Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «Τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης». Τον λόγο έχει ο συνάδελφος Βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής κ. Ανδρέας Λοβέρδος. Ορίστε, κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, καλημέρα σας! Απαλλαγμένος από την ανάγκη να υπακούω σε κάποιους εσωκομματικούς συσχετισμούς, θα κάνω σήμερα μια τοποθέτηση από το ύψιστο Βήμα της δημοκρατίας σχετικά με το παρόν σχέδιο νόμου, για να δώσω και ένα απολύτως δικό μου στοιχείο πολιτικής ταυτότητας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ως ελεύθερος άνθρωπος, ως μέλος της Εθνικής Αντιπροσωπείας καλούμαι να καταθέσω τις απόψεις μου, σύμφωνα με αυτά που η συνείδησή μου επιβάλλει, χωρίς φόβο και χωρίς πάθος, χωρίς να με δεσμεύει τίποτα. Σας λέω, κύριε Υπουργέ, ότι παρ' ότι διαφωνώ με κάποια από αυτά που δεν κάνετε ή με κάποια από αυτά που ρυθμίζετε, ψηφίζω «ναι» και επί της αρχής και επί των άρθρων, όχι όλων, αλλά και επί της αρχής και επί των περισσοτέρων άρθρων και θα γίνω συγκεκριμένος. Θεωρώ αδιανόητο η εισηγήτριά μας, η κ. Γιαννακοπούλου, να έχει πει στη Βουλή επανειλημμένα γιατί αργείτε να αυστηροποιήσετε τον Ποινικό Κώδικα, η αείμνηστη Πρόεδρός μας, η κ. Γεννηματά, να σας έχει κάνει κριτική για το ίδιο θέμα, να έρχονται οι αυστηροποιήσεις των ποινών και εμείς να έχουμε ομιλίες πρωτευόντων Βουλευτών μας επί θεμάτων σοβαρών μεν, αλλά που δεν μπαίνουν στην ουσία του σχεδίου νόμου, το ξεπερνάνε με τη φράση «είμαστε υπέρ της αυστηροποίησης των ποινών» και εξαντλούν το υπόλοιπο της ομιλίας σε άλλα θέματα. Το Βήμα της Βουλής είναι ιερό και ιδιαίτερο. Δεν είναι Βήμα για απαγγελία θεωριών εγκληματολογικής και ποινικής πολιτικής, αλλά είναι το Βήμα του συγκεκριμένου και ως προς το συγκεκριμένο θα τοποθετηθώ. Συμφωνώ με την κριτική που σας ασκείται για την αχρησία στην οποία έχουν περιπέσει οι εναλλακτικές μορφές έκτισης ποινής. Συμφωνώ με την κριτική που σας έχει ασκηθεί ότι είναι άδειες οι αγροτικές φυλακές και είναι λάθος, είναι λάθος αντεγκληματικής πολιτικής αυτό. Διαφωνώ, επίσης και με τη διάταξή σας για τα fake news και συμφωνώ με την ΕΣΗΕΑ, αλλά είναι δυνατόν να έχουμε μια σειρά από προβλήματα διαρκώς που αφορούν πληθώρα θεμάτων και κυρίως αυτά που ευαισθητοποιούν περισσότερο κάθε σοβαρό άνθρωπο, κάθε αγνό πολίτη, όπως είναι τα σεξουαλικά εγκλήματα κατά ανηλίκων και να μην υπογραμμίζουμε την καλύτερη ρύθμιση που έρχεται στη Βουλή σήμερα με όλες μας τις δυνάμεις; Το κάνω με όλες μου τις δυνάμεις! Είναι δυνατόν να υπάρχει Βουλευτής εδώ και να υπάρχει διάταξη στο σχέδιο νόμου που μετατρέπει σε κακούργημα τον βιασμό ανηλίκου μέσα στην οικογένειά του και να λέει άλλα; Και όταν, όμως, στις τηλεοράσεις αποκαλύπτονται εγκλήματα να χύνουμε κροκοδείλια δάκρυα; Είναι ψεύτες αυτοί, δεν κυριολεκτούν όταν κάνουν κριτική δήθεν συγκινημένοι. Τώρα είναι η ώρα της αλήθειας, τι ψηφίζεις. Σε ό,τι αφορά την προστασία του πολίτη, που μας τη ζητάει - και από τους τριακόσιους τη ζητά - είναι δυνατόν να λέμε «όχι» και να αναζητούμε ψευδοδικαιολογίες σε ψευδοαντιεγκληματικές πολιτικές; Δεν θα το κάνω! Δεν θα το κάνω! Υπάρχει, κύριε Υπουργέ, ένα πρόβλημα, πριν περάσω στην καταγραφή συγκεκριμένων ρυθμίσεων με τις οποίες ταυτίζομαι. Υπάρχει ένα πρόβλημα που το αποκαλούμε με έναν νέο όρο, «γυναικοκτονία». Θεωρώ κακό που δεν έχετε φέρει σχετική ρύθμιση και μάλλον σας πλησιάζω στην τροπολογία σας. Βέβαια, εσείς έχετε αυτή την τροπολογία για τη γυναικοκτονία που μάλλον είναι σωστή, αλλά έχετε και την ευθύνη του Ποινικού Κώδικα που τον αλλάξατε το 2019 και με τον τρόπο που τον αλλάξατε, αλλά δεν γυρίζω πίσω. Ενημερώνομαι ότι τώρα με τα δύο lockdown αυξήθηκε η κατανάλωση αλκοόλ στα σπίτια και κοκαΐνης και όπως είπε πολύ ωραία η κ. Γιαννακοπούλου, οι γυναικοκτονίες δεν είναι εγκλήματα που γίνονται εν βρασμώ, προετοιμάζονται και όπως με ενημερώνουν ψυχίατροι και ψυχολόγοι, καταφεύγουν στα γραφεία ή στα ιατρεία τους και κάποιοι άνθρωποι και τους εξομολογούνται ότι είναι σε τέτοιο δρόμο. Η διάταξη γι' αυτά τα θέματα και για την προστασία των γυναικών είναι απαραίτητη και όπως ωραία είπε η Νάντια Γιαννακοπούλου, κακώς δεν υπάρχει στο σχέδιο νόμου σας. Πρέπει να δείτε με προσοχή την τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ και ενδεχομένως να τη δεχτείτε, κάνοντας και τις παρεμβάσεις που θεωρείτε εσείς και οι σύμβουλοί σας απαραίτητες. Πάμε, όμως, να δούμε σε τι συμφωνώ: Συμφωνώ στην αυστηροποίηση των ειδεχθών αδικημάτων - ανθρωποκτονία, θανατηφόρα ληστεία, θανατηφόρος βιασμός, ομαδικός βιασμός, βιασμός ανηλίκου - που πλέον θα τιμωρούνται όλα με ισόβια κάθειρξη και θα καταργηθεί η διάζευξη, η διαζευκτική ποινή της πρόσκαιρης κάθειρξης. Και φυσικά συμφωνώ με τις ρυθμίσεις για την αλλαγή της υφ' όρον απόλυσης. Προφανώς συμφωνώ. Συμφωνώ με την αναστολή της παραγραφής για γενετήσιες πράξεις κατά ανηλίκων, άρθρο 113. Συμφωνώ με την αυστηροποίηση της μαστροπείας, άρθρο 349, με την αιμομιξία που την κάνετε κακούργημα από γονείς ή παππούδες, το είπα και στη γενική μου τοποθέτηση. Συμφωνώ με την αυστηροποίηση της κατάχρησης ανηλίκου, δηλαδή όπου ο ενήλικας ενεργεί πράξεις κατά της γενετήσιας ελευθερίας. Η αλλαγή του άρθρου 342 είναι επιβεβλημένη. Συμφωνώ με την αυστηροποίηση των ποινών για την εμπορία ανθρώπου, για την πορνογραφία ανηλίκων, για τις γενετήσιες πράξεις κατά ανηλίκου με αμοιβή, για κατάχρηση της γενετήσιας ελευθερίας ανηλίκου από γυμναστές, από δασκάλους, από ιερείς. Συμφωνώ - βεβαίως, συμφωνώ - με την αυτεπάγγελτη δίωξη σε θέματα ανηλίκων, για την αυτεπάγγελτη δίωξη προσβολής γενετήσιας αξιοπρέπειας σε χώρους δουλειάς. Ποιος διαφωνεί; Και ποιος διαλέγει, αντί να μιλήσει γι' αυτά, να μας κάνει εδώ στη Βουλή θεωρίες αντεγκληματικής πολιτικής; Κύριε Υπουργέ, προχωρήστε σήμερα, μην το καθυστερείτε, στη θέσπιση της ρύθμισης για τη γενοκτονία. Είναι ζήτημα επίκαιρο. Καθόλου δημοσιογραφικής έντασης, που έρχεται και φεύγει. Παγιώνεται. Και συμβουλευτείτε και ψυχιάτρους και ψυχολόγους για να δείτε τι γίνεται στην χώρα μας και τι προβλήματα έχει επιφέρει το κλείσιμο στα σπίτια, που έσωζε από την πανδημία, αλλά δημιουργούσε άλλα θέματα. Έχω και ενημέρωση από αστυνομικούς της γειτονιάς που καλούνται στα σπίτια ότι τον καιρό που πέρασε έπεσε και πολύ ξύλο. Τα πράγματα, λοιπόν, είναι σοβαρά και οι ευαίσθητες κεραίες του καθενός και της καθεμιάς στην Αίθουσα αυτή πρέπει να τα πιάνουν. Και ο πρώτος που είστε υποχρεωμένος για ολοκληρωμένη ρύθμιση και στο θέμα αυτό των γυναικοκτονιών είστε εσείς. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε τον κ. Λοβέρδο. Τον λόγο τώρα έχει ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνος Κόλλιας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το υπό συζήτηση και ψήφιση νομοσχέδιο, όπως το επεξεργάστηκαν οι αρμόδιες επιτροπές, αποτελεί ένα κομβικό νομοθέτημα. Είδαμε ότι προηγήθηκε μία πολύ παραγωγική και ουσιαστική συζήτηση στην οποία και οι επιστημονικοί φορείς εξέφρασαν τις θέσεις και τις επισημάνσεις τους. Ωστόσο, θεωρώ ότι, παρά τις όποιες διαφωνίες σε ορισμένα σημεία του νομοσχεδίου, έγινε μία πολύ ενδιαφέρουσα και γόνιμη αντιπαράθεση και ότι στις βασικές μεταρρυθμίσεις που επέρχονται στον Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας είναι εφικτή, αλλά και απαραίτητη μία διακομματική συναίνεση. Άκουσα με ιδιαίτερη προσοχή την ομιλία του κ. Λοβέρδου και δεν σας κρύβω την ικανοποίησή μου. Και βεβαίως συμφωνώ απόλυτα με την επισήμανσή του σε ό,τι αφορά το θέμα της γυναικοκτονίας. Οι παρεμβάσεις που γίνονται με τις προτεινόμενες διατάξεις είναι πολύ προσεκτικές και στοχευμένες. Πρόκειται για παρεμβάσεις στον πολύπαθο χώρο της ποινικής δικαιοσύνης που βρίσκονται σε συνάρτηση με τις ανάγκες της ελληνικής πολιτείας και της κοινωνίας. Και γι' αυτόν τον λόγο θα ήθελα να συγχαρώ την Επιτροπή Παρακολούθησης, αλλά και το Υπουργείο Δικαιοσύνης για την καθοριστική συνεισφορά τους στις αλλαγές αυτές, οι οποίες επιτρέψτε μου να πω ότι κρίνονται πλέον επιβεβλημένες. Πιστεύω ότι οι αλλαγές αυτές προωθούν ένα σύγχρονο Ποινικό Δίκαιο, το οποίο από τη μία θωρακίζει σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό την προστασία των προσβαλλόμενων εννόμων αγαθών ενισχύοντας έτσι τα αιτήματα ασφάλειας των πολιτών, χωρίς από την άλλη να παραγνωρίζονται και τα δικαιώματα του κατηγορουμένου, τα οποία ασφαλώς είναι η κορωνίδα της ποινικής επιστήμης και του δυτικού νομικού πολιτισμού. Το νομοσχέδιο που έχουμε μπροστά μας έρχεται να αποκαταστήσει το κλίμα ασφάλειας που η κοινωνία μας και οι πολίτες τους έχουν όσο ποτέ ανάγκη. Κατ' αρχάς, ο στόχος αυτός υπηρετείται κατά την αιτιολογική έκθεση με την αυστηροποίηση των ποινών σε σοβαρά εγκλήματα κακουργηματικής φύσεως, όπως η ανθρωποκτονία, ο βιασμός, η θανατηφόρα ληστεία, αλλά και με την αυστηροποίηση της απόλυσης των καταδίκων υπό όρο. Και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι σχεδόν σε καθημερινή βάση πλέον με άκρως αποτροπιαστικά φαινόμενα, με στυγερά εγκλήματα που σοκάρουν την κοινή γνώμη, είτε αυτά έχουν τον χαρακτήρα έμφυλης βίας, είτε προσβάλλουν το έννομο αγαθό της γενετήσιας ελευθερίας, είτε στρέφονται σε βάρος ανηλίκων, είτε ακόμα πρόκειται για κοινώς επικίνδυνα εγκλήματα, όπως είναι ο εμπρησμός. Συμφωνούμε ότι η αυστηροποίηση των ποινών δεν είναι πανάκεια, ούτε από μόνη της αρκεί για την αποτροπή τέτοιων εγκλημάτων. Σίγουρα, όμως, είναι ένα πρώτο και καίριο βήμα ώστε να θεραπευθεί η εκ των πραγμάτων εσφαλμένη υποβάθμιση μείζονος πολιτικής απαξίας αδικημάτων που επιχειρήθηκε με τους ισχύοντες κώδικες. Με το σημερινό νομοσχέδιο γίνεται πράξη το αυτονόητο. Παρεμβαίνει δραστικά η πολιτεία ώστε οι δράστες στυγερών εγκλημάτων να μην έρχονται αντιμέτωποι με ποινές «χάδι». Αναπροσαρμόζεται το πλαίσιο των ποινών με τρόπο συνεκτικό και νομικά άρτιο, ενισχύοντας τόσο τον αναλογικό όσο και τον αποτρεπτικό χαρακτήρα των προβλεπόμενων κυρώσεων. Είναι ευθύνη της πολιτείας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να επαναπροσδιορίσει τη στάση της. Είναι το χρέος της απέναντι στην κοινωνία και αυτό κάνει σήμερα. Γιατί τι συμβαίνει σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Ο νυν Ποινικός Κώδικας κάνει το ακριβώς αντίθετο απ' αυτό που επιτάσσει η διεθνής πρακτική, αλλά και η αντεγκληματική πολιτική. Από τη μία, τιμωρεί και στέλνει στη φυλακή την ήπια εγκληματικότητα και από την άλλη, μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ιδιαίτερα επιεικής σε βαθμό παρεξηγήσεως με το βαρύ έγκλημα. Τέτοιου είδους δυσλειτουργίες και εσωτερικές αδυναμίες έρχεται να θεραπεύσει το νομοσχέδιο. Αυστηροποιείται, λοιπόν, το πλαίσιο ποινών σε βαριά ιδιαζόντως ειδεχθή εγκλήματα, όπως η προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας, η πορνογραφία ανηλίκων, η γενετήσια πράξη με ανήλικο έναντι αμοιβής, αλλά και η κατάχρηση ανηλίκων, δηλαδή η εκμετάλλευση ανηλίκου από δασκάλους, γυμναστές, κληρικούς κ.λπ.. Ακόμη, μοναδική ποινή θα είναι πλέον τα ισόβια για τα αδικήματα της εσχάτης προδοσίας, της ανθρωποκτονίας, του ομαδικού βιασμού, του θανατηφόρου βιασμού και της θανατηφόρας ληστείας. Αυστηροποιούνται οι τυπικές προϋποθέσεις για τη χορήγηση δυνατότητας απόλυσης υπό όρο. Τι γίνεται δηλαδή; Αυξάνεται ο χρόνος της πραγματικής έκτισης της ποινής εντός του σωφρονιστικού καταστήματος. Διότι η αλήθεια είναι πως οι στυγνοί εγκληματίες δεν φοβούνται τι ποινές θα ακούσουν στο δικαστήριο, αλλά φοβούνται το πόσο θα παραμείνουν στη φυλακή. Σε περίπτωση δε της ισόβιας κάθειρξης το κατώτατο όριο πραγματικής έκτισης για τους κατάδικους αυξάνεται πλέον από τα δεκαέξι που είναι σήμερα στα δεκαοκτώ έτη. Με τις εν λόγω προτεινόμενες ρυθμίσεις, λοιπόν, επιδιώκεται η δημιουργία ενός κλίματος ασφάλειας για τους πολίτες, αλλά και η αποκατάσταση της πεποίθησης ότι κανένα έγκλημα δεν παραμένει ατιμώρητο. Όλοι θα πρέπει να συμφωνήσουμε ότι οι εγκληματίες αυτοί θα πρέπει πραγματικά να παραμείνουν ένα επαρκές διάστημα μέσα στις φυλακές και για τον σωφρονισμό τους, αλλά και για την αποτροπή άλλων εν δυνάμει εγκληματιών να τελέσουν ομοειδή ή άλλα ειδεχθή εγκλήματα. Καταστήσαμε ως κακούργημα την αποπλάνηση ανηλίκου και το έγκλημα του βιασμού ανηλίκου. Μιλάμε για πολύ ειδεχθή εγκλήματα τα οποία η κοινωνία μουδιασμένη παρακολουθεί να τελούνται σε ανησυχητική συχνότητα. Ως εκ τούτου, για την περίπτωση τέλεσης βιασμού σε βάρος ανηλίκου αποκλειστικά προβλεπόμενη ποινή πλέον είναι η ισόβια κάθειρξη. Θεσπίζονται, λοιπόν, αυξημένες νομοθετικές δικλείδες ώστε να νιώθουν ασφάλεια και κυρίως να προστατεύονται αποτελεσματικά ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, όπως οι ανήλικοι. Στο ίδιο πλαίσιο, να υπογραμμίσω ακόμα μία σπουδαία ρύθμιση που προωθείται. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Μέχρι σήμερα η προθεσμία παραγραφής για τα εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας που στρέφονται κατά ανηλίκων αναστέλλεται αυστηρά μέχρι την ενηλικίωση του ανήλικου θύματος και μόνο για τα κακουργήματα. Ωστόσο, είναι πολύ συχνό φαινόμενο, δυστυχώς, να βλέπουμε θύματα εγκλημάτων σεξουαλικής κακοποίησης να χρειάζονται ακόμα και ολόκληρα χρόνια προκειμένου να καταγγείλουν την ειδεχθή αυτή πράξη. Η αδυναμία αυτή είναι ακόμα πιο έντονη στην περίπτωση των ανηλίκων θυμάτων όπου η συνειδητοποίηση της πράξης αργεί και μπορεί να συμβεί πολλά χρόνια μετά. Τα ανήλικα θύματα τις περισσότερες φορές βιώνουν μια τεράστια εσωτερική πάλη, έναν ψυχοφθόρο προσωπικό Γολγοθά μέχρι να φτάσουν στο σημείο να γνωστοποιήσουν ή να αναγγείλουν την κακοποιητική συμπεριφορά που έχουν δεχθεί. Γι' αυτό ακριβώς είναι πολύ θετική η ρύθμιση που αφορά στα αδικήματα αυτά, όπου πλέον θα δίνεται η δυνατότητα να υπάρχει επαρκής χρόνος κατά τον οποίον ο ανήλικος θα μπορεί να καταγγείλει και η πολιτεία να τα διώξει ώστε να μην μείνουν ατιμώρητες τέτοιες αυξημένης απαξίας συμπεριφορές. Η παραγραφή θα ξεκινά πλέον από την ενηλικίωση του ανήλικου με προέκταση ενός επιπλέον έτους, εφόσον η πράξη είναι πλημμέλημα και τριών επιπλέον ετών, εφόσον η πράξη είναι κακούργημα. Είναι κάτι που περιμέναμε όλοι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Ανακεφαλαιώνοντας, θα ήθελα να εκφράσω τη βεβαιότητα μου ότι με το παρόν σχέδιο νόμου αποκαθίστανται αστοχίες και στρεβλώσεις του ισχύοντος Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας που ψηφίστηκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση. Παράλληλα, από την επισκόπηση των προτεινόμενων διατάξεων είμαι απόλυτα αισιόδοξος ότι ενισχύεται επιτέλους το πλέγμα προστασίας των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, όπως για παράδειγμα των ανηλίκων και των πολιτών τρίτων χωρών.
Παρακαλώ ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για όλους αυτούς τους λόγους παρακαλώ να υπερψηφίσετε το νομοσχέδιο.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο τώρα έχει ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Γιάννης Λοβέρδος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καλή σας μέρα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Θα πρέπει να συμφωνήσω με αυτό που είπε προηγουμένως ο καλός μου φίλος και συνεπώνυμος Ανδρέας Λοβέρδος ότι το Βήμα αυτό στο οποίο ανεβαίνουμε όλοι μας είναι ιερό Βήμα. Όσοι δεν γνωρίζουν την ιστορία του τόπου αυτού, νομίζω το υποτιμούν μερικές φορές. Όταν ανεβαίνω και μιλάω από αυτό εδώ το Βήμα που έχουν μιλήσει όλες οι κορυφαίες πολιτικές φυσιογνωμίες της χώρας, από την εποχή του Ελευθερίου Βενιζέλου μέχρι σήμερα, όταν έχουν περάσει από δω Γεώργιος και Ανδρέας Παπανδρέου, Κωνσταντίνος Καραμανλής, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, Ηλίας Ηλιού, Γιάννης Πασαλίδης και τόσοι άλλοι, δεν μπορώ παρά να μην νοιώσω δέος. Αυτό φοβάμαι ότι κάποιοι πρέπει να το διαβάσουν περισσότερο για να το νιώσουν, να το αισθανθούν, ώστε να είμαστε ακόμα πιο υπεύθυνοι όταν ανεβαίνουμε σ' αυτό το Βήμα. Γιατί σήμερα είναι μια σημαντική μέρα, μια πολύ σημαντική μέρα, για το κοινοβουλευτικό έργο. Το νομοσχέδιο που συζητάμε και που θα ψηφιστεί - ελπίζω με τη συμμετοχή περισσοτέρων πέραν των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας, μακάρι να συμβεί, αν και δεν το βλέπω - είναι ένα σημαντικό νομοσχέδιο. Γιατί; Γιατί προσαρμόζει τα δεδομένα στη σημερινή πραγματικότητα. Ξέρετε, η κοινωνία εξελίσσεται. Τα πράγματα δεν πάνε όπως πηγαίνανε κάποτε. Τώρα συνεχώς εξελισσόμαστε κι αυτό έχει πολλά θετικά, ότι βλέπουμε τις αλήθειες και δεν τις κρύβουμε πια κάτω από το χαλί. Ξέρετε, επί δεκαετίες - για να είμαστε ρεαλιστές σ' αυτή τη χώρα, όπως και σε άλλες κοινωνίες, δεν συνέβαινε μόνο στην Ελλάδα - εγκλήματα κατά ανηλίκων, κακοποίηση κατά των παιδιών, κατά των γυναικών, κρυβόντουσαν επί δεκαετίες κάτω από το χαλί. Δεν πρέπει να είμαστε περήφανοι ως κοινωνία γι' αυτό το γεγονός. Ήρθε η ώρα να το αλλάξουμε αυτό. Ήρθαμε να δούμε την αλήθεια κατάματα, να πούμε να σταματήσει η κακοποίηση των γυναικών, να σταματήσει η κακοποίηση των παιδιών, να δούμε αυτά τα φοβερά εγκλήματα που γίνονται εις βάρος τους και να επιβληθούν οι ανάλογες ποινές. Εγώ δεν είμαι νομικός, αλλά κατανοώ ότι ο στόχος ενός νομικού συστήματος, ενός ποινικού συστήματος δεν είναι μόνον η αποτροπή, αλλά είναι και η αποτροπή της εγκληματικότητας. Και μέσω της θέσπισης ποινών γίνεται αυτή η αποτροπή σε κάποιον βαθμό. Σκοπός του συστήματος είναι φυσικά και ο σωφρονισμός. Εκεί, πράγματι, έχουμε μείνει πολύ πίσω, αλλά όχι μόνο σαν Ελλάδα, παγκοσμίως έχουμε μείνει πίσω. Ο σωφρονισμός δεν έχει προχωρήσει αρκετά και δεν έχει γίνει στον βαθμό που θα θέλαμε. Αυτό, όμως, είναι μια άλλη συζήτηση που δεν αφορά το παρόν νομοσχέδιο. Κάποτε ίσως θα έπρεπε να την κάνουμε. Αυτό που αφορά τη σημερινή συζήτηση είναι το εξής. Υπάρχουν εγκλήματα πολύ σοβαρά που τα είχαμε υποτιμήσει - κακώς, κάκιστα - και που τώρα βγαίνουν στην επιφάνεια ακόμα πιο έντονα και ευτυχώς βγαίνουν στην επιφάνεια και αποκαλύπτονται πιο έντονα. Γι' αυτά τα εγκλήματα δεν μπορούν να μείνουμε με κλειστό το στόμα. Δεν μπορούμε να σωπάσουμε σ' αυτά. Γι' αυτόν τον λόγο, πολύ σωστά το Υπουργείο Δικαιοσύνης φέρνει αυτό το νομοσχέδιο που αυστηροποιεί τις ποινές σε ό,τι αφορά εγκλήματα όπως ο βιασμός ανηλίκου ή η εσχάτη προδοσία ή εγκλήματα τα οποία επιφέρουν την ισόβια κάθειρξη. Ποτέ δεν κατάλαβα την αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ στην ισόβια κάθειρξη σε τόσο σοβαρά εγκλήματα. Δεν το κατάλαβα αυτό. Ξέρετε, έχω την εντύπωση ότι κάποιοι συνάδελφοι - καλοπροαίρετα το λέω, εγώ δεν έχω πρόβλημα με κανένα κόμμα, διαφορετικές πολιτικές αντιλήψεις μπορεί να έχουμε, αλλά όλοι εδώ βρισκόμαστε για να υπηρετήσουμε τη χώρα και την κοινωνία - έχετε μείνει κρατημένοι κάπως ιδεοληπτικά σε άλλες εποχές που έχουν ξεπεραστεί. Εάν έπρεπε να ασκήσετε κριτική στον Ποινικό Κώδικα, για δύο πράγματα έπρεπε να ασκήσετε κριτική. Έπρεπε να ασκήσετε κριτική για τα λάθη που κάνατε όταν φέρατε άρον άρον, λίγο πριν από τις εκλογές του 2019, τον Ποινικό Κώδικα αυτόν, στον οποίο κάνατε πολλά λάθη. Κάνατε και μερικά καλά, δεν μπορώ να πω ότι ήταν όλος για πέταμα, αλλά κάνατε πολλά λάθη. Κι αν έπρεπε να ασκήσετε κάποια κριτική στην Κυβέρνηση τη δική μας θα ήταν - αυτό που είχα πει κι εγώ όταν είχε συζητηθεί η πρώτη αναθεώρηση του Ποινικού Κώδικα - ότι έπρεπε να γίνουν αυστηρότερες οι ποινές από τότε. Αυτό θα ήταν η μόνη κριτική που μπορείτε να ασκήσετε σε αυτό το νομοσχέδιο το οποίο, κατά τη γνώμη μου, είναι ένα καλό νομοσχέδιο και θα έπρεπε να το υποστηρίξουμε όλοι μας. Βέβαια, υπάρχει μια τροπολογία η οποία απ' ό,τι την καταλαβαίνω δημιουργεί αντιδράσεις και αφορά την κατοχή βομβών μολότοφ. Θεωρώ ότι πολύ σωστά - έπρεπε από νωρίτερα να είχε συμβεί αυτό - μετατρέπεται η κατοχή της βόμβας μολότοφ σε κακούργημα, ώστε να υπάρχει όχι μόνον ηθική απαξία σ' αυτές τις συμπεριφορές, αλλά και ποινική ευθύνη που οδηγεί στην έκτιση ποινής στη φυλακή. Δεν μπορώ να καταλάβω τις αντιδράσεις σας. Η βόμβα μολότοφ είναι ένα μέσο καταστροφής, βίας, η οποία χρησιμοποιείται εναντίον όχι μόνον αστυνομικών, αλλά και απλών πολιτών από οργανωμένες συμμορίες, πολλές φορές ενηλίκων και ανηλίκων, που το κάνουν ακόμη και για την πλάκα τους. Αυτό δεν μπορεί να το επιτρέψει πολιτεία να συνεχίσει να υφίσταται. Η βόμβα μολότοφ είναι ένα έγκλημα και αυτό το έγκλημα πρέπει να τιμωρείται. Ελπίζω - και για το καλό το δικό σας, για την εικόνα που δώσατε και στον κόσμο δημοσίως και στην κοινωνία - να μην ζητήσετε ονομαστική ψηφοφορία γι' αυτή την τροπολογία. Το ελπίζω για το καλό το δικό σας, γιατί εμείς, σε ό,τι αφορά τη Νέα Δημοκρατία, σας διαβεβαιώ ότι όλοι οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας σαν μια γροθιά όχι μόνον θα την ψηφίσουμε αυτή, θα υπερψηφίσουμε όλο το νομοσχέδιο. Γιατί, επαναλαμβάνω, σε γενικές γραμμές είναι από τα καλύτερα νομοσχέδια που έχει φέρει η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη από τότε που ανέλαβε την εξουσία. Σας ευχαριστώ θερμά.
Κι εμείς ευχαριστούμε τον κ. Λοβέρδο και για την συνέπεια στο χρόνο. Τον λόγο έχει ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Γιάννης Κεφαλογιάννης. Στη συνέχεια, σύμφωνα με τον κατάλογο όπως τον παρέλαβα, θα μιλήσουν ο κ. Αυλωνίτης, ο κ. Σταμενίτης, ο κ. Κατσώτης και η κ. Τζάκρη, που έχει μείνει από χθες. Οι υπόλοιποι συνάδελφοι θα μιλήσουν όπως είναι εγγεγραμμένοι στον κατάλογο από χθες. Κύριε Κεφαλογιάννη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όσοι από εμάς διακονούμε τη νομική επιστήμη, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι τόσο τα συστήματα όσο και οι κανόνες απονομής της δικαιοσύνης δεν δημιουργούνται in vitro, δεν δημιουργούνται, δηλαδή, σε κάποιο εργαστήριο αποστειρωμένο από την κοινωνία, για την οποία προορίζονται. Ξέρουμε ότι οι κανόνες δικαίου, που αντέχουν στο χρόνο, είναι εκείνοι για τους οποίους, μεταξύ άλλων, ο νομοθέτης λαμβάνει υπ' όψιν και τη στάση των πολιτών για ένα συγκεκριμένο ζήτημα. Βέβαια, την ίδια στιγμή γνωρίζουμε, ότι ένας καλός νομοθέτης δεν πρέπει να σύρεται μόνο από την κοινή γνώμη, αλλά έχει υποχρέωση να προσπαθεί να την πείσει για την ορθότητα των επιλογών του και στην ουσία να τη διαπαιδαγωγήσει. Και, φυσικά, γνωρίζουμε ότι σε αυτήν την τρόπον τινά άτυπη συνομιλία με την κοινωνία, πρέπει να θέσει στον εαυτό του δύο ανυπέρβλητα όρια. Το πρώτο όριο, βεβαίως, είναι το Σύνταγμα και το δεύτερο είναι το Διεθνές Δίκαιο και πιο συγκεκριμένα η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων για τον Άνθρωπο. Η νομοθετική πρωτοβουλία που συζητούμε σήμερα, έχει θέσει έναν πολύ δύσκολο στόχο: Επιχειρεί να συνομιλήσει και να λάβει υπ' όψιν της όλες αυτές τις πηγές. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση μέμφεται την Κυβέρνηση, γιατί, κατ' αυτή, νομοθετεί με βάση την επικαιρότητα και τις επιθυμίες της κοινής γνώμης, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα εκείνο της αυστηροποίησης των ποινών. Θα μπορούσε κάποιος να λάβει, πράγματι, υπ' όψιν αυτές τις παρατηρήσεις, αν η επίκληση του κράτους δικαίου από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ δεν γινόταν αλά καρτ. Αρκεί να θυμηθούμε τι δήλωναν οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ και ο τότε Πρωθυπουργός για τη γνωστή ιστορία των ενεχυροδανειστηρίων το 2018. Έλεγαν τότε, η κοινή γνώμη δεν μπορεί να πιστέψει ότι δεν υπάρχει αδίκημα. Να θυμηθούμε, για παράδειγμα, ότι υπήρχε πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης, ο οποίος έξω από το Μέγαρο Μαξίμου προανήγγειλε τη συγκεκριμένη υπόθεση ως το μεγαλύτερο σκάνδαλο από τη σύσταση του ελληνικού κράτους. Και λυπάμαι που θα το πω, ειδικά ως προς την παραβίαση του τεκμηρίου της αθωότητας ή ως προς τα όρια της προσωρινής κράτησης, την οποία πολλοί αντιμετωπίζουν ως την προκαταβολή της ποινικής καταδίκης, υπάρχουν πολιτικά κόμματα και πρόσωπα που έχουν αναγάγει το χάιδεμα της κοινής γνώμης σε επιστήμη. Πάμε, όμως, στην ουσία του ζητήματος. Πιστεύω ότι κάποια στιγμή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να συμφωνήσουμε στην ταξινόμηση του βαθμού της ηθικής απαξίας που δείχνουμε στα διάφορα αδικήματα. Είναι ή όχι ανθρωποκτονία το αδίκημα στο οποίο πρέπει και ως κοινωνία, αλλά και ως πρόσωπα, να αποδίδουμε την μέγιστη ηθική απαξία; Εκτός κι αν φαίνεται ηθικά σωστό το να προβλέπονται στην Ελλάδα, παραδείγματος χάριν, ποινές για οικονομικά εγκλήματα πολύ πιο αυστηρές από τα πιο ειδεχθή εγκλήματα, τα οποία είναι κατά της ζωής ή ακόμα και κατά της γενετήσιας ελευθερίας και αξιοπρέπειας. Όταν λέμε ότι η ανθρωποκτονία θα επιφέρει ισόβια κάθειρξη, εκείνη τη στιγμή δείχνουμε ως πολιτεία τη μέγιστη ηθική απαξία μας για μία τέτοια πράξη. Και, βεβαίως, δεν υπάρχει κάποιος άλλος τρόπος να το κάνουμε παρά μέσω αυτού. Επικαλούνται κυρίως οι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης - και, μάλιστα, συνάδελφοι νομικοί - την καταστρατήγηση της αρχής της αναλογικότητας. Εγώ σέβομαι ειλικρινά την ευαισθησία τους. Παραγνωρίζουν, όμως - και, μάλιστα, ηθελημένα - ότι η πρόβλεψη περί ισοβίου καθείρξεως ως μοναδικής ποινής, δεν στερεί τη δυνατότητα του δικαστηρίου να επιβάλει μειωμένη ποινή και αυτό γιατί οι ελαφρυντικές περιστάσεις του άρθρου 84 του Ποινικού Κώδικα εξακολουθούν να ισχύουν. Υπάρχει, λοιπόν - και σωστά - ουσιαστικός χώρος για ευελιξία του δικαστηρίου και εφαρμογή της αρχής αναλογικότητας. Δύο λόγια και για τα θέματα της τροποποίησης του άρθρου 191 περί διασποράς ψευδών ειδήσεων. Ακούστηκαν πολλά σ' αυτή την Αίθουσα - και, βεβαίως, και κατά τις συνεδριάσεις των επιτροπών - για κυβερνητική αυθαιρεσία, ποινικοποίηση της αντίθετης γνώμης, για περιορισμό της ελευθερίας έκφρασης και θεσμικό στραγγαλισμό της κυκλοφορίας των απόψεων, μέχρι και για καταστρατήγηση του Συντάγματος. Όλα αυτά, όμως, συμβαίνουν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, γιατί πράγματι προστέθηκε η δημόσια υγεία στη διατύπωση της διάταξης; Πραγματικά προσπαθώ να καταλάβω τι ακριβώς και ποιον υπερασπίζεστε. Η ελευθερία του λόγου είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη στη χώρα μας - νομίζω ότι δεν υπάρχει καμμία αμφισβήτηση σε αυτό - και, βεβαίως, προϋποθέτει την τήρηση των νόμων του κράτους. Δεν πρέπει, όμως, κάποιος να σταθμίσει το δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης όταν διακυβεύονται άλλα δικαιώματα, όπως, για παράδειγμα, εκείνο της υγείας, το οποίο βρίσκεται στο στενό πυρήνα, μάλιστα, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Η επιστημονική γνώση της ιατρικής κοινότητας, η οποία υπακούει σε αυστηρούς κανόνες ελέγχου και η οποία καθοδηγεί τις αποφάσεις του κράτους για την προστασία της υγείας των πολιτών, δεν έχει για εσάς μεγαλύτερη βαρύτητα σε σχέση με τις απόψεις του κάθε συνωμοσιολόγου; Καλό είναι, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν επικαλείστε φιλελεύθερες αρχές, να μην το κάνετε αποσπασματικά, γιατί είναι γνωστό ότι ήδη από την εποχή του John Stuart Mill και του John Rawls η ελευθερία της έκφρασης μπορεί να περιορίζεται εφόσον ο περιορισμός της μεγιστοποιεί τη συνολική ελευθερία. Και συνολική ελευθερία με χιλιάδες νεκρούς και εκατοντάδες διασωληνωμένους νομίζω ότι δεν μπορούμε να έχουμε, πόσω μάλλον όταν, δυστυχώς, πολλοί από αυτούς τους συμπολίτες μας παρακινήθηκαν από ορδές διαδικτυακών τσαρλατάνων, που κυριολεκτικά καταχράστηκαν το κορυφαίο, πράγματι, δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου, οδηγώντας πολλούς στις εντατικές ή ακόμα και στο θάνατο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε τον κ. Κεφαλογιάννη. Τον λόγο τώρα έχει ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία ο κ. Αυλωνίτης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, θα προσπαθήσω να μην επαναλάβω ό,τι ειπώθηκε από πλευράς του εισηγητή μας και του τομεάρχη μας του κ. Λάππα και του κ. Θεόφιλου Ξανθόπουλου. Ομολογώ ότι ήταν εξαιρετικοί οι συνάδελφοι μου και δημοσίως τους συγχαίρω. Και είναι διττή η συναδελφική μας ιδιότητα ως νομικοί, δικηγόροι της μαχόμενης δικηγορίας. Θα πω εξ υπαρχής, ότι πολλά έχουν ειπωθεί για την πανδημία, ακούστε μια φορά και την Αντιπολίτευση σε σχέση με την πρόταση που κάνουμε ότι η πανδημία θέλει συνεργασία, θέλει επιστημοσύνη, θέλει κοινή αποδοχή των ενεργειών. Μόνο έτσι θα αντιμετωπίσουμε αυτή την κατάσταση που είναι εκεί έξω και όχι με επικοινωνιακές προϋποθέσεις και κριτήρια. Αγαπητοί συνάδελφοι, παρακολούθησα σχεδόν όλες τις ομιλίες. Από το σπίτι μου, δεν το κρύβω. Παρακολουθώ την εξέλιξη του Ποινικού Δικαίου, όπως και οι περισσότεροι από εσάς, επί πάρα πολλά χρόνια, όπως παρακολουθούμε και την κεντρική πολιτική ζωή. Νομίζω, όμως, ότι μπορώ να πω το εξής με το δικαίωμα που μου δίνει η ενασχόλησή μου επί πολλά χρόνια με την ποινική δικηγορία: Πιο απαράδεκτη, κατά τη γνώμη μου, νομοθέτηση, πιο ωμή παρέμβαση, πιο αντιεπιστημονική επιχειρηματολογία στο σύνολο της θεσμοθέτηση της ποινικής νομοθεσίας δεν έχω ξαναδεί. Και θα εξηγηθώ. Το ανησυχητικό δεν είναι ότι ο καθένας από εμάς προωθεί εδώ πέρα τα επιχειρήματα του κόμματός του. Το ανησυχητικό είναι ότι επανέρχεται η κοινωνία μας σε πρωτόγονες καταστάσεις. Και, δυστυχώς, το βλέπω αυτό σε πολλές ομιλίες των συναδέλφων της Νέας Δημοκρατίας. Διακρίνω - και ζητώ την κατανόησή σας για τις εκφράσεις που χρησιμοποιώ - έναν νομικό και πολιτικό πρωτογονισμό. Δεν φαίνεται καθαρά ο πρωτογονισμός των επιχειρημάτων, γιατί αυτά καλύπτονται με επιστημονικούς όρους, διανθίζονται με πολιτικούς όρους και δεν το καταλαβαίνει κανένας. Άκουσα προηγουμένως τον κ. Λοβέρδο να λέει: Διαφωνεί ο ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με την ισόβια κάθειρξη στο αδίκημα της εσχάτης προδοσίας; Μα, είναι πράγματα αυτά; Είναι πράγματα αυτά; Νομοθετείτε εκ του μηδενός; Δεν μπορεί να αντιληφθεί κάποιος τα επιχειρήματά σας εύκολα - αυτός που παρακολουθεί τη συζήτηση - γιατί είναι πασπαλισμένα με μπόλικη συναισθηματική σκόνη: Γλυκά Νερά, βιτριόλι, βιασμοί, απάνθρωπα εγκλήματα κ.λπ.. Όλα αυτά ενεργοποιούν τα ευαίσθητα αντανακλαστικά του λαού. Και είναι δικαιολογημένο αυτό. Και από την άλλη είναι ο κακός ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή είναι η μόνιμη επωδός των επιχειρημάτων σας. Αυτό λέω εγώ «νομοθετικό πρωτογονισμό». Όσον αφορά τη λέξη «ειδεχθές έγκλημα», σας το έχω πει κύριε Υπουργέ επανειλημμένα, δεν διαχωρίζουμε τα αδικήματα του Ποινικού Κώδικα με τον τρόπο αυτό. Δεν διακρίνονται σε πολύ ή σε λιγότερο ειδεχθή, σε απάνθρωπα, σε στυγερά και τα λοιπά. Αυτοί είναι χαρακτηρισμοί που θα τους πούμε έξω από εδώ. Εδώ εκφράζουμε πολιτικό και θα έλεγα επιστημονικό λόγο. Η διάκριση αυτή γίνεται αλλού και όχι μέσα στη Βουλή. Αλλά όλοι σας πιθανόν και όλοι μας, το κάνουμε σκοπίμως ή από άγνοια για να συμβαδίσουμε δήθεν με το λεγόμενο κοινό περί δικαίου αίσθημα. Το κοινό περί δικαίου αίσθημα στην προκειμένη περίπτωση ειδικά για το κόμμα σας το κάνετε ουσιαστικά περί του κόμματός σας αίσθημα. Δεν ψηφίζουμε εδώ μέσα σύμφωνα με το κοινό περί δικαίου αίσθημα κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Αν ψηφίζαμε έτσι, αν ψήφιζε η Βουλή τόσα χρόνια έτσι, θα επανέλθουμε από άποψη ποινικού δικαίου σε δημόσιες εκτελέσεις και σε γκιλοτίνες άλλων εποχών. Είναι μια έκφραση, ας την πούμε θεωρητική. Δεν είναι έκφραση όταν ψηφίζουμε Ποινικό Κώδικα και Ποινική Δικονομία. Επιστρέφουμε θα έλεγα στην εκδικητική βαρβαρότητα. Σας παρακολουθεί ο λαός, κύριε Υπουργέ. Πολλές φορές σε τηλεοπτικούς σταθμούς ειδικά όταν έχει διαπραχθεί ένα στυγερό αδίκημα, πηγαίνετε και λέτε τα ίδια πράγματα - σας το έχω πει και άλλες φορές εδώ - και λέτε διάφορα για ισόβια κάθειρξη και τα λοιπά. Δεν νομοθετούμε στη Βουλή. Μιλάμε για Ποινικό Κώδικα και Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Βεβαίως να νομοθετήσετε. Βεβαίως και τούτο το νομοσχέδιο έχει και θετικές διατάξεις - αλίμονο - όπως το κομμάτι που αφορά τα σεξουαλικά εγκλήματα κατά των παιδιών. Βεβαίως! Εμείς όμως ως Βουλευτές κι ως επιστήμονες βλέπουμε το όλον. Ο Ποινικός Κώδικας και η ποινική δικονομία είναι κώδικες που αφορούν την κοινωνική μας ζωή. Είναι προϊόν βαθιάς επιστημοσύνης δεκαετιών. Είναι η ζωή της κοινωνίας πριν από εμάς και από εσάς και μετά από εσάς και από εμάς θα είναι αυτοί οι κώδικες και θα συνεχίζουν να ρυθμίζουν την κοινωνική μας ζωή. Κύριε Υπουργέ υπάρχει νομική επιστήμη, υπάρχει δικαστική εξουσία. Ξέρετε ποιοι ογκόλιθοι - τα είπε ο συνάδελφός μου, ο Σπύρος Λάππας - νομικής σκέψης έχουν διαμορφώσει το ποινικό μας σύστημα; Γι' αυτό και ψηφίζουμε τους κώδικες στο σύνολό τους. Η νομοπαρασκευαστική επιτροπή το δίνει στην κυβέρνηση και η κυβέρνηση έχει τη διακριτική ευχέρεια να το φέρει ή να μην το φέρει στη Βουλή. Κι εδώ μέσα στη Βουλή δεν μπορούμε να τροποποιήσουμε το πόρισμα της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής. Τόσο πολύ μεγάλη σημασία δίνει στην επιστημοσύνη του πορίσματος για τους κώδικες το Σύνταγμά μας και ο Κανονισμός της Βουλής. Ο Ποινικός Κώδικας του 2019 που τόσο λοιδορήθηκε, υπήρξε επιστέγασμα μιας βαθιάς μελέτης. Και εσείς τον λοιδορείτε συνεχώς. Σας έχω πει και άλλη φορά κύριε Υπουργέ - το είπατε τρεις φορές εδώ για το θέμα της δωροδοκίας, τρεις φορές! - ότι εργαλειοποιείτε τον Ποινικό Κώδικα. Είπατε ότι όταν ψηφίστηκε ο Κώδικας από τον ΣΥΡΙΖΑ τον Ιούνιο του 2019 ήταν το πόρισμα επιστημονικής επιτροπής και είχε παραδοθεί στην τελευταία επιτροπή η διάταξη που αφορά τη δωροδοκία, όπως ακριβώς ψηφίστηκε από την προηγούμενη. Γιατί το εργαλειοποιείτε; Γιατί σώνει και καλά μας βάζετε σε μια τέτοια αντιπαράθεση κοινωνική; Για να κερδίσετε πολιτικά! Εγώ λέω ότι ένας Ποινικός Κώδικας, ένας Κώδικας Ποινικής Δικονομίας δεν εργαλειοποείται. Μπολιάζεται από επιστημοσύνη μέσα στο ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο αυτού του συστήματος ακόμα και εσάς του δικού σας κόμματος. Υπάρχουν θετικές διατάξεις. Δεν λέω. Όμως το να μην δίνετε την ευκαιρία στον δικαστή όταν είναι πόρισμα διεθνούς επιστημοσύνης, τη διακριτική ευχέρεια μέσα στο πλαίσιο του δικαιοδοτικού του ρόλου, το δικαστήριο να έχει πλαίσιο ποινής και λέτε «ισόβια», σημαίνει ότι πρωτογονίζουμε. Είναι προσβολή στο δικαστικό Σώμα αυτό το οποίο κάνετε. Αυστηροποιείστε τις ποινές, δεν λέω. Δώστε όμως το νομικό πλαίσιο. Σας προκαλώ ευθέως, κύριε Υπουργέ. Πείτε μου έναν επιστήμονα της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής της δικιά σας που λέει ότι δεν πρέπει να υπάρχει στην επιβολή, στην πρόβλεψη της ποινής πλαίσιο μέσα στο οποίο θα λειτουργήσει το δικαστήριο. Πέστε μου. Και φέρτε εδώ το πόρισμα να το δούμε. Κλείνω γιατί δεν έχω χρόνο και έχω φτάσει τα οκτώ λεπτά. Αν θέλετε να κουβεντιάζουμε σε τούτο το Κοινοβούλιο με επιστημονικούς όρους για Ποινικούς Κώδικες και προσαρμοσμένους στην επικαιρότητα, δεχτείτε την τροπολογία που σας έχουν καταθέσει οι συνάδελφοί μου, ο εισηγητής και τομεάρχης μου, που αφορά τη γυναικοκτονία. Η έμφυλη βία έχει πάρει τρομακτικές διαστάσεις παγκόσμια. Υπό αυτή λοιπόν την έννοια χρειάζεται ένα ιδιώνυμο αδίκημα, ένα αδίκημα το οποίο να προσδιορίζει ακριβώς αυτά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Δεν σας έχω ακούσει να απαντήσετε. Κλείνω λοιπόν την τοποθέτησή μου και σας ρωτάω ευθέως. Πέστε μας στην ομιλία σας εάν δέχεστε την τροπολογία αυτή έτσι ώστε να συμπεριληφθεί στις τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα, στο νομοσχέδιό σας αυτό το αδίκημα της γυναικοκτονίας που τόσο αιτιολογημένα το ανέφεραν οι συνάδελφοί μου. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή σας.
Ευχαριστούμε και εμείς τον κ. Αυλωνίτη. Τον λόγο ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας ο κ. Διονύσιος Σταμενίτης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας διαμέσου του Υπουργείου Δικαιοσύνης προχωράει σε αλλαγές και τροποποιήσεις του ποινικού κώδικα με στόχο τη διόρθωση των λαθών του παρελθόντος και τον συγχρονισμό του με νέα δεδομένα με τη σημερινή πραγματικότητα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα αυτό της τροποποίησης του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας έχει ιδιαίτερη σημασία. Πρόκειται για μια νομοθετική πρωτοβουλία για την οποία εργάστηκαν συστηματικά και με ιδιαίτερη προσήλωση τόσο η ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης όσο και η αρμόδια επιστημονική ομάδα. Πού στοχεύει όμως το σχέδιο νόμου και γιατί έρχεται τώρα; Θα απαντήσω ξεκινώντας με το δεύτερο ερώτημα λέγοντας ότι το χρονικό σημείο, ο χρόνος δηλαδή των αλλαγών και τροποποιήσεων προκύπτει από την άποψη που έχουμε στη Νέα Δημοκρατία ότι ο Ποινικός Κώδικας είναι απαραίτητο να απαντά στις προκλήσεις των καιρών και να ανταποκρίνεται στις νέες διαμορφωμένες ανάγκες της κοινωνίας. Ως εκ τούτου στοχεύει πρώτον να αυστηροποιήσει το πλαίσιο των ποινών για συγκεκριμένα εγκλήματα, όπως τονίσθηκε, ιδιαίτερης ποινικής απαξίας και μάλιστα αυτό το κάνει, κρατώντας την ισορροπία που εξαρτάται από το είδος της αξιόποινης πράξης και το μέγεθος και όχι οριζόντια. Όπως πολύ χαρακτηριστικά ανέφερε και ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, ο συνάδελφός μου κ. Καραγκούνης, το νομοσχέδιο στοχεύει στο να αντιμετωπίσει την ήπια παραβατικότητα με έναν πολύ ισορροπημένο τρόπο, με ήπιο τρόπο και τη βαριά εγκληματικότητα επίσης με πολύ ισορροπημένο τρόπο, όχι οριζόντια, όχι άκριτα, αλλά με έναν αυστηρό τρόπο. Δεύτερον, στοχεύει στην αυστηροποίηση το πλαίσιο απόλυσης των καταδίκων υπό όρους καθώς επίσης και της άρσης απόλυσης εγκληματιών που τελούν κατ' επανάληψη σοβαρά κακουργήματα. Εξήγησε αναλυτικά ο Υπουργός στις συνεδριάσεις της επιτροπής το σκεπτικό που εδράζονται αυτές οι αλλαγές. Τρίτον, κύριος τόπος είναι η επαναφορά και η διεύρυνση αξιόποινου στα κοινώς επικίνδυνα αδικήματα. Και εδώ μιλάμε για αδικήματα όπως η έκρηξη, ο εμπρησμός και άλλα, επίσης για το είδος των αδικημάτων σχετικά με την υιοθεσία, αλλά και στην αναμόρφωση του πλαισίου ποινών για τα αδικήματα της κλοπής και της υπεξαίρεσης. Και τέλος στοχεύει στην απόλυτη προτεραιότητα διεξαγωγή της ανάκρισης και την εισαγωγή στο ακροατήριο υποθέσεων εξαιρετικής φύσης επί κακουργηματικών που αφορούν εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και της οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είχαμε προαναγγείλει και είχαμε καταστήσει σαφές ότι η πολιτική μας βούληση είναι να προχωρήσουμε σε αλλαγές του Ποινικού Κώδικα πρώτα και πάνω απ' όλα για να αποκατασταθούν οι σοβαρές, όπως θα λέγαμε, αστοχίες του ποινικού κώδικα που ψήφισε η προηγούμενη κυβέρνηση λίγο βιαστικά, λίγο στο πόδι λίγες μέρες πριν τις εθνικές εκλογές του 2019. Αυτή τη θέση μας την υλοποιούμε σε συνδυασμό και με ζητήματα που αναδεικνύουν τα τελευταία χρόνια και τα οποία χρήζουν ρυθμίσεως και συγκεκριμένου πλαισίου. Με το σχέδιο νόμου λοιπόν που καλούμαστε να ψηφίσουμε αναβαθμίζονται σε κακουργήματα μείζονος ποινικής απαξίας παραδοσιακά αδικήματα, που είχαν υποβαθμιστεί από την προηγούμενη κυβέρνηση με τις τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα που εισήγαγε και ψήφισε. Υπάρχει αναπροσαρμογή του πλαισίου των ποινών, που φιλοδοξεί να επιτύχει την ενίσχυση τόσο του αναλογικού όσο και το αποτρεπτικού χαρακτήρα των προβλεπόμενων κυρώσεων. Ακόμα πρέπει να τονίσουμε ότι με τις αλλαγές επιτυγχάνεται ο εκσυγχρονισμός του Ποινικού Κώδικα και της Ποινικής Δικονομίας και ο εναρμονισμός των ευρωπαϊκών συμβάσεων που ρυθμίζουν δικαιώματα προστασίας των ανηλίκων και ενηλίκων, θυμάτων εγκληματικής δραστηριότητας. Για να επιτευχθούν όλα τα παραπάνω, το σχέδιο νόμου χωρίζεται σε τέσσερις κατηγορίες, στις οποίες γίνονται τροποποιήσεις που αφορούν - επαναλαμβάνω - τα εγκλήματα μείζονος ποινικής απαξίας, εγκλήματα που σχετίζονται με το περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή, εγκλήματα κατά της προσωπικής ελευθερίας, γενετήσιας ελευθερίας, οικονομικής εκμετάλλευσης, της γενετήσιας ζωής και τέλος εγκλήματα σε βάρος ανηλίκων. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, ακόμα μια νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας έρχεται να προστεθεί στο σύνολο των αποδείξεων της συνέπειας μεταξύ λόγων και έργων της παράταξής μας. Από την πρώτη μέρα, χωρίς καθυστερήσεις και βασιζόμενοι πάνω σε έναν συγκεκριμένο και ολοκληρωμένο πολιτικό σχεδιασμό, κινούμαστε στην υλοποίηση των δεσμεύσεων και όσων είχαμε παρουσιάσει στον ελληνικό λαό προεκλογικά. Στόχος βέβαια δεν είναι άλλος από τη διόρθωση των στρεβλώσεων και των αδυναμιών που υπήρχαν σε κάθε τομέα της δημόσιας ζωής και λειτουργίας. Σε αυτή την περίπτωση λοιπόν, μετά από ένα εύλογο χρονικό διάστημα και τηρώντας το απαραίτητο πλαίσιο ωρίμανσης, που απαιτούν τέτοιες νομοθετικές πρωτοβουλίες όπως η σημερινή, διορθώνουμε τις αστοχίες της νομοθέτησης της προηγούμενης κυβέρνησης και το κάνουμε με υπευθυνότητα και σοβαρότητα, μέσα από τον διάλογο και προφανώς την επιστημονική συμβουλή. Πολλοί στέκονται στην αυστηροποίηση των ποινών. Και πράγματι ένα μεγάλο μέρος των παρεμβάσεων αυτόν ακριβώς τον στόχο εξυπηρετεί. Όμως πέραν της κριτικής, που είναι καλοδεχούμενη και απαραίτητη, εξίσου απαραίτητη είναι κι η τοποθέτηση και η απάντηση σε συγκεκριμένα ερωτήματα. Ποια πρέπει να είναι η αντιμετώπιση των εγκλημάτων ανθρωποκτονίας και της ληστείας μετά φόνου; Δεν συμφωνούμε όλοι στη μετατροπή της ποινής μόνο σε ισόβια; Τι απαντάμε για τα εγκλήματα βιασμού ανηλίκων; Η τοποθέτησή μας σε κρίσιμα ερωτήματα δείχνει και σε μεγάλο βαθμό τον δρόμο της νομοθέτησης. Εμείς στη Νέα Δημοκρατία παίρνουμε καθαρή θέση και την εξηγούμε στον ελληνικό λαό. Το ίδιο πιστεύω ότι θα πρέπει να κάνουν και τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Είναι σημαντικό να μην επιχειρούμε να θολώνουμε τα νερά, αλλά μέσα από τον διάλογο είτε να συμφωνούμε είτε να διαφωνούμε, πέρα και πάνω από πολιτικές σκοπιμότητες. Γι' αυτό κι εγώ με τη σειρά μου καλώ τους συναδέλφους να στηρίξουν το παρόν σχέδιο νόμου, που επαναλαμβάνω πως είναι μια σοβαρή και υπεύθυνη προσπάθεια, ώστε να θεραπεύσουμε τα προβλήματα που ήρθαν ως αποτέλεσμα της προηγούμενης νομοθέτησης. Πριν κλείσω όμως θα ήθελα να πω δυο λόγια για την τροπολογία του Υπουργείου Εργασίας, η οποία είναι η υλοποίηση μιας σημαντικής δέσμευσης του Πρωθυπουργού για το «πρώτο ένσημο,» μια εξαιρετικής σημασίας ρύθμιση, που αποδεικνύει την ιδιαίτερη σημασία που δίνει η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στο ζήτημα της εργασίας των νέων και της αντιμετώπισης της ανεργίας σε αυτές τις ηλικιακές ομάδες, ενώ έχουμε και την υλοποίηση των εξαγγελιών για το εγγυημένο εισόδημα, την αύξηση των επιδοτούμενων θέσεων εργασίας, καθώς επίσης και τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της ήδη ισχύουσας διάταξης της ρύθμισης σε εβδομήντα δύο δόσεις των οφειλών που δημιουργήθηκαν την περίοδο της πανδημίας. Όλες αυτές οι ρυθμίσεις ουσιαστικά στηρίζουν τους συμπολίτες μας που είναι περισσότερο ευάλωτοι και που δοκιμάστηκαν κατά την περίοδο της πανδημίας και καλώ κι εσάς της Αντιπολίτευσης αυτές τις τροπολογίες να τις υποστηρίξουμε. Σας ευχαριστώ.
Εμείς ευχαριστούμε τον κ. Σταμενίτη. Τον λόγο ζήτησε ο Υπουργός κ. Τσιάρας για κάποια παρέμβαση.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να ενημερώσω το Σώμα αναφορικά με το άρθρο 30 του νομοσχεδίου, που τροποποιεί το 133 του Ποινικού Κώδικα, που αφορά την κατάργηση της δυνατότητας περιορισμού του νεαρού δράστη, ηλικίας δεκαοκτώ έως είκοσι πέντε ετών, που είναι πρόταση της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής και αποτέλεσε αντικείμενο κριτικής. Εγώ άκουσα και τον κ. Λάππα και τον κ. Ξανθόπουλο, την κ. Αδαμοπούλου και νομίζω και την κ. Γιαννακοπούλου. Κρίνουμε σκόπιμη την απόσυρσή του. Και το λέω γιατί θέλουμε να υπάρξει εναρμόνιση με τον Σωφρονιστικό Κώδικα, ο οποίος όπως ξέρετε αναμορφώνεται. Είμαστε πολύ κοντά στην πρόταση η οποία θα αναμορφώνει συνολικά τον Σωφρονιστικό Κώδικα. Και βεβαίως με την κατάθεση του πορίσματος της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής θέλουμε να μπορέσουμε να διασφαλίσουμε και τις κατάλληλες συνθήκες κράτησης για τους νεαρούς ενήλικες, ούτως ώστε αυτό να μπαίνει σε έναν κανόνα και σε μια προσοχή που πρέπει. Βλέπετε και θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι οτιδήποτε ακούγεται και από την πλευρά της Αντιπολίτευσης με μεγάλη υπευθυνότητα, με μεγάλη σοβαρότητα προσπαθούμε να εξετάσουμε όλες προτάσεις. Ήταν σωστή η παρατήρηση, αποσύρεται και θα το δούμε με τον Σωφρονιστικό Κώδικα.
Σας τιμά, κύριε Υπουργέ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο τώρα έχει ο Βουλευτής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Χρήστος Κατσώτης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Οι βασικοί στόχοι των τροποποιήσεων του Ποινικού Κώδικα, όπως ανέδειξε η ειδική αγορήτρια του ΚΚΕ, κ. Μαρία Κομνηνάκα και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος κ. Γιάννης Γκιόκας, είναι η παραπέρα ένταση της καταστολής του εργατικού λαϊκού κινήματος και η στοχοποίηση κάθε φωνής που αμφισβητεί αυτή την πολιτική που υπηρετεί τις ανάγκες του κεφαλαίου. Διατηρείτε και αυξάνετε τις ποινές σε μια σειρά από αδικήματα που στρέφονται κατά των λαϊκών ελευθεριών, της ελεύθερης γνώμης, ενάντια τις εργατικές λαϊκές κινητοποιήσεις, σε βάρος ουσιαστικά του εχθρού λαού, όπως το άρθρο 191 και η τροποποίηση του άρθρου 272, που ανοίγει το δρόμο να τυλίγονται σε μια κόλλα χαρτί οι άνθρωποι και να ενισχύονται οι προβοκάτσιες ενάντια στο εργατικό λαϊκό κίνημα. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή την τροποποίηση τη φέρατε στα μουλωχτά μετά την ολοκλήρωση της συζήτησης στην επιτροπή. Κύριοι Βουλευτές, το εργατικό κίνημα, που αγωνίζεται ακόμα και ενάντια στα εργοδοτικά εγκλήματα, όπως πρόσφατα στην «COSCO» με τη μεγάλη απεργία, βλέπει την εργοδοσία να μένει ατιμώρητη και οι κινητοποιήσεις για την προστασία της ζωής να κρίνονται παράνομες. Αυτή τη βαρβαρότητα έρχεστε να θωρακίσετε με τις αντιδραστικές τροποποιήσεις. Τοποθετούμαστε για τις τροπολογίες με αριθμό 1126/91 του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και τη με αριθμό 1131/96 του Υπουργείου Εργασίας. Η πρώτη αφορά την παράταση του χρονοδιαγράμματος κατασκευής ναυπήγησης ταχέως πυροβολικού κατευθυνόμενων βλημάτων του πολεμικού ναυτικού για τρεις μήνες στο ναυπηγείο της Ελευσίνας, καθώς και την ολοκλήρωση των εργασιών σε υποβρύχια, όπως ο «Πιπίνος», ο «Ματρώζος», ο «Κατσώνης» και ο «Ωκεανός», του Πολεμικού Ναυτικού στο ναυπηγείο Σκαραμαγκά. Έχουμε τοποθετηθεί εδώ αρκετές φορές για τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά και Ελευσίνας και την πολιτική της Κυβέρνησης απέναντι στους εργαζόμενους, οι οποίοι κάθε χρόνο βρίσκονται σε χειρότερη θέση. Η δεινή θέση είναι απότοκο αυτής της μορφής οργάνωσης της οικονομίας, στην οποία σιδερένιος νόμος είναι το κέρδος και όχι οι ανάγκες των εργαζομένων και του λαού συνολικά. Αποστερείτε από τους εργαζόμενους τα δεδουλευμένα αρκετών χρόνων. Οι επιλογές της Κυβέρνησης και για τα δύο ναυπηγεία δεν έχουν καμμία σχέση με την ανάγκη για ναυπηγική βιομηχανία που θα υπηρετεί τις ανάγκες του λαού της χώρας μας. Η συνέχεια στη λειτουργία τους κρίνεται από τους στρατηγικούς σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και των μονοπωλιακών ομίλων. Η θέση του ΚΚΕ για τα ναυπηγεία, την οποία έχουμε καταθέσει εδώ, αλλά κυρίως στους εργαζόμενους, είναι αυτή που μπορεί να αποτελέσει την ισχυρή βάση παραγωγής μέσων παραγωγής και τα ναυπηγεία κάτω απ' αυτή τη μορφή οργάνωσης της οικονομίας να αποτελέσουν σημαντική βάση ανάπτυξης. Θα ψηφίσουμε «παρών» στην τροπολογία, προκειμένου να πληρωθούν οι εργαζόμενοι των ναυπηγείων. Όσον αφορά τη δεύτερη τροπολογία του Υπουργείου Εργασίας, τα προγράμματα απασχόλησης του ΟΑΕΔ, ανεξαρτήτως του περιεχομένου τους, των ιδιαίτερων όρων που έχουν και ανεξαρτήτως του τμήματος των εργαζομένων που απευθύνονται, αποτελούν στο σύνολό τους προγράμματα ανακύκλωσης της ανεργίας, με ταυτόχρονη ενίσχυση της εργοδοσίας με ζεστό χρήμα. Στην ίδια αντιδραστική ρότα κινείται και το πρόγραμμα για το «πρώτο ένσημο», που παρά την επικοινωνιακή καταιγίδα που το συνόδευσε για επιπλέον 600 ευρώ για τον κάθε εργαζόμενο στον μισθό, πολύ γρήγορα έφυγε αυτή η σκόνη των αριθμών, γιατί αποκαλύφθηκε ποια είναι αυτή η ενίσχυση. Το πρόβλημα φυσικά για εμάς δεν είναι το μισθολογικό και ό,τι το συνοδεύει. Το πρόβλημα είναι πως τέτοια προγράμματα έρχονται για να καλύψουν βραχυπρόθεσμα κενά των επιχειρήσεων που επιδοτούνται με το ίδιο ποσό για να έχουν έναν εργαζόμενο που να αμείβεται με τον βασικό μισθό. Είναι προγράμματα που οι ρήτρες τους είναι από ανύπαρκτες έως για τα μάτια του κόσμου, όπως λέει ο λαός μας. Εδώ και αρκετά χρόνια οι χρονικές ρήτρες διατήρησης θέσης δεν υπάρχουν ή δεν ζητούνται καν ενώ αντίστοιχα οι ρήτρες που εξέταζαν στο παρελθόν για το αν η επιχείρηση έχει απολύσει ή έχει μεταβάλει το προσωπικό της έχουν ουσιαστικά απαλειφθεί. Το νέο κίνητρο που δίνει το συγκεκριμένο πρόγραμμα στους άνεργους νέους είναι μια εξάμηνη απασχόληση με μηνιαία προσαύξηση των 100 ευρώ ή 50 ευρώ για μερική απασχόληση, η οποία θα περιέχεται στην ατομική σύμβαση εργασίας του κάθε εργαζομένου. Το ίδιο ποσό επιδότησης του εργατικού κόστους προβλέπεται να έχει και ο εργοδότης. Στη συνέντευξη της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης ο Πρωθυπουργός εστίασε στο συγκεκριμένο πρόγραμμα. Είχε πει πως η ανεργία των νέων που δεν έχουν προϋπηρεσία οφείλεται στο γεγονός πως είναι πιο ακριβοί και άρα ανεβάζουν το μισθολογικό κόστος των επιχειρήσεων οπότε γι' αυτό δίνεται πριμ στις επιχειρήσεις. Βέβαια όλοι γνωρίζουμε πως οι νεοεισερχόμενοι στην παραγωγή στη συντριπτική πλειοψηφία τους είναι κακοπληρωμένοι και εργάζονται με πανσπερμία ευέλικτων εργασιακών σχέσεων που μειώνει ακόμα παραπέρα τις αποδοχές τους. Οι νόμοι όλης αυτής της δεκαετίας και από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας διαχώρισαν μισθολογικά τους νέους, οδήγησαν σε ειδικό κατώτερο μισθό και σε υποκατώτατο, μην ξεχνάμε τη μείωση 32% για τους νέους. Την ίδια στιγμή οι ασφαλιστικές εισφορές που αναλογούν στους νέους έως είκοσι πέντε ετών είναι μικρότερες καθώς βρίσκεται σε ισχύ από το 2019 πρόγραμμα επιδότησης των μηνιαίων ασφαλιστικών εισφορών των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα με τις εργοδοτικές εισφορές για κύρια σύνταξη να βρίσκονται σε ποσοστό 6,66% επί των μικτών αποδοχών των εργαζομένων αυτής της ηλικιακής κατηγορίας περίπου δηλαδή για εκατόν πενήντα χιλιάδες νέους. Το νέο πρόγραμμα με τη σειρά του χρηματοδοτεί τις επιχειρήσεις για να παρέχουν θέσεις εργασίας χωρίς ρήτρες πριν και μετά το εξάμηνο και για μισθό που θα ακουμπά τον κατώτατο μισθό. Το όψιμο ενδιαφέρον για τη νέα γενιά αποτυπώνεται φυσικά όταν στην ίδια περίοδο οι νέοι εργαζόμενοι γίνονται λάστιχο στα δεκάωρα του νόμου Χατζηδάκη, όταν γίνονται βορά της μαύρης εργασίας, που θεριεύει απέναντι στην απουσία των ελεγκτικών μηχανισμών, όταν το διευθυντικό δικαίωμα είναι η ανώτερη αρχή. Τα όνειρα των νέων εργαζομένων δεν χωράνε ούτε στις λίστες του ΟΑΕΔ ούτε στη μετατροπή τους σε καύσιμη ύλη στις επιχειρήσεις με μισθούς πείνας και με φιλοδωρήματα ή GB, που προσπαθούν να ξεγελάσουν ή να κρύψουν την επίθεση στα δικαιώματα και τη ζωή τους. Ο διπλασιασμός του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος για τον Δεκέμβριο δεν λύνει τα μεγάλα αδιέξοδα όσων η πολιτική σας οδηγεί στη φτώχεια και την εξαθλίωση. Το λεγόμενο ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα των 150 έως 200 ευρώ είναι η απάντηση των κυβερνήσεων του κεφαλαίου απέναντι στη διευρυμένη φτώχεια και εξαθλίωση των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων που γεννά η πολιτική σας. Διαιωνίζετε και ανακυκλώνετε τη φτώχεια για πλατιά λαϊκά στρώματα που στερούνται ακόμα και τα στοιχειώδη για την επιβίωσή τους. Καθιερώνετε ως κανονικότητα τη ζωή με τα ελάχιστα και με όρους εξαθλίωσης για την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Παρουσιάζετε ως κοινωνική πολιτική το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα και έχετε μειώσει παροχές, μισθούς, συντάξεις και άλλα δικαιώματα. Είναι μια συνειδητή απόπειρα εξαπάτησης. Για τις καθαρίστριες η πανδημία είναι ο φάρος που ανέδειξε ακόμα περισσότερο τον αναντικατάστατο ρόλο τους μέσα στα σχολεία, τα πανεπιστήμια, τα μέσα μαζικής μεταφοράς, τους χώρους δουλειάς. Κι όμως αυτό το πολυάριθμο κομμάτι εργαζομένων βρίσκεται σταθερά όμηρος με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο. Αλλού με συμβάσεις ενός χρόνου, αλλού με συμβάσεις ολιγόμηνες, αλλού με προγράμματα, αλλού εν δυνάμει άνεργοι μπροστά σε νέες εργολαβίες. Στους εργαζόμενους της καθαριότητας όχι μόνο στον ΕΦΚΑ, αλλά σε όλες τις υπηρεσίες, όπως στο Υπουργείου Οικονομικών, που πριν από λίγο ήταν πάλι σε διαδήλωση, πρέπει όχι απλά να παραταθούν οι συμβάσεις τους, αλλά να εργάζονται με πλήρη και σταθερή εργασία. Αυτή είναι η δικαίωσή τους. Αυτό είναι ένα αίτημα που καλύπτει τις ανάγκες τους. Αν ήταν χωριστά, δεν θα μπαίναμε εμπόδιο έστω και σε αυτό το ένα επιπλέον γλίσχρο ποσό, το λεγόμενο ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, για τον Δεκέμβριο ούτε στην ανανέωση των συμβάσεων των καθαριστριών του ΕΦΚΑ. Συνολικά όμως την τροπολογία την καταψηφίζουμε. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή σας.
Και εμείς ευχαριστούμε τον κ. Κατσώτη. Τον λόγο έχει ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Ανδρέας Νικολακόπουλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα και της Ποινικής Δικονομίας είναι μια πολύ σοβαρή και σύνθετη διαδικασία που προϋποθέτει επαρκή προετοιμασία και εμπεριστατωμένη μελέτη των αναγκών της κοινωνίας και της λειτουργίας των ήδη υφιστάμενων διατάξεων. Γι' αυτό είχε ήδη συσταθεί η νομοπαρασκευαστική επιτροπή για την παρακολούθηση της εφαρμογής των προηγούμενων διατάξεων με σκοπό να διαπιστωθούν τα αποτελέσματά τους, αλλά και να γίνουν τροποποιήσεις που θα υπηρετούν μια γενικότερη φιλοσοφία για τη λειτουργία του Ποινικού Δικαίου. Και αυτό έχει σημασία να το επισημάνουμε διότι η τροποποίηση που είχε κάνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ τον Ιούνιο του 2019, λίγες μέρες πριν από τη διάλυση της Βουλής για τη διεξαγωγή εθνικών εκλογών, είχε προκαλέσει πολλά ερωτηματικά. Έχουμε ακούσει για πολλές μεταρρυθμίσεις που δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Τη συγκεκριμένη τροποποίηση έσπευσε όμως να την κάνει μία εβδομάδα πριν από την προκήρυξη εκλογών. Πού οφείλεται λοιπόν αυτή η βιαστική τροποποίηση; Πού οφείλεται η τροποποίηση του άρθρου 236 παράγραφος 2 για τη μετατροπή της ενεργητικής δωροδοκίας, δηλαδή για αυτόν που δωροδοκεί, από κακούργημα σε πλημμέλημα ενώ παρέμεινε κακουργηματική η πράξη για αυτόν που δωροδοκείται; Δεν ξέρω αν πρέπει να υιοθετήσω αυτά που καταγγέλλει ο πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης Σταύρος Κοντονής, που μιλά ξεκάθαρα για μια διάταξη με ταξικό πρόσημο υπέρ των οικονομικά ισχυρών αφήνοντας μάλιστα και διάφορα υπονοούμενα. Αλλά ας μας πει σήμερα η Αξιωματική Αντιπολίτευση αν απευθυνόταν στους λίγους ή στους πολλούς η συγκεκριμένη τροποποίηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι προτεινόμενες τροποποιήσεις με το παρόν σχέδιο νόμου έχουν στόχο την ενίσχυση του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών και την άσκηση μιας αποτελεσματικής αντεγκληματικής πολιτικής. Έχουν στόχο στην απόλυτη και αποτελεσματική προστασία όλων των πολιτών και ιδίως των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Θα ήθελα να σταθώ ιδιαιτέρως σε ορισμένες διατάξεις καθώς λόγω του χρόνου που έχω στη διάθεσή μου δεν έχω τη δυνατότητα να αναφερθώ εκτενέστερα σε πολλές από τις σημαντικές διατάξεις που περιλαμβάνονται στο παρόν σχέδιο νόμου. Θα μου επιτρέψετε όμως, επειδή εκπροσωπώ έναν νομό ο οποίος έχει πληγεί επανειλημμένως από πυρκαγιές οι περισσότερες από τις οποίες και προέρχονται από εμπρησμούς, να ξεκινήσω από την τροποποίηση του άρθρου 265 του Ποινικού Κώδικα που αναφέρεται στον εμπρησμό δασών. Με την εσπευσμένη τροποποίηση ΣΥΡΙΖΑ ο εμπρησμός δασών έγινε πλημμέλημα στη βασική του μορφή με πλαίσιο ποινής τρία έως πέντε έτη και με δυνατότητα αναστολής ενώ στον παλιό Ποινικό Κώδικα ο εμπρησμός δασών θεωρούνταν απευθείας κακούργημα και τιμωρούνταν με κάθειρξη πέντε έως δέκα έτη χωρίς αναστολή. Φαίνεται ότι αυτή η τροποποίηση από τον ΣΥΡΙΖΑ οφειλόταν στη φιλοπεριβαλλοντική πολιτική του που θεώρησε ήσσονος σημασίας το αδίκημα του εμπρησμού δασών. Με το παρόν σχέδιο νόμου προβλέπεται στην πρώτη παράγραφο ότι όποιος προξενεί πυρκαγιά σε δάσος η δασική έκταση κατά την έννοια του νόμου ή σε έκταση που έχει νόμιμα κηρυχθεί δασωτέα ή αναδασωτέα τιμωρείται με κάθειρξη έως οκτώ έτη και χρηματική ποινή. Αν δε ο δράστης σκόπευε να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο περιουσιακό όφελος, με κάθειρξη έως δέκα έτη και χρηματική ποινή. Δηλαδή χωρίς επιβαρυντικές περιστάσεις, που προβλέπονται στις επόμενες παραγράφους, το αδίκημα στη βασική του πλέον μορφή ξαναγίνεται κακούργημα ενώ τιμωρείται πλέον ως έγκλημα διακινδύνευσης με μόνο το ενδεχόμενο επέλευσης του κινδύνου που να συνδέεται αιτιωδώς με την αξιόποινη συμπεριφορά και όχι μόνο με την επέλευση του κινδύνου. Επιτρέψτε μου να πω ότι θεωρώ αυτήν την τροποποίηση ιδιαίτερα σημαντική στην προσπάθεια αντιμετώπισης των φαινομένων εμπρησμού. Και θα πρέπει να θυμίσω ότι στις πυρκαγιές του περασμένου Αυγούστου υπήρχαν σαράντα έξι συλλήψεις για εμπρησμό, ενώ είναι βέβαιο ότι υπήρξαν πολλές περιπτώσεις που δεν κατέστη εφικτό να συλληφθούν οι δράστες. Ιδιαίτερη μνεία, επίσης, θα ήθελα να κάνω και σε σχέση με τα αδικήματα που στρέφονται κατά ανηλίκων και καθώς και κατά ευάλωτων κοινωνικών ομάδων για τα οποία το παρόν σχέδιο νόμου αυστηροποιεί τις ποινές. Πρόθεσή μας είναι η απόλυτη προστασία του έννομου αγαθού της ζωής, της γενετήσιας ελευθερίας της ανηλικότητας και η προστασία των θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης. Αυτό προκύπτει από μία σειρά από τροποποιήσεις που φέρνει το παρόν σχέδιο νόμου και θα αναφερθώ σε μερικές από αυτές. Στην παράγραφο 3 του άρθρου 336 απαλείφεται η διαζευτικότητα των ποινών ισόβιας και πρόσκαιρης κάθειρξης στην περίπτωση του ομαδικού βιασμού και του βιασμού σε βάρος ανηλίκου. Και νομίζω όλοι θα συμφωνήσουμε ότι γι' αυτά τα αδικήματα η μόνη κατάλληλη ποινή, είναι η ποινή της ισόβιας κάθειρξης. Σε περίπτωση του αδικήματος των γενετήσιων πράξεων με ανήλικους ή ενώπιόν τους, που προβλέπεται στο άρθρο 339 του Ποινικού Κώδικα, το αδίκημα στη βασική του μορφή, τιμωρείται πλέον μόνο ως κακούργημα. Απαλείφεται, δηλαδή, πλήρως η περίπτωση της πλημμεληματικής τιμώρησης. Επανέρχεται η γενική διάταξη του άρθρου 340 του Ποινικού Κώδικα, η οποία είχε καταργηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με την οποία αν κάποια από τις πράξεις των άρθρων 338 που αναφέρεται στην κατάχρηση ασέλγεια και 339 που αναφέρεται στην αποπλάνηση παιδιών, είχε ως συνέπεια τον θάνατο παθόντος, επιβάλλεται ισόβια κάθειρξη. Κι εδώ προκαλείται εύλογη απορία για τη σκοπιμότητα ή την αιτιολόγηση μιας τέτοιας κατάργησης της ισόβιας κάθειρξης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Σε γενικές γραμμές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι ποινές για μια σειρά από τέτοιας φύσεως αδικήματα, δεν θα έλεγα μόνο ότι αυστηροποιούνται, αλλά εξορθολογίζονται. Όχι μόνο γιατί το απαιτεί το λαϊκό αίσθημα, το απαιτεί η ίδια η απαξία των πράξεων, το απαιτεί η λογική. Θα πρέπει να προσθέσουμε ότι σε σχέση με τους ανήλικους, η παραγραφή αναστέλλεται μέχρι την ενηλικίωση του θύματος και συγκεκριμένα, προβλέπεται παραγραφή ένα χρόνο μετά την ενηλικίωση του θύματος για πλημμελήματα και τρία χρόνια για κακουργήματα, ενώ παράλληλα προβλέπεται ότι οι συγκεκριμένες υποθέσεις θα εκδικάζονται κατά προτεραιότητα. Επίσης, προβλέπεται η δημιουργία της πύλης metoo.gov.gr, ώστε να υποβάλλονται καταγγελίες σε πραγματικό χρόνο, καθώς και η θέσπιση μητρώου για όλους τους επαγγελματίες, οι οποίοι έρχονται σε επαφή με παιδιά και εφήβους, με αυστηρές προϋποθέσεις εγγραφής, για παράδειγμα, για προπονητές ή εργαζόμενους σε κατασκηνώσεις ή προσφυγικές δομές. Είναι ένας ακόμα τρόπος να προστατεύσουμε τα παιδιά μας. Θα ήθελα, τέλος, να κάνω μια αναφορά στην τροπολογία που κατατέθηκε σε σχέση με τη χρήση, κατοχή και κατασκευή εκρηκτικών υλών, αδίκημα για το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο τώρα, αλλά και στο παρελθόν δείχνει μια ιδιαίτερη ανεκτικότητα, αφού το είχε μετατρέψει σε πλημμέλημα. Πλέον η κατασκευή και χρήση μολότοφ και εκρηκτικών υλών σε πορείες ή σε μεγάλες ποσότητες, κρίνονται κακούργημα. Ο καθένας εδώ ας πάρει θέση και ας κριθούμε όλοι από τους πολίτες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το παρόν σχέδιο νόμου επιχειρούμε να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη των πολιτών, συναποτελεσματικότητα της ποινικής δικαιοσύνης, επιχειρούμε να ενισχύσουμε το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών, να αποτρέψουμε την τέλεση νέων αδικημάτων ιδιαίτερης ποινικής απαξίας. Επιχειρούμε να διορθώσουμε ανεξήγητες, ανορθολογικές και εσπευσμένες αλλαγές της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, γιατί η ποινική νομοθεσία έχει και ιδεολογικό πρόσημο. Κάποιοι προτάσσουν την ασφάλεια των πολιτών, την κοινωνική ειρήνη και δικαιοσύνη και κάποιοι είναι ανεκτικοί και επιεικείς σε απαράδεκτες και ιδιαίτερες κοινωνικής, ηθικής και ποινικής απαξίωσης συμπεριφορές. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε τον κ. Νικολακόπουλο. Τον λόγο έχει - αφού τακτοποιηθεί το Βήμα - ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Ευστάθιος Κωνσταντινίδης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε Κύριε Υπουργέ, κύριε Υφυπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τη θέση της αντιπολίτευσης ακόμα, η Νέα Δημοκρατία διατύπωνε τη σταθερή αντίθεσή της στην εκπτωτική αντίληψη του ΣΥΡΙΖΑ για την εγκληματικότητα και το ποινικό φαινόμενο, που άλλοτε εκδηλωνόταν ως δικαιολόγηση παραβατικών συμπεριφορών, με δήθεν ιδεολογικό πρόσημο και άλλοτε με την αναντίστοιχη, προς την απαξία κάποιων πράξεων, ελάφρυνση των απειλούμενων κυρώσεων ή την προκλητική χαλάρωση της διαδικασίας έκτισης ακόμα και για βαρυποινίτες. Ευθέως είχε εναντιωθεί, εξάλλου, η σημερινή Κυβέρνηση και κατά την κύρωση των νέων κωδίκων του ουσιαστικού και Δικονομικού Ποινικού Δικαίου, όχι γιατί δεν αναγνώριζε την αναγκαιότητα αναθεωρήσεως και εκσυγχρονισμού των παλαιών, που είχαν ολοκληρώσει τον κύκλο τους, αλλά επειδή είχε ουσιώδεις ενστάσεις σε διάφορες διατάξεις και κυρίως, διότι ήταν πολιτικά και νομοθετικά ανάρμοστο μία απερχόμενη Κυβέρνηση, κατά κυριολεξία στην πόρτα της εξόδου από την εξουσία, να δεσμεύει την πολιτεία με τις δικές της επιλογές για την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης. Και ενώ για πολλά άλλα νομοθετήματα αυτό δε θα είχε σημασία, αφού κάθε νέα κυβέρνηση μπορεί απλά να καταργήσει τη νομοθέτηση που κληρονόμησε, στον χώρο του Ποινικού Δικαίου κάτι τέτοιο δεν ισχύει, αφού ακόμα και ο βραχύβιος νόμος τυγχάνει εφαρμογής, παράγει δικαιώματα για τον κατηγορούμενο, λόγω της εφαρμογής της ηπιότερης διάταξης. Ίσως τελικά, αυτή να είναι και η εξήγηση για τη σπουδή που επέδειξε ο ΣΥΡΙΖΑ, να ισχύσουν, δηλαδή, έστω και για λίγο οι νέες ρυθμίσεις, ώστε να παράξουν αποτελέσματα. Κι αυτό, δεν το λέω εγώ, δεν το λέει κάποιο στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, άλλα ένας Υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, και μάλιστα Υπουργός της Δικαιοσύνης, ο κ. Κοντονής, ο οποίος μίλησε για σκόπιμη μετάθεση κατά μία εβδομάδα των εθνικών εκλογών του 2019, προκειμένου να προλάβουν να ψηφιστούν οι νέοι κώδικες και να καταστεί δέσμια η εφαρμογή συγκεκριμένων διατάξεων από την ελληνική δικαιοσύνη. Προσκομίζω σχετικά δημοσιεύματα στα οποία ήδη από τον Απρίλιο του 2021 ο κ. Κοντονής αναφέρεται, σε στίγμα και όνειδος, για την κυβερνητική απόφαση να ψηφιστούν οι ποινικοί κώδικες παραμονές των εκλογών, από μία Κυβέρνηση, που όπως τόνισε, επαγγέλθηκε την κάθαρση. Και σε επόμενο δημοσίευμά του, μόλις πριν από λίγες ημέρες, ο κ. Κοντονής μιλάει για μεθόδευση ψήφισης του νέου Ποινικού Κώδικα από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, τέσσερις ημέρες πριν διαλυθεί η Βουλή και αναφέρεται στις «ανάξιες ηγεσίες που τελικά γίνονται αδίστακτες». [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ευστάθιος Κωνσταντινίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, τα οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Είχε, λοιπόν, δεσμευτεί από τότε η σημερινή Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι για τις επικείμενες αλλαγές, ενώ από την αρχή της θητείας του ο σημερινός Υπουργός Δικαιοσύνης είχε εξαγγείλει τη σύσταση νομοπαρασκευαστικής επιτροπής για την επεξεργασία των κωδίκων. Συνεπώς, καμμία σπουδή και κανένας αιφνιδιασμός δεν υπήρξε. Περαιτέρω, από την κοινοβουλευτική συζήτηση κατέστη νομίζω σαφές ότι πολλές από τις προτεινόμενες ρυθμίσεις θα τύχουν ευρύτερης αποδοχής, σε αρκετές μάλιστα θα αναγκαστεί να συνηγορήσει και η Αξιωματική Αντιπολίτευση, γεγονός που επιβεβαιώνει την αναγκαιότητα και ορθότητα του νομοθετήματος. Ένα νομοθέτημα που πέρα από τις αναμενόμενες ακαδημαϊκές αντιγνωμίες ανταποκρίνεται στην κοινωνική πραγματικότητα, για να έρθουμε και στο περιβόητο περί δικαίου αίσθημα. Είπε προηγουμένως συνάδελφος του ΣΥΡΙΖΑ «μα, θα νομοθετούμε με το κοινό περί δικαίου αίσθημα;». Μα, ψηφιζόμαστε με το κοινό περί δικαίου αίσθημα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Δυστυχώς, στον κρίσιμο αυτόν τομέα η άποψη των πολιτών δεν είναι θετική, υπάρχει πεποίθηση ατιμωρησίας. Επικαλούμαι τα στοιχεία γνωστής έρευνας, όπου ένα συντριπτικό ποσοστό της τάξεως 80-82% δεν είναι ικανοποιημένο όσον αφορά την αυστηρότητα των επιβαλλόμενων ποινών. Είναι πρόσφατη έρευνα της «MRB», περίπου του καλοκαιριού, 31 Μαΐου 2021. Και ενώ πράγματι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι τέτοιου είδους μετρήσεις μπορεί να επηρεάζονται από την επικαιρότητα, δύσκολα θα πει κάποιος ότι το παραπάνω συμπέρασμα δεν εκφράζει τη σταθερή άποψη των Ελλήνων. Εξίσου δύσκολα και πάντως αβάσιμα θα υποστηρίξει κανείς ότι αυτό το μέγεθος μπορεί ή πρέπει να αγνοηθεί από τον Έλληνα νομοθέτη και αυτό, όχι χάριν της ικανοποίησης κάποιας εκλογικής πελατείας, όπως αυθαίρετα μας καταλογίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού το 65,6% των αριστερών και το 74,6% των κεντροαριστερών στην ίδια έρευνα καταγράφεται ότι για το ίδιο ερώτημα απάντησαν ότι, επίσης, δεν είναι ικανοποιημένοι από την αυστηρότητα των ποινών. Καταλάβετέ το, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, αυτός που χάνει έναν συγγενή του σε ένα έγκλημα ανθρωποκτονίας, αυτός που χάνει το βιός του σε μια ληστεία, αυτός που πέφτει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης δεν είναι αριστερός, κεντρώος ή δεξιός. Είναι ένας καθημερινός άνθρωπος που θέλει να ζει τη ζωή του σε συνθήκες ασφάλειας και ειρήνης. Συνεπώς ενώ το κοινό περί δικαίου αίσθημα δεν πρέπει να επηρεάζει την απονομή της δικαιοσύνης σε συγκεκριμένες υποθέσεις, το νομοθετικό πλαίσιο δεν μπορεί να βρίσκεται σε πλήρη διάσταση από την κοινωνική αντίληψη για το έγκλημα και την τιμωρία του. Δεν ισχυρίζεται κανείς βεβαίως ότι η αυστηροποίηση των ποινών από μόνη της θα εξαλείψει άμεσα τη βαριά ή μέση εγκληματικότητα. Ο εγκληματίας κατά κανόνα πιστεύει ότι δεν θα συλληφθεί. Θυμάμαι, όμως, περιπτώσεις δραστών ανθρωποκτονίας στην Αμερική όπου ο υπαίτιος, ο δράστης, μετέφερε το θύμα του σε άλλη πολιτεία όπου δεν ίσχυε η θανατική ποινή για να τελέσει εκεί την πράξη του και έτσι να γλιτώσει από την αυστηρότερη καταδίκη. Μπορεί, λοιπόν, να λάβει υπ' όψιν του, κυρίως ο εκ προμελέτης δράστης, το ισχύον πλαίσιο κατά την τέλεση της πράξης του. Γνωρίζουν εξάλλου, ιδίως οι εξοικειωμένοι με τις φυλακές δικηγόροι, το πόσο ενημερωμένοι είναι κάποιοι έγκλειστοι για τα ποινικά ισχύοντα. Απαιτείται, λοιπόν, σίγουρα συνολική αναβάθμιση της αντεγκληματικής λειτουργίας του κράτους για την ουσιαστική βελτίωση του αισθήματος της ασφάλειας των πολιτών. Όμως καλό είναι και οι επίδοξοι παραβάτες, ιδίως μιας σφαίρας δικαιωμάτων που χρήζει αυξημένης προστασίας, να γνωρίζουν ότι η επιφυλασσόμενη ποινή θα είναι βαρύτατη. Θα φοβάται, λοιπόν, ο νοικοκύρης που θα συμβεί να ξυπνήσει κατά την τέλεση μιας κλοπής ή μίας ληστείας, αλλά να φοβάται και ο δράστης από το μοναδικό όπλο που έχει στη διάθεσή του το θύμα και αυτό είναι ο νόμος και τίποτε άλλο. Με τις προτεινόμενες, λοιπόν, ρυθμίσεις ενισχύεται η προστασία των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, ανηλίκων, εργαζόμενων, πολιτών τρίτων χωρών, θυμάτων σεξουαλικής κακοποίησης και trafficking. Αυστηροποιούνται οι προϋποθέσεις της υφ' όρον απόλυσης καταδίκων, ιδίως για σοβαρά αδικήματα, διευρύνεται το αξιόποινο στα κοινώς επικίνδυνα εγκλήματα και ιδιαιτέρως στον εμπρησμό δασών, ρυθμίζεται η κατ' απόλυτη προτεραιότητα διαδικασία για υποθέσεις εξαιρετικής φύσης ή για κακουργήματα που αφορούν εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και επιτέλους αντιμετωπίζεται το ζήτημα των fake news, των συστηματικών ψευδών ειδήσεων που διασπείρονται στον χώρο της υγείας και που παράγουν πολύ σημαντική βλάβη για την κοινωνία, ενώ επαναφέρονται και δικονομικά δικαιώματα στους διαδίκους. Συνεπώς αδικούμε το συζητούμενο σχέδιο νόμου όταν περιορίζουμε τη συζήτηση στην αυστηροποίηση του ποινικοδικονομικού μας συστήματος, αφού με τις διατάξεις του ρυθμίζονται αστοχίες και κενά αναφορικά με τη δίωξη αξιόποινων συμπεριφορών, εξορθολογίζεται το κυρωτικό πλαίσιο στα μείζονος απαξίας αδικήματα και το πλαίσιο έκτισης της ποινής, αντιμετωπίζονται ειδικά ζητήματα παραγραφής και συνολικά επέρχεται βελτίωση στο ποινικό οπλοστάσιο για την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας και την εμπέδωση αισθήματος δικαιοσύνης στην κοινωνία. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε τον κ. Κωνσταντινίδη. Τον λόγο τώρα έχει ο Βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής, ο κ. Γιώργος Μουλκιώτης, μετά ο κ. Μπάρκας, ο κ. Μπαρτζώκας, ο κ. Μαντάς και η κ. Αλεξοπούλου. Σας βλέπω όλους παρόντες εδώ.
Και παρούσες.
Και παρούσες, ναι. Δεν είμαι του χώρου των θεωρητικών επιστημών. Κάνω κάνα λάθος. Αλλά το «παρόντες» νομίζω είναι γενικότερο. Κύριε Μουλκιώτη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ήμουν από τους τυχερούς που στη Νομική Σχολή είχα καθηγητές τον Γεώργιο Αλέξανδρο Μαγκάκη, τον Νικόλαο Ανδρουλάκη και τον Γιάννη Μανωλεδάκη. Ήμουν από τους τυχερούς γιατί είχα ακούσει τι σημαίνει Ποινικός Κώδικας και Κώδικας Ποινικής Δικονομίας και ιδιαίτερα τι σημαίνει η διάρκεια ισχύος αυτών των κωδίκων. Αυτό το έλεγα με έμφαση. Όταν άκουγες τον Γεώργιο Αλέξανδρο Μαγκάκη να σου μιλάει για ποινικούς κώδικες - με τον χαρακτηριστικό τρόπο τον οποίο μιλούσε - και αναφερόταν στη διάρκεια ισχύος και το τι σημαίνει σε σχέση με την εμπέδωση εμπιστοσύνης των πολιτών σ' αυτούς τους κώδικες αλλά και των δικαστικών λειτουργών ακόμα, πλέον σήμερα εκφράζω έκπληξη και δεν θέλω να πω απόγνωση. Ο Ποινικός Κώδικας και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας δεν μπορούν να τροποποιούνται κάθε χρόνο υπό την πίεση μιας πρόσκαιρης επικαιρότητας και σαν μέσο βεβαίως άσκησης επικοινωνιακής πολιτικής από την εκάστοτε κυβέρνηση. Με τον ν.4619 και τον ν.4620 του 2019 ψηφίστηκε ο νέος Ποινικός Κώδικας και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας που από 1-7-2019 τέθηκαν σε ισχύ. Οι εφαρμοστές του δικαίου κλήθηκαν να εφαρμόσουν αυτούς τους νέους κώδικες συγκρίνοντας πάντα βέβαια με το άρθρο 2 του νέου Ποινικού Κώδικα τις διατάξεις του παλαιού Ποινικού Κώδικα με τον νέο Ποινικό Κώδικα, ώστε να εφαρμόσουν αυτές που είναι ευμενέστερες σε κάθε περίπτωση για τον κατηγορούμενο από την τέλεση της πράξης μέχρι την αμετάκλητη εκδίκαση τους. Κάποιες, όμως, διατάξεις του νέου Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας επίσης τροποποιήθηκαν με τον ν.4623/2019 που τέθηκε σε ισχύ στις 9 Αυγούστου του 2019, μετά από έναν μήνα και εννέα μέρες. Καταλαβαίνετε τους θεωρητικούς του δικαίου και της ποινικής επιστήμης τι έλεγαν και πώς η νομοθετική εξουσία άσκησε τα δικαιώματα της στη συγκεκριμένη περίπτωση. Με το παρόν νομοσχέδιο επέρχονται για ακόμα μια φορά εκτεταμένες αλλαγές στον νέο Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας που θα μπουν σε ισχύ από την ημερομηνία ψήφισης τους. Θα πρέπει να εφαρμοστούν άμεσα με όσα θέματα ανακύψουν εξαρχής στα δικαστήρια, να συγκρίνουν δηλαδή τις διατάξεις τοπικών κωδίκων του κώδικα του 2019, του προηγούμενου Ποινικού Κώδικα, των τροποποιήσεων των οποίων έχουν γίνει και του Ποινικού Κώδικα, όπως θα ψηφιστεί με τις τροποποιήσεις και τις τροπολογίες που εισάγει σήμερα και εισηγείται σήμερα το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Είναι βέβαιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και οι έχοντες άμεση σχέση με τη δικαστική πρακτική ότι θα θέτουν πλείστα ζητήματα ως προς την εφαρμογή της ευμενέστερης διάταξης σε κάθε περίπτωση από τη σύγκριση αυτών των κωδίκων και των τροποποιήσεων που έχουν γίνει μέχρι σήμερα και βεβαίως του παρόντος νομοσχεδίου. Θεωρούμε ότι η νομοθετική εξουσία δεν μπορεί να μην βλέπει και δεν μπορεί - αφού δεν βλέπει - να παραβλέψει ότι οφείλει να προβλέπει και να λαμβάνει υπ' όψιν της προκαλούμενες ανασφάλειες στο δίκαιο. Πλείστες ανασφάλειες. Το πενταμελές εφετείο κακουργημάτων προχθές δίκαζε και τέθηκαν τέτοια ζητήματα. Αυτά δημιουργούν καταστάσεις που είναι όχι σοβαρές για ένα σύστημα δικαίου. Θα αναφερθώ συγκεκριμένα σε κάποια επιμέρους θέματα. Θα αναφερθώ στο άρθρο 191. Ήταν λίαν σημαντικές οι παρατηρήσεις της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής και διαβάζω τι έλεγε: «Εν προκειμένω γεννάται προβληματισμός αν το εύρος της απαγορευτικής διάταξης καλύπτει οπωσδήποτε τις ανωτέρω προϋποθέσεις κατά το μέρος που η θεμελίωση αξιοποίνου αρκείται σε δυνητική διακινδύνευση έννομων αγαθών ή σε εσωτερικά γεγονότα του ψυχικού κόσμου - δηλαδή ανησυχίες ή φόβος - χωρίς αυτά να συνδέονται με αντικειμενικά διαγνώσιμες συνέπειες σε έννομα αγαθά, η αποφυγή των οποίων δημιουργεί πιεστική κοινωνική ανάγκη. Πιεστική κοινωνική ανάγκη είναι η έκφραση που αποδέχεται και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να διασφαλίζεται ένα επαρκές πεδίο ελευθερίας για τη συμμετοχή στον δημόσιο διάλογο στον οποίο τίθενται προς εξέταση γεγονότα χωρίς βέβαια γνώση εκείνου ο όποιος τα επικαλείται ενδεχομένως να αποβούν αυτά τα γεγονότα ανακριβή. Με την προωθούμενη διατύπωση του άρθρου 191, όσον αφορά τη διασπορά ψευδών ειδήσεων, εισάγονται πλέον έντονα φρονηματικά στοιχεία τα οποία μετουσιώνονται σε αξιόποινη συμπεριφορά, χωρίς όμως να αιτιολογείται ή έστω να αναφέρεται κατά ποιον τρόπο μπορεί να βλαφθούν τα έννομα αγαθά που προστίθενται στους όρους της αντικειμενικής υπόστασης του οικείου εγκλήματος και ειδικότερα καθίσταται αξιόποινη η εκφορά απόψεων δημοσίως ή μέσω του διαδικτύου οι οποίες μπορούν να χαρακτηριστούν σαν ψευδείς ειδήσεις ή φήμες, ικανές όμως να επιφέρουν ανησυχίες ή να ταράξουν τη δημόσια πίστη ή να κλονίσουν την εμπιστοσύνη του κοινού στην εθνική οικονομία, στη δημόσια υγεία ή την αμυντική ικανότητα της χώρας, τομείς που κατ' εξοχήν αποτελούν αντικείμενο του δημοσίου διαλόγου. Και μάλιστα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εκφορά των απόψεων αυτών ενδεδειγμένων ως ψευδών ειδήσεων υφ' υμών θα μπορούσε να αποτελεί η έντονη και μη αρεστή προδήλως σε πολιτικούς πολέμιους της νομοθετικής επικαιρότητας αρνητική κριτική στην εθνική οικονομία, τη δημόσια υγεία ή την αμυντική ικανότητα της χώρας. Η παράθεση άρα μιας επιστημονικής θέσης ως γεγονότος έχοντας τον χαρακτήρα της φήμης σχετικά με την αποτελεσματικότητα της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού εν προκειμένω, δύναται να συνιστά διασπορά ψευδών ειδήσεων και να συνεφέλκεται η παραγγελία προκαταρκτικής εξέτασης για τη διερεύνηση πράξης με συνέπεια τον διασυρμό αυτού που επικαλέστηκε τη θέση αυτή; Και το ίδιο θα μπορούσε να υποστηριχθεί για την κριτική στην εθνική οικονομία ή την αμυντική ικανότητα της χώρας. Γι' αυτό και η συγκεκριμένη διάταξη, κύριε Υπουργέ, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή όπως είναι λόγω προφανούς δίκαιου πολιτικού ελλείμματος την οποία χαρακτηρίζει. Σε σχέση με διατάξεις νομοσχεδίου που αφορά τη μόνη ποινή της ισόβιας κάθειρξης, η επιλογή της διαζευκτικότητας που έχει, όπως ορθά έχει ειπωθεί, εκφράζει την ελαστικότητα που πρέπει να χαρακτηρίζει την νομοθετική οριοθέτηση της απειλούμενης ποινής. Η πρόβλεψη σε νομοσχέδιο ανελαστικών ποινών όπως η ποινή της ισόβιας κάθειρξης δηλώνει δυσπιστία της νομοθετικής απέναντι στη δικαστική εξουσία. Δηλαδή, υποδηλώνει αδυναμία προσαρμογής της ποινής στα δεδομένα της κάθε περίπτωσης. Η επιλογή του νομοσχεδίου να επαναφέρει ορισμένα κακουργήματα - την ποινή της ισόβιας κάθειρξης - σαν μόνη απειλούμενη ποινή δεν έχει να προσφέρει τίποτα στη γενική πρόληψη. Και βεβαίως η δυσπιστία στον δικαστή είναι εμφανέστατη. Όσον αφορά στην κοινωφελή εργασία δύο κουβέντες να πω, κύριε Πρόεδρε. Δυστυχώς οι εξαιρετικά καινοτόμες μεταρρυθμίσεις του νομοθέτη δεν εφαρμόστηκαν στην πράξη διότι ανεστάλησαν με τον ν.4623/2019, άρθρο 98. Δεν χωρεί αμφιβολία ότι αυτή η ρύθμιση αποφασίστηκε λόγω αδυναμίας της διοίκησης να εφαρμόσει διοικητικά το μέτρο της παροχής κοινωφελούς εργασίας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν αποτελεί οπισθοδρόμηση του ποινικοδογματικού συστήματος. Δεν μπορεί να ασκείται η αντεγκληματική πολιτική με ρυθμίσεις πήγαινε - έλα διότι έτσι θα αντιδρά αντίστοιχα και η κατανόηση της κοινότητας. Πήγαινε - έλα θα είναι ο νομοθέτης, πήγαινε - έλα και η κοινωνία. Η τελευταία βεβαίως, η κοινωνία, ανυπαιτίως. Τριάντα χρόνια όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά την εφαρμογή του θεσμού της κοινωφελούς εργασίας από το 1991, είναι η πρώτη φορά που δυστυχώς τέθηκε σε αναστολή ο συγκεκριμένος θεσμός χωρίς διαφαινόμενη προοπτική. Καταλήγω, κύριε Πρόεδρε. Να αναφέρω σε όλους μας ότι δεν μας τιμά η έκθεση του World Economic Forum του έτους 2018 που κατατάσσει τη χώρα μας στην εβδομηκοστή πρώτη θέση ως προς το θέμα της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης μετά τη Ρουάντα που είναι στην εικοστή τρίτη θέση, τη Ναμίμπια που είναι στην εικοστή ένατη θέση, τη Γκάνα στην τεσσαρακοστή τρίτη θέση, την Κένυα στην πεντηκοστή πέμπτη θέση, τη Μποτσουάνα στην πεντηκοστή έβδομη θέση, την Τανζανία στην εξηκοστή όγδοη θέση, την Τυνησία στην εβδομηκοστή θέση. Αυτό το θέμα που αναφέρω αναδείχτηκε στο συνέδριο του Ινστιτούτου Ευρωπαϊκού Δικαίου στις 3-2-2019. Όπως λέει ο καθηγητής κ. Μυλωνόπουλος αποτελεί τη λυδία λίθο για την κατανόηση μερικών από τις παραμέτρους που προσιδιάζουν τη λειτουργία της ποινικής δικαιοσύνης στην εποχή μας. Αυτό δεν μπορεί να μείνει απαρατήρητο. Κύριε Υπουργέ, ωφέλιμη υπέρβαση στην αντεγκληματική πολιτική θα είναι όταν η έννοια της ασφάλειας θα αποκτήσει ουσιαστικό περιεχόμενο και η απονομή της δικαιοσύνης θα έχει ελπίδα να εισέλθει επιτυχώς στον εικοστό πρώτο αιώνα. Μόνο όμως αν υπάρξει σωστή καταγραφή των προβλημάτων, πραγματική αξιολόγηση και ιεράρχηση σοβαρές προτάσεις λύσεων και αναπροσαρμογή με βάση τα αποτελέσματα. Μόνο τότε όλοι θα έχουν να κερδίσουν. Η εκτελεστική εξουσία θα κερδίσει γιατί θα έχει διασφαλίσει ένα υψηλό επίπεδο κράτους δικαίου για τους πολίτες. Αλλά και οι δικαστικοί λειτουργοί γιατί θα πάψουν να γίνονται οι κυματοθραύστες της κοινωνικής αγανάκτησης. Αλλά πάνω απ' όλα θα κερδίσουν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι πολίτες γιατί θα μπορούν να ζουν και να αναπτύσσονται σε μια πραγματική δημοκρατία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε τον κ. Μουλκιώτη. Τον λόγο έχει ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, ο κ. Κωνσταντίνος Μπάρκας. Κύριε Μπάρκα, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, στο πρώτο έτος της νομικής μαθαίνουν οι φοιτητές ότι ο Ποινικός Κώδικας και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας, οι νόμοι στη χώρα μας, δεν είναι εκδικητικοί. Δεν προσπαθούν να εκδικηθούν τον άνθρωπο ο οποίος έχει υποπέσει στο οποιοδήποτε σφάλμα. Το σωφρονιστικό σύστημα προσπαθεί όντως να σωφρονίσει τους ανθρώπους οι οποίοι έχουν κάνει το όποιο αδίκημα. Η σημερινή συζήτηση για την τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας γίνεται υπό το πρίσμα της ιδεολογικής, θεωρητικής αλλά και μικροπολιτικής συζήτησης που βάζει η Νέα Δημοκρατία. Αυτές οι τροποποιήσεις έτσι όπως αποτυπώνονται στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης θα επιφέρουν περαιτέρω προβλήματα και αδιέξοδα στην ποινική δικαιοσύνη. Όσοι και όσες διαχρονικά δικαστές δικηγόροι, άνθρωποι του νόμου ασχολούνται με τις αλλαγές που πρέπει να γίνονται στους κώδικες ποινικής δικονομίας αναφέρουν πως πρέπει να έχουν μία διαχρονικότητα. Δεν μπορεί κανένας νόμος να υπόκειται στην μικροπολιτική συζήτηση την οποία κάθε εξουσία φέρει στην Βουλή. Δεν μπορεί να έχουν κομματικές ιδεολογικές προσωπικές θέσεις τα κόμματα όσον αφορά τον σωφρονισμό στη χώρα μας. Δεν είναι σωφρονισμός κόμματος αυτό το οποίο έχετε φέρει αυτή τη στιγμή προς συζήτηση στην ελληνική Βουλή. Κύριε Υπουργέ, δυστυχώς από τις αλλαγές τις οποίες φέρνετε αλλά και από τη συζήτηση που τα στελέχη σας κάνουν από το βήμα της Βουλής, φαίνεται ότι ο Διαφωτισμός δεν έχει περάσει από τη χώρα. Και δυστυχώς ο Διαφωτισμός δεν έχει ακουμπήσει το δικό σας κόμμα. Μιλάτε εδώ για αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα οι οποίες θα βοηθήσουν, αν θέλετε, τη διασπορά ψευδών ειδήσεων τη στιγμή που εσείς οι ίδιοι κάνετε διασπορά ειδήσεων από αυτό εδώ το Βήμα. Λέτε ότι αυτός ο εκσυγχρονισμός θα βοηθήσει στην ανάδειξη της αλήθειας στην ελληνική κοινωνία. Το πρόβλημα είναι ότι εσείς πραγματικά αποκρύπτετε την αλήθεια όσον αφορά την ιστορία των τροποποιήσεων του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας αλλά και του Ποινικού Κώδικα στη χώρα μας. Ο παλαιότερος κώδικας ίσχυε από το 1950. Είχαν γίνει κάποιες αλλαγές αλλά η ουσία του παλιότερου Ποινικού Κώδικα ίσχυε από το 1950. Και οι αλλαγές οι οποίες συνέβησαν και ψηφίστηκαν το 2019 δεν έγιναν μέσα σε μια ημερήσια διαδικασία, ούτε μηνιαία διαδικασία, ούτε καν ετήσια διαδικασία. Έγιναν μετά από προσπάθεια ετών νομοπαρασκευαστικών επιτροπών όπου συμμετείχαν δικαστικοί, καθηγητές της νομικής, έγκριτοι νομικοί. Και μετά από μεγάλη, πολύ μεγάλη συζήτηση αυτή η επιτροπή κατέθεσε τις αλλαγές τις οποίες η ίδια πρότεινε στην ελληνική Βουλή. Έγιναν οι αλλαγές στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και στον Ποινικό Κώδικα πράγμα που οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν είχαν το σθένος και το θάρρος να κάνουν στη χώρα μας. Δυστυχώς, λοιπόν, αυτό που γίνεται αυτή τη στιγμή σήμερα στη Βουλή είναι να κομματικοποιείτε αν θέλετε τη διαδικασία της άσκησης των νομικών διαδικασιών στη χώρα μας. Λέτε ότι στόχος αυτού του νομοθετήματος είναι η ενίσχυση της αντεγκληματικής πολιτικής. Αλήθεια; Δεν υπάρχουν άλλα Υπουργεία τα οποία να έχουν την ευθύνη αυτής της άσκησης, την ενίσχυση της ασφάλειας των πολιτών; Το γεγονός δηλαδή ότι με τη δική σας έχει καταρρεύσει το αίσθημα ασφάλειας στη χώρα θεωρείτε ότι αυτό μπορείτε να το τροποποιήσετε, να το αλλάξετε, αλλάζοντας τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, τον Ποινικό Κώδικα στη χώρα μας; Εσείς, κύριε Υπουργέ, ως νέος δικηγόρος και Βουλευτής γνωρίζετε πάρα πολύ καλά, επειδή είστε και νομικός του πεδίου, ότι το συγκεκριμένο νομοθέτημα, ο συγκεκριμένος νόμος που συζητείται σήμερα στη Βουλή και που θα ψηφιστεί από την κυβερνητική πλειοψηφία δεν έχει τη χαρά να υποστηρίζεται από κανένα συλλογικό όργανο, από κανένα συλλογικό φορέα που αφορά το δικό σας Υπουργείο. Δικαστές, νομικοί, καθηγητές αντιτίθενται στην αλλαγή των νόμων των Ποινικών Κωδίκων τον οποίο φέρνετε σήμερα στην ελληνική Βουλή λέγοντας ότι ο παλαιότερος Ποινικός Κώδικας: Πρώτον, δεν έχει εφαρμοστεί και χρειάζεται ένα χρονικό διάστημα για να δούμε τον τρόπο με τον οποίον μπορούν να λειτουργήσουν οι κώδικες και, δεύτερον, οι αλλαγές αυτές έγιναν μέσα από τη συζήτηση και την εργασία ετών θεωρητικών της νομικής. Επιτρέψτε μου γρήγορα - γρήγορα να κάνω αναφορά σε δύο τροπολογίες. Θα αναφερθώ στην τροπολογία για την προσθήκη του Υπουργείου Εργασίας για το πρώτο ένσημο. Ακούστε, αυτό το αφήγημα που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, ότι τάχα θα επιδοτήσετε με 1.200 ευρώ τους ανέργους στη χώρα μας, καταρρέει μόνο και μόνο διαβάζοντας την αρχή της συγκεκριμένης τροπολογίας. Και επειδή, κύριε Υπουργέ, έχω περάσει από το Υπουργείο Εργασίας και γνωρίζω γιατί είχα στο δικό μου χαρτοφυλάκιο τον ΟΑΕΔ και τα προγράμματα του ΟΑΕΔ - και ο κ. Βρούτσης ως πρώην Υπουργός το γνωρίζει πάρα πολύ καλά - αυτού του είδους η τροπολογία είναι η μέγιστη κοροϊδία την οποία μπορείτε να κάνετε στους ανέργους στη χώρα μας. Τα προγράμματα τα οποία εμείς είχαμε σχεδιάσει είχαν αύξηση των απολαβών των ανθρώπων οι οποίοι έμπαιναν στα προγράμματα αυτά και είχαμε δημιουργήσει προγράμματα επιστημόνων οι οποίοι βοηθούσαν στο να βγαίνουν οι συντάξεις. Δυστυχώς, ο κ. Βρούτσης με δική του απόφαση έκλεισε αυτό το πρόγραμμα του ΟΑΕΔ και βρισκόμαστε αυτή στιγμή στη διόγκωση των συντάξεων που δεν έχουν αποδοθεί στους δικαιούχους. Νομίζω ότι θα πρέπει να επανεξετάσετε: Πρώτον, τον ρόλο των προγραμμάτων του ΟΑΕΔ, και δεύτερον, να μην κάνετε τέτοιου είδους μικροπολιτική στους ανέργους της χώρας μας. Η δεύτερη τροπολογία στην οποία θα ήθελα να αναφερθώ είναι η τροπολογία που κατέθεσε η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ όσον αφορά την καθιέρωση στην ελληνική ποινική νομοθεσία του εγκλήματος με σεξιστικά χαρακτηριστικά και την αναγνώριση του όρου «γυναικοκτονία». Είναι μια συζήτηση η οποία έχει λάβει μεγάλη δημοσιότητα και όλος ο κόσμος πλέον αγανακτεί από το γεγονός ότι η Νέα Δημοκρατία, ακολουθώντας τα πλέον συντηρητικά της ιδεώδη, δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα των γυναικών να προστατεύονται από τον νόμο. Σε άλλους είστε πολύ ανοιχτοί. Σε αυτή τη διαδικασία δεν είστε ανοιχτοί. Νομίζω ότι θα πρέπει να αλλάξετε αυτή τη λογική σας. Είναι και η Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και οι υπόλοιπες κυρίες Βουλευτές. Νομίζω ότι όλοι εμείς θα πρέπει να πιέσουμε και πλέον να αναγνωριστεί αυτός ο όρος από το Ποινικό Δίκαιο και από την ελληνική νομοθεσία, έτσι ώστε να προστατεύουμε παραπάνω από το πεδίο που τώρα προστατεύεται και το οποίο, κατά την άποψή μου, δεν είναι επαρκές, η ζωή των γυναικών από τα όποια σεξιστικά εγκλήματα γίνονται στη χώρα μας. Κύριε Υπουργέ, αντιλαμβάνομαι τους μεγαλύτερους σε ηλικία της Νέας Δημοκρατίας οι οποίοι όντως είναι ακραία συντηρητικοί. Όμως, εσείς ως νέος άνθρωπος, ως νέος νομικός και ως ένα νέο ηλικιακά παιδί θα πρέπει να καταλάβετε ότι γι' αυτό που συμβαίνει στη χώρα μας - και δεν είναι μόνο η χώρα μας, παντού συμβαίνει, δυστυχώς, γινόμαστε γνώστες αδικημάτων εναντίον των γυναικών σε όλο τον κόσμο - όμως, γι' αυτό που συμβαίνει στη χώρα μας νομίζω ότι είναι η ώρα να κάνουμε το παραπάνω βήμα και όντως οι γυναίκες να είναι ίσες - για να μην σας πω παραπάνω, γιατί η δική μου άποψη είναι πιο ακραία, πιστεύω πως το γυναικείο φύλο είναι πιο ισχυρό - , αλλά τουλάχιστον σε νομικό επίπεδο οι γυναίκες να γίνουν ίσες και να προστατευτούν από το όποιο αδίκημα γίνεται εναντίον τους από τον ανδρικό πληθυσμό. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε, κύριε Μπάρκα. Έχει ζητήσει τον λόγο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής, ο κ. Κώστας Σκανδαλίδης. Κύριε Σκανδαλίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μου επιτρέψετε να ξεκινήσω από ένα συναίσθημα που ένιωσα χθες. Όταν μιλούσε ο εισηγητής μας, ο Υπουργός, τον οποίο ξέρω και εκτιμώ πολλά χρόνια για το ήθος του, τη συγκρότησή του και τη σοβαρότητά του, απευθύνθηκε ειρωνικά στον εισηγητή μας και με γέλια πως η στάση μας είναι αντιφατική και πως άλλα λέει ο ένας, άλλα λέει ο άλλος κ.ο.κ.. Εγώ δεν πιστεύω ότι είναι για γέλια η δική μας στάση. Είναι για γέλια ο απαράδεκτος τρόπος που νομοθετεί η Κυβέρνηση και θα εξηγηθώ. Αντί να αναζητήσετε σε αυτά που κάνετε την αιτία, θα πρέπει να τα αποδίδετε στην Αντιπολίτευση. Ομολογούμε βεβαίως πως φέρατε την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματός μας για άλλη μια φορά σε δύσκολη θέση, γιατί για ζητήματα υπαρκτά, που χρήζουν σοβαρής ρύθμισης, για άλλη μια φορά κινείστε στο συγκεκριμένο όριο ανάμεσα στη δημοκρατία και τον αυταρχισμό, ανάμεσα στον τιμωρητικό και σωφρονιστικό χαρακτήρα του δικαιικού συστήματος, ανάμεσα στην κακώς εννοούμενη επικοινωνιακή σας ανάγκη που πρυτανεύει σε κάθε επιλογή. Τσουβαλιάζετε, στο ίδιο νομοθέτημα, αναγκαίες και θετικές ρυθμίσεις με απαράδεκτες ρυθμίσεις που αλλοιώνουν τον χαρακτήρα και το περιεχόμενο κρίσιμων θεσμών ή με παραλείψεις που το κάνουν αυτό για τη συνταγματική και θεσμική συγκρότηση της δημοκρατίας. Το ίδιο ακριβώς πράξατε στα πανεπιστήμια και μας φέρατε κι εκεί σε δύσκολη θέση με το άσυλο, στα εργασιακά δικαιώματα, στο ασφαλιστικό σύστημα και σε μια σειρά από θέματα, τα οποία θεωρήσατε μεταρρυθμιστικά σας κατορθώματα. Στην ουσία αποτελούν μνημεία αντι - μεταρρυθμιστικού οίστρου. Η κριτική που άσκησε η εισηγήτριά μας στην επιτροπή και ο εισηγητής μας στην Ολομέλεια είναι ταυτόσημη στο σύνολο σχεδόν των τοποθετήσεών τους. Και οι δύο κατέληξαν να επιφυλαχθούν για την Ολομέλεια ελπίζοντας να αλλάξετε όσα απαράδεκτα έχετε ενσωματώσει και τα οποία αλλοιώνουν τις αρχές. Οι αποχρώσεις, λοιπόν, ανάμεσα στο «ναι», στο «παρών» και στο «όχι» επί της αρχής απορρέουν από μια ζυγαριά που εσείς βάζετε τα βαρίδια και δεν αντιλαμβάνεστε ότι εσείς οι ίδιοι είστε τα βαρίδια και όχι μια Κοινοβουλευτική Ομάδα που περνάει διά πυρός και σιδήρου αγωνιζόμενη να κρατήσει τα θετικά και να αποδοκιμάσει τα αρνητικά, γιατί δεν κάνει αντιπολίτευση της πλάκας και θέλει να είναι εποικοδομητική όπου πρέπει και να υψώνει αναχώματα όποτε πρέπει. Μακάρι κι εσείς οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας στη δική σας Κοινοβουλευτική Ομάδα να κάνατε αυτόν τον εξονυχιστικό διάλογο προτού αποφασίσετε να φέρεται στη Βουλή τα «γονατογραφήματα» που συνήθως φέρνετε σαν μεταρρυθμιστικές πολιτικές. Θα ήταν συμβολή στην καλύτερη λειτουργία του Κοινοβουλίου και της δημοκρατίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αναφέρθηκα στον τρόπο που νομοθετείτε. Θεσμικά νομοθετήματα όπως ο Ποινικός Κώδικας και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας δεν μπορούν να τροποποιούνται υπό την πίεση της πρόσκαιρης επικαιρότητας και ως μέσο άσκησης επικοινωνιακής πολιτικής από την εκάστοτε κυβέρνηση. Τις αλλαγές που επιχειρήθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες στον χώρο της δικαιοσύνης και κυρίως τις κρίσιμες αλλαγές κωδικοποίησης των κανόνων δικαίου τις εισηγήθηκαν στις κυβερνήσεις νομικοί και δικαστικοί παράγοντες υψηλού κύρους, άμεμπτου ήθους και αδιαμφισβήτητης γνωστικής επάρκειας. Να σας θυμίσω κατά σειρά τους επικεφαλής παρόμοιων επιτροπών: Μανωλεδάκης, Συμεωνίδου - Καστανίδου, Μαρκής, Αργυρόπουλος. Το πνεύμα του Συντάγματος, που θέλει την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και την απεμπλοκή της από πολιτικές σκοπιμότητες, είναι η αποδοχή και ψήφιση της πρότασης της κάθε φορά επιτροπής χωρίς παρεμβάσεις εννοείται και κατ' οικονομία οι κυβερνήσεις κάνουν παρεμβάσεις στα πορίσματα της επιτροπής. Η εκτελεστική νομοθετική εξουσία θα έπρεπε είτε να αποδεχτούν είτε να απορρίψουν συνολικά την πρόταση μιας επιτροπής. Παραμονές εκλογών του '19 η πρόταση της Επιτροπής Χριστόφορου Αργυρόπουλου έρχεται από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ άρον - άρον στη Βουλή με αλλαγές που γίνονται στο πόδι και τροποποιήσεις που αλλάζουν κατά τη γνώμη μας την ουσία της πρότασης. Και εσείς πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις στο μεταρρυθμιστικό σας οίστρο συνεχίζετε και νομοθετείτε πάνω σε πραγματικά προβλήματα κρίσιμης σημασίας για τις κοινωνικές συνέπειες με αφάνταστη ελαφρότητα και επιλεκτικές πολιτικές με αποκλειστικά επικοινωνιακά κριτήρια. Και επειδή επιλέξατε σε μια πολιτική συζήτηση να εμπλέξετε ακόμη και τη Φώφη Γεννηματά, όπως άκουσα χθες, η Φώφη Γεννηματά, όπως άλλωστε και κάθε προοδευτικός πολίτης, πράγματι επιθυμούσε την αυστηροποίηση των ποινών - και εμείς την επιθυμούμε - στα σεξουαλικά εγκλήματα και απαιτούσε, όπως και εμείς απαιτούμε σήμερα, την πραγματική έκτιση των ποινών αυτών και γι' αυτό σήμερα υπερψηφίζουμε τις σχετικές διατάξεις. Υπάρχει, όμως, πολύ μεγάλη απόσταση ανάμεσα σε αυτό και σε μια τυφλή ποινική καταστολή, σε μια γενικευμένη συντηρητική αντίδραση που δεν συνοδεύεται από αναμόρφωση του σωφρονιστικού συστήματος, δεν ενεργοποιεί την κοινωφελή εργασία, δεν φροντίζει για την πρόληψη της εγκληματικότητας, που δεν έχει αρχή ούτε κεντρική φιλοσοφία αλλά απαντά απλώς στα κελεύσματα της επικαιρότητας. Να σας πω την αλήθεια, κύριε Υπουργέ, είχατε τη δυνατότητα να μην πάτε τόσο γρήγορα σε αυτό προτού κάνετε άλλα πράγματα στο Υπουργείο σας, που είναι πάρα πολύ κρίσιμα και πρέπει να έχουν γίνει ήδη, για παράδειγμα η χωροθέτηση των δικαστηρίων που να δίνει τη δυνατότητα να αποκεντρωθούν οι διαδικασίες, για παράδειγμα η ενεργοποίηση του θεσμού της δικαστικής μεσολάβησης που θα έφερνε λιγότερες υποθέσεις, για παράδειγμα η αποσυμφόρηση των τριών πρωτοδικείων της χώρας, όπου μαζεύεται όλη η Ελλάδα. Πολλά πράγματα θα μπορούσατε να κάνετε μαζί με αυτό που φέρνετε σήμερα και πριν από αυτό που φέρνετε σήμερα για να μπορούμε να μιλήσουμε μετά για την πράξη της διοίκησης, την απόφαση των δικαστηρίων. Νομίζω ότι είχατε αυτή τη δυνατότητα, όμως, τρέξατε στο όνομα της σημερινής πραγματικότητας, της δύσκολης, με την αύξηση της εγκληματικότητας, με όλα αυτά να ανταποκριθείτε στο κοινό περί δικαίου αίσθημα και να φέρετε, άρον - άρον, μόνο την αυστηροποίηση των ποινών και κάποιες σωστές επιλογές, τις οποίες - επαναλαμβάνω - εμείς θα ψηφίσουμε. Από μόνη της η αυστηροποίηση, βέβαια, δεν είναι καμμία μεταρρύθμιση. Αν η επανένταξη των υπαγομένων στη διάταξη της υφ' όρον απόλυσης δεν συνοδεύεται με συγκεκριμένες δικαστικές εγγυήσεις, που δεν συνοδεύεται, δεν έχει τόσο μεγάλο νόημα, αν συνδέεται με επιπλέον ασφυκτική πίεση για πρόσθετα βάρη σε φυλακές που ήδη στοιβάζουν υπεράριθμους κρατουμένους δεν αποτελεί λύση. Αυτά δεν τα σκεφτήκατε πριν φέρετε τη συγκεκριμένη ρύθμιση. Πιο συγκεκριμένα με τη διατύπωση του άρθρου 151 που αφορά τη διασπορά ψευδών ειδήσεων, για παράδειγμα εισάγονται έντονα φρονηματικά στοιχεία τα οποία μετουσιώνονται σε αξιοποίηση συμπεριφοράς χωρίς να αιτιολογείται με ποιον τρόπο μπορεί να βλαφτούν τα έννομα αγαθά, ότι δεν είναι αρκετό μόνο να προσβληθεί η διάταξη που χαρακτηρίζεται από πρωτοφανές δικαιολογητικό έλλειμμα. Είναι αξιοποίηση, παραδείγματος χάριν, η εκφορά απόψεων που αφορούν τα διαδίκτυα, που αφορούν τη δημόσια πίστη, που κλονίζουν την εμπιστοσύνη του κοινού στην εθνική οικονομία, τη δημόσια υγεία, την αμυντική ικανότητα της χώρας; Αυτά είναι θέματα πολιτικού διαλόγου. Είναι θέματα που συζητούνται καθημερινά. Έχετε βάλει την ασπίδα, τη νομική προστασία σε αυτή τη συζήτηση, που δεν μπορείτε να την απαγορεύσετε σε αυτή τη συζήτηση ώστε να μην πηγαίνει για ψύλλου πήδημα ο καθένας στο δικαστήριο; Και εμείς είμαστε πρόσωπα που έχουμε δεχθεί προσβλητικές επιθέσεις κατά καιρούς και μάλιστα με ανοίκειο τρόπο και πρέπει να προστατευτούμε. Είναι, όμως, η προστασία που εσείς προτείνετε η κατάλληλη; Είναι ολοκληρωμένη; Δεν είναι κατά τη γνώμη μου. Με την κατάργηση του άρθρου 95 του ν.4623 θέλετε σωστά να επαναφέρετε σε εφαρμογή τον θεσμό της κοινωνικής εργασίας ως εναλλακτική της ποινής φυλάκισης. Δεν διαφωνούμε. Δεν προβλέπετε, όμως, τίποτε για την οργάνωση των υποστηρικτικών δομών της διοίκησης που την υλοποιούν. Ουσιαστικά εξακολουθείτε να την αφήνετε ανενεργή. Η εμπειρία, όμως, μας έχει δείξει ότι τα θέματα της κοινωνικής εργασίας ενός ανθρώπου που βγαίνει από τη φυλακή είναι θέματα που πρέπει να συνδέονται με μια σειρά από δικαστικές εγγυήσεις και παράλληλα από έναν σχεδιασμό πού θα πάει, πού θα μείνει, τι θα κάνει για να μπορεί να υπάρξει μια κοινωνική επανένταξη και όχι να υπάρχει η επιπλέον αίσθηση ότι τον φέρνετε στο αδιέξοδο να ξανακάνει μια παραβατική πράξη. Οι εμβαλωματικές λύσεις, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τη μετατροπή σε κακούργημα του εμπρησμού ασχέτως του αν θα προκληθεί πυρκαγιά. Δηλαδή, βάζει κάποιος φωτιά σε ένα πουρνάρι, μπορεί να θεωρηθεί ότι κάνει κακούργημα. Νομίζω ότι αυτές είναι υπερβολές που δεν βοηθούν στην πραγματική αντιμετώπιση του προβλήματος και της δίωξης αυτών που πραγματικά προκαλούν τις πυρκαγιές. Μοιάζει περισσότερο ότι τη δική σας ανεπάρκεια για αντιπυρική προστασία, για την αδυναμία των προϋποθέσεων να δώσετε τα μέσα και τη δυνατότητα να μην ξαναγίνουν ή να ελαττωθούν οι φυσικές καταστροφές που κάθε χρόνο πολλαπλασιάζονται. Ουσιαστικά την μεταφέρετε σε μια ποινική δίωξη, η οποία θα βάλει τους συμπολίτες να λειτουργούν σαν κλέφτες και αστυνόμοι. Δεν είναι σωστό. Δεν είναι σωστό για τη δημοκρατία κατ' αρχάς. Επίσης, θα αναφερθώ στο θέμα της ανθρωποκτονίας. Εδώ συμφωνούμε ότι όταν πρέπει η ποινή να είναι ισόβια, να είναι ισόβια, αλλά να αφήσετε το δικαίωμα στο δικαστήριο να αποφασίζει. Αυστηροποιήστε, αν θέλετε, τον χρόνο της έκτισης, αλλά μην αφαιρείτε τη δυνατότητα από το δικαστήριο να αποφασίσει και να υποχρεώσετε το δικαστήριο να αποφασίζει αν θα είναι κάθειρξη, αν θα είναι προσωρινή κάθειρξη ή αν θα είναι ισόβια. Ισόβια όταν λέμε εννοούμε ισόβια. Αυτά είναι κατά τη γνώμη μου εμβαλωματικές ουσιαστικά λύσεις. Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, επανέρχομαι στη συνολική κριτική της πρότασής σας. Το δίλημμα δεν είναι: ή αυστηροποίηση ποινών ή συνέχιση της απαράδεκτης και πολλαπλασιαζόμενης καθημερινά εγκληματικότητας που πρέπει να αντιμετωπιστεί από την ελληνική πολιτεία. Το ζητούμενο είναι όπου χρειάζεται να υπάρξει αυστηροποίηση ιδίως στα σεξουαλικά εγκλήματα, στους βιασμούς, στις ανθρωποκτονίες των γυναικών, στους βιασμούς ανηλίκων, στην οικογενειακή βία, στη ληστεία μετά φόνου, σας λέμε μια σειρά από τέτοια, να υπάρξει αυστηροποίηση και τα οποία θα τα υπερψηφίσουμε προφανώς. Να υπάρξει αυστηροποίηση, όμως, σε ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό πλαίσιο αντεγκληματικής πολιτικής με έμφαση στην πρόληψη, στην κοινωνική συνοχή, στην εκπαίδευση, αλλά κυρίως χωρίς ευθεία ή έμμεση κατάργηση δικαιωμάτων που μετατρέπουν το δικαιικό μας σύστημα από σωφρονιστικό σε τιμωρητικό. Όταν την αντεγκληματική πολιτική την παίρνεις από τη δικαιοσύνη σαν πρώτη πράξη της κυβέρνησης και την μεταφέρεις στην αστυνομία, ουσιαστικά κάνεις το πρώτο βήμα αναίρεσης θεμελιωδών παραδοχών του κράτους δικαίου. Και αυτή δυστυχώς ήταν η πρώτη πράξη του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Κυβέρνησης σας. Το νομοσχέδιο σας, λοιπόν, δεν εμφορείται από μια συνεκτική φιλοσοφία, ένα ολοκληρωμένο μεταρρυθμιστικό πνεύμα για μια σύγχρονη αντεγκληματική πολιτική και γι' αυτό δεν μπορούμε να το ψηφίσουμε επί της αρχής. Δεν κάνουμε νομικό ακτιβισμό, δεν κρυβόμαστε πίσω από νομικές, δογματικές θεωρίες. Σταθμίζουμε τα πράγματα και αποφασίζουμε, γι' αυτό θα ψηφίσουμε «παρών» επί της αρχής και θα δώσουμε το βάρος στα άρθρα επί της ουσίας της πολιτικής και όχι επί τηλεπικοινωνιακών ή μικροπολιτικών συμφερόντων που είναι η πάγια πρακτική σας. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε τον κ. Σκανδαλίδη. Και τον λόγο έχει, αφού τακτοποιηθεί το Βήμα, ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Αναστάσιος Μπαρτζώκας. Ορίστε, κύριε Μπαρτζώκα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Αξιότιμε κύριε Υπουργέ, αξιότιμε κύριε Υφυπουργέ, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, ο Ποινικός Κώδικας αποτελεί τη ραχοκοκαλιά, τη βάση, τον πυλώνα του Ποινικού Δικαίου. Ως εκ τούτου, κάθε νομοθετική παρέμβαση επ' αυτού ενέχει εξαρχής μεγάλη σπουδαιότητα. Κατ' επέκταση, η επεξεργασία των εκάστοτε νομοθετικών παρεμβάσεων απαιτεί μεγάλη σοβαρότητα και απαιτεί οπωσδήποτε και κλίμα πολιτικής συναίνεσης. Το έγκλημα και η ποινή, τα κατ' εξοχήν αντικείμενα του Ποινικού Κώδικα, δεν έχουν ούτε χρώματα ούτε κόμματα και οπωσδήποτε - χωρίς να επιδιώκω να ξύσω πληγές του παρελθόντος - κάθε αλλαγή επί του Ποινικού Κώδικα οφείλει να γίνεται σε ανύποπτο πολιτικό χρόνο, όχι εν μία νυκτί, γιατί αλλιώς εγείρονται βάσιμες ανησυχίες περί της σκοπιμότητας των αλλαγών. Όλοι γνωρίζουμε ότι το Ποινικό Δίκαιο είναι ο κατ' εξοχήν χώρος που έχει ως επίκεντρο την εξισορρόπηση βασικών αρχών και αξιών του κράτους δικαίου. Από τη μια πλευρά, η άσκηση και η εφαρμογή των ποινικών κανόνων είναι πρωτίστως μια άσκηση ισορροπίας μεταξύ της πρόληψης του εγκλήματος, συνεπώς της ασφάλειας των πολιτών. Από την άλλη μεριά, η άσκηση του Ποινικού Δικαίου είναι το προπύλαιο του σωφρονισμού και της ομαλής ένταξης του σωφρονισμένου στην κοινωνία. Αυτή η άσκηση ισορροπίας δεν γίνεται εν κενώ, αλλά αντίθετα πλαισιώνεται από τις αρχές του κράτους δικαίου, την προστασία της ζωής, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της αρχής της αναλογικότητας. Ανεξάρτητα από το ουσιαστικό αντικείμενο του Ποινικού Δικαίου πρέπει να γίνει από όλους μας αποδεκτό ότι η ίδια η ποινική νομοθεσία επιδιώκει πάνω από όλα να ρυθμίζει τους όρους της κοινωνικής ζωής και της ανθρώπινης συνύπαρξης. Και υπό αυτή την οπτική το ίδιο το Ποινικό Δίκαιο είναι άρρηκτα συνυφασμένο με την κοινωνία και την κοινωνική πραγματικότητα. Κατά συνέπεια το Ποινικό Δίκαιο και η αναμόρφωσή του οφείλει να μη χάνει την επαφή της με την κοινωνία. Ειδάλλως η ποινική νομοθεσία αποστειρώνεται και χάνει τον σκοπό της. Εξυπακούεται ότι κάθε ποινική αναμόρφωση από τον νομοθέτη δεν πρέπει να καθοδηγείται και να υπαγορεύεται από την πρόσκαιρη ικανοποίηση του λαϊκού αισθήματος και των λαϊκίστικων τάσεων. Πρέπει να παραμένει σταθερά προσηλωμένη στις αρχές της δημοκρατικής πολιτείας και στα θεμέλιά της. Και υπό αυτή την οπτική, οι υπό συζήτηση νομοθετικές παρεμβάσεις αναβαθμίζουν την ποινική μας νομοθεσία, γιατί αποδεικνύουν ότι βρισκόμαστε σε διαρκή επαφή με την κοινωνία. Δεν μπορούμε να αφήνουμε την πραγματικότητα να μας ξεπερνάει. Δεν μπορούμε να μένουμε αμέτοχοι απέναντι στη βαριά εγκληματικότητα ή θεατές μπροστά στις νέες μορφές εγκλημάτων, όπως για παράδειγμα αυτά που σχετίζονται με το περιβάλλον και την κλιματική κρίση. Με τόλμη, λοιπόν, κάνουμε το επόμενο βήμα εκσυγχρονισμού της ποινικής νομοθεσίας μας. Συνοψίζοντας επιμέρους ρυθμίσεις του νομοσχεδίου θα λέγαμε ότι οι τροποποιήσεις σχηματοποιούνται σε τέσσερις δέσμες, οι οποίες επιδιώκουν να ικανοποιήσουν έναν διπλό στόχο. Σε ένα πρώτο επίπεδο διορθώνουν αστοχίες του παρελθόντος, καλύπτοντας κενά και παράθυρα είτε ευνοϊκής μεταχείρισης της βαριάς εγκληματικότητας είτε θεσπίζοντας πιο επιεικείς ποινές για το ελαφρύ έγκλημα. Σε δεύτερο επίπεδο έρχονται να δημιουργήσουν ένα ισχυρό πλαίσιο θωράκισης του ποινικού οπλοστασίου, προσαρμόζοντάς τις ποινές στις σύγχρονες μορφές εγκληματικότητας, όπως για παράδειγμα τα εγκλήματα κατά του περιβάλλοντος. Έχουμε, κατ' αρχάς, την αυστηροποίηση των ποινών για συγκεκριμένα εγκλήματα ιδιαίτερης ποινικής απαξίας, όπως για παράδειγμα τις ανθρωποκτονίες, τον βιασμό ανηλίκων ή τη θανατηφόρα ληστεία. Η ποινή της πρόσκαιρης κάθειρξης απαλείφεται και προβλέπεται ως μοναδική ποινή η ισόβια κάθειρξη. Εντός των τροποποιούμενων διατάξεων προβλέπεται και αυστηροποίηση ποινής για σκοπούμενη βαριά σωματική βλάβη, ενώ στην έννοια της βαριάς σωματικής βλάβης προστίθεται η αναπηρία και η μόνιμη παραμόρφωση. Εκτός από την αυστηροποίηση των ποινών επί συγκεκριμένων εγκλημάτων, το παρόν σχέδιο νόμου ενσωματώνει πρόνοιες για αναμόρφωση του πλαισίου των προϋποθέσεων χορήγησης της υφ' όρον απόλυσης. Η νέα νομοθεσία αυξάνει την πραγματική έκτιση της ποινής, προκειμένου να μην έχουμε φαινόμενα κατά τα οποία καταδικασθέντες για σοβαρά εγκλήματα βρίσκονται εκτός φυλακής σε σύντομο χρονικό διάστημα. Η δεύτερη δέσμη ρυθμίσεων εστιάζει στις νέες διακινδυνεύσεις και στις μορφές σύγχρονης εγκληματικότητας. Εγκλήματα, όπως παραδείγματος χάριν, το αδίκημα του εμπρησμού, όπως και αυτό του εμπρησμού δασών, αλλά και όλων των κοινώς επικινδύνων εγκλημάτων μετατρέπονται σε εγκλήματα αφηρημένης διακινδύνευσης. Δεν χρειάζεται, δηλαδή, να επέλθει βλάβη για να καταλογιστεί ποινή. Ο καταλογισμός μπορεί να συμβεί με την επίκληση και στοιχειοθέτηση του κινδύνου. Αντίστοιχα, για έγκλημα διακινδύνευσης προβλέπεται η δυνατότητα επιβολής ποινής ισοβίου καθείρξεως σε περίπτωση θανάτου ακόμα και ενός ατόμου. Με αυτή τη δέσμη διατάξεων το Ποινικό Δίκαιο επιδιώκει να ενισχύσει με άρτιο και συνεκτικό τρόπο τον αποτρεπτικό χαρακτήρα του Ποινικού Δικαίου, αναφορικά με εγκλήματα που σχετίζονται τόσο με το περιβάλλον όσο και με την ανθρώπινη ζωή και την ατομική περιουσία. Η τρίτη δέσμη αναφέρεται σε εγκλήματα κατά της προσωπικής ελευθερίας, της γενετήσιας ελευθερίας και οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής. Εγκλήματα που είχαν υποβαθμιστεί σε πλημμελήματα, όπως η αιμομιξία, μετατρέπονται σε κακουργήματα. Αυστηροποιούνται οι ποινές στο αδίκημα της εμπορίας ανθρώπων, ενώ η δίωξη για την προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας στον εργασιακό χώρο καθίσταται αυτεπάγγελτη. Επιδίωξη των εν λόγω ρυθμίσεων είναι η διασφάλιση της αποτελεσματικής τιμωρίας αυτών που εκμεταλλεύονται ευάλωτες ομάδες, οι οποίες απαιτούν την αυξημένη προστασία από το θεσμικό πλαίσιο. Η τέταρτη δέσμη εστιάζει στα εγκλήματα σε βάρος ανηλίκων. Στοχεύει στην επέκταση του χρόνου παραγραφής των αδικημάτων, προκειμένου τα θύματα να έχουν επαρκή χρόνο να καταγγείλουν στις αρχές τα αδικήματα, στην αυστηροποίηση των ποινών για αδικήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας των ανηλίκων και παρέχει εφεξής τη δυνατότητα για αυτεπάγγελτη δίωξη των αδικημάτων από τον εισαγγελέα. Για όλα τα παραπάνω, λοιπόν, η ψήφιση του σημερινού νομοσχεδίου είναι πράξη ευθύνης απέναντι στην ελληνική κοινωνία, γιατί της δικαιοσύνης ο ήλιος πρέπει να είναι νοητός και να μην αφήνει καμμιά σκιά, να μην αφήνει κανέναν πολίτη απροστάτευτο από τις ακτίνες του. Το ίδιο νοητές και ξεκάθαρες, όμως, οφείλουν να είναι και οι πολιτικές θέσεις όλων μας. Η θετική ψήφος στις ρυθμίσεις νομοσχεδίου είναι μια ξεκάθαρη πολιτική θέση και είναι μια θετική ψήφος όχι στην κυβερνητική πρωτοβουλία, αλλά μια θετική ψήφος στην ασφάλεια, στην ελευθερία και στην αναβάθμιση της δικαιοσύνης. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε τον κ. Μπαρτζώκα. Τον λόγο έχει, αφού τακτοποιηθεί το Βήμα, ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Περικλής Μαντάς.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κύριε Υφυπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σημερινό νομοσχέδιο τεκμηριώνει με τον καλύτερο τρόπο ότι η Κυβέρνηση ακούει, κατανοεί και καταλαβαίνει την ανάγκη και την προτεραιότητα της ελληνικής κοινωνίας για ουσιαστική και αποτελεσματική πάταξη του εγκλήματος σε κάθε του μορφή. Διότι στην πραγματικότητα αποτελεί μονόδρομο για εμάς, εφόσον αποζητούμε να ζούμε σε μια σύγχρονη κοινωνία, σε μια δημοκρατική, ανοιχτή και δίκαιη χώρα, σε μια πατρίδα όπου οι νόμοι και το κράτος δικαίου τηρούνται και εφαρμόζονται ανελλιπώς, εφόσον, λοιπόν, επιλέγουμε να ζούμε σε μια τέτοια κοινωνία, τότε είναι απαραίτητο οι κανόνες μας να τηρούνται και να επιβάλλονται με ισότητα και ισονομία, αλλά και οι ποινές μας να μην είναι άστοχες και αναποτελεσματικές, αλλά να αντιστοιχούν στη βαρύτητα και τις επιπτώσεις που προκαλεί η τέλεση κάθε αδικήματος. Διότι τελικά έτσι υπηρετείται το κοινό αίσθημα για κάθε πολίτη που θέλει να νιώθει ότι η δικαιοσύνη λειτουργεί, ότι το έγκλημα τιμωρείται και ότι η παραβατικότητα και η εγκληματικότητα απλά δεν μπορούν να γίνονται ανεκτές. Με το σημερινό νομοσχέδιο, λοιπόν, επιτυγχάνεται ένας βασικός και κύριος στόχος: Θεσμοθετείται η αυστηροποίηση των ποινών για τα ιδιαίτερα ειδεχθή εγκλήματα και τα εγκλήματα μεγάλης ποινικής απαξίας. Ποια είναι, λοιπόν, τα εγκλήματα αυτά και σε ποιες κατηγορίες αναφερόμαστε; Και, εν τέλει, ποιος λογικός άνθρωπος θα μπορούσε να διαφωνήσει; Μιλάμε για την εσχάτη προδοσία, την ανθρωποκτονία, τον ομαδικό βιασμό, τον θανατηφόρο βιασμό, τη θανατηφόρα ληστεία. Εγκλήματα, δηλαδή, που είναι ιδιαίτερα ειδεχθή, εγκλήματα που καταστρέφουν ζωές και διαλύουν οικογένειες, εγκλήματα για τα οποία η αυστηρότητα οφείλεται και πρέπει να εξαντλείται. Και τι προβλέπεται πλέον για αυτά; Μόνο μία ποινή. Για όλες και για κάθε περίπτωση, η ισόβια κάθειρξη, όπως βέβαια την εφαρμόζει το δικό μας κράτος δικαίου. Παράλληλα, αυστηροποιούνται οι ποινές για τις βαριές σωματικές βλάβες. Έτσι, ειδικά για τη σκοπούμενη βαριά σωματική βλάβη, για τις ενέργειες εκείνες, δηλαδή, που σκοπός είναι η πρόκληση αναπηρίας και η μόνιμη παραμόρφωση του θύματος ο νέος νόμος προβλέπει αύξηση της ποινής, η οποία πλέον μπορεί να φτάσει και τα δεκαπέντε χρόνια. Αυστηροποιούνται ακόμα οι δυνατότητες που παρέχει ο νόμος για απόλυση υπό όρους, διότι δεν είναι δυνατόν άνθρωποι καταδικασμένοι για εμπόριο ναρκωτικών, για εγκληματικές οργανώσεις, για τρομοκρατικές πράξεις και ληστείες, για εκβίαση και εμπορία ανθρώπων, για αρπαγή ανηλίκων να εκτίουν μικρές ποινές και να απολύονται υπό όρους πριν την ώρα τους, κυκλοφορώντας κανονικά και φορώντας μόνο κάποιο ηλεκτρονικό μέσο επιτήρησης. Οι ποινές, λοιπόν, οφείλουν και πρέπει να είναι μεγαλύτερες και οι χρόνοι παραμονής σε σωφρονιστικά ιδρύματα να είναι επαρκείς ώστε όσοι εγκληματούν να τιμωρούνται δίκαια και η κοινωνία να προστατεύεται ικανοποιητικά από την παραβατικότητα και το έγκλημα. Αυστηρότερο γίνεται, επίσης, το πλαίσιο για τα εγκλήματα που σχετίζονται με το περιβάλλον και την κλιματική κρίση. Ο εμπρησμός δασών πλέον τιμωρείται ως θέση σε κίνδυνο ανεξάρτητα από το αν τελικά επήλθε κάποια βλάβη, έτσι ώστε να μπορεί να διωχθεί και η απόπειρα, χωρίς απαραίτητα να συνδέεται με το αποτέλεσμα. Ταυτόχρονα, μετατρέπεται από πλημμέλημα σε κακούργημα και σχετίζεται με την πρόκληση οικολογικής καταστροφής. Γιατί, όπως όλοι μας είδαμε το προηγούμενο καλοκαίρι στη βόρεια Εύβοια, παρά την αποτελεσματική προστασία των ανθρώπινων ζωών, η οικολογική καταστροφή ήταν πραγματικά τεράστια και παρά την κυβερνητική εγρήγορση θα πάρει χρόνια η αποκατάσταση των ζημιών, η επανόρθωση του φυσικού περιβάλλοντος και η επιστροφή της περιοχής μας σε ομαλές συνθήκες και σε φυσιολογικότητα. Εκσυγχρονίζεται, επίσης, το πλαίσιο για τα εγκλήματα γενετήσιας ελευθερίας και αξιοπρέπειας με τη δίωξη για προσβολή σε χώρο εργασίας να γίνεται πλέον αυτεπάγγελτα και χωρίς απαίτηση για προηγούμενη καταγγελία. Η αιμομειξία γίνεται πλέον κακούργημα και η εμπορία ανθρώπων, ένα έγκλημα δηλαδή που στερεί από τους ανθρώπους την ίδια τη φυσική τους υπόσταση και που βρίσκει θύματα ανάμεσα στις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, όπως είναι οι ανήλικοι, οι πολίτες τρίτων χωρών και τα θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης και κακοποίησης, τιμωρείται πλέον αυστηρότερα και αποτελεσματικότερα. Τέλος, τα εγκλήματα των ανηλίκων αντιμετωπίζονται πλέον με μεγαλύτερη αυστηρότητα, αλλά και περισσότερη ευελιξία προς όφελος πάντα των θυμάτων τους και με στόχο την ανάδειξη κάθε εγκλήματος και την παραδειγματική τιμωρία του εκάστοτε θύτη. Ποιος θα μπορούσε άραγε να διαφωνήσει με όλα αυτά; Αγαπητοί συνάδελφοι, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι με το σημερινό νομοσχέδιο οδηγούμαστε σε ένα ορθότερο, δικαιότερο και αποτελεσματικότερο θεσμικό πλαίσιο κατά της εγκληματικότητας που μαστίζει την ελληνική κοινωνία. Ήταν απαραίτητο να γίνει αυτό; Ξεκάθαρα, ναι. Διότι αντανακλά ένα διαχρονικό αίτημα της ελληνικής κοινωνίας, η οποία ζητά περιορισμό του εγκλήματος και πιο αντιπροσωπευτική απόδοση της δικαιοσύνης. Είναι το πλαίσιο υπερβολικά αυστηρό; Ξεκάθαρα όχι. Διότι διασφαλίζει ότι όσοι εγκληματούν - και δεν μιλάμε για πταίσματα και μικροπαραβατικότητα, αλλά για μεγάλα και σοβαρά εγκλήματα που διαλύουν προοπτικές και καταστρέφουν ζωές - , όλοι αυτοί οι θύτες θα βρεθούν απέναντι στον νόμο και μέσα από μια δίκαιη και αδιάβλητη διαδικασία, όπως αρμόζει σε μια δημοκρατική κοινωνία, θα οδηγηθούν στην απόδοση της δικαιοσύνης. Κλείνοντας, αγαπητοί συνάδελφοι, και με δεδομένο ότι σήμερα συζητάμε για ένα νομοσχέδιο για το δίκαιο στην πατρίδα μας, δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ στην ιδιαίτερα προσβλητική και υποτιμητική λεκτική επίθεση που δέχθηκε προχθές ο Πρωθυπουργός μας και μέσω αυτού η ίδια μας η χώρα. Γιατί αμφισβητήθηκε το κράτος δικαίου της πατρίδας μας και η δημοκρατικότητα των θεσμών μας, ενώ τέθηκαν εν αμφιβόλω τα κυριαρχικά μας δικαιώματα μέσα από μια άκριτη και ανιστόρητη υιοθέτηση της τουρκικής προπαγάνδας. Ας είναι, λοιπόν, διπλά προσεκτικοί όσοι εντός χώρας αναμεταδίδουν άστοχα το τουρκικό αφήγημα και τις ανθελληνικές τους θέσεις. Γιατί η Ελλάδα είναι κράτος δικαίου και έχει θεσμούς και νόμους και κανόνες και δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να μας προσβάλλει ή να μας διαβάλλει εκμεταλλευόμενος την ελευθερία του λόγου που όλοι μας απλόχερα απολαμβάνουμε σε τούτη εδώ τη χώρα. Αν θέλουν, ας ψάξουν να βρουν ευθύνες στη γείτονα ανάμεσα στα κυκλώματα των διακινητών και την ανυπαρξία των δημοκρατικών τους θεσμών. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε τον κ. Μαντά. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25 κ. Κλέων Γρηγοριάδης.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, για τον λόγο που μου δίνετε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η κ. Αδαμοπούλου ενδελεχέστατα αναφέρθηκε στα προβλήματα που έχει ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας. Δεν θα φάω τον χρόνο σας με αυτά, καθώς υπάρχουν θέματα της επικαιρότητας και είμαι Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Θα πω μόνο το εξής, κύριε Υπουργέ, αγαπητέ κύριε Τσιάρα. Πράγματι, σε κάποιους τομείς χρειαζόταν αυστηροποίηση των ποινών. Όλη η ελληνική κοινωνία συμφωνεί σε αυτό, δεν υπάρχει αμφιβολία. Αν αυστηροποιούμε τις ποινές χωρίς να φροντίζουμε να χτίζουμε τις υποδομές που θα δεχθούν το προϊόν της αυστηροποίησης, δημιουργούμε, κύριε Υπουργέ, ένα μελλοντικό πρόβλημα πολύ σοβαρό. Ξέρετε, το πρόβλημα είναι σύνθετο. Αφ' ενός ξέρουμε ήδη ότι ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα στις φυλακές μας είναι ο συνωστισμός. Και το λέω, κύριε Υπουργέ, γιατί ο συνωστισμός, δηλαδή οι απάνθρωπες συνθήκες κράτησης, δημιουργεί ανακύκλωση στο έγκλημα. Δηλαδή, οι άνθρωποι που είναι στοιβαγμένοι και περνάνε απάνθρωπα την ποινή τους γίνονται συνήθως χειρότεροι εγκληματίες απ' ό,τι μπήκαν. Λέμε, λοιπόν, ότι πρώτα μία κυβέρνηση νουνεχής πρέπει να φτιάχνει τις υποδομές και μετά πρέπει να αυστηροποιεί το νομικό πλαίσιο που θα οδηγήσει πολλές παραπάνω εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στις φυλακές. Επίσης, έχετε μια κακή μαρτυρία. Όχι εσείς προσωπικά, αλλά η Κυβέρνηση της «Κυριάκος Μητσοτάκης Α.Ε.», όπως μας αρέσει να την αποκαλούμε στο ΜέΡΑ25. Έχετε την κακή μαρτυρία του παρελθόντος, καθώς είστε ακραία νεοφιλελεύθεροι και θα έλεγε κανείς και ιδεοληπτικά «ιδιωτικομανείς» να μας δημιουργείτε την ανησυχία μήπως τυχόν αυτή η αυστηροποίηση κρύβει από πίσω της και τη διάθεση να ιδιωτικοποιήσετε μέρος των μελλοντικών φυλακών. Και το λέω αυτό, κύριε Υπουργέ, γιατί, όπως ξέρουμε ήδη, οι φυλακές που σχεδιάζονται από την Κυβέρνησή σας να κατασκευαστούν στον Ασπρόπυργο είναι ΣΔΙΤ, δηλαδή είναι φυλακές σύμπραξης δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. Επιχειρήθηκε αυτό το μοντέλο στην Αμερική με πάρα πολύ κακά αποτελέσματα. Θέλετε να μάθετε ένα αποτέλεσμα; Το ένα είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής αυτή τη στιγμή, κύριε Υπουργέ, φιλοξενούν το 25% παγκοσμίως των φυλακισμένων, ενώ βεβαίως είναι πολύ μικρότερη η αναλογία που έχουν σαν έκταση και σαν πληθυσμός. Φιλοξενούν το ένα τέταρτο των φυλακισμένων της Γης. Και αυτό έγινε απ' όταν έγιναν ιδιωτικές οι φυλακές τους, καθώς εκεί πρέπει να ξέρετε ότι οι διάφοροι φοβεροί επιχειρηματίες εισπράττουν ένα ποσό συγκεκριμένο ανά κεφάλι κρατούμενου, ο οποίος συνήθως είναι μαύρος κρατούμενος ή, εν πάση περιπτώσει, είναι περιθωριακός. Και έτσι, κύριε Υπουργέ, έχουμε φτάσει στο επίπεδο της παραδοσιακής, απλής, κανονικής, της γνωστής σε όλους μας δουλείας, μια και σε πολλές περιπτώσεις στις ιδιωτικές και ομοσπονδιακές αυτές φυλακές οι κρατούμενοι περνούν τη μέρα τους δουλεύοντας σχεδόν αμισθί, αυξάνοντας την κερδοφορία των σύγχρονων δουλοκτητών, οι οποίοι βέβαια γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο πρόθυμα αναλαμβάνουν τις εργολαβίες. Δεν σας κατηγορούμε ακόμα γι' αυτό, γιατί δεν το έχετε πράξει. Σας λέμε, όμως, και κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου ότι ανησυχούμε πολύ σοβαρά ότι μπορεί να υπάρχει και τέτοιος σχεδιασμός από πίσω, καθώς οι επόμενες φυλακές που θα φτιάχνουν στην Ελλάδα στον Ασπρόπυργο θα είναι σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Είναι γνωστή η μανία σας για ιδιωτικοποιήσεις. Τις είδαμε στην παιδεία. Με το άρθρο 16 προσπαθήσατε να το κάνετε στη συνταγματική Αναθεώρηση. Δεν το καταφέρατε. Το έκανε η κ. Κεραμέως από το παράθυρο, όσο μπορεί, όσο την αφήνει η εκπαιδευτική κοινότητα και οι μαθητές και οι φοιτητές. Το βλέπουμε και στην υγεία και εκεί είναι που θέλω να φτάσω. Κοιτάξτε. Είστε Υπουργοί άλλου Υπουργείου, είστε όμως εκπρόσωποι της Κυβέρνησης και θέλω να μιλήσουμε - και αυτό θα είναι το κύριο μέρος της ομιλίας μου σήμερα, κύριε Πρόεδρε - για τη δραματική τροπή που παίρνει σιγά - σιγά η πανδημία ξανά στην πατρίδα μας. Κατ' αρχάς ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσωπικά έχει εκτεθεί, τουλάχιστον τρεις φορές, καθώς εγώ τον έχω ακούσει τρεις φορές να αναγγέλλει σε πανελλήνιο δίκτυο σε διάγγελμά του τη λήξη της πανδημίας. Η Κυβέρνησή σας έχει κηρύξει, με άλλα λόγια, κύριε Υπουργέ, τρεις φορές ή τέσσερις ήδη τη λήξη μιας πανδημίας, η οποία αποδεικνύεται ότι ποτέ δεν ήταν ισχυρότερη. Ποτέ δεν ήταν χειρότερη η κατάσταση αυτής της πανδημίας από σήμερα. Άρα οι επικοινωνιακές κηρύξεις της λήξεως της είναι μπούμερανγκ. Οδηγούν σε εξευτελισμό. Κοιτάξτε τι έχει συμβεί. Ξέρετε, εμείς δεν μπορούμε να κατηγορηθούμε από κανέναν σ' αυτή την Αίθουσα για λαϊκισμό, καθώς είμαστε εμείς - κι αν εσείς το έχετε ξεχάσει, ο ελληνικός λαός το θυμάται - που πριν από ενάμιση χρόνο και κάτι παραπάνω, από αυτό το Βήμα, εγώ ο ίδιος, ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25, όλοι οι Βουλευτές μας όταν έπαιρναν τον λόγο, ο Γραμματέας μας, ο Γιάνης Βαρουφάκης, σας δίναμε συγχαρητήρια τον Φλεβάρη του 2020 και τον Μάρτη του 2020 για τη διαχείριση της πανδημίας και για το επίτευγμα να έχουμε σαφώς τους λιγότερους νεκρούς και το λιγότερο πρόβλημα από όλες τις ευρωπαϊκές και τις γειτονικές μας τουλάχιστον χώρες. Είμαστε, λοιπόν, εμείς οι ίδιοι που σας δίναμε συγχαρητήρια και έτσι δεν μπορούμε να κατηγορηθούμε τώρα ως λαϊκιστές ή ως ψηφοθήρες όταν σας λέμε ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει συνολικά. Κοιτάξτε, κύριοι Υπουργοί. Οι νεκροί μέχρι χθες ήταν δεκαέξι χιλιάδες τετρακόσιοι εβδομήντα τρεις και αυτό είναι ένα συντριπτικό νούμερο. Χθες συγκεκριμένα, κύριοι Υπουργοί, χάσαμε εβδομήντα εννιά συνανθρώπους μας. Και εβδομήντα εννιά συνάνθρωποί μας είναι πάρα πολλοί για να έχουν χαθεί. Θα αναρωτηθεί κανείς εύλογα, τι να μεσολάβησε άραγε, τι έγινε και από τα συγχαρητήρια που δίναμε έχουμε φτάσει σχεδόν στο ανάθεμα που πρέπει να σας δώσουμε; Πρέπει να σας εγκαλέσουμε αυτή τη στιγμή. Έγινε, κύριοι Υπουργοί, κάτι πολύ συγκεκριμένο. Έγινε ο προϋπολογισμός του 2020 και του 2021. Δηλαδή, φτιάξατε έναν προϋπολογισμό του 2021 εν μέσω πανδημίας, εν μέσω της χειροτέρευσης της πανδημίας, ο όποιος αφαιρούσε 600 ολόκληρα εκατομμύρια από την υγεία σε σχέση με το 2020 και ειδικά για τις δαπάνες που προβλέπονταν για τον COVID αφαιρούσε 300 εκατομμύρια. Τα 300 εκατομμύρια είναι ένα εξωφρενικό ποσό για να το αφαιρέσει κανείς. Πότε, κύριε Πρόεδρε; Την εποχή που η πανδημία είναι στο πικ της. Αυτό ακριβώς κάνατε και αυτό ακριβώς το αποτέλεσμα είναι που ζούμε σήμερα. Θα σας δώσω μερικά νούμερα τα οποία είναι ανατριχιαστικά. Έχουμε τρεισήμισι χιλιάδες νοσηλευόμενους ασθενείς με COVID και έχουμε κανένα κενό κρεβάτι ΜΕΘ εδώ και μέρες σε ολόκληρη τη βόρειο Ελλάδα. Τέσσερις διασωληνωμένοι ασθενείς χθες, κύριοι Υπουργοί, ήταν εκτός ΜΕΘ στο «Παπανικολάου», δύο διασωληνωμένοι ασθενείς ήταν εκτός ΜΕΘ χθες στο «ΑΧΕΠΑ», τέσσερις συνάνθρωποί μας, συμπολίτες μας ασθενείς ήταν διασωληνωμένοι εκτός ΜΕΘ στο «Ιπποκράτειο» και πέντε επίσης συμπολίτες μας ήταν διασωληνωμένοι χθες στο «Παπαγεωργίου». Ακούστε τι δήλωσε ο κ. Πλεύρης, ο Υπουργός Υγείας. Έχω ξαναπεί - τι παράξενο - έφυγε ο κ. Κικίλιας ως κακός Υπουργός Υγείας και ήρθε ο κ. Πλεύρης ως καλύτερος Υπουργός Υγείας. Τουλάχιστον ο προηγούμενος ήταν γιατρός. Αυτός είναι δικηγόρος και μάλιστα είναι δικηγόρος που η βασική του στόχευση στην πολιτική είναι να εξαφανίσει τον λαό των Εξαρχείων. Είναι, δηλαδή, ένας καθόλου κατάλληλος, κατά τη γνώμη μας, Υπουργός Υγείας. Ακούστε, λοιπόν, τη δήλωσή του τη χθεσινή ή προχθεσινή. Είπε ο Υπουργός σας: «Ακόμα δεν έχουν γίνει επιτάξεις σε ιδιώτες γιατρούς». Προχθές, όμως, στις 9 Νοεμβρίου, ο κ. Πλεύρης μιλώντας «ΣΚΑΪ» είπε ότι «αν εντός της εβδομάδας ο ιδιωτικός τομέας δεν ανταποκριθεί στην πρόσκληση, το Υπουργείο θα αναγκαστεί να προχωρήσει σε επίταξη υπηρεσιών». Και σας ρωτάω, γιατί πια πραγματικά είναι προκλητικό. Είναι προκλητική η δήλωση αυτή. Σας ανέφερα πόσοι συνάνθρωποί μας βρίσκονται διασωληνωμένοι σε κοινές κλίνες ή σε ράντζα, δηλαδή εκτός ΜΕΘ και ο αρμόδιος Υπουργός λέει ότι αν συνεχιστεί η κατάσταση σε μία βδομάδα θα προχωρήσει σε επιτάξεις; Είναι απαράδεκτο, κύριοι Υπουργοί! Είναι εγκληματικά απαράδεκτο ο κ. Πλεύρης να λέει ότι δεν έχει έρθει ακόμα η ώρα, όταν έντεκα συνάνθρωποί μας χτες στη βόρεια Ελλάδα θα πέθαιναν εκτός ΜΕΘ γιατί δεν υπήρχαν ΜΕΘ. Υπάρχουν όμως ΜΕΘ άδειες στον ιδιωτικό τομέα. Επίσης, τι να εννοεί άραγε ο κ. Πλεύρης με τον όρο «επίταξη»; Εννοεί τις επιτάξεις που καμαρώσαμε να κάνετε πέρυσι; Αυτές δηλαδή που πληρώνατε διπλά και τριπλά τις εντατικές που επιτάσσατε από τον ιδιωτικό τομέα, που τους δίνατε τα διπλάσια χρήματα απ' όσο κοστίζει στο ΕΣΥ μας; Αυτές δεν είναι επιτάξεις. Έχει πει ο κ. Βαρουφάκης από πέρυσι από αυτό το Βήμα ότι εμείς ξέρουμε πως όταν θες να επιτάξεις ένα καμιόνι γιατί έρχεται ο κατακτητής να καταλάβει τη χώρα σου με πόλεμο, τότε δεν σταματάς τον οδηγό και του λες θα πάρω το καμιόνι σου γιατί το χρειάζομαι να πολεμήσουμε για την πατρίδα, αλλά πάρε κι ένα μίσθωμα για το καμιόνι καλού κακού, μην μπεις μέσα. Λες: Το επιτάσσω! Εδώ έχουμε έναν πόλεμο, έναν κανονικό πόλεμο, όπως σας είπα με δεκαέξι χιλιάδες τετρακόσιους εβδομήντα τρεις νεκρούς έως χθες. Αυτό, λοιπόν, δεν σηκώνει επιτάξεις που τις πληρώνεις, δεν σηκώνει συμφωνίες. Αυτά δεν είναι επιτάξεις. Απαιτούμε πια επιτάξεις και απαιτούμε να τελειώσει όλη αυτή η κοροϊδία! Στο 90% είναι η πληρότητα στις ΜΕΘ όλης της επικράτειας. Από τη στιγμή που άρχισε η εφαρμογή των νέων μέτρων σας, κύριοι Υπουργοί, των μέτρων δηλαδή της Κυβέρνησης για την πανδημία εδώ και μία εβδομάδα, όλοι επιχειρηματίες της εστίασης στην επικράτεια αναφέρουν πτώση του τζίρου τους στο 50%. Ξέρετε τι θα συμβεί τελικά; Θα συμβεί το εξής καταπληκτικό. Δεν θα υπάρχει lockdown στη χώρα, αλλά ο λαός θα συμπεριφέρεται σαν να υπάρχει lockdown, καθώς του είναι τελείως αδύνατο να βγει. Έχουμε ξαναπεί κατ' επανάληψη και θα το επαναλαμβάνουμε όσο κι αν μας κοστίζει ότι όσο και αν θα μπορούσαμε να αλιεύουμε σε θολά νερά - των ανεμβολίαστων εννοώ, που αγγίζουν το 45% στην πατρίδα και είναι μια τεράστια δεξαμενή για ένα κόμμα του 3,6%, το καταλαβαίνετε - δεν θα δεχθούμε να το κάνουμε. Θα συνεχίσουμε πεισματικά να λέμε σε όλους τους τόνους ότι είμαστε φανατικά υπέρ των εμβολιασμών, καθώς τα εμβόλια είναι η μεγαλύτερη εφεύρεση μέχρι τώρα της ιατρικής επιστήμης. Τα εμπιστευόμαστε και βλέπουμε εμφανέστατα ότι είναι αποτελεσματικά. Είμαστε, όμως, δυστυχώς, κύριε Πρόεδρε και κύριοι Υπουργοί, εδώ κι έναν χρόνο φανατικά και υπέρ των εμβολίων. Ξέρετε τι θαυμάσιο έχει κάνει η Κυβέρνησή σας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο κ. Πλεύρης; Εγώ είμαι εμβολιασμένος με δύο δόσεις εμβολίου και όταν θα έρθει η ώρα, κύριοι Υπουργοί, θα κάνω και την τρίτη, γιατί θέλω να το κάνω για να προστατεύομαι, για λόγους προσωπικής επιβίωσης. Ωστόσο, ξέρετε τι έχω δικαίωμα να κάνω χωρίς κανένα τεστ; Έχω δικαίωμα να πάω σε συναυλίες, έχω δικαίωμα να πάω σε θέατρα, έχω δικαίωμα να πάω σε εστιατόρια, έχω δικαίωμα να πάω - με λίγα λόγια για να το καταλάβει ο ελληνικός λαός - όπου μου καπνίσει, κύριε Πρόεδρε, χωρίς κανένα τεστ, ενώ γνωρίζουμε, είναι γνωστό τοις πάσι, παγκοσμίως, ότι εγώ μεταδίδω αυτή τη στιγμή. Κι αφήστε με εμένα. Εγώ μπορεί να είμαι υπεύθυνος και σοβαρός πολίτης και να μην πηγαίνω να μεταδίδω. Όλοι οι χειρουργοί μας που χειρουργούν είναι εμβολιασμένοι, αλλιώς είναι εκτός συστήματος. Τους έχετε πετάξει χωρίς μισθό εκτός συστήματος φερόμενοι απάνθρωπα. Όλοι οι χειρουργοί μας, λοιπόν, που είναι εμβολιασμένοι, επιστημονικά τεκμηριωμένα μπορούν να μολύνουν τον ασθενή που χειρουργούν. Δεν τους αναγκάζετε να κάνουν κανένα τεστ. Αναφέρω, κύριοι Υπουργοί, αυτόν τον ακρότατο παραλογισμό. Είναι ακραίος αυτός ο παραλογισμός. Είμαστε φανατικά υπέρ των εμβολίων, αλλά φανατικότερα υπέρ των τεστ χωρίς εξαιρέσεις των εμβολιασμένων και των ανεμβολίαστων. Κοιτάξτε τι έχει συμβεί τώρα. Θα τελειώσω πολύ γρήγορα, κύριε Υπουργέ. Οι δαιμονοποιημένοι υγειονομικοί και γιατροί που δεν έχουν εμβολιαστεί, οι περίπου έξι χιλιάδες εκατό αυτοί συνάνθρωποί μας, σας θυμίζω - και πρέπει να το θυμίσω γιατί είμαι φιλότιμος και έντιμος άνθρωπος - ότι είναι οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι που επί ένα συναπτό έτος που δεν είχαν εφευρεθεί εμβόλια, που δεν υπήρχαν εμβόλια, δεν έκαναν την πάπια, δεν λουφάρανε, δεν κρύφτηκαν, δεν δήλωσαν ψεύτικη ασθένεια μαϊμού. Πήγαν στις θέσεις τους, χωρίς καμμία κάλυψη και πάλεψαν επί ένα συναπτό έτος για να σώσουν συνανθρώπους μας και έσωσαν δεκάδες, εκατοντάδες ή χιλιάδες, ρισκάροντας τις ζωές τους. Σε αυτούς τους ανθρώπους έχετε κάνει το εξής. Τους έχετε απομακρύνει από τη δουλειά τους, με το οποίο συμφωνούμε, χωρίς να τους δίνετε έναν τρόπο να επιβιώνουν, με το οποίο διαφωνούμε. Έχουμε προτείνει από την αρχή να τους δίνετε τουλάχιστον τον μισό μισθό τους για να μπορούν να διατηρούν τη ζωή τους σε αξιοπρέπεια, κύριε Πρόεδρε. Είναι το στοιχειώδες. Δεν είναι τυχαία άνθρωποι. Είναι αυτοί οι άνθρωποι που στήριξαν το Εθνικό Σύστημα Υγείας, το οποίο εσείς όλοι μαζί δεν στηρίξατε. Και ξέρετε γιατί λέω ότι δεν το στηρίξατε; Και σας το λέω πρόσωπο με πρόσωπο. Δεν έχετε προσλάβει - είναι εθνική, είναι παγκόσμια, είναι κοσμοϊστορική ντροπή - ούτε έναν μόνιμο γιατρό στο Εθνικό Σύστημα Υγείας μας ενάμιση χρόνο και δεκαέξι χιλιάδες επτακόσιους, αν δεν κάνω λάθος, νεκρούς μετά. Ξέρετε τι μου απάντησε ο κ. Πέτσας; Προχθές τον εγκάλεσα γι' αυτό. Μου είπε: Κύριε Γρηγοριάδη, έχουμε προσλάβει με σύμβαση ενός ή δύο ετών έντεκα χιλιάδες εξακόσιους γιατρούς και υγειονομικούς και θα κρίνουμε πόσους και ποιους από αυτούς θα μονιμοποιήσουμε σε κατάλληλο χρόνο. Κοροϊδεύετε την κοινωνία, κύριοι Υπουργοί! Κοροϊδεύετε την κοινωνία, «Κυριάκος Μητσοτάκης Α.Ε.». Γιατί την κοροϊδεύετε; Γιατί αν τώρα, με την κοινωνική πίεση των δεκαεξίμισι χιλιάδων νεκρών, δεν προσλαμβάνετε κανέναν, σιγά μην καταδεχθείτε να προσλάβετε έστω και μισό όταν αυτό θα έχει περάσει και θα έχει ξεφουσκώσει. Είναι προφανές, κύριε Πρόεδρε - και θα ολοκληρώσω με αυτό - ότι στην προσπάθεια την εμμονική της Νέας Δημοκρατίας να ιδιωτικοποιηθεί ένα μέρος ή και, τελικά, ολόκληρη η υγεία μας, είναι αναγκαία συνθήκη και επιταγή να κατασυκοφαντηθεί το ΕΣΥ. Και πώς μπορεί να κατασυκοφαντηθεί ένα εθνικό σύστημα υγείας; Όταν το ξεδοντιάζεις. Καθώς, λοιπόν, χρόνια τώρα - όλα τα χρόνια των μνημονίων - όλοι οι άνθρωποι που συνταξιοδοτούνται, δεν αντικαθίστανται από κανέναν, ξεδοντιάζετε το ΕΣΥ. Γνωρίζω, καθώς είμαι από ιατρική οικογένεια με τρεις γιατρούς στο σπίτι μου, ότι η Ιατρική είναι εμπειρική επιστήμη. Ο παλαιότερος παίρνει από το χέρι το νεότερο μαθητούδι και το μαθαίνει. Έχετε ξεδοντιάσει το ΕΣΥ από όλους τους παλαιούς, καθώς έχετε ξεφτιλίσει τους μισθούς και καθώς δεν προσλαμβάνετε κανέναν πιο ώριμο. Όλοι οι καινούργιοι δεν έχουν κανέναν έμπειρο να τους πάρει και να τους δείξει πώς γίνεται αυτή η εγχείρηση, πώς γίνεται η άλλη εγχείρηση, πώς γίνεται μια διασωλήνωση. Δεν έχουν κανέναν! Και δεν τα μαθαίνεις στο εγχειρίδιο, τα μαθαίνεις στην πράξη. Σας λέω, λοιπόν, ότι μειώνοντας τις δαπάνες για την υγεία με σκανδαλώδη τρόπο κατά 600.000.000 όταν πεθαίνουν κάθε μέρα εβδομήντα συμπολίτες μας ότι μη προσλαμβάνοντας ανερυθρίαστα, χωρίς να ντρέπεστε και να κοκκινίζετε από ντροπή, ούτε έναν γιατρό σχεδόν δύο χρόνια μετά και δεκαεξίμισι χιλιάδες νεκρούς, θα είστε άξιοι της μοίρας σας όταν ο ελληνικός λαός θα σας πάρει κάποια στιγμή στο κυνήγι. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Πριν δώσω τον λόγο στον Υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Νίκο Παναγιωτόπουλο, προκειμένου να τοποθετηθεί επί της με γενικό αριθμό 1126 και ειδικό 91 τροπολογίας που αναφέρεται στα θέματα των Ναυπηγείων Ελευσίνας, θέλω - όπως το κάνω κάθε φορά και για πολλά χρόνια - με την ευκαιρία αυτή και ως Βουλευτής της Δυτικής Αττικής να τον ευχαριστήσω για μια ακόμη φορά, γιατί πρώτος - και το γνωρίζω καλά, γιατί τον πίεζα από μέρες - αυτός προώθησε αυτή την τροπολογία - όπως το κάνει πάντα - , προκειμένου να πληρωθούν οι εργαζόμενοι στα Ναυπηγεία Ελευσίνας, πιστεύοντας ότι - όπως ανακοίνωσε προ ημερών, προ εβδομάδων και ο Υπουργός Ανάπτυξης κ. Γεωργιάδης - βρισκόμαστε στην τελική ευθεία που τα Ναυπηγεία Ελευσίνας θα αποκτήσουν νέα, δυναμική εργοδοσία. Έτσι, θα σταματήσει η επί πολλά χρόνια ομηρία των εργαζομένων και θα μπουν αυτά τα σημαντικά Ναυπηγεία της Ελευσίνας σε φάση ανάπτυξης για το καλό πριν και πάνω απ' όλα της Δυτικής Αττικής και των εργαζομένων στην περιοχή, αλλά και της χώρας γενικότερα. Διότι η ναυπηγική βιομηχανία για τη χώρα μας έχει τέτοια δυναμική που μπορεί να δώσει πάρα πολύ σημαντικό κεφάλαιο στην ανάπτυξη της χώρας. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα αναφερθώ πολύ σύντομα, εκτρέποντας τη συζήτηση από την τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα. Δεν αντιλαμβάνομαι αν ο αγώνας της Κυβέρνησης κατά της πανδημίας ποινικοποιείται και αυτός στο πλαίσιο αυτής της τροποποίησης, με βάση αυτά που άκουσα. Όμως, δεν είναι δικό μου θέμα αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Εγώ απλά προσέρχομαι για να υποστηρίξω την τροπολογία 1126/91/8-11-2021 του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, που περιλαμβάνει δύο διατάξεις οι οποίες αφορούν τη συνέχιση της υποστήριξης του ναυπηγικού έργου που πραγματοποιείται στα Ναυπηγεία της Ελευσίνας, προκειμένου να ολοκληρωθεί η ναυπήγηση του εναπομείναντος Ταχέως Περιπολικού Κατευθυνόμενων Βλημάτων υπ' αριθμ. 7, καθώς και τη συνέχιση των εργασιών στα τέσσερα υποβρύχια του Πολεμικού Ναυτικού στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Εκφράζω τη βάσιμη ελπίδα ότι θα είναι η τελευταία φορά που η Κυβέρνηση θα πρέπει να προωθήσει παράταση της σύμβασης ανάμεσα στο Πολεμικό Ναυτικό και τους εργαζόμενους των ναυπηγείων, προκειμένου να ολοκληρωθεί αυτό το ναυπηγικό έργο, αφού είναι σε εξέλιξη οι επενδυτικές απόπειρες και στα δύο αυτά ναυπηγεία. Εξ όσων γνωρίζετε, στον Σκαραμαγκά ήδη έχει εξευρεθεί επενδυτής. Υπάρχει κάποια, θα έλεγα, καθυστέρηση λόγω νομικών επιπλοκών, λόγω προσφυγών που έχουν κατατεθεί. Αυτές θεωρώ ότι θα επιλυθούν κατά το ταχύτερο - εύχομαι - δυνατόν, προκειμένου να εγκατασταθεί ο επενδυτής και να υλοποιήσει το επενδυτικό του έργο στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Όσον αφορά τα Ναυπηγεία Ελευσίνας υπάρχει και εκεί μία προσπάθεια εξεύρεσης επενδυτή, που βρίσκεται στην τελική της φάση, αφού ήδη έχει εκδηλωθεί ενδιαφέρον γι' αυτό. Εκτιμώ, λοιπόν, ότι οι αλλεπάλληλες τροπολογίες - τρίμηνες παρατάσεις στις συμβάσεις μεταξύ του Πολεμικού Ναυτικού και των εργαζομένων, προκειμένου αυτοί να συνεχίσουν να εργάζονται - και να αμείβονται, βέβαια - για να ολοκληρωθεί το ναυπηγικό έργο στα δύο αυτά ναυπηγεία, δεδομένου ότι η σημασία τους για την υποστήριξη μονάδων του Πολεμικού Ναυτικού είναι δεδομένη και αναγνωρίζεται από όλους - όχι μόνο από την Κυβέρνηση - , προχωράμε σε αυτή τη διευθέτηση. Έτσι, λοιπόν, με την παρούσα τροπολογία όσον αφορά τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, θα πω τα εξής: Πρώτα, όμως, οφείλω να αναγνωρίσω και το δικό σας ενδιαφέρον, κύριε Αντιπρόεδρε, και το ενδιαφέρον του Υφυπουργού Δικαιοσύνης που παρευρίσκεται στη συζήτηση, διότι η περιοχή της Ελευσίνας είναι η οικεία εκλογική σας περιφέρεια. Επομένως και εσείς κάνατε τον δικό σας αγώνα προκειμένου να επικοινωνήσετε τις αγωνίες των εργαζομένων. Να σημειώσουμε ότι εδώ το ζητούμενο στη διάρκεια αυτής της διετίας, όπου κάθε τρίμηνο ερχόμασταν και παρατείναμε με τροπολογίες τις ισχύουσες συμβάσεις, είχε να κάνει και με την υποστήριξη των εργαζομένων. Δεν είχε να κάνει τόσο με την ολοκλήρωση ή την επιτάχυνση του ναυπηγικού έργου, είχε να κάνει κυρίως με το γεγονός ότι η Κυβέρνηση αυτή αναγνωρίζει ότι δεν έπρεπε να βρεθούν αυτοί οι εργαζόμενοι σε κενό αέρος. Και το υποστήριξε και εμπράκτως. Και, μάλιστα, το Σώμα, νομίζω καθ' ολοκληρίαν, στο σύνολό του, υποστήριξε αυτή την προσέγγιση. Έτσι, λοιπόν, όσον αφορά τα Ναυπηγεία Ελευσίνας παρατείνεται για τρεις επιπλέον μήνες, μέχρι 31-12-2021, η σύμβαση αυτή, ώστε και η ΤΠΚ Νο7 να αποδοθεί το συντομότερο δυνατόν στο Πολεμικό Ναυτικό. Εκτιμούμε ότι αυτό θα γίνει μέσα στο επόμενο έτος, δεδομένου ότι η πορεία των εργασιών είναι σχετικά αργή. Όμως, βάσιμα θεωρούμε ότι μέσα στο επόμενο έτος θα παραδοθεί και η τελευταία πυραυλάκατος από αυτές που είχαν ανατεθεί ως προς τη ναυπήγηση τους στα ναυπηγεία Ελευσίνας. Το ίδιο ισχύει και για τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Ως γνωστόν, το προσωπικό των ναυπηγείων Σκαραμαγκά υποστηρίζει τις εργασίες συντήρησης στα τέσσερα υποβρύχια του Πολεμικού Ναυτικού. Έχει αποκτήσει αυτή την τεχνογνωσία εδώ και αρκετά χρόνια και κάνει καλά τη δουλειά του. Ως εκ τούτου, θεωρούμε σκόπιμο να παραταθεί μέχρι 31 Δεκεμβρίου του τρέχοντος έτους η σύμβαση αυτή διά της τροπολογίας που εισάγουμε, δεδομένου ότι μέχρι τότε εκτιμούμε ότι θα έχουν επιλυθεί και οι νομικές εκκρεμότητες και θα έχει εγκατασταθεί ο επενδυτής στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά, ώστε να περάσουμε στη νέα φάση, στη νέα εποχή λειτουργίας αυτών των ναυπηγείων. Γνωρίζετε ότι και για τις δύο συμβάσεις η τροπολογία αυτή και η επιπλέον χρηματοδότηση αφορά σε κάλυψη μισθοδοσίας, ασφαλιστικών εισφορών εργαζομένων, σε λειτουργικά έξοδα και υπηρεσίες μετακίνησης προσωπικού και σε υλικά και υπηρεσίες για την ολοκλήρωση των προγραμμάτων. Ξέρετε τη διαδικασία. Την έχετε εγκρίνει και στο παρελθόν. Δεν χρειάζεται να πω περισσότερα. Απλά επαναλαμβάνω την εκτίμησή μας και τη βάσιμη ελπίδα μας ότι θα είναι η τελευταία φορά που θα χρειαστεί να περάσουμε από το Σώμα μία τέτοια τροπολογία. Χρηματοδοτήθηκε μέχρι τώρα η συνέχιση του εργασιακού βίου των εργαζομένων και στα δύο ναυπηγεία. Ει δυνατόν, αυτό προσπαθήσαμε να συνδυαστεί και με την παραγωγή ναυπηγικού έργου με τα προβλήματα που υπάρχουν. Θεωρώ, όμως, ότι εφόσον ευοδωθούν και οι δύο αυτές προσπάθειες και εγκατασταθούν οι επενδυτές στα ναυπηγεία Ελευσίνας και Σκαραμαγκά, η κατάσταση θα μεταβληθεί προς το καλύτερο παρά πολύ γρήγορα και στην ουσία από το επόμενο έτος και τα δύο αυτά ναυπηγεία θα λειτουργούν με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Θα είναι μια νέα εποχή, με ό,τι ωφέλιμο αυτό συνεπάγεται για την εθνική αμυντική μας βιομηχανία και τις δυνατότητες υποστήριξης του Πολεμικού Ναυτικού. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Και πράγματι αυτό είναι το σημαντικό ότι όλα αυτά τα χρόνια κρατούνται σε λειτουργία, έτσι ώστε να δίδεται η δυνατότητα από εδώ και πέρα να αποκτήσουν τη δυναμική που μπορεί να αποκτηθεί. Τον λόγο έχει ο Υφυπουργός κ. Κώτσηρας.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Χαιρετίζω και εγώ με τη σειρά μου την τροπολογία που εισηγήθηκε προ ολίγου ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Παναγιωτόπουλος για τα ναυπηγεία Ελευσίνας, τα οποία πράγματι βιώνουν μια δύσκολη περίοδο και η προσπάθεια της Κυβέρνησης είναι ενισχυτική και της διασφάλισης της πληρωμής των εργαζομένων. Όλο αυτό το διάστημα αφουγκράζεται την αγωνία. Και ευελπιστούμε όλοι σε μια μόνιμη λύση η οποία θα αναβαθμίσει το ευρύτερο πεδίο των ναυπηγείων Ελευσίνας επ' ωφελεία και της εθνικής οικονομίας και της τοπικής οικονομίας. Τοποθετήθηκα χθες στην ομιλία μου για τα βασικότερα σημεία του νομοσχεδίου, αλλά θα το ξανακάνω. Είμαι υποχρεωμένος να το ξανακάνω γιατί άκουσα προηγουμένως τον κ. Μπάρκα να αναφέρεται - ο κ. Λάππας ήταν παρών - για τους επιστημονικούς φορείς. Μάλλον δεν παρακολούθησε ούτε τη χθεσινή συζήτηση ούτε τις συζητήσεις της επιτροπής. Το ξαναλέω, λοιπόν, για τρίτη φορά. Τα θέματα του Ποινικού Δικαίου είναι σύνθετα, δύσκολα, τεχνικά, νομικά υπάρχουν πάμπολλες διαφοροποιήσεις. Η πλειοψηφία των επιστημονικών φορέων που ήρθε στην Βουλή και τοποθετήθηκε, αναφέρθηκε ότι οι διατάξεις του νομοσχεδίου είναι προς τη σωστή κατεύθυνση με τις επιμέρους τροποποιήσεις που πρότειναν και έγινε μια αναλυτική συζήτηση. Δεν σημαίνει - όπως ανέφερα και χθες - ότι για να διορθώσουμε αλλαγές ποινικών κωδίκων πρέπει να περάσουν αιώνες για να διαπιστώσουμε σοβαρά λάθη που αφορούν την προστασία της ανηλικότητας, σοβαρά λάθη που αφορούν την προστασία των θυμάτων, σοβαρά λάθη που αφορούν αδικήματα μείζονος ποινικής απαξίας στα οποία πρέπει να παρέμβει ο νομοθέτης και δεν μπορεί να είναι κλεισμένος σε μια γυάλα να λειτουργεί αποστειρωμένα και εκτός κοινωνικής πραγματικότητας. Επίσης αναφέρθηκε ο κ. Μπάρκας τι θα έπρεπε ή τι μαθαίνουμε στο πρώτο έτος της Νομικής, κύριε Λάππα. Και επειδή είστε και εσείς έγκριτος νομικός, φαντάζομαι ότι κι εσείς συμφωνείτε ότι δεν μαθαίνουμε στο πρώτο έτος της Νομικής ότι κάποιος ο οποίος τελεί το αδίκημα του βιασμού, του ομαδικού βιασμού, της θανατηφόρου ληστείας, της ανθρωποκτονίας, όλων των υπολοίπων αδικημάτων που αφορούν ευαίσθητες και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες πρέπει να τιμωρείται με πρόσκαιρη κάθειρξη και να βγαίνει στα δύο πέμπτα της ποινής, δηλαδή στα έξι χρόνια. Δεν νομίζω ότι αυτό συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας. Διότι είναι άλλο η αρχή της αναλογικότητας και άλλο η τάση προς ατιμωρησία. Σεβόμαστε απολύτως την αρχή της αναλογικότητας, σεβόμαστε απολύτως την κορωνίδα της ποινικής επιστήμης, τα δικαιώματα του κατηγορουμένου, αλλά δεν μπορούμε να βγάλουμε εκτός συζήτησης τα δικαιώματα των θυμάτων και την προστασία τους. Και δεν προστατεύεται κανένα θύμα, όταν η συμπεριφορά της πολιτείας και της ποινικής επιστήμης έναντι του δράστη έχει αυτή την κατεύθυνση. Και σας ανέφερα συγκεκριμένα αδικήματα τα οποία, δυστυχώς, δεν αναφέρει σε καμμία τοποθέτησή του κανένας Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και να μας εξηγήσει για ποιον λόγο διαφωνεί στην αυστηροποίηση αυτού του πλαισίου, πλην αυτών που ανέφερα, όπως τη γενετήσια πράξη με ανήλικο αν επέλθει θάνατος, την αποπλάνηση ανηλίκων, την κατάχρηση ανηλίκων. Τα ανέφερα και χθες. Ακούμε μια γενικευμένη θέση περί δήθεν αυστηροποίησης, χωρίς να αναφέρεστε σε ποια συγκεκριμένα από αυτά έχετε διαφοροποίηση. Θα ήθελα να αναφερθώ, γιατί το λησμόνησα χθες, σε δύο ειδικής φύσης αδικήματα όπως είναι η μαστροπεία ανηλίκων του άρθρου 349 η οποία επανέρχεται στον ποινικό κώδικα - είχε καταργηθεί με τον ποινικό κώδικα του 2019- και τη συνδυάζω μαζί με την εμπορία ανθρώπων - όπου αυστηροποιείται το πλαίσιο των ποινών, δηλαδή εάν από την πράξη επέλθει θάνατος, προβλέπεται ποινή ισόβιας κάθειρξης, ενώ προστίθεται στα αδικήματα για τα οποία αυξάνεται το όριο της έκτισης ποινής ευεργετικά ή με πραγματική έκτιση - διότι οφείλουμε να ενημερώσουμε την Εθνική Αντιπροσωπεία ότι στο Υπουργείο Δικαιοσύνης έχουμε μεταξύ άλλων συστήσει μία σημαντική ομάδα εργασίας που αναφέρεται στα ζητήματα της εμπορίας ανθρώπων και επειδή υπάρχει και ειδική υποεπιτροπή στη Βουλή για την εμπορία ανθρώπων είναι από τα βασικά αιτήματα που πάντα έθεταν όσοι ασχολούνται, δηλαδή τον συνδυασμό της μαστροπείας ενηλίκων μαζί με την αυστηροποίηση της εμπορίας ανθρώπων για τη συνολική αντιμετώπιση ενός πολύ σοβαρού ζητήματος οργανωμένου εγκλήματος. Και - όπως προείπα - δεν χρειάζεται να περάσουν αιώνες για να διορθώσουμε λάθη. Και θα περίμενα να το τονίσετε αυτό, κύριε Λάππα και κύριε Ξανθόπουλε που ασχολείστε με τη νομική επιστήμη, ότι υπάρχει κενό στο Δίκαιο σε αυτά τα αδικήματα. Όπως επίσης και την προσθήκη στο άρθρο 228 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας πρόβλεψης για εξέταση των ενήλικων θυμάτων σεξουαλικής παρενόχλησης και κακοποίησης παρουσία ψυχολόγου. Διότι έτσι βοηθάμε και στα ενήλικα θύματα με τις δικονομικές τροποποιήσεις που θα υπάρξουν και στις νομοτεχνικές βελτιώσεις που θα υπάρξουν, μια προστασία των θυμάτων τέτοιων πράξεων. Κλείνω γιατί δεν θέλω να καταχραστώ τον χρόνο. Τοποθετήθηκα και χθες. Και πήρα τον λόγο για συγκεκριμένα τρία αδικήματα που λησμόνησα χθες γιατί είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους και έχουν μείζονα σημασία. Όσον αφορά το οργανωμένο έγκλημα, προστίθεται στον κατάλογο για τα αδικήματα που προβλέπεται η άρση του απορρήτου και η περίπτωση βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης και ο εμπρησμός δάσους. Κακώς, άκουσα και τον κ. Σκανδαλίδη να αναφέρεται ότι για τον εμπρησμό δάσους στη βασική του διάσταση υπάρχει κακουργηματική πρόβλεψη. Είναι βασικό ειδεχθέστατο αδίκημα ιδιαίτερης απαξίας με περιβαλλοντική βλάβη για τη χώρα, για οποιαδήποτε χώρα και θεωρώ ότι ο νομοθέτης δεν κλείνει τα μάτια και πρέπει να το αντιμετωπίζει με τον τρόπο που το αντιμετωπίζουμε σε αυτή την πρόβλεψη. Οφείλω μία απάντηση στην κ. Αδαμοπούλου. Το είπα στον κ. Λάππα. Όταν είπα ότι αυτό κάνουμε τώρα στις επιτροπές, εννοώ ότι ο ποινικός νομοθέτης είναι ένας κρίκος μιας αλυσίδας για την αντιμετώπιση του εγκλήματος. Δεν είναι ο μόνος, αλλά είναι ένας βασικός κρίκος. Οπότε αυτό που εμείς κάνουμε, είναι σε συγκεκριμένη κατεύθυνση και σε συγκεκριμένα αδικήματα και με συγκεκριμένο τρόπο να προστατεύουμε τα θύματα εγκληματικών ενεργειών. Τα υπόλοιπα είναι μια μεγάλη συζήτηση που αφορά την εκπαίδευση, την αστυνόμευση, τις δομές - τα είπαμε και χθες - και είναι πράγματι ένα σημείο. Γι' αυτό αναφέρθηκα ότι εμείς αυτό κάνουμε τώρα, αυτό μας αναλογεί σαν ποινική διάσταση του προβλήματος. Και θα ήθελα πραγματικά για αυτού του είδους τα αδικήματα τα οποία πράγματι τα αντιμετωπίζουμε με ένα πιο αυστηρό τρόπο, να στηρίζατε αυτή την επιλογή. Και να μη κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας και να λέμε για μια αυστηροποίηση γενικότερης φύσεως η οποία δήθεν είναι συντηρητική, οπισθοδρομική. Είναι αμιγώς προοδευτική η πρόβλεψη να προστατεύονται ευάλωτοι πολίτες, αδύναμοι πολίτες, θύματα εμπορίας ανθρώπων, θύματα trafficking, ανήλικοι. Είναι βασικοί πυλώνες της κοινωνικής ευαισθησίας που πρέπει να δείχνει η πολιτεία μέσα από το ποινικό πλαίσιο. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, κ. ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ]] Οπότε, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, κλείνω αναφέροντας ότι είναι μια ευκαιρία, αν μη τι άλλο σε αυτά να συμφωνήσουμε. Και τo να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας για να παρουσιάσουμε δήθεν ως συντηρητική και οπισθοδρομική μια στροφή η οποία είναι υπέρ των θυμάτων των εγκληματικών ενεργειών και στέλνει ένα σαφέστατο μήνυμα προστασίας τους στην ελληνική κοινωνία, θεωρώ ότι είναι σφάλμα από την Αντιπολίτευση. Εμείς έχουμε μια καθαρή θέση υπέρ αυτών των προσώπων και για αυτόν τον λόγο θέλουμε να το καταλάβει η ελληνική κοινωνία και να της πείτε ότι διαφωνείτε με τις συγκεκριμένες διατάξεις μία προς μία. Ευχαριστώ πολύ.
Θα οδεύσουμε ως εξής. Θα δώσω τώρα τον λόγο στον πρώην Πρόεδρο της Βουλής, κ. Βούτση. Μετά θα μιλήσει η κ. Αναστασία - Αικατερίνη Αλεξοπούλου από την Ελληνική Λύση. Μετά έχει από χθες ένα υπόλοιπο η κ. Τζάκρη. Και μετά θα συνεχίσουμε. Αλλά οι τρεις επόμενοι τώρα είναι όπως τους ακούσατε. Ορίστε, κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν αναφερθώ γενικότερα στο νομοσχέδιο και όχι στις λεπτομέρειές του, που έχουν τη σημασία τους και για τις οποίες υπήρξαν, κατά τη γνώμη μου, έξοχες εισηγήσεις και στην επιτροπή και εδώ από τον εισηγητή μας, από τον Κοινοβουλευτικό μας Εκπρόσωπο, από τους Βουλευτές, και από άλλους Βουλευτές και έχουν διαφανεί οι διαφοροποιήσεις, πριν να μιλήσω λοιπόν γενικότερα για την επιχειρούμενη, κατά τη γνώμη μου, βαθιά συντηρητική αναδίπλωση του νομικού μας πολιτισμού με αυτή τη νομοθετική προσπάθεια που γίνεται σήμερα από πλευράς της Κυβέρνησης θέλω να αναφερθώ σαφώς στο ζήτημα των γυναικοκτονιών. Κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι, και σας καλώ, θα πρέπει μετά και από τη δημόσια συζήτηση που έχει γίνει γύρω από αυτό το θέμα, αλλά και σε αυτή την Αίθουσα να προχωρήσετε στο βήμα της αποδοχής της τροπολογίας η οποία έχει κατατεθεί εκ μέρους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Και θα αναμένουμε αυτή την κίνηση από την πλευρά σας παρ' ότι τα δημόσια σήματα προς ώρας δεν κατατείνουν δυστυχώς σε αυτή την κατεύθυνση. Πρέπει να είμαστε πάρα πολύ σαφείς. Η επιμονή διεθνώς και μέσω τώρα του ψηφίσματος που έχει προετοιμαστεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο εσωτερικό της χώρας με την εξαιρετική εγκύκλιο του Εισαγγελέα κ. Πλιώτα πριν από μία βδομάδα - δέκα μέρες, η επιμονή που υπάρχει για αυτό το ζήτημα δεν είναι γιατί ανέκυψε τώρα και γι' αυτό δεν έχει κομματικό ή πολιτικό πρόσημο, σας το λέω ευθύτατα. Αλλά λόγω της πανδημίας, όπου αυξήθηκαν και διεθνώς και στη χώρα μας σαφώς τα κρούσματα ενδοοικογενειακής βίας, δόθηκε η ευκαιρία να σπάσει η σιωπή. Αυτή είναι η συγκυρία την οποία καλούμαστε εμείς να αξιοποιήσουμε και να νομοθετήσουμε πάνω σε αυτό το ζήτημα. Έσπασε μια σιωπή πολύχρονη μέσα σε κοινωνίες οι οποίες σιωπούν, σιωπούσαν σε βάρος χιλιάδων γυναικών. Τα φαινόμενα τώρα και η καταμέτρηση που γίνεται στη χώρα μας και σε άλλες χώρες είναι ένα υποπολλαπλάσιο των χιλιάδων γυναικών που έχουν υποστεί την ενδοοικογενειακή βία ή και έχουν δολοφονηθεί και έχει αποκρυβεί το αίτιο της δολοφονίας τους με συναινέσεις, με την κακή έννοια, του κλειστού πυρήνα κοινωνιών. Το γνωρίζετε, το γνωρίζουμε και το γνώριζε και το δικαιικό μας σύστημα παρ' όλα αυτά επί δεκαετίες ακούγαμε για εγκλήματα τιμής ή εγκλήματα πάθους. Ακούγαμε δηλαδή για υποκριτικές και προσχηματικές αιτιάσεις, που δεν βέβαια δεν έφταναν στον πυρήνα της πράξης. Είναι σαφές ότι υπάρχουν, και ανάλογα με τις κρίσεις τις ιστορικές που διαμορφώνονται μέσα στις κοινωνίες, μόνιμες και οριζόντιες πατριαρχικές και δομές, ανδροκρατικές δομές. Υπάρχει μία αντίληψη, δυστυχώς, λόγω ακριβώς αυτών των δομών και των συστημικών συντηρητικών προτύπων που υπάρχουν σε ορισμένες κοινωνίες ή πλαίσια ότι πέραν της μητέρας μας ή της αδελφής μας η γυναίκα μας, η συμβία μας, η σύντροφός μας ενδεχομένως, για κάποιους λίγους, αλλά υπάρχει η αντίληψη ότι είναι κτήμα και με αυτή την έννοια μπορεί και να είναι υποκείμενο της όποιας αντιμετώπισης, της όποιας συμπεριφοράς που φτάνει μέχρι και την δολοφονία. Κι αυτό έρχεται μέσα, επαναλαμβάνω, από κοινωνικές καταστάσεις, μέσα από ανοχές. Έχει σπάσει αυτή η σιωπή και διεθνώς και στη χώρα μας, το γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά, και θα πρέπει πάνω σε αυτό να υπάρξει μία ομόθυμη στάση. Από την πλευρά μας και από την πλευρά και άλλων πολιτικών δυνάμεων εγκαίρως έχουμε πει και έχουμε θέσει αυτά τα ζητήματα. Έχει σημασία να εισαχθεί αυτή η ορολογία και να εισαχθεί και στο εύρος του κολασμού και στην αυστηροποίηση των ποινών όλο το πολύ σύνθετο ζήτημα που κατατείνει στην εμφάνιση αυτών των εγκληματικών πράξεων των γυναικοκτονιών. Όπως επίσης να τηρούνται οι διατάξεις που αφορούν στα εγκλήματα απέναντι στο διαφορετικό, στο διακριτό, στον διαφορετικό σε σχέση με τις σεξουαλικές προτιμήσεις ή οτιδήποτε άλλο μέσα στο κοινωνικό μας σύνολο. Τώρα διεξάγεται μετά από χρόνια και διεξάγεται με δυσκολίες και η δίκη για την δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου και το γνωρίζουμε όλοι μας. Άρα λοιπόν από την πλευρά μας είμαστε πάρα πολύ σαφείς. Σας το λέμε ότι θα πρέπει να εναρμονιστείτε διά της αποδοχής τής προτάσεως στη συζήτηση που γίνεται στο Ευρωκοινοβούλιο, στη συζήτηση που γίνεται μέσα στην ελληνική κοινωνία για να βάλουμε όσο μπορούμε, διότι δεν είναι εύκολο αυτό, ένα στοπ. Εάν δεν το δεχθείτε, θέλω να είμαι ευθύς, εσείς το καθιστάτε, εσείς το αναγάγετε και κακώς σε πολιτικό και κομματικό ζήτημα. Δηλαδή σε μία πολιτική σύγκρουση όπου πολλές πολιτικές δυνάμεις του δημοκρατικού τόξου έχουν θέσει το ζήτημα, γυναικείες οργανώσεις, διεθνείς οργανισμοί, έχει τεθεί στην κοινωνία και εσείς για λόγους πολιτικούς, για λόγους κομματικούς, για λόγους ιδεοληψίας ή οτιδήποτε άλλο δεν το αποδέχεστε. Και δεν θα πρέπει ένα τέτοιο ζήτημα να το βάλουμε σε αυτή την διελκυστίνδα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι σαφές ότι έρχονται στην επιφάνεια οι διαφορετικές ματιές αλλά και πολιτικές, όπου η Αριστερά ή η Δεξιά και γενικότερα αυτοί οι πόλοι, θα έλεγε κανείς, των προοδευτικών και των συντηρητικών δυνάμεων που βλέπουμε την πανδημία - τα λέγαμε από τους πρώτους μήνες, πόσο μάλλον τώρα ενάμιση χρόνο μετά - δηλαδή για τον κόσμο και την κοινωνία μας πριν και μετά την πανδημία έρχεται στην επιφάνεια δραματικά το εξής ζήτημα. Τι ανάγνωση κάνετε εσείς στις βαριές συνέπειες που υπάρχουν στην πλειονότητα του κοινωνικού συνόλου, για αυτές τις καταστάσεις που βιώσαμε, και βιώνουμε, και μπορεί να βιώσουμε για αρκετό ακόμα μέσα στην κοινωνία και μιλάμε για την πλειονότητα της κοινωνίας; Η Αριστερά και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις λένε ενίσχυση του ΕΣΥ, ενίσχυση των δημόσιων υποδομών, ενίσχυση των δομών στήριξης, των εγγυήσεων για ελευθερίες, για δικαιώματα, για τη νέα γενιά δικαιωμάτων που αναφύονται μέσα από τα επίδικα αυτών των κρίσεων, ενίσχυση των διαύλων ενημέρωσης, επικοινωνίας, διεύρυνσης της δημόσιας σφαίρας. Αυτές είναι οι ανάγκες για μία κοινωνία που υπέστη, υφίσταται και θα υποστεί από εδώ και πέρα τις δραματικές συνέπειες της ίδιας της πανδημίας, πέραν βέβαια και των χιλιάδων θανάτων. Εσείς πώς απαντάτε εδώ και δυόμισι χρόνια; Τι ανάγνωση κάνετε; Η ανάγνωσή σας είναι ότι μετατρέπετε σε τιμωρητικό το δικαιικό μας σύστημα, κάνετε νομοθετικές ρυθμίσεις επιλεκτικές για τα λευκά κολάρα, όπως αναφέρθηκε χθες από εισηγητές, γίνονται ατιμωρητί πάρτι κατευθείαν αναθέσεων και χαριστικών προνομιακών ρυθμίσεων ενώ την ίδια ώρα - και γι' αυτό θεωρώ ότι είναι κατευθείαν πολιτικό το ζήτημα τού ότι έχει έρθει για συζήτηση αυτή η νομοθετική σας πρόταση - ενώ την ίδια ώρα σε διάφορους τομείς, και το ζήσαμε δυόμισι χρόνια, τι κάνετε; Ενισχύετε αντί όλων αυτών που είπαμε προηγούμενα τους κατασταλτικούς μηχανισμούς και το νομικό οπλοστάσιο στο όνομα μιας αναλογικοποίησης, που είναι καθαυτό αυστηροποίηση για λάθος πράγματα - για μερικά εξ αυτών διότι έχει γίνει η νομική συζήτηση για άλλες πλευρές - για να αντιμετωπιστούν τώρα και στο μέλλον οι κοινωνικές αντιδράσεις. Γι' αυτό το κάνετε. Το μόνο σας μέλημα δεν είναι απλά να ανταποκριθείτε σε κάποια πρωτοσέλιδα εφημερίδων της Δεξιάς, είναι βαθύτερο, να υπάρχει αυτό το οπλοστάσιο και αυτοί οι μηχανισμοί σε βάρος άλλων προτεραιοτήτων της χώρας, για να αντιμετωπιστούν οι αντιδράσεις από τον κόσμο. Και κάνετε και κάτι ακόμα προς τη δικαιοσύνη και απορώ, κύριε Υπουργέ, γιατί ούτε εσείς είστε νομικός ούτε εγώ είμαι νομικός, αλλά είναι σίγουρο ότι αντιλαμβάνεστε ότι περιορίζετε και την ίδια τη δικαιοσύνη - τους άξιους δικαστές μας - να έχουν το εύρος της δικιάς τους συμπεριφοράς και κατανομής ευθυνών ανάλογα και με την ακροαματική διαδικασία. Το συρρικνώνετε απίστευτα, με αποτέλεσμα τι να γίνει; Αντί οι ποινικοί κώδικες να είναι το ενδιάμεσο ανάμεσα σε τολμηρές μεταρρυθμίσεις για την πρόληψη της εγκληματικότητα, για τον σωφρονισμό, για την εναλλακτική έκτιση ποινών και κυρίως, για τον σχεδιασμό της κοινωνικής επανένταξης - παίρνω τα λόγια και του κ. Σκανδαλίδη, προηγούμενα - αντί όλες αυτές οι ανάγκες συμπεριληπτικά να ανταποκρίνονται στα μείζονα ζητήματα που συζητάμε, αυστηροποιείτε, παίρνετε το ενδιάμεσα και διά της καταστολής δίνετε τα σήματά σας. Σας δίνω ένα τελευταίο παράδειγμα μήπως πειστείτε για το θέμα της ποινικοποίησης του πολιτικού διαλόγου, έτσι όπως εμφανίζεται στη συζήτηση και που βεβαίως δεν είναι προστασία του κοινωνικού συνόλου διά της περίφημης διασποράς των ψευδών ειδήσεων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Και κατεβαίνω από το Βήμα, κύριε Πρόεδρε, με αυτό, αλλά κρατείστε το παράδειγμα. Πόσοι από εσάς ή και από άλλους δημοσιολογούντες θα είχαν κατηγορηθεί για κακουργηματικές πράξεις και για ψευδείς ειδήσεις, σε σχέση με τον νόμο Παρασκευόπουλου; Θα ήθελα να το πω από αυτό το Βήμα. Θυμηθείτε ότι για μήνες ολόκληρους στο οπλοστάσιο της παράταξής σας, απέναντι στην τότε Κυβέρνηση και μετά, ήταν το εξής: Οποιοσδήποτε έκανε οποιαδήποτε εγκληματική πράξη και προσφάτως ή παλαιότερα είχε αποφυλακιστεί, το αποδίδατε στον νόμο Παρασκευόπουλου. Και μετά από μία μέρα, μία εβδομάδα, ένα μήνα αποδεικνύονταν ότι έρχονταν στην επιφάνεια τα ζητήματα - διότι αυτά δεν κρύβονται - ότι στις πλείστες των περιπτώσεων δεν είχε καμμία σχέση με τον νόμο Παρασκευόπουλου. Και το κάνατε εν γνώσει σας. Αν αυτό δεν είναι ψευδής είδηση στο πολιτικό οπλοστάσιο απέναντι στον πολιτικό αντίπαλο και έγινε πάνω στην ύλη του Υπουργείου σας, τι είναι; Γι' αυτό, να είμαστε πολύ συγκρατημένοι και όχι στα παραδείγματα που ο συμπαθής και νομικά πάντως, ο κ. Καραγκούνης, έφερε στην εισήγησή του γι' αυτό το ζήτημα. Ευχαριστώ πολύ.
Αφού πρώτα καθαριστεί υγειονομικά το Βήμα, θα προχωρήσουμε, όπως είπα, με τις δύο συναδέλφους, την κ. Αλεξοπούλου και την κ. Τζάκρη, και μετά θα δώσω τον λόγο στον Υφυπουργό κ. Τσακλόγλου, να παρουσιάσει την τροπολογία του. Ορίστε, κυρία Αλεξοπούλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελληνική Λύση, ο Κυριάκος Βελόπουλος, έχει επισημάνει εδώ και καιρό το προφανές. Ότι είναι επιτακτική ανάγκη η άμεση αλλαγή του Ποινικού Κώδικα, όχι όμως, όπως το εννοούν μερικοί με ποινές χάδια στους εγκληματίες, αλλά με αφαίρεση των ευεργετικών διατάξεων, καθώς και οποιουδήποτε ελαφρυντικού για την έκτιση της ποινής. Ό,τι ποινή ορίζει, δηλαδή, ο κείμενος νόμος, αυτό και να ισχύει. Ας πάρουμε για παράδειγμα τους βιαστές μικρών παιδιών, τους παιδοβιαστές. Θέση μας ήταν και είναι, να ισχύει η αυστηροτέρα των ποινών, χωρίς βεβαίως τα αβάσιμα ελαφρυντικά, που δυστυχώς, ισχύουν σήμερα. Γιατί; Ξέρετε τι συμβαίνει στην πραγματικότητα; Να βγαίνουν σε λίγο καιρό έξω οι βιαστές αθώων ψυχών, αντί να εκτίουν ως το τέλος την ποινή που τους επέβαλλε η δικαιοσύνη και να ξανακάνουν τα ίδια με πριν και ακόμα χειρότερα. Και ερωτώ: Είναι κάτι τέτοιο λογικό, είναι δίκαιο, είναι ανθρώπινο; Γιατί αυτό δείχνει, δυστυχώς, η ιστορική εμπειρία. Γι' αυτό η Ελληνική Λύση εμμένει: Όταν λέμε ισόβια, εννοούμε ισόβια. Ισχυρίζονται, βέβαια, μερικοί ότι δεν πρέπει ο Ποινικός μας Κώδικας να έχει την έννοια την τιμωρητική και αυτό επειδή λένε οι όποιες ποινές δεν έχουν ως σκοπό την εξόντωση του δράστη, αλλά τη μεταμέλειά τους. Μα, δεν είπαμε εμείς το αντίθετο. Ίσα - ίσα, η έκτιση της ποινής είναι που λειτουργεί παραδειγματικά για τους υπόλοιπους. Και έτσι, πέραν του σωφρονισμού του θύτη, υπάρχει και ο σωφρονισμός όλων των άλλων. Και αυτό, διότι βλέποντας ότι ο νόμος εννοεί πραγματικά αυτό που λέει και δεν αποφυλακίζει τον δολοφόνο σε μερικά χρόνια, τότε ο κάθε πολίτης είναι ευνόητο ότι θα αποφεύγει τις εγκληματικές συμπεριφορές. Πολύ απλά, δεν θα συμφέρει σε κανέναν να γίνει εγκληματίας και να τιμωρηθεί σκληρά, ίσως και για το υπόλοιπο της ζωής του. Αυτό είναι το νόημα του σωφρονισμού και εξάλλου όλοι οι φοιτητές των νομικών σπουδών γνωρίζουν το κεντρικό αξίωμα ότι θεμελιώδης σκοπός του Ποινικού Δικαίου είναι η διασφάλιση του κοινωνικού συμφέροντος. Θέλω τώρα να πω μερικά λόγια για το άρθρο 36 περί διασποράς ψευδών ειδήσεων που αντικαθιστά το άρθρο 191 του Ποινικού Κώδικα. Διαβάζουμε, λοιπόν, ότι όποιος δημόσια ή μέσω του διαδικτύου διαδίδει ή διασπείρει με οποιονδήποτε τρόπο ψευδείς ειδήσεις, που είναι ικανές να προκαλέσουν ανησυχίες ή φόβο στους πολίτες ή να κλονίσουν την εμπιστοσύνη του κοινού στην εθνική οικονομία, στην αμυντική ικανότητα της χώρας ή στη δημόσια υγεία, τιμωρείται με φυλάκιση, τουλάχιστον τριών μηνών και χρηματική ποινή. Με αυτά, αγαπητοί συνάδελφοι, εισάγεται κάτι το ασύλληπτο. Ό,τι αποτελεί φρόνημα του ατόμου, μεταβάλλεται σε αξιόποινη συμπεριφορά. Πάμε, δηλαδή, σε αυτό που ο Όργουελ είχε αποκαλέσει «αστυνομία σκέψης» ή, όπως πολλοί σήμερα φοβούνται, σε ένα καθεστώς ιδιότυπου ελέγχου του νου, χωρίς ο πολίτης να το αντιλαμβάνεται άμεσα. Επίσης, θυμόμαστε τον θαυμαστό καινούργιο κόσμο του Χάξλεϊ, που προδιαγράφει έναν απίστευτο εφιάλτη για την ανθρωπότητα. Υπάρχει, δηλαδή, ο φόβος ότι παρόμοια σημεία του Ποινικού Κώδικα που ποινικοποιούν τα φρονήματα, θα μπορούσαν μελλοντικά να μεταβληθούν σε νόμους τέρατα, οι οποίοι θα απαγορεύουν την έκφραση της βούλησης του ανθρώπου, κάτι μεταξύ Χίτλερ και Στάλιν σε σύγχρονη έκδοση. Είναι ποτέ δυνατόν σε ένα δημοκρατικό κράτος δικαίου να υπάρχει υπόνοια, έστω, τιμωρίας για το οποιοδήποτε φρόνημα; Ποιος θα κρίνει τι αποτελεί διασπορά ψευδών ειδήσεων και αν μια άποψη, που εκφράστηκε μέσω του διαδικτύου βλάπτει το δημόσιο συμφέρον; Η Ελληνική Λύση, ο Κυριάκος Βελόπουλος, αντέδρασε αμέσως στο έκτρωμα που πάει να γεννηθεί, γιατί εδώ θυμόμαστε τη «Δίκη» του Κάφκα, όπου ο κατηγορούμενος είχε μπει σε περιορισμό, αλλά δεν γνώριζε γιατί ακριβώς πράγμα κατηγορείται και ως το τέλος της ζωής του υπέστη μια παράλογη ταλαιπωρία, χωρίς να βρει το δίκιο του. Κάτι τέτοιο φαίνεται να είναι η ποινικοποίηση της σκέψης και της άποψης που επιχειρείται. Είναι δε κρίμα, που με αφορμή την τραγωδία του κορωνοϊού, πάμε για φίμωση του ελεύθερου λόγου. Κλείνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με ορισμένες παρατηρήσεις μου σε ό,τι αφορά την προστασία ανηλίκων τέκνων από τον νόμο. Είδα σε πολλά σημεία ότι πολύς λόγος γίνεται, αλλά για το τίποτα. Και δεν το λέω αυτό ρητορικά. Πολύ είναι αλήθεια η προστασία των παιδιών μας, για παράδειγμα, σε ό,τι σχετίζεται με γενετήσιες πράξεις; Γιατί το άρθρο 71 δεν συμπληρώθηκε με τη φράση που ισχύει στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, δηλαδή ότι το αδίκημα του βιασμού ανηλίκου είναι απαράγραπτο; Δεν είναι άραγε αυτές οι χώρες πολιτισμένες και δημοκρατικές; Επιτέλους πρέπει να βάλουμε πάνω από όλα την προστασία των ανηλίκων, αυτών των ευαίσθητων ψυχών, όχι να προσπαθεί ο Ποινικός Κώδικας να ελαφρύνει τη θέση του θύτη. Θα ήθελα κύριοι της Κυβέρνησης να είχατε λάβει υπ' όψιν τουλάχιστον τη διεθνή σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού που σαφώς ορίζει και το συμφέρον του ανηλίκου είναι υπεράνω όλων, ότι ο απλός εκφοβισμός - πόσο μάλιστα ο βιασμός - πρέπει να τιμωρείται σκληρά, γιατί η παιδική ψυχή πλήττεται κατά κάποιο τρόπο ανίατο. Αλλά όχι, το σχέδιο νόμου εμμένει να προστατεύει τον βιαστή. Γιατί πώς αλλιώς να ερμηνευτεί αυτή η τάση όλων των κυβερνώντων - νυν και προηγούμενων - που να θέτουν προτεραιότητα πάντα στον θύτη, ποτέ στο θύμα, έστω και αν πρόκειται για τα παιδιά μας. Πιστεύω από όλα αυτά να γίνεται αντιληπτό γιατί η Ελληνική Λύση λέει «όχι» στο νομοσχέδιο. Γιατί επιτέλους στην Ελλάδα ο Ποινικός Κώδικας πρέπει να υπερασπίζεται το θύμα και όχι τον θύτη, όπως επιβάλλει ο νομικός μας πολιτισμός, όπως επιβάλλει η κοινή λογική, αλλά και το συμφέρον της κοινωνίας, κάτι όμως που δεν συμβαίνει με το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Τζάκρη. Βλέπω τώρα ευθεία μπροστά μου - δεν την είχα δει να την καλωσορίσω στη Βουλή - την κ. Αντωνίου. Καλορίζικη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κυρία Τζάκρη, έχετε τον λόγο.
Καλούμαστε σήμερα να συζητήσουμε για τους κώδικες, όμως το μεγάλο έγκλημα που συντελείται στην ελληνική κοινωνία - και μάλιστα αυτό είναι και διαρκές και αυτόφωρο και μπροστά στα μάτια της κοινής γνώμης - δεν καταγράφεται σε κανέναν κώδικα. Φανταστείτε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τι θα συνέβαινε αν κυβέρνηση ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ με αυτό το αρνητικό ρεκόρ θανάτων και κρουσμάτων που καταγράφει η χώρα μας σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Εδώ, όμως, το έγκλημα συγκαλύπτεται. Η ατζέντα αλλάζει από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Από τους ογδόντα θανάτους και τα εννιά χιλιάδες κρούσματα στην ερώτηση μιας Ολλανδής δημοσιογράφου και στους ψευτολεονταρισμούς του Πρωθυπουργού μέσα στο Μέγαρο Μαξίμου. Όπως όμως γνωρίζουμε ο κ. Μητσοτάκης, όντας το καλό παιδί της διαπλοκής, έχει αυτή την ευχέρεια να κινείται από τον μικροπολιτικό κλείσιμο του ματιού στους κάθε είδους ψεκασμένους μέχρι τα όρια ενός νέου lockdown, το οποίο όπως αντιλαμβάνεστε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, βρίσκεται επί θύραις. Ο κ. Τσιάρας όμως - βλέπω ότι έφυγε από την Αίθουσα - ουδόλως πτοείται. Δεν πτοείται καθόλου από το στοίβαγμα, κύριε Υφυπουργέ των φέρετρων εξαιτίας της ανικανότητάς σας να διαχειριστείτε την πανδημία, αλλά την ίδια στιγμή φλέγεται από επιθυμία να νταραβεριστεί με τη δικαιοσύνη, καταστρατηγώντας το Σύνταγμα και σπάζοντας - θα έλεγα - το ρεκόρ της πολιτικής αθλιότητας με την τροπολογία που έφερε για την απόσπαση δικαστών και εισαγγελέων στα πολιτικά γραφεία. Αυτό κι αν είναι παγκόσμια πρωτοτυπία! Μετά από αυτό νομίζω ότι μπορούμε κάλλιστα να περιμένουμε η επόμενη τροπολογία που θα φέρετε να αφορά τη μετάθεση αρμοδιοτήτων για τη διερεύνηση της ποινικής υπόθεσης του κ. Άδωνι στον ίδιο, δηλαδή να είναι ο ίδιος Υπουργός και εισαγγελέας του εαυτού του. Κύριε Υπουργέ, κύριε Τσιάρα, τι καραγκιοζιλίκια είναι αυτά; Εσείς που υποτίθεται ότι υπερασπίζεστε το κράτος δικαίου, σε ποια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα έχετε δει όλα αυτά; Σε ποια χώρα νομίζετε ότι ζείτε, σε αφρικανική μπανανία; Επειδή έχετε πέντε καναλάρχες και δεκάδες δημοσιογράφους να σας υποστηρίζουν όταν περνούν ελέφαντες μπροστά από τα μάτια του ελληνικού λαού πιστεύετε ότι έχετε το δικαίωμα να κάνετε ό,τι θέλετε; Και να σας πω και κάτι άλλο. Τι χώρα πιστεύετε θα παραδώσετε όταν σε κάνα χρόνο φύγετε από την εξουσία, μία χρεοκοπημένη, άθλια, διεφθαρμένη Κολομβία; Αυτή τη χώρα θέλετε να παραδώσετε; Κύριε Υπουργέ, σας καλώ, επειδή δεν έχουν καμμιά δουλειά να κάνουν οι δικαστές και οι εισαγγελείς στα γραφεία των Υπουργών, να πάρετε πίσω την τροπολογία. Έτσι δεν προστατεύετε ούτε το κύρος της δικαιοσύνης ούτε την αξιοπιστία της πολιτικής. Το νομοσχέδιο που συζητούμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ένα επικοινωνιακό τρικ προκειμένου η Νέα Δημοκρατία να συγκρατήσει τους ακροδεξιούς ψηφοφόρους. Φέρνει αλλαγές που γυρίζουν το Ποινικό Δίκαιο στη δεκαετία του '50. Είναι ρυθμίσεις αναχρονιστικές που δεν έχουν κανένα έρεισμα ούτε στις σύγχρονες θεωρίες ούτε στις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Φέρνει μια αντιμεταρρύθμιση επί της ουσίας. Ακολουθεί δηλαδή οπισθοδρομικά μονοπάτια που γυρίζουν τη χώρα πίσω και την οδηγούν σε σκοτεινές ατραπούς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι κώδικες εν γένει - γι' αυτό και νομοθετούνται με ειδική διαδικασία - αποτελούν τον κορμό του δικαίου. Είναι νομοθετήματα που πρέπει να έχουν διάρκεια και διαχρονικότητα, πέρα και μακριά από τις σειρήνες της επικαιρότητας και της ικανοποίησης της κοινής γνώμης εδώ και τώρα. Και εσείς φέρνοντας την τρίτη κατά σειρά τροποποίηση σήμερα απαξιώνετε την τοπική ισχύ τους, δημιουργώντας ταυτόχρονα ανασφάλεια δικαίου. Το Ποινικό Δίκαιο, η αντεγκληματική και σωφρονιστική πολιτική πρέπει να γεννούν ασφάλεια στους πολίτες και να αποτρέπουν τους επίδοξους εγκληματίες. Και αυτό δεν επιτυγχάνεται επ' ουδενί με τις συνεχείς αλλαγές. Το τμήμα του νομοσχεδίου που αφορά τα άρθρα του Ποινικού Κώδικα είναι προβληματικό. Επιχειρούνται αποσπασματικές παρεμβάσεις στο όνομα της δήθεν ασφάλειας των πολιτών, με αποτέλεσμα να διαρρηγνύεται η συνοχή του Ποινικού Κώδικα και να υπονομεύεται ο εξορθολογισμός και ο εκσυγχρονισμός του συστήματος των κυρώσεων που προβλέπεται από αυτόν. Προβαίνετε στην οριζόντια αυστηροποίηση των ποινών και του τρόπου έκτισης τους, ενώ θα έπρεπε να εστιάζετε αφ' ενός στην πολιτική της πρόληψης του εγκλήματος και αφ' ετέρου στην αντιμετώπιση της μικρής και μεσαίας εγκληματικότητας, του βασικού δηλαδή παράγοντα της ανασφάλειας στην καθημερινή ζωή των πολιτών. Την ίδια στιγμή, κύριε Υπουργέ, δεν σας είδαμε να επαναφέρετε τη διάταξη του άρθρου 290 του Ποινικού Κώδικα που αφορά την κακουργηματική απιστία των τραπεζιτών, που την έχουν - αν θέλετε - καταγγείλει όλοι οι δικαστές με δικαστικές αποφάσεις και αναμένεται μάλιστα επί του συγκεκριμένου θέματος να αποφανθεί και η ολομέλεια του Αρείου Πάγου. Οι διατάξεις που διέπουν δε την αναστολή και την έκτιση των ποινών σε ορισμένες κατηγορίες εγκλημάτων όπως τις εισάγετε, μετατρέπουν πολύτιμους σωφρονιστικούς θεσμούς, όπως η απόλυση υφ' όρου, σε εργαλεία τιμωρίας, εξουδετερώνοντας την ειδική πρόληψη και την κοινωνική επανένταξη των καταδικασθέντων ως πρωταρχικούς σκοπούς της έκτισης των ποινών. Ορισμένες δε από τις προτεινόμενες ρυθμίσεις του νομοσχεδίου υπηρετούν πολιτικούς και επικοινωνιακούς στόχους σαφώς πιο περιορισμένους από τις πολυσυζητημένες υποθέσεις επικαιρότητας είτε από τις πρόσφατες φυσικές καταστροφές. Τέλος το νομοσχέδιο εκφράζει μια αδικαιολόγητη δυσπιστία προς τους ίδιους τους δικαστές, επιλέγοντας τον υπέρμετρο περιορισμό της αυτονόητης σε ένα σύγχρονο φιλελεύθερο Ποινικό Κώδικα, δυνατότητα ώστε να εξατομικεύουν την ποινή. Καταργείται η διαζευκτική πρόβλεψη της ισόβιας και πρόσκαιρης κάθειρξης ή φυλάκισης και χρηματικής ποινής και αποκλείεται η κατ' οίκον έκτιση του υπολοίπου της ποινής για ορισμένες κατηγορίες εγκλημάτων. Ο νομοθέτης έτσι σφετερίζεται αρμοδιότητες που σε ένα σύγχρονο δημοκρατικό και φιλελεύθερο κράτος δεν του ανήκουν. Θέλω να κάνω τώρα μια ιδιαίτερη μνεία στο άρθρο 36. Η διάταξη όπως τη φέρνετε καταλαμβάνει πλέον και ψευδείς ειδήσεις ικανές να προκαλέσουν ανησυχίες στους πολίτες γενικώς, χωρίς να απαιτείται να προκληθεί φόβος σε αόριστο αριθμό προσώπων που αναγκάζονται να προβούν σε μη προγραμματισμένες πράξεις ή σε ματαίωσή τους. Η διάταξη είναι ασύμβατη με την ελευθερία της πληροφόρησης, της ενημέρωσης του λαού και της ελεύθερης άσκησης αντιπολιτευτικής κριτικής. Επιπλέον προστίθεται νέο εδάφιο σύμφωνα με το οποίο με την ίδια ποινή τιμωρείται και ο πραγματικός ιδιοκτήτης ή εκδότης του μέσου με τον οποίον τελέστηκαν οι πράξεις που περιγράφονται στο άρθρο αυτό. Σε μια σύγχρονη δημοκρατία η ελευθερία του λόγου είναι εγγυημένη και κατοχυρώνεται συνταγματικά. Ο περιορισμός της και πολύ περισσότερο η ποινικοποίηση του λόγου επιτρέπονται μόνο κατ' εξαίρεση και κάτω από πολύ αυστηρές προϋποθέσεις. Η προσθήκη δε της διατύπωσης για τις ειδήσεις που εκτός από ανησυχία και φόβο μπορεί να κλονίσουν την εμπιστοσύνη του κοινού στην εθνική οικονομία στην αμυντική ικανότητα της χώρας και τη δημόσια υγεία ανοίγει αυτομάτως και διάπλατα την πόρτα στην επιχειρούμενη λογοκρισία. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα κλείσω την ομιλία μου με μία αναφορά στην τροπολογία που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ για την καθιέρωση στην ελληνική ποινική νομοθεσία του εγκλήματος με σεξιστικά χαρακτηριστικά, της γυναικοκτονίας όπως ονομάζεται. Τα περιστατικά έμφυλης βίας στην Ελλάδα έχουν τελευταία λάβει διαστάσεις επιδημίας και διεθνώς σύμφωνα με τα στοιχεία έχουν λάβει χαρακτήρα ανθρωπιστικής κρίσης. Η γυναικοκτονία δεν ταυτίζεται με την ανθρωποκτονία του άρθρου 299 του Ποινικού Κώδικα, όπως είθισται να λέγεται αφού συνιστά κάτι επιπλέον απ' αυτή. Ειδικότερα στην περίπτωση της γυναικοκτονίας συναιρούνται δύο άκρα: η ακραία εγκληματική συμπεριφορά με τη βίαιη αφαίρεση της ζωής ενός ανθρώπου και η ακραία θανατογόνος μορφή εκείνης της βίας που ονομάζεται έμφυλη, σεξιστική βία, δηλαδή πρόκειται για το γεγονός της δολοφονίας γυναικών εξαιτίας του φύλου τους εξαιτίας, δηλαδή, του ότι είναι γυναίκες. Το φαινόμενο έχει λάβει εκρηκτικές διαστάσεις και στη χώρα μας. Έχουμε ήδη αυτή τη χρονιά δεκατρείς γυναικοκτονίες, και το ίδιο συμβαίνει σε όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρώπης και ιδίως σε χώρες με πλουσιότερη τη νομική και πολιτιστική παράδοση της ισότητας των φύλων, όπως για παράδειγμα στη Σουηδία, χώρα υπόδειγμα για τη νομική κατοχύρωση της ισότητας των φύλων σε όλες της εκφάνσεις της πολιτικής, της κοινωνικής και οικονομικής ζωής.
Τελειώνετε, κυρία Τζάκρη.
Ο ΟΗΕ σε έρευνα του το 2017 αναφέρει ότι συνέβησαν ογδόντα εφτά χιλιάδες γυναικοκτονίες, δηλαδή εκατόν τριάντα εφτά γυναίκες κάθε μέρα και το 58% των περιπτώσεων αυτών συνιστούσαν φόνους που διαπράχθηκαν από τον σύντροφο, τον σύζυγο ή το μέλος οικογένειας τους. Εκτός όμως από τη νομοθετική ρύθμιση που είναι αναγκαία, όπως αντιλαμβάνεστε είναι σημαντικό να ασχοληθούμε με την πρόληψη των φαινομένων έμφυλης βίας, με τη διαπαιδαγώγηση μέσω εκπαιδευτικών προγραμμάτων απευθυνόμενο σε κορίτσια και αγόρια, την εκπαίδευση των γονέων στη σωστή διαπαιδαγώγηση των παιδιών και την εκπαίδευση των ενηλίκων ώστε να αλλάξουμε βαθιά εμπεδωμένες κοινωνικές αντιλήψεις και έμφυλα στερεότυπα σύμφωνα με τα οποία οι γυναίκες είναι κατώτερες, υποτελείς στην ανδρική εξουσία και δυνητικά μπορούν να τιμωρηθούν, να ελεγχθούν, να σωφρονιστούν μέσω της έμφυλης βίας.
Κυρία Τζάκρη, παρακαλώ.
Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Κατ' εξαίρεση σας δώσαμε τον λόγο και έχετε παραβιάσει τον χρόνο.
Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Είναι κρίμα. Σας καλώ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, να υπερψηφίσετε την τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Τσακλόγλου, έχετε τον λόγο. Από το θέση σας για τρία λεπτά. Μετά θα πάρει τον λόγο η κ. Μιχαηλίδου γιατί είναι συναφές το αντικείμενο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εισηγούμαι για την τροπολογία του Υπουργείου Εργασίας. Είναι επτά άρθρα. Ένα θα το παρουσιάσει η κ. Μιχαηλίδου που είναι στις αρμοδιότητές της. Στο πρώτο άρθρο της προτεινόμενης τροπολογίας θεσπίζεται το πρόγραμμα που αφορά το «Πρώτο Ένσημο» και έχει ως στόχο την ενίσχυση της απασχόλησης μέσω της δημιουργίας επιδοτούμενων θέσεων εργασίας για νέους ηλικίας από δεκαοκτώ έως είκοσι εννέα ετών οι οποίοι δεν έχουν προηγούμενη εμπειρία. Είναι γνωστό ότι εδώ και αρκετά χρόνια η χώρα μας και η Ισπανία έχουν τον μη επίζηλο τίτλο της υψηλότερης νεανικής ανεργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Διάφορες μελέτες δείχνουν ότι ένα από τα πράγματα που επιζητούν οι επιχειρήσεις είναι προϋπηρεσία. Αυτό είναι που δεν διαθέτουν οι νέοι και γι' αυτό καταθέτουμε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Στο πλαίσιο του προγράμματος που ξεκινά τη νέα χρονιά, κάθε πρόσληψη νέου χωρίς εργασιακή εμπειρία με σύμβαση εργασίας πλήρους απασχόλησης επιδοτείται από τον κρατικό προϋπολογισμό για έξι μήνες με το συνολικό ποσό των χιλίων διακοσίων ευρώ. Εκατό ευρώ κάθε μήνα για τον νεοπροσλαμβανόμενο και 100 για την επιχείρηση τους. Το «Πρώτο Ένσημο» αφορά και σε θέσεις εργασίας μερικής απασχόλησης όπως η επιδότηση μειώνεται κατά το ήμισυ. Αν η σύμβαση έχει διάρκεια μικρότερη των έξι μηνών η νέα θέση εργασίας επιδοτείται αναλογικά με τον χρόνο απασχόλησης και το είδος της σύμβασης. Τέλος το πρόγραμμα συνοδεύεται από ρήτρα διατήρησης των θέσεων εργασίας. Το δεύτερο άρθρο επεκτείνει το πρόγραμμα των εκατό χιλιάδων επιδοτούμενων θέσεων εργασίας. Μάλιστα η επιδότηση αυτή γίνεται με ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους που θεσπίστηκαν το 2020. Είναι πρόγραμμα το οποίο έχει ήδη πάρα πολύ μεγάλη ζήτηση. Μέχρι τις αρχές Οκτωβρίου είχαν ήδη επωφεληθεί από το πρόγραμμα αυτό ενενήντα τρεις χιλιάδες εργαζόμενοι και η τάση των αιτήσεων είναι ανοδική. Προφανώς και αυτό περιλαμβάνεται στα μέτρα στήριξης που απαιτούνται για την αγορά εργασίας. Ανέφερα προηγουμένως ότι το τρίτο άρθρο θα το υποστηρίξει η κ. Μιχαηλίδου. Το τέταρτο άρθρο προβλέπει ότι οι ασφαλιστικές εισφορές μπορούν μετά τη λήξη της παράτασης προθεσμίας καταβολής τους να υπαχθούν σε ειδική ρύθμιση τμηματικής καταβολής έως εβδομήντα δύο δόσεων. Στόχος είναι να αντιμετωπιστεί πληρέστερα η αδυναμία καταβολής οφειλών λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Η διάταξη αφορά σε οφειλές που δημιουργήθηκαν κατά την περίοδο της πανδημίας, δηλαδή από τον Φεβρουαρίου του 2020 έως τον Ιούνιο του 2021. Το μέτρο αυτό κρίθηκε απαραίτητο για τη διευκόλυνση των επιχειρήσεων που έχουν κάνει αντίστοιχα αιτήματα στο ΚΕΑΟ του e - ΕΦΚΑ. Στο πέμπτο άρθρο δίνεται η δυνατότητα παράτασης των συμβάσεων καθαριότητας που συνήφθησαν από τον ΕΦΚΑ προκειμένου να καλυφθούν οι σχετικές ανάγκες για το διάστημα από τη λήξη των συμβάσεων μέχρι την ολοκλήρωση των διαγωνιστικών διαδικασιών καθώς υπάρχει επιτακτική ανάγκη για αδιάλειπτη παροχή των εν λόγω υπηρεσιών και την τήρηση των μέτρων υγιεινής και ασφάλειας εν μέσω πανδημίας στα κτίρια του e - ΕΦΚΑ. Στο έκτο άρθρο θεσπίζονται έκτακτα και επείγοντα μέτρα για την προστασία των θέσεων απασχόλησης των εργαζομένων σε επιχειρήσεις οι οποίες επλήγησαν από τον σεισμό της 27η Σεπτεμβρίου στην Περιφέρεια Κρήτης ανεξαρτήτως κλάδου και επιχειρηματικής δραστηριότητας. Πιο συγκεκριμένα, δίνεται η δυνατότητα σε επιχειρήσεις εφόσον αυτές αποδεδειγμένα έχουν υποστεί υλικές ζημιές να θέτουν σε αναστολή τις συμβάσεις εργασίας μέρους ή και όλων των εργαζομένων μέχρι το διάστημα των τριών μηνών. Στο διάστημα αυτό οι επιχειρήσεις είναι υποχρεωμένες να μη μειώσουν το προσωπικό τους, σύμφωνα με παρόμοιες ρυθμίσεις που έχουμε κάνει σε άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις φυσικών καταστροφών. Οι επιχειρήσεις εργοδότες που κάνουν χρήση της ρύθμισης μετά το τέλος της υποχρεούνται να διατηρήσουν τους εργαζόμενους για άλλο τόσο διάστημα όσο αυτό που ίσχυε η ρύθμιση. Τέλος, οι εργαζόμενοι λαμβάνουν το επίδομα των 534 ευρώ τον μήνα και για την κάλυψη των ασφαλιστικών εισφορών τους στο ύψος του ονομαστικού τους μισθού. Τέλος, στο έβδομο άρθρο λαμβάνεται μέριμνα ώστε να διευκολύνεται η πρόσβαση των κωφών και βαρήκοων ατόμων στο ενημερωτικό περιεχόμενο των ραδιοτηλεοπτικών προγραμμάτων χωρίς αποκλεισμούς λαμβάνοντας υπ' όψιν τις ανάγκες ιδιαίτερων κοινωνικών ομάδων. Για την επίτευξη αυτού του στόχου η παραγωγή και διάθεση υπηρεσιών ψηφιακού περιεχομένου διασφαλίζει την ηλεκτρονική προσβασιμότητα σε άτομα με αναπηρία και προφανώς το μέτρο αυτό προωθεί τις αρχές της κάθετης ισότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρία Μιχαηλίδου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα παρουσιάσω το άρθρο 3 της τροπολογίας που παρουσιάσαμε μαζί με τον Υφυπουργό, το οποίο αφορά στον διπλασιασμό του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος για τη δόση του Δεκεμβρίου. Η δόση του Δεκεμβρίου θα πληρωθεί κανονικά όπως έχουμε νομοθετήσει, στο τέλος του μηνός, αλλά η ενίσχυση στις 15 Δεκεμβρίου. Τι κάνουμε; Στοχεύουμε στην ανακούφιση και την ενίσχυση των πλέον ευάλωτων. Είναι ένα μέτρο το οποίο είχε εξαγγείλει ο Πρωθυπουργός από τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Είναι ένα μέτρο το οποίο ακολουθήσαμε πέρυσι, ακολουθούμε και φέτος, εξαιρετικά στοχευμένο έτσι ώστε να μειώσουμε την ακραία φτώχεια αλλά και τον κοινωνικό αποκλεισμό διακοσίων εβδομήντα χιλιάδων νοικοκυριών και πάνω από πεντακοσίων χιλιάδων συμπολιτών μας. Τι κάνουμε λοιπόν με αυτό; Μειώνουμε την ακραία φτώχεια, μειώνουμε τον κοινωνικό αποκλεισμό και έτσι βοηθούμε όλους όσοι οι αντοχές τους δοκιμάστηκαν τόσο σε υγειονομικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο. Πιστεύουμε στο ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα ως μέτρο το οποίο εμείς οι ίδιοι εισαγάγαμε το 2014 αλλά και που έχουμε ισχυροποιήσει. Όλοι θυμάστε στην τελευταία συνταγματική Αναθεώρηση, σχεδόν δύο χρόνια πριν, στις 25 Νοεμβρίου ότι το θεσμοθετήσαμε σαν συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του πολίτη στη χώρα μας αλλά και την διεύρυνση, που πρωτογενώς εδώ ψηφίσατε στο Κοινοβούλιο, της δεξαμενής των δικαιούχων του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος στους πλέον ευάλωτους. Ποιοι ήταν αυτοί; Οι άστεγοι και οι κακοποιημένες γυναίκες που διαμένουν σε δομές. Ευχαριστώ πολύ.
Απ' ό,τι ενημερώθηκα ο κ. Ζαχαριάδης και η κ. Αντωνίου έχουν συμφωνήσει να προηγηθεί ο κ. Κεγκέρογλου για ευλόγους λόγους. Ας μην τους αναφέρουμε. Μήπως και η κ. Αλεξοπούλου συμφωνεί για τον κ. Κεγκέρογλου; Ορίστε, κύριε Κεγκέρογλου. Έχετε τον λόγο. Μετά τον κ. Κεγκέρογλου θα μιλήσει η κ. Αλεξοπούλου και μετά ο κ. Γεωργαντάς για την τροπολογία του.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ και τις συναδέλφισσες και τον συνάδελφο. Να πω χρόνια πολλά λόγω της εορτής του πολιούχου του Ηρακλείου, του Αγίου Μηνά. Να ευχηθούμε τα πράγματα να πάνε καλύτερα και με την πανδημία. Δεν χρειάζονται βέβαια μόνο οι ευχές. Χρειάζονται κι άλλα πράγματα. Άλλη ώρα θα τα πούμε. Σε σχέση με το νομοσχέδιο που συζητάμε θέλω να θυμίσω ότι το 2009, λίγο πριν από τις εκλογές, ίσως ήταν το τελευταίο νομοσχέδιο, τροποποιήθηκε βιαστικά ο Ποινικός Κώδικας με βάση όμως μια επεξεργασία η οποία είχε γίνει επί μακρόν. Αυτή ήταν μια μεγάλη αντίφαση. Ενώ συζητούσαν δηλαδή για πολλά χρόνια οι ειδήμονες, η κυβέρνηση τότε επέλεξε να αποφασίσει η Βουλή άρον - άρον σε χρόνο dt χωρίς πολιτική διαβούλευση. Υπήρξε επιστημονική διαβούλευση, αλλά όχι πολιτική. Αυτός ήταν και ο λόγος που δεν συμμετείχαμε στην τελική διαδικασία τότε. Η συνέπεια ήταν βέβαια από ορισμένες διατάξεις να προκύψουν αρνητικά αποτελέσματα. Η ετερογονία των σκοπών αποδείχθηκε στην πράξη. Μπορεί να υπήρχαν καλοί σκοποί για κάποιες τροποποιήσεις, αλλά δυστυχώς τα αποτελέσματα έδειξαν άλλα πράγματα. Γίνεται και σήμερα πολλή συζήτηση για την επί της αρχής τοποθέτηση, όταν είναι γνωστό ότι η ουσία είναι η τοποθέτηση σε κάθε άρθρο χωριστά. Τα δικαστήρια και όλα τα θεσμικά όργανα της δικαιοσύνης αποφασίζουν με βάση τις διατάξεις που ψηφίζονται και όχι την επί της αρχής τοποθέτηση που είναι περισσότερο πολιτική. Αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό γιατί γίνεται σπέκουλα και προπαγάνδα προφανώς για να εξυπηρετήσει συγκεκριμένους σκοπούς. Ερχόμαστε λοιπόν να δούμε ότι για την επί της αρχής τοποθέτηση εμείς είπαμε «παρών» για συγκεκριμένους λόγους. Πρώτα από όλα, τεχνικά δεν είναι ενιαία η αρχή του νομοσχεδίου. Άρα για ποιαν αρχή να ψηφίσουμε; Δεύτερον, πολιτικά περνά το μήνυμα η Κυβέρνηση ότι μόνο η αυστηροποίηση των ποινών μπορεί να φέρει καλό αποτέλεσμα. Δεν ισχύει. Χρειαζόταν μια μεταρρύθμιση και αναβάθμιση του σωφρονιστικού συστήματος με βάση την αρχή ότι ο σωφρονισμός στις σύγχρονες πολιτείες είναι το μέσο που παράλληλα βεβαίως περιλαμβάνει και την ποινή και έρχεται στη συνέχεια η κοινωνική επανένταξη, αντί της τιμωρίας και της περιθωριοποίησης. Αυτά είναι πράγματα που τα έχουν λύσει οι πολιτισμένες χώρες, ο δυτικός ευρωπαϊκός πολιτισμός, η ευρωπαϊκή κουλτούρα για τα οποία κόπτεστε. Το ευρωπαϊκό θεσμικό νομικό κεκτημένο πού είναι; Εδώ, λοιπόν, λέμε συγκεκριμένα για τα άρθρα τις θέσεις μας οι οποίες είναι ξεκάθαρες. Θέλω να σας πω το εξής, επειδή έκανα και την αριθμητική. Από τα εκατόν εβδομήντα τρία άρθρα ψηφίσαμε τα εκατόν πενήντα οκτώ. Και λέμε ότι νομικά και σε σχέση με τα συγκεκριμένα ψηφίζουμε για παράδειγμα την αυστηροποίηση των ποινών για όλα τα σεξουαλικά αδικήματα, όπως τον βιασμό των ανηλίκων, την αιμομειξία, τον ομαδικό βιασμό και όλες τις πράξεις ενδοοικογενειακής βίας. Είμαστε υπέρ της αυστηροποίησης για τα εγκλήματα κατά των εργαζομένων εν ώρα εργασίας, αλλά και τη σεξουαλική παρενόχληση στην εργασία. Είμαστε υπέρ της αύξησης του ορίου αποφυλάκισης από 2/5 σε 3/5 της ποινής. Ψηφίζουμε ακόμα και τη διάταξη, παρ' ότι είναι αμφίσημη, που αφορά την κατοχή εμπρηστικών μηχανισμών και που μπορεί αυτή η αμφισημία να διαταράξει την ασφάλεια δικαίου. Δεν ψηφίζουμε όμως τη συλλήβδην απαγγελία κακουργηματικών πράξεων για τις περιπτώσεις ανάρτησης fake news σε μια σειρά από πρόσωπα όπως είναι ο αρθρογράφος, ο διευθυντής και ο εκδότης. Αν υπήρχε και η παλιά τεχνολογία του λιθογράφου, θα πηγαίνατε και τον λιθογράφο μέσα. Δεν γίνεται. Πρέπει να ξεχωρίζετε τα πράγματα και αυτός ο όποιος εγκαλείται να είναι αυτός ο οποίος προέβη στην πράξη και όχι όλοι. Σχετικά με την αποσυμφόρηση των φυλακών, θα ήθελα να πω πως, δυστυχώς, υπάρχει μια στρεβλή άποψη ότι δεν έχουμε χώρους και επομένως μειώνουμε οριζόντια τις ποινές σε όλους και βγαίνουν έξω για να έχουμε χώρο να βάλουμε τους επόμενους. Δεν είναι έτσι. Χρειάζεται μεταρρύθμιση με ποιοτικά χαρακτηριστικά, να δούμε εναλλακτικούς τρόπους έκτισης ποινών και ιδιαίτερα για χαμηλής απαξίας αδικήματα, να δούμε πώς ενισχύουμε το κομμάτι των αγροτικών φυλακών, να δούμε την κοινωφελή εργασία. Γιατί αρνείστε να φέρετε αναβάθμιση και θωράκιση της κοινωφελούς εργασίας ούτως ώστε να υπάρχει πραγματική αποσυμφόρηση για χαμηλής απαξίας αδικήματα μέσω αυτής; Δηλαδή να δουλέψουν ακόμη και στην καθαριότητα των δήμων, να δουλέψουν σε υπηρεσίες υπέρ του κοινωνικού συνόλου. Είναι πράγματα τα οποία κάνουν στη Δύση. Και λέω ξανά και ξανά για τη Δύση γιατί θέλω να σας θυμίσω το «ανήκομεν εις την Δύσιν». Τα κάνουν λοιπόν στη Δύση εδώ και πολλά χρόνια. Και εσείς αρνείστε να τα συζητήσουμε. Η Ελλάδα ανήκει σ' αυτές τις χώρες, όπως είπα και πριν, με τα σωφρονιστικά συστήματα και τα συστήματα κοινωνικής επανένταξης και όχι τα τιμωρητικά συστήματα και της περιθωριοποίησης. Δυστυχώς από την πρώτη σας επιλογή μόλις γίνατε Κυβέρνηση φάνηκε το τι αντιλήψεις θέλετε να φέρετε με τη μεταφορά της αντεγκληματικής πολιτικής πίσω στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Βέβαια δεν πήραν και τους κώδικες. Αυτό δείχνει ότι περισσότερο θέλετε αστυνομική αντίληψη και λιγότερο δικαιοσύνη και δικαστικό σωφρονισμό. Σχετικά με την τροπολογία του Υπουργείου Άμυνας να πω πως είναι δεδομένο ότι στηρίζουμε αυτή την τροπολογία. Θυμίζω όμως στον Υπουργό Νίκο Παναγιωτόπουλο ότι είναι η δέκατη τροπολογία για το συγκεκριμένο θέμα. Κάθε φορά λέμε: «γιατί πάλι μια μικρή παράταση και όχι ένα συνολικό σχέδιο μέχρι την ολοκλήρωση των τορπιλακάτων;». Έλεος. Δεν μπορεί η ελληνική πολιτεία να κάνει έναν συνολικό σχεδιασμό; Αυτό δείχνει βέβαια και το πρόβλημα που υπάρχει με την έλλειψη σχεδίου για την αναβάθμιση των ναυπηγείων του Σκαραμαγκά και της Ελευσίνας και την αξιοποίησή τους. Την ψηφίζουμε. Περνάω τώρα στην τροπολογία του Υπουργείου Εργασίας η οποία είναι θετική με την έννοια ότι ανοίγει δρόμο στη δημιουργία θέσεων εργασίας και ως προς τη διάταξη που αναφέρεται - και ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε - για τους σεισμόπληκτους, όπου είναι και η περιοχή μου. Δυστυχώς έχουν πάρα πολλά προβλήματα γραφειοκρατίας και έχουν εγκλωβιστεί οι διαδικασίες. Η δυνατότητα αναστολής της εργασίας είναι θετική, αλλά οι τρεις μήνες ήδη έχουν εξαντληθεί. Πρέπει να γίνει για έξι μήνες. Και γι' αυτό παρακαλώ τον κ. Τσακλόγλου, αν μας παρακολουθεί, οι τρεις μήνες να γίνουν τουλάχιστον πέντε - έξι γιατί θα αναγκαστεί να κάνει τροποποιήσεις μετά από λίγο καιρό. Επίσης, να δούμε και την αποζημίωση για την επιβίωση των επαγγελματιών. Οι επαγγελματίες που θα χρειαστούν τα καταστήματά τους έξι μήνες για να φτιαχτούν δεν έχουν χρήματα. Τελειώνω, λοιπόν, κύριε Πρόεδρε, με μια αναφορά στους κωφούς. Η τροπολογία περιλαμβάνει και ρύθμιση για τους κωφούς και η οποία δεν είναι θετική, είναι αρνητική, διότι τα επτά λεπτά είναι λέτε από τη μία το μεσημέρι μέχρι τις εννέα το βράδυ. Προφανώς θα μπουν σε ζώνες χαμηλής τηλεθέασης. Δεν γίνεται. Εμείς καταθέσαμε μια τροπολογία - δείτε αν θα την κάνετε δεκτή - και λέμε αντί για επτά λεπτά να είναι δεκατέσσερα λεπτά μεταξύ πέντε το απόγευμα και έντεκα το βράδυ. Η ΕΡΤ μπορεί να πραγματοποιήσει αυτό που έχει ζητήσει η Ομοσπονδία Κωφών, δηλαδή ένα κεντρικό δελτίο ειδήσεων εξήντα λεπτών στη νοηματική αργά το βράδυ, αλλά και άλλα που έχουν να κάνουν με την ενημέρωσή τους. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η κ. Αλεξοπούλου και μετά ο κ. Γεωργαντάς για τρία λεπτά και συνεχίζουμε.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για ακόμα μια φορά σε αυτήν εδώ την Αίθουσα του ελληνικού Κοινοβουλίου η Αξιωματική Αντιπολίτευση επιχειρεί να δημιουργήσει συζήτηση επί του αυτονόητου και προσπαθεί ως συνήθως να το επιτύχει ασκώντας κριτική με όρους λαϊκισμού, διαστρέβλωσης και μιας περίεργης υπεραπλούστευσης. Ο πρώτος άξονας της κριτικής που ασκείται έχει ως βασικό του σημείο τον λαϊκισμό, δηλαδή τις κενές περιεχομένου ωραιολογίες και αερολογίες. Προσπαθούν να γίνουν συμπαθείς επικαλούμενοι τη δικαιοσύνη της ανεκτικότητας και της επιείκειας, ωσάν η δίκαιη τιμωρία των εγκλημάτων από την ανεξάρτητη δικαιοσύνη να αντιστρατεύεται τις αρχές αυτές. «Σας ενδιαφέρει μόνο η ασφάλεια των πολιτών και η τιμωρία των εγκληματιών», αυτό μας κατηγόρησαν ενώπιον της αρμόδιας επιτροπής. Ναι, δεν ακούσατε λάθος, η Αξιωματική Αντιπολίτευση θεωρεί αιτία ψόγου το ενδιαφέρον για ασφάλεια και δικαιοσύνη. Μας προσάπτουν ότι σαλπίσαμε αυστηρότητα, ενώ, κατά την άποψή τους, στα εγκλήματα που οι ίδιοι χαρακτηρίζουν ως μεσαίας βαρύτητας, στα πλημμελήματα, προσήκει επιείκεια. Ας είμαστε, λοιπόν, επιεικείς στους αιμομίκτες και όσους αποπλανούν ανήλικους δεκατεσσάρων έως δεκαπέντε ετών, δηλαδή στους δράστες ειδεχθών εγκλημάτων, τα οποία σύμφωνα με τις τροποποιούμενες διατάξεις τιμωρούνται σε βαθμό πλημμελήματος κατατασσόμενα έτσι στην εγκληματικότητα μεσαίας βαρύτητας έναντι της οποίας απαιτείται ανοχή σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ας μην αυξήσουμε το πλαίσιο ποινής για τους εμπρηστές των δασών και ας εξακολουθήσουμε να επιτρέπουμε σε βιαστές να βγαίνουν από την φυλακή μετά από τρία χρόνια. Απαράδεκτα πράγματα για εμάς! Ο δεύτερος άξονας βασίζεται στη διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Μας επισημαίνουν ότι δεν είναι σωστό να αλλάζει ο Ποινικός Κώδικας σε σύντομο χρονικό διάστημα από την ψήφισή του και προτείνουν να αναμείνουμε αρκετά χρόνια για να παρατηρήσουμε την αποδοτικότητα των αλλαγών στις οποίες αυτοί προέβησαν και να διορθώσουμε τα πρόδηλα σφάλματα στα οποία αυτοί υπέπεσαν. Παραλείπουν, όμως, να επισημάνουν τις συνθήκες ψήφισης των διατάξεων που τροποποιούνται δύο ημέρες πριν τις εκλογές σε μία άδεια Αίθουσα και απούσα της Αντιπολίτευσης χωρίς ουσιαστικό διάλογο. Μου θυμίζουν το ανέκδοτο του πατροκτόνου που ζητούσε να τον λυπηθούν επειδή είναι ορφανός. Παραλείπουν, επίσης, να λάβουν υπ' όψιν τους ότι οι εγκληματίες δεν αναμένουν τα πορίσματα των διαφόρων επιτροπών. Ας ρωτήσουν σχετικώς, λοιπόν, τα θύματα του καθεστώτος της ιδιότυπης ατιμωρησίας που επέβαλαν ή τουλάχιστον όσα εξ αυτών βρίσκονται ακόμα στη ζωή. Τέλος, ο τρίτος άξονας συνίσταται στην υπεραπλούστευση. Μας αποδίδουν ότι νομοθετούμε με βάση την επικαιρότητα. Η κοινωνία, όμως, εξελίσσεται και, δυστυχώς, μαζί της εξελίσσεται και η εγκληματικότητα. Συνεπώς, η προσαρμογή της νομοθεσίας στα πραγματικά δεδομένα δεν μπορεί να αποτελεί ανάθεμα. Σε διαφορετική περίπτωση θα έπρεπε να αγνοήσουμε τις νέες μορφές και μεθόδους του εγκλήματος και να μείνουμε προσκολλημένοι στον Ποινικό Κώδικα που προέβλεπε και τιμωρούσε τη μονομαχία. Θα έπρεπε να παραμείνουμε απαθείς απέναντι στους τσαρλατάνους που χρησιμοποιώντας τα σύγχρονα μέσα επικοινωνίας ναρκοθετούν τη δημόσια υγεία. Συνεπώς, όσο άδικη είναι η κριτική που ασκείται τόσο επιβεβλημένες είναι οι προτεινόμενες ρυθμίσεις. Δεν είμαι νομικός και ως εκ τούτου δηλώνω αναρμόδια να τοποθετηθώ επί των κατ' ιδίαν ρυθμίσεων, οι οποίες - όπως διαβεβαίωσε το Σώμα ο κύριος Υπουργός - έτυχαν διεξοδικής προετοιμασίας από τους ειδικούς. Δεν ανθίσταμαι, όμως στον πειρασμό να πω ότι έβαλα κι εγώ ένα μικρό λιθαράκι στην προσπάθεια εξορθολογισμού του Ποινικού μας Δικαίου με αφορμή, κύριε Υπουργέ, θυμάστε, το τραγικό δυστύχημα που συνέβη στο Αίγιο τον Αύγουστο του 2019 που είχε ως αποτέλεσμα την παράσυρση και το θάνατο βρέφους και της γιαγιάς του από όχημα που οδηγούσε μεθυσμένος τότε, αλλά και εγώ ως έχουσα θρηνήσει το 2015 τον τραγικό χαμό του πρώτου μου εξαδέλφου Νικόλαου Καραπάνου, τελειόφοιτου τότε της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών, ο οποίος επίσης έχασε τη ζωή του επειδή κάποιος θεώρησε καλό να οδηγήσει έχοντας καταναλώσει τεράστια ποσότητα αλκοόλ υπέβαλα ερώτηση ζητώντας βελτιώσεις του άρθρου 290α. Διαπιστώνω με ευχαρίστηση και ιδιαίτερη ικανοποίηση και ακόμα μεγαλύτερη ανακούφιση ότι πλέον η διάταξη αυτή τελειοποιείται και εκλείπει κάθε περιθώριο ασυδοσίας που στοιχίζει ζωές. Τίθεται οριστικά τέλος στην ατιμωρησία θέλοντας να βάλουμε τέλος στις κηδείες αυτές αθώων θυμάτων με ένα δράστη να κυκλοφορεί ήδη ελεύθερος και έτοιμος να ξανασκοτώσει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ως μητέρα μιας τετράχρονης κόρης, ως γυναίκα θέλω να μιλήσω και μέσα από την καρδιά μου. Όταν θα αφήσω τη μικρή μου κόρη από το χεράκι να κάνει μόνη της τα πρώτα βήματά της στην κοινωνία, δεν θέλω να τρέμω από φόβο για εγκλήματα που δεν τα χωρά ο ανθρώπινος νους της ψυχής και του σώματος. Όταν μια γυναίκα βρίσκεται σε ανάγκη, όταν μια σύζυγος καταγγέλλει, όταν μια σύντροφος κακοποιείται η πολιτεία και η δικαιοσύνη πρέπει να στέκονται στο ύψος τους. Τέλος στην ατιμωρησία, ισόβια σε περίπτωση βιασμού σε βάρος ανηλίκου, κακούργημα το αδίκημα γενετήσιων πράξεων, η αποπλάνηση τους και μάλιστα όταν αυτοί ως ενήλικες θα πατούν καλά στα πόδια τους. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο επιχειρεί με κάθε τρόπο να τιθασεύσει την ασυδοσία των δραστών του ελληνικού Me Too. Οι κλειστές πόρτες θα ανοίγουν και οι βασανισμένοι πρωταγωνιστές θα ευγνωμονούν τους Βουλευτές που ψήφισαν σήμερα αυτό το νομοθέτημα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κυρία Αλεξοπούλου. Θα δώσω τώρα τον λόγο στον κ. Γεωργαντά και μετά έχουμε τρεις συναδέλφους με ζωντανή παρουσία, τον κ. Ζαχαριάδη, την κ. Αντωνίου, τον κ. Ψυχογιό και άλλους τρεις, τέσσερις Webex. Ορίστε, κύριε Γεωργαντά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, με τη συγκεκριμένη τροπολογία με γενικό αριθμό 1129 και ειδικό αριθμό 94 υπάρχουν κάποιες παρεμβάσεις, οι οποίες κρίνονται αναγκαίες από την πλευρά και του Υπουργείου μας αλλά και των άλλων συναρμόδιων Υπουργείων, προκειμένου να αντιμετωπιστεί καλύτερα και αποτελεσματικότερα όλο το ζήτημα της πανδημίας. Θα αναφέρω τις εξής παρεμβάσεις. Υπήρξε η αναγκαιότητα να δημιουργηθεί ένα μητρώο εμβολιασμένων του εξωτερικού. Ακριβώς επειδή γίνεται κατανοητό σε όλους ότι πάρα πολλά φυσικά πρόσωπα που βρίσκονται στη χώρα έχουν εμβολιαστεί στο εξωτερικό πλην όμως επειδή ο εμβολιασμός τους μπορεί να έγινε εκτός χωρών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως αυτή τη στιγμή δεν έχουν την δυνατότητα και την διευκόλυνση, η οποία παρέχεται με την κατοχή του ευρωπαϊκού πιστοποιητικού, αλλά ταυτόχρονα δεν έχουν και την δυνατότητα να πραγματοποιήσουν και την λεγόμενη τρίτη αναμνηστική δόση. Έπρεπε, λοιπόν, να δημιουργηθεί ένα μητρώο στο οποίο θα υπάρχει η διάκριση ανάμεσα σε αυτούς οι οποίοι έχουν εμβολιαστεί σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή στις δεκαοκτώ χώρες οι οποίες έχουν εμβολιαστικά προγράμματα τα οποία είναι συμβατά με το πρόγραμμα το οποίο εξελίσσεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έχουν ουσιαστικά συνενωθεί με αυτό και ταυτόχρονα να γίνει μια διάκριση με όποιους άλλους έχουν εμβολιαστεί με εμβόλια τα οποία είναι αποδεκτά στη χώρα μας σε μια τρίτη χώρα. Με αυτόν τον τρόπο θα δοθεί η δυνατότητα σε αυτούς τους ανθρώπους μετά από αίτημα το οποίο θα κάνουν μέσα από το gov.gr ή στα ΚΕΠ για να μπορέσουν εντασσόμενοι στο συγκεκριμένο αυτό μητρώο να μπορούν στη συνέχεια να έχουν τα προνόμια τα οποία έχουν και οι εμβολιασθέντες στη χώρα, όσοι δηλαδή συμμετείχαν στο εμβολιαστικό πρόγραμμα το δικό μας, αλλά και ταυτόχρονα να μπορούν να κάνουν και την τρίτη αναμνηστική δόση. Η ίδια ακριβώς διαδικασία προβλέπεται και για όσους έχουν νοσήσει στο εξωτερικό και έχουν βεβαιώσεις νόσησης από ιδρύματα του εξωτερικού. Βεβαίως, θα υπάρξουν οι κοινές υπουργικές αποφάσεις στη συνέχεια, οι οποίες θα διευκρινίζουν τους όρους και τις προϋποθέσεις με τους οποίους όταν δεν μπορεί να είναι ψηφιακά πιστοποιημένο ένα από τα δικαιολογητικά αυτά να έχουμε δικλίδες ασφαλείας, οι οποίες μέσα από μία επεξεργασία που υποχρεωτικά θα γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις των τρίτων χωρών από μια ειδική επιτροπή να μπορέσουν να γίνει στη συνέχεια η εγγραφή στο μητρώο. Υπάρχουν, δηλαδή, δύο, ουσιαστικά, κατηγορίες αυτοί που έχουν ευρωπαϊκό πιστοποιητικό ή που είναι σε μία από τις δεκαοκτώ χώρες που συνεργάζονται με το ίδιο σύστημα αυτή τη στιγμή με την εφαρμογή που έχουμε εμείς και οι άλλοι από τρίτες χώρες. Είναι απολύτως αναγκαίο αυτό να γίνει καθώς με αυτόν τον τρόπο και οι Έλληνες και οι ξένοι πολίτες που βρίσκονται στη χώρα θα μπορέσουν να εξυπηρετηθούν αλλά και ταυτόχρονα θα μπορέσει να τους δοθεί η δυνατότητα να κάνουν και την αναμνηστική δόση. Ταυτόχρονα δημιουργούμε και μια υπηρεσία, η οποία όσο διαρκεί η πανδημία θα μπορεί να ενημερώνει για την πρόληψη κατά του κορωνοϊού. Ξέρουμε πολύ καλά ότι είναι αναγκαίο να συμβεί αυτό είτε ως μία απλή ενημέρωση είτε ως μία υπόμνηση. Θα γίνεται μόνο στα φυσικά πρόσωπα που είναι εγγεγραμμένα στην άυλη συνταγογράφηση και μάλιστα σε κάθε φυσικό πρόσωπο που είναι εγγεγραμμένο στην άυλη συνταγογράφηση όταν αυτό κρίνεται αναγκαίο από το Υπουργείο Υγείας. Η ενημέρωση αυτή δεν θα επέχει καμμία άλλη επεξεργασία. Θα είναι μία απλή ενημέρωση, μία απλή πληροφόρηση, μία απλή υπόμνηση η οποία θα γίνεται σε όσους έχουν εγγραφεί στην άυλη συνταγογράφηση. Και επίσης, ένα ακόμα σημείο που νομίζω ότι αξίζει να αναφέρω από την τροπολογία, είναι η δυνατότητα που δίνουμε στην Κοινωνία της Πληροφορίας για επιπλέον επιχορήγηση, για πρόσθετη επιχορήγηση, καθώς είναι αυτή η οποία διαχειρίζεται τα χρηματικά ποσά τα οποία αντιστοιχούν σε όσους νέους συμμετέχουν στο Freedom Pass. Είμαστε στην ευχάριστη θέση να αναφέρουμε ότι ήδη έχουν κάνει χρήση του Freedom Pass τετρακόσιες πενήντα εννιά χιλιάδες ελληνόπουλα δεκαοκτώ έως είκοσι τεσσάρων ετών και άλλα φυσικά πρόσωπα τα οποία συμμετείχαν σε αυτή τη διαδικασία. Και βεβαίως, το ποσό το οποίο είχε διατεθεί αρχικώς χρειάζεται να αυξηθεί, ακριβώς επειδή βλέπουμε ότι υπάρχει ένα ενδιαφέρον και μία κινητικότητα σε αυτό το ζήτημα των εμβολιασμών. Αυτές είναι ουσιαστικά οι παρεμβάσεις οι οποίες προβλέπονται στη συγκεκριμένη τροπολογία. Νομίζουμε ότι όλες κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση και ζητώ από το Σώμα σας να υπερψηφιστεί.
Ο κ. Ζαχαριάδης Κωνσταντίνος, συνάδελφος από τον ΣΥΡΙΖΑ, έχει τον λόγο. Ορίστε, κύριε Ζαχαριάδη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ. Εδώ έχουμε ένα νομοθέτημα που διακρίνει τις προοδευτικές από τις συντηρητικές πολιτικές, τον συντηρητισμό από τον φιλελευθερισμό. Κύριοι Υπουργοί, αυτό το οποίο φέρνετε είναι ευρωπαϊκό πλαίσιο; Είναι φιλελευθερισμός στον νομικό πολιτισμό; Είναι αυτές προοδευτικές πολιτικές, όπως καμώνεται ο κ. Μητσοτάκης; Μπορείτε να πάτε στη Δυτική Ευρώπη, σε χώρες που έχουν δεξιές κυβερνήσεις και να πείτε «να, ένα σύγχρονο πλαίσιο!»; Αυτό που φέρνετε είναι Βαλκάνια. Αυτό που φέρνετε είναι Ανατολική Ευρώπη. Γιατί; Γιατί αυτό είστε, μία υπερσυντηρητική, αναχρονιστική Δεξιά. Και είναι για λύπηση όσοι μιλούν για πρόοδο στη Νέα Δημοκρατία του κ. Μητσοτάκη και σιωπούν σε ένα τέτοιο νομοθέτημα, οι λεγόμενοι «φιλελεύθεροι», οι λεγόμενοι «κεντρώοι». Άκουσα τον εισηγητή του Κινήματος Αλλαγής. Συμφωνώ σε πάρα πολλά. Άκουσα και την εισηγήτρια του ΜέΡΑ25. Επίσης, συμφωνώ. Κύριε Τσιάρα, κύριε Κώτσηρα, μείνατε μόνοι σας. Η Αντιπολίτευση, η προοδευτική Αντιπολίτευση και στη Βουλή και στην κοινωνία απορρίπτει την αντιμεταρρύθμισή σας. Ο συντηρητισμός και η αυταρχικότητα που αποπνέει αυτό το νομοσχέδιο θα απορριφθεί. Αυταρχισμός και σκλήρυνση, όμως, όχι για όλους. Τα «λευκά κολάρα», οι τραπεζίτες, βεβαίως, πέφτουν στα μαλακά. Οι αλλαγές που φέρνετε θα δημιουργήσουν προβλήματα και αδιέξοδα στην ποινική δικαιοσύνη και στο σωφρονιστικό σύστημα. Πολλές από τις ρυθμίσεις εξυπηρετούν μόνο επικοινωνιακούς στόχους. Εγώ δεν είμαι νομικός, βιολόγος είμαι, αλλά εδώ κάνει μπαμ ο ποινικός λαϊκισμός, η αντίληψη ότι δικάζουν τα τηλεπαράθυρα. Η Κυβέρνηση συνδέει την αντιμετώπιση του εγκλήματος με την αυστηρότητα των ποινών, αγνοώντας ότι σε όλη τη νομικά προηγμένη Ευρώπη το βάρος πέφτει στην πρόληψη. Οι κώδικες είναι ραχοκοκαλιά του δικαίου και ο νομικός κόσμος της χώρας με βάση την επιστημοσύνη, την ιδέα περί κοινωνικής προόδου μπορεί και πρέπει να αντισταθεί. Ο κώδικας που φέρνετε μας γυρνάει στην Ελλάδα του 1950! Φέρνετε, όμως και μία τροπολογία η οποία είναι λίγο περίεργη και δεν την ακούω στη δημόσια συζήτηση. Εν ενεργεία δικαστικοί - λέει - μπορούν να αποσπώνται στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης. Αυτή δεν είναι μια κραυγαλέα παρέμβαση στη διάκριση των εξουσιών; Η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων - που εξ όσων γνωρίζω δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ, κύριε Καραγκούνη - τη χαρακτηρίζει καινοφανή και αδιανόητη και λέει ότι θα ενημερώσει τη Διεθνή Ένωση Δικαστών. Θυμάστε τι λέγατε εσείς; Λέγατε: «Η Νέα Δημοκρατία δεν θα ανεχτεί παιχνίδια με τη δικαιοσύνη, η ανεξαρτησία της δεν είναι υπό διαπραγμάτευση, την επιτάσσει το Σύνταγμα και κανείς δεν έχει δικαίωμα να χρησιμοποιεί ή να παρεμβαίνει στη λειτουργία της». Ο κ. Μητσοτάκης τα έλεγε αυτά, όταν ήσασταν στην αντιπολίτευση. Επόμενο ζήτημα είναι το ζήτημα του «Me Too», το ζήτημα των γυναικοκτονιών. Το έχετε και το λέτε - όσοι το λέτε - μόνο για τα μίντια. Πού είναι οι θεσμοί; Πού είναι το δίκαιο; Κάναμε αμάν να σας πείσουμε στην Κοινοβουλευτική σας Ομάδα, προβεβλημένους, κορυφαίους Υπουργούς, αναγνωρίσιμους μετακλητούς ότι υπάρχει ο όρος γυναικοκτονία. Δεν θέλω να μιλήσω για τα τρολ του διαδικτύου που παίρνουν και δίνουν γραμμή μέσα από το Μέγαρο Μαξίμου ή μέσα από τα κεντρικά γραφεία της Νέας Δημοκρατίας. Ιδού η τροπολογία, ιδού και οι αποφάσεις! Υιοθετήστε τη! Γιατί δεν το κάνετε αυτό; Επίσης, όσον αφορά αυτή την τροπολογία, κύριε Τσιάρα, με τους προστατευόμενους μάρτυρες την οποία την αποσύρατε, τι είναι αυτό που αποσύρατε; Για να είμαι σαφής, τι είναι αυτό που σκέφτεστε; Ποιοι σας συμβουλεύουν; Ποιοι σας εισηγούνται; Αυτό τι δείχνει; Δείχνει ότι νομοθετείτε με αλλότριες παρεμβάσεις και όχι με νομικές εισηγήσεις. Τι πάτε να κάνετε με το ειδικό δικαστήριο; Πάτε να κάνετε το ειδικό δικαστήριο σόου για επικοινωνιακή κατανάλωση; Οι θεσμοί είναι σοβαρές υποθέσεις για να παίζετε με αυτόν τον τρόπο. Θέλω να αξιοποιήσω τη σημερινή ομιλία για να μπορέσω να απαντήσω από Βήματος Βουλής στις προχθεσινές δηλώσεις του κ. Βορίδη, του Υπουργού των Εσωτερικών. Έχουμε πανδημία σε έξαρση, εκτός ελέγχου. Ζούμε ξανά έναν «μαύρο» Νοέμβρη, το τελευταίο μίλι έγινε μαραθώνιος. Προχθές με βάση την ειδησεογραφία, έφυγε εβδομηντατετράχρονος εκτός ΜΕΘ. Στο Νοσοκομείο του Βόλου δεν υπάρχει ΜΕΘ για τριαντάχρονο διανομέα με βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις σε τροχαίο. Κανείς σε αυτή τη χώρα δεν πιστεύει - πέρα από τον Πρωθυπουργό - ότι δεν μας έχει ξεφύγει η πανδημία, όπως είπε σε πρόσφατη συνέντευξή του. Λέει η Συμπολίτευση ότι η Αντιπολίτευση κάνει μόνο κριτική και δεν έχει προτάσεις. Λέει ότι είμαστε υγειονομικοί, κοινωνικοί και εθνικοί σαμποτέρ, ότι είμαστε μεταπράτες του ανθρώπινου πόνου. Την προηγούμενη Πέμπτη, λοιπόν, εκ μέρους του Τομέα Εσωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσα μία συγκεκριμένη πρόταση: «Επαναφέρετε την τηλεργασία στον δημόσιο τομέα για εμβολιασμένους, ανεμβολίαστους, ευπαθείς ομάδες!». Απαντά ο κ. Βορίδης ότι είμαστε φαιδροί - λέει - και ότι δεν ξέρουμε τι μας γίνεται. Εντάξει, εμείς δεν ξέρουμε τι μας γίνεται, η «APPLE» δεν ξέρει τι της γίνεται; Η «GOOGLE» δεν ξέρει τι της γίνεται; Η Facebook δεν ξέρει τι της γίνεται; Μόνο ο Βορίδης ξέρει τι γίνεται; Τι κάνουν οι άλλες χώρες; Γιατί νομοθετήσαμε την τηλεργασία; Ας εξηγήσει κάποιος από τις δεκάδες μετακλητών που έχει ο κ. Βορίδης ότι εμβολιασμός, κοινωνική αποστασιοποίηση, μάσκες, απολυμαντικά είναι ο συνδυασμός της αντιμετώπισης της πανδημίας. Στα μέσα μαζικής μεταφοράς με τα οποία πάνε αυτοί οι άνθρωποι στη δουλειά τους κολλάει. Δυστυχώς, κολλάνε και οι εμβολιασμένοι. Φαιδροί, λοιπόν, δεν είμαστε εμείς, φαιδρός είναι ο τρόπος με τον οποίο πολιτεύεται η Νέα Δημοκρατία, διότι της ξέφυγε η πανδημία, διότι σας κάνουμε προτάσεις και λέτε ότι δεν σας κάνουμε, γιατί όταν επιμένουμε και ακούγεται η φωνή μας, δεν συζητάτε, δεν απαντάτε, δεν βουλεύεστε και επιλέγετε την πόλωση, τον διχασμό, τη λάσπη και το σαμποτάζ. Μιλάτε για εθνικό σαμποτάζ, που ο νυν Πρωθυπουργός, όντας Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, έλεγε από αυτό το Βήμα ότι ανταλλάξαμε το Μακεδονικό με τις συντάξεις; Γιατί δεν το είπε και προχθές που ήταν εδώ πέρα η κ. Μέρκελ; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μπορώ να έχω μισό λεπτό ακόμα, κύριε Πρόεδρε; Μιλάτε εσείς για κοινωνικό σαμποτάζ, που η ακρίβεια εξοντώνει καθημερινά τη μεσαία τάξη, την επιχειρηματικότητα και τους μισθωτούς και εσείς παρακολουθείτε παθητικά; Μιλάτε για μεταπράτες του ανθρώπινου πόνου εσείς; Κύριε Μητσοτάκη, πρέπει να κοιταχτείτε στον καθρέφτη, σας γνέφει καταφατικά το είδωλό σας, ο παλιός, ο σημερινός και ο αυριανός σας εαυτός.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Κάθε μέρα που περνά πιο πιεσμένος και πιο αυταρχικός, πιο αλαζονικός και κατώτερος των περιστάσεων, διχαστικός και πολωτικός, εκτός τόπου και χρόνου! Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε και για την ανοχή σας.
Ωραία. Τον λόγο θα πάρει τώρα η κ. Τόνια Αντωνίου, Βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής. Ορίστε, κυρία Αντωνίου, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για το καλωσόρισμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να ξεκινήσω την πρώτη ομιλία μου κατά τη νέα μου θητεία ως Βουλευτής με τη δέσμευση ότι θα τιμήσω την πολιτική παρακαταθήκη της Προέδρου μας Φώφης Γεννηματά, καθώς, βέβαια, και την εμπιστοσύνη που μου έδειξαν οι πολίτες του Νότιου Τομέα της Αθήνας με την ψήφο τους. Διότι η κοινοβουλευτική δράση θα πρέπει να έχει ως επίκεντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του, το δημόσιο και το κοινωνικό συμφέρον και τα συμφέροντα της πατρίδας μας. Αυτά είναι και τα κριτήρια της προσέγγισης που έχουμε ως Κίνημα Αλλαγής και στην περίπτωση του νομοσχεδίου που συζητάμε σήμερα. Θα ήθελα, λοιπόν, από θέση αρχής να επισημάνω ότι για μας δεν αποτελεί φετίχ η αυστηροποίηση των διατάξεων του Ποινικού Δικαίου που προωθεί η Κυβέρνηση. Είναι, βεβαίως, σαφές ότι στις περιπτώσεις εγκλημάτων όπως ο βιασμός, τα εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας γενικότερα, τα εγκλήματα που σχετίζονται με την ενδοοικογενειακή βία, τα εγκλήματα κατά των εργαζομένων και σε μια σειρά από άλλα αδικήματα συμφωνούμε με την αυστηροποίηση των ποινών και θα την ψηφίσουμε. Συμφωνούμε, δηλαδή, με την αυστηροποίηση των ποινών για πράξεις αυξημένης ηθικοκοινωνικής και ποινικής απαξίας. Ωστόσο, έχουμε υπογραμμίσει ότι η νομοθέτηση στο πεδίο του Ποινικού Δικαίου χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, σύνεση, αλλά και συναίσθηση του τυπικού και ουσιαστικού βάρους δύο θεμελιωδών κωδίκων, δηλαδή του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Κύριοι της Κυβέρνησης, είμαστε και εμείς ως παράταξη αποδέκτες του αισθήματος ανασφάλειας που βιώνουν οι συμπολίτες μας. Ιδιαίτερα στις περιοχές που εμφανίζουν τα υψηλότερα επίπεδα παραβατικότητας η ανασφάλεια που νιώθουν οι πολίτες υποβιβάζει την ποιότητα της ζωής τους. Αλλά, εμείς δεν κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας όπως η Κυβέρνηση. Είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο ότι αυτό που λειτουργεί αποτρεπτικά είναι ο φόβος του ελέγχου και όχι η βαρύτητα της ποινής. Άρα, ναι, πρέπει να είμαστε σκληροί και αποφασιστικοί ως κοινωνία στην αντιμετώπιση του εγκλήματος, αλλά όχι μόνο μέσα από τις προβλεπόμενες ποινές. Χρειαζόμαστε σοβαρούς και αποτελεσματικούς μηχανισμούς αστυνόμευσης και αντεγκληματικής πολιτικής, οργανωμένους με επαγγελματισμό. Η έμφαση πρέπει πάντοτε να δίνεται στην πρόληψη, την κοινωνική συνοχή και την παιδεία. Χρειαζόμαστε ένα σωφρονιστικό σύστημα που να μπορεί να εκτελέσει αποτελεσματικά τον ρόλο του και όχι να αποτελεί χώρο τέλεσης νέων εγκλημάτων, χώρο μεταπτυχιακών σπουδών στην παραβατικότητα και χώρο ανάπτυξης του οργανωμένου εγκλήματος. Για μας δεν είναι όλες οι διατάξεις που περιλαμβάνονται στο παρόν σχέδιο νόμου σκόπιμες και επαρκείς. Γιατί η γενική αυστηροποίηση των ποινών δεν έχει σαν σκοπό την πραγματική αποτροπή, αλλά να προσφέρει ένα «φύλλο συκής» στην Κυβέρνηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς δεν βλέπουμε να υπάρχει σοβαρή τεκμηρίωση των επιλογών του νομοσχεδίου. Είναι αλήθεια ότι κατά την περίοδο των περιοριστικών μέτρων της πανδημίας κάποιες μορφές εγκληματικότητας παρουσίασαν μείωση, ωστόσο άλλες παρουσίασαν έξαρση. Για παράδειγμα, οι βιασμοί. Καταγράφηκαν διακόσιοι σαράντα δύο βιασμοί μέσα στο 2020 εμφανίζοντας μια αύξηση 45% σε σχέση με το 2019, σύμφωνα, βέβαια με τα στοιχεία της Αστυνομίας. Γι' αυτό σε αυτό το θέμα σας λέμε ναι στην αυστηροποίηση. Από την άλλη πλευρά, βλέπουμε θετικά την τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ για τη γυναικοκτονία και για όλες τις ανθρωποκτονίες που έχουν στοιχεία έμφυλης βίας και κυρίως κατά της γυναίκας. Κύριε Υπουργέ, θα θέλαμε να σας ζητήσουμε να μελετήσετε προσεκτικά αυτή την τροπολογία, να κάνετε προσαρμογές που εσείς κρίνετε και να τις συζητήσουμε και να την ψηφίσουμε. Ωστόσο, κύριε Υπουργέ, δεν προχωρήσατε σε τεκμηρίωση ποσοτική και ποιοτική για να μας πείσετε για όλα τα επίπεδα της εγκληματικότητας, πόσω μάλλον όταν ο νομικός κόσμος της χώρας στη συντριπτική του πλειονότητα διατύπωσε πολύ σοβαρές επιφυλάξεις και μίλησε για πολιτικούς και επικοινωνιακούς στόχους του νομοσχεδίου. Με άλλα λόγια, τα μέτρα που προτείνετε είναι πρόχειρα και αποσπασματικά, έχουν γνώμονα την επικαιρότητα και το θυμικό της κοινής γνώμης, θέλετε να πουλήσετε νόμο και τάξη στην κοινωνία, δεν σας ενδιαφέρει η αξιολόγηση του ισχύοντος Δικαίου ως προς το περιεχόμενο και την εφαρμοσιμότητά του. Έχουμε, όμως, και ακόμα μία ένσταση από κοινού με τον νομικό κόσμο της χώρας. Η διάταξη στο άρθρο 36 του νομοσχεδίου που αφορά την τροποποίηση του άρθρου 191 του Ποινικού Κώδικα για τη διασπορά ψευδών ειδήσεων είναι απαράδεκτη και στην πράξη νομιμοποιεί τη λογοκρισία. Όλοι γνωρίζουμε τη ζημιά που έχουν κάνει όλα αυτά τα αντιεπιστημονικά και συνωμοσιολογικά άρθρα στην προσπάθεια αντιμετώπισης της πανδημίας, αλλά η απάντηση στο ψέμα είναι η παιδεία και η ενημέρωση, όχι η καταστολή, γιατί αυτό οδηγεί τη συνταγματικά κατοχυρωμένη ελευθερία του λόγου σε πολύ επικίνδυνες ατραπούς. Εσείς, κύριε Υπουργέ, αρνείστε να αντιμετωπίσετε στρατηγικά το πρόβλημα της εγκληματικότητας και της έλλειψης ασφάλειας. Αρνείστε να εγκύψετε με σοβαρότητα στις ελλείψεις ενός σωφρονιστικού συστήματος που νοσεί, θυσιάζετε την ελευθερία του λόγου και την αρχή της αναλογικότητας για να εξυπηρετήσετε τους επικοινωνιακούς σας σκοπούς. Βεβαίως, μας έχετε συνηθίσει σε τέτοιες προσεγγίσεις, όχι μόνο στη δικαιοσύνη αλλά σχεδόν σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής. Κύριοι της Κυβέρνησης, σε αυτές τις πλευρές της πολιτικής σας δεν θα βρείτε συνενόχους στη δική μας παράταξη. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Ψυχογιός. Προσετέθη, διότι ενώ ήταν γραμμένος για τηλεδιάσκεψη, είναι παρών και θα μιλήσει. Επίσης, θα προηγηθεί και ο κ. Λεονταρίδης και μετά θα πάμε στους ομιλητές με τηλεδιάσκεψη.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν ξεκινήσω με την ουσία των διατάξεων του νομοσχεδίου, θα πω το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κληθεί να εφαρμοστεί. Όσον αφορά τους συλλειτουργούς της δικαιοσύνης, θα ξεκινήσω από τους δικηγόρους, οι οποίοι υπέστησαν έναν εμπαιγμό και μία απαξίωση το προηγούμενο διάστημα από την Κυβέρνηση, τόσο σε επίπεδο στήριξης μέσα στην πανδημία όσο και σε άλλα αιτήματά τους, με τις υποχρεώσεις τους να τρέχουν. Δεν πρέπει να τα ξεχνάμε αυτά. Επίσης, οι δικαστικοί υπάλληλοι επανήλθαν λιγότεροι στις θέσεις τους, διότι δεν ενισχύθηκαν σε προσωπικό, κάποιοι συνταξιοδοτήθηκαν. Κι έτσι έχουμε πρόβλημα όπως και στα κτήρια τα οποία υποβαθμίζονται, καθώς και στις φυλακές όπου ο αριθμός έχει πολλαπλασιαστεί. Υπάρχει υπερσυμφόρηση, χωρίς μαζικό εμβολιασμό, χωρίς μαζική επιδημιολογική επιτήρηση όπως πρέπει, με δυσανάλογη περικοπή σε επισκεπτήρια και άλλα, αλλά και με δύσκολες συνθήκες σε σχέση και με τους κρατούμενους και με τους σωφρονιστικούς. Αυτό είναι, λοιπόν, το πλαίσιο και ξεκινώ αμέσως την τοποθέτησή μου. Αναφέρθηκε σε πολλές παρεμβάσεις το τι έκανε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ τα προηγούμενα χρόνια στο κομμάτι αυτό. Εκείνο, λοιπόν, το οποίο πρέπει να επισημάνουμε, είναι ότι μέχρι το 2019 πολλά νομοσχέδια αναβάθμισαν τη χώρα στο επίπεδο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την έφεραν να παίρνει συγχαρητήρια από διεθνείς οργανισμούς, από το Συμβούλιο της Ευρώπης και άλλους. Όταν πηγαίναμε ήμασταν περήφανοι γι' αυτό. Επίσης, και ο ν.4619/2019 ήταν ένας νόμος ο οποίος αντικατέστησε ένα χωρίς συνοχή στην ουσία και ενιαίο αξιακό προσανατολισμό κείμενο με έναν Κώδικα Ποινικής Δικονομίας που να ανταποκρίνεται στην σύγχρονη πραγματικότητα, ένα δικαιοκρατικό νομοθέτημα που δεν αφήνει περιθώρια για παρεκκλίσεις από την αρχή της δίκαιης δίκης. Και, μάλιστα, από μία νομοπαρασκευαστική ετών και πολυσυλλεκτική, με σημαντικές προσωπικότητες της νομικής επιστήμης να την απαρτίζουν. Έτσι, λοιπόν, φροντίσατε και συνεχίζετε με το παρόν νομοσχέδιο να μην αφήνετε να εφαρμοστούν αυτές οι διατάξεις στην πράξη, παρά το γεγονός ότι αφήνετε ανέπαφη την ουσία του υπόλοιπου κώδικα, δείχνοντας ότι και σε αυτό το κομμάτι προεκλογικά επενδύσατε στη μικροπολιτική και τον λαϊκισμό. Και, βέβαια, είναι η τρίτη φορά που έρχεστε να κάνετε τροποποιήσεις στον Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας μέσα σε λιγότερο από δυόμισι χρόνια, χωρίς να έχουν - επαναλαμβάνω - προλάβει να εφαρμοστούν και να δοκιμαστούν οι διατάξεις και, μάλιστα, με τέτοια προχειρότητα ώστε αυτές οι σημερινές διατάξεις να αλλάζουν κάποιες απ' αυτές τις οποίες είχατε κάνει το προηγούμενο διάστημα. Έχοντας στο μυαλό μου, βέβαια, και πρόσφατες νομοθεσίες - όχι δικές σας, τύπου αγροτικής ανάπτυξης - με δεκαέξι υπουργικές αποφάσεις που θα ρυθμίζουν το νόμο, καταλαβαίνετε πόση αριστεία υπάρχει στη νομοθέτησή σας. Οι ισχυρές διαφωνίες, λοιπόν, οι επιφυλάξεις, αλλά και οι παρατηρήσεις στις τροποποιήσεις που φέρνετε αναπτύχθηκαν επαρκέστατα και από τον εισηγητή μας τον κ. Λάππα και από άλλους ομιλητές, που πήραμε τον λόγο κυρίως ως δικηγόροι της πράξης και ως νομικοί, γνωρίζοντας καλά το Ποινικό Δίκαιο και εγκληματολογία, έχουν ακόμα μεγαλύτερη αναφορά στους κοινωνικούς, πολιτικούς, πολιτιστικούς και ταξικούς συσχετισμούς μιας κοινωνίας. Το Ποινικό Δίκαιο πρέπει να είναι ανθρωποκεντρικό, να συνδυάζει την προστασία και την τιμωρία για πράξεις απαξίας με την ισορροπία δικαιωμάτων, την πρόληψη των αιτιών που οδηγούν στις πράξεις, την αρχή ότι ο κατηγορούμενος στερείται μόνο την ελευθερία του και τίποτε άλλο και με βασικό στόχο την επανένταξη. Αυτά, δηλαδή, που διδαχθήκαμε από καθηγητές όλων των απόψεων και αποχρώσεων, όπως ο Μπέκας, οι αείμνηστοι Καρύδης και Σαρέλη, ο Κωστάρας, ο Παρασκευόπουλος και άλλοι. Οι Ποινικοί Κώδικες, λοιπόν, πρέπει να διαπνέονται από ανθρωπισμό και φιλελεύθερη σκέψη. Αντί γι' αυτό φέρνετε τροποποιήσεις που διαπνέονται από πνεύμα αυστηροποίησης, συντήρησης και οπισθοδρόμησης, όπως ακούστηκε σχεδόν από όλη την Αντιπολίτευση. Η ποινή επί εγκλήματος που επιβάλλει το Ποινικό Δίκαιο πρέπει να έχει κατ' εξοχήν σκοπό την προστασία του δημοσίου συμφέροντος. Δεν μπορεί να συνιστά αυτοσκοπό και να γίνεται συγκυριακά και για επικοινωνιακούς και άλλους λόγους. Πρέπει να περιορίζεται στο έπακρον ο ανορθολογισμός, η αυθαιρεσία και ο αυτοσχεδιασμός και από τη νομοθετική εξουσία, από εμάς αλλά και από την εκτελεστική εξουσία και τα ποινικά δικαστήρια, βέβαια, ώστε να διασφαλίζεται το κύρος των ποινικών κανόνων. Αντί αυτού, έρχεστε και απαξιώνετε τη δουλειά των διαπρεπών μελών των νομοπαρασκευαστικών και επενδύετε στο δόγμα νόμος και τάξη μέσα από το παρόν νομοσχέδιο. Είναι ένα δόγμα το οποίο έχει ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα, με τη βαριά εγκληματικότητα να έχει πολλαπλασιαστεί, με περιστατικά αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας σε ειρηνικές διαδηλώσεις να είναι καθημερινότητα, με τη ρητορική μίσους και τα στερεότυπα να έχουν επανέλθει ακόμα και σε χείλη Βουλευτών και Υπουργών της Κυβέρνησης, δηλητηριάζοντας την κοινωνία και θέτοντας στο περιθώριο χιλιάδες ανθρώπους κυρίως πιο ευάλωτους, με την ασφάλεια των πολιτών στους οποίους μεταθέτετε όλες τις ευθύνες από την πανδημία μέχρι τις υπόλοιπες επιλογές τους, χωρίς τίποτα να κάνετε για το κοινωνικό κράτος που έχει μετατραπεί σε μια ατέρμονη ανασφάλεια. Φέρνετε και διατάξεις οι οποίες διώκουν και καλλιεργούν τον φόβο γι' αυτούς οι οποίοι συμμετέχουν στις ειρηνικές λαϊκές κινητοποιήσεις. Την ίδια στιγμή εδώ και δύο χρόνια έχετε αφήσει τη χώρα χωρίς καμμία απολύτως ποινή εναλλακτική του εγκλεισμού. Το έχουμε πει πολλές φορές, κύριε Υπουργέ, και εμείς και διεθνείς οργανισμοί, και για την κοινωφελή εργασία και για άλλες και πρέπει να επανέλθει άμεσα, διότι είναι δυσφήμιση για τη χώρα. Πρέπει, επίσης, να απαντήσετε γιατί η χώρα εξακολουθεί να είναι συνεχώς υπόλογος των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και τώρα και παλιότερα. Περιμένουμε, όμως, αυτό το ένδικο βοήθημα να έρθει - που υπάρχει κοινή συναίνεση να το ψηφίσουμε - για τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των κρατουμένων. Γιατί δεν το φέρνετε; Επαναφέρετε, επίσης, την αυστηροποίηση των ποινών θέτοντας ασφυκτικούς περιορισμούς στο ευεργετικό και σωφρονιστικό μέτρο της υφ' όρον απόλυσης και επαναφέρετε την αδιανόητη τιμωρία της απρόσφορης απόπειρας. Πού ακριβώς είδατε ότι με την αυστηροποίηση των ποινών και μόνο, σε μια χώρα που σύμφωνα με το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει από τις υψηλότερες ποινές στον κόσμο, θα μειώσετε την εγκληματικότητα; Από πού προκύπτει αυτό; Όσο για τη γυναικοκτονία υπάρχει η τροπολογία μας που κατατέθηκε και ελπίζω να την κάνετε δεκτή, αλλά δεν αρκεί μόνο, προφανώς, η αυστηροποίηση. Γι' αυτό τη φέρνουμε. Γιατί θέλει και το πλαίσιο αλλά θέλει και κάτι άλλο. Θέλει υποδομές, αρωγή, στήριξη των υποδομών που προβλέπει η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης και πολλά άλλα. Το νομοσχέδιο, επίσης, εκδηλώνει μια αδικαιολόγητη δυσπιστία προς τους δικαστές, επιλέγοντας τον υπέρμετρο περιορισμό της αυτονόητης σε ένα σύγχρονο φιλελεύθερο Ποινικό Δίκαιο δυνατότητάς του να εξατομικεύουν την ποινική μεταχείριση. Πρέπει, λοιπόν, η τιμωρία να διέπεται από την αρχή της αναλογικότητας, να λαμβάνει υπ' όψιν τις διεθνείς βέλτιστες πρακτικές ευρωπαϊκών και άλλων χωρών - και όχι προφανώς των χωρών του Βίζεγκραντ, με τους οποίους ταυτίζεστε σχεδόν σε όλα το τελευταίο διάστημα - και η προστασία να είναι στεγανοποιημένη χωρίς περιθώρια καταστρατήγησης των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, επειδή άκουσα και κάποιους να λένε ότι «μία από τα ίδια ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Δημοκρατία στους Ποινικούς Κώδικες και το Ποινικό Δίκαιο και τις φυλακές», να πω ότι και στις αρχές και στη νομοθέτηση και στην πράξη διαφέρουμε παρασάγγας. Να θυμίσω μόνο την κατάργηση άθλιων διατάξεων οι οποίες ποινικοποιούσαν οφειλές στα ασφαλιστικά ταμεία και την εφορία, με εικόνες ανθρώπων να οδηγούνται στα αστυνομικά τμήματα για 800 ευρώ και πηγαίναμε να τους βγάλουμε, τον εκσυγχρονισμό και βελτίωση της κατάστασης στις φυλακές, τα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας, τα προγράμματα επανένταξης και άλλα, αλλά και ένα πολύ σημαντικό κομμάτι, τη μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων, που για σας είναι νομοτέλεια, αλλά για εμάς είναι πυλώνας καταπολέμησης του εγκλήματος. Με απλά λόγια, είμαστε δύο κόσμοι και μαζί με ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που έχει ωριμάσει και κατακτήσει επί χρόνια τις βασικές αρχές του Ποινικού και Συνταγματικού Δικαίου, θα προχωρήσουμε και ως επόμενη κυβέρνηση. Ευχαριστώ πολύ.
Να έρθει ο τελευταίος εκ των παρόντων συναδέλφων, ο κ. Λεονταρίδης Θεόφιλος, Βουλευτής Νέας Δημοκρατίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που έχουμε σήμερα ενώπιόν μας προς ψήφιση διαχωρίζεται σε τρεις θεματικές ενότητες: Πρώτον τις αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα, δεύτερον τις τροποποιήσεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και τρίτον τις λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Η γενική αίσθηση που αποκομίζει κάποιος που διαβάζει το νομοσχέδιο είναι ότι διαπνέεται από μία τάση αυστηροποίησης του πλαισίου ποινών, ώστε να θεραπευτούν οι αδυναμίες στην αντιμετώπιση ειδεχθών εγκλημάτων. Υπάρχει, όμως, η γενική αντίληψη ότι οι ποινές που επιβάλλονται από τη δικαιοσύνη σύμφωνα με την υπάρχουσα νομοθεσία, ιδίως για ειδεχθή εγκλήματα, είναι ποινές που δεν πείθουν το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Δεν υπάρχει, δηλαδή, αναλογικότητα μεταξύ πράξης και μεγέθους ποινής. Όλοι θυμόμαστε πόσο απασχόλησαν την κοινή γνώμη τα τελευταία αλλά και προηγούμενα περιστατικά άτυχων μητέρων και γυναικών που έχασαν τη ζωή τους με αποτρόπαιο τρόπο και διαμόρφωσαν την αντίληψη ότι πρέπει να αλλάξουμε και τη νομοθεσία. Περνώντας τώρα στην ουσία του νομοσχεδίου, συνοπτικά θα ήταν δυνατόν να πούμε ότι όσον αφορά τον Ποινικό Κώδικα, αποκαθίστανται αστοχίες του Κώδικα που ψηφίστηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ, αναβαθμίζονται σε κακουργήματα μείζονος ποινικής απαξίας αδικήματα που είχαν υποβαθμιστεί από την προηγούμενη κυβέρνηση, αναπροσαρμόζεται το πλαίσιο των ποινών, εκσυγχρονίζονται οι διατάξεις του Ποινικού Κώδικα και εναρμονίζονται με τις ευρωπαϊκές συμβάσεις που ρυθμίζουν τα δικαιώματα προστασίας των ανηλίκων και ενήλικων θυμάτων εγκληματικής δραστηριότητας. Αυστηροποιούνται, επίσης, οι ποινές για τα ειδεχθή εγκλήματα όπως η ανθρωποκτονία, ο βιασμός σε βάρος ανηλίκου, ο ομαδικός βιασμός και η εσχάτη προδοσία, που θα τιμωρούνται μόνο με ισόβια κάθειρξη. Αυστηροποιούνται ακόμα οι προϋποθέσεις αποφυλάκισης με τους καταδικασθέντες για σκληρά εγκλήματα, όπως τρομοκρατικές πράξεις, εμπορία ανθρώπων και άλλα όπως είναι ληστεία, νόμου περί ναρκωτικών, ώστε να μπορούν να αποφυλακιστούν έχοντας εκτίσει τα 4/5 της ποινής από τα 3/5 που ίσχυε μέχρι σήμερα. Πιο αναλυτικά και αναφορικά με τα εγκλήματα μείζονος ποινικής απαξίας, δηλαδή τα ειδεχθή εγκλήματα, προβλέπεται ως μοναδική πλέον ποινή η ισόβια κάθειρξη για τα αδικήματα της εσχάτης προδοσίας, της ανθρωποκτονίας, του ομαδικού βιασμού, το βιασμό σε βάρος του ανηλίκου, του θανατηφόρου βιασμού και της θανατηφόρας ληστείας. Τα ανωτέρω αδικήματα με τον ισχύοντα ποινικό κώδικα τιμωρούνται διαζευκτικά με την ποινή είτε της ισόβιας είτε της πρόσκαιρης κάθειρξης τουλάχιστον δέκα ετών. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Αυστηροποιείται, επίσης, η διάταξη για τη βαριά σωματική βλάβη με την κάλυψη όλων των μορφών υπαιτιότητας, αμέλεια, ενδεχόμενος δόλος και επιδίωξη, με την επαναφορά και αυστηροποίηση της παλιάς διάταξης. Επιπλέον, προστίθεται στην έννοια της βαριάς σωματικής βλάβης η αναπηρία και η μόνιμη παραμόρφωση. Επιβαρυντική πλέον περίσταση αποτελεί η τέλεση σωματικής βλάβης σε βάρος υπαλλήλου κατά την εκτέλεση της εργασίας του. Για τα εγκλήματα που σχετίζονται με το περιβάλλον και την κλιματική κρίση το αδίκημα του εμπρησμού, όπως και αυτό του εμπρησμού δασών αλλά και όλων των κοινώς επικινδύνων εγκλημάτων, μετατρέπονται από εγκλήματα αποτελέσματος σε εγκλήματα αφηρημένης διακινδύνευσης. Με άλλα λόγια, για να τιμωρείται η πράξη δεν χρειάζεται να επέλθει η βλάβη αλλά αρκεί να μπορεί να προκύψει κίνδυνος. Περαιτέρω, για την επιβολή ποινής ισοβίου καθείρξεως αρκεί ο θάνατος ενός ανθρώπου, χωρίς να απαιτείται μεγάλος αριθμός προσώπων όπως ισχύει σήμερα. Το αδίκημα του εμπρησμού δασών τυποποιείται πλέον μόνο ως κακούργημα και στη βασική του μορφή, με προβλεπόμενη ποινή κάθειρξης έως οκτώ έτη και χρηματική ποινή. Όσον αφορά τα εγκλήματα κατά της προσωπικής ελευθερίας, της γενετήσιας ελευθερίας και της οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής προβλέπεται η αυτεπάγγελτη δίωξη για την προσβολή της γενετήσιας αξιοπρέπειας στον εργασιακό χώρο. Σχετικά με το αδίκημα της εμπορίας ανθρώπων προβλέπεται αυστηροποίηση των ποινών. Αν από την πράξη επέλθει ο θάνατος, επιβάλλεται ποινή ισόβιας κάθειρξης. Ειδικά για τα εγκλήματα σε βάρος ανηλίκων, με τη σημερινή ισχύουσα πρόβλεψη, η έναρξη της παραγραφής για αδικήματα σε βάρος ανηλίκων αφορά μόνο κακουργήματα και ξεκινά από την ενηλικίωση, δηλαδή από τη συμπλήρωση των δεκαοκτώ ετών. Πλέον προβλέπεται αλλαγή του χρόνου έναρξης της παραγραφής των αδικημάτων της εμπορίας ανθρώπων, της αρπαγής ανηλίκου και των αδικημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας. Με το νέο νομοσχέδιο προβλέπεται ακόμα η αυτεπάγγελτη δίωξη των αδικημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας όταν στρέφονται σε βάρος ανηλίκων. Σήμερα οι πράξεις αυτές διώκονται κατόπιν εγκλήσεως, δηλαδή εντός προθεσμίας τριών μηνών, με αποτέλεσμα η προθεσμία αυτή να κρίνεται ως ασφυκτική για την καταγγελία των ανωτέρω πράξεων. Με την προτεινόμενη αλλαγή ο χρόνος καταγγελίας του αδικήματος είναι πέντε έτη και ο εισαγγελέας ασκεί δίωξη κατόπιν αναφοράς, μήνυσης ή άλλης πληροφορίας ότι διαπράχθηκε το αδίκημα. Τυποποιούνται, ακόμη, ως κακούργημα οι γενετήσιες πράξεις με ανηλίκους, δηλαδή η αποπλάνηση ανηλίκων. Σήμερα η αποπλάνηση τιμωρείται ανάλογα με την ηλικία του ανήλικου. Η αλλαγή του Ποινικού Κώδικα θα πρέπει, όμως, να συνδυαστεί με την ενίσχυση των αστυνομικών, εισαγγελικών και δικαστικών αρχών, την επιτάχυνση των εκδικάσεων των ποινικών αδικημάτων, ώστε οι νέες ρυθμίσεις που ψηφίζονται, να έχουν και ουσιαστικό αποτέλεσμα στην καθημερινότητα του πολίτη. Αγαπητοί συνάδελφοι, όπως προείπα, κάποιες φορές το νομοθετικό Σώμα οδηγεί την κοινωνία, κάποιες φορές οφείλει να την ακούει. Έτσι συντελείται η πρόοδος. Είναι αμφίδρομη η σχέση και ειλικρινά πιστεύω ότι δεν υπάρχει κάτι μεμπτό σε αυτό. Άλλωστε, τι κάνουμε καθημερινά εμείς εδώ στη Βουλή όταν νομοθετούμε αλλά και με τον κοινοβουλευτικό έλεγχο; Δεν ακούμε τις απόψεις των φορέων; Δεν προωθούμε τα ζητήματα διαφόρων κοινωνικών ομάδων; Δεν αφουγκραζόμαστε την κοινωνία; Ως τι θα πρέπει να τα εκλάβουμε όλα αυτά; Ως υποχώρηση σε πιέσεις και λαϊκισμό ή ως αυθεντική διαδικασία αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας; Ως σύζυγος, ως γονέας και ως Βουλευτής αντιλαμβάνομαι την αναγκαιότητα προσαρμογής της νομοθεσίας στα νέα δεδομένα για μια αναλογικότερη και δικαιότερη απονομή της δικαιοσύνης. Γι' αυτό και προτείνω την ψήφισή του. Όσον αφορά τις τροπολογίες, επειδή τελειώνει και ο χρόνος, θα αναφερθώ στο διπλασιασμό του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος για το μήνα Δεκέμβριο του Υπουργείου Εργασίας και τη θέσπιση ανοιχτού προγράμματος του Υπουργείου Εργασίας για τη δημιουργία εκατό χιλιάδων νέων θέσεων εργασίας. Όσον αφορά την τροπολογία για το επίδομα θέρμανσης, από την πρώτη στιγμή που συνομίλησα με τον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών, τον κ. Σκυλακάκη, είδε θετικά την εισήγηση μου να ενταχθούν τα νοικοκυριά που χρησιμοποιούν τηλεθέρμανση στο επίδομα θέρμανσης. Και τώρα, με την τροπολογία του Υπουργού Περιβάλλοντος κ. Σκρέκα, θα απονεμηθεί δικαιοσύνη και σε αυτή την κατηγορία των συμπολιτών μας με την κοινή υπουργική απόφαση, όπου θα καθοριστούν και τα κριτήρια ένταξής τους. Έτσι, θα λάβουν και αυτοί το επίδομα θέρμανσης. Από αυτό το Βήμα θέλω να ευχαριστήσω τους κυρίους Υπουργούς, τον κ. Σκυλακάκη, τον κ. Σταϊκούρα, τον κ. Σκρέκα και τον Γενικό Γραμματέα Δημοσιονομικής Πολιτικής, για τη γενναία αυτή απόφασή τους, που με τα αυξημένα όρια χρηματοδότησης του επιδόματος θέρμανσης τη φετινή χρονιά ενισχύονται οικονομικά τα νοικοκυριά για να αντεπεξέλθουν στις δύσκολες χειμερινές συνθήκες. Η Κυβέρνηση δείχνει την αλληλεγγύη της στους πολίτες με την επιδότηση αυτή, όπως, φυσικά, και με τη στήριξη των νοικοκυριών στο ηλεκτρικό ρεύμα και με άλλα μέτρα που θα ανακοινωθούν λόγω των επιπτώσεων της αύξησης του κόστους ενέργειας και καυσίμων στην καθημερινή μας ζωή. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Καλώς. Ολοκληρώθηκε ο κύκλος ομιλητών με φυσική παρουσία. Πριν περάσουμε στους ομιλητές μέσω Webex, έχει ζητήσει τον λόγο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Ξανθόπουλος, για τη δευτερολογία του. Μετά τον κ. Ξανθόπουλο θα περάσουμε στους υπόλοιπους ομιλητές μέσω Webex. Ορίστε, κύριε Ξανθόπουλε, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ολοκληρώνεται πια η διαδικασία και νομίζω ότι μπορούν να εξαχθούν μερικά ασφαλή συμπεράσματα, κυρίως, πολιτικού χαρακτήρα. Έχουμε ζητήσει από τη στιγμή που μπήκε στις επιτροπές το σχέδιο νόμου να κατατεθεί το πόρισμα, το οποίο, προφανώς, δεν υπάρχει, αλλιώς ο κύριος Υπουργός - είναι δεδομένη η ευαισθησία του - θα το είχε καταθέσει. Καταθέσαμε μία ερώτηση με τον κ. Λάππα τον Μάρτιο, την επαναφέραμε τον επόμενο μήνα, το θέσαμε στην επιτροπή. Άρα, δικαιούμαι να ισχυριστώ ότι συζητάμε χωρίς πόρισμα. Έχω δύο ερωτήματα, τα οποία ενισχύουν αυτή μου την εκτίμηση. Απέσυρε ο κύριος Υπουργός - και το πιστώνεται - το άρθρο 133. Υπήρχε στο πόρισμα της επιτροπής η οικεία βουλήσει το έβαλε και οικεία βουλήσει το έβγαλε;
….(δεν ακούστηκε)
Το αντίστροφο. Γίνεται κακουργηματική η κατοχή των μολότοφ με τροπολογία. Υπήρχε στο πόρισμα της επιτροπής ή οικεία βουλήσει το προσέθεσε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας; Τα λέω αυτά για να ενισχύσω την άποψή μας, που έχουμε εκφράσει εξαρχής. Είναι καθοριστικής σημασίας να ξέρουμε αν μιλάμε επί επιστημονικής βάσεως ή αν μιλάμε επί πολιτικής, γιατί, ακριβώς, αυτό είναι το κέντρο βάρους της αντιπαράθεσης της πολιτικής. Αλλιώς αναπτύσσεται η επιχειρηματολογία με επιστημονικά κριτήρια, αλλιώς με πολιτικά κριτήρια. Όλοι σχεδόν οι ομιλητές της Συμπολίτευσης μας είπαν - εκτός από την αυτονόητη υποχρέωσή τους να εκθειάσουν το νομοσχέδιο - για την κοινωνία, ότι βοά η κοινωνία, ζητά η κοινωνία, ακούμε την κοινωνία. Θα ήθελα να υπενθυμίσω στους συναδέλφους της Συμπολίτευσης, το συντριπτικό ποσοστό των οποίων δηλώνει ότι θρησκεύεται, ότι η διασημότερη δικαστική πλάνη βασίστηκε σε ένα δίλημμα Ιησούν ή Βαραβάν. Και τότε το πλήθος αποφάσισε. Έχουν περάσει δύο χιλιάδες χρόνια, έχουμε περάσει πια το προνεωτερικό στάδιο, νομοθετούμε με βάση τα πορίσματα της επιστήμης, συνδιαλεγόμαστε και αντιπαρατιθέμεθα με βάση τα πορίσματα της επιστήμης και όχι με το τι διαμείβεται στη δημόσια σφαίρα, στα καφενεία, στο διαδίκτυο και στα πρωτοσέλιδα. Μιλάω, βεβαίως, πάντα για το Ποινικό Δίκαιο, μιλάω για τους κώδικες που αφορούν την απονομή του Ποινικού Δικαίου και όχι, δεν το γενικεύω γενικώς και αορίστως. Άρα στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο η έλλειψη ή η παράλειψη του πορίσματος της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής το καθιστά ευάλωτο σε κάθε είδους πολιτικό σχόλιο. Κύριε Υπουργέ, αιφνιδιάσατε πάλι με την τροπολογία, με την οποία αποσπώνται δικαστές στο γραφείο του κυρίου Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης. Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πώς φαντάζεστε το δικαστικό Σώμα, γιατί με τον τρόπο που το αντιμετωπίζετε, νομίζω ότι του προσδίδετε έναν ρόλο που δεν του ανήκει. Ούτε θεραπαινίδα των επιδιώξεων της πολιτικής εξουσίας είναι ούτε βοηθητικό προσωπικό του δικού σας Υπουργείου είναι. Εκτός του ότι η διάταξη αυτή έχει σοβαρά συνταγματικά προβλήματα, γιατί οι άνθρωποι αυτοί, οι δικαστές, δεν αποσπώνται σε διοικητικές θέσεις. Το ότι έχετε δικαίωμα ως Υπουργός, εκ της ιδιότητάς σας, είναι προφανές ότι είναι οι τεχνοκράτες του Υπουργείου σας και είναι αυτονόητο ότι πρέπει να τους έχετε. Δεν μπορεί να πηγαίνουν σε οποιοδήποτε άλλο Υπουργείο. Ερώτηση πρώτη. Οψέποτε πάψει ο κ. Πικραμμένος να είναι ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, τι θα γίνουν αυτές οι θέσεις; Θα εξακολουθήσουν να υποστηρίζουν και τον επόμενο αντιπρόεδρο, ο οποίος δεν είναι δικαστής, δεν διετέλεσε δικαστής; Δεύτερον και πολύ σημαντικό. Ουσιαστικά, κατά τη γνώμη μας, δημιουργείται πάλι ένας εξωθεσμικός τρόπος διοίκησης και διαχείρισης της δικαιοσύνης. Και αυτό για μας είναι εξαιρετικά σοβαρό πρόβλημα. Δηλαδή ο κ. Πικραμμένος έχει εκφράσει ορισμένες απόψεις για το πώς πρέπει να είναι η θητεία των δικαστών ορισμένου χρόνου, οι κρίσεις των δικαστών, να συνοδεύει τους δικαστές η επίδοσή τους από τη σχολή μέχρι το τέλος του εργασιακού βίου, έχει μιλήσει για δικαστικό «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ». Και βλέπουμε ότι διαμορφώνεται ένας άλλος πόλος διαχείρισης των θεμάτων της δικαιοσύνης εκτός του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Και αυτό, βεβαίως, εμείς δεν μπορούμε να το δεχθούμε. Το καταγγέλλουμε. Και είμαστε απέναντι όχι γιατί είναι μία πρωτοβουλία της Κυβέρνησης, αλλά δεν είναι δυνατόν να θεσμοθετούνται τέτοιοι θεσμοί οι οποίοι δεν έχουν μια λειτουργική σχέση με αυτό που έχουμε ψηφίσει με τη δομή του Υπουργικού Συμβουλίου και πρωτίστως με τον ρόλο και τη θέση των Ελλήνων δικαστών. Θέλω να θέσω άλλες δύο παραμέτρους και να επισημάνω στον ελληνικό λαό πράγματα τα οποία θα δούμε τις επόμενες μέρες. Φέρνετε μια τροπολογία για την παράσταση της πολιτικής αγωγής στο Ειδικό Δικαστήριο. Και αντιλαμβάνομαι πάρα πολύ καλά ότι το μόνο Ειδικό Δικαστήριο που είναι προ οφθαλμών είναι αυτό που αφορά τον κ. Παπαγγελόπουλο και δευτερευόντως βεβαίως τον κ. Παππά. Αντιλαμβάνεστε ότι το να θεσπίσετε θέση παράστασης πολιτικής αγωγής για την υποστήριξη της κατηγορίας, ουσιαστικά μετατρέπει το Ειδικό Δικαστήριο σε έναν χώρο αντεγκλήσεων ως μη όφειλε. Βεβαίως είμαστε αντίθετοι και, βεβαίως, θα δούμε πώς θα εξελιχθεί αυτή η διαδικασία. Αλλά για μια φορά σας επισημαίνουμε ότι παίζετε με τους θεσμούς, αλλά αυτό το πράγμα φαίνεται ότι δεν σας αφορά. Η ψευδής κατάθεση την οποία τροποποιήσατε, φέρατε τη νομοτεχνική;
Έρχεται τώρα.
Ακόμη; Προσεχώς ,λοιπόν. Είναι άλλο ένα ενδεικτικό στοιχείο το πώς αντιλαμβάνεστε τη λειτουργία των θεσμών και τι ετοιμάζετε να κάνετε. Αυτά τα λέμε και εις επήκοον των Ελλήνων πολιτών πώς μεθοδεύονται καταστάσεις, γιατί ακριβώς θα είναι τα ζητήματα που θα απασχολήσουν τη δημόσια σφαίρα το επόμενο διάστημα. Κλείνω με την τροπολογία που καταθέσαμε για το άρθρο 82α του Ποινικού Κώδικα. Είναι ανάγκη να συγκλίνουμε όλες οι πτέρυγες. Είναι εντυπωσιακό, κύριε Υπουργέ ότι την έχουμε καταθέσει από χθες, συμπληρώνουμε σήμερα εικοσιτέσσερις ώρες και «άκρα του τάφου σιωπή». Κανείς από τους ομιλητές της Συμπολίτευσης δεν είπε κουβέντα επί της συγκεκριμένης τροπολογίας. Ελπίζω να διευκρινίσετε και να διαφωτίσετε το Σώμα και τον ελληνικό λαό στην τοποθέτησή σας που επίκειται. Αλλά θέλω να πω ότι κανείς πια δεν δικαιούται να υποδύεται ότι είναι ένα θέμα του γενικότερου και απώτερου μέλλοντος. Σήμερα τιθέμεθα προ των ευθυνών μας. Πήραμε μια πρωτοβουλία που κατά την άποψή μας είναι άρτια νομικά και επομένως δεν έχετε επιστημονικά επιχειρήματα να αντιπαραθέσετε. Είναι κοινωνικά επιβεβλημένη γιατί η χώρα βοά από τις συνεχείς γενοκτονίες, δεκατρείς τον αριθμό μέχρι στιγμής. Έχουν καταθέσει όλες οι πτέρυγες της Βουλής τη συναίνεσή τους σε μία τέτοια ρύθμιση και απομένει στην Κυβέρνησή σας να ολοκληρώσει το βήμα γενναιότητας που έδειξε με το άρθρο 133. Είναι προφανές ότι εμείς θα επιμένουμε. Είναι ένα θέμα κοινωνικό. Είναι ένα θέμα ατομικό. Είναι ένα θέμα της ύπαρξης της κοινωνίας. Γιατί όταν το μισό του ουρανού δεν έχει την ασφάλεια ούτε μέσα στο σπίτι του, καταλαβαίνετε ότι η μοίρα του ανθρώπινου γένους είναι προδιαγεγραμμένη αρνητικά. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Ξανθόπουλο. Και συνεχίζουμε με τους ομιλητές μέσω Webex με πρώτον τον κ. Σιμόπουλο. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην αρχή θα κάνω κάποιες παρατηρήσεις βασιζόμενος σε μία ομιλία συναδέλφου από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η συνάδελφος από τον ΣΥΡΙΖΑ πριν λίγη ώρα ισχυρίστηκε ότι η χώρα έχει γίνει μπανανία. Τονίζω ότι μπανανία θα ήταν η χώρα αν συνέχιζε η προηγούμενη διακυβέρνηση της περιόδου 2015-2019. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η Κυβέρνηση κλείνει το μάτι στους κάθε λογής ψεκασμένους. Αιδώς Αργείοι! Τα είπε μία Βουλευτής η οποία είναι μέλος ενός κόμματος το οποίο στην αρχή ισχυρίστηκε ότι δεν υπάρχουν εμβόλια, μετά ότι τα εμβόλια ήταν για πάσα χρήση και για ξεστοκάρουν τα εμβόλια και στο τέλος ένα κορυφαίο στέλεχος τους ήταν στην κυριολεξία προπομπός των κάθε λογής ψεκασμένων. Τρίτη παρατήρηση είναι ότι ουσιαστικά συντάχθηκε με την Ολλανδή δημοσιογράφο η οποία μέσα στο Μαξίμου ουσιαστικά δεν έκανε ερώτηση. Επετέθη στον Έλληνα Πρωθυπουργό και έλαβε με επιχειρήματα την κατάλληλη απάντηση. Έρχομαι τώρα στα του Ποινικού Κώδικα όπου πραγματικά έχουν αναδειχθεί οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ της Κυβέρνησης και κυρίως της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης αλλά και των άλλων κομμάτων. Μπορεί κάποιος βάσιμα να ισχυριστεί ότι είναι ιδεολογικές οι διαφορές. Αλλά και να μην είναι ιδεολογικές, μπορεί κάλλιστα να είναι διαφορές μεταξύ λογικής και παραλόγου, μεταξύ της ηρεμίας που ζητούν οι πολίτες για την καθημερινότητά τους και τη διατάραξη αυτής με όπλο έναν ιδεοληπτικό δικαιωματισμό. Ναι, μπορεί να είναι διαφορές μεταξύ συντήρησης και προόδου, αλλά με αντίθετο πρόσημο απ' αυτό που θέλει να επιβάλλει κυρίως η Αξιωματική Αντιπολίτευση. Ακούσαμε για Βαλκάνια, ακούσαμε για αναχρονιστικούς νόμους από πρόσωπα τα οποία απ' ότι φαίνεται είναι ξεκομμένα από την πραγματικότητα η οποία κυριαρχεί στην ελληνική κοινωνία. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω πως ο Ποινικός Κώδικας είναι ένα όπλο της κρατικής εξουσίας. Την εξουσία όμως αυτή στη δημοκρατία την παρέχουν οι πολίτες. Είναι λοιπόν δημοκρατικό όπλο και σαν τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται. Το μέγεθος, το ύψος των ποινών πρέπει να αντιστοιχίζεται προφανώς με την περί δικαίου αίσθηση των πολιτών, με το περί δικαίου αίσθημα. Ως ένα σημείο πρέπει να αντιστοιχίζεται χωρίς όμως να υπάρχουν ευκαιρίες να εισχωρεί ο λαϊκισμός στο δικαιικό μας σύστημα. Η οικονομική κατάσταση παίζει ρόλο στην έκταση όλων αυτών που ονομάζουμε ποινικά αδικήματα; Φυσικά ναι. Σε καμμία όμως περίπτωση η πραγματικότητα αυτή δεν πρέπει να οδηγεί σε μείωση ποινών ή ακόμη, ακόμη και σε έναν Ποινικό Κώδικα που τελικά θα αποτελεί κατ' επίφαση όπλο τιμωρίας και σωφρονισμού όπως ο Ποινικός Κώδικας που ψήφισε η προηγούμενη κυβέρνηση, υποβαθμίζοντας μείζονος ποινικής απαξίας αδικήματα και προκαλώντας το κοινό περί δικαίου αίσθημα το καλοκαίρι του 2019 πριν τις εκλογές του. Όλες τις παραπάνω παίρνει υπ' όψιν της η παρούσα τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα που θα κριθεί στην πράξη. Επιχειρεί να θωρακίσει ακόμη περισσότερο το νομικό μας οπλοστάσιο απέναντι στις εγκληματικές συμπεριφορές και εναρμονίζεται με ευρωπαϊκές συμβάσεις που ρυθμίζουν μεταξύ άλλων τα δικαιώματα προστασίας και αξιολόγησης των ανηλίκων και ενηλίκων θυμάτων εγκληματικής δραστηριότητας. Στο σημείο αυτό επίσης θέλω να επισημάνω ότι η Αντιπολίτευση δεν επιχειρηματολογεί σε κάθε άρθρο. Επιχειρηματολογεί γενικά προσπαθώντας να υποβαθμίσει τη συνολική παρέμβαση. Διότι γνωρίζει ότι αν ξεκινήσει να επιχειρηματολογεί σε άρθρο, άρθρο, θα ζητήσει μείωση ποινών που δεν επιθυμεί η ελληνική κοινωνία σε καμμία περίπτωση. Και γι' αυτό δεν ακούμε επιχειρήματα σε άρθρο, άρθρο. Στο σημείο αυτό θέλω να τονίσω ένα άρθρο στη διαμόρφωση του οποίου συνέβαλλα και εγώ μαζί με άλλους συναδέλφους του Βουλευτές που αφορά την τιμωρία της αλιευτικής δραστηριότητας με σκάφος ή άλλο πλωτό μέσο που φέρει σημαία τρίτης χώρας χωρίς την προβλεπόμενη κατά τις οικείες διατάξεις άδεια της αρμόδιας αρχής εντός της αιγιαλίτιδας ζώνης μας. Με λίγα λόγια, θα υπάρχουν ποινές, θα υπάρχει μία διαδικασία τιμωρίας των Τούρκων ψαράδων, οι οποίοι πλέον, βάσει του Ποινικού Κώδικα του 2019, μπορούν να αλιεύουν, χωρίς τιμωρία, μέσα στα χωρικά μας ύδατα. Αν θέλουμε, βέβαια, να είμαστε πιο ουσιαστικοί - και παρακινώ προς αυτή την κατεύθυνση την ελληνική Κυβέρνηση - θα μπορούσαμε να δώσουμε τη δυνατότητα και την ευελιξία στις λιμενικές αρχές να δρουν άμεσα μόλις διαπιστώσουν την παράνομη αλιευτική δραστηριότητα και να οδηγούν τα σκάφη αυτά στον πλησιέστερο ελληνικό λιμένα για την επιβολή της προβλεπόμενης ποινής. Στα πλαίσια της συζήτησης αυτής και της βελτίωσης του νομοσχεδίου, συντάσσομαι με την άποψη περί εξαίρεσης συλλήψεως και προσαγωγής στο αυτόφωρο αστυνομικών για ενέργειες κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας. Είναι δόκιμο η άσκηση της ποινικής δίωξης να γίνεται κατόπιν διενέργειας ολοκληρωμένης ενόρκου διοικητικής εξετάσεως και εφόσον προκύψουν επαρκείς ενδείξεις περί της ενοχής του, φυσικά τότε να ασκείται δίωξη και να διατάσσεται η διενέργεια κύριας ανάκρισης. Το προτεινόμενο σχέδιο νόμου, κυρίες και κύριοι, φέρνει αλλαγές οι οποίες θα βελτιώσουν το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο που με προχειρότητα και μεγάλη σπουδή, μια μέρα πριν τις εκλογές ψήφισε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, δημιουργώντας σωρεία προβλημάτων. Το νομικό κενό που δημιούργησε ο ΣΥΡΙΖΑ, με την κατάργηση ή την υποβάθμιση μείζονος ποινικής απαξίας αδικήματα που αποτελούν εγγύηση για το κράτος δικαίου, αλλά και η αυξανόμενη εγκληματικότητα, απαιτούν τη διαρκή επανεξέταση και προσαρμογή των υφιστάμενων προβλέψεων, τόσο στον Ποινικό Κώδικα όσο και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Το νέο σχέδιο νόμου περιλαμβάνει τροποποιήσεις και βελτιώσεις στις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, εξορθολογισμό των προβλεπόμενων ποινών και επαναφορά σημαντικών διατάξεων, οι οποίες είτε είχαν καταργηθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση είτε είχαν υποβαθμιστεί σε πλημμελήματα με χαμηλότερες ποινές. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να τονίσω ότι η Κυβέρνηση θα πρέπει να δει με πολύ ανοιχτά αυτιά οποιεσδήποτε προτάσεις, από όπου κι αν προέρχονται, που αφορούν…
Ολοκληρώστε σας παρακαλώ, κύριε Σιμόπουλε.
… σεξιστικά εγκλήματα. Προς την κατεύθυνση αυτή νομίζω ότι όλη η κοινωνία είναι έτοιμη να δεχθεί παρεμβάσεις. Ευχαριστώ πολύ.
Καλώς. Πριν δώσω τον λόγο στον επόμενο ομιλητή, θα δώσω τον λόγο στον κύριο Υπουργό, ο οποίος έχει ζητήσει τον λόγο, για να κάνει μια παρέμβαση σε σχέση με νομοτεχνικές βελτιώσεις. Ορίστε, έχετε τον λόγο, κύριε Υπουργέ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα τις καταθέσω, για να είναι και ενώπιον των συναδέλφων. Να ζητήσω συγγνώμη για τη μεγάλη καθυστέρηση. Δίνουμε προσοχή λέξη - λέξη και αυτό αντιλαμβάνεστε ότι δημιουργεί πάντα τον λόγο της καθυστέρησης. Παρακαλώ για τα Πρακτικά και για τους κυρίους συναδέλφους.
Ωραία, να μοιραστούν και στις Κοινοβουλευτικές Ομάδες.
Συνεχίζουμε με την κ. Όλγα Κεφαλογιάννη από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, έχετε τον λόγο, κυρία Κεφαλογιάννη.
Ευχαριστώ πολύ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας αποτελεί μια πολύ σημαντική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης, άλλωστε ήταν και δέσμευσή της. Μια δέσμευση με δύο στόχους: Από τη μία πλευρά να διορθώσει τις αστοχίες και τις πλημμέλειες της προηγούμενης κυβέρνησης που έφερε στη Βουλή τον νέο Ποινικό Κώδικα στο παραπέντε των εθνικών εκλογών του 2019 και έτσι δεν υπήρξε ο απαιτούμενος χρόνος για διάλογο, από την άλλη πλευρά να ενισχυθεί συνολικά η ασφάλεια και η προστασία του πολίτη από την εγκληματικότητα, μέσα από την εναρμόνιση της ποινικής μας νομοθεσίας με τις ανάγκες του σύγχρονου κοινωνικού κράτους δικαίου, αλλά και με γνώμονα τις νέες προκλήσεις που αυτό αντιμετωπίζει. Στην κατεύθυνση αυτή με το παρόν νομοσχέδιο πολύ σωστά ενισχύεται πρωταρχικά η προστασία των πιο ευάλωτων, όπως είναι οι ανήλικοι, οι πολίτες τρίτων χωρών, τα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης και οικονομικής εκμετάλλευσης, θύματα που λόγω της ευάλωτης θέσης τους και της κακοποίησης που έχουν υποστεί, αδυνατούν να καταθέσουν, χωρίς την υποστήριξη ειδικών επιστημόνων, κάτι που θα τους παρέχεται στο εξής. Εξαιρετικά βαρύνουσας σημασίας είναι, επίσης, η αυστηροποίηση των ποινών, αλλά και η πρόβλεψη για την κατά προτεραιότητα εκδίκαση των υποθέσεων αυτών, όπως επίσης και η αλλαγή του χρόνου έναρξης της παραγραφής των αδικημάτων της εμπορίας ανθρώπων, της αρπαγής ανηλίκου και των αδικημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας. Η παραγραφή θα ξεκινά πλέον από την ενηλικίωση του θύματος, με παρέκταση ενός επιπλέον έτους για πλημμέλημα ή τριών επιπλέον ετών για κακούργημα. Επανέρχονται, λοιπόν, αλλά και επεκτείνονται τα προβλεπόμενα στον παλαιό Ποινικό Κώδικα για την παραγραφή αδικημάτων που σχετίζονται με τη γενετήσια ελευθερία και στρέφονται κατά ανηλίκων, τα οποία εσφαλμένα είχε αλλάξει η προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ορίζοντας την έναρξη προσμέτρησης της παραγραφής τους από την ενηλικίωση του θύματος και μόνο για τα κακουργήματα, προφανώς, σε μια απαράδεκτη λογική συμψηφισμού για τα ιδιαιτέρως ευαίσθητα και ειδεχθή αυτά εγκλήματα. Η ίδια η κοινωνική πραγματικότητα ανέδειξε πρόσφατα, ότι τα θύματα τέτοιων εγκλημάτων είναι σε θέση να τα καταγγείλουν σε χρόνο πολύ μεταγενέστερο από αυτόν στον οποίο συνέβησαν, διότι οι ψυχολογικές επιπτώσεις που αντιμετωπίζουν είναι τεράστιες. Εξίσου σημαντική νομοθετική παρέμβαση, αποτελεί η μετατροπή σε αυτεπαγγέλτως διωκόμενο έγκλημα, αυτό της προσβολής της γενετήσιας αξιοπρέπειας στον εργασιακό χώρο. Και επικαλούμαι και πάλι σε αυτό, τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα που μας υποδεικνύει ότι πολλές τέτοιες υποθέσεις δεν καταγγέλθηκαν έγκαιρα ή δεν καταγγέλθηκαν ποτέ από τον φόβο των θυμάτων να χάσουν την εργασία τους, να αντιμετωπίσουν προβλήματα βιοπορισμού ή ακόμα και να εκτεθούν στον ευρύτερο επαγγελματικό τους κύκλο. Οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις σε σχέση με εκβιαστικές πρακτικές στον εργασιακό χώρο, σε βάρος κυρίως γυναικών, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αδράνειας στα θέματα αυτά. Το ίδιο και οι σύγχρονες οικονομικές προκλήσεις. Ιδιαίτερα μετά το ξέσπασμα της πανδημίας, η επίτευξη της ισότητας των φύλων και στον εργασιακό χώρο, αναδεικνύεται σε μια κρίσιμη προϋπόθεση ευημερίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τόσο για τις υποθέσεις της σεξουαλικής παρενόχλησης κακοποίησης ανηλίκων, όσο και ενηλίκων, ειδικά εντός του χώρου εργασίας, είχα η ίδια εγκαίρως παρέμβει. Από την πρώτη στιγμή που είδαν το φως της δημοσιότητας σωρεία συγκλονιστικών υποθέσεων, κατέθεσα σχετικές ερωτήσεις προς τον αρμόδιο Υπουργό, τονίζοντας την άμεση ανάγκη για αναπροσαρμογή της ποινικής αντιμετώπισης τέτοιων εγκλημάτων, κάτι που εύστοχα προτείνεται στο υπό συζήτηση και ψήφιση νομοσχέδιο. Πραγματικά, εκπλήσσομαι για ακόμη μια φορά με τη στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης - δυσάρεστα, φυσικά - για τις αιτιάσεις της, περί δήθεν τυφλής αυστηροποίησης των ποινών και εργαλειοποίησης της επικαιρότητας. Είναι σοκαριστικό δε, το γεγονός ότι στην αρμόδια επιτροπή ακούστηκε από την Αξιωματική Αντιπολίτευση η άποψη ότι τα κακουργήματα της Καρολάιν είναι ένα στο εξάμηνο ή δύο στον χρόνο. Καθ' όλη τη διάρκεια των περιοριστικών μέτρων αυξήθηκαν κατακόρυφα τα φαινόμενα κακοποίησης γυναικών και ενδοοικογενειακής βίας όχι μόνο εδώ στην Ελλάδα, αλλά και παγκοσμίως. Μέσα σε αυτή την κατάσταση εντάσσεται και ο θλιβερός μακρύς κατάλογος της πιο ακραίας μορφής τους, της γυναικοκτονίας. Μόνο για το 2021 στη χώρα μας, ο αριθμός δολοφονιών γυναικών που συνδέονται με το φύλο τους, είναι ήδη διψήφιος και ακόμα δεν έχουμε κλείσει το έτος. Έχουμε, λοιπόν, να κάνουμε με εργαλειοποίηση της επικαιρότητας από την Κυβέρνηση; Όχι φυσικά. Είναι εργαλειοποίηση της επικαιρότητας, η επαναφορά και διεύρυνση του αξιοποίνου στα κοινώς επικίνδυνα αδικήματα, όπως είναι ο εμπρησμός, η έκρηξη, η πλημμύρα; Δεν μπορεί να καταστρέφεται το περιβάλλον, να χάνονται ζωές, περιουσίες ανθρώπων και η Αξιωματική Αντιπολίτευση να επιμένει στην ιδεοληπτική λογική της ατιμωρησίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο νομοθέτης οφείλει να αφουγκράζεται τις κοινωνικές συνθήκες, εκείνες που γεννούν το έγκλημα. Και αλίμονο, εάν δεν προσαρμόζει τη νομοθεσία με γνώμονα τη φύση και την ένταση του ποινικού φαινομένου. Βρισκόμαστε, ήδη, μπροστά σε μια νέα κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα. Σε μια ραγδαία μεταβολή των οικονομικών, εργασιακών και κοινωνικών σχέσεων υπό την αυξανόμενη, μάλιστα, επίδραση του τεχνολογικού τομέα. Μέσα σ' αυτή τη μεταβαλλόμενη πραγματικότητα, μοιραία, μεταβάλλεται το ίδιο το έγκλημα και φυσικά οφείλει να εξελίσσεται και η αντιμετώπισή του. Για τον λόγο αυτό, είναι πολύ σημαντικό η Κυβέρνηση να προχωρήσει γρήγορα στην αναθεώρηση όλων των κωδίκων, αλλά και στην ψηφιοποίηση του δικαστικού συστήματος, για να δώσουμε στους δικαστικούς λειτουργούς τα εργαλεία εκείνα, ώστε να μπορούν να απονείμουν δικαιοσύνη γρηγορότερα και ποιοτικότερα. Αν θέλουμε να μιλάμε ρεαλιστικά για οικονομική ανάπτυξη και ευημερία, θα πρέπει να εμβαθύνουμε κι άλλο στην εμπέδωση του κράτους δικαίου, ενός κράτους, δηλαδή, που προστατεύει τον πολίτη, του παρέχει το αίσθημα της ασφάλειας και επομένως, τον κάνει να αισθάνεται ελεύθερος. Ελεύθερος να δημιουργήσει, να καινοτομήσει και να προοδεύσει! Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.
Ευχαριστούμε την κ. Κεφαλογιάννη. Πριν περάσουμε στον επόμενο ομιλητή, θα δώσουμε τον λόγο στον κ. Σκρέκα Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας για να αναπτύξει την τροπολογία με γενικό ρυθμό 1127 και ειδικό 92. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πολύ σύντομα θα ήθελα να πω ότι καταθέτουμε τροπολογία με αριθμό 1127 και ειδικό 92. Όπως γνωρίζουν πολύ καλά οι κυρίες και οι κύριοι συνάδελφοι για να αντιμετωπίσουμε τις επιπτώσεις της πρωτόγνωρης ενεργειακής κρίσης η οποία πλήττει την Ευρώπη και κατ' επέκταση και την Ελλάδα μας, έχουμε συστήσει ένα ειδικό ταμείο για την ενεργειακή μετάβαση. Εκεί διαθέτουμε πόρους που προέρχονται από τις δημοπρασίες διοξειδίου του άνθρακα - αερίων του θερμοκηπίου δηλαδή - και αυτούς τους πόρους στη συνέχεια τους κατανείμουμε και τους προωθούμε για να επιδοτήσουμε τους λογαριασμούς ηλεκτρικής ενέργειας των ελληνικών νοικοκυριών, ώστε να απορροφήσουμε το μεγαλύτερο τμήμα της ανατίμησης στην ηλεκτρική ενέργεια. Αρχικά είχαμε κατανείμει 150 εκατομμύρια ευρώ. Μετά τις τελευταίες ανακοινώσεις στις οποίες προχωρήσαμε χθες τελικά θα διαθέσουμε 620 εκατομμύρια ευρώ στον εν λόγω λογαριασμό. Με την τροπολογία που καταθέτουμε δίνουμε τη δυνατότητα να χρηματοδοτήσουμε από τον εν λόγω ειδικό λογαριασμό με την ονομασία «Ειδικός λογαριασμός Ταμείο Ενεργειακή Μετάβασης». Δίνουμε τη δυνατότητα να προωθήσουμε πόρους για να στηρίξουμε το επίδομα θέρμανσης, το οποίο δίνουμε με συγκεκριμένα εισοδηματικά κριτήρια σε δικαιούχους στην Ελλάδα. Επίσης δίνουμε τη δυνατότητα να χρηματοδοτήσουμε από αυτό τον λογαριασμό τον Δήμο Εορδαίας για να καλύψει έκτακτες και αυξημένες ανάγκες κόστους που προέρχεται από τη χρήση ηλεκτρολέβητων για την τηλεθέρμανση στην Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης και βέβαια δίνουμε τη δυνατότητα μέσα από αυτόν τον λογαριασμό, μέσα από το ταμείο για την ενεργειακή μετάβαση, να τροφοδοτήσουμε και τον ειδικό λογαριασμό για την επανασύνδεση ευάλωτων νοικοκυριών και την αποπληρωμή οφειλών τους. Αυτό είναι η τελευταία παρέμβαση που έχουμε προχωρήσει ως Κυβέρνηση. Έχουμε ήδη ανακοινώσει ότι για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε ακόμα περισσότερο αυτούς που έχουν περισσότερο ανάγκη και για να μην μείνει κανένα νοικοκυριό τις κρύες μέρες του χειμώνα χωρίς δυνατότητα θέρμανσης, δημιουργούμε έναν πενταψήφιο τηλεφωνικό αριθμό έκτακτης ανάγκης όπου ένα νοικοκυριό το οποίο δεν έχει δυνατότητα πρόσβασης σε φυσικό αέριο ή σε πετρέλαιο για να θερμάνει το σπίτι του, έχει αποκοπεί το ηλεκτρικό του ρεύμα, δίνουμε τη δυνατότητα να καλέσει αυτόν τον πενταψήφιο αριθμό και αμέσως να προστρέξει η ανάλογη κοινωνική υπηρεσία του δήμου και να προχωρήσει στην επανασύνδεση. Για το κόστος αυτής της επανασύνδεσης, αλλά και την αποπληρωμή τμήματος των συγκεκριμένων νοικοκυριών δίνουμε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε χρήματα από το Ταμείο Ενεργειακής Μετάβασης. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Ευάγγελος Αποστόλου από τον ΣΥΡΙΖΑ μέσω Webex.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Τα ψίχουλα που ανακοίνωσε ο κ. Σκρέκας και οι τηλεφωνικοί αριθμοί για τα ευάλωτα νοικοκυριά δυστυχώς δεν σημαίνουν τίποτα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην Ελλάδα υπάρχει διαχρονικά ένα σύνθημα ποινικής καταστολής που το καθιστούσε το πιο τιμωρητικό και σε μέγιστο βαθμό αναποτελεσματικό σε όλη την Ευρώπη. Εμείς, ο ΣΥΡΙΖΑ, κάναμε ένα σημαντικό βήμα που έτυχε και γενικής αποδοχής και εσείς, η Νέα Δημοκρατία, αντί να κάνετε ένα βήμα μπροστά, κινείστε προς τα πίσω. Από την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας αρχίσατε να κατεδαφίζετε και να εργαλειοποιείτε την ποινική δικαιοσύνη, επιστρέφοντας ταχύτατα στα πέτρινα χρόνια. Με το παρόν νομοσχέδιο επισφραγίζετε αυτή την προσπάθειά σας. Προχωρείτε σε μια απροκάλυπτη οπισθοδρόμηση με την καθιέρωση γενικευμένης αυστηροποίησης των ποινών, καταργώντας την προηγούμενη νομοθετική προσπάθεια εξορθολογισμού και αναλογικότητας των ποινών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ζητούμενο σε κάθε πολίτη που προσφεύγει στη δικαιοσύνη είναι κατά πόσον ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας και ο Ποινικός Κώδικας διασφαλίζουν τόσο τα δικαιώματά του, όσο και αυτά βέβαια της κοινωνίας από εγκληματικές πράξεις και σε αυτή τη διελκυστίνδα είναι σίγουρο ότι ο πολίτης έχει το προβάδισμα, αφού είναι προτιμότερο η αθώωση ενός ενόχου από την καταδίκη ενός αθώου. Με βάση, λοιπόν, αυτό τον κανόνα ο οποίος επηρεάζει όχι μόνο το αποτέλεσμα, όσο κυρίως την προστασία των δικαιωμάτων του ατόμου από τις αυθαιρεσίες της εξουσίας, θα προσεγγίσω τις τροποποιήσεις που προτείνετε. Ελάχιστες είναι οι διατάξεις που έχουν θετικό πρόσημο. Οι περισσότερες έχουν αποσπασματικό χαρακτήρα και στοχεύουν στην αυστηροποίηση των ποινών σε πολλά αδικήματα. Αν μάλιστα ληφθεί υπ' όψιν ότι η εξέταση πολλών από τα αδικήματα θα γίνεται από ολιγομελή ή μονοπρόσωπα δικαστικά όργανα τότε θα υπάρχει και πρόβλημα στην απονομή της δικαιοσύνης. Εμείς είμαστε αντίθετοι με τη διάταξη που προσθέτει νέα …(δεν ακούστηκε λόγω κακής σύνδεσης) στο μονομελές εφετείο. Ένα μονομελές όργανο που επιβάλλει ποινές μέχρι δεκαπέντε χρόνια είναι αδιανόητο να μπορεί να επιβάλει ακόμα και ισόβια. Θα σταθώ κυρίως στη ρύθμιση με τη διάταξη του νομοσχεδίου που χαρακτηρίζει όλα τα κοινώς επικίνδυνα εγκλήματα και αφορά στην πρόβλεψη ποινής με βάση την αφηρημένη διακινδύνευση αντί της συγκεκριμένης διακινδύνευσης. Δεν απαιτεί να έχει επέλθει κίνδυνος ως συστατικό στοιχείο της αντικειμενικής υπόστασης του εγκλήματος, αλλά απλά να μπορούσε να επέλθει και να επιβάλλεται ποινή, αυξημένη μάλιστα, χωρίς να προκληθεί κανένας κίνδυνος. Είναι πάρα πολύ επικίνδυνο αυτό. Σχετικά, όμως, με το έγκλημα του εμπρησμού δεν μπορεί να διαφύγει της προστασίας μας η καλοκαιρινή αναφορά του Υπουργού εναντίον της ισχύουσας διάταξης και ότι ο ίδιος θα φέρει αυστηρότερη διάταξη. Κύριε Υπουργέ, οι πυρκαγιές μεγάλης έκτασης ή εκείνες όπου υπήρχε κίνδυνος για τη ζωή ή για κοινωφελείς εγκαταστάσεις, όπως συνέβη με τις πυρκαγιές όλων των ημερών του Αυγούστου, τιμωρούνται ήδη ως κακουργήματα. Μάλιστα με τον Ποινικό Κώδικα που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ τιμωρείται ως κακούργημα και κάθε πυρκαγιά που επεκτείνεται σε μεγάλη δασική έκταση και δεν απαιτείται για ιδιαίτερα μεγάλη έκταση, όπως γινόταν με τον παλιό Ποινικό Κώδικα. Παράλληλα προβλέφθηκε για πρώτη φορά μέχρι και ποινή ισόβιας κάθειρξης για πυρκαγιά δάσους στην περίπτωση ύπαρξης μεγάλου αριθμού θυμάτων, κάτι που δεν ίσχυε ποτέ στο παρελθόν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, αλλού είναι το πρόβλημα με τις πυρκαγιές της βόρειας Εύβοιας. Είναι τέτοιο το μέγεθος της καταστροφής που δεν μιλάμε για μία υποτίμηση της αντιπυρικής πολιτικής ή και ανεπάρκεια. Μιλάμε για πλήρη ανυπαρξία σχεδιασμού και έργου με βάση τις ανάγκες. Μόνο η βροχή μπόρεσε να σβήσει και τον τελευταίο πύρινο θύλακα στην Εύβοια. Μιλάμε, όμως και για συγκεκριμένες ευθύνες οι οποίες πρέπει να προσωποποιηθούν, όταν ο ίδιος ο Αρχηγός της Πυροσβεστικής ανερυθρίαστα δήλωνε σε τηλεοπτική συνέντευξη ότι δεν παρακολουθούσε και πολύ το πύρινο μέτωπο της Εύβοιας γιατί ήταν απασχολημένος αποκλειστικά με άλλη ή όταν ο περιφερειάρχης συγκλονισμένος δήλωνε ότι είχε δοθεί στην Πυροσβεστική Υπηρεσία εντολή μη κατάσβεσης ή όταν οι δήμαρχοι δήλωναν ότι εσκεμμένα εγκαταλείφθηκαν οι περιοχές τους. Καταλαβαίνετε ότι εκεί τα πράγματα πρέπει να τα δει η δικαιοσύνη διεξοδικά. Θα σταθώ και σε μια άλλη αυστηροποίηση, αυτή του άρθρου 191 του Ποινικού Κώδικα για τη διασπορά ψευδών ειδήσεων και μάλιστα για την εξ αμελείας τέλεση του αδικήματος, αφού προβλέπει ποινή φυλάκισης έως ένα έτος ή χρηματική ποινή ενώ σήμερα προβλέπεται ποινή χρηματική ή παροχή κοινωφελούς εργασίας. Δηλαδή, το άρθρο αυτό του νομοσχεδίου αφ' ενός προβλέπει φυλάκιση και αφ' ετέρου εξοβελίζει την ποινή της παροχής κοινωφελούς εργασίας και την εξαφανίζει τελείως από τη διάταξη αποκαλύπτοντας έτσι τη θέση της Νέας Δημοκρατίας και του Υπουργού Δικαιοσύνης που είναι θέση δυσπιστίας και αποστροφής προς τον θεσμό της κοινωφελούς εργασίας που καθιερώθηκε στη χώρα μας από το 1991 και ισχύει σε όλες τις έννομες τάξεις των χωρών της Ευρώπης. Όμως η διάταξη αυτή πρέπει να πολεμηθεί στη φιλοσοφία της κάτι που έγινε φανερό σε όλους και ήδη οι ενώσεις δημοσιογράφων στην Ελλάδα και την Ευρώπη αντέδρασαν με ιδιαίτερη αυστηρότητα. Κλείνω με μια αναφορά στην πολύ σημαντική τροπολογία του ΣΥΡΙΖΑ για τη γυναικοκτονία στη χώρα μας. Κύριοι συνάδελφοι, η αφαίρεση ζωής λόγω φύλου δεν είναι απλά ένας φόνος. Είναι ένα ανθρωπολογικό φαινόμενο που πρέπει να αντιμετωπιστεί ιδιαίτερα. Πρέπει να αντιμετωπιστεί η συγκεκριμένη κατάσταση, κύριοι τη Κυβέρνησης. Ελπίζουμε να γίνει δεκτή απ' όλους η συγκεκριμένη τροπολογία. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Αποστόλου. Συνεχίζουμε με την κ. Λιακούλη από το ΚΙΝΑΛ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρίσκομαι στη Λάρισα και συνδεόμαστε μέσω της τηλεματικής ακριβώς επειδή δεν νομίζω ότι υπάρχει πια άνθρωπος στη Λάρισα που να μην έχει έρθει σε επαφή με κρούσμα. Η πόλη, ο Νομός Λάρισας αλλά και η περιοχή της Θεσσαλίας βρίσκεται ακριβώς στο μάτι του κυκλώνα. Σήμερα όπως γνωρίζει και ο κύριος Πρόεδρος και με την ιδιότητά του αλλά και με το μεγάλο του ενδιαφέρον, καθώς είναι πολύ κοντά στα υγειονομικά ζητήματα, δυστυχώς έχουμε και διασωληνώσεις αλλά έχουμε και κρεβάτια COVID εκτός ΜΕΘ. Έχουμε ράντζα με COVID στους διαδρόμους. Αυτό, λοιπόν, σημαίνει, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριε Υπουργέ, ότι βρισκόμαστε με την πλάτη στον τοίχο στην κυριολεξία. Δεν έχουμε δυστυχώς καμμία σοβαρή πρόοδο στους εμβολιασμούς που να μας κάνει να αναθαρρούμε, τουλάχιστον για το επόμενο χρονικό διάστημα. Αντιμετωπίζουμε σοβαρότατα ζητήματα τα οποία θα τα βρούμε μπροστά μας. Η Κυβέρνηση δείχνει ότι αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε μια σοβαρότατη αμηχανία. Τόσο ο Υπουργός Υγείας όσο και η Αναπληρώτρια Υπουργός πρόσφατα επισκέφθηκαν τη Λάρισα αλλά δυστυχώς δεν έχουμε δει πολύ συγκεκριμένες ανακοινώσεις τις οποίες περιμέναμε. Αλλά δεν τις είδαμε Τώρα σε ό,τι αφορά στα σημερινά, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κινήματος Αλλαγής συζήτησε εκτενώς το θέμα του συγκεκριμένου σχεδίου νόμου, κύριε Υπουργέ. Μας απασχόλησε πάρα πολύ και αποφασίσαμε να σταθούμε σταθερά με ειλικρίνεια και ανυποκρισία απέναντι σε κάθε είδους επικοινωνιακού χαρακτήρα στάση ή εξάρτηση. Απαλλαγμένοι από το να είμαστε απλώς αρεστοί, θελήσαμε να είμαστε χρήσιμοι και ουσιαστικοί και κυρίως συνεπείς στη στάση της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης που έβαλε πλάτη και προχώρησε σοβαρότατες μεταρρυθμίσεις σε ό,τι αφορά το δικαιικό μας σύστημα που έθεσε ένα προοδευτικό πρόσημο αν μου επιτρέπετε και βεβαίως μετέτρεψε τον τιμωρητικό του χαρακτήρα σε χαρακτήρα σωφρονιστικό χωρίς να τα έχουμε κάνει όλα, χωρίς να τα έχει κάνει κανείς όλα. Έχουμε ακόμα πάρα πολλά πράγματα να κάνουμε και ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε για να είμαστε χρήσιμοι και αποτελεσματικοί. Το σημερινό σχέδιο νόμου έχει καλά και κακά νέα. Θα ξεκινήσω με τα καλά που αν και είναι σημαντικά δυστυχώς δεν αρκούν για να πείσουν για τη σκοπιμότητα για την οποία φέρνετε το νομοσχέδιο καθώς ο κόσμος το έχει βούκινο κι εσείς κρυφό καμάρι. Τα καλά νέα, λοιπόν, είναι οι θετικές διατάξεις που διορθώνουν και βελτιώνουν παθογένειες του Ποινικού Δικαίου όπως οι παρεμβάσεις που σχετίζονται με τα εγκλήματα σε βάρος ανηλίκων, στα εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας, της οικονομικής εκμετάλλευσης, της γενετήσιας ζωής, οι προτεινόμενες μεταβολές στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας που έχουν κυρίως τεχνικό χαρακτήρα. Εμείς οι νομικοί καταλαβαίνουμε τι λέμε. Αλλά το βούκινο που έχει ο κόσμος κι εσείς κρυφό καμάρι είναι ότι κάνατε κολάζ των δελτίων ειδήσεων. Βγάλατε τους μεγάλους τίτλους τους πηχυαίους, είπατε λοιπόν, ότι αυτό το πράγμα πουλάει. Να, λοιπόν, μια πολύ καλή ευκαιρία να πουλήσετε τη νομοθεσία. Τα κακά νέα είναι ότι η μεγαλύτερη δικαστική ένωση της χώρας δημοσίευσε πρόσφατα κείμενο με τις παρατηρήσεις της αναφορικά με τις δρομολογούμενες αλλαγές που φέρνετε. Κατακεραυνώνει πολύ σημαντικά σημεία και τους εμπνευστές - εσάς δηλαδή, την κυβέρνηση - ρυθμίσεων που καταστρατηγούν άρθρα σημαντικά, όπως το άρθρο 5 και 14 του Συντάγματος καθώς και το άρθρο 11 παράγραφος 1 του χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μιλάμε βεβαίως για τις αλλαγές που φέρνετε για το άρθρο 191. Η δική μου, προσωπική άποψη, αλλά και το πλαίσιο στο οποίο κινήθηκε η συζήτηση στην Κοινοβουλευτική μας Ομάδα, κύριε Υπουργέ, είναι ότι πραγματικά αν δεν υπήρχε αυτό που υπάρχει τώρα, δηλαδή η πανδημία, η ακρίβεια, ο λοιμός, λιμός, σεισμός, καταποντισμός ο κόσμος θα ήταν γι' αυτό στον δρόμο. Θα ήταν στον δρόμο. Γιατί αυτό πραγματικά σημαίνει ότι καταστρατηγείται το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης, της έκφρασης γνώμης και άποψης για πολύ σημαντικά θέματα και θα κρίνει κάποιος άλλος αν όλα αυτά που λέγονται και ακούγονται από ένα μέσο ενημέρωσης, από ένα site, από έναν φορέα έκφρασης, τέλος πάντων, που απευθύνεται στην κοινή γνώμη, ανησυχούν, είναι επικίνδυνα. Επικίνδυνο είναι αυτό που φέρνετε. Επικίνδυνο για τη δημοκρατία. Μας θυμίζει άλλες εποχές και σας το λέω με απόλυτη ειλικρίνεια. Αποτελεί λόγο σοβαρής συζήτησης, αποτελεί πραγματικά μια αλλαγή η οποία είναι κεραυνός εν αιθρία. Το φέρνετε δήθεν με αφορμή τα fake news που υπάρχουν για την πανδημία, για τους εμβολιασμούς κ.λπ.. Ενώ ξέρετε κι εσείς ότι όταν θέλει κανείς να ρυθμίσει πραγματικά ειδικά ζητήματα μείζονος σημασίας σε εθνικό επίπεδο μπορεί να το κάνει πολύ συγκεκριμένα. Από την άλλη να σας πω τι κάνετε. Το ανέφερε ο κ. Αποστόλου σε μια άλλη διάστασή του. Κάνετε και το εξής. Κρυφοκλείνετε και το μάτι σε όσους αντιδρούν, όπως η ΕΣΗΕΑ για παράδειγμα, λέγοντας «κοίταξε να δεις, μην αντιδράς γιατί αφήνω και το έγκλημα να τελείται από αμέλεια αλλά με χαμηλότερες και άλλες φύσεως ποινές». Δηλαδή, προσποιείστε και τον μπαγάσα. Κλείνετε το μάτι, κατά το κοινώς λεγόμενο, κατά το λαϊκό λεγόμενο. Όμως έτσι δεν νομοθετεί κανείς πραγματικά. Έρχεται να προστεθεί στα απαράδεκτα θεσμικά ατοπήματα που έχουν γίνει. Ας ξεκινήσουμε για παράδειγμα από το ότι ο Ποινικός Κώδικας και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας, που στην πραγματικότητα είναι αυτό που εκφράζει στην πρακτική διάσταση το Σύνταγμα, δεν μπορούν να αλλάζουν κάθε δύο χρόνια. Δεν έχει δοθεί ο απαραίτητος χρόνος για να εφαρμοστούν και να αξιολογηθούν οι προηγούμενες διατάξεις με κλειστά τα δικαστήρια μέσα στην πανδημία, με ένα κλίμα ανασφάλειας για τους πολίτες που κανείς δεν θέλει να ασχοληθεί μ' αυτό. Επενδύετε όπως είδα στους αρχικούς τίτλους των ειδήσεων, στην επικαιρότητα. Για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους φέρνετε στη Βουλή ένα σχέδιο νόμου που δεν μπορούμε να υπερψηφίσουμε. Εμείς θα ψηφίσουμε τις θετικές διατάξεις αλλά βεβαίως θα καταδείξουμε και τη σκοπιμότητά σας. Είναι να χαϊδέψετε τα αυτιά της ελληνικής κοινωνίας την οποία όμως βυθίζετε καθημερινά στις διασωληνώσεις, στα κρεβάτια εκτός ΜΕΘ και περισσότερο στη φτώχεια και την ανασφάλεια λόγω της ακρίβειας, με όσα μερεμέτια κι αν προσπαθείτε να κάνετε, όπως οι προηγούμενες ανακοινώσεις που κάνατε με τις τροπολογίες. Παίζετε, λοιπόν, μ' αυτό που πουλάει περισσότερο στον κόσμο για να ικανοποιήσετε το τηλεοπτικό αίσθημα δικαίου γιατί όλοι είναι καρφωμένοι μπροστά στις οθόνες και περιμένουν το καλό νέο. Οριζόντια αυστηροποιήση ποινών και του τρόπου έκτισης για τα ειδεχθή εγκλήματα, αποδυνάμωση της χρηματικής ποινής η οποία υποβιβάζεται σε απλό χρέος προς το δημόσιο και όποιος το βρει, το βρήκε. Εργαλείο τιμωρίας πραγματικά μετατρέπετε πολύτιμους σωφρονιστικούς θεσμούς όπως την υφ' όρον απόλυση. Συνεχίζετε να υποτιμάτε πολύ σημαντικούς θεσμούς για το σωφρονιστικό σύστημα όπως είναι οι αγροτικές φυλακές και βεβαίως σιωπή, σιγή ασυρμάτου όταν σας λένε οι ίδιοι οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι και όλοι οι φορείς ότι αυτή τη στιγμή έχετε δέκα χιλιάδες εκατόν εβδομήντα πέντε θέσεις στις φυλακές και κρατούνται εντεκάμισι χιλιάδες περίπου κρατούμενοι με 130% πληρότητα στις φυλακές της Λάρισας. Γι' αυτό δεν μιλάτε, δεν λέτε τίποτα. Δεν λέτε για το ότι περιορίζετε υπέρμετρα τη δυνατότητα των δικαστών να εξατομικεύουν την ποινική μεταχείριση. Από την άλλη πλευρά βέβαια, από την άλλη πόρτα τους βάζετε ακόμη και υπαλλήλους ως ειδικούς επιστημονικούς συνεργάτες στα πολιτικά γραφεία. Αυτό κι αν είναι! Δηλαδή τι μας λέτε τώρα ότι τους εμπιστεύεστε ή ότι δεν τους εμπιστεύεστε; Ή ότι εμπιστεύεστε κάποιους και κάποιους άλλους δεν τους εμπιστεύεστε; Και ολοκληρώνω με μια σκέψη, κύριε Πρόεδρε. Θα μου επιτρέψετε με την εμπειρία των είκοσι επτά χρόνων που διακονώ τον χώρο της δικαιοσύνης να πω πως τα θέματα της δικαιοσύνης και της απονομής κυρίως της δικαιοσύνης είναι κρίσιμα ζητήματα. Είναι ζητήματα που όταν γίνονται με μεταρρυθμιστικό πρόσημο είναι απαραίτητο να υπάρχει κοινωνική συναίνεση και επιστημονική συναίνεση. Για να αλλάξει ο τρόπος απόδοσης και έκτισης των ποινών θα πρέπει να υπάρχει συνολική, σχεδιασμένη, χρονομετρημένη αντεγκληματική πολιτική και η παραβατικότητα να αντιμετωπίζεται ολιστικά. Μ' αυτόν τον τρόπο που το κάνετε, δυστυχώς, είναι «άρτος και θεάματα». Όμως, ξέρετε ποιο είναι το ζήτημα; Ο άρτος έχει προ πολλού φύγει από το τραπέζι των Ελληνίδων και των Ελλήνων. Έμεινε το θέαμα και το θέαμα θα κριθεί στις επόμενες εκλογές όταν οι πολίτες θα κρίνουν, θα συγκρίνουν και θα αξιολογήσουν ποιο τελικά ήταν το fake new. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κυρία Λιακούλη. Συνεχίζουμε με τον κ. Μπιάγκη από το Κίνημα Αλλαγής. Κύριε Μπιάγκη, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κύριες και κύριοι συνάδελφοι, η πανδημία έχει πια ριζώσει για τα καλά στη ζωή μας. Η κατάσταση των νοσοκομείων γίνεται καθημερινά ολοένα και πιο πιεστική. Υπάρχει έντονη κοινωνική ασφυξία και το δε οικονομικό αδιέξοδο στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς έχει αρχίσει να πολλαπλασιάζεται επικίνδυνα. Αδιαμφησβήτητα, λοιπόν, η περίοδος αυτή που βιώνουμε έχει αφήσει για τα καλά το δικό της ιδιαίτερο αποτύπωμα. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Ποινικός Κώδικας και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας είναι δύο πάρα πολύ σημαντικά νομοθετήματα με τεράστιο ειδικό βάρος που ξεπερνούν κατά πολύ ένα απλό νομοθέτημα. Οι όποιες δε αλλαγές σε αυτό πρέπει να γίνονται με τη μέγιστη φειδώ, μετά από εξονυχιστική επεξεργασία και μελέτη, εσωκλείοντας πρώτα και πάνω απ' όλα τα οικονομικά και κοινωνικά δεδομένα της εποχής, όπως επίσης και τις τεκμηριωμένες προτάσεις της επιστημονικής κοινότητας. Πρόκειται για προτάσεις οι οποίες σημειωτέων έχουν διεξαχθεί και έχουν προκύψει μέσα από την εφαρμογή του εν λόγω νομοθετήματος κατά το πέρασμα του χρόνου. Αντί αυτού λοιπόν, για δεύτερη συνεχόμενη φορά, καταθέτετε στη Βουλή τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα - η πρώτη ήταν τον Νοέμβριο του 2019- και τώρα μέσα σε διάστημα δύο ετών φέρνετε νέα τροποποίηση εκατόν εβδομήντα τεσσάρων συνολικά άρθρων. Κύριε Υπουργέ, πράγματι τα μνημόνια, σε συνδυασμό με τις σαρωτικές αλλαγές που επέβαλε η κρίση της πανδημίας του κορωνοϊού, επιτάσσουν ολοένα και περισσότερο την επικαιροποίηση του νομοθετικού οπλοστασίου. Ωστόσο, ο τρόπος που νομοθετείτε - βιαστικά, επιδερμικά, πρόχειρα, γρήγορα - ξεδιπλώνει τον πραγματικό πολιτικό σας χαρακτήρα. Νομοθετείτε χωρίς να αξιολογείτε και να εμβαθύνετε ως προς την ουσία και το βάθος των αλλαγών. Ενδεικτικό της νομοθετικής σας προχειρότητας είναι επίσης και ο καταιγισμός των τροπολογιών που κάθε φορά έχουμε σε κάθε νομοσχέδιο και μάλιστα με πολλά άρθρα η κάθε τροπολογία. Όπως και επί του συγκεκριμένου, μέσα σε ένα απόγευμα έχετε καταθέσει πλειάδα τροπολογιών. Νομοθετείτε χωρίς μέτρο, χωρίς προγενέστερη επιστημονική επεξεργασία, χωρίς την απαιτούμενη έρευνα για να προχωρήσουμε σε ουσιαστικές και πραγματικές αλλαγές και τομές που τόσο πολύ έχει ανάγκη η δικαιοσύνη. Είστε βαθιά βυθισμένοι και εγκλωβισμένοι σε ένα ατέρμονο επικοινωνιακό παιχνίδι εντυπώσεων το οποίο έχετε προσαγάγει από την ουσία και την πραγματική κρισιμότητα των καιρών. Είστε μια Κυβέρνηση περιορισμένων πολιτικών αντανακλαστικών, θα έλεγα εγώ, με πολύ χαμηλό πολιτικό βαρομετρικό. Αρκεί να παρατηρεί κάποιος τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων για να προβλέψει τα επόμενα βήματά σας. Πράγματι κάποιες από τις προηγούμενες τροποποιήσεις είναι αναγκαίες. Η εποχή των μνημονίων, ο εγκλεισμός, η ανεργία, η οικονομική κρίση καταγράφουν διαρκώς αυξανόμενες κοινωνικές παθογένειες. Ωστόσο, η αυστηροποίηση των ποινών μόνη της δεν συνεπάγεται και αποτελεσματικότητα, σωφρονισμό, καταστολή, επιτυχημένη αντεγκληματική πολιτική, ενίσχυση του θεσμού της δικαιοσύνης ή ό,τι άλλο εσείς ευαγγελίζεστε σ' αυτήν την προπαγανδιστική επικοινωνιακή πολιτική σας. Για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα ουσιαστικά πρέπει να το δούμε από τη ρίζα του, τόσο ώστε να δούμε τις γενεσιουργές του αιτίες. Ζούμε σε μια χώρα που το δικαιικό σύστημα αμφισβητείται και ο θεσμός της δικαιοσύνης κλονίζεται. Προκειμένου λοιπόν να μην απωλέσουν οι θεσμοί την αξία τους, την αξιοπιστία τους και το κύρος τους πρέπει όλοι εμείς να τους στηρίξουμε ουσιαστικά και όπου αυτό είναι αναγκαίο, χωρίς όμως παρενθέσεις και χωρίς μικροπολιτικά εφήμερα παιχνίδια. Οφείλουμε, λοιπόν, με παρρησία και με καθαρότητα σκέψης να προτάξουμε ένα ολιστικό μοντέλο πάταξης της εγκληματικότητας το οποίο θα βασίζεται και στην πρόληψη και στην καταστολή αλλά και στον σωφρονισμό, στο οποίο σχέδιο θα έχουν σημαντική θέση οι εναλλακτικές μορφές ποινών, όπως είναι η κοινωφελής εργασία. Το έχετε παραδεχτεί, άλλωστε, κι εσείς ο ίδιος, κύριε Υπουργέ, σε δημόσια τοποθέτησή σας, ότι με την κοινωφελή εργασία μπορούμε να πετύχουμε πολλά. Ωστόσο, η κοινωφελής εργασία βρίσκεται σε πλήρη αναστολή εδώ και δυόμισι χρόνια λόγω του ν.4623/2019 που η Κυβέρνησή σας ψήφισε. Κύριε Υπουργέ, εκτιμώ ότι κάθε νέο προτεινόμενο σχέδιο οφείλει να συμπεριλάβει δομές, υπηρεσίες και παροχή συμβουλευτικής, κοινωνικής και ψυχολογικής υποστήριξης για κάθε πολίτη και για κάθε συνάνθρωπο που τις χρειάζεται. Είναι καθήκον, χρέος και ευθύνη όλων μας να παρέχουμε την ανάλογη υποστήριξη και να διαμορφώσουμε τις ανάλογες συνθήκες και δομές για την εξάλειψη της βίας που στις μέρες μας λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις. Πρέπει να μεριμνήσουμε ποικιλοτρόπως, όμως, με τις δράσεις μας, με την ψυχολογική συμβουλευτική υποστήριξη, με αλληλεγγύη, με ανθρωπιά, με ενσυναίσθηση για να προλάβουμε τα χειρότερα. Πρέπει να γίνουμε αρωγοί ενός νέου ανώνυμου υποστηρικτικού Me Too, θα έλεγα εγώ, που θα βοηθάει ουσιαστικά και θα υποστηρίζει τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα, επίσης, σε δύο λεπτά, κλείνοντας να σταθώ στο σωφρονιστικό σύστημα το οποίο απ' όσο παρατηρώ και παρακολουθώ βλέπω ότι είναι ίσως ήσσονος προτεραιότητας για την Κυβέρνηση, είναι όμως ύψιστη για εμάς στο Κίνημα Αλλαγής. Αρχικά θα ήθελα να σας αναφέρω τις συνθήκες στα καταστήματα κράτησης οι οποίες είναι από ασφυκτικές και απελπιστικές, για να μην πω απάνθρωπες. Σας έχουν αναφέρει λίγο πολύ όλοι, κύριε Υπουργέ, την ανάγκη που υπάρχει για αποσυμφόρηση των φυλακών και για τη δημιουργία νέων υποδομών. Επιτρέψτε μου να αναφερθώ κι εγώ για ένα λεπτό για την περιοχή μου την Κέρκυρα όπου εδώ και δεκαετίες τόσο οι θεσμικοί φορείς, ο νομικός κόσμος όσο η ίδια η κερκυραϊκή κοινωνία έχει αιτηθεί με δύναμη, θα έλεγα, τη μετεγκατάσταση των φυλακών σε νέο κτήριο, μεγαλύτερης χωρητικότητας και με τις καλύτερες υποδομές. Ουδεμία σημασία, καμμία ανταπόκριση έχει υπάρξει. Η κατάσταση τείνει να γίνει ιδιαίτερα προβληματική λόγω της περιορισμένης χωρητικότητας, αλλά και της παλαιότητας του κτηρίου με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Σας ζητάω, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, να επιδείξετε κι εσείς, μέσα από το Υπουργείο σας, τη δέουσα προσοχή και την απαιτούμενη πίεση ώστε να επανεξεταστεί το αίτημα αυτό. Είναι μια επείγουσα ανάγκη και δεν χωράει αναβολές. Σε λίγο καιρό και οι φυλακές της Κέρκυρας θα μετατραπούν σε κλουβιά πολέμου, επιτρέψτε μου, μεταξύ των κρατουμένων λόγω των ακατάλληλων συνθηκών. Θα ήθελα, επίσης, να αναφερθώ για ακόμη μια φορά - και το έχω ξανακάνει, επιτρέψτε μου, και σε προηγούμενο νομοσχέδιο - για τις δυνατότητες που δίνουμε μέσα από τα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας, που τόσο πολύ εσείς τα έχετε αγνοήσει και τα έχετε υποτιμήσει. Όμως, οφείλω να σας διαβεβαιώσω για ακόμη μια φορά, ότι στα σχολεία αυτά γίνονται κυριολεκτικά θαύματα. Στο 2ο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας στην Κέρκυρα, κύριε Υπουργέ, οι κρατούμενοι από τον στυγνό και ψυχρό εγκλεισμό μπαίνουν σε δημιουργική δράση, μαθαίνουν να συνυπάρχουν στη δημιουργική δράση, μαθαίνουν να συνυπάρχουν σε ομάδες και να δημιουργούν, βγαίνουν από την παθητικότητα και τη στασιμότητα, παράγουν και προχωρούν. Τα αποτελέσματα είναι εμφανή. Είναι πολιτικά ανεπίτρεπτο πια να γυρνάτε την πλάτη και να μην στηρίζετε με κάθε τρόπο αυτές τις δομές, οι οποίες χτίστηκαν με πολύ μεράκι από κάποιους ανθρώπους και με τη συμβολή των τοπικών κοινωνιών. Χρειαζόμαστε λοιπόν μια συνολική πρόταση και όχι απλά αυστηροποίηση των ποινών και διαρκείς κρίσεις και επικρίσεις και κρίσεις επί των κρίσεων. Χρειαζόμαστε και σωφρονισμό και δράση. Χρειαζόμαστε λοιπόν και τα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας, αλλά και κάθε θεσμό που αποδεικνύει τον πραγματικά ανθρώπινο και ανθρωπιστικό μας χαρακτήρα. Οφείλουμε να χτίσουμε μια κοινωνία που θα στηρίζει, θα πιστεύει και θα ενθαρρύνει τον άνθρωπο και να ξεφύγουμε από αυτή την τρέχουσα αποκρουστική λογική των ποινών, των δικαστών, των δικαστηρίων που ξεπερνούν τον άνθρωπο. Στόχος μας είναι η εξάλειψη της βίας και η δημιουργία μιας πιο ανθρώπινης κοινωνίας. Η αυστηροποίηση των ποινών από μόνη της δεν αλλάζει την πυξίδα που θα έρθει. Απαιτείται ένας συνολικός σχεδιασμός, ο οποίος θα εκπονηθεί συμπεριλαμβανομένων όλων των κοινωνικών, οικονομικών αναγκών της εποχής και συνακόλουθα θα δίνει πρακτικές και ουσιαστικές απαντήσεις και λύσεις στα υπάρχοντα προβλήματα. Τέλος, εμείς, ως Κίνημα Αλλαγής, λειτουργούμε πάντα με γνώμονα τις διαρκώς μεταβαλλόμενες κοινωνικές ανάγκες και σύμφωνα με αυτές πορευόμαστε και προχωράμε, γιατί για εμάς προτεραιότητα, κύριε Πρόεδρε, και καθήκον μας είναι ο πολίτης και η κοινωνία και όχι η επικοινωνία και οι επίπλαστες κατασκευασμένες εντυπώσεις. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κύριο Μπιάγκη. Ολοκληρώθηκε ο κατάλογος των ομιλητών μέσω Webex. Περνάμε στις δευτερολογίες των εισηγητών και ειδικών αγορητών και θα κλείσει τη συζήτηση ο κύριος Υπουργός. Τον λόγο έχει η κ. Αδαμοπούλου από το ΜέΡΑ25 για πέντε λεπτά με ανοχή.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κύριοι συνάδελφοι και κυρία συνάδελφε, υπήρξαν σπουδαίες προσωπικότητες στο χώρο του Ποινικού Δικαίου, οι οποίες πράγματι χάραξαν μία λαμπρή πορεία ως προς την θεμελίωση και την εξέλιξη του Ποινικού Δικαίου τόσο κατά το γράμμα όσο και κατά το πνεύμα των διατάξεων του. Θα αναφέρω και εγώ τον Μανωλεδάκη, τον Ανδρουλάκη, τον Μαγκάκη, τον Ζησιάδη, τον Χωραφά. Όλες αυτές οι προσωπικότητες παρά τις οποιεσδήποτε διαφωνίες τους σε θεωρητικά και πρακτικά ζητήματα του Ποινικού Δικαίου συνέκλιναν στον κεντρικό πυρήνα που είναι οι απαρασάλευτες, οι αναμφισβήτητες αρχές, οι αδιαπραγμάτευτες αρχές οι οποίες διέπουν το Ποινικό Δίκαιο και είναι η αρχή της αναλογικότητας ανάμεσα στη βαρύτητα της πράξης και στην απειλούμενη ποινή, η αρχή της απαγόρευσης της αναδρομικότητας με εξαίρεση την αναδρομική ισχύ του ηπιότερου νόμου ο οποίος ευνοεί τον κατηγορούμενο, όπως είναι η αρχή της απαγόρευσης της αοριστίας των διατάξεων διότι αυτό εξασφαλίζει, προωθεί την ασφάλεια δικαίου και η αρχή βεβαίως της νομιμότητας. Είχα την τύχη να έχω την κ. Αγγελική Πιτσελά και τον κ. Αλεξιάδη καθηγητές Εγκληματολογίας, Δικαίου Ανηλίκων, Ανακριτικής, οι οποίοι ενστάλαξαν σε όλους τους φοιτητές βασικές αρχές και μία αντίληψη ανθρωποκεντρική πάνω απ' όλα και φιλελεύθερη σε σχέση με την αντεγκληματική πολιτική. Σίγουρα δεν έχουμε το χρόνο να αναλύσουμε περαιτέρω τους διάφορους διαχρονικούς εκτροχιασμούς, που έχει υποστεί το Ποινικό Δίκαιο στην πάροδο των ετών από όλες τις κυβερνήσεις, δεν θα κάνω καμμία διάκριση αυτή τη στιγμή και από τις εσφαλμένες δικαιοπολιτικά επιλογές, που έχουν γίνει ειδικότερα σε ό,τι αφορά την μη συμμόρφωση στην αρχή της αναλογικότητας και στην αρχή της απαγόρευσης της αοριστίας των διατάξεων. Πολύ φοβάμαι ότι και το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, κύριοι Υπουργοί, έχει πέσει σε αυτή την παγίδα της παραβίασης αυτών των αρχών, διότι ακριβώς επιφέρει μια άκριτη και οριζόντια, όπως αναφέραμε πολλές φορές, αυστηροποίηση στο πλαίσιο των ποινών και διότι ολικά επαναφέρει τη δυνητική, την αφηρημένη διακινδύνευση. Εγώ θα επαναλάβω την προσωπική μου άποψη ότι όπως είμαστε κατά της οριζόντιας αυστηροποίησης έτσι δεν πρέπει να είναι και η αντίδρασή μας οριζόντια. Και επαναλαμβάνω ότι για κάποια βαρύτατα εγκλήματα, όπως είναι τα γενετήσια λόγω της ευαλωτότητας των θυμάτων μπορούμε να το συζητήσουμε περαιτέρω ως προς το αν παραβιάζεται η αρχή της αναλογικότητας ή όχι. Παρά κάποιες ορθές, πράγματι, παρεμβάσεις που έγιναν στο σώμα των κωδίκων, γι' αυτό και ειδικά στον Κώδικα της Ποινικής Δικονομίας η προσωπική μου κριτική δεν ήταν αρνητική ως επί το πλείστον, παρ' όλα αυτά υπάρχει μία στρεβλωμένη προσέγγιση και αντίληψη σε σχέση με την αντεγκληματική πολιτική, με την αντιμετώπιση του εγκληματικού φαινομένου. Και είναι πολύ θλιβερό το γεγονός ότι καθηγητές Εγκληματολογίας, επιστήμονες από το χώρο της εγκληματολογίας απαξιώθηκαν διότι δεν συνεισέφεραν μέσα από το δικό τους μετερίζι, μέσα από τη δική τους επιστήμη στην επεξεργασία και στο τελικό κείμενο του νομοσχεδίου. Άρα, λοιπόν, εκεί που πρέπει να καταλήξουμε είναι ότι τουλάχιστον πρέπει να έχουμε μια συμφωνία σε αυτό, το εγκληματικό φαινόμενο θέλει μία ολιστική, μία σφαιρική αντιμετώπιση η οποία εστιάζει, όπως ανέφερα πολλές φορές, και στον τομέα της πρόληψης και εκεί βλέπουμε ότι σε αυτό το θέμα οι κυβερνήσεις δεν αφουγκράζονται την κοινωνική επιταγή για ολιστική αντιμετώπιση του εγκληματικού φαινομένου, απόδειξη ότι τέτοια μέτρα απουσιάζουν εκκωφαντικά από τις νομοθετικές πρωτοβουλίες. Θέλω να επιμείνω λίγο στο δίκαιο των ανηλίκων. Σαφέστατα και θα χαιρετήσω από την πλευρά μου το γεγονός ότι αφουγκραστήκατε, κύριε Υπουργέ, αυτά τα οποία σας επεσήμανα σε σχέση με το άρθρο 133 του Ποινικού Κώδικα. Πρέπει να χαιρετίζουμε θετικές απαντήσεις όχι μόνο να καταγγέλλουμε. Πολύ σωστά, λοιπόν, αποσύρατε αυτή τη διάταξη, ήταν επικίνδυνη για την κοινωνική επανένταξη των νεαρών κρατουμένων, διότι όταν έχουμε ακούσει τόσες φορές ανήλικοι νεαροί κρατούμενοι να υφίστανται κατ' εξακολούθηση σεξουαλική κακοποίηση μέσα στις φυλακές από βαρυποινίτες, αφού δείχνετε και την αντίστοιχη ευαισθησία για τα γενετήσια εγκλήματα, καταλαβαίνετε σε τι κινδύνους θα εκθέτατε αυτούς τους κρατουμένους. Ειδικά, όμως, για τα θέματα της παραβατικότητας των ανηλίκων θέλω να επιστήσω λίγο την προσοχή σας στο εξής. Διαχρονικά ως απάντηση απέναντι στην παραβατικότητα των ανηλίκων αντιμετωπίζουμε το θέμα της παραβατικότητας με την απάντηση της τιμώρησης, ενώ δεν είναι η απάντηση που πρέπει να δίνεται. Ο εγκλεισμός των κρατουμένων δεν είναι η κατάλληλη απάντηση ούτε η κατάλληλη αντιμετώπιση, διότι πρέπει να καταλάβουμε ότι η παραβατικότητα των ανηλίκων τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με την ίδια την θυματοποίηση τους. Είναι γεγονός, μετά από επιστημονικές έρευνες το λέω, ότι οι περισσότεροι ανήλικοι παραβάτες έχουν μεγαλώσει σε ένα άκρως κακοποιητικό περιβάλλον, έχουν υποστεί χρόνια κακοποίηση σωματική και σεξουαλική, αλλά και παραμέληση. Αυτούς τους ανθρώπους θα πρέπει να τους αγκαλιάσει η πολιτεία και να τους αντιμετωπίσει, όπως λέει και ως Συνήγορος του Πολίτη, ουσιαστικά με προνοιακού τύπου δομές πάντα υπό ένα καθεστώς επιτήρησης και εποπτείας και παρακολούθησης της επανένταξης τους. Τελειώνω, λοιπόν, με την τροπολογία 1132/97 σε σχέση με την τροποποίηση, που φέρνετε στο άρθρο 272 του Ποινικού Κώδικα, όπου λέτε ότι κάνετε δύο πράγματα. Πρώτον, εντάσσεται στην παράγραφο 1 τις εκρηκτικές και εμπρηστικές ύλες στα απαγορευμένα αντικείμενα και δεύτερον, στη διακεκριμένη περίπτωση της παραγράφου 2 τιμωρείτε την αξιόποινη κατοχή είτε όταν τελείται κατά τη διάρκεια της συμμετοχής σε μία δημόσια συνάθροιση είτε όταν αφορά σε μεγάλη ποσότητα. Η πρώτη παρατήρηση είναι ότι τις εκρηκτικές και εμπρηστικές βόμβες τις καταλαβαίνουμε όλοι γιατί είναι και στον ισχύοντα Ποινικό Κώδικα, το «εμπρηστικές ύλες» όμως τι ακριβώς αφορά; Γιατί εμπρηστική ύλη μπορεί να είναι το λάδι μαγειρικής, μπορεί να είναι το οινόπνευμα, ακόμη και το αλεύρι μπορεί να είναι. Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής το 2014 σκοτώθηκαν δεκαοκτώ εργαζόμενοι μετά από έκρηξη, που προκλήθηκε από αλεύρι. Δεύτερη παρατήρηση, το «σε δημόσια συνάθροιση πλήθους» τι θα πει; Οποιαδήποτε δημόσια συνάθροιση; Μπορεί να είναι και συναυλία; Μπορεί να είναι μια ειρηνική κοινωνική συνεύρεση, η οποία δεν εμπεριέχει κανέναν κίνδυνο για τους ανθρώπους οι οποίοι συμμετέχουν σ' αυτή τη συνάθροιση; Αυτό δηλαδή σημαίνει ότι άπαξ και κάποιος έχει στην κατοχή του εκρηκτικές ή εμπρηστικές ύλες θα κινδυνεύει σε περίπτωση τυχαίας έρευνας να βρεθεί να είναι κατηγορούμενος; Ή σημαίνει ότι αν κάποιος κουβαλά μία σακούλα από το σουπερμάρκετ με λάδι μαγειρικής, με οινόπνευμα και ξαφνικά σταματήσει σε μία συνέλευση πολιτών, σε μία συνέλευση κατοίκων πάλι μπορεί να βρεθεί ενώπιον κατηγοριών; Άρα, λοιπόν, θα πρέπει να δώσουμε μεγαλύτερη σημασία στην εμπρηστική χρήση, όχι στο αν είναι η ύλη αυτή καθ' αυτή εύφλεκτη, αλλά στο κατά πόσο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για εμπρηστικούς σκοπούς ή στον επεισοδιακό χαρακτήρα της συνάθροισης. Η τρίτη παρατήρηση αφορά τη μεγάλη ποσότητα. Τι θα πει μεγάλη ποσότητα; Θα πρέπει να μας ενδιαφέρει κατά πόσο έχει δραστικό δυναμικό η συγκεκριμένη ποσότητα, διότι και τα λίγα γραμμάρια πλαστικών εκρηκτικών ή τα λίγα γραμμάρια δυναμίτιδας μπορεί να εκλύουν ενέργεια η οποία ισούται με εκατό και διακόσιες μολότοφ. Δεν λέει τίποτα, λοιπόν, από μόνη της η ποσότητα, αν ακριβώς δεν μπορεί να αποβεί επικίνδυνη, δηλαδή αυτό σημαίνει ότι και μία μικρή ποσότητα μπορεί να είναι επικίνδυνη. Πρόκειται, λοιπόν, για μία κακότεχνη διάταξη η οποία έρχεται σε συνέχεια της αοριστίας και της προχειρότητας με την οποία αντιμετωπίσατε κάποιες διατάξεις, αυτό που σας επεσήμανα και στις επιτροπές. Θεωρούμε, λοιπόν - και τελειώνω εδώ, κύριε Πρόεδρε και σας ευχαριστώ για την ανοχή σας - ότι φτιάξατε μία ρύθμιση για να παίξετε το επικοινωνιακό παιχνίδι εν όψει της επετείου της 17ης Νοέμβρη και επειδή προφανώς σας φοβίζει η διάχυτη κοινωνική αντίδραση, που υπάρχει από τη μέχρι τώρα πολιτική σας στα θέματα διαχείρισης της πανδημίας, αλλά και τη γενικότερη αυταρχικοποίηση που παρατηρούμε και τιμωρητική απάντηση στα θέματα ειδικά διαχείρισης της πανδημίας, πολιτικές οι οποίες σε κάθε περίπτωση είναι αντιδραστικές, αντικοινωνικές και πλήττουν τα συμφέροντα των πολιτών. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Αδαμοπούλου. Θα δώσουμε τον λόγο τώρα στον ειδικό αγορητή της Ελληνικής Λύσης, τον κ. Χήτα. Ορίστε, κύριε Χήτα, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ. Φτάσαμε στο τέλος της διήμερης συνεδρίασης για τον Ποινικό Κώδικα. Λίγα πράγματα από εμάς, για να καταστήσουμε σαφές σε κάθε Ελληνίδα και σε κάθε Έλληνα το πόσο αριστεροφοβική είναι η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, το πόσο δεν τολμάει να βάλει το μαχαίρι στο κόκκαλο και ποιοι είναι οι βασικοί λόγοι για τους οποίους ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης Κυριάκος Βελόπουλος και η Ελληνική Λύση, οι Βουλευτές της, δεν μπορούν να υπερψηφίσουν αυτό το νομοσχέδιο. Κύριε Υπουργέ, από την πρώτη μέρα που έχουμε μπει στη Βουλή και σύμφωνα και ακολουθώντας πάντα το πρόγραμμά μας, όταν λέμε ισόβια εννοούμε ισόβια. Είμαστε ξεκάθαροι, ούτε δεκαπέντε, ούτε δώδεκα, ούτε δεκαέξι, ούτε δεκαοχτώ χρόνια. Ισόβια είναι ισόβια, ιδίως για τα ειδεχθή εγκλήματα, για βιαστές, παιδοβιαστές, τέτοιου είδους εγκληματίες, τέτοια τέρατα, λαθροδιακινητές και εμπόρους ναρκωτικών. Η θέση της Ελληνικής Λύσης είναι ξεκάθαρη και δεν λειτουργούμε ή αποφασίζουμε ή ψηφίζουμε αλά καρτ. Όταν λέμε ισόβια, είναι ισόβια και δεν τολμάτε να το κάνετε. Τελεία και παύλα! Άρα, λοιπόν, μην παραμυθιάζετε τους Έλληνες πολίτες ότι είστε οι σκληροί της υπόθεσης. Ξεκάθαρο, γιατί βγάζετε προς τα έξω ότι αυστηροποιείτε και κάνετε και τα λοιπά. Άλλο αυστηροποιώ και άλλο κάνω το σωστό. Το σωστό είναι ισόβια και υπάρχει μόνο μία έννοια για τα ισόβια. Ισόβια σημαίνει ισόβια. Τελεία και παύλα! Δεν ξαναβλέπουν το φως του ήλιου αυτά τα τέρατα, δεν σωφρονίζονται αυτοί οι άνθρωποι, άνθρωποι που απλώνουν χέρι σε μικρά παιδιά δεν έχουν καμμία τύχη να σωφρονιστούν. Εάν φέρνατε σήμερα πραγματικά ισόβια, εμείς θα ψηφίζαμε το νομοσχέδιο και αν βγάζατε, αποσύρατε και το άρθρο 191 του Ποινικού Κώδικα, το οποίο είναι σκανδαλώδες. Μιλάμε για φίμωση της ελεύθερης άποψης, μιλάμε για φίμωση της διαφορετικής άποψης. Μιλάμε για ένα σκάνδαλο μεγατόνων. Μιλάμε για φίμωση του Τύπου, της ελευθερίας του Τύπου. Και να ρωτήσω κάτι, γιατί το κάνετε για την πανδημία και θέλετε να χτυπήσετε αυτές τις απόψεις που μπορεί να επηρεάζουν κόσμο. Το ακούσαμε και το ακούμε. Η πανδημία θα φύγει. Σε έξι μήνες; Μακάρι πιο νωρίς! Σε έναν χρόνο, σε ενάμιση χρόνο θα φύγει; Αυτό θα μείνει, θα μείνει πίσω η δαιμονοποίηση της αντίθετης άποψης. Και να σας ρωτήσω και κάτι: Οι γιατροί, οι επιστήμονες έχουν διαφορετικές απόψεις, ή όχι; Έτσι είναι η επιστήμη, είναι δυναμική, αλλάζει. Τι θα πει, δηλαδή; Όποιος επιστήμονας έχει διαφορετική άποψη, την εκφράζει, θα τον συλλαμβάνετε; Θα συλλαμβάνετε τον γιατρό; Θα κλείνετε και το μέσο το οποίο τον φιλοξένησε; Αυτό πάτε να κάνετε; Σας το είπαμε και στην επιτροπή και λίγο ταραχτήκατε. Θυμίζουν μεθόδους γειτονικής χώρας - που δεν θέλω καν να αναφέρω το όνομά της - αυτά που κάνετε. Δεν είναι δημοκρατικά πράγματα αυτά. Το 191 είναι λάθος, πάτε να λύσετε ένα πρόβλημα, αλλά δημιουργείτε πολλαπλά. Ανοίγετε το κουτί της Πανδώρας, ανοίγετε κερκόπορτες. Είναι λάθος αυτό που κάνετε, κύριε Τσιάρα και θα το δείτε στην πορεία. Αποσύρετε το άρθρο 191 του Ποινικού Κώδικα! Βάλτε ισόβια και πραγματικά ισόβια, για να εισπράξετε το «ναι» της Ελληνικής Λύσης! Αλλιώς, δεν θα πάρετε «ναι» από μας, είναι «όχι» και το ίδιο ισχύει και στην τροπολογία για τις μολότοφ που φέρνετε, για να δείτε πόσο υποκριτές είστε. Όσον αφορά τις μολότοφ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Ελληνίδες και Έλληνες, τι κάνει η Νέα Δημοκρατία; Κάνει, λοιπόν, το θέμα με τις μολότοφ κακούργημα, να το πούμε έτσι απλά, να το καταλάβετε. Συμφωνούμε απόλυτα. Κάντε το σωστά, κύριε Υπουργέ! Κάντε το σωστά, γιατί πάλι είστε αριστεροφοβικοί. Λέτε, λοιπόν: «Όποιος κατασκευάζει, προμηθεύεται, κατέχει εκρηκτικές ύλες για τις μολότοφ» - τέλεια, μια χαρά - «κακούργημα, θα συλλαμβάνεται». Αυτό είναι το πρώτο. Τρίτον, τι λέει η τρίτη διάταξη στο άρθρο; Ακούστε, κυρίες και κύριοι, τι λέει: «Ο δράστης» - δηλαδή ο εγκληματίας, ο αναρχικός, ο μπαχαλάκιας, αυτός που καίει, ρημάζει, που πετάει μολότοφ να κάψει ανθρώπους, μαγαζιά, καταστήματα του ιδιώτη, του Έλληνα πολίτη της καθημερινότητας - «δεν τιμωρείται, αν πριν εξεταστεί από τις αρχές παραδώσει με τη θέλησή του σε αυτές τα πιο πάνω υλικά». Εγώ είμαι μπαχαλάκιας, κουβαλάω μια τσάντα πίσω μου στην πορεία με δέκα μολότοφ, πετάω και ωριμάζω, πάω ανεφοδιασμό, κύριε Τσιάρα, ανεφοδιάζω ξανά, ξαναπάω στη μάχη να κάψω και άλλους και την ώρα εκείνη με συλλαμβάνει η Αστυνομία, «α, τι κάνετε; Καλά; Πάρτε την τσαντούλα μου». Δεν τιμωρείται ο δράστης. Ακούστε: Θα την ψηφίσουμε την τροπολογία μόνο και μόνο που γίνεται κακούργημα. Εννοείται, γιατί είμαστε υπέρ του νόμου και της τάξης, αλλά το 3 βγάλτε το! Τι πάει να πει ότι αν τις παραδώσει, δεν τιμωρείται; Τι είναι αυτό; Κοροϊδεύετε τον κόσμο. Λέτε στον κόσμο έξω ότι το κάνουμε κακούργημα και το παίζετε πολλά βαρύς. Δεν λέτε, όμως, ότι τους απαλλάσσετε, αν τις παραδώσουν. Γιατί δεν το βάζετε αυτό; Γιατί φοβάστε την Αριστερά μη σας μαλώσει; Για να κρατάτε ισορροπίες; Και με τον χωροφύλακα και με τον αστυφύλακα; Ή είστε υπέρ του νόμου και της τάξης ή δεν είστε! Αυτά σε ό,τι αφορά τον νόμο και την τάξη και πώς πρέπει να εφαρμοστεί. Και κλείνω με μία τροπολογία, στις υπόλοιπες δεν θα αναφερθώ. Έχετε το χούι στη Νέα Δημοκρατία να φέρνετε τροπολογίες με διάφορα μέσα και το διευκρινίζουμε για τις Ελληνίδες και τους Έλληνες, που ακούνε: Δεν μας επιτρέπετε να ψηφίσουμε. Έχετε στην ίδια τροπολογία μέσα πλειστηριασμούς. Διευκολύνετε, λοιπόν, να γίνονται οι πλειστηριασμοί από τους συμβολαιογράφους από τη μία, να χάνει δηλαδή ο κόσμος το σπιτάκι του - το σπίτι του, μωρέ, να το χάνει - και στην ίδια τροπολογία μέσα έχετε τη διεύρυνση του χρόνου ανάσχεσης ακατάσχετων λογαριασμών. Δηλαδή, διευρύνετε τον χρόνο ακατάσχετων λογαριασμών. Δηλαδή, τι θα πει αυτό; Ένας συνταξιούχος, του οποίου του είχε κατασχεθεί ο λογαριασμός, πήγαινε ο φουκαράς στις 28 του μηνός που έμπαινε η σύνταξη, τα έβγαζε τα 500 ευρώ του για να μην τα κατασχέσει η τράπεζα. Τώρα το κάνετε τριάντα μέρες, πολύ καλό! Και θέλουμε να το ψηφίσουμε. Πώς θα το ψηφίσουμε, αφού το έχετε στην ίδια τροπολογία με τους πλειστηριασμούς μέσα; Πώς θα βάλουμε εμείς το χέρι μας εδώ οι Βουλευτές μας και ο Πρόεδρός μας την ψήφο μας, όταν μιλάτε για πλειστηριασμούς και το φέρνετε μαζί; Παγίδες, αυτά κάνετε συνέχεια. Τι σχέση έχουν οι πλειστηριασμοί με το να ανακουφίσετε τους ανθρώπους για έναν μήνα για τους ακατάσχετους λογαριασμούς τους; Πείτε μου λίγο, σας παρακαλώ πολύ, αλλά αυτά κάνετε. Ευχαριστώ πολύ.
Καλώς. Καλούμε τώρα στο Βήμα την ειδική αγορήτρια από το Κομμουνιστικό Κόμμα, την κ. Μαρία Κομνηνάκα.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Δεν διαψευστήκαμε - να το πούμε έτσι - ότι, όπως είχε φανεί από την προηγούμενη συζήτηση και στη διάρκεια των επιτροπών, αλλά και από τον δημόσιο διάλογο, που επικρατεί και στη διάρκεια της Ολομέλειας, η συζήτηση περιορίστηκε γύρω από το ύψος των ποινών, γύρω από το αν τελικά συνολικά αυστηροποιείται ή όχι το Ποινικό Δίκαιο και αν αυτά δείχνουν μία προοδευτική συντηρητική στροφή του Ποινικού Δικαίου, που επιφέρει Κυβέρνηση. Θεωρούμε ότι αυτό το ερώτημα και το δίλημμα είναι και παραμένει αποπροσανατολιστικό, γιατί δεν αποδίδει πραγματικά το αν είναι ή δεν είναι ορθή η οριζόντια αυστηροποίηση των ποινών ή αντίστοιχα η μείωση σε περιπτώσεις που κρίθηκαν και από την προηγούμενη κυβέρνηση ως περιπτώσεις εγκλημάτων με ιδιαίτερη βαρύτητα. Θεωρούμε ότι δεν αποδίδει πολλές φορές η ποινή που επιλέγεται ούτε βοηθάει να αντιληφθεί ο κόσμος ποιος είναι ο χαρακτήρας του δικαίου και των αλλαγών, ούτε όμως απαντάει σε αυτό που παρουσιάζει η Κυβέρνηση, ότι υποτίθεται απαντάει σε μια απαίτηση της κοινωνίας να αντιμετωπίσει συγκεκριμένα αδικήματα ιδιαίτερης βαρύτητας. Γιατί; Γιατί αυτή η συγκεκριμένη συζήτηση, που περιορίζεται μονάχα γύρω από το ύψος των ποινών κρύβει επιμελώς και βολεύει στο να μην φωτιστεί το γεγονός ότι ούτε τελικά προστατεύονται ουσιαστικά τα θύματα τέτοιου είδους εγκλημάτων ούτε βοηθάει, πραγματικά, στην αποτροπή του εγκλήματος και στη μη διάπραξή του στο μέλλον. Γιατί δεν φωτίζει την πραγματική έλλειψη μέτρων πρόληψης. Έγινε μια συζήτηση γύρω από την αλλαγή του χαρακτήρα του εγκλήματος κ.λπ., πέρα από την αναφορά αποτρόπαιων εγκλημάτων, χωρίς κανείς να μιλάει και να συζητάει ποιες είναι οι συνθήκες εκείνες που διαμορφώνουν το περιβάλλον στο οποίο αναπτύσσεται αυτού του είδους η εγκληματικότητα, που νομίζουμε ότι όχι μόνο δεν αντιμετωπίζεται από τις αστικές κυβερνήσεις, αλλά στην πραγματικότητα οι συνθήκες αυτές δυναμιτίζονται περισσότερο. Θεωρούμε ότι ούτε τελικά βοηθάνε στη λήψη των αναγκαίων εκείνων μέτρων για την προστασία και των θυμάτων, αλλά και την προστασία των εν δυνάμει θυμάτων. Ακόμα, βέβαια, δεν απαντάει στα ζητήματα της σωφρονιστικής διαδικασίας, της κοινωνικής επανένταξης κ.λπ.. Δεν είναι δευτερεύουσας αξίας το δίκτυο εκείνο το προστατευτικό που πρέπει παράλληλα να διαμορφωθεί για να έχουν πραγματικά ουσία αυτά τα μέτρα που σε κάποια περίπτωση σωστά παίρνονται. Εμείς ως κόμμα θα ψηφίσουμε και στηρίζουμε την αυστηροποίηση ποινών, που έχουν να κάνουν με τα γενετήσια εγκλήματα ή μέτρα που θεωρούμε θετικά, που διευκολύνουν και την καταγγελία αυτών των εγκλημάτων ιδιαίτερα στα ανήλικα θύματα κ.λπ.. Θεωρούμε, όμως, προβληματικό ότι εξακολουθεί να μην υπάρχει εκείνο το δίκτυο υποστηρικτικών δομών που πραγματικά θα βοηθάει, θα αποτρέπει, θα προλαμβάνει και θα στηρίζει και τα θύματα για να μπορέσουν πραγματικά να καταγγείλουν και να αντιμετωπίσουν τέτοιου είδους φαινόμενα. Θεωρούμε ότι ο τρόπος με τον οποίο γίνεται αυτή η αυστηροποίηση των ποινών ή των όρων έκτισής της, χωρίς να συζητάμε για τις πραγματικές συνθήκες, που επικρατούν στα σωφρονιστικά καταστήματα, στη δυνατότητα που υπάρχει στα σωφρονιστικά καταστήματα να μπορέσουν να εκτιθούν όλες αυτές οι ποινές, θα δημιουργήσει στο μέλλον άλλου είδους προβλήματα, που ως γνωστόν αντιμετωπίζονται με εξίσου προβληματικά μέτρα οριζόντιων αποφυλακίσεων κ.λπ.. Έρχεστε εδώ και κλείνετε σε όλους τους τόνους τα μέτρα, που παίρνετε για την αύξηση του χρόνου έκτισης των ποινών σε ορισμένες κατηγορίες αδικημάτων, ενώ δεν κάνετε κουβέντα για το αν, πραγματικά, μπορούν στα σημερινά υπάρχοντα σωφρονιστικά καταστήματα να εκτιθούν αυτές οι ποινές, αλλά και για το αν με τους όρους που αναπτύσσεται η σωφρονιστική διαδικασία μπορούμε να μιλάμε κατά τη διάρκεια της απόλυσης ή όχι των κρατουμένων για έναν σωφρονισμένο ή όχι κρατούμενο, κάτι που νομίζουμε ότι δείχνει την υποκρισία, γιατί θεωρούμε ότι πραγματικά με τις διατάξεις και με τα μέτρα αυτά, που παίρνετε δεν θα λυθεί το πρόβλημα. Και αναρωτιόμαστε. Στις συνθήκες αυτές υπερπληθυσμού των φυλακών πώς θα αντιμετωπιστούν τα φαινόμενα αυτά; Εκτός αν έχετε σκοπό και σκέφτεστε τα διάφορα σχέδια για ιδιωτικές φυλακές κ.λπ., που υπάρχουν σε άλλες χώρες και δεν το εκτιμάτε. Θεωρούμε ότι αντικειμενικά σε επόμενο διάστημα θα οδηγηθούμε σε αυτούς τους γνωστούς οριζόντιους αποσυμφοριτικούς νόμους, που χρησιμοποίησαν όλες οι κυβερνήσεις για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. Αυτό, όμως, που δεν φωτίστηκε ιδιαίτερα στη συζήτηση και επιμείναμε και στις αρχικές μας τοποθετήσεις είναι ο επικίνδυνος ρόλος του Ποινικού Δικαίου και η αξιοποίησή του σε βάρος του λαϊκού κινήματος με μια σειρά κατασταλτικά μέτρα, που διευρύνονται επικίνδυνα και όχι για πρώτη φορά από τη σημερινή Κυβέρνηση. Αναδείξαμε και στην πρωτολογία μας μια σειρά τέτοιου είδους αδικήματα που αυστηροποιήθηκαν και διευρύνθηκε ο τρόπος ποινικοποίησής τους και από την προηγούμενη κυβέρνηση. Μας ανησυχεί, όμως, τώρα και αυτή η συνολική επιλογή της Κυβέρνησης να μετατρέψει μια σειρά αδικήματα σε εγκλήματα αφηρημένης διακινδύνευσης, δημιουργώντας και τις συνθήκες με πιο αόριστο τρόπο να ποινικοποιούνται οι πράξεις χωρίς να αποδεικνύεται πραγματικά ο κίνδυνος που δημιουργείται για το κοινό. Επίσης, μας προβληματίζει ο τρόπος που έχει μετατραπεί - νομίζω αναφερθήκαμε πολύ αναλυτικά - το άρθρο 191 και για το ζήτημα της ευρύτητας της διάταξης που πραγματικά δεν μπορεί να εξαιρέσει οποιαδήποτε έκφραση γνώμης από την ποινικοποίηση. Ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος, ο Γιάννης Γκιόκας, ανέφερε πολύ συγκεκριμένα παραδείγματα τα οποία μπορούν, πραγματικά, με βάση τον τρόπο που αναφέρεται η διάταξη να κριθούν ως ψευδή γεγονότα, κρίσεις που γίνονται σε σχέση με την πολιτική, που εφαρμόζει η Κυβέρνηση στα ζητήματα της άμυνας, της οικονομίας κ.λπ., και να ποινικοποιηθούν. Και, όμως, αυτές σας τις προθέσεις, το να χρησιμοποιήσετε το Ποινικό Δίκαιο σε βάρος του λαϊκού κινήματος, τις αποδεικνύετε και με αυτή την πολύ επικίνδυνη τακτική - να το πούμε έτσι - που έχετε εισαγάγει, της δημιουργίας της αντικειμενικής ευθύνης, που το κάνει και το άρθρο 191 πρώτη φορά, κάτι που δεν υπήρχε στην προγενέστερη διατύπωσή του ούτε πριν από τις αλλαγές του 2019 η αντικειμενική ευθύνη του εκδότη, που είναι μια προβληματική επιλογή που κάνει η Κυβέρνηση σε μια σειρά νομοθετήματα να εισαγάγει έναν τόσο επικίνδυνο θεσμό, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για το Ποινικό Δίκαιο. Κλείνω. Δεν θεωρούμε καθόλου τυχαίο ότι ήρθε μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας στις επιτροπές το άρθρο 272, όπου πραγματικά μιλάμε για έναν απαράδεκτο τρόπο διεύρυνσης του αξιοποίνου, που δίνει τη δυνατότητα πραγματικά να διαμορφώνεται ένας κρατικός μηχανισμός προβοκάτσιας. Με το να λέτε με έναν τέτοιο ευρύ τρόπο ότι όποιος κατέχει εμπρηστικές ύλες σε μια δημόσια συνάθροιση μπορεί να κατηγορηθεί για κακουργηματική πράξη - ξέρετε, πολύ καλά, ότι ως κόμμα δεν έχουμε καμμία σχέση ούτε ποτέ αξιοποιήσαμε μολότοφ ή τέτοιου είδους μηχανισμούς - θεωρούμε ότι πρόκειται για διατάξεις που μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για να επιλεχθεί η προβοκάτσια σε βάρος του κινήματος. Και βέβαια δεν είναι δυνατόν με τέτοιες ευρείες διατυπώσεις ως προς τις εμπρηστικές ύλες, που καταλαβαίνετε πολύ καλά ότι μπορεί να είναι οτιδήποτε, από τον αναπτήρα μέχρι το σπίρτο μέχρι οποιοδήποτε υλικό, να ποινικοποιείται απλά και μόνο η κατοχή τέτοιων υλικών μόνο με την παρουσία σε μια δημόσια συνάθροιση. Καταλαβαίνουμε ότι αλλού είναι στραμμένο το βλέμμα σας. Αν θέλετε, επιβεβαιώνει αυτό την κριτική που σας κάνουμε, ότι το Ποινικό Δίκαιο σκοπεύει και έχει στραμμένο το βλέμμα στο να χτυπηθούν οι λαϊκές κινητοποιήσεις και όχι βέβαια σε αυτό, που πραγματικά θα ζήταγε και θα έπρεπε να ζητάει και έχει η ανάγκη η κοινωνία, το να προστατευθεί δηλαδή η κοινωνία από το πραγματικό έγκλημα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Κομνηνάκα. Τον λόγο ζήτησε ο κύριος Υπουργός για μία νομοτεχνική βελτίωση.
Είναι μια νομοτεχνική βελτίωση που πρέπει να ανακοινώσω σε συνεννόηση με το Προεδρείο. Ουσιαστικά αφορά κάτι περιττό που πρέπει να βγει. Στο άρθρο 147, στο προοίμιο του εσωτερικού άρθρου του 497 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, διαγράφεται η φράση «με την προσθήκη της ποινής του περιορισμού σε ειδικό κατάστημα κράτησης νέων». Την καταθέτω στα Πρακτικά.
Παρακαλώ να διανεμηθεί στις Κοινοβουλευτικές Ομάδες. Συνεχίζουμε με τους ειδικούς αγορητές. Κύριε Μουλκιώτη, έχετε τον λόγο, μιας και βλέπω ότι υπάρχει έγγραφο από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κινήματος Αλλαγής περί της αντικατάστασης του συναδέλφου κ. Ιλχάν Αχμέτ από εσάς.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, δεν ξέρω τις επισημάνσεις της Επιστημονικής Επιτροπής για τα άρθρα 191 του ισχύοντος Ποινικού Κώδικα και 405 και 120 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, πώς τα αντιμετωπίσατε και αν τα έχετε λάβει ή δεν τα έχετε λάβει υπ' όψιν. Νομίζω ότι δεν τα έχετε λάβει υπ' όψιν και θα θέλαμε να μας πείτε γιατί αυτές τις επισημάνσεις δεν τις λάβατε υπ' όψιν. Τώρα σε σχέση με το τμήμα του νομοσχεδίου, που αφορά τον Ποινικό Κώδικα, συνολικά αποτιμώμενο, θα πούμε ότι είναι δογματικά προβληματικό και εγκληματοπολιτικά άστοχο. Αν δηλαδή στο όνομα της ασφάλειας των πολιτών επιχειρούνται αποσπασματικές παρεμβάσεις, τόσο στο γενικό μέρος όσο και στο ειδικό μέρος του Ποινικού Κώδικα, οι οποίες διασπούν τη συνοχή του Ποινικού Κώδικα, αποσυντονίζουν - δεν μπορούμε να το ερμηνεύσουμε διαφορετικά - τις ρυθμίσεις και υπονομεύουν και τον εξορθολογισμό και εκσυγχρονισμό του συστήματος κυρώσεων, που επέφερε ο ισχύων Ποινικός Κώδικας. Και αυτά τα λέω σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη σήμερα στην επιστήμη και αναφέρομαι στην κ. Άννα Ψαρούδα - Μπενάκη, στα «Ποινικά Χρονικά» 2020, «Προβλήματα ποινικής δικαιοσύνης στην Ελλάδα και οι νέοι ποινικοί κώδικες», στη σελίδα 3, όπου αναφέρεται πολύ συγκεκριμένα. Αναφέρομαι επίσης στην κ. Τόνια Τζανετάκη, «Το σωφρονιστικό σύστημα και το νέο σύστημα ποινών του Ποινικού Κώδικα: Η προσπάθεια για την επίτευξη μιας υγιούς σχέσης», «Ποινικά Χρονικά» 2019, σελίδα 409. Είναι σαφείς οι διατάξεις σε σχέση με την αποτίμηση του νυν ισχύοντος του ποινικού κώδικα. Από τη μια πλευρά λοιπόν προτείνονται συστηματικά άστοχες, κατά την άποψή μας, αλλαγές σε βασικές διατάξεις του Ποινικού Κώδικα, με σκοπό την καθολική αρχή αυστηροποίησης των ποινών και του τρόπου έκτισής τους και από την άλλη πλευρά, πέρα δηλαδή από αυτές τις παρεμβάσεις, αποδυναμώνεται η χρηματική ποινή, που υποβιβάζεται σε απλό χρέος προς το δημόσιο εάν ο καταδικασθείς αρνείται να υποβληθεί στην εκτέλεση των ποινών. Επίσης συρρικνώνεται η ποινή της κοινωφελούς εργασίας, της εφαρμογής που έχει ανασταλεί από το 2019 και την είχε αναστείλει ο νομοθέτης. Έτσι λοιπόν η επιχείρηση ψευδαίσθησης ουσιαστικά, με τη χαλάρωση αντιμετώπισης της μικρής και μεσαίας εγκληματικότητας, υπονομεύεται με τη συμβολή, κύριε Υπουργέ, απειλής σκληρών ποινών για να πούμε ότι υπάρχει ασφάλεια στους πολίτες. Είναι δηλαδή ένας βασικός παράγων αυτή η μεσαία και μικρή εγκληματικότητα της ασφάλειας και της καθημερινότητας των πολιτών, που δεν το λάβατε υπόψη. Επίσης οι τιμωρητικές παρεμβάσεις στις διατάξεις, που διέπουν την αναστολή και την έκτιση των ποινών για ορισμένες κατηγορίες εγκλημάτων μετατρέπουν πολύτιμους σωφρονιστικούς θεσμούς, όπως είναι η απόλυση υφ' όρον, σε εργαλεία τιμώρησης, εξουδετερώνοντας όμως έτσι και την ειδική πρόληψη, που είναι πολύ σημαντική, αλλά και την κοινωνική επανένταξη του καταδικασθέντος ως πρωταρχικού σκοπού έκτισης της ποινής. Επίσης είναι φανερό ότι ορισμένες από τις διατάξεις που προτείνετε υπηρετούν πολιτικό - επικοινωνιακούς σκοπούς. «Εμπνέονται» από θεαματικές υποθέσεις της επικαιρότητας ή πρόσφατες φυσικές καταστροφές. Ο ποινικός νομοθέτης έτσι εμφανίζεται να υποτάσσεται, κύριε Υπουργέ, σε εφήμερες ανάγκες ικανοποίησης απροσδιόριστου περιεχομένου περί δικαίου αισθήματος, με την επίδειξη τιμωρητικής πυγμής, θυσιάζοντας όμως στον βωμό της επικαιρότητας τους αυθεντικούς σκοπούς της ποινικής δικαιοδοτικής λειτουργίας. Ακόμα, με το νομοσχέδιο έχουμε την αίσθηση ότι εκφράζεται και εκδηλώνεται αδικαιολόγητη δυσπιστία στους δικαστές, επιλέγοντας έτσι τον υπέρμετρο περιορισμό της αυτονόητης σε ένα σύγχρονο, φιλελεύθερο Ποινικό Δίκαιο δυνατότητας να εξατομικεύουν την ποινική μεταχείριση. Κύριε Υπουργέ και κύριε Υφυπουργέ, ο καθηγητής Μανωλεδάκης, διδάσκοντας το Ποινικό Δίκαιο - και το λέω τώρα επί τη ευκαιρία σε σχέση με τους δικαστές, το πώς τους αντιμετωπίζετε - μας είχε πει το εξής: Μείζων ο ρόλος του δικαστή. Εάν δεν υπήρχε δικαστής, είναι απλό να είχαμε ένα κομπιούτερ. Τι θα λέγαμε; Ποιο είναι το έγκλημα; Κλοπή. Το ρίχναμε στο κομπιούτερ και έβγαζε ποινή τρία χρόνια. Άρα γιατί χρειάζεται ο δικαστής; Δεν είναι όμως έτσι. Ο ρόλος του δικαστή είναι αναντικατάστατος, αναντικατάστατος και μοναδικός, για την εξατομίκευση της ποινής και της ποινικής μεταχείρισης. Εδώ λοιπόν ανήκει και η κατάργηση της διαζευκτικής πρόβλεψης ισόβιας και πρόσκαιρης κάθειρξης ή φυλάκισης και χρηματικής ποινής και ο αποκλεισμός της κατ' οίκον έκτισης του υπολοίπου της ποινής για ορισμένες κατηγορίες εγκλημάτων. Έτσι, κατά την άποψή μας, ο νομοθέτης σφετερίζεται αρμοδιότητες που δεν του ανήκουν, διακατεχόμενος από τον στερούμενο πραγματικού ερείσματος φόβο ότι οι επιφορτισμένοι με την εφαρμογή του Ποινικού Κώδικα δεν θα είναι αρκούντως αυστηροί. Και βεβαίως αναπαράγονται έτσι επικίνδυνα στερεότυπα περί επιεικούς μεταχείρισης παραβατών από τα δικαστήρια. Αυτή λοιπόν η τιμωρητική εκτροπή του νομοσχεδίου εκδηλώνεται με ανησυχητικό τρόπο, με τη δικαιοπολιτική επικίνδυνη διεύρυνση του αδικήματος της διασποράς των ψευδών ειδήσεων, όπως το είπαμε και νωρίτερα στην αγόρευση. Αυτό όμως εγκυμονεί και τον κίνδυνο επιθετικής διωκτικής πρακτικής σε βάρος της ασφάλειας του δικαίου και της αρχής της αναλογικότητας. Το επισπεύδον Υπουργείο Δικαιοσύνης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αντιμετωπίζει δυσλειτουργίες, που παρατηρήθηκαν κατά τη διετή εφαρμογή του Ποινικού Κώδικα, πράγματι. Αυτό εν τούτοις ισχύει μόνο για ένα μικρό μέρος από αυτές τις διατάξεις που προτείνονται από τις τροποποιήσεις. Άλλωστε η αναστολή λειτουργίας του δικαστηρίου, όπως ειπώθηκε και στις επιτροπές, λόγω της πανδημίας, δεν επιτρέπει και δεν επέτρεψε την ψύχραιμη αποτίμηση και την ώριμη αποτίμηση της εφαρμογής του νέου Ποινικού Κώδικα, ενώ η νομολογία έχει, εν πολλοίς με επιτυχή τρόπο, αντιμετωπίσει μείζονα ζητήματα, τα οποία εμφανίστηκαν στην καθημερινότητα και στην πρακτική. Φοβούμαστε όμως ότι το σχέδιο νόμου δεν θα ενισχύσει την ομαλή προσαρμογή της νομολογίας με τον νέο Ποινικό Κώδικα, αλλά ίσως να διαταράξει πρόωρα και χωρίς ίσως επαρκή λόγο την ομαλή και ασφαλή εφαρμογή των διατάξεων και θα προκαλέσει πλείστα προβλήματα στη δικαστηριακή πρακτική. Δεν θα δυνηθεί να γίνει διαφορετικά. Δυστυχώς θα προκαλέσει προβλήματα και αυτός είναι ο φόβος των δικαστών και σήμερα που μιλάμε. Τέλος, κύριε Πρόεδρε, η συζήτηση για το έγκλημα, που γίνεται όλες αυτές τις ημέρες, δεν μπορεί να είναι παρά άρρηκτα συνδεδεμένη με το τι συμβαίνει και στον χώρο των φυλακών και σε σχέση με αυτό η Κυβέρνηση έχει εγκαταλείψει κάθε σύγχρονη έννοια ευρωπαϊκής σωφρονιστικής πολιτικής και έχει διαμορφώσει ένα υβριδικό αντισωφρονιστικό μοντέλο στυγνής πολιτικής εκτίσεων σε συνθήκες χωρίς προοπτική. Γιατί δεν εστιάζει στο τι μπορεί να γίνει κατά τη διάρκεια έκτισης της ποινής, καθώς και στο μετά της φυλακής, παρ' όλο που η εγκληματολογική έρευνα διεθνώς μετατοπίζει το ερευνητικό ενδιαφέρον από την έννοια του σωφρονισμού στην έννοια της αποχής από το έγκλημα. Η Κυβέρνηση, αντί αυτού, εδώ και δυόμισι χρόνια στερεί από την κοινωνία, αλλά στερείται παράλληλα και από την κοινωνία τις κοινωφελείς εργασίες. Το βραχιολάκι έχει καταργηθεί, οι αγροτικές φυλακές είναι υπό διάλυση. Αδιαφορεί ότι η αυστηροποίηση των ποινών το σίγουρο που θα καταφέρει είναι να οδηγήσει στην αύξηση του πληθυσμού των κρατούμενων κατά 30% και πλέον, κάτι που σημαίνει ότι θα φτάσουμε στο σημείο να εκτελούνται οι ποινές σε κρατητήρια. Φοβάμαι ότι αγνοεί το γεγονός ότι οι μεταρρυθμίσεις καθίστανται απλό ευχολόγιο, αν δεν συνεπάγονται και κάποιο κόστος, που είναι αναγκαίο. Αποκρύπτει, όμως, ότι, αν δεν ενισχυθεί το σωφρονιστικό σύστημα, τότε, κύριε Υπουργέ, θα μου επιτρέψετε την έκφραση ένας άλλος «νόμος Τσιάρα» θα χρειαστεί για την αποσυμφόρηση των φυλακών και θα είναι μονόδρομος αυτός ο νόμος. Πρέπει να γίνει, λοιπόν, αντιληπτό από την Κυβέρνηση ότι το πιο ισχυρό όπλο στα χέρια του πολίτη, αλλά και της οργανωμένης πολιτείας είναι και αποτελεί μόνο η πρόληψη και βεβαίως, από τις νομοθετικές πρωτοβουλίες σας κάτι τέτοιο δεν διαφαίνεται. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Μουλκιώτη. Θα δώσω τον λόγο τώρα στον κ. Καραγκούνη, εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας και μετά θα ακολουθήσει ο κ. Λάππας. Ενημερώνω ότι έχει γίνει συνεννόηση μεταξύ των δύο εισηγητών να προηγηθεί ο κ. Καραγκούνης του κ. Λάππα. Ορίστε, κύριε Καραγκούνη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω, κύριε Υπουργέ και κύριε Υφυπουργέ, ότι έγινε μια πάρα πολύ παραγωγική κουβέντα, μια πάρα πολύ ουσιαστική συζήτηση. Νομίζω ότι βγάλαμε και χρήσιμα συμπεράσματα και πραγματικά, οφείλω να πω ένα μεγάλο «μπράβο» και συγχαρητήρια για αυτή τη νομοθετική πρωτοβουλία που φέρατε και σε εσάς και στους συνεργάτες σας, αλλά φυσικά και στην νομοπαρασκευαστική επιτροπή, που έκανε ένα εξαιρετικό έργο και βεβαίως, φάνηκε και στη διήμερη αυτή συζήτηση. Οφείλω, βεβαίως, να ομολογήσω ότι δεν κατάλαβα καλά ποια ακριβώς είναι η θέση συνολικά της Αντιπολίτευσης και νομίζω ότι είχε δίκιο ο Υπουργός, όταν είπε ότι, από τη μια, κατηγορούμαστε ότι είμαστε πολύ αυστηροί - αρκούντως αυστηροί - και από την άλλη μεριά, βεβαίως, υπάρχει η άλλη πλευρά που μας είπε ότι δεν είμαστε τόσο αυστηροί όσο θα χρειαζόταν. Οι απόψεις, λοιπόν, διίστανται στο σύνολο της Αντιπολίτευσης, οπότε καταλαβαίνω ότι πραγματικά κάτι σωστό κάνατε, κύριε Υπουργέ, με αυτή τη νομοθετική ρύθμιση που φέρατε, διότι επιλέξατε τον σωστό, τον μέσο δρόμο και βεβαίως, έναν ουσιαστικό δρόμο αντιμετώπισης ενός πολύ ευαίσθητου θέματος, όπως πάντα είναι ο Ποινικός Κώδικας και ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας. Άκουσα το ΚΙΝΑΛ, που, βεβαίως, κατά τη διάρκεια των επιτροπών - το είπε και ο Υπουργός - είχε πραγματικά μια μετριοπάθεια και μια σοβαρότητα στην τοποθέτησή του και προσέγγισε τα ζητήματα με έναν πολύ σωστό τρόπο. Και τώρα στην συζήτηση ακούσαμε κάτι τελείως διαφορετικό, μια άλλη προσέγγιση. Εγώ αντιλαμβάνομαι - το είπε και ο Υπουργός - ότι υπάρχουν εσωτερικά ζητήματα σε μια παράταξη, σε ένα κόμμα, αλλά εδώ μιλάμε για πολύ ευαίσθητα πράγματα. Μιλάμε για τον Ποινικό Κώδικα, που αφορά στο σύνολο της κοινωνίας και καλό είναι να υπάρχει μια συνοχή και μια συνέχεια στη σκέψη σας και στο τι πιστεύετε τελικά και το τι πρεσβεύετε. Άκουσα τον κ. Σκανδαλίδη να λέει ότι νομοθετούμε με βάση την επικαιρότητα. Θα σας πω εγώ ποια είναι η επικαιρότητα. Επικαιρότητα είναι το έγκλημα στα Γλυκά Νερά, η γενοκτονία δηλαδή, επικαιρότητα είναι οι βιασμοί των ανηλίκων, επικαιρότητα είναι οι εμπρησμοί, που τόσο πόνο προκάλεσαν στην ελληνική κοινωνία όχι μόνο τον Αύγουστο, αλλά και κάθε χρόνο. Περίπου κάθε χρόνο γίνονται αυτές οι καταστροφές και κάποια στιγμή πρέπει να πούμε εάν νομοθετήσουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Σήμερα, κύριε Λάππα, διαβάζω την εισαγγελική πρόταση εναντίον του κ. Αναγνωστόπουλου, αυτού του εγκληματία, του απεχθούς εγκληματία. Ξέρετε τι λέει η πρόταση του εισαγγελέως; Ακούστε: Η πεντάλεπτη διάρκεια του ασφυκτικού πνιγμού του θύματος, η εκ των προτέρων μεθόδευση της παύσης της λειτουργίας της κάμερας ασφαλείας της οικίας, ο αιφνιδιασμός του ανύποπτου θύματος, η εξαρχής σκηνοθεσία τής σε βάρος της ληστείας και η προσχεδιασθείσα προσπάθεια παραπλάνησης των διωκτικών αρχών ήταν τα στοιχεία του εγκλήματος και σύμφωνα με τον εισαγγελέα, ο θάνατος της νεαρής γυναίκας ήταν αγωνιώδης, ενώ ο θύτης δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει το έντεκα μηνών παιδί του και να εξολοθρεύσει τον πέντε μηνών σκύλο του. Αυτός - το είπα και στην πρωτολογία μου, το είχα πει και στις επιτροπές - ο εγκληματίας, πέρα δηλαδή από το αποκρουστικό του εγκλήματος, του όλου αυτού, σκότωσε τη σύζυγό του στο ίδιο του το σπίτι, στο ίδιο του το συζυγικό κρεβάτι και μεταχειρίστηκε το παιδί του, το ίδιο το παιδί, ως ένα μέρος αυτής της αηδούς σκηνοθεσίας. Ρωτώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ρωτώ εσάς, κύριε Λάππα και όλους τους συναδέλφους το εξής: Αυτός ο εγκληματίας δεν πρέπει να πάρει την ανωτέρα των ποινών; Πώς δεχόμαστε εμείς…
Γιατί; Θα πάρει διαφορετική;
Όχι, αλλά δεν πρέπει, κύριε Λάππα, όλοι αυτοί οι «Αναγνωστόπουλοι» - ξέρω τι λέτε - να πάρουν ένα ισχυρό μήνυμα από την ευνομούμενη πολιτεία το τι θα αντιμετωπίσουν; Διότι αυτό είναι το ουσιαστικό, κύριε Λάππα, τι μήνυμα δίνει μια ευνομούμενη πολιτεία σε όλους αυτούς τους «Αναγνωστόπουλους». Και σωστά το κάνετε, κύριε Υπουργέ και φέρνετε αυτή την τροποποίηση. Σας άκουσα και εσάς, κύριε Λάππα και βεβαίως και τον Εκπρόσωπο του ΜέΡΑ25 και άλλους συναδέλφους για την αυστηροποίηση των ποινών. Όταν ζητήσαμε τόσο εμείς όσο, βεβαίως και οι δύο Υπουργοί να μας πείτε εντάξει με την αυστηροποίηση των ποινών, αλλά σε ποιες ποινές αναφέρεστε, σε ποια εγκλήματα αναφέρεστε, η ουσία είναι ότι μας είπατε πολύ γενικόλογα πράγματα, δεν μας είπατε εξειδικευμένα, όπως σας λέω τώρα για τον κάθε κ. «Αναγνωστόπουλο» ή για το θειικό οξύ, για το βιτριόλι, είτε για τους εμπρησμούς των δασών. Μας είπατε κάποια γενικόλογα πράγματα. Εμείς, λοιπόν, νομοθετήσουμε και τροποποιούμε τον Ποινικό Κώδικα όχι με βάση την αυστηροποίηση, όπως σας είπα, αλλά με βάση την αναλογικοποίηση και γι' αυτό και επιβάλαμε ποινές πολύ πιο ήπιες - και σας το είπα και πριν - γιατί αυτό λέει ο νομικός πολιτισμός, το ήπιο έγκλημα να το αντιμετωπίζουμε με ήπιο τρόπο και το βίαιο έγκλημα, το βαρύ έγκλημα με πολύ πιο αυστηρό τρόπο. Αυτή είναι η ουσία. Γι' αυτό και φέραμε διατάξεις, όπως σας το είπα, το άρθρου 80 του Ποινικού Κώδικα - δεν είδα να κάνετε ένα σχόλιο για αυτό - το άρθρο 81 παράγραφος 4 του Ποινικού Κώδικα, το άρθρο 100, το 105, όπου δεν βάζουμε τους πολίτες φυλακή, επειδή δεν πλήρωσαν μια χρηματική ποινή, όπως ισχύει τώρα, ή γιατί δεν έκαναν την κοινωφελή τους εργασία. Σε αυτά θα τοποθετηθείτε; Αυτό κάναμε και αυτό οφείλει να κάνει μια ευνομούμενη πολιτεία. Και το βαρύ έγκλημα να το κυνηγήσει και τη γυναικοκτονία και τον βιασμό των ανηλίκων και τους εμπρησμούς και όλα τα υπόλοιπα. Και σας το λέω, γιατί πραγματικά, κύριε συνάδελφε, είστε ένας πάρα πολύ σοβαρός άνθρωπος και ένας πολύ άξιος και πολιτικός και επιστήμονας. Νομίζω ότι πρέπει να πείσετε τους συναδέλφους σας και κυρίως, την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αυτό το νομοσχέδιο τα πολλά καλά άρθρα ,που πιστεύετε ότι έχει να τα ψηφίσετε. Αυτό οφείλετε να κάνετε, για να μπορεί και ο κόσμος να σας εμπιστεύεται, να μην πει ότι πατάτε σε δύο βάρκες. Διότι το πολιτικό πρόβλημα που έχετε είναι - και όχι μόνο σε αυτό, στον Ποινικό Κώδικα, αλλά και γενικώς, σε όλα τα ζητήματα - ότι πατάτε σε δύο βάρκες. Άκουγα πριν να λέτε ότι είμαστε «και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ». Αυτό είναι το πρόβλημά σας. Προσπαθείτε να είστε «και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ». Πάρτε, λοιπόν, μια ξεκάθαρη θέση για το τι θέλετε να κάνετε. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, κάνοντας μια αναφορά στις τροπολογίες. Κύριε Υπουργέ, συγχαρητήρια για την τροπολογία, που φέρνετε και τροποποιείτε το άρθρο 272 του Ποινικού Κώδικα. Επιτέλους! Και πολύ καλά κάνετε κακούργημα, κάποιον ο οποίος συμμετέχει σε δημόσια συνάθροιση, κουβαλώντας στην πλάτη του εμπρηστικούς μηχανισμούς, μολότοφ και εκρηκτικά. Σουλατσάρει, δηλαδή, στο κέντρο της Αθήνας, πηγαίνει σε μια δημόσια συνάθροιση και έχει μολότοφ και εκρηκτικά. Χωράει τώρα αυτό σε κάποια λογική; Άκουγα και εσάς, κύριε Λάππα, άκουγα και την κ. Κομνηνάκα. Εγώ δεν μπορώ να καταλάβω το εξής: Καίγεται η Αθήνα, καίγονται τα μαγαζιά του κόσμου και των πολιτών και δεν υπάρχει καμμία τιμωρία. Κοροϊδεύουν το κράτος, κοροϊδεύουν πάνω από όλα τους πολίτες που τους καίνε τα μαγαζιά και μένουν ατιμώρητοι. Διότι μη μου πείτε ότι έχει τιμωρηθεί κάποιος, κύριε Λάππα! Μη μου πείτε ότι έχει κάνει έστω και μια μέρα κράτηση. Αυτό έρχεται να επιλύσει αυτό το νομοσχέδιο. Διαφωνούμε σε αυτό; Και μου κάνει εντύπωση, πραγματικά - αναφέρθηκε η κ. Κομνηνάκα - , διότι το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ πάντα είναι πολύ προσεκτικά. Ούτε μολότοφ πετάνε ούτε εκρηκτικά πετάνε, όπως και κανένας εκπρόσωπος παρατάξεως. Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε στο αυτονόητο, ότι δεν μπορείς να κάνεις βόλτα στο κέντρο της Αθήνας και να πετάς μολότοφ και εκρηκτικά; Δεν γίνεται αυτό! Τελεία και παύλα. Και μία τελευταία αναφορά, κύριε Πρόεδρε, στην πολύ σημαντική τροπολογία που για πρώτη φορά καθορίζεται το πρώτο ένσημο. Και βεβαίως, ο διπλασιασμός του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, που αφορά περίπου εκατό χιλιάδες κόσμο, είναι πάρα πολύ σημαντικό. Αυτό που έχω να πω είναι ότι αυτό το νομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει κάνει το αυτονόητο. Είναι και δίκαιος ο νέος Κώδικας και αναλογικός. Νομίζω, όμως, ότι αυτό που είναι βασικό είναι πως υπηρετεί τις βασικές αρχές της αντεγκληματικής πολιτικής. Αυτό είναι το σημαντικό και καλώ όλα τα κόμματα, τουλάχιστον στα περισσότερα άρθρα, να υπερψηφίσουν τις διατάξεις αυτές. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Καραγκούνη. Αφού ετοιμαστεί το Βήμα, θα δώσουμε τον λόγο στον κ. Λάππα, τον ειδικό αγορητή από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μετά θα κλείσει τη συνεδρίαση ο Υπουργός. Κύριε Λάππα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Μετά από οκτώ μέρες έντονης, βέβαια, συζήτησης, όπως προσήκει να είναι η συζήτηση και ο διάλογος όταν μιλάμε για την ποινική δικαιοσύνη, θα έλεγα για τη δικαιοσύνη γενικότερα, γιατί και το Ποινικό Δίκαιο είναι κλάδος του δικαίου και μάλιστα, του δημοσίου δικαίου, στο οποίο η πολιτεία έχει στα χέρια της ένα τρομερής ισχύος όπλο, ισχύος μεγατόνων, μπόμπα, το ius puniendi, το ίδιο το δικαίωμα της τιμωρίας. Σας λέω ότι θυμάμαι τον κ. Μανωλεδάκη, φοιτητής εικοσάχρονος, κύριε Κώτσηρα, στεντορεία τη φωνή και το χέρι υψωμένο, ακόμα στα χρόνια της δικτατορίας, '71- '72, να λέει ότι η εξουσία της τιμωρίας, το ius puniendi, που κατέχει η κρατική εξουσία, ο νομικός πολιτισμός, αλλά και ο γενικότερος πολιτισμός του ανθρώπου, κατέληξε το κράτος να αυτοπεριορίζεται το ίδιο σε αυτή την εξουσία του. Δεν είναι κεκτημένο του νομικού πολιτισμού ο αυτοπεριορισμός. Είναι κεκτημένο του πολιτισμού, του ανθρώπινου πολιτισμού. Διότι εάν δεν αυτοπεριοριστεί το κράτος σε αυτή την εξουσία που έχει, πάμε σε κράτος αστυνομικού τύπου. Δεν απευθύνω την κατηγορία στην Κυβέρνησή σας. Λέω. Ο αυτοπεριορισμός είναι, λοιπόν, απαραίτητος. Και γι' αυτό σας είπα για την κουβέντα του Μαξ Βέμπερ για το μέτρο. Το μέτρο και στην ποινική επιστήμη. Δεν έλειψα παρά μόνο δευτερολέπτων έξοδο για ένα τηλεφώνημα ή μια εντολή. Παρακολούθησα τις ομιλίες όλων των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας. Όλοι, μα όλοι, παίρνοντας ίσως το μήνυμα και από τη δική σας ομιλία, κύριοι Υπουργοί, μιλάν για κώδικες του 2019 του ΣΥΡΙΖΑ. Εγώ σας είπα θα ήταν τιμή του ΣΥΡΙΖΑ αν μπορούσε ακόμα να φτιάξει τέτοιους κώδικες. Ένα έργο μετά από δημόσιο διάλογο εβδομήντα χρόνων, με σκυταλοδρομία τεσσάρων νομοπαρασκευαστικών επιτροπών, Μανωλεδάκης, Συμεωνίδου - Καστανίδου - γιατί απεβίωσε απότομα και αιφνίδια και έφυγε νωρίς, προέδρευσε Συμεωνίδου - Καστανίδου - , η εισαγγελέας με πείρα σαράντα χρόνων σας είπα χθες τι είπε, Μαρκής και ο Σταύρος Αργυρόπουλος. Αυτή η δεκαετής λειτουργία των τεσσάρων επιτροπών κωδικοποίησε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, έναν δημόσιο διάλογο, τα συγγράμματα, τον πλούτο των συγγραφέων της ποινικής πρακτικής, δικηγόρων, δικαστών, νομικών σχολών, όλων των φορέων της νομικής κοινότητας. Την κωδικοποίησε σε ένα ενιαίο κείμενο πρώτος ο Ιωάννης Μανωλεδάκης. Ακούστηκε, συνάδελφε του ΚΙΝΑΛ, ότι το σχέδιο νόμου του 2019, που είχα την τιμή να το υπερασπιστώ ως εκπρόσωπος… Είχα δίπλα το σχέδιο του Μανωλεδάκη του 2010, του 2011. Λέω και τα χρονικά διαστήματα. Το 2011, επιτροπή Μανωλεδάκη, ποιος κυβερνούσε; Το 2013, μετά τη διαδοχή τον τελευταίο χρόνο από τη Συμεωνίδου - Καστανίδου το 2012, ποιος κυβερνούσε; Το 2013, επιτροπή Μαρκή, το 2018 επιτροπή Αργυρόπουλου. Οι τρεις, λοιπόν, επιτροπές, βλέποντας το κείμενο του Μανωλεδάκη, δεν υπήρχε αλλαγή στην αιτιολογική έκθεση ούτε ενός «και». Ούτε ενός «και». Το δε τελικό σχέδιο του Μαρκή ήταν το σχέδιο ολοκληρωμένο, δεν άλλαζε ούτε σε έναν τόνο, με το σχέδιο που ψηφίσαμε το 2019. Προκάλεσα οποιονδήποτε Βουλευτή, Υπουργό της Νέας Δημοκρατίας να μου πει αν ποτέ ενοχλήθηκε κάποιο μέλος της επιτροπής - γιατί είχα αναμειχθεί ενεργά τότε στην υπόθεση της αλλαγής των Ποινικών Κωδίκων - από παρέμβαση οιουδήποτε Βουλευτή, στελέχους, Υπουργού ή οποιουδήποτε άλλου του ΣΥΡΙΖΑ. Και το λέω, κύριε Πρόεδρε, γιατί πρέπει να καταστεί σαφές ότι η εκπόνηση, ένας κώδικας - σας το είπα χθες τι έλεγε ο Μανωλεδάκης για τον κώδικα - είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα των ιδεών του Διαφωτισμού, η κωδικοποίηση των νόμων δηλαδή, για την ποινική δικαιοσύνη. Πρέπει να σταματήσουμε, λοιπόν, να συζητάμε για κώδικες του ΣΥΡΙΖΑ. Κύριε Καραγκούνη, μου είπατε το παράδειγμα της Καρολάιν και το βιτριόλι. Έχετε κάτι στα χέρια σας που σας κάνει να αμφιβάλετε ότι θα είναι το μέγιστο των ποινών από την ποινική δικαιοσύνη; Γιατί το αναφέρετε; Έχετε κανένα παράδειγμα την τελευταία δεκαετία ότι ο δικαστής, ο εφαρμοστής του δικαίου στη χώρα μας, δεν τιμά το περί δικαίου αίσθημα; Ή ότι είναι επιεικής απέναντι σε τέτοια εγκλήματα και σε τέτοιες δολοφονίες; Αν το έχετε, φέρτε μας ένα παράδειγμα. Σας το ζητώ από την πρώτη ημέρα των επιτροπών. Εμείς λέμε, οι δικηγόροι, ότι τα ισόβια πέφτουν σαν χαλάζι στις δολοφονίες. Ξέρετε καμμία δολοφονία που είναι στυγερό έγκλημα; εγώ δεν χρησιμοποιώ τον όρο του ειδεχθούς, γιατί έχει καταργηθεί με την θανατική ποινή. Ξέρετε καμμία απόφαση να μας φέρετε ενός μεικτού ορκωτού που δεν επέβαλαν την ποινή των ισοβίων, αλλά επέλεξε τη διαζευκτική ευχέρεια που έχει και πρέπει να έχει ο δικαστής; Διότι κανένας φόνος δεν είναι φωτοτυπία, αποτύπωμα ενός άλλου προηγούμενου. Και εδώ ανοίγω μία παρένθεση, κύριε Κώτσηρα. Στη Γερμανία ο φόνος, η δολοφονία έχει πέντε διαβαθμίσεις. Το στυγερό έγκλημα ισόβια, μία άλλη υποκατηγορία από κάτω ισόβια ή πέντε χρόνια και μέχρι να πάει στην τελευταία πέμπτη περίπτωση που έπλασε η νομική κοινότητα της Γερμανίας από την εποχή του Φόρμπαχ, καταλήγει στο τέλος ποινή πέντε έως δέκα ετών. Δεν είναι όλοι οι φόνο ίδιοι. Αν δεν έχεις τις περιστάσεις, δεν έχεις την προσωπικότητα, δεν έχεις τη συμπεριφορά, πριν, κατά ή μετά τον φόνο, δεν έχεις την καταστατική συμπεριφορά του δράστη απέναντι στο θύμα να άρεις κάποιες ζημιές που επέφερε. Όλα αυτά είναι στοιχεία που τα εκτιμά ο εφαρμοστής του δικαίου, για να κάνει το ιερό του δικαίωμα και λειτούργημα, που λέγεται επιμέτρηση της ποινής. Διαβάστε, σας παρακαλώ πολύ, την εισήγηση του Θέμη Κουφού, που τον όρισε εισηγητή ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, τι λέει για τη μονοκαλλιέργεια της θανατικής ποινής, πόσο μεγάλη αξιολογική αντινομία είναι το άρθρο 299, με την οριζόντια γενικευμένη πρόβλεψη μόνο της ισόβιας κάθειρξης, με το άρθρο 79 του Ποινικού Κώδικα και την επιμέτρηση της ποινής και με τα επτά κριτήρια που βάζει ο ίδιος ο νομοθέτης. Τι θα εφαρμόζει ο δικαστής; Ξέρετε τι κάνετε; Αφαιρείτε το δικαίωμα να εφαρμόσει οποιοδήποτε κριτήριο του άρθρου 79. Το οποίο τι λέει; Έχει κάποια επιμετρικά στοιχεία και κριτήρια που τα λαβαίνει υπ' όψιν, για να στείλει το τελικό μήνυμα «αυτή η ποινή προσήκει σε αυτόν τον κατηγορούμενο που τέλεσε αυτό το αδίκημα κάτω από αυτές τις συνθήκες». Όλα αυτά για εσάς είναι γράμματα ψιλά. Εγώ λέω ότι είναι μια επιλογή πολιτική. Την κάνετε. Έχετε το δικαίωμα; Ασφαλώς και έχετε το δικαίωμα. Το θέμα δεν είναι να έχετε το δικαίωμα, όμως. Το θέμα είναι να ακούτε την κοινότητα. Ποια κοινότητα ακούτε; Ο Θέμης Σοφός σας το λέει. Η Ένωση Ελλήνων Ποινικολόγων σας το λέει. Η ολομέλεια του Δικηγορικού Συλλόγου σας το είπε στεντορεία τη φωνή. Εμείς τα κόμματα της Αντιπολίτευσης σας το λέμε. Λέτε ότι ακούτε. Ποιον ακούτε; Δεν ακούτε κανέναν. Νομίζω ότι κάνει κακό και στο πολιτικό σύστημα και στον πολιτικό διάλογο, νομίζω ότι κάνει κακό και στην ποινική δικαιοσύνη, κύριε Κώτσηρα, να αφήνουμε όλους αυτούς τους υπαινιγμούς εις βάρος ενός άλλου κόμματος που κυβέρνησε και έφτιαξε τους κώδικες, λες και πρόκειται για μια κατασκευή σαν να φτιάχνουμε ένα γλυκό της στιγμής. Αυτό είναι ο κώδικας. Και λέει η εισηγητική έκθεση Μανωλεδάκη ότι «αξιοποιούμε τον πλούτο τον νομολογιακό και των δικηγορικών δικογράφων της τελευταίας εβδομηντακονταετίας», κύριε Κώτσηρα, για να φτιάξει την αιτιολογική του έκθεση και τις διατάξεις του νόμου του νέου Ποινικού Κώδικα. Και αφήνετε υπαινιγμούς ότι είναι ο κώδικας του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα μπορούσε να είναι κώδικας του ΣΥΡΙΖΑ διότι στην ποινική δικαιοσύνη τον πρώτο λόγο, για να μην πω και τον τελευταίο και τον καθοριστικό, τον έχει η επιστήμη. Σας είπα τι είναι ο κώδικας. Σας διάβασα χθες το άρθρο του Μανωλεδάκη. Είναι επιστημονικός ορθολογισμός και επιστημονική μεθοδολογία. Δεν μπορεί κανένα πολιτικό πρόσωπο να έχει τέτοια κριτήρια και τέτοια στοιχεία παρά μόνο επιστήμονας. Κύριε Τσιάρα, φαντάζεστε να φέρετε ένα νομοσχέδιο ή μια τροπολογία στη Βουλή που αφορά την ιατρική κοινότητα, θα λάβετε υπ' όψιν σας τι λένε η ιατρική κοινότητα και η επιστήμη με την εμπειρία και τη γνώση από τότε που έπαψε να είναι μαγεία και είναι επιστήμη, μετά το Βολτέρο; Ή θα φέρετε και θα πείτε ότι «Αυτό είναι η πολιτική εξουσία και αδιαφορώ τι λέει το πείραμα της ιατρικής επιστήμης»; Θα το κάνατε ποτέ; Γιατί το κάνετε τώρα στη Νομική επιστήμη σε κεφαλαιώδη ζητήματα; Τουλάχιστον σε δύο, θα έλεγα εγώ. Οι αντιρρήσεις μας είναι δύο. Πρώτον, η μονοκαλλιέργεια της ισόβιας κάθαρσης, διότι δεν το λέμε γιατί έχουμε εμμονή ή γιατί αμφισβητούμε τι θα κάνει το δικαστήριο. Είμαστε βέβαιοι για το τι θα κάνει το δικαστήριο. Θα εκτιμήσει ορθά όλες τις περιπτώσεις σύμφωνα με το άρθρο 79. Δεν έχουμε καμμία αμφιβολία ή φόβο. Το θέμα είναι άλλο. Το θέμα είναι γιατί αφαιρείτε ένα τέτοιο πεδίο από τον εφαρμοστή του δικαίου και του λέτε ότι δεν θα πάει στο άρθρο 79 και δεν θα δει στην επιμέτρηση αλλά αξιολογικά στοιχεία που μπορεί να είναι προς το αυστηρότερο ή προς το επιεικέστερο. Έτσι δεν γίνεται απονομή ποινικής δικαιοσύνης. Αυτή είναι η βασική μας κεφαλαιώδης αντίρρηση. Και επειδή αυτό το υιοθετείτε σε όλες τις περιπτώσεις που είναι αυστηρή η νομοθέτησή σας, λέτε μόνο θανατική ποινή και είστε περήφανοι γι' αυτό. Λέτε ότι ακούτε όλον τον κόσμο, αλλά δεν ακούτε την ελληνική κοινότητα, δυστυχώς, και θα τα βρείτε μπροστά σας. Ξέρετε γιατί; Γιατί μην μας κάνετε να αναφωνήσουμε στο τέλος ότι είμαστε πολύ περήφανοι γιατί επαναφέρετε τη θανατική ποινή, όπως θα ήθελε ίσως ο κ. Χήτας. Δεν είμαστε εδώ και δεν είστε κι εσείς εδώ. Είμαι βέβαιος γι' αυτό. Δεν μπορούμε να πάμε σε τέτοια συζήτηση. Σήμερα λέτε παντού ισόβια και αύριο δεν ξέρω τι θα ξεφουρνίσει, διότι ο καλός δικαστής είναι ο αυστηρός δικαστής, καλός πολιτικός είναι αυτός που βγαίνει στην τηλεόραση και κατακεραυνώνει τον αντίπαλό του γιατί τολμάει να πει ότι μπορεί να υπάρχει νομικός ορθολογισμός. Έτσι δεν πάει η κοινωνία μπροστά δυστυχώς. Πίσω πάει με βήματα τεράστια και πάει πριν το 1950. Κι έλεγα ότι μία κοινωνία που θα τολμήσει κάποτε να πάει στο θέμα της ποινικής δικαιοσύνης πίσω από την εισήγηση του Χωραφά του 1950, θα είναι μια αυτοκαταστροφική επιλογή που θα σαρώσει όχι μόνο τον νομικό πολιτισμό, αλλά και τον πολιτισμό της χώρας μας. Εν πάση περιπτώσει, εσείς επιμένετε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνω με δύο πράγματα, κύριε Πρόεδρε, για να τα καταθέσω και στα Πρακτικά. Πρώτον, θεωρώ αδιανόητη την τροπολογία για την απόσπαση εν ενεργεία δικαστή στο γραφείο του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης που δεν παράγει νομοθετικό έργο. Κρατήστε τη φράση: «Δεν έχει τμήμα παραγωγής νομοθετικού έργου». Εσείς το κάνετε. Οργισμένη είναι η αντίδραση της Ένωσης Εισαγγελέων. Δεύτερον, λέγοντας σας πριν αυτά, υιοθετώ την άποψη της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων, που είναι ένα πολύ συντηρητικό νομικό σχήμα ποινικολόγων στην Ελλάδα, όμως είναι εμμονικοί με τις βασικές αρχές και τους κανόνες απονομής της ποινικής δικαιοσύνης και γενικά κρίνει το νομοσχέδιό σας «δογματικώς προβληματικό και εγκληματοπολιτικώς άστοχο». Κρατήστε το. Πάω στην κ. Συμενωνίδου που έγραψε ένα άρθρο στην «ΕΦΣΥΝ» πριν από δεκαπέντε μέρες. Σας λέει ένα, δύο, τρία, πέντε, δέκα και σας αναφέρει και σας αναφέρει - ακούστε, κύριε εκπρόσωπε του ΚΙΝΑΛ, που είστε μαχόμενος δικηγόρος - ότι η Γερμανία που έχει πέντε διαβαθμίσεις στο φόνο, δεν έχει πουθενά ποινή μοναδική ποινή σε κανένα αδίκημα στον Ποινικό της Κώδικα, του οποίο αντιγραφή κατά 99% ήταν ο Ποινικός Κώδικας του 1950. Δεν υπάρχει αδίκημα με μία ποινή. Υπάρχει μόνο πλαίσιο ποινών. Και μάλιστα τελευταία το επικύρωσε και το επιβεβαίωσε και το κατέγραψε το συνταγματικό δικαστήριο της Καρλσρούης. Δεν επιτρέπεται η νομοθετική και εκτελεστική εξουσία όταν φέρνει νομοσχέδια στο γερμανικό κοινοβούλιο να εισάγει διατάξεις ποινικού χαρακτήρα με μια ποινή. Ο δικαστής πρέπει να έχει πλαίσιο ποινής για να απονέμει δίκαιη ποινή, ούτε αυστηρή ούτε ήπια. Ακούμε θετικά τις διατάξεις περί ανηλικότητας, πολύ θετικά, όμως θα ήθελα με τον ίδιο θετικό τρόπο, κύριε Υπουργέ, να ακούσω έναν θετικό από εσάς λόγο. Ανέφερε πριν ο κ. Καραγκούνης πριν δύο εγκλήματα. Και τα δύο είναι γυναικοκτονίες. Εγώ με τον κ. Ξανθόπουλο φτιάξαμε μια τροπολογία. Μάλιστα, η αιτιολογία της είναι και δική μου. Νομίζω ότι την εκτίμησα και επέμεινα από άποψη ποινικής αφετηρίας και θέλω να ακούσω έναν λόγο θετικό από εσάς γι' αυτό. Δεν είναι δυνατόν να αναφέρεται ο εισηγητής σας ο ίδιος σε περιστατικά γυναικοκτονιών και να μην τοποθετείται η εκτελεστική εξουσία, η Κυβέρνηση. Πρέπει να το κάνετε τώρα. Είναι απαίτηση της ελληνικής κοινωνίας. Σήμερα η «GUARDIAN» στην πρώτη του σελίδα έχει αφιέρωμα στις γυναικοκτονίες στην Ελλάδα. Το καταθέτω για τα Πρακτικά και νομίζω ότι θα ήταν λάθος μεγάλο να μην το λύσουμε τώρα, διότι είναι επείγον. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Σπυρίδωνας Λάππας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δημοσίευμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δεύτερον και κλείνω με το άρθρο 272. Το κάνατε κακούργημα τον Νοέμβριο του 2019 κι έρχεστε και το ξανατροποποιείτε. Εγώ πιστεύω ότι το ξανατροποποιείτε γιατί είδατε τη νομολογία που λέει ότι «η κατοχή μολότοφ δεν μπορεί να παραγάγει κίνδυνο για τη ζωή και τα πράγματα», βούλευμα 16/2020 του Ναυτοδικείου Πειραιά. Λέει ακριβώς ότι οι μολότοφ δεν αποτελούν εμπρηστικό μηχανισμό σε καμμία περίπτωση. Το καταθέτω κι αυτό στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Σπυρίδωνας Λάππας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Έτσι θα διολισθήσουμε πάντα σε μία αυστηροποίηση χωρίς άκρο. Τα παιδιά μας που θα κάνουν μια συνάντηση αύριο και θα είναι διπλά με έναν άλλο ο οποίος θα φέρει κάτι… Ο Χήτας δεν θέλει την τρίτη παράγραφο. Πολύ καλά κάνετε και τη φέρνετε την τρίτη παράγραφο, όμως η περαιτέρω αυστηροποίηση μιας αυστηροποιημένης ήδη διάταξης από τον Νοέμβριο, νομίζω δεν έχει κανέναν λόγο. Και παίρνοντας τα χαρτιά για να φύγω, να σας πω ότι εγώ έναν επιστημονικό έρωτα είχα, κύριε Υπουργέ, στη ζωή μου, τον Ιωάννη Μανωλεδάκη.
Ας ολοκληρώσετε εδώ, γιατί μπορεί να ακούσουμε και για άλλους έρωτες στην πορεία…
Και γι' αυτό θα κλείσω με μια φράση και μια προτροπή του κ. Μανωλεδάκη λίγο πριν φύγει από τη ζωή όντας πρόεδρος της επιτροπής. «Να μην αφήσουμε να υψωθούν τα τείχη της καταστολής για χάρη μιας κάλπικης ασφάλειας και να πλήξουν τον αέρα της ελευθερίας. Να προσέξουμε ιδιαίτερα τούτο, η διάβρωση του ανθρωπιστικού χαρακτήρα και η εκτροπή στο τιμωρητικό μοντέλο του Ποινικού Δικαίου γίνεται σιγά - σιγά, σταδιακά, μεθοδευμένα. Δεν θα δικαιολογείται πάντως κανένας νομικός τώρα ή στο μέλλον να πει: Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον, ανεπαισθήτως με έκλεισαν από τον κόσμο έξω», προφανώς αναφερόμενος στο ποίημα του Καβάφη. Ευχαριστώ θερμά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Διαρκής Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού: «Κύρωση κώδικα νομοθεσίας για την προστασία των αρχαιοτήτων και εν γένει της πολιτιστικής κληρονομιάς» Τώρα δίνουμε τον λόγο στον Υπουργό Δικαιοσύνης, για να ολοκληρωθεί η συζήτηση του σχεδίου νόμου. Ορίστε, κύριε Υπουργέ.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε δύο μέρες συζήτησης περίπου εβδομήντα συνάδελφοι πήραν τον λόγο, όλοι οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές των κομμάτων, οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι και νομίζω ότι όπως σωστά επεσήμανε ο μόλις κατελθών του Βήματος κ. Λάππας για μια εβδομάδα είχαμε τη δυνατότητα και να διασταυρώσουμε τα επιχειρήματά μας, αλλά κυρίως να καταλήξουμε σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις και σε συγκεκριμένες παραδοχές. Αν θα έπρεπε να καταθέσω μια προσωπική διαπίστωση είναι ότι πέραν ελαχίστων ομιλητών, οι περισσότεροι εκ των συναδέλφων της Αντιπολίτευσης που βρέθηκαν σε αυτό το Βήμα δεν σχολίασαν την ουσία του νομοσχεδίου, αντίθετα πιάστηκαν από κάποια συγκεκριμένα άρθρα τα οποία ενδεχομένως να ήταν τα ζητήματα της όποιας αντιπαράθεσης χωρίς, όμως, να δουν τον πυρήνα των προτάσεων, των αλλαγών του Ποινικού Κώδικα που σε λίγο θα ψηφίσουμε και θα γίνουν νόμος της ελληνικής πολιτείας. Αν θέλετε, το πλέον λυπηρό είναι ότι χάσαμε άλλη μια ευκαιρία συνεννόησης. Εμένα αυτή είναι η άποψή μου. Διότι ένας Ποινικός Κώδικας, ακόμη και αν υπάρχουν ιδεολογικές διαφορές, δίνει τη δυνατότητα να βρεθούν σημεία σύγκλισης και συμφωνίας μεταξύ των κομμάτων. Παραδείγματος χάριν, δεν άκουσα να υπάρχει η θετική άποψη για συγκεκριμένες ρυθμίσεις που προφανώς αυστηροποιούν ποινές σε αδικήματα τα οποία ξέρουμε όλοι ότι πρέπει να αντιμετωπιστούν με μεγαλύτερο, με ευρύτερο, με αυστηρότερο εύρος ποινών. Πού είναι, αλήθεια, η ευαισθησία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, των κομμάτων της Αντιπολίτευσης για τα θέματα που αφορούν στην ανηλικότητα; Πόσοι από εσάς αναφερθήκατε σε αυτό; Δεν βλέπετε ότι είναι ένας Ποινικός Κώδικας που αντιμετωπίζει το σύνολο των θεμάτων που αφορούν σε παραβίαση αδικημάτων ανηλίκων παιδιών; Γιατί, αλήθεια, δεν ήρθατε να πείτε «μπράβο» στην Κυβέρνηση που βλέπει ένα ζήτημα και το ρυθμίζει, που ήταν αρρύθμιστο, ήταν κενό; Κάποιες ρυθμίσεις δεν υπήρχαν καν. Κάποιες, δυστυχώς, είχαν υποβιβαστεί σε ό,τι αφορά τη μορφή του αδικήματος με την υπερψήφιση του προηγούμενου Ποινικού Κώδικα. Πού είναι τα ζητήματα του «Me Too»; Όταν είχαν συμβεί και υπήρχε η δημοσιότητα, όλοι ερχόσαστε και λέγατε γιατί δεν υπάρχει η πρόνοια από την πλευρά της ελληνικής πολιτείας και γιατί δεν νομοθετούμε το συντομότερο δυνατό. Τώρα που νομοθετούμε με ένα επαρκές νομικό πλαίσιο, πού είναι, εν πάση περιπτώσει, - δεν θα πω η επιβράβευση - τουλάχιστον η δημόσια κατάθεση της σύμφωνης δικής σας γνώμης. Υπήρχαν τα θέματα με τους εμπρησμούς των δασών όλο το καλοκαίρι και τότε μας εγκαλούσαν οι πάντες ότι υπάρχει - θα έλεγα - ένα χαλαρό πλαίσιο ποινών. Τώρα που γίνεται κακούργημα ο εμπρησμός στο πλαίσιο των ποινών για τον εμπρησμό - έχει κακουργηματικό χαρακτήρα - γιατί δεν έρχεστε να πείτε «μπράβο» στην Κυβέρνηση, που όχι μόνο για ένα θέμα το οποίο μπορεί να μας απασχολεί με την έννοια της φυσικής καταστροφής από μόνο του, αλλά και για ένα θέμα που έχει ένα ιδιαίτερο περιβαλλοντικό ενδιαφέρον, δημιουργούμε νέα δεδομένα και προσπαθούμε να το αντιμετωπίσουμε; Ξέρετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Αντιλαμβάνομαι τον λόγο που κάθε φορά μπορεί να προβάλλει ο καθένας από εμάς ως μοναδικό λόγο για πολιτική αντιπαράθεση και τον κατανοώ. Υπάρχουν, όμως, κάποια θέματα και πάντα πίστευα ότι ο χώρος της δικαιοσύνης προσφέρει τέτοιου είδους ευκαιρίες που θα μπορούσε κανείς να συμφωνήσει τουλάχιστον για τα αυτονόητα. Προφανώς δεν είναι δικαιολογία ότι θέλω αυστηρότερες ποινές και για αυτό δεν ψηφίζω την αυστηροποίηση των ποινών ούτε από την άλλη πλευρά είναι δικαιολογία ότι έχω μια διαφωνία στο 191 ή σε ένα - δύο ακόμη άρθρα του νομοσχεδίου και για αυτόν τον λόγο ξαφνικά είναι ένα νομοσχέδιο αποσπασματικό, δεν αντιμετωπίζει την πραγματικότητα και δεν είναι συνεκτικό. Αλήθεια, ποιος ισχυρίστηκε; Είμαι εγώ αυτός που ισχυρίστηκα ότι ο Ποινικός Κώδικας από μόνος του αντιμετωπίζει όλο το ζήτημα που αφορά στο σωφρονιστικό σύστημα; Ποιος το έκανε αυτό; Από την πρώτη στιγμή δεν είμαι από αυτούς που κατέθεσαν την άποψη ότι είναι ένα βήμα, αλλά ταυτόχρονα πρέπει να γίνουν και άλλα βήματα σε πολλά άλλα επίπεδα με την αναμόρφωση του σωφρονιστικού κώδικα, ο οποίος είναι επί θύραις, με την ενίσχυση των κοινωνικών, των προνοιακών δομών, με την αναβάθμιση των σωφρονιστικών καταστημάτων, που ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι δρομολογείται και η κατασκευή νέων σωφρονιστικών καταστημάτων στην Ελλάδα το τελευταίο χρονικό διάστημα; Ποιος τα αρνήθηκε όλα αυτά για να έρχονται συνάδελφοι στο Βήμα και να λένε ότι δεν είναι λόγος για να υπερψηφίσουν αυτόν τον Ποινικό Κώδικα - από μόνος του ο Ποινικός Κώδικας - γιατί δεν έγιναν όλα τα άλλα; Όμως, αν δεν κάνουμε κάτι, αντιλαμβάνεστε ότι δεν πρόκειται σε καμμία περίπτωση να πετύχουμε αυτό που θέλουμε ως πολιτεία. Τι θέλουμε να πετύχουμε; Να έχουμε ένα πραγματικό κράτος δικαίου, που, βεβαίως, να κρατάει τις βασικές αρχές της νομικής επιστήμης, αλλά ταυτόχρονα να κάνει και τον πολίτη να αισθάνεται ασφαλής. Υπήρξε μια έντονη - θα έλεγα - υποστήριξη της άποψης ότι ο Ποινικός Κώδικας είναι μόνο προϊόν της επιστημονικής άποψης. Δεν είναι μόνο προϊόν της επιστημονικής άποψης. Ήταν πολλοί εκ των συναδέλφων, κύριε Λάππα, οι οποίοι ερχόντουσαν και κατέκριναν, εν πάση περιπτώσει, το νομοσχέδιο λέγοντας ότι δεν είναι ακριβώς αυτό που η επιστημονική άποψη πρεσβεύει ή πιστεύει. Δεν είναι μόνο αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Εγώ δεν θέλω να επαναφέρω την ίδια συζήτηση, την οποία την έχουμε κάνει πάρα πολλές φορές ότι η δικαιοσύνη προφανώς είναι ένας χώρος με συγκεκριμένους εμπλεκόμενους, αλλά στο τέλος της ημέρας αφορά στον ίδιο τον Έλληνα πολίτη και στην ελληνική κοινωνία. Δεν αφορά στη νομική επιστήμη μόνο. Και αυτό πρέπει κανείς να το δει συνολικά και πρέπει να συγκεράσει απόψεις, πρέπει να δει πάρα πολλά πράγματα. Άκουγα νωρίτερα να μιλάνε κάποιοι συνάδελφοι και να λένε ότι με αυτόν τον Ποινικό Κώδικα στην πραγματικότητα επιχειρούμε ή επιφέρουμε έναν ποινικό λαϊκισμό. Αλήθεια, το πιστεύετε αυτό; Το πιστεύετε αυτό; Είναι προϊόν ποινικού λαϊκισμού η πρόταση για τον σημερινό Ποινικό Κώδικα; Όχι εσείς, κύριε Λάππα, δεν το είπατε εσείς, αλλά το είπαν κάποιοι άλλοι συνάδελφοί σας και μάλιστα από τον ΣΥΡΙΖΑ. Το θέμα είναι, όμως, αν μπορεί κανείς να αποδέχεται τέτοιου είδους απόψεις. Και θέλετε να σας πω και κάτι ακόμη; Εγώ σέβομαι το γεγονός ότι υπήρξαν τεράστιες προσωπικότητες της Νομικής επιστήμης, στις οποίες αναφερθήκατε νωρίτερα και σε όλους μας είναι γνωστό ότι είναι πρόσωπα τα οποία έχουν συμβάλει ουσιαστικά στην αναμόρφωση του Ποινικού εν προκειμένω Δικαίου στη χώρα μας δημιουργώντας μια τάση και μια φιλοσοφία, η οποία είναι πολύ κοντά στην ευρωπαϊκή φιλοσοφία. Όμως, ο κόσμος αλλάζει. Άλλοι άνθρωποι βρίσκονται σήμερα, άλλη πραγματικότητα, άλλα περιστατικά. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, οι οποίοι εργάστηκαν νυχθημερόν για δύο χρόνια και είναι εκλεκτοί, σοβαροί, αναγνωρισμένοι καθηγητές πανεπιστημίου, αντεισαγγελείς του Αρείου Πάγου, εισαγγελείς εφετών, εισαγγελείς πρωτοδικών. Είναι άνθρωποι οι οποίοι προσπάθησαν πολύ για να μας δώσουν ένα άρτιο και συνεκτικό νομικό κείμενο, το οποίο να μην αλλάζει στην πραγματικότητα τη φιλοσοφία του υφιστάμενου Ποινικού Κώδικα, γιατί περί αυτού πρόκειται. Αν καθίσετε και το δείτε, η φιλοσοφία δεν αλλάζει. Το εύρος ποινών, βεβαίως, αλλάζει σε συγκεκριμένα αδικήματα, αλλά η φιλοσοφία δεν αλλάζει. Και αυτό ήταν που έκανε με μεγάλη προσπάθεια ο Πρόεδρος της Επιτροπής, ο καθηγητής ο Λάμπρος ο Μαργαρίτης, ο πρώην αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ο κ. Βουρλιώτης, τέσσερις ακόμη καθηγητές πανεπιστημίου, άνθρωποι τους οποίους ευχαριστώ δημόσια, όπως ευχαριστώ και τους συνεργάτες μου στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Ο Ποινικός Κώδικας, οι αλλαγές του Ποινικού Κώδικα, η συζήτηση για τις οποίες ολοκληρώνεται τώρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι το δέκατο τρίτο νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης σε αυτά τα δυόμισι περίπου χρόνια. Δεν σας το κρύβω ότι είναι το πιο δύσκολο. Ήταν το πιο δύσκολο νομοσχέδιο, το οποίο έπρεπε να καταρτίσουμε προσέχοντας λέξη - λέξη και διάταξη - διάταξη. Δεν είχε καμμία σχέση η δυσκολία του σε σχέση με τη δυσκολία όλων των προηγουμένων νομοσχεδίων. Και τι στην πραγματικότητα επιτυγχάνουμε; Στην πραγματικότητα κρατάμε τη φιλοσοφία που ήδη υπάρχει περί ενός συνεκτικού, ολοκληρωμένου κειμένου που δεν έχει διάσπαρτες διατάξεις. Το ίδιο κάναμε και με τη δικονομία του Ελεγκτικού Συνεδρίου άσχετα με το αν ψηφίζατε ή δεν ψηφίζατε δημιουργώντας διαφορετικές κάθε φορά αιτιάσεις, λόγους ή, εν πάση περιπτώσει, αντιρρήσεις. Το ζήτημα, όμως, είναι ότι εδώ κρατάμε μια συγκεκριμένη φιλοσοφία, την οποία φαντάζομαι ότι και η επιστήμη αποδέχεται, αλλά πολύ περισσότερο μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πολιτεία οφείλει να υιοθετήσει. Εγώ νομίζω ότι με την ολοκλήρωση της συζήτησης και με την υπερψήφισή του σε λίγο θα παραδώσουμε στα χέρια των δικαστικών λειτουργών έναν πραγματικά σύγχρονο και δίκαιο Ποινικό Κώδικα, ο οποίος αφ' ενός μεν θα είναι λειτουργικός αφ' ετέρου δε θα δώσει τη δυνατότητα στους Έλληνες πολίτες να αισθάνονται ότι απέναντί τους υπάρχει μια πολιτεία που υποστηρίζει το κράτος δικαίου και φροντίζει η δικαιοσύνη να λειτουργεί με αναλογικότητα, μέσα από τους κανόνες που πρέπει να διέπουν μια δημοκρατική πολιτεία και πολύ περισσότερο μέσα από μια λογική που σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό πρέπει να υιοθετηθεί και από την ίδια τη δικαιοσύνη, πολύ δε περισσότερο και από την ίδια την ελληνική κοινωνία. Είναι θέματα και ζητήματα, τα οποία ο καθένας από εμάς εκτιμώ ότι δεν θα έπρεπε να τα βλέπει διαφορετικά. Εμένα αυτή είναι η άποψή μου. Και λυπάμαι πραγματικά γιατί οι χαμένες ευκαιρίες, στις οποίες αναφερθήκατε, κύριε Χήτα, σε προηγούμενη ομιλία σας πιθανόν δεν αφορούν εμένα, αλλά αφορούν αυτή την Αίθουσα, αφορούν στα πολιτικά κόμματα, αφορούν στον τρόπο που προσεγγίζουμε ορισμένα ζητήματα, μιας και πάντα ο μικροπολιτικός - επιτρέψτε μου, εντός και εκτός εισαγωγικών για τον όρο - «λόγος» είναι αυτός που κυριαρχεί όταν ερχόμαστε να ψηφίσουμε ένα νομοσχέδιο που έχει την πραγματικά δική του μεγάλη βαρύτητα και σημασία. Δεν θα ήμουν εγώ αυτός, κύριε Λάππα, που θα αμφισβητούσε τη βαρύτητα του Ποινικού Κώδικα και δεν θα έκανα τίποτα ειλικρινά που θα μπορούσε να δημιουργεί, αν θέλετε, μια άλλη προσέγγιση στο συγκεκριμένο ζήτημα. Αντίθετα, είδατε ότι ακόμη και προτάσεις, οι οποίες κατατέθηκαν από εσάς - το είπα και νωρίτερα, κυρία Αδαμόπουλου και αναφέρθηκα και σε εσάς προσωπικά - ακόμη και θέματα τα οποία υπάρχουν, ακούγονται ή λέγονται είτε στην αρμόδια επιτροπή είτε στην Ολομέλεια είναι θέματα τα οποία τα αντιμετωπίζουμε με σοβαρότητα. Και όταν βλέπουμε ότι υπάρχει κάτι το οποίο πρέπει να το δούμε, πρέπει να το αλλάξουμε, το αλλάζουμε και δεν μένουμε εμμονικά σε μία θέση. Και το έχουμε αποδείξει πολλές φορές, σχεδόν στο σύνολο των νομοσχεδίων που έχουμε ψηφίσει από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, δίνοντας με αυτόν τον τρόπο, αν θέλετε, την πραγματική ευκαιρία να μπορούμε να συνεννοηθούμε σε κάποια θέματα. Μπορούμε να συνεννοηθούμε σε όλα; Όχι, δεν μπορούμε. Υπάρχει διαφορετική ιδεολογική άποψη, αλλά υπάρχουν ζητήματα όμως - και εγώ προσωπικά θεωρώ ότι είναι πολλά, ειδικά επαναλαμβάνω στον χώρο της δικαιοσύνης - στα οποία μπορούμε να συνεννοηθούμε. Θέλω να κάνω κάποια σχόλια είτε για τις τροπολογίες είτε για τις νομοτεχνικές βελτιώσεις. Και πρώτα για την τροπολογία που κατέθεσαν οι συνάδελφοι εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ. Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι απαλείψαμε με μια συγκεκριμένη διάταξη τη διαζευκτικότητα της ποινής, δηλαδή δεν υπάρχει πλέον πρόσκαιρη κάθειρξη δέκα ετών ή ισόβια κάθειρξη για την ανθρωποκτονία, που αφορά σε μια σειρά από ειδεχθή εγκλήματα, τα οποία στρέφονται κατά ανηλίκων. Αυτό είναι κάτι που αποδεικνύει την αταλάντευτη, ξεκάθαρη και απόλυτη πεποίθησή μας για τα εν λόγω εγκλήματα, τα οποία προσβάλλουν το ύψιστο έννομο αγαθό της ζωής και της ανηλικότητας, με αποτέλεσμα αυτά να τιμωρούνται με μία ποινή, την ισόβια κάθειρξη. Η ανθρωποκτονία πλέον τιμωρείται με μία ποινή που λέγεται ισόβια κάθειρξη. Προφανώς και η γυναικοκτονία, η οποία είναι ανθρωποκτονία, αυτή τη στιγμή έχει το μέγιστο των ποινών, την ισόβια κάθειρξη. Το ότι είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο, το οποίο μας έχει απασχολήσει και το οποίο προφανώς δεν μπορεί να έχει θέση σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατική πολιτεία, είναι κάτι το οποίο δεν επιδέχεται καμμία απολύτως αμφισβήτηση. Όμως, για να δούμε τι συμβαίνει γενικότερα στην Ευρώπη. Τρεις χώρες έχουν ειδική πρόβλεψη για τη γυναικοκτονία, με διαφορά βέβαια ποινής. Οι χώρες αυτές είναι η Βουλγαρία, η Φινλανδία και η Λιθουανία. Η Γερμανία και η Αυστρία τυποποιούν τη συγκεκριμένη διάκριση στο πλαίσιο του σεξιστικού εγκλήματος, χωρίς όμως διαφορά ποινής. Συνεπώς, στην πλειοψηφία τους οι ευρωπαϊκές χώρες δεν προβλέπουν τη γυναικοκτονία ως ιδιώνυμο έγκλημα. Πέραν όμως όλων αυτών, εγώ θέλω να είμαι ειλικρινής απέναντί σας. Εμείς προβλέπουμε - το είπα και νωρίτερα - την ισόβια κάθειρξη ως μοναδική ποινή για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας ανεξαρτήτως φύλου. Εδώ θα κάνω μια παρένθεση. Δεν θέλετε την ισόβια κάθειρξη για τη γυναικοκτονία, κύριε Λάππα; Θα έπρεπε να το πείτε και αυτό. Θέλετε διαζευκτικό στη γυναικοκτονία; Διότι πρέπει να διαβαθμίσουμε λίγο, εν πάση περιπτώσει, τα επιχειρήματά μας ανάλογα με το τι θέλουμε.
Τα λέει η πρότασή μας, κύριε Υπουργέ.
Το λέω διότι βλέπετε ότι για το συγκεκριμένο, θα έλεγα, κακούργημα που αφορά στην ανθρωποκτονία, άρα και στη γυναικοκτονία, αυτή τη στιγμή έχουμε τη μεγαλύτερη των ποινών και η οποία είναι χωρίς διαζευκτικό, είναι μοναδική, είναι ισόβια. Παρένθεση και πάλι. Τα ελαφρυντικά ξέρετε ότι αναγνωρίζονται. Δεν χρειάζεται να τα επαναλάβω ούτως ή άλλως. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή όντως είναι ένα θέμα το οποίο προφανώς κρατάει πολύ μεγάλη ένταση, δηλαδή η έμφυλη βία και τα φαινόμενα τα απότοκα της έμφυλης βίας είναι ένα θέμα που προφανώς απασχολεί και τη σύγχρονη κοινωνία, αλλά και ενδεχομένως έχει βαθιές ρίζες και πρέπει και αυτό να αντιμετωπιστεί ολιστικά, σας έχω προαναγγείλει τη σύσταση νομοπαρασκευαστικής επιτροπής όπου θα αντιμετωπίσουμε εκ νέου το πλαίσιο όλων των αδικημάτων που αφορούν στην ενδοοικογενειακή βία. Αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι αυτό θα είναι ένα θέμα που θα το δούμε και το λέω με όλη μου την ειλικρίνεια. Είναι ένα θέμα το οποίο όντως μας απασχολεί, όντως το βλέπουμε ότι παίρνει μια έκταση η οποία - επαναλαμβάνω - προσβάλλει και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τον ρόλο των γυναικών, που σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί να γίνονται θύματα τέτοιου είδους φαινομένων και τέτοιου είδους συμπεριφορών και πολύ περισσότερο πληγώνει κάθε σύγχρονη κοινωνία. Άρα, λοιπόν, αυτό που μπορώ να σου πω αυτή τη στιγμή είναι ότι είναι ένα ζήτημα το οποίο και στο πλαίσιο της επόμενης νομοπαρασκευαστικής επιτροπής θα το δούμε, σε σχέση με το αν μπορούμε ή αν πρέπει να υπάρξει κάποια συγκεκριμένη αναφορά. Άλλωστε είδατε ότι και κατά την ακρόαση των φορέων δεν ήταν ξεκάθαρη η άποψη ακόμη και των εκπροσώπων του συγκεκριμένου χώρου και του συγκεκριμένου κινήματος. Θέλω να σας πω επίσης ότι με τη νομοτεχνική βελτίωση στο άρθρο 169Α' του Ποινικού Κώδικα καθίσταται αξιόποινη η παραβίαση απόφασης δικαστηρίου που επιβάλλει την απαγόρευση προσέγγισης και επικοινωνίας μεταξύ των προσώπων. Η συνηθέστερη ουσιαστικά απόφαση για τη διασφάλιση της προστασίας των θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας είναι η συγκεκριμένη περίπτωση και θέλω να ξέρετε ότι αφορά στο συγκεκριμένο θέμα. Δεν υπήρχε αξιόποινο για την παραβίασή της. Το καθιερώνουμε από σήμερα και δεσμευόμαστε ότι θα κινηθούμε σ' αυτήν την κατεύθυνση ώστε οι γυναίκες να σταματήσουν να είναι θύματα τέτοιου είδους συμπεριφορών. Το ξεκαθαρίζω για να είναι γνωστό προς κάθε κατεύθυνση. Επίσης θέλω να απαντήσω σε ένα σχόλιο που αφορά στην πολιτική αγωγή, στο ειδικό δικαστήριο. Το ανέφερε νωρίτερα ο κ. Ξανθόπουλος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ειδικά εσείς οι νομικοί πρέπει να γνωρίζετε ότι ο αποκλεισμός του παθόντος από τη δυνατότητα παράστασης υποστήριξης κατηγορίας είναι ένα ρήγμα στο ποινικό σύστημα, αλλά και τα διεθνή πρότυπα, κάτι το οποίο προβλέπεται από συγκεκριμένη οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Και καθολικά και απόλυτα και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρώπης αναγνωρίζουν το δικαίωμα του παθόντος να παρίσταται προς υποστήριξη της κατηγορίας και επιδιώκουν την προστασία του θύματος και της αντίδρασης της συγκεκριμένης έννομης τάξης έναντι κάθε εγκλήματος. Είναι μια προσαρμογή στην ευρωπαϊκή νομοθεσία. Άρα, λοιπόν δεν μιλάμε για τίποτε απολύτως περισσότερο. Τέλος, θα ξανακάνω ένα σχόλιο γιατί επέμεινε ο κ. Ξανθόπουλος ότι ουσιαστικά με το 47, με την παράλειψη της ψευδούς κατάθεσης, υποτίθεται ότι είχαμε κάτι στο μυαλό μας. Και το λέω αυτό διότι έγκριτοι νομικοί, όπως ο κ. Ξανθόπουλος και εσείς, κύριε Λάππα, θα έπρεπε να γνωρίζετε ότι η συγκεκριμένη απάλειψη δεν ασκούσε καμμία απολύτως επιρροή και ότι ήταν καθαρά παράβλεψη. Διότι όταν παρέμειναν στο κείμενο λοιπά ομοειδή και βαρύτερα αδικήματα, όπως ήταν η ψευδής καταμήνυση και συκοφαντική δυσφήμηση, προφανώς δεν επρόκειτο περί σκοπιμότητας και αυτό νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο. Είναι κρίμα πραγματικά να επιμένει η Αντιπολίτευση. Καταλαβαίνω ότι πρέπει να βρει ένα λόγο σε θέματα τα οποία και ουσία δεν έχουν και δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα. Υπάρχουν νομοτεχνικές βελτιώσεις - δεν ξέρω αν είχατε τον χρόνο να τις δείτε όλες - οι οποίες στην πραγματικότητα νομίζω ότι θα δώσουν την ευκαιρία να αντιμετωπίσουμε πολλά μικρά ζητήματα, τα οποία είχαν σχέση και με την άσκηση ενδοοικογενειακής βίας, αλλά βεβαίως και με άλλα θέματα τα οποία είχαν το δικό τους λόγο, αν θέλετε και τη δική τους λογική να αντιμετωπιστούν σε ένα συγκεκριμένο χρόνο. Για τη διασπορά ψευδών ειδήσεων νομίζω ότι έχουμε πει πάρα πολλά για το 191. Δεν χρειάζεται να ξαναδιαβάσω τη σύμβαση για τα δικαιώματα του ανθρώπου ούτε χρειάζεται να σας πω ότι, όσο μπορεί να αισθάνεται κάποιος την απειλή ότι παραβιάζεται - που δεν παραβιάζεται - η ελευθερία του λόγου για μια διάταξη που δεν είναι νεοείσακτη, αλλά υπάρχει από τις αρχές της δεκαετίας του '50, άλλο τόσο παραβιάζεται το δικαίωμα του πολίτη προς μια αληθινή ενημέρωση ή, αν θέλετε, το πώς θα εμποδίζεται μια ψεύτικη ενημέρωση που μπορεί να τον οδηγήσει σε βλάβη για τον ίδιο, σε βλάβη για τον εαυτό του, σε βλάβη για την υγεία του. Πρέπει να σταθούμε όλοι μαζί απέναντι σε ένα φαινόμενο το οποίο ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι έχει κοστίσει σε ανθρώπινες ζωές και δεν υπάρχει - το ξεκαθαρίζω για άλλη μια φορά - όχι πρόθεση φίμωσης της ελευθερίας έκφρασης, αλλά πολύ περισσότερο κανένας απολύτως λόγος, μιας και ο τελικός κριτής - το ξέρουμε πάρα πολύ καλά - είναι ο Έλληνας δικαστής. Πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στους δικαστικούς λειτουργούς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Εγώ προσωπικά, καίτοι δεν προέρχομαι από το νομικό ή δικαστικό χώρο, έχω πραγματική εμπιστοσύνη στον ρόλο και στη λειτουργία των δικαστικών λειτουργών και πιστεύω πραγματικά ότι με μεγάλο αγώνα και με μεγάλη προσπάθεια επιτελούν το έργο τους. Βεβαίως, μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις, αλλά ο καθένας από εμάς επαναλαμβάνω κρίνεται ανάλογα με το πού και πώς τοποθετείται σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές. Τέλος, ένα σχόλιο που αφορά στην τροποποίηση για την κατοχή εκρηκτικών ή εμπρηστικών υλών. Υπάρχει όντως διεύρυνση του αξιοποίνου και σε εμπρηστικούς μηχανισμούς, ύλες ή βόμβες, όταν προκύπτει σκοπός βλάβης πραγμάτων ή κινδύνου σε ανθρώπους. Θέλετε να συνεχίσουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας; Και προφανώς δεν αφορά σε αναπτήρες για τους οποίους μίλησε ο Κοινοβουλευτικός σας Εκπρόσωπος, κυρία Κομνηνάκα, το ξέρετε πάρα πολύ καλά.
Μα δεν γράφει αυτό.
Ορίστε;
Για τον σκοπό δεν λέει. Μακάρι να το έλεγε.
Κύριε Λάππα, η κατοχή των συγκεκριμένων εκρηκτικών υλικών είναι ξεκαθαρισμένο ότι θα τιμωρείται πλέον με κακούργημα, όταν λαμβάνει χώρα σε δημόσιες συναθροίσεις ή αφορά σε μεγάλη ποσότητα. Η περίπτωση η Αστυνομία να εντοπίζει δεκάδες, θα έλεγα, εμπρηστικούς μηχανισμούς σε ένα σπίτι και να μην μπορεί να τύχει τιμωρίας αυτός ο οποίος τους είχε - για ποιο λόγο άραγε τους είχε - δεν είναι ένα θέμα το οποίο πρέπει να μας προβληματίζει; Νομίζω ότι υπάρχουν κάποια πράγματα για τα οποία έχουμε ωριμάσει αρκετά όλοι μας για να ξέρουμε τι συμβαίνει και τι όχι. Αν θεωρούν κάποιοι ελευθερία έκφρασης το να κουβαλούν μια μολότοφ στην τσάντα τους, με συγχωρείτε πάρα πολύ, υπάρχει και μια διαφορετική άποψη η οποία αφορά σε όλη την κοινωνία. Πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι μιλάμε για ασφάλεια ανθρώπων, για ασφάλεια πολιτών, για ασφάλεια αστυνομικών, γιατί όλα αυτά πρέπει να τα δούμε συνολικά. Βεβαίως, μπορεί να είναι θεμιτό να διαδηλώνει κανείς ή να εκφράζει την αντίθεσή του, αλλά αυτό δεν πρέπει να συνοδεύεται από τέτοιου είδους ενέργειες και τέτοιου είδους πράξεις. Επαναλαμβάνω, εκτιμώ πως έχουμε ωριμάσει όλοι μας αρκετά για να μην έχουμε μια διαφορετική άποψη. Και το λέω διότι δεν μπορεί σε καμμία περίπτωση να καλύπτονται άνθρωποι που έχουν στην πρόθεσή τους να προκαλέσουν κίνδυνο σε ανθρώπινες ζωές. Αυτό είναι το μοναδικό ζητούμενο και τίποτα άλλο πέραν αυτού. Κλείνω, λέγοντας ότι η υπερψήφιση των αλλαγών του Ποινικού Κώδικα θα μας δώσει την ευκαιρία από την επόμενη μέρα να δούμε πώς μπορεί να λειτουργήσει μέσα από ένα άλλο πλαίσιο, το οποίο θεωρώ προσωπικά ότι πέραν - όπως σας είπα νωρίτερα - της συνεκτικότητας και της συνέχειας με τον ήδη λειτουργούντα ισχύοντα Ποινικό Κώδικα θα δώσει την ευκαιρία και στην ελληνική κοινωνία να αισθανθεί μεγάλη ασφάλεια. Εμείς δεν είμαστε της άποψης ότι όταν κάποιος πρέπει να μπει μέσα στο σπίτι σου για να το ληστέψει πρέπει να κάνεις ότι κοιμάσαι - αυτό το ξεκαθαρίζω - ούτε είμαστε της άποψης ότι ανάλογα σε ποια πλευρά βρίσκεσαι είναι καλό ή είναι κακό να κρατάς ή να ρίχνεις μολότοφ. Αυτά είναι ξεκαθαρισμένα πράγματα και πρέπει κάποια στιγμή, εκπέμποντας ένα μήνυμα σοβαρότητας και υπευθυνότητας προς όλη την ελληνική κοινωνία, να πείσουμε τους Έλληνες πολίτες ότι από τη δική μας πλευρά κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να θωρακίσουμε και τη δικαιοσύνη με κώδικες, εν προκειμένω τον Ποινικό Κώδικα, ο οποίος και θα τους προστατεύει και θα δημιουργεί το αίσθημα της ασφάλειας και επιτέλους, θα υπερασπίζεται και όλους αυτούς που για διαφορετικούς λόγους βρίσκονται στη θέση του θύματος. Θέλω να ευχαριστήσω για άλλη μια φορά όλους τους συνεργάτες μου στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, τον Υφυπουργό - ήταν τεράστια η συμβολή του στη διαμόρφωση του νομοσχεδίου που αφορά στις αλλαγές του Ποινικού Κώδικα - , τους εισαγγελείς, τους δικαστικούς λειτουργούς, όλους τους συνεργάτες μου. Ήταν μια προσπάθεια σχεδόν δύο χρόνων, που δεν έγινε πρόχειρα, όπως κάποιοι ισχυρίστηκαν εδώ ούτε έγινε επειδή υπήρχε η ψυχολογία της στιγμής ή το βάρος της δημοσιότητας για κάποια γεγονότα. Νομίζω ότι το πώς διατρέξαμε, διαμορφώνοντας τις συγκεκριμένες διατάξεις σε σχέση με το πότε συνέβησαν κάποια γεγονότα είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι δεν νομοθετήσαμε με την ψυχολογία της στιγμής, αλλά κάτω από το βάρος της ευθύνης που αναλογεί σε έναν νομοθέτη που θέλει να προστατεύσει την κοινωνία και τους πολίτες. Και νομίζω ότι αυτό θα έχουμε σαν ευκαιρία και να το δούμε και να το διαπιστώσουμε από αύριο, από την επόμενη μέρα. Και βεβαίως, εδώ είμαστε για να κρίνουμε οτιδήποτε και αν οτιδήποτε από όλα αυτά δεν έχει λειτουργήσει στην κατεύθυνση στην οποία θα έπρεπε ή θα κριθεί σωστή, σε έναν δεύτερο μελλοντικό χρόνο να το συνεκτιμήσουμε όλοι μαζί και να κρίνουμε την οποιαδήποτε επόμενη επιλογή. Όμως, για άλλη μια φορά θεωρώ ότι είχαμε τη δυνατότητα να κάνουμε μια σοβαρή συζήτηση, ανεξάρτητα από τη διαφωνία και τη διαφορετικότητα των απόψεων. Εκτιμώ ότι ήταν η πιο σοβαρή συζήτηση που έγινε σε νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης από τότε που εγώ προσωπικά βρίσκομαι στη θέση του Υπουργού Δικαιοσύνης. Όλες οι απόψεις, επαναλαμβάνω ανεξάρτητα με το αν τις βλέπουμε διαφορετικά, είχαν μια βάση τεκμηρίωσης και μια λογική σκέψη πέραν βεβαίως κάποιων εξαιρέσεων για τις οποίες μίλησα στην αρχή. Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους συναδέλφους. Εύχομαι να μπορέσουμε να συμβάλουμε με αυτόν τον τρόπο στη θωράκιση της δικαιοσύνης με μια κατεύθυνση που, επαναλαμβάνω, θα στέλνει ένα σταθερό μήνυμα σε όλη την ελληνική κοινωνία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «Τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και άλλες επείγουσες διατάξεις». Εισερχόμαστε στην ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Θέλω να επισημάνω ότι η ψηφοφορία περιλαμβάνει την αρχή του νομοσχεδίου, εκατόν εβδομήντα δύο άρθρα, επτά τροπολογίες, το ακροτελεύτιο άρθρο, καθώς και το σύνολο του νομοσχεδίου. Κάθε φορά στην οθόνη εμφανίζονται ως τέσσερα άρθρα προς ψήφιση. Για να ψηφίσετε και τα υπόλοιπα, θα πρέπει να κυλήσετε την οθόνη αφής. Στο πάνω δεξιά μέρος της οθόνης εμφανίζεται κάθε φορά ο αριθμός των άρθρων που απομένουν για ψήφιση. Και βεβαίως, θα πρέπει να βεβαιωθείτε ότι έχετε ψηφίσει όλα τα άρθρα, τις τροπολογίες, καθώς και το ακροτελεύτιο άρθρο και το σύνολο του νομοσχεδίου. Αφού καταχωρηθεί η ψήφος σας, έχετε τη δυνατότητα να την ελέγξετε ή και να την αναθεωρήσετε έως τη λήξη της ψηφοφορίας. Για οποιοδήποτε πρόβλημα ή απορία απευθυνθείτε στο Προεδρείο, προκειμένου να σας συνδράμουν οι αρμόδιοι υπάλληλοι. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εφόσον έχετε ολοκληρώσει την ψηφοφορία, παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Οι θέσεις των κομμάτων, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «Τροποποιήσεις του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και άλλες επείγουσες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 17.44΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Παρασκευή 12 Νοεμβρίου 2021 και ώρα 10.30΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: ειδική ημερήσια διάταξη: συζήτηση και λήψη απόφασης, σύμφωνα με τα άρθρα 68 παρ. 2 του Συντάγματος και 144 παράγραφος 5 εδάφιο β΄ του Κανονισμού της Βουλής, επί της προτάσεως που κατέθεσαν o Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς - Προοδευτική Συμμαχία κ. Αλέξης Τσίπρας και οι Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας, για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής, για τη διερεύνηση της επιχείρησης πολιτικής χειραγώγησης της κοινής γνώμης, ευτελισμό των θεσμών και κατασπατάληση δημοσίου χρήματος.