο καθένας από μας, όσο η τεχνολογία αναπτύσσεται και όσο οι ψηφιακές εφαρμογές και η τεχνητή νοημοσύνη εισχωρούν σε κάθε πτυχή της δημόσιας διοίκησης, της οικονομίας, της εκπαίδευσης αλλά και της ίδιας της καθημερινότητας τόσο τα ερωτήματα που τίθενται από βιοηθική και τεχνοηθική άποψη θα γίνονται πιο πιεστικά και θα απασχολούν αναγκαστικά τη νομοθεσία. Ίσως δεν έχει γίνει ακόμα αντιληπτό ότι τα ερωτήματα αυτά στα οποία θα καλούμαστε ως κοινωνία και κράτος δικαίου να απαντήσουμε αφορούν όχι μόνο ζητήματα ιδιωτικότητας και αυτοπροσδιορισμού αλλά και ζητήματα ζωής και θανάτου, όπως για παράδειγμα ο προγραμματισμός σε συστήματα αυτόματης λήψης αποφάσεων, σε οχήματα που κινούνται σε δρόμους σε σχέση με την οδική ασφάλεια, το αυτόματο φρενάρισμα, η αλλαγή πορείας και ούτω καθεξής. Δεν μπορεί λοιπόν δομές, που θα μπορούσαν να έχουν όχι μόνο συμβουλευτικό αλλά και εποπτικό χαρακτήρα και οι οποίες αφορούν έναν τόσο ευαίσθητο τομέα, να θυσιάζονται στο βωμό της ανάγκης να βολέψετε τα δικά σας παιδιά με πρωθυπουργική επιλογή. Το έχουμε καταλάβει καλά όλοι μας πως ό,τι δεν μπορείτε να ελέγξετε άμεσα το καταργείτε, το επανασυστήνετε και το στελεχώνετε με δικούς σας «αρίστους» της κακιάς ώρας. Σταματήστε αυτή την τακτική. Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, θέλω ακόμα ένα λεπτό την ανοχή σας. Θέλω να μιλήσω για τα ζητήματα και τα θέματα που αφορούν την προσβασιμότητα αλλά και τα υπόλοιπα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία. Χρειάζεται ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος για να επιλυθούν, μακριά από δογματικές αντιλήψεις και στερεότυπα. Τον Σεπτέμβριο του 2017 ο κ. Μητσοτάκης έλεγε «Δεν τρέφω αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες. Κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση.». Αυτή ακριβώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι η φράση που συμπυκνώνει όλο το πρόβλημα. Εμείς πιστεύουμε πως οι ανισότητες δεν είναι σύμφωνες με την ανθρώπινη φύση. Θεωρούμε ότι αυτές είναι που ρίχνουν μεγάλες κοινωνικές ομάδες στο περιθώριο και την αδράνεια. Γι' αυτό και είναι ανάγκη ως άνθρωποι προοδευτικοί, ως άνθρωποι της Αριστεράς να δώσουμε τη μάχη για την εξάλειψή τους και τον αγώνα για την ανατροπή όλων εκείνων που κυνικά τις υπηρετούν. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε Κάτση. Τον λόγο έχει ο κ. Μπούμπας Κωνσταντίνος από την Ελληνική Λύση και μετά να ετοιμάζεται η κ. Χριστίνα Αλεξοπούλου από τη Νέα Δημοκρατία. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Καλησπέρα, κύριε Πρόεδρε. Σήμερα πάμε να ψηφίσουμε λοιπόν μία αρχή και δύο επιτροπές, για μία ακόμη φορά ανεξάρτητες αρχές και δεν ξέρουμε πόσο θα πληρώσει το μάρμαρο ο ελληνικός λαός. Σε ό,τι αφορά την προσβασιμότητα για τα άτομα με αναπηρία, εμείς ως Ελληνική Λύση είχαμε προτείνει να υπάρχει μητρώο και ευτυχώς εισακουστήκαμε και η πρότασή μας έγινε αποδεκτή και από την κ. Αλεξοπούλου τότε, τη Βουλευτή μας, όπου επιτέλους έχουμε ένα μητρώο για να ξέρουμε ακριβώς και ποια θα είναι η κάρτα αναπηρίας, για να μπορούν αυτά τα άτομα, και με την πρόταση τη δικιά μας, της Ελληνικής Λύσης, να κοινωνικοποιηθούν. Είναι αδιανόητο, όμως, σήμερα να μιλάμε για ανθρώπινα δικαιώματα και να μην ξέρουμε πόσοι άστεγοι υπάρχουν στην Ελλάδα, που ψάχνουν απεγνωσμένα να επιβιώσουν στους κάδους απορριμμάτων. Γιατί το λέω αυτό; Διότι το Σύνταγμα ορίζει και την ελευθερία - δικαίωμα του ανθρώπου στη στέγη και στην τροφή. Είναι αδιανόητο λοιπόν να μην γνωρίζουμε πόσους αστέγους έχουμε και προτρέπουμε ως Ελληνική Λύση να κάνετε ένα μητρώο αστέγων, να ξέρουμε πόσοι είναι οι άστεγοι Έλληνες στους δρόμους και στα παγκάκια. Μιλάτε για τη βιοηθική, έναν όρο που θεσπίστηκε το 1971 για να μπορούν οι θετικές επιστήμες να είναι στην υπηρεσία των κοινωνικών αξιών. Τι να την κάνεις την τεχνοηθική και τη βιοηθική, όταν δεν υπηρετεί τον άνθρωπο; Άρα εκεί λοιπόν πρέπει να βάλουμε φραγμούς, γιατί ο άνθρωπος δεν είναι πειραματόζωο. Όταν σας λέμε στην Ελληνική Λύση ότι το σώμα και η ψυχή είναι του ανθρώπου και για το θέμα των εμβολίων άλλα μας λέτε. Να, λοιπόν, εδώ που έρχεται το ατομικό δικαίωμα, η προστασία του ίδιου του ανθρώπου απέναντι σε πειράματα γενικότερα, μετά και από τη Δίκη της Νυρεμβέργης το 1947, από τα ειδεχθέστατα εγκλήματα των Ναζί. Εκεί θεσπίστηκαν στην ιστορία τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία είναι αναπαλλοτρίωτα. Έτσι λέει το Σύνταγμα. Δεν υπάρχει απαλλοτρίωση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ατόμου και αυτό πρέπει να σεβαστούμε. Μιλάμε τελευταία περί ηθικής. Εδώ έρχεται ο μεγάλος Ζαν Ζακ Ρουσσώ, ο οποίος έλεγε ένα διαχρονικό ρητό, που πρέπει και στις μέρες μας να το ξαναθυμηθούμε: Όταν κάποιος δεν μπορεί να διακρίνει την ηθική με την πολιτική, δεν κατανοεί ούτε τη μία έννοια ούτε την άλλη. Εδώ τώρα τι γίνεται; Αντί να έχουμε παραίτηση απευθείας για να μπορέσει να διαλευκανθεί μια υπόθεση, είναι αυτό που λέει ο κόσμος έξω, στην πιάτσα - για να το πω απλά - «Τη γραβάτα να φοβάσαι». Συμβαίνει όχι απλά και στα καλύτερα σπίτια, αλλά συνήθως εκεί συμβαίνει, στα καλύτερα σπίτια, στην ηθική που πρέπει να τη διαφυλάξουμε, γιατί αυτό είναι το πρότυπο που δημιουργούμε. Πού; Σε ένα Υπουργείο Πολιτισμού, που γαλουχεί χαρακτήρες και δίνει πρότυπα. Αντί για τη βιοηθική όμως, κύριοι, θα μπορούσαμε εμείς να σας πούμε για τη γεωκτηνοτροφική. Τι θέλω να πω; Φτιάξτε επιτέλους και επιτροπές προς όφελος των μεροκαματιάρηδων Ελλήνων, για να μπορούν επιτέλους οι επιτροπές αυτές να είναι αρωγοί στην αγορά εργασίας. Έτσι θα ξαναφέρουμε τα παιδιά μας από το εξωτερικό. Δεν θα τα φέρουμε με ανεξάρτητες αρχές. Θα τα φέρουμε με ουσιαστικές ενέργειες που πρέπει να γίνουν, για να διευκολύνουμε πραγματικά την εύρεση εργασίας. Όχι ότι δεν χρειάζεται γενικότερα η έρευνα σε επιστημονικό επίπεδο, αλλά εδώ ελλοχεύει ο κίνδυνος για τα γενετικά τροποποιημένα προϊόντα, για το γενετικό υλικό του ανθρώπου. «Πάσα τε επιστήμη, χωριζομένη δικαιοσύνης και της άλλης αρετής, πανουργία τις, και ου σοφία φαίνεται», έλεγε ο Πλάτωνας. Ο Κυριάκος Βελόπουλος, να τον θυμίσω πάλι για τον Πρόεδρο, μιλούσε πριν χρόνια για τη «MONSANTO», για τις τροποποιημένες εταιρείες, που έχουν σχέση, κύριοι, με τη βιοηθική. Διότι αν χάσουμε τον άνθρωπο από την τεχνολογία που εξελίσσεται, τότε η τεχνολογία θα είναι σε βάρος του ανθρώπου. Διακυβεύει και καταστρατηγεί προσωπικότητες, οντότητες και αυτά τα θεμελιώδη συνταγματικά δικαιώματα, που πρέπει να είναι αναπαλλοτρίωτα. Τώρα πάλι φωτογραφικές προσλήψεις. Όταν δημιουργείς ανοιχτή πρόσκληση, χωρίς κρεοντισμό στην επιλογή, δηλαδή προσωποκεντρικά να αποφασίζει μόνο ο Πρωθυπουργός, ο οποίος τώρα θέλει να φέρει για να ανεβάσει, λέει, το «λιβέλο», το πολιτιστικό επίπεδο στη Βουλή, οι Ερινύες δεν είναι το ίδιο, η συνείδηση και οι τύψεις συνειδήσεως που έχουμε για επιλογή προσώπων. Πάλι φωτογραφικές διατάξεις για το πώς θα προσλαμβάνονται τα μέλη της αρχής για την προσβασιμότητα των ατόμων με αναπηρία και τις δύο Επιτροπές για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και για τη Βιοηθική και για την Τεχνοηθική που λέτε; Ανοιχτός διαγωνισμός και να πάει στη Βουλή, να ανοίξει η βεντάλια. Ακούστε, αν μιλάμε για ηθική και ανθρώπινα δικαιώματα, δεν είναι ηθικό και καταστρατηγούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα όταν καθυστερούμε σήμερα τους γέροντες να πάρουν σύνταξη και δεν έχουν πού την κεφαλήν κλίναι, όταν παίρνει ο κόσμος τηλέφωνα στα ασφαλιστικά ταμεία και δεν απαντούν, τα τηλέφωνα είναι νεκρά, όταν δεν τους εντάσσεις στα βαρέα και ανθυγιεινά, όταν αυτή τη στιγμή δεν λειτουργούν μηχανήματα στα νοσοκομεία και τον αναγκάζεις να πάει κάπου αλλού, στα ιδιωτικά κέντρα, αυτή είναι καταπάτηση ανθρώπινων, κοινωνικών δικαιωμάτων. Όταν διαλύονται οι οικογένειες για επαγγελματικούς λόγους, είναι «ανήθικο». Γι' αυτό πρέπει αυτήν τη στιγμή να προστατέψουμε γενικότερα την κοινωνία. Καμμία αναφορά δεν έγινε, ασχέτως, κύριοι, αν συμφωνείτε ή διαφωνείτε, στον κ. Βαθιώτη. Αυτά που είπε ο πανεπιστημιακός Καθηγητής Βαθιώτης - τον οποίο δεν γνωρίζω - ήταν σε βάθος. Δεν καταστρατηγείται το ανθρώπινο δικαίωμα της ελεύθερης βούλησης και φιλοσοφίας ενός ακαδημαϊκού, ο οποίος διαφωνούσε με όλο αυτό το αντισυνταγματικό που καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα, κατά τον Καθηγητή Νομικού Ποινικού Δικαίου στο Δημοκρίτειο που παραιτήθηκε από μία ανώνυμη καταγγελία; Αυτό, κύριοι, δεν καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα μιας προσωπικότητας, ενός ακαδημαϊκού, όπως είναι ο Καθηγητής Βαθιώτης; Γιατί το κάναμε πολιτική γαργάρα; Πού είναι οι πανεπιστημιακοί να πάρουν θέση; Πού είναι οι φοιτητές να πάρουν θέση; Πού είναι ο πολιτικός κόσμος; Ασχέτως αν διαφωνούμε ή συμφωνούμε, ήταν καταπάτηση ανθρώπινου δικαιωμάτων ακαδημαϊκού καθηγητή στο πανεπιστήμιο, ο οποίος για δεκαέξι συναπτά έτη ήταν καθηγητής Ποινικού Δικαίου. Είναι αυτός που διδάσκει την ατομική ελευθερία, κατά το Σύνταγμα, και τον αναγκάσαμε να παραιτηθεί από μία ανώνυμη καταγγελία, γιατί κατηγορούσε την Κυβέρνηση για αυτό το λεγόμενο «ψηφιακό κλουβί» που ζούμε στις μέρες του lockdown και με την υποχρεωτικότητα του εμβολίου. Γιατί; Δεν μας άρεσαν οι απόψεις του; Τι ήταν; Κανένας τυχαίος; Για δεκαέξι χρόνια που ο Βαθιώτης δίδασκε Ποινικό Δίκαιο ήταν καλός; Σε ό,τι δεν είναι αρεστό, καταπατούμε το δικαίωμα ελεύθερης βούλησης; Για να πάμε στο άρθρο 13. Έχετε βάλει μέσα για τα ανθρώπινα δικαιώματα ομοφυλόφιλους, Ρομά, λεσβίες, τρανσέξουαλ. Συγγνώμη, η Εκκλησία της Ελλάδος δεν έπρεπε να είναι μέσα; Υπάρχει κάποιος φόβος στην Ορθόδοξη Εκκλησία; Δεν μιλάει στα ευλογητάρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα; Εκατόν ενενήντα επτά σημεία σε μητροπόλεις στην Ελλάδα κάνουν συσσίτια σε κοινωνικά άπορους και αποκλεισμένους ανθρώπους, σε ανθρώπους που στερούνται τροφής και στέγης. Η Εκκλησία δεν έπρεπε να έχει και αυτή έναν συμβουλευτικό και γνωμοδοτικό χαρακτήρα;
Κύριε Μπούμπα, ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Γιατί αυτός ο φόβος με την Ορθόδοξη Εκκλησία που δεν την συμπεριλαμβάνετε, ενώ η Ορθοδοξία μιλάει για ανθρώπινα δικαιώματα; Όπου μας συμφέρει στο να σπουδάζει παιδιά, να κάνει ξενώνες για άπορους ανθρώπους…
Ολοκληρώστε, παρακαλώ. Έχετε φτάσει τα εννέα λεπτά.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Έπρεπε να έχει άποψη και η Εκκλησία της Ελλάδος, διότι και στην Επανάσταση που γιορτάζουμε, ο Γρηγόρης δικαίως άναψε τη φλόγα. Θέλω να πω ότι η Εκκλησία, που αυτή τη στιγμή βοηθάει αναξιοπαθούντες, δεν είναι μέσα, κύριοι, στο άρθρο 13! Γιατί; Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε Μπούμπα. Η κ. Χριστίνα Αλεξοπούλου από τη Νέα Δημοκρατία έχει τώρα τον λόγο. Να ετοιμάζεται ο κ. Θεόφιλος Ξανθόπουλος από τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί ακολουθεί. Κυρία Αλεξοπούλου, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνήθως καλούμαστε να συζητήσουμε για μεταρρυθμίσεις και αναπτυξιακές πρωτοβουλίες τομεακές, στοχευμένες σε συγκεκριμένα ζητήματα οι οποίες επιλύουν συγκεκριμένα προβλήματα. Σήμερα, όμως, έχουμε στα χέρια μας ένα νομοσχέδιο το οποίο αγγίζει κάθε έκφανση του Επιτελικού Κράτους, αλλά και του ίδιου του ανθρώπινου βίου και έχει στον πυρήνα του την ουσία του πολιτισμού μας: τα ανθρώπινα δικαιώματα. Οι προβλέψεις του νομοσχεδίου δεν αφορούν απλά στα άτομα με αναπηρία. Δεν αφορούν μόνο ανθρώπους καταπιεσμένους ή από εμπόλεμες ζώνες ή αλλοδαπούς ή περιθωριοποιημένους. Δεν αφορούν αποκυήματα επιστημονικής και τεχνολογικής φαντασίας. Μας αφορούν όλες και όλους. Σήμερα, λοιπόν, συζητάμε για ισότητα και για ίσες ευκαιρίες πρόσβασης στο φυσικό, το δομημένο και το ψηφιακό περιβάλλον. Συζητάμε για ανθρώπινη αξιοπρέπεια, για ισονομία, για ιδιωτικότητα, για ελευθερία προσωπικής έκφρασης. Συζητάμε για την προάσπιση όλων των δικαιωμάτων και των ελευθεριών κάθε ανθρώπου. Είναι έννοιες που διατρέχουν οριζόντια κάθε πτυχή του πολιτισμού μας και οφείλουμε να τις ενσωματώσουμε σε όλα τα νομοθετήματα, τα έργα και τις πράξεις μας. Αυτό επιδιώκουμε με το παρόν σχέδιο νόμου. Προϋπόθεση για ένα τέτοιο νομοθέτημα είναι ένας Υπουργός που να θέλει, να μπορεί και να ανήκει σε μια κυβέρνηση που έχει το βλέμμα της στο παρόν και στο μέλλον, με όραμα, ισχυρή πολιτική βούληση και αποφασιστικότητα. Για πρώτη φορά δημιουργείται Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας για την παρακολούθηση, την ανάδειξη και την επίλυση των πολλών και ουσιαστικών ζητημάτων που απασχολούν τα άτομα με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις και φυσικά, τις οικογένειές τους. «Τίποτα για τα άτομα με αναπηρία, χωρίς τα άτομα με αναπηρία» είναι η βασική και θεμελιώδης αρχή του αναπηρικού κινήματος και αυτήν ακριβώς έρχεται να εγγυηθεί η σύσταση ενός επίσημου κρατικού θεσμού, ο οποίος στελεχώνεται κατά προτεραιότητα από άτομα με αναπηρία και θα έχει αντιπρόεδρο επιλεγμένο από την ΕΣΑΜΕΑ. Η κορυφαία, άλλωστε, σημασία που δίνεται σε αυτόν τον θεσμό αποδεικνύεται από τη σύστασή του όχι ως ένα γραφείο ή τμήμα ή μια Γενική Γραμματεία σε κάποιο Υπουργείο, αλλά με την υπαγωγή του απευθείας στον ίδιο τον Πρωθυπουργό. Στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, δηλαδή, η χώρα θα έχει τον συντονισμό για όλα τα ζητήματα που αφορούν στην προσβασιμότητα, για την εναρμόνιση της νομοθεσίας μας με τις κοινοτικές οδηγίες, τις διεθνείς συνθήκες και την παροχή τεχνικής βοήθειας και εκπαίδευσης, για τη συνεργασία και εκπροσώπηση της Ελλάδας στους παγκόσμιους οργανισμούς, για την ευαισθητοποίηση και ενημέρωση της κοινής γνώμης. Και βέβαια, η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας είναι αυτή που θα κατευθύνει την πολιτεία για τη μελέτη και εφαρμογή μέτρων και πολιτικών στο πλαίσιο του οδικού χάρτη που ονομάζεται Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, μίας ακόμα εμβληματικής πρωτοβουλίας αυτής της Κυβέρνησης, η οποία συγκεντρώνει κάτω από μία ενιαία σκέπη όλες τις πολιτικές που θα δώσουν το δικαίωμα στα άτομα με αναπηρία να απολαμβάνουν μέτρων που εξασφαλίζουν την αυτονομία, την επαγγελματική ένταξη και τη συμμετοχή τους στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας, όπως φυσικά το ελληνικό μας Σύνταγμα το επιτάσσει. Στο ανώτατο επίπεδο λήψης των αποφάσεων, αυτό του Πρωθυπουργού, εντάσσεται και η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, ενώ παράλληλα εξασφαλίζεται η διοικητική και οικονομική της αυτοτέλεια. Αποστολή της είναι να επικουρεί το κράτος στην προσπάθειά του να υπερασπιστεί τα ατομικά, πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά και πολιτιστικά δικαιώματα κάθε ανθρώπου που βρίσκεται στη χώρα, είτε αυτός είναι Έλληνας είτε είναι αλλοδαπός. Η σύνθεσή της καταδεικνύει το ευρύ και πολυεπίπεδο αντικείμενο αρμοδιότητάς της, ενώ εγγυάται την αντικειμενικότητα των προτάσεων που θα καταθέσει προς την πολιτεία για τη βελτίωση νόμων και θεσμών. Με τον έλεγχο όλων των φαινομένων παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τη διάδοση και δημοσιοποίησή τους και την ανταλλαγή εμπειριών σε υπερεθνικό επίπεδο, η ΕΕΔΑ θα ενισχύει σημαντικά τη χώρα στο να επιτελέσει έναν από τους σημαντικότερους ρόλους της. Αυτόν του να εξασφαλίσει πως κάθε πολίτης, ανεξαρτήτως ηλικίας, μόρφωσης, φύλου, καταβολής ή πεποιθήσεων, απολαμβάνει στην Ελλάδα τις οικουμενικές αξίες της αξιοπρέπειας, της ελευθερίας, της ισότητας και της αλληλεγγύης, με σεβασμό στις αρχές της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το 1998 η γενετική και η βιοτεχνολογία έκαναν τότε τα πρώτα τολμηρά βήματά τους. Παρέμεναν ακόμα εν πολλοίς σε πειραματικό στάδιο και στη σφαίρα της επιστημονικής έρευνας. Παρ' όλα αυτά, τότε η χώρα πρωτοπορούσε, συστήνοντας την Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής. Σήμερα η αναβάθμιση του ρόλου και η μετεξέλιξη της επιτροπής αυτής σε κεντρικό σημείο αναφοράς και σε φορέα διαμόρφωσης πολιτικών, με τη δημιουργία της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και Τεχνοηθικής, είναι επιβεβλημένη, αλλά και πάλι εξίσου πρωτοπόρα. Η εφαρμοσμένη γενετική, με τη βοήθεια εξαιρετικά προηγμένης τεχνολογίας, ήδη δοκιμάζει τις δυνάμεις της με τρόπους που ενίοτε ενοχλεί τις πατροπαράδοτες αντιλήψεις μας για θεμελιώδεις αξίες της ζωής και της οικογένειας. Τα επιτεύγματα της επιστήμης οφείλουν να σέβονται τις ευαισθησίες της κοινωνίας, των πολιτών σε θέματα πίστης και θρησκείας. Η τεχνολογία βελτίωσε, βεβαίως, σημαντικά το επίπεδο διαβίωσης της σύγχρονης κοινωνίας και άλλαξε προς το καλύτερο πολλές πτυχές της καθημερινότητάς μας. Όμως, η τεχνητή νοημοσύνη και οι αλγόριθμοι σε υπερυπολογιστές ανά τον πλανήτη έχουν φτάσει σε ένα σημείο να διαμορφώνουν και να καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο που πληροφορούμαστε, που διασκεδάζουμε, που επικοινωνούμε, που καταναλώνουμε και πολλές φορές ακόμα και τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την ίδια την πραγματικότητα. Παράλληλα, υπάρχουν ήδη απτές ραγδαία επιδεινούμενες επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία με την αντικατάσταση ανθρώπινου δυναμικού από υπολογιστικά συστήματα. Η ανθρώπινη διάνοια μοιάζει να είναι τόσο απορροφημένη με αυτά που μπορεί να κάνει, που μερικές φορές δεν αναλογίζεται αν πρέπει να τα κάνει. Είναι, λοιπόν, περισσότερο από ποτέ σημαντικό να διαμορφώσουμε ένα ολοκληρωμένο και συνεκτικό νομοθετικό πλαίσιο, που θα μπορεί να θεσπίζει έγκαιρα τους κανόνες και να θέτει τα όρια στις νέες ανακαλύψεις της τεχνολογίας και της γενετικής μηχανικής. Προς αυτόν τον στόχο, η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής μπορεί να έχει καταλυτικό ρόλο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα δεν ψηφίζουμε συστάσεις επιτροπών. Ο Υπουργός Επικρατείας δημιουργεί τρία ισχυρά εργαλεία χάραξης πολιτικής, με ουσιαστικό ρόλο, διοικητική αυτονομία και οικονομική αυτοτέλεια, υπαγόμενα στον ίδιο τον Πρωθυπουργό. Με ισχυρή νομιμοποίηση, συνδέσμους σε όλα τα Υπουργεία και συνεργασία με όλους τους συναρμόδιους φορείς, οι τρεις αυτοί θεσμοί μπορούν να μετατρέπουν τις ιδέες σε τεκμηριωμένες εκθέσεις πραγματικών δεικτών και συγκεκριμένων προτάσεων δράσης. Ζούμε σε έναν αιώνα, όπου σε όλα τα επίπεδα γίνονται άλματα. Το νομοσχέδιο αυτό θα μας βοηθήσει να περάσουμε προσεκτικά και με σύνεση στο μέλλον κάνοντας, όπως το τελευταίο χρονικό διάστημα έχουμε μάθει να κάνουμε, τη διαφορά στον παγκόσμιο χάρτη δράσεων και αποτελεσματικότητας. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κυρία Αλεξοπούλου. Τον λόγο έχει ο κ. Θεόφιλος Ξανθόπουλος από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μετά, να ετοιμάζεται ο κ. Διονύσιος Καλαματιανός. Κύριε Ξανθόπουλε, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητάμε ένα νομοσχέδιο, το οποίο παρουσιάζει εγγενώς κοινωνικά χαρακτηριστικά ευρύτατου ενδιαφέροντος. Γι' αυτό, πραγματικά, έχει πολύ μεγάλη σημασία να αγγίξουμε τον πυρήνα του προβληματισμού που διακατέχει τα μέλη του Κοινοβουλευτικού Σώματος. Αρχικά, βέβαια, θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση που δεν έχει σχέση με το συζητούμενο νομοσχέδιο, αλλά έχει σχέση με αυτό που ουσιαστικά απασχολεί την κοινωνία. Σήμερα, υπάρχει ένα μείζον κοινωνικό ζήτημα, στο οποίο η Κυβέρνηση δείχνει ότι κάνει κινήσεις πανικού. Είναι η υπόθεση του κ. Λιγνάδη. Πραγματικά, διαπιστώνουμε ότι η Κυβέρνηση αντιλαμβάνεται ότι είναι ένα γεγονός που την ξεπερνάει. Ακούσαμε κατά την κοινοβουλευτική διαδικασία τερατολογίες, σε ό,τι αφορά την ποινική διάσταση των προβλημάτων, ότι έγινε ο βιασμός από τον Ποινικό Κώδικα που εισηγήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ πλημμέλημα και ότι υπήρξε μία επιεικής αντιμετώπιση τέτοιων παραβατικών συμπεριφορών. Η πραγματικότητα είναι εντελώς αντίθετη. Μάλιστα, έχει θεσπιστεί και νέα μορφή βιασμού χωρίς βία, αλλά βεβαίως χωρίς τη συναίνεση του παθόντος που αποτελεί κακουργηματική πράξη. Με αυτό συνδέεται πολύ στενά το ζήτημα της κ. Μενδώνη. Και μου κάνει εντύπωση, πώς δεν το αντιλαμβάνεται η πλειοψηφία. Η κ. Μενδώνη προΐσταται ενός Υπουργείου, το οποίο δεν είναι ένα κοινό Υπουργείο. Είναι το Υπουργείο Πολιτισμού, στο οποίο πρέπει να υπάρχει η αποδοχή των φορέων του πολιτισμού στον πολιτικό τους προϊστάμενο. Δεν είναι ένα παραγωγικό Υπουργείο, για το οποίο δεν έχει καμμία σημασία αν ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου υπολήπτεται ή όχι τον Υπουργό. Έχει πολύ μεγάλη σημασία, λοιπόν, η κ. Μενδώνη, ο όποιος Υπουργός Πολιτισμού, να μπορεί να συνομιλεί, να συνδιαλέγεται με τους παράγοντες του πολιτισμού. Και αυτή τη νομιμοποίηση η κ. Μενδώνη την έχει απωλέσει. Άρα, δεν απομένει άλλος λόγος, παρά μόνο η παραίτηση. Και κάθε μέρα που περνάει, θα βαθαίνει το χάσμα ανάμεσα στο Υπουργείο Πολιτισμού και στους καλλιτέχνες, αλλά και την κοινωνία γενικότερα. Επί του προκειμένου νομοσχεδίου, θα αναφερθώ μόνο στην Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας και ακροθιγώς στις άλλες δύο αρχές. Ακούστε, η αναπηρία δεν είναι απλώς φυσικό χαρακτηριστικό του ατόμου. Είναι μια κοινωνική κατασκευή. Τα άτομα που υστερούν σε φυσικά ή νοητικά χαρακτηριστικά εξωθούνται στις υπώρειες, στο περιθώριο της κοινωνίας, ακριβώς γιατί η κοινωνία δεν τους δεξιώνεται, δεν τους υποδέχεται καλώντας τους ακριβώς με τα χαρακτηριστικά που έχουν, αλλά τους αντιμετωπίζει ωσάν να είναι κάποιοι άλλοι. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, το βαθύ πολιτικό περιεχόμενο της αντιμετώπισης της θέασης της αναπηρίας. Ακριβώς γι' αυτό τον λόγο, υπάρχει από πλευράς του ΣΥΡΙΖΑ μια ολιστική, μια συνολική αντιπαράθεση. Επομένως, δεν μιλάμε για επιμέρους διευθετήσεις στην καθημερινότητα των αναπήρων. Μιλάμε για μία συνολική αλλαγή της θέσης των αναπήρων συμπολιτών μας στην καθημερινή πραγματικότητα που βιώνουν. Θέλω, λοιπόν, να πω ότι με βάση αυτά που έχει εισηγηθεί ο κ. Γεραπετρίτης, η επιτροπή αυτή είναι ένα συμβουλευτικό όργανο περιορισμένης ισχύος και αντικειμένου, χωρίς ικανότητα ελέγχου ή δέσμευσης του κρατικού μηχανισμού, με δυσανάλογα αυξημένη δυνατότητα προσλήψεων. Κι εδώ, ξαναβλέπουμε το χούι, το οποίο δεν λέτε να κόψετε, το να φτιάχνετε στρατιές ημετέρων με κάθε τρόπο και με κάθε μέσον. Ουσιαστικά, δεν πρόκειται για αναβάθμιση των ζητημάτων της αναπηρίας, αλλά για υποβάθμιση. Η Κυβέρνηση απεκδύεται της ευθύνης για τη νομοθέτηση, την εφαρμογή και τον έλεγχο των πολιτικών αναπηρίας και την αναθέτει στην Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας που εξ ορισμού, όμως, δεν μπορεί να επιτελέσει αυτόν τον ρόλο. Έχουμε μια διαμετρικά αντίθετη πρόταση με τη δημιουργία μιας δομής, είτε σε επίπεδο Υφυπουργείου, η οποία θα εποπτεύει συνολικά όλον τον κρατικό μηχανισμό για την εισαγωγή, την εφαρμογή και την εμπέδωση πρακτικών, φιλικών προς τα άτομα με αναπηρίες. Πρέπει να υπάρξει μια νέα ατζέντα, με οριζόντιες πολιτικές για την αναπηρία σαν αυτές που ήδη έχει μιλήσει ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας και οι οποίες εδράζονται στα πεπραγμένα της προηγούμενης διακυβέρνησης, της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Και πραγματικά, δεν αντιλαμβάνομαι γιατί το κάνετε αυτό. Διαγράφετε ό,τι σημαντικά θεσμικό έγινε την προηγούμενη περίοδο. Ξαναφτιάχνουμε μια νέα αρχή, η οποία θα ξεκινήσει από το μηδέν. Είναι μία πάγια τακτική σας. Το ίδιο έκανε τηρουμένων των αναλογιών και η κ. Μενδώνη. Κατήργησε τη διαγωνιστική διαδικασία και επέλεξε με αδιαφανή κριτήρια τον συγκεκριμένο άνθρωπο, ο οποίος ουσιαστικά αποτελεί και την αρχή του τέλους της ηγεμονίας της Κυβέρνησης Μητσοτάκη. Δεν συναινούμε, λοιπόν, γι' αυτήν την άκριτη διόγκωση του Επιτελικού Κράτους. Έχετε κι ένα άλλο μείον. Στο κρίσιμο διάστημα της πανδημίας, που ας μην ξεχνάμε ότι από πέρυσι συμπληρώνεται σχεδόν ένας χρόνος, υπάρχει παντελής έλλειψη μέτρων για την κοινωνική, υγειονομική και οικονομική ενίσχυση των αναπήρων. Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο κ. Μητσοτάκης ως Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης το 2014, κατήργησε τα γραφεία προσβασιμότητας, τα οποία είχαν δημιουργηθεί σε δημόσιες υπηρεσίες για τον έλεγχο των δράσεων και πρόσβασης των αναπήρων στο φυσικό και δομημένο περιβάλλον. Αυτή είναι μία πράξη που τον ακολουθεί και δεν μπορεί να συμψηφιστεί με την πρωτοβουλία δημιουργίας μιας επιτροπής χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο. Κλείνω, λέγοντας δυο λόγια για την αναπηρία που μας αφορά άμεσα ως Βουλευτές. Πιστεύω, θεωρώ και το έχω εισηγηθεί στον κύριο Πρόεδρο της Βουλής ότι οι συνεδριάσεις της Βουλής πλέον πρέπει να μεταδίδονται με υποτιτλισμό. Οι κωφοί σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ξέρουν γράμματα, γνωρίζουν ανάγνωση και γραφή και επομένως, μπορούν να διαβάζουν. Ξέρουμε ότι είναι συμβολική η γλώσσα των κωφάλαλων. Δεν μπορεί να μεταδώσει τον πλούτο και το περιεχόμενο των νοημάτων που αναπτύσσονται κατά την κοινοβουλευτική διαδικασία και πρέπει εμείς οι ίδιοι στη Βουλή να δώσουμε ένα σήμα, ότι αντιλαμβανόμαστε ως Εθνική Αντιπροσωπεία τις περιστάσεις υπό τις οποίες βιώνει ένα μεγάλο τμήμα των συμπολιτών μας. Κλείνω, με δύο λόγια για την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και την Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής. Αναμφίβολα είναι δύο επιτροπές, οι οποίες έχουν έργο. Αποτελούνται από αξιόλογους ανθρώπους, από ανθρώπους, οι οποίοι έχουν αφήσει αποτύπωμα στη δημόσια ζωή. Δεν αντιλαμβάνομαι καθόλου τον λόγο που αυτές οι δύο επιτροπές δεν συνεχίζουν να μακροημερεύουν. Αντίθετα, βρίσκετε πάλι αφορμή να τις αλλάξετε εν μέρει, ώστε να μπορέσετε να αντικαταστήσετε τα καταξιωμένα στελέχη που πρωταγωνίστησαν στη λειτουργία αυτών των επιτροπών με ανθρώπους, οι οποίοι είναι του περιβάλλοντός σας, ώστε να αναπαράγεται το υφιστάμενο σύστημα εξουσίας.
Ολοκληρώστε, κύριε Ξανθόπουλε, σας παρακαλώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Αυτή είναι η τελευταία μου φράση. Δεν αντιλαμβάνεστε ότι με τον τρόπο αυτό απαξιώνετε και το έργο των επιτροπών και τους ανθρώπους. Γι' αυτόν τον λόγο πρέπει να καταψηφιστεί όλη αυτή η νομοθετική σας πρωτοβουλία. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε Ξανθόπουλε. Ο κ. Διονύσιος Καλαματιανός έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ξεκινήσω με τα χθεσινά απαράδεκτα γεγονότα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Δυστυχώς, καταλάβαμε τι εννοούσαν τα κυβερνητικά στελέχη, όταν έλεγαν ότι με τους νόμους που ψηφίζετε η δημοκρατία πια μπαίνει στα πανεπιστήμια. Όλοι οι δημοκρατικοί πολίτες της χώρας ένιωσαν αποτροπιασμό για τις χθεσινές εικόνες: Αναίτιοι και σκληροί ξυλοδαρμοί φοιτητών, χρήση χημικών και συλλήψεις στον σωρό. Αυτό είναι το όραμά σας για τα πανεπιστήμια; Προφανώς η βία και η καταστολή είναι η συνταγή του κ. Χρυσοχοΐδη και όλων σας για κάθε αντίδραση στα σχέδιά σας. Στοχοποιείτε τις νέες και τους νέους. Είστε απέναντι στη νεολαία και στην κοινωνία. Όμως, όσο και να προσπαθείτε, δεν θα καταφέρετε να φοβίσετε και να τρομοκρατήσετε. Οι νεολαίοι μας θα συνεχίσουν να αγωνίζονται για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες για ένα δημόσιο πανεπιστήμιο που θα διοικείται δημοκρατικά και θα προάγει τη γνώση, την παιδεία, την παραγωγική ανασυγκρότηση και την κοινωνική συνείδηση. Έρχομαι τώρα στο νομοσχέδιο που συζητάμε και θα επιμείνω στην Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας που δημιουργείτε. Προσπαθείτε να φιλοτεχνήσετε ένα προφίλ δήθεν κοντά στα άτομα με αναπηρίες και με χρόνιες παθήσεις. Ιδρύετε άλλη μια κατ' επίφαση ανεξάρτητη αρχή, που, βεβαίως, θα είναι παρά τω Πρωθυπουργώ. Όμως, στην πραγματικότητα υποβαθμίζετε τα προβλήματα που απασχολούν τους συνανθρώπους μας με αναπηρίες. Η αρχή αυτή δεν θα έχει τη δυνατότητα να συντονίζει, να ελέγχει και να εφαρμόζει τις πολιτικές για τα δικαιώματα των αναπήρων στην προσβασιμότητα. Αν θέλατε να πετύχετε αυτόν τον στόχο, κύριε Υπουργέ, θα έπρεπε να επιδιώξετε κλαδικές και κάθετες πολιτικές σε όλα τα Υπουργεία. Η αρχή που φτιάχνετε είναι ένα απλό συμβουλευτικό όργανο περιορισμένης ισχύος και αντικειμένου. Θα πρέπει πάντα να έχουμε υπ' όψιν μας ότι ο τρόπος που μια πολιτεία, μια κοινωνία στο σύνολό της αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία αποδεικνύει τον βαθμό της ενσυναίσθησης και του πολιτισμού. Οι ανάπηροι και οι άνθρωποι με χρόνιες παθήσεις δεν είναι μια μικρή κοινωνική κατηγορία, αλλά αποτελούν παγκοσμίως μια από τις μεγαλύτερες κοινωνικές ομάδες που βιώνουν καταπίεση, ανισότητες, ρατσισμό και διακρίσεις. Με τη σύσταση της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας δεν οργανώνετε κάτι ουσιαστικό για να ωφεληθούν οι ανάπηροι. Χρησιμοποιείτε, βέβαια, πομπώδεις τίτλους για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μέσα στα μνημόνια και παρά τους δημοσιονομικούς περιορισμούς προσπάθησε να διευκολύνει τη ζωή των ατόμων με αναπηρία και του οικείου περιβάλλοντός τους. Αναφέρω ενδεικτικά μερικές πρωτοβουλίες: Συγκεντρώσαμε στον ΟΠΕΚΑ, το ειδικό νομικό πρόσωπο που συνεστήθη, όλα τα αναπηρικά προνοιακά επιδόματα και τα αποδώσαμε ψηφιακά κάθε μήνα για πρώτη φορά. Νομοθετήσαμε το 15% των προσλήψεων στο δημόσιο να καλύπτεται από ανάπηρους και τις οικογένειές τους. Αποτρέψαμε την αξιολόγηση της αναπηρίας με βάση το μοντέλο της λειτουργικότητας, αυτό που ήθελαν να επιβάλουν οι δανειστές για να κόψουν αναπηρικά επιδόματα και συντάξεις. Τώρα, δυστυχώς, βλέπουμε ότι η Κυβέρνηση το επαναφέρει με το Εθνικό Σχέδιο Δράσης και το σχέδιο Πισσαρίδη για τους ανάπηρους με σοβαρές βλάβες. Ξεκινήσαμε, παράλληλα, μεγάλες αλλαγές στα ΚΕΠΑ. Δημιουργήσαμε τον ηλεκτρονικό φάκελο αναπηρίας, που απαλλάσσει τον ανάπηρο από την ανάγκη φυσικής παρουσίας σε όλα τα στάδια, από την αίτηση μέχρι την πιστοποίηση στα ΚΕΠΑ, εκτός από την ημέρα εξέτασής του. Συνέβαλα και εγώ σε αυτό ως διοικητής του ΙΚΑ - ΕΤΑΜ και είμαι πραγματικά περήφανος για αυτήν την εξέλιξη που ανακούφισε πραγματικά τους ανάπηρους. Επεξεργαστήκαμε και εκδώσαμε τον νέο ενιαίο πίνακα προσδιορισμού ποσοστών αναπηρίας που περιλαμβάνει νέες παθήσεις, διακόσιες τριάντα πέντε έναντι εκατόν σαράντα πέντε που είχε ο προηγούμενος πίνακας. Ενισχύσαμε με κρατικές επιχορηγήσεις την προσβασιμότητα σε δημόσια κτήρια και υπαίθριους χώρους. Αλλάξαμε το θεσμικό πλαίσιο της ειδικής αγωγής με έμφαση στη συμπεριληπτική εκπαίδευση και προκηρύξαμε τον Απρίλιο του 2019 την πρόσληψη τεσσάρων χιλιάδων πεντακοσίων εκπαιδευτικών ειδικής αγωγής. Αυτές τις προσλήψεις, δυστυχώς, η Κυβέρνηση τις καθυστέρησε δεκατέσσερις μήνες. Στην καθημερινή αγωνία των γονιών για το τι θα γίνουν τα παιδιά μας όταν λείψουμε εμείς απαντήσαμε με νέο νομοθετικό πλαίσιο για τις στέγες υποστηριζόμενης διαβίωσης. Εντάξαμε εκατόν εξήντα στέγες στα ΠΕΠ του ΕΣΠΑ, τις οποίες «πάγωσε» η Κυβέρνηση, όπως και τα εκατό κέντρα στήριξης οικογένειας στα κέντρα κοινότητας. Αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρά τους περιορισμούς, συνέβαλαν ουσιαστικά στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των αναπήρων. Μέσα στην πανδημία αυτή η ανάγκη μεγαλώνει. Σύμφωνα με πολλές διεθνείς μελέτες, η υγειονομική κρίση πλήττει εντονότερα τους ανάπηρους τόσο υγειονομικά όσο και οικονομικά, υποβαθμίζει ακόμα περισσότερο την ποιότητα της καθημερινής ζωής τους και εντείνει τα βιώματα ανασφάλειας και απομόνωσης. Παρ' όλα αυτά, μέσα στην πανδημία, βλέπουμε την Κυβέρνηση ότι μείωσε κατά 96 εκατομμύρια ευρώ το 2020 και κατά 88 εκατομμύρια ευρώ το 2021 τα κονδύλια για τα αναπηρικά επιδόματα σε σχέση με αυτά που χορηγούσε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το 2019. Μάλιστα, αυτήν τη στιγμή έχουν σωρευθεί πάνω από σαράντα χιλιάδες εκκρεμείς αιτήσεις στα ΚΕΠΑ και πολλοί ανάπηροι και οι οικογένειές τους δεν έχουν ούτε τα στοιχειώδη για να επιβιώσουν. Παρ' όλα αυτά, η Κυβέρνηση απέρριψε την τροπολογία μας, με την οποία προτείναμε να δοθεί διπλό αναπηρικό επίδομα στις γιορτές των Χριστουγέννων. Δεν έγινε δεκτή η πρότασή μας. Επιπλέον, η Κυβέρνηση δεν έχει προβλέψει καμμία προτεραιοποίηση των αναπήρων στους εμβολιασμούς. Ακόμα περιμένουν να εμβολιαστούν. Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι η ανακούφιση και η ουσιαστική στήριξη των αναπήρων δεν είναι στις προτεραιότητές σας. Τώρα θέλω να αναφερθώ στις προτάσεις μας για το μέλλον σε συμπλήρωση όσων πράξαμε στην προηγούμενη κυβερνητική μας θητεία. Αναφέρθηκε και ο Πρόεδρός μας, ο Αλέξης Τσίπρας, σε αυτές. Οι προτάσεις μας κινούνται σε τέσσερις βασικούς άξονες. Ο πρώτος άξονας είναι να αλλάξουμε την καθημερινότητά του αναπήρου. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί - και λέω κάποια παραδείγματα - με την εξασφάλιση προσωπικού βοηθού ή φροντιστή, ανάλογα με τις ανάγκες ακόμα και σε εικοσιτετράωρη βάση, με την αύξηση της δαπάνης των επιδομάτων αναπηρίας και τη χορήγησή τους ανεξάρτητα από ηλικιακά κριτήρια με άρση των υφιστάμενων αδικιών σε κατηγορίες αναπήρων. Επίσης, είναι αναγκαίο όλα τα κτήρια δημόσιας χρήσης να προσαρμοστούν, ώστε να γίνουν προσβάσιμα και ασφαλή για τους ανάπηρους και τα εμποδιζόμενα άτομα. Ο δεύτερος άξονας είναι να διασφαλίσουμε το μέλλον του αναπήρου. Αυτό μπορούμε να το πετύχουμε με την ενίσχυση και τον πολλαπλασιασμό των δημόσιων δομών διάγνωσης για την έγκαιρη και έγκυρη διάγνωση της βλάβης για παιδιά και ενήλικες, με την προώθηση της συμπεριληπτικής ενταξιακής εκπαίδευσης που ανέφερα προηγουμένως με δωρεάν παράλληλη στήριξη για τους μαθητές, με την υποχρεωτική παροχή διευκολύνσεων ως προς το ωράριο, τον χώρο εργασίας και τις άδειες. Ο τρίτος άξονας είναι να αλλάξουμε τον τρόπο πιστοποίησης και αποκατάστασης της βλάβης. Γι' αυτό προτείνουμε αναδιάρθρωση των ΚΕΠΑ, αύξηση του αριθμού τους, διπλασιασμό των γιατρών στις επιτροπές, πρόσληψη κοινωνικών ειδικοτήτων στελέχωσης των επιτροπών, διεύρυνση του πίνακα προσδιορισμού με νέες σπάνιες παθήσεις και χρόνιες μη αναστρέψιμες παθήσεις. Παράλληλα, προτείνουμε τη δημιουργία πάσου αναπήρου συνδεδεμένο με τον ηλεκτρονικό του φάκελο. Ο τέταρτος άξονας είναι να υλοποιήσουμε το σύνθημα του αναπηρικού κινήματος: «Τίποτα για εμάς, χωρίς εμάς». Είναι απαραίτητη η συμμετοχή των αναπήρων σε όλα τα επίπεδα της λήψης αποφάσεων, στο κεντρικό κράτος, στην αυτοδιοίκηση Α΄ και Β΄ βαθμού και στη Βουλή.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να τονίσω ότι το συνολικό νομοθετικό πλαίσιο είναι αυτό που φανερώνει ποιες είναι οι κοινωνίες που στοχεύουν στη συμπερίληψη, στην ισοτιμία, στη χειραφέτηση των αναπήρων και ποιες είναι οι κοινωνίες που χαρακτηρίζονται από διαχωρισμούς, αποκλεισμούς και ανισοτιμία. Εμείς στην κυβερνητική μας θητεία, παρά τους δημοσιονομικούς περιορισμούς, κάναμε πολλά βήματα βελτίωσης. Δεν ισχυριζόμαστε ότι τα λύσαμε όλα. Υπάρχουν ακόμα πολλά που πρέπει να γίνουν. Έχουμε, όμως, την πεποίθηση ότι μπορούμε και θέλουμε να κάνουμε περισσότερα για τους ανάπηρους συνανθρώπους μας, γιατί το δικαιούνται και το αξίζουν. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε ο κύκλος των ομιλητών. Έχει ζητήσει τον λόγο για να δευτερολογήσει μόνο η κ. Φωτίου. Κυρία Φωτίου, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Επειδή αναφέρθηκε σε μένα η Υφυπουργός, θα πάρω λίγο χρόνο ακόμα. Επτά λεπτά έχω κανονικά, κύριε Πρόεδρε. Δευτερολογία κάνω. Πολλά έχουν ειπωθεί μέχρι τώρα, κύριε Πρόεδρε. Εμείς παίρνουμε πολλά μηνύματα από τους ανάπηρους που παρακολουθούν, οι οποίοι επισημαίνουν ότι το θέμα της αναπηρίας δεν είναι φιλανθρωπία, δεν είναι θέμα ατομικής ευαισθησίας κανενός. Είναι θέμα βαθιά πολιτικό και περιμένουν επιτέλους αντί για γνωμοδοτικές αρχές, να αντιμετωπιστούν τα προβλήματά τους. Πολλά πράγματα λέχθηκαν σε σχέση με το τι κάναμε και το τι προτείνουμε από εδώ και πέρα, όπως τα είπε και ο Αλέξης Τσίπρας πριν δέκα μέρες για το πρόγραμμά μας για την αναπηρία. Είπαμε - και το είπαν και οι συνάδελφοι - ότι αλλάζουμε την καθημερινότητα του αναπήρου, με βάση την αξιοπρεπή και αυτόνομη διαβίωση και την προσβασιμότητα. Αναγνωρίζοντας το αυξημένο κόστος ζωής των αναπήρων, συγκεντρώσαμε στον ΟΠΕΚΑ όλα τα αναπηρικά προνοιακά επιδόματα, τα αποδώσαμε ψηφιακά για πρώτη φορά - για πρώτη φορά! - την ίδια μέρα κάθε μήνα, τα εξαιρέσαμε από το φορολογητέο εισόδημα και τα αποσυνδέσαμε από εισοδηματικά κριτήρια, ώστε να μπορούν οι ανάπηροι να ωφελούνται από όλες τις παροχές του κράτους. Τώρα λέμε ότι προχωράμε στην εξασφάλιση προσωπικού βοηθού ανάλογα με τις ανάγκες, ακόμη και σε εικοσιτετράωρη βάση, στην αύξηση της δαπάνης των επιδομάτων αναπηρίας και χορήγησής τους ανεξαρτήτως ηλικιακών κριτηρίων, όπως γίνεται αδίκως για τους κωφούς, με άρση των υφισταμένων αδικιών σε κατηγορίες αναπήρων. Τρίτον, προχωρούμε στη χορήγηση παροχών κύησης και μητρότητας σε είδος και χρήμα για ανάπηρες γυναίκες από την έναρξη της κύησης και για τρία χρόνια, ενίσχυση των αναπήρων στην παραγωγή του πολιτιστικού περιεχομένου, καθώς και στην καθολική και δωρεάν προσβασιμότητα στους χώρους πολιτισμού, αθλητισμού, αναψυχής και πρόγραμμα δωρεάν διακοπών των αναπήρων. Δύο πράξεις έχουν μεγάλη σημασία για την καθολική προσβασιμότητα στο φυσικό δομημένο και ψηφιακό περιβάλλον. Όλα τα κτήρια δημόσιας χρήσης εντός τριετίας προσαρμόζονται, ώστε να γίνουν προσβάσιμα και ασφαλή για τους ανάπηρους και τα εμποδιζόμενα άτομα και δεύτερον, είκοσι γειτονιές πόλεων στην επικράτεια μετατρέπονται πιλοτικά σε πλήρως προσβάσιμες γειτονιές για όλους. Διασφαλίζουμε το μέλλον του ανάπηρου. Τι παραδώσαμε; Αλλάξαμε το θεσμικό πλαίσιο της ειδικής αγωγής με έμφαση στη συμπεριληπτική εκπαίδευση. Προκηρύξαμε τον Απρίλιο του 2019 την πρόσληψη τεσσερισήμισι χιλιάδων εκπαιδευτικών ειδικής αγωγής και αυτές τις προσλήψεις τις καθυστερήσατε δεκατέσσερις μήνες. Επεξεργαστήκαμε την εθνική στρατηγική για την αποϊδρυματοποίηση, με τον εμβληματικό νόμο για την αναδοχή και υιοθεσία, που λειτουργεί ψηφιακά από τον Απρίλιο του 2019 και ιδρύσαμε εκατόν εξήντα στέγες υποστηριζόμενης διαβίωσης, που ακόμη δεν έχετε υλοποιήσει, απαντώντας στην αγωνία των γονιών για το μέλλον των παιδιών τους, όταν αυτοί θα εκλείψουν. Ενισχύσαμε το δικαίωμα των αναπήρων στην εργασία. Για πρώτη φορά, με νόμο, το 15% των προσλήψεων στο δημόσιο καλύπτονται από αναπήρους και τις οικογένειές τους και σκοπεύουμε να το επεκτείνουμε και στον ιδιωτικό τομέα, όταν με το καλό θα έρθουμε στην κυβέρνηση. Για πρώτη φορά άτομα με νοητικές βλάβες και ψυχικά ασθενείς δεν χάνουν το επίδομά τους όταν αποκτούν εργασία. Αυτό το επεκτείνουμε και σε αναπήρους με κινητικές και αισθητηριακές βλάβες. Προτείνουμε την ενίσχυση και τον πολλαπλασιασμό των δημόσιων δομών διάγνωσης, για την έγκυρη και έγκαιρη διάγνωση της βλάβης για παιδιά και ενήλικες και την προώθηση της συμπεριληπτικής ενταξιακής εκπαίδευσης, με δωρεάν παράλληλη στήριξη για μαθητές, την υποχρεωτική παροχή διευκολύνσεων ως προς το ωράριο, τον χώρο της εργασίας, την ελεγχόμενη τηλεργασία και τις άδειες για φροντίδα της βλάβης. Αλλάζουμε την πιστοποίηση… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, έχω κάνει λάθος; Έχω επτά λεπτά χρόνο δευτερολογίας.
Δεν σας διέκοψα. Το ρολόι χτύπησε.
Γιατί βαράνε τα κουδούνια; Χάνω τον ειρμό μου με αυτόν τον τρόπο.
Το χρονόμετρο χτυπάει μόνο του. Δεν σας διέκοψα εγώ.
Εσείς βάζετε όμως τον χρόνο.
Βάζω αθροιστικά το χρόνο της πρωτολογίας και της δευτερολογίας.
Αλλάζουμε την πιστοποίηση στα ΚΕΠΑ. Πραγματοποιήσαμε μεγάλες αλλαγές στα ΚΕΠΑ με τον ηλεκτρονικό φάκελο αναπηρίας που απαλλάσσει τον ανάπηρο από την ανάγκη φυσικής παρουσίας σε όλα τα στάδια, από την αίτηση μέχρι την πιστοποίηση στα ΚΕΠΑ, εκτός από τη μέρα της εξέτασής του. Το «παγώσατε». Αποτρέψαμε την αξιολόγηση της αναπηρίας με βάση το μοντέλο της λειτουργικότητας. Τα είπαμε αυτά. Προσθέσαμε σαράντα πέντε σπάνιες και χρόνιες νόσους, αυτές που κρίνονται άπαξ για τη χορήγηση επιδόματος δια βίου. Συμπεριλάβαμε ενενήντα νέες παθήσεις στον νέο ενιαίο πίνακα προσδιορισμού ποσοστών αναπηρίας και εφαρμόσαμε για πρώτη φορά σύστημα εξ αποστάσεως διερμηνείας για τους κωφούς και βαρήκοους μέσω κινητού, σε εικοσιτετράωρη βάση, το σύστημα RELAY. Προτείνουμε αναδιάρθρωση των ΚΕΠΑ, αύξηση κατά 30% του αριθμού τους, διπλασιασμό των ιατρών στις επιτροπές κρίσης, πρόσληψη κοινωνικών ειδικοτήτων στελέχωσης των επιτροπών, διεύρυνση του ενιαίου πίνακα ποσοστού της αναπηρίας με νέες σπάνιες παθήσεις και χρόνιες, μη αναστρέψιμες, επέκταση σε όλη την επικράτεια του ηλεκτρονικού φακέλου ανάπηρου, με αίτηση από το σπίτι του και σύνδεσή του με το πάσο του αναπήρου, για την ψηφιακή και φυσική προσβασιμότητα σε υπηρεσίες και επιδόματα. Θα απαντήσω τώρα σε όσα προσωπικά μου πρόσαψε η Υφυπουργός, η κ. Μιχαηλίδου. Είπε ότι εγώ γενικά χρησιμοποιώ ένα περιτύλιγμα αναλήθειας. Θα μιλήσω για το περιτύλιγμα αναλήθειας που ξετύλιξε στην ομιλία της η Υφυπουργός. Μέσα σε οκτώ λεπτά εννέα αναλήθειες ή λαθροχειρίες και περισσή σύγχυση. Πρώτον, η οριστική πρόταση της Κυβέρνησης για το Ταμείο Ανάκαμψης δεν έχει ακόμη αποσταλεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Άρα, προς τι οι ψευδείς ανακοινώσεις ότι εφαρμόζεται πρόγραμμα πρώιμης παρέμβασης για παιδιά στο φάσμα του αυτισμού σε βρεφονηπιακούς σταθμούς που χρηματοδοτούνται από το Ταμείο Ανάκαμψης; Δεύτερον, οι ανάπηροι δεν προτεραιοποιήθηκαν στους εμβολιασμούς. Αυτοί που εμβολιάστηκαν είναι, όπως είπε, ηλικιωμένοι και χρονίως πάσχοντες στις δομές, σε ιδρύματα. Ελπίζω να ξέρει τη διαφορά. Τρίτον, πώς δώσατε περισσότερα χρήματα για την αναπηρία; Διαβάστε τον προϋπολογισμό που καταθέσατε. Είναι δημόσια έγγραφα. Είναι 97 εκατομμύρια λιγότερα το 2020 από το 2019 και 88 εκατομμύρια λιγότερα το 2021 από το 2019. Κάντε τις αφαιρέσεις. Τέταρτον, αναφέρατε ότι έχετε κάνει εθνικό μηχανισμό για τους ανάπηρους. Ενάμιση χρόνο μετά αγνοεί η κυρία Υφυπουργός τι της παραδώσαμε. Της παραδώσαμε ψηφιακό εθνικό μηχανισμό παρακολούθησης, αξιολόγησης, συντονισμού των πολιτικών κοινωνικής ένταξης και συνοχής. Τρέχει σε διακόσια σαράντα κέντρα κοινότητας και στον ΟΠΕΚΑ από το 2017. Δεν είναι εθνικός μηχανισμός για την αναπηρία. Πέμπτον, δώσατε 25% περισσότερα voucher σε ανάπηρα παιδιά. Ξέρατε καλά ότι τα δίνετε για το θεαθήναι, γιατί δεν υπήρχαν θέσεις και γι' αυτό δεν απορροφήθηκαν, δεν χρησιμοποιήθηκαν. Δεν θα κοροϊδέψουμε και τα παιδιά με αναπηρίες! Έκτον, είπατε ότι προκηρύξατε τριακόσιες πενήντα θέσεις…
Ολοκληρώστε, κυρία συνάδελφε.
Τελειώνω σε ένα λεπτό.
Έχετε εξαντλήσει…
Δεν θα γίνει τώρα ο συμψηφισμός. Θα τα πω! Είπατε ότι προκηρύξατε τριακόσιες πενήντα θέσεις για τα κέντρα κοινωνικής πρόνοιας πρώτη φορά. Εκδώσαμε εμείς την ΠΥΣ 33/2006 για αυτές και παραπάνω θέσεις. Τις βρήκατε έτοιμες και τις προκηρύξατε ένα χρόνο μετά. Το καλύτερο, όμως, όλων είναι ότι με κατηγορήσατε προσωπικά ότι οικειοποιήθηκα πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας για το βοηθό αναπήρου και το πάσο αναπηρίας και νομοθέτησα, με πρωτογενή νομοθεσία και δελτία τύπου, χωρίς δευτερογενή νομοθεσία και εφαρμοστικές διατάξεις. Εδώ ο λαός, κύριε Υπουργέ, λέει το χαριτωμένο «είπε ο γάιδαρος…» κ.λπ.. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Για να δούμε το παράδειγμα του νόμου της αναδοχής και υιοθεσίας. Το 2018 ο νόμος αναδοχής και υιοθεσίας, με δεκαεπτά ΚΥΑ και ΥΑ, είναι ένα εφαρμοστικό ψηφιακό σύστημα που λειτουργεί από τον Απρίλιο του 2019 και με πλήρη εφαρμογή. Βάλατε τον Πρωθυπουργό να εγκαινιάσει δύο φορές υφιστάμενο νόμο και όχι μόνο αυτό, να εγκαινιάσει και υφιστάμενο ψηφιακό σύστημα, το «Anynet», που λειτουργούσε ήδη έναν χρόνο.
Κυρία Φωτίου, σας παρακαλώ, ολοκληρώστε. Έχετε πάει στα δέκα λεπτά. Πρέπει να τελειώσουμε. Δεν γίνεται αυτό το πράγμα.
Θα τα ακούσετε. Όσο για τα ταιριάσματα παιδιών και γονιών που έγιναν με το «Anynet», δυστυχώς, ανακοινώνετε ψευδή στοιχεία. Είναι τεράστιας σημασίας αυτό που λέω.
Δεν είναι σωστό να κλείσουμε τα μικρόφωνα, αλλά δεν μπορείτε να μιλάτε τόση ώρα.
Ανακοινώνετε ψευδή στοιχεία. Δεν είναι πεντακόσια τα ταιριάσματα γονιών και παιδιών. Δεν είναι ούτε εκατό και θα το αποδείξω. Όγδοον, δεν έχουμε καμμία διάθεση να οικειοποιηθούμε την κάρτα αναπηρίας, γιατί είναι ξεπερασμένο και άχρηστο τεχνολογικό μέσο. Απαιτεί ειδικές συσκευές ανάγνωσης και ο κάθε φορέας μέσω αυτού αποκτά πρόσβαση σε προσωπικά δεδομένα.
Κυρία Φωτίου, δεν είναι σωστό να κλείσουμε το μικρόφωνο. Σας παρακαλώ πολύ!
Θα σας εξηγήσουμε τη διαφορά άλλη φορά.
Εκεί το χαβά σας!
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Κάντε υπομονή ένα λεπτό. Δέκα λεπτά μιλάω.
Κάνετε λάθος. Έχετε μιλήσει συνολικά είκοσι επτά λεπτά.
Ακούσαμε, λοιπόν, το εξής ασύλληπτο από τον κ. Παπαδημητρίου, ο οποίος θυμήθηκε εξαιτίας της υπόθεσης Λιγνάδη τα δικαιώματα των ομόφυλων που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βοηθά με τη στάση του.
Δεν το έχω κάνει ποτέ να κλείσουμε το μικρόφωνο. Σας παρακαλώ πολύ!
Τι σχέση έχουν τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων με την υπόθεση Λιγνάδη;
Σε αυτό το Κοινοβούλιο δεν έχουμε κλείσει ποτέ μικρόφωνο.
Τι σχέση έχουν οι ομοφυλόφιλοι με τα ζητήματα παιδεραστίας και βιασμών; Δεν ξεχνώ ότι το 2018…
Μη με αναγκάσετε να κλείσω το μικρόφωνο.
Δεν πειράζει. Θα τα πω. Δεν ξεχνώ το 2018 που καταψήφισε η Νέα Δημοκρατία το δικαίωμα ομόφυλου ζευγαριού με σύμφωνο συμβίωσης να πάρει ένα παιδί ως ανάδοχη οικογένεια.
Αυτό που κάνετε είναι αντισυναδελφικό.
Και μια και είστε εδώ και διαμαρτύρεστε, κύριε Υπουργέ, a propos, θα υποστηρίξετε τον πολιτικό γάμο των ομοφυλοφίλων;
Παραβιάσατε τον χρόνο στην πρωτολογία σας. Έχετε υπερκαλύψει κατά πολύ το συνολικό χρόνο. Δεν είναι σωστό αυτό που κάνετε.
Δεν πειράζει.
Έχουμε πει στη Διάσκεψη των Προέδρων να μη διακόπτουμε. Είναι στοιχειώδης ευγένεια να το κάνουμε.
Έχω βαρεθεί τον πολιτισμό σε αυτήν την Αίθουσα εις βάρος της Αντιπολίτευσης.
Μα, δεν είναι έτσι όπως το λέτε. Κάνετε λάθος. Όλοι οι Προεδρεύοντες σέβονται τους ομιλητές, αλλά αυτό το κακό πράγμα με εσάς δεν γίνεται. Και δεν είναι η πρώτη φορά. Με συγχωρείτε. Μα, δεν είναι σωστό. Είναι αντισυναδελφικό. Δεν μπορεί να κόβουμε τους συναδέλφους σας και εσείς να έχετε αυτήν την αυθαιρεσία.
Αφήστε τα αυτά, κύριε Πρόεδρε.
Εν πάση περιπτώσει, δεν θέλει να μιλήσει κανείς άλλος από τους εισηγητές. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Μπορώ να δώσω ένα μέρος του χρόνου στην κυρία Φωτίου να συμπληρώσει, αν δεν έχει ολοκληρώσει.
Κύριε Υπουργέ, δικαιούστε δεκαοκτώ λεπτά.
Δεν θα τα χρησιμοποιήσω, κύριε Πρόεδρε.
Ωραία, θα σας βάλω δεκαπέντε και από εκεί και πέρα, βλέπουμε. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Φωτίου, δεν θέλω να αισθάνεστε αδικημένη. Μιλήσατε τα δώδεκα λεπτά που μιλήσατε, δεν είπατε τίποτα για το νομοσχέδιο. Αναμενόμενο. Δεν περίμενα, δεν είχα την προσδοκία, δεν είχα την αισιοδοξία ότι σήμερα θα ακούγαμε για το νομοσχέδιο. Ήρθατε εδώ. Ο κοινοβουλευτικός σας εκπρόσωπος μίλησε γενικώς περί της πολιτικής της Κυβέρνησης αναφερόμενος σε αυτά τα οποία αναφέρθηκε. Ο σεβαστός πρώην Πρόεδρος της Βουλής, ο κ. Βούτσης, μίλησε για τον Κουφοντίνα. Και εσείς μιλήσατε για την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο 2015-2019 στα κοινωνικά. Μία κουβέντα, έστω για τα μάτια του κόσμου, για το νομοσχέδιο αυτό…
Την πρωτολογία μου δεν την ακούσατε;
Κυρία Φωτίου, σας διέκοψε κανείς; Μα, σας διέκοψε κανείς τόση ώρα; Αφήστε τον Υπουργό να μιλήσει.
Είναι ντροπή να λέει ότι δεν μίλησα για το νομοσχέδιο.
Κριτική κάνει. Και εσείς κάνατε κριτική και μάλιστα, σε απούσα Υπουργό. Σας παρακαλώ!
Σεβαστείτε εμάς, κυρία Φωτίου.
Μα, λέει ότι δεν μίλησα για το νομοσχέδιο.
Σας παρακαλώ, κυρία Φωτίου. Δεν είναι χώρος εντυπωσιασμού η Βουλή. Ορίστε, κύριε Υπουργέ.
Να μιλήσουμε, λοιπόν, για τα θέματα του σημερινού νομοσχεδίου, το οποίο κατά την άποψή μου είναι ένα σημαντικό νομοσχέδιο. Δυστυχώς, η επικαιρότητα σε πολλά σημεία υπερκάλυψε τη συζήτηση για το νομοσχέδιο αυτό και αισθάνομαι ιδιαιτέρως άσχημα για το ζήτημα αυτό. Δυο λόγια για την ιστορία, μέχρι να φτάσουμε εδώ. Πράγματι, υπάρχει μια αλληλουχία γεγονότων που μας οδήγησε στο σήμερα. Σε ό,τι αφορά τις δύο επιτροπές, την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και την Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής αρχικώς και σήμερα Τεχνοηθικής, ήταν η κυβέρνηση το 1998, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ τότε, η οποία εισήγαγε τις δύο επιτροπές, οι οποίες για την εποχή ήταν πράγματι καινοτόμες. Ήταν ένα επίκαιρο ψήφισμα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, το οποίο υιοθετήθηκε. Η Επιτροπή Βιοηθικής στην πραγματικότητα αποτύπωσε τα κελεύσματα των καιρών. Ήταν μια ανάγκη η οποία τότε προέκυπτε. Τα ζητήματα ηθικής των επιστημών προέκυπταν τότε κατ' εξοχήν, οπότε ήταν μια γρήγορη ανταπόκριση της τότε κυβέρνησης. Βεβαίως, συν τω χρόνω, παρουσιάστηκε η ανάγκη να υπάρχει μετεξέλιξη αυτών των δύο επιτροπών προς δύο κατευθύνσεις. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου είναι πράγματι μια επιτυχημένη επιτροπή. Κι εγώ εθήτευσα σε αυτήν για μία τριετία ως εκπρόσωπος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Παρήγαγε ένα σημαντικό έργο. Χρειαζόταν μία ανανέωση. Χρειαζόταν ενδυνάμωση και όχι μόνο χρειάζονταν την ενδυνάμωση αυτή, για να μπορέσει να παράγει καλύτερο έργο, αλλά γιατί αυτό είναι και απαίτηση από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, έτσι ώστε να διατηρήσει το status που έχει στην κατηγοριοποίηση. Σε ό,τι δε αφορά την Επιτροπή Βιοηθικής, η αλήθεια είναι ότι η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση έχει δημιουργήσει πολύ περισσότερες και νέες ανάγκες. Όλοι πλέον αντιλαμβανόμαστε τι σημαίνει να υπάρχει ηθική όχι μόνο στον κλασικό τομέα των επιστημών, αλλά η αντίστοιχη ηθική να διέρχεται και του κομματιού του ψηφιακού μετασχηματισμού, ιδίως δηλαδή των νέων τεχνολογιών. Δεν είναι τυχαίο ότι το Φεβρουάριο του 2020 εξεδόθη «λευκή βίβλος» από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που αφορούσε την τεχνητή νοημοσύνη. Και βεβαίως, ήδη από το 2019 έχουμε στο πλαίσιο πάλι της Ευρωπαϊκής Ένωσης κώδικα δεοντολογίας για τα ζητήματα αυτά. Η όσμωση βιοηθικής και τεχνολογίας είναι αναγκαία. Έτσι εμφανίζεται πλέον σε όλα τα μεγάλα διοικητικά συστήματα και νομίζω ότι θα προσδώσει πάρα πολύ μεγάλη ενέργεια στα ζητήματα αυτά. Η τρίτη επιτροπή, η Επιτροπή Προσβασιμότητας, είναι πράγματι μία νέα επιτροπή. Κι εκεί, πράγματι, τα πράγματα, ο σχετικός μετασχηματισμός, τα βήματα μπροστά ξεκίνησαν το 2017 επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με τον ν.4488, όπου πράγματι υπήρξε η καθιέρωση ενός συντονιστικού μηχανισμού, ο οποίος θα μπορούσε να αναλάβει το πραγματικά δύσκολο έργο να μπορέσει να ενεργοποιήσει, να συντονίσει, να παρακολουθήσει πολιτικές οι οποίες αφορούσαν τα άτομα με αναπηρία. Ήταν ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα, για το οποίο θα μου επιτρέψετε να πω ότι δεν υπήρξε επί μία διετία καμμία απολύτως ενέργεια. Δεν ενεργοποιήθηκε ο μηχανισμός αυτός, δεν προωθήθηκε και δεν υπήρχε καμμία απολύτως δράση στο πλαίσιο αυτού του συντονιστικού μηχανισμού που ορίστηκε ότι θα ήταν ο Υπουργός Επικρατείας. Αντιθέτως, αμέσως μετά την ψήφο εμπιστοσύνης στην παρούσα Κυβέρνηση, στις 6 Αυγούστου, δύο βδομάδες μόνο μετά από την ψήφο εμπιστοσύνης, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός κάλεσε το αναπηρικό κίνημα στο γραφείο του και δεσμεύτηκε ότι ενεργοποιείται αμέσως ο συντονιστικός μηχανισμός, θα καταρτιστεί ένα Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία και θα υπάρξει και η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας, όπως προβλέφθηκε ως πρώτη μεγάλη δράση. Θέλω να δηλώσω υπερηφάνως ότι και τα δύο αυτά έχουν ολοκληρωθεί στον χρόνο που απαιτήθηκε, μολονότι επρόκειτο για ένα τιτάνιο - επαναλαμβάνω - έργο. Και τούτο, διότι ήταν ένα έργο το οποίο αφορούσε όλα τα Υπουργεία οριζόντια. Είναι δράσεις οι οποίες δεν μπορούν να απομονωθούν. Δεν μπορούν να έχουν παρά μόνο έναν κεντρικό συντονισμό, αλλά η επιμέρους υλοποίηση των πολιτικών αυτών θα πρέπει να γίνεται από τους φορείς, δηλαδή τα επιμέρους Υπουργεία. Και γι' αυτό δεν θα συζητήσω το ζήτημα της δημιουργίας ενός νέου Υφυπουργείου, που θα ήταν προφανώς μοντέλο αποτυχίας. Δεν αντιλαμβάνομαι. Άκουσα με προσοχή όλες τις εισηγήσεις. Όπως είδατε, βρισκόμουν εδώ καθ' όλη τη διάρκεια των δέκα ωρών που έχουμε αυτήν τη συνεδρίαση. Άκουσα διάφορα τα οποία δεν τα αντελήφθην, όπως παραδείγματος χάριν ότι θα μπορούσαμε την Επιτροπή Βιοηθικής να τη μετασχηματίσουμε με υπουργική απόφαση - έτσι, νομίζω, είπε η κ. Φωτίου - ή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έφτιαξε μια κωδικοποίηση για τα άτομα με αναπηρία. Προφανώς δεν στέκει ούτε το ένα ούτε το άλλο. Μακάρι να υπάρχει κωδικοποίηση. Νομίζω το ανέφερε η κ. Τζούφη. Αν το γνωρίζει, καλό θα ήταν να μου το προωθήσει ως συνέχεια και θα της πιστώσω το γεγονός ότι έκανε αυτή την κωδικοποίηση. Και επειδή μιλήσατε για το τι έγινε και τι δεν έγινε και υπήρχε γκρίνια «Μα, καλά δεν φτιάξατε τα σημεία αναφοράς που προβλέπεται μέσα και στο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία», να σας ενημερώσω ότι υπάρχουν επιτέλους αυτά τα σημεία αναφοράς σε όλη την τοπική αυτοδιοίκηση Α΄ και Β΄ βαθμού και στα Υπουργεία. Αυτά, λοιπόν, που δεν προλάβατε να κάνετε, τα κάναμε εμείς μέσα σε αυτούς τους δεκαοκτώ μήνες, αν μη τι άλλο, για να αποκατασταθούν τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση. Και ακούω με προσοχή, αλλά και περιέργεια να προσπαθεί ο καθένας να διερμηνεύσει τα παραγωγικά αίτια αυτής της πρωτοβουλίας. Αλήθεια, πιστεύετε ότι τα παραγωγικά ήταν ότι ο Πρωθυπουργός ή ο Υπουργός Επικρατείας έχει στο μυαλό του να φτιάξει έναν νέο «στρατό» ο οποίος θα τον υπηρετεί; Αυτό είναι; Εάν είναι αυτό, υπάρχει μία πάρα πολύ απλή απάντηση που μπορώ να σας δώσω και θα την αναπτύξω λιγάκι στη συνέχεια. Η απλή απάντηση είναι ότι και για τις τρεις αυτές επιτροπές την πρωτοβουλία την είχαν οι οικείοι φορείς. Βλέπετε κανέναν φορέα ο οποίος να είναι τόσο «αυτοχειριακός», ώστε να θελήσει να μετασχηματιστεί για να καταστεί φερέφωνο του Πρωθυπουργού και υποχείριό του; Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου ήταν εκείνη που επέσπευσε την αλλαγή στο θεσμικό πλαίσιο, την οποία είχε ζητήσει και από την προηγούμενη Κυβέρνηση, αλλά δεν είχε εισακουστεί. Η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας είναι πρωτοβουλία την οποία ανέλαβε ως ιδέα η ΕΣΑΜΕΑ. Τη ζήτησε από την Κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό και υλοποιείται σήμερα. Η δε Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και η μετεξέλιξή της προέκυψε μετά από συζητήσεις που κάναμε και με την ίδια την επιτροπή και την αξιόλογη καθηγήτρια, συνάδελφο Πρόεδρο της, την κ. Ρεθυμνιωτάκη. Άρα, μην ψάχνετε για φαντάσματα. Είναι η ίδια η πραγματικότητα, η ανάπτυξη, η τεχνολογία και οι ανάγκες της σύγχρονης εποχής που επιβάλλουν να έχουμε αυτού του τύπου τις μετεξελίξεις και είναι επίσης η πρωτοβουλία των ίδιων σημαντικών φορέων. Δεν προτιθέμεθα και δεν θα μπορούσαμε να αλλάξουμε την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, διότι, κυρία Φωτίου, δεν διορίζουμε ούτε έναν άνθρωπο. Με το προηγούμενο καθεστώς διόριζε ο Πρωθυπουργός. Τώρα δεν διορίζει ούτε έναν. Πώς να βάλουμε τον πρόεδρο, όταν δεν διορίζουμε ούτε έναν; Άρα, δεν κρύβεται κάποιος σκοτεινός σκοπός. Και τώρα θα απαντήσω και στα υπόλοιπα. Ερχόμαστε με ένα ενιαίο νομοσχέδιο. Άκουσα και πάλι «Μα, γιατί φέρνετε ένα νομοσχέδιο, όταν πρόκειται για τρεις διαφορετικές επιτροπές;». Διότι έχουν το πολύ βασικό, ότι πρόκειται για δικαιωματικές επιτροπές οι οποίες υπάγονται στην εκτελεστική λειτουργία και γι' αυτόν τον λόγο υπάρχει ένας ενιαίος καμβάς. Και αυτού του τύπου οι οριζόντιες δράσεις είναι χρήσιμες. Να θυμίσω απλώς ότι οι δύο επιτροπές, η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, δηλαδή οι προϋφιστάμενες επιτροπές, με ενιαίο νόμο είχαν έρθει στην έννομη τάξη. Δεν είναι ότι κάνουμε κάποια καινοτομία, ούτε ότι προσπαθούμε να σας παγιδεύσουμε για να ψηφίσετε το ένα μέρος και να μην ψηφίσετε το άλλο. Άρα, δεν χρειάζεται ανησυχία εκεί. Γιατί γενικά νέες επιτροπές; Για να μπορούμε να αντιληφθούμε την κατάσταση, μία είναι η νέα επιτροπή και είναι η Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας. Υπάρχει σε όλες τις έννομες τάξεις. Εάν θέλετε, μπορούμε να συζητήσουμε την ανάγκη γι' αυτήν την επιτροπή, αλλά θα τη συζητήσουμε ενώπιον του αναπηρικού κινήματος που ζήτησε την επιτροπή αυτή και να εξηγήσετε σε εκείνους αν θέλετε ή όχι αυτήν τη νέα επιτροπή. Να σας πω και κάτι άλλο; Και εγώ, όπως είπα και στην επιτροπή, έχω πάντοτε τις αμφιβολίες και είμαι αρκετά αμφίθυμος σε ό,τι αφορά το αν θα πρέπει να έχουμε ανεξάρτητες αρχές. Εδώ, όμως, δεν πρόκειται για ανεξάρτητη αρχή. Και είναι κάτι που δεν μπορώ να πω με διαφορετικό τρόπο. Το άκουσα από πολλούς εισηγητές, από πολλούς ομιλητές και αγορητές. Δεν υπάρχει καινούργια ανεξάρτητη αρχή. Είναι συμβουλευτικές επιτροπές της πολιτείας οι οποίες θα εισηγούνται δημόσιες πολιτικές στην Κυβέρνηση και στον Πρωθυπουργό. Πρόκειται ακριβώς γι' αυτήν την ώσμωση που είναι αναγκαία μεταξύ της δημοκρατικά εκλεγμένης και νομιμοποιημένης Κυβέρνησης και της τεχνοκρατίας που είναι αναγκαία. Βεβαίως θα έχουμε έναν πολύ υψηλού κύρους Έλληνα επιστήμονα της Ελλάδας ή του εξωτερικού που θα αναλάβει πρόεδρος της Επιτροπής για την Προσβασιμότητα. Δεν είναι σωστό αυτούς τους πολύ σημαντικούς Έλληνες με εξειδίκευση στα αντικείμενα να τους έχουμε για να μας δίνουν ιδέες στο πώς θα υλοποιούμε πολιτικές; Δεν το θέλετε; Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω ποια είναι η αντίρρηση. Δυσκολεύομαι να την καταλάβω. Δεν πρόκειται για ανεξάρτητη αρχή. Η Κυβέρνηση παραμένει πλήρως λογοδοτούσα για όλες τις ενέργειες. Όμως, θέλει ο παραγωγός της πολιτικής, της δημόσιας πολιτικής να έχει και την ειδική τεχνογνωσία για να μπορεί να το πράξει. Δεν διατεινόμεθα ότι γνωρίζουμε τα πάντα και ειδικότερα σε ζητήματα τα οποία είναι πολύ σύνθετα, όπως είναι η ηθική της τεχνολογίας και η ηθική των θετικών επιστημών. Είναι πολύ σύνθετα πράγματα και χρειάζονται ειδική τεχνογνωσία. Όσον αφορά το γιατί στον Πρωθυπουργό, δεν θα απαντήσω. Νομίζω είναι αυτονόητο. Η συμβουλευτική στην εκτελεστική λειτουργία αποτελεί μόνο αναβάθμιση ότι υπάγεται στον Πρωθυπουργό. Δεν είναι τυχαίο ότι και η ίδια η ΕΣΑΜΕΑ, η τριτοβάθμια Οργάνωση των Ατόμων με Αναπηρία, ζήτησε να υπαχθεί στον ίδιο τον Πρωθυπουργό. Ωστόσο, θα σας πω και κάτι πιο απλό. Υπάγονται ήδη στον Πρωθυπουργό οι δύο επιτροπές που συζητούμε σήμερα. Δεν είναι ότι κάναμε κάποια καινοτομία και τις μεταφέραμε όλες στον Πρωθυπουργό. Ακούω, αλλά το ακούω λίγο με περιέργεια και διασκεδαστικά, ότι πάμε να διογκώσουμε το Επιτελικό Κράτος. Αλήθεια, πάμε να το διογκώσουμε με υφιστάμενες σήμερα δομές, από τις οποίες μάλιστα φροντίζουμε να βγάλουμε από μέσα κατ' εξοχήν εκείνους που ορίζονται από τον Πρωθυπουργό; Αυτή είναι η λογική τού «διευρύνουμε το Επιτελικό Κράτος»; Σταματήστε να έχετε αυτού του τύπου την αντίληψη για το τι συνιστά κράτος. Καλό είναι να έχετε ένα δικό σας υπόδειγμα. Εάν κάποια στιγμή έρθετε στην εξουσία, θα δούμε και το δικό σας υπόδειγμα. Αυτή τη στιγμή είναι αυτό και, κατά την άποψή μας, είναι και αποτελεσματικό υπόδειγμα εξουσίας. Άκουσα πολλά για τη σύνθεση. Ας δούμε, λοιπόν, τι κάνουμε. Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Διότι άκουσα προηγουμένως «Μα, τι είναι αυτά; Βάζετε μέσα κάθε καρυδιάς καρύδι, μη κυβερνητικές οργανώσεις». Κάναμε έναν εξορθολογισμό. Σε αυτήν την επιτροπή συμμετείχαν περίπου σαράντα πέντε άτομα. Ήταν απολύτως δυσλειτουργική και δεν μπορούσε να παραχθεί καμμία απολύτως πολιτική. Είναι απλά τα πράγματα. Φροντίσαμε να μειωθεί η συμμετοχή στην επιτροπή αυτή. Πώς; Με ορθολογικά κριτήρια. Το πρώτο κριτήριο είναι να αποκομματικοποιηθεί η επιτροπή. Δεν υπάρχει κανένας λόγος, κατά την άποψή μας, να είναι σε αυτήν την επιτροπή ο πρόεδρος της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, εκπρόσωποι όλων των κομμάτων, δύο άτομα που ορίζονται από τον Πρωθυπουργό χωρίς κανένα κριτήριο και επτά, επαναλαμβάνω επτά, εκπρόσωποι Υπουργείων. Αλήθεια, πώς να είναι ανεξάρτητη αυτή η επιτροπή; Είπαμε, λοιπόν ότι θα βγει αυτό το κομμάτι. Και για να μπορέσει να υπάρξει ένας σύνδεσμος με την επιτροπή, φτιάξαμε τη νέα ακτινωτή λειτουργία του λειτουργικού συνδέσμου, έτσι ώστε να μπορεί να υπάρχει μία επαφή με τον πολιτικό κόσμο, αλλά διατηρούμε στον σκληρό πυρήνα μόνον εκείνους οι οποίοι προέρχονται από τριτοβάθμιες οργανώσεις, δηλαδή από την ΕΣΑΜΕΑ, αλλά και την τριτοβάθμια που αφορά τους Ρομά, δηλαδή την «ΕΛΛΑΝ ΠΑΣΣΕ» και από αναγνωρισμένους φορείς της Κοινωνίας των Πολιτών. Διαφωνείτε με το ότι θα πρέπει να υπάρχει εκπροσώπηση των περιβαλλοντικών οργανώσεων; Για πρώτη φορά φέρνουμε μέσα περιβαλλοντικές οργανώσεις. Είπε ο κ. Χήτας «Μα, καλά φέρνετε μέσα περιβαλλοντικές που είναι αντίθετες στην πολιτική σας;». Μα, αυτό αποδεικνύει το γεγονός ότι τους θέλουμε ανεξάρτητους. Θέλουμε να είναι ανεξάρτητοι. Και επειδή το αναφέρατε, η μόνη παρέμβαση που έγινε με προηγούμενο νόμο στην εθνική επιτροπή κατά τη διάρκεια της προηγούμενης διακυβέρνησης ήταν να προστεθούν πέντε μέλη από την κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ. Πρέπει να υπάρχει εκπροσώπηση. Όμως, αντιλαμβάνεστε ότι όταν δεν υπάρχει ένας ο οποίος να εκπροσωπεί φιλο - περιβαλλοντικές οργανώσεις, δεν μπορεί να υπάρχει αυτή η υπερ - εκπροσώπηση. Είναι αυτονόητο. Περιορίζουμε σε έναν τον εκπρόσωπο από την κοινότητα. Αυτό που συνέβη είναι ένας πλήρης εξορθολογισμός της σύνθεσης. Επιπλέον, να πω για τις δύο άλλες επιτροπές. Είπατε «Μα, καλά θα διορίσετε χωρίς κριτήρια;». Δεν είναι χωρίς κριτήρια. Αφήνω την Επιτροπή Προσβασιμότητας που είναι εγνωσμένου κύρους. Όταν έρθουν τα πρόσωπα, θα δούμε αν θα συμφωνήσετε ή όχι. Είμαι σίγουρος ότι θα συμφωνήσετε. Εκεί υπάρχει εκπροσώπηση και από την ίδια την ΕΣΑΜΕΑ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Το προηγούμενο καθεστώς στην Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής ήταν το εξής: Προβλέπονταν εννέα μέλη τα οποία και πάλι ορίζονταν από τον Πρωθυπουργό, χωρίς καμμία απολύτως συμμετοχή. Θυμίζω ότι με δική σας πρωτοβουλία, με πρωτοβουλία του Σώματος ενσωματώσαμε τη γνώμη της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας. Και τι ήταν αυτοί οι νέοι επιστήμονες; Ακούστε, λοιπόν, τι ήταν: ένας από τη Βιολογία, ένας από τη Γενετική, ένας από την Ιατρική, ένας από τη Βιοτεχνολογία, ένας από τη Φιλοσοφία, ένας από την Κοινωνιολογία, ένας από τη Θεολογία, ένας από το Δημόσιο Δίκαιο, ένας από το Διεθνές Δίκαιο. Μα, είναι συγκρότηση επιτροπής αυτή; Θα πρέπει να υπάρχει δυνατότητα να μπορείς να πάρεις επιστήμονες οι οποίοι κατ' αρχάς υπηρετούν πολυπειθαρχικά αντικείμενα. Είναι επιστήμονες οι οποίοι δεν μπορούν να τυποποιηθούν σε αυτά. Είναι επιστήμονες που υπηρετούν περισσότερα από αυτά. Θα πρέπει να υπάρχει δυνατότητα τους επιστήμονες οι οποίοι θεραπεύουν τα αντικείμενα της επιτροπής, να μπορείς να τους προσελκύσεις. Γι' αυτόν τον λόγο βάλαμε τη δικλίδα ασφαλείας ότι θα πρέπει να υπηρετούν σε γνωστικά αντικείμενα, τα οποία είναι συναφή προς τους σκοπούς και τις δραστηριότητες εδώ και, μάλιστα, με ισόρροπη εκπροσώπηση των θετικών επιστημών και των επιστημών υγείας, έτσι ώστε να μην υπάρχει ανισοβαρής κατάσταση μεταξύ αυτών. Τέλος, θα ήθελα να πω μία κουβέντα για το θέμα της αυτοτέλειας και της κομματικοποίησης. Πραγματικά δεν μπορώ να το καταλάβω. Διαβάζω και ξαναδιαβάζω. Δεν προσθέτουμε κόσμο. Προσθέτουμε πέντε άτομα προσωπικό στη νέα αρχή. Θέλετε να μην τα βάλουμε; Θέλετε στην Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας να μην υπάρχει ένα υποστηρικτικό μέλος; Και η λογική του ότι φέρνουμε αποσπασμένους ήταν για να μην υπάρχει επιπλέον δημοσιονομικό κόστος. Όπου θα μπορούσαμε να μεταφέρουμε από υπηρεσίες πλεονάζουσες του δημοσίου, να το κάνουμε, έτσι ώστε να μην υπάρχουν νέοι διορισμοί. Όμως, πέντε άτομα είναι αυτά τα οποία μας δημιουργούν αυτήν την υπερφόρτωση του κομματικού κράτους, του στρατού, που όπως σας είπα δεν υπάρχει διότι πλέον δεν διορίζουμε στην Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου; Αυτή ήταν η λογική; Επίσης, για ποιο λόγο, αν θέλουμε να κομματικοποιήσουμε και να ελέγξουμε αυτές τις αρχές, δίνουμε τόσο εκτενείς αρμοδιότητες; Γιατί δίνουμε τη δυνατότητα του περιορισμού της ευθύνης, έτσι ώστε να υπάρχει ευθυκρισία και να μην φοβούνται από τυχόν παρεμβάσεις στην Κυβέρνηση; Γιατί έχουμε στην πραγματικότητα για πρώτη φορά, ακούγοντας το αίτημα της Εθνικής Επιτροπής, αυτοτελή νομική προσωπικότητα για την ΕΕΔΑ; Για έναν και μόνο λόγο! Εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι να έχουμε συμβούλους οι οποίοι θα έχουν υψηλή τεχνογνωσία, αλλά και μεγάλο επίπεδο ακεραιότητας, για να μπορούν να συμβουλεύουν την πολιτεία, για να έχουμε δημόσιες πολιτικές οι οποίες θα ανταποκρίνονται στον καιρό, αλλά θα έχουν ως βάση την ίδια την κοινωνία. Επειδή έχουμε υπερβολικά μεγάλη συμμετοχή στην Κοινωνία των Πολιτών, εσείς που είστε υπέρ της Κοινωνίας των Πολιτών διαφωνείτε με αυτό; Εμείς φροντίσαμε έτσι ώστε να υπάρχει εκπροσώπηση από όλους τους φορείς, από την Κοινωνία των Πολιτών, από οργανώσεις, από δικαιωματικούς φορείς, κυρίως από δικαιώματα τα οποία υπηρετούν ευάλωτες κατηγορίες συμπολιτών μας. Διαφωνείτε με αυτό; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Κλείνω, κύριε Πρόεδρε και συγγνώμη για τη μικρή κατάχρηση και υπέρβαση στον χρόνο. Θέλω να σας πω ότι πραγματικά αιφνιδιάστηκα σήμερα. Στο Επιτελικό Κράτος, στο πρώτο νομοσχέδιο το οποίο ήρθε στη Βουλή δεν είχα καμμία προσδοκία ότι θα είχα ευήκοα ώτα. Γνώριζα ότι ήταν μία πολύ μεγάλη τομή. Αλλάζαμε ένα υπόδειγμα διακυβέρνησης. Πηγαίναμε σε ένα σύστημα για πρώτη φορά στην Ελλάδα τυποποιημένο, όπου κατανέμονται οι συνταγματικές αρμοδιότητες, όπως πρέπει να κατανέμονται. Ήξερα ότι θα υπάρχει αντίδραση. Σήμερα, σας λέω μετά λόγου γνώσεως και ειλικρινά ότι δεν περίμενα αντίδραση σε αυτό το νομοσχέδιο. Είχα την ελπίδα ότι θα γινόταν απολύτως αποδεκτό. Εδώ δεν συζητούμε για την πολιτική που θα εφαρμόσουμε στα άτομα με αναπηρία. Αυτή έχει καταγραφεί. Το Εθνικό Σχέδιο Δράσης είναι καταγεγραμμένο. Έχει έξι πυλώνες και τριάντα στόχους. Υπάρχει δημοκρατική λογοδοσία. Εάν δεν τα υλοποιήσουμε, θα είστε οι πρώτοι που θα μας ελέγξετε και πολύ καλά θα κάνετε. Όμως, εδώ δεν συζητούμε αυτό. Συζητούμε την ίδρυση της Εθνικής Αρχής Προσβασιμότητας και την ενδυνάμωση δύο υφιστάμενων επιτροπών, οι οποίες θα αποτελέσουν τον σύμβουλο της πολιτείας. Γιατί αυτό να μη μας ενώνει; Τι είναι αυτό στο οποίο διαφωνείτε; Ακόμη και μετά τις δέκα ώρες συζήτηση εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω πού είναι η αντίρρηση. Αν άκουγε κάποιος, θα θεωρούσε ότι δεν υπάρχει καμμία αξία σε αυτό το νομοσχέδιο. Εν τούτοις, είναι μία διεθνής πρακτική η οποία είναι πάγια. Παντού υπάρχουν αυτές οι συμβουλευτικές επιτροπές γι' αυτά τα συγκεκριμένα αντικείμενα και πάνω από όλα προέρχονται από τους ίδιους τους φορείς. Οι ίδιοι οι φορείς μας ζήτησαν τη δημιουργία αφ' ενός, τη μετεξέλιξη και ενδυνάμωση αφ' ετέρου. Είναι δυνατόν να μην ακούμε εκείνους οι οποίοι κατά τεκμήριο γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα πώς μπορούν να λειτουργούν καλύτερα και πώς μπορούν να εισφέρουν στη δημοκρατική λειτουργία του πολιτεύματος; Κλείνω, λέγοντας το εξής: Δυστυχώς, δεν είναι συχνές οι περιπτώσεις που μπορούμε σε αυτήν την Αίθουσα να συμφωνούμε έστω στα βασικά. Αυτή είναι μία τέτοια περίπτωση. Σας παρακαλώ να μην πάει χαμένη. Ζητώ από το Σώμα την υπερψήφιση του νομοσχεδίου. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργού Επικρατείας: «Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας, Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής». Εισερχόμαστε στην ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Θέλω να επισημάνω ότι η ψηφοφορία περιλαμβάνει την αρχή του νομοσχεδίου, τριάντα εννέα άρθρα, το ακροτελεύτιο άρθρο, καθώς και το σύνολο του νομοσχεδίου. Θα πρέπει να βεβαιωθείτε ότι έχετε ψηφίσει όλα τα άρθρα, το ακροτελεύτιο άρθρο και το σύνολο του νομοσχεδίου. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Εφόσον έχετε ολοκληρώσει την ψηφοφορία, παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Οι θέσεις των κομμάτων, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, εμφανίζονται στις οθόνες της Αίθουσας, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργού Επικρατείας: «Εθνική Αρχή Προσβασιμότητας, Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής και Τεχνοηθικής» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία σε μόνη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών της σημερινής συνεδρίασης ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 19.54΄ λύεται η συνεδρίαση για την Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2021 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος, κοινοβουλευτικό έλεγχο: συζήτηση, κατόπιν αιτήματος του Πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, σύμφωνα με το άρθρο 142Α του Κανονισμού της Βουλής, με αντικείμενο την ενημέρωση του Σώματος για την ποιότητα της δημοκρατίας και του δημοσίου διαλόγου, σύμφωνα με την ειδική ημερήσια διάταξη.