Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Πριν εισέλθουμε στη σημερινή ημερήσια διάταξη, επιτρέψτε μου πρώτα να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επίκαιρων ερωτήσεων της Πέμπτης 29 Ιουλίου 2021. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρα 130 παράγραφοι 2 και 3 και 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 970/23-7-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Βοιωτίας του Κινήματος Αλλαγής κ. Γεώργιου Μουλκιώτη προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Η κοινωνία της Βοιωτίας απαιτεί ξεκάθαρες απαντήσεις για το τι μέλλει γενέσθαι με το Γενικό Νοσοκομείο Θήβας». 2. Η με αριθμό 976/24-7-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β2΄ Δυτικού Τομέα Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Κρίτωνα - Ηλία Αρσένη προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Άμεση ανάγκη προστασίας των πολιτών από την ηχορύπανση στους δήμους της δυτικής Αθήνας». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρα 130 παράγραφοι 2 και 3 και 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 977/24-7-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β2΄ Δυτικού Τομέα Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Κρίτωνα - Ηλία Αρσένη προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Η Κυβέρνηση προωθεί ως στρατηγική επένδυση αιολικούς σταθμούς στην Καρυστία Ευβοίας για τους οποίους έχει λάβει προειδοποιητική επιστολή από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή». 2. Η με αριθμό 978/24-7-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β2΄ Δυτικού Τομέα Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Κρίτωνα - Ηλία Αρσένη προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Δεν έχουν ξεκινήσει ακόμα τα έργα αντιδιαβρωτικής και αντιπλημμυρικής προστασίας μετά την πυρκαγιά στα Γεράνεια Όρη». ΑΝΑΦΟΡΕΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (Άρθρο 130 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 7208/11-6-2021 ερώτηση του Βουλευτή Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία κ. Κωνσταντίνου Μάρκου προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Η Κυβέρνηση οφείλει να δημοσιοποιήσει τα ποσοστά θνητότητας σε όλες τις μονάδες εντατικής θεραπείας της χώρας». 2. Η με αριθμό 2615/404/13-12-2020 ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων του Βουλευτή Β2΄ Δυτικού Τομέα Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Κρίτωνα - Ηλία Αρσένη προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: « Η δυτική Αθήνα θα αναπνέει και την καύση των σκουπιδιών του Κέντρου από τη νέα Μονάδα Επεξεργασίας Αποβλήτων (ΜΕΑ) Φυλής». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Αναβάθμιση του σχολείου, ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών και άλλες διατάξεις». Θέλω να σας ενημερώσω για το εξής: Έχουμε υπολογίσει τους χρόνους συνυπολογίζοντας τη διακοπή που θα κάνουμε για την άρση ασυλίας του κ. Βελόπουλου. Εφόσον είμαστε σχετικά πειθαρχημένοι, νομίζω ότι ενδεχόμενα και λίγο πριν από τις 19.00΄ θα έχουμε τελειώσει. Ενημερωτικά σας λέω ότι έχουν κατατεθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ και από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας αιτήματα ονομαστικής ψηφοφορίας, το ένα επί της αρχής, το άλλο επί της αρχής και επί δύο άρθρων, το 56 και το 185. Αυτά είναι των συναδέλφων του ΣΥΡΙΖΑ. Επομένως σε σχετικά εύλογο χρόνο θα έχουμε κλείσει την τρίτη μέρα της συνεδρίασης. Θα ξεκινήσουμε τώρα με μια εκκρεμότητα που είχαμε από χθες, του φίλου μου του Γιάννη Αμανατίδη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μετά συνεχίζουμε κανονικά με τον κ. Ιωάννη Παππά. Θα πάρει τον λόγο η Υφυπουργός κ. Ζέττα Μακρή και συνεχίζουμε τον κατάλογο. Κύριε Αμανατίδη, ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Κυρίες Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλημέρα! Μια ακόμα νάρκη στα θεμέλια του εκπαιδευτικού συστήματος της χώρας μας. Στόχος η κατηγοριοποίηση των σχολείων και η αποδυνάμωση των εκπαιδευτικών και του συλλόγου διδασκόντων. Η δημοκρατία, ο διάλογος και η παιδαγωγική ελευθερία φεύγουν, ο κομματισμός, η ανασφάλεια και ο αυταρχισμός έρχονται. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στην εκπαιδευτική πολιτική υπάρχουν δύο επιλογές. Η μία επιλογή είναι αυτή που βρίσκεται στη λογική των μεγάλων δημοκρατικών εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων στην Ευρώπη και της παράδοσης του ελληνικού εκπαιδευτικού δημοτικισμού, αυτή που υπηρετεί το καθολικό ενιαίο εκπαιδευτικό σύστημα, προσβάσιμο σε όλους, δηλαδή η ποιοτική δημόσια εκπαίδευση, η παιδεία των ουμανιστικών αξιών όπου όλοι έχουν πρόσβαση, χωρίς αποκλεισμούς εισοδήματος, φυλής, φύλου, θρησκεύματος και ειδικών αναγκών και που αποτελεί το αποτελεσματικό αντιστάθμισμα στις κοινωνικές ανισότητες. Η άλλη επιλογή είναι η νεοφιλελεύθερη, αυτή που υπηρετεί και το νομοσχέδιό σας. Η παιδεία προσφέρεται ως υπηρεσία και υπόκειται στους νόμους της αγοράς. Οι έχοντες μπορούν να την αγοράσουν. Οι μη έχοντες αρκούνται σε ένα σχολείο χαμηλών προδιαγραφών. Η πολιτική αυτή οδηγεί στην πριμοδότηση της ιδιωτικής εκπαίδευσης έναντι της δημόσιας. Το δημόσιο σχολείο και το πανεπιστήμιο δεν καταργούνται, αλλά εγκαταλείπονται στην τύχη τους. Με τον τρόπο αυτό, επιδιώκεται να προσδεθεί η ποιότητα της εκπαίδευσης στην εισοδηματική θέση των οικογενειών. Συνακόλουθα το σχολείο και η εκπαίδευση ευκολότερα γίνονται εργαλεία αναπαραγωγής των ανισοτήτων, εργαλεία κοινωνικού διαχωρισμού. Το όραμα για την παιδεία που προωθείται ειδικά σήμερα από τους κυρίαρχους διεθνείς οργανισμούς είναι η οργάνωση μιας στοιχειώδους διδασκαλίας έως την ηλικία των δεκαπέντε ή δεκαέξι ετών, εστιασμένης στις βασικές δεξιότητες και στην ατομική μάθηση. Αυτό καθιστά δυνατό να συμβαδίσει η επίτευξη των ελάχιστων εκπαιδευτικών στόχων που θα απαιτούνται από όλους τους πολίτες, εργαζόμενους και καταναλωτές, με την επιθυμία να περιοριστεί το κόστος. Τα επόμενα έτη σπουδών θα αφιερώνονται στον διαχωρισμό σε ξεκάθαρα ιεραρχικές κατευθύνσεις. Το «όραμα» αυτό - και βάλτε το σε εισαγωγικά - συχνά δικαιολογείται στο όνομα του περιβόητου εκσυγχρονισμού και της επίφασης μιας αίσθησης δικαίου και στο νομοσχέδιό σας, βέβαια, ως αναβάθμιση και ως ενδυνάμωση. Στο πλαίσιο του νεοφιλελευθερισμού, σχεδιάζεται και υλοποιείται μια εκπαιδευτική πολιτική που επιδιώκει να προσδώσει στο σχολείο τα βασικά χαρακτηριστικά μιας ανταγωνιστικής επιχείρησης. Χαρακτηριστική είναι η χρήση του διεθνούς εμποροβιομηχανικού προτύπου ISO 9000 ως πιστοποιητικού ποιότητας για την ικανοποίηση των μαθητών και των γονέων, που αντιμετωπίζονται σαν καταναλωτές - πελάτες. Άλλωστε, σαφής ήταν πριν από λίγα χρόνια ο κ. Μητσοτάκης, όταν από το βήμα του 10ου Συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας για το πώς εννοεί τη δική του μεταρρύθμιση στον χώρο της παιδείας είπε: «Μια παιδεία βασισμένη στον υγιή ανταγωνισμό μεταξύ πολλαπλών επιλογών, με γνώμονα πάντοτε την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών, σκεπτόμενοι πρώτα απ' όλα τους μαθητές, τους πραγματικούς πελάτες της παιδείας.». Ελάχιστα βέβαια απασχολεί την Κυβέρνηση αυτή το γεγονός ότι μέσα σε κλίμα υποταγής και συμμόρφωσης στις απαιτήσεις των πελατών, γονέων και κηδεμόνων και των διευθυντών των σχολείων, μέσα σε κλίμα άγχους και έντασης, ανελευθερίας και ανταγωνισμού, δίχως συνεργασία και επικοινωνία, δίχως συλλογικότητα και αλληλεγγύη, οι εκπαιδευτικοί είναι πολύ δύσκολο να διαμορφώσουν ελεύθερους, δημοκρατικά και κριτικά σκεπτόμενους πολίτες, με αξίες και ιδανικά, πολίτες που θα σέβονται τη διαφορετικότητα και θα συνεργάζονται, επιδιώκοντας όχι μόνο το προσωπικό, αλλά και το συλλογικό όφελος. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας εργαλειοποίησε την πανδημία, για να περάσει αντιδραστικά μέτρα και σε βάρος της εκπαίδευσης αλλά και της κοινωνίας. Υπάρχουν δύο έρευνες, η μια έρευνα είναι η «Εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης στο πλαίσιο του COVID -19», του Παγκόσμιου Συνδικάτου Εκπαιδευτικών «EDUCATION INTERNATIONAL», όπου προκύπτει σαφώς ότι η προσπάθεια των κυβερνήσεων είναι να αποποιηθούν τις ευθύνες τους για τη χρηματοδότηση της παιδείας, και η δεύτερη είναι από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου για την κρυφή ιδιωτικοποίηση στη δημόσια εκπαίδευση. Έτσι, λοιπόν, η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση γίνεται όχημα, έτσι ώστε να αντανακλά περισσότερο στον ανταγωνιστικό και καταναλωτικό προσανατολισμό των κοινωνιών μας. Και στις δύο περιπτώσεις, η τάση προς την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης είναι κρυφή, καμουφλάρεται από τη γλώσσα της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης ή εισάγεται λαθραία ως εκσυγχρονισμός. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, για την υλοποίηση μιας ουσιαστικής, κυρία Υπουργέ, μιας πραγματικής εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης απαιτείται μακροχρόνιος στρατηγικός σχεδιασμός. Δεν είναι τυχαίο ότι τα τελευταία χρόνια πάνω από δέκα νομοθετήματα είχαν αποτύχει και απέτυχαν γιατί ακριβώς δεν υπήρχε μακροχρόνιος στρατηγικός σχεδιασμός με διάλογο και συναίνεση. Χρειάζεται να προηγηθεί συστηματική και μακροχρόνια έρευνα από ειδικούς επιστήμονες για την αξιολόγηση και την επισήμανση των αδυναμιών του εκπαιδευτικού συστήματος. Έχετε τέτοιες μελέτες; Το πόρισμα που θα προκύψει πρέπει να είναι βάσει ευρύτατου κοινωνικού διαλόγου με τους εκπροσώπους όλων των εμπλεκόμενων φορέων της εκπαίδευσης, οργανώσεις, γονείς, εκπαιδευτικούς, μαθητές, φοιτητές, πανεπιστήμια, ώστε οι τελικές επιλογές και τα μέτρα που θα αποφασιστούν να τύχουν της ευρύτερης δυνατής κοινωνικής συναίνεσης. Θα σας έλεγα ότι πρέπει να υπάρχει δοκιμαστική εφαρμογή σε περιορισμένο αριθμό σχολείων, να αξιολογηθεί έπειτα από επιστημονικό έλεγχο η αποτελεσματικότητα, να γίνουν βελτιώσεις και μετά να επεκταθεί η γενίκευσή τους. Αυτό που σας λείπει αυτή τη στιγμή από το νομοσχέδιο, και γι' αυτό το χαρακτηρίζω θνησιγενές, είναι ότι, ακόμα κι αν σχεδιάσουμε, και με αυτόν τον τρόπο, μια άρτια κατά το δυνατόν εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, κάτι το οποίο δεν το έχετε κάνει εσείς, αυτή είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αν οι εκπαιδευτικοί που θα κληθούν να υλοποιήσουν τους προσανατολισμούς της δεν τους έχουν κατανοήσει, δεν τους έχουν ενστερνιστεί και δεν διαθέτουν βέβαια και την απαραίτητη εκπαίδευση, παιδαγωγική, επιμορφωτική και επαγγελματική επάρκεια. Εδώ έχετε ακριβώς το αντίθετο: Όλες οι εκπαιδευτικές οργανώσεις και οι γονείς μαζί, που δεν τους καλέσετε, είναι απέναντι. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις 20 Απριλίου η ΔΑΚΕ σάς κάλεσε, έτσι ώστε να αποσύρετε το νομοσχέδιο αυτό. Είναι ανάγκη να υπάρξει από το κράτος στήριξη στον εκπαιδευτικό, αναβάθμιση του κύρους και αναγνώριση του σημαντικού του έργου. Η συμμετοχή των εκπαιδευτικών στη διοίκηση του σχολείου θεωρείται ο σημαντικότερος παράγοντας απεγκλωβισμού των σχολείων από το συγκεντρωτικό μοντέλο διοίκησης, με πρώτο στόχο την αυτοδιοίκηση της σχολικής μονάδας και τελικό σκοπό τη βελτίωση της σχολικής αποτελεσματικότητας. Αντ' αυτού, κάνετε ακριβώς το αντίθετο κι αυτό δεν είναι ενδυνάμωση ούτε των εκπαιδευτικών ούτε της εσωτερικής λειτουργίας. Οι μετανεωτερικές αντιλήψεις, λοιπόν, για την εκπαίδευση συγκλίνουν στην αντίληψη ότι οι μεταρρυθμίσεις στα σχολεία χρειάζεται να ανταποκρίνονται στην αγορά εργασίας και άρα συγκλίνουν σε πρακτικές όμορες της νεοφιλελεύθερης σκέψης για την εκπαίδευση, η δε Κυβέρνηση προσπαθεί να χτίσει το νέο μεταμοντέρνο σχολείο της αγοράς στα ερείπια του δημόσιου, μαζικού, δωρεάν σχολείου. Το νομοσχέδιό σας είναι θνησιγενές και θα προστεθεί στη σωρεία νομοθετημάτων, περίπου δέκα, για όλους τους λόγους οι οποίοι αναλύθηκαν προηγούμενα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η εκπαίδευση είναι δικαίωμα, όχι προνόμιο ή χάρη. Τα δικαιώματα των παιδιών αποτελούν συλλογική ευθύνη. Η δημόσια εκπαίδευση είναι στοιχείο - κλειδί των δημοκρατικών δημόσιων πολιτικών. Η εκπαίδευση είναι ευθύνη του κράτους. Ένα από τα καθήκοντα του κράτους είναι να προσδιορίζει τους σκοπούς και τους στόχους των εκπαιδευτικών συστημάτων και να εξασφαλίζει πλήρη χρηματοδότηση. Μόνο που εσείς εδώ, επειδή υπάρχουν πολλά μοντέλα αξιολόγησης, εσείς υιοθετήσατε ένα μοντέλο αξιολόγησης το οποίο έχει μόνο ιεραρχική δομή, έτσι ώστε να ελέγξει τις αντιδράσεις στο νέο σχολικό τοπίο το οποίο θέλετε να φτιάξετε. Στη δημοκρατική, λοιπόν, εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του ΣΥΡΙΖΑ εμείς στην παιδεία - εμπόρευμα αντιπαραθέτουμε την παιδεία - δημόσιο αγαθό, στην παιδεία του ατομικισμού - ωφελιμισμού αντιπαραθέτουμε την παιδεία των ουμανιστικών αξιών, με στόχο την κριτική συνειδητοποίηση του ατόμου, που οδηγεί στη χειραφέτησή του. Τέλος, κάτι που έλεγε ο Θεόδωρος Ελευθεράκης το 2006: «Η αλληλεπίδραση μιας πραγματικά δημοκρατικής κοινωνίας και ενός αντίστοιχου δημοκρατικού σχολείου, στο οποίο θα έχουν όλοι τη δυνατότητα να παίρνουν τη μόρφωση που έχουν ανάγκη, προοδευτικά, αμφίδρομα και αναπόφευκτα θα οδηγήσουν σε καλυτέρευση της ποιότητας του σχολείου αλλά και της κοινωνίας.». Γι' αυτό, λοιπόν, το σχολείο αγωνιζόμαστε, γι' αυτό και η νεολαία, οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς θα επιβάλουν την πολιτική, προοδευτική, κυβερνητική αλλαγή στη χώρα μας, που είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ. Θέλω να σας καταθέσω δύο ακόμα δείκτες, στην πρόσθεση αυτών που είπαμε χθες, ότι η τάση στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πτυχιούχοι είκοσι πέντε έως τριάντα τεσσάρων ετών να είναι 50%, θα σας καταθέσω και τους δείκτες της EUROSTAT, οι οποίοι λένε ότι ο κίνδυνος φτώχειας κατά επίπεδο εκπαίδευσης, όταν έχεις πτυχίο πανεπιστημίου, εμείς από το 2014 που ήταν για την Ελλάδα 8,7%, το πήγαμε στο 7,7%. Αν έχεις το απολυτήριο γυμνασίου, από 27,2% το 2004 το πήγαμε στο 22,7% και όταν έχεις μεταδευτεροβάθμια από το 22,6% τον κίνδυνο φτώχειας τον πήγαμε στο 18%. Σε αυτούς τους δείκτες, κυρία Υπουργέ, θα αναμετρηθείτε κι εσείς ως Κυβέρνηση, γιατί η EUROSTAT θα ξαναβγάλει στοιχεία και ελπίζω σε αυτά τα στοιχεία να έχετε αντίστοιχα αποτελέσματα με εμάς. Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ για την ανοχή σας.
Κύριε Παππά εκ Δωδεκανήσου, της Νέας Δημοκρατίας, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρία Υφυπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ξεκινήσω με έναν απαραίτητο ορισμό, τον οποίο πρέπει όλοι να γνωρίζουμε, αν και σε μερικούς είναι οικείος και ιδιαίτερα γνώριμος από βιωματική εμπειρία. Ο λαϊκισμός ως πολιτική ιδεολογία και πρακτική επικαλείται τα συμφέροντα των απλών ανθρώπων και χρησιμοποιεί την κολακεία του λαού, ώστε να τον παρασύρει σε επιλογές που φαίνεται να είναι υπέρ του, ενώ στην πραγματικότητα είναι εναντίον του. Μπορεί, ενδεχομένως, τον ορισμό του λαϊκισμού να μην τον έχετε ακούσει ξανά, την πρακτική όμως του λαϊκισμού, κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, την ξέρετε πάρα πολύ καλά, άριστα θα έλεγα. Είναι αυτό που λέει ο σοφός λαός μας «παλιά μου τέχνη κόσκινο». Το στενάχωρο και δυσάρεστο είναι ότι επιλέγετε να λαϊκίσετε με το μείζον ζήτημα της παιδείας, επιλέγετε να λαϊκίσετε με το μέλλον των νέων μας, με το μέλλον των παιδιών μας, επιλέγετε συνειδητά να λαϊκίσετε και να εκμεταλλευτείτε τα όνειρά τους. Τα όνειρα των νέων της πατρίδας μας δεν είναι αντικείμενο εκμετάλλευσης από κανέναν μας. Θα έπρεπε να είναι αντικείμενο σοβαρού προβληματισμού για όλο το πολιτικό σύστημα. Σας καλώ να αναρωτηθούμε όλοι μας γιατί η Ελλάδα είναι ουραγός στους περισσότερους δείκτες που αναφέρονται σε θέματα παιδείας και εκεί που βρίσκεται στην κορυφή είναι για αρνητικούς λόγους, δυστυχώς. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης του νομοσχεδίου και στις δημόσιες παρεμβάσεις σας, κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, επαναλαμβάνετε την ίδια κριτική για την ελάχιστη βάση εισαγωγής. Προφανώς δεν θέλετε τα πανεπιστήμια να έχουν τον λόγο στο πόσοι και με ποια κριτήρια θα εισαχθούν στην ανώτατη εκπαίδευση. Προφανώς δεν αντιμετωπίζετε την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο ως την αρχή μιας μεγάλης διαδρομής. Αντιμετωπίζετε την είσοδο σε μια σχολή ως το τέλος μιας διαδρομής. Αυτός είναι κι ο λόγος που είστε αντίθετοι με τη βάση του «10» ως ελάχιστη βάση εισαγωγής. Για τον ίδιο λόγο δεν έχετε πρόβλημα και με το φαινόμενο των αιώνιων φοιτητών, μια ελληνική πατέντα, που αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία. Η φοίτηση σε ένα πανεπιστήμιο είχε φτάσει να είναι συστατικό μιας πελατειακής λογικής σε έναν άτυπο διαγωνισμό για το ποιο κόμμα θα βάλει περισσότερους φοιτητές στις σχολές. Να θυμίσω τις βουλευτικές τροπολογίες που καταθέτατε τότε, για να ανοίξετε σχολές σε διάφορες πόλεις ή κωμοπόλεις, για να ικανοποιήσετε αυτό που λέγαμε πριν, τον λαϊκισμό σας. Υποβαθμίζετε με τη ρητορική σας τις εναλλακτικές εκπαιδευτικές διαδρομές, όπως την επιλογή δημοσίων ΙΕΚ που παρέχουν επαγγελματική κατάρτιση. Είναι λύσεις που προωθήθηκαν με το παράλληλο μηχανογραφικό, το οποίο εσείς υπονομεύετε. Είναι όλες αυτές οι καταστάσεις που δεν μας τιμούν ως χώρα, αλλά πλέον αλλάζουν. Κοιτάξτε, το να μη θέλετε να αλλάξει κάτι και να μείνει το ίδιο δεν είναι κακό, αρκεί, όμως, να το λέτε ξεκάθαρα. Είναι επιλογή σας, είναι πολιτική επιλογή. Αρκεί να μη φοράτε τον μανδύα του προοδευτισμού, γιατί αυτό ακριβώς είναι λαϊκισμός και μάλιστα κακής ποιότητας λαϊκισμός. Ας πάμε τώρα στην ουσία του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας για την αναβάθμιση του σχολείου και την ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών. Κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, με μία ανάγνωση όσων προβλέπει το σχέδιο νόμου μπορεί εύκολα να καταλάβει κανείς τη βασική του φιλοσοφία αλλά και τους λόγους για τους οποίους σας προκαλεί αναφυλαξία. Περιλαμβάνει έννοιες και αξίες που δεν συνάδουν με τον πολικό χαρακτήρα σας. Έννοιες όπως αξιολόγηση, εμπιστοσύνη, αυτονομία, αναβάθμιση και ελευθερία. Η αξιολόγηση αποτελεί ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του νόμου. Στην ίδια μας τη ζωή έχουμε διαπιστώσει - το ξέρουμε όλοι - πως οτιδήποτε δεν αξιολογείται, στο τέλος απαξιώνεται και μαραζώνει. Αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, λοιπόν, σε τέσσερα επίπεδα, μέσα σε δύο και τέσσερα χρόνια. Αξιολόγηση που προωθεί την αξιοκρατία και την καλή λειτουργία του σχολείου. Αποκλεισμός. Αποκλειστικός στόχος η βελτίωση της γνώσης, η γνώση που φτάνει στους μαθητές. Και επειδή πολλοί έκαναν λόγο για τιμωρητικό χαρακτήρα της αξιολόγησης, που φυσικά κάτι τέτοιο δεν ισχύει, η αρνητική αξιολόγηση θα οδηγήσει σε περαιτέρω επιμόρφωση και στήριξη και ενίσχυση των εκπαιδευτικών μας. Η αξιολόγηση αποτελεί κοινή πρακτική στο 90% των ευρωπαϊκών χωρών, με εξαιρέσεις την Ισλανδία, τη Μάλτα, τη γειτονική μας Τουρκία και φυσικά την Ελλάδα. Η νέα σχολική χρονιά, που θα ξεκινήσει με τον συγκεκριμένο νόμο να είναι νόμος του ελληνικού κράτους, θα βρει τα σχολεία μας με έντεκα χιλιάδες επτακόσιους νέους μόνιμους εκπαιδευτικούς στην εκπαίδευση. Είναι οι πρώτοι διορισμοί μετά από δώδεκα ολόκληρα χρόνια. Σημαντικός πυλώνας του νόμου είναι η ίδρυση δομών εκπαίδευσης και θέσεων στελεχών με αμιγώς παιδαγωγικό χαρακτήρα. Ένα κενό που παρατηρείται εδώ και χρόνια στα σχολεία επιτέλους καλύπτεται. Πρόκειται για τον επαγγελματικό προσανατολισμό, καθώς ιδρύονται γραφεία συμβουλευτικής και προσανατολισμού ανά ομάδες σχολείων. Το σημαντικότερο, κατά τη γνώμη μου, σημείο του νόμου αφορά την αυτονομία της κάθε σχολικής μονάδας. Πρέπει να δείξουμε εμπιστοσύνη στους εξαιρετικούς εκπαιδευτικούς μας. Να επενδύσουμε στις ικανότητές τους και στη διάθεσή τους να μεταδώσουν τις γνώσεις στους μαθητές. Να τους αφήσουμε επιτέλους να κάνουν καλά και σωστά τη δουλειά τους. Δημιουργούμε το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο, έτσι ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη ελευθερία στην οργάνωση της διδασκαλίας, εξασφαλίζοντας μεγαλύτερους βαθμούς αυτονομίας στα σχολεία μας. Το μοντέλο εκπαίδευσης που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα αλλάζει. Στο επίκεντρο πλέον δεν θα είναι το βιβλίο, αλλά θα είναι οι γνώσεις. Αυτό πετυχαίνουμε με την ελεύθερη επιλογή του βιβλίου. Παράλληλα, αλλάζει η κλασική μορφή εξομολόγησης και παύει να ισχύει το κλασικό διαγώνισμα. Οι μαθητές θα μπορούν πλέον να κάνουν ατομικές ή ομαδικές εργασίες. Τέλος, αποκαθίσταται και ενισχύεται ο ρόλος του διευθυντή του σχολείου. Ξέρουμε πολύ καλά ότι από τη δεκαετία του '80 και την έλευση του ΠΑΣΟΚ, τότε, στην εξουσία, οι διευθυντές και ο ρόλος τους στοχοποιήθηκαν εντόνως και υποβαθμίστηκαν καίρια. Με τον νέο νόμο, μεταξύ άλλων, ο διευθυντής είναι υπεύθυνος για τη διοργάνωση των ετήσιων ενδοσχολικών επιμορφώσεων, την ανάδειξη διδασκαλιών και εξωδιδακτικών εργασιών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, ένα λεπτό ακόμη, ευχαριστώ πολύ. Έχει τη δυνατότητα για άσκηση πειθαρχικού ελέγχου και γραπτής επίπληξης. Είναι αξιολογητής του εκπαιδευτικού του προσωπικού και όλα αυτά θα γίνονται μέσα σε ένα πλαίσιο διαφάνειας και λογοδοσίας. Στόχος μας είναι η συνεχής βελτίωση της εκπαίδευσης. Θα ήθελα σε αυτό το σημείο να θέσω υπ' όψιν του Υπουργείου και της ηγεσίας του ένα σοβαρό ζήτημα για τα Δωδεκάνησα αλλά και για όλα τα μικρά νησιά του Αιγαίου. Η ηρωική νήσος Κάσος, στην οποία λειτουργεί ένα εξαθέσιο δημοτικό σχολείο, πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα και να παραμείνει για όλα τα μικρά νησιά. Στα μικρά νησιά, λοιπόν, πρέπει να μην ισχύει το πληθυσμιακό, αγαπητές Υπουργέ και Υφυπουργέ, όριο για τη λειτουργία των εξαθέσιων σχολείων και να γίνει υπέρβαση. Οφείλουμε να δώσουμε κίνητρα και να στηρίξουμε έμπρακτα τις νέες οικογένειες που ζουν και δημιουργούν στα ακριτικά νησιά. Να γίνει υπέρβαση, για να κρατήσουμε ψηλά την παιδεία και να ανταμείψουμε τους ήρωες κατοίκους τους, που έχτισαν εκεί τη ζωή τους, κόντρα σε πολλές δυσκολίες. Να αισθάνονται ότι και τα δικά τους παιδιά έχουν τα ίδια δικαιώματα. Ολοκληρώνοντας: ποιότητα, αναβάθμιση, καινοτομία, αυτονομία, αποκέντρωση. Αυτές οι έννοιες αποτελούν τον πυρήνα του νομοσχεδίου και ταυτόχρονα είναι το κόκκινο πανί για τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ. Για όλους αυτούς τους λόγους μπορεί κανείς να αντιληφθεί γιατί δεν θα ψηφίσει η Αντιπολίτευση έναν νόμο που κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, που φέρνει αλλαγές, που η ίδια ελληνική κοινωνία το απαιτεί. Ο κατήφορός σας δεν έχει όρια. Κάντε, όμως, τη χάρη στην ελληνική κοινωνία να μην υπόσχεστε ότι θα το ξηλώσετε και ότι θα ισχύσει μία μορφή αναδρομικής βαθμολογίας για την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο. Είναι η χειρότερη μορφή λαϊκισμού. Σας ευχαριστώ.
Κύριοι συνάδελφοι, σας παρακαλώ, μη μου ζητάτε να μιλήσετε περισσότερο, γιατί θα φτάσουμε στο απόγευμα και δεν θα έχουν μιλήσει όλοι οι συνάδελφοι. Υπενθυμίζω ότι στις 19.00΄ θα ξεκινήσει η ψηφοφορία. Η Υφυπουργός κ. Μακρή έχει τον λόγο.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η διαμόρφωση ενός σύγχρονου εκπαιδευτικού συστήματος, πρωταρχικό θέμα για την αναπτυξιακή, παραγωγική και επιστημονική πορεία κάθε χώρας, είναι υποχρέωση και ταυτόχρονα μεγάλη ευθύνη και πρόκληση για την Κυβέρνηση και για το Υπουργείο μας. Η δημόσια εκπαίδευση πρέπει να καταστεί και πάλι εθνική προτεραιότητα, δήλωσε από αυτό το Βήμα εχθές ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης. Οι προβληματισμοί, οι αναζητήσεις, οι σκέψεις και οι συζητήσεις για την οργάνωση της εκπαίδευσης, την ιεράρχηση των απαιτήσεων, αλλά και την ανάγκη μεταρρυθμίσεων δεν έλλειψαν ποτέ τους τελευταίους είκοσι τέσσερις μήνες που είναι Κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία. Απόρροια αυτών οι πολλές, ουσιαστικές, σημαντικές και καινοτόμες εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες, που είναι τηλεγραφικά οι ακόλουθες: η αναδιάρθρωση της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης, η αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου, που καλύπτει όλα τα επίπεδα της νηπιακής αλλά και της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ο εκσυγχρονισμός της ιδιωτικής εκπαίδευσης και του ιδιωτικού σχολείου - πριν από έναν χρόνο πέρυσι το συζητούσαμε σε αυτή την Αίθουσα - , η αναβάθμιση της αρχικής επαγγελματικής εκπαίδευσης της κατάρτισης και της διά βίου μάθησης, η ενίσχυση της αυτονομίας της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, η περιφρούρηση της εφαρμογής των εκπαιδευτικών προγραμμάτων και η ανεμπόδιστη έρευνα και προώθηση της καινοτομίας. Παράλληλα, με τις πρωτοβουλίες που ανέλαβε τον τελευταίο χρόνο η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας αλλά και τις συστηματικές παρεμβάσεις της, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις και τις πρωτόγνωρες συνθήκες της παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης, χτίζουμε μεθοδικά και συγχρονισμένα το σύγχρονο σχολείο, με ανανεωμένο περιεχόμενο και φιλοσοφία, εισάγοντας εκατόν είκοσι τρία νέα προγράμματα σπουδών, εντάσσοντας τα εργαστήρια δεξιοτήτων στο υποχρεωτικό ωρολόγιο πρόγραμμα και την αγγλική γλώσσα στο νηπιαγωγείο. Επενδύουμε στο ανθρώπινο δυναμικό μας, στους εκπαιδευτικούς μας, επιμορφώνοντάς τους οριζόντια και κάνοντας πράξη έντεκα χιλιάδες επτακόσιους διορισμούς, υπερδιπλάσιους από όσους είχαμε δεσμευθεί, διορισμούς μόνιμου προσωπικού, τους πρώτους μετά από δώδεκα χρόνια σε συνέχεια των τεσσερισήμισι χιλιάδων μόνιμων διορισμών που έγιναν στα ειδικά μας σχολεία πέρυσι. Προχωρούμε δυναμικά, μετασχηματίζοντας και εξοπλίζοντας ψηφιακά την εκπαίδευση, αλλά και αξιοποιώντας και διευρύνοντας περισσότερο τις εναλλακτικές των νέων μας όσον αφορά την επαγγελματική τους κατάρτιση. Προσδίδουμε σε όλα τα παιδιά, ασχέτως οικονομικών δυνατοτήτων και ασχέτως προέλευσης, ίσες ευκαιρίες, για να αντιμετωπίσουν την ανταγωνιστική πλευρά της σύγχρονης ζωής, ενισχύοντας και ενδυναμώνοντας τον θεσμό των πρότυπων και πειραματικών σχολείων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα με ωριμότητα και έχοντας συνειδητοποιήσει πλήρως και απολύτως την ανάγκη αλλαγής πλεύσης της εκπαιδευτικής διαδικασίας, γνωρίζοντας τα προβλήματα και τις απαιτήσεις της σύγχρονης ζωής, αλλά και πιστοί στο πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας και στη δέσμευση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, θέτουμε στο υπό κρίση νομοσχέδιο τα θεμέλια της αναθεώρησης του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Είναι ένα νομοσχέδιο που συζητήθηκε αναλυτικά, διεξοδικά και με άνεση χρόνου στη Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων και το οποίο ρυθμίζει θέματα πολλά εκ των οποίων επιδεινώθηκαν κατά την περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξαρτήτων Ελλήνων, θέματα όπως είναι η παραγωγή και εφαρμογή της σχολικής αυτονομίας, η ενδυνάμωση των δομών στήριξης του εκπαιδευτικού έργου, η αξιολόγηση και βελτίωση των εκπαιδευτικών αλλά και των στελεχών της εκπαίδευσης και ο εκσυγχρονισμός και η αναδιάρθρωση της εκκλησιαστικής εκπαίδευσης. Δυστυχώς κατά την τελευταία εικοσαετία οι ταχύτατες εξελίξεις στην επιστήμη και την τεχνολογία κατέδειξαν τη ζοφερή εικόνα του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, που φαντάζει παρωχημένο και αναποτελεσματικό. Ενός συστήματος που δεν μπορεί να συνεχίσει να πορεύεται στις γενικές συντεταγμένες του παραδοσιακού χαρακτήρα του σχολείου της γνωσιοκεντρικής απομνημόνευσης και της αποσπασματικότητας, του κατακερματισμού γνώσεων και της παθητικής απόκτησής τους. Ενός συστήματος που παραμένει ίσως περισσότερο θεσμικά συγκεντρωτικό και εξαιρετικά κεντρικό και γραφειοκρατικό, με πολύ μικρό βαθμό διοικητικής αποκέντρωσης σε σχέση με τα υπόλοιπα συστήματα εκπαίδευσης στην Ευρώπη, σύμφωνα και με τα ευρήματα του δικτύου «ΕΥΡΥΔΙΚΗ». Ενός συστήματος, τέλος, του οποίου η στερεοτυπική μορφή, το περιεχόμενο και η στοχοθεσία δεν συνάδουν με τις απαιτήσεις της θωράκισης των παιδιών μας με τρόπο συνεκτικό, μεθοδικό και ώριμο, ώστε να επιβιώσουν στην πολυδιάστατη κοινωνία της γνώσης, της πληροφορίας, να επιβιώσουν σε ένα περιβάλλον εξαιρετικά δυναμικό και παγκοσμιοποιημένο, σε μια αγορά εργασίας μη στατική, αλλά απίστευτα ανταγωνιστική και απρόβλεπτη, με συνεχή και αέναη διασύνδεση με ό,τι συμβαίνει στον πλανήτη είκοσι τέσσερις ώρες την ημέρα, τριακόσιες εξήντα πέντε ημέρες τον χρόνο. Η πραγματική κρίση που βιώνει το σχολείο τα τελευταία χρόνια δεν αναδείχθηκε ούτε παρουσιάσθηκε σήμερα ξαφνικά. Οι αρχικές σκέψεις για το σύγχρονο σχολείο είναι ποικίλες. Οι προσπάθειες και οι πρακτικές που ακολουθήθηκαν είναι αρκετές. Οι προβληματισμοί είναι έντονοι, οι δυσκολίες σοβαρές. Δυστυχώς, όμως, το αποτέλεσμα ήκιστα ικανοποιητικό. Καταδείχθηκε και με τα καθόλου ενθαρρυντικά και δυσάρεστα αποτελέσματα και στοιχεία των επιδόσεων των μαθητών και μαθητριών στην έρευνα της PISA. Σήμερα ο κ. Λακασάς στην «Καθημερινή» έχει μια ανάλυση και μια αναφορά, η οποία δεν είναι καθόλου κολακευτική για τη χώρα μας. Με τα στοιχεία, λοιπόν, των επιδόσεων των μαθητών και μαθητριών στην έρευνα της PISA, η απάντηση και η επιτακτική λύση πλέον απέναντι στις σύγχρονες προκλήσεις δεν είναι άλλη παρά ο συντονισμένος σχεδιασμός και η υλοποίηση της στρατηγικής της εκπαιδευτικής διαδικασίας, η οποία αναδιαμορφώνει μια πολυδιάστατη δημιουργική προσωπικότητα των μαθητών με όχημα τη σχολική αυτονομία. Η ποιότητα της διδασκαλίας, η αξιοποίηση της εμπειρίας των εκπαιδευτικών και η ενδυνάμωση των δομών υποστήριξης του εκπαιδευτικού έργου θα πρέπει να είναι θέματα στα οποία τα ίδια τα σχολεία θα έχουν τη δυνατότητα λήψης αποφάσεων. Το σχολείο πρέπει να είναι πρωτίστως βιωματικό και επίσης ένας χώρος ελκυστικός, χώρος καλλιέργειας, ενθάρρυνσης, τόνωσης της δημιουργικότητας των μαθητών μας, χώρος με περισσότερες βαθμίδες ελευθερίας και αυτονομίας, αλλά και με μεγαλύτερη διαφάνεια και λογοδοσία. Τα παιδιά μας θα πρέπει να μάθουν να συνδυάζουν με εξαιρετική επιτυχία, μαεστρία και συνθετική ικανότητα τα εφόδια της κλασικής παιδείας, αλλά ταυτόχρονα ταχύτατα και με ιδιαίτερη συνθετική ευφυΐα, φαντασία και κρίση να δημιουργούν τις προϋποθέσεις για την εφαρμογή τους τη σύγχρονη επιστήμη και τεχνολογία. Θα πρέπει να αναπτύξουν και να συσχετίζουν επιτυχώς με συναισθηματική νοημοσύνη και ενσυναίσθηση τις δεξιότητες, που δεν είναι άλλες από τις διαπροσωπικές σχέσεις και τις ικανότητες, ενδεικτικά, της επικοινωνίας, της προσωπικότητας, της ανάληψης πρωτοβουλιών, της συνεργατικότητας και της ομαδικότητας, της κατανόησης ενός μεγάλου εύρους εννοιών, της δυνατότητας συνεργασίας με ανθρώπους με διαφορετικά πολιτισμικά χαρακτηριστικά, της ικανότητας επίλυσης προβλημάτων, της διαχείρισης των εντάσεων, της κινητοποίησης ομάδων με θετικό τρόπο. Και οι εκπαιδευτικοί μας - των οποίων την επάρκεια, την ικανότητα και τον ζήλο εμπιστευόμαστε εξαιρετικά, των οποίων αναγνωρίζουμε την αγωνία και τις καθημερινές προσπάθειες για το καλύτερο δυνατό επίπεδο του παραγόμενου εκπαιδευτικού έργου και τους οποίους φυσικά θερμά ευχαριστούμε για τη μεγάλη αφοσίωση τους αλλά και τον ενθουσιασμό τους να αγκαλιάσουν τις προκλήσεις της τηλεκπαίδευσης των τελευταίων χρόνων - θα πρέπει να μετουσιώσουν με δικές τους πρωτοβουλίες, όχι άνωθεν συντονισμένες και κατευθυνόμενες, το σχολείο σε ένα σχολείο του μέλλοντος, ένα σχολείο απελευθερωμένο από γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και δεσμεύσεις, με μεγαλύτερο βαθμό αυτονομίας και ελευθερίας, προσαρμοσμένο στις δικές του ιδιαιτερότητες και ανάγκες, ένα σχολείο που θα δίνει δυνατότητες και βήμα στους ίδιους τους εκπαιδευτικούς να αναπτύξουν δημιουργικές πρωτοβουλίες, ώστε το μάθημα να γίνει πιο ενδιαφέρον, με την ανάθεση συνθετικής ή διαθεματικής εργασίας, την ομαδική παρουσίαση ή την αξιοποίηση της μεθόδου της ανεστραμμένης τάξης. Επίσης θα πρέπει να ανασάνουν από τους παρωχημένους περιορισμούς του παρελθόντος, να μεταγγίσουν τις σχολικές μονάδες με καλές πρακτικές, να επιλέγουν μέσα από εγκεκριμένα σχολικά εγχειρίδια ποιο είναι το κατά την κρίση τους καλύτερο για τη διδασκαλία των μαθητών τους, να ενθαρρύνουν τη δημιουργία και τη λειτουργία ενδοσχολικών και διασχολικών ομίλων, να επιλέξουν τον αριθμό, τα κριτήρια, τη συχνότητα και τη χρονική διάρκεια αξιολόγησης των μαθητών τους, να ενδυναμώσουν την καλύτερη οργάνωση και συνεργασία του εκπαιδευτικού προσωπικού, με τη θέσπιση σχολικών συντονιστών τάξης και μαθημάτων, με τους μέντορες, με τους συμβούλους, αξιοποιώντας την εμπειρία, τις σπουδές και τις ιδιαίτερες ικανότητές τους. Θα πρέπει να γίνουν - με μια λέξη - συνοδοιπόροι των μαθητών μας στο ταξίδι της μάθησης. Στον αντίλογο, μπορεί το σχολείο να λειτουργεί ανεξέλεγκτα; Η απάντηση είναι ασφαλώς όχι, ούτε ανεξέλεγκτα ούτε χωρίς υποστήριξη. Για τον λόγο αυτό ενδεικτικά προχωρούμε σε αναδιάρθρωση των υποστηρικτικών δομών εκπαίδευσης, καταργώντας έναν τελείως αναποτελεσματικό θεσμό, εντελώς απόμακρο από τις σχολικές μονάδες των ΠΕΚΕΣ και των συντονιστών εκπαιδευτικού έργου και επαναφέρουμε με βελτιωμένο θεσμικό πλαίσιο τον θεσμό του Σχολικού Συμβούλου, που θεσπίστηκε το 1982 και είχε ως αρμοδιότητα την ουσιαστική επιστημονική και παιδαγωγική υποστήριξη των εκπαιδευτικών και των σχολικών μονάδων. Επαναφέρουμε τον θεσμό αυτό, βελτιώνοντας και διορθώνοντας ατέλειες, ενώ παράλληλα οργανώνουμε συστηματικά και μεθοδευμένα τον θεσμό της επιστημονικής και παιδαγωγικής καθοδήγησης με τη δημιουργία Εποπτών Ποιότητας Εκπαίδευσης και φέρνουμε τον σύμβουλο πιο κοντά στη σχολική μονάδα, για να μπορεί να τη στηρίξει αποτελεσματικά. Δεν περιοριζόμαστε απλώς στην αλλαγή του ονόματος των ΚΕΔΗΚΕ, ΚΕΔΥΣΕ και ΚΕΔΑΣΥ, αλλά φροντίζουμε για την ορθολογική στελέχωση των χιλίων εκατόν είκοσι θέσεων διαφόρων ειδικοτήτων, ενώ θεσπίζουμε και οργανώνουμε τις ομάδες σχολείων, με στόχο τη συνεργασία όμορων σχολικών μονάδων, τη συνέργεια και την ανταλλαγή καλών πρακτικών. Εκσυγχρονίζουμε και αναδιαρθρώνουμε την εκπαίδευση των παιδιών μας για την αειφορία και το περιβάλλον, μετασχηματίζοντας τα κέντρα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης σε κέντρα εκπαίδευσης για την αειφορία και το περιβάλλον. Παράλληλα, θεωρούμε ότι έννοιες όπως αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου, αυτοαξιολόγηση, αξιολόγηση της σχολικής μονάδας, δείκτες ποιότητας της εκπαίδευσης, οι οποίες λόγω ιστορικών ανατροπών και σκόπιμα παγιωμένων πεποιθήσεων θεωρούνταν το νέο εννοιολογικό οπλοστάσιο του εκσυγχρονισμένου επιθεωρητισμού, θα πρέπει επιτέλους να πάρουν την πραγματική τους διάσταση και αξία στην εκπαιδευτική διαδικασία. Η αξιολόγηση είναι μέσο ενδυνάμωσης των εκπαιδευτικών μας σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον. Είναι αυτονόητη και επιβεβλημένη εκ των πραγμάτων. Έχει βελτιωτικό και όχι τιμωρητικό χαρακτήρα και εμφανίζεται σε κάθε τομέα της ανθρώπινης δραστηριότητας, συνδέοντας την αποτίμηση μιας οποιασδήποτε ατομικής ή συλλογικής δραστηριότητας με το αποτέλεσμά της. Με την αξιολόγηση καταγράφεται η υφιστάμενη κατάσταση. Εντοπίζονται τα δυνατά και τα αδύναμα σημεία του έργου των εκπαιδευτικών και παρέχεται παιδαγωγική υποστήριξη όπου αυτή απαιτείται. Είναι μηχανισμός ανατροφοδότησης και διασφάλισης της διαρκούς βελτίωσης της ποιότητας της εκπαίδευσης. Μέσα από την αξιολόγηση αναδεικνύονται οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί μας και επιβραβεύεται το έργο τους. Ταυτόχρονα με τις νέες ρυθμίσεις αναδιαμορφώνεται ο χάρτης της δευτεροβάθμιας, μεταδευτεροβάθμιας και ανώτατης εκκλησιαστικής εκπαίδευσης, με βασική επιδίωξη τη διαμόρφωση ενός συνεκτικού πλαισίου που θα ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις και στη συνολική αναβάθμιση του εκκλησιαστικού προσωπικού, ώστε η διαχείριση σημαντικών θεμάτων από τον κλήρο, που άπτονται και της καθημερινότητας των πιστών, να είναι εξαιρετικά αποτελεσματική. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη χθεσινή του τοποθέτηση ο Πρωθυπουργός ζήτησε από όλους μας με νηφαλιότητα και χαμηλούς τόνους να προσεγγίσουμε τα θέματα της παιδείας. Προφανώς η πρόσκληση αυτή και η πρόταση δεν απευθυνόταν μόνο στην Αντιπολίτευση. Κυρίως και πρωτίστως απευθυνόταν και σε εμάς, τα δικά του στελέχη. Γι' αυτό, λοιπόν, με διπλή προσοχή θα προσεγγίσω ένα θέμα που θέλω να θίξω και θα αναφερθώ στην τοποθέτηση του κ. Φίλη στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων και στην ανοίκεια επίθεση που έκανε στην Υπουργό. Με τον κ. Φίλη είμαστε σχεδόν συνομήλικοι. Φοιτήσαμε στο ίδιο πανεπιστημιακό ίδρυμα. Ο κ. Φίλης έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στα αμφιθέατρα, στη δημοσιογραφία και στη Βουλή. Είμαι απολύτως βέβαιη ότι, όταν εκστόμισε τα λόγια που είπε, κατάλαβε την ίδια στιγμή ότι η επίθεση αυτή ήταν απαράδεκτη και ότι διέπραξε ένα ολίσθημα. Από τον Φίλη που γνωρίζω, από τον πρώην Υπουργό, από τον κοινοβουλευτικό, τον δημοσιογράφο, τον ιδεολόγο της Αριστεράς, περίμενα εκείνη τη στιγμή να πει μια λιτή και αφοπλιστική συγγνώμη, μια συγγνώμη που θα έληγε το θέμα και δεν θα δημιουργούσε κανένα πρόβλημα. Κύριε Φίλη, ξέρετε καλύτερα από μένα ότι στα χρόνια της νεότητάς μας, αλλά και τώρα στην ωριμότητά μας, υπήρχαν θέματα τα οποία ήταν πάντοτε εκτός πολιτικής συναλλαγής, για να παραφράσω έναν νομικό όρο, και αυτά ήταν η οικογένεια και τα μικρά παιδιά. Η Υπουργός δεν σας απάντησε. Πιστεύω, περίμενα - να σας πω την αλήθεια - ακόμη και στην Ολομέλεια ότι τη συγγνώμη αυτή θα τη ζητούσατε. Δεν την οφείλατε μόνο στην Υπουργό, κύριε Φίλη. Την οφείλετε στην ιστορία σας, γιατί είστε ένας πολιτικός ο οποίος μπορεί να είναι άκαμπτος, μπορεί να είναι αυστηρός, καμμιά φορά μπορεί να είναι και άδικος, αλλά πάντοτε ήταν έντιμος και σοβαρός. Την οφείλατε αυτή τη συγγνώμη στη δική σας σοβαρότητα. Και θέλω να σας πω με απόλυτη ειλικρίνεια - το λέω σε όλους τους συναδέλφους - ότι ένιωσα και πολύ άβολα όταν δύο γυναίκες συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ ένιωσαν την ανάγκη - δεν ξέρω αν το έκαναν αυτό γιατί ήταν σε διατεταγμένη υπηρεσία - να σας υπερασπιστούν, γυναίκες συνάδελφοι, οι οποίες είχαν και κυβερνητικές θέσεις. Σας υπερασπίστηκαν σε αυτή την ανήθικη επίθεση σε μια πολιτικό, η οποία τιμά τη θέση, που και εσείς, κύριε Φίλη, είχατε κάποτε. Σε ό,τι αφορά το θέμα της δέσμευσης του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για την αναδρομική κατάργηση της ελάχιστης βάσης εισαγωγής, στην αρχή κατάλαβα ότι πρόκειται για ένα απαράγραπτο δικαίωμα. Χθες στην τοποθέτησή του αντελήφθην ότι πρόκειται για ένα δικαίωμα το οποίο έχει μια αποσβεστική ετήσια προθεσμία. Άρα άνθρακες είναι ο οποιοσδήποτε θησαυρός, ακόμη και για αυτούς που τυχόν θα τον πιστέψουν, και νομίζω ότι δεν χρειάζεται περαιτέρω πολιτικός σχολιασμός. Θα τελειώσω, κύριε Πρόεδρε, την ομιλία μου με μια αναφορά σε τρία παιδιά που ξεχώρισαν στις εξετάσεις φέτος. Η κ. Πιπιλή ανέφερε έναν μεγάλο αριθμό παιδιών που ξεχώρισαν, που διακρίθηκαν. Ανέφερε και τα ονόματά τους. Εγώ θα επαινέσω τρία από αυτά. Το πρώτο παιδί που θα επαινέσω είναι το παιδί το οποίο αυτοχαρακτηρίστηκε ως «αποτυχημένος άριστος» και θα τον επαινέσω γιατί είναι πράγματι άριστος. Είναι ένα παιδί το οποίο καταφέρνει και περνάει, αν δεν κάνω λάθος, σε τρεις από τις πέντε σχολές στις οποίες θα μπορούσε να περάσει. Άρα είναι άριστος και η επίδοσή του και το περιθώριο που έχει να φοιτήσει σε αυτές τις σχολές τον καθιστά άριστο. Κακώς αυτοχαρακτηρίζεται και θυματοποιείται ως αποτυχημένος, γιατί δεν είναι. Και θα ήθελα να του πω σαν μητέρα με πολλή αγάπη και προσοχή και σεβασμό, βεβαίως, στην προσπάθειά του ότι είναι ένα παιδί που είχε την τύχη να φοιτήσει σε ένα πρότυπο σχολείο. Πολλοί συνομήλικοι ή συνυποψήφιοί του δεν την είχαν. Άλλωστε, δεν υπήρχαν πρότυπα και πειραματικά σχολεία σε όλη την Ελλάδα. Τώρα, με την προσπάθεια του Υπουργείου μας, υπάρχουν σε κάθε περιφέρεια. Φοίτησε, λοιπόν, σε πρότυπο σχολείο και κατάφερε να πετύχει σε σχολή. Αν θέλει, βεβαίως, και το ίδιο, έχει τα μόρια και τη δυνατότητα, ενώ άλλα παιδιά, ενώ ήταν εξίσου ικανά, δεν φάνηκαν το ίδιο τυχερά.
Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Δεν θα αργήσω, κύριε Πρόεδρε. Θα συγχαρώ και το παιδί της πολύτεκνης οικογένειας, το οποίο, καίτοι έχασε και τους δύο γονείς του, κατάφερε, πέτυχε, διακρίθηκε με εξαιρετικά υψηλή επίδοση και δεν επέτρεψε η προσωπική του περιπέτεια να γίνει λαϊκό ανάγνωσμα. Τελειώνοντας, θα συγχαρώ το παιδί βιοπαλαιστών, το οποίο συγκέντρωσε δεκαεννιά χιλιάδες μόρια και η επιλογή του είναι να έρθει να σπουδάσει και να γίνει παιδαγωγός. Με αυτούς τους εκπαιδευτικούς, με αυτά τα παιδιά, με αυτούς τους δασκάλους θα χτίσουμε το καινούργιο σχολείο. Αυτοί θα εφαρμόσουν την εκπαιδευτική μας μεταρρύθμιση. Αυτοί είναι οι δάσκαλοι που θέλουμε να εμπιστευόμαστε και θα βοηθήσουν τα παιδιά μας. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή σας.
Θα ήθελα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ θα ήθελα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Τι θέλετε, κύριε Σκουρλέτη; Τι θέλετε, κύριε Φίλη; Κανονικά δεν έχετε δικαίωμα. Μόνο αν είναι προσωπικό ή διαδικαστικό. Ούτε το ένα είναι ούτε το άλλο.
Επί προσωπικού.
Και μένα προσωπικό είναι.
Προσωπικό. Τέλος πάντων, εγώ δεν αντελήφθην. Ορίστε, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Πρόεδρε, άκουσα την Υφυπουργό, την κ. Μακρή, και τα όσα είπε σχετικά με ένα θέμα που με αφορά. Να την ευχαριστήσω για το πώς περιέγραψε την προσωπικότητά μου. Αναφέρθηκε σε ένα ζήτημα, το οποίο προέκυψε στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων και το οποίο συζητήθηκε και νομίζω ότι λύθηκε. Δόθηκαν οι αναγκαίες διευκρινίσεις εκατέρωθεν και νόμιζα ότι το θέμα είχε λυθεί. Όπως διευκρίνισα και τότε - το λέω και τώρα - δεν έχω καμμία πρόθεση να κάνω επίθεση σε κανέναν. Κριτική πολιτική έκανα προσωπικά στην κυρία Υπουργό. Δεν είχα πρόθεση να εμπλέξω κανέναν από την οικογένειά της. Άλλωστε αυτό που είπα είναι κάτι που αφορά και εμένα - το τόνισα - ως γονιό και όχι ως Υπουργό Παιδείας. Όταν νομοθετούν οι Υπουργοί Παιδείας, έχουμε πάντα στο μυαλό μας εκεί στο βάθος της τάξης δύο ματάκια των παιδιών μας, που μας βλέπουν. Τι θα πουν, άραγε, όταν μεγαλώσουν για την πολιτική την οποία νομοθετούμε και ακολουθούμε; Τι θα πουν, για παράδειγμα, αν ο Φίλης ακολουθούσε μια πολιτική σφαγής είκοσι χιλιάδων παιδιών από τα πανεπιστήμια με την πολιτική του ή άλλα ζητήματα; Αυτό είναι το θέμα όλων. Η κυρία Υπουργός το υπέλαβε ως προσωπική επίθεση και ως επίθεση στην οικογένειά της.
Εντάξει. Αυτά ελύθηκαν, όμως.
Δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα. Είμαι σαφής. Θα ήθελα να πω κάτι, όμως. Επιτρέψτε μου.
Κλείστε, όμως, με αυτό.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Δεν μου αρέσει η προσωποποίηση των πολιτικών αντιπαραθέσεων και, αν έτσι εκλαμβάνεται κάτι, καμμία αντίρρηση να το αποκαταστήσουμε. Όμως, τι είδους πολιτική αντιπαράθεση είναι όταν η κυρία Υπουργός, παρ' ότι έχει ακουστεί από μένα πολλάκις απάντηση στην επιτροπή και εδώ, επιμένει ότι η υπογραφή Φίλη είναι αυτή που έφερε την ισοτίμηση των πτυχίων των κολλεγίων με τα πτυχία των πανεπιστημίων και παρέσυρε, δυστυχώς, και τον κύριο Πρωθυπουργό σε αυτή την άποψη. Είπα και τονίζω ότι είναι η υπογραφή Αρβανιτόπουλου, κυβέρνησης Σαμαρά.
Τα είπατε και στην ομιλία σας.
Εμείς καταργήσαμε, όταν βγήκαμε από τα μνημόνια, πριν από τον διαγωνισμό αυτόν τον νόμο. Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω. Δεν μου αρέσει η προσωπική αντιπαράθεση. Έχουμε πολλές πολιτικές και ιδεολογικές διαφωνίες. Δεν μου αρέσει, επίσης, η αυτοθυματοποίηση, να εμφανίζω τον εαυτό μου ως πολιτικό ότι είμαι θύμα. Δεν είμαι θύμα ως πολιτικός. Συνήθως οι πολιτικοί είμαστε δράστες και όχι θύματα. Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Σας παρακαλώ, κλείστε.
Και δεν μου αρέσει, επίσης, να αξιοποιώ ή να εκμεταλλεύομαι άλλες ιδιότητές μου για να παρακάμπτω την αναγκαία πολιτική αντιπαράθεση. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Είχαν δοθεί οι διευκρινίσεις. Οξεία ήταν η επίθεση. Εγώ, βέβαια, ως παλιός πολιτικός, δεν δέχομαι απόλυτα αυτό που είπατε. Είμαστε συνήθως και θύματα. Είμαστε και δράστες, αλλά είμαστε και θύματα. Μην απαξιώνουμε τελείως τον ρόλο του πολιτικού.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Προχωράμε με τον κ. Ευάγγελο Αποστόλου. Μετά είναι η κ. Ευαγγελία Λιακούλη. Μετά είναι ο κ. Κωνσταντίνος Κοντογιώργος, ο κ. Χρήστος Γιαννούλης, αν είναι στην Αίθουσα, γιατί είναι εισηγητής σε επιτροπή - δεν θα διαγραφεί, θα κρατηθεί - και μετά ο κ. Ιάσονας Φωτήλας. Ορίστε, κύριε Αποστόλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το νομοσχέδιο που συζητάμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακολουθεί την ίδια τακτική που χαρακτηρίζει τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης. Δημιουργείτε, κυρίες της Κυβέρνησης, και στον χώρο της παιδείας συνθήκες για τη διαμόρφωση πλαισίου κράτους - φέουδο και μιλάτε για αναβάθμιση και εκσυγχρονισμό. Ποιον νομίζετε ότι θα παραπλανήσετε; Η δήθεν αυτόνομη λειτουργία του σχολείου, οι αλλαγές στις δομές εκπαίδευσης, στην επιλογή στελεχών και η συγκεκριμένη αξιολόγηση των εκπαιδευτικών αποτελούν τα βήματα για πελατειακό σύστημα και στην εκπαιδευτική κοινότητα. Με τη φερόμενη αναβάθμιση το κλίμα των σχολείων θα αλλάξει προς αρνητική κατεύθυνση, θα γίνει τελείως διαφορετικό. Θα είναι ένα σχολείο όχι μόνο με εξαρτήσεις, αλλά και κυρίαρχο το αίσθημα της ανασφάλειας. Και όλα αυτά στην καθημερινότητα θα έχουν ως αποτέλεσμα τη διάλυση του παιδαγωγικού κλίματος, της συναδελφικότητας, της συνεργασίας και της αλληλεγγύης του σχολείου. Είναι αυτό το σχολείο που η Κυβέρνηση ουσιαστικά το αντιμετωπίζει σαν εταιρεία και τους εκπαιδευτικούς απλώς ως διεκπεραιωτές εντολών. Η εκπαιδευτική κοινότητα να είστε βέβαιοι, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, ότι θα ορθώσει ανάστημα απέναντί σας. Η κακοποίηση των εννοιών «αυτονομία», «ενδυνάμωση του ρόλου των εκπαιδευτικών» και «αποκέντρωση» είναι προφανής. Δεν μπορείς να έχεις αυτονομία και αποκέντρωση χωρίς δημοκρατία. Η συρρίκνωση των αρμοδιοτήτων του συλλόγου των διδασκόντων και ο περιορισμός του σε επουσιώδη πράγματα σε συνδυασμό με τον διορισμό ουσιαστικά του σχολικού συμβουλίου δεν αποτελούν αποκέντρωση ούτε ενδυνάμωση του ρόλου των εκπαιδευτικών. Ξαναγυρίζουμε όχι μόνο στον παλιό επιθεωρητή, αλλά έχουμε και τον διευθυντή επιθεωρητή πλέον. Η ενίσχυση της δήθεν αυτονομίας του σχολείου παραπέμπει στην όλο και μεγαλύτερη απαλλαγή του κράτους από τις υποχρεώσεις του στη χρηματοδότηση, στη στελέχωση, στην επιμόρφωση και στις άλλες λειτουργίες του σχολείου. Εξάλλου, ανάμεσα στα κριτήρια της λεγόμενης «αυτοαξιολόγησης» της σχολικής μονάδας, που απορρίφθηκε με συντριπτικά ποσοστά από τους εκπαιδευτικούς, ήταν η διαχείριση των οικονομικών πόρων και του προσωπικού σε επίπεδο σχολικής μονάδας. Αυτονομία με βάση αυτή την εμπειρία σημαίνει μεγαλύτερη εξάρτηση των σχολείων από την τσέπη των γονιών και τις ανάγκες της αγοράς. Σημαίνει μεγαλύτερη εμπλοκή με διάφορους φορείς, όπως ιδρύματα, μη κυβερνητικές οργανώσεις, επιχειρήσεις που αποκτούν λόγο ακόμα και στο τι θα διδάσκεται, με τους ταξικούς φραγμούς να υψώνονται όλο και περισσότερο. Συνέπεια των παραπάνω θα είναι η ακόμα μεγαλύτερη κατηγοριοποίηση των σχολείων, κάτι που θα ενταθεί ακόμα περισσότερο και από το πολλαπλό βιβλίο. Ουσιαστικά η συγγραφή των βιβλίων από ευθύνη του κράτους μεταφέρεται στους ιδιώτες. Δεν εξασφαλίζεται από το κράτος η δωρεάν παροχή τους. Όσο για τη δήθεν ευκαιρία επιλογής, αυτή υπονομεύει την ανάγκη για ένα ενιαίο, σύγχρονο και επιστημονικά και παιδαγωγικά τεκμηριωμένο πρόγραμμα σπουδών, ενώ εντείνει την κατηγοριοποίηση των σχολείων. Τα σχολεία, δυστυχώς, κατηγοριοποιούνται από γειτονιά ανά γειτονιά και δήμο. Αντί για άριστα σχολεία για όλα τα παιδιά, τα σχολεία θα διαχωρίζονται σε καλά και κακά σχολεία, ένα μέτρο που αποτελεί το πρώτο βήμα για να επιβληθούν τιμωρίες με τη μορφή της στέρησης πόρων, όπως ήδη έχει συμβεί με τα πανεπιστήμια. Η ανισότητα των σχολείων ανάλογα με το κοινωνικό, βιοτικό επίπεδο κάθε γειτονιάς γίνεται ανταγωνιστικό πλεονέκτημα ή μειονέκτημα για χιλιάδες μαθητές και οικογένειες. Όσο για τη λεγόμενη «ατομική αξιολόγηση» των εκπαιδευτικών, αυτή καμμία σχέση δεν έχει με την αναβάθμιση της διδασκαλίας και του περιεχομένου της εκπαίδευσης. Θα υπονομεύεται την ίδια ώρα. Αφορά στην ουσία τον ασφυκτικό έλεγχο ώστε να υλοποιούν κατά γράμμα τις αντιδραστικές κατευθύνσεις, όπως αυτές θα εξειδικεύονται κάθε φορά και από την Κυβέρνηση. Δεν είμαστε αντίθετοι στην αξιολόγηση. Είμαστε, όμως, αντίθετοι σε αυτή την αξιολόγηση. Το βασικό ζήτημα είναι να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες εντός του σχολείου που θα αναπτύσσουν την αγάπη για τη γνώση, συνθήκες που θα καλλιεργούν την αντίληψη για την αναζήτηση της αλήθειας, μια αλήθεια που θα ερμηνεύσει και θα αλλάξει τον κόσμο και αυτά τα σχολεία πρέπει να είναι δωρεάν, ίδια και ενιαία και για όλα τα παιδιά. Ασφαλώς και γνωρίζετε, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, ότι καμμιά μεταρρύθμιση δεν μπορεί να πετύχει στην εκπαίδευση, εάν δεν έχει τη στήριξη και την αποδοχή της εκπαιδευτικής κοινότητας, εκπαιδευτικών, μαθητών και γονέων. Κυρία Υπουργέ, είτε σας «παραιτήσουν» είτε παραιτηθείτε, να ξέρετε ότι τελικά θα μείνετε μόνη σας σε αυτόν τον αντιεκπαιδευτικό δρόμο που ακολουθείτε με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Γι' αυτό και εμείς το καταψηφίζουμε.
Η ροή των συναδέλφων, όπως την είπα, θα διακοπεί, γιατί έχει έρθει - και δεν μίλησε χθες - και έχει ζητήσει τον λόγο και θα τον πάρει ο Πρόεδρος του ΜέΡΑ25 κ. Βαρουφάκης. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Τώρα, συγγνώμη, χθες γιατί δεν διαμαρτυρήθηκε κανείς με τους υπόλοιπους πέντε; Δηλαδή τι να πω στον κ. Βαρουφάκη, ότι παραβιάζω τον Κανονισμό; Αυτό λέει ο Κανονισμός. Ορίστε, κύριε Βαρουφάκη, έχετε τον λόγο.
Κυρία Υπουργέ, αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί κανένας συνάδελφός σας Υπουργός Παιδείας χωρών στις οποίες στέλνετε τα παιδιά σας να σπουδάσουν, κανένας τους, δεν εισήγαγε ποτέ ελάχιστη βάση εισαγωγής; Και μη διαμαρτυρηθείτε, μην πείτε άλλη μία φορά ότι αυτό δεν ισχύει! Μην επαναλάβετε το λάθος που κάνατε τότε που μιλούσαμε περί πανεπιστημιακής αστυνομίας και επιμένατε ότι υπάρχει αστυνομία στην Οξφόρδη! Σας αναγνωρίζω το δικαίωμα στον εξευτελισμό, αλλά συγκρατηθείτε! Στις χώρες που θαυμάζετε - να το πω απλά, για να είμαστε ξεκάθαροι - δεν υπάρχει a priori ελάχιστη βάση εισαγωγής. Τελεία και παύλα! Ούτε στις Ηνωμένες Πολιτείες ούτε στη Βρετανία ούτε πουθενά! Αυτό που συμβαίνει είναι ότι η βάση, δηλαδή το «cut - off point» που λένε, αυξομειώνεται ανάλογα με τις επιδόσεις. Είτε μιλάμε για το GCE στην Αγγλία, για το SAT στην Αμερική, για το HSC στην Αυστραλία, το IB, το International Baccalaureate παγκοσμίως, επιβάλλεται μία κατανομή βαθμών πάνω στο σώμα των μαθητών και μαθητριών. Λένε, για παράδειγμα, είναι προαποφασισμένο - παράδειγμα είναι αυτά τα νούμερα, δεν είναι αυτά τα νούμερα τα συγκεκριμένα, αλλάζουν αυτά τα νούμερα - ότι το 5% αυτών που θα δώσουν εξετάσεις θα πάρει «Άριστα», το 15% θα πάρει «Λίαν Καλώς», το 35% θα πάρει «Καλώς», το 45% θα κοπεί. Έχουν, λοιπόν, αυτή την κατανομή, την επιβάλλουν πάνω στο σώμα των εξεταζόμενων και αυτό καθορίζει ποιος μαθητής ή ποια μαθήτρια θα είναι ο οριακός μαθητής, αυτός δηλαδή που είναι ο τελευταίος που περνάει. Ο επόμενος ή η επόμενη κόβεται. Το ότι, βέβαια, έτσι κάνουν στην Εσπερία δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι είναι και το σωστό, δηλαδή ότι δεν υπάρχει αδικία. Υπάρχουν αδικίες. Για παράδειγμα, σε μια περίοδο, σε μια χρονιά, όπου μπορεί να έχεις πολύ καλούς μαθητές, το να επιβάλλεις ένα συγκεκριμένο ποσοστό «Άριστα», 5%, μπορεί να σημάνει ότι κάποιοι άριστοι δεν παίρνουν «Άριστα». Όμως, όταν το δείγμα, ο αριθμός των εξεταζόμενων είναι μεγάλος, είναι δεκάδες χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες, η πιθανότητα αυτής της αδικίας εξανεμίζεται, εκμηδενίζεται, αντίθετα με το δικό σας σύστημα, όπου η αδικία είναι εγγυημένη, για να μην πω σχεδιασμένη. Ανακεφαλαιώνοντας, αντίθετα με εσάς, στις χώρες που θαυμάζετε τα εκπαιδευτικά τους συστήματα οι Υπουργοί Παιδείας είναι αρκετά σοφοί, ώστε να γνωρίζουν ότι δεν ορίζεται διαχρονική αντικειμενική ελάχιστη βάση εισαγωγής για κανένα μάθημα και σίγουρα δεν ορίζεται από το Υπουργείο Παιδείας, από τον Υπουργό ή την Υπουργό, όσο καταρτισμένοι και να είναι, πόσω μάλιστα από εσάς, κυρία Κεραμέως. Στις χώρες, λοιπόν, που θαυμάζετε πρώτα επιλέγουν πόσοι θα εισαχθούν και κατόπιν αφήνουν την ελάχιστη βάση εισαγωγής να αυξομειωθεί ενδογενώς, ώστε να εισαχθεί ο αριθμός που έχουν επιλέξει. Ωραία και έντιμα! Αντίθετα με εσάς, που με κουτοπόνηρο τρόπο και στόχο να «κουρέψετε» κατά δεκάδες χιλιάδες τους εισαγόμενους αποφασίζετε εκ προοιμίου, a priori, ποια θα είναι αυτή η ελάχιστη βάση εισαγωγής, με αποτέλεσμα, βεβαίως, να μείνουν έξω από ΑΕΙ δεκάδες χιλιάδες παιδιά, να μην πληρώνονται θέσεις που εσείς, το Υπουργείο σας, έχετε χαρακτηρίσει ότι είναι θέσεις προς πλήρωση. Ο κόσμος εκεί έξω, κυρία Κεραμέως, σας έχει πάρει χαμπάρι. Ξέρουν όλοι ότι η επιβολή αυτής της ελάχιστης βάσης εισαγωγής από εσάς, από το Υπουργείο, αποδεικνύει στην καλύτερη περίπτωση την ανεπάρκειά σας, στη χειρότερη περίπτωση την ανοχή σας. Χτες το πρωί εδώ απέξω, στην πλατεία Συντάγματος, η νεολαία του ΜέΡΑ25 ανάρτησε ένα πανό στο οποίο έγραφε: «Την ελάχιστη βάση εισαγωγής να τη βάλετε στα κολλέγια των φίλων σας!». Με το σύνθημά τους αυτά τα παιδιά μάς δίνουν την ευκαιρία να συνεχίσουμε την αντιπαράθεσή μας εκεί που την είχαμε αφήσει εσείς και εγώ πριν από μερικούς μήνες. Θα θυμάστε τότε που μου είχατε πει, όταν το είχα προτείνει, «εμείς δεν θέλουμε ελάχιστη βάση εισαγωγής πουθενά», γιατί σας εξήγησα ότι σε καμμία σοβαρή χώρα το Υπουργείο δεν αποφασίζει ποια είναι, αλλά σας είχα πει, αν είναι να τη βάλετε, τουλάχιστον αποδείξτε ότι δεν δουλεύετε υπέρ των κολλεγίων της συμφοράς, ότι πραγματικά πιστεύετε στην ορθότητα της ελάχιστης βάσης εισαγωγής, επιβάλλοντάς τη στα ιδιωτικά κολλέγια. Kαι τι γυρίσατε και μου είπατε τότε; Τότε μου είχατε απαντήσει: «Μα, είναι δυνατόν εμείς να επιβάλλουμε κριτήρια επιλογής φοιτητών σε ξένα πανεπιστήμια που λειτουργούν στην Ελλάδα;». Όχι μόνο είναι δυνατόν, όχι μόνο είναι πρέπον, αλλά προκύπτει και από το προεκλογικό πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο το διάβασα χθες - ναι, το έκανα αυτό στον εαυτό μου - και είδα ότι αναφέρει ρητώς τη δέσμευσή σας προεκλογικά για λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων, ξένων και ελληνικών, στην Ελλάδα, τα οποία - εσείς το λέτε αυτό - θα λειτουργούν, λέει, με αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις, με αξιολόγηση από το ελληνικό Υπουργείο Παιδείας, από την ΑΔΙΠ και με λογοδοσία, φαντάζομαι, στην ελληνική πολιτεία. Άρα εσείς στο προεκλογικό σας πρόγραμμα λέτε ότι θα επιβάλλετε αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις σε αυτά τα κολλέγια. Άρα, ναι, είναι μια λαμπρή ευκαιρία να κάνετε πράξη τις προεκλογικές σας δεσμεύσεις, να συμμαζέψετε τα κολλέγια της συμφοράς που λειτουργούν εδώ συμβεβλημένα με τα αμερικανικά, με κάποια αμερικανικά, και με αρκετά βρετανικά πανεπιστήμια. Υπάρχει πιο εύλογη εφαρμογή της υπόσχεσης να τα κάνετε να λειτουργούν υπό αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις με την εφαρμογή και σε αυτά τώρα της ελάχιστης βάσης εισαγωγής; Κοιτάξτε, για να μην υπάρξει καμμία παρεξήγηση, θα πω για άλλη μια φορά ότι η θέση του ΜέΡΑ25 είναι ότι είμαστε κάθετα εναντίον οποιασδήποτε ελάχιστης βάσης εισαγωγής. Δεν το προτείνουμε, θα το πολεμήσουμε, το θεωρούμε ανόητο - και εξήγησα τους λόγους - , όπως το θεωρούν ανόητο στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη Γαλλία, στη Βρετανία, στην Αυστραλία. Αυτό που πρέπει να συμβεί είναι το Υπουργείο Παιδείας να επιλέξει καθαρά, έντιμα, με πολιτικά κριτήρια, με κοινωνικά κριτήρια, με εκπαιδευτικά κριτήρια, πόσοι θα πρέπει να εισάγονται κάθε χρόνο στα πανεπιστήμιά μας και να αφήνει τις ελάχιστες βάσεις να προσδιορίζονται, όπως γίνεται και στο IB, από το εξεταστικό σύστημα, χωρίς παρέμβαση του Υπουργείου. Όμως, αν θέλετε να πείσετε τους πολίτες εκεί έξω ότι η εμμονή σας στον αποκλεισμό δεκάδων χιλιάδων νέων μέσω της ελάχιστης βάσης εισαγωγής δεν έχει σκοπό να στρέψει όλα αυτά τα παιδιά στους «φίλους» σας των ιδιωτικών κολλεγίων, τουλάχιστον να την επιβάλλετε και στα κολλέγια. Αμ δε που θα το κάνετε! Θα καταστρέφατε το business model αυτών των κολλεγίων της συμφοράς! Κυρία Κεραμέως, έχετε την κακή τύχη να γνωρίζω εκ των έσω αυτά που σας λέω. Τις προηγούμενες δεκαετίες είχα υπηρετήσει σε επιτροπές εισαγωγής φοιτητών σε βρετανικά και αυστραλιανά πανεπιστήμια. Συγκεκριμένα, θα αναφέρω και δύο, τα οποία έχουν παραδείγματα εδώ: Το East Anglia και το Exeter. Για να μιλάμε με ονόματα! Σας λέω, λοιπόν, ότι στην επιτροπή που ήμασταν οι καθηγητές και σχεδιάζαμε το σύστημα εισαγωγής των φοιτητών στα πανεπιστήμια αυτά, σε αυτά τα δύο συγκεκριμένα, εμφανίζεται αντιπρύτανης ο οποίος μάς είπε ξεκάθαρα ότι το πανεπιστήμιο χρειάζεται χρήματα και ότι θα πρέπει να κάνουμε ένα σκόντο όσον αφορά την εισαγωγή φοιτητών σε χώρες του τρίτου κόσμου. Έτσι μας το είπε! Σε αυτές συμπεριέλαβε και την Ελλάδα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΜέΡΑ25]] Και μας είπε πώς θα γίνει. Θα κάνουμε ένα deal με κάποιον κολλεγιάρχη στη Μαλαισία, στη Νότια Κορέα, στη Σιγκαπούρη, στην Ελλάδα, στην Πορτογαλία. Βεβαίως εκεί το μόνο που θα χρειάζεται να ξέρουν οι μαθητές για να μπαίνουν μέσα και να γίνονται αποδεκτοί είναι να υπογράφουν την επιταγή. Σήμερα χρειάζονται κωδικοί στο Web Banking. Δεν χρειάζεται καν να ξέρουν να υπογράφουν επιταγή, δεν υπάρχουν επιταγές. Αργότερα, όταν δίδασκα στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ, το Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ, και συγκεκριμένα η Σχολή Οικονομικών Επιστημών, μαζί με εργολάβο στην πόλη Πενάνγκ της Μαλαισίας χτίσανε το «Penang University College», στο οποίο τι σκαρφίστηκαν να κάνουν οι αθεόφοβοι, για να κερδίσει χρήματα - μάλιστα, το πανεπιστήμιο κέρδισε πολλά - το πανεπιστήμιο; Πρόσφεραν το πρώτο έτος των μαθημάτων του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών, στο οποίο δίδασκα, δηλαδή είχα τα ίδια εγχειρίδια και τα λοιπά, βεβαίως όχι τους ίδιους καθηγητές, έπαιρναν όποιον, όποιον, πάλι μόνο με την ικανότητα να υπογράφει την επιταγή, και έδιναν το δικαίωμα σε αυτούς που τελείωναν τον πρώτο χρόνο σε εκείνο το κολλέγιο - βεβαίως με κριτήρια εντελώς διαφορετικά από τους πρωτοετείς που έμπαιναν στο Σίδνεϊ - να μπαίνουν στο δεύτερο έτος του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ. Γιατί το έκαναν αυτό; Για να υπερβούν τους περιορισμούς του Υπουργείου Παιδείας της Αυστραλίας, που έλεγε ότι, για να μπεις στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ χρειάζονται κάποιοι ελάχιστοι βαθμοί. Αυτό είναι το πεδίο στο οποίο λειτουργούν τα ιδιωτικά κολλέγια της συμφοράς! Το business model τους βασίζεται στο franchise σε τριτοκοσμικές χώρες, σε χώρες όπου ο κόσμος, όπως στην Ελλάδα, διψάει για ένα πτυχίο αγγλοσαξονικού πανεπιστημίου, ιδίως όταν πετάτε τα παιδιά έξω από τα ελληνικά ΑΕΙ, όπως κάνετε με τον βαθμό εισαγωγής. Και οι τριτοκοσμικοί Υπουργοί Παιδείας, όπως εσείς, κυρία Κεραμέως, αυτών των χωρών εργάζονται φιλότιμα για να μεγιστοποιούν την πελατεία των συμπράξεων των «φίλων» τους με τα αγγλοσαξονικά πανεπιστήμια, που ουσιαστικά πουλάνε τη σφραγίδα τους όσο - όσο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΜέΡΑ25]] Και δεν τους πειράζει. Και ξέρετε γιατί δεν τους πειράζει; Διότι όταν σε έναν εργοδότη στο Λονδίνο, στο Λάνκαστερ, στο Κάρντιφ, έρθει το χαρτί που θα λέει επάνω «University of Exeter», θα ρωτήσει: «Πού το έκανες το πτυχίο;». Αν του πεις ότι το έκανες σε ένα κολλέγιο στην Αθήνα, δεν σε προσλαμβάνει. Οι Άγγλοι ξέρουν πάρα πολύ καλά πώς να ξεσκαρτάρουν άτυπα αυτούς που θέλουν να ξεσκαρτάρουν! Γι' αυτό ήταν τόσο εύστοχο το πανό της νεολαίας του ΜέΡΑ25, που σας καλούσε να βάλετε την ελάχιστη βάση εισαγωγής εκεί που ξέρετε, στα κολλέγια των φίλων σας! Επειδή δεν είναι στη φύση σας να ξεφύγετε από το μοντέλο της τριτοκοσμικής Υπουργού Παιδείας, βεβαίως δεν θα το κάνετε! Κυρία Κεραμέως, είστε για την παιδεία αυτού του τόπου ό,τι το ΤΑΙΠΕΔ για τη δημόσια περιουσία: ταφόπλακα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΜέΡΑ25]] Και είναι κρίμα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, που έχετε αυτή την κυρία Υπουργό Παιδείας, γιατί η αλήθεια είναι ότι τα πανεπιστήμιά μας καρκινοβατούν. Είναι κρίμα, επειδή έχουμε πραγματική ανάγκη ως κοινωνία να συζητήσουμε σοβαρά για τα προβλήματα των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων σε αυτή τη χώρα. Είναι κρίμα, γιατί δεκαετίες τώρα όλες οι κυβερνήσεις έχουν επιφέρει μια διασπορά ατάκτως ειρημένων πανεπιστημιακών τμημάτων στην επικράτεια, κάτι που ήταν λάθος. Αυτό το γνωρίζετε, όπως το γνωρίζουμε όλοι. Ήταν ένα λάθος, το οποίο σήμερα έχει μετατραπεί σε πονοκέφαλο, σε ημικρανία. Και είναι κρίμα, γιατί η πολιτική σας απάντηση σε αυτόν τον πονοκέφαλο, σε αυτή την ημικρανία, είναι της κ. Κεραμέως το «πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι». Διότι αυτό είναι η ελάχιστη βάση εισαγωγής! Θα ερημώσουν ουσιαστικά αυτά τα τμήματα, τα οποία κακώς έχουμε σπείρει ανά την επικράτεια, και θα κλείσουν. Δημιουργείτε άλλοθι στον εαυτό σας για να τα κλείσετε. Είναι κρίμα, γιατί, αντί σ' αυτή τη Βουλή δύο χρόνια τώρα να συζητάμε για την απαραίτητη αναδόμηση των σχολών, των ιδρυμάτων, των προγραμμάτων σπουδών, της έρευνας, που αργοπεθαίνει χωρίς πόρους, δύο χρόνια τώρα, κυρία Κεραμέως, μας έχετε εγκλωβίσει σε μια ατέρμονη, στείρα αντιπαράθεση για το άσυλο, για την αστυνομία στα αμφιθέατρα, τώρα για τις βάσεις εισαγωγής, αύριο για μια αξιολόγηση σχεδιασμένη να καταστρέφει τις αξίες. Αν, όμως, κάτι με στενοχωρεί ως πανεπιστημιακό αυτό είναι η αίσθηση - και για να είμαι δίκαιος με την κ. Κεραμέως - ότι το πρόβλημα ξεπερνά κατά πολύ τα πρόσωπα. Φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ, τι σχέση έχει ο καλός μου συνάδελφος Κώστας Γαβρόγλου με την κ. Κεραμέως; Καμμία! Κι όμως αυτό που με στενοχωρεί - και σας μιλάω και σας κοιτάω στα μάτια ειλικρινά και φιλικά και αδερφικά - είναι ότι, παρά τις χαοτικές διαφορές μεταξύ των προσώπων, τελικά αυτό που επικρατεί είναι η σιδηρά λογική της ισοπέδωσης. Πάρτε παράδειγμα τη δήθεν πανεπιστημιοποίηση των ΤΕΙ του κ. Γαβρόγλου. Τι έκανε; Πήρε ΤΕΙ, κάποια εκ των οποίων λειτουργούσαν πολύ σωστά ως ΤΕΙ, ως τεχνολογικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, και τα πανεπιστημιοποίησε. Και πώς τα πανεπιστημιοποίησε; Με τι προσωπικό; Δίνοντάς τους τη δυνατότητα να παίρνουν καθηγητές από τα λύκεια δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και να τα βάζουν στα ΤΕΙ, στα τμήματα που τα έκαναν τύποις πανεπιστήμια. Έτσι, δημιούργησαν δήθεν πανεπιστημιακά τμήματα. Από εκεί που πολλά από αυτά ήταν πολύ σημαντικά και χρήσιμα για την κοινωνία τεχνολογικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, δημιούργησαν δήθεν πανεπιστημιακά τμήματα, τα οποία όντως δεν αντέχουν στο φως της κριτικής ως πανεπιστημιακά τμήματα και είναι ευάλωτα στο σημερινό «τσεκούρι» της κ. Κεραμέως. Πάρτε, φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ, την de facto ιδιωτικοποίηση εκ των έσω, που πάντα είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της δημόσιας τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε οποιαδήποτε χώρα, είτε είναι η Βρετανία είτε η Αυστραλία. Η ιδιωτικοποίηση των δημόσιων ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων δεν έγινε όπως έγινε η ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ. Έγινε εκ των έσω. Τύποις είναι ακόμα δημόσια, αλλά επί της ουσίας ξεκίνησε μια διαδικασία ιδιωτικοποίησης που ξεκινά με την εισαγωγή διδάκτρων και την αυξομείωση διδάκτρων ανάλογα με το ποιος είναι ο φοιτητής, αν είναι ξένος, αν είναι δικός μας, αν είναι στην κατηγορία α΄ ή στην κατηγορία β΄. Έτσι ξεκινά η ιδιωτικοποίηση στη Βρετανία και στην Αυστραλία, τους πρώτους διδάξαντες της de facto ιδιωτικοποίησης των δημόσιων πανεπιστημίων. Με τι ψυχή, φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ, θα αντισταθείτε στη δημιουργία νέων προγραμμάτων σπουδών με όλο και υψηλότερα δίδακτρα όταν επί των ημερών σας επικυρώσατε τη λειτουργία των περισσότερων μεταπτυχιακών προγραμμάτων με δίδακτρα που γνώρισε ποτέ η χώρα; Πάμε τώρα, κυρία Υπουργέ, στο μέγα θέμα της αξιολόγησης. Άκουσα τον κ. Μητσοτάκη να λέει - μπορεί να το είπατε κι εσείς, έτσι κι αλλιώς από το ίδιο καρμπόν αντιγράφετε ο ένας τον άλλον - ότι κανείς αξιόλογος δάσκαλος δεν πρέπει να φοβάται την αξιολόγηση. Τόσα ξέρει τόσα λέει. Δείχνει την πλήρη άγνοιά του - που είμαι σίγουρος ότι είναι και δική σας άγνοια - για το πώς αναπαράγεται ο σκοταδισμός στα σχολειά και στα πανεπιστήμια. Ο μεγαλύτερος εφιάλτης του καλού δάσκαλου Βιολογίας είναι ένας αξιολογητής - επιθεωρητής που αμφισβητεί τον Δαρβίνο ή τα επιστημονικά δεδομένα για τα εμβόλια. Ο μεγαλύτερος εφιάλτης του καλού δάσκαλου Ιστορίας, κυρία Κεραμέως, είναι ένας αξιολογητής που θεωρεί ότι κινητήρια δύναμη της Ιστορίας είναι οι μεγάλοι άνδρες. Ο μεγαλύτερος εφιάλτης του καλού δάσκαλου Μαθηματικών είναι ένας επιθεωρητής - αξιολογητής που προκρίνει την ικανότητα των μαθητών να παπαγαλίζουν αποδείξεις εκατοντάδων θεωρημάτων χωρίς να καταλαβαίνουν τη σημασία τους. Ο μεγαλύτερος εφιάλτης του καλού δάσκαλου της αρχαίας ελληνικής γραμματείας είναι ένας αξιολογητής με εμμονές στο Συντακτικό, που δεν τον ενδιαφέρει η ερμηνεία των κειμένων ή η φιλοσοφική τους διάσταση. Ο μεγαλύτερος εφιάλτης του καλού δάσκαλου Αγγλικών ξέρετε ποιος είναι; Είναι ένας αξιολογητής που μετρά τις επιδόσεις του καθηγητή ανάλογα με τις επιδόσεις των μαθητών στο Lower και στο Proficiency και δεν δίνει δεκάρα για την ικανότητα των μαθητών να επικοινωνούν αποτελεσματικά στα αγγλικά. Για να το πω στη γλώσσα του καλώς εννοούμενου φιλελευθερισμού, όπως το μέγα ερώτημα σε κάθε κοινωνία είναι ποιοι θα μας προστατέψουν από τους προστάτες, στον χώρο της εκπαίδευσης το μέγα ερώτημα όσον αφορά την αξιολόγηση είναι ποιοι θα αξιολογήσουν τους αξιολογητές. Είναι ένα ερώτημα που σας ξεπερνά, κυρία Κεραμέως. Αν θα περάσει μέσα από το μυαλό σας θα λιποθυμήσετε σαν τον Ραν Ταν Πλαν. Δεν υπάρχει αμφιβολία γι' αυτό. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΜέΡΑ25]] Κυρία Υπουργέ, ως δάσκαλος που ήμουν επί δεκαετίες απαιτούσα να αξιολογούμαι. Σε πανεπιστήμια τριών ηπείρων αξιολογήθηκα κάθε χρόνο για δεκαετίες και αξιολόγησα. Γνωρίζω, κυρία Κεραμέως, τι σημαίνει αξιολόγηση και σας λέω ότι αυτό που εσείς φέρνετε εδώ δεν έχει καμμία σχέση με αξιολόγηση. Πετάξατε στα άρθρα του νομοσχεδίου σας και μια αξιολόγηση για να υπάρχει. Βάλατε τους διευθυντές να αξιολογούν. Πώς; Χωρίς πρόγραμμα, χωρίς κριτήρια, χωρίς ουσία, χωρίς πόρους και βέβαια χωρίς απάντηση στο μέγα ερώτημα «και ποιος θα τους αξιολογήσει αυτούς;». Εμείς θέλουμε αξιολόγηση. Ως δάσκαλος - το ξαναλέω - απαιτούσα να αξιολογούμαι από συναδέλφους μου, με τρόπο όμως ακριβό, όχι φτηνιάρικο σαν αυτούς που σκαρφίζεστε εσείς. Τι ήθελα; Ήθελα να έρχονται συνάδελφοι με κλήρωση, όπως συνέβαινε σε χώρες που έχω διδάξει, και να παρακολουθούν το μάθημά μου και να με βαθμολογούν στη βάση αυτών που είπα. Ήθελα συνάδελφοι να διαβάζουν τα ερευνητικά μου άρθρα και να με βαθμολογούν στη βάση αυτών που έγραψα, όχι στη βάση φτηνιάρικων ερωτηματολογίων και ποσοτικοποίησης που σκοτώνει την ποιότητα. Αυτό είναι ένα ακριβό σύστημα. Εμείς ως ΜέΡΑ25 είμαστε ξεκάθαροι: Κανένα σώμα επιθεωρητών ή αξιολογητών, διευθυντών ή οτιδήποτε άλλο. Κάθε μόνιμος καθηγητής της μέσης εκπαίδευσης - το ίδιο θα έλεγα και για τα πανεπιστήμια - κάθε καθηγητής ανά οκταετία να περνάει ένα εξάμηνο με το να είναι αξιολογητής συναδέλφων της ή του, σε μια άλλη γωνιά της Γης, της επικράτειας, έτσι ώστε να ξέρουν όλοι ότι για ένα εξάμηνο κάθε οκτώ χρόνια θα αξιολογούν τους άλλους όπως οι άλλοι αξιολογούν αυτούς. Αυτό είναι ακριβό σύστημα. Θέλει δουλειά, δημιουργεί όμως μία εκπαιδευτική κοινότητα όπου μαθαίνουμε ο ένας από τον άλλον. Πώς νομίζετε ότι δημοσιεύεται ένα άρθρο στο «NATURE» ή στο «SCIENCE», που μπορεί να τα έχετε ακούσει ως σημαντικά περιοδικά των θετικών επιστημών ή στο «ECONOMETRICA» στον χώρο των οικονομικών; Πώς νομίζετε ότι από τα χίλια που κατατίθενται επιλέγονται τα τρία για δημοσίευση; Όλοι όσοι καταθέτουν άρθρα προς αξιολόγηση κάποια στιγμή είναι και αξιολογητές. Στέλνεις άρθρα σε ένα περιοδικό, σου έρχεται πίσω η αξιολόγησή του, που συνήθως είναι καταδικαστική. Έτσι λειτουργεί ο χώρος του πανεπιστημίου και έτσι πρέπει να είναι. Πρέπει να είναι πολύ σκληρά τα κριτήρια. Όμως κάποια στιγμή σού έρχεται και ένα γράμμα από τον αρχισυντάκτη του ίδιου περιοδικού που σε πετσόκοψε και σου λέει «σας στέλνουμε το τάδε άρθρο να το αξιολογήσετε». Αυτό σημαίνει ακαδημαϊκή κοινότητα. Αυτό θέλει χρήματα, αυτό θέλει οργάνωση. Αυτό θέλει Υπουργό που να μην έχει καμμία σχέση με κάποια κυρία… Κεραμέως. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΜέΡΑ25]] Είναι ψιλά γράμματα αυτά για σας, κυρία Κεραμέως. Εδώ κάθε φορά που έρχεστε αξιολογείστε με ακριβώς το μηδέν (0). Αν υπήρχαν αρνητικοί αριθμοί θα αξιολογούσασταν με αρνητικούς αριθμούς. Θα κλείσω, κύριε Πρόεδρε, απευθυνόμενος όχι στην κ. Κεραμέως αλλά σε εσάς, τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Θα ήθελα να σας παρακαλέσω για μια στιγμή να βάλουμε στην άκρη όλες τις αντιπαραθέσεις μας, γιατί μας χωρίζουν πολλά - δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία γι' αυτό - όμως αρνούμαι να αποδεχθώ ότι δεν μοιραζόμαστε εσείς και εμείς, και θα έλεγα όλο το Κοινοβούλιο, τον θαυμασμό μας για τους μαθητές και τις μαθήτριες που η ζωή τούς έφερε στη δύσκολη θέση να πρέπει να εργάζονται οκτώ και δέκα και δώδεκα ώρες την ημέρα και να φοιτούν το βράδυ σε εσπερινό σχολείο πασχίζοντας να μπουν στο πανεπιστήμιο. Νομίζω ότι τους πονάτε, όπως τους πονάμε και εμείς. Είμαι σίγουρος γι' αυτό. Η πολιτεία, ακριβώς επειδή είναι καθολικός ο πόνος γι' αυτά τα παιδιά - όλες οι κυβερνήσεις μέχρι τώρα - αναγνωρίζοντας τον αγώνα τους αυτόν είχε προβλέψει για κάθε εκατό θέσεις στο πανεπιστήμιο σε οποιοδήποτε τμήμα να υπάρχει μία θέση για ένα από αυτά τα παιδιά, για έναν από τους απόφοιτους αυτών των εσπερινών σχολειών. Αυτή την πρόβλεψη του ενός στους εκατό η κ. Κεραμέως την κατήργησε. Το ξέρετε; Την κατήργησε. Το ΜέΡΑ25 καταθέτουμε ξανά και ξανά - δεν ξέρω πόσες φορές το έχουμε καταθέσει, τέσσερις φορές, πέντε φορές; - την τροπολογία ακύρωσης αυτής της κατάργησης και επαναφοράς του 1% για τους απόφοιτους εσπερινών σχολειών. Στην αιτιολογική μας έκθεση τονίζουμε τρεις σημαντικές παραμέτρους: Πρώτον, ότι ο συνδυασμός του ελάχιστου βαθμού εισαγωγής και της κατάργησης του 1% αποτελεί τη χαριστική βολή γι' αυτά τα παιδιά, δεν θα μπουν ποτέ στο πανεπιστήμιο. Δεύτερον, σε προηγμένες χώρες όπως στη Βρετανία και στις Ηνωμένες Πολιτείες, που γνωρίζω πάρα πολύ καλά το σύστημα και στην Αυστραλία - είναι συστήματα τα οποία τα ξέρω σαν την παλάμη μου - τα παιδιά που φοιτούν σε εσπερινά σχολειά, που δουλεύουν, πριμοδοτούνται ακόμα πιο γενναιόδωρα κατά τη διάρκεια της εισαγωγικής διαδικασίας. Τρίτον, ότι εδώ στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στατιστικά δεδομένα τουλάχιστον του Πανεπιστημίου Αθηνών, που τα ξέρω καλά, από τα παιδιά που έμπαιναν με αυτό το 1% από τα εσπερινά σχολεία, το ποσοστό αποφοίτησής τους αλλά και αριστείας τους στο πανεπιστήμιο ήταν το μεγαλύτερο ποσοστό από όλες τις άλλες ομάδες φοιτητών. Και η κ. Κεραμέως απορρίπτει την τροπολογία μας ξανά και ξανά! Μόνο ένας βαθύς μισανθρωπισμός μπορεί να το εξηγήσει αυτό. Γι' αυτό δεν απευθύνομαι στην κ. Κεραμέως, απευθύνομαι σε σας απευθείας. Τουλάχιστον σε αυτό επιβληθείτε. Απαιτήστε την αποδοχή της τροπολογίας μας. Επαναφέρετε το 1% για τα παιδιά των εσπερινών. Είτε εσείς θα μαζέψετε την κ. Κεραμέως είτε εκείνη θα σας κάνει συνενόχους της. Είναι επιλογή σας. Κάντε τη. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Τι θέλετε, κύριε συνάδελφε;
Παρεμβάλλονται πολλοί. Έχουμε φτάσει στις 11.30΄ και δεν έχει μιλήσει κανένας Βουλευτής.
Κατ' αρχάς έχουν μιλήσει τρεις. Άσχετα, όμως, από αυτό, τι θέλετε δηλαδή, αφού ο Κανονισμός λέει αυτό το πράγμα;
Να μιλήσουν κάποιοι Βουλευτές.
Θα μιλήσετε όλοι μέχρι τις 19.00΄. Πρώτη φορά γίνεται αυτό;
Να εφαρμόσετε κάποια τακτική.
Η τακτική είναι αυτή που λέει ο Κανονισμός, κύριε συνάδελφε, που ορίζει ότι ο πολιτικός Αρχηγός ζητάει τον λόγο και τον παίρνει μόλις κατέβει ο ομιλητής, όπως και οι πρώην Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων. Σας εξηγώ από τώρα, γιατί σε λίγο θα ανέβει στο Βήμα η κ. Παπαρήγα με αυτή την ιδιότητα που έχει. Κυρία Παπαρήγα, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ξεκινήσω με μια φράση με την οποία κατά τη γνώμη μου μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι μεταξύ μας μέχρι την τελεία αυτής της φράσης, δηλαδή ότι η κοινωνική εξέλιξη, η μακρόχρονη και η σύγχρονη απαιτεί αντικειμενικά τη συνεχή διεύρυνση της γνώσης, τη γνωστική ανάπτυξη. Μέχρι εδώ νομίζω ότι θα συμφωνήσουμε όλοι. Δεν υπάρχει κάποιος που θα πει ότι δεν έχει σημασία η γνώση. Και αν θέλετε να προσθέσουμε και κάτι άλλο: Προκύπτει αυτή η ανάγκη για τη συνεχή εξέλιξη από τις αλλαγές στην εργασία. Δείτε όλη την ιστορία και την εξέλιξη της ανθρωπότητας. Έτσι ήταν τα πράγματα. Και ακριβώς οι αλλαγές στην εργασία απαιτούν συνεχείς αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα, αναθεώρηση των προγραμμάτων διδασκαλίας, επιστημονικά πεδία μπορεί να εξαφανίζονται και να εμφανίζονται καινούργια, συντονισμό των νέων τεχνολογιών με τη γνώση και ένταξή τους στη διαδικασία της γνώσης. Απαιτούν νέα προγράμματα ειδίκευσης, συνεχή επιμόρφωση, συντονισμό ανάμεσα σε διαφορετικά επιστημονικά πεδία κ.λπ.. Δεν νομίζω να υπάρχει κανείς μέσα σε αυτή την Αίθουσα να διαφωνεί. Από εκεί και πέρα όμως το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας ξεκαθαρίζει ότι η ανάπτυξη της γνώσης που ένα μεγάλο μέρος της περνάει μέσα από την παιδεία όλων των βαθμίδων είτε με τη μορφή της έρευνας στα πανεπιστήμια είτε με τη μορφή της μόρφωσης και της επιμόρφωσης, στις συνθήκες του καπιταλισμού έχει έτσι κι αλλιώς ταξικό χαρακτήρα. Για να συνεννοούμαστε πάνω σε αυτό το ζήτημα. Έρχεται ένα νομοσχέδιο, που αν δεν κάνω λάθος, γιατί στο τέλος μπορεί και να έχω μπερδευτεί, έχει ως θέμα την αναβάθμιση του σχολείου και την ενίσχυση των εκπαιδευτικών και αναφέρεται κυρίως στο δωδεκάχρονο σχολείο, στο γυμνάσιο, στο λύκειο και στο δημοτικό, δεν αναφέρεται στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Και, βεβαίως, είναι ένα νομοσχέδιο που, όπως είπε ο κ. Μητσοτάκης κυνικά και ωμά, φέρνει αλλαγές που πρέπει να γίνουν διότι πρέπει να πάρουμε υπ' όψιν τις ανάγκες της αγοράς. Κυνικά το είπε και δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς. Και μην ξεχνάτε ότι όταν άρχισε η ζύμωση και μια πρώτη δημοσίευση του νομοσχεδίου υπήρχε ένα άρθρο που έλεγε ότι πρέπει να δημιουργούνται οι τάξεις μέσα στο σχολείο με βάση τις μαθησιακές ικανότητες των παιδιών. Ξεφωνήθηκε - με συγχωρείτε για την έκφραση - αυτό το άρθρο ακόμα και από φίλους και οπαδούς της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι είτε γιατί έχουν μια διαφορετική επιστημονική - παιδαγωγική άποψη είτε γιατί δεν θέλουν έτσι καθαρά ανοιχτά και ωμά να βγαίνει η Νέα Δημοκρατία και να προκαλεί. Σου λέει: Έχετε μια σειρά από άρθρα στο νομοσχέδιο, που οικοδομούν νέους ταξικούς φραγμούς, που φέρνουν απόλυτα ταξική κατηγοριοποίηση των σχολείων. Τι θέλεις τώρα να βγούμε και να το πούμε ανοιχτά; Άμα γίνει η βαθύτερη ταξική κατηγοριοποίηση των σχολείων, μοιραία θα έχουμε σχολεία που θα ικανοποιούν τις άλφα μαθησιακές ικανότητες, τις βήτα ή τις γάμμα, λέτε και τα παιδιά γεννιούνται με το στίγμα ή με το προτέρημα, ότι είναι μέσα στο DNA τους, ότι κάποια παιδιά θα έχουν πολύ ανεπτυγμένες και προωθημένες μαθησιακές ικανότητες και αλλά είναι καταδικασμένα να έχουν μέτριες, λιγότερες ή και κατώτερες. Εξαιρώ, βέβαια, κάποιες ειδικές περιπτώσεις που γενετικά καθορίζονται ορισμένα πράγματα, που είναι περιπτώσεις πάρα πολύ λίγες. Μου έκανε εντύπωση - βεβαίως δεν θα έπρεπε να μου κάνει εντύπωση - ότι κυριάρχησε στη συζήτηση του κ. Μητσοτάκη - ιδιαίτερα στις δευτερολογίες - , του κ. Τσίπρα, της κ. Γεννηματά και του κ. Βαρουφάκη σήμερα ότι ξεκινάνε όλοι από την ελάχιστη βάση εισαγωγής στα πανεπιστήμια. Είναι ένα θέμα βεβαίως. Πήραμε θέση εναντίον αυτής της επιλογής. Σε τελική ανάλυση, όμως, το πώς μπαίνουν και πώς είναι οι εισαγωγικές εξετάσεις στο πανεπιστήμιο είναι αυτό που καθορίζει τον ταξικό χαρακτήρα της παιδείας; Είναι ένα. Αν θέλετε όμως δεν είναι και το πρωταρχικό. Ταξική παιδεία σημαίνει ότι, ακόμα και αν καταργήσετε τις εξετάσεις και πείτε να μπαίνουν ελεύθερα τα παιδιά στα πανεπιστήμια, η ταξική διάσταση θα υπάρχει και η κατηγοριοποίηση διότι ήδη έχουν κατηγοριοποιηθεί τα πανεπιστήμια. Με την ανωτατοποίηση που έκανε ο κ. Γαβρόγλου και με τον προηγούμενο νόμο Διαμαντοπούλου κ.λπ., που το ψήφισε η πλειοψηφία της Βουλής, έχουμε de facto και επίσημη κατηγοριοποίηση των πανεπιστημίων, διότι υπάρχουν σχολές που μπαίνεις με «10», που μπαίνεις με «2», με «3», με «9» και σχολές που για να μπουν πρέπει να έχεις δεκαεννιά χιλιάδες μόρια και πάνω. Αυτό δεν είναι κατηγοριοποίηση; Έχει γίνει ποτέ καμμία έρευνα από το Υπουργείο Παιδείας ή από κυβέρνηση είτε ήταν νεοδημοκρατική είτε πασοκική είτε συριζαίικη, για να μελετηθεί η κοινωνική σύνθεση στα πανεπιστήμια, γιατί τα σχολεία είναι πιο συγκαλυμμένο το ζήτημα μέχρι τώρα; Περνάμε βέβαια σε μία φάση ελέω νόμου Νέας Δημοκρατίας, αλλά και γενικότερα γενικών προδιαγραφών, ευρωπαϊκών και παγκόσμιων, όπου πια θα είναι κατηγοριοποιημένα επίσημα τα σχολεία. Έχετε κάνει έναν έλεγχο στην κοινωνική σύνθεση των πανεπιστημίων είτε αφορούν αστικά κέντρα είτε περιφέρεια ή σχολή για να δείτε ποια είναι η κοινωνική προέλευση των παιδιών; Και θα δείτε ότι είναι ταξικά πράγματα, προσδιορισμένα. Επομένως κάνει εντύπωση το εξής: Η αντιπαλότητα, η αντιπαράθεση δεν γίνεται επί της ουσίας, ότι εδώ οικοδομούνται νέοι ταξικοί φραγμοί - όχι μόνο στα σχολεία, οι ταξικοί φραγμοί ξεκινάνε και από το γνωστικό αντικείμενο - , αλλά μπήκε ένα θέμα, αυτό της ελάχιστης βάσης εισαγωγής, υπαρκτό πρόβλημα, που από μόνο του, όμως, δεν είναι αυτό που θα λύσει το ζήτημα της ισότητας των παιδιών της εργατικής - λαϊκής οικογένειας και των παιδιών της αστικής τάξης στην ταξική κοινωνία. Και έτσι έγινε μια συζήτηση - κατά τη γνώμη μου - χθες και σήμερα με τα μάτια στην επόμενη κάλπη, είτε κάποιος προβλέπει ότι θα είναι σε έναν χρόνο είτε σε δύο χρόνια, δεν έχει καμμία σημασία τουλάχιστον ο χρονικός προσδιορισμός της κάλπης. Είναι μία συζήτηση η οποία στοχεύει - θα το πω καθαρά - ψηφοθηρικά και, το κυριότερο, στη ζύμωση των επόμενων κυβερνητικών συνεργασιών. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πρωθυπουργός τώρα τελευταία επιλέγει να απαντάει στον κ. Τσίπρα και στην κ. Γεννηματά. Αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Λες και δεν υπάρχουν άλλα κόμματα μέσα στη Βουλή που λένε τα άλφα, βήτα, γάμμα πράγματα ή δεν υπάρχει και ένα κόμμα που εκφράζει μοναδικά ριζικά διαφορετική αντίληψη. Δεν έχει σημασία αν την ασπάζεται ο κ. Μητσοτάκης. Σημασία έχει ότι υπάρχει και αυτή η αντίληψη. Επομένως, όσον αφορά ό,τι συζητάμε τώρα, πιστεύω ότι ειδικά από τον Σεπτέμβρη και μετά θα είναι προσδιορισμένη η αντιπαράθεση μέσα σε συγκεκριμένα εκλογικά κριτήρια, που λένε στον λαό: «Κοίταξε να δεις, δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα. Αυτό το σύστημα που ζούμε είναι αιώνιο. Εσύ θα διαλέξεις ποιο κόμμα θα διαχειριστεί καλύτερα τις ανάγκες του συστήματος.». Να προχωρήσω, όμως, παραπέρα με βάση αυτό το νομοσχέδιο. Εμείς καταλαβαίνουμε πάρα πολύ καλά αυτό που λέμε τη σημασία της διευρυμένης γνώσης και παλεύουμε οι ταξικοί φραγμοί να μειώνονται - στον καπιταλισμό ζούμε, δεν καταργούνται, δεν υπάρχουν σοσιαλιστικές νησίδες - και στο περιεχόμενο της γνώσης. Ο κύριος Πρωθυπουργός σάς είπα ότι είπε καθαρά τι χρειάζεται η αγορά για γνώση. Δηλαδή, να μαθαίνεις σε λίγο χρόνο και γρήγορα για να έχεις την ευκαιρία να βρεις μια δουλειά και όταν ο εργοδότης θέλει κάτι άλλο, να μαθαίνεις γρήγορα και γρήγορα και γρήγορα… για να πας να δουλέψεις, όχι να μάθεις να σκέφτεσαι, να μάθεις την ανάγκη κατάκτησης της αντικειμενικής αλήθειας, να συνειδητοποιείς την ανάγκη ότι μπορείς να αλλάξεις αυτόν τον σάπιο κόσμο, να μη μαθαίνεις πραγματικά τους νόμους της κοινωνικής εξέλιξης. Βεβαίως, η παπαγαλία τείνει να καταργηθεί και στη θέση της μπαίνει η αποσπασματικότητα, η διαθεματικότητα, ο ανορθολογισμός, τα κουτάκια ληξιπρόθεσμων γνώσεων. Όμως, υπάρχει και μια άλλη πλευρά. Καταγγέλθηκε η Νέα Δημοκρατία - και είναι λάθος η καταγγελία που έγινε, την υιοθετούμε και εμείς - ότι ευνοεί την ιδιωτική εκπαίδευση. Βεβαίως, την ευνοεί. Με συγχωρείτε, αλλά πώς απαντάτε τα άλλα κόμματα σε αυτό; Το ενιαίο δωδεκάχρονο υποχρεωτικό σχολείο δεν καθιερώθηκε ποτέ στην Ελλάδα από καμμία κυβέρνηση ούτε από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, που μιλούσε για τον τρίτο δρόμο στον σοσιαλισμό ούτε και από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ένα εργαλείο. Δεν θα καταργήσει εντελώς τους ταξικούς φραγμούς, αλλά όλα τα παιδιά να τελειώνουν το ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο. Υπήρχε ταξική διαφοροποίηση, όταν είχατε ποτέ τα επαγγελματικά λύκεια μέσα στο ενιαίο σχολείο και ποτέ τα βγάζετε απ' έξω; Αυτό που όλοι υιοθετείτε αυτή τη στιγμή, αλλά δεν το ομολογείτε - η Νέα Δημοκρατία, επίσης, δεν το ομολογεί - είναι ότι πάμε για ένα σχολικό εκπαιδευτικό σύστημα όπου θα είναι η εννιάχρονη υποχρεωτική εκπαίδευση και τα παιδιά στα δεκαπέντε τους χρόνια θα πηγαίνουν στην ευκαιριακή φθηνή μαθητεία και θα μπαίνουν στην ουσία στα δεκαέξι τους στη δουλειά. Ξαναγυρνούμε, δηλαδή, στη δουλειά των δεκαπεντάχρονων και δεκαεξάχρονων. Αυτό γίνεται σε όλα τα κράτη της Ευρώπης και μου αρέσει που μιλάτε για τις βέλτιστες ευρωπαϊκές πρακτικές. Ο κ. Βαρουφάκης, μάλιστα, έφερε κάτι περίεργα παραδείγματα για κάποιες χώρες που έχουν άλλο καθεστώς στην ιδιωτική εκπαίδευση και κάτι τέτοια. Εδώ να ξεκαθαρίσουμε το εξής: Είστε υπέρ ή όχι του δωδεκάχρονου υποχρεωτικού σχολείου; Αυτό είναι το ένα. Τα παιδιά, δηλαδή, στα δεκαοκτώ τους χρόνια να αποφασίζουν αν θα πάνε σε μια μεταλυκειακή βαθμίδα εκπαίδευσης ή στο πανεπιστήμιο, με κριτήριο αν χρειάζεται ή όχι επιστημονικό αντικείμενο. Δεύτερον, λέτε ότι η Κυβέρνηση ευνοεί κάποιους φίλους της στα κολλέγια. Εμείς δεν ασχολούμαστε, δεν μπορούμε να κάνουμε φάκελο ποιοι είναι οι φίλοι της Κυβέρνησης και ποιοι δεν είναι. Δεν είναι δυνατόν. Δεν μπορούμε να ψάχνουμε αυτά τα πράγματα. Εμείς είμαστε εναντίον της ιδιωτικής εκπαίδευσης οποιασδήποτε μορφής, οποιασδήποτε βαθμίδας. Βεβαίως, είναι ένα αίτημα που δεν μπορεί να γίνει πρακτικά εφικτό στις συνθήκες του καπιταλισμού, αλλά είναι μέρος του αγώνα που κάνουμε και για όσο γίνεται άμεσες κατακτήσεις και για παρεμπόδιση νέων ταξικών φραγμών. Είναι ένας αγώνας που συνδέεται με την αλλαγή πραγματικά και την ανατροπή της καπιταλιστικής κοινωνίας. Αυτό το έχουμε πει και το ξέρετε. Είμαστε εναντίον γενικά. Βεβαίως, υπάρχουν και ιδιωτικά σχολεία και ιδιωτικές σχολές που μπορεί να παράγουν καλό έργο. Δεν παύουν, όμως, να είναι ιδιωτική εκπαίδευση. Όλοι βρήκατε, λοιπόν, την εύκολη λύση. Η Κυβέρνηση, βεβαίως, σου λέει: «αυτός είναι ο καπιταλισμός, θα έχουμε και δημόσιο, θα έχουμε και ιδιωτικό». Ειρηνική συνύπαρξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα δεν υπάρχει. Ο ιδιωτικός τομέας θέλει χώρο. Δεν μπορεί να μην υπάρχει. Ούτε εσείς πήρατε, ως ΣΥΡΙΖΑ, ή άλλα κόμματα μέτρα εναντίον της ιδιωτικής εκπαίδευσης περιορισμού ούτε αναβάθμισης της δημόσιας παιδείας, ούτως ώστε αυθόρμητα τα παιδιά με τη βοήθεια των γονιών τους να πηγαίνουν μόνο στη δημόσια εκπαίδευση. Και αν κλείνουν κάποια ιδιωτικά, είναι αυτά όπου δεν είναι οι μεγαλομέτοχοι, πιο μικρά, μικρομεσαία ιδιωτικά σχολεία, που έκλεισαν, γιατί δεν αντέχουν τις μεγάλες - ή διότι δημιουργούνται και εδώ - μεγάλες αλυσίδες. Από τη στιγμή, λοιπόν, που είστε και υπέρ της ιδιωτικής παιδείας, ας μην κάνετε ότι σας χωρίζει χάος με τη Νέα Δημοκρατία, γιατί τότε θα ψάχνουμε ποιοι μέτοχοι που είναι στο ένα ιδιωτικό σχολείο ή κολλέγιο κ.λπ., είναι φίλοι της Νέας Δημοκρατίας - άρα θα κάνουμε την πολιτική της κρεβατοκάμαρας που κάνετε εσείς - ή θα είναι από θέση αρχών και θα λες ένα ενιαίο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα από τη στιγμή που γεννιέται ένα παιδί και πάει στον βρεφονηπιακό σταθμό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Και ένα τελευταίο. Τις τελευταίες μέρες, ίσως εδώ και κάνα μήνα, γίνεται μια ζύμωση από την Κυβέρνηση ότι θα φέρει νομοσχέδιο για την προσχολική αγωγή από μηδέν έως τεσσάρων χρόνων. Κάποια στιγμή άκουσα και μέχρι έξι χρόνια, ανάλογα. Και η κ. Κεραμέως έχει τοποθετηθεί και η κ. Δόμνα Μιχαηλίδου, αν δεν κάνω λάθος. Ειλικρινά, σας λέω, παρ' ότι δεν είμαστε και τόσο ευαίσθητοι, είμαστε «ξεροψημένοι» στις συνθήκες του καπιταλισμού, ότι τρόμαξα. Το άκουσα, μάλιστα, στο ραδιόφωνο, σε μια συνέντευξη. Ποιο ήταν το κεντρικό θέμα; Το είπε και η κ. Κεραμέως, το είπε και η κ. Μιχαηλίδου. Ότι το παιδί από μηδέν έως τεσσάρων χρονών είναι σφουγγάρι». Επομένως θα το οδηγήσουμε να αποκτήσει δεξιότητες από μηδέν έως τεσσάρων χρονών. Οι δεξιότητες δεν είναι γνώση, κύριοι. Εντάσσονται μέσα στη γνωστική διαδικασία - ναι - και αναπτύσσονται, αλλά δεν είναι γνώση. Δηλαδή, θα μπείτε να χειραγωγήσετε το κεφάλι και τις επιλογές με ταξικά κριτήρια των παιδιών από μηδέν έως τεσσάρων χρόνων; Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Το έλεγα σε μια μητέρα. Ρωτούσα σε κάποιες μητέρες που συναντήθηκα τώρα τελευταία πώς καταλαβαίνουν αυτό το πράγμα, πώς βλέπουν τα παιδιά τους, τι ταλέντα δείχνουν στα δύο και στα τρία και στα τέσσερα χρόνια. Η μία μου λέει: «Το παιδί μου, όταν το ρωτάω «τι δουλειά θέλεις να κάνεις και με τι θέλεις να ασχοληθείς;», μου λέει «εγώ θέλω να γίνω μπάτμαν». Τα παιδιά από μηδέν έως τεσσάρων χρονών μπορούν να αναπτύξουν δεξιότητες; Υπάρχουν παιδιά που στα τρία χρόνια ζωγραφίζουν και στα έξι και εφτά χρόνια δεν μπορούν να κάνουν ούτε έναν κύκλο! Καταλαβαίνετε, δηλαδή, ότι πάτε να χειραγωγήσετε, η Νέα Δημοκρατία - και δεν κάνει λόγο κανένα άλλο κόμμα, γιατί επί της ουσίας ξέρει ότι αυτή είναι η γενικότερη επιλογή - τα παιδιά και τους γονείς τους και το εκπαιδευτικό προσωπικό από μηδέν έως τεσσάρων χρόνων. Αυτό το νομοσχέδιο πρέπει να ξεσηκώσει τους πάντες.
Θα προχωρήσουμε ως εξής. Θα μιλήσουν κ. Λιακούλη, ο κ. Κοντογεώργος, αν έχει γυρίσει ο κ. Γιαννούλης από την επιτροπή, αλλιώς ο κ. Φωτήλας, μετά ο κ. Σκανδαλίδης. Υπενθυμίζω ότι τον κ. Σκανδαλίδη τον είχα καλέσει στο Βήμα και τον κάθισα κάτω, γιατί ήταν δύο πολιτικοί Αρχηγοί μέσα και πήρε τον λόγο ο κ. Κουτσούμπας. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μιλήσει και η δική του Αρχηγός. Αποτέλεσμα αυτού είναι να χάσει τον μισό του χρόνο. Θα έχει κάποια ανοχή. Το λέω εκ των προτέρων, για να μη σχολιαστεί. Θα μιλήσουν μετά πάλι τρεις συνάδελφοι και ο κ. Σκουρλέτης, που μου είχε ζητήσει τον λόγο για τη δευτερολογία του, ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Κυρία Λιακούλη, ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, είχα ζητήσει τον λόγο για λίγο.
Με συγχωρείτε, κυρία Λιακούλη. Ορίστε, κύριε Βρούτση, για δύο λεπτά έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, παίρνω τον λόγο μετά το πέρας της τοποθέτησης του Αρχηγού της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΜέΡΑ25 κ. Βαρουφάκη και οφείλω να το κάνω αυτό, καθώς είναι γνωστή η οξύτητα με την οποία τοποθετείται και η εμπάθεια που καμμιά φορά χαρακτηρίζει τις τοποθετήσεις του για πρόσωπα, όπως για την Υπουργό κ. Κεραμέως, όπως τοποθετήθηκε. Είναι γνωστή και η οξύτητα εναντίον της Νέας Δημοκρατίας και των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας. Είναι, επίσης, γνωστά η ασάφεια και ο καταγγελτικός λόγος που διακρίνουν τις τοποθετήσεις του, κυρίως όμως η απουσία κάθε πρότασης. Γενικολογίες και αοριστίες. Αυτό είναι δικαίωμά του, κύριοι του ΜέΡΑ25. Αξιολογείστε. Αυτό που δεν είναι δικαίωμά του είναι να αλλοιώνει την αλήθεια. Αφιέρωσε τη μισή του τοποθέτηση, κουνώντας το δάκτυλο προς τη Νέα Δημοκρατία για την απουσία, υποτίθεται, της κοινωνικής ευαισθησίας, ότι καταργήσαμε το 1% για τα εσπερινά σχολεία. Και, μάλιστα, κατέθεσε το ΜέΡΑ25 τροπολογία να το επαναφέρει. Λέω, λοιπόν, προς τους συναδέλφους του ΜέΡΑ25 ότι καλό θα είναι να προφυλάσσετε τον Αρχηγό σας, διότι αυτό το ποσοστό, το 1% δεν καταργήθηκε ποτέ. Και όταν έρχεται εδώ Αρχηγός κόμματος και τοποθετείται για πράγματα τα οποία δεν γνωρίζει, νομίζω ότι εδώ χάνουμε τη σοβαρότητά μας. Ας σοβαρευτείτε, λοιπόν. Η Νέα Δημοκρατία είναι κοινωνικά ευαίσθητη. Το έχει αποδείξει η Υπουργός, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός. Το 1%, κύριε Πρόεδρε, δεν έχει καταργηθεί. Άρα είναι στον αέρα η τροπολογία του ΜέΡΑ25 και καλό θα είναι να είναι πιο προσεκτικοί όταν έρχονται και τοποθετούνται. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Γρηγοριάδη, έχω καλέσει την κ. Λιακούλη. Μετά θα πάρετε τον λόγο. Δεν θα κάνουμε πινγκ - πονγκ Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων και να ακούω εγώ από τους συναδέλφους, εν μέρει δικαίως, ότι δεν μιλάνε. Τον λόγο έχει η κ. Λιακούλη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κυρία Υπουργέ, ειλικρινά δεν ξέρω αν η Κυβέρνησή σας και εσείς, αυτά που κάνετε στον χώρο της εκπαίδευσης, πραγματικά τα θεωρείτε υψηλή πολιτική, όπως επαίρεστε. Ξεκάθαρα σας λέμε όμως ότι η δική σας υψηλή πολιτική στα μάτια τα δικά μας είναι πειραματική κομμωτική. Στου κασίδη το κεφάλι - έτσι έχετε μετατρέψει τη νέα γενιά - στους επόμενους, αυτούς που θα κρατήσουν την τύχη της χώρας στα χέρια και ενσωματώνουν την ελπίδα για τον καλύτερο κόσμο που αιώνια το γένος των ανθρώπων αγωνίζεται να φτιάξει, τη γενιά που οφείλουμε να εκπαιδευτεί από εμάς, να εμπνευστεί από τις ιδέες που θα της κληροδοτήσουμε το όραμα που θα εμφυσήσουμε στους νέους ανθρώπους και ήθος που θα καλλιεργήσουμε σε αυτούς, λοιπόν, σε αυτούς τους ανθρώπους εσείς έχετε πράξει και έχετε πει όλα αυτά που έχετε πει τις τελευταίες ημέρες και με το νομοσχέδιό σας. Πού βρίσκονται όλα αυτά στη δική σας πορεία, αναρωτιέμαι. Μιλάτε για μεταρρυθμίσεις, για μεγαλόπνοα δήθεν σχέδια ριζικών αλλαγών. Αυτά που δήθεν περιμένουν οι νέοι και ολόκληρη η κοινωνία και εμφανίζεστε με έναν πρωτοφανή μεγαλοϊδεατισμό, που φτάνει μέχρι του να έχετε ανεβεί στο βήμα σας και να στεφανώνεστε με τις δάφνες μόνοι σας. Αλληλοσυγχαίρεστε μεταξύ σας. Επικρατεί θόρυβος, φασαρία, ταραχή, δυσφορία. Με απλά λόγια το κοινό σάς αποδοκιμάζει και εσείς δεν προβληματίζεστε καθόλου. Αλήθεια, αυτά θα έπρεπε να προκαλούν οι μεγάλες αλλαγές που όλοι περίμεναν; Οργή και θυμηδία; Δεν βλέπετε τίποτα; Δεν ακούτε τίποτα; Δεν αντιληφθήκατε τι συμβαίνει στον πραγματικό κόσμο; Θα σας πω, λοιπόν, εγώ τι συμβαίνει, κυρία Υπουργέ. Μικρούς εφήβους ήρωες έχετε παραγάγει και τους παράγετε κάθε ημέρα, τολμηρούς νεολαίους που άρπαξαν την πένα και την έκαναν όπλο αγώνα. Δεν υπάρχει ημέρα που να μην ξημερώσει και να μην υπάρχει ένας Διονύσης, μια Σταυρούλα, μια Ελένη, ένας Γιώργος, μία Μαίρη, ένας Δημήτρης και τόσα ακόμα νέα παιδιά που να μη σας γράψουν ανοικτή επιστολή. Είναι επιστολές - κόλαφοι για την αδικία με την ελάχιστη βάση εισαγωγής, για τη χαμένη αριστεία, τη χαμένη προσπάθεια, την αδικία που νιώθουν να τα πνίγει, το όνειρο που χάνουν. Ποιος όπλισε τα χέρια αυτών των εφήβων με αυτή την πένα, με πρωταγωνιστή το συναίσθημα και κομπάρσο το μυαλό; Τι κάνουν τα παιδιά με τις επιστολές τους προς εσάς, κυρία Υπουργέ; Άφησαν το συναίσθημα να μιλήσει, να σας πούνε όλα όσα τους στεναχωρούν. Όλα τα «θέλω να σου μιλήσω» μπήκαν σε μία κόλλα χαρτί και στάλθηκαν στον παραλήπτη, δηλαδή σε εσάς. Κι εσείς τι κάνατε; Αντί να ακούσετε, να συμμεριστείτε, να νιώσετε, απαντήσατε δημόσια στα παιδιά. Είπατε ότι δεν φταίτε εσείς για τη βάση εισαγωγής αλλά τα πανεπιστήμια. Είπατε αυτό. Αλλά είπατε ακόμη: «Έτσι κι αλλιώς εσείς, παιδιά, δεν θα περνάγατε ούτε πέρυσι και πρέπει επιτέλους όλοι να αντιληφθείτε ότι το σχολείο πρέπει να γίνει καλύτερο και θα γίνει με εμάς». Με απλά λόγια, λοιπόν, τσαλακώσατε τα χαρτιά, μαζί και τα παιδιά, και τα πετάξατε στον κάλαθο των αχρήστων. Και ενώ θα περίμενε κανείς - ακούστε - απογοητευμένα από τις απαντήσεις σας, αυτά να σωπάσουν, κι όμως, αυτά τα παιδιά της ελπίδας πάλι με την πένα τους αντιστάθηκαν και διέψευσαν όλα όσα είπατε, ακόμη και τους υπολογισμούς σας για τα μόριά τους και για το αν πέρναγαν πέρυσι, αφού πράγματι ακόμη και σε αυτό κάνατε λάθος. Ένα ακόμη λάθος, θα μου πείτε. Ε, και; Μέσα στα πολλά, μέσα στα πολλά αλλά και στα μοιραία. Αφού πρώτα κοντέψατε να πνίξετε τα παιδιά μέσα στα τεντόπανα - μάσκες, που τόσο διαφημίσατε στην αρχή της καριέρας σας, λέγοντας πως το επιτελικό κράτος προβλέπει για όλα και βρίσκεται εδώ, τώρα ακόμη δεν έχετε αναλάβει την ευθύνη για τα εκατομμύρια ευρώ που σπαταλήθηκαν στα αλεξίπτωτα - μάσκες, ούτε εσείς ούτε το Υπουργείο Εσωτερικών. Ψάχνουμε να βρούμε τις πταίει. Κανείς. Τα σχολεία - ακορντεόν, που ανοίγουν και κλείνουν μέσα στην πανδημία με καμμία λογική και κανένα συγκροτημένο σχέδιο; Μήπως εσείς, η ηγεσία του Υπουργείου σας, δεν ανακοινώσατε ότι οι μαθητές θα συλλαμβάνονται, ακόμη και στα παγκάκια των σχολείων και θα πληρώνουν πρόστιμα; Δεν διατηρήσατε όλες τις απαράδεκτες νομοθεσίες του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με τους εκπαιδευτικούς; Την ιστορία με τα κολλέγια πού την πάτε; Την αντιδημοκρατική αντιμετώπιση των εκπαιδευτικών, που λειτουργούν τα υπηρεσιακά συμβούλια χωρίς την παρουσία εκλεγμένων εκπροσώπων; Πείτε μια λέξη γι' αυτό. Δεν τους αξίζει; Τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς, που τους ισοπεδώσατε; Τη «διαγωγή κοσμιωτάτη» παρακαλώ οι άριστοι στα απολυτήρια; Το γλέντι που σας έκαναν οι πιτσιρικάδες στα social media; Αυτό πού το πάτε; Και, βεβαίως, την ελάχιστη βάση εισαγωγής των τελευταίων ημερών, που δεν το έχετε ακόμη διορθώσει με ένα πείσμα απίστευτο και μια εμμονή ανησυχητική, την ώρα που εσείς πήρατε τις αποφάσεις για τα γαλλικά, για το σχέδιο και για όλα αυτά που αποτρέπουν τα παιδιά να κερδίσουν τη βάση εισαγωγής; Για το σημερινό σας νομοσχέδιο, φέρεται ως μεταρρυθμιστικό. Είναι μεταρρυθμιστικό; Πρέπει να συγκεντρώνει ορισμένα χαρακτηριστικά, όπως ξέρετε, χαρακτηριστικά που κυρίαρχα πρέπει να έχουν τον χαρακτήρα της συναίνεσης του κλάδου. Εδώ δεν προβαίνετε ούτε καν στην επανασύσταση του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας. Εκπαιδευτική πολιτική χωρίς πολιτική και κοινωνική συναίνεση. Πού πάει; Πουθενά δεν πάει. Πείραμα θα είναι για άλλη μια φορά, για να έρθουν οι επόμενοι να το καταργήσουν. Κανένα μακρόπνοο σχέδιο δυστυχώς. Εισάγετε με το παρόν νομοσχέδιο πράγματι θετικές διατάξεις, που φέρουν μεταρρυθμιστικό πρόσημο, ωστόσο είναι δανεικό, το ξέρετε κι εσείς. Είναι δανεικό, γιατί το βαφτίσατε. Για παράδειγμα, νιώσατε την ανάγκη τα πολυδιαφημισμένα εργαστήρια δεξιοτήτων μετατρέψατε σε αυτά τα προγράμματα ευέλικτης ζώνης, έργο του ΠΑΣΟΚ, αγωγή υγείας, περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και ούτω καθ' εξής, ο μέντορας, το πολλαπλό βιβλίο, δικές μας κατακτήσεις και προτάσεις και αυτές. Βεβαίως και ναι, αλλά old news, κυρία Υπουργέ. Τώρα έχουμε ψηφιακό σχολείο και αυτό είναι μόνο βοήθημα. Και για την περιβόητη αξιολόγηση βεβαίως, που το Κίνημα Αλλαγής τάχθηκε πάντοτε εδώ και δεκαετίες υπέρ αυτής, με τους νόμους που πέρασαν και με τους νόμους που ψηφίσαμε, δυστυχώς εσείς κατά καιρούς, αφού βεβαίως καταψηφίσατε μέχρι και τον ν.3848/2010, φέρνετε μία φλύαρη και κολοβή αξιολόγηση, φλυαρία δεκαοκτώ άρθρων στην οποία δεν λέτε τίποτα. Γιατί δεν λέτε τίποτα; Γιατί μας λέτε αξιολόγηση των εκπαιδευτικών χωρίς να αξιολογούμε τις δομές, χωρίς να αξιολογούμε τα προγράμματα, χωρίς να αξιολογούμε τους πόρους, χωρίς να εμπλέκονται όλοι στην εκπαιδευτική διαδικασία. Άρα τι είναι αυτό; Και βάλατε και άλλα πολλά μέσα, όπως για παράδειγμα αδυνατούμε να κατανοήσουμε γιατί η αξιολόγηση των προϊσταμένων από τους υφισταμένους εξακολουθεί να παραμένει ανώνυμη. Καταδότες είναι; Οι υφιστάμενοι προς τους προϊστάμενους; Τι είναι αυτό που εισάγετε πραγματικά μέσα σαν νοοτροπία, σαν αντίληψη, σαν τρόπο σκέψης; Τελειώνοντας, στις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου θέλω να πω, κύριε Πρόεδρε, ότι πρέπει οπωσδήποτε να περιληφθούν οι τροπολογίες οι οποίες αφορούν τη δημόσια εκπαίδευση, για όλους εκείνους που συμμετείχαν στον γραπτό διαγωνισμό του 2008 και έχουν υψηλότερες βαθμολογίες και αδικήθηκαν. Την πρότασή μας για το ζήτημα των διακοσίων πενήντα αδιόριστων πολύτεκνων εκπαιδευτικών της κλειστής λίστας του 2010, όπως επιτέλους και μια καθαρή κουβέντα για τις σεισμόπληκτες περιοχές και τα παιδιά που έδωσαν πανελλαδικές εξετάσεις φέτος στον πολυπαθή Νομό της Λάρισας, κύριε Πρόεδρε. Και τελειώνοντας, κυρία Υπουργέ, το μόνο που έχουμε να πούμε είναι ότι εμείς αντιπολίτευση σε αυτό δεν κάνουμε. Αφήνουμε τα παιδιά με τις ανοικτές επιστολές να μιλήσουν. Και όταν δηλώνουν ότι είναι άδειοι μέσα τους, θα πρέπει να αναρωτηθείτε εσείς πώς με άδειες ψυχές των παιδιών μπορείτε να προχωρήσετε. Ευχαριστώ πολύ.
Καλείται στο Βήμα ο κ. Κοντογεώργος. Μετά τον κ. Κοντογεώργο ο συνάδελφος κ. Αθανασίου, θα σταματήσει τη διαδικασία για να πάμε στην άρση ασυλίας του κ. Βελόπουλου και θα συνεχίσουμε με τη σειρά που είπαμε. Μέχρι να ανέβει ο κ. Κοντογεώργος, τον λόγο έχει ο κ. Γρηγοριάδης για ένα λεπτό.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Μιας και μεσολάβησε η ομιλήτρια, να θυμίσω στο Σώμα περί τίνος πρόκειται. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Βρούτσης είπε ότι θα πρέπει να προφυλάξουμε τον Αρχηγό της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας, τον κ. Βαρουφάκη, διότι είναι ανενημέρωτος.
Δώστε την απάντηση.
Η απάντηση για να δοθεί πρέπει να είναι σε συνέχεια, για να καταλαβαίνει και ο κόσμος που μας ακούει. Κοιτάξτε, κύριε Πρόεδρε, η κ. Κεραμέως δεν τόλμησε να μετέλθει το ψέμα του κ. Βρούτση. Ο κ. Βρούτσης είναι εμπειρότατος πολιτικός.
Πείτε μας την απάντηση.
Είναι πολύ απλή η απάντηση, κύριε Πρόεδρε. Η κατάργηση της βάσης και η άνοδός της από 0,8 έως 2 αυτομάτως καταργεί την πριμοδότηση του 1%. Αυτό το ξέρουν και οι πέτρες, όχι Γιάννης, Γιαννάκης.
Ο κ. Κοντογεώργος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πριν μπω στην ομιλία μου για το σχέδιο νόμου που συζητούμε αυτές τις μέρες στη Βουλή, στην Ολομέλεια, θα παρακαλέσω όλους τους συναδέλφους της Αντιπολίτευσης, όταν ανεβαίνουν στο Βήμα, να σταματήσουν επιτέλους να μας κουνούν το δάχτυλο συνεχώς. Δεν απευθύνονται σε νήπια νηπιαγωγείου. Απευθύνονται σε συναδέλφους τους στη Βουλή, που αντιλαμβάνονται πλήρως και τις υποχρεώσεις τους και τα δικαιώματά τους σε αυτή τη Βουλή, που πιστεύω ότι είναι τα ίδια για όλους μας. Και το μέγα ερώτημα που προκύπτει μετά την έξοδο από του Βήματος του Προέδρου του ΜέΡΑ25 κ. Βαρουφάκη είναι ποιοι, επιτέλους, θα μας προστατέψουν από τους αυτόκλητους προστάτες του λαού. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Νέα Δημοκρατία, πιστή στις προεκλογικές της δεσμεύσεις και μετά την ιστορική επιβεβαίωση των Ελλήνων πολιτών στις 7 Ιουλίου του 2019, φέρνει στην Ολομέλεια της Βουλής το παρόν σχέδιο νόμου για την αναβάθμιση του σχολείου, την ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών και άλλες διατάξεις, σε συνέχεια μιας σειράς νομοθετημάτων για τη συνολική αναβάθμιση της δημόσιας ιδιωτικής εκπαίδευσης στην πατρίδα μας. Η στασιμότητα, η ισοπέδωση, η συγκεντρωτική λειτουργία, οι χρόνιες γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, η έλλειψη λογοδοσίας και αξιολόγησης στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, ιδίως στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, δεν ελκύει πλέον τη νέα γενιά, με αποτέλεσμα οι μαθητές μας να λειτουργούν μηχανικά, αποστηθίζοντας μαθήματα από το ένα και μοναδικό βιβλίο και αυτό, ως αναγκαιότητα για την εισαγωγή τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Με το παρόν σχέδιο νόμου στοχεύουμε στην αλλαγή του σχολείου, στην απελευθέρωση της δημιουργικής πρωτοβουλίας των εκπαιδευτικών μας, την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης των μαθητών μας, την αποκέντρωση του εκπαιδευτικού μας συστήματος, με τη μεταφορά αρμοδιοτήτων στο ίδιο το σχολείο και το στελεχικό του δυναμικό. Ειδικότερα, δείχνουμε εμπιστοσύνη στους εκπαιδευτικούς μας δίνοντας τη δυνατότητα με μεγαλύτερη ελευθερία να επιλέγουν ευρεία γκάμα σχολικών βιβλίων, για να ξεφύγουμε επιτέλους από την παπαγαλία. Να αξιολογούν τους μαθητές τους με εναλλακτικούς σύγχρονους τρόπους, να αναθέτουν και να εκπονούν ομαδικές και ατομικές εργασίες, να διοργανώνουν εκπαιδευτικές εκδρομές, να αξιοποιούν τις σχολικές εγκαταστάσεις και εκτός ωραρίου προς όφελος των μαθητών και των τοπικών κοινωνιών, να συνεργάζονται με φορείς των τοπικών κοινωνιών και ιδιαίτερα με την τοπική αυτοδιοίκηση, διοργανώνοντας κοινές δράσεις. Δεύτερον, ενισχύεται ο ρόλος του διευθυντή του σχολείου και των εκπαιδευτικών σε θέσεις ευθύνης. Αυξάνονται οι αρμοδιότητες και ο ρόλος του διευθυντή στη διακυβέρνηση της σχολικής μονάδας. Ο διευθυντής είναι υπεύθυνος για τη οργάνωση ετήσιων εκπαιδευτικών επιμορφώσεων, την ανάθεση διδασκαλιών και ενδοδιδακτικών εργασιών. Αξιολογεί το εκπαιδευτικό του προσωπικό και αξιοποιεί τις σχολικές εγκαταστάσεις για εκδηλώσεις, συνέδρια και διάφορα προγράμματα που προάγουν τη γνώση και την καινοτομία. Θεσπίζονται υποστηρικτικά όργανα στον διευθυντή, με αντικειμενικά κριτήρια, όπως οι ενδοσχολικοί συντονιστές, οι μέντορες, ο υπεύθυνος διασύνδεσης με τη μαθητεία, οι υποδιευθυντές κ.λπ.. Τρίτον, θεσπίζεται πλαίσιο αυξημένης διαφάνειας και λογοδοσίας. Αφαιρούνται εξουσίες από τις κεντρικές υπηρεσίες και μεταφέρονται στο επίπεδο της σχολικής μονάδας, ενώ ταυτόχρονα χτίζεται αντικειμενικό σύστημα λογοδοσίας, που εγγυάται ότι η αποκέντρωση των αποφάσεων λαμβάνεται με το σωστό τρόπο. Σε κάθε σχολική μονάδα δημιουργείται ιστοσελίδα που δημοσιεύονται οι πράξεις της διοίκησης, εξασφαλίζοντας τη διαφάνεια και την προσβασιμότητα των ΑΜΕΑ. Συγκροτούνται πιο ευέλικτα και λειτουργικά σχήματα σχολικών συμβουλίων. Καθιερώνεται ολοκληρωμένο σύστημα αξιολόγησης των διευθυντών των σχολικών μονάδων από τους προϊσταμένους τους, αλλά και από τους εκπαιδευτικούς, ανώνυμα και σε ετήσια βάση. Καθιερώνεται το ελληνικό διαγνωστικό τεστ PISA, για την αποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού συστήματος, για μαθητές της ΣΤ΄ δημοτικού και της Γ΄ γυμνασίου, στα μαθήματα της Γλώσσας και των Μαθηματικών, ανώνυμα και χωρίς τον βαθμό να συνεκτιμάται. Τέταρτον, ρυθμίζεται η διαδικασία αξιολόγησης των εκπαιδευτικών ως απαραίτητο μέτρο ενός μηχανισμού ανατροφοδότησης του έργου τους, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού δεν έχει τιμωρητικό χαρακτήρα, αλλά τη δυνατότητα επιμόρφωσής του. Λειτουργεί δε, ως κίνητρο και για την επιλογή θέσεων ευθύνης. Πέμπτον, καθιερώνονται νέες δομές υποστήριξης της εκπαίδευσης, όπως οι επόπτες ποιότητας εκπαίδευσης και ενισχύονται υφιστάμενες, όπως το ΚΕΔΑΣΥ με αύξηση κατά χιλίων εκατό νέων οργανικών θέσεων, πεντακοσίων πενήντα ψυχολόγων και πεντακοσίων πενήντα κοινωνικών λειτουργών. Αναβαθμίζεται ο σχολικός επαγγελματικός προσανατολισμός με τον ορισμό των υπευθύνων σε κάθε διεύθυνση εκπαίδευσης και την ίδρυση γραφείων συμβουλευτικής και προσανατολισμού ανά ομάδα σχολείων. Θεσπίζονται αντικειμενικά κριτήρια και η διαδικασία επιλογής στελεχών της εκπαίδευσης και, τέλος, αναβαθμίζεται και εκσυγχρονίζεται εκ βάθρων και στο σύνολό της η εκκλησιαστική εκπαίδευση, ώστε να μπορεί να επιτελέσει ουσιαστικά τον ρόλο της. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι προφανές ότι για να εξέλθει το εκπαιδευτικό μας σύστημα από το τέλμα και τη στασιμότητα απαιτούνται καινοτόμες λύσεις, αλλά και ο παραδειγματισμός από καλές πρακτικές άλλων χωρών με πιο αποτελεσματικά εκπαιδευτικά συστήματα. Οφείλουμε όλοι μας με αίσθημα ευθύνης απέναντι στις νέες γενιές των Ελλήνων να αφήσουμε κατά μέρος τον λαϊκισμό και τα λόγια του αέρα, να συμβάλουν στην κοινή προσπάθεια για ένα καλύτερο σχολείο που εξασφαλίζει όλα τα απαραίτητα εφόδια για το παρόν και το μέλλον των μαθητών μας που απελευθερώνει το εκπαιδευτικό δυναμικό μας σε ένα περιβάλλον μεγαλύτερης ελευθερίας, διαρκούς υποστήριξης και αυξημένης λογοδοσίας. Στα θέματα εκπαίδευσης δεν υπάρχουν περιθώρια αντιπολιτευτικού λόγου, όταν μάλιστα η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας απαιτεί λύσεις και προσαρμογές σε ένα σύγχρονο, καινοτόμο και δημιουργικό σχολείο ομοιόβαθμο των ευρωπαϊκών χωρών. Οι ακραίες κραυγές της Αντιπολίτευσης και η αναίσχυντη και λυσσαλέα επίθεση στην Υπουργό Παιδείας, πέραν του ότι χαρακτηρίζει αυτούς εκτοξεύουν, επιβεβαιώνει την έλλειψη επιχειρημάτων και εναλλακτικής πρότασης. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ]] Η πολιτική για την παιδεία του ΣΥΡΙΖΑ με τις ακραίες ιδεολογικές αγκυλώσεις, τις φωνές, τις απειλές και τα συνθήματα έχει καταδικασθεί από τον λαό. Ανήκει στο παρελθόν και παίρνει τη θέση που της αξίζει στον κάλαθο των αχρήστων. Ωστόσο, με συγκινεί αφάνταστα το αγωνιώδες ενδιαφέρον των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και ιδιαίτερα του πρώην Υπουργού Παιδείας για την εκκλησιαστική εκπαίδευση και δεν θα εκπλήξει κανέναν από εμάς εάν τους δούμε όλους μαζί να ανεβαίνουν γονυπετείς την οδό που οδηγεί στη Μεγαλόχαρη της Τήνου εν όψει του εορτασμού του Δεκαπενταύγουστου. Τέλος, και πριν κατέλθω του Βήματος, δηλώνω ότι υπερψηφίζω το παρόν σχέδιο νόμου και σας καλώ όλους να πράξετε το καθήκον σας. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό θα διακόψουμε για λίγο τη συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, ώστε να προχωρήσουμε στην άρση ασυλίας και θα επανέλθουμε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ΕΙΔΙΚΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ Αίτηση άρσης ασυλίας Βουλευτή: συζήτηση και λήψη απόφασης, σύμφωνα με το άρθρο 62 του Συντάγματος και το άρθρο 83 του Κανονισμού της Βουλής, για την αίτηση άρσης της ασυλίας του Βουλευτή και Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ελληνικής Λύσης κ. Κυριάκου Βελόπουλου. Από την αρμόδια Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας ανακοινώθηκε η έκθεση της 21ης Ιουλίου 2021, σύμφωνα με την οποία τα μέλη της επιτροπής πρότειναν ομόφωνα την άρση της ασυλίας του κ. Κυριάκου Βελόπουλου. Να σημειώσω στο σημείο αυτό ότι και ο ίδιος ο Πρόεδρος ο κ. Βελόπουλος ζήτησε την άρση της ασυλίας του. Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 83 παράγραφος 7 του Κανονισμού της Βουλής, η Βουλή αποφασίζει με ανάταση του χεριού ή έγερση επί της αιτήσεως της εισαγγελικής αρχής κατά τη διαδικασία του άρθρου 108 παράγραφος 1 εδάφιο δεύτερο του Κανονισμού. Ο λόγος δίνεται πάντοτε εφόσον ζητηθεί στον Βουλευτή τον οποίο αφορά η αίτηση και στους Προέδρους των Κοινοβουλευτικών Ομάδων ή στους αναπληρωτές τους. Σας υπενθυμίζω ότι σύμφωνα με απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων της 7ης Μαρτίου 2018 για τη διαδικασία αυτή έχει ενεργοποιηθεί το νέο σύστημα ηλεκτρονικής ονομαστικής ψηφοφορίας. Αφού, λοιπόν, ολοκληρωθεί η συζήτηση επί της περίπτωσης της σημερινής ειδικής ημερήσιας διάταξης θα προχωρήσουμε σε ονομαστική ηλεκτρονική ψηφοφορία, όπως σας προανάφερα. Η υπόθεση, λοιπόν, αφορά τον συνάδελφο και Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ελληνικής Λύσης κ. Κυριάκο Βελόπουλο. Εννοείται ότι μετά από τον Πρόεδρο μπορεί να ζητήσει τον λόγο κάποιος συνάδελφος. Η υπόθεση αφορά την παράβαση του ν.927/1979, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει, δηλαδή τον αντιρατσιστικό νόμο, για κάποιες δηλώσεις του, τοποθετήσεις μάλλον, που έκανε σε κάποια εκπομπή. Κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι σήμερα απεβίωσε ο Αντώνης Βεζυρόπουλος. Για όσους δεν τον ξέρουν ήταν ο βοσκός στα Ίμια, που έδινε οικονομική ζωή στη βραχονησίδα, δηλαδή αποκτούσε η βραχονησίδα αποκλειστική οικονομική ζώνη. Εμείς ως Ελληνική Λύση αποτίουμε φόρο τιμής, να είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει, έτσι ή αλλιώς. Για όσους ξεχνούν, εμείς δεν ξεχνάμε. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, ήμουν εγώ ο πρώτος που ζήτησα την άρση ασυλίας μου, γιατί για εμάς τα λόγια γίνονται πράξεις. Στο πρόγραμμά μας, στις καταστατικές μας αρχές λέμε ότι δεν πρέπει να υπάρχει ασυλία Βουλευτών. Αυτή είναι η άποψη της Ελληνικής Λύσης για οποιονδήποτε από εμάς και ισχύει και το λέω καθημερινά. Θα ήθελα, όμως, να σας πω λίγο το ιστορικό της υπόθεσης για να καταλάβετε περί ποίου πράγματος ομιλούμε. Πριν αρκετούς μήνες μπήκαν τρεις εγκληματίες στο σπίτι ενός γέροντα στη Μεσσήνη. Ο γέροντας είχε άδεια κυνηγετικής καραμπίνας. Πήγαν να τον σκοτώσουν και την ώρα, πάνω στην πάλη, που πήγαν να φύγουν αυτοί οι τρεις, πυροβόλησε ο γέροντας, τραυματίζοντας θανάσιμα έναν από τους τρεις εγκληματίες. Έτυχε αυτός ο άνθρωπος, αυτοί οι τρεις εγκληματίες να είναι Ρομά. Λέω «έτυχε», γιατί η εγκληματικότητα είναι δεδομένη, επειδή είναι στο περιθώριο πολλοί εξ αυτών. Ήταν αυτοάμυνα, πραγματική αυτοάμυνα. Ο άνθρωπος που πυροβόλησε συνελήφθη από την αστυνομία, αλλά ξαφνικά βγήκαν στους δρόμους οι ομόφυλοί του, οι Ρομά, και άρχισαν να καίνε λάστιχα, να απειλούν κόσμο, να ζητάνε το κεφάλι, μέσα απ' το αστυνομικό τμήμα, του ίδιου του ανθρώπου που σε αυτοάμυνα πυροβόλησε. Στην περιοχή της Σπάρτης πήγαν στον αντιδήμαρχο και τον έκαναν μαύρο στο ξύλο, οι ίδιοι οι άνθρωποι που απειλούσαν θεούς και δαίμονες. Υπάρχουν και τα βίντεο, τα έχω έτοιμα να τα προσκομίσω στο δικαστήριο, έτσι κι αλλιώς. Στα μέσα μαζικής ενημέρωσης απειλούσαν καθημερινά: «Θα πάρουμε το αίμα μας πίσω». Ένας δήθεν εκπρόσωπός τους είπε: «Κλέβουμε, γιατί δεν μας δίνουν άδειες…», «…να είναι σίγουροι ότι δεν θα εξαφανιστούμε μόνο εμείς, θα πάρουμε και κόσμο μαζί μας.». Γυναίκα. δήθεν Ρομά: «Θα τους βάλω φωτιά στο σπίτι και σε όλο το χωριό, θα τους σκοτώσω, όλο το χωριό θα εξαφανιστεί και θα του βάλουμε φωτιά.». Αυτά λέγονταν. Επίσης: «Θα πάρουμε τον νόμο στα χέρια μας. Θα τα σπάσουμε όλα. Θα τα κάψουμε όλα.». Δήθεν Ρομά: «Τελείωσε, δεν θα γλιτώσει κανένας από το χωριό.». Αυτά γίνονταν στη Σπάρτη, ξέρετε. Απειλούσαν ότι θα πάρουν τα όπλα και θα μπουν στα σπίτια των ανθρώπων του χωριού. Αναποδογύρισαν αυτοκίνητα, έβαλαν φωτιές, κλείνοντας τους δρόμους. Αυτό έγινε πριν μερικούς μήνες. Τα μέσα ενημέρωσης, περιέργως, δεν το έδειξαν πολύ το θέμα, ίσως για να μη ρίξουν λάδι στη φωτιά και καλώς έπραξαν εκείνη την περίοδο. Βλέποντας όλα αυτά και δεχόμενος από τους ανθρώπους του χωριού προς την πλευρά ενός Προέδρου να αναγάγει το θέμα ως μείζον θέμα καθημερινότητας, φόβου και τρόμου του χωριού, έκανα δηλώσεις, δηλώσεις ακριβώς ταυτόσημες με αυτές που λέω κι εδώ, για οπλοκατοχή στους Έλληνες, για το δικαίωμα στην αυτοάμυνα, για το δικαίωμα στον κάθε εγκληματία. Δεν με ενδιαφέρει τι φυλή είναι, τι ράτσα, είτε είναι Έλληνας, Πόντιος, Σαρακατσάνος, Πελοποννήσιος και μπαίνει και κλέβει, και βιάζει, και σκοτώνει, η ποινή κατά την άποψή μου είναι δεδομένη, ισόβια. Αυτά τα είπα και στη συνέντευξη Τύπου την επόμενη μέρα. Μίλησα, δηλαδή, για τους συγκεκριμένους τρεις, που έτυχε να είναι Ρομά. Μπορεί να ήταν κάτι άλλο. Δεν με απασχολεί το γένος και η καταγωγή τους. Αυτούς όμως, σε αυτούς αναφερόμουν. Δεν με ενδιέφερε ούτε με ενδιαφέρει η ράτσα κανενός. Ο εγκληματίας, ό,τι χρώμα και να έχει, το έχω πει χίλιες φορές, είναι εγκληματίας. Και το λέω εγώ που μεγάλωσα ως μετανάστης στη Γερμανία από μικρό παιδί και οι γονείς μου ήταν εκεί. Στη χώρα μας δεν νοείται απειλή κατά ζωών από οποιαδήποτε ομάδα ανθρώπων. Απειλούσαν να σκοτώσουν κόσμο. Έτρεμαν οι κάτοικοι. Μου έκαναν παράπονα, μου έστελναν επιστολές διαμαρτυρίας, και όλα όσα είπα, και στις εκπομπές, αλλά κυρίως στη συνέντευξή μου, ήταν αυτό που πιστεύουμε. Για την οπλοκατοχή κάναμε πρόταση νόμου. Δηλαδή μου έκαναν μήνυση στην έγκλησή τους, γιατί λέω εγώ υπέρ της οπλοκατοχής. Ο Βουλευτής δεν θα μπορεί να ομιλεί, ένα κόμμα δεν μπορεί να έχει, με βάση την καταστατική του αρχή, στο πρόγραμμά του δομημένο λόγο που να λέει θέλουμε οπλοκατοχή στα σπίτια των Ελλήνων; Δεν απαγορεύεται από κανέναν νόμο. Κι όμως μου έκαναν μήνυση. Την επόμενη μέρα ανέλυσα το θέμα διεξοδικά σε άλλη συνέντευξη και είπα ακριβώς αυτά που ανέφερα και την προηγούμενη μέρα. Κατά την άποψή μας - οι νομικοί ή όσοι ξέρουν αρχαία ελληνικά θα ξέρουν - τι σημαίνει αυτή η υπόθεση; «Τριχολογείν και τρίχας αναλέγεσθαι.». Δηλαδή να ασχολείσαι με τρίχες, γιατί αυτή είναι η υπόθεση, να ασχοληθώ με τρίχες. Δύο άνθρωποι, από τους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, τους Ρομά, πήγαν κι έκαναν μια έγκληση. Εδώ ισχύει πάλι η αρχαιοελληνική έκφραση «Σύρβα τύρβα». Όσοι ξέρετε αρχαία ελληνικά, «Επί των ατάκτως και μετά θορύβου διαπραττομένων», δηλαδή κάτι σαν το «άρτζι, μπούρτζι και λουλάς». Θέλουν να βγουν από την αφάνειά τους δύο άνθρωποι. Το καταλαβαίνω. Θέλουν να δείξουν ότι κάτι κάνουν. Το αντιλαμβάνομαι. Αλλά θέλετε να ακούσετε αλήθειες; Θα σας την πω τώρα, γιατί έχω μαζέψει στοιχεία. Πηγαίνετε στη δυτική Αττική να δείτε τι γίνεται με τους Ρομά, τι εγκληματικότητα υπάρχει λόγω πενίας και φτώχειας, τι εγκληματικότητα υπάρχει η οποία οφείλεται στα λάθη της πολιτείας, στην απομόνωσή τους, στην περιθωριοποίησή τους, όχι στην αφομοίωσή τους. Και το κυριότερο, γέμισε η Ελλάδα με Αλβανορομά, Βουλγαρορομά, και Ρουμανορομά, που είναι επαίτες και βγαίνουν στους δρόμους. Πώς θα επιβιώσουν αυτοί, αν δεν κλέψουν; Πείτε μου εσείς που τα ξέρετε όλα, πώς επιβιώνουν αυτοί οι άνθρωποι. Ρωτήστε την Αστυνομία. Πάρτε τα δελτία της Αστυνομίας και δείτε πόση εγκληματικότητα έχουμε στα πλημμελήματα, με κλοπές και διάφορα άλλα θέματα. Ακούστε, θα το πω ευθέως. Το πρόβλημα είναι πολύ μεγάλο με τους Ρομά, πολύ μεγάλο. Διότι την πληρώνουν κι οι Έλληνες Ρομά, με όλους αυτούς που αφήσατε να έρχονται από Ρουμανία, Βουλγαρία, Αλβανία και να μπαινοβγαίνουν στην Ελλάδα και να δηλώνουν Ρομά. Αυτό γιατί το λέω; Δεν θα επικαλεστώ τα άρθρα του Συντάγματος. Δεν θα επικαλεστώ το άρθρο 14, ο καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και διά του Τύπου τους στοχασμούς του τηρώντας τους νόμους του κράτους. Δεν θα πω για το άρθρο 60 παράγραφος 1 του Συντάγματος και άρθρο 75 παράγραφος 2, οι Βουλευτές έχουν απεριόριστο δικαίωμα της γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση. Σύμφωνα με το άρθρο 62 η σχετική άδεια δίδεται στη Βουλή, εφόσον η αίτηση της εισαγγελικής αρχής αφορά αδίκημα το οποίο δεν συνδέεται με την άσκηση των καθηκόντων τους. Δηλαδή, εγώ ζήτησα από την επιτροπή να γίνει κάτι που παραβιάζει το ίδιο το Σύνταγμα, την άρση ασυλίας μου. Διότι αυτό έγινε στο πλαίσιο των καθηκόντων ενός Βουλευτή, ενός προέδρου κόμματος. Αυτά που είπα - το επαναλαμβάνω - δεν τα παίρνω πίσω και δεν θα τα πάρω ποτέ μου πίσω, γιατί τα εννοούσα. Και το λέω: Ο λόγος μου ήταν καθαρά πολιτικός. Αναφέρθηκα στις προγραμματικές μας θέσεις. Μπορεί να διαφωνούμε, μπορεί να μη συμφωνούμε, αλλά ρατσισμός; Αν ήταν Σαρακατσάνοι, αν ήταν κάτι άλλο; Μπορεί κάποιος να καίει, Πόντιος ή Κρητικός, δεν με ενδιαφέρει τι, μπορεί να καίει και να απειλεί τους υπόλοιπους; Γίνεται να δεχτεί η κοινωνία η ελληνική τη φίμωση του πολιτικού λόγου ενός Βουλευτή στο πλαίσιο του προγράμματος και των αρχών του κόμματος που είναι κατατεθειμένα στον Άρειο Πάγο; Αυτή είναι η προσωπική μου ένσταση. Αλλά ζητώ την άρση ασυλίας μου. Ως Ελληνική Λύση δεν φοβόμαστε να μιλάμε και θα συνεχίσουμε να μιλάμε. Ήδη μας έχουν κόψει από όλα τα κανάλια. Ήδη μας έχουν κόψει από όλους τηλεοπτικούς σταθμούς τους ιδιωτικούς. Δεν πηγαίνει κανείς Βουλευτής της Ελληνικής Λύσης, δεν καλείται ο Πρόεδρος του Κόμματος επί έτη. Αυτό δεν ενοχλεί κανέναν από όλους εσάς εδώ μέσα; Για την πολυφωνία και τη δημοκρατία; Βέβαια ισχύει και για τα υπόλοιπα κόμματα της Αντιπολίτευσης αυτό, αλλά κάπου εκπροσωπούνται. Στο Facebook, τα ανθελληνικά Hoaxes, αυτή η ομάδα των σμηνιτών που κατεβάζει όλες τις αναρτήσεις μας. Κομμένοι από το YouTube. Και ρωτάω εσάς. Πραγματικά δεν σας ενοχλεί ότι κάποιος φορέας μπορεί και ελέγχει τις ειδήσεις, και φιλτράρει, και κατεβάζει δηλώσεις Βουλευτών, κομμάτων, συγκεκριμένων απόψεων και αντιλήψεων; Δεν μιλώ για τα επιδημιολογικά χαριστικά, αλλά δεν σας ενοχλεί εσάς τους νεοδημοκράτες, επειδή έχετε εξουσία τώρα και νομίζετε ότι τα κάνετε όλα. Θα έρθει κάποια στιγμή που θα είστε πάλι αντιπολίτευση και τότε να δω πώς θα σας αρέσει που δεν θα βγαίνει κανείς από εσάς σε κανάλι, αν υπάρχει το καθεστώς που υπάρχει τώρα, στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Ως Ελληνική Λύση δεν φοβόμαστε. Θα μιλάμε, θα λέμε την άποψή μας και θα πηγαίνουμε και στο δικαστήριο, γιατί ασυλίες για μας δεν ισχύουν. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Ακούστε, κύριοι συνάδελφοι, δεν κρυβόμαστε πίσω από βουλευτικές ασυλίες, αλλά η πολιτική φωνή πρέπει να θωρακιστεί. Το επαναλαμβάνω: Πρέπει να θωρακιστεί. Δεν μπορεί ο καθένας εδώ μέσα που βγαίνει σε ένα ραδιόφωνο να φοβάται έναν πολίτη που θα του κάνει μία μήνυση για κάτι που δεν του άρεσε. Ναι, δεν του άρεσε κάτι, σου κάνει μήνυση. Αυτό είναι η διασταλτική ερμηνεία του όρου, αλλά δεν μπορεί να λογίζεται το επαναλαμβάνω ασυλία σε άλλου είδους εγκλήματα. Αλλά στο δικαίωμα του Βουλευτή να υπηρετεί τις αρχές του, να υπηρετεί τις αξίες του, να υπηρετεί το κόμμα του και την πατρίδα και το δικαίωμά του να ομιλεί φραγή δεν θα μπει ποτέ, όποιος και αν είναι αυτός, ό,τι και να λέει, όσες μηνύσεις και να του κάνουν. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Για την Ελληνική Λύση ισχύει ότι το καλό δεν είναι να τα λες καλά, αλλά αυτός που τα λέει καλά, να τα πράττει και σωστά και σοφά. Εμείς, λοιπόν, ζητάμε την άρση της ασυλίας μας, τη δική μου την προσωπική, για έναν και μόνο λόγο, γιατί ό,τι λέμε πρέπει να γίνεται και ό,τι γίνεται πρέπει να είναι προς την κατεύθυνση της συνεπούς στάσης ενός πολιτικού απέναντι - λόγω και έργω - στους πολίτες. Υπάρχει, όμως, ένα μεγάλο «αλλά». Ανοίγουμε τον ασκό του Αιόλου - το πιστεύω και εγώ αυτό και δεν με ενδιαφέρει - αλλά πρέπει να προστατέψετε το δικαίωμά μας να μιλάμε. Πρέπει εσείς της Νέας Δημοκρατίας - και παίρνω αφορμή από αυτό - να πείτε στον Πρωθυπουργό και στους Υπουργούς που δίνουν εκατομμύρια ευρώ στα κανάλια ότι πρέπει και τα υπόλοιπα κόμματα να εκπροσωπούνται ισάξια ανάλογα με το ποσοστό τους στα κανάλια. Δεν μπορεί τα κανάλια της Νέας Δημοκρατίας να έχουν φιμώσει όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης και να μη διαμαρτύρεται κανένας από εσάς. Αν θέλετε δημοκρατία στη Νέα Δημοκρατία, να θυμάστε ένα πράγμα: Δημοκρατία σημαίνει πολυφωνία και όχι καθεστωτική αντίληψη και αφωνία των υπολοίπων. Αυτό είναι αυταρχισμός. Το λέω ως φιλική κουβέντα και παραίνεση από την πλευρά μου. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Υπάρχει συνάδελφος ο οποίος θέλει να λάβει τον λόγο, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κανονισμού;
Θα μπορούσα, κύριε Πρόεδρε;
Κύριε Μυλωνάκη, τα είπε ο Αρχηγός σας. Αν θέλετε βέβαια, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Κάθε Βουλευτής είναι ανεξάρτητος. Μπορεί να πει ό,τι θέλει. Τι πάει να πει ότι τα είπε ο Πρόεδρός μου; Πού ξέρετε τι θα πω εγώ;
Εφόσον έχει πει το μείζον ο εγκαλούμενος και ζητεί την άρση του, γι' αυτό ακριβώς σας το είπα.
Δεν θα πω γι' αυτό.
Παρακαλώ, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να πω το εξής που το έχω πει και στον Πρόεδρο τώρα, τον κ. Αθανασίου, ο οποίος είναι και Πρόεδρος της Επιτροπής Δεοντολογίας. Αυτή η κατάσταση πρέπει να σταματήσει. Όταν η Ελληνική Λύση από την πρώτη στιγμή είπε - και νομίζω ότι συμφωνούμε όλοι - ότι ο Βουλευτής για αδικήματα τα οποία κάνει εκτός της βουλευτικής του ιδιότητας, εκτός του πολιτικού του λόγου…
Κύριε Μυλωνάκη, με συγχωρείτε, αλλά αν θέλετε να μιλήσετε χωρίς μάσκα, να έρθετε στο Βήμα και σας μηδενίζω τον χρόνο, επειδή εγώ δεν σας το είπα πριν ξεκινήσετε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Επειδή είπε κάποιος για το Βήμα και το εμβόλιο, εγώ πράγματι για κάποιους λόγους προσωπικούς δεν έχω κάνει εμβόλιο, αλλά δεν αρρωσταίνω κιόλας από κορωνοϊό παρ' ότι έχω γυρίσει μιάμιση φορά την Ελλάδα. Άλλοι κάνουν εμβόλια και πηγαίνουν στο Προεδρικό Μέγαρο και αρρωσταίνουν και μεταφέρουν και τον κορωνοϊό.
Ας μπούμε στο θέμα, παρακαλώ.
Εντάξει, ηρεμήστε, παρακαλώ. Μπορώ να μιλήσω για δύο λεπτά; Θα μιλήσω και θα κατέβω. Έχουμε αντιμετωπίσει πολλές φορές, εμείς οι οποίοι ασχοληθήκαμε και με τη δημοσιογραφία τις αίθουσες των δικαστηρίων. Πράγματι ο Βουλευτής ισότιμα όπως όλοι οι πολίτες πρέπει να πηγαίνει στο φυσικό του δικαστή ευθύς εξαρχής και ήμουν ένας από αυτούς οι οποίοι υποστήριζαν πάντα ότι ούτε καν πρέπει να περνάει από τις επιτροπές δεοντολογίας εάν υπάρχει ζήτημα μηνύσεως - εγκλήσεως από πολίτη προς Βουλευτή, το οποίο αφορούσε την προ βουλευτική του ιδιότητα ή κατά τη διάρκεια που είναι Βουλευτής αν δεν αφορά τα πολιτικά του καθήκοντα. Όμως είπα και στον κύριο Πρόεδρο, τον κ. Αθανασίου, έναν νομικό έγκριτο, ότι πρέπει να σταματήσει αυτό το παραμύθι. Το είχαμε δει και με την Βουλευτίνα του ΜέΡΑ25 αυτό. Εμείς ενεργήσαμε ανάλογα, όπως έπρεπε να ενεργήσουμε, παρ' ότι και η ιδία ζήτησε την άρση ασυλίας. Αυτό, όμως, που πειράζει είναι ότι δεν κάνουμε τίποτα να αλλάξουμε τον Κανονισμό της Βουλής. Μου είπε ο Πρόεδρος κ. Αθανασίου, διότι δεν μπορούμε να μπούμε στην ουσία. Ωραία, δεν μπορούμε να μπούμε στην ουσία διότι δεν το επιτρέπει ο Κανονισμός. Να αλλάξουμε τον Κανονισμό.
Είναι από το Σύνταγμα.
Δεν είναι εκ του Συντάγματος. Δεν είναι από το Σύνταγμα, κύριε Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Εάν διαβάσετε το Σύνταγμα, θα το δείτε.
Όχι, κοιτάξτε εδώ, είναι Πρόεδρος και μπορεί να σας απαντήσει. Εγώ, λοιπόν, δεν διαβάζω, όμως, ο κ. Αθανασίου μπορεί να απαντήσει σε αυτή την ερώτηση που του έκανα εγώ. Μπροστά του το λέω, δεν το λέω πίσω του. Αν είναι στο Σύνταγμα, να το δούμε κι αυτό. Όμως άμα είναι από τον Κανονισμό της Βουλής, πρέπει να αλλάξει. Αυτό είναι παραμύθι, να βγαίνει κάποιος να μιλάει εδώ πέρα για την άποψή του, να λέει το ίδιο στην τηλεόραση ή στο ραδιόφωνο και να έρχεται ένας, δύο από τους Ρομά και να κάνουν μία μήνυση. Προσέξτε τι μπορεί να γίνει στο δικαστήριο. Θα σας πω εγώ, επειδή έχω αντιμετωπίσει πάρα πολλά δικαστήρια με αγωγές και μηνύσεις. Μπορεί να μαζευτούν έξω από την αίθουσα του δικαστηρίου, που θα είναι ο Πρόεδρος να δικάζεται, εκατόν πενήντα ή διακόσιοι Ρομά και να αρχίσουν να φωνάζουν. Δηλαδή, περιποιεί τιμή; Είμαστε ευχαριστημένοι; Ζήτησε μόνος του ο κ. Βελόπουλος την άρση ασυλίας. Πολύ ωραία. Εμείς τι πρέπει να κάνουμε, όμως, για να αλλάξουμε αυτό το καθεστώς; Μόνο ό,τι έχει σχέση με τα βουλευτικά μας καθήκοντα. Αυτό τελειώνει. Πρέπει να είναι μία φραγή, να σταματήσει αυτό το παραμύθι, διότι στο τέλος όλοι θα βρισκόμαστε σε αίθουσες δικαστηρίων για καθετί που δεν θα αρέσει σε κάποιον πολίτη. Σας λέω δε ότι στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας το δικό μας υπήρχε υποψήφιος Ρομά. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως σας είπα, η ψηφοφορία περιλαμβάνει μόνο μία υπόθεση σήμερα, του κ. Βελόπουλου. Αφού καταχωρίσετε την ψήφο σας, έχετε τη δυνατότητα να την ελέγξετε ή και να την αναθεωρήσετε έως τη λήξη της ψηφοφορίας. Για οποιαδήποτε απορία μπορείτε να απευθυνθείτε στο Προεδρείο, προκειμένου οι αρμόδιοι υπάλληλοι να σας συνδράμουν. Παρακαλώ τώρα να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, για να ψηφίσουν οι συνάδελφοι Βουλευτές επί της αίτησης άρσης ασυλίας. Επειδή πολλοί συνάδελφοι συμμετέχουν αυτή την ώρα σε επιτροπές, το σύστημα θα παραμείνει ανοιχτό για είκοσι λεπτά. Αμέσως μετά θα συνεχίσουμε το νομοθετικό έργο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι έχουν έρθει στο Προεδρείο επιστολές ή τηλεομοιοτυπίες (φαξ) συναδέλφων, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο τους. Οι ψήφοι αυτές θα κατατεθούν για τα Πρακτικά και θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει. [[Οι προαναφερθείσες επιστολές κατατίθενται για τα Πρακτικά και βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εφόσον έχετε ολοκληρώσει την ψηφοφορία, παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. [[ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΜΕΤΡΗΣΗ]] Μέχρι να ολοκληρωθεί η καταμέτρηση και να ανακοινωθεί το αποτέλεσμα, θα επανέλθουμε στην ημερήσια διάταξη της νομοθετικής εργασίας. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΚΙΝΑΛ κ. Σκανδαλίδης.
Έχω την εντύπωση ότι ο Πρωθυπουργός έχασε τη φόρμα του στην επικοινωνία. Ίσως έχει παρασυρθεί από την αίσθηση αυτάρκειας και ανέξοδης ηγεμονίας που βιώνει. Προχθές, με το 2% στον κατώτατο μισθό και, μάλιστα, με δυσανάλογη επικοινωνιακή προβολή, διασκέδασε αρνητικά το φιλολαϊκό του πρόσωπο και τον νεοκεϋνσιανό ηγέτη που θέλει να εμφανίσει. Αναιρεί την εικόνα που πασχίζει να φιλοτεχνήσει με τα 13 ευρώ μηνιαίως. Εχθές, ίσως για πρώτη φορά σχεδόν σε ολόκληρη την ομιλία του, επιχείρησε να εμφανίσει ως προοδευτική και φιλελεύθερη μεταρρύθμιση έναν νόμο, που, κατά την ταπεινή μου γνώμη, κινείται στην αντίθετη ακριβώς κατεύθυνση. Οι ρυθμίσεις του νομοσχεδίου, μία προς μία, κονταροχτυπιούνται με τη συνεχή και συνεπή, θα έλεγα, προσπάθεια του Πρωθυπουργού να φιλοτεχνήσει την εικόνα του φιλελεύθερου πολιτικού, που τη θεωρεί και κάπως κληρονομική. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κανείς σε αυτή την Αίθουσα δεν μπορεί να αμφισβητήσει μια αυταπόδεικτη αλήθεια. Οι τεκτονικές αλλαγές που ζούμε στις μέρες μας και οι λευκές σελίδες που ξεδιπλώνονται μπροστά μας φωνάζουν εκκωφαντικά ότι η παιδεία - με την ευρύτερη δυνατή έννοια - ίσως είναι η πιο επείγουσα εθνική υπόθεση που θα σημαδέψει ανεξίτηλα την προσπάθεια του τόπου όχι μόνο για οικονομική ανασυγκρότηση και ανάταξη αλλά για πραγματική αναγέννηση και κοινωνική προκοπή. Λέτε και λέμε συχνά για αναπτυξιακά έργα με ορίζοντα δεκαετίας και για δημόσια έργα που εκτείνονται πολύ πιο πέρα από τον στενό ορίζοντα μιας κυβερνητικής θητείας. Αν για την ανάπτυξη ισχύει μια φορά, για την παιδεία ισχύει εκατό. Αποτελεί υπόθεση, κυριολεκτικά, εθνικής επιβίωσης που αφορά το μεγαλύτερο συγκριτικά πλεονέκτημα της χώρας, το ανθρώπινο κεφάλαιό μας και τη νέα γενιά που θα ζήσει για να αλλάξει τα πράγματα στη νέα εποχή που ήδη ανέτειλε. Μια εποχή που κυριαρχεί η γνωσιοκρατική κοινωνία, όπου οι επιστήμες και οι κοινωνικές πρακτικές εξελίσσονται και μεταλλάσσονται διαρκώς, όπου τα μέσα και οι συνθήκες πρόσληψης της γνώσης περνούν από χιλιάδες δρόμους. Θυμάμαι χαρακτηριστικά πριν από αρκετά χρόνια μια ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου εδώ στο Κοινοβούλιο. Όταν εμείς ψάχναμε να νομοθετήσουμε το πολλαπλό βιβλίο, εκείνος μιλούσε για το e - book, γι' αυτό, δηλαδή, που σήμερα θα αντικαταστήσει ουσιαστικά τα πανεπιστημιακά συγγράμματα. Αν, λοιπόν, υπάρχει ένας χώρος που απαιτεί βαθιά και γενναία μεταρρύθμιση είναι ο χώρος της παιδείας και της εκπαίδευσης, όχι για λόγους δικαίωσης και επιστροφής σε παλιές επιλογές, αλλά για λόγους που αφορούν το τρένο της ιστορίας και τη συμμετοχή μας σε αυτό. Κυρίοι της Κυβέρνησης, ισχυρίζομαι ότι η εκπαιδευτική πολιτική σας δεν υπηρετεί ούτε οραματικά ούτε θεσμικά τις σύγχρονες ανάγκες του χώρου, δεν εκσυγχρονίζει ούτε εκδημοκρατίζει τις δομές της εκπαίδευσης. Δεν προσαρμόζει το εκπαιδευτικό μας σύστημα στις πολλαπλές προκλήσεις των καιρών μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προσωπικά έζησα όλες τις μεταρρυθμίσεις και τις μεγάλες τομές που επιχειρήθηκαν σε όλη τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης και νιώθω βαθιά την περηφάνια μιας παράταξης, που με ελπίδα και όραμα τις τόλμησε: Το δημοκρατικό και προοδευτικό σχολείο της δεκαετίας του 1980, τον εκσυγχρονισμό της δεκαετίας του 1990, που ουσιαστικά εισήγαγε τις ιδέες της διαρκούς επιμόρφωσης και της αξιολόγησης, το πλαίσιο του 2010, που αποτέλεσε συλλογική απόφαση και έκφραση μιας μεγάλης συναίνεσης. Όλες προχώρησαν και άλλαξαν τα πράγματα προς τα εμπρός και όλες, ταυτόχρονα, άφησαν ανολοκλήρωτες προσπάθειες και κενά. Ποιο είναι, όμως, το κεντρικό δίδαγμα από αυτή την εμπειρία; Ότι όλες βρήκαν αντίσταση σε κεκτημένα, όλες προχώρησαν μετ' εμποδίων. Θυμάμαι την αξιολόγηση που σκόνταφτε την άρνηση και τον Γεράσιμο Αρσένη να κατεβαίνει στις εκλογές του 2000, που έχασε, με προμετωπίδα το «Κάτσε καλά, Γεράσιμε». Όλες ανεξαίρετα είχαν μια προϋπόθεση επιτυχίας. Καμμιά αλλαγή δεν στέριωσε χωρίς τη συναίνεση τελικά της εκπαιδευτικής κοινότητας. Ο διάλογος ποτέ δεν ήταν εύκολος. Τα δικαιώματα που διεκδικούσαν τα συνδικάτα των εκπαιδευτικών συναντούσαν και κοινωνική αποδοχή. Όμως, δεν προχωρούν αλλιώς οι αλλαγές, αν δεν πάνε κόντρα στο ρεύμα. Σήμερα - ένας λόγος παραπάνω στη γνωσιοκρατική εποχή μας - είναι υπόθεση των παιδαγωγών να καθορίσουν τις λειτουργίες και το περιεχόμενο του σχολείου. Είναι υπόθεση της εκπαιδευτικής κοινότητας όχι απλά να στηρίξει αλλά να συνδιαμορφώσει τις μεγάλες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται και κανείς δεν μπορεί να βάλει φρένο σε αυτή την ανάγκη και σε αυτή την προσπάθεια. Γι' αυτό, η δική μας πρόταση επιμένει στις βασικές και αναντικατάστατες μεταρρυθμίσεις. Γίνεται συνολικός σχεδιασμός χωρίς ένα πραγματικά εθνικό συμβούλιο παιδείας, το οποίο θα μπορούσε να χαράζει την εθνική στρατηγική; Γίνονται αλλεπάλληλες καταργήσεις, συγχωνεύσεις, εξομοιώσεις πανεπιστημιακών και σχολικών μονάδων χωρίς συμφωνημένη συνολική στρατηγική για την πανεπιστημιακή εκπαίδευση; Γίνεται κατακύρωση και εμπέδωση της αναβάθμισης της μέσης εκπαίδευσης χωρίς στήριξη από τους φορείς της του εθνικού απολυτηρίου, του ολοήμερου σχολείου και αύριο του λυκείου θεσμών, που είναι απαραίτητα και που ουσιαστικά θα δώσουν ποιότητα και αξία στην εκπαιδευτική διαδικασία; Ποια ουσιαστική διαβούλευση προηγήθηκε στη σειρά των νομοσχεδίων που μετατρέψατε σε νόμους, είτε αφορά την εξομοίωση των πτυχίων των ιδιωτικών κολλεγίων με τα δημόσια πανεπιστήμια είτε αφορά την πανεπιστημιακή αστυνομία είτε αφορά τη βάση εισαγωγής είτε αφορά τη λειτουργία των σχολείων μέσα στην πανδημία; Όμως, ήδη η πολιτική σας στην εφαρμογή της δημιουργεί τεράστια προβλήματα σε νέους ανθρώπους που έχουν όνειρο να σπουδάσουν και οι κόφτες που θέσατε τους κλείνουν τον δρόμο. Εσείς τι κάνατε στην πράξη με τις πρωτοβουλίες που, μάλιστα, τις ονομάζετε «μεταρρυθμίσεις» και που δεν είναι τίποτε άλλο από αποσπασματικές ρυθμίσεις, που, όμως, έχουν έναν σαφή προσανατολισμό; Αποφασίζονται χωρίς ουσιαστική διαβούλευση και στοιχειώδη διάλογο με την εκπαιδευτική κοινότητα. Παραμερίζετε από τα κέντρα λήψης απόφασης για τη λειτουργία του σχολείου κάθε συλλογικό όργανο, περιθωριοποιώντας ουσιαστικά τον σύλλογο των εκπαιδευτικών. Διαμορφώνετε σχολικά συμβούλια, όπου το σχολείο δεν έχει την ευθύνη για τη λειτουργία και τις αποφάσεις. Διορίζετε έναν πανίσχυρο διευθυντή που υποκαθιστά τη συλλογική διεύθυνση. Επαναφέρετε από την πίσω πόρτα έναν οιονεί επιθεωρητή που ακυρώνει κάθε προοπτική συνολικής αξιολόγησης και φροντίζετε ώστε τα μονοπρόσωπα και κατά κανόνα διορισμένα όργανα μέσα από αλισβερίσι κομματικών διορισμών να υπακούουν πειθήνια στις εντολές της πολιτικής ηγεσίας. Είναι η αποθέωση της επιβολής του ατομικού στο συλλογικό, του κρατικού ελέγχου στην αυτονομία του σχολείου, του διοικητικού στο παιδαγωγικό και πραγματικά μου φαινόταν διαβάζοντας το νομοσχέδιο ξένα αυτά που έλεγε χθες ο Πρωθυπουργός, υπερασπιζόμενος την αυτονομία του σχολείου και τον φιλελευθερισμό που δήθεν διακρίνει τη λειτουργία του. Το ερώτημα είναι ποιο μοντέλο ακολουθείτε, του φιλελεύθερου σχολείου της Αμερικής, όπου η αυτονομία του παιδαγωγικού επιβάλλει δημοκρατικούς και συμμετοχικούς κανόνες λειτουργίας ή ακόμη και του αγγλοσαξονικού με τις αυστηρές νόρμες σε πλήρη, όμως, αυτονομία από το κράτος; Θα σας πω εγώ: Τίποτα από τα δύο. Η ταμπέλα σας είναι ο φιλελευθερισμός, η πρακτική σας είναι ένας βαθύς κρατισμός και ένας αενάως αναπαραγόμενος κομματισμός. Αυτό για εμάς δεν είναι μεταρρύθμιση και γι' αυτό ακριβώς αδυνατούμε να το ψηφίσουμε επί της αρχής. Δυστυχώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με τη διαμόρφωση μιας κομματικά ελεγχόμενης αλλά και αναξιόπιστης διοίκησης της εκπαίδευσης υπονομεύεται η πολύ σοφή και σωστή και ήδη πολύ καθυστερημένη - προσπαθώντας να τη νομοθετήσουμε - αξιολόγηση. Οι συγκεκριμένες όψεις της διοίκησης της εκπαίδευσης - τρόπος διάρθρωσης και στελέχωσης, δομή και λειτουργία - με την απόλυτα κομματική και αναξιοκρατική εικόνα διαμορφώνουν ένα πλαίσιο χειραγώγησης της αξιολόγησης από τους εκπαιδευτικούς. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα ένα λεπτό ακόμα. Το ότι η αξιολόγηση αυτή έχει κοινά στοιχεία με την αξιολόγηση του 2002 δεν σημαίνει απολύτως τίποτα, γιατί το 2002 δεν είχαμε τέτοια αντίληψη και πρακτική στη διοίκηση της εκπαίδευσης ούτε είχαμε αυταρχικό εκπαιδευτικό περιβάλλον. Η δική μας μεταρρυθμιστική αντίληψη αποσκοπεί στη διαμόρφωση μιας κουλτούρας αξιολόγησης σε όλους τους συντελεστές της εκπαίδευσης με βασικούς σκοπούς τη βελτίωση της σχολικής λειτουργίας και στην εφαρμογή ενός συστήματος εσωτερικής αξιολόγησης για την ενίσχυση της παρεχόμενης παιδείας. Θεωρούμε την αξιολόγηση όχι ως αυτοσκοπό αλλά ως πεδίο έρευνας και πρωτοβουλίας που θα απελευθερώσει δημιουργικές εκπαιδευτικές δυνάμεις. Ο πυρήνας της πρότασής μας είναι ο δημιουργικός μετασχηματισμός της λειτουργίας των συλλόγων διδασκόντων και η ενίσχυση της ευθύνης των εκπαιδευτικών, έτσι ώστε το σχολείο και οι εκπαιδευτικοί αλλά και η εκπαιδευτική κοινότητα στο σύνολό της να διαμορφώσουν έναν πιο ενεργό ρόλο στις πολλαπλές απαιτήσεις της μάθησης, της γνώσης, της παιδαγωγικής. Πολύ φοβούμαι ότι η επιμονή σας σε αυτόν τον τύπο αξιολόγησης θα μείνει στα χαρτιά, όπως και πολλές από τις επιλογές σας μέχρι τώρα. Τελειώνοντας, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, έχω αντιληφθεί ότι οδηγό στις αποφάσεις σας έχετε πάντοτε το λεγόμενο «ρεύμα», το δημόσιο αίσθημα. Το μετράτε δημοσκοπικά κάθε μέρα και με βάση την αντίληψη που έχει ή που φέρνουν οι δημοσκοπήσεις νομοθετείτε. Φροντίζετε, όμως, να διαμορφώνεται αυτό το ρεύμα μέσα από μια επικοινωνιακή καταιγίδα. Κανένας πολίτης - προφανώς - δεν είναι ευτυχισμένος με έναν εκπαιδευτικό που βαριέται να ασκήσει το λειτούργημά του. Μην προσβάλλετε, όμως, την εκπαιδευτική κοινότητα! Οι δάσκαλοι που υπήρχαν πάντα στη χώρα και ήταν αγκωνάρια της ανάπτυξής της υπάρχουν και σήμερα. Κανένας πολίτης δεν είναι ευχαριστημένος με ένα πανεπιστήμιο σε κατάσταση βίας και ανωμαλίας. Έχουμε πανεπιστήμια και σχολές που βγάζουν, πραγματικά, πάρα πολλή δουλειά με ελάχιστα μέσα. Και με ένα εκπαιδευτικό έργο που γίνεται άνισα, επιλεκτικά και διαχωρίζει τους διδασκόμενους σε πρώτης και δεύτερης κατηγορίας κανένας πολίτης δεν είναι ευχαριστημένος. Όμως, άρχισαν ήδη ρωγμές που με νόμους, όπως αυτός που σήμερα εισηγείστε, τις διευρύνουν καθημερινά. Δεν είναι καλός σύμβουλος οι δημοσκοπήσεις και το δημόσιο αίσθημα που φτιάχνεται από τα πάνω. Καλός σύμβουλος θα ήταν να πάτε κόντρα στο ρεύμα για να κάνετε μεταρρυθμίσεις, γιατί αν ισχυρίζεστε ότι είσαστε μια μεταρρυθμιστική δύναμη, εγώ θα σας πω ότι αυτές είναι μικροδιευθετήσεις που μάλιστα δεν πρόκειται στην πράξη να εφαρμοστούν. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε Σκανδαλίδη. Τον λόγο τώρα είχε ο κ. Χρήστος Γιαννούλης από τον ΣΥΡΙΖΑ και αμέσως μετά να ετοιμάζεται ο κ. Ιάσονας Φωτήλας από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κύριε Γιαννούλη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Να ξέρετε, αυτά τα πυκνά προγράμματα αυτά προκαλούν και ξεχνάς τα γυαλιά της πρεσβυωπίας σου και βλέπεις θολά. Όμως, εξίσου θολά έχω την εντύπωση ότι βλέπει και η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας την προοπτική ακόμα και του ίδιου νομοσχεδίου που φέρνει σήμερα. Θέλω, πραγματικά, να συστήσω σε αυτούς που γράφουν τους λόγους του κ. Μητσοτάκη να προσπαθούν να εκτιμήσουν και την απάντηση, γιατί ακούγεται ιδιαίτερα εύηχα αυτό που διατυπώθηκε, «αναζητήστε την αλήθεια στα επιχειρήματα του αντιπάλου σας». Ξεχάσατε, όμως, ότι είστε μαλωμένοι με την αλήθεια. Ξεχάσατε ότι έχετε σοβαρό πρόβλημα μεταξύ αντιστοίχισης αυτού που λέτε τουλάχιστον με την αξιοπιστία ότι είναι αυτό και δεν είναι ένα διογκωμένο ψέμα. Δεν θα ξεκινούσα από την αξιολόγηση, αλλά μόλις τώρα έχω μία προσλαμβάνουσα παράσταση από το πώς εννοείτε την αξιολόγηση στη δημόσια σφαίρα. Πριν από λίγο στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας ο αρμόδιος Υπουργός γκρεμοτσάκισε, αποδόμησε, στην ουσία εξουδετέρωσε το νομοσχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ για την Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας - σας το λέω ως παράδειγμα - όπου προέβλεπε διεθνή διαγωνισμό για τη στελέχωση του εξαμελούς εκτελεστικού συμβουλίου, καταργήθηκε - είναι για την ασφάλεια των πτήσεων αυτό - και αντ' αυτού έρχονται τέσσερις διορισμένοι - καθ' όλα άξιοι - από τον έναν και μόνο Υπουργό. Ενός ανδρός αρχή! Έτσι θα γίνει και η αξιολόγηση; Με αυτές τις διαδικασίες οι εκπαιδευτικοί θα μπουν στη βάσανο της αξιολόγησης, την οποία - όπως ακούτε - ακόμη και αν τη θέλουν, φοβούνται εσάς και τα πολιτικά σας διαπιστευτήρια; Επίσης, η κ. Κεραμέως είναι σε τέτοιο πανικό - παρ' ότι λείπει από την Αίθουσα και ελπίζω η κ. Μακρή να μην το θεωρήσει και αυτό ως αήθη και ανοίκεια επίθεση - που άρχισε να απειλεί Βουλευτές με μηνύσεις; Αστειεύεστε; Επειδή η έκφραση «είναι πολλά τα λεφτά» είναι βγαλμένη μέσα από τον πυρήνα αυτού που πάτε να κάνετε, απειλείτε με μηνύσεις; Δεν έχετε ακούσει και τον Πρόεδρο και πρώην Πρωθυπουργό να σας μιλά για τον πραγματικό πολιτικό σας στόχο, ότι θέλετε να ανοίξετε λεωφόρους κέρδους σε ιδιωτικά κολλέγια και επιχειρήσεις; Και σας έπιασε η επιτηδευμένη σπουδή και ευθιξία για να απειλήσετε με μήνυση τη Ραλλία Χρηστίδου; Σοβαρά τώρα; Ξέρετε τι λέει ο λαός μας; «Εκεί που μας χρωστούσαν…», δεν το συνεχίζω. Αλήθεια, με ποιο καταπίστευμα, κύριε Μητσοτάκη, κυρία Κεραμέως, θα δώσετε εσείς υπόδειγμα πολιτικής αξιοπρέπειας και πολιτικής εντιμότητας στους Έλληνες πολίτες, όταν εσείς ο ίδιος ως Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης πετούσατε στον δρόμο σχολικούς φύλακες; Εσείς που κόπτεστε για την κατάρτιση, είστε οι ίδιοι που απολύσατε σε ένα βράδυ τους καθηγητές των ΕΠΑΛ. Ξεχνιούνται αυτά; Έχετε την εντύπωση ότι αυτό το στίγμα σβήνεται με σφουγγάρι, επειδή είναι γραμμένο με κιμωλία; Είναι γραμμένο με αίμα, ιδρώτα και αγωνία χιλιάδων εργαζομένων που με διάφορα τερτίπια, όπως αυτά που εφευρίσκετε μέσα στο νομοσχέδιο, τους πετάξατε στον δρόμο! Θέλω να σας παρακαλέσω να σκεφτείτε το εξής: Ούτε με απειλές ούτε με μηνύσεις ούτε με τσαμπουκάδες ούτε με παραφράσεις ούτε με διαστροφές ούτε με ωραίους λόγους πρέπει ή θα έπρεπε να γίνεται αυτή η συζήτηση. Διότι εγώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω καρφωμένα πάντα απέναντί μου δύο μάτια, τα οποία ανέφερε και ο κ. Φίλης. Είναι τα δύο μάτια του γιου μου. Είναι δεκαεπτά ετών και είναι ένας από αυτούς που έχουν δοκιμάσει τις επιπτώσεις της προχειρότητας και της εκδικητικότητας που φαίνεται και αποδεικνύεται ότι έχετε κατά των νέων ανθρώπων. Μα, γιατί τους μισείτε; Τους φοβάστε γιατί θα σας αμφισβητήσουν; Αυτό συμβαίνει ανά τους αιώνες και θα έπρεπε να είστε ευτυχείς που συμβαίνει. Αυτά τα δύο μάτια, λοιπόν, λένε κάτι πολύ απλό: Την ώρα που θα ψηφίζετε, να σκέφτεστε ότι η υπογραφή σας με την ευθύνη και τη συνείδηση ενός Βουλευτή, προβάλλει το μέλλον ενός παιδιού που σε κάποια γωνιά θα γκρεμιστεί το όνειρό του. Είναι αυτά που όταν σας τα παραθέτουμε, γελάτε ειρωνικά σαν να μην υπάρχουν. Σας βεβαιώνω ότι ο κόφτης και οι κρυφοί κόφτες που έχετε στους ειδικούς βαθμούς δεν έχουν χρώμα, δεν έχουν κόμμα, αφορούν και ψηφοφόρους σας. Θα το βρείτε, όταν βγείτε από τη γυάλινη σφαίρα του χωροχρόνου που σας έχει βάλει η κ. Κεραμέως, η οποία προφανώς αυτό που έκανε με την είσοδό της στην πολιτική ως Βουλευτής Επικρατείας μπορεί να το ξανακάνει. Εσείς θα πάτε στον κόσμο! Εσείς θα έχετε την ευθύνη της συνείδησης και την ευθύνη να κοιτάξετε στα μάτια τον αντίστοιχο Πάρη, ο οποίος όμως δεν θα είναι γιος ενός Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα είναι γιος ενός ψηφοφόρου σας και θα πει «Γιατί μου το κάνατε αυτό;», «Γιατί μου στερήσατε το όνειρο;», «Με ποιο δικαίωμα προβάλλετε το μέλλον μου με μια υπογραφή ρουτίνας;» Εγώ το μόνο που βλέπω από τις εκφράσεις σας, είναι ότι σήμερα περιμένετε να εκτελέσετε το κομματικό σας καθήκον και να ξεκινήσετε τις διακοπές σας. Για την παιδεία δεν είναι έτσι. Για την παιδεία ισχύει αυτό που είναι και το «φάρμακο» για την αξιοπιστία και της πολιτικής. Μη δικαιώσετε τον Σαββόπουλο, όταν τραγουδούσε και έγραφε για τον πολιτευτή. Μη δικαιώσετε τον Σαββόπουλο, αν και πολιτικός σας φίλος, για τους έρημους εκπροσώπους για την απρόσωπη Βουλή! Σήμερα έχουμε ευθύνη ο καθένας ξεχωριστά απέναντι στα παιδιά μας και στις επόμενες γενιές. Δεν έχουμε ευθύνη για το πολιτικό μέλλον της Κεραμέως, θα τη βρει την άκρη! Έχοντας πολιτική φιλία με τον Μητσοτάκη, θα βρει την άκρη, όπως την βρίσκουν όλοι αυτοί που βρίσκονται παρασιτικά στο επιτελικό κράτος του Μαξίμου εις βάρος των Ελλήνων Βουλευτών και της Νέας Δημοκρατίας. Τα παιδιά μας δεν θα έχουν πολλές ευκαιρίες και δεν πρέπει να τους τις στερήσουμε με μία ψήφο ρουτίνας. Σας θερμοπαρακαλώ πριν υποκύψετε στην κομματική πειθαρχία, βάλτε καλά στο μυαλό σας - θα επικαλεστώ και πάλι τον Σαββόπουλο - ότι τα μάτια των παιδιών δεν σου αφήνουν πολλά περιθώρια να κρυφτείς. Δεν θα κρυφτείτε από τα παιδιά! Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε. Τώρα τον λόγο έχει ο κ. Ιάσονας Φωτήλας και αμέσως μετά θα πάρει τον λόγο η κ. Αθανασία Αναγνωστοπούλου από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μετά την κ. Αναγνωστοπούλου και σύμφωνα με το πρόγραμμα, θα μιλήσει ο Υφυπουργός Παιδείας κ. Συρίγος και αμέσως μετά ο κ. Καστανίδης. Ορίστε, κύριε Φωτήλα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα κατ' αρχάς να συγχαρώ την Υπουργό και Υφυπουργό Παιδείας για τις καίριες διαδοχικές μεταρρυθμίσεις που επιχειρούν στον τομέα της εκπαίδευσης εν γένει, εκσυγχρονίζοντας και αναβαθμίζοντας συγχρόνως όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες, κατά τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα. Είναι αυτό που συνήθως λέω, ότι εμείς επιλέγουμε να στρέψουμε το βλέμμα μας προς την Ευρώπη, όταν εσείς επιλέγετε να αλληθωρίζετε στα ευρωπαϊκά πρότυπα. Το υπό ψήφιση νομοσχέδιο συνιστά αναγκαία και λογική συνέχεια των ήδη ψηφισθέντων νομοθετημάτων του Υπουργείου Παιδείας για τη συνολική αναβάθμιση του σχολείου, της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης και της διά βίου μάθησης. Η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει αποδείξει στην πράξη ότι συγκρούεται με τον καταστροφικό λαϊκισμό και τους εκπροσώπους του στη Βουλή, διαμορφώνοντας τις κατάλληλες συνθήκες για το σύγχρονο και αναβαθμισμένο σχολείο του αύριο. Συγκρούεται με όλους όσους μας κατηγορούν ότι δωροδοκούμε τους νέους με το freedom pass, όταν οι ίδιοι τους τάζουν - άκουσον, άκουσον! - αναδρομική εισαγωγή στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Λύστε μου μια απορία: Εάν το να επιβραβεύεις όσους νέους εμβολιάζονται λέγεται «δωροδοκία», το να λες σε όλους τους δεκαοχτάρηδες που δεν έγραψαν καλά στις πανελλήνιες «ψηφίστε με και θα φροντίσω να εισαχθείτε σε όποια σχολή θέλετε χωρίς εξετάσεις» πώς λέγεται; Πρέπει να είστε οικτρά απελπισμένοι στον ΣΥΡΙΖΑ για να εκμεταλλεύεστε την πικρία των μαθητών που δεν κατάφεραν να περάσουν στην πρώτη τους επιλογή και να τους εργαλειοποιείτε στον βωμό των μικροπολιτικών σας συμφερόντων. Εγώ, προσωπικά, ως πατέρας δύο ανήλικων παιδιών αισθάνομαι ιδιαίτερα υπερήφανος αλλά και αισιόδοξος για το γεγονός ότι συμβάλλω σήμερα κατ' αυτόν τον τρόπο στη δημιουργία ενός ακόμα καλύτερου σχολείου, το οποίο θα εξασφαλίζει περισσότερα και καλύτερα εφόδια για το μέλλον και για το παρόν τους. Το ίδιο υπερήφανος και αισιόδοξος αισθάνομαι για το ότι τα εξαιρετικά μας πανεπιστήμια αναδεικνύονται επιτέλους και κατακτούν τη θέση που τους αξίζει στον διεθνή ακαδημαϊκό χάρτη. Ενδεικτικά θα αναφερθώ στο αγγλόφωνο Τμήμα Ιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, το οποίο θα λειτουργήσει τη νέα ακαδημαϊκή χρονιά με περισσότερους από εννιακόσιους πενήντα φοιτητές από τουλάχιστον είκοσι διαφορετικές χώρες. Επιτέλους, τα πανεπιστήμιά μας γίνονται ακόμα πιο εξωστρεφή και προς την ίδια κατεύθυνση και τα σχολεία μας. Διασφαλίσαμε την αυτονομία των πανεπιστημίων και τώρα ήρθε η ώρα να διασφαλίσουμε και να ενισχύσουμε την αυτονομία και ελευθερία των σχολείων μας. Με το παρόν νομοσχέδιο στοχεύουμε στην απελευθέρωση της δημιουργικής πρωτοβουλίας των εκπαιδευτικών και των στελεχών που βρίσκονται κοντά στους μαθητές. Στοχεύουμε, δηλαδή, σε ένα αποκεντρωμένο σύστημα, όπου οι αποφάσεις για την επιλογή του βιβλίου και της διδακτέας ύλης, για την επιλογή του τρόπου και του χρόνου αξιολόγησης των μαθητών θα λαμβάνονται από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς και όχι από τον εκάστοτε Υπουργό. Αλήθεια, υπάρχει κάποιος που αμφισβητεί το γεγονός ότι ο εκπαιδευτικός γνωρίζει σαφώς καλύτερα τις ανάγκες του σχολείου στο οποίο διδάσκει από οιονδήποτε κεντρικό φορέα; Προφανώς όχι. Ακόμα, στο πλαίσιο της αυτονομίας της σχολικής μονάδας προβλέπεται το πολλαπλό βιβλίο το οποίο έχει δύο εκφάνσεις. Η πρώτη έκφανση αφορά στην ελεύθερη επιλογή βιβλίου από τον ίδιο τον εκπαιδευτικό και η δεύτερη συνίσταται στο ότι όλα τα εκπαιδευτικά εγκεκριμένα βιβλία θα είναι διαθέσιμα σε ψηφιακή βιβλιοθήκη, στην οποία ο εκπαιδευτικός θα μπορεί να παραπέμπει τους μαθητές, προκειμένου αυτοί να συνδυάζουν πηγές και βιβλία. Μέσα από τον ψηφιακό μετασχηματισμό και το πολλαπλό βιβλίο οι μαθητές ενθαρρύνονται και ωθούνται στην καλλιέργεια της κριτικής τους σκέψης και απεγκλωβίζονται από την παπαγαλία και τη στείρα αποστήθιση. Ο δεύτερος πυλώνας του υπό ψήφιση νομοσχεδίου είναι η θέσπιση μηχανισμού αξιολόγησης του έργου των εκπαιδευτικών. Επτά στους δέκα Έλληνες πολίτες κρίνουν θετικά την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Αναμενόμενο, διότι κανένα εκπαιδευτικό σύστημα, κανένα σύστημα εν γένει δεν μπορεί να βελτιωθεί αν πρώτα δεν αξιολογηθεί. Η διαδικασία αξιολόγησης συνιστά καθοριστική προϋπόθεση για να αποτυπωθούν τα θετικά στοιχεία, αλλά και οι αδυναμίες, προκειμένου να βελτιωθεί το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Η αξιολόγηση δεν προβλέπεται για να εκδικείται τους εκπαιδευτικούς, όπως μονότονα αναπαράγουν κάποια «παπαγαλάκια» της Αντιπολίτευσης. Γιατί άραγε να αρνηθεί ένας εκπαιδευτικός να αξιολογηθεί όταν θα επιβραβευθεί γι' αυτό; Κανένας τιμωρητικός χαρακτήρας δεν υφίσταται, παρά μόνο βελτιωτικός. Στόχος μας είναι η παροχή καλύτερου εκπαιδευτικού έργου μέσω της επαγγελματικής - και όχι μόνο - ανέλιξης των εκπαιδευτικών. Ο τρίτος πυλώνας έχει να κάνει με την ενίσχυση των δομών εκπαίδευσης προς όφελος της αποτελεσματικής υποστήριξης του αυτόνομου σχολείου. Τα εργαστήρια δεξιοτήτων μέσω νέων θεματικών, όπως σεβασμός στο περιβάλλον, ρομποτική, επιχειρηματικότητα, τα νέα προγράμματα σπουδών, τα Αγγλικά στο νηπιαγωγείο, είναι μόνο ορισμένες από τις μεταρρυθμίσεις που θα ξεκινήσουν από τον Σεπτέμβριο και θα ενισχύσουν το παιδαγωγικό έργο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο αναβαθμίζει το σχολείο, την ίδια τη μόρφωση, δημιουργώντας προοπτικές ζωής για κάθε παιδί. Και διερωτώμαι σε αυτό το σημείο εάν αιφνιδιάζουμε κάποιον σήμερα με το παρόν νομοσχέδιο. Μας καθιστά το νομοσχέδιο αυτό, έστω και στο ελάχιστο, ανακόλουθους σε σχέση με τις προεκλογικές μας δεσμεύσεις; Το ακριβώς αντίθετο. Το παρόν νομοσχέδιο έρχεται να εφαρμόσει κατά γράμμα τις προεκλογικές εξαγγελίες της Νέας Δημοκρατίας σε σχέση με τη συνολική αναβάθμιση του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Παρά την πανδημία, προχωρήσαμε και προχωράμε σε τομές για ένα σύγχρονο και αναβαθμισμένο σχολείο, μεταρρυθμιστικές τομές για ένα σχολείο πιο ελεύθερο πιο αυτόνομο προς όφελος όλων των παιδιών. Θα τα καταφέρουμε. Στοχεύουμε ψηλότερα, μπορούμε καλύτερα. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ, κύριε Φωτήλα, και για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει η κ. Σία Αναγνωστοπούλου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα μόνο μισό λεπτό εκτός του χρόνου της ομιλίας μου για μία οφειλόμενη απάντηση στην κυρία Υφυπουργό. Δεν θα της ζητήσω να ανακαλέσει την απρεπή έκφραση ότι η κ. Τζούφη και εγώ ήμασταν σε διατεταγμένη υπηρεσία. Ας μείνει στα Πρακτικά της Βουλής. Ας μείνουν στα Πρακτικά της Βουλής όλα όσα έχουν ειπωθεί και στις επιτροπές, για να καταλάβουν οι Έλληνες πολίτες ποιοι θέλουν να χρησιμοποιήσουν, να εργαλειοποιήσουν το «Me too» για πολιτικές ευθύνες. Δεν θα πω τίποτα άλλο. Έρχομαι στο νομοσχέδιο και σε όσα συμβαίνουν στην παιδεία. Έχουν συγκεντρωθεί εξήντα τέσσερις χιλιάδες υπογραφές για τις εισαγωγικές εξετάσεις στο πανεπιστήμιο εναντίον της Υπουργού Παιδείας. Θυμίστε μου μία και μοναδική φορά που να έχει ξαναγίνει αυτό το πράγμα, να συγκεντρώνονται υπογραφές. Και ξέρετε γιατί δεν έχουν συγκεντρωθεί υπογραφές; Τουλάχιστον από τη Μεταπολίτευση και μετά με τις εισαγωγικές εξετάσεις, οι οποίες δεν ήταν απολύτως αταξικές - τα φροντιστήρια έβαζαν φραγμούς ταξικούς - , αυτό το κράτος, οποιαδήποτε κυβέρνηση κατόρθωσε να φτιάξει μία κοινωνική ζώνη προστασίας. Αυτή η κοινωνική ζώνη προστασίας ήταν οι νέοι άνθρωποι. Έκλεινε το κράτος το μάτι στους νέους για να του δείξουν εμπιστοσύνη: «Περνάτε τις εξετάσεις, αυτοί είναι οι όροι». Όλοι εμπιστοσύνη. Ποτέ κανένας νέος - όλοι περάσαμε από αυτές τις εξετάσεις - δεν διαμαρτυρήθηκε. Μπορεί να έλεγε ότι ήταν πιο δύσκολα τα θέματα μία χρονιά, να έλεγε οτιδήποτε, αλλά ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκε ότι ο ίδιος ο Υπουργός βάζει το χέρι του και κάνει μία βίαιη ανακατανομή, που βγάζει τον κόσμο απέξω. Βίαιη ανακατανομή. Όπως το κάνετε στο εισόδημα, όπως το κάνετε στην εργασία, όπως το κάνετε παντού. Ναι, σε αυτό είστε συνεπείς. Βίαιη, ανάλγητη και χυδαία ανακατανομή, όταν μάλιστα αυτό αφορά νέους ανθρώπους. Μη μου πει κανένας και από τους Βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας ότι είναι λογικό. Το είπα και στην επιτροπή. Χώρες όπως η Γαλλία, που έχουν ένα καλό παιδαγωγικό σύστημα - το ξέρει και η κυρία Υπουργός, το ξέρω και εγώ - αναστέλλουν μετά από δύο αιώνες τις εξετάσεις του Baccalaureate γιατί υπήρχε πανδημία. Ξέρετε τι είπε εκεί ο Υπουργός Παιδείας; «Δεν θέλουμε να αδικήσουμε τους μαθητές». Ένα σοβαρό Υπουργείο Παιδείας, δηλαδή, το φως το ρίχνει στους μαθητές. Τι έρχεται και μας λέει το δικό μας Υπουργείο Παιδείας; Ότι με «2» και «3» πέρναγαν. Δημιουργεί στην κοινωνία την αντίληψη στοχοποίησης των νέων, ότι είναι κάτι άχρηστοι που πέρναγαν με «2» και «3». Κυρία Υπουργέ, μέχρι να τελειώσει η ψήφιση του νομοσχεδίου, θέλω μελέτη από το Υπουργείο των τελευταίων είκοσι χρόνων που να δείχνει αυτό. Αντί να ρίξει το φως τις ίδιες τις εξετάσεις, το σύστημα παρουσιάζει σημεία εκφυλισμού. Στον 21ο αιώνα αν συνεχίζαμε με αυτή τη λογική εμπιστοσύνης προς τη νέα γενιά θα έπρεπε να μειωθούν τα φροντιστήρια και επειδή το απολυτήριο πιστοποιεί τις γνώσεις, οι εξετάσεις είναι για την κατανομή στα πανεπιστήμια, θα έπρεπε να βελτιωθεί αυτό το σύστημα ούτως ώστε να μειώνονται και οι ταξικές ανισότητες, να μειωθεί η παπαγαλία. Αυτό είναι μεταρρύθμιση. Τι έκανε η κ. Κεραμέως; Στέλνει τα παιδιά στα ιδιωτικά κολλέγια. Είναι, όμως, λάθος. Το χρησιμοποίησα και εγώ. Δεν είναι κακό να στείλει τα παιδιά στα ιδιωτικά κολλέγια. Όχι. Το να νομιμοποιηθεί η κρατική χρηματοδότηση στα ιδιωτικά κολλέγια είναι το μεγάλο ζήτημα. Αυτό κάνει η κ. Κεραμέως, μειώνοντας συνέχεια το κύρος, τη χρηματοδότηση από τα δημόσια πανεπιστήμια. Αξιολόγηση εκπαιδευτικών. Εδώ επίσης έχουμε μία παράδοση στη Μεταπολίτευση, όλες αυτές τις δημοκρατικές κατακτήσεις που συμπύκνωσε η Μεταπολίτευση πολλές φορές χωρίς τον καλύτερο τρόπο, δημιουργήθηκαν στρεβλώσεις στην πορεία των αγώνων ενός λαού επί πάρα πολλές δεκαετίες γιατί δεν είναι μόνο της Μεταπολίτευσης είναι και πριν. Αντί, λοιπόν, να πάμε σε διορθωτικές κινήσεις, σεβόμενοι τη δημοκρατική παράδοση αυτού του τόπου, η κ. Κεραμέως, ο κ. Χατζηδάκης, οι πάντες - ναι, είστε συνεπείς - έρχονται να κόψουν το νήμα, να αποκόψουν την κοινωνία, να της στερήσουν αυτά τα νήματα που την κάνουν να είναι αγωνιστική, διεκδικητική, συλλογική και αλληλέγγυα. Αυτό κάνουν με τους νέους. Φόβος. Να ψάξουμε τη βάση ακόμα και για μαθήματα που δεν διδάχτηκαν. Και ερχόμαστε στην αξιολόγηση: «δεν θέλετε να αξιολογηθούν» και «συσχετισμός προς τα κάτω» και όλα αυτά. Τι κάνει η κ. Κεραμέως; Νομίζει ότι είμαστε εκτός εκπαιδευτικού συστήματος, δεν ξέρουμε εκπαιδευτικά συστήματα άλλων χωρών και έρχεται εδώ να μας διαφωτίσει. Κόβει ό,τι καλό έχει γίνει από τη Μεταπολίτευση και μετά και τσαλαβουτάει, αυτό που κάνει ένας αστισμός, ο οποίος θέλει να κόψει τις αντιστάσεις. Τσαλαβουτάει σε παραδόσεις, υποτίθεται, σε μοντέλα ξένα χωρίς να τα ξέρει, χωρίς να τα έχει αφομοιώσει, χωρίς να κάνει τίποτα. Τι μας έδειξε η πανδημία, κυρία Κεραμέως; Τμήματα με είκοσι επτά μαθητές. Σας καλώ όλους και τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να μου πείτε: έχετε μπει ποτέ σε ένα τμήμα με είκοσι επτά έφηβους να κάνετε μάθημα; Ξέρετε εκεί τι μεγάλη επίδειξη δεξιοτήτων - που σας αρέσει - πρέπει να κάνει ένας εκπαιδευτικός για να μπορεί μέσα σε δέκα τετραγωνικά να κρατήσει είκοσι επτά εφήβους; Έφτιαξε ο ΣΥΡΙΖΑ τα ΠΕΚΕΣ. Δεν σας αρέσουν; Πατήστε πάνω σ' αυτή τη γραμμή. Μεταρρυθμίσεις σχολικών μονάδων, χρηματοδότηση, μεταρρυθμίσεις στην παιδεία θέλουν χρόνο και λεφτά. Χωρίς αυτά δεν υπάρχουν μεταρρυθμίσεις. Τι κάνετε; Εκφοβίζετε. Φόβος συνέχεια, ένας συντηρητισμός απίστευτος. Ο επιθεωρητής, ο διευθυντής και μία ιεραρχία διορισμένη. Τι λέει η κ. Κεραμέως; «Απεμπολούμε εξουσίες. Θέλουμε αποκέντρωση». Απεμπολούμε εξουσίες - προσέξτε - τι είναι; Απεμπολώ εξουσίες εγώ για να μην είμαι στο μάτι του κυκλώνα να λογοδοτώ, αλλά τις μεταφέρω σε μία ιεραρχία η οποία φαίνεται σαν ανεξάρτητη, οι περισσότεροι όμως διορίζονται από εμένα, φτιάχνω ένα κομματικό κράτος και εκφοβίζω τον εκπαιδευτικό. Αν αυτό το θεωρείτε μεταρρύθμιση! Και θα ήθελα, κυρία Κεραμέως, να συζητήσουμε για άλλα μοντέλα αλλά και τις υποστηρικτικές δομές που έχουν αυτά τα μοντέλα για τους εκπαιδευτικούς. Μία τελευταία λέξη για το πολλαπλό βιβλίο, γιατί και εκεί φαίνεται σαν να κάνετε τη μεγάλη αλλαγή, πράγμα που ζητούσαμε εμείς επί πάρα πολλά χρόνια. Προγράμματα σπουδών ακυρώθηκαν από το 2018 και μετά, τα οποία είχαμε ξεκινήσει, αν δεν κάνω λάθος. Ακυρώθηκαν χωρίς κανέναν λόγο. Δεν έχουν φτιαχτεί ακόμα προγράμματα σπουδών.
Στην Ιστορία πρώτα - πρώτα.
Η Ιστορία πάνω απ' όλα. Ακριβώς. Όχι μόνο καταργήθηκαν αλλά τώρα φτιάχνονται προγράμματα σπουδών και οι ίδιοι άνθρωποι που είναι εκεί θα πάνε να γράψουν και βιβλία, θα μπούνε σε έναν ανταγωνισμό, θα έχουν το προβάδισμα στον ανταγωνισμό, όπου θα υπάρξουν βιβλία από σχολάρχες, δεν ξέρω κι εγώ από ποιον, από μεγάλους εκδοτικούς οίκους και το πολλαπλό βιβλίο χάνεται. Προγράμματα σπουδών, για να είμαστε σοβαροί, ένα βιβλίο οδηγός και βιβλιοθήκες αξιόπιστες κι αξιοπρεπείς σε όλα τα σχολεία. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Ο Υφυπουργός Παιδείας κ. Συρίγος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρία Υφυπουργέ, κυρίες και κύριοι, θα αναφερθώ στο θέμα της ανωτάτης εκπαιδεύσεως σε συνέχεια και της χθεσινής συζητήσεως που έγινε εδώ στη Βουλή με αφορμή την ελάχιστη βάση εισαγωγής. Το βασικό ερώτημα είναι εάν υπάρχει πρόβλημα με την ανώτατη εκπαίδευση στην Ελλάδα. Για να μπορέσουμε να απαντήσουμε πρέπει να προστρέξουμε σε αριθμούς και στατιστικές. Χθες στη Βουλή ακούστηκαν δύο εντελώς διαφορετικά αριθμητικά στοιχεία. Ο Πρωθυπουργός, ανέφερε ότι το ποσοστό εκείνων που εγκαταλείπουν το πανεπιστήμιο ανέρχεται περίπου στο 40%. Αντιθέτως, ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως αναφέρθηκε σε ένα ποσοστό 4,1%. Η διαφορά είναι τεράστια για να μπορεί να περνάει απαρατήρητη. Δεν γίνεται να υπάρχει και το 40% και το 4,1%. Αναζητώντας την πηγή από την οποία προέρχονται τα στοιχεία του κ. Τσίπρα, διαπίστωσα ότι βασίζονται στην έκθεση παρακολούθησης της εκπαίδευσης και κατάρτισης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στην οποία αναφέρεται και η σχετική έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος. Εύκολα διαπιστώνεται ότι το 4,1% της εκθέσεως της επιτροπής, στο οποίο αναφέρθηκε ο κ. Τσίπρας, δεν περιλαμβάνει την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Αναφέρεται σε εκείνους που εγκαταλείπουν πρόωρα τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και όπως λέει ρητώς το κείμενο, είναι μεταξύ δεκαοκτώ και είκοσι τεσσάρων ετών. Είναι απολύτως σαφές από το κείμενο, το οποίο και θα καταθέσω στα Πρακτικά. Στα αγγλικά χρησιμοποιεί τον όρο «early leavers from education and training (age 18-24)». Η μετάφρασή του στα ελληνικά είναι «άτομα που εγκαταλείπουν πρόωρα την εκπαίδευση και την κατάρτιση από τα δεκαοκτώ ως τα είκοσι τέσσερα». Είναι προφανές ότι αφορά στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και όχι στην τριτοβάθμια. Είναι άτομα που εγκαταλείπουν το σχολείο μετά το γυμνάσιο. Άλλωστε και μόνη η αναφορά στην ηλικία των δεκαοκτώ ετών θα έπρεπε να προβληματίσει την Αντιπολίτευση. Δεν είναι δυνατόν κάποιος να εγκαταλείψει το πανεπιστήμιο πριν ακόμη εισέλθει στο πανεπιστήμιο. [[Στο σημείο αυτό ο Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Ευάγγελος (Άγγελος) Συρίγος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Πάμε τώρα να δούμε τι, πραγματικά, συμβαίνει στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Θα χρησιμοποιήσω τα στοιχεία τα οποία προέρχονται από την έκθεση του Κέντρου Αναπτύξεως Εκπαιδευτικής Πολιτικής της ΓΣΕΕ του 2021. Θεωρώ ότι η Αντιπολίτευση δεν μπορεί να πει ότι η ΓΣΕΕ είναι όργανο της Κυβερνήσεως. Σύμφωνα με την έκθεση της ΓΣΕΕ, το 2019 εισήλθαν στα ελληνικά πανεπιστήμια ογδόντα μία χιλιάδες τετρακόσια ογδόντα τρία άτομα. Το ίδιο έτος αποφοίτησαν σαράντα οκτώ χιλιάδες τέσσερα άτομα. Το ποσοστό των αποφοίτων, λοιπόν, βάσει της εκθέσεως της ΓΣΕΕ είναι 58,9%. Αυτή είναι κι η πραγματικότητα. Στη σχετική σελίδα, που θα καταθέσω στα Πρακτικά της Βουλής, αναφέρονται και οι επιμέρους κλάδοι με τους ρυθμούς αποφοιτήσεως από τα ΑΕΙ της χώρας. Εδώ βλέπουμε και στοιχεία, κύριε Φίλη, που επιβεβαιώνει η κοινή πείρα. Επί παραδείγματι διαπιστώνουμε ότι οι απόφοιτοι των σχολών που ασχολούνται με την εκπαίδευση ή με τις επιστήμες της υγείας έχουν υψηλό ποσοστό αποφοιτήσεως κυμαινόμενο γύρω στο 77%. Αντιθέτως, σπουδές που σχετίζονται με τη γεωπονία, τη δασοκομία και την αλιευτική έχουν ποσοστό αποφοιτήσεως γύρω στο 41%. Κατά συνέπεια, έχουμε ένα σοβαρό πρόβλημα. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση ο μέσος όρος αποφοίτων ανέρχεται στο 76%, στην Ελλάδα ο μέσος όρος αποφοίτων ανέρχεται στο 59%. Είναι τα στοιχεία από τη ΓΣΕΕ, τα οποία και καταθέτω. [[Στο σημείο αυτό ο Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Ευάγγελος (Άγγελος) Συρίγος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επιπλέον, είμαστε πρώτοι μετά την Τουρκία στον αριθμό των προπτυχιακών φοιτητών. Κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, επειδή υποτίθεται ότι ενδιαφέρεστε πρωτίστως για τα κοινωνικά προβλήματα, είναι σαφές ότι έχουμε μπροστά μας ένα σοβαρότατο κοινωνικό πρόβλημα. Έχουμε αναλογικά τους περισσότερους φοιτητές σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση και έχουμε επίσης αναλογικά τον μικρότερο αριθμό αποφοίτων. Πού οφείλεται αυτό; Οφείλεται σε λόγους αντικειμενικούς. Εκ των υστέρων κάποιος που έχει μπει σε κάποιο τμήμα μπορεί να μην έχει ενδιαφέρον για το αντικείμενο του συγκεκριμένου τμήματος. Μπορεί να οφείλεται σε λόγους κοινωνικούς ή οικονομικούς, υποχρεώνεται να σταματήσει τις σπουδές του. Υπάρχει όμως και μια πραγματικότητα την οποία μας αποκαλύπτουν και πάλι οι αριθμοί. Αρκεί μία έρευνα στα τριάντα τμήματα που έχουν τις χαμηλότερες βάσεις εισαγωγής τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για τμήματα στα οποία οι καλύτεροι φοιτητές συνήθως εισέρχονται με βάση λίγο πάνω από το «10». Υπάρχει όμως σε αυτά τα τμήματα και ένας πολύ μεγάλος αριθμός φοιτητών που κινείται μεταξύ «0,6» και «5». Ενώ ο μέσος όρος αποφοιτήσεως στην Ελλάδα είναι 59%, στα συγκεκριμένα τμήματα, τα στοιχεία των οποίων θα καταθέσω αμέσως μετά στα Πρακτικά της Βουλής, είναι γύρω στο 20%. Μεταξύ αυτών υπάρχουν και τμήματα το ποσοστό αποφοιτήσεως των οποίων κινείται μεταξύ 3% και 8%. Όποιος δεν καταλαβαίνει ότι το πανεπιστήμιο δεν είναι η Δ΄ λυκείου, αλλά μία άλλη βαθμίδα εκπαιδεύσεως, ας κοιτάξει αυτά τα στοιχεία τα οποία καταθέτω. [[Στο σημείο αυτό ο Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Ευάγγελος (Άγγελος) Συρίγος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Είναι κάτι αντικειμενικό όσο και προφανές: εάν κάποιος δεν έχει την ελάχιστη ακαδημαϊκή γνώση, το ελάχιστο ακαδημαϊκό υπόβαθρο για να παρακολουθήσει το πανεπιστήμιο, δεν θα μπορέσει ποτέ να αποφοιτήσει από το πανεπιστήμιο. Για αυτούς τους λόγους ακριβώς επελέγη και η ελάχιστη βάση εισαγωγής. Παλαιότερα ήταν ένας αυστηρός αριθμός, το «10». Αυτό το σύστημα είχε το εξής πρόβλημα: Αν έμπαιναν εύκολα θέματα, τότε περνούσαν όλοι το «10». Αν έμπαιναν δύσκολα θέματα, τότε πολύς κόσμος κοβόταν, ως μη όφειλε, θα έλεγα. Για αυτόν τον λόγο, η ελάχιστη βάση εισαγωγής που θεσμοθετήθηκε τον Φεβρουάριο, προκύπτει από τον μέσο όρο των επιδόσεων των υποψηφίων στο καθένα από τα τέσσερα επιστημονικά πεδία των πανελλαδικών εξετάσεων. Φέτος, η ελάχιστη βάση εισαγωγής κυμάνθηκε μεταξύ 8,27 στο επιστημονικό πεδίο της οικονομίας και πληροφορικής και 9,7 στο πεδίο των σχολών υγείας. Θα περίμενα να ακούσω από την Αξιωματική Αντιπολίτευση μια άλλη πρόταση σοβαρή στο κοινωνικό πρόβλημα το οποίο μόλις σας ανέφερα. Αντ' αυτού, τι ακούσαμε από τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως σε αυτή την Αίθουσα χθες; Ακούσαμε να υπόσχεται του χρόνου είσοδο στα ΑΕΙ όσων φέτος απέτυχαν λόγω της καθιερώσεως της ελάχιστης βάσεως εισαγωγής. Καμμία πρόταση για το πώς αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα των εισακτέων που δεν τελειώνουν ποτέ. Κυρίες και κύριοι, τις τελευταίες ημέρες διαβάστηκαν σε αυτή εδώ την Αίθουσα διάφορες επιστολές υποψηφίων φοιτητών. Θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό, κυρία Υπουργέ, για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και για την ποιότητα των θεσμών μας ότι σε καμμία από αυτές τις επιστολές δεν αμφισβητήθηκε το αδιάβλητο των εξετάσεων. Σε μια χώρα στην οποία έχουμε πρόβλημα γενικά με τους θεσμούς, αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Έχουν περάσει πενήντα επτά χρόνια από τότε που ο Ευάγγελος Παπανούτσος, ως Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας, εισήγαγε νέο τρόπο εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η ευθύνη της διεξαγωγής έφυγε από τα πανεπιστήμια και πέρασε στο Υπουργείο Παιδείας. Ο λόγος που έγινε τότε αυτή η μεταρρύθμιση, οφειλόταν στο ότι τη δεκαετία του 1960 υπήρχαν σοβαρότατες υποψίες για το αδιάβλητο των εισιτηρίων εξετάσεων που γίνονταν εντός των πανεπιστημίων. Από το 1980, έχει καθιερωθεί το σημερινό σύστημα των πανελλήνιων εξετάσεων, που στη βασική τους σύλληψη παραμένει το ίδιο. Είναι πολύ σημαντικό, λοιπόν, για μια χώρα σαν τη δική μας, που δεν διακρίνεται για τη σταθερότητα των θεσμών της, ότι έχει δημιουργήσει έναν θεσμό αδιάβλητο, που αφορά στην είσοδο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, που είναι και το βασικό σύστημα κοινωνικής κινητικότητας στη χώρα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υφυπουργού]] Κύριε Πρόεδρε, ένα λεπτό παρακαλώ την ανοχή σας. Οι υποψήφιοι διαγωνίζονται επί ίσοις όροις για να διεκδικήσουν θέση στο δημόσιο πανεπιστήμιο, μέσα από μια αυστηρή μεν αλλά αντικειμενική και αξιοκρατική διαδικασία. Οι επιστολές έθεσαν ζητήματα που σχετίζονταν αποκλειστικώς και μόνον με την εξέταση των ειδικών μαθημάτων, με επίκεντρο τις αρχιτεκτονικές σχολές της χώρας. Τέλεια συστήματα δεν υπάρχουν. Τα τέλεια συστήματα τα φτιάχνουν μόνον ολοκληρωτικά καθεστώτα και είναι τέλεια, διότι κανείς δεν τολμάει να τα αμφισβητήσει. Στις δημοκρατίες κρινόμαστε διαρκώς αλλά κρινόμαστε σωστά βάσει του αποτελέσματος. Όπως είπε και χθες ο Πρωθυπουργός, εάν σε κάποιες εξαιρετικά ειδικές περιπτώσεις - αντικειμενικά, πολύ λίγες - υπάρχει κάποια στρέβλωση που δεν μπορούσε να προβλεφθεί, θα το διαπιστώσουμε. Πότε; Όταν βγουν τα αποτελέσματα του Σεπτεμβρίου, όχι με επιστολές που διαβάζονται στην Αίθουσα της Βουλής. Τα αποτελέσματα θα μελετηθούν με προσοχή και εδώ είμαστε, όπως είπε χθες ο Πρωθυπουργός, για να γίνουν, αν χρειαστεί, κάποιες διορθωτικές κινήσεις. Κυρίες και κύριοι, οι υποψήφιοι φοιτητές και οι οικογένειές τους είναι κάτι περισσότερο από πελατεία ψηφοφόρων για να τους πετάμε «μη στεναχωριέστε, εάν γίνουμε εμείς κυβέρνηση του χρόνου, θα μπείτε εκεί που θέλατε». Όσο και να θέλουμε να κλείνουμε τα μάτια μας στην πραγματικότητα τόσο θα έρχεται η πραγματικότητα και θα διαψεύδει με βίαιο τρόπο τις ψευδαισθήσεις και τις ιδεοληψίες μας. Ελπίζω σύντομα σε αυτή τη χώρα να πάψουμε να μιλάμε μόνο για τον αριθμό των εισακτέων σε κάποια πανεπιστημιακή σχολή. Θα πρέπει να ασχοληθούμε επιτέλους και με τον αριθμό των αποφοίτων. Με την ελάχιστη βάση εισαγωγής αντιμετωπίζουμε, επιτέλους, ένα σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Σας ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Ο κ. Καστανίδης έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή όντως στη δημοκρατία κρινόμαστε και εκ του αποτελέσματος, υποθέτω ότι η Κυβέρνηση θα διορθώσει ένα παράξενο μέγεθος που παρήγαγε φέτος η ελάχιστη βάση εισαγωγής. Δηλαδή, κάποιος υποψήφιος ο οποίος συγκέντρωσε περίπου είκοσι μία χιλιάδες μόρια δεν περνάει στη σχολή της προτίμησής του, αλλά περνάει κάποιος που έχει τέσσερις χιλιάδες μόρια λιγότερα, επειδή ο πρώτος, που δεν εισήχθη στη σχολή της προτίμησής του και με πολύ περισσότερα μόρια από τον δεύτερο, κατάφερε να έχει ελάχιστη απόκλιση από την ελάχιστη βάση εισαγωγής στα ειδικά μαθήματα, ενώ σάρωσε στα υπόλοιπα μαθήματα. Άρα, λοιπόν, κύριε Υφυπουργέ, θα στοχαστείτε επί των αποτελεσμάτων και υπολογίζω ότι θα διορθώσετε, για να μη σας αναφέρω παραδείγματα άλλα τα οποία μάλλον θα σας έκαναν να είστε, ως Κυβέρνηση, πιο προσεκτικοί όλοι σας. Επειδή εγώ παρακολουθώ τους συνομιλητές μου - όπως ξέρετε, δεν έχω γραμμένες ομιλίες - μου έκανε εντύπωση η χρήση των στοιχείων της μελέτης της ΓΣΕΕ από τον Υφυπουργό. Τι είπε ο Υφυπουργός; Το 2019, εισήχθησαν ογδόντα μία χιλιάδες άνθρωποι στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και αποφοίτησαν περίπου πενήντα οκτώ χιλιάδες, αν θυμάμαι σωστά τον αριθμό. Αξιοπερίεργο, διότι οι πενήντα οκτώ χιλιάδες που αποφοίτησαν το 2019 είναι φοιτητές εισαχθέντες πολύ πριν από το έτος εισαγωγής των ογδόντα μία χιλιάδων. Αυτό που θα όφειλε να κάνει η Κυβέρνηση είναι να παρακολουθήσει αυτοί που εισήχθησαν το 2019, οι ογδόντα μία χιλιάδες, μετά από τέσσερα, πέντε έτη - ανάλογα με τη σχολή - έξι ή επτά τι απέγιναν και ποιο είναι το ποσοστό που αποφοίτησε μετά τα χρόνια αυτά επί του αριθμού εισαγωγής το 2019. Τα υπόλοιπα υποδεικνύουν μια…
Είναι πολύ χειρότερο αυτό.
Αυτό δεν το ξέρω. Να φέρετε το ανάλογο δικό σας στοιχείο και να το καταθέσετε, για να σας κρίνω. Κρίνω αυτό που καταθέσατε. Μέχρις ότου να φέρετε αυτό που υπολογίζετε ότι αποτελεί δικαίωσή σας, επιτρέψτε μου να ασκήσω κριτική στον τρόπο με τον οποίον κάνετε μαθηματικούς υπολογισμούς και αναγωγές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο έχει τον βαρύγδουπο τίτλο «Αναβάθμιση σχολείου και ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών». Στην πραγματικότητα, τίποτε από τα δύο δεν συμβαίνει. Αυτό που επιχειρεί η Κυβέρνηση με τις ρυθμίσεις της είναι να εισαγάγει έναν τρόπο διοίκησης και παιδαγωγικής εποπτείας του εκπαιδευτικού μας συστήματος στον πρώτο και στο δεύτερο βαθμό. Αυτό κάνει. Πρέπει να το κάνει. Βεβαίως, πρέπει να υπάρχει ένα σύστημα παιδαγωγικής εποπτείας και διοίκησης της εκπαίδευσης, αλλά το κάνει με τρόπο αρνητικό και με πολλές αστοχίες. Θα αναφέρω μερικές εν συντομία, γιατί είναι άλλο το κεντρικό θέμα που θέλω να αναπτύξω. Δίδει ιδιαίτερες εξουσίες σε μονοπρόσωπα όργανα, όπως είναι ο διευθυντής εκπαίδευσης και ο διευθυντής της σχολικής μονάδας. Και όταν δίνουμε υπερεξουσίες σε μερικά μονοπρόσωπα όργανα, τα οποία μάλιστα δεν επιλέγονται και με τις πιο αντικειμενικές και διαφανείς διαδικασίες, τότε πρέπει να φοβόμαστε το κομματικό αποτέλεσμα των εκπαιδευτικών ρυθμίσεων. Δεύτερον, σε μια σειρά από δραστηριότητες της σχολικής μονάδας αποδυναμώνουμε τον σύλλογο των διδασκόντων. Γιατί; Να σας δώσω ένα παράδειγμα. Ο σύλλογος των διδασκόντων πρέπει να έχει αποκλειστική - πάντοτε σε συνεργασία με τον διευθυντή της σχολικής μονάδας - αρμοδιότητα για τις εξωδιδακτικές δραστηριότητες. Αν θέλετε να μετρήσετε την ικανότητα του εκπαιδευτικού να οργανώνει την εξωδιδακτική δραστηριότητα, καταστήστε μέρος της αξιολόγησης την ικανότητά του να τις οργανώνει σωστά με φαντασία και με αποτελεσματικότητα, όχι να μεταφέρετε την αρμοδιότητα αλλού. Εδώ πρέπει να προσθέσω και την ιδιαίτερη ισχύ που δίνετε στην αυτοδιοίκηση, δηλαδή στους μη σχολικούς παράγοντες σε ό,τι αφορά το συμβούλιο της σχολικής μονάδας. Η αυτοδιοίκηση πρέπει να συμμετέχει, αλλά δεν πρέπει οι μη σχολικοί παράγοντες να αποτελούν την πλειοψηφία του σχολικού συμβουλίου. Οι αστοχίες μάλιστα φτάνουν μέχρι του βαθμού να υπάρχουν αλλοπρόσαλλες επιλογές σε ό,τι αφορά, παραδείγματος χάριν, τα προσόντα ορισμένων στελεχών εκπαίδευσης που κρίνονται. Για πείτε μου σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, ο διευθυντής της σχολικής μονάδας όταν κρίνεται για να μοριοδοτηθούν τα τυπικά του προσόντα πρέπει προηγουμένως να αξιολογηθεί στη γλώσσα, αν ο κρινόμενος έχει πάρει ισοτιμία του πτυχίου του από τον ΔΟΑΤΑΠ, γιατί είναι πτυχίο άλλης χώρας. Αυτό το δικαίωμα από που το αντλείτε; Διότι ο διευθυντής της σχολικής μονάδας ο οποίος θα κριθεί για τα τυπικά του προσόντα έχει ήδη αναγνωρισμένη την ισοτιμία του πτυχίου που πήρε από κάποιο βρετανικό, ας πούμε, πανεπιστήμιο και έχει ήδη αξιολογηθεί η γλωσσική του ικανότητα. Εσείς τώρα του λέτε «Για να σας δώσω τη δυνατότητα να κριθείτε για τα ουσιαστικά σας προσόντα, πρέπει να πάτε ενώπιον επιτροπής για να εξεταστείτε στη γλώσσα.». Ποιος σας τα είπε αυτά; Κι αυτό το κάνετε μόνο για μια ορισμένη κατηγορία εκπαιδευτικών όχι για τους ανωτέρους τους. Γιατί δεν το κάνετε για τους διευθυντές εκπαίδευσης; Γιατί δεν το κάνετε για τους περιφερειακούς διευθυντές; Καταλαβαίνετε τι ρυθμίζετε; Λοιπόν, επειδή τέτοια πολλά θα μπορούσα να αναπτύξω, θα μου επιτρέψετε να πω λίγα πράγματα για την ουσία του ζητήματος, γιατί ακούω συνέχεια υπερβολές περί «εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων». Θα προσπαθήσω να συμβάλλω, στο τι συνιστά ουσιαστική εκπαιδευτική αλλαγή, τι συνιστά ριζοσπαστική μεταρρύθμιση στην εκπαίδευση. Άρα πρέπει να συμφωνήσουμε για τις θεμελιώδεις αρχές που πρέπει να διέπουν μια προσπάθεια ουσιαστική για την αλλαγή της εκπαίδευσης, για τη μεταρρύθμιση στην εκπαίδευση. Πρώτη αρχή: Ποιος κρύβεται πίσω από τις προτάσεις για τις αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση; Κρύβεται η σιδηρά λογική, το σιδηρούν πνεύμα του Εξαρχόπουλου της Φιλοσοφικής Σχολής των Αθηνών ή η φρέσκια μεταρρυθμιστική ματιά του Κακριδή; Πρέπει να συμφωνήσουμε πρώτα σε αυτό. Θέλω να μου πείτε, εκεί στο επιτελείο της Κυβέρνησης, τι συμπέρασμα πρέπει να βγάλω για το ποιος κρύβεται πίσω από την αποκαλούμενη μεταρρύθμιση σας, όταν παρακολουθώ τον ασύντακτο συντάκτη του νομοσχεδίου σας, για να καταλάβουμε και την ποιότητα των προτεινόμενων μεταρρυθμίσεων. Στο άρθρο 2, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ορίζονται τα εξής θαυμαστά: «Σκοπός του δεύτερου μέρους είναι η αναβάθμιση της ποιότητας της δημόσιας εκπαίδευσης, μέσω της ουσιαστικής αναδιάταξης της θεσμικής κατασκευής των δομών της εκπαίδευσης.». Εάν αυτός είναι ο συντάκτης του νομοσχεδίου σας, τότε πρέπει να σας πω ότι υπάρχει κατάρρευση οποιασδήποτε προσδοκίας για τις επιθυμητές αλλαγές στην εκπαίδευση. Γιατί έθεσα το ερώτημα ποιος κρύβεται πίσω από τις μεταρρυθμίσεις. Θέλετε να σας το ξαναδιαβάσω; «Σκοπός του δεύτερου μέρους είναι η αναβάθμιση της ποιότητας της δημόσιας εκπαίδευσης μέσω της ουσιαστικής αναδιάταξης της θεσμικής κατασκευής των δομών της εκπαίδευσης.» Ένα παράδειγμα σας δίνω, γιατί δεν έχω χρόνο. Αρχή δεύτερη: Πώς γίνονται οι μεταρρυθμίσεις; Αυτό είναι ένα πρόβλημα του νεοελληνικού βίου. Θα σας πω τι γίνεται σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης, ιδιαίτερα στη Σκανδιναβία. Σε διακομματική βάση σχεδιάζουν ένα σύστημα αλλαγών στα εκπαιδευτικά τους συστήματα. Αφού καταλήξουν, με πνεύμα διακομματικής συνεννόησης, ορίζουν μια μεταβατική περίοδο πειραματικής εφαρμογής αυτών που σκέφτηκαν και που πρόκειται να εφαρμόσουν. Τα συμπεράσματα της πειραματικής εφαρμογής τα ενσωματώνουν, στα αρχικά τους σχέδια, αν χρειάζεται να επιφέρουν αλλαγές, και μετά από κάμποσα χρόνια εφαρμόζουν τη μεταρρύθμιση που έχουν αποφασίσει. Αυτό δεν είναι μόνο πρόβλημα της σημερινής Κυβέρνησης, είναι διαχρονικά του νεοελληνικού πολιτικού βίου. Τρίτη θεμελιώδης αρχή: Ποιο είναι το αναβαθμισμένο σχολείο; Το αναβαθμισμένο σχολείο είναι, κυρίως, το σχολείο του αναβαθμισμένου και φωτισμένου δασκάλου, του δασκάλου που έχει πολύ καλές σπουδές και ο οποίος σε όλη τη διάρκεια των εκπαιδευτικών του υποχρεώσεων, έχει συνεχείς εισροές γνώσεων, βελτιώνεται και παιδαγωγικά και επιστημονικά. Θα σας παρακαλέσω πολύ να μου βρείτε ποιο σύστημα επιμόρφωσης προτείνει η Κυβέρνηση. Δεν υπάρχει ολοκληρωμένη δομή επιμορφωτική. Ακόμα και τα περιφερειακά επιμορφωτικά κέντρα στις δεκατρείς περιφέρειες της χώρας, έργο του ΠΑΣΟΚ, που μπορούσαν να κάνουν σοβαρή επιμορφωτική εργασία, δεν υπάρχουν. Ποιο είναι, λοιπόν, το επιμορφωτικό σχήμα της Κυβέρνησης;
Παρακαλώ ολοκληρώστε, κύριε Καστανίδη.
Μια τελευταία φράση, κύριε Πρόεδρε. [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] Τέταρτη αρχή: Το αναβαθμισμένο σχολείο είναι το σχολείο που έχει επιλέξει πολύ σοβαρές παιδαγωγικές μεθόδους. Έλεγε ο αείμνηστος Χρήστος Τσολάκης ότι ακόμη και η σχέση μέσα στην τάξη μεταξύ του από καθ' έδρας δασκάλου, καθηγητή και της εκπαιδευτικής κοινότητας των μαθητών πρέπει να αλλάξει. Όχι από καθ' έδρας, αλλά γύρω τα τραπέζια και στη μέση ο δάσκαλος, με συμμετοχή των μαθητών. Αν δεν συμφωνήσουμε σε αυτές τις θεμελιώδεις αρχές, δεν πρόκειται καμμία εκπαιδευτική μεταρρύθμιση να έχει σοβαρότητα, απήχηση και εφαρμογή σε βάθος χρόνου. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό θα διακόψουμε για λίγο τη συζήτηση του νομοσχεδίου, για να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας για την αίτηση άρσης ασυλίας του κ. Βελόπουλου. Για την υπόθεση του κ. Βελόπουλου εψήφισαν συνολικά 272 Βουλευτές. Υπέρ της άρσεως ασυλίας, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 263 Βουλευτές. Κατά της άρσεως ασυλίας, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 9 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισε ουδείς. Συνεπώς η αίτηση της εισαγγελικής αρχής έγινε δεκτή κατά πλειοψηφία. Το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ηλεκτρονικής ψηφοφορίας καταχωρίζεται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επανερχόμαστε στη συζήτηση του νομοσχεδίου. Πριν δώσω τον λόγο στον κ. Σκουρλέτη, θα πω ότι όλοι οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι ζήτησαν δευτερολογία, όπως δικαιούνται. Όμως αυτό αφορά όλους. Επειδή μίλησαν οι Αρχηγοί, ο χρόνος είναι ο μισός. Όμως δεν θα τον τηρήσουμε, γιατί τον έχουν καλύψει όλοι εκτός από τον κ. Παφίλη, ο οποίος δεν έχει μιλήσει καθόλου. Θα τον δούμε τον χρόνο. Θα υπάρχει μια ανοχή, εν όψει και της βαρύτητας του νομοσχεδίου. Διότι αλλιώς έχει υπερκαλυφθεί ο χρόνος που προβλέπεται από τον Κανονισμό. Κύριε Σκουρλέτη, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φαίνεται πως στον κ. Συρίγο έπεσε ο κλήρος στην εσωτερική κατανομή να έχει τον άχαρο ρόλο να μιλήσει με βάση στατιστικές. Βεβαίως φαίνεται ότι συγκρίνει ανόμοια πράγματα. Συμφωνώ πάρα πολύ και προσυπογράφω τις παρατηρήσεις του κ. Καστανίδη, οι οποίες έδειξαν με πολύ σαφή τρόπο ότι δεν προσφέρονται τα στοιχεία που μας κατέθεσε για να οδηγηθούμε στα συμπεράσματα τα οποία υποστήριξε. Αν θέλετε, κύριοι Υπουργοί της Παιδείας, θα μπορούσατε - έχετε τα στοιχεία - να τα ζητήσετε από τις σχολές και να δείτε ακριβώς κατά ένα έτος τη χρονιά που εισάγονται υποψήφιοι πόσος είναι ο μέσος όρος φοίτησης και αποφοίτησης ή ποιοι δεν ολοκληρώνουν. Έτσι θα ήταν η συζήτηση πιο ασφαλής και δεν θα βοηθούσε στο να δημιουργηθούν ψευδείς, τελικά, εντυπώσεις. Ωστόσο, εγώ θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα άλλο ζήτημα. Κυρία Υπουργέ, η παράμετρος, το αφήγημα που καταθέσατε για να τεκμηριώσετε την ελάχιστη βάση εισαγωγής, εισαγάγατε μία παράμετρο πολύ κρίσιμη, αυτή της πανδημίας. Μας είπατε ότι τον Σεπτέμβρη θα μελετήσετε τα αποτελέσματα, μετά τα τετελεσμένα, δηλαδή, τι ακριβώς έχει γίνει και θα κάνετε τις ανάλογες διορθώσεις. Διάλογο δεν κάνατε όταν τον ψηφίσατε σε προηγούμενο νομοσχέδιο. Αγνοήσατε τις τοποθετήσεις των εκπαιδευτικών φορέων, της εκπαιδευτικής κοινότητας, σας είχαμε προειδοποιήσει. Και έρχεστε τώρα - ειλικρινά μου έκανε τρομακτική εντύπωση - αγνοώντας τις ειδικές συνθήκες και όλα αυτά - και σας είχαμε πει, αν δεν θέλετε να το αλλάξετε, τουλάχιστον μην το εφαρμόζετε κάπου φέτος, να έρθει πιο ολοκληρωμένη αυτή η πρόταση - και μιλάτε με την ψυχρή και λανθασμένη, τελικά, λογική των αριθμών. Δεν είναι πολύ δόκιμη μία τέτοια λογική. Επιχειρήσατε, ταυτόχρονα, όχι εσείς, όλοι που μιλήσατε εκ μέρους της Κυβέρνησης, να μας πείσετε ότι επάνω στις σημαίες σας υπάρχει η φράση της αξιολόγησης και την υπερασπίζεστε. Βεβαίως, η παράταξή σας δεν έχει καλές σχέσεις με την αξιολόγηση, διότι στο όνομα της αξιολόγησης πολλές κατηγορίες εκπαιδευτικών δημοσίων υπαλλήλων πριν το 2015 είχαν τεθεί σε διαθεσιμότητα, όταν τότε προεξοφλούσε η αξιολόγηση που είχατε ψηφίσει, ότι το 20% είναι κάτω από τη βάση, ότι δεν μπορούν να περάσουν, ότι είναι εκτός αυτής της αξιολόγησης. Το ίδιο επιχειρείτε, συγκεκαλυμμένα και τώρα, με το άρθρο 56 που ουσιαστικά εισαγάγει μία τιμωρητική αντίληψη αξιολόγησης η οποία δεν σχετίζεται - το είπε και αυτό και πάλι ο κ. Καστανίδης, πάρα πολύ αναλυτικά και δεν χρειάζεται να αναφερθώ και εγώ - σε ένα ολοκληρωμένο σύστημα διαρκούς επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών. Δεν μπορεί εάν δεν εισαγάγεις σε αυτή την παράμετρο της διαρκούς επιμόρφωσης τα νέα επιστημονικά δεδομένα, τις νέες παιδαγωγικές αντιλήψεις, τα ζητήματα διαχείρισης κρίσεων που είναι πολλαπλά και καθημερινά και εισβάλλουν μέσα στην ίδια την εκπαιδευτική κοινότητα, από γυναικοκτονίες, από εγκλήματα, από χίλια δύο άλλα πράγματα τα οποία πρέπει να γίνονται αντικείμενο της συζήτησης μέσα στον χώρο της εκπαίδευσης, εάν όλα αυτά δεν τα ενσωματώσεις με έναν ομαλό, ολιστικό και τεκμηριωμένο τρόπο στα ζητήματα της επιμόρφωσης των καθηγητών και των καθηγητριών, τότε για τι αξιολόγηση μιλάμε; Γι' αυτό και ζητάμε και ονομαστική ψηφοφορία για το άρθρο 56. Όσον αφορά δε την αυτονομία της σχολικής μονάδας, ουσιαστικά πάει να συγκαλύψει την αυτονόητη οφειλή της κεντρικής πολιτείας για στήριξη όλων των εκπαιδευτικών μονάδων και εισαγάγει μία νέα λογική, νέων διακρίσεων και κάπου αφήνει να εννοηθεί ότι κι οι σχολικές μονάδες θα πρέπει να αρχίσουν να σκέφτονται για μία δική τους αυτοχρηματοδότηση, να αναζητούν πόρους. Την έννοια, όμως, της αυτονομίας της σχολικής μονάδας την ξεχνάτε στο άρθρο 185, όταν μιλάτε για τα ΑΕΙ, όπου εκεί παρεμβαίνετε με απόφαση, μονομερώς, του Υπουργού Παιδείας, στο ίδιο το γνωστικό αντικείμενο. Εδώ υπάρχει μία κατάφορη αντισυνταγματική διάταξη.
Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Αναφέρθηκε ο κύριος Πρωθυπουργός και ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, για τους εκπαιδευτικούς, ότι δέχθηκε πρόταση για την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού, ο ίδιος το απέρριψε, και είπε ότι, εν πάση περιπτώσει, θα πρέπει να υπάρχει ή αποδεικτικό για τον εμβολιασμό ή να κάνουν τεστ. Τα τεστ ποιος θα τα πληρώνει; Θα σταματήσει αυτό το καλαμπούρι το να πληρώνει ο κόσμος τα τεστ από μόνος του; Πρέπει να εξασφαλίσετε τον Σεπτέμβριο δωρεάν τεστ και για τους εκπαιδευτικούς και σε πολλές άλλες κατηγορίες εργαζομένων, όπου υπάρχει πολύς κόσμος. Τέρμα αυτό το πράγμα! Έχετε σκορπίσει λεφτά δώθε και κείθε. Αυτό είναι προτεραιότητα.
Έχετε πάει στα έξι λεπτά, κύριε Σκουρλέτη, σας παρακαλώ, υπάρχει και μία ανοχή, αλλά παρακαλώ να τελειώσετε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Την ίδια ώρα, όμως, που εμείς συζητάμε εδώ το νομοσχέδιο με αυτό το περιεχόμενο, την ίδια ώρα σε μία άλλη αίθουσα κατατίθενται τροπολογίες που αφορούν ζητήματα που σχετίζονται με το περιεχόμενο αυτού του νομοσχεδίου, στο όνομα ότι είναι εκπρόθεσμες. Κρυφτούλι θα παίζουμε, κύριε Υπουργέ; Κρύβεστε; Δεν καταλαβαίνω. Να τις αποσύρετε εάν δεν είστε προετοιμασμένοι. Όλα τα θέματα των τροπολογιών που έχουν κατατεθεί αυτή τη στιγμή σε άλλη επιτροπή ήταν γνωστά από καιρό. Αν δεν είστε προετοιμασμένοι να τις αποσύρετε. Δεν μπορείτε να υπεκφεύγετε με αυτόν τον τρόπο. Αυτός ο αιφνιδιασμός, αυτός ο κλεφτοπόλεμος δεν είναι καλή νομοθέτηση. Θα ολοκληρώσω, θυμίζοντας ένα ερώτημα που έχω θέσει στην κυρία Υπουργό και δεν μου απάντησε.
Ολοκληρώστε, όμως, κύριε Σκουρλέτη, γιατί έχετε φτάσει σε επτά λεπτά.
Τελευταία φράση, κύριε Πρόεδρε, και βάζω τελεία. Ίσως η κυρία Υπουργός να το έχει ξεχάσει. Δεν μου είπατε την άποψή σας για την απρέπεια που έγινε σε σχέση με τον διασώστη Ιάσονα Αποστολόπουλο, ο οποίος δεν τιμήθηκε από την Προεδρία της Δημοκρατίας. Θα ήθελα και πάλι ως Υπουργός Παιδείας σ' αυτό μια θέση. Ευχαριστώ.
Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, ο κ. Παφίλης, έχει τον λόγο. Κύριε Παφίλη, θα βάλω και σε εσάς τον ανάλογο χρόνο της δευτερολογίας σας και σας παρακαλώ να τον τηρήσουμε. Αν χρειαστεί, βέβαια.
Τώρα μπαίνω στον πειρασμό. Κύριε Σκουρλέτη, για κλεφτοπόλεμο δεν είπατε; Πότε τα φέρατε εσείς τα νομοσχέδια για την παιδεία; Την Μεγάλη Εβδομάδα, ο κ. Γαβρόγλου, και τον Αύγουστο αν δεν κάνω λάθος, δεύτερο νομοσχέδιο. Επομένως, κρείττον το σιγάν, για να το πω σε αρχαιοελληνική γλώσσα. Γιατί όλες οι κυβερνήσεις μέχρι τώρα - όλες; Μα καλά, δεν θα υπήρχε μια εξαίρεση; - ό,τι νόμους έφεραν συνολικά για την εκπαίδευση, τα έφεραν όταν ήταν κλειστά τα σχολεία και τα πανεπιστήμια, εν μέσω πανδημίας. Η Νέα Δημοκρατία το απογείωσε. Όταν, δηλαδή, συνολικά η εκπαιδευτική κοινότητα αλλά και γονείς και άλλοι ήταν σε κατάσταση λειτουργίας όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης. Γιατί το κάνετε αυτό; Τυχαίο είναι αυτό; Γιατί δεν συμφωνεί κανένας μαζί σας και έρχεστε εδώ και μας δουλεύετε με τις δημοσκοπήσεις. Αν ρωτήσεις κάποιον αν είναι ευχαριστημένος από το σημερινό σχολείο θα σου πει, όχι. Θέλεις να αναβαθμιστεί; Θα σου πει, ναι. Λέει 80%, τόσοι του ΚΚΕ, τόσοι του ΣΥΡΙΖΑ, τόσοι των υπολοίπων. Άρα, με στημένες δημοσκοπήσεις και ερωτήματα βγάζετε συμπεράσματα ότι σας στηρίζει ο ελληνικός λαός. Είστε μακριά νυχτωμένοι. Και θα είστε πολύ μακρύτερα όταν θα εισπράξετε τα αποτελέσματα, γιατί ακόμα δεν έχουν εισπραχθεί τα αποτελέσματα, από τον κόσμο, από τις ονομαζόμενες μεταρρυθμίσεις που λέτε ότι κάνετε. Ωραία λόγια, αναβάθμιση του σχολείου, ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών! Τι κρύβεται, όμως, πίσω από όλα αυτά; Για να δούμε τι είναι. Εμείς θα το πούμε γενικά, γιατί κανένας άλλος δεν μιλά γι' αυτό και ορισμένοι κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους. Άλλοι πάλι το υποστηρίζουν θαρραλέα, αλλά προσπαθούν να το εμφανίσουν διαφορετικά. Κρύβεται μία ενιαία στρατηγική που ακολουθείτε εδώ και χρόνια από όλες τις κυβερνήσεις. Απλά, τώρα επιταχύνεται και απογειώνεται από τη Νέα Δημοκρατία, αλλά είναι κομμάτι της γενικής στρατηγικής η οποία λέει προσαρμογή της εκπαίδευσης και της ανάγκης της αγοράς και της οικονομίας. Δηλαδή, της καπιταλιστικής οικονομίας. Ποιος είναι ο κινητήριος μοχλός της καπιταλιστικής οικονομίας, δεν είναι το κεφάλαιο; Στις ανάγκες του κεφαλαίου, που τι απαιτεί σήμερα; Φθηνό, ευέλικτο εργατικό δυναμικό, πλήρως υποταγμένο στις ανάγκες της κερδοφορίας του και ταυτόχρονα θέλει και ένα επιστημονικό δυναμικό, συμπληρωματικό, που μπορεί να προέρχεται, κυρίως, από μεσοαστικά στρώματα με δεδομένο ότι τα στελέχη της αστικής τάξης που είναι στην κορυφή της οικονομίας, κυρίως, προέρχονται από τα ξένα πανεπιστήμια. Και πώς προέρχονται; Με ικανότητες και με βάσεις εισαγωγής; Βεβαίως, με ικανότητες χιλιάδων ευρώ και εκατοντάδων χιλιάδων που δεν μπορούν να πληρώσουν άλλοι. Γιατί δεν είναι μόνο το τι πληρώνεις στα πανεπιστήμια, είναι και το πού μένουν, τι τρώνε κ.λπ.. Αυτή είναι η συνολική στρατηγική που θέλει να πετύχει αυτά τα πράγματα και έτσι διαμορφώνεται ένα εκπαιδευτικό σύστημα και εδώ υπάρχουν δύο πολιτικές, δεν υπάρχουν ούτε τρεις, ούτε τέσσερις. Τι στόχο έχει η εκπαίδευση; Πρώτα από όλα, να βγάλει μηχανάκια; Μόνο ό,τι ζητάει η οικονομία; Τι λέτε τώρα; Δεν πρέπει ένα παιδί να έχει πολύπλευρη γνώση; Δεν πρέπει να αποκτήσει τις γνώσεις του ανθρώπινου πολιτισμού; Δεν πρέπει να αποκτήσει κριτικό πνεύμα; Δεν πρέπει να ξέρει τους νόμους της κοινωνικής εξέλιξης; Δεν πρέπει να ξέρει και να σκέφτεται ότι μπορεί να αλλάξει αυτά που είναι στραβά σήμερα; Όχι λέτε εσείς. Αντικατάσταση. Θέλουμε μηχανάκια με δεξιότητες που θα αποκτούν συνέχεια ανάλογα με το πώς εξελίσσεται η οικονομία. Και να σας πω και κάτι; Σταματήστε να δουλεύετε όλον τον κόσμο ότι θα βρουν όλοι δουλειές. Το αποδεικνύει η ίδια η βάρβαρη πραγματικότητα σε όλες τις καπιταλιστικές χώρες και στις κορυφαίες που η ανεργία κυριολεκτικά είναι στα ύψη. Θέλετε, λοιπόν, ανθρώπους τέτοιους και έτσι ξεδιπλώνεται όλη αυτή η στρατηγική και υπάρχουν και τα ιδεολογικά ζητήματα που δεν είναι να τα υποτιμάς. Παράδειγμα, το καλοκαίρι του 2020 η Νέα Δημοκρατία καταργεί τις κοινωνικές επιστήμες και την καλλιτεχνική παιδεία. Τι λέτε; Τα παιδιά τι είναι; Ζώα; Δεν θέλουν να ξέρουν μουσική; Τα ακούνε όλα. Δεν θέλουν αθλητισμό; Δεν πρέπει να ξέρουν τις κοινωνικές επιστήμες; Βέβαια τις διδάσκετε κατεστραμμένες, αλλά δεν έχει σημασία. Να ασχοληθούν και με αυτά και να ανοίξει το μυαλό τους. Και εδώ υπάρχει αντίφαση στον ίδιο τον καπιταλισμό και θα πω ένα παράδειγμα παρακάτω. Δεύτερο ζήτημα. Λειτουργία εργαστηρίων δεξιοτήτων που είναι εφήμερη γνώση, δεν έχει βάθος. Πρέπει να ξέρεις τη βίδα και όχι συνολικά από πού έρχεται, τι κάνει και πώς εξελίχτηκε, για να μπορείς να είσαι γρήγορος και αποτελεσματικός. Τι άλλο; Ανορθολογισμός! Απορείτε τώρα με τους αντιεξουσιαστές, αλλά την ίδια στιγμή όλοι σας προωθείτε την ατομική ελευθερία, αυτό που λέγεται δικαιωματισμός σε βάρος της κοινωνικής συνοχής. Τι λέτε στην πράξη; Και αυτό θα φανεί και στο επόμενο. Λέτε: «Δικαίωμά μου να τραβάω πρέζα, δικαίωμά μου να κάνω ηρωίνη, δικαίωμά μου να τραβάει κοκαΐνη. Εγώ καθορίζω το σώμα μου, τι σε νοιάζει εσένα;». Λέω τα πιο ακραία και υπάρχουν και άλλα βέβαια, όπως: Είναι δικαίωμά μου να καθορίζω το φύλο μου κόντρα στους φυσικούς νόμους στα δεκαοκτώ. Θα τα προωθήσετε όλοι μαζί αυτά. Έρχονται. Και μετά λέει κι ο άλλος: «Αφού δεν υπάρχει μια αντικειμενική αλήθεια και αφού μπορώ να κάνω ό,τι θέλω, δεν κάνω το εμβόλιο». Υπάρχουν και κάποιοι που λένε ότι θα βγάλουν κέρατα ή ότι θα καταστραφεί το DNA τους. Είναι πλήρης ανορθολογισμός κόντρα στην εξέλιξη της επιστήμης. Αυτά διδάσκετε και στα σχολεία, για να μην πω παραδείγματα για να φρικάρετε για το πού οδηγεί αυτή η λογική. «Δεν υπάρχει αντικειμενική αλήθεια. Υπάρχουν πολλές αλήθειες». Τι λέτε τώρα; Πολλές αλήθειες υπάρχουν; Τι είναι αυτό; Είναι ποτήρι ή επειδή εγώ το βλέπω διαφορετικά μπορεί να είναι ένα αρχαίο αγγείο; Υπάρχει αντικειμενική αλήθεια, αλλά δεν τη θέλετε! Να το πούμε απλά τώρα για να μην το αναλύω άλλο. Τι κάνετε, όχι μόνο εσείς αλλά όλος ο καπιταλιστικός κόσμος; Τα παιδιά των εργατών θα γίνονται εργάτες με ελάχιστες εξαιρέσεις που θα ενισχύουν τον κανόνα. Τα παιδιά των μεσοαστικών στρωμάτων θα πηγαίνουν στο πανεπιστήμιο ή στο κολλέγιο. Στα κολλέγια ποια είναι η βάση εισαγωγής, κυρία Κεραμέως; Η τσέπη. Έτσι δεν είναι; Όποιος έχει πάει! «Με τον παρά μου και την κυρά μου». Ενώ οι άλλοι πρέπει να ξεπατωθούν στα φροντιστήρια όλα τα χρόνια αν μπορούν, για να μπορέσουν να περάσουν. Γιατί μερικοί μπορούν, έχουν και χρήμα και μπορούν να πληρώσουν και τα καλύτερα. Τρίτον, οι ελίτ θα πηγαίνουν στο Χάρβαρντ και στο ΜΙΤ και στα πιο γνωστά πανεπιστήμια όλου του κόσμου, που ένα εργατόπαιδο για πάει εκεί πρέπει να πεθάνουν εφτά φορές στη δουλειά οι γονείς του. Αυτή είναι η αναβάθμιση, λοιπόν. Το είδαμε στις εισαγωγικές εξετάσεις. Και μια ερώτηση προς τον κ. Συρίγο, παρ' ότι έφυγε. Πείτε μας αυτό που σας ρώτησε και η Παπαρήγα. Κάνατε καμμία έρευνα ποτέ - τα Υπουργεία όλων σας - για την ταξική προέλευση των φοιτητών; Όχι. Κάνατε μια έρευνα τώρα για το ποιοι έμειναν απέξω με την ελάχιστη βάση εισαγωγής για να έχετε αποτελέσματα; Όχι! Και οι στατιστικές του κ. Συρίγου είναι «μαγειρεμένες», γιατί πηγαίνουν στο σύνολο. Να σας πω κάτι; Υπάρχει ένας άνθρωπος που μπαίνει σε μια σχολή και δεν τα καταφέρνει να συνεχίσει για λόγους οικονομικούς, πρέπει να πάει να δουλέψει, πρέπει να στηρίξει την οικογένειά του για λόγους συγκυρίας, - χτύπα ξύλο - πέθανε ο πατέρας του ή η μάνα του και πρέπει να στηρίξει τα αδέρφια του και σταματάει εκεί. Θα πάει είκοσι πέντε ή τριάντα χρονών και θα πάρει πτυχίο και μπορεί να γίνει και κορυφαίος. Γιατί του στερείτε αυτό το δικαίωμα; Αν θέλετε να μην υπολογίζετε έτσι, κάντε μια έρευνα και βγάλτε μερικούς εκτός - όχι εκτός πανεπιστημίου - και δείτε ποια είναι η πραγματική δύναμη του πανεπιστημίου. Και είστε άθλιοι, γιατί αντί να στηρίξετε τους εργαζόμενους φοιτητές - πού ξέρετε από εργαζόμενους φοιτητές; - που λιώνουν για να τα βγάλουν πέρα και σε δύσκολες σχολές, τους λέτε 4+2 και τους ζητάτε κι ένσημα αφού ξέρετε ότι δουλεύουν σε μαύρη εργασία. Τόσο σκληρή και βάρβαρη είναι η πολιτική συνολικά στον καπιταλιστικό κόσμο. Δεν είναι θέμα μόνο της Νέας Δημοκρατίας. Τι έκανε, λοιπόν, η αναβάθμιση που κάνατε; |Αύξησε τον αριθμό των μαθητών στα δημοτικά και νηπιαγωγεία στους είκοσι πέντε ανά τμήμα. Ναι ή όχι; Αυτό το λέτε αναβάθμιση όταν σου λένε ότι πρέπει να είναι δεκαπέντε ή το πολύ είκοσι; Να η αναβάθμιση τι αποτελέσματα έχει. Τι άλλο έχει η αναβάθμιση στην επαγγελματική εκπαίδευση; Εδώ είναι η αθλιότητα στο μεγαλείο της! Επιβολή της ανήλικης εργασίας και φτηνή μαθητεία από τα δεκαπέντε χρόνια, όταν ακόμα και ο ΟΗΕ με τα χάλια που έχει λέει όχι στην παιδική εργασία. Γυρίζετε στο 1900 και συγκρίνεστε με την Αφρική. Βγάζετε στην παραγωγή κατευθείαν δεκαπέντε χρονών παιδιά. Γιατί δεν κάνετε ενιαίο δωδεκάχρονο και υποχρεωτικό το σχολείο; Γιατί θέλετε να δώσετε φτηνό κρέας και εννοώ εφηβικά σώματα και ψυχές στην υπηρεσία του κεφαλαίου. Ο κ. Παπαδημητρίου - που δεν είναι εδώ και κρίμα γιατί ξέρει γράμματα και τα ξέρει και καλά, αλλά ο καθένας κάνει την επιλογή του - μας είπε ότι αυτά δεν έχουν σχέση ούτε με τον ΣΕΒ ούτε με το κεφάλαιο. Τι είναι αυτά που μας λέτε; Αυτά είναι ταξικά από πάνω. Ο δε ΣΥΡΙΖΑ σκίζει τα ιμάτιά του για την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι είναι καλά και ότι εδώ δεν είναι. Τι λέει το σχέδιο ανάκαμψης; Ένα δισεκατομμύριο στα κονδύλια για αναβάθμιση και εκσυγχρονισμό των δεξιοτήτων είναι απαίτηση του ΣΕΒ και του κεφαλαίου σε όλη την Ευρώπη, 471 εκατομμύρια για συγχρηματοδοτούμενα έρευνα ΑΕΙ με ιδιώτες - πάλι ιδιώτες - , 143 εκατομμύρια ευρώ για προγράμματα μαθητείας του ΟΑΕΔ, 69 εκατομμύρια για δομές επαγγελματικής εκπαίδευσης και καταρτίσεις που προκρίνουν τη συνεργασία με επιχειρήσεις, 364 εκατομμύρια για ψηφιακό μετασχηματισμό για να «μασήσουν» οι εταιρείες και τα σχολεία στενάζουν από υποχρηματοδότηση! [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Μιλάτε για αναβάθμιση; Καλά δεν ντρέπεστε; Το 50% των σχολείων από το 1950. Ναι ή όχι, κυρία Κεραμέως; Η συντριπτική πλειοψηφία δεν έχει ελεγχθεί για σεισμούς, δεν υπάρχει προσεισμικός έλεγχος. Τρία στα τέσσερα νηπιαγωγεία δεν έχουν δικό τους κτήριο και στεγάζονται σε ισόγεια καταστημάτων που ενοικιάζονται και ορισμένα στον πρώτο όροφο και άρα σε κοντέινερ. Και μιλάμε για αναβάθμιση με τέτοιες υποδομές; Τι μας λέτε τώρα; Αντί να πάνε τα κονδύλια εκεί για να αναβαθμιστούν, τα δίνετε εκεί που επιλέγει το ίδιο το κεφάλαιο. Επιγραμματικά, λοιπόν, για να τελειώνω, πρώτο θέμα: Αυτονομούμε το σχολείο από τον ασφυκτικό έλεγχο του Υπουργείου Παιδείας. Τι κοροϊδία είναι αυτή; Πώς το αυτονομούμε; Το καθένα θα είναι αυτόνομο. Κατηγοριοποιούνται πρώτης, δεύτερης και τρίτης διαλογής. Επίσης, πολλαπλό βιβλίο πρώτης, δεύτερης και τρίτης διαλογής ανάλογα με τις μαθησιακές ικανότητες, λες και τα παιδιά γεννιούνται χαζά ή από ένα σημείο και μετά δεν έχουν μυαλό, δεν έχουν σκέψεις, δεν έχουν κοινωνικές παραστάσεις. Θα τα χωρίσουμε λέτε, άλλο βιβλίο θα κάνει η Κηφισιά, άλλο βιβλίο θα κάνει η Αγία Βαρβάρα, άλλο το Κερατσίνι. Μη μας πείτε εξαιρέσεις, γιατί οι εξαιρέσεις ενισχύουν τον κανόνα. Διασπάται ο ενιαίος χαρακτήρας της εκπαίδευσης; Ναι ή όχι; Θα μαθαίνουν όλα τα παιδιά τα ίδια; Όχι, δεν θα μαθαίνουν τα ίδια. Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Αυτά που σας είπα πριν, τα καλά, τα μεσαία και της εργατικής τάξης, γιατί εκεί μένει η εργατική τάξη και δεν μένει αλλού. Ίσως και κανένας από τους παλιούς στην Κηφισιά.
Κύριε Παφίλη, ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Αφήστε με, κύριε Πρόεδρε. Δεν πειράζει. Θα μίλαγε και ο κ. Καραθανασόπουλος, αλλά έχει ένα άλλο νομοσχέδιο. Μας τα βάλατε όλα μαζί τώρα. Με το πολλαπλό βιβλίο γίνονται τα ίδια. Άλλο βιβλίο αναβαθμισμένο, εκεί που υπάρχει μαθησιακό επίπεδο και λοιπά και λοιπά. Τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών θα ακολουθήσουν τον δρόμο της οικογένειας. Αυτό θέλετε. Δηλαδή θα γίνουν εργάτες πέρα από κάποια εξαίρεση. Πείτε μας, κυρία Κεραμέως - δεν είναι προσωπικό το θέμα, να είμαστε καθαροί, είναι πολιτικό - ,λοιπόν, αφού θα έχουμε τρεις βαθμίδες σχολείων, Α΄, Β΄, Γ΄, γιατί στις εξετάσεις θα βάλατε ενιαία θέματα σε όλους; Για πείτε μας. Ποιος θα βοηθηθεί σε αυτό; Τα καλά σχολεία ή τα τελευταία σχολεία; Ενιαία τράπεζα θεμάτων, ενιαίες εξετάσεις θα έχουμε. Κόφτης θα είναι, δηλαδή, κόφτης αδίστακτος, ταξικός και εδώ, γιατί κανονικά η Νέα Δημοκρατία συνεχίζοντας τα προηγούμενα, θα έπρεπε να είναι το κόμμα του κόφτη σε σχέση με την παιδεία και τα πανεπιστήμια και για αλλού. Για την προετοιμασία - λέει - στο μάθημα έχουμε νέες μεθόδους: προετοιμασία στο σπίτι, δουλειά στο σπίτι και στο σχολείο θα κάνουμε συζητήσεις και τέτοια. Πείτε μας: Ένας εργάτης που φεύγει το πρωί πέντε η ώρα και πάει στα Οινόφυτα και γυρίζει με το έκτρωμα - νόμο του Χατζηδάκη στις επτά και στις οχτώ το βράδυ και η γυναίκα του είναι εμποροϋπάλληλος με σπαστό ωράριο, πώς θα βοηθήσει το παιδί αυτό στο σπίτι; Πώς; Θα έρθει πτώμα, δεν θα έχει όρεξη να κάνει τίποτα. Στο έλεος, λοιπόν, θα είναι αυτά τα παιδιά, ενώ τα παιδιά της αστικής τάξης θα πάρουν και κάποιον δάσκαλο.
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ, γιατί έχετε υπερβεί κατά πολύ τον χρόνο.
Σύμφωνοι, εντάξει. Και εδώ θέλουμε να κάνουμε και μια υπόμνηση: Σταματήστε το παραμύθι της δημόσιας δωρεάν παιδείας. Γελάει ο κόσμος. Παντού πληρώνεις: Αγγλικά, αθλητισμό, πολιτισμό ό,τι θέλεις. Σταματήστε το αυτό. Και εδώ είναι δύο κόσμοι. Είμαστε εμείς και τα υπόλοιπα κόμματα. Εμείς λέμε ότι η παιδεία πρέπει να είναι δημόσια, δωρεάν και να καταργηθεί η ιδιωτική εκπαίδευση και μετά λέτε για ισοτιμία. Σε ποιον τα λέτε, δηλαδή; Το παιδί του βιομήχανου, του τάδε, του τάδε έχει τις ίδιες προϋποθέσεις; Εκτός αν γίνει τορναδόρος, κυρία Παπακώστα, και παίρνει 4.000 τον μήνα. Πόσοι τορναδόροι θα έρθουν στα Τρίκαλα; Πέντε; Δέκα; Φέρτε μας διευθύνσεις και ονόματα να τους ειδοποιήσουμε για να έρθουν με 4.000 τον μήνα. Μη μιλάτε τώρα. Και αν έρθουν δέκα, τι θα γίνει; Λύθηκε το πρόβλημα για όλους τους τορναδόρους; Εμείς δεν λέμε όλοι στα πανεπιστήμια. Λέμε όλοι με μόρφωση γενική και μετά επιλογή μέχρι τα δεκαοχτώ, όχι από τα δεκαπέντε, όχι από τότε που γεννιούνται, γιατί τώρα το φέρατε από τότε που γεννιούνται.
Ευχαριστώ, κύριε Παφίλη.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Για τη διεθνή πρακτική σε χώρες - η Φινλανδία, η Ευρωπαϊκή Ένωση - σας είπε ο Γιάννης Γκιόκας κάμποσα. Έχουμε και άλλα. Διαβάστε κανέναν «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» να ξεστραβωθείτε, όπως λένε στο χωριό μου. Έρευνες είναι. Δεν είναι δικές μας. Δείτε στη Γερμανία, στη Βρετανία, στη Γαλλία, τις ναυαρχίδες του καπιταλισμού στην Ευρώπη, το ποσοστό υψηλών βαθμολογιών των παιδιών με βάση την οικογενειακή προέλευση: Γερμανία κοντά στο 20% τα παιδιά των πλουσίων οικογενειών, 5,5% η μεσαία, 2,5% της εργατικής τάξης. Η Γαλλία είναι ακόμα πιο ψηλά. Πάνω από 20% τα παιδιά ανώτερης κοινωνικοοικονομικής τάξης, όπως λένε, πιο κάτω από το 10% η μεσαία και στη Βρετανία ακόμα χειρότερα.
Καταθέστε το στα Πρακτικά, κύριε Παφίλη, καλύτερα.
Αυτά είναι τα μοντέλα τα ευρωπαϊκά που προπαγανδίζετε και ότι εδώ φταίει ο Μητσοτάκης και η Κυβέρνησή του μόνο. Όχι ότι δεν φταίει, αλλά εφαρμόζουν την ίδια πολιτική παντού όλες οι κυβερνήσεις. Όσον αφορά τη Φινλανδία, το μεγάλο σας μοντέλο, δεν διαβάζω την έκθεση της φινλανδικής Πρεσβείας. Θα την καταθέσω για να υπάρχει. Μόνο θα διαβάσω ότι το Φινλανδικό Κέντρο Αξιολόγησης Εκπαίδευσης σε παρουσίαση έκθεσης το 2020 διαπιστώνει αύξηση της διαφοροποίησης της γνώσης και της ικανότητας των μαθητών, τις οποίες συνδέει και με το εκπαιδευτικό υπόβαθρο της οικογένειας. Δυόμισι χιλιάδες σχολεία έκλεισαν. Θα τα πει ο κ. Γκιόκας για να μη λέω.
Ευχαριστώ πολύ.
Τελείωσα. Τη φράση μου μόνο. Είναι σκληροί ταξικοί νόμοι. Ό,τι και να λέτε οι υπόλοιποι, είναι οι νόμοι της καπιταλιστικής οικονομίας, που τους θέλουν και στην εκπαίδευση. Αυτό αρνείστε και λέτε ότι υπάρχει και καλός καπιταλισμός, Μπάιντεν. Ακούσαμε και τον Μπάιντεν τώρα. Αν πας στην Αμερική, θα φρικάρεις. Θα πας στο Χάρλεμ, θα πας σε συνοικίες εργατικές λαϊκές και θα πας και στο Λονγκ Άιλαντ και κάπου αλλού για να δείτε τι σχεδιάζετε για το μέλλον. Δεν θα σας περάσει και θα είμαστε στην πρώτη γραμμή. Εμείς θέλουμε προσωπικότητες και ανθρώπους που να σκέφτονται. Εσείς θέλετε ρομποτάκια στην υποταγή των αφεντικών. Για αυτό ο κόσμος πρέπει να αλλάξει και θα αλλάξει.
Ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο κ. Πλεύρης και να ζητήσω την κατανόησή σας, κύριε Πλεύρη, γιατί έπεσαν μαζί οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι ενώ είπαμε να πηγαίνουν εναλλάξ και αμέσως μετά θα μιλήσει ο κ. Γιάννης Μπουρνούς από τον ΣΥΡΙΖΑ Εν πάση περιπτώσει, έχετε τον λόγο, κύριε Πλεύρη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είναι ωραίο να ακούς σε σειρά τον ΣΥΡΙΖΑ και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος, γιατί στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος με πλήρη διαφωνία καταλαβαίνεις ότι υπάρχει μια ιδεολογική αντιπαράθεση και ακούς πράγματα με τα οποία διαφωνείς αλλά είναι κατανοητά, και μπαίνεις σε μια αντιπαράθεση να απαντήσεις. Με τον ΣΥΡΙΖΑ, αντιθέτως, κάτι πάνε να πουν από αυτά που λέει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος αλλά από την άλλη πλευρά, επειδή έχουνε κάνει και όλα τα αντίθετα, εκφράζουν έναν λόγο τον οποίο δεν μπορούμε να τον καταλάβουμε. Και το ακούσαμε εδώ πέρα και χθες από τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης που έκανε και επίθεση κιόλας στα ιδιωτικά σχολεία, χωρίς να ξέρουμε ποιοι πάνε στα ιδιωτικά σχολεία. Αν δεν υπάρχει κάπου δημόσια δωρεάν παιδεία, να ξέρετε είναι σε αυτούς που πάνε τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία, διότι ενώ πληρώνουν όλους τους φόρους που αναλογούν, είναι οι μόνοι οι οποίοι δεν κάνουν χρήση της δημόσιας δωρεάν παιδείας για την οποία πληρώνουν. Και δεν έχουν καμμία παροχή από τη δημόσια δωρεάν παιδεία. Οπότε θα έπρεπε να υπάρχει ένας σεβασμός και σε αυτούς τους ανθρώπους, που άλλωστε μπορεί να ντρέπεστε, αλλά πολλοί από εσάς, τα παιδιά σας τα στέλνετε σε ιδιωτικά σχολεία. Να βγαίνετε να το λέτε εδώ πέρα. Είπε ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης αν είναι από το κολλέγιο ο Πρωθυπουργός ή η Υπουργός Παιδείας. Να μας πει αυτός ότι δεν θέλει, αυτό που λέει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος, την ιδιωτική παιδεία. Μπορεί να το πει και μπορεί να το πει αυτό σε όσους από εσάς στέλνετε τα παιδιά σας σε ιδιωτικά σχολεία; Να δούμε, λοιπόν, τώρα για την παιδεία, γιατί ακούστηκαν πολλά. Το Σύνταγμά μας τα έχει λύσει. Η παιδεία είτε αρέσει είτε δεν αρέσει σε κάποιους, με το άρθρο 16 παράγραφος 2 έχει ως σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική, φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διαμόρφωσή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες. Αυτό λέει το άρθρο 16 παράγραφος 2 του Συντάγματος. Και έχετε ένα προσωπικό μένος.
Για μακεδονομάχους λέει; Για χλαμύδες λέει;
Αυτό λέει το Σύνταγμα. Εμείς λέμε ό,τι λέει το Σύνταγμα. Εσείς λέτε άλλα πράγματα, κύριε Γιαννούλη, τα οποία άλλοτε τα καταλαβαίνετε, άλλοτε δεν τα καταλαβαίνετε.
Μη διακόπτετε, κύριε Γιαννούλη.
Πάμε, λοιπόν, τώρα. Η κυρία Υπουργός έχει γίνει στόχος προσωπικών επιθέσεων από τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί σας έχει ενοχλήσει περισσότερο από όλους. Ξέρετε γιατί σας έχει ενοχλήσει; Γιατί σε ένα πεδίο το οποίο νομίζατε ότι είναι προνομιακό σας, με νοοτροπίες καταλήψεων και επιβολής, γιατί αυτή ήταν η λογική σας και στα πανεπιστήμια και στα σχολεία, έρχεται και κάνει τομές που ενοχλούν. Σας ενόχλησε η Κυβέρνηση Μητσοτάκη με Υπουργό Παιδείας την κ. Κεραμέως ότι κατήργησε αυτό το οποίο λέγατε άσυλο και δεν είχε καμμία σχέση με το άσυλο, που ήταν οι καταστροφές. Σας ενόχλησε που έκανε αναβάθμιση στα ελληνικά πανεπιστήμια, για να μπαίνουν μέσα οι φοιτητές και να μην μπαίνουν οι μπαχαλάκηδες να τα διαλύουν, ότι υπάρχει όργανο που ελέγχει τις παράνομες πράξεις και σας ενοχλεί τώρα και το νομοσχέδιο που έρχεται για την παιδεία, για τα σχολεία που είναι μια συνέχεια που είχε να κάνει και με την εισαγωγή στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Ξέρετε τι σας ενοχλεί περισσότερο; Η αποδοχή που υπάρχει. Δεν θα αναφερθώ στο 90% του ελληνικού λαού, που θέλουν τις αλλαγές ή το 70% το οποίο θέλει την ελάχιστη βάση εισαγωγής. Θα αναφερθώ στο 55% των ψηφοφόρων σας, που δεν μπορείτε να τους πείσετε και οι ίδιοι αυτοί - το 55% - συμφωνούν με τις αλλαγές που κάνουμε, γιατί όσοι είμαστε γονείς και έχουμε παιδιά, θέλουμε τα παιδιά μας να πηγαίνουν σε ένα καλό σχολείο. Είναι βασικό αυτό το μήνυμα που πρέπει να ειπωθεί, γιατί πάλι άκουσα τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος αναφέρθηκε στους εκπαιδευτικούς για τα τεστ, δεν άκουσα, όμως, να τους λέει ότι πρέπει να πάνε να εμβολιαστούν. Οι εκπαιδευτικοί είναι αυτοί που πρέπει να πάνε να εμβολιαστούν, διότι θα έχουν τα παιδιά μας που δεν έχουν την δυνατότητα λόγω ηλικίας να είναι εμβολιασμένα. Η συνείδηση, λοιπόν, του εκπαιδευτικού θα έπρεπε να ήταν πολύ πιο ισχυρή ως προς το κομμάτι του εμβολιασμού. Αντί να δώσετε αυτό το μήνυμα, έρχεστε να πείτε τι θα γίνει με τον διαγνωστικό έλεγχο. Πείτε τους πρώτα «πηγαίνετε να εμβολιαστείτε» γιατί έχετε τα παιδιά μας, που τα παιδιά μας σε ηλικία έως δώδεκα ετών δεν θα είναι εμβολιασμένα και μετά δείτε άλλα θέματα, που έχουμε. Τι γίνεται τώρα με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο; Με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο έχουμε πρώτα από όλα μία αποκεντρωμένη κατεύθυνση με εμπιστοσύνη στους εκπαιδευτικούς και μεταφορά αρμοδιοτήτων, έχουμε μία αξιολόγησή τους όχι με έναν τιμωρητικό χαρακτήρα. Σας τα εξήγησε πολύ καλά ο εισηγητής μας κ. Γιώργος Κωτσός, σας τα ανέφερε ένα προς ένα. Έχουμε αυτή τη στιγμή την αξιολόγηση, όχι ως τιμωρητική, αλλά προφανώς πρέπει να υπάρχει αξιολόγηση, για να μπορέσει να αναβαθμίζεται συνεχώς το εκπαιδευτικό δυναμικό της χώρας, που είναι αυτοί που θα υλοποιήσουν τους στόχους της εκπαίδευσης τους οποίους λέτε. ‘Έχουμε ενίσχυση όλων των δομών. Σε τι σχολεία θα πάνε τον Σεπτέμβριο τα παιδιά μας; Θα πάνε με έντεκα χιλιάδες επτακόσιους νέους διορισμένους - μόνιμους - στη βασική εκπαίδευση. Αν προσθέσετε και τις τεσσερισήμισι χιλιάδες της ειδικής αγωγής, είναι πάνω από δεκαέξι χιλιάδες κόσμος με εκατόν είκοσι τρία νέα προγράμματα. Προσέξτε: Είναι ένα Υπουργείο το οποίο κατάφερε να διαχειριστεί επί έναν χρόνο κάτι το οποίο θα ήταν πρωτόγνωρο σε οποιαδήποτε συζήτηση κάναμε, το ότι για πάρα πολύ μεγάλο διάστημα έπρεπε να υπάρχει η τηλεκπαίδευση, που λειτούργησε. Κατάφερε το συγκεκριμένο Υπουργείο να σε αυτές τις συνθήκες, να έχει τις καλύτερες δυνατές βάσεις, προκειμένου τα παιδιά να μπορέσουν να συνεχίσουν να έχουν το πρόγραμμά τους. Όλο αυτό το πλαίσιο είναι μία ολόκληρη ραχοκοκαλιά, που ξεκινάει από το νηπιαγωγείο, που θα ξεκινήσει πιο νωρίς. Οι μελέτες δείχνουν πράγματι, ότι σε όσες χώρες έχουν πιο νωρίς το νηπιαγωγείο τα παιδιά τους έχουν πολύ καλύτερη προσέγγιση στην κατανόηση κειμένων από τις εξετάσεις, οι οποίες γίνονται και από τη μελέτη την οποία θα δούμε και αύριο στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων. Παράλληλα, όσον αφορά το πολλαπλό βιβλίο που κατηγορήθηκε, από τη μία έρχεστε και λέτε για κριτική σκέψη και από την άλλη, λέτε να μην υπάρχει η δυνατότητα των πολλαπλών πηγών και επιλογών, που ακριβώς σε απομακρύνει από την αποστήθιση και σε πηγαίνει στην κριτική σκέψη. Σε αυτό, λοιπόν, το σχολείο θα πάνε τα παιδιά μας τον Σεπτέμβριο. Εδώ είναι μία ολόκληρη δομημένη εργασία, που γίνεται και με αυτό το νομοσχέδιο, ώστε πραγματικά, όπως είπε και η ίδια η κυρία Υπουργός, το 2033 να μπορέσουμε να δούμε όλη αυτή την κατεύθυνση σε μια ολόκληρη γενιά, που θα έχει ζήσει αυτές τις σημαντικές αλλαγές, οι οποίες γίνονται σήμερα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Προφανώς, φτάνει - ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε - ο πολιτικός σας λόγος σε αυτό το οποίο κάνατε με τα μνημόνια και κοροϊδέψατε τον κόσμο, γιατί είναι και η ιστορία τώρα με τα fake news, που λένε ότι είμαστε, δυστυχώς, πολύ ευεπίφοροι οι Έλληνες στο να πιστεύουμε fake news.
Εσείς τα πληρώνετε κιόλας καλά!
Αυτό δικαιολογεί και την παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στην πολιτική ζωή του τόπου. Δικαιολογεί την παρουσία του στην πολιτική ζωή του τόπου, γιατί όταν είναι κάποιος ευεπίφορος στα fake news, μπορεί να ακούσει και τις υποσχέσεις του κ. Τσίπρα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ]] Είναι δυνατόν να είναι η πολιτική σας ότι όταν θα έρθετε στην εξουσία θα ξανακάνουν μηχανογραφικό αυτοί, οι οποίοι δώσανε τώρα εξετάσεις, για να μπούνε σε σχολή αρεσκείας τους; Τα λέτε ανερυθρίαστα όλα αυτά και έρχεστε να παρέμβετε σε έναν θεσμό, τον οποίον σέβεται απόλυτα ο ελληνικός λαός ως αδιάβλητο, τον θεσμό των πανελληνίων εξετάσεων, μόνο και μόνο για να ψηφοθηρήσετε σε αυτά τα άτομα. Και αυτό είναι ντροπή σας! Στηρίζουμε και ψηφίζουμε το παρόν νομοσχέδιο.
Ευχαριστούμε. Συνεχίζουμε τώρα με τον κ. Μπουρνούς από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πλεύρη, αν σας ενδιαφέρουν οι εμβολιασμοί, να μαζέψετε τους Μακεδονομάχους με τους οποίους συναγελαζόσασταν στο Σύνταγμα και τώρα έχουν γίνει αντιεμβολιαστές. Φέρνετε άλλο ένα νομοσχέδιο, για να επεκτείνετε και να εδραιώσετε τη δεξιά αντιμεταρρύθμιση στην εκπαίδευση, πράγμα που αποτελεί διακαή σας πόθο εδώ και δεκαετίες - ήδη από την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη - γιατί η στόχευσή σας είναι στρατηγική και ο αντίπαλός σας είναι όλες οι μεταρρυθμίσεις και τα βήματα προόδου, που έγιναν από σειρά προοδευτικών κυβερνήσεων, ίσως ακόμη και από τότε που καθιερώθηκε η δωρεάν φοίτηση στα πανεπιστήμια. Θέλετε να μικρύνετε το κοινωνικό αποτύπωμα της δημόσιας πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Την έχετε στοχοποιήσει σαν πυλώνα κοινωνικής κινητικότητας, κοινωνικού και οικονομικού εκσυγχρονισμού, αλλά και πολιτικής αμφισβήτησης. Λιγότεροι φοιτητές, άρα, αφορμή για κλείσιμο σχολών και τμημάτων και περισσότεροι πελάτες για τους φίλους σας των κολλεγίων, γιατί τίποτε δεν κάνετε χωρίς συναλλαγή με συμφέροντα. Νομοθετείτε με κυνισμό και θράσος. Μόνο στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου υπολογίζουμε μείωση εισακτέων στο 86% των τμημάτων. Σε περιφερειακό επίπεδο είναι η δεύτερη μεγαλύτερη μείωση στη χώρα. Πανεπιστήμια σαν το Πανεπιστήμιο Αιγαίου είναι βασικός μοχλός περιφερειακής ανάπτυξης, γεγονός που εσάς σας αφήνει αδιάφορους. Ο κ. Μητσοτάκης θεωρεί ανεπαρκείς για φοίτηση υποψηφίους, που μέχρι πέρυσι έμπαιναν στις σχολές, αλλά φέτος δεν μπορούν. Με προκλητική άγνοια του τι είναι οι εισαγωγικές εξετάσεις, αλλά και πώς δουλεύουν τα πανεπιστήμια νομίζετε ότι είναι δική σας δουλειά να αξιολογείτε την καταλληλότητα φοίτησης και να το υποστηρίζετε με καφενειακά επιχειρήματα και υπερσυντηρητικές ιδεοληψίες, λες και τα πανεπιστήμια δεν έχουν δικές τους διαδικασίες αξιολόγησης για το ποιος αξίζει να αποφοιτήσει, πολύ αντικειμενικότερες και σοβαρότερες διαδικασίες από εξετάσεις λίγων ωρών στην ηλικία των δεκαεπτά και των δεκαοχτώ ετών. Αγνοείτε ότι τα πανεπιστήμια έχουν εξετάσεις κάθε εξάμηνο; Τι ακριβώς πιστεύετε ότι κάνουν εκεί; Τι σας ενοχλεί αν μπαίνουν πολλοί φοιτητές στα πανεπιστήμια; Πιάνουν χώρο; Μήπως καταναλώνουν παροχές ή επιδόματα, όπως σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες; Ποιοι είστε εσείς, που θα αποφασίσετε προκαταβολικά ποιος πρέπει να δοκιμάσει να σπουδάσει και ποιος όχι, ιδίως όταν υπάρχουν πλέον εκατοντάδες τμήματα με τελείως διαφορετικές απαιτήσεις, που χωράνε χιλιάδες φοιτητές και θα μείνουν κενά; Μάλιστα είναι τμήματα με χαμηλή βαθμολογία που, όμως, παρέχουν εφαρμοσμένη τεχνολογική εκπαίδευση για την οποία - υποτίθεται - κόπτεσθε. Πραγματοποιείτε τη μεγαλύτερη μείωση εισακτέων στην ιστορία της ελληνικής εκπαίδευσης, επειδή γαλουχηθήκατε με άσχετες, παρωχημένες, μίζερες ιδεοληψίες που κυκλοφορούσαν στα δεξιά έντυπα εδώ και δεκαετίες από ανθρώπους, που απλώς, σκανδαλίζονταν με τη μαζικοποίηση της εκπαίδευσης. Τελικά, βάλατε έναν αυθαίρετο κόφτη ακόμη και για άριστους. Ακολουθείτε την πάγια τακτική σας να κουνάτε το δάχτυλο στους νέους, όπως καθιερώσατε την αναγραφή της διαγωγής στα απολυτήρια, όπως τους ρίχνατε το φταίξιμο για την πανδημία, όπως τους κόψατε τα εισοδήματα με το εργασιακό. Μόνο για τα δικά σας παιδιά και τα golden boys θα υπάρχει προκοπή. Οι υπόλοιποι θα πάνε σε μια υποβαθμισμένη ιδιωτική εκπαίδευση, σε δουλειά χαμηλών προσόντων και στη μετανάστευση. Παραδέχεστε ανοιχτά ότι θέλετε λιγότερους φοιτητές. Ποια χώρα το κάνει αυτό, όταν ο στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι τουλάχιστον το 45% του πληθυσμού να είναι πτυχιούχοι; Αναφέρεστε στα αποτελέσματα της PISA για τις μαθητικές επιδόσεις. Βαρεθήκατε, όμως, να ρίξετε μια ματιά, να συγκρίνετε μαθητικές επιδόσεις και ποσοστό αποφοίτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Θα βλέπατε ότι οι χώρες που είναι υψηλά στη λίστα της PISA είναι ταυτόχρονα οι χώρες με τον υψηλότερο αριθμό πτυχιούχων, με ποσοστά 45% έως και πάνω από 50% του συνολικού πληθυσμού να είναι απόφοιτοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η Ελλάδα είναι μόλις στο 31%. Γι' αυτό λέμε ότι είστε ιδεοληπτικοί, αναχρονιστές και επιστρατεύετε ανίδεα επιχειρήματα γραφικών, που μισούν καθετί δημόσιο. Είναι αστείο να μιλάμε όλοι για τη Δ΄ Βιομηχανική Επανάσταση και εσείς να νομίζετε ότι θα πετύχουμε την ψηφιακή μετάβαση, μειώνοντας τους πτυχιούχους πανεπιστημίου. Από την ίδια πηγή οπισθοδρομικών ιδεοληψιών προέρχονται οι ρυθμίσεις του νομοσχεδίου σας. Θέλετε να εγκαταστήσετε ένα πλαίσιο διοίκησης της εκπαίδευσης, που μας πάει δεκαετίες πίσω, σίγουρα πριν τη δεκαετία του 1980 και τις προοδευτικές μεταρρυθμίσεις, που καθιέρωσαν διαδικασίες συλλογικότητας για τη διοίκηση του σχολείου και καλλιέργησαν δημοκρατικό ήθος. Αποψιλώνετε από αρμοδιότητες τον σύλλογο διδασκόντων. Αποστεώνετε τα σχολικά συμβούλια, ενώ μιλάτε για αυτονομία σχολικών μονάδων. Φτιάχνετε μια καθετοποιημένη δημόσια υπηρεσία με αυταρχικό έλεγχο από ένα μονοπρόσωπο όργανο του διευθυντή και τα στελέχη εκπαίδευσης που θα είναι κομματικοί. Γι' αυτό ακριβώς καταργείτε τα περιφερειακά κέντρα εκπαιδευτικού σχεδιασμού, γιατί απλώς σας ενοχλούσαν τα μη μονοπρόσωπα όργανα, που μπορούσαν να λειτουργήσουν ως κοινότητα σύνθεσης γνώσεων και πεδίων για τη στήριξη του σχολείου. Μας γυρίζετε στις εποχές των επιθεωρητών και κάνετε τον εκπαιδευτικό εφαρμοστή διοικητικών εντολών. Πολλαπλασιάζετε στελέχη και συμβούλους, αλλά χωρίς αξιοκρατία και αντικειμενικότητα. Καθιερώνετε συμβούλια επιλογής χωρίς αιρετούς εκπροσώπους των εργαζομένων, απλώς με επιλογές του Υπουργού. Πρόκειται για κανονική αντιμεταρρύθμιση, που βάζει την κομματική σας ιεραρχία να καπελώνει τα σχολεία και προωθεί διευθυντές με υπερεξουσίες για ανεμπόδιστες πελατειακές συναλλαγές. Χωρίς καμμία πρόνοια για δομές επιμόρφωσης, η επιμόρφωση του εκπαιδευτικού ως αποτέλεσμα μιας τιμωρητικής αξιολόγησης γίνεται στιγματισμός. Θα θυμίζει μάλλον αναμόρφωση. Η αξιολόγηση χρειάζεται μια κουλτούρα συλλογικής αυτοβελτίωσης και ελέγχου, χρειάζεται να είναι βίωμα της εκπαιδευτικής κοινότητας και όχι επιβολή από τους ανθρώπους που διόρισε ο Υπουργός. Χωρίς επενδύσεις στην εκπαίδευση, χωρίς διεύρυνση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, θα συνεχίσετε μία πολιτική ταξική και ελιτίστικη με το δόγμα της ποιότητας για λίγους και τους πολλούς σε υποβαθμισμένα σχολεία και υποβαθμισμένο επαγγέλματα. Στο άτυπο μνημόνιο, που εφαρμόζετε συστηματικά και με ζήλο στο έργο της τρόικας, που αναλάβατε να συνεχίσετε από μόνοι σας ξέρουμε ότι θα αναβιώσουν όλοι οι αναχρονισμοί, που νομίζαμε ότι είχαμε αφήσει πίσω μας και θα παλέψετε να φτιάξετε μια κοινωνία που ο καθένας θα ξέρει τη θέση του, αρκεί να είναι κάτω από εσάς. Δυστυχώς για σας, όχι για πολύ ακόμα!
Κύριε Μπουρνούς, σας ευχαριστούμε για τον χρόνο. Συνεχίζουμε με τον κ. Βολουδάκη από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η λέξη «μεταρρύθμιση» τα τελευταία χρόνια στην πατρίδα μας, ενδεχομένως χρησιμοποιείται πιο συχνά απ' όσο πρέπει. Σε αυτό το νομοσχέδιο όμως, έχουμε ουσιαστική μεταρρύθμιση με όλη τη σημασία της λέξης. Λέω ότι είναι ουσιαστική, γιατί η παιδεία δεν είναι μόνο η διαχείριση τρεχουσών καταστάσεων, αλλά αφορά το μέλλον της πατρίδας. Πολλές από τις σημερινές παθογένειες της κοινωνίας μας, της πατρίδας μας έχουν τη ρίζα τους σε στρεβλές νομοθετήσεις της δεκαετίας του 1980. Σήμερα, λοιπόν, ερχόμαστε να διορθώσουμε πολλές από αυτές τις στρεβλώσεις με έναν τρόπο, που πιστεύω ότι θα δώσει τη δυνατότητα στα σημερινά Ελληνόπουλα να πάνε σε ένα καλύτερο σχολείο, σε ένα σχολείο που θα τους δίνει τη δυνατότητα να αξιοποιήσουν το μέγιστο του προσωπικού δυναμικού τους και να τους κάνει καλύτερους αυριανούς πολίτες. Όσον αφορά στο τι κάνει επιγραμματικά αυτό το νομοσχέδιο, θα ήθελα να πω πως, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν τρεις επικεφαλίδες. Πρώτον, αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και των στελεχών της εκπαίδευσης, δεύτερον, δημιουργία συνθηκών μιας αυτονομίας των σχολικών μονάδων και τρίτον, κάποιες αλλαγές - μεταρρυθμίσεις στην εκκλησιαστική εκπαίδευση. Αυτές είναι για εμένα οι τρεις επικεφαλίδες. Έρχομαι, λοιπόν, σε αυτό που θεωρώ ότι χρειάζεται τη συντομότερη δυνατή αναφορά, γιατί είναι το πιο αυτονόητο, δηλαδή στην αξιολόγηση. Δεν μπορεί αυτό που συμβαίνει παντού στην κοινωνία, παντού στη ζωή να μη συμβαίνει στα σχολειά. Όλοι και παντού αξιολογούμαστε. Δεν μπορεί αυτοί, στους οποίους αναθέτουμε τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας να μην αξιολογούνται. Ξέρετε, η αξιολόγηση είναι ένας όρος, ευρείας αποδοχής μεν, αλλά πάντα στην εφαρμογή του αρχίζουν τα «ναι μεν, αλλά…». Το κλασικότερο «ναι μεν, αλλά…» που θυμάμαι είναι ότι ναι, να έχουμε αξιολόγηση, αλλά να μην είναι τιμωρητική. Πράγματι, η αξιολόγηση, όπως περιγράφεται στο νομοσχέδιο αυτό, δεν είναι τιμωρητική. Ούτε θα χάσει κανείς τη δουλειά του ούτε θα μειωθεί ο μισθός του ούτε τίποτα τέτοιο. Όμως, όσοι τα λένε αυτά, στην πραγματικότητα έχουν στο μυαλό τους κάτι άλλο. Δεν έχουν στο μυαλό τους αξιολόγηση, αλλά μια διαδικασία, η οποία θα μοιράζει απλώς επιβραβεύσεις σε μια κατάσταση, στην οποία δεν θα ξεχωρίζει κανείς και τίποτα, γιατί όλα θα είναι μια ομοιόμορφη μάζα, που προκύπτει από μια λειτουργία του δημοσίου σαν ένα εργοστάσιο. Στην πραγματικότητα, αυτό είναι το μοντέλο της δεκαετίας του 1980. Τότε μάλλον βρήκε την ιδεολογική του έκφραση στη νομοθεσία και το υφιστάμεθα ακόμα. Μέσα στα «ναι μεν, αλλά…» υπάρχουν και διάφορες νομοθετικές ρυθμίσεις, που αποτελούν, κατά τη γνώμη μου, κοροϊδία του παρελθόντος, γιατί δεν μπορεί ούτε να αυτοαξιολογείται ο εκπαιδευτικός ούτε όμως και τα όργανα της αξιολόγησης να είναι αιρετά, ώστε να υπάρχει η συναλλαγή «ψήφισέ με, για να σε αξιολογήσω θετικά». Αυτά ήρθαν στο πανεπιστήμιο και στη δεκαετία του 1980, αυτά πληρώνουμε και σήμερα. Μην τα βάλουμε στα σχολεία, στην αξιολόγησή τους, ώστε αυτή να είναι πραγματική και καθαρή. Είναι περιττό να πω, όπως τόνισε και η Υπουργός, ότι μόνο σε άλλες τρεις χώρες στην Ευρώπη - επαναλαμβάνω στην Ευρώπη ως γεωγραφική ενότητα, όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση - δεν έχουν αξιολόγηση. Έρχομαι στην αυτονομία που εισάγετε για τη σχολική μονάδα. Σήμερα έχουμε ένα συγκεντρωτικό μοντέλο, όπου το Υπουργείο παίρνει τη συντριπτική πλειοψηφία των αποφάσεων. Το 80% των αποφάσεων στην Ελλάδα είναι του Υπουργείου, έναντι του 35% του μέσου όρου του ΟΟΣΑ, για να δούμε τι γίνεται και στον υπόλοιπο κόσμο. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε μια παιδεία βιομηχανικής ομοιομορφίας. Αυτό ενδεχομένως, να ήταν δικαιολογημένο σαν λύση ανάγκης τα πρώτα χρόνια συγκρότησης δημόσιας παιδείας. Επαναλαμβάνω: σαν λύση ανάγκης. Σήμερα, όμως, που υπάρχουν οι δυνατότητες του ελέγχου και της διάχυσης της πληροφορίας, που η τεχνολογία μάς το επιτρέπει, είναι αδιανόητο να επιμένουμε σε τέτοια μοντέλα μαζικής παραγωγής, της βιομηχανίας του «φορντισμού», θα έλεγα, με ομοιομορφία σε κάθε δομή. Διότι, ξέρετε, σε ό,τι έχει να κάνει με ανθρώπους, δεν μπορεί να υπάρχει η λογική «ένα μέγεθος για όλους», κατ' εξοχήν δε, όταν αναφερόμαστε σε παιδιά. Τι εννοούμε με την αυτονομία; Ότι θα μπορούν οι σχολικές μονάδες, ο διευθυντής, οι εκπαιδευτικοί να επιλέγουν κάποια βιβλία από ψηφιακές και άλλες βιβλιοθήκες, να έχουν τη δυνατότητα να αξιολογούν τους μαθητές με διαφορετικούς τρόπους, να μπορούν να δημιουργούν ομίλους, να μπορούν να συνεργάζονται με φορείς, προκειμένου το σχολείο να γίνει μια ζωντανή μονάδα στην κοινωνία, που θα δημιουργεί ολοκληρωμένες προσωπικότητες και όχι μηχανές, που θα αποστηθίζουν κείμενα. Κυρία Υπουργέ, εδώ θα ήθελα να επισημάνω ένα σημείο στο άρθρο 99, το οποίο πολύ σωστά φέρνετε και λέει ότι ο διευθυντής του σχολείου θα μπορεί να βρίσκει και δωρεές για το σχολείο. Αυτό είναι πολύ σωστό. Εδώ, όμως, κυρία Υπουργέ, πρέπει να προσέξουμε, γιατί υπάρχουν σχολεία, στα οποία δεν θα υπάρχει αυτή η δυνατότητα, ενώ σε κάποια άλλα σε προνομιούχες περιοχές αυτή η δυνατότητα θα είναι πολύ μεγαλύτερη. Εγώ δεν θα μπω στη λογική του ΣΥΡΙΖΑ, που λέει να τα ισοπεδώσουμε όλα, αλλά θα μπορούσε, για παράδειγμα, να προβλεφθεί ότι ένα ποσοστό, ένα 5% -10% των ποσών που προσελκύει κάθε σχολείο ως δωρεές, να πηγαίνει, για παράδειγμα, για τα δυσπρόσιτα ή για άλλα σχολεία σε προβληματικές περιοχές κ.λπ.. Πάμε τώρα στην εκκλησιαστική εκπαίδευση. Εδώ οφείλω να πω ότι έχω μια ένσταση. Ορθώς αναβαθμίζεται η εκκλησιαστική εκπαίδευση, ώστε οι υποψήφιοι κληρικοί να φοιτούν σε αναβαθμισμένες σχολές και να ανέβει το επίπεδο της παιδείας των κληρικών. Αυτό πολύ σωστά γίνεται. Όμως, κατά την άποψή μου, θα έπρεπε να υπάρχει η πρόνοια, οι καθηγητές, που θα διδάσκουν στις σχολές αυτές, τουλάχιστον στα θρησκευτικά και στα φιλολογικά μαθήματα, να είναι χριστιανοί ορθόδοξοι. Ξέρω ότι υπάρχει πρόνοια και ότι αντιμετωπίζετε το θέμα με τη διαδικασία των αποσπάσεων των καθηγητών, αλλά πιστεύω ότι θα πρέπει να υπάρχει ρητή αναφορά. Δεν μπορεί, σε ένα σχολείο που εκπαιδεύει κληρικούς να ζητήσει να διδάξει ως θεολόγος, για παράδειγμα, ένας άνθρωπος άλλου θρησκεύματος. Εδώ δεν βλέπω καμμία παραβίαση συνταγματικού δικαιώματος, γιατί είναι κάτι το αυτονόητο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, επιτρέψτε μου, σας παρακαλώ, να συνεχίσω για ένα λεπτό ακόμα. Είναι αυτονόητο, λοιπόν, ότι δεν μπορεί να είναι άλλου δόγματος αυτός που διδάσκει θρησκευτικά, για παράδειγμα, σε κληρικούς. Γιατί να θέλει να ασκήσει τέτοιου είδους δικαίωμα; Η συζήτηση του νομοσχεδίου αυτού σκιάστηκε πραγματικά, από τις αντιπολιτευτικές κορώνες για το ζήτημα της ελάχιστης βάσης εισαγωγής. Είναι το πνεύμα και η νοοτροπία που μας έρχονται από τη δεκαετία του 1980, που έλεγα και πριν. Προσωπικά, σε αυτά τα δύο χρόνια τουλάχιστον της θητείας αυτής της Βουλής, δεν έχω δει μεγαλύτερη πολιτική αθλιότητα από την προσπάθεια της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να ψηφοθηρήσει πάνω στην πίκρα των παιδιών που ενδεχομένως απέτυχαν στις εξετάσεις. Πάντα κάποια παιδιά αποτυγχάνουν στις εξετάσεις, πάντα υπάρχει και άλλη ευκαιρία, πάντα ένα σύστημα μπορεί να διορθώνεται και να βελτιώνεται, αλλά δεν μπορεί να είναι αντιπολιτευτική τακτική, πολιτικό σύνθημα το «όλοι στο πανεπιστήμιο». Το πανεπιστήμιο πρέπει να έχει κάποια κριτήρια. Η λογική να έχουμε σχολές με βάση εισαγωγής «3» και να βγάζουμε από εκεί ανθρώπους, που δεν θα ξέρουν τι να κάνουν μετά, αδικεί πρωτίστως αυτούς που είναι οικονομικά αδύναμοι, γιατί αυτοί καταλήγουν σε αυτές τις σχολές. Δεν είναι, λοιπόν, όπως το παρουσιάζετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης. Στην πραγματικότητα, δικαιοσύνη φέρνει το να είναι η δημόσια παιδεία τέτοιου επιπέδου, που να επιτρέπει σε όποιον φοιτά στις σχολές αυτές να έχει ένα πτυχίο, το οποίο σημαίνει κάτι είτε στον επαγγελματικό είτε στον ακαδημαϊκό χώρο. Σταματήστε να κόπτεστε για την εξίσωση προς τα κάτω. Δεν είναι αυτός ο δρόμος της προόδου.
Κύριε Βολουδάκη, έχετε φτάσει στα εννέα λεπτά.
Ζητώ συγγνώμη. Δέκα δεύτερα, κύριε Πρόεδρε. Έχοντας φοιτήσει από το 1985 έως το 1989 στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και θεωρώντας πιθανό - πρώτα ο Θεός - να σπουδάσουν και τα παιδιά μου στο ελληνικό πανεπιστήμιο, θα ήθελα το πανεπιστήμιο αυτό να είναι καλύτερο και με τον δρόμο που έχουμε πάρει θα είναι. Σας ευχαριστώ πολύ και συγγνώμη για την κατάχρηση του χρόνου.
Τον λόγο τώρα έχει η κ. Παπακώστα - Παλιούρα από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αλήθεια ότι για ακόμα μία φορά άλλα είχα προγραμματίσει να πω, αλλά είναι πραγματικά πολύ μεγάλη πρόκληση να προηγούνται συνάδελφοι, οι οποίοι να επιχειρηματολογούν, κατά την άποψή μου με ακραία επιχειρήματα και αυτά να μένουν αναπάντητα. Θα ήθελα μόνο ξεκινώντας να πω ότι η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση αποτελεί ενδεχομένως την πιο χιλιοειπωμένη, την πιο εύχρηστη έκφραση σε κάθε κομματική και προεκλογική ατζέντα. Γιατί άραγε; Έχουμε αναρωτηθεί γι' αυτό; Μήπως επειδή η εκπαίδευση αποτελεί τον βασικότερο πυλώνα στην ανέλιξη και την πρόοδο μιας κοινωνίας και μιας χώρας εν γένει ή μήπως επειδή στη χώρα μας όλα αλλάζουν και εν τέλει όλα τα ίδια μένουν; Θα ήθελα να ξεκινήσω με την τοποθέτηση του κ. Βαρουφάκη, ο οποίος καταφέρθηκε με ακραίες εκφράσεις κατά της Υπουργού μας, αλλά και των συναδέλφων της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας. Είπε μάλιστα, την έκφραση ότι «είναι κρίμα που έχουμε την κ. Κεραμέως Υπουργό Παιδείας». Θα ήθελα, λοιπόν, από αυτό το Βήμα να του πω τα εξής: Κρίμα είναι, κύριε Βαρουφάκη, που είχαμε εσάς Υπουργό Οικονομικών και κατά τη διάρκεια της θητείας σας καταχρεώσατε τη χώρα μας επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στο πρώτο εξάμηνο με 100 δισεκατομμύρια. Αυτό είναι κρίμα. Όση ώρα μιλούσατε κοιτούσα το βιογραφικό σας και είδα ότι σπουδάσατε στο Πανεπιστήμιο του Έσεξ και του Μπέρμιγχαμ στην Αγγλία και σε ένα ιδιωτικό σχολείο, τη Σχολή Μωραΐτη, στην Ελλάδα, όταν από τους εκατόν πενήντα οκτώ Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας οι περισσότεροι σπουδάσαμε σε δημόσια πανεπιστήμια. Δεν σας επιτρέπουμε, λοιπόν, να ερχόσαστε εδώ και να μας κουνάτε το χέρι, ωσάν να γνωρίζετε εσείς τα της δημόσιας εκπαίδευσης παραπάνω από εμάς. Επειδή μας είπατε ούτε λίγο ούτε πολύ και αντιδημοκράτες και ότι χειριζόμαστε αντιδημοκρατικές και καθεστωτικές μεθόδους στο Υπουργείο Παιδείας, κοιτάξτε λίγο την Κοινοβουλευτική σας Ομάδα και τη Βουλευτή σας που παραιτήθηκε προ ολίγων ημερών, κατηγορώντας σας για αντιδημοκρατικές και αυταρχικές συμπεριφορές. Αυτά όσον αφορά το ΜέΡΑ25. Όσον αφορά τώρα το ΚΚΕ, την κ. Παπαρήγα, τον κ. Παφίλη, που δεν είναι παρών, και τους συναδέλφους της ευρύτερης Αριστεράς γενικότερα, να πω τα εξής: Είπε η κ. Παπαρήγα ότι η δήλωση του Πρωθυπουργού μας χθες ότι θα πρέπει η δημόσια εκπαίδευση να συνδεθεί επιτέλους με την αγορά εργασίας είναι ένας βαθύτατος κυνισμός. Θα ήθελα, λοιπόν, να δώσω μια απάντηση επίσης από αυτό το Βήμα. Το να προσπαθεί μία κυβέρνηση να συνδέσει τη δημόσια εκπαίδευση και την εκπαίδευση εν γένει με την αγορά εργασίας δεν είναι με κυνισμός, είναι ρεαλισμός, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Είναι ρεαλισμός και είναι απαίτηση χρόνια τώρα, της ίδιας της κοινωνίας, γεγονός το οποίο προφανώς αδυνατείτε να αντιληφθείτε, γιατί περιχαρακωμένοι δεκαετίες τώρα μέσα στις ιδεοληψίες σας το μόνο, το οποίο σας ενδιαφέρει είναι να περιχαρακώνετε το κομματικό σας ακροατήριο σε στείρες εκφράσεις και παρωχημένο λεξιλόγιο. Κουραστήκαμε από μικρά παιδιά μέχρι και σήμερα να ακούμε για ταξικό κράτος, για καπιταλισμό, για εχθρικό κράτος, για εργοδότες - κτήνη και για εργαζόμενους που πάντοτε είναι τα θύματα, των οποίων εσείς αυτοαποκαλείστε υπερασπιστές και εμείς είμαστε οι εκδικητές τους. Είπε η κ. Παπαρήγα ότι ακόμα κι αν καταργούσαμε τις πανελλήνιες εξετάσεις, η δημόσια εκπαίδευση, το δημόσιο σχολείο πάλι θα παρέμενε βαθιά ταξικό. Θα ήθελα ένα επιχείρημα κάποια στιγμή πάνω σε αυτό το κομμάτι, για να το καταλάβουμε, διότι στα δικά μου τα αυτιά αυτό ακούγεται ως μια τεράστια αντίφαση, ως μια τεράστια υποκρισία. Βαθιά ταξικό το δημόσιο σχολείο, που όταν θεσπίσαμε με τα πειραματικά και τα πρότυπα σχολεία, τα οποία διπλασιάσαμε φέτος, αναφανδόν το ΚΚΕ και η ευρύτερη Αριστερά ήταν αντίθετοι; Γιατί; Γιατί προσπαθήσαμε και προσπαθούμε να δημιουργήσουμε αναβαθμισμένη δημόσια εκπαίδευση και να δώσουμε στα παιδιά μας επιλογές; Είναι ταξικό το δημόσιο πειραματικό και πρότυπο σχολείο, το οποίο θα μπορεί να δίνει όπως είπα αναβαθμισμένη εκπαίδευση μέσα από εργαλεία, μεθόδους και ποιότητα εκπαιδευτικών που δυστυχώς δεν υπάρχει σήμερα στη γενικότερη δημόσια εκπαίδευση; Είπατε ότι πρέπει να γίνουν μελέτες, κάποιες έρευνες. Το είπε και ο κ. Γιαννούλης. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Θα προλάβω. Μην ανησυχείτε. Θα περιορίσω τον λόγο μου. Το πρόβλημα είναι όταν υπάρχει κείμενο, όταν μιλώ από συντεταγμένο κείμενο. Άλλωστε ο Πρόεδρος θα δείξει μια ανοχή γιατί όλοι οι συνάδελφοί μου είχαν μια ανοχή στον χρόνο τους.
Μα γιατί; Δεν υπάρχει λόγος.
Είπατε ότι πρέπει να γίνουν έρευνες κάποια στιγμή - το είπαν και συνάδελφοι από τον ΣΥΡΙΖΑ και από το KKE - για να δούμε αυτοί οι φοιτητές, οι απόφοιτοι τελικά από ποια κοινωνικά στρώματα προέρχονται. Προσέξτε όμως, γιατί αν την κάνουμε ποτέ αυτήν την έρευνα μπορεί να εκτεθείτε ανεπανόρθωτα. Το είπα, κύριε Φίλη, και σε εσάς στο προηγούμενο νομοσχέδιο, ότι είστε κατά της ιδιωτικής εκπαίδευσης, αλλά ο Πρόεδρός σας στέλνει τα παιδιά του σε ιδιωτικό σχολείο. Η κ. Παπαρήγα - για να ακούγονται κι αυτά κάποια στιγμή - είναι κατά της δημόσιας εκπαίδευσης, αλλά έστειλε την κόρη της σε ιδιωτικό σχολείο και εμείς που είμαστε δεξιοί στέλνουμε τα παιδιά μας σε δημόσιο σχολείο, σε δημόσια πανεπιστήμια. Αν αυτό δεν είναι μια βαθιά υποκρισία, αν αυτό δεν είναι βαθιά ψευδές και όπως είπα, σε προηγούμενη ομιλία μου χτύπημα άκρατου λαϊκισμού στην πλάτη της ίδιας της κοινωνίας, τότε τι είναι; Μας αποκάλεσε ο κ. Φίλης άθλιους. Όχι, κύριε Φίλη, δεν είμαστε άθλιοι εμείς. Άθλιοι είστε εσείς, οι οποίοι έχετε μάθει να χαϊδεύετε αυτιά, χρόνια τώρα. Ο Πρωθυπουργός μας χθες είχε το πολιτικό σθένος να πει ότι ενώ ξέρουμε ότι η ελάχιστη βάση εισαγωγής μάς προκαλεί πολιτικό κόστος, εμείς θα το αναλάβουμε. Γιατί; Γιατί κάποια στιγμή σε αυτήν τη χώρα θα πρέπει να παίρνονται δύσκολες αποφάσεις προκειμένου επιτέλους, να την απαγκιστρώσουμε από τις ιδεοληψίες και γιατί η χώρα αυτή έχει δυνάμεις πίσω της που θέλουν να προοδεύσουν και να την κάνουν να φύγει μπροστά και όχι να την κρατάνε απαγκιστρωμένη δεκαετίες τώρα πίσω. Γιατί εσείς μπορεί να νομίζετε ότι όλα είναι για όλους, όλοι στα πανεπιστήμια. Είπε κι ο πρώην πρωθυπουργός κ. Τσίπρας ότι η ίδια η Παιδεία είναι αυταξία.
Δεν είναι;
Ναι, βεβαίως είναι. Αλλά δεν είναι όλοι το ίδιο και δεν προσπαθούν και όλοι το ίδιο. Γιατί υπάρχουν παιδιά, τα οποία «ματώνουν» για να μπούνε στο πανεπιστήμιο και τους αξίζουν τα καλύτερα και υπάρχουν παιδιά που τους έχουν μάθει να έχουν μόνο δικαιώματα, να μην έχουν καμμία υποχρέωση και να τα θεωρούν όλα δεδομένα και ότι είναι υποχρέωση του κράτους. Σε εσάς κύριε συνάδελφε, που μου κάνετε αυτήν τη χειρονομία, σας την επιστρέφω και να είστε πολύ πιο προσεκτικός όταν απευθύνεστε σε Βουλευτή γενικότερα. Γιατί δεν είμαστε όλοι το ίδιο και δεν γνωριζόμαστε κι από χθες. Θα σας παρακαλούσα, λοιπόν, να είστε ιδιαιτέρως προσεκτικός, γιατί ο κόσμος, η κοινωνία ξύπνησε και καμμιά φορά αυτό που λέμε ότι «κάποιοι φτύνουν κάποιους, αλλά εκείνοι νομίζουν ότι βρέχει» να το έχετε βαθιά υπόψη σας.
Παρακαλώ κλείστε.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με το εξής. Είμαστε αποφασισμένοι να μεταρρυθμίσουμε τον δημόσιο τομέα, διότι γι' αυτό μας ψήφισε ο ελληνικός λαός και αυτό πράττουμε, από την πρώτη μέρα της εκλογής μας, γιατί, όπως είπε ο Πλούταρχος, αυτό το οποίο μας ενδιαφέρει εμάς είναι να ανάψουμε φωτιές στον νου των παιδιών μας και όχι απλά να τα θεωρούμε δοχεία γνώσεων. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι, να είστε πιο συνεπείς με τον χρόνο. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Πέρκα από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Πρόεδρε, μετά την ομιλία που μόλις ακούσαμε, δεν μπορώ παρά να κάνω και μερικά σχόλια. Κατ' αρχήν, το παράδειγμα του ποιος στέλνει τα παιδιά του σε ιδιωτικά σχολεία όταν δεν υπάρχουν τα αντίστοιχα δημόσια θα πρέπει να σας βάλει σε μία σκέψη. Όσο για τα 100 δις. που αναφέρατε, γιατί τόση τσιγκουνιά; Πείτε 200 ή 300. Δεν μετριέται πουθενά, πετάτε νούμερα. Εμείς δείχνουμε κατανόηση. Οι άνθρωποι που δεν έχουν προσαρμοστεί καλά στην κοινωνία, δεν ξέρουν πώς βιοπορίζεται, πώς διασκεδάζει, πώς λειτουργεί, πώς ερωτεύεται το μεγαλύτερο κομμάτι του λαού μας, είναι δυστυχείς. Είναι αυτοί οι άνθρωποι που νομίζουν ότι δεν γεννιόμαστε όλοι ίσοι. Όπως και να το πεις, είναι μια μορφής αναπηρία κι αυτό. ‘Όσο κι αν προσπαθείτε αυτό να το κρύψετε γίνονται λεκτικές αστοχίες και φανερώνεται. «Ο υδραυλικός από το Περιστέρι», «η ισότητα είναι ουτοπία», «ας πάει στα ΙΕΚ», αυτά λέγονται και αν δεν είχαμε και γραπτές ομιλίες θα ακούγαμε και άλλα μαργαριτάρια. Γιατί αυτή η Κυβέρνηση δεν έχει «αρίστους», έχει όμως «πρίγκιπες» και «πριγκίπισσες». Έτσι εξηγείται το πώς σκέφτονται και το πώς νομοθετούν. Προφανώς, δεν έχουν πάει κάποιοι από εσάς, κυρία Υπουργέ, σε δημόσιο σχολείο, για δημόσιο πανεπιστήμιο ούτε λόγος. Οι πρίγκιπες δεν δίνουν πανελλήνιες. Έχουν να απαντήσουν μόνο σε ένα ερώτημα: «τι θες να γίνεις, παιδί μου, όταν μεγαλώσεις;». Απαντούν: «πρωθυπουργός, υπουργός, εισοδηματίας» και τα λοιπά. Είχαμε γνωρίσει τέτοιους γόνους από αφρικανικές χώρες στο Πολυτεχνείο. Σπούδαζε ο άλλος ηλεκτρολόγος μηχανικός, γιατί έπρεπε να πάει να αναλάβει το Υπουργείο Ενέργειας. Γιατί τα λέω όλα αυτά; Πρώτα και κύρια, για να καταλάβουμε πώς γίνεται μία Υπουργός, που ξέρει τι γίνεται στην Ευρώπη, για παράδειγμα ποιες είναι οι τάσεις, να εισάγει τόσο αναχρονιστικές διατάξεις. Γιατί το νομοσχέδιο που συζητάμε ούτε την εκπαίδευση αναβαθμίζει ούτε ενδυναμώνει το έργο των εκπαιδευτικών. Τι κάνει; Ελέγχει, επιτηρεί με το αναχρονιστικό βλέμμα του ελεγκτή, δίνει υπερεξουσίες στους διευθυντές και μας παραπέμπει στο σχολείο του 20ού αιώνα. Καμμία σχέση με αυτό που οι σύγχρονες κοινωνίες έχουν καταφέρει ως σχολείο της ολόπλευρης ανάπτυξης, της ανακάλυψης, της συνεργατικότητας, της παιδοκεντρικής προσέγγισης. Δυστυχώς, με διατάξεις που ενισχύουν την τιμωρητική αξιολόγηση ικανοποιείται ο στόχος της Κυβέρνησης, που είναι η καταστολή κάθε διαφορετικής φωνής και αντίληψης στους θεσμούς της εκπαίδευσης και δεν προωθείται βέβαια, καμμία πολιτική προόδου για τη δημιουργία ενός σύγχρονου σχολείου. Οτιδήποτε περιορίζει την ελεύθερη κριτική σκέψη είναι επιλέξιμο, αφού κυνικά έχει ειπωθεί ότι αυτό αποτρέπει από διάφορους κινδύνους. Πράγματι, είναι επικίνδυνο οι πολίτες να μπορούν να διακρίνουν τον λαϊκισμό και την προπαγάνδα από τη σοβαρή πολιτική πρόταση, είναι επικίνδυνο για εσάς. Έτσι καταργούμε και τις κοινωνικές επιστήμες και τα καλλιτεχνικά. Η Ιστορία και τα φιλολογικά μαθήματα προς το παρόν την έχουν γλιτώσει. Θέλουμε να σας ενημερώσουμε, κυρία Υπουργέ, ότι η παιδεία στην αρχαία ελληνική σήμαινε ό,τι περίπου σημαίνει σήμερα η κουλτούρα, δηλαδή γενικότερη πνευματική και ψυχική καλλιέργεια και πολιτισμό. Ενδύεστε τον συντηρητισμό, τη θρησκοληψία, τον εθνικισμό και με το «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» μας γυρίζετε ολοταχώς στις χειρότερες στιγμές του προηγούμενου αιώνα. Μια εξήγηση υπάρχει για όλα αυτά: δεν κατανοείτε και δεν αγαπάτε ούτε τη χώρα ούτε τον λαό. Μας λέτε, με λίγα λόγια, ότι δεν είμαστε όλοι ίσοι, υπάρχουν οι Λουδοβίκοι και οι αυλικοί τους, υπάρχει και ο λαός από την άλλη μεριά. Αυτή την αντιδημοκρατική ισορροπία τη διαταράσσει διαχρονικά μια κατάσταση, όπου τι γινόταν; Ένα παιδί από φτωχή οικογένεια μπορούσε να προσπαθήσει και να γίνει γιατρός, μηχανικός, όσο και αν ήταν άνιση και ακριβή αυτή η προσπάθεια. Παρ' όλα αυτά, πάλι κάποια παιδιά τα καταφέρνανε και με τη βάση του «10». Έλα όμως, που τα παιδιά που πληρώνανε στα κολλέγια δεν είχαν ισότιμα πτυχία. Λύθηκε κι αυτό από την κυρία Υπουργό, με νυχτερινή τροπολογία έγιναν ισότιμα τα κολλέγια με τα ελληνικά πανεπιστήμια, καμμία διάκριση. Αγαπητοί συνάδελφοι, όσο δεν απαντάται το ερώτημα «πώς γίνεται οι μαθητές που κόβονται από τα ΑΕΙ να μπορούν να φοιτήσουν στα κολλέγια και να γίνουν ό,τι θέλουν» δεν υπάρχει λόγος για τέτοια συζήτηση. Δεν το απάντησε κανείς. Πολυλογείτε όλοι, κι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός. Το ερώτημα αυτό όμως δεν απαντήθηκε, παραμένει στην Αίθουσα. Το σχέδιο νόμου σας, λοιπόν, συναρτάται και θυμίζει το θατσερικό σχέδιο της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών και την αυτονομία των σχολικών μονάδων, μια πολιτική, που τότε οδήγησε στη διόγκωση των εκπαιδευτικών και κοινωνικών ανισοτήτων, βεβαίως σε βάρος των μαθητών των χαμηλότερων οικονομικών στρωμάτων. Είναι διακριτό πλέον ότι το σχέδιό σας είναι μια αντιδραστική τομή, που αφορά στη λειτουργία, το περιεχόμενο της δημόσιας εκπαίδευσης, βάλλει κατά της παιδαγωγικής της υπόστασης και επιχειρεί να αδικήσει και να ανακόψει την όποια προοδευτική εξέλιξη της κοινωνίας, διαμορφώνοντας ένα σχολείο αυταρχικό, κομματικό, ταξικό. Εμείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για ένα προοδευτικό σχολείο της συμπερίληψης, που θα προωθεί τη συνεργατικότητα και θα ενισχύει την πολυφωνία. Διεκδικούμε βεβαίως και λεφτά από το Ταμείο Δίκαιης Ανάκαμψης για την αναμόρφωση των αναλυτικών προγραμμάτων, ώστε να παραπέμπουν στην Κοινωνία της Πληροφορίας του εικοστού πρώτου αιώνα, με τον εργαστηριακό εξοπλισμό, την προώθηση της έρευνας και της καινοτομίας. Το όραμά μας για τη δημόσια παιδεία σηματοδοτεί και παραπέμπει στην πρόοδο, στοχεύει στην ενίσχυση του αξιοκρατικού συστήματος διοίκησης της εκπαίδευσης, σε εξεταστικό σύστημα με ελεύθερη πρόσβαση σε σημαντικό αριθμό τμημάτων, στην επαναφορά της έρευνας στο Υπουργείο Παιδείας, στην ενδυνάμωση του απολυτηρίου του λυκείου και της ολιστικής εκπαίδευσης αντί του εξεταστικού συστήματος, που εξοντώνει τα μαθητικά μυαλά και οδηγεί στην απογοήτευση, και βεβαίως, στην ενίσχυση των ΕΠΑΛ, της μαθητείας, των διετών προγραμμάτων στα ΑΕΙ και στην αξιοποίηση συγκριτικών πλεονεκτημάτων της περιφέρειας, συνέργειες της τοπικής κοινωνίας με τα οικεία πανεπιστήμια. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, η Φλώρινα και η δυτική Μακεδονία εδώ και δύο χρόνια, βλέπει να ξηλώνεται ο ακαδημαϊκός της χάρτης και ζει την περίοδο της απολιγνιτοποίησης. Πόσο δύσκολο είναι να στηρίξετε τη φλόγα του πολιτισμού, της κινηματογραφικής παράδοσης του Θόδωρου Αγγελόπουλου και ακυρώσατε την ίδρυση του Τμήματος Κινηματογράφου της Σχολής Καλών Τεχνών; Πώς ενισχύετε το πανεπιστήμιο, τη Γεωπονική Σχολή της Φλώρινας της πιπεριάς, των φασολιών και του κρασιού, μη ιδρύοντας και αυτό το τμήμα; Έχουμε απολιγνιτοποίηση κι εδώ υποτίθεται ότι η οποιαδήποτε ανάκαμψη είναι αποτέλεσμα ακαδημαϊκών ερευνών και συνέργειας. Βεβαίως, πώς θα ενισχύσετε την τεχνική και επαγγελματική κατάρτιση των νέων της περιοχής καταργώντας τα διετή προγράμματα εξειδίκευσης των ΕΠΑΛ αργυροχρυσοχοΐας, αμπελουργίας, οινολογίας στη Φλώρινα του κρασιού; Αδικείτε μια περιοχή, που αγκαλιάζει με θέρμη την επιστήμη, τις τέχνες και τον πολιτισμό και επιμένετε να την έχετε ξεγραμμένη και απομονωμένη. Η Φλώρινα έχει Παιδαγωγική Ακαδημία ογδόντα χρόνια και το Πανεπιστήμιο της Δυτικής Μακεδονίας είναι σταθμός της διάδοσης της γνώσης στα Δυτικά Βαλκάνια και το μέσο ανάκαμψης και ανάπτυξης της καινοτομίας στο πλαίσιο της μεταλιγνιτικής εποχής. Συνεχώς το υποτιμάτε, αλλά αυτό έπρεπε να περιμένουμε από μια Κυβέρνηση, όταν στους επιστήμονες δίνει το «σκοιλ ελικικού», καταργεί τα προγράμματα για τους νέους επιστήμονες, διαβάζει όπως θέλει τα διαγράμματα, καταργεί μηχανισμούς ελέγχου, λοιδορεί τα πανεπιστήμια, κάνει χατίρια στους ιδιοκτήτες ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων, διορίζει διοικητές χωρίς πτυχίο, καταργεί ως προαπαιτούμενο το πτυχίο για πρόσληψη λογής συμβούλων και βεβαίως, ακαδημαϊκά μέλη της Κυβέρνησης χωρίς αιδώ εισηγούνται αντιεπιστημονικές διατάξεις σε όλα σχεδόν τα νομοσχέδια.
Παρακαλώ, κυρία συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Αυτή, όμως, η υποτίμηση της γλώσσας και των ακαδημαϊκών προσόντων συνδέονται απολύτως με μια ανάπηρη δημοκρατία, που εγκαθιδρύεται ταχύτατα με την ευκαιρία της πανδημίας. Κυρία Κεραμέως, ως εδώ ο αναχρονισμός και ο σκοταδισμός σας. Θα σας απαντήσει ο ελληνικός λαός.
Ευχαριστούμε πάρα πολύ. Θα συνεχίσουμε τώρα με τον κ. Παναγή Καππάτο από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χωρίς ίχνος υπερβολής ή ανακρίβειας, μπορούμε να πούμε πως το σημερινό νομοσχέδιο για την αναβάθμιση του σχολείου και την ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών είναι ένα εμβληματικό νομοσχέδιο. Είναι εμβληματικό, γιατί εισάγει διατάξεις και ρυθμίσεις που θέτουν στο επίκεντρο τις πραγματικές ανάγκες της εκπαίδευσης, αλλά και τις ελπίδες των στελεχών που την υπηρετούν. Είναι, επίσης, εμβληματικό, γιατί συζητείται σε ένα πλαίσιο τέτοιο, όπου οι μνήμες, οι εμπειρίες και τα αποτελέσματα που η απαξίωση του σχολείου από την κυβερνητική πλειοψηφία των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μας κληροδότησαν. Αν, λοιπόν, θέλαμε να σκιαγραφήσουμε τις κατευθύνσεις στο πλαίσιο των οποίων το παρόν σχέδιο νόμου κινείται, εκείνες αφορούν στην ποιότητα, την αξιολόγηση και την αποτελεσματικότητα του αγαθού που καλείται «εκπαίδευση». Ποιότητα στην εκπαίδευση σημαίνει μαθητές που αξιοποιούν τον σχολικό χρόνο πιο αποτελεσματικά και κυρίως, με τρόπο χρήσιμο, που η μάθηση ως διαδικασία και ως αποτέλεσμα αξιοποιεί όλα εκείνα τα εργαλεία που θέτουν τον μαθητή στο επίκεντρο της παιδευτικής διαδικασίας. Ποιότητα, επίσης, σημαίνει εκπαιδευτικός που αναπτύσσει δεξιότητες και μεταδίδει το ιδιαίτερο κεφάλαιο που κατέχει ως δάσκαλος και μέντορας στη βάση των δεξιοτήτων και των ευκαιριών που το δημόσιο σχολείο πρέπει να του επιτρέψει να αναπτύξει. Χαρακτηριστική περίπτωση του αιτήματος αυτού για ποιότητα αποτελεί το υπ' αριθμόν 6 άρθρο του σχεδίου νόμου. Εκεί προβλέπεται η σύσταση της θέσης του περιφερειακού επόπτη ποιότητας της εκπαίδευσης. Μεταξύ των αρμοδιοτήτων του, συγκαταλέγεται τόσο η μέριμνα για την εφαρμογή της εκπαιδευτικής πολιτικής για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση όσο και η οργάνωση προγραμμάτων σε επίπεδο περιφερειακής διεύθυνσης. Αξιολόγηση, ακολούθως, σημαίνει διαπίστωση των αδυναμιών και βελτίωσή τους προς όφελος του μαθητή, του δασκάλου και του εκπαιδευτικού συστήματος, βελτίωση που δεν έχει στόχο την τιμωρία, αλλά την ευκαιρία τα στελέχη της εκπαίδευσής μας να γίνουν καλύτεροι και οι μαθητές να αποκομίσουν πολλαπλό όφελος από τη βελτίωση αυτή. Αξιολόγηση σημαίνει και επιβράβευση του ικανού, του καινοτόμου και εκείνου που αναλαμβάνει πρωτοβουλίες στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής διαδικασίας συνολικά. Εδώ αξίζει η αναφορά στο άρθρο 56 του σχεδίου νόμου. Αναλυτικότερα, η αξιολόγηση των στελεχών της εκπαίδευσης και των λοιπών εκπαιδευτικών, των μελών ειδικού εκπαιδευτικού προσωπικού και ειδικού βοηθητικού προσωπικού αναδεικνύεται σε κεντρική επιλογή, μια επιλογή που ως προϋπόθεση φέρει τη διαρκή βελτίωση και τον συστηματικό έλεγχο του προσωπικού, που έχει την ευθύνη για την ποιότητα της δημόσιας εκπαίδευσης. Όμως και με το άρθρο 104 προβλέπεται μια νέα μέθοδος αξιολόγησης του εκπαιδευτικού συστήματος με τη διενέργεια κάθε σχολικό έτος σε εθνικό επίπεδο εξετάσεων διαγνωστικού χαρακτήρα. Οι δύο διαστάσεις που ανέφερα, δηλαδή η ποιότητα και η αξιολόγηση, οδηγούν νομοτελειακά στην τρίτη εξίσου σημαντική παράμετρο, που αφορά στην αποτελεσματικότητα, μια αποτελεσματικότητα, που τόσο η βελτίωση των δεικτών ποιότητας όσο και η διαδικασία της αξιολόγησης μπορούν να επιταχύνουν. Εδώ, όμως, ισχύει το επιχείρημα που θέλει και τις δύο πλευρές να συμβάλλουν στην προώθηση του αιτήματος αυτού για αποτελεσματικότητα της εκπαιδευτικής κοινότητας, που εργάζεται προς την κατεύθυνση αυτή, αλλά και της πολιτείας, που παρέχει τα θεσμικά περιθώρια της ανεξαρτησίας, που θα απελευθερώσει τις δυνάμεις, τις προτάσεις και τη θέληση της δημόσιας εκπαίδευσης να λειτουργήσει αποτελεσματικότερα. Ένα τελευταίο σημείο του σχεδίου νόμου, που θέλω να αναδείξω αφορά στη δυνατότητα επιλογής διδακτικού βιβλίου. Συγκεκριμένα, με το άρθρο 85 καθιερώνεται η δυνατότητα αυτή σε κάθε μάθημα που διδάσκεται στις σχολικές μονάδες της δημόσιας ή ιδιωτικής πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η επιλογή των διδακτικών βιβλίων, που χρησιμοποιούνται από τη σχολική μονάδα πραγματοποιείται από τους εκπαιδευτικούς, που διδάσκουν τα αντίστοιχα μαθήματα και γίνεται μεταξύ των διδακτικών βιβλίων, που έχουν ενταχθεί στο Μητρώο Διδακτικών Βιβλίων. Την ίδια στιγμή, οι εκπαιδευτικοί δύνανται να χρησιμοποιούν, παράλληλα με το διδακτικό βιβλίο, που έχει επιλεγεί και διανεμηθεί στη σχολική τους μονάδα, το σύνολο των διδακτικών βιβλίων του αντίστοιχου μαθήματος σε ψηφιακή μορφή και των ψηφιακών αντικειμένων, που έχουν αναρτηθεί και είναι διαθέσιμα στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Διδακτικών Βιβλίων. Η δυνατότητα επιλογής, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διδακτικού βιβλίου είναι ένα γενναίο βήμα στην απαραίτητη ανάγκη για αυτονομία του σχολείου και ελευθερία των επιλογών στη δημόσια εκπαίδευση. Χωρίς να απορρίπτεται η πρωτοκαθεδρία της οργανωμένης πολιτείας στη χάραξη της πολιτικής στον τομέα της παιδείας, είναι σημαντικό οι εκπαιδευτικές μονάδες να αποκτούν το δικαίωμα και την ευκαιρία να αναπτύξουν μεμονωμένες στρατηγικές σχετικές με τις ιδιαιτερότητες των τοπικών κοινωνιών και τις δυνατότητες των σχολικών μονάδων. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώνω την εισήγησή μου με ένα αίτημα, που αφορά στην τοπική μας κοινωνία και συνολικά τα Ιόνια Νησιά. Στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1007 και ειδικό αριθμό 72 προβλέπεται η παροχή στεγαστικού επιδόματος σε προπτυχιακούς φοιτητές Πανεπιστημίων Θράκης, Αιγαίου και δυτικής Μακεδονίας. Όπως ήδη γνωρίζετε, με κοινή μας επιστολή, οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας στην Κεφαλονιά, την Ιθάκη, την Κέρκυρα, τη Λευκάδα και τη Ζάκυνθο σας ζητούμε να ενταχθεί και το Ιόνιο Πανεπιστήμιο στην εν λόγω στρατηγική. Καταθέτω στα Πρακτικά την επιστολή μας αυτή. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Παναγής Καππάτος καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα επιστολή, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ως ίδρυμα πολυνησιωτικού χαρακτήρα, στο δυτικότερο άκρο της χώρας, εισάγει πολυπλοκότητα στην ίδια τη λειτουργία του, αλλά και τη διαδικασία εγκατάστασης των φοιτητών. Για το ίδιο ζήτημα ο Πρύτανης του Ιονίου Πανεπιστημίου σάς έχει και μας έχει αποστείλει αντίστοιχο αίτημα. Καταθέτω στα Πρακτικά το σχετικό έγγραφο. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Παναγής Καππάτος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τι λέει, επί της ουσίας, ο κύριος Πρύτανης; Επιβεβαιώνει το δικό μας επιχείρημα περί πολυνησιωτικότητας, εισάγοντας παράλληλα το αίτημα για ισότιμη μεταχείριση των φοιτητών και των δύο νησιωτικών ιδρυμάτων της χώρας. Εδώ θα ήθελα να προσθέσω το εξής, ότι για τα Πανεπιστήμια Αιγαίου και Θράκης καταλαβαίνουμε ότι είναι εθνικό θέμα και δεν υπάρχει καμμία αντίρρηση. Για οποιοδήποτε άλλο πανεπιστήμιο, όμως, όποιοι λόγοι και να είναι για τα πανεπιστήμια αυτά, οι ίδιοι λόγοι ακριβώς ισχύουν και μάλιστα, για ένα πανεπιστήμιο στο δυτικό άκρο της Ελλάδας, το οποίο είναι ένα νησιωτικό μέρος. Θα ήθελα να πω στο σημείο αυτό ότι τα κριτήρια τα οποία δίνονται, που είναι οικονομικά, στα υπόλοιπα πανεπιστήμια… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ, αν μου επιτρέπετε. Ως προς το οικονομικό κριτήριο, δεν είμαι και ιδιαίτερα σύμφωνος. Θα μπορούσαν να υπάρχουν άλλα κριτήρια να ενισχύσουμε αυτά τα πανεπιστήμια, όπως της στήριξής τους με ίδρυση νέων τμημάτων και με την καλύτερη λειτουργία των πανεπιστημίων αυτών Το οικονομικό κριτήριο φτάνει στο σημείο, αν θέλετε, του αθέμιτου ανταγωνισμού ως προς τα υπόλοιπα πανεπιστήμια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν από έξι μήνες ακριβώς, ψηφίσαμε σε αυτήν εδώ την Αίθουσα την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στο Ιόνιο στα δώδεκα ναυτικά μίλια. Στη σχετική συζήτηση που προηγήθηκε αναδείχθηκε η θέση του Ιονίου ως κομβική για τη γεωοικονομική και γεωπολιτική εθνική μας στρατηγική. Αναφερθήκαμε και στην ιστορικότητα της ψηφοφορίας ως προς την πρώτη επέκταση του εθνικού μας χώρου από το έτος 1947. Με το κοινό μας αίτημα, των συναδέλφων μου Βουλευτών Ιονίων Νήσων, να ενταχθεί στη σχετική τροπολογία και το Ιόνιο Πανεπιστήμιο επιβεβαιώνουμε αυτή μας τη διαπίστωση, ότι η παρουσία του Ιονίου Πανεπιστημίου στην εθνική μας στρατηγική της Ελλάδας για την εκπαίδευση και την ανάπτυξη, όχι μόνο δικαιολογείται, αλλά επιβάλλεται. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Έχει ζητήσει τον λόγο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ 25 για μερικά δευτερόλεπτα.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Πριν από λίγα λεπτά, κύριε Πρόεδρε, η κ Παπακώστα - Παλιούρα επανέλαβε τη γνωστή συκοφαντία, ότι δήθεν ο κ. Βαρουφάκης κατάφερε να κοστίσει στο ελληνικό δημόσιο σε μόλις έξι μήνες 100 δισεκατομμύρια ευρώ. Της απαντώ αυτό που απαντάμε παγίως: Όποιος θέλει την αλήθεια και συντάσσεται μαζί μας, εξεταστική των πραγμάτων επιτροπή για όλα τα μνημόνια τώρα ή αλλιώς να σιωπήσουν για πάντα. Συμπληρώνω ότι ο κ. Βαρουφάκης, ο Αρχηγός μας, είναι καθαρός και κρυστάλλινος, γι' αυτό τολμά να ζητά εξεταστική των πραγμάτων επιτροπή για τον εαυτό του. Από την άλλη πλευρά, η Κυβέρνηση δεν είναι καθόλου καθαρή και κρυστάλλινη. Φοβάται και γι' αυτό λουφάζει και δεν το τολμά. Τολμήστε το. Εδώ είμαστε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Μπάρκας από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ο άκρως παραπλανητικός τίτλος του νομοσχεδίου για την αναβάθμιση της παιδείας, τον οποίο το Υπουργείο Παιδείας έφερε προς συζήτηση παραμονή των καλοκαιρινών διακοπών της Βουλής, ένα ακόμα επιχείρημα γι' αυτόν τον τίτλο έχει να κάνει με την τοποθέτηση του Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, που κατέβηκε μόλις από το Βήμα, ο οποίος, ενώ είπε για τα καλά που κάνει το νομοσχέδιο και η «μεταρρύθμιση» που φέρνει το Υπουργείο Παιδείας προς συζήτηση στη Βουλή, αλλά ζητάει και μια δική του συνεισφορά στην εκλογική του περιφέρεια. Γιατί; Διότι αφού τα κάνει όλα καλά το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, προφανώς πρέπει να αναβαθμίσουμε και λίγο την περιοχή μας, γιατί ενδεχομένως να υπάρχουν προβλήματα, που δημιουργεί το εν λόγω Υπουργείο, όπως επίσης και η συνάδελφος Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, η οποία ήρθε εδώ και μίλησε από στήθους, μέσα από την καρδιά της, είπε τα βήματά της, επιτέθηκε σε όλη την Αριστερά, λαΐκισε λιγάκι, είπε για τον λαϊκισμό, για όλα αυτά που συζητούνται στα μέσα ενημέρωσης, που προφανώς, δημιουργούν δημοσιεύματα τύπου Μωυσή και το πόσο καλή είναι η κ. Κεραμέως και τι φοβερή δουλειά κάνει στο Υπουργείο Παιδείας. Επιτέθηκε επίσης, σε όλη την πλευρά της Αριστεράς της Βουλής, χωρίς να πει κουβέντα για το τι συμβαίνει με το νομοσχέδιο αυτό. Η εξαιρετική δουλειά, την οποία κάνει η κ. Κεραμέως αποτυπώνεται εξαιρετικά στις υπογραφές, οι οποίες μαζεύονται σε όλη την χώρα, σε όλη την επικράτεια, όπου γίνεται σαφής αναφορά για το προβληματικό του νομοσχεδίου της και των νομοσχεδίων της, το τι έχει επιφέρει στην παιδεία, όπου εκεί συμμετέχουν και μαθητές, οι οποίοι δυστυχώς επηρεάζονται και επηρεάζεται η μετέπειτα ζωή τους από εδώ και πέρα, λόγω του νομοσχεδίου αυτού. Αλλά δεν μπορούμε να μην κάνουμε μια εξαιρετική αναφορά, γιατί εσείς, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, καλά παίρνετε το κείμενο από τα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας και έρχεστε και λέτε όλοι τα ίδια πράγματα. Βεβαίως, ο καθένας με βάση την εκλογική του περιφέρεια, γιατί βάζετε και λίγο στο τέλος την εκλογική σας περιφέρεια, αλλά αν διαβάσει κάποιος τα Πρακτικά της Βουλής θα δει ότι λέτε το ίδιο πράγμα. Όμως, ο κ. Μητσοτάκης χθες, σας την έφερε, δεν συμπεριφέρθηκε καλά, καλά κυρίως στην κ. Κεραμέως, αλλά και σ' εσάς τους Βουλευτές. Διότι ενώ εσείς λέτε τι εξαιρετικό νομοσχέδιο είναι αυτό, ο κ. Μητσοτάκης είπε: «Καταλαβαίνω το προβληματικό των πραγμάτων που φέρνει το νομοσχέδιο, το αντιλαμβάνομαι, αλλά αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη.». Εδώ τα πράγματα μπαίνουν σε μια πολύ σοβαρή συζήτηση. Ο κ. Μητσοτάκης ποια ευθύνη αναλαμβάνει προσωπικά; Ο κ. Μητσοτάκης αναλαμβάνει την ευθύνη είκοσι χιλιάδες νέοι άνθρωποι στη χώρα να μην πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους, λες και έχει το δικαίωμα ο άνθρωπος αυτός, ακόμα κι αν είναι εκλεγμένος Βουλευτής της Πλειοψηφίας, να παίρνει τέτοιου είδους ευθύνη. Πάρα πολύ ωραία. Δηλαδή, εάν αυτών των είκοσι χιλιάδων παιδιών επηρεαστεί η ζωή τους από αυτό το νομοσχέδιο, που θα ψηφίσετε εσείς σήμερα, θα έχουμε τον κ. Μητσοτάκη, ο οποίος δεν θα είναι εκλεγμένος Πρωθυπουργός αλλά θα έχει αναλάβει την ευθύνη. Ποια ευθύνη; Καμμία. Θα συνεχίσει τα λουτρά του, τα μπάνια του. Όλη η αναφορά σας είναι ένα ψέμα. Από αυτά που η κυρία Υπουργός φέρνει εδώ και τα καταθέτει στη Βουλή, μέχρι όσα λένε οι Βουλευτές σας. Λέτε ότι οι φοιτητές στη χώρα μας αποτυγχάνουν να εξέλθουν των σπουδών τους. Ο κ. Στουρνάρας, αυτός που εσείς βάλατε στο τιμόνι της Τράπεζας της Ελλάδος, αναιρεί τα λεγόμενά σας. Φέρνετε στοιχεία της δεκαετίας του 1980. Φαντάζομαι όσοι και όσες βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην Ολομέλεια, απ' ό,τι καταλαβαίνω από την ηλικία σας - τουλάχιστον εγώ τη δεκαετία του 1980 ήμουν πολύ μικρός - έτσι κι εσείς ενδεχομένως, να μην είχατε μπει στη διαδικασία των σπουδών. Άρα ούτε εσάς δεν αφορά αυτό. Είναι ψευδή τα στοιχεία. Πραγματικά, θα έρθετε να αναλάβετε την ευθύνη της ζωής είκοσι χιλιάδων νέων παιδιών με στοιχεία της δεκαετίας του 1980; Θεωρείτε πραγματικά, ότι αυτή σας η επιλογή να στέλνετε τα νέα παιδιά στην αγκαλιά των ιδιωτικών κολλεγίων είναι κάτι το οποίο εξαίρει τη δημόσια συζήτηση και τη δημόσια παιδεία; Επειδή δηλαδή η πλειοψηφία κάποιων φίλων σας έχουν τη δυνατότητα να κάνουν αυτήν την πράξη, να στείλουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικό - και καλά κάνουν, εγώ δεν αξιώνω να έχουν λιγότερα χρήματα, δεν είναι αυτό - πραγματικά, εσείς νομοθετείτε και λέτε: Μην ανησυχείτε, εσείς είκοσι χιλιάδες παιδιά, τα οποία αριστεύσατε στις πανελλήνιες εξετάσεις, θα σας στείλουμε στα δημόσια ΙΕΚ.»; Ξέρετε γιατί; Διότι η αναφορά σας ότι τάχα μου κόβετε παιδιά, τα οποία πέρασαν στα ελληνικά πανεπιστήμια, με «5», «6» ή «7», με χαμηλό βαθμό, το επιχείρημα αυτό αναιρείται πάλι από την αναφορά του Πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη, για τον οποίο εσείς εδώ από αυτό το Βήμα λέτε τι φοβερός που είναι, ο οποίος χθες, κ. Κεραμέως, αν κατάλαβα καλά είπε: Ναι, δέχομαι κι εγώ επιστολές παιδιών αρίστων, τα οποία κόβονται από τις πανελλαδικές εξετάσεις, ακριβώς λόγω της εισαγωγής της ελάχιστης βάσης, το αντιλαμβάνομαι, αλλά αναλαμβάνω αυτό το κόστος. Αλήθεια; Τόσο γαλαντόμοι είστε; Είστε τόσο φοβεροί, που αναλαμβάνετε την ευθύνη είκοσι χιλιάδων παιδιών; Εγώ, λοιπόν, επειδή ανήκω στην ομάδα των ανθρώπων, οι οποίοι δώσαμε μεγάλες μάχες για το δημόσιο και για τη δημόσια εκπαίδευση, και τα γυμνάσια, και τα λύκεια, και τα δημόσια πανεπιστήμια, σας λέω το εξής: Μπορεί να επιτίθεστε με αυτό τον τρόπο στη νέα γενιά, αλλά να ξέρετε ότι είναι αυτή η νέα γενιά στην οποία εμείς θέτουμε τις ελπίδες, ώστε ο τόπος να μην ξαναδεί ανθρώπους σαν εσάς να διοικούν και να έχουν την ευθύνη της χώρας. Πραγματικά, εμείς θέλουμε αυτοί οι νέοι άνθρωποι, τους οποίους εσείς τους παραγκωνίζετε με τις πολιτικές σας, θέλουμε αυτοί οι νέοι άνθρωποι να είναι ο μοχλός, ώστε η χώρα μας να δημιουργήσει εκείνες τις προοπτικές της δημοκρατίας εκείνων των θεσμών και εσάς να σας βάλει εκεί που αξίζετε, στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, στην άκρη του πολιτικού συστήματος. Διότι δεν ενδιαφέρεστε για τους νέους ανθρώπους, ενδιαφέρεστε μόνο για τους φίλους σας. Ευχαριστώ πολύ.
Συνεχίζουμε τώρα με την κ. Βρυζίδου Παρασκευή από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η δημόσια εκπαίδευση είναι το θεμέλιο μιας υγειούς και ισορροπημένης κοινωνίας και η βάση για την πρόοδο και την ανάπτυξη κάθε χώρας και κάθε κυβέρνηση έχει ευθύνη να ασχολείται με τα επιμέρους ζητήματα της παιδείας και να δίνει λύσεις, αφού ασχοληθεί στη λεπτομέρεια και με σοβαρότητα. Τα μεγάλα προβλήματα, τα οποία απασχολούν τη χώρα μας, την εκπαίδευση και γενικότερα την παιδεία είναι συγκεκριμένα και πρέπει να τα δεχθούμε και να τα παραδεχθούμε, εάν θέλουμε να τα λύσουμε και πρέπει να τα λύσουμε, γιατί το οφείλουμε στη νέα γενιά. Γιατί τα προβλήματα της νέας γενιάς είναι πολύ πιο σοβαρά από τα δικά μας πολιτικά ζητήματα και τις πολιτικές διαφωνίες και διαφορές μας. Το μεγάλο πρόβλημα είναι η ανεργία των νέων επιστημόνων, οι οποίοι επενδύουν στην εκπαίδευσή τους, επενδύουν σε χρόνο, σε χρήμα, αυτοί, οι οικογένειές τους και παίρνοντας το πτυχίο, δεν μπορούν να βρουν δουλειά ή χρειάζεται να ασχοληθούν με κάτι διαφορετικό απ' αυτό που σπούδασαν ή να φύγουν στο εξωτερικό. Οφείλουμε, λοιπόν, να πάρουμε τα μέτρα μας. Τι είναι καλύτερο, να αφήσουμε τα πράγματα ως έχουν και χιλιάδες επιστήμονες να φεύγουν στο εξωτερικό; Πρέπει να σχεδιάσουμε και να δώσουμε λύσεις και οι λύσεις είναι να εκπαιδεύσουμε με τέτοιον τρόπο τους επιστήμονες σε νέες δεξιότητες, με βάση τα νέα δεδομένα, έτσι ώστε να είναι χρήσιμοι σε κάποια επαγγέλματα, τα οποία χρειάζονται στη χώρα μας και δεν έχουμε αυτές τις εξειδικεύσεις. Έτσι, λοιπόν, χρειάζεται μία περαιτέρω οργάνωση. Από την άλλη, στον χώρο της εκπαίδευσης έχουμε χιλιάδες εκπαιδευτικούς, οι οποίοι δεν έχουν διοριστεί. Οι οικογένειές τους και οι ίδιοι αγωνιούν. Ένα μεγάλο πρόβλημα που δεν μπορεί να λυθεί εύκολα, γιατί ο δάσκαλος και ο καθηγητής έχει εκπαιδευτεί, είναι παιδαγωγός, είναι επιστήμονας, δεν μπορεί εύκολα να κάνει κάποιο άλλο επάγγελμα. Εμείς έχουμε προγραμματίσει την πρόσληψη έντεκα χιλιάδων επτακοσίων νέων επιστημόνων εκπαιδευτικών και αυτό είναι το μεγάλο συν, είναι αυτό που πρέπει να ακουστεί από άκρο σε άκρο σε όλη την Ελλάδα, όχι αυτό που έκανε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και το Υπουργείο Παιδείας, αλλά τις φωνές όλων αυτών των ανθρώπων που θα στηρίξουν τη δημόσια εκπαίδευση, αλλά θα μπορέσουν και οι ίδιοι να κάνουν πράξη τα όνειρά τους, να γίνουν εκπαιδευτικοί, να λειτουργήσουν, να δράσουν και ζήσουν τις οικογένειές τους. Αυτή η απόφαση μαζί με τους τέσσερις χιλιάδες οκτακόσιους της ειδικής αγωγής, οι οποίοι ήδη έχουν προσληφθεί, καθώς, επίσης, και τους χίλιους εκατό εκπαιδευτές, ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς είναι το μεγάλο κεφάλαιο και το μεγάλο επίτευγμα του Υπουργείου Παιδείας. Εδώ θέλω να σταθώ στη σημασία των ψυχολόγων και των κοινωνικών λειτουργών. Τεράστια προβλήματα υπάρχουν παγκοσμίως, πρέπει να δώσουμε τις βάσεις στη νέα γενιά. Συναντούμε τη βία, ιδίως τη βία εναντίον των γυναικών, ακόμη και την ενδοοικογενειακή βία που έχει πάρει διαστάσεις. Από την εκπαίδευση πρέπει να μπουν οι βάσεις. Σημαντικότατη η πρωτοβουλία να αυξηθεί ο αριθμός και να έχουμε αυτούς τους ανθρώπους μέσα στα σχολεία για να μπουν οι αρχές, οι κανόνες, οι βάσεις και να έχουμε τα παιδιά μας ασφαλή και, βέβαια, να εκπαιδευτεί ο καθένας, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Εκτός, όμως, από το θέμα των επιστημόνων, που έχουν τελειώσει, η παιδεία πρέπει να πάρει μέτρα και για τους φοιτητές, γι' αυτούς που ήδη σπουδάζουν. Είναι αναμφισβήτητο ότι έχουμε μεγάλο αριθμό εισακτέων και πολύ μικρό αριθμό ατόμων που παίρνουν το πτυχίο. Ένα είναι το δεδομένο, ότι τα νούμερα - είτε είναι οι φοιτητές οι οποίοι μένουν πάρα πολλά χρόνια και δεν τελειώνουν είτε είναι πραγματικά αυτοί που δεν τους ενδιαφέρει η σχολή τους - είναι πολύ μεγάλα και δεν μπορούμε να τα αφήσουμε έτσι, αλλά πρέπει να κάνουμε κάτι. Μπαίνει η ελάχιστη βάση. Δεν είναι σωστό αυτό; Δεν είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημα το γεγονός ότι θα μπορεί να σπουδάσει κάποιος αυτό που επιλέγει και όχι επειδή τυχαία μιας και δεν μπόρεσε να περάσει πουθενά, με 2, 3 ή 5 βρίσκεται σε μια σχολή; Είναι πολύ σημαντικό. Είναι μια πρωτοβουλία η οποία θα βοηθήσει στο να έχουμε πτυχιούχους εκεί που επέλεξαν και βέβαια, με το ν+2 και το ν+3, δηλαδή τον περιορισμένο, χρόνο που θα έχουν πλέον θα εντατικοποιηθούν και θα έχουμε ανθρώπους πιο γρήγορα στα πτυχία τους. Αυτό είναι καλό και για τους ίδιους και για τις οικογένειές τους και για τη χώρα. Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Κι εκεί έχουμε συναντήσει πολλά τρωτά. Άκουσα λόγια μεγάλα, αυτήν την πραγματικότητα, όμως, δεν την είδε κανείς; Δεν είδαμε ότι στα σχολεία μας πηγαίνουν τα παιδιά και παράλληλα αναζητούν και δεύτερη εκπαίδευση, συμπληρωματική; Αυτό γιατί γίνεται; Δεν είναι αυτή μια μορφή αξιολόγησης του εκπαιδευτικού συστήματος, των καθηγητών και των δασκάλων; Μπορεί να μην ισχύει σε όλη την έκταση, μπορεί να γίνεται και πάρα πολύ καλή δουλειά, αλλά εμείς πρέπει να το αφήσουμε έτσι; Δεν πρέπει να γίνονται διορθωτικές κινήσεις; Δεν πρέπει να ενισχύσουμε και να βοηθήσουμε το εκπαιδευτικό σύστημα; Δεν πρέπει να έχει ό,τι χρειάζεται ο μαθητής για να νιώθει ασφαλής; Έτσι, λοιπόν, γίνεται ένα οργανωμένο σύστημα με τους συμβούλους επόπτες, με τους συμβούλους στα θέματα τα παιδαγωγικά και τα επιστημονικά και τις υπηρεσιακές υποχρεώσεις που πρέπει να εκτελούν οι εκπαιδευτικοί. Με βάση την αξιολόγηση, δεν πρέπει να τιμωρηθεί κανείς, απλώς όπου υπάρξουν κενά, ως οφείλει το κράτος, θα παρέμβει για να ενισχύσει, να βοηθήσει, να καθοδηγήσει, να εμπλουτίσει, έτσι ώστε να μπορεί ο μαθητής να έχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα και αυτός ο οποίος φρόντισε να έχει όλες αυτές τις γνώσεις είτε γιατί ταίριαζε το πτυχίο του είτε γιατί προσπάθησε ο ίδιος είτε από κάποιες συγκυρίες έτυχε να βρίσκεται στα μεγάλα αστικά κέντρα, θα επιβραβευτεί με το να γίνει στέλεχος εκπαίδευσης και να έχει ένα κίνητρο για να δουλέψει περισσότερο κάθε εκπαιδευτικός προς αυτήν την κατεύθυνση. Επίσης και στα πανεπιστήμια και στους εκπαιδευτικούς μπαίνει η λέξη ελευθερία, πρωτοβουλία. Κατ' αρχήν, στο πανεπιστήμιο για τις βάσεις, όπου αναπτύσσει ελεύθερα τη δική του βάση - βέβαια, με δικλείδα ασφαλείας τον μέσο όρο του βαθμού που θα πάρουν οι υποψήφιοι - καθώς επίσης και στα σχολεία δίνεται η δυνατότητα από την τράπεζα των βιβλίων και επιμέρους ζητημάτων και θεμάτων, να αναπτύξει πρωτοβουλία, με βάση και τα ενδιαφέροντα των παιδιών, που έχει και να τα διδάξει με έναν τρόπο πιο αυθόρμητο, πιο ρεαλιστικό, πιο κοντά στους μαθητές. Επίσης, θα ήθελα να πω ότι είναι πολύ σημαντική και η μέριμνα που γίνεται στον τομέα της εκκλησιαστικής εκπαίδευσης. Η ορθοδοξία υπήρξε διαχρονικά το στήριγμα του τόπου της πατρίδας, της οικογένειας. Στηρίζει την κοινωνική συνοχή. Έχει βοηθήσει στις δύσκολες στιγμές και συνεχίζει να βοηθά. Είναι σημαντικό που της δίνεται αναβάθμιση, που στέκεται δίπλα το Υπουργείο, που φροντίζει να υπάρχουν μέσα από τη σχολή μαθητείας περισσότερες πληροφορίες και γνώσεις για τους μελλοντικούς κληρικούς, οι οποίοι θα είναι δίπλα στον κάθε άνθρωπο και θα του συμπαρασταθούν στις δύσκολες ώρες. Τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, θέλω να πω ότι όταν θέλεις να βελτιώσεις πράγματα, όταν θέλεις να δουλέψεις, σαφέστατα και κάποια πράγματα θα αλλαχθούν και κάποιοι θα ξεβολευτούν και ίσως να έχει σε κάποιες κατηγορίες και πολιτικό κόστος. Ευτυχώς, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και η Υπουργός μας δεν μπαίνει σε τέτοια διλήμματα. Κανένα πολιτικό συμφέρον δεν μπορεί να είναι πάνω από το συμφέρον της νέας γενιάς των μαθητών και των φοιτητών και πραγματικά, θα δουλέψουμε όλοι και θα στηρίξουμε αυτήν την προσπάθεια γιατί μας νοιάζουν τα νιάτα, γιατί το οφείλουμε στην πατρίδα μας και στη νέα γενιά. Σας ευχαριστώ.
Επόμενη ομιλήτρια η συνάδελφος κ. Αικατερίνη Παπανάτσιου, από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κυρία Υπουργέ, πλησιάζουμε τη λήξη των εργασιών του Κοινοβουλίου και παρ' όλα αυτά, η Κυβέρνηση έχει εντείνει το κοινοβουλευτικό έργο. Έχουμε, από την προηγούμενη εβδομάδα, σειρά νομοθετημάτων και μια σειρά σοβαρών τροπολογιών και έρχονται κι άλλες απ' ό,τι μαθαίνουμε. Κανείς και καμμία δεν λέει ότι θα έπρεπε το έργο της Βουλής να μειωθεί. Με τον τρόπο, όμως, που υιοθετείτε, ζούμε σε μία φοβισμένη Κυβέρνηση που γνωρίζει ότι οι πρακτικές της εγείρουν αντιδράσεις. Προσπαθείτε σαν τον κλέφτη να περάσετε νομοθετήματα που ντιλάρουν το μέλλον της χώρας. Η περίοδος που διανύουμε αποτελεί, δυστυχώς, μια έκτακτη συνθήκη. Θα έπρεπε να υπάρχει ένα και μόνο κριτήριο για την εφαρμογή πολιτικών. Ποιο είναι αυτό; Το να γίνει η ζωή των ανθρώπων πιο εύκολη. Εσείς τι κάνετε γι' αυτό; Δημιουργείτε συνεχώς αναχώματα και δυσκολίες στον κόσμο. Μοιράζεστε ευκαιρίες στους λίγους. Κλέβετε το μέλλον των πολλών. Κλέβετε το μέλλον των παιδιών μας. Η ιστορία της πανδημίας μάς έδειξε ή θα έπρεπε να μας έχει δείξει τη σπουδαιότητα της μείωσης των ανισοτήτων. Θα έπρεπε να έχετε καταλάβει ότι η απάντηση στην επέλαση κάθε είδους κρίσης είτε υγειονομικής είτε οικονομικής, είναι η δημιουργία των όρων για το αντιστάθμισμα των αποτελεσμάτων της κρίσης. Οι δικές σας πολιτικές την περίοδο της υγειονομικής κρίσης πού στοχεύουν, κύριοι της Κυβέρνησης; Χτυπήσατε τις εργασιακές σχέσεις με το νομοσχέδιο Χατζηδάκη. Εισάγεται εν μέσω θέρους, το μοντέλο της ιδιωτικής ασφάλισης για τους νέους εργαζόμενους, με το νέο ασφαλιστικό. Φέρνετε νομοσχέδιο για την παιδεία, το οποίο βάλλει κατευθείαν την εκπαιδευτική κοινότητα και τους μαθητές. Έχετε βάλει στο στόχαστρο τη νεολαία και αυτό δεν θα σας πάει καλά. Ενδεικτικά, σας αναφέρω πρόσφατη μελέτη του ΟΟΣΑ που δίνει θλιβερή πρωτιά στη χώρα μας, καθώς οι νέοι και οι νέες δεκαοκτώ έως είκοσι εννέα ετών φαίνεται να είναι οι πιο αγχωμένοι για τα οικονομικά τους και για την ευζωία τους. Άλλη μια τεράστια «επιτυχία» σας! Τι κάνετε; Φέρνετε ένα νομοσχέδιο, το οποίο φέρει διπλό παραπλανητικό τίτλο. Ούτε η εκπαίδευση αναβαθμίζεται ούτε οι εκπαιδευτικοί ενδυναμώνονται. Η ακολουθούμενη εκπαιδευτική πολιτική κινείται, για μια ακόμη φορά, στη λογική της ποιότητας για λίγους σε βάρος της ισότητας και της δικαιοσύνης. Για ποια ποιότητα και αρίστους μιλάτε; Με τις επιλογές σας, κόβετε από τα πανεπιστήμια άριστους μαθητές, από τους οποίους στερείτε τη δυνατότητα να φοιτήσουν στη σχολή της αρεσκείας τους. Αυτή είναι η αριστεία σας; Ευτυχώς, αποσύρατε τη διάταξη μετά τη γενική κατακραυγή και τον διαχωρισμό των μαθητών. Το νομοσχέδιο αυτό αποτελεί φυσική συνέχεια και αναβάθμιση της πολιτικής και των κοινωνικών διακρίσεων, σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων στο πεδίο της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Έρχεται δηλαδή να συμπληρώσει τα νομοθετήματα για την ενδυνάμωση των ιδιωτικών κολλεγίων, την πανεπιστημιακή αστυνομία, τις ρυθμίσεις για τα πειραματικά και πρότυπα σχολεία. Το νομοθέτημα ενισχύει τον ρόλο βασικών κρίκων της στελεχιακής ιεραρχίας, περιφερειακός διευθυντής, επόπτης ποιότητας, διευθυντής σχολείου και τα λοιπά. Βέβαια, αποδυναμώνει κάθε συλλογική έκφραση και εκπροσώπηση στους εκπαιδευτικούς θεσμούς. Οι πολιτικές σας, όμως, ευθυγραμμίζονται και έχουν έναν στόχο. Έχουν στόχο τη δημιουργία ευκαιριών για λίγους, την περιστολή των δαπανών για την υγεία και την παιδεία, την ευελιξία στην αγορά εργασίας και εν τέλει, την επικυριαρχία των κανόνων της αγοράς σε κάθε φάσμα της δημόσιας ζωής. Βασίζετε την πολυαναμενόμενη ανάπτυξη στην εντατικοποίηση της εργασίας. Το σχολείο και η ανώτατη εκπαίδευση πρέπει, λοιπόν, κατ' εσάς να αναπροσαρμοστούν. Ποιος είναι ο στόχος της ελάχιστης βάση εισαγωγής, της τράπεζας θεμάτων, της καθιέρωση εθνικής κλίμακας εξετάσεων στην έκτη δημοτικού και στην τρίτη γυμνασίου; Σίγουρα η μειωμένη εισαγωγή των μαθητών στα πανεπιστήμια, την οποία εφαρμόσατε για πρώτη φορά από την ίδια χρονιά που νομοθετήθηκε, αφήνοντας χιλιάδες μαθητές εκτός ΑΕΙ. Εν μέσω πανδημίας, έχουμε τη μεγαλύτερη μείωση εισακτέων από το 1837, που ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Πρώτη φορά έχουμε κενές θέσεις. Πείτε μας έστω ένα ευρωπαϊκό ή ένα αμερικάνικο πανεπιστήμιο που αφήνει κενές θέσεις εισακτέων. Συνεχίζετε τον μύθο σας. Σας ανέφερε ο Πρόεδρός μας Αλέξης Τσίπρας στην ομιλία του χθες στη Βουλή στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος. Οι νέοι δεκαοκτώ έως είκοσι τεσσάρων ετών, που δεν αποφοιτούν από τα πανεπιστήμια μας, το έτος 2018 ήταν μόλις στο 4,7% έναντι 14,2% το 2009, όταν μάλιστα στην Ευρώπη των είκοσι οκτώ μελών το αντίστοιχο ποσοστό είναι 10,6%. Το αμφισβητείτε; Καταργείτε τα Περιφερειακά Κέντρα Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού, όπου βασικό στόχο είχαν την υποστήριξη της σχολικής μονάδας από μια διεπιστημονική ομάδα. Επαναφέρετε την ατομική παιδαγωγική καθοδήγηση του σχολείου και επαναφέρετε τον παλαιοκομματικό επιθεωρητή. Εγκαθιδρύετε το μοντέλο του αξιολογητή σύμβουλου εκπαίδευσης, που χωρίς να γνωρίζει τη ζωντανή καθημερινότητα της σχολικής μονάδας έρχεται να μεταφέρει γνώση και λύσεις. Παράλληλα, ενισχύεται η εξουσία του διευθυντή του σχολείου. Τέλος, με διάταξη που δεν υπήρχε στη διαβούλευση, ορίζεται ότι η αξιολόγηση αποτελεί υπηρεσιακό καθήκον και η παράλειψη εκτέλεσης αυτού συνιστά ειδικό πειθαρχικό παράπτωμα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Με την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε, σε μισό λεπτό ολοκληρώνω. Πλασάρετε την πολιτική σας σαν μεταρρυθμιστική και εκσυγχρονιστική. Είναι ένα μοντέλο βγαλμένο από τις πιο αποτυχημένες συνταγές του συντηρητισμού, ένα σχέδιο με αυταρχισμό, νεοφιλελευθερισμού, ιδεοληψίες και εξυπηρέτηση συμφερόντων, πολιτικές που θα εντείνουν την ανασφάλεια των πολιτών και θα διευρύνουν τις ανισότητες, πολιτικές «νόμος και τάξη» α λα Ρήγκαν και αντίστοιχα, επιθετικές πολιτικές στο φάσμα της εργασίας και του κοινωνικού κράτους α λα Θάτσερ. Για εμάς, στρατηγική επιλογή είναι η κοινωνία της γνώσης και η οικονομία της ισχυρής προστιθέμενης αξίας. Αυτό προϋποθέτει την επένδυση στη δημόσια παροχή εκπαίδευσης, όπως άκουσα και από την προηγούμενη συνάδελφο. Προϋποθέτει, όμως, τη δημιουργία των όρων για την παροχή ευκαιριών πρόσβασης σε αυτή, αγαπητοί συνάδελφοι. Πρέπει επιτέλους να καταλάβετε στη Νέα Δημοκρατία ότι η γνώση δεν είναι προαπαιτούμενο μόνο για τη συμμετοχή στην αγορά εργασίας. Η εκπαίδευση είναι το σκαλοπάτι, που γεφυρώνει ανισότητες και δίνει ευκαιρίες. Δεν είναι εμπόριο, δεν είναι παροχή φτηνών εργαζομένων στις εταιρείες. Η γνώση και η παιδεία είναι απαιτούμενα για μια υγιή δημοκρατική κοινωνία. Θα πρέπει να αναγνωρίσουμε, επίσης, ότι τις δύο πανδημίες σχολικές χρονιές δημιουργήθηκαν τεράστια μορφωτικά κενά ό,τι και αν σημαίνει αυτό για την ψυχολογία των μαθητών. Αντίθετα, εσείς προχωράτε στο σχέδιό σας σαν να μη συμβαίνει αυτό. Σας ευχαριστώ.
Συνεχίζουμε τώρα με τον κ. Καιρίδη Δημήτρη από τη Νέα Δημοκρατία.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αν ήταν να συνοψίσει κανείς τη συζήτησή μας, θα διέκρινε τουλάχιστον δύο θεμελιώδεις διαφορές μεταξύ ημών στην Κυβέρνηση και υμών στην Αξιωματική Αντιπολίτευση. Η πρώτη διαφορά έχει να κάνει με τον ρόλο των πόρων, του χρήματος. Για εσάς αυτό που λείπει από την εκπαίδευση είναι χρήματα, περισσότερα χρήματα, περισσότεροι καθηγητές, περισσότεροι πόροι και τίποτα άλλο. Εδώ και δεκαετίες μας το λέτε και μας το λέτε ξανά, ασχέτως όταν ήρθατε στην εξουσία δεν κάνατε τίποτε για αυτό. Βεβαίως, τα χρήματα είναι σημαντικά. Βεβαίως, οι πόροι είναι απαραίτητοι. Είναι μια προϋπόθεση, αλλά δεν είναι από μόνη της ικανή συνθήκη για την αναβάθμιση της παιδείας. Χρειάζονται και άλλα πράγματα. Σε ένα χαλασμένο σύστημα όσα χρήματα και να ρίξεις, δεν θα έχεις το αποτέλεσμα που θέλεις. Εμείς ρίχνουμε και χρήματα. Προχωράμε σε έντεκα χιλιάδες διορισμούς. Είναι ανήκουστο νούμερο. Θέλω να σας θυμίσω ότι ο σημερινός μαθητικός πληθυσμός στα δημοτικά είναι ο μισός αυτού που ήταν πριν από σαράντα χρόνια και ότι νομοτελειακά σιγά - σιγά θα μειωθεί και η ανάγκη για δασκάλους εξαιτίας του περιορισμού των μαθητών. Δεν είναι οι διορισμοί η πανάκεια, είναι το πώς θα χρησιμοποιήσουμε αυτούς τους νέους δασκάλους καλύτερα μέσα από ένα νέο θεσμικό πλαίσιο και τις αλλαγές που χρειαζόμαστε. Αυτή είναι η διαφορά μας. Εμείς πιστεύουμε στους πόρους και στα χρήματα, αλλά δεν τους θεωρούμε αρκετούς από μόνους τους. Χρειαζόμαστε και άλλη πολιτική, άλλη φιλοσοφία, άλλο θεσμικό πλαίσιο. Το δεύτερο σημείο της μεγάλης διαφοράς με εσάς έχει να κάνει με τον ρόλο του εκπαιδευτικού που είναι αναμφίβολα κεντρικός. Για εσάς το εκπαιδευτικό σύστημα υπάρχει προς χάριν του εκπαιδευτικού. Και επιτρέψτε μου σε αυτό ο ίδιος ως εκπαιδευτικός να διαφωνήσω κάθετα. Το εκπαιδευτικό σύστημα υπάρχει κατ' αρχάς για χάρη του μαθητή, του φοιτητή και συνολικά της ελληνικής κοινωνίας και των αναγκών της. Δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς αναβαθμισμένη θέση στον εκπαιδευτικό, αλλά δεν είναι οι ανάγκες του εκπαιδευτικού η αρχή και το τέλος του εκπαιδευτικού συστήματος. Και σας μιλάω, όπως σας είπα, και ως καθηγητής εδώ και πάνω από είκοσι χρόνια σε ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο. Και επειδή ο Αρχηγός σας μίλησε και αυτοβιογραφικά, πολλοί από εσάς μιλήσατε για τα δημόσια πανεπιστήμια, να σας πω ότι και εγώ σε δημόσιο πανεπιστήμιο σπούδασα περνώντας από τους πρώτους το 1987- και είμαι πολύ περήφανος για αυτό - στη Νομική Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια σε καλό αμερικανικό nonprofit, μη κερδοσκοπικό, στην Αμερική με υποτροφία από το Ελληνικό Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών, από το ελληνικό κράτος δηλαδή, στο οποίο παραμένω για πάντα ευγνώμων για αυτή τη γενναιοδωρία. Και θυμάμαι και αναπολώ με μεγάλη έτσι ευγνωμοσύνη, αγάπη και εκτίμηση τον ρόλο των υπαλλήλων του ΙΚΥ που με βοήθησαν τότε, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, να πάω στη Βοστώνη και να εκπληρώσω με πόρους του Έλληνα φορολογούμενου το όνειρό μου. Υποκλίνομαι, λοιπόν. Ποτέ, ωστόσο, δεν αντιλήφθηκα ούτε τότε ούτε έκτοτε ως καθηγητής στο ελληνικό πανεπιστήμιο τον ρόλο μου αυτάρεσκα και αυτοαναφορικά. Υπήρξα και υπάρχουμε εμείς οι καθηγητές για χάρη των φοιτητών και των μαθητών μας. Η Κυβέρνησή μας - τονίστηκε - προχώρησε σε διορισμούς, προχώρησε στην προσχολική αγωγή - πολύ κρίσιμο το στοίχημα - , προχώρησε στην εισαγωγή των αγγλικών από το νηπιαγωγείο, προχώρησε σε μια σειρά από πράγματα. Αναφέρθηκε και ο Πρωθυπουργός και η Υπουργός διεξοδικά σε αυτά. Τώρα προχωράμε σε μερικές αυτονόητες αλλαγές, για τις οποίες νομίζω θα ήταν λάθος και είναι λάθος να χάνουμε πολύ χρόνο τουλάχιστον επί της αρχής. Δεν μπορεί το 2021 να συζητάμε αν χρειαζόμαστε ή όχι την αξιολόγηση του διδακτικού προσωπικού. Αυτά έχουν λυθεί παντού στην υπόλοιπη Ευρώπη. Δεν μπορεί να είμαστε εμείς η περήφανη εξαίρεση. Δεν μπορούμε να συζητάμε για την αυτονομία και αυτενέργεια των σχολικών μονάδων. Να φύγουμε, επιτέλους, από το υπερσυγκεντρωτικό αυτό εκπαιδευτικό σύστημα, μοναδικό για χώρα του ΟΟΣΑ. Μας το λένε όλες οι μελέτες. Το τόνισε και η Υπουργός στην πρωτολογία της. Άρα είναι αυτονόητα αυτά. Προχωρώ, γιατί δεν θέλω να μείνουν αναπάντητες οι δύο βασικές καταγγελίες τόσο του εισηγητή σας, του κ. Φίλη, του αγαπητού κ. Φίλη, όσο και του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως στη δευτερολογία του. Η πρώτη έχει να κάνει με την ελάχιστη βάση εισαγωγής. Ειπώθηκαν πολλά και ειπώθηκε το περίφημο για την Άννα Διαμαντοπούλου και πώς καταργήθηκε το 2010 η βάση του «10» τότε. Αυτό που δεν ειπώθηκε είναι ότι η βάση του «10» το 2010 καταργήθηκε για να επανέλθει βελτιωμένη, διότι η βάση του «10» είναι κάτι το αυθαίρετο. Το καταλαβαίνουν όλοι. Είναι τελείως διαφορετικό το «10» στην ιατρική και τελείως διαφορετικό το «10» σε ένα ΤΕΙ. Άρα χρειάζεται διαφοροποίηση. Και, δεύτερον, χρειάζεται να έχουν έναν ρόλο στην απόφαση τα πανεπιστήμια. Αυτό ήταν το σκεπτικό και της Άννας Διαμαντοπούλου. Δεν θέλω τώρα να μπω στα εσωτερικά του ΠΑΣΟΚ, έχω και τον Πρόεδρο από πάνω να με εγκαλέσει σχετικά, αλλά το βέβαιον είναι ότι στη συζήτηση στο Υπουργείο Παιδείας για όσους ξέρουν και το 2011 και το 2012 ήταν πως θα επανέλθει βελτιωμένο, όπως ακριβώς λίγο πολύ κάνουμε εμείς, διαφοροποιημένο από σχολή σε σχολή και, βεβαίως, με λόγο από τα ίδια τα πανεπιστήμια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε. Εάν η ελάχιστη βάση εισαγωγής είχε νόημα τότε, το 2006, που πρωτοεισήχθη, σήμερα με τον τρόπο που την εισαγάγουμε, όλη η συζήτηση που έγινε στο ενδιάμεσο, σήμερα 2021, έχει ακόμα περισσότερο νόημα. Διότι τι μεσολάβησε; Ο άκρατος δικός σας πανεπιστημιακός λαϊκισμός. Ιδρύσατε δεκάδες τμήματα ανά την επικράτεια, ανωτατοποιήσατε τα ΤΕΙ χωρίς αξιολόγηση, χωρίς προϋποθέσεις, χωρίς τα απαραίτητα, φτιάξατε τμήματα στα χαρτιά..
Εκατόν πενήντα τρία.
Εκατόν πενήντα τρία μάς υπενθυμίζει η Υπουργός. Αν είναι δυνατόν! Περίπου 35% -40% παραπάνω μέσα σε μια πενταετία χωρίς αύξηση πόρων, μόνο να υπάρχουν στα χαρτιά για να τακτοποιούμε είτε τοπικές κοινωνίες και τοπικά αιτήματα είτε για να λέμε ότι αυξήσαμε τις θέσεις χωρίς προϋποθέσεις. Άρα τώρα στον εξορθολογισμό που χρειαζόμαστε είναι ακόμα πιο απαραίτητη η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής από ότι πριν. Η δεύτερη καταγγελία έχει να κάνει με τον αριθμό φοιτητών. Το λέτε και το λέτε ξανά για τον κ. Στουρνάρα, για την Τράπεζα της Ελλάδος. Τα είπε και ο κ. Τσίπρας χθες. Τον άκουσα με προσοχή. Είπαμε να το ξεκαθαρίσουμε. Οι μελέτες είναι του ΟΟΣΑ. Η μεθοδολογία την οποία χρησιμοποιεί ο ΟΟΣΑ είναι η ίδια για όλες τις χώρες. Αφορά τους εγγεγραμμένους φοιτητές όλους. Το ότι στην Ελλάδα έχουμε πολλούς εγγεγραμμένους που είναι ανενεργοί είναι αλήθεια. Όμως, κάντε και το επόμενο βήμα, μιας που το καταγγέλλετε. Ελάτε να μιλήσουμε για πώς θα καθαρίσουμε τα μητρώα των πανεπιστημίων από τους ανενεργούς, χρόνιους, χρονίζοντες αιώνιους φοιτητές για να έχουμε τους πραγματικούς φοιτητές και να μην πληρώνει το ελληνικό δημόσιο πάσα, φοιτητική στέγαση και μια σειρά από άλλα προνόμια σε αυτούς οι οποίοι είναι πλέον ανενεργοί μετά από ένα μεταβατικό στάδιο.
Παρακαλώ, κλείστε.
Άρα δεν μπορεί, κύριε Κωνσταντινόπουλε, κύριε Πρόεδρε, από τη μια να καταγγέλλετε, να μην κάνουμε κάτι για τους αιώνιους, να έχουμε τους αιώνιους αιώνια, αλλά μετά, όταν προσμετρούνται στον συνολικό αριθμό, να το καταγγέλλετε και να λέτε ότι πρέπει να αλλάξει. Εάν υπάρχει - και κλείνω - μια κριτική που μπορεί να γίνει σε όλα αυτά τα αυτονόητα που κάνει το νομοσχέδιο, μια προτροπή, αν θέλετε, κυρία Υπουργέ, είναι να προχωρήσουμε ακόμα πιο δυναμικά, ακόμα πιο αποφασιστικά. Εγώ πιστεύω ότι η αξιολόγηση - και είμαι ξεκάθαρος και το λέω ως εκπαιδευτικός και ξέρω ότι οι περισσότεροι εξ ημών το θέλουν - πρέπει να συνδεθεί με το βαθμολόγιο, πρέπει να συνδεθεί με το μισθολόγιο. Πρέπει. Η ελληνική κοινωνία είναι ώριμη για αυτές τις αλλαγές. Πέρα από τον συμβουλευτικό ρόλο, από την αυτοβελτίωση, από τη διδαχή, από όλα τα καλά, σε μια κοινωνία, στην κοινωνία όχι των αγγέλων, αλλά στην κοινωνία του εδώ, αυτού του κόσμου, χωρίς κίνητρα δεν μπορείς να έχεις καλύτερους δασκάλους και για να έχεις καλύτερους δασκάλους πρέπει να δώσεις και τα κατάλληλα κίνητρα.
Ευχαριστούμε.
Αυτή είναι η άποψή μου και για αυτήν την άποψη ως εκπαιδευτικός, έχοντας αφιερώσει τη ζωή μου στην εκπαίδευση της νέας γενιάς, θα συνεχίσω να παλεύω και σε αυτήν τη Βουλή και σε ό,τι άλλο προκύψει στο μέλλον. Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ.
Να είστε καλά. Θα συνεχίσουμε με την κ. Μάλαμα από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μετά είναι ο κ. Αμανατίδης, ο κ. Μπιάγκης από το Κίνημα Αλλαγής με WEBEX και ο κ. Κόνσολας. Αυτή είναι η σειρά. Ορίστε, κυρία Μάλαμα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Κύριε συνάδελφε, θα πρέπει να σας θυμίσω ότι εμείς φτιάξαμε τους πίνακες και ολοκληρώσαμε τη διαδικασία για τους διορισμούς των εκπαιδευτικών. Εσείς απλώς το αγνοήσατε. Και πάμε στο σήμερα που συζητάμε το παρόν νομοσχέδιο με φόντο το κυβερνητικό πογκρόμ απέναντι στα νέα παιδιά που συμμετείχαν φέτος στις πανελλαδικές εξετάσεις, παιδιά τα οποία αρίστευσαν και εξαιτίας της ιδεολογικής εμμονής της κυρίας Υπουργού και της Κυβέρνησης μένουν εκτός των επιλογών τους λόγω της εφαρμογής της ελάχιστης βάσης εισαγωγής. Σήμερα που μιλάμε, κυρία Υπουργέ, χιλιάδες οικογένειες είναι απογοητευμένες, χιλιάδες παιδιά βλέπουν τους κόπους τους να μην επιβραβεύονται, επειδή εσείς νομοθετήσατε τη φραγή των νέων μας από το δημόσιο πανεπιστήμιο. Σήμερα που μιλάμε στο διαδίκτυο γίνεται πάρτι - να μου επιτραπεί η έκφραση - από διαφημίσεις κολλεγίων που προσπαθούν μέσα στη γενική απογοήτευση να αλιεύσουν πελάτες, πουλώντας για πτυχία τριετή προγράμματα χαμηλής ποιότητας σπουδών, απευθυνόμενα σε απογοητευμένες οικογένειες που βιώνουν το αδιέξοδο στο οποίο εσείς τις καταδικάσατε. Πώς είναι δυνατόν να επιτρέπετε να ορίζεται ως ελάχιστη βάση εισαγωγής το «14» ή το «15»; Από πού προκύπτει αυτή η αυθαιρεσία; Τι ακριβώς κερδίζει το δημόσιο πανεπιστήμιο από αυτή την τρομακτική απώλεια νέων φοιτητών; Τι ακριβώς κερδίζει η εθνική μας παιδεία από αυτό τον σκληρό και άδικο διαχωρισμό; Πανεπιστήμια με κλειστές, φρουρούμενες πόρτες και κάμερες, οικογένειες σε αδιέξοδο και πάρτι κερδοσκοπίας από τα κολλέγια, αυτό είναι το αποτέλεσμα της πολιτικής σας. Μιλάτε στο νομοσχέδιο για αναβάθμιση του σχολείου και ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών. Με τις διατάξεις του νομοσχεδίου κάνετε ακριβώς το αντίθετο. Θέλετε να επιστρέψετε την εκπαίδευση σε ένα μοντέλο σχολείου, όπου ο διευθυντής θα έχει τον ρόλο του αφέντη, όπου ο σύλλογος διδασκόντων δεν θα έχει κανέναν ουσιαστικό λόγο και ρόλο στην καθημερινότητα της σχολικής μονάδας, ένα σχολείο όπου η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου θα βασίζεται σε απειλές. Και σας ρωτάμε: Με ποιο σκεπτικό τα νομοθετείτε όλα αυτά, ενώ την ίδια στιγμή αυτά τα δύο χρόνια έχουν αποτύχει όλες οι πολιτικές σας σε κάθε εκπαιδευτική βαθμίδα; Με ποιο σκεπτικό, κυρία Υπουργέ; Είστε Υπουργός του lockdown, του lockdown στην εκπαίδευση, η Υπουργός που κοιτάζει αδρανής επί έναν χρόνο τα κλειστά σχολεία, που κοιτάζει αδρανής τα κλειστά πανεπιστήμια. Πώς αποτιμούν οι Ευρωπαίοι ομόλογοί σας την ανταπόκρισή σας στις εκπαιδευτικές ανάγκες της πανδημίας; Ξέρετε καμμία άλλη χώρα να έχει σε lockdown την εκπαίδευση επί σχεδόν ενάμιση χρόνο; Βγαίνετε και εσείς και η Κυβέρνηση και κουνάτε με την κάθε ευκαιρία το δάχτυλο στους νέους. Κλείσατε τα πανεπιστήμια πέρυσι από την αρχή της χρονιάς μέχρι το τέλος, στοχοποιώντας τους φοιτητές ως υγειονομικές βόμβες. Χιλιάδες οικογένειες πλήρωναν φοιτητική στέγη τζάμπα επί έναν χρόνο. Στα σχολεία οι ατελείωτοι μήνες τηλεκπαίδευσης έφεραν στα όριά τους τους μαθητές, τις οικογένειές τους, τους εκπαιδευτικούς. Και μέσα σε αυτήν τη ζοφερή εικόνα μιας χώρας με εκπαιδευτικό σύστημα σε διάλυση, εσάς ποια ήταν η μόνη σας έγνοια; Να νομοθετήσετε την πανεπιστημιακή αστυνομία, να κόψετε τα παιδιά από τα πανεπιστήμια, να πριμοδοτήσετε τα κολλέγια και τώρα να νομοθετήσετε τον διευθυντή - αφέντη και την τιμωρητική αξιολόγηση. Εισαγάγατε, όμως και ακόμη μία επικίνδυνη ρύθμιση, αυτή του διευθυντή - κυνηγού χορηγιών ιδιωτών, για να ενισχύσετε - λέει - την αυτονομία της σχολικής μονάδας. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Πρώτον, ότι αποσύρεται διά της σιωπής το κράτος από τη συνταγματική του υποχρέωση για ισότιμη πρόσβαση όλων στην εκπαίδευση. Εμείς καταγγέλλουμε διαρκώς την απουσία του κράτους από τις ανάγκες των σχολικών μονάδων. Διαπιστώνουμε ότι τα τελευταία δύο χρόνια στα σχολεία μας συντελείται μια ραγδαία υποβάθμιση των υποδομών. Στις σχολικές μονάδες της Χαλκιδικής κυριολεκτικά πέφτουν τα ντουβάρια. Σε σχολικές μονάδες ιδιαίτερα της ειδικής εκπαίδευσης ντρέπεται κανείς για αυτό που αντικρίζει, σε σχολικές μονάδες ορεινών περιοχών δεν επαρκεί το πετρέλαιο, σε σχολικές μονάδες παιδιά στοιβάζονται σε ταράτσες γιατί δεν υπάρχουν οι αίθουσες, παιδιά με κινητικά προβλήματα δεν μπορούν να παρακολουθήσουν το μάθημα και εσείς τι λέτε; Να πάνε να ψάξουν χορηγίες! Συγχαρητήρια! Μιλάτε, λοιπόν, για την αναβάθμιση του σχολείου, αλλά οι εκπαιδευτικοί αισθάνονται ότι τους εμπαίζετε. Επιτρέψτε μου να καταθέσω στα Πρακτικά το έγγραφο της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης της Χαλκιδικής με τα οργανωτικά κενά που αντιμετωπίζουν αυτή τη στιγμή τα δημοτικά και τα νηπιαγωγεία του νομού. Το έχετε λάβει και εσείς, αμφιβάλλουμε, όμως, αν το έχετε μελετήσει. Σας επισημαίνει το έγγραφο ότι η Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση της Χαλκιδικής είναι αντιμέτωπη με εκατόν ενενήντα πέντε οργανικά κενά νηπιαγωγών και δασκάλων. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Κυριακή Μάλαμα καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αντίστοιχη εικόνα και στα γυμνάσια και τα λύκεια του νομού. Και σας ρωτάμε: Θα κάνετε κάτι ή θα αδιαφορήσετε, όπως κάνατε και πέρυσι; Θα αφήσετε πάλι τα παιδιά που δίνουν πανελλαδικές χωρίς καθηγητές μέχρι το Πάσχα; Και κάτι τελευταίο, επειδή η Υπουργός εμφανίζεται ως θεμελιωτής της τηλεδιάσκεψης, θα ήθελα να καταθέσω στα Πρακτικά ακόμα ένα έγγραφο που αφορά την τραγική υποστελέχωση της Διεύθυνσης Εκπαίδευσης της Χαλκιδικής. Σας επισημαίνουμε το πρόβλημα εδώ και έναν τουλάχιστον χρόνο και εσείς αδιαφορείτε. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Κυριακή Μάλαμα καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όμως, το πιο τραγικό είναι ότι επί έναν και πλέον χρόνο οι Διευθύνσεις Εκπαίδευσης της Χαλκιδικής, οι οποίες υποτίθεται ότι θα έπρεπε να συντονίσουν την τηλεκπαίδευση για πάνω από τριακόσιες σχολικές μονάδες, δεν έχουν υπεύθυνους Πληροφορικής και Νέων Τεχνολογιών. Το ξέρουν αυτό οι συνάδελφοί σας στο Συμβούλιο Υπουργών Παιδείας στις Βρυξέλλες; Τους το είπατε; Εδώ και ενάμιση χρόνο κωλυσιεργείτε με τη ρύθμιση που σας ζητούν οι Διευθυντές Εκπαίδευσης της Χαλκιδικής και μόλις σήμερα εισαγάγατε την πρόβλεψη στο άρθρο 20 για δυνατότητα κάλυψης της θέσης από εκπαιδευτικούς εκτός οικείας διεύθυνσης εκπαίδευσης, μήπως και βρεθεί κανείς να καλύψει το πρόβλημα. Ελπίζουμε και θα το δούμε. Και κλείνοντας, θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι αυτό που θα πρέπει να συγκρατήσουν τα νέα παιδιά που φέτος εξαιτίας της Νέας Δημοκρατίας δεν πέρασαν στο πανεπιστήμιο είναι η δέσμευση του Αλέξη Τσίπρα για αναδρομική κατάργηση της ελάχιστης βάσης εισαγωγής και η δυνατότητα υποβολής νέου μηχανογραφικού, μόλις ο ΣΥΡΙΖΑ επιστρέψει στην κυβέρνηση. Η φετινή αδικία δεν πρόκειται να περάσει και θα κάνουμε τα πάντα για να μην μπορεί να φράξει κανένας νεοφιλελεύθερος Υπουργός τον δρόμο των νέων προς τη μάθηση και την πρόοδο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πάρα πολύ. Τώρα έχει ζητήσει τον λόγο η Ανεξάρτητη Βουλευτής, η κ. Αδάμου Κωνσταντίνα. Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα τοποθετηθώ σήμερα ως Ανεξάρτητη πλέον Βουλευτής, αφού για εσωκομματικούς λόγους ανεξαρτητοποιήθηκα από το ΜέΡΑ25. Βλέπουμε πως η κ. Κεραμέως και το Υπουργείο Παιδείας κατά την προσφιλή τους τακτική φέρνουν προς ψήφιση στη Βουλή το τέταρτο κατά σειρά αντιεκπαιδευτικό νομοσχέδιο. Και αυτό το πράττουν ακριβώς μέσα στο κατακαλόκαιρο, με κλειστά τα σχολεία και τον κόσμο να προσπαθεί να αναπνεύσει λίγο καθαρό αέρα στη φύση μετά από τους τόσους μήνες σκληρών μέτρων και βέβαια, εν μέσω της επανέξαρσης των κρουσμάτων της πανδημίας κυρίως του στελέχους «Δέλτα». Το παρόν νομοσχέδιο είναι ουσιαστικά η συνέχιση του ν.4777/2021, με το οποίο τοποθετήσατε αστυνομικούς στα πανεπιστήμια και έπειτα θεσμοθετήσατε κιόλας και την ελάχιστη βάση εισαγωγής σε αυτά, με αποτέλεσμα να αποκλειστούν από τα δημόσια πανεπιστήμια περισσότεροι από είκοσι πέντε χιλιάδες νέες και νέοι της χώρας μας. Κυρία Υπουργέ, για ακόμη μία φορά τάσσεστε - με αυταρχισμό, θα λέγαμε - ενάντια στο σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας, η οποία έχει δείξει ξεκάθαρα την αντίδρασή της και στο εν λόγω νομοσχέδιο, αλλά κωφεύετε επιδεικτικά. Εκμεταλλεύεστε αυτές τις έκτακτες συνθήκες και επιχειρείτε για ακόμα μία φορά να επιβάλλετε ένα καθεστώς φόβου και επιτήρησης. Διαβάζοντας το νομοσχέδιο των διακοσίων τριάντα οκτώ σελίδων, μπορούμε να διακρίνουμε ότι στηρίζεται κυρίως σε τέσσερις πυλώνες. Πρώτον, στις διατάξεις που αφορούν στις δομές και στα στελέχη της εκπαίδευσης, δεύτερον, στην αξιολόγηση των στελεχών, των εκπαιδευτικών και του λοιπού εκπαιδευτικού προσωπικού, τρίτον, στις διατάξεις για την αυτονομία της σχολικής μονάδας και, τέταρτον, στις διατάξεις για την εκκλησιαστική εκπαίδευση. Παίρνοντας, λοιπόν, το κάθε ένα μέρος ξεχωριστά, το πρώτο μέρος περιγράφει τη διαμόρφωση ενός αυστηρά ιεραρχικού και πολυπρόσωπου μηχανισμού ελέγχου και αξιολόγησης. Μαζί με την ήδη υπάρχουσα διοικητική πυραμίδα δημιουργούνται αξιολογικές δομές οι οποίες αποτελούν κρίκους υλοποίησης της κυβερνητικής πολιτικής. Στην ιεράρχηση υπάρχουν κάθετα δομημένες πέντε κατηγορίες εποπτών οι οποίοι αντικαθιστούν τους συντονιστές, για να φτάσουμε έπειτα σε επίπεδο σχολικής μονάδας στους ενδοσχολικούς συντονιστές, τους συντονιστές τάξεων και στους μέντορες που θα αποτελούν εντός της σχολικής μονάδας τους άμεσους κρίκους υλοποίησης της κυβερνητικής πολιτικής. Πρόκειται, λοιπόν, για ένα σκληρό από πάνω προς τα κάτω ιεραρχικό μοντέλο που θα εκμηδενίζει τον εκπαιδευτικό της τάξης, ο οποίος παρά τα αντίθετα λεγόμενα από την Κυβέρνηση, θα είναι ο τελευταίος που θα έχει λόγο για την εκπαιδευτική διαδικασία. Αναφορικά με τον δεύτερο πυλώνα που αφορά στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, των στελεχών και του λοιπού εκπαιδευτικού προσωπικού, εννοείται πως οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να αξιολογούνται προς βελτίωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Όμως εδώ δεν μιλάμε για μια ουσιαστική αξιολόγηση που λαμβάνει χώρα στο εκπαιδευτικό περιβάλλον, αλλά για μια υποχρεωτική αξιολόγηση η οποία θα επιφέρει σοβαρές συνέπειες στους εκπαιδευτικούς. Ειδικά εάν κάποιο στέλεχος εκπαίδευσης αρνηθεί να υποβληθεί σε συγκεκριμένη διαδικασία αξιολόγησης, είτε ως αξιολογητής είτε ως αξιολογούμενος σε οποιοδήποτε στάδιο αυτής ή την παρακωλύει με την εν γένει στάση του, θα αντικαθίσταται και θα αποκλείεται από τη διαδικασία επιλογής για την πλήρωση οποιασδήποτε θέσης στελέχους εκπαίδευσης για τα επόμενα οκτώ έτη. Επιπλέον, θα υπάρχει παρακράτηση του μισθού έως και ενός μηνός και μη μισθολογική εξέλιξη όσων εκπαιδευτικών αρνηθούν την αξιολόγηση. Επίσης, προβλέπεται ότι για την αξιολόγηση των στελεχών της εκπαίδευσης διενεργείται ημιδομημένη συνέντευξη μεταξύ του αξιολογούμενου και καθενός από τους αξιολογητές του. Πρόκειται, δηλαδή, για μια στιγμιαία - τονίζω, στιγμιαία - διαδικασία αξιολόγησης του εκπαιδευτικού βασισμένη σε απαρχαιωμένα και συντηρητικά πρότυπα και δεν αφορά σε μια ουσιαστική και οικοσυστημική αξιολόγηση του περιβάλλοντος όπου διεξάγεται η διαδικασία. Αναφορικά τώρα με τον τρίτο πυλώνα αυτονομίας των σχολικών μονάδων, η δυνατότητα επιλογής βιβλίου από την εκάστοτε σχολική μονάδα εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την ποιότητα της διδακτέας ύλης, αλλά και με το επίπεδο logistics στην αρχή της κάθε σχολικής χρονιάς, αναφορικά με την έγκαιρη εκτύπωση και διανομή των διαφορετικών βιβλίων στις σχολικές μονάδες της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Ήδη τα προηγούμενα χρόνια υπήρχε σοβαρή κωλυσιεργία στη διανομή των βιβλίων. Μπορούμε όλοι μας να φανταστούμε τι πρόκειται να γίνει από δω και στο εξής με τον χρόνο παράδοσης των βιβλίων στους μαθητές. Επιπλέον, στο άρθρο 85 παράγραφος 3 αναφέρεται ότι παράλληλα με το διδακτικό βιβλίο που έχει επιλέξει η σχολική μονάδα, θα δύναται να χρησιμοποιεί ο καθηγητής το σύνολο των διδακτικών βιβλίων του αντίστοιχου μαθήματος σε ψηφιακή μορφή, καθώς και τα ψηφιακά μέσα τα οποία θα είναι αναρτημένα και διαθέσιμα σε ψηφιακή βιβλιοθήκη. Σας ερωτώ όμως, κυρία Κεραμέως, το εξής: Πώς μπορείτε να μιλάτε για ψηφιακά βιβλία, όταν δεν παρέχετε και την αντίστοιχη ψηφιακή τεχνολογία σε όλες τις μαθήτριες και σε όλους τους μαθητές, καθώς επίσης και σε όλες τις σχολικές μονάδες; Προφανώς οι μαθήτριες και οι μαθητές μας θα περάσουν και πάλι το τεχνολογικό φιάσκο της τηλεκπαίδευσης. Επιπροσθέτως, ιδιαίτερα προβληματική είναι η ρύθμιση να αποτελούν οι εκπαιδευτικοί μειοψηφία στη σύνθεση του σχολικού συμβουλίου, όπου συμμετέχουν μόνο ο διευθυντής του σχολείου και ένας εκπρόσωπος του συλλόγου διδασκόντων. Να σημειώσω εδώ ότι κατά τη διαβούλευση του νομοσχεδίου, η διάταξη προέβλεπε τετραμελή εκπροσώπηση από εκπαιδευτικούς. Όμως στην κατάθεση του νομοσχεδίου τούς μειώσατε στους μισούς. Πρόκειται, δηλαδή, για ένα σχολικό συμβούλιο το οποίο θα ορίζεται από τον δήμαρχο, ο οποίος θα έχει και δύο εκπροσώπους του μέσα. Οπότε καταλαβαίνουμε ότι σε πολλές περιπτώσεις το συμβούλιο θα λειτουργεί ως φερέφωνο της κεντρικής πολιτικής. Πηγαίνοντας τώρα στον τέταρτο πυλώνα του νομοσχεδίου που αφορά στην εκκλησιαστική εκπαίδευση, κυρίες και κύριοι του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, έχετε γίνει δέκτες πολλών αιτημάτων, αλλά και ερώτησης από μέρους μου σχετικά με τα επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχιούχων διαχείρισης εκκλησιαστικών κειμηλίων των ανώτατων εκκλησιαστικών ακαδημιών. Το πρόγραμμα σπουδών του εν λόγω τμήματος είναι τετραετούς φοίτησης, όπως όλων των ΑΕΙ της χώρας, και αντιστοιχεί σε διακόσιες πενήντα διδακτικές μονάδες. Επομένως πρέπει να έχουν επαγγελματικά δικαιώματα και να εντάσσονται στη μισθολογική βαθμίδα της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης και όχι να τους κλείνετε τις σχολές. Ωστόσο, λοιπόν, όσον αφορά σε αυτά τα δικαιώματα, δεν έχουν γίνει δεκτά τα συνεχή αιτήματα, παρ' όλη την πίεση που έχετε δεχτεί από τους αποφοίτους, αλλά και από εμένα προσωπικά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Είναι επιτακτική ανάγκη να παραχωρήσετε άμεσα στους πτυχιούχους διαχείρισης εκκλησιαστικών κειμηλίων των ανώτατων εκκλησιαστικών ακαδημιών άδεια ασκήσεως επαγγέλματος συντηρητή αρχαιοτήτων και έργων τέχνης, ώστε να επιτραπεί η ανάληψη δημόσιων και ιδιωτικών έργων συντήρησης πολιτιστικών αγαθών. Πρέπει να σταματήσετε να αντιμετωπίζετε με βαρβαρότητα και αδιαφορία τη βυζαντινή πολιτισμική κληρονομιά και να καταδικάζετε σε μακροχρόνια ανεργία ανθρώπους που έχουν επενδύσει χρόνο, χρήμα και ενέργεια σε κάτι που αγαπούν. Επιπλέον, το Υπουργείο Παιδείας και η κ. Κεραμέως θα πρέπει να κατανοήσουν ότι το δημόσιο σχολείο δεν είναι επιχείρηση και ότι η δημόσια εκπαίδευση δεν είναι και ούτε θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται ως προϊόν. Θα πρέπει να κατανοήσουν ότι η παιδεία έχει στον πυρήνα της ύπαρξής της τον άνθρωπο. Κυρίαρχος στόχος της πρέπει να είναι η ανάπτυξη της κριτικής σκέψης, η απελευθέρωση των δημιουργικών ικανοτήτων, η καλλιέργεια των ανθρωπιστικών αξιών, καθώς και η ανατροπή των συνθηκών που γεννούν ανισότητες για τους μαθητές. Η προσφορά του δημόσιου αγαθού της ποιοτικής εκπαίδευσης είναι πολύ κρίσιμη παράμετρος για την πρόοδο και την κοινωνική ευημερία της νέας γενιάς, αλλά και όλης της ελληνικής κοινωνίας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Πάμε τώρα στον κύκλο ομιλητών μέσω WEBEX με πρώτο ομιλητή τον κ. Δημήτριο Μπιάγκη από το Κίνημα Αλλαγής. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εν μέσω θέρους και με κλειστά σχολεία συζητάμε στη σημερινή Ολομέλεια το νομοσχέδιο για το νέο σχολείο το οποίο, δυστυχώς, δεν είναι προϊόν ουσιαστικής μελέτης και διαλόγου, αλλά μία συρραφή αναχρονιστικών και παρωχημένων λογικών και πρακτικών για επικοινωνιακούς κυρίως λόγους. Παρακολουθώντας την κυρία Υπουργό, δεν σας κρύβω ότι ένιωσα πως ακούω ένα πάρα πολύ ωραίο μυθιστόρημα με πολύ καλογραμμένους χαρακτήρες και ένα πολύ καλοστημένο σκηνικό, όμοιο με αυτό των παραμυθιών με αίσιο τέλος για όλους. Μάλιστα, κάποια στιγμή αισθάνθηκα ότι μιλάμε για το εκπαιδευτικό σύστημα μιας ουτοπικής χώρας που δεν καλείται να αντιμετωπίσει ειδικές συνθήκες κρίσης, όπως αυτή που βιώνουμε με την πανδημία, αλλά που διαθέτει δομές υπαρκτές, δυνατές, ενεργές και αν μη τι άλλο πολύ καλά θεμελιωμένες. Δυστυχώς, κυρία Υπουργέ, το εκπαιδευτικό μας σύστημα έχει πάψει να συμβαδίζει με τις ανάγκες της εποχής μας. Το σημερινό σχολείο παρέχει μονόπλευρα προσανατολισμένη παιδεία με έμφαση σε έναν τεχνοκρατικό και ωφελιμιστικό χαρακτήρα, ενώ ο ανθρωπιστικός του χαρακτήρας έχει παραμεριστεί. Οι μαθητές βρίσκονται σε μια κατάσταση πνευματικής μονομέρειας, θα έλεγα. Το σχολείο δεν δίνει θέματα που αγγίζουν την κοινωνική πραγματικότητα, αφήνοντας έτσι τα παιδιά να λαμβάνουν λαθεμένες αποφάσεις που καθορίζουν την ποιότητα της ζωής τους. Κύριοι συνάδελφοι, αν θέλουμε να δούμε αντικειμενικά τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της παιδείας μας, αρκεί να δούμε την αντανάκλασή τους στην ίδια την κοινωνία μας. Η έξαρση της βίας, των δολοφονιών και της κοινωνικής αυτής υστερίας που ζούμε σε συνδυασμό με τη μοναχικότητα που βιώνουν συνάνθρωποί μας και λόγω της πανδημίας δείχνουν ξεκάθαρα ότι η χώρα κάπου έχει αποτύχει σε αυτό το κομμάτι. Και ξέρετε γιατί προφανώς έχει αποτύχει; Διότι σήμερα μπροστά στον εφιάλτη του τέταρτου κύματος της πανδημίας και των μεταλλάξεων, εμείς μιλάμε για την αξιολόγηση και την αναβάθμιση, τα οποία σημειωτέον, για να μην παρεξηγηθώ, είναι καθ' όλα χρήσιμα και μη αμφισβητήσιμα. Ωστόσο, ίσως και να πρέπει να θεωρηθούν άκαιρα με δεδομένο το θέμα της διασφάλισης της δημόσιας υγείας των εκπαιδευτικών, των μαθητών και γενικότερα της μαθητικής κοινότητας. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πανδημία μαζί με την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση άλλαξαν άρδην την κοινωνικοοικονομική πραγματικότητα. Είναι χρέος όλων μας να συνεργαστούμε σε ένα κοινό πλαίσιο και για έναν κοινό στόχο, την επινόηση ενός νέου εκπαιδευτικού μοντέλου που θα διαμορφώνει επιστήμονες, αποφοίτους και νέους ανθρώπους που θα αξιοποιούν τα ταλέντα και τις δεξιότητες που έχουν. Χρειάζεται, λοιπόν, μια ριζική αλλαγή κουλτούρας θα έλεγα. Χρειάζεται να σχεδιάσουμε μία πορεία, που τα κύρια χαρακτηριστικά της θα είναι ο εφοδιασμός των νέων με εργαλεία σκέψης που θα τους επιτρέπουν να αξιολογούν με τα προσωπικά τους κριτήρια για το αύριο της ζωής τους. Χρειάζεται τα παιδιά μας να διδαχθούν τη διαδικασία ορθής άντλησης, αξιολόγησης, ανάλυσης και προβολής των όποιων πληροφοριών. Έτσι καλλιεργείται η κριτική σκέψη. Μαθαίνουν να διαβάζουν πίσω από τις λέξεις και επιλέγουν σωστά αυτές που πράγματι τους είναι απαραίτητες γιατί τελικός σκοπός της εκπαίδευσης είναι να μετατρέπει τους καθρέφτες σε παράθυρα προοπτικής. Κυρία Υπουργέ, με το παρόν σχέδιο νόμου, εισάγετε την αξιολόγηση στην εκπαιδευτική ζωή. Όπως σας ανέφερε και ο εισηγητής μας στις επιτροπές - και όχι μόνο, όλοι οι ομιλητές μας - δεν είμαστε αντίθετοι σε καμμία περίπτωση. Όμως για να είναι πλήρως συνυφασμένη η αξιολόγηση με την έννοια της βελτίωσης των εκπαιδευτικών δεδομένων επιβάλλεται να διεξάγεται σε ένα ευρύτερο και συνολικότερο πλαίσιο, σε συνδυασμό με την αξιολόγηση των δομών και των στελεχών, στο οποίο η κατάρτιση δεν θα πρέπει να θεωρείται προφανώς τιμωρία. Είναι έγκλημα να εισάγουμε τόσο παρωχημένες έννοιες όπως αυτές της τιμωρίας και της ποινής στη δημόσια ζωή. Είναι καθήκον όμως στις αναπτυγμένες, στις εξελιγμένες, στις σύγχρονες κοινωνίες να εισάγουμε την επιβράβευση, την αποδοχή των λαθών και τη δυνατότητα της προσπάθειας, της εξέλιξης και της επαναπροσέγγισης. Η ιστορία του τόπου έδειξε εμπράκτως ότι οι ρεβανσιστικές, τιμωρητικές, διχαστικές μέθοδοι απέτυχαν παταγωδώς. Ήρθε η ώρα, λοιπόν, για τους εκπαιδευτικούς που καθημερινά δίνουν τη μάχη και μάλιστα με πολύ παρωχημένα μέσα στις αίθουσες και τα παιδιά που λόγω πανδημίας από τον εγκλεισμό και την πίεση εκδηλώνουν, πιο επιθετικές και ζωηρές συμπεριφορές συγκριτικά με τις προηγούμενες γενιές που δεν βίωσαν την πανδημία να φτιάξουμε ένα νέο σχολείο, που θα έχει επίκεντρο τον εκπαιδευτή και τον μαθητή. Κυρία Υπουργέ, μιλάτε για αυτονομία, για ελευθερία, αποκέντρωση, όταν εσείς η ίδια με τις διατάξεις του παρόντος νομοσχεδίου δημιουργείτε έναν θεσμό, αυτόν του υπερδιευθυντή, μάλιστα στη λογική ενός διοικητικού υπερσυγκεντρωτισμού, ένα γνωστό στοιχείο στην πολιτική σας. Αν συνυπολογίσει κανείς, ότι η τοποθέτηση διευθυντών στα εκπαιδευτικά όργανα συνοδεύεται και με πολιτικές προτιμήσεις, τότε πολύ εύκολα θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι ενισχύετε και διευρύνετε το πελατειακό κράτος. Υποδαυλίζεται ο θεσμός του σχολικού συμβούλου και αίρεται ο συλλογικός ρόλος του συλλόγου των διδασκόντων. Σας το είπαν οι φορείς και, επιτρέψτε μου, το επαναλαμβάνω και εγώ: Η επέκταση των θητειών των κυβερνητικών διευθυντών πραγματοποιείται στη λογική της μονιμότητας. Οι «ημέτεροι» διευθυντές θα τιμωρούν τους αντιφρονούντες. Στόχος ο «σωφρονισμός» των κομματικά και κοινωνικά αντιφρονούντων. Αγαπητοί συνάδελφοι, προτού κλείσω την ομιλία μου, θα ήθελα να σταθώ και στη διάταξη για το πολλαπλό βιβλίο και τον ψηφιακό μετασχηματισμό τα οποία ασφαλώς και είναι σε θετική κατεύθυνση, αλλά όχι πλήρως ολοκληρωμένα. Και το σημειώνω αυτό για να μην ειπωθεί ότι κάνουμε στείρα αντιπολίτευση. Θεωρώ επίσης πολύ σημαντικό να αναφέρω ότι το πρόβλημα της χώρας στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία δεν είναι η ενίσχυση του ρόλου του διευθυντή ή η εισαγωγή των αγγλικών στα νηπιαγωγεία, αν και χρήσιμα και αυτά βεβαίως. Οι γονείς και το σύνολο της σχολικής κοινότητας αγωνιούν για το πώς θα ξεκινήσει η σχολική χρονιά, αν θα ξαναστείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο ή αν θα γίνουν τα μαθήματα για ακόμα μία χρονιά μέσω WEBEX. Η σκληρότητα της εποχής δυστυχώς οριοθετεί άλλες προτεραιότητες με σημαντικότερη όλων τη υγεία μαθητών και εκπαιδευτικών. Έχετε διασφαλίσει επαρκείς αίθουσες για τους μαθητές; Υπάρχει σχεδιασμός για μία COVID free σχολική χρονιά κατά το δυνατόν ή θα ζήσουμε και πάλι τα τραγελαφικά φαινόμενα των προηγούμενων ετών; Αν θέλετε να οραματιστούμε όλοι μαζί ένα νέο, αναβαθμισμένο και σύγχρονο σχολείο, βασισμένοι στην αξιοποίηση των ψηφιακών μέσων με την ανάλογη πάντα εκπαιδευτική καθοδήγηση, προχωρήστε σε μία διαβούλευση σε βάθος, με τους αρμόδιους φορείς. Καθίστε να συζητήσουμε όλοι μαζί πώς θα συμβάλουμε στη διαμόρφωση κοινωνικών υποκειμένων με ανεπτυγμένες δεξιότητες και ταλέντα, αλλά και με ηθικές αρχές και αξίες που θα αντιπαλεύουν κάθε μορφής βία. Κλείνοντας, εμείς ως Κίνημα Αλλαγής δεν μπορούμε να συναινέσουμε με τη δική σας πολιτική φιλοσοφία. Για μας η παιδεία είναι εθνική υπόθεση. Για μας δεν χαραμίζεται ούτε χαρίζεται μέσα σε διοικητικούς υπερσυγκεντρωτισμούς και αγκυλώσεις. Γι' αυτό άλλωστε και όλες οι μεγάλες εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις έχουν τη σφραγίδα της παράταξής μας. Αν σας ενδιέφεραν τα πραγματικά προβλήματα των μαθητών που είναι πάμπολλα, πιστέψτε με δεν θα αναλωνόσασταν στη στείρα επικοινωνιακή πολιτική που σήμερα επιχειρείτε να περάσετε, υπηρετώντας το είδος της εκπαίδευσης που σε διδάσκει να αγωνίζεσαι για να ξεπεράσεις όλους τους άλλους, όχι όμως για να ξεπεράσεις τον εαυτό σου. Δυστυχώς για ακόμη μια φορά από πολιτικές προτάσεις και πρωτοβουλίες επτωχεύσατε, αντικρίζοντας στην παιδεία σας μόνο το είδωλό σας στον καθρέφτη και όχι το αναγκαίο παράθυρο στο μέλλον. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Να είστε καλά. Συνεχίζουμε τώρα με τον κ. Ευστάθιο Κωνσταντινίδη από τη Νέα Δημοκρατία, με φυσική παρουσία, αμέσως μετά ο κ. Απόστολος Πάνας μέσω WEBEX από το Κίνημα Αλλαγής, ο κ. Δημοσχάκης με φυσική παρουσία και ο κ. Γκόγκας. Κύριε Κωνσταντινίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό που συχνά βλέπουμε στις μεταρρυθμίσεις είναι ότι ενώ σε γενικό και αφηρημένο επίπεδο όλοι τις επιζητούμε σε ειδικό και συγκεκριμένο τις αντιμετωπίζουμε με επιφυλακτικότητα, αν όχι με αρνητισμό. Αυτό δεν οφείλεται μόνο στη δύναμη της συνήθειας, τον πιο πιστό στρατιώτη της στασιμότητας, αλλά και στις συντεχνιακές και πολιτικές σκοπιμότητες που αξιοποιούν ή και υποδαυλίζουν τον φόβο για το καινούργιο. Το ίδιο συμβαίνει και εδώ. Η πλειονότητα των πολιτών, αλλά και της σχολικής κοινότητας αναγνωρίζει ότι το εκπαιδευτικό σύστημα δεν ανταποκρίνεται στα σύγχρονα δεδομένα. Δεν αποκαλύπτει και δεν εξελίσσει τα ταλέντα των μαθητών, δεν ενισχύει τις δεξιότητές τους, δεν τους εφοδιάζει με γνώση αιχμής και με σύγχρονα εργαλεία, δεν είναι αρκούντως αποκεντρωμένο, δεν παρέχει ελευθερίες στα εκπαιδευτικά κύτταρα, δηλαδή στις σχολικές μονάδες και δεν διαθέτει πλουραλισμό στη διδακτέα ύλη. Δεν δίνει κίνητρα και δεν αξιολογεί δίκαια την πρόοδο και τις επιδόσεις των εκπαιδευτικών. Δεν τους παρέχει σημαντικά περιθώρια υπηρεσιακής ανέλιξης. Δυστυχώς, όμως, κάποιοι αντιστέκονται εμμονικά στις αλλαγές. Κόντρα σε αυτή την αντίληψη, το συζητούμενο νομοσχέδιο θέτει τον δάκτυλον επί των εκπαιδευτικών ήλων και δίνει απαντήσεις σε χρονίζοντα προβλήματα της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας παιδείας υιοθετώντας έγκυρες και αναγνωρισμένες μεθόδους διδασκαλίας, αξιοποιώντας τις βέλτιστες διεθνείς εμπειρίες, μακριά από αγκυλώσεις και στερεότυπα. Με τις εισαγόμενες ρυθμίσεις επιδιώκονται η αναβάθμιση της ποιότητας της δημόσιας εκπαίδευσης μέσω της αναμόρφωσης των δομών της, η διαρκής και συστηματική αξιολόγηση του δυναμικού της με αξιοκρατικές διαδικασίες για τη συνεχή βελτίωσή τους και μέσω αυτής την αναβάθμιση του εκπαιδευτικού έργου, η διεύρυνση της αυτονομίας των σχολικών μονάδων με τη διασφάλιση ελευθερίας στην οργάνωση της διδασκαλίας, την ενίσχυση του ρόλου του διευθυντή της σχολικής μονάδας, αλλά και όσων εκπαιδευτικών κατέχουν θέσεις ευθύνης, αλλά και με την με όρους διαφάνειας αξιολόγηση καθ' όλη τη σχολική περίοδο και, τέλος, η οργάνωση της εκκλησιαστικής εκπαίδευσης σε νέα βάση και η επίλυση άλλων ζητημάτων που απασχολούν όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Η συζήτηση επί του νομοσχεδίου επικεντρώθηκε κυρίως στα εξής κεφάλαια: στην αξιολόγηση, ένα θέμα - ταμπού όχι μόνο για την εκπαίδευση αλλά γενικά για τη δημόσια διοίκηση. Μπορεί να αποτελεί αυτονόητη διαδικασία για τον υπόλοιπο κόσμο, αλλά για τη χώρα μας «ράβε, ξήλωνε, δουλειά να μη σου λείπει». Εύστοχα κατέγραψε ο εισηγητής τις ατελείς μέχρι σήμερα προσπάθειες για τη θεσμοθέτηση ενός αποδεκτού συστήματος αξιολόγησης που θα επιβραβεύει τον εργατικό, τον ικανό και τον παραγωγικό. Όμως σε κάθε ανάλογο εγχείρημα πάντα κάτι δεν μας ικανοποιούσε. Κάτι μας έλειπε, πάντα κάτι θα μπορούσε να ήταν διαφορετικό. Κι αφού δεν βρίσκαμε την τέλεια μέθοδο ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ να καταργήσει εντελώς την αξιολόγηση τουλάχιστον σε ό,τι αφορά στα κριτήρια επιλογής των στελεχών στην εκπαίδευση! Με τις σχετικές ρυθμίσεις του σχεδίου νόμου η αξιολόγηση γίνεται εργαλείο για την επιβράβευση της προσπάθειας των εκπαιδευτικών και των στελεχών, αλλά και τη βελτίωσή τους όπου ενδεχομένως εμφανίζουν αδυναμίες. Βεβαίως ο μύθος της Αντιπολίτευσης για τις υποτιθέμενες απολύσεις έχει καταρρεύσει θορυβωδώς. Αντί για απολύσεις προέκυψαν προσλήψεις, πάνω από δεκαέξι χιλιάδες στην εκπαίδευση, δεκάδες χιλιάδες συνολικά στην ασφάλεια, στη δικαιοσύνη, στη μετανάστευση, στην υγεία και σε άλλους νευραλγικούς τομείς της δημόσιας διοίκησης. Οπότε ο ΣΥΡΙΖΑ αναγκάστηκε να το γυρίσει στην αντιπολίτευση του ανεκπλήρωτου υπερσυντέλικου. «Θα τις είχαμε κάνει και εμείς» μας λέει «αλλά δεν προκάναμε», για να θυμηθούμε την αξέχαστη εκείνη ρήση του ιστορικού ηγέτη της Αριστεράς. Ένα άλλο ζήτημα στο οποίο επικεντρώθηκε ο διάλογος ήταν αυτό της αποκέντρωσης. Μέχρι σήμερα το εκπαιδευτικό σύστημα ήταν ασφυκτικά ελεγχόμενο από το κέντρο. Όλες οι αρμοδιότητες και οι αποφάσεις ανήκαν στον Υπουργό: Βιβλία, προγράμματα, εξεταστικές διαδικασίες και άλλες δραστηριότητες. Τα σχετικά στοιχεία που εισφέρθηκαν κατά την κοινοβουλευτική συζήτηση από την κυρία Υπουργό είναι συγκλονιστικά. Ο διευθυντής του ελληνικού σχολείου έχει τις λιγότερες αρμοδιότητες από ό,τι σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για τη διαμόρφωση της ύλης η συμμετοχή του βρίσκεται στο 1% σε σχέση με το 22% στις χώρες του ΟΟΣΑ. Για τη διαμόρφωση του πλαισίου αξιολόγησης η ευθύνη του κινείται στο 5% στην Ελλάδα έναντι 32% στις χώρες του ΟΟΣΑ. Για την άντληση πρόσθετων πόρων για το σχολείο στο 5% στην Ελλάδα έναντι 40% στην συγκρινόμενες χώρες. Η σημερινή Κυβέρνηση απεμπολεί αυτές τις εξουσίες και δίνει ζωτικό ρόλο και χώρο στα ίδια τα σχολεία, για να διαμορφώσουν ουσιώδεις παραμέτρους της εκπαιδευτικής διαδικασίας μέσα σε ένα σύστημα αμφίδρομων ελέγχων. Κι όλα αυτά χωρίς η κεντρική διοίκηση να απαλλάσσεται από καμμία υποχρέωση ή ευθύνη της. Στην ίδια κατεύθυνση δίνεται ευρύτερη ευχέρεια στο σχολείο να αξιοποιεί τις εγκαταστάσεις του και μετά το πέρας του ωραρίου να αναπτύσσει δράσεις και συνεργασίες με άλλα σχολεία, να αναλαμβάνει επιμορφωτικές ή κοινωνικές παρεμβάσεις, πρωτοβουλίες. Εξάλλου τομές του μεταρρυθμιστικού νομοσχεδίου συνιστούν το πολλαπλό βιβλίο και η ψηφιακή βιβλιοθήκη, οι εναλλακτικές εξεταστικές διαδικασίες και η ενθάρρυνση της ομαδικότητας και της συνεργασίας ανάμεσα στους μαθητές. Πολύ ουσιαστική παρέμβαση όμως αποτελεί και η σύσταση χιλίων εκατό οργανικών θέσεων ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών για τα παιδιά που χρειάζονται πρόσθετη στήριξη. Φιλοδοξία μας και στόχος μας είναι από τη νέα σχολική χρονιά να έχουμε σε πλήρη ανάπτυξη τη δίχρονη προσχολική εκπαίδευση, τα αγγλικά από το νηπιαγωγείο, την εφαρμογή προγράμματος δεξιοτήτων, συνεχή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών μας, εκατόν είκοσι τρία νέα προγράμματα σπουδών, την έναρξη λειτουργίας των νέων πρότυπων και πειραματικών σχολείων και των σχολών κατάρτισης και φυσικά το νέο νομοθετικό πλαίσιο για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ουσιαστικά δηλαδή ένα νέο και σύγχρονο σχολικό περιβάλλον, που θα συμβαδίζει με την αναπτυξιακή πορεία της χώρας και θα εγγυάται στους μαθητές και στους φοιτητές ότι οι προσπάθειές τους και τα εφόδια που απέκτησαν θα πιάνουν τόπο εδώ, στον τόπο τους. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Συνεχίζουμε τώρα με τον κ. Απόστολο Πάνα από το Κίνημα Αλλαγής. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως ήδη έχει προκύψει και από τις προηγούμενες συνεδριάσεις το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας φέρνει μεγάλες ανακατατάξεις στη λειτουργία του σχολείου και τη διοίκηση της εκπαίδευσης. Μάλιστα ο σχεδιασμός των ανακατατάξεων αυτών πραγματοποιείται τη στιγμή αυτή που θα έπρεπε να μας απασχολεί το πώς την επόμενη χρονιά τα σχολεία μας θα ανοίξουν με ασφάλεια και δεν θα έχουμε τα φαινόμενα που είχαμε κατά τη φετινή σχολική χρονιά. Κυρία Υπουργέ, επιλέγετε να νομοθετήσετε μέσα στο καλοκαίρι, με όλες τις εκπαιδευτικές δομές κλειστές και ορατές πια τις οδυνηρές συνέπειες από τη θέσπιση της ελάχιστης βάσης εισαγωγής. Το παρόν πολυνομοσχέδιο για την πολύπαθη εκπαίδευση συνοδεύεται από παντελή απουσία θεσμικού διαλόγου, καθώς η είσοδός του στη διαβούλευση δεν ήταν προϊόν προΰπαρξης διαλόγου ώστε να διαμορφωθεί ένα κλίμα συναίνεσης και μια μακροχρόνια συμφωνία στην άσκηση εκπαιδευτικής πολιτικής. Είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο πολύ απλά υπονομεύει τη συλλογικότητα. Ειδικότερα, τα ζητήματα που προκύπτουν από το συγκεκριμένο νομοθετικό έργο αφορούν την εφαρμογή της αξιολόγησης με τιμωρητικό τρόπο, τη σύνθεση του σχολικού συμβουλίου, τη συγκρότηση του συμβουλίου επιλογής των διευθυντών των σχολικών μονάδων και τη μη προσμέτρηση της διδακτικής υπηρεσίας στους υποστηρικτικούς θεσμούς, όπως στους σχολικούς συμβούλους και τις καινοτόμες δράσεις. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρ' όλο που ο χρόνος μου δεν είναι αρκετός επιτρέψτε μου να παραμείνω σε κάποια σημεία που με προβληματίζουν. Συγκεκριμένα θα αναφερθώ στη μη προώθηση της αποκέντρωσης των αρμοδιοτήτων προς τις περιφερειακές διευθύνσεις εκπαίδευσης, κάτι που θα συνέβαλε στην αποτελεσματικότητα της διοίκησης, στο κομμάτι της αξιολόγησης που για μας θεωρείται κομβικής σημασίας ζήτημα για την παροχή ποιότητας της εκπαίδευσης και που αδιαμφισβήτητα δεν πρέπει να σταματά στους εκπαιδευτικούς, αλλά να περιλαμβάνει τόσο την αξιολόγηση των δομών και των προγραμμάτων όσο και των πόρων. Και θα επιμείνω στο θέμα αυτό και θα προειδοποιήσω πως το νομοσχέδιο αυτό καθιερώνει την περιγραφική αξιολόγηση για τους εκπαιδευτικούς και την αριθμητική αξιολόγηση για τα στελέχη, γεγονός που ενέχει τον κίνδυνο να προκαλέσει προβλήματα στον μετασχηματισμό της αξιολόγησης και ήδη έχει τονιστεί από πλευράς της παράταξής μας. Για τον λόγο αυτόν πρέπει να τεθεί ειδική πρόβλεψη ώστε οι εκπαιδευτικοί που επιθυμούν θέση στελέχους της εκπαίδευσης να δηλώνουν εγγράφως ότι επιθυμούν να αξιολογηθούν με τα αντίστοιχα κριτήρια. Επιπλέον είμαστε αντίθετοι στην ανώνυμη αξιολόγηση των προϊσταμένων από τους υφιστάμενούς τους, έχοντας μάλιστα σύμμαχό μας σχετική απόφαση του Σ.τ.Ε.. Για ηθικούς λοιπόν και για παιδαγωγικούς λόγους η αξιολόγηση θα πρέπει να είναι επώνυμη και όλοι οι εμπλεκόμενοι, κρίνοντες και κρινόμενοι, να είναι υπεύθυνοι για την κρίση τους. Πέρα όμως από αυτά, το παρόν νομοσχέδιο υποτίθεται πως προβάλλει και προωθεί την αυτονομία της σχολικής μονάδας. Όμως αυτό που βλέπουμε είναι η μεταφορά αρμοδιοτήτων του συλλόγου διδασκόντων στον διευθυντή, δίνοντάς του υπερεξουσίες και υποβαθμίζοντας τη συλλογικότητα και τον ίδιο τον σύλλογο διδασκόντων. Η δραματική, λοιπόν, υποχώρηση του ρόλου του συλλόγου των διδασκόντων έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την αναβάθμιση που απαιτείται. Ο ρόλος του συλλόγου διδασκόντων θα έπρεπε να ενισχυθεί, καθώς καθορίζει με βάση τις ιδιαίτερες ανάγκες των μαθητών τον εξειδικευμένο διδακτικό στόχο της σχολικής μονάδας υπό τις αρχές της συλλογικότητας και της διαφάνειας. Προσπερνώντας, λοιπόν, τον τιμωρητικό χαρακτήρα των διατάξεων για την αξιολόγηση, που θα μπορούσαμε να τη δεχθούμε αν λειτουργούσε προς όφελος τόσο των ίδιων των εκπαιδευτικών όσο και ολόκληρης της εκπαιδευτικής κοινότητας και δεν μετατρεπόταν σε αρνητική κλίμακα, ας μου επιτραπεί να συνεχίσω. Το νομοσχέδιο αυτό έχει πάρει τη ροή του απ' ό,τι φαίνεται και υποβαθμίζει επίσης την παιδαγωγική διάσταση της διαδικασίας της μάθησης, ενώ ενισχύει τον ανταγωνισμό χάρη στα διαγωνίσματα αποτύπωσης της ΣΤ΄ δημοτικού και της Γ΄ γυμνασίου. Προερχόμενος λοιπόν από τον εκπαιδευτικό κλάδο, η μη προσμέτρηση της διδακτικής υπηρεσίας αυτής των σχολικών συμβούλων, των εκπαιδευτικών των κέντρων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, της αγωγής υγείας και των πολιτιστικών θεμάτων μού φαίνεται αδιανόητη. Και παρόλο που η κατάργηση της προσμέτρησης αυτής της προϋπηρεσίας πραγματοποιήθηκε με τον ν.4547/2018 επί της κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και μάλιστα μετά από τριάντα έξι έτη, δεν προτίθεσθε να διορθώσετε το λάθος τους. Κυρία Υπουργέ, περιμέναμε ένα νομοσχέδιο όπου το κέντρο της προσοχής των προτεινόμενων ρυθμίσεων θα ήταν η βελτίωση των εκπαιδευτικών υπηρεσιών προς τους μαθητές, η ανάπτυξη της γνώσης, της κριτικής σκέψης και της καλλιέργειας των δεξιοτήτων του εικοστού πρώτου αιώνα, ένα νομοσχέδιο όπου το κέντρο της προσοχής των νέων ρυθμίσεων θα ήταν η απελευθέρωση του επαγγελματικού δυναμικού των εκπαιδευτικών σε ένα πλαίσιο μεγαλύτερης ελευθερίας, διαρκούς υποστήριξης, αλλά και ελέγχου. Δυστυχώς το παρόν αυτό νομοσχέδιο, αν και φέρει την ταμπέλα του εκσυγχρονισμού στην παιδεία, δεν επιτρέπει τη δημοκρατική λειτουργία του σχολείου ούτε στην καθημερινότητά του ούτε στη διαδικασία αξιολόγησης αν όντως αφαιρεθούν οι αρμοδιότητες από τον σύλλογο διδασκόντων. Η ανεπάρκεια, λοιπόν, των σχολικών υποδομών έγινε ολοφάνερη και στο κομμάτι της τηλεκπαίδευσης, κυρία Υπουργέ, με κύριους πληγέντες τους μαθητές των δημόσιων σχολείων σε φτωχές και απομονωμένες περιοχές. Εμείς λοιπόν ως Κίνημα Αλλαγής είμαστε εδώ και ζητάμε από εσάς να ξεκινήσουμε έναν άμεσο διάλογο για το πώς θα ανοίξουν τα σχολεία μας στις αρχές Σεπτεμβρίου και το πώς μέσα από ένα σωστά μελετημένο στρατηγικό σχέδιο θα καταφέρουμε να φέρουμε εις πέρας τις ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις στον τομέα της παιδείας. Τέλος, σας ζητώ να λάβετε υπ' όψιν σας τόσο τις προτάσεις που έχουμε καταθέσει, ως Κίνημα Αλλαγής, όσο και την τροπολογία που σας επιδώσαμε με θέμα: «Αποκατάσταση της αδικίας για αδιόριστους επιτυχόντες του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ του 2008». Με όλα αυτά τα δεδομένα, προφανώς και δεν μπορούμε να υπερψηφίσουμε το νομοσχέδιο. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Πάνα και για τον χρόνο. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Αναστάσιος Δημοσχάκης από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν σχέδιο νόμου συνιστά μεταρρυθμιστική προσπάθεια εκσυγχρονισμού και αναβάθμισης της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη χώρα μας. Δημιουργούμε το ποιοτικά αναβαθμισμένο σχολείο, λειτουργώντας ως μοχλός κοινωνικής κινητικότητας. Οι αλλαγές αυτές υπαγορεύονται από την ίδια την ελληνική οικογένεια, τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς. Εγκλωβισμένοι όλοι σε αστοχίες και αδιέξοδα του παρελθόντος, παλεύουμε για το μέλλον της βασικής εκπαίδευσης. Περνάμε από την αποστήθιση στην κριτική ανάλυση και σκέψη, διαμορφώνοντας πολίτες με γνώση, χαρακτήρα και ήθος. Για τον λόγο αυτόν, ενισχύεται η αυτοτέλεια των σχολικών μονάδων, μια πρακτική που εφαρμόζουν οι περισσότερες χώρες, με εξαίρεση δυστυχώς την πατρίδα μας. Δίνεται πλέον μεγαλύτερη ελευθερία στους εκπαιδευτικούς. Ταυτόχρονα, θεσπίζεται μηχανισμός αξιολόγησης του έργου αυτών, με απώτερο σκοπό την επαγγελματική ανάπτυξη και ανέλιξη των εκπαιδευτικών, με στόχο τη βοήθεια των μαθητών. Δυστυχώς, η Ελλάδα και πάλι συνιστά αρνητική εξαίρεση, καθώς είμαστε από τις ελάχιστες χώρες αυτήν τη στιγμή όπου δεν αξιολογούνται οι εκπαιδευτικοί. Με το παρόν σχέδιο νόμου αυτό αλλάζει. Ενισχύονται οι δομές εκπαίδευσης για την αποτελεσματική παιδαγωγική υποστήριξη του αυτόνομου σχολείου. Προβλέπεται η εφαρμογή εργαστηρίων δεξιοτήτων σε όλη την επικράτεια και η εισαγωγή των αγγλικών στα νηπιαγωγεία. Επίσης, θεσπίζονται χίλιες εκατό οργανικές θέσεις για ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς στα σχολεία, δίνοντας έμφαση και σε άλλα ευαίσθητα πεδία, ενώ ταυτόχρονα εκσυγχρονίζεται και οργανώνεται εξ ολοκλήρου και σε νέα βάση η δευτεροβάθμια, μεταδευτεροβάθμια και η ανώτατη εκκλησιαστική εκπαίδευση. Αξιότιμη κυρία Υπουργέ και Υφυπουργέ, θέλω να εκφράσω τα ειλικρινή μου συγχαρητήρια, αλλά και να εκφράσω την ικανοποίησή μου για την τροπολογία που προβλέπει στεγαστικό επίδομα κατ' εξαίρεση στους προπτυχιακούς φοιτητές που εισάγονται και εγγράφονται κατά το ακαδημαϊκό έτος 2021-2022 στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, στο ακριτικό Πανεπιστήμιο Αιγαίου και στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την πρωθυπουργική οδηγία αποδεικνύει έμπρακτα ότι στηρίζει τα πανεπιστήμια των ακριτικών περιοχών. Όμως, η Αξιωματική Αντιπολίτευση, που τώρα σκίζει τα ιμάτιά της, παρέλαβε το ακριτικό Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο από τέταρτο πανεπιστήμιο της χώρας και το παρέδωσε στη δέκατη θέση. Μάλιστα, ο πρώην Υπουργός σας, ο γνήσιος καταφερτζής, πήρε τα ιδρύματα της Καβάλας, του Διδυμοτείχου και της Δράμας και τα πήγε στα ξένα. Πού; Στη Θεσσαλονίκη. Και δεν είχε τη γενναιότητα, αλλά ούτε και την ευαισθησία με την οποία έπρεπε να υπηρετεί ο κάθε Υπουργός Παιδείας, να υπαγάγει αυτά στο τοπικό Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Αναφορικά με τον Νομό Έβρου, σας έχω ήδη, κυρία Υπουργέ, καταθέσει ένα τεκμηριωμένο σχέδιο εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, συνεργαζόμενος με πανεπιστημιακούς, με παράγοντες, με παραγωγικές τάξεις. Μάλιστα, είναι ένα οραματικό σχέδιο, που αποτελεί τη μετεξέλιξη του Διδυμοτείχου σε πέμπτη έδρα του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου, το οποίο συνεχίζει ακόμη να είναι ζωντανό. Είναι ένα σχέδιο στο οποίο δυστυχώς τελευταία δημιουργήθηκαν ορισμένες αναταράξεις κρότου λάμψης προθύμων και επιδέξιων. Όμως, εμείς συνεχίζουμε ολύμπια, με σωφροσύνη και πνεύμα ειρήνης να αναδεικνύουμε και να διεκδικούμε την ικανοποίηση του δικαίου αιτήματος της πόλης των κάστρων, έχοντας ως εγγύηση το Υπουργείο Παιδείας και με χαρά αναμένουμε λίαν συντόμως - έτσι διαισθανόμαστε - τις πρωτοβουλίες σας, δρώντας ως ο από μηχανής Θεός σε μια επικείμενη τραγωδία στην πόλη. Επίσης, πρότεινα τη σύσταση σχολών που συνάδουν με τον αγροκτηνοτροφικό χαρακτήρα του νομού σε ένα σχέδιο που παρουσίασα και στον Πρωθυπουργό της χώρας Κυριάκο Μητσοτάκη κατά τη συνάντησή μας τη Μεγάλη Δευτέρα, σε σχέση με αυτή τη βαθμίδα της εκπαίδευσης. Όπως διαχρονικά υποστήριξα, αναδεικνύω την αναγκαιότητα λειτουργίας Σχολής Σηροτροφίας - Μελισσοκομίας στην πόλη του μεταξιού, στο Σουφλί. Η σύσταση αυτή θα αποτελέσει τον εκπαιδευτικό πυρήνα που θα πιστοποιεί τη γνώση της συγκεκριμένης επαγγελματικής ενασχόλησης, προκειμένου οι δραστηριότητες να μη βασίζονται μόνο σε εμπειρική, αλλά και σε επιστημονική βάση. Επιπρόσθετα, ο Δήμος Σουφλίου, με αιχμή του δόρατος το Δάσος της Δαδιάς, έχει έναν πλούσιο ορεινό όγκο, ο οποίος ενδείκνυται για την άσκηση της υλοτομίας, η οποία όμως ασκείται χωρίς κατάρτιση, συχνά με άναρχο τρόπο και χωρίς πιστοποίηση. Η δημιουργία μιας Σχολής Υλοτομίας και η συλλειτουργία της με τις προτεινόμενες Σχολές Σηροτροφίας - Μελισσοκομίας θα απευθύνεται στα μέλη των συνεταιρισμών που ασκούν ήδη το επάγγελμα. Ήδη το εκπαιδευτικό προσωπικό υπάρχει, κυρία Υπουργέ, στα δύο τμήματα του Πανεπιστημίου Ορεστιάδας και πιστεύω ότι θα βρουν και διέξοδο στο πλαίσιο του κινδύνου που προδιαγράφεται. Χαίρομαι που ο σχεδιασμός αυτός έχει τύχει θερμής υποδοχής από το Υπουργείο σας και γίνονται σημαντικά βήματα για την υλοποίησή του. Μάλιστα, πρόσφατα είχαμε και την επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα σας, του κ. Βούτσινου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, σε ένα λεπτό. Επιθυμώ να προσθέσω ότι ο Έβρος, διαθέτοντας ένα σπουδαίο αλιευτικό πεδίο στο Βόρειο Αιγαίο και στο Θρακικό πέλαγος και στον ποταμό Έβρο, προσφέρεται ιδανικά για τη σύσταση σχολής αλιέων - αλιεργατών, η οποία μπορεί να λειτουργήσει και ως τμήμα αλιείας εσωτερικών υδάτων στην περιοχή των Φερών πλησίον του δέλτα του ποταμού Έβρου και ως τμήμα παράκτιας αλιείας στη Σαμοθράκη. Υπογραμμίζω ότι δεν υφίσταται σήμερα σχολή δημόσιου χαρακτήρα στην Ελλάδα, σε μια κατεξοχήν χώρα αλιέων. Αυτό πρέπει να αλλάξει και το ιδανικό πεδίο είναι ο Έβρος. Βέβαια και η ίδρυση μεταδευτεροβάθμιας επαγγελματικής σχολής στη Νέα Ορεστιάδα τεχνητών εγκαταστάσεων φυσικού αερίου γενικά παρουσιάζει ενδιαφέρον, όπως και το διεκδικεί ο δήμαρχος και μου το ανέδειξε πρόσφατα. Η σημερινή Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μένοντας πιστή στις προεκλογικές της δεσμεύσεις, αφουγκράζεται τις ανάγκες της κοινωνίας, απελευθερώνει τη δημιουργική πρωτοβουλία των εκπαιδευτικών μας, οι οποίοι συνιστούν βασικό κρίκο της αποτελεσματικής εκπαιδευτικής διαδικασίας. Δημιουργούνται μηχανισμοί αξιολόγησης και βελτίωσης. Ας συνταχθούμε σε ένα ενωτικό μέτωπο, προκειμένου να δημιουργήσουμε πεδία που αξίζουν όλα τα Ελληνόπουλα. Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Κεγκέρογλου, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής για τρία - τέσσερα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, θέλω να αναφερθώ σε δύο τροπολογίες που έχουμε καταθέσει και να ζητήσω από την Υπουργό να μας πει αν τις αποδέχεται. Ζητάμε να γίνουν αποδεκτές. Αν δεν γίνουν, να μας πει τον λόγο για τον οποίο δεν θα τις κάνει δεκτές. Η πρώτη αφορά την ίδρυση ξενόγλωσσου τμήματος στην Πατριαρχία Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία Κρήτης. Με δυο λόγια, να πω ότι η Πατριαρχία Ανωτάτη Εκκλησιαστική Ακαδημία Κρήτης, που λειτουργεί από το 2007 με δύο τμήματα, μπορεί να αναβαθμιστεί και να αποτελέσει πόλο έλξης για φοιτητές από όλες τις χώρες της Μεσογείου, της Βαλκανικής, αλλά και του κόσμου. Το ξενόγλωσσο τμήμα μπορεί πραγματικά να ενισχύσει την εξωστρέφειά της και έτσι να έχουμε και για τα δύο τμήματα μία σύγχρονη προοπτική. Θεωρώ ότι από τη στιγμή, που με προεδρικό διάταγμα που προτείνεται από το Υπουργείο, όπως προβλέπει η τροπολογία μας, ρυθμίζονται όλα σχεδόν τα θέματα από την ονομασία, τη λειτουργία, τη διαδικασία επιλογής φοιτητών - οι οποίοι να πω ότι θα είναι αλλοδαποί φοιτητές και οι οποίοι δεν έχουν αποφοιτήσει από ελληνικά λύκεια - θα αφορά κατ' αντιστοιχία άλλες ρυθμίσεις που ισχύουν για άλλα πανεπιστήμια. Θέλουμε, λοιπόν, από τη στιγμή που υπάρχει η ασφάλεια του προεδρικού διατάγματος να κάνετε δεκτή αυτήν την τροπολογία και εν συνεχεία, να δρομολογήσουμε τη λειτουργία του τμήματος. Η δεύτερη τροπολογία αφορά μια αποκατάσταση αδικίας για αδιόριστους επιτυχόντες του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ του 2008 και αποτελεί συμμόρφωση της πολιτείας με την 527/2015 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία συμμόρφωση αυτή έχει περάσει από χίλια κύματα. Δυστυχώς, δεν εφαρμόζεται με ορθολογικό τρόπο η σχετική διάταξη που είχε ψηφιστεί. Δυστυχώς, σήμερα, υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός εκπαιδευτικών που έλαβαν μέρος στο διαγωνισμό του 2008, έχουν βαθμολογία αρκετά υψηλότερη από άλλους που έχουν διοριστεί και για διαδικαστικούς λόγους - ή για λόγους διοίκησης ή για λόγους πολιτικής ευθύνης - δεν έχουν δικαιωθεί με το να ενταχθούν στο ανθρώπινο δυναμικό της εκπαίδευσης. Θεωρούμε ότι αυτή η υποχρέωση της πολιτείας κάποια στιγμή πρέπει να ικανοποιηθεί και είναι η ώρα, μιας και μιλάμε για αναβάθμιση της εκπαίδευσης σε αυτό το νομοσχέδιο. Πρέπει να σας πω ότι κατά τις ακροάσεις δικαστικών λειτουργών στο πλαίσιο της Διάσκεψης των Προέδρων, προκειμένου να γνωμοδοτήσουμε για την προαγωγή τους - την τελική απόφαση την παίρνει το Υπουργικό Συμβούλιο, όπως ξέρετε - έθεσα αυτό το ερώτημα, όχι με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, αλλά περιγράφοντάς τα, χωρίς να ονοματίζω, σε πολλούς δικαστικούς και ήταν αναφανδόν υπέρ της υποχρέωσης της πολιτείας να συμμορφωθεί με την απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας. Θέλω, λοιπόν, την απάντησή σας και σε αυτό. Έρχομαι τώρα στην τροπολογία την υπουργική, η οποία δυστυχώς έρχεται να επαναφέρει τις μπάρες στη Θράκη. Η υπουργική τροπολογία, η οποία αναφέρεται για εξαίρεση των μειονοτικών σχολείων από συγκεκριμένες διατάξεις του νομοσχεδίου, έρχεται να υποβαθμίσει αυτό που η Ελλάδα υποστηρίζει, ότι είναι μια δημοκρατική χώρα, τηρεί το Σύνταγμα και επιπλέον σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Είναι απαράδεκτη η διαδικασία εξαίρεσης που υπάρχει. Ταυτόχρονα, όμως, αναδεικνύει και την προχειρότητα των σχετικών άρθρων από τα οποία έρχεται να εξαιρέσει τα μειονοτικά σχολεία. Και τι εννοώ; Εάν ήταν θωρακισμένα τα σχετικά άρθρα δεν θα χρειαζόταν, και με το σκεπτικό το δικό σας, η συγκεκριμένη τροπολογία. Παράδειγμα, εκεί που λέτε για συνεργασία με φορείς αθλητικούς κ.λπ., ότι μπορούν να έχουν τα σχολεία - γιατί άραγε να εξαιρούνται τα μειονοτικά; - βάλτε θεσμική θωράκιση, πιστοποιημένους φορείς. Εκεί που μιλάτε στο άρθρο για τη χρηματοδότηση, άραγε μόνο για τα μειονοτικά σχολεία υπάρχει ο κίνδυνος της χρηματοδότησης και της μετατροπής του σε εργαλείο του χρηματοδότη; Δεν υπάρχει για τα άλλα σχολεία; Βάλτε, λοιπόν, θεσμική θωράκιση και σε αυτό, ούτως ώστε να κατοχυρώνεται οποιοδήποτε σχολείο. Άρα θα καλύψεις και το μειονοτικό με τους φόβους που έχετε. Εγώ σέβομαι τους φόβους και τις διαφορετικές απόψεις, αλλά μπορούμε να πούμε από φορείς του εσωτερικού ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μάλιστα που πληρούν τις προϋποθέσεις διαφάνειας των στοιχείων. Φορολογούνται κ.λπ.. Τρίτο σημείο. Εξαιρείται από την επιλογή στο μειονοτικό πρόγραμμα το πολλαπλό βιβλίο. Εκεί νομίζω ότι το καλύπτει το άρθρο σας, γιατί το δικό σας άρθρο λέει ότι επιλέγουν από βιβλία τα οποία έχει εγκρίνει το ΙΕΠ. Εάν δεν έχετε εμπιστοσύνη στο ΙΕΠ για τα βιβλία που έχει εγκρίνει δεν υπάρχει λόγος να κάνετε στο συγκεκριμένο άρθρο την εξαίρεση, ακόμα και με το δικό σας σκεπτικό. Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας ότι η τοποθέτησή μας στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο το οποίο ουσιαστικά είναι πολυνομοσχέδιο χωρίς αρχή και τέλος, αλλά επιλαμβάνεται πολλών σοβαρών θεμάτων κατά τα άλλα, έχει γίνει επί των άρθρων. Συγκεκριμένα άρθρα και συγκεκριμένες θεματικές ενότητες οι οποίες μας βρίσκουν σύμφωνους υποστηρίχθηκαν πολιτικά. Στα άρθρα ψηφίζουμε αναλόγως, αλλά όλα αυτά είναι αρνητικά, τα οποία δεν θα βοηθήσουν την εκπαίδευση αλλά με τον τρόπο που ρυθμίζονται θα προκαλέσουν περισσότερα προβλήματα από αυτά που θα λύσουν. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς σας ευχαριστούμε. Συνεχίζουμε τώρα με τον κ. Χρήστο Γκόκα από το Κίνημα Αλλαγής.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρά την επικοινωνιακή διαχείριση και προβολή αυτού του νομοσχεδίου για την αναβάθμιση του σχολείου, από την Κυβέρνηση και την κυρία Υπουργό προσωπικά, και σε αυτό το τόσο σημαντικό ζήτημα για τη δημόσια παιδεία παρατηρούμε ξανά την έλλειψη δημόσιου διαλόγου και ουσιαστικής διαβούλευσης, αλλά και την αδυναμία της Κυβέρνησης να αντιληφθεί και να καταθέσει μια ολοκληρωμένη, σύγχρονη και ρεαλιστική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που να στηρίζεται στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και της εκπαιδευτικής κοινότητας σήμερα. Φυσικά, το νομοσχέδιο αυτό έρχεται σε συνέχεια της συνολικής εκπαιδευτικής πολιτικής της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, όπως τη βλέπουμε να ξετυλίγεται επί δύο χρόνια με πνεύμα και αυταρχισμού, αλλά και κομματικού ελέγχου και χειραγώγησης, και στα θέματα διοίκησης, αλλά και στη λειτουργία του σχολείου και τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών, των οποίων ο ρόλος υποβαθμίζεται. Αντί να επιλέξετε μια διαδικασία συνεννόησης για ένα σοβαρό εθνικό σχέδιο για την παιδεία, προχωράτε στις δικές σας επιλογές. Συνεχίζετε τη λογική της αποκαθήλωσης του ν.1566/1985, του εμβληματικού αυτού νόμου, χωρίς να προτείνετε ένα αντίστοιχο για τη σύγχρονη εποχή πλαίσιο μεταρρύθμισης. Μετά την αποδόμηση του εκπαιδευτικού συστήματος από την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και τον νόμο Γαβρόγλου, με τον λαϊκισμό και το τεράστιο κόστος για την παιδεία και την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης, με την κατάργηση των ολοήμερων σχολείων, την υποβάθμιση της μορφωτικής αξίας και του ρόλου του γυμνασίου και του λυκείου, την αποδιοργάνωση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, έρχεται η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, επιδεικνύοντας με κάθε υποτιθέμενη μεταρρυθμιστική της πρόταση, έναν αναχρονισμό που δεν ενισχύει και δεν διασφαλίζει τον χαρακτήρα της δημόσιας παιδείας ως αγαθό για κάθε νέο παιδί και το δικαίωμά του ισότιμα στη μόρφωση και την προσωπική του πρόοδο. Είναι γεγονός ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θεσμοθέτησε πρόχειρα, χωρίς μελέτες και αξιολόγηση και χωρίς προετοιμασία για την οργάνωση και λειτουργία τους τα τριάντα επτά νέα πανεπιστημιακά τμήματα που ουδέποτε λειτούργησαν. Έρχεται, όμως, η σημερινή Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και χωρίς τη γνώμη θεσμικών οργάνων τα καταργεί συλλήβδην, χωρίς καμμία αξιολόγηση και πάλι. Πώς μιλάτε στο άρθρο 185 για την γνώμη της Συγκλήτου; Στη συγκεκριμένη περίπτωση έχετε πάρει αυτές τις γνωμοδοτήσεις; Παράδειγμα, πώς καταργείτε το Τμήμα Επιστημών Τροφίμων και Διατροφής στην Άρτα, όταν αυτό συνδέεται με το της αντίστοιχης σχολής και με τα παραγωγικά χαρακτηριστικά μιας περιοχής που στηρίζεται στον πρωτογενή τομέα, και ενώ το τμήμα αυτό μπορεί να ολοκληρώσει το πεδίο μάθησης, γνώσεων, έρευνας και σύνδεσης με την τοπική παραγωγή, δίνοντας εφόδια και προσόντα στους αποφοίτους για την επαγγελματική τους σταδιοδρομία, αλλά και συμβάλλοντας ουσιαστικά στην ανάπτυξη και στηρίζοντας την τοπική οικονομία; Μέχρι σήμερα αποφεύγετε να απαντήσετε σε αυτό το ερώτημα. Επίσης, μετά την εξίσωση των πτυχίων των κολλεγίων με τα πτυχία πανεπιστημίων, με την καθιέρωση της ελάχιστης βάσης εισαγωγής, με τις αστοχίες της η Κυβέρνηση αφήνει εκτός πανεπιστημίου χιλιάδες μαθητές και μαθήτριες και πολλά περιφερειακά τμήματα χωρίς φοιτητές. Έχουμε ακόμα και άριστους μαθητές, με τις βάσεις - λάστιχο, ιδιαίτερα στα ειδικά μαθήματα, που δεν μπορούν να εισαχθούν στις σχολές προτίμησής τους, πολύ περισσότερο δε όταν οι αλλαγές αυτές εφαρμόστηκαν και εν μέσω της πανδημίας και εν μέσω της σχολικής χρονιάς - ούτε αυτό δεν λάβατε υπ' όψιν, μάλλον δεν θελήσατε, είχατε τους λόγους σας - όταν οι μαθητές προχωρούσαν με βάση δεδομένα που γνώριζαν. Τους οδηγείτε, λοιπόν, σε αυτό που με επιμέλεια προετοιμάσατε, δηλαδή, στην ιδιωτική εκπαίδευση. Σε επιμέρους διατάξεις, θα αναφερθώ επιγραμματικά, αφού ο εισηγητής μας ο κ. Δημήτριος Κωνσταντόπουλος έχει αναλυτικότατα τοποθετηθεί σε όλες τις συνεδριάσεις. Παρατηρούμε μια υπερσυγκέντρωση εξουσιών στο πρόσωπο των διευθυντών εκπαίδευσης. Οι σχολικοί σύμβουλοι και οι επόπτες ποιότητας έχουν περιορισμένο ρόλο. Αποδυναμώνονται οι σύλλογοι διδασκόντων που θεσπίστηκαν με τον ν.1566/85. Υποβαθμίζεται ο δημοκρατικός διάλογος και η σύνθεση στη λήψη συλλογικών αποφάσεων. Τα σχολικά συμβούλια περνούν στην αρμοδιότητα των δήμων, όπου πλέον οι εκπαιδευτικοί αποτελούν μειοψηφία. Στα δε υπηρεσιακά συμβούλια καταφέρατε ή επιδιώξατε να μην υπάρχουν αιρετοί των εκπαιδευτικών. Δεν βλέπουμε, επίσης, επαναφορά σημαντικών μεταρρυθμιστικών διατάξεων που κατήργησε στο παρελθόν ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως το ολοήμερο πρόγραμμα των σχολείων. Δεν επαναφέρετε την τράπεζα θεμάτων. Δεν προβλέπεται η θέσπιση του εθνικού απολυτηρίου στο λύκειο. Δεν προχωράτε στην πιστοποίηση ξένης γλώσσας και πληροφορικής, ενώ μειώνετε ώρες σε διάφορους τομείς, όπως τα οικονομικά, παρά τις διακηρύξεις σας ότι θέλετε να συνδεθεί η παιδεία με την οικονομική ανάπτυξη. Ακόμα και οι επιμέρους διατάξεις του παρόντος νομοσχεδίου για την αξιολόγηση που, αντίθετα με προηγούμενες θέσεις σας, προβλέπουν για τους εκπαιδευτικούς πλέον επιμόρφωση, δεν προδιαγράφουν παράλληλα ένα πλαίσιο υποδομών και προγράμματος, στο οποίο θα λειτουργεί η επιμόρφωση όπως και το αντίστοιχο σύστημα αξιολόγησής της. Δεν περιγράφεται κάποιο σύστημα επιμόρφωσης, ούτε επανέρχονται τα περιφερειακά επιμορφωτικά κέντρα, τα ΠΕΚ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ήταν το ΠΑΣΟΚ που θέσπισε την αξιολόγηση, την υποστήριξε και την προώθησε. Και αυτή αποτέλεσε μια μεταρρυθμιστική τομή στην εκπαίδευση για τον παραγωγικό ρόλο του εκπαιδευτικού. Και σε όσες διατάξεις είναι σε αυτό το πλαίσιο, που περιλαμβάνονται και σε παλιότερα νομοθετήματα, είμαστε προφανώς θετικοί. Η αξιολόγηση, όμως, σε κάθε περίπτωση πρέπει να αφορά στις δομές και στο περιεχόμενο της εκπαίδευσης, πέρα από σκοπιμότητες που ακυρώνουν τον βασικό στόχο της ποιοτικής αναβάθμισης και μόνο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν κλείσω θέλω να αναφερθώ στις διατάξεις για την εκκλησιαστική εκπαίδευση, όπου χωρίς διάλογο, χωρίς καμμία σοβαρή αξιολόγηση, καταργούνται δύο Ανώτατες Εκκλησιαστικές Ακαδημίες, η Βελλάς Ιωαννίνων και της Θεσσαλονίκης. Θα αναφερθώ στη Βελλάς Ιωαννίνων, όπου καταργείται επίσης και το εκκλησιαστικό λύκειο, ενώ ιδρύεται μια διετούς φοίτησης σχολή μαθητείας υποψηφίων κληρικών, μια σχολή αδιαβάθμητη. Είναι μια ρύθμιση που στην ουσία υποβαθμίζει πάρα πολύ την εκκλησιαστική εκπαίδευση. Η Σχολή Βελλάς, με δύο τμήματα, Ιερατικών Σπουδών και Βυζαντινής Εκκλησιαστικής Μουσικής και Ψαλτικής, κλείνει στην ουσία μετά από εκατόν δέκα χρόνια λειτουργίας, με τεράστια προσφορά τόσο στην εκκλησιαστική εκπαίδευση, όσο και στη γενικότερη εκπαίδευση, και στην κοινωνία της Ηπείρου, αλλά και στην πατρίδα μας. Η Σχολή Βελλάς αποτελεί συνέχεια της συνείδησης της προσφοράς των δωρεών και των εθνικών ευεργεσιών, από σπουδαίους και διακεκριμένους Ηπειρώτες. Στελεχώθηκε από αξιόλογους καθηγητές και δασκάλους και ανέδειξε εκατοντάδες αποφοίτους με ιδιαίτερες διακρίσεις σε όλους τους χώρους και σε όλα τα επίπεδα της επιστήμης, της δημόσιας διοίκησης και της Εκκλησίας. Το κλείσιμο, ιδιαίτερα χωρίς καμμία πρόβλεψη για τη συνέχεια και την αξιοποίηση μιας τόσο σπουδαίας δομής, βρίσκει αντίθετους όλους τους Ηπειρώτες και την ευρύτερη περιοχή. Θα πρέπει να αποσυρθούν αυτές οι διατάξεις και να γίνει μια ολοκληρωμένη συζήτηση πάνω σ' αυτό το θέμα. Έχουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μια διαφορετική αντίληψη με την κυβέρνηση για το περιεχόμενο, την ουσία και την ποιότητα της δημόσιας εκπαίδευσης. Και γι' αυτό, επί της αρχής, δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε σε ένα νομοσχέδιο που κινείται σε πνεύμα οπισθοδρόμησης και εξυπηρέτησης πολιτικών και μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων. Τουλάχιστον όμως φροντίστε αυτή τη φορά, αν και πια δεν είναι και τόσο νωρίς, να ανοίξουν τα σχολεία και μάλιστα με ασφάλεια. Με περισσότερες αίθουσες, περισσότερους εκπαιδευτικούς, με εμβολιασμούς, με ελέγχους και τεστ με δημόσια, όμως, ευθύνη. Ευχαριστώ πολύ, και για την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε.
Κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να καταθέσω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τις τελευταίες νομοτεχνικές βελτιώσεις. Να πω ότι εδώ ενδεικτικά συμπεριλαμβάνονται δύο σημαντικές αλλαγές τις οποίες κάνουμε σε συνέχεια του διαλόγου που έγινε με τους φορείς. Αναφέρομαι, πρώτον, στη διεύρυνση του σχολικού συμβουλίου. Κατατέθηκαν απόψεις από τους φορείς, θυμάμαι συγκεκριμένα την Ένωση Διευθυντών, αλλά και συναδέλφους Βουλευτές, όπως ο κ. Φίλης, αν δεν κάνω λάθος, που είπε ότι είναι σημαντικό να υπάρχει μεγαλύτερη εκπροσώπηση εκπαιδευτικών. Διευρύνεται αυτό. Από τα πέντε μέλη, λοιπόν, πάμε στα επτά μέλη με μεγαλύτερη συμμετοχή εκπαιδευτικών. Άρα θα έχουμε τρεις εκπαιδευτικούς. Είναι αυτό μέσα στις νομοτεχνικές βελτιώσεις. Επίσης, μέσα είναι μία μεγαλύτερη διευκρίνιση σχετικά με τους δύο εκπαιδευτικούς που συμμετέχουν στα συμβούλια επιλογής των διευθυντών. Προβλέπεται συγκεκριμένα να έχουν εκτενή προϋπηρεσία, εμπειρία και ούτω καθεξής. Καταθέτω, κύριε Πρόεδρε, στα Πρακτικά τις συγκεκριμένες νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Επίσης, να πω ότι υπάρχουν τρεις υπουργικές τροπολογίες εμπρόθεσμες που έχουν κατατεθεί εδώ και πολλές μέρες. Να αναφέρω μόνο ενδεικτικά ότι εκεί μέσα περιλαμβάνονται ρυθμίσεις διεύρυνσης του στεγαστικού επιδόματος για φοιτητές σε τρία πανεπιστήμια: Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Όπως ακριβώς είχαμε εξαγγείλει. Να πω ότι περιλαμβάνεται επέκταση των υποτροφιών για την διεξαγωγή διδακτικού έργου στα πανεπιστήμια σε μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς φοιτητές. Επίσης, περιλαμβάνονται ρυθμίσεις σχετικά με τις αλλαγές που έρχονται στην ψηφιοποίηση των διαδικασιών για τους αναπληρωτές. Όπως έχουμε ήδη αναφέρει στη Βουλή η διαδικασία φέτος προχωράει έτι περαιτέρω στην ψηφιοποίηση και προβλέπονται διατάξεις για την ηλεκτρονική σύναψη σύμβασης εργασίας. Όλα αυτά για να βελτιωθεί έτι περαιτέρω η διαδικασία για τους αναπληρωτές. Επίσης, προβλέπονται διαδικασίες βάσει των οποίων δεν θα χρειάζεται να προσκομίζουν κάθε φορά, όπως γινόταν τόσα χρόνια, τα ίδια δικαιολογητικά οι εκπαιδευτικοί. Ρύθμιση, δηλαδή και σε αυτήν την κατεύθυνση. Είναι οι τρεις υπουργικές εμπρόθεσμες τροπολογίες. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Να κατατεθούν και να διανεμηθούν.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για να κάνω μια ερώτηση.
Παρακαλώ. Έχετε τον λόγο.
Κυρία Υπουργέ, στην αλλαγή της σύνθεσης του σχολικού συμβουλίου, που θα είναι επταμελές, πόσοι θα είναι οι εκπαιδευτικοί;
Τρεις οι εκπαιδευτικοί και ο διευθυντής τέσσερις. Συνεπώς, έχει την πλειοψηφία το σχολείο, σαφώς.
Τον λόγο τώρα έχει η κ. Τσαμπίκα Ιατρίδη από τη Νέα Δημοκρατία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ξεκινήσω την ομιλία για το νομοσχέδιο σημειώνοντας ότι καμμία εκπαιδευτική διαδικασία δεν μπορεί να προχωρήσει με ομαλό τρόπο αν δεν υπάρχει ικανός αριθμός εκπαιδευτικών για την υποστήριξή της. Γι' αυτό και αξίζουν τα θερμά συγχαρητήρια στην Υπουργό Παιδείας, κ. Κεραμέως, στην ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών που βρήκε τον δημοσιονομικό χώρο και στον Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, για τον διορισμό έντεκα χιλιάδων επτακοσίων εκπαιδευτικών. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κάνει πράξη σε μόλις δυο χρόνια και υπό πρωτόγνωρες συνθήκες με την πανδημία του κορωνοϊού τη δέσμευσή της για ουσιαστική ενίσχυση και αναβάθμιση της παιδείας στη χώρα μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μιας και είμαστε στο τέλος μιας μακράς συζήτησης για το παρόν νομοσχέδιο δεν θέλω να μακρηγορήσω και να σας κουράσω. Όπως έχει προκύψει άλλωστε από τη συζήτηση, είναι σαφές ότι υπάρχουν δύο διαφορετικοί κόσμοι, δυο διαφορετικές κοσμοθεωρίες. Από τη μια βρίσκεται η δική μας, της παράταξή μας η οποία είναι στο κέντρο των εξελίξεων και της ουσιαστικής προόδου και η οποία πιστεύει στην αυτονομία, την κριτική σκέψη, την αξιολόγηση, την ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών μας. Από την άλλη βρίσκεται η άποψη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης καλυμμένη από έναν «προοδευτισμό» ο οποίος όμως στηρίζεται στο να υπόσχεται τα πάντα στους πάντες να μην θέλει να αλλάξει τίποτα, άλλο να ψηφίζει ως κυβέρνηση κι άλλο να λέει ως αντιπολίτευση. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο είναι ένα σύγχρονο νομοσχέδιο, ένα νομοσχέδιο που ανταποκρίνεται στις προκλήσεις του μέλλοντος. Θα ήθελα στο σημείο αυτό να ολοκληρώσω την ομιλία μου με δυο προτάσεις προς την κυρία Υπουργό για το ζήτημα της κάλυψης θέσεων σχολικών νοσηλευτών. Είναι ένα ζήτημα το οποίο αφορά πολλές οικογένειες. Υπάρχουν πολλοί σχολικοί νοσηλευτές γραμμένοι στους πίνακες του ΑΣΕΠ για τις θέσεις ειδικού εκπαιδευτικού προσωπικού, ΠΕ 25, οι οποίοι όμως δεν δέχονται να αναλάβουν υπηρεσία όταν αυτή αφορά σε νησιωτικές και ορεινές περιοχές. Θα πρότεινα, λοιπόν, τα εξής. Πρώτον, η κάλυψη των αναγκών σε ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό να γίνεται μέσω ειδικής πρόσκλησης με τις οποίες θα προκηρύσσονται θέσεις σε συγκεκριμένα σχολεία για συγκεκριμένα παιδιά. Με αυτόν τον τρόπο κάθε αναπληρωτής θα δηλώνει απευθείας σχολείο προτίμησης. Θα μπορούσε, επίσης, να γίνει θέσπιση ειδικών κριτηρίων ενίσχυσης για όσους αναπληρωτές αναλαμβάνουν υπηρεσία, ειδικά σε νησιωτικές και ορεινές περιοχές. Δεύτερον, στην περίπτωση που οι διαδικασίες είτε με επιλογή από τον πίνακα του ΑΣΕΠ είτε με τις ειδικές προσκλήσεις δεν ευδοκιμούν, τότε να εξεταστεί η δυνατότητα να προσκαλούνται για δήλωση τοποθέτησης όλοι όσοι έχουν αποφοιτήσει από τα δημόσια ΙΕΚ Νοσηλευτικής της Ρόδου ή και άλλων νοσοκομείων. Βέβαια, εδώ απαιτείται νομοθετική ρύθμιση ώστε αν δεν βρίσκονται διαθέσιμοι νοσηλευτές του κλάδου ΠΕ 25 από ΑΕΙ ή από ΤΕΙ, τότε να δίνεται η δυνατότητα στους αποφοίτους των δημόσιων ΙΕΚ να αναλαμβάνουν χρέη σχολικού νοσηλευτή. Το θέμα είναι εξαιρετικά σημαντικό, κυρία Υπουργέ και αφορά ιδιαίτερα τις οικογένειες μικρών ακριτικών νησιών στα Δωδεκάνησα αλλά και την Ρόδο και την Κω. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνω την παρέμβασή μου τονίζοντας ότι η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με συνέπεια κάνει πράξη τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, αυτές για τις οποίες στηρίχθηκε από τον ελληνικό λαό. Και στο πλαίσιο αυτό σας καλώ να ψηφίσετε και το παρόν νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Λογιάδης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Το σημερινό σχέδιο νόμου αποτελεί έναν ακόμα κρίκο για τον ολοκληρωτικό έλεγχο και χειραγώγηση της κοινωνίας μέσω στοχευμένων πολιτικών επιλογών αυταρχικοποίησης και εμπορευματοποίησης με την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, την ίδρυση της πανεπιστημιακής αστυνομίας, την υποβάθμιση της δημόσιας επαγγελματικής εκπαίδευσης, που ουσιαστικά ωθεί τη νεολαία στα ιδιωτικά ΙΕΚ, την εξίσωση των πτυχίων των ιδιωτικών κολλεγίων με αυτά των δημοσίων ΑΕΙ και τώρα με την νομοθέτηση της ελάχιστης βάσης εισαγωγής. Πουθενά στον κόσμο δεν ορίζεται ελάχιστη βάση εισαγωγής. Εδώ ρωτάμε ως ΜέΡΑ25, θα εισάγετε την ελάχιστη βάση εισαγωγής και στα ιδιωτικά κολλέγια; Σας καλούμε να άρετε την αδικία που αφορά τους μαθητές των εσπερινών σχολείων, κάποιοι από τους οποίους θα μπορούσαν να εισαχθούν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και σεις ουσιαστικά τους αποκλείσατε θεσπίζοντας τον ενιαίο τρόπο υπολογισμού της ελάχιστης βάσης εισαγωγής. Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών που εισάγει το σχέδιο νόμου δεν είναι αυτή καθ' αυτή μια αρνητική έννοια. Όμως γίνεται με αντικειμενικά κριτήρια για την βελτίωση της ποιότητας. Το πρόβλημα όμως εντοπίζεται στην ερμηνεία της έννοιας της αξιολόγησης και στον τρόπο που θέλει το σχέδιο νόμου να την εφαρμόσει. Τα άρθρα 31 και 56 ορίζουν ότι η μη συμμετοχή στη διαδικασία αξιολόγησης αποτελούν πειθαρχικό παράπτωμα που επιφέρει κυρώσεις και ποινές όπως η στέρηση του μισθού, η αναστολή της μισθολογικής ανέλιξης, η στέρηση του δικαιώματος μονιμοποίησης για τους μη μόνιμους, ο αποκλεισμός τους από τις διαδικασίες επιλογής τοποθέτησης προϊσταμένου. Αυτή η αντιμετώπιση αναδεικνύει τον τιμωρητικό χαρακτήρα του σχεδίου νόμου αποτελώντας παράλληλα τον Δούρειο Ίππο της Κυβέρνησης για να επιβάλλει τον πλήρη έλεγχο στην εκπαίδευση ελέγχοντας πρόσωπα και καταστάσεις και στερώντας την οποιαδήποτε αυτονομία που είχε η εκπαιδευτική διαδικασία. Και πώς να αποδώσουν επίσης οι δεκάδες χιλιάδες συμβασιούχοι εκπαιδευτικοί όταν κάθε χρόνο είναι με μια βαλίτσα στο χέρι; Και από ποιον να αξιολογηθούν; Κάθε χρόνο και από άλλον; Και ποιος θα αξιολογήσει τον αξιολογητή; Προσωπικά αυτός ο αυταρχισμός μού θυμίζει την εποχή του αποφασίζομεν και διατάσσομεν. Αυτός ο κυβερνητικός αυταρχισμός οδήγησε στην αποχή του 90% των σχολικών μονάδων και δεν έγινε ουσιαστικός διάλογος μεταξύ Κυβέρνησης και εκπαιδευτικής κοινότητας. Το τμήμα του σχεδίου νόμου που αφορά την ενίσχυση του ρόλου του διευθυντή της σχολικής μονάδας στα άρθρα 92 έως 103 δίνει υπερεξουσίες στον διευθυντή μεταφέροντάς του αρμοδιότητες από το σύλλογο διδασκόντων. Είναι ένα ιεραρχικό αυταρχικό σύστημα μονόδρομης, κάθετης, από πάνω προς τα κάτω, αξιολόγησης με τον εκπαιδευτικό να αντιμετωπίζεται ως ένας απλός εφαρμοστής των όποιων διοικητικών εντολών. Αυτό δημιουργεί γραφειοκρατικές υπερδομές, μειώνει τη δημιουργικότητα και απαξιώνει τον ρόλο του εκπαιδευτικού, αποτελώντας όμως μια πολύ καλή επαγγελματική ευκαιρία ανέλιξης διάφορων στελεχών κομματικά στηριγμένων. Είναι ο κομματιασμός, το διαίρει και βασίλευε, όλοι εναντίον όλων σε όλο του το μεγαλείο. Το ΜέΡΑ25 τονίζει ότι το σύστημα θα έπρεπε να είναι αμφίδρομο. Και από πάνω προς τα κάτω, αλλά και αντιστρόφως και κυρίως να αξιολογείται με αντικειμενικά κριτήρια το αποτέλεσμα της εκπαίδευσης. Δεν θα αναφερθώ στο άρθρο 107 με το επταμελές, το οποίο είναι πενταμελές και τώρα η κυρία Υπουργός μάς ενημέρωσε ότι γίνεται επταμελές. Το χαιρετίζουμε. Μήπως όμως θεωρούμε ότι όλη η Ελλάδα είναι η Αθήνα, ο μεγαλύτερός της δήμος, ο Δήμος Αθηναίων, ο ελεγχόμενος από την οικογένεια; Τέλος πάντων. Ως μέλος της επιτροπής νησιωτικών και ορεινών περιοχών της Βουλής, θα ήθελα να τονίσω τα προβλήματα στις απομακρυσμένες αυτές περιοχές μεταξύ των οποίων είναι και η μεγάλη έλλειψη διδασκόντων και η έλλειψη υποδομών. Νομοθετείτε ουσιαστικά μόνο για τα μεγάλα αστικά κέντρα, ενώ θα έπρεπε να στηρίζετε τις περιοχές αυτές ακόμη και για τυπικούς λόγους. Το άρθρο 99 προβλέπει ότι οι σχολικές μονάδες μπορεί να χρηματοδοτούνται από δωρεές, χορηγίες, κληρονομιές, κληροδοσίες και άλλες παροχές τρίτων. Ως ΜέΡΑ25 υπογραμμίζουμε ότι σε καμμία περίπτωση τα έσοδα αυτά δεν θα πρέπει να επηρεάζουν ή να συμψηφίζονται με την τακτική κρατική επιχορήγηση και ότι αυτές οι χορηγίες ή οι δωρεές δεν θα συνδέονται με προϊόντα που θα διαφημίζονται και θα κυκλοφορούν στα σχολεία. Με τις χορηγίες αυτές δημιουργούνται σχολεία πολλών ταχυτήτων και επιπέδων, ενισχύεται η ελίτ και γίνεται ακόμα πιο ταξικό το σχολείο. Να τονίσουμε ότι άλλους πόρους θα βρουν και θα μπορούν να έχουν τα σχολεία των μεγάλων αστικών περιοχών και άλλους πόρους θα βρουν οι απομακρυσμένες μικρές κοινότητες. Το είδος και την ποιότητα της εκπαίδευσης στα οποία στοχεύει η Κυβέρνηση μπορεί επίσης να τα κρίνει κανείς από την απόφασή της να καταργήσει το μάθημα της Κοινωνιολογίας από τα σχολεία, πράγμα που επέκρινε και η Πρόεδρος της Βρετανικής Κοινωνιολογικής Ένωσης, Καθηγήτρια Σούζαν Χάλφορντ με επιστολή της προς την Υπουργό. Γράφει: «Είμαστε συγκλονισμένοι από την πρόσφατη απόφασή σας να τερματίσετε τη διδασκαλία της Κοινωνιολογίας στα ελληνικά λύκεια από αυτό το έτος. Κατανοούμε ότι αυτό επικυρώθηκε ως πολιτική απόφαση, αλλά και ότι δεν έχει δοθεί καμμία επιστημονική ή παιδαγωγική αιτιολόγηση. Η Κοινωνιολογία επικεντρώνεται σε ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης, ανισότητας και αλλαγής και καλλιεργεί την έννοια και τη γνώση που είναι αναπόσπαστο μέρος της ανάπτυξης, της κοινωνικής συνείδησης και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Η κοινωνιολογία μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ενημέρωση της επόμενης γενιάς για την κατανομή του πλούτου και την κοινωνική ισότητα, για τις σχέσεις μεταξύ φυλών και φύλων και για το πώς μπορεί να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής μας, ιδίως η υγεία και η εκπαίδευση μέσω των κοινωνικών παρεμβάσεων. Καθώς αντιμετωπίζουμε τις συνέπειες της πανδημίας, της κλιματικής αλλαγής, των μαζικών μετακινήσεων, της ανισότητας και της αυξανόμενης ψυχικής ασθένειας η Κοινωνιολογία θα πρέπει να έχει κεντρικό ρόλο στην αναζήτηση λύσεων. Η απόφασή σας να καταργήσετε την Κοινωνιολογία σημαίνει ότι αυτά τα θέματα δεν θα έχουν πλέον θέση στο εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα. Αδυνατούμε να κατανοήσουμε πώς ένα σύγχρονο δημοκρατικό κράτος θα μπορούσε να ακολουθήσει αυτό το μονοπάτι.» Τη θέση αυτή ακριβώς αναδείξαμε ως ΜέΡΑ25 με σχετικές ερωτήσεις που σας κατέθεσα στις 6 Μαΐου 2020 και στις 18 Ιουλίου 2021 χωρίς καμμία μέχρι σήμερα απάντησή σας. Άλλη βασική δομή του σχεδίου νόμου αποτελούν τα άρθρα που αναφέρονται στην άμεση κατάργηση των δύο Ανωτάτων Εκκλησιαστικών Ακαδημιών της Θεσσαλονίκης και των Ιωαννίνων. Αυτές βρίσκονται γεωγραφικά πολύ κοντά στις Ορθόδοξες Εκκλησίες των βαλκανικών χωρών και στο Άγιον Όρος. Η συγχώνευσή τους θα γίνει με τις αντίστοιχες των Αθηνών και της Κρήτης, τις οποίες και αυτές καταργείτε σε βάθος χρόνου. Διερωτώμεθα ποιος είναι ο συγγραφέας των άρθρων αυτών και σε τι αποσκοπεί. Γιατί τέτοιο μένος να κλείσουν αυτές οι ανώτατες εκκλησιαστικές ακαδημίες; Στις 7 Ιουνίου 2021 σας καταθέσαμε ερώτηση και ουσιαστικά είχαμε τοποθετηθεί κατά της απόφασης αυτής. Ως Κρητικός Βουλευτής θα αναφέρω ότι το πρόγραμμα ιερατικών σπουδών της Πατριαρχικής Ανώτατης Ακαδημίας Κρήτης την περίοδο 2006-2019 έδωσε τριακόσια δέκα πέντε πτυχία. Το πρόγραμμα «Εκκλησιαστικής Μουσικής και Ψαλτικής» έδωσε ενενήντα εννέα πτυχία. Στο σύνολο δηλαδή έδωσε τετρακόσια δεκατέσσερα πτυχία. Περαιτέρω, η Πατριαρχική Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Κρήτης έχει δώσει πτυχία σε ενενήντα έξι κληρικούς από το πρόγραμμα «Ιερατικών Σπουδών» και σε τριάντα έξι κληρικούς από το πρόγραμμα «Εκκλησιαστικής Μουσικής και Ψαλτικής». Σύνολο είναι εκατόν τριάντα δύο. Οι ιερείς και οι πνευματικοί χρειάζονται πολύ υψηλή μόρφωση πανεπιστημιακού επιπέδου, συνεχή αναβάθμιση και όχι κατάργηση. Αναφέρει πόρισμα διεθνούς συνεδρίου κοινωνιολόγων ότι η κοινωνία χωρίς θρησκεία παύει να λειτουργεί και να υφίσταται ως κοινωνία. Η εφαρμογή της «φιλο - σοφίας», του «δια - λόγου», της «επι - κοινωνίας», της «εξ - ομολογήσεως», της πνευματικότητας και της «προσ - ευχής» είναι έννοιες πανάρχαιες και ελληνικές με βάση τις διορατικές αντιλήψεις για την ανθρώπινη ύπαρξη, άφθαρτες στον χρόνο και αποτελούν αντίδοτο στα ραγδαίως εξελισσόμενα ψυχικά νοσήματα. Να θυμίσω στο σημείο αυτό το πολύ γνωστό βιβλίο: «Πλάτωνας, όχι πρόζα». Τέλος, η θέση του ΜέΡΑ25, όπως την ανέφερε η ειδική αγορήτριά μας Σοφία Σακοράφα, είναι ότι φορέας σχεδιασμού, υλοποίησης και αξιολόγησης των αλλαγών στην παιδεία θα έπρεπε να είναι μια ανεξάρτητη αρχή, ο πρόεδρος της οποίας θα διορίζεται από τη Βουλή με αυξημένη πλειοψηφία. Στην αρχή αυτή, πέρα από εμπειρογνώμονες, θα μπορούν να συμμετέχουν εκπρόσωποι των κομμάτων, των συνδικαλιστικών φορέων, ακόμη και των γονέων, καθώς επίσης και κληρωτοί. Θα κλείσω με αυτό που μάθαμε όλοι στο σχολείο, αλλά εδώ δυστυχώς δεν το τηρούμε, τη σαφή διάκριση των εξουσιών, διότι, όπως διαχρονικά γίνεται η νομοθέτηση, γνωρίζει ο πολίτης ότι η επόμενη κυβέρνηση θα ξαναλλάξει τον νόμο και το «ράβε - ξήλωνε» θα συνεχίζεται με θύμα πάντα τον λαό. Μονολόγους κουφών κάνουμε και είμαστε πάντα στο ίδιο σημείο όταν οι άλλοι τρέχουν. Και επειδή ακούστηκαν πάλι σήμερα σχόλια για τον Γιάνη Βαρουφάκη, πάντα σας λέμε: «Φέρτε τον φάκελο του 2015 στη Βουλή», όπως και προεκλογικά είχε δεσμευτεί και ο κύριος Πρωθυπουργός. Δεν τολμάτε, όμως, να το κάνετε. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Σας ευχαριστούμε, κύριε Λογιάδη. Τον λόγο έχει τώρα ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Θεόδωρος Καράογλου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στα χρόνια πριν από την ενηλικίωσή μας, αλλά και τα επόμενα χρόνια, ως οικογενειάρχες και γονείς, έχουμε ακούσει και έχουμε πει πολλές φορές τη φράση: «Κοίταξε να μορφωθείς, να μπεις στο πανεπιστήμιο και το μέλλον είναι μπροστά σου». Αμέσως μετά ακούγαμε από τους γονείς μας και προτρέπαμε τα παιδιά μας να πάρουν γρήγορα το πτυχίο τους ώστε να βρουν μια καλή δουλειά και να έχουν μια καλή σταδιοδρομία. Και, όμως, παρ' όλες τις πατρικές συμβουλές που ακούγαμε ή που δίναμε αργότερα ως γονείς, η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα κατέχει μια αρνητική πρωτιά, αφού είμαστε παγκόσμιοι πρωταθλητές στους άνεργους πτυχιούχους. Πρόκειται για μια πραγματικότητα η οποία έπαψε να μας σοκάρει αφού πλέον το πτυχίο δείχνει όμορφο στην κορνίζα, αλλά δυστυχώς δεν φτάνει. Οι προσπάθειες εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης που επιχειρήθηκαν στα χρόνια της Μεταπολίτευσης ήταν δεκάδες, όμως, στην πράξη κάθε εγχείρημα κατέληγε σε απορρύθμιση. Οι τροχοί της άμαξας σπάνια κινήθηκαν προς τα εμπρός στη συγκεκριμένη κατεύθυνση και κάπως έτσι επί σαράντα επτά χρόνια Μεταπολίτευσης εξακολουθούμε να συζητούμε μονότονα τι είδους παιδεία θέλουμε. Στα χρόνια που προηγήθηκαν λέξεις όπως: «αξιοσύνη», «αριστεία», «εξωστρέφεια» εξοστρακίστηκαν από το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Ήταν θύματα μιας εμμονικής άποψης που έμοιαζε με υποταγή σε μια αριστερόστροφη λογική η οποία από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου και του άκρατου λαϊκισμού υποσχόταν εισαγωγή στα πανεπιστήμια χωρίς εξετάσεις. Η ορμή εκείνης της περιόδου, σε συνδυασμό με έναν οπισθοδρομικό δογματισμό που κυριάρχησε έσπειρε τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ σχεδόν σε όλη τη χώρα, ώστε οι υποψήφιοι να πάρουν τουλάχιστον ένα χαρτί, αδιαφορώντας αν το εκπαιδευτικό μας σύστημα πατούσε σε στέρεες βάσεις. Κάπως έτσι η Ελλάδα έχει το τέταρτο υψηλότερο ποσοστό των εγγραφών σε ΑΕΙ μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ, εντούτοις το 30% και κάτι περισσότερο των φοιτητών μας δεν αποφοιτά ποτέ. Αντίστοιχα, σχεδόν το 42% των φοιτητών μας σπουδάζει για περισσότερα από έξι χρόνια, ενώ σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της EUROSTAT το 2018 η Ελλάδα κατείχε την τελευταία θέση στο σύνολο των ευρωπαϊκών χωρών με ρυθμό αποφοίτησης 9,17% το οποίο απέχει πολύ από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο που κυμαίνεται στο 24,5%. Αυτή ήταν η αντίληψη των πραγμάτων που ίσχυε μέχρι πρότινος και δεν χωρά καμμία αμφιβολία επ' αυτού. Τουλάχιστον μέχρι σήμερα, γιατί η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης οραματίζονται και επενδύουν σε ένα σύγχρονο σχολείο, το οποίο θα παρέχει περισσότερα και καλύτερα εφόδια. Θέλουμε το ελληνικό σχολείο να είναι πιο ουσιαστικό, πιο δημιουργικό, πιο ποιοτικό, πιο ανοικτό, να συνδυάζει την καινοτομία με την τεχνολογία και τη γνώση, λειτουργώντας ως κοινός προορισμός χιλιάδων μαθητών που κάνουν όνειρα για το μέλλον. Κατά την προσωπική μου άποψη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τη στιγμή που συμφωνούμε για την αμυντική στρατηγική της χώρας, θα πρέπει να συμφωνήσουμε και σε ό,τι αφορά την εκπαιδευτική στρατηγική της πατρίδας μας, ιδίως από τη στιγμή που η παιδεία είναι η πρώτη γραμμή άμυνας κάθε έθνους. Ας μη γελιόμαστε, η παιδεία είναι η μεγαλύτερη επένδυση που μπορούμε να κάνουμε ως χώρα και δεν υπερβάλλω γιατί πιστεύω ότι όλοι συμφωνούμε πως το επίπεδο της παιδείας καθορίζει όχι μόνο το παρόν, αλλά κυρίως το μέλλον μας. Προφανώς κάθε μεταρρύθμιση κρίνεται και αξιολογείται στο πεδίο της πραγματικότητας. Το ίδιο ισχύει και με την παρούσα εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, η οποία θα κριθεί στην τάξη και στα αμφιθέατρα. Όμως ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Αυτή τη φορά έχουμε την αποφασιστικότητα να πετύχουμε, γιατί είναι πασιφανές ότι η κοινωνία μας έπαψε να σκοντάφτει στη διαχρονική αναβλητικότητα που διέκρινε τον λαό μας. Πρόσφατη δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε σε εφημερίδα της Κυριακής αποκαλύπτει ότι στην κοινωνία μας υπάρχει το κρίσιμο κοινωνικό σύνολο που στηρίζει με κάθε τρόπο την αλλαγή για το μέλλον της πατρίδας μας. Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη μέτρηση, επτά στους δέκα συμπατριώτες μας συστρατεύονται με την κυβερνητική πρόταση για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, για την καθιέρωση ορίου φοίτησης, για την ελάχιστη βάση εισαγωγής στα πανεπιστήμια, ενώ τρεις στους τέσσερις - εντυπωσιακό ποσοστό - συμφωνούν με τη χρήση κάρτας εισόδου στα ΑΕΙ. Εντυπωσιακό είναι το στοιχείο ότι το ναι στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση λέει το 53,4% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, το 76,6% των ψηφοφόρων του Κινήματος Αλλαγής και το 34,6% των ψηφοφόρων του ΚΚΕ. Άρα, κύριοι συνάδελφοι, απλά είναι ώριμες οι συνθήκες να πούμε πλέον ως εδώ με τη μετριοκρατία. Το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας περιγράφει τη συνολική λογική λειτουργίας και τον γενικό προσανατολισμό του εκπαιδευτικού συστήματος που αξίζει στα παιδιά μας. Όπως εξήγησα την Παρασκευή στη Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, το νέο σχολείο δεν πρέπει να είναι ζήτημα πολιτικής σκοπιμότητας ούτε πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τέτοιο. Πρωτίστως αποτελεί θέμα εθνικής στόχευσης. Σκοπός της παιδείας πρέπει να είναι η διαμόρφωση παραγωγικών και σκεπτόμενων προσωπικοτήτων, ανθρώπων που σκέφτονται, αναζητούν και αγαπούν τη γνώση, άρα δική μας ευθύνη είναι η επανασύνδεση της εκπαίδευσης με την παιδεία. Πολιτεία που δεν έχει σαν βάση την παιδεία είναι κτίσμα πάνω στην άμμο, υποστήριζε ο Αδαμάντιος Κοραής και προσωπικά συμφωνώ απόλυτα μαζί του. Στο πλαίσιο αυτό λοιπόν, απελευθερώνουμε τη δημιουργική δύναμη των σχολείων μας με τρεις συγκεκριμένες κινήσεις: Πρώτον, περιβάλλουμε με εμπιστοσύνη τους εκπαιδευτικούς, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να επιτελούν το λειτούργημά τους με μεγαλύτερη αυτονομία. Ειδικότερα, θα επιλέγουν σχολικά βιβλία, θα αξιολογούν τους μαθητές με εναλλακτικούς τρόπους και θα αξιοποιούν τις σχολικές εγκαταστάσεις εκτός ωραρίου, θα διοργανώνουν εκπαιδευτικές επισκέψεις, θα συνεργάζονται με φορείς για τη διοργάνωση δράσεων. Δεύτερον, ενισχύουμε τον ρόλο του διευθυντή και των εκπαιδευτικών σε ρόλο ευθύνης. Για εμάς ευθύνη δεν σημαίνει βάρος και φόβος, αλλά αποστολή και καθήκον. Στο πλαίσιο αυτό, θεσπίζονται υποστηρικτικά όργανα στον διευθυντή με μοριοδότηση και συνεκτίμηση στον φάκελο αξιολόγησης, όπως ενδοσχολικοί συντονιστές, μέντορες και υποδιευθυντές με εισήγηση του διευθυντή. Ακόμη ο διευθυντής θα έχει την ευχέρεια να αξιοποιήσει τις σχολικές εγκαταστάσεις για εκδηλώσεις, συνέδρια και προγράμματα, διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της σχολικής ζωής. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό ακόμη, κύριε Πρόεδρε. Τρίτον, θεσπίζουμε πλαίσιο αυξημένης διαφάνειας και λογοδοσίας. Το πετυχαίνουμε αφαιρώντας εξουσίες από κεντρικές υπηρεσίες και μεταβιβάζοντάς τες σε επίπεδο σχολικής μονάδας, κάνοντας πιο ευέλικτο και λειτουργικό το σχήμα των σχολικών συμβουλίων, αλλά και καθιερώνοντας διαγνωστικά τεστ αποτελεσματικότητας του εκπαιδευτικού συστήματος για μαθητές της έκτης τάξης του δημοτικού και της τρίτης τάξης του γυμνασίου στα μαθήματα της Γλώσσας και των Μαθηματικών. Όσον αφορά στην αναγκαιότητα της ελάχιστης βάσης εισαγωγής, βάζουμε τέλος στο φαινόμενο εισαγωγής φοιτητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με απαράδεκτα χαμηλές βαθμολογίες. Θέλουμε φοιτητές που θα γίνουν πτυχιούχοι και όχι αιώνιους φοιτητές που χάνουν άσκοπα τα χρόνια τους. Θέλουμε η νεολαία μας να επιλέγει δρόμους με προοπτική και όχι μονόδρομους στασιμότητας. Μια παρατήρηση θέλω να κάνω και θα κλείσω, κύριε Πρόεδρε, όσον αφορά τις ρυθμίσεις για την εκκλησιαστική εκπαίδευση. Η συγχώνευση των δομών που επιδιώκει το Υπουργείο Παιδείας είναι σωστή. Όμως ζητώ από την Υπουργό, έστω την τελευταία στιγμή, η Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία της Θεσσαλονίκης να συνεχίσει απρόσκοπτα την αυτόνομη λειτουργία της. Από τα σπλάχνα της στελεχώνονται είκοσι έξι Μητροπόλεις Μακεδονίας και Θράκης, ενώ τα τελευταία χρόνια υπό τη φωτισμένη καθοδήγηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Κίτρους Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεωργίου, οι απόφοιτοί της διακρίνονται για την επιστημονική τους αξιοσύνη. Η εγγραφή τους στην ακαδημία γίνεται μόνο μέσα από τη διαδικασία των πανελληνίων εξετάσεων και συμμετέχουν στα εκπαιδευτικά προγράμματα ιερατικών σπουδών και διαχείρισης εκκλησιαστικών κειμηλίων. Ως εκ τούτου, η συνέχιση της απρόσκοπτης λειτουργίας της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης είναι η ελάχιστη αναγνώριση της πολύπλευρης συνεισφοράς της στην Εκκλησία, την κοινωνία, τη Θεσσαλονίκη, τη βόρεια Ελλάδα γενικότερα. Παρακαλώ, κυρία Υπουργέ, να εξετάσετε με ιδιαίτερη προσοχή το συγκεκριμένο θέμα. Συνοψίζοντας, η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση είναι το πρωτογενές κεφάλαιο του εθνικού σχεδίου ανάκαμψης της ελληνικής κοινωνίας. Μέσω αυτής διασφαλίζουμε στα παιδιά μας αξιοπρέπεια και ευθύνη στις επιλογές τους, κάτι που είναι ιδιαίτερα σημαντικό, εφόσον αναλογιστούμε ότι στα χέρια τους κρατούν το μέλλον της πατρίδας μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση πορεύεται κοιτάζοντας μπροστά και αγωνιώντας για το μέλλον των Ελλήνων. Ό,τι έγινε στο παρελθόν αποτελεί ιστορία. Το μέλλον όμως είναι μπροστά μας και ως επί το πλείστον πρέπει να το διαμορφώνουν εκείνοι που τολμούν για το καλύτερο. Μπροστά μας έχουμε μια μεγάλη πρόκληση και η Νέα Δημοκρατία…
Ολοκληρώστε όμως. Έχετε πάρει τρία λεπτά επιπλέον.
…τις ευθύνες και των μεταρρυθμίσεων που αλλάζουν την Ελλάδα, σαφέστατα υπερψηφίζει και στηρίζει το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ και εσάς ιδιαίτερα, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή σας.
Και ολοκληρώνουμε τον κατάλογο των συναδέλφων με τον Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας τον κ. Δερμεντζόπουλο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριες Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισάγεται και συζητείται σήμερα ενώπιον της Εθνικής Αντιπροσωπείας ένα εξαιρετικά σημαντικό νομοσχέδιο που έχει ως στόχο την αναβάθμιση του σχολείου, την ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών και την ενίσχυση και εξορθολογισμό της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Η προτεραιότητα του νομοσχεδίου αυτού είναι η δημιουργία ενός ακόμα καλύτερου σχολείου, ενός σχολείου που προσαρμόζεται στις εξελίξεις των καιρών, που εξασφαλίζει περισσότερα εφόδια για το παρόν και το μέλλον των μαθητών, ένα νομοσχέδιο που ανοίγει τις πόρτες της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών μέσα σε ένα δίκαιο πλαίσιο και δίνει ελευθερίες ως προς τη διδασκαλία, ένα νομοσχέδιο που δεν βάζει εμπόδια αλλά δημιουργεί ευκαιρίες. Το νομοσχέδιο αυτό αποτελείται από τρεις πυλώνες: Πρώτον, την ενίσχυση της αυτονομίας των σχολικών μονάδων. Δεύτερον, τη θέσπιση ενός δίκαιου και αποτελεσματικού μηχανισμού αξιολόγησης. Τρίτον την ενίσχυση των δομών εκπαίδευσης. Πρέπει έμπρακτα να δείξουμε ότι εμπιστευόμαστε περισσότερο τους εκπαιδευτικούς μας. Είναι ο πυλώνας και το θεμέλιο της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Τους παρέχουμε λοιπόν την ελευθερία της οργάνωσης της διδασκαλίας μέσω της εισαγωγής της ελεύθερης επιλογής βιβλίου, να επιλέγουν οι ίδιοι το βιβλίο που θέλουν ανάμεσα σε μια ευρεία γκάμα εγκεκριμένων συγγραμμάτων. Με αυτόν τον τρόπο ο εκπαιδευτικός θα έχει τη δυνατότητα να αναπτύξει την αξιολογική ικανότητα των μαθητών του, να διευρύνουν τους ορίζοντές τους, να διαμορφώσει τη διαδικασία στην τάξη ανάλογα με τις ανάγκες, αλλά και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της. Όσο λοιπόν κάποιοι επενδύουν στην πόλωση και την παραπληροφόρηση, εμείς επενδύουμε στους εκπαιδευτικούς μας. Είχαμε δεσμευτεί για πέντε χιλιάδες διακόσιους πενήντα διορισμούς στο 2021 και εν τέλει προχωρούμε σε έντεκα χιλιάδες επτακόσιους διορισμούς νέων εκπαιδευτικών που από τον Σεπτέμβρη αναλαμβάνουν υπηρεσία σε όλα τα σχολεία της χώρας μας. Και είναι οι πρώτοι που γίνονται στη γενική εκπαίδευση μετά από δώδεκα χρόνια και σε συνέχεια των τεσσερισήμισι χιλιάδων μόνιμων διορισμών στην ειδική αγωγή που έγιναν πέρυσι και δείχνουν την κατεύθυνση μας, τον προσανατολισμό μας, το όραμά μας για ένα νέο σχολείο, για ένα σχολείο που προσαρμόζεται στη σημερινή πραγματικότητα και που γίνεται σχολείο της σύγχρονης εποχής και του αύριο, ένα σχολείο με επίκεντρο τον εκπαιδευτικό και τον μαθητή. Και δίνουμε κίνητρα στους μαθητές. Αναδιαμορφώνουμε τον τρόπο διδασκαλίας των μαθημάτων, ξεφεύγουμε από τη στείρα διδασκαλία. Οι μαθητές πρέπει να ξεφύγουν επιτέλους από το μοντέλο της αποστήθισης, να ενισχύσουν την κριτική τους σκέψη, να διαμορφώσουν ανεξάρτητη γνώμη, να συμμετέχουν ενεργά στη διάπλαση και διαμόρφωση του χαρακτήρα τους. Οι μαθητές θα αξιολογούνται όπως σήμερα, όχι όμως μόνο με τα διαγωνίσματα που δεν είναι ενδεικτικά των γνώσεων που έχουν αποκομίσει, αλλά με μία πιο συμμετοχική διαδικασία όπως είναι και οι ομαδικές παρουσιάσεις. Τα παιδιά μας, λοιπόν, πρέπει να διδάσκονται πώς να σκέφτονται, όχι τι να σκέφτονται κι έτσι η παρουσία τους στην τάξη δεν θα είναι τυπική. Θα είναι δημιουργική, θα καλλιεργείται η κριτική σκέψη με στόχο την ουσιαστική κατάκτηση των γνώσεων και δεξιοτήτων. Το σχολείο γίνεται πλέον φιλικότερο στον μαθητή. Επιπλέον, ενισχύεται ο ρόλος του διευθυντή, αλλά και ο ρόλος των εκπαιδευτικών σε θέσεις ευθύνης με μοριοδότηση και με συνεκτίμηση στον φάκελο αξιολόγησης. Ο διευθυντής αποκτά τις αρμοδιότητες εκείνες που του επιτρέπουν να υπηρετήσει το αυτόνομο σχολείο, ενώ πλέον καλείται να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της σχολικής ζωής και γι' αυτό θεσπίζονται υποστηρικτικά όργανα στον διευθυντή και δίδονται περισσότερες ευκολίες. Πλέον τα σχολεία θα έχουν την οικονομική αυτοτέλεια, με έσοδα που θα μπαίνουν στα ταμεία του σχολείου, χωρίς να επηρεάζεται το ύψος τακτικής επιχορήγησης των σχολικών μονάδων. Το σχολείο, λοιπόν, αναδιαμορφώνεται. Ο δεύτερος σημαντικός πυλώνας στοχεύει στη θέσπιση ενός μηχανισμού αξιολόγησης του έργου των εκπαιδευτικών ως μέσου βελτίωσης και ενδυνάμωσης αυτών. Η αξιολόγηση αυτή έχει καθαρά βελτιωτικό και μη τιμωρητικό χαρακτήρα. Η αποτελεσματικότητα του σχολείου και της εκπαιδευτικής πολιτικής γενικά προσδιορίζεται σημαντικά από την ποιότητα και αποτελεσματικότητα των εκπαιδευτικών που την υπηρετούν. Είναι αυτονόητο ότι κανένα εκπαιδευτικό σύστημα δεν μπορεί να βελτιωθεί αν δεν αξιολογηθεί. Οφείλουμε κι εμείς να εντοπίσουμε τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία των εκπαιδευτικών, να τους παρέχουμε εκείνη την παιδαγωγική υποστήριξη που χρειάζονται, όπως και την ταυτόχρονη βελτίωση και επιβράβευση του έργου τους. Η θετική αξιολόγηση συνεκτιμάται κατά τη διαδικασία επιλογής σε θέσεις ευθύνης, ενώ η μη θετική αξιολόγηση οδηγεί σε επιμορφωτικό πρόγραμμα. Δίνουμε, λοιπόν, στον εκπαιδευτικό τη δυνατότητα να μετεξελιχθεί, να διαμορφώσει το έργο του και τον τρόπο διδασκαλίας. Επίσης, με το παρόν νομοσχέδιο ενισχύονται οι δομές εκπαίδευσης. Ιδρύονται θέσεις στελεχών με αμιγώς παιδαγωγικό χαρακτήρα, αυξάνονται οι σύμβουλοι εκπαίδευσης με νέες αρμοδιότητες δίπλα στις σχολικές μονάδες, δημιουργούνται χίλιες εκατό νέες θέσεις ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών. Οι γονείς θα μπορούν πλέον να απευθύνονται στα κέντρα αυτά και να λαμβάνουν εξειδικευμένα μέτρα υποστήριξης των παιδιών προσαρμοσμένα απόλυτα στις ανάγκες τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο αυτό προάγει τους μαθητές στο υψηλότερο βάθρο και στηρίζει τους εκπαιδευτικούς για τη συνεισφορά τους στην κοινωνία. Πολιτεία η οποία δεν έχει βάση την παιδεία είναι οικοδομή πάνω στην άμμο. Εμείς είμαστε αποφασισμένοι να χτίσουμε ένα νέο σχολείο, με γερά θεμέλια. Η κοινωνία είναι αυτή που απαιτεί αλλαγές και όχι κλίμα πόλωσης, προσωπικών επιθέσεων και παλαιοκομματικά παιχνίδια σκοπιμοτήτων. Παρά τα όσα προβλήματα μας έχει δημιουργήσει η πανδημία, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας συνεχίζει να τηρεί τις δεσμεύσεις της και να υλοποιεί τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα μας. Κλείνοντας, θα δανειστώ ένα απόφθεγμα του Γουίλιαμ Άρθουρ Γουόρντ, αρκετά γνωστού στην εκπαιδευτική κοινότητα, ο οποίος αναφέρει: «Η διδασκαλία είναι κάτι περισσότερο από το να διανέμεις τη γνώση, είναι να εμπνέεις στην αλλαγή. Η μάθηση είναι κάτι περισσότερο από το να αποστηθίζεις δεδομένα, είναι να φτάνεις στην κατανόηση». Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε τον κ. Δερμεντζόπουλο για τη συνέπεια στον χρόνο. Τώρα θα πάμε στις δευτερολογίες των εισηγητών και των ειδικών αγορητών. Θα κάνουμε, όμως, από την αρχή μία συμφωνία. Εγώ θα σας δώσω από δέκα λεπτά, αλλά δεν θέλω σε καμμία περίπτωση να υπερβεί αυτός ο χρόνος. Νομίζω ότι είναι αρκετός για την δευτερολογία του καθενός. Ξεκινάμε με την Αντιπρόεδρο της Βουλής εκ μέρους του ΜέΡΑ25, την κ. Σακοράφα.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα κάνω χρήση όλου του χρόνου που δίνετε. Άλλωστε, τα έχουμε πει όλες αυτές τις μέρες. Εξαντλήθηκε η συζήτηση όσον αφορά το θέμα του νομοσχεδίου. Υποτίθεται ότι σήμερα συζητάμε ένα νομοσχέδιο που αλλάζει ριζικά τη διοικητική δομή της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αλλάζει ριζικά τη λειτουργία των σχολείων και αναμορφώνει και το πλαίσιο της εκκλησιαστικής εκπαίδευσης. Κι όμως, κύριοι συνάδελφοι, καταφέραμε ή μάλλον καταφέρατε, συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, στη Βουλή να γίνεται συζήτηση όπου κυριαρχούν άλλα ζητήματα και μάλιστα κυρίως η προβληματική και άδικη εφαρμογή της ελάχιστης βάσης εισαγωγής. Ακόμα και ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν έδωσε το βάρος της παρέμβασής του στα ουσιαστικά θέματα του νομοσχεδίου. Αυτό, όπως έχουμε ήδη πει, είναι μέχρι ένα βαθμό δικαιολογημένο γιατί αυτό είναι το ζήτημα που καίει σήμερα χιλιάδες ελληνικές οικογένειες, που οι προσπάθειες και οι ελπίδες τους θυσιάζονται στον βωμό μιας άδικης και πρόχειρης νομοθέτησης - το ξαναλέω, κύριοι συνάδελφοι, άδικης και πρόχειρης νομοθέτησης - που στηρίζεται μόνο σε ιδεοληψίες και σχεδιασμούς επί χάρτου. Η Κυβέρνηση δεν έχει πραγματικά επιχειρήματα για να δικαιολογήσει τις αδικίες που αλόγιστα προκαλεί και δεν μπορώ να μην αναφερθώ σε κάτι χαρακτηριστικό. Η κυρία Υπουργός επανέλαβε αρκετές φορές ένα επιχείρημα, προσπαθώντας να καλύψει τον αντικοινωνικό και άδικο χαρακτήρα της ελάχιστης βάσης εισαγωγής. Κραδαίνει, λοιπόν, η κ. Κεραμέως ένα ψευτοεπιχείρημα: πόσοι από τους εισαχθέντες καταφέρνουν τελικά να πάρουν πτυχίο. Ένα σχετικά χαμηλό ποσοστό, μόνο χαμηλό ποσοστό, αναφέρθηκε. Αυτούς δήθεν θέλουν να προστατεύσουν. Θα μου επιτρέψετέ να πω έλεος πια με τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα! Έλεος με τη σκόπιμη υποβάθμιση του δημόσιου λόγου και του πολιτικού διαλόγου! Κυρία Υπουργέ, είμαι βέβαιη ότι ξέρετε πότε θα ήταν ουσιαστικό το επιχείρημά σας και πώς θα μπορούσε ίσως να είναι πραγματικό επιχείρημα. Σε ένα κράτος χωρίς προνοιακές ή άλλες δομές στήριξης της φοίτησης, θέλει πραγματικά πολιτικό θράσος να λοιδορείς όσους δεν καταφέρνουν να τελειώσουν τις σπουδές τους για λόγους οικονομικούς και κοινωνικούς. Πείτε μας, λοιπόν, πόσοι από το ποσοστό που λέτε είναι θύματα των ελλειμμάτων του κράτους και δεν είχαν αντικειμενικά τη δυνατότητα να συνεχίσουν τις σπουδές τους και να πάρουν το πτυχίο τους. Τότε ίσως θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε τη συζήτηση σε αυτή τη βάση. Πείτε μας ακόμα, κυρία Υπουργέ, ποιο είναι το ποσοστό αυτών που αποφοιτούν από τις σχολές που έχουν προοπτική επαγγελματικής αποκατάστασης και πόσο στις σχολές εκείνες που το πτυχίο τους δεν προσφέρει προοπτική εργασιακής απασχόλησης. Δεν ξεχνάμε ότι μιλάμε για μια χώρα που χάρη στις πολιτικές των αντιπάλων κυβερνήσεων και των μνημονίων βρίσκεται με τον παραγωγικό ιστό της διαλυμένο, δηλαδή μια χώρα καταδικασμένη να ζει στη βαριά σκιά της ανεργίας και ιδίως της ανεργίας των νέων. Αυτή είναι, κυρία Υπουργέ, η πραγματικότητα που ζούμε και δεν μπορείτε να την ξεγελάσετε με ωραία λόγια για δήθεν περισσότερες και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας, που θα μας τις φέρετε δήθεν ως εκ θαύματος, ενώ στην πραγματικότητα συνεχίζετε την αποδόμηση. Η ελληνική πολιτεία καταδικάζει τομείς ολόκληρους στην ανεργία και έχει αχρηστεύσει τόσους τίτλους σπουδών. Έρχεται, λοιπόν, μετά να κατηγορήσει τα παιδιά που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους αφού πιέζονται από την αγωνία της επιβίωσης και της επαγγελματικής τους προοπτικής. Θέλω, κύριοι συνάδελφοι, να προλάβω κάθε πιθανό φτηνό αντίλογο με ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Σε μια χώρα σαν την Ελλάδα και με τη δεδομένη φυσική της διαμόρφωση χρειάζεται άραγε τριτοβάθμια εκπαίδευση στο αντικείμενο της ωκεανογραφίας και των θαλάσσιων βιοεπιστημών ή μήπως όχι; Δεν χρειάζεται φαντάζομαι να πούμε ότι το πολιτικό σύστημα καθορίζει τη λειτουργία της ελληνικής οικονομίας. Πόσες, λοιπόν, θέσεις εργασίας προσφέρει το ελληνικό πολιτικό σύστημα σ' αυτόν τον τομέα για να καλύπτονται οι πραγματικές ανάγκες της χώρας; Ας πάμε και ένα βήμα παρακάτω. Μέχρι που φτάνει το περίφημο δόγμα της αντιστοίχισης των σπουδών με τις ανάγκες της αγοράς; Κι όταν παρά τις πραγματικές ανάγκες, δεν προσφέρονται θέσεις εργασίας, θα πρέπει απ' ό,τι καταλαβαίνω να κλείνετε τις σχολές. Με βάση αυτό το δόγμα, λοιπόν, πού καταλήγουμε. Καταλήγουμε στο ότι κατά την κυβερνητική αυτή αντίληψη οι μόνες πραγματικά ασφαλείς σχολές θα είναι οι παραγωγικές στρατιωτικές και αστυνομικές σχολές, γιατί μόνον αυτές εξασφαλίζουν την επαγγελματική συνέχεια των σπουδαστών. Εν πάση περιπτώσει, δεν είναι κανονική λειτουργία ενός κράτους η αλόγιστη νομοθέτηση. Δεν μπορεί να βαδίζει η χώρα προς το μέλλον με την κυβερνητική λογική που λέει ότι εμείς θα κάνουμε αυτό που θέλουμε τώρα και «γαία πυρί μιχθήτω». Αυτό που έχει σημασία είναι να περάσουμε τώρα όσα θέλουμε και τις συνέπειες θα τις δούμε στο μέλλον. Το τι κόστος θα πληρώσει η κοινωνία δεν απασχολεί καθόλου το πολιτικό σύστημα, καθόλου τον πολιτικό προβληματισμό σας. Αυτό συνέβη, λοιπόν, με την ελάχιστη βάση εισαγωγής, αυτό συμβαίνει και με το νομοσχέδιο που θα ψηφίσετε σήμερα. Είναι ένα αυταρχικό, γραφειοκρατικό κατασκεύασμα, χωρίς προοπτική μακρόχρονης εφαρμογής. Αδιαφορείτε εντελώς για τη συναίνεση και την κοινωνική και την κοινοβουλευτική θα έλεγα. Σας καθορίζει - επιτρέψτε μου να πω - μια αλαζονεία που δεν βασίζεται πουθενά παρά μόνο στις πολιτικές σας καταβολές και στις ιδεοληψίες σας. Είναι επιλογή σας λοιπόν να είστε μόνοι σας σε αυτόν το δρόμο. Δεν έχουμε κανένα άλλο πρόβλημα με αυτό, παρά μόνο ότι τις βαριές συνέπειες όλων αυτών τις πληρώνει και θα τις πληρώσει τελικά η χώρα και η ελληνική κοινωνία. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε την κυρία Σακοράφα και για την οικονομία στον χρόνο. Τον λόγο τώρα έχει η ειδική αγορήτρια της Ελληνικής Λύσης, η κ. Σοφία - Χάιδω Ασημακοπούλου.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα θέλαμε να κάνουμε ειδική αναφορά στον σύλλογο συντηρητών αρχαιοτήτων και έργων τέχνης τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που αποτελεί επιστημονικό και επαγγελματικό φορέα εκπροσώπησης των συντηρητών αρχαιοτήτων και έργων τέχνης αποφοίτων σχολών συντήρησης τριτοβάθμιας εκπαίδευσης της ημεδαπής και ισότιμων αντίστοιχων σχολών της αλλοδαπής. Σύμφωνα με σχετική επιστολή του εν λόγω συλλόγου την οποία θα καταθέσουμε στα Πρακτικά, σχετικά με την απαίτηση των αποφοίτων προγραμμάτων διαχείρισης εκκλησιαστικών κειμηλίων των ανώτατων εκκλησιαστικών ακαδημιών για την καταχώριση των επαγγελματικών δικαιωμάτων συντηρητή αρχαιοτήτων και έργων τέχνης μη συναφών με το αντικείμενο σπουδών τους καταλήγει στα εξής συμπεράσματα: Οι πτυχιούχοι προγραμμάτων διαχείρισης εκκλησιαστικών κειμηλίων των ανώτατων εκκλησιαστικών ακαδημιών δεν μπορούν να ενταχθούν στον κλάδο ΠΕ συντηρητές αρχαιοτήτων και έργων τέχνης. Επίσης οι ίδιοι πτυχιούχοι δεν γίνεται να έχουν τη δυνατότητα λήψης της σχετικής άδειας ασκήσεως επαγγέλματος με ταυτόχρονο δικαίωμα εγγραφής στο αντίστοιχο μητρώο συντηρητών που τηρείται στη διεύθυνση συντήρησης αρχαίων και νεότερων μνημείων. Παράλληλα δεν μπορούν να έχουν το δικαίωμα εκτέλεσης εργασιών συντήρησης σε υλικά πολιτιστικά αγαθά. Ο μόνος τρόπος για να μπορέσουν οι πτυχιούχοι των προγραμμάτων διαχείρισης εκκλησιαστικών κειμηλίων των ανώτατων εκκλησιαστικών ακαδημιών να γίνουν ΠΕ συντηρητές είναι να παρακολουθήσουν σπουδές συντήρησης σε ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα της ημεδαπής ή της αλλοδαπής που προσφέρει βασικό τίτλο σπουδών στη συντήρηση. Οι πτυχιούχοι των προγραμμάτων ΔΕΚ και ΑΕΑ μπορούν μόνο μέσω της λήψης πτυχίου συντήρησης να εργάζονται ως συντηρητές αλλά σε καμμία περίπτωση μόνο λόγω του πτυχίου ΔΕΚ. Επίσης το συντονιστικό αναπληρωτών εκπαιδευτικών γερμανικής γλώσσας μας ενημέρωσε ότι πριν λίγες μέρες βγήκε η κατανομή των θέσεων για μόνιμους διορισμούς. Δυστυχώς στον κλάδο τους ΠΕ07 είναι πολύ λίγες μόνο πενήντα τρεις και σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση μετά από δώδεκα ολόκληρα χρόνια. Πρόκειται, όπως αντιλαμβάνεστε, για ένα ντροπιαστικό νούμερο, αντί να αναφέρουμε ότι - όπως μας τόνισαν - την περσινή χρονιά εργάζονταν εξακόσιοι είκοσι έξι αναπληρωτές στην πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Κάντε κι άλλους διορισμούς γιατί οι πραγματικές ανάγκες στο συγκεκριμένο κλάδο και όχι μόνο αλλά και για τους φυσικούς και για άλλους είναι πολύ περισσότερες. Παρακάτω σύμφωνα με τον ν.4692/2020 άρθρο 1 παράγραφος 1 και την υπουργική απόφαση Φ.7/79511/ΓΔ4/2020 αριθμός φύλλου 2539, τα εργαστήρια δεξιοτήτων εισήχθησαν πιλοτικά στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Σύμφωνα με τον ν.4692/2020 άρθρο 1 παράγραφος 2 η εισαγωγή ή μη των εργαστηρίων δεξιοτήτων σε όλες τις σχολικές μονάδες νηπιαγωγείου, δημοτικού και γυμνασίου θα γινόταν μετά από έκθεση αποτελεσμάτων και σχετική γνωμοδότηση του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής. Επίσης προβλεπόταν η διενέργεια νέας πιλοτικής δράσης αν τα δεδομένα δεν ήταν επαρκή ή τη μη διεξαγωγή νέας πιλοτικής δράσης και την απόρριψή της. Όμως στον ιστότοπο του ΙΕΠ υπάρχει αναρτημένη μόνο η ενδιάμεση έκθεση παρακολούθησης 31 Αυγούστου έως 30 Νοεμβρίου 2020 στην οποία τα πεδία, αναστοχασμός, αξιολόγηση κύκλων, εφαρμογής των εργαστηρίων δεξιοτήτων ήταν κενά, γιατί προφανώς θα έπρεπε να συμπληρωθούν μετά την ολοκλήρωση της πιλοτικής εφαρμογής. Σε σχετική ερώτησή μας προς το ΙΕΠ η απάντηση στις 17-6-2021 ήταν η εξής: Αναφορικά με την τελική αποτίμηση της πιλοτικής εφαρμογής των εργαστηρίων δεξιοτήτων σας ενημερώνουμε ότι η έρευνά μας είναι σε εξέλιξη και θα ολοκληρωθεί μετά το πέρας της λήξης του διδακτικού έτους. Άρα χωρίς να υπάρχει αξιολόγηση - το τονίζω χωρίς αξιολόγηση και έκθεση αποτελεσμάτων από το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής με τον ν.4807/2021 άρθρο 52 τα εργαστήρια δεξιοτήτων εισήχθησαν στο πρόγραμμα σπουδών και στο εβδομαδιαίο ωρολόγιο πρόγραμμα όλων των τύπων σχολικών μονάδων υποχρεωτικής εκπαίδευσης νηπιαγωγείων δημοτικών και γυμνασίων. Επίσης σύμφωνα με το ν.4642/2020 άρθρο 2 και την υπουργική απόφαση Φ.7/76108/ΓΔ4/2020 έγινε πιλοτική εισαγωγή της αγγλικής γλώσσας μέσα από δημιουργικές δραστηριότητες στο υποχρεωτικό πρωινό πρόγραμμα των δημοσίων νηπιαγωγείων γενικής παιδείας όλων των τύπων κατά το σχολικό έτος 2020-2021. Με την ολοκλήρωση της πιλοτικής δράσης το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής θα έπρεπε να συντάξει έκθεση αποτελεσμάτων και να γνωμοδοτήσει προς την Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων αναφορικά με την εισαγωγή ή μη της δημιουργικής ενασχόλησης των μαθητών του νηπιαγωγείου με την αγγλική γλώσσα σε όλα τα νηπιαγωγεία ή άλλως στη διενέργεια νέας πιλοτικής δράσης. Όμως στον ιστότοπο του ΙΕΠ υπάρχει αναρτημένη μόνο η ενημέρωση των ενδιαφερομένων σε σχέση με το πρόγραμμα «Δραστηριότητες στην αγγλική γλώσσα» στα νηπιαγωγεία. Σε σχετική ερώτησή μας προς το ΙΕΠ απάντηση δεν λάβαμε. Δηλαδή χωρίς διαμορφωτική και τελική αξιολόγηση το πρόγραμμα «Δραστηριότητες στην αγγλική γλώσσα» στο νηπιαγωγείο και ακολούθως χωρίς την αντίστοιχη γνωμοδοτική έκθεση όπως προέβλεπε ο νόμος και η αντίστοιχη υπουργική απόφαση με τον ν.4807/2021, το πρόγραμμα εισάγεται στο υποχρεωτικό πρόγραμμα των νηπιαγωγείων της χώρας. Τέλος σύμφωνα με σχετικό άρθρο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος κ. Γεωργίου Προέδρου της Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης, το οποίο και θα καταθέσουμε στα Πρακτικά, αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι κατά την δεκαπενταετή λειτουργία της ΑΕΑΘ έχουν αποφοιτήσει πεντακόσιοι ιερείς οι οποίοι υπηρετούν στην εκκλησία της Ελλάδος και στις απανταχού Ορθόδοξες Εκκλησίες. Μεταξύ των αποφοίτων συγκαταλέγονται οι Μητροπολίτες Ελασσόνας Χαρίτων και Τρίκκης Χρυσόστομος και Επίσκοποι Δαφνουσίας Σμάραγδος (Κωνσταντινούπολη) Μελιτηνής Μάξιμος (Γαλλία) Πατάρων Αθηναγόρας (Καναδάς), Μυρίνης Αθηναγόρας (Κολομβία). Αυτό το αναφέρουμε γιατί είπατε ότι υπάρχει ελάχιστη απορρόφηση. Αναφέρει επίσης ότι είναι η μοναδική ανώτατη εκκλησιαστική ακαδημία που βρίσκεται πιο κοντά γεωγραφικά στις ομόδοξες εκκλησίες των βαλκανικών χωρών και στο Άγιον Όρος, το οποίο στελεχώνει με φοιτητές της ως μοναχούς και ως διαχειριστές εκκλησιαστικών κειμηλίων. Σε όλο τον κόσμο η Ορθόδοξη Εκκλησία αγωνίζεται να δημιουργήσει σχολές ιερατικές εκκλησιαστικές δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης αναγνωρισμένες από το δημόσιο και εποπτευόμενες πνευματικά από την εκκλησία. Η κατάργηση μιας ανώτατης εκκλησιαστικής ακαδημίας αποτελεί πλήγμα στην εκκλησιαστική εκπαίδευση με δυσμενείς συνέπειες στη διακονία της εκκλησίας. Εμείς στην Ελληνική Λύση το είπαμε, το λέμε και εξακολουθούμε να λέμε ότι η παιδεία μας χρειάζεται ριζική αναδιάρθρωση όμως με την ταυτόχρονη διασφάλιση της συνέχειας του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας μας. Γιατί αυτά τα δύο πάνε μαζί. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε την κ. Ασημακόπουλου. Τον λόγο τώρα έχει ο ειδικός αγορητής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Γιάννης Δελής.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Είναι η ώρα για συμπεράσματα μετά από την τριήμερη συνεδρίαση και το πρώτο συμπέρασμα που βγαίνει από αυτήν τη συζήτηση είναι ότι για το επικείμενο σε τέσσερις - πέντε εβδομάδες δηλαδή άνοιγμα των σχολείων πολύ λίγα πράγματα ακούστηκαν εδώ μέσα σε αυτήν την Αίθουσα. Εδώ και καιρό όμως, κυρία Υπουργέ, εκπαιδευτικοί, γονείς, μαθητές σας ζητούν να πάρετε μέτρα, άμεσα μέτρα, για να ανοίξουν τα σχολεία με ασφάλεια τον Σεπτέμβρη, με αραιωμένα τμήματα και άρα με περισσότερες αίθουσες, με τους αναγκαίους εκπαιδευτικούς, όσους χρειάζονται και όσους πρέπει, με όλο το προσωπικό για την καθαριότητα, τη συχνή και την τακτική, και βεβαίως με δωρεάν τεστ από τον ΕΟΔΥ περιοδικά και τακτικά. Σας το ζητάμε και εμείς εδώ και μέρες. Και εσείς τι κάνετε; Φέρατε πριν από λίγο μία τροπολογία και μάλιστα σε ένα νομοσχέδιο τελείως άσχετο, στο νομοσχέδιο για το Κτηματολόγιο λες και δεν συζητιέται τόσες μέρες, τόσες βδομάδες ένα εκπαιδευτικό νομοσχέδιο με διακόσια είκοσι άρθρα - στο Κτηματολόγιο την πήγατε την τροπολογία - με την οποία τι κάνετε; Πάτε να φορτώσετε όλη την υγειονομική ευθύνη για την ασφαλή λειτουργία των σχολείων σε ποιους; Στους εκπαιδευτικούς. Για να κρύψετε τις δικές σας, εννοώ τις κυβερνητικές, δικές σας εγκληματικές ευθύνες αποθεώνετε την ατομική ευθύνη. Μάλιστα είναι χαρακτηριστικό ότι έχετε τόσο πολύ μακροπρόθεσμο σχεδιασμό που φέρνετε στα σχολεία τρίμηνους αναπληρωτές. Τέτοια μακροπρόθεσμη πολιτική! Και δεν μου λέτε, κυρία Υπουργέ, από την τσέπη τους θα τα χρεώνονται οι εκπαιδευτικοί αυτά τα μοριακά τεστ; Γιατί μοριακά τεστ προβλέπετε. Επαναλαμβανόμενα θα είναι; Και μιας και ξέρετε καλά νομίζω εσείς εκεί στην Κυβέρνηση ότι κορωνοϊό κολλάνε, ξέρετε, και οι εμβολιασμένοι - Υπουργός σας κόλλησε - αφήστε λοιπόν τις αγριάδες. Αφήστε τις φοβερές στους εκπαιδευτικούς. Σοβαρευτείτε, αναλάβετε τις ευθύνες σας. Πάψτε να φοβερίζετε και να τρομοκρατείτε τους εκπαιδευτικούς γιατί αυτοί είναι που σήκωσαν όλο το βάρος της παιδαγωγικής σχέσης με τα παιδιά τους μήνες τώρα της καραντίνας όταν εσείς τους μοιράζατε παγουρίνο της πλάκας και μάσκες - αερόστατα. Αναλάβετε λοιπόν τις ευθύνες σας. Αραιώστε τις σχολικές τάξεις και επιτέλους - δηλαδή έλεος! - οργανώστε τακτικά, περιοδικά τεστ από τον ΕΟΔΥ στα σχολεία. Αφήστε αυτήν την κωμωδία των self - test. Να είναι από τον ΕΟΔΥ, δωρεάν και τακτικά. Κάθε εβδομάδα αν χρειαστεί; Κάθε εβδομάδα. Αυτός είναι ο ρόλος της κυβέρνησης και του ΕΟΔΥ. Και βεβαίως ενισχύστε και εκείνο το ρημάδι το δημόσιο σύστημα υγείας. Γιατί, όπως βλέπετε και εσείς, αυτό το τέταρτο κύμα δεν αστειεύεται καθόλου. Θέλουμε και κάτι ακόμα να σας πούμε, κύρια Υπουργέ. Επειδή αν μη τι άλλο θα πρέπει το Υπουργείο Παιδείας να έχει και λίγη μπέσα, δεσμευτήκατε στους σπουδαστές του ΟΑΕΔ ότι δεν θα ισχύσουν οι ρυθμίσεις για φέτος. Δεσμευτήκατε και φέρατε και μια τροπολογία γενικόλογη. Και τώρα τους λέτε ότι δεν θα είναι το πτυχίο τους επιπέδου 4, αλλά θα είναι επιπέδου 3. Μην τους κοροϊδεύετε. Να την φοβάστε την οργή τους. Μην τους κοροϊδεύετε! Για τις τροπολογίες δεν έχω πολλά να πω. Συγκεκριμένα είναι η γνωστή τακτική που έχουν όλες οι κυβερνήσεις στις τροπολογίες να ανακατεύουμε πικρά, ξινά και γλυκά όλα μαζί και άντε μετά να πας να ψηφίσεις. Στην τροπολογία με αριθμό 1007 πάρα πολύ θα θέλαμε να ψηφίσουμε και θα το ψηφίζαμε αν ήταν μόνο του το στεγαστικό επίδομα για τους φοιτητές ή το επίδομα για τους αναισθησιολόγους, αλλά το βάζετε με άλλα έναν σωρό αρνητικά και φυσικά δεν μπορούμε να το ψηφίσουμε. Πάμε τώρα στο νομοσχέδιο. «Έχουμε το πιο συγκεντρωτικό εκπαιδευτικό σύστημα». «Είμαστε από τους τελευταίους στους διαγωνισμούς της PISA». Αυτά είναι τα βασικά επιχειρήματα της κυβέρνησης, αυτά ακούμε τώρα τρεις μέρες. Ο Πρωθυπουργός μάλιστα έφτασε από αυτό το Βήμα της Βουλής να διακηρύξει και την ανεξαρτησία, παρακαλώ, των σχολείων, λέει. Και η κυρία Υπουργός από κοντά αποφαίνεται ότι το αποκεντρωμένο, το αυτόνομο σχολείο έχει, λέει, και καλύτερα - αν δεν το ξέρατε - εκπαιδευτικά αποτελέσματα. Πρώτα για την ανεξαρτησία, την αποκέντρωση και την αυτονομία του σχολείου. Λοιπόν, να σας το πούμε ανοιχτά και καθαρά: Οδηγείτε με τους νόμους σας και με την πολιτική σας τα σχολεία στη ζητιανιά για να λειτουργήσουν. Και τώρα υπάρχει, και τώρα γίνεται, οι γονείς έναν σωρό λεφτά δίνουν από την τσέπη τους για να λειτουργήσουν τα σχολεία, γιατί αγαπάνε τα παιδιά τους και αυτό ακριβώς εκμεταλλεύεστε. Αλλά εσείς τώρα αυτό το απογειώνετε, το θεσμοθετείτε, το ενθαρρύνετε, το προωθείτε. Στο παζάρι λοιπόν της αγοράς εκεί στέλνετε όλα τα σχολεία - άντε τώρα τι θα κάνουν όλα τα σχολεία; Ανάλογα με το πού βρίσκονται βεβαίως - για να βρουν πόρους. Όπως καλά όμως ξέρετε και ξέρουμε όλοι, δεν υπάρχουν ούτε ανιδιοτελείς χορηγοί και βεβαίως οι δωρεές πάντα γίνονται με το αζημίωτο. Η δεύτερη συνέπεια από αυτήν την αυτονομία και την αποκέντρωση είναι η δημιουργία σχολείων και τάξεων πολλών ταχυτήτων, πολλών κατηγοριών ανάλογα με την κοινωνικοταξική προέλευση των μαθητών τους. Και αυτό ακριβώς είναι που ενισχύεται, αυτό ακριβώς είναι που βαθαίνει, αυτό ακριβώς είναι που θεσμοθετείται μάλλον με τα αντίστοιχα βιβλία, με το λεγόμενο πολλαπλό βιβλίο. Ανάλογα με τους μαθητές στους οποίους απευθύνεται αυτό το πολλαπλό βιβλίο θα είναι και διαφορετικό. Άλλα θα είναι τα βιβλία, όπως είπαμε, στην Αγία Βαρβάρα και στο Περιστέρι και άλλα στο Ψυχικό και την Κηφισιά. Το βιβλίο πολλαπλό, το βιβλίο διαφορετικό, αλλά η τράπεζα θεμάτων ενιαία, κυρία Υπουργέ. Ενιαία και τα θέματα στις πανελλαδικές εξετάσεις. Τι καλά; Και κυρίως τι ταξικά ε; Μια χαρά! Για να δούμε τώρα αυτά τα καλύτερα αποτελέσματα που έχει αυτό το αυτόνομο και αποκεντρωμένο σχολείο. Ποιος τα μετρά, αλήθεια, αυτά τα αποτελέσματα; Για να δούμε το τεστ PISA. Καμμία σχέση βέβαια με την πόλη της Ιταλίας. Το τεστ PISA όμως ξέρετε μετράει τις δεξιότητες, αυτά τα υποκατάστατα της γνώσης, για τις οποίες δεξιότητες και καίγεται το κεφάλαιο. Γι' αυτό και έχει βάλει μέσα σε αυτές τις δεξιότητες και μάλιστα από το νηπιαγωγείο, αν έχετε τον Θεό σας, τη νεανική επιχειρηματικότητα. Ναι, ναι, στο νηπιαγωγείο θα διδάσκονται τα παιδιά εκτός από αγγλικά και νεανική επιχειρηματικότητα. Να πούμε στην πρώτη δημοτικού, για να συμφωνήσουμε; Δεν μετράει λοιπόν αυτό το τεστ PISA ούτε τις γνώσεις, ούτε τη μόρφωση, ούτε την καλλιέργεια. Δεν ενδιαφέρεται καν γιατί δεν ενδιαφέρουν αυτά το κεφάλαιο. Κι έτσι, για δείτε ορισμένα παραδείγματα, από το αποκεντρωμένο και αυτόνομο σχολείο στις Ηνωμένες Πολιτείες, που αξιολογείται παρακαλώ και αξιολογείται μάλιστα εκεί από τα μαθησιακά του αποτελέσματα. Οι εκπαιδευτικοί λένε στους μαθητές τους να αντιγράφουν για να παίρνουν καλούς βαθμούς στην αξιολόγηση τα σχολεία τους. Στη Γερμανία στο αποκεντρωμένο σχολείο ακούγεται ανέκδοτο να ρωτήσει κανείς μια εργατική οικογένεια σε ποιο πανεπιστήμιο θα στείλει τα παιδιά της. Στην Αγγλία, τη μητρόπολη της αυτονομίας και της αξιολόγησης, ο λειτουργικός αναλφαβητισμός σπάει κόκαλα στις φτωχές, στις εργατικές λαϊκές συνοικίες. Όσο για τη Φιλανδία, αυτόν τον μεγάλο σχολικό έρωτα και του ΣΥΡΙΖΑ - μάλλον κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ - με το αποκεντρωμένο, το αυτόνομο σχολείο του εκεί μιλάμε για το σχολείο της «NOKIA» κυριολεκτικά. Υπάρχουν, ξέρετε, σχολεία με πολύ γερούς χρηματοδότες που λειτουργούν με πλήρες ωράριο και άλλα καημένα σχολεία που λειτουργούν το πολύ δεκαέξι ώρες και αρκετά από αυτά, δυόμισι χιλιάδες έχουν κλείσει. Συμπέρασμα; Πολλά, πάρα πολλά είναι τα σχολικά μοντέλα που κυκλοφορούν στην πασαρέλα της αστικής εκπαιδευτικής πολιτικής. Όλα, όμως, αυτά τα μοντέλα, το αγγλοσαξονικό μοντέλο, το φινλανδικό μοντέλο, όλα αυτά ανήκουν στην κολεξιόν του κεφαλαίου, στην γκαρνταρόμπα των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Από εκεί ψωνίζετε όλοι σας. Αυτά σας λέμε - και κλείνω, κύριε Πρόεδρε, σε λιγότερο από ένα λεπτό - αλλά απάντηση δεν παίρνουμε τόσες μέρες. Αντίθετα, είναι τέτοια η ένδεια του πολιτικού λόγου της Νέας Δημοκρατίας, που οδηγεί Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, όπως για παράδειγμα την κ. Παπακώστα από τα Τρίκαλα, αντί να απαντάει στην τεκμηριωμένη κριτική του ΚΚΕ, να καταφεύγει για άλλη μια φορά, δυστυχώς γι' αυτήν - το είχε κάνει και στο έκτρωμα Χατζηδάκη - στη χρεοκοπημένη και από το παρελθόν αντι - ΚΚΕ αθλιότητα. Διεκδικεί μήπως η κ. Παπακώστα τον ρόλο μιας νέας κουκουεδολόγου; Δεν το γνωρίζουμε. Καλό είναι, όμως, γι' αυτήν να διδαχτεί από το παρελθόν και να δει ποια ήταν η κατάληξη που είχαν αυτά τα πρότυπά της, αν έχει τέτοια.
Κλείστε, για να τηρήσουμε και τη συμφωνία που κάναμε.
Κλείνω σε λιγότερο από ένα λεπτό. Το νομοσχέδιό σας αποτελεί σοβαρό πλήγμα, υπονομεύει, ακυρώνει τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών των λαϊκών οικογενειών και οικογενειών. Πίσω από αυτό το νομοσχέδιο, που αναρωτήθηκε ο κ. Καστανίδης, δεν βρίσκεται ούτε ο αλήστου μνήμης Εξαρχόπουλος ούτε ο Κακριδής. Βρίσκεται η στεγνή ψυχή του τεχνοκράτη, βρίσκεται η ταξική σφραγίδα του ΟΟΣΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το έχει καταλάβει αυτό ο λαός. Ήδη είναι έξω και διαδηλώνει και από την 1η του Σεπτέμβρη αυτό το νομοσχέδιο θα το στείλει μια χαρά και μια και έξω στο σχολικό καλάθι των αχρήστων. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο τώρα έχει ο ειδικός αγορητής του Κινήματος Αλλαγής κ. Δημήτρης Κωνσταντόπουλος, με την παράκληση να τηρήσουμε τη συμφωνία των 10 λεπτών, που είναι υπεραρκετή και δεν έχει ξαναδοθεί σε δευτερολογίες σε νομοσχέδιο. Κύριε Κωνσταντόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κυρίες Υπουργοί, κύριε Υπουργέ, στην πρωτολογία μου αλλά και στις συνεδριάσεις των επιτροπών που προηγήθηκαν εξέφρασα τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ, του Κινήματος Αλλαγής, προτάσεις που διασφαλίζουν την αποτελεσματική διοίκηση και εποπτεία στην εκπαίδευση, καθώς επίσης την επιλογή στελεχών και τούτο φυσικά με αδιάβλητες διαδικασίες, καθώς επίσης και την εφαρμογή της αξιολόγησης χωρίς τιμωρητικό χαρακτήρα. Εδώ θα ήθελα ιδίως να σημειώσω ότι η προσμέτρηση της διδακτικής υπηρεσίας των σχολικών συμβούλων, των υπεύθυνων κέντρων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, αγωγής υγείας και πολιτιστικών θεμάτων συνιστά μια κατάφωρη αδικία απέναντι στα στελέχη αυτά και μάλιστα μια εργασιακή ανατροπή μετά από τριάντα έξι χρόνια. Περιμέναμε, κυρία Υπουργέ, δικαίωση. Ωστόσο, δεν το είδαμε. Φέρατε μια νομοτεχνική βελτίωση για την επιλογή στελεχών, το άρθρο 37. Βελτιώσατε, έστω, βάσει της πρότασή μας. Δεν είναι, όμως, αυτό που ζητήσαμε. Βελτιώσατε, δηλαδή, την αρχική σας πρόταση. Δεν είναι, όμως, αυτό που ζητήσαμε και αυτό σας προτείναμε να κάνετε αποδεκτό. Επίσης, να θυμίσω εδώ ρύθμιση - αναφέρθηκα προηγουμένως - για τα ΚΠΕ, για τους σχολικούς συμβούλους. Σας ζητήσαμε να τους δικαιώσετε. Και εδώ αφορά μια υπηρεσία που θεσμοθετήθηκε επί υπουργίας του κ. Γαβρόγλου. Σας ζητήσαμε να την αλλάξτε, παρ' ότι και εσείς ως Αντιπολίτευση μαζί με εμάς είχατε καταγγείλει. Δεν το κάνατε. Ταυτόχρονα, οι αλλαγές στη σύνθεση του σχολικού συμβουλίου και η υπονόμευση της συλλογικότητας της σχολικής μονάδας, καθώς επίσης των αρμοδιοτήτων του συλλόγου διδασκόντων είναι διατάξεις, αγαπητοί συνάδελφοι, που δεν προωθούν την αυτονομία της σχολικής μονάδας. Αντιθέτως, θα δημιουργήσουν πολλαπλάσια προβλήματα. Κυρία Υπουργέ, περιμέναμε από εσάς επανίδρυση του ΕΣΥΠ. Περιμέναμε από εσάς επανίδρυση των δεκατριών περιφερειακών επιμορφωτικών κέντρων. Δεν τα κάνατε. Και από την άλλη πλευρά, μιλάμε για επιμόρφωση. Δείτε τα. Τώρα, ως προς την αξιολόγηση, η θέση μας, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι ξεκάθαρη. Είμαστε υπέρ της αξιολόγησης. Άλλωστε, η αξιολόγηση στην εκπαίδευση θεωρείται αναγκαία και προωθεί η αξιολόγηση την ποιότητα και την εναρμόνιση με τα σύγχρονα εκπαιδευτικά δεδομένα. Εμείς το ΠΑΣΟΚ, το Κίνημα Αλλαγής λέμε «ναι» στην εποπτεία, στην καθοδήγηση, στην επιμόρφωση, στην αξιολόγηση, αλλά με αυτήν την ιεραρχία. Και με αυτήν την ιεράρχηση «εποπτεία, καθοδήγηση επιμόρφωση και αξιολόγηση» προκρίνουμε και τη θέση μας. Ωστόσο, όπως τόνισα και νωρίτερα, η αξιολόγηση δεν πρέπει να λαμβάνει τιμωρητική διάσταση απέναντι στον εκπαιδευτικό. Πρέπει, αγαπητοί συνάδελφοι, να είναι ενισχυτική, ανατροφοδοτική, επιμορφωτική για τον εκπαιδευτικό. Εσείς φέρατε, πράγματι, μια αξιολόγηση περιγραφική για τους εκπαιδευτικούς και αριθμητική για τα στελέχη. Εμείς λέμε «ναι». Και είπαμε «ναι», παρ' ότι δεν συμφωνούμε καθόλου με τις διατάξεις και παρ' ότι υπερψηφίσαμε και διατάξεις που ουσιαστικά δεν ήμασταν σύμφωνοι. Δηλαδή, φέρατε μία αξιολόγηση η οποία δεν είναι επαρκής. Κυρία Υπουργέ, η πρόβλεψη στο άρθρο 56 για ποινές και για αποκλεισμό οκτώ ετών από τις θέσεις στελεχών για τους εκπαιδευτικούς που δεν θα συμμετάσχουν στην αξιολόγηση είναι εξοντωτική και ανεξήγητα τιμωρητική, είναι δυσανάλογη με την ίδια την έννοια της αξιολόγησης. Γιατί το κάνετε; Σας ερωτώ. Πείτε μου γιατί το κάνετε. Θέλετε, δηλαδή, μια αξιολόγηση να έχει τιμωρητικό χαρακτήρα, να έχει εξοντωτικό χαρακτήρα; Γιατί δεν υπηρετεί την αναλογία του σκοπού, όπου κι εσείς, πιστεύω, θεωρείτε ότι θα πρέπει να ανταποκρίνεται. Θα πρέπει, κυρία Υπουργέ, να ξαναδείτε το συγκεκριμένο άρθρο. Ωστόσο, ο πυρήνας του άρθρου να προκρίνει την αξιολόγηση ως επιμόρφωση κι όχι ως τιμωρία. Τώρα, ως προς την τριτοβάθμια εκπαίδευση, να σημειώσω κατ' αρχάς το άρθρο 185. Η γνώμη της Συγκλήτου για αλλαγές σε πανεπιστημιακά τμήματα πρέπει να είναι σύμφωνη. Όχι απλή γνώμη, κυρία Υπουργέ. Κάθε αλλαγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν μπορεί να γίνεται ερήμην των πανεπιστημίων που αφορά. Πρέπει να γίνεται με σεβασμό στις ανεξάρτητες αρχές και συγκεκριμένα στην ΕΘΑΑΕ σήμερα, με διαβούλευση φυσικά με τις τοπικές κοινωνίες και να εντάσσεται σε ένα μακρόπνοο σχεδιασμό, βασισμένο φυσικά σε αντικειμενικά κριτήρια. Τα πανεπιστήμια, αγαπητοί συνάδελφοι, θα πρέπει να έχουν αποκεντρωτικό χαρακτήρα και να επιβάλλονται συνέργειες τόσο με ελληνικά όσο και με ξένα πανεπιστήμια. Δεν πρέπει, ωστόσο, να λαμβάνονται αποφάσεις πολιτικές που να καταστρατηγούν ανεξάρτητες αρχές. Να θυμίσω εδώ επί Γαβρόγλου: Γενάρης του 2019. Πιστοποιείται το Τμήμα Διαχείρισης Πολιτισμού Περιβάλλοντος και Νέων Τεχνολογιών Αγρινίου που ανήκει στην Πάτρα. Δεκαοκτώ μέλη ΔΕΠ στο τμήμα. Επαγγελματικά δικαιώματα. Πιστοποιημένο από την ΑΔΙΠ. Μιλάμε για το άρθρο 16. Επαγγελματικά δικαιώματα, μεταπτυχιακό πρόγραμμα, διδακτορικό σε εξέλιξη, χίλιοι απόφοιτοι, πεντακόσιοι φοιτητές. Κι όμως, όλα αυτά στον κάλαθο. Πώς; Μια πολιτική απόφαση. Αποφάσισε ο κ. Γαβρόγλου με μια πολιτική απόφαση να κλείσει ένα τμήμα του Πανεπιστημίου Πατρών που εδρεύει στο Αγρίνιο. Άρα, δηλαδή, λέμε και ξελέμε και είμαστε στο «ράβε, ξήλωνε». Κυρία Υπουργέ, μιλήσατε για πολιτικές αποφάσεις, ότι δεν τις προκρίνετε και ότι δεν τις ενστερνίζεστε, με την ίδια απόφαση του κ. Γαβρόγλου, με το σχέδιο Γαβρόγλου ιδρύθηκε ένα τμήμα της Πάτρας. Με πολιτική απόφαση, όμως, κυρία Υπουργέ, το κλείσατε, ενώ το Τμήμα Διαχείρισης Πολιτισμικού Περιβάλλοντος και Νέων Τεχνολογιών δεν το επανιδρύσατε. Δύο μέτρα και δύο σταθμά. Τα συμπεράσματα δικά σας. Αγαπητοί συνάδελφοι, έγινε εκτενής συζήτηση τις μέρες αυτές για την ελάχιστη βάση εισαγωγής. Χιλιάδες υποψήφιοι μένουν εκτός της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Σας είπαμε να μην ισχύσει έστω για φέτος λόγω της πανδημίας, να μην υπάρξουν δύο μέτρα και δύο σταθμά για τους μαθητές. Η ελάχιστη βάση εισαγωγής τουλάχιστον να μην ισχύσει για τις σχολές και κατ' επέκταση για τα τμήματα. Δεν ακούσαμε τίποτα. Είδαμε πρακτικές που δεν αρμόζουν σε μια σύγχρονη χώρα. Ενδεικτικές της προχειρότητας - θα έλεγα - των αποφάσεων για την εκπαίδευση είναι οι συνεχείς αλλαγές στα ωρολόγια προγράμματα. Να σας θυμίσω ότι πριν λίγες μέρες γιορτάσαμε την επέτειο αποκατάστασης της δημοκρατίας, κι όμως, το μάθημα Πολίτης και Δημοκρατία στο λύκειο, όταν δηλαδή οι μαθητές αποκτούν δικαίωμα ψήφου, έχει καταργηθεί. Κι εδώ, τα συμπεράσματα δικά σας. Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα ν' αναφερθώ στις τροπολογίες που κατέθεσε το Κίνημα Αλλαγής. Βρισκόμαστε εν μέσω μιας πανδημίας, η οποία έχει φέρει ολική ανατροπή στη ζωή μας, στην οικονομία, στην κοινωνία, στον προγραμματισμό των οικογενειών. Το πιο σημαντικό είναι οι απώλειες συνανθρώπων μας. Μάλιστα, ανήλικοι μαθητές βρέθηκαν αντιμέτωποι με την απώλεια του ενός ή και των δύο γονέων λόγω του COVID -19. Καλούνται, λοιπόν, να διαχειριστούν την απώλεια δικών τους ανθρώπων, είτε του ενός είτε και των δύο γονέων τους, το πένθος τους, αλλά και την ανάγκη να συνεχίσουν τις σπουδές τους και να εξασφαλίσουν τα προς το ζην. Προτείναμε, κυρία Υπουργέ, τροπολογία που καταθέσαμε, να χορηγηθεί στους μαθητές αυτούς που εισήχθησαν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αιτήσεις για κατ' εξαίρεση υποτροφία, ίση, φυσικά, με τη θεσμοθετημένη διάρκεια των σπουδών τους. Είναι το ελάχιστο, κυρία Υπουργέ, που μπορεί να κάνει η πολιτεία, ένα κράτος πρόνοιας: υποτροφία σε αρίστους από το ΙΚΥ και τούτο, φυσικά, κατ' εξαίρεση λόγω της πανδημίας, λόγω των απωλειών που αυτά τα παιδιά σήμερα καλούνται ν' αντιμετωπίσουν. Μάλιστα, θα έλεγα, εδώ, κυρία Υπουργέ, αυτή η κατ' εξαίρεση υποτροφία να μην λαμβάνει τη μορφή ή την άποψη μιας οικονομικής ενίσχυσης, γιατί αυτό θεωρείται επαιτεία. Κυρία Υπουργέ, ζητήσαμε αποκατάσταση της αδικίας για τους επιτυχόντες του διαγωνισμού του 2008. Είναι εκπαιδευτικοί που παραλήφθηκαν από τους διορισμούς, ενώ συνάδελφοί τους διορίστηκαν και με χαμηλότερη βαθμολογία. Εδώ, να τονιστεί ότι πρέπει η πολιτεία επιτέλους να συμμορφωθεί με τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Όσον αφορά, δε, τα θέματα της εκκλησιαστικής εκπαίδευσης, σας μιλήσαμε και σας προτείναμε ίδρυση ξενόγλωσσου τμήματος στην Πατριαρχική Ακαδημία της Κρήτης, ένα τμήμα που θα προσελκύσει φοιτητές απ' όλον τον κόσμο, αναβαθμίζοντας έτσι την εκκλησιαστική ακαδημία της Κρήτης. Τέλος, καταθέσαμε τροπολογία για την εναρμόνιση της νομοθεσίας περί εκλογής κοσμητόρων στα ΑΕΙ και στα ΑΣΕΙ, δηλαδή στα ανώτατα στρατιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, καθώς και στην κατοχύρωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων, των μηχανικών αποφοίτων της Σχολής Ικάρων. Πρόκειται για μηχανικούς, κυρία Υπουργέ, που έχουν λάβει αρμόζουσα ακαδημαϊκή εκπαίδευση, ωστόσο δεν αναγνωρίζονται τα επαγγελματικά τους δικαιώματα, όπως άλλων συναδέλφων τους μηχανικών.
Ολοκληρώστε, κύριε Κωνσταντόπουλε.
Και τούτο, διότι, η Σχολή Ικάρων δεν έχει περιληφθεί στον κατάλογο των σχολών, όπου αποφοιτούν μηχανικοί. Συνεπώς, θα πρέπει να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση. Κυρία Υπουργέ, έστω και τώρα, την τελευταία στιγμή σας καλώ να κάνετε αποδεκτές τις προτάσεις μας. Εμείς καταψηφίσαμε και είπαμε «όχι» επί της αρχής του νομοσχεδίου. Άλλωστε, τόσο στις επιτροπές και επί της αρχής και επί των άρθρων και στη δεύτερη ανάγνωση, αλλά και στην ομιλία μου χθες στην Ολομέλεια ανέδειξα για ποιον λόγο καταψηφίσαμε και είπαμε «όχι» στον πυρήνα του νομοσχεδίου. Ψηφίζουμε, ωστόσο, φυσικά, την εκκλησιαστική εκπαίδευση, καθώς επίσης την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε τον κ. Κωνσταντόπουλο. Τον λόγο έχει ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, ο κ. Νίκος Φίλης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Εν αρχή ην η πανδημία ή καλύτερα, ακριβέστερα, εν αρχή εστί η πανδημία. Τη ζούμε και βλέπουμε το κύμα να έρχεται κατά πάνω μας. Δεν ακούμε τίποτα από την Κυβέρνηση για το πώς θα προετοιμάσει το άνοιγμα των σχολείων που πρέπει φέτος να ανοίξουν. Φτάνει πια το ρεκόρ το παγκόσμιο που έχουμε για τα κλειστά σχολεία στην Ελλάδα. Φέτος, πρέπει ν' ανοίξουν πανεπιστήμια και σχολεία, όλα. Με ποιον τρόπο; Δεν ακούμε τίποτα. Με τα εμβόλια, βεβαίως, θα πρέπει να γίνει ισχυρή σύσταση, να υπάρξει καθολικός εμβολιασμός, με πειθώ, όχι με αυταρχικά μέτρα και με τα τεστ τα μοριακά, βεβαίως, όμως, να τα πληρώνει το κράτος και να γίνονται από τον ΕΟΔΥ σε μεγάλες σχολικές και πανεπιστημιακές μονάδες. Δυστυχώς, αν υπάρχει μια πρόβλεψη για το θέμα των σχολείων και του COVID, υπάρχει σ' ένα άσχετο νομοσχέδιο, όχι στο νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα, που αφορά το Κτηματολόγιο. Αυτό κι αν είναι ειρωνεία και ταυτοχρόνως, μια κακή πρακτική νομοθέτησης. Λέει η κυρία Υπουργός: «Μα, δεν ήμασταν έτοιμοι. Δεν θέλαμε να φέρουμε εκπρόθεσμα εδώ τροπολογίες». Γιατί δεν ήσασταν έτοιμοι; Δεν βλέπατε εδώ και μια βδομάδα το κύμα που έρχεται; Όχι, πήγατε να κρύψετε αυτές τις επιλογές σας σε ένα άσχετο νομοσχέδιο, ξανά με αδιαφάνεια, ξανά μέσα στο καλοκαίρι, για να μη μάθει κανένας τίποτα και όχι με το εκπαιδευτικό νομοσχέδιο. Χρειαζόμαστε υγειονομική θωράκιση. Χρειαζόμαστε να εφαρμοστεί το πρωτόκολλο των εμπειρογνωμόνων που πέρσι δεν εφαρμόστηκε για την αραίωση των παιδιών σε κάθε τμήμα. Πέρσι τα αυξήσατε και με νόμο τα παιδιά σε κάθε τμήμα, δυστυχώς. Χρειαζόμαστε - και έχει σημασία αυτό - αναδιάρθρωση και μείωση της ύλης. Δεν μπορεί με δυο χρόνια χαμένα στην ουσία για τα παιδιά να πάμε και να προχωρήσουμε έτσι. Τι έχει κάνει το ΙΕΠ; Τίποτα ακόμα δεν ξέρουμε. Χρειαζόμαστε να μην εφαρμοστεί φέτος η τράπεζα θεμάτων και οι άλλες εξεταστικές ρυθμίσεις που μετατρέπουν δύσκολη τη ζωή των παιδιών. Ξέρετε, οι ειδικοί λένε ότι στα παιδιά έχουμε αύξηση διαφόρων ψυχοκοινωνικών πιέσεων, κατάθλιψη, άγχος κ.τ.λ.. Χρειαζόμαστε ένα σχολείο που να δώσει έμφαση στο μάθημα μέσα στην τάξη, στη σχέση του παιδιού με τον εκπαιδευτικό, στη σχέση του παιδιού με το παιδί. Εκεί πρέπει να δώσουμε έμφαση και όχι στις εξετάσεις και στον εξοντωτικό ανταγωνισμό. Δυστυχώς, όλα αυτά είναι ξένες λέξεις για εσάς. Δεν έχουν να κάνουν με το σχολείο που έχετε στο μυαλό σας. Αυτό φαίνεται και από το νομοσχέδιο. Ζητούμε να γίνει συζήτηση, εδώ, στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής με θέμα «Άνοιγμα σχολείων. Τι λέει η Κυβέρνηση; Τι λένε οι φορείς;» τώρα μέσα στον Αύγουστο. Είμαστε διατεθειμένοι και με κλειστή τη Βουλή να κάνουμε αυτή τη συζήτηση. Επίσης, έχουμε καταθέσει μία τροπολογία, πέρα από την κατάργηση της τράπεζας θεμάτων για φέτος, που αφορά τα παιδιά που πέθαναν οι γονείς τους μέσα στην πανδημία, να έχουν τη δυνατότητα να μπουν ως υπεράριθμοι, με βάση τα μόρια τους στις εξετάσεις, στα πανεπιστήμια. Είναι στοιχειώδης κοινωνική αντίληψη και δικαιοσύνη. Δεύτερο θέμα και πολύ σοβαρό, επίσης, η αντισταθμιστική αγωγή στην εκπαίδευση. Χρειάζεται το ΙΕΠ να φέρει ένα πρόγραμμα στη Βουλή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοθέτημα που έχουμε μπροστά μας είναι ένα νομοθέτημα που το υποστηρίζουν, από όλους τους κοινωνικούς φορείς μόνο ένας: οι ιδιοκτήτες των ιδιωτικών σχολείων. Νομοθετούμε για τη δημόσια εκπαίδευση και η Κυβέρνηση έχει απέναντί της το σύνολο των εκπαιδευτικών, όχι μόνο των φορέων των οργανωμένων - ΟΛΜΕ, ΔΟΕ και ΟΙΕΛΕ - αλλά των εκπαιδευτικών που έχουν ψηφίσει τρεις φορές εναντίον της Κυβέρνησης για συγκεκριμένα ζητήματα που μερικά έρχονται και τώρα στο νομοσχέδιο. Οι μόνοι που ψηφίζουν «υπέρ» σταθερά και λένε ότι έχουν ανοίξει τον δρόμο γι' αυτές τις ρυθμίσεις είναι οι σχολάρχες στα ιδιωτικά σχολεία. Συγχαρητήρια, λοιπόν! Θα ήταν λάθος να πω ότι παίρνετε συγχαρητήρια μόνο από τους σχολάρχες. Διότι, εδώ, ήμασταν μάρτυρες μιας διαδικασίας, όπου κάθε ένας από τους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας που μίλησαν κατέβαιναν από το Βήμα, σας συνέχαιραν, συγχαίρατε εαυτούς και αλλήλους, δηλαδή, κάτι σαν ασκήσεις θάρρους. Διότι το έχετε ανάγκη το θάρρος, κυρία Υπουργέ. Εξήντα χιλιάδες παιδιά στο διαδίκτυο και γονείς ζητούν να παραιτηθείτε, διότι είσαστε υπεύθυνη - όχι προσωπικά εσείς, η Κυβέρνηση δι' υμών, να είμαι δίκαιος - για μια πολιτική που κόβει χιλιάδες παιδιά και τα στέλνει εκτός πανεπιστημίων. Κοιτάξτε, τόση συζήτηση κάναμε εδώ. Δεν ακούσαμε ένα νούμερο από εσάς. Πόσοι θα μπουν φέτος στα πανεπιστήμια; Προ διμήνου είχατε πει ότι θα πρέπει να μπουν - τόσες ήταν οι θέσεις - εβδομήντα επτά χιλιάδες. Πόσοι θα μπουν τελικά; Διότι, απ' ό,τι βλέπω, το νούμερο είναι μεγάλο. Τουλάχιστον είκοσι χιλιάδες παιδιά δεν θα μπουν, δηλαδή, θα πάμε στα πενήντα επτά χιλιάδες, απ' ό,τι φαίνεται. Το διαψεύδετε; Τώρα, θέλουμε απάντηση. Διαψεύδετε ότι θα μπουν κάτω από εξήντα χιλιάδες παιδιά φέτος; Διαψεύδετε ότι δεν θα μείνει καμμία θέση κενή στα πανεπιστήμια; Αυτό που είναι που θέλουμε από την Κυβέρνηση, υπεύθυνη τοποθέτηση, όχι λογάκια στον αέρα και αλληλοσυγχαρητήρια. Κοιτάξτε, με το νομοσχέδιο αυτό, με την πολιτική σας γενικότερα που αφορά την ελάχιστη βάση, επιτυγχάνονται τα εξής: Πρώτον, να απομακρυνθεί η Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μεγάλο κατόρθωμα κι αυτό, το κατορθώνετε! Γιατί; Διότι η Ευρωπαϊκή Ένωση και με τη δική σας ψήφο - δεν έχετε πει κάτι άλλο - έχει ως στόχο το 2030 το ποσοστό των πτυχιούχων από είκοσι πέντε έως τριάντα τεσσάρων ετών να είναι το 45%. Σήμερα στην Ελλάδα είναι 42%. Με βάση τα μέτρα της ελάχιστης βάσης, θα μειωθεί το 42% μέχρι το 2030. Σε όλη την Ευρώπη θα ανέβει, θα πάει 45%, στην Ελλάδα θα μειωθεί. Μπράβο σας! Συγχαρητήρια, λοιπόν. Επίσης, μας λέγατε ότι αποφοιτά το 9% των φοιτητών. Ψευδές και παραπλανητικό. Αν υπολογίζετε πόσοι είναι γραμμένοι στα μητρώα την τελευταία πεντηκονταετία, μάλιστα, 9%. Αλλά αν υπολογίζετε πόσοι μπαίνουν κάθε χρόνο και πόσοι βγαίνουν αυτοί οι ίδιοι, όχι όπως έκανε τον υπολογισμό ο κ. Συρίγος νωρίτερα, μπαίνουν το '78 τόσοι, βγαίνουν το '83 τόσοι, οι ίδιοι, ίδια φουρνιά, εκεί τα επίσημα στοιχεία λένε ότι η Ελλάδα είναι κοντά στον ευρωπαϊκό μέσον όρο. Μέχρι το 2017 μάλιστα ήταν και παραπάνω, είχε 78% αποφοίτους. Τώρα έχει πέσει, είναι στο 63% και υπάρχει εξήγηση, η οποία αφορά την κακή οικονομική κατάσταση, τη δυσκολία των παιδιών μέσα στα μνημόνια να προχωρήσουν. Αλλά τονίζω και τον τρόπο με τον οποίο τα πανεπιστήμια λειτουργούν στη χώρα μας, που δεν επιτρέπει στα παιδιά, αν θέλουν να αλλάξουν σχολή, να προχωρήσουν σε αυτήν την αλλαγή χωρίς να επιβαρυνθούν με νέες εξετάσεις εισαγωγικές. Κοιτάξτε, η Τράπεζα της Ελλάδος πράγματι μιλάει για 4,7% σχολική διαρροή στις ηλικίες δεκαοκτώ με είκοσι τέσσερα. Μάλιστα. Ξέρετε πόσο είναι στην Ευρώπη; Αυτό είναι το βασικό θέμα. Είναι 11%. Άρα, στην Ελλάδα είμαστε καλύτερα. Με τα μέτρα που παίρνετε τώρα εσείς, με τα μέτρα που αφορούν τους «κόφτες» και στην Γ΄ γυμνασίου, που στέλνουν τα παιδιά εκτός ΕΠΑΛ, τα στέλνετε στην ανήλικη απλήρωτη και ανασφάλιστη εργασία, και με την τράπεζα θεμάτων στο λύκειο, θα μειωθεί αυτό, θα αυξηθεί η σχολική διαρροή. Θα αυξηθεί. Σημειώστε το. Αυτή είναι η πολιτική σας: Τα παιδιά έξω από την εκπαίδευση. Κοιτάξτε, ο κ. Μητσοτάκης είχε το θάρρος να πει ότι έχει πολιτικό κόστος αυτή η επιλογή που κόβετε χιλιάδες παιδιά από τα πανεπιστήμια. Δεν με αφορά αν έχει πολιτικό κόστος, να το πληρώσετε. Με αφορά το κοινωνικό κόστος. Επαναλαμβάνω: Θέλουμε μια ευθεία απάντηση. Πόσα παιδιά κόβονται φέτος σε σύγκριση με πέρσι; Πόσες κενές θέσεις θα μείνουν από τις εβδομήντα επτά χιλιάδες που εσείς δυστυχώς υποκριτικά είπατε, εξαγγείλατε πριν δύο μήνες ότι θα είναι οι εισακτέοι στα πανεπιστήμια; Πόσοι θα μείνουν απ' έξω; Πόσες κενές θέσεις; Και πόσες κενές θέσεις σημαίνει παγκόσμιο γεγονός, πρωτοτυπία παγκόσμια. Σε κανένα μέρος του κόσμου δεν υπάρχουν κενές θέσεις στα πανεπιστήμια. Το νομοσχέδιο το οποίο συζητούμε έχει μια βασική πλευρά. Η πλευρά αυτή είναι η συρρίκνωση δικαιωμάτων που μέσα από αγώνες και πολιτικές επιλογές κατέκτησε ο λαός μας μετά τη Μεταπολίτευση. Μιλάτε για την αυτονομία. Η αυτονομία που έχετε στο μυαλό σας είναι ουσιαστικά η παραίτηση του κράτους από την ευθύνη του για τη χρηματοδότηση και την ενίσχυση των σχολείων. Αυτό είναι. Μιλάτε για την αυτονομία, που σημαίνει εκφοβισμό των εκπαιδευτικών. Μιλάτε για την αυτονομία, που σημαίνει πολλών ειδών και κατηγοριών σχολεία, τα καλά, τα κακά και ούτω καθεξής. Αυτό δεν είναι αυτονομία. Αυτό είναι κάτι χειρότερο. Το καταλαβαίνετε όλοι ότι είναι διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης. Όμως, η αυτονομία σημαίνει αποκέντρωση με δημοκρατία. Όταν διαλύεις το σύνολο των καθηγητών και κάνεις δερβέναγα τον διευθυντή και επαναφέρεις τους επιθεωρητές, δεν υπάρχει δημοκρατία. Αυτό δεν είναι δημοκρατία. Όταν διορίζεις έναν ενδιάμεσο ιεραρχικό μηχανισμό, έναν γραφειοκρατικό μηχανισμό που τον διορίζει ο Υπουργός, δεν είναι δημοκρατία αυτό το πράγμα, ούτε αυτονομία είναι αυτό το πράγμα. Άρα, αφήστε τις λέξεις να έχουν το πραγματικό τους νόημα. Κυρία Υπουργέ, στο άρθρο 185 που φέρατε για τα πανεπιστήμια δίνετε μια πρόγευση τι σημαίνει αυτονομία. Αφαιρείτε από τη σύγκλητο την αρμοδιότητα να έχει σύμφωνη γνώμη - λέτε απλή γνώμη να έχει, δηλαδή στα παλιά μας τα παπούτσια, περί αυτού πρόκειται - για τα ζητήματα αναδιάρθρωσης των πανεπιστημίων, τμήματα κ.λπ., και - το σημαντικότερο - για τα γνωστικά αντικείμενα. Δηλαδή, ο Υπουργός, η Υπουργός θα αποφασίζει ποια είναι τα γνωστικά αντικείμενα σε κάθε σχολή χωρίς να ακούει τι λέει η σύγκλητος. Αυτό είναι η αυτονομία; Σας το επισημαίνει ότι υπάρχει αντισυνταγματικότητα στο θέμα αυτό και η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής. Δεν είδα να το θεραπεύετε με καμμία τροπολογία. Λυπούμαι, αλλά δεν έχετε αντίληψη αυτονομίας, έχετε αντίληψη πλήρους ελέγχου, ακόμη και για το τι θα διδάσκεται στα πανεπιστήμια.
Ολοκληρώστε, κύριε Φίλη, για να είμαστε συνεπείς στον χρόνο.
Θα ολοκληρώσω. Θα καταθέσουμε, λοιπόν, δύο ονομαστικές ψηφοφορίες, πέρα από τη γενική. Η πρώτη αφορά το άρθρο 185. Το ανέφερα νωρίτερα. Θέλω να δω οι συνάδελφοι, που είναι πανεπιστημιακοί πώς θα αντικρίσουν τους συναδέλφους πανεπιστημιακούς στα πανεπιστήμια με αυτήν την ντροπιαστική τροπολογία. Όνειδος είναι η τροπολογία αυτή. Η δεύτερη αφορά το άρθρο 56 που είναι η τιμωρητική αξιολόγηση. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Εμείς εδώ στη Βουλή με προτάσεις παρουσιάσαμε τη δικιά μας κριτική. Οι προτάσεις είχαν να κάνουν με το σημαντικό έργο μας το κυβερνητικό, που δεν προλάβαμε να ολοκληρώσουμε, αλλά όμως αφήσαμε πράγματα τα οποία εσείς ξεθεμελιώνετε. Αφήσαμε τη δίχρονη προσχολική αγωγή. Ακόμα εσείς δεν την έχετε εφαρμόσει. Την είχατε καταψηφίσει τότε εδώ στη Βουλή. Αφήσαμε το νέο τύπου ολοήμερο δημοτικό σχολείο. Και αυτό το είχατε καταψηφίσει και λέγατε ότι θα το αλλάξετε. Ευτυχώς, ακόμα, δεν το έχετε πειράξει. Αφήσαμε γυμνάσια και λύκεια όχι εξεταστικά κέντρα. Δυστυχώς, τα μετατρέπετε ξανά σε εξεταστικά κέντρα…
Κύριε Φίλη, κλείστε. Τώρα μιλάμε για το νομοσχέδιο, δεν μιλάμε για το τι αφήσατε.
…τη νέα αρχή των ΕΠΑΛ, τα δίχρονα προγράμματα τεχνικής εκπαίδευσης στα πανεπιστήμια και τους διορισμούς χωρίς την απόφαση που επέβαλε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για τους διορισμοί «ένας φεύγει - ένας διορίζεται». Αν περνούσε η γραμμή της Νέας Δημοκρατίας, πέντε φεύγουν για να διοριστεί ένας. Τώρα όσο και να πανηγυρίζατε, θα είχατε διορίσει μόνο τρεις χιλιάδες και όχι δεκαπέντε χιλιάδες εκπαιδευτικούς.
Σας ευχαριστούμε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, αμέσως. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα καταψηφίσουμε το νομοσχέδιο από θέσεις δημοκρατικής αντιπολίτευσης και από θέσεις σχολείου ισότητας και ποιότητας. Δεν είμαστε υπέρ του μανιχαϊσμού. Δεν πιστεύουμε ότι όλα τα σχολεία στον υπαρκτό καπιταλισμό είναι δυνατόν να απορρίπτονται και να αναζητούμε κάποια σχολεία σε ένα ανύπαρκτο υπαρκτό σοσιαλισμό, αλίμονο, για να μιλάμε λίγο σοβαρά και μεταξύ μας. Υπάρχουν πολλών ειδών - το τονίζω - μοντέλα εκπαιδευτικά. Υπάρχει μια πλούσια παιδαγωγική φιλοσοφία και αντίληψη. Δεν τα δίνουμε όλα αυτά στους αστούς, όπως λέγεται. Όλα αυτά είναι κατακτήσεις των εργαζομένων, των νέων παιδιών, της ιστορίας και αυτά σε μεγάλο βαθμό - σε σημαντικό βαθμό - ήταν και στοιχεία του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος παρά την κρίση του. Αλλά η κρίση πάντοτε είναι ένα στοιχείο που πρέπει να μας ενεργοποιεί για να βελτιώνουμε.
Μην ανοίξετε άλλα θέματα, κύριε συνάδελφε.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Θα κλείσουμε τον κατάλογο των δευτερολογιών των εισηγητών και ειδικών αγορητών με τον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Γεώργιο Κωτσό. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες Υπουργοί, κύριε Υφυπουργέ, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, όταν μου ανατέθηκε η ευθύνη της εισήγησης του συγκεκριμένου νομοσχεδίου - και θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά και τον γενικό γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας αλλά και την Υπουργό για τη συνεργασία ως προς αυτό - είχα την αίσθηση ότι θα έχουμε μια ιδεολογικοπολιτική αντιπαράθεση αλλά και σύνθεση απόψεων μέσα στο Κοινοβούλιο. Ότι θα διασταυρώσουμε τα πολιτικά μας ξίφη πάνω σε ιδέες, σε σκέψεις, σε θέσεις πάνω απ' όλα και σε προτάσεις για το πώς μπορούμε να αναβαθμίσουμε έτι περαιτέρω το εκπαιδευτικό σύστημα στη χώρα μας. Αντ' αυτού τι είδαμε; Ένα νομοσχέδιο που έρχεται από την Κυβέρνηση συνεπέστατο, ακριβέστατο. Με πλήρη διαύγεια περιγράφει τις θέσεις της Νέας Δημοκρατίας, της παράταξής μας, θέσεις που είναι σε πλήρη εναρμόνιση με τις προεκλογικές μας εξαγγελίες, που έχουν την πλήρη υποστήριξη της κοινωνίας, που κατατίθενται με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Από την άλλη πλευρά, από την πλευρά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, άρνηση, καταγγελίες, φοβικές τάσεις, ανυπαρξία προτάσεων και προσωπικές επιθέσεις. Βέβαια, είναι κατανοητό. Όταν έχεις περάσει τη βάσανο της μυλόπετρας της διαχείρισης της εξουσίας, όπου κρίθηκαν οι ιδέες σου, οι έωλες, οι ιδεοληπτικές, οι εμμονικές σου ιδέες και αναγκάστηκες κατά τη διάρκεια άσκησης της εξουσίας να κάνεις στροφή όχι 360ο μοιρών αλλά 180ο και αναγκάστηκες ως θεατής αντιμέτωπος με την πολιτική πραγματικότητα και να υποκύψεις σε αυτή, είναι πολύ δύσκολο μετά να αναπτύξεις και να καταθέσεις πολιτικό αφήγημα. Γιατί προφανώς, έρχεται σε αντίθεση με αυτά που έπραξες όταν ήσουν κυβέρνηση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα και μνημειώδες φυσικά, τα κολλέγια όπου με υπογραφή σας δόθηκε το δικαίωμα για διορισμό. Άσχετα μετά αν αναθεωρήσατε και νομίζατε ότι επανήλθατε στην πολιτική πρακτική. Και τι άλλο είδα; Ανήθικες, αήθεις, προσωπικές επιθέσεις προς το πρόσωπο της κυρίας Υπουργού.
Πάλι τα ίδια. Τα έχετε δώσει από το πρωί σε όλα τα sites. Τα ίδια ψέματα. Έλεος πλέον. Το κάνετε συστηματικά.
Όταν ηρεμήσετε θα συνεχίσω.
Κύριε Σκουρλέτη, δεν σας διέκοψε κανείς. Σας παρακαλώ μην διακόπτετε. Όλοι ακούστηκαν με σεβασμό απ' όλους.
Ο σεβασμός πρέπει να είναι αμοιβαίος, κύριε Πρόεδρε.
Ακούστε, κύριε Σκουρλέτη. Δεν μπορείτε να καθορίσετε τι θα λέει ο καθένας. Ούτε εγώ. ο κάθε πολιτικός είναι υπεύθυνος και εκφράζεται με τον δικό του τρόπο. Σας παρακαλώ.
Αυτό λέω κι εγώ.
Πενία επιχειρημάτων, πενία πολιτικών προτάσεων και θέσεων που κατέληξαν σε προσωπικές επιθέσεις. Οφείλω να αναγνωρίσω την ξεκάθαρη πολιτική θέση του ΚΚΕ, με την οποία, προφανώς, διαφωνώ, αλλά ανασύροντας αυτό που ο Βολταίρος είπε: «θα έδινα και τη ζωή μου» - κάτι που εσείς δεν κάνετε - «για να έχει το δικαίωμα να λέει αυτό που πιστεύει». Και εσείς τι κάνετε; Φωνασκείτε ακόμα και τώρα. Ακόμα και τώρα δεν μπορείτε να παραδεχθείτε τη διαφορετική άποψη. Κυρία Υπουργέ, όλα αυτά είναι εύσημα και παράσημα για σας. Να σας προβλημάτιζε αν σας χαϊδολογούσαν εδώ μέσα.
Μη λέτε για τον Βολταίρο. Έχει και σπίτι ο Βολταίρος.
Κύριε Σκουρλέτη, γιατί τέτοια ταραχή; Σας παρακαλώ. Δεν διεκόπη κανείς άλλος. Δεν συμφωνούμε όλοι με όλα. Αλλά δεν διακόπτουμε.
Να προβληματιζόσασταν αν περνούσατε απαρατήρητη. Αν ήσασταν άοσμη και άγευστη. Οι πολιτικές θέσεις, όμως, κυρίως οι προωθημένες πολιτικές θέσεις, την οπισθοδρόμηση, τη συντηρητικούρα, την αδράνεια, τη βρίσκουν απέναντι. Κι αυτό συνέβη κι εδώ. Ταράξατε λιμνάζοντα ύδατα που κακοφόρμιζαν εδώ και καιρό στην εκπαιδευτική πραγματικότητα. Κάποιοι προφανώς είχαν μείνει με την αίσθηση ότι μπορούν ακόμη να ψαρεύουν σε θολά νερά. Δεν τους ενδιαφέρει το οξυγόνο που πάμε να δώσουμε και στο σχολείο και στην εκπαιδευτική διαδικασία. Ο Πρωθυπουργός αναγνώρισε ότι το Υπουργείο Παιδείας άνοιξε δύσκολους φακέλους στην εκπαιδευτική διαδικασία. Είτε αυτό λέγεται άσυλο, είτε αυτό λέγεται ελάχιστη βάση εισαγωγής, είτε η ιερή αγελάδα της αξιολόγησης. Και προφανώς όταν ανοίγεις τέτοιους δύσκολους φακέλους βρίσκεις απέναντί σου και αντιδράσεις. Μας πτοούν; Όχι. Γιατί; Γιατί έχουμε την τόλμη την παρρησία και το θάρρος να δρομολογούμε εξελίξεις και να ανοίγουμε δρόμους στην κοινωνία και όχι να είμαστε πίσω από την κοινωνία. Είμαστε μπροστάρηδες και αυτό σημαίνει ότι αναλαμβάνουμε και το όποιο κόστος σημαίνει αυτό. Και μάλιστα ο Πρωθυπουργός είχε την παρουσία να πει ότι οι όποιες μικρές λεπτομέρειες χρήζουν διόρθωσης «εδώ είμαστε να διορθώσουμε αυτές τις δυσκολίες που υπήρξαν». Είναι πολιτική παρρησία αυτό, πολιτική γενναιότητα να το κάνει κανείς. Και βέβαια, ζήσαμε στην Αίθουσα του Κοινοβουλίου και την πολιτική των επιστολών. Όλοι οι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης είχαν στην τσέπη τους και από μια επιστολή εργαλειοποιώντας τους μαθητές του πιθανότατα να μην πέρασαν εκεί που ήθελαν να περάσουν. Και μάλιστα ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης είπε «προτεραιότητα για μας είναι η αυταξία της γνώσης». Ξέρετε πολλούς από τα λαϊκά στρώματα που να επιλέγουν σχολεία, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, με κυρίαρχο γνώμονα την αυταξία της γνώσης; Ή το κυρίαρχο είναι πως μέσα από μία σωστή επιλογή θα έχουν και καλύτερη τύχη στο μέλλον; Σας προβληματίζει καθόλου ότι σχολές που έχουν άμεση επαγγελματική αποκατάσταση, όπως είναι οι στρατιωτικές και οι αστυνομικές έχουν φύγει στα ύψη οι βάσεις τους; Κατηγορείτε την Υπουργό για την εξυπηρέτηση των κολλεγίων που ανεχθήκατε και νομιμοποιήσατε. Να σας ρωτήσω κάτι. Έχετε ακούσει τίποτα για Βουλγαρία, για Κύπρο, για χιλιάδες φοιτητές Έλληνες που φεύγουν κάθε χρόνο στο εξωτερικό χάρη στις δικές σας εμμονές, στις δικές σας ιδεοληψίες που απορρίψατε και αποφύγετε και να επαναφέρετε τη χώρα μας στην πολιτική πραγματικότητα και την εκπαιδευτική πραγματικότητα που ισχύει σε όλο τον κόσμο με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια; Θα ζητήσετε συγνώμη από όλους αυτούς τους χιλιάδες Έλληνες φοιτητές που σήμερα είναι στη Βουλγαρία; Φανταστείτε, η Ελλάδα, η χώρα του πολιτισμού, του πνεύματος, των γραμμάτων στέλνει τα παιδιά της να σπουδάσουν στη Βουλγαρία ή στην Κύπρο. Έχετε ευθύνη γι' αυτό. Θα ζητήσετε συγγνώμη από τους γονείς, από τα παιδιά, από την οικονομία μας; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Στην Κύπρο τα ιδιωτικά πανεπιστήμια αγγίζουν περίπου το 7% που ΑΕΠ. Συνεισφέρουν στο ΑΕΠ περίπου 7%. Κοντά στον τουρισμό. Κι εσείς το στερήσατε αυτό και από τη χώρα και από τα παιδιά και από τους γονείς. Να σας διαβάσω επί των ημερών σας τι γράφανε τα φοιτητικά νέα; Το 2016: «χιλιάδες Έλληνες φοιτητές αναχωρούν κάθε χρόνο για σπουδές στα εκπαιδευτικά ιδρύματα του εξωτερικού. Πρωταθλήτρια η Ελλάδα στην Ευρώπη. Έχω έναν πίνακα της ΑΔΙΠ με βάση τα στοιχεία της UNESCO που καταδεικνύει αυτά τα στοιχεία. Τα καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Κωτσός καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Έχετε ευθύνη γι' αυτό.
Τώρα πόσοι θα πάνε; Τώρα τι έχει να γίνει. Ακόμα τους διώχνετε.
Θα πάνε στα κολλέγια τώρα κατά την άποψή σας. Η ελάχιστη βάση την οποία τόσο πολύ προσπαθήσατε να αξιοποιήσετε αντιπολιτευτικά δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο μέσος όρος των όσων έγραψαν τα παιδιά μας φέτος, εν μέσω πανδημίας, όπως λέτε. Ο μέσος όρος. Για όλα τα παιδιά δεν ίσχυσε η πανδημία; Ακόμη και γι' αυτούς που έγραψαν καλά ή που έγραψαν και χειρότερα. Γιατί τόσο παράδοξο; Τόση εργαλειοποίηση; Τόση ανάγκη έχετε να δημιουργήσετε πολιτικό αφήγημα ψάχνοντας να βρείτε τέτοιου είδους δικαιολογίες; Αλλά βλέπω ότι σε πάρα πολλά λέτε «ναι» αλλά φοβικά. «Ναι» στην αξιολόγηση, αλλά ποια αξιολόγηση; Δεν μας είπατε ποτέ. Αυτή που καταργήσατε με τον ν. 4547; Σας κακοφαίνεται ή προσπαθείτε να δημιουργήσετε αίσθηση όταν μετράμε τον αριθμό των αποφοίτων σε σχέση με τους υπάρχοντες φοιτητές και λέτε: «Μα είναι οι αιώνιοι». Άρα, προσχωρείτε στη λογική που έφερε σε προηγούμενο νομοσχέδιο η Υπουργός Παιδείας για συγκεκριμένο όριο φοιτητικής ζωής. Δεν έχετε το θάρρος και την παρρησία να το πείτε και τώρα σας φταίνε οι αιώνιοι φοιτητές που μετρώνται με αυτόν τον τρόπο. Αυτόνομο σχολείο. Ναι, λεκτικά, αλλά πώς; Συγκεκριμένη άποψη και συγκεκριμένη θέση δεν ακούσαμε, ούτε για την αποκέντρωση των διαδικασιών των σχολείων που υπηρετεί και προωθεί το σχέδιο νόμου που σήμερα συζητούμε και ψηφίζουμε. Βέβαια, οφείλω να σας αναγνωρίσω ότι επιτέλους έρχεστε στον ορθόδοξο δρόμο και υποστηρίζετε την εκκλησιαστική εκπαίδευση. Είναι ένα βήμα. Συγχαρητήρια. Είστε υπέρμαχοι της εκκλησιαστικής εκπαίδευσης και αυτό είναι ένα βήμα, το να αναγνωρίζετε την ορθοδοξία, την του Χριστού Εκκλησία και τη συνεισφορά της στο πολιτιστικό κεκτημένο της χώρας μας.
Τι είναι αυτά;
Σας παρακαλώ. Ο ομιλητής εκφράζει την άποψή του. Γιατί διαμαρτύρεστε, κύριε Μιχαηλίδη;
Είμαι εδώ για να είμαι χρήσιμος και όχι ευχάριστος σε κάποιους. Αν κάποιοι θεωρούν ότι θίγονται, προφανώς πρέπει να αναζητήσουν στον εαυτό τους την αιτία. Διορισμοί. Πραγματικά υπήρξαμε ανακόλουθοι. Ανακοινώσαμε στις αρχές του έτους πέντε χιλιάδες διακόσιους πενήντα, έντεκα χιλιάδες επτακόσιοι τελικά. Θερμά συγχαρητήρια, κυρία Υπουργέ, θερμά συγχαρητήρια και στον Πρωθυπουργό που μέσα σε μια πολύ δύσκολη περίοδο βρήκατε τον δημοσιονομικό χώρο να στηρίξουμε τον ευαίσθητο χώρο της παιδείας προσλαμβάνοντας πάρα μα πάρα πολλούς καθηγητές και ενισχύοντας έτσι την εκπαιδευτική διαδικασία. Πρόσφατα, πριν από έναν χρόνο προσλήφθηκαν τέσσερις χιλιάδες πεντακόσιοι της ειδικής αγωγής, οκτακόσιοι σχολικοί σύμβουλοι για να είναι κοντά στο σχολείο και κοντά στους εκπαιδευτικούς ώστε να τους υποστηρίζουν και χίλιοι εκατό ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί για να σταθούν δίπλα στις ευαίσθητες ομάδες των εκπαιδευτικών.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε, παρά το γεγονός ότι διακοπήκατε.
Τελειώνοντας θέλω να σας πω το εξής. Σας απλώσαμε το χέρι για να κτίσουμε μαζί σήμερα το σχολείο του αύριο. Δεν το θελήσατε ή μάλλον δεν μπορείτε. Τουλάχιστον όμως μην μας εμποδίζετε να το κάνουμε. Κυρία Υπουργέ, θερμά συγχαρητήρια. Στηρίζω με όλες μου τις δυνάμεις και προφανώς υπερψηφίζω το σχέδιο νόμου που σήμερα συζητάμε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Πριν δώσω τον λόγο στην Υπουργό Παιδείας κ. Κεραμέως, προκειμένου να κλείσει την τριήμερη και πολυήμερη αυτή συζήτηση, θέλω να πω σε όλους ότι στην τριήμερη διαδικασία μίλησαν με άνεση όλοι οι πολιτικοί Αρχηγοί, με άνεση επίσης μίλησαν όλοι οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, το ίδιο οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές, τόσο στην πρωτολογία τους όσο και στη δευτερολογία τους, και το κυριότερο μίλησαν πάνω από εκατόν είκοσι συνάδελφοι Βουλευτές. Τώρα τον λόγο έχει, προκειμένου να κλείσει την τριήμερη συζήτηση, η Υπουργός Παιδείας κ. Κεραμέως.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους Βουλευτές, τους φορείς για μια εκτενέστατη συζήτηση για το νομοσχέδιο, αλλά και πέρα από το νομοσχέδιο, για σημαντικά θέματα παιδείας. Τα δύο αυτά χρόνια γίνονται από τις εκτενέστερες συζητήσεις που έχουν γίνει τις τελευταίες δεκαετίες σε θέματα παιδείας. Είχαμε τετραήμερη συζήτηση στην επιτροπή, τριήμερη συζήτηση στην Ολομέλεια, μαζί με τους Αρχηγούς, κύριε Πρόεδρε, μίλησαν εκατόν σαράντα ομιλητές μόνο στην Ολομέλεια. Το θεωρώ πλούτο αυτό για τη δημοκρατία μας. Και αυτό έγινε σε συνέχεια εκτενούς συζήτησης με την εκπαιδευτική κοινότητα διά ζώσης, διαδικτυακά μέσα από την ειδική πλατφόρμα διαλόγου που έχουμε θεσπίσει. Θα ήθελα, επίσης, να ευχαριστήσω πάρα πολύ την Υφυπουργό κ. Μακρή, τον Υφυπουργό κ. Συρίγο, τον Γενικό Γραμματέα κ. Κόπτση, τον Γενικό Γραμματέα κ. Καλαντζή και όλους τους συνεργάτες μας για την πάρα πολύ σκληρή προσπάθεια προκειμένου ακριβώς το νομοσχέδιο αυτό να συνταχθεί, να γίνει η απαραίτητη επεξεργασία και να φτάσει εδώ ενώπιον της Βουλής των Ελλήνων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να σας μιλήσω για τις δέκα αλήθειες που αναδύονται μέσα από την εκτενή αυτή συζήτηση στη Βουλή. Αλήθεια πρώτη: Αλήθεια για την αυτονομία. Εμείς είμαστε ξεκάθαροι, κύριε Φίλη. Εμείς θέλουμε αποκέντρωση. Θεωρούμε ότι δεν είναι φυσιολογικό η Βουλή των Ελλήνων να αποφασίζει αν τα διαγωνίσματα στο σχολείο θα είναι δεκαπεντάλεπτα. Ξέρουμε καλύτερα από τους εκπαιδευτικούς αν πρέπει να είναι δεκαπεντάλεπτα ή δεκάλεπτα; Εμείς, λοιπόν, θέλουμε αποκέντρωση. Μεταφέρουμε αρμοδιότητες από τη Βουλή, από το Υπουργείο, από το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής προς όφελος των εκπαιδευτικών, των σχολικών μονάδων, των διευθυντών. Αποκεντρώνουμε το σύστημα. Θεωρούμε λάθος να εγκρίνονται τα πάντα από τον γενικό γραμματέα του Υπουργείου. Δεν είναι προσωπικό, κύριε Κόπτση, προφανώς. Θεωρούμε λάθος πολιτική, όμως, να εγκρίνει ο γενικός γραμματέας την κάθε πρακτική άσκηση, την κάθε έγκριση, τα πάντα. Γιατί; Ας δώσουμε επιτέλους στους εκπαιδευτικούς μας τον χώρο που χρειάζονται για να δημιουργήσουν. Επί των ημερών σας, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, όλα ήταν κεντρικά, όλα στον Υπουργό, όλα στον γενικό γραμματέα. Η ερώτησή μου, λοιπόν, είναι ξεκάθαρη: Θέλετε ή δεν θέλετε αποκέντρωση; Θεωρείτε ότι η Βουλή των Ελλήνων, οι τριακόσιοι Βουλευτές ξέρουμε καλύτερα από τον εκπαιδευτικό για το πώς θα μπει το διαγώνισμα; Εγώ καταθέτω πως όχι και το καταθέτω και ως Βουλευτής αυτό. Θεωρώ ότι οι εκπαιδευτικοί μας ξέρουν καλύτερα από όλους εμάς για το πώς ακριβώς να διαχειριστούν και να αξιολογήσουν τους μαθητές. Τονίζω εδώ πέρα ότι στην κατεύθυνση της αυτονομίας βελτιώσαμε τη ρύθμιση σχετικά με τα σχολικά συμβούλια. Τη βελτιώσαμε, και οφείλω να το αναγνωρίσω, μετά από πρόταση και του κ. Φίλη και φορέων, όπως η Ένωση Διευθυντών, προκειμένου ακριβώς να υπάρχει μεγαλύτερη εκπροσώπηση των εκπαιδευτικών.
Δεν έκανα πρόταση εγώ.
Δεν κάνατε πρόταση. Εντάξει. Πρώτη αλήθεια, λοιπόν, για την αυτονομία. Δεύτερη αλήθεια για την αξιολόγηση: Πρώτα απ' όλα εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ στο σημείωμα προφανώς που έχει διανεμηθεί σε όλους Βουλευτές λέει το εξής: «Η επιμόρφωση είναι τιμωρητική, γιατί είναι η συνέπεια της αξιολόγησης και ότι είναι η μόνη επιμόρφωση που γίνεται». Δεν είναι αληθές. Η πραγματικότητα είναι ότι υπάρχουν επί των ημερών της Κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη οριζόντιες επιμορφώσεις για πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρόνια. Τη στιγμή που μιλάμε γίνεται οριζόντια επιμόρφωση για τα εργαστήρια δεξιοτήτων. Έγινε οριζόντια επιμόρφωση για πάνω από ογδόντα χιλιάδες εκπαιδευτικούς στα ψηφιακά εργαλεία. Άρα, η επιμόρφωση που έρχεται και συνδέεται με την αξιολόγηση είναι επιπλέον επιμόρφωση για εκπαιδευτικούς που χρήζουν βελτίωσης. Το ΚΚΕ είπε για την αξιολόγηση ότι είναι ο ασφυκτικός έλεγχος των εκπαιδευτικών. Κύριε Δελή, με όλο τον σεβασμό στο πρόσωπό σας και μου είστε και πολύ συμπαθής, πόσο πίσω να πάμε; Σε όλη την Ευρώπη, σε όλες τις χώρες, παντού αυτά που συζητάμε είναι κεκτημένα, είναι αυτονόητα. Δεν υπάρχει σύστημα που να μπορεί να βελτιωθεί, αν πρώτα δεν αξιολογηθεί για το αν είναι καλό, αν είναι κακό και πού μπορεί να βελτιωθεί. Είναι σε όλη την Ευρώπη. Ο κ. Βαρουφάκης είπε ότι η αξιολόγηση είναι σχεδιασμένη για να καταστρέψει αξίες. Δεν ξέρω σε ποιες αξίες αναφερόταν. Η κ. Σακοράφα αναφέρθηκε σε μονοπρόσωπα όργανα αξιολόγησης. Κυρία Σακοράφα, όχι. Είναι μια παρατήρηση που μας έχει γίνει από τους εκπαιδευτικούς. Οι εκπαιδευτικοί σε πολλές επισκέψεις στα σχολεία μας είχαν πει ότι θεωρούν πολύ σημαντικό να μην είναι ένας ο αξιολογητής και το ακούσαμε, γι' αυτό και προβλέψαμε τρεις αξιολογητές, αφουγκραζόμενοι ακριβώς αυτή την ανησυχία των εκπαιδευτικών. Ο κ. Γρηγοριάδης είπε ότι πρέπει να υπάρχει αξιολόγηση και από κάτω, από υφιστάμενους. Προβλέπεται για τα στελέχη αξιολόγηση και από υφιστάμενους. Εγώ, όμως, ρωτώ ποια είναι τελικά η θέση του ΣΥΡΙΖΑ για την αξιολόγηση; Εμείς καταθέσαμε τη δική μας πρόταση. Ποια είναι η πραγματικότητα; Πολύ φοβάμαι ότι οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλουν αξιολόγηση. Δεν θέλουν αποτίμηση και βελτίωση, δεν θέλουν διάκριση. Θέλουν όλοι να είναι ίσοι και όμοιοι, γι' αυτό και κατήργησαν την αξιολόγηση, γι' αυτό και δεν θέλουν πανελλαδικές εξετάσεις. Ήρθε εδώ η κ. Αναγνωστοπούλου και είπε δύο - τρεις φορές: «Γιατί έγιναν φέτος οι πανελλαδικές, ενώ σε άλλες χώρες αναβλήθηκαν;» Είναι δυνατόν; Είμαστε υπερήφανοι που έγιναν οι πανελλαδικές εξετάσεις και έγιναν χάρη στους μαθητές μας, στους εκπαιδευτικούς μας, στα στελέχη εκπαίδευσης, στα στελέχη του Υπουργείου υπό πάρα πολύ δύσκολες συνθήκες. Είναι μια πραγματική κατάκτηση της εκπαιδευτικής κοινότητας που καταφέραμε και κάναμε σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες πανελλαδικές εξετάσεις για τα παιδιά μας. Είχε βγει πριν από κάποιο διάστημα η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ και είχε πει να καταργηθούν οι πανελλαδικές, στη γραμμή, δηλαδή, της ισοπέδωσης, ο λαός όσο πιο ημιμαθής γίνεται ώστε να χειραγωγείται. Σε όλα αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς υψώνουμε ένα σθεναρό «όχι», ένα υψηλό και ισχυρό «ναι» στην αξιολόγηση, «ναι» στην ανέλιξη, «ναι» στην ποικιλομορφία, «ναι» στο να επιβραβεύεται η προσπάθεια και ναι, ο καλύτερος, ο αξιότερος θα πάει πιο μπροστά. Αλήθεια τρίτη, για τις δομές υποστήριξης. Έγινε πολλή συζήτηση για το γιατί προβλέψαμε οι σχολικοί σύμβουλοι να είναι σε επίπεδο διεύθυνσης εκπαίδευσης. Η απάντηση είναι πολύ απλή. Τους θέλουμε πιο κοντά στο σχολείο. Θεωρούμε πολύ σημαντικό τα στελέχη αυτά να είναι πιο κοντά στη φυσική μονάδα του σχολείου, στους εκπαιδευτικούς, τους διευθυντές, τους μαθητές. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο προβλέψαμε να είναι σε επίπεδο διεύθυνσης εκπαίδευσης. Επίσης, ακούσαμε τις προτάσεις σχετικά με τα συμβούλια επιλογής των διευθυντών, να υπάρχει μια μεγαλύτερη διευκρίνιση σχετικά με τους εκπαιδευτικούς να συμμετέχουν και να έχουν εκτενέστερη προϋπηρεσία. Το προβλέψαμε ήδη στις νομοτεχνικές βελτιώσεις. Επίσης, προβλέψαμε τα συμβούλια να μην επιλέγονται από τον Υπουργό, να επιλέγονται από τον εκάστοτε υπηρεσιακό γραμματέα. Άλλο ένα σημαντικό βήμα. Επίσης, ακούσαμε σχόλια, της κ. Σακοράφα εν προκειμένω, για τη μοριοδότηση υπηρεσίας υπεύθυνου λειτουργίας ΚΠΕ ως διδακτικής. Το προβλέψαμε, κυρία Σακοράφα. Οφείλω μια απάντηση στην κ. Ασημακοπούλου γιατί επελέγη ο όρος «ενταξιακή εκπαίδευση». Ο λόγος είναι συγκεκριμένος, κυρία Ασημακοπούλου. Το μελέτησα πολύ αυτό που θίξατε, σχετικά με το αν πρέπει να ακολουθήσουμε τον όρο «ενταξιακή» ή «συμπεριληπτική». Ο λόγος είναι ότι σε νόμους του κράτους προβλέπεται ήδη αυτός όρος με τον πλέον επίσημο τρόπο. Ο όρος χρησιμοποιείται και στην ονομασία υπηρεσιών του δημοσίου. Για παράδειγμα, υπάρχει Τμήμα Εκπαιδευτικής Καινοτομίας και Ενταξιακής Εκπαίδευσης. Αντίστοιχα, υπάρχουν πολλές πρωτοβουλίες, επιμορφωτικές δράσεις, όλες με τον όρο «ενταξιακή». Σε κάθε περίπτωση, θα μελετήσουμε και εκτενέστερα το θέμα και ευχαρίστως να το συζητήσουμε και μαζί, άμα θέλετε, περαιτέρω. Αλήθεια τέταρτη: δίχρονο νηπιαγωγείο. Είπε ο κ. Φίλης ότι βασικά το είχαν υλοποιήσει όλο. Ποια είναι η πραγματικότητα; Τον Ιούλιο του 2019 εξελέγη η Κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη, Φτάνουμε στο Υπουργείο και τι μας λένε; Ότι πενήντα δύο από τους εκατόν δεκαέξι δήμους της χώρας αποκλείεται να υλοποιήσουν τη δίχρονη λίγες εβδομάδες αργότερα, γιατί δεν είχε γίνει τίποτα. Δεν είχαν βρεθεί αίθουσες, δεν υπήρχαν εκπαιδευτικοί, δεν υπήρχε τίποτα. Και τα στελέχη του Υπουργείου, επιλεγμένα από τον ΣΥΡΙΖΑ, μάς λέγανε «Περάστε διάταξη για αναβολή». Τόσο καλά το είχε αυτό προετοιμάσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς το υλοποιήσαμε και με υπερηφάνεια λέμε, λοιπόν, όπως έχει δεσμευτεί και ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ότι από τον Σεπτέμβριο κάθε τετράχρονο παιδί θα έχει θέση σε νηπιαγωγείο της χώρας. Το δίχρονο νηπιαγωγείο γίνεται πραγματικότητα από αυτόν τον Σεπτέμβριο σε όλη τη χώρα. Αλήθεια πέμπτη: δεξιότητες. Λέει η Αξιωματική Αντιπολίτευση «Λείπει η κριτική γνώση». Συμφωνούμε. Εμείς όμως κάνουμε κάτι γι' αυτό, κάνουμε το πολλαπλό βιβλίο. Και γιατί έχει σημασία αυτό; Γιατί θα καλείται πλέον ο μαθητής να συνδυάσει πηγές. Φεύγουμε από το ένα και μοναδικό βιβλίο και καλείται πλέον να συνδυάσει πηγές. Στην ίδια γραμμή αλλάζουμε τα προγράμματα σπουδών, στην καλλιέργεια ακριβώς της συνδυαστικής σκέψης. Εργαστήρια δεξιοτήτων. Όλα αυτά κάνουμε εμείς. Η βασική στόχευση ποια είναι; Από το να μαθαίνουν τα παιδιά μας, βάλουμε και μια νέα διάσταση, να μαθαίνουν πώς να μαθαίνουν, να μπορούν να διυλίσουν την πληροφορία, να ξεχωρίσουν τη χρήσιμη από την άχρηστη, τη σωστή από τη λάθος. Όλα αυτά με κριτική σκέψη. Αλήθεια έκτη: διορισμοί. Εδώ θα συμφωνήσω με τον κ. Κωτσό, τον οποίο ευχαριστώ θερμά για την εξαιρετική συνεργασία. Είπε ο κ. Κωτσός ότι είναι ένα σημείο στο οποίο ήμασταν ασυνεπείς. Ναι, ήμασταν ασυνεπείς. Είχαμε υποσχεθεί πέντε χιλιάδες διακόσιους πενήντα διορισμούς φέτος και αντί γι' αυτούς, πήγαμε στις έντεκα χιλιάδες επτακόσιους διορισμούς, τους πρώτους στην ιστορία της χώρας μετά από δώδεκα ολόκληρα χρόνια. Και κάναμε και το εξής, στις 6 Ιουλίου το ανακοινώσαμε, 23 Ιουλίου υπεγράφη η απόφαση, μεθαύριο βγαίνουν τα ονόματα αυτών που διορίζονται. Αυτή είναι η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, που εξαγγέλλει και υλοποιεί αμέσως για να είναι όλοι αυτοί οι εκπαιδευτικοί μας από Σεπτέμβριο στα σχολεία. Τι είχε να πει ο ΣΥΡΙΖΑ γι' αυτό; «Καθυστερήσατε» λέει, στα δύο χρόνια με πανδημία, ενώ στα τεσσεράμισι χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ πόσοι διορισμοί έγιναν; Μηδέν! Αλήθεια έβδομη: ελάχιστη βάση εισαγωγής. Θα ήθελα να ξεκινήσω εδώ με τον κ. Βαρουφάκη. Ομολογώ εξεπλάγην με την πάρα πολύ επιθετική του στάση, δικαίωμά του είναι προφανώς. Μου έκανε εντύπωση γιατί είναι αντιδιαμετρικά αντίθετη από τη στάση των εκπροσώπων του κόμματός του. Πριν κατατεθεί το νομοσχέδιο καλέσαμε εκπροσώπους των κομμάτων στο Υπουργείο. Πρέπει να σας πω ότι η συνάντηση που είχαμε με δύο εκπροσώπους του ΜέΡΑ25, τον κ. Μόσχο και τον κ. Λάμψα, ήταν από τις καλύτερες συζητήσεις και συναντήσεις που έχουμε κάνει, γόνιμη συνάντηση, πολλές προτάσεις, συμφωνία σε πάρα πολλά ζητήματα. Εδώ μια εικόνα τελείως διαφορετική στη Βουλή. Με προβληματίζει. Τελικά μιλάει το κόμμα με τους εκπροσώπους του; Βλέπω μια τελείως διαφορετική στάση. Είπε ο κ. Βαρουφάκης «Καταργήσατε το 1% για την εισαγωγή των εσπερινών». Ανακριβές. Απάντησε ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος με αρτιότατο τρόπο, εξήγησε ακριβώς ότι καμμία αλλαγή δεν έχει επέλθει. Αλλά να είμαι ξεκάθαρη για τα εσπερινά. Κοινωνική πολιτική είναι να έχεις εσπερινά σχολεία για τα παιδιά που δουλεύουν μέσα στη μέρα, κοινωνική πολιτική είναι να έχεις ρύθμιση για να μπαίνουν με το 1%. Κοινωνική πολιτική δεν είναι γι' αυτά τα παιδιά να λες «δεν ισχύει καθόλου η ελάχιστη βάση». Δεν είναι αυτό κοινωνική πολιτική, όταν τους οδηγείς με αυτό τον τρόπο να εγκλωβίζονται μέσα στα πανεπιστήμια χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένη διέξοδος. Έρχομαι στα στοιχεία για τους αποφοίτους, γιατί πολλά ελέχθησαν. Κύριε Φίλη, θα σας καταθέσω τρία χαρτιά, τρεις τρόπους μέτρησης. Και λυπάμαι γι' αυτά τα αποτελέσματα, γιατί δείχνουν, δυστυχώς, μια αδυναμία της χώρας μας. Θα τη διορθώσουμε όμως. Τρεις τρόποι μέτρησης. Με βάση τον αριθμό των αποφοίτων, ως ποσοστό του συνόλου των φοιτητών, η χώρα μας δυστυχώς τελευταία στο 9,17%. Λέει ο ΣΥΡΙΖΑ «ναι, αλλά είναι και οι αιώνιοι φοιτητές μέσα». Δεύτερος τρόπος μέτρησης, αριθμός αποφοίτων ως ποσοστό του συνολικού νεοεισερχόμενου πληθυσμού: 40% δεν αποφοιτά, δεύτερη μέτρηση. Λέει ο ΣΥΡΙΖΑ «ναι, αλλά η Τράπεζα της Ελλάδος». Τράπεζα της Ελλάδος, τρίτος τρόπος μέτρησης: αριθμός αποφοίτων ως ποσοστό του συνόλου των φοιτητών οι οποίοι βρίσκονται στη χρονιά κατά την οποία θα έπρεπε να αποφοιτήσουν. Δυστυχώς, και εδώ η χώρα μας τελευταία. Ξαναλέω, δεν πρέπει να είμαστε περήφανοι, το αντίθετο. Πρέπει να δουλέψουμε όλοι μαζί για να το διορθώσουμε. Αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα. Κι έρχομαι στα στοιχεία που επικαλέστηκε ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Λέει «Μα, εδώ τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος δείχνουν ότι πέσαμε στο 4,7». Κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, να διαβάζουμε λίγο. Τα είπε και ο κύριος Υφυπουργός προηγουμένως. Ορίστε η έκθεση της Κομισιόν. Τι λέει; Λέει αυτό που λέτε; Όχι. Το 4,7 είναι η σχολική διαρροή, είναι αυτοί που ολοκληρώνουν το γυμνάσιο. Μα, πόσα fake news πια, κύριε Φίλη και κύριε Τσίπρα; Τα καταθέτω όλα αυτά στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό η Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Νίκη Κεραμέως καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Είπε εν συνεχεία ο κ. Τσακαλώτος, νομίζω, «Πού τις βρήκατε τις βουλευτικές τροπολογίες που ιδρύαν τμήματα;». Μα, αυτό ακριβώς έγινε επί ΣΥΡΙΖΑ. Επί ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να ικανοποιήσουν αυτήν τη λαϊκίστικη πολιτική τού «όλοι στα πανεπιστήμια ελεύθερα χωρίς κριτήρια, χωρίς τίποτα», ιδρύθηκαν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκατόν πενήντα τρία νέα πανεπιστημιακά τμήματα επί ΣΥΡΙΖΑ. Πώς; Μερικά με βουλευτικές τροπολογίες των τελευταίων λεπτών. Επειδή μιλάμε με στοιχεία, ορίστε τα στοιχεία. Με Βουλευτές της τότε συμπολίτευσης που λέγανε «σας παρακαλώ ένα τμήμα»…
Κύριε Φίλη, φορέστε τη μάσκα σας.
…με βουλευτικές τροπολογίες!
Μία αλήθεια δεν μπορείς να πεις!
Τη μάσκα σας!
Μηχανή ψεύδους είσαι!
Κύριε Φίλη, σεβαστείτε την Υπουργό και φορέστε τη μάσκα σας.
Κύριε Φίλη, τα ψέματα έχουν ντοκουμέντα όμως.
Fake news είναι.
Σας παρακαλώ! Γιατί τόση ταραχή; Δεν ξέρω γιατί. Τι σας ανησυχεί; [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Λοιπόν, κυρία Υπουργέ, συνεχίστε.
Να σας διαβάσω, γιατί είπατε ότι λέμε fake news. Ιδρύεται Τμήμα Μουσειολογίας. Δύο γραμμές αιτιολόγηση. Βουλευτής της τότε συμπολίτευσης με βουλευτική τροπολογία τελευταίων λεπτών. Το θυμάμαι σαν χθες που έτρεχαν στον κ. Γαβρόγλου κι έλεγαν «σας παρακαλούμε ιδρύστε τμήματα». Το καταθέτω στα Πρακτικά.
Τα εκατόν πενήντα πείτε μας!
Κύριε Φίλη, τη μάσκα σας και μη διακόπτετε.
Παράλληλο μηχανογραφικό. Πρέπει να σας πω ότι σήμερα που ολοκληρώνονται οι αιτήσεις για το παράλληλο μηχανογραφικό, έχουμε για πρώτη φορά στη χώρα μας περίπου είκοσι χιλιάδες αιτήσεις για εγγραφή σε δημόσια ΙΕΚ. Αυτό σηματοδοτεί μια μεγάλη αλλαγή στη σελίδα της εκπαίδευσης της χώρας. Η κατάρτιση μπαίνει στον χάρτη ως μια επιλογή για τους νέους μας. Χρέος της Κυβέρνησης είναι να χτίζει επιλογές για τους νέους και από εκεί και πέρα, οι νέοι είναι αυτοί που θα κάνουν τις επιλογές τους. Εμείς, όμως, οφείλουμε να ενισχύουμε διαρκώς αυτές τις επιλογές. Επειδή ερωτηθήκαμε γιατί η ελάχιστη βάση από φέτος, θα σας απαντήσω όπως ακριβώς το νιώθω.
Για τα κολλέγια θα μας πείτε;
Θα έρθω και σ' αυτό, μην ανησυχείτε, κυρία Πέρκα. Γιατί κάθε χρονιά που περνάει και η πολιτεία κάνει ότι δεν υπάρχει αυτό το πρόβλημα, κάθε χρονιά που περνάει και επιτρέπουμε να εισάγονται παιδιά που δεν πληρούν ελάχιστες ακαδημαϊκές προϋποθέσεις, υπάρχουν τρία προβλήματα: Το πρώτο είναι ότι οι πιθανότητες για παιδιά που εισάγονται με χαμηλή βαθμολογία είναι να μην αποφοιτήσουν. Άρα, έχουμε συμβάλει στο να τα εγκλωβίσουμε. Το δεύτερο είναι ότι είναι λάθος μήνυμα απέναντι στα παιδιά που έχουν σημειώσει υψηλότερες επιδόσεις. Όπως είπε ο Πρωθυπουργός χθες, σε κάθε διαγωνιστική διαδικασία άλλοι πηγαίνουν καλύτερα, άλλοι πηγαίνουν χειρότερα. Και τρίτον είναι το χρέος μας απέναντι στον Έλληνα φορολογούμενο, ο σεβασμός στα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου και των τμημάτων που υπάρχουν στη χώρα. Το μόνο εύκολο θα ήταν να πούμε κι εμείς όλοι ελεύθερα στα πανεπιστήμια, αδιαφορώντας για το αν τα παιδιά αυτά θα αποφοιτήσουν. Δεν το κάνουμε. Κι έρχομαι τώρα στον λυσσαλέο πόλεμο που φτάσατε να οργανώσετε για την ελάχιστη βάση εισαγωγής. Υπάρχει ψήφισμα στο διαδίκτυο, το οποίο προσπαθείτε παντί τρόπω να ενισχύσετε, ζητώντας την παραίτησή μου. Ο κ. Φίλης έκανε τρεις - τέσσερις αναφορές στο θέμα αυτό, δεν εισακούστηκε πολύ, έβγαλε δελτίο Τύπου στο οποίο φρόντισε να πει ότι είναι μια κίνηση - το λέω επί λέξει - «χωρίς κομματική καθοδήγηση». Όλως τυχαίως, είναι μια κίνηση που στηρίζουν μεθοδικά όλα τα φιλικά μέσα προσκείμενα στον ΣΥΡΙΖΑ. Το πιο σοβαρό, όμως, δεν είναι αυτό. Το πιο σοβαρό είναι ότι φαίνεται πως έχει μπει όλος ο μηχανισμός από πίσω και στέλνει μαζικά e - mail στη χώρα. Είμαι σίγουρη ότι έχει ληφθεί η απαιτούμενη συναίνεση GDPR για τις αιτήσεις αυτές. Διότι έρχονται μαζικά e - mails που λένε «πάτα εδώ για να επικυρώσεις την υπογραφή σου για την κατάργηση της ελάχιστης βάσης και την παραίτηση Κεραμέως». Και θα μου πείτε πού το ξέρω. Μα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και στο δικό μου e - mail έφτασε. Κύριε Φίλη, καρφώνεστε! Πραγματικά καρφώνεστε! Τουλάχιστον τα προσχήματα. Πείτε το στους συνεργάτες σας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εδώ είναι, λοιπόν, το e - mail που έφτασε ακόμα και στο γραφείο μου από τη λυσσαλέα σας βούληση να καταργηθεί η ελάχιστη βάση. Θα το καταθέσω για τα Πρακτικά. Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό η Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Νίκη Κεραμέως καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Έρχομαι στο θέμα του άρθρου για την απλή γνώμη συγκλήτου. Εδώ υπάρχει μία πρόβλεψη σχετικά με τον ακαδημαϊκό χάρτη της χώρας. Θα σας πω γιατί. Προβλέπεται, λοιπόν, η απλή γνώμη της συγκλήτου σχετικά με την αναδιάταξη του ακαδημαϊκού χάρτη. Γιατί; Γιατί προφανώς, όπως έχει κρίνει το Συμβούλιο της Επικρατείας, υπάρχουν ζητήματα που αφορούν συνολικά τον ακαδημαϊκό χάρτη. Όταν για παράδειγμα η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ πήγε από τα σαράντα επτά στα εβδομήντα ένα τμήματα μηχανικών - το ξαναλέω, από τα σαράντα επτά στα εβδομήντα ένα - ποιος θα το κρίνει αυτό; Θα το κρίνει το ίδιο το πανεπιστήμιο; Το ζήτημα που συζητάμε έχει ήδη κριθεί το Συμβούλιο της Επικρατείας στην ολομέλεια το 2014, όπου κρίθηκε ότι επειδή ακριβώς ο ακαδημαϊκός χάρτης της χώρας είναι ευθύνη της πολιτείας, μπαίνουν κριτήρια που υπερβαίνουν τα ακαδημαϊκά, όπως για παράδειγμα η αναπτυξιακή πορεία της χώρας. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα η απλή γνώμη της συγκλήτου. Ερωτώ όμως: Κύριε Φίλη, αυτή η ευαισθησία σας για τη σύγκλητο πού ήταν όταν ο κ. Γαβρόγλου έκανε το έλα να δεις στον ακαδημαϊκό χάρτη; Έκλεινε τμήματα, άνοιγε τμήματα, ανωτατοποιούσε και έκλεινε ΤΕΙ. Όταν τα έκανε όλα αυτά, πού ήταν ακριβώς η σύμφωνη γνώμη της συγκλήτου; Πού ήταν; Έρχομαι τώρα στην όγδοη αλήθεια για τα κολλέγια. Αναγκαστήκατε να παραδεχτείτε χθες, μετά τη μεγάλη πολιτική πίεση, και είπατε «ναι, πράγματι, βγάλαμε κι εμείς αποφάσεις για την επαγγελματική ισοτιμία των κολλεγίων». Βγήκε, όμως, ο κ. Σκουρλέτης και είπε «καλά, μόνο για αναπληρωτές», «μόνο για λίγο», «μας ανάγκασε η τρόικα» και ούτω καθεξής. Επειδή, λοιπόν, εγώ θέλω να μιλάω με στοιχεία, είπα να κάνω μια μικρή έρευνα, να δω ήταν μόνο οι απλήρωτες; Για πάμε να δούμε. Απόφαση Νίκου Φίλη για καθορισμό προϋποθέσεων, κριτηρίων και διαδικασία πρόσληψης αναπληρωτών. «Η επαγγελματική ισοδυναμία των κολλεγίων αναγνωρίζεται κανονικά». [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Προχωράμε. Πρόσκληση Νίκου Φίλη για πρόσληψη εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας το 2016. «Η επαγγελματική ισοδυναμία των κολλεγίων αναγνωρίζεται κανονικά». Πρόσκληση Κωνσταντίνου Γαβρόγλου το 2017. «Η επαγγελματική ισοδυναμία των κολλεγίων αναγνωρίζεται κανονικά». Και θα έλεγε κανείς. Μήπως ήταν όντως μόνο στην παιδεία; Πολύ λίγο ψάξαμε. Πολύ λίγο. Πρόσκληση Έλενας Κουντουρά - τη θυμόσαστε, Αναπληρώτρια Υπουργός - για πρόσληψη ωρομίσθιων εκπαιδευτικών στα ΙΕΚ αρμοδιότητας του Υπουργείου της. «Η επαγγελματική ισοδυναμία των κολλεγίων αναγνωρίζεται κανονικά».
Μόνιμοι διορισμοί υπάρχουν;
Πάμε και σε άλλο Υπουργείο. Πρόσκληση Νίκου Κοτζιά και Γιώργου Χουλιαράκη για εισαγωγή δεκαπέντε ακολούθων πρεσβείας στο ΥΠΕΞ. «Η επαγγελματική ισοδυναμία των κολλεγίων αναγνωρίζεται κανονικά». Απόφαση Όλγας Γεροβασίλη, Γεωργίου Σταθάκη, Γεωργίου Χουλιαράκη για καθορισμό προσώπων πρόσληψης προσωπικού στο Κτηματολόγιο το 2017. «Η επαγγελματική ισοδυναμία των κολλεγίων αναγνωρίζεται κανονικά». Προχωράμε. Γιατί θυμάμαι τον κ. Τσακαλώτο να φωνάζει πολύ τις προάλλες. Απόφαση Ευκλείδη Τσακαλώτου και Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου για καθορισμό προσόντων πρόσληψης επιστημονικού προσωπικού στην Κοινωνία της Πληροφορίας το 2018. «Η επαγγελματική ισοδυναμία των κολλεγίων αναγνωρίζεται κανονικά». Πάμε και στην υγεία. Απόφαση Ανδρέα Ξανθού και Παύλου Πολάκη για διαδικασία και προσόντα πρόσληψης προσωπικού. Τελικά, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν μόνο στους εκπαιδευτικός; Μήπως σας ανάγκασε η τρόικα; Μα, πόση υποκρισία, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ; Πόση υποκρισία! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Θα τα καταθέσω όλα για τα Πρακτικά. Αυτή η στοίβα, κυρίες και κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, θα σας στοιχειώνει. Και θα σας στοιχειώνει όχι για κανέναν άλλο λόγο, γιατί κάνατε καλά καθώς ήταν την ενωσιακή υποχρέωση, θα σας στοιχειώνει όμως για την υποκρισία σας. Θα σας στοιχειώνει για την έλλειψη πολιτικού θάρρος να βγείτε και να πείτε ναι, το έκανα γιατί ήταν ενωσιακή υποχρέωση. Γι' αυτό θα σας στοιχειώνει. Και ήταν μόνο ενδεικτική η λίστα. Ήταν δεκάδες οι αποφάσεις. Είναι μόνο ενδεικτική. Τα καταθέτω για τα Πρακτικά [[Στο σημείο αυτό η Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Νίκη Κεραμέως καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ήταν υποχρέωση Ευρωπαϊκού Δικαίου. Αυτό εννοώ. Ποτέ, λοιπόν, το καταργήσατε αυτό; Το καταργήσατε δύο μήνες πριν από τις εκλογές. Κάνατε όλες τις προσλήψεις όλα τα χρόνια και ήρθατε και το καταργήσατε λίγο πριν τις εκλογές.
Ιανουάριος του 2019!
Έρχομαι στην ένατη αλήθεια για την πανδημία. Αναφέρθηκαν πολλοί συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης απαξιωτικά στην τηλεκπαίδευση, η οποία λειτούργησε κατά τις περιόδους των μέτρων προστασίας από τον κορωνοϊό. Η τηλεκπαίδευση μπορεί ποτέ να υποκαταστήσει τη διά ζώσης εκπαίδευση, όμως βοήθησε καταλυτικά προκειμένου τον δύσκολο καιρό αναστολής των σχολείων να διατηρηθεί η επαφή των μαθητών με την εκπαιδευτική διαδικασία, να προχωρήσει υπό τις ιδιαίτερες συνθήκες η εκπαιδευτική διαδικασία. [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] [[Να μπει η σελίδα 393α]] Για την επιτυχία της τηλεκπαίδευσης συνεργάστηκε σύσσωμη η εκπαιδευτική κοινότητα. Γινόντουσαν πάνω από τριάντα πέντε χιλιάδες τάξεις την ημέρα στη δευτεροβάθμια και πάνω από πενήντα πέντε χιλιάδες στην πρωτοβάθμια χάρη στις τεράστιες προσπάθειες των εκπαιδευτικών μας, των μαθητών, των γονέων και τους ευχαριστούμε θερμά. Κι έρχεστε και μιλάτε τώρα πάλι για διπλασιασμό τμημάτων, σαν να μην έχετε κυβερνήσει ποτέ. Κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, μία τάξη από τις δεκατέσσερις έπρεπε να στεγάσετε εσείς, μόνο μία, για να επεκταθεί το νηπιαγωγείο από τα τέσσερα στα πέντε μια πλέον χρόνια. Και δεν το καταφέρατε. Μία τάξη, όχι δεκατέσσερις. Μία τάξη. Και μας εγκαλείτε που δεν είναι δυνατόν, ξαφνικά, να διπλασιαστούν όλες οι αίθουσες της χώρας; Εδώ, για την ιστορία, είναι ένας πίνακας που έχει όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ και δείχνει ότι η χώρα μας είναι τέταρτη από το τέλος, με τον μικρότερο αριθμό μαθητών ανά τμήμα. Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό η Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Νίκη Κεραμέως καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όσον αφορά το ΙΕΠ. Το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής εκδίδει συνεχώς οδηγίες. Θα εκδώσει και οδικό χάρτη για τη νέα χρονιά, ακριβώς για την υποβοήθηση των εκπαιδευτικών μας. Ας αφήσουμε, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την καταστροφολογία και ας συνταχθούμε όλοι στον αγώνα για την προώθηση του εμβολιασμού. Άκουσα επικρίσεις για την τροπολογία που κατατέθηκε σχετικά με διαδικασίες γρήγορης προσλήψεις εκπαιδευτικών σε περίπτωση που αυτοί νοσήσουν ή τέλος πάντων δεν μπορούν να είναι στο μάθημα. Μας επιπλήξατε γιατί αυτή δεν κατατέθηκε σε αυτό το νομοσχέδιο και κατατίθεται στο αυριανό νομοσχέδιο και μας είπατε μάλιστα ότι δεν είναι καλή νομοθέτηση. Κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, σε αντίθεση με εσάς εμείς προσπαθούμε πλην εξαιρετικών περιπτώσεων να μην καταθέτουμε εκπρόθεσμες τροπολογίες. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, λοιπόν, σεβόμενοι τη σωστή νομοθέτηση φροντίσαμε ούτως ώστε η τροπολογία να κατατεθεί και εδώ θα είμαστε - μην ανησυχείτε - να την υπερασπιστούμε. Είπε ο κ. Παφίλης ότι φέρνουμε εν κρυπτώ νομοσχέδια μόνο στον Αύγουστο. Κύριε Παφίλη, εμείς φέραμε νομοσχέδιο Δεκέμβριο, Ιανουάριο, Φεβρουάριο αλλά τότε η κριτική του ΚΚΕ ήταν ότι έχουμε πανδημία και να μην τα φέρουμε. Άρα, πότε να νομοθετήσουμε; Δεκέμβριο, Ιανουάριο, Φεβρουάριο όχι γιατί έχουμε πανδημία. Καλοκαίρι όχι, γιατί λέτε ότι οι εκπαιδευτικοί είναι εκτός. Πότε θα νομοθετήσουμε τελικά; Και κλείνω κύριε Πρόεδρε, με τη δέκατη αλήθεια, ίσως το μοναδικό σημείο στο οποίο συμφωνούμε με την Αξιωματική Αντιπολίτευση, και αυτή είναι η εξής: Στο παρόν νομοσχέδιο συγκρούονται δύο κόσμοι. Αυτός είναι κόσμος της Νέας Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης, δηλαδή, το νομοσχέδιο που φέραμε εδώ. Και αυτός εδώ είναι κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή, οι τρεις τροπολογίες που έχει καταθέσει ο ΣΥΡΙΖΑ στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει: Πρώτον, κατάργηση ελάχιστης βάσης εισαγωγής. Δεύτερον, κατάργηση τράπεζας θεμάτων - ισοπέδωση όλα! - και ας είναι παντού κανόνας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τρίτον - άκουσον, άκουσον! - κατάργηση της αξιολόγησης στα πανεπιστήμια και τη σύνδεσή της με τη χρηματοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν ήρθαμε στα πράγματα το τι χρήματα έπαιρνε κάθε πανεπιστήμιο ήταν αυθαίρετη απόφαση του κάθε Υπουργού. Ο κ. Φίλης, δηλαδή, αποφάσιζε μόνος του αν θα δώσει 40 εκατομμύρια στο «x» πανεπιστήμιο ή στο άλλο. Εμείς ήρθαμε και είπαμε ότι αυτό δεν είναι σωστό. Πρέπει να υπάρχουν κριτήρια, κριτήρια αντικειμενικά και κριτήρια ποιοτικά. Κριτήρια αντικειμενικά όπως δηλαδή ο αριθμός των φοιτητών, όπως η γεωγραφική διασπορά του ιδρύματος. Κριτήρια ποιοτικά, δηλαδή, αξιολόγηση. Και το φέραμε και το ψηφίσαμε και έχει ξεκινήσει η υλοποίηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ έρχεται και λέει όχι αξιολόγηση στα πανεπιστήμια! Γι' αυτό λέω λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι εδώ συγκρούονται δύο κόσμοι. Το νομοσχέδιο της Κυβέρνησης που λέει μεγαλύτερη ελευθερία και αυτονομία στα σχολεία, μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στους εκπαιδευτικούς, αξιολόγηση για να βελτιώνεται το εκπαιδευτικό σύστημα και από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ που λέει όχι στην ελάχιστη βάση, όχι στην τράπεζα θεμάτων, όχι στην αξιολόγηση στα πανεπιστήμια. Εμείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στον κόσμο τον δικό μας θα αγωνιζόμαστε πάντοτε για τα περισσότερα και καλύτερα εφόδια για τους μαθητές μας. Και γι' αυτό από τον Σεπτέμβριο θα έχουμε νηπιαγωγείο από τα τέσσερα, θα έχουμε αγγλικά σε κάθε δημόσιο νηπιαγωγείο της χώρας, θα έχουμε δεξιότητες από τα τέσσερα, νηπιαγωγείο,, δημοτικό γυμνάσιο, θα έχουμε διπλάσια πρότυπα και πειραματικά σχολεία, θα έχουμε μια επαγγελματική εκπαίδευση πιο κοντά στις ανάγκες της κοινωνίας και της αγοράς, θα έχουμε Ταμείο Ανάκαμψης με πάνω από 1,3 δισεκατομμύριο ευρώ για την παιδεία και θα έχουμε και κορυφαία συνεργασία των πανεπιστημίων μας με πανεπιστήμια του εξωτερικού. Μόλις την περασμένη εβδομάδα ανακοινώθηκε η συνεργασία του κορυφαίου πανεπιστημίου Γέιλ με το πανεπιστήμιο ΕΚΠΑ. Εμείς - και κλείνω κύριε Πρόεδρε - για αυτήν την Ελλάδα αγωνιζόμαστε και θα αγωνιζόμαστε, για ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θα ωθεί όλους στην ανέλιξη, που θα καλλιεργεί την κριτική σκέψη, που θα μαθαίνει στα παιδιά μας πώς να μαθαίνουν, που θα δίνει περισσότερα και καλύτερα εφόδια στα παιδιά μας, που θα δίνει στους εκπαιδευτικούς μας ένα καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα, που θα δίνει στην ελληνική κοινωνία ένα μέσο ανάπτυξης και προόδου. Γι' αυτήν την Ελλάδα, για αυτή την παιδεία αγωνιζόμαστε και θα αγωνιζόμαστε. Γιατί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η παιδεία που δίνουμε σήμερα στα παιδιά μας θα ορίσει την Ελλάδα του αύριο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι οι Διαρκείς Επιτροπές Οικονομικών Υποθέσεων, Κοινωνικών Υποθέσεων, Παραγωγής και Εμπορίου κατέθεσαν την έκθεσή τους στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση της Σύμβασης Χρηματοδότησης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ελληνικής Δημοκρατίας, της Δανειακής Σύμβασης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ελληνικής Δημοκρατίας και των παραρτημάτων τους». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Αναβάθμιση του σχολείου, ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών και άλλες διατάξεις». Προχωρούμε στην ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Επί της αρχής και επί των άρθρων 56 και 185 του σχεδίου νόμου έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας από Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Επίσης, επί της αρχής του σχεδίου νόμου έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας από Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Δεν θα αναγνώσω τον κατάλογο των υπογραφόντων τις αιτήσεις ονομαστικής ψηφοφορίας, διότι λόγω των ειδικών συνθηκών θεωρούμε ότι υπάρχει ο απαιτούμενος αριθμός για την υποβολή τους. Συνεπώς διακόπτουμε τη συνεδρίαση για δέκα λεπτά (10΄), σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. Δέχεστε να συμπτύξουμε τις δύο ψηφοφορίες σε μία;
Το Σώμα συνεφώνησε. Αφού συγχαρώ και τις Υπηρεσίες της Βουλής και τους άοκνους υπαλλήλους, που με πολλή ακρίβεια προσέγγισαν τον χρόνο της ονομαστικής ψηφοφορίας, θα προχωρήσουμε στη διεξαγωγή της ονομαστικής ηλεκτρονικής ψηφοφορίας επί της αρχής και επί των άρθρων 56 και 185 του σχεδίου νόμου. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι έχουν έρθει στο Προεδρείο επιστολές ή τηλεομοιοτυπίες (φαξ) συναδέλφων, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο τους. Οι ψήφοι αυτές θα κατατεθούν για τα Πρακτικά και θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει. [[Οι προαναφερθείσες επιστολές κατατίθενται για τα Πρακτικά και βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. [[ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΜΕΤΡΗΣΗ]] Μέχρι να ολοκληρωθεί η ηλεκτρονική καταμέτρηση αναφορικά με την ψηφοφορία επί της αρχής και επί των άρθρων 56 και 185, προχωρούμε στην ψήφιση των υπολοίπων άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου του νομοσχεδίου.
Παρακαλούνται οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές να καταθέσουν στο Προεδρείο τα έγγραφα με τις ψήφους τους, προκειμένου να καταχωριστούν στα επίσημα Πρακτικά της Βουλής.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας αναφορικά με την ψηφοφορία επί της αρχής και επί των άρθρων 56 και 185 . Εψήφισαν συνολικά 291 Βουλευτές. Επί της αρχής: Υπέρ της αρχής του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 158 Βουλευτές. Κατά της αρχής του νομοσχεδίου, δηλαδή «ΟΧΙ, εψήφισαν 133 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισε ουδείς. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Αναβάθμιση του σχολείου, ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 56: Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 158 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 106 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ», εψήφισαν 27 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 56 έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 185: Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 158 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 133 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισε ουδείς . Συνεπώς το άρθρο 185 έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Οι θέσεις των κομμάτων, αναφορικά με την ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής και επί των άρθρων 56 και 185, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Συνεπώς, μετά την ολοκλήρωση της ψηφοφορίας, το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Αναβάθμιση του σχολείου, ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και στο σύνολο και έχει ως εξής:
Παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
H εξουσιοδότηση παρεσχέθη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 20.16΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Πέμπτη 29 Ιουλίου 2021 και ώρα 9.00΄ με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: α) κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων και β) νομοθετική εργασία, μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης: «Εκσυγχρονισμός του Ελληνικού Κτηματολογίου, νέες ψηφιακές υπηρεσίες και ενίσχυση της ψηφιακής διακυβέρνησης», σύμφωνα με τη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί.