Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Πριν εισέλθουμε στη σημερινή ημερήσια διάταξη, έχω να κάνω μια ανακοίνωση προς το Σώμα: Η Διαρκής Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Μέτρα για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου σε θέματα εκπαίδευσης». Εισερχόμαστε στη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Μέτρα για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου σε θέματα εκπαίδευσης». Το ανωτέρω σχέδιο νόμου χαρακτηρίστηκε από την Κυβέρνηση ως επείγον και η αρμόδια Διαρκής Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων αποδέχθηκε κατά πλειοψηφία τον χαρακτηρισμό του ως επείγοντος, σύμφωνα με το άρθρο 110 του Κανονισμού της Βουλής. Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 24 Μαΐου 2017 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία συνεδρίαση ενιαία επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών. Συμφωνεί το Σώμα επ' αυτού;
Συνεπώς το Σώμα συνεφώνησε ομοφώνως. Τον λόγο έχει ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Στέφος για δεκαπέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Μέτρα για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου σε θέματα εκπαίδευσης». Η νομοθέτηση αυτή κρίθηκε επιβεβλημένη μετά την πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Η συγκεκριμένη απόφαση έκρινε άρθρο του ν.4327/2015, και συγκεκριμένα αυτό που αφορά την εκλογή διευθυντών σχολικών μονάδων από τους συλλόγους διδασκόντων με τη διαδικασία της μυστικής ψηφοφορίας, ως αντισυνταγματικό. Το σκεπτικό του ν.4327/2015 εξασφάλιζε ένα πλαίσιο συμμετοχής των διδασκόντων σε ένα θέμα που σχετίζεται άμεσα με τη διοίκηση του σχολείου, την παιδαγωγική και τη διδακτική διαδικασία, την επικοινωνία του σχολείου με την υπόλοιπη κοινωνία και τους φορείς, τους αξιακούς και ηθικούς κώδικες που διέπουν τη λειτουργία του σχολείου. Με άλλα λόγια, η προσέγγιση του ν.4327/2015 εξασφάλιζε συνθήκες δημοκρατίας και συλλογικής ευθύνης για το άμεσο παιδαγωγικό έργο της σχολικής μονάδας, της εκπαιδευτικής μονάδας. Βέβαια, μου προξενεί μεγάλη εντύπωση η σιωπή των συλλογικών οργάνων των δύο μεγάλων εκπαιδευτικών ομοσπονδιών επί του θέματος, δηλαδή της γνώμης του συλλόγου διδασκόντων σε ό,τι αφορά το πρόσωπο του διευθυντή, αλλά καμμία έκπληξη δεν μου προξενεί η στάση της Νέας Δημοκρατίας, η οποία τρομάζει στις συμμετοχικές και στις συλλογικές διαδικασίες. Ερχόμαστε, λοιπόν, στο πρώτο μέρος του νομοσχεδίου, που αφορά στη διαδικασία επιλογής διευθυντών. Όργανα διοίκησης του σχολείου είναι ο σύλλογος διδασκόντων και ο διευθυντής κάθε σχολείου. Ο ρόλος του συλλόγου διδασκόντων δεν αμφισβητείται από κανέναν, είναι σημαντικός και θα πρέπει κάποια στιγμή εδώ να συζητήσουμε πολιτικές ενίσχυσης αυτού του ρόλου. Ο ρόλος των διευθυντών είναι, επίσης, πολύμορφος και πολύπλευρος. Για αυτό ακριβώς η όποια συζήτηση επιχειρείται να γίνει ή να ανοίξει, που αφορά τοποθέτηση διευθυντών έξω από τα σπλάχνα της εκπαιδευτικής κοινότητας, και άκαιρη είναι και υποβολιμαία. Δεν είναι δυνατόν ένας άνθρωπος ο οποίος δεν έχει γνώση της εκπαιδευτικής πραγματικότητας του σχολείου, της σχέσης του σχολείου με τους γονείς, της σχέσης του σχολείου με την κοινωνία υποθετικά τώρα ή στο μέλλον να συζητήσουμε ότι δεν θα είναι από τα σπλάχνα των εκπαιδευτικών. Για αυτό ακριβώς και εμείς θεωρούμε σημαντικό αυτό που σήμερα νομοθετούμε. Τι προβλέπεται για την επιλογή των διευθυντών σχολικών μονάδων; Να έχει ο εκπαιδευτικός ο οποίος καλείται για αυτή τη θέση εκπαιδευτική, διδακτική εμπειρία. Πώς αποτιμάται η διδακτική εμπειρία; Η διδακτική εμπειρία για εμάς είναι η εμπειρία του εκπαιδευτικού στη σχολική τάξη, η εμπειρία του εκπαιδευτικού στη σχολική μονάδα. Όπως είπαμε, σχολική μονάδα δεν είναι μόνο μια μαθησιακή διαδικασία, αλλά είναι το σύνολο εκείνων των διαδικασιών που έχουν σχέση με την ψυχοσύνθεση του παιδιού, με τις σχέσεις του σχολείου με την κοινωνία, με το πώς θα διαχειριστεί το ανθρώπινο δυναμικό, πώς θα διαχειριστεί τους κοινωνικούς φορείς. Συνεπώς μέσα από αυτή τη διαδικασία μοριοδοτούμε από το δέκατο έτος της διδακτικής εμπειρίας μέχρι και το εικοστό. Κατηγορηθήκαμε ότι δεν επιδιώκουμε την ανανέωση. Ακούστε, κύριοι συνάδελφοι. Ένας εκπαιδευτικός, ο οποίος έχει είκοσι χρόνια υπηρεσίας, θεωρητικά είναι περίπου στην ηλικία των σαράντα πέντε με σαράντα επτά ετών. Με αυτά τα οποία και εσείς και εμείς ψηφίσαμε αφυπηρετεί στα εξήντα επτά. Πώς ακριβώς αυτός δεν είναι νέος; Πόσο πιο νέος, με την αδιοριστία που «δέρνει» τον κλάδο; Επιστημονική κατάρτιση. Μοριοδοτούνται διδακτορικά, μεταπτυχιακά, δεύτερο πτυχίο, γνώσεις ηλεκτρονικών υπολογιστών, διδασκαλείο, πιστοποιημένες επιμορφώσεις. Κουβέντα δεν κάναμε για τη συνάφεια. Έχει γίνει πολύ μεγάλη κουβέντα γιατί δεν μοριοδοτούμε περισσότερο τις σπουδές ή τα διδακτορικά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάποια στιγμή θα πρέπει να εξετάσουμε δύο ζητήματα: τη συνάφεια και την καθαρότητα αυτών των πτυχίων. Υπάρχουν πάμπολλες καταγγελίες - και καταθέτω εδώ τουλάχιστον δύο δημοσιεύματα της εφημερίδας «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», που δεν είναι και φίλα προσκείμενη στην Κυβέρνηση, και της εφημερίδας «ΕΘΝΟΣ» - για πτυχία τα οποία δεν είναι και τόσο καθαρά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Στέφος, καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Θέλω να σας πω, δηλαδή, ότι δεν θα πρέπει να υπερτιμούμε τα επιστημονικά προσόντα, όταν αυτά δεν έχουν συνάφεια και πιθανότατα αφορούν τα χρόνια τα δικά σας, κυρία μου και αγαπητή συνάδελφε, μην ενοχλείστε.
Όταν λέγαμε για πλαστά πτυχία, εσείς τα νομιμοποιήσατε.
Αφορούν τα χρόνια τα δικά σας και ψάξτε στην οικογένειά σας, όχι στη δική μας. Εν πάση περιπτώσει, είναι όλα αυτά μοριοδοτημένα με σύνεση και σωφροσύνη, έτσι ώστε να μην αδικείται το ένα έναντι του άλλου. Συνέντευξη. Ο κάθε υποψήφιος θα προσέρχεται στο συμβούλιο επιλογής, για το οποίο θα μιλήσω παρακάτω, και μέσα από μια διαδικασία συνέντευξης, η οποία θα διαρκεί δεκαπέντε λεπτά, θα πρέπει να αποτιμάται η ικανότητά του να διοικεί. Η συνέντευξη είναι σήμερα στα οκτώ μόρια. Θέλω να σας θυμίσω ότι τα προηγούμενα χρόνια, επί κυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ, οι συνεντεύξεις ήταν εκείνο το μέσο με το οποίο τα υπηρεσιακά συμβούλια έκαναν ό,τι ήθελαν, επέλεγαν όποιον ήθελαν. Αποτιμώνται, επιπλέον, η προσωπικότητα, με βάση το βιογραφικό σημείωμα του υποψηφίου, η συγγραφική του δραστηριότητα, η ερευνητική του δραστηριότητα, τα σεμινάρια, η κοινωνική του προσφορά. Αποτιμώνται όχι με μόρια, αλλά συνεκτιμώνται σε ό,τι αφορά την προσωπικότητα του από το συμβούλιο το οποίο κάνει την επιλογή. Σεβόμενοι την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, δεν μοριοδοτούμε τη γνώμη του συλλόγου διδασκόντων. Ωστόσο, όμως, για εμάς είναι αναπόσπαστο και σημαντικότατο κομμάτι της διαδικασίας επιλογής διευθυντών η διατύπωση της γνώμης του συλλόγου διδασκόντων. Αυτό γιατί ο σύλλογος είναι σε θέση να γνωρίζει τη στάση, τη συνεισφορά, τις διοικητικές ικανότητες και εν γένει την προσωπικότητα κάποιου ο οποίος είναι υποψήφιος διευθυντής. Η γνώμη του συλλόγου ολοκληρώνει την εικόνα που μπορεί να αποκτήσει το υπηρεσιακό συμβούλιο μέσα από τα τυπικά προσόντα και τη συνέντευξη. Ποια είναι η θέση των κομμάτων για τη γνώμη του συλλόγου διδασκόντων; Τι λέει η Νέα Δημοκρατία; Δεν την θέλει! Δεν την θέλει! Βεβαίως ποια είναι η θέση των συνδικαλιστικών οργανώσεων; Γιατί δεν θέλουν να εκφράζεται η γνώμη του συλλόγου; Σεβόμενοι την απόφαση του Σ.τ.Ε. - γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς - έχω να πω το εξής: Δεν συμμετέχουν οι αναπληρωτές στη διαδικασία του συλλόγου διδασκόντων, διότι το Σ.τ.Ε. το επέβαλε. Ακριβώς γι' αυτό, οι αναπληρωτές, οι οποίοι είναι ένα μεγάλο κομμάτι της εκπαίδευσης, το 1/6 περίπου, αποκλείονται από τη διαδικασία αυτή, διότι η απόφαση του Σ.τ.Ε. αυτό επιτάσσει. Όσον αφορά τα υπηρεσιακά συμβούλια, συγκροτούνται επταμελή υπηρεσιακά συμβούλια, με τη συμμετοχή των δύο αιρετών εκπροσώπων του κλάδου. Μη μας κατηγορείτε ότι φτιάχνουμε κομματικά συμβούλια. Μην το κάνετε! Διότι η σημερινή γνώση λέει ότι από τα υπηρεσιακά συμβούλια, η συντριπτική πλειοψηφία, το 80%, προέρχεται από τη ΔΑΚΕ και το ΠΑΣΟΚ. Συνεπώς δεν είναι κομματικά όργανα. Επίσης μη μας κατηγορείτε ότι θέλουμε να επιλέξουμε τους ίδιους διευθυντές, διότι επελέγησαν με την προηγούμενη διαδικασία αυτοί που ήταν στα σχολεία τους. Έρχομαι και σε κάτι άλλο. Αν ψάξουμε στο παρελθόν, πριν από το 2015, θα δούμε πληθώρα καταγγελιών για το πώς επιλέγονταν οι διευθυντές των σχολικών μονάδων. Αν ψάξετε στο 2015, δεν θα βρείτε καμμία καταγγελία, όταν η επιλογή αυτή έγινε από τους συλλόγους διδασκόντων. Θα ισχυριστεί σε λίγο η Νέα Δημοκρατία ότι δεν θα ψηφίσει το νόμο, λόγω της απουσίας αξιολόγησης, η οποία θα έπρεπε να γίνει με το π.δ. 152/2013. Για ποια αξιολόγηση μιλάει η Νέα Δημοκρατία; Την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού; Φυσικά με σκοπό να οδηγηθούν χιλιάδες εκπαιδευτικοί εκτός τάξης και να διαλυθεί η δημόσια εκπαίδευση.
Πού το λέει ο νόμος; Το προεδρικό διάταγμα πού το λέει;
Το έλεγε ο κ. Μητσοτάκης το 2013, που τους απολύσατε. Ποτέ δεν θα ξεχάσει η εκπαιδευτική κοινότητα το κλείσιμο δομών επαγγελματικής εκπαίδευσης και την απόλυση δυόμισι χιλιάδων εκπαιδευτικών. Σας πονάει. Θα σας το θυμίζουμε. Δεν άκουσα ποτέ, ούτε τώρα ούτε τα προηγούμενα χρόνια, τόσο τη Νέα Δημοκρατία όσο και το ΠΑΣΟΚ να μιλούν για αξιολόγηση των εκπαιδευτικών δομών, των αναλυτικών προγραμμάτων, των σχολικών βιβλίων. Πότε νοιαστήκατε για την επαγγελματική αναβάθμιση των εκπαιδευτικών, μέσα από διαδικασίες επιμόρφωσης; Τι έχετε να πείτε για τη μείωση των δαπανών στην παιδεία; Είμαστε εμείς, που, μέσα στα στενά δημοσιονομικά περιθώρια, τις αυξήσαμε τα δύο τελευταία χρόνια. Το νέο νομοσχέδιο περιλαμβάνει τις τριετίες των εκπαιδευτικών. Δύο τριετίες συν μια στο ίδιο σχολείο. Με αυτόν τον τρόπο επιδιώκεται η ανανέωση, διότι - επιτρέψτε μου - κανείς δεν έχει χρησικτησία στο σχολείο. Δεν αφαιρείται το δικαίωμα να είναι κάποιος στη διαδικασία επιλογής διευθυντών και να επιλεγεί. Το δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου επικεντρώνεται σε άλλα θέματα εκπαιδευτικού ενδιαφέροντος. Συγκεκριμένα, το άρθρο 2 παρατείνει τη θητεία των εκλεγμένων οργάνων των ΑΕΙ για τρεις μήνες, λόγω επικείμενης νομοθετικής ρύθμισης, που θα επιφέρει αλλαγές στον τρόπο εκλογής οργάνων ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, προκειμένου τα νέα όργανα να εκλεγούν με το νέο νομοθετικό πλαίσιο. Το άρθρο 3 αναφέρεται σε θέματα απόσπασης εκπαιδευτικών σε υπηρεσίες του ΥΠΕΘ, κεντρικών και περιφερειακών, ενώ αποσαφηνίζονται οι όροι απόσπασης εκπαιδευτικών σε δομές ειδικής αγωγής. Το άρθρο 4 δίνει τη δυνατότητα σε πτυχιούχους κατώτερης επαγγελματικής τεχνικής σχολής να εγγράφονται στην Α΄ τάξη του ΕΠΑΛ. Αφορά ηλικιωμένους ανθρώπους, που χρειάζονται το πτυχίο τους. Επίσης καθορίζει τις ώρες του προπαρασκευαστικού προγράμματος πιστοποίησης των αποφοίτων του μεταλυκειακού έτους τάξης μαθητείας σε τριάντα πέντε. Το άρθρο 5 του παρόντος σχεδίου νόμου εστιάζει σε θέματα σχετικά με τη λειτουργία του μουσουλμανικού τεμένους στην Αθήνα, το οποίο οσονούπω αποπερατώνεται. Το νομικό πλαίσιο λειτουργίας του μουσουλμανικού τεμένους της Αθήνας δόθηκε από το ν.3512/2006 της κ. Γιαννάκου. Ωστόσο, επειδή από την ψήφιση του εν λόγω νόμου έχουν παρέλθει έντεκα χρόνια, κατά τα οποία έχουν προκύψει πολλές αλλαγές στον τρόπο αντίληψης και πρακτικής της δημόσιας διοίκησης, κρίθηκε αναγκαίο να γίνουν κάποιες τροποποιήσεις, οι οποίες να συνάδουν με τα γενικότερα διοικητικά δεδομένα. Ο ν.3512/2006 προέκυψε ύστερα από την εμπειρία απουσίας κάποιου χώρου λατρείας για τους μουσουλμάνους επισκέπτες, αθλητές και παράγοντες, των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004. Η διεθνής εικόνα της χώρας είχε αμαυρωθεί από την απουσία κάποιου επίσημου τόπου λατρείας για τους μουσουλμάνους. Στα παραπάνω θα έπρεπε να συνεκτιμηθεί το γεγονός ότι η χώρα μας έχει υπογράψει όλο το θεσμικό πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου, ενώ και στις διμερείς επαφές με ηγέτες από τις αραβικές χώρες, με τις οποίες η Ελλάδα είχε παραδοσιακά καλές σχέσεις, το θέμα της ανέγερσης ενός μουσουλμανικού τεμένους έμπαινε πάντα. Η αναγκαιότητα αυτή εκπορεύεται και από τις αρχές της ανεξιθρησκίας, αλλά αποτελεί και ένα από τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, τη χάρτα των οποίων έχει υπογράψει η χώρα μας. Η Αθήνα είναι η μοναδική ευρωπαϊκή πρωτεύουσα από την οποία λείπει μουσουλμανικό τέμενος. Οι ανάγκες οικοδόμησης ενός χώρου λατρείας για τους μουσουλμάνους επισκέπτες και κατοίκους της χώρας είναι κρίσιμης σημασίας. Με το άρθρο 5 του παρόντος νόμου επικαιροποιούνται κάποια ζητήματα που σχετίζονται με τον δημόσιο χαρακτήρα του τεμένους και τις λειτουργίες του και τον τρόπο διορισμού του διοικητικού συμβουλίου, καθώς και τις αποσπάσεις υπαλλήλων στον φορέα διαχείρισης. Τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, και έχοντας ακόμα δύο λεπτά στη διάθεσή μου, επιτρέψτε μου για τα θέματα της εκπαίδευσης, τα οποία στην ουσία είναι και το βασικό κομμάτι, το βασικό μέρος, το βασικό τμήμα αυτού του νομοσχεδίου, να θυμηθώ κάτι που ειπώθηκε πριν από δεκαετίες. «Το κράτος δεν νοιάζεται για την εκπαίδευση των πολιτών τόσο πολύ, γιατί, αν αυτοί εκπαιδευτούν καλά, θα είναι επικίνδυνοι για το κράτος.». Δεν το είπε κανείς σπουδαίος αναρχικός ή κανένας μεγάλος κομμουνιστής. Το είπε ένας εξαιρετικά σπουδαίος συνθέτης, ο Μάνος Χατζιδάκις. Ευχαριστώ.
Εγώ ευχαριστώ, κύριε Στέφο, ιδιαίτερα και για τον σεβασμό του χρόνου.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο επί προσωπικού;
Ποιο είναι το προσωπικό, κύριε Κεγκέρογλου;
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο επί προσωπικού, διότι ο κ. Στέφος, μιλώντας, πρόσβαλε τη νοημοσύνη μου.
Εσάς; Σε τι;
Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Ο κ. Στέφος, επιχειρώντας να τεκμηριώσει την άποψή του για την εκλογή διευθυντών, είπε ότι η συνέντευξη χρησιμοποιήθηκε τα προηγούμενα χρόνια από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ για να βάζουν τους κομματικούς διευθυντές. Αυτό, λοιπόν, είναι προσβολή της νοημοσύνης μας.
Δεν είναι προσωπικό θέμα, όμως.
Θα σας πω τώρα αμέσως, κύριε Πρόεδρε. Είναι προσβολή της νοημοσύνης μου, γιατί στις 26-8-2011, επί «επάρατου» ΠΑΣΟΚ, ο κύριος επιλέχθηκε διευθυντής δημοτικού σχολείου.
Κύριε Πρόεδρε, τώρα θέλω τον λόγο εγώ επί προσωπικού.
Παρακαλώ, δεν είναι προσωπικό, όμως. Εσείς θα απαντήσετε για προσωπικό; Διότι αυτό δεν ήταν προσωπικό. Το αντιλαμβάνεστε.
Τουλάχιστον εμένα αναφέρθηκε το όνομά μου, κύριε Πρόεδρε.
Θέλετε να μιλήσετε για ένα λεπτό, για εσάς.
Κύριε Πρόεδρε, μου φαίνονται, τουλάχιστον, αστείες οι αιτιάσεις του αγαπητού μου συναδέλφου. Εκλέχθηκα, ναι, διευθυντής το 2011 και το βιογραφικό μου είναι στη διάθεσή σας. Δεν μου έκανε κανένα ΠΑΣΟΚ χάρη και κανένα υπηρεσιακό συμβούλιο.
Για τους άλλους ήταν κομματικά, ε;
Μη βιάζεστε. Αν δείτε τις συνεντεύξεις και τη βαθμολογία που έλαβα, θα καταλάβετε. Έπαιξαν με τις συνεντεύξεις, έπαιξαν με χυδαίο τρόπο. Υπάρχουν άπειρες καταγγελίες, τόσο για τις συνεντεύξεις όσο και για τη συγκρότηση των συμβουλίων. Ακριβώς γι' αυτό, δεν σας άρεσε το νομοσχέδιο που προέβλεπε τη σύμφωνη γνώμη ή τη γνώμη του συλλόγου διδασκόντων. Δεν θέλετε καμμία συμμετοχική διαδικασία που δεν την ελέγχετε.
Η εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας κ. Κεραμέως έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι, θα ξεκινήσω από τη διαδικασία κι αυτό γιατί η διαδικασία νομοθέτησης αποκαλύπτει σε μεγάλο βαθμό την ουσία της νομοθέτησης αλλά και τις προθέσεις της Κυβέρνησης. Ο τρόπος με τον οποίο επιλέγετε να νομοθετείτε αποδεικνύει ότι οι δηλώσεις σας περί ουσιαστικού διαλόγου, περί συναινέσεων είναι δηλώσεις κενές περιερχομένου. Στο παρόν νομοσχέδιο τέθηκαν τέσσερα σοβαρότατα θέματα διαδικασίας, τέσσερα πολύ σοβαρά ατοπήματα, κατά παράβαση του Συντάγματος και του Κανονισμού της Βουλής. Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα λίγη ησυχία.
Παρακαλώ, κύριε Κεγκέρογλου, ησυχία. Όσοι συζητούν στην Αίθουσα, παρακαλώ να συζητούν εκτός Αιθούσης. Δεν γίνεται έτσι. Κυρία Κεραμέως, συνεχίστε.
Στο παρόν νομοσχέδιο τέθηκαν τέσσερα σοβαρότατα θέματα διαδικασίας, τέσσερα πολύ σοβαρά ατοπήματα κατά παράβαση του Συντάγματος και του Κανονισμού της Βουλής. Πρώτον, η διαδικασία του επείγοντος. Ξέρετε εδώ και πάρα πολύ καιρό ότι ο νόμος Μπαλτά - Κουράκη για την επιλογή διευθυντικών στελεχών είχε κριθεί αντισυνταγματικός από το Συμβούλιο της Επικρατείας και στις 22 Ιουλίου πρόκειται να λήξουν οι θητείες των νυν υπηρετούντων διευθυντών. Το ξέρετε γιατί εσείς οι ίδιοι, κύριε Υπουργέ, πριν από περίπου έξι μήνες ζητήσατε τη γνώμη μας για το τι να κάνετε, επειδή ο νόμος είχε κριθεί αντισυνταγματικός. Παρ' όλα αυτά φέρατε το παρόν νομοσχέδιο με διαδικασίες επείγοντος. Θεωρήσατε, δηλαδή, αρκετές τις τρεις ημέρες για την επεξεργασία ενός νομοσχεδίου, το οποίο αγγίζει μεγάλο μέρος της εκπαιδευτικής κοινότητας και περιλαμβάνει πλήθος λεπτομερειών. Δεύτερον, και σε αυτό το νομοθέτημα δεν προηγήθηκε δημόσια διαβούλευση. Δεν επιτρέψατε στα μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας να εκφράσουν τους προβληματισμούς τους, τα σχόλιά τους επί του σχεδίου, αλλά και τις εποικοδομητικές προτάσεις τους για το νέο σύστημα επιλογής στελεχών. Τρίτον, και ίσως από τα πιο σοβαρά, προκαταλάβατε την κοινοβουλευτική διαδικασία. Πριν καν κατατεθεί το νομοσχέδιο στη Βουλή, εκδώσατε, κύριε Υπουργέ, αυτή εδώ την ανακοίνωση, δελτίο Τύπου την προηγουμένη της κατάθεσης του νομοσχεδίου. Τι λέτε σε αυτό το δελτίο Τύπου; Παρουσιάζετε το νέο σύστημα επιλογής διευθυντών ως ειλημμένη απόφαση. Θα σας διαβάσω μια συγκεκριμένη πρόταση από αυτό το δελτίο Τύπου, το οποίο, ξαναλέω, εκδόθηκε προτού καν κατατεθεί το νομοσχέδιο στη Βουλή. Λέτε: «Επισημαίνεται ότι στον πυλώνα «Υπηρεσιακή κατάσταση, καθοδηγητική και διοικητική εμπειρία» θα προσμετράται - βέβαιο - και αυτόνομο διδακτικό έργο σε ΑΕΙ. Ως εκ τούτου, οι ενδιαφερόμενοι που έχουν το προσόν αυτό καλούνται να μεριμνήσουν για την έγκυρη εξασφάλιση σχετικής βεβαίωσης.». Καταθέτω την ανακοίνωση στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Νίκη Κεραμέως καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι της κυβερνώσας πλειοψηφίας, δεν έχετε και παρά να κλείσετε τη Βουλή αν προκαταλαμβάνετε την όλη κοινοβουλευτική διαδικασία.
Έλεος!
Τέταρτον, στον απόηχο της κατάθεσης του νομοσχεδίου το βράδυ της Παρασκευής αντέδρασε έντονα σύσσωμη η εκπαιδευτική κοινότητα για μια ρύθμιση που είχατε βάλει μέσα με βάση την οποία λέγατε ότι μετά από δύο θητείες ενός διευθυντή, δεν μπορεί αυτός να είναι υποψήφιος και τρίτη φορά στην ίδια σχολική μονάδα. Παρασκευή βράδυ κατατέθηκε το νομοσχέδιο και Σάββατο πρωί, πάλι με δελτίο Τύπου, αλλάζετε αυτή τη διάταξη. Νομοθετείτε, δηλαδή, μέσω ανακοινώσεων. Σας είπαμε, κύριε Υπουργέ, αν έχετε τον ελάχιστο σεβασμό για την κοινοβουλευτική διαδικασία, αν δεν θεωρείτε ότι όλοι εμείς εδώ οι τριακόσιοι είμαστε διακοσμητικοί, τότε αποσύρετε το νομοσχέδιο, βάλτε το στη διαβούλευση και επαναφέρετέ το προς επεξεργασία στη Βουλή των Ελλήνων με κανονικές διαδικασίες. Δεν το κάνατε, δείχνοντας έτσι ότι δεν θέλετε τον διάλογο, δεν θέλετε την κριτική. Προχειρότητα, διαχειριστική ανεπάρκεια, θολή βούληση. Ειλικρινά, δεν είμαι σίγουρη τι από όλα χαρακτηρίζει την Κυβέρνησή σας. Το χειρότερο είναι ότι δεν φαίνεται να μαθαίνετε από τα απανωτά σας λάθη. Ήδη η δικαιοσύνη, κυρίες και κύριοι της κυβερνώσας πλειοψηφίας, έχει αποφανθεί για τέσσερις αποφάσεις της Κυβέρνησης, οι οποίες έχουν κριθεί αντισυνταγματικές: ο νόμος Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες, οι αποφάσεις Πολάκη για τις απομακρύνσεις διοικητών από τα νοσοκομεία, οι παρατάσεις των συμβασιούχων στο δημόσιο και ο νόμος Μπαλτά - Κουράκη για την επιλογή στελεχών. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ενοχλούν αυτά που λέω. Το ξέρω! Συνεχίζετε με την ίδια προχειρότητα, με βιασύνη, με την πρακτική του ψηφίζω - ξεψηφίζω, χωρίς κανέναν σεβασμό στην κοινοβουλευτική διαδικασία. Εσείς, που με έπαρση διακηρύσσατε ότι είστε κάθε λέξη αυτού του Συντάγματος, όπως διακηρύσσετε ότι είστε υπέρ του διαλόγου και των συναινέσεων, στο φαντασιακό επίπεδο ίσως. Η πραγματικότητα, όμως, φαίνεται ότι σας διαψεύδει. Γιατί, ενώ στην επιτροπή μάς είπατε, κύριε Υπουργέ, και είναι λόγια σας «ας μη φοβόμαστε να συζητήσουμε», φέρατε το νομοσχέδιο αυτό με διαδικασίες επείγοντος, χωρίς διαβούλευση, βγάλατε ανακοίνωση, χωρίς καν να έχετε καταθέσει το νομοσχέδιο. Όμως ποια συναίνεση, κυρίες και κύριοι; Εδώ δεν μπορείτε να συμφωνήσετε εντός της Κυβέρνησης με τον συνεταίρο σας, τους ΑΝΕΛ, στα βασικά και αναζητάτε ερείσματα στα άλλα κόμματα για στήριξη. Η αλήθεια είναι ότι μέχρι σήμερα είχαμε αρκετά παραδείγματα της κυβερνητικής πλειοψηφίας αλά καρτ, επί θεμελιωδών ζητημάτων, όπως η ιθαγένεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Όμως ομολογώ, κυρίες και κύριοι, ότι στο νομοσχέδιο αυτό ξεπεράσατε κάθε προηγούμενο. Οι ΑΝΕΛ καταψηφίζουν τη διάταξη για το τέμενος, αλλά ο Βουλευτής των ΑΝΕΛ και Υφυπουργός Παιδείας κ. Ζουράρις υπογράφει το νομοσχέδιο που περιέχει τη συγκεκριμένη διάταξη! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Το μόνο που δεν έχουμε δει ακόμα, κυρίες και κύριοι, είναι ο ίδιος ο Βουλευτής να υπογράφει νομοσχέδιο ως Υπουργός και να το καταψηφίζει ως Βουλευτής. Ίσως να το δούμε αυτό και σήμερα. Κυρίες και κύριοι, μιλήσαμε αναλυτικά στη συζήτηση επί της αρχής και επί των άρθρων του νομοσχεδίου, με το οποίο διαφωνούμε επί της ουσίας και στο οποίο τίθενται ζητήματα συνταγματικότητας και ισονομίας αλλά και πλείστες άλλες παραλείψεις και στρεβλώσεις. Προτού περάσω στο κεντρικό θέμα του νομοσχεδίου, επιτρέψτε μου να κάνω μία σύντομη αναφορά στα άλλα τέσσερα άρθρα. Το άρθρο 2 προβλέπει την παράταση των θητειών των διοικήσεων των πανεπιστημίων για τρεις μήνες, προκειμένου να εκλεγούν οι νέες διοικήσεις βάσει νέων διατάξεων που σκοπεύετε να φέρετε προσεχώς. Το καταψηφίζουμε αυτό το άρθρο, γιατί διαφωνούμε με τις νέες διατάξεις που σκοπεύετε να φέρετε, όπως ακριβώς έχετε εκθέσει αυτές τις νέες διατάξεις, για παράδειγμα την εκλογή αντιπρυτάνεων από ξεχωριστή λίστα. Όπως επίσης καταψηφίζουμε και το άρθρο 3, καθώς θεωρούμε ότι με τις εν λόγω ρυθμίσεις υποβαθμίζεται έτι περαιτέρω το παρεχόμενο εκπαιδευτικό έργο στις σχολικές μονάδες ειδικής αγωγής και στα ΚΕΔΔΥ. Υπερψηφίζουμε το άρθρο 4, με το οποίο επέρχονται τροποποιήσεις στον νόμο για τη διά βίου μάθηση και την επαγγελματική εκπαίδευση. Η πλειονότητα των ρυθμίσεων που προβλέπονται κινείται πράγματι στη σωστή κατεύθυνση. Ως προς το άρθρο 5, έχουμε ταχθεί σαφώς υπέρ της ανέγερσης του ισλαμικού τεμένους Αθηνών. Άλλωστε ο νόμος που συζητάτε να τροποποιήσετε σήμερα είναι ο νόμος Γιαννάκου. Έχουμε ταχθεί υπέρ, πρώτον, γιατί η θρησκευτική ελευθερία είναι κατοχυρωμένο δικαίωμα κάθε πολίτη που διαβιοί στην Ελλάδα και, δεύτερον, γιατί η ανέγερση του τεμένους ελπίζουμε να περιορίσει και να εξαλείψει τους παράνομους χώρους λατρείας, που αυξάνονται εκθετικά. Έχουμε, ωστόσο, εκφράσει κάποιους προβληματισμούς όσον αφορά τις συγκεκριμένες διατάξεις που φέρνετε προς ψήφιση και συγκεκριμένα τη σύσταση του διοικητικού συμβουλίου και τη χρηματοδότηση. Έρχομαι τώρα στο μείζον του νομοσχεδίου, την επιλογή διευθυντών. Κυρίες και κύριοι, θίξαμε το προφανές, το αυτονόητο, ότι συζητάμε για επιλογή εκπαιδευτικών για τις θέσεις των διευθυντών και πουθενά μέσα στο νομοσχέδιό σας δεν μιλάτε για την αξιολόγηση του έργου των εκπαιδευτικών. Δεύτερο σημείο: Διαφωνούμε με τη μείωση της βαρύτητας των τυπικών προσόντων, των επιστημονικών προσόντων των υποψηφίων και με την αύξηση της βαρύτητας της αρχαιότητας, της εμπειρίας, πόσω μάλλον όταν αυτή δεν έχει αξιολογηθεί. Διαφωνούμε με τις σημαντικές παραλείψεις στο σχέδιο νόμου σχετικά με το ποια εμπειρία προσμετράται ως διδακτική, πόσω μάλλον, κύριε Υπουργέ, όταν το ίδιο το νομικό πλαίσιο έχει προβλέψει ότι οι συγκεκριμένες εμπειρίες προσμετρώνται ως διδακτικές. Πολύ φοβάμαι ότι θα ακολουθήσουν προσφυγές, εάν δεν τροποποιήσετε το συγκεκριμένο άρθρο, και ότι θα ελλοχεύει ο κίνδυνος και ο νόμος Γαβρόγλου να κηρυχθεί αντισυνταγματικός. Όμως υπάρχουν και σημαντικές στρεβλώσεις ως προς τη μοριοδότηση επιμέρους προσόντων, για παράδειγμα τη μοριοδότηση μόνο ετήσιων επιμορφώσεων και όχι άλλων, όπως, για παράδειγμα, τη μη μοριοδότηση συγγραφικού έργου. Ναι, κυρίες και κύριοι, διαφωνούμε με τη θεσμοθέτηση της έκφρασης γνώμης από τον σύλλογο διδασκόντων για τους υποψήφιους διευθυντές. Είμαστε αντίθετοι σε αυτή τη μέση οδό που επιλέξατε να προσφέρετε στο αριστερό σας ακροατήριο, μετά το φιάσκο του νόμου Μπαλτά - Κουράκη, σε μία κατ' επίφαση δημοκρατικότητα, με τη διατύπωση γνώμης του συλλόγου των διδασκόντων. Διαφωνήσαμε, κυρίες και κύριοι, όχι μόνο για το συγκρουσιακό κλίμα που θα δημιουργήσει ανάμεσα στους διδάσκοντες και όχι μόνο για τα πλείστα πρακτικά ζητήματα, τα οποία σας έχουμε ήδη επισημάνει. Ποια γνώμη θα πάρει ένας εκπαιδευτικός σε ένα μονοθέσιο σχολείο, για παράδειγμα; Ποια γνώμη θα πάρει ένας εκπαιδευτικός, ο οποίος πάει σε τρία και σε τέσσερα σχολεία για να συμπληρώσει ωράριο; Ποιος τον ξέρει αρκετά καλά, για να εκφράσει γνώμη επ' αυτού; Όμως, κυρίως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας μην κρυβόμαστε, ο λόγος για τον οποίο πρωτίστως διαφωνούμε - και εδώ είναι η διαφορά μας - είναι γιατί εμείς θέλουμε τον άξιο διευθυντή σχολείου, δεν θέλουμε τον αρεστό, δεν θέλουμε τον δημοφιλή. Κυρίες και κύριοι, εγείραμε σοβαρά ζητήματα αξιοπιστίας, τόσο για τη συγκρότηση των συμβουλίων επιλογής όσο και για τη διαδικασία της συνέντευξης, καθώς η πλειοψηφία των μελών στα συμβούλια επιλογής θα επιλέγονται από τους διορισμένους από την κυβέρνηση περιφερειακούς διευθυντές, χωρίς ουσιαστικά κανένα αξιοκρατικό ή έστω αντικειμενικό κριτήριο επιλογής και χωρίς να προϋπάρχει οποιαδήποτε αίτηση εκδήλωσης ενδιαφέροντος. Κυρίες και κύριοι, όπως φαίνεται συγκρούονται δυο κόσμοι, δυο διαφορετικές κοσμοθεωρίες για το σχολείο του εικοστού πρώτου αιώνα. Εσείς, της κυβερνώσας πλειοψηφίας, θέλετε ένα σχολείο στο οποίο οι εκπαιδευτικοί και οι διευθυντές δεν θα αξιολογούνται - δεν πρέπει καν να ακούγεται η λέξη αξιολόγηση - , στο οποίο οι εκπαιδευτικοί δεν θα χρειάζεται να κάνουν επιμορφώσεις - άλλωστε δεν πρέπει να υπάρχει αυτό το άγχος να μαζεύουμε χαρτιά και πτυχία, όπως μας είπε ο Υπουργός στην επιτροπή - , ένα σχολείο στο οποίο δεν χρειάζεται οι εκπαιδευτικοί να επιδιώκουν συγγραφικό έργο, για αυτό και επιλέγετε να μην το μοριοδοτείτε, ένα σχολείο στο οποίο σημασία έχει πρωτίστως να έχεις αρχαιότητα και όχι επιστημονικά προσόντα, στο οποίο δεν θα απαιτείται εν έτει 2017 να ξέρεις πώς να χειρίζεσαι ηλεκτρονικό υπολογιστή και στο οποίο θα λαμβάνεις θέση ευθύνης ιδανικά μετά από ψηφοφορία των συναδέλφων σου και αν όχι ψηφοφορία - γιατί δεν σας αφήνει το Συμβούλιο της Επικρατείας - κατ' ελάχιστον έκφραση γνώμης από τους συναδέλφους σου για το πόσο καλός είσαι, πόσο καλός μάνατζερ είσαι κι ας μην έχεις αξιολογηθεί ποτέ. Ένα σχολείο στο οποίο ανελίσσεται ο αρεστός, ο δημοφιλής και όχι ο άξιος. Κυρίες και κύριοι, εμείς έχουμε μια τελείως διαφορετική κοσμοθεωρία για το σχολείο του εικοστού πρώτου αιώνα, μια κοσμοθεωρία που βασίζεται στο αξιακό τρίπτυχο της αξιολόγησης, της αριστείας και της αυτονομίας. Για μας η αξιολόγηση και η λογοδοσία πρέπει να υπάρχει σε όλα τα επίπεδα, σε κάθε πτυχή του δημόσιου βίου. Αξιολόγηση η οποία θα βοηθά τον μέτριο να γίνεται καλύτερος, μέσα από επιμόρφωση και ενθάρρυνση, και θα επιβραβεύει τον άριστο για τις επιδόσεις του. Αριστεία: Η αριστεία ως παράγοντας προόδου, η αριστεία των πολλών, όχι των λίγων, η αριστεία που βλέπει το σχολείο και το πανεπιστήμιο ως μηχανισμούς κοινωνικής κινητικότητας και μηχανισμούς ατομικής προόδου και προοπτικής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς δεν θέλουμε να εξισωθούν όλοι προς τα κάτω. Θέλουμε να σκαρφαλώσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι προς τα πάνω. Αυτονομία: Η ενίσχυση της αυτονομίας δεν αναβαθμίζει μόνο τον ρόλο των μονάδων, των ιδρυμάτων, του εκπαιδευτικού και του διοικητικού προσωπικού, αλλά και την ανάγκη για μεγαλύτερη υπευθυνότητα απέναντι στους εκπαιδευόμενους και την κοινωνία ευρύτερα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλουμε σχολεία αλλά και πανεπιστήμια τα οποία δεν ελέγχονται ασφυκτικά από το Υπουργείο Παιδείας, αλλά εποπτεύονται παραγωγικά με κριτήρια ποιότητας, σχολεία και πανεπιστήμια των οποίων τα στελέχη θα μπορούν να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, να διαφοροποιούνται και να αυτενεργούν, γιατί μόνο έτσι θα εμφυσήσουμε στα παιδιά μας την έννοια της ευθύνης. Ένα σχολείο ευθυνόφοβο θα παράξει - επιτρέψτε μου την έκφραση - ευθυνόφοβους πολίτες. Εμείς δεν θέλουμε ευθυνόφοβους πολίτες ούτε πολίτες που να αρέσκονται στις εύκολες λύσεις. Εντός αυτού του πλαισίου, δεν βλέπουμε τα στελέχη της εκπαίδευσης, τους διευθυντές εκπαίδευσης, τους περιφερειακούς διευθυντές, τους σχολικούς συμβούλους, τους διευθυντές σχολικών μονάδων ως εκτελεστικά όργανα αποφάσεων και πολιτικών του Υπουργείου και του Υπουργού. Τους βλέπουμε ως δημιουργικούς πόλους, που έχουν τη δυνατότητα να αυτενεργούν. Πώς θα το επιτύχουμε αυτό; Με την αποκέντρωση των αποφάσεων που σχετίζονται με τη λειτουργία των σχολικών μονάδων, με τη θεσμοθέτηση κανονισμού εσωτερικής λειτουργίας κάθε σχολικής μονάδας, με την εφαρμογή σύγχρονου μάνατζμεντ σχολικών μονάδων, με την ουσιαστική ενίσχυση των αρμοδιοτήτων και του ρόλου του συλλόγου διδασκόντων, ο οποίος θεωρούμε ότι θα πρέπει να συνεδριάζει ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Προτάσσουμε, λοιπόν, την ανάγκη για μια πιο αξιοκρατική, πιο αντικειμενική επιλογή στελεχών στην εκπαίδευση και ιδιαίτερα των διευθυντών στις σχολικές μονάδες, σύμφωνα με τις διεθνείς πρακτικές και μακριά από μικροκομματικές τακτικές. Η διαδικασία επιλογής πρέπει να βασίζεται σε τρεις κατηγορίες κριτηρίων: επιστημονική - παιδαγωγική επάρκεια, υπηρεσιακή κατάσταση - διοικητικές ικανότητες και συγκρότηση προσωπικότητας. Απαιτείται ένα νομοθετικό πλαίσιο που θα ορίζει αξιοκρατικά κριτήρια επιλογής για τα στελέχη της εκπαίδευσης και θα αναδεικνύει την αξιολόγηση ως βασικό παράγοντα - και αυτή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της κυβερνώσας πλειοψηφίας, είναι και η βασική διαφορά μας, η μια από τις βασικές διαφορές μας - , με σαφείς περιγραφές για τις θέσεις ευθύνης και λεπτομερή προσδιορισμό των καθηκόντων που απαιτούνται για την εκπλήρωση των προβλεπόμενων αρμοδιοτήτων και ακόμη με συνεκτίμηση στοιχείων, όπως είναι οι διοικητικές ικανότητες, η καλή γνώση μιας τουλάχιστον ξένης γλώσσας και η απαίτηση, κυρίες και κύριοι, γνώσεων πληροφορικής και τεχνολογίας, τουλάχιστον επιπέδου άλφα, με δεδομένη τη διαρκή τεχνολογική ανάπτυξη και τη διείσδυση των ψηφιακών εφαρμογών και δυνατοτήτων. Εσείς, κυρίες και κύριοι, εν έτει 2017 δεν απαιτείτε από τον διευθυντή να ξέρει να χειρίζεται έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή. Όμως θα πρέπει να δίνεται και μεγαλύτερη έμφαση στον έλεγχο της προσωπικότητας κάθε υποψηφίου, που θα υποβοηθείται ενδεχομένως και από τη χρήση ψυχομετρικών τεστ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έτσι οραματιζόμαστε τον εκπαιδευτικό που θα διαμορφώσει τα παιδιά μας σε πολίτες με κριτική σκέψη, πολίτες που να μπορούν να αναλύουν και να συνθέτουν, πολίτες που να μπορούν να αναλαμβάνουν ευθύνες και να προσπαθούν κάθε μέρα για το καλύτερο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς σας ευχαριστούμε. Προτού προχωρήσουμε στις αγορεύσεις των ειδικών αγορητών, θα ήθελα να σας γνωστοποιήσω ότι ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Βούτσης απέστειλε στον Πρόεδρο της Βουλής των Κοινοτήτων της Μεγάλης Βρετανίας κ. Μπίρκοου, μέσω της διπλωματικής οδού, επιστολή όπου εκφράζει τα συλλυπητήρια μας και τα συλλυπητήρια του προσωπικά, για τα γεγονότα του Μάντσεστερ με θύματα τους είκοσι δύο νεκρούς και τραυματίες. Σήμερα η Βουλή ως Σώμα εκφράζει τα ειλικρινή συλλυπητήρια των μελών της προς τις οικογένειες και τα θύματα του Μάντσεστερ και βεβαίως σε όλους τους πολίτες της Αγγλίας που συμμετέχουν στο πένθος. Παρακαλώ να τηρήσουμε ενός λεπτού σιγή για τα θύματα όρθιοι. [[Στο σημείο αυτό τηρείται στην Αίθουσα ενός λεπτού σιγή]] Με τις ευχές μας αυτή η τρομοκρατική ενέργεια να είναι η τελευταία για όλο τον κόσμο! Συνεχίζουμε τώρα με τις αγορεύσεις των ειδικών αγορητών. Ο κ. Κωνσταντόπουλος από πλευράς Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εξέλιξη της διαπραγμάτευσης κλείνει οριστικά τον κύκλο ενός αφηγήματος: των ανέξοδων υποσχέσεων, των ανεφάρμοστων παροχών και της δήθεν δυναμικής διαπραγμάτευσης. Ψηφίσατε μέτρα και αντίμετρα και ακόμη διαπραγματεύεστε. Περιμένουμε ωστόσο την ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης. Κύριοι της Κυβέρνησης, η συμφωνία για την αναδιάρθρωση του χρέους είναι εθνική υπόθεση. Χρειάζεται εθνική στρατηγική και εθνική τακτική. Δεν είναι κάτι το οποίο λύνεται στο πόδι. Δεν χρειάζονται προχειρότητες. Για αυτό χρειάζεται ευθύνη και μάλιστα εθνική ευθύνη από όλους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τον τελευταίο καιρό ζούμε μία πρωτόγνωρη και ανησυχητική πραγματικότητα για ζητήματα που αφορούν τον συνταγματικό νομοθέτη. Μια πραγματικότητα που δεν είναι υποχρέωση μνημονιακών δεσμεύσεων, αλλά τι; Είναι αποτέλεσμα των εμμονών σας. Εντάσσονται σε ένα ευρύτερο σχέδιο δημιουργίας κομματικού στρατού και κρατικοδίαιτων στελεχών στον χώρο της ενημέρωσης, της παιδείας, της υγείας. Άλλωστε, το Συμβούλιο της Επικρατείας ακυρώνει τους νόμους που εσείς ψηφίζετε. Το επείγον του παρόντος νομοσχεδίου απαντά στην υποχρέωση του Υπουργείου Παιδείας να συμμορφωθεί με την απόφαση της ολομέλειας του Σ.τ.Ε., σχετικά με τις επιλογές διευθυντών σχολικών μονάδων που έγιναν με τον ν.4327/2015. Η ακυρωτική απόφαση του Σ.τ.Ε. σάς αναγκάζει άρον άρον να πάτε σε νομοθετική ρύθμιση για την επιλογή των διευθυντών των σχολικών μονάδων και μόνο αυτών. Κύριε Υπουργέ, για μια ακόμα φορά βάζετε το κάρο μπροστά από το άλογο. Οι επιλογές στελεχών δεν ξεκινούν ποτέ από κάτω προς τα πάνω. Ξεκινούν πάντα από πάνω προς τα κάτω. Πρώτα γίνονται οι επιλογές των διευθυντών εκπαίδευσης, στη συνέχεια οι σχολικοί σύμβουλοι και, τέλος, οι διευθυντές των σχολείων. Έχετε σπάσει, κύριοι της Κυβέρνησης, το ρεκόρ παρατάσεων στη θητεία των σχολικών συμβούλων. Κανείς δεν ξέρει πότε και με ποια διαδικασία θα γίνουν νέες επιλογές, ποιος θα είναι τελικά ο ρόλος του θεσμού. Όλα ξεκίνησαν το 2015 με τον αφορισμό σας, τον αφορισμό της διαδικασίας της συνέντευξης. Το αφήγημα του ν.4327/2015 ήταν, φυσικά, η μυστική ψηφοφορία του συλλόγου διδασκόντων για την επιλογή του διευθυντή της σχολικής μονάδας. Είπατε εσείς ότι η συνέντευξη είναι μία αμαρτωλή ιστορία. Την επαναφέρατε, ωστόσο, με τον ν.4351/2015. Εάν ήταν πλημμέλημα, ωστόσο, την κάνατε κακούργημα. Να σας θυμίσω ότι το «άριστα», «15», στη μεγαλύτερη διεύθυνση της χώρας, στην Αττική, το πήραν ποιοι; Μόνο τα κομματικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Εδώ να θυμίσω ότι από τους δεκατρείς περιφερειακούς διευθυντές ανά την Ελλάδα, η αξιοκρατία σας είναι η εξής: δώδεκα ΣΥΡΙΖΑ και ένας ΑΝΕΛ! Τα συμπεράσματα δικά σας. Να σας θυμίσω, επίσης, ότι στη δυτική Ελλάδα οι πρώτοι στην ψηφοφορία έσονται τελευταίοι στη συνέντευξη. Είναι δυνατόν το σωστό των πολλών μέσα από την ψηφοφορία να γίνεται λάθος των ολίγων στη συνέντευξη; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, κύριε Στέφο, ποιος διαφωνεί με την εμπλοκή του συλλόγου σε μια διαδικασία εσωτερικής αξιολόγησης, σε μια διαδικασία αποτίμησης, η οποία θα συμπεριλάβει και τον διευθυντή, που θα αποτελεί βασικό κριτήριο για τη συνέχιση της θητείας του; Η επανάκριση είναι προαπαιτούμενο της κρίσης για τα στελέχη. Αυτή η λειτουργία του συλλόγου διδασκόντων είναι παιδαγωγικά, θα έλεγα και διοικητικά, επιβεβλημένη. Εσείς, όμως, θέλετε να μετατρέψετε τους συλλόγους σε εκλεκτορικά σώματα και μάλιστα με μυστική ψηφοφορία. Να μπουν οι μεν απέναντι στους δε, αυτό θα είναι το αποτέλεσμά σας. Ο ν.3848/2010 ήταν ως προς τις προϋποθέσεις και το αποτέλεσμα των επιλογών ένα μεγάλο βήμα αξιοκρατίας, αντικειμενικότητας, διαφάνειας. Το λένε όλοι. Ποιοι; Αυτοί που κρίθηκαν. Η ψηφοφορία που έγινε στα σχολεία επικύρωσε και από τη βάση των εκπαιδευτικών τις επιλογές του 2011 σε ποσοστό 85%. Αυτό το αποτέλεσμα δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες σας και γι' αυτό επαναφέρατε τη συνέντευξη με τον ν.4351/2015; Για να βάλετε τι; Για να βάλετε «κόφτη», κύριε Υπουργέ, πού; «Κόφτη» στους αρεστούς. Αυτό είναι το αποτέλεσμά σας.
Είκοσι μόρια είχε η συνέντευξη με τον προηγούμενο νόμο.
Κύριε Στέφο, θα τα ακούσετε όλα. Μην αγχώνεστε.
Δεν αγχώνομαι. Είκοσι μόρια είχε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε επτά νόμους πριν από το 2010 και τρεις νόμους από το 2015 μέχρι σήμερα. Έχουμε, βέβαια, τρεις νόμους από το 2015 μέχρι σήμερα, γιατί έχουμε και τρεις Υπουργούς Παιδείας από το 2015 μέχρι σήμερα. Αυτό είναι πραγματικά ένα κατόρθωμα! Για τις επιλογές στελεχών είναι αυτοί οι τρεις νόμοι. Και αναμένουμε τι; Αναμένουμε και άλλον. Κανένας νόμος μέχρι σήμερα δεν είχε κριθεί αντισυνταγματικός και κρίθηκε ο δικός σας νόμος. Κρίθηκε αντισυνταγματικός ο ν.4327/2015. Εμείς, κύριε Υπουργέ, επιμένουμε και επαναφέρουμε την πρότασή μας. Η πρότασή μας είναι: Ναι στον ν.3848/2010, με τη μοριοδότηση που είχε για την επιστημονική συγκρότηση, για την αποτύπωση της εκπαιδευτικής προϋπηρεσίας και της διδακτικής εμπειρίας, για τη δομημένη συνέντευξη με την τράπεζα θεμάτων, με την υποβολή δήλωσης προτίμησης μετά την ανακοίνωση των αξιολογικών αποτελεσμάτων, κάτι το οποίο εμείς προτείναμε με τροπολογία και το κάνατε αποδεκτό. Είναι, κατά γενική ομολογία, ο καλύτερος τρόπος μέχρι σήμερα. Για αυτό πατάτε κι εσείς εκεί. Άρα τι θέλετε; Ό,τι κατά το δοκούν σάς αρέσει, να το πάρετε και ό,τι δεν σας αρέσει, να το αποβάλλετε. Έτσι κύριοι, ευνουχίζετε τον νόμο. Οι διαρροές πριν από την κατάθεση νομοσχεδίου, που μιλούσαν για θητείες, διοικητικούς αποκλεισμούς και αλλαγές στην προσμέτρηση της διδακτικής προϋπηρεσίας και υπηρεσίας δεν ήταν απλά φήμες. Αποτυπώθηκαν στο νομοσχέδιο. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη έδωσε μάχη για να φύγει ο περιορισμός των θητειών και να υποβληθούν οι δηλώσεις - προτιμήσεις μετά την ολοκλήρωση της συνέντευξης. Συνεχίζουμε και σήμερα, κύριε Υπουργέ, τη μάχη από αυτό το Βήμα, γιατί τα δίκαια αιτήματα των εκπαιδευτικών είναι εκατοντάδες, και αυτό που ζητάμε είναι μόνο ένα: να αφουγκραστείτε τους πολλούς, να αφουγκραστείτε τους δασκάλους, να αφουγκραστείτε αυτούς που είναι μέσα στην τάξη μάχιμοι. Κύριε Υπουργέ, η αποτύπωση κάθε φορά και με διαφορετικό τρόπο της διδακτικής υπηρεσίας στις επιλογές στελεχών εκπαίδευσης πρέπει να σταματήσει. Σας καταθέσαμε τροπολογία για τη μεταβατικότητα στην προσμέτρηση της διδακτικής υπηρεσίας. Σήμερα όλα τα στελέχη επί θητείας περιμένουν εσάς να τους δικαιώσετε. Εμείς είμαστε σαφείς. Κάθε απόσπαση και άδεια εκτός εκπαίδευσης δεν λογίζεται, κύριε Υπουργέ, ως διδακτική υπηρεσία. Όμως, στα στελέχη της εκπαίδευσης που υπηρετούν στις δομές της διοίκησης, της εποπτείας, της καινοτομίας οφείλουμε να αναγνωρίσουμε τη θητεία τους ως διδακτική μέχρι σήμερα. Διότι αυτό έλεγε ο ν.3848/2010, όταν οι εκπαιδευτικοί αιτούνταν αυτών των θέσεων, όπως και ο ν.4327/2015. Αυτό τι είναι; Είναι δίκαιο. Εσείς σήμερα τους απορρίπτετε συλλήβδην. Γιατί όταν τους καλέσαμε ως πολιτεία… Κύριε Υπουργέ,… Κύριε Στέφο, θα ήθελα να ακούει ο Υπουργός.
Μπορεί να μιλάει και να ακούει.
Ε, δεν είστε ο Ναπολέων, Υπουργέ μου. Αν ήσασταν ο Ναπολέων, δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα.
Μπορώ να ακούω.
Κύριε Υπουργέ, όταν καλέσαμε όλους αυτούς τους εκπαιδευτικούς, ως πολιτεία - γιατί η κάθε κυβέρνηση είναι η συνέχεια της προηγούμενης - να συμμετάσχουν στη διαδικασία, δεν τους είπαμε ότι η θητεία τους δεν προσμετράται ως διδακτική. Δεν το λέγαμε εμείς. Το έλεγαν οι νόμοι, και ο ν.3848/2010 και ο ν.4327/2015. Εσείς τι κάνετε; Τους τιμωρείτε αναδρομικά. Αυτό να είστε σίγουροι ότι είναι καθαρά και μάλιστα νομικά διάτρητο. Είναι αίτημα του συνόλου της εκπαιδευτικής κοινότητας να έχουν τη δυνατότητα υποβολής αίτησης, ως υποψήφιοι διευθυντές των σχολικών μονάδων, πέραν του ΠΥΣΠΕ και ΠΥΣΔΕ που ανήκουν οργανικά και σε άλλο ένα ακόμα ΠΥΣΠΕ ή ΠΥΣΔΕ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο παρόν σχέδιο νόμου και συγκεκριμένα στο άρθρο 2, η Κυβέρνηση ζητά την παράταση της θητείας των μονομελών και συλλογικών οργάνων διοίκησης των ΑΕΙ. Σήμερα ουσιαστικά τα πανεπιστήμια είναι ακέφαλα, με δικιά σας ευθύνη, ή λειτουργούν με ένα ή δύο μέλη - και αυτό είναι δικιά σας ευθύνη. Έπρεπε ουσιαστικά να έχουν γίνει εκλογές «χθες». Εμείς, αυτό που ζητάμε σήμερα, είναι εκλογές εδώ και τώρα στα πανεπιστήμια.
Γιατί είναι ακέφαλα τα πανεπιστήμια;
Στο άρθρο 3 αποσαφηνίζονται οι όροι και οι προϋποθέσεις αποσπάσεων και τοποθετήσεων στις δομές της ειδικής αγωγής. Αυτή είναι και η δική μας θέση. Στο άρθρο 4 επιτρέπεται η πρόσβαση…
Τα ακέφαλα πανεπιστήμια πού τα είδατε; Δεν έχουν διοικήσεις; Να προσέχετε τι λέτε.
Μεταφορικά είπα, συναδέλφισσα, ότι είναι ακέφαλα. Αφού δεν έκαναν εκλογές, εννοείται ότι είναι ακέφαλα. Στο άρθρο 4 επιτρέπεται η πρόσβαση στη δευτεροβάθμια και επαγγελματική εκπαίδευση όσων κατέχουν πτυχίο κατώτερης τεχνικής και επαγγελματικής σχολής. Η εγγραφή στην τάξη μαθητείας των ΕΠΑΛ κατόχων απολυτηρίων των ΓΕΛ και η λειτουργία παραρτημάτων ΕΠΑΛ σε νησιά βοηθά ουσιαστικά στην απρόσκοπτη πρόσβαση στην επαγγελματική εκπαίδευση των μαθητών που κατοικούν σε αυτά και μετακινούνται καθημερινά. Αυτές είναι προτάσεις που και εμείς έχουμε καταθέσει στο παρελθόν και με τις οποίες συμφωνούμε. Στο άρθρο 5…
Κύριε Πρόεδρε, δεν υπάρχει Υπουργός. Δεν υπάρχει εκπρόσωπος της Κυβέρνησης στην Αίθουσα.
Παρακαλώ, ο Υπουργός…
Τα συμπεράσματα είναι του Σώματος. Ο Υπουργός ακούει.
Ο Υπουργός είναι εδώ.
Χθες, κύριε Υπουργέ, με το άρθρο 5 δοκιμάστηκε για άλλη μια φορά το συγκολλητικό στοιχείο, θα έλεγα, της κυβερνητικής συμμαχίας ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Κύριε Υπουργέ, οι μάσκες σας έπεσαν. Μάλιστα, τη δύσκολη ώρα που σας έκαιγε για ένα συγκεκριμένο άρθρο, κάποιοι έφυγαν από την πίσω πόρτα και την «καυτή πατάτα» τη σήκωσαν όσοι έχουν πραγματικά δημοκρατική ευαισθησία και βάζουν το εθνικό χρέος πάνω από το κομματικό συμφέρον. Βάζω τελεία. Τα συμπεράσματα δικά σας. Άλλωστε, δημοκράτης δεν είναι αυτός που είναι δημοκράτης αλά καρτ. Μπήκαν, κύριε Υπουργέ, στο χρονοντούλαπο της ιστορίας χθες μνημονιακοί και αντιμνημονιακοί και οι δήθεν «κόκκινες γραμμές» στα μισθολόγια των στρατιωτικών και στα θρησκευτικά και αναδείχθηκε, θα έλεγα, το ισχυρότερο συνδετικό στοιχείο της συνεργασίας σας, που περιγράφεται με μία λέξη: κυβερνησιμότητα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο ν.3512/2006 υλοποίησε τη δέσμευση της πολιτείας προς τις φίλες αραβικές χώρες. Η χώρα μας οφείλει να σέβεται τη θρησκευτική ελευθερία. Με τη λειτουργία του ισλαμικού τεμένους εξασφαλίζεται η ισότιμη και ελεύθερη πρόσβαση όλων των πιστών, πέρα από εθνικότητες και δόγματα. Επομένως το νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου του ισλαμικού τεμένους Αθηνών πρέπει να συγκροτηθεί με σταθερές αρχές και αξίες και θεσμικές εκπροσωπήσεις, για να έχει κύρος κι εύρυθμη λειτουργία. Φέρατε, κύριε Υπουργέ, και μια τροπολογία για το Σικιαρίδειο Ίδρυμα, κάτι το οποίο ουσιαστικά αφορά κι άλλα ιδρύματα. Θα έλεγα αυτή η τροπολογία, που ήρθε την τελευταία στιγμή, να αποσυρθεί. Μάλιστα, έχετε φέρει την τροπολογία αυτή στο παρόν νομοσχέδιο ως άρθρο 7. Θα σας έλεγα να αποσυρθεί, γιατί αφορά και άλλα πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου. Εμείς ως Δημοκρατική Συμπαράταξη σας λέμε να την πάρετε πίσω και να φέρετε μια συνολική ρύθμιση, που να αφορά το σύνολο αυτών των νομικών ιδρυμάτων. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση συνεχίζει ωστόσο να νομοθετεί με τη διαδικασία του επείγοντος και του κατεπείγοντος και φυσικά με τροπολογίες. Αυτή είναι η συνήθειά της. Απαξιώνει τον διάλογο και επιμένει να πορεύεται ιδεοληπτικά και εμμονικά σε προειλημμένες αποφάσεις. Εδώ ένα πράγμα μπορούμε να σας πούμε: Πορευθείτε μόνοι σας. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε Κωνσταντόπουλε. Έχει ζητήσει τον λόγο ο κύριος Υπουργός για μια μικρή παρέμβαση. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Ζήτησα τον λόγο για ένα λεπτό, για να απαντήσω σε αυτό που είπε ο κ. Κωνσταντόπουλος για την τροπολογία. Συμφωνώ μαζί σας ότι αντίστοιχα προβλήματα έχουν και άλλα νομικά πρόσωπα. Σας παρακαλώ, εάν τα γνωρίζετε, να τα καταθέσετε και να τα λύσουμε. Στην προκειμένη περίπτωση, εάν δεν πάρουμε αυτό το μέτρο…
Ονομαστικά…
Μισό λεπτό. Έχετε μια μανία να με διακόπτετε. Στην προκειμένη περίπτωση υπάρχουν δύο σχολεία που λειτουργούν εκεί, ένα από τα οποία είναι για παιδιά με ειδικές ανάγκες. Αν δεν το κάνουμε αυτό, δεν θα μπορέσουν να λειτουργήσουν τα σχολεία, γι' αυτό και κατατίθεται η τροπολογία. Είναι πολύ σαφές. Δεν κρύβεται τίποτε άλλο. Πραγματικά, να δούμε και πού αλλού μπορεί να λυθεί αυτό το πρόβλημα. Ειδικά εδώ, είναι και τα δύο σχολεία. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής της Χρυσής Αυγής κ. Παναγιώτης Ηλιόπουλος για δεκαπέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, για ένα λεπτό θα ήθελα τον λόγο.
Μετά.
Θα τα λύσετε όλα εδώ τώρα, κύριε;
Παρακαλώ, κύριε Ηλιόπουλε. Κύριε Κωνσταντόπουλε, θα τοποθετηθείτε μετά.
Αυτό αφορά…
Θα σας δώσω μετά τον λόγο, κύριε Κωνσταντόπουλε. Δεν θα κάνουμε διάλογο. Κύριε Ηλιόπουλε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θεωρούμε υποκρισία να κρατάμε ενός λεπτού σιγή για τα θύματα του Μάντσεστερ, όπως έχουμε κάνει κι άλλες φορές στο παρελθόν για τα υπόλοιπα θύματα των τζιχαντιστών στην Ευρώπη, αλλά, παρ' όλα αυτά, να ψηφίζουμε για τζαμιά εδώ και να προσπαθούμε μάλιστα να επιταχύνουμε και τις διαδικασίες λειτουργίας τους. Κατά διαβολική, λοιπόν, σύμπτωση, κάθε φορά που υπάρχει ένα αιματηρό τρομοκρατικό χτύπημα στην Ευρώπη από κάποιον δολοφόνο τζιχαντιστή, εμείς ερχόμαστε τις επόμενες μέρες - και το έχω παρατηρήσει αυτό - να συζητήσουμε είτε για την ανέγερση του τζαμιού που έχουμε συζητήσει τόσες φορές είτε για την παιδεία των λαθρομεταναστών. Εσείς, λοιπόν, μια εβδομάδα μετά την υπερψήφιση του τετάρτου μνημονίου, φέρνετε ένα νομοσχέδιο, και μάλιστα με τη διαδικασία του επείγοντος, για την επίσπευση των διαδικασιών για τη λειτουργία του τζαμιού στην καρδιά της Αθήνας. Μάλιστα, ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ μας είπε, άκουσον άκουσον, ότι η ιδέα αυτή μπήκε όταν οι αθλητές το 2004 δεν είχαν μέρος για να προσευχηθούν. Και ερχόμαστε το 2017 να φτιάχνουμε τζαμί για τους αθλητές του 2004! Πραγματικά, αυτό που είπε στην ομιλία του - και το είπε και στις επιτροπές - είναι αδιανόητο, δεν μπορούμε να το καταλάβουμε. Είναι ένα τζαμί που η ανέγερσή του κόστισε 950.000 ευρώ και σήμερα ψηφίζουμε ότι το κράτος θα καλύπτει μέσω του προϋπολογισμού του και το κόστος λειτουργίας του, τη μισθοδοσία υπαλλήλων, του Δ.Σ., τη συντήρησή του και λοιπά. Μας λέτε, λοιπόν, προκλητικά ότι οι ισλαμιστές, οι μουσουλμάνοι, που κάποιοι απ' αυτούς είναι και τζιχαντιστές - να τα λέμε αυτά - που έρχονται και εισβάλλουν στην πατρίδα μας, θα πρέπει να έχουν και έναν τόπο λατρείας. Το τζαμί θα έχει και ατέλειες και φοροαπαλλαγές. Τα έχετε προβλέψει όλα αυτά. Ξεχνάτε μάλλον ότι οι τζιχαντιστές που διαμελίζουν παιδάκια σε ολόκληρη την Ευρώπη έχουν λάβει την ευρωπαϊκή παιδεία. Ο τζιχαντιστής ο προχθεσινός ήταν δεύτερης γενιάς Άγγλος, είχε μεγαλώσει στην Αγγλία. Αν τα κάνουν αυτά οι δεύτερης γενιάς, φανταστείτε τι ετοιμάζονται να κάνουν αυτοί που έρχονται σήμερα και εισβάλλουν στην πατρίδα μας και στην Ευρώπη και έρχονται κατευθείαν εκπαιδευμένοι και φανατισμένοι από τα πεδία των μαχών. Μην προσπαθείτε. Οι άνθρωποι αυτοί δεν θέλουν με τίποτα να ενσωματωθούν στον δυτικό πολιτισμό. Τους διδάσκει η θρησκεία τους απ' όταν γεννιούνται να μας μισούν. Μας θεωρούν άπιστους. Είμαστε άπιστοι γι' αυτούς, όσο και αν προσπαθούμε να τους εντάξουμε. Ξέρουμε, όμως, ότι εσείς έχετε ένα σχέδιο παγκοσμιοποίησης, που σας βολεύει οι λαθρομετανάστες να βρίσκονται διάχυτοι στην πατρίδα μας, γιατί ρίχνουν τα μεροκάματα, διαλύουν τα εργασιακά δικαιώματα, εξαθλιώνουν τους Έλληνες. Σκοπός σας είναι η διάλυση του κοινωνικού ιστού, ο αφανισμός του Ελληνισμού και του Χριστιανισμού, που ως διεθνιστές μισείτε θανάσιμα. Εμείς, βέβαια, θα είμαστε εδώ και θα αντισταθούμε με κάθε τρόπο στα σχέδιά σας. Στην κατάπτυστη, λοιπόν, αιτιολογική έκθεση αυτού του πέμπτου άρθρου, μας λέτε ότι η μόνη πρωτεύουσα της Ευρώπης η οποία δεν διαθέτει τζαμί - πολύ ωραίος λόγος - είναι η Αθήνα. Εμείς σας απαντάμε: Κοιτάξτε τι γίνεται στις άλλες πόλεις που διαθέτουν τζαμιά. Κοιτάξτε τους νεκρούς που έχουν αυτές οι πόλεις που διαθέτουν τζαμιά. Το Μάντσεστερ έχει εξήντα δυο τζαμιά, η Στοκχόλμη δεκατρία, η Γαλλία στο σύνολό της δυο χιλιάδες τριακόσια τζαμιά. Σας αναφέρω μόνο τις πόλεις και τη Γαλλία, σαν χώρα, που έχουν γίνει τελευταία τρομοκρατικά κτυπήματα. Τα συμπεράσματα δικά σας. Οι άνθρωποι αυτοί, οι δήθεν κακόμοιροι, που τόσο πολύ κόπτεσθε για την προστασία τους, ανταποδίδουν τη φιλοξενία με αυτόν τον τρόπο. Αυτό είναι το «ευχαριστώ» τους. Διακόσια χρόνια, λοιπόν, μετά την απελευθέρωση της πατρίδας μας από τους μουσουλμάνους, εσείς «από την πίσω πόρτα και πονηρά» κατακλύζετε την Ελλάδα με μουσουλμάνους. Όσοι πιστεύουν στην απάτη του πολιτισμού είναι εκτός τόπου και χρόνου. Εμείς λέμε ότι θα πρέπει να απομακρυνθούν όλοι οι λαθρομετανάστες και να δούμε πάλι τις ιθαγένειες που δόθηκαν ως τώρα σε αλλοδαπούς. Εδώ, όμως, έχουμε και την υποκρισία και των ΑΝΕΛ και της Νέας Δημοκρατίας, για διαφορετικούς λόγους. Οι ΑΝΕΛ λένε ότι καταψηφίζουν έτσι, ελαφρά τη καρδία, το άρθρο 5, όμως συνεχίζουν να στηρίζουν την Κυβέρνηση. Από την άλλη, έχουμε τη Νέα Δημοκρατία, που, ναι μεν ψηφίζει με χέρια και με πόδια το τζαμί και οποιονδήποτε νόμο είναι εναντίον του έθνους και της Ορθοδοξίας, αλλά την επόμενη μέρα πάνε στις ενορίες τους, σταυροκοπιούνται και πιστεύουν ότι έτσι θα πείσουν κάποιον δύσμοιρο ότι αυτή η σάπια παράταξη πιστεύει στην Ελλάδα και στην Ορθοδοξία. Μάλιστα, η εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας μάς είπε ότι «δεν είναι το πρόβλημα η ανέγερση του τζαμιού, στην οποία είμαστε υπέρ, αλλά είναι το πώς θα διορίζονται», αυτό την πείραξε τη Νέα Δημοκρατία, «τα δύο μέλη στο Δ.Σ. των μουσουλμάνων». Κόπτεται, λοιπόν, η εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας για το αν, όπως είπε, θα δημιουργηθούν εντάσεις ανάμεσα στις κοινότητες των μουσουλμάνων, μεταξύ Σουνιτών και Σιιτών. Τέτοια κάψα έχει η Νέα Δημοκρατία για τις εντάσεις ανάμεσα στις κοινότητες των μουσουλμάνων! Εμείς, λοιπόν, δεν θέλουμε τα παιδιά μας να ζήσουν σε μια Ελλάδα υπόδουλη στο Ισλάμ ούτε να υποστούν τη φρίκη της σαρίας, της μαντήλας και του σκοταδισμού του Ισλάμ. Εσείς, που τους καλοδέχεστε, έχετε βάψει τα χέρια σας με το αίμα των αθώων ανθρώπων στην Ευρώπη και ελπίζουμε να μην το δούμε αυτό και στην Ελλάδα. Όσο για τα υπόλοιπα άρθρα του νομοσχεδίου, φέρνετε πάλι ένα άρθρο, όπως κατηγορούσατε τις προηγούμενες κυβερνήσεις, με τον χαρακτηρισμό «επείγον», χωρίς να υπάρχει κάτι επείγον στο νομοσχέδιο, γιατί βέβαια φοβάστε τη δημόσια διαβούλευση. Σας ενοχλεί οποιαδήποτε διαφορετική άποψη. Δείχνετε τα σταλινικά σας χαρακτηριστικά. Με το άρθρο 1 φαίνεται ξεκάθαρα η πρόθεσή σας να δημιουργήσετε κομματικό στρατό και στην παιδεία, όπως προσπαθείτε να δημιουργήσετε σε ολόκληρο τον δημόσιο τομέα. Είναι ένας τομέας που είναι ίσως από τους μόνους που σας έχει απομείνει να σας στηρίζει, οπότε προσπαθείτε και εκεί να στήσετε τον κομματικό σας στρατό. Βλέπουμε ότι εισάγετε την προσωπική συνέντευξη - καθαρά κομματικό κριτήριο - , η οποία παίζει καθοριστικό ρόλο στην τελική επιλογή: οχτώ μονάδες σε σύνολο τριάντα μίας, δηλαδή ένα ποσοστό 26%. Όποιος είναι αρεστός θα γίνεται διευθυντής. Αποτρέπετε μ' ένα παράλογο σκεπτικό τους καθηγητές από την περαιτέρω επιμόρφωσή τους. Σχετικά με τη μοριοδότηση, εντοπίζονται πολλά προβλήματα, αναφορικά με την αναγνώριση τίτλων σπουδών και πιστοποιημένων σεμιναρίων, στα οποία έχουν συμμετάσχει οι υποψήφιοι προς αξιολόγηση. Παράλληλα, δεν προσμετρώνται τα δεύτερα μεταπτυχιακά και τα διδακτορικά των υποψηφίων, καθώς και οι επιμορφώσεις τους που έχουν πιστοποιηθεί από δημόσιους φορείς, δίνοντας αντικίνητρα στους εκπαιδευτικούς για περαιτέρω ακαδημαϊκή κατάρτιση. Το είπε και ο κύριος Υπουργός χαρακτηριστικά στην επιτροπή, να μη γίνουν οι καθηγητές - κάπως έτσι το είπε - συλλέκτες πτυχίων. Η άποψή μας και η θέση μας είναι ότι, από τη στιγμή που επιλέγονται όποιοι διευθυντές επιλεγούν, θα πρέπει να γίνει η επιμόρφωσή τους σε θέματα οργάνωσης και διοίκησης ειδικά για εκπαιδευτικούς, όπως με κάποια ειδικά σεμινάρια, τα οποία μπορεί να γίνουν στη Σχολή Δημόσιας Διοίκησης. Τέλος, προτείνουμε βέβαια την κατάργηση των αδιαφανών αξιολογικών διαδικασιών, όπως είναι η συνέντευξη, και την αντικατάστασή τους με αξιοκρατικά και μόνο στοιχεία. Τα άρθρα 2 και 3 είναι καθαρά διαδικαστικού χαρακτήρα. Δεν έχουμε να σχολιάσουμε κάτι. Θα τα δούμε όταν έλθουν σε νομοσχέδιο, γιατί αφορούν παρατάσεις. Το άρθρο 4 κινείται στη σωστή κατεύθυνση, αφού στην παράγραφο 4 προβλέπεται η λειτουργία παραρτημάτων ΕΠΑΛ σε νησιά. Συμφωνούμε, δεδομένου ότι οι μαθητές των νησιών αυτών θα αποκτήσουν πρόσβαση στην εκπαίδευση και δεν θα χρειάζεται να μετακινούνται στην υπόλοιπη χώρα. Με αυτόν τον τρόπο, αφ' ενός μεν θα ενισχυθεί η παρουσία της ελληνικής νεολαίας στις ακριτικές περιοχές της Ελλάδας, αφ' ετέρου δε υπάρχει και η δυνατότητα να αναπτυχθούν κλάδοι εργασίας που λείπουν από τα νησιά μας και να στελεχωθούν από εργατικό δυναμικό που θα έχει μαθητεύσει στα συγκεκριμένα ΕΠΑΛ, αν τελικά λειτουργήσουν, γιατί υπάρχει και αυτό το πρόβλημα με τις αποφάσεις που παίρνετε, δηλαδή ότι ποτέ δεν υλοποιούνται, μερικές καλώς βέβαια. Θέλω να κάνω κάποια γενικότερα σχόλια για την παιδεία, μιας που ασχολούμαστε σε αυτό το νομοσχέδιο με την παιδεία. Εχθές έγιναν οι φοιτητικές εκλογές. Οι πάλαι ποτέ φίλοι σας, οι ακροαριστεροί, επιδόθηκαν στη γνωστή «γυμναστική» τους. Έχουν εμπλουτίσει και το οπλοστάσιό τους. Είδαμε εχθές φωτογραφίες με στυλιάρια, τσεκούρια, στιλέτα. Η θέση μας είναι πάγια και δεν θα αλλάξει. Πρέπει να καταργηθούν άμεσα οι φοιτητικές παρατάξεις, οι οποίες το μόνο που κάνουν είναι να μολύνουν και να υποβαθμίζουν τους χώρους των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ και το μόνο που ίσως καταφέρνουν να παράξουν είναι στελέχη του κομματικού σωλήνα, όπως είναι βέβαια ο Πρόεδρός σας, ο Τσίπρας, ο οποίος έχει ανελιχθεί μέσα απ' αυτή τη διαδικασία.
Δεν ντρέπεστε λίγο; Έτσι πρέπει να μιλάτε;
Θα ήθελα να επισημάνω και κάτι άλλο, που δημοσιεύθηκε χθες. Ο Υπουργός Παιδείας του κ. Μακρόν, ο εκλεκτός όλου του πολιτικού συστήματος της Ελλάδος αλλά και των τραπεζιτών, όπως και οι Υπουργοί Παιδείας είκοσι εννέα άλλων ευρωπαϊκών χωρών ενισχύουν - προς τιμήν τους - τη διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών, γιατί αναγνωρίζουν την αξία της ελληνικής κλασικής παιδείας, σε αντίθεση με τις δικές σας ιδεοληψίες, οι οποίες επιβάλλουν τη μείωση της διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών σιγά σιγά, μέχρι την εξάλειψή τους. Αυτόν τον σκοπό βέβαια δεν πρόκειται να τον πετύχετε. Επίσης, ετοιμάζετε αλλαγές στο μάθημα της Ιστορίας. Έβγαλε χθες η Εταιρεία Ελλήνων Φιλολόγων μία ανακοίνωση, που χαρακτηρίζει τις αλλαγές αυτές ως χαριστική βολή στο μορφωτικό υπόβαθρο των Ελλήνων και τονίζει τα εξής. Διαβάζω ακριβώς τι λένε οι Έλληνες φιλόλογοι, δεν τα λέμε εμείς: «Ελλιπέστατη και αποσπασματική γνώση της ελληνικής ιστορίας και μονομερή προσέγγιση μόνο κάποιων κοινωνικών και πολιτισμικών εξελίξεων του ιστορικού γίγνεσθαι, κατά την ιδεοληπτική επιλογή των προτεινόντων.». Ακούστε! Έτσι σας χαρακτηρίζει. Συνεχίζει ως εξής: «Οι προτάσεις της επιτροπής που συνέστησε το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων για το μάθημα της Ιστορίας στην υποχρεωτική εκπαίδευση, εάν τελικά εφαρμοστούν», και αυτοί έχουν τις αμφιβολίες τους, «θα επιφέρουν τη χαριστική βολή στο μορφωτικό υπόβαθρο των Ελλήνων μαθητών. Για τη διδασκαλία της μυθολογίας στη Γ΄ Δημοτικού, η επιτροπή προτείνει η διδασκαλία των ελληνικών μύθων να γίνεται με αναφορές στους μύθους άλλων λαών, χωρίς μνεία των πολιτικών, ιδεολογικών και πολιτισμικών διαδικασιών των προϊστορικών κοινωνιών. Η αντίληψη αυτή είναι άκρως αντιπαιδαγωγική, δεδομένου ότι χωρίς επαρκή γνώση της ελληνικής μυθολογίας αυτής καθαυτής, ο μαθητής των οκτώ ετών δεν έχει την αντιληπτική δυνατότητα να προχωρεί σε διαπολιτισμικούς συσχετισμούς.». Κλείνοντας, απορρίπτουμε εκ προοιμίου κάθε συζήτηση για το τζαμί. Δεν μπαίνουμε στη διαδικασία συζήτησης για το τζαμί και επαναλαμβάνουμε τη θέση μας, η οποία είναι πάγια και δεν θα αλλάξει ποτέ: Τζαμί στην Ελλάδα ποτέ και πουθενά!
Πριν δώσω τον λόγο στον κ. Στέφο, επειδή εγώ ζήτησα να τηρηθεί ενός λεπτού σιγή, ήθελα να επισημάνω ότι η Βουλή δεν ήταν δυνατόν ποτέ υποκριτικά να ζητήσει την ενός λεπτού σιγή για τα θύματα του Μάντσεστερ. Δεν είναι δυνατόν να το δεχθούμε αυτό. Επίσης, δεν είναι δυνατόν να δεχθούμε ότι συλλήβδην όλοι οι μουσουλμάνοι είναι τρομοκράτες. Άλλωστε, οι φανατικοί υπάρχουν παντού. Η Ιερά Εξέταση δεν υπήρξε; Είναι δυνατόν να δεχθούμε ότι όλοι οι χριστιανοί είναι εγκληματίες, ακόμα και οι καθολικοί; Δεν έχουν δεχθεί επιθέσεις από την ίδια ομάδα μουσουλμάνοι, όπως έγινε στην Κωνσταντινούπολη, όπου υπήρξαν πολύ περισσότερα θύματα; Δεν μπορούμε, δηλαδή, το έλασσον να το κάνουμε μείζον. Απεναντίας, πρέπει να κάνουμε έκκληση σε εκείνους τους μουσουλμάνους, που είναι η συντριπτική πλειοψηφία και δεν αποδέχονται αυτές τις μεθόδους, να επηρεάσουν όλο αυτό το κίνημα, το οποίο κινείται σε λάθος δρόμο. Οι σταυροφορίες δεν έφεραν ειρήνη στον κόσμο, αλλά προκάλεσαν μίσος που μέχρι σήμερα το επικαλούνται αυτοί, οι οποίοι προβαίνουν σε τέτοιες ενέργειες. Νομίζω, λοιπόν, ότι η Βουλή δεν μιλά υποκριτικά όταν πραγματικά αποτίει τον δέονται φόρο τιμής προς τα θύματα του Μάντσεστερ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Παρακαλώ, κύριε Ηλιόπουλε.
Κύριε Πρόεδρε, κατ' αρχάς, δεν είναι ο ρόλος σας να σχολιάζετε τις ομιλίες των εισηγητών. Ο ρόλος του Προεδρείου είναι να ακούει τους ομιλητές, όχι να τους σχολιάζει, και να προχωράει στη διαδικασία. Είπατε ότι δεν είναι όλοι οι μουσουλμάνοι τζιχαντιστές. Δεν χρειάζεται να ανατιναχθούν όλοι οι μουσουλμάνοι. Ανατινάζεται ένας και σκοτώνει είκοσι δύο παιδάκια! Δεν είπαμε ότι είναι όλοι. Είπαμε ότι ανάμεσα στους μουσουλμάνους βρίσκονται φανατικοί τζιχαντιστές, οι οποίοι έχουν σκοπό να σκοτώσουν οποιονδήποτε βρεθεί μπροστά τους. Επίσης, αναφέρατε τις σταυροφορίες. Εάν δείτε λίγο στο διαδίκτυο, κύριε Πρόεδρε, αυτό το σχολιάζουν, κοινώς το «τρολάρουν», όταν αναφέρονται στις σταυροφορίες και στο σήμερα. Δεν μπορεί να έχουν σχέση οι σταυροφορίες του 1200 μ.Χ., πριν από οκτακόσια χρόνια, με το σήμερα. Κύριε Πρόεδρε, να είμαστε και λίγο σοβαροί σε αυτά που λέμε, να είμαστε και λίγο στο σήμερα. Δεν μπορεί να συσχετίζουμε τις σταυροφορίες με τους τζιχαντιστές, να λέμε δηλαδή ότι οι τζιχαντιστές έχουν δίκιο που μας… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Οι σταυροφορίες έγιναν για να προστατεύσουν τους χριστιανούς. Δεν μπορεί να τις συγχέουμε με το σήμερα. Αν είναι δυνατόν! Σας παρακαλώ να μη γίνεται σχολιασμός. Δεν είπα τίποτα επί προσωπικού, απλώς εσείς σχολιάσατε την ομιλία μου.
Κατ' αρχάς, κύριε Ηλιόπουλε, δεν είχα καμμία πρόθεση να σχολιάσω την ομιλία σας. Δεύτερον, θα συμφωνήσω μαζί σας ότι το Προεδρείο δεν σχολιάζει.
Μα, τα κάνετε όλα, κύριε Πρόεδρε!
Όμως, όταν εγώ καλώ τη Βουλή σε ενός λεπτού σιγή και μετά ακούω ότι είναι υποκριτική αυτή η έκκληση, αυτό δεν το αποδέχομαι. Το καταλαβαίνετε.
Μπορώ, όμως, να έχω άποψη και να την εκφέρω.
Σύμφωνοι, αλλά δεν μπορώ και εγώ να αποδεχθώ ότι καλώ τη Βουλή υποκριτικά να κρατήσει ενός λεπτού σιγή. Καθένας διατηρεί τις απόψεις του και το σέβομαι - τις απόψεις μου τις ακούσατε - αλλά πέραν τούτου ουδέν. Νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε έναν διάλογο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα ένας μαθητές και μαθήτριες και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το Δημοτικό Σχολείο Χωραφακίων Χανίων και από το 2ο Δημοτικό Σχολείο Σούδας Χανίων. Η Βουλή τούς καλωσορίζει.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Στέφο, τι θέλετε να σχολιάσετε, παρακαλώ;
Έγινε αναφορά από τον προηγούμενο ομιλητή στην εισήγησή μου με σαφείς χαρακτηρισμούς. Κύριε Πρόεδρε, είναι γεγονός ότι η τοποθέτησή σας δεν τιμά μόνο εσάς, αλλά τιμά όλο το δημοκρατικό τόξο αυτού του Κοινοβουλίου. Ωστόσο, ειπώθηκε ότι ο ομιλητής, ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ και στις συνεδριάσεις των επιτροπών και σήμερα, αναπτύσσοντας τη λογική της λειτουργίας και της αναγκαιότητας του τεμένους, υποθάλπει τζιχαντιστές που πιθανόν θα προβούν σε τρομοκρατικές ενέργειες. Είναι άθλια αυτή η αντίληψη. Το άρθρο 13 του Συντάγματος προστατεύει την ανεξιθρησκία και τις ατομικές ελευθερίες. Σε κάθε περίπτωση, τόσο εμένα τον ίδιο προσωπικά όσο και την Κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ, μάς χωρίζει άβυσσος από μισαλλόδοξες θεωρίες και απόψεις. Επίσης, μας χωρίζει άβυσσος από φασιστικής και χιτλερικής έμπνευσης θεωρίες. Ευχαριστώ.
Παρακαλώ, κύριε Στέφο. Θα συνεχίσουμε με τον επόμενο ειδικό αγορητή, ο οποίος είναι ο κ. Ιωάννης Δελής από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο τίτλος του σημερινού νομοσχεδίου το λέει καθαρά: Το κυβερνητικό έργο στην παιδεία επιταχύνεται. Η αλήθεια είναι βέβαια ότι η συγκυβέρνηση τον τελευταίο καιρό ανεβάζει τις στροφές στη μηχανή της αντιλαϊκής της πολιτικής σε όλους τους τομείς. Άλλωστε, το μελάνι του τέταρτου μνημονίου που ψήφισε πριν από λίγες μέρες, ακόμα δεν έχει στεγνώσει. Να πούμε εδώ, βεβαίως, ότι οι πρόσφατοι αγώνες του λαού μας όχι μόνο δεν πήγαν χαμένοι, όχι μόνο έγιναν ήδη το χαλί, το σκαλί για το επόμενο αγωνιστικό ξέσπασμα, αλλά κυρίως - και αυτό δεν είναι λίγο - κατεδάφισαν όλη την κυβερνητική προπαγάνδα περί της δήθεν φιλολαϊκής κυβερνητικής πολιτικής των μέτρων και των αντίμετρων. Το πρώτο κτύπημα του τέταρτου μνημονίου στην παιδεία το δέχθηκαν οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί, οι οποίοι είδαν την Κυβέρνηση να απελευθερώνει ουσιαστικά τις απολύσεις τους, μειώνοντας επιπλέον και τις αποζημιώσεις τους για αυτές. Σε ό,τι αφορά γενικότερα την παιδεία, εξαγγέλθηκε με πανηγυρικό τρόπο, από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, ειδικό μνημόνιο γι' αυτή, το οποίο κωδικοποιήθηκε και χρονοθετήθηκε σε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα υλοποίησης σε βάθος τριετίας. Φυσικά το τριετές μνημόνιο της παιδείας, οι συνέπειες του οποίου εκτείνονται σε βάθος δεκαετιών, αποτελεί τον καρπό της αγαστής συνεργασίας Κυβέρνησης και Θεσμών, στη βάση του τρίτου μνημονίου και πάντα υπό την υψηλή εποπτεία και καθοδήγηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ, στου οποίου ΟΟΣΑ την αναμενόμενη και πολύκροτη έκθεση ποντάρει πάρα πολύ η Κυβέρνηση, ώστε να βρει ένα ακόμα στήριγμα και σύμμαχο στη νέα ολομέτωπη αντιεκπαιδευτική επίθεση που ετοιμάζεται να εξαπολύσει σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, αρχής γενομένης από την τριτοβάθμια σε λίγες ημέρες με το επικείμενο νομοσχέδιο. Απ' όλα θα έχει ο αντιεκπαιδευτικός «μπαξές»: αξιολόγηση, το βασικό εργαλείο για την απαρέγκλιτη υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής, επέκταση της μαθητείας, που είναι τα άλλο όνομα της φθηνής εργασίας των νέων, μπόλικη αποκέντρωση και αυτονομία της σχολικής μονάδας, που θα αναζητά τους αναγκαίους πόρους για τη λειτουργία της στην αγορά και στους γονείς, και ακόμα μεγαλύτερη φροντιστηριοποίηση του λυκείου στο όνομα του εξορθολογισμού του συστήματος πρόσβασης στα ΑΕΙ. Όλα αυτά και άλλα ακόμα θα είναι τα επόμενα βήματα στην υλοποίηση αυτού του εκπαιδευτικού μνημονίου. Δεν είναι καθόλου, μα καθόλου τυχαίο ότι λίγους μήνες πριν τα ίδια ακριβώς ζητούσε με ανακοίνωσή του ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων, με τις δώδεκα θέσεις του για την παιδεία. Και οι επιθυμίες του ΣΕΒ είναι για εσάς διαταγή. Για να μη μένει, δηλαδή, και καμμιά αμφιβολία για το ποιον εξυπηρετούν τα μνημόνια και η πολιτική σας. Και όλα αυτά μέσα σε ένα ασφυκτικό περιβάλλον υποχρηματοδότησης στο οποίο καταδικάζετε την παιδεία σε όλες τις βαθμίδες και με τον κόφτη να περιμένει πάντα στη γωνία για νέες μειώσεις, αν δεν πιάνονται τα ματωμένα πλεονάσματα. Θα το ξαναπούμε: Το πιο εμβληματικό παράδειγμα της αντιεκπαιδευτικής σας πολιτικής και των σημερινών, αλλά και των προηγούμενων κυβερνώντων, είναι η ελαστική απασχόληση, η εργασιακή περιπλάνηση και το άγχος για δουλειά των χιλιάδων αναπληρωτών και ωρομισθίων εκπαιδευτικών, τους οποίους αδίστακτα κοροϊδεύετε, κάνοντας εμπόριο ελπίδας με το δίκαιο αίτημά τους για διορισμούς. Μόνο που τα δάκρυά σας γι' αυτούς είναι κροκοδείλια. Διορίστε τους τώρα! Τι συνέπειες έχουν όλα αυτά; Οι ταξικοί φραγμοί στην κατάκτηση της ολόπλευρης γνώσης για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών υψώνονται επικίνδυνα και το ώριμο αίτημα για λαϊκή παιδεία είναι φυσικό να μπολιάζει και θα μπολιάσει ακόμα περισσότερο τις διεκδικήσεις του εργατικού και του λαϊκού κινήματος. Και γι' αυτό να είστε σίγουροι. Παρά το ότι το σημερινό νομοσχέδιο εμφανίζεται ως υποχρεωτική απλή νομοθετική ρύθμιση - συμμόρφωση μάλλον - με την απόφαση του ΣτΕ για τον τρόπο επιλογής των διευθυντών, είναι κάτι παραπάνω. Στην ουσία αποτελεί την πρώτη τροχιοδεικτική βολή της αντιεκπαιδευτικής επίθεσης, που αναμένεται να κλιμακώσετε το επόμενο διάστημα. Το κυρίως σώμα του νομοσχεδίου αναφέρεται στον νέο τρόπο επιλογής των διευθυντών σχολικών μονάδων. Είπα «νέος», αλλά εντάξει δεν είναι και τόσο νέος! Μια απλή ανάγνωση του νομοσχεδίου αρκεί για να καταλάβει κανείς ότι επί της ουσίας επανέρχεται με άλλο περιτύλιγμα η ίδια εδώ και χρόνια, πολιτικά διάτρητη διαδικασία επιλογής διευθυντών των σχολείων, διαδικασία επιλογής η οποία ουσιαστικά δεν άλλαξε ούτε και με την προηγούμενη πολυδιαφημισμένη διαδικασία της περιορισμένης συμμετοχής σε αυτή των ίδιων των εκπαιδευτικών, διαδικασία που θυμίζουμε ότι έγινε και το άλλοθί σας, ώστε να προχωρήσετε σε μία σειρά αντιεκπαιδευτικών ρυθμίσεων. Και τώρα και στην επιτροπή χθες και προχθές περίσσεψαν και περισσεύουν τα παχιά λόγια των Υπουργών και των κυβερνητικών Βουλευτών περί βαθέματος της δημοκρατίας στα σχολεία, περί συμμετοχικότητας των εκπαιδευτικών. Και όλα αυτά χάρη στην ψήφο τους το 2015 ή στη γνώμη τους τώρα για τους διευθυντές των σχολείων. Και εμείς ρωτάμε: Τι άλλαξε προς το καλύτερο στα σχολεία ύστερα από την ψηφοφορία των εκπαιδευτικών για τους διευθυντές; Σε αυτό το διάστημα δεν ήταν που έγιναν οι άγριες περικοπές στα ολοήμερα, που οδήγησαν, πέραν από τις χιλιάδες απολύσεις αναπληρωτών, σε συνεχείς μετακινήσεις τους εκπαιδευτικούς, σε ένα διαρκές rotation για την κάλυψη του προγράμματος των σχολείων; Σε αυτό το διάστημα δεν ήταν που δώσατε συντριπτικά πλήγματα στην ειδική αγωγή, με την αποστέωση των τμημάτων ένταξης; Κι όσο για τη δημοκρατία για την οποία κόπτεστε, αλήθεια, πού βρισκόταν αυτή η δημοκρατία, όταν στη διαδρομή από τα επιβεβαιωμένα εκπαιδευτικά κενά των ίδιων των σχολείων μέχρι τις διευθύνσεις εκπαίδευσης και με τέρμα το ίδιο το Υπουργείο, εσείς αυτά τα κενά τα εξαφανίζατε με το έτσι θέλω, για να κάνετε τις λιγότερες μεταθέσεις εκπαιδευτικών από ποτέ; Και εν πάση περιπτώσει, κύριε Υπουργέ, καταργήστε πρώτα το αυταρχικό καθηκοντολόγιο κι ύστερα μιλάμε και για τη δημοκρατία στα σχολεία. Η διαδικασία αυτή της διατύπωσης γνώμης των εκπαιδευτικών για τους διευθυντές επανέρχεται τώρα, με έναν διαφορετικό όσο και επικίνδυνο τρόπο. Στην πραγματικότητα, ανοίγει ο δρόμος για την ενεργοποίηση των πρώτων σταδίων της αξιολόγησης, όπου πρώτα οι υφιστάμενοι αξιολογούν τους προϊσταμένους τους και μετά το αντίστροφο. Ας μην ανησυχεί, λοιπόν, πολύ η Νέα Δημοκρατία και όλα τα υπόλοιπα κόμματα για την αξιολόγηση. Την προχωράει η Κυβέρνηση με πιο έξυπνο και πιο ύπουλο τρόπο. Όπως λέει στο πρώτο άρθρο στο εδάφιο 6ζ΄, η διατύπωση της γνώμης των εκπαιδευτικών γίνεται επί συγκεκριμένων ερωτήσεων αποτίμησης του κριτηρίου της συμβολής στο εκπαιδευτικό έργο, της προσωπικότητας και της γενικότερης συγκρότησης του υποψηφίου. Ο τύπος και το περιεχόμενο των φύλλων αυτών, οι ερωτήσεις δηλαδή, ξέρετε από ποιον καταρτίζονται; Καταρτίζονται με απόφαση του Υπουργού. Τέτοια ελευθερία γνώμης και δημοκρατία! Να τη χαίρεστε! Δεν είναι και τόσο ότι αυτή η γνώμη, σύμφωνα με το νομοσχέδιο, δεν δεσμεύει σε καμμία - σε καμμία, το τονίζει ρητά - περίπτωση το αποφασίζον συλλογικό όργανο, δηλαδή το υπηρεσιακό συμβούλιο - σιγά να μην αφήνατε να το δέσμευε, δηλαδή, τέλος πάντων - , αλλά το κύριο εδώ είναι η καμουφλαρισμένη με τον μανδύα της συμμετοχικότητας καραμπινάτη είσοδος της αξιολόγησης στην εκπαίδευση. Αυτό είναι το κύριο. Και αυτό χρειάζεται να το προσέξουν ιδιαίτερα οι εκπαιδευτικοί, βλέποντας καθαρά τη φάκα που τους περιμένει κι όχι το τυράκι της δήθεν συμμετοχής. Κατά τα λοιπά, τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα! Πίσω από τις γνωστές κορώνες περί αξιοκρατίας, αμεροληψίας και αντικειμενικότητας, που τα ακούσαμε τόσες φορές και από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, κάθε φορά που άλλαζαν το σύστημα επιλογής των διευθυντών, δύσκολα μπορεί να κρυφτεί η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να δημιουργήσει ένα πιο φιλικό γι' αυτόν περιβάλλον διευθυντών σχολείων. Με λίγα λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ αντιγράφει και χρησιμοποιεί όσα πριν από λίγα χρόνια κατήγγελλε με πάθος, χωρίς καθόλου μα καθόλου να πρωτοτυπεί. Στη γνωστή πεπατημένη, τροποποιεί λίγο την εσωτερική αναλογία της βαρύτητας των μετρήσιμων κριτηρίων για την επιλογή των διευθυντών και, βεβαίως, επαναφέρει την απαξιωμένη στη συνείδηση των εκπαιδευτικών συνέντευξη των υποψηφίων, με την οποία, όπως λέει η αιτιολογική έκθεση, θα αποτιμώνται όχι μόνο η συμβολή εκάστου υποψηφίου στο εκπαιδευτικό έργο, αλλά και η γενικότερη συγκρότηση του, ακόμα και η προσωπικότητά του. Και πείτε μου εσείς τώρα πώς θα τα μετρήσετε όλα αυτά. Ποιο όργανο θα αναλάβει, τέλος πάντων, αυτό το σύνθετο και απαιτητικό έργο; Απαντάτε: Τα κατά τόπους υπηρεσιακά συμβούλια των διευθύνσεων εκπαίδευσης, όχι όμως με τη συνήθη πενταμελή τους σύνθεση, αλλά με τη διευρυμένη επταμελή, στα οποία οι κυβερνητικές επιλογές είναι εγγυημένες από χέρι, αφού τα τέσσερα από τα επτά μέλη τους είναι πολύ απλά διορισμένα από την ίδια την Κυβέρνηση. Κι όλα αυτά, γράφετε, θα εξασφαλίσουν την ισότητα και την αξιοκρατία. Κι όμως, κανονικά δεν θα έπρεπε να μας κάνουν εντύπωση όλα αυτά, γιατί το άρθρο αυτό για την επιλογή των διευθυντών το τιτλοφορείτε ως «Τροποποιήσεις του ν.3848/2010», ο γνωστός νόμος Διαμαντοπούλου, νόμος ο οποίος έβαλε το πλαίσιο, το περιεχόμενο και τους όρους λειτουργίας του λεγόμενου «νέου σχολείου της αγοράς», νόμος στρατηγικής σημασίας για την εκπαίδευση, ο οποίος ενσωματώνει όλη τη φιλοσοφία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κεφαλαίου για τον ρόλο της εκπαίδευσης στην εξυπηρέτηση των σημερινών αναγκών των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και του βάρβαρου συστήματός τους. Είναι ένας νόμος ο οποίος - ας σημειωθεί και έχει αυτό αξία να ειπωθεί - ψηφίστηκε πριν ακόμα ψηφιστεί το πρώτο μνημόνιο του ΠΑΣΟΚ. Και αυτόν τον νόμο τον οποίο το κίνημα τον έχει απορρίψει, έχει καταδικαστεί στη λαϊκή συνείδηση, όχι μόνο δεν τον καταργεί η σημερινή Κυβέρνηση, αλλά τον διατηρεί, τον επικαιροποιεί και, βεβαίως, τον εφαρμόζει. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη, κατά τη γνώμη μας, απόδειξη για τη στρατηγική σύμπλευση όλων των αστικών κομμάτων στα ζητήματα της παιδείας. Τόσες και τόσες κυβερνήσεις άλλαξαν από το 2010, αυτός ο νόμος εκεί. Μέσα, λοιπόν, σε αυτό το νομικό πλαίσιο καθορίζεται όχι μόνο η διαδικασία επιλογής, αλλά και ο ρόλος των διευθυντών των σχολικών μονάδων και αυτό ας το προσέξουν, ανεξάρτητα από τις ευγενικές τους προθέσεις ή ακόμη - ακόμη και τις όποιες αυταπάτες τους, γιατί το κύριο είναι το πιο σχολείο υλοποιείται για τις ανάγκες τίνος και σε ποια κοινωνία. Διότι ο ρόλος, το περιεχόμενο και ο ίδιος ο υπέρτατος σκοπός του σχολείου στην καπιταλιστική κοινωνία που ζούμε από τη μία είναι η αναπαραγωγή της κυρίαρχης ιδεολογίας και από την άλλη η προετοιμασία του φθηνού, κατάλληλου, ευέλικτου, πειθήνιου, αυριανού εργαζόμενου. Εδώ η κυβερνητική πολιτική νομίζουμε ότι δεν χωράει ούτε παρερμηνείες ούτε ψευδαισθήσεις. Τέτοιο και τόσο ταξικό είναι και το σχολείο που οικοδομεί σιγά - σιγά η Κυβέρνηση και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου με τη συνεργασία μεγάλων καπιταλιστικών οργανισμών, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο ΟΟΣΑ, όσο και αν το στολίζετε με τα φανταχτερά μπιχλιμπίδια της αποκέντρωσης και της σχολικής αυτονομίας. Ό,τι και αν πείτε, το αντιδραστικό του περιεχόμενο δεν μπορείτε να το κρύψετε. Το μαρτυρούν, άλλωστε, η ακριβοπληρωμένη αμάθεια που γενικεύεται, το τσάκισμα των δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών, η συνεχής υποβάθμιση της τόσο απαραίτητης σήμερα γενικής παιδείας για όλα τα παιδιά, στο όνομα φθηνών και ληξιπρόθεσμων καταρτίσεων. Στην πραγματικότητα και εν κατακλείδι, το υπέρτατο κριτήριο στη διαδικασία επιλογής των διευθυντών των σχολικών μονάδων είναι τελικά ο βαθμός συμφωνίας και αποδοχής αυτού του ταξικού «νέου σχολείου της αγοράς» και η ικανότητά τους να το υπηρετήσουν αποτελεσματικά. Είπε η κ. Κεραμέως για τους δύο κόσμους που συγκρούονται. «Είμαστε δύο διαφορετικοί κόσμοι», είπατε, κυρία Κεραμέως, «με τον ΣΥΡΙΖΑ». Είστε στον ίδιο κόσμο. Υπηρετείτε τις ανάγκες του ίδιου κόσμου, του καπιταλιστικού, τη βαρβαρότητά του. Το άρθρο 2 για τα ΑΕΙ μάλλον μοιάζει ως προαναγγελία θυελλωδών ανέμων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με το νομοσχέδιο που έρχεται σε λίγες μέρες. Στο άρθρο 3 επεκτείνετε την κινητικότητα και στο ειδικό προσωπικό της ειδικής αγωγής και, βεβαίως, με το ίδιο άρθρο, το άρθρο 3- το οποίο εμείς καταψηφίζουμε, φυσικά - δίνετε ένα ακόμη κτύπημα στην ειδική αγωγή. Εκτός του ότι διατηρείτε την απαράδεκτη αντιεπιστημονική ρύθμιση, σύμφωνα με την οποία στην ειδική αγωγή μπορούν να διδάξουν οι πάντες - δεν χρειάζεται να έχουν ειδικές γνώσεις - περιορίζετε το πεδίο των αποσπάσεων με το άρθρο αυτό των μονίμων εκπαιδευτικών της ειδικής αγωγής στα ειδικά σχολεία, στα ΚΕΔΔΥ και στα τμήματα ένταξης. Τι βγάζετε απ' έξω; Τα προγράμματα παράλληλης στήριξης, πρώιμης παρέμβασης και παροχής διδασκαλίας στο σπίτι, πράγματα που υπήρχαν στον δικό σας, τον περυσινό νόμο. Σας ρωτάμε, σας ρωτήσαμε και χθες: Τι πάτε να κάνετε, κύριε Υπουργέ; Πάτε να τα καταργήσετε αυτά; Πάτε να καταργήσετε, δηλαδή, τη δυνατότητα της κατ' οίκον διδασκαλίας για παιδιά που δεν μπορούν να μετακινηθούν από το σπίτι τους; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ζητήσω μία μικρή ανοχή, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ. Στο άρθρο 4 έχουμε ρυθμίσεις για τη μαθητεία στη λογική της τροποποίησης του νόμου Αρβανιτόπουλου. Την ίδια ώρα, βέβαια, δεν σταματάτε να κλείνετε συνεχώς τομείς στα επαγγελματικά λύκεια και να γενικεύετε την κινητικότητα των εκπαιδευτικών χωρίς σταματημό. Εδώ να πούμε ότι βεβαίως και δεν είμαστε αντίθετοι, βεβαίως και συμφωνούμε με τη λειτουργία παραρτημάτων επαγγελματικών λυκείων στα νησιά και με τα ζητήματα αποζημιώσεων των εκπαιδευτικών. Σε σχέση με το άρθρο 5 για το ισλαμικό τέμενος, είπαμε και εχθές ότι ως Κομμουνιστικό Κόμμα είμαστε υπέρ της ανέγερσης αυτού του ισλαμικού τεμένους. Αυτό το αίτημα το είχαμε διατυπώσει αρκετά πριν από την ψήφιση του ν.3512/2006, λαμβάνοντας υπ' όψιν την πραγματικότητα που λέει ότι ένας πολύ μεγάλος αριθμός μεταναστών και προσφύγων που πιστεύουν στην ισλαμική θρησκεία θα το χρειαζόταν. Όλα αυτά, βέβαια, είναι ανεξάρτητα από τη δική μας άποψη και κοσμοθεωρία περί θεοτήτων, θρησκειών, κ.λπ.. Μάλιστα, είχαμε πει ότι ίσως θα πρέπει να δούμε και τη λειτουργία ακόμα περισσότερων και στην ανατολική Αττική και στη δυτική Αττική, εκεί όπου συγκεντρώνεται ο αριθμός αυτών των ανθρώπων, για να αποσυμφορηθεί ως ένα βαθμό ίσως και ο Βοτανικός με το τέμενος εκεί. Εχθές διατυπώσαμε ορισμένα ερωτήματα, αλλά δεν μπήκε στον κόπο - ή απέφυγε - να απαντήσει ο εκπρόσωπος του Υπουργείου. Με την ευκαιρία, θέλουμε απ' αυτό εδώ το Βήμα να δηλώσουμε ότι παρά τις όποιες διαφωνίες μας ή τις επιφυλάξεις μας - όπως, για παράδειγμα, με τους πόρους της χρηματοδότησης αυτού του νομικού προσώπου από κράτη και διεθνείς οργανισμούς ή σχετικά με τους διορισμένους στο διοικητικό συμβούλιο ή με τους διορισμένους ιμάμηδες κ.λπ. - το ΚΚΕ θα ψηφίσει «υπέρ» του άρθρου 5, γιατί πολύ απλά θέλουμε να λειτουργήσει, επιτέλους, αυτό το τέμενος. Θα ήθελα, κύριε Πρόεδρε, να πω και μία κουβέντα για το Σικιαρίδειο Ίδρυμα. Εντάξει, θα το ψηφίσουμε - ήταν τροπολογία και έγινε το άρθρο 7- προκειμένου να δοθεί μία άμεση λύση. Όμως, έτσι θα πάμε, δηλαδή με προσωρινά μπαλώματα; Είναι βέβαιο ότι θα επανέλθει το πρόβλημα, από τη στιγμή που συνεχίζεται η κρατική χρηματοδότηση. Θα επανέλθει και θα ενταθεί μάλιστα. Η λύση, λοιπόν - κι εμείς αυτό λέμε - θα πρέπει να έρθει από την Κυβέρνηση με μία γενναία χρηματοδότηση όχι μονάχα του Σικιαρίδειου Ιδρύματος, αλλά και όλων των ιδρυμάτων ειδικής αγωγής, έτσι ώστε να λειτουργήσουν σωστά, να ξεφύγουν από το δέλεαρ της ανταποδοτικότητας, το κράτος να τα χρηματοδοτεί, οι εργαζόμενοι να έχουν μόνιμη και σταθερή δουλειά και, βεβαίως, οι υπηρεσίες απέναντι σε παιδιά που έχουν ιδιαίτερες ανάγκες να είναι απολύτως δωρεάν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω ότι δεν έχουμε απλώς τεχνικού χαρακτήρα ή διαδικαστικές διαφωνίες με την πολιτική σας, όπως έχουν τα άλλα κόμματα. Σας αντιμαχόμαστε με όρους στρατηγικής στην υγεία και στην παιδεία, προτάσσοντας το ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο της σύγχρονης γενικής παιδείας απέναντι στο σχολείο της αγοράς που εσείς οικοδομείτε. Αυτό το σχολείο με τους αγώνες του λαού, με τη δική του εξουσία, θα γίνει πράξη, γιατί το έχει ανάγκη και το αξίζει ο λαός μας. Ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Προχωρούμε με τον επόμενο ειδικό αγορητή των ΑΝΕΛ κ. Κατσίκη. Κύριε Κατσίκη, ορίστε, έχετε τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο, όπως είναι γνωστό και από την επεξεργασία του στις επιτροπές, αποτελείται από δύο μέρη και συνολικά επτά άρθρα. Ο διάλογος με τους εξωκοινοβουλευτικούς φορείς αποδείχθηκε άκρως εποικοδομητικός και έγιναν αρκετές νομοτεχνικές βελτιώσεις από την πλευρά του Υπουργείου Παιδείας. Με το υπό ψήφιση νομοσχέδιο, η Κυβέρνηση ανταποκρίθηκε στην ανάγκη που προέκυψε να νομοθετήσει σχετικά με την επιλογή διευθυντών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης μετά την απόφαση του Απριλίου του Συμβουλίου της Επικρατείας, την υπ' αριθμόν 711/2016, η οποία έκρινε αντισυνταγματικό τον προηγούμενο ν.4327/2015, νόμος που αφορούσε την επιλογή στελεχών στην εκπαίδευση. Μια αέναη προσπάθεια της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι η αντιμετώπιση των παθογενειών που ανάγονται σε δεκαετίες πριν. Η επιλεγόμενη ρύθμιση κινείται μέσα στα όρια που διαγράφονται από την αρχή της ισότητας και τα οποία αποκλείουν την άνιση μεταχείριση με τη μορφή χαριστικών μέτρων, μη συνδεόμενων με αξιολογικά κριτήρια. Ο τρόπος που ρυθμίζεται η επιλογή και η τοποθέτηση των διευθυντών σχολικών μονάδων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς και των εργαστηριακών κέντρων, είναι απόλυτα δημοκρατικός, αξιοκρατικός και διαφανής. Ωστόσο, όπως έκανα και κατά τη συνεδρίαση των επιτροπών, τοιουτοτρόπως θα πράξω και τώρα και θα επισημάνω εκείνα τα οποία, κατά τη γνώμη μας, θα μπορούσαν να αποτελέσουν προτάσεις βελτίωσης, οι οποίες είναι αναγκαίες και απαραίτητες για τη διασφάλιση της αξιοπιστίας του νομοθετήματος. Δεν είμαστε αρνητικοί, όπως είπαμε και επαναλαμβάνουμε, στην ψήφιση αυτού του άρθρου και άλλων, βεβαίως. Ο ρόλος μας είναι εκείνος ο οποίος πιστεύουμε πως συμβάλλει στη βελτίωση του νομοθετήματος, γι' αυτό και προβαίνουμε σε αυτές τις επισημάνσεις για μία ακόμη φορά. Όπως είπα και χθες, κύριε Υπουργέ, υπάρχουν σημεία στα οποία επανέρχομαι και τώρα επισημαίνοντας εκ νέου τα παρακάτω, μιας και παρατήρησα ότι δεν συμπεριλαμβάνονται σε καμμιά από τις νομοτεχνικές σας βελτιώσεις. Η πρώτη μου, λοιπόν, παρατήρηση αφορά και πάλι τη διαδικασία αξιολόγησης των υποψηφίων για θέσεις διευθυντών και ειδικότερα τη διατύπωση γνώμης των συνυπηρετούντων με των υποψήφιων μόνιμων εκπαιδευτικών. Προκύπτουν πολλά ερωτήματα σχετικά με τη διασφάλιση της ισότιμης μεταχείρισης των υποψηφίων. Για παράδειγμα, έχουμε έναν αποσπασμένο σε άλλη υπηρεσία εκπαιδευτικό, όπως, παραδείγματος χάριν, στην κεντρική υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας ή σε φορείς του, ο οποίος θα εκδηλώσει ενδιαφέρον για θέσεις διευθυντών σχολικών μονάδων. Ποιος σύλλογος διδασκόντων θα συντάξει το πρακτικό προς το υπηρεσιακό συμβούλιο, εάν και εφόσον δεχθούμε ότι σε άλλες περιπτώσεις οι υποψήφιοι για διευθυντές σχολικών μονάδων θα πρέπει να απαντήσουν επί των σχολίων των συνυπηρετούντων με αυτούς; Αυτό είναι από τη μία. Από την άλλη, όπως είπατε, δεν θα υπολογίζεται και δεν θα προσμετράται αυτό για την τελική αξιολόγηση του υποψηφίου για θέση διευθυντού σχολικών μονάδων. Άλλο ερώτημα: Εκπαιδευτικός που ασκεί καθήκοντα σχολικού συμβούλου και γενικά όποιος δεν υπηρετεί σε σχολική μονάδα, με ποιόν τρόπο θα εξασφαλίζει την παράμετρο αυτή της αξιολόγησής του, κύριε Υπουργέ; Επιμένουμε, λοιπόν, στην πρότασή μας να μην υπάρχει εμπλοκή των συλλόγων διδασκόντων στη διαδικασία επιλογής των διευθυντών σχολικών μονάδων, φοβούμενοι ότι αυτό θα οδηγήσει σε συγκρούσεις μεταξύ των εκπαιδευτικών, οι οποίες θα διαταράξουν το σχολικό περιβάλλον και τη συνεργατική δράση, με μοναδικούς χαμένους, ίσως, τα παιδιά όλων μας. Μια επόμενη παρατήρηση, την οποία και εχθές σημείωσα, αφορά την απαγόρευση υποψηφιότητας στην ίδια σχολική μονάδα σε όσους έχουν ήδη δύο θητείες σε αυτή. Και να σημειώσω πως η απαγόρευση αυτή αντίκειται στις αρχές της ισότητας και της αξιοκρατίας. Αν και είχατε δεσμευτεί πως θα το επιλύατε, κύριε Υπουργέ, καταθέτοντας νομοτεχνική βελτίωση, εντούτοις παρατηρώ πως δεν έχει συμπεριληφθεί στις νομοτεχνικές βελτιώσεις στις οποίες καταθέσατε. Ακόμα, ο περιορισμός υποβολής αιτήσεων σε ένα μόνο περιφερειακό υπηρεσιακό συμβούλιο πρωτοβάθμιας ή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στερεί τη δυνατότητα σε στελέχη της εκπαίδευσης να ασκήσουν διοίκηση και σε σχολικές μονάδες άλλης περιφέρειας της προτιμήσεώς τους. Θα ήθελα ακόμα να προσθέσω πως θα πρέπει να μοριοδοτείται η πιστοποίηση των τεχνολογιών της πληροφορίας και της επικοινωνίας δευτέρου βαθμού. Κάποιοι εκπαιδευτικοί έχουν καταφέρει και έχουν πάρει την συγκεκριμένη πιστοποίηση. Συνεπώς θα ήταν άδικο να μην μοριοδοτηθούν τη στιγμή που υπάρχει πρόβλεψη για μοριοδότηση στην πιστοποίηση πρώτου βαθμού. Επίσης, θα ήθελα να επισημάνω ότι - για λόγους αξιοκρατίας και ίσων ευκαιριών - τα πιστοποιητικά ξένων γλωσσών επιπέδου Β2 θα πρέπει να παραμείνουν στη μοριοδότηση των 0,5 μονάδων, όπως σήμερα ισχύει και να μην αυξηθεί η μοριοδότηση τους στις 0,8 μονάδες, αφού δεν έχει προβλεφθεί στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο αναλογική αύξηση μορίων και για τους κατόχους πιστοποιητικών ξένων γλωσσών επιπέδου ανώτερου του επιπέδου Β2, αλλά η μοριοδότηση αυτή παραμένει στη μια μονάδα όπως και ήταν. Ακόμα στο θέμα που προέκυψε με τον υπολογισμό της θητείας σχολικών συμβούλων ως διδακτική υπηρεσία δεν παρατήρησα κάποια αλλαγή. Δεδομένου ότι οι σχολικοί σύμβουλοι είναι ένας θεσμός διαχρονικά καταξιωμένος, στελεχωμένος με ανθρώπους εγνωσμένης υπηρεσιακής κατάρτισης που με τον τρόπο αυτό απομειούνται ολοκληρωτικά έχοντας μηδενική μοριοδότηση για όσα χρόνια υπηρετούν τον θεσμό αυτό. Θεωρούμε δίκαιο το αίτημα των σχολικών συμβούλων, όπως διατυπώθηκε και από το συνδικαλιστικό τους όργανο και δεν παρατηρήσαμε μέχρι τώρα καμμία αιτιολογημένη θέση σας για την απόρριψή του. Στο δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου ρυθμίζονται θέματα που αφορούν τη διοίκηση των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, ειδικότερα, δεδομένου ότι επίκειται νομοθετική ρύθμιση που θα επιφέρει αλλαγές στον τρόπο εκλογής των οργάνων διοίκησης των ΑΕΙ. Και προκειμένου τα νέα όργανα να εκλεγούν βάσει των νέων διατάξεων με τις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου αυτού, παρατείνεται η θητεία των εκλεγμένων με τις ισχύουσες διατάξεις οργάνων διοίκησης για τρεις ακόμα μήνες. Επίσης, προβλέπονται διατάξεις που αναφέρονται σε αποσπάσεις και διαθέσεις ειδικού βοηθητικού και επιστημονικού προσωπικού και προτείνονται ρυθμίσεις που έχουν ως στόχο να στελεχωθούν έγκαιρα οι σχολικές μονάδες ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης, καθώς και τα τμήματα ένταξης. Προβλέπεται ακόμα η λειτουργία παραρτημάτων επαγγελματικών λυκείων σε νησιά που δεν λειτουργεί επαγγελματικό λύκειο, διευκολύνοντας έτσι τους νησιώτες μαθητές στη φοίτησή τους και δίνοντας στους νέους επαγγελματική προοπτική, ώστε να παραμείνουν στον τόπο που κατοικούν. Διασφαλίζεται η συνταγματική δέσμευση για τη νησιωτικότητα και γίνεται σεβαστό το δικαίωμα των ίσων ευκαιριών των παιδιών μας στη μόρφωση, ανεξαρτήτως της περιοχής στην οποία βρίσκονται και των κοινωνικών δυσκολιών που αντιμετωπίζουν. Επιμένουμε στην πρότασή μας για σύσταση και λειτουργία τμημάτων τουριστικών επαγγελμάτων στα επαγγελματικά λύκεια σε περιοχές που παρουσιάζουν αυξημένη τουριστική κίνηση. Και όπως είπα άλλοτε και επαναλαμβάνω και σήμερα, είναι ένα μεγάλο κίνητρο βιοποριστικών προβλημάτων που επιλύονται από ανθρώπους που μένουν σε νησιωτικές και δη άγονες περιοχές, όταν μπορούν να σπουδάσουν εκείνο το αντικείμενο που αναπτύσσεται περισσότερο στον τουρισμό, διότι τα νησιά είναι τουριστικός προορισμός. Συνεπώς τα τουριστικά επαγγέλματα, όταν διδάσκονται από τα επαγγελματικά λύκεια, θα δίνουν ένα κίνητρο παραμονής των ανθρώπων που αποκτούν έναν τίτλο σπουδών από εκεί, αλλά και ένα κίνητρο βιοποριστικό, το οποίο σε ένα μεγάλο βαθμό, κατά τη γνώμη μας, θα καταπολεμήσει και το θέμα της αστυφιλίας και της αναζήτησης σε άλλα μέρη καλύτερης επαγγελματικής τύχης. Το σύνολο, λοιπόν, των παραπάνω ρυθμίσεων κινείται στην κατεύθυνση της επίλυσης χρόνιων προβλημάτων στην παιδεία και στην αποκατάσταση της εύρυθμης λειτουργίας των εκπαιδευτικών μονάδων. Τώρα σε ό,τι αφορά το άρθρο 5, με το οποίο αντικαθίστανται διατάξεις του ν.3512/2006 που αφορούν τη διοικητική λειτουργία του ισλαμικού τεμένους Αθηνών και πιο συγκεκριμένα, αποφασίζεται η ίδρυση ενός νέου νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου, εποπτευόμενου και χρηματοδοτούμενου από το Υπουργείο Παιδείας και συγκεκριμένα της διοικούσας επιτροπής ισλαμικού τεμένους Αθηνών, με σκοπό τη διοίκηση, διαχείριση και συντήρηση του ισλαμικού τεμένους, η θέση μας είναι σαφής και σταθερή. Την διατυπώσαμε διαχρονικά και, αν μη τι άλλο, θα ήταν ασυμβίβαστο να υπερψηφίσουμε το πέμπτο άρθρο που αφορά τη λειτουργία του τεμένους, όταν το 2016 είχαμε καταψηφίσει την ίδρυση και την κατασκευή του. Επίσης, ένας σημαντικός λόγος που καταψηφίζουμε τη διάταξη αυτή αποτελεί το γεγονός της επιχορήγησης του λατρευτικού αυτού χώρου από τον ελληνικό κρατικό προϋπολογισμό και από τα λιγοστά χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων. Να σημειώσω δε πως σε κανένα κράτος και κυρίως μουσουλμανικό, δεν προβλέπεται η επιχορήγηση λατρευτικών χώρων της Ορθοδοξίας. Και βέβαια, δεν μπορώ να μην σχολιάσω τους συναδέλφους εισηγητές, μεταξύ των άλλων και σε αυτό το άρθρο, οι οποίοι κατά την τοποθέτησή τους, αρχής γενομένης από της εισηγήτριας της Νέας Δημοκρατίας, καυτηρίασαν το θέμα της μεταξύ των ΑΝΕΛ διαφοροποίησης για το συγκεκριμένο άρθρο. Θέλω, λοιπόν, σε αυτό το σημείο να σημειώσω ότι ο κ. Ζουράρις παραμένει συνεπής στην προηγούμενη άποψη και θέση του για το μουσουλμανικό τέμενος, αφού και τότε είχε υπερψηφίσει, και υπογράφει και σήμερα το νομοσχέδιο το οποίο εισήχθη και αυτή τη στιγμή συζητάμε. Και ξέρετε, εμείς στους Ανεξάρτητους Έλληνες έχουμε το προνόμιο του να ψηφίζουμε και να λειτουργούμε κατά συνείδηση, κάτι που ίσως από άλλες παρατάξεις αυτό λείπει, διότι πρέπει απαρεγκλίτως να τηρείται εκείνη η κοινή γραμμή, αντίθετη πολλές φορές από τη θέληση, την πολιτική βούληση και τη συνείδηση των συναδέλφων Βουλευτών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Σε ένα λεπτό τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Είναι ένας λόγος να επισημάνω ότι η δική μας η παράταξη και για αυτόν τον λόγο διαφέρει από εκείνες οι οποίες καυτηριάζουν τη δική μας στάση και χρησιμοποιούν την όποια διαφοροποίηση μεταξύ μας, στη βάση τη συνείδησή μας. Το ότι ο δικός μας ο Αρχηγός μας δίδει το δικαίωμα πολλές φορές να πράττουμε και να ψηφίζουμε κατά συνείδηση αποτελεί για μας τη διαφορά, σε σύγκριση με άλλους και μας δίνει και το συγκριτικό πλεονέκτημα. Περαιτέρω, ήθελα να πω ότι η κατασκευή και η λειτουργία του τεμένους - γιατί θέλω να εξηγήσω τη στάση μας σε ένα βαθμό και σε σχέση και με τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ - είναι ευθυγραμμισμένη στο ιδεολογικό περίγραμμα των συναδέλφων του ΣΥΡΙΖΑ και αυτό είναι απόλυτα σεβαστό. Οι προσεγγίσεις τους στην ανεξιθρησκία και στον ουμανισμό είναι συμβατές με τη σημερινή τους στάση. Σεβόμαστε τις απόψεις τους και κατανοούμε την προσέγγισή τους. Αντίθετα, όμως, εσείς, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, με τη χριστιανική παιδεία και την προσήλωσή σας στα χριστιανικά ιδεώδη, πώς δέχεστε τη συγκεκριμένη διάταξη; Πώς δεχτήκατε και ψηφίσατε μια πολυδάπανη κατασκευή και σήμερα υπερψηφίζετε και τη λειτουργία αυτής της κατασκευής; Πώς εκφράζετε, λοιπόν, τις αντιρρήσεις σας και ποιο είναι αυτό το μεγαλείο της υποκρισίας σας, το οποίο σήμερα από αυτό το Βήμα αναπτύξατε; Μέχρι πρότινος, κατακρίνατε τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για το πολυνομοσχέδιο, το οποίο υπερψηφίστηκε στη Βουλή και αφορούσε τα μέτρα. «Πονάγατε» για το πόσο ο ελληνικός λαός υποφέρει και το πόσο οικονομικά επιβαρύνεται, για να μπορέσουμε να κλείσουμε μια συμφωνία. Σήμερα, όμως, δεν λαμβάνετε υπ' όψιν σας πόσο ο ελληνικός λαός επιβαρύνεται, ώστε να καλυφθούν από τον κρατικό προϋπολογισμό οι δαπάνες λειτουργίας του μουσουλμανικού τεμένους. Το ίδιο κάνει και η Δημοκρατική Συμπαράταξη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ήθελα να πω περισσότερα, αλλά δυστυχώς, δεν έχω τον χρόνο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα επτά μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Γυμνάσιο Μαρκόπουλου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Προχωρούμε στην ειδική αγορήτρια της Ένωσης Κεντρώων κ. Μεγαλοοικονόμου. Κυρία Μεγαλοοικονόμου, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συζήτηση έρχεται μετά από μόλις δύο ημέρες συνεδριάσεων στην αντίστοιχη επιτροπή και πάλι με τη μορφή του επείγοντος, χωρίς να προηγηθεί διαβούλευση. Δυστυχώς έχει γίνει πια σύνηθες να συζητάμε σε επείγουσες και κατεπείγουσες διαδικασίες, αντί αυτές να είναι η εξαίρεση του κανόνα, όπως θα έπρεπε. Στην προκειμένη περίπτωση, η ταχεία διαδικασία δεν είχε μόνο ως αποτέλεσμα να μην προλάβουμε να συζητήσουμε, όπως έπρεπε, με τους αρμόδιους φορείς, αλλά το βασικό της πρόβλημα είναι ότι ήδη οι εκπαιδευτικοί, τους οποίους αφορά κατά κύριο λόγο το νομοσχέδιο, δεν είχαν τον απαιτούμενο χρόνο στη διάθεσή τους, να καταλήξουν για όλα τα θέματα σε συγκεκριμένες προτάσεις. Διότι, φυσικά, το ζητούμενο δεν είναι μόνο να ερχόμαστε στο Κοινοβούλιο και να έχουμε αρνητική σκέψη στα κυβερνητικά νομοσχέδια. Η κοινοβουλευτική διαδικασία έχει πρωτίστως ως νόημα να μπορούμε να εισφέρουμε βελτιωμένες προτάσεις και όχι να είμαστε τελείως αρνητικοί. Αν μπορούμε, να προσφέρουμε κι εμείς. Αυτή είναι η έννοια του ελληνικού Κοινοβουλίου. Το σημερινό νομοσχέδιο ουσιαστικά χωρίζεται σε δύο μέρη, εκ των οποίων το πρώτο τμήμα αναφέρεται στον τρόπο ανάδειξης των διευθυντών των σχολικών μονάδων. Μπορεί κάποιος σε πρώτη φάση να θεωρήσει ότι το θέμα είναι τελείως τυπικό και διοικητικό. Όμως, στην πραγματικότητα είναι ένας ρόλος που ο εκάστοτε διευθυντής είναι εξαιρετικά κρίσιμος για την εύρυθμη λειτουργία, αλλά και για την εξέλιξη του σχολείου. Ειδικότερα κάθε σχολική μονάδα είναι ένας μεγάλος, πολυπληθής, ζωντανός οργανισμός, που δεν λείπουν καθημερινά προβλήματα, εντάσεις, αντιθέσεις και στο πλαίσιο αυτό είναι άκρως σημαντική η διοίκηση του σχολείου και κυρίως ο διευθυντής. Επομένως, είναι αντιστοίχως άκρως καθοριστικό να επιλέγουμε για τη θέση του διευθυντή, ανθρώπους ικανούς και άξιους. Η διεύθυνση απαιτεί ταυτοχρόνως, διοικητικές και εκπαιδευτικές ικανότητες. Έτσι, με το σημερινό νομοσχέδιο αλλάζει σημαντικά ο τρόπος επιλογής των διευθυντών. Ένας παράγοντας, που τονίσαμε εξαρχής, είναι αυτό που γίνεται κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή και ουσιαστικά φέρνει όλη την εκπαιδευτική κοινότητα, για τους υπάρχοντες διευθυντές, προ νέων, αιφνιδίων αλλαγών. Το ζητούμενο στην παιδεία συνολικά είναι κάποια στιγμή να πετύχουμε το συγκερασμό των απόψεων και να λάβουμε αποφάσεις που θα έχουν διάρκεια και όχι κάθε φορά που αλλάζει μια Κυβέρνηση να αλλάζουμε το νομοθετικό πλαίσιο για την παιδεία. Είναι κάτι αδιανόητο. Και οι γονείς και τα παιδιά και οι καθηγητές ταλαιπωρούνται αφάνταστα, μη ξέροντας τι θα γίνει την επόμενη μέρα. Μόνο έτσι θα μπορέσει κάθε μέλος της εκπαιδευτικής κοινότητας να κάνει τον προγραμματισμό του, είτε αυτός είναι εκπαιδευτικός, γονιός ή μαθητής. Έχουμε βαρεθεί ειλικρινώς να ακούμε ότι η παιδεία είναι ζήτημα στο οποίο δεν χωρούν μικροπολιτικές, αντιπαραθέσεις και ότι για όλες τις τυχόν αναγκαίες αλλαγές θα πρέπει να ακολουθήσει εξαντλητικός διάλογος. Δυστυχώς δεν τον βλέπω αυτόν τον διάλογο. Έχουμε βαρεθεί να διαψεύδονται κάθε τόσο οι ελπίδες μας. Εν προκειμένω, ο τρόπος μοριοδότησης της ανάδειξης των διευθυντών στο άρθρο 1 έχουμε όλες τις αλλαγές σε σχέση με την επιλογή των διευθυντών των σχολικών μονάδων. Οι εκπρόσωποι των εκπαιδευτικών στο σύνολό τους διατύπωσαν αρκετές αμφιβολίες ως και αντιδράσεις για τις επιμέρους ρυθμίσεις. Το καλύτερο θα ήταν να υπάρξουν όσο το δυνατόν περισσότερες βελτιώσεις στο κείμενο του νομοσχεδίου, ώστε να βρεθεί τελικά η χρυσή τομή. Συγκεκριμένα, στο άρθρο 1 παράγραφος 4 καταγράφεται ποια θεωρείται ως διδακτική υπηρεσία. Και σε αυτό το σημείο έχουν αλλάξει αρκετά πράγματα. Καταργούνται από τον κατάλογο των περιπτώσεων που υπολογίζονται ως διδακτική υπηρεσία η θητεία του σχολικού συμβούλου, των υπευθύνων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, αγωγής υγείας, πολιτιστικών θεμάτων και άλλα. Θα ήθελα να κάνω μια ιδιαίτερη αναφορά στους σχολικούς συμβούλους και τον αποκλεισμό τους, αφού μέχρι τώρα δεν υπάρχει καμμιά ουσιαστική εξήγηση από την πλευρά του Υπουργείου για ποιον λόγο συμβαίνει αυτό. Αντιθέτως, από την πρώτη στιγμή τονίσαμε ότι τουλάχιστον οι σχολικοί σύμβουλοι διενεργούν ενημερωτικά σεμινάρια - προβλέπονται εκ του νόμου - τα οποία είναι μέσα στα διδακτικά τους καθήκοντα. Επομένως είναι τελείως παράλογο ξαφνικά και απότομα να μην τους αναγνωρίζεται αυτή η θητεία. Το θεωρώ απαράδεκτο, κύριε Υπουργέ. Δεν μπορείτε να τους το στερείτε. Δηλαδή, αυτοί που ελέγχουν τα σχολεία, που κάνουν σεμινάρια, που εκπονούν καινούργια προγράμματα δεν έχουν το δικαίωμα να γίνουν διευθυντές; Δεν μπορώ να καταλάβω τη σκέψη σας.
Τι εννοείτε ότι δεν έχουν το δικαίωμα;
Αφορά τους σχολικούς συμβούλους. Λέτε ότι δεν μπορούν να λάβουν μέρος σαν διευθυντές.
Τη μοριοδότηση…
Τη μοριοδότηση, ναι.
… (δεν ακούστηκε)
Όταν έρθει η σειρά του κυρίου Υπουργού μπορεί να απαντήσει.
Δεν μιλάτε στο μικρόφωνο, κύριε Υπουργέ. Δεν γράφεται η συζήτηση.
Αφορά τη μοριοδότηση, αλλά γιατί να μην τους δίνετε μόρια και τους αποκλείετε; Όσον αφορά το κομμάτι της μοριοδότησης, όσοι θέτουν υποψηφιότητα για διευθυντές - τώρα θα το έλεγα - έχουν αρκετές ενστάσεις για τον αριθμό των μορίων που δίνονται κατά περίπτωση. Κατά την άποψή μου, η σοβαρότερη παράβλεψη του νομοσχεδίου είναι το να μην υπάρχει πουθενά κάποια αναφορά σε υποχρεωτική καλή γνώση του χειρισμού των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Είναι μάλλον αυτονόητο ότι η χρήση ενός υπολογιστή στην καθημερινότητα είναι άκρως απαραίτητη. Δεν υπάρχει ουσιαστικά εργασία γραφείου και διοικητική θέση που μπορεί να γίνει χωρίς ηλεκτρονικό υπολογιστή. Επομένως, αν μη τι άλλο, ο διευθυντής ενός σχολείου θα πρέπει πιστοποιημένα να γνωρίζει να χειρίζεται υπολογιστές. Όπως λέμε για τις ξένες γλώσσες, να έχει πιστοποιημένη απόδειξη ότι γνωρίζει ξένες γλώσσες έτσι και στους υπολογιστές. Έρχομαι τώρα σε ένα από τα πιο ακανθώδη ζητήματα του νομοσχέδιου που είναι ο τρόπος που θα γίνεται η συνέντευξη και ο ρόλος που θα έχει πια το συμβούλιο διδασκόντων. Όπως είναι γνωστό, το μεγάλο πρόβλημα προέκυψε όταν το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε πως η διαδικασία που τηρείται μέχρι σήμερα με νόμο που έχει φέρει η Κυβέρνησή σας ήταν αντισυνταγματική. Ειδικότερα το Συμβούλιο της Επικρατείας θεωρεί πως δεν μπορούν να έχουν αποφασιστική αρμοδιότητα για το ποιος θα είναι ο επόμενος διευθυντής και αναπληρωτές εκπαιδευτικοί που υπηρετούν σε ένα σχολείο, αφού στερούνται νομιμότητας. Επίσης, οι αποφάσεις που λαμβάνονται μέχρι τώρα από τα συμβούλια διδασκόντων δεν είχαν καμμιά αιτιολογία, με κίνδυνο να γίνονται εντελώς αυθαίρετες επιλογές. Έτσι, έρχεται το παρόν νομοσχέδιο και φέρνει κάποιες αλλαγές στο όλο σύστημα. Τον βασικό ρόλο στην επιλογή θα έχουν τα περιφερειακά συμβούλια τα οποία θα είναι υπεύθυνα για να κάνουν συνεντεύξεις με τους υποψήφιους διευθυντές. Πλέον η γνώμη των συνυπηρετούντων μονίμων εκπαιδευτικών θα είναι συμβουλευτική και όχι δεσμευτική για την τελική απόφαση. Ως Ένωση Κεντρώων και εγώ προσωπικά δεν διαφωνούμε γενικώς με το να υπάρχουν συλλογικές διαδικασίες, όπως για παράδειγμα να διατυπώνει γνώμη ή να αποφασίζει συνολικά ένας σημαντικός αριθμός ανθρώπων. Ίσα - ίσα, αυτός είναι και ο πυρήνας της δημοκρατίας: το να συμμετέχουν σε αποφάσεις όλοι κι όχι ένας ή λίγοι. Γενικώς, το πρόβλημα δεν είναι στο ότι θα έχουν και πάλι ρόλο όλοι οι καθηγητές του σχολείου του υποψηφίου, αλλά δημιουργείται το ερώτημα αν και κατά πόσον αυτό είναι αντικειμενικό και αρκετό. Αντιθέτως, η Ένωση Κεντρώων, προτείνουμε ήδη από το στάδιο των επιτροπών διάφορες σκέψεις για να διευρύνουμε το σώμα των ανθρώπων που θα γνωμοδοτούν, ώστε τελικώς να είναι πιο δίκαιη η γνώμη που θα διαπιστωθεί. Έτσι, προτείνουμε μεταξύ άλλων να λαμβάνεται υπ' όψιν η γνώμη των συνυπηρετούντων εκπαιδευτικών, παραδείγματος χάριν, τα τελευταία εφτά - οκτώ χρόνια, ή ακόμα και για κάποιον υποψήφιο που έχει διατελέσει διευθυντής σε ένα σχολείο στο παρελθόν να ζητείται η γνώμη των συναδέλφων του από εκείνο το σχολείο, αφού αυτοί τον είχαν γνωρίσει καλύτερα στην πράξη κατά την άσκηση των διοικητικών του καθηκόντων. Επομένως η διάταξη έχει περιθώρια για βελτίωση. Ως προς τη συνέντευξη από την οποία περνά ο υποψήφιος σε αυτό το στάδιο και παράλληλα με τη διατύπωση που έχουμε στο νομοσχέδιο, θέλω να πω ότι δεν έχουμε καμμιά εικόνα για τον τρόπο που θα γίνεται η συνέντευξη, για την ελάχιστη χρονική διάρκειά της, για τη θεματολογία της. Όλα αυτά, όπως καταλαβαίνουμε όλοι, είναι άκρως σημαντικά για να μπορούμε να δούμε κατά πόσο μιλάμε για μια αξιόπιστη διαδικασία. Γενικώς, δεν θεωρώ ότι πρέπει να κατακεραυνώνουμε κάθε προσπάθεια να μπει η διαδικασία συνέντευξης στον δημόσιο τομέα. Το αντίθετο. Σε όλες τις δυτικές χώρες είναι σχεδόν αυτονόητο μια συνέντευξη. Κι αυτό είναι το πρότυπο που ακολουθείται και στον ιδιωτικό τομέα εδώ και δεκαετίες, κυρίως για έναν άνθρωπο που τον κρίνουμε ως σύνολο, ως προσωπικότητα και όχι ως προς τα τυπικά προσόντα του μόνο γραμμένα σε ένα χαρτί. Όμως επειδή στη χώρα μας βρισκόμαστε αρκετά πίσω σε αυτά τα ζητήματα και υπάρχει ακόμα αρκετή καχυποψία για τις διαδικασίες που είναι πιο υποκειμενικές, όπως η συνέντευξη, γι' αυτό τονίζουμε έντονα ότι όλα τα θέματα της συνέντευξης πρέπει να προβλέπονται αναλυτικά και με σαφήνεια στο νομοσχέδιο, ώστε να μην υπάρξει ίχνος αμφιβολίας, κύριε Υπουργέ, για αμφισβητήσεις. Το Υπουργείο έπρεπε να έχει προσέξει ιδιαιτέρως αυτό το ζήτημα. Εν συνεχεία, στην παράγραφο 7, περίπτωση 2 περιορίζονται υπέρμετρα κατά γενική ομολογία οι θητείες που μπορεί να έχει κάποιος ως διευθυντής σε μόλις δύο. Υπήρξε δέσμευση του κυρίου Υπουργού σε αυτή τη διάταξη ότι θα αποσυρθεί ή έστω θα βελτιωθεί. Όμως ακόμα μέχρι αυτή τη στιγμή δεν έχουμε διαπιστώσει καμμία αλλαγή. Όλες νομίζω οι πλευρές αντιλαμβάνονται ότι είναι μάλλον απίθανο να έχει καταφέρει κάποιος από τη θέση του διευθυντή να φέρει σοβαρές αλλαγές στο σχολείο σε μόνο δύο θητείες. Και σε κάθε περίπτωση δεν υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος και άκρως σημαντικός λόγος που να μας αναγκάζει να κρατάμε κάποιον διευθυντή για τόσο λίγο χρόνο. Με το άρθρο 3 αλλάζουν τα κριτήρια για την απόσπαση μονίμων εκπαιδευτικών σε δομές ειδικής αγωγής. Πέραν των πρακτικών θεμάτων που προκύπτουν απ' αυτό το άρθρο, θα ήθελα με αφορμή αυτή τη διάταξη να αναφερθώ στο ακανθώδες θέμα της υποστελέχωσης που υπάρχει στις δομές ειδικής αγωγής. Είχαμε την ευκαιρία να το δούμε στο περιθώριο του παρόντος νομοσχεδίου. Θεωρώ απαραίτητο να ενημερωθεί το Σώμα γι' αυτό το ζήτημα. Οι αρμόδιοι εκπρόσωποι των εκπαιδευτικών μάς πληροφόρησαν, κατόπιν ερωτήσεώς μου, ότι ο αριθμός των αναπληρωτών που προσελήφθηκαν τα τελευταία χρόνια είναι ηυξημένος. Αυτό που επισημάνθηκε, όμως, είναι ότι ακόμα χρειάζονται πολλοί περισσότεροι. Απαιτείται σταθερότητα και μονιμότητα αναφορικά με τα στελέχη της ειδικής αγωγής. Η πρόσληψη αναπληρωτών κάθε χρόνο προκαλεί πρόβλημα στους μαθητές. Μάλιστα, έχω επισκεφθεί όλα τα ειδικά σχολεία της περιφέρειάς μου. Αν κάθε χρόνο αλλάζουν δάσκαλοι τους οποίους τα παιδιά δεν γνωρίζουν, δεν μπορούν να προσαρμοστούν. Τους πειράζει ακόμα και ο φωτισμός που αλλάζει, ειδικά αν έχουν αυτισμό. Έτσι οι μαθητές παραμένουν στα σπίτια τους μέχρι να προσληφθεί το ειδικό προσωπικό, ενώ τη στιγμή η αλλαγή των καθηγητών, όπως προείπα, προκαλεί μεγάλα προβλήματα στα παιδιά. Γνωρίζουμε όλοι πόσο αργές είναι οι διαδικασίες στα ΚΕΔΥ λόγω της συνολικής έλλειψης εξειδικευμένου προσωπικού. Και αυτά τα ήλεγξα. Δεν είναι στελεχωμένα και κάνουν τρία χρόνια να περάσουν τα παιδιά από την επιτροπή. Είναι, κατά την άποψή μου, μέγα θέμα της ειδικής αγωγής που χρήζει αντιμετώπισης, αφού ανάγεται στην παρεχόμενη ποιότητα της εκπαίδευσης. Στο άρθρο 4 προβλέπονται κάποιες ρυθμίσεις για τη διά βίου μάθηση, την επαγγελματική εκπαίδευση και τη μαθητεία. Γενικώς η διάταξη αυτή φαίνεται να κινείται σε θετική κατεύθυνση και δίνει κάποιες σημαντικές πληροφορίες για τη διαδικασία εγγραφής στο μεταλυκειακό έτος τάξης μαθητείας. Τέλος, θα ήθελα να σχολιάσω κάποια θέματα για το άρθρο 5 και για το ισλαμικό τέμενος των Αθηνών. Όπως γνωρίζουμε όλοι, το ζήτημα του τεμένους έχει ουσιαστικά λυθεί εδώ και καιρό. Αρχικώς με τον ν.3512/2006, ο οποίος ήδη από το 2006 έχει καθορίσει τις βασικές αρχές για τη σύσταση και τη λειτουργία του τεμένους. Επομένως τα βασικά ζητήματα έχουν καθοριστεί προ πολλού. Έτσι, με το παρόν νομοσχέδιο καθορίζεται κατ' αρχάς ότι η διοικούσα επιτροπή του τεμένους είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και επιπλέον επεκτείνονται και καταγράφονται αναλυτικά οι πιθανοί πόροι και τα εισοδήματα του τεμένους. Οι βασικές αλλαγές σε σχέση με τον αρχικό νόμο αφορούν τη σύνθεση του επταμελούς διοικητικού συμβουλίου. Κατ' αρχάς, η θέση του γενικού διευθυντή θρησκευμάτων δημιούργησε την αντικειμενική ανάγκη να αντικατασταθεί από άτομα με άλλη θέση και ειδικότητα. Επίσης, μια επιπλέον αλλαγή αφορά στο ότι προσδιορίζονται πιο συγκεκριμένα δύο εκπρόσωποι του Δήμου Αθηναίων, οι οποίοι συμμετέχουν στο διοικητικό συμβούλιο. Θεωρώ εύλογη και δικαιολογημένη την ανάγκη ο ένας να είναι δημόσιος υπάλληλος, προκειμένου να αποτελεί καλό παράγοντα διασύνδεσης ανάμεσα στο διοικητικό συμβούλιο του τεμένους για τον Δήμο Αθηναίων. Γενικώς το συγκεκριμένο ζήτημα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο και διαπιστώνω πως οι επιλογές προσώπων που έχουν γίνει για τη διοίκηση του τεμένους είναι λογικές και κατευθύνονται με γνώμονα το να συμμετέχουν πρόσωπα που έχουν πρωτίστως εμπειρία από διοικητικές διαδικασίες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Παρακαλώ για ένα λεπτό την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε. Αυτός εξάλλου πρέπει να είναι και ο βασικός στόχος να υπάρξει εύρυθμη και ομαλή διοίκηση και λειτουργία του τεμένους, ώστε να τηρείται απόλυτα ο σεβασμός στην ανεξιθρησκεία που προβλέπει το Σύνταγμά μας, χωρίς όμως να προκαλείται και το θρησκευτικό συναίσθημα της πλειονότητας των Ελλήνων πολιτών. Κάθε άλλη ρητορική που στοχεύει απλώς και μόνο στο λαϊκό αίσθημα, χωρίς να υπολογίζει το συνολικό καλό της Ελλάδας, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από μέρους μας και εξυπηρετεί μόνο μικροπολιτικά συμφέροντα. Συνολικά το νομοσχέδιο περιλαμβάνει, ταυτόχρονα, ρυθμίσεις με τις οποίες δεν είμαστε σύμφωνοι, ρυθμίσεις που συμφωνούμε και διατάξεις που χρήζουν βελτίωσης, αναπροσαρμογής, για να μπορέσουν να εφαρμοστούν χωρίς αντιδράσεις από τον εκπαιδευτικό κόσμο. Θα ήθελα να αναφερθώ στους ΑΝΕΛ και δεν εννοώ προσωπικά. Αλλά, τώρα σας έπιασε να έχετε τύψεις συνειδήσεως για το τέμενος; Δηλαδή δεν μπορούν να ασκούν τα θρησκευτικά τους δικαιώματα οι μουσουλμάνοι; Όταν ψηφίζετε τα μέτρα και τα μνημόνια και κατακεραυνώνετε τον ελληνικό λαό και τον θάβετε σε ένα μέτρο γη, δεν σας πιάνει η συναισθηματική συνείδηση; Δεν έχετε τύψεις; Τώρα έχετε για το τέμενος; Αλλά βέβαια, το κάνετε για να μην χάσετε την Εκκλησία. Το είπατε κιόλας, αν θέλουμε να κατεβάσουμε την Κυβέρνηση, μας λέει η Εκκλησία και την κατεβάζουμε. Η ανεξιθρησκεία πρέπει να φαίνεται. Λοιπόν, δεν το δέχομαι αυτό. Κάνετε μια μικροπολιτική. Είστε με την Κυβέρνηση, αλλά δεν ψηφίζετε αυτά που δεν σας συμφέρουν για να μην χάσετε τους ψηφοφόρους σας. Λοιπόν, παραδεχτείτε το και δεχτείτε το. Αυτό είναι μικροπολιτική των ΑΝΕΛ. Αν δεν θέλετε και δεν σας αρέσει, να φύγετε από την Κυβέρνηση. Σας το λέω και σημειώστε το. Συνεχίζω. Ως Ένωση Κεντρώων, πιστοί πάντοτε στις αρχές μας, θα στηρίξουμε τα άρθρα τα οποία είναι σύμφωνα με τις απόψεις μας και φυσικά θα καταψηφίσουμε όσα θεωρούμε παράλογα και ενάντια στο συμφέρον της πατρίδας μας. Ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Ο κ. Μαυρωτάς, ειδικός αγορητής του Ποταμιού, έχει τώρα τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά. Ορίστε, κύριε Μαυρωτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το παρόν νομοσχέδιο ήρθε με τη διαδικασία του επείγοντος λόγω του ότι κρίθηκε αντισυνταγματικός ο νόμος «Μπαλτά - Κουράκη» για τη επιλογή στελεχών εκπαίδευσης. Έρχεται να διορθώσει βιαστικά, δηλαδή, ένα προηγούμενο λάθος. «Νομοθεσία με τη μέθοδο δοκιμής και σφάλματος». Χρήσιμη ως μαθηματική μέθοδος, όχι όμως ως νομοθετική. Και αυτό αδικεί το κομβικό αυτό ζήτημα για τη βελτίωση της εκπαίδευσης της χώρας μας, δηλαδή της επιλογής των στελεχών εκπαίδευσης, της επιλογής των ηγετών. Κανονικά θα έπρεπε να το συζητήσουμε, να συμφωνήσουμε, να διαφωνήσουμε για δύο ή και περισσότερους μήνες και όχι για δύο μέρες. Εδώ θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση, κύριε Υπουργέ, που έκανα και στην επιτροπή, δείτε μήπως στον τίτλο χρειάζεται να βάλουμε και το «και άλλες διατάξεις», γιατί μέσα στο νομοσχέδιο δεν αναφέρονται μόνο θέματα εκπαίδευσης, υπάρχει και πέμπτο το άρθρο με το ισλαμικό τέμενος. Ας ξεκινήσουμε από το άρθρο 1. Αφορά στην επιλογή των στελεχών εκπαίδευσης. Υπάρχουν τρία βασικά κριτήρια που βαθμολογούνται: Η επιστημονική επάρκεια, με τους διάφορους τίτλους που έχει ο καθένας δηλαδή, η εμπειρία, η προϋπηρεσία, η επετηρίδα και τέλος η προσωπικότητα, η οποία ουσιαστικά αξιολογείται με τη συνέντευξη. Ενώ παλαιότερα ο νόμος έδινε μεγαλύτερη βαρύτητα στην επιστημονική επάρκεια, μετά στην προσωπικότητα και στο τέλος στην προϋπηρεσία, τώρα αλλάζουν τα πράγματα. Βασικότερο ρόλο παίζει η προϋπηρεσία, μετά τα επιστημονικά προσόντα και στο τέλος η προσωπικότητα. Όλη η υπόθεση σε μια τέτοια κατάσταση αξιολόγησης στελεχών εκπαίδευσης είναι τι συντελεστές βαρύτητας θα δώσουμε σε αυτά τα τρία κριτήρια, ποια θα είναι δηλαδή η μεταξύ τους σχέση και αυτό εκφράζεται με τη μοριοδότηση. Θέλουμε δηλαδή τα τέσσερα χρόνια προϋπηρεσίας να ισοδυναμούν με ένα διδακτορικό; Τέσσερα μόρια τα ένα, τέσσερα μόρια και το άλλο. Αυτό θα πρέπει να το συζητήσουμε και να το συμφωνήσουμε. Θα πρέπει επίσης να αποφασίσουμε τι διευθυντές θέλουμε στα σχολεία μας και όχι ποιοι είναι πιο κοντά στα αυτιά της εξουσίας. Έτσι θα πρέπει να καθορίσουμε τα κριτήρια. Θέλουμε δηλαδή διευθυντές διεκπεραιωτές ή διευθυντές εμπνευστές της σχολικής κοινότητας; Ας τα πάρουμε ένα - ένα. Σε ό,τι αφορά την προϋπηρεσία, μετράμε ουσιαστικά μόνο τα χρόνια στην τάξη, ανεξάρτητα αν κάποιος είναι φιλότιμος και δίνει και την ψυχή του μέσα στην τάξη και αν κάποιος είναι αδιάφορος και βλέπει το ρολόι του πότε θα περάσει η ώρα. Αν υπηρετούν δεκαπέντε χρόνια, παίρνουν τα ίδια μόρια και ο αδιάφορος μάλιστα πιο ξεκούραστα. Μπορεί, όμως, ο αδιάφορος να γίνει καλός διευθυντής; Όχι. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι πρέπει να σπάσουμε το ταμπού της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών. Χωρίς ακρότητες και αφορισμούς δεν είναι ανάγκη να ξαναανακαλύψουμε τον τροχό. Υπάρχει η διεθνής εμπειρία και σήμερα και η κοινωνική συναίνεση. Το θέλει η κοινωνία, το θέλουν οι φιλότιμοι εκπαιδευτικοί. Οι μόνοι που δεν το θέλουν ίσως είναι οι συνδικαλιστές. Το κριτήριο της μοριοδότησης της διδακτικής υπηρεσίας, που είναι το δεύτερο, θα πρέπει να ουσιαστικά να αναθεωρηθεί, γιατί υπάρχει μια αδικία στο να αλλάζεις τους κανόνες στη μέση του παιχνιδιού, στο ημίχρονο. Δηλαδή άνθρωποι που ήξεραν ότι μετράει ως διδακτική υπηρεσία η θητεία τους σε διάφορες θέσεις και πήραν την απόφασή τους με γνώμονα αυτό - όπως οι σχολικοί σύμβουλοι, οι πάρεδροι, εργαζόμενοι σε κέντρα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και άλλους φορείς - ή θα πρέπει να τους δοθεί λοιπόν μια μεταβατική περίοδος ή με κάποιον τρόπο να υπάρχει και εδώ ένας συντελεστής μοριοδότησης. Ας μην είναι δηλαδή ίδια τα μόρια με κάποια θητεία στην τάξη, αλλά να μην πετιούνται και στον κάλαθο των αχρήστων αυτά τα χρόνια. Επίσης, όσοι διδάσκουν σε πανεπιστήμια με το π.δ.407, που γίνεται κατόπιν απόφασης τμήματος, και όχι αυτοί που είναι απλώς αποσπασμένοι στα πανεπιστήμια, θα πρέπει να τους αναγνωριστεί πραγματικά η προϋπηρεσία. Και όχι βέβαια με το αστείο ένα μόριο μάξιμουμ για όσα χρόνια έχεις διδάξει. Πάντα μένω στη διδακτική υπηρεσία. Τέλος, είναι ασαφές αν το παρόν νομοσχέδιο αναφέρεται σε προϋπηρεσία και στον ιδιωτικό τομέα για τη μοριοδότηση ή μήπως αυτό θα έπρεπε να μπει ρητά. Ένα άλλο κομμάτι έχει να κάνει με τα επιστημονικά προσόντα. Υπάρχει μια, όχι αδικαιολόγητη, καχυποψία απέναντι στους μεταπτυχιακούς τίτλους, κάποιοι μπορεί να είναι απλώς χαρτιά, χωρίς πραγματικό περιεχόμενο. Όμως, έτσι όπως το κάνουμε, μαζί με τα χλωρά καίγονται και τα ξερά. Αυτό που χρειάζεται είναι αυστηρός έλεγχος, μπορεί να τον κάνει το ΔΟΑΤΑΠ, και όχι επειδή δεν μπορούμε να ελέγξουμε κάτι, να το καταργούμε. Απαξιώνεται έτσι η προσπάθεια του κάθε εκπαιδευτικού για επιμόρφωση και βελτίωση. Πετάμε μαζί με τα απόνερα του μπάνιου και το παιδί. Όπως επίσης θα πρέπει να τονιστεί και το θέμα της συνάφειας των τίτλων σε σχέση με τον ρόλο που καλείται να παίξει ο διευθυντής. Οι τίτλοι που έχουν συνάφεια με το αντικείμενο της οργάνωσης και διοίκησης της εκπαίδευσης θα πρέπει να μοριοδοτούνται και να μοριοδοτούνται περισσότερο από άσχετους με την οργάνωση και τη διοίκηση τίτλους. Δεν πρέπει να μοριοδοτείται το ίδιο ένα διδακτορικό στην οργάνωση και διοίκηση της εκπαίδευσης με ένα διδακτορικό, για παράδειγμα, στη γεωλογία ή στην αστροφυσική για τη συγκεκριμένη δουλειά που το θέλουμε, δηλαδή για επιλογή στελεχών εκπαίδευσης, διευθυντών εκπαίδευσης. Ας παίρνει, για παράδειγμα, έξι μόρια ο σχετικός τίτλος και τρία μόρια ο μη σχετικός. Επιμορφώσεις. Και βέβαια δεν θα πρέπει να συνεχίσουμε να κάνουμε εκπτώσεις στα προσόντα των διαφόρων εκπαιδευτικών. Επιμένετε στο ανώτατο όριο στην ύπαρξη πιστοποιητικών επιμόρφωσης μέχρι μία μονάδα το ανώτερο, ενώ στον παλαιότερο νόμο αθροίζονταν όσα είχε κανείς ανά κατηγορία επιμόρφωσης. Και εδώ πέρα αυτό που χρειάζεται είναι ο έλεγχος ποιότητας, να δούμε δηλαδή εάν οι επιμορφώσεις έχουν πραγματικό περιεχόμενο, γιατί αλλιώς άμα τις υποβαθμίζουμε, ουσιαστικά είναι ένα αντικίνητρο στην επιμόρφωση των στελεχών και υπονομεύεται έτσι η σύγχρονη τάση που υπάρχει για διά βίου εκπαίδευση. Πάμε στη ξένη γλώσσα και στις τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών. Εμείς προτείνουμε να υπάρχει διαφοροποίηση ανά επίπεδο γλωσσομάθειας, όπως υπήρχε στον παλαιότερο νόμο, όπως υπάρχει και στο ΑΣΕΠ. Το Υπουργείο στο θέμα των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών επιλέγει να τηρήσει σε ισχύ την παράγραφο 2 του άρθρου 19 του ν.4327/2017 βάσει της οποίας οι επιμορφωμένοι σε τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών α΄ επιπέδου, που είναι η βασική χρήση υπολογιστή, παίρνουν μισό μόριο, ενώ αποκλείονται βάσει νόμου οι πληροφορικοί από την μοριοδότηση αυτή. Όμως, ο διευθυντής του σχολείου του εικοστού πρώτου αιώνα πρέπει να έχει ψηφιακές δεξιότητες. Δεν λέω μόνο να στέλνει e - mail ή να μπορεί να μπαίνει στο διαδίκτυο, αλλά να χειρίζεται το my school, να έχει λόγο στη δημιουργία και την λειτουργία της ιστοσελίδας του σχολείου. Οι ψηφιακές δεξιότητες δεν είναι, λοιπόν, πολυτέλεια σήμερα, αλλά είναι μια αδήριτη αναγκαιότητα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ]] Πάμε στα θέματα της συνέντευξης, για τα οποία έχουμε ακούσει αρκετά. Η συνέντευξη δεν είναι κακό πράγμα, αρκεί να έχει μια αξιοπιστία και αντικειμενικότητα. Πρέπει να είναι δομημένη και μαγνητοφωνημένη, όπως σε όλο το δημόσιο με βάση τον ν.4369/2016 για τη διασφάλιση της αντικειμενικότητας. Επίσης, στο θέμα του συμβουλίου της επιλογής των στελεχών θα πρέπει να δούμε το θέμα των αιρετών. Οι αιρετοί τελικά μήπως θα πρέπει να έχουν τον ρόλο του τοποτηρητή των διαδικασιών, ώστε να μην αδικείται κανένας και όχι να συμμετέχουν στις ψηφοφορίες; Πρέπει να το ανοίξουμε και αυτό το ζήτημα. Ένα άλλο θέμα που μας απασχόλησε στις επιτροπές και το ακούσαμε από πολλούς φορείς είναι ο χρόνος υποβολής της δήλωσης των σχολικών μονάδων, δηλαδή των προτιμήσεων των υποψήφιων διευθυντών. Το ακούσαμε και από τους φορείς, καταθέσαμε και εμείς σχετική τροπολογία. Οι υποψήφιοι διευθυντές να δηλώνουν σχολεία αφού ολοκληρωθεί η αξιολόγηση και ξέρουν τη βαθμολογία τους, δηλαδή μετά τη συνέντευξη, όπως δηλαδή γίνεται και στις πανελλαδικές εξετάσεις, πρώτα βλέπουν τη βαθμολογία τους οι μαθητές και μετά δηλώνουν σχολές, έτσι ώστε να μην υπάρχει η δυνατότητα «μαγειρέματος» της συνέντευξης.
Έγινε αυτό, κύριε Μαυρωτά.
Χαίρομαι που το ακούω, κύριε Υπουργέ. Μάλιστα, είχα σημειώσει εδώ πέρα ότι νόμιζα πως θα το δείτε θετικά. Ήδη, το είδατε θετικά. Πάμε στο άρθρο 3. Εδώ στη μεγάλη λίστα με τις υπηρεσίες που διατηρούν τις γενικές ή ειδικές διατάξεις αποσπάσεων μεταθέσεων του προσωπικού κατ' εξαίρεσιν του ενιαίου συστήματος κινητικότητας προστίθενται και άλλες υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας, νομικά πρόσωπα δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου και υπηρεσίες ΟΑΕΔ. Θα θέλαμε λίγο παραπάνω να μας αιτιολογήσετε γιατί γίνεται αυτό, γιατί δεν είναι πλήρως κατανοητό. Επίσης, θα θέλαμε διακαώς να μας απαντήσετε σε μια ερώτηση που έχουμε κάνει από τον Σεπτέμβριο του 2016, όταν Υπουργός ήταν ο κ. Φίλης για το πόσοι είναι οι αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί σε κόμματα, Υπουργεία και σε άλλους φορείς. Δεν νομίζουμε ότι αυτό είναι κρατικό μυστικό για να μην μας το αποκαλύπτετε. Πάμε τώρα στην παράγραφο 2 του άρθρου 3, που αφορά την ειδική αγωγή. Η συγκεκριμένη διάταξη θεωρούμε ότι είναι αρκετά ασαφής, όπως θα αναφέρανε και οι φορείς, και προβληματίζει το γεγονός ότι σε περιπτώσεις που υφίστανται ανάγκες ειδικής αγωγής τότε δύναται να τοποθετούνται εκπαιδευτικοί άλλων ειδικοτήτων της ίδιας διεύθυνσης. Το θέμα δεν είναι μόνο να καλυφθούν τα κενά στην ειδική αγωγή, αλλά και η ποιότητα της εκπαίδευσης, αλλιώς τα αποτελέσματα θα είναι αμφίβολα. Το άρθρο 4 αφορά την επαγγελματική εκπαίδευση. Είναι ένα κομβικό θέμα η επαγγελματική εκπαίδευση, στο οποίο η χώρα μας θα πρέπει να μετεξελιχθεί και να το αναβαθμίσει. Κάθε βήμα, λοιπόν, πρέπει να είναι μελετημένο καλά. Η διατύπωση της διάταξης, έτσι όπως είναι, θεωρούμε ότι είναι ασαφής για το ποιοι εκπαιδευτικοί θα χρησιμοποιηθούν κατά προτεραιότητα στις δραστηριότητες που αναφέρονται, μαθητεία κ.λπ.. Δεν είμαστε, όμως, αρνητικοί στην προσπάθεια αυτή που γίνεται για την αναβάθμιση, όσο γίνεται, της επαγγελματικής και τεχνικής εκπαίδευσης. Τέλος, θα ήθελα από τον Υπουργό να δώσει στην ομιλία του κάποιες διευκρινίσεις παραπάνω για το θέμα που έχει προκύψει με τους ΕΔΙΠ και τους ΕΕΠ, ώστε να αποσαφηνιστεί, γιατί υπάρχει μια ανησυχία, για το αν δικαιούνται την αμοιβή από ερευνητικά προγράμματα και το επίδομα διδακτορικού. Επίσης, το πλαίσιο των Ανωτάτων Στρατιωτικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, Σχολή Ικάρων, Δοκίμων, Ευελπίδων κ.λπ., θα πρέπει και αυτό, κατά τη γνώμη μας, να εναρμονιστεί με το πλαίσιο των πανεπιστημίων, κάτι που έχει τον αντίκτυπό του σε αυτό που ψηφίσαμε την περασμένη εβδομάδα. Τα τελευταία πέντε λεπτά επιτρέψτε μου να αναφερθώ στο άρθρο 5 για το ισλαμικό τέμενος. Παραδίδεται μάλλον τον άλλον μήνα και πρέπει να υπάρχει ένα διοικητικό συμβούλιο που θα το παραλάβει. Σε σχέση με τον ν.3512/2006 της κ. Γιαννάκου, έναν προοδευτικό - ειλικρινά - για την εποχή του νόμο, γίνονται κάποιες αλλαγές στη στελέχωση. Κάποιες από τις αλλαγές αυτές υπαγορεύονται από τις συνθήκες, όπως η αλλαγή του οργανογράμματος του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, ενώ κάποιες άλλες είναι επιλογές της Κυβέρνησης, όπως η αλλαγή στα δύο μέλη που προτείνει ο Δήμος Αθηναίων και αυτά που προτείνουν οι μουσουλμανικές κοινότητες. Επίσης, θα θέλαμε - και το αναφέραμε στις επιτροπές - το προεδρικό διάταγμα που αφορά τον οργανισμό λειτουργίας του ισλαμικού τεμένους να βγει σε δημόσια διαβούλευση, ώστε να μεγιστοποιηθεί ο κοινωνικός διάλογος πάνω στο θέμα. Το θέμα του τεμένους είναι ένα θέμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για το οποίο η χώρα μας είναι ήδη εκτεθειμένη. Αν φτάσει μέχρι τη Βουλή και κολλήσει, τότε το μήνυμα που περνάει είναι ότι η ελληνική πολιτεία αρνείται βασικά δικαιώματα. Γι' αυτό, όπως είπα εμφατικά ως εισηγητής και στις επιτροπές, θα το υπερψηφίσουμε χωρίς ενδοιασμούς. Στα θέματα των δικαιωμάτων δεν κάνουμε εκπτώσεις ούτε παιχνίδια. Όμως, υπάρχει ένα θέμα. Όταν συνεργάζεσαι, πόσω μάλλον όταν συγκυβερνάς με κάποιον, δεν είναι ανάγκη να συμφωνείς σε όλα. Πρέπει να συμφωνείς στα βασικά και να κρατάς τις διαφοροποιήσεις σου για τα θέματα θεωρητικά ήσσονος σημασίας. Είναι για εσάς της Κυβέρνησης, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ήσσονος σημασίας; Ποια είναι τα σημαντικότερα θέματα, με τα οποία συμφωνείτε με τους ΑΝΕΛ και συγκυβερνάτε, έτσι ώστε να το ξεπεράσετε αυτό; Η εξουσία είναι η συγκολλητική ουσία; Ο πόλεμος κατά της διαπλοκής; Της διαπλοκής των άλλων, βέβαια, γιατί έχουν αρχίσει να αναδύονται φαινόμενα διαπλοκής και στις μέρες σας. Εδώ οφείλετε μια μεγάλη «συγγνώμη» στο Ποτάμι, που από τότε που ήρθε στο προσκήνιο το κατασυκοφαντήσατε, το λασπολογήσατε, μαζί με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα «τρολ» σας. Γιατί ήταν το μόνο που δεν είχε σκελετούς στη ντουλάπα. Το είπατε «κόμμα του Μπόμπολα», «κόμμα της διαπλοκής», «κόμμα των καναλαρχών». Τι έχετε να πείτε τώρα, όταν αυτά, για τα οποία μας συκοφαντούσατε, τα βλέπουμε στην αυλή σας; Στο θέμα του τεμένους θα μπορούσαμε να υποκύψουμε στον πειρασμό να δημιουργήσουμε μια μίνι κυβερνητική κρίση, χωρίς να μας νοιάζει αν θα εκτεθούμε ως χώρα. Δεν το κάνουμε, όπως δεν το κάναμε και σε άλλες περιπτώσεις. Ποτέ δεν φορέσαμε την κομματική φανέλα πάνω από την εθνική. Ποτέ δεν βάλαμε τα κόμματα πάνω από τα δικαιώματα. Γι' αυτό είμαστε άλλωστε το «Ποτάμι»! Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Παρασκευής 26 Μαΐου 2017. Α΄ Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 858/19-5-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάριου Σαλμά προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, σχετικά με τους Διασταυρωτικούς Ελέγχους ΟΠΕΚΕΠΕ στη Λεπενού Αιτωλοακαρνανίας. 2. Η με αριθμό 863/22-5-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, σχετικά με την άμεση αντιμετώπιση του προβλήματος που έχει προκύψει με τους συμβασιούχους στην καθαριότητα των ΟΤΑ. 3. Η με αριθμό 856/17-5-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Πειραιά του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικολάου Κούζηλου προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα «περί κύριας συντάξεως Ελλήνων ναυτικών». 4. Η με αριθμό 861/22-5-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Εμμανουήλ Συντυχάκη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σχετικά με την ακύρωση των πιστοποιητικών των ατόμων με χρόνιες παθήσεις από τα Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕΠΑ). 5. Η με αριθμό 857/18-5-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Ποταμιού κ. Γεωργίου Αμυρά προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, σχετικά με τα ωράρια μουσείων και αρχαιολογικών χώρων κατά τη θερινή περίοδο. Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 859/19-5-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Μαγνησίας της Νέας Δημοκρατίας κ. Χρήστου Μπουκώρου προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, σχετικά με τον τουρισμό με ελαφρά αεροπλάνα. 2. Η με αριθμό 860/22-5-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Αντωνίου Γρέγου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα «βεβήλωση του ιερού μνημείου του “Αγνώστου Στρατιώτου”, ως αποτέλεσμα συνεχούς ατιμωρησίας». 3. Η με αριθμό 862/22-5-2017 επίκαιρη ερώτηση του ΣΤ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Λάρισας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Γεωργίου Λαμπρούλη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σχετικά με τα προβλήματα λειτουργίας και το σχέδιο κλεισίματος του Θεραπευτηρίου Χρόνιων Παθήσεων Παίδων Σκαραμαγκά. Β΄ Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 869/23-5-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Δωδεκανήσου του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Ηλία Καματερού προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «ίδρυση ΠΟΑΥ (Περιοχή Οργανωμένης Ανάπτυξης Υδατοκαλλιεργειών) στην Κάλυμνο». 2. Η με αριθμό 864/22-5-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Κοζάνης της Νέας Δημοκρατίας κ. Γεωργίου Κασαπίδη προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «επιδημικές προσβολές εντόμου σε δασικά οικοσυστήματα προξενούν απώλεια εισοδήματος σε κτηνοτρόφους του νομού Κοζάνης. Αναξιοποίητα 100 εκ. ευρώ σχετικού μέτρου του ΠΑΑ 2014-2020». 3. Η με αριθμό 874/23-5-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Θεσσαλονίκης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Σάκη Βαρδαλή προς τους Υπουργούς Οικονομικών και Εθνικής Άμυνας, σχετικά με την Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων «ΕΛΒΟ ΑΒΕ». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 870/23-5-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Κυκλάδων του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Νικολάου Συρμαλένιου προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Αυθαίρετες κατασκευές και καταπατήσεις παραλιών στη Μύκονο». 2. Η με αριθμό 865/22-5-2017 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Β΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Άννας - Μισέλ Ασημακοπούλου προς τον Υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, σχετικά με το τηλεοπτικό σήμα σε απομακρυσμένες περιοχές. 3. Η με αριθμό 888/23-5-2017 επίκαιρη ερώτηση του Ανεξάρτητου Βουλευτή Αχαΐας κ. Νικολάου Νικολόπουλου προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Στο “Φέρτε πίσω τα λεφτά”, τι απάντησε η Πρόεδρος της Ελβετίας Ντ. Λόιτκαρντ;» 4. Η με αριθμό 622/20-3-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Μαγνησίας της Νέας Δημοκρατίας κ. Χρήστου Μπουκώρου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, σχετικά με την πληρωμή της μεταφοράς μαθητών μέσω ειδικών μαθητικών δελτίων με δημόσια συγκοινωνία. 5. Η με αριθμό 699/6-4-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Λακωνίας της Νέας Δημοκρατίας κ. Αθανασίου Δαβάκη προς τον Υπουργό Υγείας, σχετικά με την περαιτέρω αποδυνάμωση του Κέντρου Υγείας Καστορείου του Δήμου Σπάρτης. 6. Η με αριθμό 711/10-4-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Δράμας της Νέας Δημοκρατίας κ. Δημητρίου Κυριαζίδη προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, σχετικά με την υλοποίηση του έργου της κατασκευής του οδικού άξονα «Δράμα - Αμφίπολη». 7. Η με αριθμό 660/28-3-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Σάμου του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Δημητρίου Σεβαστάκη προς τον Υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, σχετικά με την επαναλειτουργία της Σαμιακής Τηλεόρασης και το πλαίσιο εύρυθμης λειτουργίας των περιφερειακών ΜΜΕ. 8. Η με αριθμό 741/21-4-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Κιλκίς της Νέας Δημοκρατίας κ. Γεωργίου Γεωργαντά προς τον Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, σχετικά με την έλλειψη ενημέρωσης για τη στέγαση προσφύγων στο Κιλκίς. 9. Η με αριθμό 737/11-4-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Ποταμιού κ. Γεωργίου Αμυρά προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με την υπόθεση «SIEMENS». 10. Η με αριθμό 738/11-4-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ευβοίας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικολάου Μίχου προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, με θέμα: «Χωρίς καμμία ενημέρωση εγκαταστάθηκαν λαθρομετανάστες στο Γυμνάσιο Πεντέλης». 11. Η με αριθμό 742/21-4-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Πειραιώς των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Δημητρίου Καμμένου προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, σχετικά με τις υπέρογκες χρεώσεις σε λογαριασμούς της ΔΕΗ. 12. Η με αριθμό 747/24-4-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Εμμανουήλ Συντυχάκη προς τον Υπουργό Υγείας, σχετικά με τη λειτουργία της Ψυχιατρικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Χανίων «Ο ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ». 13. Η με αριθμό 740/21-4-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου της Νέας Δημοκρατίας κ. Ελευθερίου Αυγενάκη προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Δημιουργία νέων υπηρεσιών δημοσίων έργων - αποδυνάμωση του Οργανισμού Ανάπτυξης Κρήτης (ΟΑΚ) - σε τέλμα τα δημόσια έργα στην Κρήτη». ΑΝΑΦΟΡΕΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (Άρθρο 130 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 2885/25-1-2017 ερώτηση του Βουλευτή Δράμας της Νέας Δημοκρατίας κ. Δημητρίου Κυριαζίδη προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, σχετικά με τις προθέσεις της κυβέρνησης σε ότι αφορά τη λειτουργία και το μέλλον του Τμήματος Αρχιτεκτονικής Τοπίου του ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης που εδρεύει στη Δράμα. 2. Η με αριθμό 3933/6-3-2017 ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης της Ένωσης Κεντρώων κ. Ιωάννη Σαρίδη προς τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, σχετικά με την ιδιωτικοποίηση περιφερειακών αεροδρομίων. 3. Η με αριθμό 2795/23-1-2017 ερώτηση του Βουλευτή Δράμας της Νέας Δημοκρατίας κ. Δημητρίου Κυριαζίδη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Υπεξαίρεση στην οικονομική διαχείριση του Θεραπευτηρίου Χρόνιων Παθήσεων Δράμας». Συνεχίζουμε τη συζήτηση επί του νομοσχεδίου. Το λόγο έχει ο Υπουργός κ. Γαβρόγλου. Κύριε Υπουργέ, αν είστε έτοιμος, δηλαδή στο τέλος της ομιλίας σας - αλλιώς να κάνετε μια παρέμβαση - να μας πείτε από τις βουλευτικές τροπολογίες ποιες κάνετε δεκτές. Αν δεν είστε έτοιμος τώρα, όσο θα προχωράει η συζήτηση, θα μας το πείτε. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Υπάρχει μια μανία της Αντιπολίτευσης να μιλάει για πολύ ώρα για τα διαδικαστικά, άλλες φορές δικαιολογημένα, άλλες φορές δεν είναι δικαιολογημένα. Εδώ θα πρέπει να διευκρινίσουμε ότι ο λόγος που το νομοσχέδιο είναι επείγον έχει σχέση με το πότε μας κοινοποιήθηκε η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Δεν είναι το αν την ξέραμε ή όχι, αν ξέραμε τι λέει ο εισηγητής. Είναι η ακριβής διατύπωση, βάσει της οποίας γίνεται ο νόμος. Εμείς, λοιπόν, δεν γνωρίζαμε την ακριβή διατύπωση. Αν άλλα κόμματα την γνώριζαν, να μας το πουν, για να δούμε και με ποιον τρόπο τη γνώριζαν. Τώρα θέλω λίγο να αναλύσουμε το περιεχόμενο του κάθε πυλώνα, με βάση τον οποίο γίνεται η μοριοδότηση και κάποιος επιλέγεται ή δεν επιλέγεται ως διευθυντής ή διευθύντρια. Πρώτα, είναι το θέμα της επιστημονικής επάρκειας. Το θέμα της επιστημονικής επάρκειας πρέπει να το δούμε με έναν τρόπο ώστε να καταλάβουμε ποιο είναι το κυρίαρχο στοιχείο. Το κυρίαρχο στοιχείο δεν είναι η πληθώρα των διπλωμάτων. Το κυρίαρχο στοιχείο είναι μια συστηματικότητα στην επιστημονική ανέλιξη του υποψηφίου. Είναι κακό να υπάρχουν άτομα τα οποία έχουν ένα δεύτερο πτυχίο από το πανεπιστήμιο, ένα δεύτερο μεταπτυχιακό; Προφανώς και δεν είναι και υπάρχουν πολλά τέτοια άτομα. Αυτό, όμως, που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε - και το λέω για απ' εδώ και στο εξής - είναι ότι αυτό που ενδιαφέρει πάρα πολύ την εκπαίδευση είναι πώς κανείς, με τα πτυχία που έχει, μπορεί και ενσωματώνει στην καθημερινότητά του αυτά που έχει μάθει. Κι εκεί πάντα είναι η μεγάλη δυσκολία. Εμείς προτείνουμε κάτι, νομίζω γενικά έχει γίνει αποδεκτό, αλλά ας το συζητήσουμε και για το μέλλον. Αυτό που είναι πολύ πιο σύνθετο είναι το θέμα της προϋπηρεσίας. Στο θέμα της προϋπηρεσίας πάλι πρέπει να δούμε ποιο είναι το κυρίαρχο στοιχείο, ποιος είναι ο πυρήνας του προβληματισμού, όταν λέμε ότι η προϋπηρεσία παίζει μεγάλο ρόλο. Για εμάς, κυρίαρχο στοιχείο είναι η λειτουργία μέσα στην τάξη, το έχουμε πει και το ξαναλέμε. Η λειτουργία, όμως, μέσα στην τάξη υπερβαίνει τη λειτουργία με κιμωλία και πίνακα. Η λειτουργία μέσα στην τάξη είναι ένα εξαιρετικά σύνθετο λειτούργημα. Είναι ένα λειτούργημα που απαιτεί από τον εκπαιδευτικό να παίζει και τον ρόλο του συμβούλου και τον ρόλο, πολλές φορές, του γονέα και τον ρόλο, πολλές φορές, του ψυχολόγου και ρόλους που, πολλές φορές, δεν είναι έτοιμος να παίξει, αλλά βλέπει στα μάτια των παιδιών ότι υποχρεούται να τον παίξει. Είναι η εμπειρία όλων μας, χιλιάδες εκπαιδευτικοί να μην ησυχάζουν στα διαλείμματα, να μην πηγαίνουν στο σπίτι τους στην ώρα τους, γιατί θέλουν να καθίσουν με ένα παιδί, έναν έφηβο και να μιλήσουν μαζί του. Αυτό δεν μοριοδοτείται, που να σπάμε το κεφάλι μας. Γι' αυτό και λέμε ότι η διδασκαλία στην τάξη μοριοδοτείται με έναν τυπικό τρόπο, ανάλογα με το πόσα χρόνια έχεις, αλλά να μην υποβαθμίσουμε λέγοντας ότι η λειτουργία μέσα στην τάξη είναι απλώς να κάνεις το μάθημά σου, ενώ σε άλλους θεσμούς που έχεις υπηρετήσει κάνεις κι εκεί το μάθημά σου, άρα γιατί να μη συγκρίνονται τα δύο είδη «κάνω μάθημα». Το κάνω μάθημα στην τάξη είναι πολύ απαιτητικό, είναι πολύ υπεύθυνο. Το κάνω μάθημα στην τάξη - επιμένω - υπερβαίνει το θέμα μετάδοσης της γνώσης. Εμείς, αυτό θέλουμε, αυτό υπογραμμίζουμε και αυτό είναι το κυρίαρχο. Τώρα, εκεί, προφανώς, θα πρέπει να μοριοδοτηθούν και πρόσθετες δυνατότητες ή εμπειρίες διδασκαλίας. Γιατί, πράγματι, η διδασκαλία είναι ένα πολύπλευρο πράγμα, δεν είναι μόνο η διδασκαλία μέσα στην τάξη. Είναι ανάλογα και με την ηλικία των ατόμων, που μπορεί να μην είναι μόνο παιδιά, μπορεί να είναι άλλου τύπου επιμόρφωση κ.λπ.. Αυτό που λέμε εμείς, ειδικά για τα κέντρα περιβαλλοντικής, είναι να μπορεί να θεωρείται και αυτό διδασκαλία, μόνο που να έχει ένα ανώτατο όριο. Το ίδιο - έφυγε η κ. Μεγαλοοικονόμου - ισχύει και για τους σχολικούς συμβούλους. Εκείνο, όμως, που δεν ισχύει, εκείνο που δεν πρέπει να ισχύει είναι κάποιος να μετράει δύο φορές αυτό που έχει κάνει. Ελπίζω να συμφωνούμε όλοι σε αυτό. Δηλαδή, δεν μπορείς να παίρνεις και κάτι από αυτό που έχεις υπηρετήσει και κάτι για την ειδική λειτουργία αυτού που έχεις υπηρετήσει. Δεν γίνεται μονά - ζυγά δικά μας. Νομίζουμε ότι μετά τις συζητήσεις, η πρόταση ορθολογικοποιείται περισσότερο από ό,τι ήταν πριν. Και αυτό νομίζω είναι κάτι που πρέπει να βάλουμε στα θετικά, διότι η συζήτηση έβγαλε αυτά τα θέματα.
Δηλαδή, κάνατε αλλαγές, κύριε Υπουργέ, σε αυτό;
Ναι, στις νομοτεχνικές θα το δείτε ως προς τη μοριοδότηση των ΚΠΕ και των άλλων. Να μη χάνουμε την ώρα μας, αυτό είναι ένα τεχνικό ζήτημα. Όμως, επιμένω ότι η ουσία πρέπει να διατηρηθεί. Αλλιώτικα καταλαβαίνω ότι υπάρχουν και κοινωνικές ομάδες που η μια πιέζει από εδώ η άλλη πιέζει απ' αλλού. Δεν μπορεί κανείς να βρει άκρη αν είναι αυτό το μόνο κριτήριο να πάμε μπροστά. Τρίτο θέμα είναι η συνέντευξη. Κοιτάξτε, η συνέντευξη έχει ένα αμαρτωλό παρελθόν. Μάλιστα, θα έλεγα ότι έχει ένα πολύ αμαρτωλό παρελθόν. Εμείς την επαναφέρουμε, γιατί θεωρούμε ότι η συνέντευξη είναι ένα σημαντικό εργαλείο, είναι μια σημαντική διαδικασία. Την επαναφέρουμε με χαμηλά μόρια. Επίσης, στη συνέντευξη ένα από τα πράγματα που θα γίνεται είναι να συνεκτιμάται και η γνώμη του συλλόγου. Εδώ ακούσαμε διάφορα πράγματα, όπως ότι πρέπει να είναι αντικειμενική η συνέντευξη. Ξέρετε, ανάμεσα στο αντικειμενικό και το υποκειμενικό υπάρχει τεράστιος χώρος. Δεν τελειώνει το αντικειμενικό κάπου και αρχίζει το υποκειμενικό αμέσως μετά. Όταν υπάρχουν άνθρωποι και όχι μηχανήματα, τότε θεσμοί όπως είναι η συνέντευξη, θεσμοί όπως είναι η γνώμη του συλλόγου αποκτούν έναν πλούτο, αποκτούν έναν πλουραλισμό, διότι κρίνουν οι άνθρωποι. Αυτό, λοιπόν, που λέμε είναι, προφανώς, να υπάρχουν όλοι οι έλεγχοι, για να μη γίνεται καμμία απολύτως αυθαιρεσία - να θυμίσω αμαρτωλό παρελθόν - αλλά ταυτοχρόνως να πάμε όλοι μαζί γενναιόδωρα σε ένα δυναμικό βήμα προς τα μπροστά, να διεκδικήσουμε και να ανανοηματοδοτήσουμε τη συνέντευξη. Αυτό το πράγμα - το οποίο είναι στη συνείδηση πολλών, γιατί έχουν υποφέρει οι άνθρωποι - που είναι τόσο απαξιωμένο, το ξαναφέρνουμε δειλά λέγοντας ότι πρέπει όλοι μαζί να το προφυλάξουμε. Όμως, η προφύλαξή του θα πρέπει ταυτόχρονα να είναι και η ανανοηματοδότησή του, διότι η ανανοηματοδότηση αυτών σημαίνει ανανοηματοδότηση καθημερινών πρακτικών και κυρίως πρακτικών κρίσης, πρακτικών έκφρασης γνώμης κ.λπ.. Γι' αυτό και νομίζουμε ότι δεν υπάρχει ένας τρόπος έκφρασης της γνώμης των συλλόγων ούτε και ότι ο ένας τρόπος είναι πιο δημοκρατικός από τον άλλον. Η συνεκτίμηση και η έκφραση γνώμης είναι μια πολύ δύσκολη διαδικασία, είναι μια διαδικασία που αναγκάζει κόσμο να συζητήσει. Μπορώ να σας πω ότι υπάρχει ένας κίνδυνος να μη δίνουμε έμφαση σε αυτά και να δίνουμε έμφαση μόνο στα τυπολατρικά, όπου η δημοκρατία να εκφυλιστεί τελικά σε διαδικαστικά ζητήματα, ψηφίζω ή δεν ψηφίζω και φεύγω. Δεν είναι τόσο απλή η δημοκρατία. Είναι μια πιο σύνθετη εμπλοκή με την καθημερινότητα και με τους ανθρώπους δίπλα μας. Γι' αυτό λέμε ότι κινούμαστε στο πλαίσιο των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας και νομίζουμε ότι κατοχυρώνουμε τη λειτουργία της δημοκρατίας και στο σχολείο, αλλά και στα όργανα που θα λάβουν τις αποφάσεις τους σε ένα επίπεδο δημοκρατίας - μπορώ να σας πω - και ένα βήμα πιο μπροστά από την κατάσταση που ήδη υπάρχει. Έχει γίνει ολόκληρη ιστορία για το θέμα της θητείας. Ευτυχώς ο κ. Κωνσταντόπουλος πάει - έρχεται μπρος πίσω και δεν με διακόπτει.
Περιμένω να ακούσω τι θα πείτε για τη μεταβατικότητα που έχω ρωτήσει, κύριε Υπουργέ.
Κύριε συνάδελφε, παρακαλώ καθίστε κάτω. Σας τσίγκλησε και ο κύριος Υπουργός, αλλά εντάξει, ας ελαφρύνουμε λίγο το κλίμα.
Ελαφρύ είναι. Με συγχωρείτε, κύριε Πρόεδρε. Κοιτάξτε, όποιες και όποιοι είναι να κάνουν αίτηση τώρα, δεν παίζει κανέναν απολύτως ρόλο πόσα χρόνια έχουν υπηρετήσει ως διευθυντές. Πάμε καλά; Πεντακάθαρο; Το θέμα, όμως, της θητείας ταυτοχρόνως τίθεται προς συζήτηση. Εσείς δεν θέλατε συζητήσεις; Ας μη συζητήσουμε το θέμα της θητείας στο πλαίσιο μιας εβδομάδας. Ας το συζητήσουμε στο πλαίσιο κάποιων χρόνων που έρχονται. Όμως, ας συζητήσουμε τι σημαίνει το θεωρητικό, κατ' αρχάς, ζήτημα. Όταν ασκείς, δηλαδή, κοινωνικό λειτούργημα, πρέπει ή δεν πρέπει να έχεις θητείες; Διότι όλοι θα πρέπει να δεχθούμε πως όταν είμαστε σε ένα πόστο, όταν κάνουμε μια δουλειά, η τάση είναι να γραφειοκρατικοποιηθούμε. Όσοι εδώ είστε παλαιότεροι Βουλευτές, το ξέρετε αυτό, ξέρετε ότι υπάρχει μια τέτοια τάση. Υπάρχουν ειδικές σχέσεις με άτομα, οι οποίες αναπτύσσονται λόγω φιλίας, χημείας, οτιδήποτε. Αυτά δεν είναι καλά πράγματα. Άλλο είναι ο διευθυντής να τους σέβεται όλους και άλλο είναι ο διευθυντής μέσα από μια καθημερινότητα και μετά από πολλά χρόνια να δημιουργεί κάποιες καταστάσεις που δεν είναι καλές για το σχολείο. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχουν θητείες; Όχι υποχρεωτικά. Ή δεν πρέπει να υπάρχουν θητείες; Αυτό, λοιπόν, που λέμε είναι να το συζητήσουμε. Εμείς δεν δεσμευόμαστε για την επόμενη θητεία. Έχουμε πολύ καιρό μπροστά μας για να το συζητήσουμε ψύχραιμα, ήρεμα κ.λπ.. Αυτό που μου έχει κάνει εντύπωση - το είπαμε και στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων τις περασμένες δύο ημέρες αλλά και σήμερα εδώ - είναι η άρνηση συναδέλφων να πάρουν θέση για το αν θεωρούν τη γνώμη του συλλόγου κάτι το θετικό ή όχι.
Το είπαμε, κύριε Υπουργέ.
Ναι ή όχι, κυρία Κεραμέως;
Μοριοδοτείται;
Αν μοριοδοτείται; Όχι, αυτό απαντάει στο ερώτημα αν μοριοδοτείται. Εγώ σας κάνω ένα άλλο ερώτημα.
Δεν θέλουμε τον δημοφιλή, θέλουμε τον άξιο.
Ναι, γιατί όμως η γνώμη του συλλόγου; Βλέπετε, αυτό υποτιμά βαθύτατα τους συναδέλφους. Είπε η κ. Κεραμέως ότι θέλουμε τον άξιο, όχι τον δημοφιλή. Αυτό όμως δεν υποτιμά την κρίση των ανθρώπων; Γιατί, δηλαδή, οι άνθρωποι πρέπει να προτείνουν μόνο τους δημοφιλείς και όχι τους άξιους και όχι τους άξιους και δημοφιλείς; Γιατί, δηλαδή, το προνόμιο της αξιοσύνης το έχουν ορισμένοι μόνο σε αυτή την κοινωνία; Εμείς θεωρούμε ότι οι σύλλογοι έχουν απόλυτη ελευθερία και ωριμότητα να προτείνουν αυτούς που θα προτείνουν. Είμαι σίγουρος ότι ορισμένοι δεν θα προτείνουν τους άξιους.
Αξιολόγηση, λέξη «τζιζ»!
Μην κάνουμε τώρα τέτοια διαλογική κουβέντα. Δεν θα τελειώσουμε ποτέ.
Εγώ λέω ότι ορισμένοι δεν θα είναι άξιοι, αλλά ας μην υπονομεύουμε από την αρχή τις διαδικασίες. Και είμαστε σίγουροι ότι θα αναδειχθούν αυτοί που είναι άξιοι να αναλάβουν αυτά τα καθήκοντα. Προσέξτε, τώρα, όμως. Οι άξιοι δεν είναι άξιοι λόγω κάποιας αξιολόγησης που γίνεται με ένα φύλλο με άπειρες ερωτήσεις και ο ένας έχει μαζέψει τριάντα οκτώ μόρια και ο άλλος δώδεκα. Αυτό δεν είναι δήλωση αξιοσύνης. Διότι ουσιαστικά αυτό λέτε. Λέτε να ποσοτικοποιήσουμε την κοινωνική ζωή. Αυτό γίνεται. Μπορώ να σας πω ότι οι τρομακτικές πιέσεις που έχουμε πολλές φορές και για το θέμα της μοριοδότησης δεν βοηθούν τη δημοκρατία. Από την άλλη μεριά, προφανώς η ποσοτικοποίηση κανονικοποιεί καταστάσεις, σου δίνει τη δυνατότητα να μπορέσεις να προχωρήσεις. Όμως, αυτό που λέει η Νέα Δημοκρατία και αυτό που λέει και το ΚΚΕ είναι: Καταργείστε πρώτα το καθηκοντολόγιο και μετά βλέπουμε για τον σύλλογο.
Η Νέα Δημοκρατία δεν ζητάει την κατάργηση.
Όχι, λέω το ΚΚΕ. Κατ' αρχάς, εμείς - ενδεχομένως να το γνωρίζετε - ήδη προχωράμε στην αλλαγή του καθηκοντολογίου. Αυτό είναι το πρώτο. Δεύτερον, προχωράμε στη σύνταξη του προεδρικού διατάγματος για τη σχολική μονάδα. Ήδη έχει πάει στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Τρίτον, έχουμε συζητήσεις με τον Συνήγορο του Παιδιού για να δούμε πώς θα προχωρήσουμε με καλύτερο τρόπο σε θέματα των μαθητικών κοινοτήτων. Όμως, κοιτάξτε, το ΚΚΕ είχε αυτό το πρόβλημα: εν όψει ενός παραδείσου, που κάποια στιγμή θα έρθει, θεωρεί ότι δεν πειράζει, η σημερινή κόλαση είναι μια χαρά. Δεν υπάρχει καμμία προσπάθεια να ενισχυθούν χαραμάδες, ρωγμές, νέες πρωτοβουλίες σε δημοκρατικότερη κατεύθυνση. Η επίκληση του γενικού για να μην πάρουμε θέση στο ειδικό, δεν βοηθάει, νομίζω, κανέναν. Λέχθηκαν διάφορα, όπως ότι περιμένουμε τον χαμό που πρόκειται να γίνει με το νομοσχέδιο που θα κατεβάσουμε για την τριτοβάθμια εκπαίδευση κ.λπ.. Θα το δείτε το νομοσχέδιο. Νομίζουμε ότι φέρνει ιδιαίτερα θετικές διατάξεις. Μία απ' αυτές θα ήθελα σήμερα να την ανακοινώσω. Τα πενταετή πτυχία να είναι το ενοποιημένο master. Όμως, προσέξτε: Προχθές το βράδυ το Τεχνικό Επιμελητήριο με ομόφωνη απόφαση αποφάσισε να προχωρήσει στη δημιουργία ενός τμήματος εγγραφής αποφοίτων μηχανικών των ΤΕΙ. Να χαιρετήσουμε αυτή την πρωτοβουλία. Ανοίγει την πόρτα για να λυθούν επαγγελματικά ζητήματα, που χρονίζουν επί εξήντα χρόνια ανάμεσα σε μηχανικούς των πολυτεχνικών σχολών και μηχανικούς των ΤΕΙ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Πρέπει να χαιρετήσουμε την πρωτοβουλία του Τεχνικού Επιμελητηρίου και όλων των παρατάξεων, γιατί ήταν ομόφωνη. Και ο νόμος, το νομοσχέδιο, θα πρέπει να κατοχυρώσει αυτή τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στο πολυτεχνείο και στα ΤΕΙ, ώστε να ανοίξει η λύση ενός τόσου σοβαρού κοινωνικού προβλήματος. Τέτοια πράγματα πάμε να κάνουμε. Αν νομίζετε ότι αυτά είναι δευτερεύοντα ή είναι θυελλώδεις άνεμοι…
Το ΤΕΕ το έκανε αυτό.
Μη διακόπτουμε, γιατί ο Υπουργός συμπλήρωσε τον χρόνο. Θα υπάρξει μια μικρή ανοχή, αλλά όχι μεγάλη.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κοιτάξτε, προφανώς δεν θέλω να ιδιοποιηθώ τι έκανε το ΤΕΕ, αλλά σας λέω πώς συνδυάζεται με το νομοσχέδιο η κατοχύρωση του πενταετούς. Νομίζω ότι το καταλάβατε. Επίσης, και οι γιατροί νομίζω ότι θα τύχουν μιας ευνοϊκότερης αντιμετώπισης. Τελειώνω, λοιπόν, πολύ γρήγορα με δύο θέματα. Στον νόμο που ψηφίστηκε πριν κάποιες μέρες, σχετικά με την ιδιωτική εκπαίδευση, πρέπει να είναι σαφές - και το διευκρινίζω γιατί είναι μια βουλευτική τροπολογία, που έχει έρθει - ότι η κρίση για την τέλεση ή μη των πειθαρχικών παραπτωμάτων εκ μέρους των εκπαιδευτικών της ιδιωτικής εκπαίδευσης και η επιβολή των προβλεπόμενων πειθαρχικών ποινών ανήκουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα των προβλεπομένων από τις κείμενες διατάξεις πειθαρχικών οργάνων και σε καμμία περίπτωση δεν ανήκουν στην αρμοδιότητα της τριμελούς επιτροπής δικαστών. Να το διευκρινίσουμε αυτό. Υπάρχει νόμος και αυτού του είδους τα παραπτώματα τα διαχειριζόμαστε με βάση αυτόν τον νόμο. Άρα δεν έχουν καμμία σχέση με τη διαδικασία παραπομπής στην τριμελή επιτροπή δικαστών κλπ. Το τελευταίο θέμα αφορά το τέμενος. Έχει μια σημασία η οικοδόμηση του τεμένους, όπως έχει και μια σημασία η λειτουργία του τεμένους. Η οικοδόμηση του τεμένους δεν ταυτίζεται με τη λειτουργία του. Για τη λειτουργία του πρέπει να γίνουν διάφορα πράγματα. Θα παρακαλούσα να δείξουμε μια πολιτική και κοινωνική ωριμότητα για τη λειτουργία - επιμένω - του τεμένους, όταν έχουμε τόσον κόσμο και στο λεκανοπέδιο Αττικής και στη χώρα μας που είναι μουσουλμάνοι. Και επιπλέον του τεμένους, θα παρακαλούσα να εκφραστεί και μια βούληση από τους επόμενους ομιλητές για να λυθεί το θέμα του μουσουλμανικού νεκροταφείου. Διότι ενώ η Εκκλησία της Ελλάδος ομόφωνα παραχώρησε είκοσι στρέμματα στο Σχιστό, η εταιρεία που έχει τις εργολαβίες, λόγω οικονομικών προβλημάτων, έχει φαλιρίσει. Όλα τα μηχανήματά της είναι σε αυτά τα είκοσι στρέμματα που είναι για να γίνει το νεκροταφείο των μουσουλμάνων. Υπάρχουν δίκες και περιμένουμε τις αποφάσεις. Ελπίζουμε, λοιπόν, αυτό το πολύ ιδιαίτερο δικαίωμα που έχει ο κάθε άνθρωπος, να μπορεί δηλαδή να ταφεί εκεί που θέλουν οι δικοί του, να μπορέσουμε πολύ σύντομα να το έχουμε και για τους μουσουλμάνους στην Αθήνα. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα τρεις μαθητές και μαθήτριες και έξι εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 4ο Δημοτικό Σχολείο Σπάρτης. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ακούστε, λοιπόν, τώρα πώς θα γίνει η διαδικασία. Ξεκινάμε ως εξής: Θα μιλάει ένας Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και τρεις συνάδελφοι Βουλευτές, για να κλείσουμε με εναλλαγές. Θα μιλήσει τώρα ο κ. Τζαβάρας και μετά θα μιλήσουν οι Βουλευτές. Έχει ζητήσει δεύτερος τον λόγο ο κ. Θεοχαρόπουλος. Στη συνέχεια θα μιλήσει ο κ. Παππάς, αφού μιλήσουν τρεις Βουλευτές. Επίσης, ενημερώθηκα ότι η κ. Βάκη θέλει να κλείσει τη σειρά των Κοινοβουλευτικών. Οπότε, μένουν και οι άλλοι τέσσερις με τη σειρά των κομμάτων. Επίσης, έχουμε ενημερωθεί μέχρι στιγμής για τουλάχιστον δύο Προέδρους Κοινοβουλευτικών Ομάδων που θα μιλήσουν, ο κ. Μητσοτάκης από τη Νέα Δημοκρατία και ο κ. Μιχαλολιάκος από τη Χρυσή Αυγή. Αυτονόητο είναι ότι οι Αρχηγοί οποιουδήποτε κόμματος, όταν έρθουν στην Αίθουσα, θα παρεμβληθούν ανάμεσα στους ομιλητές, από τη στιγμή που θα ζητήσουν τον λόγο. Κύριε Τζαβάρα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, νομίζω πια ότι έχουμε μια διαδικασία διαλόγου της Κυβέρνησης, όχι τόσο με το Κοινοβούλιο όσο με το Συμβούλιο της Επικρατείας, για τα ζητήματα τα οποία το τελευταίο, τουλάχιστον, χρονικό διάστημα, ενώ είχαν γίνει αντικείμενο πολύ σκληρής και πάρα πολύ έντονης συζήτησης και αφορούσαν την αντισυνταγματικότητα των διατάξεων, που σε πολλά νομοσχέδια έχει φέρει για συζήτηση και ψήφιση η Βουλή στο Κοινοβούλιο, εντούτοις, και κατά τρόπο ο οποίος δεν συνάδει με τη δημοκρατική ευαισθησία που πρέπει να έχει η Κυβέρνηση απέναντι στο Κοινοβούλιο, αλλά και κατά τρόπο που δεν συμμορφώνεται με τις επιταγές του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής, έχει οδηγήσει σε αυτή την κατάσταση. Πράγματι, κύριε Υπουργέ, τώρα είστε υποχρεωμένος να φέρετε με αυτή τη διάταξη του άρθρου 1 ρυθμίσεις που ανταποκρίνονται στην απόφαση της ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, την 711/2017. Το χειρότερο, όμως, δεν είναι ότι πλέον έχουμε φτάσει στο σημείο να νομοθετούμε με βάση τη νομολογία του ανωτάτου δικαστηρίου. Θα έπρεπε να τα έχουμε προλάβει όλα αυτά τα ζητήματα. Το χείριστο είναι, δυστυχώς, ότι ενώ προσποιούμεθα ότι αυτή τη νομολογία τη σεβόμαστε, στο τέλος αποδεικνύεται ότι και με αυτές τις διατάξεις πάλι προβλήματα θα έχετε. Άκουσα προηγουμένως έναν διάλογο που είχατε σχετικά με την αξιοσύνη. Η έννοια της αξιοσύνης, βεβαίως, υπάρχει στη διάταξη του άρθρου 2 του Συντάγματος, αλλά όχι με τον τρόπο που ενδιαφέρει την εφαρμογή και την προστασία θεμελιωδών δικαιωμάτων. Γιατί αυτή η έννοια, την οποία είστε υποχρεωμένος να τη σεβαστείτε και να την περιφρουρήσετε στις ρυθμίσεις που φέρνετε, είναι η έννοια της αξιοκρατίας. Άλλο αξιοσύνη, άλλο αξιοκρατία με την έννοια των διατάξεων 4 και 5 του Συντάγματος. Γιατί με βάση αυτές τις διατάξεις η αξιοκρατία συνδέεται με μια άλλη αρχή που λέγεται «ισότητα». Έτσι, λοιπόν, πολύ ορθά, όχι μόνο η απόφαση 711/2017, αλλά και πληθώρα άλλων αποφάσεων λένε ότι εν ονόματι και εις εφαρμογή των συνταγματικά κατοχυρωμένων αρχών της ισότητας και της αξιοκρατίας, η διοίκηση και η Κυβέρνηση, αλλά και το Κοινοβούλιο είναι υποχρεωμένοι να φέρουν διατάξεις, που όταν ρυθμίζουν ζητήματα πρόσβασης των πολιτών σε κρατικές θέσεις, αυτό να το κάνουν ανεμπόδιστα και μόνο κατά τον λόγο της προσωπικής αξίας και ικανότητας του ενδιαφερομένου σε πλαίσιο διαδικασίας αμερόληπτης και αντικειμενικής. Αυτές είναι λέξεις - κλειδιά. Αυτές δεν έχουν να κάνουν με την αξιοσύνη, όπως την εκτιμούν και όπως την αποδέχονται οι συνάδελφοι που θα κληθούν στο πλαίσιο του συλλόγου των διδασκόντων να εκφέρουν άποψη για τη συμβολή στο εκπαιδευτικό έργο ή για την προσωπικότητα ή για την εν γένει συγκρότηση του ενδιαφερομένου να αναλάβει θέση διευθυντού σχολικής μονάδας. Εδώ υπάρχει ένα ζήτημα. Και αυτό το ζήτημα δεν είναι λόγια που θα πρέπει να τα χρησιμοποιούμε, για να αποδεικνύουμε ότι μας ενδιαφέρει η σχέση της οικειότητας που υπάρχει μεταξύ συναδέλφων ή η σχέση της συντροφικότητας ή η σχέση της δημοφιλίας, όπως είπε η εισηγήτρια μας. Αυτά τα θέματα, είτε τα δέχεστε είτε τα απορρίπτετε, ως κριτήρια δεν έχουν καμμία αξία και καμμία σημασία για τις διατάξεις που εισάγετε και στις οποίες θέλετε να έχετε το αποτύπωμα της πρόσφατης νομολογίας της ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας. Γι' αυτό, λοιπόν, εδώ, όπως έχει πει σε πολλές αποφάσεις το Συμβούλιο της Επικρατείας - το λέει μάλιστα και το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής - η ανάδειξη της διοίκησης των σχολικών μονάδων στην πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση θα πρέπει να γίνεται από όργανα που είναι κατάλληλα και τα οποία συγκροτούνται και λειτουργούν με βάση διασφαλίσεις των αρχών της αξιοκρατίας, της αντικειμενικότητας και της αμεροληψίας, σε πλαίσιο διαδικασίας, που αυτές ακριβώς τις διαδικασίες τις καθιστά ελέγξιμες από τον ακυρωτικό δικαστή. Εσείς, λοιπόν, με τη ρύθμιση που φέρνετε λέτε ότι συνεκτιμάται η γνώμη. Δεν προσδιορίζετε, όμως, πώς συνεκτιμάται και εάν μοριοδοτείται. Και κατ' αυτόν τον τρόπο, εμποδίζετε τον έλεγχο του ακυρωτικού δικαστή. Το δεύτερο και σπουδαιότερο είναι το εξής ζήτημα, ότι σ' αυτό το πρακτικό που θα συνταχθεί για τη συνέντευξη που θα δώσει ο ενδιαφερόμενος δεν λέτε εάν θα περιλαμβάνεται, έστω και εν περιλήψει, το περιεχόμενο της συνέντευξης. Οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας λένε ότι για να είναι δυνατή η ακυρωτική διαδικασία και ο έλεγχος του Συμβουλίου της Επικρατείας, θα πρέπει σε αυτά ακριβώς τα έγγραφα, τα Πρακτικά, να έχει συμπεριληφθεί όχι μόνο περίληψη αλλά και μνεία των ερωτήσεων και των απαντήσεων. Δεν προκύπτει από τη ρύθμιση που φέρνετε εάν κάτι τέτοιο το έχετε υπ' όψιν σας. Απλώς, λέτε ότι θα ληφθεί υπ' όψιν η γνώμη του Συλλόγου των Διδασκόντων, πλην όμως λέτε ότι πρέπει να είναι αιτιολογημένη. Αυτό δεν λέει τίποτα. Το «αιτιολογημένη» δεν λέει τίποτα, γιατί εδώ μιλάμε για αποτίμηση συγκεκριμένων προσόντων, συγκεκριμένων κριτηρίων, τα οποία όχι απλώς ποσοτικοποιούνται, αλλά θα πρέπει τουλάχιστον να είναι αντικείμενο εξατομικευμένης κρίσης. Αυτό δεν το διευκολύνει η ρύθμιση. Θα δείτε ότι μετά από άλλους δύο μήνες θα μας φέρετε εδώ μια άλλη ρύθμιση, που θα ανταποκρίνεται πιο σωστά και με μεγαλύτερη ακρίβεια σε αυτές τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία του ακυρωτικού δικαστηρίου. Γι' αυτό, λοιπόν, εμείς και πάλι σας κρούουμε τον κώδωνα με διάθεση εποικοδομητικής κριτικής. Γιατί μας ενδιαφέρει σε αυτόν τον τόπο, επιτέλους, να υπάρχουν σχολικές μονάδες, που θα διοικούνται από άξιους. Και οι άξιοι, σύμφωνα με το Σύνταγμα, όπως σας προανέφερα, έχουν μια και μόνο εκδοχή, την αναφορά σε προσόντα που συγκροτούν την προσωπική ικανότητα του καθενός και άρα την αξία του. Δεν είναι, λοιπόν, γενικά και αόριστα η αξιοσύνη. Είναι η αντικειμενική και η αμερόληπτη διαπίστωση με εξατομικευμένη κρίση αυτών των συγκεκριμένων κριτηρίων. Σε αυτό, λοιπόν, πάλι έχετε πρόβλημα. Επιτέλους, όμως, κύριε Υπουργέ, είστε Υπουργός της Παιδείας και μάλιστα είστε ακαδημαϊκός δάσκαλος. Το είπα απευθυνόμενος σε εσάς και σε μια άλλη ευκαιρία: Από εσάς περιμένουμε περισσότερο και δημιουργικότερο έργο. Εσείς ανακυκλώνετε καταστάσεις του παρελθόντος, αυτές που η ίδια η κρίση των θεσμών, η κρίση η ίδια της εμπιστοσύνης των πολιτών στους θεσμούς δημιούργησε. Μπορεί τώρα να βιώνουμε το πιο σκληρό πρόσωπο της κρίσης με τη μορφή της οικονομικής κρίσης, αλλά κάτω από αυτή την κρίση ή πάνω από αυτή την κρίση - εξαρτάται αν το βλέπει κανένας ως μαρξιστής ή ως φιλελεύθερος - υπάρχουν στοιχεία τα οποία οδηγούν σε διάλυση και αποσύνθεση την κοινωνία και την τάξη που υπάρχει σε αυτή την κοινωνία και κυρίως τη διοίκηση με όλους τους θεσμούς, που είναι από το Σύνταγμα οργανωμένοι για να εξυπηρετούν την όλο και καλύτερη, όλο και μεγαλύτερη, όλο και περισσότερη πρόοδο αυτού του τόπου. Βλέπω ότι έχετε την τάση να διαρρυθμίζετε τα σχετικά με την εκπαίδευση και μάλιστα τα σχετικά με την ανώτατη εκπαίδευση, ώστε να περιμένετε να σας πει κάποιος «μπράβο» γιατί καθιστάτε όλο και λιγότερο δυσχερές, άρα όλο και πιο εύκολο το έργο τού να είναι κάποιος μαθητής. Παλιά έλεγαν - και το πήραμε και εμείς από τους δασκάλους μας και από τους πατεράδες μας - ότι «τα αγαθά κόποις κτώνται». Κύριε Υπουργέ, και εσείς έχετε κάνει μια διαδρομή σπουδών και βεβαίως είστε από εκείνους που γνωρίζουν ότι χωρίς κόπο δεν αποκτάται τίποτα. Άλλωστε, τι άλλο θα πρέπει να είναι μια προσπάθεια ανασυγκρότησης του τόπου από αυτό που προκύπτει - δεν είμαι φυσικός αλλά θα το πω - από το δεύτερο αξίωμα της θερμοδυναμικής, το οποίο μας έχει διδάξει ότι όχι μόνο η φύση, αλλά και οι θεσμοί ρέπουν κατά έναν τρόπο αδυσώπητο και αυθόρμητο στην αταξία; Αυτό που πρέπει να κάνει μια Κυβέρνηση που σέβεται τις αρχές του Συντάγματος, που σέβεται τις αρχές και τις αγωνίες του λαού για προκοπή, είναι μέσα σε αυτά τα συστήματα να βάνει από τα έξω ενέργεια. Και αυτή την ενέργεια πρέπει να τη χρησιμοποιούμε για να επανέλθουμε σε κάποιες καλές αρχικές καταστάσεις, οι οποίες λόγω της κρίσης έχουν εγκαταλειφθεί. Αυτή είναι η υποχρέωση τού να κυβερνάει κάποιος τον τόπο σε συνθήκες οικονομικής κρίσης και σε συνθήκες θεσμικής αποσύνθεσης. Πρέπει, λοιπόν, όλοι μαζί να κάνουμε προσπάθεια. Η ζωή είναι δύσκολη. Δεν είναι εύκολη. Όταν προσπαθούμε στα παιδιά να την παραστήσουμε ότι είναι μια απλή διαδρομή μεταξύ παιχνιδιού, χαράς και ευφροσύνης, αυτό που κάνουμε είναι να βάζουμε για τις επόμενες γενιές μια πολύ βαθιά νάρκη στο μέλλον. Γι' αυτό, ακριβώς, θα θυμηθώ κι εγώ τα λόγια του ποιητή: Έτσι όπως καταντήσαμε κι έτσι όπως έχετε τα πράγματα εξοικονομήσει, «το μέλλον θα έχει πολλή ξηρασία. Να πάρετε μαζί σας αρκετό νερό».
Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας εδέχθη την πρόταση του Προεδρείου ευγενικά και θα μεσολαβήσει μεταξύ του κ. Τζαβάρα και της δικής του ομιλίας η συνάδελφος κ. Παναγιώτα Βράντζα. Μετά θα δώσουμε τον λόγο στον κ. Μητσοτάκη. Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα διαχρονικά προβλήματα της εκπαίδευσης στη χώρα μας είναι γνωστά. Οι άνθρωποι της εκπαιδευτικής κοινότητας γνωρίζουν πολύ καλά τις δυσκολίες και τις στρεβλώσεις, τόσο σε οικονομικό όσο και σε θεσμικό επίπεδο, στρεβλώσεις που έχουν συσσωρευθεί τις προηγούμενες δεκαετίες λόγω των εφαρμοσμένων πολιτικών όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων του παλαιοκομματικού κατεστημένου. Αλλεπάλληλες δήθεν μεταρρυθμίσεις, συντεχνιακές εξυπηρετήσεις κομματικών ημετέρων, «πάρτι» με τα κοινοτικά κονδύλια, που κατασπαταλήθηκαν και σε μεγάλο βαθμό τα έργα τα οποία έγιναν δεν είχαν σχέση με τη δημόσια εκπαίδευση, οδήγησαν ουσιαστικά τη δημόσια εκπαίδευση σε κατάρρευση. Σε απάντηση αυτών έρχεται σήμερα ένα καινοτόμο νομοσχέδιο που επιχειρεί να βάλει τάξη, υπό το φως και της πρόσφατης νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας, σε επιμέρους ζητήματα εκπαιδευτικής πολιτικής. Συγκεκριμένα, οι εισαγόμενες ρυθμίσεις έρχονται να βελτιώσουν τις διατάξεις του ν.4327/2015, με τις οποίες για πρώτη φορά στα εκπαιδευτικά χρονικά θεσπίστηκε η συμμετοχή των συλλόγων των διδασκόντων στις διαδικασίες επιλογής των διευθυντών των οικείων σχολικών μονάδων. Είναι εξαιρετικά σημαντικό το ότι διατηρείται στο πλαίσιο της διαδικασίας επιλογής διευθυντών η διατύπωση γνώμης των συνυπηρετούντων εκπαιδευτικών, όπως αυτή προκύπτει μέσα από την άμεση γνώση των συνθηκών λειτουργίας κάθε σχολικής μονάδας. Η επιλογή αυτή δεν σχετίζεται μόνο με το εκπαιδευτικό έργο του δασκάλου αλλά και με την προσωπικότητά του και με τη γενικότερη συγκρότηση των υποψηφίων. Έτσι έχουμε έναν ισορροπημένο συνδυασμό αξιοκρατικού συστήματος μοριοδότησης, μέσα από την εκτίμηση αντικειμενικών στοιχείων του υπηρεσιακού φακέλου των υποψηφίων και δημοκρατικών διαδικασιών συμμετοχής της εκπαιδευτικής κοινότητας. Θα ήθελα, όμως, στην τοποθέτησή μου να αναφερθώ και στο άρθρο 5 του νομοσχεδίου, που αφορά την ανέγερση του ισλαμικού τεμένους στην Αθήνα. Άκουσα τις εισηγήσεις όλων των εισηγητών των κομμάτων. Άκουσα και την τοποθέτηση του εισηγητή της Χρυσής Αυγής, ένα μνημείο σκοταδισμού και μισαλλοδοξίας. Ο εισηγητής της Χρυσής Αυγής - και δεν θα προσέξω τις λέξεις που θα χρησιμοποιήσω - είχε το θράσος να αναφέρει ότι θα βάψουμε τα χέρια μας με αίμα όλοι όσοι ψηφίσουμε σήμερα την ανέγερση του ισλαμικού τεμένους. Η Χρυσή Αυγή διώκεται ως εγκληματική οργάνωση. Έχουν βάψει τα χέρια τους με αίμα αθώων ανθρώπων, Ελλήνων και μουσουλμάνων. Συνεχίζω, λοιπόν, και λέω ότι με αίσθημα δημοκρατίας ψηφίζουμε σήμερα τις αναγκαίες ρυθμίσεις για την οργάνωση και λειτουργία επιτέλους της διοίκησης του ισλαμικού τεμένους στην Αθήνα. Ένα σύγχρονο, δημοκρατικό δυτικό κράτος, που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θρησκευτικές ελευθερίες ενός εκάστου, οφείλει να ανταποκρίνεται ουσιαστικά στο πάγιο αίτημα των θρησκευτικών μειονοτήτων να καλύπτουν με ανθρώπινο, αξιοπρεπές και πολιτισμένο τρόπο τις λατρευτικές τους ανάγκες. Για τον ίδιο λόγο πρόσφατα - το ανέφερε και ο Υπουργός - αρκετοί Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ συνυπογράψαμε ερώτημα, το οποίο απευθύνουμε στον Υπουργό Παιδείας και στον Υπουργό Εσωτερικών, αναφορικά με τη δημιουργία του μουσουλμανικού νεκροταφείου στην Αθήνα. Είναι προφανές ότι πέραν της διατήρησης των καλών διεθνών σχέσεων, κυρίως με τα αραβικά κράτη, οφείλουμε να σεβόμαστε την ισότιμη και ελεύθερη πρόσβαση όλων των πιστών, ανεξαρτήτως εθνικότητας και δόγματος, στο πεδίο άσκησης των λατρευτικών τους καθηκόντων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάποια στιγμή σε αυτή τη χώρα θα πρέπει να ξεφύγουμε από την εύκολη, επιφανειακή προσέγγιση των πραγμάτων και να αναζητήσουμε τα πραγματικά αίτια των γεγονότων. Το πρόσφατο τραγικό, τυφλό τρομοκρατικό χτύπημα στο Μάντσεστερ από ένα εικοσιδυάχρονο παιδί μεταναστών, που αποφάσισε να δώσει τέλος στη ζωή του, παίρνοντας μαζί του όσο πιο πολλά άλλα παιδιά μπορούσε, δεν στηρίζεται στις αρχές καμμιάς θρησκείας αλλά και καμμιάς λογικής. Οι συνθήκες που μεγαλώνουν αυτά τα παιδιά, τα βιώματα, ο κοινωνικός αποκλεισμός, η ανέχεια σε πολλές περιπτώσεις είναι οι παράγοντες εκείνοι που τα κάνουν ευάλωτα θύματα αυτών που χρησιμοποιούν τις θρησκείες, το «όπιο του λαού» όπως είπε ο Μαρξ, για την επίτευξη των δικών τους ιδιοτελών στόχων και συμφερόντων. Σε μια εποχή που η γνώση βρίσκεται στα υψηλότερα επίπεδα από ποτέ για την ανθρωπότητα και η πληροφορία είναι διαθέσιμη παντού και προσβάσιμη από τους περισσότερους στον κόσμο, πραγματικά, δυσκολεύομαι να κατανοήσω τον κάθε λογής θρησκευτικό φανατισμό, από την ακραία τρομοκρατία των τζιχαντιστών μέχρι την απόδοση τιμών αρχηγού κράτους σε λείψανα. Η υποκρισία είναι παντού. Ποιος από εμάς δεν γνωρίζει περιπτώσεις «ευυπόληπτων» μελών της κοινωνίας μας, που ενώ είναι κοινό μυστικό ότι δεν διάγουν «χριστιανικό βίο», κάθε Κυριακή βρίσκονται πρώτοι στις εκκλησίες; Ειρήσθω εν παρόδω, το φαινόμενο είναι πολύ συχνό στις προεκλογικές περιόδους, προς άγραν ψήφων φυσικά και όχι από θρησκευτικό συναίσθημα. Ο ρόλος μιας συντεταγμένης και σοβαρής πολιτείας δεν μπορεί παρά να στηριχθεί στις αρχές της δημοκρατίας και του ανθρωπισμού, προσπαθώντας να αμβλύνει αντί να οξύνει τα μίση, τα πάθη και τις ακρότητες του σκοταδισμού που, δυστυχώς, υπάρχουν και σήμερα και να συμβάλλει στη δημιουργία κοινωνιών με σεβασμό στον άνθρωπο. Βεβαίως, λαμβάνοντας υπ' όψιν και τη γεωστρατηγική θέση της Ελλάδας αλλά και τις γεωπολιτικές συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί στην ευρύτερη περιοχή, με το υπό ψήφιση νομοσχέδιο θέτουμε ταυτοχρόνως θεσμικά εμπόδια σε κάθε είδους θρησκευτικό φανατισμό ή μισαλλόδοξη προοπτική, δεδομένου ότι το νομικό πρόσωπο του τεμένους στην Αθήνα θα τελεί κατ' ουσίαν υπό τον απόλυτο έλεγχο της ελληνικής πολιτείας, μιας ώριμης ελληνικής πολιτείας η οποία σέβεται τα δικαιώματα των πολιτών της χωρίς αποκλεισμούς με βάση το χρώμα, το δόγμα ή τα θρησκευτικά πιστεύω του καθενός. Ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ για την τήρηση του χρόνου. Κύριε Πρόεδρε της Νέας Δημοκρατίας, καλείσθε εις το Βήμα. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας κ. Μητσοτάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, επέλεξα να μιλήσω και σήμερα για τα θέματα της παιδείας, διότι δεν πρόκειται να εξέλθουμε από την πολύχρονη κρίση, αν δεν αναγεννήσουμε το εκπαιδευτικό μας περιβάλλον σε όλες τις βαθμίδες. Βραχυπρόθεσμα η οικονομία είναι αναμφίβολα το βασικό πεδίο για την πορεία της χώρας. Μακροπρόθεσμα, όμως, ο ρόλος της παιδείας είναι καθοριστικός. Ούτως ή άλλως έχει ήδη καταστεί κρίσιμος μέσα από τις δοκιμασίες που περνάει η ελληνική κοινωνία. Πριν μερικούς μήνες, κύριε Υπουργέ, τον Σεπτέμβριο του 2016, η Νέα Δημοκρατία προκάλεσε μία προ ημερησίας διάταξης συζήτηση στη Βουλή με θέμα την παιδεία. Είχα επισημάνει τότε ότι η παιδεία πρέπει να είναι πεδίο εθνικής συνεννόησης και είχα τονίσει ότι δεν μπορούν να γίνονται πειράματα με το μέλλον των παιδιών μας. Από τότε μέχρι σήμερα επιβεβαιώνονται, δυστυχώς, καθημερινά οι χειρότεροι φόβοι μου, γιατί κάνετε ό,τι περνάει από το χέρι σας να μεταφυτέψετε μία διχαστική, σκληρά κομματική λογική στον ευαίσθητο χώρο της εκπαίδευσης. Ό,τι κάνετε παντού δηλαδή! Όλα αυτά, ενώ δεν έχετε κάποιο συγκροτημένο σχέδιο για το πώς θέλετε να προχωρήσει το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Ξέρετε, δηλαδή, τι θέλετε να ελέγξετε, αλλά δεν ξέρετε τι θέλετε να φτιάξετε. Σε δύο χρόνια έχουν αλλάξει τρεις Υπουργοί Παιδείας, με τον έναν να αναιρεί τις επιλογές του προκατόχου του. Καθένας κάνει τις δικές του επιτροπές, υποεπιτροπές, βγάζει τα δικά του πορίσματα, προχωράει στις δικές του εξαγγελίες. Καθένας, δηλαδή, κάνει τη δικιά του πολιτική στην πλάτη της κοινωνίας και της παιδείας. Πότε η εκπαίδευση προσφέρει υλικό για «πυροτεχνήματα», πότε εκτίθεται σε προσωπικές ιδεοληψίες και αντιμετωπίζεται, εν γένει, με πολύ μεγάλη προχειρότητα. Σταχυολογώ από την πολιτική επικαιρότητα των τελευταίων μηνών και ετών. Η υποβάθμιση της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης βαφτίζεται ξαφνικά ως ολοήμερο σχολείο νέου τύπου. Νομοσχέδια παρουσιασμένα και ψηφισμένα με τυμπανοκρουσίες, αποσύρονται μέσα σε λίγους μήνες, όπως αυτά για την ιδιωτική εκπαίδευση ή για τα μεταπτυχιακά. Χιλιάδες προσλήψεις ανακοινώνονται με κάθε αφορμή και στη συνέχεια η Κυβέρνηση τις παίρνει πίσω, γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει κανένας κεντρικός προγραμματισμός. Και, βέβαια, η κατάργηση των πανελληνίων εξετάσεων ανακοινώνεται από τον Πρωθυπουργό σε ειδική φιέστα και την επόμενη εσείς, ο αρμόδιος Υπουργός, ανακοινώνετε ότι δεν ξέρετε πώς θα το υλοποιήσετε αυτό το σχέδιο. Αυτό δεν είναι Κυβέρνηση, είναι πολιτικός στρατός ατάκτων! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Η αναστάτωση σήμερα στον χώρο της παιδείας είναι διαρκής. Ταλαιπωρεί μαθητές, ταλαιπωρεί γονείς και ταλαιπωρεί, φυσικά, και τους ανθρώπους της εκπαίδευσης. Το σημερινό νομοσχέδιο, παρ' ότι σύντομο, μικρό, είναι ένας ακόμα κρίκος σε μια σπασμένη αλυσίδα ιδεοληψίας και προχειρότητας. Είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο πάει να θεραπεύσει μια αντισυνταγματική ρύθμιση. Η Κυβέρνηση, που υποσχέθηκε ότι θα είναι κάθε λέξη του Συντάγματος, έχει γράψει βιβλία ολόκληρα με αντισυνταγματικές ρυθμίσεις: τέσσερις μέχρι τώρα, μία για κάθε εξάμηνο. Το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα έρχεται με τη διαδικασία του επείγοντος να ψηφιστεί εντός δύο ημερών. Γιατί, κύριε Υπουργέ; Από τον Δεκέμβριο γνωρίζατε ότι η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε αντισυνταγματικό τον προηγούμενο νόμο Μπαλτά - Κουράκη. Και μη μας πείτε ότι δεν σας είχαμε προειδοποιήσει στη Βουλή για την κατάφωρη αντισυνταγματικότητα της διάταξης, την οποία είχατε εισηγηθεί. Επί πέντε μήνες δεν μπορούσατε να φέρετε μια ρύθμιση που να θεραπεύει το πρόβλημα της αντισυνταγματικότητας; Γιατί πρέπει να το κάνετε σε τόσο μεγάλη ταχύτητα και χρησιμοποιώντας τη διαδικασία του επείγοντος; Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό στη σημερινή Βουλή. Αποτελεί πλέον πάγια πρακτική της Κυβέρνησης και της κυβερνητικής πλειοψηφίας να καλείται η Ολομέλεια να συμμαζέψει αυτοσχεδιασμούς, πασαλείμματα, κουτοπονηριές της Κυβέρνησης, όταν κρίνονται αντισυνταγματικά. Όμως, στα ζητήματα της παιδείας, που έχουν τόσο μεγάλη σημασία, θα μπορούσατε να κάνετε μια εξαίρεση, να δείξετε μεγαλύτερη σοβαρότητα. Αντ' αυτού φέρνετε σήμερα ένα νομοσχέδιο για ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα, που αφορούν στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, την επιλογή διευθυντών. Πάτε να το περάσετε όσο πιο γρήγορα γίνεται, χωρίς να δίνεται χρόνος για ουσιαστική συζήτηση. Πέραν όμως της διαδικασίας - κι έχουμε ασκήσει επανειλημμένως κριτική για τον τρόπο με τον οποίον η Κυβέρνηση αλλά και η κυβερνητική πλειοψηφία νομοθετεί - υπάρχει η ουσία, η οποία είναι ότι το νομοσχέδιο αυτό μας οδηγεί πολλά βήματα πίσω. Σε μια εποχή που πρέπει να ψάχνουμε τρόπο να αναδείξουμε τα ικανά και καταρτισμένα στελέχη της εκπαίδευσης, σε μια εποχή που θα πρέπει να επενδύσουμε στην αξιολόγηση - άλλη μια λέξη που φαίνεται ότι είναι απαγορευμένη για εσάς - και στην επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, εσείς τι ακριβώς κάνετε; Φέρνετε ένα νομοσχέδιο το οποίο επαναφέρει την αρχαιότητα ως σημαντικό κριτήριο επιλογής των διευθυντών. Πίσω, λοιπόν, στην επετηρίδα. Πίσω στις πεπαλαιωμένες αντιλήψεις, που δεν λαμβάνουν υπ' όψιν στον βαθμό, που θα έπρεπε, τα υψηλά προσόντα, την εκπαίδευση, τις δεξιότητες, ναι, τα πτυχία. Μου κάνει εντύπωση και ήθελα να το επιβεβαιώσω, καθώς άκουγα την εισηγήτριά μας να λέει ότι δεν υπάρχει, κύριε Υπουργέ, πρόβλεψη να υπάρχουν βασικές γνώσεις πληροφορικής ως απαραίτητο κριτήριο για να κάνει κανείς αίτηση για να γίνει διευθυντής. Και μη μου πείτε ότι αυτό μοριοδοτείται, διότι αυτό θα έπρεπε να είναι κριτήριο αποκλεισμού για κάποιον, αν θέλει να διεκδικήσει πραγματικά τη θέση αυτή. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Είναι δυνατόν στην εποχή που μεταπηδούμε στο ψηφιακό σχολείο, που υπάρχουν εργαλεία, ο διευθυντής σχολείου να μην έχει βασικές γνώσεις πληροφορικής; Μια κουβέντα για τη συνέντευξη θέλω να πω. Σας άκουσα να λέτε ότι η συνέντευξη έχει μια πονεμένη ιστορία. Ρωτήστε εμένα τι κριτική μού ασκούσατε τότε ως αντιπολίτευση, όταν εισηγήθηκα τη δομημένη συνέντευξη για την επιλογή γενικών διευθυντών, διευθυντών και τμηματαρχών στη δημόσια διοίκηση. Βεβαίως και χρειαζόμαστε συνεντεύξεις, αλλά συνεντεύξεις δομημένες, οργανωμένες, στο πλαίσιο του ν.3848, ο οποίος - λυπάμαι που το λέω για εσάς, κύριε Υπουργέ - είχε ένα πολύ πιο αυστηρό πλαίσιο για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να διεξάγονται οι συνεντεύξεις. Δεν θέλουμε συνεντεύξεις που να είναι απλά αφορμή η διοίκηση να επιλέξει τελικά αυτούς που προτιμά και όχι αυτούς που πραγματικά αξίζουν. Όλα αυτά είναι αποδείξεις τού πόσο βαθύς και αξεπέραστος είναι τελικά ο συντηρητισμός σας. Το ίδιο ξεπερασμένος, όσο παρωχημένες είναι και οι ιδεολογίες σας. Αντί να πηγαίνουμε το δημόσιο σχολείο μπροστά, αντί να χτίζουμε την εκπαίδευση του 21ου αιώνα, ξαναγυρίζουμε σε λογικές του προηγούμενου αιώνα. Και δεν είναι η πρώτη φορά. Μάχες οπισθοφυλακής στην παιδεία δίνετε όπως - όπως και όπου μπορείτε. Προσπαθείτε να επιβάλετε απόψεις τελείως παρωχημένες, χωρίς κοινωνική νομιμοποίηση και αντιδρώντας σε κάθε βήμα που είχε γίνει προς τα εμπρός. Θα σας θυμίσω τι κάνατε με τον ν.4009 για τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Από την πρώτη ημέρα επιδιώξατε να τον ακυρώσετε. Ως αντιπολίτευση το κάνατε με τραμπουκισμούς και ως Κυβέρνηση με καινούργιους νόμους, παραμερίζοντας προκλητικά τη συναίνεση, από την οποία οικοδομήθηκαν οι πλειοψηφίες που στήριξαν αυτόν τον νόμο. Θέλω να θυμίσω σε αυτή την Αίθουσα ότι ο νόμος αυτός ψηφίστηκε - για πρώτη φορά στα χρονικά του Κοινοβουλίου - με μία ευρύτατη πλειοψηφία διακοσίων πενήντα πέντε Βουλευτών. Ο νόμος αυτός κρίθηκε συνταγματικός, κύριε Υπουργέ, σε αντίθεση με τους δικούς σας νόμους, και στηρίχθηκε στην εφαρμογή του από το 70% των καθηγητών. Μάλιστα, η αποδοχή του δεν τονίστηκε μόνο από εμάς. Τονίστηκε και από εσάς σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο, το οποίο βρήκα και το οποίο χρονολογείται από το 2014, όταν αρθρογραφήσατε στην «ΑΥΓΗ», με τίτλο: «Μία σοβαρή ήττα της Αριστεράς στα πανεπιστήμια». Τι λέγατε, λοιπόν, τότε; Διαβάζω και έχει ενδιαφέρον να το ακούσετε: «Όταν, όμως, το περασμένο φθινόπωρο οι υποψήφιοι για τα Συμβούλια Ιδρυμάτων ψηφίστηκαν κατά μέσο όρο από το 70% των συναδέλφων - από εκεί προήλθε το ποσοστό - εμείς - η Αριστερά δηλαδή, αυτή που ήταν απέναντι - δεν θορυβηθήκαμε. Βρήκαμε εκ των υστέρων διάφορες δικαιολογίες για την τόσο μεγάλη συμμετοχή, παρά το ότι είχαμε επιχειρηματολογήσει πολύ πειστικά υπέρ της αποχής». Και συνεχίζετε: «Οι πανεπιστημιακοί, ως κοινωνική κατηγορία, φαίνεται να έχουν γίνει ένα εξαιρετικά συντηρητικό σώμα». Προφανώς έγιναν συντηρητικοί γιατί συμμετείχαν στην εκλογή. «Ένα σώμα φοβισμένων» - γιατί εκφράζουν την άποψή τους - «ένα σώμα λειτουργών, που αρνείται πεισματικά να αποδεχθεί το λειτούργημά του και να αποτελέσει μία φωνή δημιουργικής κριτικής για όσα συμβαίνουν στο πανεπιστήμιο». Αυτές ήταν οι απόψεις σας, κύριε Υπουργέ, πριν από τρία χρόνια ακριβώς. Εξηγήστε μου, γιατί θέλετε να επιβάλετε - ντε και καλά - τη βούληση του 30% στο 70%, με την κατάργηση των συμβουλίων και τις αλλαγές στις εκλογές των πρυτάνεων; Σας φαίνεται πολύ δημοκρατικό αυτό; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Καταθέτω το σχετικό άρθρο. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν άρθρο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η αυτοκριτική, την οποία κάνατε για την ήττα σας στον νόμο εκείνη την εποχή. Όμως, τώρα είστε Κυβέρνηση και έχετε άγχος να δώσετε παράταση στις θητείες των οργάνων διοίκησης των ΑΕΙ, μήπως και προλάβετε να υλοποιήσετε πλήρως την αποδόμηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ - θα έρθω και στους ΑΝΕΛ στη συνέχεια - το κράτος δεν σας ανήκει, όπως δεν ανήκει σε κανέναν. Ανήκει στους πολίτες και το δικό τους συμφέρον πρέπει να υπηρετούμε. Τα πανεπιστήμια πρέπει να λειτουργούν αυτόνομα, όπως ζητά το Σύνταγμα και όπως επιβάλλει η διεθνής πρακτική. Και όσο και εάν προσπαθείτε να στήσετε παντού μηχανισμούς επιρροής, οι θεσμοί δεν είναι τόσο αδύναμοι όσο νομίζετε. Έχουν εδραιωθεί με κόπο και η φθορά τους δεν είναι εύκολη. Εσείς να τα ακούτε αυτά! Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Νέα Δημοκρατία έχει και όραμα και σχέδιο για την παιδεία. Ένα όραμα που ορίζεται από τις αξίες που θέλουμε να διαπνέουν όλους τους διοικητικούς θεσμούς της χώρας: Ελευθερία, αυτονομία, αξιοκρατία, αξιολόγηση, διαφάνεια. Και ένα σχέδιο με το οποίο θα ξαναφτιάξουμε την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, με πυρήνα το ελεύθερο και αυτόνομο σχολείο, που θα είναι μία δημιουργική κυψέλη γνώσης και καινοτομίας. Εμείς θα προχωρήσουμε σε παρεμβάσεις που θα απελευθερώσουν κάθε σχολείο από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό ενός υπερσυγκεντρωτικού κεντρικού κράτους και ενός Υπουργείου Παιδείας το οποίο επιμένει να ελέγχει τα πάντα στην εκπαίδευση. Στο εγχείρημα αυτό οι εκπαιδευτικοί πρέπει να έχουν κυρίαρχο ρόλο και θα αναδεικνύεται η σημασία, η αξία και η προσφορά τους. Για εμάς οι άνθρωποι της εκπαίδευσης είναι πλούτος για τα σχολεία μας και πρέπει όλοι να έχουν την ελευθερία να κάνουν καλά τη δουλειά τους. Εμείς θέλουμε να τους ενθαρρύνουμε να δημιουργούν, να καινοτομούν, να φέρνουν νέες ιδέες, να μην κινούνται μέσα σε ένα στενό καλούπι, ένα προκαθορισμένο πλαίσιο. Στα σχολεία παράγεται η γνώση και όχι στις διευθύνσεις της γραφειοκρατίας. Γι' αυτό και τα στελέχη της διοίκησης, ειδικά τα διοικητικά στελέχη, ειδικά οι διευθυντές των σχολείων, πρέπει να έχουν την ανάλογη ποιότητα, ώστε να μπορούν να εμπνεύσουν και η επιλογή τους θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τις βέλτιστες διεθνείς πρακτικές, μακριά από μικροπολιτική και πελατειακές λογικές. Τον περασμένο Σεπτέμβριο είχα την ευκαιρία να καταθέσω συγκεκριμένες προτάσεις για το πώς πρέπει να γίνεται η επιλογή των διευθυντικών στελεχών της εκπαίδευσης. Ήλπιζα ότι κάποιες από αυτές θα μπορούσατε να τις είχατε αξιοποιήσει, αλλά είναι σαφές ότι δεν έχουμε τις ίδιες προτεραιότητες. Θα ήθελα να τις επαναλάβω σύντομα, για να ακούσει η κοινωνία ότι και στην παιδεία υπάρχει ένας διαφορετικός δρόμος από αυτόν που ακολουθείται για να πάμε επιτέλους μπροστά, ένας δρόμος που περνά μέσα από την αξιοκρατία, τη διαφάνεια αλλά και τη μεθοδικότητα. Τα κριτήρια επιλογής των διευθυντών - στελεχών της εκπαίδευσης πρέπει να υπακούουν σε αυτές τις αξίες και σίγουρα απόλυτη αξιοκρατία πρέπει να υπάρχει στα στελέχη που διευθύνουν την παιδεία στο ανώτερο επίπεδο, δηλαδή στους δεκατρείς περιφερειακούς διευθυντές εκπαίδευσης και στους διευθυντές εκπαίδευσης. Δεν μπορεί πλέον να συζητάμε για την εφαρμογή μιας τόσο σημαντικής δημόσιας πολιτικής με κομματικά τοποθετημένα στελέχη. Πρέπει να πάμε ένα βήμα παραπέρα. Η αποκομματικοποίηση της εκπαίδευσης και συνολικά της δημόσιας διοίκησης είναι βασική, είναι κεντρική προτεραιότητα, γι' αυτό και η επιλογή περιφερειακών διευθυντών θα πρέπει να γίνεται από το ΑΣΕΠ με συγκεκριμένα επιστημονικά και ποιοτικά κριτήρια και ο ρόλος των διευθυντικών στελεχών δεν μπορεί να είναι ένας ρόλος στάσιμος. Ένας διευθυντής - ή μια διευθύντρια - σχολικής μονάδας δεν μπορεί να περιορίζεται σήμερα, στο σχολείο του 21ου αιώνα, μόνο στα τυπικά του καθήκοντα. Πρέπει να μπορεί, να είναι σε θέση να αναλαμβάνει μια σειρά από πρωτοβουλίες για την καλύτερη αξιοποίηση ανθρωπίνων και υλικών πόρων, να συμβάλλει στις διαδικασίες αξιολόγησης του εκπαιδευτικού προσωπικού και της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδος. Δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα επιλέγουμε διευθυντές, οι οποίοι δεν πιστεύουν στην έννοια της αξιολόγησης και της αυτοαξιολόγησης. Θα πρέπει να διευρύνει τις επιμορφωτικές δράσεις, να έχει τη δυνατότητα να αναπτύσσει σχέσεις συνεργασίας με την τοπική κοινωνία, να εμπλέκεται, εν ολίγοις, σε ένα φάσμα δραστηριοτήτων που επανακαθορίζουν συνολικά τη φυσιογνωμία της εργασίας του. Γνωρίζω πολλούς διευθυντές οι οποίοι πληρούν αυτά τα κριτήρια και έχουν τη δυνατότητα να ξεφύγουν από τον σφιχτό εναγκαλισμό του πλαισίου που τους έχετε βάλει. Χρειαζόμαστε παραπάνω τέτοιους ανθρώπους και η διαδικασία επιλογής τους θα πρέπει ακριβώς να κατατείνει στην επιλογή ανθρώπων με αυτά τα χαρακτηριστικά. Όμως, για να γίνει αυτό, χρειάζεται σαφέστατη περιγραφή θέσης ευθύνης, προσδιορισμός των καθηκόντων και φυσικά μια αντικειμενική διαδικασία επιλογής, που δεν θα δίνει τόσο βάρος - όσο δίνετε εσείς - στην αρχαιότητα, αλλά στις ευρύτερες γνώσεις και φυσικά στις διοικητικές ικανότητες. Δεν υποτιμάμε σε καμμία περίπτωση την εμπειρία στην εκπαίδευση. Ασφαλώς είναι σημαντικό προσόν. Δεν μπορεί να είναι το βασικό προσόν. Χρειαζόμαστε φρεσκάδα ιδεών και πιστοποιημένη διοικητική ικανότητα. Γι' αυτό και εμείς δεσμευόμαστε για τη θεσμοθέτηση μιας νέας διαδικασίας επιλογής, που θα εξειδικεύει τη λογική την οποία σας περιέγραψα. Και όλα αυτά - επαναλαμβάνω - θα γίνονται μέσω του ΑΣΕΠ για τις κορυφαίες θέσεις και με την επίβλεψη του ΑΣΕΠ για όλη την υπόλοιπη διαδικασία. Αυτό θα είναι ένα πρώτο βήμα για να μπορέσουμε να δώσουμε τελικά στα σχολεία τη μεγαλύτερη ευελιξία και αυτονομία που χρειάζονται. Μόνο έτσι θα γίνει πραγματικότητα η αυτονομία της σχολικής μονάδας, της μονάδας που θέλουμε να κάνουμε κύτταρο της εκπαιδευτικής μας αναγέννησης. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα πρέπει να κοιτάξουμε τολμηρά μπροστά, να αποφασίσουμε επιτέλους τι είδους σχολεία και τι εκπαίδευση θέλουμε για τα παιδιά μας, να αποφασίσουμε τι πρέπει να τα διδάσκουμε και ποιες είναι οι δεξιότητες και οι ικανότητες που χρειάζονται σήμερα τα παιδιά μας για να επιβιώσουν και να διακριθούν σε έναν κόσμο που αλλάζει με πάρα πολύ μεγάλη ταχύτητα. Πρέπει, όμως, να αποφασίσουμε και ποια φυσιογνωμία εκπαιδευτικού χρειαζόμαστε, για να διοικήσει αυτό το εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο οραματιζόμαστε. Δεν θα προχωρήσουμε με μία κυβέρνηση που δίνει μάχες οπισθοφυλακής, που συντηρεί τον κρατισμό, που δεν μπορεί να απαλλαγεί από ιδεοληπτικές εμμονές αλλά και από μία επικίνδυνη νοοτροπία ελέγχου του κράτους. Θα προχωρήσουμε μόνο μέσα από μία μεγάλη πολιτική αλλαγή, που θα ξαναφέρει στο προσκήνιο τις ιδέες της ελευθερίας, της αξιοκρατίας, της διαφάνειας, της ακομμάτιστης δημόσιας διοίκησης. Χρειαζόμαστε ελεύθερα, αυτόνομα και δημιουργικά σχολεία, που θα δίνουν πραγματικά εφόδια σε κάθε παιδί να φτάσει εκεί που θέλει και μπορεί. Αυτό είναι το χρέος μας απέναντι στις επόμενες γενιές. Το ξέρουμε και θα το επιτελέσουμε. Κλείνοντας, κύριε Υπουργέ, έρχομαι σύντομα στο ζήτημα του τεμένους και θα ήθελα λίγο την προσοχή σας στο ζήτημα αυτό. Βέβαια, επιτρέψτε μου έναν πολιτικό σχολιασμό. Μόνο ως φάρσα μπορώ να εκλάβω τη στάση των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, οι οποίοι καταψηφίζουν το σχετικό άρθρο, την ώρα που ο Υφυπουργός τους υπογράφει το νομοσχέδιο! [[Ζωηρά και παρατεταμένα χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Με τις αντιφάσεις της σημερινής Κυβέρνησης, όλα μπορούμε να τα δούμε! Καταθέτω τις υπογραφές. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα σελίδα με τις υπογραφές, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κοιτάξτε, κύριε Υπουργέ: Υπάρχουν επιχειρήματα και υπέρ και κατά της αλλαγής στον τρόπο διοίκησης του τεμένους και θα μπορούσα να δεχθώ τα επιχειρήματά σας και να συμφωνήσω με τη σχετική διάταξη, αλλά έχω μια σοβαρή επιφύλαξη - που θέλω να την εξετάσετε - στο ζήτημα της χρηματοδότησης. Η διάταξη, έτσι όπως είναι διατυπωμένη, επιτρέπει σε νομικά πρόσωπα από την αλλοδαπή να χρηματοδοτήσουν αυτό το νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου και θα πρέπει να είμαστε απολύτως σίγουροι ότι διασφαλίζουμε την πηγή χρηματοδότησης και την προέλευση αυτών των πόρων. Δεν χρειάζεται να επεκταθώ περισσότερο, κύριε Υπουργέ. Νομίζω ότι καταλαβαίνετε ακριβώς τι εννοώ. Θα σας ζητούσα, λοιπόν, να αποσύρετε τη σχετική διάταξη περί χρηματοδότησης, να την επαναφέρετε, να τη συζητήσουμε ξανά ή, εν πάση περιπτώσει, να την τροποποιήσετε με τέτοιον τρόπο, ώστε να υπάρχει απόλυτη εξασφάλιση ότι ο κρατικός έλεγχος, ο οποίος είναι απαραίτητος σε αυτή τη δομή, θα επεκτείνεται και στον έλεγχο των πηγών χρηματοδότησης του τεμένους. Σας ευχαριστώ πολύ.
Προχωράμε με δύο συναδέλφους, τον κ. Ανδριανό και…
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, για πέντε λεπτά μόνο.
Πέντε λεπτά δεν μπορώ.
Αν θέλετε, μπορείτε να πάρετε τη δευτερολογία σας αλλά όχι το βράδυ να ξαναζητάτε δευτερολογία. Έχετε τριτολογία.
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε.
Δικαιούστε εννέα λεπτά. Θέλω να ενημερώσω - συγγνώμη, κύριε Υπουργέ - ότι είμαι λίγο αυστηρός, γιατί ήδη έχω ενημερωθεί ότι θα ζητήσουν τον λόγο άλλοι δύο πολιτικοί Αρχηγοί. Γι' αυτό με βλέπετε λίγο σφιχτό στους χρόνους. Ορίστε, κύριε Γαβρόγλου, έχετε τον λόγο για εννέα λεπτά.
Κύριε Μητσοτάκη, σας άκουσα πολύ προσεκτικά και κυρίως άκουσα αυτά που δεν είπατε, διότι αυτά που είπατε είναι τα απολύτως τετριμμένα. Αυτά που δεν είπατε είναι τα σοβαρά και εδώ θα ήθελα να υποβάλω ένα σύνολο ερωτημάτων, για να δούμε τι ακριβώς λέει ο Αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας. Δεν θα αναφερθώ στο ότι η πολιτική σας είναι μια σκληρή και διχαστική κομματική γραμμή. Θεωρώ ότι πρόκειται για μία ρητορεία που δεν έχει περιεχόμενο και θέλω να την αγνοήσω. Μας κατηγορείτε, όμως, ότι δεν έχουμε σχέδιο για την εκπαίδευση και ότι υπάρχει κάτι που ανακαλύψατε η μεγάλη διαφορά απόψεων ανάμεσα στον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Παιδείας ως προς την κατάργηση των εισαγωγικών εξετάσεων. Να το πούμε για χιλιοστή φορά; Θέλετε, κύριε Μητσοτάκη, εσείς και η Νέα Δημοκρατία, στο πλαίσιο της περίφημης εθνικής συνεννόησης που λέτε, να συμφωνήσουμε ότι το πρόβλημα είναι οι τελευταίες δύο τάξεις του λυκείου; Ξέρετε ότι είμαστε μια χώρα χωρίς λύκειο; Το ξέρουμε ή απομονωμένοι μέσα στα γραφεία σας δεν ξέρετε τι σας γίνεται; Αυτή τη στιγμή η μεγάλη πρόκληση στην κοινωνία μας είναι αν θα μπορέσουμε να καταφέρουμε να συγκροτήσουμε μια κοινωνία με λύκειο, κάτι δε για το οποίο δεν έχουν ευθύνη οι εκπαιδευτικοί. Οι τελευταίες, όμως, δύο τάξεις του λυκείου δεν υφίστανται παιδαγωγικά και εκπαιδευτικά. Αυτό έχει τεράστιες επιπτώσεις στη νέα γενιά. Έχει τεράστιες ψυχολογικές και προσωπικές επιπτώσεις. Έχει τεράστιες παιδαγωγικές και εκπαιδευτικές επιπτώσεις. Επιτέλους θα πείτε ότι ναι αυτό είναι το πρόβλημα; Διότι αν πούμε ότι αυτό είναι το πρόβλημα, τότε από τη λύση του θα δούμε τι είδους εισαγωγικές εξετάσεις θα προκύψουν. Προφανώς αυτές οι εισαγωγικές εξετάσεις θα καταργηθούν και αυτό, ακριβώς, είπε ο Πρωθυπουργός, αυτές οι εισαγωγικές εξετάσεις που το μόνο τους στοιχείο είναι ότι είναι αδιάβλητες αλλά δεν είναι καθόλου αξιόπιστες. Καθόλου αξιόπιστες, λοιπόν. Είναι αυτές που τυραννούν τα δεκαοκτάχρονα, τα οποία δεν μπορούν χωρίς ενοχές να πάνε για ένα ποτό το Σάββατο το βράδυ, δεν μπορούν να ερωτευτούν όταν είναι στην Γ΄ λυκείου, διότι όλη η οικογένεια παθαίνει μια τεράστια κρίση, αν τα παιδιά βγουν από αυτή την πορεία. Αυτές οι εξετάσεις καταστρέφουν γενιές ολόκληρες και γι' αυτές τις εξετάσεις δεν έχετε να πείτε τίποτα. Δεν έχετε να πείτε τίποτα, γιατί δεν θέλετε να αναβαθμιστεί το λύκειο. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εγώ δεν διέκοψα τον κ. Μητσοτάκη. Εσείς τον χειροκροτήσατε. Αυτά λέει.
Μα έχετε προτείνει κάτι, κύριε Υπουργέ;
Ως προς την υποβάθμιση, αν θεωρείτε ότι το ολοήμερο σχολείο, που γενικεύτηκε πέρυσι και το οποίο γενικεύουμε για τα ολιγοθέσια φέτος, είναι υποβάθμιση του σχολείου, με αυτόν τον τρόπο να βγείτε να το πείτε και όχι πάλι μέσω ρητορικής, εκτός πάλι αν δεν ξέρετε τι σημαίνει ολοήμερο σχολείο, το οποίο πάμε να καθιερώσουμε από τον Σεπτέμβριο που μας έρχεται στις εσχατιές της πατρίδας μας στα ολιγοθέσια. Ενδεχομένως να μην τα ξέρετε κιόλας όλα αυτά. Για τη θεματική εβδομάδα περιμέναμε, περιμέναμε, περιμέναμε. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Ξέρετε πόσες χιλιάδες σχολεία κάνουν θεματική εβδομάδα; Ξέρετε πόσο δημιουργική ήταν η θεματική εβδομάδα; Ξέρετε ότι εμπλακήκατε σε μια μιζέρια ότι αυτή είναι μόνο για τις σχέσεις ανάμεσα στα δύο φύλα; Ξέρετε τι θαύματα έχουν γίνει στα σχολεία από τους εκπαιδευτικούς γύρω από αυτό το θέμα; Αναγνωρίστε το τουλάχιστον. Μη σιωπάτε. Γι' αυτό και είπα ότι οι σιωπές του κ. Μητσοτάκη ήταν πολύ πιο δηλωτικές. Επίσης όσον αφορά τα ΕΠΑΛ και τη μαθητεία, αναγνωρίστε το τουλάχιστον. Είναι παιδιά από λαϊκές τάξεις, που έχουν αυτή τη δυνατότητα της μαθητείας τον τέταρτο χρόνο μετά τα ΕΠΑΛ. Εμείς θα προχωρήσουμε στην ίδρυση διετών δομών μέσα στα ΤΕΙ και τα πανεπιστήμια, στα οποία θα έχουν πρόσβαση οι απόφοιτοι των ΕΠΑΛ και θα παίρνουν επαγγελματική πιστοποίηση με ευρωπαϊκά προσόντα. Αυτή είναι η δική μας πολιτική αλλά αυτή την πολιτική ας τη δούμε ως τέτοια και ας την κριτικάρουμε ως τέτοια. Μην αρχίσουμε πάλι με όλο αυτό το θέμα ότι πρέπει να συνεννοούμαστε μεν και την επόμενη στιγμή το τινάζουμε στον αέρα. Τώρα ως προς τη συνέντευξη εδώ ο λαός μας είναι - νομίζω - πολύ εκφραστικός. «Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί». Οι είκοσι χιλιάδες απολυμένοι με κάτι τέτοια κόλπα απολύθηκαν. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Έτσι δεν είναι; Δεν έφταιγαν σε τίποτα οι άνθρωποι, αν πάνω σε αυτούς πήγατε να πειραματιστείτε με τέτοιους τρόπους μανατζαρίσματος μιας κοινωνίας. Με βλέπετε και μιλάω πάρα πολύ αυστηρά και δεν είναι το στυλ μου, αλλά σε αυτά τα πράγματα πρέπει να είμαστε πάρα πολύ αυστηροί. Επίσης ξανασυζητήθηκε κάτι, που μάλλον δεν έγινε κατανοητό ότι ο ν.4009/2011 ψηφίστηκε με τεράστια πλειοψηφία σε αυτό το Κοινοβούλιο. Και όντως έτσι έγινε. O λόγος που υπήρξε αυτή η πλειοψηφία, ο λόγος που συμφωνήθηκε ανάμεσα στα κόμματα να ψηφιστεί, ήταν γιατί υπήρχε μια ιδεολογική συμφωνία. Ήταν ότι ο ν.4009, προβλήθηκε ως ο νόμος που βάζει την ταφόπλακα στη Μεταπολίτευση. Ακούστε την αγόρευση του κ. Βορίδη από αυτό το Βήμα. Είναι στα Πρακτικά της Βουλής. Ακούστε τι είπε ο κ. Βορίδης και τι είπαν πάρα πολλοί Βουλευτές, που σήμερα είναι επίσης Βουλευτές, ότι με αυτόν τον νόμο επιτέλους σταματάει η ηγεμονία της Αριστεράς στα πανεπιστήμια. Είναι δυνατόν; Είναι ντροπή να ψηφιστεί ένας νόμος με αυτό το σκεπτικό. Είναι ντροπή να ψηφιστεί και ψηφίστηκε από διακόσιους πενήντα έναν Βουλευτές. Μπράβο τους! Όμως προσέξτε. Ο νόμος αυτός είχε και ένα στοιχείο αστικής αναξιοπρέπειας και μη γελάτε. Ποια ήταν η αστική αναξιοπρέπεια; Το συμβούλιο του ιδρύματος αποφάσιζε ποιοι θα είναι οι υποψήφιοι πρυτάνεις. Νομίζω ότι ούτε σε φυλές, από ό,τι λένε οι ανθρωπολόγοι, δεν υπάρχουν τέτοιες διαδικασίες. Αυτός, λοιπόν, ο νόμος που ψηφίστηκε από τους διακόσιους πενήντα έναν, είναι μια κατάρα για τη δημοκρατία, διότι διέλυσε τα πανεπιστήμια, διότι γραφειοκρατικοποίησε τα πανεπιστήμια, διότι ιδεολογικοποίησε τα πανεπιστήμια. Το αποτέλεσμα ήταν ότι τα συμβούλια ιδρυμάτων μαράθηκαν, έφυγαν, πέθαναν. Είναι αυτά που βγήκαν με το 70%. Χαίρομαι που ο κ. Μητσοτάκης όχι μόνο διάβασε το άρθρο που είχα γράψει το 2014 αλλά είχε και τάσεις να το ερμηνεύσει. Με τιμά αυτό και το εννοώ. Κοιτάξτε όμως. Εκεί ακριβώς είπα ότι και εμείς, η Αριστερά, πρέπει να δούμε αυτοκριτικά ορισμένα πράγματα. Γιατί πήγε το 70% και ψήφισε, λοιπόν; Είναι ένα ερώτημα για την Αριστερά και τους πανεπιστημιακούς. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Δεν θέλω να δώσω απαντήσεις. Αυτό, λοιπόν, το αν δημόσια εμείς λέμε ότι θέλουμε να διερευνούμε ορισμένα προβλήματα, εσείς το θεωρείτε ότι είναι αυτό που είπε ο κ. Μητσοτάκης, εγώ σηκώνω τα χέρια ψηλά.
Κλείνετε, κύριε Υπουργέ.
Θα κλείσω με μια μικρή ανοχή, κύριε Πρόεδρε. Τελειώνω. Να το ξέρετε αυτό. Εμείς θα πούμε τώρα ότι οι πρυτάνεις θα εκλέγονται από ένα ψηφοδέλτιο και οι αντιπρυτάνεις με μονοσταυρία από το άλλο ψηφοδέλτιο. Όλο λέτε: «Μα τι θα γίνει αν τσακωθούν μετά, γιατί δεν είναι της ίδιας ομάδας αυτοί που βγήκαν;». Μα εσείς δεν λέτε για εθνική συνεννόηση; Έτσι άρχισε ο κ. Μητσοτάκης. Η κοινωνία ξέρετε τι λέει; Η κοινωνία λέει «βρείτε τα». Και εσείς ενώ λέτε γι' αυτό, ενώ λέτε ότι πρέπει να υπάρχει συνεννόηση, εσείς οι ίδιοι θέλετε να τινάξετε στον αέρα ένα σύστημα το οποίο θα σπάσει τη διαπλοκή.
«Βρείτε τα»;
Ναι «βρείτε τα». Είναι μια δύσκολη έννοια, κυρία Βούλτεψη.
Δεν θα αφήσω να χαλαρώσει περαιτέρω η κουβέντα. Δεν θα γίνει αυτό εις βάρος των Βουλευτών από όλες τις πτέρυγες. Κλείνετε, κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ.
Πριν ήταν αγανακτισμένος.
Δεν είναι εδώ ο κ. Μητσοτάκης, για να τον ρωτήσω αν γνωρίζει να χειρίζεται υπολογιστή. Εγώ είμαι σίγουρος ότι γνωρίζει και το γνωρίζει πολύ καλά. Είμαι δε σίγουρος ότι δεν έχει πάρει από πουθενά πιστοποιητικό. Άρα τι θέλετε να πείτε; Ότι ο κ. Μητσοτάκης αν είχε και τα άλλα κριτήρια, δεν θα μπορούσε να είναι υποψήφιος διευθυντής;
Αποστομωτικό, φοβερό επιχείρημα!
Αφήστε, λοιπόν, την πλάκα. Τελειώνω. Αν εσείς θεωρείτε ότι εμείς ενισχύουμε την αρχαιότητα, κάνετε λάθος. Την εμπειρία ενισχύουμε. Άλλο είναι η αρχαιότητα, άλλο είναι η εμπειρία. Η ελληνική γλώσσα, δόξα τω θεώ, έχει πολλούς τρόπους να εκφράζεται. Τελειώνω με δύο θέματα. Το ένα είναι πάλι το θέμα της εθνικής συνεννόησης. Εγώ λέω, παρ' όλες τις διαφορές μας, να κάνουμε προσπάθειες να συνεννοούμαστε και μάλιστα σε θέματα επί της ουσίας. Ξέρετε ότι έχουμε ολοκληρώσει με μεγάλη επιτυχία το εγχείρημα του βιβλίου για τα Θρησκευτικά; Πρόκειται για μία πρωτοβουλία που άρχισε επί υπουργίας κ. Φίλη, συνεχίστηκε με τις επιτροπές ολοκληρώθηκε και προχωράμε στο επόμενο βήμα. Ξέρετε ότι έχουμε αρχίσει μία συζήτηση γύρω από την Ιστορία, στην οποία ο μόνος που διαφώνησε, ήταν ένας εκπρόσωπος της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων, όταν κάναμε τη συζήτηση με όλους τους φορείς; Αυτά πρέπει να τα χειροκροτείτε, διότι αυτές είναι ουσιαστικές πρωτοβουλίες για εκσυγχρονισμό. Δεν είναι ουσιαστική πρωτοβουλία, το να κρυβόμαστε πίσω από απίστευτα δημοσιεύματα και να μην προσπαθούμε να υπερασπιστούμε δημοκρατικά βήματα.
Κύριε Υπουργέ, ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
(Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων): Όσον αφορά το τελευταίο που είπε ο κ. Μητσοτάκης για το τέμενος, νομίζω ότι εξέφρασε μία ειλικρινή ανησυχία. Ως το τέλος της συνεδρίασης θα ήθελα να το εξετάσουμε και να δούμε πώς θα το κάνουμε, διότι το είπε με τέτοιον τρόπο, χωρίς να αφήσει κανένα υπονοούμενο ούτε κομματικό ούτε οτιδήποτε άλλο…
Δεν χρειάζονται πολλές κουβέντες επ' αυτού. Μαζευτείτε οι εκπρόσωποι των κομμάτων και βρείτε τη λύση μέχρι τις επτά η ώρα το απόγευμα που θα είμαστε εδώ.
(Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων): Κύριε Πρόεδρε, έχω αυτή την τύχη κάθε φορά να προεδρεύετε εσείς, όταν μιλώ εγώ.
Είναι λόγω προσωπικής αγάπης, το ξέρετε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο, παρακαλώ.
Κύριε Τζαβάρα, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό μετρημένο. Μη μου κάνετε ηθικό εκβιασμό φιλίας. Έχετε τον λόγο μόνο για ένα λεπτό.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, θα περιμέναμε, πράγματι, ο Υπουργός να απαντήσει στα θέματα που έθεσε ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Κύριε Υπουργέ, θα ήταν για σας πολύ πιο τιμητικό να μας απαντήσετε σ' αυτά τα πολύ σπουδαία ζητήματα που έθεσε ο Αρχηγός. Συμφωνείτε με την εκλογή των περιφερειακών διευθυντών από το ΑΣΕΠ; Αυτό σημαίνει «αποκομματικοποίηση της εκπαίδευσης». Αυτό σημαίνει «αποκομματικοποίηση του κράτους». Παίρνετε θέση σ' αυτό; Δυστυχώς δεν σας ακούσαμε να τοποθετείστε. Με τα κριτήρια ΑΣΕΠ για τα άλλα στελέχη έχετε αντίρρηση; Αυτός είναι ο θεσμός του Συντάγματος που διασφαλίζει - και το ξέρετε πολύ καλά - αμερόληπτες και αντικειμενικές διαδικασίες. Γιατί δεν τοποθετηθήκατε σ' αυτό; Όμως, δυστυχώς, βλέπω ότι κι εσείς παρ' όλο που έχετε τις δυνατότητες να μας δώσετε απαντήσεις, ακολουθείτε αυτό που έκανε ο Πρωθυπουργός και δυστυχώς σας παρέσυρε. Τη μία ημέρα εξήγγειλε ότι καταργούνται οι εξετάσεις και στη συνέχεια όταν ρωτηθήκατε με ποιον τρόπο θα αντικατασταθεί το σύστημα της εισαγωγής, είπατε «δεν γνωρίζω». Αυτού του είδους, όμως, οι πειραματισμοί και οι λαϊκισμοί ειδικά στα θέματα της εκπαίδευσης κάνουν πολύ σοβαρή ζημιά στο έθνος και στην κοινωνία. Γι' αυτό, λοιπόν, εμείς και τώρα ακόμα σας λέμε, να βάλετε ειδικά κριτήρια όσον αφορά τα άλλα ζητήματα και όχι την επετηρίδα. Υπάρχουν άλλες δεξιότητες τις οποίες πρέπει να αναδείξετε…
Μα αφού δεν υπάρχει επετηρίδα! Τι λέτε τώρα; Σας παρακαλώ πολύ!
Εντάξει θετική ήταν η παρέμβαση. Δεν ήταν αρνητική.
Καταλάβατε τι είπα.
Τι να καταλάβω;
Για το ΑΣΕΠ έχετε αντίρρηση;
Σας παρακαλώ!
Υπάρχει νομοθεσία…
Μα υπάρχει νομοθεσία!
Ποια νομοθεσία υπάρχει; Η νομοθεσία…
Κύριε Τζαβάρα, σας παρακαλώ. Κυρία Βάκη, να κατέβω από την Έδρα να μιλήσετε με τον συνάδελφο; Αφού θέλετε να είμαι εδώ στην Έδρα…
Κύριε Πρόεδρε, προκαλούμαι.
Εσείς προκαλείτε.
Απηύθυνα τον λόγο σε κανέναν;
Δεν προκαλεί κανείς. Διάλογο έξω στον καφέ! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα δύο μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Γυμνάσιο Μαρκόπουλου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ακούστε τώρα. Τον λόγο θα πάρει ο κ. Θεοχαρόπουλος. Μετά οι δύο συνάδελφοι κύριοι Ανδριανός και Μανιάτης. Μετά θα μιλήσει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής κ. Παππάς. Μετά θα μιλήσει ο κ. Γρέγος και ο κ. Σαρίδης.
Μα δεν μίλησαν οι τρεις Βουλευτές, κύριε Πρόεδρε! Πότε θα μιλήσουμε εμείς;
Είστε παρακάτω, κύριε Κέλλα.
Ναι αλλά δεν μίλησαν τρεις Βουλευτές!
Σας λέω ότι επειδή έγινε η παρέμβαση των Αρχηγών και του Υπουργού, οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι έρχονται λίγο πιο μπροστά.
Πάει με τη σειρά;
Μίλησαν τρεις στην ουσία με την κ. Βράντζα. Ο κ. Ανδριανός και ο κ. Μανιάτης θα ακολουθήσουν.
Μόνο η κ. Βράντζα μίλησε.
Σας απαντώ. Επειδή άλλαξε η σειρά, λόγω του κ. Μητσοτάκη και του κ. Υπουργού, παρεμβαίνει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και πάμε πάλι από κάτω, όπως παρενέβη και ο κ. Τζαβάρας πριν μιλήσουν Βουλευτές. Κύριε Κέλλα, τις παρατηρήσεις αφήστε να τις κάνω εγώ. Ξέρω καλύτερα. Κύριε Θεοχαρόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριε Υπουργέ, είμαστε σήμερα εδώ να συζητήσουμε ένα νομοσχέδιο, το οποίο όπως το έχετε ονομάσει, περιλαμβάνει μέτρα για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου σε θέματα εκπαίδευσης. Ποια επιτάχυνση; Σε ποιο κυβερνητικό έργο; Πού στηρίζεται αυτό το κυβερνητικό έργο, όταν δεν υπάρχει μια σαφής και ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική για την παιδεία και την έρευνα; Να θυμίσω δε ότι έχουμε ήδη τρεις Υπουργούς της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αυτά τα δύο χρόνια. Και ο κάθε Υπουργός έχει τη δική του ατζέντα και αλλάζει η ατζέντα όλου του Υπουργείου Παιδείας στην ίδια Κυβέρνηση. Σε αυτό το πλαίσιο, βέβαια, εντάσσονται και οι πρόσφατες δηλώσεις του Πρωθυπουργού για καινούργια πανεπιστήμια, συνενώσεις τεχνολογικών ιδρυμάτων και ίδρυση νέων πανεπιστημίων και, βέβαια, για την κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, και στο λύκειο συγκεκριμένα, υπάρχουν δυσλειτουργίες και σοβαρά προβλήματα που πρέπει να επιλυθούν. Ταυτοχρόνως, όμως, δεν μπορούμε να παραγνωρίζουμε το αδιάβλητο και την αντικειμενικότητα που κατάφερε ο θεσμός των πανελλήνιων εξετάσεων. Η λύση, λοιπόν, βρίσκεται σε μια συγκροτημένη πολιτική, που έχοντας ως στόχο το ποιοτικό δημόσιο σχολείο, θα θέσει ως βασική επιδίωξή της τη μάθηση, χωρίς, όμως, αυτό να καθιστά το λύκειο ένα στεγνά γνωσιοκεντρικό σχολείο, που θα δημιουργεί άγχος στους μαθητές και θα τους ωθεί στην παπαγαλία. Χωρίς η αξιολόγηση των μαθητών να μετατρέπει το λύκειο σε εξεταστικό κέντρο. Χρειάζεται μια πολιτική, που θα είναι προϊόν ουσιαστικού και όχι προσχηματικού διαλόγου. Κινείστε, όμως, και σε αυτό το πλαίσιο χωρίς σχέδιο. Άλλα δηλώνει ο Πρωθυπουργός από το Υπουργείο Παιδείας άλλα στη συνέχεια λέει ο Υπουργός τις επόμενες ημέρες για το συγκεκριμένο θέμα. Στην προσπάθειά σας να λύσετε τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί, κινδυνεύετε να διαλύσετε τα πάντα, ακόμα και το αδιάβλητο και αντικειμενικό που υπάρχει σε ορισμένους θεσμούς. Προβαίνετε σε υποσχέσεις και σε δηλώσεις χωρίς καν να έχει προηγηθεί μελέτη. Αυτό ξέρετε, αυτό κάνετε. Απλά λαϊκίζετε και στο συγκεκριμένο θέμα. Οι διατάξεις του σημερινού νομοσχεδίου που συζητούμε είναι, δυστυχώς, πλήρως αποκαλυπτικές της αναποτελεσματικότητας και της προχειρότητάς σας. Το πρώτο μέρος που αφορά στη διαδικασία επιλογής διευθυντών σχολικών μονάδων, έρχεται σε συνέχεια της απόφασης ουσιαστικά της ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, σύμφωνα με την οποία κρίθηκε αντισυνταγματική η διαδικασία που προέβλεπε ο δικός σας νόμος, ο νόμος του ΣΥΡΙΖΑ, σχετικά με τη μοριοδότηση των υποψηφίων από την ψηφοφορία του συλλόγου των διδασκόντων. Άλλος ένας αντισυνταγματικός νόμος. Έχετε πει ότι θα είσαστε κάθε λέξη του Συντάγματος, αλλά μάλλον νομίζετε ότι έχουμε άγραφο Σύνταγμα και δεν υπάρχουν δεσμεύσεις. Έρχεστε τώρα, όμως, με έναν νέο νόμο, με νέες αποσπασματικές ρυθμίσεις να μπαλώσετε τα δικά σας λάθη. Ωστόσο, αγαπητοί συνάδελφοι της Κυβέρνησης, και αυτή η δήθεν προσπάθειά σας κρίνεται ανεπαρκής, διότι το συγκεκριμένο νομοθέτημα δεν περιλαμβάνει ένα συνολικό πλαίσιο για την επιλογή όλων των στελεχών εκπαίδευσης από τα πάνω προς τα κάτω. Δεν διαθέτετε μια συνολική πρόταση. Ακόμη και έτσι τι κάνετε; Δημιουργείτε ένα σύστημα επιλογής διευθυντών, κατά το οποίο προβλέπεται ως προϋπόθεση επιλογής η δεκαετής, τουλάχιστον, εκπαιδευτική υπηρεσία στην οικεία βαθμίδα και δεκαετή, τουλάχιστον, διδακτικά καθήκοντα, όπου μάλιστα εξαιρείτε ορισμένες κατηγορίες, όπως σχολικούς συμβούλους, από αυτή τη διαδικασία. Ταυτοχρόνως με τον νέο προσδιορισμό των κριτηρίων επιλογής και της μοριοδότησης μειώνετε τη σημασία των απαιτούμενων προσόντων. Σας ρωτώ. Όταν αυξάνετε την προϋπηρεσία σε τέτοιο βαθμό - μιλάμε γι' αυτόν τον βαθμό - και μειώνετε τη βαρύτητα των προσόντων, με ποιον τρόπο θα παρέχετε την δυνατότητα σε εκπαιδευτικούς με περισσότερα προσόντα, να επιλεγούν σε θέσεις διευθυντών, να αναλάβουν και οι εκπαιδευτικοί αυτοί, που ενδεχομένως φέρουν μια πιο σύγχρονη ματιά μαζί με την εμπειρία, θέσεις στη διοίκηση των σχολικών μονάδων; Με κανένα τρόπο. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Δημιουργείτε με τον τρόπο αυτό μια νέα επετηρίδα. Κύριε Υπουργέ, φέρατε ρύθμιση και επειδή ακολούθησε κατακραυγή, δεσμευθήκατε στη συνέχεια ότι θα την πάρετε πίσω. Σήμερα ήρθατε και ουσιαστικά είπατε «θα την κρατήσουμε, για να συζητηθεί, θα ψηφιστεί και να δούμε αν χρειαστεί να την αλλάξουμε ή να την ξεψηφίσουμε». Μα είναι σοβαρά πράγματα αυτά; Μιλάω για τη ρύθμιση σε σχέση με τους εκπαιδευτικούς, που δεν θα έχουν δικαίωμα να υποβάλουν αίτηση υποψηφιότητας για θέση διευθυντή, εφόσον έχουν ολοκληρώσει δύο συνεχόμενες θητείες πλήρων διδακτικών ετών στην ίδια θέση. Τι θα κάνετε, τελικά, με την εν λόγω ρύθμιση; Δεν καταλάβαμε. Το βάζετε για συζήτηση και γι' αυτό το ψηφίζουμε; Μα είναι δυνατόν να λέγονται αυτά στο ελληνικό Κοινοβούλιο! Αν τη θεωρείτε λάθος, την παίρνετε πίσω και την φέρνετε για συζήτηση στον δημόσιο διάλογο, αν θεωρείτε ότι είναι σωστή, την ψηφίζουμε! Τι είναι αυτή η τακτική που ακολουθείτε; Τίθεται, βέβαια, εδώ θέμα ίσης πρόσβασης στις θέσεις ευθύνης. Δεν μας εξηγήσατε το σκεπτικό σας. Γιατί το σκεπτικό το οποίο άκουσα ότι όσοι ασκούν λειτούργημα δεν πρέπει να έχουν πολλές θητείες, να το εφαρμόσετε πρώτα - πρώτα στο λειτούργημα των Υπουργών. Να ξεκινήσει από εκεί αυτή η διαδικασία. Όχι από τη θέση των διευθυντών. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι όταν έχουμε κάποια επιχειρήματα, πρέπει να τα έχουμε ολοκληρωμένα. Σας άκουσα, βέβαια, κύριε Υπουργέ - δεν είστε εδώ τώρα, δυστυχώς - να λέτε ότι είναι κατάρα για τη δημοκρατία ο προηγούμενος νόμος, που είχε ψηφιστεί από περισσότερους από διακόσιους Βουλευτές. «Κατάρα για τη δημοκρατία.» Είπατε ακριβώς αυτές τις λέξεις. Ζητήσατε την ώρα που το λέγατε εθνική συνεννόηση. Τη ζητήσατε την ώρα που χαρακτηρίζατε «κατάρα για τη δημοκρατία» τον νόμο που ψηφίστηκε διακομματικά από τα περισσότερα κόμματα του Κοινοβουλίου εκείνη τη στιγμή. Αν αυτό οδηγεί σε εθνική συνεννόηση, πραγματικά, σηκώνουμε τα χέρια ψηλά. Οι προθέσεις σας δεν μπορούν να μη μας καθιστούν περαιτέρω επιφυλακτικούς, όταν βλέπουμε τι προβλέπεται για τη θέση, για παράδειγμα, του Προέδρου του Συμβουλίου Επιλογής των Διευθυντών. Τι ακριβώς επιχειρείτε μ' αυτό; Μήπως να εδραιώσετε επί της ουσίας για τη θέση αυτή τους διευθυντές εκπαίδευσης, για την τοποθέτηση των οποίων φοβάστε νέα ενδεχόμενη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας; Νομοθετείτε μ' αυτόν τον τρόπο, αντί να δώσετε πνοή στον χώρο της εκπαίδευσης. Τίθενται, επίσης, στο πρώτο μέρος του νομοσχεδίου και οι προϋποθέσεις ακόμα και για την επιλογή διευθυντών για τα ειδικά νηπιαγωγεία. Να θυμίσω, όμως, εδώ ότι μέχρι σήμερα δεν λειτουργούν τετραθέσια και άνω ειδικά νηπιαγωγεία στα οποία προΐσταται διευθυντής. Όμως όπως λέτε στην αιτιολογική έκθεση, τη ρύθμιση αυτή την προτείνετε λόγω του σχετικού υφιστάμενου νομοθετικού κενού. Θέτετε, δηλαδή, τις προϋποθέσεις για κάτι που δεν υπάρχει, για να μην υπάρχει νομοθετικό κενό. Τι να πει κανείς. Εδώ δεν υπάρχει κανένα σχόλιο, πραγματικά, για τις προτεραιότητες που θέτει η Κυβέρνηση στο τι πρέπει αυτή τη στιγμή να βάλουμε μπροστά. Στέκομαι, όμως, κυρίες και κύριοι Βουλευτές και αγαπητοί συνάδελφοι, προφανώς στο άρθρο 5 που αφορά στο Ισλαμικό Τέμενος Αθηνών. Είναι μια αυτονόητη ρύθμιση για κάθε κράτος που σέβεται τις θρησκευτικές ελευθερίες. Η διάταξη για το ισλαμικό τέμενος δεν θα ψηφιζόταν στην αρμόδια επιτροπή, δεν θα ερχόταν καν σήμερα στη συζήτηση και ψήφιση στην Ολομέλεια της Βουλής, χωρίς την ψήφισή της από εμάς, τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, καθώς λόγω της μη ψήφισης από τους ΑΝΕΛ και λόγω μικροκομματικών σκοπιμοτήτων άλλων κομμάτων της Αντιπολίτευσης, δεν θα είχε την απαιτούμενη πλειοψηφία στις επιτροπές. Δεν μπορεί να κυβερνάτε όμως α λα καρτ. Δεν έχετε Πλειοψηφία, ουσιαστικά, για όλα αυτά τα θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σας θυμίζω πως δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Το ίδιο συνέβη και με το σύμφωνο συμβίωσης, διότι έχετε σταθερά συγκυβερνήτη σας τον εθνικολαϊκιστή εταίρο, κ. Καμμένο και τους ΑΝΕΛ. Πρόκειται, λοιπόν, για μια αυτονόητη διάταξη για κάθε χώρα που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δυστυχώς, όμως, στην Κυβέρνησή σας υπάρχουν αναχρονιστικές αντιλήψεις. Δεν είναι μόνο ο συγκυβερνήτης σας, οι ΑΝΕΛ, αλλά και μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ στην Κυβέρνησή σας υπάρχουν και θα σας πω στη συνέχεια. Δεν κατανοούν ορισμένοι ότι η Ελλάδα είναι μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα. Κι ένα κόμμα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, όπως θέλει να αποκαλείται, συγκυβερνά μαζί τους. Αποδεικνύεται για άλλη μία φορά ότι αυτή η Κυβέρνηση δεν έχει κανέναν προγραμματικό συνδετικό ιστό, καμμιά στέρεη προγραμματική βάση. Οι ΑΝΕΛ είναι ένα εθνικολαϊκιστικό κόμμα της Δεξιάς και το αποδεικνύει σε κάθε ευκαιρία. Δεν είναι ένα κεντροδεξιό κόμμα, όπως είχε πει ο κ. Τσίπρας σε μια συνέντευξή του σε έναν τηλεοπτικό σταθμό. Συγκυβερνάτε, λοιπόν, με το κόμμα αυτό, που δεν ψηφίζει το σύμφωνο συμβίωσης, δεν ψηφίζει την εκπλήρωση υποχρεώσεων της πολιτείας ως προς τα βασικά δικαιώματα των πολιτών στη θρησκευτική ελευθερία. Να τους χαίρεστε! Ταυτοχρόνως ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ είπε ότι, ουσιαστικά, σας χωρίζει άβυσσος μόνο από τη Χρυσή Αυγή - έχουμε ξεκαθαρίσει εξάλλου όλοι μας τη θέση για τις αντιδημοκρατικές ενέργειες της συγκεκριμένης οργάνωσης - και όχι για παράδειγμα με αυτές τις ακροδεξιές θέσεις του συγκυβερνήτη σας. Την ώρα που ο εισηγητής των ΑΝΕΛ στις επιτροπές δήλωσε ότι «εμείς, ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, είμαστε εκείνοι που διδάξαμε τον πολιτικό πολιτισμό και δεν αποτελούμε πρόβλημα, αποτελούμε παράδειγμα προς μίμηση». Ντροπή! Να θυμίσω δε τι υπογράφει στην αιτιολογική έκθεση και ο Υπουργός κ. Ζουράρις από το κόμμα το οποίο βέβαια δεν ψηφίζει: «Να εξασφαλιστεί και γι' αυτούς κατάλληλος, ασφαλής, ελεύθερα προσβάσιμος και χωρίς αποκλεισμούς χώρος προσευχής και λατρείας της συγκεκριμένης θρησκείας. Η έλλειψη αυτή έχει ως αποτέλεσμα να αποδυναμώνεται η διεθνής εικόνα και η αξιοπιστία της χώρας μας, όχι μόνο σε διμερές διακρατικό επίπεδο, αλλά και στους διεθνείς οργανισμούς, μια νομοθετική επιλογή για το τέμενος που αποδεικνύει τον σεβασμό του ελληνικού κράτους στη θρησκευτική ελευθερία, θα εξασφαλίσει καλύτερα και δη με την άμεση αρωγή της πολιτείας την ισότιμη και ελεύθερη πρόσβαση όλων των πιστών, ανεξαρτήτως εθνικότητας και δόγματος». Αυτά λέει η αιτιολογική έκθεση και σε αυτά δεν συμφωνείτε ούτε καν εντός της Κυβέρνησης. Τα υπογράφει δε και ο Υπουργός κόμματος, το οποίο αρνείται την ψήφο στα συγκεκριμένα θέματα. Η διασφάλιση, όμως, χώρων προσευχής για όλους τους πολίτες για κάθε θρησκεία είναι υποχρέωση μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής δημοκρατικής πολιτείας. Πιστοί εμείς στις αρχές μας, ως προοδευτικό κόμμα, ψηφίζουμε αυτή τη διάταξη για τα θέματα λειτουργίας ισλαμικού τεμένους στην Αθήνα. Η ίδρυσή του υπήρξε διακομματική απόφαση αυτονόητη για ένα σύγχρονο δημοκρατικό ευρωπαϊκό κράτος. Αυτή την απόφαση υπηρετούμε με συνέπεια. Οι λοιπές δήθεν ευρωπαϊκές μεταρρυθμιστικές δυνάμεις δεν θα κρυφτούν πίσω από την ψήφο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και στις επιτροπές και εδώ. Δεν θα ήταν σήμερα, δεν θα τη συζητούσαμε τη συγκεκριμένη διάταξη στην Ολομέλεια, εάν δεν βάζαμε πάνω από τις μικροκομματικές σκοπιμότητες, πάνω από οποιοδήποτε πολιτικό κόστος αυτή τη λογική. Τα ανθρώπινα δικαιώματα πάνω από αυτή τη λογική. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Φαίνεται, λοιπόν, ότι για όλους αυτούς οι αρχές και οι αξίες, ισχύουν μόνο εάν δεν θιγούν τα μικροκομματικά συμφέροντά τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνει καθημερινά ότι είναι όμηρος της ακροδεξιάς συνιστώσας της Κυβέρνησης, των ΑΝΕΛ. Με τη στάση αυτή είστε εκτεθειμένοι στους προοδευτικούς πολίτες. Εμείς δεν διαπραγματευόμαστε αυτά τα ανθρώπινα δικαιώματα και το έχουμε δείξει εμπράκτως. Για εσάς, αλήθεια, ποιο είναι το αξιακό σας φορτίο, όταν έχετε μέσα στην Κυβέρνηση σας αυτή την πολιτική; Όμως για ποιο φορτίο αξιακό αναρωτιέμαι, όταν μέλος της δική σας Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ είναι ο κ. Πολάκης, ο οποίος δήλωνε προχθές: «Βαστασοϊμπλέδες, μενουμεευρώπηδες, εμείς θα νικήσουμε.» Κοιτάξτε ορολογία Υπουργού της Κυβέρνησης «της πρώτη φορά Αριστεράς». Δεν είναι ορολογία αυτή. Αφιερώνω, λοιπόν, σε αυτούς που πίστεψαν σε μια άλλη Αριστερά και δεν την έχουμε, γιατί εμείς θα προσφέρουμε την εναλλακτική, προοδευτική λύση, ό,τι έλεγε ο Τάσος Λειβαδίτης. «Η δική μου Αριστερά» έλεγε «δεν πέταξε ποτέ γιαούρτια. Η δική μου Αριστερά διακρινόταν πάντα για την ευγένειά της, ξεχώριζε πάντα για την επιμονή στις ιδέες της, οριοθετήθηκε για την ανιδιοτελή της προσφορά, φημιζόταν για την ανεκτικότητά της στο διαφορετικό, δεν χάιδεψε ποτέ αυτιά τεμπέληδων, λουφαδόρων και βολεμένων. Εν τέλει η δική μου Αριστερά είναι μια μοναχική υπόθεση». Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αυτή η πολιτική δεν μπορεί να συνεχιστεί για τον ελληνικό λαό και βεβαίως στον χώρο της παιδείας για τον οποίο συζητάμε σήμερα, χρειάζεται μια πραγματική υπέρβαση, ένα προοδευτικό σχέδιο για να βγούμε από την κρίση. Για την ανάκαμψη της χώρας πρέπει επιτέλους να αρθρώσουμε και να υλοποιήσουμε μια εθνική στρατηγική για την παιδεία. Έχουμε το έμψυχο υλικό. Δασκάλους, καθηγητές και προσοντούχα νέα γενιά.
Ολοκληρώστε παρακαλώ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Μένει να χαράξουμε τον δρόμο και να νομοθετήσουμε με συνέπεια και αποτελεσματικότητα, σεβόμενοι τις αρχές του κράτους δικαίου και της χρηστής διοίκησης, και στη συνέχεια να διασφαλίσουμε την εφαρμογή της στρατηγικής αυτής και την ανατροφοδότησή της. Το χρωστάμε στη νέα γενιά και πρέπει να το πράξουμε τα επόμενα χρόνια. Σας ευχαριστώ πολύ.
Καλείται στο Βήμα ο κ. Ιωάννης Ανδριανός, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Νομού Αργολίδος. Μετά θα μιλήσει ο κ. Μανιάτης. Συνέπεσαν οι δύο συμπατριώτες. Πώς το καταφέρατε έτσι. Ορίστε, κύριε Ανδριανέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορεί να διαφωνήσει κανείς ότι η παιδεία είναι μια σοβαρή υπόθεση και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με αυτόν τον τρόπο, όπως αυτός που νομοθετείτε, δηλαδή με προχειρότητα, χωρίς συγκεκριμένο στρατηγικό πλαίσιο. Συζητάμε σήμερα ένα νομοσχέδιο, που αφορά ζητήματα του Υπουργείου Παιδείας ύστερα από την ακύρωση ως αντισυνταγματικού του προηγούμενου σχετικού νόμου Μπαλτά - Κουράκη για τη διαδικασία επιλογής των διευθυντών σχολικών μονάδων. Εμείς, η Νέα Δημοκρατία, είχαμε εγκαίρως επισημάνει την αντισυνταγματικότητα εκείνου του νόμου και είχαμε προειδοποιήσει για τα σημαντικά προβλήματα που θα δημιουργούσε. Η Κυβέρνηση δεν μας άκουσε τότε. Και το χειρότερο είναι ότι, όπως φαίνεται, δεν έμαθε πολλά από την ιστορία αυτή. Και αυτό γιατί και το σημερινό νομοσχέδιο χαρακτηρίζεται από ασύγγνωστη προχειρότητα, καθώς περιέχει λάθη και παραλείψεις, ιδίως σε ό,τι αφορά τη διαδικασία μοριοδότησης. Η εισηγήτριά μας αναφέρθηκε διεξοδικά σε αυτά τα λάθη και τις παραλείψεις, όπως για την ουσιαστική ακύρωση της αξιολόγησης, για τη μείωση της βαρύτητας των επιστημονικών προσόντων, για την υπέρμετρη μοριοδότηση της αρχαιότητας χωρίς αξιολόγηση, για τη μη μοριοδότηση μεγάλου αριθμού εκπαιδευτικών που προσφέρουν διδακτικό έργο σε δομές με υψηλό βαθμό ευθύνης, δομές τις οποίες έχουμε αναφέρει - έχουμε πει ποιες είναι αυτές οι δομές και στις επιτροπές, για την οικονομία του χρόνου δεν θα τις αναφέρω εδώ - και μάλιστα όταν οι εκπαιδευτικοί αυτοί είχαν τη βεβαιότητα ότι η υπηρεσία σε αυτές τις δομές θα προσμετρηθεί. Είπατε ότι θα κάνετε κάποιες διορθώσεις όπως στα ΚΠΕ. Περιμένουμε να δούμε αυτές τις βελτιώσεις. Ακούσατε, επίσης, τις συγκεκριμένες μας ενστάσεις ως προς την αποθάρρυνση της βελτίωσης των εκπαιδευτικών με την ανεπαρκή μοριοδότηση για περαιτέρω πτυχία ή για συγγραφικό έργο σχετικό με το εκπαιδευτικό έργο. Ακούσατε την ένσταση μας για τη μη προϋπόθεση γνώσης πληροφορικής εν έτει 2017 και ενώ τα προγράμματα διαχείρισης των εκπαιδευτικών μονάδων απαιτούν τη χρήση υπολογιστή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα προβλήματα που ενδεικτικά ανέφερα, οφείλονται σε τρεις κυρίως λόγους: Πρώτον, στην επιθυμία της Κυβέρνησης να ικανοποιήσει το κομματικό ακροατήριο, δεύτερον, στην αβλεψία λόγω της προχειρότητας και, τρίτον, στην φιλοσοφία της κυβερνητικής πλειοψηφίας για την παιδεία. Τα προβλήματα που οφείλονται σε αβλεψία, θα μπορούσαν, βεβαίως, να είχαν διορθωθεί αποτελεσματικά, αν είχε ακολουθηθεί διαφορετική διαδικασία στην επεξεργασία του νομοσχεδίου. Είναι αδικαιολόγητο, ζητήματα που αφορούν την στάθμιση πολλών παραμέτρων, όπως η μοριοδότηση, να ανακοινώνονται ουσιαστικά ως ειλημμένες αποφάσεις στο πλαίσιο μιας διαδικασίας επείγοντος. Ακόμα κι έτσι, όμως, πολλά από τα προβλήματα αυτά θα μπορούσαν να είχαν διορθωθεί κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας του νομοσχεδίου. Όμως κι εκεί αποκλείστηκαν φορείς ή δεν κλήθηκαν εκπρόσωποι, που θα μπορούσαν να συμβάλλουν με τις προτάσεις τους εποικοδομητικά στη διόρθωση των λαθών και των παραλείψεων του νομοσχεδίου. Αναφέρω χαρακτηριστικά ότι δεν εκλήθη ούτε ένας φορέας για την τεχνική και την επαγγελματική εκπαίδευση, ενώ τέσσερις από τους δεκατέσσερις φορείς που κλήθηκαν, ήταν στελέχη του Υπουργείου Παιδείας. Ακόμη σημαντικότερα είναι, όμως, τα προβλήματα που δημιουργούνται εξαιτίας της συγκεκριμένης φιλοσοφίας της Κυβέρνησης για την εκπαίδευση. Ιδιαίτερα θέλω να σταθώ στην απόλυτη άρνηση που έχει η Κυβέρνηση για την αξιολόγηση. Βεβαίως όλοι αναγνωρίζουμε ότι για να είναι αποτελεσματική η αξιολόγηση σε κάθε πεδίο του δημόσιου βίου, πρέπει τα κριτήρια και η διαδικασία της να έχουν συζητηθεί εκτενώς και να λειτουργεί όχι μόνο ως μέσο επιβράβευσης των καλύτερων αλλά και ως κίνητρο διαρκούς βελτίωσης. Θέλω εδώ να επαναλάβω την πεποίθησή μου ότι οι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας θα έχουν πολύ δύσκολο έργο, να πάνε στις περιφέρειες τους και να πείσουν τους μαθητές και τους γονείς για την επιλογή τους να καταργήσουν την αξιολόγηση και να επιβάλουν ουσιαστικά την ισοπέδωση προς τα κάτω. Γιατί η ισοπέδωση προς τα κάτω είναι η διασφάλιση μιας διευθυντικής θέσης σε μια εκπαιδευτική μονάδα απλώς και μόνο μέσα από την αρχαιότητα, χωρίς καμμιά αξιολόγηση, χωρίς να απαιτείται η γνώση χρήσης υπολογιστή, χωρίς κανένα κίνητρο για περαιτέρω επιμόρφωση και εξειδίκευση. Εδώ έγκειται η μεγάλη, η θεμελιώδης διαφορά μας με τη σημερινή Κυβέρνηση. Εμείς δεν πιστεύουμε ότι οι λύσεις στις υπαρκτές ανισότητες, είναι η εξίσωση προς τα κάτω, αλλά η παροχή σε όλα τα παιδιά από οποιοδήποτε κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον των ποιοτικών ευκαιριών που δικαιούνται, για να κάνουν πράξη τα όνειρά τους στο σύγχρονο ανταγωνιστικό περιβάλλον που ζούμε και δεν υπάρχει κανένας άλλος τρόπος να διασφαλίσουμε την ποιότητα στην εκπαίδευση, από τη δίκαιη και συνεχή αξιολόγηση. Την αξιολόγηση που μας δείχνει τι κάνουμε σωστά, ώστε να το ενισχύσουμε, και τι κάνουμε λάθος, ώστε να το διορθώσουμε. Δυστυχώς η σημερινή Κυβέρνηση θεωρεί την αριστεία ως άλλοθι για τη διαιώνιση των κοινωνικών ανισοτήτων και των προνομίων. Εμείς, αντιθέτως, πιστεύουμε ότι η ενθάρρυνση της αριστείας, ιδιαίτερα στην εκπαίδευση, είναι το αποτελεσματικότερο μέσο κοινωνικής κινητικότητας, το αποτελεσματικότερο εργαλείο που διαθέτει μια κοινωνία για τη διόρθωση των ανισοτήτων αλλά και για την επίτευξη της συλλογικής προκοπής. Βεβαίως όταν μιλάμε για αριστεία, αναφερόμαστε στην αριστεία σε κάθε βαθμίδα της εκπαίδευσης, στην τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση, στη διά βίου μάθηση και κατάρτιση σε κάθε πτυχή της δημόσιας ζωής. Αξιολόγηση, αριστεία, ενθάρρυνση της δημιουργικής πρωτοβουλίας είναι το δικό μας όραμα και είναι ατυχές το γεγονός ότι δεν συμμερίζεστε, κύριοι συνάδελφοι της Συμπολίτευσης, τη στόχευση αυτή. Και αυτό γιατί όπως τόνισα και στη συζήτηση στην επιτροπή, η ισοπέδωση προς τα κάτω, η ήσσων προσπάθεια, ο κακός νοούμενος εξισωτισμός, πλήττει κυρίως, για να μην πω αποκλειστικά, τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών, τα παιδιά που οι οικογένειές τους δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν, για να καλύψουν τα κενά του εκπαιδευτικού συστήματος. Αντίθετα οι πλούσιες οικογένειες θα βρουν τρόπους να διασφαλίσουν ευκαιρίες ποιοτικής εκπαίδευσης για τα παιδιά τους. Γι' αυτό ακριβώς είναι κρίσιμο, να προσπαθούμε να βελτιώνουμε συνεχώς το επίπεδο της παρεχόμενης παιδείας, ώστε να δίνουμε στα παιδιά μας τη δυνατότητα να αξιοποιήσουν τις κλίσεις τους με τον καλύτερο τρόπο. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο εμείς στη Νέα Δημοκρατία στηρίζουμε κάθε προσπάθεια αναβάθμισης της παιδείας και είμαστε δυναμικά αντίθετοι σε κάθε λογική ισοπέδωσης, υπονόμευσης της αριστείας σε κάθε επίπεδο και υποβάθμισης του δικαιώματος των παιδιών σε ποιοτική εκπαίδευση στον βωμό της εξυπηρέτησης άλλων συμφερόντων. Δυστυχώς παρά κάποια επιμέρους θετικά, όπως, για παράδειγμα, κάποιες από τις προβλέψεις του άρθρου 4 για την τεχνική, επαγγελματική εκπαίδευση τις οποίες θα ψηφίσουμε, καθώς δεν είμαστε δογματικοί, το νομοσχέδιο αυτό συνιστά στο μεγαλύτερο μέρος του βήματα προς τα πίσω. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο συνάδελφος από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη κ. Μανιάτης. Ελάτε, κύριε Μανιάτη.
Αγαπητοί συνάδελφοι, άκουσα πραγματικά με κατάπληξη τον Υπουργό Παιδείας της Ελλάδας πριν από λίγα λεπτά, να χαρακτηρίζει ως «κατάρα για τη δημοκρατία» τον ν.4009/2011, ο οποίος απελευθέρωσε το ελληνικό πανεπιστήμιο από τις αλυσίδες του κρατισμού, ο οποίος έδωσε ανάσα στην πραγματική διακίνηση ιδεών, ο οποίος έδωσε τη δυνατότητα στα ελληνικά πανεπιστήμια, να ξαναγίνουν τα εξωστρεφή ιδρύματα που συμβάλλουν στην κοινωνική ανάπτυξη και την ανάπτυξη της οικονομίας. Αντί για κατάρα της δημοκρατίας αποτελεί ντροπή για έναν άνθρωπο που εκφράζει τον ακαδημαϊκό κόσμο, να αγνοεί ότι ο συγκεκριμένος νόμος ψηφίστηκε από πάνω από διακόσιους πενήντα Βουλευτές του εθνικού Κοινοβουλίου και εγώ, προσωπικά, πρέπει να σας πω είμαι βαθιά περήφανος ο ίδιος, γιατί συμμετείχα στην Κυβέρνηση, η οποία έκανε πράξη τον ν.4009. Αν για κάτι πρέπει να ντρεπόμαστε εμείς συνολικά ως πολιτεία και πολύ περισσότερο η σημερινή Κυβέρνηση, που είναι απολύτως και αποκλειστικά υπεύθυνη, είναι ότι στα ελληνικά πανεπιστήμια, τουλάχιστον σε κάποια από αυτά αντί για ελεύθερη διακίνηση ιδεών έχουμε πια ελεύθερη διακίνηση βιαιοτήτων, κομματισμού, λαθρεμπορίου, έχουμε ελεύθερη διακίνηση ανομίας. Επειδή ακριβώς υπάρχουν πολιτικές ευθύνες από κάποιους, που ακύρωσαν συγκεκριμένες προβλέψεις του ν.4009/2011. Πρέπει να σας πω και κάτι ακόμα, πριν περάσω στα υπόλοιπα θέματα της παιδείας. Εμείς, ως Δημοκρατική Συμπαράταξη, είμαστε βαθιά περήφανοι, γιατί με τη δική μας ψήφο έχουμε τη δυνατότητα σήμερα εδώ σε αυτή την Αίθουσα, να συζητάμε τα ζητήματα της λειτουργίας του μουσουλμανικού τεμένους. Εάν δεν υπήρχε η ψήφος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, η ελληνική πολιτεία, η Ελληνική Δημοκρατία θα υφίστατο ένα ράπισμα του αριστεροδεξιού εθνικολαϊκισμού, γιατί μία αυτονόητη αξία, μία ανθρώπινη αξία, ένα ανθρώπινο δικαίωμα του κάθε πολίτη να έχει τον τόπο λατρείας του, δεν θα μπορούσε να συζητηθεί σε αυτό το Κοινοβούλιο και δικαιούμαστε πια να κοιτάμε στα μάτια όλους αυτούς, που δήθεν παριστάνουν τους αριστερούς, όταν έχει διαπεράσει οριζόντια την Κυβέρνηση Τσίπρα Καμμένου αυτός ο αριστεροδεξιός εθνικολαϊκισμός, που στο τέλος τέλος όμως βολεύει μόνο το να κρατήσουμε τις καρέκλες της εξουσίας. Δεν θα σχολιάσω καθόλου το ζήτημα του επείγοντος για το νομοσχέδιο για την παιδεία. Είναι το πιο κακόγουστο αστείο. Το πιο κρύο ανέκδοτο που θα μπορούσε να πει σήμερα κανείς στην ελληνική πολιτική ζωή, είναι να θυμίσει τη ρήση του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στις προγραμματικές δηλώσεις του 2015 ότι ο κ. Τσίπρας και η Κυβέρνησή του θα είναι κάθε λέξη του Συντάγματος. Ο νόμος αυτός είναι ο πέμπτος ή έκτος νόμος που κηρύσσεται αντισυνταγματικός. Ενώ ξέραμε την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, ερχόμαστε τώρα και λέμε ότι δήθεν δεν πρόλαβε το Υπουργείο να ετοιμαστεί. Μα τα ξέρατε όλα. Είναι βέβαιο ότι τα ξέρατε όλα. Έστω ότι δεν τα ξέρατε. Tι θα άλλαζε, εάν καθυστερούσε δύο, τρεις, ή τέσσερις μέρες η ψήφιση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου ή εάν ερχόταν μια εβδομάδα νωρίτερα για να ψηφιστεί; Εδώ, λοιπόν, δεν σηκώνει πια καμμιά σοβαρή κουβέντα για την υποτιθέμενη τεκμηρίωση της Κυβέρνησης. Θα έρθω, όμως, στο κύριο ζήτημα του νομοσχεδίου, το ζήτημα της παιδείας και, κυρίως, της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας παιδείας. Εδώ πρέπει να συνεννοηθούμε, κύριε Υπουργέ μου, για μερικά πολύ βασικά πράγματα. Θεωρούμε ότι η παιδεία συνιστά την πιο σπουδαία άυλη αξία της ελληνικής κοινωνίας; Ναι ή όχι; Φαντάζομαι στα λόγια θα συμφωνήσουμε όλοι. Ας δούμε τώρα εάν τις πράξεις και κατά πόσον αυτή την αξία που τυπικά και η Κυβέρνηση ενστερνίζεται, μπορεί να την υλοποιήσει. Τι πρέπει να είναι μια σύγχρονη παιδεία, μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής χώρας; Πρώτα από όλα να είναι έξυπνη, δηλαδή να ενσωματώνει τις νέες τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών σε όλα τα στρώματα λειτουργίας της εκπαίδευσης. Δεύτερον, τι πρέπει να είναι η παιδεία; Να είναι διαρκής. Γιατί η διά βίου μάθηση, η συνεχής επιμόρφωση, αποτελεί βασικό κλειδί για να μπορεί κάποιος να ζήσει σε μια κοινωνία, όπου η γνώση που αποκτά σήμερα, σε μια πενταετία έχει γίνει παλιά. Τρίτον, τι πρέπει να έχει μια παιδεία; Πρέπει να έχει απόλυτο σεβασμό σε έναν από τους τρεις μεγάλους κινδύνους του πλανήτη. Την περιβαλλοντική εκπαίδευση, την υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Ο λαϊκισμός, η τρομοκρατία και η υποβάθμιση του περιβάλλοντος αποτελούν τις τρεις μεγάλες πληγές του πλανήτη. Τέταρτον, τι πρέπει να έχει η παιδεία; Να σέβεται την αξιοκρατία και την αριστεία. Ε, κύριε Υπουργέ μου, με το νομοσχέδιό σας και τις τέσσερις αξίες που προανέφερα τις καταπατάτε και εξηγούμαι: Πρώτη αρχή. Η παιδεία να είναι έξυπνη και προσαρμοσμένη στις νέες τεχνολογίες. Δεν λαμβάνετε υπ' όψιν σας ή υποβαθμίζετε όλες αυτές τις επιμορφώσεις για τα θέματα των τεχνολογιών, τηλεπικοινωνιών και επικοινωνιών. Άρα μόνοι σας στέλνετε το μήνυμα «μη συνεχίσετε εκπαιδευτικοί σε αυτή την κατεύθυνση». Δεύτερον, τι πρέπει να είναι η παιδεία; Διαρκής επιμόρφωση. Ουσιαστικά λέτε στους εκπαιδευτικούς ότι για να γίνουν διευθυντές, δεν χρειάζεται να παίρνουν δεύτερο πτυχίο, δεν χρειάζεται να επιμορφώνονται, δεν χρειάζεται να πηγαίνουν στο Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης για να γίνουν καλύτεροι. Τρίτον, τι λέτε για τους υπηρετούντες στα κέντρα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης; Το σπουδαίο έργο που κάνουν για τη νέα γενιά, να γαλουχήσουν, να διαμορφώσουν προσωπικότητες πολιτών που σέβονται το περιβάλλον, η πολιτεία, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν το αξιολογεί. Γι' αυτό δεν το συνυπολογίζει στα προσόντα τους. Και τέταρτον, τι κάνετε; Καταπατάτε και την τέταρτη αξία της αριστείας και της αξιοκρατίας. Γιατί τη δομημένη συνέντευξη ένα αντικειμενικό κριτήριο που μπορεί να διασφαλίσει την αξιολόγηση των διευθυντών των σχολικών μονάδων πέρα από κομματισμούς και προσωπικές επιλογές, δεν την έχετε ενσωματώσει. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, τα θέματα της παιδείας ποτέ δεν τελειώνουν, όμως, αυτό που έχει σημασία, είναι κάθε φορά που γίνεται μια προσπάθεια, να είναι μια προσπάθεια μιας κυβέρνησης και μιας πολιτείας η οποία έχει αντιμετωπίσει επτά χρόνια μνημονίων και έχει συνειδητοποιήσει ότι το αύριο μιας χώρας είναι η σημερινή νέα γενιά. Όταν, λοιπόν, τη νέα γενιά δεν την επιμορφώνουμε με τον τρόπο που πρέπει, όταν αυτοί που διοικούν τις σχολικές μονάδες, την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, δεν αισθάνονται ότι έχει νόημα να γίνονται διαρκώς καλύτεροι - γιατί αυτό τους φέρνει ως μήνυμα το σημερινό νομοσχέδιο - ε, τότε η χώρα αυτή δεν πάει μπροστά. Εμείς, ως Δημοκρατική Συμπαράταξη, όλα αυτά θα τα ανατρέψουμε με την πρώτη ευκαιρία, γιατί δικαιούται ο ελληνικός λαός μια άλλη κυβέρνηση. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή ο κ. Χρήστος Παππάς. Ορίστε, κύριε Παππά.
Για πολλοστή φορά η Κυβέρνηση της Αριστεράς των προνομιούχων και της κατ' ευφημισμόν ακροδεξιάς των καιροσκόπων, καταθέτει με τη διαδικασία του επειγόντως ένα εξαιρετικής και βαρύνουσας σημασίας σχέδιο νόμου, χωρίς ασφαλώς αυτό να έχει τεθεί σε δημόσια διαβούλευση, παραγκωνίζοντας με τον τρόπο αυτό τις δέουσες κοινοβουλευτικές διαδικασίες και απαξιώνοντας εμπράκτως κάθε συνταγματική έννοια και νομιμότητα αλλά και τις θεσμικές λειτουργίες αυτής καθαυτής της ελληνικής βουλής. Επειδή ομιλώ για απαξίωση των κοινοβουλευτικών διαδικασιών, να κάνω γνωστό και στους υπολοίπους, κύριε Υπουργέ, ότι για δεκατρείς συνεχόμενες εβδομάδες προσποιείστε φόρτο εργασίας και δεν απαντάτε σε επίκαιρη ερώτησή μου από 20-2-2017. Η ερώτηση αυτή αφορά το «τάμα του έθνους». Θα ήταν πολύ πιο έντιμο - και αντρίκειο, να προσθέσω - αντί να τηλεφωνούν οι γραμματείς σας και να μας μεταφέρουν τις προφάσεις σας, να μας δηλώνατε ευθέως ότι δεν θέλετε ή δεν δύνασθε να απαντήσετε. Τα ερωτήματα τα οποία είναι και επίκαιρα και έχουν να κάνουν με το ανεγειρόμενο τέμενος, είναι τα εξής: Ποια βήματα έχουν γίνει συνολικά προς την κατεύθυνση της εκπλήρωσης του «τάματος του έθνους»; Έχει παραχωρηθεί έκταση για την ανέγερση του τάματος στην περιοχή του Αττικού άλσους; Δεύτερον, με δεδομένο ότι έχει ήδη προγραμματιστεί η κατασκευή ισλαμικού τεμένους σε έκταση του Πολεμικού Ναυτικού στην περιοχή του Βοτανικού, με τη δαπάνη να βαρύνει τον Ελληνορθόδοξο λαό, θα προχωρήσει το ελληνικό κράτος στην ταχεία αποπεράτωση του έργου που αποτελεί και υποχρέωση και υπόσχεση των αγωνιστών του 1821; Δεν απαντάτε. Τι να απαντήσετε; Καταθέτω στα Πρακτικά για να υπάρχει αυτή η επί τρεις μήνες αναπάντητη επίκαιρη ερώτηση. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Παππάς καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα επίκαιρη ερώτηση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σε αυτή εδώ την Αίθουσα υπάρχει η ειδοποιός διαφορά δύο διαφορετικών δυνάμεων. Της δύναμης του δημοκρατικού τόξου που λέτε εσείς, που υπονομεύει κατάφορα και συνεχώς το Σύνταγμα, υπονομεύει την κοινοβουλευτική τάξη και τους πολιτικούς κανόνες και από την άλλη, η δύναμη των Ελλήνων εθνικιστών του Λαϊκού Συνδέσμου, η οποία όχι μόνο καταγγέλλει την αγαστή σας συνεργασία στη μνημονική υποδούλωση της πατρίδας μας και τη δυστυχία του λαού μας, αλλά και προτείνει με τις καθαρές πολιτικές της θέσεις τον δύσκολο δρόμο της ελευθερίας και της νέας Ελλάδας. Σε μνημονιακή πορεία βρίσκεται και η συζήτηση του επείγοντος νομοσχεδίου περί παιδείας. Φοβάστε τη δημόσια διαβούλευση, την κριτική και οτιδήποτε διαφεύγει των μικροκομματικών και αριστερών ιδεοληψιών σας. Δικαιολογείτε την πολιτική σας δράση αλλά και το επείγον του νομοσχεδίου - και όχι μόνο αλλά και σε πάμπολλες περιπτώσεις στην Αίθουσα αυτή - κάτω από τον μανδύα των δήθεν ανθρωπιστικών σας ιδεωδών της Αριστεράς. Φέρεστε ως δήθεν αντίπαλοι ενός αντιπάλου δέοντος ενός τεχνητού φασισμού και συντηρητισμού, ενώ η αλήθεια είναι ότι εσείς αυθαιρετείτε και νομοθετείτε ενάντια στη συνταγματική νομιμότητα και πολύ περισσότερο ενάντια στο λαϊκό και εθνικό συμφέρον. Η θέση της Χρυσής Αυγής για την εκπαίδευση απέχει παρασάγγας από το κομματικό μοντέλο στο οποίο προσβλέπει η Αριστερά των πλουτοκρατών, η οποία τείνει να μετατρέψει τον χώρο της παιδείας σε ένα πεδίο παγιώσεως νέων προτύπων και κωδίκων συμπεριφοράς, εναρμονισθέντων με τις σύγχρονες αντιπαραδοσιακές επιταγές της παγκοσμιοποιήσεως. Ακόμη και μέσα σε αυτό το σχέδιο νόμου το οποίο ρυθμίζει ως επί το πλείστων διοικητικά θέματα, προσπαθούν υπογείως να προωθήσουν τα δικά τους μικροπολιτικά συμφέροντα, τα οποία φυσικά τελούν υπό άμεση συνάρτηση με τις μηδενιστικές, αντεθνικές και διεθνιστικές σας καταβολές. Αποκορύφωμα είναι - και θα αναφερθώ στη συνέχεια - η παράθεση διατάξεων για τη διευκόλυνση της ανεγέρσεως του ισλαμικού τεμένους. Η παιδεία στην εθνική διακυβέρνηση της Χρυσής Αυγής αποτελεί δημόσιο αγαθό, στο οποίο πρέπει να έχουν όλοι οι Έλληνες πολίτες πρόσβαση. Σε καμμιά περίπτωση δεν πρέπει να αποτελεί πεδίο κομματικών και συνδικαλιστικών δράσεων. Αντιθέτως είναι επιτακτική ανάγκη να εξυγιανθεί από άρρωστες παρωχημένες αντιλήψεις και να απεγκλωβιστεί από την ιδεολογική αριστερή κηδεμονία και να αποπεμφθούν όσοι εκπαιδευτικοί ασκούν στρατευμένη αντεθνική προπαγάνδα. Ανασύνθεση, λοιπόν, του εθνικού χαρακτήρα της παιδείας με στόχο την ενίσχυση της εθνικής συνειδήσεως των Ελλήνων μαθητών, τη σφυρηλάτηση του εθνικού τους φρονήματος και τη σωστή ηθική τους διάπλαση, μακριά από τα φθοροποιά πρότυπα της επάρατου Αριστεράς υπό την παιδαγωγική καταλυτική επίδραση των ιδανικών του ελληνικού πολιτισμού. Η εθνοκτόνος πολιτική στην παιδεία - έναν χώρο όπου από το 1974 έως σήμερα κυριαρχεί ιδεολογικά και πολιτικά η Αριστερά, χάρις, βεβαίως, στην προδοτική πολιτική της ψοφοδεξιάς της Νέας Δημοκρατίας, της αστικής δηλαδή Δεξιάς, της Δεξιάς της ξενοκρατίας - σας έδωσε το δικαίωμα να προσδώσετε στην παιδεία ένα εντελώς διαφορετικό νόημα, ένα εντελώς διαφορετικό αντικείμενο από αυτό που επιτάσσει το Σύνταγμα, που είναι η εθνική διαπαιδαγώγηση των Ελλήνων. Για εμάς η παιδεία στο εθνικό κράτος θέλουμε να σμιλεύει ελληνικές συνειδήσεις, θέλουμε η παιδεία να φτιάχνει ελεύθερους Έλληνες πολίτες και όχι μνημονιακούς υπηκόους. Εν κατακλείδι βιώνουμε σήμερα τα αποτελέσματα της μεταπολιτευτικής πολιτικής της ψευτοδεξιάς, η οποία παρέμεινε σκλάβα και παραμένει σκλάβα της αριστερής ιδεολογικής κηδεμονίας και παραδίδει πιστοποιητικά αριστεροφροσύνης θωπεύοντας αριστερούς γλουτούς, όπως θαυμάσαμε τελευταίως τον συνεορτασμό των δράσεων του λεγόμενου Δημοκρατικού Στρατού από τον εκλεκτό της Νέας Δημοκρατίας, τον Περιφερειάρχη Μπακογιάννη, και τον Υπουργό του ΣΥΡΙΖΑ, Σκουρλέτη. Στο προκείμενο η εκδοθείσα απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για τον νόμο του 2015 προ ενός έτους, αξιολογείται τώρα προχείρως και επιφανειακώς, χωρίς να έχει μεσολαβήσει ο απαραίτητος χρόνος, εμπεριστατωμένες συζητήσεις και να έχουν συνεκτιμηθεί όλες οι παράμετροι, τουλάχιστον για τη διαδικασία επιλογής των διευθυντών των σχολικών μονάδων. Επίσης για δύο χρόνια δεν έγινε η παραμικρή προσπάθεια αποκαταστάσεως της κανονικότητας, ώστε να γίνεται η επιλογή των στελεχών εκπαίδευσης με τη σειρά που είναι αποδεκτή εδώ και χρόνια. Διευθυντές εκπαίδευσης, σχολικοί σύμβουλοι, διευθυντές σχολείων, προϊστάμενοι εκπαιδευτικών θεμάτων, υποδιευθυντές σχολείων και υπεύθυνοι τομέων ΣΕΚ, υπεύθυνοι ΕΚΦΕ, ΚΕΣΥΠ κ.λπ., με αποτέλεσμα οι σχολικοί σύμβουλοι να διανύουν τον έκτο χρόνο της θητείας τους μετά από τρεις παρατάσεις και οι διευθυντές σχολικών μονάδων να βρίσκονται σε διαδικασία κρίσεων για δεύτερη φορά μέσα σε δύο χρόνια, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη λειτουργία των σχολικών μονάδων. Ακόμη και στον αντίποδα των αρχών της ισότητας, της αξιοκρατίας και της ισονομίας κινείται η καθιέρωση οιασδήποτε μορφής περιορισμού στις δηλώσεις προτίμησης σχολικών μονάδων από τους νυν διευθυντές. Εις ότι αφορά την αξιολόγηση των κριτηρίων της παιδαγωγικής καταρτίσεως των υποψηφίων διευθυντών, είναι δέον να συνεκτιμηθούν όλες οι προπτυχιακές, μεταπτυχιακές σπουδές τους και οι επιμορφώσεις τους, που έχουν πιστοποιηθεί από δημόσιους φορείς με αναλογική μοριοδότηση. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ]] Αναφέρθηκε και ο εισηγητής μας, ο κ. Ηλιόπουλος, σε ό,τι αφορά την κατάφωρη παραβίαση κάθε έννοιας δικαίου και δεοντολογίας με την μοριοδότηση αλλά και με τη συνέντευξη. Επειδή ο χρόνος είναι λίγος, θέλω να περάσω στην ουσία αυτού του νομοσχεδίου που εμπεριέχεται αυτή στο άρθρο 5, που ορίζει τις διευκολύνσεις και τις διεργασίες σε ό,τι αφορά την ανέγερση του ισλαμικού τεμένους και επειδή έγινε συζήτηση κατά τη διάρκεια της ομιλίας του εισηγητού μας και επειδή το Προεδρείο πήρε την απόφαση να τηρήσει ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των θυμάτων της τρομοκρατικής ενέργειας στο Μάντσεστερ και το Προεδρείο προέβη σε μια παρατήρηση άκαιρη καθ' όλα και εκτός Κανονισμού σχολίασε παραποιώντας και διαστρεβλώνοντας, θα έλεγα, τα λεγόμενα του κ. Ηλιόπουλου, εγώ θέλω να προσθέσω στη συζήτηση ότι ναι συμφωνούμε, δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι όλοι οι μουσουλμάνοι είναι τρομοκράτες. Μήπως όμως να δεχτούμε, κυρίες και κύριοι του Προεδρείου, ότι όλοι οι τρομοκράτες είναι μουσουλμάνοι; Επίσης για τις αντιρρήσεις μας και το υποκριτικό της τηρήσεως ενός λεπτού σιγής θέλω να προσθέσω και να αφυπνίσω τους συνέλληνες που μας βλέπουν και που λένε: «Έλα μωρέ το Μάντσεστερ μακριά είναι». Όχι, αγαπητοί μου, το Μάντσεστερ δεν είναι καθόλου μακριά. Το Μάντσεστερ είναι στον Άγιο Παντελεήμονα. Το Μάντσεστερ είναι στο Αιγάλεω, στην Κυψέλη, στην πλατεία Αμερικής και αλλού. Και το τέμενος εξαιτίας αυτών των τζαμιών που θα φτιάξετε και θα επιτρέψετε να γίνουν στην Ελλάδα σε μια κατεξοχήν και σε συντριπτική πλειοψηφία ομοιογενή θρησκευτικά χώρα, θα κρατάμε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα ενός λεπτού σιγή για το μετρό της Αθήνας, για την έκρηξη στον Άγιο Παντελεήμονα, για την έκρηξη στην Κυψέλη και ούτω κάθε εξής. Ακούστηκε από αυτό εδώ το Βήμα πριν από λίγο από ομιλήτρια του ΣΥΡΙΖΑ Βουλευτή, η οποία είπε χωρίς να διακοπεί από το Προεδρείο, για το καημένο εικοσιδυάχρονο που έχασε τη ζωή του και αυτοκτόνησε, δηλαδή, άκουσον - άκουσον για τον τζιχαντιστή που δεν έχασε τη ζωή του, αλλά πήρε μαζί με αυτόν είκοσι δύο άλλες ζωές μικρών παιδιών και άφησε δεκάδες τραυματίες στο Μάντσεστερ. Ο πόνος, λοιπόν, της αριστερής κυρίας του ΣΥΡΙΖΑ και η ενός λεπτού σιγή μήπως ήταν για τον τζιχαντιστή και όχι για τα θύματα του Μάντσεστερ; Γιατί δεν μας είπε τίποτα για τα θύματα και μας είπε για τον τζιχαντιστή. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, και ευχαριστώ για την ανοχή σας. Θα κλείσω και θα πω ότι δεν μου προξενεί έκπληξη η σιβυλλική στάση της Νέας Δημοκρατίας σε ό,τι αφορά το άρθρο 5. Εκστόμισε δειλά, ψιθυρίζοντας κάποιες επιφυλάξεις σε ότι αφορά τον διορισμό των δύο μουσουλμάνων εκπροσώπων. Οποία υποκρισία! Ομιλούν οι νεοδημοκράτες, αυτοί που ψήφισαν την ανέγερσή του τζαμιού, αυτοί που ξεκίνησαν κατ' ουσίαν το θέμα της ανεγέρσεως του τζαμιού για λόγους φτηνής αντιπολίτευσης, ποντάροντας στην κοντή μνήμη των ψηφοφόρων και κάνοντας στην Αίθουσα αυτή εδώ φτηνή αντιπολίτευση. Στους χώρους συνεύρεσης, κυρίες και κύριοι του ελληνικού λαού, εκφράζονται απορίες και εκστομίζονται αλήθειες πράγματι βαριές, τις οποίες θα τις έχετε ακούσει και εσείς και αναρωτιούνται. Είναι προδότες; Είναι πράκτορες, ανίκανοι, προσκυνημένοι; Τι είναι από όλα αυτά; Στην πολιτική εξέλιξη των πραγμάτων και την καταστροφή ενός ολόκληρου λαού από το τέταρτο μνημόνιο χάρη και μόνο μιας προσδοκίας, χωρίς καμμιά εγγύηση, χωρίς αποφάσεις για το χρέος, σε εποχή που θυμίζει εθνική καταστροφή ανάλογη του 1974, έρχομαι με πικρία να πω στον αναρωτώμενο ελληνικό λαό πως δυστυχώς είναι όλα αυτά μαζί.
Προχωρούμε με τον κ. Αντώνη Γρέγο, Βουλευτή της Χρυσής Αυγής, για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είναι ένα ακόμα νομοσχέδιο, όπως έχουμε καταγγείλει επανειλημμένως, με τη διαδικασία του επείγοντος, χωρίς δημόσια διαβούλευση όπως είπαμε και στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, κυρίως για τον λόγο ότι περιλαμβάνεται σε αυτό το κατάπτυστο και εθνικά επικίνδυνο άρθρο 5, που αφορά τη λειτουργία του ισλαμικού τεμένους. Φυσικά αν τολμούσατε να κάνετε κάποια διαβούλευση για κάτι τέτοιο, θα εισπράττατε και τα ανάλογα σχόλια των πολιτών, σχόλια επικριτικά, για να μην πω σχόλια χυδαία. Η Χρυσή Αυγή είναι το μοναδικό κόμμα που έχει σαφώς ταχθεί κατά τόσο της ανέγερσης όσο και της λειτουργίας τεμένους στην καρδιά της Αθήνας αλλά και οπουδήποτε. Με το γνωστό κόλπο, βέβαια, της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ θα περάσει και αυτό το άρθρο, με τη στήριξη των κομμάτων του γνωστού «αντεθνικού τόξου». Θα κρυφτείτε και πάλι πίσω από το ΠΑΣΟΚ. Όλα αυτά στη σκιά των συνεχών τρομοκρατικών επιθέσεων σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες την ώρα που συνεχίζεται η αθρόα εισβολή λαθρομεταναστών, εκ των οποίων πολλοί τζιχαντιστές αλλά και πράκτορες της Τουρκίας όπως ακούγεται. Προφανώς θα έχουν τώρα ένα χώρο, προκειμένου να ασκούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα, όπως επιτάσσουν τα αιμοσταγή ήθη και έθιμά τους. Φυσικά αυτή δεν είναι η μόνη παροχή των κομμάτων του «αντεθνικού τόξου». Σε αντίθεση με τους Έλληνες ο κάθε λαθροεισβολέας απολαμβάνει δωρεάν υγεία, ασυλία σε πολλές περιπτώσεις, παιδεία σε όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας, σε αντίθεση πάλι με τη θέληση των Ελλήνων. Μάλιστα ενώ δήθεν τα προσφυγόπουλα θα έκαναν μαθήματα σε ορισμένα σχολεία και σε ώρες εκτός λειτουργίας, το σχέδιο άλλαξε φυσικά και θα φοιτούν κανονικά σε όλες τις τάξεις και σε όλα τα σχολεία, υποβαθμίζοντας την εθνική μας παιδεία και την πρόοδο των Ελλήνων μαθητών, με τελικό στόχο φυσικά να γίνουν πολύ γρήγορα πλειοψηφία στα ελληνικά σχολεία. Είναι το ανάλογο κόλπο, όπως αυτό με την δήθεν προσωρινή παραμονή όλων των λαθρομεταναστών. Αυτοί ήρθαν για να μείνουν. Όπως έχουμε καταγγείλει και στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, το σχέδιο ισλαμοποίησης της πατρίδας που συντελείται με τη συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αλλά και Νέας Δημοκρατίας και λοιπών δυνάμεων, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Όλα αυτά, βέβαια, με την υποβάθμιση της ελληνικής παιδείας που πρέπει να έχουμε και δικαιούμαστε και φυσικά με τη διαστρέβλωση ή υποβάθμιση της ιστορίας μας ειδικά για ευνόητους λόγους σε ό,τι αφορά την επανάσταση του 1821 και την απελευθέρωσή μας από τα οθωμανικά κτήνη. Είναι και μια καταγγελία της Ένωσης Φιλολόγων αυτό. Προφανώς η ανέγερση και η λειτουργία τεμένους θα είναι μόνο η αρχή. Ούτως ή άλλως οι εγχώριοι όπως και οι εισερχόμενοι τρομοκράτες σε συνεργασία πάντα με τις γνωστές μη κυβερνητικές οργανώσεις χρειάζονται ορμητήρια και καταφύγια σε όλη τη χώρα, προκειμένου να εξαπολύουν τις επιθέσεις τους. Εξάλλου το τέμενος εκτός των άλλων θα είναι άβατο για την Αστυνομία όπως και το κρατίδιο των Εξαρχείων. Για το συγκεκριμένο θέμα που είναι πάρα πολύ σοβαρό, θα μπορούσατε να κάνετε ένα δημοψήφισμα, όπως είπαμε και στην επιτροπή, αλλά αυτοί οι τρόποι παρά είναι δημοκρατικοί για εσάς. Για τα άρθρα του νομοσχεδίου έχουμε τοποθετηθεί στις συνεδριάσεις της επιτροπής αλλά και σήμερα στην Ολομέλεια με ξεκάθαρο τρόπο. Κατά τη διάρκεια της ακρόασης των φορέων καταγγέλθηκαν φαινόμενα αδιαφάνειας και κομματοκρατίας όχι μόνο στην επιλογή διευθυντών αλλά και στο σύστημα γενικότερα. Θέματα όπως ο πραγματικός ρόλος του διευθυντή, ο αποκλεισμός των αναπληρωτών και διευθυντών, η μοριοδότηση, το σταθερό θεσμικό πλαίσιο κρίσεων, η απαραίτητη γνώση πληροφορικής, τουλάχιστον επιπέδου 1, καταγγέλθηκαν στην επιτροπή. Γιατί, πραγματικά, καλός είναι ο πίνακας και η κιμωλία αλλά απαραίτητη είναι και η χρήση του διαδραστικού πίνακα και η γνώση τουλάχιστον της λειτουργίας του «My school». Απαραίτητη είναι φυσικά και η επιμόρφωση σε θέματα διοίκησης. Έγινε λόγος μάλιστα στην επιτροπή από φορείς για μια ακόμα χαμένη ευκαιρία, αλλά κυρίως για πελατειακές σχέσεις, σχέσεις ημετέρων, σχέσεις συναλλαγής και φυσικά για εκπαιδευτικούς δύο ταχυτήτων. Είμαστε θετικοί στη σύσταση Σχολής Στελεχών Εκπαίδευσης και φυσικά είμαστε υπέρμαχοι της αξιοκρατίας, που δυστυχώς και σε αυτόν τον τομέα δεν εξυπηρετείται. Επίσης έχουμε τοποθετηθεί θετικά, σχετικά με τη διάταξη που αφορά τα ΕΠΑΛ στις νησιωτικές περιοχές, διότι διευκολύνονται οι νησιώτες μαθητές στη φοίτησή τους και δίνεται ένα επαγγελματικό κίνητρο για να μείνουν στον τόπο τους, την ώρα που, δυστυχώς, οι πιο πολλοί αναγκάζονται να φύγουν στο εξωτερικό, όπου εκεί θα μείνουν, εκεί θα δουλέψουν και, δυστυχώς, εκεί θα κάνουν οικογένεια. Έχουμε, επίσης, καταγγελία από εκπαιδευτικό σχετικά με την αντιμετώπιση των πολύτεκνων εκπαιδευτικών. Έχει κατατεθεί και σχετική ερώτηση του συναγωνιστή Κασιδιάρη, σχετικά με την αναγκαία προστασία των πολύτεκνων εκπαιδευτικών που έχουν βρεθεί ονομαστικά υπεράριθμοι. Καταθέτω την ερώτηση. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αντώνιος Γρέγος καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα ερώτηση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Περιμένουμε την απάντηση του Υπουργού. Δεν θα σας καταθέσω την επιστολή του εκπαιδευτικού για ευνόητους λόγους. Η παιδεία μας νοσεί και νοσεί όχι μόνο λόγω της οικονομικής κρίσης. Νοσεί γιατί δεν είναι μια πραγματικά εθνική παιδεία, με γνώμονα και στόχο την ενίσχυση της εθνικής συνείδησης. Επίσης, να πούμε εδώ ότι θα πρέπει να αποπέμπονται όσοι εκπαιδευτικοί ασκούν στρατευμένη αντεθνική προπαγάνδα. Εδώ κι εμείς οι γονείς θα πρέπει να ελέγχουμε και τα σχολικά βιβλία και τους εκπαιδευτικούς, με τον ρόλο που δικαιούμαστε να έχουμε και φυσικά, όπως έχουμε πει κι άλλες φορές, να συμμετέχουμε ενεργά και στους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων. Αποτέλεσμα, λοιπόν, αυτών των μαρξιστικών προτύπων είναι και η άθλια εικόνα των πανεπιστημίων, τα οποία έχουν μετατραπεί σε άντρο κάθε εγκληματικού στοιχείου, με την περιβόητη ασυλία, που θα πρέπει άμεσα να καταργηθεί. Θα ήταν καλό, μάλιστα, να υπάρχει και μια μόνιμη αστυνομική δύναμη μέσα, προκειμένου να μην θρηνήσουμε θύματα. Θύματα, φυσικά, θα θρηνήσουμε και με την πρωτοφανή ανοχή, για να μην πω στήριξη, που δίνετε στους αλήτες που βλέπουμε κάθε μέρα στην τηλεόραση να διαπράττουν σωρεία κακουργημάτων, την ώρα που σύμφωνα με καταγγελίες απαγορεύεται η σύλληψη αυτών των εγκληματιών, που έχουν στόχο να δολοφονήσουν κι αν κάποια στιγμή γίνει και κάποια προσαγωγή, αυτή να είναι μόνο εικονική. Τα είδαμε και χθες, θα συνεχίσουμε να τα βλέπουμε. Ενδεικτικό, όμως, της κατάστασης που επικρατεί στα σχολεία είναι και το παράδειγμα που θα σας αναφέρω. Σε σχολείο της Θεσσαλονίκης, προκειμένου να γίνει η σχετική εκδρομή στην Αθήνα, ορίστηκε το ποσό των 120 ευρώ, περίπου. Με πρωτοβουλία του διευθυντή και του συλλόγου γονέων θα καλύπτονταν και κάποια έξοδα. Ξέρετε πόσοι δήλωσαν συμμετοχή, κύριε Υπουργέ; Μόνο έξι άτομα δήλωσαν συμμετοχή. Είναι πραγματικά ντροπή και αυτό έχει και τρομερό αντίκτυπο στην ψυχολογία και των μαθητών και των γονέων τους. Αυτή είναι η κατάσταση στην παιδεία, λοιπόν, σαν αποτέλεσμα των τεσσάρων μνημονίων που ψηφίσατε και όσων χρειαστεί να ψηφίσετε, προκειμένου να μείνετε στις καρέκλες σας και να εισπράττετε τους παχυλούς μισθούς σας. Πολλοί νόμοι που ψηφίσατε, φυσικά, όπως φαίνεται και με αυτό το νομοσχέδιο, είναι αντισυνταγματικοί. Άλλος ένας λόγος που αποδεικνύει ότι καμμιά διαφορά δεν έχετε από τους προκατόχους σας. Είχαμε καταγγείλει και αποδείξει με ακλόνητα στοιχεία και την κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ για τα αδικήματα της κατάργησης του Συντάγματος και της προσβολής του πολιτεύματος και φυσικά και εσείς φαίνεται να βαδίζετε στον ίδιο δρόμο. Εμείς, πιστοί στις ιδέες μας, στις θέσεις μας, στο πρόγραμμα και προπάντων, στη λαϊκή εντολή που παίρνουμε συνεχώς από τον ελληνικό λαό, δηλώνουμε ότι όσο περνάει από το χέρι μας δεν θα αφήσουμε την πατρίδα μας ούτε στα νύχια των εθνομηδενιστών του ΣΥΡΙΖΑ ούτε των πατριδοκάπηλων της Νέας Δημοκρατίας. Οι δυνάμεις αυτές θα πρέπει να απομονωθούν, να τεθούν στο περιθώριο, εκεί όπου ανήκουν πραγματικά. Χρέος μας, σαν γονείς πρώτα και μετά σαν εκπρόσωποι του έθνους, είναι να προασπίσουμε και να δημιουργήσουμε από την αρχή μια πραγματικά εθνική εκπαίδευση. Απέναντι στον σκοταδισμό και τη μισαλλοδοξία του ΣΥΡΙΖΑ και των συνιστωσών του, απέναντι στον άθλιο λαϊκισμό της Νέας Δημοκρατίας, απέναντι σε αυτούς είμαστε εμείς, σαν πραγματική εθνική αντίσταση, στη μάστιγα του πολυπολιτισμού και της παγκοσμιοποίησης, δίπλα στον ελληνικό λαό. Ευχαριστώ.
Θα παρακαλέσω να έρθει στο Βήμα ο κ. Ιωάννης Σαρίδης, Βουλευτής της Ένωσης Κεντρώων για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ζήτησα να πάρω τον λόγο γιατί έκρινα σημαντικό να ακούσουν οι Έλληνες, εδώ από το Βήμα της Ολομέλειας της Βουλής, τα επιχειρήματα της πολιτικής σκέψης της Ένωσης Κεντρώων. Αφορμές παίρνω, φυσικά, από τα όσα προβλέπονται στο άρθρο 5 του υπό συζήτηση νομοσχεδίου και από τη στάση των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, του εταίρου της συγκυβέρνησης, και όλα όσα ειπώθηκαν σχετικά με αυτό. Απευθύνομαι, λοιπόν, σε εσάς, αγαπητοί και σεβαστοί συνάδελφοι των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, ρωτώντας τι μήνυμα στέλνετε και σε ποιους με την απόφασή σας να καταψηφίσετε το εν λόγω άρθρο. Έχετε αναλογιστεί τις συνέπειες της στάσης σας; Πιστεύετε πως οι Έλληνες όταν έρθει η ώρα της κάλπης και ζυγίσουν από τη μια το γεγονός πως συγκυβερνήσατε με τον ΣΥΡΙΖΑ και από την άλλη πως αντισταθήκατε για το τζαμί θα βρουν αυτήν την ανέξοδη αντίστασή σας πολιτικά βαρύτερη; Από τις κόκκινες γραμμές, που κατά καιρούς έθεσαν οι Ανεξάρτητοι Έλληνες για την συμμετοχή τους στην Κυβέρνηση, η μόνη που διατηρήθηκε ανέπαφη έως σήμερα είναι στο συγκεκριμένο θέμα, που γνωρίζουν, όμως, καλά πως η αρνητική ψήφος δεν μπορεί να επηρεάσει το αποτέλεσμα. Το μήνυμα, όμως, που εκπέμπει η στάση σας είναι άκρως παραπλανητικό, αγαπητοί συνάδελφοι των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Δηλαδή, τι προσπαθείτε να πείτε στους πολίτες και μάλιστα ως συγκυβερνών κόμμα; Ότι εμποδίζοντας το χτίσιμο του τζαμιού περιορίζουμε με κάποιον μαγικό τρόπο την τουρκική επιθετικότητα ή την ισλαμική τρομοκρατία; Μα, είναι δυνατόν να ισχυρίζεστε κάτι τέτοιο; Η συζήτηση για την ισλαμική τρομοκρατία είναι πολύ σοβαρή για να χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο αυτής επιχειρήματα που εξυπηρετούν την παραπληροφόρηση των πολιτών. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τη δράση των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, αγαπητοί συνάδελφοι των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, που είναι πολύ επικίνδυνη για την Ελλάδα και για αυτό δεν είναι ούτε χρήσιμος, αλλά ούτε και βάσιμος ο ισχυρισμός πως για να αντιμετωπίσουμε αυτήν αρκεί να μπλοκάρουμε το τζαμί στον Βοτανικό, γιατί αυτό μας λέτε. Οι Τούρκοι, αγαπητοί συνάδελφοι, ενισχύουν συστηματικά, με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο που διαθέτουν ακραίες εθνικιστικές συμπεριφορές και αποδεδειγμένα στηρίζουν δυνάμεις που προάγουν τη βία. Οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου ζουν υπό καθεστώς τρομοκρατίας και οι διώκτες τους πληρώνονται με χρήματα προερχόμενα από την Τουρκία. Θα σταματήσουν όλα αυτά επειδή οι Ανεξάρτητοι Έλληνες θα καταψηφίσουν το άρθρο 5 για το τζαμί; Ας μην γελιόμαστε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελλάδα σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα - ας ξεκινήσουμε από εκεί - όχι επειδή της το υποβάλλει κάποιο διεθνές όργανο ή κάποιος ξένος παράγοντας, αλλά επειδή έτσι επιτάσσει ο πολιτισμός της, η ιστορία της και η συνείδησή της. Δεν είναι μόνο οι υποσχέσεις, που έχουμε δώσει ως ελληνικό κράτος, ως ελληνική δημοκρατία, που μας δεσμεύουν να παρέχουμε το δικαίωμα ελεύθερης άσκησης των θρησκευτικών παραδόσεων σε κάθε πολίτη. Είναι το ίδιο μας το Σύνταγμα, είναι οι ίδιες οι αρχές και οι αξίες της δημοκρατίας όπως αυτές πρωτοακούστηκαν στον τόπο μας, που μας υποχρεώνουν να επιδεικνύουμε τον σεβασμό που θέλουμε να δείχνουν και οι άλλοι στους ξενιτεμένους Έλληνες όταν ζητούν να χτίσουν μια ορθόδοξη εκκλησία εκεί στην ξενιτιά όπου βρίσκονται για να βαφτίσουν τα παιδιά τους, για να παντρεύονται, για να θάψουν τους ανθρώπους τους. Δεν επιτρέπεται η Ελλάδα να δίνει δικαιώματα για σχόλια, τη στιγμή που παλεύει για τα δίκαια του Οικουμενικού Πατριαρχείου και διεκδικεί το άνοιγμα ιστορικών ορθόδοξων εκκλησιών στην Τουρκία. Με λίγα λόγια η στάση σας δεν εξυπηρετεί το εθνικό συμφέρον, γιατί αποδυναμώνει πολλά από τα επιχειρήματά μας, τα οποία στηρίζουν πολλές σημαντικές διεκδικήσεις του ελληνισμού. Η στάση σας, επίσης, δεν έχει αντίκρισμα ούτε οδηγεί σε κάποιο πολιτικό αποτέλεσμα ή συμπέρασμα και ως εκ τούτου δεν προσφέρει κάτι για την αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής ή της ισλαμικής τρομοκρατίας. Είναι αποδεδειγμένο πράγματι πως σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις η λειτουργία πολλών λατρευτικών χώρων του ισλάμ χρησιμοποιείται για τη στρατολόγηση τζιχαντιστών. Αυτά είναι κάτι που πρέπει να τα λάβουμε σοβαρά υπόψη, αλλά δεν μπορούμε ως κράτος δικαίου να επιτρέψουμε να καθορίσει ο φόβος τις πράξεις μας. Είμαστε μια πολιτισμένη δημοκρατική χώρα, μέλος της Ευρωζώνης και του ΝΑΤΟ. Αλίμονο αν δεν έχουμε κρατική οργάνωση και δεν διαθέτουμε τις αρμόδιες υπηρεσιακές δομές ώστε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά τις όποιες απειλές προκύψουν για την εθνική ασφάλεια από τη λειτουργία ενός τζαμιού. Αλίμονο αν δεν έχουμε ή μήπως δεν έχουμε; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, κλείνω την παρέμβασή μου με το εξής σχόλιο σχετικά με τη σημερινή σας στάση. Αν θέλετε να αντισταθείτε σε κάτι που ίσως να πιάσει τόπο, αντισταθείτε σε όσους αρνούνται τη Γενοκτονία των Ποντίων και σε όσους αμφισβητούν τη σημασία της σχέσης κράτους - εκκλησίας, αντισταθείτε σε κάποιες παλαβομάρες που ακούγονται σαν τις παλαβομάρες που ακούσαμε πρόσφατα και που έχουμε ακούσει και από το παρελθόν από Υπουργούς και από μέλη της συγκεκριμένης Κυβέρνησης. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα επτά μαθήτριες και μαθητές καθώς και πέντε συνοδοί εκπαιδευτικοί τους από το 43ο Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης και από το 2ο Δημοτικό Σχολείο Περάματος Ρεθύμνου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Προχωρούμε με τον κ. Αθανάσιο Μιχελή, Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πολλά και ενδιαφέροντα θα μπορούσε να πει κάποιος για τα ζητήματα της εκπαίδευσης. Θα ξεκινήσω από τούτο: Η εμπειρία και η ιστορία της επιλογής στελεχών εκπαίδευσης χωρίζεται σε δυο μεγάλες περιόδους, η μία μέχρι το 1986, όταν το μοντέλο που εφαρμοζόταν στην επιλογή στελεχών εκπαίδευσης ήταν το κλασικό γραφειοκρατικό μοντέλο, σύμφωνα με το οποίο ο καθηγητής ή ο δάσκαλος γινόταν βοηθός γυμνασιάρχη, γυμνασιάρχης, λυκειάρχης, επιθεωρητής. Αυτό το μοντέλο στηριζόταν στις αξιολογικές εκθέσεις, αυτό που επικαλούνται σήμερα οι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας και άλλοι. Επιτρέψτε μου λοιπόν να σας διαβάσω μερικές από ένα πόνημα που έχω γράψει. Γράφει λοιπόν μια αξιολογική έκθεση εκπαιδευτικού, με βάση την οποία διεκδίκησε θέση: «Στενώ συνεργαζόμενος με τας εν Υπάτη στρατιωτικάς και αστυνομικάς αρχάς, ουχί άπαξ έλαβε το όπλον ανά χείρας και ενετάχθη παρά τω πλευρώ αυτών προς απόκρουσιν συμμοριακών επιθέσεων, καίτοι είχεν απολυθεί των τάξεων του Στρατού». Συνεχίζω με άλλη έκθεση «Αδελφή αντεθνικώς δράσαντος, διά τον λόγον τούτον καταδικασθέντος υπό του στρατοδικείου εις θάνατον και εκτελεσθέντος αρχισυμμορίτου Φίτσιου δεν προσβλέπει μετ' ευμενείας και δεν προσανατολίζεται προς τας κατευθύνσεις του αστικού κράτους. Κατ' αυτής θέλουσι ληφθή τα ενδεικνυόμενα μέτρα, εφόσον δεν συμμορφωθεί». Άλλη έκθεση, που αναφέρεται σε δάσκαλο, «Η ανάμιξίς του εις την Εαμικήν και μετέπειτα περίοδον υπέρ των αναρχικών και αριστερών στοιχείων δυσχεραίνει την διεξαγωγήν του διδασκαλικού έργου λόγω αγανακτήσεως των εθνικοφρόνων κατοίκων». Και επειδή αυτά είναι πριν τη Μεταπολίτευση, θα διαβάσω κι ένα μετά τη Μεταπολίτευση. «17 Ιουλίου 1975, Κυπριακή Δημοκρατία απαντά σε ερώτημα του σεβαστού Υπουργείου Παιδείας. Αρχηγείον Αστυνομίας. Πιστοποιείται ωσαύτως ότι, εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω, το ανωτέρω αναφερόμενο πρόσωπο δεν ανήκει εις οιανδήποτε ανατρεπτικήν πολιτικήν οργάνωσιν και δεν πιστεύει ή πρεσβεύει εις την αναρχίαν. Ο Αρχηγός της Αστυνομίας». Όλα τα παραπάνω προφανώς συνταγματικά, καμμία αντισυνταγματική θέση. Αυτό λοιπόν το μοντέλο το ιεραρχικό ανατράπηκε γιατί ανατράπηκε αυτή η αξιολόγηση, κατέρρευσε. Και ήταν αίτημα των εκπαιδευτικών. Από το 1986 και μετά, πήγαμε στο συμμετοχικό μοντέλο, σε αυτό, όπου η επιλογή των στελεχών γινόταν με θητεία, με προσόντα, με επιλογή από τα υπηρεσιακά συμβούλια, στα οποία συμμετείχε από το 1975 και μετά ένας αιρετός των εκπροσώπων, από το 1986 και μετά δύο αιρετοί εκπρόσωποι των εργαζομένων. Ποια είναι η δικιά μας προσπάθεια τώρα; Να διευρύνουμε αυτό το συμμετοχικό μοντέλο. Και ποια είναι η προσπάθεια της Αντιπολίτευσης μέσα από υπεκφυγές, μην απαντώντας σε αυτό το ερώτημα; Δεν είναι συνταγματικό, δεν λειτουργούν καλά τα συμβούλια, δεν, δεν, δεν, δηλαδή να παρεμποδίσουν αυτό το μοντέλο. Και ποια είναι η προσπάθεια της νεοφιλελεύθερης άποψης; Ένα σχολείο αγοράς, όπου ο μάνατζερ θα επιλέγεται με βάση τους επιδιωκόμενους στόχους. Είναι ένα άλλο τρίτο μοντέλο για την οργάνωση και διοίκηση. Αυτό το τρίτο μοντέλο μπορεί για μια επιχείρηση να είναι εύστοχο, για μια ποδοσφαιρική ομάδα να επιλέξει τον προπονητή της να είναι εύστοχο, για το σχολείο, αγαπητοί συνάδελφοι, δεν είναι εύστοχο, όχι επειδή εμείς οι συριζαίοι έχουμε εμμονές, αλλά επειδή το σχολείο διαπαιδαγωγεί τη νεολαία με βάση τη δημοκρατία, την αλληλεγγύη, την ανοχή. Για να διαπαιδαγωγήσει έτσι ο δάσκαλος, πρέπει να ισχύει εκείνο το σχετικό ρητό: «Δάσκαλε, να τηρείς και εσύ τον ίδιο νόμο, να είσαι δημοκράτης, όχι δεν τηρείς τον νόμο. Πρέπει στη συμπεριφορά σου να είσαι κι εσύ δημοκρατικός». Από την όλη συζήτηση, δεν αμφισβητήθηκε ευθέως το συμμετοχικό μοντέλο. Επίσης, ανέκυψε το ζήτημα της αξιολόγησης. Δεν είμαι από αυτούς που αρνούνται την αξιολόγηση. Είμαι από αυτούς που ανέφερα αυτά τα στοιχεία αξιολόγησης, που όλοι οι άλλοι τα αποσιωπούν, ενδεχομένως - το κατανοώ - να μην τα ξέρουν ή να τα ξέχασαν, αλλά δεν πρέπει να ξεχνούμε, για να μην επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη, την πρόσφατη αξιολόγηση επί Νέας Δημοκρατίας και κ. Μητσοτάκη, όπου σύμφωνα με αυτή ακύρωσε για δεύτερη φορά το εγχείρημα της αξιολόγησης στην εκπαίδευση και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα με τις απολύσεις δυόμισι χιλιάδων εκπαιδευτικών, με την πρόβλεψη όσοι είναι κάτω του 30% της βαθμολογίας να απολύονται. Μια τέτοια αξιολόγηση είναι φανερό ότι δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Και για να ολοκληρώσω, θα ήθελα να πω το εξής: Για πολλοστή φορά έχει αναδειχθεί το θέμα των περιφερειακών διευθυντών. Το ανέδειξε σήμερα και ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Κοιτάξτε, ο ΑΣΕΠ ιδρύθηκε, όπως πληροφορήθηκα, το 1994 ή 1995. Το σχετικό νομοθέτημα πρόβλεψης περιφερειακών διευθυντών έχει ημερομηνία 2000 και προβλέπει οι περιφερειακοί διευθυντές να είναι εκπαιδευτικοί αυξημένων προσόντων της επιλογής του Υπουργού. Αν θυμάμαι καλά, από το 2000 μέχρι το 2015, κανείς Υπουργός Νέας Δημοκρατίας ή ΠΑΣΟΚ δεν έθεσε ζήτημα επιλογής περιφερειακών διευθυντών μέσω του ΑΣΕΠ. Τίθεται τώρα. Εγώ θα έλεγα καλώς. Ας ξεκινήσει αυτή η κουβέντα. Ευχαριστώ πολύ.
Προχωρούμε με τον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Χρυσής Αυγής κ. Νίκο Μιχαλολιάκο. Κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ήθελα κατ' αρχάς να καταγγείλω μέσα από το Βήμα αυτό στον ελληνικό λαό ότι προχθές, 23 Μαΐου, εγένετο ένα μνημόσυνο προς τιμήν του ήρωα Σμηναγού Ηλιάκη και ο Δήμος Καρπάθου είχε αποστείλει πρόσκληση σε όλους τους Βουλευτές του κόμματός μας. Επελέγησαν να πάνε στην Κάρπαθο, για να τιμήσουν τον μεγάλο αυτόν Έλληνα, που έχυσε το αίμα του για την Ελλάδα, δύο Βουλευτές μας. Δρομολόγιο η Ολυμπιακή δεν είχε. Απευθυνθήκαμε στο Υπουργείο Εθνικής Αμύνης. Απάντηση καμμία. Επιτέλους, το C -130 δεν είναι ιδιοκτησία του Πάνου Καμμένου ούτε της Κυβερνήσεως Τσίπρα. Και ενώ με το C -130 πήγαν Βουλευτές των άλλων κομμάτων, αποκλείστηκαν οι Βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Και φυσικά, αυτή η ενέργεια δεν είναι η μοναδική και ο μοναδικός αποκλεισμός. Θα ήθελα να ρωτήσω και να ρωτήσω όχι εσάς, κύριε Πρόεδρε, να απευθύνω ένα ρητορικό ερώτημα προς τον ελληνικό λαό. Λάβατε μία απόφαση με την οποία αποκλείσατε από τη συζήτηση για το μνημόνιο ολόκληρη την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Χρυσής Αυγής. Και μιλώντας ο Πρόεδρος της Βουλής, ο κ. Βούτσης, είπε σε ραδιοφωνικό σταθμό: «Έγινε ένα σημαντικό βήμα από την Ολομέλεια της Βουλής τις προηγούμενες μέρες, που ήταν ένα στίγμα». Αυτό το στίγμα σας αφορά όλους εδώ μέσα, όλα τα κόμματα, ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, Ανεξάρτητους Έλληνες, ΚΚΕ. Και θα ήθελα να ρωτήσω: Εμάς, οι οποίοι δεν ήμασταν καν παρόντες στην Αίθουσα εκείνη την ώρα, πώς μας αποκλείσατε; Πώς αποκλείσατε όλους τους Βουλευτές της Χρυσής Αυγής, επειδή - λέει - φώναζαν; Όλοι φώναζαν. Γήπεδο είχε γίνει. Ουρλιαχτά ακουγόντουσαν από κάθε κατεύθυνση. Μόνο η Χρυσή Αυγή να τιμωρείται; Όμως να ξέρετε ότι αυτοί οι αποκλεισμοί τελικά κάνουν πιο δυνατή τη Χρυσή Αυγή, η οποία αγωνίζεται με συνέπεια για την πατρίδα και τον λαό και συνεχώς ανεβαίνει, είτε το θέλετε είτε δεν το θέλετε, όσους αποκλεισμούς και αν κάνετε εις βάρος μας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Με αφορμή το επεισόδιο αυτό βγήκε και ο Βουλευτής, πολιτευτής Κερκύρας - έρχεται με διαφορά ολίγων δεκάδων ψήφων στην Κέρκυρα και μετά μετακόμισε στη Β΄ Αθηνών χάριν της κομματικής νομενκλατούρας που τον έβγαλε και πρώτο - ο κ. Δένδιας, ο οποίος είπε για μας σε δημόσια δήλωσή του: «Η Χρυσή Αυγή δεν είναι απλώς ένα ακροδεξιό κόμμα, είναι φερετζές η επίκληση του εθνικισμού. Πρέπει να τους στερήσουμε τον μανδύα της χρήσης της ελληνικής σημαίας». Θέλει να μας στερήσει ο κ. Δένδιας το δικαίωμα να κρατάμε την ελληνική σημαία. Αλήθεια, μήπως θα μας κάνετε και αφαίρεση ιθαγενείας, όπως έκαναν κάποιοι άλλοι σε κάποιους άλλους κάποιες άλλες εποχές; Εμείς την έχουμε στην καρδιά μας την ελληνική σημαία και θα την κρατάμε ψηλά, είτε το θέλετε είτε όχι. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Συζήτηση, λοιπόν, στην οποία αποκλείσατε τη Χρυσή Αυγή για το χρέος και για το νέο μνημόνιο. Κανείς δεν είπε μέσα σε αυτήν εδώ την Αίθουσα ότι η Κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου έχει δεσμευθεί, δύο φορές μάλιστα, αμετάκλητα ότι δεν θα θέσει θέμα ελάφρυνσης του χρέους μέχρι τον Αύγουστο του 2018, με υπογραφές του κ. Τσίπρα και του Τσακαλώτου. Συγκεκριμένα, στο κείμενο της αποφάσεως της Συνόδου των Αρχηγών των κρατών - μελών της Ευρωζώνης της 12ης Ιουλίου 2015, με την υπογραφή του κ. Τσίπρα όπου αναφέρεται συγκεκριμένα στο κείμενο: Ονομαστικό κούρεμα του χρέους δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί. Επίσης, στην απόφαση του Eurogroup της 25ης Μαΐου 2016, την οποία υπέγραψε ο κ. Τσακαλώτος, αναφέρεται χαρακτηριστικά: Η πιθανή ελάφρυνση του χρέους θα εφαρμοστεί μετά το τέλος του προγράμματος στα μέσα του 2018. Παραμύθια και ψέματα, λοιπόν, τα περί ελαφρύνσεως του χρέους και στις 15 Ιουλίου, επιτέλους, ελπίζουμε ότι θα τηρήσετε, έστω και μία πολιτική σας δέσμευση. Εφόσον κάνετε συμφωνία χωρίς ελάφρυνση του χρέους, θα πρέπει να παραιτηθείτε. Αυτό λέει η πολιτική δεοντολογία και επιτέλους να σταματήσουν τα ψέματα, όπως περί σκισίματος μνημονίου κ.λπ.. Όμως, αθώα από την όλη περίπτωση για το νέο αυτό μνημόνιο, δεν είναι η Νέα Δημοκρατία. Μία μόνο φράση θα μπορούσε να πει σε αυτήν τη συζήτηση, στην οποία πρωτοστάτησε συνοδοιπορώντας μαζί σας για τον αποκλεισμό της Χρυσής Αυγής. Θα μπορούσε να πει ότι «εάν εμείς γίνουμε κυβέρνηση, δεν θα τηρήσουμε τα μέτρα». Όχι μόνο δεν το είπε, αλλά διά δηλώσεως του ίδιου του κ. Μητσοτάκη, δεσμεύθηκε ότι θα εφαρμόσει τα μέτρα. Στίγμα, λοιπόν, η συλλογική ευθύνη. Και τη συλλογική ευθύνη την αποφασίσατε εσείς οι δημοκράτες. Ποιοι δημοκράτες; Όταν κάποιος, όπως ο Πρωθυπουργός σας ο κ. Τσίπρας, δηλώνει ότι θαυμάζει τον Μάο Τσε Τουνγκ ή πηγαίνει για να τιμήσει τον Φιντέλ Κάστρο, τι είδους δημοκράτες είστε; Όταν είχατε σχέσεις σαν κομματικός μηχανισμός στην προγενέστερη ιστορία σας - ΚΚΕ εσωτερικού - με το καθεστώς Τσαουσέσκου που άφηνε να πεθαίνουν τα μωρά στις θερμοκοιτίδες, ποια σχέση έχετε με τη δημοκρατία; Ε, αυτή τη σχέση που έχετε με τη δημοκρατία είχαν και αυτοί που στη Γαλλική Επανάσταση έστηναν τις γκιλοτίνες και κρεμούσαν και αποκεφάλιζαν χιλιάδες ανθρώπους. Και επειδή μας κατηγορείτε για κηρύγματα μίσους, έχω εδώ ένα απόσπασμα από μια εκπομπή της «ΕΡΤ Open», η οποία συμβαδίζει με τον ΣΥΡΙΖΑ, όπου ένας επαγγελματίας αντιρατσιστής και αντιφασίστας, αναφερόμενος στη δολοφονία των δυο συναγωνιστών μας, λέει: «Η 1η Νοέμβρη, τότε που είναι η επέτειος εκτέλεσης των σκουληκιών.». Έτσι μιλάνε οι σύντροφοί σας, οι προστατευόμενοι νεαροί σας, οι αντιφασίστες. Βεβαίως, την ίδια έκφραση χρησιμοποιεί και η «Εφημερίδα των Συντακτών». Κατά τα άλλα, εμείς κάνουμε κηρύγματα μίσους! Εσείς κάνετε κηρύγματα μίσους και δεν έχετε καταλάβει ότι είστε εκτός τόπου και χρόνου, ότι η «μαμά Μόσχα» τέλειωσε, ότι ο μπολσεβικισμός ανήκει στα απολιθώματα της ιστορίας, ότι ο εθνικισμός έρχεται είτε το θέλετε είτε δεν το θέλετε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Τα καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικόλαος Μιχαλολιάκος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα δημοσιεύματα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Βεβαίως, το σημερινό νομοσχέδιο έχει θέμα την παιδεία. Είναι νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, που αφορά και το τέμενος. Θα ήταν άδικο, όμως, και θα περιορίζαμε το θέμα, εάν δεν μιλούσαμε γενικότερα για την κατεύθυνση την οποία έχει πάρει η ελληνική παιδεία. Θα σας διαβάσω επί του προκειμένου κάποια αποσπάσματα από την ανακοίνωση του Πανελληνίου Συλλόγου Φιλολόγων, ο οποίος εκφράζει τη συνολική του αντίθεση στο προτεινόμενο σχέδιο για την αλλαγή των σχολικών βιβλίων της Ιστορίας και τονίζει: «Σύμφωνα με τα προτεινόμενα, κάθε εκπαιδευτικός μπορεί να διδάσκει ό,τι του είναι αρεστό και σύμφωνα με τις ιδεολογικές και πολιτικές του απόψεις.». Και όπως πολύ καλά γνωρίζουμε, με την ιδεολογική και πολιτική τρομοκρατία της μαρξιστικής Αριστεράς που υπάρχει από το 1974 μέχρι σήμερα οι δάσκαλοι της γενιάς του Πολυτεχνείου και οι καθηγητάδες κάνουν παιδομάζωμα ψυχών στα σχολεία μας. Είναι πολύ χαρακτηριστικό αυτό που λέει, επίσης, η Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων, ότι «παιδαγωγικά ωφέλιμο είναι να γνωρίζουν οι μαθητές τούς έξω από την Ευρώπη πολιτισμούς, έξω από τα όρια του δυτικού πολιτισμού, όμως εφόσον έχουν μάθει σε βάθος την Ελληνική Ιστορία». Η πολυπολιτισμικότητα μπορεί να είναι στόχος, όχι όμως ο κυρίαρχος. Θέλουν ελληνοκεντρική την παιδεία οι Έλληνες φιλόλογοι, αλλά εσείς δεν τους ακούτε, υπακούοντας στα κελεύσματα της παγκοσμιοποίησης, του κοσμοπολιτισμού, ενός πλέον εξευτελισμένου διεθνισμού. Οι προτάσεις της επιτροπής υπονομεύουν τη διδασκαλία της Ελληνικής Ιστορίας, όπως αναφέρεται εδώ. Δεν θα διδάσκεται η Αρχαία Ελληνική Ιστορία, δεν θα διδάσκεται η Ελληνική Επανάσταση του 1821 και οι πρωταγωνιστές της και αντ' αυτού, θα γίνονται διάφορες κοινωνιολογικές συζητήσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι όλοι οι μεγάλοι μέντορες της παρατάξεώς σας με νύχια και με δόντια, με λύσσα και με πάθος, αγωνίζονται να αποδείξουν ότι δεν υπάρχει η ιστορική συνέχεια των Ελλήνων. Λένε ότι η εθνογένεση έγινε στα τέλη του 19ου αιώνος σαν απαύγασμα της Γαλλικής Επαναστάσεως και ότι δεν υπήρχε εθνική συνείδηση. Θα σας διαβάσω ένα απόσπασμα από μια επιστολή που είχε αποστείλει ένας μεγάλος Έλληνας, ο Πλήθων Γεμιστός, προς τον αυτοκράτορα Μανουήλ Παλαιολόγο στα 1412, σχεδόν τριακόσια πενήντα χρόνια πριν από τη Γαλλική Επανάσταση, όπου έλεγε: «Εσμέν γάρ ουν ων ηγείστε τε και βασιλεύετε Έλληνες το γένος. Ταύτην γάρ δη φαίνονται την χώραν Έλληνες αεί οικούντες». Αυτό θέλετε να αλλάξετε, αλλά δεν θα το κατορθώσετε. Σε πείσμα όλων αυτών που έχετε βάλει στην προμετωπίδα του αγώνα σας, για να αλλοιώσετε την ελληνική ιστορία, απαντά ένας όχι χρυσαυγίτης, αλλά ο τέως Πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου, ο κ. Κοντογιώργης, ο οποίος αναφερόμενος σ' αυτούς τους διαφόρους καθηγητές οι οποίοι σχεδιάζουν το τι θα μάθουν τα Ελληνόπουλα έκανε την παρακάτω δήλωση: «Οι άνθρωποι αυτοί είναι από αγράμματοι έως εθελόδουλοι, δηλαδή δεν έχουν επίγνωση του τι σημαίνει συνέχεια ή ασυνέχεια της ιστορίας. Παπαγαλίζουν κάποια πράγματα που λένε οι δυτικοί, οι οποίοι δεν έχουν συνέχεια στην ιστορία τους, διότι γεννήθηκαν ως νέα έθνη τον 18ο και 19ο αιώνα». Το κυριότερο, όμως, είναι ότι προπαγανδίζουν τη δυτική εκδοχή της ασυνέχειας του ελληνισμού, επειδή η Δύση αυτό ακριβώς θέλει. Αλλά, δεν είναι μόνο αυτό. Θέλουν να αλλάξουν τον λαό. Και αν μπορούσαν να τον αλλάξουν, θα τον άλλαζαν. Αυτό θέλετε, να αλλάξετε τον λαό. Γι' αυτό έρχονται εδώ τα εκατομμύρια των προσφύγων και των λαθρομεταναστών. Αλλά, έχετε απέναντί σας τη Χρυσή Αυγή, που αγωνίζεται με συνέπεια για έναν μεγάλο σκοπό, να ανήκει η Ελλάδα στους Έλληνες. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Ερχόμαστε σήμερα να συζητήσουμε ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, σχετικό και με το τέμενος, το οποίο ιδρύθηκε με απόφαση της Βουλής. Πριν όμως ιδρυθεί το τέμενος, έπρεπε να αλλάξει ένας νόμος. Έτσι, η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου με τον ν.4301/2014, άρθρον 9, κατήργησε το απαραίτητο - μέχρι τη στιγμή που νομοθετήθηκε αυτό το πράγμα - στοιχείο, της άδειας που έπρεπε να δώσει ο οικείος Μητροπολίτης. Και αυτό το ψήφισε και το κόμμα του πολιτικού συνεταίρου σας του κ. Πάνου Καμμένου, ο οποίος άνοιξε τις πύλες με τον τρόπο αυτό, ούτως ώστε να γίνουν τα τεμένη. Κατά τα άλλα, ψηφοθηρώντας, θα καταψηφίσει το νομοσχέδιο. Πώς δέχεστε ως Κυβέρνηση να καταψηφίζει το κόμμα με το οποίο συγκυβερνάτε, ένα νομοσχέδιο; Παραιτηθείτε! Χάνετε τη δεδηλωμένη επί του προκειμένου. Όμως, έχετε μαξιλαράκι τους άλλους κοσμοπολίτες και διεθνιστές από το ΠΑΣΟΚ και από το Ποτάμι, οι οποίοι θα συμφωνήσουν. Έρχομαι στο άρθρο 1 του νομοσχεδίου, το οποίο είναι σχετικό με την επιλογή των διευθυντών των σχολείων. Είχατε κάνει ένα τραγελαφικό νομοθέτημα, σύμφωνα με το οποίο έπρεπε να γίνονται εκλογές ανάμεσα στους καθηγητές και έτσι να βγαίνει ο διευθυντής του σχολείου. Το Συμβούλιο της Επικρατείας πολύ σωστά κατήγγειλε το ζήτημα αυτό και έτσι τώρα έρχεστε με νέο νόμο, όπου φτιάχνετε περιφερειακά υπηρεσιακά συμβούλια, που θα έχουν καθοριστικό λόγο για την επιλογή των διευθυντών. Όμως, από τους επτά του συμβουλίου αυτού μόνο οι δύο είναι αιρετοί. Οι άλλοι πέντε είναι διορισμένοι από το Υπουργείο. Ως εκ τούτου, τοποθετείτε κομισάριους, για να ελέγξετε και αυτό το ζήτημα. Έρχομαι στο άρθρο 5, τώρα, του περίφημου τεμένους, το οποίο κάνετε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου. Θα πληρώνει ο ελληνικός λαός, που λιμοκτονεί, όλα τα έξοδα για το τέμενος αυτό. Και βάζετε κυριολεκτικά και μια βόμβα στα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας, λέγοντας ότι στο επταμελές αυτό διοικητικό συμβούλιο θα είναι και δύο εκπρόσωποι της μουσουλμανικής κοινότητος των μουσουλμάνων της Αττικής, με κριτήριο την απήχησή τους. Τι θα κάνετε; Εκλογές στους μουσουλμάνους μέσα στην Αθήνα; Έχετε τρελαθεί εντελώς; Διαλύετε τελείως την Ελλάδα; Η Χρυσή Αυγή θα καταψηφίσει το νομοσχέδιο σας, θα καταγγείλει τις σταλινικές μεθόδους του αποκλεισμού της και θα προχωρήσει μπροστά με ψηλά τις σημαίες. Δεν μας σταματάνε ούτε τα ουρλιαχτά σας ούτε οι ύβρεις σας ούτε οι αποκλεισμοί σας. Θα νικήσουμε, γιατί είναι το δίκαιον του έθνους.
Προχωρούμε με την Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ κ. Φωτεινή Βάκη για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, καλούμαστε σήμερα με το πρώτο άρθρο του προς ψήφιση νομοσχεδίου να τροποποιήσουμε τον τρόπο επιλογής των διευθυντών των σχολικών μονάδων πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας και ειδικής εκπαίδευσης, που προέβλεπε ο ν.4317/2015, κατόπιν της απόφασης της ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας. Πρόκειται για την Απόφαση 711/2017. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η διάκριση των εξουσιών, ακρογωνιαίος λίθος του δημοκρατικού πολιτεύματος και μεγάλη νεωτερική παρακαταθήκη, επιτάσσει τον σεβασμό και την πλήρη συμμόρφωση στις αποφάσεις της δικαιοσύνης. Επιβάλλει ότι η δικαιοσύνη οφείλει πάντοτε να λειτουργεί αμερόληπτα, απρόσκοπτα, τυφλά. Φυσικά, όσον αφορά ειλημμένες αποφάσεις, και οι κρίνονες κρίνονται. Δεν προτίθεμαι να εκφέρω κρίση για την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Οφείλω όμως να υπερασπιστώ έναν νόμο, τον ν.4317/2015, τον οποίο τότε είχα την τιμή να υπερασπιστώ ένθερμα από τούτο εδώ το Βήμα ως ειδική αγορήτρια. Και ήταν ένας νόμος, που συνιστούσε νομοθετικό ενδιαίτημα διαχρονικών αιτημάτων και αγώνων, δημοκρατικών πόθων και αγωνίας της εκπαιδευτικής κοινότητας. Το έχω υπογραμμίσει άλλωστε πολλές φορές ότι στην πατρίδα μας η ιστορία του εκπαιδευτικού κινήματος είναι ταυτισμένη με τους αγώνες για δημοκρατία, τους αγώνες για την άρση των ανισοτήτων που επιφέρει το ιδεώδες της δημόσιας και δωρεάν παιδείας. Εκείνη λοιπόν την άνοιξη του 2015 η ψήφιση της συμμετοχής των συλλόγων διδασκόντων στην επιλογή διευθυντών και διευθυντριών με μυστική ψηφοφορία, η πραγμάτωση με άλλα λόγια της αιρετής διοίκησης, ζωογόνησε τη δημοκρατία, ανατρέποντας, όσο μπορούσε, ένα στρεβλά ιεραρχικό σύστημα, αναβάθμισε τον ρόλο του συλλόγου διδασκόντων από συμβουλευτικό σε αποφασιστικό και μετέτρεψε τον διευθυντή του σχολείου σε πρώτο μεταξύ ίσων, ρίχνοντας λίγο φως στο μαύρο, που δεν είχε πέσει μόνο στην ΕΡΤ, αλλά και στην εκπαίδευση. Για να μην ξεχνιόμαστε, εκπαιδευτικοί τελούσαν υπό το καθεστώς του τρόπου της διαθεσιμότητας και επιστρατεύονταν προληπτικά με βάση ένα καμουφλαρισμένο ιδιώνυμο, που θεωρούσε ανάρμοστη συμπεριφορά τη συμμετοχή του σε διαδηλώσεις και απεργίες. Οι εκπαιδευτικοί είχαν γίνει διεκπεραιωτές έργου χωρίς δικαίωμα ισότιμης συμμετοχής στο περιεχόμενό του και στη συνολική λειτουργία της σχολικής μονάδας. Βεβαίως, τους διευθυντές τους είχατε κάνει μάνατζερ που αξιολογούσαν συναδέλφους, υποτασσόμενοι στα κελεύσματα της αγοράς. Και δεν ήταν οι άριστοι βεβαίως, αλλά οι αρεστοί. Διότι, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, για να μην ξεχνιόμαστε, η λυσσαλέα μάχη που είχατε δώσει την άνοιξη του 2015, η λυσσαλέα μάχη που είχε δώσει η Αντιπολίτευση και ιδιαίτερα η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ εναντίον της μυστικής ψηφοφορίας για την επιλογή διευθυντών δεν υπαγορευόταν από την ακλόνητη πίστη σας στην αρχή της αξιοκρατίας, αλλά γιατί χειραφετούσε τη μυστική ψηφοφορία από τα παλαιοκομματικά δεσμά που είχατε δημιουργήσει για τη δημόσια εκπαίδευση, ανέτρεπε τα συγκοινωνούντα δοχεία ανάμεσα στο πολιτικό σύστημα και την εκπαιδευτική διοίκηση κι έβαζε τέλος στην αδιαφανή επιλογή «ημετέρων» με βασικό εργαλείο αποκλεισμού των άλλων στη συνέντευξη. Θέλετε να θυμίσουμε και κάποια παραδείγματα; Ποιοι ήταν άραγε οι υποψήφιοι διευθυντές το 2007; Οι υποψήφιοι διευθυντές του 2007, πολλοί εξ αυτών, ήταν αιρετοί εκπρόσωποι της ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚ. Παρά κι ενάντια δε στις αποφάσεις των συνδικαλιστικών οργάνων και στην απόφαση 759/2005 του Διοικητικού Εφετείου της Αθήνας, δεν είχαν τη στοιχειώδη ευθιξία να αυτοεξαιρεθούν από τη διαδικασία των κρίσεων. Βεβαίως, υπάρχει και κάτι άλλο εδώ. Οι προϊστάμενοι, μέλη των υπηρεσιακών συμβουλίων, είχαν συγγενική σχέση με τους κρινόμενους. Ανατρέξτε στα πρακτικά των δικαστηρίων εκείνης της εποχής. Αλιεύω αυτά από ένα σημαντικό άρθρο από τον «ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟ» τη στήλη «Επωνύμως» της 19ης Νοεμβρίου του 2007 δια χειρός του κ. Τριαντάφυλλου Μηταφίδη. Και για να μην υποτεθεί ότι ο κ. Μηταφίδης στο άρθρο του μεροληπτεί, είχε χρησιμοποιήσει αυτό το άρθρο και ως υλικό για τις δίκες στις οποίες παρέστη. Το άρθρο 1, λοιπόν, του νομοσχεδίου που συζητούμε και καλούμαστε να ψηφίσουμε σήμερα είναι ορθό και ισορροπημένο, διότι αποπειράται να θεραπεύσει τις κατά το Συμβούλιο της Επικρατείας αντισυνταγματικές διατάξεις του προηγούμενου νόμου ως προς τη διαδικασία της μυστικής ψηφοφορίας διατηρώντας τα δημοκρατικά αναχώματα σε αυταρχικές πρακτικές του εκπαιδευτικού παρελθόντος της χώρας που έθετε ο προηγούμενος νόμος. Ως εκ τούτου, καταργείται μεν η μυστική ψηφοφορία, καθιερώνεται δε η γνώμη του συλλόγου των διδασκόντων η οποία καταγράφεται με τη μορφή πρακτικού που συμπεριλαμβάνεται στον φάκελο κρίσης, έστω και αν δεν δίδει πρόσβαση σε μοριοδότηση ή δεν δεσμεύει τη διαδικασία επιλογής. Η διαδικασία επιλογής διαμορφώνεται ως εξής: Αρμόδιο όργανο κρίσης είναι το οικείο περιφερειακό συμβούλιο εκπαίδευσης και μοριοδοτούνται τα εκπαιδευτικά προσόντα, η εκπαιδευτική προϋπηρεσία, η δομημένη συνέντευξη, η μαγνητοφώνηση της οποίας καταχωρείται σε αρχείο και είναι προσβάσιμη. Ας εμπεδωθεί επομένως, χωρίς φωνασκίες, μια κομματική αχρωματοψία και μια πολιτική ανεξιθρησκεία των στελεχών της εκπαίδευσης που άρχισε να δρομολογεί το προηγούμενο νομοσχέδιο του 2015 και ας συνεχίσουμε να εργαζόμαστε γι' αυτό για το οποίο έχουμε δεσμευθεί, για ένα σχολείο ποιότητας και ισότητας. Εφόσον αναφέρθηκα στον όρο ανεξιθρησκεία, επιτρέψτε μου και μια σύντομη αναφορά στο πολύπαθο θέμα του ισλαμικού Τεμένους Αθηνών. Φυσικά με το συγκεκριμένο άρθρο εισάγονται τροποποιήσεις στον ν.3512/2016, σε σχέση με την διοικητική οργάνωση του ισλαμικού Τεμένους Αθηνών που τελεί υπό ανέγερση. Επικαιροποιείται το νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, που είναι αρμόδιο για τη διοίκηση του τεμένους και αποσαφηνίζονται αναλυτικότερα οι σχέσεις του με το κράτος και την τοπική αυτοδιοίκηση. Ως προς το γενικότερο πνεύμα της ανέγερσης και λειτουργίας του τεμένους, απορίας άξιον είναι το γεγονός ότι μολονότι το νομοθετικό πλαίσιο της ανέγερσης τζαμιού ψηφίστηκε το 2006, κυρίως υπό την πίεση των διεθνών υποχρεώσεων της χώρας, εφόσον είμαστε η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που δεν είχε προβλέψει σχετικά, έπρεπε να φτάσουμε στις αρχές Αυγούστου 2016- μια δεκαετία μετά, με Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ - για να ψηφιστούν τον Αύγουστο του 2016 η επίσπευση και η συγκεκριμενοποίηση των διαδικασιών ανέγερσής του. Έλλειψη πολιτικής βούλησης για μια επιβεβλημένη έξωθεν νομοθετική αγγαρεία, που εξαιτίας της τόσα χρόνια χιλιάδες μουσουλμάνοι εκτελούσαν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα σε αυτοσχέδια τζαμιά διαμερισμάτων, γκαράζ και υπαίθριων χώρων, εσωτερικεύοντας την απόρριψη, τον αποκλεισμό και την καταπίεση; Τι άραγε συνέβη; Η πραγμάτωση της ανέγερσης του τεμένους και η εξαγγελθείσα από τον Υπουργό και επικείμενη ίδρυση μουσουλμανικού νεκροταφείου δεν υπαγορεύεται μόνο από την συνταγματική θεμελιώδη αρχή της ελευθερίας της θρησκευτικής έκφρασης, ούτε από κάποια ευρωπαϊκή επιταγή συμμόρφωσής μας προς αυτήν που αγνοήθηκε τεχνηέντως επί σειρά ετών. Έρχεται από τις αρχές μιας «ευτεταγμένης» δημοκρατικής πολιτείας, αλλά και από το σκαρίφημα μιας άλλης Ευρώπης που έρχεται από τον πολύ μακρινό 17ο αιώνα, όταν ο Τζων Λοκ στην περίφημη «Επιστολή του περί ανεξιθρησκίας» διατεινόταν ότι «κανένας άνθρωπος μέχρι σήμερα δεν μπορεί να παραμελήσει τη φροντίδα της δικής του σωτηρίας και να αποδεχθεί αβασάνιστα τη θρησκεία που έχει επιλέξει γι' αυτόν κάποιος άλλος, είτε βασιλέας είναι αυτός είτε υπήκοος». Τζων Λοκ, 17ος αιώνας. Τη μισαλλοδοξία, τα κηρύγματα μίσους που οπλίζουν το ISIS και μετατρέπουν ευρωπαϊκές πόλεις σε λουτρά αίματος δεν θα τα σταματήσουν, αλλά θα τα εντείνουν κοινωνικοί, φυλετικοί και θρησκευτικοί αποκλεισμοί. Τον εξτρεμισμό που βιώνει η υδρόγειος δεν θα τον ανατρέψουν hi - tech μετανεωτερικές σταυροφορίες, περιχαρακώσεις και επιδείξεις θρησκοληψίας και ισλαμοφοβίας. Δεν θα τον αποκρούσει μια Ευρώπη, που οχυρωμένη στα τείχη της καθαρότητας και αποστειρωμένη από τον άλλον, από τον ξένο, θα έχει απωλέσει τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη, που την ορίζουν και, άρα, και την ψυχή της. Η μόνη ασπίδα στον φανατισμό, που οπλίζει χέρια και σπέρνει τον τρόμο, είναι το ακριβώς αντίθετό του, μια κοινωνία ανοιχτή και ανεκτική, ανεξίθρησκη και δημοκρατική. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Φωτεινή Βάκη, Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι οι Υπουργοί Πολιτισμού και Αθλητισμού, Εξωτερικών, Οικονομικών και Υγείας, καθώς και ο Υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, κατέθεσαν σήμερα, 25-5-2017, σχέδια νόμου: 1. «Κύρωση του Μνημονίου Κατανόησης στον τομέα του αθλητισμού μεταξύ του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Νεολαίας και Αθλητισμού της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου». 2. «Κύρωση του Μνημονίου Κατανόησης για συνεργασία στον τομέα του αθλητισμού μεταξύ του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Υπουργείου Νεότητας και Αθλητισμού της Δημοκρατίας του Ιράκ». Παραπέμπονται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Συνεχίζουμε με τον Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Χρήστο Κέλλα. Ορίστε, κύριε Κέλλα, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η παιδεία θα έπρεπε χωρίς δεύτερη σκέψη να βρίσκεται μακριά από μικροπολιτικές σκοπιμότητες και πέρα από κάθε είδους ιδεοληψίες. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όμως, τα τελευταία δυόμισι χρόνια δεν έχει τίποτα άλλο να επιδείξει, εκτός από επικίνδυνες εθνικές και εμμονικές συμπεριφορές, αλλά και ένα ρεσιτάλ ψηφοθηρικών εξαγγελιών στο ευρύτερο πλαίσιο της απέλπιδας προσπάθειας να παραμείνει γαντζωμένη στην εξουσία. Θα περίμενε κάποιος την προσαρμογή του εκπαιδευτικού μας συστήματος στα νέα δεδομένα, που δημιούργησαν αφ' ενός μεν η κρίση και αφ' ετέρου η παγκοσμιοποίηση και που θα έπρεπε να είναι τα βασικά κριτήρια σε κάθε βήμα του Υπουργείου Παιδείας με διαφάνεια, διάλογο με τους φορείς, αλλά και υψηλό αίσθημα ευθύνης απέναντι στη νέα γενιά. Αντ' αυτού, όμως, η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας αγνοεί τα ουσιώδη και εστιάζει σε οτιδήποτε μπορεί να προσφέρει πρόσκαιρο όφελος. Τη μια μέρα ο Πρωθυπουργός εξαγγέλλει από το Υπουργείο Παιδείας την κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων και το ίδιο απόγευμα ο Υπουργός Παιδείας λέει πως δεν γνωρίζει πότε, πώς και αν θα εφαρμοστεί. Στα λόγια εξάλλου η Κυβέρνηση είναι ιδιαίτερα γενναιόδωρη. Ξέρετε τι μου θυμίζετε; Τον αξέχαστο Ντίνο Ηλιόπουλου, που είχε πει ότι «είμαι ο πιο ειλικρινής ψεύτης που θα μπορούσατε να έχετε». Θα ήθελα να σταθώ τώρα σε δύο αποφάσεις που προκαλούν έντονο προβληματισμό, αλλά αποκαλύπτουν συγχρόνως και μεγαλειωδώς την ιδεοληψία σας. Με απόφασή σας, κύριε Υπουργέ, υλοποιείτε ένα πιλοτικό πρόγραμμα σε νηπιαγωγεία, που λειτουργούν σε αμιγώς μειονοτικούς οικισμούς της Θράκης και κάνετε λόγο για χρήση της μητρικής γλώσσας ως γλώσσα στήριξης. Με ποιον το συζητήσατε; Ποια εννοείτε μητρική γλώσσα; Ποιοι θα διδάσκουν; Πλήρης ασάφεια. Και την ώρα, βέβαια, που κόπτεσθε για τις μειονότητες της χώρας, πράττετε ακριβώς τα αντίθετα για τα Ελληνόπουλα της διασποράς. Γνωρίζει ο Υπουργός, έχει καθόλου υπ' όψιν του, για το κλείσιμο του ελληνικού σχολείου «Αριστοτέλης» στο Μόναχο και την αναδιανομή των μαθητών στα άλλα σχολεία και τον αναβρασμό που επικρατεί στους ομογενείς; Θα σας αναφέρω, κύριε Υπουργέ, ένα ακόμη χαρακτηριστικό παράδειγμα αυθαιρεσίας, που αφορά τον Νομό Λάρισας στον οποίον εκλέγομαι. Τα κενά σε οργανικές θέσεις, όπως ξέρετε πολύ καλά, τα δίνει η Περιφερειακή Διεύθυνση Θεσσαλίας. Έτσι; Η Περιφερειακή Διεύθυνση Θεσσαλίας έδωσε είκοσι δύο κενά δασκάλων. Ξέρετε πόσες μεταθέσεις έγιναν; Καμμία! Ξέρετε γιατί; Γιατί το Υπουργείο είπε: «Μηδέν στη Λάρισα και ας λέει ότι θέλει ο περιφερειακός διευθυντής». Έρχομαι στο νομοσχέδιο. Κατ' αρχάς, είναι πρόχειρο. Δεν υπάρχει καμμία διαβούλευση επί της διαδικασίας, κανένα συγκροτημένο σχέδιο. Για την επιλογή διευθυντών σχολικών μονάδων τροποποιήσατε το 2015 δύο φορές τον ν.3848/2010 και τώρα έρχεστε να τροποποιήσετε τις τροποποιημένες διατάξεις, ενώ διατηρείτε και κάποιες αναλλοίωτες. Δεν το καταλαβαίνετε, όμως, ότι έτσι προκαλείτε ένα τεράστιο αλαλούμ, που πιθανόν να επιφέρει ασάφειες και λάθη στην εφαρμογή; Δεύτερον, το νομοσχέδιο είναι αποσπασματικό. Όμως, είπαμε ότι η αποσπασματικότητα αποτελεί την πεμπτουσία του ρουσφετιού. Γιατί δεν κατατέθηκε ένα νομοσχέδιο για όλα τα στελέχη εκπαίδευσης; Γιατί επιλέξατε να νομοθετήσετε μόνο για τους διευθυντές σχολικών μονάδων;) Η κοινή λογική λέει ότι πρώτα θα έπρεπε να γίνουν κρίσεις για επιλογές σχολικών συμβούλων, μετά των διευθυντών εκπαίδευσης και ακολούθως των διευθυντών σχολικών μονάδων. Εσείς τι κάνετε τώρα; Βάζετε το κάρο μπροστά από το άλογο. Δεν περπατάει! Διορθώσατε, έστω και την ύστατη στιγμή για τη φετινή χρονιά, τη διάταξη που προέβλεπε να μην μπορούν να υποβάλουν αίτηση για διευθυντές οι έχοντες δύο θητείες στην ίδια θέση. Όμως, τι θα γίνει με τις επόμενες κρίσεις; Με τι χρονικό ορίζοντα νομοθετείτε; Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο - «μπάλωμα». Και ξέρετε γιατί το χαρακτηρίζω έτσι; Διότι πάτε να μπαλώσετε την κατάσταση που δημιουργήθηκε μετά την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, τοποθετώντας τους απονομιμοποιημένους διευθυντές εκπαίδευσης ως επικεφαλής των συμβουλίων επιλογής, βαφτίζοντάς τους εκπαιδευτικούς, που διαθέτουν διοικητική εμπειρία σε θέση διευθυντή εκπαίδευσης. Αν είναι δυνατόν! Θα ήθελα να αναφερθώ λίγο εν συντομία στα άρθρα. Σχετικά με το άρθρο 1 παράγραφος 4, ο νόμος ορίζει σαφώς τι είναι η διδακτική υπηρεσία. Εσείς τι λέτε τώρα; Γιατί όλες οι θέσεις επί θητεία δεν λογίζονται ως διδακτική υπηρεσία; Γιατί δεν αναγνωρίζεται ως διδακτικό έργο η θητεία σε θέση σχολικού συμβούλου; Γιατί προσμετράτε τη διδακτική θητεία στα ΑΕΙ αλλά στα ΤΕΙ δεν την προσμετράτε; Γιατί η εκπαιδευτική άδεια για να πάρει κάποιος διδακτορικό δεν συνυπολογίζεται; Σχετικά με την παράγραφο 5, καλώς επαναφέρετε τη συνέντευξη, κακώς όμως εμπλέκετε τον σύλλογο διδασκόντων και μάλιστα επωνύμως. Καθορίστε με ακρίβεια, κύριε Υπουργέ, τη διάρκεια και το περιεχόμενο της συνέντευξης. Από πού αντλεί το δικαίωμα το συμβούλιο επιλογής να αποκλείει από την περαιτέρω διαδικασία υποψήφιο, που από τη συνέντευξη διαπιστώνεται ότι δεν είναι κατάλληλος για την άσκηση των καθηκόντων του διευθυντή; Αυτή η διάταξη είναι και παράνομη, και αυθαίρετη, και αντισυνταγματική. Ο νομοθέτης οφείλει να ορίσει ρητά τις περιπτώσεις που μπορεί να κριθεί ακατάλληλος ο υποψήφιος για διευθυντής εκπαίδευσης, για παράδειγμα για ψυχιατρικούς και ιατρικούς λόγους. Έρχομαι στη μοριοδότηση επιστημονικών και διοικητικών προσόντων. Όλοι καταλαβαίνουμε ότι μπορείτε με τα οκτώ μόρια της περίφημης συνέντευξης να τοποθετήσετε διευθυντές της αρεσκείας σας, όποιον θέλετε, αφού τα οκτώ μόρια συνολικά ξεπερνούν τη συνολική μοριοδότηση των επιστημονικών και διοικητικών προσόντων, που είναι εξίμισι μόρια. Και συνεχίζω με την παράγραφο 6. Είναι δυνατόν το 2017 υποψήφιοι διευθυντές σχολικών μονάδων να μην έχουν πιστοποιητικό γνώσης πληροφορικής επιπέδου Α΄, τα στοιχειώδη δηλαδή; Έρχομαι στο άρθρο 3, που αφορά την ειδική αγωγή. Δεν ξέρω τελικά εάν ισχύσουν οι δύο θητείες στο ίδιο σχολείο για τις επόμενες κρίσεις διευθυντών, αλλά για τα ειδικά σχολεία δεν πρέπει να ισχύσει. Το είπα και στην επιτροπή και θα το ξαναπώ ότι έτσι θα αλλάξει ένα από τα ελάχιστα σταθερά πρόσωπα των ειδικών σχολείων, αυτό του διευθυντή. Αυτά τα γνωρίζετε, κύριε Υπουργέ, ότι τα ειδικά σχολεία έχουν τόσες ιδιαιτερότητες.
Αυτά άλλαξαν.
Πότε; Τώρα;
Έγινε νομοτεχνική χθες!
Καλώς. Είναι στη σωστή κατεύθυνση. Στο άρθρο 3 παράγραφος 2 αναιρείτε το πρόσφατα ψηφισμένο άρθρο 48 του ν.4415/2016 και έτσι καταργείτε και την προτεραιότητα και την ιεράρχηση των εκπαιδευτικών με προσόντα ειδικής αγωγής στις αποσπάσεις. Κατ' αυτόν τον τρόπο υποβαθμίζετε την ποιότητα του εκπαιδευτικού έργου που παρέχεται και σε ΣΜΕΑΕ και στα ΚΕΔΔΥ. Επιπλέον, για να θεραπεύσετε το ατόπημα με την εγκύκλιο των αποσπάσεων, στην οποία δεν συμπεριλαμβανόταν μία ολόκληρη παράγραφος περιπτώσεων από ΠΥΣΠΕ ή ΠΥΣΔΕ σε ΠΥΣΠΕ ΠΥΣΔΕ, αναφέρεστε στις αποσπάσεις της ίδιας διεύθυνσης. Οπότε τι λέτε στους εκπαιδευτικούς; Ούτως ή άλλως δεν μπορούσατε να έρθετε γιατί η απόσπαση αφορά την ίδια διεύθυνση. Όμως, περίεργη κίνηση είναι και η αναδρομική ισχύς της διάταξης από το 2016-2017. Και όλοι αυτοί που παρακολούθησαν τα σεμινάρια ΕΣΠΑ, που σύρθηκαν γι' αυτόν τον σκοπό, τι θα γίνουν; Παράνομα πήγαν στα σεμινάρια ή μήπως καθίστανται παράνομα και άρα μη επιλέξιμα τα ίδια τα σεμινάρια; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Αριστοτέλης είχε πει πως αυτοί που μελέτησαν προσεκτικά τον τρόπο διακυβέρνησης των ανθρώπων πρέπει να έχουν πειστεί πως η τύχη των εθνών εξαρτάται από την εκπαίδευση των νέων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Στη δική σας συνείδηση, όμως, η δημόσια εκπαίδευση δεν είναι τίποτε άλλο από ένα ακόμη εργαλείο μικροκομματικής εκμετάλλευσης και το αποδεικνύετε καθημερινά. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κέλλα. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ένωσης Κεντρώων κ. Λεβέντης, για δεκαπέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ - νομίζω ότι είστε ένας από το Υπουργικό Συμβούλιο - και κυρίες και κύριοι Βουλευτές που είστε παρόντες, την καλησπέρα μου σε όλους. Η παιδεία είναι ένα πολύ σημαντικό πράγμα, ένα πράγμα το οποίο, όταν σκεφθούμε τα τελευταία εκατό χρόνια, βλέπουμε ότι ένας - δυο άνθρωποι το αντιμετώπισαν με σοβαρότητα. Ήταν ο Παπανούτσος και ο Γεώργιος Παπανδρέου. Όλοι οι άλλοι - πέρασαν πολλοί Υπουργοί - ήταν από οδοντόκρεμες έως ανύπαρκτοι, δεν αναγράφονται καν. Ο Παπανούτσος, όμως, και ο Γεώργιος Παπανδρέου ήταν άνθρωποι με μεγάλη αγάπη προς τη νεολαία. Και να πω κάτι που δεν γνωρίζετε ή να το θυμίσω: Έκαναν τις λιγότερες μεταρρυθμίσεις, ακριβώς γιατί ήθελαν να είναι μεταρρυθμίσεις. Ο Παπανούτσος έκανε μεταρρύθμιση, αλλά έκανε πολύ συγκεκριμένων πραγμάτων μεταρρύθμιση. Δεν άρχιζε να λέει «τι συμβούλια θα κάνουμε, ποιοι δικοί μας άνθρωποι θα κάνουν τις κρίσεις, ποιους θα προάγουμε». Ο άνθρωπος έθετε τα θεμέλια του οικοδομήματος, γιατί δεν υπήρχαν θεμέλια μέχρι τότε. Απλά υπήρχε ο πατριωτισμός των διδασκόντων. Διότι μέχρι τώρα στην παιδεία, επειδή παρέχουμε λίγα μέσα, εκείνο που υπάρχει και αξίζει είναι ο πατριωτισμός των διδασκόντων και των τριών βαθμίδων. Αυτός ο πατριωτισμός μόρφωνε τα παιδιά μας. Τα εφόδια ήταν μηδαμινά. Εγώ θυμάμαι στο γυμνάσιο, στο 5ο Γυμνάσιο Πειραιώς, κάναμε μία ώρα σε ένα κτήριο, τη δεύτερη ώρα ένα χιλιόμετρο μακριά. Μετά ξαναγυρίζαμε στο κτήριο. Αυτός που σας μιλάει από τέτοιου είδους εκπαίδευση έχει περάσει και όμως είχα μπει μεταξύ των πρώτων στο Πολυτεχνείο χωρίς φροντιστήριο, χωρίς να πηγαίνω σε φροντιστήρια. Να το θυμόσαστε αυτό. Επομένως, το άγχος κάθε Υπουργού δεν πρέπει να είναι να τα αλλάξει όλα, αλλά αντίθετα, να τα εξορθολογίσει, να ιεραρχήσει και να βάλει τις βάσεις. Και στην παιδεία, μάλιστα, έπρεπε να υπάρχει και μια διακομματική προοπτική, όχι κάθε Υπουργός να κάνει τα δικά του και ο επόμενος να τα διαλύει όλα. Λόγου χάριν, είχαμε τον κ. Φίλη - που μου είναι και προσφιλής ο κ. Φίλης - ο οποίος στο θρήσκευμα - που ανήκει στο Υπουργείο Παιδείας - είχε κάποιες απόψεις. Ο επόμενος έκανε πίσω. Τι είναι αυτό; Δεν υπάρχει άποψη της Κυβέρνησης για το αν στηρίζουμε τη θρησκεία; Ένας Υπουργός είναι έτσι, ο άλλος αλλιώς; Αυτά είναι ανεπίτρεπτα πράγματα. Δεν έχουμε προωθήσει καθόλου σχεδόν τις μεταπανεπιστημιακές ανταλλαγές. Είμαστε πολύ πίσω στα ξενόγλωσσα πανεπιστήμια. Στην Ελλάδα δεν έχουμε ανάγκη μόνο από πανεπιστήμια. Πρέπει να προωθήσουμε πάρα πολύ την ξενόγλωσση διδασκαλία στα πανεπιστήμια. Πρέπει να δώσουμε μεγαλύτερη βαρύτητα και από την ελληνόγλωσση. Διότι σήμερα παράγουμε Ευρωπαίους πολίτες και όχι Έλληνες μόνο. Και είναι πολύ ουσιώδες αυτό. Εκεί κανένας δεν κάνει τίποτα, τα δε κονδύλια είναι μηδαμινά. Προ ημερών είδα έναν άνθρωπο, μου συστήθηκε ως πρόεδρος ξενόγλωσσου πανεπιστημίου. Μου είπε: «Είμαστε ακόμη στα σπάργανα, κύριε Πρόεδρε. Βοηθήστε να ανέβει ο ρόλος μας, να αυξηθούν οι μαθητές μας, οι δυνατότητές μας». Αυτό, λοιπόν, είναι το πιο ουσιώδες που διαπιστώνω, ότι έχει καθένας το άγχος να αφήσει τη σφραγίδα του και φοβάμαι ότι αντί σφραγίδας αφήνει τους ρύπους του και μόνο καθαρίζουμε, αυτό κάνουμε, και έρχεται ο άλλος και λέει «θα τα αλλάξω όλα». Είναι λάθος αυτή η τακτική. Αυτό το άγχος το είχε και ο Αρβανιτόπουλος και οι πάντες, και οι νεοδημοκράτες δηλαδή. Πέρασαν πολλοί από το Υπουργείο Παιδείας, έκαναν συσκέψεις επί συσκέψεων. Πέτυχαν τίποτα; Δεν πέτυχαν τίποτα. Επειδή ο Αρβανιτόπουλος είναι Πειραιώτης τον γνωρίζω, γι' αυτό μπορώ να τον συνδυάσω με το Υπουργείο Παιδείας, αλλιώς θα είχα ξεχάσει ότι ήταν και στο Υπουργείο Παιδείας. Φαντασθείτε τι σφραγίδα άφησε και πόσο γλαφυρή την άφησε! Επομένως, συνολικά είναι λάθος αυτό που κάνετε. Καλύτερα να μην κάνουμε τίποτα στην παιδεία και να κάνουμε μία διακομματική επιτροπή με προοπτική εικοσαετίας, για να αποφασίσουμε τι αλλαγές θα κάνουμε όλοι μαζί και όχι η Κυβέρνηση να νομοθετεί με εκατόν πενήντα τρεις ψήφους. Έστω ότι αρκεστήκατε σε αυτό το θλιβερό νούμερο υπό την πίεση της τρόικας μερικές φορές για τα οικονομικά. Στην παιδεία, όμως, εκατόν πενήντα τρεις; Τι είναι αυτό; Όσον αφορά την παιδεία τα νούμερα θα έπρεπε να είναι διακόσια πενήντα, τέτοια νούμερα αποδοχής κάποιων πραγμάτων. Έτσι πιστεύω, ότι είναι λάθος όλη η σκέψη σας και το άγχος να τα αλλάξετε. Μόνοι σας φέρατε νομοσχέδιο προ καιρού, το οποίο έδινε σε δικαστές την κρίση και σε εκπρόσωπο της ΟΙΕΛΕ. Επρόκειτο για μία τριμελή επιτροπή. Τώρα έρχεστε και, ενώ αλλάξατε τη διαδικασία, να πηγαίνει η κρίση σε δικαστές, την ξαναγυρίζετε να πηγαίνει σε κομματικά όργανα. Σε κομματικά όργανα πηγαίνει όταν φεύγουν οι δικαστές. Αυτό λέει η τροπολογία που καταθέσατε. Καταθέσατε μία τροπολογία είκοσι οκτώ Βουλευτές. Δεν την καταθέσατε; Τι λέει αυτή η τροπολογία; Ότι δεν θα είναι τριμελής επιτροπή εκ δικαστών, αλλά θα είναι οι κομματικοί του ΣΥΡΙΖΑ, οι πολυετείς. Γιατί δεν αφήνατε τους δικαστές;
Έχει καταργηθεί εδώ και δύο χρόνια.
Καταργήθηκε εδώ και δύο χρόνια και θέλετε εσείς να την επαναφέρετε, να φέρετε πάλι τους κομματικούς, γιατί χωρίς κομματικούς θα αρρωστήσουμε!
Επί του θέματος, επειδή με προκαλείτε, δεν τη διαβάσατε.
Ακούστε κάτι, προ ημερών ψηφίσατε να σταματήσει αυτό. Ή δεν καταλάβατε τι ψηφίσατε; Συγγνώμη, προφανώς το «χρυσοχοΐδειον δόγμα», να ψηφίζουμε χωρίς να διαβάζουμε, το υιοθετήσαμε όλοι, ως μεταδοτική νόσο. Προ ημερών με το μνημόνιο φέρατε αυτό το θέμα των προαγωγών και των αξιολογήσεων σε επιτροπή. Τώρα θέλετε να την καταργήσετε. Εντάξει. Την τροπολογία τη διάβασα, εκτός και αν δεν την καταθέσατε εσείς.
Το εξήγησε ο κύριος Υπουργός.
Μη διακόπτετε, παρακαλώ.
Τι εξήγησε ο κύριος Υπουργός; Ότι δεν θα γίνει; Ότι την απέσυρε; Ποιοι θα κάνουν τις αξιολογήσεις, κύριε Υπουργέ; Οι δικαστικοί; Τα δικαστήρια θα κάνουν τις αξιολογήσεις;
Μην απαντάτε τώρα, κύριε Υπουργέ. Μετά. Μην κάνετε διάλογο.
Σύμφωνα με αυτό που ψηφίζουμε τώρα ποιος θα κάνει τις αξιολογήσεις;
Να απαντήσω;
Βεβαίως.
Κύριε Λεβέντη, αν είναι να με κατηγορείτε - όπως σας άκουσα, το κάνατε πριν από λίγο - καλό είναι να διαβάζετε τι λέει η τροπολογία. Την έχετε.
Εγώ είδα την τροπολογία που φέρατε. Όχι εσείς, οι Βουλευτές.
Ναι, αλλά από εκεί ξετυλίξατε ένα ολόκληρο αφήγημα. Κοιτάξτε, η τροπολογία αυτή ουσιαστικά δεν είναι τροπολογία. Είναι μία δήλωση αυτού που ισχύει σήμερα. Για τα πειθαρχικά…
Για διαβάστε την καλά.
Για τα πειθαρχικά υπάρχει νομοθετική ρύθμιση ήδη από το 1977. Είναι δυνατόν να μην υπάρχει ρύθμιση για τα πειθαρχικά και να πρέπει να πηγαίνουμε…;
Και η τροπολογία τι λέει;
Δηλώνει ότι αυτό ισχύει από το 1977.
Κομματικοί δηλαδή θα κάνουν τις αξιολογήσεις και όχι δικαστές.
Μα, δεν έκαναν ποτέ οι δικαστές τις αξιολογήσεις.
Κύριοι, πρέπει να τις κάνουν οι δικαστές.
Σε αυτό συμφωνούμε.
Όλοι μέσα στα Υπουργεία είναι κομματόσκυλα. Καταγγέλλουν - και δικαίως - διάφοροι εκπαιδευτικοί ότι είναι θύματα διώξεων. Πώς θα διασφαλίσουμε την κρίση; Αν εσείς ήσασταν εκπαιδευτικός και εδιώκεσθε, δεν θα θέλατε ένα όργανο αμερόληπτο να σας κρίνει;
Αυτά είναι τα πειθαρχικά.
Θα θέλατε να σας κρίνουν δέκα του ΣΥΡΙΖΑ, δύο του ΠΑΣΟΚ και να το λέτε κρίση αυτό;
Μην εκτίθεστε. Αυτά είναι τα πειθαρχικά. Τα πειθαρχικά είναι πειθαρχικά. Δεν είναι κομματικά όργανα. Τα μπλέξατε.
Το ξέρω. Από ποιους αποτελούνται, όμως; Και το ΕΣΡ το βάλατε και είναι ανεξάρτητη αρχή, αλλά αν μετρήσω, δύο είναι ΣΥΡΙΖΑ, ένας από το Ποτάμι και ένας από το ΠΑΣΟΚ.
Α, καλά.
Συγγνώμη, και το ΕΣΡ. Και τώρα κατηγορεί ο Υπουργός ότι δεν κάνει τη δουλειά του το ΕΣΡ. Κάνατε αγώνα να φτιάξετε ΕΣΡ, το απαρτίσατε από κομματικούς και τώρα βγαίνει ο Υπουργός και τους κατηγορεί ότι δεν κάνουν τη δουλειά τους. Τέλος πάντων.
Και η Νέα Δημοκρατία έχει.
Και η Νέα Δημοκρατία έχει στο ΕΣΡ. Δεν είπα ότι δεν έχει. Κομματικούς βάλατε. Δεν είπα ότι δεν έχει. Και τώρα αυτό το ΕΣΡ, που αποτελείται από κομματικούς, θέλετε να λύσει το θέμα… Και ξέρετε, τι κάνουν, κύριε Πρόεδρε - μιας και είστε εδώ και τα ακούτε - τα δελτία ειδήσεων και της ΕΡΤ και του «MEGA» και του «ΑΝΤ1»; Τριάντα λεπτά ΣΥΡΙΖΑ, επτά με οκτώ λεπτά Μητσοτάκης και όταν φθάνουν στην Ένωση Κεντρώων, μερικές φορές μας βάζουν, μερικές όχι, για πέντε δευτερόλεπτα. Αυτή είναι η συμμετοχή της Ένωσης Κεντρώων στα δελτία ειδήσεων, κύριε Υπουργέ. Αυτή είναι η δημοκρατία! Τριάντα λεπτά ανταποκρίσεις για Τσίπρα ότι λύνει το οικονομικό, ότι γλιτώνουμε από χρέη και τέτοια, και ο Μητσοτάκης μετά ότι είναι ψέματα αυτά που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, κι εμείς…
Κύριε Πρόεδρε, επειδή αναφερθήκατε, στους περισσότερους από αυτούς τους σταθμούς και σε αυτούς στους οποίους αναφερθήκατε, τα τριάντα λεπτά αναφορές στον ΣΥΡΙΖΑ και στην Κυβέρνηση είναι των αντιπάλων και ένα περίπου υβρεολόγιο.
Όχι, δεν είναι έτσι.
Και όχι αποθέωση. Με συγχωρείτε πάρα πολύ.
Εντάξει. Ας με έβριζαν κι εμένα τριάντα λεπτά.
Γιατί όταν γίνονται οι μετρήσεις…
Ακούστε. Κάποτε ο Τέρενς Κουίκ μού είπε ότι είναι πιο ακριβή η διαφήμιση να σε βρίζουν παρά να σε εξυμνούν. Παλιά, όταν ήταν στον «ΑΝΤ1».
Εντάξει. Εσείς δεν ισχυρίζεστε αυτό τώρα. Ισχυρίζεστε ότι τον αποθεώνουν.
Εγώ λέω: τι δημοκρατία είναι αυτή όταν το πρώτο κόμμα έχει τριάντα λεπτά, το δεύτερο επτά λεπτά και τα άλλα κόμματα, «αποκόμματα», από λίγα δευτερόλεπτα; Περιμέναμε διανομή χρόνου με κάποια κριτήρια. Εκεί θέλαμε το ΕΣΡ. Τόσους μήνες τι κάνουν αυτοί που αναλάβανε και παίρνουν τους μισθούς τους;
Κάνουν προσπάθεια.
Κάνουν προσπάθεια; Ναι, ναι, εντάξει. Θα φύγουν και θα είναι στην προσπάθεια.
Δεν φεύγουν. Έχουν έξι χρόνια.
Και αυτό το λάθος πάλι, έξι χρόνια! Γιατί έξι χρόνια; Λέει ο Στουρνάρας πρέπει να εξαντλήσει την πενταετία του, διότι αν δεν την εξαντλήσει, θα του δίνουμε αποζημιώσεις. Γιατί να τους προσλαμβάνουμε με τέτοιες συνθήκες, κύριε Πρόεδρε; Ο Βουλευτής εδώ είναι τέσσερα χρόνια, μετά οι εκλογές γίνονται κάθε δύο χρόνια. Έξι χρόνια δεσμεύουμε, δηλαδή, μια οικονομία στον κ. Στουρνάρα, ο οποίος είπε ότι το 90% των μεταρρυθμίσεων έχουν γίνει; Και βγήκαν οι ξένοι και είπαν ότι το 8% έχει γίνει, διότι από τα εκατόν σαράντα έχουν γίνει τα δώδεκα! Βγάλτε το ποσοστό.
Το εκατόν είκοσι πέντε είπαν, αλλά δεν πειράζει.
Τέλος πάντων. Εσείς πάντα τα μετράτε όπως και στα έξοδα εδώ της Βουλής, που λέγατε ότι δεν είναι εξήντα, αλλά επτά. Δεν βάζετε επιστημονικούς συνεργάτες. Γιατί αν γίνουν και οι Βουλευτές από τριακόσιοι διακόσιοι, τους ίδιους υπαλλήλους θα έχει η Βουλή; Τα ίδια κτήρια θα νοικιάσει απέναντι η Βουλή για κάθε Βουλευτή που νοικιάζει, κύριε Πρόεδρε; Δεν είναι μόνο ο μισθός του Βουλευτή. Γιατί προχθές με εκθέσατε. Κατεβαίνοντας από το Βήμα, μετά αρχίσατε. Έπρεπε ενόσω είμαι στο Βήμα να κάνετε τις παρατηρήσεις και όχι να με αφήσετε να κατέβω και μετά να κάνετε την κριτική κι εσείς να ακούγεστε κι εγώ όχι και να φωνάζω μη ακουόμενος. Είστε και συνάδελφός μου πολιτικός μηχανικός. Δεν θέλω να… Θέλω να πω δυο λόγια για το τέμενος. Τη διάταξη για το τέμενος έχουμε υποχρέωση να την ψηφίσουμε όλοι, κατά τη γνώμη μου. Όσοι δεν το ψηφίζουν το κάνουν από θρησκειοκαπηλεία. Απλά να βάλουμε να απαγορεύεται να χρηματοδοτούνται από μη ελληνικής ιθαγένειας πρόσωπα. Τελεία και παύλα. Το τέμενος έπρεπε να το είχαμε κάνει από καιρό, από την ώρα που διαβιεί στη χώρα μας μέγα πλήθος αλλοθρήσκων. Εγώ στηρίζω την επίσημη Εκκλησία της Ελλάδας, αλλά δεν μπορώ να στηρίξω τους φανατικούς. Ξεκάθαρα, λοιπόν, πρέπει να το κάνει η Βουλή και έχει καθυστερήσει. Πρέπει και τους διορισμούς των υπευθύνων να κάνει το αντίστοιχο Υπουργείο, η ελληνική Κυβέρνηση, και να απαγορευτεί η ύποπτη χρηματοδότηση. Άρα, μόνο ελληνικής ιθαγενείας να μπορούν να χρηματοδοτήσουν το τέμενος ή και άλλα τεμένη που θα γίνουν, διότι δεν θα μείνουν με ένα. Διότι όσο δεν κάνουμε τέμενος λειτουργούν χίλια παράνομα σε υπόγεια. Προ ημερών ήρθαν κάτοικοι εδώ από τους Αμπελοκήπους και μου είπαν ότι στο υπόγειο της πολυκατοικίας ετοιμάζονται να κάνουν τέμενος και μαζεύονται εκεί μέσα και γίνεται χαμός. Οι κάτοικοι μιας πολυκατοικίας μού ενεχείρισαν τη διαφωνία τους και ότι είχε υποβληθεί αίτημα στην Πυροσβεστική Υπηρεσία για να πάρουν εγκρίσεις για τέμενος. Βέβαια, δεν έλεγαν τέμενος, έλεγαν αποθήκη. Άρα, προκειμένου να μην παρανομούν οι μουσουλμάνοι πρέπει να τους νομιμοποιήσουμε και να λειτουργήσουν νομίμως. Θέλω να πω δυο λόγια και για τα οικονομικά και να τα ακούσει ο κ. Τσίπρας. Ας είναι απών, ξέρω ότι θα τα ακούσει. Είχα προειδοποιήσει τουλάχιστον πέντε φορές - έχω τις κασέτες εδώ - από το Βήμα της Βουλής ότι δεν πρόκειται για το χρέος να πάρουμε τίποτε. Πρέπει εσείς να είστε μάρτυρες των ομιλιών μου. Το χρέος θα ρυθμιστεί τον Αύγουστο του 2018 και αν δεν μπούμε σε άλλο μνημόνιο. Πώς πήγε τον Αύγουστο του 2018; Ήταν να ρυθμιστεί από το 2014, αλλά λόγω του τρίτου μνημονίου πήγαμε πιο πέρα, πιο πέρα και φτάσαμε στον Αύγουστο του 2018. Δεν θα ρυθμίσουν οι ξένοι χρέος για χώρα που είναι σε μνημόνιο. Πότε θα το ρυθμίσουν; Όταν η χώρα φύγει από τις επιτηρήσεις και από τα μνημόνια και πρέπει να βγει στις αγορές και είναι εμπόδιο το ύψος του χρέους, τότε θα ρυθμιστεί το χρέος. Και πώς θα ρυθμιστεί; Όχι όπως ονειρεύεται ο κάθε κ. Τσίπρας και ο κάθε κ. Μητσοτάκης με ονομαστικό κούρεμα. Αυτό να το ξεχάσουμε, γιατί έχει μεταφερθεί στα κράτη το χρέος. Θα γίνει με επιμηκύνσεις πληρωμών και με μειώσεις επιτοκίων. Είδατε ότι έβγαλε προ ημερών η Μέρκελ σε μια της ομιλία ότι είναι 82 δισεκατομμύρια τα λεφτά που θα χάσει η Γερμανία, αν επιμηκυνθεί το ελληνικό χρέος για είκοσι χρόνια περαιτέρω μετά το 2018. Υπελόγισαν οι Γερμανοί την απώλεια που θα έχουν από την επιμήκυνση, από τη ρύθμιση. Δεν καταλαβαίνω ο κ. Τσίπρας γιατί συνέδεσε τη δεύτερη αξιολόγηση με το χρέος. Προφανώς για να σας κάνει να ψηφίσετε. Δεν βρίσκω άλλη εξήγηση. Μηδέν ήταν η ελπίδα για το χρέος. Εγώ, μάλιστα, επικοινώνησα τρεις φορές με κάποιους παράγοντες και ρώτησα αν υπάρχει κάποια ελπίδα και μου είπαν απολύτως καμμία. Δεν συζητείται, λέει, το θέμα χρέους. Συζητούμε ότι δεχόμεθα ότι στη λήξη του προγράμματος θα επιμηκύνουμε όλα τα ομόλογα που λήγουν και με επιτόκιο, ει δυνατόν, 1% -1,5%, όσο είναι το επιτόκιο του μνημονίου. Αυτό, λέει, μπορούμε να σας το κάνουμε. Όμως, ρύθμιση χρέους αυτή τη στιγμή σε μια χώρα που στα εκατόν σαράντα προαπαιτούμενα έχει εκπληρώσει τα δώδεκα δεν μπορούμε να συζητήσουμε, γιατί φοβούμεθα ότι θα χαλαρώσει η Ελλάδα. Αυτή είναι η απάντηση των ξένων. Γιατί, λοιπόν, κάναμε αυτό το πράγμα και ηττηθήκαμε σαν χώρα από αυτό, αφού ήταν γνωστό ότι δεν θα δεχθούν οι ξένοι συζήτηση για το χρέος; Η συζήτηση για το χρέος ξέρετε πότε έπρεπε να γίνει; Όταν κάνουμε όλες τις μεταρρυθμίσεις, οπότε όλα τα κόμματα θα βγούμε και θα αξιώσουμε μείωση του χρέους για να επιζήσει η χώρα. Είναι υποχρεωτικό να γίνει μείωση του χρέους, αλλά από χώρα που έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, διαφορετικά είναι ικεσία. Γίναμε ικέτες. Πήρε εικόνα ικέτη ο κ. Τσίπρας και δεν είναι καθόλου τιμητικό για τη χώρα, αφού δεν υπήρχε καμμία ένδειξη ότι θα μειωθεί το χρέος. Τώρα το μετέθεσαν και λένε για τις 15. Ούτε στις 15 θα μειωθεί το χρέος. Μια δήλωση συμπάθειας μπορεί να ληφθεί, αφού υπάρχει απόφαση των Ευρωπαίων ότι στο τέλος του προγράμματος θα μειώσουν το χρέος. Έχουν δηλώσει το πώς ακριβώς. Έχουν δηλώσει πόσο τους κοστίζει. Τι ήθελε ο κ. Τσίπρας; Ήθελε άλλον έναν λόγο για να ηρεμήσει την Κοινοβουλευτική Ομάδα; Με τη διπλωματία θα παίζουμε για να κάνουμε «μασάζ» στους Βουλευτές της Κυβέρνησης; Αυτό ήταν μέγα λάθος. Θέλω να πω και κάτι για την ιστορία του κ. Σαββίδη. Θέλω να το πω.
Ολοκληρώστε με αυτό, κύριε Πρόεδρε.
Θα τελειώσω μ' αυτό, κύριε Πρόεδρε. Μην ανησυχείτε. Βγήκε η Νέα Δημοκρατία και είπε ότι έπρεπε οι τράπεζες να κατασχέσουν, να ενεχυριάσουν και τις μετοχές των μετόχων. Αυτό είπε. Εγώ έκανα εκπομπή στο «ACTION» και υπήρχε ένας δημοσιογράφος Κουβαράς, ο οποίος μου είπε ότι όφειλαν οι τράπεζες να ενεχυριάσουν τις μετοχές της «ΠΗΓΑΣΟΣ», ώστε να μην μπορεί να τις μεταβιβάσει στον κ. Σαββίδη. Εγώ είπα ότι ενεχυρίαση μπορεί να γίνει μόνο περιουσιακών στοιχείων εταιρείας που έχει λάβει δάνεια, γιατί αλλιώς θα μπορούσαμε να πάμε και στα καράβια του Βαρδινογιάννη να του τα πάρουμε. Θα μπορούσαμε να πάμε και στην εταιρεία «ΑΚΤΩΡ» του Μπόμπολα να του τα πάρουμε. Δεν καταλαβαίνω, τι δεν έκαναν οι τραπεζικοί; Τα δικαστικά τμήματα των τραπεζών έκαναν τα πάντα. Απλώς, η εταιρεία είχε πεθάνει και έπαιζε μόνο η συχνότητα, περιμένοντας στρατηγικό επενδυτή. Λέτε ότι είναι διαπλοκή. Η παλαιά ήταν η δική σας και η καινούργια είναι χειρότερη; Βρέθηκε ένας άνθρωπος. Βρήκατε εσείς καλύτερο; Εγώ δεν υποστηρίζω τον Σαββίδη και μάλιστα, είμαι μεταξύ αυτών που θέλουν να ελέγξουν την προέλευση των χρημάτων. Δεν μπορεί ένας εδώ στη χώρα να αγοράζει το ένα, να αγοράζει το άλλο και να μη γνωρίζουμε από πού! Αυτό δεν μπορώ να το δεχθώ. Όμως, δεν μπορώ και να δεχθώ ότι έναν που πραγματοποιεί επενδύσεις πρέπει «να τον φάμε»! Ούτε αυτό μπορώ να το δεχθώ. Ήταν και τα δύο κόμματα σε σφάλμα. Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ, όταν πέρασε την τροπολογία, δεν είχε το σθένος να πει ότι όταν ζητούμε επενδυτές, πρέπει να περάσουμε και κάποια προνόμια σ' αυτούς τους επενδυτές, γιατί αλλιώς δεν θα έρθουν. Θα φύγουν, θα πάνε στη Ρουμανία. Η δε Νέα Δημοκρατία, έπεσε «να τον φάει», επειδή ο Σαββίδης έκανε το λάθος και είπε ότι δεν θα γίνει Πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης. Αυτό ήταν μέγα λάθος του, καθώς δεν έχει δικαίωμα ένας επιχειρηματίας να ορίζει ποιος θα γίνει Πρωθυπουργός. Το ποιος θα γίνει Πρωθυπουργός, το ορίζει ο ελληνικός λαός, όχι ο άλφα επιχειρηματίας. Όμως, δεν είναι και σωστό ένας που παρουσιάζεται να πρέπει «να τον φάμε»! Πού είναι οι άλλοι; Οι άλλοι κρύβονται. Πού είναι τα άλλα «σκυλόψαρα» να κάνουν επενδύσεις; Κανένας! Κύριε Υπουργέ, στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, αν στις επιτροπές κρίσεων έχετε βάλει «κομματόσκυλα», βγάλτε τα και αφήστε τους δικαστικούς. Σας παρακαλώ.
Ευχαριστούμε τον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ένωσης Κεντρώων κ. Λεβέντη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν προχωρήσουμε στον επόμενο ομιλητή, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι εννέα μαθήτριες και μαθητές και πέντε εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 4ο Δημοτικό Σχολείο Πρέβεζας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ο Υπουργός κ. Γαβρόγλου έχει τον λόγο για να καταθέσει κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Κύριε Πρόεδρε, παρά το γεγονός ότι τα είπαμε εχθές και στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, η τροπολογία με γενικό αριθμό 1034 δεν γίνεται δεκτή. Είναι μία τροπολογία σε σχέση με την ισοτιμία του διπλώματος του Διδασκαλείου Δημοτικής Εκπαίδευσης και Νηπιαγωγών, με μεταπτυχιακό τίτλο. Ήδη έχουμε δώσει πολύ υψηλή μοριοδότηση στο Διδασκαλείο. Το μεταπτυχιακό είναι λίγο παραπάνω. Η απόλυτη ισοτιμία είναι και νομικά αδύνατη. Η δεύτερη έχει σχέση με το «Σικιαρίδειο Ίδρυμα Απροσάρμοστων Παίδων», την οποία κάναμε δεκτή από το Υπουργείο Εργασίας. Έχει σχέση με την ασφαλιστική και φορολογική ενημερότητα.
Αυτό είναι ήδη άρθρο.
Ναι, ήδη έχει ενσωματωθεί. Επειδή το είπαμε εχθές, γι' αυτό το αναφέρω. Η υπ' αριθμόν 1037 από τον κ. Μαυρωτά αφορά τον χρόνο δήλωσης προτίμησης των σχολικών μονάδων από τους υποψήφιους διευθυντές. Σ' αυτό μία νομοτεχνική έγινε δεκτή, όπως και μία αντίστοιχη του κ. Κωνσταντόπουλου και της κ. Κεφαλίδου με ακριβώς την ίδια πρόταση. Και οι δύο ενσωματώθηκαν σε νομοτεχνική βελτίωση. Ο κ. Κωνσταντόπουλος και η κ. Κεφαλίδου πρότειναν μία τροπολογία, η οποία δίνει τα στοιχεία της δομημένης συνέντευξης. Αυτή δεν μπορεί να ενσωματωθεί σε νόμο. Θα την λάβουμε υπ' όψιν στην υπουργική απόφαση, που η υπουργική απόφαση θα προσδιορίζει τέτοιου είδους διαδικασίες. Προφανώς, θα το πάρουμε υπ' όψιν, αλλά τυπικά δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Άρα, απορρίπτεται. Η υπ' αριθμόν 1040 από τον κ. Κωνσταντόπουλο και την κ. Κεφαλίδου έχει σχέση με την προσμέτρηση της υπηρεσίας των στελεχών επί θητεία ως διδακτικής εμπειρίας. Αυτό έγινε δεκτό εν μέρει με τη νομοτεχνική βελτίωση, που θα καταθέσουμε, διότι δεν πάμε σε μάξιμουμ δέκα χρόνια, αλλά πάμε σε μάξιμουμ οκτώ χρόνια και συμπεριλαμβάνονται εκεί μέσα και αυτές οι υπηρεσίες, στις οποίες αναφέρεται η συγκεκριμένη τροπολογία. Άρα, τυπικά όχι, αλλά έχει ληφθεί υπ' όψιν στις νομοτεχνικές. Η υπ' αριθμόν 1042 αφορά την αποκατάσταση της παράλειψης του εργαστηριακού διδακτικού προσωπικού από τον ν.2017. Κοιτάξτε, εδώ υπάρχει ένα θέμα. Θα το πω, για να μην υπάρχει παρεξήγηση. Δεν δίνεται ένα επίδομα. Αυτό δεν μπορούμε να το κάνουμε δεκτό. Όμως, να είναι σαφές ότι αυτό το προσωπικό μπορεί να συνεχίσει να λαμβάνει το όποιο επιμίσθιο από ερευνητικά προγράμματα, με τα οποία έχει τη συγκεκριμένη σύμβαση. Δεν καταργείται η δυνατότητα να μπορούν να παίρνουν χρήματα από ερευνητικά προγράμματα, αλλά δεν μπορούμε να εμπλακούμε στη λογική του επιδόματος. Έχουμε το γνωστό δημοσιονομικό πρόβλημα. Την υπ' αριθμόν 1043, για τη ρύθμιση θεμάτων του Σχολείου Ευρωπαϊκής Παιδείας στο Ηράκλειο δεν μπορεί να την κάνω δεκτή, αλλά ας τη δούμε, γιατί καταλαβαίνω ότι υπάρχουν κάποια προβλήματα. Όμως, ως τροπολογία δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Τέλος, υπάρχει μια τροπολογία του κ. Μηταφίδη, του κ. Ακριώτη και άλλων, σχετικά με το θέμα ρύθμισης θεμάτων ιδιωτικής εκπαίδευσης. Είναι πάνω σε αυτό, που αναφέρθηκε και ο κ. Λεβέντης προηγουμένως. Έχει ήδη βγει ανακοίνωση, δελτίο τύπου του Υπουργείου Παιδείας, που διευκρινίζει αυτό που ισχύει, διότι ουσιαστικά, η τροπολογία ήθελε να υπογραμμίσει τη σημασία αυτού, που ισχύει και που είναι σωστό. Το λέω διότι έχει κυκλοφορήσει ότι αυτό έχει κάπως χαθεί. Όχι, ισχύει η συγκεκριμένη νομοθεσία για πειθαρχικά θέματα. Το ανακοινώνουμε και σε δελτίο Τύπου του Υπουργείου Παιδείας. Αυτό ως προς τις τροπολογίες. Έχουμε και τις νομοτεχνικές βελτιώσεις, τις οποίες καταθέτω.
Παρακαλώ να διανεμηθούν οι νομοτεχνικές βελτιώσεις στους κυρίους Βουλευτές. Το λόγο έχει η κ. Παρασκευή Χριστοφιλοπούλου, Βουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ξεκινήσω την τοποθέτησή μου με το θέμα του τεμένους. Πραγματικά, κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να εκφράσω από αυτό το Βήμα την ικανοποίησή μου και προσωπικά, ως Βουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, για το γεγονός ότι είδαμε τον έναν μετά τον άλλον τους Αρχηγούς κομμάτων - όχι βεβαίως τον κυβερνητικό εταίρο του ΣΥΡΙΖΑ, εκεί τους χωρίζει χάσμα - και τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να προσέρχονται εδώ στην Ολομέλεια και να έρχονται στα λόγια μας, σε αυτά που είπαμε χθες στην επιτροπή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, εάν η Δημοκρατική Συμπαράταξη εχθές δεν είχε ψηφίσει τη ρύθμιση αυτή, με βάση τις δικές μας αρχές και αξίες, η ρύθμιση αυτή δεν θα ήταν σήμερα στην Ολομέλεια. Και μικρό το κακό θα πω εγώ - μεγάλο το κακό για την ουσία - για το κυβερνητικό πρόβλημα. Μας λένε: «Δεν δημιουργήσατε πρόβλημα στην Κυβέρνηση»! Μα, δεν είναι σκοπός της Αντιπολίτευσης, που εμείς ασκούμε στην εκάστοτε κυβέρνηση, να δημιουργούμε πρόβλημα. Σκοπός είναι να αποτρέπουμε η χώρα να γίνει ξανά διεθνής περίγελως, για να μην υπάρχει έμπρακτος σεβασμός στις θρησκευτικές ελευθερίες και να ξεχνάμε μέσα σε αυτήν την Αίθουσα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι ή μυωπικά να κάνουμε πως δεν βλέπουμε ότι όλα τα πατριαρχεία βρίσκονται επί εδάφους μουσουλμανικών χωρών. Το ζήτημα του τεμένους δεν είναι απλά και μόνο, όπως το βλέπουν κάποιοι, ζήτημα διμερές Ελλάδας - Τουρκίας, αλλά ζήτημα, όπως είπα πριν, ευρύτερων αξιών και ιδιαίτερα θρησκευτικών ελευθεριών. Μετά από αυτό, περνάω στα θέματα της εκπαίδευσης. Κύριε Υπουργέ, μας κατηγορήσατε - την Αντιπολίτευση συλλήβδην - ότι μένουμε, λέει, στη διαδικασία. Όμως, εγώ θα ήθελα να επιμείνω λίγο σε αυτή τη διαδικασία, γιατί είχατε πει κάποτε ότι είστε κάθε λέξη του Συντάγματος. Είστε κάθε λέξη του Συντάγματος, όταν ο ένας μετά τον άλλον οι νόμοι που φέρνετε εδώ στο Κοινοβούλιο, πέφτουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας, για λόγους αξιοκρατίας και διαφάνειας, όπως σας είπε το Συμβούλιο της Επικρατείας; Λυπάμαι που άκουσα την Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ αμετανόητη να καταφέρεται και να κρίνει. Βεβαίως, όλοι κρίνονται, αλλά κρίνονται γιατί ακριβώς; Για το ότι μετατρέπουμε… [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Με συγχωρείτε, κύριε Υπουργέ, αλλά επειδή μιλάω αυτή τη στιγμή και σας ακούω και ακούω και τις κυρίες συναδέλφους, μου είναι πάρα πολύ δύσκολο να συνεχίσω στη σκέψη μου. Και επειδή δεν μιλάω από κειμένου και μιλάω από τη σκέψη μου, σας παρακαλώ θερμά. Ευχαριστώ.
Έχετε δίκιο.
Έλεγα λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία για εμάς η αξιοκρατία και η διαφάνεια να γίνονται εμπράκτως. Ήθελα να σας ρωτήσω, κύριε Υπουργέ: Γιατί στις 10 Μαρτίου, ορθώς, όταν έγινε η προδημοσίευση, η εισήγηση, δεν μπορούσατε να το πάρετε ως δεδομένο; Στις 10 Μαρτίου, όμως, δημοσιεύτηκε η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Γιατί αυτό το νομοσχέδιο να είναι επείγον; Επιμένω στην ουσία, γιατί σας άκουσα λίγο πριν να καταθέτετε προτάσεις νομοτεχνικών βελτιώσεων από δικές μας και άλλων κομμάτων της Αντιπολίτευσης αντιπροτάσεις, ούτως ώστε να επέλθει μία συναίνεση. Δεν θα ήταν πολύ καλύτερο να είχαμε λίγο χρόνο παραπάνω; Περνώ από το διαδικαστικό στο ουσιαστικό. Θέλω να πω κάτι στην Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, που μίλησε για στρεβλά ιεραρχικό σύστημα, τσουβαλιάζοντας όλα τα παλιά συστήματα και το σύστημα του ν.3848/2010, εξομοιώνοντάς το με το 2007. Είπε ότι ο νόμος τους, του 2015, έφερε λίγο φως στο μαύρο, γιατί πριν οι διευθυντές εκπαίδευσης και οι διευθυντές στα σχολεία ήταν διεκπεραιωτές έργου; Είπε κάτι τέτοιο η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ και δεν το άκουσα εγώ καλά; Δηλαδή, ήταν διεκπεραιωτές έργου ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Στέφος, που ήταν εξαίρετος διευθυντής, ο κ. Μιχελής που μίλησε πριν λίγο, επίσης εκ του ΣΥΡΙΖΑ, που ήταν επίσης εξαιρετικός, κριθείς με αυτό το σύστημα της δομημένης συνέντευξης και άλλοι πολλοί, η κ. Ξυθάλη, που είναι από τη δική μου εκλογική περιφέρεια, άνθρωποι που ήταν από τη Νέα Δημοκρατία και βεβαίως άνθρωποι, που ήταν από το ΠΑΣΟΚ, αλλά ήταν όλοι εκεί; Ήταν οι καλύτεροι, σε ένα καλό σύστημα. Να το φτιάξουμε καλύτερο; Να το φτιάξουμε. Μην πάμε πίσω, όμως, γιατί φοβάμαι πολύ ότι μία άναρχη, αδόμητη συνέντευξη, εκεί μας πάει. Εάν, λοιπόν, οι προθέσεις σας δεν είναι αυτές και εάν άκουσα καλά, γιατί δεν έχω δει, κύριε Υπουργέ, τις νομοτεχνικές που καταθέσατε, τότε εγώ σας προκαλώ. Άκουσα τον κ. Γαβρόγλου να λέει ότι θα το κάνει με υπουργική απόφαση. Ξέρετε, όμως, πολύ καλά ότι εάν δεν μπει σχετική φράση στο ίδιο το άρθρο του νόμου, αυτό δεν δεσμεύει τον εκάστοτε Υπουργό Παιδείας. Άρα, ζητάμε, όχι μόνο τη δέσμευση του Υπουργού ότι θα υπάρχει δομημένη συνέντευξη στα πρότυπα του ν.3848, αλλά ζητάμε πραγματικά να υπάρχει η αντίστοιχη φράση στο άρθρο, που να προκαθορίζει τις ορέξεις του εκάστοτε Υπουργού. Για το μόνο πράγμα που χάρηκα, είναι που άκουσα την κ. Βάκη να κριτικάρει μέσω του άρθρου του κ. Μηταφίδη τη διαδικασία του 2007, διότι εάν δεν κάνετε τη δομημένη συνέντευξη, σε αυτήν τη διαδικασία πάτε. Το ίδιο θα ήταν, το ίδιο ακριβώς. Θέλω, λοιπόν, να σας παρακαλέσω και να παραινέσω από αυτό το Βήμα της Βουλής να ξαναδείτε τη ρύθμιση για τη συνέντευξη, να μην τη φοβηθείτε, για να αποδείξετε αυτό που θέλετε να αποδείξετε, ότι δεν είστε ένα κόμμα, που θέλει να κάνει εκλογική πελατεία, γιατί μέχρι τώρα αυτό θέλατε να κάνετε. Δεν μπορεί να βάζεις τον Σύλλογο των Διδασκόντων να γίνεται εκλογικό σώμα. Είναι άλλος ο ρόλος του, βαθύτατα ουσιαστικός για το σχολικό γίγνεσθαι και όχι σε ένα σχολείο, στο οποίο υπάρχει φόβος. Διότι εμείς καταρτήσαμε τον επιθεωρητή. Εμείς καταργήσαμε τον φόβο στα σχολεία. Δεν μιλάμε για φόβο στα σχολεία. Μιλάμε, όμως, για έναν ουσιαστικό ρόλο του Συλλόγου Διδασκόντων, που με τη ρύθμιση που φέρνετε δεν θα είναι συνταγματικός ούτε τώρα. Γνωρίζετε πάρα πολύ καλά, κύριε Υπουργέ, ότι η αιτιολογημένη γνώμη του Συλλόγου των Διδασκόντων, για να αρθεί και να υπάρξει απόκλιση από το Συμβούλιο Επιλογής, θα πρέπει να είναι κι αυτή αιτιολογημένη. Άρα, στην ουσία και πάλι ενέχεται αντισυνταγματικότητα. Είναι δική μου κρίση αυτή. Το Σώμα θα κρίνει, όπως πρέπει. Άρα, απαντώ στην Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ: Δεν ήταν, κυρία Βάκη μου, οι αρεστοί, όπως μας είπατε. Ήταν οι άριστοι, ο κ. Στέφος και ο κ. Μιχελής, εξαίρετοι συνάδελφοι, εντός αυτών.
…(δεν ακούστηκε)
Όχι, γιατί είπε η κ. Βάκη, κύριε Στέφο, ότι το δικό μας σύστημα έφερε…
Να το πείτε αυτό…
Όχι, θα το ακούσετε, γιατί εσείς ήσασταν από τους άριστους, δεν ήσασταν από τους αρεστούς στην τότε Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.
Αυτό είναι σίγουρο.
Όμως, κριθήκατε και επιλεγήκατε, κύριε Στέφο και κύριε Μιχελή, αξιοκρατικά, όσο αυτό ήταν δυνατόν, και χαιρόμαστε γι' αυτό και είμαστε ικανοποιημένοι γι' αυτό, γιατί κάποια βήματα μπροστά πήγε αυτό το σύστημα. Σας καλώ να πιέσετε την Κυβέρνηση να πάει στη δομημένη συνέντευξη και να εισάγει φράσεις στο άρθρο, που θα κατοχυρώνουν…
Το είπε πριν από λίγο ο Υπουργός, κυρία συνάδελφε.
Το είπε για υπουργική απόφαση. Σήμερα είναι Υπουργός ο κ. Γαβρόγλου και εγώ να πω ότι θέλει να το κάνει. Αύριο θα είναι άλλος Υπουργός.
Δεν θα αλλάξει.
Ακούστε κάτι. Οι έμπειροι και οι νομικοί μεταξύ ημών γνωρίζουν πολύ καλά ότι πρέπει να μπει η ρύθμιση στη φράση. Τελειώνω με την κατάρα της δημοκρατίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κατάρα της δημοκρατίας είναι ότι στις φοιτητικές εκλογές ψήφισαν λιγότεροι φοιτητές από ποτέ, ότι η νεολαία γυρίζει την πλάτη σε αυτές τις διαδικασίες, η φοιτητική νεολαία στη μεγάλη της πλειοψηφία, κάτι που δεν ήταν έτσι στο παρελθόν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, ένα λεπτό την ανοχή σας, όπως τη δείξατε και στους προηγούμενους. Κατάρα της δημοκρατίας είναι το ότι τα τελευταία δύο χρόνια, όχι απλώς έχουν πολλαπλασιαστεί, αλλά έχουν αυξηθεί υπέρογκα όλα τα περιστατικά βίας παντός είδους. Κουκουλοφόροι και ΜΑΤ με ορμητήριο το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Τα ίδια και στο ΑΠΘ. Κάθε μέρα υπάρχει και ένα επεισόδιο βίας. Απειλήθηκε Πρύτανης, επειδή ζήτησε να αξιοποιηθεί το κτήριο, το οποίο ήταν υπό κατάληψη. Είναι κατάρα της δημοκρατίας ένας Υπουργός Παιδείας να κατονομάζει έναν νόμο ψηφισθέντα από διακόσιους πενήντα έναν Βουλευτές, έναν νόμο που κατοχύρωνε την αυτοτέλεια και την εξωστρέφεια των ελληνικών πανεπιστημίων και κατοχύρωνε και κάτι άλλο, την ελεύθερη διακίνηση και το άσυλο των ιδεών της έρευνας, της διδασκαλίας, αλλά όχι της παρανομίας, του παραεμπορίου και όλων των παραβατικών πράξεων μέσα στα ΑΕΙ. Αυτό κατοχύρωνε ο ν.4009 και δεν σας αρέσει. Ο νόμος αυτός θα μείνει στην ιστορία και θα έλθει μια στιγμή, όπου θα καταλάβουμε όλοι ότι η εθνική συναίνεση δεν χρειάζεται μόνο για να φύγουμε από την κρίση. Χρειάζεται, πρώτα και κύρια, για να χτίσουμε ένα σύστημα παιδείας, το οποίο είναι εξωστρεφές, δημοκρατικό, αλλά και βαθύτατα αξιοκρατικό, που δεν εχθρεύεται την αριστεία, που ζητά να επενδύουμε στην αριστεία, στην καινοτομία και στην εξωστρέφεια, για να μπορέσουμε κάποτε, ως χώρα, να ξαναπάμε μπροστά. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Χριστοφιλοπούλου. Προχωρούμε στον κ. Ανδρέα Ριζούλη, Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Στην Αίθουσα αυτή - γίνεται συνεχώς αυτό - συνηθίζεται από την Αντιπολίτευση, σήμερα από τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, να επιλέγονται κάποιες λέξεις, οι οποίες ουσιαστικά, θέλουν να δώσουν ένα στίγμα και να παραπλανήσουν τη συζήτηση για το νομοσχέδιο. Σήμερα είπε, λοιπόν, ο κ. Μητσοτάκης ότι με το νομοσχέδιο που φέρνουμε για τη διαδικασία επιλογής διευθυντών, ουσιαστικά επαναφέρουμε την αρχαιότητα στην επιλογή στελεχών. Άρα, το συμπέρασμα που μπορούμε να βγάλουμε απλοϊκά είναι ότι όποιος έχει σαράντα χρόνια, γίνεται διευθυντής και πάμε παρακάτω. Αυτό λέει το νομοσχέδιο; Η αρχαιότητα θα είναι το επόμενο επίδικο που θα λέει η Νέα Δημοκρατία για την επιλογή; Το μόνο που κάνουμε εμείς - και αυτό πραγματικά είναι επιλογή μας - είναι να επιλέξουμε τη διδακτική εμπειρία και κυρίως, τη διδακτική εμπειρία στην τάξη, σαν κυρίαρχο στοιχείο επιλογής των διευθυντών. Θέλουμε ο διευθυντής να έχει επαφή και σχέση με την τάξη, γιατί θέλουμε τον διευθυντή συστατικό στοιχείο της εκπαιδευτικής διαδικασίας και μάλιστα, της δουλειάς που γίνεται στην τάξη. Αυτή είναι η λογική μας. Επιστημονική κατάρτιση για την ισοβαθμία των τίτλων: Ειπώθηκε από αρκετές πλευρές - και νομίζω ότι πρέπει να τα πιάσουμε και αυτά - δηλαδή αν αυτοί που έχουν μεταπτυχιακά ή άλλα προσόντα, τα οποία έχουν να κάνουν με τη διοίκηση, θα πρέπει να προηγούνται των εκπαιδευτικών, των υπολοίπων που έχουν καθαρά εκπαιδευτική κατεύθυνση. Το προηγούμενο που είπα δείχνει γιατί εμείς δεν το επιλέγουμε αυτό, γιατί θέλουμε τον διευθυντή συστατικό στοιχείο της τάξης - δηλαδή της εκπαιδευτικής διαδικασίας - και διοικητικό με γνώση και προϋπηρεσία στην τάξη. Άρα, δεν μπορεί εδώ να έχουμε διαφορά στο πώς αντιμετωπίζουμε τους τίτλους. Αυτό που θέλω να ξαναπώ - και το είπα στην επιτροπή - είναι το κακό που έχουμε αυτήν τη στιγμή στο σχολείο και δεν το έχουμε λύσει. Δεν είναι το πώς μαζεύουμε πολλά χαρτιά, για να γίνουμε διευθυντές. Το πρόβλημα στην εκπαίδευση είναι, όλη αυτήν την πρόσθετη γνώση, η οποία υπάρχει από ανθρώπους, που είτε είναι είτε δεν είναι διευθυντές, πώς θα βρούμε έναν τρόπο να την αξιοποιήσουμε, ώστε αυτοί οι άνθρωποι να αισθάνονται χρήσιμοι και όχι μόνο ως διευθυντές, αλλά να αξιοποιηθούν με τη γνώση τους στα προβλήματα, αλλά και στην πρόοδο της τάξης και της διδασκαλίας στα παιδιά, στους νέους. Συνέντευξη και διαδικασία επιλογής διευθυντών: Έχουμε πάρει τον κ. Στέφο εδώ, που ήταν διευθυντής και αφού ήταν διευθυντής, το προηγούμενο σύστημα ήταν καλό. Οι εκπαιδευτικοί που είμαστε εδώ μέσα, ξέρουμε τα πράγματα. Με τον τρόπο με τον οποίο μοριοδοτούσαμε την συνέντευξη την προηγούμενη περίοδο, μια χαρά τακτοποιούταν το ποια σχολεία θα παρθούν, ακόμη και πριν δοθεί η συνέντευξη, αφού βάζαμε τα μόρια κάτω και τα είκοσι χρόνια που είχαμε για να γίνουμε διευθυντές και - κυρίως - πετούσαμε έξω αυτούς που οριακά κινούνταν στο σύστημα. Μάλιστα, έναν μεγάλο αριθμό εκπαιδευτικών που είχαν κάποια προσόντα, τους αποτρέπαμε να μπουν και στη διαδικασία, διότι ήξεραν ότι αν κατέβουν - και είναι πολλοί αυτοί οι εκπαιδευτικοί, που μας ακούνε, το ξέρουν πολύ καλά - δεν θα πήγαιναν στη διαδικασία. Δόθηκε το παράδειγμα του κ. Στέφου, ο οποίος έγινε διευθυντής με τα πολλά του προσόντα. Έχουμε και το δικό μου παράδειγμα, που κατέβηκα από το 2011 και δεν ξανακατέβηκα ποτέ, γιατί για τα τέσσερα μοριάκια που θα γινόμουν διευθυντής, έφαγα ένα όμορφο «σφαγείο» εκεί και έμεινα απέξω. Δεν ήθελα να ξαναμπώ σε αυτήν τη διαδικασία. Τα λέω αυτά, για να λέμε το παράδειγμα και το αντιπαράδειγμα. Στη γνώμη του Συλλόγου Διδασκόντων, όπου είχαμε την απόφαση του ΣτΕ, σαν τεκμηρίωση από την αντίθετη πλευρά λέγεται το εξής: «Εντάξει, ωραία. Βάλατε τη γνώμη του Συλλόγου Διδασκόντων, έπεσε από το ΣτΕ, αλλά τελικά, ρε παιδιά, και τι έγινε; Το 85% έμεινε ίδιο. Άρα, τι νόημα έχει;». Άρα, αυτό που δεν κατάλαβαν είναι ότι εμείς με αυτήν την τροπολογία δεν πήγαμε να προωθήσουμε τους δικούς μας ανθρώπους και αποτύχαμε. Ήταν μια αντίληψή μας για τη συμμετοχή και τη δημοκρατία. Γι' αυτό το κάναμε. Προφανώς, μπορούσαμε να αυξήσουμε τη συνέντευξη από τα 20 ,που είχατε εσείς, στα 40 και να βάλουμε όλους τους συριζαίους διευθυντές. Δεν θα κάναμε την επιλογή οι σύλλογοι διδασκόντων να έχουν τη γνώμη τους και να διακινδυνεύσουμε να πάμε και με 85%. Το ξέραμε το αποτέλεσμα από πριν. Κατανοώ πολύ καλά - το είχα πει στην επιτροπή και αυτό - γιατί δεν απάντησε ούτε στον Υπουργό ούτε σε εμένα ο εκπρόσωπος της ΔΟΕ, όταν ρώτησα: «Τι γνώμη έχετε για τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών στη διαδικασία αυτή; Πείτε μας την άποψή σας από εδώ και πέρα». Επαναλαμβάνω ότι και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος σήμερα δεν έχει απαντήσει τίποτα. Ποιεί την νήσσαν σε αυτό το αντικείμενο. Από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος θέλουμε μια άποψη για το πώς βλέπει αυτή τη διαδικασία, ακόμη και την επιλογή των στελεχών. Είναι κάτι που γίνεται. Σήμερα - αύριο θα γίνει. Τι λέει; Η συμμετοχή των εκπαιδευτικών είναι καλή ή όχι; Είναι ένα βήμα για τη δημοκρατία στο σχολείο ή όχι; Η κ. Κεραμέως είπε ότι έχουμε σύγκρουση δύο κόσμων. Μάλιστα, μας κατηγόρησε για τον τρόπο με τον οποίο επιλέγουμε να πάμε σε επιλογή στελεχών και ότι θα παράγουμε ευθυνόφοβους πολίτες. Αυτό δεν το κατάλαβα. Μπορεί μετά να μου το εξηγήσει; Όμως, εγώ ξέρω ότι ευθυνόφοβοι πολίτες δεν παράγονται από συμμετοχικές και δημοκρατικές διαδικασίες, τις οποίες εμείς θέλουμε να υπάρχουν και στην τάξη με τους μαθητές και στους συλλόγους και πιο πάνω. Ευθυνόφοβοι και φοβικοί πολίτες παράγονται, όταν εφαρμόζουμε συστήματα, με τα οποία αποξενώνουμε τη διοίκηση από τους διοικούμενους, όταν εφαρμόζουμε αυταρχικές μεθόδους. Οι δημοκρατικές διαδικασίες δεν παρήγαγαν ποτέ ευθυνόφοβους πολίτες. Θέλω να πω κάτι τελευταίο, που το έχουμε πει όλοι οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ - νομίζω - κάθε φορά που συζητάμε εκπαιδευτικά θέματα, για το θέμα της κατάργησης της επαγγελματικής εκπαίδευσης και της απόλυσης των καθηγητών στην επαγγελματική εκπαίδευση. Το θέμα τώρα πλέον, δεν είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι έφυγαν, ξαναήρθαν, έχουν καταλάβει τι σημαίνει και ποια ήταν η αντίληψη τότε της κυβέρνησης εκείνης για το δημόσιο σχολείο. Η ερώτηση, όμως, που τίθεται πλέον είναι η εξής: Εκείνη η πράξη της τότε κυβέρνησης σηματοδοτούσε και την αντίληψή τους για τη δημόσια εκπαίδευση. Εδώ μερικές φορές τοποθετούνται και λένε από την Αντιπολίτευση και κυρίως από τη Νέα Δημοκρατία ότι εμείς θέλουμε μια δημόσια εκπαίδευση. στην οποία οι άριστοι θα προχωρούν κ.λπ.. Όμως, τα πεπραγμένα - και γι' αυτά πρέπει να μιλήσουμε κάποτε - δείχνουν ότι το μόνο που θέλουν και αυτό που έχουν στο μυαλό τους είναι η απαξίωση και η υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης. Είναι αυτό που έκαναν. Την απαξίωσαν και την υποβάθμισαν. Ευτυχώς, ήταν η τελευταία μεγάλη πράξη σε ένα δράμα, που είχε ξεκινήσει στην εκπαίδευση και τελείωσε με τον ερχομό του ΣΥΡΙΖΑ στην Κυβέρνηση. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Ριζούλη. Προχωρούμε με τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο από την Ένωση Κεντρώων κ. Αναστάσιο Μεγαλομύστακα, για έξι λεπτά, επειδή έχει μιλήσει και ο Πρόεδρός σας.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, πραγματικά όσα εξελίσσονται και στις επιτροπές, αλλά και εδώ σήμερα στην Ολομέλεια σχετικά με το νομοσχέδιο, που συζητείται είναι κάτι που με θλίβει, με ενοχλεί και με εκνευρίζει πάρα πολύ. Από την πρώτη στιγμή που μπήκα στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων και από την πρώτη στιγμή που συμμετείχα στη διαδικασία του δημόσιου διαλόγου για την παιδεία, αυτό που ακούω είναι ότι θέλουμε μία συνεννόηση, έναν διακομματικό σχεδιασμό, ένα πρόγραμμα, το οποίο θα είναι υπερκομματικό και στο οποίο όλοι θα συντελέσουν, όλοι θα συμβάλουν, όλοι θα προτείνουν και όλοι θα ακουστούν, ένα πρόγραμμα το οποίο θα ήταν όσο το δυνατόν μακροβιότερο. Δυστυχώς, δεν συμβαίνει αυτό, γιατί απλώς δεν το θέλετε. Το βλέπετε, το ξέρετε και το γνωρίζετε. Πρέπει να αναλάβετε τις ευθύνες σας. Όταν φέρνετε ένα νομοσχέδιο και το ψηφίζουν εκατόν πενήντα τρεις, αυτό δεν δηλώνει συναίνεση, δεν δηλώνει συνεργασία. Σχετικά με την επιλογή των διευθυντών σας κάναμε κάποιες προτάσεις στη μοριοδότηση. Δεν συμπεριλήφθηκε καμμία από τις προτάσεις. Πέρα από αυτό, σας έχουμε κάνει συναφείς προτάσεις, όπου μιλάμε για διοικητική ομάδα εκπαιδευτικών στα σχολεία, που ήταν το πλέον σχετικό νομοσχέδιο, στο οποίο θα μπορούσε να είχε εισαχθεί. Δεν βλέπουμε τίποτα. Δεν μας απαντήσατε καν στην ερώτηση που σας κάναμε πριν από δύο μήνες για το εάν έχετε σκοπό να το εφαρμόσετε ή όχι. Γι' αυτόν τον λόγο, δεν μπορούμε να συναινέσουμε μαζί σας. Όταν δεν μας λαμβάνετε υπ' όψιν, πώς θέλετε να συνεργαστούμε; Φέρνετε - όχι εσείς κύριε Υπουργέ, αλλά είκοσι οκτώ Βουλευτές - μια τροπολογία, με την οποία στην ουσία, αναιρείται το άρθρο 56 του μνημονίου, που ψηφίσατε εσείς πριν από μία εβδομάδα . Αυτό δεν δηλώνει, σε καμμία περίπτωση, σχεδιασμό και το ξέρετε. Ποτέ δεν ανέβηκα σε αυτό το Βήμα, ειδικά στα θέματα παιδείας, για να κάνω στείρα αντιπολίτευση.
Δεν έγινε δεκτή.
Δεν έγινε δεκτή. Εγώ μιλάω για τους Βουλευτές σας. Μια ομάδα είστε. Και δεν ήταν ένας, ήταν είκοσι οκτώ. Το άκουσα ότι δεν έγινε δεκτή. Εδώ είμαι και παρακολουθώ την Ολομέλεια και σχεδόν όλες τις εισηγήσεις των συναδέλφων μου. Όμως, δεν νοείται να ψηφίζουμε κάτι, να το υπερασπιζόμαστε και μετά από λίγες μέρες να ερχόμαστε και να ζητάμε να μην ισχύσει. Δεν δηλώνει σοβαρότητα, δυστυχώς. Ούτε η στάση των συγκυβερνώντων, όμως, δηλώνει σοβαρότητα. Ίσα ίσα, ενισχύει τον σκοταδισμό. Αν δεν έβλεπα ποιος μιλούσε, θα έλεγα πως ο ομιλητής που ισχυριζόταν ότι δεν θα ψηφίσει το άρθρο σχετικά με το τέμενος, ανήκει σε κοινοβουλευτική ομάδα, που δεν θέλουμε να βρίσκεται εδώ μέσα. Σήμερα δεν ερχόμαστε να ψηφίσουμε αν θα γίνει το τέμενος ή όχι. Το ξέρετε πολύ καλά. Πρέπει να το ακούσει και ο κόσμος: Ερχόμαστε να δούμε πώς θα διοικηθεί αυτό το τέμενος. Εμείς, ως Ένωση Κεντρώων, είμαστε ένα προοδευτικό κόμμα και θέλουμε αυτά, που ισχύουν στα άλλα ευρωπαϊκά κράτη να ισχύουν και σε μας. Γι' αυτό δεν μπορούμε να διαφωνήσουμε σε αυτό. Δεν θα πούμε «όχι» σε αυτό το άρθρο. Ωστόσο, θα πρέπει να συνεννοηθείτε λίγο με τους συγκυβερνώντες, με τους εταίρους σας. Είναι ντροπή για την Ελλάδα! Επίσης, κάτι που με παραξένεψε από την εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας, σε συνδυασμό με όσα είπε και ο Αρχηγός της, ήταν η ένστασή της στο ότι οι εκπρόσωποι στο διοικητικό συμβούλιο θα επιλέγονται από τον Υπουργό, όταν ο Αρχηγός ζήτησε να ελέγχονται όλα, να υπάρχει εποπτεία του Υπουργείου και κατ' επέκταση του κράτους, και στα κονδύλια και στις δωρεές και στις επιχορηγήσεις. Θέλουμε να ελέγχεται ή όχι; Εμείς είμαστε υπέρ του να διορίζονται από τον Υπουργό, όπως και άλλοι εκπρόσωποι της μουσουλμανικής θρησκείας εκλέγονται από την εκάστοτε κυβέρνηση. Δεν μπορώ να καταλάβω εγώ το γεγονός ότι φάσκουμε και αντιφάσκουμε. Θέλουμε να υπάρχει εποπτεία; Δεν θέλουμε να υπάρχει εποπτεία; Ας γίνουμε λίγο ξεκάθαροι και ας μην κάνουμε αντιπολίτευση, απλώς για να την κάνουμε. Δεν μπορώ να καταλάβω τι συμβαίνει, γιατί ακόμη κι εσείς και οι προηγούμενοι και όσοι ανέβηκαν σε αυτό το Βήμα, δεν ήταν ξεκάθαροι στο τι ακριβώς θέλουν. Αυτό που πρέπει να δούμε για την εκπαίδευσή μας, γενικότερα για το σύστημα εκπαίδευσης αλλά και για την παιδεία, είναι να το αναβαθμίσουμε. Όταν λέμε όλοι εδώ πάνω ότι εκτιμάμε τους εκπαιδευτικούς, ότι αυτοί είναι που θα σηκώσουν το σύστημα της εκπαίδευσης ψηλά, ότι αυτοί, παρά τις αντίξοες συνθήκες, στις οποίες βρίσκεται η χώρα μας, είναι που κρατούν τα θεμέλια σταθερά, γιατί δεν υπήρχε μια πρόβλεψη να ενταχθούν στα ειδικά μισθολόγια και αυτοί; Τώρα φέρατε μνημόνιο, που αφορούσε τα ειδικά μισθολόγια. Μόνο στα λόγια θα μένουμε; Ας δούμε λίγο πιο σφαιρικά τι γίνεται στην εκπαίδευση και τι πρέπει να κάνουμε εμείς και ύστερα να νομοθετήσουμε σοβαρά τουλάχιστον γι' αυτόν τον τόσο σοβαρό τομέα, για την παιδεία. Διότι από κει θα αρχίσουν όλα, θα αρχίσει η αλλαγή, που τόσο ζητάτε. Εκτός και αν στην πραγματικότητα δεν το επιθυμείτε. Σοβαρότητα θέλει, για να μην πέφτουμε πάνω σε σκοπέλους. Δυστυχώς, έχετε αποδείξει ότι δεν την κατέχετε. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς τον κ. Μεγαλομύστακα, Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Ένωσης Κεντρώων. Προχωρούμε τώρα στην κ. Μαρία Αντωνίου, Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, για επτά λεπτά. Ορίστε, κυρία Αντωνίου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, έρχεστε σήμερα με το παρόν νομοσχέδιο να κάνετε ουσιαστικά μια ακόμη κωλοτούμπα, αφού έρχεστε να διορθώσετε τα λάθη των δικών σας Υπουργών, ΣΥΡΙΖΑ, και συγκεκριμένα τον ν. 4327, τον νόμο Μπαλτά - Κουράκη, ο οποίος, λέει, ρύθμιζε την επιλογή των διευθυντών σχολείων με τρόπο πλήρως αναξιοκρατικό. Είναι ένας νόμος, ο οποίος κρίθηκε αντισυνταγματικός από το ΣτΕ, το οποίο έκρινε ότι πρέπει, η διοίκηση των σχολικών μονάδων, να αναδεικνύεται από όργανα που λειτουργούν με αξιοκρατία, αμεροληψία και αντικειμενικότητα και όχι με μυστική ψηφοφορία από τον σύλλογο διδασκόντων, όπως προέβλεπε ο νόμος Μπαλτά. Ένας ακόμη, λοιπόν, αντισυνταγματικός νόμος από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μετά τον νόμο Παππά, το νόμο Πολάκη, το νόμο Βερναρδάκη, το νόμο Γεροβασίλη - Σκουρλέτη για τους συμβασιούχους και ο κατάλογος των αντισυνταγματικών νομών της Κυβέρνησης, απ' ό,τι φαίνεται, θα έχει και συνέχεια. Επί δυόμισι χρόνια νομοθετείτε και ξενομοθετείτε. Φέρνετε νομοσχέδια πρόχειρα και γραμμένα, κυριολεκτικά στο πόδι και μετά σπεύδετε να διορθώσετε τα δικά σας λάθη. Ξέρετε πώς το λένε στο χωριό μου, κύριε Στέφο; «Ράβε, ξήλωνε, δουλειά να μη σου λείπει».
Κι εγώ τι σας έκανα;
Κύριε Υπουργέ, γνωρίζατε την απόφαση του ΣτΕ εδώ και μήνες και αφήστε τις δικαιολογίες ότι δήθεν περιμένατε την καθαρογραφή της. Είχατε στη διάθεσή σας όλον τον χρόνο να ξεκινήσετε έναν ουσιαστικό και ειλικρινή διάλογο με την εκπαιδευτική κοινότητα και τις ομοσπονδίες, προκειμένου να καταλήξετε από κοινού σε ένα αξιοκρατικό και αδιάβλητο σύστημα επιλογής των στελεχών της εκπαίδευσης. Αντί για αυτό, προτιμήσατε να πιάσετε εξ απίνης την εκπαιδευτική κοινότητα και να φέρετε και το δεύτερο κατά σειρά νομοσχέδιο του Υπουργείου, με τη διαδικασία του επείγοντος και χωρίς καμμία δημόσια διαβούλευση, αλλά και με πρακτικές, που ειλικρινά προσβάλλουν την κοινοβουλευτική διαδικασία, πόσω δε μάλλον όταν προέρχονται από τον Υπουργό Παιδείας της χώρας! Πριν καν καταθέσετε το νομοσχέδιο στη Βουλή, ενημερώνατε τους εκπαιδευτικούς στην ιστοσελίδα του Υπουργείου για το νέο σύστημα μοριοδότησης, καλώντας τους μάλιστα, να συγκεντρώσουν και τα τεκμηριωτικά έγγραφα. Στη συνέχεια, με νέα ανακοίνωσή σας στην ιστοσελίδα, δηλώνατε ότι θα αποσύρετε την επίμαχη διάταξη για τις θητείες. Κύριε Υπουργέ, σκοπεύετε να υποκαταστήσετε το ελληνικό Κοινοβούλιο με τον ιστότοπο του Υπουργείου σας; Η παρουσία, δηλαδή, των Βουλευτών εδώ είναι για εσάς διακοσμητική; Ας περάσουμε τώρα και στην ουσία του νομοσχεδίου, ενός νομοσχεδίου που μέσα σε ελάχιστες ημέρες δέχτηκε τη σκληρή κριτική όλης της εκπαιδευτικής κοινότητας, όπως διαπιστώσαμε άλλωστε και από τη χθεσινή ακρόαση των φορέων, καθώς περιλαμβάνει πλήθος προβληματικών ρυθμίσεων. Θα εστιάσω στις κυριότερες από αυτές: Πρώτον, είναι πρόχειρο και αποσπασματικό. Ρυθμίζει μόνον την επιλογή των διευθυντών των σχολικών μονάδων και δεν περιλαμβάνει καμμία άλλη ρύθμιση για τα υπόλοιπα στελέχη της διοίκησης, τους σχολικούς συμβούλους, τους διευθυντές εκπαίδευσης, τους περιφερειακούς διευθυντές. Δεν γνωρίζετε, κύριε Υπουργέ, ότι οι αποφάσεις των διευθυντών εκπαίδευσης είναι και αυτές εν δυνάμει προσβλητέες; Δεν γνωρίζετε το πρόβλημα των δεκάδων θέσεων σχολικών συμβούλων, οι οποίες παραμένουν κενές, εξαιτίας συνταξιοδοτήσεων και επαναλαμβανόμενων παρατάσεων που δίνετε; Ποια σκοπιμότητα εξυπηρετεί η αποσπασματική αυτή νομοθέτηση και επιλογή; Δεύτερον, εισάγει ένα ελεγχόμενο και διαβλητό σύστημα επιλογής διευθυντών, το οποίο αποσκοπεί στο να επιλεχθούν κυρίως κάποιοι δικοί σας άνθρωποι. Λίγοι σάς έχουν απομείνει, άλλωστε. Για ποια αξιοκρατία μιλάτε, κύριε Υπουργέ, όταν, πριν καν ψηφίσετε τον νόμο, έχετε φροντίσει να προετοιμάσετε τα διευρυμένα συμβούλια συνεντεύξεων, με βάση τις προτάσεις που έκαναν οι διορισμένοι δικοί σας περιφερειακοί διευθυντές και με μοναδικό - λέτε - φανερό κριτήριο τη δεκαπενταετία; Ποια είναι η αξιοπιστία της συνέντευξης και των συμβουλίων επιλογής, όταν η πλειοψηφία των μελών τους επιλέγεται από τους περιφερειακούς διευθυντές, χωρίς κάποιο αξιοκρατικό ή έστω αντικειμενικό κριτήριο επιλογής και χωρίς καν να υπάρχει η αίτηση εκδήλωσης ενδιαφέροντος; Τρίτον, επιμένετε στην ιδεοληπτική σας έκφραση γνώμης για τους υποψηφίους διευθυντές από τον σύλλογο διδασκόντων και μάλιστα, των μόνιμων, όχι των αναπληρωτών. Μόνο οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί μπορούν να εκφράσουν άποψη. Κύριε Υπουργέ, φαίνεται ότι, προκειμένου να ικανοποιήσετε το κομματικό σας ακροατήριο, ιδίως μετά το φιάσκο του ΣτΕ, αδιαφορείτε πλήρως, τόσο για το συγκρουσιακό κλίμα που θα δημιουργηθεί εντός των συλλόγων, όσο και για τα πρακτικά προβλήματα που θα προκύψουν σε μονοθέσια σχολεία ή στις περιπτώσεις που εκπαιδευτικοί διδάσκουν σε τρία ή τέσσερα σχολεία. Τι να κάνει, όμως, σήμερα ο σημερινός Υπουργός κ. Μπαξεβανάκης, που πριν από δύο χρόνια έσκιζε τα ιμάτιά του, ως εισηγητής ο ίδιος, υπερασπιζόμενος αυτή τη διάταξη στον νόμο Μπαλτά - Κουράκη; Τι θα πει τώρα; Θα έρθει να υπερασπιστεί το αντίθετο; Μεγάλη κωλοτούμπα, ρε παιδιά! Τέταρτον, κατά παράβαση κάθε λογικής - αν και τώρα κάνετε μια ψιλοδιόρθωση - δεν αναγνωρίζατε μέχρι πρότινος - δεν είδα τις νομοτεχνικές, κύριε Υπουργέ, για να τις εξετάσω, αφού ήρθαν πριν από λίγο - ως διδακτική υπηρεσία την άσκηση καθηκόντων μιας μεγάλης κατηγορίας εκπαιδευτικών - τα είπαμε και στις επιτροπές - κάτι το οποίο νομίζω ότι γίνεται τιμωρητικά, σχολικών συμβούλων, υπευθύνων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, αγωγής υγείας, πολιτιστικών θεμάτων, ΓΡΑΣΕΠ, ΓΡΑΣΥ, όλα τα προηγούμενα, και, απ' ό,τι είδα, τους αναγνωρίζετε μόνο δύο μόρια. Θέλω να δω, όμως, πρώτα τις νομοτεχνικές για να είμαι σίγουρη για το συγκεκριμένο ζήτημα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα ήθελα να μου δώσετε ένα λεπτό, δεν είναι νομίζω πολλοί οι ομιλητές ακόμα, κύριε Πρόεδρε.
Πολλοί είναι, αλλά θα σας δώσω.
Παίρνω τον χρόνο του κ. Αυγενάκη.
Όχι, δεν γίνεται συμψηφισμός. Πρώτον, ο κ. Αυγενάκης θα μιλήσει αργότερα.
Πέμπτον, μέσα από μια σειρά διατάξεων μειώνει τη βαρύτητα των επιστημονικών προσόντων, αγνοεί ικανότητες σημαντικές, απαραίτητες για τον διευθυντή - το είπε και ο Πρόεδρος μας, η γνώση πληροφορικής το 2017 νομίζω ότι είναι απαραίτητο προσόν - και προτάσσει την αρχαιότητα και μάλιστα, τη μη αξιολογημένη, ως ισχυρότερη της επιστημονικής κατάρτισης και των τυπικών προσόντων. Για εσάς, κύριε Υπουργέ, μετράει μόνο η εμπειρία και μάλιστα, αυτή που δεν έχει αξιολογηθεί. Κουβέντα στο νομοσχέδιο για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου. Γνωστή η αποστροφή σας προς την αξιολόγηση, την αξιοσύνη και την αριστεία. Αναρωτιέμαι τι θα πείτε στους νεότερους εκπαιδευτικούς, που έχουν αυξημένα τυπικά προσόντα και πιθανόν να θέλουν να διεκδικήσουν τη θέση; Κλείνοντας, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, διαπιστώνουμε, για ακόμα μια φορά ότι και σε αυτό το νομοσχέδιο είμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Όπως έκαναν και οι προκάτοχοί σας, έτσι και εσείς σήμερα βάζετε την κομματική σας σκοπιμότητα πάνω από το συμφέρον της δημόσιας εκπαίδευσης. Εισάγετε ένα διαβλητό και αναξιοκρατικό σύστημα επιλογής διευθυντών, για να προσπαθήσετε να προκρίνετε λίγο τους «ημετέρους», ένα σύστημα, το οποίο ήδη έχει καταδικαστεί στη συνείδηση όλων των εκπαιδευτικών και το κάνετε με τη διαδικασία του επείγοντος, για να αλλάξετε και λίγο την ατζέντα της συζήτησης και να στρέψετε την προσοχή της εκπαιδευτικής κοινότητας, αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας, από το τέταρτο μνημόνιο και τα πέντε δισεκατομμύρια μέτρα, που ψηφίσατε πριν λίγες μέρες και από τα κρίσιμα μεγάλα προβλήματα, που βιώνει η ελληνική κοινωνία. Αντ' αυτού, εμείς προτείνουμε έναν ειλικρινή και ουσιαστικό διάλογο, με την εκπαιδευτική κοινότητα, που θα μπορεί να οδηγήσει στη διαμόρφωση ενός αξιοκρατικού και αδιάβλητου συστήματος επιλογής στελεχών εκπαίδευσης, που θα αποτελούν το παράδειγμα για τους μαθητές. Μόνο έτσι μπορούμε να αναβαθμίσουμε την εκπαίδευση ,χωρίς φρούδες εξαγγελίες και πυροτεχνήματα κρότου λάμψης. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Αντωνίου. Τον λόγο έχει ο Υφυπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, κ. Δημήτρης Μπαξεβανάκης, για εννέα λεπτά.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πριν από δύο χρόνια, την άνοιξη του 2015, η Κυβέρνησή μας προχώρησε σε μια ριζοσπαστική δημοκρατική τομή στην εκπαίδευση. Τολμήσαμε να καταργήσουμε την κομματική συνέντευξη. με την οποία επί δεκαετίες η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ επέλεγαν διευθυντές στα σχολεία. με τα διορισμένα κομματικά υπηρεσιακά συμβούλια και τολμήσαμε να εμπιστευτούμε τη γνώμη των εκπαιδευτικών. Το κάνουμε αυτό, γιατί θεωρούμε ότι είναι πολύ καταλληλότερο σώμα οι εκπαιδευτικοί που συνυπηρετούν και γνωρίζουν τον υποψήφιο διευθυντή σχολικής μονάδας, για να αποτιμήσουν το τρίτο κριτήριο των προσόντων, τη γενική συγκρότηση και την προσωπικότητα του υποψηφίου. Πάντως, το σώμα των συνυπηρετούντων εκπαιδευτικών είναι πολύ καταλληλότερο για να αποτιμήσει την ικανότητα του υποψηφίου διευθυντή από ένα υπηρεσιακό συμβούλιο επιλογής, που συγκροτείται με τον τρόπο που συγκροτείται και που, πολλές φορές, τα μέλη αυτού του συμβουλίου δεν έχουν δει ποτέ ξανά στο παρελθόν τον υποψήφιο κρινόμενο και πρέπει, μέσα από μια δεκάλεπτη συνέντευξη, να δημιουργήσουν, να σχηματίσουν και να αποτυπώσουν, αιτιολογημένα μάλιστα, μια αξιολογική κρίση. Τολμήσαμε, λοιπόν, να εμπιστευτούμε τους εκπαιδευτικούς. Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε διαφορετικά. Έκρινε ότι η δημοκρατία είναι αντισυνταγματική. Η διοίκηση οφείλει να σεβαστεί την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας και με το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου τη σεβόμαστε και νομοθετούμε υπό το βάρος αυτής της απόφασης. Παρ' όλα αυτά, μπορούμε να διατυπώσουμε την άποψή μας. Πρόκειται για μια πολιτική απόφαση εντελώς λανθασμένη και στο τέλος - τέλος της γραφής και οι κρίνοντες κρίνονται. Παρ' όλα αυτά, αποτελεί πολιτική επιλογή της Κυβέρνησης η γνώμη των εκπαιδευτικών να διατυπώνεται. Και με το σχέδιο νόμου θεσμοθετούμε ακριβώς αυτό. Δεν μπορεί, βέβαια, πια να μοριοδοτείται, αλλά θα είναι ένα κριτήριο, το οποίο το συμβούλιο επιλογής θα το συνεκτιμά, στο βαθμό που θέλει να το συνεκτιμήσει. Είναι λυπηρό ότι, όταν ανακοινώθηκε η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας υπήρξε πλήρης αφωνία και των συνδικαλιστικών οργανώσεων των εκπαιδευτικών, αλλά και των πολιτικών κομμάτων και των πολιτικών κομμάτων, που θέλουν να αυτοπροσδιορίζονται ως αριστερά. Εμείς, λοιπόν, επαναφέρουμε από αυτό το Βήμα το ερώτημα και θέλουμε να απαντηθεί χωρίς υπεκφυγές: Επιθυμούν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, επιθυμούν τα κόμματα της Αντιπολίτευσης να διατυπώνεται η γνώμη των εκπαιδευτικών; Ναι ή όχι; Η απάντηση είναι πολύ απλή και οι εκπαιδευτικοί μας πολύ θα ήθελαν να την ακούσουν. Η Κυβέρνηση στο ερώτημα αυτό απαντά «ναι». Όμως, ποια γνώμη των εκπαιδευτικών να εμπιστευτεί η Νέα Δημοκρατία; Ποιων εκπαιδευτικών; Των δυόμισι χιλιάδων που τέθηκαν σε διαθεσιμότητα το 2013, όταν Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης ήταν ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης; Μέσω ποιας δομημένης ή μη δομημένης συνέντευξης αξιολογήθηκαν αυτοί οι άνθρωποι και απολύθηκαν; Μέσω ποιας συνέντευξης δομημένης ή μη δομημένης τέθηκαν σε διαθεσιμότητα χιλιάδες σχολικοί φύλακες; Υπό τον έλεγχο ποιου ΑΣΕΠ έγιναν όλες αυτές οι διαδικασίες; Με ποιο θράσος ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης τολμά να επικαλείται ότι δήθεν τον ενδιαφέρουν οι αξιοκρατικές διαδικασίες; Ποια αξιοκρατική διαδικασία πήρε υπ' όψιν του το καλοκαίρι του 2013; Ο λαός μας λέει για το σπίτι του κρεμασμένου και το σκοινί. Καλό είναι να το έχουμε υπ' όψιν μας και να είμαστε λιγότερο αμετροεπείς, όταν ανεβαίνουμε σε αυτό το Βήμα, γιατί οι εκπαιδευτικοί και έχουν κρίση και θυμούνται. Και εμείς θα επιμένουμε να το θυμίζουμε αυτό σε εσάς, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας. Όσο και αν σας στενοχωρεί, θα είμαστε εδώ για να σας το θυμίζουμε διαρκώς. Θητείες. Εμείς γνωρίζουμε ότι, όταν κάποιος διορίζεται ως εκπαιδευτικός στη δημόσια εκπαίδευση, προσλαμβάνεται ακριβώς για να είναι εκπαιδευτικός, δεν προσλαμβάνεται για να είναι στέλεχος. Στέλεχος αναδεικνύεται μέσα από ορισμένες διαδικασίες για μια ορισμένη θητεία. Θέλουμε, λοιπόν, στελέχη της εκπαίδευσης που θα αναλαμβάνουν αυτά τα καθήκοντα, για να υπηρετήσουν την εκπαίδευση και όχι για να κάνουν τρόπο ζωής και να αποκτήσουν μια καρέκλα, την οποία θα θεωρούν δική τους μέχρι την ώρα της συνταξιοδότησης. Θέλουμε την ανανέωση του στελεχιακού δυναμικού της εκπαίδευσης και θέλουμε ο εκπαιδευτικός, μετά από ένα ορισμένο αριθμό θητειών σε θέσεις στελέχους, να επιστρέφει στην αίθουσα διδασκαλίας, να αναβαπτίζεται μέσα στη σχολική πραγματικότητα. Και θα μου επιτρέψουν, όσοι συνάδελφοί μας εκπαιδευτικοί θεωρούν το να επανέλθεις στην αίθουσα διδασκαλίας, το να επιστρέψεις στον πίνακα και στην κιμωλία, αυτή την άσκηση, αυτή την επιστροφή, ως υποβάθμιση ή υποτίμηση του ρόλου τους, να με συγχωρούν πάρα πολύ, αλλά μάλλον έχουν διαλέξει λάθος επάγγελμα και θα έπρεπε, ίσως, να το ξανασκεφτούν. Όσον αφορά τη Διδακτική Υπηρεσία, προσπαθούμε, μέσα από το νομοσχέδιο, να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, να μιλήσουμε τη γλώσσα της αλήθειας και σε αυτό θα έχουμε τον χρόνο, το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, να συνεννοηθούμε όλοι. Τι σημαίνει Διδακτική Υπηρεσία; Στο φτωχό μου το μυαλό, Διδακτική Υπηρεσία σημαίνει πίνακας, κιμωλία, αίθουσα κι όπως πολύ εύστοχα είπε ο κύριος Υπουργός στην παρέμβασή του, η σχέση του δάσκαλου με τον μαθητή. Αυτό το πράγμα είναι η Διδακτική Υπηρεσία. Θα συνεννοηθούμε, θα μιλήσουμε ειλικρινά ή θέλουμε να χαϊδεύουμε τα αυτιά των πάντων; Να ξέρετε ότι υπάρχουν χιλιάδες εκπαιδευτικοί, που έχουν αφιερώσει ώρες και ώρες μέσα στις αίθουσες διδασκαλίας, που δεν αναδείχθηκαν ποτέ σε άλλου είδους αξιώματα. Έχουν κι αυτοί φωνή και θέλουν η φωνή τους να ακουστεί, έστω κι αν δεν είναι τόσο δυνατή, όσο ορισμένων άλλων. Ο κ. Μητσοτάκης μας κατηγόρησε ότι κινούμαστε με βάση επετηρίδα, ότι μοριοδοτούμε με υπερβολικό βαθμό την «αρχαιότητα», όπως λέει - εμείς λέμε την εμπειρία στη σχολική πραγματικότητα - κι ότι υποβαθμίζουμε τα επιστημονικά κριτήρια. Αλήθεια; Ο νόμος του 2007 της Νέας Δημοκρατίας, για την επιλογή στελεχών, προέβλεπε για αρχαιότητα και υπηρεσιακή κατάσταση είκοσι δύο μόρια. Για τη συνέντευξη - τη γνωστή συνέντευξη - προέβλεπε είκοσι μόρια. Για τα επιστημονικά προσόντα, πόσο λέτε; Προέβλεπε δεκατέσσερα μόρια. Αυτοί είναι που μιλούν στο όνομα της αξιοσύνης και της αριστείας. Οι απόλυτοι υποκριτές. Αντίθετα, σε εμάς, η συνέντευξη μοριοδοτείται, με το χαμηλότερο ποσοστό, που έχει συμβεί ποτέ εδώ και τριάντα χρόνια. Η συνέντευξη μοριοδοτείται μόνο με οκτώ μόρια, σε σύνολο τριάντα ενός ή τριάντα τριών. Και επαναλαμβάνω, είναι το χαμηλότερο ποσοστό που δίνεται στη συνέντευξη από καταβολής συστημάτων επιλογής. Όσον αφορά την κομματοκρατία και το πελατειακό κράτος, εδώ είναι που δεν μπορεί παρά μόνο να αναφωνήσει κανείς «κοίτα ποιος μιλάει». Το 2004, όταν η Νέα Δημοκρατία ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, τι έκανε; Καθαίρεσε όλους τους διευθυντές εκπαίδευσης - δεν εννοώ τους περιφερειακούς διευθυντές, εννοώ όλους τους διευθυντές εκπαίδευσης, τους εκατόν δεκαέξι - και τους αντικατέστησε με προσωρινούς, που όρισε ο τότε υπουργός της Νέας Δημοκρατίας. Και ξέρετε αυτοί οι προσωρινοί για πόσο διάστημα ήταν προσωρινοί; Για τρία χρόνια. τόσα χρόνια δεν έχει κλείσει ακόμη η Κυβέρνησή μας. Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ πολύ επιγραμματικά στο άρθρο 4, που αναφέρεται στις ρυθμίσεις που κάνουμε για την επαγγελματική εκπαίδευση. Να επισημάνω το γεγονός ότι όλες οι πτέρυγες της Βουλής υπερψηφίζουν το άρθρο αυτό και αυτό το εκλαμβάνουμε ως μία αναγνώριση της δουλειάς που συλλογικά γίνεται στο Υπουργείο Παιδείας για την αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης. Για εμάς, όμως, δεν έχει τόση σημασία η αποδοχή από την αντιπολίτευση αυτού του άρθρου. Σημασία έχει η γνώμη των εκπαιδευτικών μας στα επαγγελματικά λύκεια, με τους οποίους έχουμε άμεση και αδιαμεσολάβητη επαφή, από τα δεκάδες επαγγελματικά λύκεια, που επισκεπτόμαστε καθημερινά σε όλη της Ελλάδα. Κι εκεί, βλέπουμε πραγματικά ότι οι εκπαιδευτικοί μας αναγνωρίζουν έμπρακτα τη σοβαρή προσπάθεια που γίνεται, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, για την αναβάθμιση στην πράξη και τη στήριξη της επαγγελματικής εκπαίδευσης, ώστε να αποτελέσει μία πραγματικά ισότιμη επιλογή για τα παιδιά που τελειώνουν το γυμνάσιο. Αυτό το αισθάνονται οι εκπαιδευτικοί μας, το βλέπουν στην πράξη και το κατανοούν, παρά τις κραυγές από εδώ κι από εκεί. Και καλό θα ήταν, αυτές οι κραυγές να τολμήσουν να διατυπωθούν μπροστά στους εκπαιδευτικούς μας σε ένα επαγγελματικό λύκειο. Έχω προκαλέσει, επανειλημμένα, όποιον θέλει σε αντιπαράθεση μπροστά σε ένα επαγγελματικό λύκειο και στους εκπαιδευτικούς μας. Στο άρθρο 4, λοιπόν, λύνουμε ορισμένα ίσως μη σημαντικά, αλλά σοβαρά ζητήματα, που απασχολούν την επαγγελματική εκπαίδευση. Επιγραμματικά αναφέρω ότι δίνουμε το δικαίωμα να εγγραφούν στην τάξη μαθητείας στο μεταλυκειακό έτος απόφοιτοι με πτυχίο του ΕΠΑΛ που έχουν, όμως, απολυτήριο του Γενικού Λυκείου. Καθιερώνουμε το να μπορούν να εγγραφούν στα ΕΠΑΛ και πτυχιούχοι των κατώτερων τεχνικών επαγγελματικών σχολών. Καθιερώνουμε το προπαρασκευαστικό πρόγραμμα πιστοποίησης για τα παιδιά που τελειώνουν το πρόγραμμα της μαθητείας, ένα βοηθητικό πρόγραμμα τριάντα πέντε ωρών, που το σχολείο παρέχει βοηθητικό πρόγραμμα, για να ανταπεξέλθουν τα παιδιά στις εξετάσεις του ΕΟΠΠΕΠ. Καθιερώνουμε τη δυνατότητα, μαθητές, που απορρίπτονται, λόγω ανεπαρκούς φοίτησης τη φετινή χρονιά, να μπορούν να επαναλάβουν του χρόνου την τρίτη τάξη του ημερήσιου ΕΠΑΛ ή την τέταρτη τάξη του εσπερινού, λόγω της αλλαγής της δομής. Για μια και μοναδική φορά τους δίνουμε τη δυνατότητα να έχουν αυτή την ευκαιρία να πάρουν το πτυχίο του ΕΠΑΛ. Δίνουμε τη δυνατότητα να δημιουργούνται παραρτήματα των επαγγελματικών λυκείων σε νησιά που δεν υπάρχει ΕΠΑΛ. Ξέρετε ότι υπάρχουν περιπτώσεις νησιών, όπου οι μαθητές κάθε μέρα παίρνουν το καράβι, πηγαίνουν την απέναντι στεριά, για να φοιτήσουν στο ΕΠΑΛ και το απόγευμα επιστρέφουν στο νησί τους και αυτό γίνεται επί τρία χρόνια. Δίνουμε τη δυνατότητα, λοιπόν, να υπάρξουν παραρτήματα του ΕΠΑΛ σε νησιά που δεν έχουν επαγγελματικό λύκειο. Επίσης, για τους εκπαιδευτικούς που μετακινούνται για να εποπτεύουν τους μαθητευόμενους της τάξης μαθητείας καθιερώνουμε το αυτονόητο, δηλαδή, να μπορούν να καλύπτονται τα οδοιπορικά έξοδα για τις μετακινήσεις τους. Τέλος, απαλείφουμε την ανάγκη να υπάρχει σύμφωνη γνώμη του ΙΕΠ για την πιστοποίηση των οδηγών σπουδών των ΙΕΚ. Ήταν μια ανακολουθία διότι το ΙΕΠ είναι σύμβουλος του Υπουργείου Παιδείας για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και επομένως, η διατύπωση γνώμης του για οδηγούς σπουδών που αφορούν τη μεταλυκειακή εκπαίδευση ήταν μια διαδικασία μη προβλεπόμενη και για τον λόγο αυτό την απαλείφουμε. Αυτό γίνεται με τη σύμφωνη γνώμη του ΙΕΠ. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον Υφυπουργό κ. Δημήτριο Μπαξεβανάκη. Προχωρούμε στους ομιλητές. Τον λόγο έχει η κ. Άννα Καραμανλή Βουλευτίνα της Νέας Δημοκρατίας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν έχουν περάσει πολλές ημέρες από τότε που ο Πρωθυπουργός, στην προσπάθειά του να αποπροσανατολίσει από το μνημόνιο που ερχόταν, παρουσίασε το υποτιθέμενο σχέδιό του για την παιδεία. Υποσχέθηκε ότι θα καταργήσει τις πανελλαδικές εξετάσεις, προφανώς με τον ίδιο τρόπο που υποσχέθηκε ότι θα καταργήσει τα μνημόνια. Βέβαια, δεν είπε τίποτα για το πώς θα το κάνει, πώς θα αναβαθμίσει το σχολείο, για να δώσει κύρος στο απολυτήριό του, σε ποια πανεπιστήμια θα μπαίνουν τα παιδιά μας, με ποιους καθηγητές και με ποια βιβλία, και ποιος θα τα αξιολογεί. Καμμία απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα, γιατί απλούστατα δεν υπάρχει σχέδιο και ο μόνος στόχος ήταν να κάνει θόρυβο. Και έρχεται προς επίρρωση των παραπάνω η νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης για την παιδεία, μετά από αυτές τις βαρύγδουπες δηλώσεις, η οποία επιβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει ούτε σχεδιασμός ούτε συγκεκριμένη στόχευση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το σχέδιο νόμου που εισάγεται προς συζήτηση και ψήφιση η Κυβέρνηση έρχεται ασθμαίνοντας να μαζέψει τα ασυμμάζευτα και προσπαθεί να μακιγιάρει το ισχυρό ράπισμα που δέχτηκε από το ΣτΕ για τον νόμο που έφερε το 2015 σχετικά με την επιλογή των διευθυντών των σχολικών μονάδων. Γιατί ήταν ένας νόμος ασύμβατος με την αξιοκρατία και την ισότιμη μεταχείριση των υποψηφίων. Δυστυχώς, για την Κυβέρνηση δεν ήταν ο μόνος νόμος της που κρίθηκε αντισυνταγματικός. Έχει δημιουργήσει αρνητική παράδοση βλέπετε, γεγονός ενδεικτικό του τρόπου που νομοθετούν οι κύριοι συνάδελφοι της Κυβέρνησης. Για άλλη μια φορά, λοιπόν, δίνουν ανάλογα δείγματα γραφής. Φέρνετε το νομοσχέδιο με τη διαδικασία του επείγοντος, χωρίς να το θέσετε σε δημόσια διαβούλευση και παρακάμπτοντας δημοκρατικές και κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Πότε μάθατε, αλήθεια, ότι ο ν.4327/2015 είναι αντισυνταγματικός; Δεν το γνωρίζατε εδώ και πολύ καιρό; Γιατί ο ισχυρισμός σας, κύριε Υπουργέ, ότι περιμένατε να καθαρογραφεί η απόφαση του ΣτΕ δεν αντέχει σε καμμία κριτική. Και σε όλο αυτό το διάστημα, τι πράξατε για να επανέλθει η κανονικότητα στα σχολεία; Ετοιμάσατε αυτό το γονατογράφημα που προσπαθείτε να το περάσετε άρον - άρον. Εν τω μεταξύ, έχει ξεκινήσει ένα απίστευτο ράβε - ξήλωνε, με τμήματα του νομοσχεδίου να αποσύρονται ή να τροποποιούνται, πριν καλά - καλά συζητηθούν. Και βέβαια, επιχειρείτε να νομοθετήσετε αποσπασματικά κατά την προσφιλή σας τακτική, μόνο για τους διευθυντές των σχολικών μονάδων, χωρίς να προτάσσετε μια ολοκληρωμένη λύση για όλα τα στελέχη της εκπαίδευσης και αφήνοντας για το μέλλον τις κρίσεις των υπολοίπων. Δίνετε ιδιαίτερη βαρύτητα στα διδακτικά καθήκοντα του υποψηφίου και την εμπειρία, μια εμπειρία όμως, που δεν έχει αξιολογηθεί, και ταυτόχρονα μειώνετε τη σημασία των επιστημονικών προσόντων. Με αυτή τη λογική της επετηρίδας ευνοούνται καταφανέστατα οι αρχαιότεροι εκπαιδευτικοί, σε βάρος εκείνων που έχουν αυξημένα προσόντα και λιγότερα χρόνια υπηρεσίας. Παράλληλα, υποβαθμίζεται η μοριοδότηση άλλων προσόντων, όπως οι επιμορφώσεις. Ποιο είναι το μήνυμα, λοιπόν, που εκπέμπετε στους νέους εκπαιδευτικούς; Να μην προσπαθούν να βελτιώσουν την επάρκειά τους, αλλά απλώς να περιμένουν στωικά τα χρόνια να περάσουν και θα έρθει και η σειρά τους. Ισοπεδώνετε την προσπάθειά τους να επιμορφωθούν και να καταρτισθούν. Τη ρήση περί «ρετσινιάς» της αριστείας δεν την απαρνείστε με τίποτα. Αλλά και ο τρόπος που καθορίζετε τη διδακτική εμπειρία έχει προκαλέσει μια απίστευτη και γενικευμένη αναστάτωση στις τάξεις των εκπαιδευτικών, αναδεικνύοντας την προχειρότητα που συνοδεύει το υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Δεχθήκαμε όλοι οι Βουλευτές τις προηγούμενες ημέρες καταιγισμό μηνυμάτων διαμαρτυρίας από εκπαιδευτικούς, που η υπηρεσία τους δεν λογίζεται ως διδακτική. Αναφέρω ορισμένες κατηγορίες ενδεικτικά: Οι σχολικοί σύμβουλοι, για τους οποίους προβλέπεται ότι η εργασία τους δεν συνδέεται με διδακτική υπηρεσία, αντίθετα με ό,τι ίσχυε από συστάσεως του θεσμού, οι υπεύθυνοι πολιτιστικών θεμάτων, περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, αγωγής υγείας, εκπαιδευτικοί από τα γραφεία συμβουλευτικής, από τα γραφεία σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού. Είναι σαφές ότι μία μερίδα εκπαιδευτικών αιφνιδιάστηκε από τη συγκεκριμένη διάταξη, γιατί βασιζόμενοι στην ισχύουσα νομοθεσία, έκαναν συγκεκριμένες επαγγελματικές επιλογές και γνώριζαν ότι η θητεία τους σε αυτές τις θέσεις αναγνωρίζεται ως διδακτική εμπειρία. Καταθέσατε πριν από λίγο μία νομοτεχνική βελτίωση. Τους δίνετε κάτι ψίχουλα, σε αντίθεση με αυτά που προέβλεπε ο προηγούμενος δικός σας νόμος. Την ίδια ώρα, βέβαια, για να βολευτούν προφανώς κάποιοι «ημέτεροι», δεν θεωρήθηκε απαραίτητο οι υποψήφιοι να έχουν στοιχειώδη επιμόρφωση στην πληροφορική. Οπότε ένας εκπαιδευτικός, που δεν ξέρει να ανοίγει τον υπολογιστή, μπορεί στο ελληνικό σχολείο του 2017 να επιλεγεί ως διευθυντής και να ασκήσει διοικητικά καθήκοντα. Αυτό, βεβαίως, θα συμφωνήσουμε όλοι ότι δεν το λες και όραμα για την παιδεία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Κυβέρνησης, επειδή προφανώς διακατέχεστε από το άγχος να μη δυσαρεστήσετε το κομματικό ακροατήριο - αρκετές πίκρες εξάλλου του έχετε δώσει τελευταία σε όλα τα επίπεδα - επιχειρείτε να ξανασερβίρετε ως καινοτομία και ως μεταρρύθμιση τη συμμετοχή του συλλόγου διδασκόντων, αυτή τη φορά σε δεύτερο ρόλο με τη διατύπωση γνώμης, η οποία δεν θα υπολογίζεται στη μοριοδότηση του υποψηφίου. Μπορούμε με ασφάλεια να υποθέσουμε όμως ότι θα χρησιμοποιείται ως μοχλός πίεσης ή για να δικαιολογήσει και να νομιμοποιήσει επιλογές διευθυντών όταν χρειαστεί. Το σίγουρο είναι ότι μπορεί να οδηγήσει στον διχασμό του προσωπικού των σχολείων, στη δημιουργία ρουσφετολογικών μηχανισμών και τελικά σε φαινόμενα ρεβανσισμού και μεροληψίας. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Θα κλείσω με τα συμβούλια επιλογής, που θα διενεργούν και τις συνεντεύξεις των υποψηφίων, ένα θεσμό ταλαιπωρημένο και αμαρτωλό, όπως μας είπε ο κύριος Υπουργός στην επιτροπή. Αν όμως στο παρελθόν κάποιοι ταλαιπώρησαν τον θεσμό της συνέντευξης, η σημερινή Κυβέρνηση πραγματικά τον κακοποιεί. Αναφέρομαι στον απροκάλυπτο τρόπο συγκρότησης των συμβουλίων. Σας ρωτώ: Αυτοί που θα διορίζονται στα συμβούλια θα τοποθετούνται με αντικειμενικά κριτήρια; Αν είναι έτσι, να μας τα πείτε κι εμάς αυτά τα κριτήρια, γιατί δεν τα βλέπουμε πουθενά και δεν ξέρουμε αν υπάρχουν. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι η πλειοψηφία των μελών τους θα ορίζεται από τον διορισμένο κομματικό περιφερειακό διευθυντή. Άρα δεν φαντάζομαι να αμφιβάλλει κανείς για την κομματική τους ταυτότητα. Το άλλο που γνωρίζουμε επίσης είναι ότι τοποθετείτε από το παράθυρο ως προέδρους των συμβουλίων τους διευθυντές εκπαίδευσης, οι οποίοι εξελέγησαν από τους διευθυντές των σχολείων, ένα εκλογικό σώμα δηλαδή που κρίθηκε ότι προέκυψε με τρόπο αντισυνταγματικό. Πού οδηγούν όλα αυτά; Στο να στερούνται τελικώς αυτά τα συμβούλια οποιουδήποτε κύρους και οποιασδήποτε αξιοπιστίας. Είναι υποκριτικό λοιπόν, να ασκείτε κριτική στους προηγούμενους, όταν οι μεθοδεύσεις σας φανερώνουν ότι επιδιώκετε τον πλήρη έλεγχο της διοίκησης της εκπαίδευσης και αντιμετωπίζετε το δημόσιο ως κομματικό λάφυρο. Ολοκληρώνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη Νέα Δημοκρατία πιστεύουμε ότι το νομοσχέδιο αυτό στρέφεται κατά της αξιοκρατίας, στρέφεται κατά του εκπαιδευτικού που δεν επαναπαύεται, που αγωνίζεται για να αυξήσει τα προσόντα του, που μοχθεί για να εξελιχθεί και να βελτιωθεί. Στρέφεται δηλαδή κατά του ίδιου του σχολείου, κατά του θεσμού που είναι επιφορτισμένος με το να δώσει στα παιδιά μας γνώσεις, αξίες και αρχές. Σεβαστείτε τουλάχιστον τα όνειρα αυτών των παιδιών και των οικογενειών τους και αφήστε την παιδεία έξω από τα πολιτικάντικα τεχνάσματά σας. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Ποτάμι κ. Δανέλλης.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για να κάνω μια νομοτεχνική βελτίωση;
Κύριε Δανέλλη, ώσπου να έρθετε στο Βήμα, θα δώσουμε τον λόγο στον κύριο Υπουργό, για να κάνει κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Η νομοτεχνική έχει να κάνει με το άρθρο 5 παράγραφος 2 του νομοσχεδίου και έχει σχέση με τη χρηματοδότηση του τεμένους. Αποσύρουμε όλο το άρθρο. Άρα, ισχύει αυτό, που ισχύει τώρα, του νόμου της κ. Γιαννάκου και κάνω έκκληση στα κόμματα: Θα πάρουμε πρωτοβουλία εμείς να βρούμε μια από κοινού διατύπωση για το θέμα της χρηματοδότησης. Προφανώς, το τέμενος θα μπορεί να χρηματοδοτηθεί με κρατικά κονδύλια και οποιαδήποτε πιο σύνθετη μορφή να είναι αποτέλεσμα των συνεννοήσεων που θα κάνουμε.
Κύριε Υπουργέ, το επαναλαμβάνω για να ακουστεί καλά στην Αίθουσα αλλά και για όσους μας παρακολουθούν. Η ουσία είναι ότι αποσύρεται το άρθρο 5 του νομοσχεδίου …
Όχι, την παράγραφο 2 του άρθρου 5.
Προφανώς, για να μην υπάρξουν παρανοήσεις, γιατί δεν ακούστηκε καλά. Συμπαθάτε με. Άρα αποσύρετε την παράγραφο 2 του άρθρου 5. Θα μοιραστεί στους Βουλευτές για να το λάβουν υπόψη.
Καλά κάνετε. Κύριε Πρόεδρε, κάτι το εντελώς τυπικό. Η τροπολογία 1044 ήταν μια τροπολογία για τη ρύθμιση θεμάτων ιδιωτικής εκπαίδευσης και τυπικά δεν έχει γίνει δεκτή και ο λόγος που δεν έχει γίνει δεκτή είναι ότι εκφράζει μια πρόθεση, την οποία υπογραμμίζουμε και με δελτίο Τύπου, που αναρτήσαμε στο Υπουργείο Παιδείας πριν από λίγο. Απλώς ήθελα να το κάνω σαφές. Έχει σχέση με κάτι που ήδη ισχύει.
Ισχύει.
Το διά ταύτα είναι ότι δεν γίνεται δεκτή η συγκεκριμένη τροπολογία. Η τροπολογία 1044 δεν γίνεται δεκτή.
Όμως το περιεχόμενό της είναι προφανές ότι ισχύει.
Καλώς. Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο έχει ο κ. Δανέλλης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Ποτάμι. Κύριε Δανέλλη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι προφανές πως η αισιοδοξία της Κυβέρνησης για τα αποτελέσματα του Eurogroup δεν ευοδώθηκε. Δυστυχώς, βεβαίως, για όλους. Η πραγματικότητα για άλλη μια φορά ήταν διαφορετική από αυτήν, που εκτιμούσε. Τι μας λέει αυτό; Πως παράγουμε πολύ περισσότερο θόρυβο από όσο μας επιτρέπεται. Έρχονται στιγμές, που επιβάλλεται περισσότερη σκέψη, περισσότερη δράση και λιγότερος λόγος, λιγότερες δημόσιες τοποθετήσεις. Η Κυβέρνηση πρέπει να αντιληφθεί ότι οι συνεχείς δημόσιες δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών, ιδίως όταν είναι αντικρουόμενες μεταξύ τους, εντείνουν τα προβλήματα και τελικά φέρνουν την ίδια σε πιο δύσκολη θέση. Βρισκόμαστε σε ένα εξαιρετικά κομβικό σημείο για τη χώρα, όπου θα πρέπει να υπάρχει ρεαλισμός, ευθυκρισία, επίγνωση, αλλά και προσπάθεια συνεννόησης μεταξύ μας. Ο στόχος είναι εθνικός, γι' αυτό δεν μπορεί παρά να είναι και ενιαίος. Η Κυβέρνηση πρέπει να καταλάβει επιτέλους πως είναι αναγκαίο να διαμορφώσει προϋποθέσεις επαναπόκτησης εμπιστοσύνης, που έχει απολεσθεί εντελώς. Ο Πρωθυπουργός είχε ζητήσει και πρόσφατα, αλλά και προ ημερών, από τους Υπουργούς να επιταχύνουν το κυβερνητικό τους έργο, γιατί η καθημερινότητα πολλαπλασιάζει τα προβλήματα που τρέχουν ανεξάρτητα από την όποια διαπραγμάτευση. Δεν είναι δυνατόν να περιμένει κρουαζιερόπλοιο προγραμματισμένης επίσκεψης στον Πειραιά δύο ώρες αρόδο, μέχρι να φτάσουν το ρυμουλκό και ο πλοηγός. Και αυτό μόλις προχθές. Δεν μπορούμε να αναμένουμε αύξηση των εσόδων μας από την κρουαζιέρα, εν προκειμένω, όταν τα κρουαζιερόπλοια περιμένουν δύο ώρες, περιμένουν εκτός λιμανιού για να δέσουν στον Πειραιά και για μερικές ώρες οι φιλοξενούμενοι να κινηθούν, την ώρα μάλιστα, που ο Πειραιάς προβάλλει ως βασικό home port της Μεσογείου. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να μην διαμορφώνουμε συνεχώς ένα όλο και πιο φιλοεπενδυτικό κλίμα. Ενώ υπάρχει τέτοια ανάγκη στην οικονομία μας για επενδύσεις, το 2016 είδαμε να πραγματοποιούνται μόνο οκτώ σοβαρές επενδύσεις στη χώρα, γιατί πέρα από τα μεγάλα, όπως το κλείσιμο της αξιολόγησης, η διευθέτηση του χρέους, η ένταξή μας στο QE, υπάρχουν και όλα τα θεωρητικά μικρότερα, όλα εκείνα που πρέπει, όμως, να γίνουν για να ελκύουμε αντί να απωθούμε τις επενδύσεις. Και για πολλοστή φορά να το επαναλάβω, πως αν η διευθέτηση του χρέους αποτελεί αναγκαία συνθήκη για την έξοδο από την κρίση, η παραγωγή εθνικού πλούτου κάνει τη συνθήκη και ικανή. Τώρα, βέβαια, για ποια ανάπτυξη μιλάμε, όταν το Συμβούλιο της Επικρατείας φθάνει στο σημείο να καλεί την πολιτεία να του γνωστοποιήσει εντός εξαμήνου χρονοδιάγραμμα και συγκεκριμένα μέτρα για την ολοκλήρωση των δασικών χαρτών, ώστε να μην τιναχθεί στον αέρα το Κτηματολόγιο; Νέος ήμουν και λέγαμε πως στην Ευρώπη μόνο η Ελλάδα και η Αλβανία στερούνται Κτηματολογίου. Σήμερα μοναδική θλιβερή μοναδικότητα αποτελούμε εμείς. Στο νομοσχέδιό μας τώρα. Ένα νομοσχέδιο που δεν συζητείται εν κενώ, αλλά υπό τη θλιβερή σκιά των χθεσινών πρωτοφανών βιαιοτήτων στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματά μας, κατά τη διεξαγωγή των φοιτητικών εκλογών. Οι εμμονικές, παλαιοαριστερές ιδεοληψίες, περί δήθεν πανεπιστημιακού ασύλου, εκδιώκουν την ελευθερία της σκέψης και της έκφρασης από την κοιτίδα της. Αυτό έχουμε πετύχει. Τα νομοσχέδια που ρυθμίζουν σοβαρότατα θέματα και αλλάζουν την εκπαιδευτική καθημερινότητα, όταν συζητούνται βιαστικά, αποσπασματικά, χωρίς επαρκή διαβούλευση, χωρίς εποικοδομητική συζήτηση, μένουν μεταξεταστέα. Γιατί ξανασυζητούν το ίδιο θέμα; Γιατί το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε αντισυνταγματικό τον προηγούμενο νόμο. Κοινώς, ο τρόπος με τον οποίο είχατε επιλέξει τα στελέχη της εκπαίδευσης, ήταν εκτός νομιμότητας. Θυμίζω ότι και το νομοσχέδιο του 2015, των Μπαλτά - Κουράκη για τα ίδια θέματα, συζητήθηκε με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Τότε, έλεγα από το ίδιο Βήμα σχετικά με την εκλογή των διευθυντών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση «πού είδατε να εκλέγουν οι υφιστάμενοι τον προϊστάμενό τους και το σύστημα να λειτουργεί;». Ο διευθυντής πρέπει να είναι υπεράνω. Να έχει γνώσεις και διοικητικές ικανότητες και φυσικά κύρος που απορρέει από αυτές και μόνο. Μακριά από εξαρτήσεις και δουλείες. Καλός διευθυντής δεν είναι κατ' ανάγκη ο δημοφιλέστερος. Δείτε γύρω σας στο δημόσιο, αλλά και στον ιδιωτικό τομέα, όπου τα διευθυντικά στελέχη επιλέγονται με κριτήριο τα υψηλά προσόντα τους. Κατόπιν αξιολόγησης και όχι μετά από την κρίση των συναδέλφων τους εξαιτίας των χατιριών που θα τους έκαναν, το σύστημα πηγαίνει ρολόι. Αντί να ενισχύσουμε τις ασφαλιστικές δικλείδες αντικειμενικότητας στην κρίση διευθυντών, η ανιστόρητη αλλεργία στην όποια αξιολόγηση, σας οδηγεί στη διακινδύνευση επιλογής ανίκανων διευθυντών και στον καταστροφικό κατακερματισμό της ομόνοιας και σύμπνοιας του συλλόγου διδασκόντων. Ενώ οι αριστεροί συνδικαλιστές της πρότερης εποχής φώναζαν διαρκώς και πολύ σωστά για προσόντα, το μπόλιασμα με τον παλαιοπασοκικό συνδικαλισμό θέτει - φευ - άλλες προτεραιότητες, έλεγα τότε. Γιατί αλάνθαστη συνταγή της παρακμής και αποτυχίας αποτελεί η αναξιοκρατία. Αυτά ήταν στις 11 Μαΐου 2015. Σήμερα, ακόμη και αν δεν είναι στις προθέσεις σας, κύριε Υπουργέ - και είμαι απολύτως βέβαιος ότι δεν είναι - συνεχίζετε, δυστυχώς, την κομματοκρατία στην εκπαίδευση, γιατί σήμερα είστε εσείς και εγγυάσθε κάποια πράγματα, αύριο όμως, μοιραία θα είναι κάποιος άλλος στη θέση σας και βεβαίως μόνο οι κανόνες και οι θεσμοί είναι εκείνοι που διασφαλίζουν και όχι οι προσωπικές βουλήσεις. Με την επίφαση της δημοκρατικής νομιμοποίησης εμπλέκονται στη διαδικασία αυτή και οι σύλλογοι διδασκόντων. Ενώ υπεραμύνεσθε για τη συμμετοχή τους, επιτρέπετε να χρησιμοποιηθεί η άποψή τους εργαλειακά, κάποιες φορές, για εξυπηρέτηση κομματικών επιλογών. Με άλλα λόγια, οι αξιολογήσεις του συλλόγου διδασκόντων μπορεί να λαμβάνονται υπ' όψιν και μπορεί μονάχα, όποτε βολεύει και νομιμοποιεί προειλημμένες αποφάσεις, από εκείνους που τότε θα συμμετέχουν. Και αν δύο από τα επτά μέλη των επιτροπών είναι συνδικαλιστές, οι πειρασμοί βεβαίως πολλαπλασιάζονται. Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο θεωρούμε ότι δεν είναι επιτυχής η διόρθωση της προηγούμενης πρόβλεψης αφορά στην επαναφορά της συνέντευξης. Αρχικά καταργήσατε τη συνέντευξη που είχε έλθει με τον ν.3848/2010, επί υπουργίας Διαμαντοπούλου τότε, θεωρώντας την εργαλείο επιλογής κομματικά αρεστό. Σήμερα, δεν επαναφέρετε εκείνη τη δομημένη, βάσει ευρωπαϊκών στάνταρντ, συνέντευξη. Ο όρος «δομημένη», βεβαίως ερμηνεύεται και θεωρώ ότι είναι πολύ σωστή η αποδοχή σας για μετέπειτα συνεννόηση, για το πώς στην υπουργική απόφαση μπορούν να προσδιοριστούν αυτοί οι κανόνες. Όμως ξαναλέω ότι πέρα από τη δική σας θετική προαίρεση, που ανεπιφύλακτα δέχομαι, δεν ξέρουμε ποια θα είναι η άποψη, η πρόθεση και η διαδικασία που θα ακολουθήσει ένας επόμενος Υπουργός. Και, βεβαίως, μια υπουργική απόφαση αλλάζει πολύ εύκολα. Το ζήτημα είναι τι προβλέπει η νομοθεσία. Βεβαίως, όλοι έχουμε ζήσει - και κακώς έχουμε ξεχάσει - τον εργαλειακό ρόλο που έπαιξαν οι συνεντεύξεις ως ξεκάθαρο εργαλείο κομματικής παρέμβασης. Να θυμίσω ότι αλώθηκε το κράτος την πενταετία 2004 έως 2009- και όχι μονάχα στην εκπαίδευση - ακριβώς από τη λογική της περίφημης συνέντευξης σε κάθε αξιολόγηση. Χωρίς σαφείς κανόνες, χωρίς σαφείς προβλέψεις και περιγραφές σε νόμο δεν μπορούμε να αποδεχθούμε μια καλή πρόθεση από εκείνους οι οποίοι θα χρησιμοποιήσουν τη συνέντευξη. Ο τρίτος λόγος ένστασης από πλευράς μας είναι ότι η επιτροπή που θα κρίνει τους νέους διευθυντές θα έχει στην πραγματικότητα λιγότερα προσόντα από τους υποψηφίους. Και, βεβαίως, πρέπει να συνεννοηθούμε στην ιεράρχηση των προσόντων. Η επιστημονική παιδαγωγική συγκρότηση στη συνολική βαθμολογία έχει τώρα πολύ μικρότερο βάρος. Μιλάμε για σχεδόν τα μισά μόρια απ' αυτά του ν.3848/2010. Συμφωνώ μαζί σας, κύριε Υπουργέ, ότι δεν είναι απαραίτητο ένας καλός επιστήμονας να είναι και καλός εκπαιδευτικός, καλός δάσκαλος. Ως προς αυτό, βεβαίως, αυτή η εμπειρία είναι βασικό κομμάτι της διευθυντικής του υποχρέωσης και εκτέλεσης αυτών που θα πρέπει να ακολουθεί και των αποφάσεων που θα πρέπει να παίρνει. Όμως με άλλους τρόπους και με άλλες δικλείδες ασφαλείας μπορούμε να προωθήσουμε τον αξιότερο και τον ικανότερο και όχι μονάχα με την εμπειρία γενικά και αόριστα, γιατί ο καλός δάσκαλος, ο καλός παιδαγωγός δεν είναι αυτός που έχει πολλά χρόνια υπηρεσίας στην τάξη του, είναι η ποιότητα της σχέσης του με τη δουλειά του και την τάξη του. Νομίζω ότι ήσσονος σημασίας - το λέω, όμως, επειδή δεν έχει αναφερθεί - είναι ότι πρέπει να ξαναδείτε τη διάταξη που αφορά στη διδακτική υπηρεσία, γιατί και άδικη είναι και αιφνιδιάζει κάποιους από τους εργαζόμενους στα γραφεία σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού, στα γραφεία σύνδεσης με την αγορά εργασίας και επαγγελματικού προσανατολισμού και στους υπεύθυνους των ΣΕΠ, στα κέντρα συμβουλευτικής και προσανατολισμού που δεν λαμβάνεται ως διδακτική υπηρεσία και η απασχόλησή τους στα παραπάνω, καθώς αντιστρόφως αποδεικνύεται από το ωρολόγιο πρόγραμμα των σχολείων που υπηρετούσαν ή είχαν αποσπαστεί με απόφαση των οικείων ΠΥΣΔΕ. Στον αποκλεισμό των καθηγητών πληροφορικής έχει ήδη αναφερθεί ο συνάδελφος κ. Μαυρωτάς και δεν θα αναφερθώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δυστυχώς η επιλογή στελεχών εκπαίδευσης ιστορικά στη χώρα μας έχει μετατραπεί σε ένα κομματικό εργαλείο του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το εκπαιδευτικό μας σύστημα και την ποιότητά του. Αυτό, όμως, κύριε Υφυπουργέ - γιατί αναφερθήκατε σ' αυτό - δεν αποτελεί άλλοθι για την Κυβέρνηση της Αριστεράς. Η κρίση και η νέα παγκόσμια οικονομική πραγματικότητα μας επιβάλλουν να αλλάξουμε παράδειγμα. Πρόκειται για κίνηση επιβίωσης της χώρας. Η επένδυση στην οικονομία της γνώσης, αναγκαστική επιλογή για την Ελλάδα, απαιτεί η επιλογή στελεχών στην εκπαίδευση να πραγματοποιείται με απολύτως αξιοκρατικά κριτήρια και τίποτα παραπέρα. Η διοίκηση των σχολικών μονάδων είναι αναγκαίο να περάσει στα χέρια ανθρώπων ικανών, με όραμα και κυρίως με γνώση, γιατί μόνο έτσι θα εξασφαλιστεί ένα δημόσιο σχολείο που προσφέρει τους μαθητές ποιοτική εκπαίδευση και επιτρέπει την κοινωνική κινητικότητα μέσα από πραγματικά ίσες ευκαιρίες. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με το άρθρο 5 που αφορά στο τέμενος στην Αττική. Όσο κι αν διαφωνούμε με ορισμένες επιμέρους επιλογές σας σε σχέση με τη σύσταση του διοικητικού συμβουλίου ή κάποιες λειτουργικές προβλέψεις, θεωρούμε πολύ θετικό αυτό που μας είπατε λίγο πριν. Θεωρούμε ότι είναι πολύ θετικό το να επαναδιατυπωθεί η παράγραφος 2, σχετικά με τους πόρους της χρηματοδότησης και τον έλεγχο του δημοσίου. Είναι πολύ θετική αυτή η πρόβλεψη και συμφωνούμε απολύτως. Παρ' όλο, λοιπόν, που διαφωνούμε σε κάποιους επιμέρους χειρισμούς, η ανέγερση και λειτουργία του τεμένους υπερβαίνει τις όποιες ενστάσεις μας. Για εμάς, είναι θέμα αρχής που δεν προσφέρεται για φθηνό πολιτικό εντυπωσιασμό. Το Ποτάμι από την ίδρυσή του είναι ο πολιτικός φορέας έκφρασης των αρχών του πολιτικού φιλελευθερισμού, χωρίς αστερίσκους και χωρίς εκπτώσεις. Και το έχουμε αποδείξει σε όλες τις κρίσιμες στιγμές. Με την ψήφο μας στηρίχθηκε ό,τι αφορούσε στην ανατροπή των ταμπού που στοίχειωναν την ελληνική κοινωνία και φόβιζαν τους πολιτικούς και το πολιτικό σύστημα. Ό,τι είχε να κάνει με την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη στηρίζονταν πάντα, ανεπιφύλακτα από το Ποτάμι. Το ίδιο συμβαίνει τώρα. Το ίδιο θα συμβεί και στο μέλλον. Ακόμα και όταν κόμματα, πέραν των γνωστών ακροδεξιών ή στελέχη των κομμάτων των μη ακροδεξιών έβγαζαν την ουρά τους απ' έξω, όταν συζητούσαμε και ψηφίζαμε κρίσιμες προβλέψεις σε σχέση με τα δικαιώματα. Στην Ελλάδα υπάρχει νόμος για την ανέγερση του τεμένους από το 1934. Από τότε πολλοί νόμοι, υπουργικές αποφάσεις και σχέδια εγκρίθηκαν, αλλά ακόμη οι μουσουλμάνοι καλύπτουν τις λατρευτικές τους ανάγκες στα περισσότερα - προσέξτε - από εκατό άτυπα τζαμιά που λειτουργούν στην Αττική, δημιουργώντας προβλήματα πολλών τάξεων, που δεν είναι ούτε η στιγμή ούτε ο χώρος να αναφερθώ σε αυτά. Τι υποκρισία χρειάζεται για να μας φέρει στο 2017, χωρίς να υπάρχει τέμενος στην Αττική; Από το 1934 μέχρι το 2017 πολλές και ποικίλες κυβερνήσεις πέρασαν και βεβαίως τζαμί δεν υπάρχει ακόμα. Εμείς, χωρίς επιφυλάξεις, λέμε «ναι» και σήμερα στο σχετικό άρθρο. Λέμε «ναι» χωρίς επιφυλάξεις, γιατί πιστεύουμε ότι το δικαίωμα της έκφρασης θρησκευτικότητας δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποτελεί αντικείμενο πολιτικών παιχνιδιών. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Δανέλλη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα πέντε μαθήτριες και μαθητές και πέντε εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Δημοτικό Σχολείο Ευξεινούπολης Μαγνησίας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Θηβαίος Νικόλαος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συναδέλφισσες, συνάδελφοι, δεν θα αποφύγω τον πειρασμό να σχολιάσω μια ακόμα κακή ομιλία του κ. Μητσοτάκη το πρωί, μια ομιλία βγαλμένη από τα συρτάρια του παρελθόντος: κοινοτοπίες, μεγαλοστομίες, που ακούω και ως πολίτης και ως εκπαιδευτικός εδώ και σαράντα χρόνια. Αντικειμενικά, γεννώνται τα εξής ερωτήματα σε κάθε άνθρωπο: Τι έγινε εδώ και σαράντα χρόνια; Εσείς δεν είχατε τον προϋπολογισμό για την παιδεία εδώ και σαράντα χρόνια στην τελευταία θέση των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Εσείς δεν υποβαθμίσατε τη λειτουργία του δημόσιου σχολείου, κατευθύνοντας χιλιάδες οικογένειες στην οικονομική αιμορραγία των φροντιστηρίων; Εσείς δεν καταργήσατε ουσιαστικά το λύκειο, κάνοντάς το προθάλαμο προετοιμασίας για τις πανελλαδικές εξετάσεις; Εσείς δεν θρέψατε το ρουσφέτι και τον κομματισμό στη διοίκηση της εκπαίδευσης; Εσείς δεν απολύσατε δυόμισι χιλιάδες εκπαιδευτικούς, στέλνοντας στην απόγνωση είκοσι χιλιάδες μαθητές του ΕΠΑΛ; Δεν καταλαβαίνω, λοιπόν, για τι πράγμα μιλάτε. Σωστά η κ. Χριστοφιλοπούλου εντόπισε το θέμα της αποχής στις φοιτητικές εκλογές και την απαξίωση γενικότερα της νεολαίας στο πολιτικό σύστημα. Πάμε, όμως, λίγο πιο πίσω. Στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο τι πρέπει να γίνει για να δραστηριοποιηθεί κοινωνικά, πολιτικά, πολιτιστικά η νεολαία; Με αυτή τη λογική που υπάρχει μέχρι τώρα μπορούμε να εμπνεύσουμε τους μαθητές; Έχω βαρεθεί να ακούω αυτό το περίφημο περί ανάδειξης της κριτικής γνώσης. Έχει καταντήσει σλόγκαν, ανέκδοτο μες τους μαθητές αυτό το πράγμα. Πώς; Με διευθυντή μάνατζερ; Με σύλλογο καθηγητών, γραφειοκράτες, διεκπεραιωτές προγραμμάτων που βάζουν τους εκπαιδευτικούς εν έτει 2014 να σημειώνουν τη σελίδα της ύλης; Τα ξέρετε αυτά, συνάδελφοι; Με πειθαρχικές ποινές εάν δεν το κάνουν; Αυτήν την εκπαίδευση θέλουμε; Αυτόν τον σύλλογο θέλουμε; Διότι, επιτρέψτε μου, χωρίς καμιά διάθεση κριτικής, πολλοί από εσάς αγνοείτε τη σημερινή πραγματικότητα του σχολείου. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Εμείς τι λέμε πολύ απλά; Ποια μέτρα πρέπει να πάρουμε για να μπορέσουμε να αναβαθμίσουμε, κατ' αρχάς, τον ρόλο του συλλόγου; Διότι αυτή τη στιγμή και με τη λογική να δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στο διδακτικό έργο, ο διευθυντής ενός σχολείου έχει να παίξει κατ' εξοχήν εκπαιδευτικό ρόλο. Δεν γίνεται να διοικείς εκπαιδευτικούς, εάν δεν έχεις εκπαιδευτική εμπειρία. Οι ανάγκες του σχολείου είναι τέτοιες που απαιτούν διευθυντή με μεγάλη εκπαιδευτική εμπειρία, γιατί είναι αυτός που μπορεί να διαχειριστεί τις κρίσιμες στιγμές και όχι απλά να δίνει εντολές πώς θα περάσουν τις καρτέλες ή πώς θα ελέγξει το «myschool». Αυτά μπορεί να τα κάνει οποιοσδήποτε. Έχει την ευθύνη του πώς θα διαχειριστεί την κρίσιμη στιγμή μέσα στην τάξη, μέσα στο σχολείο. Τι γινόταν μέχρι πριν το 2015 με βάση τον επάρατο αυτό αντισυνταγματικό νόμο που ψηφίστηκε το καλοκαίρι του 2015; Τι γινόταν πριν; Υπήρχαν οι διευθυντές με τη δομημένη συνέντευξη, όπως πολύ ευφάνταστα ακούγεται; Τι νομίζετε ότι γινόταν τότε; Ήταν τόσο καλά δομημένες οι συνεντεύξεις που από πριν είχαν μοιραστεί οι θέσεις των σχολείων, συνάδελφοι. Αυτό είναι κάτι που το ξέρουμε όλοι οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Είχαν μοιραστεί οι θέσεις. Τόσο καλά δομημένες ήταν οι συνεντεύξεις. Αυτό θέλετε να ξαναγίνει σήμερα; Όχι. Πρέπει να συζητήσουμε σοβαρά, αλλά σε μια βάση. Σε ποια βάση; Ότι ο σύλλογος εκπαιδευτικών θα πρέπει να έχει γνώμη βαρύνουσα στη διαδικασία διοίκησης του σχολείου. Το σχολείο δεν είναι υπηρεσία του ΙΚΑ. Ας το καταλάβουμε αυτό επιτέλους. Υπάρχει διαφορετική αντίληψη; Είναι σεβαστή. Το σχολείο όμως δεν είναι ΙΚΑ. Έρχομαι σε ένα θέμα που εντοπίστηκε. Η κ. Κεραμέως είπε ότι θέλουμε τους άξιους και όχι τους δημοφιλείς. Συγγνώμη, οι οχτώ στους δέκα διευθυντές δεν είναι φίλα προσκείμενοι στον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτοί δηλαδή τι είναι; Είναι οι δημοφιλείς και οι καπάτσοι; Να πάτε να τους το πείτε. Δεν μπορείτε να προσβάλλετε τον εκπαιδευτικό με αυτόν τον τρόπο. Είναι προσβολή. Είναι άγνοια. Έρχομαι σε ένα τελευταίο θέμα που αφορά τις θητείες. Ακούστε, συνάδελφοι, οι δύο θητείες, κατά τη γνώμη μου, είναι ένα σωστό μέτρο για την εκπαίδευση. Λένε: «Μα, κάποιος πήγε δύο θητείες κι έφτιαξε το σχολείο». Πολύ καλά έκανε. Γι' αυτό εκλέχθηκε διευθυντής, για να φτιάξει το σχολείο. Δεν θα το πάρει σπίτι του. Ας πάει σε άλλο σχολείο. Το ξέρετε ότι για να γίνει κάποιος νέος, ένας σαραντάρης, διευθυντής πρέπει να περιμένει πότε θα βγει στη σύνταξη ο συνάδελφος διευθυντής; Αυτή είναι η πραγματικότητα στα σχολεία. Την ξέρετε; Γιατί λοιπόν να μη δώσουμε τις ευκαιρίες αυτές; Γιατί πρέπει δηλαδή ο άλλος να βγει στη σύνταξη ως διευθυντής; Ποια λογική και ποια προϋπόθεση το λέει αυτό; Ας το προσέξουμε. Ας το συζητήσουμε. Είναι ένα θέμα ανοιχτό, που νομίζω ότι πρέπει να μας απασχολήσει στο θέμα της εκπαίδευσης. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Δημήτριος Εμμανουηλίδης, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από την τοποθέτηση της κυρίας Κεραμέως συγκράτησα την ανάδειξη των τριών «Α» ως κορυφαία στόχευση του εκπαιδευτικού οράματος της Νέας Δημοκρατίας: Αξιολόγηση - Αριστεία - Αυτονομία. Συνειρμικά ήρθε στη θύμησή μου η περίφημη «Εριουργία Τρία Άλφα ΑΕ». Πήγατε, κυρία Κεραμέως, για μαλλί και βγήκατε κουρεμένη. Και εξηγούμαι. Για το πρώτο «Α», αξιολόγηση. Διαχρονικά οι αλήστου μνήμης επιθεωρητές επιλέγονταν με κυρίαρχο, αν όχι μοναδικό, στοιχείο κατάληψης των διευθυντικών θέσεων με το πιστοποιητικό εθνικοφροσύνης και επικουρικά με τον παρεμβατικό ρόλο των παραθρησκευτικών οργανώσεων. Αυτά συνέβαιναν μέχρι και τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Ακολούθησε στη συνέχεια το συμμετοχικό μοντέλο με τον καθοριστικό ρόλο της περιώνυμης συνέντευξης ως το βασικό κριτήριο για την κάλυψη των διευθυντικών θέσεων. Η συνέντευξη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ήταν ένα παίγνιο με σημαδεμένη τράπουλα. Ο ημέτερος ενδιαφερόμενος, ο υστερήσας στα μετρήσιμα αντικειμενικά μόρια είχε τη δυνατότητα μέσω της στημένης συνέντευξης να εξοβελίσει αξιότερους συνδιεκδικητές του. Και «οι έσχατοι εγίγνοντο πρώτοι» επαληθεύοντας με την ευαγγελική ρήση την αφόρητη παραβίαση κάθε έννοιας αξιοκρατίας. Περνάμε στο δεύτερο «Α», αριστεία. Έχετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, παρερμηνεύσει την έννοια της αριστείας. Η αριστεία στον χώρο της εκπαίδευσης δεν είναι πεδίο αδυσώπητου ανταγωνισμού που ναρκοθετεί την ψυχική και κοινωνική ισορροπία νεανικών ψυχών. Για μας η εκπαίδευση είναι η κοινωνική λειτουργία που έχει έναν ουσιαστικό στόχο να πραγματώσει, να διαμορφώσει συγκροτημένες προσωπικότητες με κύριο γνώρισμα την ελευθεροφροσύνη, να προσδώσει στο άτομο την πνευματική καλλιέργεια, την κοινωνική ευαισθησία, την συναίσθηση της κοινωνικής ευθύνης και εν τέλει να το οδηγήσει στην ακεραίωση του εγώ. Για μας η αριστεία στην εκπαίδευση πρέπει να έχει τα παραπάνω χαρακτηριστικά και γι' αυτά και μόνο γι' αυτά προσπαθούμε. Απαντήστε πρώτα στους εαυτούς σας αν η εννοιοδότηση της αριστείας απέχει από τους στόχους που έχουμε θέσει ως πρόταγμα της εκπαίδευσης. Κι έρχομαι στο τρίτο «Α», αυτονομία. Για ποια αυτονομία τολμάτε να μιλάτε, όταν αρνείστε πεισματικά να αποδεχτείτε τον ουσιαστικό ρόλο του συλλόγου διδασκόντων σε όλη την εκπαιδευτική διαδικασία. Όταν δεν τολμήσατε ούτε μια ένσταση να ψελλίσετε στην ανήκουστη απόφαση του Σ.τ.Ε. που επέφερε την κατάφορη υποβάθμιση του καθ' ομολογία σημαντικού ρόλου του συλλόγου διδασκόντων. Παρακολουθώντας την τοποθέτηση του κυρίου Υπουργού και του κυρίου Υφυπουργού κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου στην αρμόδια επιτροπή, κατέγραψα την αγωνία τους και τον προβληματισμό τους για το πού πάει η παιδεία. Δυστυχώς, η Αντιπολίτευση δεν μπόρεσε να παρακολουθήσει αυτή την αγωνία και να συνοδοιπορήσει τελικά προς την κατεύθυνση της ουσιαστικής προσπάθειας ώστε να δώσουμε περιεχόμενο και προοπτική στη λειτουργία της εκπαίδευσης. Βεβαίως, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο αφορά ένα ενδιαφέρον κομμάτι - θα έλεγα όχι σημαντικό, οπωσδήποτε ωστόσο ενδιαφέρον - στην εκπαιδευτική διαδικασία, την εκλογή των διευθυντών των σχολικών μονάδων. Η ουσία είναι ότι κληθήκαμε μέσα από μια εντελώς αδικαιολόγητη απόφαση του Σ.τ.Ε. να επανέλθουμε σε ένα θέμα που προέκυψε και η λύση του ήταν απολύτως επείγουσα και αναγκαία, εξ' ου και το επείγον του νομοσχεδίου. Εκεί, λοιπόν, βλέπουμε από την πλευρά του Υπουργείου στην ουσία με αγωνία να αναζητεί λύσεις, να δώσει μια προοπτική λειτουργικότητας σε αυτή την επίπονη διαδικασία. Όπως ξέρουμε πολύ καλά, όταν έχουμε μια διαδικασία επιλογής, αυτή καθ' εαυτή ενέχει το στοιχείο της αμφισβήτησης και δεν υπάρχει δυνατότητα απ' όλες τις πλευρές να υπάρξει πλήρης αποδοχή. Είναι - έλεγα και άλλοτε - μια διαδικασία τετραγωνισμού του κύκλου. Παρ' όλα αυτά, μέσα από μια εναγώνια προσπάθεια και κυρίως από κατάθεση καθαρών προθέσεων, αναζητήσαμε κάποιες λύσεις. Θα δούμε ποιες είναι αυτές. Δεχόμαστε, κατ' αρχάς, ότι η συνέντευξη είναι μια διαδικασία αποδεκτή απ' όλα τα συστήματα και σε όλο το μήκος και πλάτος του κόσμου. Όμως, μιλάμε για μια συνέντευξη που δεν θα έχει τα χαρακτηριστικά μιας σημαδεμένης τράπουλας, αλλά μιας ουσιαστικής διαδικασίας για να αναδειχθεί η προσωπικότητα του κρινόμενου. Ερχόμαστε στη συνέχεια στο δεύτερο στοιχείο. Βεβαίως, μπορούμε να πούμε ότι η παράθεση τίτλων δεν μπορεί να ακυρωθεί και δεν έχει καμμία σχέση με την αμφισβήτηση της αριστείας, που εμφαντικά και κακόφωνα τονίζεται από την Αντιπολίτευση. Προσωπικά, σέβομαι όλη αυτήν την προσπάθεια συναδέλφων που έχουν συγκεντρώσει τίτλους μέσα από προσπάθεια ζωής. Όμως είναι άλλο πράγμα η παράθεση τίτλων και άλλο πράγμα είναι η λειτουργία του δασκάλου μέσα στην τάξη. Εκεί πολλές φορές όλη αυτή η θεωρητική αρματωσιά ακυρώνεται, γιατί σε τελευταία ανάλυση η διδασκαλία απαιτεί ταλέντο, απαιτεί μεράκι. Είναι λειτουργία και λειτούργημα ζωής, που είτε το έχεις και μέσα από προσπάθεια το βελτιώνεις είτε αναζητάς άλλους δρόμους για να περάσεις τον χρόνο της υπηρεσιακής διαδρομής και εννοώ - χωρίς αυτό να έχει κανένα στοιχείο σκοπιμότητας - άλλες διευθυντικές θέσεις σε παράπλευρες λειτουργίες του εκπαιδευτικού συστήματος. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα την ανοχή σας. Πάντως, το «δασκαλίκι» κρίνεται μέσα στον ιερό χώρο της τάξης. Αυτό το πράγμα υπηρετείται εν προκειμένω με την προσπάθειά μας να αναδείξουμε, επιτέλους, αυτό που εθελοτυφλώντας θέλησε να ακυρώσει το Σ.τ.Ε. και αυτό είναι το να δώσουμε πίστη στον δάσκαλο. Την απόφαση αυτήν δεν την κρίνω για την ορθότητά της, αλλά την κρίνω για την υπονομευτική της διάσταση και το υπονομευτικό παραγόμενό της, γιατί ακυρώνει ακριβώς αυτήν την πίστη στον πραγματικό δάσκαλο και αυτό, οπωσδήποτε, θα το χρεωθεί το Σ.τ.Ε. παρά τις όποιες υποστηρικτικές προσπάθειες γίνονται απ' όλους τους χώρους. Για τα επιμέρους άρθρα του νομοσχεδίου έγινε διεξοδική αναφορά από τους συναδέλφους . Κλείνοντας, θα ήθελα να επισημάνω την πρόθεση από πλευράς του Υπουργείου να αποδεχθεί βελτιωτικές προτάσεις που υποδείχθηκαν από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης και αυτό είναι δηλωτικό της πρόθεσής μας να αντιμετωπίσουμε τα θέματα της εκπαίδευσης με ειλικρινή, συναινετική αντίληψη. Και αυτό συμβαίνει για έναν και μόνο λόγο: γιατί είμαστε υπόλογοι απέναντι στις γενιές που έρχονται. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Ακριώτης Γεώργιος από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, από την εξαγγελία ακόμα της κατάθεσης του υπό συζήτηση νομοσχεδίου η Νέα Δημοκρατία άρχισε να εκδηλώνει μια επιθετικότητα, θα έλεγε κανείς, δυσανάλογη με τη βαρύτητα που έχει το θέμα. Κατανοούμε την ανάγκη της αυτή. Αποτυγχάνετε μονίμως στις προβλέψεις σας, αγαπητοί συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης. Είχατε επενδύσει πολλά στο σενάριο της αριστερής παρένθεσης και δεν σας βγήκε. Πρέπει, λοιπόν, πάση θυσία να συνεχίσετε τον πόλεμο με όλα τα μέσα για να φτάσετε στον στόχο σας, που δεν είναι άλλος από την παραίτηση αυτής της Κυβέρνησης. Σπεύδετε να εκμεταλλευθείτε οποιοδήποτε θέμα θα συνεισέφερε μικροκομματικά οφέλη και το κάνετε με φανατισμό και με φθηνό κομματικό πατριωτισμό. Αυτήν την φορά επιλέξατε την παιδεία και ειδικότερα το νομοσχέδιο για την επιλογή διευθυντών σχολικών μονάδων. Όλες οι δικές σας κυβερνήσεις και του ΠΑΣΟΚ εδώ και πάρα πολλά χρόνια χειρίστηκαν το θέμα αυτό αρκετά φορές. Ποιον προσπαθείτε να εξαπατήσετε; Ο εκπαιδευτικός κόσμος το έχει ζήσει στο πετσί του. Γνωρίζει πολύ καλά τις ευτελείς μεθοδεύσεις σας, τις χάρες και τις εύνοιες προς την εκλογική σας πελατεία. Όμως είναι η ώρα να μιλήσουμε πια σοβαρά. Κακά τα ψέματα, κανένα σύστημα επιλογής δεν είναι άψογο, κανένα σύστημα δεν είναι ιδανικό, ώστε να μην επιδέχεται κριτική. Για παράδειγμα, στο πλαίσιο της μοριοδότησης πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στα τυπικά επιστημονικά προσόντα των υποψηφίων ή να δοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στην προϋπηρεσία και στην εμπειρία; Στα ερωτήματα αυτά δεν υπάρχει μια σωστή και μια λάθος απάντηση. Νομίζω ότι και με τις τροποποιήσεις που έκανε ο Υπουργός πολλά από τα ζητήματα που αφορούν τα μετρήσιμα κριτήρια λύθηκαν. Το επίδικο και αυτό που διαχρονικά συγκέντρωσε τον προβληματισμό διαδοχικών πολιτικών ηγεσιών του Υπουργείου Παιδείας, αλλά και τις ποικίλες αντιδράσεις των ενδιαφερομένων φορέων της εκπαιδευτικής κοινότητας, είναι ο τρόπος αποτίμησης του τρίτου κριτηρίου, δηλαδή της συμβολής στο εκπαιδευτικό έργο της προσωπικότητας και της γενικής συγκρότησης των υποψηφίων. Προτού αναφερθώ στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο, θα ήθελα να κάνω δύο επισημάνσεις για το προηγούμενο θεσμικό πλαίσιο, το πρόσφατο θεσμικό πλαίσιο επιλογής διευθυντών. Ο νόμος Μπαλτά - Κουράκη, ο ν.4325/2015, ο οποίος στη συνέχεια κρίθηκε αντισυνταγματικός από το Συμβούλιο της Επικρατείας, είχε το εξής σκεπτικό: Καταργούσε τη συνέντευξη, η οποία όντως χρησιμοποιείται σε πολλά επίπεδα και στην Ευρώπη και εδώ για την ανάδειξη στελεχών. Τι προέβλεπε, λοιπόν, ο ν.4325/2015; Με την κατάργηση της συνέντευξης για την επιλογή διευθυντικών στελεχών στις σχολικές μονάδες ο νομοθέτης θέλησε να ελαχιστοποιήσει τις ολέθριες επιπτώσεις της χρόνιας κοινωνικής και πολιτικής μας παθογένειας στην επιλογή εκείνων που θα ηγούνταν. Υπάρχει κανείς εδώ μέσα που να αμφισβητεί ότι η συνέντευξη έγινε το όχημα εξυπηρέτησης πελατειακών δικτύων, το εργαλείο για την κομματική άλωση της διοίκησης στην εκπαίδευση και ότι οδήγησε στην παραβίαση της αντικειμενικότητας και της αξιοκρατίας; Υπάρχει κανείς εδώ μέσα που να μην γνωρίζει ότι επί πάρα πολλά χρόνια διευθυντές και διευθύντριες γίνονταν οι εκλεκτοί και οι εκλεκτές των κομματικών μηχανισμών με προκατασκευασμένες και προειλημμένες επιλογές; Η δεύτερη επισήμανση για τον νόμο Μπαλτά - Κουράκη είναι ότι με την αναγνώριση του καθοριστικού ρόλου του συλλόγου διδασκόντων στην επιλογή διευθυντικών στελεχών, ο νόμος εκείνος επεδίωξε να αναδείξει σε διευθυντικές θέσεις ανθρώπους που θα είχαν την έξωθεν καλή μαρτυρία, που θα ετύγχαναν της εκτίμησης των συναδέλφων τους. Η απόδοση καθοριστικού ρόλου στον σύλλογο διδασκόντων αντανακλούσε τη βούληση του νομοθέτη να ενδυναμώσει τον ρόλο της σχολικής κοινότητας, να εμπεδώσει το πνεύμα της δημοκρατικής λειτουργίας και σε ένα σύστημα κεντρικής οργάνωσης εκπαίδευσης να εισαγάγει στοιχεία αυτοδιοίκησης και αυτονομίας. Είναι αλήθεια, και πρέπει να το αποδεχτούμε, ότι στην εφαρμογή του δημιουργήθηκαν διάφορα προβλήματα, παρ' ότι η αντίστοιχη διαδικασία για τους υποδιευθυντές γίνεται υποδειγματικά. Όμως εδώ πρέπει να υπογραμμίσω ότι στις προηγούμενες κρίσεις σε ποσοστό 85% επελέγησαν οι ίδιοι διευθυντές και όχι τα δικά μας παιδιά, όπως εμφαντικά τονίζει η Νέα Δημοκρατία. Και γνωρίζουν ποιοι έγιναν διευθυντές στις προηγούμενες κρίσεις. Εάν αναφέρθηκα σύντομα στον νόμο Μπαλτά - Κουράκη, ήταν για να φωτίσω το πνεύμα που διέπει το νομοθέτημα εκείνο και το οποίο είναι παρόν στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο, με τις αναγκαίες βελτιώσεις και αναπροσαρμογές που προέκυψαν, όχι μόνο εξαιτίας της απόφασης του Σ.τ.Ε., αλλά και χάρη στην εμπειρία από την εφαρμογή του νόμου εκείνου. Και η επαναφορά της συνέντευξης από τα οικεία περιφερειακά συμβούλια με τη διευρυμένη επταμελή τους σύνθεση, αλλά και η διατήρηση του ρόλου του συλλόγου των διδασκόντων, έστω όχι με δεσμευτικό πλέον χαρακτήρα, όπως προηγουμένως, αλλά με γνωμοδοτική ισχύ, είναι θέση βαριάς ευθύνης. Κατατείνουν στην όσο το δυνατόν ισόρροπη αντιμετώπιση και στάθμιση των μέσων, με στόχο τη βέλτιστη δυνατή λύση στις παρούσες κοινωνικές και πολιτισμικές συνθήκες. Επαναφέρουμε τη συνέντευξη προστατεύοντας τον θεσμό. Την επαναφέρουμε, αλλά με τέτοια μοριοδότηση που δεν θα καθιστά μοχλό για την ανατροπή των μοριοδοτήσεων που έχουν πετύχει οι υποψήφιοι στα δύο πρώτα κριτήρια. Σχετικά με τον ρόλο των διδασκόντων, εσείς, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης και ιδιαίτερα της Νέας Δημοκρατίας, γιατί δεν μας δίνετε μια ξεκάθαρη απάντηση στο καίριο ερώτημα: Θέλετε ή δεν θέλετε τη συνεκτίμηση της άποψης που θα εκφράσει ο σύλλογος διδασκόντων για τους υποψήφιους; Αποφύγατε επιμελώς να πάρετε θέση σε όλες τις συζητήσεις. Δεν μπορείτε να πείτε «ναι» σε αυτή την άποψη, γιατί απεχθάνεστε τη συμμετοχή των διοικούμενων στη λήψη αποφάσεων. Δεν μπορείτε να πείτε «όχι», γιατί αυτό θα σας εξέθετε, καθώς θα αποκάλυπτε γυμνή - ολόγυμνη - την αυταρχική σας αντίληψη για την εκπαίδευση. Τέλος, επιτρέψτε μου να αναφερθώ για λίγο στο άρθρο 5, που αφορά τη δημιουργία του μουσουλμανικού τεμένους και προβαίνει σε τροποποίηση που συνάδει με τα γενικότερα διοικητικά δεδομένα. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, έχουμε συνειδητοποιήσει ότι η Ελλάδα αποτελεί πλέον ουραγό στην Ευρώπη, όσον αφορά τη διασφάλιση του δικαιώματος των διαβιούντων στη χώρα να λατρεύουν τον Θεό στον οποίο πιστεύουν. Έχουμε συνειδητοποιήσει ότι αμαυρώνεται η διεθνής εικόνα της χώρας εξαιτίας της απουσίας χώρων λατρείας για τους μουσουλμάνους. Η Ελλάδα, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, έχει υπογράψει το σύνολο του διεθνούς θεσμικού πλαισίου για την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης και ανεξιθρησκίας. Δεν επιτρέπεται να υπάρχουν κάτοικοι της χώρας - είτε είναι Έλληνες πολίτες είτε πρόσφυγες και μετανάστες είτε ακόμη και επισκέπτες - που περιορίζονται στις λατρευτικές τους εκδηλώσεις. Και για να το διευρύνω - με την ευκαιρία της σημερινής μας συζήτησης - και επειδή είναι συναφή ζητήματα αυτά που άπτονται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ατομικών ελευθεριών, σε αυτή την κατεύθυνση κινηθήκαμε και με την πρόσφατη κατάθεση ερώτησης για τη δημιουργία μουσουλμανικού νεκροταφείου.
Ολοκληρώστε, κύριε Ακριώτη, παρακαλώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Και είναι, επίσης, επιτακτική ανάγκη, είναι καιρός να ξανασυζητηθεί, με ανοιχτό πνεύμα από όλες τις πλευρές και με τη βούληση να καταλήξουμε επιτέλους σύντομα σε συγκεκριμένες ρυθμίσεις, το ζήτημα της αποτέφρωσης των σορών των πολιτών εκείνων που δεν επιθυμούν την ταφή. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Στύλιος Γεώργιος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα ζητήματα της εκπαίδευσης δεν προσφέρονται για άγονες αντιπαραθέσεις και φθηνό πολιτικαντισμό. Αφορούν το μέλλον του τόπου, τα παιδιά μας. Θα προσπαθήσω στην κριτική μου να είμαι όσο πιο ήπιος γίνεται και όσο πιο ήπιος μπορώ. Δυόμισι χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στο Υπουργείο Παιδείας έχουν αλλάξει τρεις Υπουργοί Παιδείας. Δεν θα μπω σε προσωπικές αξιολογήσεις, διότι θεωρώ ότι όλοι είχαν τις καλύτερες προθέσεις. Όμως η αξιολόγηση από τον Πρωθυπουργό έδειξε ότι δεν μπορούσαν να συνεχίσουν και να επιτελέσουν το έργο τους. Είναι εκτεθειμένοι στους Έλληνες πολίτες να αξιολογήσουν το τι έχει συμβεί. Κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να αναφέρετε κάτι για το οποίο είστε ικανοποιημένοι, ενδεχομένως υπερήφανοι ως Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ συνολικά, κάποια πολιτική σας για την οποία οι πολίτες θα σας μνημονεύουν τα επόμενα χρόνια, κάτι που να δικαιολογεί το πέρασμα από το Υπουργείο Παιδείας όλων αυτών των ηγεσιών τα προηγούμενα χρόνια. Νομοσχέδια επί νομοσχεδίων, νομοθετικές πρωτοβουλίες, τροπολογίες, χωρίς αρχή, μέση και τέλος, αλληλοαναιρούμενες πολιτικές παρεμβάσεις άνευ ουσίας, κινήσεις εντυπωσιασμού, μεγαλόστομες διακηρύξεις κενές περιεχομένου, ετεροπροσδιορισμός με βάση το τι γινόταν στο παρελθόν ή και το τι λέει η Νέα Δημοκρατία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας θυμηθούμε τα έργα και τις ημέρες της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στο Υπουργείο Παιδείας: Μειώσατε τις ώρες διδασκαλίας σε δημοτικά και γυμνάσια, που αυτό γνωρίζετε πολύ καλά ότι είχε ως συνέπεια να μειωθούν οι αναπληρωτές καθηγητές και οι δάσκαλοι στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Αλλάξατε το ολοήμερο σχολείο, στην ουσία μικραίνοντάς το, χτυπώντας έτσι τη μικρή οικογένεια που αποτελείται από εργαζόμενους. Επαναφέρατε την τρίτη και την τέταρτη ανάθεση σε πολλά σχολεία. Κλείνετε τα σχολεία στις ορεινές και απομακρυσμένες περιοχές. Κλείνετε τα παραρτήματα στις ορεινές και νησιωτικές περιοχές, όπου υπάρχουν λίγα παιδιά, λίγοι μαθητές. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της διακυβέρνησής σας. Καταργήσατε τα πρότυπα σχολεία. Καταργήσατε την αξιολόγηση. Κρατικοποιήσατε τα ιδιωτικά σχολεία. Θα τα καταργούσατε και αυτά, αν μπορούσατε. Επαναφέρατε τους αιώνιους φοιτητές και καταργείτε τις πανελλήνιες. Δεν ξέρετε το πώς και το πότε θα γίνει αυτό, αλλά παρ' όλα αυτά, κάνετε μια μεγάλη διακήρυξη. Ας έλθουμε, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημερινό νομοσχέδιο. Μου κάνει πραγματικά πολύ μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι νομοθετείτε χωρίς ουσιαστικό διάλογο, χωρίς ενημέρωση. Εσείς - και μιλώ συνολικά για τον πολιτικό χώρο των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ - όλα αυτά τα χρόνια - όσο θυμάμαι κατά την παρουσία μου στον δημόσιο βίο - ήσασταν πάντοτε υπέρ του διαλόγου, διαπρύσιοι υποστηρικτές του διαλόγου. Εξαντλητικός διάλογος για το καθετί, για το παραμικρό. Και τώρα που γίνατε κυβέρνηση μας έχετε ταράξει στη διαδικασία του επείγοντος και του κατεπείγοντος. Φέρνετε για ψήφιση ένα νομοσχέδιο χωρίς να το έχετε θέσει στη διαβούλευση, όπως ορίζουν το Σύνταγμα και ο Κανονισμός της Βουλής. Ενώ γνωρίζατε την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας εδώ και πολύ καιρό, δεν συζητήσατε με τους νόμιμα εκλεγμένους εκπροσώπους των εκπαιδευτικών. Δεν το θέσατε σε δημόσια διαβούλευση για να δείτε τι πρέπει να αλλάξει και τι πρέπει να τροποποιήσετε. Δεν κάνατε τίποτα από τα παραπάνω, ίσως διότι ο διάλογος σας προκαλεί αλλεργία, όταν είστε στην κυβέρνηση. Υποθέτω ότι θα τον θυμηθείτε όταν έρθετε στην αντιπολίτευση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που συζητείται σήμερα στην Ολομέλεια δεν διέπεται από κάποια - αν μου επιτρέπεται η έκφραση - κεντρική ιδέα, από μια αντίληψη, από μια φιλοσοφία για το πού θέλετε να πάτε το πράγμα. Δεν διέπεται από μια φιλοσοφία διόρθωσης των παθογενειών του παρελθόντος και ποιες παθογένειες του παρελθόντος διορθώνουμε. Ψηφίζουμε σήμερα ένα μέτριο νομοσχέδιο, ένα συμπίλημα από άρθρα, αποφάσεις εξυπηρέτησης μικροσκοπιμοτήτων πελατειακού χαρακτήρα. Σε καμμία περίπτωση το νομοσχέδιο δεν αποτελεί μια συγκεκριμένη συνολική λύση. Σε καμμιά περίπτωση δεν είναι μεταρρυθμιστικό. Δεν περιέχει λύσεις. Σε καμμία περίπτωση αυτό που ψηφίζουμε δεν εφαρμόζεται πουθενά αλλού στον κόσμο. Να μας πείτε πού αλλού εφαρμόζεται. Γιατί είναι ανάγκη να ξαναανακαλύψετε την Αμερική; Γιατί δεν υιοθετείτε βέλτιστες πρακτικές που εφαρμόζονται σε άλλες χώρες. Ό,τι θετικό υπάρχει να το υιοθετήσετε. Για ποιον λόγο πρέπει να πρωτοτυπείτε κάθε φορά; Κύριε Υπουργέ, η Κυβέρνηση έχει πρόβλημα με την αξιολόγηση, εσείς και η πλειοψηφία του πολιτικού σας χώρου. Δεν εξηγείται διαφορετικά. Δεν υπάρχει πουθενά μέσα στο νομοσχέδιο η λέξη αξιολόγηση και η έννοιά της. Αφήνετε ένα περιθώριο, βέβαια, με τη λέξη αποτίμηση ή με την αυτοαξιολόγηση ή με διάφορους άλλους τρόπους. Είσαστε, όμως, εκτεθειμένοι απέναντι στους εκπαιδευτικούς. Εκατόν πενήντα χιλιάδες μόνιμοι εκπαιδευτικοί διδάσκουν σήμερα στα δημόσια σχολεία, στην πρωτοβάθμια, στη δευτεροβάθμια και στη μεταλυκειακή εκπαίδευση. Είστε εκτεθειμένοι απέναντί τους, διότι διακηρύσσατε πριν ότι είστε κατά της αξιολόγησης και τώρα είτε ως «αποτίμηση» είτε κάπως αλλιώς είτε με την έννοια της αυτοαξιολόγησης - που δεν την λέτε, ντρέπεστε να την πείτε - πάτε να τη φέρετε και να την εφαρμόσετε. Θέλω να ρωτήσω για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο και ειδικά για το άρθρο 1 που αφορά τους διευθυντές των σχολείων, για το οποίο έχει γίνει τόση πολλή συζήτηση. Άραγε γνωρίζετε πόσα σχολεία έχουμε στη χώρα; Στη χώρα υπάρχουν δεκαπέντε χιλιάδες σχολικές μονάδες, δεκαπέντε χιλιάδες διευθυντές εκπαιδευτικοί θα εκλεγούν σύμφωνα με τις διατάξεις αυτού εδώ του νομοσχεδίου. Και ερωτώ: Γιατί δεν φέρατε μια συνολική λύση και για τους διευθυντές εκπαίδευσης των κατά τόπους περιφερειών, αλλά ρυθμίζετε το θέμα μόνο για τις σχολικές μονάδες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτού]] Μισό λεπτό θα ήθελα, κύριε Πρόεδρε. Γιατί δεν φέρνετε μία λύση και για τους συμβούλους εκπαίδευσης; Γιατί έρχεστε αποσπασματικά; Γιατί δεν φέρνετε μία πρόταση και για τους περιφερειακούς διευθυντές εκπαίδευσης; Εκεί μας γυρίσατε δεκαετίες πίσω. Με το που αναλάβατε την κυβέρνηση, δεν θέσατε τα δικά σας κριτήρια - ας βάζατε δικά σας, ας επιλέγατε τους δικούς σας, αυτούς που έχουν την κομματική ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ας διαλέγατε τους καλύτερους - , αλλά είπατε «κανένα κριτήριο, καμμία προϋπόθεση, θέλουμε συγκεκριμένους, τοποθετούμε περιφερειακούς διευθυντές αυτούς που έχουν τη σκληρή κομματική ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ» και τίποτα άλλο. Κανένα παραπάνω προσόν δεν μετρούσε για εσάς. Τότε, όμως, ήσασταν στον οίστρο της διαπραγμάτευσης. Ήμασταν στην εποχή του Βαρουφάκη. Και βέβαια μετά έχουμε ζήσει το ξεψήφισμα και ξανά ξεψήφισμα. Με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο - το θέτω και τελειώνω - όταν οι διευθυντές εκπαίδευσης έχουν εκλεγεί με τον νόμο που είναι αντισυνταγματικός και συμμετέχουν στα συμβούλια επιλογής, που θα κρίνουν τους διευθυντές των σχολικών μονάδων, μήπως θα έχουμε πάλι έναν νόμο εναντίον του οποίου θα προσφύγουν και θα κριθεί και αυτός αντισυνταγματικός; Το έχετε λάβει αυτό υπ' όψιν;
Κύριο Στύλιο, να ολοκληρώσετε, παρακαλώ.
Αν φέρνατε μια συνολική λύση, θα το είχαμε αποφύγει όχι για το καλό το δικό σας, αλλά για το καλό των παιδιών μας, για το καλό των σχολείων, για το καλό της εκπαίδευσης, για το καλό της παιδείας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι φανερό ότι δεν υπάρχει πρόταση από τον ΣΥΡΙΖΑ για την παιδεία και την εκπαίδευση. Εμείς πιστεύουμε στην αξιοκρατία, πιστεύουμε στην αξιολόγηση, πιστεύουμε στην αυτοαξιολόγηση - μίλησε, το είπε και ο Πρόεδρός μας πιο πριν σήμερα - και πολύ σύντομα μια άλλη κυβέρνηση θα είναι αυτή που θα πάει τη χώρα προς τα εμπρός και όχι προς τα πίσω. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Εμμανουήλ Κόνσολας από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η παιδεία δεν προσφέρεται ως πεδίο άσκησης κομματικών σχεδιασμών και σκοπιμοτήτων ούτε ως πεδίο κομματικής αντιπαράθεσης, κάτι το οποίο έγινε σαφές και από την εισηγήτρια μας, την κ. Κεραμέως, αλλά και πρωτύτερα, από τον κ. Στύλιο. Δύσκολο, όμως, να το αντιληφθεί μια κυβέρνηση που, προκειμένου να μείνει έστω και μια μέρα στην εξουσία, νομοθετεί με κάθε εγχείρημα, χωρίς να έχει κανέναν δισταγμό, ακόμα και αν σαρώνει τα πάντα και χωρίς να έχει εδραιώσει στην κουλτούρα της την αρχή της συνέχειας του κράτους. Η κυβερνητική πολιτική οδηγεί τους Έλληνες πολίτες και τις επόμενες γενιές σε μια παγίδα ενός μνημονίου δίχως τέλος, σε μια αέναη λιτότητα με διαρκή υπερφορολόγηση και υπονόμευση κάθε αναπτυξιακής προοπτικής. Ο κ. Τσίπρας έστησε ο ίδιος μόνος του την παγίδα στην οποία έβαλε τη χώρα και κυρίως σε αυτή την προοπτική, οδηγώντας τη σε θηριώδη πρωτογενή πλεονάσματα. Πριν χάσει την ευκαιρία να βάλει γραβάτα, είχε ήδη χάσει την εμπιστοσύνη των πολιτών, αλλά και την ελάχιστη αξιοπιστία που έχει ακόμα απομείνει στην Κυβέρνηση. Η Κυβέρνηση συνεχίζει να αυτοσχεδιάζει ακόμα και σε ζητήματα που δεν επιτρέπονται αυτοσχεδιασμοί και προχειρότητες, όπως είναι η παιδεία. Υπάρχει ένα τεράστιο έλλειμμα σοβαρότητας και αυτό αποδεικνύεται και με το σημερινό εγχείρημα που φέρνει προς ψήφιση η Κυβέρνηση στη Βουλή. Ο Πρωθυπουργός εξήγγειλε, από ό,τι ακούσαμε όλοι, την κατάργηση των πανελληνίων εξετάσεων. Λόγια κυριολεκτικά του αέρα, χωρίς σχέδιο. Δεν αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να παίζει με τις ελπίδες και τις αγωνίες χιλιάδων παιδιών. Δεν αντιλαμβάνεται, επίσης, ότι δεν βρίσκεται στην εποχή των καταλήψεων της δεκαετίας του 1990, όταν μπορούσε να λέει ό,τι θέλει, όπου θέλει και να μην υπάρχει καμμία συνέπεια. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, έχετε αντιληφθεί ότι υπάρχουν μαθητές που προετοιμάζονται για την είσοδό τους στα πανεπιστήμια, έχοντας ως σταθερά ένα συγκεκριμένο σύστημα εισαγωγής; Κυρίες και κύριοι, έχετε αντιληφθεί ότι αυτού του είδους οι εξαγγελίες απαιτούν μελέτη, σχέδιο και ομαλή μετάβαση; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση έφερε στο παρά πέντε και με τη διαδικασία του κατεπείγοντος ένα νομοσχέδιο που ρυθμίζει ζητήματα σχετικά με την επιλογή στελεχών της εκπαίδευσης. Γιατί, όμως, συμβαίνει αυτό; Διότι απλούστατα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση για άλλη μια φορά ακροβατεί στα όρια της συνταγματικότητας, όπως κάθε φορά που αναλαμβάνει μια νομοθετική πρωτοβουλία. Έτσι έγινε και με τον περίφημο νόμο Μπαλτά. Θυμάστε τι συνέβη εδώ στις επιτροπές και στην Εθνική Αντιπροσωπεία για την επιλογή των στελεχών της εκπαίδευσης, που κρίθηκε αντισυνταγματικός από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Δεν έμαθε η Κυβέρνηση από αυτή την παράμετρο. Κρίθηκε, επίσης, αντισυνταγματικός ο νόμος του κ. Παππά, όπως κρίθηκε επίσης αντισυνταγματικός και ο νόμος του κ. Σκουρλέτη για τους συμβασιούχους των ΟΤΑ, αλλά η Κυβέρνηση συνεχίζει. Κύριε Υπουργέ, μάλλον δεν θέλετε να μαθαίνετε πώς να μαθαίνετε - μια βασική παραδοχή της μάθησης - και επειδή και τότε σας είχαμε προειδοποιήσει και τώρα ακόμα σας καταθέτουμε έκκληση να αποσύρετε αυτές τις παραμέτρους τις οποίες όλοι οι συνάδελφοι έχουν στηλιτεύσει πρωτύτερα, γιατί να είστε βέβαιοι ότι και τώρα θα κριθεί αντισυνταγματικός. Είναι μια προσπάθεια της Κυβέρνησης να επαναφέρει τον κομματισμό στην παιδεία. Αυτό ήταν που συνέβαινε το προηγούμενο διάστημα, αυτό συμβαίνει και τώρα. Και ενώ γνωρίζετε ότι υπήρχε κενό μετά από την κρίση του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε αντισυνταγματικό το νόμο, σκοπίμως ούτε διαβουλευτήκατε και τώρα για το νέο πλαίσιο με τους ιδιωτικούς φορείς ούτε καταθέσατε έγκαιρα μια νομοθετική πρόταση προκειμένου να υπάρχει δημόσιος διάλογος. Έχετε ρωτήσει τους εταίρους και τους ανθρώπους που στοιχειοθετούν ένα πλαίσιο δεσμεύσεων για την παιδεία, όπως έχει διαχρονικά καταθέσει και το επιστημονικό αλλά και το συνδικαλιστικό κίνημα, τα πανεπιστήμια, οι εκπαιδευτικοί φορείς και η εκπαιδευτική κοινότητα; Όχι. Έρχεστε τώρα και φέρνετε ένα νομοσχέδιο με τη διαδικασία του κατεπείγοντος με τον ίδιο στόχο, τον κομματικό έλεγχο, την τακτοποίηση πολιτικών φίλων και την εξόφληση γραμματίων. Αυτή είναι η αλήθεια. Το νομοσχέδιο περιορίζεται σε ό,τι αφορά την επιλογή διευθυντών στελεχών για την εκπαίδευση, μόνο στους διευθυντές των σχολείων. Μια ματιά να ρίξει κανείς στις διατάξεις που αποτυπώνονται στο σύνολο των ιδεοληψιών και της πρακτικής της Κυβέρνησης, διαπιστώνει πως είναι βαθιά η εμμονή της Κυβέρνησης σ' αυτό το οποίο και προεκλογικά είχε ανακοινώσει, δηλαδή την πρόθεση να καταργήσει κάθε έννοια αξιολόγησης, αριστείας και αξιοκρατίας, κάτι που τεκμηρίωσε και η εισηγήτρια μας στην τοποθέτησή της. Άλλη μια φορά διαπιστώνουμε ότι κατά κύριο λόγο είναι η γνωστή αλλεργία που έχει η Κυβέρνηση απέναντι σε αυτές τις τρεις έννοιες, γι' αυτό φροντίζει και πάλι να τις εξοβελίσει απ' αυτό το νομοσχέδιο. Πρόσθετα, η Κυβέρνηση ακύρωσε τη διαδικασία της αξιολόγησης που στηριζόταν στο προεδρικό διάταγμα 152/2013 ως κριτήριο για την επιλογή διευθυντών και στελεχών εκπαίδευσης. Τα επιστημονικά προσόντα, ενώ κάλυπταν ποσοστό άνω του 45%, δηλαδή περίπου το 1/3 από το σύνολο των προσόντων, στο επόμενο νομοσχέδιο, τώρα, συνολικά σχεδόν τα ισοπεδώνετε. Είμαστε, μάλιστα, σχεδόν σίγουροι ότι στο επόμενο νομοσχέδιο που θα καταθέσετε θα καταργήσετε και ό,τι έχει απομείνει από προσόντα. Δεν αξιολογούνται ως ικανές για μοριοδότηση οι περγαμηνές ενός εκπαιδευτικού στο πεδίο της διαρκούς επιμόρφωσης, όταν όλοι γνωρίζουμε πόσο σημαντική είναι για έναν εκπαιδευτικό η διαρκής επιμόρφωση. Κάποιοι εκπαιδευτικοί έχουν κάνει έρευνες, έχουν μοχθήσει στην έρευνά τους. Ήδη σε μεταπτυχιακά και σε διδακτορικά έχουν κάνει δημοσιεύσεις, έχουν συμμετάσχει σε συνέδρια - εθνικά και διεθνή - έχουν συγγραφικό έργο. Αυτά κυριολεκτικά εξοβελίζονται, ισοπεδώνοντας έτσι κάθε προοπτική αξιοσύνης και αξιοκρατίας. Ίσως το μόνο που δεν έχουν είναι η κομματική ταυτότητα, για να τους αξιολογήσετε θετικά. Για πρώτη φορά έχουμε και το παράδοξο να μην εμπεριέχεται στα κριτήρια για τη μοριοδότηση η γνώση πληροφορικής και τεχνολογίας. Έτσι θα χτίσουμε, κύριε Υπουργέ, το ψηφιακό σχολείο; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να αναφερθώ και στα συμβούλια επιλογής διευθυντών σχολείων. Πώς συγκροτούνται αυτά; Συγκροτούνται με μια απόφαση από τον διορισμένο περιφερειακό διευθυντή, ο οποίος θα υποβάλλεται ενδεχόμενα σε κάποιες κατευθύνσεις ή θα ορίζει κατά το δοκούν αυτά τα συμβούλια. Δεν υπάρχει κανένα αντικειμενικό κριτήριο επιλογής, καμμία ανεξάρτητη και αδιάβλητη διαδικασία για την επιλογή αυτών των συμβουλίων επιλογής. Προφανώς, στην πρόθεση της Κυβέρνησης να λειτουργήσουν μ' αυτόν τον τρόπο τα συμβούλια επιλογής εντάσσεται και η πρωτόγνωρη διάταξη για την κατάθεση δηλώσεων προτίμησης τοποθέτησης σε σχολεία, πριν την ανάρτηση των πινάκων μοριοδότησης και όχι μετά, όπως ίσχυε μέχρι σήμερα. Πού αλλού συμβαίνει αυτό, όπως είπε και ο κ. Στύλιος; Σε ποια διεθνή πρακτική; [[Στο σημείο αυτό χτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου του κυρίου Βουλευτή]] Θεωρώ ότι σ' αυτό το νομοσχέδιο θα υπάρξουν ζητήματα αντισυνταγματικότητας. Θα αναφέρω για παράδειγμα την υποχρεωτική απομάκρυνση ενός εκπαιδευτικού ο οποίος έχει συμπληρώσει δύο θητείες ως διευθυντής σε ένα σχολείο. Με ποια λογική; Τι θα συμβεί σε νησιωτικές περιοχές, σε απομονωμένες ορεινές περιοχές, εκεί όπου δεν υπάρχουν άλλοι εκπαιδευτικοί; Κύριε Πρόεδρε, κλείνω με μια σύντομη αναφορά στο ισλαμικό τέμενος της Αθήνας. Είναι δεδομένος ο σεβασμός, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από εμάς τουλάχιστον, από τη Νέα Δημοκρατία, σε ό,τι αφορά την έννοια της θρησκευτικής ελευθερίας. Αυτό αποτελεί θεμέλιο του δυτικού πολιτισμού και της δημοκρατίας. Ωστόσο, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στη λειτουργία αυτών των χώρων υπό την έννοια του ελέγχου έκνομων δραστηριοτήτων, αλλά και αλλοίωσης του χαρακτήρα από θρησκευτικό χώρο σε χώρο προσηλυτισμού και υπόθαλψης φαινομένων βίας και τρομοκρατίας. Η ευρωπαϊκή εμπειρία δείχνει ότι κάποιοι από αυτούς τους χώρους σε ευρωπαϊκές πόλεις είχαν μετατραπεί σ' αυτό ακριβώς που δεν θέλουμε να ζήσουμε. Ζούμε σε έναν κόσμο στον οποίο υπάρχουν ασύμμετρες απειλές και αντιλήψεις που απειλούν τον δυτικό πολιτισμό και τον τρόπο ζωής μας, αντιλήψεις που δεν δείχνουν ανεκτικότητα στη θρησκευτική ελευθερία. Γι' αυτό δεν μπορούμε και δεν πρέπει να αδιαφορούμε για τους κινδύνους. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο κ. Θεόδωρος Παπαθεοδώρου από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, υποτίθεται ότι με το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου υποχρεωθήκατε σε διόρθωση ημαρτημένων, μετά από τη σχετική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που κήρυσσε αντισυνταγματικές μια σειρά από θεμελιώδεις διατάξεις του ν.4327/2015 για την επιλογή των διευθυντών σχολικών μονάδων. Όμως κύριε Υπουργέ, αυτό το οποίο διαπιστώνουμε είναι ότι η αναδίπλωσή σας δεν ήταν παρά μόνο τυπική, αφού με το νέο σχέδιο νόμου επιχειρείτε να ελέγξετε και πάλι τις διαδικασίες ώστε να αναδειχθούν διευθυντές σχολικών μονάδων όχι αυτοί που πραγματικά είναι ικανοί και έχουν τα προσόντα, αλλά όσοι είναι στον κύκλο επιρροής μιας κομματικής πελατείας. Δείτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάτι πρωτοφανές στην εκπαιδευτική πολιτική κάθε ευρωπαϊκής χώρας, οποιασδήποτε ευρωπαϊκής χώρας, αλλά και κάθε προηγμένης χώρας. Η Κυβέρνηση προτείνει ένα σχέδιο νόμου για την επιλογή διευθυντών σχολικών μονάδων εν απουσία οποιασδήποτε μορφής αξιολόγησης. Τα στελέχη εκπαίδευσης, ικανά, λιγότερο ικανά, κατάλληλα ή ακατάλληλα για διοικητικές θέσεις, θα επιλέγονται με διαδικασίες που δεν θα βασίζονται στην αξιολόγηση προσόντων, ικανοτήτων, δεξιοτήτων, αλλά σε στοχευμένα κριτήρια, τα οποία σε μεγάλο βαθμό είναι ελεγχόμενα. Η αναγκαστική προσαρμογή στην πραγματικότητα, μετά την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, γίνεται και αυτή από πλευράς σας με όρους ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή με όρους κομματικών διευθετήσεων. Δείτε και ένα δεύτερο ευτράπελο της νέας εκπαιδευτικής μηχανικής των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Το βασικό κριτήριο για την επιλογή προσωπικού διοικητικών καθηκόντων δεν είναι η διοικητική επάρκεια, η εκπαιδευτική ηγεσία ή ακόμη αυτή η στοιχειώδης διοικητική εμπειρία, αλλά η αποτίμηση του κριτηρίου άσκησης διδακτικού έργου, της προσωπικότητας και της γενικότερης συγκρότησης. Άκουσα συναδέλφους προηγουμένως που έλεγαν: «Μα, εμείς χρειαζόμαστε δασκάλους οι οποίοι είναι στην τάξη για να μπορούν να διοικούν σχολεία.». Διεθνώς υπάρχει μια άλλη άποψη, ότι αυτό το οποίο μετράει είναι η εκπαιδευτική ηγεσία, η ικανότητα στα διοικητικά και βεβαίως κάποιος ο οποίος είναι δάσκαλος και δη καλός δάσκαλος, για να δίνει το παράδειγμα. Όμως θα πει κάποιος, τόσο πρόχειρη είναι η συγκρότηση της νέας διαδικασίας από το Υπουργείο Παιδείας; Δεν είναι πρόχειρη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μεθοδευμένη είναι, αφού η διδακτική εμπειρία αποτιμάται με δέκα μόρια, ενώ η διοικητική και η καθοδηγητική εμπειρία αποτιμάται με τρεις μονάδες. Και αυτό για να επιλεγούν διευθυντές σχολικών μονάδων που θα ασκούν μετά διοικητικό έργο. Ποια καλύτερη μεθόδευση θα υπήρχε για να προωθηθούν όσοι δεν είχαν τα απαραίτητα προσόντα για διοικητικές θέσεις μέχρι σήμερα, όσοι δεν έχουν διοικητική εμπειρία, δεν έχουν κριθεί επαρκείς για διοικητικές θέσεις; Νομίζω ότι ξέρετε πολλούς από αυτούς. Και εφόσον δεν υπάρχει καμιά διαδικασία αξιολόγησης, η Κυβέρνηση μπορεί να παίξει με τους μηχανισμούς των μορίων σε μια ισοπεδωτική λογική. Θα κάνω μια ερώτηση που δεν αποσαφηνίζεται στο σχέδιο νόμου. Αλήθεια, θα προσμετρηθούν τα μόρια διοικητικής εμπειρίας για όσους διευθυντές είχαν εκλεγεί με τη διαδικασία του ν.4325/2015, η οποία κρίθηκε παράνομη και αντισυνταγματική; Θα προσμετρηθούν; Θα είναι μόρια τα οποία μπορούν να μετρηθούν στην επόμενη διαδικασία; Επίσης, κύριε Υπουργέ, είναι αδιανόητο αλλά και ευτράπελο ότι στη διαδικασία συνεκτίμησης των στοιχείων για τη μοριοδότηση της συνέντευξης το Υπουργείο ανακάλυψε στο σχολείο μια νέα οντότητα. Αυτή η οντότητα λέγεται «συνυπηρετούντες μόνιμοι εκπαιδευτικοί», όχι σύλλογος διδασκόντων που δίνει τη γνώμη του, γιατί εκεί θα είχατε ένα πρόβλημα. Έχετε πρόβλημα και με αυτό. Θα σας πω γιατί έχετε πρόβλημα συνταγματικότητας. Όμως ανακαλύψατε μια άλλη οντότητα, τους συνυπηρετούντες με τον υποψήφιο μόνιμους εκπαιδευτικούς. Προκειμένου να κάνετε ελιγμούς στα όρια της συνταγματικότητας, κάνετε ελιγμούς με τα όρια της λογικής, της διοικητικής πρακτικής αλλά και της σοβαρότητας. Τα πράγματα είναι απλά. Ο σύλλογος διδασκόντων απαρτίζεται από όλους τους εκπαιδευτικούς, σύμφωνα με τη νομοθεσία, και μόνιμους και αναπληρωτές. Συνεπώς, είναι παράνομη η συνεδρίαση του συλλόγου διδασκόντων μόνο με μόνιμους εκπαιδευτικούς. Αυτό, βέβαια, είναι και απαξιωτικό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, απέναντι στους αναπληρωτές. Ξεχνάτε πως υπάρχουν σχολεία που οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί είναι αναπληρωτές; Επίσης, ο σύλλογος διδασκόντων συνέρχεται σε συνεδρίαση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - νομίζω ότι τα νομικά σας θα πρέπει να τα ξαναδείτε - , σύμφωνα με τη νομοθεσία, από τον πρόεδρο, από τον διευθυντή και σε περίπτωση κωλύματος από τον υποδιευθυντή. Αυτά λέει η νομοθεσία. Δεν το αλλάζετε. Συνεπώς ποιος θα συγκαλέσει τους συνυπηρετούντες μόνιμους καθηγητές και δασκάλους του συλλόγου διδασκόντων; Συνεπώς είναι παράνομη η διαδικασία να προεδρεύει ο αρχαιότερος εκπαιδευτικός που ορίζεται μάλιστα από τη διεύθυνση εκπαίδευσης ή να συνεδριάζει με ορισμένα μέλη του, εφόσον η λειτουργία του συλλόγου διδασκόντων προβλέπεται από τη νομοθεσία αυστηρά. Επίσης, νομίζω ότι είναι και λογικά απαράδεκτη, για όσους εξ ημών προέρχονται από τον εκπαιδευτικό κόσμο, η μείωση των μορίων για την κατοχή δευτέρου πτυχίου. Μειώνετε τα μόρια σε όσους έχουν πάρει δεύτερο πτυχίο. Δηλαδή, αυτός που κάθισε και διάβασε παραπάνω παίρνει λιγότερα μόρια από αυτόν που διάβασε λιγότερο. Το ίδιο απαράδεκτο και αντιεκπαιδευτικό είναι να αθροίζονται τα πιστοποιητικά ετήσιων επιμορφώσεων και να λαμβάνει ο υποψήφιος αθροιστικά ένα μόριο, ενώ δεν θα λαμβάνει κανένα μόριο για το δεύτερο μεταπτυχιακό. Αυτό είναι ανήκουστο. Είναι η αποθέωση του αντικινήτρου. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Λέτε στους εκπαιδευτικούς «μην κάνετε μεταπτυχιακά, γιατί αυτό που θέλουμε είναι να αθροίσουμε διαφορετικά τα προσόντα». Μόνο μεθοδεύσεις, ισοπέδωση, αλλά και πριμοδότηση των χαμηλών προσόντων και της μέτριας προσπάθειας! Τελικά, αυτό που επιχειρείτε με το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου είναι να κτίσετε - και σας το λέω - νέες αντισυνταγματικότητες, νέες αντισυνταγματικές διατάξεις πάνω στις παλαιότερες που κρίθηκαν αντισυνταγματικές, στη λογική της αδιαφορίας για την διοικητική ικανότητα και εμπειρία και της μεθοδευμένης επικράτησης της κομματικής μετριότητας. Θα τελειώσω με μία λέξη για τα θέματα διοίκησης των ΑΕΙ και την παράταση των θητειών μονομελών και συλλογικών οργάνων μέχρι 30 Νοεμβρίου 2017. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Μετά το «η αριστεία είναι ρετσινιά» σήμερα ακούσαμε και κάτι άλλο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Ακούσαμε λοιπόν όσον αφορά τον νόμο του ΠΑΣΟΚ που εισήγαγε τα συμβούλια - και θέλω να διορθώσω τον κύριο Υπουργό - στην εκλογή των οποίων συμμετείχε το 80% - όχι το 70% που είπε ο κ. Μητσοτάκης και το επανέλαβε ο κύριος Υπουργός - , μέσω ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, ότι το ονόμασε κατάρα της δημοκρατίας. Το 80% των πανεπιστημιακών συμμετείχε στην ανάδειξη συμβουλίων ιδρυμάτων το 2012. Αλήθεια, πότε ανακαλύψατε αυτήν την κατάρα της δημοκρατίας; Την ανακαλύψατε μήπως όταν στελέχη της Κυβέρνησης, στελέχη και Βουλευτές σήμερα, ήταν υποψήφια για την εκλογή των συμβουλίων; Άλλο εάν δεν εξελέγησαν. Πότε ανακαλύψατε ότι ήταν η κατάρα της δημοκρατίας; Όταν ο μισός ΣΥΡΙΖΑ ήταν εναντίον του άλλου μισού για το εάν θα συμμετέχουν ή όχι στην εκλογή των συμβουλίων; Νομίζω ότι σε αυτήν την Αίθουσα θα πρέπει να προσέχουμε, κύριοι συνάδελφοι, προτού μιλήσουμε.
Κύριε Παπαθεοδώρου, θα πρέπει να ολοκληρώσετε, παρακαλώ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Επειδή σήμερα με αυτήν την παράταση επιχειρείτε να φέρετε μια νομοθεσία η οποία θα επηρεάσει, όπως νομίζετε, τις εκλογές των πρυτανικών αρχών, εγώ θα σας πω το εξής: Το σχέδιο που φέρνετε έχει απαξιωθεί από την πανεπιστημιακή κοινότητα, η οποία, όπως καλά ξέρουμε, είναι αυτορρυθμιζόμενη και απορρίπτει τέτοιου είδους λογικές, συχνά με πάταγο. Και η Ιστορία νομίζω ότι θα πρέπει να διδάσκει. Εάν θέλετε να παρέμβετε στην πανεπιστημιακή κοινότητα διαμορφώνοντας νέους συσχετισμούς στις πρυτανικές εκλογές, απλά θα αποτύχετε. Και αυτό είναι μία πεποίθηση. Θα σας παρακαλούσα να το ακούσετε. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Χαρά Κεφαλίδου από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο πλαίσιο του συνήθους τρόπου που νομοθετείτε κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι μας εκπλήσσει ο επείγων χαρακτήρας του παρόντος σχεδίου νόμου. Τι και αν είχατε όλον τον χρόνο να σχεδιάσετε, να διαβουλευθείτε, να συζητήσετε με τους φορείς και τα κόμματα; Πιστοί στη γραμμή σας ότι τίποτα δεν κάνουμε μέχρι να έχουμε το manual του κυβερνητικού ελέγχου, άλλη μια, χιλιοστή φορά φέρνετε ως επείγον ένα σχέδιο νόμου για κάτι που «σέρνεται» από το 2015. Από τότε φορείς και Αντιπολίτευση σας λέγαμε για τα θέματα αντισυνταγματικότητας. Χρειάστηκε όμως, όπως βλέπετε, η πολυσέλιδη απόφαση του Σ.τ.Ε. για να σας σταματήσει. Δεν σας αιφνιδίασε. Δεν είναι άλλωστε και η πρώτη φορά. Είστε παλιοί γνώριμοι με το Σ.τ.Ε.. Για εσάς, όμως, προέχει πάντα η ιερή αποστολή να πριμοδοτείτε δικούς σας, να ξεπληρώνετε πελατειακές υποχρεώσεις σας και για αυτό το ρισκάρατε. Το ίδιο κάνατε και τώρα. Έτσι, και το κομματικό σας καθήκον επιτελείτε και εναλλακτικό plan b προετοιμάζετε. Με αυτά και με εκείνα, πραγματικά πού να σας περισσέψει χρόνος για διαβούλευση! Είπε ο κύριος Υπουργός «δεν είναι υποχρεωτικό στα επείγοντα να υπάρχει δημόσια διαβούλευση». Άχρηστη διαδικασία κατά ΣΥΡΙΖΑ έτσι κι αλλιώς. Ό,τι κι αν λένε οι φορείς, η εκπαιδευτική κοινότητα, εσείς έχετε προαποφασίσει να περάσετε το δικό σας, απόλυτα συνεπείς με τη συριζαϊκή λογική όπου όλα, μα όλα επιτρέπονται στην πολιτική, αρκεί να εξυπηρετούν τον στόχο της διατήρησης στην εξουσία. Υπάρχει, βέβαια, και αυτή η δικαιοσύνη που μερικές φορές σας τα χαλάει. Εσείς, όμως, τη λύση την έχετε βρει, γιατί το καλό το παλικάρι ξέρει κι άλλο μονοπάτι. Προσχηματικά, λοιπόν, συμμορφώνεστε με την απόφαση του Σ.τ.Ε., ενώ υλοποιείτε ό,τι εξαρχής έχετε σχεδιάσει. Διατηρείτε ως προέδρους των συμβουλίων επιλογής τους υφιστάμενους διευθυντές εκπαίδευσης αλλάζοντάς τους τίτλο. Θα συμμετέχουν από την πίσω πόρτα ως εκπαιδευτικοί με τουλάχιστον εικοσαετή διοικητική εμπειρία σε θέση διευθυντή εκπαίδευσης. Όμως στη χώρα που η ρητορική του «ό,τι να ‘ναι» περνάει στον δημόσιο λόγο άνετα, που Βουλευτές με περισσή περηφάνεια πορεύονται αυταπατώμενοι, παρ' ότι που οι εξελίξεις τούς διαψεύδουν μονίμως, τι μπορεί να περιμένει κανείς; Στη χώρα όπου απαλλοτριώνονται πανεπιστημιακοί χώροι από μπαχαλάκηδες, όπως χθες με τσεκούρια και βαριοπούλες και όπου οι γνωστοί - άγνωστοι δέρνουν καθηγητές και δεν ιδρώνει το αυτί του αρμόδιου Υπουργού, ζητάμε αναβαθμισμένο σχολείο και διαβούλευση για θέματα παιδείας; Ε, αυτό πάει πάρα πολύ. Κύριε Υπουργέ, στην επιτροπή με χιλιάδες τρόπους επαναλάβατε ότι η συμμετοχή του συλλόγου καθηγητών στην επιλογή διευθυντών είναι το διακύβευμα και η άποψή τους πρέπει να εκφράζεται για λόγους δημοκρατίας. Αν αυτό το εννοείτε πραγματικά, τότε γιατί αποφύγατε τη δημόσια διαβούλευση; Για αυτό λέω ότι είστε προσχηματικοί. Επί δυόμισι χρόνια παρακολουθούμε να εξαντλείτε κάθε περιθώριο νομοθετικής πρωτοβουλίας για να φτιάξετε νόμους στα μέτρα σας. Πρώτη απόπειρα ο νόμος Μπαλτά - Κουράκη: Καταργείτε τη συνέντευξη και βάζετε ψηφοφορία από τον σύλλογο διδασκόντων. Δεύτερη απόπειρα, έξι μήνες μετά, τροπολογία Φίλη στις βοσκήσιμες γαίες: Επαναφέρετε τη συνέντευξη για την επιλογή διευθυντών εκπαίδευσης με αυξημένη μοριοδότηση και συγκροτείτε με απόλυτα κομματικό τρόπο τα συμβούλια επιλογής. Σήμερα τρίτη και φαρμακερή προσπάθεια. Μετά φυσικά από την απόφαση του Σ.τ.Ε. κινείστε πιο επαγγελματικά. Αναζητήσατε τα προσόντα των φίλα προσκείμενων υποψηφίων και βγάλατε προδιαγραφές στα μέτρα τους. Και επειδή οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ τιμούν τον λόγο τους, έχουν πρόσωπο στην ελληνική κοινωνία και δεν ξεχνούν και την εκλογική τους πελατεία, το πατρόν φτιάχτηκε στο νούμερό τους. Sur mesure. Και ενώ στα προηγούμενα νομοσχέδια το βάρος είχε δοθεί στα τυπικά προσόντα και λιγότερο στην προϋπηρεσία, με όχι και τόσο καλά αποτελέσματα, σήμερα δοκιμάζετε το ανάποδο. Ισχυρίζεστε πως γίνεται για λόγους ουσίας. Αυτό, όμως, δεν το λες πολιτική. Για αλισβερίσι μού κάνει. Διακηρύσσετε τις αγαθές σας προθέσεις και το πνεύμα συναίνεσης που σας έχει κυριεύσει εσχάτως. Πώς όμως; Ράβοντας κοστούμια και ξεγελώντας το Σ.τ.Ε.; Δεν πείθετε κουρελιάζοντας θεσμούς και διαδικασίες. Το κουτόχορτο τέλος! Μοριοδότηση. Στη Βουλή σήμερα αναμετριώνται δύο απόψεις: Της κιμωλίας και του διαδραστικού πίνακα, το δίλημμα μεταξύ προϋπηρεσίας και επιστημονικής κατάρτισης. Ούτε λόγος φυσικά για αξιολόγηση. Δεν ανακαλύπτουμε, ξέρετε, την Αμερική. Όλος ο σύγχρονος κόσμος τα έχει λύσει αυτά χρόνια τώρα. Πόσο δύσκολο πιστεύετε πως είναι να βρεθεί μια αντικειμενική διαδικασία μοριοδότησης; Θα σας έλεγα: πολύ όταν δεν αντέχεις αλλά πρέπει να παραστήσεις ότι τη θες. Σήμερα στην ομιλία του ο κ. Γαβρόγλου μάς έδωσε να λύσουμε και έναν γρίφο. Πώς μπορείς, μας είπε, να ποσοτικοποιήσεις την κοινωνική ζωή; Τι ακριβώς εννοούσε; Και η δημιουργική ασάφεια συνεχίζεται. Αναφέρομαι στις ετήσιες επιμορφώσεις. Ποιο είναι το κρίσιμο; Μην είναι η διάρκεια; Μην είναι οι ώρες; Μην είναι και τα δύο συνδυαστικά; Θα αποφασίσετε στο επόμενο νομοσχέδιο; Γιατί αυτό μάλλον βλέπω να παίρνει τον δρόμο του Σ.τ.Ε.. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα χρειαστώ δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ πολύ. Την απέχθειά σας σε κάθε προσπάθεια βελτίωσης προσόντων την ξέραμε. Αυτήν τη φορά τη βαφτίσατε «άγχος για συλλογή πτυχίων». Στο σημερινό σχέδιο νόμου βγάζει μάτι. Δείτε: χαμηλή μοριοδότηση στο δεύτερο πτυχίο, ανύπαρκτη μοριοδότηση όταν υπάρχει δεύτερο ή τρίτο μεταπτυχιακό ή διδακτορικό. Το επόμενο τι θα είναι; Αρνητική μοριοδότηση; Σε μια απέλπιδα προσπάθεια να σώσουμε ό,τι σώζεται, έχουμε καταθέσει ως Δημοκρατική Συμπαράταξη κάποιες τροπολογίες. Ενδεικτικά, για λόγους χρόνου, θα αναφερθώ σε μια, στην προσμέτρηση ως διδακτικής εμπειρίας της υπηρεσίας των στελεχών επί θητεία. Κάνατε δεκτή αυτήν την τροπολογία. Αφήσατε όμως, έξω τους διευθυντές διευθύνσεων εκπαίδευσης. Θεωρώ ότι έχει γίνει εκ παραδρομής. Αλλιώς, η απόφασή σας δημιουργεί περίεργους συνειρμούς. Διοικήσεις σε ΑΕΙ: Ξέρετε ότι τα πανεπιστήμια έχουν διαλυθεί και ότι δεν υπάρχουν διοικήσεις και αντί να κάνετε εδώ και τώρα εκλογές, δίνετε παράταση στις υπάρχουσες. Σίγουρα κερδίζετε χρόνο έτσι, για να μπορέσετε να σχεδιάσετε πώς θα ελέγξετε πλήρως τα ΑΕΙ. Τα άλλα, τα περί αστικής αναξιοπρέπειας, θα μας τα εξηγήσει ο ιστορικός του μέλλοντος. Άρθρο 3, ειδική αγωγή: Την ειδική αγωγή έτσι κι αλλιώς την έχετε καταδικασμένη, από τον προηγούμενο νόμο, τον ν.4415/2016. Τώρα την αποτελειώνετε για να μην αφήνετε μισές τις δουλειές σας. Με αλχημείες, τροποποιήσεις, τροποποιήσεις επί τροποποιήσεων καταφέρατε τι; Τσουβαλιάσατε προϋπηρεσίες, σεμινάρια, προσόντα, τα βάλατε όλα μαζί, τα κάνατε έναν αχταρμά και μας τον σερβίρετε. Οι εκπαιδευτικοί θα τοποθετούνται χωρίς καμμία διάκριση προσόντων. Αποτέλεσμα; Η ειδική αγωγή θα πληρώσει τον λογαριασμό. Τελειώνω με το ισλαμικό τέμενος. Μια κουβέντα θα πω μόνο: Όταν οι ΑΝΕΛ, το άλλο σας μισό, ο συνέταιρός σας, σας κρεμάει δείχνοντας το πραγματικό του πρόσωπο, τότε εσείς θυμάστε ότι μπορείτε να στραφείτε στον προοδευτικό κόσμο. Επικαλείστε τα ανθρώπινα δικαιώματα, ζητιανεύετε συναίνεση α λα καρτ για μια υποχρέωση της χώρας, ώστε να μην ξεφτιλιστούμε διεθνώς. Και κλείνω απαντώντας στα λόγια του κυρίου Υπουργού. Όλη η κοινωνία βοά και λέει «βρείτε τα». Την ανάγκη συναίνεσης στην εκπαίδευση εμείς, κύριε Υπουργέ, και την έχουμε καταλάβει εδώ και χρόνια και την έχουμε κάνει πράξη με έναν νόμο ψηφισμένο από διακόσιους πενήντα Βουλευτές, που εσείς ξορκίζετε ακόμη και μέχρι σήμερα. Ο ΣΥΡΙΖΑ τώρα άνοιξε τα αυτιά του στις εκκλήσεις της κοινωνίας; Όχι βέβαια. Αν έτσι εύκολα άνοιγαν αυτιά και μυαλά, το παρόν σχέδιο νόμου θα είχε χρόνο για διαβούλευση, θα άκουγε τις φωνές της εκπαιδευτικής κοινότητας και δεν θα έγραφε κατ' ουσίαν στα παλαιότερα των υποδημάτων κοινωνία και δικαιοσύνη. Όμως τι μπορεί να περιμένει κανείς από συνήθως πρόχειρους, κατ' επάγγελμα προσχηματικούς, κατ' εξακολούθηση υπερφίαλους και μονίμως αλαζόνες; Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή σας.
Τον λόγο έχει ο κ. Ηλίας Παναγιώταρος από τη Χρυσή Αυγή.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συζητούμε σήμερα ένα ακόμα επείγον νομοσχέδιο που ρυθμίζει, εντός πολλών εισαγωγικών, ζητήματα πξαιδείας. Τώρα, βέβαια, το θέμα είναι ποιας παιδείας. Αυτής της παιδείας, που είδαμε χθες και προχθές με σκηνές απείρου κάλλους να εκτυλίσσονται έξω από τα πανεπιστήμια; Της παιδείας όπου θα υπάρξει και θεματική εβδομάδα με τις έμφυλες ταυτότητες; Της παιδείας όπου αποδομείτε τα πάντα και σε λίγο καιρό αυτή η τεράστια, η τρισένδοξη ιστορία των Ελλήνων από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι τώρα, θα διδάσκεται αραιά και που, τμηματικά, έτσι ώστε κάποια στιγμή να μην υπάρχει καθόλου; Αυτής της παιδείας; Οπότε, τα τέσσερα πρώτα άρθρα του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, που αφορούν διάφορα ζητήματα, μάλλον είναι επιφανειακά και διαδικαστικού χαρακτήρα - γιατί την ουσία την έχετε χάσει προ πολλού - , αντί να συζητάτε για το πώς θα επαναφέρετε την ελληνική παιδεία στο μεγαλείο που ήταν πριν από πάρα πολλά χρόνια και δυστυχώς τώρα την εκφυλίζετε. Έχει και ένα πέμπτο άρθρο το εν λόγω νομοσχέδιο το οποίο έχει να κάνει με τεχνικά ζητήματα, όπως λέτε, και διοικητικά, με τα του τζαμιού το οποίο χτίζεται με γοργούς ρυθμούς και που σε μερικούς μήνες λέτε ότι θα είναι έτοιμο. Θα είναι ένα τζαμί που για αρχή στοίχισε στον ελληνικό λαό γύρω στο 1 εκατομμύριο ευρώ. Βέβαια, για να καταλάβετε το μέγεθος της διαπλοκής, είχαν κηρυχθεί τέσσερις ή πέντε διαγωνισμοί άγονοι πριν από τον τελευταίο, όπου οι τέσσερις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες, που παίρνουν όλα τα έργα στην πατρίδα μας έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ζήλο για ένα έργο μόλις 950.000 ευρώ. Βέβαια, υπάρχουν και τα «ψιλά γράμματα» όπου το δωράκι θα είναι τα υπόλοιπα έργα που θα γίνουν σε δεύτερο χρόνο, που ξεπερνούν τα 100 εκατομμύρια ευρώ και βλέπουμε. Αλλιώς δεν θα πήγαιναν ούτε αυτοί. Πριν προχωρήσω, θα ήθελα να κάνω ένα σχόλιο για το τρομοκρατικό χτύπημα στο Μάντσεστερ της Μεγάλης Βρετανίας. Εάν ανατρέξουμε και δούμε τις διάφορες δηλώσεις συμπαράστασης στο εξωτερικό, διαπιστώνουμε ότι δυστυχώς, ειδικότερα από την Ευρώπη και τους ευρωπαίους ηγέτες, σχεδόν κανένας δεν αναφέρεται στο ποιοι ήταν αυτοί οι τρομοκράτες. Ήταν ισλαμιστές τρομοκράτες, φανατικοί μουσουλμάνοι οι οποίοι το μόνο που θέλουν είναι να μας εξαφανίσουν από την Ευρώπη - το λένε, το διαφημίζουν και είναι περήφανοι για αυτό - και να έρθουν αυτοί με τα ήθη και τα έθιμά τους. Είναι λυπηρό επίσης ότι στην πατρίδα μας ψάχναμε να βρούμε μία από τις διάφορες δηλώσεις. Δεν ξέρω εάν άλλος εκτός από τη Χρυσή Αυγή αναφέρθηκε στην ισλαμική τρομοκρατία. Δυστυχώς, ούτε ο Αρχιεπίσκοπος, ούτε το Υπουργείο Εξωτερικών, ούτε η Νέα Δημοκρατία μέσω του κ. Μητσοτάκη, σχεδόν κανένας δεν αναφέρεται στο αυτονόητο. Αυτό δείχνει την τεράστια έλλειψη χριστιανικής κουλτούρας πλέον στην Ευρώπη από αυτούς που την κυβερνούν και θέλουν να την αποδομήσουν. Δυστυχώς, αυτή η έλλειψη χριστιανικής κουλτούρας, ο εξισλαμισμός, η μουσουλμανική εισβολή, οι διάφοροι «πεμπτοφαλαγγίτες» οι οποίοι βρίσκονται εντός των πυλών και ο ρόλος των διαφόρων φιλελευθέρων, των διαφόρων θιασωτών της πολυπολιτισμικότητας, των διαφόρων λαθρομεταναστολάγνων και όλων αυτών αφήνουν ελεύθερο το πεδίο στους πάσης φύσεως τζιχαντιστές, φανατικούς μουσουλμάνους να πράξουν το θεάρεστο - σύμφωνα με τον Αλλάχ - έργο τους, να μας πάρουν, να σας πάρουν τα κεφάλια ολονών, να πάρουν τις γυναίκες σας, τις γυναίκες μας, όλες τις χριστιανές γυναίκες. Βλέπουμε καθημερινά το τι βιώνουν οι γυναίκες στον μουσουλμανικό κόσμο. Ακούσαμε και διάφορα επιχειρήματα από τον εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και από άλλους για τα δικαιώματα των μουσουλμάνων να εκκλησιάζονται. Το πρόβλημα - λέει - φάνηκε στην Ολυμπιάδα του 2004 όπου κάποιοι μουσουλμάνοι αθλητές δεν μπορούσαν να προσευχηθούν στον Αλλάχ. Αυτά είναι γελοιότητες που δεν τις πιστεύετε ούτε οι ίδιοι. Και ποιοι θα πηγαίνουν στα τζαμιά; Τα εκατομμύρια των λαθρομεταναστών μουσουλμάνων που βρίσκονται στην Αθήνα και σε ολόκληρη την Ελλάδα; Τότε το ένα τζαμί δεν θα τους φτάνει ούτε για αστείο, ούτε για καλημέρα. Άλλο σοβαρότατο πρόβλημα που τώρα κάπως φάνηκε - λέει - είναι στο διοικητικό συμβούλιο, για το πώς θα τοποθετηθούν τα δύο μέλη, εάν ο ένας θα είναι Σιίτης και εάν ο άλλος θα είναι Σουνίτης και σε τι ποσοστό θα είναι. Σε λίγο καιρό θα δούμε το εξής οξύμωρο, όταν και εάν λειτουργήσει ποτέ το τέμενος στην Αθήνα: τους διαπληκτισμούς. Και ξέρετε ότι όταν διαπληκτίζονται οι μουσουλμάνοι μεταξύ τους δεν είναι λεκτικά. Εκεί μπαίνουν ζωσμένοι με εκρηκτικά συνήθως οι σουνίτες στα σιιτικά τζαμιά και τινάζονται μαζί με εκατοντάδες. Θα ζήσουμε και θα ζήσουμε σκηνές απείρου κάλλους και μετά θα έρθετε και θα λέτε να φτιάξουμε ένα τζαμί για τους Σιίτες, ένα για τους Σουνίτες, ένα για κάποιους άλλους και δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Τα τζαμιά σε ολόκληρη την Ευρώπη αποδεδειγμένα πλέον είναι εκκολαπτήρια τζιχαντιστών και τίποτε άλλο. Οι πιο φανατικοί τζιχαντιστές είναι αυτοί οι οποίοι είχαν πάρει ευρωπαϊκά διαβατήρια, είναι δεύτερης, τρίτης, τέταρτης ή πέμπτης γενιάς, που δεν έχουν αφομοιωθεί ούτε κατ' ελάχιστον από τις τοπικές κοινωνίες, ούτε από τη γερμανική, ούτε από τη γαλλική, ούτε από την αγγλική, ούτε από τη βελγική, ούτε πουθενά. Το μόνο για το οποίο αισθάνονται περήφανοι - όπως ο εικοσιδυάχρονος Λίβυος στο Μάντσεστερ - είναι για την ισλαμική τους θρησκεία και για το ότι όλοι πρέπει να πληρώσουμε για διάφορα δεινά, όπως θεωρούν αυτοί. Ακούσαμε να λέτε ότι όλοι οι μουσουλμάνοι δεν είναι ίδιοι. Βλέπουμε και την προσπάθεια που γίνεται. Είδαμε και από μια εφημερίδα την Κυριακή που μας πέρασε, που είχε δύο σελίδες αφιέρωμα στα πολιτιστικά, το εξής: «Οι πεφωτισμένοι του Ισλάμ». «Υπάρχει» - λέει - «και ένα άλλο Ισλάμ, το Ισλάμ του ανθρωπισμού, της χειραφέτησης και, γιατί όχι, της αγάπης». Αλήθεια, πού το είδατε αυτό εσείς; Όταν ζώνονται με εκρηκτικά ή όταν χτυπάνε τις γυναίκες τους πρωί, μεσημέρι, απόγευμα, βράδυ; Αυτό είναι το Ισλάμ του ανθρωπισμού; Και πού είναι όλες αυτές οι φεμινίστριες οι φιλελεύθερες, οι οποίες αγωνίζονται για τα δικαιώματα των γυναικών που ξαφνικά γίνανε και οι μεγαλύτερες υποστηρίκτριες μέσω των διαφόρων χρηματοδοτούμενων από φανατικά ισλαμιστικά κράτη ΜΚΟ, να υπερασπίζονται τη μπούργκα, να υπερασπίζονται το δικαίωμα στις γυναίκες να μην μπορούν να πουν λέξη, τίποτα απολύτως. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε, για ένα λεπτό. Όπως είπε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, απαντώντας στο σχόλιο του Προέδρου, θέλω να πω ότι ναι, όλοι οι μουσουλμάνοι δεν είναι τρομοκράτες, δυστυχώς, όμως, όλοι οι τρομοκράτες είναι μουσουλμάνοι. Και αν δεν ανοίξετε τα μάτια σας να δείτε την πραγματικότητα, τότε θα βιώσουμε κι εμείς λίαν συντόμως στιγμές του Μάντσεστερ, της Γαλλίας, του Βελγίου κ.λπ.. Θα ήθελα να κάνω έναν γρήγορο σχολιασμό στην υποκρισία της Νέας Δημοκρατίας, που ψήφισε κατ' αρχάς την ανέγερση του τζαμιού χρόνια πριν, έκανε όλες τις διορθωτικές κινήσεις, έφερε νόμους ώστε να μην μπορεί ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών να έχει λόγο σε αυτό και ξαφνικά τώρα έχετε κάποιες ενστάσεις για διαδικαστικά ζητήματα. Όσο για τους Ανεξάρτητους Έλληνες, εκεί η υποκρισία περισσεύει, διότι αν δεν υπήρχαν άλλοι πρόθυμοι να ψηφίσουν, είναι σίγουρο ότι και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες θα ψήφιζαν ως μέλος της συγκυβέρνησης το τέμενος και οτιδήποτε άλλο. Εκ του ασφαλούς όλοι μπορούμε να λέμε οτιδήποτε. Τελειώνοντας, έχω μια απορία, την οποία έχουν πολλοί: Όλοι αυτοί που μας έρχονται από την Αίγυπτο, τη Λιβύη, το Ιράκ, το Ιράν, Σαουδική Αραβία - δεν έρχεται κανένας μάλλον από εκεί - από την Υεμένη, από την Αφρική και αλλού, είναι όλοι μουσουλμάνοι. Δεν είναι ευχαριστημένοι στις πατρίδες τους, αλλά είναι ευχαριστημένοι σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο που έρχονται και που όχι μόνο έρχονται, αλλά θέλουν να επιβάλουν δια της βίας τα ήθη και τα έθιμά τους. Και εδώ είναι το απίστευτο και το οξύμωρο. Θέλουν να μας αλλάξουν και να μας κάνουν σαν τις χώρες από τις οποίες έφυγαν άρον άρον, είτε γιατί δεν τους άρεσε, είτε γιατί είναι φανατικοί και θέλουν να επιβάλουν τον νόμο της σαρίας.
Ολοκληρώνετε, παρακαλώ, κύριε συνάδελφε.
Κλείνοντας, θα ήθελα να σας πω κάτι πάνω στο σχόλιο που έκανε μια ομιλήτρια - αν δεν κάνω λάθος - από το ΣΥΡΙΖΑ, απαντώντας λίγο αργότερα στον ομιλητή της Χρυσής Αυγής, ότι η ομιλία του - λέει - ήταν μνημείο σκοταδισμού. Είναι αυτό μνημείο σκοταδισμού και δεν είναι όλα όσα υποστηρίζετε, το δικαίωμα στη μπούργκα, το δικαίωμα στην κλειτοριδεκτομή στα μικρά κοριτσάκια και σε όλα όσα συμβαίνουν στην πατρίδα μας. Λυπούμαστε πάρα πολύ. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Ιάσων Φωτήλας από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, ακούστε. Δεν γίνεται από τη μία να ζητάτε συναίνεση από τα κόμματα και από την άλλη αφ' ενός να εισάγετε το νομοσχέδιο ως επείγον, υπονομεύοντας έτσι όλη τη διαδικασία της απαραίτητης διαβούλευσης τόσο με τα ίδια τα κόμματα όσο και με την κοινωνία και αφ' ετέρου, προτού καν κατατεθεί το νομοσχέδιο, να ανακοινώνετε στον ιστότοπο του Υπουργείου Παιδείας τους πυλώνες μοριοδότησης, χωρίς καμμία αναφορά στην αξιολόγηση. Δηλαδή, ουσιαστικά μας αγνοείτε και κατόπιν εορτής μας ζητάτε συναίνεση. Ωραίοι τύποι είστε! Τώρα, επί του νομοσχεδίου. «Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς». Αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό μόλις διάβασα το σχετικό νομοσχέδιο και ιδίως το άρθρο 1, που αποτελεί και τον πυρήνα του. Εξηγούμαι: Η Κυβέρνηση αντί να προχωρήσει σε γενναίες αλλαγές, επί το ορθολογικότερο και με διάθεση ανανέωσης της εκπαίδευσης μετά το στραπάτσο που έπαθε από την αντισυνταγματικότητα του ν.4327/2015 για την επιλογή διευθυντών εκπαίδευσης, επέλεξε να κάνει αλλαγές πιστή στις ιδεοληψίες της. Είναι αποκαλυπτική των προθέσεών σας η διαδικασία μοριοδότησης στους πυλώνες τους οποίους ανακοινώσατε - όπως προείπα - προτού καν κατατεθεί το νομοσχέδιο, χωρίς καμμία αναφορά στην αξιολόγηση ως κριτήριο επιλογής. Μειώνετε, ύστερα, τη βαρύτητα των επιστημονικών προσόντων επί του συνόλου των μορίων. Συγκεκριμένα, στον ν.3848/2010 τα τυπικά προσόντα συνιστούσαν το 45,2% του συνόλου των μορίων. Στο προτεινόμενο σχέδιο νόμου σήμερα, τα τυπικά προσόντα πέφτουν στο 30% με 36%. Αντίστοιχα, αυξάνεται υπερβολικά η βαρύτητα της αρχαιότητας, η οποία, βεβαίως, δεν συνεπάγεται εμπειρία, αφού δεν υπάρχει αξιολόγηση για τους υποψήφιους. Το κριτήριο, δηλαδή, της καθοδηγητικής και διοικητικής εμπειρίας που στον ν.3848/2010 αποτελούσε το 26% επί του συνόλου των μορίων, τώρα με το προτεινόμενο σχέδιο ανέρχεται σχεδόν στο 40%. Επιτρέψτε μου να αναφέρω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα για να γίνω ακόμα πιο κατανοητός: Με το προηγούμενο σχέδιο νόμου για τη μοριοδότηση των διευθυντών, προβλεπόταν ότι ένας εκπαιδευτικός με δεκαπέντε χρόνια προϋπηρεσίας, μεταπτυχιακό, πτυχίο στις τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνίας, έπαιρνε εννέα μόρια. Τώρα με την πρόταση, που κάνετε εσείς, εκπαιδευτικός με είκοσι χρόνια υπηρεσίας, χωρίς κανένα άλλο προσόν, παίρνει δέκα μόρια. Τα ίδια, λοιπόν, και να μην πω χειρότερα με μόνο κριτήριο την ιδεοληψία σας. Οδηγείτε κατά αυτόν τον τρόπο, κύριε Υπουργέ, στην εξυπηρέτηση κυρίως αυτών που έχουν μεγαλύτερη προϋπηρεσία και αρχαιότητα και σε αποκλεισμό όλους τους νεότερους εκπαιδευτικούς με αυξημένα τυπικά επιστημονικά προσόντα. Με άλλα λόγια, και εδώ αναγνωρίζετε εμμέσως την πάγια αρχή σας ότι η αριστεία είναι ρετσινιά. Ακόμα και αυτήν τη γνώμη των διδασκόντων τη βάλατε χωρίς βαρύτητα. Όμως, τώρα αντιλαμβάνομαι ότι είστε σε δύσκολη θέση μετά το φιάσκο του προηγούμενου συστήματος με τη μυστική ψηφοφορία του συλλόγου διδασκόντων που κρίθηκε αντισυνταγματική. Πόσο μίζερο σύστημα μικροεξυπηρετήσεων υπηρετείτε, όταν σκέφτεστε πώς θα χαϊδέψετε αυτιά από το δικό σας ακροατήριο με την εισαγωγή τέτοιων διατάξεων, που και αυτές μπορούν να προκαλέσουν εκ νέου προβλήματα; Βέβαια, καμμία πρόβλεψη δεν υπάρχει για διαδικασία επιλογής για όλα τα ανώτερα στελέχη της εκπαίδευσης, σχολικούς συμβούλους, διευθυντές εκπαίδευσης. Τέλος, να πούμε μια κουβέντα για το θέμα του τεμένους στο άρθρο 5. Είναι πραγματικά απίστευτα τα όσα ακούσαμε για τον εισηγητή των ΑΝΕΛ και της τρικυμίας εν κρανίω που επικρατεί στην Κυβέρνηση. Είπε ο εισηγητής των ΑΝΕΛ ότι κατ' αυτόν όλα είναι εντάξει, δηλαδή, ότι ο Υπουργός τους κ. Ζουράρις λέει «ναι» και υπογράφει τη διάταξη. Φαντάζομαι ότι θα την ψηφίσει κιόλας το βράδυ. Η Κοινοβουλευτική τους Ομάδα, όμως, δεν ψηφίζει ως αντιχριστιανική τη διάταξη και ταυτόχρονα, όμως, στηρίζει την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, η οποία κατά τη λογική σας είναι αντιχριστιανική Κυβέρνηση που περνάει τη διάταξη και ταυτόχρονα καταγγέλλει τη Νέα Δημοκρατία που στηρίζει την ίδρυση του τεμένους. Τι να πω! Μάλλον έχει ζαλιστεί υπερβολικά ο συνάδελφος...
…
Παρακαλώ, ηρεμήστε. Μη διακόπτετε, σας παρακαλώ. Συνεχίστε, κύριε Φωτήλα.
…
Παρακαλώ, μη διακόπτετε.
Μάλλον έχει ζαλιστεί ο κύριος συνάδελφος εξαιτίας των συνεχών...
…
Τώρα θα με αφήσετε; Θέλετε να σας απαντήσω τώρα; Θα με υποχρεώσετε;
…
Ωραίος δημοκράτης είστε, κύριε συνάδελφε. Θα με υποχρεώσετε για το πώς θα τοποθετηθώ στην τοποθέτησή μου;
Κύριε Φωτήλα, συνεχίστε την ομιλία σας. Δεν καταγράφεται τίποτα.
Έτσι την νοείτε εσείς τη δημοκρατία;
Κύριε Φωτήλα, με ακούτε; Δεν θέλετε ούτε αυτό που σας λέω εγώ να ακούσετε.
Σας ακούω.
Δεν καταγράφεται τίποτα στα Πρακτικά από τις παρεμβάσεις ή τις όποιες διακοπές έχουν γίνει από τους Βουλευτές. Συνεχίστε την ομιλία σας. Κρατείται ο χρόνος.
Δεν καταγράφεται, αλλά κατανοούμε πώς ο καθένας καταλαβαίνει τη δημοκρατία. Αυτό καταλαβαίνουμε. Τι να πω! Φαίνεται πως ο κύριος συνάδελφος έχει ζαλιστεί από τα συνεχή μνημόνια και τους φόρους τους οποίους καλείται να ψηφίσει και έχει χάσει την αίσθηση της πραγματικότητας. Βεβαίως, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Εμείς στη Νέα Δημοκρατία ποτέ δεν ψηφίσαμε συγκεκριμένα νομοσχέδια με κριτήρια μικροκομματικά και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι αν δεν ψηφίζαμε μερικά από αυτά τα νομοσχέδια που εισηγείστε, δεν θα πέρναγαν καν, λόγω του ακροδεξιού συμμάχου σας. Εσείς θα μπορούσατε να πράξετε αναλόγως, να ξεπεράσετε τη μικροκομματική σας σκέψη και να σκεφτείτε λίγο πατριωτικά; Δεν περίμενα, όμως, κάτι διαφορετικό από μια Κυβέρνηση που τη μία μέρα εξαγγέλλει, δια του Πρωθυπουργού, ότι θα καταργήσει τις εισαγωγικές εξετάσεις στα πανεπιστήμια, αλλά όταν τη ρωτάνε πώς θα γίνεται η εισαγωγή και τι θα πούμε στα έρημα τα παιδιά που φοιτούν στη σημερινή 1η λυκείου, η Κυβέρνηση τούς απαντάει: «Θα δούμε, μην αγχώνεστε». Δεν μπορούσα πλέον να περιμένω τίποτα άλλο από μια Κυβέρνηση που έφτασε στο έσχατο σημείο κατάντιας και χωρίς κανένα ίχνος ντροπής να εκδίδει ανακοινώσεις στον τύπο για τα προβλήματα ταλαιπωρημένων συμπολιτών μας. Πουλήθηκαν χάρη στα τηλεφωνήματα από το Μαξίμου. Μιλάω για την «Ομάδα Καθημερινότητας» του κ. Φλαμπουράρη που διαμεσολαβεί ανάμεσα στα Υπουργεία και τους πολίτες που αγωνιούν να εξυπηρετηθούν για τις υποθέσεις τους και που η ίδια η Κυβέρνηση αποτυγχάνει διά των Υπουργών της και του κρατικού μηχανισμού. Θα τους σώσει ο «Άγιος Φλαμπουράρης», επαιρόμενος μάλιστα με δελτία Τύπου και εκμεταλλευόμενος χωρίς καμμία συστολή τον πόνο αυτών των ανθρώπων! Δεν χρειαζόμαστε, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μια κυβέρνηση μικροεξυπηρετήσεων, διαμεσολαβητών, σωτήρων, μοιράσματος της φτώχειας. Χρειαζόμαστε μια κυβέρνηση με όραμα και ριζικές τομές και στην παιδεία και στην οικονομία, το μέσο απελευθέρωσης των παραγωγικών δυνάμεων της κοινωνίας μας από τον κρατισμό και τον κομματισμό και αυτή δεν είναι η δική σας Κυβέρνηση κυρίες και κύριοι συνάδελφοι των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Αυτή θα είναι η επόμενη κυβέρνηση που θα έρθει σύντομα, αυτή του Κυριάκου Μητσοτάκη. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Τριαντάφυλλος Μηταφίδης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε, όπως θα έλεγε και ο Πιραντέλλο, αγαπητοί συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης. Έχετε αντικαταστήσει το «μετά Χριστόν» με το «μετά ΣΥΡΙΖΑ». Βέβαια, αυτό είναι εξόχως τιμητικό για εμάς, διότι είμαστε σημείο αναφοράς, είτε για καλό είτε για κακό. Από αυτό δεν θα γλιτώσετε ποτέ, γιατί υπήρξε μια ιστορική τομή. Δεν μπορείτε να συμφιλιωθείτε με αυτό το γεγονός, πώς οι «παρείσακτοι» ανέλαβαν την διακυβέρνηση της χώρας, προσπαθώντας να την απαλλάξουν από τις αμαρτίες με τις οποίες την έχετε φορτώσει. Θέλω, όμως, να σας πω ότι εμείς έχουμε μια αρχή. Την κληρονομήσαμε από έναν από τους δικούς μας δασκάλους. Θα σας τον πω. Εσείς, βέβαια, όταν ακούτε το όνομά του, ανατριχιάζετε. Την κληρονομήσαμε από τον Λένιν, ο οποίος έλεγε ότι το δικό μας μέτρο σύγκρισης δεν είναι οι αντίπαλοί μας. Και έλεγε και κάτι άλλο επίσης, ότι δεν μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο ούτε με τις μεθόδους ούτε με το προσωπικό που τον έχει οδηγήσει στο σημερινό τέλμα. Αυτό είναι το επίδικο στην σημερινή περίπτωση. Γι' αυτό εγώ θα σας μιλήσω θετικά, γιατί ακολουθείτε μια μέθοδο συνολικής απαξίωσης. Ξέρετε κάτι; Σ' αυτό το παιχνίδι, το παιχνίδι - παγίδα έχουμε πέσει εμείς. Ξέρετε το τελευταίο διάστημα ποια είναι η αίσθηση που υπάρχει; «Για όλα φταίει η Μεταπολίτευση». Εγώ δεν είμαι προσωπικά αυτής της άποψης και είμαι πολύ περήφανος, όπως και το κόμμα μου, για τις μάχες που έδωσε τα μεταπολιτευτικά χρόνια για να υπάρξουν κοινωνικές και πολιτικές κατακτήσεις. Και στη δικιά μας τη φαρέτρα είναι όλο αυτό το κεφάλαιο που έχει κατακτηθεί και στον τομέα της εκπαίδευσης. Επειδή βλέπω τον κ. Κεγκέρογλου, θέλω να τον ρωτήσω: Θυμάται τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ κατά την Αναθεώρηση του Συντάγματος το 1975; Θυμάται μήπως τη θέση του ΠΑΣΟΚ τον δημοκρατικό σχεδιασμό της εκπαίδευσης με τη συμμετοχή των συνδικάτων των εκπαιδευτικών; Τώρα έχετε δυσανεξία ακόμη και για την έκφραση γνώμης από το σύλλογο διδασκόντων. Κοιτάξτε κάτι. Κάναμε μια υποχώρηση. Δεν μας αντιπροσωπεύει αυτό που φέρνουμε σήμερα και δεν κάνουμε και κανένα «κόλπο», όπως λέτε, ότι θέλουμε να φέρουμε τον σύλλογο διδασκόντων «από το παράθυρο». Είναι ακριβώς γιατί εμείς στηριζόμαστε στην κοινωνία. Θέλουμε η κοινωνία να είναι ζωντανή και προπαντός εκεί που δίνεται η μάχη για τη μόρφωση των παιδιών. Θα είδατε ότι αρκετοί από τους ομιλητές που παρέλασαν από αυτό το Βήμα ήταν μέχρι πρόσφατα εν ενεργεία εκπαιδευτικοί, όπως ο Υφυπουργός Παιδείας. Από την τάξη βγήκαν και βρέθηκαν στο Κοινοβούλιο. Αφήστε αυτό το δυσφημιστικό «για τις καρέκλες». Έχετε δει ποτέ εσείς Κυβέρνηση στον ενάμισι χρόνο της θητείας της να φέρνει για πρώτη φορά στην ιστορία νόμο για την απλή αναλογική; Τόσο πολύ αγαπάμε τις καρέκλες μας. Γιατί δεν τον ψηφίσατε; Διότι έχετε μια εντελώς αντιδημοκρατική νοοτροπία. Όσον αφορά, κύριε Φωτήλα - επειδή είστε και νομικός - την απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας, διαβάσατε την άποψη της μειοψηφίας; Δεν την διαβάσατε.
Για ποιο μιλάτε;
Για την απόφαση του Σ.τ.Ε.. Τι λέει η άποψη της μειοψηφίας; Ότι ίσα - ίσα ο σύλλογος διδασκόντων ως ο εγγύτερος στη σχολική μονάδα και τη ζωή της έχει έγκυρη άποψη.
Της πλειοψηφίας τι λέει;
Η πλειοψηφία έβγαλε αυτό που έβγαλε. Μην σταυροκοπιέστε.
Κύριε Μηταφίδη, συνεχίστε την ομιλία σας, πείτε αυτό που θέλετε, αλλά όχι προσωπικές αναφορές. Θα σας παρακαλέσω πολύ, όχι προσωπικές αναφορές σε Βουλευτή.
Θέλω να σας ρωτήσω το εξής: Είναι μη αξιοκρατικός τρόπος επιλογής η μυστική ψηφοφορία; Οι δικαστικοί πώς εκλέγουν τους προϊσταμένους των δικαστηρίων τους; Δεν τους εκλέγουν με μυστική ψηφοφορία;
Θέλετε να συζητήσουμε την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας;
Γιατί όχι;
Οι πανεπιστημιακοί πώς εκλέγουν τους προέδρους των τμημάτων τους; Και αυτοί με αναξιοκρατικό τρόπο; Πώς εκλέγουμε κυβέρνηση; Πώς εκλέγουμε αυτοδιοικητικούς άρχοντες; Γι' αυτό πολύ σωστά ειπώθηκε από την Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπό μας ότι εδώ έχουμε ένα πρόβλημα δημοκρατίας. Βάλλεται, και μάλιστα από τους θεματοφύλακες της δικαιοσύνης, μια βασική δημοκρατική αξία: Το δικαίωμα των ανθρώπων να εκλέγουν. Θα ήθελα να πω και κάτι άλλο. Προφανώς έχουμε μια εντελώς διαφορετική αντίληψη για το σχολείο. Επειδή σηκώνετε τη σημαία της αξιοκρατίας και σε λίγο θα έρθει στο Βήμα ο συμπολίτης μου κ. Γκιουλέκας, θέλω να σας αναφέρω μερικά στοιχεία και το απευθύνω αυτό και στο ΠΑΣΟΚ. Ακούστε, λοιπόν: Επιλογές διευθυντών εκπαίδευσης κατά της «μετριοκρατίας», κατά την έκφραση του τότε Υπουργού σας, του κ. Στυλιανίδη το 2007. Ακούστε τα νούμερα. Εμείς δεν έχουμε πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, αλλά ακούστε τα. Από τους πενήντα οκτώ διευθυντές εκπαίδευσης, μόνο οι πέντε δεν ανήκαν στη Νέα Δημοκρατία. Από τους εκατό πενήντα οκτώ προϊσταμένους γραφείων, μόνο οι είκοσι πέντε δεν ήταν «γαλάζιοι», κατά τις ανακοινώσεις του ΠΑΣΟΚ, το οποίο σας κατήγγειλε ότι χρησιμοποιείτε το κράτος ως «κομματικό λάφυρο». Να σας πω τι ακολούθησε, επειδή έχω γράψει άρθρο για το ζήτημα αυτό και θα το καταθέσω; Ξέρετε τι ακολούθησε; Ακυρώθηκαν όλες οι επιλογές στη Θεσσαλονίκη. Ξέρετε γιατί; Διότι γέμισε ο τόπος αριστούχους διευθυντές από μία μεριά. Όσον αφορά το δικό μας το χώρο, έλεγε: «Για ποιο λόγο να κάνουμε αίτηση να γίνουμε διευθυντές; Είμαστε κομμένοι από χέρι. Αυτοί έχουν μοιραστεί και τα σχολεία». Ξέρετε πού κατέληξε η υπόθεση αυτή; Στα δικαστήρια. Μέχρι πρόπερσι έτρεχαν στα δικαστήρια. Πρόπερσι! Έπεσαν όλες οι επιλογές. Γιατί, λοιπόν, έρχεστε εδώ να μας κάνετε, με τη γνωστή εκείνη δεξιά χρηστομάθεια, μαθήματα δημοκρατίας και αξιοκρατίας; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εμείς είμαστε σε καθεστώς οικονομικού και νομοθετικού καταναγκασμού. Σας το είπαμε αυτό. Αντί να βάλετε πλάτη να στηρίξετε ορισμένα πράγματα, μας πυροβολείτε. Αυτά όλα που μας καταμαρτυρείτε είναι σαν να βλέπετε τον εαυτό σας στον καθρέφτη. Τα έχουμε ζήσει αυτά σε όλα τα επίπεδα. Θέλω να κλείσω με το εξής. Το οφείλω στη μνήμη εκλεκτών εκπαιδευτικών, συνδικαλιστών και αγωνιστών, οι οποίοι έδωσαν τη μάχη ενάντια στη χούντα και οι οποίοι ανασυγκρότησαν το κίνημα των εκπαιδευτικών, γεγονός που θέλω να το θυμίσω στους αμνήμονες και ανιστόρητους γραφειοκράτες του συνδικαλισμού, οι οποίοι δεν έχουν καν τη στοιχειώδη ευθιξία απέναντι στους συναδέλφους τους που εκπροσωπούν να πουν ότι πρέπει να έχουν γνώμη για το ποιος θα διοικεί το σχολείο τους. Ούτε με το τσιγκέλι δεν καταφέραμε να το βγάλουμε χθες όχι, βέβαια, από όλους. Σας το διαβάζω και θα το καταθέσω στα Πρακτικά.
Κύριε Μηταφίδη, καταθέστε το στα Πρακτικά. Μην το διαβάσετε, διότι φτάσατε τα οκτώμισι λεπτά. Καταθέστε το στα Πρακτικά και θα το διαβάσουν όλοι οι Βουλευτές.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Αυτά είναι διατυπωμένα αμέσως μετά την πτώση της χούντας και το αφιερώνω εξαιρετικά και στους συναδέλφους του ΠΑΣΟΚ, γιατί ορισμένοι από αυτούς ανήκαν στο δικό τους χώρο. «Προκειμένου να εξουδετερωθεί η ευθυνοφοβία των προϊσταμένων, η δευτεροβάθμια εκπαίδευση πρέπει να διοικείται από αιρετά ανακλητά όργανα, ο διευθυντής του σχολείου να εκλέγεται από το σύλλογο διδασκόντων και να είναι εκτελεστικό όργανο των αποφάσεών του». Τώρα, βέβαια, ακούσαμε μία άλλη θεωρία εδώ, ότι ο διευθυντής πρέπει να ασκεί μόνο διευθυντικά καθήκοντα. Για εμάς αυτό είναι απαξίωση του ρόλου του εκπαιδευτικού. Εμείς δεν θέλουμε τον διευθυντή να είναι μάνατζερ στο σχολείο, αλλά πρώτος μεταξύ ίσων. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Τα καταθέτω για τα Πρακτικά και στη μνήμη αυτών που έγραψαν ιστορία στο εκπαιδευτικό κίνημα.
Ευχαριστούμε, κύριε Μηταφίδη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα πέντε μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Πεύκων Θεσσαλονίκης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Γκιουλέκας από τη Νέα Δημοκρατία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή συζητάμε ένα νομοσχέδιο για την παιδεία, θα έλεγε κανείς ότι θα ήταν μια ευκαιρία να δούμε πού μπορούμε να συμφωνήσουμε. Επειδή, όμως, βλέπω ότι πολλοί συνάδελφοί από τον κυβερνητικό χώρο ανακαλύπτουν τις ιδεολογικές τους διαφορές κι έρχονται εδώ προσπαθώντας να μας πουν περίπου ότι πριν το 2015 δεν υπήρχε τίποτα όρθιο στην Ελλάδα και αυτοί κάνουν την προσπάθεια της ανόρθωσης της χώρας, θα ήθελα να διορθώσω λίγο το ρολόι του χρόνου. Να θυμίσω ότι επί δυόμισι χρόνια κυβερνάτε εσείς, κύριοι συνάδελφοι. Επιτρέψτε μου να θυμίσω ότι αυτά τα οποία κάνετε είναι εντελώς αντίθετα από αυτά τα οποία λέγατε. Γιατί επαίρεστε, δηλαδή; Δεν κατάλαβα. Την προηγούμενη εβδομάδα ψηφίσατε το δεύτερο μνημόνιο. Δύο μνημόνια σε δυόμισι χρόνια. Είστε εσείς οι οποίοι μιλάτε για συνέπεια λόγων και έργων; Είστε εσείς οι οποίοι ξαφνικά διακηρύσσετε την αριστερή σας ιδεολογία, η οποία είναι το βάλσαμο, αλλά και η θεραπεία για κάθε ανωμαλία που υπήρχε στον τόπο; Είναι δυνατόν; Και μάλιστα πού; Μιλώντας για ένα νομοσχέδιο για την παιδεία; Θέλετε να σας θυμίσουμε τα έργα και τις ημέρες σας; Άλλα πράγματα είχα προγραμματίσει να πω, αλλά με προκάλεσαν πολλοί από τους προλαλήσαντες συναδέλφους του κυβερνητικού χώρου. Να σας θυμίσω τι έλεγε ο Αρχηγός σας λίγους μήνες πριν αναλάβετε την εξουσία, ο δικός σας Αρχηγός, ο σημερινός Πρωθυπουργός της χώρας, ο κ. Αλέξης Τσίπρας; Να σας πω για το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, γιατί είμαι και από τη Θεσσαλονίκη;
Ξανάγιναν εκλογές από τότε.
Επιτρέψτε μου. Έλεγε: «Μια στρατηγική η οποία δεν εξαρτάται από την πρόθεσή μας να διαπραγματευτούμε διαφορετικά. Για εμάς, είναι ξεκάθαρο ότι αυτά θα ακολουθήσουμε». Τι θα ακολουθούσατε; Σας διαβάζω τι έλεγε ο κ. Τσίπρας: «Στην πολιτική για την αντιμετώπιση της κρίσης εντάξαμε την επαναφορά της δέκατης τρίτης σύνταξης. Δεν είναι προεκλογική υπόσχεση. Είναι ένα καλά μελετημένο και καλά υπολογισμένο βήμα». Το επόμενο βήμα: «Ρύθμιση χρεών προς το δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία». Το επόμενο: «Στη λογική της επανεκκίνησης της οικονομίας είναι η επαναφορά τους αφορολόγητου στα 12.000 ευρώ και του βασικού μισθού στα 751 ευρώ. Είναι ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης». Το επόμενο: «Ρύθμιση των κόκκινων δανείων». Τα θυμάστε όλα αυτά, έτσι; «Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» κ.λπ.. Τι ψηφίζατε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την προηγούμενη εβδομάδα; Το τέταρτο μνημόνιο της χώρας, το οποίο εφαρμόζετε πλέον εσείς με τις αποφάσεις σας και βεβαίως τα μέτρα αυτά ισχύουν και από το 2017, κάποια από το 2018 κι από το 2019 και το 2020 κι έχετε δεσμεύσει τη χώρα. Χθες συζητούσαμε σοβαρά στο Eurogroup για το εάν θα πρέπει - λέει - να μιλήσουμε ή όχι για τη δέσμευση της χώρας να έχει πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2060. Τι λέτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Εάν τα κάναμε εμείς αυτά, εσείς θα ήσασταν εκεί απέναντι με πανό, έξω από τη Βουλή και θα προτρέπατε τους πολίτες σε αυθόρμητες διαμαρτυρίες. Έρχεστε σήμερα να μας κάνετε μαθήματα, κουνώντας και το δάχτυλο ότι «εμείς ήρθαμε να φτιάξουμε τα πράγματα»; Μάλιστα, μου έκανε τρομερή εντύπωση το ότι επικαλείστε και τις αποφάσεις τις δικαιοσύνης. Επιτρέψτε μου να θυμίσω ότι η δικαιοσύνη είναι ένας από τους ανεξάρτητους πυλώνες της δημοκρατίας. Συζητάμε τώρα για το Συμβούλιο της Επικρατείας; Τέσσερεις αποφάσεις, δικές σας αποφάσεις, της δικής σας Κυβέρνησης, κρίθηκαν αντισυνταγματικές. Οι αποφάσεις του Υπουργού Πολάκη για τις απομακρύνσεις των διοικητών των νοσοκομείων, οι αποφάσεις του Υπουργού Μπαλτά και του κ. Κουράκη για τα θέματα της τοποθέτησης των διευθυντών της εκπαίδευσης, οι αποφάσεις για την παράταση των συμβασιούχων και η απόφαση για τις τηλεοπτικές άδειες, που, βεβαίως, το Ινστιτούτο της Φλωρεντίας κι εσείς εδώ διαρρηγνύατε τα ιμάτιά σας και λέγατε ότι πρέπει να είναι μόνο τέσσερεις. Σήμερα, βέβαια, αναδιπλωθήκατε, περάσατε πάλι κάτω από τον πήχη τον οποίο βάλατε, και σήμερα ανακαλύψατε ότι συμφωνείτε με το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο, που λέει, βέβαια, ότι μπορεί να έχουμε και εννιά και δέκα και ένδεκα άδειες κ.λπ.. Είναι κάτι το οποίο έλεγαν τα περισσότερα κόμματα της Βουλής. Και πάμε λίγο στο νομοσχέδιο, πάρα πολύ γρήγορα, γιατί, ειλικρινά σας μιλώ, θα περίμενα σήμερα μια προσπάθεια από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, για να μπορέσουμε να βρούμε ένα συμβιβαστικό πεδίο και να δούμε πού συμφωνούμε. Και ξεκινάμε πρώτα - πρώτα από τη διαδικασία. Κύριε Υπουργέ, είναι δυνατόν να φέρνετε ένα νομοσχέδιο με τη διαδικασία του επείγοντος, να μην το βάζετε στη δημόσια διαβούλευση και μετά να λέτε γιατί δεν συναινούμε; Σε τι να συναινέσουμε; Γιατί δεν το φέρατε με μία διαδικασία φυσιολογική, να το συζητήσουμε, να μπει στη διαβούλευση, να ακούσετε τις αιτιάσεις από την εκπαιδευτική κοινότητα, από κάθε ενδιαφερόμενο; Να βρούμε έναν συγκερασμό απόψεων και ένα πάση περιπτώσει να πούμε ότι ναι, ξέρετε, στην παιδεία κάναμε ως χώρα ένα βήμα. Τι λέει ο κόσμος έξω από τη Βουλή; «Ομονοήστε σε κάποια πράγματα, προχωρήστε, θέλουμε η χώρα που υποφέρει - και όλοι μας υποφέρουμε - να μπορέσει να προχωρήσει και να κάνει κάποια βήματα εμπρός». Πώς το κάνετε αυτό; Φέρνοντας και ακολουθώντας τις διαδικασίες, που εσείς οι ίδιοι όταν ήσασταν στην Αντιπολίτευση τις κατακεραυνώνατε και τις καταδικάζατε; Έτσι καταδικάζατε και τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, έτσι καταδικάζατε και τις τροπολογίες τις άσχετες που έρχονταν σε διάφορα νομοσχέδια και λέγατε «εμείς δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ να ακολουθήσουμε τέτοια διαδικασία» και το κάνετε κατ' επανάληψη. Και το κάνετε και πού; Στον χώρο της παιδείας. Γιατί; Υπήρχε κάποιο πρόβλημα σε αυτό; Και επειδή βγήκε αντισυνταγματικός ο νόμος θα έπρεπε να προλάβετε να το κάνετε αυτό; Ας τα φέρνατε λίγο νωρίτερα όλα αυτά. Γιατί; Και όπως βλέπετε, εμείς ερχόμαστε, κατά πάγια τακτική της Νέας Δημοκρατίας, να πούμε ότι συμφωνούμε σε πολλά από αυτά. Και λέμε ότι συμφωνούμε, γιατί ό,τι είναι προς τη σωστή κατεύθυνση δεν θα πούμε ότι, ξέρετε, πρέπει οπωσδήποτε να το καταδικάσουμε απλώς και μόνο γιατί είμαστε αντιπολίτευση, όπως κάνατε εσείς που δεν ψηφίσατε ούτε ένα νομοσχέδιο σε αυτήν την Αίθουσα κατά τη διάρκεια της αντιπολίτευσής σας. Μου κάνει τρομερή εντύπωση! Και, επειδή δεν θέλω να ξαναπώ αυτά τα οποία οι συνάδελφοί μου από τη Νέα Δημοκρατία, οι προλαλήσαντες, είπαν, θα κλείσω μόνο με τούτο: Θήτευσα στο Υπουργείο Παιδείας ως Υφυπουργός και μάλιστα είχα τον ευαίσθητο χώρο της επαγγελματικής εκπαίδευσης, της τεχνικής εκπαίδευσης. Λυπάμαι, κύριε Υπουργέ της Παιδείας, ειλικρινά, που φορείς οι οποίοι ζήτησαν να μιλήσουν και ήταν αρμόδιοι από τον ΕΟΠΠΕΠ, από τον ΟΛΤΕΕ, από την Πανελλήνια Ένωση Εκπαιδευτικών Τεχνικής Εκπαίδευσης, από την Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίου τους αποκλείσατε. Γιατί; Από τους δεκατέσσερις φορείς οι τέσσερις ήταν στελέχη του Υπουργείου Παιδείας και αποκλείσατε αυτούς που έχουν σχέση με την τεχνική εκπαίδευση; Δηλαδή, η τεχνική εκπαίδευση θα είναι το παραπαίδι της παιδείας μονίμως; Και σας το λέω, γιατί πραγματικά είμαι υπερήφανος που βάλαμε ένα λιθαράκι όταν ήμασταν εκεί. Και έτσι πρέπει να γίνεται σε όλα τα Υπουργεία, αλλά κυρίως στο Υπουργείο Παιδείας. Φτιάξαμε, δηλαδή, τότε τα ΙΕΚ Ειδικής Αγωγής που δεν υπήρχαν, κύριοι συνάδελφοι, για όλα τα παιδιά τα οποία τελειώνουν το λύκειο και είναι παιδιά, συνάνθρωποί μας δηλαδή, που αντιμετωπίζουν κάποια προβλήματα υγείας, προβλήματα αναπηρίας και ήταν ένα πολύ θετικό βήμα. Και πιστεύουμε ότι αυτά πρέπει έτσι να συνεχίζονται και ο καθένας να βάζει άλλο ένα λιθαράκι όταν έρχεται και όχι να αποδομεί και να γκρεμίζει. Και εδώ σας λέω μιλάμε για την τεχνική εκπαίδευση, που εμείς το άρθρο αυτό, κύριε Υπουργέ, το ψηφίζουμε. Αλλά σας λέω, αυτά τα θέματα γιατί δεν τα συζητάτε; Και θέλω να πω στο σημείο αυτό, επειδή μιλάμε για την επαγγελματική εκπαίδευση, για την τεχνική εκπαίδευση, για τη διά βίου μάθηση, γι' αυτό το τραγικό που έγινε με τα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Ξέρετε ότι πριν από 15 ημέρες, τώρα, βγήκαν οι πίνακες με τους εκπαιδευτικούς που πάνε να στελεχώσουν τα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας; Έτσι στηρίζεται, κύριε Υπουργέ, τον θεσμό αυτό των συνανθρώπων μας, που τους δίνουμε ως πολιτεία μία δεύτερη ευκαιρία για να συμπληρώσουν έναν κύκλο σπουδών, επειδή δεν είχαν τη δυνατότητα, την ευκαιρία στη ζωή τους να το κάνουν τότε που θα έπρεπε να το κάνουν, σε κάποια άλλα χρόνια; Τελειώνει η σχολική χρονιά τον Ιούνιο και εσείς τώρα μέσα Μαΐου - αρχές Μαΐου περίπου ανακοινώνετε τους πίνακες των εκπαιδευτικών που θα στελεχώνουν τα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας; Και μάλιστα λέτε «ξέρετε, πιθανόν να χρειαστεί να παρατείνουμε κατά ένα μήνα το σχολικό έτος για να ολοκληρώσουμε». Να ολοκληρώσετε τι; Αυτό που δεν έγινε σε όλη τη σχολική χρονιά, θα το ολοκληρώσετε σε ένα μήνα; Λυπάμαι όμως που δεν μας δίνετε καν αυτή την ευκαιρία. Με τον τρόπο που επιλέγετε να νομοθετείτε, ουσιαστικά βάζετε όλη την υπόλοιπη πλευρά της Βουλής απέναντι, μόνο και μόνο γιατί δυστυχώς επιλέγετε έναν δρόμο που σας οδηγεί στον απομονωτισμό.
Τον λόγο έχει ο κ. Σεβαστάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε και κύριοι συνάδελφοι που έχετε τη διάθεση να ακούσετε και να συνεισφέρετε σε έναν διάλογο για την εκπαίδευση, ο οποίος θα εξελίσσεται σε πείσμα όσων έχουν ανασφάλεια σε αυτό το σημείο. Ο διάλογος, η αντιδικία, η ανταλλαγή επιχειρημάτων, η οργάνωση επιχειρημάτων είναι πάρα πολύ σημαντική παράμετρος ή τουλάχιστον είναι μέρος του εκπαιδευτικού και πολιτιστικού στρατηγήματος του ΣΥΡΙΖΑ. Κύριε Υπουργέ, θα ήθελα, απευθυνόμενος και προσωπικά, να σας μιλήσω για τον υπερθετικό βαθμό. Γίνεται μια πολύ ενδιαφέρουσα χρήση, έως και κατάχρηση, των όρων «βέλτιστες πρακτικές», «άριστοι» κ.λπ.. Τι είναι αυτό που καλύπτει μια τέτοια ρητορική; Εδώ και πάρα πολύ μεγάλο διάστημα έχει έρθει στην πολιτική γλώσσα η κατάχρηση, η χρήση, η υπερβολή, η αναφορά σε αυτούς τους όρους. Νομίζω ότι κρύβει αυτό που μια πολύ μεγάλη καχυποψία, κυρίως της Νέας Δημοκρατίας, αποκαλύπτει, ότι υπάρχει ένα σύστημα ευνοιοκρατίας δυστυχώς, ένα σύστημα που προσπαθεί να ελέγξει την ανάδυση του στελέχους, τη χρήση του στελέχους, την παραγωγική ένταξη του στελέχους, ένα ανασφαλές σύστημα, που δεν επιτρέπει δυστυχώς στον πραγματικά ταλαντούχο, στον συνεργατικό, στον επινοητικό, στον μορφωμένο, στον καλλιεργημένο, στον τίμιο να αρθρωθεί μέσα στο σύστημα, μέσα στην πραγματικότητα και να δημιουργήσει παραγωγή, πολιτική, εκπαιδευτική και πολιτιστική παραγωγή. Νομίζω ότι αυτή είναι η πραγματικότητα και αυτή κατοπτρίζεται σε όλες τις τοποθετήσεις, ότι οι μέριμνες, οι ρυθμίσεις του ΣΥΡΙΖΑ - είναι ένα ρυθμιστικό νομοσχέδιο, δεν είναι ένα νομοσχέδιο μεγάλης στρατηγικής και είναι ένα νομοσχέδιο υπό το κράτος μιας πολύ μεγάλης πίεσης. Αργά βγήκε η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, νωρίς υπάρχει η ανάγκη στελέχωσης των εκπαιδευτικών δομών, άρα έπρεπε με όρους επείγοντος να γίνει η συζήτηση και η ρύθμιση. Σίγουρα δεν είναι ένα νομοσχέδιο που γίνεται εν κενώ, που συντίθεται στο κενό. Υπάρχουν ειδικές συνθήκες και ειδικές πιέσεις, πολιτικές πιέσεις, που δέχεται η Κυβέρνηση, που δέχεται η χώρα μας συνολικά. Δεν έχουμε μια μεγάλη αυτοβουλία και ένα καθαρό πολιτικό τοπίο που να μπορούμε να συνθέσουμε τη βούλησή μας. Εντούτοις, σε αυτές ειδικές πολεμικές συνθήκες πρέπει να κάνεις το μείζον, να δημιουργήσεις τη μεγαλύτερη εξυγιαντική τομή. Σε αυτές λοιπόν τις συνθήκες γίνεται η ρύθμιση για τους διευθυντές. Μπορεί να εισφέρει κανείς αυτή ή την άλλη αναθεωρητική άποψη, μπορεί να εισφέρει αυτό ή το άλλο μοριοδοτικό σκέλος, αυτό το προσόν έναντι του άλλου. Όμως, το κεντρικό είναι να μπορέσεις να στελεχώσεις τα σχολεία με αυτούς που μπορούν να διοικήσουν, που μπορούν να διευθύνουν και που έχουν μια αγαθή σχέση με το αντικείμενό τους, δηλαδή και με τον κόσμο που στελεχώνει τα σχολεία και με την ίδια τη σχολική δομή σαν μια διοικητική φόρμα. Αυτό αποπειράται το νομοσχέδιο. Νομίζω ότι μπορεί κανείς - και φάνηκε αυτό από την αφομοίωση πολλών ρυθμίσεων, που προτάθηκαν από την Αντιπολίτευση και που αφομοιώθηκαν στο τέλος στο νομοθετικό Σώμα - να εισφέρει και να βελτιώσει και να διαβάσει με τόλμη τα προβλήματα, που ενδεχομένως θα ανακύψουν αργότερα. Όμως, δεν εξηγεί τους υψηλούς βαθμούς αντιπολιτευτικού λόγου, οι οποίοι μάλιστα εκκινούν από άλλες αφορμές. Μνημόνια βάζει, η χώρα κακοδιοικείται, η χώρα έχει μια πρόχειρη παραγωγή νομοθετικού έργου κ.λπ.. Δεν εξηγείται απ' αυτά που περιέχει το νομοθέτημα. Το αίτημα να αναδειχθεί ο ταλαντούχος και να μπορέσει να συμμετάσχει σχετίζεται και με την εκπαιδευτική του ταυτότητα. Είναι πολύ σημαντική αυτή η ζεύξη: Εκπαιδευτική ταυτότητα, όχι απλώς παράθεση τίτλων αλλά εκπαιδευτική ταυτότητα, που σημαίνει οι τίτλοι, τα προσόντα του είναι ενεργά και τον συγκροτούν ως διδακτικό υποκείμενο μέσα στην τάξη και με αυτόν τον τρόπο μπορεί, έχοντας σωρευμένη εμπειρία, με αυτό να στοιχειοθετήσει τη διοικητική του ταυτότητα. Έτσι γίνεται η διοίκηση. Η διοίκηση δεν είναι μια φόρμα, που μπορεί να εγκατασταθεί οπουδήποτε, σε οποιαδήποτε διοικητική δομή. Η διοίκηση προκύπτει και από την προσωπική πνευματική εμπειρία, ειδικά στον ευαίσθητο χώρο της εκπαίδευσης, που είναι επενδύσιμος, που είναι η δομή, που συνέχει την ελληνική κοινωνία, αν θέλετε, η δομή, που δημιουργεί και μια κοινωνική απόσβεση των μεγάλων εντάσεων, που παράγει η κρίση και που έτσι με αυτήν την μακροσκοπική θεώρηση πρέπει να την δούμε και σε ένα πλαίσιο μεγάλης πολιτικής αβροφροσύνης. Πρέπει να είμαστε ανοικτοί και τολμηροί. Δεν κινδυνεύουμε από τις ρυθμίσεις. Μπορούμε να τις βελτιώνουμε και να τις αναμορφώνουμε. Δεν κινδυνεύουμε από οποιαδήποτε τίμια απόπειρα να συγκροτήσουμε ένα διδακτικό συνεχές που έχει ανάγκη ο τόπος μας. Τα υπόλοιπα νομοθετήματα, που έρχονται, αντιστοιχούν στις κοινωνικές ανάγκες και νομίζω ότι σταδιακά μπορούμε να απαντήσουμε στο μεγάλο έλλειμμα που είναι η κοινωνική ενότητα.
Τον λόγο έχει η κ. Αναγνωστοπούλου από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κυρία Αναγνωστοπούλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα μπω στον πειρασμό να σχολιάσω τα γενικά περί παιδείας, που ακούστηκαν σ' αυτήν την Αίθουσα σήμερα όλη την ημέρα. Έχουμε συζητήσει, έχουμε αντιπαρατεθεί και πριν από μερικούς μήνες στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση σε επίπεδο Αρχηγών κομμάτων και σήμερα ο Υπουργός, ο κ. Γαβρόγλου αναλυτικά αναφέρθηκε και ο Υφυπουργός, ο κ. Μπαξεβανάκης και οι συνάδελφοί μου. Υπάρχουν οι γραμμές αντιπαράθεσης και αυτές είναι γνωστές. Θα πω απλώς ότι έγινε ένας πολύ μεγάλος αγώνας διάβρωσης του δημόσιου συστήματος παιδείας, εκπαίδευσης από τις νεοφιλελεύθερες δυνάμεις, δεξιές και σοσιαλδημοκρατικές, επί μια εικοσαετία, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Ότι το δημόσιο σύστημα παιδείας παρ' όλα αυτά, αντιστάθηκε. Γιατί αντιστάθηκε; Γιατί είναι το μεγαλύτερο πεδίο κοινωνικής κινητικότητας, που έφτιαξαν τα κράτη της Ευρώπης - και το δικό μας - , παρά τις στρεβλώσεις. Είναι το μεγαλύτερο πεδίο ζύμωσης και ισότητας, απορρόφησης των ταξικών συγκρούσεων. Είναι το μεγαλύτερο πεδίο ανάπτυξης, διανόησης και μεγάλου συνδικαλιστικού κινήματος. Προσωπικά είμαι ευγνώμων σε αυτό το δημόσιο σύστημα παιδείας. Παρά, λοιπόν, αυτές τις επιθέσεις, αυτό το σύστημα έχει αντισταθεί και αυτές τις αντιστάσεις του προσπαθούμε από το 2015 να ενισχύσουμε για να μην καταρρεύσει. Όμως, στη δική μας χώρα, όταν η σοσιαλδημοκρατία άλλαξε γραμμή πλεύσης, αλλά και η Δεξιά, και λειτούργησαν ως νεοφιλελεύθερες δυνάμεις, αυτό που προσπάθησαν να κάνουν, είναι το σχολείο - επιχείρηση, το πανεπιστήμιο - επιχείρηση και επειδή δεν το κατόρθωσαν, έφτιαξαν ένα άθλιο πελατειακό σύστημα. Θα μπορούσα να σας αναφέρω ονόματα διευθυντών περιβαλλοντικής εκπαίδευσης επί είκοσι - τριάντα χρόνια ή διευθυντών επί δέκα πέντε - είκοσι χρόνια, οι οποίοι μαζεύουν χαρτιά και δεν έχουν μπει ποτέ μέσα σε μια τάξη. Δεν έχουν κάνει τίποτα απ' όλα αυτά. Ναι, σε αυτά είμαι εναντίον. Θαυμάζω τον Υπουργό τον κ. Γαβρόγλου που είναι συναινετικός, που προσπαθεί να ανοίγει διαδρόμους διαλόγου. Δεν μπορώ, είμαι από την άλλη όχθη και δεν μπορώ αυτόν τον διάλογο. Κύριε Υπουργέ, λυπάμαι που το λέω - και άκουγα και σήμερα παρά τη δική σας προσπάθεια - ο διάλογος και η συναίνεση σημαίνει ένα πράγμα: «Ή είσαστε μαζί μας ή είσαστε ιδεοληπτικοί και δεν θέλετε τον διάλογο.» Εγώ έτσι το προσέλαβα, δεν ξέρω εσείς πώς το προσλάβατε. Παρά το γεγονός, λοιπόν, ότι έχουν γίνει όλες αυτές οι επιθέσεις, παρά το γεγονός ότι ο νεοφιλελευθερισμός και στην Ευρωπαϊκή Ένωση λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο, παρόλα αυτά, εδώ και δύο χρόνια και λόγω των τρομοκρατικών επιθέσεων, η Ευρώπη άρχισε δειλά - δειλά να επανέρχεται σε αυτό το θέμα του δημοκρατικού συμμετοχικού σχολείου. Σε όλες τις συνόδους Υπουργών, παράλληλα με το πώς θα κάνουμε επιχείρηση το σχολείο, είναι πώς θα φέρουμε το σχολείο πάλι ως δημοκρατικό και συμμετοχικό, γιατί κινδυνεύουμε. Γιατί το εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει να παίξει αυτόν τον ρόλο που έπαιζε επί δεκαετίες. Βεβαίως, τα δικά μας συστημικά θέματα ήταν πάντα και πίσω από αυτήν την Ευρώπη, την οποία κατά τα άλλα θαύμαζαν και ακολουθούσαν. Δεν θα πω πολλά για το νομοσχέδιο. Τα έχουν πει όλα και οι Υπουργοί και οι συνάδελφοί μου. Θα πω μόνο ότι διαφωνώ και το λέω ευθαρσώς με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας και δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μπορεί να κρίνεται μια απόφαση, όπως ήμουν και εναντίον της απόφασης περί ιθαγένειας και περί όμαιμου την ίδια εποχή. Βεβαίως η πολιτεία - και καλά κάνει το Υπουργείο - πρέπει να σεβαστεί την υπόθεση. Θα μείνω σε ένα πράγμα, στη μοριοδότηση. Εάν κάτι καταστρέφει - εγώ ως πανεπιστημιακός δάσκαλος το λέω αυτό - και τα πανεπιστήμιά μας και την παραγωγή σκέψης και έρευνας σε αυτή τη χώρα, είναι η επιβολή των όρων της αγοράς: Μάζευε χαρτιά, μάζευε στοίβες χαρτιών, μεταπτυχιακά και διδακτορικά, τα οποία δεν εντάσσονται στην ερευνητική διαδικασία. Προσωπικά, και το κόμμα μου και τους συναδέλφους μου, αυτό που τους ενδιαφέρει είναι ο καθηγητής και ο δάσκαλος να είναι πάνω απ' όλα εκπαιδευτικός μέσα στην τάξη. Αυτό που έχουν ανάγκη οι εκπαιδευτικοί δεν είναι το μάζεμα χαρτιών. Και σας το λέει μια άριστη για τα δικά σας μάτια! Έχω μαζέψει πολλά πτυχία στη ζωή μου! Αυτό που χρειάζονται οι εκπαιδευτικοί είναι επιμόρφωση. Είναι να ανανεώνονται τα εργαλεία που έχουν για τη μετάδοση της γνώσης, να ανανεώνονται τα εργαλεία προσέγγισης μιας πολύπλοκης κοινωνικής πραγματικότητας. Ποιος κράτησε τα σχολεία και την κοινωνία όρθια μετά από το μεγάλο μεταναστευτικό κύμα; Έχετε πάει ποτέ σε ένα σχολείο που θέλετε τον διευθυντή διοικητή επιχείρησης να δείτε τι σημαίνει το 1/3 του καταλόγου να είναι ξένα παιδιά με άλλες πολιτισμικές αναφορές, με άλλες οικογενειακές διαδρομές και ιστορίες, το πόσο σημαντικό είναι γι' αυτήν την κοινωνική ισότητα, όχι εξισωτισμό, όπως το λέτε εσείς; Μια κουβέντα, κύριε Πρόεδρε, για το άρθρο 5 για το ισλαμικό τέμενος. Επιχειρηματολόγησαν οι πάντες και είμαι πραγματικά ευγνώμων στο Υπουργείο Παιδείας και στους Υπουργούς, που έφεραν αυτό το άρθρο. Επικαιροποιούν αυτήν τη διάταξη και δεν είναι θέμα για μένα αν η Ελλάδα κάνει τις διεθνείς της υποχρεώσεις, αν είναι εντάξει με τις διεθνείς της υποχρεώσεις. Ανταποκρίνεται σε μια κοινωνική και ιστορική πραγματικότητα. Η κοινωνική είναι γνωστή, έχουμε πια συμπολίτες μας μουσουλμάνους. Η ιστορική πραγματικότητα ποια είναι; Σε όλο το χώρο της Μεσογείου συνυπάρχουν δύο πράγματα: οι τρούλοι και η ευθεία γραμμή προς τα πάνω που είναι ο μιναρές. Σε όλη τη Μέση Ανατολή υπάρχουν εκκλησίες, τζαμιά, πατριαρχεία, τζαμιά κ.λπ.. Και ήδη το εγκαινίασαν οι Βυζαντινοί. Αμέσως μόλις διαδόθηκε το ισλάμ, το πρώτο που είπαν ήταν ότι αυτό που κάνουμε είναι να φτιάξουμε τζαμί. Θα σκοτωνόντουσαν με τους Άραβες, συνέχεια πολέμαγαν. Η Ελισάβετ Ζαχαριάδου μια πολύ καλή τουρκολόγος, η καλύτερη κατά τη γνώμη μου, έχει γράψει διεξοδικά για αυτά. Στην περιοχή μας αναπτύχθηκαν η συνύπαρξη και ο συγκρητισμός. Ας διαβάσουν κάποιοι από κάποιες πτέρυγες «Λωξάντρα», ας διαβάσουν Κοσμά Πολίτη, για να καταλάβουν λίγο. Θέλω, κύριε Υπουργέ, να σας παρακαλέσω, εάν είναι στη δική σας αρμοδιότητα, να δείτε τι θα γίνει και με το μουσουλμανικό νεκροταφείο. Χρεοκόπησε μια εταιρεία η οποία το είχε αναλάβει. Γιατί, ξέρετε, η συνύπαρξη δεν καταγράφεται μόνο ανάμεσα στους ζωντανούς, αλλά κυρίως ανάμεσα στους νεκρούς.
Το έχω πει.
Το είπατε. Συγγνώμη, κύριε Υπουργέ. Είχα δουλειά, έπρεπε να φύγω και δεν το άκουσα. Κλείνοντας, θέλω να πω ένα πράγμα και αφορά το μόρφωμα που λέγεται Χρυσή Αυγή. Είμαι υποχρεωμένη και ως εκπαιδευτικός να πω ότι αυτοί οι οποίοι εμπνέονται απ' αυτόν, που έκανε το μεγαλύτερο αιματοκύλισμα στην Ευρώπη και στη χώρα μας, αυτοί που εμπνέονται απ' αυτούς που έκαναν τη μεγαλύτερη εθνική καταστροφή της σύγχρονης Ελλάδας, το Κυπριακό, δεν έχουν δικαίωμα να μιλούν για έθνος. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Φίλης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Μετά την κ. Αναγνωστοπούλου είναι λίγο δύσκολο να πει κανείς με πιο σαφή τρόπο ορισμένες αλήθειες, που αφορούν και την εκπαίδευση, αλλά και γενικότερα τον πολιτισμό και την κοινωνική συνύπαρξη. Το νομοσχέδιο κατετέθη ως επείγον λόγω των ειδικών συνθηκών που δημιουργήθηκαν με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας και με δεδομένο ότι οι νέοι διευθυντές πρέπει να εκλεγούν έως το τέλος Ιουλίου, που λήγει η θητεία των σημερινών διευθυντών, γιατί διαφορετικά θα καθυστερήσει η προετοιμασία, ώστε να ανοίξουν έγκαιρα και πάλι φέτος τα σχολεία. Όσοι, λοιπόν, μας προτείνουν να καθυστερήσουμε στην αντιμετώπιση αυτής της αιφνίδιας θεσμικής εκκρεμότητας στην ουσία είναι αυτοί που θέλουν να επιστρέψει η χώρα εκεί που ήταν πρόπερσι, παραπρόπερσι, δηλαδή, σε μια διαδικασία, όπου τα σχολεία θα ανοίγουν αφού περάσουν δυο - τρεις μήνες. Εμείς έχουμε προτεραιότητα να ανοίγουν κάθε χρόνο τα σχολεία στην ώρα τους. Και στο πλαίσιο αυτής της προτεραιότητας είναι και η επιμονή μας να ψηφιστεί ο νόμος, που δίδει λύση στο πρόβλημα της επιλογής των διευθυντών των σχολείων. Άκουσα τους εκπροσώπους των υπολοίπων κομμάτων, της δικομματικής Αντιπολίτευσης, των πρώην κομμάτων εξουσίας, να κάνουν κριτική ότι ο ΣΥΡΙΖΑ οικοδομεί κομματικό κράτος στην εκπαίδευση. Διερωτώμαι: Η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ, των Υπουργών κυρίων Μπαλτά και Κουράκη, να αποδώσουν κατά ποσοστό 30% την ευθύνη της επιλογής των διευθυντών εκπαίδευσης σε όλους τους εκπαιδευτικούς αδιαμεσολάβητα, με μυστική ψηφοφορία, συνιστά επιλογή κομματικοποίησης; Μπορεί να πιστέψουμε και να πούμε - πώς το λέει το Συμβούλιο της Επικρατείας; - ότι αντίκειται στην αρχή της αντικειμενικότητας, της αξιοκρατίας. Λένε, δεν τα δέχομαι, αλλά αυτό έχει μια λογική να πει κάποιος κάτι. Όμως λες κομματικοποίηση, όταν ψηφίζουν όλοι με κάλπη, αδιαμεσολάβητα και σε ποσοστό 30% εκλέγουν με μοριοδότηση τους διευθυντές τους; Αυτά είναι παραλογισμός, δεν μπορεί να τα ισχυριστεί κανένας. Δεύτερον, προφανώς και είναι μια ρύθμιση ad hoc, που απαντά στο πρόβλημα της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία δεν είναι και απόφαση κάποιας οικουμενικής συνόδου. Ένα δικαστήριο αποφάσισε με βάση δικαιοπολιτικές αντιλήψεις και νομοθεσία που υπάρχει σήμερα. Μάλιστα. Υπάρχει και η μειοψηφία που ακούστηκε. Υπάρχουν καλές και κακές αποφάσεις. Κρίνονται οι αποφάσεις. Τι να κάνουμε; Όλοι κρινόμαστε. Ουδείς είναι υπεράνω κρίσεως. Το ερώτημα είναι άλλο: Χρειαζόμαστε ή όχι ένα σύστημα επιλογής όλων των εκπαιδευτικών στελεχών; Και εννοώ και των διευθυντών σχολείων και των διευθυντών εκπαίδευσης και των περιφερειακών διευθυντών και των σχολικών συμβούλων. Ναι, χρειαζόμαστε με τις ιδιομορφίες που υπάρχουν για κάθε μια θέση. Προφανώς όταν φύγουμε από αυτή την αναγκαστική διαδικασία νομοθέτησης, θα φέρουμε - το έχει πει και ο κύριος Υπουργός - τις ανάλογες ρυθμίσεις στη Βουλή, ούτως ώστε οι νέες θητείες να αντιμετωπίζονται με ένα νέο, πιο σύνθετο σύστημα επιλογής. Εκεί θα μπορεί να υπάρχουν συναινέσεις; Ελπίζω. Λέω ελπίζω και αμέσως μου έρχεται στο μυαλό η εικόνα του κ. Μητσοτάκη σε αυτό το Βήμα το πρωί. Ο κ. Μητσοτάκης υπήρξε αποκαλυπτικός και - το αναγνωρίζω - ειλικρινής. Επανέλαβε τη συνήθη δυσφημιστική επίθεσή του εναντίον του δημόσιου σχολείου. Όλα τα είπε. Τα έλεγε και πέρυσι, αλλά διαψεύστηκε τον Σεπτέμβριο. Τα σχολεία λειτούργησαν και αυτή είναι η συνείδηση των εκπαιδευτικών των γονέων και των μαθητών. Λειτούργησαν, χωρίς τα μπάχαλα που γίνονταν επί κυβερνήσεων Νέα Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ και των άλλων μικτών κυβερνητικών σχημάτων. Όμως, η καταστροφολογία επαναλαμβάνεται, γιατί - σου λέει - κάτι θα μείνει. Πρέπει να σας πω ότι αυτές οι επιθέσεις, οι συνειδητές δυσφημιστικές επιθέσεις εναντίον του δημόσιου σχολείου εξυπηρετούν όχι το δημόσιο συμφέρον, όχι το συμφέρον των παιδιών και της κοινωνίας. Η Νέα Δημοκρατία, δυστυχώς, μια μεγάλη παράταξη με μεγάλη προσφορά στη διαμόρφωση της δημόσιας εκπαίδευσης στη χώρα μας - δεν υπάρχει περίπτωση να διαφωνεί κανείς με ορισμένες κινήσεις που έχουν γίνει, αλλά με προσφορά - εμφανίζεται τα τελευταία χρόνια, την εποχή του νεοφιλελευθερισμού, να δίδει μεγαλύτερη έμφαση στον ιδιωτικό τομέα της εκπαίδευσης, και χειρότερα, στην ιδιωτικοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης, στην κεκρυμμένη ιδιωτικοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης. Την αδικούμε; Έχω εδώ μπροστά μου την ομιλία του κ. Μητσοτάκη. Δεν υπάρχει καμμία αναφορά στο δημόσιο σχολείο, παρά μόνο μια λεξούλα παρενθετικά στον χείμαρρο των είκοσι σελίδων ομιλίας. Τίποτα δεν υπάρχει. Τίποτα για το δημοτικό σχολείο.
Μα για αυτά μιλούσε ο κύριος Πρόεδρος.
Τι σχολείο υπάρχει για τον κ. Μητσοτάκη, ως στόχος, ως όραμα, ως σχέδιο και ως αξία; Υπάρχει, όπως λέει, το σχολείο «το ελεύθερο και το αυτόνομο». Ελεύθερο από ποιον; Αυτόνομο από ποιους; Υπάρχει πρόβλημα ενός σφικτού εναγκαλισμού, ελέγχου των εκπαιδευτικών δομών από το κράτος; Να δεχθώ ότι υπάρχουν τέτοιες υπερβάσεις. Να δεχθώ ότι πρέπει να δώσουμε μεγαλύτερη πρωτοβουλία στις σχολικές μονάδες. Γι' αυτό και η εμπιστοσύνη στον σύλλογο των καθηγητών, των διδασκόντων. Αλλιώς, πού θα δώσεις εμπιστοσύνη; Σε ένα πρόσωπο; Στη συλλογικότητα που έχει την ευθύνη λειτουργία του σχολείου θα δώσεις την εμπιστοσύνη, στη δημοκρατική συνεπώς συγκρότηση της σχολικής κοινότητας. Όμως, εδώ μιλάμε για κάτι άλλο. Εδώ ο κ. Μητσοτάκης περιέγραψε το μοντέλο των σχολείων των πολλαπλών ταχυτήτων, των καλών και κακών σχολείων, που αντί να αποτελούν μηχανισμούς κοινωνικής κινητικότητας, αντί να αποτελούν μηχανισμούς οι οποίοι προσπαθούν να επηρεάσουν και να διαμορφώσουν ένα σχολείο ισότητας και ποιότητας, είναι μηχανισμοί οι οποίοι αναπαράγουν με τον πιο βάρβαρο τρόπο τις κοινωνικές ανισότητες. Στις φτωχές περιοχές να υπάρχουν υποβαθμισμένα σχολεία και στις πλούσιες να υπάρχουν καλύτερα σχολεία. Δεν είναι ευθύνη του κράτους, του δημοσίου, μια ισότιμη αντιμετώπιση όλων των σχολείων, αλλά των γονιών, ανάλογα με το αν έχουν λεφτά ή δεν έχουν, αν έχουν μορφωτικά, ταξικά προκρίματα ή δεν έχουν. Αυτά δεν είναι πράγματα που σκέφτεται ο κ. Μητσοτάκης. Είναι η εκπαιδευτική πολιτική της Θάτσερ. Είναι αυτή που και ο ίδιος παρακάτω μας λέει: Να μην υπάρχουν διευθυντές εκπαιδευτικοί, αλλά μάνατζερ, άτομα τα οποία θα έχουν πιστοποιημένη διοικητική ικανότητα. Από ποιον θα έχουν πιστοποιημένη διοικητική ικανότητα; «…άτομα τα οποία δεν χρειάζεται να έχουν σημαντική εκπαιδευτική εμπειρία, αλλά χρειάζεται να έχουν πιστοποιημένη διοικητική ικανότητα». Και ο διευθυντής του σχολείου, όπως λέει στο κείμενό του ο κ. Μητσοτάκης, θα ψάχνει, θα αξιοποιεί - λέει - τους ανθρώπινους και υλικούς πόρους. Τι θα κάνει το κράτος, η κεντρική διοίκηση; Δεν θα στέλνει τους ανθρώπους, δηλαδή τους ανθρώπινους πόρους που είναι οι εκπαιδευτικοί, σε όλα τα σχολεία; Θα τους ψάχνει ο διευθυντής για να τους βρει και να τους προσλαμβάνει και να τους απολύει; Δεν πρέπει να καθορίζει έναν προγραμματισμό οικονομικό για τα σχολεία το κράτος με τις αποκεντρωμένες του διοικήσεις; Θα πρέπει ο μάνατζερ διευθυντής των σχολείων να ψάχνει για τους υλικούς πόρους, δηλαδή για χορηγούς; Προφανώς τα σχολεία πρέπει να έχουν μεγάλο βαθμό αυτονομίας, αλλά όχι για να δημιουργούνται σχολεία πολλών ταχυτήτων, αλλά για να αποτελούν ζωντανά κύτταρα ανοιχτά στον κοινωνικό τους περίγυρο, με διασφαλισμένο όμως ένα corpus βασικών γνώσεων για κάθε επίπεδο σπουδών, με διασφαλισμένο και αμείωτο το ενδιαφέρον του δημοσίου και του κράτους, όσον αφορά και την οικονομική επιχορήγηση, αλλά και γενικότερα την κοινωνική αξία που πρέπει να προσδίδει το κράτος και η κοινωνία ακόμη περισσότερο στον εκπαιδευτικό και το σχολείο.
Κύριε Φίλη, παρακαλώ να ολοκληρώνετε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Μίλησε ο κ. Μητσοτάκης για ελευθερία, αυτονομία, αξιοκρατία. Ξέχασε - τα παιχνίδια της λήθης - τη λέξη «Δημοκρατία». [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Προφανώς, και ο κ. Μητσοτάκης δεν έχει, απ' ό,τι φαίνεται, καλή σχέση με αυτήν τη λέξη, όπως και με τη λέξη «δημόσιο σχολείο». Χωρίς όμως κλίμα δημοκρατίας το σχολείο υποβαθμίζεται. Το ζήσαμε και την εποχή που ήταν Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης ο κ. Μητσοτάκης με τον διωγμό προς τους δημοσίους υπαλλήλους και τον διωγμό των εκπαιδευτικών. Κι ένα σχολείο υποβαθμίζεται, όταν οι εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζονται τιμωρητικά. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ]] Σχολείο λοιπόν με διευθυντές, όχι μάνατζερ, αλλά εκπαιδευτικούς. Σχολείο δημοκρατικό, μορφωτική μονάδα και όχι ανώνυμη εταιρεία. Όχι σχολεία πολλαπλών ταχυτήτων με υποβαθμισμένη εκπαίδευση ανάλογα με τον κοινωνικό περίγυρο. Όχι σχολεία καθηλωμένα με βάση το πολιτισμικό και οικονομικό περιβάλλον των γονιών που φοιτούν τα παιδιά τους σε αυτά. Σχολείο το οποίο θα μπορεί να δίνει τη δυνατότητα μιας υπόσχεσης, της υπόσχεσης της μόρφωσης και της κοινωνικής ανόδου των παιδιών. Αυτοί λοιπόν οι μαθητές προφανώς και δεν είναι πελάτες στο σχολείο, όπως έχει πει ο κ. Μητσοτάκης στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας. Είναι μαθητές, δηλαδή με μια έννοια είναι οι αυριανοί μας πολίτες, προς τους οποίους οφείλει η πολιτεία, το δημόσιο, η κοινωνία τη μόρφωση και όλα από εκεί και πέρα τα συμπαρομαρτούντα. Τελειώνοντας, θα ήθελα μόνο να πω μια κουβέντα: Κοιτάξτε, ο κ. Μητσοτάκης εμφανίστηκε με κάποια χαιρεκακία για το θέμα της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Είναι ο νόμος που μόνον αυτός, μαζί με τη Χρυσή Αυγή, δεν ψήφισε τον προηγούμενο Αύγουστο εδώ στη Βουλή. Ο νόμος είχε την αποδοχή, την ανοχή πολλών κομμάτων, των υπόλοιπων κομμάτων. Δεν περίμενα από υποβολέας να βγαίνει τώρα μπροστά στη σκηνή. Κι εννοώ από υποβολέας των διαφόρων μη νομιμοποιημένων δυνάμεων και συμφερόντων, εντός κι εκτός της χώρας, να εμφανίζεται ότι είναι αυτός πρωταγωνιστής σε αυτήν τη μάχη κατά της αξιοπρέπειας των ιδιωτικών εκπαιδευτικών, σε αυτήν τη μάχη που αφορά το πραγματικό νόημα μιας εκπαίδευσης ιδιωτικής, που θα είναι όμως - επαναλαμβάνω - αξιοπρεπής. Θα ήθελα να πω ότι η Κυβέρνηση αναγκάστηκε να κάνει ορισμένες ρυθμίσεις μέσα σε ένα πλαίσιο γενικότερων καταναγκαστικών επιλογών των μέτρων που ψηφίσαμε εδώ την προηγούμενη εβδομάδα και που θα δούμε πού θα καταλήξουμε κιόλας. Αν αναγκαστήκαμε να το κάνουμε αυτό, δεν ήταν γιατί το θέλαμε, αλλά γιατί μπορέσαμε να σταθμίσουμε ορισμένα στοιχεία, πολιτικές επιλογές που είχαμε μπροστά μας. Και η δήλωση του κυρίου Υπουργού Παιδείας ότι τα πειθαρχικά ζητήματα των ιδιωτικών εκπαιδευτικών παραμένουν στην αρμοδιότητα των πειθαρχικών συμβουλίων, όπως συμβαίνει σε όλο τον κόσμο και σε όλα τα κράτη του δικαίου, είναι μία δήλωση η οποία δείχνει την εμπιστοσύνη μας στη λειτουργία της ιδιωτικής εκπαίδευσης με βάση κριτήρια ισονομίας. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο τελευταίος ομιλητής, ο κ. Κεγκέρογλου. Ορίστε, κύριε Κεγκέρογλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Πριν τοποθετηθώ, θα ήθελα να εκφράσω, τόσο προσωπικά όσο και εκ μέρους της παράταξής μας και πιστεύω εκ μέρους όλης της Βουλής, την καταδίκη της τρομοκρατικής ενέργειας ενάντια στον πρώην Πρωθυπουργό τον κ. Παπαδήμο και βέβαια στους ανθρώπους και τους συνεργάτες του που βρέθηκαν μαζί. Να ευχηθούμε ότι δεν θα υπάρξει κακή εξέλιξη για τη ζωή κανενός από τους ανθρώπους αυτούς, είτε τον ίδιο τον κ. Παπαδήμο είτε τους αστυνομικούς και τους συνεργάτες του. Κύριε Φίλη, η δημοκρατία πράγματι δεν είναι a la carte. Μπορεί να έχετε κάποιο δίκιο στις παρατηρήσεις που κάνατε, όμως θα παρακαλούσα να δείτε την τοποθέτηση του Υφυπουργού, ο οποίος μίλησε για αντιδημοκρατική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Κοιτάξτε, δεν λειτουργεί ο κάθε θεσμός δημοκρατικά όταν μας αρέσουν οι αποφάσεις του και όταν δεν μας αρέσουν λειτουργεί αντιδημοκρατικά. Είναι άλλο εάν συμφωνούμε ή όχι με τις αποφάσεις κι άλλο οι χαρακτηρισμοί αυτοί και μάλιστα από πρόσωπα που είναι στην Κυβέρνηση. Απαράδεκτο! Βεβαίως και η έκφραση του κ. Γαβρόγλου για την κατάρα ενός νόμου μπορεί να αντιστραφεί για την κατάρα άλλων νόμων και νομοθετημάτων. Αυτά δεν είναι πολιτικές τοποθετήσεις. Θα πρέπει να μπούμε στην ουσία, αλλά επειδή πολλοί συνάδελφοι αναφέρθηκαν και λένε: «Μα, τι κάνατε είκοσι χρόνια;», «Τι κάνατε σαράντα χρόνια;» και πάρα πολλά, θυμάστε και γνωρίζετε πάρα πολύ καλά τι πράξαμε τα χρόνια που κυβερνήσαμε αυτόν τον τόπο. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι οι μεγάλες αλλαγές στην παιδεία, οι μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση είναι έργο του ΠΑΣΟΚ, με πρωτοβουλίες που πήρε από τη δεκαετία του '80 και που συνέχισε και μετά, με τον νόμο - πλαίσιο για τα πανεπιστήμια του ‘82, με τον νόμο για την ίδρυση των ΤΕΙ από το ‘83, για τον νόμο για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση στη συνέχεια, που δώσαμε πνοή και ζωντάνια στην εκπαιδευτική διαδικασία. Και συνεχίσαμε. Η εκπαιδευτική πολιτική γενικότερα για την αναβάθμιση της θέσης των εκπαιδευτικών, της ποιότητας της εκπαίδευσης και βεβαίως των υποδομών ήταν συνεχές μέλημα των κυβερνήσεών μας. Κανείς δεν υποστηρίζει ότι δεν υπήρχαν προβλήματα ή ότι δεν έγιναν λάθη. Όμως, αυτή η αφοριστική πολιτική, αυτή η αφοριστική φρασεολογία την οποία έχετε, να ξέρετε ότι δεν πιάνει τόπο, γιατί ο κόσμος, παρά τα προβλήματα, γνωρίζει ότι έγινε σημαντικό έργο. Μπορεί να διαφωνούσατε, να μην ψηφίζατε, να μην στηρίζατε ή να συμφωνούσατε, όμως η ειδική αγωγή, παραδείγματος χάριν, πριν το ΠΑΣΟΚ ήταν ανύπαρκτη. Το ολοήμερο σχολείο, τα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας, η εννιάχρονη υποχρεωτική εκπαίδευση, το νέο σύστημα διοίκησης στην εκπαίδευση, αυτό για το οποίο συζητάμε σήμερα τα κριτήρια στελέχωσής του, το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, τα ερευνητικά κέντρα, τα μεταπτυχιακά - δεν θέλω να αναφέρω έστω και με τίτλους δεκάδες παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες - όλα αυτά είναι μια ζώσα πραγματικότητα. Είναι μια πρόοδος αναμφισβήτητη για τον τόπο. Πρέπει να πω ότι πολλές φορές εν τη ρύμη του λόγου πολλοί κριτικάρουν αρνητικά την εκπαίδευση και τα πανεπιστήμια και αυτό είναι λάθος, γιατί η καλύτερη αξιολόγηση των ελληνικών πανεπιστημίων, των πολυτεχνείων και των ΤΕΙ δεν γίνεται από ορισμένους διεθνείς δήθεν οργανισμούς κι άλλους που έχουν και άλλα κριτήρια και συμφέροντα στην αξιολόγηση που βγάζουν. Γίνεται από το κατά πόσο είναι περιζήτητοι ή όχι οι απόφοιτοι των ελληνικών πανεπιστημίων και των ΤΕΙ σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο. Κι αυτή είναι η πραγματική αξιολόγηση. Το ότι έχουμε εμείς προβλήματα στον τόπο, το ότι οι επιστήμονές μας είναι στην Ελλάδα σε μεγάλο ποσοστό άνεργοι, αυτό δεν οφείλεται στα ελληνικά πανεπιστήμια και στην ποιότητα που έχουν οι επιστήμονες, αλλά στο δομικό στοιχείο που έχει να κάνει με το αναπτυξιακό μας πρότυπο και, βεβαίως, η ίδια η κρίση, η οποία μακροημερεύει. Αυτά είναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αδιαμφισβήτητα. Θα πρέπει να πούμε ότι εμείς συνεχίσαμε και μέσα στην κρίση με αλλαγές και μεταρρυθμίσεις. Συνεχίσαμε και φέραμε τον ν.3848/2010, που είναι ο πλέον αξιοκρατικός και θέσπιζε ένα διαφανές σύστημα. Δεν υπάρχει αμφισβήτηση επ' αυτού. Μπορεί κάποιοι να πουν ότι είχε πρόβλημα στο τάδε σημείο ή στο τάδε και να έκαναν σημειακές προτάσεις και παρεμβάσεις. Ήταν μια τεράστια πρόοδος μετά από την πενταετία της Νέας Δημοκρατίας, που δεν εκτροχίασε μόνο την οικονομία, αλλά εκτροχίασε και πολλά πράγματα, που έχουν να κάνουν με τη δημόσια διοίκηση, που έχουν να κάνουν με τους θεσμούς τους ίδιους. Αναφέρθηκαν ήδη. Αυτό το σύστημα, λοιπόν, αντί να διαφυλαχθεί, να βελτιωθεί, ήρθε ένα νομοθέτημα να το καταργήσει και να θεσπίσει μια άλλη λογική. Σήμερα αυτό το οποίο φέρνετε ως προς τη σκοπιμότητά του και τη στόχευσή του προσιδιάζει περισσότερο με τις πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας. Δείτε το. Είναι η άλλη όψη. Το ότι θα είναι άλλοι οι φίλοι των κυβερνώντων και ήταν άλλοι οι κυβερνώντες τότε είναι έτερον εκάτερον. Κυβερνητικούς διευθυντές θα έχουμε και θα έχουμε και ανάλογα αποτελέσματα σαν αυτά τα μετρήματα που λέγατε προηγουμένως. Φέραμε τον ν.4009/2011. Δεν είναι ότι ψηφίστηκε με μεγάλη πλειοψηφία από τη Βουλή. Αυτό δεν είναι νομίζω κάτι το οποίο είναι το πρώτο γι' αυτόν τον νόμο. Όμως, έφερνε κάτι καινούργιο. Μέσα στην κρίση πρέπει να δούμε διαφορετικά πράγματα, να αναβαθμίσουμε λειτουργίες, να έχουμε μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Εγώ θεωρώ ότι κάνει πραγματικά λάθος σήμερα η Συμπολίτευση, η οποία αντί να υποστηρίξει ένα σύστημα και να δει πώς βελτιώνει, πώς αξιοποιεί προηγούμενα συστήματα, έρχεται να μηδενίζει και να αναφέρεται με μια φρασεολογία η οποία δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα. Ο ίδιος ο εισηγητής πρωί - πρωί έκανε το λάθος. Αναγκάστηκα να πάρω τον λόγο και να του αναφέρω ότι ο ίδιος κρίθηκε απ' αυτό το σύστημα, το οποίο καταράστηκε.
Μα, τώρα σοβαρολογείτε;
Ναι, ναι, σοβαρολογώ, κύριε.
Μας κάνατε και χάρη;
Τι να απαντήσεις, κύριε; Το σύστημα εκείνο δεν έκανε χάρες, κύριε. Δεν έκανε χάρες.
Προφανώς.
Σας παρακαλώ.
Δεν ήταν ρουσφετολογικό, όπως είπες. Αν ήταν ρουσφετολογικό, πρέπει να μας πεις και ποιος σου έκανε το ρουσφέτι. Έτσι; Άντε μπράβο. Και να μάθετε να ακούτε.
Είσαι θλιβερός.
Θλιβερός είσαι και φαίνεσαι.
Σας παρακαλώ. Τώρα τελειώνουμε. Περιμένετε. Μην το ψήνετε στο τέλος.
Ε, όχι και ρουσφέτι!
Εμείς καταθέσαμε βελτιωτικές προτάσεις πάρα πολλές και προφορικά και με τροπολογίες. Δυστυχώς, ο Υπουργός τις βασικές βελτιωτικές προτάσεις δεν τις δέχθηκε. Δέχθηκε ορισμένες παρατηρήσεις, αλλά τα περισσότερα τα παρέπεμψε στο μέλλον. Δεν δέχθηκε καν το ευρωπαϊκό σχολείο, που είναι πράγματι μια αναγκαία ρύθμιση που πρέπει να γίνει. Κλείνω λέγοντας ότι το κυριότερο αρνητικό στοιχείο αυτού του σχεδίου το οποίο εισάγετε είναι ότι μειώνει τη συμμετοχή, μειώνει τα κριτήρια που έχουν να κάνουν με τη γνώση, την πραγματική γνώση και τη δυνατότητα και αυξάνει το τυπικό κριτήριο της εμπειρίας. Αυτό έρχεται σε αντίθεση και με τα λεγόμενά σας ότι θέλετε νέο δυναμικό. Δυστυχώς, αυξήσατε από πέντε χρόνια σε δέκα, είπατε μετά ότι το μειώνετε σε οχτώ, την προϋπόθεση και νομίζω ότι αυτό και μόνο του δείχνει το ότι είστε σε λάθος κατεύθυνση. Το δεύτερο που θέλω να σας πω σε σχέση με το σύστημα το οποίο θεσπίζετε είναι ότι δεν έχει μια διαδικασία πραγματικά συμμετοχική της εκπαιδευτικής κοινότητας στην αξιολόγηση. Είναι καρικατούρα αξιολόγησης αυτό το οποίο γίνεται. Είναι καρικατούρα, γατί δεν αναφέρεστε καν σε θεσμό. Αναφέρεστε στους εκπαιδευτικούς που συνυπηρετούν γενικά και αόριστα. Κλείνω, επισημαίνοντας, κύριε Υπουργέ, ότι κάνατε ένα τεράστιο λάθος και εσείς και ο Πρωθυπουργός, με το να ασκήσετε bullying στα παιδιά μας λίγες μέρες πριν να δώσουν εξετάσεις, ανακοινώνοντας καταργήσεις εξετάσεων. Αυτοί οι μαθητές που δίνουν σήμερα εξετάσεις δυστυχώς υπέστησαν αυτή την ψυχολογική πίεση. Και ας μην το αναφέρετε τις επόμενες ημέρες πια, εκτός εάν έχετε ολοκληρωμένη την πρόταση και την καταθέσετε. Είναι καλύτερα μετά το τέλος των εξετάσεων να αναφέρετε τις αποφάσεις σας, τα όποια κριτήρια, τα οποία θέλετε να θεσπίσετε για το σύστημα εισαγωγής στα Πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ. Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Υπάρχει κάποιος που θέλει να δευτερολογήσει; Απ' ό,τι βλέπω όλοι.
Σύντομα, κυρία Πρόεδρε!
Ελπίζω να το εννοείτε, όταν λέτε σύντομα. Κύριε Στέφο, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Ένα λεπτό θέλω για τον κ. Κεγκέρογλου. Απ' όλη τη διαδικασία υπέθεσα ότι κυρίως από άγνοια ειπώθηκαν κάποια πράγματα. Τώρα νομίζω ότι κάποια πράγματα ειπώθηκαν γιατί έπρεπε να ειπωθούν ψέματα. Σε ό,τι αφορά στις νέες τεχνολογίες που δεν συμπεριλαμβάνονται, θέλω να σας πω ότι αυτό γίνεται για τον απλούστατο λόγο ότι δεν είχαν όλοι τη δυνατότητα να μπορέσουν να έχουν την πιστοποίηση. Σε ό,τι αφορά στα ολοήμερα και στα ολιγοθέσια σχολεία, ουδέν ψευδέστερον του ότι καταργούνται. Σήμερα κιόλας, έχω στα χέρια μου την απόφαση που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, σύμφωνα με την οποία εννιακόσια εβδομήντα ολιγοθέσια σχολεία, έτσι όπως υποσχέθηκε κατά την τελευταία επίσκεψη στο Υπουργείο ο κύριος Πρωθυπουργός, πρόκειται να λειτουργήσουν από το 2017-2018. Καταθέτω την απόφαση στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Στέφος καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα απόφαση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Για την ειδική αγωγή, τι άκουσαν τα αυτιά μου πριν από λίγο και τι άκουσα και κατά τη διάρκεια της ημέρας σήμερα! Ασκείται κριτική από αυτούς που στην ουσία είχαν βάλει στον πάγο την ειδική αγωγή οκτώ ολόκληρα χρόνια. Δεν είχε γίνει σχεδόν καμμία διάγνωση των μαθητών με ειδικές ανάγκες στην ειδική αγωγή. Το κάναμε εμείς πέρυσι. Ιδρύσαμε πεντακόσια τριάντα ένα τμήματα ένταξης, τρία ειδικά νηπιαγωγεία, έξι ειδικά δημοτικά σχολεία, πέντε ΕΕΚ, εννέα ειδικά επαγγελματικά γυμνάσια, ένα ειδικό σχολείο. Σε λίγες μέρες ιδρύονται άμεσα ένα ειδικό νηπιαγωγείο, ένα ειδικό σχολείο δημόσιο, δύο ΕΕΚ και εννέα ειδικά επαγγελματικά γυμνάσια και λύκεια. Αυτά θα γίνουν άμεσα. Ήταν, λέει, αξιοκρατικό το σύστημα της κ. Διαμαντοπούλου το 2010 και είναι το δικό μας αναξιοκρατικό, που, κυρία Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι και κύριοι Υπουργοί, οι υποψήφιοι δήλωναν τις επιλογές των σχολείων πριν τη συνέντευξη και πήγαιναν στη συνέντευξη σφαγμένοι! Ήξεραν σε ποιο σχολείο θα πάει ο καθένας και έπαιζαν. Μοιράζανε τα σχολεία στους διαδρόμους. Ακούστηκε πριν από λίγο ότι είναι «παραπαίδι» της εκπαίδευσης η επαγγελματική εκπαίδευση. Τι ντροπή! Μιλάτε για «παραπαίδι», όταν πριν από λίγα χρόνια απέλυσε η Νέα Δημοκρατία και ο κ. Μητσοτάκης δυόμισι χιλιάδες εκπαιδευτικούς επαγγελματικής εκπαίδευσης, τους οποίους επαναπροσλάβαμε και λειτουργήσαμε ξανά τα τμήματα. Το πρόβλημα δεν είναι εάν εμείς θέλουμε τον αρεστό και εσείς τον άξιο, κύριοι συνάδελφοι. Το θέμα είναι ότι εμείς θέλουμε ένα δημοκρατικό σχολείο, με την εκπαιδευτική κοινότητα να έχει τον πρώτο λόγο, ενώ εσείς βλέπετε την παιδεία μέσα από το ιδεολογικό πρίσμα της ελεύθερης αγοράς και του εμπορίου. Ονειρεύεστε μάνατζερ στη θέση των διευθυντών. Το όνειρό σας για την παιδεία είναι ανάλογο με αυτό που θέλετε για την κοινωνία: αυταρχισμός, κάθετες εργασιακές σχέσεις, καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων, πλήρης ιδιωτικοποίηση κάθε τομέα που δεν έχει ιδιωτικοποιηθεί. Το όνειρο της Νέας Δημοκρατίας είναι μια κοινωνία και μια εκπαίδευση σκοτεινή, Οργουελική, παθητική στις αποφάσεις των ηγεσιών. Το παλεύετε καιρό, αλλά δεν θα το πετύχετε. Όμως, θέλω να επιμείνω λίγο σε αυτό που λέγατε ότι το σύστημα το 2010 ήταν αξιοκρατικό, ενώ το σημερινό είναι αναξιοκρατικό. Το 2004 ανέφεραν ο κ. Μπαξεβανάκης και ο κ. Μηταφίδης τι ακριβώς έγινε, που η Νέα Δημοκρατία καθαίρεσε σε μια νύχτα εκατόν είκοσι περίπου προϊσταμένους εκπαίδευσης. Τους αντικατέστησε τρία χρόνια μετά. Όμως, ας μιλήσουμε λίγο για το τι ακριβώς έκανε η κυβέρνηση Παπανδρέου με τον περιβόητο αντικειμενικό και αξιοκρατικό νόμο του 2010. Ας μιλήσουμε για την ακύρωση διορισμού σαράντα σχολικών διευθυντών στα Τρίκαλα, γιατί στις κρίσεις που είχε οργανώσει τότε η «πράσινη» περιφερειακή διευθύντρια εκπαίδευσης τοποθέτησε στο υπηρεσιακό συμβούλιο διευθυντή εκπαίδευσης - ποιον λέτε εσείς; - τον άντρα της, τον σύζυγό της. Καταθέτω στα Πρακτικά - και τελειώνω σε ένα λεπτό - τις αποφάσεις και τις καταγγελίες των συνδικαλιστών της ΔΑΚΕ τότε. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Στέφος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτές οι αποφάσεις των δικαστηρίων βγήκαν πριν από λίγο καιρό και βεβαίως, όπως καταλαβαίνετε, ήταν όλες άκυρες. Ας μιλήσουμε για τη διαδικασία επιλογής διευθυντών σε γυμνάσια και λύκεια της Ανατολικής Θεσσαλονίκης, όπου οι αιρετοί που συμμετείχαν στα υπηρεσιακά συμβούλια δεν είχαν λάβει αντίγραφα των βιογραφικών των υποψηφίων με την αιτιολογία ότι χάλασε το φωτοτυπικό μηχάνημα, γεγονότα που οδήγησαν, βέβαια, σε καταγγελία από τη ΔΑΚΕ για τη μεθόδευση - προώθηση των «δικών σας παιδιών», κύριοι του ΠΑΣΟΚ. Τελειώνω με δύο πράγματα. Ακούστηκε σήμερα πολλές φορές το όνομά μου, ότι επιλέχθηκα ως διευθυντής σχολείων δύο φορές. Βεβαίως, σε κάποιες περιπτώσεις ακούστηκε μάλλον χαλαρά - και έτσι το είδα και εγώ - αλλά ο κ. Κεγκέρογλου ξεπέρασε τον εαυτό του. Όχι, κανείς δεν μου έκανε καμμία απολύτως χάρη! Και αυτό, βεβαίως, το ξέρουν οι πάντες. Και κάτι ακόμα για το δημόσιο σχολείο, που το είπε ο Νίκος Φίλης, ο οποίος δεν ξέρω αν είναι εδώ: Δεν βρέθηκε - και δεν μιλάω μόνο για τον Αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και για τους ομιλητές, τους οποίους εγώ τιμώ και ξέρουν ότι είμαι και ηπίων τόνων άνθρωπος - ένας να μιλήσει για τις καλές πρακτικές που ακολουθούνται σε αυτά τα δημόσια σχολεία, για τις επιτυχίες των δημόσιων σχολείων, για το τι άθλους πετυχαίνουν αυτά τα παιδιά. Πρόσφατα το 7ο Γυμνάσιο - Λύκειο Ιωαννίνων - αν δεν απατώμαι - είχε μια εξαιρετική διάκριση. Και υπάρχουν και άλλες καλές πρακτικές. Και δεν είναι μόνο τα δημόσια σχολεία που έχουν καλές πρακτικές. Είναι και τα ιδιωτικά σχολεία. Και σε αυτά τα σχολεία υπάρχουν παιδιά λαϊκών οικογενειών. Και υπάρχουν, όμως, κυρίως εκπαιδευτικοί οι οποίοι καταθέτουν την ψυχή τους σε κάθε καθημερινή δραστηριότητα. Αυτό το οποίο θα πρέπει να συζητήσουμε κάποια στιγμή είναι πώς μπορούμε αυτό το σχολείο να το αναβαθμίσουμε, να του δώσουμε τις δυνατότητες να γίνει καλύτερο και να αφήσουμε τους εκπαιδευτικούς να αναπνεύσουν, χωρίς να έχουν τον φόβο ότι θα έρθει κάποιος κάποια στιγμή που θα τους αξιολογήσει με σκοπό να τους απολύσει ξανά. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Η κ. Κεραμέως έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Θα ήθελα να ξεκινήσω εκφράζοντας απερίφραστα την καταδίκη εκ μέρους της Νέας Δημοκρατίας για την άνανδρη τρομοκρατική επίθεση που έλαβε χώρα πριν από λίγο εναντίον του πρώην Πρωθυπουργού, του Λουκά Παπαδήμου. Εκ μέρους της Νέας Δημοκρατίας εκφράζω ευχές για πολύ γρήγορα περαστικά και πλήρη ανάρρωση στον πρώην Πρωθυπουργό και στους λοιπούς τραυματίες αυτής της επίθεσης. Και έρχομαι εν συντομία με λίγα σχόλια σε αυτά τα οποία ειπώθηκαν: Κοιτάξτε, κύριοι της κυβερνώσας Πλειοψηφίας, έχετε περάσει τρεις δύσκολες μέρες και έχετε περάσει τρεις δύσκολες μέρες, διότι το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει καταρρίψει επανειλημμένως…
Άντε πάλι το Συμβούλιο της Επικρατείας!
Ναι, κύριοι της κυβερνώσας Πλειοψηφίας, το Συμβούλιο της Επικρατείας είναι ένας θεσμός. Και υπάρχει κάτι το οποίο λέγεται «διάκριση των εξουσιών». Και «διάκριση των εξουσιών» σημαίνει ότι η δικαστική εξουσία κρίνει και οφείλουμε όλοι να συμμορφωνόμαστε. Είναι δύσκολες μέρες διότι έχει καταρρεύσει το αφήγημά σας. Καταρρέουν μία μία οι πολιτικές σας. Να σας θυμίσω τον νόμο Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες, να σας θυμίσω τις αποφάσεις Πολάκη για τις απομακρύνσεις των διοικητών των νοσοκομείων, να σας θυμίσω την απόφαση Σκουρλέτη για τις ανανεώσεις συμβάσεων στους ΟΤΑ και να σας θυμίσω και τον νόμο Μπαλτά - Κουράκη, ο οποίος κρίθηκε αντισυνταγματικός. Η θέση σας, λοιπόν, είναι πολύ δύσκολη. Το καταλαβαίνω, το κατανοώ και σας λυπάμαι σε έναν βαθμό, γιατί έρχεστε εδώ πέρα και οφείλετε να βρείτε λόγια για το ότι οι πολιτικές σας καταρρέουν η μία μετά την άλλη. Ξέρετε, κύριε εισηγητά του ΣΥΡΙΖΑ και κύριε Φίλη, είπατε ότι δεν είπαμε κουβέντα για το δημόσιο σχολείο. Μάλλον δεν ακούσατε την ομιλία του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο οποίος μίλησε μόνο για το δημόσιο σχολείο.
Εδώ την έχω!
Αν δεν καταλάβατε ότι σε ό,τι αναφερόταν ήταν στο δημόσιο σχολείο, τότε υπάρχει κάποιο θεμελιώδες πρόβλημα. Ξέρετε, όμως, είναι υποκριτικό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και αν οποιοσδήποτε εκπαιδευτικός από άλλη χώρα της Ευρώπης άκουγε αυτήν τη συζήτηση, δεν θα πίστευε ότι τρεις ημέρες τώρα εσείς μας λέτε για επιλογή διευθυντών και επιλογή ανώτατων στελεχών και δεν τολμάτε να ξεστομίσετε τη λέξη «αξιολόγηση». Δεν τολμάτε να το πείτε και μιλάτε για ένα καλύτερο σχολείο! Έχετε δίκιο, κύριε Στέφο, που λέτε ότι έχουμε εξαιρετικούς εκπαιδευτικούς και εξαιρετικά σχολεία και πρέπει όλοι να προσπαθήσουμε να τα κάνουμε καλύτερα. Πώς γίνεσαι καλύτερος; Όταν αξιολογείσαι και όταν οι μέτριοι επιμορφώνονται για να γίνουν καλύτεροι και οι άριστοι επιβραβεύονται. Αυτό είναι αξιολόγηση.
Οι άλλοι πού πάνε, αγαπητή;
Κύριε Στέφο, να ολοκληρώσω. Εγώ δεν σας διέκοψα. Πείτε μου ένα στοιχείο μέσα στο προεδρικό διάταγμα του 2013 που μιλάει για απόλυση σε περίπτωση κακής αξιολόγησης. Πείτε το μου! Πείτε μου ένα στοιχείο που το τεκμηριώνει αυτό.
Τους εκπαιδευτικούς να ρωτήσετε! Τρεις χιλιάδες εκπαιδευτικοί…
Μιλάτε για δημόσιο σχολείο και δεν τολμάτε να πείτε ότι πρέπει να αξιολογήσουμε τους εκπαιδευτικούς, να τους κάνουμε ακόμα καλύτερους. Οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί το οφείλουν και ζητούν οι ίδιοι να γίνουν καλύτεροι. Έτσι θα γίνουν καλύτεροι, μέσω της αξιολόγησης.
Δεν προσέξατε το πρωί τι είπα.
Και κλείνω, κυρία Πρόεδρε, με δύο επιπλέον σχόλια. Ένα για το τέμενος και ένα για την τροπολογία σχετικά με το «Σικιαρίδειο Ίδρυμα». Πρώτα απ' όλα για το τέμενος να πω ότι όπως ακούσατε και όπως κατ' αρχάς ξέρετε, η Νέα Δημοκρατία έχει παραδοσιακά στηρίξει την ανέγερση του ισλαμικού τεμένους. Είναι θέμα δικαιωμάτων, πρωτίστως ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βεβαίως υπάρχει, αν θέλετε, και ένας ενδόμυχος σκοπός, ο οποίος είναι να περιοριστούν και ιδανικά να εξαλειφθούν οι παράνομοι χώροι λατρείας. Η Νέα Δημοκρατία, λοιπόν, φυσικά και στηρίζει κάθε προσπάθεια ανέγερσης του τεμένους. Είχαμε κάποιες ανησυχίες, τις οποίες εγείραμε, σχετικά με τη χρηματοδότηση του τεμένους και τη σύσταση του διοικητικού συμβουλίου. Χαιρετίζω εδώ το γεγονός ότι η Κυβέρνηση εισάκουσε τις ανησυχίες μας και απέσυρε το άρθρο σχετικά με τους πόρους του τεμένους. Δεσμευόμαστε και εμείς να συζητήσουμε διακομματικά τον βέλτιστο τρόπο, προκειμένου να υπάρχει ένας έλεγχος της πηγής και της ποιότητας των εσόδων του τεμένους. Βεβαίως θα ψηφίσουμε «ναι» στο άρθρο για το τέμενος. Έρχομαι πολύ γρήγορα στην τροπολογία για το «Σικιαρίδειο Ίδρυμα» που έχει κατατεθεί. Είμαστε θετικοί και θα την ψηφίσουμε. Όμως, κύριε Υπουργέ, σαφώς δεν είναι λύση. Και δεν είναι λύση για δύο λόγους: Πρώτα απ' όλα πρέπει να λυθεί το θέμα της χρηματοδότησης του ιδρύματος αυτού. Εμείς φυσικά και υπερψηφίζουμε το σχετικό άρθρο γιατί δεν θέλουμε να βρεθούν παιδιά με αυτές τις πολύ σοβαρές ανάγκες στον δρόμο και γι' αυτό βεβαίως και το στηρίζουμε. Πρέπει, όμως, να λυθεί το θέμα της χρηματοδότησης, όπως επίσης πρέπει λίγο να σκεφτούμε ότι είναι ένα προβληματικό προηγούμενο. Θέλει προσοχή μια τέτοια ρύθμιση και σας καλούμε να αντιμετωπίσετε σοβαρά τέτοιες περιπτώσεις. Ευχαριστώ.
Κύριε Κωνσταντόπουλε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, θέλω να πω ότι κατ' αρχάς είναι θετική εξέλιξη ότι αποδεχτήκατε αρκετές από τις προτάσεις μας, όπως τη δήλωση προτίμησης των σχολικών μονάδων από τους υποψήφιους διευθυντές, αφότου ολοκληρωθούν οι αξιολογικοί πίνακες. Αυτό άλλωστε επιτάσσει η διαφάνεια. Για την τροπολογία με γενικό αριθμό 1041 και ειδικό 109 είπατε ότι θα την λάβετε υπ' όψιν σας στην έκδοση υπουργικής απόφασης. Το χαιρετίζω. Θεωρούμε, βέβαια, ότι είναι απαραίτητο να υπάρξει ρητή πρόβλεψη του νόμου για το περιεχόμενο της υπουργικής απόφασης. Κύριε Υπουργέ, η δομημένη συνέντευξη, η τράπεζα θεμάτων, η μαγνητοφωνημένη συνέντευξη, η αιτιολογημένη γνώμη για κάθε υποψήφιο διασφαλίζουν την αντικειμενικότητα των κρίσεων και φυσικά την ανάδειξη πραγματικά των άξιων στελεχών. Κύριε Υπουργέ, έρχομαι τώρα στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1040 και ειδικό 108 για την αναγνώριση της θητείας τακτικής υπηρεσίας, όσον αφορά τη μεταβατικότητα. Καταθέσατε εδώ - εμείς ζητήσαμε να γίνει αποδεκτή - μια νομοτεχνική βελτίωση προς θετική κατεύθυνση, περιλαμβάνοντας ουσιαστικά τις προτάσεις μας. Απορώ βέβαια γιατί δεν κάνατε δεκτή την τροπολογία μας στο σύνολό της. Και φυσικά, κάνατε αποδεκτό το αίτημά μας τα δέκα διδακτικά χρόνια να είναι οκτώ. Έχετε, όμως, ξεχάσει και πιστεύω ότι είναι παράλειψή σας τους διευθυντές εκπαίδευσης. Θα ήθελα να τους συμπεριλάβετε. Μιλάμε ουσιαστικά για εικοσιπέντε άξιους διευθυντές εκπαίδευσης, γιατί τόσοι είναι που θα μείνουν απέξω από αυτή τη μοριοδότηση εν τοις πράγμασι. Και τους αφήνετε με δική σας ευθύνη. Πιστεύω ότι έστω την ύστατη στιγμή θα τους συμπεριλάβετε. Ως προς το Σικιαρίδειο, είπα και το πρωί και επαναλαμβάνω και τώρα τη θέση μας ότι πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη για όλα τα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου με αντικείμενο την κοινωνική φροντίδα ή την εκπαίδευση των ατόμων με αναπηρία ή παιδιών με αναπηρία και φυσικά τώρα που τα νομικά πρόσωπα είναι πιστοποιημένα σύμφωνα με τον ν.2646/1998. Κύριε Υπουργέ, κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω την υπεύθυνη στάση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, όπου χθες στο άρθρο 5 για το ισλαμικό τέμενος και αναδείξαμε το θέμα, αλλά και με την υπεύθυνη εθνική ευθύνη που μας διακατέχει, κάτι το οποίο υπηρετούμε διαχρονικά, χωρίς σκοπιμότητες, δώσαμε τη δυνατότητα να έρθει σήμερα προς συζήτηση στην Ολομέλεια το θέμα του ισλαμικού τεμένους. Διότι δεν μπορούμε να αποφασίζουμε, όπως είπα και το πρωί, à la carte. Άλλωστε, στον δικό μας δρόμο που χαράξαμε είτε σαν ΠΑΣΟΚ παλαιότερα είτε και σήμερα σαν Δημοκρατική Συμπαράταξη, έρχονται οι υπόλοιποι. Σας καλωσορίζουμε, λοιπόν, στον δρόμο του ρεαλισμού. Τέλος, θα ήθελα να πω, κύριε Υπουργέ, ότι το έργο του ΠΑΣΟΚ διαχρονικά έχει ονοματεπώνυμο και ιδιαίτερα στην παιδεία δεν χρειάζεται ουδείς να το μέμφεται, γιατί είναι τόσο μεγάλο που πραγματικά είναι κατανοητό από τους πάντες και συνάμα, μιας και έχει ονοματεπώνυμο, δεν μπορεί ουδείς να το αμφισβητήσει. Κλείνοντας, θα ήθελα κι εγώ με τη σειρά μου να ευχηθώ στον κ. Παπαδήμο να έχει γρήγορη ανάρρωση και να καταδικάσω φυσικά την τρομοκρατική ενέργεια εναντίον του. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Ηλιόπουλε, θέλετε τον λόγο;
Όχι, κυρία Πρόεδρε.
Κύριε Δελή, θέλετε τον λόγο;
Όχι, κυρία Πρόεδρε.
Ο κ. Κατσίκης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά όλες τις πολιτικές δυνάμεις της Αντιπολίτευσης, γιατί ασχολήθηκαν πάρα πολύ σήμερα με τους Ανεξάρτητους Έλληνες και επιβεβαίωσαν με τον τρόπο τους ότι οι Ανεξάρτητοι Έλληνες είναι μια ανερχόμενη δύναμη η οποία εστιάζει κυρίως στις χριστιανικές και κοινωνικές αντιλήψεις. Και αυτές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς στηρίζουμε, όταν με την αντίδρασή μας και τη διαφωνία μας σε έκφραση δημοκρατικού λόγου καταψηφίσαμε και στις επιτροπές, πράγμα το οποίο συνέχεια θα κάνουμε, το άρθρο 5 το οποίο αφορούσε το μουσουλμανικό τέμενος. Βέβαια, πρέπει να παρατηρήσω ότι η εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας παρέσυρε τόσο τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως όσο και τους συναδέλφους της στο να γίνει πιστευτό πως μεταξύ ΑΝΕΛ και ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει ένα ρήγμα στη βάση της διαφωνίας απόψεων και θέσεων με τον Υφυπουργό κ. Ζουράρι. Ο κ. Ζουράρις, συνεπής στην πολιτική του τακτική, όπως υπερψήφισε το 2016- είπα και προηγούμενα, επαναλαμβάνω και τώρα για να το εμπεδώσετε - , έτσι και σήμερα με την ιδιότητα του Υφυπουργού υπογράφει εκείνο το νομοσχέδιο, συνεπής στην τότε πολιτική του στάση και τώρα στην υπουργική του θέση, αποδεικνύοντας ότι, πρώτον, δεν διαφοροποιείται, όπως πολλοί εξ υμών - με ύψιλον - ενίοτε κάνετε και από την άλλη μεριά, ότι εμείς όποιες διαφωνίες και αν έχουμε, μέσα στη δική μας παράταξη και στη δική μας Κοινοβουλευτική Ομάδα κυριαρχεί στη βάση αυτών πολλές φορές το δικαίωμα της κατά συνείδηση ψήφου. Ξέρετε, αρμονικά συνεχίζουμε την πολιτική μας προσπάθεια και την πολιτική μας πορεία, σε αντίθεση με σας, κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, που οι διαφωνίες σας δημιουργούν εσωκομματικούς τριγμούς. Σας θυμίζω το «τζάμπα μάγκες» του κ. Μεϊμαράκη ή την αποπομπή της κ. Παπακώστα, επειδή δεν είχε το δικαίωμα, κατά τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, να εκφράσει δημοκρατικά και ελεύθερα την άποψή της για θέματα που αφορούν τη Νέα Δημοκρατία. Κύριοι της Ένωσης Κεντρώων, θέλω να ξέρετε ότι κρίνεται από μας υποκριτική η στάση σας, όταν από τη μια μιλάτε για μείωση των βουλευτικών αποζημιώσεων, για μείωση του αριθμού των Βουλευτών, για μείωση των συντάξεων όσων εργάστηκαν και σήμερα λαμβάνουν περισσότερες της μιας συντάξεις και κατά τα άλλα δεν σας ενδιαφέρει καθόλου για την επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού, του κρατικού κορβανά, όταν απ' αυτόν εξαρτάται η λειτουργία και η συντήρηση του μουσουλμανικού τεμένους. Μιλάμε για μια επιβάρυνση η οποία αντανακλά και βαρύνει έτι περαιτέρω τους ώμους των φορολογουμένων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Βέβαια, σε ό,τι αφορά εκείνους που είπαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ζητιανεύει ψήφους, έχω να τους πω ότι εκπλήσσομαι όταν άλλες φορές κατακρίνονται οι Ανεξάρτητοι Έλληνες γιατί συμφωνούν με τον κυβερνητικό εταίρο και άλλες φορές κατακρίνονται γιατί διαφωνούν με τον κυβερνητικό εταίρο, ενώ μ' αυτόν συμφωνούν δυνάμεις της Αντιπολίτευσης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, θα ήθελα να κάνω και μια παρατήρηση - επιτρέψτε μου, κύριε Υπουργέ - για το ότι εισακούστηκε η πρόταση του κ. Μητσοτάκη, σχετικά με την απόσυρση της παραγράφου 2 του άρθρου 5 που αφορά το μουσουλμανικό τέμενος, ενώ η δική μας προσπάθεια να σας πείσουμε για το ίδιο δεν ευοδώθηκε και δεν στέφθηκε με επιτυχία. Δεν ξέρω μήπως σε άλλες παρόμοιες μελλοντικές περιπτώσεις θα πρέπει να επικαλούμεθα τη βοήθεια και την παρέμβαση του κ. Μητσοτάκη για να σας πείθουμε. Ωστόσο - και τελειώνω, κυρία Πρόεδρε - αντιλαμβάνομαι το άγος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για την κυβερνητική συνύπαρξη ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Δεν θα το μειώσω. Αντίθετα, θα το ενισχύσω, διαβεβαιώνοντας για το αρραγές της συνύπαρξής μας. Δεν θα τα καταφέρετε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, να ενσπείρετε δαιμόνια. Η διατήρηση της πολιτικής αυθυπαρξίας των δυο εταίρων υπήρξε εξ αρχής δεδομένη. Δεν αλέσαμε στο πολιτικό μίξερ ιδέες, θέσεις και απόψεις. Προσπαθούμε να συγκεράσουμε στρατηγικές που θα βγάλουν τη χώρα και τους πολίτες της από το αδιέξοδο.
Κύριε Κατσίκη, σας παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Κυρία Πρόεδρε, δώστε μου ένα λεπτό, σας παρακαλώ.
Δυο λεπτά έχουμε πει, κύριε Κατσίκη και έχετε φτάσει στα έξι λεπτά.
Με πληροφόρησαν ότι στη δευτερολογία μου θα έχω τέσσερα λεπτά.
Δεν γίνεται αυτό. Δεν ενδιαφέρει την Ολομέλεια αυτό το θέμα. Το είπατε. Μην τα λέτε ξανά συνέχεια.
Δηλαδή, θέλετε να πείτε…
Συζητάμε το νομοσχέδιο εδώ τώρα. Το κάθε κόμμα εξήγησε τη θέση του.
Δηλαδή, δεν με επικρίνετε για την παραβίαση του χρόνου, αλλά γιατί…
Είναι σαφής η θέση σας. Νομίζω ότι την κατανόησαν όλοι.
Ναι, αλλά ξέρετε κάτι, κυρία Πρόεδρε; Εγώ βέβαια δεν έχω…
Σας παρακαλώ. Δεν θα κάνουμε διάλογο τώρα. Ολοκληρώστε παρακαλώ.
Θα είχα ολοκληρώσει, αν με αφήνατε.
Αυτό λέω κι εγώ. Ολοκληρώστε.
Θα ολοκληρώσω, λοιπόν, με τον εξής επίλογο: Στη ζωή υπάρχουν τα λογικά συμπεράσματα, αλλά υπάρχουν και τα βολικά. Το βολικό για σας είναι να θεωρείτε, όπως είπα - και επαναλαμβάνω - κομματική εκτροπή τη δική μας συνέπεια, δηλαδή τη συνέπεια με εκείνα που και τότε και σήμερα συνιστούν πάγια πολιτική θέση. Εν πάση περιπτώσει, όσο κι αν αποτελεί για την Αντιπολίτευση ευσεβή πόθο, μην ασχολείστε άλλο με τη δική μας συνοχή. Ασχοληθείτε με τη δική σας κομματική ενότητα…
Εσείς ασχολείστε, κύριε Κατσίκη. Μιλάτε επτά λεπτά γι' αυτή τη συνοχή.
Κύριε Κατσίκη, έχετε ολοκληρώσει. Ευχαριστούμε. Ορίστε, κυρία Μεγαλοοικονόμου, έχετε τον λόγο. Σας παρακαλώ να σεβαστείτε κι εσείς τον χρόνο.
Εγώ θα το σεβαστώ, κυρία Πρόεδρε. Δεν έχω να πω πάρα πολλά. Εύχομαι ό,τι καλύτερο για τον κ. Παπαδήμο και φυσικά καταδικάζουμε αυτές τις ενέργειες βίας και τρομοκρατίας. Όμως, θα ήθελα να αναφερθώ ως προς τους ΑΝΕΛ. Γιατί εξακολουθούν αυτό το παιχνίδι της υποκριτικής; Δεν ψήφισαν το σύμφωνο συμβίωσης. Δεν ψηφίζουν τώρα το τέμενος, με έναν νόμο που έχει ψηφιστεί από το 2006. Η υποκρισία στο μεγαλύτερό της μέγεθος! Δηλαδή θέλετε να μας πείτε, κύριε εκπρόσωπε των ΑΝΕΛ - δεν θέλω να μιλάω με επίθετα - , ότι δεν ψηφίζετε γιατί θεωρείτε ότι θα πέσει η Ελλάδα έξω με το να πληρώνει για το τέμενος; Εάν σας έλεγα ότι εάν πλήρωναν οι μωαμεθανοί θα κινδυνεύαμε, θα το πιστεύατε; Και πάρα πολύ καλά έκανε ο κύριος Υπουργός που έθεσε το θέμα να ελέγχονται από πού θα είναι οι δωρεές. Δηλαδή με ποιο σκεπτικό; Θα ξέρατε από πού προέρχονται τα χρήματα; Δηλαδή σας έπιασε η μεμψιμοιρία τώρα μήπως πέσει το κράτος έξω! Αυτό είναι διπροσωπία. Για εμένα είστε διπρόσωπος. Σας το είπα και προηγουμένως, όταν ψηφίζετε τα μέτρα και καταδικάζετε, έτσι δεν έχετε τύψεις συνειδήσεως! Τώρα σας έπιασαν οι τύψεις μπας και πέσει το κράτος έξω! Λοιπόν, αυτά να τα αφήσετε! Η Ένωση Κεντρώων αυτό που υποστηρίζει, το υποστηρίζει. Προηγουμένως - και θα σας διαψεύσω - ήμουν στο ΕΒΕΑ που είχαν συνέδριο οι οροθετικοί. Ξέρετε ποιος σας εκπροσωπούσε; Σας εκπροσωπούσε κ. Παπαχριστόπουλος. Ξέρετε τι είπε ο κ. Παπαχριστόπουλος; Είπε: «Εγώ θα ψηφίσω κατά συνείδηση.». Το είπε γιατί ήθελε να πάρει τους οροθετικούς με το μέρος του. Όμως, δεν σκέφτηκα εκείνη την ώρα να του πω ότι δεν έχουμε ονομαστική ψηφοφορία. Κακώς, κύριε Υπουργέ, δεν βάλατε ονομαστική ψηφοφορία. Ο κ. Παπαχριστόπουλος - υπάρχουν και τα πρακτικά - στους οροθετικούς είπε: «Θα ψηφίσω κατά συνείδηση. Εγώ θα το ψηφίσω.». Λοιπόν, μην κοροϊδεύετε και μην κρύβεστε πίσω από το δάκτυλό σας. Δεν ισχύουν αυτά που λέτε. Αν ο Πρόεδρος λέει να γίνουν διακόσιοι οι Βουλευτές, είναι γιατί ο κάθε Βουλευτής έχει πόσους συμβούλους, έχει πόσους μετακλητούς, έχει πόσα αυτοκίνητα, έχει πόσους αστυνομικούς. Εκεί είναι το ζήτημα. Δεν θα πέσει το κράτος επειδή θα πληρώνετε τα έξοδα του τεμένους. Λοιπόν, σταματήστε τη διπροσωπία. Παραδεχθείτε ότι όπου σας συμφέρει για την καρέκλα σας μένετε και όπου δεν συμφέρει, θέλετε να είστε κοντά στην εκκλησία. Εκκλησία και κράτος πρέπει να διαχωριστούν, και ο καθένας έχει τον λόγο του. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Μαυρωτά, θέλετε τον λόγο;
Ναι, κυρία Πρόεδρε, θέλω τρία λεπτά.
Έχετε τον λόγο.
Θα είμαι πολύ σύντομος, κυρία Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, θα ξεκινήσω και εγώ καταδικάζοντας απερίφραστα την τρομοκρατική επίθεση κατά του πρώην Πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου. Επίσης, θα ήθελα να ευχηθούμε και εμείς περαστικά στον ίδιο και στους συνεργάτες του. Στα θέματα του νομοσχεδίου όντως ο κύριος Υπουργός αποδέχθηκε κάποιες από τις προτάσεις μας. Τέσσερα σημεία έχω μόνο. Άκουσα πριν λίγο από τον κ. Μηταφίδη να λέει ότι αφού στα πανεπιστήμια οι καθηγητές ψηφίζουν τους κοσμήτορες, να γίνει το ίδιο και στα σχολεία, οι δάσκαλοι να ψηφίζουν τους διευθυντές.
Δεν είπε αυτό.
Έτσι είπατε, κύριε Μηταφίδη. Όμως, μάλλον, ξεχνάτε ότι στα πανεπιστήμια υπάρχει το συνταγματικά κατοχυρωμένο αυτοδιοίκητο, το οποίο στα σχολεία βέβαια δεν υπάρχει, όπως δεν υπάρχει στα νοσοκομεία και στους υπόλοιπους δημόσιους φορείς. Ο Υπουργός είπε, κατά λέξη, ότι ο ν.4009- ο λεγόμενος νόμος Διαμαντοπούλου - είναι η κατάρα των πανεπιστημίων. Επιτρέψτε μου να πω ότι η κατάρα των πανεπιστημίων δεν είναι ο νόμος Διαμαντοπούλου, αλλά η κομματοκρατία που υπάρχει και που προσπάθησε να καταπολεμήσει ο ν. 4009. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Η κομματοκρατία είναι αυτή που έχει καταντήσει τα πανεπιστήμια θερμοκήπια του πελατειασμού και της συναλλαγής. Και σε αυτή την κομματοκρατία έχετε και εσείς ως ΣΥΡΙΖΑ το δικό σας μερίδιο, όπως και τα άλλα κόμματα που κυριάρχησαν τα τελευταία χρόνια, όπως και εξωκοινοβουλευτικά. Το Ποτάμι, ως γνωστόν, αρνείται να δημιουργήσει δική του φοιτητική παράταξη, ξέροντας πολύ καλά ότι τα ακαδημαϊκά και τα κομματικά κριτήρια δεν συγκλίνουν. Μια και είχαμε χθες τις φοιτητικές εκλογές - που τελικά ο μόνος λόγος που γίνονται είναι για να βαφτεί κομματικά και ο ακαδημαϊκός χάρτης - , επιτρέψτε μου να σας κάνω μια πρόταση, κύριε Υπουργέ. Να υπάρχουν ασφαλώς οι φοιτητικοί σύλλογοι, αλλά οι φοιτητικές εκλογές να γίνονται με ενιαίο ψηφοδέλτιο, όπου οι φοιτητές θα ψηφίζουν πρόσωπα και όχι κόμματα. Σας καλούμε, λοιπόν, στο επερχόμενο νομοσχέδιο για την ανώτατη εκπαίδευση να φέρετε μια τέτοια απλή διάταξη. Και σας καλούμε να το τολμήσετε αυτό ως ένα έμπρακτο βήμα στην αποκομματικοποίηση των πανεπιστημίων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δώστε μου ένα λεπτό ακόμα, κυρία Πρόεδρε. Άκουσα με χαρά τον Υφυπουργό κ. Μπαξεβανάκη να λέει ότι ο εκπαιδευτικός επιλέγεται για να είναι στην τάξη, στον πίνακα και την κιμωλία και όχι να κάνει το στέλεχος έως ότου συνταξιοδοτηθεί. Χαίρομαι που το άκουσα αυτό και συμφωνώ απόλυτα. Και για αυτό σας καλούμε να το δείξετε αυτό έμπρακτα ότι το πιστεύετε απαντώντας στην ερώτηση που έχουμε κάνει από τον Σεπτέμβριο για το πόσοι εκπαιδευτικοί είναι εκτός πίνακα και κιμωλίας, αποσπασμένοι σε κόμματα, Βουλευτές, Υπουργεία και άλλους φορείς. Αυτό δεν μας το έχετε απαντήσει από τον Σεπτέμβριο - στον κ. Φίλη το είχαμε υποβάλει το ερώτημα - και πραγματικά δεν πιστεύουμε ότι είναι ο Φάκελος της Κύπρου για να κρατιέται σαν απόρρητο κρατικό μυστικό. Και κλείνω με το τέμενος. Ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έκανε μια παρατήρηση για τη χρηματοδότηση του τεμένους, ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, να είμαστε απολύτως σίγουροι ότι διασφαλίζουμε την πηγή και την ποιότητα των χρημάτων και έχει δίκιο. Ήρθε η νομοτεχνική βελτίωση, όπου φεύγει η παράγραφος 2 και επαναφέρετε το παλιό καθεστώς του ν.3512/2006 του «νόμου Γιαννάκου», το οποίο βέβαια όμως είναι ακόμη πιο γενικό από τον παρόντα νόμο και δεν αποκλείει την ξένη χρηματοδότηση. Λέει συγκεκριμένα: «Οι πόροι του νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου διακρίνονται σε τακτικούς και έκτακτους που προέρχονται από επιχορηγήσεις, δωρεές, κληρονομιές, κληροδοσίες και κάθε είδους εισφορές φυσικών ή νομικών προσώπων κ.λπ.». Μας καλύπτει αυτό; Τι βελτιώνεται δηλαδή, εκτός από το να πρόκειται απλώς για ένα επικοινωνιακό αλισβερίσι; Εκτός εάν εννοείτε ότι θα ρυθμιστούν αυτά τα θέματα με το προεδρικό διάταγμα που θα καθορίζει τον οργανισμό λειτουργίας του τεμένους, το οποίο εμείς ζητήσαμε ως Ποτάμι να βγει σε δημόσια διαβούλευση - και μας διαβεβαιώσατε ότι θα βγει - και θα προβλέπονται εκεί πέρα κάποιες ασφαλιστικές δικλίδες. Διότι το ζητούμενο για μας είναι να υπάρχει διαφάνεια των πηγών και έλεγχος. Και εκεί υστερούμε γενικά και όχι μόνο στο θέμα του τεμένους. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, πενήντα δύο μαθήτριες και μαθητές και τέσσερις συνοδοί εκπαιδευτικοί τους από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Σκιάθου. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Επίσης και από αυτό το Βήμα να εκφραστούμε ως Ολομέλεια καταδικάζοντας την επίθεση στον πρώην Πρωθυπουργό κ. Λουκά Παπαδήμο και να εκφράσουμε την ευχή μας για «περαστικά» τόσο στον ίδιο όσο και στη φρουρά του. Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός. Κύριε Υπουργέ, πόσο χρόνο θέλετε; Τέσσερα λεπτά είναι εντάξει;
Με μια ανοχή χρόνου, κυρία Πρόεδρε.
Με μια ανοχή, εντάξει. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Εκ μέρους της Κυβέρνησης να εκφράσουμε και εμείς την υποστήριξή μας αυτές τις δύσκολες στιγμές που περνάει ο κ. Παπαδήμος. Να διευκρινίσω κάτι που δεν έχει διευκρινιστεί, ότι ο κ. Παπαδήμος αυτήν την εποχή είναι και ο Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών και άρα η επίθεση στο πρόσωπό του είναι και μια επίθεση σε ένα από τα ανώτατα εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιδρύματα του τόπου μας. Ως προς το τέμενος, για να μην υπάρξει παρεξήγηση, συνεχίζουμε να νομίζουμε ότι η διάταξη που είχαμε προτείνει είναι καλύτερη από αυτήν που θα ισχύει τώρα με βάση τον παλιό νόμο, όπως είπε και ο κ. Μαυρωτάς. Και ξέρετε, παρά τις πολύ ριζικές διαφωνίες που είχαμε με τον κ. Μητσοτάκη, ο κ. Μητσοτάκης είναι ένας θεσμικός παράγοντας. Ζήτησε όχι να αποσυρθεί, ούτε τίποτε άλλο. Ζήτησε να το δούμε σε ένα πλαίσιο συνεννόησης. Νομίζουμε ότι είναι θέση ευθύνης να το δούμε - δεν είναι τίποτα φοβερό - και νομίζουμε ότι μπορούμε σε έναν επερχόμενο νόμο να περάσουμε κάτι που θα έχει τη συμφωνία όλων. Κάποιοι συνάδελφοι εδώ, όταν μιλήσαμε για την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας χλεύασαν κάποιον Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ που είπε να δούμε λίγο και τι λέει η μειοψηφία. Τέτοιοι χλευασμοί είναι επικίνδυνα πράγματα, διότι η δημοκρατία δεν είναι η βούληση της πλειοψηφίας, είναι το πόσο μπορεί να προστατευτεί η μειοψηφία. Στην προστασία της μειοψηφίας παίζεται η δημοκρατία, όχι στην επιβολή της βούλησης, οπότε όσον αφορά τέτοιους χλευασμούς να είναι πολύ προσεκτικοί όσοι τους κάνουν και από ό,τι θυμάμαι, ήταν και νομικοί όσοι τους έκαναν. Να πω τώρα κάποια άλλα ζητήματα. Ο κ. Κεγκέρογλου, μιλώντας, έκανε ένα πανόραμα όλων των εκπληκτικών πραγμάτων που έκανε το ΠΑΣΟΚ. Μία ερώτηση: Το ΠΑΣΟΚ έκανε τον νόμο του 1982 για τα πανεπιστήμια και τον νόμο του 2011. Ο νόμος του 2011 όχι μόνον ακύρωσε ό,τι καλό είχε ο νόμος του 1982, αλλά πήγε τα πανεπιστήμια σε μια πορεία από την οποία ακόμα δεν έχουν συνέλθει. Έχει μία σημασία, λοιπόν, όταν κάνουμε την ιστορία των κομμάτων μας να είμαστε και ολίγον αυτοκριτικοί και να μην είναι…
Ναι, κύριε Υπουργέ, δύο νόμοι αλλά με είκοσι χρόνια διαφορά ο ένας από τον άλλον.
Θα σας πω.
Κύριε Κωνσταντόπουλε, το ξέρουμε.
Πρώτον, δεν έχουν είκοσι χρόνια διαφορά, έχουν είκοσι εννέα χρόνια. Και δεύτερον, επειδή έχουν τόση διαφορά χρονική, δεν σημαίνει ότι το ένα πρέπει να είναι καταστροφικό για το πανεπιστήμιο. Από πού προκύπτει αυτό; Δηλαδή, αν τυχόν είστε στα πράγματα σε άλλα είκοσι εννέα χρόνια, θα καταστρέψετε και ό,τι λίγο έχει μείνει τώρα; Δεν είναι σκεπτικό αυτό. Πάμε παρακάτω. Υπάρχει μια παθογένεια και υπάρχει μια παθογένεια στα εκπαιδευτικά και κοινωνικά ζητήματα αυτού του τόπου. Τα πάντα πρέπει να διατυπώνονται με έναν τρόπο, ώστε να είναι υπερασπίσιμος στα δικαστήρια. Δεν μπορεί όλα τα πράγματα στην εκπαίδευση να λύνονται με βάση τι θα εκπέσει και τι δεν θα εκπέσει στο δικαστήριο. Το εθιμικό δίκαιο δυστυχώς δεν είναι κυρίαρχο στα εκπαιδευτικά μας πράγματα, σε όλες τις βαθμίδες. Αυτό το θεωρώ μια μεγάλη αδυναμία του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Γιατί το εκπαιδευτικό σύστημα είναι ένα πολύ δυναμικό σύστημα και ως εκ τούτου, πάντοτε υποφέρει από αυτές τις υπερρυθμίσεις. Τώρα, συζητήθηκε το γιατί ήταν επείγον το νομοσχέδιο. Κοιτάξτε, την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας την πήραμε στο τέλος Μαρτίου και όταν άρχισαν διάφοροι παράγοντες της Αντιπολίτευσης να σπεκουλάρουν για τη νομιμότητα των επερχόμενων πανελληνίων εξετάσεων, δεν βγήκε κανένα στέλεχος των κομμάτων αυτών να πει «Basta, δεν παίζουμε με αυτό». Δεν γίνεται μονά - ζυγά δικά σας. Άρα, μια άθλια και ανεύθυνη στάση. Εμείς δεν μπορούσαμε να το κάνουμε να βγει σε μια διαβούλευση και να συνεχίζει να υπάρχει και αυτή η σπέκουλα. Με τον νόμο αυτό, τέρμα, τελείωσε. Πάμε παρακάτω. Όλα απολύτως νόμιμα. Εκείνο, όμως, που θα ήθελα να σχολιάσω είναι το εξής: Το πρωί ο κ. Μητσοτάκης μίλησε για τα σχολεία και μίλησε για αυτό το πράγμα που γίνεται σε όλη την Ευρώπη, δυστυχώς, και είναι η ιδιωτικοποίηση του δημοσίου. Δεν είναι η ίδρυση των νέων ιδιωτικών σχολείων, είναι αυτή η στρατηγική του νεοφιλελευθερισμού, ότι παίρνει το δημόσιο και το μετατρέπει σε ιδιωτικό. Αυτό πρέπει να καταγγελθεί. Δεν μπορεί σήμερα η δημόσια εκπαίδευση να είναι εκείνο το κομμάτι της εκπαίδευσής μας που θα ιδιωτικοποιηθεί και αυτό ακριβώς ήταν αυτό που μας λέχθηκε το πρωί με τέτοια μεγάλη συστηματικότητα. Από το πρωί ακούγονται εδώ λέξεις όπως «αξιοκρατία», «οι άξιοι», «η αξιολόγηση» και λέγονται αυτές οι λέξεις θεωρώντας όσοι τις λένε ότι είναι ουδέτερες έννοιες αυτές, ότι είναι ουδέτερες λέξεις. Δεν είναι, όμως, ουδέτερες λέξεις. Το τι είναι αξιοκρατικό για ορισμένους εδώ μέσα διαφέρει ριζικά από ό,τι είναι αξιοκρατικό για ορισμένους άλλους από εμάς. Μην, λοιπόν, σπεκουλάρουμε ότι υπάρχει κάτι που είναι αντικειμενικό, ουδέτερο, όπως η αξιοκρατία, και από αυτό φοβόνται διάφοροι. Όχι, απλώς έχουμε άλλη αντίληψη της αξιοκρατίας. Έχουμε άλλη αντίληψη της αξιολόγησης. Έχουμε άλλη αντίληψη για το ποιος είναι άξιος. Και η αντίληψή μας έχει σχέση με τη λειτουργία του εκπαιδευτικού μέσα στο σχολείο. Και η λειτουργία αυτή δεν μπορεί να ποσοτικοποιηθεί μέχρι την τελευταία της λεπτομέρεια. Οι εκπαιδευτικοί με τα παιδιά είναι ένα δυναμικό σύστημα και αυτό πρέπει να προφυλαχθεί. Και εμείς αυτό θέλουμε να κάνουμε. Νομίζω ότι από τη συζήτηση αυτών των ημερών και στις επιτροπές, κάναμε συλλογικά ένα βήμα εμπρός. Έγιναν δεκτές κάποιες παρατηρήσεις από την Αντιπολίτευση, εμείς καταλάβαμε πολύ πιο βαθιά ορισμένα από τα ζητήματα που συζητάμε και πάμε παρακάτω. Με αυτήν την έννοια νομίζω ότι ήταν μια εξαιρετικά σημαντική συνεδρίαση στις συνθέσεις που επέφερε. Διότι μην ξεχνάτε, επαναφέρουμε τη συνέντευξη και πρέπει όλοι να την προστατεύσουμε. Μην εξευτελιστεί ξανά η συνέντευξη, όπως είχε γίνει επί τόσες δεκαετίες. Ας την προστατεύσουμε. Ας προστατεύσουμε τον ρόλο του συλλόγου, όπου προσπαθήσαμε να εκμαιεύσουμε και τις απόψεις των κομμάτων και των συνδικαλιστικών οργανώσεων και δεν καταλάβαμε ποια είναι η θέση τους, αλλά γενναιόδωρα ας πούμε στους συλλόγους να εκφράσουν τη γνώμη τους και αυτή να συνεκτιμηθεί στην επιλογή των διευθυντών. Είμαστε σίγουροι ότι από τη σύνθετη αυτή διαδικασία η δημόσια εκπαίδευσή μας μόνο κερδισμένη θα βγει. Σας ευχαριστώ.
Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Μέτρα για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου σε θέματα εκπαίδευσης». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Μέτρα για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου σε θέματα εκπαίδευσης» έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στη ψήφιση επί των άρθρων και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 3, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 5, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 5 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 6 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 6 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 7 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 7 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Μέτρα για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου σε θέματα εκπαίδευσης» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων. Προχωρούμε στην ψήφιση στο σύνολο του νομοσχεδίου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Μέτρα για την επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου σε θέματα εκπαίδευσης» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουν διανεμηθεί τα Πρακτικά της Πέμπτης 16 Μαρτίου 2017, της Δευτέρας 27 Μαρτίου 2017 και της Τρίτης 28 Μαρτίου 2017 και ερωτάται το Σώμα αν τα επικυρώνει.
Συνεπώς τα Πρακτικά της Πέμπτης 16 Μαρτίου 2017, της Δευτέρας 27 Μαρτίου 2017 και της Τρίτης 28 Μαρτίου 2017 επικυρώθηκαν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 20.28΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Παρασκευή 26 Μαΐου 2017 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επίκαιρων ερωτήσεων.