Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Τετάρτης 11 Νοεμβρίου 2020. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρα 130 παράγραφοι 2 και 3 και 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 121/3-11-2020 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Β2΄ Δυτικού Τομέα Αθηνών του Κινήματος Αλλαγής κ. Κωνσταντίνας (Νάντιας) Γιαννακοπούλου προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Μετέωρη η ανάληψη ευθύνης για την υγεία και προστασία των ζώων συντροφιάς. Ποιος ο ρόλος των κεντρικών κτηνιατρικών υπηρεσιών για την υγεία και την προστασία δεσποζόμενων και αδέσποτων ζώων συντροφιάς;» 2. Η με αριθμό 135/9-11-2020 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β2΄ Δυτικού Τομέα Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Κρίτωνα - Ηλία Αρσένη προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, με θέμα: «Άμεση αποκατάσταση των παράνομα περικομμένων επιδομάτων των αναπήρων». ΑΝΑΦΟΡΕΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (Άρθρο 130 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 227/8-10-2020 ερώτηση της Βουλευτού Β3΄ Νότιου Τομέα Αθηνών του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία κ. Θεανώς Φωτίου προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, με θέμα: «Δεκάδες χιλιάδες ανάπηροι στο έλεος του θεού εν μέσω πανδημίας, χωρίς προνοιακά αναπηρικά επιδόματα τα οποία δικαιούνται, εξ αιτίας τραγικών παραλείψεων της Κυβέρνησης». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί των σχεδίων νόμων του Υπουργείου Οικονομικών. α) Κύρωση του Απολογισμού του Κράτους, οικονομικού έτους 2018. β) Κύρωση του Ισολογισμού του Κράτους, οικονομικού έτους 2018. Η συζήτηση του απολογισμού και του ισολογισμού του κράτους γίνεται όπως ορίζει ο Κανονισμός της Βουλής, με ανάλογη εφαρμογή των άρθρων 122, 123 παράγραφος 8, 107 και 97. Σύμφωνα, λοιπόν, με το άρθρο 107 που εφαρμόζεται αναλόγως, η Διάσκεψη των Προέδρων στη συνεδρίασή της στις 5 Νοεμβρίου 2020 αποφάσισε να διεξαχθεί η συζήτηση σε μία συνεδρίαση με οργανωμένη συζήτηση. Ειδικότερα, στη σημερινή συνεδρίαση θα τοποθετηθούν με φυσική παρουσία οι εισηγητές, οι ειδικοί αγορητές και οι Υπουργοί. Ως προς τους ομιλητές του καταλόγου, οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες έχουν ήδη υποδείξει έως δύο Βουλευτές, οι οποίοι για λόγους υγειονομικής προστασίας, θα συμμετάσχουν μέσω υπηρεσιών τηλεδιάσκεψης, με χρόνο ομιλίας πέντε λεπτά. Δικαίωμα δευτερολογίας στη διαδικασία αυτή έχουν μόνον οι εισηγητές, μετά την ολοκλήρωση της ομιλίας του τελευταίου ομιλητή. Συμφωνεί το Σώμα;
Το Σώμα συμφώνησε. Πριν δώσω τον λόγο στον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας κ. Λάζαρο Τσαβδαρίδη, θα ήθελα να πω στους ομιλητές των κομμάτων που έχουν οριστεί από τα κόμματα να είναι συνδεδεμένοι με το σύστημα, αλλά να μην το έχουν ανοιχτό. Να παρακολουθούν τη συζήτηση μέχρις ότου τους δώσουμε τον λόγο. Εννοείται ότι θα δίνεται ο λόγος εδώ σε κάθε έναν ομιλητή ξεχωριστά και στη συνέχεια, αφού τελειώνει, θα δίνω τον λόγο στον επόμενο, ούτως ώστε να μην υπάρχουν ταυτόχρονες ομιλίες. Τα ονόματα των ομιλητών που όρισαν τα κόμματα είναι τα εξής: Από τη Νέα Δημοκρατία ορίστηκε ο κ. Χαράλαμπος Παπαδημητρίου, από τον ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Ιωάννης Γκιόλας, από το Κίνημα Αλλαγής ο κ. Μιχαήλ Κατρίνη και από το ΜέΡΑ25 ο κ. Κρίτων - Ηλίας Αρσένης. Από τη Νέα Δημοκρατία ορίστηκε τελευταίος ομιλητής ο κ. Αθανάσιος Καββαδάς. Αν, βεβαίως, υπάρξει και δεύτερος από κάποιο κόμμα που δεν τον έχει ορίσει ή από κόμμα που δεν όρισε κανέναν, εννοείται ότι θα γίνει δεκτός. Τον λόγο έχει ο κ. Λάζαρος Τσαβδαρίδης, για οκτώ λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μόλις πριν από τρεις μέρες ο οίκος «MOODY'S» ανακοίνωσε νέα αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας, η οποία σύμφωνα με την επιχειρηματολογία εδράζεται τόσο στις συνεχιζόμενες μεταρρυθμίσεις που στηρίζουν μια βιώσιμη βελτίωση της ισχύος των θεσμών και έχουν επιφέρει ήδη απτή πρόοδο σε τομείς όπως η φορολογική διοίκηση και η καταπολέμηση της διαφθοράς, όσο και στο ότι οι αναπτυξιακές προοπτικές της χώρας τα επόμενα χρόνια είναι θετικές, παρά τη βραχυπρόθεσμη αρνητική επίδραση της πανδημίας, ιδίως στον κλάδο του τουρισμού. Τι σημαίνει αυτό στην ουσία; Σημαίνει ότι οι διεθνείς αγορές πιστοποιούν πλέον σε κάθε ευκαιρία, ακόμη και σε εποχή πανδημίας, ότι εμπιστεύονται τη χώρα που με την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στο τιμόνι της προχωρά σε όλες τις απαραίτητες μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες που θα μεγεθύνουν τις θετικές προοπτικές της ελληνικής οικονομίας. Την ίδια ώρα ο κ. Τσίπρας, μονίμως στο περιθώριο των πολιτικών εξελίξεων και έρμαιο των εσωκομματικών του τριβών, αλλά και των κατάπτυστων ανδραγαθημάτων του κ. Πολάκη, για τα οποία ασμένως τού δίνει συνεχώς συγχωροχάρτια, αποφάσισε σε έκτακτη συνέντευξη Τύπου να παραπλανήσει για μία ακόμη φορά τους Έλληνες πολίτες με ακόμη περισσότερα ψέματα για την οικονομία της χώρας. Σε πείσμα της εξαιρετικά στοχευμένης, πετυχημένης και αποτελεσματικής οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας που αναγνωρίζεται, τόσο στο εσωτερικό όσο και διεθνώς, ο κ. Τσίπρας διακρίθηκε και πάλι, κατά την προσφιλή του τακτική, για τις ατεκμηρίωτες κρίσεις του, αλλά και για την επιλεκτική χρήση στοιχείων, προκειμένου να πείσει ότι η Κυβέρνηση καταδιώκει δήθεν τους απασχολούμενους, τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά εν μέσω πανδημίας. Δυστυχώς γι' αυτόν δεν τον διαψεύδει πια μόνο η καθημερινότητα, αλλά τον διαψεύδουν και τα επίσημα οικονομικά στοιχεία των ημερών της δικής του διακυβέρνησης, όπως αυτά που συζητούμε σήμερα και αφορούν στον απολογισμό και στον ισολογισμό της τελευταίας γεμάτης χρονιάς που είχε τα ηνία της χώρας, του οικονομικού, δηλαδή, έτους 2018. Είναι στοιχεία μιας χρονιάς που καταδεικνύουν την απόλυτη αναξιοπιστία λόγων και έργων, ευχολογίων και πεπραγμένων μιας κυβέρνησης που τα μόνα που κατόρθωσε να πετύχει με επάρκεια ήταν να διχάσει την κοινωνία, να αποσυναρμολογήσει τους θεσμούς, να ναρκοθετήσει τη θετική προοπτική της οικονομίας και να τορπιλίσει την υγιή επιχειρηματικότητα. Ο κ. Τσίπρας, που πριν από τέσσερις μέρες σήκωσε υποκριτικά το λάβαρο της κριτικής, λέγοντας ότι τάχα η Ελλάδα είναι από τους ουραγούς στην Ευρώπη, με όρους ύφεσης, είναι ο ίδιος κ. Τσίπρας που «ποιούσε την νήσσαν» όταν το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων του έτους 2018 παρουσίαζε υστέρηση 3 δισεκατομμυρίων ευρώ από τους στόχους που η ίδια η κυβέρνηση είχε θέσει στους προϋπολογισμούς που συνέτασσε, παρ' ότι ο ίδιος τότε στη συζήτηση επί του προϋπολογισμού του 2019 υποσχόταν ανάπτυξη και δεσμευόταν ότι το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων θα εκτελείτο κάθε χρόνο. Βεβαίως, όταν έλεγε ότι κάθε χρόνο θα εκτελέσει το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, μάλλον το εννοούσε κυριολεκτικά, καθώς, όπως φάνηκε, όντως το εκτέλεσε, αλλά εν ψυχρώ! Επίσης, ο κ. Τσίπρας τέσσερις μέρες πριν είχε το θράσος να κατηγορήσει ψευδώς την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ότι δήθεν δεν διασφάλισε καμμία εισοδηματική ενίσχυση των νοικοκυριών και των αυτοαπασχολούμενων εν καιρώ πανδημίας. Ποιος τα είπε αυτά; Ο αμετανόητος κ. Τσίπρας που χωρίς να υπάρχει πανδημία το έτος 2018, πρόσθεσε είκοσι εννέα νέους φόρους, έφερε 10 δισεκατομμύρια ευρώ νέα μέτρα λιτότητας, προχώρησε σε δεκαεπτά περικοπές συντάξεων και ολοκλήρωσε το μοναδικό έργο που έφερε σε πέρας η κυβέρνησή του, την εξαφάνιση της μεσαίας τάξης. Ακόμη ο κ. Τσίπρας τέσσερις μέρες πριν μας κατηγόρησε υποκριτικά ότι τάχα μέσα στην υγειονομική κρίση δεν αναπληρώνουμε επαρκώς τους μισθούς και ότι δήθεν δεν υπάρχει επιδότηση ενοικίου επιχειρήσεων. Ποιος τα είπε αυτά; Ο αναξιόπιστος κ. Τσίπρας που, ενώ έλεγε ότι θα μαζέψει 3 δισεκατομμύρια ευρώ από φοροδιαφυγή σε έξι μήνες, εισέπραξε 150 εκατομμύρια ευρώ σε τέσσερα χρόνια. Ο λαοπλάνος κ. Τσίπρας, που ενώ δεσμευόταν ότι οι οφειλές του δημοσίου θα εκκαθαριστούν γρήγορα, έφτασαν τότε να υπερβαίνουν τα 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Ο εκτός τόπου και χρόνου κ. Τσίπρας που ενώ κομπορρημονούσε για την οικονομική πρόοδο οι συνολικές οφειλές των Ελλήνων στην εφορία στο τέλος του 2018 είχαν ξεπεράσει τα 103 δισεκατομμύρια ευρώ, με τον μισό πληθυσμό να χρωστάει και να μην μπορεί ούτε να πληρώσει, αλλά ούτε και να ρυθμίσει τις οφειλές του, ενώ την ίδια ώρα οι καταθέσεις των Ελλήνων πολιτών τον Νοέμβριο του 2018 μόλις και μετά βίας έφταναν τα 108 δισεκατομμύρια ευρώ σε σχέση με τα 136 δισεκατομμύρια ευρώ του Νοεμβρίου του 2014, αλλά και τα 151,8 δισεκατομμύρια ευρώ του Αυγούστου του 2020. Και βεβαίως, ο κ. Τσίπρας του 2018, ο υποκριτικός πολέμιος των τραπεζών, αυτός που ενέπαιζε τους πολίτες με το «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», είναι ο ίδιος κ. Τσίπρας που στο τέλος του 2018, στη συζήτηση του προϋπολογισμού του 2019, χάιδευε τις τράπεζες, λέγοντας επί λέξει από το Βήμα της Βουλής τα εξής: «Σε ό,τι αφορά στην πρώτη κατοικία, σχεδιάζουμε τη μετατροπή των κόκκινων δανείων σε εξυπηρετούμενα, γεγονός που θα συμβάλλει στην περαιτέρω εξυγίανση των τραπεζικών ισολογισμών και την απελευθέρωση κεφαλαίων για τη χρηματοδότηση της οικονομίας», ηγούμενος τελικά μιας κυβέρνησης που εκπλειστηρίασε μαζικά και ηλεκτρονικά χιλιάδες σπίτια και προχώρησε σε ένα εκατομμύριο διακόσιες χιλιάδες κατασχέσεις. Έφτασε στο σημείο πριν από λίγο καιρό, από τα αντιπολιτευτικά πλέον έδρανα, θέλοντας να ξαναθυμηθεί την επαναστατική γυμναστική του παρελθόντος, να καταθέσει πρόταση δυσπιστίας ενάντια στον τωρινό, απόλυτα πετυχημένο Υπουργό Οικονομικών, τον κ. Σταϊκούρα, με αφορμή τον νέο Πτωχευτικό Κώδικα. Και τι κατάφερε; Να μετατρέψει ουσιαστικά αυτή την πρόταση δυσπιστίας σε πρόταση δυσπιστίας εναντίον του δικού του, του τότε Υπουργού κ. Τσακαλώτου, τον οποίο άφησε ακάλυπτο για τους φόρους, τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, αλλά και την οριζόντια κατάργηση της προστασίας της πρώτης κατοικίας, που έγιναν βεβαίως επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα χρειαστώ δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ίδια η έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το οικονομικό έτος 2018, που παρουσίασε πριν από λίγες ο Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, διακεκριμένος νομικός κ. Ιωάννης Σαρμάς, στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, περιγράφει με ακρίβεια πολλές πτυχές της αποτυχημένης πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ: την αύξηση του δημοσίου χρέους κατά 60 δισεκατομμύρια ευρώ το 2018 σε σχέση με αυτό του 2009, τη μείωση του ΑΕΠ της χώρας κατά 53 δισεκατομμύρια ευρώ το 2018 σε σχέση με το ΑΕΠ του 2009, τη σταδιακή αύξηση του υπολοίπου που εκκρεμεί προς είσπραξη, ένα υπόλοιπο που στο οικονομικό έτος του 2018 ανήλθε σε περίπου 104 δισεκατομμύρια ευρώ και είναι αυξημένο έναντι του προηγούμενου οικονομικού έτους κατά περίπου 4 δισεκατομμύρια ευρώ, τα χαμηλά ποσοστά είσπραξης των φόρων παρελθόντων οικονομικών ετών που καταδεικνύουν την αναποτελεσματικότητα των ρυθμίσεων παλαιών οφειλών σε συνδυασμό με την παγιοποίηση νέων κατηγοριών φόρων, την απρογραμμάτιστη και ανορθολογική αύξηση του τακτικού και έκτακτου προσωπικού στον δημόσιο τομέα στα χρόνια ΣΥΡΙΖΑ που αύξησε τη μισθοδοσία κατά 2 δισεκατομμύρια ευρώ, επιβεβαιώνοντας τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος ήδη από τη συζήτηση του προϋπολογισμού του 2019 έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου για τις συνέπειες της αλόγιστης σπατάλης για μικροκομματικά οφέλη, την αύξηση των λειτουργικών εξόδων του κράτους κατά περίπου 2 δισεκατομμύρια ευρώ σε σχέση με το προηγούμενο έτος, την ώρα που τα λειτουργικά έσοδα παρέμειναν σχεδόν σταθερά, προξενώντας τεράστια δημοσιονομική επιβάρυνση. Ταυτόχρονα, η έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου δίνει και την πυξίδα για το μέλλον, επισημαίνοντας μια σειρά δυσλειτουργιών που οφείλει η κεντρική διοίκηση να διορθώσει, όπως το πρόβλημα της μη ύπαρξης μητρώου παγίων στην Κεντρική Διοίκηση της Κυβέρνησης, το πρόβλημα της μη ύπαρξης βιβλίου αποθήκης για τον προσδιορισμό της ακίνητης και κινητής περιουσίας της Κεντρικής Κυβέρνησης, την έλλειψη διαδικασιών για την πρόβλεψη του δημοσιονομικού κινδύνου, τον κίνδυνο με το ασφαλιστικό, που επιβάλλει τη διαρκή επαγρύπνηση της Κυβέρνησης για περαιτέρω διορθωτικές κινήσεις, την ανάγκη δημιουργίας ενός ειδικού αποθεματικού για τους αβέβαιους οικονομικούς κινδύνους, καθώς και την ανάγκη βέλτιστης απορρόφησης των κοινοτικών πόρων.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε. Έχετε περάσει τα δύο λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα χρόνια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ήταν τα χρόνια της αχρείαστης ύφεσης, της κατακρήμνισης της ανταγωνιστικότητας, της εισοδηματικής και πιστωτικής συμπύκνωσης, της θεσμικής υποβάθμισης. Τα χρόνια της νέας διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας έχουμε χρέος και γι' αυτό προσπαθούμε άοκνα, καθημερινά να είναι τα χρόνια της εθνικής αναγέννησης, της κοινωνικής ανασυγκρότησης και της οικονομικής ανάταξης. Σας ευχαριστώ.
Παρακαλείται τώρα η ειδική αγορήτρια κ. Παπανάτσιου του ΣΥΡΙΖΑ να λάβει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, μου δίνετε τον λόγο επί της διαδικασίας;
Επί της διαδικασίας;
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε.
Ναι, παρακαλώ.
Θα ήθελα απλώς μια διευκρίνιση από εσάς, για το αντικείμενο της σημερινής συζήτησης, γιατί είτε ο καλός συνάδελφος ήρθε στη λάθος Αίθουσα γιατί νόμιζα ότι είναι μια ομιλία περί του τι έχει πει ο κ. Τσίπρας τα τελευταία τρία χρόνια, ή έχω έρθει εγώ στη λάθος Αίθουσα, οπότε να φύγω και να πάω εκεί που πρέπει να είμαι, στη συζήτηση για τον ισολογισμό. Απλώς θα ήθελα μια διευκρίνιση για το αντικείμενο της σημερινής συζήτησης. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Τσακαλώτο, όπως ξέρετε, θεωρητικά, αν εφαρμόσουμε τον Κανονισμό - και αναφέρομαι συγκεκριμένα στο άρθρο 66 του Κανονισμού - , πρέπει οι αγορητές, οι ομιλητές να μην φεύγουν από το θέμα της ημερήσιας συζήτησης. Στην πράξη όμως έχει γίνει ανεκτό - δεν θα πω διά εθίμου, αλλά μια συνήθεια, μια πρακτική - να μιλάνε οι αρχηγοί των κομμάτων και οι εισηγητές πολλές φορές για θέματα τα οποία δεν είναι στην ημερήσια διάταξη. Σε σχέση με αυτό, υπάρχει μια ανοχή από την Ολομέλεια, μια παράδοση, θα έλεγα, ότι γίνεται αυτό το πράγμα. Στην ουσία βέβαια στο άρθρο 66 του Κανονισμού, παράγραφοι 8 και 9, αν θυμάμαι καλά, είναι ξεκάθαρα τα θέματα, αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς, αν θέλετε, πολλές φορές ξεφεύγουμε λίγο και μιλάμε για την επικαιρότητα και συνδυάζονται αυτά τα θέματα. Ωστόσο, παράκληση είναι στο μέτρο του δυνατού να περιορίζονται.
Κύριε Πρόεδρε!
Δεν υπάρχει άλλο θέμα τώρα, δεν είναι προσωπικό. Τον λόγο έχει η κ. Παπανάτσιου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζουμε τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό του οικονομικού έτους 2018, τον ισολογισμό και τον απολογισμό, σε μια περίοδο νέων περιοριστικών μέτρων και με την κοινωνία στα όριά της. Η συζήτηση, λοιπόν, του ισολογισμού και απολογισμού ενός προϋπολογισμού τρία χρόνια μετά μοιάζει παράταιρη, αλλά δεν είναι. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα μεγάλη ύφεση με ευθύνη της Κυβέρνησης και των μέτρων που έχει πάρει ή καλύτερα αυτών που δεν έχει πάρει όλο αυτό το διάστημα για την ενίσχυση της κοινωνίας. Για τη Νέα Δημοκρατία η κοινωνία έπεται της οικονομίας. Για εμάς η οικονομική ανάπτυξη δεν μπορεί να υπάρξει, αν αυτή γεννά κοινωνικές ανισότητες και αποκλεισμούς. Η ανάλυση, λοιπόν, της Αντιπολίτευσης δεν έχει αλλάξει ούτε για το τι μας οδήγησε στην προηγούμενη δεκαετή κρίση ούτε για το πώς καταφέραμε να βγούμε από αυτή. Με αυτό το δεδομένο, δεν θα συμφωνήσουμε ποτέ με τη Νέα Δημοκρατία ως προς τι μας οδήγησε μέχρι το 2014 και τι έγινε το 2015-2019 και δυστυχώς τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή. Θα ήθελα να αναφερθώ σε μερικά σημεία από την προηγούμενη συζήτηση στην επιτροπή που δεν θα ήθελα να μείνουν ασχολίαστα. Πρώτον, αναφέρθηκε ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας στα μέτρα λιτότητας της περιόδου 2015-2019 και στους πολυπαιγμένους είκοσι εννέα φόρους του ΣΥΡΙΖΑ. Το έχουμε πει πολλές φορές και είναι πραγματικά κρίμα να λέγονται συνεχώς αυθαίρετα πράγματα στο Κοινοβούλιο. Στους είκοσι εννιά φόρους του ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, προσμετράτε το πλαίσιο για τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, δεν φαντάζομαι, όμως, ότι έχει κάποιος εδώ μέσα αντίρρηση για αυτό το πλαίσιο. Σίγουρα διαφωνούμε στον τρόπο εφαρμογής, αφού εσείς επιλέξατε την οριζόντια επιβολή ποσοστού ηλεκτρονικών συναλλαγών, αφαιρώντας το από το χτίσιμο του αφορολόγητου, ευνοώντας έτσι τα υψηλότερα εισοδηματικά κλιμάκια. Προσμετράτε και το επίσης νέο πλαίσιο για τη σκιώδη φιλοξενία, την AirBnB. Και εδώ, όμως, δεν φαντάζομαι ότι έχετε πρόβλημα με τη δημιουργία πλαισίου. Μήπως θέλατε να παραμείνει στο φάσμα της παραοικονομίας; Προσμετράτε και το περιβαλλοντικό τέλος για τη χρήση πλαστικής σακούλας. Έχετε πρόβλημα και με αυτό; Μάλλον όχι, αφού το αυξήσατε κιόλας. Ή μήπως έχετε πρόβλημα με τη φορολογική αντιμετώπιση του νέου τότε ηλεκτρονικού τσιγάρου; Φαντάζομαι πως όχι. Επίσης, προσμετράτε και φόρους που επιβλήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια. Να θυμίσουμε, αν έχετε κοντή μνήμη, ότι ο ΕΝΦΙΑ είναι νόμος του 2013 και μάλιστα δημοσιονομικά βαρύς. Αν κοιτάξουμε κάποιους βασικούς φόρους που επιβλήθηκαν την περίοδο των δύο πρώτων μνημονίων, όπως το τέλος επιτηδεύματος, τις αλλαγές στην εισφορά αλληλεγγύης, τους προαναφερθέντες φόρους, το ποσό της βεβαίωσης φτάνει κοντά στα 18 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ τα συνολικά φορολογικά μέτρα των δύο πρώτων μνημονίων κοστολογούνται περίπου στα 36 δισεκατομμύρια ευρώ. Αν προσθέσουμε και τις περικοπές δαπανών, το ποσό της επιβάρυνσης ξεπερνάει τα 70 δισεκατομμύρια ευρώ. Μπορούμε να συνεχίσουμε τις συγκρίσεις, αν θέλετε, αλλά δεν είναι αυτό το νόημα της πολιτικής κουβέντας. Γνωρίζουμε ότι την περίοδο 2010-2014 έγινε σαφέστατα μια οριζόντια επιλογή για παρεμβάσεις τόσο στο σκέλος των εσόδων, φόρων, αλλά και στο σκέλος των δαπανών: κοινωνικό κράτος, μισθολογικά, εργασία, συντάξεις. Η επιλογή της εσωτερικής υποτίμησης σε όλα τα επίπεδα λοιπόν επέφερε τεράστιο πλήγμα στη χώρα που απώλεσε μεγάλο μέρος του ΑΕΠ μέσα σε λίγα χρόνια. Αυτό προσπάθησε να αντιστρέψει η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Σημείο δεύτερο. Για το σημείο της κριτικής στη φοροδιαφυγή και τα 150 εκατομμύρια, δεν μπορώ να πω κάτι παραπάνω. Την περίοδο 2015-2019 εισήχθησαν πολιτικές για τον περιορισμό του φαινομένου, όπως η εθελοντική αποκάλυψη εισοδημάτων που έφερε 750 εκατομμύρια ευρώ, οι ηλεκτρονικές συναλλαγές που αύξησαν την εισπραξιμότητα του ΦΠΑ κατά 300 εκατομμύρια ευρώ περίπου, ενώ το 2017-2018 τα φορολογικά έσοδα αυξήθηκαν κατά 5,2% ή 780 εκατομμύρια ευρώ. Σημείο τρίτο, σχετικά με την αναφορά στο χρέος και το ΑΕΠ σε σύγκριση με το 2019 στο οποίο αναφέρθηκε ο κύριος εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας. Το ΑΕΠ κατέπεσε από τα 224 δισεκατομμύρια ευρώ του 2010 στα 177 δισεκατομμύρια ευρώ το 2014 σε τρέχουσες τιμές που μας ενδιαφέρει για να δούμε τόσο την επίδραση των φόρων όσο και τον λόγο του χρέους και μετά την αναθεώρηση. Το 2018 και μετά από τρία χρόνια ανάκαμψης αυξάνεται στα 179,7 δισεκατομμύρια ευρώ σύμφωνα με την αναθεώρηση. Σε σταθερές τιμές του 2015 που μας ενδιαφέρει για να υπολογίσουμε τον ρυθμό ανάπτυξης, το ΑΕΠ του 2018 είναι 180,3 δισεκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα πάντα με την ΕΛΣΤΑΤ. Ο λόγος λοιπόν που το ονομαστικό ΑΕΠ είναι μικρότερο από το πραγματικό για το 2018 είναι ότι οι τιμές συνολικά έχουν πέσει, δηλαδή ο πληθωρισμός ήταν αρνητικός. Αυτό όμως που προσπάθησε κομψά να περιγράψει και ο κύριος Υπουργός μας άφησε αρκετά ερωτηματικά. Κατ' αρχάς να σημειώσουμε πως οποιαδήποτε χρήση αυτής της αναθεώρησης για συσχετισμό με την παρούσα ύφεση θεωρώ ότι είναι ανεπίτρεπτη. Η παρούσα ύφεση προερχόμενη μεν από εξωγενείς παράγοντες αλλά με περιοριστικό χαρακτήρα διαχείρισης από την Κυβέρνηση αφήνει έκθετη την ίδια την Κυβέρνηση. Δεν αφορά την όποια αναθεώρηση ακόμα και αν γίνει δεκτή από τους διεθνείς οργανισμούς. Η αναθεώρηση είναι πολύ μικρή για την πρακτική που έχουν τέτοιες αναθεωρήσεις. Θα ήθελα εδώ να σας θυμίσω τι συνέβη στη χώρα όταν το 2006 κι αφού είχε προηγηθεί η αποκαλούμενη δημοσιονομική απογραφή, ο τότε Υπουργός κ. Αλογοσκούφης ήθελε να αναθεωρήσει το ΑΕΠ σε τρέχουσες τιμές σε 26%, από 181 δισεκατομμύρια ευρώ στα 228 δισεκατομμύρια ευρώ για λόγους δημοσιονομικής επιτήρησης. Τελικά, το 2007 η EUROSTAT δέχτηκε μόνο 9,7% που και πάλι σημαίνει αύξηση περίπου 18 δισεκατομμύρια ευρώ. Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό και να υπονοείται ότι στην παρούσα φάση θα είμαστε φειδωλοί στον προϋπολογισμό του 2021 γιατί παραλάβαμε λιγότερο παραγόμενο προϊόν κι αυτό αυξάνει τις ανάγκες της χώρας. Μια τέτοια προσέγγιση αφήνει ανοιχτά ενδεχόμενα για περικοπές δαπανών την αμέσως επόμενη περίοδο. Σ' αυτό το σημείο θα ήθελα να ακούσουμε τις σκέψεις της Κυβέρνησης. Ο στόχος μας από την αρχή του 2015 ήταν η ανάκτηση βαθμών ελευθερίας στη χάραξη οικονομικής πολιτικής και εν τέλει η εθνική κυριαρχία. Ο στόχος αυτός είχε σαν προϋπόθεση τη δυνατότητα της χώρας να δανείζεται ελεύθερα και με χαμηλά επιτόκια στις διεθνείς αγορές. Για την επίτευξη του στόχου αυτού απαιτείτο η αποκατάσταση της αξιοπιστίας του ελληνικού χρέους, των ελληνικών χρεογράφων, αλλά και γενικότερα της δημοσιονομικής πολιτικής και η εμπέδωση της εμπιστοσύνης στις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας. Επιπρόσθετα, ο παράλληλος στόχος μας ήταν η όποια ανάπτυξη να έρθει με τρόπο βιώσιμο, δηλαδή με την κοινωνία όρθια. Θέλουμε και πιστεύουμε ότι κι αυτό το πετύχαμε. Η οικονομική στρατηγική της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με την αντιμετώπιση των διαθρωτικών παθογενειών της ελληνικής οικονομίας για την αντιμετώπιση των δίδυμων ελλειμμάτων και σε συνδυασμό με την αλλαγή του μίγματος πολιτικής οδήγησε στη δυνατότητα σχεδιασμού περισσότερων πολιτικών με κοινωνικό πρόσημο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως της ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα. Σε ένα λεπτό θα ολοκληρώσω. Το τρίτο πρόγραμμα ήταν το μόνο που ολοκληρώθηκε με την όποια κριτική σε αυτό και οδήγησε σε μια δέσμη μέτρων ελάφρυνσης και διευθέτησης του δημοσίου χρέους που περιλάμβανε την μείωση επιτοκίων, την αναβολή και επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής. Αυτά τα μέτρα το κατέστησαν βιώσιμο, πράγμα το οποίο αποτυπώνεται και στη σελίδα 88 της έκθεσης του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Μας δόθηκε, λοιπόν, ο χώρος ώστε στο αμέσως επόμενο διάστημα να σχεδιάσουμε και να προχωρήσουμε στη μεσοσταθμική μείωση του ΕΝΦΙΑ με έμφαση στις μικρές και μεσαίες περιουσίες, την λελογισμένη μείωση της φορολογίας νομικών προσώπων, την επέκταση του προγράμματος «Σχολικά Γεύματα», την αύξηση του κατώτατου μισθού, την δέκατη τρίτη σύνταξη, τις εκατόν είκοσι δόσεις σε εφορία και σε ασφαλιστικά ταμεία, την μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση και στα τρόφιμα από το 24% στο 13% και αντίστοιχα στην ενέργεια στο 6%. Τέλος δόθηκε για τρίτη φορά κοινωνικό μέρισμα συνολικού ποσού 790 εκατομμυρίων ευρώ και μάλιστα με τη θεσμοθέτηση ηλεκτρονικής εφαρμογής και διαδικασίας. Παράλληλα, θεσμοθετήθηκε το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης. Συνολικά παραλάβαμε προνοιακό προϋπολογισμό στα 780 εκατομμύρια το 2015 και παραδώσαμε στα 3,5 δισεκατομμύρια. Δυστυχώς, με την παρούσα Κυβέρνηση διολισθαίνουμε σε μια περίοδο ύφεσης ξανά. Η Νέα Δημοκρατία δεν θέλει να κατανοήσει τα λάθη του παρελθόντος. Γιατί; Διότι για τη Νέα Δημοκρατία δεν είναι λάθη, είναι ιδεολογική τοποθέτηση, είναι πρακτική. Η συμπίεση των εισοδημάτων και η εσωτερική υποτίμηση είναι τρόπος άσκησης πολιτικής. Η επόμενη μέρα της πανδημίας με πολιτικές νομοθετημένων απλήρωτων υπερωριών, γενικευμένου Πτωχευτικού Κώδικα και άφεση αμαρτιών σε χιλιάδες φορολογικές υποθέσεις δεν θα αφήσει περιθώριο για κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη. Θα είμαστε έτοιμοι και έτοιμες, όμως, να αντιστρέψουμε αυτή την εικόνα ξανά. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κυρία Πανανάτσιου. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Αρβανιτίδης, ειδικός αγορητής του Κινήματος Αλλαγής.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συζήτηση δίνει μια πολύ καλή ευκαιρία να κάνουμε έναν απολογισμό της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και να βγάλουμε κρίσιμα συμπεράσματα για το πόσο διαφέρουν, αν τελικά διαφέρουν οι πολιτικές των τότε κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ από αυτές της Νέας Δημοκρατίας σήμερα. Και ξεκινάω με το περίφημο «μαξιλάρι» της προηγούμενης κυβέρνησης. Στο ΣΥΡΙΖΑ αρέσκονται να θυμίζουν τα ταμειακά διαθέσιμα που άφησαν, αλλά παραλείπουν να αναφέρουν πώς τα μάζεψαν, αλλά και τι ζημιά προκάλεσε η πολιτική τους του 2015. Κατ' αρχάς η απώλεια εισοδήματος την τετραετία 2015-2018 ξεπέρασε τα 55 δισεκατομμύρια ευρώ σε σχέση με τις προβλέψεις που έκανε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την ελληνική οικονομία στα τέλη του 2014. Παράλληλα, σε δημοσιονομικό επίπεδο όχι μόνο δεν ωφεληθήκαμε από τον δημοσιονομικό χώρο που υποτίθεται ότι άφησε ο κ. Τσίπρας, αλλά πληρώσαμε αθροιστικά πάνω από 20 δισεκατομμύρια πρόσθετα μέτρα στο τρίτο μνημόνιο για να πετύχουμε χαμηλότερους δημοσιονομικούς στόχους από αυτούς που προβλεπόταν το 2014 για την τετραετία 2015-2018. Υπενθυμίζεται ότι η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των μέτρων ήταν φορολογικά. Το 2018 μάλιστα ήταν ακόμα μια χρονιά, όπως το 2015, το 2016 και το 2017, που ο λόγος έμμεσων προς άμεσους φόρους αυξάνεται δραματικά. Από το ιστορικό χαμηλό 1,15% του 2014 έφτασε σταδιακά στο 1,39% το 2018 η αναλογία αυτή των έμμεσων προς άμεσους φόρους ως προς τα συνολικά φορολογικά έσοδα, όπως μας λέει στη σελίδα 8 η έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Άρα τα ταμειακά διαθέσιμα, το εθνικό σκέλος, σωρεύτηκαν σχεδόν αποκλειστικά από τους φόρους των μικρομεσαίων νοικοκυριών. Γι' αυτόν τον λόγο και αποτελεί εμπαιγμό να μας λέει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι το 2018 χορηγήθηκε κοινωνικό μέρισμα συνολικού ποσού 790 εκατομμυρίων που προήλθε από υπερβάσεις του στόχου των πρωτογενών πλεονασμάτων της τάξης του 3,5%. Αντιβαίνουν κάθε έννοια ορθολογισμού αυτά τα επιχειρήματα. Δεν είναι κοινωνική πολιτική να μαζεύεις από τα λαϊκά νοικοκυριά το 40% των εισοδημάτων τους σε έμμεσους φόρους, ασφαλιστικές και υγειονομικές εισφορές και μετά να τους επιστρέφεις πίσω ελάχιστα και αυτή η μεγαλοσύνη μάλιστα να εξαρτάται από τη βούληση μόνο του Υπουργού Οικονομικών. Η έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου αναφέρει και άλλα, πολύ αποκαλυπτικά στοιχεία, όπως για παράδειγμα ότι οι συμμετοχές στις εισηγμένες στο Xρηματιστήριο εταιρείες αποτιμήθηκαν με τη χρηματιστηριακή τιμή κατά την 31-12-2018 σε 1,5 δισεκατομμύριο και παρουσίασαν μείωση κατά 764 εκατομμύρια ευρώ σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο. Είναι προφανές επίσης ότι, σε επίπεδο δημόσιου χρέους, το ελληνικό δημόσιο έχασε 20 δισεκατομμύρια ευρώ από τη συμμετοχή του στις τράπεζες μέσω του ΤΧΣ και υπέστη την απώλεια των ANFAs και των SMPs, των ετών 2014 έως 2015, άλλα 6 δισεκατομμύρια ευρώ. Τα ποσά αυτά ήταν προορισμένα να μειώσουν ισόποσα το δημόσιο χρέος και θα οδηγούσαν, σε συνδυασμό με την ανάπτυξη, σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα χρέους. Αντίθετα το 2018 ήταν ένα έτος που το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης αυξήθηκε κατά 30,2% δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ το συνολικό χρέος της κεντρικής διοίκησης άγγιξε το 194,3%. Σε μεγάλο βαθμό η αύξηση οφείλεται, όπως αναφέρεται στη σελίδα 24 της έκθεσης του Ελεγκτικού Συνεδρίου, στις πρόσθετες εκταμιεύσεις από τον ESM της τάξης των 15.699 εκατομμυρίων ευρώ και ειδικά λόγω των πρόσθετων εκταμιεύσεων από τον ESM, προκειμένου να δημιουργηθεί το αποθεματικό ασφαλείας, το γνωστό cast - buffer. Η εισηγήτρια της Μειοψηφίας, κατά τη συζήτηση στην επιτροπή, ανέφερε ότι στις 20 Αυγούστου του 2018 η Ελλάδα ολοκλήρωσε επιτυχώς το πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας και διασφάλισε μία δέσμη μέτρων ελέγχου, ελάφρυνσης και διευθέτησης του δημόσιου χρέους, που περιλάμβαναν τη μείωση των επιτοκίων, την αναβολή και επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής και αυτά τα μέτρα το κατέστησαν πλέον βιώσιμο, πράγμα το οποίο αποτυπώνεται στη σελίδα 88 της έκθεσης του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Αυτά έλεγε. Να θυμίσω ωστόσο ότι η βιωσιμότητα του χρέους εξασφαλίστηκε ουσιαστικά σε σχεδόν απόλυτο βαθμό από το PSI, αυτό το καταραμένο PSI. Όλα τα υπόλοιπα ήταν μπροστά του «ασπιρίνες». Το συμπέρασμα δεν είναι δικό μου. Η εισηγήτρια της Πλειοψηφίας ας ρίξει καλύτερα μία ματιά στη σελίδα 123 της αιτιολογικής έκθεσης του προϋπολογισμού του 2018, που η ίδια συνυπέγραψε τότε, ως Υφυπουργός Οικονομικών, για το τι έλεγαν τότε οι ίδιοι για το PSI. Το συμπέρασμα λοιπόν που προκύπτει αβίαστα είναι ένα: Τα αποθεματικά για τα οποία κομπάζει ο ΣΥΡΙΖΑ προήλθαν από τη φορολογική αφαίμαξη των μικρομεσαίων νοικοκυριών και από την αύξηση του δημόσιου χρέους. Επιπλέον, αυτό το «μαξιλάρι» με τα αποθεματικά έχει μέσα του κρυμμένες καρφίτσες και είναι ναρκοθετημένο, γιατί το μέρος που αποτελεί πόρους του ESM, μπορούμε να το πάρουμε μόνο μετά από ενεργοποίηση της ρήτρας από τον ESM, που σημαίνει στην ουσία νέο μνημόνιο. Συμπέρασμα; Τα πολυδιαφημισμένα ταμειακά διαθέσιμα δεν είναι άμεσα διαθέσιμα. Και έρχομαι τώρα στη Νέα Δημοκρατία που ακολουθεί την ίδια ακριβώς τακτική και πολιτική με την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Λέει η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ ότι μας δόθηκε τότε ο χώρος ώστε το αμέσως επόμενο διάστημα, τόσο εντός του 2018, όσο κυρίως μετά την έξοδο της χώρας μας από το Πρόγραμμα Προσαρμογής το 2019, να σχεδιάσουμε και να προχωρήσουμε - ακριβώς αυτό είπε - σε μεσοσταθμική μείωση του ΕΝΦΙΑ, με έμφαση στις μικρές και μεσαίες περιουσίες, κάτι που επανέλαβε και η Νέα Δημοκρατία στη συνέχεια, τη λελογισμένη δηλαδή προθεσμοθέτηση της μείωσης της φορολογίας νομικών προσώπων από 29% το 2018 σε 25% το 2022, την οποία επιτάχυνε και έφερε στο 24% η Νέα Δημοκρατία για τα φορολογικά εισοδήματα του φορολογικού έτους 2019. Βεβαίως, η Νέα Δημοκρατία έφερε και τη μείωση της φορολογίας μερισμάτων από 10% σε 5%, αφού την είχε κάνει 10% από 15% ο ΣΥΡΙΖΑ και θεσμοθέτησε προνομιακή φορολογική μεταχείριση στα εταιρικά μπόνους με μετοχική μορφή και stock options. Όλα αυτά μας δείχνουν ότι η Νέα Δημοκρατία βαδίζει στα ίδια ακριβώς χνάρια της πολιτικής των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ότι βλέπει μυωπικά την οικονομία, χωρίς να βλέπει μακριά και να αντιλαμβάνεται τον διεθνή περίγυρο. Ένα θέμα επίσης στο οποίο, τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ, όσο και η Νέα Δημοκρατία, έχουν φανεί κατώτεροι των περιστάσεων είναι το θέμα της κοστολόγησης της ακίνητης περιουσίας, δημόσιας περιουσίας που παραμένει ακόμα ζητούμενο, όπως επισημαίνει η έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Ο κ. Σκυλακάκης στην εισήγησή του στην επιτροπή αναφέρθηκε στη δυσκολία αυτού του project. Εμείς δεν έχουμε απαίτηση να μάθουμε την απόλυτη κοστολόγηση, αλλά η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν κατάφερε ακόμα να ενημερώσει την κοινή γνώμη και τη Βουλή, παρά τις συνεχείς οχλήσεις μας, για το ποια ήταν τα δέκα χιλιάδες εκατόν δεκαεννιά ακίνητα που μεταφέρθηκαν από το υπερταμείο επί ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ποιοι είναι οι αρχαιολογικοί χώροι που τελικά επιστράφηκαν στο δημόσιο και τι μέλλει γενέσθαι για τα υπόλοιπα. Φυσικά, η Νέα Δημοκρατία αντί να μειώνει την ισχύ του υπερταμείου, την αυξάνει, αφού μετέφερε σ' αυτό και τα έσοδα από επενδύσεις σε τεχνολογίες 5G. Τέλος, η έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου εστιάζει στην αύξηση του ιδιωτικού χρέους και του δημόσιου χρέους. Τα δύο αυτά συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να αυξάνονται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς και θα μείνουν στη χώρα ακόμα και όταν η πανδημία θα έχει ανασχεθεί υγειονομικά. Το μεν δημόσιο χρέος θα αυξηθεί δραστικά λόγω της πανδημίας, αλλά και της αναθεώρησης του ΑΕΠ από την ΕΛΣΤΑΤ, με αφορμή τη μεταφορά του έτους βάσης από το 2010 στο 2015. Το ιδιωτικό χρέος σε δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία και τράπεζες συνεχίζει να αυξάνεται, παρά το γεγονός ότι 30 δισεκατομμύρια των κόκκινων δανείων μεταφέρθηκαν σε funds. Για μια ακόμη φορά τα μέτρα της Κυβέρνησης για τη στήριξη των επιχειρήσεων, επαγγελματιών και εργαζομένων αποδεικνύονται αποσπασματικά και ελλειμματικά. Οι αυτοαπασχολούμενοι και οι επιστήμονες δεν θα τύχουν καμμιάς στήριξης πλην της μείωσης ενοικίου στους πληττόμενους κλάδους, ενώ η επιστρεπτέα προκαταβολή, η οποία παραμένει άγνωστο πότε θα χορηγηθεί, δεν συνοδεύεται από μέτρα στήριξης των θέσεων εργασίας, όταν ανοίξουν ξανά οι επιχειρήσεις. Σε ό,τι αφορά, βέβαια, τις υποχρεώσεις από ΦΠΑ και ρυθμίσεις, η Κυβέρνηση απλώς «κλωτσάει το ντενεκεδάκι» πιο πέρα. Παρατείνει τις προθεσμίες πληρωμής έως τις 30-4-2021, χωρίς, όμως, να λαμβάνει υπ' όψιν της ότι τότε που θα κληθούν να πληρώσουν οι επιχειρηματίες και οι επαγγελματίες, θα εργάζονται με πολύ μειωμένους τζίρους έως ανύπαρκτους. Την ίδια στιγμή, δεν λαμβάνει καμμιά μέριμνα για τις τρέχουσες υποχρεώσεις του ΕΝΦΙΑ, του φόρου εισοδήματος ή των ασφαλιστικών εισφορών, οι οποίες είναι άμεσα απαιτητές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με όλα τα παραπάνω συμπεράσματα που προανέφερα, είναι ξεκάθαρη η στάση μας ότι απορρίπτουμε και καταψηφίζουμε τον απολογισμό και ισολογισμό του 2018. Απορρίπτουμε τις κοντόφθαλμες λογικές και προσεγγίσεις που ακολούθησε τότε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και απορρίπτουμε τις ίδιες πρακτικές που ακολουθεί και σήμερα η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Καλείται στο Βήμα ο ειδικός αγορητής της Ελληνικής Λύσης, ο κ. Βασίλειος Βιλιάρδος.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ, όπως και τη συνάδελφο του ΚΚΕ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στις προγραμματικές μας δηλώσεις στο αρχικό πρόγραμμά μας, καθώς επίσης στις αναλύσεις μας από πολλά χρόνια τώρα, αναφερόμαστε στη σημασία της κατάρτισης ενός σωστού ισολογισμού για τη χώρα, καθώς επίσης στο ότι ο απολογισμός μαζί με τον ισολογισμό είναι πολύ πιο σημαντικά από τον εκάστοτε προϋπολογισμό, που θα έπρεπε να συζητούνται εντός των επόμενων τριών μηνών από τη λήξη του κάθε χρόνου και φυσικά σε καμμία περίπτωση δύο χρόνια μετά, όπως συμβαίνει σήμερα, αφού συζητάμε - και μάλιστα προσχηματικά - τις περίπου χίλιες πεντακόσιες σελίδες που αφορούν τα παραπάνω για το 2018. Αν είναι δυνατόν! Γιατί είναι πιο σημαντικά; Επειδή πρόκειται για πραγματικά μεγέθη σε μία τροποποιημένη από την ΕΛΣΤΑΤ δεδουλευμένη βάση και όχι για σχέδια επί χάρτου, όπως είναι ο προϋπολογισμός. Ο ισολογισμός δείχνει την καθαρή θέση της χώρας, με βάση την οποία μας κρίνουν οι εταιρείες αξιολόγησης, οι επενδυτές και όλοι οι υπόλοιποι. Ο κάθε επιχειρηματίας γνωρίζει τη σημασία του ισολογισμού, όπως φαίνεται, εκτός από τις κυβερνήσεις της χώρας. Όταν τώρα μας κατατίθεται ένας απολογισμός του 2018, με διαφορετικά μερικά μεγέθη του σε σχέση με τα ίδια που αναφέρονται στον Προϋπολογισμό του 2021, όπως αναλύσαμε στην επιτροπή, καθώς επίσης ένας ισολογισμός με την καθαρή θέση της Ελλάδας στα πλην 217 δισεκατομμύρια ευρώ, τι εμπιστοσύνη μπορεί να έχει κανείς στη χώρα; Αρνητική θέση εδώ, στα πλην 217 δισεκατομμύρια, σημαίνει πως εάν πουλήσει η Ελλάδα ό,τι έχει και δεν έχει, τον στρατιωτικό της εξοπλισμό, τους δρόμους της, τα λιμάνια της, τα κτήριά της κ.ο.κ., στο τέλος θα χρωστάει ακόμη 217 δισεκατομμύρια. Βέβαια, στον ισολογισμό δεν εμφανίζεται η αξία των ενεργειακών μας κοιτασμάτων ούτε των γερμανικών αποζημιώσεων, όπως ασφαλώς θα έπρεπε. Είναι 300 δισεκατομμύρια και έχουμε κάθε δικαίωμα να τα εγγράψουμε στον ισολογισμό. Από την άλλη πλευρά, ο ισολογισμός έχει τόσα πολλά λάθη, σε αρκετά από τα οποία αναφερθήκαμε ήδη στην επιτροπή, όπως επίσης και ο απολογισμός, ενώ το ίδιο το Ελεγκτικό Συνέδριο έχει δεκαοκτώ παρατηρήσεις χαρακτηρίζοντας και τα δύο διάτρητα και δεν καταλαβαίνουμε ποιος θα μπορούσε να τα υπερψηφίσει. Ενδεχομένως θα μπορούσε η Αξιωματική Αντιπολίτευση, αφού αφορούσε τη δική της κυβερνητική περίοδο, αλλά σε καμμία περίπτωση τα άλλα κόμματα και η Συμπολίτευση. Γιατί, λοιπόν, η Κυβέρνηση τον υπερψήφισε, ενώ θα αναγκάσει σήμερα τους Βουλευτές της να κάνουν το ίδιο; Πρόκειται για συμπαιγνία; Εσείς δηλαδή, οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, θα ψηφίσετε έναν απολογισμό κι έναν ισολογισμό που δεν εγκρίνεται καν από το Ελεγκτικό Συμβούλιο, ενώ είναι γεμάτοι με απίστευτα λάθη; Δεν θα τα ντραπείτε απέναντι στους Έλληνες, τουλάχιστον του κόμματός σας, που εκπροσωπείτε; Θα σας δώσουμε τώρα μερικά παραδείγματα στον ελάχιστο χρόνο που μας επιτρέπει η διαδικασία, σκόπιμα προφανώς, για να καταλάβετε το έγκλημα που σας υποχρεώνει ο Πρωθυπουργός να κάνετε, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, με τα δεκάδες ποινικά αδικήματα που έχουμε διαπιστώσει, πόσω μάλλον όταν δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτα στον ισολογισμό του ΣΥΡΙΖΑ από πέρυσι που τον ψηφίσατε ξανά. Όσον αφορά τον απολογισμό, να πω τα εξής: Πρώτον, στον απολογισμό του 2018 εμφανίζετε ως λειτουργικό αποτέλεσμα στις ταμειακές ροές 3,3 δισεκατομμύρια ευρώ, το οποίο δεν καλύπτει τα χρηματοοικονομικά έξοδα των 7,68 δισεκατομμυρίων ευρώ, οπότε τελικά έχουμε έλλειμμα 4,37 δισεκατομμύρια. Δεύτερον, αντίθετα, στον προϋπολογισμό του 2020 αναφέρεται για το 2018 πρωτογενές πλεόνασμα 7,9 δισεκατομμύρια σε ταμειακή βάση που καλύπτει τα χρηματοοικονομικά έξοδα των 7,679 δισεκατομμυρίων ευρώ, με βάση τους πίνακες που θα καταθέσουμε αργότερα για τα Πρακτικά. Πώς είναι δυνατόν εδώ να έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα στον προϋπολογισμό που καλύπτει τους τόκους και έλλειμμα στον ισολογισμό; Δεν έχει απολύτως καμμία λογική. Πάντως το Ελεγκτικό Συνέδριο μάς ενημέρωσε ότι αυτό που μετράει είναι τα στοιχεία του απολογισμού και όπως φαίνεται, όλα τα χρόνια των μνημονίων ήταν στην πραγματικότητα ελλειμματικά, όπως θα καταθέσουμε για τα Πρακτικά. Όσον αφορά τις επενδύσεις, το σημαντικό είναι το ότι στη σελίδα 57 του Ελεγκτικού Συνεδρίου εμφανίζεται μία μείωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, ειδικά στο συγχρηματοδοτούμενο μέρος του των 5,75 δισεκατομμυρίων, στα 3,6 δισεκατομμύρια, ενώ το εθνικό σκέλος αυξήθηκε από 1 δισεκατομμύριο στα 2,6 δισεκατομμύρια. Εκτός αυτού, αναφέρεται χαμηλή απορρόφηση, στο 25%. Επιπλέον, στον απολογισμό εμφανίζεται η εισροή από την Ευρωπαϊκή Ένωση μόνο περί τα 2,2 δισεκατομμύρια για το 2017 και το 2018, ενώ το μεγαλύτερο μέρος των ΕΣΠΑ οδηγήθηκε στον TAP και στα δεκατέσσερα αεροδρόμια της «FRAPORT». Γιατί μειώνονται τα κοινοτικά κονδύλια και πώς είναι δυνατόν να διπλασιάζεται το εθνικό σκέλος; Τι συνέβη; Γιατί να χρηματοδοτούμε εμείς με τα κοινοτικά προγράμματα τη γερμανική «FRAPORT»; Έχει λογική; Στα πάγια τώρα του ισολογισμού δεν καταγράφονται καθόλου αυτά του δημοσίου, όπως σημειώνεται τόσο από το Ελεγκτικό Συνέδριο όσο και στον απολογισμό του 2017. Επομένως, είτε δεν υπάρχει μητρώο παγίων είτε δεν υπάρχουν πάγια. Εν τούτοις, η αναστροφή της επαίσχυντης παραχώρησης των δύο χιλιάδων τριακοσίων μνημείων, που θα καταθέσουμε για τα Πρακτικά, τεκμηριώνει πως υπάρχουν πάγια, υπενθυμίζοντας πως στα πάγια της ΕΤΑΔ δεν έγινε καμμία αποτίμηση κατά την παραχώρησή τους, ούτε και τώρα στον ισολογισμό, όπως αναφέρει το Ελεγκτικό Συνέδριο στην έκθεσή του. Δεν είναι, λοιπόν, ποινικό αδίκημα η μεταβίβαση, χωρίς αποτίμηση, των παγίων του δημοσίου στο υπερταμείο των ξένων και ειδικά στην ΕΤΑΔ, σε μία ξένη οντότητα; Έχει δει η Κυβέρνηση την παρατήρηση έξι και την παράγραφο 2.1.1 στις σελίδες 69 έως 72 της έκθεσης του Ελεγκτικού Συνεδρίου, έγγραφα τα οποία θα καταθέσουμε στα Πρακτικά; Πώς είναι δυνατόν να γνωρίζουν οι δανειστές τι πάγια θα μεταφέρουν στην ΕΤΑΔ και να μη γνωρίζει το δημόσιο τι πάγια έχει, αφού αναγράφεται πως δεν υπάρχει καθόλου μητρώο παγίων; Στην έκθεση πάντως του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το 2018 αναφέρονται τα εξής: Ο συνολικός αριθμός των ακινήτων που έχει στην κατοχή της η ΕΤΑΔ με βάση το άρθρο 196 του ν.4389/2016 ανέρχεται σε περίπου εβδομήντα επτά χιλιάδες, εκ των οποίων μόνο για τα δύο χιλιάδες πεντακόσια είκοσι εννέα έχει πραγματοποιηθεί εκτίμηση της εύλογης αξίας τους. Το Ελεγκτικό Συνέδριο τα γράφει αυτά, όχι εμείς. Στον ισολογισμό δε της ΕΤΑΔ του 2018 εμφανίζεται να έχει εβδομήντα μία χιλιάδες πεντακόσια ακίνητα αξίας 895.000.000- θα καταθέσουμε τα σχετικά στα Πρακτικά - δηλαδή αξίας περί τα 12.500 ευρώ το καθένα. Είναι δυνατόν αυτό, όταν πρόκειται, εκτός των άλλων, για διακόσια δέκα τουριστικά ακίνητα, όπως ξενοδοχεία, μαρίνες, χιονοδρομικά, γκολφ, κ.λπ., οκτώ Ολυμπιακά και περίπου εβδομήντα χιλιάδες τίτλους ακινήτων της ιδιωτικής περιουσίας του δημοσίου; Ένα ακόμα παράδειγμα είναι ο εξοπλισμός των Ενόπλων Δυνάμεων, ο οποίος αποτιμάται μόλις με 84.000.000, όπως θα καταθέσουμε στα Πρακτικά. Είναι δυνατόν εξακόσια αεροπλάνα, εκ των οποίων τα εκατόν ενενήντα επτά είναι F -16 και Mirage, εκατόν δεκατρία πλοία, εκ των οποίων δεκατρείς φρεγάτες και τέσσερα υπερσύγχρονα υποβρύχια κλάσης 214 και πάνω από χίλια τεθωρακισμένα άρματα μάχης κ.ο.κ. να κοστίζουν τόσο λίγο;. Εκτός αυτού, η λογιστική αξία των εκατόν είκοσι τριών ακινήτων του ΤΑΙΠΕΔ, μετά την αφαίρεση αυτών που πουλήθηκαν, στον ισολογισμό του, στις σελίδες 28 έως 31 και 45, που θα καταθέσουμε στα Πρακτικά, εμφανίζεται να είναι συνολικά 39.659 ευρώ. Συνεπώς το κάθε ένα κοστίζει μόλις 298 ευρώ! Είναι δυνατόν να ισχύει και μπορεί να υπογράψει κανείς κάτι τέτοιο; Δεν θα πρέπει να γίνει έλεγχος, όπως μπορούμε να ζητήσουμε, από το Ελεγκτικό Συνέδριο; Κλείνοντας, θα ήθελα να πω τα εξής: Ανάλογα προβλήματα υπάρχουν και στις συμμετοχές, όπου οι αποτιμήσεις είναι πλασματικές, με αποτέλεσμα να εγκριθεί πώληση του «Ελευθέριος Βενιζέλος» στη μισή αξία αρχικά - όλοι το θυμόμαστε - κάτι που ο κ. Γεωργιάδης χαρακτήρισε σωστά ως «καραμπινάτη» υπόθεση για ειδικό δικαστήριο, όπως θα καταθέσουμε στα Πρακτικά, χωρίς φυσικά να δρομολογήσει κάτι τέτοιο. Εμείς προφανώς θα καταψηφίσουμε και τα δύο, ελπίζοντας πως το ίδιο θα κάνουν και όλα τα υπόλοιπα κόμματα, κυρίως, όμως, οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και η Κυβέρνηση, οι βασικοί υπεύθυνοι, δηλαδή, αφού το δικό τους κόμμα κυβερνάει την Ελλάδα. Ευχαριστώ πολύ.
Εγώ ευχαριστώ, κύριε Βιλιάρδο. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Γεώργιος Λογιάδης από το ΜέΡΑ25.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, θα ξεκινήσω από την τοποθέτηση του κ. Σκυλακάκη στις 5 Νοεμβρίου στην επιτροπή, όπου αναφέρει πολύ σωστά ότι έγινε αναθεώρηση των στοιχείων του ΑΕΠ το 2018 και αναφέρει δύο νούμερα, 184,7 και 179,7 εκατομμύρια. Και λέει παρακάτω, «Αυτό που παραλάβαμε ήταν 4 δισεκατομμύρια κάτω από αυτό που εμφανιζόταν». Κύριε Σκυλακάκη, είναι 5 δισεκατομμύρια. Και αυτά τα λέτε εσείς στις 5 Νοεμβρίου στην επιτροπή. Δύο αριθμούς αναφέρετε, 184,7 και 179,7. Είναι γραμμένο, το διαβάζω και το λέω. Και συνεχίζετε: «Θα πρέπει να μας εξηγήσει η Στατιστική Υπηρεσία πώς έγινε αυτό.». Μα, είναι απλό. Μπορεί να είναι ανεξάρτητως αρχή αλλά πάντα λαμβάνει εντολές από την εκάστοτε κυβέρνηση. Και μετά συνεχίζετε, εσείς πάλι, ο ίδιος, ότι «Το γεγονός ότι είχαμε μικρότερο ΑΕΠ καθιστά ακόμα πιο επιτακτική την ανάγκη της μείωσης της υπερφορολόγησης, η οποία όμως καθίσταται πιο δύσκολη μετά τα δεδομένα που έχουμε λόγω πανδημίας». Είναι αυτό που εμείς ως ΜέΡΑ 25 τονίζουμε, ότι έχει ήδη έρθει το πέμπτο μνημόνιο. Η υπερφορολόγηση, όπως λέτε κι όπως πάλι είχατε πει εδώ στις 10 Σεπτεμβρίου θα συνεχιστεί και θα ενταθεί. Αυτό ακριβώς καταδικάζουμε. Το ΜέΡΑ 25 ζητάει και προτείνει διαγραφή και όχι αναστολή για φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις, όπως ακριβώς το κάνει και το ΓΣΕΒΕΕ. Ο πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου ανέφερε ότι τα έσοδα έπεσαν έξω - πέρα από τη διεθνή πρακτική, η οποία κυμαίνεται μεταξύ 0,5% και 3% - κατά 5,7%. Και εκεί που ήταν η μεγάλη υστέρηση ήταν στις λοιπές μεταβιβάσεις και τη βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ήτοι από το Περιφερειακό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής και το Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Ταμείο. Δεν είσαστε σε θέση να πάρετε τις κοινοτικές βοήθειες. Όμως, το πρωτογενές πλεόνασμα αντί 3,5% που είχατε δεσμευτεί ως κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είστε ικανοί να το πάτε στο 4,55%. Συγχαρητήρια για την υποδούλωση και την αφαίμαξη του ελληνικού λαού. Περαιτέρω, για τους άμεσους και έμμεσους φόρους έχω να πω τα εξής: Από το 2016 μέχρι το 2018 οι άμεσοι φόροι μειώθηκαν και αντίστοιχα αυξήθηκαν οι έμμεσοι φόροι. Να τονίσουμε ότι οι έμμεσοι φόροι αποτελούν ένα κοινωνικά απαράδεκτο μοντέλο φορολόγησης καθώς επιβαρρύνουν όλους τους πολίτες ανεξάρτητα από το είδος των εισοδημάτων τους. Το Ελεγκτικό Συνέδριο κατά τον πρόεδρο του συνεχίζει με ότι έχει επανειλημμένως διαπιστώσει, ότι δεν υφίσταται πάντα μητρώο παγίων. Ένα άλλο θέμα, όπως λέει, επίσης είναι οι συμμετοχές του δημοσίου σε επιχειρήσεις μη εισηγμένες στο Χρηματιστήριο. Εκεί πάλι η απάντηση του Υπουργείου Οικονομικών είναι απλώς ότι εξηγεί το φαινόμενο αλλά δεν είναι προς την κατεύθυνση του να δοθεί λύση. Μια άλλη πάλι παρατήρηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, επαναλαμβανόμενη, είναι για το κυκλοφορούν ενεργητικό. Οι επισφαλείς απαιτήσεις ανέρχονται σε 104 δισεκατομμύρια, περιλαμβάνονται όμως όλες από το 1975, ενώ ξέρουμε ότι δεν πρόκειται να ικανοποιηθούν. Για τα φορολογικά έσοδα. Αμφίβολης εισπραξιμότητας πρόστιμα 32,4 δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία κανονικά θα έπρεπε να έχουν αποζημιωθεί ως ανεπίδεκτα είσπραξης, καταγράφει το Ελεγκτικό Συνέδριο στην έκθεσή του. Αυτό, λοιπόν, παρουσιάζει μια πλασματική εικόνα της όλης κατάστασης. Του ΕΣΠΑ η απορροφητικότητα είναι πάρα πολύ μικρή, όπως μας είπε το Ελεγκτικό Συνέδριο και το δημόσιο χρέος όλο και αυξάνεται. Βλέπουμε τις παρατηρήσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Στην παρατήρηση 2 γράφει ότι αντίκεται στις διατάξεις του άρθρου 79 παράγραφος 2 του Συντάγματος. Στην παρατήρηση 6 γράφει ότι διαπιστώνεται εκ νέου ότι δεν έχει δημιουργηθεί μητρώο παγίων στοιχείων. Η δημιουργία παγίων στοιχείων αποτελεί ουσιώδη δημοσιονομική υποχρέωση, προκειμένου να προσδιοριστεί μεταξύ άλλων η ορθή χρηματοοικονομική θέση της κεντρικής διοίκησης τη δεδομένη στιγμή. Ως εκ τούτου, δεν είναι δυνατή η διαχειριστική και λογιστική παρακολούθησή τους και συνεπώς παραβιάζονται βασικές λογιστικές αρχές. Στην παρατήρηση 12 γράφει πάλι πώς αντίκειται σε βασικές λογιστικές αρχές. Στην παρατήρηση 15 γράφει «κατά παράβαση των λογιστικών αρχών», στην παρατήρηση 16 ότι «μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει οποιαδήποτε προσπάθεια προς την κατεύθυνση επίλυσης των συγκεκριμένων ζητημάτων παρά τις επισημάνσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου». Και καταλήγει, βέβαια, ότι με την επιφύλαξη όλων αυτών των διαπιστώσεων αποφασίζει υπέρ της ορθότητας. Η έκθεση του Υπουργού Οικονομικών κλείνει ότι η ορθή διαχείριση όλων αυτών των θεμάτων και η βελτίωση της πληρότητας των συντασσόμενων οικονομικών καταστάσεων αποτελεί στόχο της λογιστικής μεταρρύθμισης που έχετε βάλει σαν στόχο το 2023, όπως είπατε, κύριε Σκυλακάκη, στην επιτροπή. Πάρα πολύ ωραία, αλλά ο πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου μας είπε την ίδια μέρα ότι αυτό το θεωρεί μια κατάσταση ιδεώδη. Θα είναι δύσκολο. Και συνεχίζω αντιγράφοντας αυτά που είπε ο πρόεδρος: «Θα έλεγα, λοιπόν, ότι μέχρι το 2023 θα πρέπει να γίνουν όλα αυτά και πιστεύω ότι αν ο Υπουργός το αποφασίσει, θα γίνουν. Όμως δεν είναι εύκολο». Αν θα διαβάσετε τις απαντήσεις του Υπουργείου Οικονομικών τον Νοέμβρη του 2019 σχετικά με την καταγραφή των παγίων κ.λπ., θα δείτε ότι υπάρχουν περίπου πέντε - έξι περιπτώσεις δυσκολιών που δείχνουν ότι δεν τα έχουν αντιμετωπίσει - τουλάχιστον δεν τα είχαν αντιμετωπίσει πριν από έναν χρόνο - και στο τέλος καταλήγουν στην ημερομηνία 1-1-2023 χωρίς να υπάρχει μία αναφορά στην πρόοδο η οποία πραγματοποιείται ή η οποία πρόκειται να πραγματοποιηθεί. Το 2018 το ελληνικό δημόσιο ήταν υποχρεωμένο βάσει των δεσμεύσεων της κυβέρνησης τότε ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στο Eurogroup, που πραγματοποιήθηκε στις 15-6-2017, να επιτύχει πρωτογενές πλεονασματικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα της τάξης του 3,5%. Ο ΣΥΡΙΖΑ, βέβαια, το συνέχισε από εκεί που το είχαν αφήσει οι προηγούμενοι μνημονιακοί κυβερνήτες. Το περιβόητο e - mail Χαρδούβελη μιλούσε για πλεόνασμα της τάξης του 4,5%. Ο ΣΥΡΙΖΑ το έριξε στο 3,5% και το μονιμοποίησε μέχρι το 2060. Ενώ, λοιπόν, οι δύο μνημονιακοί δήθεν μονομάχοι στέκονται επί τον τύπον των ήλων, το πόσο καλύτερα διαπραγματεύτηκε ο καθένας τους τους όρους της χρεοδουλοπαροικίας η Ελλάς, εμείς στο ΜέΡΑ25 δεχόμαστε την κατηγορία πως έχουμε ψύχωση με το χρέος και τα πρωτογενή πλεονάσματα που έχουν επιβάλλει οι δανειστές μας ως μέθοδο αποπληρωμής του, μια μέθοδος που έχει μπει προσωρινά στον πάγο λόγω πανδημίας. Από την αρχή φωνάζαμε πως η μέθοδος αυτή είναι κοινωνικά καταστροφική, πως μετατρέπει τη χώρα μας σε χρεοδουλοπαροικία και τονίζαμε πως με αυτές τις πολιτικές της ακραίας λιτότητας, για να συγκεντρωθεί αυτή η θυσία του ιδιωτικού τομέα προς το μη βιώσιμο χρέος, η οικονομία μας καταστρέφεται, η ύφεση μονιμοποιείται, οι νέοι μας μεταναστεύουν, το δημόσιο σύστημα υγείας, παιδείας και πρόνοιας καταρρέει. Σημειώνουμε πως εξ ορισμού πλεόνασμα του δημοσίου τομέα σημαίνει έλλειμμα του ιδιωτικού. Το ύψος του πρωτογενούς πλεονάσματος για το 2018 ανήλθε τελικά στο 4,45% του ΑΕΠ δηλαδή γύρω στα 8 δισεκατομμύρια. Από αυτό το ποσό το 3,5% του ΑΕΠ, που ήταν η δέσμευση των μνημονιακών ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Δημοκρατίας, κατευθύνθηκε στην αποπληρωμή του μη βιώσιμου δημόσιου χρέους, δηλαδή κάηκε κυριολεκτικά, δεν ανακυκλώθηκε στην ελληνική οικονομία, ενώ το υπόλοιπο 0,9%, το περιβόητο πλεόνασμα του ΣΥΡΙΖΑ, μοιράστηκε, το λεγόμενο κοινωνικό μέρισμα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Εδώ οφείλουμε δύο λόγια γι' αυτή την απάτη του ΣΥΡΙΖΑ προς τους πολίτες: Όπως τους υπερφορολογούσε τους απόσπασε το 4,45% της παραγωγής, επιστρέφοντας στην κοινωνία ένα κλάσμα από το υπερπλεόνασμα. Αυτό είναι και ήταν η αναδιανεμητική πολιτική από τους πολίτες προς τους δανειστές. Και ερχόμαστε σήμερα εν μέσω μιας πανδημίας, όπου η Κυβέρνηση επέβαλε τη δεύτερη καραντίνα με αιτιολογία τα όρια του συστήματος υγείας. Ας αναλογιστούμε, λοιπόν, πως μόνο από το έτος 2018 δημοσιονομικά το κράτος υπερφορολόγησε τους πολίτες, αφαίμαξε 8 δισεκατομμύρια από τα οποία τα 6,5 τα θυσίασε στον βωμό ενός μη βιώσιμου χρέους. Ας αναλογιστούμε αν το ποσό είχε δαπανηθεί στο δημόσιο σύστημα υγείας, παιδείας, πρόνοιας, και προσοχή μιλάμε μόνο για μία χρονιά. Για όλους αυτούς τους λόγους που ανέφερα, πραγματικούς, νομικούς, οικονομικούς, κοινωνικούς, εμείς καταψηφίζουμε και τα δύο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ. Τον λόγο έχει η κ. Διαμάντω Μανωλάκου, ειδική αγορήτρια του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Ο απολογισμός και ισολογισμός του 2018, που καταρτίστηκαν με βάση καταστάσεις της γενικής ληψοδοσίας και των δημοσίων οικονομικών υπηρεσιών, έχει το ενδιαφέρον του από πλευράς εκτιμήσεων και διορθώσεων σε λογιστικά στοιχεία ή και λογιστικά πρότυπα και βέβαια και οι παρατηρήσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου, όπως διατυπώθηκαν στην έκθεσή του. Όμως, για εμάς, αλλά και τον κόσμο που μας βλέπει και μας ακούει, το ενδιαφέρον είναι να δούμε αν εκτιμήσαμε σωστά ως Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας το 2018 και εάν βελτιώθηκε η ζωή της εργατικής λαϊκής οικογένειας ή χειροτέρεψε και βέβαια και να συζητηθεί με τη ματιά της σημερινής επικαιρότητας. Γιατί η Κυβέρνηση και ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας μπορεί να λένε ότι χρειάζεται να μπουν τα διεθνή λογιστικά πρότυπα κανονικά στα χαρτιά του κράτους ή ότι πρέπει να μεταβούμε από τον ισολογισμό του κεντρικού κράτους σε έναν της γενικής κυβέρνησης ή ακόμα ότι η υπερφορολόγηση του 2018 ήταν σημαντικά μεγαλύτερη, διότι οι φόροι λαμβάνονταν από μικρότερο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν. Όμως, η ουσία είναι ότι αυτή η αντιλαϊκή βάρβαρη πολιτική, που εκφράστηκε και αποτυπώθηκε στον προϋπολογισμό του 2018 επί ΣΥΡΙΖΑ, συνεχίζεται και με την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας σε βάρος της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Κι αν θέλετε, ουσιαστική φορολογική ελάφρυνση υπάρχει μόνο για τους επιχειρηματικούς ομίλους. Συνεχίζεται η σφαγή σε μισθούς, συντάξεις και ό,τι δικαιώματα έχουν απομείνει, όπως είναι η απελευθέρωση του χρόνου εργασίας, απλήρωτες υπερωρίες, εκ περιτροπής εργασία και τηλεργασία, τα νέα αντιασφαλιστικά μέτρα, η μείωση των εισφορών, η περαιτέρω ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης, η ενίσχυση του κεφαλαιοκρατικού χαρακτήρα, ο νέος Πτωχευτικός Κώδικας. Αυτά είναι σε συνέχεια των πολιτικών της προηγούμενης κυβέρνησης. Έτσι είναι. Φορτώνονται νέα βάρη, τα βάρη της νέας κρίσης στον λαό, θυσιάζοντας την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών στον βωμό της επανεκκίνησης της καπιταλιστικής οικονομίας. Συνεπώς για εμάς έχει ενδιαφέρον ο απολογισμός του 2018 από τη σκοπιά του αν βελτίωσε την αμοιβή της εργασίας, αν βελτίωσε τους όρους παροχής και προστασίας της δημόσιας υγείας, της μόρφωσης των παιδιών του λαού, της εξασφάλισης υποδομών για τη λαϊκή στέγη και τα δημόσια κτήρια, για την αντισεισμική, αντιπλημμυρική, αντιπυρική προστασία, για σύγχρονες σχολικές αίθουσες, επαρκείς βρεφονηπιακούς σταθμούς, σύγχρονα νοσοκομεία κ.ο.κ.. Απαντάμε και έχει επιβεβαιωθεί: «Όχι, δεν έγιναν τέτοια πράγματα». Και το εκτιμούσαμε και το λέγαμε το 2018. Γιατί; Πρώτον, μπορεί τότε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να ισχυριζόταν ότι είναι ο τελευταίος προϋπολογισμός σε συνθήκες μνημονίων και η απαρχή της εξόδου της χώρας από τα μνημόνια. Όμως, όλοι οι μνημονιακοί νόμοι παραμένουν, εφαρμόζονται και από τη σημερινή Κυβέρνηση και μερικοί τροποποιούνται στο χειρότερο ακόμα πιο πολύ για τη ζωή του λαού, από στραγγαλισμό συλλογικών συμβάσεων εργασίας μέχρι του δικαιώματος στην απεργία και τα ανεπαρκέστατα μέτρα στα νοσοκομεία, τις συγκοινωνίες, τους τόπους δουλειάς, τα σχολεία, για την προστασία από την πανδημία και ούτω καθεξής. Δεύτερον, υπογράφτηκαν την ίδια περίοδο το 2018 πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2060, ύψους 2%. Είναι τα ματωμένα πλεονάσματα για την εργατική τάξη και τη λαϊκή οικογένεια συνολικά. Και συνεχίζονται και σήμερα. Κι ας κάνει κριτική η σημερινή Κυβέρνηση ότι υπάρχει ανάγκη μείωσης της υπερφορολόγησης που, όπως υποστηρίζει, καθίσταται δύσκολη λόγω πανδημίας. Και ακόμα λέει ότι μείωσε το πλεόνασμα βάζοντας το ειδικό αποθεματικό, δηλαδή «ο Γιάννης έγινε Γιαννάκης». Και βέβαια, την υπερφορολόγηση τη βλέπει μόνο στους επιχειρηματίες και έχει σπεύσει από την πρώτη στιγμή να τους ξαλαφρώσει μειώνοντας το φορολογικό συντελεστή και μάλιστα πριν την πανδημία. Τρίτον, τυπικά βγήκαμε από τα μνημόνια με ενεργούς τους μνημονιακούς νόμους αλλά και την ενίσχυση της ευρωπαϊκής εποπτείας στα κράτη - μέλη της ευρωζώνης για τον έλεγχο του προσανατολισμού ενίσχυσης και θωράκισης της ευρωπαϊκής διακυβέρνησης. Και αυτά σηματοδοτούν νέα βάρη στο πλαίσιο της δημοσιονομικής εξυγίανσης για τα λαϊκά στρώματα. Και αυτά τα βιώνουμε, όπως βιώνουμε και τις ψεύτικες ελπίδες για δίκαιη ανάπτυξη που προπαγάνδιζε ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού η ανάπτυξη του καπιταλιστικού συστήματος από την ίδια τη φύση της είναι άδικη, είναι ταξική ανάπτυξη. Το μόνο μέλημά σας είναι η θωράκιση της καπιταλιστικής κερδοφορίας από την αύξηση εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης. Και αυτό κάνετε είτε είναι προϋπολογισμός του 2018, είτε του 2020, είτε του 2021, γιατί ιεραρχείτε ό,τι συμφέρει τους επιχειρηματικούς ομίλους, ό,τι ζητάει ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων. Το βλέπουμε και σήμερα. Η Κυβέρνηση αποφασίζει lockdown. Δεν προτείνει, όμως, μείωση εργάσιμου χρόνου, αλλά αντίθετα προτείνει δεκάωρα και δωδεκάωρα, ενώ παράλληλα διασφαλίζει φορολογία στους μεγάλους ομίλους, λιγότερο από το 5% των φορολογικών εσόδων και την ίδια ώρα αφήνει ακάλυπτο μεγάλο μέρος των ανέργων. Έτσι είναι. Στις συμπληγάδες των ματωμένων πλεονασμάτων και το 2018 έμπαιναν οι λαϊκές ανάγκες, όπως και σήμερα με τη νέα οικονομική κρίση και πανδημία μαζί. Μάλιστα, εάν ανατρέξετε στα Πρακτικά εκείνης της περιόδου εκτιμούσαμε ως κόμμα ότι η ανάπτυξή σας είναι αναιμική, αβέβαιη, προσωρινή, που θα προετοίμαζε τις προϋποθέσεις για την εκδήλωση μιας πιο ισχυρής καπιταλιστικής κρίσης. Φέρναμε σαν παράδειγμα τον τομέα του τουρισμού, που και τότε στην ακμή του οι αλυσίδες των ξενοδοχείων, δηλαδή των μεγαλοξενοδόχων, πλούτιζαν, ενώ εργαζόμενοι και αυτοαπασχολούμενοι στον τουρισμό στέναζαν και σήμερα στραγγαλίζονται. Το ζούμε σήμερα, γιατί η νέα οικονομική καπιταλιστική κρίση, που επιταχύνθηκε με την πανδημία, έχει θύματα όχι μόνο αυτά που ανακοινώνονται από τα νοσοκομεία. Γιατί και τώρα την πληρώνουν και πάλι οι εργαζόμενοι, ενώ στον αέρα βρίσκονται και χιλιάδες αυτοαπασχολούμενοι στο εμπόριο, την εστίαση και αλλού που οδηγούνται εκ νέου σε καθεστώς αναστολής λειτουργίας. Και όσα εξαγγέλθηκαν εκ νέου, οι προσωρινές αναστολές πληρωμών και τα προγράμματα επιστρεπτέας προκαταβολής των πολύ μικρών επιχειρήσεων, δεν καλύπτουν στο ελάχιστο τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζουν. Το εισόδημά τους μειώθηκε δραματικά τους τελευταίους μήνες, τα χρέη πολλαπλασιάστηκαν, χιλιάδες οδηγούνται στον ενδεχόμενο χρεοκοπίας και λουκέτου. Έτσι πετυχαίνεται η συγκέντρωση και η συγκεντροποίηση με πιο βίαιο τρόπο. Αλλά και σήμερα στο θέμα κατάρρευσης του συστήματος δημόσιας υγείας, υπόλογες είναι η σημερινή Κυβέρνηση και οι άλλες πολιτικές δυνάμεις που μας έφεραν ως εδώ, αφού ποτέ δεν υπερασπίστηκαν ένα σύγχρονο δημόσιο σύστημα υγείας για τον λαό. Στον προϋπολογισμό του 2018 στο σκέλος δαπανών τι είχαμε; Μείωση σε δαπάνες ασφάλισης, περίθαλψης και κοινωνικής προστασίας κατά 1,6 δισεκατομμύριο, μείωση στη χρηματοδότηση ΕΟΠΥΥ κατά 68% σε σχέση με το 2017, μείωση στη χρηματοδότηση στα νοσοκομεία 28% κατά 370 εκατομμύρια. Γι' αυτό και η σημερινή τραγική κατάσταση στα νοσοκομεία είναι η φυσική εξέλιξη των πολιτικών σας. Την ώρα που απαιτείται θωράκιση του δημόσιου συστήματος υγείας, μαζικές προσλήψεις, επίταξη ιδιωτικών δομών, η μεν Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας συνεχίζει να κωφεύει και να εγκληματεί απέναντι στον λαό, τα άλλα δε κόμματα συνεχίζουν να παίζουν πολιτικά παιχνίδια, όπως οι προτάσεις για Υπουργούς κοινής αποδοχής, που αν μη τι άλλο επιβεβαιώνουν την κοινή τους βάση ως προς την ασκούμενη αντιλαϊκή πολιτική. Γι' αυτό εξάλλου Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ υπερψηφίζετε το παρόν νομοσχέδιο του ισολογισμού 2018. Ωστόσο, ο αγώνας για την υγεία δεν μπορεί να περιμένει και αυτό είναι υπόθεση των εργαζομένων, των υγειονομικών, όλου του λαού. Χαιρετίζουμε τις σημερινές δράσεις από εργατικά κέντρα, ομοσπονδίες, σωματεία που γίνονται στα κέντρα υγείας, στα νοσοκομεία, στους χώρους δουλειάς και στο Υπουργείο Υγείας. Στις δύσκολες μέρες που βιώνουμε, προβάλλονται από τους επιστήμονες τα μέσα προστασίας της υγείας και τα εφαρμόζουμε. Ναι, φοράμε μάσκες, όμως, δεν θα επιτρέψουμε να γίνουν φίμωτρο για το δίκαιο και το αναγκαίο σήμερα: Την προστασία της υγείας του λαού.
Ευχαριστώ, κυρία Μανωλάκου. Τον λόγο θα πάρει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής, ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος, κατά παραχώρηση του Προέδρου της Ελληνικής Λύσης. Κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ και τον Πρόεδρο, τον κ. Αθανασίου, και τον Πρόεδρο της Ελληνικής Λύσης, τον κ. Βελόπουλο, γι' αυτή την παραχώρηση. Ξέρετε, κύριε Πρόεδρε, είναι φορές, που συνάδελφοί μου, Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, δεν κάνουν αυτό που κάνετε. Γι' αυτό και σας ευχαριστώ πολύ. Είναι η έκτη συνεχόμενη φορά που συμμετέχω σ' αυτή τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής. Είναι, από μία άποψη, συζήτηση ρετρό. Από την άλλη, βέβαια, ο προϋπολογισμός είναι ένα κείμενο με προβλέψεις, άλλες βάσιμες, άλλες μη βάσιμες και άλλες ευχές, ενώ ο απολογισμός και ο ισολογισμός είναι ένας καθρέφτης του τι ακριβώς συνέβη. Αυτή η συζήτηση είναι σημαντικότερη, κατά την ταπεινή μου γνώμη, από τη συζήτηση περί προϋπολογισμού, αλλά δεν έχει φίλους. Δεν είναι η πανδημία που κάνει την Αίθουσα σήμερα να είναι έτσι. Πάντα αυτή είναι η Αίθουσα, όταν συζητούνται ο απολογισμός και ο ισολογισμός, δηλαδή η έγκρισή τους. Θέλω να ξεφύγω λίγο από τη συζήτηση ρετρό και να βάλω ένα - δύο θέματα που αφορούν το σήμερα, την οικονομία σήμερα. Στην αντίφαση «τι θες, να προστατευτεί η υγεία σου και εσύ προσωπικά, να μην πεθάνεις, να μην αρρωστήσεις βαριά, να μην αφήσει η αρρώστια κατάλοιπα στην υγειά σου ή το γραφείο σου ως ελεύθερου επαγγελματία ή επιχείρησή σου ως επιχειρηματία να βουλιάξει ή και να πεθάνει;» έχουμε ένα δίλημμα με δύο σκέλη, που είναι και τα δύο πάρα πολύ αρνητικά. Αυτή την αντίφαση ζούμε. Τι διαμορφώνει η αντίφαση αυτή με τα δύο lockdown, στα δύο κλεισίματα, στην ελληνική οικονομία; Ένα χρέος, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, που στο τέλος του έτους θα ξεπεράσει τα 340 δισεκατομμύρια ευρώ. Ένα το κρατούμενο. Ένα έλλειμμα που θα κινηθεί στο τέλος του έτους στο 7% με 10%. Εμείς το είχαμε παραλάβει από τη Νέα Δημοκρατία 15,1% και η χώρα είχε βουλιάξει. Από 7% έως 10% είναι πολύ ανησυχητικό το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης και το δημόσιο χρέος είναι ανησυχητικό και το έλλειμμα είναι ανησυχητικό. Ακόμη, τα κέρδη των επιχειρήσεων πέφτουν δραματικά. Οκτώ με δέκα ελληνικές επιχειρήσεις ή δεν θα έχουν καθόλου κέρδη ή θα έχουν ελάχιστα κέρδη, οριακά κέρδη. Αυτό είναι το οικονομικό πλαίσιο που θα μας οδηγήσει σταδιακά το 2021 και όταν με το καλό ξεφύγουμε απ' αυτή τη λαίλαπα θα αντιμετωπίσουμε προβλήματα με την οικονομία σ' αυτό το επίπεδο ή σε επίπεδο ακόμη χειρότερο. Άρα με δεδομένο ότι έχει περάσει και ενάμισης χρόνος από τις εκλογές και τυπικά κατά το Σύνταγμα μένουν ακόμα δυόμισι πρέπει κάθε κόμμα και κάθε πολιτικός να αναλογιστεί τι έχουμε μπροστά μας, πέρα από στερεότυπα και από πολιτικές αναλύσεις κλισέ. Αυτά για το παρόν. Πάμε τώρα λίγο πίσω. Πάμε στο 2018. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν υπερβάλλω, όταν σας λέω ότι από τον Ιανουάριο του 2015 εμείς, οι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ - τότε Δημοκρατικής Συμπαράταξης, σήμερα Κινήματος Αλλαγής - ό,τι γινόταν τότε το προβλέπαμε με μεγάλη ακρίβεια, μήνα με το μήνα. Είχαμε κάποια ιδιαίτερη ικανότητα; Καμμία. Έχοντας όμως ζήσει μία πτώχευση, που τη βιώσαμε χωρίς να έχουμε εμπειρίες από πρόσφατο παρελθόν, με κοινό νόμισμα στην Ευρωζώνη, με ανθρώπους που από την τελευταία εμπειρία πτωχεύσεως της χώρας στη δεκαετία του '30 δεν ήταν στη ζωή, με λίγη βιβλιογραφία για την πτώχευση εκείνη. Εμείς αντιμετωπίζαμε ως κυβέρνηση - και εγώ προσωπικά ως Υπουργός στα χειρότερα Υπουργεία - ένα καινούργιο φαινόμενο, που δεν μπορούσαμε ακριβώς να ξέρουμε πού θα πάει τη χώρα και εμάς προσωπικά. Όταν ανέλαβαν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες το 2015, τέλη Ιανουαρίου, απ' αυτά που έλεγαν και αυτά που υπήρχαν ως πραγματική κατάσταση και κατάσταση στην Ευρώπη καταλαβαίναμε πού θα πάει το πράγμα, έτος με έτος. Επιτρέψτε μου να κάνω μία αναφορά σε έναν βασικό αριθμό που σχετίζεται με τους προβλεπόμενους ρυθμούς ανάπτυξης για μία πενταετία, ένα πενταετές αναπτυξιακό από το 2014 έως και 2018, δηλαδή το έτος του οποίου σήμερα εξετάζουμε τον απολογισμό και τον ισολογισμό. Σε ποιον αριθμό αναφέρομαι; Αναφέρομαι στον αριθμό που σχετίζεται με τον ρυθμό ανάπτυξης. Το 2014 έκλεισε στο 0,7% ή 0,8% ο προϋπολογισμός. Το έχει δεχτεί ο ΣΥΡΙΖΑ αυτό. Είναι πέραν πάσης αμφιβολίας. Το 2015 οι προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή της Κομισιόν, και της δικής μας Κυβέρνησης ήταν για ανάπτυξη στο 2,9%. Και είχαμε ύφεση 0,4% με την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Το 2016 ήταν προβλεπόμενος ρυθμός ανάπτυξης 3,7% και η πραγματοποιηθείσα ύφεση ήταν 0,5%. Το 2017, αντί για 3,5% ρυθμό ανάπτυξης είχαμε 1,3% ρυθμό ανάπτυξης. Και το 2018, αντί για 3,3% ρυθμό ανάπτυξης είχαμε 1,6%. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω σε ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Από την άλλη, πέρα από αυτά, είχαμε αυξανόμενα ραγδαία ληξιπρόθεσμα των ιδιωτών προς το κράτος και αυξανόμενα χρέη του κράτους προς τους πολίτες. Τα τελευταία ήταν 4,5 δισεκατομμύρια ευρώ και περίπου 120 δισεκατομμύρια ευρώ τα πρώτα, δηλαδή τα χρέη των πολιτών προς το κράτος. Ένα στα δύο φορολογικά μητρώα ήταν ελλειμματικό ή είχε ληξιπρόθεσμο χρέος. Από την άλλη, το λεγόμενο cash buffer, αυτή η ζώνη ασφάλειας των χρημάτων προέκυπτε από μία ραγδαία και καταστρεπτική φορολόγηση των ελεύθερων επαγγελματιών και των επιχειρήσεων. Υπήρχαν φόροι, αλλά και εισφορές, από την άλλη πλευρά, που είχαν χαρακτηριστικά φορολογίας. Είχαμε και την αύξηση του δημοσίου χρέους που χρόνο με χρόνο μας πήγαινε εκεί που μας πήγαινε, για να φτάσουμε τώρα στα 340 δισεκατομμύρια ευρώ. Φυσικά και δεν θα ψηφίσουμε τον απολογισμό και τον ισολογισμό αυτόν. Σημασία, ωστόσο, κυρίες και κύριοι, δεν έχει να θυμόμαστε το πίσω. Κοιτούσα την ομιλία μου πριν λίγο του 2018 του προϋπολογισμού. Σε ό,τι είπα έπεσα μέσα. Δεν είχα καμμία ιδιαίτερη ικανότητα ούτε οικονομολόγος είμαι. Έβλεπα ως πρώην Υπουργός τις πολιτικές που εφαρμόζονταν. Έβλεπα την κατάσταση που υπήρχε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο τότε και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και οι προβλέψεις ήταν ασφαλείς και πολύ εύκολες να γίνουν από κόμματα και πολιτικούς. Τώρα, από την ομιλία μου θέλω να συγκρατηθεί από όποιον και όποια με ακούει ότι έρχονται τις επόμενες μέρες, μήνες και με την προσδοκία αυτά που διαβάζουμε για τα εμβόλια να είναι ακριβή και σωστά - και έτσι να γίνει - πάρα πολύ δύσκολες μέρες. Όταν η χώρα - και η Ευρώπη και ο πλανήτης - θα ξεπεράσει την πανδημία, εμείς ως μια χώρα με συγκεκριμένες δυνατότητες θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε τις νέες πολύ δύσκολες - τολμώ να πω, πιο δύσκολες και από τη φάση της ύφεσης και της σχεδόν πτωχεύσεως του 2010- συνθήκες που διαμορφώνονται. Ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε Λοβέρδο. Καλείται στο Βήμα ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ελληνικής Λύσης κ. Βελόπουλος, ο οποίος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα ξεκινώντας να πω κάτι που το είδα πριν μπω στην Αίθουσα. Διάβαζα μια δήλωση του 2013 του Αντώνη Σαμαρά επί Νέας Δημοκρατίας και ήρθε στη μνήμη μου το σημερινό, αλλά και χθεσινό τραγικό γεγονός. Είχε πει ο Πρωθυπουργός τότε: «Εγώ σήμερα μπορώ να υποσχεθώ ότι θα έχουμε στην Ελλάδα δωρεάν ασύρματο Wi - Fi ίντερνετ, σε όλη την Ελλάδα σε έναν χρόνο». Είναι δήλωση του 2013. Είμαστε στο 2020 και πάμε στο 2021 και στο 2022 και ούτε Wi - Fi βλέπουμε, «πέφτουν» οι ιστοσελίδες του Υπουργείου Παιδείας. Δυστυχώς, θα το πω ευθέως για να το καταλάβετε, μπας και το συνειδητοποιήσετε. Την πρώτη φορά δικαιολογείστε. Την πρώτη μέρα δικαιολογηθήκατε. Τη δεύτερη δεν συγχωρείστε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Ταλαιπωρείτε παιδιά, γονείς, ανθρώπους. Ταλαιπωρείτε κόσμο. Βρείτε έναν τρόπο να μην αποδεικνύεστε μέρα με την ημέρα ανίκανοι, κάθε μέρα. Θα μου πείτε ότι υπήρξαν τεχνικά προβλήματα. Εντάξει, τεχνικό είναι το ένα, τεχνικό το άλλο, αλλά κάποια στιγμή να βρεθεί κάποιος να δώσει λύση. Βέβαια, έχω να πω και το εξής, μιας και μιλάμε για δωρεάν Wi - Fi που θα μας έδινε η Νέα Δημοκρατία. Είχα μιλήσει εδώ και μήνες με τον Υπουργό Ανάπτυξης, τον κ. Γεωργιάδη, και τον είχα παρακαλέσει να πιέσετε τις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας να κατεβάσουν τα τέλη. Είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρώπη με τα ακριβότερα τέλη. Κύριε Σκυλακάκη, επειδή είστε της τεχνολογίας και εσείς, πιάστε λίγο τις εταιρείες. Δεν μπορεί να πηγαίνω στη Γερμανία εγώ και να πληρώνω χαμηλότερο τέλος κινητής τηλεφωνίας και λογαριασμό από ό,τι πληρώνω στην Ελλάδα ή στη Γαλλία που ταξιδεύαμε παλιά. Τώρα ξεχάσαμε και τα ταξίδια, αν και είμαστε επιχειρηματίες. Όμως, είναι πιο πολύ ακριβά. Βρείτε έναν τρόπο. Είναι δυνατόν ο Έλληνας να μην μπορεί; Αυτό δεν το καταλαβαίνω. Από την άλλη, υποχρεώσατε τα παιδιά μας στην τηλεκπαίδευση. Ένας έχει τρία παιδάκια και το ένα πάει στο δημοτικό, το άλλο στο γυμνάσιο και το άλλο στο λύκειο. Πώς τα τρία παιδάκια με έναν υπολογιστή στο σπίτι μπορούν να κάνουν μάθημα και τα τρία ταυτόχρονα; Υπάρχουν μερικά προβλήματα. Δεν έχει ο κόσμος λεφτά. Δεν μπορεί να πάρει τρία laptop ή τρεις υπολογιστές. Δεν είναι πολύ εύκολα τα πράγματα, αλλά, εν πάση περιπτώσει, ξέρετε, όταν παίρνεις αποφάσεις γρήγορες, αποφάσεις δηλαδή οι οποίες δημιουργούν περισσότερες συγκρούσεις παρά λύνουν προβλήματα, δημιουργούν προβλήματα. Εγώ επιμένω στο γεγονός των υπολογιστών στα παιδιά μας. Έχω φίλους οι οποίοι λένε ότι τα παιδιά τους δεν μπορούν να κάνουν μάθημα όχι μόνο γιατί «πέφτει» το διαδίκτυο ή επειδή παρουσιάζεται το όποιο τεχνικό πρόβλημα, αλλά επειδή δεν έχουν υπολογιστές. Ένας άνθρωπος που παίρνει 400 ευρώ τον μήνα για να συντηρήσει την οικογένειά του, πώς θα πάρει νέο υπολογιστή, γιατί - και σωστά κατά πολλούς και για μένα σωστά - το αποφάσισε η κ. Κεραμέως; Δώστε κίνητρα. Δώστε επιδότηση. Γιατί δεν επιδοτείτε, κύριε Υπουργέ; Εισηγηθείτε στον Πρωθυπουργό να εισηγηθεί ο ίδιος και να προτείνει να επιδοτηθούν οι υπολογιστές, για να παίρνουν τα παιδιά μας και να μαθαίνουν. Δεν γίνεται αλλιώς. Θα τραβήξει αυτή η ιστορία. Μιλάμε και για δεύτερο lockdown και για τρίτο lockdown. Αν έρθει το εμβόλιο, σωθήκαμε. Θα εμβολιαστούμε όλοι τώρα. Βέβαια, η «PHIZER» προειδοποίησε ότι 90% έχει ευστοχία το εμβόλιο. Δεν ξέρω αν σας πει κάποιος ότι 90% θα πετύχει και 10% έχει παρενέργειες αν θα το κάνετε εσείς. Ποιος θα το κάνει το εμβόλιο με ένδειξη - υπόνοια 10% παρενεργειών; Ποιος θα τολμήσει να πάει να το κάνει; Άρα αφού θα έχουμε και νέα lockdown, κύριε Υπουργέ, βρείτε τρόπο και κίνητρο να έχουν υπολογιστές τα παιδιά στο σπίτι. Δώστε επιδότηση. Οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας δίνουν επιδότηση στα τηλέφωνα. Δώστε εσείς επιδότηση στους υπολογιστές. Εσείς υποχρεώνετε τον γονιό αν έχει τρία παιδιά ή δύο παιδιά να έχει δύο υπολογιστές. Δεν το υποχρεώνει ο γονιός. Θα ήθελα, βέβαια, γιατί τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά, από ό,τι φαίνεται, να πω και κάτι, κύριε Υπουργέ, γι' αυτά που έγιναν στην Αρμενία. Κάνω μια παρένθεση. Τι απεδείχθη στην Αρμενία, κύριε Υπουργέ; Θα σας πω πολύ απλά ότι δεν υπάρχουν φίλοι ούτε Αμερικανοί, ούτε Ρώσοι, ούτε Ευρωπαίοι. Δεν υπάρχουν φίλοι. Ούτε το Διεθνές Δίκαιο, ούτε το ισχυρό λόμπι των Αρμενίων, ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση, ούτε η Ρωσία, ούτε οι ΗΠΑ δεν είχαν την αξία της ισχύος που είχαν τα drones, τα Μπαϊρακτάρ των Τούρκων . Δεν υπάρχει, λοιπόν, Διεθνές Δίκαιο. Δεν υπάρχουν φίλοι. Δεν υπάρχει λόμπι Αρμενίων στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο υπάρχουν drones τουρκικά στα χέρια των Αζέρων. Δηλαδή η δύναμη της ισχύος, αυτό απεδείχθη. Γι' αυτό και λέω στον Πρωθυπουργό της χώρας ας αφήσει αυτά τα περίεργα «μαγειρέματα» με τους Αμερικανούς με τις φρεγάτες και ας πάρει κανένα σοβαρό πλοίο, γιατί δεν θα είμαστε καλά εξοπλισμένοι γι' αυτά που έρχονται. Πριν συρθούμε, λοιπόν, σε επώδυνες, αλλά απαραίτητες υποχωρήσεις, όπως λένε πολλοί της Νέας Δημοκρατίας, ας είμαστε καλά εξοπλισμένοι. Κάντε κάτι. Δεν μας βλέπω καλά. Για να δείτε πόσο διαφορετικό κράτος, κύριε Λιβανέ, είναι η Τουρκία, ακούστε μια είδηση που όλα τα Μέσα κρύβουν. Η Τουρκία σήμερα αποφάσισε να αποπληρώσει το χρέος του ΔΝΤ της Σομαλίας. Θα μου πείτε: «Γιατί της Σομαλίας;». Αν ρωτήσετε κάποιον, έναν Βουλευτή εδώ μέσα, δεν θα ξέρει ούτε ο Υπουργός - φαντάζομαι - μπορεί να ξέρει, δεν είναι και υποχρεωμένος. Πρώτον, Πρόεδρος στο Δικαστήριο της Χάγης είναι Σομαλός - σύμπτωσις! Δεύτερον, η Άγκυρα εκπαιδεύει τους Σομαλούς στρατιωτικούς. Τρίτον, η Άγκυρα μάς γεμίζει συνήθως και με Σομαλούς λαθρομετανάστες. Όμως, το πρώτο είναι καμπανάκι για τη Νέα Δημοκρατία να μην πάει στη Χάγη. Σκεφτείτε το λίγο σοβαρά. Δεν είναι τυχαίες επιλογές. Η Τουρκία κάνει επιλογές στρατηγικής. Τώρα η Κυβέρνηση ανανήπτει. Φέρνει τον Σίσι εδώ, ασχολείται με την Ινδία, όπως είχα πει εδώ και πάρα πολλούς μήνες, ψάχνει άλλες σφαίρες επιρροής και συμμαχίες. Θετικά όλα αυτά, κύριε Σκυλακάκη. Αξίζουν επαίνων, αξίζουν και μπράβο. Κάτι είναι και αυτό. Καθυστερήσαμε, αλλά το υιοθετούμε σωστά. Ως Νέα Δημοκρατία το υιοθετείτε από εμάς, αλλά το θέμα είναι να αντιληφθείτε το μέγεθος του προβλήματος, πώς ασκείται σοβαρή πολιτική. Η Τουρκία, δυστυχώς για εμάς, έχει μακροπρόθεσμη εθνική στρατηγική. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Δυστυχώς, όμως, στην Ελλάδα επιχειρείται μια εθνική απονεύρωση εδώ και πολλές δεκαετίες - «εθνική απονεύρωση», ο όρος είναι σημαντικός - , όπως και κοινωνική απονεύρωση. Τι σημαίνει «εθνική απονεύρωση»; Όπως πάω στον οδοντίατρο και μου βάζει τη βελόνα και μετά μου βγάζει το δόντι χωρίς να πονέσω, έτσι ακριβώς κάνατε εθνική απονεύρωση. Αφαιρέσατε γλώσσα, ιστορία, πολιτισμό. Καλλιεργήσατε αντιμιλιταρισμό, όχι εσείς, όλα τα κόμματα. Καλλιεργήσατε τη Realpolitik, το «τι να κάνουμε πόλεμο;». Όλα αυτά είναι εθνική απονεύρωση. Δεν τονώσατε το φρόνημα, ώστε πολύ εύκολα ο ελληνικός λαός να αποδεχτεί καρατόμηση Αιγαίου, λίγο Καστελόριζο, τώρα λέτε για λίγο κάτω από την Κρήτη ΑΟΖ με δώδεκα ναυτικά μίλια - αν θα το κάνετε. Όλα αυτά δείχνουν ότι προετοιμάζετε κάτι για τον ελληνικό λαό, κάτι κακό και αφού έκλεισε η Τουρκία το μέτωπο με την Αρμενία, πολύ φοβούμαι ότι αρχίζουν τα όργανα και λόγω απουσίας Προέδρου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μακάρι να κάνω λάθος, αλλά το επόμενο τρίμηνο θα είναι πολύ σημαντικό όχι μόνο για τον κορωνοϊό, αλλά και για τα ελληνοτουρκικά. Κρούω κώδωνα κινδύνου στον Έλληνα Πρωθυπουργό από τώρα γιατί το κενό εξουσίας στις Ηνωμένες Πολιτείες δημιουργεί άλλου είδους παρενέργειες στην τουρκική εξωτερική πολιτική. Κρατήστε αυτό που σας λέω. Και βέβαια δεν θα πω την άποψή μου, θα διαβάσω όμως ένα μικρό κείμενο στα γρήγορα ενός ανθρώπου, που θα σας πω ποιος είναι στο τέλος. «Καρμπόν σε όλο τον κόσμο: Δρακόντεια φασιστικά μέτρα, επιχειρηματολογία, ορολογία. Όσοι εφαρμόζουν δρακόντεια μέτρα νίπτουν τας χείρας τους λέγοντας «εγώ εκτελώ εντολές». Απαγορεύεται ο διάλογος, φιμώνεται η αντίθετη άποψη. Τεκμηριωμένος αντίλογος στιγματίζεται ως συνωμοσιολογική θεωρία. Αντιφρονούντες απαξιώνονται ως αρνητές ή «δολοφονούνται διά της σιωπής». Δεν λειτουργεί η δικαιοσύνη. Πολίτες δικάζονται επειδή δεν συμμορφώνονται σε μέτρα αντισυνταγματικά. Δρακόντεια μέτρα εφαρμόζονται χωρίς τεκμηρίωση. Αδιανόητη σκληρότητα και αναλγησία σε πολίτες. Ο πολίτης αντιμετωπίζεται ως τρομοκράτης. Προπαγάνδα από τηλεόραση και ραδιόφωνο. Αιφνιδιασμός των πολιτών με δρακόντεια μέτρα με προσχηματικά χρονικά πλαίσια που ανατρέπονται άνευ προειδοποιήσεως. Απαγόρευση συναθροίσεων και κυκλοφορίας. Το καθεστώς φοβάται τη συσπείρωση των πολιτών. Δεν υπάρχει Αντιπολίτευση που να διαφωνεί με τα μέτρα αυτά. Η ιεραρχία της Εκκλησίας τα έχει κάνει πλακάκια με την Κυβέρνηση. Διωγμός των χριστιανών. Βιασμός κοινής λογικής, διαστροφή εννοιών, εισαγωγή νέου λεξιλογίου. Ενοχοποίηση πολιτών για την αναγκαιότητα λήψης των εκάστοτε δρακόντειων μέτρων. Παρακολούθηση διαδικτυακών αναρτήσεων, διαγραφή των αντίθετων με το καθεστώς. Αυστηρή επόπτευση αλήθειας από τα hoaxes που είναι οι μόνοι πιστοποιημένοι ελεγκτές της». Άλλο παραμύθι αυτό, τα ελληνικά - ανθελληνικά hoaxes! Εμένα θα με λογοκρίνει ένας σμηνίτης; Γιατί αυτοί που έχουν τα ελληνικά hoaxes είναι ένας σμηνίτης και κάνα δυο φιλαράκια του! Ποιος τα λέει αυτά; Όχι εγώ. Καθηγητής του Ποινικού Δικαίου, ο κ. Βαθιώτης. Καθηγητής του Ποινικού Δικαίου στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο! Αν τα έλεγα εγώ, μπορεί να με λέγατε και «ψεκασμένο». Κάτι δεν πάει καλά στη λογική των «ψεκασμένων», όπως τους αποκαλείτε στη Νέα Δημοκρατία. Και όταν ένα κόμμα και ο Πρωθυπουργός βρίζει έναν ελληνικό λαό, ένα κομμάτι του -2%, 5%, 15%, 30%, 40%; - , σας το λέω ευθέως, θα είστε σε αποδρομή. Το έκανε ο κ. Τσίπρας με τα συλλαλητήρια. Το κάνετε τώρα εσείς με τον κορωνοϊό. Κάνετε λάθη, λάθη σοβαρά, διότι πολύ απλά εδώ και οκτώ μήνες το μόνο ΕΣΥ που ενίσχυσε η Κυβέρνηση να σας πω ποιο είναι; Το ΕΣΥ φταις στον πολίτη. ΕΣΥ φταις! Ατομική ευθύνη. ΕΣΥ φταις! Το μόνο ΕΣΥ. Χαμογελάτε, κύριοι συνάδελφοι! Ναι, το μόνο ΕΣΥ που ενισχύσατε είναι το εσύ φταις, με ένα δάχτυλο να δείχνετε τον πολίτη ότι φταίει για όλα αυτός. Μιλάτε όλο για ατομική ευθύνη! Και εγώ ρωτώ το εξής: Ο εισαγγελέας απήγγειλε κατηγορίες σε βάρος δεκατεσσάρων ατόμων που συγκεντρώθηκαν στο Σύνταγμα, για να διαμαρτυρηθούν για το lockdown. Ο νόμος εφαρμόστηκε και πρέπει να εφαρμόζεται. Κι εγώ ακόμα που διαφωνώ με τη μάσκα σε έναν βαθμό, τη φορώ κανονικά. Όμως, έχουν γίνει παρόμοιες συγκεντρώσεις στου Κωνσταντίνου, παρόμοιες συγκεντρώσεις Πακιστανών σε πορείες λαθρομεταναστών, παρόμοιες συγκεντρώσεις άλλες. Εκεί δεν συνελήφθη κανείς. Γιατί πρέπει να κυνηγάτε μόνο τον Έλληνα που διαφωνεί ή συμφωνεί - δεν έχει σημασία - κι όχι κάποιους άλλους που ιδεολογικά διαφωνούν με εσάς, αλλά και με τη λογική σας; Γιατί; Γιατί τέτοιος ρατσισμός έναντι των Ελλήνων; Εγώ δεν το καταλαβαίνω. Και θα δικαστούν fast track. Στις 11 Νοεμβρίου δικάζονται, μεθαύριο. Θα δικαστούν, κύριε Υπουργέ, fast track! Ας αναφερθούμε και στα οικονομικά, γιατί ο κ. Σκυλακάκης ξέρει και λίγα οικονομικά. Το lockdown κοστίζει 170 εκατομμύρια τη μέρα, δηλαδή περίπου 5,1 δισεκατομμύρια ευρώ τον μήνα. Ρωτώ την Κυβέρνηση το εξής: Κύριε Υπουργέ, ο Πρωθυπουργός θα μας πει πού θα βρει τα λεφτά αυτά; Πού θα τα βρει τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ; Αν μαζέψω εγώ τρεις μήνες lockdown, υπολογίζω τρεις μήνες επί πέντε δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή 15 δισεκατομμύρια ευρώ, συν έναν ακόμα μήνα 20 δισεκατομμύρια ευρώ. Θα πάρουμε σε βάθος χρόνου, μας λέει ο Πρωθυπουργός, 35 δισεκατομμύρια ευρώ, σε επταετία - οκταετία. Δεν φτάνουν ούτε για τα παξιμάδια τα λεφτά αυτά. Δεν φθάνουν! Με το δεύτερο lockdown, πάνω από 40 δισεκατομμύρια ευρώ θα χαθούν όχι μόνο από τα χρήματα που έχετε ως έσοδα, αλλά από την έλλειψη κυκλοφορίας χρήματος. Θα σας πω γιατί. Εμένα, οι επιχειρήσεις μου, κύριοι συνάδελφοι - σας το λέω ευθέως - τρικλίζουν πλέον. Θα απολύσω κόσμο! Δεν αντέχω άλλο. Δεν γίνεται. Δεν μπορώ να κρατάω επιχειρήσεις, να πληρώνω εφορία, ΦΠΑ, ΕΝΦΙΑ. Δεν μπορείτε να βάζετε τον επιχειρηματία να πληρώνει τα πάντα και να του λέτε: «πήγαινε στον ιδιοκτήτη του μαγαζιού και κάνε μαζί του κουβέντα αν θα πληρώσεις το ενοίκιο κατά 60% ή 70%». Και λες και στον ιδιοκτήτη: «κορόιδο, απέκτησες μία περιουσία. Τώρα κάτσε και βρες τα με τον ενοικιαστή σου». Πού είναι το κράτος να διασφαλίσει και τους δύο; Πού είναι μία μέριμνα και μία πρόνοια σοβαρή, κύριε Υπουργέ; Γιατί δεν το κάνετε, κύριε Υπουργέ; Τα χαρτιά σας διαβάζετε. Σας λέω κάτι για τους ενοικιαστές, οι οποίοι είναι επιχειρηματίες και νοικιάζουν. Μπορεί να είναι επιχειρηματίες - εισοδηματίες, να έχει ένα μαγαζάκι ο άνθρωπος να πάρει ένα μηνιάτικο. Άμα του στερήσετε κι αυτό, τι θα κάνει; Για πείτε μου, πού είναι η πρόνοια; Πού είναι η μέριμνα; Πείτε μου εσείς. Έχετε κάνει τραγικά λάθη, κύριε Υπουργέ, τραγικότατα! Τώρα το διορθώνετε. Κλείσατε τα βιβλιοπωλεία. Από κατάθλιψη θα πάει ο κόσμος! Σήμερα μαθαίνω ότι το διορθώνετε. Δηλαδή, αποφασίζετε το lockdown. Ο άνθρωπος σπίτι του θα κάτσει να διαβάσει ένα βιβλίο. Κάτι θα διαβάσει! Το παιδί θα πάει να πάρει ένα τετράδιο! Κλείσατε τα βιβλιοπωλεία! Από την άλλη, αφήνετε τις πολυεθνικές στα σουπερμάρκετ να πουλάνε παπούτσια και ό,τι υπάρχει. Γιατί; Και σήμερα, βλέποντας το έγκλημα που κάνατε, πάτε να το αλλάξετε. Πάλι καλά! Κάλλιο αργά παρά ποτέ, αλλά όλα αργά τα κάνετε. Όλα αργά γίνονται, κύριοι συνάδελφοι. Γιατί όλα αργά; Δεν το είχατε σκεφτεί από πριν; Σας το είχα πει εγώ και στο προηγούμενο lockdown εδώ, στη Βουλή, να μην κάνετε το λάθος και αφήνετε τα σουπερμάρκετ να πουλάνε διάφορα αγαθά. Ας πουλάνε μόνο τρόφιμα. Γιατί να πουλάνε παπούτσια και παντόφλες; Γιατί να πουλάνε ρούχα και φανελάκια; Γιατί; Οι πολυεθνικές είναι καλύτεροι φίλοι από τους υπόλοιπους Έλληνες επιχειρηματίες; Ε, όχι, δεν είναι έτσι! Δεν θα πω και για τα επιδόματα, επειδή πιέζει και ο χρόνος. Θα σας πω, όμως, το εξής: Έχω να καταγγείλω κάτι για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ντρέπομαι που αυτά τα μέσα μαζικής ενημερώσεως συνεχίζουν το ίδιο βιολί. Σε όλα τα δελτία ειδήσεων απουσιάζει ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, το ΜέΡΑ25, το Κίνημα Αλλαγής, η Ελληνική Λύση. Σε όλα, μα όλα! Πού και πού ξώφαλτσα περνάει μία δήλωση του ΣΥΡΙΖΑ - ενίοτε του κ. Τσίπρα - και από εκεί και πέρα το χάος! Ντρέπομαι ειλικρινά! Ακούστε την καλποθηρία, τη λαθροχειρία, που κάνουν, κύριε Υπουργέ. Επικεντρώνονται παραπλανητικά στον μέσο όρο της ηλικίας σε σχέση με τα κρούσματα και όχι με τους θανάτους. Δεν λένε, δηλαδή, «Πέθανε από κορωνοϊό ογδοντάχρονη», αλλά λένε για τα κρούσματα «μέσος όρος ηλικιών σαράντα πέντε έως πενήντα πέντε». Εντάξει, κι η κόρη μου είναι είκοσι ένα, είκοσι δύο χρονών. Άμα κολλήσει κορωνοϊό, πέφτει ο μέσος όρος. Δηλαδή, δείτε τι απάτη κάνουν, μόνο και μόνο για να τρομοκρατούν τον κόσμο! Σώνει και καλά να μας τρομοκρατούν! Επίσης - θα σας το πω ευθέως - πρέπει η Κυβέρνηση να καταλάβει ότι μπορεί να σώσετε την οικονομία, όπως έλεγε και ο καλός συνάδελφος κ. Λοβέρδος προηγουμένως - που δεν τη σώσατε, έτσι κι αλλιώς, αλλά λέμε τώρα - να σώσετε τη ζωή του κόσμου από τον κορωνοϊό - εάν τη σώσατε, έχω επιφυλάξεις γιατί αλλάζουν πολλά επιστημονικά δεδομένα - αλλά δεν θα τον σώσετε από την πείνα, γιατί θα πεθάνουν οι Έλληνες από την πείνα τους επόμενους μήνες. Δεν θα έχουν χρήματα οι Έλληνες. Καταλάβετέ το. Αυτό είναι το έγκλημα που γίνεται. Επίσης, σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, όπως μαθαίνω, κύριε Υπουργέ, έχουμε αναστολή πλειστηριασμών. Τουλάχιστον σε επτά, οκτώ χώρες, όπως διάβαζα χθες στην «DAILY TELEGRAPH». Γιατί στην Ελλάδα δεν κάνατε αναστολή πλειστηριασμών, όλων των πλειστηριασμών; Τα fundς, που έχουν προβεί σε καταγγελίες δανείων, συνεχίζουν να ενοχλούν τον κόσμο και να κάνουν πλειστηριασμούς. Για ψάξτε το, κύριε Υπουργέ μου.
Ολοκληρώστε, κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ. Έχετε μιλήσει υπερδιπλάσιο χρόνο.
Ναι, κύριε Πρόεδρε. Επίσης θα κάνω μια απλή πρόταση, την εξής: Απαγορεύσατε - κύριε Υπουργέ μου, κοιτάξτε με λίγο - στον Έλληνα πολίτη να κυκλοφορεί τρεις μήνες τη μία φορά και τώρα για έναν μήνα. Το αντιλαμβάνομαι. Αφαιρέστε, λοιπόν, τους τέσσερις μήνες από τα τέλη κυκλοφορίας. Τι πιο απλό, ρε παιδιά; Του στερείτε το δικαίωμα να κυκλοφορεί. Το αντιλαμβάνομαι. Είναι ένα μέτρο για να μην διασπαρεί ο κορωνοϊός. Τι θα έκανα εγώ, αν ήμουν Πρωθυπουργός; Για τέσσερις μήνες που δεν κυκλοφορείς, φίλε, θα σου αφαιρέσω τα τέλη κυκλοφορίας. Σας λέω τα απλά πραγματάκια. Δεν χρειάζεται πολύ μυαλό για να καταλάβει κάποιος ότι μπορεί να γίνονται κάποια πράγματα πολύ πιο εύκολα απ' ό,τι τα φαντάζονται κάποια μυαλά στα γραφεία τους. Δεν έχετε, όμως, σχέση με την οικονομία. Θα σας το πω ευθέως: Έχετε σχέση με την οικονομία στη θεωρία. Αυτό είναι το πρόβλημα του πολιτικού προσωπικού της χώρας. Ο επιχειρηματίας που έχει ένα μαγαζί ή μια επιχείρηση ξέρει τι σημαίνει οικονομία. Ο κ. Σκυλακάκης φαντάζομαι δεν έχει επιχειρήσεις. Οικονομολόγος δεν είστε;
Φαντάζομαι, λέω. Δεν ξέρω. Α, έχετε και επιχειρήσεις και τα κάνετε έτσι; Ε, τότε έχετε πρόβλημα. Εάν έχετε επιχειρήσεις και τα κάνετε έτσι στρεβλά, έχουμε πρόβλημα. Ειλικρινά. Δηλαδή νοικιάζετε εσείς την επιχείρησή σας σε μαγαζί και αφήνετε τον ιδιοκτήτη να κάνει κουμάντο μεταξύ ενοικιαστή και ιδιοκτήτη χωρίς παρέμβαση του κράτους και με μέριμνα της πολιτείας, και λέτε «έχω επιχειρήσεις»; Ε, τότε κάνετε κάτι λάθος.
Ολοκληρώστε, κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ.
Ναι, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα και κάτι τελευταίο να πω στα γρήγορα. Σταματήστε τα κόμματα... Και δεν μπορώ να καταλάβω πώς η Νέα Δημοκρατία κατάντησε τους ρεπουμπλικάνους να γίνουν κομμουνιστές. Τόση χαρά, ρε παιδιά, που κέρδισε ο Μπάιντεν δεν την περίμενα. Τόση χαρά; Οι Ρώσοι έκαναν «αμάν» να απεμπλακούν από τους σοσιαλιστές ή, πώς λένε αυτούς, τους κομμουνιστές και εσείς χαίρεστε που βγήκε ο Μπάιντεν, ο οποίος εφαρμόζει ακριβώς το ίδιο πράγμα. Είναι απίστευτα αυτά που συμβαίνουν. Σας λέω, όμως, και το εξής: Προσέξτε τι λέτε γιατί ο γενικός εισαγγελέας, ο Μπαρ, έδωσε εντολή σήμερα το πρωί για επανακαταμέτρηση και νοθεία. Μην μας βγει ο λαγός πάλι, ο φίλος του Ερντογάν, ο Τραμπ, και τρέχουμε και δεν φτάνουμε όλη τη νύχτα να δώσετε συγχαρητήρια. Προσέξτε γιατί - θα σας το πω ευθέως - δεν είναι τυχαίο ότι μόλις έγιναν οι εκλογές σε δύο μέρες βρέθηκε το εμβόλιο για τον κορωνοϊό από τη «PFIZER». Δεν είναι τυχαία πράγματα αυτά. Όμως, ξέρετε - και είναι αυτό που λέμε πολλές φορές και θα το ξαναπώ άλλη μία φορά - κάτι; Χαίρεστε για τον Μπάιντεν, αλλά ξεχνάτε κάτι βασικό: Τη Σερβία, την ομόδοξη Σερβία, τη ρήμαξε ο Μπάιντεν και η παρέα του μαζί με τους Γερμανούς. Την αραβική άνοιξη και τον ISIS την έκανε ο Μπάιντεν και η παρέα του με την Κλίντον. Ποιος διέλυσε τη Λιβύη και τη Συρία; Το κόμμα του Μπάιντεν. Μην τρέφετε αυταπάτες λοιπόν. Μην πάθετε «μπαϊντενόπουλος» όλοι. Άλλο «μπαϊντενόπουλος», άλλο Βελόπουλος και άλλο Έλληνας. Ο καθένας καταλαβαίνει ό,τι θέλει, γιατί το εθνικό συμφέρον του ο Αμερικανός δεν θα το βάλει ποτέ κάτω από το ελληνικό. Και ο Μπάιντεν είναι Αμερικανός. Εμείς είμαστε Έλληνες και πρέπει να προστατεύουμε την Ελλάδα. Κανείς δεν αγαπάει περισσότερο την Ελλάδα περισσότερο από εμάς. Καταλάβετέ το. Άρα μην επενδύετε - θα το πω ευθέως - σε ακάλυπτες επιταγές, αφού σε προγενέστερο χρόνο τα έκανε «γης Μαδιάμ» ο Μπάιντεν και η παρέα του στα Βαλκάνια και στη Μεσόγειο. Αυτό να είναι μάθημα για όλους.
Τον λόγο έχει ο κ. Κλέων Γρηγοριάδης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριε Υπουργέ, μιλάμε σήμερα για τον απολογισμό και ισολογισμό του οικονομικού έτους 2018. Θέλω να θυμίσω στο Σώμα, καθώς και στον ελληνικό λαό, που τυχόν μας ακούει από τα σπίτια του, πως το 2018 το ελληνικό δημόσιο ήταν βεβαίως και πάλι, όπως εδώ και έντεκα συναπτά χρόνια, υποχρεωμένο βάσει των δεσμεύσεων της τότε Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ στο Eurogroup, το οποίο πραγματοποιήθηκε στις 15 Ιουνίου του 2017, να επιτύχει πλεονασματικό πρωτογενές δημοσιονομικό αποτέλεσμα της τάξης του 3,5% του Εθνικού Ακαθάριστου Προϊόντος μας. Να θυμίσουμε, μάλιστα, για την ιστορία και γιατί νομίζουμε ότι έχει και σημειολογικό ενδιαφέρον στο ΜέΡΑ25 τι ακριβώς αναφέρει η ανακοίνωση του Eurogroup της 15ης Ιουνίου του 2017. Εισαγωγικά: «Το Eurogroup καλωσορίζει τη δέσμευση της Ελλάδας να διατηρήσει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ έως το 2022 και μια δημοσιονομική πορεία σύμφωνα με το ευρωπαϊκό δημοσιονομικό πλαίσιο στη συνέχεια, σύμφωνα με την ανάλυση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Μια τέτοια συμμόρφωση θα επιτευχθεί» - λέει το Eurogroup του 2017- «με πρωτογενές πλεόνασμα ίσο ή μεγαλύτερο από το 2% του Εθνικού Ακαθάριστου Προϊόντος μας κατά την περίοδο» - ακούστε το αυτό, κυρίες και κύριοι Βουλευτές - «2023 έως 2060», δηλαδή σχεδόν σαράντα χρόνια ή παραπάνω από σαράντα χρόνια. Ο ΣΥΡΙΖΑ, βέβαια, πρέπει να πούμε για την ιστορία ότι δεν άρχισε αυτό το γαϊτανάκι. Το συνέχισε, αντιθέτως, από εκεί που το είχαν αφήσει οι προηγούμενοι, δηλαδή εσείς, οι μνημονιακοί κυβερνήτες, από το περιβόητο «e - mail Χαρδούβελη», το οποίο να θυμίσω ότι δεν είχε δεχθεί σε καμμία περίπτωση κανένα Eurogroup και καμμία Κομισιόν. Έλεγαν «Τι είναι αυτά; Είστε τρελοί, που θέλετε τόσο ευνοϊκούς όρους;». Αυτοί οι πολύ ευνοϊκοί όροι που εισηγούσασταν τότε, ως κυβέρνηση, ήθελαν πρωτογενή πλεονάσματα της τάξεως του 4,5%, θυμίζω, μέχρι το 2060. Όχι, συγγνώμη, αυτό είναι λάθος! Ο ΣΥΡΙΖΑ τα έριξε στο 3,5% και τα διατήρησε για σαράντα χρόνια. Εδώ, λοιπόν, εσείς οι δύο μνημονιακοί, δήθεν, μονομάχοι προσποιείστε, κατά τη γνώμη μας, ότι μαλώνετε για το πόσο καλύτερα διαπραγματεύτηκε ο καθένας σας τους όρους της χρεοδουλοπαροικίας μας. Εμείς πάλι, στο ΜέΡΑ25, δεχόμαστε πυρά, δεχόμαστε την κατηγορία - και αυτό είναι παράξενο - και από τις δύο πλευρές ότι τάχα έχουμε πάθει ψύχωση με το χρέος και τα πρωτογενή πλεονάσματα που μας έχουν επιβάλει οι δανειστές ως μέθοδο αποπληρωμής του χρέους. Να θυμίσω, βεβαίως, στον ελληνικό λαό ότι είναι μια μέθοδος που δεν έχει σταματήσει - θα μας κυνηγάει μέχρι να πεθάνουμε, απλώς έχει μπει προσωρινά στον πάγο λόγω πανδημίας. Δεν έχουμε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στο ΜέΡΑ25 απολύτως καμμία ψύχωση. Απλώς γνωρίζαμε πού οδηγούν τέτοια τερατώδη πρωτογενή πλεονάσματα για σαράντα χρόνια. Από την αρχή φωνάζουμε πως η μέθοδος αυτή είναι κοινωνικά καταστροφική, πως μετατρέπει τη χώρα μας σε χρεοδουλοπαροικία. Από την αρχή τονίσαμε πως με αυτές τις πολιτικές, που τις ξέρει πολύ καλά στο πετσί του πια ο ελληνικός λαός, της ακρότατης λιτότητας για να συγκεντρωθεί πάση θυσία αυτή η θυσία του ιδιωτικού τομέα μας προς ένα μη βιώσιμο χρέος. Από την αρχή δηλώναμε σε όλους εσάς ότι με αυτόν τον τρόπο η οικονομία μας καταστρέφεται, η ύφεση μονιμοποιείται και ανακυκλώνεται, οι νέοι μας μεταναστεύουν, το δημόσιο σύστημα υγείας, παιδείας και πρόνοιας καταρρέει. Σημειώναμε από τότε πως εξ ορισμού κάθε πλεόνασμα του δημόσιου τομέα μας σημαίνει αυτομάτως έλλειμμα του ιδιωτικού, σημαίνει φτώχεια στον κόσμο μας. Το ύψος του πρωτογενούς πλεονάσματος για το 2018 ανήλθε τελικά - ο του θαύματος! - στο 4,4% του ΑΕΠ, δηλαδή 8 δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό πολύ παραπάνω από το 3,5% του ΑΕΠ, που ήταν η δέσμευση των μνημονίων του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Δημοκρατίας. Από αυτό το ποσό κατευθύνθηκε στην πληρωμή του μη βιώσιμου και δημόσιου χρέους μας, δηλαδή κάηκε κυριολεκτικά, πετάχτηκε στα σκουπίδια, δεν ανακυκλώθηκε καν ένα υποκλάσμα από αυτό στην ελληνική οικονομία μας, το 3,5%. Πήγε, λοιπόν, κατευθείαν για να εξυπηρετήσει το χρέος μας, το χρέος μας που δεν έχει πάτο, που δεν τελειώνει ποτέ. Το υπόλοιπο 0,9% που πέτυχε η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μοιράστηκε στο γνωστό τοις πάσι λεγόμενο «κοινωνικό μέρισμα». Εδώ θα πρέπει, για την ιστορία, να ξεκαθαρίσουμε μια απάτη που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, οι πρώην σύντροφοί μας, προς όλους τους πολίτες, γιατί με τον άγριο τρόπο που τις υπερφορολόγησε το συγκεκριμένο έτος, τελικά της απέσπασε το 4,4% της συνολικής παραγωγής, επιστρέφοντας όμως στην κοινωνία μόνο ένα κλάσμα από αυτό το υπερπλεόνασμα. Συγκεκριμένα, ενώ το υπερπλεόνασμα του 2018 ήταν 0,9%, το παραπάνω δηλαδή από ό,τι μας ζητούσαν οι θεσμοί και η τρόικα - ήτοι σήμαινε αυτό το 0,9% 1,65 δισεκατομμύριο, για να το καταλαβαίνει ο κόσμος - ο ΣΥΡΙΖΑ μοίρασε ως κοινωνικό μέρισμα μόνο τα 800 εκατομμύρια, δηλαδή κάτω από το μισό. Τα υπόλοιπα φυλάχτηκαν, υποτίθεται, για το περιβόητο «μαξιλαράκι». Και αυτό το ονομάσετε εσείς, αγαπητοί φίλοι και πρώην σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ, «κοινωνική αναδιανεμητική πολιτική». Ναι, ήταν πράγματι αναδιανεμητική πολιτική. Όμως, ήταν αναδιανεμητική όχι προς τους πολίτες, αλλά προς τους δανειστές μας. Και ερχόμαστε, φυσικά, στο σήμερα, όπου βρισκόμαστε εν μέσω μιας άγριας πανδημίας, που σκοτώνει πια σαράντα ανθρώπους τη μέρα στη χώρα μας, όπου η Κυβέρνηση επέβαλε μια δεύτερη καραντίνα με ποια αιτιολογία; Ότι τα όρια του συστήματος υγείας δεν θα αντέξουν. Ας αναλογιστούμε, λοιπόν, πως μόνο ένα έτος μνημονιακής σπατάλης δημοσιονομικά, το 2018, το κράτος υπερφορολόγησε τους πολίτες και αφαίμαξε 8 δισεκατομμύρια, από τα οποία τα 6,5 δισεκατομμύρια τα πρόσφερε ως θυσία στον βωμό που δεν τελειώνει ποτέ, του μη βιώσιμου χρέους μας. Ας αναλογιστούμε, λοιπόν, όλοι εδώ μέσα με αυτό το ποσό, αν είχε δαπανηθεί στο δημόσιο σύστημα υγείας, τι θα είχαμε πετύχει, τι θα είχαμε πετύχει στην παιδεία, στην πρόνοια, στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Και προσοχή, μιλάμε μόνο για μια χρονιά! Επομένως, θα καταψηφίσουμε και τον ισολογισμού και τον απολογισμό, όλα θα τα καταψηφίσουμε, κύριε Πρόεδρε, αλλά επιτρέψτε μου να συμπληρώσω μερικά πράγματα, μια και φτάσαμε στην πανδημία. Κατ' αρχάς, αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, τι ακριβώς γίνεται με την καραντίνα; Κατέβηκα από το Νέο Ηράκλειο σήμερα. Η Λεωφόρος Κηφισίας ήταν ακίνητη, όπως προ καραντίνας. Υπήρχαν, δηλαδή, εκατοντάδες μέτρα ακινητοποιημένων αυτοκινήτων. Ξέρετε γιατί συμβαίνει αυτό; Δεν έχουν τρελαθεί οι πολίτες, ούτε είναι αντικοινωνικοί, ούτε θέλουν να αυτοκτονήσουν. Συμβαίνει γιατί τα αφεντικά τους δεν τους βάζουν να δουλέψουν με τηλεργασία και δεν είχαν φροντίσει να είναι εφικτό αυτό για τη συντριπτική πλειοψηφία των αφεντικών τους. Κύριε Πρόεδρε, τον περασμένο Φεβρουάριο ως ΜέΡΑ25 στηρίξαμε όλα τα μέτρα της Κυβέρνησης για την προστασία των πολιτών. Παράλληλα, όμως, την προειδοποιήσαμε να χρησιμοποιήσει εκείνο το δίμηνο, ώστε να προετοιμαστεί για την ανεπιστρεπτί έξοδο από την πρώτη μας καραντίνα μέσω τριών βασικών μέτρων, που από τότε της υποδείξαμε. Σας υποδείξαμε, αγαπητοί συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, πρώτον την άμεση καθιέρωση δημόσιου συστήματος μαζικών τεστ με σκοπό τον έλεγχο όλων των Ελλήνων, τον δωρεάν έλεγχο όλου του πληθυσμού μας, όπως για παράδειγμα έγινε στη Γερμανία, στην Κίνα - για να μην λέτε ότι είναι ανέφικτο - , στη Νότια Κορέα και τώρα γίνεται και στη Σλοβακία. Δεύτερον, σας ζητήσαμε την άμεση, αμεσότατη - χθες, λέγαμε τότε - πρόσληψη επτά χιλιάδων γιατρών και υγειονομικών, όχι για έναν χρόνο, όχι «αυτοκτονήστε» και μετά «θα σας πετάξουμε σαν στημένες λεμονόκουπες», αλλά για πάντα, μονίμων. Και τρίτον, σας ζητήσαμε την άμεση επίταξη - αν δεν είναι πόλεμος αυτό, πείτε μου εσείς πότε είναι πόλεμος - , όπως είχατε δικαίωμα να κάνετε, όλων των ΜΕΘ που χρειάζονται από τις ιδιωτικές δομές, από τις ιδιωτικές κλινικές και την ενσωμάτωσή τους στο ΕΣΥ, βεβαίως χωρίς να καταβάλλετε σκανδαλώδεις αποζημιώσεις στους κλινικάρχες. Αποτύχαμε παταγωδώς και στα τρία ή μάλλον, συγγνώμη, δεν αποτύχατε. Δεν αποτύχατε, γιατί αποφασίσατε να μην τα επιχειρήσετε και τα τρία. Άλλες προτεραιότητες είχατε. Ξέρετε καλά τι εννοώ: καναλάρχες, παρασιτικούς ολιγάρχες, κλινικάρχες.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Θα τελειώσω αμέσως, κύριε Πρόεδρε. Κατόπιν τούτων, κύριε Πρόεδρε, και τελειώνω με αυτή μου τη φράση, αποσύρουμε εφεξής κάθε στήριξή μας στην κυβερνητική διαχείριση αυτής της πανδημίας. Η Κυβέρνησή σας, κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, να ξέρετε ότι δρα πλέον εναντίον της δημόσιας υγείας και όχι υπέρ αυτής. Η Κυβέρνησή σας είναι πλέον συνεργός στην υπονόμευση της δημόσιας υγείας μας και όχι - σε καμμία περίπτωση - εγγυητής της προστασίας της. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ σας ευχαριστώ. Τον λόγο τώρα έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος. Αμέσως μετά θα δώσουμε τον λόγο σε δύο ομιλητές, στον κ. Χαράλαμπο Παπαδημητρίου και στον κ. Ιωάννη Γκιόλα, και στη συνέχεια στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του Κομμουνιστικού Κόμματος, τον κ. Καραθανασόπουλο. Κύριε Τσακαλώτο, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ και για τη διευκρίνιση, ότι ήρθα στη σωστή Ολομέλεια σήμερα. Ήταν και αυτό μια ανακούφιση ότι δεν πήγα στη λάθος αίθουσα. Θέλω, κύριε Σκυλακάκη, κύριε Υπουργέ, να επιβεβαιώσετε ότι σήμερα ο κ. Σταϊκούρας αλλάζει τις προβλέψεις και τώρα το base line, το σενάριο βάσης είναι για 10% ύφεση και 5% ανάπτυξη το 2021. Και θέλω να ακούσετε την κριτική που σας έκανα όλους τους προηγούμενους μήνες, ότι δεν ήταν σωστή η πρακτική σας που λέγατε το σενάριο βάσης και είχατε ένα άλλο σενάριο λίγο χειρότερο. Έπρεπε να έχετε ένα σενάριο βάσης που ήταν λίγο πιο απαισιόδοξο, για να μην αναγκάζεστε να αλλάζετε συνεχώς και να έχετε ένα λίγο πιο αισιόδοξο και ένα άλλο πιο απαισιόδοξο. Αυτό θα ήταν μια σωστή πρακτική. Πριν πάω στην ομιλία σας στην επιτροπή, νομίζω ότι απάντησε πολύ καλά στον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας η κ. Παπανάτσιου όσον αφορά τα έξοδα. Σε μια ομιλία οκτώ λεπτών ενάντια σε ό,τι λέει ο κ. Τσίπρας με έναν τρόπο επίθεσης, που πραγματικά θα έπρεπε να είναι ξεπερασμένος, επανέλαβε αυτά που έλεγε ο κ. Μητσοτάκης το 2019 για σπατάλες του κράτους. Μου κάνει φοβερή εντύπωση ότι το λέτε πάλι αυτό. Δηλαδή, ποιες ήταν οι σπατάλες; Σας απάντησε πολύ συγκεκριμένα η κ. Παπανάτσιου. Θα ήθελα και τη γνώμη του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου. Ήταν σπατάλες τα φαγητά για τα παιδιά στο σχολείο; Ήταν σπατάλες η επιδότηση ενοικίου σε μια χώρα που ποτέ δεν είχε στεγαστική πολιτική; Ήταν σπατάλες το ΚΕΑΟ; Και σας είπε ένα σωρό άλλα παραδείγματα. Μάλιστα, σας είπε ότι η ηλεκτρονική μορφή χάλασε, έσπασε το δικό σας πελατειακό σύστημα, που μέχρι την κρίση του 2009 με μεγάλη αγάπη το φροντίζατε μαζί με το ΠΑΣΟΚ. Κύριε Σκυλακάκη, είπατε στην ομιλία σας για την αναθεώρηση του ΑΕΠ. Αυτό δημιουργεί προβλήματα γιατί θα πρέπει να αναθεωρήσουμε και το πόσο είναι το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ και τα λοιπά. Είπατε ότι το βασικό μάθημα που παίρνουμε από αυτό είναι ότι πρέπει να ξαναδούμε την υπερφορολόγηση στη χώρα μας ως κύριο συμπέρασμα αυτού του πράγματος. Το πρώτο είναι ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και τώρα εμείς, λέμε ότι η υπερφορολόγηση είναι ένα πράγμα, αλλά η διανομή της φορολογίας, ποιος πληρώνει, είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα στην Ελλάδα. Κι αυτό θα έπρεπε να ήταν η δική σας έμφαση. Αλλά μου κάνει εντύπωση ότι παρ' όλον τον COVID -19 και πόσο σημαντικό είναι το δημόσιο σύστημα υγείας πραγματικά δεν μπορείτε να αντιμετωπίσετε αυτή την κρίση. Το ένστικτό σας είναι, μικρότερο κράτος, λιγότερους φόρους κι ας μην έχουμε σύστημα υγείας, ας μην έχουμε καλά σχολεία, ας έχουμε μεγάλες τάξεις, ας έχουμε πρόβλημα στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Είχαμε τον κ. Πέτσα που έλεγε μόλις τον Σεπτέμβρη «τι τις χρειαζόμαστε τις θέσεις ΜΕΘ». Έχετε καταλάβει ότι όλος ο κόσμος αυτή τη στιγμή μιλάει για στήριξη δομών του κράτους και στο επίπεδο που σας ενδιαφέρει με το άλλο σας καπέλο; Όχι για τον προϋπολογισμό, αλλά και το Ταμείο Ανάκαμψης; Όλος ο κόσμος λέει ότι χρειάζονται δαπάνες. Είστε στην ευχάριστη θέση, οι πιο πολλοί οικονομολόγοι και πολιτικοί ακόμα και από το δικό σας χώρο, να λένε ότι τα επόμενα χρόνια θα έχουμε μεγάλο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ. Συγχρόνως, όμως, ακριβώς επειδή είμαστε ακόμα σε περίοδο χαμηλών επιτοκίων, άρα θα έχουμε ανάπτυξη μεγαλύτερη από το επιτόκιο, θα μπορούμε να έχουμε και ελλείμματα για κάποια χρόνια για να μπορούμε να διορθώσουμε τις οικονομίες μας και στον δημόσιο τομέα, αλλά και στην ανάπτυξη. Έχουμε, δηλαδή, ένα παράθυρο ευκαιρίας το οποίο μας λέει: Λόγω αυτής της σχέσης επιτοκίου και ανάπτυξης, δεν θα είναι η δημοσιονομική αναπροσαρμογή άμεση. Δεν χρειάζεται να γίνεται άμεσα. Θα έχετε δει πάρα πολλά τέτοια άρθρα από οικονομολόγους και της συντηρητικής άποψης. Άρα έχετε μια ευκαιρία που δεν θα τη χρησιμοποιήσετε, γιατί πραγματικά δεν πιστεύετε στον δημόσιο τομέα. Και για την πανδημία δεν πιστεύετε στο δημόσιο τομέα. Και για την υγεία δεν πιστεύετε στο δημόσιο τομέα και το έχετε αποδείξει και κάθε φορά τα λόγια σας σας προδίδουν. Φτάνω στο τελευταίο μου σημείο. Τα λόγια σας προδίδουν. Δεν είναι λίγο άχαρο άλλα να γράφετε στα κείμενά σας και άλλα να λέτε; Αναφέρομαι στην ομιλία σας για την αξιοπιστία και πώς θα μας δανείζουν με χαμηλά επιτόκια και πόσο αξιόπιστοι είμαστε και πώς χτίζουμε αυτή την αξιοπιστία και πως θα μπούμε στο QR. Δεν λένε αυτά, όμως, τα κείμενά σας. Τα κείμενά σας, αν αρχίσουμε από τον προϋπολογισμό του 2019, αναγνωρίζουν αυτό που θα έπρεπε να ήταν η αρχή της δημόσιας συζήτησης. Η αρχή της δημόσιας συζήτησης θα ήταν αυτά που γράφετε στο προσχέδιο του προϋπολογισμού του 2019, στον προϋπολογισμό του 2019 και στα κείμενα που στέλνετε στους θεσμούς ότι ένας από τους λόγους που δανείζεστε με χαμηλό επιτόκιο είναι ότι έχετε το μαξιλάρι, το οποίο εσείς είπατε ότι ήταν η μεγαλύτερη γκάφα στη Μεταπολίτευση στην οικονομική πολιτική. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ήθελα την ανοχή σας για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, είναι το τελευταίο μου σημείο. Είναι ρυθμισμένο το χρέος για δέκα, δεκαπέντε χρόνια. Ουσιαστικά το χρέος για τα δύο, τρία χρόνια είναι σχεδόν ασφαλισμένο και για δέκα, δεκαπέντε χρόνια οι ροές που χρειάζονται είναι λιγότερες από Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία. Γιατί δεν μπορείτε να το αναγνωρίσετε αυτό και απλώς το γράφετε; Τόσο πολύ η οικονομική σας πολιτική είναι θέμα διαφήμισης και όχι ουσίας; Νομίζω ότι κάνετε λάθος και για τον εαυτό σας, γιατί όταν θα χειροτερέψουν τα πράγματα στην οικονομία και ο κόσμος θα δει τα αποτελέσματα και της οικονομικής σας πολιτικής και την έλλειψη εμπιστοσύνης στο δημόσιο τομέα και την έλλειψη ενεργητικών μέτρων, τότε θα καταλάβει ότι αυτά που λέτε ήταν πάντα με ένα μάτι για τις εφημερίδες που σας αγαπάνε και σας υποστηρίζουν και όχι για να στηρίξετε πραγματικά όχι την οικονομία γενικώς, αλλά τους ανθρώπους αυτούς που χρειάζονται την βοήθειά σας και τους ανθρώπους αυτούς που θα μπορούσαν να συμβάλουν σε μια διαφορετική οικονομία. Πολύ φοβάμαι ότι όλες τις ευκαιρίες που έχετε και του «μαξιλαριού» και των χαμηλών επιτοκίων και του Ταμείου Ανάκαμψης, θα τις εκμεταλλευτείτε για να γυρίσετε σε μια οικονομία που μας έφερε σε αυτή την κρίση και όχι σε μια οικονομία που θα είναι διαφορετική, πιο βιώσιμη και πιο κοινωνικά δίκαιη. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να κάνω μια σύντομη παρέμβαση για δύο, τρία λεπτά.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, δεν θα έκανα την παρέμβαση τώρα, έχω προετοιμάσει κάποια λόγια να πω για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, αλλά με την ευκαιρία όσων είπε ο κ. Τσακαλώτος αξίζει να κάνω μια, δυο παρατηρήσεις. Η πρώτη παρατήρηση αφορά τη χρησιμότητα του «μαξιλαριού» και της ρύθμισης του χρέους. Πράγματι είναι χρήσιμα, αλλά το ερώτημα το οποίο τίθεται είναι: Αρχές του 2019, όταν βγήκε τελευταία φορά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να δανειστεί, είχαμε και «μαξιλάρι» και ρύθμιση του χρέους και το επιτόκιο δανεισμού της ήταν κοντά στο 4%, πριν γίνει η πανδημία, γιατί μετά μπορεί να πει κανείς ότι ήρθε το QE και θα το συζητήσουμε, το επιτόκιο έπεσε στο 1%. Τι μεσολάβησε; Δεν έχετε προβληματιστεί καθόλου για το τι μεσολάβησε; Μεσολάβησε μια αλλαγή οικονομικής πολιτικής. Ούτε το «μαξιλάρι», ούτε η ρύθμιση του χρέους μπορεί να είναι αποτελεσματική σε σχέση με τις αγορές εάν η πολιτική είναι αυτή που ακολουθούσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Και η πολιτική που ακολουθούσε ο ΣΥΡΙΖΑ αποκαλύφθηκε από τη στατιστική υπηρεσία όταν ανακαλύψαμε πριν από μερικές εβδομάδες ότι το τέλος του 2018 είχαμε τελικά ΑΕΠ περίπου το ίδιο, 2 δισεκατομμύρια μόλις διαφορά, ασήμαντο, με αυτόν του 2014. Αυτή είναι η μεγαλύτερη αποτυχία οικονομικής πολιτικής, να υπάρχει μια τετραετία ανέφελη σε όλη την Ευρώπη και εμείς να μείνουμε στα ίδια, στο βάθος εκεί πέρα που βρεθήκαμε μετά από την κρίση των μνημονίων. Τώρα σε σχέση με το σύστημα υγείας, κάθε φορά κρίνετε - και έχετε αυτή την τάση - το τι γίνεται σε ένα σύστημα με βάση το πόσα λεφτά βάζει κανείς. Εμείς βάζουμε επιπλέον λεφτά, αλλά δεν είναι αυτό μόνο που διασφαλίζει ένα αποτελεσματικό σύστημα υγείας. Όταν ήρθαμε και παραλάβαμε, στα νοσοκομεία δεν μετράγανε ούτε καν πόσοι άνθρωποι μπαίνουν και πόσοι άνθρωποι βγαίνουν, εξ ου και δεν ήξεραν πόσοι μετανάστες παίρνουν περίθαλψη από το σύστημα υγείας, το οποίο καθίσαμε και το μετρήσαμε. Δεν υπήρχε και δεν υπάρχει ακόμα ηλεκτρονικός φάκελος ασθενή. Δεν υπάρχουν πρωτόκολλα για να παρακολουθούμε τις ασθένειες. Έχει μεγάλη σημασία σε ένα σύστημα όχι μόνο πόσα χρήματα βάζουμε, αλλά πόσο αποτελεσματικά λειτουργεί αυτό το σύστημα. Και αυτό είναι το πραγματικό κριτήριο. Αν θέλετε την προσωπική μου άποψη, δεν μπορεί να μην υπάρχει δημόσιο σύστημα υγείας σε καμμία χώρα του κόσμου. Είναι κεντρικό θέμα γιατί η αγορά στο θέμα της υγείας αποτυγχάνει για διάφορους λόγους. Το κλειδί δεν είναι πόσα λεφτά ξοδεύεις μόνο. Το κλειδί είναι πώς τα ξοδεύεις. Στην Πολιτική Προστασία, αν έχεις φαξ ως βασικό σύστημα κινητοποίησης, τι σημασία έχει πόσα λεφτά ξοδεύεις και πόσους διορίζεις; Πάλι θα αποτύχεις. Όπως έγινε το 2017 στη Μάνδρα. Πρέπει, λοιπόν, να βελτιώσουμε την πραγματική λειτουργία του κράτους και όχι να κάνουμε σκιαμαχίες για το πόσα λεφτά ξοδεύονται. Ξοδεύονται πάρα πολλά χρήματα στο ελληνικό κράτος. Φέτος θα ξεπεράσουμε λόγω COVID -19 τα 70 δισεκατομμύρια δαπάνες στον κρατικό προϋπολογισμό. Πολλά από αυτά είναι δανεικά και πρέπει με πολύ σύνεση και σωφροσύνη να διαχειριστούμε την επόμενη φάση, για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε αυτή την κρίση.
Και τώρα μπαίνουμε στον κατάλογο των ομιλητών. Ο κ. Χαράλαμπος Παπαδημητρίου από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο για πέντε λεπτά. Σας ακούμε, κύριε Παπαδημητρίου.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ελπίζω να ακούγομαι καλά γιατί υπάρχουν κάποιες μικρές διακοπές. Θέλω να δώσω μία απάντηση, μάλλον δύο στον αγαπητό κ. Τσακαλώτο. Το ποιος πληρώνει το μεγαλύτερο μερίδιο είναι αυτονόητο, για ένα πρώην Υπουργό των Οικονομικών. Το πληρώνει η μεσαία και ανώτερη τάξη, σίγουρα όχι η super rich, για να χρησιμοποιήσω κάτι κατανοητό ευρύτερα. Το ποιος πιστεύει στον δημόσιο τομέα, κύριε πρώην Υπουργέ, είναι εξαιρετικά σαφές. Εξαρτάται βέβαια με το τι εννοούμε όταν λέμε δημόσιο. Το πραγματικό δημόσιο ή εννοούμε μόνο το κρατικό και τελικά το κομματικό. Παραλάβατε, κύριοι της Μείζονος Αντιπολιτεύσεως, το εθνικό προϊόν στα 177 δισεκατομμύρια σε τρέχουσες τιμές, αυτές δηλαδή που αντιλαμβάνεται ο πολίτης και η επιχείρηση, αλλά και μέσω των οποίων εισπράττει φόρους το κράτος. Στα τέλη του έτους για το οποίο εξετάζουμε τον απολογισμό και τον ισολογισμό, παραδώσατε το εθνικό εισόδημα ή κοινώς ΑΕΠ στα 179 δισεκατομμύρια. Προσθέσατε 2 δισεκατομμύρια. Σας πήρε τέσσερα χρόνια για αύξηση μόλις 1,3%. Και ισχυρίζεστε ότι αποτελεί υψηλό ρυθμό ανάπτυξης, κάτι το οποίο χρησιμοποιείτε πολύ συχνά στην καθημερινή προπαγάνδα σας. Δεν έκρυψα ποτέ την έκπληξή μου για το πόσο καλοί μαθητές υπήρξατε το 2018 σε μία κεντρική και ουσιαστική υπόσχεση που είχατε δώσει στους ελεγκτές και τους δανειστές μας. Να μαζέψετε πολλούς, πάρα πολλούς φόρους. Πράγματι μαζέψατε 48 δισεκατομμύρια και 852 εκατομμύρια, σχεδόν 50 δισεκατομμύρια σε φορολογικά έσοδα. Δεν τα λες και λίγα. Μιλάμε για την καλύτερη επίδοση στη δεκαετή περίοδο των μνημονίων και πριν από αυτά. Πρέπει να πάμε στο 2009 για να βρούμε το ίδιο επίπεδο φόρων, με μία πολύ σπουδαία διαφορά. Το 2009 το τρέχον εθνικό εισόδημα ήταν 237,5 δισεκατομμύρια, μεγαλύτερο δηλαδή κατά 58 ολόκληρα δισεκατομμύρια. Φορολογήσετε με μανία τη μεσαία τάξη και ταυτόχρονα κρατήσατε το υπερβολικό βάρος πάνω στη μισθωτή εργασία μέσω των εισφορών για σύνταξη και υγεία. Θέλατε όμως τόσο πολύ να δείξετε στους δανειστές μας ότι είστε ικανοί να φορολογείτε βαριά τους ατίθασους Έλληνες κι αυτό από πολιτική υστεροβουλία, κατά τη γνώμη μου. Ελπίζατε - και είναι αλήθεια ότι ως προς αυτό, εντός εισαγωγικών «δικαιωθήκατε» - ότι οι θεσμοί θα σας επιτρέψουν να μοιράσετε πολύ χρήμα λίγο πριν τις εκλογές, τις οποίες σχεδιάζατε και πράγματι προκαλέσατε ξαφνικά. Γι' αυτό, το 2018 που εξετάζουμε, υπήρξε έτος κρίσιμο στην κυβερνητική σας καριέρα. Επειδή, όμως, τα γεγονότα είναι «ξεροκέφαλα», προσέξτε τι συνέβη το 2019. Το επιχειρηματικό κλίμα βελτιώθηκε, η όρεξη για δουλειά επανήλθε και νέο χρήμα άρχισε να ρέει στην οικονομία. Τι άλλαξε; Αυτό που πάντοτε στην οικονομία έχει τον τελευταίο λόγο: εμπιστοσύνη και προοπτική. Η αγορά που βεβαίως αποτελείται από πολλές μικρότερες αγορές, ανακτούσε με σταθερά βήματα την αισιοδοξία που είχατε φροντίσει να καταστρέψετε το 2015. Όσο πιο κοντά στην πλειοψηφία έφερνε ο Μητσοτάκης τη Νέα Δημοκρατία τόσο καλύτερα για την οικονομική συγκυρία. Αυτή είναι η αλήθεια, σας αρέσει ή όχι. Τελικά, το 2019 ήταν ένα καλύτερο έτος. Το τρέχον εισόδημα της χώρας αυξήθηκε κατά περίπου 4 δισεκατομμύρια ή 2,1%, με τους φόρους να μειώνονται σε ιστορικό ρεκόρ. Οι εξαγωγές ενισχύθηκαν, νέα επιχειρηματικά σχέδια ξεκίνησαν και η ανεργία περιορίστηκε. Μπορούμε, λοιπόν, να συγκρίνουμε τις δύο αυτές περιόδους και να δούμε τι σημαίνει καταστροφική έναντι μιας δημιουργικής διακυβέρνησης. Το ίδιο έκαναν και οι αγορές κεφαλαίου, οι οποίες είναι πολύ πιο αυστηρές απ' όλους εμάς. Το αποδεικνύουν οι αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων, στοιχείο που αποτελεί ένα από τα καλύτερα σημάδια στον ορίζοντα μιας εθνικής οικονομίας, αφού τελικά προσδιορίζει το κόστος του χρήματος για μια εθνική οικονομία. Ένα πενταετές ελληνικό ομόλογο απέδιδε 3,1% τον Ιανουάριο 2018 και 3,28% τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Καμμία πρόοδος, παρά την ιστορική ρύθμιση του δημόσιου χρέους που είχε ξεκινήσει το 2014 και ολοκληρώθηκε το καλοκαίρι του εξεταζόμενου σήμερα έτους. Το ΑΕΠ του 2019 το ίδιο αυτό επιτόκιο έχει μειωθεί σε 2,17%. Μεταξύ, όμως, Ιουλίου 2019 και Φεβρουαρίου 2020 σημειώνεται ταχύτατη μείωση, μέχρι το 0,36%. Ξεσπάει η πανδημία και αμέσως πάει στο 1,54%, ανεβαίνει, δηλαδή, δεν μένει, όμως, εκεί. Μόλις οι αγορές εκτίμησαν τις πολιτικές των κυβερνήσεων για τον έλεγχο των επιπτώσεων της επιδημίας, αλλά και την αντίδραση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, καθώς και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ανέστρεψαν την άνοδο αυτή. Ο Οκτώβριος που μόλις μας πέρασε έκλεισε στο 0,23% και δεν σταμάτησε εκεί. Με τον οίκο αξιολόγησης «MOODY'S» να αναβαθμίζει το αξιόχρεο του κράτους μας μόλις πριν από λίγες μέρες, οι αγορές εκτιμούν ότι η Ελλάδα μπορεί να δανειστεί και να πληρώσει μετά από πέντε χρόνια μόλις 0,089%. Γιατί πάμε καλύτερα τώρα λοιπόν; Γιατί η μανιακή υπερφορολόγηση του 2018, που, βεβαίως, δημιούργησε σούπερ υπερπλεονάσματα; Γιατί λοιπόν συνέβησαν αυτά; Γιατί χρειάστηκαν τα πολύ καλά λόγια των Ευρωπαίων ελεγκτών, που, όμως, δεν συγκίνησαν τις αγορές; Γιατί, λοιπόν, τα διαθέσιμα από την υπερφορολόγηση και το πρόσθετο τελευταίο μνημονιακό δάνειο, το περίφημο «μαξιλάρι» που δεν έπρεπε να το αγγίξει κανείς, όπως απειλητικά μάς προειδοποιούσε ο κ. Τσίπρας, δεν έριχνε τότε - δηλαδή το 2018- το κόστος δανεισμού; Τι αξία είχε τελικά η υποχρεωτική δημιουργία διαθεσίμων και ταμειακών ισοδυνάμων όπως φαίνεται στο κυκλοφορούν ενεργητικό του ισολογισμού που εξετάζουμε για το 2018, που ανήλθε σε 27,6 δισεκατομμύρια έναντι μόλις 1,7 δισεκατομμυρίου για το οικονομικό έτος 2017; Η απάντηση βρίσκεται σε μια πολύ απλή αρχή χρηστής οικονομικής διαχείρισης. Δεν αρκεί οι πολιτικές σου να ικανοποιούν εκείνους που σε δανείζουν ούτε να εξυπηρετούν τον λαϊκισμό που πιστεύεις ότι σου φέρνεις ψήφους. Χρειάζεται οι πολιτικές σου να φέρνουν αποτέλεσμα στην παραγωγή, όπως το κάνει η μείωση φόρων να πείθουν τις αγορές για τις αρχές που σέβεσαι και ακολουθείς, να δημιουργούν τις προϋποθέσεις για μακροπρόθεσμη βελτίωση των βασικών δεδομένων της οικονομίας. Αυτό συμβαίνει σήμερα εν μέσω μιας ιστορικών διαστάσεων υγειονομικής, κοινωνικής και οικονομικής κρίσης και γι' αυτό η αξιοπιστία της χώρας βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Ο κ. Παπαδημητρίου και όλοι οι ομιλητές παρακαλώ να καταθέσουν τις ομιλίες τους, γιατί υπήρχαν μερικά χάσματα, αν και όχι ουσιώδη. Για να συμπληρωθούν για τα Πρακτικά της Βουλής οι ομιλίες τους, επειδή δεν ακούστηκαν καλά σε μερικά σημεία, κάνω παράκληση να καταθέσετε τις ομιλίες σας. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Ιωάννης Γκιόλιας από τον ΣΥΡΙΖΑ και αμέσως μετά θα μιλήσει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης κ. Χήτας. Κύριε Γκιόλα, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Οφείλω να δώσω πρώτα μια μικρή απάντηση στον προλαλήσαντα συνάδελφο, όπως και τον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας, για την αναβάθμιση από τον οίκο «MOODY'S», η οποία πράγματι ήταν αυτή που ακούστηκε. Ωστόσο, το αξιόχρεο της χώρας συνεχίζει να βρίσκεται τρεις βαθμίδες χαμηλότερα από την τελευταία από τις χαρακτηριζόμενες επενδυτικές βαθμίδες. Πηγή το Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το οποίο νομίζω έχετε όλοι συμβουλευτεί. Επίσης, μια μικρή απάντηση στον εισηγητή για το πλούσιο λεξιλόγιο επιθετικών προσδιορισμών κυρίως και περιφρονητικών έως καταφρονητικών για τον κ. Τσίπρα και την κυβέρνησή μας. Ο «αναξιόπιστος», ο «αφερέγγυος», ο «έτσι», ο «αλλιώς» κ. Τσίπρας και η κυβέρνηση ήταν αυτοί που δημιούργησαν το cash buffer, το αποθεματικό των 37 δισεκατομμυρίων ευρώ, κύριοι συνάδελφοι, με το οποίο η χώρα έχει καταφέρει να επιβιώσει στη δύσκολη αυτή συγκυρία. Θα προχωρήσω τώρα στην αναφορά μου σε επιμέρους στοιχεία του απολογισμού και του ισολογισμού του εξεταζόμενου οικονομικού έτους του 2018. Το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν, όπως διορθώθηκε και από τους προλαλήσαντες, όντως ανήλθε στο ποσό - έτσι τουλάχιστον είναι ο φερόμενος υπολογισμός από την ΕΛΣΤΑΤ - των 180,218 δισεκατομμυρίων. Σε αυτό μας διόρθωσε ο κ. Σκυλακάκης κατά τη συζήτηση στις επιτροπές. Ανατρέχοντας, όμως, στα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, πράγματι, που δημοσιοποιήθηκαν στις 16 Οκτωβρίου, το εισόδημα, το ΑΕΠ του 2018 υπολογίζεται, κατ' εκτίμηση, στο ποσό που αναφέρθηκε. Όμως, ο κ. Σκυλακάκης είπε τη μισή αλήθεια. Είπε ότι το εισόδημα του ΑΕΠ του 2017 ήταν 177,152 δισεκατομμύρια. Αυτό είναι οριστικό. Συνεπώς και πάλι το 2018 είχαμε υπέρβαση κατά 2,575 δισεκατομμύρια ευρώ έναντι του προηγούμενου έτους. Εν συνεχεία, αξίζει να σημειωθεί ότι ικανοποιητικές υπήρξαν οι πληρωμές του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων του έτους εκείνου. Ο προϋπολογισμός ήταν 6,750 δισεκατομμύρια και η εκτέλεση 6,237 δισεκατομμύρια. Όμως, η εκτέλεση του συνολικού προγράμματος πληρωμών για χρηματοδότηση έργων από εθνικούς πόρους υπήρξε σαφέστατα αυξημένη σε ποσοστό 163%, αφού από 1 δισεκατομμύριο προϋπολογισθέν, το κονδύλι το σχετικό εκτινάχθηκε σε 2,66 δισεκατομμύρια. Σαφώς ενισχυμένο υπήρξε και το προϋπολογισθέν ποσό που αφορά σε κοινωνικές ενισχύσεις, από 1,688 δισεκατομμύριο αυξήθηκε σε 2,21 δισεκατομμύρια. Αυτή η υπέρβαση δεν είναι τυχαίο ότι δαπανήθηκε σε εισοδηματικές ενισχύσεις και σε λοιπά μέτρα κοινωνικής προστασίας, που επιλέχθηκαν από την κυβέρνησή μας ως μέτρο ανακούφισης των φτωχών και μικρομεσαίων λαϊκών στρωμάτων. Να σημειωθεί μάλιστα ότι για τρίτη τότε συνεχόμενη χρονιά διετέθη η δαπάνη των 768 εκατομμυρίων για τη χορήγηση του ελάχιστου κοινωνικού μερίσματος που δεν είχε προϋπολογιστεί σχετικά, αλλά υιοθετήθηκε και καθιερώθηκε ως απόλυτο και αναγκαίο μέτρο για την περιστολή της ανθρωπιστικής κρίσης. Θα πρέπει ωσαύτως να τονιστεί η εξόφληση απλήρωτων υποχρεώσεων του κράτους που ανήλθε σε 1,3 δισεκατομμύριο και αφορούσαν κυρίως σε επιχορήγηση οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης, προκειμένου να καλυφθούν οφειλές και εκκρεμείς αιτήσεις συνταξιοδοτήσεων που ανήλθαν σε 1 δισεκατομμύριο. Έτσι, μειώθηκαν εν τέλει και ο χρόνος απόδοσης και ο αριθμός των εκκρεμών συνταξιοδοτικών παροχών, για να εκτιναχθεί βέβαια επί των ημερών σας και πάλι ο αριθμός τους και οι εκκρεμείς συντάξεις να υπερβαίνουν τις τριακόσιες χιλιάδες. Με την ευκαιρία, για το θέμα τη εξομάλυνσης και του τρόπου αναδιάρθρωσης του χρέους, οφείλω να καταθέσω πάλι ότι επί του έτους 2018 επήλθε πλήρης κατάργηση του περιθωρίου επιτοκίου δανείου για την επαναγορά του χρέους του έτους 2012, η δυνατότητα χρήσης από το έτος 2017 των κερδών από τα ελληνικά ομόλογα ANFAs και SMPs, σαφώς, η περαιτέρω εξομάλυνση των λήξεων δανείων του AFSF και τέλος, η αναβολή πληρωμής τόκων κατά δέκα επιπλέον έτη. Οι πιο πάνω όροι συνέτειναν στην ελάφρυνση και διευθέτηση του δημοσίου χρέους εις τρόπον ώστε να καταστεί κατά το δυνατόν βιώσιμο, αφού μπορεί πλέον να εξυπηρετείται σε βάθος χρόνου, χωρίς υπερβολικές δόσεις. Υπό τους γνωστούς δυσμενείς όρους της κρίσης, παραδώσαμε, κύριοι συνάδελφοι, ένα χρέος διαχειρίσιμο, την οικονομία σε ανάκαμψη επί εννέα συνεχή τρίμηνα και με σχετικά υψηλό ποσοστό ανάπτυξης -1,6% είπε ο κύριος Υπουργός, 1,8% φαντάζομαι πως είναι το οριστικό - που υπολειπόταν εν σχέσει με το αντίστοιχο ποσοστό των χωρών της Ευρωζώνης. Όμως, επ' αυτού επιτρέψτε μου να κάνω την εξής τελευταία παρατήρηση για την απλουστευτική και απρόσφορη σύγκριση, που συνήθως συμπεριλαμβάνεται στον δημόσιο λόγο και την επιχειρηματολογία σας. Η Ελλάδα από το 2010 βίωνε μια τρομακτική οικονομική ύφεση και κρίση, επί εννέα χρόνια συνεχώς δανειζόμενη και διαρκώς πειθαναγκαζόμενη να καλύπτει πλεονάσματα, εν αντιθέσει προς την κανονικότητα που διήγαγαν, τουλάχιστον στην οικονομική τους ζωή, οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Από αυτή την απρόσφορη και ασύμβατη σύγκριση που εσείς επιχειρείτε διαρκώς συσκοτίζοντας τα πράγματα και την αλήθεια, κερδισμένοι βγαίνουν ο λαϊκισμός και η δημαγωγία που σας διακατέχει, αλλά χαμένη η λογική, η σοβαρότητα και η αξιοπιστία των επιχειρημάτων σας και της πολιτικής σας και των επιλογών σας. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε Γκιόλα. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης κ. Κωνσταντίνος Χήτας.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ. Κύριε Σκυλακάκη, πριν από λίγη ώρα ο κ. Σταϊκούρας έκανε μια δήλωση ότι η ύφεση θα φτάσει το 10% - χαιρετίσματα πείτε του - και ότι η ανάπτυξη το 2021 θα φτάσει στο 5%. Υπάρχει και στα Πρακτικά της Βουλής πριν από ενάμιση μήνα ότι η Ελληνική Λύση σε όλες τις Επιτροπές των Οικονομικών έκανε λόγο διά στόματος κ. Βιλιάρδου για 10% ύφεση και ο κ. Σταϊκούρας μας έλεγε ότι θα εκτεθούμε. Δήλωση του Υπουργού Οικονομικών πριν λίγη ώρα: 10% ύφεση και 5% η ανάπτυξη για το 2021! Θα μου πεις, «Μα, είναι αυτός λόγος για να πανηγυρίζεις; Μακάρι να μην υπήρχε ύφεση, να μην υπήρχε κορωνοϊός». Αφήστε το αυτό. Όταν, όμως, προσεγγίζεις τα πράγματα με μια λογική, πρέπει να λες αλήθειες στον κόσμο. Ήρθε στα λόγια μας. Επίσης, κύριε Σκυλακάκη, όσον αφορά αυτό το 40% με τα ενοίκια που κόβετε, με ξένα κόλλυβα κάνετε κηδεία. Κόψτε. Εμείς δεν είπαμε να μην κόψετε από τον κόσμο, από τον κοσμάκη που νοικιάζει ένα γυμναστήριο, μία επιχείρηση, ένα εστιατόριο και είναι άδειο, δεν δουλεύει, γιατί του το κλείσατε εσείς. Όμως, τώρα βάζετε νταβατζιλίκι να πληρώσει, να ζημιωθεί δηλαδή, αυτός που νοικιάζει το κτήριο. Αυτά ούτε στη Βόρεια Κορέα δεν γίνονται. Αφού έχετε τέτοιο κοινωνικό πρόσωπο και κοινωνική πολιτική, πληρώστε εσείς, το κράτος. Έτσι κάνει η Ιταλία. Και η Ιταλία κόβει τα ενοίκια, κύριε συνάδελφε, αλλά τα πληρώνει το κράτος. Δεν κάνει με ξένα κόλλυβα κηδεία. Δεν κάνει κοινωνική πολιτική με τα λεφτά του ιδιώτη. Για να καταλάβουμε τι ακριβώς γίνεται. Πάμε παρακάτω τώρα, κύριε Υπουργέ και κύριοι συνάδελφοι. Μιας και μιλάμε για τον κορωνοϊό, ξέρετε γιατί, κύριε Κοινοβουλευτικέ της Νέας Δημοκρατίας, δεν έχετε τόσο μεγάλη επιτυχία αυτή τη φορά, όπως την πρώτη φορά; Διότι ούτε ο θεός αλλά ούτε ο κόσμος θέλει το άδικο. Δεν το θέλει κανένας το άδικο. Και όσο υπάρχουν ανισότητες, ο κόσμος τρελαίνεται, γυαλίζει το μάτι του, κύριε Κοινοβουλευτικέ της Νέας Δημοκρατίας. Δεν πείθετε τον κόσμο ότι κρατάτε ίσες αποστάσεις για να σας ακολουθήσει και να είναι συνεπής σε αυτά τα οποία του προστάζετε εσείς και η επιστημονική κοινότητα να κάνει. Και έχουμε πει πολλές φορές ότι εφαρμόζετε έναν άνευ προηγουμένου ρατσισμό έναντι των Ελλήνων φορολογουμένων. Δεν έχει ξαναγίνει πουθενά αυτό. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και της Κυβέρνησης, μέσα στα μέτρα που παίρνετε - δεν θα εξετάσουμε τώρα αν είναι καλά ή κακά - να κλείνετε τις εκκλησίες - που καλά κάνετε - , την ίδια ώρα που είμαστε η μοναδική χώρα στην Ευρώπη - μια Ευρώπη που λέμε μπας και ξυπνήσει ο Μακρόν και τον ακολουθήσουμε και κλείνει τα τζαμιά και λίγο μετριάσουμε τον ισλαμοφασισμό και τους φανατικούς - που ανοίγει τα τζαμιά και τους λέμε, «καλώς ήλθατε»! Δεν γίνεται, λοιπόν, την ίδια ώρα στο τζαμί να βγαίνουν selfies, να κάνουν προσευχές οι μουσουλμάνοι στο Βοτανικό χωρίς μάσκες και να κυκλοφορούν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Δεν γίνεται αυτοί να είναι χωρίς μάσκες κι εμείς να είμαστε μασκοφόροι και να μη μιλάμε. Δεν γίνεται, κύριε Λιβανέ, στο Πάρκο των Εθνών της Θεσσαλονίκης που ήμουν εκεί χθες, πενήντα, εξήντα λαθρομετανάστες να γελάνε με τους αστυνομικούς που θέλουν να τους συνετίσουν και τους λένε «άντε φύγετε από εδώ». Και γελάνε! Και είναι χωρίς μάσκες! Και υπάρχουν τσιγάρα, ναρκωτικά. Αυτή η εικόνα είναι κάθε μέρα. Όμως, εγώ είμαι σπίτι μου. Η Ελληνίδα και ο Έλληνας είναι κλεισμένοι σπίτια τους και στέλνουν sms για να βγουν έξω. Δεν γίνεται στην Κρήτη, η οποία δοκιμάζεται πάλι από κακοκαιρία σήμερα, και στο Ηράκλειο που ήρθε το κρουαζιερόπλοιο χθες και κατέβηκαν για βόλτα οι τουρίστες να είναι χωρίς μάσκες. Την είδατε την εικόνα; Βόλτες το κρουαζιερόπλοιο στην Κρήτη, χωρίς μάσκες οι τουρίστες, τίποτα. Δεν γίνεται στο εφετείο πριν από λίγες μέρες, κύριοι της Αριστεράς κυρίως, αλλά κι εσείς που πήγατε να καπηλευτείτε το θέμα, να έχει είκοσι πέντε χιλιάδες κόσμο, αλλά την ίδια ώρα εμείς να είμαστε κλεισμένοι στο σπίτι μας. Δεν γίνεται ο εισαγγελέας, όπως είπε ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης πριν από λίγη ώρα, στις 11 του μηνός να ορίζει δικάσιμο γι' αυτούς που ήταν στο Σύνταγμα και διαμαρτυρήθηκαν, αλλά την ίδια ώρα οι Πακιστανοί και ο Κωνσταντίνου δεν έχουν πάρει καν ειδοποιητήριο για τη διαμαρτυρία που έκαναν προχθές έξω από την Βουλή χωρίς μάσκες, χωρίς τίποτα. Και να πω κάτι για τον ΣΥΡΙΖΑ τώρα. Είστε υπέρ των τσιμπουσιών ή όχι; Να μας το πείτε. Ή είμαστε συντεταγμένοι και λέμε ότι πάμε να πείσουμε τους Έλληνες να κάτσουν σπίτια τους ή να κάντε τσιμπούσια. Άμα είστε υπέρ της αντισηψίας με ρακή, να μας το πείτε, να ξέρει και ο κόσμος τι γραμμή θα ακολουθήσει. Και να ρωτήσω κάτι. Δεν πιστεύω να ετοιμάζετε καμμιά διαδήλωση για τη 17 Νοέμβρη. Δεν πιστεύω να ετοιμάζετε καμμιά πορεία, καμμιά διαδήλωση, όταν η χώρα είναι σε καραντίνα, όταν ο Έλληνας αυτοκτονεί από την πείνα, βλέπει το μαγαζί του κλειστό, έχει τρελαθεί, έχει αρχίσει τα ψυχοφάρμακα στο σπίτι του κλεισμένος που τον υποχρεώνει η Κυβέρνηση κι εσείς να ετοιμάζετε καμμία διαδήλωση. Δεν πιστεύω, αποκλείεται, γιατί άκουσα κάτι φωνές. Γιατί αν πάνε και όποιοι πάνε, θα πρέπει να συλληφθείτε. Εάν υπάρχει κράτος κι αν υπάρχει Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, αν την ερχόμενη εβδομάδα γίνει κάτι για την 17 Νοέμβρη, θα πρέπει να παρέμβει ο εισαγγελέας. Γιατί ο λόγος μπορεί να είναι σωστός για τον οποίο θα θέλατε να διαδηλώσετε. Ο τρόπος θα είναι λάθος, όμως. Δεν μπορεί σε μια κοινωνία που είναι οι πολίτες εσώκλειστοι στο σπίτι, να κάνουμε διαδηλώσεις για μια ιδέα, μεγάλη, σοβαρή, σωστή, μάλιστα. Και ξαναλέω, ο λόγος είναι σωστός, ο τρόπος θα είναι λάθος. Αυτό κάνατε και στο εφετείο. Μην ετοιμάζεστε να κάνετε το ίδιο για την 17 Νοέμβρη ή για τις 6 του Δεκέμβρη. Έχουμε και τον Γρηγορόπουλο, έχουμε και αυτά. Ετοιμάζεστε για πυκνή παρουσία στους δρόμους. Προσέξτε μην προκαλείτε το λαϊκό αίσθημα, τις Ελληνίδες και τους Έλληνες. Γιατί αν ο λόγος αυτός είναι σωστός για να βρεθείτε να κάνετε διαδήλωση, θα σας ενημερώσουμε για το εξής: Δεν υπάρχει πιο σοβαρός λόγος από την επιβίωση, από την δουλειά των ανθρώπων. Άρα λοιπόν η δουλειά, η ζωή και η επιβίωση είναι πιο σημαντικές από οποιαδήποτε ιδέα. Άρα αφού οι Έλληνες είναι κλεισμένοι σπίτι, αναθεωρείστε και μην κάνετε κανένα λάθος και βγείτε στους δρόμους μεθαύριο. Κύριε Υπουργέ, κύριε Σκυλακάκη, χθες στα γραφεία μας πήραν πολλά τηλέφωνα από τις φυλακές. Είναι άνθρωποι οι οποίοι είναι μέσα για οικονομικές υποθέσεις. Είναι πολύ σοβαρό αυτό. Είναι για 12.000 ευρώ ο ένας στη φυλακή, έκλαιγε ο άνθρωπος. Εν μέσω κορωνοϊού έχει γίνει μπάχαλο μέσα στις φυλακές. Μιλάμε για εξήντα κρούσματα στις φυλακές Θεσσαλονίκης. Επίσης μας πήραν τηλέφωνο χθες, κύριε Υπουργέ, και θέλω να δείτε - κύριε Πρόεδρε είναι πολύ σημαντικό αυτό - τους ανθρώπους που ασχολούνται με το catering. Προσέξτε, δεν έχουν ειδικό ΚΑΔ αυτοί. Επειδή όμως έχουν μεγάλες επιχειρήσεις, πληρώνουν πολύ μεγάλα ενοίκια και ρεύμα. Και δεν έχουν και συνδικάτο - να το πω έτσι απλά - οι άνθρωποι και είναι εγκλωβισμένοι. Δείτε λίγο την υπόθεση του catering. Επίσης να πω για τα αντανακλαστικά του νεκρού που έχει η Κυβέρνηση σε κάποια πράγματα. Γιατί νομοθετείτε, κάνετε κάτι, βλέπετε ότι δεν πάει καλά και το αλλάζετε πάλι. Δεν είναι δυνατόν η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδος, η Θεσσαλονίκη, να μην έχει αεροδρόμιο και μέχρι και σήμερα το πρωί, να μην έχει ενδιαφερθεί κανείς από την Κυβέρνηση, κύριε Λιβανέ. Και μπροστά μου να παίρνει ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης τον κ. Χαρδαλιά, να τον ξυπνάει, και προς τιμήν του, το έκανε αμέσως. Δεν γίνεται όλη η Ελλάδα να έχει αεροδρόμια και να μην έχει η Θεσσαλονίκη! Είναι δυνατόν;
Ολοκληρώστε παρακαλώ.
Δηλαδή ένας από τους τόσους Βουλευτές της Θεσσαλονίκης, της Μακεδονίας, δεν ενδιαφέρθηκε για το αυτονόητο; Γι' αυτό λέμε ότι όταν υπάρχει η λογική στην πολιτική, όλα γίνονται. Και κλείνω με ένα τελευταίο σχόλιο κι ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για την καλοσύνη σας σήμερα...
Έχετε ξεπεράσει...
Τελειώνω σε τριάντα δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο μου. Να κάνετε αντιπολίτευση στον ΣΥΡΙΖΑ με ουσία. Εντάξει το WEBEX έπεσε. Κι εδώ έχει προβλήματα κ.λπ.. Σας δίνουν τόσα δικαιώματα να κάνετε ισχυρή αντιπολίτευση κι εσείς ούτε γκολ σε άδεια εστία δεν μπορείτε να βάλετε. Εντάξει, έπεσε το σύστημα σε τριάντα χώρες, έπεσε κι εδώ. Εκεί κάνετε αντιπολίτευση; Κάντε αλλού, στο ότι δεν μπορεί ο Έλληνας να ανταποκριθεί και να έχει τρεις, τέσσερις υπολογιστές - αυτό, ναι! - ότι έχει αδρανήσει η Κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας να παραχωρήσει υπολογιστές στους μαθητές. Αυτό, ναι, θα σας ακούσω. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο κ. Κρίτων - Ηλίας Αρσένης
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Βουλεύτριες και Βουλευτές, κύριε Υπουργέ, ο απολογισμός και ο ισολογισμός του 2018 δεν είναι ένας ισολογισμός γιορτής. Είναι ένας ισολογισμός συγγνώμης, είναι ένας ισολογισμός απολογίας και θα έπρεπε να είναι ένας ισολογισμός αλλαγής πορείας. Δυστυχώς, όμως, είναι το πρωτότυπο, η μήτρα στην οποία στηρίχθηκαν οι προϋπολογισμοί του 2019, του 2020 και τώρα του 2021. Είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της κυβερνητικής συνέχειας ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Δημοκρατίας. Το 2018 να θυμίσω ότι είμαστε στην όγδοη χρονιά των μνημονίων, είμαστε στο τέταρτο μνημόνιο, στο απόκρυφο μνημόνιο, καθώς ενώ έχουμε δέσμευση για την τήρηση όλων των προηγούμενων μνημονίων, με νέες υποχρεώσεις και μέχρι το 2060 οποιαδήποτε αλλαγή πολικής σε μνημονιακή πολιτική του παρελθόντος καθενός από τα προηγούμενα τρία θα θεωρείται ως μονομερής ενέργεια απέναντι στη συμφωνία των δανειστών, παρ' όλα αυτά συνεχίζουμε να λέμε ότι δεν είναι μνημόνιο. Ο ισολογισμός του 2018 καταγράφει αυτή τη μείωση 12% μεταξύ του 2017-2018 των δαπανών στην υγεία, τις μειώσεις των μισθών των εκπαιδευτικών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Η υγειονομική κρίση με τις επιπτώσεις που έχει στην υγεία και την παιδεία δυστυχώς στηρίζεται, έχει τις ρίζες της και εκεί, στον ισολογισμό του 2018. Αυτό που δεν πρέπει να ξεχνάμε είναι ότι εμείς μπορεί σήμερα να έχουμε τηλεδιάσκεψη εδώ στη Βουλή και να μπορώ να συμμετέχω για να μην υπάρχει κορεσμός στην Αίθουσα από το γραφείο μου, όμως, την ίδια στιγμή η τηλεκπαίδευση έχει καταρρεύσει. Κάποια σχολεία συμμετέχουν, αλλά σε πάρα πολλά οι μαθητές αδυνατούν να μπουν. Και βέβαια μιλάμε για τους μαθητές που θα είχαν πρόσβαση στην τηλεκπαίδευση, που έχουν ηλεκτρονικό υπολογιστή στο σπίτι τους. Πάρα πολλοί μαθητές στη δυτική Αθήνα που τα σπίτια τους είναι χτισμένα πάνω σε αυτήν την υγειονομική «βόμβα» που είχε πει κάποτε ο Πρωθυπουργός, τον ΧΥΤΑ Φυλής - που είχε πει ότι θα πρέπει προφανώς να κλείσει, αφού την αποκάλεσε υγειονομική «βόμβα» και βλέπουμε σήμερα να τη διαιωνίζει αυτή η Κυβέρνηση - δεν έχουν υπολογιστές και σε πολλά άλλα μέρη της Ελλάδας. Θέλω να αναφερθώ και σε ένα άλλο γεγονός και καλώ την προσοχή του κυρίου Υφυπουργού. Αφορά την επιστρεπτέα προκαταβολή, που δεν είναι στο πεδίο της κεντρικής αντιπαράθεσης. Σας το θέτω για να λυθεί ένα πρόβλημα το οποίο αυτή τη στιγμή απειλεί τις επιχειρήσεις από τα ελάχιστα που τους προσφέρετε, απειλεί τον αποκλεισμό των επιχειρήσεων. Κάθε δέκα του μήνα οι επιχειρήσεις είναι υποχρεωμένες να δηλώνουν τον τζίρο τους και να καταδεικνύουν τη μείωση του τζίρου τους. Όμως το σύστημα είναι τόσο πρόχειρα φτιαγμένο που αν γίνει λάθος δήλωση, δεν υπάρχει καμμία μέθοδος, κανένας τρόπος διόρθωσης και αποκλείονται αυτές οι επιχειρήσεις από οποιαδήποτε επιστροφή για όλο το διάστημα που συνεχίζει αυτό το πρόγραμμα. Αυτό είναι κάτι συγκλονιστικό. Δεν ισχύει σε κανέναν άλλον τρόπο επικοινωνίας των επιχειρήσεων, των πολιτών, των φυσικών προσώπων με τις φορολογικές υπηρεσίες και είναι προφανές ότι πρέπει να διορθωθεί άμεσα. Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ, κύριε Αρσένη. Τον λόγο έχει ο κ. Κατρίνης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ο Αμερικάνος λόγιος Τζορτζ Σανταγιάνα λέει ότι όποιος ξεχνάει το παρελθόν είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει. Κι αυτή είναι μια βασική χρησιμότητα του απολογισμού πέραν της συνταγματικής υποχρέωσης κύρωσής του, να συνδιαμορφώσουμε δηλαδή έναν οδικό χάρτη για το πώς θα πορευθούμε από εδώ και πέρα αποφεύγοντας τα λάθη του παρελθόντος. Αντ' αυτού, Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ με αφορμή τον απολογισμό που συζητάμε, ξιφουλκούν για το ποιος από τους δυο εφάρμοσε με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα την ίδια ακριβώς συνταγή που μας οδηγεί βαθύτερα στην κρίση. Συζητάνε για το «μαξιλάρι», λες και αυτό τους ανήκει, λες και το «μαξιλάρι» αυτό δεν φτιάχτηκε από την αύξηση του δημοσίου χρέους το 2018 ή δεν γίνεται ακριβώς το ίδιο και τώρα με τις συνεχείς εκδόσεις ομολόγων. Βέβαια, τώρα οι επενδυτές στρέφονται στις αγορές ομολόγων λόγω της αβεβαιότητας που επικρατεί και ουσιαστικά μας πληρώνουν για να τους δανείσουμε, με τις καλές επιδόσεις των ελληνικών ομολόγων να οφείλονται κυρίως στην αύξηση του μεγέθους του προγράμματος PEP της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αλλά και την επέκταση της χρονικής του διάρκειας. Ας θυμηθούμε ότι επί ΣΥΡΙΖΑ ο λογαριασμός δεν πήγε ούτε στους μεγάλους φοροφυγάδες ούτε στους λαθρεμπόρους ούτε καν στους έχοντες και κατέχοντες. Πήγε σχεδόν αποκλειστικά στα μικρομεσαία νοικοκυριά με υπερφορολόγηση και αύξηση της έμμεσης φορολογίας, η οποία είναι γνωστό ότι πλήττει τους πλέον αδύναμους και οδήγησε από το ιστορικό χαμηλό της αναλογίας έμμεσων προς άμεσους φόρους, 1,15 στα τέλη του 2014, στο 1,39 το 2018, όπως αποτυπώνεται και στη σελίδα 8 της έκθεσης του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Δηλαδή, το «μαξιλάρι», με απλά λόγια, το έχτισαν με το ΦΠΑ και τους φόρους που πλήρωναν στο σουπερμάρκετ και τη βενζίνη που έβαλαν στο ΙΧ τα ελληνικά νοικοκυριά, με τα τσιγάρα που αγοράζουν. Και βεβαίως, στη συνέχεια, η κυβέρνηση θεώρησε σκόπιμο, όπως είπε και η εισηγήτρια της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, να τους δώσει μέρος αυτού που τους πήρε με το Κοινωνικό Μέρισμα. Αλλά δεν μοιάζουν μόνο σε αυτό Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ. Αμφότεροι επέλεξαν ξεκινώντας ο ένας από το 2018, ο άλλος μετά το 2019 την ελάφρυνση φορολογίας νομικών προσώπων και πρωτίστως τη φορολογία των μετόχων. Βεβαίως, η Νέα Δημοκρατία προχώρησε έτι παραπάνω και θεσμοθέτησε και την προνομιακή φορολογική μεταχείριση στα εταιρικά μπόνους σε μετοχική μορφή και stock options. Και φυσικά, οι μικρομεσαίοι και λιγότερο προνομιούχοι συνεχίζουν να πληρώνουν, χωρίς να έχουν δικαίωμα όχι μόνο να συνδιαμορφώνουν, αλλά ούτε καν να γνωρίζουν. Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ μιλούσαν για μεσοσταθμική μείωση του ΕΝΦΙΑ στις μικρές και μεσαίες περιουσίες. Περιμένουμε την εναρμόνιση αντικειμενικών - εμπορικών αξιών που θα επανακαθορίσει τον ΕΝΦΙΑ και με την ένταξη τρεισήμισι χιλιάδων περιοχών για να το διαπιστώσουμε, γιατί οι μεν του ΣΥΡΙΖΑ την ψήφισαν, οι δε της Νέας Δημοκρατίας θα το εφαρμόσουν. Η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ μίλησε επίσης για την επιτυχία της κυβέρνησής της με τη δυνατότητα εξασφάλισης κερδών από τα ANFAs και τα SNPs ως το 2018. Το 2020, τον περασμένο Μάιο, η σημερινή Κυβέρνηση «εξαργύρωσε» - σε εισαγωγικά - αυτή την επιτυχία με το τέλος της αναστολής πλειστηριασμών και της προστασίας της πρώτης κατοικίας στη μεταμνημονιακή αξιολόγηση που έγινε τον περασμένο Μάιο. Επί ΣΥΡΙΖΑ αυξήθηκε το κόστος μισθοδοσίας στο δημόσιο κατά 2 δισεκατομμύρια ευρώ. Τον ίδιο δρόμο ακολουθεί και η σημερινή Κυβέρνηση με την αύξηση της στρατιάς των μετακλητών. Πανηγυρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ για την επιδότηση της στέγασης το 2018, την οποία επαναλαμβάνει η σημερινή Κυβέρνηση με άλλη βερσιόν στο νέο Πτωχευτικό Κώδικα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα όσο ποτέ τίθεται σε πρώτη προτεραιότητα ένα εθνικό σχέδιο υψηλής δημοκρατικής νομιμοποίησης. Αυτό σημαίνει ότι η διαχείριση του αποθεματικού καθώς και όλων των υπολοίπων πόρων που έχει πλέον στη διάθεση η Κυβέρνηση από το Ταμείο Ανασυγκρότησης από το νέο ΕΣΠΑ, τη νέα ΚΑΠ, αλλά και από την άνευ προηγουμένου ρευστότητα που χορηγεί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, πρέπει να διατεθούν άμεσα και στοχευμένα, για να βγει η χώρα από το τέλμα του ιδιωτικού και δημόσιου χρέους στο οποίο βουλιάζει. Βέβαια, η καθυστέρηση στις διαπραγματεύσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο οδηγεί στον ρεαλιστικό στόχο απορρόφησης 3 δισεκατομμύρια ευρώ το 2021, αντί για τα 5,5 δισεκατομμύρια που προβλέπει το προσχέδιο προϋπολογισμού της Κυβέρνησης, προσχέδιο που να μην ξεχνάμε ότι είκοσι μέρες πριν προέβλεπε για το 2021 μηδέν ευρώ για επιστρεπτέα προκαταβολή - ήδη έχει ανακοινώσει 1,7 δισεκατομμύριο το Υπουργείο Οικονομικών - , μηδέν ευρώ για παράταση των επιδομάτων ανεργίας, μηδέν ευρώ για μακροχρόνια ανέργους, μηδέν ευρώ για αποζημίωση εποχικά εργαζομένων, μηδέν ευρώ για αποζημίωση αγροτών. Ενδεικτικά είναι τα νούμερα που προανέφερα για τη διορατικότητα ή την αξιοπιστία του οικονομικού επιτελείου, μια και μιλάμε για προϋπολογισμό, ισολογισμό και απολογισμό, εκτός αν πράγματι στην Κυβέρνηση πίστευαν ότι όλα θα κυλήσουν ομαλά ως διά μαγείας. Πάντως, σίγουρα τον ανέφικτο στόχο του 7,5% ανάπτυξη δεν θα τον δούμε γραμμένο στον προϋπολογισμό που θα έρθει σε λίγες ημέρες στη Βουλή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο απολογισμός του 2018 δείχνει ακριβώς ότι δημόσιο και ιδιωτικό χρέος δεν σταμάτησε να ανεβαίνει ούτε με το τέλος του μνημονίου ούτε στη μεταμνημονιακή εποχή. Μάλιστα, το γεγονός ότι τα στοιχεία για το ΑΕΠ αναθεωρήθηκαν περίπου 4 δισεκατομμύρια ευρώ, δείχνει ότι βρισκόμαστε πολύ πιο βαθιά στο τέλμα του 2018 από ό,τι καταγράφει ο απολογισμός, που δεν είναι επικαιροποιημένος και φυσικά πλέον λόγω και του COVID -19 βουλιάζουμε ακόμα πιο βαθιά. Αν η χώρα δεν μπορέσει να πετύχει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, είναι δεδομένο ότι θα καταδικαστεί σε μακροχρόνια στασιμότητα στην καλύτερη περίπτωση. Η Νέα Δημοκρατία δεν έχει μάθει, όμως, από τα κολοσσιαία λάθη του ΣΥΡΙΖΑ. Κρατάει τους πόρους για λίγους και εκλεκτούς. Στο δικό της αναπτυξιακό πρότυπο λίγοι είναι οι πρωταγωνιστές οι οποίοι θα ωθήσουν την ανάπτυξη. Οι πολλοί, που έχουν πληγεί, θα απαλλαγούν από τα χρέη τους, αφού φυσικά απαλλαγούν και από την περιουσία τους, παρ' όλο που η διαθέσιμη ρευστότητα θα μπορούσε να σώσει αρκετούς από αυτούς. Όμως, ένα σχέδιο που δεν αφορά και δεν εμπλέκει τους πολλούς είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Και εμείς προειδοποιούμε την Κυβέρνηση για ακόμα μία φορά να αλλάξει ρότα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε Κατρίνη. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Σπήλιος Λιβανός έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η συζήτηση και κύρωση του απολογισμού και ισολογισμού συνιστά μία πολύ σημαντική κοινοβουλευτική διαδικασία, η οποία θα έπρεπε να έχει και παιδευτική ουσιαστικά αξία για τα κόμματα που έχουν κυβερνήσει, ώστε να μην επαναλαμβάνονται από τους επόμενους τα λάθη των προηγούμενων. Είναι μια διαδικασία που μας επιτρέπει να αξιολογήσουμε την αποτελεσματικότητα, την αξιοπιστία και τελικά τη συνέπεια λόγων και πράξεων της εκάστοτε κυβέρνησης. Εύχομαι η δική μας Κυβέρνηση να μην κάνει τα λάθη των προκατόχων της, όπως βλέπουμε στον σημερινό απολογισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν ήθελα να μπω σε αυτή τη συζήτηση - είχα σκεφτεί να μιλήσω τελείως διαφορετικά - , αλλά μας προκάλεσε ο κ. Τσακαλώτος, οπότε πρέπει αναγκαστικά να του απαντήσω, παρά το γεγονός ότι ίσως η αριστερή του φιλοσοφία για τον διάλογο είναι πάντοτε να φεύγει από την Αίθουσα και να μην ακούει τις απαντήσεις. Το ίδιο κάνει και ο κ. Τσίπρας. Μάλλον δεν σας κάνει πολύ καλό αυτή η τακτική να μην ακούτε την κριτική ή να θέτετε ερωτήσεις για τις οποίες να μην θέλετε να ακούσετε τις απαντήσεις. Παρ᾽ όλα αυτά, η δική μας αστική ευγένεια μάς επιβάλλει να απαντάμε. Η περίοδος δυστυχώς του κ. Τσακαλώτου και της «πρώτης φοράς Αριστερά» έχει ταυτιστεί απολύτως στη συνείδηση του ελληνικού λαού με συγκεκριμένα πράγματα: Το κλείσιμο των τραπεζών, τη φυγή των καταθέσεων, την υπερφορολόγηση όλου του ελληνικού λαού και κυρίως της μεσαίας τάξης -101 δισεκατομμύρια ευρώ οφειλές των Ελλήνων το 2018 που συζητάμε σήμερα, ο μισός ελληνικός λαός χρωστούσε - , τη δυσβάσταχτη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, την αφαίμαξη αυτής της πολύπαθης μεσαίας τάξης στα χέρια του Τσίπρα και του κ. Τσακαλώτου και τελικά την ταξική αντιμετώπιση ως εχθρού της αυτής της περίφημης μεσαίας τάξης, την αλλεργία της στις επενδύσεις και σε κάθε μορφή επιχειρηματικότητας. Αυτή ήταν η πορεία του Τσίπρα. Αυτή ήταν η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή φαίνεται και στον σημερινό απολογισμό. Ρώτησε ο κ. Τσακαλώτος ποιες ήταν οι σπατάλες του κ. Τσίπρα. Στον απολογισμό που συζητάμε σήμερα φαίνεται καθαρά ποιες ήταν οι σπατάλες, αλλά κυρίως ποιες ήταν και οι αποκλίσεις από αυτά τα οποία εσείς οι ίδιοι, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, λέγατε στον προϋπολογισμό σας. Έχουμε, λοιπόν, μία απόκλιση στους προϋπολογισμούς της τάξεως του 2% - συγκεκριμένα 1,9% - και μία απόκλιση απολογισμού εξόδων 2017-2018 της τάξεως του 8,6%. Αυτές ήταν οι σπατάλες και καλό θα ήταν να είναι εδώ ο κ. Τσακαλώτος να μας πει γιατί τις έκανε. Μας κατηγόρησε, επίσης - στην ομιλία του σ' αυτό στάθηκε - , ότι εμείς δεν πιστεύουμε στο κράτος, δεν πιστεύουμε στο δημόσιο. Του απάντησε ο Υπουργός πριν από λίγο, αλλά επιτρέψτε να πω και εγώ τη γνώμη μου πάνω σε αυτό. Του τα έχω ξαναπεί εδώ, αλλά νομίζω ότι δεν ακούει και δεν μπορεί να αλλάξει τη λογική του, δεν μπορεί να αλλάξει την ιδεολογική του προσήλωση και γι' αυτό τα όρια της απήχησης του λόγου του είναι πολύ στενά και αυτό φαίνεται στις δημοσκοπήσεις. Εμείς στη Νέα Δημοκρατία πιστεύουμε ακριβώς στο σωστό μείγμα πολιτικής, στο σωστό μείγμα ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Δεν θέλουμε το κράτος - επιχειρηματία και το έχουμε πει σε όλα τα επίπεδα. Θέλουμε, όμως, το κράτος ισχυρό για κοινωνική πολιτική, κοινωνική δικαιοσύνη, σύγχρονη παιδεία και βέβαια ισχυρό, ισχυρότατο σύστημα υγείας. Μεταρρυθμίζουμε ακόμα και μέσα σ' αυτή την κρίση τον δημόσιο τομέα, για να μπορεί να ανασάνει η αγορά, να δημιουργήσει και να παραγάγει η μικρομεσαία επιχείρηση, να σταθεί όρθια αυτή η μεσαία τάξη που εσείς κατακρεουργήσατε. Εσείς, εγκλωβισμένοι στις ιδεολογίες και τις ιδεοληψίες σας, συμπεριφέρεστε αναχρονιστικά εις βάρος του ίδιου του κράτους, της ίδιας της οικονομίας και εν τέλει εις βάρος του ελληνικού λαού και κυρίως των πιο αδυνάτων συμπολιτών μας. Είπε ο κ. Βελόπουλος ότι το μόνο ΕΣΥ το οποίο κάναμε ήταν το «εσύ φταις». Ρίχνει, δηλαδή, είπε, την ευθύνη στον κακόμοιρο τον Έλληνα η Νέα Δημοκρατία. Είναι απολύτως λάθος αυτό που είπε ο Αρχηγός της Ελληνικής Λύσης. Πρώτον, η πολιτική ευθύνη της πολιτείας ανελήφθη από την πρώτη στιγμή από τον Πρωθυπουργό στην πρώτη φάση της πανδημίας, ο οποίος συνεχίζει σε κάθε ομιλία του να λέει ότι η πρώτη, η πρώτιστη πολιτική ευθύνη είναι η δική του ως Πρωθυπουργού της χώρας. Όμως, ναι, μιλάμε για την ατομική ευθύνη. Εγώ προσωπικά έγραψα και ένα άρθρο εξηγώντας τι ακριβώς είναι η ατομική ευθύνη και μιλάμε για δύο λόγους. Πρώτον, διότι η ατομική ευθύνη είναι το βασικό χαρακτηριστικό του κράτους δικαίου στις σύγχρονες δημοκρατίες και δεύτερον, διότι χωρίς ατομική ευθύνη δεν μπορεί να ελεγχθεί η διασπορά του ιού σε φιλελεύθερες δημοκρατίες, όπως είναι οι δικές μας. Εάν έχει άλλη πρόταση, ας μας την πει ο κ. Βελόπουλος. Επίσης, μας κατηγόρησε για εθνική απονεύρωση και μας προειδοποίησε ότι είναι επικίνδυνο το διάστημα μέχρι την ορκωμοσία του Μπάιντεν. Άλλη μία φορά θα πω απ' αυτό εδώ το Βήμα ότι πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί όταν μιλάμε για αυτά τα ζητήματα. Εθνική και πατριωτική είναι ακριβώς η εξωτερική πολιτική της Κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η πολυδιάστατη αυτή πολιτική, με διμερείς και πολυμερείς συμφωνίες με το Ισραήλ, την Αίγυπτο, τα Εμιράτα, έχει ουσιαστικά φέρει θετικά αποτελέσματα. Έχουμε την ενεργό εμπλοκή των συμμάχων μας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών, και προσπαθούμε συνεχώς να εμβαθύνουμε τη σχέση μας με τη Ρωσία. Έχουμε επανειλημμένα επισημάνει τη δυσκολία αυτή μέχρι την περίοδο που θα ορκιστεί ο κ. Μπάιντεν και είμαστε έτοιμοι και συνεχώς σε συναγερμό, με ψυχραιμία και αυτοπεποίθηση, που χτίζεται μέσα από τις επιτυχίες της εξωτερικής μας πολιτικής και τη δυναμική παρουσία των στρατιωτικών μας, των νησιωτών και των ακριτών μας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επειδή δεν προλαβαίνω, θα καταθέσω στα Πρακτικά και θα δώσω στον εκπρόσωπο του κ. Βελόπουλου εδώ ακριβώς όλες τις απαντήσεις για το τι έχει κάνει το Υπουργείο Παιδείας, τι έχει κάνει η ίδια η κ. Κεραμέως σε σχέση με την τηλεκπαίδευση όλο αυτό το διάστημα. Θα πω μόνο ένα νούμερο. Έχουμε ενισχύσει με εξοπλισμό περισσότερες από ογδόντα χιλιάδες φορητές συσκευές. Είναι ογδόντα χιλιάδες, που μας λέτε ότι δεν έχουμε δώσει καμμία. Είναι κι άλλα νούμερα, τα οποία θα σας τα δώσω για να τα δείτε. Είναι, όμως, θεωρώ, άδικο να γίνεται τέτοιου είδους συκοφαντική δυσφήμιση και επίθεση και από τα Μέσα και από πολιτικούς αντιπάλους της Υπουργού Παιδείας, όταν ξέρετε πολύ καλά ότι αυτή είναι μία πρωτόγνωρη κρίση και ξέρετε πολύ καλά ότι η ίδια κάνει ό,τι είναι δυνατόν, όπως και η ηγεσία του Υπουργείου και η όλη η Κυβέρνηση, για να αντιμετωπίσει αυτή την κρίση. Για τις κάθε λογής συγκεντρώσεις τώρα. Η Αριστερά βάζει στο στόχαστρό της τις συγκεντρώσεις των πιστών στην εκκλησία. Η ακραία Δεξιά βάζει στο στόχαστρό της τη συγκέντρωση για τις 17 Νοέμβρη. Νομίζω ότι πρέπει να σταματήσουν όλοι με τον λαϊκισμό και τους τακτικισμούς και να έρθουν στο δρόμο της λογικής. Κάθε υπερσυγκέντρωση πολιτών που αυξάνει τον κίνδυνο υπερμετάδοσης του ιού πρέπει να περιορίζεται. Είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβετε; Το καταλαβαίνουν τα παιδάκια στο σχολείο του δημοτικού που βάζουν τις μάσκες τους. Εσείς όλοι δεν το καταλαβαίνετε; Η πλειοψηφία του ελληνικού λαού αυτό το αντιλαμβάνεται πλήρως, ίσως με μία εξαίρεση, τον γνωστό κ. Πολάκη και τον κ. Τσίπρα που τον καλύπτει, ο οποίος θεωρεί ότι είναι έξω από κάθε κανόνα, έξω από κάθε όριο. Καλό θα ήταν να πείτε στον Κοινοβουλευτικό σας Εκπρόσωπο να έρθει να μας πει ποια είναι η γνώμη του για τον κ. Πολάκη, για τα τσιμπούσια του και για τις τοποθετήσεις του. Σε αυτή τη δύσκολη περίοδο - και κλείνω, κύριε Πρόεδρε - που διανύουμε με την πανδημία του COVID -19, που πλήττει όχι μόνο τη χώρα μας, αλλά ολόκληρο τον κόσμο - μην το ξεχνάμε αυτό - θα περιμέναμε και θα θέλαμε μία σοβαρή Αντιπολίτευση, εποικοδομητική, με ουσιαστικές και κυρίως ρεαλιστικές προτάσεις. Δυστυχώς, δεν την έχουμε. Θα δουλέψουμε. Θα δουλέψει η Κυβέρνηση με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, με αίσθημα ευθύνης και κοινωνικής ευαισθησίας. Μαζί με όλους τους Έλληνες και όλες τις Ελληνίδες θα ξεπεράσουμε αυτή την κρίση. Από την ερχόμενη χρονιά θα ξεκινήσει η ανάπτυξη, η οποία θα είναι δυναμική. Όλοι μαζί θα αγωνιστούμε και όλοι μαζί θα τα καταφέρουμε. Στο τέλος εμείς πρώτοι, αλλά και όλοι εσείς, θα κριθούμε από τον ελληνικό λαό και την ιστορία. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ κι εγώ, κύριε συνάδελφε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για είκοσι δευτερόλεπτα.
Δεν έχει τεθεί θέμα προσωπικό εδώ.
Είπε κάτι το οποίο…
Όχι, έγινε μία πολιτική…
Δέκα δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε…
Σας παρακαλώ, κύριε Χήτα. Το έχετε κάνει κι άλλη φορά.
Δεν θα απαντήσει κάτι. Δώστε μου τον λόγο για πέντε δευτερόλεπτα.
Όχι, δεν χρειάζεται, διότι εδώ, υπήρχε μία τοποθέτηση από τον Πρόεδρο του κόμματός σας για τη συλλογική ευθύνη και την ατομική και έκανε…
Σε πέντε δευτερόλεπτα θα το είχα πει.
Σας παρακαλώ, δεν έχουμε προσωπικό. Εάν σας δώσω τον λόγο, θα θέλει να σας απαντήσει.
Μα, κύριε Πρόεδρε…
Σας παρακαλώ, κύριε συνάδελφε. Τι να πείτε; Δεν υπάρχει προσωπικό.
Για τα Πρακτικά…
Όχι.
Μα, κύριε Πρόεδρε, για πέντε δευτερόλεπτα δώστε μου τον λόγο.
Κύριε Χήτα, σας παρακαλώ πάρα πολύ. Μιλήσατε υπερδιπλάσιο χρόνο. Αντί για τρία λεπτά, μιλήσατε επτά λεπτά. Δεν υπάρχει προσωπικό θέμα. Τον λόγο έχει ο κ. Αθανάσιος Καββαδάς.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καλό μεσημέρι από την όμορφη Λευκάδα. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε παγκόσμιο επίπεδο περνάμε μία μεγάλη δοκιμασία που έχει επιπτώσεις στην οικονομική, αλλά και στην κοινωνική ζωή. Από χθες, όμως, υπάρχει μια διάχυτη αισιοδοξία που προέρχεται από τις επιτυχείς δοκιμές του εμβολίου της «PFIZER» που το καθιστούν αποτελεσματικό σε ποσοστό 90% απέναντι στον ιό. Είναι ένα μεγάλο επίτευγμα της ιατρικής, αλλά και της ίδιας της ανθρωπότητας. Για πρώτη φορά υπάρχει αισιοδοξία και βεβαιότητα ότι ο ιός θα νικηθεί και η ζωή θα επιστρέψει στους κανονικούς της ρυθμούς. Μέχρι, όμως, να διατεθεί το εμβόλιο, είμαστε αναγκασμένοι να τηρούμε τα μέτρα. Αυτό αποτελεί ζήτημα προσωπικής ευθύνης για όλους, ιδιαίτερα για όσους κατέχουν θέσεις ευθύνης και οφείλουν να είναι προσεκτικοί στον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρονται και στα μηνύματα που εκπέμπουν με αυτή τη συμπεριφορά στην κοινωνία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση του νομοσχεδίου για τον ισολογισμό του κράτους για το έτος 2018 δεν μπορεί να διεξαχθεί χωρίς πολιτική κριτική, διότι στον προϋπολογισμό αποτυπώνονται συνήθως οι στόχοι και ο σχεδιασμός κάθε κυβέρνησης. Στον ισολογισμό, όμως, αποτυπώνονται μετρήσιμα αποτελέσματα. Το 2014, για πρώτη φορά μετά την κρίση, η ελληνική οικονομία είχε επιστρέψει σε ρυθμούς ανάπτυξης. Η πρόβλεψη, μάλιστα, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ήταν για ανάπτυξη 2,1% για το 2015 και 3,7% για το 2016. Στη συνέχεια, όμως, ήρθε η καταστροφική διακυβέρνηση του πρώτου εξαμήνου του 2015 με την αλήστου μνήμης περήφανη διαπραγμάτευση που οδήγησε σε ένα αχρείαστο και επώδυνο μνημόνιο και σε δύο χρόνια ύφεσης. Είναι χαρακτηριστικό ότι από το τέλος του 2014 έως και το 2018, ενώ όλες οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες κατέγραφαν θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, στην Ελλάδα το ΑΕΠ αυξήθηκε μόνο κατά 2 δισεκατομμύρια ευρώ σε τρέχουσες τιμές. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα δύο ετών ύφεσης και δύο ακόμα ετών αναιμικής ανάπτυξης. Σε όλα τα στοιχεία της έκθεσης του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το 2018 καταγράφεται ότι η πολιτική των υπερπλεονασμάτων «γονάτισε» τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά και υπονόμευσε την αναπτυξιακή προοπτική της ελληνικής οικονομίας. Είχαμε τη δυσαναλογία έμμεσων και άμεσων φόρων σε φορολογικά έσοδα με τα έσοδα από τους έμμεσους φόρους να αυξάνονται και να πλήττουν τους οικονομικά ασθενέστερους. Είχαμε ταυτόχρονα υπερφορολόγηση, αλλά και υποεκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Να, λοιπόν, πώς προέκυπταν, αγαπητοί συνάδελφοι, τα υπερπλεονάσματα. Και επειδή υπάρχουν συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ που επαίρονται για το «μαξιλάρι» των ταμειακών διαθεσίμων με την πολιτική της υπερφορολόγησης, θα ήθελα να επισημάνω το αυτονόητο: Μέσα στην πανδημία και με την οικονομία σε ύφεση τα ταμειακά διαθέσιμα θα είχαν εξανεμιστεί για να χρηματοδοτήσουν όλα τα μέτρα στήριξης της οικονομίας, αν η χώρα δεν είχε τη δυνατότητα να δανειστεί από τις αγορές. Η Ελλάδα άντλησε 12 δισεκατομμύρια ευρώ από τις αγορές μέσα στο 2020 με πολύ χαμηλό επιτόκιο και αυτό οφείλεται στην αποκατάσταση του κλίματος εμπιστοσύνης και αξιοπιστίας για την ελληνική οικονομία. Στην έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου καταγράφεται επιπλέον η αύξηση του δημοσίου χρέους, αλλά και η αδυναμία είσπραξης φορολογικών οφειλών από το παρελθόν. Το χρέος της κεντρικής διοίκησης αυξήθηκε στο 194,3% του ΑΕΠ, ενώ σε πραγματικούς αριθμούς η αύξηση του χρέους της Κεντρικής Κυβέρνησης ανήλθε στα 30,2 δισεκατομμύρια ευρώ. Να υπενθυμίσω, αγαπητοί συνάδελφοι, ότι στο τέλος του 2014 οι ληξιπρόθεσμες οφειλές συνολικά των πολιτών προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία ήταν 85 δισεκατομμύρια ευρώ. Μετά από τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ οι οφειλές αυτές αυξήθηκαν στα 140 δισεκατομμύρια ευρώ. Ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο από την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου είναι η αύξηση του λειτουργικού κόστους για το δημόσιο κατά 2 δισεκατομμύρια ευρώ το 2018 σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Πώς προέκυψε αυτό; Με ορθολογικές και πέρα από κάθε προγραμματισμό προσλήψεις μόνιμου και έκτακτου προσωπικού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, άκουσα με μεγάλη προσοχή την τοποθέτηση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών κ. Σκυλακάκη στην επιτροπή και στηρίζω την άποψή του ότι πρέπει να αλλάξει το πλαίσιο παρακολούθησης και αξιολόγησης των δημοσιονομικών δεδομένων. Τόσο ο προϋπολογισμός όσο και ο ισολογισμός δεν πρέπει να περιορίζονται στην καταγραφή των ταμειακών ροών, αλλά να καταγράφουν την πλήρη εικόνα υποχρεώσεων και απαιτήσεων. Ο ισολογισμός θα πρέπει να έχει ακριβείς εκτιμήσεις για τους δημοσιονομικούς κινδύνους που μπορεί να προκύψουν, όπως, για παράδειγμα, τα επιπλέον έξοδα που προέκυψαν από την επιστροφή των αναδρομικών στους συνταξιούχους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η διαχείριση της πανδημίας χρειάζεται τολμηρές πολιτικές, αλλά και δημοσιονομική σύνεση, με την οποία χτίζεται η εμπιστοσύνη. Αυτή η εμπιστοσύνη γκρεμίστηκε μέσα από αυτοησυχασμούς, ανερμάτιστες πολιτικές, ψευδαισθήσεις και πρακτικές όπως αυτές που άσκησε η προηγούμενη Κυβέρνηση, πρακτικές στις οποίες με λύπη μου διαπιστώνω ότι διολισθαίνει και πάλι ως Αντιπολίτευση, με τη διαφορά, όμως, ότι σήμερα είμαστε στο 2020. Οι πολίτες έχουν μνήμη και κρίση, έχουν αποκτήσει ένα υψηλό επίπεδο ωριμότητας και κριτικής σκέψης. Απορρίπτουν τον λαϊκισμό και προκρίνουν τη Νέα Δημοκρατία και την Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη για να διαχειριστεί όχι μόνο τις έκτακτες συνθήκες που διαμορφώνουν η πανδημία και οι τουρκικές προκλήσεις, αλλά και για να χτίσουν με αξιοπιστία ένα μέλλον πιο αισιόδοξο με κοινωνική δικαιοσύνη και ανάπτυξη για όλους. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ, κύριε Καββαδά. Τον λόγο έχει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, ο κ. Νίκος Καραθανασόπουλος. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συζητάμε τώρα τον απολογισμό και ισολογισμό του 2018, δηλαδή πώς εκτελέστηκε ο προϋπολογισμός του 2018. Ο κάθε προϋπολογισμός και ο συγκεκριμένος δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα εργαλείο αναδιανομής του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου. Με απλά λόγια, ο κρατικός προϋπολογισμός, όλοι οι κρατικοί προϋπολογισμοί χωρίς εξαίρεση τα παίρνουν από τους πολλούς για να τα δώσουν στους λίγους. Επί της ουσίας, εισπράττουν τα έσοδα από τη συντριπτική πλειοψηφία των λαϊκών στρωμάτων, από τους άμεσους παραγωγούς του πλούτου, για να συντηρήσουν το αστικό κράτος, αλλά και ταυτόχρονα να επιδοτήσουν αυτούς οι οποίοι ιδιοποιούνται ένα πολύ μεγάλο τμήμα του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου, τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις και τους μεγαλομετόχους τους. Από αυτή την άποψη, λοιπόν, είναι χαρακτηριστικός ο ταξικός, αντιλαϊκός χαρακτήρας όλων των κρατικών προϋπολογισμών. Δεύτερο στοιχείο. Πανηγύριζε η τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, όταν συζητάγαμε τον κρατικό προϋπολογισμό για το 2018, ότι αυτός θα αποτελέσει τον πρώτο μεταμνημονιακό κρατικό προϋπολογισμό. Τα αποτελέσματα ποια ήταν; Είναι αυτά τα οποία είχαμε προβλέψει και τότε και τα οποία επιβεβαιώθηκαν από τον απολογισμό και τον ισολογισμό, ότι επί της ουσίας αυτός ο κρατικός προϋπολογισμός υλοποίησε δύο βασικά ζητήματα: Πρώτον, τη δημοσιονομική πειθαρχία και εξυγίανση. Αυτό επί της ουσίας σημαίνει ότι συνεχίστηκε και εντάθηκε ακόμα περισσότερο η φοροεπιδρομή απέναντι στα λαϊκά στρώματα και στα λαϊκά εισοδήματα, με ακόμη μεγαλύτερη επιβάρυνση στις σχέσεις έμμεσων - άμεσων φόρων. Ουσιαστικά, ενισχύθηκαν οι πιο αντιλαϊκοί φόροι, η άμεση φορολογία. Ταυτόχρονα, για να επιτευχθεί αυτή η δημοσιονομική εξυγίανση, μείωσε και το σκέλος των δαπανών, όχι όμως όλων των δαπανών, αλλά εκείνων των δαπανών που αφορούν την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών. Επί της ουσίας, μιλάμε για τις δαπάνες για την υγεία, για την παιδεία, όπου όχι μόνο δεν πάγωσαν, αλλά μειώθηκαν ακόμη περισσότερο σε σχέση με το 2017, όπως, για παράδειγμα, η κρατική χρηματοδότηση στο δημόσιο σύστημα υγείας και στα νοσοκομεία. Ουσιαστικά, την απόρροια αυτών των πολιτικών την βιώνουμε με τραγικό τρόπο σήμερα στα ζητήματα της υγείας και των νοσοκομείων σε σχέση με την πανδημία και τις επιπτώσεις που αυτή δημιουργεί, τον κλονισμό τον οποίο έχει στο δημόσιο σύστημα υγείας. Ήταν οι πολιτικές όλων των κυβερνήσεων και να μειωθούν οι δαπάνες για τη δημόσια υγεία και να κλείσουν νοσοκομεία και επί της ουσίας να υποβαθμιστεί το δημόσιο σύστημα υγείας προς όφελος του ιδιωτικού τομέα της υγείας. Ο δεύτερος άξονας αυτής της πολιτικής που υλοποιήθηκε με τον προϋπολογισμό του 2016 ήταν βεβαίως να διαμορφωθεί ένα ακόμη πιο ευνοϊκό περιβάλλον, για να μπορέσει να επιταχυνθεί η ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας. Αυτό τι σήμαινε; Οδοστρωτήρας στα όποια εργασιακά δικαιώματα έχουν απομείνει, θεσμικές αναδιαρθρώσεις στο κράτος και στους θεσμούς στη διοίκηση, την τοπική και την περιφερειακή, για να γίνει πιο ευνοϊκή η λειτουργία τους, όσον αφορά τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων, χρηματοδοτήσεις για τη στήριξη των αναγκών των επιχειρήσεων και βεβαίως προώθηση και επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων. Θα μου πείτε: Σήμερα βλέπουμε κάτι διαφορετικό, όσον αφορά τη διαχείριση της σημερινής Κυβέρνησης την εποχή της πανδημίας και μάλιστα σε συνθήκες νέας καπιταλιστικής κρίσης; Όχι, η ίδια λογική επικρατεί, επί της ουσίας φοροασυλία για το μεγάλο κεφάλαιο, όπως υπήρχε τότε, και βεβαίως τεράστια ποσά για να στηριχθούν οι ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων και να χτυπηθούν τα εργασιακά δικαιώματα. Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα σε μία από τις συνεντεύξεις του ο Υπουργός Εργασίας ανέφερε ότι όλα αυτά τα μέτρα τα οποία ήρθαν, ήρθαν για να μείνουν. Αυτά τα μέτρα είναι η εκ περιτροπής εργασία, η αναστολή συμβάσεων εργασίας, η τηλεργασία και το πολύ φθηνό εργατικό δυναμικό, όπως και τα προγράμματα συνεργασίας, η στήριξη επί της ουσίας των επιχειρήσεων με χρήματα από το λαό, για να μπορέσουν να καταβάλουν - όπως λένε οι ίδιες - τους μισθούς στους εργαζόμενους, δηλαδή και φτηνό εργατικό δυναμικό. Όλα για τους επιχειρηματικούς ομίλους! Το αποτέλεσμα αυτών των επιλογών και της τότε κυβέρνησης και της σημερινής είναι ολοφάνερο πως ήταν τα ματωμένα πρωτογενή πλεονάσματα, για τα οποία σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ καυχιέται. Είναι αυτά τα οποία δημιούργησαν το μαξιλάρι των 37 δισεκατομμυρίων. Και σήμερα όχι μόνο καυχιέται ο ΣΥΡΙΖΑ για το επίτευγμά του αυτό που μάτωσε και συνεχίζει να ματώνει ο λαός με τα τεράστια χρέη τα οποία έχει προς τις εφορίες και τα ασφαλιστικά ταμεία, αλλά και τονίζει με κάθε τρόπο και σε κάθε τόνο ότι τα χρήματα αυτά πρέπει να δοθούν στους επιχειρηματικούς ομίλους. Δηλαδή τα πήρε με τη βία από τον λαό, για να τα δώσει σήμερα στους επιχειρηματίες ώστε να μπορέσουν να διασφαλίσουν τα συμφέροντα και τις ανάγκες τους. Απ' αυτή την άποψη, λοιπόν, αν κάτι επιβεβαιώνεται, είναι ότι οποιαδήποτε μορφή διαχείρισης εντός των τειχών αυτού του συστήματος είναι αντιλαϊκή, είτε αυτό έχει σοσιαλδημοκρατικό πρόσημο, είτε έχει φιλελεύθερο ή ό,τι άλλο μείγμα και παραλλαγή του όποιου προσήμου. Είναι αντιλαϊκή η διαχείριση γιατί ακριβώς εξυπηρετεί και ικανοποιεί τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων και στον βωμό αυτής της ικανοποίησης θυσιάζει τις όποιες λαϊκές ανάγκες. Ο δρόμος αυτός είναι ολισθηρός. Και αν εκ των προτέρων με κάτι ταυτίζεστε, αυτό είναι η λογική που ανέφερε και ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας στην υπόθεση της ατομικής ευθύνης, που τις τραγικές συνέπειες τις βιώνουμε τώρα. Η ατομική ευθύνη ως πρωταρχική επιλογή όλων των κυβερνήσεων - και των προηγούμενων - ήταν αυτή που οδήγησε στην υποβάθμιση του δημόσιου συστήματος υγείας, γιατί, λέει, είναι ατομική επιλογή του καθενός αν θέλει να πάει σε δημόσιο ή σε ιδιωτικό νοσοκομείο. Αυτό είναι ακριβώς και η θρυαλλίδα η οποία οξύνει ακόμη περισσότερο την κοινωνική διαστρωμάτωση. Οι πλούσιοι μπορούν να πάνε όπου θέλουν, ο φτωχός όμως πρέπει να βολευτεί με τις υποβαθμισμένες παροχές υπηρεσίας του δημοσίου συστήματος υγείας. Το ίδιο ισχύει και στην παιδεία. Γι' αυτό βλέπουμε σήμερα τα συστήματα να καταρρέουν και να μην μπορεί να γίνει εκπαιδευτική διδασκαλία. Το ίδιο συμβαίνει και στα νοσοκομεία, τα οποία κάτω από το βάρος της πανδημίας όχι μόνο δεν μπορούν να κρατήσουν, αλλά δεν μπορούν να αντέξουν. Και η Κυβέρνηση, κουνώντας την απειλή της ατομικής ευθύνης, προσπαθεί να συσκοτίσει τις βαρύτατες ευθύνες τις οποίες έχει, γιατί έχει αφήσει αθωράκιστο το δημόσιο σύστημα υγείας, το οποίο καταρρέει. Επίσης, ευθύνεται και για τα πρωτόκολλα - λάστιχο τα οποία επέβαλε και τα οποία εξυπηρετούν τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων. Γνώμονας των πρωτοκόλλων ήταν οι ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων, είτε αφορούσαν τον τουρισμό, είτε σήμερα τη λειτουργία των βιομηχανιών, των σουπερμάρκετ και των μεγάλων πολυκαταστημάτων. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο βλέπουμε την κατάσταση η οποία υπάρχει στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Απ' αυτή την άποψη - και τελειώνω μ' αυτό, κύριε Πρόεδρε - το αστικό κράτος το οποίο τρέφεται από αυτόν τον κρατικό προϋπολογισμό, είναι εχθρικό προς τον λαό. Είναι εχθρικό προς τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, γιατί ακριβώς εξυπηρετεί τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης με τις όποιες λειτουργίες του, είτε είναι επιχειρηματίας, είτε λειτουργεί ως μηχανισμός διαμόρφωσης ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος για τη δράση των επιχειρηματικών ομίλων, είτε ως μέσο αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης καθώς επί της ουσίας αυτό το οποίο κάνει είναι να διατηρεί και να μπορεί να διαχειρίζεται τα πολύ ακραία φαινόμενα φτώχειας, υποβαθμίζοντας όλες τις άλλες παροχές προς τα λαϊκά στρώματα και, βεβαίως, ως μέσο θωράκισης της εξουσίας της αστικής τάξης, αλλά και μέσο καταστολής απέναντι στους αγώνες των εργαζομένων. Απ' αυτή την άποψη, εμείς λέμε καθαρά ότι σε συνθήκες πανδημίας, η πολιτική και συνδικαλιστική δραστηριότητα δεν αναστέλλονται, αλλά προσαρμόζονται στις σημερινές συνθήκες. Έτσι, λοιπόν, προσαρμόζονται στις σημερινές συνθήκες και δεν αναστέλλονται οι αγώνες των εργαζομένων, των αυτοαπασχολούμενων, των υγειονομικών, αλλά και της νεολαίας, για να μπορούν να διεκδικήσουν όχι μόνο τα δικαιώματά τους, αλλά και την επιβίωσή τους κάτω από αυτές τις συνθήκες. Απ' αυτή την άποψη είναι φανερό, κύριε Πρόεδρε - και ευχαριστώ για την ανοχή του χρόνου - ότι το ΚΚΕ καταψηφίζει και τον απολογισμό και τον ισολογισμό για το 2018. ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Χαράλαμπος Αθανασίου) Ευχαριστώ, κύριε Καραθανασόπουλε. Ο Υπουργός κ. Θεόδωρος Σκυλακάκης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα αναφερθώ κατ' αρχάς στην ουσία του νομοσχεδίου και μετά θα κάνω κάποιες πολιτικές παρατηρήσεις. Πώς μετράμε τα δημόσια οικονομικά; Σήμερα, για να είμαστε ειλικρινείς, μετράμε τα δημόσια οικονομικά πολύ καλύτερα από ό,τι στο παρελθόν, σε ό,τι αφορά τις τρέχουσες δαπάνες, τις τρέχουσες υποχρεώσεις. Έχουμε μία πραγματική εικόνα του τι συμβαίνει και με μεγάλη ακρίβεια στις δαπάνες και στα έσοδα Γενικής Κυβέρνησης. Υπάρχουν όμως και πολλές αδυναμίες για τις οποίες μίλησα και στην επιτροπή. Δεν έχουμε ένα σωστό μητρώο παγίων, δηλαδή ένα μητρώο παγίων που να περιλαμβάνει με σαφήνεια ποια είναι η δημόσια περιουσία και πόσο αξίζει. Δεν έχουμε βιβλίο αποθήκης, δεν ξέρουμε ποια είναι τα κινητά πράγματα του δημοσίου, λογιστικά τουλάχιστον. Δεν έχουμε σωστή καταγραφή υποχρεώσεων και απαιτήσεων. Στις απαιτήσεις δεν γνωρίζουμε με αξιόπιστο τρόπο, για παράδειγμα, ποιες είναι ανεπίδεκτες είσπραξης και ποιες είναι οι πιθανότητες είσπραξης, και σε ό,τι αφορά στις υποχρεώσεις, ξέρουμε το χρέος μας με μεγάλη ακρίβεια, αλλά όχι τους πολλούς δημοσιονομικούς κινδύνους από τις διαιτησίες σε διαφορές με ιδιώτες, τις διάφορες αγωγές που υπάρχουν, τα κοινοτικά πρόστιμα ή γενικότερα τα έσοδα από την κοινότητα και βέβαια τις μισθολογικές και συνταξιοδοτικές απαιτήσεις, που στο παρελθόν αποτέλεσαν δημοσιονομικές βόμβες και για τις οποίες δεν έχουμε μία πλήρη και επαρκή καταγραφή με τον τρόπο που θα υπήρχε σε έναν πραγματικό ισολογισμό του κράτους. Είναι σαφές ότι το να πάμε σε έναν ισολογισμό του κράτους - και όταν λέω του κράτους, εννοώ της Γενικής Κυβέρνησης, όχι της Κεντρικής Κυβέρνησης - θα είναι μία μεγάλη μεταρρύθμιση η οποία ανεξάρτητα από το σε ποιο κόμμα ανήκει κανείς θα βοηθήσει το μέτρημα των δημοσίων οικονομικών. Αυτή η μεταρρύθμιση έχει ξεκινήσει. Το βασικό έργο για τη λογιστική μεταρρύθμιση δημοπρατείται τις επόμενες εβδομάδες και μέρος του θα ολοκληρωθεί έως το 2023. Ελπίζω ότι όλα τα κόμματα, ανεξαρτήτως της συζήτησης που έγινε εδώ, η οποία ήταν μία συζήτηση κατά βάση όχι για τον απολογισμό και τον ισολογισμό του κράτους του 2018, να βοηθήσουν ώστε να πάμε σε αυτή τη μεταρρύθμιση από κοινού, γιατί σε τελική ανάλυση για να μετράμε σωστά δεν έχει σημασία ποια πολιτική ακολουθεί κανείς. Είτε είναι του Κομμουνιστικού Κόμματος είτε της Ελληνικής Λύσης είτε της Νέας Δημοκρατίας είτε του ΣΥΡΙΖΑ, το να μετράμε σωστά είναι θετικό για όλους. Θα ήθελα να απαντήσω λίγο σε όλα όσα άκουσα σε αυτή την κουβέντα, όχι περιπτωσιολογικά, αλλά να δώσω τη γενική εικόνα. Περνάμε τη μεγαλύτερη ύφεση σήμερα από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, παγκόσμια ύφεση με εξωγενή αιτία, και περνάμε και τη μεγαλύτερη υγειονομική κρίση του τελευταίου αιώνα. Η Ελλάδα σε αυτές τις δύο κρίσεις μπήκε κατ' εξοχήν ευάλωτη. Κάποιοι λόγοι είναι ανεξάρτητοι της θέλησής μας. Έχουμε, για παράδειγμα, έναν από τους γηραιότερους πληθυσμούς στην Ευρώπη. Αυτό σημαίνει ότι όταν ο κορωνοϊός αυξάνεται βίαια, λόγω του γεγονότος ότι πλήττει πολύ τους ηλικιωμένους, η Ελλάδα πλήττεται δυσανάλογα από τις άλλες χώρες. Επίσης, έχουμε - αυτό είναι ιστορικό - δύο τεράστια αστικά κέντρα. Δεν είμαστε Φινλανδία. Οι μισοί Έλληνες κατοικούν σε μεγάλες και πυκνές αστικές συγκεντρώσεις. Και έχουμε και τέσσερις πήγες εισόδου ανθρώπων: τον τουρισμό, τους ανθρώπους μας που είναι στο εξωτερικό και που πηγαινοέρχονται, τους εργάτες γης και τους εργαζόμενους που πηγαινοέρχονται επίσης από τις γειτονικές βορινές χώρες, και τους μετανάστες οι οποίοι μπαίνουν παράνομα, παράτυπα - όπως θέλετε πείτε το - και από τα χερσαία και από τα θαλάσσια σύνορα. Η Ελλάδα δεν είναι νησί. Είναι στην καρδιά μιας γεωγραφικής περιοχής. Όλα αυτά καθιστούν τη χώρα ευάλωτη στον κορωνοϊό και το σύστημα υγείας που παραλάβαμε ξέρετε πολύ καλά ότι είχε πεντακόσιες πενήντα ΜΕΘ, μονάδες εντατικής θεραπείας. Και στην οικονομία η χώρα ήταν και είναι ευάλωτη σε μία τέτοια παγκόσμια κρίση. Ακόμη δεν τελείωσε καλά καλά η προηγούμενη κρίση, σε ό,τι αφορά τουλάχιστον στο ιδιωτικό χρέος και το δημόσιο χρέος, και η χώρα που παραλάβαμε εμείς ως Κυβέρνηση μην ξεχνάμε ότι είχε και έχει τη μεγαλύτερη ανεργία στην Ευρώπη και τις λιγότερες επενδύσεις ως ποσοστό του ΑΕΠ στην Ευρώπη. Το πραγματικό ΑΕΠ, ο πραγματικός μας εθνικός πλούτος, όπως μας είπε η ΕΛΣΤΑΤ, είναι 4 δισεκατομμύρια το 2019, 5 δισεκατομμύρια το 2018. Είναι κάτω από αυτό που υπολογιζόταν. Είχαμε, λοιπόν, πολύ πιο χαμηλή ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια από αυτή που υπολογιζόταν. Μέσα σε αυτή τη χαμηλότερη ανάπτυξη βάλτε και την τεράστια φορολογική επιβάρυνση και την έλλειψη αξιοπιστίας που είχε ως συνέπεια να έχει ανάγκη η προηγούμενη Κυβέρνηση να κάνει υπερπλεονάσματα αντί να κάνει μία ορθολογική οικονομική πολιτική. Άκουσα πολλούς να λένε «γιατί δεν ξοδεύετε περισσότερα;». Νομίζω ότι θα αποκτήσω τον τίτλο του υπεύθυνου των δημοσιονομικών που έχει υπογράψει τις περισσότερες δαπάνες στην ιστορία του ελληνικού κράτους και νομίζω και για αρκετά χρόνια ακόμη θα κρατώ αυτόν τον τίτλο. Ξεπέρασαν οι δημόσιες δαπάνες στον κρατικό προϋπολογισμό φέτος τα 70 δισεκατομμύρια ευρώ. Θα πάνε πάνω από 70 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτό είναι έλλειμμα. Αυτό το δανειζόμαστε από το μέλλον. Ο σχεδιασμός της Κυβέρνησης είναι να το δανειστούμε από μελλοντική ανάπτυξη και ανάκαμψη. Όμως, αν ακολουθούσαμε τις προτάσεις της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ή κάποιων άλλων κομμάτων της Αντιπολίτευσης, που ακράδαντα πιστεύουν ότι υπάρχει λεφτόδενδρο και βγάζει λεφτά, καρπούς ασταμάτητους, θα μπαίναμε σε μια περιπέτεια και αν ακολουθήσουμε τη συμβουλή τους, θα μπούμε σε περιπέτεια, μια περιπέτεια αντίστοιχη με αυτή που περάσαμε τα τελευταία χρόνια. Το προσχέδιο του προϋπολογισμού του 2021 που συζητήσαμε στην επιτροπή, είχε δύο σενάρια, ένα σενάριο για την πιθανότητα να πάει καλά η πανδημία και ένα σενάριο χειρότερο, το οποίο προέβλεπε κάποια στιγμή ένα lockdown - έγινε νωρίτερα μάλλον παρά αργότερα - με το οποίο προβλέπαμε 4,5% ανάπτυξη και μεγαλύτερο έλλειμμα, γύρω στο 3%. Η εικόνα που έχουμε τώρα είναι ότι θα πάμε στο δεύτερο σενάριο, ίσως λίγο πιο πάνω από το 4,5% εξαιτίας του εμβολίου, αλλά στο δεύτερο σενάριο. Θα βγούμε από αυτή την κρίση; Ναι. Τώρα πια έχουμε την ασφάλεια ότι μέσα στο δεύτερο τρίμηνο του 2021 θα βγούμε από αυτή την κρίση. Δεν μπορώ να σας το πω με βεβαιότητα 100%, αλλά οι πιθανότητες είναι συντριπτικές ότι θα βγούμε σε εκείνο το σημείο από την υγειονομική και οικονομική κρίση. Η ανάκαμψη μπορεί να είναι δυναμική και θα είναι δυναμική. Οι ενδείξεις υπάρχουν. Στην καρδιά της πανδημίας προ του εμβολίου η «MOODY'S» μας αναβάθμισε. Δεν την τσίμπησε μύγα για να μας αναβαθμίσει ούτε έχουμε καμμιά ιδιαίτερη φιλία. Κάτι έβλεπε. Ήρθαν μεγάλες εταιρείες στην καρδιά της κρίσης, στην καρδιά της πανδημίας, όπως η «MICROSOFT» και η «VOLKSWAGEN», με ενδιαφέρον να δουλέψουν στην Ελλάδα και πολλές ακόμη. Σας διαβεβαιώ ότι αυτές που θα έρθουν θα είναι πολύ - πολύ περισσότερες. Τα ομόλογά μας είναι στο 1% και ήταν και πριν την πανδημία στο 1%, αντί για 4%, που ήταν επί ΣΥΡΙΖΑ. Με το Ταμείο Ανάκαμψης έχουμε τη μεγαλύτερη βοήθεια από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα κατά κεφαλή, για να πετύχουμε αυτή την ανάκαμψη. Μπροστά μας έχουμε έξι δύσκολους μήνες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αναπληρωτή Υπουργού]] Κύριε Πρόεδρε, ένα λεπτό. Θα είναι έξι δύσκολοι μήνες και υγειονομικά και θα χρειαστεί, κύριοι Βουλευτές, η ατομική ευθύνη, γιατί δεν υπάρχει καμμία κοινωνία που να μπορεί να λειτουργήσει χωρίς και την ατομική ευθύνη. Και ξέρετε κάτι; Και η λειτουργία του κράτους στηρίζεται στην ατομική ευθύνη. Οι δημόσιοι λειτουργοί και αυτοί κουβαλούν ατομική ευθύνη στη δουλειά τους. Και οι πολιτικοί πρέπει να έχουμε ατομική ευθύνη και οι πολίτες, προφανώς και αυτοί εκεί που μπορούν να δείχνουν ατομική ευθύνη. Δεν είναι κακή λέξη η ευθύνη. Δεν είναι κακή λέξη η προσπάθεια να συμμετέχεις θετικά και δημιουργικά σε ένα κοινωνικό σύνολο. Είναι η βάση της καλής λειτουργίας των κοινωνιών ότι συμμετέχουμε όλοι θετικά και δημιουργικά σε αυτό και δεν πρέπει να το κάνουμε αυτό πεδίο αντιπαράθεσης για λόγους μικροκομματικούς. Είναι καλύτερα να το αφήνουμε απ' έξω και να επισημαίνουμε τα λάθη - αλάθητοι δεν υπάρχουν - και τις παραλείψεις μάλλον παρά να ποινικοποιούμε την ατομική ευθύνη και να ενθαρρύνουμε έτσι την αποτυχία της κοινής μας προσπάθειας για την πανδημία. Αυτοί, λοιπόν, οι έξι δύσκολοι μήνες θα περάσουν και οι οικονομικοί δύσκολοι μήνες θα περάσουν. Η Κυβέρνηση θα βοηθήσει. «Ο καλός Σαμαρείτης» - έλεγε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης - «ήταν καλός, όχι διότι είχε καλή διάθεση, αλλά διότι είχε κρατήσει τους πόρους, είχε χρήματα για να βοηθήσει». Η Κυβέρνηση έχει κρατήσει τους πόρους. Θα βοηθήσει την οικονομία όπου και όσο χρειάζεται, γιατί τα χρήματα έρχονται από εμάς, από τους φορολογούμενους. Συνεπώς δεν είναι ώρα σπατάλης, είναι ώρα σύνεσης και σωφροσύνης, είναι ώρα να βοηθήσουμε αυτούς που έχουν ανάγκη για να βγούμε από αυτή την κρίση στην οποία μπήκαμε, όχι με δική μας θέληση. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί των σχεδίων νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «α. Κύρωση του Απολογισμού του Κράτους, οικονομικού έτους 2018 και β. Κύρωση του Ισολογισμού του Κράτους, οικονομικού έτους 2018». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση του Απολογισμού του Κράτους, οικονομικού έτους 2018»; Οι αποδεχόμενοι το σχέδιο νόμου παρακαλώ να εγερθούν. [[Εγείρονται οι αποδεχόμενοι το σχέδιο νόμου]] Προφανώς ηγέρθησαν οι περισσότεροι. Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση του Απολογισμού του Κράτους, οικονομικού έτους 2018» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, και έχει ως εξής:
Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση του Ισολογισμού του Κράτους, οικονομικού έτους 2018»; Οι αποδεχόμενοι το σχέδιο νόμου παρακαλώ να εγερθούν. Προφανώς ηγέρθησαν οι περισσότεροι. Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση του Ισολογισμού του Κράτους, οικονομικού έτους 2018» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία σε μόνη συζήτηση και έχει ως εξής:
Παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών της σημερινής συνεδρίασης, στην οποία περιλαμβάνεται η συζήτηση και η ψήφιση του Απολογισμού και του Ισολογισμού του Κράτους, οικονομικού έτους 2018.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 13.23΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2020 και ώρα 9.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: κοινοβουλευτικός έλεγχος, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.