Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 23-1-2020 εξουσιοδότηση του Σώματος επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα Πρακτικά της ΠΔ΄ συνεδριάσεώς του, της Πέμπτης 23 Ιανουαρίου 2020, σε ό,τι αφορά την ψήφιση στο σύνολο του σχεδίου νόμου: «Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης, Ειδικοί Λογαριασμοί Κονδυλίων Έρευνας Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, Ερευνητικών και Τεχνολογικών Φορέων και άλλες διατάξεις»]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών: «Εκλογή Βουλευτών». Τον λόγο έχει ο κ. Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Καλημέρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Θα μου επιτρέψετε να ξεκινήσω, γιατί δεν πρέπει να τα ξεχνάμε αυτά τα μεγάλα γεγονότα, και να πω ότι σαν αύριο, αν δεν κάνω λάθος, το 2015 είχαμε τις εκλογές «Την Κυριακή ψηφίζουμε, τη Δευτέρα φεύγουν όλα». Νομίζω ότι συμπυκνώθηκαν όλα σε μία δήλωση του Πρωθυπουργού, στην οποία είπε στις 10 Μαΐου του 2016: «Δεν είπα ψέματα, είχα αυταπάτες», για να δηλώσει ξανά στις 25 Ιανουαρίου του 2017: «Είπα ψέματα, αλλά δεν κλέψαμε κιόλας». Καταθέτω απλώς στα Πρακτικά, γιατί είναι σημαντικό να μην ξεχνάμε, τις δηλώσεις: «Θα καταργήσω το μνημόνιο με ένα νόμο και ένα άρθρο», «Θα υπερασπιστούμε τον δημόσιο χαρακτήρα των περιφερειακών αεροδρομίων», «Ο ΕΝΦΙΑ είναι ένας παράλογος φόρος, δεν διορθώνεται, αλλά καταργείται». [[Στο σημείο αυτό ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής.]] Και τώρα, αφού θυμηθήκαμε την 25η του Γενάρη να δούμε τις τρεις προτάσεις που υπάρχουν, γιατί είναι πολύ σημαντικό στα απλά να απαντήσουμε. Είναι μία πρόταση η οποία λέει απλή αναλογική κι η άλλη πλειοψηφικό, σχεδόν με το 1/3. Στην απλή αναλογική τα θέματα τα γνωρίζουμε. Θα τα πω και μετά με κάποιες παραδοχές, που δεν τις πιστεύω, αλλά νομίζω ότι αξίζει, γιατί πρέπει να απαντήσουμε. Πάμε, όμως, στην πρόταση της Κυβέρνησης. Πιστεύετε ότι το 1/3 σχεδόν, είναι κάτι το οποίο βγαίνει μέσα από τα δέκα χρόνια της κρίσης; Σας θυμίζω, για να μην ξεχνάτε, ότι η τελευταία κυβέρνηση - συγκυβέρνηση, η οποία ήταν το 2012, έφτανε το 48,19% και όταν έφυγε η ΔΗΜΑΡ έφτανε το 42%. Άρα μέσα από αυτή την κρίση σύνθεση - συναίνεση μπορεί να επιτευχθεί πάλι με το γνωστό αυτοδυναμία ή όχι; Εμείς πιστεύουμε πως όχι. Και για να αφήσω τελευταία την απλή αναλογική λέω ότι η πρότασή μας έχει βγει μέσα από τις εμπειρίες δέκα ετών μιας ζωής ενός κόμματος που έβαλε πρώτα τη χώρα και μετά το κόμμα. Από το 44% στο 4%. Άρα η επιλογή μας είναι μια επιλογή για τη χώρα και όταν λέτε ότι ένας συνασπισμός κομμάτων δεν μπορεί να πάρει το μπόνους για την τελευταία στιγμή, καταλαβαίνω ότι λέτε: Μα, θα τα βρει τελευταία στιγμή ο ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ - να τα πιστεύετε κιόλας αυτά, αλλά τέλος πάντων - ή τη Νέα Δημοκρατία και θα φτιάξουν την τελευταία στιγμή μια συμμαχία; Μα εδώ υπάρχει ένα κόμμα το οποίο είναι από τις προηγούμενες εκλογές. Πώς γίνεται να μην παίρνει μπόνους; Καταλαβαίνω να μη γίνονται τυχοδιωκτικές κινήσεις τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, αλλά ένα κόμμα που έχει κατέβει από τις προηγούμενες εκλογές, δεν μπορεί να πάρει το μπόνους; Πώς γίνεται αυτό, κύριε Υπουργέ; Δεν μπορώ να το καταλάβω. Πραγματικά, δεν μπορώ να το κατανοήσω. Πάμε τώρα στο συγκεκριμένο θέμα, στο μεγάλο παιχνίδι που παίζεται και θα κάνω παραδοχές, τις οποίες δεν τις πιστεύω - το ξαναλέω - με το θέμα της απλής αναλογικής που απευθύνεται σε έναν προοδευτικό κόσμο, λέγοντάς του πράγματα, όπως να αποφεύγονται οι τεχνητές πλειοψηφίες, σύνθεση και συνεργασία με την απλή αναλογική, που είναι αυτονόητα. Πραγματικά είναι αυτονόητα όλα αυτά τα πράγματα. Υπάρχει σύνθεση, θα λέμε και εμείς, με την απλή αναλογική. Ξέρουμε τι έγινε στη διαδικασία των δημοτικών εκλογών. Το τι γίνεται στους δήμους το γνωρίζει ο καθένας από εσάς, αλλά να πάμε τώρα στα συγκεκριμένα. Θέλω να σας πω κάτι. Στις εκλογές του 2012, ο συνασπισμός τότε Νέα Δημοκρατία - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ έφτανε στο 48,19%. Ο συνασπισμός ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και στις δύο εκλογές έφτανε 41,39%. Τότε ο κ. Τσίπρας, για το 48,19% που ξεπερνάει το ποσοστό της απλής αναλογικής που θέλει 47% για να κάνει πλειοψηφία, έλεγε ότι είναι δημοκρατική εκτροπή. Για το 48%! Το καταθέτω. [[Στο σημείο αυτό ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής.]] Εγώ κάνω μια παραδοχή, κύριοι συνάδελφοι, την οποία δεν την πιστεύω, και το ξαναλέω για να μην παρεξηγηθούμε, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι προοδευτικό κόμμα. Μια χαρά. Και πάμε στις εκλογές. Η ευκολία είναι ότι είναι πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ ή πρώτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ και κάνουμε προοδευτική κυβέρνηση με την Κουντουρά, τον Παπαχριστόπουλο, τον Κόκκαλη και εντάξει, έχουμε μια προοδευτική κυβέρνηση. Είναι σημαντικό αυτό. Αλλά, βρε σύντροφοι, μια στο εκατομμύριο πείτε ότι ο κόσμος δεν μας πιστεύει και βγάζει όχι την προοδευτική παράταξη του Κόκκαλη, του Παπαχριστόπουλου και της Κουντουρά, αλλά τους δεξιούς. Ερωτώ: Στα αποτελέσματα - και σας καταθέτω τον κατάλογο του 2015- τα τελευταία έχει η Νέα Δημοκρατία εκατόν τριάντα έδρες, ο ΣΥΡΙΖΑ εκατόν τρεις και το ΠΑΣΟΚ είκοσι επτά. Τελειώνουν οι εκλογές και έρχεται η Δευτέρα. Εσείς λέτε για σύνθεση, που όλα τα στηρίξατε εναντίον μας, γιατί λέγατε ότι εμείς συνεννοηθήκαμε με τη Νέα Δημοκρατία. Τη Δευτέρα ως κόμμα, αφού θέλετε απλή αναλογική, σας ερωτώ ευθέως: Θα κάνετε συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία; Βγείτε και πείτε το, αν είστε δεύτεροι. Αν είμαστε πρώτοι το λύνουμε. Αλλά αν γίνει μία στο εκατομμύριο, αυτό που λέγατε εσείς και συνέβη; [[Στο σημείο αυτό ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κατά την άποψή μου, ο ΣΥΡΙΖΑ με την απλή αναλογική, ενώ δεν τη θέλει, ουσιαστικά παίζει τα ρέστα του σε ένα παιχνίδι όχι ΣΥΡΙΖΑ - Νέας Δημοκρατίας, αλλά ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ, κοροϊδεύοντας, εμπαίζοντας τον προοδευτικό κόσμο, ενώ δεν του απαντάει στο ερώτημα: «Αν είστε δεύτεροι θα οδηγήσετε ξανά τη χώρα στις εκλογές ή θα συγκυβερνήσετε με τη Νέα Δημοκρατία»; Δεν απαντάει κανένας σε αυτό.
Κάνουμε διάλογο, δηλαδή;
Δεν απαντάει κανένας σε αυτό, στο «μία στο εκατομμύριο», που λέγατε και εσείς. Σας είπα, έκανα την παραδοχή, αλλά στο «μία στο εκατομμύριο» δεν απαντάτε, γιατί θέλετε να παίξετε το δίπολο όχι με τη Νέα Δημοκρατία. Εδώ, κύριε Υπουργέ, υπάρχει το θέμα των πρόωρων εκλογών. Εάν κάνετε πρόωρες εκλογές, υπάρχουν δύο μεγάλα ζητήματα: Πρώτον, είναι το θέμα της οικονομίας. Τριάντα μέρες θα διαρκέσει αυτό, γιατί λέτε ότι θα πάτε σε διπλές εκλογές. Δεν ξέρω αν έχουμε αυτόν τον πολύτιμο χρόνο. Το δεύτερο ζήτημα είναι ότι πρόωρες εκλογές σημαίνει αυτονόητα ότι κερδίζετε και σώζετε και τον κ. Τσίπρα, γιατί καταλαβαίνετε ότι όλοι κατανοούν ότι αν πάτε τώρα σε εκλογές, μια ήττα του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι αυτονόητη. Μια ήττα μετά από τέσσερα χρόνια θα είναι και το τέλος. Εσείς επιλέγετε. Ολοκληρώνω, λέγοντας ότι η πρότασή μας είναι μία πρόταση ενός κόμματος που βγήκε διά πυρός και σιδήρου, μία πρόταση που στο μυαλό της έχει η χώρα να προχωρήσει με συνθέσεις και συναινέσεις, γιατί το ΠΑΣΟΚ έχει πρώτα τη χώρα και μετά το κόμμα. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Παππάς για επτά λεπτά. Θα σας παρακαλέσω να κρατάτε τον χρόνο, γιατί είναι πολλοί οι συνάδελφοι που ακολουθούν.
Καλημέρα σε όλους, καλημέρα κυρία Πρόεδρε. Ευχαριστώ πάρα πολύ. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, επιτρέψτε μου να σας πάω τέσσερα περίπου χρόνια πίσω, τότε που ο κ. Τσίπρας ήταν ακόμα πρωθυπουργός και γύρισε από το ταξίδι του στην Κίνα. Δημοσιογράφοι τότε τον ρώτησαν για τον εκλογικό νόμο που θα ψηφιζόταν λίγες μέρες μετά. Ο κ. Τσίπρας αρκέστηκε στο να χρησιμοποιήσει μια έκφραση του Μάο: «Μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση». Που να ήξερε ο Μάο Τσε Τούνγκ ότι τη φράση του θα τη χρησιμοποιούσε ο Αλέξης Τσίπρας για την απλή αναλογική. Ίσως αν το ήξερε να μην την έλεγε τότε. Κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, τέσσερα χρόνια μετά πιστεύω πως έχετε αντιληφθεί ότι αποτύχατε, όπως αποτύχατε σε κάθε ιδεοληπτική σας προσπάθεια, σε κάθε προσπάθεια να δημιουργήσετε χάος σε αυτόν εδώ τον τόπο. Η μεγάλη αναταραχή δεν ήρθε ποτέ - δυστυχώς για εσάς - και η κατάσταση δεν είναι θαυμάσια - ευτυχώς για εμάς. Βέβαια το «θαυμάσια» εννοώ όπως το ορίσατε και το ορίζετε εσείς. Η χώρα έχει επιτέλους ένα υπεύθυνο Πρωθυπουργό, τον Κυριάκο Μητσοτάκη και μία σοβαρή Κυβέρνηση, μία Κυβέρνηση που κάνει απλά όσα υποσχέθηκε στους Έλληνες πολίτες που την εμπιστεύθηκαν και την ψήφισαν. Το ξέρω, σας φαίνεται πρωτάκουστο να είναι κάποιος τυπικός και να τηρεί τις υποσχέσεις του. Καιρός, όμως, είναι να μάθετε ότι αυτό είναι πολιτική και όχι τα συνθήματα, τα ψέματα και η παραπλάνηση. Όπως δεσμευθήκαμε, αγαπητοί συνάδελφοι, κυρίες και κύριοι, καταργούμε την απλή αναλογική. Θα εξηγήσω γιατί την καταργούμε, αφού πρώτα ξεκαθαρίσω κάτι. Η Νέα Δημοκρατία δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει ποτέ καιροσκοπικό κόμμα. Δεν χρησιμοποίησε ποτέ τον εκλογικό νόμο για να παγιδεύσει την επόμενη κυβέρνηση, αυτό που προσπαθήσατε να κάνετε εσείς, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, το 2016 και αποτύχατε, αυτό που έκανε ο Ανδρέας Παπανδρέου για να παγιδεύσει την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και το είχε καταφέρει. Η Νέα Δημοκρατία σάς θυμίζω ότι είχε φτάσει στις εκλογές του '89- '90 το 46%, αλλά δεν μπορούσε να πάρει αυτοδυναμία. Και σε αυτό κακή αντιγραφή κάνατε από το πολιτικό σας πρότυπο. Αποτύχατε, λοιπόν, γιατί φερθήκατε τυχοδιωκτικά. Άκουσα χθες τον κ. Τσίπρα να χρησιμοποιεί με περισσή αλαζονεία έννοιες και όρους. Κατηγόρησε τη Νέα Δημοκρατία για πολιτική εξαπάτηση, ο άνθρωπος που - θυμίζω - θα καταργούσε με έναν νόμο και ένα άρθρο το μνημόνιο, ο άνθρωπος που είπε τόσα για τον ΕΝΦΙΑ - ας μην τα ξεχνάμε - , ο άνθρωπος που υποστήριξε ότι η αποσύνδεση της εκλογής του Προέδρου Δημοκρατίας από τις εκλογές ήταν το σωστό. Δεν έλεγε, όμως, το ίδιο το 2014, όταν έριχνε την κυβέρνηση Σαμαρά. Αναφέρθηκε σε λαϊκή κυριαρχία και λαϊκή ετυμηγορία ο άνθρωπος που έκανε το «όχι» «ναι» στο δημοψήφισμα που μας έσυρε. Μέχρι και φορέα αλλαγής και ανανέωσης βάπτισε τον ΣΥΡΙΖΑ. Με ποια; Με τα στελέχη του παλαιού, σκληρού, λαϊκού ΠΑΣΟΚ; Αυτή είναι η ανανέωση; Μάλλον πρέπει να ανοίξετε ένα λεξικό για να φρεσκάρετε ξανά τα ελληνικά σας. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να απειλήσει τη Νέα Δημοκρατία, εμάς, ότι στις επόμενες εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να βρει συναινέσεις και να σχηματίσει κυβέρνηση. Κυβέρνηση από ποιον, από το δεύτερο κόμμα; Αγαπητοί συνάδελφοι, μην έχετε αυταπάτες. Η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη θα είναι πρώτη όποτε και αν γίνουν εκλογές και κυρίως θα σας έλεγα να μην υποτιμάτε τον ελληνικό λαό και τη βούλησή του, την κυρίαρχη βούληση που σας έστειλε στην Αντιπολίτευση. Επειδή εμείς δεν είμαστε τυχοδιώκτες, καταργούμε την απλή αναλογική. Την καταργούμε μάλιστα σε έναν πολιτικό χρόνο που δεν μπορεί κανένας να μας πει κάτι και δεν μπορεί να συνδεθεί με κανένα σενάριο πρόωρων εκλογών, σαν αυτά που αναπαράγετε, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, στο εσωτερικό σας για να λύσετε το εσωκομματικά σας. Ένα ακόμα λάθος, αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, θα το διορθώσουμε εμείς, όπως κάναμε με άλλα τόσα λάθη, όπως θα κάνουμε μπροστά μας, μέχρι να διαπιστώσουμε πλέον ότι όλα θα γίνουν σωστά, για να έρθει επιτέλους η χώρα ξανά στην κανονικότητα. Ο λόγος που καταργείται η απλή αναλογική είναι απλός: Δεν εξασφαλίζει τη κυβερνησιμότητα της χώρας με την πρόφαση της αναλογικότητας. Η απλή αναλογική ανοίγει την κερκόπορτα της αστάθειας και της ακυβερνησίας, αστάθειας και ακυβερνησίας στη χειρότερη δυνατή συγκυρία για τη χώρα μας, την ώρα που η ελληνική οικονομία στέκεται ξανά στα πόδια της και γίνεται παράδειγμα προς μίμηση και όχι δακτυλοδεικτούμενη, την περίοδο που η θετική ψυχολογία στις αγορές και στην ελληνική κοινωνία έχει αντικαταστήσει την αβεβαιότητα και την εσωστρέφεια, τη στιγμή που η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο των εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο και είναι ο παράγοντας σταθερότητας στην περιοχή και η ελληνική κυβέρνηση χαρακτηρίζεται ως ένας αξιόπιστος συνομιλητής. Και εδώ οφείλω προς όλες τις πλευρές να είμαι ξεκάθαρος. Σταθερός και αξιόπιστος συνομιλητής πρέπει να είναι ο εκάστοτε Έλληνας πρωθυπουργός, ισχυρός στο εσωτερικό, σταθερός στο εξωτερικό. Όλα αυτά, με την απλή αναλογική, όπως αντιλαμβάνεστε, θα έπαυαν να υπάρχουν. Ο φαύλος κύκλος της ακυβερνησίας θα εγκλώβιζε την Κυβέρνηση στην πατρίδα μας και θα έστελνε επικίνδυνα μηνύματα στο εξωτερικό, ότι η πολιτική εξουσία είναι είτε υπηρεσιακή είτε ευάλωτη, ότι η οικονομία είναι ασταθής, ότι η κοινωνία ζει στην αβεβαιότητα. Και όλα αυτά γιατί; Για να είναι ανοικτός ο δρόμος στο μυαλό σας, στο μυαλό του ΣΥΡΙΖΑ, προς το πάρε - δώσε για την εξουσία; Εμείς τον δρόμο αυτόν σας τον κλείνουμε, γιατί καταπατά το συμφέρον της πατρίδας μας και αυτό το συμφέρον μπαίνει πρώτα και πάνω από όλους και όλα για εμάς. Γεννήθηκα και είχα την τιμή να εκλεγώ Βουλευτής στα ακριτικά Δωδεκάνησα, εκεί που κτυπάει δυνατά η καρδιά του Ελληνισμού και οι παλμοί ακούγονται μέχρι την Τουρκία και τα βάθη της Ανατολής. Σας διαβεβαιώ, λοιπόν, ότι ο τόπος μου έχει ανάγκη τη σταθερότητα, την ηρεμία, την αισιοδοξία και την προοπτική. Ο εκλογικός νόμος που κατέθεσε η Κυβέρνηση και καλούμαστε να ψηφίσουμε είναι πραγματικά δίκαιος. Είναι πιο αναλογικός και από τον νόμο που ίσχυε μέχρι τον περασμένο Ιούλιο. Το μπόνους, το οποίο το έχετε δαιμονοποιήσει, ναι μεν υπάρχει αλλά είναι κλιμακωτό. Για να το πάρει ένα κόμμα πρέπει να συγκεντρώσει το 25% και για κάθε μισή μονάδα παραπάνω αποσπά μια έδρα επιπλέον ως μπόνους. Για να λάβει και τις πενήντα έδρες από το μπόνους το πρώτο κόμμα πρέπει να έχει συγκεντρώσει το 40% όσων ψήφισαν. Ο στόχος είναι να μπορεί με έναν πιο δίκαιο τρόπο να εξασφαλίζεται η κυβερνησιμότητα και η σταθερότητα της χώρας και η αποτύπωση της θέλησης των Ελλήνων πολιτών που ψηφίζουν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα χρειαστώ ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε. Επαναλαμβάνω τη λέξη «κυβερνησιμότητα» ξανά και ξανά γιατί τα αποτελέσματα της απλής αναλογικής τα βλέπουμε στην πράξη στην τοπική αυτοδιοίκηση. Τόσα παραδείγματα ακούσαμε σε αυτή την Αίθουσα και θα ξαναθυμίσω κι εγώ ότι τον Σεπτέμβριο του 2019 στον Δήμο Ορεστιάδας ο δήμαρχος που εκλέχθηκε με ποσοστό περισσότερο από 50% δεν μπόρεσε από την πρώτη Κυριακή να διοικήσει γιατί εξαιτίας της απλής αναλογικής δεν έχει πλειοψηφία. Στον Δήμο Πατρέων η δημοτική αρχή, η οποία προέρχεται και από τον χώρο του ΚΚΕ, δεν μπορεί να ψηφίσει προϋπολογισμό λόγω της απλής αναλογικής. Δείτε τα παραδείγματα, λοιπόν, από την τοπική αυτοδιοίκηση και κάντε προβολή στο μέλλον της χώρας για να δείτε τι πρέπει να αποφύγουμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ψήφιση του νέου εκλογικού νόμου και από τις πτέρυγες της Αντιπολίτευσης θα είναι μία απόδειξη ότι θα έχουμε ωριμάσει ως πολιτικό σύστημα, ότι μπορούμε να δούμε τους κινδύνους και είμαστε ικανοί να βάλουμε το εθνικό συμφέρον μας πάνω από το κομματικό. Η ελληνική Βουλή έστειλε ένα τέτοιο μήνυμα με την ανάδειξη της κ. Κατερίνας Σακελλαροπούλου σε Πρόεδρο της Δημοκρατίας με τις ψήφους και της Αντιπολίτευσης. Η σταθερότητα της πατρίδας μας δεν πρέπει να μπει στο ζύγι με το κομματικό όφελος. Δεν έχει κανείς το δικαίωμα να το κάνει. Η απλή αναλογική είναι μια παγίδα. Τη βλέπουμε και στο εξωτερικό. Δεν πρέπει να πέσουμε μέσα σε αυτήν. Σας καλώ να κλείσετε και να σφραγίσετε την κερκόπορτα της αστάθειας και της ακυβερνησίας. Σας καλώ να ψηφίσετε τον νέο εκλογικό νόμο για το καλό αυτού εδώ του τόπου, για το παρόν και για το μέλλον. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Θα σας παρακαλέσω και πάλι, κύριοι συνάδελφοι, να κρατάμε τον χρόνο γιατί είναι αρκετοί συνάδελφοι οι οποίοι δεν θα τα καταφέρουν να μιλήσουν σήμερα. Τον λόγο έχει από το Κίνημα Αλλαγής ο κ. Κωνσταντόπουλος.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, η συζήτηση για τον εκλογικό νόμο απαιτεί υψηλό αίσθημα κοινοβουλευτικής ευθύνης και έκφραση της βούλησης του εκλογικού σώματος. Επομένως αναζητά την αρμονία ανάμεσα στην κυβερνησιμότητα και τη μεγαλύτερη λειτουργική αντιπροσωπευτικότητα. Κύριε Υπουργέ, ας ξεκαθαρίσουμε ότι οι συγκλίσεις και οι συνεργασίες δεν επιβάλλονται με κανέναν εκλογικό νόμο. Απαιτούν κουλτούρα υπερβάσεων και προγραμματικών δεσμεύσεων και φυσικά δεν πραγματώνονται με μετεγγραφές προσώπων, δηλαδή των χρήσιμων καιροσκόπων, όπως το είδαμε και στο πρόσφατο παρελθόν. Η συνεργασία κομμάτων πρέπει να βασίζεται σε ιδεολογικοπολιτικό σκεπτικό με κοινή αναφορά στον ιδεολογικό τους πυρήνα, που θα απαντά στις ανάγκες της κοινωνίας υπηρετώντας το εθνικό συμφέρον. Σε αυτή την κατεύθυνση το Κίνημα Αλλαγής έχει θέση την οποία στηρίζει σταθερά και διαχρονικά. Και εννοεί τις συνεργασίες με ευρύτερες δυνάμεις του προοδευτικού χώρου, με τις οποίες εκλογικά συμπορεύεται. Διότι και το είδαμε και το ζήσαμε ότι δεν οικοδομείται η κουλτούρα συνεργασιών το όνομα των αντιμνημονιακών και αγανακτισμένων και το διαπιστώσαμε με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Ίσως ο ιστορικός του μέλλοντος, πέρα από την πολιτική της προηγούμενης κυβέρνησης, την οποία και έχουμε πολλάκις καταδικάσει, αυτό για το οποίο θα ψέξει την κυβερνησιμότητα της Αριστεράς θα είναι το λάθος στην επιλογή του εταίρου της. Ήταν μια επιλογή που αφαίρεσε το προοδευτικό πρόσημο των συνεργασιών, το οποίο για την Κεντροαριστερά είναι και το ζητούμενο και την οδήγησε στη γνωστή ρήση που ο λαός λέει και ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε πράξη: «θα κυβερνήσουμε ακόμα και αν χρειαστεί να συνεργαστούμε με τον διάβολο». Αυτές οι λογικές εμάς δεν μας διέπουν και μάλιστα θα πω ότι τέτοιες λογικές έχουν κοντά πόδια και τις βρίσκεις μπροστά. Προσερχόμαστε, λοιπόν, σήμερα στη συζήτηση για τον εκλογικό νόμο χωρίς να διαφαίνεται ότι κάτι αλλάζει για τις επόμενες εθνικές εκλογές. Και μάλιστα καταγράφεται ότι οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική. Άλλωστε, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι ηλίου φαεινότερο πως ένα συνοπτικό νομοσχέδιο πέντε άρθρων, που απλώς επαναφέρει το μπόνους των πενήντα εδρών, δεν μπορεί να συγκεντρώσει διακόσιες ψήφους για να αλλάξει ο εκλογικός νόμος του ΣΥΡΙΖΑ. Από την άλλη, η Κυβέρνηση ακολούθησε τη συντηρητική λογική των πλαστών αυτοδυναμιών, μια λογική που την πλήρωσε η χώρα τα προηγούμενα χρόνια. Συμπερασματικά θα έλεγα ότι ίσως να κινείται η Κυβέρνηση και με τη σκέψη των διπλών εκλογών, μια σκέψη, όμως, που οδηγεί στο ότι όποιος σκάβει τον λάκκο του άλλου πέφτει ο ίδιος συνήθως μέσα. Κύριε Υπουργέ, επικροτείτε ξανά τον νόμο Παυλόπουλου. Υιοθετείτε ωστόσο μια αρχιτεκτονική παρόμοια με αυτή που έχει προτείνει το Κίνημα Αλλαγής. Υπάρχει, όμως, μια σημαντικότατη διαφορά μεταξύ των δύο προτάσεων. Εμείς στο Κίνημα Αλλαγής προτείνουμε τριάντα πέντε έδρες ως μέγιστο μπόνους και τούτο για να μην αλλοιώνεται το εκλογικό αποτέλεσμα και δεύτερον, μια έδρα επιπροσθέτως, ως πρόσθετο μπόνους για κάθε 1% πάνω από το 25% και όχι μία έδρα μπόνους για κάθε μισό τοις εκατό που προτείνετε εσείς, ποσοστό το οποίο εκτοξεύει το μπόνους στις πενήντα έδρες. Η δική μας πρόταση θα έλεγα ότι υπηρετεί και την αναλογικότητα και την αντιπροσωπευτικότητα. Αυτή είναι και η ποιοτική διαφορά μας, κύριε Υπουργέ. Η ρύθμισή σας επιτρέπει σε κόμματα με 36,7% να σχηματίσουν αυτοδύναμη κυβέρνηση. Ενώ η δική μας πρόταση επιτρέπει αυτοδύναμη κυβέρνηση σε ποσοστό άνω του 40,5%. Άρα η δική μας πρόταση έχει και μεγαλύτερη απήχηση στο εκλογικό σώμα. Όσο για την πρόβλεψη του μπόνους για τον συνασπισμό κομμάτων, που εσείς ουσιαστικά δεν την υιοθετείτε και την κατακρίνετε και την καταψηφίζετε κι έγινε θέμα συζήτησης, να θυμίσω ότι το θέμα αυτό δεν είναι η πρώτη φορά που συζητείται. Το συζήτησε το Σώμα της Βουλής το 2003, το 2008, το 1990. Γνωμοδότησαν συνταγματολόγοι και η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής. Συζητήθηκε, εκτενώς θα έλεγα, στον νομικό κόσμο και όλοι κατέληξαν ότι η ρύθμιση παραβιάζει τη λαϊκή κυριαρχία. Να θυμίσω ότι είχε καταργηθεί με τον νόμο Σκανδαλίδη. Επανήλθε με τον νόμο Παυλόπουλου. Είδαμε τον ΣΥΡΙΖΑ από συνασπισμό να γίνεται ενιαίο κόμμα για να μπορεί να πάρει το μπόνους. Και ακόμα σήμερα βρισκόμαστε στην ίδια συζήτηση. Ας ξεκαθαρίσουμε, όμως, ότι αυτή η ρύθμιση προβλέπει τη διαφορετική αντιμετώπιση σε αυτοτελή κόμματα και σε συνασπισμούς κομμάτων κι έτσι αλλοιώνεται η λαϊκή ετυμηγορία. Δεν σέβεται ωστόσο την ψήφο των πολιτών, γι' αυτό και αυτή η ρύθμιση δεν μπορεί να γίνει από εμάς αποδεκτή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διαπιστώνουμε με απογοήτευση, θα έλεγα, ότι η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αντιμετώπισε κι αυτή μικροκομματικά το ζήτημα της αλλαγής του εκλογικού νόμου, ένα μείζον ζήτημα που αφορά τον πυρήνα του πολιτικού μας συστήματος για την εύρυθμη λειτουργία του πολιτεύματος. Διότι αυτό που θα ήταν ωφέλιμο και περιμέναμε από την Κυβέρνηση να κάνει πράξη ήταν να γίνει ένας πραγματικός διακομματικός διάλογος στη Βουλή, να συζητήσουμε όλα τα μεγάλα ζητήματα, όπως τη χρηματοδότηση των κομμάτων, τις εκλογικές δαπάνες, την πολιτική διαφθορά με το μαύρο πολιτικό χρήμα, την εμπλοκή των μέσων μαζικής ενημέρωσης, όλα όσα αποτελούν παθογένειες του πολιτικού μας συστήματος. Γι' αυτά δεν άνοιξε ρουθούνι. Εμείς προτείναμε μέτρα διαφάνειας για τη χρηματοδότηση των κομμάτων. Είπαμε: Όλα τα οικονομικά τους στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Να ασκείται έλεγχος των οικονομικών των κομμάτων, των εκλογικών δαπανών και από επιτροπή από ανώτατους δικαστικούς που θα προεδρεύει ο υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, έτσι ώστε να φύγουμε από τη σημερινή κατάσταση που οι πολιτικοί είναι ταυτοχρόνως και ελεγχόμενοι και ελέγχοντες. Επίσης, προτείναμε «κόφτη» στην υπέρβαση των προϋπολογισμών των κομμάτων, για να θέσουμε έτσι ένα τέλος στον φαύλο κύκλο των χρεών των κομμάτων. Και βέβαια ζητάμε κάθε προσφορά ή εισφορά ιδιωτική άνω των διακοσίων ευρώ να δημοσιοποιείται. Να θέσουμε ένα τέλος έτσι, λοιπόν, στο μαύρο πολιτικό χρήμα φυσικά και στη διαπλοκή. Σε περίπτωση δε μη δημοσιοποίησης να προβλέπονται κυρώσεις. Συνοπτικά, λοιπόν, θα έλεγα ότι η θέση μας και η πρότασή μας ως Κίνημα Αλλαγής είναι σαφής. Εμείς θέλουμε έναν εκλογικό νόμο που να διασφαλίζει την πολιτική σταθερότητα, να ενισχύει την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος, αποτυπώνοντας τη λαϊκή βούληση και όχι να φτιάχνει επίπλαστες πλειοψηφίες. Να αναζωογονεί συνολικά το πολιτικό σύστημα με καινοτόμες ρυθμίσεις για τη χρηματοδότηση των κομμάτων και την εμπλοκή των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Θέλουμε έναν εκλογικό νόμο που θα επιτρέπει την αναλογικότερη εκπροσώπηση των πολιτών, θα εγγυάται τη γόνιμη ώσμωση και συνεννόηση ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις για προγραμματικές συγκλίσεις και κυβερνήσεις συνεργασιών. Αγαπητοί συνάδελφοι, κλείνω λέγοντας ότι οι προκλήσεις που έχουμε να αντιμετωπίσουμε μπροστά μας είναι πολλές τόσο σε ευρωπαϊκό επίπεδο όσο και εσωτερικό επίπεδο και ιδιαίτερα με τα εθνικά μας. Γι' αυτό απαιτείται εθνική συνεννόηση. Το νομοσχέδιο αυτό, ωστόσο, επαναφέρει τις πολιτικές δυνάμεις ξανά σε νέες διχαστικές αντιλήψεις. Με αυτές τις σκέψεις, λοιπόν, διαφωνούμε με το παρόν νομοσχέδιο και το καταψηφίζουμε. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ σε ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε, που κρατήσατε και τον χρόνο. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Βερναρδάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ και ακολουθεί ο κ. Χαρίτος, επίσης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι και αγαπητές συναδέλφισσες, κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι είναι μια ευκαιρία όταν συζητάμε ένα νομοσχέδιο σαν τον εκλογικό νόμο να κάνουμε και μια προσπάθεια κατά κάποιο τρόπο να ανεβάσουμε το γνωστικό κατ' αρχάς επίπεδο του δημόσιου διαλόγου, το οποίο είναι ένα από τα μεγάλα προβλήματα της χώρας. Γι' αυτό θέλω να κάνω ορισμένες παρατηρήσεις σχετικά, επειδή ακούγονται και ακούγονται ξανά ορισμένα επιχειρήματα και έχω ακούσει αρκετές από τις παρατηρήσεις. Θέλω να κάνω κατά κάποιο τρόπο ορισμένες επισημάνσεις πάνω σε αυτά που ακούγονται ως επιχειρήματα. Κατ' αρχάς, να διευκρινίσουμε ότι άλλο πράγμα η κυβερνησιμότητα και άλλο πράγμα αυτό που θέλετε εσείς να κάνετε, που αφορά τις μονοκομματικές κυβερνήσεις. Πράγματι, η απλή αναλογική δεν παράγει μονοκομματική κυβέρνηση. Αυτό είναι γεγονός. Δεν σημαίνει, όμως, ότι η μη ύπαρξη μονοκομματικής κυβέρνησης παραπέμπει σε έλλειψη κυβερνησιμότητας. Και εδώ θα σας θυμίσω, επειδή εσείς το φέρνετε, το παράδειγμα του 1989 που εφαρμόστηκε η απλή αναλογική και με τον τρόπο που εφαρμόστηκε τότε. Έχετε δίκιο ως προς την προσχηματική, κατά κάποιο τρόπο, λίγο πριν τις εκλογές αλλαγή του εκλογικού νόμου. Αυτό είναι βέβαιον. Το έλυσε το πολιτικό σύστημα αυτό. Όμως, το 1989 παρήχθη κυβέρνηση. Υπήρχε η κυβέρνηση Τζαννετάκη. Μετά υπήρξε η κυβέρνηση Ζολώτα. Για να φτάσουμε στις εκλογές τον Απρίλιο του 1990, υπήρξαν κυβερνήσεις. Δεν έμεινε η χώρα ακυβέρνητη. Είναι άλλο πράγμα ότι δεν υπήρχε μονοκομματική κυβέρνηση από το πρώτο κόμμα - σωστό, αυτό είναι ιστορικά σωστό - αλλά είναι, επίσης, ιστορικά αναληθές ότι δεν υπήρχε κυβέρνηση. Υπήρχε η κυβέρνηση, η οποία στο πλαίσιο εκείνης της εποχής και εκείνων των συμφωνιών και εκείνου του διαλόγου εκείνης της εποχής, παρήχθη κυβέρνηση.
Δηλαδή, αν κάνεις τρεις κυβερνήσεις σε έναν χρόνο, έχουμε κυβερνησιμότητα;
Θα φτάσω και σε αυτό. Περιμένετε. Να κάνουμε μια ουσιαστική συζήτηση. Ευχαριστώ πολύ για την παρατήρηση. Το δεύτερο που ήθελα να πω είναι ότι δεν υπάρχει θέμα αστάθειας. Η απλή αναλογική όπου έχει εφαρμοστεί - αναλογικά συστήματα για την ακρίβεια, γιατί η απλή αναλογική δεν είναι ένα πράγμα, τα αναλογικά συστήματα είναι πολλών ειδών και πολλών ταχυτήτων - πουθενά δεν προκύπτει ούτε βιβλιογραφικά ούτε πραγματολογικά ούτε αυτή τη στιγμή, αν κοιτάξετε τα πολιτικά συστήματα και τα κομματικά σχήματα στην Ευρώπη, πουθενά δεν παράγεται η ιδέα ότι η απλή αναλογική έχει οδηγήσει σε αστάθεια στη μεταπολεμική περίοδο. Στην προπολεμική περίοδο έχουμε μια διαφορετική συγκυρία. Θα αναφερθώ και σε αυτό. Αντιθέτως, μάλιστα, όπου έχουμε αναλογικά συστήματα και όπου είχαμε κυβερνήσεις συνεργασίας, είχαμε και μεγάλες περιόδους αστάθειας και κάτι το οποίο μάλλον αγνοείτε είναι ότι είχαμε και τις μεγαλύτερες περιόδους οικονομικής ανάκαμψης σε χώρες της Ευρώπης. Φέρνω και ένα τέταρτο επιχείρημα. Φέρτε μας, λέει, ένα παράδειγμα τι κυβέρνηση θα γινόταν από τα άλλα κόμματα πλην του πρώτου εάν εφαρμοζόταν ένα σύστημα απλής αναλογικής. Μα, η απλή αναλογική δεν θεωρεί ότι δεν θα κάνει κυβέρνηση το πρώτο κόμμα. Γύρω από το πρώτο κόμμα θα γίνει κυβέρνηση. Αυτό είναι πασιφανές, είναι εμφανές, είναι μαθηματικά σωστό, είναι πολιτικά σωστό, είναι προγραμματικά σωστό. Γύρω από το πρώτο κόμμα θα οργανωθούν προγραμματικές συγκλίσεις. Αυτός είναι ο leader μιας κυβερνητικής δυνητικής συμμαχίας, αν εφαρμοστεί μια κυβέρνηση συμμαχίας. Αυτό έχει δείξει όλη η ιστορία εφαρμογής των αναλογικών συστημάτων. Δεν μπορεί να έρθει τούμπα αυτό το πράγμα. Αυτό είναι δεδομένο, γιατί δεν παράγεται, κατ' αρχάς, κυβέρνηση. Εκτός αν πάμε σε μια κυβέρνηση ανοχής, που είναι, όμως, μια ειδική περίπτωση. Όμως, η τάση, η πραγματικότητα είναι ότι γύρω από το πρώτο κόμμα θα οργανωθούν κυβερνήσεις.
Το ανάποδο έλεγαν οι σύντροφοί σας.
Εγώ λέω αυτό που λέω εγώ. Έτσι; Και αυτό είναι νομίζω το προφανές και το εμφανές. Και επειδή το είπατε εσείς, κύριε Κοινοβουλευτικέ Εκπρόσωπε, χθες, στην ουσία σε εσάς απαντάω. Θέλω να σας πω, λοιπόν, επί της ουσίας ότι γύρω από το πρώτο κόμμα τα αναλογικά συστήματα συγκροτούν κυβερνήσεις. Δεν συγκροτούν γύρω από το δεύτερο ή το τρίτο ή το τέταρτο κόμμα, εκτός και αν έχουμε διαδικασίες έκτακτων συνθηκών, μεγάλων κρίσεων, αλλά η φυσιολογική πορεία είναι αυτή. Όσον αφορά την κουλτούρα συνεργασίας, με συγχωρείτε. Εσείς δεν συνεργάζεστε με τη δημόσια διοίκηση; Οι δικαστικοί δεν συνεργάζονται μεταξύ τους; Οι πανεπιστημιακοί δεν συνεργάζονται μεταξύ τους; Αυτό τώρα τι είδους επιχείρημα είναι ότι στην Ελλάδα ως ένα περίεργο DNA δεν υπάρχει, λέει, κουλτούρα συνεργασίας. Οι κυβερνήσεις που υπήρξαν μετά το 2012 δεν ήταν κυβερνήσεις συνεργασίας; Ας αφήσουμε έξω το πολιτικό φορτίο που είχαν και το τι ήθελαν να κάνουν και πώς προέκυψαν. Δεν ήταν κυβερνήσεις συνεργασίας; Και, μάλιστα, ήταν κυβερνήσεις συνεργασίας μακράς διαρκείας. Δηλαδή, και η κυβέρνηση 2012-2015 κυβέρνησε μία τριετία και η κυβέρνηση 2015-2019 κυβέρνησε μία τετραετία. Είχαμε, δηλαδή, μακράς διάρκειας κυβερνήσεις συνεργασίας. Αυτό, λοιπόν, το επιχείρημα καλό θα είναι να μην το φέρνουμε. Πάμε σε ένα ουσιαστικό επιχείρημα τώρα, το οποίο μας φέρνει και στην ουσία της συζήτησης. Το 1990 η Νέα Δημοκρατία με 47% δεν έκανε αυτοδύναμη κυβέρνηση. Σωστό. Αυτό τι σημαίνει, όμως; Αυτό σημαίνει ότι ο εκλογικός νόμος ήταν παράταιρος σε σχέση με την πραγματικότητα των κοινωνικών αντιπροσωπεύσεων. Όταν έχεις ισχυρές κομματικές αντιπροσωπεύσεις, όταν έχεις, δηλαδή, κόμματα του 45%, του 46%, του 47%, δηλαδή ισχυρές κοινωνικές και πολιτικές αντιπροσωπεύσεις - και τότε, εκείνα τα χρόνια είχαμε δύο κόμματα που κινούνταν στο όριο και στην περιφέρεια του 40% -45% - πράγματι ένα αναλογικό σύστημα δημιουργεί ένα πρόβλημα σχηματισμού κυβέρνησης, αν τα κόμματα βεβαίως, δεν θέλουν να έχουν συνεργασία. Επομένως δεν είναι ο εκλογικός νόμος αυτός ο οποίος παράγει το πρόβλημα, αλλά είναι η σταθερότητα ή η μη σταθερότητα των εκλογικών και κοινωνικών αντιπροσωπεύσεων. Ανάποδα τώρα το 2012, ενώ έχουμε κατακερματισμό των πολιτικών αντιπροσωπεύσεων και των κομματικών αντιπροσωπεύσεων, το σύστημα της υπερενισχυμένης αναλογικής με το μπόνους δεν βγάζει κυβέρνηση. Επομένως μη βάζουμε το άλογο μπροστά από το κάρο. Το εκλογικό σύστημα πάντοτε είναι ένα σύστημα, το οποίο έρχεται κατά κάποιο τρόπο να εκφράσει, να οργανώσει, να συμπυκνώσει το τι είδους κομματικό σύστημα υπάρχει εκείνη τη στιγμή και το τι διαδικασίες διαμόρφωσης κομματικού συστήματος υπάρχουν. Γιατί, λοιπόν, σήμερα είναι καταλληλότερο το σύστημα της απλής αναλογικής ή καλύτερα του αναλογικού συστήματος, για να μη σας πειράζει η απλή αναλογική;
Να ακριβολογούμε.
Ναι, σωστά. Έχετε δίκιο και εσείς σε αυτό το θέμα, γιατί η απλή αναλογική είναι πολλών ειδών. Είναι γεγονός αυτό. Γιατί στην πραγματικότητα ζούμε μια συνθήκη πολυδιάσπασης των πολιτικών και κομματικών αντιπροσωπεύσεων. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να υπάρξουν ξανά κόμματα του 45%.
Του 40%;
Του 40%, βεβαίως, είναι εύκολο. Όμως, το 40% όμως είναι μια οριακή συνθήκη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θέλω ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε. Θα δούμε, όμως, και πώς θα διαμορφωθεί αυτό το πράγμα. Δεν είναι, όμως, μόνο το ένα κόμμα. Πρέπει να φτιάξουμε ένα κομματικό σύστημα γύρω από εκπροσωπήσεις του 40% ή του 45%, για να μπορούμε να πούμε και να θεμελιώσουμε ότι, πράγματι, ένα λελογισμένο μπόνους θα είχε μια άξια γι' αυτή την ιστορία, για να δημιουργήσει μια κυβέρνηση. Διαφορετικά, δημιουργούμε ένα πρόβλημα πολιτικής νομιμοποίησης. Όσο μεγαλύτερη είναι η απόκλιση μεταξύ των κομματικών αντιπροσωπεύσεων και του εκλογικού συστήματος που είναι δυσαναλογικό τόσο μεγαλύτερο πρόβλημα πολιτικής νομιμοποίησης της λειτουργίας του κομματικού συστήματος δημιουργούμε. Επομένως για εμάς δεν είναι θέμα. Και εσείς έχετε θέμα αρχής στα δυσαναλογικά συστήματα και εμείς έχουμε ως θέμα αρχής την απλή αναλογική. Όμως, η ουσία δεν είναι να δώσουμε τις δύο αρχές μας να δούμε ποια είναι η βαρύτερη. Η ουσία είναι ότι ένα εκλογικό σύστημα πρέπει να ανταποκρίνεται στη δομή των κομματικών και πολιτικών και κοινωνικών αντιπροσωπεύσεων. Εάν πιστεύετε ότι το επόμενα χρόνια το κομματικό σύστημα θα κινηθεί σε κόμματα του 45% ή του 50% υπό τις δεδομένες συνθήκες πολιτισμικού και κοινωνικού πλαισίου που υπάρχουν, τότε νομίζω ότι έχετε λάθος. Υπό την έννοια αυτή, η λογική της απλής αναλογικής ή, αν θέλετε, του αναλογικού εκλογικού συστήματος, για να είμαστε πιο ακριβείς, είναι καλύτερη, δημοκρατικότερη και ελαστικότερη στη διαχείριση των πραγμάτων.
Κύριε συνάδελφε, παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Κλείνω, κυρία Πρόεδρε. Πρέπει να το πω αυτό το πράγμα.
Ναι, κύριε συνάδελφε, αλλά έχετε ξεπεράσει κατά πολύ τον χρόνο σας.
Ναι. Είναι κρίσιμο, όμως, αυτό και ζητάω την ανοχή. Θέλω να πω για την απλή αναλογική και τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης. Νομίζω ότι εδώ πέρα πρέπει πραγματικά να σταθούμε απέναντι σε έναν βαρύ ιστορικό αναθεωρητισμό, ο οποίος θέλει να ξεχάσει τις συνθήκες της οικονομίας, των κοινωνικών συμμαχιών, των γαιοκτημόνων, τη συμμαχία του μεγάλου κεφαλαίου με τους γαιοκτήμονες κ.λπ., διαδικασίες οι οποίες οδήγησαν στην άνοδο του ναζισμού στη Γερμανία. Και πάλι βάζουμε το κάρο μπροστά από το άλογο. «Θεωρούμε ότι φταίει το πεδίο», αυτό είπε ο κ. Γεραπετρίτης, ευτυχώς το απέσυρε μετά, είπε ότι φταίει το πλαίσιο της απλής αναλογικής. Μα, το πλαίσιο…
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε, σας παρακαλώ πολύ.
Αν είναι να κατηγορούμε άλλα πλαίσια, πλαίσιο ήταν και η ελεύθερη αγορά. Μην το ξεχνάμε αυτό. Υπό αυτή την έννοια, νομίζω ότι πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στο τι αποδίδουμε στην απλή αναλογική και τι όρια βάζουμε πια στον δημόσιο διάλογο στη Βουλή. Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ σας ευχαριστώ. Ο κ. Χαρίτου έχει τον λόγο για επτά λεπτά. Σας παρακαλώ πολύ να τηρείτε τον χρόνο, γιατί θα μείνουν συνάδελφοι χωρίς να μιλήσουν. Και αμέσως μετά έχει τον λόγο ο κ. Αβραμάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Καλημέρα σε όλες και όλους! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η απλή αναλογική είναι ένα κομβικό ζήτημα, πολιτικά φορτισμένο. Είναι το σημείο που αρχίζει η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στις δυνάμεις της προόδου από τη μια και της συντήρησης από την άλλη, του σεβασμού της ισοτιμίας της ψήφου των πολιτών ή της φαλκίδευσής της, της υπεράσπισης της δημοκρατίας ή της υπονόμευσής της. Ο βαθύτερος λόγος για τον οποίο δυσφημείτε και υπονομεύετε την απλή αναλογική, όπως το κάνατε όταν την ψήφιζε η προηγούμενη Βουλή, αλλά και σήμερα που την καταργείτε, ξέρετε ποιος είναι, κύριοι; Θέλετε να απενοχοποιήσετε τα ληστρικά εκλογικά συστήματα της ενισχυμένης αναλογικής, με τα οποία κυβερνήσατε τη χώρα για δεκαετίες, εκλογικά συστήματα που είναι ταυτισμένα στη συνείδηση της κοινωνίας με το καθεστώς των αντιλαϊκών πολιτικών, του πελατειακού κράτους, της διαφθοράς και της διαπλοκής. Είναι ταυτισμένα με το κράτος της Δεξιάς το οποίο αναβιώνετε και σήμερα γιατί μάλλον βρίσκεται στο DNA σας. Όσο και αν επιχειρεί ο σημερινός Πρωθυπουργός να εμφανίσει ένα συναινετικό προφίλ, όπως έγινε αυτές τις ημέρες, κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία για την ψήφιση της Προέδρου της Δημοκρατίας, δυστυχώς, ξαναεπιστρέφει στα γνώριμα λημέρια της έντασης και της πόλωσης στην πολιτική ζωή. Γιατί τι άλλο είναι η επιστροφή στα καλπονοθευτικά εκλογικά συστήματα; Είναι η μήτρα, κύριοι, που για να γονιμοποιηθεί και να βγάλει νόθες αυτοδύναμες πλειοψηφίες χρειάζεται να τροφοδοτηθεί με διχαστικά, με εκβιαστικά ψευτοδιλήμματα. Χρειάζεται μισαλλόδοξα μηνύματα, διαίρεση σε πατριώτες ή μη, όπως τα ζήσαμε την προηγούμενη περίοδο. Χρειάζεται να αναβιώσουν τα χωριστά καφενεία. Μόνο που ξεχνάτε, κύριοι, ότι η κοινωνία έχει προχωρήσει μπροστά και εσείς θέλετε να τη γυρίσετε ξανά πίσω. Ξεχνάτε ότι τις κυβερνήσεις δεν τις κάνουν τα εκλογικά συστήματα, αλλά οι κοινωνίες, οι πολίτες με την ψήφο τους. Αυτοί υπαγορεύουν με τη θέληση και την ψήφο τους ποιο πρόγραμμα, πώς θέλουν και από ποιους να κυβερνηθούν. Και σήμερα, κύριοι, έχουν την ωριμότητα και εμείς εμπιστευόμαστε την κρίση τους. Εσείς, κύριοι, δεν εμπιστεύεστε τους πολίτες, φοβάστε την κρίση τους, θέλετε να φαλκιδεύσετε τη θέλησή τους. Αρνείστε την ισοτιμία της ψήφου των πολιτών, την ισοδυναμία της στη διαμόρφωση των πολιτικών εξελίξεων. Αρνείστε στην ίδια την κοινωνία το δικαίωμα ανάληψης της ευθύνης των εκλογών διακυβέρνησής της από ένα γνήσιο αντιπροσωπευτικό σύστημα, όπως είναι η απλή αναλογική. Εσείς την ξορκίζετε σαν ένα φάντασμα από το οποίο κινδυνεύει η δημοκρατία. Το είπε πολύ χαρακτηριστικά ο σημερινός Πρωθυπουργός στην προηγούμενη περίοδο. Έλεγε: «Η απλή αναλογική» - ακούστε! - «αντιβαίνει στην απλή λογική», δηλαδή η ισονομία της ψήφου όλων των πολιτών είναι περίπου παραλογισμός κατά τον κύριο Πρωθυπουργό, ενώ η νόθευση και η παραχάραξή της είναι η λογική. Τι να πει κανείς; Πολύ τετράγωνη μου φαίνεται αυτή η λογική. Σας παρακολουθώ, κύριοι, να εκθειάζετε το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής με το κλιμακωτό έστω μπόνους των πενήντα εδρών ως το μόνο που παράγει σταθερές κυβερνήσεις. Μάλλον τίποτα δεν καταλάβατε από τα χρόνια των μνημονίων, τι έγινε από το 2010 και μετά. Θυμάστε με ποιο εκλογικό σύστημα έγιναν εκλογές; Με ενισχυμένη αναλογική, κύριοι. Καταλάβατε γιατί ο λαός άλλαζε τη μία μετά την άλλη κυβέρνηση; Αποσταθεροποιήθηκαν, κύριοι, γιατί οι πολιτικές που εφαρμόζονταν ήταν σε πλήρη δυσαρμονία με τις προσδοκίες και τα αισθήματα των πολιτών, γιατί οδήγησαν την κοινωνία σε απόγνωση και έριξαν τη χώρα στα βράχια. Είναι αλήθεια, κύριοι της Πλειοψηφίας, ότι ακούστηκαν στο παρελθόν και πιο νηφάλιες προσεγγίσεις και από την πλευρά σας ότι δεν είναι ώριμες οι συνθήκες για την απλή αναλογική, ότι χρειάζεται ένα σύνολο αλλαγών, από τις αλλαγές στις μεγάλες εκλογικές περιφέρειες, την ψήφο των αποδήμων, τον έλεγχο των δαπανών, μέχρι την ωρίμανση των πολιτικών κομμάτων. Εσείς τα λέγατε. Σήμερα θα αντιλαμβάνεστε ότι πλην του τελευταίου, δηλαδή της ωρίμανσης των πολιτικών κομμάτων, όλα τα άλλα δεν υφίστανται, είναι σε μια διαδικασία επίλυσης. Αν έχετε πρόβλημα ως κόμμα εσείς ως Νέα Δημοκρατία, αυτό μπορώ να το καταλάβω, κύριοι. Είστε, πράγματι, πολλά κόμματα σε συσκευασία ενός, αλλά γι' αυτό δεν ευθύνεται ούτε η απλή αναλογική ούτε η δημοκρατία. Να θυμίσω ότι βόμβα στα θεμέλια της δημοκρατίας είναι η απλή αναλογική. Θυμάστε ποιος το είπε; Ο σημερινός Πρωθυπουργός. Δηλαδή μεγάλες οικονομίες στην Ευρώπη, η Γερμανία, η Ισπανία και άλλες κινούνται με μια βόμβα στα θεμέλιά τους. Άλλη είναι η βόμβα που φοβάστε, κύριοι και μάλιστα είναι βραδυφλεγής και βρίσκεται στα θεμέλια του δικού σας κόμματος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως όλα δείχνουν, οι ερχόμενες εκλογές θα γίνουν με το σύστημα της απλής αναλογικής. Να την απενεργοποιήσετε τώρα τη βόμβα, όπως εσείς την αποκαλείτε, δεν μπορείτε πια. Ίσως χάσατε την ευκαιρία τότε με την Αναθεώρηση του Συντάγματος, τροποποιώντας το άρθρο 54, για να την απενεργοποιήσετε, όπως λέτε. Δεν το κάνατε. Βλέπετε τότε στο προφίλ του Πρωθυπουργού δεν ταίριαζε ο ρόλος του πυροτεχνουργού, αλλά ο ρόλος του υπεύθυνου πολιτικού. Τώρα ακούμε, διαβάζουμε να τον εμφανίζουν σε άλλους ρόλους, σε αυτόν του μπουρλοτιέρη, να κάψει, λένε, την απλή αναλογική, οδηγώντας τη χώρα σε διπλές εκλογές. Δεν ξέρω τίνος ευσεβείς πόθοι είναι αυτοί. Εγώ ένα ξέρω, κύριοι της Κυβέρνησης, ότι με τη φωτιά δεν παίζει κανένας, όταν μάλιστα αρχίζει να φυσάει ο αέρας. Και με τις πολιτικές που εσείς εφαρμόζετε και που καθημερινά διαψεύδουν τις προσδοκίες των πολιτών μάλλον θα έχουμε πολλά μποφόρ. Γι' αυτό προσέξτε πολύ καλά μη βρεθείτε προ εκπλήξεων, κυκλωμένοι από τη φωτιά που εσείς θα βάλετε. Να υπενθυμίσω ότι η προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης του τόπου είναι ήδη πάνω στο τραπέζι και διαρκώς βρίσκει ευήκοα ώτα. Εμείς στον ΣΥΡΙΖΑ από την πλευρά μας θα εργαστούμε για αυτή και βεβαίως, όλοι μας θα κριθούμε και μάλιστα αυστηρά, κύριοι του Κινήματος Αλλαγής, για τη στάση που θα κρατήσουμε από τον ελληνικό λαό. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Αβραμάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση, πιστή στις ιδεολογικές της αγκυλώσεις, επιμένει να επαναφέρει ένα σύστημα ενισχυμένης αναλογικής που αλλοιώνει την πραγματική βούληση του ελληνικού λαού, όπως αυτή εκφράζεται κάθε φορά στην εκλογική διαδικασία. Επαναφέρει εκείνο το εκλογικό σύστημα που καθιστά πλήρως ελεγχόμενη τη νομοθετική εξουσία από την εκάστοτε κυβέρνηση. Το έκανε ήδη στην τοπική αυτοδιοίκηση, αλλοιώνοντας τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών, δίνοντας απόλυτη κυριαρχία στην πλειοψηφούσα παράταξη, χωρίς καν να έχει προκύψει φαινόμενο ακυβερνησίας, όπως επικαλείται. Το ίδιο βιάζεται να κάνει και τώρα, σε ό,τι αφορά τις εθνικές εκλογές, προφητεύοντας ότι δεν μπορεί να υπάρξει κυβέρνηση συνεργασίας, χωρίς το πρώτο κόμμα να διαθέτει το προκλητικό μπόνους των πενήντα εδρών. Η Νέα Δημοκρατία όντως αλλεργική σε κάθε γνήσια μορφή δημοκρατίας, θεωρεί ότι δεν μπορούν σε αυτό τον τόπο να συνεργάζονται δύο και περισσότερες πολιτικές δυνάμεις που μπορούν να συμφωνήσουν σε μια ατζέντα πολιτικής και προτεραιοτήτων. Απαιτεί τη συγχώνευσή τους. Τα χρόνια των μνημονίων, της χρεοκοπίας, της κοινωνικής καταστροφής δεν δίδαξαν τίποτα σε αυτούς που οργάνωσαν το πελατειακό κράτος και λεηλάτησαν την περιουσία του ελληνικού λαού. Εξακολουθείτε να θεωρείτε το κράτος ιδιοκτησία σας και θεωρείτε ότι μπορείτε να κάνετε ό,τι θέλετε χωρίς να δίνετε λογαριασμό σε κανέναν. Και για να είστε πιο σίγουροι, φέρνετε ένα νομοθέτημα ελάχιστα βελτιωμένο σε σχέση με τον εκλογικό νόμο που ισχύει σήμερα, θέλοντας έτσι να εξασφαλίσετε όχι την κυβερνησιμότητα, αλλά την ασυδοσία: Την ασυδοσία, που σας επιτρέπει να αλλάζετε το αποτέλεσμα των εκλογών όπως σας βολεύει, όπως πράξατε στις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης. Την ασυδοσία, που επιτρέπει στον σημερινό Πρωθυπουργό να έχει το ακαταδίωκτο για τα θαλασσοδάνεια που ο ίδιος πήρε. Την ασυδοσία να χαρίζετε ασυλία στα τραπεζικά στελέχη για τα δάνεια σε κόμματα και ΜΜΕ του παρελθόντος, ώστε να τα επαναλάβουν και στο μέλλον. Την ασυδοσία να αλλάζετε εκ των υστέρων τα τυπικά προϊόντα του διοικητή της ΕΥΠ. Την ασυδοσία να αυξάνετε χωρίς μέτρο τους μετακλητούς στα Υπουργεία. Την ασυδοσία να επαναφέρετε το αμαρτωλό παρελθόν του ΚΕΕΛΠΝΟ. Την ασυδοσία να αναγνωρίζετε πτυχία νύχτα. Την ασυδοσία να καταλύετε κάθε ανεξάρτητη αρχή που δεν σας βολεύει, όπως έγινε και με την Επιτροπή Ανταγωνισμού και με όσες καταργήσατε για τις βαφτίσετε αλλιώς, τοποθετώντας κομματικά σας στελέχη. Την ασυδοσία να καταργείτε την εργασιακή νομοθεσία κάθε φορά που κάποιος από τους εργοδότες ή ο ΣΕΒ σάς το ζητάει. Την ασυδοσία να μην ασχολείστε με τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, αλλά με τις ανάγκες μιας ελίτ που σας χρηματοδοτεί. Φοβάστε τον πραγματικό κοινοβουλευτικό και κοινωνικό έλεγχο. Φοβάστε ότι μπορεί κάποιος να σας κόψει τη φόρα, έστω και αν είστε κυβέρνηση. Φοβάστε ότι ο ελληνικός λαός έχει αρχίσει να καταλαβαίνει ότι το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι να δημιουργήσετε πελάτες και όχι να εργαστείτε για τη γενική ευημερία του λαού. Φοβάστε ότι μέσα στην κοινωνία μπορεί να υπάρξουν διεργασίες που θα φέρουν πραγματικές και μόνιμες ανακατατάξεις. Φοβάστε ότι μπορεί κάποια στιγμή να χάσετε το κληρονομικό σας δικαίωμα στην εξουσία. Δεν φοβάστε την ακυβερνησία. Φοβάστε τον πραγματικό έλεγχο που μπορεί να ασκήσει ένα νομοθετικό σώμα που να περιορίζει την εκάστοτε κυβέρνηση και να την υποχρεώνει να χρησιμοποιεί πραγματικά επιχειρήματα αντί για κομματική πειθαρχία. Ο φόβος της απώλειας της εξουσίας είναι αυτός που σας οδηγεί να επαναφέρετε ένα κοινοβουλευτικό έκτρωμα, όχι απλά αποκλείοντας μια κυβέρνηση συνεργασίας αλλά αποκλείοντας ακόμα και συνεργασία πολιτικών δυνάμεων με το μπόνους που προβλέπεται. Τα προηγούμενα χρόνια έγινε μία προσπάθεια από τον ΣΥΡΙΖΑ να ενισχυθούν οι δημοκρατικοί θεσμοί, να αναβαθμιστεί ο ρόλος του Κοινοβουλίου, να γίνει μία συνταγματική μεταρρύθμιση σε προοδευτική κατεύθυνση. Ανακόψατε, όπου και όπως μπορέσατε, αυτή τη διαδικασία, γιατί πραγματικά φοβάστε τη γνήσια αποτύπωση της δημοκρατίας. Φοβάστε τον ελληνικό λαό και θέλετε να τον έχετε υποταγμένο προσφέροντάς του παιδικά χαρτζιλίκια, φτάνοντας στο σημείο έξι μήνες μετά τις εκλογές να προδικάζετε το αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών, διατυμπανίζοντας ότι θα γίνουν διπλές εκλογές για να «καεί» η απλή αναλογική. Προετοιμάζετε μάλιστα τον κόσμο για πρόωρες εκλογές, όχι γιατί το απαιτούν οι συνθήκες ή κάποιος εθνικός λόγος ή κάποια έκτακτη ανάγκη, αλλά γιατί θέλετε να προλάβετε πριν αρχίσει ο κόσμος να νιώθει τις πραγματικά αντικοινωνικές προτεραιότητές σας. Είναι πρωτοφανές για μια κυβέρνηση έξι μηνών να προετοιμάζει εθνικές εκλογές από το πρώτο τρίμηνο της διακυβέρνησής της, θέλοντας να προλάβει προφανώς, πρώτον, την ανασυγκρότηση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και, δεύτερον, τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας. Δεσμεύεστε δήθεν για εκλογές στο τέλος της τετραετίας και δεν μπορείτε να πείσετε ούτε και τους φανατικούς υποστηρικτές σας. Οι δημοσιογράφοι που με οικτρά ψέματα και συκοφαντίες σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα σάς έφεραν στην εξουσία, μιλούν πλέον ανοιχτά για πρόωρες εκλογές. Αυτό το σενάριο ενισχύεται και σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία εκτιμώ ότι θα πάτε σε πρόωρες εκλογές - δεν ξέρω αν θα είναι την άνοιξη ή το φθινόπωρο του 2020- υπό το βάρος των κοινωνικών αδιεξόδων που θα δημιουργήσει η δική σας πολιτική, η οικονομική πολιτική σας. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που υπάρχουν για κρίσιμους δείκτες της οικονομίας, σας ενημερώνω ότι ο κύκλος εργασιών και ο βιομηχανικός δείκτης έχει μία μηνιαία μεταβολή τον Νοέμβρη του 2019 και μια συρρίκνωση της τάξης του 7,9% σε σχέση με τον Νοέμβρη του 2018, όταν είχαμε αύξηση 7,6% το 2017 τον αντίστοιχο μήνα. Συγκριτικά στοιχεία ετήσιας μεταβολής τον Δεκέμβριο του 2018 με τον Νοέμβριο του 2019 δείχνει και συρρίκνωση κατά 1,2% συνολικά. Το δωδεκάμηνο 2017-2018 είχαμε μια ανάπτυξη 9,4%. Έχουμε κάθετη πτώση στη μεταποίηση η οποία φτάνει στο 4,9% τον Νοέμβριο. Οι εξαγωγές - συμπεριλαμβανομένων των πετρελαιοειδών - τον Νοέμβριο του 2019 μειώθηκαν κατά 347,9 εκατομμύρια ευρώ ή κατά 11,4%, με μηδενική αύξηση στο ενδεκάμηνο Ιανουαρίου - Νοεμβρίου 2019, ενώ στο αντίστοιχο διάστημα του 2017-2018 είχαμε αυξητικό ρεκόρ. Υπάρχουν ανησυχητικά νέα όμως και στην αγορά εργασίας. Τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν στο σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ» για τον Δεκέμβριο του 2019 δείχνουν: πρώτον ότι το δεύτερο εξάμηνο οι μόνιμες θέσεις εργασίας ήταν στο 42% από 48%, που ήταν το αντίστοιχο πρώτο εξάμηνο. Έχουμε τη χειρότερη επίδοση τετραετίας σε νέες θέσεις εργασίας και έχουμε ιστορικά χειρότερη επίδοση δεικτών εξαμήνου σε απολύσεις. Όλα αυτά τα στοιχεία δείχνουν ότι πολύ σύντομα θα βρεθείτε υπό το βάρος των κοινωνικών αδιεξόδων της πολιτικής που εφαρμόζετε. Αυτή είναι η πραγματική εικόνα σας. Αδιαφορείτε πραγματικά για τις ανάγκες της χώρας, αδιαφορείτε για τα εθνικά συμφέροντα, αδιαφορείτε για τις προτεραιότητες της κοινωνίας. Σας ενδιαφέρει μόνο η εξουσία, η εξυπηρέτηση των ισχυρών σας φίλων και, βέβαια, η λεηλασία του δημοσίων ταμείων με πίτες των 12.000 ευρώ σε Υπουργεία και περιφέρεια, με στρατιές κομματικών στελεχών παντού, με ειδικά αυξημένα μισθολόγια για τους κομματικούς επιτετραμμένους σας, όπως κάνετε στη ΔΕΗ. Εμάς, όμως, δεν μας τρομάζει ούτε η απλή ούτε η ενισχυμένη αναλογική. Εμείς πιστεύουμε στη δημοκρατία και είμαστε βέβαιοι ότι ο ελληνικός λαός θα εντοπίσει έγκαιρα τις μεγάλες διαφορές στον τρόπο που εσείς ασκείτε τη διακυβέρνηση και στον τρόπο που εμείς διαχειριστήκαμε την ευθύνη. Θα αντιληφθεί πιο γρήγορα από ό,τι υπολογίζετε, ότι εμείς εργαστήκαμε για το καλό του τόπου, ενώ εσείς εργάζεστε για το καλό μιας ολιγαρχίας που σας συντηρεί και από την οποία εντέλλεστε. Οι επόμενες εκλογές ό,τι και να κάνετε θα γίνουν με απλή αναλογική. Ο ελληνικός λαός θα αποφασίσει τελικά εάν θα γίνουν διπλές εκλογές ή αν θα προκύψει κυβέρνηση που θα εργαστεί για περισσότερη δημοκρατία, για περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη, για μια μετάβαση σε έναν προοδευτικό κόσμο. Εμείς θα είμαστε έτοιμοι και θα σας περιμένουμε στις κάλπες, όποτε αποφασίσετε σύμφωνα με τις δικές σας μετρήσεις. Εμείς θα ανατρέψουμε τις μετρήσεις σας, θα ανατρέψουμε το κληρονομικό σας δικαίωμα, θα επαναφέρουμε την εξουσία εκεί που πραγματικά ανήκει, στον ελληνικό λαό. Κλείνοντας, μία απάντηση στους φίλους της Πλειοψηφίας: Ο κ. Βερναρδάκης δεν είπε τίποτα διαφορετικό από αυτό που λένε όλα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στην Αίθουσα και ο Πρόεδρός του. Εσείς κάνετε ερμηνεία κατά το δοκούν, λέγοντας ότι εμείς θα είμαστε η επόμενη κυβέρνηση. Εμείς λέμε, όπως είπε ο κ. Βερναρδάκης ότι το πρώτο κόμμα εννοείται ότι θα είναι ο dealer της διαχείρισης της εντολής την επόμενη μέρα. Εσείς, όμως, κάνετε την υπέρβαση και λέτε ότι θα είμαστε το πρώτο κόμμα. Αυτό θα το αποφασίσει ο ελληνικός λαός. Μην είστε τόσο αλαζόνες. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Είναι η σειρά του κ. Κεγκέρογλου να μιλήσει, αλλά απουσιάζει. Αμέσως μετά είναι ο κ. Βολουδάκης από τη Νέα Δημοκρατία. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε συνάδελφε που μόλις κατήλθατε από το Βήμα, λέτε ότι εσείς δεν φοβάστε τις εκλογές και προσπαθείτε να δείξετε και ότι θα είστε πρώτο κόμμα. Περάσαμε μεγάλα διαστήματα στα οποία, κύριε συνάδελφε, μας λέγατε κάθε λίγο και λιγάκι - πριν το 2015- ότι όταν ήσασταν στις επάλξεις της Αντιπολίτευσης, όπως είστε τώρα, βλέπετε τις δημοσκοπήσεις και βγάζατε από αυτές συμπεράσματα εκλογών. Τις τελευταίες δημοσκοπήσεις δεν τις είδατε; Εσείς μιλάτε σαν να επανέρχεστε και η κοινωνία, που πρόσφατα μίλησε βέβαια και με τον απόλυτο τρόπο, σας βάζει στη θέση σας. Εν πάση περιπτώσει, έρχομαι επί του ζητήματος. Ένας από τους διαχρονικούς μύθους της Αριστεράς, με τον οποίο έχει εμποτίσει πραγματικά την κοινωνία και τον δημόσιο διάλογο στην πατρίδα μας, είναι αυτός που λέει ότι η απλή και άδολη αναλογική, όπως είναι ο πλήρης τίτλος της για την Αριστερά, είναι το πιο δίκαιο σύστημα, είναι το εκλογικό σύστημα του παραδείσου. Οι αντίπαλοι της ιδέας αυτής λένε - και ορθώς - ότι προτάσσουν το γεγονός ότι η απλή αναλογική οδηγεί σε αστάθεια, δεν προάγει την κυβερνησιμότητα του τόπου και άρα γι' αυτό είναι ένα προβληματικό σύστημα που πρέπει να διορθωθεί με διάφορες ρυθμίσεις. Σωστά είναι όλα αυτά, αλλά δεν αντιμετωπίζουν και ένα άλλο κεντρικό ζήτημα στο οποίο θα ήθελα να αναφερθώ. Στην πραγματικότητα η απλή αναλογική είναι ένα άδικο σύστημα και σε αυτό θέλω να επικεντρωθώ. Η δικαιοσύνη στη δημοκρατία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν εξαντλείται στον τρόπο της κατανομής των εδρών. Αυτό μπορεί να καίει τους πολιτικούς, αλλά δεν είναι αυτό το απόλυτο κριτήριο για ένα εκλογικό σύστημα. Η δικαιοσύνη για να υπάρχει, πρέπει να αποτυπώνεται και να λειτουργεί και στο επίπεδο του τρόπου της λήψης αποφάσεων. Σε αυτό το πεδίο, τόσο όσον αφορά τη νομοθετική εξουσία όσο και στα αποτελέσματά της στην εκτελεστική εξουσία, η απλή αναλογική είναι ένα άδικο σύστημα. Γιατί το λέω αυτό; Γιατί είναι ένα σύστημα το οποίο δίνει δυσανάλογα μεγάλο βάρος σε ένα οποιοδήποτε κόμμα, που με μικρό ποσοστό μπορεί να αποκτήσει καθοριστικό, κομβικό και κρίσιμο ρόλο στην εξέλιξη των πραγμάτων. Θα το πω με ένα απλό παράδειγμα. Ένα κόμμα που θα είχε εκατόν σαράντα εννέα έδρες και δεν μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση και έχει πάρει ενδεχομένως πάνω από 40% στις εκλογές, θα χρειαστεί στην απλή αναλογική ένα άλλο κόμμα που θα του δώσει τις δύο έδρες που του λείπουν για την απόλυτη πλειοψηφία, ένα κόμμα που θα έχει πάρει 3% ενδεχομένως. Αυτό το κόμμα του 3% με αυτόν τον τρόπο θα γίνει ο απόλυτος ρυθμιστής. Θα μπλοκάρει ό,τι δεν του αρέσει και έτσι το 3% της κοινωνίας, ουσιαστικά θα κανοναρχεί την πολιτική ζωή και θα επιτρέπει να πάνε τα πράγματα προς όποια κατεύθυνση μόνο αυτό θέλει. Αυτό δεν μπορεί να είναι δίκαιο. Έχει εξαντληθεί, πιστεύω, η κουβέντα όσον αφορά το ζήτημα της σταθερότητας και της κυβερνησιμότητας και του τι έχει γίνει σε άλλες χώρες. Πρέπει, όμως, να δούμε αυτή τη διάσταση που δεν συζητήθηκε επαρκώς. Ο παράδεισος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν έχει εκλογικό σύστημα. Και αν είχε, αυτό δεν θα ήταν της απλής αναλογικής. Στην πατρίδα μας έχουμε ήδη παραδείγματα της χρήσης της απλής αναλογικής. Έχουν έρθει έτσι τα πράγματα - και δεν είναι τυχαίο - ώστε περνάνε πολλά χρόνια από την εφαρμογή της για μία φορά, μέχρι να ξαναχρησιμοποιηθεί το σύστημα. Είχαμε το 1926 με πολύ δυσάρεστες συνέπειες, το 1946 με πολύ μεγάλη αστάθεια, το 1989 που τα θυμόμαστε. Ξεχνάει ο κόσμος εν τω μεταξύ και επανέρχεται η απλή και άδολη παραδείσιος αναλογική! Σήμερα έχουμε και την ιστορική εμπειρία, όπου μπορούμε να ανατρέξουμε και τη διεθνή εμπειρία, αλλά και το παράδειγμα των δημοτικών εκλογών. Οι Έλληνες στις τοπικές κοινωνίες κατάλαβαν ότι με την απλή αναλογική οδηγούμαστε σε ένα καθεστώς, στο οποίο δεν μπορεί να ληφθεί καμμία απόφαση, αν δεν υπάρξει συνεννόηση, που πολλές φορές μπορεί να οδηγεί και στη συναλλαγή. Γιατί πιστεύω ότι ένα σημείο το οποίο δεν αναπτύχθηκε επαρκώς στον διάλογο, είναι ότι και η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι η απλή αναλογική δημιουργεί κάποιους μόνιμους παίκτες στα πολιτικά συστήματα, οι οποίοι είναι πάρα πολύ πιθανό - όπως συμβαίνει όπου υπάρχει μονιμότητα - να αναπτύσσουν και τέτοιου είδους διαστάσεις στην πολιτική τους. Νομίζω ότι το παράδειγμα του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος στην Ιταλία είναι χαρακτηριστικό. Από εκεί και πέρα, ένα σημείο του εκλογικού νόμου στο οποίο υπάρχει κριτική, είναι αυτό της δυσκολίας παροχής του μπόνους στους συνασπισμούς των κομμάτων. Πολύ ορθώς γίνεται αυτό και είναι πολύ δίκαιο. Εάν κάποιες πολιτικές δυνάμεις έχουν κοινή πρόταση προς τον ελληνικό λαό, να κάνουν ένα κόμμα. Αυτό σημαίνει «κόμμα». Δεν είναι δυνατόν να παίρνει η οποιαδήποτε ευκαιριακή συγκυρία ένα μπόνους αντίστοιχο αυτού που παίρνει ένα κόμμα που έχει ξεκάθαρη, σταθερή, συνολική θέση για τα πράγματα. Δεν μπορεί ο εκλογικός νόμος να ευνοεί τον καιροσκοπισμό. Τι γίνεται, λοιπόν, με αυτόν τον εκλογικό νόμο; Ποια είναι αυτή η τρομερή απόκλιση από την αναλογικότητα που επέρχεται για να έχουμε σταθερότητα, κυβερνησιμότητα και μία δυνατότητα να αναπτυχθεί η χώρα, όπως η κοινωνία απαιτεί; Στην πραγματικότητα, αυτή η απόκλιση από την πλήρη αναλογικότητα είναι της τάξεως του 10%. Και θα πω πολύ σύντομα πώς προκύπτει αυτό. Από τις τριακόσιες έδρες, οι διακόσιες πενήντα κατανέμονται με την απλή αναλογική. Οι άλλες πενήντα είναι το μπόνους που θα το πάρει πια κάποιος με τον αναλογικότερο νόμο σε σχέση με τον προηγούμενο που φέρνουμε. Ένα πρώτο κόμμα θα πάρει το μπόνους μόνο αν έχει 40%. Από αυτές τις πενήντα έδρες, εφόσον έχει 40% και με απλή αναλογική θα έπαιρνε περίπου τις είκοσι. Λέω «περίπου», γιατί υπάρχουν, εν πάση περιπτώσει, και οι εξομαλύνσεις οι τοπικές που γίνονται. Περίπου είκοσι, λοιπόν, θα τις έπαιρνε έτσι κι αλλιώς. Άρα μόνο τριάντα έδρες είναι, αν θέλετε, το καθαρό μπόνους του πρώτου, άρα 10% απόκλιση από την απολύτως απλή αναλογική. Αυτό, λοιπόν, είναι ένα τίμημα στον τρόπο της κατανομής των εδρών που είναι πολύ ορθό να καταβάλουμε, για να έχουμε όχι μόνο κυβερνησιμότητα και σταθερότητα αλλά για να έχουμε έναν πιο δίκαιο τρόπο λήψεως αποφάσεων στη νομοθετική και στην εκτελεστική εξουσία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Θα δώσω τον λόγο τώρα στον κ. Κεγκέρογλου και αμέσως μετά ακολουθεί ο κ. Μπαρτζώκας από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε ένα σημαντικό θέμα για τη λειτουργία του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, αλλά είμαι υποχρεωμένος να ξεκινήσω από μία παρατήρηση που αφορά τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι για άλλη μία φορά ήρθαν να κατηγορήσουν το Κίνημα Αλλαγής, το ΠΑΣΟΚ, ακόμα και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Είπε πριν από λίγο ο κ. Βερναδάκης ότι η ψήφιση του συστήματος της απλής αναλογικής το 1989 ήταν προσχηματική. Ξεχνούν στον ΣΥΡΙΖΑ ότι ψήφισαν την απλή αναλογική αμέσως μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 και όχι πριν, πριν από τις εκλογές που υπολόγιζαν ότι θα έχαναν. Όμως και ο κ. Τσίπρας - μου δίνει την αφορμή ο κ. Βερναρδάκης να αναφερθώ - στη χθεσινή του ομιλία έδειξε ότι και ο ίδιος ξεχνά ή μάλλον δεν θέλει να θυμάται. Μίλησε για το προσφυγικό - μεταναστευτικό και ξεχνά ότι αυτός συνυπέγραψε τη συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας, η οποία αποτελεί τη ρίζα του προβλήματος, αφού παρέδωσε τα κλειδιά στους Τούρκους. Μίλησε για την προστασία της πρώτης κατοικίας και ξεχνά ότι ήταν αυτός που κατήργησε τον ν.3869 για την προστασία της πρώτης κατοικίας, φέρνοντας μία προσωρινή διάταξη, την οποία αξιοποιεί τώρα η Νέα Δημοκρατία και λέει: «Μα, ο ΣΥΡΙΖΑ το κατήργησε». Και για το προσφυγικό τα ίδια λέει η Νέα Δημοκρατία. Λέει: «Ο ΣΥΡΙΖΑ συνυπέγραψε τη συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας. Τι να κάνουμε;». Και δεν θέλω να θυμίσω και πολλά άλλα, γιατί μιλάτε για τους συνταξιούχους και για άλλα και ξεχνάτε ότι εσείς ήσασταν αυτοί που καταργήσατε το ΕΚΑΣ και σήμερα ο Βρούτσης λέει «Μα, το κατήργησε ο ΣΥΡΙΖΑ και δεν ξέρω πώς να το επαναφέρω δημοσιονομικά» και τέτοια. Άρα χρειάζεται λίγο περισσότερη σύνεση, για να μπορούμε να συνεννοηθούμε - αν υπάρχει η βούληση σε αυτή την Αίθουσα - γιατί η έναρξη της νέας δεκαετίας βρίσκει την Ελλάδα μπροστά σε νέες προκλήσεις, σοβαρές, σε εθνικό, περιφερειακό και ευρωπαϊκό επίπεδο και χρειάζεται και αλήθεια και μνήμη και, βέβαια, το βλέμμα στο μέλλον. Η κοινωνία συνεχίζει να βιώνει τα προβλήματα από την κρίση και από τις πολιτικές που ακολουθούνται μέχρι και σήμερα. Μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα νομίζω ότι γίνεται φανερό πως η πρότασή μας για τη διαμόρφωση μιας εθνικής στρατηγικής με συνεννόηση, είναι μία αδήριτη ανάγκη. Μιλάμε για μία συνεννόηση που πρέπει να υπάρξει για όλα τα εθνικά θέματα, για όλα τα μείζονα θέματα της χώρας. Το εκλογικό σύστημα είναι ένα από αυτά. Αφορά τη λειτουργία του δημοκρατικού αντιπροσωπευτικού μας συστήματος. Στην περίπτωση της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού η συνταγματική επιταγή των διακοσίων εδρών, σύμφωνα με την τροποποίηση του Συντάγματος το 2001, ήταν αυτή που ανάγκασε - εντός και εκτός εισαγωγικών - και την Κυβέρνηση να ποιήσει την ανάγκη φιλοτιμία και να επιζητήσει τη συναίνεση. Αυτό αποδεικνύεται, γιατί στην περίπτωση του εκλογικού νόμου που συζητάμε τώρα, δεν επεδίωξε καμμία συναίνεση. Ναι μεν σου λέει ότι δεν θα ισχύσει την πρώτη φορά, αλλά θα ισχύσει τη δεύτερη. Στην ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού δεν θα ίσχυε καθόλου. Έχουμε διαφορετικές οπτικές από τα κόμματα και αυτό είναι, βέβαια, δικαίωμά τους, αλλά φαίνεται ότι κυριαρχούν οι μικροκομματικές σκοπιμότητες κυρίως από Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ. Το Κίνημα Αλλαγής συνεχίζει να πολιτεύεται υπεύθυνα. Με βάση την εμπειρία της Μεταπολίτευσης προτείνουμε τη διαμόρφωση ενός αναλογικού εκλογικού συστήματος, που ταυτόχρονα θα συμβάλει στη διαμόρφωση κυβερνητικών πλειοψηφιών, αλλά όχι κατ' ανάγκη μονοκομματικών. Πιστεύουμε σε ένα λογικό μπόνους που θα ενισχύσει μεν την κυβερνησιμότητα, αλλά δεν θα στρεβλώνει τη δημοκρατία. Έτσι αποφεύγουμε την ακυβερνησία της απλής αναλογικής, αλλά δεν συναινούμε στο υπερβολικό μπόνους των πενήντα εδρών. Να δούμε ορισμένες πτυχές των προτάσεων των άλλων κομμάτων, της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ. Να ξεκινήσουμε από την απλή αναλογική. Με βάση τα αποτελέσματα των δύο, τριών τελευταίων εκλογικών αναμετρήσεων, αλλά και με βάση τις δημοσκοπήσεις και όλα όσα έχουμε βιώσει, με απλή αναλογική απαιτείται υποχρεωτικά η συνεργασία πρώτου και δεύτερου κόμματος. Υποχρεωτικά! Και ρωτάμε ευθέως τον ΣΥΡΙΖΑ που το προτείνει: Δηλαδή, στις επόμενες εκλογές, εάν είστε δεύτερο κόμμα, θα συνεργαστείτε με τη Νέα Δημοκρατία για να μην υπάρξει ακυβερνησία; Είναι απλή η ερώτηση. Μπορείτε να απαντήσετε; Προφανώς θα μας πείτε «όχι». Και γιατί θα μας πείτε «όχι»; Γιατί αν λέγατε «ναι», θα ήσασταν αναντίστοιχοι, διότι την περίοδο που ήμασταν στην καρδιά της κρίσης, αρνηθήκατε να συμμετέχετε στις κυβερνήσεις εθνικής συνεννόησης που τότε επιβαλλόταν, ήταν εθνική ανάγκη. Τώρα, λοιπόν, θα μας πείτε ότι θα συνεργαστείτε; Άρα προτείνετε ακυβερνησία. Πάμε, λοιπόν, παρακάτω. Εάν έρθετε στις επόμενες εκλογές πρώτο κόμμα, θα αποποιηθείτε το μπόνους; Προφανώς θα μου πείτε «όχι». Είναι δυνατόν να αποποιηθείτε το μπόνους; Δεν το κάνατε τον Γενάρη του 2015, τον Σεπτέμβρη, θα το κάνετε τώρα; Άρα δεν πιστεύετε σε αυτό που προτείνετε. Είστε ανειλικρινείς. Είστε αναξιόπιστοι. Να επιβεβαιώσουμε την αναξιοπιστία σας. Τον Ιούνιο του 2015, επί ΣΥΡΙΖΑ, καταθέσαμε μια πρόταση νόμου για την κατάργηση του υπερβολικού μπόνους των πενήντα εδρών. Λέγατε ότι ασχολιόσασταν με άλλα και ξεχάσατε το εκλογικό σύστημα μέχρι τις εκλογές του Σεπτέμβρη. Σας το θυμίσαμε εμείς με μια πρόταση νόμου που καταθέσαμε. Ήθελε μία μέρα συζήτηση στη Βουλή, ψήφο, για να ισχύει. Γιατί δεν τη φέρατε;
Την ξέχασαν.
Ξέρετε, έχουν έτοιμη την απάντηση. «Ήταν…» - λέει - «…Πρόεδρος της Βουλής η κ. Κωνσταντοπούλου και δεν μπορούσαμε να συνεννοηθούμε». Είναι έτοιμη η απάντηση. Από τις διαπιστώσεις, λοιπόν, φαίνεται ότι είστε αφερέγγυοι κοινωνικά και πολιτικά και δεν μπορεί κανείς να σας έχει εμπιστοσύνη για συνεννόηση. Γιατί και τότε σας δείξαμε εμπιστοσύνη, ψηφίσαμε την κακή συμφωνία, με την οποία φέρατε μετά την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού και εσείς αντί να διαμορφώσετε ένα κλίμα συναίνεσης για να προχωρήσουμε, πήγατε σε εκλογές. Έχουμε, λοιπόν, ένα θέμα που έχει να κάνει με την αξιοπιστία. Και επειδή θολώνουν τα νερά ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία σε σχέση με το μπόνους σε συνασπισμούς κομμάτων, θα πω το εξής: Κοιτάξτε, το μπόνους σε συνασπισμούς κομμάτων που θα δημιουργηθούν μετά τις εκλογές, με άγνωστο πρόγραμμα, που δεν θα έχει ψηφίσει ο ελληνικός λαός, το δίνει ο νόμος. Λέει, δηλαδή, ο νόμος ότι μετά τις εκλογές, ας γίνει ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Έχουμε ένα προηγούμενο. Το μπόνους το παίρνει μια χαρά. Ποιος είπε ότι δεν το παίρνει ο συνασπισμός κομμάτων που θα γίνει μετά τις εκλογές; Δεν το δίνει, λέει, σε συνασπισμούς κομμάτων πριν τις εκλογές, δηλαδή όπως είμαστε εμείς, το Κίνημα Αλλαγής, που στις προηγούμενες εκλογές - που έχουν εκλέξει αυτή τη Βουλή - είχαμε κατέβει ως συνασπισμός κομμάτων. Είναι Κίνημα Αλλαγής, ΠΑΣΟΚ, Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών, ΕΔΕΜ, Ανανεωτική Αριστερά, Κινήσεις Πολιτών. Δεν το παίρνουμε θεωρητικά σύμφωνα με τις προβλέψεις του νόμου.
Κύριε συνάδελφε, παρακαλώ, να ολοκληρώσετε.
Ακόμα κι αν είχαμε κατέβει στις προηγούμενες εκλογές, ακόμα και αν ξανακατέβουμε ως συνασπισμός κομμάτων, δεν το παίρνουμε. Εάν, όμως, έχουμε ένα εκλογικό αποτέλεσμα και το άλφα κόμμα συνεργαστεί με το βήτα, ανεξάρτητα από προγράμματα που δεν γνωρίζει ο λαός, το μπόνους θα το πάρει. Αυτή είναι μια τεράστια αντίφαση του νόμου, η οποία δεν έχει δικαιολογηθεί από τη Νέα Δημοκρατία, η οποία - για να κλείσω με αυτούς - μετά το διάλειμμα της συναινέσεως της πρότασης για την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, επανέρχεται στις παραδοσιακές λογικές των πλειοψηφικών συστημάτων. Τα συστήματα, όπως έχει αποδειχθεί, δεν σώζουν τις κακές πολιτικές. Το ζητούμενο είναι καλές πολιτικές για τον τόπο.
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Τα συστήματα τα προοδευτικά και τα άλλα παραδοσιακά και ιστορικά έχετε δει ότι δεν σώζουν τις κακές πολιτικές. Ο λαός αποφασίζει πάντα το σωστό. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε. Θα σας παρακαλέσω, κύριοι συνάδελφοι, για πολλοστή φορά. Υπάρχουν πάρα πολλοί συνάδελφοι, οι οποίοι θα μείνουν εκτός λίστας. Δεν θα μπορέσουν να μιλήσουν, εάν συνεχίσουμε με αυτή τη λογική. Σας παρακαλώ, να τηρείτε τον χρόνο σας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα πέντε μαθήτριες και μαθητές και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 4ο Γυμνάσιο Κορυδαλλού. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τώρα θα δώσω τον λόγο στον κ. Μπαρτζώκα, τον συνάδελφο από τη Νέα Δημοκρατία, για επτά λεπτά. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Αξιότιμε κύριε Υπουργέ, αγαπητοί συνάδελφοι, ο νόμος που συζητάμε, αποτελεί βασική εξαγγελία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Υπό την έννοια αυτή συνιστά δέσμευση απέναντι στον ελληνικό λαό, την οποία σήμερα ερχόμαστε να κάνουμε πράξη. Η δέσμευση αυτή ήταν απολύτως πολιτική. Υποσχεθήκαμε να καταργήσουμε την απλή αναλογική, που θέσπισε η απελθούσα κυβέρνηση και να αποκλείσουμε μια και καλή την πιθανότητα να εισέλθει εκ νέου η χώρα μας σε παραλυτική κατάσταση, ιδίως από τη στιγμή που έχει επιστρέψει σε ρυθμούς κανονικούς και σε καλύτερες μέρες. Πριν αναλύσω τα βασικά επιχειρήματα υπέρ της αναγκαιότητας του νέου εκλογικού νόμου, ο οποίος κατά τη γνώμη μου βρίσκει τη χρυσή τομή μεταξύ δύο κορυφαίων ζητούμενων, της αναλογικής εκπροσώπησης και της κυβερνησιμότητας, θέλω να κάνω μια αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν. Θέλω να ανατρέξω πίσω στο 2016, δηλαδή στην περίοδο ψήφισης του προηγούμενου εκλογικού νόμου, μια περίοδο που μπορεί να φαντάζει μακρινή, αλλά δεν είναι καθόλου. Και το λέω αυτό, γιατί μπορεί να έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από τότε, αλλά οι μνήμες μας είναι ακόμα νωπές. Είχε παρέλθει, λοιπόν, τότε ήδη μια πλήρης κυβερνητική περίοδος διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με τις γνωστές παλινωδίες της περίφημης διαπραγμάτευσης και των βαρύγδουπων δηλώσεων περί σκισίματος των μνημονίων, αλλά αντί αυτού, την υπογραφή ενός ακόμα και όλων αυτών που ο ελληνικός λαός δεν ξέχασε. Γι' αυτόν τον λόγο και σας αξίωσε να είσαστε σήμερα εδώ μειοψηφία. Σε αυτή την πρώτη περίοδο ο ΣΥΡΙΖΑ δεν άλλαξε τον εκλογικό νόμο, μολονότι η επίκληση της απλής αναλογικής υπήρξε το βασικό του προεκλογικό σύνθημα. Η αλλαγή του εκλογικού νόμου ήρθε μετά την ανάδειξή του σε νικητή των εκλογών δύο φορές. Δηλαδή, μετά από χρήση ενός εκλογικού νόμου, τις πρόνοιες του οποίου αξιοποίησε δύο φορές. H αλλαγή αυτή, φυσικά, δεν ήταν καθόλου τυχαία. Ακόμα και η πιο καλοπροαίρετη κριτική δεν θα μπορούσε να αγνοήσει το γεγονός ότι η επιλογή της χρονικής συγκυρίας μόνο ουδέτερη δεν ήταν. Έγινε όταν όλες οι δημοσκοπήσεις το 2016 έφερναν τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη πάνω από δέκα μονάδες μπροστά, όταν ξέρατε, με άλλα λόγια, ότι η επόμενη εκλογική αναμέτρηση επιφυλάσσει για σας τη θέση του χαμένου. Ας φύγουμε, όμως, από αυτό και ας δούμε την επιχειρηματολογία που αναπτύσσατε εκείνο το διάστημα. Αποκαλούσατε τους προϋπάρχοντες εκλογικούς νόμους καλπονοθευτικούς ότι χειραγωγούν τη λαϊκή βούληση και ότι υπηρετούν τις ευκαιριακές κομματικές σκοπιμότητες. Λέγατε, επίσης, ότι για την οικονομική κρίση ευθύνονται αποκλειστικά οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Εξήρατε τις κυβερνήσεις συνεργασίας, τονίζοντας ότι αυτό είναι που απαιτούν οι σύγχρονες ανάγκες του πλουραλισμού, της δημοκρατίας και της κοινωνικής συνοχής, λες και αυτό το υβρίδιο συνεργατικής κυβέρνησης που διαμορφώσατε εσείς με τους ΑΝΕΛ, ανταποκρινόταν στα επιχειρήματά σας. Ας μας απαντήσετε κάποια στιγμή ποιες ιδεολογικές και προγραμματικές συγκλίσεις μοιραζόσασταν, γιατί ο κόσμος πιστεύει ότι δεν είχατε και πολλά κοινά. Εκτός, βέβαια, από τη διάθεση παραμονής στην εξουσία με κάθε τρόπο. Κάνω αυτή την αναδρομή, για να επισημάνω ότι η εκ μέρους σας επίκληση για αγνά κίνητρα και για εμβάθυνση της δημοκρατίας δεν είναι και πολύ πειστική. Ωστόσο, η Νέα Δημοκρατία δεν θα ακολουθήσει τη δική σας ρότα. Δεν αλλάζουμε τον εκλογικό νόμο που εσείς θεσπίσατε, υπακούοντας σε μια καιροσκοπική νοοτροπία. Πρώτον, ο χρόνος που εμείς επιλέγουμε, είναι όντως εκλογικά ουδέτερος. Εκλογές δεν πρόκειται να γίνουν σύντομα. Η χώρα δεν αντέχει άλλες περιπέτειες. Επιπλέον, η εντολή που έχουμε λάβει από τον ελληνικό λαό είναι πολύ ισχυρή. Δεύτερον - για να έρθουμε και στην ουσία - αλλάζουμε τον εκλογικό νόμο, διότι δεν αγνοούμε βασικές παραδοχές, αλλά και την ιστορική εμπειρία του τόπου μας. Ξεκινάμε, κατ' αρχάς, από την παραδοχή ότι δεν υπάρχουν τέλεια εκλογικά συστήματα. Υπάρχουν μόνο λειτουργικά και μη λειτουργικά. Και το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής απέδειξε ότι λειτούργησε και ότι δεν ήταν αποτρεπτικός παράγοντας για κυβερνήσεις συνεργασίας. Αυτά, άλλωστε, τα αποφασίζει το εκλογικό Σώμα, όχι ο εκλογικός νόμος. Ας παραδεχτούμε, επιτέλους, ότι για την ελληνική κρίση δεν έφταιγε ο εκλογικός νόμος, το Σύνταγμά μας ή γενικά οι θεσμοί. Τα προβλήματά μας ανάγονταν σε πολιτικές. Αυτό που έφταιγε ήταν οι πολιτικές επιλογές. Επίσης, να υπενθυμίσουμε ότι το μοντέλο της απλής αναλογικής δεν είναι άγνωστο. Έχει εφαρμοστεί στη χώρα όχι μία, αλλά οκτώ φορές. Και τις οκτώ φορές απέτυχε πλήρως. Άρα, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, δεν μπορούμε να πουλάμε την απλή αναλογική ως σωτήρα των προβλημάτων μας. Όμως, δεν μπορούμε και να παραβλέπουμε το γεγονός ότι η πριμοδότηση με αποκλειστικό κριτήριο την πρωτιά, δεν είναι ισορροπημένη. Με το κριτήριο, λοιπόν, της ισορροπίας, αλλά και της δικαιοσύνης, η Νέα Δημοκρατία αλλάζει τον εκλογικό νόμο με κυρίαρχα σημεία τα εξής: Η ενισχυμένη αναλογική παραμένει γιατί αποτιμάται ως το πλέον συμβατό σύστημα σύμφωνα με τα ιστορικά, γεωγραφικά και πολιτικά δεδομένα της χώρας μας. Ωστόσο, εξορθολογίζεται η διαδικασία της πριμοδότησης. Οι διακόσιες πενήντα έδρες μοιράζονται στους Βουλευτές αναλογικά, όπως ήδη ισχύει. Οι λοιπές πενήντα έδρες κατανέμονται κλιμακωτά στα κόμματα. Δηλαδή, η εκλογική δύναμη κάθε κόμματος είναι αυτή που καθορίζει το πώς θα δοθούν οι πενήντα έδρες. Άρα πρόκειται για ένα πιο δίκαιο σύστημα από το ισχύον. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Σε αυτό το νέο, δικαιότερο και πιο εξισορροπημένο μοντέλο εκλογικού νόμου που εισάγεται, οι τακτικισμοί περισσεύουν. Πρέπει η συναίνεση να σταματήσει να είναι αλά καρτ, για να αποδείξουμε, επιτέλους, στους πολίτες ότι μπορούμε να συνεννοηθούμε στα βασικά. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο κ. Κάτσης από τον ΣΥΡΙΖΑ και να ετοιμάζεται ο κ. Κούβελας από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα τον εκλογικό νόμο, τον τρόπο, δηλαδή, που θα εκλέγονται οι Βουλευτές του αντιπροσωπευτικού δημοκρατικού μας συστήματος. Η συζήτηση για τον εκλογικό νόμο ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις διεξάγεται παραδοσιακά στο έδαφος δύο διαφορετικών πεδίων: Το πρώτο είναι το ιδεολογικό, δηλαδή την άποψη που έχει το κάθε κόμμα για τη δημοκρατία με βάση τις αρχές και τις αξίες του και, δεύτερον, το μικροπολιτικό, δηλαδή τον πρόσκαιρο τακτικό σχεδιασμό των κομμάτων για τις επόμενες δύο εκλογικές αναμετρήσεις, ώστε το εκλογικό σύστημα να το ευνοεί με βάση την πρόβλεψή του. Πρακτικά, όμως, τι έχουμε σήμερα; Η Νέα Δημοκρατία, συνεπικουρούμενη από τον ακροδεξιό δορυφόρο, την Ελληνική Λύση, καταργεί την απλή αναλογική που ψήφισαν ο ΣΥΡΙΖΑ, οι ΑΝΕΛ και η Ένωση Κεντρώων σε ουδέτερο πολιτικά χρόνο, το 2016- ήταν τρία χρόνια πριν από τις εκλογές - και επαναφέρει το μπόνους των πενήντα εδρών με έναν κλιμακωτό τρόπο. ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ, ΜέΡΑ25, ΚΚΕ καταψηφίζουν με βάση τις τοποθετήσεις τους. Με βάση τα δύο παραπάνω κριτήρια, το ιδεολογικό πρόσημο και το μικροκομματικό όφελος, βλέπουμε πώς τοποθετούνται τα κόμματα. Η Νέα Δημοκρατία και παραδοσιακά η Δεξιά έχει μία συγκεντρωτική αντίληψη για τον κοινοβουλευτισμό, σαν να δυσφορεί με τις ανοιχτές δημοκρατικές διαδικασίες βάσης και συναίνεσης. Αντιμετωπίζει τους πολίτες ως πελάτες, ανταλλάσσοντας ρουσφέτια, έναντι ψήφων, αλώνει το κράτος εγκαθιδρύοντας το κομματικό κράτος, ελέγχει τις ανεξάρτητες αρχές διορίζοντας πρόσωπα με σύγκρουση συμφέροντος και κομματικό πρόσημο και διαπνέεται γενικά από μία αριστοκρατική άποψη, ότι η εξουσία δεν μοιράζεται, είναι για τους άριστους. Τα είδαμε πρόσφατα, άλλωστε, και με τους διοικητές των νοσοκομείων, με τους μετακλητούς χωρίς πτυχίο και με αυξημένο μισθό κ.ο.κ.. Πρόσφατα, με πρόσχημα το επιτελικό κράτος επιβάλλει ένα ακραία πρωθυπουργικοκεντρικό μοντέλο διακυβέρνησης που δεν σέβεται ούτε την εσωκομματική δημοκρατία ούτε τη συλλογική λειτουργία. Όλα διοικούνται από το Μαξίμου, όλοι οι Υπουργοί είναι διακοσμητικοί ή αρκετοί είναι διακοσμητικοί και τα κρίσιμα χαρτοφυλάκια ανήκουν σε μη εκλεγμένους, εκλεκτούς του Πρωθυπουργού, χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση. Ενός ανδρός αρχή, λοιπόν. Είναι λογικό, λοιπόν, να θέλει ένα εκλογικό σύστημα που ο πρώτος τα παίρνει όλα, να κλέβει τις πενήντα έδρες από τα μικρότερα κόμματα, να επιβάλλει μονοκομματικές κυβερνήσεις απόλυτης ασυδοσίας. Όσο για τις συναινέσεις, αυτές εξαντλούνται επικοινωνιακά στο θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας και ως εκεί. Και θέλω να απαντήσω και στον κ. Γεραπετρίτη, με αφορμή τη χθεσινή του τοποθέτηση. Αφού αθώωσε, λοιπόν, αυτούς που πραγματικά - γιατί αυτό έκανε - έφεραν τον Χίτλερ στην εξουσία και έφερε το παράδειγμα της απλής αναλογικής της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, εσείς ως Νέα Δημοκρατία, κύριε Υπουργέ, κύριε Γεραπετρίτη - αν με ακούτε - δεν αρνείστε την απλή αναλογική για αντιφασιστικούς λόγους. Την αρνείστε γιατί το να κυβερνάς μόνος σου, σου επιτρέπει να μη λογοδοτείς γι' αυτά που κάνεις. Και ξεχνάτε κιόλας ότι αυτό το μοντέλο διακυβέρνησης χρεοκόπησε τη χώρα. Και το ίδιο, βέβαια, θα ξαναγίνει εάν αυτό δεν ανακοπεί. Μικροκομματικά τώρα, η Νέα Δημοκρατία αλλάζει τον εκλογικό νόμο, γιατί πιστεύει ότι αφού κέρδισε τις εκλογές του 2019 με το αντι - ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο και σύμπτυξε με τα ψέματα στο «μακεδονικό», στο προσφυγικό, αλλά και με τη διαπλοκή που ένιωθε ότι απειλείται, θα κερδίζει ξανά και ξανά. Δεν υπολογίζετε, όμως, σωστά, κύριοι της Κυβέρνησης, ότι οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική και θα είστε μόνοι, όπως και σήμερα είστε μόνοι. Και, μάλιστα, θα είστε και με πενήντα Βουλευτές, τουλάχιστον, λιγότερους. Πάει και η ισοτιμία της ψήφου, που μας λέγατε, στην ψήφο των ομογενών, αφού σήμερα την παραβιάζετε κατάφωρα. Όσο για την κυβερνησιμότητα που επικαλείστε, έχω να σας πω το εξής: Κύριε Υπουργέ, κάνετε ένα σφάλμα εσκεμμένα όταν αναλύετε παλαιότερα εκλογικά αποτελέσματα - όπως κάνατε χθες στην ομιλία σας - με την έννοια ότι δεν θα γινόταν κυβέρνηση αν πάρουμε τα παλιά εκλογικά αποτελέσματα και είχε εφαρμοστεί η απλή αναλογική. Η λογική λέει, όμως, ότι οι πολίτες ψηφίζουν έχοντας τον εκλογικό νόμο πάνω στο τραπέζι και στο μυαλό τους. Άρα με μία απλή αναλογική θα κατέβαιναν και περισσότερα κόμματα στις εκλογές και ο πολίτης θα αποφάσιζε με περισσότερη ελευθερία και όχι εκβιαζόμενος από τη λογική της χρήσιμης ψήφου. Για παράδειγμα, στην αυτοδιοίκηση που εφαρμόστηκε το σύστημα της απλής αναλογικής, βλέπαμε εννιά και δέκα παρατάξεις να κατεβαίνουν, για να μπορέσουν να συνεργαστούν, ενώ με την ενισχυμένη αναλογική ή με άλλα συστήματα, κατέβαιναν λίγοι και μεγάλοι σχηματισμοί. Άρα μην κάνετε άκυρες συγκρίσεις για να στηρίξετε το έωλο επιχείρημα της κυβερνησιμότητας. Εμείς ως ΣΥΡΙΖΑ είμαστε σταθεροί στις αξίες της δημοκρατίας και της λαϊκής συμμετοχής που πρεσβεύει η Αριστερά και η προοδευτική παράταξη και το κάναμε πράξη το 2016, στην πάγια θέση μας περί απλής αναλογικής, με το όριο εισόδου, φυσικά, του 3% που επιβάλλεται για εθνικούς λόγους. Είμαστε υπέρ των δημοψηφισμάτων, της λαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας, γι' αυτό και φέραμε και σχετικές προτάσεις στην Αναθεώρηση του Συντάγματος. Κάνω μία παρένθεση, για να σας προλάβω, γιατί σαν αύριο συμπληρώνεται η πρώτη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ από τις 25 Γενάρη του 2015. Από διάφορες πτέρυγες, λοιπόν, στη Βουλή μάς λέγατε - και λέτε συνεχώς - το εξής: «Είδαμε πόσο σέβεστε το δημοψήφισμα το 2015». Και σήμερα ακούστηκε. Θα πω τούτο, γιατί, επιτέλους, χρωστάμε και μία απάντηση σε αυτή την προπαγάνδα: Την Τετάρτη, λοιπόν, του δημοψηφίσματος ο Αλέξης Τσίπρας, ο Πρωθυπουργός τότε, έκανε διάγγελμα προς τον ελληνικό λαό - δείτε και το βίντεο - και το είπε ξεκάθαρα: «Θέλουμε το «όχι» στη συμφωνία για να ενισχύσουμε τη διαπραγματευτική μας θέση και να φέρουμε μία καλύτερη. Και το «όχι» δεν είναι εντολή για ρήξη». Και αυτό ακριβώς, κάναμε. Αν λέγαμε άλλα, ίσως ήταν και άλλο το αποτέλεσμα. Γι' αυτό και να πάψει πλέον, η σπέκουλα. Και μη μας λέτε, γιατί δεν ψηφίσαμε την απλή αναλογική το πρώτο εξάμηνο. Τότε πασχίζαμε να αντεπεξέλθουμε από την παγίδα της αριστερής παρένθεσης που μας στήσατε εντός και εκτός της χώρας. Έπρεπε, δηλαδή, να είχαμε προβλέψει τις εκλογές του Σεπτέμβρη, για να αλλάξουμε τον εκλογικό νόμο πιο πριν; Και τι μας είπε ο κ. Κεγκέρογλου; Ότι, δηλαδή, θα παίρναμε τις διακόσιες έδρες τότε, αν το φέρναμε και θα ίσχυε από την επομένη; Είναι αστεία επιχειρήματα. Κλείνει η παρένθεση. Εμείς πιστεύουμε στις προγραμματικές συμφωνίες, στις πολυκομματικές κυβερνήσεις σε προγραμματική βάση, γι' αυτό και είμαστε υπέρ του εκλογικού συστήματος που φέραμε. Κλείνοντας θα ήθελα να κάνω και μία αναφορά στα υπόλοιπα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Το Κίνημα Αλλαγής μάς έχει μπερδέψει, καθώς δεν έχει ούτε ξεκάθαρο ιδεολογικό στίγμα ούτε σαφή στρατηγική και αποτυπώνεται και εδώ σε αυτό το νομοσχέδιο. Έφερε, λοιπόν, το 2015, μία πρόταση νόμου για απλή αναλογική. Το 2016, που φέραμε τον ίδιο νόμο, σε μία πράξη πολιτικού αλτρουϊσμού καταψήφισε και χάρισε τις έδρες του στη Νέα Δημοκρατία, ενώ σήμερα που καταργείται η απλή αναλογική και επιστρέφουμε πίσω, καταψηφίζει ξανά. Ας αποφασίσετε, λοιπόν, κύριοι του Κινήματος Αλλαγής. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό, κυρία Πρόεδρε, και τελειώνω. Και όσον αφορά την Ελληνική Λύση, σήμερα, σε αυτό το νομοσχέδιο, εν πάση περιπτώσει, έπεσαν οι μάσκες. Αφού υπερψηφίσατε τον αναπτυξιακό νόμο που ήταν γεμάτος από ρουσφέτια στον παρασιτισμό και διέλυε και εργασιακά, αφού υπερψηφίσατε το ταξικά μεροληπτικό, φορολογικό νομοσχέδιο, τώρα επιστρέφετε στη «Δεξιά πολυκατοικία». Με το σημερινό «ναι» ο κ. Βελόπουλος χαρίζει τις έδρες του κόμματός του στη Νέα Δημοκρατία, αφού με απλή αναλογική θα βγάζετε περισσότερες έδρες. Το αντάλλαγμα θα φανεί στο μέλλον. Ας απολογηθείτε, λοιπόν, στους Βουλευτές σας, κύριε Βελόπουλε. Εν κατακλείδι, εμείς καταψηφίζουμε, γνωρίζοντας ότι οι επόμενες εκλογές - όποτε και αν γίνουν - θα γίνουν με απλή αναλογική. Και πιστεύω ότι οι προοδευτικές δυνάμεις, με τον ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα, θα πρέπει να συνεργαστούν και να δώσουν κυβερνητική λύση και δεν θα πάρουν το πολιτικό κόστος να συνταχθούν με μία οπισθοδρομική Δεξιά. Αυτό φοβάται η Νέα Δημοκρατία. Και θα φροντίσουμε να την επιβεβαιώσουμε. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ πολύ. Ο κ. Κούβελας από τη Νέα Δημοκρατία και να ετοιμάζεται ο κ. Μουλκιώτης από το Κίνημα Αλλαγής. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα η Κυβέρνηση φέρνει προς ψήφιση έναν νόμο που αποτελούσε μία από τις κεντρικές πολιτικές της δεσμεύσεις, η οποία δεν ήταν άλλη από την άμεση αλλαγή του εκλογικού συστήματος, με τέσσερις στόχους: Στόχος πρώτος, ο εκσυγχρονισμός της εκλογικής νομοθεσίας. Στόχος δεύτερος, η δυνατότητα σχηματισμού Κυβέρνησης την επαύριον των εκλογών. Στόχος τρίτος, η τόνωση της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος. Στόχος τέταρτος, ο σεβασμός στη βούληση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει εισαγάγει έναν πολιτικό πολιτισμό αυτούς τους μήνες και το καταμαρτυρούν οι πράξεις μας και όχι τα λόγια μόνο. Φαίνεται από το γεγονός ότι σε πολλά σημαντικά νομοσχέδια, τα οποία έχουν έρθει στην Ολομέλεια, αλλά έχουν τύχει επεξεργασίας νωρίτερα στις επιτροπές, κάνει δεκτές πάρα πολλές από τις προτάσεις και τις παρατηρήσεις των κομμάτων της Αντιπολίτευσης. Μόνο έτσι μπορεί να εδραιωθεί ο κοινοβουλευτισμός και η σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στην Κυβέρνηση, τα άλλα κόμματα και τελικά τον πολίτη. Ακόμη και στο παρόν νομοσχέδιο, όπου φαίνεται ότι υπάρχουν δομικές διαφορές στην αντίληψη, στην προσέγγιση για τον τρόπο με τον οποίο θα εκλέγονται οι Βουλευτές και οι κυβερνήσεις στη χώρα μας, έγινε δεκτό, συζητήθηκε και εισάγεται με τον τρόπο που η Κυβέρνηση πιστεύει το κλιμακωτό μπόνους στο πρώτο κόμμα. Όμως, «κόκκινη γραμμή» για την Κυβέρνηση ήταν, είναι και θα είναι πάντα η δυνατότητα της μετεκλογικής κυβερνησιμότητας. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας καταθέτει τον εκλογικό νόμο μόλις έξι μήνες μετά τις τελευταίες εκλογές, έχοντας μπροστά της ένα καθαρό διάστημα τριάμισι ετών διακυβέρνησης της χώρας, έτσι ώστε να μην υπάρχει η παραμικρή υποψία για κομματικούς υπολογισμούς και εκλογικές σκοπιμότητες. Μάλιστα κάποιοι αναλυτές εκτιμούν ότι με τον νόμο που εισάγεται και ψηφίζεται σήμερα η Νέα Δημοκρατία θα κάνει τη ζωή της δύσκολη στις επόμενες εκλογές. Όμως, δεν είναι αυτό το ζητούμενο, να κάνουμε τη ζωή μας εύκολη. Αντίθετα, ο βασικός μας στόχος, κυρίες και κύριοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, είναι να πετύχουμε τη δυνατότητα να κυβερνηθεί ο τόπος την επομένη των εκλογών, αντίθετα με αυτό που εσείς επιδιώκατε επιβάλλοντας την απλή αναλογική, που ήταν ο αποκλεισμός σχηματισμού αυτοδύναμων κυβερνήσεων από εδώ και στο εξής, γεγονός που θα οδηγούσε τη χώρα με ακρίβεια σε ακυβερνησία. Φαντάζεστε τη Βουλή με απλή αναλογική, τι πολιτικά παζάρια για τον σχηματισμό κυβερνήσεων, τι ψήφιση νόμων και τι διαχείριση των δημοσίων υποθέσεων θα είχαμε; Οι Αρχηγοί των κομμάτων που θα συμμετείχαν στην κυβέρνηση, θα συνεδρίαζαν διαρκώς για να μοιράζονται τα δικαιώματα στην άσκηση εξουσίας και θα είχαμε έναν Πρωθυπουργό να είναι απλώς ισορροπιστής. Ακούστηκε η άποψη από συναδέλφους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ότι είναι επιτακτική ανάγκη η κουλτούρα των συνεργασιών. Αυτή είναι στην πραγματικότητα μια δογματική αντίληψη και πάντως δεν μπορεί να επιβληθεί με νόμο. Στην τοπική αυτοδιοίκηση που το κάνατε, αποδείχθηκε καταστροφικό. Το παράδειγμα του Δήμου Θεσσαλονίκης είναι χαρακτηριστικό. Ο δήμαρχος έχει μόλις επτά συμβούλους στους σαράντα εννέα του δημοτικού συμβουλίου και αντιμετώπισε τεράστια προβλήματα στον σχηματισμό διοίκησης, πράγμα που ήταν αποτέλεσμα της απλής αναλογικής σας που εφαρμόσθηκε. Ευτυχώς, βέβαια, η κατάσταση σώθηκε έγκαιρα με τη νομοθετική παρέμβαση της Κυβέρνησής μας. Θα έλεγα ότι από τη μια μεριά ευτυχώς που εφαρμόσθηκε η απλή αναλογική στην τοπική αυτοδιοίκηση, γιατί έτσι συνειδητοποιούμε όλοι ότι κάνοντας εκλογές με αυτό το σύστημα, θα μας οδηγούσε σε πλήρη διάλυση του πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού συστήματος στην πατρίδα μας. Από την άλλη, βέβαια, ποιος μας λέει ότι οι συγκυβερνήσεις φέρνουν πάντοτε ιδανικά ή έστω ικανοποιητικά αποτελέσματα, όπως μας λέτε ξαφνικά; Τι άλλος, νέος δογματισμός είναι αυτός, πως οι σταθερές κυβερνήσεις ενός κόμματος στην Ελλάδα απέτυχαν πάντα ιστορικά, ενώ οι συγκυβερνήσεις πέτυχαν και αυτό το μοντέλο πρέπει να το ακολουθούμε για πάντα από εδώ και πέρα; Θυμίζω την πιο πρόσφατη συγκυβέρνηση, αυτή μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, η οποία απέτυχε πλήρως, απογοήτευσε τον ελληνικό λαό - έτσι είναι, συνάδελφοι - ο οποίος έδωσε ισχυρή πλειοψηφία στη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Με την απλή αναλογική σας θα ήταν αδύνατο να σχηματιστεί κυβέρνηση αυτοδύναμη, ακόμη και με 48% που τυχόν θα πετύχαινε το πρώτο κόμμα, δηλαδή το κόμμα που ψήφισαν ο ένας στους δύο Έλληνες. Αυτή την ισότητα της ψήφου εννοείτε τελικά ή μήπως θέλετε να κυβερνούν οι μειοψηφίες; Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που σε ευρωπαϊκές χώρες με πολύ βαθιά δημοκρατική παράδοση και διαρκή ανανέωση των τρόπων λειτουργίας των κοινοβουλευτικών τους συστημάτων, όπως η Γερμανία και η Γαλλία, είδαν και έπαθαν, βέβαια, αλλά μόλις το κατάφεραν αμέσως έστειλαν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας την απλή, άδολη και ανόθευτη αναλογική, αλλάζοντας το εκλογικό τους σύστημα. Τελικά, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, το έχετε, φαίνεται, στο αίμα σας - το φωνάζει άλλωστε η διαδρομή σας μέχρι σήμερα - το μπάχαλο, ιδίως το πολιτικό μπάχαλο. Αυτό επιδιώκετε. Πέρα από αυτό επιδιώκετε να είστε και ρυθμιστές την επομένη των εκλογών ανεξάρτητα από την εκλογική σας δύναμη. Δεν διστάσατε, λοιπόν, να υπονομεύσετε τη δημοκρατία μας, επιβάλλοντας εκλογές με απλή αναλογική πριν αφήσετε την εξουσία. Συνεπώς, ο νέος εκλογικός νόμος αφ' ενός επιτρέπει στη χώρα να κυβερνηθεί και αφ' ετέρου είναι πιο αντιπροσωπευτικός, πιο δίκαιος και εξασφαλίζει υψηλότερη αναλογικότητα για όλα τα κόμματα, τα οποία ενισχύονται σε σχέση με τον προηγούμενο εκλογικό νόμο, διότι, τελικά, αντιπροσωπευτικό είναι το εκλογικό σύστημα το οποίο εξασφαλίζει πάνω από όλα τη δυνατότητα μιας χώρας να κυβερνηθεί, και σέβεται ακριβώς την εντολή των ψηφοφόρων. Αυτή είναι η εντολή, να έχουμε κυβέρνηση την επομένη των εκλογών. Και, πάντως, το κλιμακωτό μπόνους εδρών δεν επιβάλλει αυτοδυναμία, απλά τη διευκολύνει, την υποβοηθά. Αντίθετα, η απλή αναλογική σας, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, καθιστά τον σχηματισμό κυβέρνησης πρακτικά αδύνατο και οδηγεί τη χώρα σε παράλυση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τέλος, διαμαρτύρεστε - και κλείνω με αυτό, κυρία Πρόεδρε, και σας ευχαριστώ για την κατανόηση - όταν λέμε, χάριν συντομίας, ότι θα πάμε σε διπλές εκλογές την επόμενη φορά. Τι δεν είναι κατανοητό; Οι επόμενες εκλογές, πράγματι, θα γίνουν με το σύστημα της απλής αναλογικής. Εμείς απλά εκτιμούμε ότι δεν θα δώσουν κυβέρνηση και έτσι σε έναν μήνα, όπως συνταγματικά προβλέπεται, θα οδηγηθούμε πάλι σε εκλογές με τον εκλογικό νόμο ο οποίος σήμερα ψηφίζεται, για να έχουμε, όπως ελπίζουμε, αυτοδύναμη κυβέρνηση. Ούτε κάτι περισσότερο ούτε κάτι λιγότερο. Πάντως μην ανησυχείτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, εκλογικό νόμο ψηφίζουμε σήμερα και όχι την επόμενη κυβέρνηση. Όλοι μας θα κριθούμε και οι πολίτες είναι αυτοί που τελικά θα αποφασίσουν ποιος θα τους κυβερνήσει. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι μαθητές και μαθήτριες και ένας εκπαιδευτικός συνοδός από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Υμηττού, καθώς και είκοσι τέσσερις μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί από το 8ο Δημοτικό Σχολείο Τρίπολης. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο τώρα για επτά λεπτά έχει ο συνάδελφος κ. Μουλκιώτης από το Κίνημα Αλλαγής.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μια παρατήρηση θέλω να κάνω. Διαβλέπω - παρ' ότι δεν υπάρχουν πολλοί συνάδελφοι σήμερα από την Πλειοψηφία μετά την εκλογή Προέδρου - μια, ίσως, έκδηλη αλαζονεία ή και έπαρση από την πλευρά της Πλειοψηφίας και, βέβαια, μετά την κατάθεση του εκλογικού νόμου και την ψήφισή του, που θα γίνει σήμερα. Όμως, υπάρχει και μια υφέρπουσα νευρικότητα από την πλευρά της Πλειοψηφίας και δεν γνωρίζω γιατί. Οι επόμενες εκλογές θα διεξαχθούν σίγουρα με το εκλογικό σύστημα που ψήφισε η προηγούμενη κυβέρνηση. Είναι γνωστό ότι το Κίνημα Αλλαγής δεν ψήφισε τον εκλογικό νόμο που εισήγαγε η προηγούμενη κυβέρνηση και αυτό διότι η πολυδιάσπαση, η οποία θα επέφερε το συγκεκριμένο εκλογικό σύστημα, οδηγεί σίγουρα σε αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης και σε φαινόμενα όχι τόσο συνεκτικά για το πολιτικό σύστημα. Να υπενθυμίσω, βεβαίως, ότι ο κ. Τσίπρας τις τελευταίες εκλογές τις διεξήγαγε με τον νόμο Παυλόπουλου και το γνωστό μπόνους, για να κυβερνήσει μαζί με τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Τώρα η Νέα Δημοκρατία με την πρότασή της, χωρίς να επιχειρεί κανέναν ουσιαστικό διάλογο, καμμία συναίνεση, αποσκοπεί στην επαναφορά ενός συστήματος που ευνοεί τον τεχνητό δικομματισμό. Πρόκειται για μια ακόμη αντισυνταγματική και αντιδημοκρατική επιλογή που όχι μόνο δεν αποπνέει διάθεση για συναινέσεις, συνθέσεις και συγκλίσεις με τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, αλλά τραυματίζει το κύρος των θεσμών υποτάσσοντάς τους κατά τρόπο κυνικό και αδίστακτο σε πρόδηλες μικροκομματικές σκοπιμότητες. Αυτές οι σκοπιμότητες, που όχι μόνο ομολογήθηκαν απροκάλυπτα από την απαράδεκτη δήλωση της Νέα Δημοκρατίας ότι θα προκαλέσει διπλές εκλογές για να κάψει την απλή αναλογική - προηγουμένως το υπαινίχθηκε και ο κ. Κούβελας - και από ανάλογη, βέβαια, δήλωση του ΣΥΡΙΖΑ το 2014 ότι δεν θα ψηφίσει Πρόεδρο Δημοκρατίας για να προκαλέσει εκλογές, αναμένονται να επαναληφθούν, όπως διέρρευσε, και στο πεδίο του εκλογικού συστήματος που θα γίνει για τους δήμους κάτι αντίστοιχο. Είναι φανερό ότι η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, δείχνει να αδιαφορεί για το πόσα πολλά έχουν αλλάξει στον πολιτικό χάρτη τουλάχιστον τα τελευταία δέκα χρόνια. Είναι αδιανόητο να μη λαμβάνει υπ' όψιν της αυτά τα δεδομένα. Σε αυτό το πνεύμα, λοιπόν, το Κίνημα Αλλαγής έχει καταθέσει εδώ και δύο χρόνια μία ολοκληρωμένη πρόταση για έναν νέο εκλογικό νόμο, που υλοποιεί τους βασικούς στόχους που έχουμε θέσει. Στην πρότασή μας αναφέρουμε ρητά ότι είμαστε υπέρ ενός δικαιότερου και αναλογικότερου εκλογικού συστήματος, όπου το εκλογικό μπόνους θα δίνεται μόνο εάν το πρώτο κόμμα υπερβαίνει το 25% του εκλογικού σώματος. Με το ποσοστό του 25% θα δίνονται είκοσι έδρες μπόνους και από εκεί και πάνω, για κάθε επιπλέον 1%, θα δίνεται μία έδρα, με ανώτατο όριο του συνολικού μπόνους τις τριάντα πέντε έδρες. Με αυτή την πρόταση αναγνωρίζουμε και σεβόμαστε την ετυμηγορία του ελληνικού λαού, όταν με την ψήφο του εκφράζει την επιθυμία να αναδείξει ένα κόμμα σε αυτοδύναμη κυβέρνηση. Ακόμα και οι έγκριτοι καθηγητές του Δικαίου αναγνωρίζουν ότι μόνο μια ουσιώδης μείωση του μέγιστου αριθμού των εδρών του μπόνους, όπως για παράδειγμα από πενήντα σε τριάντα, μπορεί να αποκαταστήσει τη συνταγματική ισορροπία μεταξύ της αρχής της ισοδυναμίας της ψήφου και επιδίωξης της κυβερνητικής σταθερότητας. Επιπλέον, με αυτόν τον τρόπο θα μειωθούν και οι παράπλευρες στρεβλωτικές συνέπειες του εκλογικού συστήματος στο επίπεδο της εδαφικής αντιπροσωπευτικότητας της Βουλής, ιδίως στις τετραεδρικές και πενταεδρικές περιφέρειες, από τις οποίες προέρχονται, κυρίως, οι έδρες που χρησιμοποιούνται για την κάλυψη του μπόνους. Διαφορετικά θα πρέπει να συγκροτούνται κυβερνήσεις συνεννόησης και προγραμματικής συνεργασίας με ευρεία κοινοβουλευτική και λαϊκή αποδοχή, κάτι που η Νέα Δημοκρατία φαίνεται να απωθεί ιδιαίτερα, ακόμα και σε βάρος της συνταγματικότητας του προτεινόμενου νόμου με την κραυγαλέα διάκριση μεταξύ αυτοτελών κομμάτων και συνασπισμών με τον κατ' ουσίαν αποκλεισμό των τελευταίων, δηλαδή των συνασπισμών, ως προς την απονομή του εκλογικού μπόνους. Καθίσταται φανερό, όπως είπε και ο Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Κωνσταντινόπουλος το πρωί, ότι τέτοιοι συνασπισμοί είναι και το Κίνημα Αλλαγής, το οποίο κατήλθε στις εκλογές έτσι. Δηλαδή, πώς; ΠΑΣΟΚ, Κίνημα Δημοκρατικών Σοσιαλιστών, ΕΔΕΜ, πρωτοβουλίες και συλλογικότητες του προοδευτικού χώρου, στελέχη της Δημοκρατικής Αριστεράς, της Ανανεωτικής Αριστεράς, Κινήσεις Πολιτών για τη Σοσιαλδημοκρατία. Όχι μόνο επιβάλλεται να αντιμετωπίζονται ισότιμα αυτά τα κινήματα σαν αυτοτελή κόμματα, αλλά πρέπει να θεωρηθούν θεσμικά, διότι συμβάλλουν - όχι τυχοδιωκτικά και λίγο πριν τις εκλογές, αλλά θεσμικά και παρόντα - στη βελτίωση της ποιότητας και της λειτουργίας του πολιτικού μας συστήματος. Ιδίως, δε, πρέπει να τονιστεί ότι παρέχουν τη δυνατότητα μακρόπνοων συμμαχιών μεταξύ όμορων πολιτικών κομμάτων, ώστε να διαμορφωθούν, ευκρινώς, με όρους αρχών και προγραμματικών συγκλίσεων, ευρύτεροι πλουραλιστικοί πόλοι στην πολιτική μας ζωή, αντί των μετεκλογικών τυχάρπαστων συνεργασιών, όπως αυτή του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, στις οποίες ωθεί και το προτεινόμενο νομοσχέδιο. Είναι αποκαρδιωτικό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι η Κυβέρνηση επιμένει χωρίς περίσκεψη και χωρίς αιδώ σε μία μετεμφυλιακής έμπνευσης και συνταγματικά απαράδεκτη ρύθμιση, την οποία ξαναανακάλυψε κατά τη μεταπολιτευτική περίοδο ο νόμος Κούβελα και επανέφερε αργότερα με μικροκομματικά μεθοδευμένη τροποποίηση του ν.3231/2004 ο ισχύσας έως τις τελευταίες εκλογές νόμος Παυλόπουλου. Η σημερινή ρύθμιση είναι πραγματικά όνειδος για την πολιτική ζωή της χώρας. Πρέπει να την ξανασκεφτείτε. Είναι ευθέως αντισυνταγματική, έχει επικριθεί έντονα από το σύνολο της συνταγματικής θεωρίας, που επισήμανε το αυτονόητο: ότι η σκανδαλώδης ευνοϊκή μεταχείριση κομμάτων έναντι συνασπισμών παραβιάζει κατάφωρα το Σύνταγμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το παρόν νομοσχέδιο, δυστυχώς, η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί έντονα να αποπροσανατολίσει τους κοινωνικούς εταίρους και τον λαό, υιοθετώντας αρχιτεκτονικά στοιχεία της πρότασής μας για το κλιμακωτό μπόνους αλλά με δύο βασικές ποιοτικές διαφοροποιήσεις. Διατηρεί μέγιστο μπόνους πενήντα έδρες, αντί των τριάντα πέντε που προτείνουμε εμείς. Προβλέπει σαν βασικό μπόνους τις είκοσι έδρες για όποιον συγκεντρώσει το 25% των ψήφων, αλλά από εκεί και πέρα δίνει μία έδρα πρόσθετο μπόνους για κάθε επιπλέον 0,5% εκλογικό ποσοστό, αντί του 1% που προτείνουμε εμείς. Η μεγάλη διαφορά ως προς το αποτέλεσμα είναι ότι η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας οδηγεί σε αυτοδύναμη κυβέρνηση για όποιο κόμμα συγκεντρώσει περίπου το 37% του εκλογικού συστήματος, ενώ η δική μας πρόταση απαιτεί ποσοστό άνω του 40,5%, ποσοστό σημαντικά υψηλό. Μάλιστα, εάν το άθροισμα των ποσοστών των κομμάτων που δεν συγκεντρώνουν το 3% για την είσοδο στη Βουλή είναι μεγαλύτερο του σημερινού, το πρώτο κόμμα μπορεί να επιτύχει την αυτοδυναμία με 36,5% των ψήφων. Ένα τέτοιο ποσοστό λαϊκής μειοψηφίας δεν νοείται να οδηγήσει σε κυβέρνηση και σε κυβερνητική πλειοψηφία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φέρνοντας αυτή την πρόταση και ακολουθώντας πιστά τη συντηρητική λογική των πλαστών αυτοδυναμιών και του τεχνητού δικομματισμού, αποδεικνύεται αυτό που λέει το Κίνημα Αλλαγής, ότι η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, που στόχο έχουν να συντηρήσουν την πόλωση που διχάζει τον λαό. Καταλήγω, κυρία Πρόεδρε, λέγοντας ότι ο κ. Μητσοτάκης, όπως και ο κ. Τσίπρας, επιχειρεί να επιβάλει ένα τέτοιο σύστημα. Δεν νοιάζεται για το ότι κατ' αυτόν τον τρόπο η χώρα οδηγείται σε αδύναμες αυτοδύναμες κυβερνήσεις, που αδυνατούν να προχωρήσουν στις αλλαγές που χρειάζεται σήμερα η χώρα και απλώς αναπαράγουν τα αδιέξοδα. Μια τέτοια πρόταση το Κίνημα Αλλαγής δεν μπορεί παρά να την καταψηφίσει. Κλείνοντας θα ήθελα να πω ότι εάν κοιτάξει κανείς πίσω στην ιστορία και μετρήσει τα εκλογικά συστήματα από το 1926 έως το 1990, θα διαπιστώσει ότι ο μέσος όρος είναι απογοητευτικός. Έχουμε αλλάξει δεκατέσσερα εκλογικά συστήματα, κάτι που αντιστοιχεί σ' έναν εκλογικό νόμο ανά μιάμιση εκλογή. Πρόκειται για ένα πρωτοφανές γεγονός, ένα πρωτοφανές ποσοστό, που αποτυπώνει όχι μόνο την ταραγμένη ελληνική πολιτική ζωή αλλά και την εργαλειοποίηση του εκλογικού νόμου από την εκάστοτε εξουσία. Δυστυχώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, είστε μία ακόμα τέτοια Κυβέρνηση, η οποία αδιαφορεί για το πιο βασικό συστατικό των εκλογών: πως οι πολίτες ψηφίζουν πρώτα απ' όλα για να προκύψει μία κυβέρνηση που θα τους βγάλει από τα αδιέξοδα. Ευτυχώς, όμως, στη δημοκρατία, κάθε φορά, οι πολίτες έχουν τη γνώση και τον τρόπο να ακυρώσουν αυτά τα σενάρια της ακυβερνησίας, όσο και εάν αυτά επιχειρούν να διχάσουν και να εκβιάσουν την ψήφο τους. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Εργαστήρι Δημοκρατίας» που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων, είκοσι τρεις μαθητές και μαθήτριες και μία συνοδός εκπαιδευτικός από το 2ο Δημοτικό Σχολείο Παπάγου. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει για επτά λεπτά ο κ. Παπαηλιού από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κυβερνητική πρόταση για εκλογικό σύστημα ενισχυμένης αναλογικής με πριμ εδρών αποσκοπεί στην εκ μέρους της Νέας Δημοκρατίας μονοπώληση της εξουσίας με την κατάργηση της απλής αναλογικής και συνακόλουθα τη μη αποτύπωση της λαϊκής βούλησης και των πραγματικών συσχετισμών του εκλογικού σώματος στη Βουλή, στο όνομα της λεγόμενης κυβερνησιμότητας. Έτσι δεν υπηρετούνται οι αρχές της αναλογικότητας και της ισοτιμίας της ψήφου. Δεν ευσταθεί το επιχείρημα που διατυπώνει η Νέα Δημοκρατία ότι η κατάργηση της απλής αναλογικής λειτουργεί αποτρεπτικά για τον κατακερματισμό των πολιτικών δυνάμεων, που οδηγεί σε παραλυτικές καταστάσεις, ακυβερνησία και μη σχηματισμό ισχυρών σταθερών κυβερνήσεων, σύμφωνα με την αντίληψη που η ίδια έχει γι' αυτές. Ισχυρές σταθερές κυβερνήσεις δεν είναι εξ ορισμού οι κυβερνήσεις απόλυτης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας ενός κόμματος. Η πολιτική και κυβερνητική σταθερότητα δεν είναι θέμα θεσμικού πλαισίου αλλά πολιτικής βούλησης, πολιτικών θέσεων και προγραμματικών συγκλίσεων. Μάλιστα, κυβερνήσεις απόλυτης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας ενός κόμματος οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία. Εξάλλου, ο σχηματισμός σταθερών μονοκομματικών κυβερνήσεων δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός, αφού στις δημοκρατίες η λαϊκή βούληση είναι η πηγή της ασκούμενης εξουσίας, η οποία θέτει τα δικά της προτάγματα και τις δικές της προτεραιότητες. Επομένως στις δημοκρατίες η λαϊκή βούληση δεν πρέπει να χειραγωγείται από το εκλογικό σύστημα και αυτό δεν πρέπει να διαμορφώνει αλλά να αποτυπώνει τους συσχετισμούς δυνάμεων. Η διαμόρφωση συσχετισμών μέσω του εκλογικού συστήματος αντίκειται στην αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, αλλοιώνει τα εκλογικά αποτελέσματα και συνακόλουθα τη λαϊκή βούληση, λειτουργώντας καλπονοθευτικά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η απλή αναλογική συνιστά στοιχείο βαθύτατα πολιτικό, με πολλαπλές διαστάσεις - λειτουργίες: Τη δημοκρατική, αφού μέσω αυτής αποτυπώνεται η γνήσια, η αληθινή βούληση του εκλογικού σώματος, ανταποκρινόμενη έτσι στην αρχή της λαϊκής κυριαρχίας. Η τελευταία ως συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή λειτουργεί ως πρόταγμα, μήνυμα σεβασμού στη λαϊκή βούληση, η οποία έτσι υλοποιείται στο πεδίο της πολιτικής πρακτικής. Τη θεσμική, αφού μέσω της καθιέρωσής της επιβεβαιώνεται η ισοτιμία της ψήφου, χωρίς να αλλοιώνεται κατ' αποτέλεσμα η ψήφος του πολίτη. Τη συνταγματική, αφού η απλή αναλογική είναι συνδεδεμένη με τη βασική φιλοσοφία της αρχής της ισότητας, της οποίας η ισοτιμία και η ισοδυναμία της ψήφου αποτελούν εκφάνσεις της. Αυτές έχουν ως συνέπεια την αντιστοίχιση της λαϊκής βούλησης με την εκπροσώπηση στο Κοινοβούλιο. Τέλος, την παιδευτική, αφού μέσω αυτής και συνακόλουθα της ισότιμης συμμετοχής στα πολιτικά πράγματα, τα πολιτικά κόμματα και οι πολίτες διαπαιδαγωγούνται στο πεδίο της δημοκρατίας. Στο πλαίσιο της δημοκρατίας οι ίσοι όροι και στο πλαίσιο αυτών η ισοτιμία της ψήφου συνιστούν προϋπόθεση εκ των ων ουκ άνευ. Τα τελευταία χρόνια η κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού και συνακόλουθα η επιβολή της οικονομίας επί της πολιτικής, έχουν οδηγήσει στην αποχή των πολιτών από τα κοινά, λόγω του ουσιαστικού αποκλεισμού τους από αυτά. Στους πολίτες κυριαρχεί η αίσθηση, αλλά είναι και πραγματικότητα, ότι δεν ακούγονται, πολλώ μάλλον δε, δεν εισακούονται. Αυτό το στοιχείο οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ να προβεί σε θεσμικές τομές προς την κατεύθυνση της αποκατάστασης της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους δημοκρατικούς θεσμούς και της συμμετοχής του στα κοινά. Μέσω του συστήματος της απλής αναλογικής ενισχύεται η δημοκρατία και προωθούνται κυβερνήσεις που βασίζονται στην κοινωνική πλειοψηφία. Σε αυτό το πλαίσιο επί ΣΥΡΙΖΑ θεσμοθετήθηκαν και η ψήφος στα δεκαεπτά και η κατάτμηση των μεγάλων εκλογικών περιφερειών. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ]] Εσείς, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, υποβαθμίζετε τη λαϊκή βούληση. Θεωρείτε ότι ο λαός δεν μπορεί να εκλέξει ισχυρή, όχι κατ' ανάγκη κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας μονοκομματική κυβέρνηση και απαξιώνετε τη δυνατότητα συνεργασιών των πολιτικών δυνάμεων της χώρας. Η Νέα Δημοκρατία θεωρεί το κράτος κομματικό λάφυρο που το κερδίζει η ίδια, λαμβάνοντας το δώρο των επιπλέον πενήντα εδρών. Εξάλλου, η Κυβέρνηση καλλιεργώντας τον φόβο της ακυβερνησίας και των διπλών εκλογών, απαξιώνει την εκλογική διαδικασία και προσβάλλει τον ελληνικό λαό. Στη λογική και την επιχειρηματολογία της η Νέα Δημοκρατία επιμένει να παρακάμπτει τις επόμενες εκλογές που θα διεξαχθούν με το σύστημα της απλής αναλογικής. Αυτή η αγνόηση και η συνεχής αναφορά σε δεύτερες εκλογές που θα διεξαχθούν προκειμένου να καεί η απλή αναλογική προσβάλλει το εκλογικό σώμα. Το κάψιμο της απλής αναλογικής, μέσω διπλών εκλογών, όπως απειλούν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, συνιστά προσβολή του εκλογικού σώματος, των πολιτών, του λαού. Ο λαός δεν ψηφίζει και δεν θα ψηφίσει για να κάψει την απλή αναλογική αλλά για να σχηματιστεί κυβέρνηση. Ας είστε βέβαιοι, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, ότι από τις επόμενες εκλογές θα προκύψει με τη βούληση του λαού κυβέρνηση προοδευτικής πλειοψηφίας που θα είναι και κυβέρνηση κοινωνικής πλειοψηφίας. Ας είστε βέβαιοι ότι επιχειρώντας να «κάψετε» την απλή αναλογική, «θα πάτε για μαλλί και θα βγείτε κουρεμένοι». «Θα πέσετε στον λάκκο» που σκάβετε για τους πολιτικούς αντιπάλους σας. «Δεν θα καεί» η απλή αναλογική, «θα καείτε» εσείς, «θα καεί» η Νέα Δημοκρατία και οι ολίγοι που την προστατεύουν και τη στηρίζουν. Η Κυβέρνηση της κοινωνικής μειοψηφίας των ολίγων «θα καεί» κι εσείς της Νέας Δημοκρατίας θα βρεθείτε εκτός «κυβερνητικού νυμφώνος». Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει τώρα ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, κ. Δημήτριος Κουτσούμπας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζετε πολύ καλά πως η συμμετοχή του ΚΚΕ στη συζήτηση για τον εκλογικό νόμο έχει ως βάση θέσεις αρχής, τις οποίες το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας ούτε τις παζαρεύει ούτε τις κόβει και τις ράβει ανάλογα με την κάθε φορά πολιτική συγκυρία. Πάγια θέση μας είναι η απλή και ανόθευτη αναλογική, γιατί είναι το μοναδικό εκλογικό σύστημα που μπορεί να αποτυπώσει τη λαϊκή βούληση, όπως αυτή τουλάχιστον καταγράφεται στις εκλογές. Γιατί στην πραγματικότητα η λαϊκή βούληση δεν αποτυπώνεται γνήσια σε εκλογές για το αστικό κοινοβούλιο, αφού περνά μέσα από τις Συμπληγάδες ενός συστήματος που μοναδική του έγνοια είναι η εξασφάλιση, και με ανοικτές και με συγκαλυμμένες καλπονοθείες, της αντιλαϊκής ύπαρξής του. Έχουμε πει, και σήμερα θα το επαναλάβουμε πως η απλή και ανόθευτη αναλογική είναι ασυμβίβαστη και με την ύπαρξη οποιασδήποτε μορφής μπόνους, το οποίο επαναφέρει σήμερα η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και με την ύπαρξη πλαφόν εισόδου στη Βουλή, το οποίο σήμερα είναι 3% και για το οποίο κανένα κόμμα δεν μιλάει, πλην του ΚΚΕ. Μάλιστα, αυτή ακριβώς την πρότασή μας για τον εκλογικό νόμο την καταθέσαμε και στο πλαίσιο της συνταγματικής Αναθεώρησης, πρόταση η οποία απορρίφθηκε. Απορρίφθηκε και από τη Νέα Δημοκρατία και από το ΚΙΝΑΛ που σταθερά υπερασπίζονται τέτοια καλπονοθευτικά εκλογικά συστήματα, αλλά απορρίφθηκε και από τον ΣΥΡΙΖΑ, που τα προηγούμενα χρόνια είχε κάνει σημαία του την απλή αναλογική. Μόνο που απλή αναλογική με πλαφόν εισόδου στη Βουλή που υπήρχε στο νόμο που τελικά έφερε ως κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι πραγματική απλή αναλογική, είναι κολοβή. Για να μη σας θυμίσουμε, αγαπητοί φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ, την πρότασή σας στο πλαίσιο της συνταγματικής Αναθεώρησης, η οποία προέβλεπε τη δυνατότητα κάποιου μπόνους, αφού καθιέρωνε μέχρι 10% απόκλιση της κατανομής εδρών στα κόμματα από τα αποτελέσματά τους στις εκλογές. Από θέση αρχής, λοιπόν, το ΚΚΕ καταψηφίζει, αλλά και καταγγέλλει την προσπάθεια της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας να επαναφέρει το μπόνους και μάλιστα μέσα και από τον εκβιασμό των διπλών εκλογών στο όνομα δήθεν κάποιας σταθερότητας πάλι και τα σχετικά, δηλαδή τα παλιά και τα τετριμμένα. Το μόνο που θέλει να διασφαλίσει η Νέα Δημοκρατία είναι την παραπέρα νόθευση της λαϊκής βούλησης. Τα όσα, βέβαια, λέγατε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, περί ισοτιμίας της ψήφου, όταν συζητούσαμε εδώ μέσα την ψήφο των αποδήμων, εννοείται πως τα έχετε παραμερίσει, γιατί σήμερα βασικός στόχος σας είναι η λεγόμενη κυβερνησιμότητα, δηλαδή η εξασφάλιση της δικής σας αντιλαϊκής κυβερνητικής σταθερότητας, που για τον λαό, όμως, σημαίνει μόνο μεγαλύτερη αστάθεια και ανασφάλεια. Αλλά και τα περί υπεράσπισης της δημοκρατίας που αναμασάτε όλοι σας, αποδεικνύουν το μέγεθος της υποκρισίας. Γιατί την ίδια ώρα που φέρνετε για ψήφιση στη Βουλή ακόμα ένα καλπονοθευτικό σύστημα, από το οποίο θα προκύψει άλλη μία κυβέρνηση μειοψηφίας, με δεδομένο όχι μόνο το ποσοστό της συμμετοχής του λαού στις εκλογές αλλά και το ποσοστό που τελικά απαιτείται για τον σχηματισμό της κυβέρνησης, έχετε το θράσος να κουνάτε το δάχτυλο στους εργαζόμενους, απαιτώντας το ακριβώς αντίθετο για τις δικές τους διαδικασίες στα πλαίσια του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος. Απαιτείται, για παράδειγμα, ότι για να αποφασίσει ένα σωματείο την κήρυξη απεργίας, πρέπει να πάρει μέρος σε γενική συνέλευση το 50% συν 1 του συνόλου των εργαζομένων και μάλιστα κάτω από τις συνθήκες της γνωστής σε όλους εργοδοτικής τρομοκρατίας. Αυτό προέβλεπε ο αντεργατικός νόμος του ΣΥΡΙΖΑ, που φυσικά με χαρά εσείς τον διατηρήσατε, τον επεκτείνατε παραπέρα ως Νέα Δημοκρατία. Η δημοκρατία σας είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα αυτού του εκμεταλλευτικού συστήματος που όλοι σας υπερασπίζεστε. Γιατί όταν οι εργαζόμενοι προσπαθούν, μέσα σε δύσκολες συνθήκες, να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους, να οργανώσουν για παράδειγμα μια κινητοποίηση, μια απεργία, τότε είναι κακές οι πλειοψηφίες που προκύπτουν από μια μειωμένη συμμετοχή στην ψηφοφορία. Τις θεωρείτε παράγοντα αστάθειας και ανωμαλίας. Όταν, όμως, πρόκειται να εκλεγούν αντιλαϊκές κυβερνήσεις, όπως η δική σας, τότε αυτές οι πλειοψηφίες που προκύπτουν από μειοψηφίες ουσιαστικά που παίρνουν μέρος σε εκλογές και με καλπονοθευτικό εκλογικό σύστημα, ως διά μαγείας μετατρέπονται σε παράγοντα σταθερότητας και ομαλότητας. «Τα δικά μας, δικά μας και τα δικά σας πάλι δικά μας». Όλη η κοροϊδία στο βωμό του διεφθαρμένου και σάπιου αυτού συστήματος που υπηρετείτε και για τη σταθερότητα της αδικίας του οποίου φροντίζετε όλοι σας εναλλάξ. Βέβαια, η θέση μας για την απλή αναλογική σε καμμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι καλλιεργούμε και αυταπάτες στον ελληνικό λαό, ότι ένα αναλογικό εκλογικό σύστημα από μόνο του μπορεί να δώσει λύσεις στα οξυμένα προβλήματα ή να οδηγήσει στην ανάδειξη πραγματικά - και όχι στα λόγια - φιλολαϊκών κυβερνήσεων. Άλλωστε, υπάρχει πλούσια ελληνική, ευρωπαϊκή και διεθνής πείρα, πως και μέσα από συστήματα απλής αναλογικής μπορούν να προκύψουν και αντιδραστικές και αντιλαϊκές κυβερνήσεις. Αυτή είναι η ουσία, η πραγματικότητα και όχι βέβαια τα άστοχα και ανιστόρητα που ακούσαμε χθες το βράδυ εδώ μέσα, σε αυτή την Αίθουσα από πλευράς της Νέας Δημοκρατίας, χώρια που η θέση που μπορεί να έχει ένα κόμμα για ένα αναλογικότερο εκλογικό σύστημα, δεν το καθιστά και αυτόματα de facto προοδευτικό, όταν μάλιστα θεωρεί αυτό το αναλογικό σύστημα μέσω για τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης συνεργασίας, για να υλοποιήσει και αυτή με τη σειρά της αντιλαϊκές πολιτικές από χέρι, στο πλαίσιο βέβαια του εκμεταλλευτικού, του αστικού συστήματος. Με εσάς είναι που χάνουν πραγματικά και οι λέξεις το νόημά τους. Προοδευτικό πλέον βαφτίζετε ό,τι συμφέρει το σύστημα της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης των εργαζομένων και με αυτό παίζετε και εσείς της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας αλλά και η Αξιωματική Αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ που μονοπωλεί την προοδευτικότητά της στα λόγια, πράττοντας αντιδραστικά δεξιά αντιλαϊκά, όταν υλοποιεί την πολιτική της στην πράξη. Κυρίες και κύριοι, η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για το εκλογικό σύστημα έρχεται να αντικαταστήσει τον εκλογικό νόμο του ΣΥΡΙΖΑ. Όμως οι διαφορές τους, δεν μπορούν να κρύψουν πως υπάρχει ταύτιση στο εξής βασικό: Θεωρείτε και οι δύο ότι το εκλογικό σύστημα θα πρέπει να υπηρετεί με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο την κυβερνητική και πολιτική σταθερότητα, ώστε να συνεχίζεται απρόσκοπτα και με τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση η εφαρμογή μέτρων και πολιτικών που έχει ανάγκη το μεγάλο κεφάλαιο. Οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζουν τον εκλογικό νόμο ως καταλύτη για κυβερνήσεις συνεργασίας. Θεωρούν ότι και με αυτόν τον τρόπο μπορεί να διαχυθεί σε περισσότερα κόμματα η ευθύνη για τη διεύθυνση και την άσκηση της αντιλαϊκής πολιτικής. Επίσης, θεωρούν ότι στο πολιτικό σκηνικό έχουν εν δυνάμει περισσότερους συμμάχους που βρίσκονται στον χώρο γενικά της σοσιαλδημοκρατίας, τόσο της παλιάς, όσο και της νεόκοπης και σε αυτή κυρίως απευθύνονται, ρίχνοντας δίχτυα, ευελπιστώντας βέβαια και να ψαρέψουν και παραπέρα από εκεί και όχι μόνο προς τα αριστερά τους. Άλλωστε στο πολύ πρόσφατο παρελθόν, μια χαρά οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ συμπράξανε ακόμα και με δυνάμεις τις ακροδεξιάς, όπως ήταν το κόμμα των ΑΝΕΛ. Από την άλλη μεριά, βέβαια, τίθεται το ερώτημα: Μήπως εσείς, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, έχετε διαφορετική άποψη για τους σκοπούς που θα πρέπει να υπηρετεί ένας εκλογικός νόμος; Όχι βέβαια. Ο καημός σας - όπως και του ΣΥΡΙΖΑ - , η περιβόητη πολιτική σταθερότητα, είναι αποτυπωμένος στην άλλη όψη του ίδιου αντιλαϊκού νομίσματος. Το ΚΚΕ καταψηφίζει, καταγγέλλει και στέκεται απέναντι στην προσπάθειά της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας να επαναφέρει το μπόνους και μάλιστα μέσα από τον εκβιασμό των διπλών εκλογών, αφού οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με τον παλιό εκλογικό νόμο. Εκβιάζετε ότι δεν θα συγκρατήσετε κυβέρνηση, ακόμα κι αν μπορείτε με κάποιο άλλο κόμμα, μόνο και μόνο για να επαναληφθούν οι εκλογές μέσα σε είκοσι μέρες με το δικό σας πιο καλπονοθευτικό εκλογικό νόμο. Βέβαια, με αυτόν τον κατ' εσάς εκβιασμό των διπλών εκλογών που διακινείται το τελευταίο διάστημα, στο όνομα τάχα να αποφύγει ο τόπος τις περιπέτειες και άλλα παρόμοια, το μόνο που καταφέρνετε, είναι να δίνετε πολιτική πάσα στον ΣΥΡΙΖΑ για να υψώνει ξανά κάλπικες διαχωριστικές γραμμές, με τα περί κυβέρνησης συνεργασίας των δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων, νομίζοντας ότι πάλι κάποιοι θα τσιμπήσουν το δόλωμα και έτσι θα παιχτεί καλύτερα το δικομματικό σας παιχνίδι, αυτό που έχει γνωρίσει ο τόπος και το έχει πληρώσει ακριβά πάνω από σαράντα χρόνια τώρα. «Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα». Μόνο που ο λαός μας τις έζησε τις κυβερνήσεις συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ. Η αντιμνημονιακή συγκυβέρνησή του με τους ΑΝΕΛ αποδείχθηκε η μνημονιακότερη όλων. Και αφήστε αυτά τα περί κινδύνων, ακυβερνησίας και άλλα τέτοια, γιατί ξέρετε πολύ καλά πως και στην περίπτωση αδυναμίας σχηματισμού κυβέρνησης, δεν υπάρχουν αδιέξοδα, απλά γιατί υπάρχει το έδαφος για τον σχηματισμό μιας τέτοιας κυβέρνησης συνεργασίας. Είναι η στρατηγική σύμπλευση συγκεκριμένων πολιτικών κομμάτων, η οποία το 2015, σε συνθήκες πολιτικής αστάθειας και ανάγκης, σας έδωσε τη δυνατότητα από κοινού να ψηφίζετε, ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Δημοκρατία, ΚΙΝΑΛ, το τρίτο μνημόνιο. Αλλά και τώρα μια χαρά συμφωνείτε, για παράδειγμα σε κεντρικά ζητήματα, όπως είναι η εμπλοκή της Ελλάδας σε σχεδιασμούς των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και του ΝΑΤΟ, όπως αποδεικνύει και η συμφωνία με τις ΗΠΑ, που προετοίμασε ο ΣΥΡΙΖΑ και τώρα το παίζει δύσκολος, ζητάει το πάγωμα της - λέει - , συμφωνία που ετοιμάζεται να επικυρώσει την άλλη εβδομάδα η Νέα Δημοκρατία. Τόσα χρόνια λέτε στον ελληνικό λαό πως αν η χώρα μας είναι ένα καλό παιδί για τους Αμερικάνους, για το ΝΑΤΟ, τότε θα προστατεύσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα από την επιθετικότητα της Τουρκίας. Αλλά και τώρα που η ελληνική Κυβέρνηση έχει κάνει ένα ακόμα βήμα παραπέρα, δηλώνοντας πρόθυμη να στείλει στρατό και συστοιχίες πυραύλων στη Σαουδική Αραβία και στη Λιβύη, επίσης καταπλέοντας στα στενά του Ορμούζ, ανεβάζοντας κατακόρυφα τους κινδύνους για τα παιδιά του ελληνικού λαού. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, τι λέει; Ζητάει απλά ομπρέλα για τη νομιμοποίηση της αποστολής, ευρωπαϊκή ή διεθνή και όχι μόνο σε αυτά τα ζητήματα αλλά και σε άλλα πολλά. Συμφωνείτε με την υλοποίηση, πάση θυσία, της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πίνετε νερό στο όνομα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, που σημαίνει υπεράσπιση των συμφερόντων των λίγων του μεγάλου κεφαλαίου, σε βάρος των δικαιωμάτων των πολλών, των εργαζομένων, του ελληνικού λαού. Απόδειξη είναι οι αντιλαϊκοί νόμοι πριν του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι σήμερα διατηρούνται και επεκτείνονται από τη Νέα Δημοκρατία. Για δείτε τι συμβαίνει με τα εργασιακά δικαιώματα, το ασφαλιστικό, τους πλειστηριασμούς, την υποβάθμιση, την ιδιωτικοποίηση, εμπορευματοποίηση της παιδείας, της υγείας. Η Νέα Δημοκρατία διατήρησε και ενίσχυσε όλους αυτούς τους νόμους του ΣΥΡΙΖΑ. Προχώρησε ένα βήμα ακόμα παραπέρα στο χτύπημα της απεργίας στις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Η Νέα Δημοκρατία έρχεται να εφαρμόσει και όχι να ακυρώσει τον νόμο, για παράδειγμα, Κατρούγκαλου, τον νόμο λαιμητόμο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή, επιδιώκει να ολοκληρώσει το έγκλημα στην κοινωνική ασφάλιση, γιατί το κυβερνητικό σχέδιο είναι σχέδιο συνολικής ιδιωτικοποίησης του ασφαλιστικού, έτσι ώστε η κοινωνική ασφάλιση από κοινωνικό δικαίωμα να μετατρέπεται σε επένδυση και σε ατομικό ρίσκο. Οι όποιες διαφορές στην πολιτική σας απλά επιβεβαιώνουν τους κανόνες του αστικοπολιτικού συστήματος που με το δίπολο σήμερα Νέα Δημοκρατία - ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να εγκλωβίσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Και αν στο μέλλον χρειαστεί μια χαρά μπορεί να προκύψει και συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας - ΣΥΡΙΖΑ, όσο και αν σήμερα την ξορκίζετε. Και ειδικά αυτούς που ξορκίζουν αυτό το ενδεχόμενο, τους προτρέπουμε να ανατρέξουν στα ξόρκια του παρελθόντος, τότε που μπροστά βρισκόταν το ενδεχόμενο συγκυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας με το ΠΑΣΟΚ, το τότε ΠΑΣΟΚ, όχι με τη σημερινή μορφή του ΣΥΡΙΖΑ ή του ΚΙΝΑΛ. Κι ήρθε ο διάολος και τα κάνατε πλακάκια και συγκυβερνήσατε και ψηφίσατε μαζί αντιλαϊκούς νόμους, πάλι για το καλό μας, για το καλό όλων και το δούλεμα να πηγαίνει σύννεφο. Αλλά το δούλεμα τουλάχιστον αφήστε το έξω από αυτή την Αίθουσα, αφού άλλωστε και ο εκλογικός νόμος που φέρνει σήμερα η Νέα Δημοκρατία, παραπέμπει περισσότερο σε σενάρια μεγάλων συνασπισμών, γιατί ένα κόμμα με 25% ή με 30% που θα πάρει μπόνους είκοσι ή τριάντα έδρες, αντικειμενικά μόνο με ένα άλλο μεγάλο κόμμα μπορεί να συγκυβερνήσει. Εκεί το πάτε. Ο ένας δουλεύει για τον άλλον, η Νέα Δημοκρατία για τον ΣΥΡΙΖΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ για τη Νέα Δημοκρατία και από κοντά βέβαια θέλετε «τσόντα» και το ΚΙΝΑΛ αλλά και τον κάθε Βαρουφάκη ή τον κάθε Βελόπουλο, αυτούς τέλος πάντων τους διάττοντες αστέρες, όπως άλλοι προηγούμενοι από αυτούς που κάθονται για ένα διάστημα στα βουλευτικά αυτά έδρανα. Κυρίες και κύριοι, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας με σταθερότητα και συνέπεια υπερασπίζεται τη θέση του για απλή και ανόθευτη αναλογική. Ταυτόχρονα, όμως, θέλουμε να συνειδητοποιήσει ο λαός μας ότι όποιο σύστημα και αν ισχύει, οι κυβερνήσεις που θα προκύπτουν, συνεργασίας ή όχι, θα εφαρμόζουν πολιτικές και μέτρα σε βάρος του. Και όταν θα σηκώνει το κεφάλι, θα του τη λένε και από πάνω ότι ο ίδιος τους ψήφισε και ότι εκφράζουν αθροιστικά δήθεν την πλειοψηφία. Το κλειδί για τον λαό δεν βρίσκεται στο εκλογικό σύστημα και κατ' επέκταση στην κάλπικη κάλπη και στην κυβερνητική, βέβαια, εναλλαγή ίδιας κοπής κυβερνητικών διαχειριστών της αντιλαϊκής πολιτικής, ανεξάρτητα αν αυτή θα αφορά σε ένα, σε δύο ή περισσότερα κόμματα. Το κλειδί βρίσκεται στην οργάνωση και την κλιμάκωση της πάλης του ίδιου του λαού. Βρίσκεται στο σπάσιμο του φόβου, της μοιρολατρίας, της λογικής των μειωμένων απαιτήσεων. Βρίσκεται στο πιο ορμητικό πέρασμα του λαού μας στο προσκήνιο και με ισχυροποίηση παντού του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Αυτό είναι και το μόνο ελπιδοφόρο μήνυμα πάνω στο οποίο μπορεί να ακουμπήσει ο ελληνικός λαός. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Δευτέρας 27 Ιανουαρίου 2020. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρα 130 παράγραφοι 2 και 3 και 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής). 1. Η με αριθμό 397/20-1-2020 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Ανατολικής Αττικής του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Παναγιώτη (Πάνου) Σκουρολιάκου προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, με θέμα: «Σφοδρές αντιδράσεις των Ελλήνων δημιουργών για την πολιτική των πνευματικών δικαιωμάτων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού». 2. Η με αριθμό 400/21-1-2020 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Ιωάννη Δελή προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, με θέμα: «Σχετικά με τις εξελίξεις γύρω από τα πνευματικά δικαιώματα συνθετών και στιχουργών». 3. Η με αριθμό 384/15-1-2020 επίκαιρη ερώτηση της Η΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτού Β3΄ Νοτίου Τομέα Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Σοφίας Σακοράφα προς την Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων, με θέμα: «Επείγουσα επίλυση προβλημάτων τρέχουσας διαδικασίας διορισμών». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρα 130 παράγραφοι 2 και 3 και 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής.). 1. Η με αριθμό 405/21-1-2020 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β2΄ Δυτικού Τομέα Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Κρίτωνα Αρσένη προς την Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων, με θέμα: «Οριστική διευθέτηση του κτηριακού προβλήματος των σχολείων που επλήγησαν από τον σεισμό του Ιουλίου στο Αιγάλεω και στην Πετρούπολη». ΑΝΑΦΟΡΕΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (Άρθρο 130 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 1127/7-10-2019 ερώτηση του Βουλευτή Λαρίσης του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Βασιλείου Κόκκαλη προς την Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων, με θέμα: «Αξιοποίηση της «Αβερωφείου» Γεωργικής Σχολής Λάρισας». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα πέντε μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 4ο Γυμνάσιο Κορυδαλλού. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τώρα θα προχωρήσουμε ως εξής: ο κ. Μουζάλας για αντικειμενικούς λόγους που βρίσκεται αυτή τη στιγμή εκτός Αιθούσης. Θα είναι με τη σειρά ο κ. Χιονίδης, ο κ. Καστανίδης, ο κ. Σαντορινιός, ο κ. Ψυχογιός και μετά θα πάρει τον λόγο ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ο κ. Σκανδαλίδης του Κινήματος Αλλαγής . Κύριε Χιονίδη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούστηκαν και αναλύθηκαν όλες οι απόψεις και σε βάθος και με πολύ συγκεκριμένο και λεπτομερειακό τρόπο όλες οι εκδοχές και εκφάνσεις του συγκεκριμένου σχεδίου νόμου. Θα ήθελα να μείνω σε πράγματα που ακούγονται σε αυτή την Αίθουσα στην πολιτική τους διάσταση. Μιλούμε για απλή αναλογική. Σήμερα άκουσα τον κ. Βίτσα ο οποίος έλεγε: «Όταν σε ένα σύστημα βγάλεις μια από τις παραμέτρους ή προσθέσεις μια παράμετρο, δεν είναι το ίδιο σύστημα». Μίλησε για απλή, λοιπόν, αναλογική η οποία ακούγεται καλά στα αυτιά όλα τα χρόνια, γιατί από πίσω συνοδεύεται από επίθετα «ανόθευτη» και «άδολη», που ακούγονται καλά στα αυτιά. Απλή και ανόθευτη αναλογική είναι αυτή που κατέθεσε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος. Όλα τα υπόλοιπα δεν είναι απλή και ανόθευτη. Είναι ενισχυμένη αναλογική. Θα μου πει κανείς: Αρκετά ενισχυμένη ή λιγότερο; Πάντως δεν είναι απλή αναλογική. Επομένως, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Όλοι μιλούμε για μια ενισχυμένη αναλογική, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο. Ακούστηκε, επίσης, ότι αν θα έπρεπε να είναι τριάντα ή τριάντα πέντε. Αυτή η πρόταση ήταν πολύ συγκεκριμένη για την κυβερνησιμότητα. Ωραία. Δηλαδή κάποιος που έχει 45% μόνο να δικαιούται να έχει εκατόν πενήντα έναν Βουλευτές, δηλαδή μια κοινοβουλευτική Πλειοψηφία στην οποία συμφωνούμε για ενισχυμένη αναλογική, η όποια να είναι ακριβώς στο όριο, αν αντέχει ή δεν αντέχει η κυβέρνηση. Επομένως θεωρώ ότι είναι στη σωστή κατεύθυνση το να υπάρχει αυτός ο νόμος ο οποίος εκλογικεύει τον προηγούμενο νόμο Παυλόπουλου και τον οποίον διοίκησαν όχι απαραίτητα ως μονοκομματική κυβέρνηση, η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Άρα, λοιπόν, ποιος είναι βέβαιος και γιατί υπάρχει αυτή η τάση από τη μεριά της Αντιπολίτευσης; Είναι τόσο σίγουρη πια ότι η Νέα Δημοκρατία θα έχει πάνω από 45% ή πάνω από 40%; Αυτό φαίνεται από όλη την αγωνία που διαπιστώνουμε. Από εκεί και πέρα, η Νέα Δημοκρατία είναι απόλυτα προσηλωμένη στις προεκλογικές δεσμεύσεις και αυτό αποτελεί παράγοντα σταθερότητας. Αποτελεί παράγοντα σταθερότητας καθώς και προοπτική σταθερότητας. Έχουμε το Ευρωκοινοβούλιο, έχουμε τους Επιτρόπους, έχουν το ίδιο ξεκίνημα. Έχουμε μια ισχυρή Κυβέρνηση. Έχουμε κλείσει το θέμα της Προεδρίας της Δημοκρατίας. Και να, λοιπόν, ήρθε η ώρα να δείξουμε ότι μέσα από αυτόν το νόμο που θα ψηφίσουμε, σαφώς και θα υπάρξει μια προοπτική σταθερότητας. Αυτό ακούγεται πάρα πολύ καλά και στον μέσο Έλληνα και στους ανθρώπους οι οποίοι απ' έξω θέλουν να επενδύσουν, γιατί η σταθερότητα του πολιτικού περιβάλλοντος είναι αυτή που δίνει προοπτικές στην ανάπτυξη, σε συνδυασμό με όλα τα μέτρα τα οποία ψηφίστηκαν - αναπτυξιακοί νόμοι, φορολογικό, αύριο το ασφαλιστικό - ώστε να έχουμε ένα σταθερότατο πλαίσιο. Αυτές, λοιπόν, είναι οι βασικές αρχές και γι' αυτό έρχεται ο νόμος τώρα. Το σύνηθες, λοιπόν, ήτανε να πάνε σε αλλαγές οι εκάστοτε κυβερνήσεις. Ακούστηκε πριν ότι κάθε μιάμιση εκλογή έχουμε αλλαγή εκλογικού νόμου. Πράγματι, έτσι είναι. Το ζήτημα είναι ότι η συγκεκριμένη Κυβέρνηση καταθέτει τριάμισι χρόνια πριν από τις επόμενες εκλογές έναν νόμο, ώστε τα κόμματα που υπάρχουν είτε τα κόμματα που πιθανόν θα δημιουργηθούν - γιατί στην πολιτική όλα είναι εφικτά, είναι η ίδια η ζωή - να ετοιμαστούν και να ξέρουν με ποιο νόμο θα γίνουν εκλογές. Από την άλλη μεριά, ακούγονται και διάφορες σκέψεις ότι ξέρεις, αν προκύψουν ποτέ εκλογές, επειδή ο Πρωθυπουργός μάλλον πρότεινε ότι θα υπάρχουν διπλές εκλογές για να προκύψει ισχυρή κυβέρνηση, ακούγονται και τα σενάρια και μερικοί μάλιστα, είναι και πολύ ευτυχής όταν το λένε έτσι διακριτικά, ότι μπορεί να προκύψει μια συνεργασία ομάδων της Βουλής, η οποία να έχει διακόσιες ψήφους, να γίνει μία κυβέρνηση με μοναδικό σκοπό να αλλάξει τον εκλογικό νόμο με διακόσιες ψήφους. Έτσι φαντάζονται κάποιοι, αλλά αυτό κι αν δεν είναι εργαλειοποίηση της χρήσης του εκλογικού νόμου και των περιθωρίων, ώστε να δημιουργήσει μία ανωμαλία. Αν δεν είναι έτσι, ας υπάρχει μια δημόσια και υπεύθυνη δήλωση ότι δεν υπάρχουν αυτές οι σκέψεις ούτε γίνονται τέτοιες συναντήσεις, οι οποίες βλέπουν στην αυριανή μέρα της απλής αναλογικής. Επίσης, θέλω να μιλήσω για το αν πραγματικά υπάρχει εθνική συναίνεση ή αν πρέπει να υπάρχει σε όλα τα ζητήματα αυτά εθνική συναίνεση, αλλιώς δεν θα είχαν κανένα ρόλο και προγραμματικές θέσεις των κομμάτων. Εγώ δεν μπορώ να πω ότι ζητώ από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ ή του Κομμουνιστικού Κόμματος να ψηφίσουν αυτόν τον συγκεκριμένο νόμο, γιατί είναι διαφορετικές οι θέσεις τους. Αυτά, όμως, εκρίθησαν και η κουβέντα, που γίνεται εδώ είναι ότι αν πραγματικά είναι σύμφωνα με τις προεκλογικές προβλέψεις και αυτά για τα οποία δεσμεύτηκε η Νέα Δημοκρατία, αν είναι συνεπής. Είναι ξεκάθαρο και προφανές ότι είναι συνεπής σε αυτά που δεσμεύτηκε και αυτά τα οποία αποτελούν όλο το υπόβαθρο, ώστε να υπάρξει πολιτική σταθερότητα και να υπάρξει από εκεί και πέρα η ανάπτυξη και ευημερία. Δεν μπορούμε να έχουμε, λοιπόν, εθνική συναίνεση. Να έχουμε στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής, το καταλαβαίνω. Να έχουμε στα θέματα, όπως πολύ καλά έγινε, με τον νόμο για τους Έλληνες, οι οποίοι μένουν στο εξωτερικό, το καταλαβαίνουμε. Όμως, δεν μπορούμε σε προγραμματικές θέσεις να λέμε δήθεν το δίλημμα ότι πρέπει να υπάρξει συναίνεση. Αν υπάρχει, είναι καλοδεχούμενη. Όμως, αυτό έχει προσδιοριστεί. Δεν μπορεί να μετακινηθεί κάποιος από τις θέσεις για τις οποίες ψηφίστηκε είτε με 30% είτε με 40% σε εκλογές πριν από έξι μήνες. Υπό αυτήν την έννοια, η Νέα Δημοκρατία συνεχίζει να τηρεί αυτό για το οποίο ψηφίστηκε από την πλειοψηφία του ελληνικού λαού. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω σε δύο δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε. Θεωρώ, λοιπόν, ότι θα υπάρξει σταθερότητα, γιατί πολυπαραγοντικά βλέπουμε ότι δημιουργούμε όλο εκείνο το πολιτικό πλαίσιο, σε συνδυασμό με αυτά που ψήφισε και αυτά που έρχονται, ώστε να υπάρξει αυτή η σταθερότητα και η εμπιστοσύνη πρώτα των Ελλήνων και μετά όλου του πλανήτη προς την ελληνική οικονομία, προς τις ελληνικές προοπτικές, προς την ελληνική ανάπτυξη. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Προχωρούμε με τον κ. Καστανίδη από το Κίνημα Αλλαγής και μετά θα πάρει τον λόγο ο Πρόεδρος, ο κ. Βούτσης.
Κάποια στιγμή. Ας επιταχύνουμε…
Εντάξει, κύριε Πρόεδρε. Ορίστε, κύριε Καστανίδη, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για πολύ συγκεκριμένο θέμα ακούω εδώ και πολλές ώρες γενικά και αφηρημένα επιχειρήματα υπέρ ή κατά του εκλογικού συστήματος, που εισηγείται η Κυβέρνηση. Δεν προτίθεμαι να σας μιλήσω εξοπλισμένος με την κομματική γραμμή, γιατί η πολιτική διαδρομή και η εμπειρία μου, μου επιβάλλουν να υπερασπίζομαι μερικές χρήσιμες αρχές για τον τόπο. Υπάρχουν τριών ειδών εκλογικά συστήματα, που εφαρμόζονται στην Ευρώπη, όπως και σε όλον τον υπόλοιπο κόσμο: τα πλειοψηφικά εκλογικά συστήματα, τα αναλογικά εκλογικά συστήματα και τα μεικτά εκλογικά συστήματα. Και τα τρία συστήματα αναλογούν σε διαφορετικές πολιτικές ιστορίες χωρών και σε διαφορετικές πολιτικές κουλτούρες και είναι, γι'αυτό, πολύ δύσκολο να καταλήξει κάποιος σε ένα ασφαλές συμπέρασμα ποιο από τα τρία είδη του εκλογικού συστήματος έχει συγκριτικά πλεονεκτήματα. Ανήκω σε αυτούς, που υπερασπίζονται τα μεικτά εκλογικά συστήματα, τα οποία επιχειρούν να εναρμονίσουν δύο αρχές κατ' αρχήν αντιθετικές μεταξύ τους, την αρχή της αναλογικότητας και την αρχή της κυβερνησιμότητας. Απαιτείται επίπονη προσπάθεια για να εξασφαλίζεται το καλύτερο δυνατό σημείο ισορροπίας, ανάμεσα στην αναλογικότητα και στην κυβερνησιμότητα. Την ισορροπία αυτή δεν υπηρετεί το εκλογικό σύστημα της Κυβέρνησης. Στις 8 Ιανουαρίου του 2020 η κοινοβουλευτική συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης υιοθέτησε την έκθεση του Βέλγου ραπορτέρ Χέντρικ Ντάεμς, με τίτλο: «Θέτοντας προϋποθέσεις για εκλογικά συστήματα που υπηρετούν τις ελεύθερες και δίκαιες εκλογές». Στην έκθεση αυτή του Ιανουαρίου του 2020 επιβεβαιώνονται τα κριτήρια που έθεσε το 2002 στον κώδικά της η Επιτροπή της Βενετίας. Ισχυρίζεται ο συντάκτης της έκθεσης ότι τα επιτυχή εκλογικά συστήματα στηρίζονται πάνω σε δύο θεμελιώδεις προϋποθέσεις: τη σταθερότητα του επιλεγόμενου εκλογικού συστήματος και τη χρονική διάρκεια σε βάθος της εφαρμογής του και την επιλογή εκλογικής νομοθεσίας μέσα από συνθήκες ευρείας διαβούλευσης και συναίνεσης. Δυστυχώς, καμμία από τις δύο πρωταρχικές προϋποθέσεις ενός επιτυχούς εκλογικού συστήματος δεν έχουμε δει να τηρείται στην πατρίδα μας, από τις πρώτες ελεύθερες εκλογές του 1843, μέχρι σήμερα. Τα εκλογικά συστήματα άλλαζαν και αλλάζουν με ταχύτατους ρυθμούς, ανάλογα με τις κομματικές και πολιτικές σκοπιμότητες και μέσα σ' ένα κλίμα έντονων κομματικών συγκρούσεων και μεγάλων πολιτικών παθών. Σχεδόν με μια υπερβολή, θα μπορούσα να πω ότι τα εκλογικά συστήματα περίπου πλησιάζουν τον αριθμό των εκλογικών αναμετρήσεων. Όμως, αυτά τα φαινόμενα έβλαψαν την εκλογική και πολιτική ιστορία του τόπου, φαλκίδεψαν τη λαϊκή εντολή αρκετές φορές και έπληξαν τη δημοκρατία μας. Φαίνεται και σήμερα να μην έχουμε διδαχθεί απολύτως τίποτα από την πολιτική μας ιστορία. Χάνουμε μια ακόμη ευκαιρία όλες οι πολιτικές δυνάμεις, με ευθύνη της εισηγουμένης Κυβερνήσεως σήμερα, να διαβουλευτούμε και να συναινέσουμε σε ένα εκλογικό σύστημα, που εξαιτίας της συναίνεσης, θα έχει μεγάλο βάθος χρόνου στην εφαρμογή του. Είναι μια ακόμη, λοιπόν, χαμένη ευκαιρία. Τα αρνητικά φαινόμενα, που λίγο πριν περιέγραψα, οφείλονται σε όλες τις κυβερνητικές παρατάξεις όλων των αποχρώσεων μέχρι σήμερα, ακόμη και στο κόμμα, στο οποίο ανήκω. Αντιλαμβάνεστε ότι δεν σας μιλώ με καμμία κομματική στόχευση, αλλά επιμένω να υιοθετώ χρήσιμες αρχές για τον τόπο. Το εκλογικό σύστημα που εισηγείται η Κυβέρνηση παραβιάζει πλήρως την αρχή της αναλογικότητας. Για να μην έχουμε καμμία αμφιβολία και για να είμαστε συγκεκριμένοι θα δώσω δύο παραδείγματα: Εάν ένας εκλογικός συνασπισμός συγκεντρώσει το 45% των ψήφων του ελληνικού λαού, δεν παίρνει κανένα μέρος του μπόνους των εδρών. Εάν το δεύτερο αυτοτελές κόμμα συγκεντρώσει το 30% των ψήφων του ελληνικού λαού, παίρνει τριάντα έδρες μπόνους, με αποτέλεσμα η λαϊκή εντολή να φαλκιδεύεται, χωρίς να μπορεί να κυβερνήσει ο εκλογικός συνασπισμός που κατέγραψε ποσοστό 45%. Στην ίδια έκθεση της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης επισημαίνεται ότι όταν σε ένα μεικτό εκλογικό σύστημα επιχειρείται, με την υπεράσπιση της αρχής της κυβερνησιμότητας, να ενισχυθεί η κοινοβουλευτική πλειοψηφία του νικητή των εκλογών, η ενίσχυση αυτή δεν πρέπει να είναι δυσανάλογη με την πραγματική στήριξη μεταξύ των εκλογέων. Εδώ, όχι μόνο δεν υπηρετείται αυτή η αρχή της Επιτροπής της Βενετίας και της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, αλλά η Κυβέρνηση με το εκλογικό σύστημα πλήττει βάναυσα την αρχή της αναλογικότητας μεταξύ κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας και υποστήριξης μεταξύ των εκλογέων. Δίνω άλλο ένα παράδειγμα: Εάν το πρώτο κόμμα πάρει 41% και το δεύτερο κόμμα πάρει 40,5%, το πρώτο κόμμα λαμβάνει πενήντα έδρες μπόνους και το δεύτερο κόμμα, με διαφορά μισής μονάδας, λαμβάνει μηδέν έδρες μπόνους. Αυτά εισηγείστε.
Εσείς δεν τα είχατε εισηγηθεί στο παρελθόν;
Μην κάνουμε διάλογο για να καταλήξει ο κ. Καστανίδης. Είμαστε στον εβδομηκοστό τρίτο ομιλητή και έχουμε εκατόν είκοσι. Παρακαλώ.
Η διαφορά ανάμεσά μας είναι ότι εγώ θαρρετά σας λέω ποιο είναι και το λάθος της παράταξής μας, και των άλλων παρατάξεων. Εσείς, όμως, δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό. Αυτή είναι η διαφορά μας.
Για ποιον λόγο;
Για ποιον λόγο; Υπάρχει…
Κύριε Καστανίδη, παρακαλώ, μην κάνετε διάλογο.
Τι θα συνιστούσε, κατά την άποψή μου - μια φράση θα πω, κύριε Πρόεδρε - ένα εκλογικό σύστημα μεικτό, που ισορροπεί μεταξύ της αρχής της αναλογικότητας και της αρχής της κυβερνησιμότητας; Πρώτον, το μπόνους δεν πρέπει να υπερβαίνει ποτέ τις τριάντα έδρες. Δεύτερον, πρέπει να αρχίσετε κλιμακωτά να κατανέμετε το μπόνους των τριάντα εδρών, όταν συγκεντρώνει - και είναι νικητής των εκλογών - το πρώτο κόμμα ή ο εκλογικός σχηματισμός, αν πρόκειται περί συνασπισμού, μια ισχυρή βάση, δηλαδή τουλάχιστον ένα ποσοστό 30%. Τρίτον, θα πρέπει να λαμβάνεται υπ' όψιν η διαφορά μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου κόμματος, μια διαφορά που, κατ' ελάχιστον - κατά την άποψή μου - πρέπει να ανέρχεται στο 3%. Διότι, αν εφαρμοζόταν το εκλογικό σύστημα, που εισηγείστε, στις εκλογές του 2000 το πρώτο κόμμα στις 9 το βράδυ, που ήταν και ο τελικός νικητής - δηλαδή το κόμμα μου - θα έπαιρνε πενήντα έδρες μπόνους και το δεύτερο κόμμα - που ήταν το κόμμα σας - με 1% πίσω, θα έπαιρνε μηδέν έδρες. Με αυτές τις τρεις αρχές, κατά την άποψή μου, θα μπορούσαμε να διαμορφώσουμε ένα πληρέστερο εκλογικό σύστημα. Λυπάμαι που θα το πω για άλλη μία φορά: Χάνουμε μία ακόμη ιστορική ευκαιρία! Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή σας.
Κι εμείς, κύριε Καστανίδη. Προχωρούμε με τον κ. Νεκτάριο Σαντορινιό από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κύριε Σαντορινιέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από χθες βιώνουμε ένα θέατρο του παραλόγου. Ακούμε τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση να υπερασπίζονται έναν νόμο με σαφή καλπονοθευτικό προσανατολισμό και ταυτόχρονα να ομνύουν στη δημοκρατία και την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων. Αλήθεια, πόσο ακόμα θα έπρεπε να αλλοιώνει ο νόμος σας τη λαϊκή βούληση, για να αντιληφθείτε ότι επαναφέρετε ένα σύστημα, που κλέβει την ψήφο των Ελλήνων πολιτών και τη δίνει στο πρώτο κόμμα χωρίς τη βούλησή τους; Αλήθεια, για σας είναι πολυφωνία να αποστερείτε από τα μικρά κόμματα την εκλογική τους δύναμη, για να την αποδώσετε στο πρώτο κόμμα; Ακούμε, βέβαια, συνέχεια ότι εμείς έχουμε υποκριτική στάση, γιατί κυβερνήσαμε αξιοποιώντας το μπόνους, που μας έδωσε ο εκλογικός νόμος. Αποκρύπτετε, όμως, δύο αλήθειες: Τον νόμο με τον οποίο έγιναν οι εκλογές του Γενάρη του 2015, δεν τον επιλέξαμε εμείς, ήταν δικός σας νόμος. Με ποιον τρόπο θα μπορούσαμε να ζητήσουμε να μην ισχύσει το μπόνους; Υπήρχε κάποια πρόβλεψη στον νόμο που θα μας έδινε αυτή τη δυνατότητα; Όχι, προφανώς. Η δεύτερη αλήθεια που αποκρύπτετε, είναι ότι μας λέτε πως είχαμε την ευκαιρία να αλλάξουμε τον νόμο μεταξύ του Γενάρη και του Σεπτέμβρη του 2015. Αλήθεια. Όμως, ποιος πολιτικός συσχετισμός δυνάμεων στη Βουλή θα έφερνε την απαιτούμενη πλειοψηφία των διακοσίων Βουλευτών, για να ισχύσει ο νόμος τον Σεπτέμβρη του 2015; Κανένας είναι η απάντηση. Άρα, και τότε οι εκλογές με μπόνους θα είχαν γίνει και το μόνο που θα άλλαζε είναι ότι σήμερα εσείς θα ήσασταν πενήντα λιγότεροι, γιατί ο νόμος θα είχε ισχύσει στην εκλογική αναμέτρηση του Ιουλίου. Λέτε ψέματα, λοιπόν, εν γνώσει σας, για να θολώσετε το τοπίο και να στηρίξετε μία προφανή αντιδημοκρατική σας επιλογή: Την επαναφορά της ενισχυμένης αναλογικής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι Βουλευτές της Συμπολίτευσης από χθες μιλούν συνεχώς για την προσπάθεια που γίνεται με αυτό τον νόμο να μην πέσει η χώρα στα δίχτυα της ακυβερνησίας, στον φαύλο κύκλο των κυβερνήσεων συνεργασίας, μιλούν για χάος, για έρεβος, για τρόμο, λένε μέχρι και ότι ο Χίτλερ ανέβηκε στην εξουσία, λόγω της απλής αναλογικής και ότι οι εμφύλιοι πόλεμοι έγιναν λόγω της απλής αναλογικής. Στην ουσία, όμως, αυτοί οι ίδιοι που συμμετείχαν σε κυβέρνηση συνεργασίας για να φέρουν το δεύτερο μνημόνιο, το μόνο που προσπαθούν να υπερασπιστούν είναι το αποτύπωμα που άφησε ο στείρος, σκληρός δικομματισμός στη χώρα τα τελευταία σαράντα χρόνια: πελατειακό κράτος, διαπλοκή, διαφθορά, στρατιές «γαλάζιων» και «πράσινων» παιδιών στη δημόσια διοίκηση, εναγκαλισμός με τα οικονομικά συμφέροντα, θαλασσοδάνεια - που δεν μας εξηγείτε τι κάνετε με αυτά - «NOVARTIS», ΚΕΕΛΠΝΟ, «SIEMENS». Μονοκομματικές ισχυρές κυβερνήσεις είχαμε όλο αυτό το χρονικό διάστημα και η ανάπτυξη έπεφτε, η φούσκα του χρηματιστηρίου μεγάλωνε, η διασπάθιση των δημόσιων πόρων συνεχίζονταν. Οι μονοκομματικές κυβερνήσεις ήταν αυτές που μας οδήγησαν στην κρίση και δεν ήταν αυτές που μας έβγαλαν από την κρίση. Μία κυβέρνηση συνεργασίας, η κυβέρνηση συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ - Οικολόγων, ήταν αυτή που μας έβγαλε από τα μνημόνια. Αυτό να το θυμάστε! Η κυβερνησιμότητα που εσείς επικαλείστε, είναι η αναβίωση όλων των νοσηρών συμπτωμάτων που γονάτισαν τη χώρα και το λαό και που αποδυνάμωσαν τη δημοκρατία. Και ενώ πολλοί από εσάς, συνεπείς στις ιδεοληψίες σας, είστε ενάντια της ισότιμης ψήφου, υπάρχουν και κάποιοι σε εσάς, που για τις καρέκλες αναδιπλώνονται πιο γρήγορα και από την ταχύτητα του φωτός. Γιατί, πώς να εξηγήσει κανείς τις θέσεις του κ. Γεωργιάδη, όταν το 2008 ψηφιζόταν ο νόμος Παυλόπουλου, που τότε, ως Βουλευτής του ΛΑΟΣ, έλεγε ότι η πριμοδότηση αντιστοιχεί με κλοπή νίκης, ότι πρέπει να έχουμε πολυκομματικές κυβερνήσεις, ότι η Νέα Δημοκρατία τα κάνει όλα για την παραμονή στην εξουσία; Αυτά έλεγε ο κ. Γεωργιάδης. Μάλιστα, έλεγε ότι δεν είναι δημοκρατία να κυβερνά το 38% ή το 39%. Προφητικό το 39%, κύριε Γεωργιάδη. Εδώ προβάλλεται η μεγάλη ιδεολογική διαφορά μας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Εμείς, σε αντίθεση και με τη Νέα Δημοκρατία και με το Κίνημα Αλλαγής, μετά από επτά εκλογικούς νόμους, που κόψατε και ράψατε στα μέτρα σας, ήμασταν η πρώτη κυβέρνηση που προσπάθησε για τη νομοθετική, αλλά και τη συνταγματική κατοχύρωση της απλής αναλογικής. Υπερασπιζόμενοι την ίδια την ουσία της δημοκρατίας οραματιζόμαστε μία χώρα όπου τα κόμματα θα παραθέτουν προγράμματα, ο λαός θα ψηφίζει θέσεις και αρχές και η κάθε ψήφος θα είναι ισάξια. Οι πρωτοβουλίες που πήραμε αφορούν κάθε δημοκράτη πολίτη που θέλει μία διακυβέρνηση όχι ισχυρών συμφερόντων, αλλά προγραμματικής συνέργειας και συνεργασίας. Ένα πάγιο αίτημα της Αριστεράς και όλου του προοδευτικού κόσμου, ζητούμενο της ίδιας της Μεταπολίτευσης, σήμερα το καταργείτε, με σκοπό την πολιτική σας επιβίωση. Υπάρχουν πολλά που μας χωρίζουν, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Κατά βάση, όμως, μας χωρίζει μια άβυσσος στο πώς αντιλαμβανόμαστε την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας. Αν σήμερα επιχειρείται η επαναφορά ενός ακόμη θολού εκλογικού συστήματος για να προστατεύσει τα κεκτημένα της διαπλοκής, της διαφθοράς και της φαυλοκρατίας, μην είστε σίγουροι ότι ο λαός θα σας δώσει και πάλι συγχωροχάρτι. Παίζοντας το παιχνίδι της φωτιάς με τον εκλογικό νόμο, πρώτοι εσείς κινδυνεύετε να καείτε. Οι επόμενες εκλογές - θέλετε, δεν θέλετε - θα γίνουν με απλή αναλογική για πρώτη φορά μετά το 1974 και το αποτέλεσμα, όσα παπαγαλάκια της διαπλοκής και της διαφθοράς και να ρίξετε στην αρένα, δεν το έχετε εξασφαλισμένο. Ο λαός μπορεί να κρίνει ποιος πραγματικά υπερασπίζεται τα συμφέροντά του και να αντιληφθεί τα ψέματα που είπατε προεκλογικά για να επανέλθετε στην εξουσία. Στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν γίνουν αυτές, ένα είναι σίγουρο: Θα είστε πολύ λιγότεροι!
Προχωρούμε με τον κ. Ψυχογιό, συνάδελφο από τον ΣΥΡΙΖΑ και μετά τον λόγο θα πάρει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής, ο κ. Σκανδαλίδης. Ορίστε, κύριε Ψυχογιέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ψήφιση αυτού του εκλογικού νόμου αποτελεί ένα σοβαρό πισωγύρισμα για το πολιτικό σύστημα της χώρας και παραβιάζει τη δημοκρατική αρχή της ισότητας της ψήφου των πολιτών, σε αντίθεση με αυτά που συμβαίνουν στην πλειοψηφία των ευρωπαϊκών κρατών κεντρικά, αλλά και τοπικά στην πλειοψηφία τους για την τοπική αυτοδιοίκηση. Επομένως, εδώ, δυστυχώς, είναι ένα μεγάλο βήμα πίσω. Ο εκλογικός νόμος καθορίζει το σύστημα, με το οποίο αντιπροσωπεύεται ο ελληνικός λαός και με το σχέδιό σας νοθεύεται αυτή η πολιτική εντολή, επειδή η ψήφος των πολιτών δεν θεωρείται ισότιμη. Είδαμε τη σπουδή σας για την ισοτιμία της ψήφου στους Έλληνες του εξωτερικού. Δεν βλέπουμε την ίδια σπουδή και εδώ. Υπάρχει μία τεράστια υποκρισία σε αυτό τα θέμα. Καλώς ψηφίστηκε και με τις βελτιώσεις που έγιναν, αλλά ήσασταν υπέρ της ισοτιμίας τότε και όχι τώρα. Δύο μέτρα και δύο σταθμά, ανάλογα με το τι συμφέρει. Ξεκινήσατε με την ουσιαστική κατάργηση της απλής αναλογικής στις εκλογές των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και συνεχίζετε με τις εθνικές εκλογές. Δεν λάβατε υπ' όψιν τις αντιδράσεις, ακόμα και δικών σας δημάρχων και στελεχών στην αυτοδιοίκηση, οι οποίες εκφράστηκαν πολιτικά, αλλά και τοπικών προέδρων και υγιών δυνάμεων, οι οποίες είχαν τη δυνατότητα να εκφραστούν μέσα από αυτό το σύστημα, για να το αναστείλετε. Πριν καν εφαρμοστεί, τορπιλίσατε αυτή την απλή αναλογική στην αυτοδιοίκηση, που έδωσε ανάσα σε όλες αυτές τις υγιείς δυνάμεις. Για μία ακόμα φορά, επιδεικνύετε ιδεολογική εμμονή, προβάλλοντας το ψευδεπίγραφο επιχείρημα της κυβερνητικής σταθερότητας. Επαναλαμβάνω την εικόνα της πλειονότητας των ευρωπαϊκών κρατών. Θέτω, όμως, και το εξής επιχείρημα: Γιατί απαξιώνετε τον ελληνικό λαό και θεωρείτε ως αυτονόητο ότι δεν μπορεί να υπάρξει συναίνεση και συνεργασία στην Ελλάδα για κάποιον περίεργο λόγο - και εγώ δεν ξέρω ποιον - ενδεχομένως πολιτιστικό ή πολιτικό. Πρέπει να ευθυγραμμιστούμε και σε αυτά με τις πιο σύγχρονες πρακτικές, που υπάρχουν και στην Ευρώπη. Μπορούμε να το κάνουμε, διότι η ελληνική κοινωνία είναι απολύτως ώριμη. Ακόμα και με την απλή αναλογική εάν ο λαός το επιθυμεί, μπορεί να δώσει ακόμα και αυτοδυναμία σε μία κυβέρνηση. Με τα συστήματα, όμως, τα οποία εφαρμόστηκαν μέχρι τώρα και τις μονοκομματικές και παντοδύναμες κυβερνήσεις που εξελέγησαν, οδηγηθήκαμε, στην ουσία, στην κρίση. Το πελατειακό κράτος, το ρουσφέτι, στους «ημετέρους», η διαπλοκή με τα μεγάλα συμφέροντα, η αλόγιστη σπατάλη πόρων και δυνατοτήτων προέκυψαν από τέτοιου είδους κυβερνήσεις, πανίσχυρες. Αυτές οι παλιές συνταγές, οι οποίες φτιάχτηκαν ακριβώς για να υπηρετήσουν ένα πολιτικό παιχνίδι στημένο, με στόχο την αυτοδυναμία, διευκολύνονται από αυτό τον εκλογικό νόμο. Θα πει κανείς ότι υπήρξαν και κυβερνήσεις συνεργασίας από το 2012 και μετά. Πράγματι, υπήρξαν. Αυτό, όμως, έρχεται να θεραπεύσει η απλή αναλογική: ότι οι κυβερνήσεις που υπήρξαν, ήταν προβληματικές, από την άποψη της ιδεολογικής και προγραμματικής σύγκλισης μέχρι τώρα. Kαι το 2012 και το 2015. Αυτό θεραπεύει η απλή αναλογική, για να υπάρξουν προγραμματικές συγκλίσεις και σοβαρές κυβερνήσεις συνεργασίας. Επίσης, να σημειώσω - το άκουσα από τον αρμόδιο Υφυπουργό - ότι το πρόβλημα για την κρίση και τα μνημόνια δεν είναι το εκλογικό σύστημα, αλλά το πολιτικό σύστημα. Προφανώς! Αυτό μάλλον έχει να κάνει με την αυτοκριτική σας. Διότι ακόμα κι αν δεχθούμε ότι το εκλογικό σύστημα, που για μας είναι κρίσιμο για το τι κυβερνήσεις και το τι συμμετοχή της κοινωνίας θα υπάρξει, προέκυψε από το πολιτικό σύστημα και τις κυβερνήσεις που πέρασαν, προφανώς και συμφωνούμε. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν είναι σημαντικό και το εκλογικό σύστημα. Εκτός κι αν έχετε την αντίληψη, ότι ένα εκλογικό σύστημα πρέπει να είναι πέρα και πάνω από την κοινωνία και να είναι μία παράλληλη πραγματικότητα. Η έννοια, λοιπόν, της λαϊκής κυριαρχίας, που είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας μας, υπηρετείται με την απλή αναλογική. Είναι πάγια θέση της Αριστεράς, ηγεμονική στην κοινωνία και γι' αυτό πρέπει τοποθετηθείτε επ' αυτού. Αφήστε τα έωλα επιχειρήματα ή το πότε ήρθε κι αν ήρθε και πώς ήρθε. Τοποθετηθείτε επ' αυτού. Η απλή αναλογική ήρθε, για να μείνει. Η ελληνική κοινωνία είναι ώριμη για να τη δεχτεί. Βέβαια, βλέπουμε και σε άλλες χώρες - όπως η Πορτογαλία - κυβερνήσεις συνασπισμού προοδευτικές, οι οποίες δείχνουν και τον δρόμο και στην υπόλοιπη Ευρώπη, στην Ισπανία και σε άλλες περιπτώσεις. Επομένως, θα πρέπει να πάρετε θέση επ' αυτού. Αποκλείετε, όμως, ουσιαστικά και τους προεκλογικούς συνασπισμούς από την πρόσβαση στο μπόνους, αφού τίθεται ως προϋπόθεση για τη χορήγησή του ο μέσος όρος της δύναμης των συνεργαζόμενων κομμάτων να είναι μεγαλύτερος από την εκλογική δύναμη του αυτοτελούς κόμματος, που συγκέντρωσε τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων, γεγονός το οποίο είναι αδιανόητο και πολιτικά και συνταγματικά και ιστορικά. Καταργείτε την απλή αναλογική πριν καν εφαρμοστεί και προωθείτε την αντίληψή σας ως αυταπόδεικτη αρχή και ως θέσφατο. Παρουσιάζετε την επαναφορά στην ενισχυμένη αναλογική ως μία ήττα του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν αντιλαμβάνεστε, όμως, ότι αυτό είναι μία ήττα του πολιτικού συστήματος, καθώς κινήσεις σαν αυτήν δρουν ανασταλτικά στην εμπιστοσύνη της κοινωνίας. Εδώ θέλω να κάνω και ένα σχόλιο σε αυτά, που ακούστηκαν από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Ελληνικής Λύσης. Κύριε συνάδελφε, να συμφωνήσουμε ότι πράγματι, η ελληνική κοινωνία δεν έχει την εμπιστοσύνη, που πρέπει στην πολιτική και τη συμμετοχή σε αυτή. Πώς, όμως, να την καλλιεργήσουμε, όταν δεν ψηφίζουμε την απλή αναλογική, όταν δεν δίνουμε τις δυνατότητες συμμετοχής στους θεσμούς, στη Βουλή, στην κοινωνία, προκειμένου αυτό να εκφραστεί και να ζωντανέψουν και όλες αυτές οι διαδικασίες; Δυστυχώς, αυτό δεν απαντιέται. Το πολιτικό σύστημα μόνο με αυτό τον τρόπο μπορεί να ανανεωθεί και ενδεχομένως ήταν η τελευταία μας ευκαιρία. Ως Νέα Δημοκρατία, λοιπόν, επιμένετε σε πλασματικές αυτοδυναμίες και έχετε αλλεργία στο δημιουργικό διάλογο. Τον φοβάστε τον δημιουργικό διάλογο, που μπορεί να προκύψει από κυβερνήσεις συνεργασίας. Έχετε δυσανεξία στην έννοια της σύνθεσης, σας αρέσει ο παραγοντισμός και η ανάθεση και θέλετε να διατηρηθεί και δεν μάθατε, δυστυχώς, τίποτα από τα λάθη του παρελθόντος. Παραμένετε στην υπεροψία μιας περιόδου, που έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Όμως, πρέπει να ξέρετε το εξής: Ό,τι και να κάνετε θεσμικά, εργαλειακά, πολιτικά για να διασφαλίσετε ότι δήθεν η Αριστερά δεν θα ξανάρθει στην εξουσία, δεν πρόκειται να έχει κανένα αποτέλεσμα. Η κοινωνία θα σας απαντήσει. Η Αριστερά θα νικήσει και θα μεταμορφώσει και τη χώρα, τους θεσμούς και τη δομή της. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Σκανδαλίδης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν ο κ. Καστανίδης έχει έναν πραγματικό λόγο να αναφερθεί ευρύτερα σε αυτά τα θέματα, εγώ έχω έναν πολλαπλάσιο, θα έλεγα, γιατί όλο αυτό που συζητάμε τώρα, έχει να κάνει και με τη δική μου, ουσιαστικά, διαδρομή, αλλά και με τη γενικότερή μου ενασχόληση με τους θεσμούς στην πορεία όλης της μεταπολιτευτικής περιόδου στη χώρα. Για τον εκλογικό νόμο, όπως το συνηθίζουμε πια στο εθνικό Κοινοβούλιο - παίρνω αφορμή από τη χθεσινή πραγματικά αδιανόητη αντιπαράθεση που άκουσα το βράδυ εδώ και δεν πήρα το λόγο, γιατί δεν μπορούσα να πάρω τον λόγο σε αυτό το θέμα - η συζήτηση παίρνει τον χαρακτήρα μετωπικής αντιπαράθεσης ανάμεσα σε πολιτικές δυνάμεις. Επιμένουμε να χρησιμοποιούμε τον νόμο ως εργαλείο, που θα κατευθύνει τις επόμενες πολιτικές εξελίξεις και θα συμβάλει στην επίτευξη συγκυριακών στόχων και όχι ως σύνολο κανόνων που διέπουν τη λειτουργία της δημοκρατίας σε μακροπρόθεσμη και σταθερή βάση, κανόνες συμφωνημένους από τη μέγιστη δυνατή πλειοψηφία, για να έχουν και την απαιτούμενη χρονική και ιστορική αντοχή. Η κοντόφθαλμη λογική που συνδέει τις κομματικές στρατηγικές μόνο με συγκυριακούς πολιτικούς στόχους, έχει κοστίσει ακριβά, καθώς το πολιτικό σύστημα αδυνατεί να υπερβεί τις παθογένειες, που το ίδιο γέννησε και να ανοίξει μία πραγματικά νέα σελίδα στην πορεία της Ελληνικής Δημοκρατίας. Μίλησα για τη χθεσινή αντιπαράθεση που είναι ενδεικτική, που ενέπλεξε ιστορικά γεγονότα, καταγεγραμμένα οριστικά και ανεξίτηλα, με τακτικές που αφορούν εκλογικά συστήματα. Η αναφορά σε προπολεμικές ή μετεμφυλιακές συνθήκες και η αφοριστική και απλοϊκή τους ανάγνωση, δεν νομίζω ότι συμβάλλει και, το κυριότερο, δεν νομίζω ότι μπορεί να αντιγράψει, παραχαράσσοντας την ιστορία. Ας μην σκαλίζουμε τις πληγές των εκλογικών διαδικασιών, ακόμα θα έλεγα και του προδικτατορικού εκλογικού κύκλου και πώς αυτές επηρέασαν τις πολιτικές εξελίξεις, για να θυμίσω τα εκλογικά συστήματα του '56, '58, του '61. Η ιστορία είναι γραμμένη με ανεξίτηλα γράμματα. Δεν ξαναγράφεται και δεν παραχαράσσεται. Καλό είναι να σκεφτούμε λίγο τα μεταπολιτευτικά γεγονότα και την πορεία αυτή, για να κάνουμε και τη στοιχειώδη αυτοκριτική που απαιτούν οι περιστάσεις. Από την αρχή της Μεταπολίτευσης οι εκλογικοί νόμοι επιλέγονται με βάση τους εκλογικούς σχεδιασμούς των κομμάτων, που ασκούν την εξουσία. Δεν είναι κακό να παραδεχτούμε τι σήμαινε το 17% της δεύτερης κατανομής και η ασύμμετρη κατανομή των εδρών του νόμου του '74- ‘77 κοκ. Δεν είναι παράλογο να παραδεχτούμε ότι ο νόμος του '89, που υπήρξε από τους πιο αναλογικούς στην ιστορία, εμπόδιζε πεισματικά το πρώτο κόμμα να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Έφτασε ο κ. Μητσοτάκης να πάρει 47%, για να μπορεί να έχει εκατόν πενήντα Βουλευτές. Δεν είναι κακό να παραδεχτούμε ότι ο νόμος του '91, που αφαιρούσε έδρες μόνο από το δεύτερο κόμμα, ήρθε ως απάντηση στον προηγούμενο νόμο και απέτρεπε διά μαχαίρας οποιαδήποτε εκλογική σύμπραξη, βάζοντας για πρώτη φορά αυτή την απαράδεκτη διάταξη, ότι ο συνασπισμός δυνάμεων δεν μπορεί να πάρει το μπόνους σε καμμία περίπτωση. Γιατί αυτό σημαίνει ο μέσος όρος των κομμάτων που συγκροτούν τον συνασπισμό. Όμως, το 2001 και το 2003-2004 επιχειρήθηκε μία τομή. Η τομή ήταν, πρώτον, σε συνταγματικό επίπεδο, όταν αφαίρεσε με δική μας πρωτοβουλία τη δυνατότητα από την κάθε κυβέρνηση να ψηφίζει τον νόμο των επόμενων εκλογών, εάν δεν έχει ευρύτατη συναίνεση - τομή που πρέπει να γίνει αποδεκτή από το εθνικό Κοινοβούλιο - και, δεύτερον, ο νόμος που μέχρι και πριν την απλή αναλογική είχε ουσιαστικά ισχύ, που ήταν αυτός που φτιάξαμε το 2003, ήταν ο νόμος με τον οποίο, ουσιαστικά, για πρώτη φορά ένα κόμμα που έχανε την κυβέρνηση, διασφάλιζε την κυβερνητική σταθερότητα, δίνοντας τη δυνατότητα με το μπόνους στο πρώτο κόμμα να σχηματίσει κυβέρνηση. Ήταν μία ανατροπή στα δεδομένα του πολιτικού συστήματος. Βέβαια, πρέπει να κάνω εδώ μία σημείωση, για να θυμίσω στους παλαιότερους από μας ότι εκείνη την εποχή υπήρχε μία συζήτηση ευρύτερη. Ήταν μία παραλλαγή του γερμανικού συστήματος που συζητήθηκε εκτεταμένα - υπήρξαν αναλύσεις και τοποθετήσεις - και αφορούσε τις ολιγοεδρικές περιφέρειες. Μια δεύτερη εναλλακτική λύση του γερμανικού ήταν ο Βουλευτής περιφέρειας και ο Βουλευτής του νομού, της στενής εκλογικής περιφέρειας. Ήταν ακόμα και η διπλή κάλπη, άλλο κόμμα, άλλο Βουλευτής. Ήταν, τέλος και οι τριάντα έδρες μπόνους και όχι οι σαράντα που τελικά πέρασε από το τότε Υπουργικό Συμβούλιο, που έδιναν αναλογικότητα πάνω από το 97%. Πρέπει, επίσης, να ομολογήσω ότι κάποιοι από μας ήμασταν αιθεροβάμονες. Πιστέψαμε ότι αυτό μπορεί να γίνει κάποια στιγμή και πολλοί από όλα τα κόμματα - μπορώ να σας πω συγκεκριμένα στελέχη, ακόμη και υπό τον σημερινό Πρωθυπουργό - κατά καιρούς έχουν συμφωνήσει ότι απαιτείται ευρύτερη αλλαγή στο πολιτικό σύστημα, όχι στον εκλογικό νόμο, αλλά στην ίδια την εκλογική διαδικασία, για να αποκαθαρθεί το πολιτικό σύστημα από δουλείες πολλών δεκαετιών. Δεν το τολμήσαμε και αυτή είναι ήττα του πολιτικού συστήματος, διότι σήμερα θα μιλούσαμε με έναν διαφορετικό τρόπο από αυτόν που μιλάμε. Το ερώτημα είναι, αγαπητοί συνάδελφοι, το εξής: Αφού η Κυβέρνηση δέχτηκε την πρότασή μας για κλιμακωτό μπόνους - το είπαν και πολλοί συνάδελφοι από τη Νέα Δημοκρατία και είναι αλήθεια ότι από το 35% και κάτω δυσκολεύει η συνθήκη της αυτοδυναμίας στο κλιμακωτό σύστημα του μπόνους - γιατί εμείς καταψηφίζουμε το σχέδιο νόμου της Κυβέρνησης; Αυτό συμβαίνει, λοιπόν, για δύο πολύ συγκεκριμένους λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι για την απαράδεκτη και αδιανόητη για σύγχρονη δημοκρατία απαγόρευση της δυνατότητας προεκλογικών συμπράξεων. Δεν μπορεί να μιλάς για ευρύτερες συναινέσεις, δεν μπορεί να λες επί χρόνια ότι είσαι κατά των αυτοδύναμων κυβερνήσεων, γιατί οι εθνικές περιστάσεις, η κρίση σήμερα απαιτεί συνεννόηση και - γιατί όχι; - προγραμματικές συγκλίσεις από όμορους χώρους και όχι από ιδεολογικά αντίθετους, όπως έγινε κατά καιρούς, δεν μπορεί να μιλάς γι' αυτήν την ανάγκη και παράλληλα να αποκλείεις από κόμματα, που μπορούν να συμφωνούν σε ένα εκλογικό πρόγραμμα, σε ένα κυβερνητικό πρόγραμμα, να εμφανίζονται ενώπιον του ελληνικού λαού και να ζητούν την ψήφο του, για να εφαρμόσουν αυτό το πρόγραμμα και όταν γίνονται πρώτη δύναμη, να έρχεται το δεύτερο κόμμα και να παίρνει την κυβέρνηση της χώρας. Αυτό είναι κόλαφος για τη δημοκρατία. Εμείς το είχαμε καταργήσει το 2003. Ήρθε, όμως, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με τον κ. Παυλόπουλο και το ξαναέφερε. Τώρα το επαναφέρει στην καινούργια πρόταση η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ο δεύτερος λόγος είναι η ουσιαστική παραβίαση του κριτηρίου της εν δυνάμει πλειοψηφίας, που θέτει το όριο της αυτοδυναμίας, ουσιαστικά κάτω από το 37%. Δεν μπορεί να συνεχιστεί ο παραλογισμός των πενήντα εδρών που δίνει τη δυνατότητα σε λίγο περισσότερο από το 1/3 του εκλογικού σώματος - που στην ουσία είναι το 20% του πραγματικού εκλογικού σώματος, αν βάλετε στο παιχνίδι και την αποχή - να εκλέγει μονοκομματική κυβέρνηση. Το μπόνους των τριάντα ή των τριάντα πέντε εδρών, αντίθετα, ανεβάζει το κατώφλι αυτοδυναμίας πάνω από το 40% -41% και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, διότι πάντα είναι στη λογική μίας κυβέρνησης που μπορεί να γίνει όταν υπάρχει ένα εν δυνάμει πλειοψηφικό ρεύμα και όταν δεν μπορεί, να χρειάζεται απλά ένα μικρό κόμμα, που μπορεί να είναι και τελείως αντίθετο ιδεολογικά, για να «τσοντάρει» να γίνει μία κυβέρνηση. Γι' αυτό χρειάζεται το ενισχυμένο της αναλογικής, αλλά με έναν τρόπο που να μην καταλύει, ουσιαστικά, τη δημοκρατική διαδικασία. Πριν κλείσω, θέλω να πω δυο λόγια για τα εκλογικά συστήματα. Τα είπε ο κ. Καστανίδης και συμφωνώ σ' αυτό. Θέλω να πω κάτι, ιδιαίτερα για την απλή αναλογική. Δεν υπάρχει σύστημα απλής και άδολης αναλογικής. Απλή και άδολη θα μπορούσε να υπάρξει θεωρητικά, αν καταργηθεί το 3%, γίνει η Ελλάδα ενιαία περιφέρεια, μοιραστούν από την αρχή όλοι οι Βουλευτές κανονικά και μετά γίνει μία αυθαίρετη κατανομή στους νομούς. Αυτό, όμως, δεν μπορεί να γίνει στο σημερινό μας σύστημα, γιατί καταργείται ουσιαστικά η τοπική εκπροσώπηση. Γιατί το αγγλικό θεωρείται, για παράδειγμα, πλειοψηφικό σύστημα; Διότι εξαιτίας τού ότι έχει μόνο μονοεδρικές περιφέρειες, ένα κόμμα μπορεί να πάρει 25% και να βγάλει 70% των εδρών. Ανατρέπει ουσιαστικά τη σειρά. Το τριφασικό σύστημα του Καραμανλή του 1958 ήταν ένα βαρβάτο πλειοψηφικό σύστημα. Όλα τα συστήματα που υπάρχουν, λοιπόν, είναι ενισχυμένης αναλογικής ή μεικτά. Σε αυτή την ενισχυμένη αναλογική, λοιπόν, αυτή η διαδικασία κυβερνησιμότητας και αναλογικότητας δεν πρέπει να ξεφύγει από έναν χρυσό κανόνα, που είναι ο κανόνας της μη προσβολής της λαϊκής κυριαρχίας, αλλά και η δυνατότητα να υπάρξει ουσιαστικά κυβέρνηση στη χώρα, με την προϋπόθεση ότι υπάρχουν εν δυνάμει πλειοψηφικά ρεύματα. Αλλιώς, να ενισχύει τις διαδικασίες συνεργασιών και προεκλογικών και μετεκλογικών συμπράξεων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Αυτή είναι η χρυσή τομή που διέπει τη δική μας πρόταση. Δεν είναι η ευρεία μεγάλη αλλαγή που εγώ φαντάζομαι, οραματίζομαι και θέλω για το πολιτικό σύστημα της χώρας. Στη σημερινή συγκυρία, όμως, είναι η καλύτερη δυνατή. Και νομίζω ότι η πρόταση της κ. Φώφης Γεννηματά και του Κινήματος Αλλαγής είναι η καλύτερη που συνδυάζει στις σημερινές συνθήκες αυτή τη συγκεκριμένη ισορροπία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Όσο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παιχνίδι της δημοκρατίας παίζεται με όρους συγκυριακούς, με όρους πρόσκαιρων εκλογικών στόχων, όσο η πολιτική ζωή της χώρας εξαντλείται, όχι σε μία δημιουργική αντιπαράθεση και σύνθεση, όπου είναι δυνατόν, αλλά σε μία διαρκή μετωπική αντιπαράθεση και πόλωση εις ώτα μη ακουόντων και σε κόμματα που δεν τολμούν, η χώρα δεν έχει τύχη. Εμείς, παρά τις συνθήκες που υπάρχουν σήμερα, θα μείνουμε συνεπείς στη στρατηγική που ενώνει τους Έλληνες και δίνει στο πολιτικό σύστημα τη δυνατότητα να μπει η χώρα σε μία καινούργια εποχή.
Ωραία. Είδατε ότι ο παλιός είναι αλλιώς; Ο κ. Σκανδαλίδης μίλησε για δώδεκα λεπτά και ένα δεύτερο. Η επόμενη πεντάδα είναι η κ. Σκόνδρα, η κ. Ελευθεριάδου, ο κ. Μανωλάκος, ο κ. Βασιλειάδης, ο κ. Δαβάκης. Αμέσως μετά - έκτη - είναι η κ. Νάντια Γιαννακοπούλου. Εάν δεν έρθει η κ. Γεννηματά που θα παρεμβληθεί, είναι η συγκεκριμένη εξάδα. Ορίστε, κυρία Σκόνδρα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το εκλογικό σύστημα αποτελεί τον θεσμικό νομικό μηχανισμό του κράτους, βάσει του οποίου καθορίζεται η μετατροπή της λαϊκής βούλησης σε εκλεγμένους αντιπροσώπους, που συνθέτουν τη Βουλή και αναδεικνύουν την κυβέρνηση. Στην εκλογική νομοθεσία της πατρίδας μας τα τελευταία εβδομήντα έτη εφαρμόστηκαν σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις, πλην μιας, συστήματα ενισχυμένης αναλογικής. Υπήρξαν διάφορες παραλλαγές, πάντα όμως με γνώμονα την επίτευξη σχηματισμού σταθερών κυβερνήσεων. Η μία, λοιπόν, μοναδική εξαίρεση ήταν η περίοδος του 1989-1990, με τα γνωστά της εποχής εκείνης πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά αποτελέσματα, αφού χρειάστηκαν τρεις ταραχώδεις εκλογικές αναμετρήσεις σε διάστημα δέκα μηνών, για να σχηματιστεί τελικά η αυτοδύναμη κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Θα θυμίσω εδώ, κύριε Σκανδαλίδη, ότι τότε δεν εργαλειοποίησε τον εκλογικό νόμο ο κ. Μητσοτάκης. Παρά τις παραινέσεις, δεν άλλαξε τον νόμο αμέσως μόλις εκλέχθηκε. Θυμάστε, φαντάζομαι, καλύτερα και από εμένα. Η παρούσα Κυβέρνηση, σεβόμενη τις προεκλογικές δεσμεύσεις για αλλαγή του ισχύοντος θεσμικού απλής αναλογικής που θέσπισε η προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, και χωρίς να αιφνιδιάζει το εκλογικό Σώμα και τα πολιτικά κόμματα, προτείνει τροποποιήσεις στην εκλογική νομοθεσία, που έχουν εγκριθεί από τις 7 Ιουλίου από τον ελληνικό λαό. Ο εκλογικός νόμος έρχεται τριάμισι χρόνια πριν το τέλος της θητείας της Βουλής, για να αποφευχθούν οι δυσλειτουργίες, αυτές που αναπόφευκτα θα προκύψουν από την εφαρμογή ενός αμιγώς αναλογικού εκλογικού συστήματος, αφού η χώρα θα σύρεται σε επαναλαμβανόμενες άκαρπες εκλογικές αναμετρήσεις. Ιστορικά το έχουμε δει να γίνεται. Πρόσφατο παράδειγμα ήταν η εφαρμογή αναλογικού συστήματος στις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης, όπου οι δήμοι και οι περιφέρειες της χώρας είχαν βρεθεί σε καθεστώς ακυβερνησίας και διοικητικής παράλυσης έως ότου η Κυβέρνησή μας επενέβη ρυθμιστικά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούγεται κριτική από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης ότι η Κυβέρνηση δήθεν νομοθετεί αλαζονικά, εκμεταλλευόμενη τα δεδομένα. Εξ ιδίων κρίνουν τα αλλότρια, όπως φαίνεται, τόσο στον ΣΥΡΙΖΑ όσο και στο τέως ΠΑΣΟΚ. Μπορεί εσείς να ξεχνάτε. Εμείς, όμως, θυμόμαστε. Η ειδοποιός διαφορά είναι ο χρόνος που επιλέγει ο καθένας για την αλλαγή του εκλογικού νόμου. Η χρονική στιγμή καταδεικνύει τα κίνητρα του καθενός. Εσείς όλοι, όταν βλέπατε ότι χάνετε, αλλάζατε τον εκλογικό νόμο. Πολιτικός καιροσκοπισμός εις βάρος της χώρας και του λαού. Αντιθέτως, η Νέα Δημοκρατία διαχρονικά ήταν σταθερή υπέρ της ενισχυμένης αναλογικής, ανεξαρτήτως προς τα πού έγερνε η ζυγαριά. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση φτάνει στο σημείο να μας κατηγορεί ότι κλέβουμε τις έδρες από όλα τα κόμματα για να πριμοδοτήσουμε το πρώτο. Αφενός, ξεχνάει ο κ. Τσίπρας ότι είχε κάθε ευκαιρία να περάσει νόμο απλής αναλογικής από την πρώτη διακυβέρνησή του. Δεν το έκανε. Προτίμησε το εκλογικό σύστημα που του έδινε μπόνους πενήντα εδρών. Τέσσερα χρόνια και δύο εκλογικές αναμετρήσεις μια χαρά σάς βόλεψε το μπόνους των πενήντα εδρών. Και πότε θυμήθηκε τα περί απλής αναλογικής; Όταν πλέον οι μετρήσεις έδειχναν ξεκάθαρα ότι θα χάσει τη διακυβέρνηση της χώρας. Εκεί επέστρεψε στις αριστερές του ρίζες περί απλής αναλογικής. Εδώ, λοιπόν, συμπληρώνουμε ότι στον πολιτικό καιροσκοπισμό προστίθεται και η πολιτική υποκρισία. Αφ' ετέρου, η δήλωση περί κλοπής εδρών από τα κόμματα, για να πριμοδοτηθεί το πρώτο είναι αναληθής. Ο νόμος Παυλόπουλου το 2008, με τον οποίο πορεύθηκε μια χαρά ο κ. Τσίπρας, πριμοδοτούσε το πρώτο κόμμα με πενήντα έδρες, ανεξαρτήτως εκλογικού ποσοστού, ακόμη και με μία ψήφο διαφορά. Εμείς δεν επαναφέρουμε αυτό το πλαίσιο. Αντιθέτως, καθιερώνουμε ένα σύστημα ενισχυμένης αναλογικής, ένα κλιμακωτό μπόνους, εφόσον το πρώτο κόμμα λάβει μεγαλύτερο ή ίσο του 25%. Οι υπόλοιπες διακόσιες ογδόντα έδρες κατανέμονται αναλογικά μεταξύ κομμάτων που εισέρχονται στη Βουλή. Πάνω από 25% και για κάθε μισό τοις εκατό το πρώτο κόμμα θα παίρνει επιπλέον μπόνους μία έδρα. Σαφώς και πρόκειται για έναν πιο δίκαιο εκλογικό νόμο συγκριτικά με τον προηγούμενο. Βεβαίως, διευκολύνει τον σχηματισμό αυτοδύναμων κυβερνήσεων, εφόσον το πρώτο κόμμα υπερβεί ή πλησιάσει το 40%. Αλλά η αλήθεια είναι ότι και σήμερα, παρά το υποτιθέμενο μεγάλο μπόνους, αφού οι διακόσιες πενήντα έδρες μοιράζονται αναλογικά, έχουμε αναλογία διακόσιες πενήντα προς τριακόσιες ίσον 83,3 απόλυτο εκλογικό σύστημα. Υπάρχει κάποια διαφορετική ρεαλιστική πρόταση, την οποία είναι διατεθειμένα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης να συζητήσουμε; Διότι η εμμονή σας σε ένα σύστημα απλής αναλογικής ξέρουμε εκ των προτέρων ότι οδηγεί σε αδιέξοδο. Μια χώρα, όπως η Ελλάδα, που καλείται να αντιμετωπίσει σωρεία άλλων προκλήσεων και ταυτόχρονα, προσπαθεί να ξαναβρεί τον βηματισμό της, δεν νοεί να ταλαντεύεται σε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις. Κλείνω την τοποθέτησή μου τονίζοντας ότι η αντικατάσταση της απλής αναλογικής από ένα σύστημα ενισχυμένης αποτέλεσε κεντρική προεκλογική μας δέσμευση. Ο νέος εκλογικός νόμος κατατέθηκε και θα ψηφιστεί σε χρόνο ουδέτερο. Νομοθετούμε τώρα και όχι παραμονή των εκλογών. Συνεπώς, αποκλείουμε τον αιφνιδιασμό των κομμάτων και του εκλογικού Σώματος. Δεν ακροβατούμε με συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις, διότι αυτές προκαλούν αποσταθεροποίηση στην εθνική μας οικονομία και στη γεωπολιτική μας θέση. Η αποσταθεροποίηση, βέβαια, είναι στο DNA σας, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ. Είστε λάτρεις του χάους. Και δεν το λέω εγώ. Το λέει ο ίδιος ο Αρχηγός σας. Ερωτηθείς τότε που επρόκειτο να φέρει την αλλαγή με την απλή αναλογική, απάντησε απαγγέλοντας Μάο: «Μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση». Έτσι σκέφτεστε. Αντιθέτως, εμείς επιδιώκουμε τη θεσμική θωράκιση της χώρας με σύστημα, που προάγει την πολιτική σταθερότητα και την αναπτυξιακή προοπτική που μετά από δέκα έτη οικονομικής δυσπραγίας, έχουμε απολύτως ανάγκη. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η συνάδελφος κ. Σουλτάνα Ελευθεριάδου, από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Βουλευτές, κατ' αρχήν, θα ήθελα να πω να μην ορκίζονται οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας όταν λένε ότι νομοθετούμε τώρα και όχι παραμονή των εκλογών, γιατί παραμονή των εκλογών μπορεί να έχουμε και σήμερα. Αναρωτιέμαι, ακούγοντάς σας από χθες, γιατί ενώ η ανεργία αυξάνεται αλματωδώς, ενώ οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα κατηφορίζουν σταθερά, ενώ οι εισφορές για εννιά στους δέκα ασφαλισμένους αυξάνονται, ενώ οι συντάξεις μειώνονται, ενώ όλη η εκπαιδευτική κοινότητα καταδικάζει το κατάπτυστο νομοσχέδιο που περάσατε χθες, ενώ στα νησιά μας οι κάτοικοι έχουν εξεγερθεί γιατί δεν μπορείτε, είστε ανίκανοι να αντιμετωπίσετε το μεταναστευτικό ζήτημα, ενώ οι τράπεζες ετοιμάζονται να πάρουν τα σπίτια των οικονομικά ασθενέστερων πολιτών, ενώ στα εθνικά μας ζητήματα έχουμε απομονωθεί, ενώ στα νοσοκομεία και τα φαρμακεία μας δεν υπάρχουν φάρμακα και τα χειρουργεία αναστέλλονται ή σταματάνε οριστικά, ο καημός σας είναι το εκλογικό σύστημα και πώς θα το αλλάξετε. Θεωρείτε λογικό να ανοίγετε μια συζήτηση για το ζήτημα αυτό, ενώ δεν έχουν περάσει έξι μήνες από τις εκλογές; Θεωρείτε λογικό να σύρετε τη χώρα σε διπλές εκλογές, καταστρατηγώντας τη συνταγματική πρόβλεψη να μην ψηφίζονται εκλογικοί νόμοι αλά καρτ, δηλαδή ανάλογα με τις συγκυριακές ανάγκες της εκάστοτε πλειοψηφίας; Θεωρείτε λογικό να δαπανήσετε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ, ενώ πετσοκόψατε το κοινωνικό μέρισμα; Η δικαιολογία ότι δεσμευθήκατε προεκλογικά να αλλάξετε τον εκλογικό νόμο δεν αναιρεί το αυτονόητο. Οι εκλογικοί νόμοι ψηφίζονται για να δοκιμάζονται και να κρίνονται εκ του αποτελέσματος και όχι να εργαλειοποιούνται από εσάς, επειδή φοβάστε την αποσταθεροποίηση, όχι της χώρας βέβαια, αλλά τη δική σας. Γιατί φοβάστε την αποσταθεροποίηση; Γιατί, στην περίπτωση της απλής αναλογικής, δεν θα έχετε κανένα κόμμα ή κομματικό σχηματισμό ή συνασπισμό, με τον οποίο να μπορέσετε να συνεργαστείτε, εκτός από τις ακροδεξιές δυνάμεις. Για τον λόγο αυτό, θέλετε να αποτρέψετε τον σχηματισμό συνεργασιών στις προοδευτικές δημοκρατικές δυνάμεις του τόπου. Η Νέα Δημοκρατία στους έξι μήνες της διακυβέρνησής της μας απέδειξε ότι αλλάζει τους νόμους κατά το δοκούν, ανάλογα με το αν τη βολεύουν. Και αν ο νόμος δεν τη βολεύει, τον αλλάζει επίσης. Μας το απέδειξε στην περίπτωση του διοικητή της ΕΥΠ, όπου με κατεπείγουσα τροπολογία, διαπράττοντας θεσμική εκτροπή, άλλαξε τον νόμο για τα απαιτούμενα προσόντα. Μας το απέδειξε στο εκλογικό σύστημα για τους δήμους και τις περιφέρειες, το οποίο άλλαξε και μάλιστα μετά τις εκλογές, νοθεύοντας τη λαϊκή ετυμηγορία. Και μας το αποδεικνύει καθημερινά με όλα τα νομοσχέδια. Τώρα, λοιπόν, για ακόμη μια φορά δεν διστάζει να βάλει σε νέα περιπέτεια τη χώρα και το πολιτικό σύστημα με πρόσχημα τη δήθεν κυβερνησιμότητα. Η ενισχυμένη αναλογική εκ του αποτελέσματος, όμως, δεν οδηγεί ούτε σε κυβερνησιμότητα ούτε σε κυβερνητική σταθερότητα. Η ενισχυμένη αναλογική διαμόρφωσε τον δικομματισμό και κατά συνέπεια, την κομματικοποίηση του κράτους, την κομματικοποίηση των πανεπιστημίων, την κομματικοποίηση των συνδικαλιστικών φορέων και οργάνων. Διαμόρφωσε αλαζόνες και διεφθαρμένους πολιτικούς και παντοδύναμες πολιτικές παρατάξεις, οι οποίες τελικά μας οδήγησαν στην κρίση και στην καταστροφή της χώρας μας. Σε αντίθεση, η απλή αναλογική είναι το εκλογικό σύστημα που ευνοεί την επεξεργασία και εφαρμογή πολιτικής συνεργασιών, αφήνει ανοιχτή την πόρτα στον σχηματισμό πλειοψηφιών συνεργασίας με προοδευτικό πρόσημο. Δηλαδή, συνεργασιών που επιτρέπουν την προοπτική αλλαγών υπό την επιρροή κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων της Αριστεράς. Γι' αυτό η κατάργησή της είναι κρίσιμο ζήτημα για τη Δεξιά και δεν μπορεί να αφεθεί γι' αργότερα. Η απλή αναλογική παράγει συνέπεια και σοβαρότητα. Η Νέα Δημοκρατία δεν το θέλει αυτό. Η Νέα Δημοκρατία θέλει να κυβερνά ανέλεγκτη και μόνη της. Σε όλες τις μετρήσεις της κοινής γνώμης αποδεικνύεται ότι ο λαός επιθυμεί συγκλίσεις και συναινέσεις, απαιτεί εθνικό σχέδιο, εθνική στρατηγική και κοινό όραμα για τη χώρα, απαιτεί να υπάρχει δυνατότητα κοινής πολιτικής για σοβαρά εθνικά θέματα όπως το μεταναστευτικό, η εξωτερική πολιτική και άλλα. Δεν είναι τυχαίο ότι το 45% και πλέον των ψηφοφόρων δεν πάει να ψηφίσει. Το δυσάρεστο αυτό γεγονός οφείλεται κατά ένα μεγάλο μέρος στην απογοήτευση του κόσμου από το εκλογικό σύστημα, που μετατρέπει τις μειοψηφίες σε πλειοψηφίες, που ευνοεί το πελατειακό κράτος, το ρουσφέτι, τη διαπλοκή, τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Η ευθύνη των κομμάτων είναι πολύ μεγάλη. Τα μικρότερα κόμματα πρέπει να αποδείξουν σήμερα ότι δεν έχουν συστρατευτεί άμεσα ή έμμεσα με τη Δεξιά. Οι μπακαλίστικες λογικές πρέπει να εκλείψουν και όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης να καταψηφίσουν το παρόν νομοσχέδιο αφήνοντας πίσω το στενό κομματικό συμφέρον. Το ερώτημα είναι ένα και καίριο: Νομιμοποιείται μία Κυβέρνηση με πλασματική πλειοψηφία να παίρνει αποφάσεις; Όχι, ξεκάθαρα όχι. Δεν σας έχει στείλει η πλειοψηφία του ελληνικού λαού στη θέση που είστε σήμερα, σας έστειλε η μειοψηφία, και τουλάχιστον πενήντα από εσάς δεν νομιμοποιείστε να βρίσκεστε σήμερα στην Αίθουσα αυτή. Και το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα είστε, γιατί στις επόμενες εκλογές ο λαός θα δώσει την απάντηση που του αρμόζει. Στις επόμενες εκλογές, που θα γίνουν με απλή αναλογική, ο λαός θα δώσει εντολή για κυβέρνηση προοδευτικής πλειοψηφίας και λαϊκής κυριαρχίας και εμείς θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να υλοποιηθεί η εντολή του. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία είκοσι δύο μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 61ο Δημοτικό Σχολείο Πάτρας. Καλώς ορίσατε από την Πάτρα στη Βουλή! [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Προχωράμε με τον συνάδελφό της Νέας Δημοκρατίας κ. Μανωλάκο Νικόλαο. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, για μία ακόμη φορά παραμένει συνεπής σε όσα είχε δηλώσει προεκλογικά και κατέθεσε ήδη μέσα στο πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησής της τον εκλογικό νόμο. Πρόκειται αναμφισβήτητα για μία μεγάλη παρέμβαση που ανοίγει τον δρόμο της θεσμικής θωράκισης της χώρας και την πόρτα ταυτόχρονα στην πολιτική σταθερότητα και την αναπτυξιακή προοπτική. Βέβαια, ο στόχος δεν είναι άλλος από τη διασφάλιση ενός σταθερού κυβερνητικού σχήματος έναντι ρευστών πολιτικών συνασπισμών και σχηματισμών ακυβερνησίας. Υπενθυμίζω ότι με νόμους λιγότερο αναλογικούς από αυτόν που προτείνουμε σήμερα, εξελέγησαν πρωθυπουργοί ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Αλέξης Τσίπρας, ο Αντώνης Σαμαράς και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Το νομοσχέδιο αυτό δεν εμποδίζει τον σχηματισμό κυβερνήσεων συνεργασίας, όπως δεν εμπόδιζε και ο προηγούμενος νόμος στο να δημιουργηθούν κυβερνήσεις συνεργασίας των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και της τρικομματικής Νέας Δημοκρατίας, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ. Σε καμμία περίπτωση, λοιπόν, δεν αποδυναμώνει τη λογική της δημιουργίας πολιτικών συγκλίσεων, όπως ειπώθηκε, αλλά στοχεύει στο να προωθεί συγκλίσεις αληθινές και όχι ευκαιριακές, ανόμοιες και επικίνδυνες τελικά για την πατρίδα. Το σύστημα αυτό βάζει σε προτεραιότητα την ευθύνη στη διακυβέρνηση κυρίως ενόσω έχουμε ζητήματα εθνικής σημασίας να μας προβληματίζουν. Για να μπούμε τώρα στην ουσία του νομοσχεδίου, προβλέπει την επαναφορά του μπόνους, για το οποίο γίνεται λόγος από την Αντιπολίτευση και - δήθεν - εννοεί μόνο το πρώτο κόμμα. Όμως, αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα δίνεται κλιμακωτά ανάλογα με τα ποσοστά του πρώτου κόμματος. Και αυτό είναι άλλωστε το δίκαιο. Αν το πρώτο κόμμα συγκεντρώσει κάτω από 25% δεν παίρνει μπόνους, ενώ αυτοδυναμία θα προκύπτει με ποσοστό περίπου στο 40%. Νομίζω συμφωνούμε όλοι ότι πρόκειται για ένα ποσοστό σημαντικό, καθότι όταν ένα ποσοστό της τάξης του 40% προσέρχεται στις κάλπες και ψηφίζει ένα κόμμα, δίνει καθαρή εντολή για το ποιος επιθυμεί να κυβερνήσει. Ένα κόμμα με ένα τέτοιο ποσοστό όχι απλά δικαιούται, αλλά επιβάλλεται να έχει άμεση κοινοβουλευτική Πλειοψηφία. Σας προσκαλώ να αναλογιστείτε μόνο τι θα συνέβαινε στη χώρα σήμερα, αν είχε ισχύσει η απλή αναλογική, με τι αργούς ρυθμούς θα είχαμε κινηθεί και πόσο πίσω θα είχαμε μείνει σε όλους τους τομείς. Ο νόμος του ΣΥΡΙΖΑ για απλή αναλογική δεν θα επέτρεπε καν στο πρώτο κόμμα να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση ακόμη και με 47%. Ακούγεται λογικό; Είναι δυνατόν να καταδικάσουμε εκ των προτέρων τη χώρα στην ακυβερνησία καθιστώντας τον σχηματισμό κυβέρνησης πρακτικά αδύνατο σε μία δύσκολη περίοδο που η χώρα μας θα κληθεί να αντιμετωπίσει σοβαρούς κινδύνους και προκλήσεις από τους γείτονες εξ Ανατολών; Θεωρώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει κανέναν λόγο να φοβάται το νέο προτεινόμενο εκλογικό σύστημα, εφόσον πιστεύει ότι μπορεί να κερδίσει και να είναι το πρώτο κόμμα στις επόμενες εκλογές. Ειλικρινά, δεν βρίσκω κανέναν λόγο να μην ψηφίσει αυτόν τον εκλογικό νόμο. Η επιχειρηματολογία σας υπέρ της απλής αναλογικής για το πόσο δίκαιο και ορθό σύστημα αποτελεί είναι ξεκάθαρα προσχηματική, διότι εάν πραγματικά επιθυμούσατε το συγκεκριμένο εκλογικό σύστημα για λόγους αρχών, τότε θα είχατε προχωρήσει στην άμεση νομοθέτησή του κατά το πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησής σας. Αντιθέτως, κυβερνήσατε τεσσεράμισι χρόνια με τους Ανεξάρτητους Έλληνες τηρώντας σιγήν ιχθύος επί του θέματος. Θεωρείτε και θέλετε να μας πείσετε ότι δεν βρήκατε την κατάλληλη χρονική συγκυρία για να φέρετε αυτό το σύστημα στη Βουλή; Ξεκινήσατε να μιλάτε για αυτό μόνο προς το τέλος της θητείας σας και όταν το δημοσκοπικό κλίμα άλλαζε και νιώθατε το τέλος της κυβέρνησής σας να πλησιάζει, με το ενδεχόμενο της επανεκλογής σας ουτοπικό. Αντίθετα, εμείς φέραμε έναν νόμο ο οποίος είναι δικαιότερος και αναλογικότερος και αποτελεί μια έντιμη πράξη της Κυβέρνησής μας, καθώς πολύ έγκαιρα, ήδη, τριάμισι χρόνια πριν το τέλος της θητείας, καθορίζονται οι όροι του εκλογικού παιχνιδιού. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μέλημά μας δεν είναι άλλο από το να φέρουμε όλες εκείνες τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις που θα εξασφαλίσουν στη χώρα την πολιτική σταθερότητα που χρειάζεται και που θα μας δώσει το «πράσινο φως» για να συνεχίσουμε απρόσκοπτα το έργο μας θέτοντας τις βάσεις για μία νέα και ελπιδοφόρα πορεία της πατρίδας μας. Σας ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ήμουν εντός χρόνου, αν και νέος Βουλευτής, κύριε Πρόεδρε.
Ναι, αλλά στρατιωτικός! Προχωρούμε με τον συνάδελφο από τη Νέα Δημοκρατία κ. Βασιλειάδη Βασίλειο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σχέδιο νόμου «Εκλογή Βουλευτών», το οποίο συζητούμε σήμερα, αποτελεί την υλοποίηση ακόμη μίας προεκλογικής δέσμευσης της Νέας Δημοκρατίας. Και αυτή ήταν η κατάργηση της απλής αναλογικής, που νομοθέτησαν οι ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με μόνο στόχο να εμποδίσουν τη Νέα Δημοκρατία να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Δέσμευση, η οποία εκφράστηκε σαφώς από τον Πρόεδρο του κόμματος και σημερινό Πρωθυπουργό και φυσικά περιλαμβανόταν στο προεκλογικό μας πρόγραμμα, αυτό που με μεγάλη πλειοψηφία ο ελληνικός λαός ενέκρινε και έδωσε στη Νέα Δημοκρατία τη δυνατότητα να σχηματίσει ξανά μετά από αρκετά χρόνια αυτοδύναμη κυβέρνηση. Το κυβερνητικό πρόγραμμα, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αυτό που καλείται να επιλέξει ο πολίτης κατά την εκλογική διαδικασία. Ένα σαφές σχέδιο, μια ολοκληρωμένη πρόταση για τη διακυβέρνηση της χώρας. Σε αυτό το πλαίσιο η κυβερνησιμότητα είναι θεμελιώδους σημασίας και οφείλουμε να έχουμε ένα εκλογικό σύστημα το οποίο την εξασφαλίζει. Αυτό είναι το πραγματικά αντιπροσωπευτικό, να έχει τη δυνατότητα το εκλογικό σώμα να επιλέξει εάν θέλει μονοκομματική κυβέρνηση ή κυβέρνηση συνεργασίας. Δυστυχώς με το εκλογικό σύστημα των επόμενων εκλογών, εάν δεν προβούμε σε αλλαγή του, η αυτοδυναμία είναι αδύνατη ακόμη και με ποσοστό 47%. Είναι έτσι δομημένο, ώστε η κυβέρνηση συνεργασίας να είναι μονόδρομος. Συνεργασία, όμως, όχι στη βάση προεκλογικών δεσμεύσεων, αλλά μετεκλογικών συναλλαγών, οι οποίες υπονομεύουν στην ουσία τη λαϊκή εντολή, με παραλυτικές συνέπειες για τη διακυβέρνηση της χώρας. Είδαμε ήδη τα αποτελέσματα ενός παρόμοιου συστήματος στις αυτοδιοικητικές εκλογές του περασμένου Μαΐου. Σε πολλές περιπτώσεις δήμοι οδηγήθηκαν σε παράλυση. Δήμαρχος με ποσοστό άνω του 50% δεν έχει την πλειοψηφία στο δημοτικό συμβούλιο. Ψηφίσαμε τον ν.4623, για να μπορέσει να λειτουργήσει η τοπική αυτοδιοίκηση και να μην παραλύσουν οι τοπικές κοινωνίες. Όμως, και ιστορικά συστήματα αναλογικά έχουν ξαναδοκιμαστεί στη χώρα μας. Δεν είναι κάτι καινούργιο. Οι κυβερνήσεις που δημιουργούσαν υπήρξαν κατά κανόνα αδύναμες και βραχυχρόνιες, οδηγώντας τις περισσότερες φορές τη χώρα σε πρόωρες εκλογές. Βρισκόμαστε σε μια χρονική συγκυρία που η σταθερότητα των κυβερνήσεων και η ομαλή ολοκλήρωση του εκλογικού κύκλου είναι ύψιστης σημασίας για την εθνική οικονομία, αλλά και για τα εθνικά θέματα. Τυχόν συνεχείς και επαναλαμβανόμενες εκλογικές αναμετρήσεις θα στείλουν μηνύματα αποσταθεροποίησης στις αγορές και θα πλήξουν το κύρος μας διεθνώς. Είναι ξεκάθαρο, λοιπόν, ότι το ισχύον σύστημα πρέπει να αλλάξει. Ας δούμε, λοιπόν, την πρόταση της Κυβέρνησης και τι αυτή προβλέπει. Αρχικά, δεν μιλάμε για επαναφορά του συστήματος, το οποίο ίσχυε έως και τις πρόσφατες εκλογές του Ιουλίου του 2019. Είναι ένα νέο σύστημα, το οποίο έρχεται να διορθώσει και να καταργήσει ένα μεγάλο μέρος του ισχύοντος, αλλά λαμβάνει υπ' όψιν προτάσεις που έχουν εκφράσει κατά καιρούς τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Είναι αναλογικότερο, αλλά εξασφαλίζει δίκαια την κυβερνησιμότητα. Βασική πρόβλεψη αποτελεί η όποια πριμοδότηση εδρών να ισχύει, μόνο εάν το πρώτο κόμμα συγκεντρώσει ποσοστό επί των έγκυρων άνω του 25%. Άρα αποφεύγεται η στρέβλωση της λαϊκής βούλησης λόγω πριμοδότησης σε ακραίες περιπτώσεις. Όμως, και με ποσοστό άνω του 25% η κατανομή της πριμοδότησης γίνεται κλιμακωτά έως ένα ανώτατο όριο πενήντα εδρών για το πρώτο κόμμα που θα συγκεντρώσει ποσοστό επί των έγκυρων άνω του 40%. Πρόκειται, κατά την άποψή μου, για μια δίκαιη ισορροπία μεταξύ αναλογικότητας και κυβερνησιμότητας. Αναγνωρίζεται και πριμοδοτείται το πρώτο κόμμα, εφόσον συγκεντρώσει υψηλό ποσοστό, ενώ ευνοείται η αναλογικότητα στην περίπτωση που δεν ξεχωρίσει εκλογικά ένα κόμμα. Και αυτό, πιστεύω, ευνοεί και τα μικρά κόμματα. Κλείνοντας, θα ήθελα να αναφερθώ, κύριε Πρόεδρε, στον χρόνο της κατάθεσης του σχεδίου νόμου. Βρισκόμαστε πολύ μακριά από την ολοκλήρωση της τετραετίας, σε έναν εκλογικά ουδέτερο χρόνο και σε μια ευνοϊκή δημοσκοπικά περίοδο για τη Νέα Δημοκρατία. Τα μέχρι τώρα δείγματα της Κυβέρνησης είναι εξαιρετικά θετικά, αλλά κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει την πολιτική κατάσταση στο τέλος της παρούσης κοινοβουλευτικής περιόδου. Συνεπώς δεν μπορεί να προσάψει κανείς την παραμικρή υπόνοια για κομματικούς υπολογισμούς και σκοπιμότητες, κάτι το οποίο δεν μπορούμε να πούμε για την ψήφιση του ισχύοντος νόμου την περίοδο που αυτή έλαβε χώρα. Είναι σαφές σε εμένα ότι η πολιτική σταθερότητα είναι ο στόχος αυτού του σχεδίου, ενός πιο δίκαιου εκλογικού νόμου, που όμως επιτρέπει στη χώρα να μπορεί να κυβερνηθεί. Απευθύνω κάλεσμα, λοιπόν, σε όλες τις πτέρυγες της Εθνικής Αντιπροσωπείας να τον στηρίξουν. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Βασιλειάδη. Θα προχωρήσουμε τώρα με τον συνάδελφο από τη Νέα Δημοκρατία, τον κ. Δαβάκη. Μετά, όπως έχω εκφωνήσει, θα ακολουθήσουν η κ. Γιαννακοπούλου, ο κ. Φωτήλας και στη συνέχεια, θα πάρει τον λόγο ο Πρόεδρος, ο κ. Βούτσης. Κύριε Δαβάκη, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι προφανές και πολιτικά εξηγήσιμο, θα έλεγα, ότι κάθε εκλογικός νόμος εκφράζει και συμπαρασύρει την ιδιοτέλεια της κάθε κυβερνήσεως, η οποία έχει και τη νομοθετική πρωτοβουλία. Παράλληλα, όμως, κατά την άποψή μου, πρέπει ο κάθε εκλογικός νόμος να είναι μια άσκηση ισορροπίας μεταξύ της αρχής της αντιπροσωπευτικότητας και της ανάγκης για μια σταθερή και χωρίς ταλαντεύσεις κυβέρνησης, της λεγόμενης κυβερνησιμότητας. Η αντιπροσωπευτικότητα, όπως όλοι γνωρίζουμε, εκφράζει την ύπατη αξία του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, που είναι η λαϊκή κυριαρχία: η έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας αυθεντικότερη όλων που είναι σ' αυτήν την Αίθουσα. Από την άλλη πλευρά, οι δημοκρατικές αρχές επιβάλλουν η σύνθεση του Κοινοβουλίου να αντιπροσωπεύει όσον το δυνατόν πιο αυθεντικά και αναλογικά την εκλογική δύναμη της κάθε πολιτικής πρότασης. Θα σας πω ένα από τα βασικότερα προβλήματα του πολιτικού μας συστήματος, εάν μπορεί κάποιος να το αναφέρει ως έτσι, ως πολιτικό σύστημα. Διότι, επιτρέψτε μου να πω, τα τελευταία είκοσι χρόνια το πολιτικό σύστημα έχει δεχθεί πολλές βολές, ούτως ώστε να είναι δύσκολο αυθεντικά να αποκληθεί σύστημα. Εν πάση περιπτώσει, ας το πούμε και τώρα πολιτικό σύστημα. Έχει ως παθογένεια τη μη τήρηση των προεκλογικών δεσμεύσεων του κάθε πολιτικού κόμματος, όπως τίθενται ενώπιον της κρίσης του ελληνικού λαού. Για κάτι, για το οποίο δεν μπορεί κανείς να κατηγορήσει αυτήν την έξι μηνών Κυβέρνηση μέχρι τώρα, είναι ότι δεν εφαρμόζει το πρόγραμμά της. Αποτύπωση και πτυχή της εφαρμογής αυτού του προγράμματος είναι και η εμφάνιση ενώπιον της Εθνικής Αντιπροσωπείας αυτού του νομοσχεδίου, αυτού του εκλογικού νόμου. Πιστεύω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι η ισορροπία που επιτυγχάνεται με αυτόν τον εκλογικό νόμο είναι σαφώς καλύτερη απ' οποιοδήποτε προηγούμενο εκλογικό σύστημα. Μίλησα για ιδιοτέλεια. Όντως, υπάρχει ιδιοτέλεια. Το ζήτημα είναι ποια είναι τα κίνητρα αυτής της ιδιοτέλειας με βάση και την εμπειρία του παρελθόντος, αλλά και με βάση την κυβερνησιμότητα, την οποία έχει ανάγκη ο τόπος, ιδιαίτερα σ' αυτές τις δύσκολες στιγμές τις οποίες τα τελευταία χρόνια περνάει. Άκουσα προηγουμένως τον κ. Σκανδαλίδη, ο οποίος έκανε μια μεστή ομιλία, ομιλία η οποία έχει βασικά την αίσθηση της εμπειρίας, διότι έχει εισαγάγει εκλογικό νόμο στο παρελθόν, για τον οποίο εξαίρω την προσπάθειά του όσον αφορά ένα σημαντικό σκέλος αυτού του εκλογικού νόμου, που ήταν η μείωση των εκλογικών δαπανών των υποψηφίων Βουλευτών. Αντιλαμβάνεσθε ότι τα μεγάλα ψάρια μπορούσαν να σπαταλούν πακτωλούς χρημάτων, ενώ κάποιοι άλλοι δεν μπορούσαν. Τα μείωσε δραστικά και αποτελεσματικά με το τότε νομοθέτημα, το οποίο είχε φέρει ως εκλογικό νόμο ο κ. Σκανδαλίδης, ο οποίος μίλησε και για την ανάγκη συνεννόησης, την οποία και καλά εκφράζει η απλή αναλογική. Η απλή αναλογική, η οποία από την αγιογραφία που της έχει κάνει η Αριστερά, τόσο η ριζοσπαστική όσο και η κομμουνιστική, πιστεύω ότι δεν έχει μείνει τίποτα περισσότερο από ένα κενό γράμμα, το οποίο εκφράζει αυθεντικότερα την ιδιοτέλεια των αριστερών κομμάτων έναντι της κυβερνησιμότητας, η οποία είναι το ζητούμενο σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Όμως η συνεννόηση - και θέλω να το πω αυτό ενώ πιόν σας - δεν πρέπει να είναι κενό γράμμα το οποίο εκφράζεται μόνο σε ένα χαρτί, το οποίο μπορεί να αλλάξει αύριο που είναι ο εκλογικός νόμος. Η συνεννόηση, η συναίνεση, που τόσο λέμε από αυτό το Βήμα και σε αυτή την Αίθουσα, που έχει ανάγκη η ελληνικός λαός πρέπει να εκφράζεται αυθεντικά και χωρίς ιδιοτέλεια εδώ κατά το κυβερνάν, κατά την κυβερνητική πρακτική, την οποία έχει ένα κόμμα και ιδιαίτερα ένας πολιτικός αρχηγός, ο οποίος δεν έχει ανάγκη τρεις - τέσσερις ψήφους Βουλευτών για να τους «εξαγοράσει» - εντός εισαγωγικών πάντα για να μην παρεξηγηθώ - και να τους βάλει στο εκλογικό σύστημα, όπως προσφάτως έγινε επί της Πρωθυπουργίας του κ. Τσίπρα, αλλά εφαρμόζει αυτή τη συνεννόηση. Πώς την εφαρμόζει; Δείτε τη σύνθεση της Κυβερνήσεως Μητσοτάκη για να δείτε ότι προέρχονται ως μέλη της και πρόσωπα τα οποία δεν είχαν ιδεολογική συγγένεια με τη Νέα Δημοκρατία στο παρελθόν, αλλά έχουν μια συγγένεια προσφοράς, ζήλου προσφοράς και εργώδους προσπάθειας για να αλλάξουν τα κακώς κείμενα σε αυτόν τον τόπο. Αυτή είναι η συνεννόηση, κατά την άποψη τη δική μου, και πιστεύω ότι κατά τούτο θα κριθούμε από τον ελληνικό λαό, όπως θα κριθούμε και από την εφαρμογή του προγράμματός μας. Η στάση του ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα της απλής αναλογικής, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατά την άποψή μου, είναι παντελώς υποκριτική. Αν η απλή αναλογική ήταν η πραγματική επιδίωξη του απελθόντος κυβερνητικού κόμματος, τότε θα ψηφιζόταν, όπως πολλοί συνάδελφοι εξ ημών έχουν πει, τους πρώτους μήνες του 2015, διότι για πρώτη φορά η αριστερά ευρίσκετο στη κυβέρνηση με αυτή τη μορφή που ευρίσκετο και θα έπρεπε να εφαρμόσει αυτή τη μακροχρόνια επιδίωξή της. Δεν το έκανε. Το έκανε μόνο για να δημιουργήσει προσκόμματα στην επόμενη κυβέρνηση. Πιστεύω ότι η παράταξη, η οποία έχει σήμερα την ευθύνη της διακυβέρνησης αυτού του τόπου, δεν παίζει εκλογικά παιχνίδια και αυτό φαίνεται από την καθημερινή πρακτική της. Ο νέος εκλογικός νόμος αποτελεί ξεκάθαρη εφαρμογή της προεκλογικής μας δέσμευσης και αποτελεί, επίσης, μια σαφή επιδίωξη της κυβερνήσεως Μητσοτάκη να μπορέσει να κυβερνηθεί ο τόπος και με κλίμα συναίνεσης και με κλίμα συνεννόησης, όπως υπήρξε πρόσφατα από την επιλογή στο πρόσωπο της νέας Προέδρου της Δημοκρατίας, και με βασικό κριτήριο την προσφορά στον τόπο και την αλλαγή των κακώς κειμένων. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία είκοσι τέσσερις μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 53ο Γενικό Λύκειο Αθήνας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Προχωράμε τώρα με τη συνάδελφο από το Κίνημα Αλλαγής, κ. Νάντια Γιαννακοπούλου.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σκεφτόμουν ακούγοντας και παρακολουθώντας όλη τη διαδικασία για τον νέο εκλογικό νόμο πόσο πολύ μεγάλη διαφορά χωρίζει το κλίμα ανάμεσα στην ψηφοφορία που είχαμε την Τετάρτη για τον νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τη συζήτηση την οποία έχουμε αυτές τις μέρες για τον νέο εκλογικό νόμο. Την Τετάρτη υπήρξε ένα δυνατό μήνυμα συναίνεσης. Υπήρξε, βεβαίως, κύριοι της Κυβέρνησης, και μία πρόταση η οποία επέτρεψε την έκφραση αυτής της συναίνεσης. Σήμερα, δυστυχώς, επικρατεί πόλωση και αντιπαράθεση. Υπάρχουν ευθύνες, κύριε Υπουργέ, και υπάρχουν ευθύνες κατά κύριο λόγο της Κυβέρνησης. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν θα μπορούσε να βρεθεί κοινός τόπος, τουλάχιστον, από τα τρία μεγάλα κόμματα - και του ΣΥΡΙΖΑ συμπεριλαμβανομένου - ο οποίος πλέον έχει πια κυβερνήσει. Όμως, πάμε παρακάτω. Επιτρέψτε μου να καταθέσω τις απόψεις μου για τον εκλογικό νόμο. Θα εστιάσω σε τρεις βασικές παρατηρήσεις. Πρώτον, είναι γνωστό ότι το Κίνημα Αλλαγής δεν ψήφισε τον νόμο για την εφαρμογή της απλής αναλογικής που έφερε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το 2016. Η πολυδιάσπαση που επιφέρει αυτό το εκλογικό σύστημα οδηγεί ουσιαστικά σε αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης και σε διαλυτικά φαινόμενα στο πολιτικό μας σύστημα. Άλλωστε να μην ξεχνάμε ότι και ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ θυμήθηκε την απλή αναλογική αφού πρώτα αξιοποίησε τον νόμο Παυλόπουλου και τον Ιανουάριο αλλά και τον Σεπτέμβριο του 2015, ενώ είχαν μεσολαβήσει εννέα μήνες διακυβέρνησης από την κυβέρνηση τότε ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ και τελικά δεν βρήκαν, όπως φαίνεται, τον χρόνο για να αλλάξουν τον εκλογικό νόμο, ενώ πρέπει να υπενθυμίσουμε στο ελληνικό Κοινοβούλιο τις δηλώσεις της εμβληματικής προσωπικότητας της Αριστεράς του Μανώλη Γλέζου και κορυφαίου τότε στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος δήλωνε ότι το πρώτο νομοθέτημα που θα έφερνε ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή, εάν νικούσε τις εκλογές, θα ήταν η απλή αναλογική. Τελικά αντί για αυτό η προηγούμενη Κυβέρνηση εργαλειοποίησε τον εκλογικό νόμο για να δυσκολέψει, προφανώς, τον σχηματισμό των επόμενων κυβερνήσεων και να δημιουργήσει συνθήκες αστάθειας και ακυβερνησίας θεωρώντας, προφανώς, ότι αυτό τη βοηθάει. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η χώρα μετά από δέκα ολόκληρα χρόνια κρίσης και μνημονίων και ενώ βρίσκεται μπροστά σε μείζονα προβλήματα, δεν αντέχει άλλες περιπέτειες και πειράματα που μπορεί να οδηγήσουν σε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις. Δεύτερον, χρειάζεται αλλαγή του εκλογικού νόμου και πολύ καλώς το συζητάμε. Το θέμα είναι ποιος πρέπει να είναι αυτός ο εκλογικός νόμος. Ποια πρέπει να είναι τα χαρακτηριστικά του; Ποιες οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληροί; Εμείς πιστεύουμε στην ανάγκη ενός εκλογικού συστήματος ευρείας αποδοχής που ενισχύει τη διαφάνεια αλλά και την αξιοπιστία του εκλογικού μας συστήματος. Ένας νέος εκλογικός νόμος πρέπει να συνδυάζει την πολιτική σταθερότητα που τόσο πολύ ανάγκη έχει η χώρα. Είναι αδιανόητο να υπάρχει ένας εκλογικός νόμος, ο οποίος εγκυμονεί συνθήκες αστάθειας ή ακυβερνησίας μέσα στις συνθήκες που βρίσκεται η χώρα μετά από όλη αυτή την κρίση, αλλά και σε ένα τεταμένο διεθνές περιβάλλον και ειδικά στην περιοχή μας. Δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ, παραδείγματος χάριν, ότι θα μπορούσαμε να οδηγηθούμε σε αλλεπάλληλες τριπλές εκλογές, όπως έγινε το 1989-1990, τρεις εκλογές μέσα σε εννιά μήνες για να οδηγηθούμε σε μια κουτσουρεμένη κυβέρνηση. Επίσης, πρέπει ο νέος εκλογικός νόμος να εξασφαλίζει την κυβερνησιμότητα μέσα, ναι, βεβαίως, και από τη λογική αυτοδύναμων κυβερνήσεων, αν το πρώτο κόμμα συγκεντρώσει το απαραίτητο ποσοστό, αλλά κυρίως να δίνει και τη δυνατότητα και τη λογική ότι μπορεί να υπάρχουν συνεργασίες, που μπορεί να υπάρξουν, αν τα κόμματα προτάξουν το εθνικό συμφέρον και βέβαια πάνω σε μια ανάγκη προγραμματικών συγκλίσεων. Εμείς στο ΠΑΣΟΚ το τολμήσαμε αυτό και το κάναμε πράξη το 2012 προτάσσοντας την ανάγκη να μην καταρρεύσει η χώρα. Το τολμήσαμε και επωμισθήκαμε τεράστιες ευθύνες και κόστος, όταν άλλοι τότε δημιουργούσαν ψευδαισθήσεις σε ένα κρεσέντο λαϊκισμού. Τρίτον, ο νέος εκλογικός νόμος πρέπει να εξασφαλίζει την καλύτερη, τη μέγιστη δυνατή εκλογική δικαιοσύνη και αναλογικότερη εκπροσώπηση των πολιτικών ρευμάτων. Ποιος θα μπορούσε να είναι ένας τέτοιος νόμος; Αναμφίβολα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο νόμος που επεξεργαστήκαμε και καταθέσαμε εδώ και δύο χρόνια. Ήταν μια ολοκληρωμένη πρόταση για έναν νέο εκλογικό νόμο, ο οποίος ουσιαστικά μπορεί να παντρέψει και να υλοποιήσει την κυβερνησιμότητα και την αναλογικότητα. Η πρόταση αυτή ήταν μια πρόταση ευθύνης και ένα ολοκληρωμένο σύστημα και λειτουργικό πολύ μακριά από μικροκομματισμούς και τακτικιστικά παιχνίδια. Τέταρτον, η κυβέρνηση θα μπορούσε, αν το πίστευε και αν το ήθελε, αν πίστευε πραγματικά στη συνεννόηση και στον διάλογο, να μπορέσει να φέρει ένα κοινά αποδεκτό εκλογικό σύστημα και να πάρει ως βάση αυτή την πρόταση. Δυστυχώς, ο νόμος που κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία στη Βουλή δεν συνάδει με τη δική μας πολιτική λογική, αλλά αντιθέτως διατηρεί το θηριώδες μπόνους των πενήντα εδρών. Θα έλεγα μάλιστα, κύριε Υπουργέ, ότι όχι απλά κάνετε αυτό, αλλά προσπαθείτε και να αποπροσανατολίσετε υιοθετώντας - υποτίθεται - την αρχιτεκτονική της δικής μας πρότασης για το κλιμακωτό μπόνους αλλά με δύο βασικές και ποιοτικές διαφορές: Διατηρείτε ως μέγιστο το μπόνους των πενήντα εδρών αντί των τριάντα πέντε που λέμε εμείς και προβλέπετε ως βασικό μπόνους τις είκοσι έδρες για όποιον συγκεντρώνει το 25% των ψήφων, αλλά από εκεί και πέρα, δίνετε μία έδρα κάθε 0,5% αντί για κάθε 1% που λέμε εμείς. Έτσι, η πρότασή σας οδηγεί σε αυτοδύναμη κυβέρνηση για όποιο κόμμα περίπου συγκεντρώνει το 37%, ενώ με βάση τη δική μας πρόταση χρειάζεται τουλάχιστον ποσοστό άνω του 40,5%. Τέταρτον, και κλείνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε, είναι πολύ φανερό τελικά ότι αυτό που χωρίζει τις δύο προτάσεις, την πρόταση της Κυβέρνησης και τη δική μας πρόταση δεν είναι απλά κάποια ποσοτικά χαρακτηριστικά, δεν είναι ένα παιχνίδι αριθμών, αλλά είναι μία ολόκληρη φιλοσοφία. Η Κυβέρνηση έχει επιλέξει να εκβιάσει την αυτοδυναμία, γι' αυτόν τον λόγο διατηρεί αυτό το θηριώδες bonus, γι' αυτόν τον λόγο δεν επεδίωξε κανέναν ουσιαστικό διάλογο, γι' αυτόν τον λόγο επιδιώκει την ενδυνάμωση ενός σικέ δικομματισμού και γι' αυτόν τον λόγο προσπαθεί να αποφύγει ακόμα και το ενδεχόμενο πιθανών προγραμματικών συγκλίσεων.
Ολοκληρώστε, κ. Γιαννακοπούλου.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Πιστεύω ότι η Κυβέρνηση ξεχνάει - υποτιμάει, αν θέλετε - ότι πολλοί σχεδιασμοί ανατρέπονται στην δυναμική των κοινωνικών διεργασιών και των πολιτικών ανακατατάξεων, στη δυναμική της αλλαγής των συσχετισμών. Γι' αυτό είναι ευνόητο ότι εμείς δεν μπορούμε να ψηφίσουμε αυτήν την πρόταση. Είναι έξω από μία προοδευτική αντίληψη διακυβέρνησης, από μία λογική γνήσιας κοινωνικής αντιπροσωπευτικότητας, από μία λογική συναινετικών λύσεων σε μια κρίσιμη περίοδο για τη χώρα. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Όπως είπα, τον λόγο έχει ο κ. Φωτήλας τώρα και αμέσως μετά ο Πρόεδρος κ. Νικόλαος Βούτσης.
Και μετά, κύριε Πρόεδρε;
Μετά, υποθέτω, βλέποντας την κινητικότητα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κινήματος Αλλαγής ότι θα είναι η Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας κ. Γεννηματά, που μόλις μπαίνει στην Αίθουσα. Ο κ. Φωτήλας έχει τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θέλω και δεν έχει νόημα να σας κουράσω, επιχειρηματολογώντας υπέρ του νομοσχεδίου, υπέρ δηλαδή των πλεονεκτημάτων της ενισχυμένης έναντι της απλής αναλογικής. Ούτε έχει νόημα να σας μιλήσω για την ανάγκη σταθερότητας της χώρας και πώς η ιστορία δείχνει πως όπου εφαρμόστηκε η απλή αναλογική οδήγησε σε ακυβερνησία. Με πλήρη επάρκεια το έκαναν αυτό οι Υπουργοί, ο εισηγητής μας και οι άλλοι συνάδελφοι. Άλλωστε, στο τέλος της ημέρας, ό,τι και να πω εγώ, στο μόνο το οποίο θα μπορέσουμε να συμφωνήσουμε σε αυτό το ζήτημα είναι ότι διαφωνούμε. Και αυτό δεν είναι κακό κατ' ανάγκην. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτή είναι η πεμπτουσία της δημοκρατίας. Γι' αυτό θα σταθώ μόνο σε δύο σημεία. Το πρώτο έχει να κάνει με την πολιτική ανδρεία και αξιοπρέπεια, με την οποία αντιμετωπίζει ο Πρωθυπουργός αυτό το σοβαρό ζήτημα. Συνεπής στις προεκλογικές του δεσμεύσεις έφερε τον εκλογικό νόμο προς ψήφιση, αμέσως μετά την ανάδειξη της Νέας Δημοκρατίας σε κυβέρνηση. Άρα σε νεκρό εκλογικό χρόνο. Γιατί μπορούμε βέβαια όλοι να κάνουμε εκτιμήσεις για το τι θα γίνει μετά από τριάμισι χρόνια, αλλά κανείς δεν μπορεί να κάνει πραγματική πρόβλεψη. Συνεπώς το πολιτικό ρίσκο να φέρουμε τον εκλογικό νόμο τώρα, είναι όλο δικό μας. Αλλά σας έχω νέα. Το ρίσκο αυτό μας είναι αδιάφορο, γιατί εμείς δεν νομοθετούμε με κριτήριο τα μικροπολιτικά πιθανά μας οφέλη, αλλά με μόνο κριτήριο το συμφέρον της χώρας και του έθνους και το αποδεικνύουμε κάθε μέρα. Το ίδιο έκανε και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, πολιτική ανδρεία και αξιοπρέπεια, σε αντίθεση με την κοινή μικροπολιτική σκοπιμότητα του ΣΥΡΙΖΑ που έφερε τον εκλογικό νόμο στα μέσα της θητείας του και αφού ήταν ολοφάνερο ότι θα χάσει τις επόμενες εκλογές. Υπάρχει κανείς, άραγε, έστω και ένας καλόπιστος που να πιστεύει ότι θα έφερνε ποτέ ο ΣΥΡΙΖΑ απλή αναλογική, αν έβλεπε ότι κρατάει δημοσκοπικά και ότι έχει πιθανότητα να κερδίσει τις επόμενες εκλογές; Εδώ γελάνε. Το δεύτερο σημείο προς επίρρωση του πρώτου είναι η πρακτική που ακολούθησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Αφού κέρδισε τις εκλογές, αντί να φέρει άμεσα προς ψήφιση την απλή αναλογική, έκανε όλες τις ριψοκίνδυνες ακροβασίες στην πλάτη του ελληνικού λαού και προκήρυξε εκλογές, έχοντας χάσει βέβαια τη δεδηλωμένη, αλλά χωρίς να προσέλθει σε καμία συζήτηση για πιθανές συνεργασίες, άλλες από αυτές με τους ψεκασμένους. Στην ερώτηση δε γιατί δεν έφεραν αμέσως την απλή αναλογική, θέμα που ήταν σημαία για την Αριστερά επί πολλές δεκαετίες, απαντούν με την ανήκουστη μπούρδα «δεν είχαμε χρόνο γιατί διαπραγματευόμασταν».
Κύριε Φωτήλα…
Εδώ, κ. Φωτίου, γελάνε κακαριστά.
Κύριε Φωτήλα, δεν απευθύνεσθε σε συνάδελφο, μέσω του Προέδρου στη Βουλή. Μην ξανακούσω όνομα συναδέλφου.
Καταθέτω, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, στα Πρακτικά το νομοσχέδιο για την απλή αναλογική που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ, όταν πλέον είχε τελειώσει με τις διαπραγματεύσεις και είχε άπλετο χρόνο. Είναι ένας νόμος μιας σελίδας, με τρία απλά άρθρα. Θα μπορούσε να έχει συνταχθεί, αν όχι από μία γραμματέα του Υπουργείου, το πολύ από έναν τμηματάρχη του Υπουργείου σε δύο ώρες το πολύ. Προφανή τα συμπεράσματα. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιάσoνας Φωτήλας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο κ. Τσίπρας μίλησε για αλαζονεία και για πρόωρες εκλογές, γιατί δεν μπορεί να διανοηθεί ότι υπάρχουν πολιτικοί που βάζουν το συμφέρον της χώρας πάνω από αυτό του κόμματος. Όμως η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, του Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν είναι διατεθειμένη να παίξει παιχνίδια με τη διακυβέρνηση της χώρας. Φέρνει τώρα τον νόμο για την επαναφορά της ενισχυμένης αναλογικής, ακριβώς για να αποσυνδεθεί από οποιαδήποτε υπόνοια εκλογικής σκοπιμότητας. Και βέβαια, η Νέα Δημοκρατία δεν φαντασιώνεται να συγκυβερνήσει τη χώρα με κανέναν από τους καταστροφείς αυτής. Γι' αυτό υπερψηφίζουμε όλοι όσοι αγαπάμε τη χώρα το παρόν νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ.
Κυρία Πρόεδρε, να κάνω κατάχρηση της έμφυτης ευγενείας σας, επειδή έχω εκφωνήσει τον Πρόεδρο τον κ. Βούτση, εκτός εάν δεν το επιτρέπει ο χρόνος σας.
Όχι, όχι, δεν πειράζει.
Ωραία. Ο κ. Βούτσης έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και να μην ήθελα να ξεκινήσω από αυτό, μετά από τον κ. Φωτήλα είμαι υποχρεωμένος να πω ότι βεβαίως η Νέα Δημοκρατία κατά τη σειρά κατεδάφισης των όποιων θετικών, κυρίως στα εργασιακά και στα κοινωνικά ζητήματα που γίνανε και από την κυβέρνησή μας, αλλά και στα θεσμικά στην απλή αναλογική, ήλθε η σειρά και μάλιστα γρήγορα να κατεδαφίσει αυτήν την τολμηρή θεσμική πολιτική στο πλαίσιο του πολιτικού συστήματος. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης και της Νέας Δημοκρατίας, επί δύο μέρες κινείσθε, όπως όλο τον τελευταίο καιρό με ένα μείγμα επιλεκτικής πολιτικής αμνησίας, ταυτόχρονα με παραγωγή φόβου και καταστροφολογίας. Ακούστηκαν πράγματα, τα οποία πραγματικά προκαλούν την κοινή νοημοσύνη. Ακούστηκε χθες ότι με εθνικές καταστροφές η απλή αναλογική ιστορικά ήταν αντίστοιχη και εναρμονισμένη. Με συγχωρείτε, για τα ογδόντα τουλάχιστον τελευταία χρόνια όλοι θυμόμαστε, οι παλαιότεροι τουλάχιστον, και τα τριφασικά εκλογικά συστήματα και τις εκλογές βίας και νοθείας και κυρίως την τεράστια αναστάτωση πριν από τη χούντα με τις αποστασίες κ.λπ., ανεξαρτήτως των εκλογικών συστημάτων και με ισχυρά εκλογικά συστήματα, τα οποία οδήγησαν ακόμη και στη δικτατορία ύστερα. Αυτές είναι οι ιστορικές μνήμες του ελληνικού λαού. Από πού και ως πού έρχεσθε εδώ και φθάσατε χθες το βράδυ να πείτε μέχρι για τη Βαϊμάρη και για το φαινόμενο του φασισμού ότι ανδρώθηκε μέσα από την απλή αναλογική και την τότε Βουλή; Πραγματικά, επιτρέψτε μου να πω ότι είναι εξωφρενικά πράγματα και θέλω να είμαι πάρα πολύ ευθύς για το πρώτο εξάμηνο, επειδή είναι προφανές ότι το έχετε δώσει σαν πολύ μεγάλο επιχείρημα, δηλαδή, για την πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Θέλω να είμαι πάρα πολύ ευθύς, ήμουν και Υπουργός Εσωτερικών. Είχαμε στις προγραμματικές δηλώσεις - προφανώς - θέσει το ζήτημα της απλής αναλογικής. Η κυβέρνηση εκείνη - όπως και η κάθε κυβέρνηση - δεν είναι εξαμήνου ή επταμήνου ή οκταμήνου, ούτε γνωρίζαμε - προφανέστατα - ότι θα τελειώνει ο βίος της μετά από επτά μήνες. Δεν μπαίνω καθόλου στα ζητήματα τα πολιτικά της περιόδου. Πέραν του προφανούς, το οποίο ακούστηκε και προηγούμενα - και το ξέρετε - πως ό,τι κι αν γινόταν, οι εκλογές του Σεπτεμβρίου θα γίνονταν με το ισχύον τότε εκλογικό σύστημα και άρα δεν υπήρχε θέμα αλλαγής του, πρέπει να γνωρίζετε πολύ καλά - ή το έχετε ξεχάσει και αυτό, γι' αυτό λέω για επιλεκτική μνήμη - ότι η κυβέρνηση τότε έχασε την απαιτούμενη από το Σύνταγμα ελάχιστη βάση των εκατόν είκοσι, για να νομοθετήσει. Έτσι έφυγε η πρώτη κυβέρνηση τότε και ήταν αναγκαστικός ο δρόμος της προσφυγής στις κάλπες, με παρόντα και τον συμβιβασμό επί του πολιτικού θέματος, δηλαδή επί του τρίτου μνημονίου. Έτσι έγιναν τα πράγματα, έτσι είναι καταγεγραμμένα, διότι ακριβώς σε μια τελική ψηφοφορία - θυμάστε - ήταν κάτω από εκατόν είκοσι, που είναι το ελάχιστο συνταγματικό όριο για να μπορείς να περάσεις έστω και ένα νομοσχέδιο. Έτσι έγιναν τα πράγματα. Δεν υπάρχει τίποτα από το αφήγημα το οποίο έχετε πει. Θα ήθελα να πω και κάτι για τον κ. Λαζαρίδη. Είναι απών τώρα. Άκουσα χθες κάτι που είπε. Δεν ξέρω αν εργαζόταν τα προηγούμενα χρόνια μαζί με την «Ομάδα Αλήθειας» κ.λπ.. Είναι προβληματικό μέσα σε αυτήν την Αίθουσα - και μάλιστα αφού περάσαμε και στη νέα πολιτική φάση - να επανέρχονται εδώ πέρα τα fake news εκείνης της περιόδου, διότι ανέφερε ότι εγώ είχα πει ότι είναι καλοδεχούμενες οι ψήφοι της Χρυσής Αυγής. Δεν υπάρχει ποτέ τέτοια δήλωση. Στον «ΣΚΑΪ», σε συνέντευξή μου, ερωτώμενος για τις ψήφους μέσα στη Βουλή, είπα ότι μέσα στη Βουλή οι ψήφοι δεν διαχωρίζονται, αλλά για την απλή αναλογική προφανώς εμείς δεν θέλαμε τις ψήφους της Χρυσής Αυγής. Αυτή είναι η δήλωση από τότε. Το είχαμε διευκρινίσει από τότε. Δεν πειράζει, ακόμα και τώρα ακούμε τα άλλα. Ας έρθουμε στα πιο ουσιαστικά. Πιστεύω ότι η χώρα μας, μετά την κρίση, έχει ανάγκη - πέραν από πολλά άλλα πράγματα και κυρίως στο κοινωνικό πεδίο - μια ιστορική αυτοσυνείδηση, με τολμηρές, ριζοσπαστικές, θεσμικές αλλαγές. Εσείς θεωρείτε, η συντηρητική παράταξη θεωρεί, ότι πρέπει να επιστρέψουμε σε μια κανονικότητα, εννοώντας αυτήν την κανονικότητα στα ίδια, δηλαδή στα ίδια με τα οποία, είτε θεσμικά, είτε πολιτικά, είτε από πλευράς οικονομικής πολιτικής, είτε από πλευράς ύφους και ήθους της εξουσίας οδηγηθήκαμε στη χρεοκοπία της χώρας. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ]] Επιτρέψτε μου να σας πω ότι χρειάζεται και μια δημιουργική ανασφάλεια στην Κυβέρνηση και στους κυβερνώντες. Δεχτείτε αυτήν την ορολογία που σας λέω τώρα, διότι φαινόμενα αλαζονείας, αυθαιρεσίας, καθεστωτικής νοοτροπίας, φαινόμενα διαπλοκής, φαινόμενα που όλοι αναγνωρίζουμε ότι οδήγησαν σε πολύ μεγάλο βαθμό τη χώρα στα βράχια, σε κάποιο βαθμό, μέσα από κυβερνήσεις συνεργασίας, μέσα από έναν μεγαλύτερο έλεγχο του Κοινοβουλίου, μέσα από προγραμματικές συμπτώσεις θα είναι δυνατόν να αποφεύγονται και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Αντίθετα, η αλαζονεία της μονοκομματικής εξουσίας μπορεί να οδηγήσει ξανά σε αυτά τα προβλήματα. Όλο το πολιτικό σύστημα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει μπροστά του ένα επιπλέον μεγάλο πρόβλημα, το οποίο επειδή μιλάμε εδώ μέσα με ποσοστά και όχι με ακριβείς αριθμούς πολιτών που ψηφίζουν, θέλουμε να το ξεχάσουμε, να το βάλουμε στην άκρη να ξέρετε. Εμείς δεν το έχουμε βάλει στην άκρη. Όχι απλά το μελετάμε, αλλά αισθανόμαστε και πολύ μεγάλη ευθύνη να το επιλύσουμε στον βαθμό που μας αναλογεί. Είναι το ότι ένα εκατομμύριο τετρακόσιες χιλιάδες συμπολίτες μας δεν ψηφίζουν, οι ίδιοι ή εναλλάξ, από το 2009 έως το 2019. Το ξέρετε αυτό και από το Υπουργείο Εσωτερικών, από τα στοιχεία τα οποία είχαμε. Αυτό σημαίνει ότι ένα μεγάλο μέρος - και επαναλαμβάνω ίσως ανανεούμενο και ίσως και πάρα πολλοί από τους δεκαεπτάρηδες που ψηφίσαμε εμείς τη νομοθεσία - δεν προσέρχεται στις κάλπες. Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό σαν ζήτημα, σαν πρόβλημα, πολύ μεγάλο. Θα προσέλθει αυτός ο κόσμος - λέμε εμείς - καλύτερα, πιο εύκολα, με μια μεγαλύτερη φερεγγυότητα, εάν υπάρχει μια αίσθηση για χρησιμότητα, αυθεντικότητα, συμμετοχή μέσα στην πολιτική, μέσα από το κλίμα που και ο εκλογικός νόμος διαμορφώνει. Ο εκλογικός νόμος δεν είναι κάτι το στατικό. Διαμορφώνει ένα κλίμα. Θέλω να πω και για τις πολιτικές συμμαχίες. Μίλησε χθες και ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, ο τέως Πρωθυπουργός, ο κ. Τσίπρας. Θέλω να είμαι πάρα πολύ ευθύς. Όταν το 2016 φέραμε τον νόμο της απλής αναλογικής, ήταν για τη χώρα μετά την κρίση. Είμαστε υπερήφανοι, γιατί αυτό που είχαμε πει ότι από τον Αύγουστο του 2018 και ύστερα θα βγούμε από το τρίτο μνημόνιο με την κοινωνία όρθια, το πράξαμε και πιστεύω ότι έχει ενσωματωθεί, υπάρχει μέσα στη συνείδηση του ελληνικού λαού. Όταν το 2016 φέραμε αυτόν τον νόμο, θέλαμε προφανώς να είναι ο εμβρυουλκός - και προφανέστατα το θέλουμε και τώρα - , να είναι ένα κλίμα που θα δημιουργηθεί και μέσα στον λαό, για μια επερχόμενη προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης, για ένα προοδευτικό πόλο διακυβέρνησης, όπως ήδη έγιναν τα βήματα στην Ισπανία και στην Πορτογαλία - είμαι πάρα πολύ σαφής - , έτσι ώστε στην αλαζονεία της μονοκομματικής διακυβέρνησης της νεοφιλελεύθερης και αυταρχικής διακυβέρνησης, την οποία τώρα βιώνουμε, όποτε κι αν γίνουν εκλογές - στην τετραετία μπορεί, εγώ δεν λέω για αύριο ή μεθαύριο - , να είναι ζωντανός, ώριμος και κυρίως ρεαλιστικός - μέσα και από τον εκλογικό νόμο - ο δρόμος της προοδευτικής λύσης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γενικότερα το πολιτικό μας σύστημα θέλει πάρα πολύ μεγάλη τόνωση, ακριβώς για να γίνει κάτι το πιστευτό, το ελκτικό, να συμπεριέχει - αν είναι δυνατόν - να συμπεριλαμβάνει τις διαθέσεις, την αντιπροσώπευση, καθώς είναι αντιπροσωπευτικό κοινοβουλευτικό σύστημα, τις σύγχρονες ανάγκες του ελληνικού λαού και της νεολαίας. Με αυτή την έννοια δεν πρέπει να λοιδορείται τα περί δημοκρατικής κουλτούρας που φέρνει η απλή αναλογική. Δεν είναι έτσι. Επηρεάζει όλο το πολιτικό σύστημα, δηλαδή επηρεάζει τα κόμματα. Προσέξτε το αυτό. Θα έχουμε ανάγκη όλοι μας - μιλάω και για τον ΣΥΡΙΖΑ, μιλάω για όλες τις δυνάμεις - να είμαστε προγραμματικά, παραδείγματος χάριν, πιο έτοιμοι, πιο συνεπείς, πιο διασταυρούμενοι και σε σχέση και με τις ανάγκες του κόσμου και σε σχέση και με τα προγράμματα των άλλων κομμάτων. Ενισχύεται το Κοινοβούλιο. Το ζήσαμε εμείς αυτό μέσα στην εμπειρία μας των προηγούμενων ετών, όπου με τους ΑΝΕΛ είχαμε πράγματι μια σύμπτωση η οποία αποτυπώθηκε όσο αποτυπώθηκε στις προγραμματικές δηλώσεις που ψηφίστηκαν μέσα στη Βουλή στις δύο περιόδους. Περί αυτού επρόκειτο. Δεν ήταν μια προεκλογική. Ήταν πολύ στοχευμένη και υλοποιήθηκε ως προς τον στόχο της. Δηλαδή, για τα μνημονιακά νομοσχέδια και για τα νομοσχέδια του παράλληλου κοινωνικού προγράμματος υλοποιήθηκε - θα έλεγα - με συνέπεια. Αλλά ζήσαμε την κατάσταση ότι σε αρκετά νομοσχέδια που αφορούσαν ζητήματα ελευθεριών, δημοκρατικών κατακτήσεων, ελευθεριών, εκσυγχρονισμό της κοινωνίας μας κ.λπ., δεν υπήρχε σύμπτωση, ούτε κοινή βάση. Και τότε λειτουργούσε το Κοινοβούλιο και λειτούργησε το Κοινοβούλιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δεν πρέπει αυτό να το ξεχνάμε. Λειτούργησε από το Ποτάμι, από το Κίνημα Αλλαγής κάποιες φορές, άλλες φορές από αλλού και πέρασαν νομοσχέδια. Γιατί, λοιπόν, να μην δώσουμε αυτή την ανάσα σε όλο το πολιτικό σύστημα; Εγώ δεν μιλάω επιχειρησιακά, τεχνικά για τον νόμο, πόσες έδρες, πού, κ.λπ.. Είναι μια άλλη δημοκρατική κουλτούρα που ενισχύει τον κοινοβουλευτισμό, ενισχύει τα κόμματα, τις προγραμματικές τους συγκροτήσεις και αποτρέπει σε έναν βαθμό το κλίμα των μονοκομματικών κυβερνήσεων και των τεράστιων ποσοστών και των μαχών, των κόκκινων, μπλε, πράσινων στρατοπέδων, καφενείων και των συγκρούσεων, των πολιτικών μεν, αλλά εμφυλιακών καταστάσεων. Αποτρέπει μια τέτοια κατάσταση. Αφήνει να βλαστήσουν τα άνθη - ας πούμε - της δημιουργίας της πολιτικής, του πολυκομματισμού σε όλες του τις εκφάνσεις. Ας το επιχειρήσουμε. Ας τολμήσουμε. Το ότι με τόση ένταση, με τόσο φανατισμό - όπως ακούσαμε και χθες κι εγώ εξεπλάγην, από τον κ. Γεραπετρίτη - φέρνετε και σεμνύνεστε ότι άμεσα θα κοπεί στη ρίζα της αυτή η δυνατότητα για τη νέα Ελλάδα μετά την κρίση, προκαλεί κατάπληξη για ένα κόμμα του δημοκρατικού τόξου. Ελπίζω στις εκλογές της απλής αναλογικής η τριετία ή το λιγότερο χρονικό διάστημα που θα υπάρξει μέχρι τότε, να έχει λειτουργήσει πραγματικά σαν εμβρυουλκός προοδευτικών πολιτικών εξελίξεων στην Ελλάδα και τότε εσείς είστε αυτοί που θα μετανιώσετε. Ευχαριστώ.
Καλείται τώρα στο Βήμα η κ. Φωτεινή Γεννηματά, Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κινήματος Αλλαγής.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, οι Ελληνίδες και οι Έλληνες παρακολουθούν με ιδιαίτερη ανησυχία τις εξελίξεις στα εθνικά θέματα, αλλά και στο προσφυγικό. Είναι πραγματικά καταστροφή το γεγονός ότι οι σύμμαχοι και οι εταίροι μας, μας θεωρούν προβλέψιμους και δεδομένους και για τα δύο αυτά ζητήματα. Έχω ξαναπεί ότι το προσφυγικό τείνει να εξελιχθεί σε εθνική τραγωδία. Αυτό δείχνουν οι εξελίξεις. Αυτό δείχνουν οι αντιδράσεις και οι κινητοποιήσεις των νησιωτών. Δεν αντέχουν άλλο. Η διαρκής αύξηση των ροών μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Κύριοι της Κυβέρνησης, πριν από λίγες μέρες ομολογήσατε, πραγματικά από μόνοι σας, την αποτυχία σας στο προσφυγικό και τρέχετε τώρα να ξανασυστήσετε το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής. Όμως αυτό από μόνο του δεν φτάνει, δεν αρκεί! Όχι άλλο βάρος μόνο στην Ελλάδα! Το ζήτημα αυτό είναι ζήτημα που αφορά το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πάρτε, επιτέλους, πρωτοβουλίες και πιέστε ώστε να παρθούν αποφάσεις και μέτρα στο επίπεδο της Ένωσης. Και πριν από όλα, πρέπει να αλλάξει η κοινή δήλωση Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας που έχει παραδώσει τα κλειδιά στον Ερντογάν και έχει τη δυνατότητα να μας εκβιάζει σε αυτό το ζήτημα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Αν χρειαστεί να μπλοκάρουμε και αποφάσεις, ναι, να το κάνουμε! Θα σας στηρίξουμε σε αυτό. Το έχουμε πει εδώ και πάρα πολύ καιρό, αλλά διστάζετε και καθυστερείτε. Πάρτε άμεσα μέτρα για τη φύλαξη των συνόρων. Είναι ευθύνη της Κυβέρνησής σας να το πράξει άμεσα! Σας είπαμε ότι περνάνε και όχι από τη θάλασσα, από τη στεριά. Τι κάνετε, λοιπόν, εκεί; Σας είπαμε τι είδαμε στα Διαβατά. Καμμία αντίδραση από τη μεριά σας. Επιπλέον είναι πραγματικά απαράδεκτο ότι από τον Ιούλιο περίπου του 2019 έχουν σταματήσει τα κονδύλια. Δεν έχουμε καμμία οικονομική ενίσχυση από την Ευρωπαϊκή Ένωση για το προσφυγικό. Και πάλι πληρώνει ο ελληνικός λαός. Τι θα γίνει; Πού θα πάει αυτό; Δεν μας απαντάτε. Ξέρω ότι ο κύριος Πρωθυπουργός δεν είναι εδώ, όμως, θέλω να απευθυνθώ στον ίδιο. Οι τουρκικές προκλήσεις συνεχίζονται. Οι απειλές του κ. Ερντογάν ξεπερνούν κάθε όριο και κάθε προηγούμενο. Θα συμφωνούσα μαζί του, ότι η υπόθεση αυτή χρειάζεται ψυχραιμία. Όμως, ψυχραιμία δεν σημαίνει εφησυχασμός και δεν σημαίνει, πολύ περισσότερο, να τρέχουμε συνέχεια πίσω από τις εξελίξεις, πίσω από τα γεγονότα. Και αυτό ακριβώς κάνατε στο Βερολίνο. Χάθηκε και εκεί πολύτιμος χρόνος! Έχουμε σίγουρα με το μέρος μας το Διεθνές Δίκαιο, αλλά είναι φανερό ότι ούτε αυτό αρκεί. Καλά τα ευχολόγια του κ. Πομπέο, αλλά τι έκανε στην πραγματικότητα; Εξισώνει το θύμα με το θύτη και πανηγυρίζετε γι' αυτό. Επιβάλλεται, λοιπόν, να κινηθεί η Κυβέρνηση αποτελεσματικά, να διαδραματίσουμε ενεργό ρόλο στις εξελίξεις, να φέρει όλους, και ιδιαίτερα τους εταίρους μας, προ των ευθυνών τους. Οφείλετε, όμως, να ξεκαθαρίσετε προς όλους ότι πολιτική λύση για τη Λιβύη χωρίς ακύρωση του μνημονίου για την Τουρκία, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από την Ελλάδα. Σας το λέμε εδώ και μέρες. Κάτι αρχίσατε να ψελλίζετε σε αυτή την κατεύθυνση, αλλά επιτέλους πείτε το δυνατά, καθαρά! Και να γνωρίζουν όλοι, φίλοι και μη, ότι αν η Τουρκία απλώσει το δάχτυλο, θα χάσει το χέρι. Και μην περιμένετε να μας καλέσετε σε Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών εν μέσω κρίσης, γιατί τότε θα είναι αργά. Ήδη έχετε καθυστερήσει να διαμορφώσουμε μια εθνική γραμμή για τα ζητήματα αυτά και να εκπέμψουμε όλες οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου αποφασιστικότητα και να εμπνεύσουμε σιγουριά στον ελληνικό λαό, μέσα από την ενότητά μας, για το πώς πρέπει να χειριστούμε αυτά τα τόσο σοβαρά ζητήματα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, έρχομαι στον εκλογικό νόμο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο εκλογικός νόμος είναι κλειδί για την ομαλή, δημοκρατική πολιτική λειτουργία. Είναι το πεδίο που δοκιμάζονται πραγματικά οι προθέσεις για συναίνεση και συνεννόηση. Ο κ. Μητσοτάκης στην ουσία δεν ενδιαφέρεται για όλα αυτά. Τι κάνει με αυτόν τον εκλογικό νόμο; Προσπαθεί να κόψει και να ράψει τους θεσμούς στα δικά του μέτρα. Χαμήλωσε τον πήχυ της αυτοδυναμίας στο μάξιμουμ των δυνάμεων που ελπίζει ότι μπορεί να συσπειρώσει το επόμενο διάστημα, δηλαδή γύρω από το 36,5%, μπορεί και λιγότερο. Δεν είναι, όμως, ισχυρή και σταθερή μια κυβέρνηση μειοψηφίας στον ελληνικό λαό, που μετατρέπεται σε αυτοδύναμη πλειοψηφία μέσα από το μπόνους των πενήντα εδρών. Όχι μόνο, λοιπόν, δεν τη θέλατε τη συναίνεση στο θέμα του εκλογικού νόμου, κύριοι της Κυβέρνησης, αλλά ούτε καν επιδιώξατε διάλογο για τα μάτια του κόσμου. Τίποτα! Καμμία συζήτηση μεταξύ μας! Και κάτι ακόμα: Με τρόπο προκλητικό και εντελώς αδικαιολόγητο εξαιρεί ο νόμος σας από το μπόνους τους συνασπισμούς κομμάτων. Με μια καταφανώς αντισυνταγματική επιλογή, που είναι εντελώς ενδεικτική των προθέσεων της Κυβέρνησης, εισάγετε διακρίσεις ανάμεσα στο κόμμα και το συνασπισμό, χωρίς αιτιολογία και χωρίς λογική. Και το κάνετε αυτό για τρίτη φορά. Το πράξατε το 1990, το επαναλάβατε το 2008 και, βεβαίως, η Νέα Δημοκρατία, σταθερή στη γραμμή της, επαναφέρει αυτή τη ρύθμιση. Θέλω να σας πω, όμως, κύριε Υπουργέ, να είστε πολύ προσεκτικοί το επόμενο διάστημα, γιατί θέλω να σας θυμίσω ότι και τις δύο προηγούμενες φορές που φέρατε αντίστοιχες ρυθμίσεις, στη συνέχεια χάσατε τις εκλογές, ή τουλάχιστον η Νέα Δημοκρατία έχασε τις εκλογές. Είναι πλέον καθαρό ότι η Κυβέρνηση είναι στα λόγια υπέρ της συναίνεσης και στην πράξη είναι τι «μας βολεύει τώρα να κάνουμε», κοντόφθαλμα, πρακτικά πράγματα. Το αποδεικνύουν καθημερινά σε όλα τα θέματα, στα εθνικά θέματα, στο προσφυγικό, στα θέματα παιδείας, στα εργασιακά ζητήματα και, βεβαίως, πριν από όλα στην προσπάθεια κομματικού ελέγχου του κράτους. Όμως, με τον εκλογικό νόμο λογαριάζετε χωρίς τον ξενοδόχο. Κανένας εκλογικός νόμος και καμμιά τεχνητή προσθαφαίρεση εδρών δεν μπορούν να αλλοιώσουν τη λαϊκή κρίση. Στις εκλογές, λοιπόν, θα μιλήσει ο ελληνικός λαός και μονάχα αυτός θα καθορίσει τον ρόλο και τη δύναμη του κάθε κόμματος! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Και τότε, κύριε Υπουργέ, όλοι αυτοί οι αλαζονικοί σχεδιασμοί θα γυρίσουν μπούμερανγκ. Ο εκλογικός νόμος για μας έχει άμεση σχέση και με την ποιότητα της δημοκρατίας. Η απλή αναλογική πράγματι επιφέρει πολυδιάσπαση, οδηγεί σε αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης, σε διαλυτικά φαινόμενα στο πολιτικό σύστημα, πολύ περισσότερο όταν αυτοί που τη φέρνουν και την ψηφίζουν δηλώνουν ότι δεν έχουν την πρόθεση να συνεργαστούν με κανένα κόμμα του πολιτικού συστήματος. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ που την ψήφισε, έγινε δύο φορές κυβέρνηση με το μπόνους των πενήντα εδρών του περιβόητου «νόμου Παυλόπουλου». Εμείς στο Κίνημα Αλλαγής πιστεύουμε βαθιά ότι είναι ώρα για πολύ μεγάλες αλλαγές στο πολιτικό σύστημα, που δεν μπορεί παρά να ξεκινούν από τον εκλογικό νόμο. Πιστεύουμε, λοιπόν, ότι σήμερα, όσο ποτέ, είναι ανάγκη να εξασφαλιστεί η πολιτική σταθερότητα χωρίς να φαλκιδεύεται, όμως, η λαϊκή ψήφος. Σε αυτήν ακριβώς την ανάγκη απαντά η δική μας πρόταση. Κυβερνήσεις λαϊκής μειοψηφίας - το είπα και πριν - δεν είναι ισχυρές. Η πρότασή μας, λοιπόν, είναι και μετρημένη και αποτελεσματική και εξασφαλίζει σταθερές κυβερνήσεις, που αυτό είναι σήμερα το ζητούμενο. Είναι ένα δίκαιο εκλογικό σύστημα. Τι λέει; Όταν ο ελληνικός λαός εκφράζει στην κάλπη τη βούληση του να έχει μια αυτοδύναμη κυβέρνηση, θα πρέπει αυτό να μπορεί να γίνεται πράξη. Όταν, όμως, το μήνυμα των εκλογών δεν είναι ισχυρό υπέρ του πρώτου κόμματος, τότε θα πρέπει το ίδιο το εκλογικό σύστημα να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για προγραμματικές συγκλίσεις και όχι ευκαιριακές συμπράξεις, που είδαμε στα χρόνια της κρίσης πού οδήγησαν όλα αυτά. Εμείς, λοιπόν, έγκαιρα, από το 2018, πήραμε την ευθύνη και καταθέσαμε μια ολοκληρωμένη και συγκεκριμένη πρόταση που αναβαθμίζει το πολιτικό σύστημα και τη δημοκρατική λειτουργία και κυρίως - όπως είπα πριν - οδηγεί σε ισχυρές κυβερνήσεις με ισχυρή λαϊκή και κοινοβουλευτική στήριξη. Θέλω εδώ να σημειώσω ότι χαιρόμαστε, πράγματι, γιατί πολλά από τα στοιχεία της πρότασής μας τότε έχουν ήδη γίνει πράξη, πριν απ' όλα η ψήφος των Ελλήνων κατοίκων του εξωτερικού, η κατάτμηση των μεγάλων περιφερειών και η διατήρηση του ορίου 3% ως κατώφλι εισόδου των κομμάτων στη Βουλή. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Και έχουμε συμβάλει καθοριστικά σε αυτή την κατεύθυνση. Όμως, αυτός ο εκλογικός νόμος, που κατέθεσε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στη Βουλή, δεν έχει καμμία σχέση με τη δική μας λογική, όσο κι αν προσπαθεί η Νέα Δημοκρατία να αποπροσανατολίσει αντιγράφοντας την αρχιτεκτονική της πρότασής μας για το κλιμακωτό μπόνους. Δεν έχουν καμμία σχέση μεταξύ τους οι δύο προτάσεις. Η πραγματική διαφορά είναι στο αποτέλεσμα, στο «φαραωνικό» μπόνους και στα χαμηλά όρια αυτοδυναμίας. Έχουν, λοιπόν, τεράστια διαφορά φιλοσοφίας και τελικά αποτελέσματος. Ουσιαστικά, η Νέα Δημοκρατία φέρνει αυτή την πρόταση, ακολουθώντας πιστά τη βαθιά συντηρητική λογική της όλων των προηγούμενων χρόνων. Είναι ένα άδικο σύστημα που παραμορφώνει τη λαϊκή βούληση, απαντά μόνο στις αγωνίες και τις φοβίες του κ. Μητσοτάκη και της Νέας Δημοκρατίας. Δεν εξυπηρετεί τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας και του πολιτικού συστήματος, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί μετά τα χρόνια της κρίσης. Είναι μια πρόταση αδυναμίας και όχι δύναμης. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν μπορώ να μην παρατηρήσω ότι ο κ. Μητσοτάκης με αυτήν του την επιλογή ανοίγει τον ασκό του Αιόλου. Πιθανά νομίζει ότι με πρόωρες διπλές εκλογές, θα επιμηκύνει την παραμονή του στην εξουσία. Φαντάζεται τζούφιες εκλογές με απλή αναλογική. Μπορεί, όμως, αυτή να είναι η πρώτη του αυταπάτη. Τα λέω αυτά, γιατί τα σενάρια για πρόωρες εκλογές φαίνεται ότι ξεκινούν από την ίδια την Κυβέρνηση. Και είναι προφανές γιατί το κάνει. Βιάζονται, έχουν αγωνία να μην προλάβει να καταλάβει ο ελληνικός λαός ότι ναι μεν έφυγε το χειρότερο, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν βρήκε το επιθυμητό στην Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Τα μεγάλα θέματα της οικονομίας παραμένουν ανοιχτά, η κοινωνία εξακολουθεί να έχει μια δύσκολη καθημερινότητα και τα εθνικά μας ζητήματα βρίσκονται σε κρίση. Σε αυτές, λοιπόν, ιδιαίτερα τις συνθήκες, θεσμικά παιχνίδια με ζαριές διπλών εκλογών είναι και τυχοδιωκτισμός και σίγουρα, όπως είπα πριν, ένδειξη μεγάλης αδυναμίας και αγωνίας για το μέλλον. Εμείς στο Κίνημα Αλλαγής δεν φοβόμαστε την κρίση του ελληνικού λαού. Τα διλλήματα με τις όψεις της συντήρησης έχουν τελειώσει. Στις επόμενες εκλογές εμείς είμαστε βέβαιοι ότι ο ελληνικός λαός θα αναζητήσει μια πραγματικά προοδευτική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Και εμείς γι' αυτό δουλεύουμε εντατικά. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο για ένα λεπτό;
Ορίστε, κύριε Λιβανέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σε σχέση με αυτά που είπε η κ. Γεννηματά, ουσιαστικά δεν διαφωνούμε. Αναφέρομαι στα εθνικά μας θέματα. Εμείς, όπως είπε και εκείνη, λειτουργούμε με εθνική αυτοπεποίθηση, ενότητα και ομόνοια. Και, ευτυχώς, αυτή υπάρχει σήμερα στο πολιτικό μας σύστημα και κατ' αυτό εκφράζουμε και το σύνολο του ελληνικού λαού. Είμαστε ανοιχτοί στο διάλογο, με πλαίσιό μας πάντα το Διεθνές Δίκαιο, αλλά απόλυτοι και στις κόκκινες γραμμές μας, αυτές που αφορούν στην εθνική μας κυριαρχία. Όσον αφορά στην τοποθέτησή της για πολιτική λύση, αυτό ακριβώς έχει πει και ο κύριος Πρωθυπουργός, ότι η πολιτική λύση χωρίς ακύρωση του παράνομου συμφώνου Τουρκίας - Λιβύης δεν μπορεί να υπάρξει. Ακριβώς για αυτό επεσήμανε, ότι αν έρθει κάτι τέτοιο στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα θέσει βέτο. Αυτά τα λέω απλά για να καταγραφούν στα Πρακτικά. Ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Διονύσιος Χατζηδάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καταλαβαίνετε τι άγχος έχω να διαδέχομαι σε αυτήν εδώ τη θέση την Πρόεδρο του Κινήματος Αλλαγής. Παρακολουθώντας, όμως, την κυρία Πρόεδρο τι διαπίστωσα; Η διαφορά μας πού είναι; Συμφωνούμε στην αλλαγή του εκλογικού νόμου, αλλά η διαφορά μας είναι αν το μπόνους θα είναι 35% ή 50%. Δεν νομίζω ότι αυτό έχει και μεγάλη σημασία. Μεγάλη σημασία είναι ότι άνθρωποι έμπειροι, άνθρωποι που έχουν χειριστεί τα θέματα της Ελλάδας διαπιστώνουν ότι - ξέρετε - η απλή αναλογική δεν οδηγεί πουθενά. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε και κύριε Υπουργέ, να μην επαναλαμβάνω αυτά τα χιλιοειπωμένα. Λίγος ρεαλισμός χρειάζεται εδώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχετε πάθει γενοκτονία της μνήμης; Με την απλή αναλογική δεν είδατε τα ευτράπελα που έγιναν; Κυβερνούσε μια παράταξη με έναν συνεταίρο που αγκαλιαζόντουσαν, φιλιόντουσαν, σήκωναν τα χέρια και μετά από ένα χρονικό διάστημα ο ένας έλεγε προδότη τον άλλον και ο άλλος τους έλεγε «λαμόγια» και καταλήξανε στα δικαστήρια.
Πότε έγινε αυτό;
Παρακαλώ, μη διακόπτετε.
Με τους Ανεξάρτητους Έλληνες;
Με απλή αναλογική έγινε αυτό; Ενισχυμένη ήταν αυτό.
Όχι, λέω για τις συνεργασίες. Αυτό θέλω να σας πω.
Παρακαλώ, όχι διακοπές. Κύριε Χατζηδάκη, συνεχίστε τον λόγο σας χωρίς να απευθύνεστε σε Βουλευτές.
Όταν με την ενισχυμένη αναλογική αναγκαστήκατε να κάνετε συνεργασίας, σκεφθείτε ότι με την απλή αναλογική θα πρέπει να συνεργαστείτε με ανθρώπους που μετά δυσκολίας λέτε «καλημέρα».
Τον Κατσίκη τον θυμάστε;
Παρακαλώ, όχι διαλόγους. Παρακαλώ, κύριε Φίλη.
Ένα πάρα πολύ καλό θέμα είναι να λύσουμε και αυτό το θέμα, με τους αδέσποτους, τους οποίους τους παίρνετε όποτε θέλετε. Θέλω να σας θυμίσω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με όλον τον σεβασμό - εγώ μη νομίζετε ότι είμαι στο Κοινοβούλιο γιατί έχω κανένα ψώνιο - ότι δεν μπορεί να συνεργάζεστε με ένα κόμμα και να κάνουμε Υπουργούς που έχουν πάρει δύο χιλιάδες ψήφους, τρεις χιλιάδες ψήφους. Υπήρχε ένας Υπουργός που έκανε πέντε φορές τον περίπλου της γης, για να φέρει τι; Να φέρει επενδύσεις, να γνωρίσουν τη χώρα. Και δεν έφερε τίποτε! Τον χάσαμε, εξαφανίστηκε. Γι' αυτό, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαστε πολύ λίγοι για να διαφωνούμε. Πρέπει, πάντως, να καταλάβουμε ότι αν δεν κάνουμε τις σωστές κινήσεις, αν δεν έχουμε μία πραγματική κυβέρνηση με συγκεκριμένους στόχους, δεν θα πάμε καλά, θα είμαστε ευάλωτοι. Και, επιτέλους, αφήστε την απλή αναλογική! Τη ζήσαμε στις δημοτικές εκλογές. Τι ευτράπελα ήταν αυτά; Τι ευτράπελα ήταν αυτά, να γίνεται δήμαρχος ένας με 15% και να εκχωρεί όλη τη διοίκηση του δήμου στους άλλους, για να έχει τον τίτλο του δημάρχου; Εμένα, αν μου συνέβαιναν αυτά, παρ' ότι είμαι Κρητικός, θα δεχόμουν αυτό που κάνουν οι Ιάπωνες, θα είχα κάνει χαρακίρι. Να εκχωρήσω, δηλαδή, όλο τον δήμο μου, να τον κυβερνούν - ποιοι; - αυτοί που πήραν 5%, 7% και 10%! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι με βαθύτατο σεβασμό θέλω να σας πω τα εξής: Έχουμε κυβερνήσει και εμείς και εσείς και οι από εδώ και οι από εκεί και έχω την εντύπωση ότι η χώρα δεν αντέχει άλλο αυτό το αλισβερίσι. Επειδή είστε ικανοί άνθρωποι και άνθρωποι του λόγου και σπουδασμένοι, την τρίχα την κάνετε τριχιά. Έχουμε πάθει έναν νταλτονισμό, έχουμε χάσει τα χρώματα και πάντοτε προσπαθούμε να κυβερνήσουμε τη χώρα με την πολιτική μας επιβίωση. Η χώρα πρέπει να επιβιώσει! Και επειδή είστε κόμμα εξουσίας, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, εγώ αν ήμουν ΣΥΡΙΖΑ, θα έκανα ένα μεγάλο κάδρο στον Υπουργό Εσωτερικών, γιατί μου δίνει τη δυνατότητα να κυβερνήσω αυτόνομα, αυτοδύναμα. Άρα, αφού είστε πνεύμα εξουσίας, ψηφίστε το. Και αφού πιστεύετε ότι τόσο κακά πάει η Νέα Δημοκρατία, που δεν έχετε αντιληφθεί ούτε δημοσκοπικά - ή φαίνεται επειδή μελετάτε πάρα πολύ, είστε κλεισμένοι μέσα στα γραφεία σας - βγείτε τη βόλτα που κάνω εγώ από το πρωί μέχρι το βράδυ, να δείτε τι εισπράττω και θα δούμε τα αποτελέσματα που έρχονται.
Τι εισπράττετε;
Εγώ αν ήμουν, κύριε Φίλη, ΣΥΡΙΖΑ, θα ψήφιζα αυτό το νομοσχέδιο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι η Διαρκής Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων «Επίδομα γέννησης και λοιπές διατάξεις». Τον λόγο έχει ο κ. Τσαβδαρίδης Λάζαρος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έρχεται σήμερα προς ψήφιση στην Ολομέλεια ένα βαθύτατα πολιτικό νομοσχέδιο, που στον πυρήνα του δεν εμπεριέχει απλά τον νέο τρόπο και τη διαδικασία εκλογής των Βουλευτών, αλλά κάτι ακόμη πιο βαθύ και πιο ζωτικό για το έθνος μας, μια σύγχρονη αντίληψη και κοσμοθεωρία για τον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας στη νέα εποχή, έναν εκλογικό νόμο που διασφαλίζει την αναλογικότητα, ισχυροποιεί την κυβερνησιμότητα, θωρακίζει τη λαϊκή βούληση. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας φέρνει έναν εκλογικό νόμο που καταργεί την απλή αναλογική που θεσπίστηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και, επιτέλους, επαναφέρει το μπόνους εδρών για το πρώτο κόμμα, μπόνους, όμως, στοχευμένο και δίκαιο, που θα ξεκινά από τις είκοσι έδρες στο επίπεδο του 25% - γιατί χαμηλότερα από αυτό το ποσοστό δεν υπάρχει λόγος να δίνεται μπόνους - και θα κλιμακώνεται με μπόνους μιας έδρας για κάθε 0,5% μέχρι και το ποσοστό του 40% και μάξιμουμ μπόνους αυτό το πενήντα εδρών. Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Σημαίνει ότι ένα κόμμα που θα λαμβάνει εκλογικό ποσοστό κοντά στο 37%, θα μπορεί να έχει αυτοδυναμία στη Βουλή. Σημαίνει ότι μια σταθερή κυβέρνηση, χωρίς βαρίδια, θα μπορεί να χαράσσει και να υλοποιεί πρόγραμμα και πολιτικές ταχύτερα, αποτελεσματικότερα, δυναμικότερα, όπως ακριβώς απαιτεί η κοινωνική πλειοψηφία. Με τον τρόπο αυτόν η λαϊκή εντολή θα υπηρετείται στο έπακρο, χωρίς να αλλοιώνεται, στοιχείο και προϋπόθεση διαμετρικά αντίθετη από αυτό ακριβώς που έκανε και κάνει η δήθεν απλή, η δήθεν άδολη και η δήθεν ανόθευτη αναλογική στην πράξη, μια δήθεν άδολη αναλογική που, όμως, εκμεταλλεύεται μικροκομματικά τη βούληση των ψηφοφόρων, την παρερμηνεύει με δογματικές παρωπίδες, την κρατάει όμηρο στενών συμφερόντων, ευκαιριακών και συγκυριακών συμμαχιών, υποβολιμαίων πολιτικών ισορροπιών, μια δήθεν απλή αναλογική που, όμως, στην πράξη αποδείχθηκε απλοϊκή και, δυστυχώς, χαοτική ήδη και από τις πρόσφατες δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, όπου συνδυασμοί που έλαβαν εντυπωσιακές πλειοψηφίες, αδυνατούσαν να εφαρμόσουν τις προγραμματικές τους δηλώσεις. Θέλετε, λοιπόν, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, ακυβερνησία, διαρκείς συμβιβασμούς, τέλμα, χάος, όπως την περίοδο 1990 και 1993, όπου με σύστημα απλής αναλογικής στις εκλογές κόμματα με ποσοστά πάνω από 46% δεν μπορούσαν να κυβερνήσουν τη χώρα. Και αυτό θέλετε, γιατί αν όντως κοπτόσασταν για την απλή αναλογική, αν όντως νιώθατε ότι η απλή αναλογική είναι το αντίδοτο και η απάντηση, τότε γιατί δεν τη φέρνατε με το που αναλάβατε τη διακυβέρνηση της χώρας το 2015; Γιατί αυτό που όλοι μας θυμόμαστε είναι ότι όταν νιώθατε ισχυροί και κυρίαρχοι, τις εκλογές που εσείς είχατε προκηρύξει, τις κάνατε με το παλιό σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής και όχι, βέβαια, της απλής. Μόλις άρχισε η καθίζηση, όμως, τότε σας πήρε ο πόνος για αλλαγή του εκλογικού συστήματος. Η αλήθεια είναι, όμως, ότι δεν νιώθετε κόμμα εξουσίας και ως εκ τούτου επιδιώκετε να ενθαρρύνετε το μπάχαλο. Όπως στους δρόμους, έτσι και στην κυβερνησιμότητα! Και μπροστά στην απόλυτη ένδεια αντιπολιτευτικών επιχειρημάτων, μπροστά στην απόλυτη άρνησή σας να δείτε το προφανές και το αναγκαίο, εξαντλείστε σε κριτικές έωλες, μετέωρες και ανυπόστατες για δήθεν κρυφή ατζέντα, για δήθεν πρόωρες εκλογές. Ακούστε, όμως, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ: Η θέση του Πρωθυπουργού για τον εκλογικό νόμο είχε διατυπωθεί με σαφήνεια πριν τις εκλογές. Ήταν προγραμματική δήλωση, πήρε τη λαϊκή εντολή και τώρα εφαρμόζεται. Όχι μόνο, λοιπόν, δεν υποκρύπτει σκοπιμότητα αυτός ο νόμος, αλλά είναι ξεκάθαρος, κρυστάλλινος και απόλυτα συμβατός τόσο με τις προεκλογικές μας δεσμεύσεις, όσο και με τη φιλοσοφία της παράταξής μας, αλλά και τη σύγχρονη πραγματικότητα. Και μάλιστα, σε αντίθεση με εσάς, εμείς δεν αλλάζουμε τον εκλογικό νόμο όποτε μας συμφέρει. Αντιθέτως, όπως δεσμευτήκαμε προεκλογικά, προχωρούμε σε αυτή την αλλαγή στο ξεκίνημα και όχι στο τέλος της τετραετίας, γιατί αυτό επιτάσσει ο πολιτικός πολιτισμός, η αλήθεια, ο σεβασμός στον ψηφοφόρο, στους θεσμούς και στο ίδιο το πολίτευμα. Επομένως, η άμεση ψήφιση νέου εκλογικού νόμου όχι μόνο δεν υποκρύπτει σκοπιμότητες, όχι μόνο δεν σχετίζεται με πρόωρες εκλογές, αλλά οι εκλογές, όπως ήδη έχει πει ο Πρωθυπουργός πολλές φορές, θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας. Και μάλιστα, αν ο εκλογικός νόμος δεν συγκεντρώσει διακόσιες ψήφους, όπως ορίζει το Σύνταγμα, ώστε να ισχύσει άμεσα, τότε οι επόμενες εκλογές οι οποίες θα γίνουν το 2023, πολύ πιθανόν να είναι διπλές. Διότι εμείς δεν πρόκειται να επιτρέψουμε η χώρα να είναι ένα ακυβέρνητο καράβι, ιδιαίτερα σε εποχές κρίσιμες για την οικονομία, τα εθνικά και τα γεωπολιτικά μας συμφέροντα, ούτε θα επιτρέψουμε η ακυβερνησία να αποτελέσει την κερκόπορτα για κοινωνικές αναταράξεις πολιτικής αποδόμησης και αναθέρμανσης του κοινωνικού αυτοματισμού, προκειμένου ισχνές και φανατικές μειοψηφίες να κάνουν την επαναστατική τους άσκηση στις πλάτες της κοινωνίας. Με αυτά τα δεδομένα θεωρώ ότι το παρόν νομοθέτημα είναι όχι μόνο απαραίτητο, αλλά και επιβεβλημένο από την ιστορία και η ψήφισή του θα σηματοδοτήσει την ολοκλήρωση όλων των μεγάλων θεσμικών παρεμβάσεων για την κυβερνησιμότητα της χώρας μας, που είχε ως κυρίαρχους άξονες αρχικά το επιτελικό κράτος, εν συνεχεία την ψήφο στους Έλληνες του εξωτερικού και μόλις προχθές την ψήφο στη νέα Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας σε κλίμα μεγάλης συναίνεσης. Σας ευχαριστώ πολύ.
Επόμενος ομιλητής είναι ο κ. Κωνσταντινίδης Ευστάθιος από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, αξιότιμοι κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν έπρεπε κάποιος να διαβαθμίσει τη σπουδαιότητα της κάθε νομοθετικής διαδικασίας, αναμφίβολα θα κατέτασσε πολύ ψηλά σε αυτήν την κατάρτιση του εκλογικού νόμου, αφού είναι αυτός που τρέπει τη δημοκρατική έκφραση των πολιτών σε κοινοβουλευτική δύναμη των κομμάτων, διαμορφώνει τους πολιτικούς συσχετισμούς και τελικά τους όρους για τη διακυβέρνηση της χώρας. Έχει γίνει κατ' επανάληψη συζήτηση για το ποιο εκλογικό σύστημα είναι το πιο δημοκρατικό, το πιο δίκαιο, το πιο αντιπροσωπευτικό ή αυτό που ανταποκρίνεται καλύτερα στην πολιτική κουλτούρα μας. Με διάφορες παραλλαγές η διάσταση εντοπίζεται ανάμεσα στην απλή και στην ενισχυμένη αναλογική. Η ίδια συζήτηση εξελίχθηκε πρόσφατα και στη διαδικασία της Αναθεώρησης του Συντάγματος ορωμένη, βέβαια, από μία άλλη σκοπιά, εκείνη της συνταγματοποίησης του εκλογικού συστήματος. Κατά κανόνα η σχετική συζήτηση συνοδεύεται από έντονη καχυποψία, αφού συνήθως η νομοθετική πρωτοβουλία υποκρύπτει υστερόβουλες προθέσεις. Στοχεύει δηλαδή στο να χειραγωγήσει τη διαφαινόμενη εκλογική τάση. Όμως ο υπό συζήτηση εκλογικός νόμος δεν ενέχει τέτοια σκοπιμότητα. Δεν είναι «sur mesure». Δεν είναι κοστούμι ραμμένο στα μέτρα κάποιας κυβέρνησης. Ανταποκρίνεται στην έκφραση της λαϊκής βούλησης, την οποία θέλει να αποδώσει με τον πιο γνήσιο και άδολο τρόπο. Θα τολμήσω να πω ότι είναι ένας νόμος με προσωπικότητα. Θα εξηγήσω αμέσως το γιατί. Πρώτα απ' όλα είναι έντιμος, γιατί εισάγεται προς ψήφιση το πρώτο εξάμηνο της κυβερνητικής θητείας και όχι σε ύποπτο προεκλογικό χρόνο. Είναι προφανές ότι στο πρώτο όγδοο της θητείας της καμμία κυβέρνηση δεν μπορεί να προβλέψει τους πολιτικούς συσχετισμούς που θα ισχύουν τριάμισι χρόνια αργότερα για να προσπαθήσει να νοθεύσει την πρόθεση των ψηφοφόρων. Είναι έντιμος διότι δεν αβαντάρει εφάπαξ το πρώτο κόμμα, αλλά υπό προϋποθέσεις και κλιμακωτά. Είναι όμως και συνεπής, διότι δεν αιφνιδιάζει κανέναν. Ανταποκρίνεται στην πάγια θέση της Νέας Δημοκρατίας υπέρ της κυβερνησιμότητας. Η παράταξή μας υπερασπίζεται διαχρονικά τις αυτοδύναμες κυβερνήσεις, που λογοδοτούν στο εκλογικό σώμα για τη συνέπεια των προεκλογικών δεσμεύσεών τους. Επιπρόσθετα η αλλαγή του εκλογικού νόμου αποτέλεσε δέσμευση της σημερινής Κυβέρνησης κατά την προεκλογική διαδικασία. Τι άλλο είναι, όμως, ο εκλογικός νόμος, εκτός από έντιμος και συνεπής; Είναι ευφυής, διότι διαθέτει εκλογική νοημοσύνη, ερμηνεύει την πρόθεση των ψηφοφόρων για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Είναι ένας υβριδικός, θα έλεγε κάποιος, εκλογικός νόμος. Μπορεί να μετατραπεί από νομό απλής σε νόμο ενισχυμένης αναλογικής, ανάλογα με τις προτιμήσεις του εκλογικού σώματος. Αν οι εκλογείς δεν δώσουν σε κανένα κόμμα ποσοστό μεγαλύτερο του 25%, εφαρμόζεται απλή αναλογική, χωρίς καμμία πριμοδότηση, πράγμα δίκαιο, αφού όταν κανένα κόμμα δεν συγκεντρώνει μία εμφανή πλειοψηφική τάση, μάλλον δεν έχει νόημα η παροχή κάποιου κοινοβουλευτικού μπόνους. Όταν όμως το πρώτο κόμμα συγκεντρώνει ποσοστό μεγαλύτερο από το 25%, τότε ο νόμος μετατρέπεται από μόνος του σε ενισχυμένη αναλογική. Όσο αυξάνεται η εκλογική δύναμη του πρώτου κόμματος, τόσο ενισχύεται και η κοινοβουλευτική του, με έναν τύπο απλό και ξεκάθαρο: μία έδρα για κάθε μισή ποσοστιαία μονάδα. Είναι όμως και σύγχρονος και μετριοπαθής. Δεν ακολουθεί τον κανόνα «ο πρώτος τα παίρνει όλα». Αντίθετα, αποθαρρύνει την πολιτική περιχαράκωση, αφού η αυτοδυναμία προϋποθέτει υψηλά εκλογικά ποσοστά. Έτσι τα κόμματα που φιλοδοξούν να κυβερνήσουν θα πρέπει να απευθύνονται σε ευρύτερα ακροατήρια με συναινετική διάθεση και όχι με διχαστικό λόγο. Είναι όμως και ακέραιος. Δεν ξεγελιέται από προσχηματικές και ευκαιριακές κομματικές κοινοπραξίες, που στόχο έχουν να υφαρπάξουν την κοινοβουλευτική πριμοδότηση για να λυθούν ενδεχομένως εις τα εξ ων συνετέθησαν την επομένη των εκλογών. Το περί συναίνεσης επιχείρημα δεν βρίσκεται εξ ορισμού σε αντίφαση με τις μονοκομματικές κυβερνήσεις ούτε μπορεί να αποτελεί την υποχρεωτική κατάληξη ενός προδιαγεγραμμένου εκλογικού αδιεξόδου. Η συναίνεση χτίζεται, στη βάση δημιουργικών προγραμματικών συνθέσεων και όχι συμπτωματικών πλειοψηφιών. Είναι πλέον γεγονός ότι τα παραδοσιακά κομματικά στεγανά δεν αντανακλούν τις απόψεις της κοινωνίας σε μία εποχή που αλλάζει με χειμαρρώδη ρυθμό. Εξάλλου στη μεταπολιτευτική ιστορία μας τα πολυκομματικά κυβερνητικά σχήματα προέκυψαν από συστήματα ενισχυμένης αναλογικής, ενώ, όπου αυτό ήταν εφικτό, ισχυρές συναινέσεις έχουν καταγραφεί και σε προηγούμενες, αλλά και στην τρέχουσα αυτοδύναμη κυβερνητική θητεία. Πρόσφατα παραδείγματα η ψήφος των αποδήμων και η νωπή ακόμα διαδικασία για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, αλλά ακόμα και αυτό το ίδιο το κυβερνητικό σχήμα. Η σημερινή Κυβέρνηση κάνει τη συναίνεση πράξη. Έχει και το μαχαίρι, έχει και το καρπούζι, για να διαμορφώσει τον εκλογικό νόμο με τον τρόπο και στον χρόνο που θα ήθελε. Είχε ακόμα και τη δυνατότητα να συνταγματοποιήσει την ενισχυμένη αναλογική. Δεν το έκανε γιατί πιστεύει στη συνεννόηση, γιατί θεωρεί ότι υπάρχει έδαφος συγκλίσεων, γιατί γνωρίζει ότι η συγκυριακή αξιοποίηση της κυβερνητικής πλειοψηφίας, ιδίως σε ζητήματα που ξεπερνούν χρονικά τη μία κυβερνητική θητεία, είναι βλαπτική για την πολιτική ζωή και την πρόοδο του τόπου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με τα παραπάνω δεδομένα και με τα παραπάνω χαρακτηριστικά νομίζω ότι ο κρινόμενος νόμος δικαιούται την ψήφο μας. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι από τα άνω δυτικά θεωρεία παρακολουθούν τη συνεδρίαση, αφού ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» είκοσι έξι μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το Γενικό Λύκειο Βάρδας Ηλείας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Φραγγίδης Γεώργιος από το Κίνημα Αλλαγής.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το προωθούμενο σχέδιο νόμου αποδεικνύεται ότι το βλέμμα των κυβερνώντων είναι αποκλειστικά στραμμένο στο αγωνιώδες ερώτημα με ποιον τρόπο θα επιτύχουν το μοναδικό και απώτατο στόχο τους, που είναι η παραμονή τους στην εξουσία. Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός τους είναι με ποιες διαδικασίες θα προσμετρηθεί η πολιτική τους επιρροή και απήχηση. Γι' αυτό εξάλλου προχωρούν σε μία ψήφιση σχεδίου νόμου εκλογικού χωρίς να έχει προηγηθεί κανένας διακομματικός διάλογος. Με εκλογικές μεθοδεύσεις ο κύριος Πρωθυπουργός προσπαθεί να καθησυχάσει στην ουσία τους φόβους και τις ανασφάλειές του, προκρίνοντας ένα εκλογικό σύστημα, που όχι μόνο δεν είναι δίκαιο, αλλά επιπλέον αποτυγχάνει να εξυπηρετήσει τις πραγματικές ανάγκες και τα ζητούμενα των Ελλήνων πολιτών. Δεν διαφέρετε σημαντικά εξάλλου, κύριοι της Κυβέρνησης, και από τους προκατόχους σας. Και εκείνοι ποσώς ενδιαφέρονταν για την αναβάθμιση της δημοκρατίας μας και την αντιμετώπιση των παθογενειών του πολιτικού μας συστήματος. Ο εκλογικός νόμος αποτελεί ή θα πρέπει να αποτελεί το σπουδαιότερο μετά το Σύνταγμα νόμο του κράτους. Οφείλει να αντικατοπτρίζει όλες τις θεμελιώδεις αρχές που διέπουν τις πολιτικές σχέσεις στον κοινοβουλευτικό πολυκομματισμό. Το εκλογικό σύστημα θα πρέπει να επιχειρεί τον συγκερασμό δύο ουσιαστικών χαρακτηριστικών της δημοκρατίας, την ισοδυναμία της ψήφου των πολιτών αφ' ενός και την κυβερνησιμότητα της χώρας από την άλλη. Αυτό σημαίνει πως το εκλογικό σύστημα για το οποίο συζητούμε, οφείλει να διασφαλίσει από τη μία την πιο αντικειμενική έκφραση της ισοδυναμίας της ψήφου και από την άλλη την κυβερνησιμότητα και την πολιτική σταθερότητα της χώρας. Σε όλες τις χώρες του κόσμου τα εκλογικά συστήματα είναι σταθερά για πολλά χρόνια. Στην πατρίδα μας, όμως, δυστυχώς, δεν συμβαίνει αυτό και από το 1926 και μέχρι σήμερα, αν δεν απατώμαι, έχουν εφαρμοστεί δεκαοκτώ διαφορετικά εκλογικά συστήματα. Αυτό σημαίνει πως κανένα δεν είναι προϊόν πολιτικής συμφωνίας και συνεννόησης. Ο εκλογικός νόμος της απλής και άδολης αναλογικής που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ - βέβαια χρησιμοποίησε ο ίδιος και στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις που έδωσε ως κόμμα εξουσίας την ενισχυμένη αναλογική - δεν έχει εφαρμογή σε καμμία σύγχρονη δημοκρατία και στην ουσία πρέπει να πούμε ότι οδηγεί σε πολυδιάσπαση, ακυβερνησία και χαοτικά φαινόμενα. Παραδοσιακά, τα κόμματα εξουσίας τάσσονται υπέρ της ενισχυμένης αναλογικής που πριμοδοτεί το πρώτο κόμμα και περιορίζει σε σημαντικό βαθμό την αρχή της ισοδυναμίας της ψήφου. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, το κομματικό συμφέρον και οι συγκυριακές εκλογικές εκτιμήσεις είναι αυτές που υπαγορεύουν τη θέση των κομμάτων για τον εκλογικό νόμο. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι το εκλογικό σύστημα δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται καιροσκοπικά και με κομματικά γυαλιά, στοχεύοντας στην κατάκτηση ή τη διατήρηση της εξουσίας. Αντίθετα, είναι εκφραστής της ελεύθερης και ανόθευτης λαϊκής βούλησης και του εκάστοτε συσχετισμού των πολιτικών δυνάμεων. Για τον λόγο αυτόν, σε μία δημοκρατία ο εκλογικός νόμος θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ζήτημα αρχής που θα κατοχυρώνει σε μεγάλο βαθμό την ισοδυναμία της ψήφου, την κυβερνησιμότητα και την πολιτική σταθερότητα της χώρας. Εμείς, σαν Κίνημα Αλλαγής, πιστεύουμε την ανάγκη του εκλογικού συστήματος ευρείας αποδοχής που ενισχύει τη διαφάνεια και την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος, που συνδυάζει την πολιτική σταθερότητα που έχει ανάγκη η χώρα, την εκλογική δικαιοσύνη, την αναλογικότερη εκπροσώπηση των πολιτικών ρευμάτων, τον διάλογο και τη συνεννόηση ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις για τον σχηματισμό κυβερνήσεων συνεργασίας με προγραμματική σύγκλιση. Μιλάμε, όμως, για κυβερνήσεις ισχυρές με ευρεία λαϊκή στήριξη, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν στις σύγχρονες προκλήσεις και να διασφαλίσουν ένα καλύτερο μέλλον για τους πολίτες, ξεκαθαρίζοντας όμως ότι αυτές δεν μπορεί να προκύπτουν από υπέρμετρα μπόνους που αλλοιώνουν τη λαϊκή βούληση. Σ' αυτό το πλαίσιο καταθέσαμε μία ολοκληρωμένη πρόταση για τον εκλογικό νόμο από το 2018. Σ' αυτήν γίνεται λόγος για ένα δικαιότερο και αναλογικότερο εκλογικό σύστημα, με εκλογικό μπόνους που θα δίνεται μόνο αν το πρώτο κόμμα υπερβαίνει το 25% του εκλογικού σώματος και θα είναι κλιμακωτό, με ανώτατο όριο συνολικό μπόνους των τριάντα πέντε εδρών. Στην ίδια πρόταση που κατατέθηκε προ διετίας περιλαμβανόταν η κατάτμηση των μεγάλων εκλογικών περιφερειών, η διατήρηση του ορίου εισόδου ενός κόμματος στη Βουλή με 3%, η δυνατότητα ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού, καθώς και μέτρα διαφάνειας για τη χρηματοδότηση των κομμάτων, με κάποια από τα σημεία της πρότασής μας να έχουν ήδη υλοποιηθεί. Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι η παράταξή μας, απαλλαγμένη από μικρόνοια και κομματικούς τακτικισμούς, στη συνταγματική Αναθεώρηση του 2001 τόλμησε να νομοθετήσει κάθε αλλαγή του εκλογικού νόμου να εφαρμόζεται από τις μεθεπόμενες εκλογές, αν δεν υπάρχει η πλειοψηφία των 2/3, δηλαδή των διακοσίων εδρών. Ο νόμος που κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία στη Βουλή όχι μόνο δεν συνάδει με τη δική μας πολιτική λογική, αλλά αντίθετα επαναλαμβάνει τον περιβόητο νόμο του κ. Παυλόπουλου, με το ληστρικό μπόνους των πενήντα εδρών. Οδηγεί σε αυτοδύναμη κυβέρνηση για όποιο κόμμα συγκεντρώσει περίπου το 37% του εκλογικού συστήματος, για το οποίο με την πρότασή μας απαιτείται ποσοστό άνω του 40,5%. Βεβαίως, με τον νόμο της Νέας Δημοκρατίας οδηγούμαστε σε αδύναμες κυβερνήσεις λαϊκής μειοψηφίας. Τέλος, ενώ ο εκλογικός νόμος θα πρέπει να ενισχύει τις προεκλογικές συνεργασίες, αυτός της Κυβέρνησης αποκλείει από το μπόνους συνεργασίες κομμάτων. Στη σημερινή Βουλή τέτοιες είναι μόνο το Κίνημα Αλλαγής. Θα διαφωνήσω, μάλιστα, με τον προηγούμενο ομιλητή της Νέας Δημοκρατίας που απαξιωτικά μίλησε για κοινοβουλευτικές κοινοπραξίες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ερωτώ, λοιπόν, κλείνοντας, το εξής: Ο αποκλεισμός του μπόνους στις συνεργασίες κομμάτων έγινε για να αποκλειστεί μόνο το Κίνημα Αλλαγής που είναι η παράταξη συνεργασίας κομμάτων από τη σημερινή Βουλή, ενώ το δικαιούνται όλα τα άλλα κόμματα, όπως και οι μετεκλογικοί συνασπισμοί; Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Βαρδάκης Σωκράτης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, και τι δεν είπατε πάλι δύο μέρες τώρα, εκτός νόμου φυσικά! «Εξάμηνο Βαρουφάκη», «ο ΣΥΡΙΖΑ διέλυσε τη χώρα», «έκοψε μισθούς, συντάξεις, επιδόματα», «κατέστρεψε την οικονομία», «χρέωσε τη χώρα». Νομίζω ότι δεν πρέπει να κουράζεστε πλέον, γιατί δεν σας πιστεύει κανείς. Όμως, να θυμηθούμε - γιατί μας δίνετε το δικαίωμα και το έρεισμα, αν θέλετε - κάποια πρόσφατα δικά σας νομοσχέδια. Από τα πρώτα σας νομοσχέδια ήταν η κατάργηση του βάσιμου λόγου απόλυσης. Εσείς είπατε ότι είναι για το καλό των εργαζομένων. Πρώτα θύματα του νόμου ήταν οι εργαζόμενοι στον ΟΤΕ. Ακολουθούν απολύσεις στις τράπεζες. Τέτοιου είδους απολύσεις είχαν, λέει, να γίνουν από τη χούντα. Δεν είναι δικά μου λόγια - για να μην παρεξηγηθώ - αλλά λόγια των εργαζομένων και των συνδικαλιστών. Έγιναν χιλιάδες απολύσεις σε πέντε μήνες στον ιδιωτικό τομέα. Είχαμε αρνητικό πρόσημο προσλήψεων - απολύσεων στο οκτάμηνο. Ακολούθησαν - και συνεχίζονται - απολύσεις εκατοντάδων συμβασιούχων στα Ελληνικά Ταχυδρομεία, με αποτέλεσμα να κλείνουν γραφεία, να αποδυναμώνεται και, εν τέλει, να απαξιώνεται ο μοναδικός οργανισμός κοινής ωφέλειας, τα ΕΛΤΑ. Μάταια οι εργαζόμενοι πλέον προσπαθούν να επεκτείνουν τις συμβάσεις τους, με αποτέλεσμα να επανέρχεται η εργασιακή ζούγκλα. Ο Πρωθυπουργός αρνείται, φυσικά, να συζητήσει την ερώτηση Τσίπρα για τα εργασιακά. Η ανεργία αυξάνεται, η «μαύρη εργασία» πάει σύννεφο. Και όλα αυτά για το καλό του ελληνικού λαού, λέτε. Βάλατε, επιτέλους, τάξη και επικρατεί απόλυτη δημοκρατία στα ΜΜΕ! Η μόρφωση και η αναβάθμιση των πανεπιστημίων απογειώνεται, αλλά με τη μέθοδο της κατάργησης πανεπιστημιακών σχολών και με την Ελλάδα των κολλεγίων! Ο κ. Μητσοτάκης πανηγύριζε, γιατί πέτυχε, λέει, σε τρεις ψηφοφορίες μέγιστες πλειοψηφίες. Από σήμερα, αγαπητοί μου συνάδελφοι, θα οδύρεστε, γιατί θα μείνετε μόνοι, απομονωμένοι και λίγοι. Φυσικά, τον κ. Βελόπουλο σας τον χαρίζουμε. Οι προσφυγικές ροές έχουν σταματήσει. Μάλλον σταμάτησαν να ακούν τον Τσίπρα που τους προκαλούσε, όπως λέγατε, να έρθουν στη χώρα. Η αποσυμφόρηση των νησιών προχώρησε αστραπιαία. Η Κυβέρνηση έχει κλείσει τον Ερντογάν στο καβούκι του. Η ανάπτυξη απογειώνεται. Τι άλλο, άραγε, να θέλει ο ελληνικός λαός για να νιώθει ικανοποιημένος και ασφαλής; Και για να μην το ξεχάσω - λείπει, βέβαια, ο κ. Γεωργιάδης - κύριε Υπουργέ, πείτε σε κάποιον να ξεμπλοκάρει την Ποσειδώνος, γιατί είναι μπλοκαρισμένες οι μπουλντόζες που οδεύουν για το Ελληνικό από τον περασμένο Αύγουστο και ακόμα δεν έχουν φτάσει! Και όλα αυτά από μία αυτοδύναμη Κυβέρνηση! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το σημερινό σχέδιο νόμου σταματά με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης η κατεύθυνση της αναζήτησης και της εύρεσης ευρέων πολιτικών συγκλίσεων. Μάλιστα, αυτό γίνεται σε μια εποχή που η χώρα, οι πολιτικές δυνάμεις, οφείλουν να οικοδομήσουν ένα κλίμα συνεργασίας και συνεννόησης. Η Κυβέρνηση εισηγείται ένα σχέδιο νόμου, ενώ ήδη έχει ψηφιστεί η απλή αναλογική, πάγιο αίτημα του δημοκρατικού κόσμου της χώρας. Αναρωτιόμαστε ποιος είναι ο λόγος να απορριφθούν τέτοιες προτάσεις από τη δική μας, τη σημερινή Κυβέρνηση, όταν στην πλειοψηφία των ευρωπαϊκών χωρών ισχύει η απλή αναλογική. Εμείς, πιστοί στις αρχές της δικαιοσύνης, της ισότητας, της λαϊκής κυριαρχίας, ψηφίσαμε ως κυβέρνηση τον ν.4406/2016 γιατί η πλουραλιστική συγκρότηση της Βουλής είναι ζητούμενο του δημοκρατικού και προοδευτικού κόσμου. Η απλή αναλογική οδηγεί σε κυβερνήσεις συνεργασίας και σέβεται τη δίκαιη κατανομή εδρών. Οδηγεί το πολιτικό σύστημα σε προγραμματικές συγκλίσεις και συνεργατική λογική. Οι κυβερνητικοί σχηματισμοί βασισμένοι σε προγραμματικές συγκλίσεις διασφαλίζουν τη δημοκρατία και την καλύτερη απεικόνιση των επιλογών του εκλογικού σώματος. Ταυτόχρονα, η αναλογική αντιπροσώπευση των πολιτικών κομμάτων συμβάλλει στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους δημοκρατικούς θεσμούς και το πολιτικό σύστημα. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, δυστυχώς επιλέγετε μία μορφή υπερενισχυμένης αναλογικής. Αυτό αντιλαμβάνεστε, βέβαια, τι σηματοδοτεί: Μη αποτύπωση της λαϊκής βούλησης, των πραγματικών συσχετισμών του εκλογικού σώματος, αλλοίωση της έκφρασης του ελληνικού λαού. Το θέμα του μπόνους των εδρών μάς βρίσκει ιδεολογικά αντίθετους καθώς θεωρούμε χρέος μας να απεικονίζεται η βούληση του εκλογικού σώματος με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ακρίβεια στην κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Ακούστε τώρα, με 0,1% διαφορά το ένα κόμμα από το άλλο, κύριε Θεοδωρικάκο, μπορεί να πάρει το μπόνους! Η πεμπτουσία της δημοκρατίας! Δεν μπορεί να υπερασπίζεστε τη λαϊκή κυριαρχία και μέσω των πλειοψηφικών συστημάτων να αλλοιώνετε την κοινωνική πλειοψηφία σε κοινοβουλευτική μειοψηφία. Μας είπατε χθες χίλια δυο δεινά, που υποτίθεται ότι μπορεί να φέρει η απλή αναλογική. Δεν θα αναφερθώ αναλυτικά. Μόνο θύματα πολέμου δεν μας είπε ο κ. Γεραπετρίτης ότι μπορεί να προκύψουν από την απλή αναλογική. Τι δεν μας είπε όμως; Ότι η ενισχυμένη αναλογική, οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις δημιουργούν πραγματικά θύματα. Δεν το λέω εγώ, το καταγράφει η ιστορία. Αυτές οι κυβερνητικές πλειοψηφίες, οι δικές σας κυβερνήσεις, κύριοι Υπουργοί, χρεοκόπησαν τη χώρα και φτωχοποίησαν τον ελληνικό λαό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι κυβερνήσεις πρέπει να βασίζονται σε μία πραγματική κοινωνική πλειοψηφία και όχι σε μια πλαστή κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Στις κυβερνήσεις πρέπει να αποτυπώνεται ξεκάθαρα η λαϊκή βούληση. Κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, προχθές στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας ήμαστε πολλοί μαζί, δείχνοντας δείγματα γραφής. Από σήμερα θα είσαστε μόνοι σας, θα ψηφίζετε απομονωμένοι, λίγοι, και σίγουρα θα έχετε απέναντι την πλειοψηφία του δημοκρατικού κόσμου της χώρας.
Τον λόγο έχει ο κ. Χαρίτσης Αλέξανδρος από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν είναι η πρώτη φορά - και πολύ φοβάμαι ότι δεν θα είναι και η τελευταία - που βρισκόμαστε εδώ για να συζητήσουμε ένα νομοσχέδιο το οποίο αντανακλά τη βασική επιδίωξη της κυβερνητικής παράταξης, της αναστροφής δηλαδή του χρόνου προς τα πίσω, της επιστροφής στις μέρες του παλιού πολιτικού συστήματος, της παλινόρθωσης λογικών και πρακτικών που οδήγησαν τη χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και την πολιτική ζωή στα όρια της απαξίωσης. Το είδαμε και σε άλλα νομοσχέδια, το βλέπουμε και σε αυτό που συζητάμε σήμερα. Γιατί τι άλλο είναι το σχέδιο νόμου για το εκλογικό σύστημα από μία επιστροφή σε μία γνώριμη και προβληματική κατάσταση, όπου αυτό που κυριαρχούσε ήταν η τεχνητή διαστρέβλωση της λαϊκής ετυμηγορίας; Ξέρετε, η χώρα μας έχει υποφέρει πολύ από τις εναλλαγές των εκλογικών συστημάτων. Αν το δει κανείς, ήδη από τη δεκαετία του 1950 και μετά, οι αλλαγές, αυτό το οποίο ο λαός μας ονόμαζε - και ονομάζει - εκλογομαγειρέματα αντανακλούσαν την οξύτατη κρίση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, τις σκοτεινές επιδιώξεις παραθεσμικών κέντρων και κυρίως τον φόβο ότι η απόφαση των πολλών στην κάλπη μπορεί να κλονίσει την κατεστημένη τάξη πραγμάτων του πολιτικού μας συστήματος. Μόνο στη Μεταπολίτευση είχαμε οκτώ νομοθετήματα για το εκλογικό σύστημα, νομοθετήματα που στη συντριπτική τους πλειονότητα είχαν έναν στόχο: Την πριμοδότηση του πάλαι ποτέ δικομματισμού σε βάρος των υπόλοιπων πολιτικών δυνάμεων. Σε αυτή τη μακρά διαδοχή η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έκανε μία τομή, μια τομή ουσίας, μία τομή δημοκρατίας, μία τομή στην κατεύθυνση της ισότητας και της εμπέδωσης της λαϊκής κυριαρχίας. Και η τομή αυτή έχει όνομα, ονομάζεται απλή αναλογική. Δυστυχώς, με τις διάφορες τερατολογίες που ακούστηκαν από την παράταξη της Νέας Δημοκρατίας τις τελευταίες μέρες στη σχετική συζήτηση είμαι υποχρεωμένος να σπαταλήσω λίγο χρόνο για να πω τα αυτονόητα, ότι η απλή αναλογική δηλαδή δεν είναι το τέρας που οδηγεί τις κοινωνίες στην ακυβερνησία και στο χάος, η απλή αναλογική δεν είναι το δημιούργημα ενός σκοτεινού εγκεφάλου, η απλή αναλογική δεν είναι κάποιο τερτίπι από τον παλιό, καλό «Τσελεμεντέ» των εκλογομαγείρων. Η απλή αναλογική είναι ένα από τα πλέον δημοφιλή εκλογικά συστήματα παγκοσμίως, είναι ο τρόπος ανάδειξης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η απλή αναλογική εξασφαλίζει, εν τέλει, την ακριβέστερη αντιστοίχιση της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης προς την πραγματική εκλογική δύναμη των πολιτικών σχηματισμών. Είναι τόσο απλό. Κυρίως όμως - και αυτό είναι, κατά τη γνώμη μας, το πιο σημαντικό - η απλή αναλογική συμπυκνώνει μία διαφορετική αντίληψη για τον τρόπο με τον οποίο ασκείται η πολιτική, μία αντίληψη που εκκινεί από τη θεμελιώδη αρχή της ισότητας της ψήφου των πολιτών. Και δεν σταματάει εκεί. Εκτείνεται στην ενεργή συμμετοχή των πολιτών και ενθαρρύνει, εκ των πραγμάτων, τον πολιτικό πλουραλισμό, την αναζήτηση συναινέσεων, την ανάδυση ενός δυναμικού πεδίου προγραμματικών συγκλίσεων και πολιτικών διεργασιών. Αυτά ακριβώς είναι που φοβάται η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, γι' αυτό επιστρατεύει το φάντασμα της ακυβερνησίας, αντί να συζητήσει την ουσία, πώς δηλαδή το πολιτικό μας σύστημα θα κάνει ένα βήμα προς τα μπροστά, πώς θα προχωρήσουμε προς τη συγκρότηση κυβερνήσεων συνεργασίας στη βάση αρχών, πώς η πολυφωνία θα γίνει συστατικό στοιχείο της δημοκρατίας μας, αυτό δηλαδή που αντιστοιχεί στη χώρα μας. Και αντιστοιχεί στη χώρα μας ειδικά τώρα, ειδικά σήμερα, ύστερα από τη δύσβατη περίοδο της κρίσης, που είδαμε την αντανάκλασή της στην απαξίωση και του πολιτικού συστήματος. Για τον λόγο αυτό η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ το 2016 προχώρησε στην ψήφιση της απλής αναλογικής και συνέδεσε αυτή την πολύ μεγάλη μεταρρύθμιση με τρεις σημαντικές θεσμικές μεταβολές: Τη διεύρυνση του εκλογικού σώματος με τη συμπερίληψη και των νέων ηλικίας δεκαεπτά ετών στο εκλογικό σώμα, την κατάτμηση των μεγάλων περιφερειών και την κατάθεση επιστημονικού πορίσματος - του πρώτου από τη Μεταπολίτευση - για τη ρύθμιση του ζητήματος της ψήφου των εκτός επικρατείας εκλογέων, που άνοιξε και τον δρόμο για την πρόσφατη ψήφιση της σχετικής ρύθμισης από το Κοινοβούλιό μας. Οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις και η απλή αναλογική είχαν έναν στόχο: Να σηματοδοτήσουν μία νέα αρχή, μία νέα αρχή που αναλογεί στη συνολική προσπάθεια του λαού μας στα χρόνια της κρίσης, μία νέα αρχή που περιγράφει την Ελλάδα του 21ου αιώνα, με γνώμονα την εμπέδωση και τη διεύρυνση της δημοκρατίας, τη διασφάλιση της πολιτικής συμμετοχής, την αναζωογόνηση της πολιτικής ζωής του τόπου. Και πρέπει εδώ όλοι μας να είμαστε ειλικρινείς: Θέλουμε ή όχι τις συνεργασίες, τελικά; Θέλουμε ή όχι προγραμματικές συγκλίσεις; Θέλουμε ή όχι κυβερνήσεις που να εκφράζουν την κοινωνική πλειοψηφία; Διότι, αν απαντήσουμε καταφατικά, η απλή αναλογική είναι το μέσο, είναι το όχημα για να το επιτύχουμε αυτό. Αν όχι, όπως κάνει η Νέα Δημοκρατία, ας σταματήσουμε - και αυτό την καλώ να κάνει - να μιλάμε αόριστα και υποκριτικά για την υπέρβαση, υποτίθεται, των παλιών διαχωριστικών γραμμών, τη συναίνεση και τη συνεργασία. Η Νέα Δημοκρατία αποδεικνύει ότι όλα αυτά είναι λόγια του αέρα. Γι' αυτόν τον λόγο άλλωστε έχει επιδοθεί σε μια συστηματική απαξίωση της ίδιας της ιδέας της απλής αναλογικής. Ακούσαμε και χθες το βράδυ και κάποιες ανατριχιαστικές ιστορικές αναλογίες από την μεριά του Υπουργού Επικρατείας κ. Γεραπετρίτη. Η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί να παρουσιάσει σαν το μεγαλύτερο πρόβλημα της δημοκρατίας εκείνο το εκλογικό σύστημα που τελικά είναι η προκείμενη της ίδιας της βάσης της δημοκρατίας, η ισοτιμία της ψήφου. Γι' αυτό η Νέα Δημοκρατία μάς φέρνει εδώ το ξαναζεσταμένο φαγητό της ενισχυμένης αναλογικής, με κύριο ζητούμενο το περίφημο μπόνους. Αυτό που σας νοιάζει, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, είναι η παλινόρθωση ενός πολιτικού συστήματος που κατασκευάζει τεχνητές πλειοψηφίες, που εμπεδώνει τη λογική της χρήσιμης και της άχρηστης ψήφου, που διευρύνει την ανισοτιμία της ψήφου των πολιτών. Και το κάνετε αυτό σήμερα με το βλέμμα στραμμένο στο άμεσο, στο βραχύ μέλλον, για να εμποδίσετε τη δυνατότητα η χώρα μας να ακολουθήσει το ευρωπαϊκό παράδειγμα, όπου οι εκλογές είναι η αφετηρία προγραμματικών συζητήσεων μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων, των κομμάτων, με άμεσο στόχο τη συγκρότηση κυβερνήσεων συνεργασίας, κυβερνήσεων που αντανακλούν την κοινωνική πλειοψηφία, εκφράζουν την πολυμορφία της πολιτικής ζωής, συνθέτουν πάνω στα πραγματικά προβλήματα. Όλα αυτά, βεβαίως, για την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και για την κυβερνητική της πλειοψηφία είναι αδιάφορα. Το μόνο που έχει σημασία είναι η υπέρμετρη πριμοδότηση του πρώτου κόμματος και τελικά ο ολοκληρωτικός έλεγχος του κράτους από τα κομματικά φέουδα. Είναι, εν τέλει, η αυτοδύναμη αλαζονεία της εξουσίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Την ανοχή σας για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Εδώ και έξι μήνες έχουμε δει την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας συστηματικά να επιχειρεί να αναιρέσει τομές και μεταρρυθμίσεις, κατακτήσεις της περιόδου 2015-2019 και πρέπει να πούμε ότι σ' αυτό η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει μια συστηματικότητα, δείχνει μια συνέπεια. Το είδαμε με τον αναπτυξιακό νόμο και τις αντιπεριβαλλοντικές του ρυθμίσεις, το είδαμε με τις αντεργατικές ρυθμίσεις που κατά ριπάς φέρνει ο Υπουργός Εργασίας, το είδαμε με τις αντιμεταρρυθμίσεις στην παιδεία. Αυτή τη φορά το κάνει και στο θεσμικό πεδίο. Επιχειρεί να καταργήσει μια κατάκτηση που αφορά τη βαθύτερη ουσία της δημοκρατίας μας. Η ελληνική κοινωνία, όμως, δεν ξεχνά ότι είναι οι μονοκομματικές κυβερνήσεις κοινωνικής μειοψηφίας αυτές, που οδήγησαν τη χώρα στα πρόθυρα του γκρεμού. Σήμερα, μια τέτοια μονοκομματική κυβέρνηση κατεδαφίζει το κοινωνικό κράτος, ναρκοθετεί τη δυνατότητα της ανάπτυξης της χώρας και της ελληνικής οικονομίας, αδυνατεί να παρέμβει ενεργητικά στα σύνθετα εθνικά ζητήματα και στις προκλήσεις του 21ου αιώνα. Σε αυτό το παρελθόν, στο οποίο μας οδηγεί η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, δεν μπορούμε να γυρίσουμε πίσω. Εμείς, λοιπόν, θα επιμείνουμε. Θα υπερασπιστούμε την απλή αναλογική, θα υπερασπιστούμε την ισοδυναμία της ψήφου, θα υπερασπιστούμε το αυτονόητο, ότι ο λαός, μέσω των εκλεγμένων αντιπροσώπων του, είναι η πηγή όλων των πολιτικών εξουσιών της δημοκρατίας μας. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Αθανάσιος Λιούτας από τη Νέα Δημοκρατία.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής συζητούμε για το νέο εκλογικό νόμο. Ταυτόχρονα, την ίδια στιγμή με τη συζήτηση που κάνουμε, μιλάμε για τη σταθερότητα της χώρας μας, για σταθερές και δυνατές κυβερνήσεις, για τη λύση στα αδιέξοδα και στο χάος που η ακυβερνησία μπορεί να δημιουργήσει στη χώρα και στην κοινωνία μας. Ιστορικά, όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά και σε όλες τις ανεπτυγμένες δημοκρατίες του κόσμου, οι σταθερές κυβερνήσεις αποτέλεσαν και αποτελούν την προϋπόθεση της ανάπτυξης και της ευημερίας. Αυτό συμβαίνει, καθώς μια πλειοψηφική κυβερνητική δύναμη μπορεί να προσφέρει τη συνθήκη για την υλοποίηση ενός κυβερνητικού έργου. Μια σταθερή κυβέρνηση δεν έχει να αντιμετωπίσει τους καιροσκοπισμούς και τα μικροκομματικά παιχνίδια, που υπό άλλες συνθήκες θα έπρεπε να αντιμετωπίσει, για να προχωρήσει μια πολιτική. Η συζήτηση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία σήμερα, που η χώρα μας εξέρχεται της κρίσης, μιας κρίσης που βασάνισε την κοινωνία και την πατρίδα μας. Σήμερα, η Ελλάδα είναι δυνατή. Και είναι δυνατή, γιατί έχει μια σταθερή και δυνατή κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που έχει σχεδιάσει και υλοποιεί ένα πρόγραμμα, που είναι πρόγραμμα ανάπτυξης και προόδου, ένα πρόγραμμα που έχει ως μονόδρομο ένα καλύτερο μέλλον για όλους τους Έλληνες. Το γεγονός αυτό, η προοπτική δηλαδή της μεγάλης ανάπτυξης, δεν θα ήταν τόσο δεδομένο, εάν στη θέση μιας δυνατής κυβέρνησης σήμερα είχαμε μια αδύναμη, μια αδύναμη κυβέρνηση, δηλαδή, που για να υπάρξει, θα έπρεπε να στηρίζεται σε πυλώνες που πολλές φορές στο παρελθόν αποδείχθηκαν ανήμποροι για μακρύ χρονικό διάστημα να στηρίξουν αποτελεσματικά ένα πρόγραμμα. Η αδύναμη αυτή κυβέρνηση θα είχε προκύψει από ένα απλό αναλογικό σύστημα, από ένα δηλαδή εκλογικό σύστημα ακριβώς σαν και αυτό που ψήφισε η προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, από ένα εκλογικό σύστημα που ήρθε μαζί με την υπόλοιπη ατζέντα τους να δημιουργήσει χάος και ανασφάλεια σε μια χώρα και μια κοινωνία που αποζητούν απεγνωσμένα λύσεις και ρεαλιστικές ελπίδες για ένα καλύτερο μέλλον. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προϋπόθεση για μια αποτελεσματική και ευεργετική πολιτική είναι η πολιτική αυτή να μπορεί να ταιριάζει με την κουλτούρα μιας κοινωνίας και ενός πολιτικού συστήματος. Κανείς δεν αντιλέγει ότι σε δημοκρατίες που διαμορφώθηκαν μέσα σε κλίμα πολιτικής και κομματικής συναίνεσης, το αναλογικό σύστημα μπόρεσε να λειτουργήσει. Όταν όμως αναφερόμαστε στην περίπτωση της χώρας μας, η απλή αναλογική ιστορικά παρεμπόδιζε κάθε πρόοδο. Η έλλειψη συναίνεσης και η έξαρση του μικροκομματισμού από συγκεκριμένες πτέρυγες του Κοινοβουλίου απέτρεπαν τη συνέχεια και την πρόοδο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη διακοπή του κυβερνητικού έργου και την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Πρόωρη προσφυγή στις κάλπες ακόμη και σε κρίσιμες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες για τη χώρα μας. Η Νέα Δημοκρατία και ο Πρωθυπουργός μας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, διαβλέποντας το χάος που το απλό αναλογικό σύστημα μπορεί να δημιουργήσει, έρχονται και δίνουν λύσεις. Η Νέα Δημοκρατία ως ένας μεγάλος θεσμικός παίκτης της χώρας μας, που ιστορικά έθετε το συμφέρον της πατρίδας και των Ελλήνων πάνω από τον μικροκομματισμό, έρχεται και διορθώνει ένα πολιτικό λάθος. Με την ψήφιση του νέου εκλογικού συστήματος, το οποίο ικανοποιεί πλήρως τις ανάγκες της αντιπροσώπευσης και της δικαιοσύνης, η Κυβέρνηση μας έρχεται και θωρακίζει τη μεγάλη προοπτική της ανάπτυξης για τη χώρα μας. Είναι αυτή η προοπτική που δημιουργήθηκε και διαμορφώθηκε από την πρώτη στιγμή της εκλογής της Κυβέρνησης μας τον περασμένο Ιούλιο. Σήμερα, η πατρίδα μας έχει μια οικονομία που «τρέχει», μια οικονομία που δανείζεται φθηνά ακόμα και με αρνητικά επιτόκια, μια οικονομία για την οποία οι προβλέψεις των διεθνών οικονομικών οίκων κάνουν λόγο για μεγαλύτερη ανάπτυξη στο μέλλον. Σήμερα, λοιπόν, δεν πρέπει να αφήσουμε αυτά τα εμπόδια, που θα μπορούσαν να διακόψουν την ανοδική μας πορεία, να πλανώνται πάνω από την πολιτική ζωή της χώρας μας. Προϋπόθεση, για να συνεχιστεί η ανοδική δυναμική μας πορεία, είναι η πιστή τήρηση ενός προγράμματος μεταρρυθμίσεων, οικονομικής ελευθερίας και κοινωνικής δικαιοσύνης, του προγράμματος δηλαδή της Κυβέρνησης μας, της Νέας Δημοκρατίας. Προϋπόθεση, επίσης, για να συνεχιστεί η ανοδική αυτή δυναμική, είναι η διαμόρφωση ενός περιβάλλοντος σταθερότητας. Το περιβάλλον σταθερότητας μπορεί να δημιουργηθεί, να εξελιχθεί και να ανθίσει, μόνο εάν το συνολικό θεσμικό σύστημα μιας χώρας μπορεί να διαπνέεται από τους κανόνες αυτής της σταθερότητας. Την ίδια στιγμή, σήμερα βλέπουμε όλοι τις απειλές που διαμορφώνονται στο γεωπολιτικό μας περιβάλλον. Ένα γεωπολιτικό περιβάλλον υψηλής μεταβλητότητας και μεγάλων απειλών διαμορφώνεται ήδη στη Ανατολική Μεσόγειο. Η Κυβέρνησή μας και ο Πρωθυπουργός με δύναμη και πυγμή θωρακίζουν τη χώρα μας. Υπερασπίζονται σθεναρά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Πετυχαίνουν σταθερά και αποφασιστικά μέγιστες ιστορικές και διπλωματικές νίκες. Προϋπόθεση για τη συνέχιση της δυναμικής εξωτερικής μας πολιτικής και πάλι είναι οι δυνατές κυβερνήσεις, κυβερνήσεις που να μπορούν να εστιάζουν μόνο στο καλό του έθνους μας και όχι σε απειλές που δημιουργούνται στο εσωτερικό μέσα από αντεγκλήσεις. Απαιτείται, λοιπόν, περιβάλλον σταθερότητας για τη χώρα μας. Αυτός είναι και ο στόχος μας και προς αυτόν τον στόχο θα κινηθούμε. Ένα εκλογικό σύστημα ενισχυμένης αναλογικής αποτελεί συνθήκη και κανόνα σταθερότητας. Αντίθετα, η απλή αναλογική έρχεται και απειλεί τον στόχο της δέσμευσής μας προς την ανάπτυξη και προς ένα καλύτερο μέλλον για όλους τους Έλληνες. Το χάος δεν αποτελεί σενάριο για την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ο κίνδυνος της ακυβερνησίας και του χάους, ο κίνδυνος δηλαδή που θα απειλούσε όλα όσα το τελευταίο εξάμηνο μπορέσαμε με σθένος και με κόπο να πετύχουμε, δεν είναι σενάριο για εμάς. Διαμορφώνουμε και βαδίζουμε πάνω σ' αυτό το θεσμικό μονοπάτι, που θα αποτελεί συμπλήρωμα και στήριγμα της πολιτικής μας, μιας πολιτικής που είναι προορισμένη να ασφαλίσει τη χώρα μας και όλους τους Έλληνες. Αυτό πετυχαίνουμε σήμερα με την ψήφιση του νέου εκλογικού συστήματος με δύναμη, θάρρος, πατριωτισμό και πάνω απ' όλα αγάπη για την πατρίδα και τους Έλληνες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με γνώμονα και πυξίδα όλα τα παραπάνω μπορούμε να πετύχουμε και να καταφέρουμε πάρα πολλά. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Μελάς από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα δεν συζητάμε απλώς για ένα νομοσχέδιο, συζητάμε για το πώς θα διαμορφώνεται και πώς θα λειτουργεί η Εθνική Αντιπροσωπεία. Συζητάμε και αποφασίζουμε για το πώς θα εκπροσωπείται η λαϊκή βούληση στο Κοινοβούλιο. Με τον εκλογικό νόμο διαμορφώνουμε, λοιπόν, το σήμερα και το μέλλον της χώρας και για αυτόν τον λόγο απαιτείται από όλους μας η ανάλογη υπευθυνότητα και ωριμότητα, έννοιες άγνωστες για εσάς του ΣΥΡΙΖΑ. Το 2016 νομοθετήσατε την απλή αναλογική ως εκλογικό σύστημα. Το επιχείρημά σας ήταν πως με την απλή αναλογική θα ενισχύονταν οι συνεργασίες. Κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, να σας θυμίσω και εγώ από αυτό το Βήμα ότι το 2015 σχηματίσατε κυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ και μάλιστα δύο φορές και τον Γενάρη και τον Σεπτέμβρη. Άκουσα μάλιστα πριν από τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ τον κ. Βαρδάκη να λέει ότι πάγιο αίτημα των δημοκρατικών πολιτών της χώρας είναι η απλή αναλογική. Όπως άκουσα και τον κ. Χαρίτση να λέει ότι αυτό το εκλογικό σύστημα είναι τεχνητή διαστρέβλωση της λαϊκής ετυμηγορίας. Γιατί δεν το αλλάξατε, λοιπόν, από τον Γενάρη μέχρι τον Σεπτέμβρη του 2015;
Τι να πρωτοαλλάξουμε;
Μπορούσατε. Προλαβαίνατε, αλλά δεν το κάνατε και δεν το κάνατε για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο, γιατί σας βόλευε το μπόνους των πενήντα εδρών και δεν σας εμπόδισε στο να συνεργαστείτε με τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Σήμερα, λοιπόν, γιατί το βρίσκετε αντιδημοκρατικό και μη αντιπροσωπευτικό; Η συνεργασία και οι συναινέσεις είναι έννοιες που δεν συνδέονται με το εκλογικό σύστημα. Είναι έννοιες που πρέπει όλοι να έχουμε στο μυαλό μας όταν είναι αναγκαίο να λύσουμε σημαντικά προβλήματα της κοινωνίας, όταν καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε μεγάλα εθνικά ζητήματα σε κρίσιμες στιγμές της ιστορίας μας. Ωστόσο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είμαστε ίδιοι και ούτε πρόκειται να γίνουμε και ούτε και θέλουμε εξάλλου. Έχουμε σαφείς και ξεκάθαρες ιδεολογικές διαφορές. Εμείς εκπροσωπούμε την κοινωνία χωρίς διαχωριστικές γραμμές και εξαιρέσεις. Βλέπουμε συγκλίσεις και συναινέσεις όπου είναι αναγκαίες και όχι κοινωνικούς αποκλεισμούς. Πάντα η μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη νομοθετούσε και κυβερνούσε προς όφελος των πολιτών και του έθνους για την πρόοδο και την ευημερία της κοινωνίας μας. Γι' αυτές τις πρακτικές μας κρίνει ο κυρίαρχος ελληνικός λαός και κανένας άλλος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι πλέον ξεκάθαρο ότι η ψήφιση της απλής αναλογικής το 2016 εξυπηρετούσε τις πολιτικές σκοπιμότητες του ΣΥΡΙΖΑ. Βλέπατε την ήττα να έρχεται και θελήσατε να ναρκοθετήσετε την πορεία της Νέας Δημοκρατίας, όπως είχε κάνει κάποτε και ο Κουτσόγιωργας. Φέρατε έναν νέο νόμο, όπως το 1989 το ΠΑΣΟΚ, με στόχο να χάσει την αυτοδυναμία η Νέα Δημοκρατία και να προκαλέσετε στη χώρα χάος. Θεωρούσατε πως με την απλή αναλογική είχατε λόγο και δικαίωμα στην εξουσία ακόμη και από τη θέση της μειοψηφίας. Η απλή αναλογική σημαίνει ακυβερνησία, σημαίνει πολιτική αστάθεια, σημαίνει αναταραχή. Αυτό θέλατε να επιτύχετε, να δημιουργήσετε χάος και ακυβερνησία. Ακούστε λίγο αυτό, θα σας παραθέσω μια δήλωση και παρακαλώ, προσπαθήστε να την αποδώσετε σε ένα πολιτικό πρόσωπο. «Αν καθιερώσουμε την απλή αναλογική η χώρα δεν θα κυβερνηθεί ποτέ». Σίγουρα θεωρείτε ότι αυτή είναι δήλωση κάποιου βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας. Όμως, δεν είναι. Η παραπάνω φράση ανήκει στον πρώην Υπουργό του ΣΥΡΙΖΑ, στον κ. Κουρουμπλή. Το είπε το 2016. Ο δικός σας Βουλευτής και πρώην κορυφαίος Υπουργός παραδεχόταν την ακυβερνησία, που θα δημιουργούσε η απλή αναλογική.
Συγκλονιστική αποκάλυψη!
Δεν ξέρω εάν είναι συγκλονιστική αποκάλυψη, πάντως είναι συγκλονιστικό να αναθεωρείτε συνεχώς τον ίδιο σας τον εαυτό και αυτά που λέτε εσείς, είναι το ότι έχετε σταματήσει πλέον να είστε αξιόπιστοι προς τον ελληνικό λαό. Ακυβερνησία που θα είχαμε και στην τοπική αυτοδιοίκηση, αν δεν έκανε αλλαγές στον «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ» η Κυβέρνησή μας. Ωστόσο, παρά τις άμεσες και σημαντικές πρωτοβουλίες και παρεμβάσεις του Υπουργείου Εσωτερικών, παραμένουν σοβαρά τα προβλήματα, τα οποία έχουν τη ρίζα τους στο σύστημα της απλής αναλογικής. Με την απλή αναλογική δεν στοχεύσατε στις συνεργασίες των πολιτικών δυνάμεων, στοχεύσατε σε ένα αλισβερίσι συμφερόντων και πολιτικών εκβιασμών, στοχεύσατε σε ευκαιριακές συγκλίσεις πολιτικών τυχοδιωκτισμών, στοχεύσατε στη δημιουργία βραχύβιων κυβερνήσεων. Όμως, ο ελληνικός λαός, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έδωσε ένα ηχηρό μήνυμα στις 7 Ιουλίου στις επιδιώξεις αυτές. Παράλληλα, έδωσε και στη Νέα Δημοκρατία σαφή και ισχυρή εντολή για την κατάργηση της απλής αναλογικής. Η κατάργηση της απλής αναλογικής δεν ήταν απλά μια προεκλογική μας δέσμευση που κάνουμε πράξη, είμαστε υπέρμαχοι της ενισχυμένης αναλογικής. Αποτελεί βασική αρχή και πάγια θέση της παράταξής μας. Η απλή αναλογική εφαρμόστηκε στη χώρα μας κατά το παρελθόν στα μέσα της δεκαετίας του 1920 μέχρι στα μέσα της δεκαετίας του 1950, εκτός από το 1928, το 1930 και το 1935. Μέσος όρος των κυβερνήσεων που προέκυψαν από αυτές τις εκλογές ήταν έξι μήνες. Πρέπει να αντιληφθείτε, λοιπόν, ότι η απλή αναλογική δεν ταιριάζει στο ελληνικό πολιτικό σύστημα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το παρόν νομοσχέδιο καταργούμε την απλή αναλογική, φέρνουμε ένα πιο δίκαιο, περισσότερο αναλογικό εκλογικό σύστημα, ένα σύστημα το οποίο θα εξασφαλίσει την κυβερνησιμότητα του τόπου. Ο χρόνος κατάργησης της απλής αναλογικής δεν υποκρύπτει καμμία πολιτική σκοπιμότητα. Οι επόμενες εκλογές θα γίνουν κανονικά στο συνταγματικό τους χρόνο. Η χώρα δεν πρέπει να βρεθεί ακυβέρνητη και να σύρεται σε επαναλαμβανόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Δεν καταλαβαίνετε ότι μέσα από τις συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις χάνουμε το κύρος μας διεθνώς ως χώρα, ότι προκαλείται αποσταθεροποίηση τόσο οικονομικά όσο και γεωπολιτικά; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ζούμε σε ένα διεθνές και διαρκώς ασταθές περιβάλλον. Η περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου βρίσκεται σε αναβρασμό. Η Τουρκία αμφισβητεί προκλητικά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και συμφέροντα. Είναι ώρες και στιγμές βαθιάς πολιτικής ευθύνης. Η σταθερότητα των κυβερνήσεων από εδώ και στο εξής πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα. Έχει άλλωστε αναλογιστεί κανένας στην περίπτωση που εφαρμοζόταν η απλή αναλογική ποιος θα μπορούσε να αντιμετωπίσει μια μεγάλη εθνική κρίση; Τα Ίμια και η θυσία των τριών ηρωικών αξιωματικών μας του Παναγιώτη Βλαχάκου, του Έκτορα Γιαλοψού και του Χριστόδουλου Καραθανάση έγινε τούτες τις μέρες πριν από είκοσι τέσσερα χρόνια σε μια στιγμή αστάθειας σε κυβερνητικό επίπεδο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το παρόν νομοσχέδιο δεν διασφαλίζουμε απλά την κυβερνησιμότητα και την σταθερότητα του τόπου. Κάνουμε ένα βήμα προς το μέλλον. Στόχος μας μέσω της θέσπισης ενός αξιόπιστου, απλού και λειτουργικού εκλογικού νόμου να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα, να δώσουμε ένα σταθερό ορίζοντα ζωής στις κυβερνήσεις. Επίσης, έχετε αναλογιστεί ποτέ ποιος σοβαρός επενδυτής θα ερχόταν να επενδύσει στην Ελλάδα όταν δεν θα ήξερε ποιος και για πόσο καιρό θα ασκεί τη διακυβέρνηση του τόπου;
Κύριε Μελά, σας παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πατρίδα και το μέλλον των επόμενων γενιών έρχεται πάνω από σταυρούς και εκλογές και μικροπολιτικά συμφέροντα. Σήμερα δεν ψηφίζουμε ούτε για τον αυριανό πρωθυπουργό, ούτε για την επόμενη κυβέρνηση. Ψηφίζουμε για το μέλλον της πατρίδας μας. Γι' αυτό σας καλώ με αίσθημα ευθύνης και ωριμότητας να υπερψηφίσετε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ.
Επόμενος ομιλητής ο κ. Μπλούχος Κωνσταντίνος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση του παρόντος είναι καθοριστική για τον κοινό μας βίο. Καλούμαστε να δείξουμε, τουλάχιστον, σε επίπεδο ευρείας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας αν συναισθανόμαστε τη διαφορά ανάμεσα στο τίποτε και στο κάτι, στο μηδέν και στην ύπαρξη, δηλαδή καλούμαστε να αποφασίσουμε αν θα ενισχύσουμε τη συλλογική μας ύπαρξη με ιστορική προοπτική ή αν θα αφεθούμε στο απόλυτο τίποτα. Τα διλήμματα που θέτω ενδεχομένως ακούγονται σκληρά και υπερβολικά. Όμως, επιτρέψτε μου να κάνω δύο αναδρομές, μια στο λεξικό εννοιών και μια στο πρόσφατο πολιτικό μας παρελθόν. Μια έννοια ο μηδενισμός, μια αναρχική ιδεολογία, μια απευκταία πολιτική κατάσταση πρεσβεύει την ολοκληρωτική άρνηση κάθε θεωρητικής ή πρακτικής αξίας. Ο μηδενισμός απορρίπτει και αποδοκιμάζει το περιβάλλον του, το καταδικάζει απόλυτα, διαμαρτύρεται και επαναστατεί εναντίον του. Απευθυνόμενος στην Ολομέλεια, αλλά κατά τι περισσότερο στη μνήμη των βουλευτών που είτε παραμένουν στο ΠΑΣΟΚ - ΚΙΝΑΛ είτε από το παλαιότερο ΠΑΣΟΚ μετοίκησαν στον ΣΥΡΙΖΑ, θα έλεγα ότι ο μηδενισμός μάλιστα να διακριθεί στα είδη: Του γνωσιολογικού μηδενισμού που αρνείται οποιαδήποτε αλήθεια. Φανταστείτε κάποια κυβέρνηση να μην αποφασίζει τίποτα, να μην μπορεί να αποφασίσει τίποτα και απλά να συσκέπτεται. Εδώ ισχύει το λαϊκόν «όσοι συσκέπτονται συσκέπτονται». Του ηθικού μηδενισμού, ο οποίος ισοδυναμεί με τον απόλυτο αμοραλισμό. Φανταστείτε μια κυβέρνηση η οποία να μην έχει καμμία αρχή, καμμία αιδώ, καμμία βούληση και να κινείται σύμφωνα με τις καιροσκοπικές διαθέσεις των ηγετικών της μελών. Του μεταφυσικού μηδενισμού όπου κυριαρχεί η άρνηση, όχι μόνο της ύπαρξης και της έννοιας του Θεού, αλλά κάθε λογικής τάξης στον κόσμο. Φανταστείτε μια κυβέρνηση όπου τα μέλη της με τον πρόεδρό της θα αρνούνταν να υιοθετήσουν έστω την παραμικρή πολιτική λογική ανάμεσα στο νόμιμο και στο μη νόμιμο, στο σύννομο και το έκνομο. Του κοινωνικού μηδενισμού, όπου απορρίπτονται όλοι οι πολιτικοκοινωνικοί θεσμοί. Μην πάτε μακριά. Ένας ευρύτατος ιδεολογικός χώρος της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς που εκπροσωπείται μάλιστα σε διάσημους διαδικτυακούς τόπους, αυτά πρεσβεύει. Του ιστορικού μηδενισμού, όπου υποστηρίζεται ότι δεν υπάρχει κανένας τελικός σκοπός ή νόημα στο ιστορικό γίγνεσθαι και η μόνη λύση είναι η αποδοχή της καταστροφής μέσω των επερχόμενων αδιεξόδων. Αν, λοιπόν, ο μηδενισμός συμπίπτει με την πολιτική ύβρη, την οποία για εμάς γεννά ο λαϊκισμός της Αριστεράς, για εσάς το πολιτικό μοχθηρό σύστημα, του οποίου βεβαίως - βεβαίως εσείς δεν αποτελείτε συνέχεια, όπως μας είπε ο κ. Τσίπρας, είτε έτσι είτε αλλιώς η άμυνα της αντιπροσωπευτικής μας δημοκρατίας και η άμυνα του εντολέα λαού δεν είναι μάλλον η θεσμοθέτηση της άδολης και ανόθευτης - δηλαδή, τι, ενός παρωχημένου σκηνώματος - είναι η διαμόρφωση κατάλληλης παιδείας και άσκησης στη συλλογικότητα, κόντρα στον ανθρωπολογικό μηδενισμό της ατομοκεντρικής κατασφάλισης. Δηλαδή, η απάντηση είναι η αντιμηδενιστική παιδεία, που ανεβάζει τη σύνολη κατά κεφαλήν καλλιέργεια! Αυτά που εσείς μονίμως ναρκοθετείτε και με τεχνάσματα αποκρύπτετε το ουσιώδες. Η αριστερή θεωρητική φενάκη της μεταμοχθηρής δημοκρατίας που θα αναδείξει τη λαϊκή βούληση, εντέχνως συσκοτίζει το πρόβλημα της αξιακής αρχής. Πράγμα, αγαπητοί συνάδελφοι, εξόχως δύσκολο, γιατί η δημοκρατία και το νόημα της συλλογικότητας και η αρχή της συμμετοχικότητας δεν ανακατασκευάζονται κατά παραγγελία. Η αντίσταση στη φθορά και την παρακμή, η αποσάθρωση των αξιακών μας υποβάθρων, δεν είναι ζήτημα θεσμοθέτησης, είναι ζήτημα αντιστάσεων της κοινωνίας, είναι ζήτημα αναζήτησης νοήματος! Αγωνίζεσθε με γενιτσάρικο πάθος εναντίον μιας Κυβέρνησης που έχει ξεκάθαρους αξιακούς άξονες: αξιοκρατία, λογοδοσία, αξιοπρέπεια. Με απόλυτο σεβασμό στο συλλογικό μας υποκείμενο. Και επειδή έχετε ξαφνιαστεί κι έχετε αλαφιαστεί, μάλλον γι' αυτό κορδώνεστε αμήχανα και με ειρωνεία ενίοτε και ξεθάβετε πεπαλαιωμένα και απολιθωμένα συνθήματα της καταγωγής σας. Ξεπερασμένα αυτά, ξεπερασμένοι και εσείς! Το πρόβλημά μας, εσείς το αντιλαμβάνεσθε με βάση τα κατά συνθήκη ψεύδη της Αριστεράς. Αριθμολογικά. Δηλαδή, θεωρείτε σεβασμό του συλλογικού υποκειμένου την ακραία πολυφωνία, τη φλύαρη φωνασκία, την αριθμητική αποτύπωση της εκπροσώπησης. Για εμάς, ήταν και θα είναι αξιακό. Γι' αυτό η διακυβέρνησή μας επιδιώκει ουσιαστικές συναινέσεις και όχι τεχνοεργαλειακές. Αυτά που εξαγγέλλουμε προεκλογικά, αυτά πράττουμε μετεκλογικά σε μια σχέση αλήθειας και πατριωτικής ευθύνης. Εσείς, έχετε σκοπό να δράσετε διαλυτικά, να «χαώσετε» το κράτος και αυτό εν ονόματι τίνος; Της δημοκρατίας. Εμάς στόχος μας είναι να αποκατασταθεί το κράτος στον πραγματικό του ρόλο. Να υπηρετεί το γενικό, το εθνικό συμφέρον. Αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές του παρελθόντος ή του μέλλοντος, όπως η δική σας νάρκη με τον εκλογικό νόμο, δεν έχουν θέση. Αυτό απαιτεί εγγυητές της κοινωνικής συνοχής, όχι διαλυτικές θεσμοθετήσεις και παράλυση και εξανδραποδισμό της δημοκρατικής αρχής. Αναζητήστε για αλλαγή και εσείς μια φορά γιατί ελέγχεται η ποιότητα της δημοκρατίας μας και κάνετε μια γενναία ενδοσκόπηση. Ίσως εκπλαγείτε από τον αυτογνωρισμό σας. Αλλά ξέχασα, εσείς διεκδικείτε φυσικώ τω τρόπω αυτόκλητα και την προοδευτικότητα και την δημοκρατικότητα. Μιλάτε μόνο για τον λαό και μόνο εξ ονόματος του λαού, οπότε περιττή και η ενδοσκόπηση για σας. Και ξέρετε γιατί είναι εξανεμισμένη και εξαερωμένη η ποιότητα της δημοκρατίας μας; Γιατί επιδεικνύοντας υπερβολική ανοχή, παραμένει χωρίς κατεύθυνση. Μόνον όταν υπάρχει κατεύθυνση δεν υπάρχει εξανεμισμός. Λέτε: «Είμαστε υπέρ της απλής και άδολης αναλογικής η οποία θα δημιουργήσει κουλτούρες συνεργασίας μεταξύ των πολιτικών παρατάξεων» και προκαλείτε τον καγχασμό με αυτά που ξεστομίζετε, διότι, αγαπητοί μου τόσα χρόνια, ΚΚΕ, ΚΚΕ Εσωτερικού, συνασπισμός μεγάλος και μικρός, ΣΥΡΙΖΑ, Λαϊκή Ενότητα, Πλεύση Ελευθερίας και όλα τα συν αυτώ, τρέφετε μεταξύ σας τέτοια αγάπη και συνάμα τέτοιο μίσος, όμοια με αυτά ανάμεσα στον Στάλιν, στον Λαβρέντι Μπέρια, στον Τρότσκι και στον Μπουχάριν. Αφού, λοιπόν, εσείς οι ομοϊδεάτες και ομοιοιδεάτες, επί τουλάχιστον εβδομήντα χρόνια, δεν μπορείτε μεταξύ σας να συνεννοηθείτε κάτω από την ασφάλεια της ολοκληρωτικής σας άρνησης στη διακυβέρνηση της χώρας, πώς είναι δυνατόν να θέλετε να μεταφέρετε κουλτούρα κυβερνητικής συνεργασίας και πολυφωνίας; Διερωτώμαι απλά: Ποια κατεύθυνση μπορεί να πάρει μια πολυφωνική υπερπολυκομματική Βουλή; Μόνο μια απάντηση έχω, μια ανίερη κατάσταση. Και το τελικό ζητούμενό μας πολιτικά είναι αν αυτό εσείς το βιώνετε στην απόλυτη ασυνειδησία σας, αλλά αυτό μάλλον παραπέμπει στη γνήσια Αριστερά της μονολιθικότητας ή - και που μάλλον αυτό συμβαίνει - εσείς το βιώνετε στην απόλυτη υποκρισία σας, της άκρατης λαοκολακείας σας, συνεπείς όμως στον αριστερίστικο καριερισμό σας. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Τζανακόπουλος.
Κύριε Πρόεδρε, νομίζω ότι η Νέα Δημοκρατία από την πρώτη στιγμή της διακυβέρνησής της έχει δώσει δείγματα γραφής και έχει επιβεβαιώσει όχι μόνο τους χειρότερους φόβους μας, αλλά και όλους τους κινδύνους τους οποίους επισημαίναμε ήδη καθ' όλη τη διάρκεια και της προεκλογικής περιόδου, αλλά και καθ' όλη τη διάρκεια των τελευταίων ετών. Έχουμε ήδη από τον Ιούλιο ακυρώσεις κατακτήσεων, μετά την έξοδο από το μνημόνιο. Νομίζω ότι είναι σαφές πως σε ό,τι αφορά στην εργασία και στην αγορά εργασίας επιστρέφουμε σε μια πολιτική Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου χωρίς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, κατάργηση συλλογικών διαπραγματεύσεων, πλήρης απορρύθμιση, κατάργηση προστατευτικών ρυθμίσεων για τους εργαζόμενους, κατάργηση του βάσιμου λόγου απόλυσης, κατάργηση της προστασίας των εργολαβικών εργαζομένων, υποβάθμιση του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας, μείωση των προστίμων για όσους εργοδότες παραβιάζουν τις εργατικές διατάξεις και τις εργατικές ρυθμίσεις προστατευτικές για τους εργαζόμενους, δηλαδή στην πραγματικότητα μια πολιτική που κάνει τα χατίρια των εργοδοτών με την υπόσχεση ότι δήθεν αυτό θα οδηγήσει σε κίνητρα ανάπτυξης, μια πολιτική δηλαδή η οποία δεν έχει επιτύχει πουθενά και ποτέ στον κόσμο, αντιθέτως έχει αυξήσει τις ανισότητες και έχει προκαλέσει οικονομικές κρίσεις. Είναι η ίδια πολιτική που επί της ουσίας εφάρμοζαν τα δύο κόμματα του παλιού πολιτικού συστήματος καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του '90 και του 2000 και οδήγησε στη χρεοκοπία μαζί με άλλα στοιχεία. Πρόκειται για επιστροφή στο σκληρό κράτος της Δεξιάς, με ακραίες αυταρχικές συμπεριφορές, αλλά και επιστροφή στον πελατειασμό, στην σπατάλη, στην αλαζονεία και στην αναισθησία. Διότι κοιτάξτε να δείτε, απ' ό,τι φαίνεται, περισσότερο ασχολείσθε με το να οργανώσετε κοπές πίτας αξίας 12.000, 15.000 και 20.000 ευρώ και να αγοράζετε έπιπλα, από το να επιλύσετε τα μεγάλα, τα σημαντικά προβλήματα της καθημερινότητας των ανθρώπων. Για πρώτη φορά, μετά τη μαύρη διετία 2012-2013 έχουμε ελλείψεις φαρμάκων στα νοσοκομεία. Χθες σας κατήγγειλε ο φαρμακευτικός σύλλογος. Έχουμε μια πλήρη αναταραχή στη δημόσια υγεία, έχουμε νοσοκομεία τα οποία δεν έχουν τη δυνατότητα να προχωρήσουν σε χειρουργεία. Δεν ξέρω αν είδατε την κινητοποίηση πριν από λίγες μέρες. Έχουμε ανθρώπους οι οποίοι δεν μπορούν να βρουν κρεβάτια σε εντατικές. Έχουμε το απόλυτο μπάχαλο σε ό,τι αφορά στο προσφυγικό. Έχουμε μια συνθήκη στην οποία ήταν δεδομένο ότι η Νέα Δημοκρατία δεν θα είχε τη δυνατότητα ούτε και τη βούληση να προχωρήσει σε κοινωνικές πολιτικές, αλλά αντιθέτως θα επέμενε στη λογική των χατιριών, των deals, της εξυπηρέτησης των εργοδοτών, αλλά και της εξυπηρέτησης ενός πολιτικού συστήματος εξουσίας, το οποίο φάνηκε από την πρώτη στιγμή πώς οργανώνεται, καθώς το πρώτο νομοσχέδιο το οποίο φέρατε ήταν το νομοσχέδιο για το επιτελικό κράτος, το οποίο παρεμπιπτόντως έχει αλλάξει είκοσι τέσσερις φορές μέχρι σήμερα. Στην πραγματικότητα οργάνωσε τους όρους πολιτικής κυριαρχίας, αλλά και επιστροφής στον πελατειασμό, τον οποίο τον είδαμε σε μια σειρά από θεσμούς και δομές της διοίκησης, που επί της ουσίας αναδεικνύουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεσθε το κράτος. Το αντιλαμβάνεσθε ως λάφυρο. Το κράτος είναι λάφυρο εκείνου που κερδίζει τις εκλογές. Αυτό νομίζω ότι αποτυπώνεται και στο σημερινό νομοσχέδιο, που καταργεί την απλή αναλογική. Και στην πραγματικότητα, η κατάργηση της απλής αναλογικής και η επιστροφή σε ένα σύστημα ενισχυμένης αναλογικής, αναδεικνύει απολύτως τη λογική του κράτους - λάφυρο. Ποια είναι τα βασικά επιχειρήματα που έχετε χρησιμοποιήσει; Το πρώτο επιμένει σε μια δήθεν υποκρισία του ΣΥΡΙΖΑ για το ότι το πρώτο εξάμηνο του 2015, όταν είχε να αντιμετωπίσει τη χρηματοπιστωτική ασφυξία, όταν είχε να αντιμετωπίσει την υπονόμευση, την οποία συν - οργανώσατε με ακραίους, σκληρούς, ευρωπαϊκούς και διεθνείς κύκλους, όταν είχε να αντιμετωπίσει το πολιτικό σαμποτάζ, όταν είχε να αντιμετωπίσει την άγρια, ακραία στρατηγική της αριστερής παρένθεσης, δήθεν δεν πέρασε την απλή αναλογική. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Παρ' όλα αυτά, σας ρωτήσαμε - και ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής, ο κ. Βούτσης και ο κ. Σκουρλέτης - το εξής: Θα την ψηφίζατε την απλή αναλογική αν τη φέρναμε;
Ποτέ.
Ποτέ. Επομένως, η απλή αναλογική - μόνοι σας απαντάτε - δεν θα είχε εφαρμοστεί στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015. Όλο αυτό το επιχείρημα, λοιπόν, καταρρέει. Δεν έχει κανένα απολύτως πολιτικό νόημα. Το μόνο το οποίο εξυπηρετεί, είναι να οικοδομήσετε μια δήθεν εικόνα υποκρισίας της Αριστεράς. Τα είπαμε. Δεν έχω πάρα πολύ χρόνο. Θέλω να περάσω στο δεύτερο επιχείρημα, το οποίο χρησιμοποιείτε με έναν αντιγεγονικό τροπισμό του σκέπτεσθαι, τα counterfactual τα λεγόμενα: Τι θα γινόταν το 1993, το1996, το 2000, το 2004 αν υπήρχε απλή αναλογική; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επειδή αυτός ο τρόπος του σκέπτεσθαι επιβάλλει λεπτές αποχρώσεις και - αν θέλετε - έχει ειδικές ιδιαιτερότητες τις οποίες δεν μπορείτε να χειριστείτε, δεν κατανοείτε το εξής: Η απλή αναλογική αλλάζει το σύνολο των κανόνων του παιχνιδιού, αλλάζει τις εκλογικές συμπεριφορές, αλλάζει τις συμπεριφορές των κομμάτων. Επομένως, μόνο και μόνο που κάνετε την υπόθεση τι θα συνέβαινε το 1996 ή το 2000 ή το 2004 αν ίσχυε η απλή αναλογική, θα έπρεπε να σκεφτείτε ότι θα ήταν εντελώς διαφορετικοί και οι όροι του πολιτικού παιχνιδιού, θα ήταν εντελώς διαφορετικοί οι συσχετισμοί, εντελώς διαφορετικοί οι όροι σύγκλισης μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων. Και θα πάω ένα βήμα παραπέρα. Ίσως αν ίσχυε η απλή αναλογική…
Κύριε Πρόεδρε, τον χρόνο.
Κύριε Υψηλάντη, ένα λεπτό έχω πάρει. Κλείνω.
Έχετε μιλήσει τρεις φορές, έχει μιλήσει και ο Αρχηγός σας.
Παρακαλώ, μη διακόπτετε.
Δεν έχω μιλήσει τρεις φορές.
Μη διακόπτετε. Χάνουμε χρόνο.
Είναι η τρίτη φορά. Έχει μιλήσει ο Αρχηγός σας και έχετε φτάσει τα επτά λεπτά. Περιμένουν και άλλοι συνάδελφοι να μιλήσουν.
Όσο κι αν ενοχλούν αυτά που λέω τον κ. Υψηλάντη, θα συνεχίσω να τα λέω.
Υπάρχει λόγος τώρα για αυτή την ένταση; Δεν σας καταλαβαίνω.
Υπάρχει λόγος.
Αλλάζουν οι όροι του πολιτικού παιχνιδιού, επομένως και αυτό το επιχείρημα καταρρέει. Θέλω να κλείσω με ένα σχόλιο για τη χθεσινή, ακραία και ανιστόρητη παρέμβαση του κ. Γεραπετρίτη. Για την ουσία όσων είπε, απαντήσαμε ήδη. Θέλω, όμως, να επισημάνω κάτι ακόμα που αναδεικνύει αυτή η τοποθέτηση. Επαναφέρει διά της πλαγίας αυτή τη φιλελεύθερη θεωρία, σύμφωνα με την οποία όταν ο λαός εκφράζεται ελεύθερα και αποτυπώνεται η βούλησή του αναλογικά, τότε οδηγούμαστε οπωσδήποτε στον ολοκληρωτισμό. Δημοκρατία ίσον ολοκληρωτισμός στη σκέψη αυτού του τεχνοκρατικού φιλελευθερισμού. Αυτό αποδεικνύει τον φόβο απέναντι στη δημοκρατία, το μίσος απέναντι στη δημοκρατία των τεχνοκρατών φιλελευθέρων. Και αυτό το μίσος απέναντι στη δημοκρατία δεν μπορούν να το αποδεχθούν ούτε οι σύγχρονες κοινωνίες ούτε οι Έλληνες πολίτες, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Χατζηγιαννάκης Μιλτιάδης από το ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είμαστε δύο μέρες εδώ. Εγώ όταν εκλέχτηκα για πρώτη φορά, δεν περίμενα ότι το 2019 και το 2020 θα ακούγαμε τέτοια πράγματα μέσα στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Χθες και τι δεν ακούσαμε! Ακούσαμε ότι το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής, δηλαδή το συν πενήντα, προσφέρει διεθνές κύρος στη χώρα, επενδύσεις, ότι είναι παρωχημένη η απλή αναλογική. Η Γερμανία, λοιπόν, ή Ισπανία ή τα άλλα κράτη της Ευρώπης προφανώς ούτε επενδύσεις μπορούν να κάνουν ούτε διεθνές κύρος έχουν. Εμείς, όμως, ανατρέξαμε στο 1920 και στο 1930 που μπορεί να ίσχυσε σε δύο ή τρεις εκλογικές περιόδους, προπολεμικά, την περίοδο του Μεσοπολέμου, η απλή αναλογική και αποφανθήκαμε - αυτό φαίνεται, δυστυχώς, ότι θα αποφανθούμε σήμερα με την κυβερνητική πλειοψηφία που έχει η Νέα Δημοκρατία - ότι το ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν είναι έτοιμο για την απλή αναλογική. Άρα, δεν είναι έτοιμο για συνεργασία, δεν είναι έτοιμο για διάλογο, δεν είναι έτοιμο για τίποτα. Ή υποτιμούμε τη δική μας αξία και υποτιμούμε τον ίδιο τον ελληνικό λαό ή κάτι άλλο κρύβεται. Και για να μιλήσουμε καθαρά, δεν σας ενδιαφέρει ούτε η συνεργασία ούτε η κυβερνησιμότητα. Σας ενδιέφερε και σας ενδιαφέρει η νομή της εξουσίας. Και όπως εσείς την αντιλαμβανόσασταν μέχρι το ξέσπασμα της κρίσης. Έτσι αποδεικνύεται ότι δέκα χρόνια κρίσης δεν σας δίδαξαν τίποτα. Έχω ακούσει απίστευτα πράγματα αυτές τις δύο μέρες, που δεν περίμενα - ειλικρινά - να τα ακούσω. Χθες στην επιτροπή ελέγχου απολογισμού του προϋπολογισμού - επιμένω, εν έτει 2020! - ακούσαμε από Βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας ότι έφταιγαν τα κακά παιδιά της Ευρώπης που μας τιμώρησαν, ότι έφταιγε ο λαός, επειδή όλοι είμαστε συνυπεύθυνοι. Επανήλθαν, δηλαδή, παλιές θεωρήσεις ή απόψεις που ήλπιζα ότι τις είχαμε ξεπεράσει πλέον και κατάλαβα ότι όχι ενδοσκόπηση δεν έχουμε κάνει, αλλά ούτε και μας ενδιαφέρει να κάνουμε ενδοσκόπηση. Δεν μας ενδιαφέρει να δούμε πώς φτάσαμε εδώ, δεν μας ενδιαφέρει να δούμε τι ακριβώς πρέπει να κάνουμε, για να δείξουμε στον κόσμο ότι αλλάζουμε σελίδα. Δεν θέλετε, κυρίες και κύριοι, της Νέας Δημοκρατίας να αλλάξετε καμμιά σελίδα. Θεωρούσατε και θεωρείτε κληρονομικό σας δικαίωμα να κυβερνάτε αυτόν τον τόπο. Και γι' αυτό σας κακοφαίνεται κάθε φορά που ο κόσμος σάς γυρίζει την πλάτη και επιστρέφετε με μεγαλύτερη λύσσα για να ανατρέψετε όσα πετυχαίνουν οι άλλες κυβερνήσεις. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Να δούμε πού στηρίζετε τη δική σας άποψη για τη δήθεν μη κυβερνησιμότητα. Μας λέτε ότι ένα σύστημα το οποίο δεν δοκιμάστηκε, έχει ήδη αποτύχει. Και επικαλείστε το παράδειγμα της τοπικής αυτοδιοίκησης, όπου μια πολύ μεγάλη τομή, έναν νόμο τον οποίον δουλέψαμε για ενάμιση χρόνο - τουλάχιστον - και φέραμε προς ψήφιση στη Βουλή και εφαρμόσαμε στις προηγούμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, υποτίθεται θα έφερνε το χάος στην τοπική αυτοδιοίκηση. Αυτό επικαλείστε και εδώ. Το χρησιμοποιείτε και ως παράδειγμα. Κάνατε κάποιες τροποποιήσεις, αλλά την ουσία, την εκπροσώπηση μέσα στα δημοτικά συμβούλια της απλής αναλογικής, έτσι όπως εκλέχθηκαν, δεν το έχετε πειράξει. Πείτε μου σε πόσους δήμους δημιουργήθηκαν προβλήματα κυβερνησιμότητας, ψήφιση προϋπολογισμού, εγώ λέω. Σε πόσους; Να μας το πείτε με δεδομένα ότι δεν ψηφίστηκε στο 80%, στο 70%, ώστε να πούμε ότι πράγματι δημιουργήθηκε πρόβλημα, ότι οι άνθρωποι είχαν δίκιο και εμείς σφάλαμε, ήμασταν ιδεαλιστές που θέλαμε να εφαρμόσουμε την απλή αναλογική. Το ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι ο κόσμος είναι πολύ πιο ώριμος από ό,τι εμείς θέλουμε να τον παρουσιάζουμε, είναι πολύ πιο έτοιμος για αλλαγές, είναι πολύ πιο έτοιμος για κυβερνήσεις συνεννόησης και το μόνο που θέλει είναι να τον κοιτάμε πλέον στα μάτια για να του λέμε την αλήθεια. Και δεν του λέτε την αλήθεια. Δεν του λέτε ότι αυτό που σας ενδιαφέρει είναι πώς θα μοιράσετε τα οφίτσια σε γαλάζια παιδιά και σε γαλάζιους γέροντες. Και αν χρειαστεί σε κυβερνήσεις απλής αναλογικής να κάνετε συνεργασία, είναι πολύ απλό ότι δεν φτάνουν τα οφίτσια αυτά. Δεν φτάνουν να τα μοιράσετε. Κάποιοι θα μείνουν παραπονεμένοι, είτε είναι γαλάζια παιδιά είτε είναι γαλάζιο γέροντες. Αυτό είναι που σας ενοχλεί στην απλή αναλογική. Δεν είναι τίποτα άλλο. Θέλετε να επιστρέψουμε σε ένα δικομματισμό, ο οποίος έφτασε τη χώρα εκεί που την έφτασε. Μάλιστα, το χρησιμοποιούμε και ως παράδειγμα, ότι ήταν και μία πολύ καλή περίοδος της χώρας, με ηρεμία, με επενδύσεις. Με τι συστήματα φτάσαμε σ' αυτό το σημείο της κρίσης, σ' αυτό το σημείο καταστροφής της χώρας μας, που επί δέκα χρόνια ο λαός μας δεινοπάθησε και προσπαθεί να βγει τον τελευταίο χρόνο; Ήταν τα συστήματα της απλής αναλογικής αυτά που μας έφεραν; Η χρηστή διακυβέρνηση, κυρίες και κύριοι, δεν έχει να κάνει με ποιο σύστημα διακυβέρνησης θα ακολουθήσουμε. Έχει να κάνει με τη δική μας αντιμετώπιση του κόσμου, τον οποίο κοιτάμε κατάματα. Αυτά που λέτε εδώ πέρα, πρέπει να βγαίνετε να τα λέτε και στον κόσμο και να τον πείθετε. Και προφανώς ήταν και προεκλογική σας δέσμευση. Και έχουμε πάρα πολλά να σας πούμε για πράγματα τα οποία ήταν προεκλογική σας δέσμευση και τα αλλάξατε, όπως για τη μεσαία τάξη, την οποία, υποτίθεται, βάλατε ναυαρχίδα του δικού σας προεκλογικού προγράμματος και τελικά «άνθρακες ο θησαυρός». Υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα που δεν εφαρμόσατε. Για το συγκεκριμένο, πράγματι είχατε δεσμευτεί και το κάνατε. Δεν σας κατηγορούμε για υπαναχώρηση. Όμως, να κοιτάξετε τον ελληνικό λαό και να πείτε την αλήθεια. Θεωρούσε πάντοτε η συντηρητική παράταξη στη χώρα μας ως δικό της φέουδο την εξουσία. Της κακοφαίνεται κάθε φορά που δεν την έχει και προσπαθεί με αυτό τον τρόπο να εξασφαλίσει ότι δεν θα την μοιράζεται με κανέναν. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής, αφού προηγουμένως ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, ογδόντα μέλη των Τμημάτων Παραδοσιακών Χορών από τα ΚΑΠΗ Ιωαννίνων. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες]] Τον λόγο έχει ο κ. Κρητικός Νεοκλής από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υποχρέωση των πολιτικών είναι να υπηρετούν τους πολίτες, να τους εκπροσωπούν, να μεταφέρουν τα αιτήματα και τις αγωνίες τους εντός του Κοινοβουλίου και στα όργανα της διοίκησης. Η διοίκηση, δηλαδή η κυβέρνηση και όλες οι δομές που αποτελούν την κρατική δομή, ακολουθούν ένα πρόγραμμα και έναν σχεδιασμό. Μια κυβέρνηση θα εκλέγεται από τον λαό με βάση το προγραμματικό της σχέδιο, το όραμα που αναπτύσσει και τις δεσμεύσεις που παίρνει απέναντί της. Κάθε κόμμα έχει συγκεκριμένη ιδεολογία, φιλελεύθερη ή λιγότερο φιλελεύθερη, σοσιαλιστική και κομμουνιστική. Ουσιαστικά, τα κόμματα εκφράζουν τις διαφορετικές τάσεις που υπάρχουν στην κοινωνία και τις δυναμικές που αυτές αποκτούν κατά καιρούς. Οι μικρές τάσεις εκφράζονται με τη δημιουργία κομμάτων, τα οποία ως συνήθως καταγράφουν μικρά ποσοστά και κινούνται συχνά στο όριο εισόδου ή μη στο Κοινοβούλιο. Εξαιρέσεις υπάρχουν, όμως, όπως είναι η Αξιωματική Αντιπολίτευση, η οποία ξεκίνησε μεν με μικρά ποσοστά, αλλά στις απαρχές της οικονομικής κρίσης λειτούργησε ως συγκοινωνούν δοχείο με άλλα κόμματα της Κεντροαριστεράς και ακραίας Αριστεράς και έτσι από κόμμα ελάσσονος αντιπολίτευσης έγινε κυβέρνηση. Αυτή, όμως, είναι η δημοκρατία μας. Στον δημόσιο διάλογο κυριαρχούν οι έννοιες περί αντιπροσωπευτικότητας ή μη, περί αναλογικότητας ή μη αναλογικότητας. Στο παιχνίδι αυτών των λέξεων και των εννοιών μπορούμε να πούμε ότι αναλογικότητα υπάρχει. Αναλογικά κατανέμονται οι διακόσιοι πενήντα Βουλευτές στα κόμματα που καταφέρνουν να μπουν στη Βουλή. Το μπόνους των πενήντα εδρών, σε περίπτωση που το πρώτο κόμμα φυσικά λάβει 40% και πάνω, έρχεται για να επιβραβεύσει την ιδεολογική κυριαρχία, αλλά και την εμπιστοσύνη του λαού στο κόμμα που κέρδισε. Εδώ θα ήθελα να σημειώσω κάτι. Είναι λογικό ένα κόμμα που έχει λάβει 45% ή 48% να μην μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση; Είναι λογικό ένα κόμμα που λαμβάνει την εμπιστοσύνη του συντριπτικού ποσοστού των Ελλήνων πολιτών, να μπαίνει σε διαδικασίες διαπραγμάτευσης με ένα κόμμα του 3% και ταυτόχρονα αυτό το δημοκρατικά εκλεγμένο 3% να δημιουργεί εμπόδια στο να εκτελέσει το κυρίαρχο κόμμα το πρόγραμμα που συμφώνησε με τους Έλληνες πολίτες; Για ποιον λόγο ένα κόμμα που θέλει η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, να μπαίνει σε διαδικασίες κατανομής θέσεων με ένα κόμμα που δεν το επιλέγει η πλειοψηφία του λαού; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας και ας μην υποκρινόμαστε. Κάθε ένας από σας, κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, θα ήθελε να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Αλίμονο! Θα θέλατε να εκτελείτε μόνοι σας το πρόγραμμα που έχετε συμφωνήσει και γι' αυτό θα σας είχε εμπιστευτεί ο ελληνικός λαός. Όμως, επειδή βλέπετε ότι η ιδεολογία μας κυριαρχεί, ακούει και ακούγεται σ' όλα τα στρώματα της κοινωνίας, σ' όλες τις γειτονιές και τις παρέες, θέλετε με κάποιο τρόπο να εγείρετε θέμα δημοκρατικότητας και αντιπροσωπευτικότητας του λαού. Η δημοκρατία διασφαλίζεται από κάθε επιβολή από το ελληνικό Σύνταγμα. Η δημοκρατικότητα, όμως, υπηρετείται από τον τρόπο με τον οποίον πολιτευόμαστε και η αντιπροσωπευτικότητα ρυθμίζεται ευνοϊκά από το παρόν προτεινόμενο σχέδιο εκλογής Βουλευτών, προτείνοντας έναν δικαιότερο τρόπο κατανομής των επιπλέον εδρών στα κόμματα. Σε κάθε περίπτωση, θέλοντας να αποφύγουμε τις τοξικές περιόδους που ζήσαμε, όπως για παράδειγμα την περίοδο συγκυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, όταν η μείζονα και η ελάσσονα αντιπολίτευση δηλητηρίαζαν τον πολιτικό λόγο και συνέχισαν αργότερα με το δικό τους σχήμα συγκυβέρνησης, εμείς θέλουμε να υπηρετήσουμε ξεκάθαρα ένα εκλογικό σύστημα το οποίο να εκφράζει την πλειοψηφία του λαού, ένα σύστημα το οποίο θα ανταμείβει την ιδεολογική κυριαρχία και την εμπιστοσύνη του λαού. Θέλουμε οι συμφωνίες αλήθειας, των κομμάτων με τους Έλληνες πολίτες, να ανταμείβονται και να σχηματίζονται αυτοδύναμες σταθερές κυβερνήσεις, οι οποίες θα μπορούν να εφαρμόσουν το πρόγραμμα τους με το βλέμμα τους, όμως, στο μέλλον και όχι στις εσωτερικές ενδοκυβερνητικές τριβές και ισορροπίες. Ουσιαστικά, το εκλογικό σύστημα προστατεύει τη δημοκρατία και η δημοκρατικότητα από τα προσωπικά σφάλματα και ελαττώματα ημών των πολιτικών. Τα συστήματα και οι νόμοι υφίστανται για να προστατεύουν τους πολλούς από τα λάθη των λίγων. Και εμείς οι λίγοι δεν είμαστε καθόλου άξιοι να ταλαιπωρούμε τους πολλούς Έλληνες συμπολίτες. Γι' αυτό και πρέπει να θέλουμε ισχυρές αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Είναι ένα νομοσχέδιο με το βλέμμα στο μέλλον, όπως είπα, το οποίο ενισχύει τη σταθερότητα και μειώνει τις πιθανότητες τοξικών καταστάσεων που έχουμε ζήσει στο πολιτικό προσκήνιο και παρασκήνιο. Η Κυβέρνησή μας, πίστη στον προεκλογικό της πρόγραμμα, προχώρα ακόμα ένα βήμα μπροστά, ένα βήμα προς την Ελλάδα της σταθερότητας, της δημοκρατικότητας και της ουσιαστικής αντιπροσωπευτικότητας. Σας καλώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να ψηφίσετε το παρόν νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Επόμενος ομιλητής είναι ο κ. Μπαλάφας Ιωάννης από το ΣΥΡΙΖΑ.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το Σύνταγμα της χώρας μας στο άρθρο 4 ορίζει ότι όλοι οι Έλληνες είναι ίσοι απέναντι στον νόμο. Υπάρχει, όμως, σύμφωνα με τη Νέα Δημοκρατία, ένα ζήτημα το οποίο δεν εντάσσεται σ' αυτή τη λογική, στη συνταγματική επιταγή και αυτό είναι ο εκλογικός νόμος. Με βάση την εισήγηση της κυβερνητικής πλειοψηφίας, η ψήφος η δική μου με την ψήφο όσων υποστηρίζουν τη Νέα Δημοκρατία δεν είναι ίση, γιατί δεν έχει την ίδια βαρύτητα. Παράδοξο, αλλά προφανώς αληθινό. Ας πάρουμε τις εθνικές εκλογές του Ιουλίου του 2019. Για κάθε Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας χρειάστηκαν δεκατέσσερις χιλιάδες διακόσιες πενήντα εννέα ψήφοι. Για κάθε Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ είκοσι χιλιάδες εφτακόσιες έντεκα ψήφοι και αντίστοιχος αριθμός για τους Βουλευτές των υπολοίπων κομμάτων. Αυτό σημαίνει απαξίωση του κοινοβουλευτισμού - τον οποίο η Δεξιά υποκριτικά, κατά τη γνώμη μου, πολλές φορές επικαλείται στα ζητήματα αυτά - και σε τελευταία ανάλυση απαξίωση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το εκλογικό σύστημα είναι στοιχείο δημοκρατικής λειτουργίας. Αποτελεί κρίσιμη παράμετρο για την εύρυθμη λειτουργία του πολιτεύματος. Αυτό, κατά τη γνώμη μας, επιχειρείται να αλλοιωθεί με τον υπό ψήφιση εκλογικό νόμο με ένα και μόνο επιχείρημα, τη δήθεν κυβερνησιμότητα, την αποφυγή του ενδεχομένου ακυβερνησίας. Η δημοκρατία δίνει λύσεις και επιβάλλει νέες αντιλήψεις και στην κυβερνησιμότητα. Φυσικά εσείς εννοείτε, βεβαίως, τη δική σας κυβερνησιμότητα. Μένετε κολλημένοι στην αντίληψη του νόμιμου ιδιοκτήτη του κράτους, στην αντίληψη ότι λίγες οικογένειες και ορισμένοι κομματικοί μηχανισμοί θα ελέγχουν στο διηνεκές τις ζωές μας. Αυτό αν δεν το έχετε ξεχάσει, νομίζω ότι είναι ώρα να το ξεχάσετε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είδαμε όλοι που μας οδήγησαν οι λεγόμενες ισχυρές μονοκομματικές κυβερνήσεις. Η χρεοκοπία της χώρας είναι δικό σας έργο, μονοκομματικών δηλαδή κυβερνήσεων. Η τεράστια ανεργία, η φυγή των νέων στο εξωτερικό είναι δικό σας έργο, των μονοκομματικών σας κυβερνήσεων. Αλλά και η διαφθορά και η διαπλοκή που εντρυφεί σε διάφορους χώρους, ενισχύονται όταν δεν υπάρχει αυξημένος δημοκρατικός έλεγχος στο σύστημα εξουσίας. Καταλαβαίνουμε όλοι ότι η καθημερινή διάψευση των προεκλογικών δεσμεύσεων της Νέας Δημοκρατίας, η καθημερινή αποδόμηση της Κυβέρνησης της Δεξιάς, οι εσωτερικές αμφισβητήσεις και οι κομματικοί βαρόνοι οδηγούν στην ανάγκη να ψηφιστεί ένας εκλογικός νόμος κατάλληλος για να - επιτρέψτε μου την έκφραση - μαντρωθούν οι όποιοι εσωκομματικοί αμφισβητίες και να αποθαρρύνονται κοινωνικές δυνάμεις από το να προσανατολιστούν σε άλλες πολιτικές λύσεις. Η κοινωνία, όμως, είναι παγερά αδιάφορη για το τι θα γίνει εσωτερικά στη Νέα Δημοκρατία και στον ευρύτερο πολιτικό χώρο της Δεξιάς. Η κοινωνία κατά τη γνώμη μας - και από τα δεδομένα και τα υπαρκτά στοιχεία - δίνει πλέον με όλους τους τρόπους εντολές για πολιτικές συνθέσεις και συνεργασίες. Η κοινωνία δεν θέλει μονοκομματικές κυβερνήσεις. Και πώς πιστοποιείται αυτό; Τα ίδια τα εκλογικά αποτελέσματα των τελευταίων αναμετρήσεων αποτελούν κόλαφο για τους οπαδούς των πλειοψηφικών εκλογικών συστημάτων. Γιατί τι άλλο σημαίνει το γεγονός ότι σε όλες τις παραπάνω αναμετρήσεις το πρώτο κόμμα - το όποιο πρώτο κόμμα - δεν ξεπέρασε το 40%; Και αν υπολογίσουμε και την αποχή, το ποσοστό φτάνει στο 20% και κάτι. Διότι ένας, συμπαθής κατά τα άλλα, συνάδελφος μίλησε για πλειοψηφία των πολιτών. Δεν πρόκειται περί αυτού φυσικά. Η κοινωνία, κύριοι, σας έδωσε μειοψηφικό ποσοστό, μεγαλύτερο από τους άλλους, μεγαλύτερο από το δικό μας. Δεν μπορείτε, όμως, να το προσαρμόζετε στις κομματικές σας ανάγκες. Σήμερα είναι - κατά τη γνώμη μας - σαφές ότι ισχυρές είναι οι κυβερνήσεις που στηρίζονται πραγματικά από την κοινωνική πλειοψηφία και όχι απλά εκλέγονται από μία μειοψηφία. Η απλή αναλογική εγγυάται αυτήν την κοινωνική εντολή για τη διακυβέρνηση της χώρας. Κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει αυτό το γαϊτανάκι της οικογενειοκρατίας, των βαρόνων και των κολλητών. Από την πλευρά μας, εμείς επιμένουμε στην απλή αναλογική για λόγους αρχής και για λόγους δημοκρατικής νομιμότητας. Όλοι καταλαβαίνουμε ότι σε ένα κόμμα που διεκδικεί την πλειοψηφία - όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ - το καλπονοθευτικό επί της ουσίας σύστημα που εσείς θα ψηφίσετε, μπορεί να δώσει επιπλέον έδρες στις μεθεπόμενες εκλογές. Με μία στενή θεώρηση - που δεν είναι η δική μας θεώρηση - δεν θα είμαστε εμείς οι χαμένοι προοπτικά με αυτό το εκλογικό σύστημα. Επαναλαμβάνω με βάση μία στενή - που δεν είναι η δική μας - θεώρηση. Θα είμαστε, όμως, όλοι χαμένοι αν δεν καταλάβουμε τι ζητάει η κοινωνία. Από την πλευρά μας δεν θέλουμε ψεύτικες βουλευτικές έδρες. Θέλουμε να μετράμε το μπόι μας σύμφωνα με αυτό που μας δίνει ο ελληνικός λαός, σύμφωνα με την εντολή του, όχι σύμφωνα με τις δικές μας ανάγκες. Και ολοκληρώνω. Ο κ. Μητσοτάκης εξαγγέλλει από τώρα ξεδιάντροπα διπλές εκλογές για να κάψει την απλή αναλογική. Αλήθεια, είναι τέτοια η υποτίμηση της κορυφαίας δημοκρατικής διαδικασίας, αφού σύμφωνα με την Κυβέρνηση θα πάμε σε εκλογές όχι για να εκλέξουμε το ελληνικό Κοινοβούλιο, όχι για να δούμε ποιες πολιτικές δυνάμεις και με ποιο πρόγραμμα θα κυβερνήσουν τη χώρα, αλλά με μοναδικό σκοπό να ακυρωθεί ένας δημοκρατικός νόμος. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας μας, όμως, θα κληθούν να αποδείξουν - και πιστεύω θα το αποδείξουν - την ωριμότητά τους, αλλά και την ικανότητά τους να αφουγκράζονται την κοινωνία, προχωρώντας σε προοδευτικές συγκλίσεις που ο ίδιος ο λαός υποδεικνύει και θα υποδείξει. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΒΔΕΛΑΣ]] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, καταψηφίζουμε αυτό το εκλογικό σύστημα ως εκτρωματικό. Πρόκειται για εκλογικό σύστημα - παραμορφωτικό φακό, που έναν θα μεγαλώνει και θα μικραίνει όλους τους υπόλοιπους. Πάνω απ' όλα, όμως, θα αλλοιώνει τη λαϊκή εντολή, θα μεταφράζει το τι θέλει ο λαός στο τι θέλει μία μικρή κομματική ομάδα και λίγες οικογένειες. Καταψηφίζουμε το νομοθέτημά σας και δηλώνουμε ότι θα επαναφέρουμε την απλή αναλογική μόλις το επιτρέψουν οι πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες. Και αυτό δεν θα αργήσει.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Καλό μεσημέρι και από μένα. Θα το πάμε ήρεμα. Είμαι σίγουρος γι' αυτό. Τον λόγο έχει ο κ. Παύλος Πολάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κύριοι συνάδελφοι, τα επιχειρήματα που επαναλαμβάνουν μονότονα - μπορώ να πω - οι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας είναι δύο: Πρώτον, γιατί δεν νομοθετήσαμε την απλή αναλογική το πρώτο εξάμηνο του 2015. Η απάντηση είναι πολύ γρήγορη. Γιατί μας αφήσατε μόνο 500 εκατομμύρια ευρώ στα ταμεία. Δεν είχαμε να πληρώσουμε μισθούς. Δώσαμε μία σοβαρή μάχη με τους δανειστές - εταίρους - εκβιαστές και προσπαθήσαμε να σώσουμε τη χώρα. Οδηγηθήκαμε σ' έναν συμβιβασμό. Δώσαμε την ευκαιρία ή μάλλον τη δυνατότητα όχι την ευκαιρία - υποχρέωσή μας ήταν - στον ελληνικό λαό να ξανααποφασίσει ποιος θα διαχειριστεί τη συμφωνία. Μας έδωσε αυτή τη δυνατότητα και βγάλαμε τη χώρα από τα μνημόνια. Και στο πρώτο εξάμηνο, από τότε που αρχίσαμε να κυβερνούμε, τον Οκτώβρη νομοθετήσαμε την απλή αναλογική. Το λέω για να τελειώνει αυτό το παραμυθάκι. Χρησιμοποιείτε - αυτό που είπε ο Τζανακόπουλος πριν - ότι τι θα γινόταν εάν το 1993, το 1996, το 2000 ήταν η απλή αναλογική. Η απάντηση είναι σύμφωνα με το παλιό ανέκδοτο. «Αν η γιαγιά μου είχε ρόδες, θα ήταν ποδήλατο». Και το λέω ως εξής: Η εγκαθίδρυση της απλής αναλογικής αλλάζει τις κοινωνικές και πολιτικές συμπεριφορές. Αλλάζει τον τρόπο που σκέφτεται ο ψηφοφόρος, δημιουργεί νέους συσχετισμούς στην εκλογή των Βουλευτών και της κατανομής της δύναμης των πολιτικών δυνάμεων και επιβάλλει ή δεν επιβάλλει τις συγκλίσεις, τις συμμαχίες, τις συνεργασίες. Εάν οι ιδέες σας είναι τόσο δυναμικές και ευρύτατα διαδεδομένες στα πλατιά λαϊκά στρώματα, γιατί φοβάστε να αντιπαρατεθείτε; Γιατί, ξέρετε ότι είστε και εκφράζετε ένα μειοψηφικό κοινωνικό ρεύμα, το οποίο για συγκεκριμένους λόγους την περίοδο αυτή πήρε την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Ακούστε, λοιπόν, να δείτε. Εμείς θέλουμε την απλή αναλογική, γιατί θέλουμε να εκφράσουμε μία πλατιά κοινωνική συμμαχία που ξεκινάει από τη νέα γενιά - που θέλουμε να σταματήσει να μεταναστεύει - φτάνει στους αγρότες, τους μικρούς και τους μικρομεσαίους, που προσπαθούν να πουλήσουν το προϊόν τους και να μην τους τα τρώνε οι έμποροι, φτάνει στους μισθωτούς του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα που θέλουμε να ξανακατακτήσουν αξιοπρεπείς αμοιβές και όρους εργασίας, φτάνει στη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα η οποία δεν πρέπει να έχει «πολιτικό δόντι» προκειμένου να πάρει την όποια δανειοδότηση, την όποια ενίσχυση από την οποία τράπεζα κυβερνά ο Στουρνάρας, που είναι καιρός να αμολέρνει και να φεύγει και αυτός όπου να 'ναι. Θέλουμε μία κοινωνική συμμαχία με τη διανόηση και εκείνα τα στρώματα, τα οποία μπορούν να σχεδιάσουν ένα άλλο μέλλον για την ελληνική κοινωνία. Αυτή την κοινωνική συμμαχία θέλουμε να εκφράσουμε εμείς. Αυτή απαιτεί συνεργασίες, απαιτεί συγκλίσεις, απαιτεί όχι παράλληλη, αλλά συγκλίνουσα διαδρομή πολιτικών σχεδίων που εκφράζουν τα πολιτικά κόμματα στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Εσείς εκφράζετε κυρίαρχα την αστική τάξη του 3% με 4%, που έχει πυρήνα της εκατό οικογένειες, που μετά το 1948-1949 κυβερνούν τη χώρα και απομυζούν πάνω από το 50% του τζίρου σε κάθε οικονομική δραστηριότητα που υπάρχει στην Ελλάδα. Εκφράζετε μια κοινωνική συμμαχία που είναι αυτή που είπα προηγουμένως, συν ένα μεγάλο στρώμα ανώτερων διευθυντικών στελεχών του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα που παίρνουν μερίδιο της πίτας από τη μίζα που τους αναλογεί μέσα από το μοίρασμα κονδυλίων στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Εκφράζετε μια παραβατική επιχειρηματικότητα, η οποία μέσω του πολιτικού «δοντιού», της κάλυψης από τον Βουλευτή, τον Υπουργό μπορεί να κάνει τις δουλειές της, να διασπαθίζει δημόσιο χρήμα και τελικά να χρεοκοπεί τη χώρα. Και εκφράζετε και κάποια άλλα κοινωνικά στρώματα, τα οποία δεν μπορούν να οραματιστούν μια ευρύτερη αλλαγή της ελληνικής κοινωνίας, τους πελάτες που έχετε σε τοπικά δίκτυα και ειδικά στην επαρχία, που έχουν δέσει το μέλλον τους από την εξυπηρέτηση των Βουλευτών και αυτού του πολιτικού προσωπικού. Αυτή η κοινωνική συμμαχία χρειάζεται ενισχυμένη αναλογική, προκειμένου να μπορέσει να κυβερνήσει. Και ξέρετε τι τη θέλετε την ενισχυμένη αναλογική; Τη θέλετε για να μπορείτε να κάνετε αυτά που ήδη δείξατε αυτούς τους έξι μήνες, κύριε Λιβάνιε. Τάξατε επιτελικό κράτος και φτιάξατε μια παρακυβέρνηση στο Μαξίμου που ελέγχει τη ροή του χρήματος. Αυτό είναι το επιτελικό κράτος. Τάξατε αξιοκρατία και αριστεία και διορίσατε έναν σκασμό «γαλάζια μωρά» και «γαλάζιους παππούδες» στους οποίους τριπλασιάσατε και τους μισθούς. Θυμάστε τι όργια κάνατε για τους πολύ - πολύ λιγότερους μετακλητούς και συνεργάτες που είχε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ; Τώρα τα αγαπημένα σας ΜΜΕ γιατί δεν λένε ότι οι τριπλάσιοι μετακλητοί σας, νιοι και γερόντοι, παίρνουν τριπλάσιους μισθούς και ότι το κόστος έχει υπερακοντιστεί στα 40 εκατομμύρια ευρώ ετησίως; Τάξατε αντιμετώπιση του προσφυγικού και τα κάνατε μαντάρα. Έξι μήνες σας πήρε για να καταλάβετε ότι έπρεπε να ιδρύσετε Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, αφού αλλάξατε πέντε υπεύθυνους και προϊστάμενους. Τάξατε αντιμετώπιση της εγκληματικότητας. Το μόνο που κάνατε ήταν να κάνει ντου ο Χρυσοχοΐδης γαργαλώντας τα ακροδεξιά αντανακλαστικά ενός ακροατηρίου σε κάποιες καταλήψεις που προσέφεραν και κοινωνική δραστηριότητα και στέγη και τροφή σε αποκλεισμένους. Και χθες το βράδυ, αν δεν κάνω λάθος, κάηκαν σαράντα ένα αμάξια στο Λεκανοπέδιο. Πού είναι η δράση της μεγάλης Ελληνικής Αστυνομίας; Τάξατε αριστεία και εξισώσατε προχθές χωρίς ντροπή τα πτυχία των ελληνικών πανεπιστημίων με τα αγορασμένα πτυχία των ιδιωτικών κολεγίων προφανώς σε κολιγιά με τους ιδιοκτήτες αυτών των κολλεγίων, οι οποίοι ήρθαν και αυτοί «δώσε και μένα, μπάρμπα, και φτιάξε μου πεδίο, προκειμένου να κερδοσκοπήσω αύριο - μεθαύριο». Τάξατε ανάπτυξη και αύξηση του βασικού μισθού στο διπλάσιο του ετήσιου ποσοστού ανάπτυξης. Τώρα το κατάπιατε αμάσητο. Νομοθέτησε ο Βρούτσης την ελευθερία των απολύσεων με την κατάργηση του αιτιολογημένου λόγου απόλυσης. Υπονομεύει το θέμα της επεκτασιμότητας των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, κάνει ό,τι του λέει ο ΣΕΒ και δεν δίνει καμμία αύξηση. Αυτά τάξετε, αυτά κάνατε. Γι' αυτό θέλετε την ενισχυμένη αναλογική. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τάξατε ορυμαγδό επενδύσεων και καινούρια έργα κ.λπ.. Πού ‘ναι τα; Διότι ο «φίλος» μου ο κ. Γεωργιάδης στις δέκα ημέρες θα ξεκίναγε το Ελληνικό. Κοντεύει να μας πνίξει η σκόνη στο Μοσχάτο, εγώ εκεί μένω. Κοντεύει να μας πνίξει η σκόνη που σηκώνουν οι μπουλντόζες που έχουν μπει στο Ελληνικό μέσα. Γίνεται το ντιλ ποιος θα λειτουργήσει το καζίνο. Μόνο αυτό θα κάνετε και αυτό με δάνειο από την τράπεζα και όχι με δικά του λεφτά. Εγώ τη μόνη δουλειά που έχω δει να γίνεται εκεί στο Υπουργείο Ανάπτυξης είναι ότι δώσατε σ' έναν Καραθανάση - κάπως έτσι το λένε - ο οποίος χρωστά 1,5 εκατομμύριο ευρώ στην Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης με 480.000 ευρώ τη λειτουργία των δύο εργοστασίων. Αυτή την ανάπτυξη είδα εγώ. Ανάπτυξη λαμογιών και απατεώνων. Με λίγα λόγια, η απλή αναλογική ήρθε για να μείνει. Οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με την απλή αναλογική. Όποτε κι αν γίνουν, είτε τον Μάη, που σας περνάνε και τέτοιες σκέψεις - πριν προλάβουμε να ανασυγκροτηθούμε εμείς κ.λπ. - είτε σε κανέναν χρόνο είτε στα τρία χρόνια, όποτε τις κάνετε, θα είναι τέτοια η επίδραση των πολιτικών σας στην κοινωνική συνείδηση που οι εκλογές με απλή αναλογική θα αναδείξουν κυβέρνηση και εσείς θα ξαναγυρίσετε εκεί που ανήκετε, δηλαδή στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα μαθητές και μαθήτριες και επτά εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Μουσικό Σχολείο Λαμίας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει και σας εύχεται χρόνια πολλά και καλή πρόοδο. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, ομάδα τριάντα επτά φοιτητών και τριών εκπαιδευτικών συνοδών τους από το Πανεπιστήμιο «Delaware» των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. Καλή πρόοδο!
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο για ένα λεπτό.
Τον λόγο έχει ο κ. Λιβάνιος για ένα λεπτό.
Για το τυπικό, στις χθεσινές νομοτεχνικές βελτιώσεις στο έβδομο στοιχείο έλεγε η νομοτεχνική ότι πρέπει να αντικατασταθεί με τη φράση «2, 4α και 5» και το σωστό είναι «2, 3 και 4α». Ήταν ο δαίμων του τυπογραφείου. Δεν έχει καμμιά αλλαγή. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Κεφαλίδου, Δραμινή από το Κίνημα Αλλαγής, για να γραφτεί και στα Πρακτικά, κυρία Κεφαλίδου.
Ευχαριστώ πολύ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κύριε Υφυπουργέ, κύριε Γενικέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι γεγονός ότι προχθές το Κοινοβούλιο έζησε μια πολύ ωραία ατμόσφαιρα εθνικής ομοψυχίας και συναίνεσης. Πόσο άντεξε, όμως; Μία ημέρα. Φαίνεται για άλλη μια φορά πως η Κυβέρνηση αρκείται στους μιντιακούς εντυπωσιασμούς. Της αρκεί να δώσει την εντύπωση μιας ανύπαρκτης συμπόρευσης με τον χώρο της κεντροαριστεράς και της προοδευτικής παράταξης στα μεγάλα εθνικά ζητήματα. Της προσφέρει τη λάμψη και τη γοητεία προοδευτικότητας που ποτέ δεν είχε και δεν μπόρεσε να αποκτήσει. Όταν έρχεται η ώρα της πράξης τότε θυμάται αταβιστικά και μας παραπέμπει στο προεκλογικό της φυλλάδιο με μια νερωμένη παλινόρθωση του συστήματος που ίσχυε προτού ο ΣΥΡΙΖΑ αποφασίσει να φυτέψει τη νάρκη της απλής αναλογικής. Και για να κρύψει τη ρετσινιά του δεξιού συντηρητισμού, που είναι στο DNA της, διατυμπανίζει ότι προτείνει εκλογικό σύστημα παραπλήσιο με αυτό που έχει προτείνει από το 2018 το Κίνημα Αλλαγής. Είναι έτσι; Όχι, φυσικά. Αλλά ποιος διαβάζει τα ψηλά γράμματα κάτω από τους πηχυαίους τίτλους; Το παρόν σχέδιο νόμου μιμείται την αρχιτεκτονική της πρότασης που έχει παρουσιάσει το Κίνημα Αλλαγής από το 2018, φορώντας τη μάλιστα ως μοδάτο πανωφόρι με όλη την αυταρέσκεια μιας - με ερωτηματικό - αυτοδύναμης δεξιάς κυβέρνησης. Στην ουσία, όμως, επαναλαμβάνει το ληστρικό μπόνους των πενήντα εδρών που προέβλεπε ο νόμος Παυλόπουλου. Πώς μια κυβέρνηση, που στο κάτω - κάτω συμπεριλαμβάνει σε καίριες θέσεις και σε Υπουργεία στελέχη με βαθιές ρίζες στον χώρο της κεντροαριστεράς, φέρνει έναν εκλογικό νόμο τόσο συντηρητικό; Η στρατηγική σας, παρά τα ωραία λόγια έκφρασης δημοκρατικών ευαισθησιών, εθνικής συνεννόησης και άλλων τέτοιων εύηχων, φαίνεται ξεκάθαρη: Δημιουργία μιας ισχυρής γαλάζιας κυβέρνησης στα χνάρια περασμένων δεκαετιών. Τα περί προσέγγισης σε περισσότερο δημοκρατικούς τρόπους διακυβέρνησης είναι μόνο η πούδρα λάμψης και φρεσκάδας με διάρκεια ίσα για μια στιγμιαία φωτογραφία για ιλουστρασιόν εξώφυλλο. Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας οδηγεί σε μία αυτοδύναμη κυβέρνηση με περίπου 37%. Επίπλαστες με το ζόρι αυτοδυναμίες ή ισχυρές κυβερνήσεις συνεργασίας; Αυτό ήταν το δίλημμα της Κυβέρνησης. Επέλεξε την πεπατημένη. Μια παλιά δοκιμασμένη συνταγή κυβερνήσεων μιας άλλης εποχής. Αυτή, αν θέλετε με δυο λόγια, είναι η επιλογή της Κυβέρνησης με ό,τι φτιασίδι και αν της βάλει. Πώς μπορεί να είναι δικαιότερο και αναλογικότερο και ευρύτερης απόδοσης το εκλογικό σύστημα όπου το μπόνους των πενήντα εδρών οδηγεί σε επίπλαστες κυβερνητικές πλειοψηφίας και σε διχαστικές λογικές; Δικαιότερο και λειτουργικότερο από ποιο; Από αυτό της απλής αναλογικής που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - που αναλογικό μπορεί να φαίνεται, όμως είναι απόλυτα δυσλειτουργικό, καθώς οδηγεί σε ακυβερνησία - ή τελικά συγκρινόμενο με το ληστρικό προηγούμενο της Νέας Δημοκρατίας; Κυρίες και κύριοι, η Κυβέρνηση δεν συζήτησε καθόλου. Ζήτα ψήφο για τον εκλογικό νόμο, χωρίς πολλά - πολλά λόγια. Με κάθε υπόρρητο τρόπο δηλώνει ότι δεν θέλει συνομιλητές στον εκλογικό σχεδιασμό της. Μικροπολιτικά αυτό μπορεί να ακούγεται και να είναι λογικό, αν κρίνει κάποιος από το εκλογικό αποτέλεσμα του Ιουλίου. Δεν έχει ανάγκη συνομιλητών. Δεν έχει, όμως, στα αλήθεια ανάγκη; Σε περιβάλλον διεθνούς αστάθειας και εθνικών τεράστιων προκλήσεων για το μέλλον της χώρας, η Κυβέρνηση μπορεί να αρκεστεί στην ομφαλοσκόπηση; Δημοκρατία, αλλά και σταθερότητα, προϋπόθεση η μία της άλλης. Αυτές είναι οι βασικές συντεταγμένες για έναν εκλογικό νόμο. Τα συστήματα αμιγούς απλής αναλογικής ιστορικά έχουν αποδείξει πόσο εύκολα ακύρωσαν τη δημοκρατία. Είναι προφανές ότι το πριμ κάποιων δεκάδων εδρών που δίνονται στο κόμμα που ο λαός εξέλεξε πρώτο στις εκλογές είναι απόλυτα συμβατό με τη δημοκρατική αρχή. Η κατάχρηση, όμως, από την άλλη, αυτής της δυνατότητας αμαυρώνει την ίδια τη δημοκρατική βάση του πολιτεύματος. Με βάση το προ - ΣΥΡΙΖΑ εκλογικό σύστημα, το πρώτο κόμμα, ανεξαρτήτως ποσοστού, πριμοδοτείται με πενήντα έδρες. Με τη σημερινή πρόταση της Κυβέρνησης οι πενήντα έδρες θα δίνονται στο πρώτο κόμμα κλιμακωτά, εάν αυτό φτάσει στο 37,5% των ψήφων του εκλογικού σώματος. Η διαφορά του προϊσχύοντος συστήματος με το προτεινόμενο σήμερα είναι πολύ μικρή. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, στενόμυαλα και συντηρητικά προσπαθήσατε να εκλογικεύσετε τον νόμο που ίσχυε στις εκλογές της 7ης Ιουλίου του 2019, ώστε να επιτύχετε ευρύτερη αποδοχή και με την αμφίβολη συνταγματικότητας ρύθμιση που έφερε η Κυβέρνηση, αποκλείοντας τους συνασπισμούς κομμάτων από την πριμοδότηση του μπόνους εδρών, μόνη της αποκαλύπτει το φοβικό της πρόσωπο. Ούτε πιο λογικός είναι ο νόμος ούτε ευρύτερης αποδοχής μπορεί να γίνει και τελικά, ούτε πρόκειται να σας βοηθήσει να επιτύχετε μια ζορισμένη κάλπικη αυτοδυναμία στις εκλογές, όταν αυτός θα ισχύσει. Επιχειρείτε σήμερα να επιβάλλετε ένα σύστημα που θα εκβιάσει στο μέλλον την ψήφο των πολιτών και βάζετε τα θεμέλια για μελλοντικές αδύναμες κυβερνήσεις λαϊκής μειοψηφίας. Ξέρετε καλά πως οι κυβερνήσεις αυτές είναι ανίκανες να προχωρήσουν στις αλλαγές που χρειάζεται η χώρα, επιφυλάσσοντας για το μέλλον τα αδιέξοδα του πρόσφατου παρελθόντος. Αυτή τη λογική και αυτή την πρόταση το Κίνημα Αλλαγής και την αρνείται και την καταψηφίζει. Και μην μπερδεύεστε, κύριοι της Κυβέρνησης. Μη μας τσουβαλιάζετε όλους. Μην εξισώνεται τον ΣΥΡΙΖΑ με το Κίνημα Αλλαγής. Στην αντίστοιχη, λοιπόν, δική μας πρόταση ενισχύσαμε τη διαφάνεια και την αμεσότητα στη σχέση του πολίτη με αυτούς που τον εκπροσωπούν με δύο τρόπους: με την κατάτμηση των μεγάλων εκλογικών περιφερειών και με τη διατήρηση του ορίου εισόδου ενός κόμματος στη Βουλή με το 3%, αποτρέποντας τον κατακερματισμό του πολιτικού μας συστήματος και την ακυβερνησία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Η ταχύτατη για άλλη μία φόρα υποχώρηση της κουλτούρας του δημοκρατικού διαλόγου, που τόσο διαφήμιζε η Κυβέρνηση, εκείνο που σίγουρα δείχνει είναι την εσωτερική ανωριμότητα του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας. Ταυτόχρονα, μας φέρνει όλους αντιμέτωπους με το ίδιο αμείλικτο γενικότερο πολιτικό ζήτημα που αφορά όλες τις σύγχρονες δημοκρατίες, ότι ο κατακερματισμός της σύγχρονης κοινωνίας σε ομάδες με βάση την κοινωνική συστράτευση - όπου η θέση του διαλόγου είναι μάχη με κάθε μέσο - και η λογική «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν». Τις καταστροφικές συνέπειες του τοξικού πολιτικού κλίματος και του λαϊκισμού στη λειτουργία της δημοκρατίας και τις είδαμε και τις ζήσαμε. Ειδικά εδώ στην Ελλάδα ουδείς μπορεί να παριστάνει τον ανυποψίαστο. Στον σύγχρονο πολιτικό στίβο δεν είναι οι γνώμες και η ελεύθερη έκφρασή τους που απουσιάζουν, δεν είναι η έλλειψη προτάσεων. Είναι τα αυτιά να τις ακούσουν, είναι ότι δυσκολευόμαστε να μάθουμε να σεβόμαστε ο ένας τον άλλον μέσα σε συνθήκες έντονης τριβής και αντιπαράθεσης. Είναι που παραμένουμε ανίκανοι να μετατρέψουμε τις διαμάχες σε εποικοδομητικό διάλογο, που θα οδηγήσει σε συγκλίσεις μέσα από τις αντιπαραθέσεις. Είναι λυπηρό, τελικά, που μετά από δέκα χρόνια κρίσης στη χώρα μας, που δοκιμάστηκε κάθε πιθανή πολιτική πρόταση, ελπίζοντας να αποφύγουμε την ανώμαλη προσγείωση στην πραγματικότητα και σε συνθήκες αλήθειας, είναι λυπηρό να μην έχουμε μάθει ακόμα να συζητάμε χωρίς αγκυλώσεις, με τη συναίσθηση του ρίσκου ότι μπορεί να έχει δίκιο και ο συνομιλητής μας και όχι μόνο εμείς. Αυτή η πεισματική άρνηση αναγνώρισης των λογικών επιχειρημάτων του άλλου κράτα αγκυλωμένο το πολιτικό σύστημα σε καθεστώς τύφλωσης και εχθρότητας, απορρίπτοντας αβλεπεί ακόμη και τα λογικά επιχειρήματα των άλλων, μόνο και μόνο για την υπεράσπιση ενός φαντασιακού γοήτρου. Κλείνω παραφράζοντας τον Σταϊνμάιερ: Όλοι κρατάμε ένα κομμάτι της Ελλάδας στα χέρια μας. Όταν αυτό το συνειδητοποιήσουμε, θα δεχθούμε τελικά ότι αυτά που μας ενώνουν είναι πολύ περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς σας ευχαριστούμε. Συνεχίζουμε με «άρωμα γυναίκας». Τον λόγο έχει η κ. Χριστίνα Αλεξοπούλου από τη Νέα Δημοκρατία και την όμορφη Πάτρα.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υφυπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σχέδιο νόμου που προτείνει η Κυβέρνηση για την εκλογή Βουλευτών καθιερώνει ένα εκλογικό σύστημα διαφανές, δίκαιο και σίγουρα αποτελεσματικό, το οποίο σέβεται τη λαϊκή βούληση και επιτρέπει συνεργασίες προεκλογικά ή μετεκλογικά με κατανομή εδρών παρόμοια με την απλή αναλογική, εκτός των δύο πρώτων κομμάτων. Ταυτόχρονα, κλείνει τον δρόμο στο εκλογικό σύστημα που εισήχθη με τον υπό κατάργηση ν.4406/2016, τη λεγόμενη απλή αναλογική, η οποία, όπως θα εξηγήσω, ούτε τόσο απλή μπορεί να θεωρηθεί ούτε βέβαια κατάλληλη για την πατρίδα μας. Αυτό μας διδάσκει η ιστορία του ελληνικού κράτους από συστάσεως. Όπως αναφέρεται και στην αιτιολογική έκθεση, η Ελλάδα έφτασε στον 21ο αιώνα διεξάγοντας περίπου το 85% των δημοκρατικών εθνικών εκλογών της χωρίς αναλογικό εκλογικό σύστημα. Άρα, η απλή αναλογική δεν είναι απαραίτητη, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, για τη χώρα μας. Το ίδιο, φυσικά, ισχύει και για πολλές άλλες δημοκρατικές χώρες, οι οποίες σταθερά εφαρμόζουν άλλα εκλογικά συστήματα. Στη μεταπολιτευτική μας περίοδο όποτε ψηφίστηκε αναλογικό σύστημα, αυτό έγινε καθαρά για λόγους πολιτικού καιροσκοπισμού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο ν.1847/89, μία παραλλαγή της απλής αναλογικής με τη διαβόητη ρήτρα του «συν ένα» κατασκευασμένη ώστε να δυσκολέψει τότε τη Νέα Δημοκρατία να σχηματίσει κυβέρνηση. Έτσι όμως την περίοδο του '89- '90 η χώρα οδηγήθηκε σε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις εντός δέκα μηνών και βίωσε τη θητεία αδύναμων κυβερνήσεων συνεργασίας, οι οποίες παρά τη συμμετοχή των μεγάλων κομμάτων και τις κορυφαίες προσωπικότητες των επικεφαλής τους, τον αείμνηστο Τζαννή Τζαννετάκη και Ξενοφώντα Ζολώτα, μπόρεσαν να επιβιώσουν μόνο για μερικούς μήνες. Τότε η Νέα Δημοκρατία του αείμνηστου Κωνσταντίνου Μητσοτάκη είχε χρειαστεί ποσοστό 46,2% για να φτάσει τις εκατόν πενήντα έδρες. Προσέξτε, πάνω 46% για μόλις εκατόν πενήντα έδρες και όλα αυτά ούτε καν με γνήσια απλή αναλογική, η οποία θα έχει ακόμα χειρότερα αποτελέσματα. Γι' αυτό άλλωστε την εκμεταλλεύτηκαν ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, για λόγους σκοπιμότητας. Όπως, δηλαδή, συνέβη με τον ν.1847/89, που ψηφίστηκε για να εμποδίσει τη Νέα Δημοκρατία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, έτσι και ο ν.4406 ψηφίστηκε για να εμποδίσει τη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη. Παρ' όλα αυτά, όμως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης οδήγησε την παράταξή μας σε τέσσερις καθαρές εκλογικές νίκες το 2019 και οδηγεί σταθερά την Ελλάδα σε μία νέα εποχή, γιατί η δημοκρατική βούληση του λαού δεν περιορίζεται από κανέναν εκλογικό νόμο. Ένα άλλο παράδειγμα των καταστροφικών συνεπειών που συνοδεύουν την απλή αναλογική είναι το διοικητικό αδιέξοδο στο οποίο βρέθηκαν οι δήμοι και οι περιφέρειες της χώρας τον περασμένο Μάιο, μετά από τα αποτελέσματα των εκλογών για την τοπική αυτοδιοίκηση, λόγω της απλής αναλογικής του ν.4555/2018. Ευτυχώς, όμως, η Κυβέρνησή μας παρενέβη άμεσα και απέτρεψε τη διάλυση των δήμων και των περιφερειών, σε αντίθεση με την προηγούμενη κυβέρνηση, η οποία επιχείρησε επανειλημμένως να εκμεταλλευτεί τους μύθους που καλλιεργούνται για την απλή αναλογική, χωρίς καν να την υποστηρίζει πλήρως. Ας μην ξεχνάμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έφτασε μέχρι και να αλλάξει το καταστατικό του για να διεκδικήσει το μπόνους των πενήντα εδρών που κέρδισε δύο φορές το 2015. Ας θυμηθούμε επίσης ότι στην ερμηνευτική δήλωση που είχε καταθέσει ο ΣΥΡΙΖΑ, με την πρότασή του για την αναθεώρηση του άρθρου 54 του Συντάγματος, ένα εκλογικό σύστημα θεωρείται αναλογικό εφόσον το τελικό ποσοστό της κατανομής των εδρών δεν αποκλίνει περισσότερο του 10% από το πανελλαδικό ποσοστό κάθε συνδυασμού. Πόσο απλή αναλογική είναι αυτή η απόκλιση 10%, δηλαδή μέχρι και τριάντα έδρες στις τριακόσιες, συν άλλες δέκα έως είκοσι έδρες που μοιράζονται τα κόμματα εντός Βουλής από τα κόμματα που δεν πιάνουν το όριο του 3%, το οποίο βέβαια σωστά απαιτείται για την είσοδο στη Βουλή και σωστά διατηρείται απ' όλες τις κυβερνήσεις εδώ και τριάντα χρόνια; Άλλο αυτό, όμως. Σημειώστε ότι ακόμα και το 10% της απόκλισης εδρών που πρότεινε ο ΣΥΡΙΖΑ, γι' αυτό που αποκαλεί απλή αναλογική, μεσοσταθμικά καλύπτεται και από τον προηγούμενο εκλογικό νόμο 3636/2008 με το μπόνους των πενήντα εδρών. Παρόμοια συμπεράσματα ισχύουν και για τον πιο προηγούμενο τον ν.3231/2004 με το μπόνους των σαράντα εδρών. Και στους δύο αυτούς νόμους η κατανομή των εδρών μεσοσταθμικά παρήγαγε σχεδόν το ίδιο αποτέλεσμα με την απλή αναλογική, με απόκλιση μία έως δύο έδρες για κάθε μικρό κόμμα. Σημαντική διαφορά υπήρξε μόνο στη δύναμη των μεγαλύτερων κομμάτων υπέρ του πρώτου. Βέβαια και αυτές ακόμα οι διαβόητες πενήντα έδρες μπόνους είναι εικονικές, επειδή το πρώτο κόμμα θα έπαιρνε μεγάλο μέρος τους ούτως ή άλλως. Σε κάθε περίπτωση, γεγονός είναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι τα κοινοβουλευτικά κόμματα λαμβάνουν περισσότερες έδρες από το εκλογικό τους ποσοστό, ακόμα και με την εκδοχή της απλής αναλογικής που εισήγαγε ο ν.4406, αλλά και με την πρόταση συνταγματικής αναθεώρησης του ΣΥΡΙΖΑ. Για ποια απλή αναλογική συζητάμε, λοιπόν, εδώ; Στην πραγματικότητα ο ν.4406 είναι απλώς μια συμφεροντολογική ρύθμιση του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία λειτουργεί σαν ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να σκάσει στις εκλογές του 2023. Εμείς, λοιπόν, σήμερα τον απενεργοποιούμε με σεβασμό στη λαϊκή βούληση, αλλά και στις ανάγκες της χώρας, οι οποίες δεν αφήνουν άλλα περιθώρια πειραματισμών. Παράλληλα, εισάγουμε ορισμένες απαραίτητες βελτιώσεις σε σχέση με το μπόνους, αξιοποιώντας εποικοδομητικά την εμπειρία τής μέχρι τώρα εφαρμογής του. Κυριότερο πρόβλημα ήταν η απόδοση ολόκληρου του μπόνους στο πρώτο κόμμα, ανεξαρτήτως του ποσοστού του, όπως φάνηκε στις εθνικές εκλογές και του 2012 και του 2015. Ο νέος νόμος δίνει μπόνους μόνο αν ο πρώτος συνδυασμός υπερβεί το 25% και αυτό κλιμακωτά, απαιτώντας ποσοστό 40% για τη μέγιστη πριμοδότηση των πενήντα εδρών. Υπενθυμίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015 εκμεταλλεύθηκε δύο φορές το μπόνους των πενήντα εδρών με ποσοστό γύρω στο 35%, όχι 40% που είχε πάρει η Νέα Δημοκρατία τον περασμένο Ιούλιο, αλλά 35%. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη Νέα Δημοκρατία επιδίωξή μας είναι οι ειλικρινείς και δημιουργικές πολιτικές συνεργασίες, όχι οι ευκαιριακές συναλλαγές με μόνο στόχο τη νομή της εξουσίας. Αυτό είναι προφανές, κύριε Πολάκη, στην ίδια τη σύνθεση της Κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, καθώς και στην καθημερινή της λειτουργία. Είναι φυσικά προφανές και στις διατάξεις του νέου εκλογικού νόμου που προτείνουμε. Για όλους αυτούς τους λόγους εισηγούμαι στο Σώμα την υπερψήφιση αυτού του νομοσχεδίου μετά τη συζήτησή του. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς. Θα ήθελα να σας παρακαλέσω να τηρήσουμε τους χρόνους και να μην περιορίσουμε τον χρόνο στο πεντάλεπτο, διότι πρέπει οπωσδήποτε στις έξι η ώρα να ξεκινήσει η ψηφοφορία.
Όχι, κύριε Πρόεδρε…
Κυρία Τζούφη, σας παρακαλώ. Είστε και Καστοριανή, είστε και έμπειρη. Μπορείτε σε πέντε λεπτά να τα πείτε όλα. Από εδώ βλέπω πολλούς έμπειρους, τον κ. Τριανταφυλλίδη, εσάς, την κ. Ξενογιαννακοπούλου. Για να μην πάμε τον χρόνο στο πεντάλεπτο, θα τηρήσετε τους χρόνους. Μας φτάνει ο χρόνος μέχρι τις έξι η ώρα. Κάνοντας αυτό, θα βοηθήσετε τους συναδέλφους μας που είναι από την επαρχία να μπορέσουν να ταξιδέψουν. Αν δεν πεθαίνουμε ο ένας για τον άλλον, είμαστε όλοι νεκροί. Τον λόγο έχει ο κ. Γκιουλέκας, ο οποίος έχει ένα σημαντικό ραντεβού.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να ευχαριστήσω τη συνάδελφο κ. Τελιγιορίδου και τον συνάδελφο κ. Αθανασίου που μου παραχώρησαν τη θέση τους. Υπάρχει ένα σημαντικό ραντεβού που πρέπει να κάνω ως Πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων. Είναι εδώ ο Υπουργός Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας και θα έχω μια συνάντηση μαζί του σε λίγο. Ζητώ συγγνώμη, λοιπόν, που προηγούμαι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας δούμε τα πράγματα ιστορικά. Από τότε που η Ελλάδα διοργανώνει ως ένα σύγχρονο κράτος εκλογές, δηλαδή από το 1843 μέχρι σήμερα - μιλάμε για τις γνήσιες, όπως τόνισε και στην αρχική του εισήγηση ο εισηγητής της Πλειοψηφίας κ. Υψηλάντης - έχουν διοργανωθεί πενήντα τρεις εκλογικές αναμετρήσεις. Απ' αυτές οι σαράντα πέντε έχουν γίνει με πλειοψηφικό σύστημα και οι οκτώ με οποιασδήποτε μορφής αναλογικό σύστημα. Τι θέλω να πω μ' αυτό; Υπάρχει μια πάγια πρακτική. Άκουσα εδώ να λένε ότι «ξέρετε, εμείς αντιδρούμε στο αναλογικό σύστημα γιατί θεωρούμε ότι εμείς δικαιωματικά μπορούμε να νεμόμεθα την εξουσία». Όχι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Υπάρχει σαφής ιδεολογική και πολιτική απόκλιση στις δικές σας και στις δικές μας θέσεις. Γιατί, λοιπόν, θα πρέπει σώνει και καλά το δικό σας σύστημα να είναι το δικαιότερο και το σύστημα που εμείς υποστηρίζουμε να μην είναι δίκαιο; Δεν το καταλαβαίνω. Εσείς λέτε ότι η αναλογική πρέπει να ισχύει, όμως η αναλογική εφαρμογή ενός εκλογικού νόμου με ποιον τρόπο; Με τον τρόπο που να δίνει αυτοδύναμα σχήματα ή εν πάση περιπτώσει, να δίνει δυνατότητα στην Ελλάδα να κυβερνάται. Ξέρετε, όλο αυτό το ευφυολόγημα ότι θα αλλάξουμε κουλτούρα στον ελληνικό λαό, ότι θα αλλάξουμε κουλτούρα στο πολιτικό σύστημα και θα έχουμε συνεργασίες, επιτρέψτε μου να πω ότι προσκρούει σ' ένα βασικό λογικό επιχείρημα ότι οι συναινέσεις και οι συνεργασίες δεν επιβάλλονται με νόμους, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Ή υπάρχει δυνατότητα να βρούμε έναν κοινό τόπο, μια κοινή πορεία κάποια κόμματα και να κάνουμε μια συνεργασία - όμως αυτό δεν μας το επιβάλλει ένας νόμος αναγκαστικά - ή από την άλλη πλευρά δεν μπορούμε. Να σας θυμίσω ότι με τον νόμο αυτόν, τον ισχύοντα, τον νόμο Παυλόπουλου - που είναι και ο μακροβιότερος νόμος από τη Μεταπολίτευση - μέχρι σήμερα είχαμε κυβερνήσεις συνεργασίας. Η δική σας κυβέρνηση, η οποία ουσιαστικά κυβερνούσε τον τόπο μέχρι τις 6 Ιουλίου του 2019, δεν ήταν μια κυβέρνηση συνεργασίας σχεδόν μέχρι το τέλος, μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ; Πείτε μου λίγο: Ιδεολογικά τι συγγένεια είχατε εσείς με τους Ανεξάρτητους Έλληνες; Γιατί επιδιώξατε αυτόν τον συγκερασμό των απόψεων και τελικά τη συγκυβέρνηση; Καθαρά διότι θέλατε να είστε στην εξουσία και να μπορέσετε να κυβερνήσετε. Άλλη περίπτωση συνεργασίας με τον νόμο αυτόν, που δεν επεβλήθη αυτή η συνεργασία αναγκαστικά, είναι η συνεργασία τριών κομμάτων παλιότερα - το θυμάστε - Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ και Δημοκρατική Αριστερά. Υπήρξαν συνεργασίες χωρίς αυτόν τον νόμο της αναλογικής. Άρα, λοιπόν, δεν είναι εδώ ότι εσείς έχετε το δίκιο ή εμείς το άδικο. Να σας το πω και αλλιώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Ένα κόμμα το οποίο συγκεντρώνει το 47%, δηλαδή περίπου το ψηφίζουν ο ένας στους δύο Έλληνες πολίτες, είναι δίκαιο να μην μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση; Με τον δικό σας νόμο, μ' αυτόν τον νόμο που φέρατε εσείς της απλής αναλογικής, το 1993 το ΠΑΣΟΚ είχε συγκεντρώσει 46% και παραπάνω. Πόσες έδρες θα έπαιρνε με τον νόμο που εσείς εισηγηθήκατε; Εκατόν σαράντα τρεις έδρες. Δεν θα μπορούσε να κυβερνήσει. Ένα κόμμα, λοιπόν, που είχε αγγίξει περίπου το 47%, που ένας στους δύο πολίτες το είχε προτιμήσει, με τον νόμο σας δεν μπορούσε να κυβερνήσει. Να θυμίσω κάτι άλλο, τον νόμο Κουτσόγιωργα, εκείνον τον αλήστου μνήμης νόμο; Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης με 48% και εκατόν πενήντα Βουλευτές έψαχνε να βρει «δανεικό» Βουλευτή για να σχηματίσει κυβέρνηση μετά την τρίτη εκλογική αναμέτρηση; Ε, όχι. Αυτό για εμάς είναι ένα φαινόμενο που δεν μπορεί να συνεχίζεται. Γι' αυτό λέμε ότι δεν θέλουμε αυτά τα πικρά διδάγματα της προηγούμενης πολιτικής κατάστασης να τα συνεχίσουμε. Εσείς επιμένετε σ' αυτό. Δικαίωμά σας. Δικαίωμά μας, όμως, και ημών να επιμένουμε στην ορθότητα των δικών μας επιχειρημάτων. Στο κάτω - κάτω της γραφής, ας δούμε λίγο και ας διερευνήσουμε και τις προθέσεις του καθενός. Τι είχε πει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία όταν φέρατε τον νόμο; Είχε πει «Διαφωνούμε απόλυτα. Όταν έρθουμε στην εξουσία, εμείς θα αλλάξουμε τον νόμο». Τι κάνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης από τους πρώτους μήνες διακυβέρνησης του τόπου από τη Νέα Δημοκρατία, από τη σημερινή Κυβέρνηση; Αλλάζει τον νόμο. Πότε έχουμε εκλογές; Εκλογές έχουμε το 2023. Αλλάζει τον νόμο τριάμισι χρόνια πριν, ούτως ώστε να μην ξέρει κανείς τριάμισι χρόνια μετά ποιον θα ευνοεί ή όχι αυτός ο νόμος. Τι είναι όμως αυτό; Είναι πολιτική αξιοπρέπεια και πολιτική εντιμότητα. Σας είπα, το αν διαφωνούμε πολιτικά είναι δικαίωμα του καθενός. Αυτό συμβαίνει στη δημοκρατία. Αλίμονο, δεν είμαστε υποχρεωμένοι να συμφωνούμε. Μη μας καταλογίζετε όμως κακές προθέσεις, ότι - ξέρετε - εμείς περίπου έχουμε συνηθίσει να είμαστε στην εξουσία και δεν μπορούμε αλλιώς κ.λπ.. Διότι όλα αυτά που σας αναφέρω, ακριβώς, δείχνουν την πολιτική εντιμότητά μας. Δείχνουν μία στάση πολιτικής εντιμότητας, η οποία επιβάλλει από σήμερα, τριάμισι χρόνια πριν τις καθιερωμένες εκλογές, να αλλάζουμε τον εκλογικό νόμο και να λέμε «εμείς λέμε στον ελληνικό λαό και δεσμευόμαστε ότι με αυτόν τον νόμο θα πάμε σε εκλογές». Εάν τότε η Νέα Δημοκρατία θα είναι το πρώτο κόμμα, εάν θα είναι κάποιο άλλο το πρώτο κόμμα, αυτό θα το δείξει τριάμισι χρόνια μετά η πολιτική πρακτική του καθενός μας από το τι θα ακολουθήσουμε, τι θα πούμε στον ελληνικό λαό και τελικά, πως θα μας κατατάξει ο ελληνικό λαός. Αυτό όμως - νομίζω - δεν πρέπει να το παραγνωρίζει κανείς, ότι δηλαδή πολιτικά ερχόμαστε έντιμα να αλλάξουμε τον νόμο. Να το πω κι αλλιώς, κυρίες κύριοι συνάδελφοι, αφού μιλάμε για τις προθέσεις και κλείνω με αυτό. Διότι για τον νόμο μίλησε ο Υπουργός, ο Υφυπουργός, ο εισηγητής μας. Μίλησαν πολλοί. Θα σας πω το εξής: Εσείς που κόπτεστε για την απλή αναλογική, γιατί δεν αλλάξατε τον νόμο όταν γίνατε Κυβέρνηση; Γιατί κάνατε εκλογές το 2015, τον Σεπτέμβριο, με τον ισχύοντα νόμο, δηλαδή με τον νόμο Παυλόπουλου; Πήρατε τις πενήντα έδρες μπόνους και μετά ήρθατε το 2016, όπου βλέπατε πια ότι είχε αρχίσει η πρωτοκαθεδρία σας να χάνεται και τότε, αλλάξατε τον νόμο και πήγατε στο αναλογικότερο. Γιατί εσείς που υπεραμύνεστε της απλής αναλογικής δεν τον είχατε αλλάξει από την πρώτη στιγμή; Θα ήταν πολιτική εντιμότητα να πείτε: «Εμείς μόλις πήραμε την εξουσία με την εντολή του ελληνικού λαού. Αλλάζουμε τον εκλογικό νόμο». Έτσι, θα πηγαίναμε και το 2015 με την απλή αναλογική. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε.
Θα τον ψηφίζατε τότε;
Μην κάνετε διάλογο, σας παρακαλώ.
Δεν το κάνατε, διότι πολύ απλά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν το είχατε κάνει το 2015, δεν θα ήσασταν Κυβέρνηση. Είναι πάρα πολύ απλό.
Θα τον ψηφίζατε τότε;
Κύριε Φίλη, σας παρακαλώ! Δεν πρόκειται να σας απαντήσει.
Κύριε Φίλη, γιατί δεν αλλάξατε τον νόμο; Ξέρετε, εδώ, δεν υπάρχουν επιχειρήματα. Όπως τον αλλάξατε το 2016, θα μπορούσατε να τον είχατε αλλάξει από το πρώτο εξάμηνο του 2015, πριν τις εκλογές του Σεπτεμβρίου. Δεν το κάνατε. Τώρα, όλα τα υπόλοιπα είναι προσχήματα. Επιτρέψτε μας, να έχουμε εμείς τη δική μας άποψη. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Γκιουλέκα. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κύριοι συνάδελφοι, ησυχία. Δεν χρειάζονται σχόλια. Τον λόγο έχει η κ. Τελιγιορίδιου από τον ΣΥΡΙΖΑ και την όμορφη Καστοριά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν θέλουμε την αποκατάσταση της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος, οφείλουμε να διδαχθούμε από την εμπειρία της δεκαετούς κρίσης, στην οποία - ας μην ξεχνάμε - ότι μας οδήγησαν αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Θα έπρεπε, λοιπόν, να αποδείξουμε ότι έχουμε διδαχτεί από το παρελθόν και να στοχεύουμε στη διαμόρφωση μιας στρατηγικής μέσω του διαλόγου, για να ζήσει ο λαός μας με ειρήνη και προκοπή. Για να μπορεί να γίνει αυτό, απαραίτητη προϋπόθεση είναι ο διάλογος, η κριτική και η συμμετοχή όλων στη χάραξη πολιτικών για την ανάπτυξη, την παραγωγική ανασυγκρότηση της σχέσης του πολίτη με τη διοίκηση, την κατοχύρωση του κοινωνικού κράτους, τις δημοκρατικές δομές της εξουσίας, τον σεβασμό στο περιβάλλον, τον διαρκή αγώνα για την υπεράσπιση των εθνικών μας δικαίων και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Απέναντι, λοιπόν, σε αυτήν την αναγκαιότητα και αυτά τα προτάγματα, ποιος πρέπει να έχει λόγο από το πολιτικό σύστημα; Θα πρέπει να έχει λόγο μία πολιτική δύναμη, όποια κι αν είναι αυτή, που θα προέρχεται από την αλλοίωση της λαϊκής βούλησης; Ισχυρή κυβέρνηση είναι αυτή που προέρχεται από το μπόνους των πενήντα εδρών και είναι μονοκομματική; Ή μήπως ισχυρή κυβέρνηση είναι εκείνη που έχει ισχυρό λαϊκό έρεισμα; Θα πρέπει ο αγώνας όλων σε αυτές τις νέες διεθνείς περιφερειακές και εσωτερικές κοινωνικές συνθήκες να εκπέμπει το μήνυμα ότι οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου μπορούν να συνεργάζονται στη βάση προγραμματικών συμφωνιών. Η συζήτηση, λοιπόν, για τον εκλογικό νόμο θα έπρεπε σήμερα εδώ να είναι μία τέτοια συζήτηση. Θα έπρεπε να είναι μία συζήτηση για την ποιότητα της δημοκρατίας που θέλουμε. Αντ' αυτού, στον πυρήνα του εκλογικού νόμου που φέρνει η Κυβέρνηση είναι ξεκάθαρο ότι τον χρησιμοποιεί σαν σωσίβιο του κατεστημένου. Είναι ένα άδικο εκλογικό σύστημα, που δεν αντιστοιχίζει τη λαϊκή εντολή με τις δυνάμεις στο Κοινοβούλιο, που προσβάλλει τη λαϊκή κυριαρχία, που δημιουργεί στους πολίτες ανασφάλεια για την επιλογή της ψήφου τους. Όλοι, όμως, βλέπουμε και όλοι καταλαβαίνουμε τις μικροκομματικές επιδιώξεις που δεν έχουν σχέση με τις ανάγκες των πολιτών και τις ανάγκες της κοινωνίας. Ο εκλογικός νόμος υπακούει στη μικροκομματική σκοπιμότητα της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Υπηρετεί μία ελιτίστικη αντίληψη για την πολιτική και τη δημοκρατία μας. Περιφρονεί τον απλό πολίτη. Περιφρονεί αυτό που κατ' ιδίαν πολλοί αποκαλούν ως «λαουτζίκο» και του επιφυλάσσει κατώτερη μοίρα. Αυτή η περιφρόνηση προς τον λαό μας και αυτή η αλαζονεία είναι η γενεσιουργός αιτία για την απόρριψη της απλής αναλογικής. Θέλετε να δράττε αυτοδύναμα, γιατί θεωρείτε ότι η εξουσία είναι λάφυρο για εσάς και ότι το κράτος είναι ένα δικό σας φέουδο. Με το προκάλυμμα της ακυβερνησίας εναντιώνεστε στη δικαιοσύνη, την ισότητα και τη λαϊκή κυριαρχία. Η ακυβερνησία, όμως, είναι θέμα των πολιτικών δυνάμεων να το λύσουν. Και χρειάζονται ώριμες πολιτικές δυνάμεις και όχι πολιτικές δυνάμεις που κινούνται με βάση το συμφέρον τους. Αντ' αυτού λοιπόν, θέλετε να αλλοιώνεται το εκλογικό αποτέλεσμα. Και μία πολιτική δύναμη που έχει διαφορά από την αμέσως επόμενη 0,1%, για παράδειγμα, να παίρνει το μπόνους των επιπλέον εδρών. Και φέρνετε ως επιχείρημα αυτό που γίνεται στην τοπική αυτοδιοίκηση. Πολλοί από σας αναφερθήκατε στον Δήμο Θεσσαλονίκης. Ο σημερινός δήμαρχος Θεσσαλονίκης, στον πρώτο γύρο των εκλογών, πήρε ποσοστό 14,93%. Τι θέλετε δηλαδή; Θέλετε το 14% να διαμορφώνει την πολιτική του δεύτερου μεγαλύτερου δήμου της χώρας, αγνοώντας το 86%; Αυτήν τη δημοκρατία θέλετε; Αυτό θέλετε. Και αυτό κάνετε. Και - προς Θεού! - μη φανεί ότι υπάρχει κάποιο θέμα με τον δήμαρχο που του ευχόμαστε «καλή επιτυχία». Δεν θέλετε, λοιπόν, συνεργασίες ούτε σε κεντρικό επίπεδο ούτε σε τοπικό. Διότι θέλετε την αρχή του ενός. Και πιστεύετε ότι είστε αυθεντίες. Αυτή είναι η αντίληψή σας, όχι τώρα, αλλά εδώ και δεκαετίες. Αυτή η αντίληψη για δεκαετίες μας οδήγησε σε αυτήν την κατάσταση. Η χώρα - λέει - δεν μπορεί να κυβερνηθεί με διάλογο. Έχετε και την πολιτική υποκρισία να προσπαθείτε να πείσετε τον ελληνικό λαό, πως η ενισχυμένη αναλογική είναι υπέρτατο πατριωτικό καθήκον. Το ύψιστο, λοιπόν, δημοκρατικό δικαίωμα του λαού μας το μετατρέπετε σε κίνδυνο για την κυβερνησιμότητα, γιατί θέλετε να λειτουργείτε ανεξέλεγκτα. Γι' αυτό άλλωστε διακινείτε και τα σενάρια των διπλών εκλογών που προσβάλλουν ευθέως την κρίση του λαού μας. Και μην επαναλαμβάνετε το γιατί δεν φέραμε την απλή αναλογική στο πρώτο εξάμηνο. Αν την φέρναμε, οι εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2015 θα γίνονταν με το δικό σας σύστημα και εσείς σήμερα δεν θα ήσασταν κυβέρνηση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως της ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω σε μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Εμείς, λοιπόν, επιλέγουμε την απλή αναλογική γιατί δεν νιώθουμε ανώτεροι από κανέναν. Όμως προσέξτε, ούτε κατώτεροι από κανέναν νιώθουμε. Στο κοινό μας μέλλον θέλουμε ισοδυναμία ψήφου και σεβασμό στη λαϊκή κυριαρχία. Γιατί η εξουσία πηγάζει από τον λαό και αυτόν πρέπει να υπηρετεί. Και παρά τα τερτίπια τελικά, ό,τι και να κάνετε, ο λαός θα αποφασίσει, αλλά να εύχεστε να μην παγιδευτείτε στις ίδιες σας τις μεθοδεύσεις. Οι κυβερνήσεις οφείλουν να βασίζονται σε μία πραγματική κοινωνική πλειοψηφία γι' αυτό και καταψηφίζουμε το νομοσχέδιό σας. Ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Νάσος Αθανασίου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Πρόεδρε, θεωρώ ανιαρή την εριστική - έτσι την ονομάζει στην Ιστορία του Ευρωπαϊκού Πνεύματος ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος - νοοτροπία εκείνη ότι πρέπει να επιδιδόμαστε σε διενέξεις. Γι' αυτό, λοιπόν, δίνω αυτή την εξήγηση, επειδή θα απευθύνω τρεις κατηγορίες. Η πρώτη κατηγορία είναι, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, κύριοι Υπουργοί, ως προς την ανάλυση των δεδομένων είστε πολύ πίσω. Στην εποχή του coronavirus ήρθατε σήμερα να μιλήσετε για την ελονοσία. Η δεύτερη κατηγορία είναι ότι είστε αδιάβαστοι. Ούτε καν τους κορυφαίους της παράταξής σας δεν διαβάζετε. Και η τρίτη κατηγορία είναι ότι δεν έχετε καταλάβει το κυριότερο. Πρέπει να προσέχουμε τις λεπτομέρειες. Λένε κι έχουν δίκιο ότι ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες, αλλά χτες και σήμερα οι λεπτομέρειες μας έκαναν να χάσουμε τη θέα του στόχου. Με ποιο σκοπό ήρθατε εδώ, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας; Ήρθατε για να δολοφονήσετε την απλή αναλογική. Η συνταγματική μας τάξη το επιτρέπει. Ορίστε, λοιπόν, προχωρήστε. Να μας κάνετε τη χάρη όμως να μην παριστάνετε την αθώα περιστερά την ώρα που τεντώνετε το τόξο. Λιγότερη υποκρισία και λιγότερη προκλητικότητα θα καθιστούσε λιγότερο άσχημο τον φαρισαϊσμό σας. Εδώ υπάρχουν δύο απόψεις. Τη μία άποψη την ακούσαμε από πολλούς Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Η συνεργασία είναι «μπάχαλο». Πόσο αποξενωμένος, αν όχι άρρωστος, μπορεί να είναι ένας άνθρωπος που χαρακτηρίζει «μπάχαλο» τη συνεργασία; Η δεύτερη άποψη είναι θα συνεργαστούμε ή θα πεθάνουμε ως χώρα. Ο ελληνικός λαός θα κληθεί να διαλέξει. Η μία άποψη, λοιπόν, ο ένας τρόπος είναι να πάμε στο παρελθόν. Άκουσα κι από νέους ανθρώπους οι οποίοι απέδειξαν με τον τρόπο αυτό ότι είναι γέροι, παρ' ότι έχουν μικρή ηλικία, να μιλούν για τον νόμο Παυλόπουλου, για τον νόμο Σκανδαλίδη για τα οχτώ νομοθετήματα περί εκλογικών αναμετρήσεων, συστημάτων από τη Μεταπολίτευση και μετά. Πάτε προς τα πίσω. Πήγε κανένας από το Ισραήλ μέχρι τη Νορβηγία και από τη Φινλανδία μέχρι τη Μάλτα να μελετήσει τα εκλογικά συστήματα και να δει ποια είναι τα πιο πρόσφορα; Να δει ότι σε κατάσταση πολέμου μπορούν συνεργαζόμενα κόμματα να επιτυγχάνουν ασύλληπτα για μας πράγματα, για τη νοοτροπία μας; Η μια άποψη, λοιπόν, είναι να πηγαίνουμε προς τα πίσω σε νόμους προ εικοσαετίας, προ δεκαετίας. Υπάρχει όμως και μία άλλη άποψη και παρακαλώ την προσοχή σας. Θα βασίσω τη σκέψη μου σε μία περικοπή ομιλίας πρώην Προέδρου σας και πρώην Πρωθυπουργού. Μιλώντας στο City του Λονδίνου ο κ. Καραμανλής ανέφερε επί λέξει «οι παγκόσμιες προκλήσεις που βρίσκονται μπροστά μας μπορούν να μας δοκιμάσουν όλους. Έχουν τουλάχιστον ένα κοινό σημείο». Προσέξτε. «Καμμιά χωρά, καμμιά κυβέρνηση, πόσω μάλλον πολιτικό κόμμα δεν μπορεί να τις αντιμετωπίσει μόνη της. Είναι ώρα να καθίσουμε όλοι μαζί, να εστιάσουμε στα πραγματικά ζητήματα, να μάθουμε να συζητάμε και πάνω από όλα να συνεργαζόμαστε». Συμφωνώ απόλυτα μαζί του. Αυτή είναι η προωθημένη σκέψη, όχι ο δικός σας επαρχιωτισμός. Αυτή είναι η σωστή άποψη. Μίλησε για το λυκόφως των ηγεσιών, παρακαλώ. Να το πω επί λέξει: «το λυκόφως των ηγεσιών. Καμμία χώρα» λέει «καμμία κυβέρνηση, πόσω μάλλον κανένα πολιτικό κόμμα, δεν μπορεί να τις αντιμετωπίσει μόνη της τις προκλήσεις που έρχονται». Αυτό δεν νομίζω να το έχετε διαβάσει. Άρα, δεν έχετε καταλάβει το κυριότερο. Ότι η απλή αναλογική είναι μία ανάγκη, επαναλαμβάνω ανάγκη. Δεν είναι μια ιδεοληψία. Είναι μία ανάγκη και σε αυτήν την ανάγκη νομίζω ότι θα πρέπει να σκύψετε. Η απλή αναλογική είναι ο δρόμος της σωτηρίας, είναι ο τρόπος που μπορεί να μας δώσει σήμερα διέξοδο, να μας οδηγήσει σε συνεργασία, να μας υποχρεώσει να πάρουμε το απαραίτητο χάπι που θα αποτρέψει την ειδάλλως βέβαιη ανακοπή. Εσείς όμως φοβάστε εκείνο που μπορεί να μας σώσει. Νομίζετε ότι δεν είμαστε άξιοι αυτού του πολιτικού πολιτισμού, επειδή το δικό σας κόμμα - η επικρατούσα ηγεσία, δηλαδή - δεν μπορεί να φτάσει σε αυτό το επίπεδο. Πρέπει όμως να γίνουμε άξιοι αυτού του πολιτισμού. Διαφορετικά θα καταβάλουμε πάρα πολύ ακριβό τίμημα. Είχαμε το εξής φαινόμενο. Μόλις υπερψηφίστηκε η νέα Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο κ. Μητσοτάκης βγήκε εδώ απέξω και δήλωσε κάτι σαν να «πρέπει να συνεννοούμαστε, να συναινούμε στα εθνικά θέματα». Διορθώστε με για το πώς το είπε. Βρείτε εσείς το ρήμα. Σήμερα το ακυρώνετε με αυτό. Ποιος το είπε αυτό; Αυτός που έδωσε ένα ιστορικό παράδειγμα διασπαστικού λαϊκισμού στο θέμα της συμφωνίας των Πρεσπών. Ποιος είπε ότι πρέπει να συνεννοούμαστε; Αυτός που δύο μέρες μετά την εκλογή της Προέδρου της Δημοκρατίας φέρνει αυτόν τον εκλογικό νόμο που κάθε άλλο παρά θα ενώνει. Θα διασπά, θα διχάζει. Δεν θα μασήσω τα λόγια μου. Κατά την άποψή μου, όταν λέτε κυβερνησιμότητα εννοείτε «Μητσοτακηκότητα». Κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, ο Πρόεδρος ενός φαρισαϊκού κόμματος δεν μπορεί να είναι ούτε σαδδουκαίος, ούτε ηρωδιανός. Φαρισαίος θα είναι. Όμως, σκεφτείτε λιγάκι κοιτάζοντας προς τα εμπρός, όχι κοιτάζοντας τι έγινε πριν από δέκα, πριν από είκοσι ή πριν από τριάντα χρόνια. Στην ανάλυσή του ο κ. Κώστας Καραμανλής έχει δίκιο όταν μιλάει για λυκόφως των ηγεσιών, όταν λέει καμμία χώρα, πόσω μάλλον κανένα κόμμα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνο του τα μεγάλα προβλήματα που έρχονται; Νομίζω ότι δεν θα το έχετε διαβάσει. Θέλετε να βρίσκεστε στο παρελθόν. Το παρελθόν όμως δεν επαναλαμβάνεται σαν φάρσα, επαναλαμβάνεται σαν τραγωδία. Ευχαριστώ για την ανοχή σας.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι από τα άνω δυτικά θεωρεία παρακολουθούν τη συνεδρίασή μας, αφού ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ», τριάντα δυο μαθήτριες και μαθητές και δυο συνοδοί - εκπαιδευτικοί από το 2ο Γυμνάσιο Αμαλιάδας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. Χρόνια πολλά, καλή πρόοδο. [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει η κ. Παπανάτσιου από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον όμορφο Βόλο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση έχει ανοίξει ένα πολύπλευρο μέτωπο. Ο τρόπος που διαχειρίζεται θέματα όπως η οικονομία, το μεταναστευτικό, τα εργασιακά δικαιώματα, η εξωτερική πολιτική, η παιδεία είναι ταυτοτικός της Νέας Δημοκρατίας. Σε ποιον απ' αυτούς τους τομείς θεωρείτε ότι μπορείτε να πανηγυρίζετε, κύριοι συνάδελφοι; Ο Πρωθυπουργός υποσχέθηκε να σαρώσει μέσω της ανάπτυξης όλα τα εμπόδια στη γραφειοκρατία, υπονοώντας με αυτό τις αποκαλούμενες ιδεολογικές εμμονές της Αριστεράς για κοινωνική δικαιοσύνη, διαφάνεια, αξιοκρατία και εργασιακά δικαιώματα. Εδώ, όμως, σας συγχαίρουμε. Δυστυχώς, κρατήσατε τον λόγο σας, σίγουρα σαρώνετε. Κύριοι συνάδελφοι, τα αποτελέσματα του πρώτου εξαμήνου της διακυβέρνησής σας δεν αφήνουν και πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Τα επαναλαμβανόμενα λάθη και οι αστοχίες σας δυστυχώς θα αφήσουν σημάδια στο μέλλον και θα τα χαρακτήριζα κωμικοτραγικά, αν δεν αφορούσαν τις ζωές χιλιάδων συμπολιτών μας, όπως για παράδειγμα το πρόσφατο κλείσιμο των τριών κλινικών σε νοσοκομεία της χώρας μας. Ας προχωρήσουμε, όμως, στο προκείμενο. Πιστεύετε ότι οι θεσμοί της δημοκρατίας πρέπει να εξυπηρετούν εσάς και καταθέτετε έναν εκλογικό νόμο κομμένο και ραμμένο σε ό,τι σας βολεύει; Ακυρώνετε στην πράξη τη συνταγματική επιταγή της ισότητας της ψήφου των πολιτών, με πρόσχημα την κυβερνησιμότητα. Τα εκλογικά συστήματα πρέπει να υπηρετούν τις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας και τις κατοχυρωμένες συνταγματικά αρχές της δικαιοσύνης και της ισότητας της ψήφου, με δεδομένο βέβαια και κοινά αποδεκτό ότι οι εκλογείς επιλέγουν με την ψήφο τους πρωτίστως κόμμα και δευτερευόντως τους υποψηφίους. Αυτός ο σκοπός εξυπηρετείται μόνο με το αναλογικό σύστημα, καθώς σε αυτό οι ψήφοι είναι ίσες ως προς το αποτέλεσμά τους. Δίνετε ένα μπόνους πενήντα εδρών στο πρώτο κόμμα, καταπατώντας την επιλογή των ψηφοφόρων. Έτσι αντιλαμβάνεστε εσείς τη διαχείριση των κοινών; Τι φοβάστε όμως, πραγματικά; Φοβάστε τη συνεργασία, φοβάστε τον έλεγχο των αποφάσεων. Θεωρείτε ότι το κράτος είναι φέουδό σας και τρέμετε τη συνδιαμόρφωση. Αντιμετωπίζετε τα κόμματα με διαφορετικό τρόπο, καταπατάτε το Σύνταγμα και διακρίνετε τον συνασπισμό κομμάτων από τα αυτοτελή κόμματα, λες και αυτά δεν ψηφίστηκαν βάσει προγραμμάτων. Με όλα τα παραπάνω γίνεται εύκολα κατανοητό ότι σας φοβίζει το μεγάλο προοδευτικό κίνημα των πολιτών, που ζητά περισσότερη δημοκρατία και συμμετοχή. Φοβάστε απ' ό,τι φαίνεται τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, κι εγώ θα έλεγα καλά κάνετε. Αγαπητοί συνάδελφοι, δεν ήσασταν έτοιμοι να κυβερνήσετε, παρότι θέλετε να αποδείξετε το αντίθετο. Ήσασταν έτοιμοι απλά, όπως παλιά, να κάνετε όλα τα χατίρια σε εργοδότες και ψευτοεπενδυτές, σε τράπεζες, ολιγάρχες των μίντια και του Τύπου. Η ανετοιμότητά σας φαίνεται σε κάθε σας βήμα, από το άνυδρο ταξίδι στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, μέχρι τον αποκλεισμό της χώρας από την διάσκεψη του Βερολίνου, από την δηλωσία σας στα εθνικά θέματα και την φοβικότητά σας στην εξωτερική πολιτική. Εκμεταλλευόμενοι τη συναίνεση στην ψήφο των αποδήμων, όπου εκεί προσχηματικά προβάλατε την ισότητα της ψήφου των πολιτών, προχωρήσατε μόνοι σας, με την Ελληνική Λύση βέβαια μαζί, στην αλλαγή του εκλογικού νόμου, ενώ το σύνολο της Αντιπολίτευσης είναι αντίθετο. Συνάδελφοι της Κυβέρνησης, υπερθεματίζετε συνεχώς ότι ο λαός αυτό ψήφισε στις εκλογές του Ιούλη. Θα πρέπει όμως εδώ να σας ενημερώσουμε ότι ο λαός ψήφισε και τα υπόλοιπα κόμματα της Βουλής και μια ισχυρή Αντιπολίτευση για να μπορεί να σας ελέγχει. Σταθμίζετε διαφορετικά τους πολίτες της χώρας, δείχνετε μέγιστη ανωριμότητα και αποδεικνύετε περίτρανα ότι έρχεστε από τα παλιά. Όπως από τα παλιά έρχονται και οι φρενήρεις, ανιστόρητες και επικίνδυνες τοποθετήσεις Υπουργών και στελεχών σας, που αποδίδουν την εγκαθίδρυση του Χίτλερ στην εξουσία στην απλή αναλογική και συγχρόνως στις δημόσιες τοποθετήσεις τους δαιμονοποιούν την Αριστερά. Κύριοι συνάδελφοι, οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική. Οι πολιτικές σύγκλισης σε προγραμματική βάση που θα σχηματίσει μια νέα, προοδευτική πολιτική και κοινωνική πλειοψηφία θα συγκροτήσουν μια κυβέρνηση με τη συμμετοχή αριστερών και προοδευτικών δυνάμεων της χώρας. Το πραγματικό σας πρόσωπο, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας το γνωρίζουμε. Τώρα βέβαια με περίσσια αλαζονεία το διαφημίζετε κιόλας. Μαζί με εμάς, όμως το βλέπει πια σιγά - σιγά και ο ελληνικός λαός και να είστε σίγουροι ότι δεν θα επιτρέψει η χώρα να είναι δέσμια του παρελθόντος. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Θα δώσω τον λόγο στην κ. Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν μιλάμε για τον εκλογικό νόμο και το εκλογικό σύστημα, δεν μπορούμε παρά να συζητήσουμε και να αναστοχαστούμε συλλογικά, κάτι που δυστυχώς δεν έγινε από την πρόταση της Κυβέρνησης, για την τελευταία δεκαετία της κρίσης και των μνημονίων και τις βαθιές συνέπειες που είχε, όχι απλώς τις οικονομικές και κοινωνικές, αλλά στην ίδια τη δημοκρατία, τους θεσμούς, στην ίδια την αντίληψη, που έχουν οι πολίτες για την πολιτική. Στον κλονισμό δηλαδή της εμπιστοσύνης τους στην πολιτική και της νομιμοποίησης των θεσμών, στην αντίληψή τους, καθώς τους χρέωσαν - και δικαιολογημένα - την κρίση, τη μη αποτροπή της, τη διαχείρισή της, και βέβαια και τη λογική του μονόδρομου που επιβλήθηκε τα προηγούμενα χρόνια. Δεν μπορούμε να απομονώσουμε τη συζήτηση για το εκλογικό σύστημα από τη συλλογική αυτή θεώρηση. Σήμερα πρέπει να ενισχύσουμε τη δημοκρατία σε όλες τις διαστάσεις της, να αποκαταστήσουμε τη δημοκρατική συμμετοχή και να ενισχύσουμε την έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας. Ανέφερε ο τέως Πρόεδρος της Βουλής, ο κ. Βούτσης, το πρωί ένα συγκλονιστικό νούμερο, ότι πάνω από ένα εκατομμύριο τετρακόσιες χιλιάδες συμπολίτες μας, από την έναρξη της κρίσης μέχρι σήμερα, έχουν αποχωρήσει τελείως από τις εκλογικές διαδικασίες. Δεν συζητάμε βέβαια για τις ευρωεκλογές. Εκεί υπάρχει τεράστια αποχή σε όλη την Ευρώπη. Συνεπώς, σε αυτό το πλαίσιο, ο ΣΥΡΙΖΑ ασχολήθηκε κατά την περίοδο της διακυβέρνησης, όχι απλώς για να αντιμετωπίσει τις οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες και να οδηγήσει τη χώρα στην έξοδο από τα μνημόνια, αλλά και με το πώς μπορούσε θεσμικά και μέσα από τις θεσμικές αλλαγές, να ενισχύσει αυτήν τη δημοκρατία και τη συμμετοχή. Το ένα ήταν η θέσπιση της απλής αναλογικής, το 2016, που ήταν εξάλλου και μια πάγια θέση και αρχή της Αριστεράς, η οποία που απέκτησε πολύ περισσότερη επιτακτικότητα και περιεχόμενο στη συγκεκριμένη φάση που περνούσε η χώρα μας, μέσα στα μνημόνια και στην κρίση. Δεν ήταν, όμως, μόνο αυτή η αλλαγή. Ήταν επίσης η ψήφος στα δεκαεπτά, που ήρθε να ενθαρρύνει τη συμμετοχή και την εμπιστοσύνη στους νέους, ήταν η κατάτμηση των μεγάλων περιφερειών, ένα θέμα που δεκαετίες μας απασχολούσε στην Εθνική Αντιπροσωπεία, προκειμένου η σχέση της πολιτικής και των Βουλευτών με τους πολίτες στις μεγάλες αυτές περιφέρειες και να μειωθεί η επιρροή διαφόρων εξωθεσμικών κέντρων. Ήταν, φυσικά, και μια σειρά από συνταγματικές αλλαγές, που δυστυχώς οι περισσότερες δεν μπόρεσαν να βρουν την ανάλογη πλειοψηφία στην Αναθεωρητική Βουλή. Άρα, λοιπόν, ήταν μια ολοκληρωμένη πρόταση και προσέγγιση, με βάση την ανάλυση για την περίοδο και τις ανάγκες που έχει. Ο εισηγητής μας, ο κ. Σπίρτζης, όπως και ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος, ο κ. Τζανακόπουλος, έκαναν μια αναλυτική κριτική, όσον αφορά τις αντιδημοκρατικές και αντισυνταγματικές πτυχές του νομοσχεδίου για τον εκλογικό νόμο που έχει φέρει η Νέα Δημοκρατία. Εγώ θα περιοριστώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πολύ σύντομα στα τέσσερα βασικά επιχειρήματα που ακούμε συνεχώς να επαναλαμβάνονται επί δύο μέρες, παρά τις απαντήσεις που έχουν δοθεί από πάρα πολλούς προηγούμενους συναδέλφους και συναδέλφισσες. Το πρώτο επιχείρημα, το οποίο βέβαια ήταν θλιβερό, ήταν η δαιμονοποίηση της απλής αναλογικής που έφτασε στο απόγειό της χθες με τον κ. Γεραπετρίτη, ο οποίος με δύο λόγια - παρ' ότι ακαδημαϊκός δάσκαλος - από αυτό το Βήμα μάς είπε ότι η απλή αναλογική έφερε τον Χίτλερ στην εξουσία. Αυτή, ξέρετε, η προσπάθεια δαιμονοποίησης δεν είναι απλώς απλουστευτική, αλλά έρχεται να συσκοτίσει τελικά, μέσα από αυτόν τον ευκαιριακό - όπως νομίζω, γιατί δεν θέλω να πιστέψω ότι το πιστεύει ο ίδιος βαθιά μέσα του - αναθεωρητισμό της ιστορίας που έχει και άλλες συνέπειες. Έρχεται να συσκοτίσει τα πραγματικά αίτια που οδήγησαν στην άνοδο του ναζισμού και του φασισμού την περίοδο του μεσοπολέμου. Κι αυτό αποκτά ακόμα μεγαλύτερο αρνητικό βάρος σε μια περίοδο που ο νεοφιλελευθερισμός, η κρίση και τα μνημόνια οδήγησαν στο να σηκώσουν κεφάλι, μετά από πάρα πολλές δεκαετίες, νεοφασιστικά και ακροδεξιά κόμματα σε όλη την Ευρώπη. Δυστυχώς είδαμε για μια περίοδο και στη χώρα μας το ίδιο αποτέλεσμα. Δεύτερο επιχείρημα, η ακυβερνησία και η μη σταθερότητα. Μα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να μην κοροϊδευόμαστε, όταν φτάσαμε στην κρίση και στη χρεοκοπία δεν ίσχυε η απλή αναλογική τις προηγούμενες δεκαετίες. Δεν ήταν αυτό το πρόβλημα, το εκλογικό σύστημα, που οδήγησε τη χώρα εκεί. Ήταν σαφώς οι πολιτικές επιλογές, οι οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες και στην Ελλάδα και εξαιτίας της διεθνούς κρίσης. Όπως επίσης, η κυβέρνηση Σαμαρά, παρότι ήταν μια δικομματική κυβέρνηση, δεν είχε πρόβλημα συνοχής. Δεν ήταν αυτό το πρόβλημά της. Το πρόβλημά της ήταν το αδιέξοδο στο οποίο έφτασε, καθώς δεν μπορούσε να χειριστεί τότε τη διαπραγμάτευση και να κλείσει την αξιολόγηση, το οποίο την ανάγκασε στην επιλογή της επίσπευσης - τότε - της προεδρικής εκλογής και όλων όσοι ακολούθησαν. Τρίτο επιχείρημα, το ακούμε συνέχεια, και έχει να κάνει με το αν ο ΣΥΡΙΖΑ ευκαιριακά έφερε τον νόμο της απλής αναλογικής το 2016. Νομίζω ότι το θέμα έχει εξαντληθεί. Και, ο τελευταίος ομιλητής, ο κ. Πολάκης, αναφέρθηκε σ' αυτό, αλλά δεν μπορώ να μην αναφερθώ. Το πρώτο εξάμηνο δεν υπήρχαν συνθήκες - και το ξέρετε πολύ καλά ότι δεν υπήρχαν, για να υπάρξει συναίνεση, για να γίνει διάλογος για τον εκλογικό νόμο. Εδώ δεν υπήρξε καν παράδοση - παραλαβή στο Μέγαρο Μαξίμου, για να μην αναφέρουμε όλες τις άλλες συνθήκες. Μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, που υπήρχε πλέον μια κυβέρνηση η οποία μπήκε στη μάχη να εφαρμόσει το τρίτο πρόγραμμα σε συνεχή διαπραγμάτευση με τους θεσμούς ώστε να βγούμε από τα μνημόνια, έφερε μέσα σε δέκα μήνες, όπως κι εσείς φέρατε μέσα σε επτά μήνες, ένα σχέδιο εκλογικού νόμου για την απλή αναλογική. Άρα, δεν ισχύει αυτό το επιχείρημα και δεν καταλαβαίνω τι προσθέτει η συνεχής επανάληψή του. Θα κλείσω με το τελευταίο επιχείρημα που ακούσαμε από τους Υπουργούς. Το ακούσαμε στην αρχή με έναν τρόπο εκβιαστικό, ότι αν δεν συμφωνήσουμε, θα πάτε σε διπλές εκλογές - έτσι μας είχατε πει πριν μερικούς μήνες - προκειμένου να καεί η απλή αναλογική. Τώρα έρχεστε πάλι και λέτε ότι οι επόμενες εκλογές θα είναι μεταβατικές. Θέλω να πω το εξής, και κλείνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε, ότι ο ελληνικός λαός δεν είναι ποτέ δεδομένος, και οι πολίτες δεν είναι πρόβατα, καταλαβαίνουν. Στις επόμενες εκλογές, που θα γίνουν με απλή αναλογική, ο ελληνικός λαός θα κρίνει την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, για την κατάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων και του κοινωνικού κράτους, της υγείας, της παιδείας και όλες αυτές τις συνέπειες που υφίσταται. Και αυτές ακριβώς οι συνέπειες είναι θα δώσουν με την προβολή από την πλευρά μας ενός προοδευτικού αριστερού προγράμματος, τη δυνατότητα να εκφραστεί μια νέα προοδευτική πλειοψηφία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Η ψηφοφορία θα γίνει στις 18.00΄. Ωστόσο, στις 17.00΄ έχει ζητήσει ο Υπουργός να μιλήσει. Και απ' ό,τι με ενημέρωσε ο κ. Σπίρτζης, οι εισηγητές θα απαντήσουν κι αυτοί στον κύριο Υπουργό. Θα παρακαλούσα να είμαστε συνεπείς στον χρόνο για να μην την πληρώσουν κάποια άτομα. Προς το τέλος είναι ο κ. Μπάρκας, ο κ. Τσίπρας, ο κ. Καιρίδης, ο οποίος είναι από τώρα εδώ, και είναι κρίμα να μην μιλήσουν. Σας παρακαλώ πολύ προσοχή στον χρόνο. Θα δώσω τον λόγο τώρα στον Αλέξανδρο Τριανταφυλλίδη του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος πιστεύω ότι δεν θα εκμεταλλευτεί τη φιλία μας και την αγάπη που του έχω.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κορυφαίο ζήτημα αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος όπου ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα αλλά το μέσο, ο εκλογικός νόμος εν προκειμένω, προσδιορίζει το αξιακό φορτίο του σκοπού. Βαθιά κρίση και ανυποληψία στη συνείδηση ενός μεγάλου κομματιού του λαού μας, των πολιτών που απέχει από τις εκλογικές διαδικασίες γιατί πιστεύει ότι οι εκάστοτε κυβερνήσεις κόβουν και ράβουν στα μέτρα τους το εκλογικό σύστημα. Στον αντίλογο αυτό ας φωτίσουμε τη σκέψη μας και τον προβληματισμό μας, καθώς σε λίγη ώρα θα ψηφίσουμε, από τον λόγο του Συμβουλίου της Ευρώπης που κωδικοποιεί και υποδεικνύει αρχές και αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού στη δημοκρατική λειτουργία των θεσμών. Καταθέτω στα Πρακτικά το κείμενο του Rapporteur, που δεν προέρχεται από τη σοσιαλιστική ή την αριστερή παράταξη, αλλά από τη συμμαχία των φιλελευθέρων και των δημοκρατών, του Χέντρικ Ντέιμς, ο οποίος με ημερομηνία 8 Ιανουαρίου του 2020 προσδιορίζει στα συμπεράσματά του το θέμα: «Καθορισμός ελάχιστων προτύπων για τα εκλογικά συστήματα, ώστε να παρέχεται η βάση για ελεύθερες και δίκαιες εκλογές». Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δεν θα ήθελα - δεν μπορώ και δεν έχω τον χρόνο - να αναφέρω το σύνολο. Θα αναφέρω από τα συμπεράσματα 73 και 74, ακριβώς για να προσδιορίσω και τη σκέψη τη δική μας, τη σκέψη του ΣΥΡΙΖΑ. Λέει λοιπόν ο εν λόγω εισηγητής στο Συμβούλιο της Ευρώπης εκφράζοντας συνολικά τον μέσο όρο της αντίληψης: «Κάποια συστήματα στην Ευρώπη παρέχουν στα κόμματα που νίκησαν κοινοβουλευτικές Πλειοψηφίες που υπερβαίνουν κατά πολύ σημαντικά...» - κύριε Υπουργέ - «...την αληθινή υποστήριξη που απολαμβάνουν μεταξύ των πολιτών». Συνεχίζει στην παράγραφο 74 των συμπερασμάτων: «Η ασυνέπεια μεταξύ της τυπικής νομιμότητας και της ουσιαστικής νομιμοποίησης υπονομεύει τη δημόσια εμπιστοσύνη του κοινού, των πολιτών στη δημοκρατική λειτουργία και διαδικασία και προσφέρει πρόσφορο έδαφος στον εξτρεμισμό και τον λαϊκισμό» - έτσι λέει το Συμβούλιο της Ευρώπης, όχι ο ΣΥΡΙΖΑ ή κάποια άλλη παράταξη - «που θα πρέπει να αποτελεί το εύφορο έδαφος πάνω στο οποίο πρέπει να προσδιορίσουμε τη δική μας στάση και θέση». Και συνεχίζει: «Η αποτυχία ενός εκλογικού συστήματος να εμποδίσει τη μεγάλη διαφορά μεταξύ των πολιτικών επιλογών των ψηφοφόρων, όπως αυτές εκφράζονται στις εκλογές, και στη σύνθεση των εκλεγμένων θεσμών είναι σημάδι δημοκρατικού ελλείμματος». Έτσι λέει το Συμβούλιο της Ευρώπης, κύριε Υπουργέ, κύριε Θεοδωρικάκο, και θέτει εν αμφιβόλω τη δικαιοσύνη του. Σας το κατέθεσα στα Πρακτικά. Πρόκειται να συζητηθεί την επόμενη εβδομάδα στο Στρασβούργο στο Συμβούλιο της Ευρώπης στην τακτική σύνοδο. Από τη μια, λοιπόν, ο ευρωπαϊκός διαφωτισμός, όχι η Αριστερά, όχι οι σοσιαλιστές, ο ευρωπαϊκός διαφωτισμός και από την άλλη ο αλαζονικός βαλκανικός επαρχιωτισμός της Νέας Δημοκρατίας και του κ. Θεοδωρικάκου. «Υποκριτική η στάση του ΣΥΡΙΖΑ», λέτε. «Ψηφίσατε την απλή αναλογική όταν διαπιστώσατε ότι χάνετε τις εκλογές...» - λέτε - «...τις παραμονές των εκλογών», λέτε. Το ψηφίσαμε εκατόν εβδομήντα εννέα Βουλευτές, όχι μόνον του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και άλλων κομμάτων, στις 22 Ιουλίου του 2016. Εκλογές έγιναν στις 7 Ιουλίου του 2019, δηλαδή τρία ολόκληρα χρόνια πριν. Πού είναι το παραμονές των εκλογών; Πού είναι το ότι δεν είχατε το απαιτούμενο χρονικό διάστημα; Η πλήρης και απόλυτη διαστροφή της πραγματικότητας από εσάς και βέβαια από τον επικοινωνιακό μηχανισμό της μιντιακής διαπλοκής που αποτελεί ουσιαστικά και το πλέγμα των τηλεοπτικών πλατών τους στηρίζουν τον κ. Μητσοτάκη. Λέτε: «Γιατί δεν τον ψηφίσατε τον Γενάρη του 2015;». Εδώ θα συμφωνήσω με τον κ. Μητσοτάκη. «Έχω μια χώρα να κυβερνήσω», είπε από αυτήν εδώ τη θέση. Ναι, έχεις μια χώρα να κυβερνήσεις επειδή παρέλαβες από τον ΣΥΡΙΖΑ μια ολόκληρη χώρα και ένα μαξιλάρι συγκεκριμένων δισεκατομμυρίων που σου δίνει αυτή τη δυνατότητα. Δεν παρέλαβες έναν ρεμπέτ ασκέρ, μια διαλυμένη, χρεοκοπημένη χώρα, ταπεινωμένη από τη διαπλοκή, τη μίζα, το πλιάτσικο και τη λαμογιά. Το ομολόγησε άλλωστε ο κ. Σταϊκούρας τον Φεβρουάριο του '15 στην Επιτροπή Ισολογισμού και Απολογισμού ότι δεν θα υπήρχαν χρήματα το Φεβρουάριο του '15 για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις. Εσείς επιμένετε εκεί, «γιατί δεν ψηφίσατε τον Φεβρουάριο του '15 την απλή αναλογική;». Και σας εξηγήσαμε και το καταλαβαίνει ο κάθε Έλληνας πολίτης που μπορεί να βλέπει και να κρίνει και να αξιολογεί και μην τον θεωρείτε δεδομένο. Μίλησε και ο εισηγητής της Πλειοψηφίας για παραλυτικές καταστάσεις. Να σας παραθέσω τον ορισμό της παραλυτικής διαδικασίας της δικής σας μονοκομματικής Κυβέρνησης πλειοψηφίας των εκατόν πενήντα οκτώ Βουλευτών; Από πού θέλετε να ξεκινήσουμε; Απ' όπου θέλετε. Από το μεταναστευτικό; Το «ό,τι βρέξει ας κατεβάσει»; Το πάτε μέρα - μέρα; Το «άσε να ξημερώσει και βλέπουμε»; Το παραλυτικό μη σχέδιο, χωρίς σχέδιο και χωρίς πυξίδα; Πού να πάμε, στο Λυβικό και στο Βερολίνο; Την ομολογία της παραλυτικής εκκωφαντικής απουσίας της χώρας και της πλήρους ανυποληψίας; Στα δύο εμβληματικά πρόσωπα της μονοκομματικής αλαζονικής Κυβέρνησης, τον Διαμαντάρη και τον Πατέρα; Διαμαντάρης και Πατέρας τα δύο εμβληματικά πρόσωπα της αλαζονικής διακυβέρνησης της «ενός ανδρός αρχή». Τα σχολεία χωρίς δασκάλους, τα νοσοκομεία με ράντζα; Τους PATRIOT που δεν μάθαμε ακόμη, εσείς οι πατριωταράδες, οι Ελληναράδες θα τους στείλετε στη Σαουδική Αραβία; Ποιον ρωτήσατε; Ενημερώσατε τη Βουλή; Πώς θα αφαιρέσετε από την εθνική άμυνα, που την πλήρωσε ο ελληνικός λαός με το αίμα του, με τον ιδρώτα του; Ποιον ρωτήσατε; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως της ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Όλα αυτά δηλώνουν την παραλυτική διαδικασία που θα έφερνε η απλή αναλογική. Διπλές εκλογές λέτε και αυτό αποτελεί την μεγαλύτερη ύβρη και προσβολή στη βούληση των πολιτών, δεν έχει ξανακουστεί. Πώς προεξοφλείτε ότι οι πρώτες εκλογές δεν θα φέρουν συσχετισμό διακυβέρνησης; Δεν ακούσατε από το σύνολο της Αντιπολίτευσης ότι λογαριάζετε χωρίς τον ξενοδόχο τον κυρίαρχο ελληνικό λαό, ότι λογαριάζετε με απίστευτη αλαζονεία, έπαρση και κομπασμό ότι οι πρώτες εκλογές δεν θα φέρουν αποτέλεσμα; Μιλήσατε εσείς, ήμασταν εδώ στο νομοσχέδιο για την ψήφο των ομογενών. Είναι η ισοτιμία εξωτερικού και η ισοτιμία εξωτερικού. Όταν μιλάμε για την ισοτιμία της ψήφου των ομογενών, εκεί υφίσταται η ισοτιμία για την οποία πρέπει να βάλουμε κόκκινο, μπάρα, πήχης, δεν περνάει τίποτα. Ή το περνάτε ή δεν ψηφίζεται τίποτα. Και όταν μιλάμε για την ισοτιμία της ψήφου του εσωτερικού, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα. Τότε στα Χανιά, για παράδειγμα, το πρώτο κόμμα σε ψήφους μπορεί να εκλεγεί έναν Βουλευτή και το δεύτερο κόμμα σε ψήφους τέσσερις Βουλευτές.
Έχετε κόκκινο στον χρόνο.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Τελειώνω με αυτό μου λέμε εμείς και υπερασπιζόμαστε εμείς και αποτελεί το αξιακό φορτίο της μεγάλης δημοκρατικής προοδευτικής αριστερής παράταξης. Θέλουμε την απλή αναλογική, γιατί θέλουμε μια πλατιά συμμαχία των λαϊκών δημοκρατικών προοδευτικών δυνάμεων πολιτικά με τους κεντρώους δημοκράτες, τους σοσιαλιστές, τους σοσιαλδημοκράτες, τους ριζοσπάστες αριστερούς και τους οικολόγους και κοινωνικά με τον κόσμο της παραγωγής, του πολιτισμού και των επιστημών, με κάθε άνεργο, άστεγο, φτωχό άνθρωπο που ακουμπάει επάνω μας, όπως το έπραξε τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια και μετά από την αποκαλυπτική εξάμηνη παρουσία σας θα μας ξαναεμπιστευθεί πολύ σύντομα, όπως εκτιμάει ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Θεοδωρικάκος, που έφεραν αυτόν τον εκλογικό νόμο για να επισπεύσουν την εκλογική διαδικασία. Σας ευχαριστώ θερμά.
Το ήξερα. Εγώ ήθελα να σας αφήσω, ο κ. Φίλης δεν με άφηνε! Τον λόγο έχει η κ. Τζούφη Μερόπη, Ηπειρώτισσα, από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο τρόπος με τον οποίον εξελίχθηκε και κοντεύει να τελειώσει η συζήτηση για το εκλογικό σύστημα και την απλή αναλογική αποδεικνύει τη βαθιά πολιτική και ιδεολογική διάσταση του ζητήματος. Οι τοποθετήσεις των περισσοτέρων Βουλευτών της Συμπολίτευσης φανερώνουν ένα και μόνο πράγμα, φόβο απέναντι στη λαϊκή βούληση και την ανόθευτη έκφραση, φόβο απέναντι στο δημοκρατικό και ουσιαστικά αντιπροσωπευτικό σύστημα της απλής αναλογικής. Αυτός είναι και ο λόγος που τα κυβερνητικά στελέχη, δυστυχώς πρωτοκλασάτα, επιλέγουν να διαστρεβλώσουν την ιστορία, που κατηγορούν την απλή αναλογική για την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, αλλά και για τον εμφύλιο. Με τρόπο σκόπιμο και επικίνδυνο παραποιούν την ιστορική πραγματικότητα και παραγκωνίζουν τις ιδιαίτερες πολιτικές, κοινωνικές και ιδεολογικές πτυχές της εποχής εκείνης. Θέλουν άραγε να μας πείσουν πως αρνούνται την απλή αναλογική για λόγους αντιφασιστικούς; Φυσικά και όχι. Η Νέα Δημοκρατία είναι αποφασισμένη να εγκαθιδρύσει εκ νέου ένα συγκεντρωτικό μοντέλο που θα πριμοδοτεί εξουσίες χωρίς συνεργασία, χωρίς συναίνεση, αλλά και χωρίς λογοδοσία. Ας αναλογιστούμε το τρέχον νομοθετικό έργο της Κυβέρνησης σε παιδεία, υγεία, ασφαλιστικό και εργασιακά, ένα έργο που στρέφεται απέναντι στην κοινωνική πλειοψηφία, ένα έργο που, για να υλοποιηθεί, χρειάζεται την υποστήριξη μεγάλων ιδιωτικών επιχειρηματικών συμφερόντων, αλλά όχι την αναλογική εκπροσώπηση που νομιμοποιεί και εκφράζει τις συνέπειες στον πολιτικό λόγο, στα προεκλογικά προγράμματα, στον έλεγχο και τελικά στη λαϊκή βούληση. Το δόγμα της Κυβέρνησης συμπυκνώνεται στην αναζήτηση συναίνεσης α λα καρτ, εκεί που δεν τα καταφέρνει, εθνικά θέματα, οψίμως το προσφυγικό και άλλα, αλλιώς δεν δικαιούστε διά να ομιλείτε εσείς οι κατσαπλιάδες με την βοήθεια φυσικά της εξασφαλισμένης πολλαπλώς αφωνίας και του συνεχούς δοξαστικού των συστημικών μέσων μαζικής ενημέρωσης. Η υποκρισία της Νέας Δημοκρατίας αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι λίγες εβδομάδες νωρίτερα η Κυβέρνηση αρνήθηκε την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ να δοθεί σε όλους όσοι έχουν ελληνική ιθαγένεια δικαίωμα ψήφου, αλλά σε ξεχωριστές περιφέρειες, γιατί δήθεν αυτό παραβίαζε την ισοτιμία της ψήφου τους. Ενώ, λοιπόν, η ισοτιμία της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού σας συγκινούσε, δεν συμβαίνει το ίδιο με την ισοτιμία των ψήφων των Ελλήνων στο εσωτερικό. Για εμάς η απλή αναλογική αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο τη λαϊκή βούληση, αναβαθμίζει το ρόλο του κάθε εκλεγμένου και του προσδίδει προσωπική υπευθυνότητα, η οποία πρέπει να τον διακρίνει απέναντι στην κοινωνία και στους πολίτες που τον τιμούν. Η στήριξη και η καθιέρωση της απλής αναλογικής, αν και αποτελεί - ως γνωστόν - διαχρονικό ταυτοτικό στοιχείο της Αριστεράς, δεν είναι απλώς μια αξιακή επιλογή, αλλά στηρίζεται σε πολύ συγκεκριμένα και αναμφισβήτητα πραγματικά δεδομένα. Έρχεται να καλύψει ένα υπαρκτό δημοκρατικό έλλειμμα που δημιουργεί το ισχύον σύστημα ενισχυμένης αναλογικής. Έχουν απαντήσει πολλοί, θα το κάνω και εγώ, στην εκτοξευόμενη διαρκώς κατηγορία για τη δική μας πολιτική υποκρισία ότι αξιοποιήσαμε την ενισχυμένη αναλογική για να βρεθούμε στην εξουσία και ως πρώτη κυβέρνηση δεν βρήκαμε τον χρόνο να εισαγάγουμε σύστημα απλής αναλογικής. Να θυμίσω και εγώ ότι στο πρώτο εξάμηνο του 2015 είχαμε να αντιμετωπίσουμε την απόλυτη χρεοκοπία της χώρας, την κοινωνική και ανθρωπιστική κρίση στην οποία την είχαν οδηγήσει οι ισχυρές κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ και φυσικά το διαρκές σαμποτάζ από εσάς και την παράταξή σας. Να θυμίσω το σενάριο της «αριστερής παρένθεσης», κάθε μέρα το «φύγετε», με την ενεργό στήριξη σας προς τις πιο ακραίες δυνάμεις των δανειστών που επέβαλαν στη χώρα τη δημοσιονομική ασφυξία. Θα θυμίσω ενδεικτικά ένα γεγονός, τη λυσσαλέα προσπάθεια σας τότε να μην περάσει το Παράλληλο Πρόγραμμα που αφορούσε ανθρώπους σε ακραία φτώχεια που καταγγελλόταν από εσάς προς τους δανειστές ως μονομερής ενέργεια και ως μη κοστολογημένο για να μην υλοποιηθεί και να υπάρξει κοινωνική κατακραυγή και πτώση της κυβέρνησης και πολλά άλλα συνεχώς και αδιστάκτως. Όσο για το επιχείρημα ότι η αλλαγή του εκλογικού νόμου από εμάς έγινε σε προεκλογικό χρόνο αντιβαίνει και στη στοιχειώδη λογική, αφού ψηφίστηκε το 2016 και οι εκλογές έγιναν το 2019. Ταυτόχρονα θυμίζω ότι ψηφίστηκε και η κατάτμηση των μεγάλων περιφερειών, διακομματικό αίτημα για την αντιμετώπιση πολλών θεμάτων και πιθανών διαπλοκών και η ψήφος στα δεκαεπτά που τότε είχε λοιδορηθεί, αφού η νέα γενιά είχε θεωρηθεί ως ανώριμη για αυτό. Εμείς αλλάξαμε στις παρούσες συνθήκες το άρθρο 86 με την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας και αποσυνδέσαμε την εκλογή από τη θητεία της Βουλής, όχι γιατί μας συνέφερε, αλλά γιατί έτσι θεωρούμε ορθό για τη λειτουργία της δημοκρατίας και της πολιτικής ζωής στον τόπο μας. Το ίδιο κάναμε και με τον εκλογικό νόμο και μάλιστα ο αρμόδιος Υπουργός μάς επεσήμανε στην παρούσα φάση ότι δεν μας συμφέρει ως κόμμα εξουσίας και να διαπραγματευτούμε μαζί του για τη δολοφονία της απλής αναλογικής, αλλά εμείς έχουμε άλλο ηθικό και αξιακό πλαίσιο. Δεν θεωρούμε τον εαυτό μας κομμάτι ούτε συνέχεια του παλιού πολιτικού συστήματος, αλλά φορέα της αλλαγής και της ανανέωσης της πολιτικής ζωής του τόπου. Γι' αυτό και πιστεύουμε βαθιά στην αξία της δημοκρατίας, στην αξία της ισοτιμίας της ψήφου και εμπιστευόμαστε τον λαό και τις επιλογές του, που σε όλες τις μετρήσεις της κοινής γνώμης δεν επιθυμεί εκλογικούς νόμους που να δίνουν πλαστές πλειοψηφίες. Επιθυμεί προγραμματικές συγκλίσεις και όχι μονοκομματικές κυβερνήσεις, που, άλλωστε, μας οδήγησαν στην κρίση. Εσείς επιμένετε στις συνταγές του χθες, αυτές που οδήγησαν στην κρίση και τη χρεοκοπία, την αλαζονεία της παντοδυναμίας του ενός, που στηρίζεται σε επίπλαστες κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες, σε ένα σύστημα που γεννά και αναπαράγει όλες τις παθογένειες του πολιτικού μας συστήματος, τη φαυλότητα, το ρουσφέτι και τη διαπλοκή και, κυρίως, ένα σύστημα που δεν σέβεται την αρχή της ισοτιμίας της ψήφου. Ο εκλογικός νόμος, λοιπόν, που παρουσιάζετε, ενώ υποτίθεται ότι είναι βάσει αρχών, είναι κυρίως βάσει των συσχετισμών στις τελευταίες εκλογές, για να παράγει ακριβώς τα ίδια αποτελέσματα, τη μονοπωλιακή νομή της εξουσίας. Βεβαίως, το επαπειλούμενο σενάριο των διπλών εκλογών είναι ένας εκλογικός και τακτικός υπολογισμός από τη μεριά του κυβερνώντος κόμματος, για να επιτύχει την κυριαρχία του επί μακρόν. Με την απόφασή σας αυτή να είστε σίγουροι ότι θα οδηγήσετε σε πολιτικά αποτελέσματα προς την αντίθετη κατεύθυνση. Βασική σας αγωνία είναι να μπλοκάρετε διά του εκλογικού νόμου τη δυνατότητα άλλων προοδευτικών συγκλήσεων απέναντί σας. Και αυτή η προσπάθεια δεν είναι τυχαία, καθώς κυβερνήσεις συμμαχιών με προοδευτικό πρόσημο φαίνεται να αποτελούν ελπίδα και διέξοδο για όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς - Ισπανία, Πορτογαλία - που βελτιώνουν την κατάσταση του λαού τους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα ένα λεπτό ακόμα. Φυσικά, τέτοιου τύπου κυβερνήσεις μπορούν να αποτελέσουν τη λύση και για τον δικό μας λαό, να ενισχύσουν την κοινωνική συνοχή, την άμβλυνση των ανισοτήτων, την κοινωνική δικαιοσύνη και την προστασία των ανθρώπων στο νέο, φυσικό, αλλά και δομημένο περιβάλλον. Ξέρω ότι αναφέρεστε διαρκώς με ένα άλμα στον χρόνο ότι οι επόμενες εκλογές θα είναι διπλές εκλογές. Οι επόμενες εκλογές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα γίνουν με απλή αναλογική και θα βγάλουν νέους συσχετισμούς δύναμης. Και να μην είστε καθόλου σίγουροι γι' αυτούς τους συσχετισμούς δύναμης ερήμην της βούλησης του ελληνικού λαού. Υπάρχει ένα μεγάλο δημοκρατικό στοίχημα: Ο σχηματισμός μιας κυβέρνησης συνεργασίας βάσει προγραμματικών συγκλίσεων, που θα βάλει τη χώρα σε προοδευτική τροχιά και θα αποτρέψει τις δεύτερες εκλογές. Εμείς θα επιμείνουμε να μαχόμαστε για την ανατροπή του στρατηγικού σας σχεδιασμού μαζί με την ενεργοποίηση της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας που θα σας δώσει και την απάντησή της.
Ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο έχει ο κ. Δημήτριος Βίτσας από τον ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα θα δείτε πώς τηρούνται ακριβώς τα επτά λεπτά! Ορίστε, κύριε Αντιπρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Ακριβώς! Ακριβώς! Για να πω την αλήθεια, νομίζω ότι έχουν ειπωθεί όλα, αλλά έχω μία όρεξη να πω ορισμένα σοβαρά πράγματα, κατά τη γνώμη μου, δι' αστεϊσμών. Χρήστο, είχα αφήσει κάτι να το πω στο τέλος, αλλά θα το πω στην αρχή. Τι θα γίνει με τη Νέα Δημοκρατία; Ως πότε θα μας ταλαιπωρεί με το σύνδρομο Σαμαρά που έχει; Σαράντα Βουλευτές έχουν βγει και λένε: «Είναι σωστό το 1990 να παίρνει 47% ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και να παίρνει μόνο εκατόν πενήντα Βουλευτές και να μην μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση, να χρειάζεται τον Κατσίκη - δεν ξέρω ποιον χρειαζόταν - κ.λπ.;». Το παίρνει ο ΟΝΝΕΔίτης τώρα αυτό ή το νεαρό μέλος της Νέας Δημοκρατίας, λέει «φοβερό επιχείρημα», πάει στο 1990 και τι βρίσκει; Βρίσκει ότι έπεσε η κυβέρνηση επειδή την έριξε ο Αντώνης Σαμαράς. Ο άνθρωπος έχει ολοκληρώσει τον πολιτικό του βίο, του ευχόμαστε μακροημέρευση, να περάσει καλά, να περνάει καλά τα επόμενα χρόνια. Όμως, μην ταλαιπωρείτε και τη Βουλή με αυτό το πράγμα. Κύριε Λιβάνιε, άκουσα την τοποθέτησή σας. Μας είπατε ότι αν ήταν η απλή αναλογική, τότε θα είχαμε αυτό το αποτέλεσμα. Έτσι δεν είναι; Είπατε ότι τότε θα είχαμε αυτό το αποτέλεσμα. Θα σας πω τη γνώμη μου. Αν η ερώτηση ήταν «τι αποτέλεσμα θα είχαμε, αν είχαμε απλή αναλογική στις εκλογές του 2014;» και ήταν αυτή η απάντησή σας, στο μεν δημοτικό θα πέρνατε άριστα «10», στο γυμνάσιο θα σας έλεγαν «ξαναδιάβασε, παιδί μου, το μάθημα» και στο πανεπιστήμιο θα σας έλεγαν «περάστε του χρόνου». Για ποιον λόγο; Γιατί όλοι ξέρουμε πια, όταν περνάμε κάποιες εγκύκλιες σπουδές, ότι αν σε ένα σύστημα αλλάξουμε έναν βασικό όρο, αλλάζει το αποτέλεσμα. Και όλοι ξέρουμε ότι αν αυτό το σύστημα, το εκλογικό, είναι κομμάτι του πολιτικού συστήματος και αλλάξει, τότε αλλάζει και το πολιτικό σύστημα. Και στην ερώτηση «τι θα συνέβαινε;» η απάντηση είναι «δεν ξέρω». Γιατί; Για τον απλούστατο λόγο ότι μπορεί να υπήρχε όχι απλώς διαφορετική εκλογική συμπεριφορά, αλλά ακόμα και διαφορετικά πολιτικά κόμματα, διαφορετικές πολιτικές παρατάξεις, διαφορετική λογική. Έτσι, προσπαθείτε να μας τραβήξετε ή να τραβήξετε την κοινωνία, κατά κύριο λόγο στο να μην καταλάβει αυτό που παίζεται. Όταν λέτε σταθερό σύστημα, δεν εννοείτε το πολιτικό σύστημα. Εννοείτε το οικονομικό σύστημα. Το οικονομικό σύστημα χρειάζεται ένα σταθερό πολιτικό σύστημα που θα αλλάζει τις κυβερνήσεις, είτε μονοκομματικές είτε με συνεργασίες κ.λπ., για να παραμένει το ίδιο σταθερό. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα. Πώς το έλεγε το ΚΚΕ; Σωστά το έλεγε, δηλαδή, αυτό θέλω να πω: «Η κομπραδόρικη, μεταπρατική αστική τάξη ψάχνει να βρει πάντοτε τρόπους για να ανανεώνει την εξουσία της». Και ο Παύλος Πολάκης είπε: «Οι εκατό οικογένειες, οι οποίες ανανεώνουν με διάφορους τρόπους την οικονομική τους εξουσία». Αυτό είναι το βασικό θέμα. Δεν το καταλαβαίνετε; Και χρησιμοποιείτε επιχειρήματα, όπως σταθερότητα, ισχυρή κυβέρνηση, συνοχή κοινωνική, 1789 και πριν δηλαδή. Ακριβώς τα ίδια επιχειρήματα θα βρείτε, αν διαβάσετε τους Αντιλόγους προς τον Ζαν - Ζακ Ρουσσώ, της Γαλλικής Επανάστασης. Στη Γαλλία, όπως έλεγε ο Μαρξ, οι ταξικοί αγώνες θα είναι μέχρι το τέλος, και στην Αγγλία και πάει λέγοντας. Σε αυτά απάντησε τότε η αστικοδημοκρατική επανάσταση. Και τι είπε; L' egalite. Η μεγαλύτερη υπόσχεση της αστικής δημοκρατίας προς τον πολίτη: Πολιτική ισότητα. Αυτό ήταν το βασικό.
Είπε κι άλλα δύο εκτός από L' egalite.
Θέλετε να δοκιμάσετε τα γαλλικά μου; Τι μου λέτε, ναύαρχε;
Ισότητα.
Λέω, λοιπόν: Ισότητα, αδελφοσύνη, δικαιοσύνη. Εδώ δεν έχουμε ούτε αδελφοσύνη, ούτε δικαιοσύνη κ.λπ..
Fraternite.
Fraternite, όπως το λες. Εσείς ανακαλύπτετε και νέα επιχειρήματα, ότι κάτι έχει το DNA των Ελλήνων και ότι στο DNA των Ελλήνων δεν υπάρχει το θέμα «συνεργασία», είμαστε πολύ ανταγωνιστικοί. Πάλι καλά που δεν ήρθε κανένας να μας πει ότι αυτό αποδεικνύεται, γιατί στην αρχαία Ελλάδα υπήρχαν εκατοντάδες πόλεις - κράτη και δεν υπάρχουν τώρα.
Και οι δώδεκα θεοί…(Δεν ακούστηκε)
Και οι δώδεκα θεοί. Πρέπει να έρθουμε στα συγκαλά μας. Σας λέω, λοιπόν, το εξής. Τι έχουμε να κουβεντιάσουμε; Ισότητα της ψήφου. Δεν μπορεί καθεμία ψήφος του πρώτου να είναι 1,2% της ψήφου του δεύτερου - το σύστημα που εισηγείστε - , 0,8% του τρίτου, τέταρτου, πέμπτου 0,9%. Δεν γίνεται αυτό το πράγμα. Όχι, δεν είναι δίκαιο. Ανατρέπει τα πράγματα. Πού είναι η έκπληξη του συστήματος; Ότι ξαφνικά ήρθε μία πολιτική δύναμη και είπε: «θα ανατρέψω τα πράγματα και όχι απλώς θα ψηφίσω απλή αναλογική, αλλά θα τη συνταγματοποιήσω κιόλας». Δεν έγινε; Στοιχείο του προγράμματός μας στο επόμενο συνέδριο, πάλη μας από τώρα, μαζί με όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις. Θα γίνει, όπως λένε, και θα είναι και ντάλα μεσημέρι! Και θα εξασφαλιστεί ότι και με αυτό τον τρόπο θα πιέζεται και το πολιτικό σύστημα να αλλάξει και το κοινωνικό σύστημα να διαφοροποιηθεί, κατ' εμένα να ανατραπεί. Άρα αυτό είναι το ζήτημα. Και το τελευταίο. Ενώ αυτή η ιστορία της ισότητας διατρέχει την ανθρώπινη ιστορία σε όλους τους αιώνες και παίρνει τον χαρακτήρα της πολιτικής ισότητας και γίνεται μάχη επ' αυτής και η αστική τάξη και δημοκρατία το περνάει λόγω πάλι της καινούργιας δίκης της σταθερότητας μέσα και από δικτατορίες και πάει λέγοντας, ερχόμαστε στον σύγχρονο κόσμο, δηλαδή μετά το 1980, και βρίσκουμε την ενισχυμένη αναλογική ως στόχο. Σε ποια λογική; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αντιπροέδρου]] Γρήγορα θα το πω, κύριε Πρόεδρε. Το άκουσα από πολλούς. Η αρχή της ισότητας, της αναλογικότητας και η αρχή της κυβερνησιμότητας. Παρακαλώ, εδώ είναι το Βήμα, να έρθει να μου εξηγήσει κάποιος την αρχή της κυβερνησιμότητας. Δεν υπάρχει τέτοια αρχή. Αυτό το πράγμα είναι εφεύρεση, ελληνικός νεολογισμός, που έχει να κάνει με το πώς θα κυβερνηθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, όχι δηλαδή η ίδια η χώρα ή οι ίδιοι οι πολίτες. Και αυτή η υποτιθέμενη αρχή, που δεν είναι αρχή, είναι όρος, έρχεται να μπει κόντρα και να λέει «είμαστε εμείς». Άρα τι κάνουμε με αυτόν τον τρόπο; Μεταφέρουμε το πολιτικό πρόβλημα, το πρόβλημα που έχει το πολιτικό σύστημα, στην κοινωνία. Το πρόβλημα και η διεκδίκηση της κοινωνίας είναι να είμαστε ίσοι. Το ζήτημα του πολιτικού συστήματος, προς το παρόν, είναι ότι δεν τα βρίσκει. Και πώς το λύνει αυτό το πρόβλημα το πολιτικό σύστημα; Μεταφέρει το πρόβλημα διά του εκλογικού νόμου στην ίδια την κοινωνία.
Να είμαστε ίσοι. Σωστά το είπατε.
Ίσοι είμαστε. Μιλάω οκτώ και σαράντα ένα δευτερόλεπτα.
Αν συνεχιστεί, δεν θα μπορέσω να λύσω εγώ το πρόβλημα.
Θα τον ψηφίσετε τον νόμο, έτσι δεν είναι, κύριε Λιβάνιε;
Δεν είμαι Βουλευτής, αλλά θα τον ψηφίσει η παράταξή μου.
Όχι εσείς, η παράταξή σας. Η παράταξη την οποία εκπροσωπείτε πιο σωστά. Θα τον ψηφίσετε. Από αύριο λοιπόν το πρωί, όπως καταλαβαίνετε, αφού ψηφιστεί, θα προστεθεί ένα καινούργιο στοιχείο στον γενικά δημοκρατικό αγώνα, η απλή αναλογική να ισχύσει, να κερδίσει και να συνταγματοποιηθεί. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι επτά μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 2ο Γυμνάσιο Αμαλιάδας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. Καλή χρονιά και καλή πρόοδο, παιδιά! [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Θεόδωρος Δρίτσας για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πραγματικά δεν έχουμε καμμία έκπληξη γιατί η Νέα Δημοκρατία φέρνει σήμερα αυτό το σχέδιο νόμου, το καλπονοθευτικό σχέδιο νόμου που επιδιώκει για μία ακόμα φορά να φαλκιδεύσει και να στρεβλώσει το όποιο εκλογικό αποτέλεσμα προκύψει στις μελλούμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Είμαστε από αυτούς που το έχουμε βιώσει πια πάρα πολύ καλά και πολιτικά και θεωρητικά και κοινωνικά και προσωπικά και δεν ξεχνάμε τι σημαίνει Δεξιά. Και δεν μπορεί η Δεξιά να αλλάξει. Είναι παράταξη «τεχνικών της εξουσίας», όπως λέει και ο Σαββόπουλος. Γιατί, ακριβώς, το είπε πολύ καλά ο Δημήτρης ο Βίτσας πριν, εξυπηρετεί και εκπροσωπεί ένα ολιγαρχικό οικονομικό σύστημα και η μέθοδος για να το πετύχει αυτό είναι η χειραγώγηση των συνειδήσεων των πολιτών. Είναι κλασικό στοιχείο της πολιτικής θεωρίας, κλασικό στοιχείο των πολιτικών δοξασιών, απόψεων και πρακτικών και η Δεξιά έχει δώσει, κατ' επανάληψη, εξετάσεις στη χώρα μας προς αυτή την κατεύθυνση. Διότι, κοιτάξτε. Η ισοτιμία της ψήφου και η όσο γίνεται μεγαλύτερη αναλογικότητα είναι αυταξία. Δεν είναι μία έννοια και ένα πρόταγμα και μία απαίτηση που μπορεί να τη συζητήσουμε και να δούμε διαφορετικές απόψεις. Απόδειξη γι' αυτό είναι ότι το ελληνικό Σύνταγμα στην παράγραφο 1 του άρθρου 4- έχει και άλλες εύστοχες διατάξεις που κατοχυρώνουν ακριβώς αυτή την αξία και αυτήν την έννοια της αυταξίας - λέει αυτό το πολύ γνωστό σε όλους μας ότι «οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου». Τελεία. Είναι μια συνταγματική διάταξη από αυτές τις μη αναθεωρούμενες και καθόλου τυχαίως. Δεν μπορούμε, λοιπόν, να κάνουμε συζήτηση χωρίς να δεχόμαστε όλοι, όλο το πολιτικό σύστημα, δεν έχει κανένα κόμμα δικαίωμα, να μην ομνύει σε αυτή τη διάταξη και να μην υπηρετεί με όλους τους τρόπους, στο μέγιστο δυνατό βαθμό, την πραγμάτωσή τους. Δεν έχετε δικαίωμα, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας να φαλκιδεύετε την ισότητα και την ισοτιμία της ψήφου. Από πού το αποκτήσατε; Από τη θεωρία της κυβερνησιμότητας; Δεν υπάρχει πουθενά στο Σύνταγμα αυτό. Μα, πουθενά! Αυτό είναι ένα πολιτικό δόγμα που, βεβαίως, σας εξυπηρετεί και εξυπηρετεί κάθε παράταξη που δουλεύει στην κατεύθυνση της χειραγώγησης των συνειδήσεων των πολιτών και της πελατειακής σχέσης μαζί τους και με όλα τα υπόλοιπα, με όλους τους μηχανισμούς αποπροσανατολισμού και χειραγώγησης. Περί αυτού πρόκειται. Δεν είναι, όμως, τώρα πια μία συζήτηση του 1990, του 2000, του 2004. Είναι μία συζήτηση που γίνεται πια μετά από την τεράστια και οδυνηρή οικονομική κρίση, μετά απ' τη χρεοκοπία της χώρας και τη χρεοκοπία του πολιτικού συστήματος. Και έρχεστε με όλη αυτή τη μπαγιάτικη, αναχρονιστική ιδεολογία σας και πολιτική σας ανάλυση να ξαναφέρετε όλα εκείνα τα παλιά όπλα σας. Σε ποια περίοδο; Στην περίοδο που, ακριβώς λόγω της διαρκούς και προϊούσης πολιτικής κρίσης και οικονομικής και της χρεοκοπίας, έχουμε έντονο κεντρικό φαινόμενο και ζήτημα την κρίση εκπροσώπησης. Δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Είναι διεθνές φαινόμενο. Η κρίση εκπροσώπησης δεν απαιτεί μόνο σοβαρότητα από τις πολιτικές δυνάμεις, συνέπεια και στοχασμό και εμβάθυνση προγραμματική. Απαιτεί και τη δυνατότητα για όλους τους πολίτες να κληθούν να αναλάβουν και εκείνοι τις ευθύνες τους. Ακριβώς εδώ είναι η πεμπτουσία της αναλογικότητας του κάθε εκλογικού συστήματος, η δυνατότητα δηλαδή να τελειώσει η έννοια της χαμένης ψήφου. Η χαμένη ψήφος, που καλλιεργείται και έντεχνα από τους μηχανισμούς, είναι παράγωγο αυτών ακριβώς των πολιτικών συστημάτων που λειτουργούν και αναπαράγονται. Η χαμένη ψήφος, όμως, οξύνει και παροξύνει την κρίση εκπροσώπησης. Ένα εκατομμύριο τετρακόσιες χιλιάδες πολίτες δεν ψηφίζουν. Γιατί; Για πολλούς και διάφορους λόγους. Πολύ κεντρικός λόγος, όμως, διατυπωμένος με πάρα πολλούς τρόπους, είναι ακριβώς το «Τι να πάω να ψηφίσω; Δεν θα με ακούσει κανείς, δεν θα καταγραφώ. Θα τα φτιάξουν εκείνοι με τα μαγειρέματά τους.». Μπορεί να λειτουργήσει η δημοκρατία με αυτό τον τρόπο; Μπορεί να υπάρχει σταθερό πολιτικό και κοινωνικό σύστημα; Μπορεί να υπάρχουν ελευθερίες και δικαιώματα; Χειραγώγηση και εξοβελισμός κάθε πραγματικής συμμετοχής των πολιτών στο πολιτικό και στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Αυτή είναι η ουσία. Γι' αυτό είστε συντηρητική και αντιδραστική δύναμη. Γι' αυτό και οι φωνές υπέρ του αναλογικότερου δυνατόν συστήματος και - αν θέλετε - της απλής, της ανόθευτης αναλογικής είναι προοδευτικές φωνές. Όχι με μία τυπική δημοκρατία απλώς και μόνο ότι όλοι είναι ίσοι, αλλά γιατί αυτό είναι εμβρυουλκό για να έρθει στο προσκήνιο το σύνολο, αν είναι δυνατόν, των πολιτών και να αναζωογονηθεί η δημοκρατία. Είναι πολύ ουσιώδη αυτά τα ζητήματα, ειδικά όταν τα συζητάμε μετά από αυτήν την χρεοκοπία της χώρας και την δεκαετή κρίση. Κι εσείς κάνετε τα τεχνάσματα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε και ευχαριστώ για την ανοχή σας. Δεν είναι δυνατόν, λέω, να πιστεύετε σε αυτό το τέχνασμα. Στο μόνο που ήσασταν έτοιμοι είναι σε κάτι τέτοια, όπως το επιτελικό κράτος, στον εκλογικό νόμο. Σε όλα τα άλλα έχετε αποδειχθεί απολύτως ανέτοιμοι και απολύτως ανεπαρκείς. Εδώ, λοιπόν που είστε έτοιμοι, εάν πιστεύετε ότι με αυτό το εκλογικό τέχνασμα θα μεθοδεύστε το μέλλον σας σύντομα ή αργότερα, απατάσθε! Και ξέρετε, γιατί απατάσθε; Διότι - αν το καταλαβαίνετε, δεν το καταλαβαίνετε βέβαια, γιατί δεν θα φέρνατε αυτό το νόμο - όταν θα γίνουν οι εκλογές - όποτε και αν γίνουν - με την απλή αναλογική, αυτό θα δώσει έναν άλλο αέρα στην πολιτική πραγματικότητα εκείνης της περιόδου. Και η δική σας εξουσιαστική, τεχνοκρατική λογική της φαλκίδευσης της συνείδησης των Ελλήνων πολιτών θα εξοργίσει τους Έλληνες πολίτες και θα σας τιμωρήσουν γι' αυτό. Μην περιμένετε, λοιπόν, ότι με αυτό το τέχνασμα της διπλής εκλογής, με τις δύο συνεχόμενες κάλπες, θα έχετε κανένα αποτέλεσμα. Θα σας καταδικάσει ο ελληνικός λαός, γιατί ακριβώς μπορούν να καταλαβαίνουν οι Έλληνες πολίτες ενστικτωδώς, αλλά και από τα βιώματα τους, τι πραγματικά είναι αυτό που τους εμποδίζει να ασκήσουν το δικαίωμα της συμμετοχής στα κοινά και να καθορίσουν το μέλλον τους. Αυτή είναι η ουσία όλων αυτών που συζητάμε αυτές τις μέρες. Πάρτε το πίσω ακόμα και την τελευταία στιγμή. Ούτε εσάς δεν πρόκειται να σας ωφελήσει σε τίποτα.
Ευχαριστούμε. Οι Υπουργοί Προστασίας του Πολίτη, Οικονομικών, Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Εθνικής Άμυνας, Παιδείας και Θρησκευμάτων, Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Υγείας, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Δικαιοσύνης, Εσωτερικών, Μετανάστευσης και Ασύλου, Υποδομών και Μεταφορών, Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής και Επικρατείας, κατέθεσαν στις 24-1-2020 σχέδιο νόμου: «Εθνικός Μηχανισμός Διαχείρισης Κρίσεων και Αντιμετώπισης Κινδύνων, αναδιάρθρωση της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας, αναβάθμιση συστήματος εθελοντισμού, πολιτικής προστασίας αναδιοργάνωση του Πυροσβεστικού Σώματος και άλλες διατάξεις». Θα δώσω τον λόγο στον κ. Διονύσιο Σταμενίτη από τη Νέα Δημοκρατία και την όμορφη Πέλλα με τους καταρράκτες. Στη συνέχεια θα πάρει τον λόγο ο Υφυπουργός Εσωτερικών, μετά ο κ. Δημοσχάκης και μετά ο Υπουργός. Ορίστε, κύριε Σταμενίτη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, σήμερα συζητάμε το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών για τον τρόπο εκλογής των Βουλευτών. Είναι μία νομοθετική πρόταση που έρχεται - όπως και οι περισσότερες που έχουμε ψηφίσει μέχρι σήμερα - ως υλοποίηση των βασικών δεσμεύσεων της Νέας Δημοκρατίας και του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Η κατάθεση της νομοθετικής πρότασης για αλλαγή του εκλογικού νόμου και κατάργηση της απλής αναλογικής που θεσμοθέτησε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί βασική επιλογή της σημερινής Κυβέρνησης και διαμορφώνεται πάνω στη βάση τριών παραγόντων. Παράγοντας πρώτος: Συντελείται σε εκλογικά νεκρό χρόνο. Τα τρεισήμισι χρόνια που απομένουν μέχρι τις επόμενες εκλογές, μας δίνουν το δικαίωμα να υποστηρίζουμε ότι ο εκλογικός νόμος δεν αλλάζει για να εξυπηρετήσει παιχνίδια εξουσίας. Παράγοντας δεύτερος: Προτείνεται ένα σύστημα πλειοψηφικό, αλλά αναλογικότερο απ' αυτό που υπήρχε στη χώρα από το 2004. Προβλέπεται και πάλι το μπόνους εδρών στο πρώτο κόμμα, εξαρτημένο ωστόσο από το ποσοστό που λαμβάνει. Ο τρίτος παράγοντας - έρχεται ως αποτέλεσμα όσων ανέφερα μόλις - εξασφαλίζει το δυνατόν περισσότερη ισοδυναμία της ψήφου των Ελλήνων πολιτών και θωρακίζει την κυβερνησιμότητα, που και εσείς χρησιμοποιήσατε, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, τα χρόνια που ήσασταν κυβέρνηση. Συνεπώς η Κυβέρνηση ξεκαθαρίζει από τώρα τους όρους του πολιτικού ανταγωνισμού με σεβασμό τόσο στα κόμματα όσο και στους Έλληνες ψηφοφόρους. Αποδεικνύει στην πράξη ότι τα ζητήματα διακυβέρνησης της χώρας είναι πολύ σοβαρά για να παίζουμε. Και τέλος συνεχίζει πίστα στο δόγμα της συνέπειας μεταξύ λόγων και έργων, που ακολουθεί από την πρώτη μέρα που είναι Κυβέρνηση. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, η συζήτηση που άνοιξε για την αλλαγή του εκλογικού νόμου από την προηγούμενη κυβέρνηση με την ψήφιση της απλής αναλογικής, θα μπορούσε πράγματι να αποτελέσει έναν ουσιαστικό και γόνιμο διάλογο σχετικά με τα χαρακτηριστικά του εκλογικού νόμου που πρέπει να υιοθετηθούν, προκειμένου η χώρα να έχει σταθερά κυβερνητικά σχήματα χωρίς να μπαίνει σε περιπέτειες. Και θα είχε μεγαλύτερη αξία εάν η σημερινή Αντιπολίτευση δεν χρησιμοποιούσε τότε την αλλαγή του εκλογικού νόμου ως μέσο εξυπηρέτησης των κομματικών της συμφερόντων. Μέσα σε μία ταραγμένη πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά περίοδο είδαμε την τότε κυβέρνηση να προτείνει την απλή αναλογική ως ένα σύστημα που θα μας έβγαζε από το αδιέξοδο. Πρότεινε, δηλαδή, εκείνο το σύστημα που αποδεδειγμένα με βάση ιστορικά γεγονότα υπήρξε αυτό που δημιούργησε τα μεγαλύτερα πολιτικά αδιέξοδα. Συνδέθηκε με ταραχώδεις περιόδους, περιόδους ακυβερνησίας, σκοτεινές πρακτικές και κατακερματισμό των πολιτικών δυνάμεων. Και το παράδοξο, όμως, εδώ δεν είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να νομοθετήσει έναν εκλογικό νόμο που συνδέει με αστάθεια και ακυβερνησία. Είναι άλλωστε γνωστό ότι το κόμμα της Αντιπολίτευσης πρεσβεύει το δόγμα «μεγάλη αναταραχή, σπουδαία κατάσταση». Το παράδοξο είναι ότι προσπάθησαν να μας πείσουν και σήμερα για τις αγνές και ανόθευτες προθέσεις τους στο ζήτημα του εκλογικού νόμου, αφού πρώτα όμως έγινε κυβέρνηση και ο Αλέξης Τσίπρας Πρωθυπουργός με την ενισχυμένη αναλογική δύο φορές. Γιατί δεν άλλαξαν τον νόμο το πρώτο εξάμηνο του 2015; Το είπαν και σήμερα. Αν για τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν θέμα αρχών η Αναθεώρηση και η καθιέρωση της απλής αναλογικής, γιατί - όπως είναι για μας η κατάργησή της - γιατί δεν την έβαλαν απευθείας στους πρώτους μήνες του 2015; Τι τους εμπόδισε; Είναι ένα ερώτημα στο οποίο δεν έχουν δώσει καμμία σοβαρή απάντηση. Και στοιβάζεται και αυτό στα πολλά και παράδοξα ανεξήγητα των ημερών και των έργων του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, το 2015 δεν προχωρήσατε στην αλλαγή του εκλογικού νόμου; Υπήρχαν οι διακόσοι Βουλευτές, τουλάχιστον με τη δήλωσή τους προεκλογικά και στο πρόγραμμά τους. Γνωρίζατε, όμως, ότι από την κωλοτούμπα που κάνατε τότε, θα δημιουργούνταν πρόβλημα στην κυβερνητική πλειοψηφία και θα πηγαίναμε σε εκλογές. Έτσι, λοιπόν, με ασφάλεια εκμεταλλευτήκατε το μπόνους των πενήντα εδρών - και είπε ο προηγούμενος Πρόεδρος, ότι δεν δημιουργήθηκε η απλή αναλογική, ώστε να αφήνετε χώρο να αναπνεύσουν οι πρώην αντίπαλοί σας - και το κάνατε και την επόμενη φορά. Έτσι λοιπόν τα επιχειρήματα υπέρ της απλής αναλογικής συνοψίζονται στη θέση ότι αποτελεί το μοναδικό σύστημα που μπορεί να δημιουργήσει μία σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στα κόμματα και τους πολίτες. Και αυτό γιατί - όπως υποστηρίζετε - η απλή αναλογική αναγκάζει και οδηγεί σε συναινέσεις. Είναι μία άποψη, η οποία δεν επιβεβαιώνεται ούτε από την ιστορία, ούτε από τα πρόσφατα παραδείγματα, ούτε στην Ελλάδα, ούτε αλλού. Επομένως κάθε επιχείρημα περί συνεργασίας, συναινέσεων και εμπιστοσύνης προσκρούει από μόνο του πάνω στην ίδια πραγματικότητα. Και εδώ θα ήθελα να πω και το εξής, γιατί λέτε αρκετά πράγματα. Όταν δόθηκε η δυνατότητα τον Μάιο, τον Ιούνιο του 2012 να δημιουργηθεί κυβέρνηση συνεργασίας, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας - και αυτή είναι η διαφορά μας - προσκάλεσε όλα τα κόμματα του Κοινοβουλίου να δημιουργήσουμε κυβέρνηση για να βγάλουμε τη χώρα από την κρίση. Και δημιουργήθηκε τρικομματική κυβέρνηση το 2015, η οποία είχε περισσότερους Βουλευτές απ' αυτούς που χρειάζονται για να δημιουργηθεί κυβέρνηση. Ενώ εσείς και τον Ιανουάριο και τον Σεπτέμβριο του 2015, όταν βρήκατε έναν βολικό και εύκολο συνεργάτη, σταματήσατε τις προσκλήσεις συνεργασίας. Αυτή είναι σημαντική μας διαφορά και δείχνει πραγματικά τον σεβασμό απέναντι στους Έλληνες πολίτες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δύο μέρες μετά την ιστορική ψήφιση της πρώτης Ελληνίδας Προέδρου της Δημοκρατίας, ερχόμαστε πραγματικά να νομοθετήσουμε έναν εκλογικό νόμο, που - κάνει αυτό που πιστεύουμε - διασφαλίζει τη σταθερή λειτουργία του πολιτικού συστήματος. Η αισιοδοξία έχει πάρει τη θέση της αβεβαιότητας και η πίστη ότι η χώρα αλλάζει προς το καλύτερο γίνεται όλο και πιο ισχυρή. Ύστερα από δέκα χρόνια βαθιάς, σκληρής οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής κρίσης οι Ελληνίδες και οι Έλληνες είναι πιο ώριμοι και πιο έτοιμοι να υποστηρίξουν τις μεγάλες αλλαγές που θα διασφαλίσουν το πέρασμα από τα δύσκολα χρόνια στη νέα εποχή. Χρέος μας είναι να μην επιτρέψουμε να αντιστραφεί, να ακυρωθεί αυτή η προσπάθεια. Και ο νέος εκλογικός νόμος είναι ένα από τα βασικότερα εργαλεία που συμβάλλουν στη διασφάλιση αυτού του στόχου. Σας καλώ και εγώ με τη σειρά μου να υπερψηφίσετε την πρόταση της Κυβέρνησης. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Υφυπουργός Εσωτερικών Θεόδωρος Λιβάνιος για οκτώ λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Τέθηκαν μία σειρά από ζητήματα κατά τη διήμερη συζήτηση στην Ολομέλεια για τα οποία νιώθω ότι έχω την υποχρέωση να πω ορισμένα πράγματα. Ζήτημα πρώτο, ο χρόνος. Πάγια θέση της φιλελεύθερης παράταξης είναι τα συστήματα της ενισχυμένης αναλογικής. Προεκλογικά δε ο Πρωθυπουργός σε κάθε ευκαιρία δήλωνε ότι η απλή αναλογική όπως την γνώριζε, όπως την έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ, θα καταργηθεί. Αυτό κάνουμε σήμερα. Και έχω μία πραγματικά απορία. Πότε θέλατε να το φέρναμε; Δεν σας αρέσει τον Ιανουάριο; Θέλατε τον Μάρτη; Θέλατε τον Απρίλη; Θέλατε τον Δεκέμβρη; Θέλατε πέντε ημέρες πριν διαλυθεί η Βουλή το 2023 για τις εκλογές; Δεν καταλαβαίνω. Τριάμισι χρόνια πριν τη λήξη της θητείας η Κυβέρνηση εγκαίρως έρχεται και νομοθετεί και λέει ότι αυτό είναι το εκλογικό σύστημα με το οποίο θα γίνουν οι μεθεπόμενες εκλογές. Ζήτημα δεύτερο. Τι καλείται η Βουλή σήμερα να ψηφίσει; Έναν εκλογικό νόμο ο οποίος είναι αναλογικότερος από τον εκλογικό νόμο με τον οποίο έγιναν οι εκλογές του Ιουλίου του 2019, του Μαΐου του 2012, του Ιουνίου του 2012, του Ιανουαρίου του 2015, του Σεπτεμβρίου του 2015, έναν εκλογικό νόμο ο οποίος βάζει κατώφλι για τη χορήγηση οποιουδήποτε μπόνους, γιατί θεωρούμε ότι τον Μάιο του 2012 κανένα κόμμα δεν έπρεπε να πάρει μπόνους. Είναι ένας εκλογικός νόμος ο οποίος αυξάνει κλιμακωτά το μπόνους που θα λάβει το πρώτο κόμμα. Γιατί; Γιατί θεωρούμε ότι όσο πιο μεγάλο είναι το ποσοστό, τόσο πιο ισχυρή εντολή έχει από τον ελληνικό λαό είτε να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση είτε να συνεργαστεί με κάποιο άλλο κόμμα για να γίνει κυβέρνηση συνεργασίας. Και επειδή ο κ. Αυλωνίτης χθες αναφέρθηκε σε ένα άρθρο του κ. Γεραπετρίτη, του Υπουργού Επικρατείας, αυτό που έγραφε το 2015 ο κ. Γεραπετρίτης αυτό ακριβώς νομοθετούμε σήμερα. Έλεγε ότι δεν πρέπει να χορηγείται μπόνους άκριτα χωρίς ελάχιστο κατώφλι και, δεύτερον, ότι δεν πρέπει να είναι σταθερό το μπόνους ανεξαρτήτως του ποσοστού του πρώτου κόμματος. Επισημαίνω ότι το πραγματικό μπόνους που πήρε η Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του Ιουλίου ήταν είκοσι εννέα - είκοσι οκτώ έδρες. Θα έπαιρνε εκατόν είκοσι εννέα - εκατόν τριάντα έδρες με την απλή αναλογική του ΣΥΡΙΖΑ και πήρε εκατόν πενήντα οκτώ. Άρα, το 1/6, οι πενήντα έδρες μπόνους δεν υπάρχουν και μπορείτε να το δείτε. Φέραμε ένα αναλογικότερο σύστημα από το προηγούμενο γνωρίζοντας ότι δεν θα συγκεντρωθούν διακόσιες ψήφοι. Μπορούσαμε να φέρναμε ό,τι κρίναμε καλύτερο και συμφερότερο. Αντιθέτως φέραμε αυτό που θεωρούμε ότι είναι σωστότερο για τον τόπο και για τη δημοκρατία. Άκουσα και μια αναφορά παρεμπιπτόντως για την ισοτιμία της ψήφου των απόδημων. Εκεί είχαμε την εξής μεγάλη διαφορά: Από τον ίδιο εκλογέα θα μέτραγε διαφορετικά η ψήφος του αν ψήφιζε στο εξωτερικό ή στο εσωτερικό, ενώ τώρα η ψήφος του ίδιου εκλογέα έχει την ίδια βαρύτητα ανεξαρτήτως πού θα ψηφίσει και τι θα ψηφίσει. Γιατί όλες οι κάλπες το πρωί των εκλογών είναι άδειες. Υπενθυμίζω ότι αν ίσχυε ο εκλογικός νόμος του 1990 στις εκλογές του Ιουλίου του 2019, η Νέα Δημοκρατία θα έπαιρνε εκατόν ογδόντα πέντε έδρες. Εάν ίσχυε το τύπου αναλογικό σύστημα που έχει η Ισπανία την οποία χαίρεστε και πανηγυρίζετε για την κυβέρνηση που σχηματίστηκε, η Νέα Δημοκρατία θα είχε εκατόν εξήντα έξι έδρες, με σύστημα D' Hondt. Τρίτο θέμα, διαβούλευση. Τι να συζητήσουμε; Ογδόντα έξι και δεκαπέντε εκατόν ένα. Δεν υπήρχε κανένας λόγος ο ΣΥΡΙΖΑ να δέχεται να συζητήσει οποιοδήποτε άλλο σύστημα. Πιθανό γιατί ποτέ μπορεί να μην ενδιαφερθεί ακόμα και όταν και αν γίνει ξανά πρώτο κόμμα να κυβερνήσει μόνος του. Θέλει να μοιράζεται την ευθύνη. Βρήκε τον κ. Καμμένο την πρώτη φορά. Να κάνουμε έναν εικονικό διάλογο, να συζητάμε για μάτια του κόσμου; Υπάρχει μία εξαίρεση. Άκουσα με πολλή προσοχή τον καθηγητή και Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, τον κ. Βερναρδάκη. Είπε δύο πράγματα. Άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο μιας μικρής πριμοδότησης του πρώτου κόμματος. Και δεύτερον είπε και κάτι το οποίο είναι ακόμα πιο ενδιαφέρον, ότι είναι - εντός εισαγωγικών - «αδιανόητο» το πρώτο κόμμα σε ψήφους να μην είναι ο κορμός της επόμενης κυβέρνησης. Τέταρτο ζήτημα, το οποίο απασχόλησε και τις ακαδημαϊκές μου επιδόσεις και τις μαθητικές μου επιδόσεις, το αν τα εκλογικά αποτελέσματα θα ήταν ίδια με απλή αναλογική ή όχι. Υπενθυμίζω, λοιπόν, ότι, επειδή δεν υπάρχει το 41% με απλή αναλογική γιατί ψηφίζει διαφορετικά ο κόσμος, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης με απλή αναλογική πήρε 46,88% τον Απρίλη του 1990. Και όταν λέμε, λοιπόν, στο σενάριο εάν το πρώτο κόμμα πάρει 45% - το οποίο φαντάζομαι εσείς το αποκλείετε, γιατί μάλλον έχετε τη μαγική σφαίρα που προβλέπει τα αποτελέσματα - εάν πάρει εκατόν σαράντα τρεις έδρες, εάν είναι δίκαιο ή όχι και αν θα πρέπει το 45% να κάνει κυβέρνηση ή όχι, δεν απαντάτε σε αυτό. Θα πρέπει να κάνει συνεργασίες, ενώ έχει καθαρή εντολή από τον ελληνικό λαό. Και θα είχε νόημα αυτή η κουβέντα, αν άλλαζε το όριο του 3% και γινόταν 1%. Εκεί θα συμμετείχαν πολύ περισσότεροι εκλογικοί σχηματισμοί. Με το 3% πάνω - κάτω τα ίδια κόμματα θα συμμετάσχουν. Το 3% είναι που αλλάζει την ισορροπία στη μηχανική των κομμάτων και όχι το αν θα υπάρχει απλή αναλογική ή όχι. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ]] Πέμπτο θέμα, που το είπε ο Πρόεδρος κ. Βούτσης. Πράγματι υπάρχει ένα σοβαρό θέμα. Το 2004 ψήφισαν περίπου επτά εκατομμύρια εξακόσιες χιλιάδες πολίτες και τον Σεπτέμβρη του 2015 ψήφισαν λίγο πάνω από πεντέμισι εκατομμύρια. Να κάτσουμε να μας απασχολήσει όλους στο πολιτικό σύστημα γιατί χάθηκαν τα δύο εκατομμύρια ψηφοφόρων, πού πήγαν. Ναι, είναι η γήρανση ως ένα σημείο του πληθυσμού, γιατί έχει μεσολαβήσει μία δεκαετία. Ναι, έφυγε ένας μεγάλος αριθμός παιδιών στο εξωτερικό λόγω της κρίσης, αλλά και πάλι ο αριθμός είναι πάρα πολύ μεγάλος. Αυτό νομίζω ότι είναι πιο σημαντικό να μας απασχολήσει και θεωρώ ότι η συμμετοχή δεν έχει σχέση με την απλή αναλογική ή με την ενισχυμένη αναλογική. Το 2004 επτά εκατομμύρια εξακόσιες χιλιάδες ψήφισαν με ενισχυμένη αναλογική. Ως προς το αν φταίνε οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις για την κρίση, δεν με πείσατε. Δεν θεωρώ ότι το αν θα υπάρχει διαφθορά ή όχι σε μια κυβέρνηση είναι αν συμμετέχει ένα κόμμα, δύο κόμματα ή τρία κόμματα. Εμένα με πειράζει αυτό που λέτε ότι δεν θέλετε το κράτος να είναι λάφυρο του ενός. Δηλαδή θέλουμε να είναι λάφυρο των δύο ή των τριών; Να κάτσουμε να βρούμε τρόπους να μην είναι λάφυρο του κανενός και να δούμε πώς μπορούσε να το σταματήσουμε αυτό. Και είναι ευκαιρία - και θα γίνει το επόμενο διάστημα - να προχωρήσουμε και μια σειρά σημαντικών μεταρρυθμίσεων, όπως είναι για τα οικονομικά των κομμάτων, για τις προεκλογικές δαπάνες, να τις επικαιροποιήσουμε, να βάλουμε μέσα τις νέες καταστάσεις, το διαδίκτυο, όλα αυτά. Εσείς, απορώ, ως κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ δεν μοιράσατε αξιώματα; Διορίσατε για παράδειγμα διοικητές νοσοκομείων όσους είχαν τον «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ» παραμάσχαλα ή διάβαζαν protothema.gr; Έβδομο θέμα, επιτελικό κράτος, μια πολύ σύντομη αναφορά. Ξέρετε πόσες φορές στην προηγούμενη κυβέρνηση αλλάξατε Υπουργεία; Άπειρες. Ξεκίνησε Υπουργείο Εσωτερικών, που είχε μέσα την Αστυνομία, τη δημόσια τάξη. Το περιβόητο Υπουργείο Παραγωγικής Ανασυγκρότησης του κ. Λαφαζάνη, είχε μέσα από τα αγροτικά μέχρι τα περιβαλλοντικά. Είδατε ότι δεν λειτουργεί και διασπάστηκε. Ο κ. Σπίρτζης για παράδειγμα ήταν Αναπληρωτής Υπουργός στο Ανάπτυξης. Έσπασε γιατί είδατε ότι το μοντέλο δεν λειτουργεί. Και ξέρετε εμείς δεν έχουμε κανένα πρόβλημα να αναγνωρίσουμε ότι έχει γίνει και λάθος και ότι κάποια πράγματα δεν εκτιμήθηκαν σωστά. Δεν θα αναφερθώ στην αυτοδιοίκηση. Αυτό το έχει λύσει η ζωή. Παρεμπιπτόντως ο αριθμός των δημάρχων με απλή αναλογική που εκλέχθηκαν από τον πρώτο γύρο ήταν πάνω - κάτω ο ίδιος με τις εκλογές του 2014. Άρα η απλή αναλογική τουλάχιστον εκεί που εφαρμόστηκε, στις δημοτικές εκλογές, δεν οδήγησε σε κατακερματισμό του συστήματος. Τελευταίο θέμα, συνεργασίες. Ο εκλογικός νόμος ούτε επιβάλλει συνεργασίες ούτε αποκλείει συνεργασίες. Ο λαός το επιβάλλει. Εμείς θεωρούμε ότι η πριμοδότηση εκτός από τη λειτουργία αυτοδύναμης κυβέρνησης και τον σχηματισμό, έχει ακόμα και τη δυνατότητα διευκόλυνσης των κυβερνήσεων συνεργασίας. Με τον νόμο Παυλόπουλου των πενήντα εδρών έγιναν συνεργασίες και το 2012 και το 2015. Μία φορά ο νόμος Παυλόπουλου έδωσε αυτοδυναμία το 2019, τρεις φορές κυβέρνηση συνεργασίας τον Ιούνιο του 2012, τον Γενάρη του 2015 και τον Σεπτέμβρη του 2015 και μία φορά ο νόμος των πενήντα εδρών δεν έδωσε καν κυβέρνηση, τον Μάιο του 2012. Και κλείνω με τις προγραμματικές συμφωνίες. Είμαι υπέρ. Δεν με πείθετε, όμως, γιατί δυο φορές είχατε τη δυνατότητα να κάνετε προγραμματική συμφωνία. Την πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 2012 η προγραμματική συμφωνία ήταν διάρκειας μισής ώρας καφέ στην Κουμουνδούρου και μάλλον ήταν και εσπρέσο, γιατί ήταν και σύντομη η συνάντηση. Και τη δεύτερη φορά τον Σεπτέμβρη του 2015 είδαμε το εξής καταπληκτικό, το δεύτερο πιο γνωστό νόημα στην πολιτική ιστορία. Το πρώτο ήταν στο αεροδρόμιο του Ελληνικού, το δεύτερο ήταν το νόημα του Πρωθυπουργού τότε, του κ. Τσίπρα προς τον κ. Καμμένο στα Προπύλαια να έρθει να σχηματίσουν κυβέρνηση πάνω σε μία εξέδρα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ε, αυτές τις συνεργασίες εμείς δεν τις θέλουμε! Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Αναστάσιος Δημοσχάκης από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών: «Εκλογή Βουλευτών» αποτελεί μία προεκλογική δέσμευση και εξαγγελία του Πρωθυπουργού για τη διαδικασία εκλογής των Βουλευτών. Η εν λόγω πρόταση καταργεί το σύστημα της απλής αναλογικής που θέσπισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Μοναδικός στόχος ήταν να εμποδίσει την αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας. Άλλωστε τα ερωτήματα τα οποία σας υπέβαλε ο νεοφώτιστος Υφυπουργός Εσωτερικών ήταν καίρια και τις απαντήσεις σας νομίζω ότι θα τις έχουμε σε λίγο. Η απλή αναλογική, όπως παρουσιάστηκε από τους απελθόντες κυβερνήτες, δημιουργεί παραλυτικές καταστάσεις για τη λειτουργία της χώρας και καθιστά πρακτικά αδύνατο τον σχηματισμό κυβέρνησης. Όσοι διαθέτουν διαυγή πολιτική ματιά είδαν τις συνέπειες στην τελευταία εκλογική αναμέτρηση στην τοπική αυτοδιοίκηση: αδυναμία συναίνεσης, αναποτελεσματικές συνεργασίες, ασυνεννοησία. Με τις πρώτες νομοθετικές παρεμβάσεις που θέσπισε η Νέα Δημοκρατία με αίσθημα ευθύνης είχε ως στόχο να ενδυναμώσει τις αρμοδιότητες των δημάρχων, προκειμένου να επιτευχθεί η κυβερνησιμότητα, κύριε Δρίτσα, στην τοπική αυτοδιοίκηση, διότι εσείς σκοπεύετε με τις νομοθετήσεις στην ακυβερνησία. Ο νέος εκλογικός νόμος, αντιθέτως, διαπνέεται από εκλογική δικαιοσύνη και αποσκοπεί στην εύρυθμη λειτουργία του εκλογικού συστήματος. Ειδικότερα, επαναφέρει το μπόνους εδρών για το πρώτο κόμμα, το οποίο όμως δεν θα δίνεται αδιακρίτως και ασχέτως ποσοστού. Αντιθέτως, το μπόνους αυτό θα κλιμακώνεται με δικαιοσύνη και αναλογικότητα, διασφαλίζοντας την πολιτική σταθερότητα. Η Κυβέρνηση καταθέτει τον νέο εκλογικό νόμο σε χρόνο μακριά από τις επόμενες εκλογές, σε έναν χρόνο εκλογικά ουδέτερο. Ο Πρωθυπουργός μας τόσο από το συνέδριο του ΣΕΒ όσο και στο Νταβός δήλωσε ξεκάθαρα ότι η επόμενη εκλογική αναμέτρηση δεν θα γίνει πριν το 2023. Η Κυβέρνηση έχει ξεκάθαρη λαϊκή εντολή, Θα εξαντλήσει την τετραετία και αυτό είναι ένα μήνυμα προς τις δυνάμεις της αγοράς εντός και εκτός της χώρας, αλλά και προς τους πιστωτές μας. Η ερώτηση είναι η εξής: Ποιος φοβάται περισσότερο τις πρόωρες εκλογές και ποιος επιθυμεί περισσότερο πρόωρες εκλογές; Ποιος έχει τη γενναιότητα και την υπευθυνότητα να ψηφίσει το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου και να απαλλάξει τη χώρα και το πολιτικό σύστημα από διπλές εκλογές, με ανάλογο κόστος, το οποίο, ως γνωστόν, φτάνει σχεδόν στα 100 εκατομμύρια; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, εάν διαθέτετε πολιτική ισχύ και πιστεύετε ότι η λαϊκή ετυμηγορία θα σας αναδείξει πρώτη πολιτική δύναμη στις επόμενες εκλογές που έρχονται, το 2023, ψηφίστε το προτεινόμενο νομοσχέδιο. Η αλήθεια είναι ότι κάποιοι δεν έχουν προλάβει να διευθετήσουν τις ενδοοικογενειακές υποθέσεις τους. Δεν έχουν, φαίνεται, διαχειριστεί το εκλογικό τους αποτέλεσμα, δηλαδή την ήττα. Διαβλέπουν ότι οι επόμενες εκλογές θα είναι το τελικό κτύπημα. Αυτό ως απάντηση σε οποιαδήποτε παραμικρή υπόνοια για κομματικούς υπολογισμούς και σκοπιμότητες. Η άμεση ψήφιση του νέου εκλογικού νόμου όχι μόνο δεν υποκρύπτει σκοπιμότητες, αλλά είναι ζήτημα αρχής, συνέπειας και πολιτικού πολιτισμού. Επιπροσθέτως, σε καμμία περίπτωση δεν αποτρέπει την κομματική μετεκλογική συνεργασία. Αντιθέτως, βρίσκεται κοντά στο προηγούμενο εκλογικό σύστημα που εφαρμόστηκε για περίπου δεκαπέντε χρόνια - και μάλιστα, εσείς το χρησιμοποιήσατε δύο φορές πολλές εκλογικές αναμετρήσεις - , δίνοντας κυβερνήσεις διαφορετικών πολιτικών κομμάτων. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας θεσπίζει στην πραγματικότητα ένα κρυστάλλινο, αξιόπιστο, απλό και λειτουργικό εκλογικό πλαίσιο. Το σχέδιο νόμου έρχεται σε μια εποχή που η πολιτική σταθερότητα, αλλά και η εθνική σύμπνοια αποτελούν αξιώματα για την επιβίωση και την προκοπή μας. Προς την κατεύθυνση αυτή η Νέα Δημοκρατία κατοχύρωσε και την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού. Και αυτό, γιατί διανύουμε μία δύσκολη περίοδο, με σοβαρότατα εθνικά ζητήματα και προκλήσεις από τους γείτονές μας και απαιτείται εθνική ενότητα και σύμπνοια. Εμείς που ζούμε στην παραμεθόριο περιοχή το έχουμε ανάγκη. Το έχουμε ανάγκη από όλες τις πλευρές του ελληνικού Κοινοβουλίου και μάλιστα όχι μόνο για λόγους δημοσίων σχέσεων. Θα πρέπει, όμως, να το πιστέψουμε όλοι. Η Κυβέρνηση με τον παρόντα εκλογικό νόμο προχωρά σε μία πράξη ευθύνης προς τους Έλληνες ψηφοφόρους και το πολιτικό σύστημα. Επειδή το προτεινόμενο εκλογικό σύστημα εξασφαλίζει πολιτική σταθερότητα και αποτελεσματικότητα, επειδή η Ελλάδα πρέπει να είναι αξιόπιστη στο εξωτερικό, επειδή οι Έλληνες ζητούν ισχυρή κυβέρνηση, επειδή ο νέος εκλογικός νόμος διαπνέεται από πολιτική γενναιότητα, υπερψηφίζω το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών. Σας ευχαριστώ πολύ.
Καλείται στο Βήμα ο Υπουργός Εσωτερικών, ο κ. Θεοδωρικάκος. Κύριε Υπουργέ, πόσο χρόνο θα χρειαστείτε;
Πόσο χρόνο δικαιούμαι, κύριε Πρόεδρε;
Δεν έχετε μιλήσει καθόλου, οπότε έχετε είκοσι πέντε λεπτά.
Θα μιλήσω πολύ λιγότερο, κύριε Πρόεδρε. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Εξάλλου, νομίζω, ότι έχουν ειπωθεί από όλες τις πτέρυγες της Βουλής σχεδόν όλα τα επιχειρήματα. Θα μου επιτρέψετε να επαναλάβω, όσο γίνεται, λιγότερα, κρατώντας και ξεχωρίζοντας τρία θέματα, που διακρίνω ότι έχουν μία μεγάλη αξία από τη διήμερη αυτή συζήτηση. Το πρώτο θέμα αφορά το αν αυτός ο εκλογικός νόμος οδηγεί μόνο σε αυτοδύναμες κυβερνήσεις ή σε κυβερνήσεις συνεργασίας και ποιες από αυτές είναι καλύτερες και πώς αυτό συνδέεται με τη νέα στρατηγική που παρουσίασε ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο κ. Τσίπρας στην πρόσφατη σχετικά συνέντευξή του στο «ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ». Νομίζω ότι ήταν πριν από δύο ή τρεις εβδομάδες. Κατ' αρχάς, θέλω να θέσω ένα ερώτημα και να δώσουμε, ελπίζω, όλοι μαζί μία αυτονόητη απάντηση. Καθορίζουν οι εκλογικοί νόμοι κυρίως τις κυβερνήσεις; Νομίζω ότι θα συμφωνήσουμε όλοι πως όχι. Στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες υπάρχει ένα αξίωμα που ελπίζω ότι εκφράζει όλες τις πτέρυγες της Βουλής, δηλαδή ότι ο λαός εκλέγει τις κυβερνήσεις. Με τον προηγούμενο εκλογικό νόμο, ο οποίος έδινε πενήντα έδρες μπόνους στο πρώτο κόμμα, χωρίς καμμία προϋπόθεση, εξελέγη Πρωθυπουργός με αυτοδύναμη κυβέρνηση ο κ. Γεώργιος Παπανδρέου ως Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, εξελέγη Πρωθυπουργός ο κ. Σαμαράς, επικεφαλής κυβέρνησης συνεργασίας τριών κομμάτων, της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και της Δημοκρατικής Αριστεράς και εξελέγη δύο φορές Πρωθυπουργός ο κ. Τσίπρας, επικεφαλής κυβέρνησης συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ με τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Θέλω, επίσης, σε όλους να υπενθυμίσω ότι αυτός ο εκλογικός νόμος με τις πενήντα έδρες μπόνους πάνω από αυτό που δίνει ο δικός μας εκλογικός νόμος, γιατί ο δικός μας εκλογικός νόμος δίνει κλιμακωτά το μπόνους, στις εκλογές της 6ης Μάϊου του 2012 προφανέστατα δεν διέσωσε τον τότε κραταιό δικομματισμό Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ. Ήταν οι γνωστές εκλογές της οργής στα πολύ δύσκολα εκείνα χρόνια. Επομένως από τα παραδείγματα που ανέφερα θα πρέπει να συμφωνήσουμε ότι οι εκλογικοί νόμοι έχουν φυσικά επίπτωση στην εκλογική συμπεριφορά των πολιτών και στο πλαίσιο μέσα από το οποίο σχηματίζεται ή όχι μια κυβέρνηση. Όμως, δεν υπάρχει τίποτε ισχυρότερο στον καθορισμό της εκλογικής συμπεριφοράς των πολιτών από τις κοινωνικές συνθήκες που υπάρχουν, τις πολιτικές των κομμάτων, τους απολογισμούς των κομμάτων, την παρουσία, την προσωπικότητα των ηγετών τους και τα διλήμματα που τελικά επικρατούν στην κοινωνία. Εκεί κρίνονται όλες οι εκλογικές αναμετρήσεις. Συμπέρασμα πρώτο, λοιπόν: Ο εκλογικός νόμος που εσείς σήμερα καταψηφίζετε δεν απαγορεύει καθόλου τις κυβερνήσεις συνεργασίας. Αυτό είναι μια αλήθεια και μια πραγματικότητα την οποία δεν μπορείτε σε καμμία περίπτωση να αρνηθείτε. Αναμφίβολα υπάρχουν εκλογικά συστήματα που διευκολύνουν τη δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης, άλλα με μεγαλύτερη ευκολία, άλλα με μικρότερη και νομίζω ότι επίσης θα συμφωνήσουμε ότι η ευρύτερη περίοδος που βιώνουμε δεν επιτρέπει να προσθέσουμε δυσκολίες στην πατρίδα μας. Ο προτεινόμενος από τη Νέα Δημοκρατία εκλογικός νόμος ευνοεί την ύπαρξη δικομματισμού, έστω και μικρότερου από το παρελθόν, με ποσοστά τα οποία δεν φτάνουν εκεί που έφταναν παλαιότερα τα ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ τότε, αν και το ποσοστό της Νέας Δημοκρατίας στην πρόσφατη εκλογική αναμέτρηση προσεγγίζει πλέον τα εκλογικά μεγέθη που είχε σε ισχυρές στιγμές της η φιλελεύθερη παράταξη. Θεωρώ αυτό το στοιχείο, δηλαδή ότι ο εκλογικός νόμος συμβάλλει στην εμπέδωση ενός νέου δικομματισμού, ένα θετικό και χρήσιμο στοιχείο για τη δημοκρατία μας. Το λέω αυτό γιατί η ύπαρξη μεγάλων κομμάτων, τα οποία ασφαλώς δεν είναι ενιαία στις απόψεις και στις αντιλήψεις τους, συνενώνει δυνάμεις, τάσεις και απόψεις. Τα κόμματα έχουν διαφορές μεταξύ τους, όμως τα συνενώνουν. Αυτό θεωρώ ότι είναι πολύ θετικό για τη δημοκρατία μας. Ο καθένας αντιλαμβάνεται εάν όλη αυτή την περίοδο της δεκαετούς κρίσης, πέρα από τις κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις, είχαμε και έναν εκλογικό νόμο που θα διευκόλυνε διάφορους να κάνουν νέα κόμματα και νέους σχηματισμούς, τι χειρότερο θα μπορούσε να έχει συμβεί στη χώρα. Αυτό είναι ένα μάθημα το οποίο ελπίζω να συμφωνήσετε ότι πρέπει να το κρατήσουμε και για το μέλλον. Εάν ο στόχος του κ. Τσίπρα είναι πράγματι να ξανακερδίσει κάποια φορά τις εκλογές, ώστε να γίνει Πρωθυπουργός, πιστεύω ότι αυτός ο εκλογικός νόμος, όπως πάρα πολύ σωστά είπε λίγο νωρίτερα ο κ. Χατζηδάκης, θα πρέπει να τον ικανοποιεί. Πιστεύω ότι στην πραγματικότητα τον ικανοποιεί. Ο κ. Τσίπρας, όμως, έχει την υποχρέωση ως Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να ισορροπήσει μέσα στο κόμμα του με όσους - και νομίζω ότι είναι αρκετοί αυτοί - έχουν εμμονές με το «φετίχ» της απλής αναλογικής. Είναι κι αυτός ένας τρόπος, ύστερα από τόσα χρόνια βαριάς ασυνέπειας και αναξιοπιστίας, τα τεσσεράμισι χρόνια που κυβέρνησε τη χώρα, να βρει και ένα θέμα στο οποίο να προσπαθήσει να εμφανιστεί συνεπής. Έτσι χθες είχε το αναγκαστικό καθήκον να υπερασπιστεί την απλή αναλογική. Δεν είδα βέβαια και μεγάλο ενθουσιασμό ούτε από τον κ. Τσίπρα ούτε από εσάς, τους Βουλευτές του. Αν πρόσεξα, περίπου οι μισοί ήταν εδώ την ώρα που μιλούσε ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και δεν φαντάζομαι ότι οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ήταν στο Νταβός για κανέναν σοβαρό λόγο, γιατί ειπώθηκε κάτι για τον Πρωθυπουργό της χώρας. Ο Πρωθυπουργός της χώρας ήταν σ' ένα πολύ μεγάλο διεθνές φόρουμ και έδωσε μάχη για τις απόψεις της πατρίδας μας και στα εθνικά θέματα και στα θέματα που σχετίζονται με την οικονομική ανάπτυξη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εκτός αν ενοχληθήκατε ιδιαίτερα, αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί ο Πρωθυπουργός της χώρας συνάντησε και τον νέο Πρόεδρο της Βενεζουέλας, ο οποίος χαλάει τη «μαγιά» του γνωστού συνεταίρου και εκφραστή των ιδεών σας κατά τα προηγούμενα χρόνια. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Στα πλαίσια, λοιπόν, του καθήκοντός του να ενισχύσει το ηθικό των στελεχών του, ο κ. Τσίπρας ενδιαφέρθηκε μάλιστα και για την τύχη των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας. Μας είπε, αν θυμάμαι καλά, τρεις φορές ότι το 1/3 από εμάς, τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, την άλλη φορά δεν θα είμαστε στο Κοινοβούλιο και ασφαλώς αυτό είναι κάτι που στενοχωρεί ιδιαιτέρως τον κ. Τσίπρα. Μας είπε ότι η απλή αναλογική θα οδηγήσει σε κυβερνήσεις προοδευτικής συνεργασίας. Έτσι δεν είπε; Η πολύ πρόσφατη ιστορία τον διαψεύδει. Πριν ακριβώς από πέντε χρόνια, τέτοιες μέρες, ο κ. Τσίπρας, όπως θαυμάσια παρατήρησε πριν από λίγο ο Υφυπουργός μου κ. Λιβάνιος, προτίμησε τον κ. Καμμένο ως κόμμα, ως πολιτική οντότητα, ως πολιτική προσωπικότητα, για να συζητήσει και να συνδιαλλαγεί μαζί του και να σχηματίσει, όπως τότε τη λέγατε, την πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς. Είχε εναλλακτική λύση να συζητήσει τότε με το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι. Αναφέρομαι, κύριοι, στο ΠΑΣΟΚ και στο Ποτάμι γιατί αυτή είπε χθες ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ότι θα είναι η πολιτική του πρόταση στον ελληνικό λαό στις επόμενες βουλευτικές εκλογές που θα γίνουν με απλή αναλογική και κανένα κόμμα δεν θα έχει αυτοδύναμη κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Τι σας εμπόδισε, λοιπόν, τότε να κάνετε πράξη αυτό που υποτίθεται ότι θα προτείνετε τώρα στον ελληνικό λαό; Ο εκλογικός νόμος; Η μη εφαρμογή της απλής αναλογικής; Όχι, κύριοι. Σας εμπόδισε η στρατηγική του Αρχηγού σας, ο οποίος έκανε ξεκάθαρες επιλογές. Συμμαχώντας με τον κ. Καμμένο, επιχείρησε να διασπάσει ένα πολύ μεγάλο εκλογικό κοινό σ' αυτή τη χώρα, ένα κοινό που στην πραγματικότητα περιλαμβάνει τη μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων που διαθέτουν χαρακτηριστικά πατριωτικά, φιλελεύθερα, αυτά που έχει εκφράσει για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας. Επιχείρησε να διασπάσει αυτόν τον χώρο μέσα από τη συμμαχία του με τον κ. Καμμένο. Δεν τα κατάφερε και το μόνο που κατάφερε ήταν να εξαφανίσει πολιτικά τον συνεργάτη του. Πάλι καλά. Η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας έμεινε απολύτως ενωμένη και στη συνέχεια, μετά απ' αυτά τα γεγονότα, με ηγέτη τον Κυριάκο Μητσοτάκη έκανε πράξη την ενότητά της, την ανανέωση και τη διεύρυνσή της και πέτυχε το γνωστό αποτέλεσμα στις πρόσφατες εκλογές της 7ης Ιουλίου. Με την ευκαιρία, μετάνιωσε ο κ. Τσίπρας γι' αυτή του τη στρατηγική απόφαση; Αν σήμερα λέει στον ελληνικό λαό αυτά που λέει για τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, κάποιον λογαριασμό έχει να δώσει για το τότε και θα έπρεπε εσείς, κύριοι, να του το ζητάτε για λογαριασμό των ανθρώπων που σας ψήφισαν όλες τις φορές που σας ψήφισαν. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Με τη χθεσινή του ομιλία ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης υποθάλπει πολύ συνειδητά την εκλογική σεναριολογία. Καλλιεργεί ο ίδιος συνειδητά τη συζήτηση για πρόωρες εκλογές. Το κάνει για έναν λόγο κυρίως και για μερικούς ακόμα που θα αναλύσω. Ο βασικός λόγος για τον οποίον το κάνει αυτό ο κ. Τσίπρας είναι γιατί τρέμει, φοβάται τις βουλευτικές εκλογές και προφανώς έχει αλλάξει την άποψή του για τις δημοσκοπήσεις, γιατί αλλιώτικα δεν θα έπρεπε να είναι τόσο πολύ φοβισμένος. Το κατανοώ. Ταυτόχρονα, κυρίες και κύριοι, χρησιμοποιεί τις πρόωρες εκλογές, τις οποίες θέλει να αποδώσει σε εμάς, ως ένα πιθανό σενάριο του κοντινού αύριο για να καταλαγιάσει τις εσωτερικές αντιπαραθέσεις και αντιθέσεις, οι οποίες πολλαπλασιάζονται στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ. Όσο πιο πολύ φοβούνται οι Βουλευτές και τα στελέχη της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ ότι μπορεί να έχουμε σύντομα εκλογές, τόσο πιο πολύ κλείνουν τα στόματα και δεν υπάρχουν εσωτερικές αντιπαραθέσεις, οι οποίες βλέπω ότι φτάνουν «στο κόκκινο» στην κυριολεξία, γιατί ακούω απόψεις και αντιλήψεις που δεν θα περίμενα να τις ακούσω από ένα κόμμα που θεωρώ ότι είναι δημοκρατικό. Μάλιστα, για να σας εμψυχώσει, σας παρηγορεί με την ιδέα ότι το δεύτερο κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ, όταν γίνουν οι εκλογές, θα συνεργαστεί με το τρίτο κόμμα, με το τέταρτο κόμμα - δεν ξέρω πόσους ακόμη θα χρειάζεται για να κάνει αυτή την περίφημη κυβέρνηση - μόνο και μόνο για να εμποδίσει τον κ. Μητσοτάκη και τη Νέα Δημοκρατία να μη συμμετέχουν στην εξουσία. Αλήθεια, με ποιους θα συνεργαστείτε; Με ποιο πρόγραμμα θα συνεργαστείτε; Με ποιες πολιτικές θα συνεργαστείτε; Υπάρχει κανένας που να θέλει να συνεργαστεί με την πολιτική δύναμη του λαϊκισμού και της δημαγωγίας των τεσσεράμισι χρόνων; Δεν το νομίζω. Ας ελέγξει, λοιπόν, τον φόβο του ο κ. Τσίπρας. Πρόωρες εκλογές, όπως έχει κατηγορηματικά πει ο Πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν πρόκειται σε καμμία περίπτωση να γίνουν. Και ό,τι λέει ο Κυριάκος Μητσοτάκης το εννοεί. Αυτό, κυρίες και κύριοι, είναι μια πολύ μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε αυτούς τους δύο πολιτικούς Αρχηγούς, ανάμεσα σε αυτούς τους δύο πολιτικούς άνδρες. Δεν είναι η μόνη διαφορά. Θα χρειαστεί να αλλάξει πάρα πολύ ο κ. Τσίπρας για να διεκδικήσει ξανά την εξουσία. Διότι αυτή τη φορά δεν υπάρχει περιθώριο ούτε για δημαγωγία ούτε για αντιμνημονιακά κηρύγματα. Αυτά, κυρίες και κύριοι, τελειώσανε. Δεν είσαστε στον χώρο της πολιτικής παρθενίας. Κυβερνήσατε τη χώρα τεσσεράμισι χρόνια και κριθήκατε από τον ελληνικό λαό. Θα μου επιτρέψετε, προτού περάσω στο δεύτερο κομμάτι, να παρατηρήσω το εξής: Στα πλαίσια αυτής της παρωχημένης αντιδεξιάς στρατηγικής που σέρβιρε εδώ χθες ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, υπήρξε και ένας ολόκληρος διάλογος στη Βουλή, σε σχέση με το μπόνους του συνασπισμού κομμάτων. Θα ήθελα μόνο να αναρωτηθώ: Υπάρχει κανείς με τον οποίο μπορείτε να κατεβείτε μαζί στις επόμενες εκλογές; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Θα περάσω, λοιπόν, στο δεύτερο σημείο. Ισχυρές κυβερνήσεις, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι οι αξιόπιστες κυβερνήσεις, γιατί κερδίζουν την εμπιστοσύνη των πολιτών και μπορούν να αντιμετωπίσουν δύσκολες καταστάσεις. Αξιόπιστες κυβερνήσεις είναι εκείνες που εφαρμόζουν το πρόγραμμα το οποίο εξήγγειλαν προεκλογικά και ο λαός τις εμπιστεύτηκε για αυτό. Μια μεγάλη αρετή και ένα ισχυρό πλεονέκτημα της παράταξης που κυβερνά τη χώρα και του ηγέτη της, του Κυριάκου Μητσοτάκη, είναι ότι απευθύνθηκε μιλώντας για τέσσερα χρόνια τη γλώσσα της αλήθειας στους Έλληνες και κυβερνά με την πράξη της αλήθειας. Πρότεινε συμφωνία αλήθειας. Δημιουργεί πράξη αλήθειας και ένα αληθινό δημιουργικό έργο. Να μου επιτρέψετε, αγαπητέ συνάδελφε, κύριε Δρίτσα, - δεν πρέπει να βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην Αίθουσα, δεν έχει σημασία, ειπώθηκε και από άλλους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ και αναφέρθηκε και ο αγαπητός μου Υφυπουργός νωρίτερα - να πω: Το θέμα της συμμετοχής στις εκλογές έχει κυρίως σχέση με την αξιοπιστία της πολιτικής. Δεν έχει σχέση με το να αποσπάσει κάνεις ξεχωριστά το θέμα του εκλογικού συστήματος. Ξέρετε πόσους ανθρώπους που συμμερίστηκαν τις αυταπάτες σας - επιτρέψτε μου, αυτή τη φράση, που έχει πει ο ίδιος ο Αρχηγός σας - στείλατε στο σπίτι τους; Ξέρετε πόσους ανθρώπους στείλατε να είναι τελείως απογοητευμένοι από το πολιτικό γίγνεσθαι, γιατί εξαγγείλατε πράγματα τα οποία ήταν αδύνατο να γίνουν και θα οδηγούσαν τη χώρα στην καταστροφή, εάν επιμένατε να συνεχίζετε μέχρι το τέλος να τα κάνετε; Για να ψάξει λίγο περισσότερο ο καθένας το τι έχει πει και το τι έχει κάνει ως υπεύθυνη πολιτική δύναμη. Αξιόπιστη κυβέρνηση σήμερα είναι η αυτοδύναμη Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, όπως το αποδεικνύει και με την ψήφιση αυτού του εκλογικού νόμου, και σε ό,τι αφορά τον χρόνο που είχε δεσμευτεί ο Πρωθυπουργός ότι θα το κάνει και σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο. Είναι αξιόπιστη για την ταχύτητα αποκλιμάκωσης της φορολόγησης. Είναι αξιόπιστη για την υλοποίηση φιλοεπενδυτικών πολιτικών. Είναι αξιόπιστη για τη στήριξη των αδύναμων. Είναι αξιόπιστη για τις πολιτικές ανασυγκρότησης του κράτους. Είναι αξιόπιστη για τη συνολική υλοποίηση της πολιτικής της, μια πολιτική που έχει αποδοχή στην πλειοψηφία των Ελλήνων και ιδιαίτερα στη μεσαία τάξη που κοντέψατε να διαλύσετε με την υπερφορολόγηση, τη μεσαία τάξη που αρχίζει να ξαναβλέπει με ρεαλιστική ελπίδα τη ζωή. Η χθεσινή επίθεση του κ. Τσίπρα στην Κυβέρνηση σε μια σειρά τομείς της κοινωνικής ζωής είναι άσφαιρη. Κανείς δεν ξεχνά ούτε την υπερφορολόγηση, ούτε τη διαχειριστική ανεπάρκεια, ούτε τη βαριά αλαζονεία, ιδίως του τελευταίου διαστήματος. Θα μου επιτρέψετε όμως να σας πω ότι αξιόπιστη ήταν και η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου, μια κυβέρνηση που ήταν κυβέρνηση συνεργασίας. Γι' αυτό, επαναφέρω το επιχείρημα: Ήταν αξιόπιστη κυβέρνηση, γιατί είχε ένα συνεκτικό πλαίσιο, το οποίο εφάρμοζε και με το οποίο θα είχε βγάλει τη χώρα οριστικά από την κρίση, αν δεν είχατε διακόψει εσείς, με αφορμή την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, της πορεία της. Άρα, αξιόπιστες κυβερνήσεις είναι αυτές που εφαρμόζουν την πολιτική για την οποία έχουν εκλεγεί, είτε είναι αυτοδύναμες είτε είναι κυβερνήσεις συνεργασίας. Περνάω στο τρίτο και τελευταίο μέρος της ομιλίας μου. Πρόσεξα, κύριε Σπίρτζη, με πολύ μεγάλη προσοχή αυτά που είπατε χθες. Θέλω να σας ζητήσω να εξετάζουμε πάρα πολύ προσεκτικά αυτά που λέγονται και αυτά που γίνονται. Οι συγκλίσεις και η προσπάθεια συναίνεσης για τη δική μας παράταξη, όχι απλά δεν είναι περιστασιακή υπόθεση, όχι απλά δεν είναι τακτικισμός, όχι απλά δεν είναι μια επικοινωνιακή υπόθεση. Θεωρούμε ότι η προσπάθεια για συγκλίσεις ανάμεσα στα κόμματα πρέπει να είναι συνεχής, γιατί είναι απολύτως αναγκαία. Και είναι αναγκαία, ιδίως σε μια εποχή που η χώρα απειλείται με ωμό τρόπο από τις παράνομες τουρκικές διεκδικήσεις. Δεν έχουμε την πολυτέλεια του διχασμού. Δεν έχουμε την πολυτέλεια των τεχνητών αντιπαραθέσεων. Προφανώς υπάρχουν ιδεολογικές διαφορές και πολιτικές. Υπάρχει, όμως, πλέον και ένα κοινό πλαίσιο αποδεκτό από το σύνολο των κομμάτων. Κατ' αρχάς, όλα τα κόμματα έχουν πάρει μέρος στη διακυβέρνηση του τόπου. Και αυτό είναι ένα καινούργιο δεδομένο. Ο πατριωτισμός όλων δεν αμφισβητείται για καμμία πολιτική δύναμη, για κανέναν από τους ανθρώπους που βρίσκονται εδώ μέσα. Υπάρχει πλέον, όμως, κι ένα πλαίσιο το οποίο - με την εξαίρεση φυσικά του Κομμουνιστικού Κόμματος - αφορά τον διεθνή προσανατολισμό της χώρας και τις συμμαχίες μας, αλλά και τις βασικές οικονομικές υποχρεώσεις που έχει η χώρα έναντι των εταίρων. Αυτό είναι ένα πλαίσιο συναινέσεων, το οποίο μπορεί να επεκταθεί πολύ περισσότερο. Γι' αυτό, η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη θα κάνει τα πάντα για να πετύχει τις μέγιστες δυνατές συναινέσεις. Σε αυτό το πλαίσιο - και ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε - το Υπουργείο Εσωτερικών δημιούργησε ήδη δύο επιτροπές, οι οποίες θα συμβάλλουν στη δημιουργία δύο νομοθετημάτων με στόχο οι παρεμβάσεις αυτές να κάνουν πράξη την ανασυγκρότηση της δημόσιας διοίκησης και της αυτοδιοίκησης και να ενισχύσουν την περιφερειακή διακυβέρνηση. Στις επιτροπές αυτές συμμετέχουν άνθρωποι απ' όλο το πολιτικό φάσμα και με έναν πλούτο επιστημονικής δομής και υποδομής, οι οποίοι μπορούν να συμβάλλουν καθοριστικά στη νέα αυτή προσπάθεια. Ένας δρόμος για μεταρρυθμίσεις υπάρχει μπροστά μας. Η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι αποφασισμένη να τον διαβεί. Ελπίζουμε και πιστεύουμε ότι θα υπάρξουν και άλλοι, οι οποίοι έστω και τμηματικά, έστω και σε επιμέρους θέματα θα θελήσουν να βάλουν πλάτη στη θετική και δημιουργική πορεία της χώρας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Καλείται στο Βήμα ο κ. Φλαμπουράρης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Θα ήθελα να κάνω δυο - τρεις τοποθετήσεις σε σχέση με αυτά που ακούστηκαν προηγουμένως από τον Υπουργό. Κύριε Υπουργέ, πραγματικά υπερβήκατε τα εσκαμμένα, διότι αναφερθήκατε, απρεπώς μάλιστα, στο πώς συμπεριφέρονται οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και της Προοδευτικής Συμμαχίας, σε σχέση με το τι θέλει ο Πρόεδρος του Κόμματος, με το πώς συμπεριφέρεται για να τους κρατήσει και να μην αντιπαρατίθενται μεταξύ τους. Πρέπει να ξέρετε - και έχετε μια παλαιότερη εμπειρία - ότι η συμμετοχή μας, η συμμετοχή των αριστερών στα ψηφοδέλτια είναι μια ιστορία αγώνα, προσπάθειας, πραγματικά, να δώσουμε λύσεις στα προβλήματα αυτών που υποφέρουν. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δεν έχουμε καμμία ανάγκη από αυτά τα αξιώματα. Απλώς τα υπηρετούμε. Δεν μας υπηρετούν. Δυστυχώς δεν ξέρω σε ποιον βαθμό έχει ενσωματωθεί μια λογική η οποία δεν είναι δική μας, δεν ήταν της Αριστεράς. Είναι μια λογική η οποία επικρατεί πραγματικά στους νεοφιλελεύθερους χώρους. Όλα αυτά που είπατε σε σχέση με την Κοινοβουλευτική μας Ομάδα τα επιστρέφω σ' εσάς και κάντε τα ό,τι θέλετε. Ένα δεύτερο θέμα που έχει σχέση με την ομιλία είναι ότι ωραία μας τα είπατε ότι γίνονται και κυβερνήσεις συνεργασίας κλπ. Ένα κρίσιμο θέμα δεν είπατε. Δεν είπατε ένα θέμα που έχει σχέση με τη δημοκρατία, με την ισοτιμία. Δεν έχει καμμία σχέση με το τι ρόλο παίζει η ψήφος. Και η ψήφος είναι του κάθε ανθρώπου ξεχωριστή, είναι και θέλει πραγματικά να είναι ισότιμη η δική μου ψήφος με τη δική σας ή του Χρήστου Σπίρτζη. Σ' αυτό το θέμα δεν κάνετε καμμιά αναφορά. Είπατε μόνο ότι μπορεί να γίνονται κυβερνήσεις συνεργασίας. Πραγματικά δεν εκνευρίστηκα. Λυπήθηκα για μια τέτοια τοποθέτηση και ιδιαίτερα από τον Υπουργό Εσωτερικών. Σταματάω εδώ. Ελπίζω να ανακαλέσετε. Πιστεύω ότι θα ανακαλέσετε. Και προχωράω στην τοποθέτησή μου.
Τι να ανακαλέσει;
Τι να ανακαλέσω;
Είπα τι. Ήμουν σαφής. Δεν μπορεί να θίγονται Βουλευτές οι οποίοι είναι Βουλευτές γιατί τους επέλεξε ο λαός και δεν είναι για ίδια συμφέροντα. Πάω στην ομιλία μου τώρα. Αν μου δώσετε τα τρία λεπτά που τοποθετήθηκα, καλά θα είναι. Ειδάλλως θα το κόψω. Δεν σας κρύβω, κυρίες και κύριοι, ότι κάποιες φορές αναρωτιέμαι μήπως και ο δικός μας δημόσιος λόγος διαπράττει ένα σφάλμα με τη χρήση συγκεκριμένων λέξεων, όπως κανονικότητα, σταθερότητα, κυβερνησιμότητα. Βεβαίως για τις ανάγκες του διαλόγου τα λέμε εμείς αυτά. Αλλά αυτές τις λέξεις η δική σας παράταξη σκοπίμως τις αποσυνδέει από το βασικό τους νόημα, τη συνταγματική τους διάσταση και εν τέλει το δημοκρατικό τους περιεχόμενο. Σας θυμίζω, λοιπόν, ότι η χώρα χρεοκόπησε με κανονικές, σταθερές και αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Είναι φανερό, λοιπόν, ότι με ευθύνη της κυβέρνησης διεξάγεται η σημερινή συζήτηση. Θα ήταν πολύ εύκολο πολύ γρήγορα να ομοφωνήσουμε, αν για όλους το καθοριστικό θα ήταν, που είναι και αυτονόητο, η δημοκρατική απαίτηση για αυθεντική αποτύπωση της βούλησης των πολιτών στους κοινοβουλευτικούς και κυβερνητικούς συσχετισμούς. Αν σε αυτό συμφωνούσαμε, άνετα μπορούσαμε να προχωρήσουμε σε ένα ενιαίο εκλογικό σύστημα. Δυστυχώς δεν είναι έτσι και αναδεικνύονται οι πραγματικές αιτίες της σύγκρουσης στο όνομα του εκλογικού συστήματος. Από τη μια, αυτοί που εκπροσωπούν ή φιλοδοξούν να εκπροσωπήσουν τους πολλούς, που δεν φοβούνται τη λαϊκή βούληση αλλά επιδιώκουν αυτή να εκφραστεί, ακόμα κι αν ξέρουν ότι συχνά χειραγωγείται και παραπλανάται από ισχυρούς μηχανισμούς προπαγάνδας. Από την άλλη, οι πολέμιοι της απλής αναλογικής που έφτασαν στο σημείο να αποδώσουν καταστροφές, όπως την άνοδο του Χίτλερ και τον εμφύλιο στον τόπο μας, στο εκλογικό σύστημα της απλή αναλογικής. Η ιδιοτελής αυτή στάση της συγκεκριμένης πολιτικής πτέρυγας που επιθυμεί να εξυπηρετήσει τους ολίγους με εκνευρίζει πραγματικά, όταν ακούω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποίησε την απλή αναλογική για μικροκομματικές σκοπιμότητες. Θέλω όμως να τονίσω ότι η Νέα Δημοκρατία δεν επαναφέρει αυτό το σύστημα για να κερδίσει τις επόμενες εκλογές, γιατί αυτό δεν είναι καθόλου σίγουρο ή, κατά τη γνώμη μου, και αδύνατο. Όπως είναι γνωστό, το ζήτημα αυτό βρίσκεται στον ιδεολογικό της πυρήνα, δηλαδή το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής. Το χρειάζεται για να συνεχίσει να χτίζει το αυταρχικό κράτος της Δεξιάς. Επιδιώκει να πείσει τον πολίτη ότι έχει απόλυτη ανάγκη μια κυβέρνηση σταθερή και αυτοδύναμη, διότι η πτώχευση, τα σκάνδαλα, η κλεπτοκρατία κι όλα αυτά τα «ωραία» που μας φόρτωσαν είναι διαφορετικά και πιο ήπια με αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Χάος, λοιπόν, για εσάς δεν φέρνει η ανευθυνότητα ή η διαφθορά, αλλά οι ενδεχόμενες κυβερνήσεις συνεργασίας. Πρόκειται, λοιπόν, για προσπάθεια ολικής επαναφοράς στην κανονικότητα του κράτους της Δεξιάς. Γιατί τι άλλο είναι η ανεργία που αυξάνει και δεν μειώνεται; Τι άλλο είναι η επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα που συρρικνώνονται πέραν και της μνημονιακής λογικής, το διαρκές ξήλωμα κάθε πρόνοιας υπέρ των εργαζομένων που καταφέραμε εμείς; Τι άλλο είναι το ότι τα νοσοκομεία είναι ακόμα χωρίς προσωπικό και φάρμακα; Κάθε μέρα διαβάζω ότι οι καρκινοπαθείς δεν κάνουν τις θεραπείες τους. Τι άλλο είναι οι επενδύσεις που δεν έρχονται;
Είναι ακόμα δέκα ομιλητές. Δεν θα προλάβουν να μιλήσουν.
Τελειώνει τώρα ο κ. Φλαμπουράρης. Είναι σύντομος
Οι επενδύσεις που δεν έρχονται κι έρθουν θα τις πληρώσουν… Παρακαλώ, ο Πρόεδρος να μου πει αν είναι να σταματήσω σε ένα λεπτό, σε μισό λεπτό. Δεν χρειάζεται να παρεμβαίνετε. Μπορώ να σταματήσω.
Κι εγώ προσωπικά έχω αποσυρθεί. Όλοι οι Βουλευτές της περιφέρειας θα χάσουν τα αεροπλάνα τους..
Τελειώνει σε μισό λεπτό.
Μπορώ να σταματήσω. Δεν είναι εκεί το πρόβλημα.
Θα χάσουν όλοι τα ταξίδια τους.
Θα τελειώσει τώρα. Μην τον διακόπτετε, κύριε Λιβανέ.
Τελειώσατε την παρέμβασή σας;
Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Είκοσι πέντε λεπτά μίλαγε ο προηγούμενος ομιλητής.
Υπουργός είναι.
Ε, και; Τι σημαίνει αυτό; Αν είναι να χάσουμε το πλοίο ή το αεροπλάνο, να μιλάμε λιγότερο. Έτσι είναι. Αλλά καταλαβαίνω ότι δεν είναι αρεστά αυτά που ακούγονται.
Τώρα γιατί κάνετε διάλογο; Κατ' αρχάς, ο Υπουργός δεν μίλησε καθόλου και δικαιούτο τριάντα λεπτά. Τελειώστε τώρα.
Προχωρώ και τελειώνω. Μισό λεπτό θέλω μόνο. Στην πατρίδα μας η διαστρωμάτωση της κοινωνίας ήταν και είναι τέτοια που η πλειοψηφία της είναι προοδευτική και μπορεί να γίνει ακόμα μεγαλύτερη πλειοψηφικά, όταν το εκλογικό σύστημα είναι η απλή αναλογική. Αυτή η πραγματικότητα μπορεί να οδηγήσει σε κυβερνήσεις συνεργασίας των προοδευτικών δυνάμεων και μπορεί έτσι να αποκλείσει διά παντός τη Δεξιά και τις πολιτικές της. Αυτό δεν θέλουν. Αυτό τους τρομάζει. Αυτό θέλουν να γλιτώσουν. Δεν θα το επιτρέψουμε. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι από τα άνω δυτικά θεωρεία παρακολουθούν τη συνεδρίαση, αφού ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ», πενήντα δύο μαθήτριες και μαθητές και τέσσερις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το Β΄ Τμήμα του Μουσικού Σχολείου Λαμίας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα]] Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Παπαδόπουλος Αθανάσιος από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Το πραγματικό πρόβλημα όλων μας είναι φανερό. Πώς θέλουμε να κυβερνηθεί η Ελλάδα της νέας εποχής; Με αφομοίωση των συμπερασμάτων από την υπερχρέωση, την ανθρωπιστική κρίση, την κηδεμονία, τη μνημονιακή περιπέτεια ή με τη μέθοδο που οδήγησε στη χρεοκοπία της χώρας; Με συνεννοήσεις, διαβουλεύσεις, υπερβάσεις, προγραμματικές συγκλίσεις, με ισότιμο υπολογισμό της ψήφου όλων των πολιτών στο σύστημα διακυβέρνησης ή με πριμοδότηση του πρώτου κόμματος να κυβερνά σύμφωνα με τις δικές του μόνον αξιολογήσεις και επιλογές; Αγαπητοί συνάδελφοι, η διακυβέρνηση με απλή αναλογική είναι αντικειμενικά δύσκολη. Απαιτεί μεγάλη λαϊκή συγκατάθεση, απαιτεί κουλτούρα πολιτικών διαβουλεύσεων, συνεννοήσεων, ωσμώσεων, συμβιβασμών, συνθέσεων, συμμαχιών. Η συμμετοχική δημοκρατία είναι ούτως ή άλλως ένα δύσκολο πολίτευμα, πολύ πιο δύσκολο από την αριστοκρατία, την ολιγαρχία, τη φεουδαρχία, τη δικτατορία. Είναι όμως πολύτιμο, αναντικατάστατο πολίτευμα, είναι η θεσμική εξέλιξη του πολιτισμού και της σοφίας των αρχαίων προγόνων μας. Η απλή αναλογική έχει δυσκολίες. Όμως, δεν οδηγούν στην υποτιθέμενη κυβερνητική σταθερότητα, με συγκεντρωτισμό, με γαλάζιο κράτος, με νομή της εξουσίας, με αυθαιρεσίες, με ανισοτιμία, με κλοπή βουλευτικών εδρών. Δεν οδηγεί στην εύκολη διακυβέρνηση με μπόνους και υποταγή της λαϊκής πλειοψηφίας στην πλειοψηφούσα εκλογική μειοψηφία. Το πραγματικό πρόβλημα είναι η σχέση όλων μας με τη συνεργασία, τη σύνθεση ή τη σύγκρουση. Όταν θέλεις τη σύνθεση πάρα πολύ, το σύμπαν θα συνωμοτήσει για να την πετύχεις. Δοκιμάστηκε ιστορικά αυτό το αξίωμα. Δοκιμάστηκε πρόσφατα και στην Ελλάδα και με την ψήφο των ομογενών, που τη θέλαμε όλοι και γι' αυτό κατορθώσαμε να συνεννοηθούμε. Η απλή αναλογική ασφαλώς δεν είναι πανάκεια, δεν εγγυάται τη σωστή, την έντιμη διακυβέρνηση, δεν εξασφαλίζει τη συμμετοχική, προοδευτική διακυβέρνηση που θέλουμε εμείς. Δοκιμάστηκε και με επιτυχίες και με αποτυχίες. Προφανώς, όμως, είναι αβάσταχτη η ελαφρότητα να αποδίδεται στην απλή αναλογική η κατάρρευση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης και, κύριε Υπουργέ, είναι νομίζω μεγάλη επιπολαιότητα η αναφορά που κάνατε περί συνάντησης με τον νέο Πρόεδρο της Βενεζουέλας. Δηλαδή, πώς εκλέχτηκε; Με ποιο εκλογικό σύστημα; Με πραξικόπημα; Είναι μέσα στη λογική σας και τα πραξικοπήματα; Η απλή αναλογική είναι το εκλογικό σύστημα που αποδίδει αυθεντικά και τη βούληση των πολιτών και την ωριμότητα των πολιτικών δυνάμεων. Σταθερές κυβερνήσεις, ισχυρές κυβερνήσεις είναι εκείνες που στηρίζονται στην πιο ευρεία λαϊκή συναίνεση με τις επιλογές τους, αλλά και σε αποτελεσματική, αξιοκρατική δημόσια διοίκηση που πρέπει να υπάρχει. Περί σταθερότητας: Στην Ελλάδα υπήρξαν και κυβερνήσεις συνεργασίας και μονοκομματικές που δεν είχαν σταθερότητα. Να θυμίσω: κυβέρνηση Τζαννετάκη, έπεσε σε λίγους μήνες, κυβέρνηση Ζολώτα, παρομοίως. Την κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, την έριξε - για να θυμίζουμε λίγο - ο Αντώνης Σαμαράς και ελάχιστοι άλλοι Βουλευτές της δικής σας παράταξης. Η κυβέρνηση Καραμανλή έπεσε από την υπερχρέωση, του Γιώργου Παπανδρέου έπεσε από Βουλευτές της δικής του παράταξης. Την κυβέρνηση Παπαδήμου την έριξε ο Αντώνης Σαμαράς. Την κυβέρνηση Σαμαρά την έριξε η ανεπάρκεια να κλείσει και την πέμπτη αξιολόγηση. Εμείς, για να σας το πω κι αυτό, μιας και ανησυχείτε, είχαμε την εμπειρία της δύσκολης κυβερνητικής συνεργασίας διαφορετικών ιδεολογικοπολιτικών δυνάμεων στη βάση συγκεκριμένων στόχων της ιστορικής συγκυρίας. Έτσι, με τα συμπεράσματά μας καταλήξαμε πολύ εύκολα στη συνταγματική Αναθεώρηση ότι δεν πρέπει να συνδέεται η συνέχεια των κυβερνήσεων με την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας και στην επιλογή της απλής αναλογικής ως πάγιου εκλογικού συστήματος. Μας θυμίζετε ότι είναι πιο εύκολο να κυβερνήσουμε με την ενισχυμένη αναλογική και με μπόνους; Δεν τσιμπάμε. Τώρα στη μεταμνημονιακή Ελλάδα χρειάζεται ανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών στο δημοκρατικό πολίτευμα, χρειάζεται ενίσχυση των συμμετοχικών δημοκρατικών θεσμών, της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, της χρήσης σύγχρονων τεχνολογιών. Χρειάζονται κυβερνήσεις σταθερής ιδεολογικοπολιτικής σύγκλισης και συγκεκριμένου προσανατολισμού για τη συμμετοχή της χώρας στην ενωμένη Ευρώπη. Χρειάζεται κατά τη γνώμη μας ισχυρή κυβέρνηση προγραμματικής συνεργασίας των προοδευτικών, οικολογικών, βαθιά δημοκρατικών δυνάμεων. Ισχυρή, αξιόπιστη, προοδευτική κυβέρνηση στη βάση κοινού προγράμματος, δίκαιης και βιώσιμης ανάπτυξης, με μεγάλη αυθεντική λαϊκή πλειοψηφία, εκλεγμένη με απλή αναλογική χρειάζεται η μεταμνημονιακή Ελλάδα, η Ελλάδα των μεγάλων δυνατοτήτων και των μεγάλων εθνικών προκλήσεων. Και αυτή η κυβέρνηση μπορεί να προκύψει ως ώριμο τέκνο της ιστορικής αναγκαιότητας, όποτε και αν γίνουν οι εκλογές, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ θα κατακτά την ιδεολογικοπολιτική και προγραμματική ηγεμονία και θα είναι ο ισχυρός πόλος της προοδευτικής λύσης, της προοδευτικής διακυβέρνησης. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουν απομείνει τέσσερις ομιλητές. Θα τους παρακαλούσα να είναι σύντομοι εν όψει τού ότι έχω και την πληροφορία ότι δεν θα υπάρξουν δευτερολογίες, για να εξυπηρετηθούν οι συνάδελφοι των επαρχιών, να προλάβουν τα αεροπλάνα. Τον λόγο έχει ο κ. Καιρίδης Δημήτριος από τη Νέα Δημοκρατία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα είμαι σύντομος, γιατί επίκειται και η ψηφοφορία και η συζήτηση ήταν ήδη μακρά, εξαντλητική και φωτίστηκε το θέμα από όλες τις πλευρές. Θα προσπαθήσω κατ' εξοχήν να είμαι και ήρεμος και νομίζω ότι, όσο κι αν κάποιοι προσπάθησαν να φέρουν έντονο ενδιαφέρον στη συζήτηση, μάλλον απέτυχαν, διότι η συγκεκριμένη πρόταση της Κυβέρνησης που θα υπερψηφίσουμε σε λίγο κινείται στο πλαίσιο της ηρεμίας, θα έλεγα, αν κάτι τη χαρακτηρίζει. Κι αυτό για τρεις - τέσσερις βασικούς λόγους. Πρώτον, διότι ακολουθεί μια μακρά ελληνική παράδοση. Είναι θεσμοθετημένο εδώ και πολλές δεκαετίες το σύστημα αυτό που έχει αποκληθεί «ενισχυμένη αναλογική» και ο συγκεκριμένος νόμος μέσα σε αυτό το πλαίσιο κινείται, της - κακώς αποκαλούμενης ενισχυμένης, αλλά εν πάση περιπτώσει έχει καθιερωθεί - ενισχυμένης αναλογικής. Σέβεται, λοιπόν, μια μακρά ελληνική παράδοση, δεν είναι κάτι φοβερό και τρομερό. Δεύτερον, βασίζεται στην πολύ συγκεκριμένη δέσμευση της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας προεκλογικά ότι θα φέρει τον συγκεκριμένο νόμο προς ψήφιση και, μάλιστα, αμέσως μετά τις εκλογές στην αρχή της τετραετίας. Τρίτον, αποτελεί πάγια θέση της ελληνικής Κεντροδεξιάς, μεταπολεμικά και ιδίως μεταπολιτευτικά η ενισχυμένη αναλογική. Με αυτό το σύστημα λίγο - πολύ πορευτήκαμε όλες τις προηγούμενες δεκαετίες. Τέταρτον, γιατί το συγκεκριμένο σύστημα, αν χαρακτηρίζεται για κάτι, είναι ότι είναι αναλογικότερο σε σχέση με τα συστήματα που ίσχυσαν μέχρι πρόσφατα και με τα οποία κάναμε και τις τελευταίες εκλογές. Και σε τούτο έρχεται σε αντίθεση με τη διεθνή πρακτική, που έχουμε απομάκρυνση από την απλή αναλογική προς την πιο πλειοψηφική, ενισχυμένη αναλογική, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, βέβαια, την Ιταλία, η οποία μετέτρεψε την αναλογική σε πιο πλειοψηφική και έκτοτε επιχειρεί να την κάνει πλειοψηφικότερη. Αυτά στη γειτονική μας Ιταλία. Για όλους αυτούς τους λόγους, δεν κάνουμε κάτι φοβερό, τρομερό και ιδιαίτερα ενδιαφέρον, κύριε Υφυπουργέ. Κινούμαστε ακριβώς σε μια μακρά παράδοση και μια πεπατημένη, με βάση και την εμπειρία του 2012 για να μην επαναληφθεί εκείνο που έγινε τότε, σε ένα δικαιότερο και αναλογικότερο σύστημα, το οποίο όμως σέβεται την κυβερνησιμότητα. Επιτρέψτε μου, ωστόσο, να επισημάνω ότι η κριτική της Αντιπολίτευσης, ιδίως του ΣΥΡΙΖΑ, και η όλη συζήτηση που διεξήχθη χαρακτηρίζεται, θα μπορούσε και ο πιο καλόπιστος να πει, από υποκρισία. Σε πέντε σημεία διέκρινα αυτή την υποκρισία στη συζήτηση που είχαμε εδώ: Πρώτον, πράγματι η χώρα χρεοκόπησε, δεν υπάρχει αμφιβολία, και αν θέλετε χρεοκόπησε μονοκομματικά το 2010. Όμως, πλούτισε και μονοκομματικά. Και πλούτισε και χρεοκόπησε μονοκομματικά. Άρα το μονοκομματικό από μόνο του δεν είναι στοιχείο καταστροφής, για να τα λέμε όλα. Δεύτερον, το σύστημα που εσείς φέρατε δεν είναι της απλής και ανόθευτης αναλογικής. Και εκείνο προέβλεπε όριο 3% και εκείνο προέβλεπε αποκλεισμό κάποιων ψηφοφόρων που ψηφίζουν τα πολύ μικρά κόμματα και δεν εκπροσωπούνται, παρ' όλο που θα μπορούσαν. Έτσι δεν είναι; Άρα ακόμα και η δική σας πρόταση είχε μια άνιση μεταχείριση της ψήφου. Και, εν πάση περιπτώσει, πουθενά στον κόσμο, με ελάχιστες εξαιρέσεις, ίσως στο Ισραήλ, υπάρχει αυτό που εσείς αποκαλείτε «απλή και ανόθευτη αναλογική». Τρίτο σημείο υποκρισίας, οι συνεργασίες. Κάποια από τα κόμματα που υποστηρίζουν την απλή αναλογική αρνούνται παραδοσιακά την οποιαδήποτε συνεργασία με τον οποιονδήποτε. Κι εσείς που κάνατε συνεργασία νομίζω εύκολα μπορεί κανείς να τη χαρακτηρίσει ευκαιριακή και πάντως όχι σε μία προοδευτική, συνεπή ιδεολογική βάση. Άρα για ποιες συνεργασίες μάς μιλάτε, κύριοι της απλής αναλογικής; Τέταρτον, σας άκουσα πάρα πολύ να μιλάτε για την ισονομία και την ισοτιμία της ψήφου. Τον περασμένο Σεπτέμβριο καταθέσατε μία πρόταση για την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού, η οποία σε τίποτα δεν σεβόταν την αρχή της ισοτιμίας και του ισοβαρούς της ψήφου των Ελλήνων. Διότι περιόριζε την ψήφο όσων δεν είχαν τη δυνατότητα να έρθουν με το αεροπλάνο και να ψηφίσουν εντός της επικράτειας σε κάποιες έδρες στο ψηφοδέλτιο επικρατείας. Κατά συνέπεια, μην έρχεστε τώρα εδώ και κουνάτε το δάχτυλο υπέρ της ισονομίας και της ισοτιμίας, όταν εσείς οι ίδιοι λίγους μήνες πριν είχατε φέρει πρόταση για την άνιση και ετεροβαρή ψήφο των Ελλήνων πολιτών ξεκάθαρα στην ψήφο των αποδήμων. Πέμπτον, ακούστηκε αρκετά αυτό, αλλά ας συμφωνήσουμε. Είχατε την ευκαιρία να ψηφίσετε απλή αναλογική όταν ήρθατε στην εξουσία τον Γενάρη του 2015. Δεν το κάνατε τον Φλεβάρη, δεν το κάνετε τον Μάρτη. Κυβερνήσατε με την ενισχυμένη και το μπόνους, ξαναεκλεγήκατε με το μπόνους και το κάνατε μετά. Υπό αυτή την έννοια, κάποιος μπορεί να σας ελέγξει για υποκρισία. Κυβερνούμε με το μπόνους και, όταν βλέπουμε ότι μπορεί να χάσουμε την εξουσία, πάμε σε ένα αναλογικότερο σύστημα, προκειμένου να στερήσουμε από τον αντίπαλό μας αυτό το οποίο εμείς εκμεταλλευτήκαμε και χρησιμοποιήσαμε. Σε κάθε περίπτωση, δεσμευμένοι από την προεκλογική υπόσχεση, προχωρούμε σήμερα σε ένα εκλογικό σύστημα το οποίο ακολουθεί μία μακρά παράδοση. Είναι αναλογικότερο και δικαιότερο σε σχέση με αυτό που ίσχυσε, δίνει φωνή στο μεγαλύτερο ποσοστό των Ελλήνων και κυβερνησιμότητα που έχει ανάγκη η χώρα. Γι' αυτόν τον λόγο κι εγώ μαζί με τους υπόλοιπους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας θα προχωρήσουμε στην υπερψήφιση του συγκεκριμένου νόμου. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Βασίλειος Σπανάκης από τη Νέα Δημοκρατία, ο οποίος είναι και πολύ σύντομος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρισκόμαστε λίγα λεπτά πριν από την ψήφιση του νέου μας εκλογικού νόμου και δεν καταλαβαίνω γιατί υπάρχει τόσο μεγάλη ανησυχία από την πλευρά της Αριστεράς. Γιατί ανησυχείτε, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ; Ακόμη δεν έχετε συνηθίσει τις καρέκλες της Αντιπολίτευσης; Ε ναι, θα μείνετε πολλά χρόνια στην Αντιπολίτευση και η Νέα Δημοκρατία, με όποιον εκλογικό νόμο, θα είναι Κυβέρνηση για πολλά χρόνια! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Θα έπρεπε να εκτιμήσετε και να σεβαστείτε τον χρόνο τον οποίο φέρνει αυτή η Κυβέρνηση τον νέο εκλογικό νόμο. Δεν φέρνει έναν εκλογικό νόμο στο παρά πέντε των εθνικών εκλογών. Φέρνει έναν νόμο με εντιμότητα, με ήθος απέναντι στους Έλληνες πολίτες, που στις 7 Ιουλίου είπαν και έδωσαν ισχυρή λαϊκή εντολή στον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, για να φέρει αλλαγές, για να φέρει μεταρρυθμίσεις. Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο των μεταρρυθμίσεων εντάσσεται και η αλλαγή του εκλογικού νόμου. Με λίγα λόγια, με απλά λόγια, για να μας καταλαβαίνει και ο ελληνικός λαός, εμείς υλοποιούμε κάθε μέρα, με κάθε νομοθέτημα, με κάθε πολιτική μας πράξη τις προεκλογικές δεσμεύσεις της παράταξής μας. Και θα έπρεπε να δούμε λίγο, και θα είμαι πολύ σύντομος, τα τεχνικά κομμάτια του εκλογικού νόμου. Να δούμε λίγο τι αλλάζει. Αλλάζει ότι τελικά σε αυτό το μπόνους των πενήντα εδρών μπαίνουν κάποια κριτήρια, μπαίνει ένα ελάχιστο ποσοστό του πρώτου κόμματος. Ξεκαθαρίζουμε τη λογική ενός εκλογικού νόμου που θέλουμε να ισχύει για πολλά, πολλά χρόνια. Ξέρω ότι τα τελευταία χρόνια και κυρίως οι συνάδελφοί της Αντιπολίτευσης προσπαθούν να πουν ότι αυτό σημαίνει ότι θα πάμε σε εκλογές, ότι θα «κάψουμε» την απλή αναλογική και όλα αυτά. Δεν είναι αυτό το μέλημά μας. Το μέλημά μας είναι να φέρουμε την Ελλάδα στον σωστό δρόμο, από εκεί που τη φτάσατε εσείς με την προχειρότητά σας, με τον λαϊκισμό σας και με τα πειράματα στις πλάτες του ελληνικού λαού. Αυτό είναι το ζητούμενο και γι' αυτό αγωνίζεται αυτή η Κυβέρνηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτός ο νόμος μιλάει για πραγματική αναλογικότητα, για ουσιαστική εκπροσώπηση, αλλά μιλάει και για κυβερνητική σταθερότητα. Διασφαλίζει την κυβερνητική σταθερότητα αυτός ο εκλογικός νόμος. Και εδώ θα ήθελα να απευθυνθώ και στους συναδέλφους του ΚΙΝΑΛ, πρώην ΠΑΣΟΚ, που πολλοί από αυτούς έχουν έρθει τώρα και σε μία άλλη παρέα, στην παρέα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δυστυχώς - γιατί πρέπει να λέμε την αλήθεια στον ελληνικό λαό - ταυτίζεστε σε αυτόν τον εκλογικό νόμο. Και αυτό σάς φέρνει μπροστά σε μία μεγάλη ιστορική ευθύνη απέναντι στον ελληνικό λαό. Διότι ο ελληνικός λαός δεν ξεχνά το 1989. Ο ελληνικός λαός δεν ξεχνά τα εμπόδια που φέρατε στη μεγάλη παράταξη της Νέας Δημοκρατίας. Δεν έχουμε ανάγκη εμείς, κύριοι της Αντιπολίτευσης, ούτε να «κάψουμε» καμμία απλή αναλογική ούτε να πάμε σε εκλογές. Έχουμε ανάγκη να φέρουμε την Ελλάδα της ανάπτυξης, την Ελλάδα της εμπιστοσύνης, κάτι που κερδίζει αυτή η Κυβέρνηση. Άκουσα προηγουμένως τον συνάδελφο του ΣΥΡΙΖΑ από την Εύβοια να ρωτάει τι σχέση έχει ο εκλογικός νόμος με τις επενδύσεις και την οικονομία. Σας απαντώ. Δεν έχει σχέση η κυβερνητική σταθερότητα με το οικονομικό κλίμα; Μήπως πρέπει τελικά να σας στείλουμε στο πρώτο έτος του Οικονομικού Πανεπιστημίου, να δείτε κατά πόσο επηρεάζει η κυβερνητική σταθερότητα το οικονομικό κλίμα; Άκουσα προηγουμένως τον κ. Δραγασάκη, ο οποίος ξέχασε ότι δεν είναι Υπουργός και είναι απλός Βουλευτής, να λέει ότι οι αριστεροί μπαίνουν στα ψηφοδέλτια για την προσφορά. Δηλαδή, τι θέλετε να πείτε, κύριε Δραγασάκη, ότι οι κεντροδεξιοί μπαίνουμε για άλλον σκοπό στα ψηφοδέλτια; Ε, όχι, δεν θα σας επιτρέψουμε τέτοιου είδους διχαστικό λόγο! Δεν θα σας το επιτρέψουμε! [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Γιατί εμείς είμαστε Κυβέρνηση για όλους. Δεν διχάζουμε, εμείς ενώνουμε τον ελληνικό λαό! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εγώ καταλαβαίνω πάρα πολύ καλά την ανησυχία των συναδέλφων της Αντιπολίτευσης. Αυτό, όμως, το οποίο έχει σημασία είναι να υλοποιηθούν οι δεσμεύσεις που έχει πάρει αυτή η Κυβέρνηση απέναντι στον ελληνικό λαό. Και με τον νόμο αυτό συνεχίζουμε να υλοποιούμε όσα υποσχεθήκαμε. Και να είστε σίγουροι ότι, όποτε και να γίνουν εκλογές, με όποιο εκλογικό σύστημα και να έρθει, η Νέα Δημοκρατία είναι η παράταξη εκείνη που θα έχει πάντα τη μεγάλη πλειοψηφία, γιατί είναι παράταξη με αρχές, με αξίες και με εντιμότητα απέναντι στον ελληνικό λαό! Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο τελευταίος ομιλητής, ο κ. Σπύρος Λάππας
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είμαι ο τελευταίος ομιλητής, αλλά το κλίμα το έδωσε ο προτελευταίος. Ζωντάνεψε λίγο η Αίθουσα. Άκουσα τον κ. Θεοδωρικάκο και τον συμπαθέστατο σε εμένα τον κ. Λιβάνιο - και δηλώνω δημόσια ότι τον συμπαθώ ιδιαιτέρως - να θέλουν να υποστηρίξουν το νομοθετικό τους τέκνο κάνοντας μία αναφορά μόνο στο παρελθόν. Θα περίμενα από εσάς, κύριε Λιβάνιε, να ερμηνεύετε τα πολιτικά φαινόμενα και γεγονότα με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον. Ξέρετε γιατί; Γιατί έτσι, μιλώντας για το τι έγινε το '79, τι έγινε το '61, τι έγινε το '23, τι έγινε το '28, δεν ερμηνεύετε ούτε το παρόν ούτε το μέλλον, αυτό είναι μετάθεση. Είναι μετάθεση και θέλετε να αποκτήσετε και έναν συμβολισμό λέγοντας πως ό,τι καταστρεπτικό μπορεί να γίνει στη χώρα είναι με σύστημα απλής αναλογικής. Μετάθεση και συμβολισμός. Η μετάθεση και ο συμβολισμός είναι τα δύο στοιχεία των ονείρων, έτσι λέει η Ψυχιατρική. Άρα, λοιπόν, μάλλον ονειρεύεστε, δεν είστε στην πραγματικότητα. Έλεγα και χθες, που υποστήριξα την ένσταση αντισυνταγματικότητας, κύριοι Υπουργοί, ότι μπορείτε να μας φέρετε μία επιστημονική άποψη στο Κοινοβούλιο ενός - όχι δύο ούτε τριών - συνταγματολόγου που να είναι όχι κατά της απλής αναλογικής, υπέρ της ενισχυμένης αναλογικής; Δεν υπάρχει, όπου και να ψάξετε. Δεν υπάρχει. Και δεν υπάρχει, ξέρετε γιατί; Γιατί κανένας συνταγματολόγος δεν διαφωνεί με τις βασικές αρχές ενός εκλογικού συστήματος που είναι δύο: η αναλογικότητα και η αντιπροσωπευτικότητα. Ακούστε, λοιπόν, πώς ξεκίνησε την ομιλία του ο Μάνεσης σε εκείνο του συμβούλιο που σας ανέφερα χθες. «Η απλή αναλογική είναι το μόνο εκλογικό σύστημα που οδηγεί στη γνήσια και ανόθευτη δημοκρατία, όχι σύστημα, δημοκρατία.». Και διερωτώνταν ο ίδιος: «Ποιος μπορεί άραγε να διαφωνήσει με αυτή την τόσο άδολη φράση;». Δυστυχώς, διαφωνεί σήμερα μόνο η Νέα Δημοκρατία. Και όχι μόνο, ίσως και άλλοι. Λέγαμε χθες ότι η ανάδειξη του εθνικού Κοινοβουλίου μέσω του εκλογικού συστήματος είναι ασφαλώς μια κορυφαία δημοκρατική διαδικασία και μια διαδικασία ύψιστης πολιτειακής λειτουργίας. Αυτή, όμως, η κορυφαία διαδικασία έχει διασκεδαστεί από την επιλογή σας να κάνετε διαβούλευση μόνο δύο ημερών, να μην εκφραστεί η κοινωνία ούτε οι φορείς, ιδίως οι επιστημονικοί φορείς και οι συλλογικότητες, και κυρίως χωρίς φορείς. Με αυτό ήδη έχετε κάνει μια αφυδάτωση και αφαίμαξη του πυρήνα ενός εκλογικού συστήματος, το οποίο δεν απαντάει σε αυτά που σας είπα πριν. Και αυτό είναι γιατί από την πλευρά της Κυβέρνησης αντιμετωπίζετε τον εκλογικό νόμο σαν κάτι το πάρεργο, το γρήγορο, το σύνηθες, το ανάξιο ιδιαίτερου λόγου. Στην πραγματικότητα, αυτή η ελλειμματική διαδικασία τι αποδεικνύει; Αποδεικνύει μια δυσανεξία σε οτιδήποτε έχει σχέση και ακουμπάει στη δημοκρατική αρχή. Κύριοι συνάδελφοι, λέγαμε χθες ότι οι σύγχρονες διεθνείς και ευρωπαϊκές τάσεις δεν δικαιώνουν το δικό σας αφήγημα, κύριε Λιβάνιε, διότι δεν τολμήσατε ούτε εσείς ούτε ο κ. Θεοδωρικάκος να μας πείτε ποιες χώρες στην Ευρώπη σήμερα έχουν ποια εκλογικά συστήματα. Εάν εξαιρέσετε την Αγγλία, που διέπεται από το Αγγλοσαξονικό Δίκαιο, τη Γαλλία, που είναι προεδρική δημοκρατία, το σύνολο σχεδόν των ευρωπαϊκών χωρών και στην κεντρική πολιτική σκηνή - το σύνολο, τα περισσότερα - και στην τοπική αυτοδιοίκηση και στις περιφέρειες έχουν επιλέξει σταθερά από το 1950 και μετά την απλή αναλογική. Σας διαψεύδει η πραγματικότητα, όταν δαιμονοποιείτε το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής έτσι άκριτα και με μια οριζόντια τοποθέτηση. Γιατί λέτε ότι έχουν ευημερήσει οι ευρωπαϊκοί λαοί από το '50 μέχρι σήμερα με ένα διάστημα ευημερίας δεκαετιών; Και με μια σταθερή ευημερία, συνεχώς. Αφήνω την κρίση των τελευταίων ετών, που είναι η κυριαρχία του χρηματοπιστωτικού συστήματος πάνω στην πολιτική επιστήμη. Γιατί ευημερούν με τέτοια συστήματα απλής αναλογικής; Μην το δαιμονοποιείτε. Ξέρετε γιατί; Γιατί η δαιμονοποίηση κρύβει ακριβώς τα ελλείμματα που έχετε, να υποστηρίξετε τα πολιτικά σας τέκνα. Αυτό είναι το βασικό ζητούμενο. Σας έλεγα χθες ότι οι κορυφαίοι δάσκαλοι του συνταγματικού δικαίου στη χώρα μας από τον Αριστόβουλο Μάνεση, τον Τσάτσο, τον Βενιζέλο, τον Ανθόπουλο, τον Ξηρό, στο σύνολό τους, όλοι, μα όλοι, λένε σε θεωρητικό τουλάχιστον επίπεδο ότι η απλή αναλογική είναι το πιο δημοκρατικό και πιο αντιπροσωπευτικό εκλογικό σύστημα, διότι εκφράζεται γνήσια και η βούληση του ελληνικού λαού, αλλά και κατανέμονται αντίστοιχα οι έδρες, σύμφωνα με την ψήφο του ελληνικού λαού. Το μπόνους. Τι είναι ουσιαστικά το μπόνους; Δεν είναι μια αφαίρεση ή μια πρόσθεση εδρών στο πρώτο κόμμα, επειδή είναι πρώτο και όχι για άλλα κριτήρια, όχι για άλλα στοιχεία, αλλά μόνο γιατί είναι πρώτο; Του δίνεται ένα μπόνους. Το μπόνους αυτό αντιστοιχεί στη λαϊκή βούληση; Έχουμε αντιστοίχιση εδρών και ψήφων; Δεν έχουμε. Αυτό καθιστά τα συστήματα αυτά καλπονοθευτικά. Και διερωτήθηκε - το έχω γράψει - ο κ. Θεοδωρικάκος: «Συμβάλλουν, είναι παράγοντες, καθορίζουν οι εκλογικοί νόμοι τη σύνθεση των κυβερνήσεων;». Τι λέτε, κύριε Θεοδωρικάκο; Όχι; Μπορεί όχι αποκλειστικά. Δεν είναι ένας από τους παράγοντες που καθορίζουν και το αποτέλεσμα των εκλογών και τη σύνθεση των κυβερνήσεων; Ανοίξτε τις αναλύσεις των συνταγματολόγων. Ασφαλώς είναι ο εκλογικός νόμος και δεν είναι τυχαίο ότι οι συντηρητικές κυβερνήσεις διαχρονικά υποστήριζαν το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής. Επίσης, λέτε ότι ο δικός σας νόμος είναι αναλογικότερος. Κατά τι είναι αναλογικότερος; Χθες ο Σωτηρέλης έκανε έναν απολογισμό και έλεγε ότι, αν με τον δικό σας νόμο, τον σημερινό, κάνει μια αναγωγή στα αποτελέσματα του Ιουλίου, όλα τα κόμματα θα έπαιρναν ακριβώς τις ίδιες έδρες. Κατά τι είναι αναλογικότερος, επειδή καθιερώνεται το μπόνους από το όριο του 25%; Αυτό δεν το κάνετε επειδή θέλετε να είναι αναλογικότερος ο νόμος. Το κάνετε για να στερήσετε τη δυνατότητα σχηματισμού πλειοψηφίας από το δεύτερο, το τρίτο, το τέταρτο και από όλα τα υπόλοιπα. Αυτό το αποτέλεσμα έχει. Ακούστε το τραγικό. Αν η σύνθεση του δευτέρου και του τρίτου κόμματος είναι πάνω από 51%, 52%, δεν έχει έδρες όσες παίρνει το πρώτο κόμμα, αρκεί να έχει πάνω από 30%. Δηλαδή, έκανε έναν υπολογισμό και λέει με 32% το πρώτο κόμμα παίρνει εκατόν σαράντα μία έδρες και ο συνασπισμός δύο κομμάτων με 58% παίρνει λιγότερες έδρες. Αυτό είναι το αποτέλεσμα. Και αυτή είναι άλλωστε, κύριε Λιβάνιε, και η ένσταση αντισυνταγματικότητας, πώς αντιμετωπίζεται ο νόμος από τον συνασπισμό των κομμάτων. Και αυτός είναι και ο φόβος σας. Ο συνασπισμός των κομμάτων είναι αυτό που σας τρομοκρατεί. Πάμε και σε ένα άλλο θέμα και να κλείσω, κύριε Πρόεδρε. Τα έχω πει άλλωστε όλα, τα είπα και χθες στην έντασή μου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Λιβάνιε, θέλετε να κάνετε μια ανάλυση του τι έφταιξε που έφτασε η χώρα στη χρεοκοπία. Ξέρετε ο Αϊνστάιν έλεγε ότι, όταν κάνεις τα ίδια ξανά και ξανά και ξανά και περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα, το έχεις χάσει το παιχνίδι. Περίμενα από εσάς περισσότερα στο ερώτημα του «γιατί φτάσαμε εδώ». Όταν έχεις, λέει, μία ώρα στη διάθεσή σου και θέλεις να λύσεις ένα πρόβλημα, θα διαθέσεις πενήντα πέντε λεπτά στο ερώτημα και μόνο πέντε λεπτά στην απάντηση. Εσείς κάνατε το αντίστροφο. Διαθέσατε πενήντα πέντε στην απάντηση και μόνο πέντε λεπτά στα πελώρια «γιατί» και «τι» που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία. Αυτή είναι η διαφορά μας. Κλείνω με μία παραίνεση προς τον κ. Λιβάνιο. Κύριε Λιβάνιε, στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ο Καίσαρας - κύριε Βορίδη, για εσάς το λέω, που είστε αυτής της άποψης - επέβαλε σε όλα τα στελέχη της διοίκησης να απαγγέλλουν πριν αναλάβουν υπηρεσία μία φράση: «Credo quia absurdum», δηλαδή «πιστεύω, γιατί είναι παράλογο». Το ίδιο κάνετε και εσείς. Πιστεύετε σε έναν νόμο μόνο και μόνο γιατί είναι και αντισυνταγματικός αλλά και παράλογος. Ευχαριστώ.
Το Προεδρείο πιστεύει ότι θα τηρηθεί η άτυπη συμφωνία να μη δευτερολογήσει κανείς, ύστερα και από αίτημα των συναδέλφων των επαρχιών που θέλουν να προλάβουν τα αεροπλάνα. Είναι μία άτυπη συμφωνία. Βεβαίως, εγώ δεν μπορώ να καταστρατηγήσω τον Κανονισμό, αν χρειάζεται. Θα έλεγα, αν υπάρχει ομοφωνία, να μην γίνει αυτό. Πέρα απ' αυτό, πρέπει να σας πω ότι χθες η συνεδρίαση πήγε μέχρι τη 1.00΄ μετά τα μεσάνυχτα και σήμερα αρχίσαμε από τις 9.00΄ το πρωί. Είχαν εγγραφεί εκατόν είκοσι τέσσερις ομιλητές. Μίλησαν εκατόν είκοσι δύο, δηλαδή περίπου είκοσι μία ώρες και κάτι. Βεβαίως, υπήρχε μία συμφωνία στις 18.00΄ σήμερα να σταματήσουμε. Αν, όμως, επιμένετε, εγώ δεν μπορώ να πω στους εισηγητές...
Κύριε Πρόεδρε, εγώ θέλω να μιλήσω.
Κύριε Σπίρτζη, εγώ θα έλεγα να τηρήσουμε την άτυπη συμφωνία.
Μετά απ' αυτά που ανέφερε ο Υπουργός, αλλά και οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας…
Αν γίνουν οι δευτερολογίες, θα πάμε πίσω οπωσδήποτε τουλάχιστον μισή ώρα.
Όχι. Να κάνουμε μία συμφωνία να είμαστε όλοι πολύ σύντομοι, για να δώσουμε κάποιες απαντήσεις σε θέματα που ακούστηκαν.
Ή θα δοθεί σε όλους ο λόγος ή σε κανέναν. Αφού, όμως, όλοι οι άλλοι εισηγητές συμφωνούν, είστε μόνος, κύριε Σπίρτζη. Εγώ θα έλεγα να το σεβαστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Σας δίνω τον λόγο για μισό λεπτό, για να μου πείτε μόνο αν συμφωνείτε ή δεν συμφωνείτε.
Όχι, εμείς δεν συμφωνούμε με αυτό. Διότι αν ξεκινήσει τώρα ένας γύρος δευτερολογιών των εισηγητών, δευτερολογιών και τριτολογιών των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων, θα πάρουμε τουλάχιστον δύο ώρες ακόμα. Οπότε, νομίζω ότι είναι σωστή η θέση σας.
Καμμία απόφαση της Ολομέλειας δεν μπορεί να καταστρατηγήσει στο σημείο αυτό τον Κανονισμό. Είναι τυπικής ισχύος αυτό, δεν γίνεται αυτό το πράγμα, παρά μόνο με τη συναίνεση. Έτσι έχει γίνει και κατά το παρελθόν. Το έχει κάνει και ο προηγούμενος Πρόεδρος. Πρέπει να συμφωνήσετε όλοι. Κυρία Λιακούλη, συμφωνείτε;
Κύριε Πρόεδρε, σας θυμίζω ότι χθες έγινε μόνο μία συζήτηση σχετικά με τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους. Δεν ήσασταν εσείς Πρόεδρος. Τότε, λοιπόν, παραιτηθήκαμε από τον χρόνο και τις δύο επόμενες φορές, και από τα έξι λεπτά και από τα τέσσερα λεπτά. Σας θυμίζω, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, ότι χθες είπαμε στο τέλος της συνεδρίασης να μην ξαναμιλήσει κανείς, ούτε Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Εμείς δεν κάναμε χρήση του δικαιώματός μας. Είπαμε ότι, αν στο τέλος μιλήσει ο κύριος Υπουργός και ο κύριος Υφυπουργός, εμείς θέλουμε τρία λεπτά. Μόνο αυτό συμφωνήσαμε. Εγώ δεν ξέρω να έχω κάνει μαζί σας άλλη συμφωνία. Και νομίζω ότι δεν έχω αρχίσει να ξεχνώ από τώρα.
Κύριε Συντυχάκη, τι λέτε εσείς;
Μόνο εάν μιλήσουν οι άλλοι.
Κύριε Χήτα, εσείς;
Όχι.
Άρα, κύριε Σπίρτζη, μείνατε μόνος. Οπότε, παραιτείστε.
Όχι, κύριε Πρόεδρε.
Λένε ότι, αν μιλήσετε εσείς, θα μιλήσουν και οι άλλοι.
Κύριε Πρόεδρε…
Κύριε Σπίρτζη, σας παρακαλώ. Έχει εξαντληθεί το θέμα. Δεν χάθηκε ο κόσμος. Εφόσον η πλειοψηφία δεν θέλει, τότε είμαστε σύμφωνοι. Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών «Εκλογή Βουλευτών». Σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 εδάφιο γ΄ του Κανονισμού της Βουλής, θα διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής, επί των άρθρων 1 και 2, επί του ακροτελεύτιου άρθρου, καθώς και επί του συνόλου του νομοσχεδίου, λόγω της ειδικής πλειοψηφίας που απαιτεί το Σύνταγμα στο άρθρο 54 παράγραφος 1. Συνεπώς διακόπτουμε τη συνεδρίαση για δέκα (10΄) λεπτά, σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. Θα διεξαχθεί ηλεκτρονική ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής, των άρθρων 1 και 2, επί του ακροτελεύτιου άρθρου, καθώς και επί του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών: «Εκλογή Βουλευτών». Σας επισημαίνουμε ότι η ψηφοφορία περιλαμβάνει την αρχή του νομοσχεδίου, δύο άρθρα, το ακροτελεύτιο άρθρο και το σύνολο. Κάθε φορά στην οθόνη εμφανίζονται έως τέσσερα άρθρα προς ψήφιση. Για να ψηφίσετε και το σύνολο, θα πρέπει να κυλήσετε την οθόνη αφής. Βεβαιωθείτε ότι έχετε ψηφίσει και τα πέντε πεδία που περιλαμβάνει η ψηφοφορία. Αφού καταχωρίσετε την ψήφο σας, έχετε τη δυνατότητα να την ελέγξετε ή και να την αναθεωρήσετε έως τη λήξη της ψηφοφορίας. Για οποιαδήποτε απορία απευθυνθείτε στο Προεδρείο, προκειμένου να σας συνδράμουν οι αρμόδιοι υπάλληλοι. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι έχουν έρθει στο Προεδρείο επιστολές ή τηλεομοιοτυπίες (φαξ) συναδέλφων, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο τους. Οι ψήφοι αυτές θα ανακοινωθούν και θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει. Οι επιστολές, οι οποίες απεστάλησαν στο Προεδρείο από τους συναδέλφους, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, θα καταχωριστούν στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ενημερώνω ότι έχουν έλθει στο Προεδρείο επιστολές των συναδέλφων κυρίων Σαμαρά Αντώνιου και Βαγιωνά Γεώργιου, οι οποίοι μας γνωρίζουν ότι απουσιάζουν από την ψηφοφορία και ότι, αν ήταν παρόντες, θα ψήφιζαν «ΝΑΙ». Επίσης, έχουν έλθει στο Προεδρείο επιστολές των συναδέλφων κ.κ. Αλεξιάδη Τρύφωνα, Αχτσιόγλου Ευτυχίας, Δραγασάκη Ιωάννη, Νοτοπούλου Αικατερίνης, Παππά Νικόλαου, Συρμαλένιου Νικόλαου, οι οποίοι μας γνωρίζουν ότι απουσιάζουν από την ψηφοφορία και ότι, αν ήταν παρόντες, θα ψήφιζαν «ΟΧΙ». Επίσης, έχει έλθει στο Προεδρείο επιστολή του συναδέλφου κ. Καμίνη Γεώργιου, ο οποίος μας γνωρίζει ότι απουσιάζει από την ψηφοφορία και ότι, αν ήταν παρών, θα ψήφιζε σύμφωνα με τη θέση του κόμματός του. Οι επιστολές αυτές, οι οποίες εκφράζουν πρόθεση ψήφου, θα καταχωριστούν στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης, αλλά δεν συνυπολογίζονται στην ηλεκτρονική καταμέτρηση των ψήφων.
Παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. Εψήφισαν συνολικά 284 Βουλευτές. Επί της αρχής του νομοσχεδίου: Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 163 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 121 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισε ουδείς. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών: «Εκλογή Βουλευτών» έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 1: Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 163 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 121 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισε ουδείς. Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 2: Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 163 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 121 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισε ουδείς. Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του ακροτελεύτιου άρθρου: Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 163 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 121 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισε ουδείς. Συνεπώς το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών: «Εκλογή Βουλευτών» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων κατά πλειοψηφία. Οι θέσεις των κομμάτων, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Επί του συνόλου του νομοσχεδίου: Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 163 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 121 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισε ουδείς. Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών: «Εκλογή Βουλευτών» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 18.49΄ λύεται η συνεδρίαση για τη Δευτέρα 27 Ιανουαρίου 2020 και ώρα 11.00΄ με αντικείμενο εργασιών του Σώματος, νομοθετική εργασία: μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Υγείας: «Κύρωση των επιμέρους συμβάσεων δωρεάς της από 6.9.2018 Σύμβασης Δωρεάς μεταξύ του Ιδρύματος “Κοινωφελές Ίδρυμα Σταύρος Σ. Νιάρχος” και του Ελληνικού Δημοσίου για την ενίσχυση και αναβάθμιση των υποδομών στον τομέα της Υγείας που κυρώθηκε με τον νόμο 4564/2018 (Α΄ 170)», σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί.