Türkiye Büyük Millet Meclisinin 86’ncı Birleşimini açıyorum. Elektronik cihazla yoklama yapacağız. Beş dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] Gündeme geçmeden önce üç sayın milletvekiline gündem dışı söz vereceğim. Gündem dışı ilk söz, Van’ın zafer günü nedeniyle söz isteyen Van Milletvekili Mustafa Bilici’ye aittir.
Değerli milletvekilleri, Van şehrinin eski çağlara kadar inen çok eski bir tarihi bulunmaktadır. Bölgede yapılan kazılarda ele geçen buluntular, milattan önce de yörenin sürekli bir yerleşim yeri olduğunu ortaya koymaktadır. Doğu Anadolu’da yaşayan Hurriler burayı merkez konumuna getirmişlerdir. Hurrilerden sonra Urartular yöreye hâkim olmuş, Van, “Tuşpa” adıyla üç yüz yıl Urartuların başkenti olmuştur. Birçok medeniyete ev sahipliği ve başkentlik yapmış Van, ayrıca bugüne kadar Persler, Medler, Selçuklular, Osmanlılar gibi birçok kültürü bağrında barındırmış, yaşadığı tarih ile beraber güçlü, kadim bir toplum olmuştur. Van, doksan beş yıl önce, 20 Mayıs 1915’te, Ermenilerin desteğiyle Rus ordusu tarafından işgal edildi. İşgalden sonra Rusların destek ve tahrikleriyle Ermeniler, Müslüman yöre halkını çoluk çocuk demeden vahşice katlettiler. 1917 yılında Rusya’da çıkan ihtilal nedeniyle Rus birlikleri geri çekilmeye başlayınca, Ermeni kuvvetleri, Ruslardan geride kalan malzeme, silah ve cephaneyle daha da güçlenerek Van ve çevresini yakıp yıkmaya başlamışlar, bunun üzerine Ali İhsan Sabis Paşa komutasındaki 4. Kolordu Komutanlığı ve beraberindeki aşiretlerle birlikte 2 Nisan 1918 tarihinde Van’a ulaşılmış ve beş gün süren şiddetli muharebeden sonra Ermeni kuvvetleri tamamen Van’dan çıkarılmışlardır. Van’da topyekûn bir mücadele sonucu 30 binden fazla şehit verilmiştir. Kafkas cephesinde, cephanesi bitmek üzere olan askerlere mühimmat götürmek üzere gönüllü olan, yürekleri kocaman ama yaşları küçük 120 çocuk, 1915 yılı Ocak ayında, insanın kanını donduran ayaza rağmen karlı dağları aşarak cephaneyi 100 kilometre mesafedeki birliğe teslim etmeye başlamış ancak geri dönüş yolunda bu çocukların 98’i şehit olmuştur. Bir kez daha ruhları şad olsun diyorum. Rus işgali ve Ermeni katliamı başlamadan önce 70 bin olan Van’ın nüfusu, işgalden üç yıl sonra 2 Nisan 1918 tarihinde 13 bine kadar düşmüştür. Van bu dönem içerisinde yakılıp yıkılmış ve harabeye dönüşmüştür. Sonrasında Bağlar mevkisinde kent yeniden kurulmuş ve o dönemlerde kırsal bir görünümde olan Van 1923 yılında il yapılmıştır. Değerli arkadaşlar, bugün tarih 2 Nisan 2013 ve Van artık büyükşehir. Yaklaşık 1 milyon 100 bin nüfusuyla Doğu Anadolu Bölgesi’nin en büyük şehri. Kadirşinas ahalisi ile çevresine kucak açmış büyük kent. Ekonomisi etrafına lokomotif olacak büyük bir cazibe merkezi. Bölgesinde kongre ve fuarlara ev sahipliği yapacak çekim merkezi. Şehrimiz de diğer şehirlerde olduğu gibi AK PARTİ iktidarı ile altın çağını yaşıyor. Ulaşımda, sağlıkta, eğitimde, sanayide ve sosyal hayatta yapılan yatırımlarla, sağlanan hizmetlerle Van hızla gelişmeye ve kalkınmaya başladı. Doğu Anadolu’nun yükselen yıldızı Van önemli bir cazibe merkezi olmanın eşiğine geldi. Van’ın bu noktadaki en önemli potansiyelleri sınır ticareti, turizm ve hayvancılıktır. Van, coğrafi olarak dört mevsimin de yaşandığı bir havzada bulunmaktadır. Özellikle kış turizmi, doğa turizmi, dağcılık, su sporları gibi önemli bir destinasyona sahip olan Van, aynı zamanda tarih ve inanç turizminin de önemli merkezlerindendir. Van’ın tarihini, kültürünü, mücadelesini ve bugününü aktarmaya çalıştım. Van’la ilgili yazılmış bir şiiri de sizlerle paylaşmak istiyorum: Bir yanı denize bakar, İçinde çeşmeler akar, Suları miski amber kokar, Kardeşlik bu Van’da, bu Van’da. Doğusunda Erek Dağı, Her tarafı üzüm bağı, Yiğitler kurmuş otağı, Kardeşlik bu Van’da, bu Van’da. Unutulmaz bir kışı var, Çok da sıcak değil yazlar, Ah ne güzel olur bahar, Kardeşlik bu Van’da, bu Van’da.
Gündem dışı ikinci söz, büyüme rakamları ve ekonomik değerlendirmeler hakkında söz isteyen İstanbul Milletvekili Müslim Sarı’ya aittir.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bildiğiniz üzere, dün büyüme rakamları açıklandı ve ekonominin genel tablosu üç aşağı beş yukarı ortaya çıktı, daha doğru bir ifadeyle, bir “Türk mucizesi” olmadığı ortaya çıktı. Biliyorsunuz, sayın AKP milletvekilleri ve Hükûmet, sürekli olarak bir Türk mucizesinden bahsediyor ekonomide ancak açıklanan rakamları görünce ortada bir mucize olmadığını açık bir biçimde ortaya koyduk. Son çeyrek rakamlarında ekonomi neredeyse durdu, ekonominin çarkları durdu. Ekonomi, mevsim ve takvimsel etkilerden arındırıldığında sıfıra yakın bir büyüme gösterdi yani büyümedi. Ekonomi 8 çeyrektir büyümeden hız kaybediyor, 8 çeyrektir ekonominin büyüme hızı aşağıya doğru iniyor. Yurt içi talep çökme noktasına geldi. 2012 yılında yurt içi talep negatif. Kamu harcamaları çıkartıldığında ekonomi son çeyrekte küçüldü değerli arkadaşlar. Şimdi, bu rakamlar karşısında “Biz frene bastık, frene bastığımız için uygun noktalara geldik. Aslında bu, ekonomide bir soğutma çabasıdır.” söylemlerinin de aslında anlamsız olduğu açık biçimde ortaya çıktı. 8,8’den 2,2’ye düşen bir büyüme hızı performansı var ve büyümede 4 kat eksi bir büyüme performansı var geçen seneye göre. Bunun karşılığında, cari işlemler açığında ne kadar bir iyileşme sağlandı? Sadece 28 milyar dolar. Dolayısıyla, biz, aslında 28 milyar dolarlık bir iyileşme sağlayabilmek için büyümeden tam 4 kat fedakârlık yapmak zorunda kaldık. Bu da aslında ekonominin bir fren ya da bir soğutma çabasının bir sonucu olarak bu noktaya gelmediğini bize çok açık olarak gösteriyor. Büyüme hedefleri tutmadı. Bildiğiniz üzere, ilk Orta Vadeli Program’da büyüme hedefi yüzde 4’tü, daha sonra bu 3,2’ye revize edildi, şimdi 2,2 olarak gerçekleşti. Buradan şimdiden ilan ediyoruz: 2013 yılı ve sonrasına ilişkin Orta Vadeli Program’da Hükûmetin ortaya koyduğu büyüme hedefleri tutmayacaktır. Tutmayacağı daha bugünden anlaşılıyor çünkü yurt içi talebi canlandıracak, onu harekete geçirecek herhangi bir umut ışığı yoktur, herhangi bir veri söz konusu değildir; yatırım harcamaları düşmektedir, özel sektörün makine teçhizat alımları yüzde 13,5 geriledi, özel sektörün sabit sermaye yatırımları üçüncü çeyrekte geriledi. Dolayısıyla, hem yatırım kanalından hem tüketim kanalından orta vadede ekonominin canlanacağına ilişkin herhangi bir belirti yoktur, dolayısıyla 2013 büyüme hedefi tutmayacaktır. 2013 büyüme hedefi tutmayacağı için de vergi gelirleri hedefine ulaşılamayacaktır, vergi gelirleri hedefine ulaşılamayacağı için de, vergi hedeflerini tutturabilmek için önümüzdeki dönem zamlarla malul bir dönemdir. Buradan ilan ediyorum: Haziran ayından itibaren Türkiye’de çok ciddi zamlar olacaktır. 2013 yılının birinci çeyreği ve ikinci çeyreği büyüme rakamları açıklandıkça, buna bağlı olarak mali performans ortaya çıktıkça, doğal gazdan başlamak üzere, zaten mutat hâle gelmiş olan zamlarda ciddi miktarlarda artış olacaktır. İşsizlik rakamları yeniden yukarı çıkacaktır, çıkmaya başlamıştır. Yılı 10,1’le kapattık ama sonbahardan itibaren işsizlik rakamları yukarı doğru yeniden ivmelenmeye başlamıştır. İşsizlik çift haneli rakamlarla kalmaya devam edecektir. Bakınız, Türkiye ekonomisinin tarihsel büyüme ortalaması yüzde 5’tir. AKP iktidarları boyunca büyüme ortalamamız sadece yüzde 5’tir yani ortada bir “Türk mucizesi” yok. Türkiye, tarihsel ortalamaları kadar büyümüştür. 1980’li yıllarda işsizlik oranımız yüzde 8,3’tür, 1990’lı yıllar ortalaması 8,2’dir. Bakınız, istikrarsızlığın olduğu, hükûmetlerin dağılıp kurulduğu yıllarda işsizlik ortalaması yüzde 8,2’dir. Şimdi istikrardan bahsediyorsunuz, “İstikrar sürsün, Türkiye büyüsün.” diyorsunuz ama işsizlik 10,1. Önümüzdeki dönem işsizlik oranları daha da çok artacaktır. Sonuç itibarıyla değerli vekil arkadaşlarım, büyüme oranlarının tutmayacağı ve giderek düşeceği, hedeflerin tutmayacağı, işsizliğin artacağı, hayat pahalılığının yani enflasyonun yüksek kalmaya devam edeceği ve en önemlisi cari işlemler açığının düşmeyeceği, dolayısıyla Türkiye’ye ilişkin dış kırılganlıkların devam edeceği bir patika vardır. Hükûmet için son derece zor bir patikadır, sosyal demokratlar için de son derece elverişli bir patikadır. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Teşekkür ederim.
Gündem dışı üçüncü söz İstanbul surlarının bakımsızlık sorunu hakkında söz isteyen Mardin Milletvekili Erol Dora’ya aittir.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; tarihî bir mirasımız olan İstanbul Surları’nın bakımsızlığı ve tahribatı ile ilgili konuşmak üzere gündem dışı söz almış bulunmaktayım. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Tarihî yarımadayı çevreleyen İstanbul Surları, 5’inci yüzyıldan itibaren inşa edilmeye başlanmış, yıkılmalar ve yeniden yapmalar ile birlikte 4 defa elden geçirilmiştir. Haliç surları, kara surları ve Marmara surlarından oluşan bu görkemli surların her bir bölümü kendi içinde tarihi besleyen nice hikâye barındırmaktadır. Üçlü sur sistemi ile çevrili Edirnekapı-Yedikule arasındaki kara surlarından Marmara surlarına, tek sur sistemi ile çevrili Haliç surlarına kadar surların her yanı tarih ile iç içedir. 1985 yılında UNESCO Dünya Miras Komitesine yapılan teklifte İstanbul kara surlarının 6.650 metre uzunlukta olmasına, 447 yılına tarihlenmesine ve askerî mimari olarak taşıdığı öneme vurgu yapılmıştır. Ancak, tarihî yarımadada tüm eserlerden önce surların yapılmış olduğu belirtilerek bu surlar olmadığı takdirde bölgede yaşamış olan kültürlerin ürettikleri sanat ve mimarlık eserlerinin olamayacağı mesajı verilmektedir. Bu teklif belgeye dayalı olarak İstanbul kara surları Dünya Miras Listesi’ne alınmıştır. Bugün ise, Dünya Miras Listesi’nde yer alan İstanbul Surları, kaderine terk edilmiş, bakımsızlık ve ilgisizlik nedeniyle yok olmaya yüz tutmuştur. Bu ilgisizlik, tüm bu görkemli tarihin kaybolmasına neden olduğu kadar surların çevresini de güvenlikten yoksun hâle getirmiştir. 2013 yılının başında Cankurtaran mevkisindeki surların çevresinde işlenen Sarai Sierra cinayeti ile surların çevresinde yaşanan güvenlik problemleri tekrar gündeme gelmiş, daha önce de benzer olayların yaşandığı İstanbul Surları tarihî bir mekân olmaktan çıkmış ve aksine, şehrin en güvensiz, korunaksız bölgelerinden birisi hâline getirilmiştir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; koruma ve kentsel planlama kapsamında sur ve yakın çevresiyle ilgili koruma kararları 1938 yılında yapılan Prost Planı’nda görülmektedir. Bazı istisnalar hariç, bu planın öngördüğü kararların ve getirdiği ilkelerin hâlen yürürlükte ve geçerli olduğu söylenebilir. Restorasyon kapsamında yapılanlara gelince, 1980 yılından itibaren Yedikule bölgesinde yapılan bazı uygulamalar dışında, müdahaleler, sanat tarihçileri, arkeologlar ve mimarlar tarafından yoğun bir biçimde protesto edilmiştir. Bu protestonun nedeni ise “Surların ön araştırma ve analiz safhalarına fazla vakit ayrılmadan bir an önce sonuç alma isteğiyle hızlı bir biçimde onarıldığı, bu onarımların kent mimarisiyle olumlu olmaktan çok, çalışmaların niteliksizliğini ortaya koyması, surların özgünlüğünün yitirilmesi, tarihin geri alınamaz biçimde yara alması” şeklinde açıklanmıştır. Bu açıklamalar sonucunda surlar ve dolayısıyla uygulamalar uluslararası koruma kurumlarının ve örgütlerinin gündemine girmiş, UNESCO denetimleri yoğunlaşmış ve 2005 yılında, restorasyonun doğru yapılmadığı gerekçesiyle UNESCO tarafından durdurulmuştur. Restorasyon çalışmaları hiçbir zaman usulüne uygun ve tarihî surlar için uyumlu şekilde yürütülmediği için, yeniden değerlendirme aşaması çoğunlukla yarıda kalmakta ve tarihî surlar, karanlık, kirli ve yıkık görüntüleriyle dikkat çekmeye devam etmektedir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; UNESCO Dünya Miras Listesi’nde yer alan “İstanbul Surları”nın Çin Seddi’nden ne farkı vardır? Her ikisi de Dünya Miras Listesi’nde yer almakta ve oldukça zengin bir tarihe ev sahipliği yapmaktadır fakat kültürel bir mirası koruma noktasından baktığımızda asıl manzara ortaya çıkmaktadır. Çin Seddi ve çevresi her türlü mimari dengeler düşünülerek restore edilmiş ve 2007 yılında dünyanın yeni 7 harikasından biri olarak seçilmiştir. Diğer yandan İstanbul Surları, evsizlerin barınağı hâline gelen ve güvenlik sorunu nedeniyle insanların gezmeye çekindiği bir alan hâline gelmiştir. İstanbul Büyükşehir Belediyesinin yetki ve sorumluluğu altında bulunan tarihî surların restorasyonu için birçok kuruluşla sürekli ihaleler yapılmasına rağmen, profesyonel gruplar ve araştırmacılar tarafından böyle bir çalışma olmadığı belirtilmektedir. Düzenli ve doğru çalışmalar yapılmamasına rağmen, belediyede var olan yetki ve sorumluluk Kültür ve Turizm Bakanlığına da devredilmemekte, bu yetki tartışmaları da surların hayata kazandırılmasıyla ilgili sorunları körüklemektedir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; sözlerime son verirken bilmenizi isterim ki tarihî surlar, hepimizin ortak kültürel mirasıdır, hepimizin sorumluluğu altında, özenle korunması gereken tarihî bir değerdir. Acilen yapılması gereken restorasyon çalışmalarının yörede yaşayanların ve turizm amaçlı surları görmeye gelenlerin gereksinimlerine, kentin ve yer aldığı bölgenin kentsel mimarisine uygun olarak çok boyutlu düşünülmesinin gerekli olduğunu tekrar belirtiyorum. Bu vesileyle, Hristiyanlık âlemi tarafından kutlanan Paskalya Bayramı’nın bütün Hristiyan vatandaşlarımıza ve Hristiyan âlemine sevgi ve barış getirmesi, bu vesileyle…
Sayın Vural, söz talebiniz var.
Teşekkür ederim. Sayın Başkan, biz de Milliyetçi Hareket Partisi olarak Van’ın düşman işgalinden kurtuluşunun 95’inci yıl dönümünü kutluyoruz. Tabii, bu, kazanılmış kurtulma değil kazanılmış bir zaferdir. Kurtuluş mücadelesinin kahramanlarını saygı ve minnetle anıyoruz. Ermeni vahşetine maruz kalan 80 bin Vanlıyı bir kez daha rahmetle anıyorum. 50 kadını, Akdamar Kilisesi’ne götürülürken iffetlerini korumak amacıyla kendilerini göle bırakıp da şehit olan kadınlarımızı, iffetini koruyan kadınlarımızı saygıyla anıyorum. 17 Mayısın Van’ın Ermeni mezalim günü olması için bir kanun teklifi verdik Sayın Yusuf Halaçoğlu’yla. Umarım, Türkiye Büyük Millet Meclisi bir an önce bu kanun teklifini görüşür ve bu işgal düşüncesine karşı Parlamentodan bir kanunla cevap vermiş olur. Milliyetçi Hareket Partisi olarak, fiilî, zihnî veya fikrî işgalin bu coğrafyada bir daha vuku bulmayacağına olan inancımla teşekkür ediyorum Sayın Başkan.
Teşekkür ediyorum. Sayın Canikli…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Biz de Van’ın düşman işgalinden kurtuluşunun 95’inci yılı vesilesiyle önce Vanlıları tebrik ediyoruz. Ayrıca, bu süreçte hayatını kaybeden bütün şehitlerimize de Cenab-ı Hak’tan rahmet diliyoruz. Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım.
Teşekkür ediyorum. Gündeme geçiyoruz. Başkanlığın Genel Kurula sunuşları vardır. Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç gündemin “Sözlü Sorular” kısmının 1, 194, 270, 271, 289, 346, 362, 386, 391, 392, 393, 395, 444, 453, 462, 503, 560, 705, 741, 786, 828, 835, 889, 910, 1021, 1122, 1179, 1181, 1282, 1283, 1478, 1651, 1709, 1729, 1739, 1794, 1821, 1832, 2001 ve 2120’nci sıralarında yer alan önergeleri birlikte cevaplandırmak istemişlerdir. Sayın Bakanın bu istemini sırası geldiğinde yerine getireceğim. Meclis araştırması açılmasına ilişkin üç önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Adana ilindeki çiftçilerin sorunları araştırılarak, alınması gereken tedbirler konusunda Anayasa’nın 98’inci, İç Tüzük’ün 104 ve 105’inci maddeleri gereğince Meclis araştırması yapılmasını arz ve teklif ederiz. [[Adana]] [[Mersin]] [[Kocaeli]] [[Elâzığ]] [[İzmir]] [[Kastamonu]] [[Kahramanmaraş]] [[Bilecik]] [[Samsun]] [[Manisa]] [[Adana]] [[Ankara]] [[Iğdır]] [[Adana]] [[Tokat]] [[Kayseri]] [[Konya]] [[Antalya]] [[İstanbul]] [[Isparta]] [[Eskişehir]] [[Muğla]] [[Aydın]] Çiftçinin ürünü para etmediği için, esnafa ve bankalara olan borçlarını ödeyemez durumdalar ve sonraki yılın hasadını varsayarak kredi çekip borç batağına gömülmektedirler. Tarıma dayalı sanayinin büyük önem arz ettiği ilimizde buna bağlı olarak çiftçinin yanı sıra sanayici de etkilenmektedir. İlimizde tarıma dayalı otuza yakın fabrikanın kapanması da bunun en önemli göstergesidir. Narenciyeden pamuğa, mısırdan yer fıstığına varıncaya dek, tarımsal üretimde Türkiye'nin deposu olarak bilinen ve bu manada haklı olarak takdir edilmesi gereken, ancak destek yerine köstek olunan Çukurova'da çiftçilerimiz perişandır. Son dört beş yılda gübresinin fiyatlarına yüzde 700'lere varan oranda zam gören çiftçimiz, sürekli tırmanan ve 1 tonu 1 dönüm tarladan daha pahalı hâle gelen mazot fiyatları karşısında şaşkındır. Girdilerdeki bu denli artışa rağmen hasat ettiği bazı ürünlerde ancak 2 katı satış fiyatı bulabilen üreticimiz çaresizdir. Devlet Planlama Teşkilatı 2011 Yılı Kamu Yatırımlarının İllere Göre Dağılımı’na baktığımızda, Adana ilimize yapılan tarım yatırımı 48 milyon 610 bin TL’dir. Yani Edirne, Erzurum ve Maraş’tan az, Urfa'nın onda 1’i, Diyarbakır'ın sekizde 1’i, Konya'nın beşte 1’idir. Adana ilimizin içinden geçen, Çukurova’yı ikiye ayıran Seyhan ve Ceyhan nehirleri, bunun yanı sıra kolları, akarsular, çaylar ve iç gölleri olmasına rağmen bu sulak arazilerin yüzde 41’i verimli sulanabiliyor. Adana Tarım İl Müdürlüğü verilerine baktığımızda, narenciye üretimi istatistiklerinde 1994-2009 üretim rakamları her geçen sene 100 bin ton artmıştır. Bundan, tarımda çiftçinin kendi emekleriyle bu artışı sağladığını, Hükûmetin bir etkisi olmadığını anlıyoruz. Konunun Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından araştırılması, hem ilimizde hem de ülke genelinde bu durumda olan çiftçilerinizin durumunun düzeltilmesi açısından faydalı olacaktır. Araştırma önergemiz bu amaçla hazırlanmıştır. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Şanlıurfa ili, Osmanlı Mahallesi’nde 03/02/2012 tarihinde gerçekleştirilen bina yıkımlarının yasal dayanağının, yıkımın daha ileri bir tarihe ertelenmeme sebebinin ve il genelinde kaçak yapılaşma oranının belirlenmesi ve ivedilikle bu sorunların çözümü amacıyla Anayasa’nın 98, Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü’nün 104 ve 105'inci maddeleri uyarınca bir Meclis araştırması açılması hususunda gereğini saygılarımızla arz ederiz. [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[İzmir]] [[Isparta]] [[Burdur]] [[İstanbul]] [[Kayseri]] [[Samsun]] [[Malatya]] [[Zonguldak]] [[İstanbul]] [[Balıkesir]] [[Çanakkale]] [[Kocaeli]] [[Balıkesir]] [[Kocaeli]] [[Tekirdağ]] [[İstanbul]] [[Aydın]] [[Çanakkale]] [[Ankara]] [[İzmir]] [[Muğla]] [[Tekirdağ]] [[Kırklareli]] Şanlıurfa medeniyetlerin beşiği olan bir bölgedir. Gerek tarihî gerekse kültürel yapısıyla örnek olması gereken bir şehir olan Şanlıurfa'da meydana gelen çarpık yapılaşma kentin yapısını bozmaktadır. Son zamanlarda gerek yerel gerekse ulusal basında yer alan haberlere göre Şanlıurfa'nın belirli bölgelerinde çarpık yapılaşmalar artmış ve belediyeler, polis ve zabıta marifetiyle bu yapılar yıkılmaktadır. Çarpık yapılaşma, şehirlerin herhangi bir denetim gücü olmadan ve plansız olarak rastgele ve her türlü planlamadan uzak bir biçimde büyümesidir. Herhangi bir estetik kaygı gözetilmeden, insanların doğal ihtiyaçları dikkate alınmadan ve mevcut tarihî dokunun korunması düşünülmeden gerçekleşen bu kentleşme türü mevcut yerleşim birimlerinin tarihsel, kültürel ve doğal kaynaklarının tahrip olmasına sebebiyet vermektedir. Şanlıurfa ilinin son on yıl içerisindeki şehirleşme ve yapılaşması incelenmeli ve kaçak yapılaşmanın önüne geçilebilmesi için gerekli tedbirlerin alınması gerekmektedir. Şehrin nüfus ve iç göç hareketliliği belirlenmelidir. Bu vesileyle Şanlıurfa'daki kaçak yapılaşma kontrol altına alınabilecektir. Diğer bir husus ise, Şanlıurfa ilinde 03/2/2012 ve öncesinde gerçekleştirilen bina yıkımlarının kış ayları yerine daha ileri bir tarihte gerçekleşip gerçekleşmeyeceğidir. Bu binaların kış aylarında yıkılma gerekçelerinin araştırılması bölge halkı ve kamuoyu açısından önemlidir. Türk Ceza Kanunu’nun 184'üncü maddesi uyarınca imar kirliliğine neden olan kişiler hakkında cezai işlemler uygulanmaktadır. Yine, Türk Ceza Kanunu’nun 184'üncü maddesinin (2)'nci fıkrası uyarınca "Yapı ruhsatiyesi olmadan başlatılan inşaatlar dolayısıyla kurulan şantiyelere elektrik, su veya telefon bağlantısı yapılmasına müsaade eden kişi bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." denilmektedir. Aynı şekilde, 3194 sayılı İmar Kanunu’nda da kullanma izni almayan veya verilmeyen yapıların elektrik, su, kanalizasyon gibi altyapı hizmetlerinden faydalanamayacağı da hüküm altına alınmıştır. Kaçak olduğu nedeniyle yıkılan binalara elektrik, su, doğalgaz ve benzeri bağlantıların ve aboneliklerin verilmesi kanunlara ve nizamlara aykırı bir uygulama olmasına rağmen, belediyeler buna göz yummaktadır. Bu, dolaylı bir imar affıdır. Tüm bu gerekçelerle, Şanlıurfa ilinde gerçekleşen yıkımların yasal dayanağının, yıkımın daha ileri bir tarihe ertelenmeme sebebinin ve il genelinde kaçak yapılaşma oranının belirlenmesi ve ivedilikle bu sorunların çözümü amacıyla Anayasanın 98, Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü’nün 104 ve 105'inci maddeleri uyarınca bir Meclis araştırması açılması hususunda gereğini saygılarımızla arz ederiz. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun “Acele Kamulaştırma” başlıklı 27’nci maddesinin; Hasankeyf’te baraj, Uşak-Eşme, İzmir-Efemçukuru'nda siyanürle altın madeni işletmeciliği, Amasya-Taşova, Dersim, Antalya-Alakır'da hidroelektrik santrali, Mersin'in Çay, Çilek ve Özgürlük mahallerinde kentsel dönüşüm yapan şirketlerin lehine uygulanması konusunda Anayasa'nın 98. ve İç Tüzük’ün 104 ve 105’inci maddeleri gereğince Meclis araştırması açılmasını arz ve talep ederiz. [[Mersin]] [[Iğdır]] [[Şırnak]] [[Muş]] [[Adana]] [[Ağrı]] [[Batman]] [[Bingöl]] [[Bitlis]] [[Diyarbakır]] [[Diyarbakır]] [[Diyarbakır]] [[Hakkâri]] [[İstanbul]] [[Hakkâri]] [[İstanbul]] [[Kars]] [[Mardin]] [[Muş]] [[Şanlıurfa]] [[Van]] [[Van]] 3634 sayılı Millî Müdafaa Mükellefiyeti Kanunu'nun 1’inci maddesinde ise "Seferberlik ve savaş hali ile bu hallerin henüz ilan edilmemiş olduğu ancak savaşı gerektirebilecek bir durumun meydana geldiği gerginlik ve kriz dönemlerinde yapılacak seferberlik hazırlıkları ile kıtaların toplanması esnasında, alelade vasıtalarla temin edilemeyen bütün askerî ihtiyaçları veya hizmetleri bu Kanun hükümleri dairesinde vermeye veya yapmaya her şahıs borçludur." denilmek suretiyle kanunun hangi koşullarda uygulanacağı belirtilmiştir. İkinci Dünya Savaşı öncesi, Türkiye'nin savaşa girme olasılığı gözetilerek 1939 yılında çıkartılan bu kanun ile savaş koşullarındaki acil askerî ihtiyaçların karşılanması için Bakanlar Kuruluna yurt savunması gerekçesiyle ihtiyaç duyulan taşınmazlara "el koyma" yetkisi verilmiştir. Bu hâlde dahi "askeriye" bu yetkiyi tek başına kullanamamakta ve ihtiyaç duyduğu taşınmaza olağan kamulaştırma prosedürü dışında el konulabilmesi için Bakanlar Kurulunun kararına ihtiyaç duyulmaktadır. El koyma kararı ve hangi taşınmazlara el konulduğu belirtilmek suretiyle Resmî Gazete'de yayımlanmaktadır. Savaş hukuku içinde istisnai bir kamulaştırma yolu olarak getirilen “acele kamulaştırma” uygulaması, AKP Hükûmeti döneminde olağan bir kamulaştırma yolu hâline getirilmiştir. 2004 yılında TBMM'nin iradesi yok sayılarak Bakanlar Kurulu kararı ile EPDK'ya acele kamulaştırma yetkisi devredilmiştir. EPDK, enerji, madencilik, doğal gaz ve petrol sektörlerinde bu yetkiyi hiçbir yasal sınırlama ve denetim olmadan kullanmaktadır. EPDK tarafından lisans verilen şirketlerin talebi üzerine acele kamulaştırma yoluna gidilmektedir. Genelkurmay Başkanına savaş koşullarında tanınmayan el koyma yetkisi, şu anda sayılan sektörlerde faaliyet yürüten ve hükûmete yakın olan şirketlere tanınmaktadır. Türkiye'deki enerji yatırımları içerisinde sadece HES projelerinin sayısı 2000’i geçmektedir. Bu istisnai kamulaştırma yolu ile EPDK, Türkiye'nin hemen her yerindeki taşınmazlara özel şirketler lehine el koyma yetkisine kavuşturulmuştur. Taşınmazları hakkında EPDK tarafından acele kamulaştırma kararı alınan yurttaşlar, Bakanlar Kurulu kararlarından farklı olarak EPDK kararlarının yayımlanması yönünde bir düzenleme olmadığından, ancak taşınmazlarına el konulduktan sonra bu kararlardan haberdar olmaktadırlar. Bu yöntemle Bakanlar Kurulunun 16/12/2011 tarihli kararı ile 29/12/2011 tarihli 28157 sayılı Resmî Gazete’de yayınlanan Mersin ili Akdeniz ilçesi Özgürlük, Çilek ve Çay mahallelerinde kentsel dönüşüm amacıyla, ayrıca İzmir Efemçukuru ve Uşak Eşme'deki siyanürlü madencilik projeleri, Hasankeyf, Amasya Taşova ve Dersim'deki HES ve baraj projelerinde yurttaşların yaşam alanları gasbedilmiştir. 2004 yılında bu yetkinin EPDK'ya verilmesiyle acele kamulaştırma kararlarının Resmî Gazete'de yayımlanması zorunluluğu da ortadan kalkmıştır. Türkiye coğrafyasının ne kadarının bu yöntemle sermaye tarafından işgal edildiği Meclis araştırması tarafından ortaya çıkarılabilir. Sermayenin doğal varlıklarımıza, sularımıza, toprağımıza, yaşam alanlarımıza ve geleceğimize karşı başlattığı bu savaş hukuku politikasının araştırılması TBMM'nin öncelikle görevlerinden sayılmalıdır. Kaldı ki şirketlere devredilen bu yetki, aslen TBMM'nin iradesi yok sayılarak devredildiğinden TBMM kendi varlık nedenini savunmak adına bu meselede taraf olmalıdır. Bilgilerinize sunulmuştur. Önergeler gündemdeki yerlerini alacak ve Meclis araştırması açılıp açılmaması konusundaki görüşmeler sırası geldiğinde yapılacaktır.
Sayın Başkanım, bir konuyu bilginize arz etmek için kısa bir arzım var.
Buyurun.
Sayın Başkanım, Türkiye Büyük Millet Meclisi resmî Twitter hesabı açarak Meclis faaliyetlerini haberdar ediyor. Bu güzel bir hizmet olmakla birlikte, bugün sadece AKP Türkiye Büyük Millet Meclisi grup toplantısıyla ilgili Twitter’dan bir mesaj geçilmiş, onunla ilgili özetler var ama diğer parti gruplarının, Milliyetçi Hareket Partisi Grubunun bu konuda haberi geçmemiş. Bunu bir zatıalinizin aracılığıyla Meclis yönetimine bildirmek istedim. Teşekkür ederim Sayın Başkanım.
Teşekkür ediyorum. Dikkate alınacak. Milliyetçi Hareket Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu’nun 02/04/2013 Salı günü (bugün) toplanamadığından Grubumuzun aşağıdaki önerisini, İç Tüzük’ün 19’uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını arz ederim. Saygılarımla. 29 Mart 2013 tarih ve 11134 sayı ile Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına vermiş olduğumuz “Hekimlerin ve sağlık çalışanlarının sorunlarının araştırılması ve alınacak önlemlerin belirlenmesi amacıyla” verdiğimiz Meclis Araştırma önergemizin 02/04/2013 Salı günü (bugün) Genel Kurulda okunarak görüşmelerinin bugünkü Birleşimde yapılması önerilmiştir. Sayın Tanal, geçmiş olsun. Hayırlı şifalar diliyoruz efendim.
Çok sağ olun Başkanım.
Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Reşat Doğru, Tokat Milletvekili. Buyurun Sayın Doğru.
Malumlarınız olduğu şekliyle, hekimler ve sağlık çalışanlarına son zamanlarda çok şiddetli saldırılar yapılmakta ve birçok sorunla da baş başa bırakılmaktadırlar. Tabii, bunlara bakmış olduğumuz zaman şöyle bir değerlendirme yapmak mecburiyetindeyiz: Adalet ve Kalkınma Partisi iktidarı “Sağlıkta çok büyük işler yaptık, çağ atladık.” derken hastanelere poliklinik önlerine gidildiği zaman durumun hiç de böyle olmadığı maalesef görülmektedir. Ancak sonuçta sağlıkta çalışan da hizmet alan da şikâyetçidir. Hastaneler ağzına kadar doludur. Vatandaşın muayenesini rahatça olamadığı, röntgen tetkikleri için dahi uzun randevuların verilmiş olduğu bir zaman sürecinde yaşıyoruz. Bakınız “Her şey iyi.” denildiği zaman, esasında bunun iki tane göstergesi vardır. Bunlardan birincisi, özellikle Ankara’da Numune Hastanesi; ikincisi de İstanbul’daki Haseki Hastanesi. Ankara’daki Numune Hastanesine veyahut İstanbul’daki Haseki Hastanesine gittiğiniz zaman sağlığın ne olduğunu, sağlığın nerelerde bulunduğunu, çalışanların ne yaptığını veyahut da alınan hizmetlerin nasıl olduğunu gayet açık bir şekilde görebilirsiniz. Buradan bizim tavsiyemiz odur ki her şeyin iyi olduğunu söyleyen arkadaşlarımızın, özellikle Ankara Numune Hastanesine gitmesi, orada şöyle yirmi dört saat değilse bile on iki saat kaldıkları zaman –çünkü orası bir terminal hastanedir- sağlıktaki durumun ne olduğunu bariz bir şekilde görmeleridir. Ama enteresandır, bununla ilgili herhangi bir görüş yoktur. Sayın milletvekilleri, şurası bir gerçektir ki son zamanlarda, özellikle sağlık çalışanlarına karşı çok yoğun saldırıların olduğunu da hep beraber görüyoruz. Bakınız, şu anda “Sağlıkta her şey güzel.” denirken ben size bazı profilleri çizeceğim ve çizmiş olduğum profiller neticesinde de hep beraber karar verelim. Hekimler: Şu anda sağlık çalışanları içerisinde hem hekimlerimizin hem de sağlık çalışanlarımızın çok ciddi manada gururlarının kırıldığı, yok edildiği, saygınlıklarının da neredeyse tamamen yok edilmeye doğru gittiği bir zaman dilimi yaşamıyor muyuz? Bakınız, öyle bir şey ki başta Sayın Başbakan, daha sonraki dönemlerde de sayın sağlık bakanlarımızın söylemleriyle hekimler paragöz gösterilmiş, sanki her şey parayla yapılıyormuş şeklinde bir söylem içerisinde olunarak hekimlerin saygınlığı maalesef yıpratılmaya başlanmıştır. Akabinde ne olmuştur? Türkiye’nin her tarafında, yoğun şekilde, sağlık çalışanlarına saldırıların olmuş olduğunu görürsünüz. Saldırılar neticesinde hekimler bazen yaralanmış, bazen öldürülmüş; sağlık çalışanlarına çok ciddi darbeler vurulmuş olduğu görülmüştür. Sonuçta, eğer biz sağlığı düzeltmek istiyorsak gelin hekimlerin bu onurunu düzeltelim ve saygınlıklarının yeniden kendilerine verilmesi noktasında bazı çalışmalar yapalım. İkinci söylemim şurasıdır: Sağlık Bakanlığı her yıl hasta ve ameliyat sayılarıyla ilgili övünme içerisindedir yani hastanelerde hastaların sayısının arttırıldığını, bakmış olduğu hastaların sayısının arttığını söylemektedirler, yapılan ameliyatların sayıları arttırılmaktadır ama enteresandır, bunun tam tersini düşünmek gerekmektedir. Yani eğer Türkiye’mizde sağlıkta çok ciddi şeyler yapılmışsa hasta sayılarının daha azaltılması ve yapılan ameliyatların daha az olması gerekmez mi? Ama enteresandır, maalesef gördüğümüz tablo tam tersidir. Yani sonuçta, burada esas atlanılan konu, koruyucu hekimlik konusunda çok ciddi çalışmalar yapılmamış olduğudur. Şu anda Türkiye’de siz koruyucu hekimliğin tam olarak yapılmış olduğunu söyleyebilir misiniz? Bakınız, özellikle, ülkemizde bir sürü zararlı gıda ve içecekler vardır. Özellikle, yine, genetiği değiştirilmiş çeşitli gıdalar vardır. Başta mısır ve tatlandırıcılar olmak üzere, birçok genetiği değiştirilmiş ürün çocuklarımıza mamalar şeklinde, bisküviler şeklinde… İnsanlarımıza çeşitli noktalarda hem meyve suları hem reçelden tutun da tatlandırıcı birçok şeyler kullandırılmaktadır. Acaba bununla ilgili ciddi bir çalışma var mıdır? Suların kirletilmesi, havanın kirliliğinin düzeltilmesiyle ilgili çalışmalar var mıdır? Bakın, şu anda insanlarımızın psikolojilerinin bozulmakta olduğu büyük şehirlerde çok yoğun problemlerin yaşanmış olduğu bir ortamdayız. Türkiye’mizde her geçen gün intiharlar artmıyor mu? Hani insanların psikolojileri düzeliyordu? Tam tersine, şu anda Türkiye’mizin en önemli konularından bir tanesi, psikolojik olarak sıkıntıların artmakta olduğudur. Gidiniz hastanelerde psikiyatri servislerine, psikiyatri servislerinin önleri ağzına kadar doludur. Gidiniz cildiye polikliniklerine, kullanılmakta olan GDO’lu ürünler, yani genetiği değiştirilmiş ürünlerden dolayı cildiye polikliniklerinin önünde cilt rahatsızlığıyla ilgili çok ciddi problemleri olan insanlarla karşılaşırsınız. Yine aynı şekilde, geçtiğimiz günler Kanser Haftası’ydı. Türkiye’de kanserlerin çok yoğun bir şekilde artmakta olduğunu da maalesef görüyoruz. Öyleyse gelin, hastaların sayısının artırılması, hastanelerdeki ameliyat sayısının artırılmasından ziyade, koruyucu hekimlikle ilgili olarak neler yapabiliriz; onları tartışalım. Ama enteresandır, işte, Sağlık Bakanlığı yetkilileri maalesef bu yönlü olarak bir çalışma içerisinde değillerdir ve sonuçta da çok ciddi problemlerle karşı karşıyayız. Tabii buradan hekimlerin özlük haklarına geçmek istiyorum. Şu anda hekimlerimizin birçoğu çok büyük sıkıntı içerisindedir. Özellikle hekimlerimiz emekli olmak istememektedirler. Niye? Çünkü hekimimiz emekli olduğu zaman artık geçimini temin edemiyor sayın milletvekilleri. Dolayısıyla, özlük hakları konusunda devamlı olarak söylemiş olmamıza rağmen bir türlü bir santim mesafe aldıramıyoruz. Yeni Sağlık Bakanımız atanmıştır. Yeni Sağlık Bakanı eğer tarihe geçmek istiyorsa gelin, hekimlerimizin özlük haklarıyla ilgili, emeklilik haklarıyla ilgili bazı iyileştirmeleri, geliştirmeleri yapalım, insanlarımız rahatlasınlar. Hekim ne yapıyor? Son gününe kadar hastanede çalışmak ihtiyacı hissediyor. Niye çalışmak ihtiyacı hissediyor? Çünkü emekli olduğu zaman kendi noktasında geçimini temin edemiyor. Hekimlik çok zor bir zanaattır. Hekim devamlı olarak fedakârlık yapmak ister ve fedakârlık yapar. Fedakârlığın süresi de belli değildir yani yirmi dört saat yapar. Hatta enteresandır: Hekim, tatile çıkar, uçağa biner, uçakta bile işte “Hekim aranıyor.” diye bir anons duyar ve gider, hekim oradaki hastaya yine bakar. Yani hekimin mesaisi belli değildir, hekim devamlı olarak çalışmak mecburiyetindedir. Bunun yanında, bakınız, bir garabet de Tam Gün Yasası’yla ilgilidir. Tam Gün Yasası çıktıktan sonra… Çünkü o kanun acil olarak, palas pandıras 650 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’yle çıkartılmıştır. Çıkartılmıştır ama taraflar dinlenmemiştir sayın milletvekilleri. Hâlbuki, tabip odaları dinlenseydi, hekim örgütleri dinlenseydi, sivil toplum kuruluşları, STK’lar dinlenseydi herhâlde bu şekilde garabetli bir kanun çıkartılmazdı. Şu anda tam günle ilgili kanunda bazı değişiklikler planlanıyor. Sağlık Bakanlığının bazı çalışmaları var. Özellikle üniversite hastanelerindeki hocalarımızın çalışması engellenmiş “Sadece eğitimle ilgili çalışmalar yapılsın ama hasta bakılmasın.” yani “Döner sermayeyle ilgili konularda çalışmalar yapılmasın.” şeklinde bir karar alınmıştır. Ne kadar yanlış olduğu ortaya çıkmıştır. Şimdi, Sağlık Bakanlığı yetkilileri bununla ilgili bir çalışma içerisindeler. Ne yapıyorlar? Mesai saatleri bitiminden sonra yani saat beşten sonra, hekimlerimize özel çalışma, muayene yapma hakkı vermeye çalışıyorlar. Vermeye çalışıyorlar da nasıl oluyor değerli arkadaşlarım? Burada 55 lira şeklinde bir fiyat belirliyorlar. 55 liranın bir kısmı döner sermayeye kalıyor, bir kısmı vergilere gidiyor, hekimin eline 17 lira para geçiyor. Peki, ben buradan sesleniyorum: Ey değerli hekim arkadaşlarım, çok değerli meslektaşlarım; acaba siz 17 lirayı aldığınız zaman kaç tane hastaya bakacaksınız? Saat beşten sonra kaç tane hastayla ilgilenmiş olacaksınız? Enteresandır, şu anda tam günle ilgili çok ciddi sıkıntılar vardır ve Tam Gün Yasası mutlaka Türkiye Büyük Millet Meclisi gündemine gelmeli, tekrar tartışılmalı, o şekilde çıkartılmalıdır. Ama enteresandır, bunu da işte şu anda beklediğimiz hâlde çok fazla bir şey göremiyoruz. Ayrıca sağlık sistemindeki yarar sağlamayan, çalışanlar arasında büyük huzursuzluk yaratan, döner sermayeyle ilgili de sıkıntılar vardır sayın milletvekilleri. Döner sermayeler artık neredeyse bir performans tamamlama noktasına gelmiş ve çalışanların hepsi “Acaba ben, işte, performansı nasıl tamamlayacağım?” şeklinde bir gayret içerisine girmişler, sonuçta bazı işlerle de karşı karşıya kalınmaya başlanmıştır. Bunların yanında kamu hastanelerindeki hekimlere tam gün mesaisi dışında ister kendi hastanelerinde ister özel hastanede isterse de muayenehanelerinde hasta bakma yetkisi verilmelidir. Bu konuda muayenehanelerin açılmasıyla ilgili de Sağlık Bakanlığı zorlaştıran, ağır hükümler getirmiştir. Hâlbuki burası doğru değildir. Gelin, muayenehanelerin açılmasını teşvik edelim. Hatta öyle yapalım ki sosyal güvenlik kurumları bu muayenehanelerdeki yazılan reçeteleri geçerli saysın çünkü o insanların poliklinik defterleri var, tabip odalarına kayıtlı, vergi dairelerine kayıtlı. Öyleyse neden siz bu insanların bu şekilde yazmış oldukları reçeteleri veyahut da vermiş oldukları raporları geçerli saymıyorsunuz? Bu da garabettir. Bu noktalarda iyileştirme beklediğimizi ifade etmek istiyorum. Ayrıca üniversite eğitim hastanelerinde çalışan hekimler ve hizmet hastanelerinde çalışan hekimlerin de aynı statüde olması gerekmektedir yani bir noktada üniversite hastanesindeki hekimlere farklı bir ücret veriyorsunuz, diğer çalışanlara farklı veriyorsunuz, bu noktada da bazı çalışmalar yapılması gerekmektedir. Diğer bir konu da aile hekimliği: Şu anda aile hekimlikleri maalesef sadece reçete yazar konuma getirilmiştir. Aile hekimliği mutlaka tekrar gündeme getirilmeli ve tartışılması gereken bir zemine oturtulmadır çünkü sevk zinciri olmadan hiçbir hizmet verilemez ve şu anda da ülkemizde maalesef sevk zinciri yoktur. Tabii, söylenecek çok söz vardır. Sözlerimin sonuna geliyorum ama özellikle söylemek istediğim şurasıdır ki değerli arkadaşlarım: Türkiye’mizde yerli ilaç desteğine artık başlanması gerekmektedir. Ülkemizde ilaç israfı gün geçtikçe artmaktadır. Sağlık Bakanlığı bu konuda da yetersiz kalmıştır diğer konularda olduğu gibi. Hâlbuki şu anda antibiyotik kullanımı müthiş bir şekilde artarak devam etmektedir. Hâlbuki antibiyotiklerin kullanımı doğru bir şey değildir ve vücutta direnç meydana getirmektedir. Dolayısıyla, gelin, bu yönlü olarak da sigaravari, sigarayla ilgili yapılan çalışmalar gibi ülkemizde fazla ilaç kullanımıyla ilgili çalışmalar yapalım ve özellikle yerel noktalarda yani ilaç üretimiyle ilgili, yerel ilaçların desteklenmesini de sağlayalım. Şu anda ülkemizde maalesef ilaçlar tamamen tröst ilaç fabrikaları… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Tabii, söylenecek çok söz var ama yine sözlerimiz yarım kaldı. İnanıyorum ki inşallah, araştırma önergemize müspet oy verirseniz bunları hep birlikte çözeriz.
Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Mustafa Baloğlu, Konya Milletvekili.
Değerli milletvekilleri, Hükûmetimiz sağlık sektöründe çok önemli adımlar atmış ve değişim ve dönüşüm programıyla birçok başarılar elde etmiştir. İnsanın en değerli sermayesi olan “sağlık” kavramı Dünya Sağlık Örgütünün yaptığı tanımlamaya göre, yalnız, hastalık ve sakatlık durumunun olmayışı değil, bedensel, ruhsal ve sosyal yönlerden de tam bir iyilik hâlidir. Sağlık, kalıtımın, yaşam tarzının, çevre faktörlerinin ve diğer sağlık hizmetlerinin bir fonksiyonudur. Bunun yanında da sağlığın diğer temel belirleyicileri küresel ölçekteki ve ulusal düzeydeki ekonomi, siyaset, kültür, tarih, teknoloji ve izlenen politikalar gibi değişkenlerin bir yansıması olarak sağlık hizmetleri sistemi ve politikaları olmaktadır. Genel anlamda baktığımızda sağlık hizmetleri; sağlığı korumak, geliştirmek, hastalananları ve sakatları tedavi etmek ve rehabilite etmek amacıyla sunulan hizmetlerin tamamıdır. Sağlık hizmetleri toplumsaldır ve tüm nüfusu ilgilendirir. Bunun yanında emeğin yoğun olduğu bir sektördür, yedi gün yirmi dört saat hizmet verilmesini gerektirir. Sağlık sisteminin en temel amacı da sağlığın geliştirilmesi ve beklentilerinin karşılanmasıdır. AK PARTİ Hükûmeti, 2002 yılında tek başına iktidara geldikten sonra Sağlıkta Dönüşüm Programı ile sektörde büyük bir reforma imza atmıştır. Acil Eylem Programı ve Sağlıkta Dönüşüm Programı, sağlık sektöründeki ana konuları ve finansman, hizmet sunumu, yönetim ve organizasyon gibi sağlık sistemindeki tüm unsurları ortaya koymuştur. Sağlıkta dönüşüm programlarının amaçları, sağlık hizmetlerinin etkili, verimli ve hakkaniyete uygun olarak organize edilmesi, finansmanının sağlanması ve sunulmasıdır. Bu üçüncü dalga sağlık reformlarının temel köşe taşları, daha iyi kaynak tahsisi ile kullanımını sağlamak üzere hizmet sunumu ile finansmanının birbirinden ayrılması, sağlık hizmetlerinde hakkaniyeti ve erişimi sağlamak üzere genel sağlık sigortasının kurulması, verimliliği sağlamak ve yönetimi güçlendirmek üzere kamu hastanelerine finansal ve yönetsel özerklik verilmesi, birinci basamağın güçlendirilmesi ve tedavide sürekliliği sağlamak üzere aile hekimliğinin başlatılmasıdır. Değerli milletvekilleri, 2003 yılından itibaren uygulanmaya başlanan Sağlıkta Dönüşüm Programı vatandaş merkezli bir program olup birinci basamak sağlık hizmetinin planlanması ve sunumunda bireylerin ihtiyaç, talep ve beklentilerini esas almaktadır. Bu programın önemli bileşenlerinden birisi, birinci basamak sağlık hizmetinin çağdaş uygulama şekli olan aile hekimliğidir. Aile hekimi, anne karnındaki bebekten ailenin en yaşlı bireyine kadar ailenin tüm fertlerinin sağlığından ve her türlü sağlık sorunlarından sorumludur. Sorumluluğunu üstlendiği kişinin hastalıklardan korunması için gerekli tedbirleri alır. Hastalık hâlinde, bilgi ve tecrübesi çerçevesinde ayakta tedaviyi gerçekleştirir. Aile hekimliği öncesinde birinci basamak sağlık tesislerinde 17.800 hekim görev yaparken geçiş sonrasında 2010 yılı sonu itibarıyla 6.367 aile sağlığı merkezinde toplam 20.185 hekim, 961 toplum sağlığı merkezinde 2.167 hekim olmak üzere toplam 22.352 hekim görev yapmaktadır. Böylece vatandaşların hekime daha kolay ulaşabilmesi sağlanmıştır. 2010 yılı sonu itibarıyla 3.600 kişiye 1 aile hekimi hizmet vermektedir. Aile hekimliği hizmetinde, kişilerin sağlık sigortası olup olmamasına bakılmaksızın herkese ücretsiz olarak tedavi hizmeti verilmektedir. Ebe, hemşire, sağlık memurları aile sağlığı elemanı olabilirken 2010 yılında yapılan değişiklikle acil tıp teknisyenlerine de bu imkân tanınmıştır. Aile hekimleri, kırsal bölgede yaşayanlara periyodik aralıklarla geçici sağlık hizmeti vermektedir. 2010 yılında yapılan değişiklikle huzurevi, cezaevi ve çocuk bakımevi gibi yerlerde yaşayanlara yerinde sağlık hizmeti, yatalak hastalara ise evde bakım hizmeti aile hekimlerince verilmeye başlanmıştır. Ayrıca, aşılamalar, bebek ve gebe izlemeleri, 15-49 yaş kadın izlemeleri, tarama programları, D vitamini ve demir desteği, belirli yaş gruplarına yönelik periyodik sağlık kontrolleri, ulusal sağlık kontrol programları gibi birçok koruyucu sağlık hizmeti de aile hekimlerinin sorumluluğunda yürütülmektedir. Bakanlığımız acil sağlık hizmetleri konusunda da oldukça önemli çalışmalar yapmıştır. 2002 yılı sonunda 618 tam donanımlı 112 ambulansı sayısı, 2011 sonu itibarıyla 2.766’ya ulaşmıştır. Aralık 2011 itibarıyla coğrafi ve iklim şartları sebebiyle ulaşımda güçlük çekilen bölgelerde 224 adet kar paletli ambulans hizmet vermektedir. Bunların yanında, sokak darlığı ve trafik yoğunluğu gibi sebeplerden dolayı standart ambulansların ulaşamadığı durumlarda hizmet vermek üzere Aralık 2011 itibarıyla 52 adet motosiklet ile büyük şehirlerde hizmet verilmektedir. Yine, 2007 yılında hizmete başlayan 4 adet deniz ambulansı İstanbul, Çanakkale, Balıkesir ve Gökçeada’da hizmet vermeye devam etmektedir. Hava ambulansı sistemi ülkemizde 2008 yılından itibaren faaliyete geçmiştir. Aralık 2011 yılı itibarıyla ülke genelinde hizmet verecek şekilde 19 ambulans helikopter 15 il merkezinde konuşlandırılmıştır. Yıllara göre, Sağlık Bakanlığı ambulans sayısında da ciddi artışlar gerçekleştirmiştir. 2002 yılıyla kıyaslandığında, özellikle 2008, 2009 ve 2010 yıllarında ambulans sayısında yaklaşık 1,5 kat artış olmuştur. Değerli milletvekilleri, Hükûmetimiz sağlık sektörüne oldukça önemli bir finansman ayırmış, gerekli hizmetlerin verilebilmesi için sağlık harcamalarına ayırdığı bütçeyi artırmıştır. Kamu sağlık harcamalarının gayrisafi yurt içi hasılaya oranı, 1999 yılında yüzde 2,91 iken 2002 yılında yüzde 3,79’a ulaşmıştır. 2008 yılında ise bu rakam yüzde 4,44 olmuştur. Toplam sağlık harcamalarının içerisinde özel sağlık harcamalarının payı 1999 yılında 1,85 iken 2002 yılında 1,57; 2008 yılında ise 1,64 olarak gerçekleştirilmiştir. Yine, Sağlıkta Dönüşüm Programı ile planlayıcı ve destekleyici bir Sağlık Bakanlığı, herkesi tek çatı altında toplayan bir genel sağlık sigortası; yaygın, erişimi kolay, güler yüzlü sağlık hizmet sistemi, güçlendirilmiş temel sağlık hizmetleriyle aile hekimliği; etkili, kademeli sevk zinciri, idari ve mali açıdan daha verimli ve yönetilen sağlık kurumları; bilgi ve beceriyle donatılmış, yüksek motivasyonla çalışan sağlık insan gücü, sistemi destekleyecek eğitim ve bilim kurumları, nitelikli ve etkili sağlık hizmetleri için kalite ve akreditasyon, akılcı ilaç ve malzeme yönetiminde kurumsal yapılanma amaçlamış ve bu bileşenler doğrultusunda reformlar yapılmış ve yapılmaya devam edecektir. Bu vesileyle, Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisinin aleyhinde oy kullanacağımızı belirtir, hepinizi saygıyla selamlarım.
Hep olumsuzsunuz, her şeye karşısınız. Bu nasıl bir şey ya?
Tutanaklara bakın…
Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Orhan Düzgün, Tokat Milletvekili.
Değerli arkadaşlarım, sözlerime başlamadan önce -bundan yaklaşık bir yıl önce- bugünlerde 1’inci ölüm yıl dönümü olacak, rahmetli Doktor Ersin Arslan’ı hepinizin önünde saygıyla bir kez daha anıyorum görev şehidi olarak. Evet, 2002 yılında AKP iktidarından sonra Sağlıkta Dönüşüm Projesi başlatıldı. Bu süreç içerisinde neler oldu, kısaca ben de sizlere onları özetlemek isterim. Bir türlü önüne geçemediğimiz, defalarca Meclis kürsüsünde de konuşmamıza rağmen hiçbir ilerleme sağlayamadığımız bir sağlıkta şiddet sarmalı oluştu. Artık, televizyonlarda, gazetelerde doktorların, hemşirelerin, sağlık çalışanlarının dövülmesi, hatta yaralanması sıradan olaylar hâline geldi. Peki, biz ne yaptık bu süreç içerisinde? Eski Sağlık Bakanımız, Ersin’in ölümünden sonra demişti ki: “Bundan sonra hekime kaldırılan, sağlık çalışanına kaldırılan eli kendime kaldırılmış sayacağım.” ve bunun üzerine de biz bir Meclis araştırma komisyonu kurmuştuk fakat şu ana kadar herhangi bir sonucunu görmedik; maalesef, bu süreç içerisinde sağlık çalışanları dövülmeye, hakaret edilmeye devam edildiler. Komisyondan herhangi bir şey çıkmadı ve artık, kamuoyunda da şöyle bir yargı oluştu sanırım: Eğer bir iş Meclis araştırma komisyonuna havale ediliyorsa oradan artık bir şey çıkmayacak demektir. Bu, sağlık çalışanlarının sorunu olduğu kadar yüce Meclisin itibarı açısından da son derece sıkıntılı ve sakıncalı bir durumdur diye düşünüyorum. Umut ederim ki, bu komisyonun çalışmaları meyve vermeye başlar, sağlıkta artık insanlar dövülmeden, sövülmeden, işlerini rahatça yapabildikleri sıhhatli ortamlarda çalışmaya başlayabilirler. Evet, Sağlıkta Dönüşüm Projesi’nin getirdiği uygulamalardan birisi SABİM, hasta haklarını savunmak amaçlı kurulmuş bir teşkilat fakat o kadar yanlış yönetiliyor, o kadar yanlış yönlendiriliyor ki arkadaşlar, hasta haklı olsun ya da haksız olsun SABİM’e uğradığı an sağlık çalışanı sorguya çekiliyor. Hâlbuki bunun bir akıl süzgecinden geçirilmesi, bu adamların haklı mı haksız mı olduğunun önce bir hastane idaresi tarafından değerlendirilmesi aslında birçok sorunu çözecek. Yani, düşünün, hasta geliyor -hasta değil- diyor ki: “Ben, canım işe gitmek istemiyor rapor almak istiyorum.” Ne kadar istiyorsun? “On beş gün istiyorum.” Doktor diyor ki: “Kusura bakmayın, ben size rapor veremem çünkü siz hasta değilsiniz.” Hasta buradan çıkıyor SABİM’e gidiyor “Doktor benim işimi görmedi.” ve bu doktor ifadeye çağırılıyor ondan sonra. Değerli arkadaşlarım, yani bir meslek sınıfını, hele de sağlığımızı, canımızı emanet ettiğimiz bir meslek sınıfını bu kadar karşımıza almanın, bu kadar düşman görmenin kime ne faydası vardır ben gerçekten bunu anlamakta çok zorlanıyorum. Yani bu hem idare açısından böyle hem de hastalar açısından böyle. Hasta bir taraftan kendi derdine derman ararken aynı zamanda kendine derman olacak kişiyi de dert açmakla tehdit ediyor. Bu sistemin içerisinden bu şekilde çıkabilmek mümkün değil. Ancak, şunu hiçbir şekilde inkâr edemezsiniz: Gerek Sayın Başbakanın gerekse eski Sağlık Bakanımızın -yenisinin icraatlarını henüz göremedik-sağlık çalışanlarını birebir hedef göstermelerinin, sürekli, onları yüksek ücretler alıp buna karşılık görevlerini yapmayan kişiler olarak lanse etmelerinin bugünkü, sağlıktaki şiddet sarmalında en önemli rolleri olduğunu düşünüyorum. Umut ederim ki yeni Sayın Bakan bu tür uygulamalardan, bu tür söylemlerden vazgeçer. Sağlık çalışanlarının ücretlerinden bahsetmişken şunu da belirtmek isterim: Sağlık çalışanları, öyle kamuoyuna söylendiği gibi 10 bin lira, 10 bin lira maaşlar almıyorlar. Aldıkları maaşların ben size canlı bir örneğini vereyim: Yirmi iki yıllık bir hekimin aylık maaşı 2.200 lira değerli arkadaşlarım. Bunu özellikle hastaların duymasını ve bilmesini istiyorum. Bu insanlar gece nöbet tutuyorlar -hâlâ fiilî uygulama böyle- nöbet ertesi, akşama kadar mesai yapıyorlar. Sayın milletvekilleri, biraz empati yapın. Bizim de burada zaman zaman, gece, sabahlara kadar çalıştığımız oluyor ama ertesi gün ya tatil ediliyor ya da Meclisin açılış saati geciktiriliyor. Fakat bu insanlar, maalesef, daha nöbetleri bitmeden polikliniğe gidip hizmet etmeye çalışıyorlar. Dolayısıyla, fiziksel olarak bitkin durumdalar, moral olarak bitkin durumdalar ve ondan sonra, işte, klasik hasta-doktor kavgası başlamış oluyor. Artık, lütfen, Bakanlık bu nöbet ertesi çalışmalara -bu bir zulümdür, bu bir çalışma yöntemi değildir- bir an evvel son versin. Bunu buradan, özellikle, hassaten istiyoruz. Değerli arkadaşlarım, Kamu Hastaneleri Birliğini oluşturdunuz, hastaneleri birer ticari kurum olarak gördünüz. Hâlbuki dünyanın hiçbir yerinde, hiçbir devlet sağlıktan kâr etmeyi amaçlamaz, böyle planları yoktur. Sağlık, sosyal devlet ilkesinde devletin vatandaşlarına sunmaya çalıştığı bir hizmettir. Şimdi, kamu hastanelerinin kurulmasına, haydi, bir şey demeyelim. Gene, önceki konuşmamda da dile getirmiştim, Sağlık Bakanı şöyle bir uygulama yaptı: Sağlık Bakanlığı Müsteşarı Hakkâri’nin bilmem ne hastanesinde hastane CEO’su olarak gözüküyor, hastane direktörü olarak gözüküyor. Görevine bakıyorsunuz, Sağlık Bakanlığında personel müdürü, öbür görevine bakıyorsunuz, atıyorum, Çankırı Hastanesinde direktör. Niye böyle bir şey yaptılar? Tek sebep şu: Devletin müsteşarı olmak, personel müdürü olmak bu arkadaşlara yetmemiş olmalı, oradaki hastanelerden yani insanların çalışıp kazanarak, alın teriyle “Üç beş kuruş evime ekmek parası götüreyim.” diye ekstra efor sarf ederek aldıkları döner sermayeden pay koparmak maksat ve bunu yapan maalesef Sağlık Bakanlığı. Yeni Bakana daha önce de söylemiştim, umut ederim ki bu haksız kazanca bir an evvel önce dur der, bir an evvel bu insanları kendi görevlerine iade eder. Eğer devlette müsteşar olmak bu arkadaşlarımıza yetmiyorsa gidip o hastanede başhekimlik yapabilirler, bizim onlara hiçbir sözümüz yok, Bakanlık da onları başhekim olarak atayabilir ama hem devlette müsteşar olacaksın, bakanın yanında olacaksın hem yolunu, izini bilmediğin bir memlekette hastane direktörü gözükeceksin, başhekim gözükeceksin ve bunun karşılığında da binlerce lira para alacaksın. Böyle bir uygulama olmaz, böyle bir uygulama hiçbir hukuk sistemiyle, hiçbir vicdanla bağdaşmaz. Evet, değerli arkadaşlarım, yine bu Kamu Hastaneleri Birliği çerçevesinde… Eğitim hastanelerinde şeflik sistemleri vardı, bu insanlar bir sabah kalktılar baktılar ki artık şef değiller. Ne oldu? Şeflerin şefi icat edildi. 5-10 tane şef tek bir şefe bağlandı ve bütün yetkileri tırpanlandı. Bu insanlar, yıllarca çalışarak çabalayarak, sınavlara girerek elde ettikleri bütün hakları kaybettiler ve bu uygulama hâlen maalesef devam etmekte. Arkadaşlar, sağlık deyince tabii ki sadece doktorların sorunları olmuyor, yardımcı sağlık personeli de var. Hemşireler, döner sermayeden yeterince pay almıyorlar, izinlerini kullanamıyorlar. Hastane, canı nasıl isterse, canı izin isterse izin, nöbet parası isterse nöbet parası veriyor, bir standart uygulama yok yani o nöbeti tutan kişi ertesi gün evine mi gidecek, yoksa mesaiye devam mı edecek ya da bunun karşılığında ücret mi alacak belli değil. Bunu defalarca Sayın Bakana söylememize rağmen bize kulaklarını tıkamaya devam etti. Gene bir başka uygulamadan bahsedeyim: Devlet hastanelerine yolunuz düşüyor mu bilemiyorum, defalarca söyledim, muhafazakâr bir Hükûmet olarak geçiniyorsunuz ama hasta-doktor arasında bir hemşire bulundurmayı bir türlü sağlamadınız. Hasta orada, doktor orada, yanında ne hemşire var ne sekreter var. Kaldı ki tıbbi etik, ahlaki durum burada mutlaka ve mutlaka bir hemşirenin bulunmasını emreder. Siz hastayla doktoru baş başa bırakın, ondan sonrasında ya kavga ediyorlar ya başka türlü spekülasyonlara sebep oluyor bu işler. Sayın Bakanı bir kez daha uyarıyorum: Lütfen, artık bu doktorların yanında muayene esnasında bir hemşire bulundurun. Bu sizin göreviniz çünkü, bu bir lüks değil. Bu, hastanın da hakkı eğer hastanın hakkını savunacaksak, doktorun da hakkı. Yine, döner sermaye ödemelerinde hizmetli sınıfın şöyle bir sıkıntısı var arkadaşlar: Zaten bunlar hastanelerin en az maaş alan insanları. Döner sermaye dağıtmaya başlıyorsunuz, bu insanlara deniliyor ki: “Sizin maaşınız düşük olduğu için biz size fazla döner sermaye veremeyiz.” Şimdi, bunun neresi sosyal adalet? Adam zaten az maaş alıyor. Döner sermayesini de daha az veriyorsunuz, gerekçe olarak da maaşının az olmasını gösteriyorsunuz. Bu katsayıyı değiştirmek bu kadar zor bir şey midir? Bu uygulamayı değiştirmek bu kadar zor bir şey midir? Evet, değerli arkadaşlarım, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Demir Çelik, Muş Milletvekili.
Her ne kadar aleyhte aldığım bir söz olsa da ben lehte konuşmaya devam edeceğim. Öncelikle sağlıklı bir toplum ve sağlıklı, özgür bir gelecek dileklerimi ileterek konuşmama başlayacağım. Sağlık, hepimizin bildiği üzere bireyin de, toplumun da vazgeçilmezlerinden biridir. Birey ne denli sağlıklı bir unsur ve kişilik olmaya ve onun siyasal, sosyal faaliyetini yürütmeye başlarsa toplum da bu sağlıklı bireylerden oluşma, sağlıklı bir toplum olabilmenin koşullarına, onun da özgüvenine sahip olmuş olur. Bu yönüyle gerek Dünya Sağlık Örgütü gerekse bir bütün olarak özgür ülke sağlık teşkilatlarının yaklaşımı “Kişinin ruhsal, bedensel, siyasal, sosyal iyi olma hâlidir.” der. Bu çerçevede de sağlık erişilebilinir, ulaşılabilinir, nitelikli, parasız, eşit olmak zorundadır. Sağlığa bu çerçevede de satılabilinen, satın alınabilinen bir eşya, bir meta olarak yaklaşılmamalı, bizatihi vatandaş olan, birey ve kişilik haklarına sahip herkesin anayasal ve yasal hakkıdır diye tespitte bulunur. Bunun Anayasa’mızda da yeri varken, Anayasa’dan beslenen, bu anlamıyla da bizi biçimlendiren bir kısım kanun ve yönetmeliklerde de ifadesini bulan sağlığa yaklaşım, ne yazık ki, uzun yıllardır üstesinden gelemediğimiz, kangrenleşen bir toplumsal yaramız ve sorun olmaya da devam ediyor. Bu, AKP’nin on bir yıllık iktidarında da rast geldiğimiz, üstesinden gelemediğimiz toplumsal yara, hâlâ yüreğimizi acıtmanın maalesef çaresizlikleriyle bizi karşı karşıya bulundurmaktadır. AKP, her sorunda olduğu gibi sağlıkta da toplumun temel ihtiyaçlarını öngören bir parametreyle yaklaşıp çözüme kavuşturacağına günü kurtaran, kısa erimli ve kısa vadeli çözüm parametreleriyle tam da hizmet etmek istediği küresel emperyal güçlerin piyasalaştıran, taşeronlaştıran ve metalaştıran anlayışının uygulamalarını devreye koymuş bulunmaktadır. Hatırlayınız, on bir yıllık iktidarında öncelikle yeşil kartla başlayıp bütün toplumu sosyal güvenceye tabi tutacağı iddiasında bulunup onun altında kalan ve gerçekleştirilemeyen, sonrasında da sağlıkta dönüşüm projeleriyle aile hekimliği, Kamu Hastaneler Birliği ya da kamu hastane birliklerinin özel firmalara, şirketlere devrine ilişkin kanun tekliflerini sıkça burada tartıştık, gündemleşti ve çoğunluk oyları ve parmaklarıyla da maalesef, bütün itirazlarımıza, muhalefet şerhimize rağmen de geçti, geçmeye de devam edecek. Bu çerçeveden de biz sorunu enine boyuna tartışılması gereken bir sorun olarak algılıyoruz. Sağlık, mademki bireyin, bireyin olduğu kadar toplumun da vazgeçilmezi, olmazsa olmazıdır... Hele hele ülkemiz gibi son otuz yılını çatışmalı süreçlerle tamamlayan bir ülke gerçeğini göz önünde bulundurduğumuzda, toplumun bütün kesimlerinde bu çatışmalı sürecin olumsuz yansımalarına rast gelmek, izlemek mümkündür. Siyasal, sosyal travma öylesine bir derinlik arz etmiştir ki, bu travmanın esaretinde ve etkisinde bulunan biz bireyler neredeyse, psikolojik travmayla, kendi benliğimiz, siyasal inisiyatifimiz ve kişilik haklarımızdan da vazgeçecek noktaya gelmiş bulunuyoruz. Hâlbuki sağlıklı birey olmuş olabilseydik, kazandığımız öz güvenle hem kendi haklarımıza sahip çıkabilmenin hem de toplumun özgürleşmesinin, adalet ve eşitlik taleplerinden yoksun kalmasının önündeki engellerin kaldırılmasında da ısrarcı olurduk, inadına bir mücadeleyle bu Meclisi özgürlüklerin hayat bulduğu bir Meclise dönüştürebilirdik. Ama ne yazık ki bundan kendimizi alıkoyuyoruz. Asli işinden vazgeçmiş, bir kısım küresel güçlerin çıkarlarının nasıl tanzim edileceğine dair bir rolü bu Meclis hak etmemiştir diye düşünüyorum. Bu çerçeveden de, öncelikle, Sağlıkta Dönüşüm Projesi tarafımızdan enine boyuna yeniden ama yeniden elden geçirilmesi, analize tabi tutulması gereken bir projedir. Bu projede, her şeyden önce, Anayasa’nın bize verdiği eşitlik ilkesine aykırılıktan hareketle, kamu hastanelerini kişinin ödediği prime göre sınıflandırmak adaletsizliğin ta kendisidir. (A), (B), (C), (D), (E) olarak ifade ettiğiniz kamu hastaneleri, ödenen primin yüksekliğine göre, hangi hastaneden, kimin, nasıl yararlanacağına dair sınıfı ve toplumu tasnife tabi tutup sınıflandırarak biz bu adaletsizliği baştan itibaren, devlet ve devletin kurumları, aygıtları olarak teşvik etmiş oluyoruz, dayatmış oluyoruz. Bir kişi 100 liralık primi de veriyor olsa, 500 liralık primi de veriyor olsa madem ki Anayasa karşısında eşittir, o hâlde sosyal devlet olmanın gereği olarak bu eşitlik ilkesini sağlıkta da, kamu hastanesinin herhangi birinde de görmesi onun sosyal ve psikolojik varlık olarak haklarının bizatihi icra edebileceği alan olmalıdır. Ama böylesi bir tasnife tabi tutmakla yetinmemişiz, kamu hastanelerini parası olanın sağlığı satın alabilinecek özel şirketlere de devretmişiz. Özel şirketlerin taşeronlaştırma ve piyasalaştırma gereği hastaneleri sermaye birikimi mekânlarına, hastaneleri sermaye iktidarının hayat bulacağı sağlık dışı her uygulamanın ve tartışmanın veya sağlık hizmetleri dışındaki her türlü satın almanın, satmanın cereyan ettiği mekânlara dönüştürmüşüz. Buradan sağlıklı bir toplum, sağlıklı bir birey ve sağlıklı toplumdan oluşma özgür bir toplum bulamayız, gerçekleştiremeyiz, ulaşamayız. Kamu hastanelerinin sınıflandırılması, onun üstünde şirket muamelesiyle kamu hastanelerinin üzerine oturttuğumuz müdürler ve satın alma müdürleri üzerinden piyasalaştırmayla yetinmemişiz, aynı zamanda taşeronlaştırmanın ve piyasalaştırmanın ürünü olarak kamu hastanelerini işlevsiz tutmuşuz, özel şirketin açtığı hastanelere olduğundan fazla avantaj, kredi, ulusal ve uluslararası çapta piyasa olanaklarından yararlanma fırsatlarını da tanıyarak oraları da sermaye biriktirme alanlarına dönüştürerek toplumun temel talebi olan sağlığı satın almaya gayret etmişiz. Bu yönüyle bu uygulamanın bize ve geleceğimize yararı olmadığını; her fırsatını bulduğumuzda da dile getirdiğimiz ve karşı çıktığımız bir durum olmaya devam ediyor. Bu çerçevede de Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; her şeyden önce, sağlık eğer sizin bizim birlikte var edebileceğimiz yarının demokratik ortak vatanında bir ırkların, dinlerin, dillerin, kimliklerin, kültürlerin farkı gözetilmeksizin, eşit vatandaşlık temelinde, özgür, eşit vatandaşlar olarak yarınımızı tanzim etmede karar sahibiysek bu adaleti her şeyden önce bu alanda hayat bulabilecek, gerçekleştirebilinecek koşullara da ulaştırmak durumundayız. Sağlık, bu anlamıyla ertelenemez. Sağlık, egemene; sağlık, mal ve mülk sahibi olan iktidara ya da sermaye sahibinin insafına terk edilmeyecek kadar değerlidir, toplumun öz malıdır; topluma da bizatihi bunu kullanabilme hakkını da, fırsatını da vermek ve onu kolaylayan bir noktada durmak da Meclisin iradesinin gereğidir. Çünkü, Meclis bu tür işler için vardır. Bunu yapamadığımızda bir yanıyla, siyasal ve sosyal travmadan dolayı giderek psikolojik bir depresyon durumuyla karşı karşıya kalan toplum; öbür yanıyla, anatomik, fizyolojik ihtiyaçlarının doğal, demokratik ve eşitlikçi bir anlamda karşılanamayan bireyin mevcut, var olan sürece dâhil olması, aktif olması, amacına uygun bir rol yüklenmesi de beklenemez. Aksine, bu ve benzeri açmaz ve yetmezliklerle karşı karşıya kalan birey, bu bireylerden müteşekkil kesimlerin kötü niyetli, art niyetli, süreç dışı bir kısım menfaat ve çıkarlar üzerine bunu örgütlemeye çalışanlara da biz zafiyetlerini kullanma fırsatını vermiş oluruz. Bu anlamıyla, bu yasa mutlaka ama mutlaka hekimlerin, sağlık çalışanlarının koşullarının araştırılmasına hizmet edecek tarzda Meclisin gündemine getirilmelidir. Bu yönüyle de özellikle sağlığımıza katkı sunan, değer katan hekimleri, bütün sağlık emekçilerini ve onların “Eşit işe eşit ücret.” yönlü taleplerine saygılı olduğumuzu ifade ediyor, hepsini saygılarımla huzurlarınızda selamladığımı ifade ederek iyi günler diliyorum.
Teşekkür ediyorum. Milliyetçi Hareket Partisi grup önerisini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Öneri kabul edilmemiştir. Cumhuriyet Halk Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu 02/04/2013 Salı günü (Bugün) toplanamadığından, grubumuzun aşağıdaki önerisinin İç Tüzük’ün 19’uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını saygılarımla arz ederim. Türkiye Büyük Millet Meclisi gündeminin, Genel Görüşme ve Meclis Araştırması Yapılmasına Dair Öngörüşmeler kısmında yer alan (Mersin-Akkuyu'da kurulması planlanan nükleer santralin başta insan ve hayvan sağlığı ile gıda üzerindeki etkileri olmak üzere tüm etkilerinin araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla verilmiş olan) (10/21) Esas Numaralı Meclis Araştırma Önergesinin görüşmesinin, Genel Kurulun 02/04/2013 Salı günlü (Bugün) birleşiminde yapılması önerilmiştir. Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Vahap Seçer, Mersin Milletvekili. Buyurun.
Van ilimizin 95’inci Kurtuluş Yıl Dönümü nedeniyle Van halkını kutluyorum, aziz şehitlerimiz önünde saygıyla eğiliyorum, onları saygıyla yâd ediyorum. Değerli arkadaşlarım, konumuz nükleer tehlike ve bunun insan sağlığına, çevreye, gıda güvenliğine etkileri. Biliyorsunuz Türkiye, nükleer güç santralinin ilk denemesini, ilk tesisleşme hareketini Mersin’de yapıyor. Aslında bu öykü eskilere dayanıyor. 1976 yılında bunun yer lisansı alınıyor ve o günkü koşullara göre birtakım bilimsel araştırmalar yapılıyor, zemin etüdü, oşinografik araştırmalar, iklim, çevre şartları, o günkü üretim, tarımsal üretim, vesaire bundan otuz yedi yıl önceki koşullara göre lisans veriliyor. Geçtiğimiz dönem, 23’üncü Dönem Parlamentosunda görev alan arkadaşlarım bilirler, o dönemde biz, Akkuyu’ya yapılacak olan nükleer güç santraliyle ilgili bir yasa görüşmesi yaptık ve bu yasa Meclisten geçti. Daha önce ihale usulüyle bir firmaya verilmişti bu santralin yapılması ama o dönemde yargıya gidildi, yargı yürütmeyi durdurma kararı verdi ama AKP Hükûmeti her konuda olduğu gibi burada da hukukun arkasından dolandı ve Meclise getirdi, uluslararası anlaşma statüsünde şu anda Mersin’de hummalı bir çalışma yapılıyor, bir Rus firması orada nükleer güç santrali yapacak. Kime rağmen? Tabii ki millete rağmen. Kime rağmen? Millî iradeye rağmen. Kime rağmen? Özellikle öncelikli olarak Mersin halkının reddetmesine rağmen, Mersin halkının isyan etmesine rağmen, bugüne kadar bu konuda nümayişler, toplantılar düzenlemesine rağmen, mitingler düzenlemesine rağmen ısrarla orada bir nükleer güç santrali yapılıyor. Peki, niçin Mersin? Niçin bu kadar itiraz ediyoruz? Mersin nasıl bir kent? Coğrafyası, siyasal yapısı, sosyoekonomik yapısı, demografik yapısı, ekonomisi nedir? Niçin bu kadar bizleri isyan ettiren mesele? Mersin, biliyorsunuz, Akdeniz’in incisi bir kent. Mersin, Akdeniz üzerinden Anadolu’nun, Türkiye’nin dünyaya açılan kapılarından bir tanesi, belki de en önemli kapısı Mersin Limanı marifetiyle. 1 milyon 700 bin nüfusu var, 16 bin kilometrekare alan üzerinde. Ekonomide öncelikli sektörler tarım, turizm, ticaret ve taşımacılık. Mersin’in en önemli özelliklerinden bir tanesi kültürel yapısı, demografik yapısı. Mersin demek, Türkiye demektir; Türkiye demek, Mersin demektir. Türkiye mozaiğini Mersin’de bulabilirsiniz. Türkiye’de yaşayan bütün etnik yapılar, Türkiye’de yaşayan bütün semavi din mensuplarını, inanç gruplarını Mersin’de bulmanız mümkündür. Mersin bir barış kentidir. Eğer Türkiye’de barışı hâkim kılacaksanız, bunun başlangıç noktası Mersin’dir. Peki, sosyoekonomik açıdan Türkiye’nin her anlamda önem içeren bir kentinde bir nükleer bombayı niçin o kentin kalbine koyuyorsunuz, niçin bu kadar ısrar ediyorsunuz, bunu anlamakta güçlük çekiyoruz; bu, akıl işi değildir, izan işi değildir. Şimdi, buradan tüm milletvekili arkadaşlarıma sesleniyorum, sadece Cumhuriyet Halk Partisine mensup milletvekili arkadaşlarıma değil, diğer siyasi partilere mensup arkadaşlarıma da sesleniyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisinde grubu bulunan 4 tane siyasi parti var, tamamı da Mersin’den milletvekiline sahip; BDP de sahip, MHP de sahip, CHP de sahip, AKP de sahip. 4 partiye mensup milletvekili arkadaşlarımın bu konuda duyarlı olmasını istiyorum. Değerli arkadaşlarım, Mersin’e ilişkin tehlike bununla bitmiyor. Bu konuda mücadele verirken, tabiri caizse yağmurdan kaçarken Mersin halkı doluya tutuldu. Bakınız, diyorum ki: Mersin bir turizm havzası, Mersin bir tarım havzası ama sanki orası bir enerji havzası gibi her türlü enerji kaynakları tesisleri orada yapılıyor, nükleer güç santrali yapılıyor. Şu anda 8 adet yanlış duymadınız, 8 adet termik santral projesi var, turizm kenti Mersin’de 8 adet termik santral projesi var; şu anda bunun 2 tanesi ÇED aşamasında. 2 tane çimento fabrikası projesi var, şu anda ÇED aşamasında. Mersin’in Tarsus ilçesinin Sebil kasabası vardır, muazzam doğal güzelliklerin olduğu, endemik bitkilerin olduğu, faunasıyla, florasıyla bir doğa harikası olan yerde HES projeleri var. Tarsus’un Boğazpınar köyünde, Karasu’da HES projesi var. Her anlamda enerji kaynakları, hidroelektrik, termik, nükleer; sanki Mersin bir deneme tahtası gibi kullanılıyor. Bunu kabul etmek mümkün değil, bunu anlayışla karşılamak mümkün değil. Biz Mersin’de turizm gelişecek diye beklerken, biz Mersin’de tarım gelişecek diye beklerken karşımıza çıkartılan engellere bakın! AKP iktidarı, on yıldır Mersin’e bir çivi çakmadı. Mersin halkından âdeta intikam alıyor. Niçin? Çünkü AKP, Mersin’de belediyelerde bir türlü başarılı olamadı. Ne büyükşehirde başarılı oldu ne ilçelerinde başarılı oldu. Bugün günah çıkartıyor. Mersin halkına ceza kesmiş. 2007’den bu yana Türkiye Büyük Millet Meclisinde milletvekilliği yapıyorum. Havaalanı yapılacak, öyküsü on beş yıl öncesine dayanıyor. Tarsus-Kazanlı Sahil Bandı Projesi, altı yıldır bu hikâyeyle geçiyor; bir arpa boyu yol ilerlemedi. İşte 2013 Akdeniz Oyunları; 11 adet farklı tesis var ya da eski tesisler tadilattan geçecek, iki ay var, iki ay sonra Akdeniz Oyunları başlayacak ama birçok tesis inşaatı bitmeme tehlikesiyle karşı karşıya. Şimdi diyoruz ki: Sadece Mersin’de değil, Türkiye’nin hiçbir tarafında nükleer güç santrali istemiyoruz. Burada milletvekili arkadaşlarım var seksen bir ayrı vilayetten, hiçbir milletvekili arkadaşım kendi il sınırları içerisinde bir nükleer güç santral tesisi istemez. Doğal olarak, biz Mersinliler olarak da bunu istemiyoruz. Değerli arkadaşlarım, az önce söyledim sözlerime başlarken, Mersin Türkiye’dir, Türkiye Mersin’dir. Türkiye’nin iç göç alan en önemli illerden bir tanesi Mersin’dir. Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nden en yoğun göç alan Gaziantep, Adana ve Mersin’dir. Türkiye’de işsizlik oranı yüzde 8-10 seviyelerinde seyrederken bugün Mersin’de işsizlik oranı yüzde 15-20 seviyelerinde. Eğer siz, Mersin’e turizmi geliştirecek birtakım yatırımlar yapmak yerine, tarımı geliştirecek birtakım yatırımlar yapmak yerine, yoğun emek sektörlere yatırımlar yapmak yerine, bu sektörleri akamete uğratacak, bu sektörleri başarısızlığa uğratacak bu tip yatırımlar yaparsanız, siz, Mersin halkına kötülük yapmış olursunuz. Bizim bu önergemizi vermemizin ana gayesi… Bu yatırımlar yanlış yatırımlardır. Bu yatırımların, hem çevre sağlığına hem insan sağlığına hem gıda güvenilirliği açısından önemli tehlikeler ihtiva ettiğini düşünüyoruz. Bunun örnekleri vardır. Fukuşima vardır, Çernobil vardır. Bunlardan ders çıkartmamız lazım. Sayın Başbakanın söylediği gibi, nükleer güç santrallerinin çevreye yaratacağı tehlike evlerimizde kullandığımız tüp gazın yaratacağı tehlike kadar masum değildir. Onun için, Türkiye Büyük Millet Meclisinin bu konuda bir komisyon oluşturmasını ve bu konunun derinlemesine araştırılmasını istiyoruz. Bu konuda Parlamentonun desteğini istiyoruz. Teşekkür ediyor, saygılar sunuyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Yunus Kılıç, Kars Milletvekili.
Nükleer santral… Tabii ki, Türkiye neden bu yola başvuruyor, Türkiye neden nükleer santral kurmak istiyor, dünya bu konuda neler yapıyor? Arkadaşlar, dünyada bugün 442 tane kurulu, 64 tane de yapımı devam eden ve programlanan nükleer santral olduğunu öncelikle bilmemiz lazım. Bizim, medeniyette, teknolojide, ekonomide örnek aldığımız, ulaşmaya çalıştığımız ülkeler Amerika, Avrupa ülkeleri başta olmak üzere özellikle turizmde ve bu, araştırılması istenen tarım ve hayvancılıkla alakalı konularda dünyada öne çıkmış, ilk onda bulunan, tarımsal ihracatları ilk onda bulunan -Amerika başta olmak üzere- ülkelerin hemen hemen elektrik enerjilerinin yüzde 75’ini nükleer santrallerden sağladıklarını görüyoruz. Peki, nükleer santrallerde olumsuz şeyler olmaz mı? Doğaya, çevreye, hayvana, insana zararlı şeyler olmaz mı? Olur elbette. Fakat Türkiye bu nükleer santralleri en son teknolojiyle, sizin bahsettiğiniz Fukuşima’da veyahut da Çernobil’de olmayan teknolojilerle yapma gayreti içerisindedir. Beş güvenlik önlemli sistemler kuruyor Türkiye ve bu güvenlik önlemleriyle kurulan santrallerde, saygıdeğer milletvekilleri, kaza olma ihtimali üç yüz milyonda 1’dir. Bakın, Türkiye’nin bu kadar enerjiye ihtiyacı olduğu bu devirde, 2023 vizyonunda 500 milyar kilovatsaat enerjiye ihtiyacımız olacağı açıkken, yenilenebilir enerjilerinin tamamını bu ülke kullanabildiği takdirde bile bunun yarısına yakınını elde edemeyeceği ortadayken siz, üç yüz milyonda 1 olan bir ihtimal üzerine, bu kadar iyi niyetli bir girişimi nasıl baltalamaya kalkarsınız? Bu, ülkeye hayır mıdır, yarar mıdır? Bunların hesabını, kitabını neden yapmazsınız? Şimdi, arkadaşlar, ben bir tecrübemi aktarayım, daha doğrusu bir anımı anlatarak bu olayın ehemmiyetini vurgulamak istiyorum. Kars Kafkas Üniversitesinde, bir gün, bu konuyla alakalı bir konferans verileceğini duydum. Biz Amerika’dan bilim adamlarının geldiğini ve bu konuyla alakalı ayrıntılı oturumlar yapılacağını duyduk, biz de katılalım dedik. Ve işin daha ilginç tarafı, bu akademisyenler içerisinde, Amerika’da bu işi yöneten, organizasyonların içerisinde bulunun hocalardan bir tanesinin de Karslı olduğunu duyunca, dedik hem böyle bir bilim adamını tanıyalım hem de ne diyor bunu iyice anlayalım. Arkadaşlar, üç dört saat süren toplantılarda -can kulağıyla dinledik- gelmiş olduğumuz sonuç, bizim oradan çıkardığımız şuydu: Bu teknolojiyi öncelikle kullanan ülkelerden birisi olan Amerika ve Batı ülkeleri, bunu kendileri ziyadesiyle yaparken, enerjilerini buradan temin ederken, ekonomilerini geliştirirken, dünyaya çeşitli ürünleri bu sayede ihraç ederken, ülke insanının gelir seviyesini, yaşam standartlarını yükseltirken, bizim gibi bu işe soyunmakta olan ülkelere de zamanında kendi ülkelerinden götürmüş oldukları, yetiştirmiş oldukları, onlara emek verdikleri insanlara “Arkadaş, sizin kullanılacağınız zaman geldi. Siz, dönün, bu şekilde niyetlenmiş olan ülkelere bu işlerin zararını anlatın.” Ama kendileri yapmaya devam ederken… Yani toplantının sonunda, arkadaşlar, şunu sorduk: “Ya, Hocam, iyi diyorsun, güzel diyorsun da, sen bu işle mi görevlendirildin? Yani başka toplumların -Amerikalıların dışında, İngilizlerin dışında, Fransızların dışında, Almanların dışında- bu işi yapmaya aklı yetmez mi demek istiyorsun? Yani bu teknolojiyi siz kuramazsınız mı demek istiyorsunuz? Neden biz bu enerjiden yararlanmayalım dünya bu işi bu kadar abartmış bir şekilde sürdürürken?”
Üçüncü jenerasyon teknolojiyle yapmış.
Bakın arkadaşlar, doğru değil. Bakın, bu teknoloji sayesinde dünyada son yıllarda sera gazı salınımı yüzde 17 oranında azalmıştır. Yani dünya çevredeki iklim değişikliklerinin önüne geçmek için, tarımı, hayvancılığı ve insan sağlığını korumak için, çevre kirliliğini engellemek için, biyoçeşitliliği düşürmemek, artırmak için nükleer enerjilere yeniden geri dönüyor. Bakın, nükleer enerji, dünyada şu anda kullanılan en temiz ve en güvenli enerji çeşididir. Bunlar ortadayken, bütün bunlar dururken, siz buna neden karşısınız? Bakın, hemen yanı başımızda en eski teknolojiyle bu işi çalıştıran Ermenistan’da Metsamor Nükleer Santrali var. Neden bununla alakalı bu tür gayretlerimizi hep birlikte sürdürmüyoruz?
Evet, yapalım, haklısınız!
Kars’ın hemen dibinde, 16 kilometre ötede; teknolojisi eskimiş, kullanım süresi bitmiş. Şimdi, bizim kurmaya çalıştığımızda –tekrar ediyorum- 5 kademeli güvenlik sistemi olan bir teknoloji kuruyoruz ve bu kuracağımız 2 nükleer santralle birlikte, inşallah, enerji ihtiyacımızın altıda 1’ini karşılıyor hâle geleceğiz. Türkiye, açık, net olarak enerji ithalatçısı bir ülke, yılda 55 milyar dolar enerjiye para veriyor ve bu kadar temiz bir enerji imkânımız varken ve bunun yanı sıra yenilenebilir enerjiye dayalı politikalarımızı geliştirirken, rüzgâr enerjisini, jeotermal enerjiyi, efendim, su, hidrolik enerjiyi, termik santrallerimizi de bir taraftan yapmaya devam ederken, neden daha basit, daha ucuz ve kısa sürede geriye dönüş sağlayabilecek bu santrallere karşısınız? Bakın, bu iki santral eğer üç yıl içerisinde çalışmaya, dönmeye başlarsa sağlanacak enerjiyle üç yıl içerisinde kendisini finanse edecek bir hâle gelecek.
Yok artık!
Yani aşağı yukarı 40 milyar Türk lirası bu iki santral bittiğinde Türkiye’ye geri dönüşü olacak. Yani santrallerin, arkadaşlar, bu devasa santrallerin, Türkiye'nin enerjisinin aşağı yukarı altıda 1’ini karşılayacak bu temiz enerjiden oluşan santrallerin geriye dönüşümü aşağı yukarı üç yıl içerisinde olacak. Buna karşı olmanın bir mantığı var mı? Hayvanlar, insanlar açısından, tabii, değerlendiriliyor. Evet, siz bunun önlemlerini almazsanız, kötü kullanırsanız, atmosfere gazlarını yayarsanız, atık sularını soğutmadan çevreye yayarsanız, efendim, stronsiyumu, plütonyumu, toryumu, bunları eğer koruyamazsanız, koruma altına alamazsanız, iyodu insanlara, hayvanlara ulaştırırsanız, e, tabii ki kanserojen, buna bağlı tiroit kanserleri, cilt kanserleri gibi radyoaktif olaylara maruz kalan şeylere elbette sebebiyet verirsiniz. Ama bu, Metsamor gibi santrallerden kaynaklanan sıkıntılar. Bu, Türkiye'nin kurmak istediği modern ve dünyanın en son teknolojilerini barındıran santrallerde korkulacak meseleler olmadığını açık bir şekilde söylemek isterim. Bakın, Çernobil’de bir olay oldu, evet, dünya bunun yeterince sıkıntısını çekti, çekmeye devam ediyor. Bizim kuracağımız santral, inşallah, 9 büyüklüğündeki bir depreme dayanıklı bir santral olacak. Arkadaşlar, ha, 9’dan büyüğü olmaz mı? Ya, “9’dan büyüğü de olur.” diye düşünmeye kalkarsanız, o zaman, hiçbir şey yapmış olamayız. Alınan teknolojik önlemler bunları korumaya yeterince muktedir olacak şeylerdir. Bakın, 4 tane önemli, atmosfere salınan -şu andaki mevcut santrallerde, özellikle fosil yakıtlarla çalışan santrallerde- çevreye salınan sera gazları, özellikle iklimi değiştiren, hayvanlar, insanlar, bitkiler üzerinde son derece olumsuz etkileri olan, biyoçeşitliliği azaltan, yok eden, bazı ırkların tükenmesine yol açan sera gazları; karbonmonoksit, karbondioksit, azotdioksit ve sülfürdioksit gazlarının, yapılacak olan, yapılması düşünülen, planlanan, inşallah, nükleer santrallerde atmosfere verilmesi söz konusu değil. Dünyanın şu anda bu nükleer santralleri özellikle yapma gayretinin en önemli sebeplerinden bir tanesi bu sera gazlarının salınımını azaltmak, iklim değişikliğini durdurmak, çevre ısınmasını azaltmak ve biyoçeşitliliği korumak. Eğer biz bu santrallerden bunun dışında başka bir amaç planlıyorsak, eyvallah, tamam, sıkıntılı bir süreçtir, korunması gerekir, önlemlerin alınması gerekir, hükûmet de şu anda biziz, tedbiri bizim almamız gerekir ama ben şu anda buna emin olmanızı istiyorum ki dünyanın şu anda en temiz olarak gördüğü enerji şekli budur ve ülke hedefini 2023 vizyonuna göre bu yönde düzenlemiştir. Ülkemize hayırlı olacağını düşünüyor, hepinize saygılar sunuyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Ali Öz, Mersin Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Cumhuriyet Halk Partisinin, Akkuyu’daki nükleer santralin zararları üzerine öngördüğü Meclis araştırması üzerine Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına söz almış bulunuyorum. Yüce Meclisi saygılarımla selamlıyorum. Benden önce bu Meclis araştırması talebinin aleyhinde konuşmalarını yapan değerli milletvekilinin sözlerini duyunca gerçekten şaşırmamak mümkün değil yani biraz daha olsaydı herhâlde “Türkiye’nin her tarafını baştan aşağıya nükleer santrallerle donatalım.” ifadesini kullanacaktı, bizi gerçekten şaşırttı. Şunu unutmamak lazım ki gelecek nesillere hepimizin bırakabileceği en önemli miras belki de çevredir. Dolayısıyla, çevre konusunda hepimizin duyarlı olma zorunluluğu vardır. Biz, nükleer teknolojinin hiçbir alanda kullanılmamasından, nükleer teknolojinin çok zararlı bir teknolojik model olduğundan bahsetmiyoruz. Ancak, Batılı ülkelerin çoğunun bile bugün uygulamadan tamamen kaldırdığı, enerji üretiminde bile başka alanlara yönlendiği, nükleer enerji üretim modeli olarak nükleer santralden vazgeçtiği bir ülkede nükleer lobi faaliyetlerini yürütenlerin âdeta bir çöplük gibi eski teknolojiyi Türkiye’ye transfer etmesi, bu transferi sonucunda da Türkiye’nin başka alanlarında, ekonomisine, bütçesine çok ciddi manada katkı sağlayacak olan Mersin’in Gülnar ilçesinin Akkuyu’suna getirip bu nükleer santrali çakma hevesi bizi, burada bu önergenin gerçekten Meclis tarafından araştırılması gerektiğine inandırıyor. Burada, Parlamento içerisinde bulunan Cumhuriyet Halk Partisinin sözcüsünün de ifade ettiği gibi, Mersin milletvekillerinin -Vahap Bey’in de ifade ettiği gibi- gerçekten bu konuda, ben de Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına konuşmamı yaparken, duyarlı olmaya ve o bölgede yapılan anketler sonucunda, halkın bundan nasıl rahatsızlık duyduğunu bilmelerini ve bunlarla yüzleşmeleri noktasında onların gerçeği görmesini istiyorum. Tabii ki nükleer enerji, sonuçta dünyanın çoğu ülkesinde uzun yıllardır enerji üretimi için kullanılmış ama her ülke yavaş yavaş bundan vazgeçmiştir. Nükleer enerji modelini uygulayan ülkelerde şu gerçekleri unutmamak lazım: Nükleer santrallerin en önemli sorunlarından bir tanesi nükleer atıklardır. Nükleer santrallerin atıkları için dünyada hâlâ sürekli depolama alanları kurulamıyorken, bu atıklar milyonlarca yılda yok olmazken, Çernobil kazası gibi olası bir kaza ya da sızıntı, can kaybı ve geniş çevrenin etkilenmesi söz konusu iken, nükleer santrallerin bakım ve güvenlik maliyetleri kuruluş maliyetlerini aşıyorken, nükleer santrallerin bilimsel olarak savunulabilir hiçbir yanı yoktur. Nükleer santral konusunda, Mersin’e kurmak istediğiniz santralin Mersin’e genel manada vereceği zararları bilebilmek için Mersin’in coğrafik özelliklerini, Mersin’in bir tarım şehri olduğunu, bir turizm şehri olduğunu, bir ticaret şehri olduğunu göz ardı etmemek lazım. Kurmuş olduğunuz nükleer santralle, o bölgede yetişen temel tarımsal ürünlerin hiçbir tanesinin değeri kalmayacak. Bunların nükleer atıklarla kirlenmesi sonucunda, insan sağlığı üzerinde oluşturacağı menfi etkiyle o bölgenin tarımına çok büyük bir darbe vurulmuş olacak. Yine, keza, içinizde mutlaka bölgeyi çok iyi bilenler ve görenler vardır. Nükleer santralin kurulması planlanan Akkuyu, belki de Türkiye'nin sahil şeridindeki turizme en yatkın beldelerinden bir tanesi. O beldeyi gidip bir görün. Özellikle turizm sezonu başladığında -o bölgede bulunan arkadaşlarımız şunu çok iyi bilmeleri lazım ki- nükleer santralden elde edilecek olan enerjinin devlete sağlayacağı gelirin çok daha -misli misli- fazlasını turizm olarak size verebilecek olan bir bölgeyi yok etmek için âdeta birlikte savaşıyoruz. Ülkemizde kurulması planlanan nükleer santraller için gerekçe enerji ihtiyacı gibi gösterilse de -oysa- Türkiye'de özellikle yenilenebilir enerji modellerini daha faal hâle getirmek, enerji politikalarını yeniden gözden geçirmek, Türkiye'de enerji noktasındaki açığımızı gidermek için önemli faaliyetler arasında sayılabilir. Şunu unutmamak lazım ki nükleer enerji vasıtasıyla kilovatsaat başına elektrik üretim maliyetleri, hidrolik santrallerde 0,05 sent, kömür santrallerinde 2,5-3 sent, doğal gaz santrallerinde 4 sent, nükleer enerjinin kilovat başına ortalama maliyeti ise 7,2 senttir. 7,2 sentin içinde radyoaktif atıkların izolasyonu, ömrünü tamamlayan reaktörlerin söküm maliyetleri, kaza sonucu oluşabilecek giderler, toplum sağlığı için yapılacak harcamalar, insan ve çevre açısından ortaya çıkabilecek maliyetler de yoktur. Hükûmetin Rusya’yla Akkuyu’da nükleer santral yapımı ve işletimi sözleşmesi gereği Akkuyu’da kurulması planlanan nükleer santralin tüm teknolojisi ve ham maddesi Rusya tarafından sağlanacaktır. Ayrıca, Rusya, bize, ürettiği elektriği, on beş yıl alım garantili, kilovatsaatini -KDV hariç- 12,35 sente satacaktır. Ülkemizin hiç nükleer santrallere ihtiyacı yokken bu projeyle Türkiye, Rusya’ya on beş yılda yaklaşık 71 milyar dolar ödeyecektir. Nükleer santrale sahip olunmakla nükleer teknolojiye veya nükleer silahlara sahip olunmaz. Değerli milletvekilleri, biz Milliyetçi Hareket Partisi olarak -başta da ifade ettiğim gibi- nükleer teknolojinin karşısında değiliz. Hepinizin bildiği gibi, nükleer teknoloji, başta tıp ve sağlık alanı olmak üzere, endüstriyel alanda, tarım ve hayvancılıkta vazgeçilmez kullanım alanına sahiptir. Ancak, Türkiye’nin enerjide dışa bağımlılığını azaltma adına, yenilenebilir enerji alanlarını etkin ve yeterli oranda faaliyete geçirmeden eski teknolojiye sahip nükleer sistemi dayatmanın doğru olmadığını düşünüyoruz. Türkiye’nin bugün izlediği teknoloji politikalarına bakıldığında bir hayalden öteye gitmemektedir. Zaten Rusya’yla yapılan anlaşmayla tamamen Rusya’nın sahip olacağı Akkuyu Nükleer Santrali’nde bizim nükleer teknoloji ve nükleer silah üretmemizin önü de kesilmiştir. Tabii ki nükleer atıklar sonuçta insan sağlığı için önemli risk faktörlerini beraberinde getirmektedir. Hiç kimsenin, çevresinde bulunan hiçbir insanın başına gelmesini asla istemeyeceğimiz, özellikle üreme organları üzerindeki, endokrin organları üzerindeki, hassas dokular üzerindeki radyasyonun kanser yapıcı etkisini hiçbir bedelle karşımıza almamız söz konusu olamaz. Bunların bir tanesinin gelişecek olmasını bilmek bile, açıktan -başka alanlar varken- bu santralin buraya kurulmasına müsaade edip, buradan, enerji için, “Enerji var.” bahanesiyle bu alanı bu şekilde kirletmeye hakkımızın olmadığını düşünüyorum. Dolayısıyla, Mersin’in Akkuyu ilçesinde yapılması planlanan bu santralle, bölgenin, tarım alanında, turizm alanında, ticaret alanında bir kazancı olmayacaktır. Özellikle, tarım alanında Mersin’in diğer bölgesel farklılıklarını da düşündüğünüzde, bir narenciye cenneti olan Mersin’e yapılacak olan en büyük kötülüklerin başında Akkuyu Nükleer Santrali’nin ısrarla orada kurulması için yapılan uğraşlar gelecektir. Nükleer atıklarla tabii ki iklim değişikliğini normalleştireceğinizi ifade ediyorsunuz ancak tam tersine, nükleer atıkların normal deniz suyuna akıtılması neticesinde deniz suyunun en az 2-6 derece arasında ısınacağını, denizdeki ekolojik çevrenin bozulacağını, dolayısıyla, balıklardan bile -zincir şeklinde- insan sağlığına zarar verecek şekilde insana geçeceğini hiçbir zaman unutmamak lazım. Son olarak şunu ifade etmek istiyorum ki nükleer santraller hiçbir tarafı övülecek bir enerji kaynağı değildir, olsa olsa Türkiye için, başkalarının ısrarla bize dayattığı bir modeldir. Çevreye ve insan sağlığına zararı olmayan ve adına uygun olarak doğal kaynakları yok etmeden, yenilenebilir olarak kullanılan, maliyeti düşük enerji kaynaklarına yönelmek gerekiyor. Tabii ki bunlar rüzgâr, güneş, jeotermal, biyokütle ve hidrojendir. Türkiye bu alanda zengin bir potansiyele sahiptir. Enerjiyi -üretim, tasarruf- etkin, verimli kullanacak politikalarla, bilimsel çalışmalarla desteklenen merkezî projelerle, nükleer santrallere gerek kalmaksızın oluşturulacak enerji politikalarıyla nükleer tehdit ve ekonomik maliyetten kurtulmanın mümkün olduğunu ifade eder, yüce Meclisi saygılarımla selamlarım.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Ali Ercoşkun, Bolu Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi aleyhine söz almış bulunuyorum. Bu vesileyle yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum. Tabii, bugün gene bir grup önerisi aleyhinde, daha önceki öneriler aleyhinde olduğu gibi söz aldım. Burada muhakkak ki Cumhuriyet Halk Partisi kendi görüşü doğrultusunda önemli gördüğü bir konuyu gündeme getirmiş durumda. Tabii, teşekkür etmek lazım ama bazı noktaların da altını çizmek lazım çünkü son dönemde Türkiye Cumhuriyeti’nin en fazla -cari açık noktasında- para harcadığı konulardan birisi, enerjiye harcadığı paralar; o, hepimizin malumu. Dolayısıyla, bunu gidermek için de Türkiye Cumhuriyeti Hükûmeti olarak Enerji Bakanlığı çerçevesinde sağlanan enerjinin çeşitlendirilmesi anlamında oldukça Türkiye için önemli olduğunu düşündüğümüz nükleer santral yatırımları da gündemde. Bu nükleer santrallerle alakalı bazı eleştiriler geçmiş dönemlerdeki teknolojilerden dolayı da söz konusu fakat bu eleştirilerin aslında ne kadar yersiz olduğunu da buradan ifade etmek lazım. Çünkü dünyanın en fazla turist çeken şehirlerinden birisi -bildiğiniz gibi- Paris. Paris’e 90 kilometre uzaklıkta bir nükleer santral olduğunu biliyor muyuz? Aynı şekilde Madrid, gene dünyanın en fazla turist çeken ülkelerinden birisi, 50 kilometre uzaklıkta, Londra’ya 70 kilometre uzaklıkta birçok nükleer santral söz konusu. Fransa’nın dünya kültür miras listesinde yer alan Loire Nehri üzerinde 14 tane nükleer santral var. Dolayısıyla, bu santrallerin olması o nehir üzerinde turizm yapılmasını da aynı zamanda tarım yapılmasını da engellemiyor. Tarımla ilgili olarak dünyada tarımsal ürün ihracatında ilk on ülkenin tamamında da nükleer santral bulunuyor. Sayıca en fazla yani 104 adet nükleer santralin bulunduğu Amerika tarımsal ürün ihracatında dünyada birinci. Yüzde olarak en fazla elektriğin yani yüzde 75 oranında nükleerden sağlandığı Fransa’nın ise tarımsal ürün ihracatında dünyada ikinci ülke olduğunu söyleyebiliriz. Dolayısıyla, muhakkak ki eleştiriler olacak, muhakkak ki tenkitler olacak ama şu anda dünyanın en son teknolojisi kullanılarak yapılması düşünülen bu nükleer santrallere ülkemizin ihtiyacı olduğu gerçeğini kaldırmıyor bu durum. Dolayısıyla, değerli arkadaşlar, ben sözü çok fazla uzatmadan Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisine teşekkür ediyorum fakat gündemimiz belli. Nisan ayının ilk haftasında, ilk çalışma gününde hem bu haftanın hem nisan ayının hayırlı çalışmalara vesile olmasını temenni ediyor, yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Öneri kabul edilmemiştir. Birleşime on dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri ile Türkiye Büyük Millet Meclisinin 86’ncı Birleşiminin Üçüncü Oturumunu açıyorum. Alınan karar gereğince diğer denetim konularını görüşmüyor ve gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” kısmına geçiyoruz. 1'inci sırada yer alan, Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğünde Değişiklik Yapılmasına Dair İçtüzük Teklifi ve Anayasa Komisyonu Raporu'nun görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 2’nci sırada yer alan, Devlet Sırrı Kanunu Tasarısı ve Avrupa Birliği Uyum Komisyonu ile Adalet Komisyonu raporlarının görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok Ertelenmiştir. 3’üncü sırada yer alan, Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu Tasarısı ile İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu, Avrupa Birliği Uyum Komisyonu ve İçişleri Komisyonu raporlarının görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 4’üncü sıraya alınan Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile Ödeme Güçlüğü İçinde Bulunan Bankerlerin İşlemleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, Ankara Milletvekili İzzet Çetin'in; 4447 Sayılı İşsizlik Sigortası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi, İstanbul Milletvekili Aydın Ağan Ayaydın'ın; 4447 Sayılı İşsizlik Sigortası Kanununda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun Teklifi, Konya Milletvekili Mustafa Baloğlu'nun; Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun ile Harçlar Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi ve Avrupa Birliği Uyum Komisyonu ile Plan ve Bütçe Komisyonu raporlarının görüşmelerine başlıyoruz. Komisyon? Yerinde. Hükûmet? Yerinde. Komisyon raporu 443 sıra sayısıyla bastırılıp dağıtılmıştır. Sayın Milletvekilleri, alınan karar gereğince bu tasarı İç Tüzük’ün 91’inci maddesi kapsamında temel kanun olarak görüşülecektir. Bu nedenle, tasarı, tümü üzerindeki görüşmeler tamamlanıp maddelerine geçilmesi kabul edildikten sonra bölümler hâlinde görüşülecek ve bölümlerde yer alan maddeler ayrı ayrı oylanacaktır. Tasarının tümü üzerinde Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına söz isteyen Mehmet Günal, Antalya Milletvekili.
Değerli milletvekilleri, hepinizi saygıyla selamlıyorum. Değerli arkadaşlar, yine bir klasik torba kanuna dönüştü, birçok teklifle birleştirilmiş gibi yaptık arkadaşların ısrarı üzerine ama gelen tasarının da dışında, birçok maddeler alt komisyon, Komisyon sırasında eklendi, şu anda da önerge çalışmaları herhâlde devam ediyor diye düşünüyorum. Öncelikle, bu işin Meclisin çalışması ve yasama tekniği açısından çok da sağlıklı olmadığını iktidar grubuna bir kez daha hatırlatmak istiyorum. Çünkü, aceleden gelen bu eklemeleri ilgili kurumların, görüş alınması gereken kurumların incelemesi maalesef mümkün olmamakta. Bu çerçevede de yapmış olduğumuz düzenlemeleri bir süre sonra tekrar düzeltmek zorunda kalmaktayız. O anda tartışılmayan bazı hususların, maalesef, sakıncası -söylediğimiz hâlde dikkate alınmadığı için- sonrasında geliyor dedik. Bu kanunun içerisinde, Sayın Bakan biliyor… Daha doğrusu bilmiyor, Sayın Kılıç gelmiş, ben de biliyor diye döndüm ama Sayın Bakan bilmiyor orayı. (x) 443 S. Sayılı Basmayazı tutanağa eklidir.
Mehmet Bey, geliyor, geliyor.
Yok, baktım kim gelmiş diye, bilen bakan mı var bilmeyen mi diye çünkü yukarıda tartıştığımız için.
Müsteşar var.
Değerli arkadaşlar, Sayın Canikli; şunu söylemeye çalışıyorum: O zaman önce bir örnek vereyim, içeriğinde yine konuşacağız ama. Bunun içerisinde Vakıflar Genel Müdürlüğüyle ilgili bir madde var. 2008 yılında çıkarmışız. Arkadaşlara sorduk, Vakıflar Genel Müdürümüz orada, bankadan arkadaşlarımız, herkese sorduk. Bu Meclis çıkarmış, AKP Grubunun getirdiği bir tasarı üzerinden bunu kanunlaştırmışız. Yani ne dediğimi açmak için somut örnek vereceğim, o zaman hani siz sanki yokmuş gibi söylediniz ama.
Yok, yok, biliyorum.
Burada da sorduk: Vakıfbankın dışında, yüzde 51’i, yönetimi veya iştirak olarak hissesi Vakıflar Genel Müdürlüğünde olan başka bir kurum yok. Yani bu kanun, münhasıran Vakıfbankın vakıfların korunmasıyla ilgili kaynak aktarması için çıkarılmış ve sizin tarafınızdan, bizim tarafımızdan, yani sizin önerinizle Mecliste çoğunluk tarafından çıkarılmış. Şimdi, beş yıldır buna uymamışız, bugün de gelip diyorsunuz ki: “Hem bunu kaldıralım hem de geçmişten bugüne birikenleri de almayalım.” Arkadaşlar, işte söylemeye çalıştığım sakınca bu. O gün aceleyle, etraflıca düşünmeden, söylenen eleştirileri dikkate almadan çıkarınca sonrasında ortaya sorun çıkmış. Şu olabilir, yukarıda da konuştuk, dedik ki: “Arkadaşlar, burada, bu çok olabilir.” Gerekçesini söylediler. “Banka halka açıktır, şöyledir, böyledir.” O ayrı bir konu, ben bunu usul açısından söylüyorum. O gün çıkarmış olduğumuz bir kanunun ilgili maddesine uyulmuyor. Peki, kim çıkardı bu kanunu? Meclis olarak biz çıkardık. Şimdi, kendi çıkardığımız kanuna uyulmuyor diye başka bir kanun çıkarıp geçmişten bugüne kadar olanı da ortadan kaldırıyoruz. Şimdi, burada bir garabet var, onu anlatmaya çalışıyorum. İşte “Efendim, bitime kadar şu, cumartesiye kadar bu. Şuraya kadar çalışacağız.” Öyle bir sağlıklı çalışma ortamı yok veya “Bu, aceleyle gelsin, kanun teklifi olarak geçirelim, tasarıdan vazgeçelim.” Niye? “Plan ve Bütçe Komisyonunda çok hızlı olmuyor. İşte, kurumlara soru soruyoruz, olmuyor.” veya “Bu kanunu Plan Bütçeye göndermeyelim de ilgili komisyondan hızlıca bir günde çıkaralım.” Sonra geliyorsunuz, bu sefer, bir de geriye yönelik aklama işini yani yargının yerine geçip -yürütmenin geçtiği gibi- biz yargının yerine de geçiyoruz. Artık bu aralar kanunlarımızın çoğunda “Filanca tarihten itibaren yürür”, “Filanca tarihe kadar olan davalardan feragat edilir.” gibi maddeler koyuyoruz. Dolayısıyla, bu teknikten vazgeçin; düzgünce tasarı olarak gelsin, ilgili kurumlardan görüşünü alın, mevzuat hazırlama yönetmeliğine uygun şekilde etki analizlerini yaparak, alternatif yöntemleri önümüze koyarak kamunun kaynaklarını etkin bir şekilde kullanacak bir yöntemle yapalım. E, başka ne var? Aynısı, yapboz tahtası gibi. Yap-işlet-devretle ilgili şeyler var. Her kanunun içerisinde bir madde geçiyor arkadaşlar. Yani burada, geçen gün, gümrükle ilgili kanun geçerken de konuştuk. Orada da bir tane vardı, burada da bir tane var. Eline alan geliyor “Benim işleri yap-işlet-devretle yapalım.” Böyle bir şey olur mu? Dedik ki bir çerçeve kanun… Sayın Bakan gelmiş. Sayın Bakana da izah etmiştik. Şimdi, Sayın Kılıç olunca tam söyleyemedim Sayın Bakanım, tekrar oraya dönelim. “Biliyorsunuz.” dedim, döndüm, Sayın Kılıç varmış. Dolayısıyla, “Bilmiyorsunuz.” diyerek devam etmek durumunda kaldık. Hakikaten, yani bunu Sayın Babacan’a ilettim, kendisi de ilgileneceğini söyledi ama şimdi, yeniden, bir daha 3996 var. “Bizim bunu derli toplu bir yap-işlet-devret yani kamu-özel iş birliği modeli olarak bir kanun çıkarmamız lazım.” dedik. E, kanun tasarısı taslağı bekliyor. Ne zamandan beri? 2007’den beri bekliyor. Kalkınma Bakanlığı oldu, o zaman DPT hazırlamış. Ya, alın bunu, eksikse gedikse tartışalım, ilgili kurumlara soralım. Diğerleri için de Yüksek Planlama Kuruluna veya Bakanlar Kuruluna -oradan geçecek şekilde- yetki verelim, ayrıntısını onlar düzenlesin. Herkes kendisine ait… Şimdi, bakın, burada, kanunda madde var. Böyle komedi olur mu? Yani, turizm yatırımları diyebilirsiniz ama ne diyor? “Yassıada ve Sivriada için.” Yarın Bozcaada için de olursa onu da mı yazacağız? Yani ben anlamıyorum, böyle bir… Oraya, kanunun maddesine böyle şey yazılır mı ya? Söylemeye çalıştığım bu Sayın Canikli. İhtiyaç varsa dersiniz ki: “Kültür ve turizm tesisleri için yap-işlet-devret modeli kullanılabilir, ayrıntısını Bakanlar Kurulu kararıyla…” Neyse, yani bir şey söyleyin. Buraya tek tek, tek tek, tek tek yazmanın bir tek amacı olabilir: “Ya, burada yarın bir şey olursa biz Yüce Divana, mahkemeye düşmeyelim.” Bakın, genelgeye dahi yazılmayacak şeyler diyorum. Yönetmeliği bırakın, kanuna yazıyoruz. Böyle kanun yapıcılık olmaz arkadaşlar. Yani söylediğimizin özü bu. İçeriğini yine tartışırız. Böyle olunca ne oluyor? Üç gün sonra gidiyor, işte, bir maddesini uygulamadan şimdi bize kaldırttırmaya çalışıyorsunuz. Tamam, kaldıralım, arkadaşlara söyledik ama “Efendim, işte, kurumlar vergisi matrahı çok.” Çoksa oranını düşürelim, eğer o çoksa kârın üzerinden bir şey alalım. Şimdi, kalkıyor arkadaşlarımız… Bu durumda ne ortaya çıkıyor biliyor musunuz? Kamuyu Aydınlatma Platformu’na verilen bilginin yanlış olduğu ortaya çıkıyor. Şimdi, peki, bunun bir sorumlusu olmayacak mı? Biz, bu kanunla nasıl kaldıracağız bunu? 2008’den beri ödenmesi gereken para… Şimdi “Kültür varlıklarını bir şekilde koruyalım.” diye koymuşsunuz, güzel bir amacı var, baktım. Vakıfların kuruluş amacı da belli, burada da belli. Demin baktım, Vakıfbankın 2012 yılı kârı 1 milyar 460 milyon. Yani, şimdi, birkaç milyonunu ödesin canım. Yani, kim koruyacak? Adında “Vakıfbank” var. O zaman “Vakıfbank” adını kullanmasın. Ya “Vakıfbank” adı bir markaysa, isimse, onu kullanıyorsa o zaman vakıflarla ilgili de versin dedim. Sponsorluk yaptığı faaliyetler var, sportif faaliyetler var, sosyal faaliyetler var, bunu da öyle bir şey diye düşünmek lazım. Onun için, bunu ortadan kaldırmak yerine… Ha, arkadaşlarımız şunu söylüyorlar değerli arkadaşlar, diyorlar ki: “Efendim, bu, halka açık bir banka, yarın da özelleştirilecek, sıkıntı olur.” Halka açık banka, bu kanun çıktığında da halka açıktı. 2008 yılında değil, 2006 yılında… Bu sermaye değişikliklerinin tamamı da 2008 geldiğinde zaten yapılmış. Yüzde 43’ün üzerine yüzde 15’i zaten mazbut vakıflar adına sermaye artışıyla almışsınız. Yani bu kanunu çıkardığınız zaman, 2008 yılında, hem Vakıfbank halka açık hem de hisse sayısı zaten yüzde 58’i bulmuş durumda. Yani, şimdi bunun üstünü nasıl kapatacağız? İsterseniz buradan size tarihini söyleyeyim. Şimdi, yani bu, kanuna karşı hile gibi bir şey. Kamuyu Aydınlatma Platformu’na gönderilen notun tarihi ne? 17 Şubat 2008. Bu Meclis kanunu ne zaman kabul etmiş? Üç gün sonra. Yani kanun görüşülürken “Vallahi, billahi bu kanun bizi ilgilendirmez, biz buradan para mara vermeyiz.” diye arkadaşlarımız hemen eksik bilgi göndermişler yani üç gün var arada. Şimdi, o zaman ya orada bir yanlışımız vardı ya burada bir yanlışımız var. Şimdi, bir yanlışı düzeltirken başka bir yanlış yapıyoruz. Bunu arkadaşlarımız düzeltirse… Oran fazla olabilir, düşürelim ama bir şekilde oradan da bir para versin. E, nasıl yapılandırıyorsak… Şimdi, geliyor, başka önergeler de var, başka kurumların borçları da var. Bir şekilde bir model bulalım. O parayı da oradan almamız lazım. Başka türlü, vakıfların eserlerini kim tamir edecek, kim tadilatını yapacak? Yani normal gelir alıyor, tamam “Ben temettü alıyorum.” diyor, o ayrı ama kanun maddesi var, koymuşuz buraya. Kanuna hepimiz Anayasa’da uymak zorundayız, o kanunu da biz çıkarmışız. Dolayısıyla, bu gibi şeylerde söylediğimiz, muhalefetin eleştirilerini dikkate alın ki burada zamanımızı boşa harcamayalım. Eksiğimiz olabilir, siyaseten sizin söylediklerinize katılmayabiliriz ama usul açısından en azından, belli şeylere uymamız lazım. Demin Sayın Canikli güzel şekilde söyledi ama uygulamasını maalesef göremiyoruz “Usulle ilgili oturuyoruz, konuşuyoruz.” dedi, biz, esasa gelince bizim söylediklerimizin pek dikkate alındığını maalesef göremedik. E, sonucu da böyle oluyor. Şimdi, değerli arkadaşlar, tabii, bu iş de koordinasyonsuzluktan kaynaklanıyor yani o arada aceleyle çıkaralım telaşından kaynaklanıyor. Aynı şeyi şimdi görüyoruz, bugün arkadaşlarımız değindiler, Sayın Genel Başkanımız da grup konuşmasında değindi. Dün büyüme rakamları açıklandı, hâlâ aynı şey devam ediyor. Sayın Bakan burada, işin bir tarafı olarak, Merkez Bankası… Yine, baktım, Sayın Çağlayan diyor ki “Acı fren oldu.” Yani, hâlâ fren-gaz tartışması devam ediyor. Buna bir ortak çözüm bulmamız lazım. “Ekonominin böyle bir ortamda fren yapması gerekebilir diyenler olur, gaza basalım diyenler olur.” diye tartıştık ama şimdi, kendi içimizde çözemediğimiz zaman, bu sefer amaca tam kilitlenemiyoruz. Değerli arkadaşlar, burada mesele sadece “Filanca bunu tutturdu, falan bakan şunu dedi, filan bunu dedi, Merkez Bankasına çaktılar, o bunu dedi.” değil. Bakın, esas sorun ne? Şimdi, yüzde 4’le başlıyorsunuz Sayın Bakanım, düşüyor yüzde 3,2’ye. Sayın Bilgiç, burasını Sayın Bakan not alırsa burası çok önemli halk açısından, siz önemli bir şey söylüyorsunuzdur ama.
Can kulağıyla dinliyoruz sizi.
Şimdi, yüzde 4’le başlıyoruz Sayın Bakanım, hedefleri koyuyoruz, orta vadeli programı açıklıyorsunuz, güzel, bütçeye de koyuyoruz. Dönüyor, tutmayacak, yüzde 3,2’ye, geldi yüzde 2,2. Peki, şimdi, siz o koyduğunuz gelir hedeflerini, vergi hedeflerini neye göre hesapladınız? “Yüzde 4’e göre, sonra 3,2’ye göre revize ettik.” Peki, şimdi, bu aradaki puan farkından kaynaklanan vergi gelirleri açığını kimden alacaksınız? Dönüp vatandaştan alacaksınız. Yani, bütçe konuşmaları sırasında da söyledim. Her sene, Sayın Maliye Bakanı geliyor eylül ayında, orta vadeli program açıklanırken sadece rakamlar değişiyor, aynı gerekçelerle “Efendim, bütçedeki hedefimizden şu kadar sapma var, benim bunu yıl gelmeden kapatmam lazım.” diyor ve başlıyoruz vergilere. Şimdi, sosyal adaleti bozuyoruz aynı zamanda, eğer bu hedeflerimiz gerçekçi olmazsa. Şunu diyebilirsiniz: Kardeşim, yüzde 2,2 de bu dönemde iyidir, idare ederiz, tamam 4 dedik ama bütün hedeflerimizi, yatırım planlarımızı, tüketim planlarımızı ekonomik aktörler olarak ona göre yapıyoruz. Dolayısıyla, şimdi, 2,2 çıkınca bakıyoruz, alt dağılımına bakıyoruz, burada kimden alacağız? Sanayide ve ticarette düşüş var. Şimdi, bakın, yükseldi dediğimiz yer tarım -o da ne kadar bilmiyoruz- ulaştırma, haberleşme yani birkaç altyapıyla ilgili kısım. Sanayi düşmüş yani çok ciddi düşüş var, ticaret düşmüş. Biraz bankacılık sektöründe, işte 3’ün üzerinde olan üç tane sektörü söylüyorum, diğerleri 1’e düşmüş 10’dan. Dolayısıyla, bu önlemleri eğer ortak bir şekilde düşünerek almazsak, ekonomide bu koordinasyonu sağlayamazsak, maalesef bu düzeltmeleri yapma şansımız yok. O kadar söylüyoruz ama bakıyoruz, işte kişi başına gelirimiz 50 dolar bile artmamış, dolar bazında yazınca da aynı şey oluyor, 38-40 dolarlık bir artış var bu kadar söylediğimiz şeye rağmen. O zaman, bu tarafta artış olmazken öbür tarafta ne yapacağız peki? Yani bu vatandaş nasıl borçlarını ödeyecek, esnaf nasıl bu sıkıntıya katlanacak? Şimdi, bir arkadaşımın enteresan bir şekilde telefonu kilitlenmiş, benim telefonumdan ağabeyini aradı. “Ağabey, bir arayım.” dedi. “Buyur.” dedim. Sonra bir de mesaj attı “Ya, bakmaz böyle.” dedi. “Niye?” dedim. “Senin iş âleminden haberin yok galiba, öyle bilmedikleri numaralara bakmıyorlar; alacaklı arar, icracı arar, bir şey arar.” Şaşırdım hakikatten. “Ağabey, benim telefonum arızalı, arayan benim.” diye mesaj attı, ondan sonra geri döndü, hakikaten de mesajı aldıktan sonra geri döndü. Yani, iş adamlarının, esnafın düştüğü hâli söylüyorum. Yani, hane halkının borçluluğu 70 kattan fazla artmış devri iktidarınızda. Şimdi, bir taraftan, güzel söylüyor Sayın Başbakan, geçen gün söyledim burada, birkaç arkadaşımız hemen itiraz ettiler. IMF borcunu söylüyor ama öbür taraftan, dedim ki: “Güzel de, IMF borcunu söyledin, peki Türkiye’nin borcu nereye geldi? Yani topu topu 25’i ödemişsin, yarısını sen almışsın 2005’te, havasını atması kolay. Peki, öbür tarafta alınan borçları kim ödeyecek?” Yani, kısa vadeli borç stokumuzun geldiği nokta belli. En son açıklanan rakamlarla baktığımız zaman, dış borç stokumuz 337 milyara ulaşmış, toplam borç stokumuz 224’ten neredeyse 550’ye gelmiş. Özel sektörün borcunu siz hiç saymıyorsunuz yani onları kim ödeyecek, dolarını kim bulacak? Özel sektör de işte ödeyemiyor. Özel sektörün durumunu söyledik yani buradaki büyüme oranlarıyla sizce nasıl yapacak? Yani sanayideki artış 2011’de yüzde 10 iken 2012’de yüzde 1,9’a düşmüş. Ticaretteki artış 11,2’den yüzde 0,1… Aşağıya bakıyoruz, sadece mali aracı kuruluşlarda bir şey var, tarımda biraz, o da ne kadar bilmiyoruz, gerçekçi mi. Şimdi, peki bu iş âlemi ne yapacak? Kredi kartını ödeyemeyen vatandaş ne yapacak? Bir daha borç alıyor, bir daha borç alıyor. Dolayısıyla, burada bu işler, sizlerin göstermeye çalıştığı gibi veya Sayın Başbakanın söylediği gibi, böyle, hemen pembe tablolarla geçiştirilebilecek bir şey değil. Yani, arkasından her zamanki gibi ekliyorsunuz “İhracatımız şuraya çıktı.” diye ama öbür taraftan ithalatı hiç söylemiyor Sayın Bakan. Dış ticaret açığımızın hâlâ tehlike olabileceğini… Aslında, şu anda Sayın Çağlayan’ın “acı fren” demesinin nedeninin cari açıktaki tehlikeden dolayı düşüş sağlamak üzere talebin frenlenmesi.” olduğunu itiraf edemiyoruz. Neden frene bastık? Sayın Bakan burada, frenci olarak. Frene neden bastık Sayın Bakanım? “Yani hızlı gidip çarpmayalım diye frene bastık. Dünyada bir sıkıntı var.” diyorlar. İyi de dünyada ticaret sıkıntısı varsa iç talebi canlandırmamız gerekmiyor mu? İç talep nereye düşmüş? Eksilere gittik. Peki, dışarıda sıkıntı varsa, kamunun harcamaları zaten belli bir oranda kalıyorsa, özel sektörün de tasarruf yapacak hâli yoksa nasıl düşüreceğiz? Onun için, bir an önce bu beylik laflardan ve lüzumsuz siyasi kısır çekişmelerden vazgeçip -her zaman söylüyorum- yapısal önlemleri alacak birtakım çalışmalar yapmak gerekiyor. Yani, efendim, şu şunu dedi, bu bunu dedi, filanca bakan şunu dedi, Merkez Bankası Başkanı şunu yaptı diye siyasi tartışma yapmanın bir anlamı yok. Türkiye’nin sorunları belli. Bu şartlarda işsizliği düşürme şansımız olur mu? İç talepte canlanma olmazsa, sanayi, ticaret yatırımları yüzde 1 artarken birisi yüzde 0,1 artarsa nasıl yapacağız, yeni iş alanı nasıl açacağız? İki tane rakamı alıp da “Efendim, bakın, şu kadar milyon kişiye iş, istihdam sağladık.” Gerisi ne olacak? O istatistiklere girmeyenler ne olacak? Onun için, lütfen, bu kısır siyasi çekişmeleri, böyle süreç müreç laflarını bırakın, gelin burada yapısal önlemleri alalım hep birlikte. Eksiğiniz olur, fazlanız olur, tamamına katılmayabiliriz ama lütfen, gündeme böyle torbalarla, yamalarla değil, gerçekten olması gereken neyse… Teşvik Kanunu’nu gözden geçirelim dedik. “Yapıyoruz, ediyoruz.” dediler, bu konuştuğumuz kasım ayındaydı, dört ay oldu bütçeden bu yana. Şimdi bunları ama alelacele sokuşturuyorsunuz. Nasıl oluyorsa bilmiyorum, böyle bazı kanun teklifleri… Onlara niye acele etmiyoruz? Yani dar bölgeli sektörel teşvik dedik, bakın, defalarca söyledik. Yani çerçeveye itirazımız yok, içeriğine de önerimizi getiririz, ister kabul edersiniz ister etmezsiniz ama Türkiye'nin çözülmesi gereken meseleleri belli. Bakın, diyorum ki bizim dediğimizi tutmayın arkadaşlar, muhalefeti dinlemeyin, zararı yok. Bakanımız burada, yanında müsteşarı burada. Kalkınma Bakanlığının hazırlamış olduğu kalkınma planının içerisindeki yıllık programdaki önerileri, fazla bir şey söylemiyorum bakın, yıllık programdaki önerileri, özel ihtisas komisyonu raporundaki önerileri gidin, yapın, eksiğine rağmen tebrik edeceğim diyorum defalarca. E, biz ne yapıyoruz? “Filanca kanunun şurasında bir yanlış olmuş, arkadaşlar eksik yapmış, hadi onu tamamlayalım. İşte, biz süreçte söz verdik, şu şu kanunları değiştirelim, Anayasa’yı değiştirelim.” Bu bizim karnımızı doyurmuyor, bu bizim işsizliğimizi azaltmıyor, bu bizim ekonomimizin büyümesini sağlamıyor. Lütfen, gelin, ekonomik, sosyal meseleleri bir araya koyalım, sürekli olarak siyasi şeylerle, kısır çekişmelerle bunu geçirmeyelim diyorum. Yani bunun içerisinde finansman var üç tane ama içine gene bir sürü şey koyduk. Neden? Herkes sıkıntıda. Şimdi geliyor arkadaşlarımız, kooperatiflerin yapılandırılması, bunların şusu... Yani danışıp tartışmadığımız için ve kanun yapma süreçlerinden, ilgili kurumlardan, DPT’den, Hazineden, Başbakanlıktan geçmediği için bazı şeyler, iktidar mantığı içerisinde alelacele geçiyor ve maalesef bu olmuyor. Onun için, eğer bizim müellifi olduğumuz, sizin de arkasında durduğunuz 2023’te lider ülke olmayı gerçekleştireceksek bunu kısır siyasi çekişmelerle yapamayız. Milletin umudunu kırmayalım ve buradan dersler çıkararak ihtiyacımız olan yapısal önlemleri hep birlikte alalım diyorum. Hepinize teşekkür ediyor, saygılar sunuyorum.
Tasarının tümü üzerinde Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz isteyen Bülent Kuşoğlu, Ankara Milletvekili.
Değerli arkadaşlarım, konuşmamdan önce, konuya girmeden önce belirteyim ki kanun yapmanın da, kanunların da ciddiyeti kalmadı yani bunu çok samimi olarak söylüyorum. Yönetmelikle, tebliğle düzenlenmesi gereken ne kadar husus varsa hepsi kanun olarak karşımıza geliyor. Geçen hafta, hatırlıyorsunuz, burada 91 maddelik bir torba kanun kabul ettik, Plan ve Bütçe Komisyonundan gelmişti. Bu hafta da yine Plan ve Bütçe Komisyonundan gelen 59 maddelik bir torba kanunu görüşüyoruz. Bu 59 madde içerisinde, oturdum saydım ben, 27 ayrı kanunla ilgili olan maddeler var. Şimdi bu tür konular önümüze geliyor, bunlarla uğraşıyoruz. Türkiye Büyük Millet Meclisi, maalesef, bir kanun fabrikası hâline getirildiği için, aslında bürokrasinin kendi içinde halletmesi gereken konular önümüze geliyor. Bunları bürokrasi risk alır, sayın bakanlar risk alır hallederler; biz öyle biliyoruz ama maalesef her şey kanun olarak önümüze geliyor, nasıl olsa iktidarın bir çoğunluğu var, bunları sorgulamıyor, “Götürelim, Meclisten geçsin.” deniyor ve bu torba kanunun içerisinde de bu nitelikte olan çok fazla madde var maalesef. Aranızda bürokrasiden gelenler var, bu konuyu, ne demek istediğimi gayet iyi anlayacaklardır, i. Ama, bu konuya özellikle dikkatinizi çekmek istiyorum değerli arkadaşlar. Yalnız, bu torba kanun içerisinde çok önemli sakıncalar da var. Maalesef bugün Genel Kurulda pek çoğunluğumuz yok ama -kayıtlara da geçecektir- burada olanların özellikle dinlemesini rica ediyorum çünkü çok çok önemli, hangi açıdan bakarsanız bakın çok önemli, sakıncalı değişiklikler var. Şimdiye kadar, şahsım adına ben ya da grubum Sayın Başbakan Yardımcımız Babacan’ı çok değerli bir kişi olarak biliyoruz, devlet hassasiyeti olan bir kişi olarak biliyoruz ama bu kanunla ilgili olarak, bu torba kanunla ilgili olarak getirdiği düzenlemeler maalesef bizi üzdü ve şaşkınlığa uğrattı, hayal kırıklığına uğrattı. Onu da özellikle belirtmek istiyorum. Bu torba kanunla ilgili maddelere girmeden önce de bazı tespitlerimi sizlerle paylaşmak istiyorum. Bu tespitlerim genel olarak ekonomiyle ilgilidir. Özellikle, bu kanunun gelme gerekçelerinin altında da bunlar var. Özellikle bunları sizlerle paylaşmak istiyorum, bazı tespitler. Şimdi, kriz ortamından çıkmamızı sağlayan, bu 2001 krizindeki ortamdan çıkmamızı sağlayan bazı kanunlar vardı, hatırlıyorsunuz, 5 tane önemli kanun vardı, temel kanun vardı. Neydi onlar? Bir tanesi Bankacılık Kanunu, o tarihlerde çıkmıştı. Bir diğeri Kamu İhale Kanunu. Bir diğeri Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankasında değişiklik yapan, 1211’de değişiklik yapan bir kanundu, önemli bir değişiklikti. Bir diğeri bu ağırlıklı olarak görüştüğümüz kanun, Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun. Bir diğeri de 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu’ydu. Bu 5 temel kanun bizim krizden çıkmamızı sağlayan önemli kanunlardı ve bunlarla beraber mali disiplin sağlanmıştı, harcamalara bir kısıt getirilmişti, mali disiplin bu kanunlarla beraber sağlanmıştı. Şimdi, görüyoruz ki o zamandan beri… Ki bu arada başka kanunlar da -Sayıştay Kanunu gibi- çıkarıldı ama bunlar son zamanlara denk geldi. Şimdi, tam tersi bazı uygulamalar var, mali disiplinden önemli ölçüde sapma var. Mali disiplin yok oluyor, maalesef, harcamalarla ilgili kısıtlamalar kaldırılıyor, harcamalar kontrol altına alınmıyor, bütçede olması gereken harcamalar bütçe dışına çıkarılarak, mesela, yap-işlet-devret, kamu-özel ortaklığı gibi modellerle harcamalar bütçe dışına çıkarılarak sanki bütçede az bir açık varmış gibi gösteriliyor. Hâlbuki, mali disiplinden sapıldı, önemli ölçüde sapıldı, büyük sıkıntılar var. Bazı gelirler de bütçeye alınmıyor. Mesela, 2/B gelirleri gibi ya da bedelli askerlik gelirleri gibi gelirler de bütçeye dâhil edilmiyor, onlarla hazine açıkları kapatılıyor. Bu tutum, tabii ki bizim kamu olarak gittikçe mali disiplinden sapmamızı getiren, bizi ileride de sıkıntıya sokacak bir durumdur. Bu konuda özellikle tespitimi yapmak durumundayım çünkü bu torba kanunla da yine bu anlayış devam ediyor, bütçe açıklarını artıracak, harcamalara kısıtlama getirmeyen birçok düzenleme yapılıyor maalesef. İkinci bir tespitim: Bir taraftan küresel ekonominin gereklerine uygun çağdaş düzenlemeler yapıyoruz; mesela, Sermaye Piyasası Kanunu çıkarıyoruz, Bireysel Emeklilik Kanunu çıkarıyoruz, hatırladığım kadarıyla, Ticaret Kanunu çıkarıyoruz, Borçlar Kanunu çıkarıyoruz, leasingle ilgili bir kanun çıkardık. Bunlar güzel, küresel ekonominin gerektirdiği kanunlar ama bunlarla ilgili, küresel ekonomiye, dışarıdan gelen yatırımcıya yönelik uygulamaları yaparken öbür taraftan kendi vatandaşımıza, kendi kurumlarımıza, kendi firmalarımıza yönelik olarak da yanlış uygulamalar yapıyoruz, yanlış işler yapıyoruz; onları kısıtlayan, özgürlüklerini kısıtlayan, onların rahat çalışmasını engelleyen, rekabet içerisinde çalışmalarını engelleyen kanunlar da yapıyoruz, uygulamalar da yapıyoruz maalesef. Özellikle, bunu belirtmek istiyorum. Bir diğer tespitim de, bu da çok önemli, şu: Yurt dışında, dışarıda, biliyorsunuz, büyük bir likidite var, faizler de çok düşük. Dışarıdan Türkiye’ye rahatlıkla düşük maliyetli para buluyoruz. O paraların, maalesef, bankalar vasıtasıyla rahatlıkla halka satılmasını, kârlı bir şekilde halka ulaşmasını da sağlıyoruz ama bunu üretimi artıracak şekilde yapmıyoruz, bunu tüketimi artıracak şekilde yapıyoruz maalesef ve tüketim, biliyorsunuz, epeyden beri çok artmış vaziyette ve bunun karşılığında borçlar da, halktaki borçlar da çok artmış. Hane halkının borçları, bireysel borçlar, kredi kartları ve şirketlerin borçlanması çok aşırı bir şekilde kabarmış vaziyette. Neden biz bu nakit kaynakları, likit kaynakları, bulduğumuz parayı üretime yönlendirmeyiz de ithalatı artırırız, tüketimi artırırız, anlamak mümkün değil. Ondan sonra da 8,8’den, bir yıl sonra, 2012’de 2,2 büyüme yakalanınca sıkıntıya gireriz. Sayın Çağlayan, bilmiyorum, haklı gibi görünüyor yani “Yanlış politikalar izledik çünkü.” diyor. Evet, yanlış politikalar bunlar. Bu anlamdaysa, benim söylediğim anlamdaysa yanlış politikalar izlenmiştir. Sayın Maliye Bakanı da diyor ki: “Aslında, 2,2 büyüme büyük bir başarıdır.” Evet, bu politikalarla, öyle bakarsak, çok büyük bir başarıdır, küçülme olması lazımdı, negatif büyüme olması lazımdı. Anlamak mümkün değil tabii. Bir diğer konu da, tespitlerimden bir tanesi de Avrupa Birliği ilerleme raporunda da piyasa ekonomisiyle ilgili olarak son dönemlerde bizim uygunsuz işler yaptığımız, bir gelişme sağlamadığımızdır. Bu tespit de Avrupa Birliği ilerleme raporundan aldığım bir tespit, bunu da sizlerle paylaşmak istiyorum. Bir diğer konu da, şunu söyleyeyim: Dünyanın şu anda yaşamakta olduğu kriz bir borç krizidir. Yani dünya farkında olmadan borçlanmış, aşırı borçlanmış ve dünyanın en derin krizine yakalanmış vaziyettedir. Biz de bu yanlışlığın içerisindeyiz değerli arkadaşlar, biz de Türkiye ekonomisini yönetenler olarak bu durumu maalesef yapıyoruz. Şu anda biz de o krize benzer bir şekilde ilerliyoruz, sürekli olarak borçlanıyoruz, tüketimi finanse ediyoruz, üretimi teşvik etmiyoruz. Bu anlayışın sonucu, biraz önce söylediğim gibi, 2012’deki 2,2’yi maalesef bulmuş vaziyetteyiz. Bu arada da belirteyim ki cuma günü Sayın Başbakan Borsa İstanbul’un gongunu çalacak ama son dönemlerde, bakın, son yıllarda bütün halka arzlar zararla sonuçlanmıştır. Sayın Başbakan cuma günü Borsa İstanbul’un gongunu çalarken ne diyecek, çok merak ediyorum. “Herkesi zarara uğrattık, öyle bir ortam oluşturduk.” mu diyecek, tabii, onu söylemeyecektir ama ne bahane edecektir, hakikaten merak ediyorum. Son dönemde bütün halka arzlar maalesef zararla sonuçlanmıştır. Hem halkı, tasarrufları maalesef yok etmiştir hem de şirketlerimizle ilgili önemli kayıplara yol açmıştır. Değerli arkadaşlar, bu kanun tasarısı ile –bazı yerleri atlayayım çünkü vaktim azalıyor- hazine garantisi imkânlarını da genişletiyoruz yine. Enerjiden kültür yatırımlarına, turizm yatırımlarına, eğitim yatırımlarına kadar hemen hemen her konuyu hazine garantisi kapsamına alıyoruz. Yani, böyle bir bütçe anlayışı olmaz tabii, her konu garanti kapsamında. Bir de türev ürün garantisi getirdik, türev ürünleri de dâhil ettik ki bir bağımsız devletin yapmaması gereken bir şeydir çünkü türev üründe ne kadarlık bir riski aldığınız belli değildir önceden, niçin aldığınız belli değildir, hangi vadeyle aldığınız belli değildir. Maalesef bütün bunları yaptık ve bu kanunla, yine, bu torba kanunla 60’ın üstünde -60’a yakındı şimdiye kadar- muafiyeti de getiriyoruz, Kamu İhale Kanunu ile ilgili muafiyetleri de getiriyoruz. Sayıştay denetiminden yine bir muafiyet getiriyoruz. 5018’den genel -mali, idari- muafiyetler getiriyoruz. Tabii, burada gördüğüm bir şey var: Hükûmetin ekonomi koordinasyonu yok, Hükûmetin ekonomiyle ilgili bakanları arasında maalesef koordinasyon yok. Birbirleriyle –bilmiyorum ama- oturup görüşmüyorlar mı, ekonomik kurumlarını koordine etmiyorlar mı, anlamak mümkün değil. Son zamanlarda çok önemli yanlışlıklar söz konusu. Tabii, bu arada bağımsız kurulların da bağımsızlıkları uçmuş vaziyette. Yani, onlardan bir tanesini Plan Bütçe Komisyonunda anlatmıştım. Sayın Başbakan Yardımcımızın bu son bankalarla ilgili ceza konusuna müdahale etmesini “Rekabet Kurumu kararından önce müdahale edeceğiz, o işi de halledeceğiz.” -yumuşak- yani idare eden bir hâle getireceğiz demesini Plan Bütçe Komisyonunda kendisine sormuştum ama cevap alamamıştım. İnşallah, burada cevaplayacaktır. Değerli arkadaşlarım, bu torba kanundaki en önemli düzenlemelerden bir tanesi daha önce, geçen yıl yaptığımız varlık kiralama şirketiyle ilgili düzenleme, kira sertifikasıyla ilgili düzenleme, “sukuku icara” denilen sukukla ilgili düzenleme. İtikadı olan, itikade hassasiyeti olan, faiz konusunda hassasiyeti olan birçok vatandaşımız, biliyorsunuz, gidip faizsiz bazı enstrümanlara yatırım yapmak istiyorlar. Çok normal. Dünyada da böyle bir pazar var. Dünyada da -Sayın Bakanın da açıkladığına göre- 170, 180, 200 milyar dolara yakın kira sertifikasıyla ilgili bir pazar var. Buraya kadar normal. Türkiye’de de kira sertifikasıyla ilgili bir talep var. Demin dediğim gibi itikadı olan bazı vatandaşlarımız bu tür yatırımlar yapmak istiyor. Türkiye’de de konuyla ilgili olarak üç arz yapıldı. Bir tanesi 1,5 milyar dolar yurt dışına; diğer iki arz yurt içinde, 3 milyar lira. Toplam 6 milyar liraya yakın arz yapılmış oldu, kira sertifikası arzı yani faizsiz kira sertifikası elde etmeye yönelik. Ancak, bu kanun tasarısı önümüze gelince öğrendik ki, daha önce Sayın Bakana şirket, anonim şirketi kurma konusunda, varlık kiralama anonim şirketi kurma konusunda verilen yetki kullanılmamış. Şirket yok. Anonim şirket kurulmamış, böyle bir tescil yapılmamış; şirketin genel müdürü, yönetimi, sermayesi, hiçbir şeyi yok. Nasıl olmuş? Hazine içerisinde bir kâğıda yazmışlar: “Şirket kurulmuştur. Genel Müdür ona verdi, o buna verdi...” Kâğıt üzerinde varlık kiralama anonim şirketine bazı gayrimenkuller, bakanlık binaları satılmış gösterilmiş yani bunlarda tescil vesaire yok, tamamen muvazaa, nitelikli muvazaa, dolandırıcılık demeye dilim varmıyor ama böyle bir işlem yapılmış. Şimdi, insanlarda zannediyorlar ki: “Biz gittik, faizsiz kira sertifikası aldık.” Ya, bu konuyu ben araştırdım, canım sıkıldı. Bakın, bir ilahiyatçının bu konuyla ilgili yazdıkları çok önemlidir çünkü bu konularda şirketin kurulmadığını bilen birçok ilahiyatçı da maalesef fetvalar verdiler, dediler ki: “Alabilirsiniz.” Başta Sayın Hayrettin Karaman olmak üzere birçok ilahiyatçı şirketin kurulmadığını ya da yapılan işlemin muvazaalı olduğunu bilmedikleri için bu yanlışlığa düştüler. Bakın, şimdi, bu konuyla ilgili bir şeyler okuyacağım müsaadenizle: “Hazinenin bahsedilen sertifikaları ihraç sürecinde konunun İslami açıdan durumu da tartışılmış, yetkili resmî otoritelerden bu yönde bir beyan olmamasına rağmen, ilginçtir, dönemin görsel ve yazılı medyasında bu evrakların faizsiz olduğu yoğun şekilde gündemde tutulmuştur. Bu konuda en hassas davranması beklenen kurumlardan Katılım Bankaları Birliği ve bazı katılım banka sözcüleri bu sertifikaları memnuniyetle karşılamış, İslami hassasiyete sahip çevrelerin nakit yönetim ihtiyaçlarına büyük oranda cevap vereceğini beyan etmişlerdir. HSBC bankasının Bahreyn’deki 3 kişilik fetva heyeti bu sertifikaların faizsiz olduğu noktasında fetva yayınladı. Hayrettin Karaman Yeni Şafak’taki yazısı ile Hazinenin ihraç ettiği sertifikaların helal nitelikte olduğu ve dolayısıyla bunlara yatırım yapmanın cevazı noktasında görüş beyan etti.” Ancak işlem akışına bakıyor, inceliyor değerli ilahiyatçı Doçent Doktor Servet Bayındır, diyor ki: “İşlemin akışından da anlaşılacağı üzere, gerçekte ne bir satış var ne de kiralama işlemi söz konusudur. Ne bir satış ne de bir kiralama var çünkü satım ve aynı bedelden belli bir vade sonunda geri satın alma şartını içeren bir sözleşmeye ‘satım sözleşmesi’ demek mümkün değildir. İslam âlimlerinin satım akdinde üzerinde durduğu en önemli şartlardan biri mülkiyetin müşteriye geçmesidir. Mülkiyet ise sahibine o malda meşru nitelikli tüm tasarruflarda bulunma hakkının mevcudiyetiyle bir anlam kazanır.” Çok açık İslami değildir diyor. Yani, bizim devletimiz vatandaşlarımızı kandırmış oluyor maalesef. “Dolayısıyla Hazinenin mevcut sertifika uygulaması hukuken ve iktisaden alım ve satım, kiralama işlemi olmadığı gibi fıkhen de değildir.” Ne iktisaden ne hukuken ne de fıkhen alım-satım ve kiralama işlemi değildir bu diyor. Yok böyle bir şey. Gerçekten de yok. “Bu olsa olsa Hazinenin rehin gösterdiği gayrimenkul karşılığında piyasadan borç para toplamasından ibaret bir işlemdir.” Bu, hazinenin rehin gösterdiği bazı gayrimenkuller karşılığı piyasadan borç toplama işlemidir diyor. “Hazinenin kira bedeli adı altında ödediği meblağ ise gerçekte yatırımcılara vadedip ödenen faizdir.” Ne dersiniz buna? Ya bir devlet vatandaşlarının itikadını, inancını istismar eder mi? Bu doğru mudur? Bakın, bu devlete inanıyorsanız, hukuka inanıyorsanız, bu, devletin yapmaması gereken bir iştir; hem hukuken yanlıştır hem devlet açısından yanlıştır hem de İslami açıdan yanlıştır. Bu olacak şey değil. Vatandaşın bu şekilde kandırılmasını anlamak mümkün değil. Bir paralel hukuk oluşturuluyor, ne olduğu belli olmayan bir hukuk. Şimdi de bu torba kanunun ilgili maddeleriyle bunu bir şekle şemale sokmaya çalışıyoruz. Mümkün değildir. Bu, Türkiye’de duyulursa çok büyük bir skandala, rezalete sebep olacaktır. Bunun bilinmesini özellikle istiyorum. Değerli arkadaşlarım, bu torba kanundaki skandallar bundan ibaret değil. Vakıfbankla ilgili de benzeri bir şey var. Biraz önce Mehmet Bey anlattı. Orada da geçmişe yönelik olarak, Vakıflar Bankasının vakıflara ödemesi gereken -ki aşağı yukarı 756 milyon liradır- bir meblağ ödenmemiş ve bu torba kanunla geriye yönelik olarak bu düzeltilmeye çalışılmıştır. Bunun bir sorumlusu olması lazım bürokraside, sorumlularının olması lazım. KAP’a bildirimde bulunan, yanlış, sahte bildirimde bulunan birilerinin cezalandırılması gerekirken Türkiye Büyük Millet Meclisini alet ederek bunu düzeltmeye çalışmak, bu sahtekârlığı düzeltmeye çalışmak… Anlamak mümkün değil. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Teşekkür ediyorum, saygılar sunuyorum.
Tasarı üzerinde, Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına söz isteyen Adil Kurt, Hakkâri Milletvekili.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Değerli milletvekili arkadaşlarım, bu kanun teklifinin, temel kanun olarak görüştüğümüz bu tasarının ismini 3 defa söylesem bir buçuk dakikam gitmiş olacak çünkü sadece ismi 20 kelimeden oluşuyor. Bir kerede, böyle, ezbere, peşpeşe bu kanun teklifinin ismini sıralamak, söylemek her babayiğidin harcı değil. Ben, ezberim güçlü olmadığı için, kâğıttan bir defa okuyacağım: “Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı…”
Ne var? Ne güzel işte.
Tekrarla, 1 defada söyle Feramuz Bey ben konuşma hakkımdan feragat edeceğim; lütfen, 1 defa söyle söyleyebilirsen. Bir iktidar partisi mensubu olarak, milletvekili olarak, Plan ve Bütçe Komisyonu üyesi olarak benim şu anda söylediğim ismi ezbere söyle, ben konuşmaktan vazgeçeceğim. Şimdi “Tebdili mekânda ferahlık vardır.” derler. Zaman zaman taşınmak durumunda oluruz, evimizi taşırız. Ya yeni bir ev kiralamış oluruz, taşınırız ya kısmet olursa -Türkiye’de çok az kişiye nasip olur- ev satın alır, taşınırız. Şimdi, iki düzende evinizin eşyalarını paketleme şansınız var. Bir, itinayla, tek tek bardakları, tabakları paketlersiniz, zarar görmeden taşımış olursunuz; bir de gelişigüzel taşımış olursunuz. Ama bu gelişigüzel taşımada porselenleri kırmış olursunuz, kristalleri kırmış olursunuz; birileri de peşinden gelip bu kırdıklarınızı toplamak durumunda kalırlar. AK PARTİ’nin kanun yapma düzeni böyle bir şekildedir, böyledir. Birileri yapar, bozar, kırar, kristalleri kırar, döker; birileri de peşinden gelip elinde süpürge, faraşla dökülenleri toplamak durumunda kalır. Şimdi, bir ay önce Meclis görüşmüş, Meclisten geçirmişsiniz, Resmî Gazete’de yayımlamışsınız; bir ay içerisinde neden yeni düzenleme ihtiyacı duydunuz? Çünkü özensiz çalışıyorsunuz, sayısal çoğunluğa bakarak, müthiş bir özgüvenle çalışıyorsunuz ama cümleyi bile toparlamakta sıkıntı yaşıyorsunuz. O nedenle, bir ay içerisinde, yaptığınız kanunun, Resmî Gazete’de yayımlanmış kanunun üzerinde kaç maddede yeniden değişiklik yapma ihtiyacı duyuyorsunuz. Torba kanunla, bugüne kadar, alakasız birçok düzenleme aynı torbaya konulmak suretiyle önümüze getirilmiş ve her seferinde, ciddi itirazlarımıza rağmen, bu tasarılar siyasi iktidarın oy çoğunluğuyla kanunlaşmıştır. Biz elbette ki hukuki ihtiyaçlara ve iyileştirmelere itiraz etmiyoruz; yönteme itiraz ediyoruz, bu gelişigüzel çalışma düzenine itiraz ediyoruz. Bakın, bu özensiz çalışmalarınızdan kaynaklı olarak biz pembe koltuklara hitap etmek durumunda kalıyoruz iktidar sıralarında. Pembe koltuk… Bakıyoruz, bu tarafta muhatabı sizsiniz, 2-3 tane Plan Bütçe Komisyonu üyesi ve arkasında pembe bir tablo. Bu kadar özensiz çalışmanın sizin açınızdan doğurduğu sonuç budur. Arkanıza dönün, bakın, pembe koltuklar görürsünüz. Sayın Nurettin Demir bunun da psikolojiyi bozduğunu ifade etmişti, umarım, bunu da değiştirirsiniz. Şimdi, neden bahsettiğimi bu torba tasarıda çok açık bir şekilde görmek mümkündür. Bakın, bu tasarıda yer alan düzenlemelerin bir kısmı, yakın zamanda başka kanun ve tasarılarda görüşülmüş ve düzenlenmiştir. Örnek veriyorum: 4749 sayıl Kanun, ilk etapta var bunların içerisinde. Şimdi, daha dün Gümrük Kanunu’nu torba kanun olarak önümüze getirdiniz. Elektrik piyasası düzenlemesiyle ilgili yasa getirdiniz, çok güzel, şimdi getiriyorsunuz, yine 2 madde değiştiriyorsunuz burada, bu torba yasanın içerisinde. Nedir bu özensizlik? Bilmiyorum, zannederim, Sayın Başbakan son dönemlerdeki tempo yoğunluğundan kaynaklı olarak milletvekillerinin bu performansını gözetleme şansına sahip olmuyor ama sizi şikâyet ediyorum, hakikaten bu özensizlikten kaynaklı olarak sizi Sayın Başbakana şikâyet ediyorum. Başka türlü düzenleme şansı yok, düzeltme şansı yok. Nedir bu düzensizlik, bu özensizlik? Adalet Komisyonunu ilgilendiren düzenlemeyi getiriyor, Plan ve Bütçe Komisyonunda tartıştırıyorsunuz. Plan ve Bütçe Komisyonu ne anlar cezai düzenlemeleri yapmaktan? Adalet Komisyonunun yapması gereken iştir ama adı üstünde “torba kanun” demişsiniz ya, oradan kurtarıyorsunuz. Her şeyi onun içine koyup kendinizi kurtarıyorsunuz. Bakın, 1’inci maddede… Şimdi, kredi derecelendirme şirketlerinden çok şikâyet ettiniz ya, olumsuz notta şikâyet ettiniz, “Tu kaka.” dediniz. Olumlu not verdikleri zaman baş tacı ettiniz. Bir de ödenek ayırıyorsunuz, para ödüyorsunuz o kredi derecelendirmeye, ücret ödüyorsunuz. Bu torba kanunun 1’inci maddesinde “stratejik ölçüt” diye bir kavram koydunuz. Stratejik ölçüt nedir? Gerçekten bilmiyoruz. Menkul kıymetler… Ya, Plan ve Bütçe Komisyonundan dahi bu menkul kıymetlerin ne olduğunu -burada 12 maddede sıralanmış, üstünde durulmuş- gizlemişsiniz, açıklamıyorsunuz. “Stratejik ölçüt” kavramının arkasına bunları gizleyerek bunu tanımlayamazsınız. Borç riski, dış borç riski… Söylüyorsunuz, her defasında övünüyorsunuz, diyorsunuz ki: “IMF’ye borcumuz kalmadı.” Eyvallah ama üç yıl önce, dört yıl önce IMF’ye olan borç kadar şu anda uluslararası fon şirketlerine borcunuz vardır. Açıklayın, uluslararası fon şirketlerine –ilgili Sayın Bakan burada- olan borcunuzu açıklayın. Eskiden 1 tane IMF vardı, şimdi 40 tane IMF olmuş. Açıklayın, itirazınız varsa buyurun, söz hakkınız var, çıkarsınız burada… Türkiye’nin uluslararası fon şirketlerine olan dış borcunu açıklayın lütfen. Çok güzel olmuş kara yolları yapılmış, duble yollar yapılmış. E, bunların tamamı borç, uluslararası fon şirketlerine borç. Enerji yatırımlarının tamamı, dış yatırımlar, uluslararası fonlardan sağlanan borç. Bir önemli nokta daha var 1’inci maddeyle ilgili. Daha 2’nci maddeye dahi geçmeden sekiz dakikam gitti. Kanunun ismini de telaffuz etmeme gayretindeyim zamandan tasarruf için. Şimdi, 30/1/2003 tarihli bir düzenleme, 4802 sayılı Kanun. On yıl niye beklediniz? Yani, ulusal fon oluşturmak için, AB fonlarını bir fonda buluşturup, birleştirip ihtiyaç bölgelerine dengeli dağılımını yapabilmek için on yıl niye beklediniz? Şimdi, diyebilirsiniz ki: “Bunu getirip BDP’li yerel yönetimlerle bağlantısını kurmak için özel gayret sarf ediyorsunuz.” Hiç alakası yok ama bire bir BDP’li yerel yönetimlerle ilgili bir durum. BDP’li yerel yönetimlerin projeleri, yararlanmasın diye tam on yıl beklenildi. On yıl sonra ulusal fon oluşturuluyor. Avrupa Birliği hibe… On yıl sonra gündeme getirdiniz. Uygulamaya geçmek için yani kanunu uygulamak için de herhâlde 2023’ü bekleyeceğiz, bu tempoyla bu görünüyor. BDP’li yerel yönetimler yararlanmasın mı? Bakınız, Yüksekova Belediyesi, IPA Projesi’nde daha geçen seneye kadar 4’üncü sıradaydı. Kanalizasyon projesi, en temel yatırım, yerel yönetimin yatırım kalemlerinden bir tanesi ve öncelikli yatırımlardan bir tanesidir. Avrupa Birliği hibe projelerine göre de, hibelerine göre de öncelikli yatırımdır. Geçen sene 4’üncü sırada olan Yüksekova Belediyesi bu sene kaçıncı sırada? Herhâlde dersiniz ki: “1’inci sıraya yükselmiş. Diğer 3’ü gitmiş, projelerini geçirmişler, Yüksekova Belediyesine sıra gelmiş.” Ne hikmetse 58’inci sıraya düşmüş, bu sene 58’e düşmüş, bir yıl içerisinde. İşte uygulama burada. Siz on yıl fon oluşturmayı bekletirseniz, arkasından gelen uygulama bu olur. 2’nci maddeye geçeceğim yani bu madde -varlık kiralama şirketi- bu torbanın asli maddelerinden bir tanesi, en önemlilerinden bir tanesi. Bunun nedeni, bu kanunla ilk defa hukuki olarak ortaya koyduğu hâlde, bu şirketin hiçbir hukuka dayalı olmadan, sadece bakanla ilgili kurulmuş olması ve bu şekilde 3 kira sertifikasını ihraç etmesidir. Yani, ne bir çalışanı ne bir yönetim kurulu olan ve sadece bakanın imzasıyla kayıtsız, tescilsiz yani aslında hukuksuz olarak Hazine Müsteşarlığı bünyesinde kurulmuş bu şirketler bu düzenlemeyle yasal statüye sahip olacaklardır. Ancak, bugüne kadar hukuksuz, sanal bir biçimde faaliyet göstermiş bu şirket ne iş yapacak, bu memlekete ne getirecek ne götürecek, şimdi biraz da buna bakacağım. Bu şirketler, tasarıda, kurum ve kuruluşlara ait taşınır ve taşınmaz malların kullanımı, bu varlıkların alım, satım, kiraya verme, bedelli veya bedelsiz devri, benzersiz işlemleri mevzuatta yer alan şekil kurallarına tabi olmaksızın… Bakın, burası çok önemli, mevzuatı bir kenara koymuşsunuz, “Yasayı delebilir, rutin dışına çıkabilir.” deniyor. Bu da yeni bir kavram. Geçmişte, Sayın Demirel’den rutin dışılığı öğrenmiştik, bir şekilde pratik uygulamalarını gördük; şimdi, burada, bir rutin dışılık tekrar önümüze konuluyor. 8’inci maddede durum benzerdir, aynı şekilde, aynı sıkıntıyı orada da göreceğiz. Şimdi, hem 2’nci maddede düzenliyorsunuz, 8’inci maddede de “…ihraç edilecek kira sertifikaları ile kira sertifikalarının ihracına ilişkin işlem ve kâğıtlar, damga vergisi ve harçlardan ve genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ile bu idarelere bağlı veya bu idareler nezdinde tesis edilen kuruluşlar tarafından döner sermaye ve sair isimler altında alınan ücretlerden müstesnadır.” Vallahi, benim imkânım olsa böyle bir ticarete atılırım, gerçekten atılırım yani işin ucunda… İslami referanslarda derler ki: “Ticaretin helalliği kâr elde etmek yerine zararın da mümkün olduğudur.” “Ticaret, bu nedenle helaldir.” denilir ama siz burada zararı ortadan kaldırdınız, ticareti haram bir statüye getirdiniz, yüzde 100 kâr potansiyeline taşıdınız. E, şimdi, yüzde 100 kâr elde edilecek yatırımdan kim kendini geri sakınır, geri çeker? Mümkün değil, herkesin işine yarar. Kimin işine yarar; bu, çok önemli. Şimdi, bütün bu düzenlemeler neye göre yapılıyor? Uluslararası sermayeyi Türkiye’ye çekebilmektir. Bugün bir televizyonda yayınlandı, bu faizsiz gelir sertifikası dağıtan bir şirketin bugün itibarıyla performansı hemen yayınlandı. Uluslararası sermayeyi buraya çekeceğiz. Buraya çekerken kaybederseniz… Ya, uluslararası sermayeye şunu diyorsunuz: “Zarar ederseniz biz kefiliz zararınıza, zararınızı karşılıyoruz. Yani hiçbir şekilde zarar etmek yok. Uluslararası kriterler üzerinde de bir kâr elde etme marjını size sağlıyoruz.” Bu garantiyi veriyorsunuz, ondan sonra uluslararası sermayeyi çekmeye çalışıyorsunuz. Ne olarak çekiyorsunuz? Yatırım kalemi itibarıyla da çekmiyorsunuz. Yani Anadolu’nun herhangi bir kentine, kasabasına fabrika işletmek için gelmeyecek, sıcak parayla para kazanmaya gelecek. Yatırım yok bu işin içerisinde. Devlet bu alanda kumar masasını büyütüyor, faizle para işletmenin alanını açıyor. Bir yerde evet, faizsiz gelir elde etmek ama o da kocaman bir aldatma, orada da faiz işliyor. Kâr payı… Kâr payı ile faiz arasında bir ayrımı, bu ayrımı koyabilecek bir iktisatçınız varsa, çıksın bunu bize anlatsın, biz de bir daha kullanmayız böyle bir terminolojiyi. Ama, hiçbir yatırım kalemi olmaksızın, reel yatırıma dönüşmeden, paranın parayla tedavülü esnasında elde edilen gelire siz ister “faiz” deyin isterseniz “kâr payı” deyin aynıdır, değişen bir şey yok. Sözüm ona, bu uygulamayla Moskova piyasasına alternatif olacaksınız…
Moskova mı? Allah Allah!
Evet. …Rus borsasına alternatif olacaksınız. Toplam, dünyadaki bütün o sıcak para döngüsünün yüzde 3’ü içerisinde bir kaleme talipsiniz. Şu andaki potansiyeliniz de Rusya’ya akan sıcak paranın yaklaşık kırkta 1’i kadardır. Yani o bile olamazsınız. İstanbul’u ticaret merkezine, finans merkezine dönüştürmeniz, öyle bir gayret içerisinde olmanız beyhude bir çabadır. Siz, reel yatırıma dönük, istihdamı geliştirici ekonomik politikalar geliştirirseniz sonuna kadar destekliyoruz. İnsanlar ekmek yesin, parası olan da yatırım yapsın ama bu uygulamalar ona hizmet etmiyor. Tersine, yirmi yıl önce Türkiyeli bir iş adamının -ismini zikretmek istemiyorum- dediği gibi “Paramı götürüp fabrikaya yatırıp 2 bin işçinin kahrını çekecek kadar enayi değilim, götürüyorum borsaya yatırıyorum, bilgisayarımın başında oturuyorum, kazancımı da elde ediyorum.”, hizmet edilen döngü budur. Bu döngüyü tersine dönüştürürseniz başarılı olursunuz. Türkiye’de, hâlâ ekonomik krizi atlatmanın gayreti içerisinde sıcak para döngüsüne olan hevesi bir bertaraf etmek gerekir artık çünkü bu risk kapımızda duruyor. Bu riski bertaraf etmenin tek yolu reel yatırıma dönmektir, reel yatırımı teşviktir. Bir yıldır teşvik paketi uygulaması ilan edildi. Bugün Sayın Başbakan alınan sertifikaları saydı. Kaç tanesi pratik uygulamada hayata geçti? Bir söyleyin de bilelim. Sertifika sayısını saymakla bu işin içerisinden çıkamayız. Biz çok iyi biliyoruz, daha önce de sertifikalar alındı. Teşvik uygulamalarında asla ve asla hayata geçmeyen besicilik faaliyetleri oldu. Birileri bu paraları aldı cebine koydu, kim hesabını sordu? Devletin envanterinde besicilik yapıyor biliniyor, kim kontrol etti, kim takip etti? Mevcut sistem böylesi bir çarka çanak tutuyor. Bu çarkı tersine döndürelim ama bu çarkı tersine döndürmenin de koşulu, özenli, itinalı bir çalışmadan geçiyor, bu şekil. Bir ay önce yaptığımızı bir ay sonra değiştirerek, kendi kendimize eziyet ederek düzeltme şansımız yok. Öncelikle iktidar partisi bu işin ciddiyetinin farkına varacak. Onlar bu ciddiyeti gösterecek ki biz de muhalefet olarak destekleyelim. Bu tasarının, bu torba kanunun gerçekten neresinden tutacağımızı bilmiyoruz. İçinde hiç mi katıldığımız yanlar yok; var. Bir tasarı getirildi, sanırım dört partinin temsilcileri imzaladı. Ya iyi, iyi de, bir iyinin yanında kırk tane bu şekilde kötü getirmeyin, bu yanlıştır. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinizi selamlıyorum, teşekkür ederim. Kolay gelsin.
Değerli arkadaşlar, buradan pek çok milletvekili arkadaşım söyledi, bir kez de ben söylemek istiyorum: Kanuni düzenlemeler, yani yasa yapılırken uzun hazırlıklarla, sağlam planlarla ve isabetli öngörülerle yapılması gerekir. Yangından mal kaçırır gibi, günü kurtarmaya dönük, kısa vadeli, çözüm alanları sınırlı ve yetersiz düzenlemelerle kanun yapmaya alıştık. Bu görüşülmekte olan kanun tasarısı da gerçekten bir AKP klasiği. Şimdi, bu kanun tasarısına baktığınız zaman, arkadaşlar da dile getirdiler, eğer yanlış saymamışsam 22 kanunda, 2 kanun hükmünde kararnamede değişiklik yaparken 5 ayrı kanuna da gönderme yapıyor. İlginçtir, esas adını alan Kamu Finansman ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun Tasarısı yani kanun, bir yıl içerisinde 4’üncü kez Meclis gündemine getiriliyor, bu 4’üncü değişiklik. Yani AKP’nin detaylı ve kapsamlı hazırlıklar yapmadan, kalıcı ve sağlıklı hükümlere yer vermeden, muhalefet partilerinin önerilerini dinlemeden Meclise “Ben yaptım oldu.” mantığıyla getirdiği klasik kanun tasarılarından biri. Gerçekten, tasarı 24 kanun ya da kanun hükmünde kararnamede değişiklik yaparken pek çok ilginçliği bağrında taşıyor, tam bir hukuksuzluğu -yani yasa yapıyoruz ama yasalara uymamayı, yasaların içine konmamayı- tam bir serbesti içerisinde bir düzenlemeyi öngörüyor. Örneğin, 2’nci maddesinde “…mevzuatta yer alan şekil kurallarına tabi olmaksızın…” Ne demekse, başlıyor yani mevzuatta yer alan şekil kurallarına tabi olmayan bir yasa. Hani, hilkat garibesi gibi bir şey. Varlık kiralama şirketi özel hukuk tüzel kişiliğini haiz ama yüzde 100 hissesi hazineye ait. “Kamu ama kamu mevzuatı uygulanmaz.” diyor, ne demekse. Sertifika aynen DİBS’ler gibi işlem görüyor, kamu ihalelerinde teminat kabul ediliyor, her türlü tasarruf yetkisi bakanda, kamu gücüyle donatılıyor ama kamu gibi işlem görmüyor. Aynı, SPK Kanunu’nda yaptıkları Borsa İstanbul AŞ gibi olmuş bu da. Denetlemeden kaçırmak için… Bütün bu garipliğin nedeni, bana göre “bakana serbestî” adı altında hukuksuzluğu yürütmeye egemen kılmak. Gerçekten, hukuk devletinde böyle bir şeyi kabul etmek mümkün değil. Türk Ticaret Kanunu’ndan muaf, Vergi Usul Kanunu’ndan, kurumlar vergisinden, DASK’tan, 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’den, damga vergisinden, bina vergisinden, arazi vergisinden muaf, yani anlayabilmek mümkün değil. Kârı ödenmemiş sermayeyi mahsup etme yoluyla, şirketten hazineye tek kuruş gelmemesinin de önü açılmış. Sürekli sermaye artırıp duruyorsun, kamuya tek bir kuruş kaynak ödemekten imtina ediyorsun! Değerli arkadaşlar, bu kanun tasarısıyla pek çok kanunda değişiklik yapıldığını söylemiştim. Örneğin, İşsizlik Sigortası Fonu AKP’nin on yıldır çiftliği oldu; istediği gibi, emekçilerin alın teriyle, işverenlerin katkısı, devletin katkısı ve işçilerden oluşan payı oraya buraya çarçur etti, şimdi de faizsiz mahsuplaşmayı getiriyor. Diğer taraftan, Başbakan bir gün söyledi, dedi ki: “Ya, kamu sosyal tesislerini satarız. Devlet memurları eğer tatil yapmak istiyorlarsa onlara tatil imkânı da veririz.” Şimdi, Başbakanın ağzından böyle bir cümle çıkar da AKP’ye -affedersiniz- yandaşlık, yalakalık yapacaklar yarışmazlar mı? Apar topar kanunun içine hazineye ait taşınmazların satışına ilişkin düzenleme girmiş. Bir bakıyorsunuz: “Bakan isterse…” Tam bir keyfîlik yine! Yani, bakan isterse hazineye ait taşınmazlar satılacak, istemeyen bakanlıklarınki satılmayacak. Yine, bakıyorsunuz, hazineye ait taşınmazlar özel kişinin mülkleriyle trampa edilebiliyor. Yani, ben Plan ve Bütçe Komisyonunda da söyledim: “Bizim köyde yüz yıllık ahşap bir evimiz var, ben onu da satmak istiyorum. Onun bedeli herhâlde dünyayı tutar, 300-500 milyar…” Yani, bu ironiden şunu kastediyorum: Kimin malı değer kazanacak, kimin malı devletin malıyla trampa edilecek, bunun açıklığa kavuşturulması gerek. Şimdi, diğer taraftan, bakıyoruz kanun tasarısının özüne, yani söylemek istemem ama Yassıada ve Sivriada, özel bir kanunla, hiçbir kanuna tabi olmaksızın -Kıyı Koruma Kanunu da muaf tutularak- Yassıada’ya demokrasi adası ya da Sivriada’ya, işte, bir kültür varlıkları ya da ne bileyim bir amfiteatr vesair yapılacak diye gündeme geliyor. Değerli arkadaşlar, on bir yıldan bu yana iktidardasınız, on bir yılı geride bıraktınız. On bir yıl sonra, İmralı’yla yapılan görüşmeler sonucunda kamuoyunda tartışmaya başlanan bir konu üzerine böyle bir olayı gündeme getirmeniz, gerçekten, sizin demokrasi anlayışınızı, insana yaklaşımınızı hayretler içerisinde izlememe neden oluyor. Bütün devletlerin, bütün toplumların tarihinde bu dönemde yaşayanlar tarafından üzüntü ile anılan anlar vardır, yaşanmışlıklar vardır. Onlar tarihin derinliklerinde bize birer ibret dersi olarak, ders almamız gereken konular olarak durması gerekirken bugün bütün toplumumuzun vicdanını sızlatan Menderes’in, Polatkan’ın ve Zorlu’nun naaşlarını sömürmeye kalkmak, “İmralı görüşmelerinden sonra kaybettiğimiz oyları oradan alırız.” mantığıyla hareket etmek size hiçbir şey kazandırmaz. Eğer, böyle bir şey yapılacaksa birlikte yapılabilir. Şimdi, kalkıp da yeniden geçmişteki olayları kaşımanın hiçbir yararı yok. Örneğin, bugün -nur içinde yatsın- Sabahattin Ali’nin öldürülüşünün de 65’inci yılı. Deniz Gezmiş’in, Yusuf Aslan’ın, Hüseyin İnan’ın idamlarını bugün nasıl lanetliyorsak Polatkan’ın, Zorlu’nun, Menderes’in idamlarını… Cumhuriyet Halk Partisi olarak biz o tarihte de, o günkü Genel Başkanımız İsmet İnönü’nün Genelkurmay Başkanına, Millî Birlik Komitesine ve diğer yetkililere yazdığı mektup orta yerde. O, tarihin derinliklerinde hepimizi üzen bir olayı oya tahvil kullanmaya kalkmak ancak AKP’nin yönetim anlayışıyla mümkün olabilir. Diğer taraftan, yine, bakıyoruz, değerli arkadaşlar, vakıflarla ilgili bir düzenleme var bunun içerisinde. Sayın Başbakan, daha iki gün önce “CHP zihniyeti tarihi yok eden zihniyettir.” diyor. E kalkıyor, tarihî varlıklarımızın, vakıflara ait varlıklarımızın tamir bakım, onarımına ilişkin olarak yapılan bir düzenlemeyi beş yıldan bu yana uygulamamış, beş yıl sonra, 20 Şubat 2008’den geçerli olmak üzere maddeyi yürürlükten kaldırarak Vakıflar Bankasının vakıf mallarının tamir bakım ve onarımı için aktarması gereken yüzde 10’un aktarılmasını engelliyor. Diğer taraftan, yine, Başbakan, 30 Mart 2013 Cumartesi, yerel yönetimlerde söyledi yani “CHP zihniyeti tarihi yok eden zihniyettir.” diye ama aynı Başbakan, Marmaray’la ilgili yaptığı açıklamada diyor ki: “Projenin ilk fikri, işte, 1860’larda geldi. Bize gecikme yakışmaz, erteleme yakışmaz. Sürekli olarak ‘Yok arkeolojik şey, yok çömlek çıktı, şu çıktı, bu çıktı.’ Önümüze engeller koydular. Bu engelleri tanımayacağız.” Çanak çömlek ancak Başbakanın ve bu tabiat varlıklarını korumaktan kaçınan AKP’nin alaycı zihniyetiyle yapılabilir, başka birisiyle değil. Başbakanın bir yerde öyle, bir yerde böyle konuşmalarını artık biz sinevizyon gösterisi olarak toplumun önüne koymaya başladık. Bunu da, yeni bir ibret vesikası olarak, Vakıflar Bankasının vakıf mallarının bakımına… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Teşekkür ederim.
Tasarı üzerinde şahsı adına söz isteyen Sadık Badak, Antalya Milletvekili.
Görüşmekte olduğumuz kanun, farklı farklı kurum ve kuruluşlarımızın getirdiği maddelerle tamamlanıyor. Fakat, esas itibarıyla, burada da dile getirildi, varlık kiralama şirketi kurulmasını düzenlemek amacıyla getirilmiş bulunuyor. Burada, değerli muhalefet temsilcileri “Varlık kiralama şirketinin dayandığı bir kanun yok, hüküm yok, bir esası yok, yönetimi yok, kararı yok, defteri yok, yöneticisi yok.” dediler. Hâlbuki öyle değil, dayandığı bir kanun var, geçen yıl çıkardığımız kira sertifikası ihracıyla ilgili kanuna dayanıyor. Buradaki hükümlerle de kurulacak şirketin nasıl işleyeceği hüküm altına alınıyor. Şimdi, “Şirketin muhatabı yok.” dediler özellikle Komisyon görüşmelerinde, “Sahibi yok.” dediler. Hâlbuki sahibi hazine, muhatabı doğrudan doğruya Sayın Bakan. “Kimin imzasıyla kuruluyor?” diyor arkadaşlar. Türkiye'de şirketler ticaret sicil memurunun onanıyla kurulur. Burada hüküm var, bu şirket Sayın Bakanın onayıyla kuruluyor. Hangisi daha kuvvetli? Aynı zamanda, yayınlanıyor Ticaret Sicil Gazetesi’nde. Demek ki, karşımızda, kanuna dayanan, yönetimi olan, muhatabı en üst mertebede bulunan bir hükümle, bir şirketle karşı karşıyayız. Değerli arkadaşlar, Türkiye büyüyor ve Türkiye yeni finansman kaynaklarına ihtiyaç duyuyor. Bu, modern, çağdaş bir finansman kaynağı. Yurt dışında pek çok ülkenin başarıyla uyguladığı bir modeli, Hükûmet Türkiye'ye yine başarıyla uygulanmak üzere getiriyor. Bunu desteklemekten daha tabii ne olabilir? Eleştirmek yerine eksiklerini tamamlayalım fakat bunun sanki arkasında bir hukuk yokmuş, bir yönetim yokmuş, bir muhatap yokmuş gibi doğru olmayan ifadelerle de eleştirmeyelim. Biz, bu yeni finansman kaynağını son derece ülkemize faydalı olarak buluyoruz. Nitekim, şu son bir yıl içerisindeki uygulamaların da diğer ülkelerden, bunu uygulamakta olan diğer ülkelerden daha başarılı olduğunu takip ediyoruz. Yine, görüşmekte olduğumuz kanun zorunlu sigorta acentelerine başka işlerle, bugüne kadar yapabildikleri başka işlerle uğraşmama yasağı getiriyor. Bunun da çağdaş bir düzenleme olduğunu düşünüyoruz. Ayrıca, burada eleştirildi, Kültür ve Turizm Bakanlığı marifetiyle Yassıada ve Sivriada’da bir demokrasi müzesi ve turizme dönük bir düzenleme yapılması yasada öngörülüyor. Değerli arkadaşlar, bütün ülkelerin, özellikle demokrasiyle ilgili geçmişlerinde, gelecek nesillere örnek olabilecek, âdeta informel manada bir eğitim merkezi olabilecek yerleri, mekânları var. Hatta, bırakalım demokrasiyle ilgili merkezleri, bu gibi merkezlerin romanlara konu olmuş noktaları da bugün ziyaret yerleri hâline getirilmiş. San Francisco’ya giden arkadaşlar oradaki “Alcatraz Kuşçusu” romanındaki adayı bir ziyaret merkezi olarak görebilirler. Keza, Cape Town’a gidenler Mandela’nın orada hapis olarak tutulduğu adanın bir demokrasi adası olarak düzenlendiğini göreceklerdir. Yassıada da bizim demokrasi tarihimizde büyük bir trajedinin yaşandığı bir merkezdir. Ülkemizde demokrasinin daha da genişlediği ve yaygınlaştığı, derinleştiği bu yıllarda Yassıada’yı gelecek nesillere bir demokrasi eğitim merkezi, görsel bir merkez olarak, o günün, o trajik hadiselerinin yaşandığı bir merkez olarak bırakabilmeliyiz. Bu, bizim görevlerimizden biridir. Nitekim, bu konuda Hükûmetin getirdiği bu düzenleme, değerli muhalefet temsilcisinin ifade ettiği gibi birkaç ayda gerçekleşmemiştir, gelişmemiştir; uzun yıllardır, üç beş yıldan bu yana bu konudaki projelerin üzerinde görüşmeler, gelişmeler sağlanıyor. Nitekim, nasıl gerçekleşebileceği üzerine mutabık kalınmış ve bu maddeyle kamu niteliğindeki sivil toplum kuruluşlarına, meslek odalarına tahsis edilmek suretiyle, kâr amacı gütmeyen tesisler yapılması öngörülüyor. Bunların da -burada ifade edildi- Türkiye Odalar Borsalar Birliği gibi- ki kendilerinin güzel örnekleri var, bazı gümrük kapılarımızı son derece modern bir şekilde inşa ettiler- nitekim, TÜRSAB gibi -onların da son derece güzel örnekleri var, son zamanda müzelerimizi modern bir şekilde işletmekteler- bu kuruluşlarımızın elinde hem Yassıada’nın hem Sivriada’nın ülkemize demokrasi müzesi ve turizm merkezi olarak kazandırılmasını son derece isabetli buluyoruz. Yine, kanunun düzenlediği hususlardan bir tanesi, esasen bir düzeltme olmakla beraber, burada üzerinde çok duruldu, çok eleştirildi, bu bakımdan ifade etmek istiyorum, Vakıflar Genel Müdürlüğünü ilgilendiren bir madde. Bu, 2008 yılında çıkarken, esasen, Vakıflar Genel Müdürlüğünün yüzde 50’nin üzerinde hissedarı olduğu bir şirket olmadığı kanaatine varılarak hüküm altına alınmış bir madde olduğu anlaşılıyor. Benim yaptığım incelemeler, araştırmalar bu yönde.
Kim ödeyecekmiş parayı? Başka kurum yok ya.
Nitekim, Kamu Aydınlatma Platformu’na gönderilen o günkü açıklamada Vakıflar Genel Müdürlüğünün Vakıflar Bankasındaki hissesinin -(A) tertibi hisse- yüzde 43 olduğu ifade ediliyor ve hüküm koyucu…
Yüzde 58’i itiraf ettiler Sadık Bey, komisyonda söyledi arkadaşlar.
…kanaat getiriyor ki, Vakıflar Genel Müdürlüğünün yüzde 50’nin üzerinde pay sahibi olduğu herhangi bir şirket yok. Fakat daha sonra (B) tertibi hissedar olan mülhak vakıflara sahip (B) tertibi yüzde 15 hissenin de bu kanun kapsamına gireceği iddia ediliyor.
Ediliyor.
Böyle bir iddia ortaya çıkıyor ve bu iddia ihtilaf yaratıyor, taraflar arasında bir ihtilaf yaratıyor.
(B) adına (A)’nın elinde. Mülhak vakıflar adına mazbutların elinde diyor.
Sadık Bey, yapma, yetimin hakkı var.
Kanunun, hükmün, maddenin ruhu üzerinde bir ihtilaf yaratıyor.
Faaliyet raporunda yazıyor bak. (B) adına (A)’nın elinde.
İhtilafın giderilmesi için de Vakıflar Genel Müdürlüğü tekrar yüce Meclise başvuruyor, diyor ki: “Hüküm üzerinde ihtilaf var, bu ihtilafı tekrar Büyük Millet Meclisi gidersin.”
İhtilaf yok beyefendi, ihtilaf yok. Vakıflara ait onların hepsi, ihtilaf yok. Yapmayın ya!
Burası çözüm giderme yeri. Biz bundan kaçınamayız değerli arkadaşlar.
Bırak siyaset yapmayı ya! İhtilaf yok ya!
Nitekim burada sayın muhalefet temsilcileri ifade etti, dedi ki: “Peki, Vakıfların eserleri hangi parayla tahliye edilecek?”
Hangi şirkete uygulanacakmış bu kanun, onu da söyle.
Vakıflar Genel Müdürlüğü Vakıflar Bankasından son beş yılda 650 milyon liraya yakın temettü almış vaziyette. Yani, Vakıflar Bankası Vakıflar Genel Müdürlüğüne para ödemiyor değil ki. 650 milyon liranın üzerinde temettü ödemiş. Bunun üzerine bir de diyorsunuz ki: “750 milyon lira daha versin.”
Ya kanunu siz çıkarmışsınız Sadık bey, biz çıkarmadık. Kanunu çıkaran sizsiniz.
Fakat kanun çıkarken değerli arkadaşlar, bu hüküm yok, bu anlayış yok, bu kavrayış yok, böyle bir kabul yok. Yüzde 43 olduğu kabul ediliyor.
“Yanlış yapmışız, temizliyoruz” de. Olmuş bir yanlışlık.
E buyurun, Kamu Aydınlatma Platformu’na gönderilen yazı, bilgi orada, ortada.
Ya, “Eksik.” de, “Yanlış yapmışız.” deyin ya.
Dolayısıyla, bizim burada bu ihtilafı gidermek görevimiz.
O bilgiyi verenlerle ilgili soruşturma açılması lazım, kamuoyunu aydınlatmak lazım.
Ayıp ya.
Değerli arkadaşlar, sonuç itibarıyla, bu konu üzerinde eğer cezai bakımdan sorumlulukları olanlar varsa bu elbette ilgililer tarafından takip edilir. Fakat hükmün düzeltilmesi bizim görevimizdir. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Tasarı üzerinde emeği geçenlere teşekkür ediyorum. Yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.
Şimdi, yirmi dakika süreyle soru-cevap işlemi yapılacaktır; on dakika soru sorma, on dakika cevap verme süresi. Sayın Aslanoğlu…
Sayın Bakan, tarım satış kooperatifleri… Yıllarca bu kooperatiflere yönetim kurulu seçimle değil atamayla gelmiş, ta 80’li yıllardan itibaren gelen… Hükûmetler atamış ve kendilerine yakın insanları atamış. Şu anda Türkiye’de iki tane kooperatif kapanmış; TASKOBİRLİK ve KAYISIBİRLİK. Böyle bir kooperatif yok, bunlar yok, tabelaları yok. Neyi yapılandıracağız? İki: Bir de bunların sigorta borçları oluşmuş. O atanan insanların evine barkına haciz gönderiliyor. Sayın Bakanım, burada bir adaletsizlik var. Size bir yetki verelim, bu yetkiyi kullanın. Bunları tasfiye yetkisi verelim Bakanlar Kuruluna, Sayın Bakan size ve bu kapanan birliklerin tasfiye işlemiyle birlikte onların borçlarını yapılandırmayın, ne yapacaksanız yapın. Ayrıca vergi ve sigorta borcu varsa…
Teşekkür ediyorum. Sayın Yılmaz…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, 2011 ve 2012 yıllarında İstanbul Menkul Kıymetler Borsasında ne kadar işlem hacmi olmuştur? Burada ne kadar yabancı sermaye, yabancı yatırımcının işlemi olmuştur? 2011 yılında borsa ne kadar kazandırmıştır, 2012 yılında ne kadar kazandırmıştır? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Acar…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. AKP iktidarı tarafından hukuk, bizzat kanun hükümleri hiçe sayılmaktadır ve her defasında, yaptığı yanlış bir yasayı, yine aradan zaman geçtikten sonra düzeltmeye çalışmaktadır. Bunlardan bir tanesi de Anayasa Mahkemesinin kararıyla ilgili olarak verilmiş olan devlet memurları hakkındaki on-on beş yıllık çalışmalardır. Anayasa Mahkemesinin kararının ardından memurlara da tazminat hakkı tanınmıştı. Ancak, on-on beş yıllık çalışmaları için kuruş düzeyinde tazminat bağlanıyor. On yıl için bağlanan tazminat 20 kuruş, yasal faizle 4 kuruştur. Böyle bir rakamı kabul etmek mümkün değildir. On yıl için 20 kuruş tazminat akla mantığa aykırıdır. Bu konuda bir düzenleme yapılacak mıdır? Yoksa, memurlara yıllık 2 kuruş tazminatı yeterli mi görüyorsunuz? Gerçekten akla vicdana uyan bir düzenleme yapılacak mıdır? Yoksa AKP iktidarı on yıllık hizmete 20 kuruşu yeterli görmeye devam mı edecektir? Bu hususu soruyorum Sayın Bakana.
Sayın Genç…
Sayın Başkan, aslında öyle mantıksız, öyle akılsız, öyle sorumsuz bir kanun teklifi geliyor ki varlık kiralama şirketi ve kira sertifikası çıkarıyor. Şimdi, bununla ne şey ediyor? Devletin en büyük yapıları, Türkiye Büyük Millet Meclisi, yarın, ondan sonra Başbakanlık, Dolmabahçe Sarayı ve arkasından da Türkiye… Bu Hükûmet Türkiye için bir değer takdir edecek, bir şirkete devredecek. Bu şirkette kira sertifikası verilecek ve buradan… Böyle bir mantıksızlık olur mu yani bir devleti yöneten kişiler bu kadar akılsız, mantıksız ve bir ülkeyi satabilecek bir değer tespit edecek bir uygulamaya girer mi? Böyle, dünyada bunun örneği yok. Nedir yani? Eğer borçlanacaksa Hazine gider borçlanır. Borçlanmayacaksa yani sen getirip de devletin en kıymetli varlıklarını… Peki, bu şirketin niteliği nedir?
Sayın Genç, soruyu sorun lütfen, sorunuzu sorun.
Bu kira sertifikasını çıkarırken bu kira sertifikasını verdiği kişilerin kâr payı ne olacak? Bunu kimler alacak? Bunlar mükellefiyetlerini yerine getirmediği zaman, bu şirketler işlemlerini hukuka uygun olarak yapmadıkları zaman hangi yargıya gidilecek? Bunların hepsi muallakta kalmış. Bir de yarına Türkiye’yi kiralama şirketi olarak bir pazarlık konusu yapacak mısınız? Kira sertifikasını çıkarırken Türkiye’ye ne kadar değer biçeceksiniz? Onu öğrenmek istiyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Kuşoğlu…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakan, torba kanunun 1’inci maddesinde geçen genel giderler arasında kredi derecelendirme kuruluşlarına yapılan ücret ödemeleri de var. 2011, 2012 yıllarında ne kadarlık ödeme yapıldı kredi derecelendirme kuruluşlarına? Tek tek alabilirsem memnun olurum. 2013 bütçesi kredi derecelendirme kuruluşları için ne kadardır? Ne kadarlık bir bütçe ayrıldı? Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. Sayın Halaman…
Sayın Başkanım, teşekkür ediyorum. Sayın Bakanım, bu, davası devam eden hazine arazileri var. Bunlar satılacak mı? Buna bir cevap verirseniz memnun oluruz. Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. Sayın Bakan, buyurun.
Evet, teşekkür ediyorum. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; öncelikle bu kira sertifikalarıyla ilgili sorulara cevap vermek istiyorum. Kira sertifikası dünyada gittikçe daha yaygın bir şekilde kullanılan bir finansman enstrümanı. Ve sadece geçen sene küresel piyasalara ihraç edilen kira sertifikası tutarı yaklaşık 120 milyar dolara ulaştı. Stok rakama baktığımızda, tabii, yaklaşık, herhâlde, 400 milyar dolar gibi bir rakamdan bahsediyoruz. Bu sadece küresel piyasalarda çıkan; ayrıca her ülkenin kendi içinde çıkıp kendi içindeki müşterilere sunulan kira sertifikaları da var. Bu yaygın enstrüman öncelikle Türkiye’de Hazine Müsteşarlığımız tarafından çıkarılmaya başlandı ve geçen yıl bir yurt içi bir yurt dışı ihraç yapıldı. Bu sene de yine bir yurt içi ihraç yapıldı ve gerçekten yatırımcı tabanı olarak çok geniş bir talep söz konusu oldu ve yurt dışı ihraçta, özellikle, çıkarılan rakamın 7-8 misli bir taleple karşı karşıya kaldık. Kira sertifikalarının işleyebilmesi için, bu metodun işleyebilmesi için bir varlık kiralama şirketi kurulması gerekiyor ve gayrimenkullerin de bu varlık kiralama şirketi adına tapuda tescil edilmesi gerekiyor ki bunların hepsi yapıldı. Varlık kiralama şirketi… Türkiye Büyük Millet Meclisi geçen sene çıkarmış olduğu yasayla Hazine Müsteşarlığına ve bağlı olduğu bakana bu tür şirketleri kurmak için yetki vermiştir. O yetki dâhilinde böyle bir şirket kuruldu ve bunun kayıtları yani tescil işlemleri Hazine Müsteşarlığı bünyesinde yapılmış oldu ve bütün bu süreç, özellikle yurt dışı ihracımızdan önce, uluslararası hukuk büroları tarafından da incelendi, hukuken herhangi bir boşluk olmadığı, tam tersine bu enstrümanlar için sağlam bir hukuk zemini oluşturulduğu kanaatine varıldı, bunlar yatırımcılara raporlandı. Kaldı ki, biliyorsunuz, şu ana kadar yurt dışına 1,5 milyar dolar, yurt içine de 3,1 milyar TL’lik ihraçlar gerçekleştirilmiş oldu. Bu, Türkiye’ye şimdiye kadar ilgi göstermemiş yeni bir yatırımcı kitlesinin de cezbedilmesine sebep oldu. Aynı zamanda Türkiye’deki yatırımcılar açısından da bazı hassasiyetlere sahip yatırımcıların, bir bakıma, devletin bu tür yeni bir borçlanma enstrümanına yatırım yapmasına imkân sağlamış oldu. Aynı zamanda, bizim hazırlamış olduğumuz mevzuat özel sektörün de kira sertifikası çıkarmasının altyapısını hazırlamış oldu ve bununla ilgili ikincil düzenlemeler de tamamlandı. Şimdi özel sektör kuruluşlarımız da yurt dışına ve yurt içine bu kira sertifikası ihracını yapabiliyor. Bu konu Plan ve Bütçe Komisyonu aşamasında da tartışıldı ve orada gelen öneriler doğrultusunda aslında bu maddede bir değişiklik de yaptık. Varlık kiralama şirketinin Ticaret Sicili Gazetesi’nde yayımlanarak, bir bakıma, kurulması ve ana sözleşmedeki değişikliklerin de bundan sonra Ticaret Sicili Gazetesi’nde yayımlanmasıyla ilgili bir değişiklik de yaptık. Bu konuda bize gelen öneriler için de ben ayrıca teşekkür ediyorum.
Organları kim, başkanı kim, bilelim yani.
Bütün bu konular yani bu şirketin niteliği, organları, bunların hepsi ana sözleşmesinde zaten tanımlanıyor ve bu ana sözleşme de Hazine Müsteşarlığımızın web sitesinde yayımlanmış durumda. Bir başka soru tarım satış kooperatifleriyle ilgiliydi. Tarım satış kooperatifleriyle ilgili, biliyorsunuz, yeniden yapılanmalarıyla ilgili düzenlememiz Gümrük ve Ticaret Bakanlığımızın geçen hafta konuşulan yasa tasarısı sırasında yapıldı. Ancak, fonksiyonunu tamamen kaybetmiş ve tasfiye sürecine girmiş birliklerle ilgili bir düzenleme talebi bize gelmişti. Bu konuda Meclisimizin parti grupları bir önerge üzerinde çalışılması talebini bize iletti, bizim arkadaşlarımız çalışıyorlar. Yani, burada şöyle bir yaklaşımda bulunulabileceğini biz düşünüyoruz: Eğer bir birlik tamamen tasfiye olduysa ve aynı konuda bir başka birlik de kurulmayacaksa bu birliğin mal varlığının hazineye devredilmesi ve tasfiye işleminin yapılması şartıyla bir bakıma borcunun terkin edilmesiyle ilgili bir düzenleme üzerinde arkadaşlarımız şu anda çalışıyor. Bunun, tabii, hukukçu arkadaşlarımızla da iyice detaylı çalışılması lazım. Bu yasa tasarısının görüşmelerinin ilerleyen aşamasında bu konuyu ele alırız diye düşünüyorum. İMKB’yle ilgili bir soru vardı. 2011-2012 işlem hacminde ne kadarlık yatırım oldu? Şimdi, buradan, hemen web sitesinden şöyle bakıyorum: 2011’de günlük ortalama işlem hacmi 2 milyar 748 milyon imiş, 2012’de 2 milyar 464 milyon imiş; dolar bazında 1 milyar 674 milyon, 1 milyar 375 milyon. Yatırımcı kompozisyonuna gelince. Yatırımcıların yaklaşık yüzde 60-65 arası uluslararası yatırımcılardan oluşuyor toplam yatırım stokuna baktığımız zaman ama işlem hacmiyle ilgili ne kadarı yabancı ne kadarı yerli yatırımcı onunla ilgili şu anda elimizde veri yok, o verileri bilahare sizlere iletebiliriz. Sayın Acar’ın konusu da yine şu anda elimizde veri olmayan bir soruydu. Dolayısıyla, Sayın Acar’ın sorusuna da daha sonra yazılı olarak cevap verelim. Kredi derecelendirme kuruluşlarıyla alakalı soruya gelince. Arkadaşlarımız bununla ilgili kayıtlara baktıktan sonra buna da yine yazılı olarak daha sonra cevap verelim. Ayrıca, bu…
Sayın Başkan konuşulanları duymuyoruz, lütfen…
Sayın Bakanım sesiniz gelmiyor. Duymuyoruz Sayın Başkan.
Belki teknik arkadaşlar düzenleme yapabilir diye düşünüyorum.
Sayın Başkan, ses sisteminiz kapalı mı? Buradan duyulmuyor Sayın Bakanım.
Yok, ben konuşurken demin siz arkanıza dönüp konuşuyordunuz, belki onun için duyamamış olabilirsiniz.
Oraya söylüyorum Sayın Bakanım, ona göre sesi açacaklar mı, kısacaklar mı?
Şimdi, vakıflarla ilgili, Vakıfbankla Vakıflar Genel Müdürlüğü arasındaki ilişkiyle ilgili maddeye yine kürsüdeki konuşmacılardan değinenler olmuştu. Orada, 2008 yılında Türkiye Büyük Millet Meclisinde bir düzenleme yapılıyor ve o düzenlemeyle Vakıflar Genel Müdürlüğünün kontrolündeki şirketlerin yani yüzde 51’inden fazlası Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından kontrol edilen şirketlerdeki matrahın, vergi öncesi matrahın yüzde 10’unun Vakıflar Genel Müdürlüğüne devredilmesiyle alakalı. Tabii, bu şartı yerine getiren tek bir kuruluşumuz var, o da Vakıfbank. Vakıfbankla ilgili, Vakıflar Genel Müdürlüğümüzün yine Kamuyu Aydınlatma Platformu’na 2008 yılında yaptığı bildirimde Genel Müdürlüğün kontrolündeki hisselerin yüzde 42 civarında olduğu bildirilmişti. Ancak, yine bu sebeple 2008’den bu yana Vakıfbank Vakıflar Genel Müdürlüğüne herhangi bir ödeme yapmadı. Fakat, bugün itibarıyla bütün bu mevzuatı tekrar gözden geçirdiğimizde, özellikle ileriye doğru, doğru olan uygulamanın özellikle halka açık bir şirketin, Vakıfbank gibi halka açık bir şirketin, halkın artık ortak edindiği bir şirketin sadece o şirkete özel bir düzenlemeyle gelirlerinin belli bir kısmının Vakıflar Genel Müdürlüğüne aktarılmasının biz çok da uygun olmadığını düşünüyoruz. Kaldı ki Vakıflar Genel Müdürlüğümüzün bugünkü değerlendirmesinde de kontrol edilen hissenin yüzde 42 değil 58 olduğu yönünde bir değerlendirmesi var. Dolayısıyla, bütün bunları hem geleceğe doğru bir bakıma doğru bir zemine oturtmak için hem de geçmişe doğru da aynı perspektifle mevzuatımızı paralel hâle getirmek için böyle bir düzenlemeyi uygun görmüş durumdayız. Yassıada, Sivriada ile ilgili yine bazı eleştiriler vardı. Biliyorsunuz, burada bizim amacımız özellikle tarihimizde, hem de yakın tarihimizde gerçekten son derece acı bir dönemi, bir bakıma gelecek nesillere, gelecek dönemlere ibret olsun diye kalıcı sembolik bir eser hâline döndürebilmek. Burada biliyorsunuz bunun çok örnekleri var. Yani demokrasi mücadelesinde hayatını kaybeden, demokrasi mücadelesinde acı çeken pek çok kişiyle alakalı dünyada benzer uygulamalar var. Dolayısıyla biz Yassıada’nın bundan sonraki dönemde bir demokrasi müzesi ve demokrasi kompleksi olmasını arzu ediyoruz. Sivriada da biliyorsunuz zaten çok yakın bir ada. Bu iki adayla ilgili bu projenin beraber yapılan bir düzenlemeyle ve yap-işlet-devret modeliyle yapılan bir düzenlemeyle, kamuya da yük getirmeyecek bir şekilde gerçekleşmesini istiyoruz. Aslında bununla ilgili düzenlemeler de tamamen buna yönelik düzenlemeler. Dolayısıyla şöyle bir baktığımızda, bu düzenleme yani bu yasa tasarısı aslında pek çok alanda, pek çok konuda sorunları çözen ama aynı zamanda yeni uygulamaların da önünü açan bir düzenleme niteliği taşıyor. Yine, kürsüden yapılan konuşmalarda özellikle Rekabet Kurulunun bankalarla ilgili aldığı kararla ilgili bazı yorumlar vardı, eleştiriler vardı. Şunu biz çok önemsiyoruz: Türkiye’de mutlaka rekabet mevzuatı işlemeli, her sektörde rekabet çalışmalı ve bu konuyu bir bakıma hem düzenleyen hem denetleyen en önemli bizim idari birimimiz Rekabet Kurulumuz. Rekabet Kurulu bağımsız bir kurul ama karar almadan önce tüm tarafları dinleyen, tüm tarafların değerlendirmelerini dikkate alan bir kurul aynı zamanda. Kaldı ki Rekabet Kurulumuz bütün bu süreç içerisinde hem BDDK gibi ilgili diğer kurumlarımızla irtibatta oldu hem konunun taraflarını dinledi, arkasından Kurul kapandı ve bir hafta gibi bir çalışmanın sonucunda da bağımsız bir şekilde aldığı kararları açıkladı. Bu Kurulumuzun biz çok önemli olduğunu düşünüyoruz. Çünkü Türkiye’de rekabet gerçek anlamda işliyorsa eğer, bu öncelikle halkımızın menfaatine. Bu, tüketiciye sunulan ürünlerin ve hizmetlerin daha kaliteli olmasını sağlar ve daha düşük fiyata ulaşmasını sağlar. Aynı zamanda şirketlerimiz açısından da çok çok faydalı çünkü rekabet ortamında var olan şirketler, rekabet ortamında çalışan şirketler kendi verimliliklerini artırırlar, kendi etkinliklerini artırırlar. Türkiye'de rekabet gücü kazanan şirketler ise dünyada rekabete bir bakıma hazır olmuş olurlar. Rekabetin iyi çalışmadığı alanlarda, bir bakıma korumalı alanlardaki şirketler kendilerini geliştirmek için, verimliliklerini artırmak için bir çaba içerisinde de olmazlar. Dolayısıyla, pek çok dünya örneğine baktığımızda koruma altında, rekabete fazla tabi olmayan şirketlerin bir dünya şirketi olamadığını görüyoruz. Çünkü kendi ülkesinde o kadar rahat bir ortama alışıktır ki küresel rekabet ortamı içine koyduğunuzda o şirketler başarılı olamazlar. Dolayısıyla, biz, rekabetin bizim uygulamakta olduğumuz ekonomik program açısından son derece önemli bir unsur olduğunu düşünüyoruz. Aynı zamanda rekabet Türkiye'de gelir dağılımına da faydalı olmakta. Çünkü rekabetin iyi işlediği sektörlerde aşırı kâr, hızlı aşırı kazanç mümkün olamıyor. Bugün Türkiye'de pek çok sektörde kıyasıya rekabet var ve bu faydalı bir şey. Hem şirketler için faydalı hem halkımız için faydalı. Dolayısıyla, rekabet hukukumuzun daha da geliştirilmesi, Rekabet Kurulumuzun daha da güçlendirilmesi; güvenilir, itibarlı, adil kararlar alan, ölçülü cezalar veren bir kurul olması bizim için, ekonomik yapımız için son derece önemli. En son değinmek istediğim konu, yine hatiplerden bazılarının kürsüde gündeme getirdiği 2012 yılıyla ilgili büyüme rakamı. Biliyorsunuz, tüm dünyada, gelişmekte olan ülkelerde ve gelişmiş ülkelerde son bir yıl içerisinde büyüme rakamları aşağı doğru gelişti. Yani dünyanın büyümesi 2012 yılında yılbaşında beklenenden tam 1 puan aşağı gelişti. Gelişmekte olan ülkelerin 2012 büyümesi, toplamını kastediyorum, yine yılbaşında beklenenden yaklaşık 1 puan aşağıda oldu, hele hele Avrupa’da, avro bölgesinde 2012 büyümesi beklenenin yaklaşık 1,5 puan altında gelişti. Özellikle gelişmiş ülkelerin, gelişmiş ekonomilerin içinde bulunduğu tablo ve bu ülkelerin pazarlarındaki, iç pazarlarındaki zayıflama gelişmekte olan ülkelerin ihracat hacmini ve dolayısıyla büyümesini de etkiledi. Kaldı ki Türkiye’yle alakalı daha somut bir konu bizim bankadan kredi çekerek harcamaya dayanan bir iç tüketim yapımız, özellikle…
Tasarının tümü üzerindeki görüşmeler tamamlanmıştır. Maddelerine geçilmesini oylarınıza sunacağım.
Bir yoklama talebi var, yerine getireceğim. Sayın Tarhan, Sayın Aslanoğlu, Sayın Sarı, Sayın Kuşoğlu, Sayın Çam, Sayın Çetin, Sayın Genç, Sayın Altay, Sayın Köktürk, Sayın Özkes, Sayın Çıray, Sayın Atıcı, Sayın Acar, Sayın Dibek, Sayın Değirmendereli, Sayın Toprak, Sayın Onur, Sayın Özgümüş, Sayın Kulkuloğlu, Sayın Serindağ. Yoklama için iki dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] [[Devam]] Şimdi, birinci bölümün görüşmelerine başlıyoruz. Birinci bölüm 1 ila 30’uncu maddeleri kapsamaktadır. Birinci bölüm üzerinde Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz isteyen Müslim Sarı, İstanbul Milletvekili. Buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; 443 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın birinci bölümü hakkında düşüncelerimi açıklamak üzere grubum adına söz almış bulunuyorum. Mevcut olan torba yasa, tasarı birçok açıdan eleştirilebilir. İlgili madde hükümleri çerçevesinde, yeri geldiğinde arkadaşlarımız eleştirilerde bulundular ve düşüncelerini açıkladılar. Ben de çok fazla ayrıntıya girmeksizin, birinci bölümün üzerinde, değerlendireceğim 4 tane maddesi hakkında temel düşüncelerimi anlatıp ondan sonra bazı genel değerlendirmelerde bulunmak istiyorum. Değerli milletvekilleri, bir defa, 2’nci madde son derece sakıncalı bir maddedir. Varlık yönetim şirketlerinin statüsüne ilişkin olan bu madde Plan ve Bütçe Komisyonunda da çok ciddi tartışmalara neden oldu. Burada, varlık yönetim şirketinin hukuki statüsü üzerinden bir paralel hukuk yaratılma ihtimali vardır ki bu son derece sakıncalıdır. Bugüne kadar Hazine Müsteşarlığı 3,1 milyar Türk lirası yurt içi piyasalardan, 1,5 milyar dolar da yurt dışı piyasalardan olmak üzere 6 milyar TL civarında borçlanmıştır fakat bu varlık yönetim şirketi bir özel hukuk tüzel kişisi midir, bir kamu hukuku tüzel kişisi midir tam olarak belli değildir. Dolayısıyla, statüye ilişkin bir problem vardır. Sadece Bakanın uhdesinde, onun iradesiyle ortaya çıkmış olan bir şirkettir, Türk Ticaret Kanunu hükümlerinin birçoğunun dışındadır ve bu özelliğiyle de bir paralel hukuk yaratılma tehlikesi söz konusudur. Önümüzdeki dönemde bazı bakanlıklar için belli alanlara münhasıran bu tür şirketlerin kurulması söz konusu olabilir. Bu, Türk hukuk sistemi açısından son derece sakıncalıdır, birincisi bu. İkinci değerlendireceğim nokta, 4’üncü maddede özellikle yerel yönetimlerin hazine garantisi ile borçlanmasına ya da tahvil ihracı sırasında ödeme hesaplarının tahsis edilmesine ilişkindir. Plan ve Bütçe Komisyonunda bununla ilgili yapmış olduğumuz eleştirilerde yerel yönetimlerin tahvil ihraçlarına ek bir garanti getirilmesinin söz konusu olmadığı her ne kadar belirtilmiş olsa da böyle bir düzenlemenin yapılıyor olması, orta ve uzun vadede, tahvil ihraçlarına hazine garantisi verilmesini gündeme getirebilir. Burada dikkatli olmak gerekir. 18’inci madde Merkez Bankasının özellikle denetim kurulu üyelerinin seçilmesine ilişkindir. Burada denetleme kurulu seçme yetkisi genel kurula verilmek suretiyle Hazine Müsteşarlığına doğrudan doğruya bütün denetleme kurulu üyelerini seçme hakkı tanınmaktadır. Bu, Merkez Bankasının özerkliği ve bağımsızlığı açısından sakıncalıdır. 25’inci madde yap-işlet-devret modeliyle gerçekleştirilecek kamu yatırımlarının alanını ciddi şekilde genişletmektedir. Bildiğiniz üzere, AKP hükûmetleri dönemi boyunca, kamu sektörü tarafından yapılması gereken, hatta birçoğu saf kamusal hizmet olarak ele alınması gereken bazı yatırımların yap-işlet-devret modeliyle özel sektör eliyle yaptırıldığını gördük. Orta ve uzun vadede kamu yatırım harcamalarının ciddi şekilde aşağıya doğru çekildiği bir patikayı Türkiye ekonomisinin önüne getirecektir. Son dönemde ardı ardına gelen yasalar ve ardı ardına gelen ekonomik büyüklükler Türkiye’de son on yıldır AKP hükûmetleri dönemindeki ekonomik tablonun biraz daha farklı açılardan değerlendirilmesini zorunlu kılıyor diye düşünüyorum. Biraz önce Sayın Bakan burada sorulara cevap verirken…
Dinlemiyor, sizi dinlemiyor, Sayın Bakan dinlemiyor.
Sayın Bakanım…
Genel Kurula hitap et.
Sayın Bakana soruyorum ama.
Sayın Sarı, lütfen Genel Kurula hitap edin.
Biraz önce Sayın Bakan burada büyüme rakamlarını değerlendirirken, bütün gelişmekte olan ülkeler ya da gelişmiş olan ülkeler açısından finansal krize bağlı olarak başta öngörülen büyümelerin altında büyümeler gerçekleştiğini, dolayısıyla Türkiye’de son çeyrekte çıkan 1,4 takvim ve mevsimden arındırıldığında sıfır ve yıl genelinde 2,2 olan büyümenin bu anlamda değerlendirilmesi gerektiğini söyledi ve AKP çevrelerince, bütün değerlendirmelerde Türkiye'nin son on yılda çok ciddi bir büyüme performansı sergilediği söylendi. Bu yanlış bir algıdır değerli milletvekilleri. Bir defa, Sayın Bakana öncelikle şunu hatırlatmak isterim: 2003-2007 dönemi ve 2008-2012 dönemi olarak ikiye ayırdığımız zaman, yani kriz öncesi dönem ve kriz sonrası dönem Türkiye'nin büyüme performansını gelişmekte olan ülkelerin büyüme performansıyla kıyasladığımız zaman şöyle bir tablo görürüz: 2003-2007 döneminde Türkiye yüzde 6,9 büyümüştür. Bu büyüme aslında Türkiye'nin tarihsel ortalamalarının üzerinde bir büyümedir. Ancak aynı dönemde, gelişmekte olan ülkeler yüzde 7,6 büyümüştür. Dolayısıyla Türkiye gelişmekte olan ülkelerin altında büyümüştür. Krizden sonraki döneme geçtiğimiz zaman, yine devletin resmî rakamlarına bakacak olursak, 2008-2012 döneminde Türkiye'nin büyüme ortalamaları yüzde 3,2’ye düşmüştür. Bu açıdan Sayın Bakan haklıdır, Türkiye'nin büyüme ortalamaları aşağıya doğru iniyor. Gelişmekte olan ülkelerin büyüme ortalamaları ise bu dönemde yüzde 5,5’tir. Yani Türkiye'nin büyüme hızı düşüyor, gelişmekte olan ülkelerin de büyüme hızı düşüyor ama Türkiye'nin büyüme hızı, gelişmekte olan ülkelerin büyüme hızından çok daha fazla düşüyor. Dolayısıyla krizin Türkiye’ye teğet geçtiği doğru değildir. Ortada bir Türk mucizesi yoktur. Bu, Türkiye’ye ilişkin yapısal bir problemin, yapısal bir sorunun olduğu anlamına gelmektedir. Bakınız, bütün AKP iktidarları dönemi boyunca yani 2003’ten 2012 yılına kadar Türkiye ekonomisinin büyüme ortalaması yüzde 5,05’tir. Cumhuriyet kurulduktan bu yana da Türkiye ekonomisi yüzde 5 büyümüştür. Dolayısıyla hem likidite bolluğu döneminde hem likidite kıtlığı döneminde, hangi dönemi ele alırsak alalım, Türkiye'nin büyüme ortalamaları Türkiye'nin tarihsel ortalamaları kadardır yani ortada AKP hükûmetleri eliyle başarılmış bir Türk mucizesi yoktur. Türkiye tarihsel ortalamaları kadar büyümüştür, Türkiye'nin büyümesi, gelişmekte olan ülkelerin altındadır. Dolayısıyla bu konuda Sayın Bakanın ne düşündüğünü ben açıkçası çok merak ediyorum. Büyüme hedefleri tutmamıştır değerli milletvekili arkadaşlarım. İlk orta vadeli programda bu hedef yüzde 4’tü ve biz yüzde 4 büyümenin asla gerçekleşemeyeceğini söyledik, bunun gerekçelerini söyledik. Plan Bütçe Komisyonunda yaptığımız çalışmalardaki zabıtlarda yer almaktadır. Daha sonra bu hedef yüzde 3,2’ye revize edildi. Bugün yüzde 2,2’yle karşı karşıyayız. Buradan ilan ediyorum: 2013 yılı büyüme hedefini tutturmamız imkânsızdır ya da çok zordur çünkü yatırım harcamalarında çok ciddi bir yavaşlama, hatta negatiflik söz konusudur. Örneğin Sayın Bakanım, 2012 yılının son çeyreğinde makine ve teçhizat alımları özel sektörün, yüzde 15 gerilemiştir. Yine aynı şekilde, son çeyrekte sabit sermaye yatırımları yüzde 9,2 azalmıştır. Dolayısıyla önümüzdeki dönem yatırımların canlanacağına ilişkin herhangi bir işaret yoktur. Yurt içi talep çökmüştür. Yurt içi talep çok uzun bir aradan sonra 2012 yılında negatiftir. Gelirler politikasına baktığımızda ya da kredi politikasına baktığımızda yurt içi talebin önümüzdeki yıl, yani bu yıl, yani içinde bulunduğumuz yıl canlanacağına ilişkin herhangi bir işaret yoktur. Ekonomideki canlanmaya ilişkin ilk öngörüler 2012 yılının son çeyreğindeydi. Sonra 2013 yılının ilk çeyreğine aktarıldı ama 2013 yılının ilk çeyreği rakamlarında da bunu teyit eden herhangi bir işaret yoktur. Dolayısıyla buradan ilan ediyorum: 2013 yılı büyüme hedefini tutturmak imkânsızdır. Daha rasyonel ve daha gerçekçi büyüme hedefleri tespit edilmelidir ya da ekonomi politikaları gözden geçirilmelidir. Yine, aynı şekilde, büyüme hedefleri tutmayacağı için bütçe hedeflerini tutturmak imkânsızdır. Özellikle dolaylı vergiler üzerinden vergi hasılatında önümüzdeki dönem ciddi sıkıntılar olacaktır. Dolayısıyla daha şimdiden, önümüzdeki yaz aylarından itibaren, birinci ve ikinci çeyrek büyüme rakamları geldiğinde ya da kamu maliyesine ilişkin gerçekleşmeler ortaya çıktığında zamlar kaçınılmaz olacaktır. Dolayısıyla büyüme hedefleri tutmayacağı için bütçe hedefleri tutmayacaktır ve bütçe hedefleri tutmayacağı için de kamu maliyesinde ciddi sıkıntılar olacaktır ve şimdiden şunu söylemek de mümkündür: İşsizlik oranları artışa geçmiştir. Son ekim ayından itibaren işsizlik yönünü yukarı çevirmiştir çünkü büyüme 4 kat düşmüştür. Tarihsel araştırmalar şunu gösteriyor: Türkiye ekonomisinin yüzde 5’in altında büyüdüğü her noktada işsizlik oranları artmaktadır. Dolayısıyla, işsizlik çift haneli rakamlara takılı kalacaktır, hatta belki orta vadede çok daha yüksek rakamlara çıkacaktır. Bu genel değerlendirmeyi de bu vesileyle yapmış oldum. Hepinize saygılar sunuyorum. Teşekkür ederim.
Bölüm üzerinde Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına söz isteyen Erol Dora, Mardin Milletvekili.
Değerli milletvekilleri, öncelikle, üzerinde konuştuğumuz yasa tasarısının doğru, sağlıklı ve en önemlisi katılımcı bir yöntemle hazırlanmadığını ifade etmek istiyorum. Yine, komisyonlardan alelacele geçirilen, katılımcılığı göz ardı eden bir torba yasa ile daha karşı karşıyayız. Tasarı birçok kanunda farklı değişiklikler önermesine rağmen sorunlar tam olarak çözülmüş değildir. Kanun değişikliklerinin yapısal çözümleri amaçlaması gerekirken maalesef torba yasada birçok yerde yapıcı ve kalıcı çözümler getirilmemiştir. Kamu finansmanı ve borç yönetimiyle ilgili getirilen yeni düzenlemede üst fon yapısına kaynak aktarma, bu kaynağı belirleme, fon aktarılacak alanları belirlemede ve benzeri diğer hususlarla ilgili tasarruflarda Bakanlar Kuruluna yetki verilmektedir. Ayrıca, hukuken takip kabiliyeti kalmayan ve ekonomik değeri bulunmayan menkul kıymetlerin hesaptan çıkarılması yetkisinin bakana verilmesinin anlaşılır bir tarafı yoktur. Mevzuatın çiğnenerek bu yetkinin sadece bakana verilmesini doğru bulmadığımızı ifade etmek istiyorum. Bu menkul kıymetlerin neler olduğu konusunda kamuoyu da aydınlatılmış değildir. Bu da bu yetkinin verilmesiyle ilgili çekinceleri artırmaktadır. Tasarıda yapılan düzenlemeyle 4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanunu’nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna “Bakanlar tarafından gerekli görülen durumlarda kamu hizmetlerinin yerine getirilmesi veya hazine taşınmazlarının daha etkin ve verimli şekilde yönetilmesi amacıyla, hazinenin özel mülkiyetinde bulunan taşınmazlar ile mülkiyeti gerçek ve tüzel kişilere ait taşınmazlar trampa edilebilir." ibaresi eklenerek kanunda bir değişikliğe gidilmiştir. Bu düzenlemeyle hazinenin mülkiyetindeki taşınmazlar ile gerçek ve tüzel kişilerin sahip oldukları taşınmazlar arasında trampa yapabilme işleminin önünün açılacak olması son derece önemli olduğu hâlde belirsiz bir durum söz konusudur. Yapılan düzenlemede ne takasın koşulları ve kriterleri belirlenmiş ne de bunun zorunlu ya da gönüllü olup olmayacağı ifade edilmiştir. Ayrıca, trampa konusu olan ve ekonomiye kazandırılmak istenen termal tesis, tatil köyü ve dinlenme kampları gibi yerler kamu kurumlarının mülkiyetinde ve tasarrufundadır. Dolayısıyla bu yerlerle ilgili işlem yapabilme konusunda hiçbir kısıtlama olmaksızın Bakanlar Kuruluna yetki verilmesi doğru değildir. AK PARTİ Hükûmeti her yeri potansiyel rant alanı görmekten vazgeçmelidir. Değerli milletvekilleri, torba yasada yapılan düzenlemelerden en önemli olanlarından birisi de İşsizlik Sigortası Kanunu'nda yapılan iki önemli değişikliktir. Bu değişiklikler ile işsizlik sigortasına ait devlet payının Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından ödenmesi tasarlanmaktadır. İşsizlik sigortasına ait payların nereden ödenmesi gerektiğiyle ilgili tartışmaların ötesinde bu payın ne şekilde ödeneceği belirsizliğini korumaktadır. Ödenmesi gereken payın, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının zaten kısıtlı olan bütçesinden mi, yoksa Hazinenin Bakanlığa aktaracağı fondan mı karşılanacağı yapılan düzenlemede belirtilmemiştir. Bize göre bu belirsizliğin giderilmesi gerekmektedir. Ayrıca, Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazine Müsteşarlığının İşsizlik Sigortası Fonu'na aktaracağı paranın eksik veya fazla olması durumunda, bu kurumlar herhangi bir faiz ödemeden yükümlülüklerini yerine getirebilecektir. İşçiler, emekçiler, sigorta primleri ödemelerinde en ufak bir gecikme yaşamaları durumunda üstüne faiz koyup ödetmeyi bilen Hükûmet, neden kendi yaşattığı haksızlığın bedelini ödemekten kaçınmaktadır? Eğer “Bu bizim bileceğimiz iş." derseniz, o hâlde vatandaştan da prim gecikmelerinde faizin alınmaması gerekir. Konusu açılmışken, İşsizlik Sigortası Fonu ile ilgili olarak da birtakım düzenlemelerin yapılması gerekmektedir. Bu ülkede işsizlik maaşı almanın çok zor olduğu herkes tarafından yüksek sesle dillendirilmektedir. Sürelerin uzun olması da ayrıca bir sıkıntı konusudur. Mevsimlik olarak ya da kısa süreli işlerde çalışmak zorunda kalan emekçiler bu fondan maalesef faydalanamamaktadır. Örneğin, altı ay faaliyet gösteren bir tekstil firmasında çalışan işçi, işten çıkarıldığında herhangi bir garanti kapsamına alınmamaktadır. İş yerinin kendisi de kapandığı için emekçiler mağdur olmaktadır. “Sezonluk işler” denilen sektörlerde çalışan işçiler için de aynı durum söz konusudur. Bizim isteğimiz, kısa süreli işlerde çalışmak zorunda kalanların da işsiz kaldıklarında fondan yararlanabilmeleri için çalışma mecburiyeti olarak şart koşulan sürelerin kısaltılmasıdır. Ayrıca, bilindiği gibi, İşsizlik Fonu’ndan faydalanabilmek için emekçiler bin bir zorlukla karşılaşmaktadırlar. Gerçek durum bu olduğu hâlde, İşsizlik Fonu başka birtakım yerlere aktarılmaya devam edilmektedir. AK PARTİ'nin İşsizlik Fonu’ndan GAP'ı bahane ederek bütçeye aktardığı rakam 10 milyar 824 milyon lirayı aşmıştır. Bu rakam, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanının açıklamalarından alınmış olup fonun kuruluş amacından kaynaklı olarak on yılı aşkın süreyle işsizlere ödenen paranın yaklaşık 2 katıdır. Durum bu kadar ortadayken işsizlerin fondan yararlanmasının önündeki tüm engellerin kaldırılmasını ve yararlanma kapsamının genişletilmesi gerektiğini düşünüyoruz. Tasarı ile getirilen diğer düzenleme ile Vakıflar Kanunu'nun 28’inci maddesinin ikinci fıkrası yürürlükten kaldırılmaktadır. Bu değişiklik ile Vakıfbank tarafından aktarılması gereken kesintilere ilişkin hükümler ortadan kaldırılmaktadır. Vakıflar Kanunu'nda 2008 yılında yapılan değişiklikle kanunun bu şekilde çıkmasını sağlayanın AK PARTİ Hükûmeti olduğunu unutmamak gerekiyor. Dolayısıyla yeni düzenleme ile kanunun çıktığı tarihten bu yana yapılması gereken ancak yapılmayan ödemelere ilişkin herhangi bir yaptırım uygulanmayacaktır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; tasarı ile getirilen değişikliklerin önemli ve kritik olduğunu ancak katılımcı bir yöntem ile hazırlanmadığı için kalıcı çözüm getirmekten uzak olduğunu belirtiyor, tekrar Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum.
Bölüm üzerinde Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına söz isteyen Mustafa Kalaycı, Konya Milletvekili.
Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun’da 2012 Haziran ayında yapılan düzenlemeyle, kamunun varlıklarına ilişkin alım, satım, geri alım, kiraya verme, geri kiralama, bedelli veya bedelsiz devir ve benzeri işlemleri yapmak üzere varlık kiralama şirketleri kurmaya Başbakan yardımcısı yetkili kılınmış ve bu şirketlerin yurt içi ve yurt dışı piyasalarda kira sertifikası ihraç edebilmesi öngörülmüştür. Verilen bilgilere göre, bu düzenleme kapsamında bugüne kadar 1’i dış, 2’si de iç piyasaya olmak üzere, 3 kira sertifikası ihracı gerçekleştirilmiştir. Ancak, yapılan işlemlerde kanunların amir hükümlerine uyulmamış; vergiler, harçlar ve diğer yükümlülükler ödenmeyerek bir anlamda vergi kaçırılmış, kanunlar alenen çiğnenmiştir. O nedenle, tasarının 2, 8, 14, 22, 23 ve 43’üncü maddelerinin yürürlük tarihi 29 Haziran 2012 tarihinden geçerli olmak üzere, geriye dönük belirlenmektedir. Bu maddelerle Türk Ticaret Kanunu, Borçlar Kanunu, Vergi Usul Kanunu, Afet Sigortaları Kanunu, Emlak Vergisi Kanunu, Kurumlar Vergisi Kanunu, Gider Vergileri Kanunu, TOBB Kanunu ve KİT’ler hakkındaki KHK’lerin ilgili hükümlerine tabi olunmayacağına dair hükümler konulmakta; defter tutma ve diğer yükümlülüklerin yerine getirilmeyeceği; tüm işlemlere dair kurumlar vergisi, banka ve sigorta muameleleri vergisi, emlak vergisi, damga vergisi ve harçlar ile döner sermaye vesair ücretler ve primlerle ilgili muafiyet hükümleri tesis edilmektedir. Hükûmet hiçbir kanuni yükümlülüğü yerine getirmeden işlemler yapmış, şimdi de kılıfına uydurmaktadır. Hiç kimsenin, gerekçesi ne olursa olsun, kanunlara uymama hakkı yoktur; bu suçtur, kanun tanımamazlıktır, hukuka saygısızlıktır. Sayın Babacan’ın bir imzasıyla öyle bir şirket kurulmuş ki, ana sözleşmesini uzun uğraşlar sonucu görebildik. Tamamı hazineye ait, asgari sermayeye sahip bu şirketin adı var, kendi yok; sermayesi var ama ödenmemiş; kâr-zarar söz konusu değil; vergisi yok, algısı yok; yükümlülüğü yok, sorumluluğu yok; defteri yok, kaydı yok; yönetimi yok, denetçisi yok, personeli yok; yeri yok, yurdu yok. Komisyondaki eleştiriler üzerine şirketin ticaret sicilinde ilan edilmesi bari kabul edildi. Hazineye ait bu şirket hazineden varlık satın almış, bu varlığı hazineye kiralamış, hazineden alacağı kira gelirine dayalı kira sertifikası ihraç etmiş. Bütün bu işlemler aynı anda yapılmış. Esasen hazine ile hazinenin şirketi arasında gerçek anlamda bir alım satım, kiralama ve ödeme falan yok, hepsi kâğıt üzerinde, hatta kâğıt bile yok, defteri yok, kaydı yok. Bu şekilde dış piyasadan 1,5 milyar dolarlık, iç piyasadan 3,1 milyar dolarlık borçlanma yapılmış. Bu işlemlerde hiçbir masrafı olmayan bu şirket kira gelirini de olduğu gibi kira sertifikası alanlara veriyor yani bir kâr-zarar da oluşmuyor. Şirket ticari esaslara, kârlılık ve verimlilik ilkelerine göre faaliyet göstermiyor. Sözde şirket ama hazinenin hayratı konumunda. Dolayısıyla, Sayın Babacan diyor ki: “Ben bir şirket uydurdum, duma duma dum.” İşte, işin özeti bu. Bütün bunların hepsi bir aldatmacadır, hukuki tanımı da muvazaadır. Borçlanmada alternatif yöntem ve araçların kullanılması, borçlanma maliyetinin azaltılması için çeşitli finansal araçlara ve değişik piyasalara yönelinmesi, Milliyetçi Hareket Partisi olarak bizim de borç yönetimi politikalarımız arasında yer almaktadır. Ancak, insanların dinî inançlarının devlet eliyle ve böyle muvazaalı yollarla istismar edilmesini doğru bulmuyoruz. Hocalarımızın, din âlimlerimizin kira sertifikası alınarak gelir elde edilmesi konusunda olumlu görüşleri bulunmaktadır. Ancak, bu görüşlerde de belirtildiği gibi, varlık satışı gerçek olmalı, kiralama gerçek olmalıdır. Uygulamanın, özünde, faizli tahvil ihracıyla bir farkı yok. Bununla ancak kendinizi kandırırsınız; mütedeyyin insanları, faizden kaçan bazı insanlarımızı kandırabilirsiniz, Cenab-ı Allah’ı kandıramazsınız. Aldattığınız insanların vebalini nasıl ödeyeceksiniz? Değerli milletvekilleri, AKP Hükûmeti cumhuriyet tarihinin en fazla borçlanan ve en fazla faiz ödeyen iktidarı olmuştur. On yılda alınan borçlarla ve ödediği faizlerle cumhuriyet tarihinin rekorlarını kırmıştır. Türkiye’nin dış borcu, 2002 yılında 129,6 milyar dolar iken 2012 yılı sonu itibarıyla 336,9 milyar dolara yükselmiştir. On yılda yüzde 160 oranında artmıştır. Merkez Bankası dâhil kamunun dış borcu 86,5 milyar dolardan 110,8 milyar dolara, özel kesimin dış borcu ise 43,1 milyar dolardan 226 milyar dolara yükselmiştir. Kamunun iç borcu da 2002 yılında 155,2 milyar lira iken, 2012 yılı sonu itibarıyla 408,3 milyar liraya ulaşmış durumdadır. Kamu iç borcu on yılda yüzde 163 oranında artmıştır. 40 milyar dolarlık özelleştirme geliri, 22 milyar dolarlık, yabancılara toprak satışından elde edilen gelirler de borçların azalmasını sağlayamamıştır. Ülkemizde, hâlihazırda 155 milyar doların üzerinde kısa vadeli yabancı sermaye, yani sıcak para bulunmaktadır. Bunun da aslında borç hanesine yazılması gerekmektedir. AKP iktidarında dışarıdan döviz getirip Türkiye'de değerlendirenler, diğer ülkelerde uzun yıllar sonra alabileceği getiriyi ülkemizde çok kısa sürede elde etmişlerdir. Bu yolla, Türkiye ekonomisinden dışarıya rekor boyutta kaynak transferi yapılmıştır. Sayın Babacan ve Maliye Bakanı dış borcun kalmadığını söylüyorlar; kamunun dış borcundan Merkez Bankası rezervlerini ve diğer varlıkları düşerek, dış âlemden alacaklı bile olduğumuzu söyleyebiliyorlar; özel sektörün 226 milyar dolarlık dış borcunu borçtan saymıyorlar; 40 milyar dolarlık özelleştirme geliri, 22 milyar dolarlık, yabancılara toprak satışından elde edilen gelirler nereye gitti, sözünü bile etmiyorlar; 155 milyar doları aşan kısa vadeli yabancı sermayeyi yani sıcak parayı hiç hesaba katmıyorlar. Sıcak para, sadece 2012 yılında yüzde 63,3 oranında, 60 milyar dolar artmıştır. Merkez Bankasının rezervleri sıcak paraya, borçlara teminat olarak tutulmaktadır. Bu rezervlerden çok düşük gelir elde edilirken, sıcak paraya ve borçlara yüksek faizler ödenmektedir. Değerli milletvekilleri, böyle işlemleri bir tanıdığınız yapsa ne dersiniz? Örneğin, 100 milyar liralık parasını yüzde 1’in altında faizle değerlendiren, buna karşılık, bankalardan yüzde 6-7 faizle 100 milyar lira kredi alan kişiye ne dersiniz? Siz ne dersiniz bilmem ama Anadolu’da böyle birine “enayi” derler. Sayın Bakan, açıklar mısınız, Merkez Bankası rezervlerimizin ne kadarı, hangi yurt dışı banka ve fonlarda, yüzde kaç getiriyle yer alıyor? Buna karşın, dış borçlara hangi oranlarda faiz ödeniyor? Açıklayın da bu millet duysun. Diğer taraftan, Sayın Başbakan ve bakanlar, iktidara geldiklerinde IMF’ye olan borcun 23 milyar dolar olduğunu, bunu ödediklerini, mayıs ayında da sıfırlanacağını söylüyorlar. Bir defa, şu anda IMF’ye ödenen borç, AKP Hükûmetince 2005 yılında sağlanan 10 milyar dolarlık kredinin bakiyesidir. Ayrıca, sadece yabancılara sattığınız gayrimenkullerin parası IMF borcuna karşılık gelmektedir. Şu anda kamunun dış borcu nedir, Dünya Bankası ve diğer uluslararası kuruluşlara, bankalara olan borcunuz nedir, tahvillerle ilgili borçlar ne tutardadır, bunlardan söz edilmiyor. IMF’ye borç bitiyor ama başka kuruluş ve bankalara borç artıyor. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Teşekkür ediyor, saygılar sunuyorum.
Bölüm üzerinde şahsı adına söz isteyen Erkan Akçay, Manisa Milletvekili.
Değerli milletvekilleri, Hükûmet tarafından gittikçe yaygınlaştırılan ve adına “torba tasarı” dediğimiz bu yasa yapım tarzı hukuku altüst etmiş ve yasama kalitesini bozmuştur. Aradan bir yıl bile geçmeden 4749 sayılı Kanun’un “Kira sertifikası ihracı” başlıklı 7/A maddesinde tekrar düzenleme yapılmaktadır. Zira, AKP çıkarttığı birçok kanunu daha mürekkebi bile kurumadan tekrar değiştirmektedir. Bu da Adalet ve Kalkınma Partisinin kanun hazırlamadaki özensizliğinden ve kanun görüşmeleri sırasında kamuoyu ile muhalefetin eleştirilerini dikkate almamasından kaynaklanmaktadır. Hazine Müsteşarlığı tarafından verilen bilgilere göre, 4749 sayılı Kanun’un “Kira sertifikası ihracı” başlıklı 7/A maddesi kapsamında bugüne kadar biri dış, ikisi de iç piyasa olmak üzere 3 kira sertifikası ihracı gerçekleştirilmiştir. Ancak, yapılan işlemlerde, Türk Ticaret Kanunu, Borçlar Kanunu, Vergi Usul Kanunu, Odalar Borsalar Kanunu, Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname gibi pek çok kanuna riayet edilmemiştir. Tasarıda yapılan düzenlemeyle, kira sertifikası ihracıyla ilgili maddelerin yürürlük tarihi 29 Haziran 2012 tarihinden geçerli olmak üzere geriye dönük değiştirilmektedir. Türkiye bir hukuk devletidir ve idare, tüm iş ve işlemlerinde hukuka uymak zorundadır ancak AKP Hükûmeti kanunların amir hükümlerine uymamış, bu tasarıyla, kendi yaptığı hukuksuzluk için yeni bir hukuk yaratma gayreti içerisine girmiştir. Tasarının 4’üncü maddesiyle, yerel yönetimler tarafından hazine garantisi altında ihraç edilecek tahvillerin geri ödemeleri için, dış borç ödeme hesabı kurmaları zorunlu hâle getirilmektedir. Yerel yönetimlerin hazine garantili tahvilleri için dış borç ödeme hesabı kurmaları mali disiplin açısından önemlidir ancak bu düzenleme, yerel yönetimlerin projeye bağlı olmaksızın tahvil ihraç etmesinin de önünü açmaktadır. Bu düzenlemenin önümüzdeki yerel seçimlerle ilgili olduğunu düşünüyoruz. Şubat 2001 krizinden sonra Merkez Bankası Yasası değiştirilmiştir. Mayıs 2001’de gerçekleştirilen yasal değişikliklerle, Merkez Bankasının kamuya kredi vermesi Kasım 2001’den itibaren yasaklanmıştır. Merkez Bankasının temel hedefinin fiyat istikrarı olduğu açık bir şekilde belirtilmiş ve Merkez Bankası araç bağımsızlığına kavuşturulmuştur. Yapılan yasal değişikliklerle Merkez Bankasının temel önceliği finansal piyasalardaki istikrarın sağlanması olmuştur. Bu amaçla, piyasalara sağlanan olağanüstü tutardaki likiditenin enflasyonda sıçramalara yol açmasının önlenmesi sağlanmıştır. Yapılan bu düzenlemelerle Merkez Bankasının idari bağımsızlığı güvence altına alınmıştır. Ancak, değerli milletvekilleri, görüşmekte olduğumuz tasarının 18’inci maddesiyle, Merkez Bankasının Denetleme Kurulu üyelerinin Genel Kurul tarafından seçilmesi öngörülmektedir. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası özel kanunla kurulmuş bir özel hukuk tüzel kişisidir ancak Merkez Bankasının bağımsızlığı çok önemli bir husustur. Bu düzenlemeyle bağımsızlığa gölge düşürülecek ve tamamıyla denetim dışı kalacaktır. Yani, hem yönetim ve hem de denetim kamu eliyle yapılmış olacaktır. Bu düşüncelerle muhterem heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Bölüm üzerinde şahsı adına söz isteyen Kamer Genç, Tunceli Milletvekili.
Şimdi, bir yasa teklifi gelmiş. AKP’nin bir huyudur, babasız bir çocuk yaratıyorlar ama bu çocuğun başı nerede, ayakları nerede, kolları nerede, belli değil. Yani, bir babasının belli olmaması dışında da vücut organlarının da şekli, şemaili çok acayip. Şimdi, biliyorsunuz, bu AKP iktidarı zamanında devlet çökertildi başta ordusu ile yargısı ile her yönüyle çarpıtıldı, çökertildi daha doğrusu. Geçen gün, 21 Martta Diyarbakır meydanında Abdullah Öcalan’ın bir bildirisi yayınlandı. Diyor ki bildiride: “Efendim, artık yeni bir devlet kuracağız, bin yıldır biz İslam bayrağı altında yaşadık ve…”
Kanunla ne alakası var?
Dur, ne alakası olduğunu görürsün sen, sen görürsün şimdi. Ondan sonra “İslam bayrağı altında yaşadık.” diyor. Bunun anlamı şudur: “Türk Bayrağı’nı kaldıracağız. Türkiye Cumhuriyeti devletini feshedeceğiz. İslam devletine dayalı bir devlet kuracağız.” Arkasından da Tayyip Erdoğan çıkıyor diyor ki Eskişehir’de: “Efendim, bizim bu muhaliflerimiz var ya, biz terörde başarıya ulaşacağız diye muhalefet partileri üzüntüsünden çılgına dönüyor, kuduruyor.”
Öyle bir şey söylemedi, öyle bir ifade yok.
Git, oku. Ben de kendisine bir soru sordum. Hani bizde bir söz vardır: “Kişiyi nasıl bilirsin? Kendim gibi bilirim.” Değil mi. Dedim ki: “Tayyip Bey, sen, siyasi rakiplerin eğer bir başarı kazandığı zaman üzüntüden çılgına dönüp de kuduruyor musun kudurmuyor musun?”
Öyle bir ifade kullanmadı.
Şerefsizlik etme lan!
Kendisine soru sordum ya, soru sordum.
Böyle bir şey yok ya!
Hey! Kamer Bey, terbiyeli ol, terbiyeli!
Bakalım, bana cevap verecek.
Sayın Genç, lütfen temiz bir dille konuşur musunuz.
Ağzından çıkanı kulağın duysun be!
Ağzından çıkanı kendisi duyacak.
Bir Başbakana nasıl böyle konuşursun, ahlaklı olacaksın!
Yahu kendisinin söylediği laf.
Sayın Genç…
Ben kendisinin söylediği…
Ahlaklı olacaksın!
Ağzından çıkanı kulağın duysun be!
Ahlaklı olacaksın!
Şimdi ben kendisine söylediğim sözü söylüyorum. Diyor ki: “Muhalefet partileri bir başarıya…”
Lütfen temiz bir dille konuşun Sayın Genç.
Terbiyesizliğin lüzumu yok!
Ağzından çıkanı kulağın duysun be! Ne biçim konuşuyorsun!
Benim kulağım duyuyor. Senin Gençlik ve Spor Bakanlığındaki kimliğini ortaya çıkaracağım bak, çok konuşuyorsun.
Bu kadar seviyesiz konuşmaları duymak istemiyoruz ya!
Ondan sonra diyor ki: “Efendim…” Ya şimdi birisi bir şey söylüyorsa ben de onun cevabını vereceğim, ben muhalefet partisinin milletvekiliyim.
Sen ne konuşuyorsun be!
Bana “Sen üzüntünden kuduruyorsun, çılgına dönüyorsun.” diyor. Ben de dedim ki: “Sen de kuduruyor musun kudurmuyor musun?” Bu benim hakkım.
Öyle bir şey söyler mi ya? Öyle bir şey söylemedi.
Ağzından çıkanı kulağın duysun!
Kuduranın kim olduğu çıkacak ortaya şimdi.
Senin neren duyuyor?
Şimdi, getirdiğiniz bu kanunla efendim varlık kiralama şirketini kuruyorsunuz. Şimdi soruyoruz; Hükûmet sırasında oturanlar mım, mım, mım, mım, mıymıntı, mıymıntı laflar çıkarıyorlar.
Ne yapıyorsun be?
Sayın Genç…
Cevap bile vermiyorlar. Şu Hükûmet sıralarına bakın ya, bundan utanın be! Var mı burada bir adam? Var mı burada? Bunlar nerede? Nerede şimdi?
Çalışıyorlar, çalışıyorlar.
Neyin pazarlığının peşinde koşuyorlar? Niye bu Parlamento bu saate kadar çalışıyor da bunlar nerede?
Çalışıyorlar.
Tayyip gelsin otursun burada o zaman. Böyle Meclis olur mu? Böyle bir Meclise saygısız olan bir Hükûmet olur mu? Dolayısıyla ne yapıyorsunuz? “Efendim, devletin varlıklarını satacağız.” Nasıl satacaksınız biliyor musunuz? Efendim, Başbakanlık binasını bir kiralama şirketine vereceksiniz. Türkiye Büyük Millet Meclisini de vereceksiniz. Sordum, o Hükûmet sırasında oturan adama.
Bakan o, Bakan.
CHP’nin kalitesini ortaya koyuyor arkadaşlar, CHP bu işte.
Herhalde yarın öbür gün zaten Türkiye’yi kaldıracaksınız ya, Türkiye’yi parçalayacaksınız… Yani, onu da varlık şirketine dahil edeceksiniz. Yani kamu mallarını varlık şirketine dahil ettiğinize göre yarın öbür gün Türkiye’yi de varlık şirketine dahil edip buna bir değer biçeceksiniz.
Kalite bu!
Peki, bu varlık şirketinde kim alacak, bu hangi şirkete göre kurulacak, hangi kanuna göre kurulacak, organları ne olacak, nasıl bir kâr elde edecek, burada kaç kişi çalışacak, bunların kârları ne olacak; bunlar belli değil. Şimdi, bakın arkadaşlar, bugün bir tane yayın geçti elime, diyor ki: “Bunları biliyor musunuz? Dünyaca ünlü Fortune dergisinde Recep Tayyip Erdoğan’ın dünyanın en zengin 100 adamından biri olduğunu yazdığı ve bu derginin de Türkiye’ye sokulmadığını biliyor musunuz?” diyor.
Gönlü zengin gönlü. Milletin gönlünde o.
Sen dairelerden hesap versene, şu dairelerden.
Şimdi, bunun yanında, bir de kamuya ait yazlıkları satıyorsunuz. Peki, bunları kim alacak? Çünkü yani o kadar doyumsuz bir iktidarsınız ki… Ya, bir doyun ya, bir doyun bir noktadan sonra. Ne yapacaksınız? Devletin en kıymetli, deniz kıyısındaki mülklerini alacaksınız, bedava üzerinize geçireceksiniz. İşte, burada siz bu hâliyle Türkiye’yi çökerttiniz.
Buyurun Sayın Canikli. Sataşma nedeniyle Sayın Canikli, lütfen yeni bir sataşmaya mahal vermeyin. İki dakika süre veriyorum.
Gerçekten, bu tür konuşmaların –konuşma denmez ama başka bir kelime bulamadığımız için- böyle bir Mecliste, bu Mecliste yapılmasını büyük bir üzüntüyle karşılıyoruz. Üzülüyoruz yani gerçekten, esasında ciddiye almamak lazım ama tabii izleyen vatandaşların bir kısmının kafası karışabilir, o yüzden, o nedenle; yoksa ciddiye almamak lazım çünkü tepeden tırnağa, nereden bakarsanız bakın, hiçbir şey yok içinde, hiçbir şey yok konuşmanın. Edep var mı? Yok. Etik var mı? Yok. Gerçek var mı? Yok. Ama olan ne var? Yalan, bol bol yalan. Somut olarak bir tane bir şey ortaya konulabiliyor mu? Konulmuyor. Ayıp, gerçekten ayıp. Yani herkes, her aklına geleni herkes hakkında söylerse bu ülke çekilmez hâle gelir.
Ya, iyi oldu Canikli, hakikaten bu çekilmez!
Bu ülke çekilmez hâle gelir.
Ama ona yakışıyor.
Biliyorum, burada oturanların, bu Mecliste bulunanların büyük çoğunluğu, belki tamamına yakını bu konuşmayı tasvip etmiyor. Eleştirebilirsiniz, ona hiç kimsenin bir itirazı olamaz ama böyle bir şey olamaz ki ya! O zaman biz de çıkalım, sizin önem verdiğiniz, sizce değerli olan her şeye saldıralım, her şeyi söyleyelim, nasıl olsa ispat külfeti yok! Öyle değil mi? Yok! Edep aramıyoruz madem, ahlak aramıyoruz, her şeyi söyleyelim! Böyle bir şey olabilir mi? Elbette yapmayız böyle bir şey, yapamayız.
Yakışmaz bize, tarzımız değil!
Ama ona yakışıyor, bize yakışmıyor!
Yapmayız, ama… Ama…
Bakan isterse memleketi satar!
Şimdi, bakın: Efendim, işte bir dergi yayınlamış da, 100 zengin devlet adamı içerisindeymiş de… Arkadaşlar, var mı, bununla ilgili ortaya koyabileceğiniz en ufak bir delil, belge var mı? Yok.
Var, var.
O zaman nedir bu? Yalandır. Kuyruklu yalandır, tepeden tırnağa yalandır, sağdan da yalandır, soldan da yalandır, arkadan da, aşağıdan da yalandır, yalan oğlu yalandır. Ne diyeyim daha, yani nasıl söyleyeyim? Nezaketimi, kuralı bozmadan nasıl izah edeyim, nasıl anlatayım bunu? Gerçekten çok ayıp, çok ayıp! Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Sayın Başkan, konuşmasında “Konuşmanızda edep yok, ahlak yok.” diye bir sataşmada bulundu efendim.
Evet, iki dakika süre veriyorum.
Sayın Başkan, “edepsiz” demedi, “Konuşmada edep yok.” dedi.
Şimdi, bakın, hâlâ siz bu Türkiye Cumhuriyeti devletinin ne yüce bir devlet olduğunu, o devlet vatandaşlığının ne kadar onurlu bir vatandaşlık olduğunu kavramamış insanlarsınız.
Şimdi, bir yandan devlet bitiyor, devlet parçalanıyor, ordusu yok ediliyor.
Senin siyasi anlayışın parçalanıyor, onu söyle.
Bir yandan, efendime söyleyeyim, Müslüman Kardeşler, Hamas, El Kaide gelmiş Türkiye’de cirit atıyor. Devletin kaynaklarını yok etmişsiniz. Ondan sonra da Başkanınız çıkıyor diyor ki: “Muhalefet kuduruyor, kuduruyor!”
Kudurma kardeşim, kudurma!
Yok, öyle bir şey yok.
Ben kudurana “Kuduruyorsun, sen kuduruyorsun. Ben kudurmuyorum, sen kuduruyorsun.” diyorum. “Tayyip, sen kuduruyorsun. Ben kudurmuyorum.” diyorum.
Kamer Bey, sen git bir işkembe iç!
Dolayısıyla, bana laf söyleyene ben onun karşılığını veririm.
Kudurma, kudurma!
Dolayısıyla, şimdi, siz Türkiye Cumhuriyeti devletinin parçalanmasını, bölünmesini istiyor musunuz istemiyor musunuz? Eğer, istemiyorsanız niye bunun karşılığında gerekli olan şeyi yapmıyorsunuz?
Sen rüya mı görüyorsun?
Burada, getirilen yolsuzluk…
Sen ne diyorsun yahu!
Bak Canikli, mesela, Mehmet Bey’e soralım: Antalya’da bu Canikli’nin bir akrabası bir araziyi, spor tesisleri kiralamış mı orada? Kiralamış mı kiralamamış mı?
Bir dakika, bir dakika…
Oğlunun da dairelerini söyle, oğlunun dairelerini.
Ben ondan duydum, ben ondan duydum.
Buna cevap vereceğim.
Bak Canikli, orada, ormandan araziyi birisi kiralamış senin akrabana vermiş. Vermiş mi vermemiş mi?
Cevap vereceğim.
Elin lafıyla bir yere gidilmez.
Senin akraban, Halk Bankasında Genel Müdür Yardımcısı mıdır değil midir? Şimdi, hepiniz ile ilgili bir şeyler getiririm buraya. Bakın, siz bu devleti dürüst yönetmiyorsunuz, devleti iflas noktasına getirdiniz.
Sen kendi oğlunun dairelerinin hesabını ver.
Sen ne içtin de geldin buraya? Ne içtin?
İnsanlar işsiz, aç, insanlar böbreklerini satıyor. Şimdi, bu durumda bir devleti bu duruma getirdiğiniz hâlde, yahu, bu Hükûmetinizin bu durumu bile utanç verici bir şey yahu.
Bir akrabamın Antalya’da…
Ama biraz önceki konuşmanızda zaten ciddiye alınmaması gerektiğini siz ifade ettiniz Sayın Canikli.
Hayır efendim tutanakları getirtirim… Söz vermedim Sayın Canikli lütfen.
Sayın Başkan…
Hayır söz vermedim. Tutanakları getirteyim yani, sizin biraz önce böyle bir sözünüz vardı burada.
Sayın Başkan, devamında bir cümlem daha var. Milletin kafasının karışmaması için cevaplandırılması gerekiyor.
Buyurun Sayın Canikli. İki dakika süre veriyorum.
Değerli arkadaşlar, öncelikle benim Antalya’da ne bir akrabam var ne öyle bir durum söz konusu. Tam bir yalan, iftira…
Ona yakışıyor.
Evet, gül orada, yani Kamer Bey sana yakışıyor ama sana yakışır. Ve böyle bir iftirayı da ispat edemeyen müfteridir, daha ağır kelime kullanmak istemiyorum bakın, çok ayıp. Yani, o zaman ben sizin hakkınızda her şeyi söyleyeyim, aklıma gelen her şeyi söyleyeyim o zaman, bu hakkı bana verir, bu misilleme yapma hakkını bana verir. Böyle bir şey olabilir mi yahu? Aklınıza gelen her şeyi söyleyeceksiniz, ondan sonra çıkıp güleceksiniz. Böyle bir şeyi, böyle bir şeyi…
Yahu, tamam, yoksa sen “Yok.” de.
Söylüyorum, iftiradır, yalandır, yalandır. Sana yakışır, sana yakışır!
Tamam, o zaman kanıtlarım. Hayır, Halk Bankasında Genel Müdür Yardımcısı akraban yok mu?
Çünkü sen yalan üretme konusunda herhâlde dünyanın en uzman insanlarından bir tanesisin. (AK PARTİ sıralarından “Bravo” sesleri, alkışlar) Böyle bir kişilik olabilir mi? Böyle bir hakaret olabilir mi? Yani gerçekten, terbiyem ve anlayışım elvermiyor. Yoksa o kadar çok şey söylenebilir ki buradan, o kadar çok şey söylenebilir ki!
Muhatap alma Başkan, muhatap alma.
Ayıptır ya!
Seni tutan mı var?
Size söylüyorum, bakın, yalandır, iftiradır diyorum. Efendim, şöyle bir şey olmuş da, duymuş da… Yalandır. Yok öyle bir şey, yok.
Yahu, vallahi Mehmet Bey söyledi. Mehmet Bey de burada.
Her şeyi yapar bu adam!
İşte, “ahlak” dediğiniz budur; ahlak, ahlak çok önemli. Her şey de evet, onun göz önünde bulundurulması gerekir. Lütfen kendinizi koyun. Bir tanesi çıkıyor, size, hiç gerçekle alakası olmayacak bir şekilde bir iftirada bulunuyor. Ne yaparsınız? Soruyorum size. Bu Genel Başkanınız hakkında da olabilir, sizin hakkınızda da olabilir çünkü o yapılıyor şu anda, aynısı yapılıyor.
Grup Başkan Vekilinin özür dilemesi lazım.
O zaman bana, ona maruz kalana her türlü iddiayı söyleme imkânı verir.
Grup Başkan Vekilinin çıkıp özür dilemesi lazım.
Madem ispat etme külfeti yok, madem ispat etme külfeti yok, o zaman, her türlü iddiayı, iftirayı buradan atmak imkânı sağlayabilir.
Özür dilemeniz gerekiyor. Bunu bileceksiniz! Saygıyla selamlıyorum.
Ben Antalya’da bunu araştıracağım.
“Araştıracağım.” diyor.
Canikli’nin hemşehrisi olan, çok yakını olan bir arkadaşı, orada Orman Bakanlığından Spor Bakanlığına kiralanıp oradan da Canikli’nin bir yakını işletmiyorsa ben diyeceğim ki ben yanılmışım.
“Araştıracağım.” diyor. İşte, iftirayı atıyor, sonra “Araştıracağım.” diyor. İftirayı at “Araştıracağım.” de!
Sesiniz çok çıkıyor, hepinizin pisliklerini biliyorum ben!
Ne pisliğimi biliyorsun? Sen kendi pisliğini söyle! Sen oğlunun hesabını versene!
Şimdi birinci bölümde yer alan maddeleri, varsa o madde üzerindeki önerge işlemlerini yaptıktan sonra ayrı ayrı oylarınıza sunacağım. Birinci madde üzerinde bir adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı’na Görüşülmekte olan 443 Sıra Sayılı Kanun Tasarısının 1’inci maddesine eklenen tanımlar arasına “Devlet dış borcu” tanımından sonra gelmek üzere “Muhtemel Devlet dış borcu” tanımının da eklenmesini arz ederiz. Bülent Kuşoğlu Ferit Mevlüt Aslanoğlu Musa Çam “Muhtemel Devlet dış borcu: Hazine garantisi ile genel, katma ve özel bütçeli idare ve kuruluşların aldıkları borçların ve yap-işlet-devret veya kirala türü yatırımlarının tutarları kapsamındaki mali yükümlülüğü” Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Önerge üzerinde söz isteyen Bülent Kuşoğlu, Ankara Milletvekili.
Değerli arkadaşlarım, bu hakaretler konusunda hassasiyet göstermemiz çok güzel, tabii ki Meclisin itibarı çok önemli, hepimizin itibarı çok önemli ama bu sıraların, boş olmasına da, bu kadar önemli kanunlar görüşülürken bu sıraların Hükûmet sıralarının boş olmasına da…
CHP sıraları, CHP sıraları…
Önümüze 59 maddelik bir torba kanun geldiğinde -içinde 27 ayrı kanunu ilgilendiren maddeler bunlar- Bu kadar önemli konular geldiğinde bu sıraların boş olmasına da bürokrasinin bizi bu saatlerde bu şekilde çalıştırmasına da aynı şekilde tepki göstermemiz gerekir, bunu da unutmamamız; bu da bize hakarettir çünkü. Geçen hafta 91 maddelik bir torba kanun, bu hafta 59 maddelik bir torba kanun. Hiçbir şekilde… Biraz önce söylediğim gibi yönetmelikle düzenlenmesi gereken, tebliğle düzenlenmesi gereken konuların kanun olarak önümüze getirilmesi -bunlar da Meclisin itibarıyla ilgilidir, bizlerin itibarıyla ilgilidir- bu konuda da hassasiyet göstermemiz ve tepki göstermemiz gerekir. Maddeye geçeyim, maddeyle ilgili olarak, 1’inci maddede görüyorsunuz, hemen yeni tanımlar eklenmiş. Yeni tanımlarda hazinenin daha fazla borçlanma kaygısı içerisinde olduğunu hissediyorsunuz. İşte, devlet dış borcu tanımıyla, garantili imkân tanımıyla, genel giderlerin genişlemesiyle aynı eğilimin olduğunu görüyorsunuz. Değerli arkadaşlar, Türkiye’de krizler döviz bitince olur. Onun için, Türkiye sürekli olarak borçlanma ihtiyacı hisseder. Bunları anlıyorum. Şimdi, bu kaygı Hükûmette de var, bunu da anlıyorum ancak son dönemde mali istikrardan verilen tavizleri anlamak mümkün değil. Gittikçe kötü bir yöne doğru gidiyoruz, eğilim bu yönde. Bu maddeyle de bu eğilimi net olarak görüyoruz. Bakın, son dönemde yapılan bu değişikliklerle, ilave olarak bu torba kanunda getirilen değişikliklerle özellikle hazine garantileri bol kepçe dağıtılıyor. Yap-işlet-devret kanununda öncelikle değişiklikler gerçekleştirildi, yap-işlet-devrette. Sonra, yap-işlet-kirala türü bir model getirildi. Millî parklardan dinlenme tesislerine, enerji yatırımlarına kadar birçok konu bunun kapsamı içerisine alındı. Bir süre sonra, bütçe dışında yapılan bu yatırımlarla diyeceğiz ki: “Bakın, bütçe açık vermiyor.” ya da “Çok düşük bir açık veriyor.” Hâlbuki, bütçe çok büyük bir açık veriyor. Bir hesaplama yapıyoruz, Plan ve Bütçe Komisyonunda da yaptık bu hesaplamayı: 100 milyar liraya yakın bütçe dışında birkaç yıl içerisinde yatırım yapılacak, bütçe dışından. Bu, bütçeye gelen bir yüktür hazine garantileriyle, bunu unutmamamız lazım. Bu, büyük bir sıkıntı yaratacak demektir. Bunu görmemiz lazım. Değerli arkadaşlar, borç stoku artmayacak görünecek. Yine Sayın Bakanımız çıkacak, diyecek ki: “Kamu borcunun gayrisafi millî hasılaya oranı yüzde 38’dir.” ama gerçekte öyle olmayacak, gerçekte en az 15-20 puan üstünde olacak bunun. Onun için, buraya “muhtemel devlet borcu” kavramı getirdik ki bunu da ayrıca takip edelim, hazine tarafından bu da bilinsin. Belki biraz esprili bir kavram gibi görünüyor ama hazinenin bu konuyu çok iyi takip etmesi lazım. En az, doğrudan yapılan borçlar kadar önemli bir konu bu konu, yeni sistemle büyük bir sıkıntı oluşacak gibi görünüyor. Değerli arkadaşlar, bu torba kanunla 4749’un -ki çok önemli bir kanundur- birçok maddesi değişiyor, birçok maddesinde gedik açılıyor. Bununla hazine dışında belediyelerin de borçlanmasına imkân getiriliyor, 4’üncü maddede vardır, oraya gelince görüşeceğiz ama belediyelerin de tahvil ihracıyla borçlanması ve buna aldığımız bilgilere göre ilk önce İstanbul Belediyesi yeşil ışık yakacak ya da onların öyle bir talebi var, hem hazinenin hem belediyelerin borçlanması büyük bir sıkıntı getirecek Türkiye için. Bu konuda da hassas olmamız gerekiyor… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinize saygılar sunuyorum.
Karar yeter sayısı…
Önergeyi oylarınıza sunacağım: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı yoktur. Birleşime on dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 86’ncı Birleşiminin Dördüncü Oturumunu açıyorum. Tasarının görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. 443 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın 1’inci maddesi üzerinde Ankara Milletvekili Bülent Kuşoğlu ve arkadaşları tarafından verilen önergenin oylanmasında karar yeter sayısı bulunamamıştı. Şimdi önergeyi yeniden oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı vardır, önerge kabul edilmemiştir. 1’inci maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 2’nci madde üzerinde iki adet önerge vardır, okutup işleme alıyorum. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 443 sıra sayılı yasa tasarısının 2. maddesindeki “6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun, kuruluş, tescil, denetleme, sermaye, tasfiye ve işleyişine ilişkin hükümlerine bağlı olmaksızın” ifadesinin madde metninden çıkartılarak “6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümleri kapsamında” ifadesinin eklenmesini arz ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu Bülent Kuşoğlu Musa Çam Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 443 Sıra Sayılı Yasa Tasarısının 4749 Sayılı Kanunun 7/A maddesinin ikinci fıkrasını değiştirmeyi öngören 2. maddesinin tasarı metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. İdris Baluken Erol Dora Adil Kurt Nursel Aydoğan Sırrı Süreyya Önder Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Gerekçeyi okutuyorum: Yeni bir kamu finansman modeli ortaya çıkaran ve Bakanlığı bu konuyla ilgili tek yetkili kılan bu düzenlemeyle aynı zamanda bu yapıların, yasaların belirttiği vergi ve harç gibi yükümlülüklerden muaf tutulması söz konusudur. Bir kamu finansman modeli, daha açıklayıcı ve kamu çıkarlarının daha net vurgulandığı bir düzenlemeyle ortaya konulmalıdır. Değişiklik ile daha doğru bir düzenlemenin yapılmasına olanak sağlanması amaçlanmıştır. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 443 sıra sayılı yasa tasarısının 2. maddesindeki “6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun, kuruluş, tescil, denetleme, sermaye, tasfiye ve işleyişine ilişkin hükümlerine bağlı olmaksızın” ifadesinin madde metninden çıkartılarak “6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümleri kapsamında” ifadesinin eklenmesini arz ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu (İstanbul) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Önerge üzerinde söz isteyen Ferit Mevlüt Aslanoğlu, İstanbul Milletvekili.
İçinizde birçok hukukçu var. Değerli arkadaşlarım, “anonim şirket” deyince aklınıza ne geliyor? Anonim şirket, şirket tabirinden… “Bakanın onayıyla bir anonim şirket kurulur.” ifadesi sizin aklınıza neyi getiriyor? Sayın Bakan, hiç zorlanmayın, gelin, bir icat daha yapalım, bir kamu anonim şirketleri kuralım, bir de özel sektör anonim şirketleri kuralım, Türk Ticaret Kanunu’na bunu ekleyelim, “Kamu anonim şirketleri hiçbir zaman tescil, hiçbir zaman yayın, hiçbir zaman denetim, hiçbir zaman tasfiyeyle ilgili, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine tabi değildir.” diyelim. Türk Ticaret Kanunu’na, genel şeyine bir madde koyalım, ne siz yorulun ne biz yorulalım. “Anonim şirket” deyince bizim aklımıza Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulan bir şirket geliyor arkadaşlar. Bunun, anonim şirketin nasıl kurulacağı, her şey belirlenmiştir. Bir icat çıkarıyorsunuz. Daha önce, Komisyona gelmeden önce, arkadaşlar, nasıldı biliyor musunuz bu? Bir kâğıda bakanın onayını alıyorlar, bu kadar; şirket kuruldu. Yönetimi kimin, denetimi kimin, imza yetkilisi kim, dışarıya karşı kim temsil edecek? Tescil ve ilanı olmayan bir şirket, arkadaşlar, hüküm ifade edebilir mi? İçinizde birçok hukukçu var arkadaşlar. Böyle bir şey olabilir mi arkadaşlar? Siz bir devlet adına iş yapıyorsunuz, bir devleti dışarıda temsil eden bir şirket kuruyorsunuz. Sayın Bakan, ya bunun adına “fon” deyin… O zaman siz de yorulmayın, biz de yorulmayalım. “Hazine fonu” deyin, bir hazine fonu kurun, o zaman şirket kurmaya da ihtiyaç yok ama “Bakan onayıyla şirket kurulur.” dedikten sonra Türk Ticaret Kanunu hükümlerinden kaçırmak... Bir kere, şirket olmaktan çıkıyor. Değerli arkadaşlarım, hukukçu arkadaşlarım, bir ülke adına tahvil ihraç edecek bir şirket bu kadar ciddiyetsiz şekilde kurulur mu? Takdirlerinize sunuyoruz biz sizin. Bunu defalarca söyledik, sonuçta ilanı ancak koydurabildik. Arkadaşlar, ticaret siciline tescil olacak, bu şirketin ana sözleşmesi noterden geçecek, bu şirket tescil ve ilan olacak. Bunu kapsamayan bir şirket -denetimi kim, yönetimi kim- şirket olur mu arkadaşlar? Ben vicdanlarınıza sunuyorum, takdirinize sunuyorum. Eğer çok ısrar ediyorsanız, getirin, Türk Ticaret Kanunu'na bir madde koyalım. Kamu adına kurulacak AŞ’leri, bakan onayıyla kurulacak AŞ’leri de Türk Ticaret Kanunu’nun genel hükümlerine koyalım, ne siz üzülün ne biz üzülelim ne de bu ülkeyi dışarıda temsil ederken kimse bize gülmesin. Bize gülerler. Anonim şirketin bir statüsü vardır. Bu, Türk Ticaret Kanunu’nun genel hükümlerine tabidir. Oradan kaçırarak “Efendim, bürokrasi olmasın...” Sayın Bakan, bürokrasi olsun gerekirse. Bir kurumun, eğer Türkiye’ye bu kadar tahvil ihraç edecekseniz, ciddi bir anonim şirket olması lazım. Ne defteri belli ne bilançosu belli ne ilanı belli; hiçbir şey yok. Arkadaşlar, bir anonim şirketin ne aldığı, ne verdiği, kaç paralık tahvil ihraç ettiği, defterinde ne kadar tahvili var, ne kadar ödedi, bunlar kaydolmaz mı arkadaşlar? Deftere tabi değil mi bunlar? Ama her şeyi kaçırıyorsunuz. Anlamak mümkün değil. Gelin, size yardımcı olalım. Gelin, yardımcı olalım, bir kanun teklifi verelim, Türk Ticaret Kanunu’na bir madde koyalım. Kamu adına kurulacak şirketler sadece tescil olur, her şey Ticaret Kanunu hükümlerinin dışında deyin, genel bir hüküm koyun. Bugün hazineye, yarın başka bir bakanlığa, yarın bir başka bakanlığa… Bunun adı çocuk oyuncağı. Olmaz arkadaşlar, Türkiye ciddi bir ülke. Efendim, Türkiye Cumhuriyeti hazinesi bir iş yapıyorsa ciddi olmalıdır. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinize saygılar sunuyorum.
Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 3’üncü madde üzerinde iki adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 443 Sıra Sayılı Kanun Tasarısının 3’üncü maddesi ile düzenlenen 4749 sayılı kanunun 8’inci maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesindeki “yüzde birine kadar garanti ücreti alınır” ibaresinin “binde beş garanti ücreti alınır” şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Bülent Kuşoğlu Ferit Mevlüt Aslanoğlu Musa Çam Rahmi Aşkın Türeli Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 443 sıra sayılı yasa tasarısının 3. maddesinin tasarı metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederim. İdris Baluken Erol Dora Adil Kurt Sırrı Süreyya Önder Mülkiye Birtane Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Gerekçeyi okutuyorum: Yasa tasarısında değiştirilmesi öngörülen kanun maddesi, hazine garantili dış kredilerde yatırım önceliği koşullarının ortadan kaldırılması ve dış kredi kullanan herkesten yatırımının türünün ya da ne olduğuna bakılmaksızın, hazine garantisi ayrılmasının öngörülmesi, yatırım harcamalarını düşürecektir. Yıllarca yabancı sermayenin ülkeye girişini teşvik eden hükümetin, bu sermaye ile sağlanan kredilerin kullanımında hazine garantisini şartının getirmesinin altyapısı yasa tasarısı nedeniyle, yeterince hazırlanmamıştır. Bugüne kadar kullanılan kredilere yönelik uygulamaların nasıl gerçekleşeceği ise ifade edilmemiştir. Bu nedenle de, maddenin yasa tasarısından çıkarılması gerekmektedir. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 443 Sıra Sayılı Kanun Tasarısının 3’üncü maddesi ile düzenlenen 4749 sayılı kanunun 8’inci maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesindeki “yüzde birine kadar garanti ücreti alınır” ibaresinin “binde beş garanti ücreti alınır” şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Bülent Kuşoğlu (Ankara) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Önerge üzerinde söz isteyen Bülent Kuşoğlu, Ankara Milletvekili.
Değerli arkadaşlar, bu kira sertifikaları, varlık kiralama şirketi konusu çok önemli. Demin değerli Sayın Badak konuşması sırasında bir şirketin varlığından bahsetti ama bildiğimiz anlamda -biraz önce Sayın Aslanoğlu da sordu, “Bir anonim şirket deyince, ne anlıyorsunuz?” dedi- sizin anladığınız anlamda bir anonim şirketin varlığı söz konusu değil. Bu konu, bu kira sertifikası konusu üç açıdan çok önemli. Bir: Devletin varlığı, güvenilirliği söz konusu. “Türkiye Cumhuriyeti” yazıyor orada, kira sertifikalarında, onun çok güvenilir olması lazım. O açıdan çok önemli, devlet olduğumuz için çok önemli. İki: Hukukun üstünlüğü açısından çok önemli. Hukuk her şeyin üstünde, belli kurallar manzumesinin olması lazım ve her şeyin üstünde olması lazım. Bu açıdan çok önemli. Üçüncüsü de itikadi açıdan… Bireyin inançlarının istismar edilmemesi gerekir, inanç istismarının olmaması lazım. Bu açılardan önemli. Bakın, bu varlık kiralama şirketi üstünden çıkarılan kira sertifikalarıyla ilgili olarak baktığımızda gerçek anlamda bir şirketin olmadığını görüyoruz. Bu açıklandı; bir şirket yok, yönetim kurulu başkanı yok, sermayesi yok, genel müdürü yok, defter, belgesi yok, hiçbir şey yok. Bunun üzerinden 6 milyar liralık sertifika çıkarılmış ve Müslüman insanlara dağıtılmış, almışlar onlar da bu Türkiye Cumhuriyeti’ne güvenerek. Ama, bu faiz; üzerinde yazıyor, bunu görüyorsunuz. İş akışına bakıyorsunuz, normal olarak olması gereken: Varlık kiralama şirketinin gerçekten üzerinde gayrimenkuller olması lazım, o gayrimenkulleri gerçekten kiraya vermesi lazım, kira geliri gerçek anlamda elde etmesi lazım. Burada gayrimenkul yok, üzerinde varlık kiralama şirketinin sermayesi olmadığı için gayrimenkul de yok. Gerçekten kurulmamış ve biz insanları aldatmışız, 6 milyar liralık -kaç bilmiyorum- binlerce Müslüman’ı aldatmışız Türkiye Cumhuriyeti olarak. Bu olacak şey midir? Biz buna nasıl “Evet” diyeceğiz? Vicdanlarımız sızlamaz mı? Bunu nasıl yapabiliriz? İnancımız, imanımız sızlamaz mı? Bunu ifade etmeye çalışıyorum; hem devlet açısından hem hukuk açısından hem inancımız, itikadımız açısından yanlış bir iş yapıyoruz. Bunun düzeltilmesi lazım. Vicdanlarınıza sesleniyorum. Böyle bir şirket yok. Bakın, hazine diğer işlemlerinde olduğu gibi sadece hazine tahvili çıkarsaydı, belli bir faiz koysaydı hiçbir şey fark etmezdi. İnsanlar bize güvenmişler, gelmişler, “Faizsiz sertifika alıyorum.” demişler ama ondan daha az faiz veren bir sisteme yakalanmışlar. Olacak şey midir bu? Olması gerekeni tekrar söylüyorum: Orada işlem akışı, varlık kiralama şirketi üzerinde muhakkak gayrimenkullerin olması gerekir ama gayrimenkul olması için muhakkak sermayesi olması gerekirdi. Böyle bir şey yok çünkü şirket de yok, gayrimenkul de yok. Hangi gayrimenkuller olduğu da tam olarak belli değil. Defalarca sorduk, anlayamadık hangi gayrimenkuller var bu şirketin üzerinde. Kâğıt üzerinde bile olsa, onlar dahi yok. Bu gayrimenkuller kiraya verilecek, gerçek anlamda kiraya verilecek, kira geliri elde edilecek, kira sertifikası onun üzerinden piyasaya arz edilecek; o da yok. E, bu durumda biz ne yapıyoruz? Nasıl bir devletiz biz? Biz muz cumhuriyeti miyiz? Biz insanların dinini, inancını istismar eden bir Türkiye Büyük Millet Meclisi miyiz, bir devlet miyiz? Hukukun üstünlüğünü hiçe sayan, güvenirliği olmayan bir devlet miyiz? Hepinizin bu konulardaki hassasiyetine sesleniyorum. Sizlerin bu konularda hassas olduğunu, olacağını biliyorum. Böyle bir konunun, bu konuların siyaseten düşünülmemesi gerektiğini sizlerin en iyi şekilde takdir edeceğini düşünüyorum. Tekrar vicdanlarınıza sesleniyorum. Hepinize saygılar sunuyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 4’üncü madde üzerinde aynı mahiyette üç adet önerge vardır, okutacağım ve birlikte işleme alacağım. Talepleri hâlinde önerge sahiplerine ayrı ayrı söz vereceğim. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 443 sıra sayılı yasa tasarısının 4. Maddesinin tasarı metninden çıkartılmasını arz ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu Bülent Kuşoğlu Musa Çam Rahmi Aşkın Türeli Müslim Sarı İdris Baluken Erol Dora Adil Kurt Oktay Vural Erkan Akçay Mustafa Kalaycı Mehmet Günal S. Nevzat Korkmaz Ali Öz Aynı mahiyetteki önergelere Komisyon katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Sayın Vural, önerge üzerinde söz var mı, gerekçeyi mi okutalım?
Gerekçe okunsun.
Gerekçeyi okutuyorum. Belediyelerin yurt dışında tahvil ihraçları da teşvik ediliyor gibi bir sonuç ortaya çıkmaktadır. Krediler ile ilgili ibare zaten var. Belediyeler kendileri de tahvil ihraç edebiliyorlar. Ankara Belediyesinden dolayı Hazinenin üstlendiği borçlar ortadayken böyle bir düzenleme suistimallere yol açabilecektir. Diğer gerekçeyi, BDP’nin önergesinin gerekçesini okutuyorum: Son yıllarda yoğun bir talep gören tahvillerin ihracına yönelik olarak, 6183 sayılı Kanunun kullanılması yetersizlikleri ve ek değişiklikleri de kendisiyle beraber getirecektir. Tahvil ihracına yönelik, sermaye piyasalarında yapılacak daha kapsamlı bir değişiklik ile tahvil ihracının düzenlenmesi gerekmektedir. Yasa tasarısında öngörülen değişiklik, 6183 sayılı Kanunun yetersiz kalmasıyla, uygulamada yeni sorunların ortaya çıkmasına neden olacaktır. Bu nedenle madde tasarı metninden çıkarılmalıdır. Önerge üzerinde söz isteyen, İstanbul Milletvekili Müslim Sarı.
Öncelikle bir genel tespiti yapmak isterim. 2001 krizinden sonra Türkiye’de bir mali istikrar söz konusuysa, özellikle kamu maliyesinde önemli ilerlemeler sağlandıysa bunun en önemli nedenlerinden birisi hiç kuşkusuz ki 4749 sayılı Yasa’dır. Bu yasa, özellikle hazine garantileri açısından ve koşullu yükümlülükler açısından, 2001 krizinde yaşadığımız ağır travmalardan sonra bir düzenleme getirmeyi düşünmüştür. Hazine garantilerine sınırlar konmuştur, kamu maliyesinde faiz dışı fazla politikaları uygulanmıştır, bu anlamda ciddi kazanımlar elde edilmiştir. Ancak, son zamanlarda peşi sıra önümüze gelen birtakım yasalara baktığımız zaman, kamuda yeniden bir koşullu yükümlülük alanının açılabileceğine ilişkin kaygılar muhalefette belirginleşmiştir. Biz bunu, bütün bu yasalar ardı sıra buraya getirildiğinde muhalefet sorumluluğu içerisinde anlatmaya çalıştık. Her ne kadar hazine garantilerine birtakım limitler konulduysa da ve bu limitler de yılı bütçelerinde, ilgili bütçe kanunlarında yer alıyor olsa da özellikle orta ve uzun vadede gerçekleştiğinde Türkiye'yi ciddi anlamda bir riske sokabilecek hazine taahhütlerinin önümüze birtakım yasalarla, çok hızlı bir biçimde, son bir yılda getirildiğini görüyoruz. Şöyle süreçlerle karşı karşıya kalabiliriz, Hükûmet bize çıkıp diyebilir ki: “Hükûmet olarak ben yılı bütçesine burada hazine garantilerine ilişkin bir sınır koyuyorum ama bir sonraki yıl geldiğinde bu sınırı -örneğin yüzde 300- artırıyorum.” Bunu artırabilir Hükûmet ve artırma konusunda da herhangi bir engelleyici hüküm söz konusu değil. Dolayısıyla, bütçelerde görünmeyen, borç stoklarında görünmeyen, orta ve uzun vadede Hazine Müsteşarlığını ve kamu maliyesini ciddi anlamda sıkıntıya sokacak koşullu yükümlülükler alanının son birkaç tane yasayla açıldığını görüyoruz. Şimdi, bu yasanın, bu tasarının bu maddesiyle getirilmek istenen şey şudur: Yerel yönetimler tahvil ihraç edeceklerse eğer ve bu ihracata Hazine Müsteşarlığı garantör olacaksa eğer, onların bütçelerinde bu garantileri karşısında elde edilecek geri ödemeler için Hazine Müsteşarlığı nezdinde ya da ilgili banka nezdinde bir geri ödeme hesabı açılsın ve bu geri ödeme hesabında bu hesaplar takip edilsin. Şimdi, bu açıdan bakıldığında son derece masumane görünüyor olabilir ancak geçmiş dönemlerde peşi sıra gelen yasalarla birlikte değerlendirdiğimizde, orta ve uzun vadede yerel yönetimlerin birtakım projeler için tahvil ihraçlarına çıkabilecekleri ve bu tahvil ihraçları karşılığında da Hazine Müsteşarlığının birtakım garantiler verebileceği, birtakım taahhütler altına girebileceği izlenimi oluşmaktadır bizde. Özellikle bu yasanın bu hükmüyle daha önce tanımlanmamış, 4749 sayılı Yasa’da tanımlanmamış bir olanağın tanımlanıyor oluşuyla böyle bir durumun teşvik edilebileceğine ilişkin birtakım kaygılar var. Bu anlamda doğru değildir. Buradan, kayıtlara geçmesi açısından, yine muhalefet bilinci ve sorumluluğu içerisinde uyarıyoruz: Özellikle yerel yönetimlerin tahvil ihraçlarına bir mekanizma açılmasıyla, özellikle hazinenin garantör olmasıyla orta ve uzun vadede 2001 yılından beri kamu maliyesinde elde edilen kazanımlar ciddi şekilde örselenebilir. Biliyorsunuz, daha önce, buraya, yap-kirala-devret projeleri çerçevesinde özellikle -Sağlık Bakanlığının- şehir hastaneleri yapılması konusunda bir yasa da getirilmişti, aynı kaygılarımızı orada da söylemiştik ve hazinenin 30 milyara ulaşan nitelikte, kamu-özel sektörün yapacağı birtakım borçlanmalara ya da yatırımlara garantör olma potansiyeliyle karşı karşıya bırakıldığını söylemiştik. Burada da benzer bir uygulama var. Plan ve Bütçe Komisyonunda yapmış olduğumuz görüşmelerde bunun aslında mali disipline doğru atılmış bir adım olduğu her ne kadar söylenmiş olsa da, dolayısıyla 4749 sayılı Yasa’da böyle bir tanımlama yokken tasarının bu maddesinin sadece böyle bir tanımlama getiriyor olduğu söylenmiş olsa da biz bu konudaki kaygılarımızı saklı tutmak istiyoruz. Özellikle yerel yönetimlerin tahvil ihraçlarına hazine garantisinin veriliyor oluşunu ya da böyle bir intibanın oluşturuluyor oluşunu Türkiye’de mali disiplin açısından tehlikeli buluyoruz. Dolayısıyla, bu hükmün buradan çıkarılması gerektiğini söylüyoruz ve bu kaygılarımızın kayıtlara geçmesi açısından bunu önemsediğimizi söylüyoruz, iktidar partisinden de önerimize destek bekliyoruz. Hepinize saygılar sunuyorum.
Aynı mahiyetteki önergeleri oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Madde kabul edilmiştir. 5’inci madde üzerinde bir adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 443 Sıra Sayılı Kanun Tasarısının 5’inci maddesi ile getirilmek istenen ibarenin “ile nakit, borç, alacak ve diğer Hazine işlemleri kapsamında yaptırılan iş, işlem, hazine garantileri ve diğer hizmetler karşılığı ödenecek ücret, masraf, komisyon ve benzeri tutarlar” şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Bülent Kuşoğlu Ferit Mevlüt Aslanoğlu Musa Çam Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Önerge üzerinde söz isteyen Bülent Kuşoğlu, Ankara Milletvekili. Buyurun Sayın Kuşoğlu.
Değerli arkadaşlar, bu varlık kiralama şirketiyle ilgili olarak Sayın Bakana biz “Neden bir şirket kurulmadı, kurulması gerekiyorken?” diye sorduğumuz zaman bunun bir maliyeti olacağından, lüzumsuz yere böyle bir şirketin kurulmasının hazineye yük getireceğinden bahsetti, “Gereksiz yere böyle bir işlem yapmadık.” dedi. Ben de o zaman kendisine dedim ki: Sayın Bakanım, o zaman Merkez Bankası neden anonim şirket şeklinde kurulmuştur? Merkez Bankası da bir kamu kuruluşu. Merkez Bankası niçin anonim şirket şeklinde kurulmuştur? Her sene genel kurul yapar, genel kurullarında bir yığın da sıkıntı çeker. Biraz sonra, ileriki maddelerde Merkez Bankasıyla ilgili bir düzenleme var. Neden Merkez Bankası anonim şirket şeklinde kurulmuştur, anonim şirket olarak görev yapar, Ticaret Kanunu’na, özel hukuka tabidir de varlık kiralama şirketi masraftan kaçınarak kurulmamıştır? Bu kadar mı önemsizdir? Bu, bir devlet nosyonunun olmadığını gösteriyor ya da orada iflas ettiğini gösteren bir örnek maalesef. Çok önemli bir konu, atlamamamız gerekir. Varlık kiralama şirketi devlete gelir getirmek için, borçlanabilmek için bir yoldur, böyle bir potansiyel vardır. Bunun muhakkak olması lazım, özellikle yurt dışındaki bu havuzu bizim de kullanabilmemiz lazım ama devlet olarak dürüst davranmamız lazım, hukuka uygun hareket etmemiz lazım ve kimseyi, özellikle itikadı olan, Müslüman insanları istismar etmemeliyiz. Biz maalesef üçünü de yapıyoruz. Niçin yaparız, anlamak mümkün değil. Ben diğer bir soru daha sormuştum yine Sayın Bakana Komisyonda. Kira sertifikası alan bir vatandaşımız ya da bir yabancı, varlık kiralama şirketiyle ilgili bir sorunu olduğunda nereye dava açacak, hangi mahkemeye dava açacak -çünkü ticaret hukukuna tabi değil, devleti mahkemeye veremez- hangi mahkemeye gidip de hakkını savunacak, hakkını isteyecek, hakkını talep edecek? Böyle bir sorunun da cevabı yok biliyor musunuz çünkü ne olduğu belli olmayan bir varlık kiralama şirketi var, ne olduğu belli değil. Buna hepimizin, sizlerin benden daha fazla isyan etmesi lazım. Böyle bir abukluğa, böyle bir hukuksuzluğa, böyle bir istismara hepimizin isyan etmesi lazım. Bir diğer sorum da “Varlık kiralama şirketine tabi olan, varlık kiralama şirketine satılmış olan gayrimenkuller nelerdir?” şeklindeydi. Ona da bir cevap alamadık. Hangi bakanlık binaları, hazineye ait hangi gayrimenkuller, devlete ait hangi gayrimenkuller satıldı, hangileri kiraya verildi, ne şekilde kiraya verildi, bunlar da yok ortada. Böyle bir hukuk, böyle bir anlayış, böyle bir düzenleme olur mu! Ne olacak yani bir anonim şirket kurulsa, bunun gerçekten ortakları olsa -kamu bankaları da olabilirdi- gerçek ortakları olsa. Gerçekten düzenleme… Ayrıca, oradaki masraflar da devlete gidecek; oradaki vergi, resim, harçların hepsinin sahibi olacak olan kişi devlettir nihayetinde. Ne masrafı olacak, var mı böyle bir şey? Hiçbir sorumluluğu da olmaz, hiçbir sıkıntısı da olmaz. Ama masraf olur gerekçesiyle bunlar söylendi ve sonuç olarak şu var: Biz 6 milyar liralık kira sertifikası ihraç ettik yurt dışına, yurt içine ve binlerce insan aldı bunlardan ve bunlar yarın hesap sorarsa bunun hesabını kim verecek bu dünyada da, ahirette de, onu soruyorum ve Türkiye Büyük Millet Meclisi, bu yüce Meclis de sorumludur. Geçen sefer, kanunu çıkarırken varlık kiralama anonim şirketi konusunda Sayın Bakana yetki verilmişti, ne olacağını bilmiyorduk ama bu sefer ne olduğunu biliyoruz. Ne olduğunu bilerek hesap sormamız lazım -Meclisin denetim görevi de vardır- ve dememiz lazım ki: “Sayın Bakan, size verilen bu yetki kullanılmamış, yanlış kullanılmış. Kira sertifikasını şirket kurarak çıkarmamışsınız, inancı olan, itikadı olan insanları istismar etmişsiniz, devleti istismar etmişsiniz, hukuku istismar etmişsiniz.” dememiz lazımdı, hep beraber bunu söyleyebilmemiz lazımdı. Değerli arkadaşlarım, tekrar hassasiyetinize sığınıyorum, saygılar sunuyorum hepinize.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 6’ncı madde üzerinde bir adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 443 sıra sayılı yasa tasarısının 6. maddesinin Tasarı metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. İdris Baluken Erol Dora Adil Kurt Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Gerekçeyi okutuyorum. Nemalanma şartlarının ne şekilde olacağının müsteşarlık ve merkez bankası tarafından belirlenmesine bırakılması, sorunlara neden olabilecektir. Bu nemalanmanın fiziki yatırımlar yoluyla mı yoksa nakdi bir değerlendirme işlemi mi olacağı net değildir. Bu nedenle, hesaplardaki tutarların nemalanması şartlarının açık belirlenmesi gereklidir. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 7’nci maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. 8’inci madde üzerinde bir adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 443 sıra sayılı yasa tasarısının 8. Maddesinin Tasarı metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederim. İdris Baluken Erol Dora Adil Kurt Esat Canan Sırrı Süreyya Önder Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Gerekçeyi okutuyorum: Tasarı maddesinde yer alan istisnalar ile kira işlemlerine vergi muafiyeti getirmektedir. Yüksek bürokratlar ve kurumlar için, konaklama amacıyla yapılan kiralama işlemlerine getirilen muafiyetler getirip getirmediği açık değildir. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. 9’uncu madde üzerinde bir adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 443 sıra sayılı yasa tasarısının 9. maddesinde yer alan “diğer Hazine alacakları,” ibaresinin tasarı metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederim. İdris Baluken Erol Dora Adil Kurt Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Gerekçeyi okutuyorum: Mevcut durumda kanunun ilgili maddesinde yer alan kalemler yeterli ve açık olarak belirtilmektedir. Bu kalemlere hazine alacakları da dâhildir. Diğer hazine alacakları gibi bir ifade, uygulayıcılara inisiyatif tanıyacağından uygulamada öngörülemeyen sonuçlara neden olacağından ifadenin tasarı metninden çıkarılması gerekmektedir. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Önerge kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Madde kabul edilmiştir. 10’uncu maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. 11’inci maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. 12’nci madde üzerinde bir adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının 12 nci maddesinin madde metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Oktay Vural Erkan Akçay Mustafa Kalaycı Mehmet Günal S. Nevzat Korkmaz Ali Öz Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Önerge üzerinde söz isteyen Mehmet Günal, Antalya Milletvekili.
Değerli milletvekilleri, az önceki tartışmayla ilgili küçük bir açıklama yaparak sözlerime başlamak istiyorum. Sayın Genç benim de adımı söyleyerek Sayın Canikli’yle ilgili bir hususu söyledi. Bahsedilen konu, bir yıl önce şubat ayı içerisinde, bizim Antalya bölgemizde Çıralı’da Uluçınar mevkisinde bir spor tesisiyle ilgili bir konudur. DSİ Spora tahsis yapılarak, onun üzerinden de bir müstecire farklı bir şekilde inşaat yapması -günübirlik tesis- diye söylemişler. Orası da çevre açısından ekolojik olarak çok önemli bir bölge, caretta caretta’ların geldiği bir bölge. Arkadaşlarımız da orada bir duyarlılık gösterdiler. İnşaat yapılmaması gereken bir alana yapılmış, yapan firmanın yan tarafta oteli olan Giresunlu bir iş adamına ait olduğu söylenmiş. Ben o kısmını sadece söylemedim, konuyu açıklamak açısından söylüyorum. Orada yapılan usulsüzlükle ilgili soru önergesi vermemiz üzerine -zaten köylüler dava açmış- bu gündeme gelince de sayın vali inşaatlarını geçici olarak durdurdu, mahkeme kararına göre.
Müteahhit firma Giresunlu mu?
Tabii akrabalık kısmıyla ilgili şahitliğim yoktur.
Hiç akrabalık falan yok.
Ama kamuoyunda yer alan kısmıyla Giresunlu bir iş adamına verildiğini ve usulsüz bir şekilde Tabiat Varlıklarını Korumadan geçirilerek devam eden mahkeme kararına göre bir sonuç alındığını söylediler. İşin özeti budur. Verdiğim soru önergesi sonrasında da zaten, arkadaşlarımız işlemi kamuoyunun da tepkisi nedeniyle durdurdular. Bu maddede, değerli arkadaşlar, kamu kurumlarının, daha doğrusu bu iştiraklerle ilgili ödemelerin taşınmazlarla yapılması yani yapılacak kâr dağıtım ve temettülerin iştiraklere -belki özel bir şey var mı, bilmiyorum, arkadaşlarımız söyledi ama- nakit yerine taşınmazlarla yapılması öngörülüyor. Biz, burada amacı tam açık olarak göremiyoruz. Zaten varsa bu şekliyle devirlerinin yapılması gerekiyor nakit olarak kâr ettilerse, ne ise. Normal uygulamanın dışına çıkarıldığı zaman bize belli amaçlar söylense de her zaman kafada soru işaretleri oluşuyor. Bunun genel hükümlere göre, mevcut şeye göre yapılması gerektiğini düşünüyoruz. Özelleştirme kapsamından da çıkarılmaması gerektiğini düşünüyoruz. Bu vesileyle bunları söylemek için söz aldım. Teşekkür ediyorum, saygılar sunuyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Madde kabul edilmiştir. 13’üncü maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. 14’üncü maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. 15’inci maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. 16’ncı maddede bir önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 443 sıra sayılı yasa tasarısının 16. maddesinin son paragrafındaki “hidrolik kaynaklara dayalı elektrik üretimini yapan tesisin bulunduğu yerin il özel idaresine, il özel idaresi bulunmayan yerlerde Büyükşehir Belediye Başkanlığına aktarılır” ifadesinin tasarı metninden çıkartılarak “genel bütçeye aktarılır” şeklinde değiştirilmesini arz ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu Bülent Kuşoğlu Musa Çam Rahmi Aşkın Türeli Faik Tunay Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Önerinin üzerinde söz isteyen Faik Tunay, İstanbul Milletvekili.
Aslında bu maddeyle ilgili söylenecek çok fazla bir şey yok. Bu maddeyi tartışmak da çok anlamlı değil çünkü genellik prensibine tamamen aykırı bir madde. Şimdi, hidroelektrik santrallerini konuşuyoruz, Türkiye’deki üretilen elektriği konuşuyoruz ama hidroelektrik santrallerinde elektrik üretilmesi için oluşan koşulları hiçbir şekilde konuşmuyoruz. Bu oluşan koşullar nedir? Elbetteki su, akarsular, nehirlerimiz. Bir hidroelektrik santralinden elektrik üretilmesi için en başta gerekli olan şey, bizim ülkemizde sahip olduğumuz akarsu kaynakları, nehirler. Peki, bu elektriği üretiyoruz da elektriği üretirken bazen, dönem dönem ülkemizde yaşanan selleri, oluşan faciaları ve kayıpları hiçbir zaman konuşmuyoruz. Biz, sadece, bu yasayla birlikte, tesisin bulunduğu yani hidroelektrik santralinin bulunduğu illerde eğer il özel idaresi varsa vergilerin o il özel idaresine yoksa büyükşehir belediyesine aktarılmasını konuşuyoruz. Ama, bir sel felaketi olduğu zaman, o sel felaketi o hidroelektrik santralinin bulunduğu ile gidene kadar belki birden fazla ili etkileyebiliyor ve bu illerde milyarlarca dolar zarara yol açabiliyor. Şimdi, hidroelektrik santrallerin ana ürünü “su” dedik. E, bütün yapılan öngörüler, bütün raporlar dünyada gelecek yıllarda su yüzünden çok büyük problemlerin, çok büyük savaşların çıkabileceğini söylüyor. Türkiye, 26 adet hidrolojik havzaya ayrılmış. Havzaların da ortalama yıllık toplam akışları 186 milyar metreküp olarak kaydedilmiş. Hepsinin birbirinden farklı verimi var. Sadece Fırat ve Dicle havzalarının toplam ülkemiz potansiyelinin içindeki payı yüzde 25. Bütün dünyadaki, yalnız Türkiye’deki değil, sel felaketlerine baktığınız zaman yıllara göre, 1955 ve 2012 yılları arasında yaklaşık bizim ülkemizde 1.400 tane sel felaketi olmuş ve bu sel felaketinden milyonlarca insanımız canını kaybetmiş ve milyarlarca dolar zarar oluşmuş. E, şimdi biz bir hidroelektrik santralini barajın olduğu yere, bir ile kuruyoruz, o ilden elektriği elde ediyoruz ama geldiğimiz zaman, bütçede diyoruz ki: Sadece ve sadece harçlar, vergiler, resmî vergiler o ile, il özel idaresine veya büyükşehre yatırılsın. Oysaki o hidroelektrik santralinden elektrik üretilene kadar akarsuyun, suyun geçtiği yerlerde bir afet olduğu zaman oluşan zararları, kayıpları hiçbir zaman düşünmüyoruz. Bir kayıp olduğu zaman, biz genel bütçe üzerinden o kayıpları karşılıyoruz ama gelir olduğu zaman ise sadece o hidroelektrik santralinin kurulduğu yere geliri aktarmayı düşünüyoruz. Yani, baktığınız zaman tamamen mantıksız bir durum söz konusu. Şimdi, bazı vekiller şöyle diyebilir: Sel felaketini veya oluşacak faciaları, afetleri düşünüp vergilendirme, gelir esasını alamayız. Ama, bunlar da bir sonuç olduğuna göre, böyle olaylarla da karşılaştığımız için ve ülkemizde 1955 yılından beri -biraz önce de söylediğim gibi- 1.400’ün üzerinde sel felaketi yaşandığı için ve milyarca dolar zarara uğradığımız için, bunun en mantıklısı, genel bütçe üzerinden o akarsuyun geçtiği yollar üzerindeki bütün illere pay aktarılmasıdır. Evet, hidroelektrik santralinin olduğu ile, barajın olduğu ile bütçeden daha büyük pay aktarılması, verginin büyük bir kısmının oraya yatırılması elbette ki mantıklıdır ama en azından belli kısımlarının -yüzde 10 olur, yüzde 15 olur, artık o yasa üzerinde tartışılır, konuşulur- o illere de verilmesi, o illerdeki il özel idarelerine, bulunmayan illerde de büyükşehirlere aktarılması daha mantıklıdır diye düşünüyorum. Böyle olduğu zaman genellik ilkesine de uyulmuş olur. Ama, böyle yapılmadığı takdirde, sadece o hidroelektrik santralinin kurulduğu ile pay aktarıldığı zaman, bu sefer adaletsiz bir durum ortaya çıkıyor. E, bir felaket, bir afet olduğu zaman genel bütçe üzerinden karşılanıyor. Bunun önüne geçmenin yolu da, belirttiğim gibi, akarsuyun geçtiği illere akarsuyun geçiş kilometresine göre, büyüklüğüne göre pay aktarmak, il özel idaresine, büyükşehre vermek daha mantıklıdır. Genellik prensibine aykırı olduğunu düşünüyoruz ve bununla ilgili sözlerimi tamamlıyorum, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 17’nci maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. 18’inci maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. 19’uncu maddede iki adet aynı mahiyette önerge vardır, okutup birlikte işleme alacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 443 Sıra sayılı yasa tasarısının 19. Maddesinin tasarı metninden çıkartılmasını arz ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu Bülent Kuşoğlu Musa Çam Rahmi Aşkın Türeli Müslim Sarı Oktay Vural Erkan Akçay Mustafa Kalaycı Mehmet Günal S. Nevzat Korkmaz Ali Öz Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu aynı mahiyetteki önergelere?
Katılmıyoruz.
Önerge üzerinde… Sayın Vural…
Gerekçe…
Gerekçeyi okutuyorum: Denetleme Kurulu üyelerinin Genel Kurul tarafından seçilmesi ile B, C ve D sınıfı hissedarlarınca seçilecek üyelerin A sınıfı hissedarı olan Hazine Müsteşarlığı tarafından seçilmesi ile B, C ve D sınıfı hissedarların seçme yetkisini elinden alınmaktadır. Komisyonda D sınıfı hissedarı olan gerçek kişilerin büyük bir kısmının adreslerine ulaşılamadığı ve dolayısıyla Türk Ticaret Kanunu kapsamında yapılması gereken tebligatlar nedeniyle genel kurulun iptal edilebileceği için verilen önergeyle tebligat zorunluluğu kaldırılmasına rağmen, denetleme kurulu üyelerini genel kurulun seçmesinde ısrar edilmesinin nedeni anlaşılamamaktadır. Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası özel kanunla kurulmuş bir özel hukuk tüzel kişisidir ve bağımsızlığı çok önemli bir husustur. Bu düzenlemeyle bağımsızlığa gölge düşürülecek ve tamamıyla denetim dışı kalacaktır. Yani hem yönetim ve hem de denetim kamu eliyle yapılmış olacaktır. Dolayısıyla, pay sahiplerine yapılacak çağrı usulüne uyulmaması ve Denetleme Kurulu üyelerinin ayrı ayrı hissedar sınıflarınca seçilmesi uygulamasına son verilmesinin haklı bir gerekçesi bulunmamakta olup, bu düzenlemeler uygun görülmemektedir. Önergeler üzerinde söz isteyen Müslim Sarı, İstanbul Milletvekili.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; dilerseniz, öncelikle bu maddeyle ne yapılmak istendiğini konuşalım, daha sonra da neden doğru olmadığını konuşalım. Merkez Bankasının, bildiğiniz gibi, 4 çeşit hissedarı var; A, B, C ve D sınıfı hissedarlar olmak üzere. Bu hissedarların her biri Merkez Bankasının Denetleme Kuruluna 1 tane üye veriyor. Dolayısıyla, A sınıfı hisseler hazineye ait olan hisseler, B ve C sınıfı hisseler bankaya ait olan hisseler, D sınıfı hisseler de gerçek kişilere ait olan hisseler. Şimdi, bu yasayla şu yapılmak isteniyor: Merkez Bankasının Denetleme Kuruluna seçilecek 4 üyenin tamamının da genel kurulca seçilmesi düzenleniyor. Yani, bu 4 tane üyenin tamamının da aslında doğrudan doğruya Hazine Müsteşarlığı tarafından seçilmesi öngörülüyor, tasarının getirdiği düzenleme bu. Şimdi, bu düzenlemenin gerekçesi ne? Gerekçesi de şu: D sınıfı hissedarlara yani gerçek kişilere ulaşmak mümkün değil. 6 bin küsur tane gerçek kişi var, bunların çok büyük bir kısmına ulaşamıyoruz, bunlar ya ölmüş ya kanuni mirasçıları belli değil ve hiçbir biçimde ulaşma şansımız yok. Peki, öyle ama o zaman, B ve C sınıfı hissedarların Merkez Bankasının Denetleme Kuruluna üye seçme hakkını neden ellerinden alıyorsunuz? Bu konunun bir açıklaması yok, bunun herhangi bir gerekçesi yok. Dolayısıyla, gerekçe ile aslında yapılmak istenen düzenleme arasında tam bir örtüşme söz konusu değil. Burada bir farklılık var, bunu öncelikle tespit edelim. İkincisi: Merkez Bankasının bütün yönetim kurullarına atamayı yapan zaten Hazine Müsteşarlığının kendisi. Yani hem Banka Meclisini hem Başkan yardımcılarını hem de Başkanın kendisini yine Hükûmetle, üçlü kararnameyle olmak üzere Hazine Müsteşarlığı yani Hükûmet doğrudan doğruya belirleme yetkisine sahip. Böyle bir kurumun bir de Denetleme Kurulunun doğrudan doğruya hazine tarafından tespit ediliyor oluşunu, belirleniyor oluşunu biz doğru bulmuyoruz. Birkaç sebepten dolayı doğru bulmuyoruz ama en önemli sebebimiz: Merkez Bankasının özerkliğine ve bağımsızlığına halel getirecek bir uygulama olduğunu düşünüyoruz. Dolayısıyla, fiyat istikrarı açısından son yıllarda elde edilen bir kazanım söz konusuysa eğer 1990’lı yıllara göre, bu kazanımın altında Merkez Bankasının bağımsızlığı, özerkliği çok önemli bir yerde durmaktadır. Merkez Bankasının bağımsızlığına ve özerkliğine halel getirecek her türlü uygulamadan uzak kalmak son derece önemlidir. Bunu korumak hem Hükûmetin görevidir, aynı zamanda muhalefetin de görevidir. Bu açıdan bunu çok önemsediğimizi belirtmek istiyorum. Plan ve Bütçe Komisyonunda yapmış olduğumuz çalışmalarda bu önerinin aslında Hazine Müsteşarlığından değil de Merkez Bankasından, kendisinden geliyor olmasını da trajik bir durum olarak nitelemek istiyorum. Herhâlde, Merkez Bankasının bağımsızlığını ve özerkliğini en fazla o kurumun çalışanları ve yöneticileri korumalıdırlar. Dolayısıyla, bu önerinin Merkez Bankasından geliyor oluşunu da ben bir talihsizlik olarak değerlendiriyorum. Sonuç itibarıyla, bu öneri Merkez Bankasının bağımsızlığına gölge düşüren bir öneridir ve eskiden olduğu gibi A, B, C ve D sınıfı hissedarların her birinin Denetleme Kuruluna birer üye seçmesinin yani eski uygulamanın doğru olduğunu düşünüyoruz. Mevcut uygulamanın ya da bu tasarıyla getirilmek istenen uygulamanın doğru olmadığını, Merkez Bankası bağımsızlığına aykırılık teşkil ettiğini düşünüyoruz. Bu çerçevede bu öneriyi verdik, iktidardan da destek bekliyoruz. Hepinize saygılar sunuyorum.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Aynı mahiyetteki önergeler kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 20’nci maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. 21’inci madde üzerinde bir adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının 21 nci maddesinin madde metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Oktay Vural Erkan Akçay Mustafa Kalaycı Mehmet Günal S. Nevzat Korkmaz Ali Öz Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Önerge üzerinde söz isteyen Mehmet Günal, Antalya Milletvekili.
Değerli arkadaşlar, bu maddede ve önceki maddelerde de Merkez Bankasının Denetleme Kuruluyla ilgili hükümler var. Tabii eski bir Merkez Bankacı olarak değil sadece, Merkez Bankasının bağımsızlığıyla ilgili ders veren bir akademisyen olarak da bu maddenin doğru olmadığını düşünüyorum. Arkadaşlara, Sayın Bakana da yukarıda ifade ettim. Neden derseniz, burada Merkez Bankası hisseleri sınıf sınıf ayrılmış A, B, C, D grubu olarak ve Denetleme Kurulu üyelerini de bu sınıflar seçiyor. Getirdiğimiz düzenlemelerle tamamını hazinenin seçmesini öneriyoruz yani “genel kurul” diyor da kibarca hazinenin seçmesini öneriyoruz. Burada yaptığımız şey, arkadaşlarımız bize gerekçe olarak, gerçek kişi ortaklara ulaşılamadığını dolayısıyla bunun da genel kurulun iptaline yol açabilecek gelişmelerle sonuçlanabileceğini söylediler ama onu, diğer maddede zaten tebligat zorunluluğunu kaldırarak ortadan kaldırmış olduk. Bu durumda, kalan düzenleme, sadece Denetleme Kurulu üyesinin seçim şeklini belirliyor. Onun için, o maddeye itiraz etmedik ama burada D sınıfı hissedarların bu sakıncası kalktıktan sonra geriye ne kalıyor? Millî bankalar ve özel ve tüzel kişi olarak seçecek ortaklar kalıyor. Yani, zaten 3 tanesini seçiyorsunuz. Millî bankalar adına da zaten Ziraat Bankasına söylüyorsunuz onlar belirliyor. Kalıyor 1 tane Denetleme Kurulu... 4 kişiden 1’isini, onu seçseler ne olur, bunu seçseler… Seslerini duyurma hakkı olsun diyoruz. Dolayısıyla, bu madde burada gereksiz kalıyor. Söyledikleri madde, diğer, önceki maddede tebligat yükümlülükleri ortadan kalktığı için, Türk Ticaret Kanunu’na tabi olmadığı için, zaten Genel Kurulun yapılmasına bir engel kalmadı. Bunu niye söylüyoruz değerli arkadaşlar? Burada bazı arkadaşlarımız bize Türk Ticaret Kanunu’ndan ve şirketlerle ilgili denetim kurulunun kalktığından bahsediyor ama Merkez Bankası Kanunu’nun diğer maddeleri duruyor, okudum, vaktinizi almamak için burada okumuyorum yani Denetleme Kurulunun görevleri devam ediyor. Denetleme Kurulu da Merkez Bankasının bağımsızlığı olarak bir gösterge niteliğinde bir kurul yani sadece göstermelik bir denetim değil, gerektiğinde bütün hesapları alıp inceleyebiliyor. Dış denetimle bunun alakası yok, bankanın içerisindeki bir kurul. Onun için, Merkez Bankası bağımsızlığının önemli olduğu ve tartışıldığı, finansal krizlerin her yerde görüldüğü bir ortamda, para politikasının uygulanması açısından, gösterge olarak bile olsa o Denetleme Kurulu üyesinin bu hissedarlar tarafından seçilmesinin sembolik bir değeri var, bunu da kaldırmayalım diyorum. Onun için bu önergeyi verdik. İstenilen maksat bir önceki maddeyle zaten hasıl olmuş oldu yani genel kurulla ilgili bir sorun yok. Dolayısıyla, ben, Sayın Bakanın ve sizlerin takdirlerine sunuyorum. Bu Merkez Bankası bağımsızlığını eğer önemsiyorsanız, 4 Denetleme Kurulu üyesinden 1’ini D grubu hissedarlarının seçmesinde de zaten çoğunluk olarak herhangi bir şey yok; sadece temsil edilme noktasında bir husus var, onu da burada ellerinden almayalım, gösterme olarak da olsa orada 1 üye olsun. Seçilir, seçilmez, o ayrı konu ama orada bu şeylerin temsil edilmesi gerekir diye düşünüyorum. Tekrar sizlerin görüşüne sunuyor, önergemize destek vermenizi umuyor, saygılar sunuyorum.
Önergeyi oylarınıza sunacağım ancak yoklama talebi var, yerine getireceğim. Sayın Tarhan, Sayın Aslanoğlu, Sayın Sarı, Sayın Çam, Sayın Kuşoğlu, Sayın Tunay, Sayın Köktürk, Sayın Dibek, Sayın Kurt, Sayın Acar, Sayın Onur, Sayın Yüceer, Sayın Güven, Sayın Kesimoğlu, Sayın Kulkuloğlu, Sayın Köprülü, Sayın Serindağ, Sayın Özkoç, Sayın Kaplan, Sayın Atıcı. Bir dakika süre veriyorum. [[Elektronik cihazla yoklama yapıldı]] [[Devam]] Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 22’nci maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. 23’üncü maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. 24’üncü maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. 25’inci maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. 26’ncı maddede aynı mahiyette iki önerge vardır, birlikte okutup işleme alacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 443 Sıra sayılı yasa tasarısının 26. Maddesinin tasarı metninden çıkartılmasını arz ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu Bülent Kuşoğlu Musa Çam Rahmi Aşkın Türeli Engin Özkoç Oktay Vural Erkan Akçay Mustafa Kalaycı Mehmet Günal S. Nevzat Korkmaz Ali Öz Komisyon aynı mahiyetteki önergelere katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Önerge üzerinde söz isteyen?
Gerekçe…
Gerekçeyi okutuyorum: Tasarının 26 ncı maddesi ile 8/6/1994 tarihli ve 3996 sayılı Bazı Yatırım ve Hizmetlerin Yap-İşlet-Devret Modeli Çerçevesinde Yaptırılması Hakkında Kanununun kapsamına; kongre merkezi, kültür ve turizm yatırımları, ticari bina ve tesisler, spor tesisleri, yurtlar, tema parklar, balıkçı barınakları, silo ve depo tesisleri, jeotermal ve atık ısıya dayalı tesisler ve ısıtma sistemleri, raylı sistemler, istasyonlar, teleferik ve telesiyej tesisleri ile gümrük tesisleri de alınmaktadır. Ülkemizde son yıllarda kamu özel sektör işbirliğine ilişkin uygulamaların sayısı hızla artmaktadır. Kamu özel ortaklığı ile gerçekleştirilen projelerin finansmanı, yapımı ve işletilmesinin çok önemli riskleri de bulunmaktadır. Bu projeler, klasik finansman yöntemiyle yapılan işlere oranla daha pahalıya mal olmakta ve proje kapsamında üretilen malın birim fiyatına aynen yansımaktadır. Bu nedenle projeler değerlendirilirken ve proje seçimi yapılırken fayda-maliyet analizleri ve karşılaştırmalarının mutlak şekilde yapılması gerekir. Kamu Özel Ortaklığı yatırımları açıkça kamunun borcu niteliğini taşımakla birlikte kamu borcu olarak gösterilmediğinden borç miktarı bilinmemektedir. Kamu-Özel İşbirliğine yönelik yasal düzenlemeler belli bir sistematik çerçevede değildir. Bu alanın Anayasaya uygun şekilde çerçeve bir kanunla düzenlenerek, Kamu-Özel İşbirliği sürecinin sağlıklı işleyebileceği istikrarlı bir yasal zeminin oluşturulması gerekmektedir. Kamu-Özel İşbirliği ile gerçekleştirilen kamu yatırımlarına dair koşullu yükümlülükler; bütçeye getirdiği yük, nakit ve borç yönetimi üzerindeki olumsuz etkileri ve şeffaflığa aykırı yapıları ile kamu mali disiplinini ve öncelikli yatırımların öncelikle finanse edilmesi yaklaşımını tehdit eden bir niteliğe bürünmüşlerdir. Söz konusu koşullu yükümlülüklerin oluşumundan, yönetimine, denetiminden, raporlanmasına ve bütçeleştirmeden, muhasebeleştirilmesine kadar tabi olduğu bütün süreçlerin yeniden düzenlenmesi gerekli görülmektedir. Önerge üzerinde söz isteyen Engin Özkoç, Sakarya Milletvekili.
Şu anda, oturumu Sayın Sadık Yakut yönetiyor, Meclis Başkanımız. Sayın Ali Babacan Bakanımız da burada, bürokratlarıyla beraber. Ben bunları niye söylüyorum? Kayıtlara geçsin diye çünkü bu CD’yi alıp ilk önce kendi bölgemdeki milletvekillerine dağıtacağım. Bu kayıtları eğer sevgili seçmenlerim dinliyorlarsa anlatayım. Şu anda saat 23.58; iki dakika sonra, değerli seçmenlerim, bir günü tamamlayacağız. Biz bu oturuma saat ikide başladık. İkiden beri…
Üçte başladık.
Üçte başladık, üçten beri devam ediyoruz. İki dakika sonra bu oturum bitecek, yeni bir güne başlayacağız. Bu ne kadar sürer, bilmiyoruz. Sadece, burada, Sayın Canikli ve arkadaşları, eğer birisi damarlarına basarlarsa hemen sıralardan fırlıyorlar, dinliyorlar ama değerli arkadaşlarım defalarca çok önemli konulardan bahsediyorlar, hepsi dışarıda Meclis koridorlarında dolaşıyorlar ancak değerli arkadaşlarım yoklama isterlerse buraya geliyorlar.
Zapta geçti.
Bakın, şimdi damarlarına bastım, arkadaşım hemen fırlamaya başladı.
Sizin arkadaşlarınız nerede?
Türkiye meseleleriyle hiç ilgili değiller, ülke meseleleriyle hiç ilgili değiller. Arkadaşlarım şimdi videoya çekiyorlar. Şimdi damarlarına basılan arkadaşlar tek tek fırlayacaklar, onları göreceksiniz videodan, onlar çekiliyorlar. (AK PARTİ sıralarından gürültüler) Onlar hiç ülke meseleleriyle ilgili değiller. Onlar sadece kendilerine verilen emirleri dinlerler, ellerini kaldırırlar, indirirler, başka hiçbir şey yapmazlar. Onlar sadece kendilerine söylenenleri yerine getirirler, milletvekilliği görevleri onlar için odur. Onlar vicdanlarına seslenen muhalefet milletvekillerinin dediklerini yapmazlar. [[AK PARTİ sıralarından gürültüler]] Siz de çekiyor musunuz arkadaşlar?
Sen nasıl konuşuyorsun?
Seslerini dinliyor musunuz?
Sen ne dediğinin farkında mısın? Doğru konuş!
İşte, bu vatan daha bölünürken, Müslümanlar kurşunlanırken bunların sesleri hiç çıkmaz.
Boş konuşuyorsun, boş!
Bunların beş dakika önce hepsinin kafaları önlerine düşüyordu.
Boş konuşma, boş!
Bunların sesleri hiç çıkmıyordu, şimdi ancak ancak çıkmaya başladı.
Boş konuşuyorsun, boş!
Hep boş konuşuyorsun, boş!
Şimdi, değerli milletvekili arkadaşlarım, yap-işlet-devret modelinden bahsedeceğim. Bunların hiçbir tanesi ama hiçbir tanesi bunu dinlemeyecekler çünkü biraz sonra kurulmuş saat gibi, Sayın Meclis Başkanı “Kabul ediyor musunuz?” dediği zaman önde Sayın Canikli’ye bakacaklar, o elini kaldırırsa onlar da ellerini kaldıracaklar. Sayın Bülent Kuşoğlu’nun söylediği gibi, onlar vicdanlarına bakmayacaklar.
Çünkü, onlar burada vicdanlarıyla hareket etmiyorlar, onlar burada kendi vicdanlarıyla konuşmuyorlar, onlar burada sadece emirleri yerlerine getiriyorlar.
Sayın Başkanım, tahrik ediyor.
Bir milletvekili olarak burada görevlerini yerine getirmiyorlar.
Baksana buraya, baksana!
Görevlerini yerine getirenler muhalefet milletvekilleridir, bu saate kadar görevini yerine getirmeye çalışanlar onlardır.
Onlar, işte, şimdi damarlarına basılırsa konuşurlar. (AK PARTİ sıralarından gürültüler) Onun için, ben “yap-işlet-cep et” modeliyle ilgili ne söylersem söyleyeyim, biraz sonra Sayın Meclis Başkanı diyecek ki: “Kabul edenler?” Onlar Sayın Canikli’ye bakıp ellerini kaldıracaklar. Değerli arkadaşlarım, sizlere saygılar sunuyorum.
Şimdi soruyorum: Aynı mahiyetteki önergeleri kabul edenler… Kabul etmeyenler… Aynı mahiyetteki önergeler kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 27’nci madde üzerinde iki adet önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 443 sıra sayılı yasa tasarısının 27 nci maddesinin son paragrafının tasarı metninden çıkarılmasını arz ederiz. Ferit Mevlüt Aslanoğlu Bülent Kuşoğlu Musa Çam Rahmi Aşkın Türeli Ali Serindağ Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının 27 nci maddesinin madde metninden çıkarılmasını arz ve teklif ederiz. Oktay Vural Erkan Akçay Mustafa Kalaycı Mehmet Günal S. Nevzat Korkmaz Ali Öz Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Gerekçe okunsun.
Gerekçeyi okutuyorum: Tasarının 27 nci maddesi ile de, Kültür Bakanlığının Yassıada ve Sivriada’da kültürel ve turizm amaçlı yatırım ve hizmetleri 3996 sayılı kanun kapsamında kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına veya Yassıada ve Sivriada’da yapılacak olan planlama, imar ve inşaat uygulamaları ile diğer düzenlemelerin, Kıyı Kanunu hükümlerine ve diğer mevzuatta yer alan kısıtlama ve prosedürlere tabi tutulmaması dikkat çekmektedir. Ne yapılacağı konusunda Komisyona yeterli bilgi verilmediği de göz önüne alındığında, bu adaların kıyılarının talan edilmesi ve rant hesaplarının öne geçmesinin söz konusu olabileceği kanaati hasıl olmuştur. Sadece iki adaya yönelik olarak ve amacı belli olmayan bir düzenleme getiren bu maddenin metinden çıkarılması gerekmektedir. Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 443 sıra sayılı yasa tasarısının 27 nci maddesinin son paragrafının tasarı metninden çıkarılmasını arz ederiz. Ali Serindağ (Gaziantep) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz.
Önerge üzerinde söz isteyen Ali Serindağ, Gaziantep Milletvekili.
Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; biraz evvel konuşan arkadaşım Sayın Engin Özkoç gerçekten durumu çok iyi özetledi, çok iyi tasvir etti, çok…
Çok manidar…
Evet, çok manidar konuştu.
Çok etkilendik biz, çok etkilendik.
Şimdi, şöyle, etkilenirsiniz, etkilenmezsiniz… Değerli arkadaşlarım, bizim söylediklerimizi mutlaka dinlemek zorunda değilsiniz.
Kimisi konuşur, kimisi yapar. Siz konuşacaksınız, biz işimizi yapacağız.
Engin Bey yok, zapta geçsin.
Ama şöyle, yastığa başınızı koyduğunuz vakit, bu söylediklerimizi gözden geçirin. Siz, Meclisi bir formalitenin yerine getirildiği bir kurum gibi görüyorsunuz. Bakınız, şimdi bizim burada ne konuştuğumuzu vatandaşlarımız bilmiyor, görüşmeleri vatandaşlarımız izlemiyor. Siz ne yapıyorsunuz? Meclis görüşmelerini vatandaşlarımızın gözünden kaçırıyorsunuz. Niye? Çünkü siz vatandaşlarımızın sizi denetlemelerini istemiyorsunuz.
Önerge nerede?
İkincisi: Siz temel kanun diye bir müessese icat ettiniz. Temel kanunun standartları Meclis İç Tüzüğü’nde belirtilmiş. Şimdi, elinizi vicdanınıza koyun, görüştüğümüz kanunların hangisi temel kanun olarak görüşülebilecek nitelikte ve standarttadır? Hiçbiri değil, bu görüştüğümüz tasarı dâhil. Biz burada gece yarılarına kadar çalışarak pek çok metin çıkarıyoruz. Bakın, Sayın Bakan burada. “Merkez Bankası bağımsızdır.” diye bir kanun çıktı, değil mi? Merkez Bankası bağımsız mı? Merkez Bankası bağımsız ise Sayın Bakan kendi kabine arkadaşının Merkez Bankası Başkanı hakkında söylediklerini gözden geçirsin. Ne diyor? “Merkez Bankası Başkanı memurdur, konuşamaz.” diyor. Bir de şu var: Yani sanki memur olmak çok kötü bir şey mi? Değerli arkadaşlarım, o nedenle samimi olacağız. Bu getirdiğiniz madde de o şekilde. Ne diyorsunuz? “Efendim, Yassıada’ya bir demokrasi müzesi yapacağız.” diyorsunuz, öyle mi? Şimdi, zamanı idarenize bakalım: Değerli arkadaşlarım, hukuk nerede? Hukuk ayaklar altında. Yargı bağımsızlığını hiç düşünen var mı? Yargının bağımsız olduğunu kim söyleyebilir? Sayın Başbakan gerektiğinde “Biz yargıya söyledik, gereğini yapacaklar.” diyor mu? Diyor. Eğitimi ne yaptınız? “4+4+4” diye bir sistem getirdiniz, eğitimi dinselleştirdiniz. Daha ne yaptınız? Laiklik ilkesinin içini boşalttınız. Bakınız, her gün gazetelerde çarşaf çarşaf bununla ilgili haberler okuyoruz. Değerli arkadaşlarım, demokrasinin “D”sini bırakmadınız. Bakınız, Allah rahmet eylesin, rahmetli Sayın Menderes, oğlu okulu bitirdiği vakit ticaret yapacağını söylediğinde “Yok, sen ticaret yapamazsın. Gideceksin devlet memuru olacaksın.” dedi, çünkü ticaret yaptıkları vakit kendisine bir şeyler atfedilebileceğini biliyordu ama şimdi siz ne yapıyorsunuz? Siz, çocuklarınız daha okulu bitirmeden gemicik satın alıyorsunuz.
Hangisi mesela? İsim ver, isim.
Bakın, Sayın Cumhurbaşkanının 16 yaşındaki oğlu iş adamı olarak geziye katılıyor.
Demokrasi müzesi ne oldu?
Önergenize gelseniz de istifade etsek.
İş adamı olarak geziye katılıyor. Bunları, başınızı yastığa koyduğunuz vakit düşünün. Şimdi ne diyorsunuz? Siz diyorsunuz ki: “Efendim, biz kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına yetki vereceğiz.”
Önergen ne getiriyor?
Siz kamu kuruluşu niteliğindeki meslek kuruluşlarını ne hâle getirdiğinizi biliyor musunuz? Geçen hafta Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Kanunu’nu değiştirdiniz, ne diyorsunuz? “Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği, Bakanlığın verdiği talimatları yerine getirmekle yükümlüdür.” diyorsunuz. Böyle bir anlayış olabilir mi?
İmralı’ya bir açılım anıtı yapalım, açılım…
Yani, siz böyle, bu şekilde demokrasiyi yaşatabilir misiniz? Ne yapıyorsunuz: “Efendim, kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına biz bunu vereceğiz.” E, ne olacak? “O da dilediği şirkete verecek.” Ya, ne yapacak? “Dilediği şekilde orayı planlayacak, imar durumunu düzenleyecek, Kıyı Kanunu’nun öngördüğü kısıtlamalardan ari olacak, efendim, mevzuatın öngördüğü kısıtlamalara tabi olmayacak.” diyorsunuz. Siz bu şekilde demokrasiyi yaşatamazsınız. Sizin zaten demokrasi diye bir derdiniz yok değerli arkadaşlarım. Hepinize iyi akşamlar diliyorum, saygılar sunuyorum.
Ali Bey, İmralı’ya da açılım anıtı yapalım, açılım anıtı!
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Madde kabul edilmiştir. 28’inci maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. 29’uncu maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. 30’uncu maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 86’ncı Birleşiminin Beşinci Oturumunu açıyorum. 443 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 5’inci sırada yer alan, Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ve Ukrayna Bakanlar Kurulu Arasında Hava Ulaştırma Anlaşmasının Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı ile Dışişleri Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine başlayacağız. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. Alınan karar gereğince, kanun tasarı ve teklifleri ile komisyonlardan gelen diğer işleri sırasıyla görüşmek için, 3 Nisan 2013 Çarşamba günü saat 14. 00’te toplanmak üzere birleşimi kapatıyorum.