Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Πριν, όμως, εισέλθουμε στην ημερήσια διάταξη, έχω να κάνω δύο ανακοινώσεις προς το Σώμα. Η Διαρκής Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση της Σύμβασης για τον κεντρικό τελωνισμό, όσον αφορά την κατανομή των εθνικών εξόδων είσπραξης που παρακρατούνται κατά τη διάθεση των παραδοσιακών Ιδίων Πόρων στον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Επίσης, θα ήθελα να ανακοινώσω στο Σώμα μια σημερινή αποχώρηση. Αναφέρει η επιστολή στον Πρόεδρο της Βουλής τα εξής: «Κύριε Πρόεδρε, διά της παρούσης θα ήθελα να σας γνωστοποιήσω εγγράφως ότι δεν ανήκω πλέον στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του Ποταμιού και παραμένω Ανεξάρτητος Βουλευτής. Με εκτίμηση, Κωνσταντίνος Μπαργιώτας, Βουλευτής Λάρισας».
Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών: «Τροποποίηση του Κώδικα του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών και λοιπές διατάξεις». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της, της 3ης Φεβρουαρίου 2017, τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία συνεδρίαση ενιαία επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών. Τον λόγο έχει ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Δημήτρης Μάρδας για δεκαπέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, έχουμε μια νομοτεχνική βελτίωση να ανακοινώσουμε. Να την πούμε τώρα, πριν μιλήσει ο κ. Μάρδας, για να την έχουν υπ' όψιν τους οι εισηγητές ή πιο μετά;
Μετά, αν θέλετε, διότι έχω δώσει τον λόγο τώρα στον κ. Μάρδα. Κύριε Μάρδα, μπορείτε να αρχίσετε.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, έρχεται στη Βουλή προς συζήτηση και προς ψήφιση η τροποποίηση του Κώδικα του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, που συνοδεύεται και από διάφορες λοιπές διατάξεις. Σύμφωνα με το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου, έχουμε δεκαεπτά άρθρα τα οποία εισάγουν κάποιες αλλαγές και δύο άρθρα, τα οποία καταργούν κάποιες και θέτουν σε ισχύ το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Ως προς το άρθρο 1, έχουμε την επανασυγκρότηση του Κέντρου Ανάλυσης και Σχεδιασμού. Το Κέντρο Ανάλυσης και Σχεδιασμού εκπονεί μελέτες και εισηγήσεις σχεδιασμού και στρατηγικής και αναφέρεται σε όλες τις ειδικότητες. Εδώ ορίζεται ένας επιστημονικός διευθυντής άμισθος και διοικεί το κέντρο με τον προϊστάμενο του κέντρου. Υπάρχουν και αποσπασμένοι που καλύπτουν τις ανάγκες του συγκεκριμένου κέντρου για τρία έτη. Επίσης, στο άρθρο 2 έχουμε την ανασύσταση του Επιστημονικού Συμβουλίου, το οποίο απαρτίζεται με όχι περισσότερα από επτά μέλη και με διάρκεια ζωής τρία χρόνια και γνωμοδοτεί για ιδιαίτερα νομικά θέματα διεθνούς δικαίου και ευρώ. Στο άρθρο 3 έχουμε τη σύσταση του Γραφείου Νομοθετικής Πρωτοβουλίας, το οποίο υπάγεται απευθείας στο Υπουργείο Εξωτερικών, με τέσσερα άτομα. Στο άρθρο 4 έχουμε μια διάταξη που αναφέρεται στα απόρρητα κονδύλια. Προβλέπεται μια συγκεκριμένη διαδικασία γνωστοποίησης των απορρήτων κονδυλίων, που είναι πάνω από 25.000 ευρώ. Στο άρθρο 5 ορίζεται το εβδομηκοστό έτος ως ανώτατο όριο ηλικίας για την αποχώρηση από την υπηρεσία των προϊσταμένων των άμισθων προξενικών αρχών. Για τα άτομα που είναι πάνω από εξήντα επτά ετών προβλέπεται ένα πιστοποιητικό υγείας κάθε έτος. Στο άρθρο 6 έχουμε την κάλυψη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους για ποινικές και αστικές υποθέσεις των υπαλλήλων του ΥΠΕΞ. Οι υπάλληλοι του ΥΠΕΞ δεν διώκονται και δεν ενάγονται για γνώμη που διατύπωσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Στο άρθρο 7 προβλέπεται η διατήρηση του βαθμού του Εμπειρογνώμονος Πρεσβευτή Συμβούλου Α΄ επί τιμή, ακόμα και αν δεν έχει εξαντλήσει τα τριάντα χρόνια υπηρεσίας. Στο άρθρο 8 έχουμε κάποιες βελτιώσεις που αφορούν στον ν.4336/2015 περί οδοιπορικών, όπου εκεί προβλέπεται μια μεταφορά της οικοσκευής, ανεξάρτητα από τον χρόνο μετάθεσης του υπαλλήλου, για λόγους έκτακτους. Στο άρθρο 9 γίνεται μια προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στην ευρωπαϊκή νομοθεσία, αναφερόμενη στα ανώτατα όρια εισόδου και εξόδου των υπαλλήλων. Στο άρθρο 10 προβλέπεται το επίδομα της αλλοδαπής και τα οδοιπορικά των αστυνομικών που υπηρετούν στις πρεσβείες να βαρύνουν το Υπουργείο Εξωτερικών. Εδώ, βέβαια, δεν έχουμε αναδρομική ισχύ. Στο άρθρο 11 εκτός από τα γαλλικά ως δεύτερη γλώσσα προβλέπονται και άλλες γλώσσες, όπως είναι η γερμανική, η αραβική, η κινεζική και η ρωσική. Στο άρθρο 12 ιδρύεται το Γραφείο Στατιστικής ως αυτοτελής μονάδα στο ΥΠΕΞ κατ' εφαρμογή του ν.3832/2010. Στο άρθρο 13 προβλέπεται η συνεργασία του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και της ΕΝΥ σε διάφορα ζητήματα, τα οποία έρχονται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Στο άρθρο 14 προβλέπεται το τέλος του ΕΚΕΜ και στη θέση του ΕΚΕΜ έχουμε το ΚΑΣ. Στο άρθρο 15 έχουμε την πρόβλεψη για μέλη ΔΕΠ πλήρους απασχόλησης στο ΚΑΣ. Στο άρθρο 16 το 30% των εσόδων των αρχών του εξωτερικού περιέρχονται στο ΥΠΕΞ. Είναι έσοδα, τα οποία προέρχονται από τις γνωστές θεωρήσεις και οτιδήποτε άλλο πληρώνουν οι ξένοι επισκέπτες στη χώρα ή οτιδήποτε άλλο εισπράττει το ΥΠΕΞ. Στο άρθρο 17 γίνεται μία προσαρμογή που αναφέρεται στις μέρες μετακινήσεων εκτός έδρας και προσαυξάνονται με απόφαση του Υπουργείου Εξωτερικών. Όπως γνωρίζετε, το ανώτατο όριο είναι ογδόντα ημέρες, αλλά λόγω αναγκών του Υπουργείου αυτός ο αριθμός ημερών μπορεί να ξεπεραστεί, οπότε αυτό προβλέπεται να γίνεται τόσο για το πολιτικό προσωπικό όσο και για τα μέλη των πολιτικών γραφείων των Υπουργών. Αυτές είναι οι διατάξεις τις οποίες καλείσθε να ψηφίσετε. Όπως βλέπετε, ισχυροποιείται αρκετά ο χώρος εκείνος, ο οποίος αναφέρεται στη νομική υποστήριξη του Υπουργείου Εξωτερικών. Σύμφωνα με την εμπειρία την οποία έχουμε εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα, διαπιστώνεται ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος της διπλωματίας στηρίζεται σε ένα σύνολο νομικών επιχειρημάτων τα οποία οικοδομούνται από ένα αρκετά μεγάλο σύνολο νομικών γραφείων χωρών του εξωτερικού. Ως εκ τούτου καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε πολλά προβλήματα που έχουν σχέση με την εξωτερική πολιτική, μέσω νομικών επιχειρημάτων, ένα στοιχείο το οποίο ερμηνεύει τόσο την ανάπτυξη ενός ερευνητικού κέντρου όσο και ενός χώρου μιας νομικής στήριξης. Άλλες χώρες διαθέτουν πολλές περισσότερες μονάδες νομικής στήριξης και έρευνας που συνδέονται με το Υπουργείο Εξωτερικών. Εμείς με τις συγκεκριμένες ρυθμίσεις, απλά και μόνο αναπτύσσουμε έναν χώρο, ο οποίος στο παρελθόν ήταν υποβαθμισμένος. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Υπουργέ, είπατε ότι έχετε κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις; Θα τις παρουσιάσετε;
Θα τις καταθέσω τώρα. Όταν θα μιλήσω μετά τους εισηγητές, θα αναφερθώ στις νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Γεώργιος Κουμουτσάκος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα ένα σχέδιο νόμου με τίτλο: «Τροποποίηση του Κώδικα του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών και λοιπές διατάξεις», ένα σχέδιο νόμου χωρίς φιλοσοφία, χωρίς αρχή, ένα σχέδιο νόμου συνονθύλευμα, σκόπιμα επιλεκτικό - θα έλεγα ρουσφετολογικά επιλεκτικό - ένα σχέδιο νόμου αποσπασματικό. Όλοι γνωρίζετε ότι ο Οργανισμός του Υπουργείου Εξωτερικών είναι κώδικας. Άλλωστε, αυτό ακριβώς αναφέρει και ο τίτλος του εν λόγω σχεδίου νόμου. Το ερώτημα είναι γιατί δεν αντιμετωπίζεται ως κώδικας. Γιατί δεν περίμενε η ηγεσία του Υπουργείου να φέρει τις αλλαγές που επιθυμεί στον Οργανισμό του Υπουργείου Εξωτερικών με έναν ολοκληρωμένο τρόπο, με ένα ολοκληρωμένο σχέδιο νόμου; Ουσιαστικά, σήμερα η Κυβέρνηση μάς φέρνει μία προκαταβολή του οργανισμού. Όμως ο Οργανισμός του Υπουργείου Εξωτερικών και μάλιστα, σε τέτοιες ώρες, είναι αδιανόητο να νομοθετείται σε δόσεις, χωρίς σχέδιο, χωρίς συνοχή, χωρίς ενιαία φιλοσοφία. Μας λέτε ότι επιλέγετε να φέρετε τα συγκεκριμένα άρθρα, με την αιτιολογία ότι αυτά ρυθμίζουν θέματα επείγουσας φύσης για το Υπουργείο Εξωτερικών. Και ερωτώ: Είναι το Γραφείο Νομοθετικής Πρωτοβουλίας επείγον; Είναι το Γραφείο Στατιστικής επείγον; Και αν είναι αυτά επείγοντα, το ζήτημα των οικοσκευών, που το πήρατε πίσω, δεν είναι επείγον; Το βαθμολόγιο - το τονίζω - το βαθμολογικό θέμα, το οποίο αγνοείται επιδεικτικά από το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου, δεν είναι επείγον; Το Υπουργείο Εξωτερικών αυτή τη στιγμή είναι ο μόνος φορέας του δημοσίου που δεν έχει προβεί σε βαθμολογική κατάταξη των υπαλλήλων του μετά την ψήφιση του ν.4369/2016. Και αυτό, παρά τη γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, η οποία αναφέρει ότι πρέπει να εφαρμοστεί ό,τι ισχύει και για τους υπολοίπους δημοσίους υπαλλήλους, ειδάλλως να υπάρξει άμεσα νομοθετική ρύθμιση που να εφαρμόζει και για τους υπαλλήλους του Υπουργείου Εξωτερικών το καθεστώς βαθμολογικής κατάταξης που περιγράφεται στον Οργανισμό του Υπουργείου Εξωτερικών. Πρόκειται για εξόφθαλμη παράλειψη υποχρέωσης αναγνώρισης των στοιχειωδών υπαλληλικών δικαιωμάτων, της αυτοδίκαιης βαθμολογικής κατάταξης των υπαλλήλων, όπως έχει εφαρμοστεί στο σύνολο του δημόσιου τομέα. Γνωρίζω καλά το Υπουργείο Εξωτερικών και σας λέω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι είναι πολλά τα ανοιχτά ζητήματα που έχουν πράγματι ανάγκη άμεσης ρύθμισης. Όμως, δεν είναι αυτά που συζητάμε σήμερα εδώ. Το μόνο που αντιλαμβάνομαι ότι είναι το επείγον για την Κυβέρνηση, διαβάζοντας αυτό το νομοσχέδιο, είναι η εξασφάλιση «ημετέρων». Μας είπατε στην αρμόδια επιτροπή ότι το παρόν σχέδιο νόμου βάζει τάξη στο Υπουργείο των Εξωτερικών. Όχι μόνο τάξη δεν βάζει, αλλά δημιουργείται αναστάτωση, αταξία και - το χειρότερο, για τη δική μου αντίληψη - δημιουργούνται τριβές και έριδες μεταξύ των εργαζομένων στο Υπουργείο. Κύριε Υπουργέ, λυπάμαι που το λέω, αλλά αντί να φέρετε μια τάξη με ένα καθεστώς το οποίο θα εμπνεόταν από τις αρχές της ισονομίας και της ίσης μεταχείρισης, προωθούνται διατάξεις που διχάζουν τελικά τους κλάδους του Υπουργείου. Γιατί τα λέω αυτά; Για να δούμε: Άρθρο 1, Κέντρο Ανάλυσης και Σχεδιασμού. Πρόκειται για εμφανή απόπειρα υποβάθμισης του Διπλωματικού Κλάδου, προς όφελος διαφόρων πανεπιστημιακών και εμπειρογνωμόνων. Προσοχή, μη βιαστείτε να διαστρεβλώσετε αυτή τη θέση μας. Εμείς λέμε «ναι» σε ένα Υπουργείο Εξωτερικών με εμπειρογνώμονες, όμως λέμε «όχι» σε ένα Υπουργείο εμπειρογνωμόνων με περιθωριοποιημένους τους διπλωμάτες. Στο σχέδιο νόμου προβλέπεται η επιλογή ακαδημαϊκών σε καίριες θέσεις, όπως στη θέση του επιστημονικού διευθυντή του ΚΑΣ μαζί με τέσσερις επιστημονικούς συνεργάτες. Και πέρα από τη θέση του επιστημονικού διευθυντή που είναι άμισθη, δεν γνωρίζουμε το ύψος αμοιβών των υπολοίπων, καθώς αυτό τελικά θα ρυθμιστεί με κοινή υπουργική απόφαση Υπουργού Εξωτερικών και Υπουργού Οικονομικών. Επίσης, επιτρέπεται η απόσπαση προσωπικού από φορείς του Δημοσίου, με προφανή δυσκολία αποδοτικής ένταξής τους στην ιδιαίτερη αποστολή και στον τρόπο λειτουργίας του Υπουργείου Εξωτερικών. Άρθρο 2, Επιστημονικό Συμβούλιο. Εάν μίλησα για εμφανή προσπάθεια κάλυψης θέσεων από «ημετέρους» για το ΚΑΣ, εδώ θα μιλήσω για μια εξόφθαλμη επιχείρηση υποβάθμισης της Ειδικής Νομικής Υπηρεσίας. Και όχι μόνον υποβάθμισης, αλλά και περιθωριοποίησης και απαξίωσης μιας Υπηρεσίας που έχει ιστορικά συμβάλει τα μέγιστα στην προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων και στη νομική τους θεμελίωση. Στο Επιστημονικό Συμβούλιο, ο επιστημονικός διευθυντής έχει ουσιαστικά μεγαλύτερη δύναμη από τον διπλωμάτη διευθυντή. Ούτε στην προκειμένη περίπτωση γνωρίζουμε το ύψος των αμοιβών των επτά μελών και των δύο εισηγητών. Υπάρχουν, όμως, και άλλα ζητήματα. Οι πανεπιστημιακοί που θα απαρτίζουν το Επιστημονικό Συμβούλιο θα διατηρούν παράλληλα και την επιστημονική τους έδρα, διασφαλίζοντας, όπως φαίνεται, δύο μισθούς. Άρθρο 3, Γραφείο Νομοθετικής Πρωτοβουλίας. Τα Γραφεία Νομοθετικής Πρωτοβουλίας για όλα τα υπουργεία προβλέπονται από τον ν.4048/2012. Ωστόσο, αν δεν κάνω λάθος, το μόνο Υπουργείο που το έχει υιοθετήσει είναι το Υπουργείο Άμυνας. Μάλιστα, το Υπουργείο Άμυνας δεν έχει προσλάβει κανέναν, έχει χρησιμοποιήσει τους ήδη υπάρχοντες. Γιατί, λοιπόν, σε ένα Υπουργείο που οι νομοθετικές του πρωτοβουλίες περιορίζονται και εξαντλούνται, θα έλεγα, σε κυρώσεις διεθνών συμφωνιών και συνθηκών, χρειάζεται ένα Γραφείο Νομοθετικής Πρωτοβουλίας και είναι μάλιστα μείζον και επείγον προς ρύθμιση ζήτημα; Και γιατί δεν το στελεχώνετε εκ των ενόντων; Επίσης, γιατί προβλέπεται η στελέχωση μόνο με νομικούς συμβούλους; Εφόσον αφορά τις συνέπειες, όπως αναφέρετε, που θα έχει μια νομοθέτηση, θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει ενδεχομένως και άλλες δυνατότητες, όπως οικονομολόγους. Όμως η ουσία παραμένει στο ερώτημα: Γιατί σε ένα Υπουργείο, που δεν νομοθετεί, κρίνεται απαραίτητη η πρόσληψη επιπλέον νομικών και μάλιστα, σε ένα Υπουργείο, που έχει ήδη Νομική Υπηρεσία; Το άρθρο 4 αφορά τη ρύθμιση ειδικών θεμάτων, τη διαχείριση των απορρήτων κονδυλίων. Συμφωνώ, προσυπογράφω, συμφωνούμε και προσυπογράφουμε ότι η διασφάλιση της διαφάνειας είναι μείζον ζήτημα για μια δημοκρατική χώρα. Κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει σε αυτό. Εξίσου, όμως, μείζον είναι, πιστεύω, κύριε Υπουργέ - το λέω επειδή προΐσταστε του Υπουργείου Εξωτερικών και γνωρίζετε τις ιδιαιτερότητες και τις ευαισθησίες του συγκεκριμένου Υπουργείου - η εξασφάλιση της αποφυγής διαρροών ή δημοσιοποίησης απορρήτων δαπανών του Υπουργείου Εξωτερικών, γιατί πρόκειται για θέματα ή σχετίζονται με θέματα που δεν μπορούν και δεν πρέπει να γίνουν γνωστά και αν αυτά γίνουν, υπάρχει κίνδυνος σοβαρής ζημιάς των εθνικών μας συμφερόντων. Θεωρούμε, λοιπόν, ότι η διατύπωση του παρόντος άρθρου είναι τόσο ασαφής που δεν αποτελεί εχέγγυο ούτε της διαφάνειας ούτε της μη διαρροής. Είναι μια βιαστική ρύθμιση και θα ήταν καλό, επειδή είναι ακριβώς τόσο λεπτό το θέμα και άπτεται δύο βασικών αρχών, της διαφάνειας, αλλά και της μη διαρροής πληροφοριών, που δεν πρέπει να διαρρεύσουν, να έχουμε κάνει μια εκτενή συζήτηση. Θα έπρεπε ίσως να έχουμε δει τι ισχύει σε άλλες χώρες ευρωπαϊκές, πώς διαχειρίζονται αυτό το συγκεκριμένο ζήτημα, που έχει τη λεπτότητα και τη σοβαρότητα, με την οποία συμφωνούμε. Εμείς, θέλοντας να συμβάλουμε στη συζήτηση αυτή, διατυπώσαμε, για παράδειγμα μια ιδέα, να υπάρξει μια επιτροπή, που θα μπορούσε να διασφαλίσει τη διαφάνεια και ταυτόχρονα να αποτρέψει οποιαδήποτε πιθανότητα διαρροής. Θα μπορούσαμε, λόγου χάρη - και είναι μια ιδέα - να εξετάσουμε τη σύσταση τριμελούς επιτροπής, απαρτιζόμενης από εκπροσώπους των τριών εξουσιών, για παράδειγμα, τον γενικό γραμματέα του Υπουργείου Εξωτερικών από την εκτελεστική εξουσία, κάποιον ανώτατο δικαστικό λειτουργό από τη δικαστική εξουσία και τον Πρόεδρο της Βουλής από τη νομοθετική εξουσία, και αυτή η τριμελής επιτροπή να έχει τη δυνατότητα να λαμβάνει γνώση των απορρήτων. Είναι μια σκέψη. Δεν είναι πρόταση, αλλά δείχνει τον δρόμο, με τον οποίο και προς τον οποίο θα μπορούσαμε να κινηθούμε, διασφαλίζοντας και τη διαφάνεια αλλά και τη μη διαρροή και μη δημοσιοποίηση πληροφοριών, που δεν πρέπει να δημοσιοποιηθούν. Για το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης προϊσταμένων αμίσθων προξενικών αρχών δεν έχω κάτι να πω. Δεν είναι, άλλωστε, μια ιδιαίτερα σημαντική ρύθμιση. Όσον αφορά το άρθρο 6 και την αναλογική εφαρμογή του ν. 3074/2002, δεν έχουμε, επίσης, κάτι ιδιαίτερο να παρατηρήσουμε. Όμως στο άρθρο 7, που αφορά την απονομή του βαθμού επί τιμή, έχουμε να πούμε το εξής πολύ απλό: Η διασπορά του βαθμού, αυτού του συγκεκριμένου, του επί τιμή, ουσιαστικά ακυρώνει και τη βαρύτητά του. Καταλαβαίνω ότι και πάλι πρέπει να τιμηθεί ένας συγκεκριμένος κλάδος. Όμως αν δοθεί εκεί, εύλογο είναι το ερώτημα και άλλων κλάδων: «Γιατί όχι και στους οικονομικούς και στους εμπορικούς ακολούθους» κ.λπ.; Ας πάρουν, λοιπόν, όλοι από ένα διπλωματικό διαβατήριο. Αυτό είναι το ζητούμενο, όμως; Όσον αφορά τις δαπάνες μεταφοράς οικοσκευής, αποσύρατε τις αρχικές διατάξεις και καλά κάνατε, γιατί ήταν προβληματικές. Ευελπιστώ ότι αυτές τις διατάξεις και αυτές τις ρυθμίσεις θα τις φέρετε, όταν επιτέλους θα δούμε το σύνολο των σκέψεων σας, το σύνολο της φιλοσοφίας σας και της κατεύθυνσής σας για το πώς πρέπει να λειτουργεί το Υπουργείο Εξωτερικών, ένα σύγχρονο Υπουργείο Εξωτερικών με έναν καινούργιο οργανισμό, αν και αυτό το «ράβε - ξήλωνε» των οργανισμών του Υπουργείου Εξωτερικών δεν νομίζω ότι τελικά βοηθάει τη λειτουργία του και δεν έχει άλλωστε καταλήξει σε κάτι πραγματικά ρηξικέλευθο και πραγματικά σύγχρονο. Όρια ηλικίας: Η αύξηση των ορίων ηλικίας για τις προσλήψεις είναι πράγματι κοινοτική υποχρέωση. Με την προτεινόμενη, όμως, μεταβολή των ορίων ηλικίας αφυπηρέτησης θίγεται καίρια η εν λόγω συνταγματική επιταγή της ισότητας. Συγκεκριμένα, ο ν.4336/2015, το λεγόμενο «τρίτο μνημόνιο», προβλέπει στο άρθρο 1 τη συμπλήρωση του εξηκοστού εβδόμου έτους της ηλικίας ως ορίου αφυπηρέτησης και έναρξης της συνταξιοδότησης. Το εν λόγω σχέδιο, αυτό που συζητάμε σήμερα, προβλέπει ότι η αφυπηρέτηση των διπλωματικών υπαλλήλων, όπως και των εμπειρογνωμόνων και των υπαλλήλων του κλάδου οικονομικών και εμπορικών υποθέσεων, θα γίνεται με τη συμπλήρωση του εξηκοστού πέμπτου έτους της ηλικίας τους, εφόσον έχουν συμπληρώσει τριάντα πέντε έτη υπηρεσίας. Αυτή η πρόβλεψη είναι αντίθετη προς τη συνταγματική επιταγή περί της ισότητας των Ελλήνων, γιατί δεν μπορεί να θεωρείται ότι οι κλάδοι των υπαλλήλων του Υπουργείου Εξωτερικών υπάγονται στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα και, συνεπώς, χρειάζεται μια ρύθμιση για να συνταξιοδοτούνται νωρίτερα. Γιατί όχι όλοι, λοιπόν, στα εξήντα επτά; Η εν λόγω ρύθμιση αντιτίθεται στις διατάξεις του Συντάγματος και δημιουργεί ανισότητες, αδικίες και πικρίες στους υπηρετούντες στη δημόσια διοίκηση. Επίσης, για τους υπαλλήλους των κλάδων διοικητικού και διοικητικών γραμματέων, επικοινωνιών και πληροφορικής και επιμελητών, θα πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη αναδρομικότητας της διατάξεως 7γ΄ του άρθρου 9, ώστε να καλυφθούν και οι υπάλληλοι, οι οποίοι αφυπηρέτησαν με βάση τις καταργούμενες πλέον διατάξεις του οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, ενώ ίσχυε ήδη το άρθρο 59 του ν.4369/2016, που περιλαμβάνει αντίστοιχη ρύθμιση για όλους τους πολιτικούς και διοικητικούς υπαλλήλους. Δηλαδή, όριο αφυπηρετήσεως εξηκοστό έβδομο και κατάργηση της τριακονταπενταετίας. Συνεπώς, η παράγραφος 7γ΄ του άρθρου 9 οφείλει να έχει αναδρομική ισχύ, τουλάχιστον από τις 30 Δεκεμβρίου του 2015. Για τις αποδοχές των αποσπασμένων - μετακινουμένων υπαλλήλων του άρθρου 10, πρόκειται για μια πρόνοια που επιβαρύνει τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εξωτερικών, καθώς τα εν λόγω κονδύλια δεν προβλέπονται από τις υπηρεσίες που προέρχονται οι αποσπασμένοι υπάλληλοι, αλλά προέρχονται από τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εξωτερικών. Για τη Διπλωματική Ακαδημία η ρύθμιση που γίνεται για να προστεθούν και άλλες γλώσσες επί της αρχής δεν είναι λάθος. Θα μπορούσαν, όμως, στην ίδια λογική να προστεθούν και άλλες γλώσσες, σημαντικές για την άσκηση της εξωτερικής πολιτικής της χώρας, όπως τα αλβανικά, τα σερβοκροατικά, τα βουλγάρικα, τα τουρκικά. Γιατί είναι σημαντική η γνώση τέτοιων γλωσσών. Αφού ανοίγουμε το ζήτημα ότι βασική γλώσσα είναι τα αγγλικά, αλλά και κάποιες άλλες, ίσως έπρεπε να το δούμε και αυτό. Γραφείο Στατιστικής: Εκεί η σύσταση ενός αυτόνομου Γραφείου Στατιστικής στο Υπουργείο Εξωτερικών δεν βοηθά το ενιαίο των στατιστικών υπηρεσιών στη χώρα. Παράλληλα, δυσχεραίνει την πρόσβαση στα στατιστικά στοιχεία. Επιπλέον, ποια είναι τα κριτήρια της στελέχωσής του; Γιατί, λοιπόν, ένα Γραφείο Στατιστικής στο Υπουργείο Εξωτερικών και μάλιστα, με τόσο πρόχειρο τρόπο; Για να μη μακρηγορήσω, θα πάω σε ένα άλλο θέμα που είναι σοβαρό, την κατάργηση του Ελληνικού Κέντρου Ευρωπαϊκών Μελετών. Πρόκειται για ένα θέμα που, εφόσον λίμναζε, ορθώς διευθετείται. Ωστόσο, να επαναλάβω το αίτημα για την εξόφληση των δεδουλευμένων για τα επτά στελέχη του ΕΚΕΜ, τα οποία παραμένουν απλήρωτα εδώ και πολλά χρόνια. Για τις προξενικές εισπράξεις του άρθρου 16, είναι μια έμμεση, αλλά και σαφής ομολογία αποτυχίας εφαρμογής του προϋπολογισμού του Υπουργείου. Όσον αφορά τις μετακινήσεις εκτός έδρας του προσωπικού του Υπουργείου, η αναδρομικότητα που προβλέπεται επιτρέπει την υπέρβαση του ορίου των ογδόντα ημερών. Συνολικά και συμπερασματικά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν σχέδιο νόμου είναι μια συρραφή διατάξεων, χωρίς μια κεντρική φιλοσοφία, χωρίς μια εσωτερική συνοχή. Ουσιαστικά, όπως σας είπα, είναι μια «δόση» του οργανισμού που θα έπρεπε να συζητηθεί σε βάθος και να ψηφιστεί στο σύνολό του. Και επειδή, λοιπόν, δεν υπάρχει ουσιαστικά αρχή σε αυτό το νομοθέτημα, εμείς το καταψηφίζουμε επί της αρχής, αλλά, όπως αποδείχθηκε και από όσα ανέφερα επί των άρθρων, το καταψηφίζουμε και στα άρθρα του. Κύριε Υπουργέ, όσο το συντομότερο η Εθνική Αντιπροσωπεία, μετά από σοβαρή και ενδελεχή συζήτηση, καταλήξει στο να ψηφίσει έναν οργανισμό του Υπουργείου Εξωτερικών, που θα τον καθιστά πιο σύγχρονο, πιο αποτελεσματικό, πιο ευέλικτο, προσαρμοσμένο στις ανάγκες άσκησης εξωτερικής πολιτικής αυτής της απαιτητικής εποχής, τόσο το καλύτερο. Ας εγκαταλείψετε τις αποσπασματικές ρυθμίσεις που έχουν και μία οσμή βιαστικής δημιουργίας θέσεων προς κάλυψη, για να συζητήσουμε με την απαραίτητη σοβαρότητα πώς πρέπει να διαμορφώνεται η εξωτερική πολιτική της χώρας σε δύσκολες εποχές. Αυτή θα ήταν μια πραγματική συμβολή σε ώρες δύσκολες και σε ώρες απαιτητικές. Όμως, αυτό το οποίο σήμερα φέρνετε δεν υπηρετεί αυτή την ανάγκη. Σας το πρότεινα στην επιτροπή, σας το προτείνω και τώρα: Εφόσον, όπως λέτε, δεν υπάρχει τίποτα βιαστικό, να αποσύρετε αυτό το νομοσχέδιο, το οποίο είναι ένα εμβαλωματικό συνονθύλευμα διατάξεων και φέρτε το μαζί με τον οργανισμό να το συζητήσουμε στο σύνολό του, για να δούμε τη φιλοσοφία του, να δούμε την αρχή και το τέλος του και να δούμε και τι ακριβώς επιδιώκετε μ' αυτό. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Χρυσής Αυγής κ. Χρήστος Παππάς.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα αναφερθώ αρχικά, όχι μόνο στον ζοφερό αττικό ουρανό του σήμερα, αλλά και στη ζοφερή πολιτική πραγματικότητα με την υπόθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Εσείς οι του ΣΥΡΙΖΑ περιμένατε την έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και κατά κάποιον τρόπο, φτάνατε να σηκώνετε αντάρτικο σε μια υποτιθέμενη αντιπαράθεση μαζί του. Τελικώς ήλθε η έκθεση και δημοσιεύτηκε. Είναι ένα χαστούκι προς τους μνημονιακούς συριζαίους, αλλά και προς τους μνημονιακούς νεοδημοκράτες. Στην έκθεση το Ταμείο συμφωνεί εν ολίγοις με τις ελληνικές προτάσεις, μόνο στο ότι το χρέος χαρακτηρίζεται μη βιώσιμο και εκφράζει την αναγκαιότητα να γίνει μία αναδιάρθρωση. Με τι κόστος, όμως, θα προσφερθεί αυτή η πρόταση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, αυτή η αναδιάρθρωση; Η πρόταση - ακούστε - περιλαμβάνει τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης. Αυτοί και οι υπόλοιποι, που είναι σε συμμαχία μ' αυτούς είναι οι πραγματικοί φορολογικοί δικτάτορες του ελληνικού λαού, είναι αυτοί που έχουν επιβάλει την επταετή δυστυχία στον ελληνικό λαό, η Ευρωπαϊκή Ένωση μαζί με την Τράπεζά της και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με το οποίο εσείς συντάσσεστε. Αξίζει να σημειωθεί ότι η έκθεση αυτή του ταμείου αναφέρεται και στα κόκκινα δάνεια και μαζί με τη μείωση όλων των συντάξεων, ζητάει και την άρση όλων των περιορισμών, που υπάρχουν ήδη για κάποια κόκκινα δάνεια και για κάποιους συμπολίτες μας. Όλα αυτά έγιναν χωρίς να έχει στελεχωθεί ακόμα το Υπουργείο Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών με τη νέα πολιτική πραγματικότητα στη χώρα, δηλαδή με ανθρώπους της διακυβέρνησης Τραμπ. Συνεπώς, οι εξελίξεις πάνω στο ζήτημα αυτό θα είναι ενδεχομένως ραγδαίες, αλλά και απρόβλεπτες. Οφείλετε να καταλάβετε, κυρίες και κύριοι Δεξιάς και Αριστεράς, ότι ο μόνος δρόμος συμμόρφωσης είναι ότι με τα μνημόνια δεν μπορούμε να συμμορφωθούμε. Τα μνημόνια οδηγούν σε μέτρα δισεκατομμυρίων, σε αβάσταχτα μέτρα. Στην πραγματικότητα, μια νέα τρομοκρατία δημιουργείται. Είναι αβάσταχτα μέτρα για τον ελληνικό λαό, δημιουργούν επιπλέον φτώχεια και πείνα και μοναδική διέξοδος είναι η διέξοδος που προτείνει η Χρυσή Αυγή, που είναι η επιστροφή στην παραγωγική διαδικασία, από την οποία σάς αποτρέπουν οι δανειστές και οι εξουσιαστές του μνημονίου. Είναι εμφανές, λοιπόν, το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται αυτήν τη στιγμή η μεταπολιτευτική πολιτική πραγματικότητα του μνημονίου. Εσείς με τις πολιτικές αυτές που θα έρθουν, συνιστάτε μια βάναυση εσωτερική υποτίμηση η οποία δεν θα έχει κάποιο αντίκρισμα, κάποιο ουσιαστικό νόημα. Οι μόνοι ωφελημένοι πάλι θα είναι οι τράπεζες και η μοναδική διέξοδος, για να υπάρξει πραγματική ελπίδα στον ελληνικό λαό και όχι οι φρούδες ελπίδες που εσείς είπατε προεκλογικά και ξεγελάσατε τους ψηφοφόρους σας, η μοναδική πολιτική που θα φέρει την ελπίδα στον ελληνικό λαό είναι η πολιτική της Χρυσής Αυγής, που σημαίνει ρήξη με τους διεθνείς τοκογλύφους και χάραξη αναπτυξιακής πολιτικής. Σε ό,τι αφορά το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εξωτερικών που συζητάμε σήμερα για την τροποποίηση του Κώδικα του Οργανισμού του Υπουργείου και λοιπές διατάξεις, θα έλεγα ότι αυτό το ρουσφετολογικού τύπου νομοσχέδιο, παρ' όλο που γίνεται στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής, ελάχιστα θα μπορούσε να προσφέρει σε τεχνικό επίπεδο, γιατί, πρώτον, δεν υπάρχει πολιτική βούληση, δεύτερον, το νομοσχέδιο είναι άνευρο και δεν έχει κατεύθυνση. Με λίγα λόγια και απλά, απλώς συνεχίζει την ήδη υπάρχουσα δομή με μηδαμινές παρεμβάσεις. Είστε η συνέχεια του κράτους. Όλοι εσείς λέτε ότι το κράτος έχει συνέχεια. Είστε η συνέχεια του Σαμαρά. Η διαχειριστική λογική, λοιπόν, αυτού του νομοσχεδίου δείχνει και την πραγματική στάση της Κυβέρνησης έναντι της εξωτερικής μας πολιτικής. Υποτίθεται ότι η Αριστερά θα τροποποιούσε την καθεστωτική λογική των παλαιών κομμάτων σε όλο το φάσμα της διακυβέρνησης. Εσείς κάθε άλλο παρά αυτό κάνατε. Άλλαξε ο Μανωλιός και φόρεσε τα ρούχα του αλλιώς. Οι παρεμβάσεις του νομοσχεδίου σε θεσμικό επίπεδο είναι ανύπαρκτες. Δεν μπορούν να θεωρηθούν ως παρεμβάσεις και αλλαγές οι αναδιατάξεις που υπάρχουν σε κάποιους εποπτευόμενους από το Υπουργείο Εξωτερικών οργανισμούς ή κέντρα. Σε όλες τις περιπτώσεις, η λογική που επικρατεί είναι ότι δεν προβάλλεται, για ευνόητους λόγους, η περιστολή των δαπανών, αλλά η αύξησή τους με μεθοδεύσεις και διαδικασίες - το είπα στην αρχή - , με διορισμούς νέων υπαλλήλων. Δηλαδή, και εσείς δημιουργείτε ένα κακέκτυπο κομματικού κράτους σε όλο το φάσμα του δημόσιου τομέα και γιατί όχι - το βλέπουμε με το σημερινό νομοσχέδιο - στο Υπουργείο Εξωτερικών. Θα σταθώ σε κάποια άρθρα του νομοσχεδίου. Στο άρθρο 1, στην αιτιολογική έκθεση, το Επιστημονικό Κέντρο Ανάλυσης και Σχεδιασμού, το ΕΚΑΣ, αναφέρεται ως θεσμός με μικρή παρέμβαση και μειωμένη χρηστική αξία, παρ' ότι «συνάγεται ότι το κέντρο δεν μπόρεσε να λειτουργήσει σύμφωνα με τον αρχικό σκοπό ως ερευνητικό μελετητικό όργανο». Αντί, λοιπόν, να το καταργήσετε, αφού εσείς τα γράφετε, δημιουργείτε στην καλύτερη των περιπτώσεων μια αριστίνδην γνωμοδοτική επιτροπή προσωπικοτήτων για τη συνδρομή της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών. Αντ' αυτού, για ευνόητους λόγους, παραμένει εν ενεργεία με αποσπάσεις στελεχών και άλλες υπηρεσίες του δημόσιου τομέα το κέντρο ανάλυσης, το οποίο εσείς θα καταργούσατε. Θέσεις, διευθυντές, τακτικοί επιστημονικοί συνεργάτες για μια τριετία, λεφτά, νέοι διορισμοί του ΣΥΡΙΖΑ, το κομματικό κράτος του ΣΥΡΙΖΑ! Εννοείται ότι δεν θα σας πω τι θα ψηφίσουμε. Φυσικά και σε αυτά τα πράγματα η Χρυσή Αυγή στέκει αντίθετα και ψηφίζει «όχι». Όσον αφορά το άρθρο 2, με την ίδια λογική που επικρατούσε στο άρθρο 1, το Επιστημονικό Συμβούλιο συγκροτείται από καθηγητές πανεπιστημίου με εξειδίκευση στο διεθνές δίκαιο. Αυτό θα μπορούσε να είναι ένα γνωμοδοτικό όργανο για νομικά θέματα και σε διεθνές επίπεδο και σε επίπεδο ευρωπαϊκού δικαίου, έχοντας την παροχή γνωμοδότησης για την προετοιμασία στρατηγικής αντιμετώπισης δομικών προβλημάτων και θεμάτων, δηλαδή ενέργειες που θα μπορούσαν χωρίς πρόβλημα να γίνουν από το προηγούμενο όργανο που εσείς καταργείτε. Όπως γίνεται εμφανές και από την αιτιολογική έκθεση, αντί να περιστέλλονται οι δαπάνες - προκύπτει αυτό από την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους - συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή αναμένεται να φανούν δαπάνες, όταν θα υπάρξει κοινή υπουργική απόφαση. Φυσικά και όχι. Στο άρθρο 3, χάριν της συντομίας του λόγου, λέμε «όχι». Στα άρθρα θα αναφερθεί και ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος αναλυτικά στον λόγο του. Έρχομαι στο σκανδαλώδες άρθρο 4, όπου ξύνετε παλιές αμαρτίες της μεταπολιτευτικής Ελλάδος, που είναι τα απόρρητα κονδύλια του Υπουργείου Εξωτερικών. Θεσμοθετείτε σήμερα, τάχα μου, μια ενίσχυση της διαφάνειας σε ό,τι αφορά την εκτέλεση δαπανών για απορρήτους, δήθεν, εθνικούς σκοπούς. Τα μυστικά κονδύλια, λοιπόν, ήταν μία διαχρονική πηγή σκανδάλων, πηγή μαύρου χρήματος, αδιαφάνειας, από την αρχή της Μεταπολίτευσης, από το 1974 μέχρι σήμερα. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τον αλήστου μνήμης - Θεός σχωρέστον - Αντώνη Σαμαρά και την ιστορία που είχε γράψει αυτός, όταν ως Υπουργός Εξωτερικών είχε μπλεχτεί σε μια υπόθεση με οσμή βόθρου, η οποία ξεχάστηκε και από την δικαστική εξουσία και από Αρείους Πάγους και από δημοσιογράφους. Πώς να μην ξεχαστεί, ειδικά από δημοσιογράφους; Τότε, είχαν κυκλοφορήσει οι λίστες δημοσιογράφων - και όχι μόνο - που επληρώνοντο - το θυμάστε καλά - από τα μυστικά κονδύλια του Υπουργείου Εξωτερικών. Εσείς, λοιπόν, τώρα λέτε ότι έχετε ένα όριο και λέτε ότι όταν είναι πάνω από πενήντα χιλιάδες, θα πρέπει να καταγράφεται, δηλαδή να κρατούνται - φυσικά στα απόρρητα του Υπουργείου Εξωτερικών - κάποια στοιχεία, κάποια παραστατικά, πάνω από πενήντα χιλιάδες. Και ποιος μας εγγυάται ότι εσείς δεν θα κόψετε τα πενηντάρικα σε εικοσιπεντάρικα ή σαράντα εννιά χιλιάδες εννιακόσια, για να κάνετε τη δουλειά που έκαναν όλοι οι προηγούμενοι μέχρι σήμερα; Εμείς, λοιπόν, για να διασφαλιστεί αυτό, γιατί θα συνεχίσετε να έχετε αυτήν τη μαύρη τρύπα, το μαύρο σκάνδαλο, τα μαύρα χρήματα του Υπουργείου Εξωτερικών, η Χρυσή Αυγή προτείνει όλες οι δαπάνες να φέρουν την προσωπική υπογραφή του Υπουργού. Επιτέλους, ας αναλάβουν οι Υπουργοί τις ευθύνες τους. Να μην κρύβονται πίσω από το ανεύθυνο, από αυτό το σκάνδαλο του νόμου περί ευθύνης Υπουργών. Δεν μπορεί και ο τελευταίος δημόσιος υπάλληλος να εγκαλείται για παραβάσεις που έχει κάνει, είτε στην υπηρεσία του είτε στον ποινικό κώδικα, και οι Υπουργοί να είναι στο απυρόβλητο, που μόνοι σας εσείς τα ψηφίσατε και τα δημιουργήσατε! Να βάλετε την υπογραφή σας. Να έχετε το θάρρος της υπογραφής σας σε όλα τα παραστατικά του Υπουργείου Εξωτερικών, σε όλες τις δαπάνες για τα μυστικά κονδύλια. Να φυλάσσονται αυτά σε αρχείο και όπως είπε ο προλαλήσας για μια επιτροπή του Προέδρου της Βουλής κάποιου προσώπου ανωτάτου του δικαστικού σώματος και κάποιου εκπροσώπου - ανέφερε τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Εξωτερικών - της εκτελεστικής εξουσίας, δηλαδή να μετέχουν και οι τρεις εξουσίες στον κοινοβουλευτισμό, που δήθεν έχουμε στην Ελλάδα, των απορρήτων στοιχείων του Υπουργείου Εξωτερικών. Έτσι, λοιπόν, και τα παραστατικά αυτά να φυλάσσονται και να τίθενται εις γνώσιν και αυτής της επιτροπής, ώστε, αν έχουν γίνει ζαβολιές, αν έχουν γίνει λαμογιές - γιατί αυτά γίνονται - αυτά τα πράγματα να μπορούν να ελεγχθούν και αυτός που έχει βάλει την υπογραφή του να έχει και την ευθύνη της υπογραφής του. Διαφάνεια, λοιπόν. Διαφάνεια που δεν υπάρχει. Και με αυτό το άρθρο, με το άρθρο 4, κάθε άλλο παρά αδιαφάνεια εισάγετε στο Υπουργείο Εξωτερικών. Στα άρθρα 5 μέχρι 11, θα αναφερθεί και ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος με λεπτομέρειες. Είναι αδιάφορα άρθρα. Στο άρθρο 12, γίνεται η ίδρυση γραφείου στατιστικής ως αυτοτελούς οργανικής μονάδας του Υπουργείου, η οποία μάλιστα αυτή η υπηρεσία η στατιστική θα υπάγεται απευθείας στον Υπουργό. Έτσι, αφού εμπλέκεται απευθείας ο Υπουργός και η Κυβέρνηση, δηλαδή, όλο αυτό δείχνει και φωτογραφίζει τη στόχευση της Κυβέρνησης, δηλαδή την δημιουργία ενός κομματικού κράτους. Θα έχετε τα στοιχεία και δωρεάν όποια στιγμή θέλετε. Έχετε δημιουργήσει και εσείς, λοιπόν, έναν κομματικό στρατό με διορισμούς ημετέρων σε κάθε εταιρεία ακόμα και με μηδαμινά σε σύγκριση με άλλες εποχές κονδύλια, χωρίς καμμία πολιτική αρμοδιότητα, χωρίς κανένα αντικείμενο εργασίας, κάθονται σε καρέκλες ή είναι εξαφανισμένοι χωρίς κανένα ειδικό λόγο και με παράκαμψη όλων των ισχυουσών διατάξεων περί διορισμών. Στα άρθρα 14 έως 18, θα αναφερθεί ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος. Από όλα αυτά τα οποία σας επεσήμανα, συνάγεται ότι η Χρυσή Αυγή λέει «όχι», είναι αντίθετη και πάλι στην νοοτροπία της δήθεν αριστερής σας Κυβέρνησης και επιφυλάσσεται κατά την ψηφοφορία να τοποθετηθεί σε κάθε άρθρο ξεχωριστά. Ευχαριστώ.
Σειρά έχει στο Βήμα ο κ. Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, εισηγητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εν μέσω διαπραγμάτευσης συζητάμε σήμερα το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εξωτερικών: «Τροποποίηση του Κώδικα του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών και λοιπές διατάξεις». Τις τελευταίες ημέρες, αλλά και τον τελευταίο καιρό, το κύριο επιχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ για τη διαπραγμάτευση, ήταν ότι πρέπει να κλείσουμε την όλη διαδικασία, γιατί πρέπει να μπούμε άμεσα στην ποσοτική χαλάρωση. Και σήμερα ο κ. Βερναρδάκης παρά τω Πρωθυπουργώ, στην λογική Ζουράρι «ποιος ζει το 2019», λέει ότι δεν χάθηκε ο κόσμος, αν δεν μπούμε στην ποσοτική χαλάρωση. Αναρωτιέμαι, κύριοι συνάδελφοι: Τελικά, χάνεται ή δεν χάνεται ο κόσμος; Τελικά, θα τα ψηφίσετε όλα χωρίς ποσοτική χαλάρωση, χωρίς τίποτα, γιατί πρέπει να παραμείνετε στις θέσεις σας. Και δεν αναφέρομαι σε όλους, θα ήταν άδικο. Θα ήμουν άδικος, αν το έλεγα για όλους τους Βουλευτές, αλλά είναι για όλη την ηγετική ομάδα, αφορά τον κ. Τσίπρα και τον κ. Καμμένο και όλη την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Και σας ρωτώ εσάς: Τι λέτε γι' αυτό; Δεν υπάρχει κανένα θέμα; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δυστυχώς, θα τα ψηφίσετε όλα χωρίς καμμία κουβέντα. Προτεραιότητα στη διαπραγμάτευση, όταν πάει η Κυβέρνηση στο εξωτερικό είναι μία, γι' αυτό κερδίζει πάντα στην διαπραγμάτευση: Να γυρίσει η εντολή του κ. Τσίπρα και του κ. Καμμένου, να γυρίσετε πίσω και να είμαστε στην εξουσία. Και πραγματικά γυρίζουν πίσω, τα υπογράφουν όλα και παραμένετε στην εξουσία. Γι' αυτό είστε πάντα κερδισμένοι. Υπάρχει, όμως, ένα ηθικό ζήτημα για εσάς. Τελικά η ποσοτική χαλάρωση έχει αξία ή όχι; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από την πρώτη μέρα, όταν τέθηκε το νομοσχέδιο σε διαβούλευση, η Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ με ανακοινώσεις, με δελτίο Τύπου είπαν ότι αυτό το νομοσχέδιο, το οποίο έρχεται γρήγορα γρήγορα, ενώ ο ίδιος ο Υπουργός έχει φτιάξει ομάδα εργασίας, για να υλοποιήσει τον νέο οργανισμό του Υπουργείου Εξωτερικών, είναι μόνο και μόνο για μερικούς ακόμα διορισμούς, συγκεκριμένα, στο ΚΑΣ, στο άρθρο 1, και στη σύσταση του Επιστημονικού Συμβουλίου. Κι έρχεται εδώ, κύριε Υπουργέ, ως προς τη σύσταση του Επιστημονικού Συμβουλίου, η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής στην Έκθεση επί του νομοσχεδίου - δεν είναι δική μας, είναι της Βουλής - και γράφει το εξής: «Υπό το φως των ανωτέρω, προβληματισμός γεννάται ως προς τη συνταγματικότητά της, διά του άρθρου 2, παράγραφος 4 του νομοσχεδίου, παρεχόμενης σε άλλο…» - δηλαδή σε εσάς, γιατί εσείς θα ψηφίσετε να πάει μόνο στον Υπουργό - «…πλην του Προέδρου της Δημοκρατίας, όργανο της Διοίκησης εξουσιοδότηση προς ρύθμιση ιδίων θεμάτων εσωτερικής οργάνωσης και λειτουργίας του Επιστημονικού Συμβουλίου, τα οποία δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν ως λεπτομερειακά, ειδικότερα ή τεχνικά, κατά τα ανωτέρω, βλέπε αποφάσεις του ΣτΕ κ.λπ.». Τι λέτε γι' αυτό; Στο άρθρο 2, παράγραφος 4 σας θυμίζω ξανά τι γράφει: «Με απόφαση του Υπουργού Εξωτερικών μπορεί να ρυθμίζονται θέματα εσωτερικής οργάνωσης και λειτουργίας του Επιστημονικού Συμβουλίου». Υπάρχει θέμα; Δεν υπάρχει ούτε σε αυτό! Πάμε τώρα, όμως, να δούμε τι κάνετε. Είναι σημαντικό. Το νομοσχέδιο αυτό έχει δεκαπέντε άρθρα, πέντε σελίδες, αλλά διορισμούς αρκετών, καμμιά δεκαπενταριά θα έλεγα. Σύσταση Επιστημονικού Συμβουλίου για να γνωμοδοτεί σε ερωτήματα νομικής φύσεως. Θα συγκροτηθεί από καθηγητές, εισηγητές, μπορεί να είναι και κάτοχοι διδακτορικού. Μιλάμε για καμμιά δεκαριά θέσεις. Μετονομασία του Επιστημονικού Κέντρου Ανάλυσης και Σχεδιασμού ΕΚΑΣ σε Κέντρο Ανάλυσης και Σχεδιασμού ΚΑΣ. Ενίσχυση του ρόλου με τον διορισμό - απευθείας πάλι από τον Υπουργό - τεσσάρων τακτικών επιστημονικών συνεργατών. Το άλλαξαν μέχρι τη θητεία του. Δίνεται η δυνατότητα, βέβαια, για συμβάσεις ορισμένου χρόνου, ανάθεση συγκεκριμένων μελετών, γνωμοδοτήσεων, εκατόν τριάντα χιλιάδες. Μετρήστε: δέκα και δεκατρείς, με τις συμβάσεις, είκοσι. Ίδρυση Γραφείου Νομοθετικής Πρωτοβουλίας. Τέσσερις θέσεις νομικών συμβούλων με έμμισθη εργασία. Πάλι διορισμένοι από τον Υπουργό. Και εμείς είπαμε κάτι, κύριε Υπουργέ και κύριοι συνάδελφοι. Εμείς κατανοούμε ότι μπορεί να υπάρχουν ελλείψεις στο Υπουργείο Εξωτερικών και σε τρεις - τέσσερις μήνες θα φέρετε τον νέο οργανισμό. Γιατί δεν γίνονται αυτές οι διαδικασίες μέσω ΑΣΕΠ; Να πούμε όλοι ότι θα γίνουν αυτές οι διαδικασίες μέσω ΑΣΕΠ.
Δεν είναι υπάλληλοι.
Δεν καταλαβαίνω, κύριε Υπουργέ, γιατί δεν μπορούν να είναι υπάλληλοι οι νομικοί σύμβουλοι. Εσείς ως Υπουργός, όπως και όλοι οι Υπουργοί, έχετε επιστημονικούς συνεργάτες, μετακλητούς, αποσπασμένους και πολύ καλά κάνετε. Εδώ μιλάμε για επιπλέον άτομα. Αυτούς, δηλαδή, δεν μπορούμε να τους βάλουμε μέσω ΑΣΕΠ και να προκηρυχθούν νομικοί, οι οποίοι θα στελεχώσουν την Υπηρεσία; Διαφωνείτε σε κάποιο από αυτά, συνάδελφοι της Πλειοψηφίας; Ήρθαν οι φορείς, οι οποίοι έθεσαν πάρα πολλά θέματα. Ένα από τα θέματα είναι σχετικό με τη βαθμολογική τους εξέλιξη. Τα θέματα αυτά ο Υπουργός είπε ότι θα τα λύσει όταν θα έρθει ο νέος οργανισμός του Υπουργείου. Ας πάμε τώρα λίγο στα θέματα των άρθρων. Εμείς, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως ξέρετε, είπαμε «όχι» επί της αρχής. Θα ψηφίσουμε, όμως, άρθρα τα οποία αφορούν, για παράδειγμα, τη ρύθμιση θεμάτων ειδικών δαπανών. Κατά την άποψή μας, παρ' όλο που αυτός ο τρόπος νομοθέτησης μπορεί να δημιουργήσει κάποια προβλήματα, νομίζουμε ότι είναι ένα θετικό βήμα. Γι' αυτό εμείς θα το ψηφίσουμε και ελπίζουμε στον χρόνο να αποδειχθεί ότι βοηθάει στη διαφάνεια και στη μη δημοσιοποίηση των στοιχείων. Θα στηρίξουμε αρκετά από τα άρθρα, όπως είναι η ρύθμιση θεμάτων ειδικών δαπανών, η αναλογική εφαρμογή του ν.3074/2002, η απονομή βαθμού επί τιμή, η Διπλωματική Ακαδημία, το άρθρο που αφορά τους πληρεξούσιους της Ελληνικής Δημοκρατίας ενώπιον Διεθνών Δικαιοδοτικών Οργανισμών, η κατάργηση του Ελληνικού Κέντρου Ευρωπαϊκών Μελετών και τις μετακινήσεις του Υπουργείου Εξωτερικών. Θέλουμε να πιστεύουμε, κύριε Υπουργέ, ότι έστω και σήμερα, θα αποσύρετε τις διατάξεις με τις οποίες διορίζετε επιπλέον συμβούλους και θα το φέρετε μέσω ΑΣΕΠ, ώστε να μπορέσουμε όλοι μαζί, με διαφάνεια, να στηρίξουμε αυτό το νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο εισηγητής του ΚΚΕ κ. Σταύρος Τάσσος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Όπως αναφέρεται και στον τίτλο του νομοσχεδίου, οι βασικότερες διατάξεις του νομοσχεδίου αυτού αφορούν τροποποίηση του οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών που είχε ψηφιστεί το 2007. Εμείς είχαμε καταψηφίσει τον οργανισμό, που υποτίθεται ότι ήθελε να οργανώσει καλύτερα τις υπηρεσίες του Υπουργείου για την πιο αποτελεσματική άσκηση της εξωτερικής πολιτικής, βάζοντας το ζήτημα για ποια εξωτερική πολιτική γίνεται λόγος. Βάζουμε, λοιπόν, το ίδιο ερώτημα και τώρα: Για ποια εξωτερική πολιτική γίνεται λόγος; Η απάντηση για εμάς είναι προφανής: Για την εξωτερική πολιτική που εξυπηρετεί τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης. Και αυτό εννοούν όλα τα κόμματα που πιστεύουν ότι τον πλούτο τον παράγουν οι επιχειρηματίες και όχι οι εργαζόμενοι, όταν αναφέρονται στα εθνικά συμφέροντα. Στην πραγματικότητα, αναφέρονται στα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης, τα οποία συγχέονται και εξισώνονται με τα εθνικά συμφέροντα, δηλαδή σαν και αυτά να είναι τα λαϊκά συμφέροντα, των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Τα συμφέροντα αυτά υπηρετεί η εξωτερική μας πολιτική, όταν ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Εξωτερικών πηγαίνουν και επισκέπτονται ξένες χώρες και παίρνουν μαζί τους τους επιχειρηματίες. Αυτά τα συμφέροντα υπηρετεί η επίσκεψη που έκανε στη «L' OREAL» και στη «ROTHSCHILD» ο Πρωθυπουργός. Αυτά τα συμφέροντα υπηρετεί η Υπηρεσία Οικονομικών Υποθέσεων που υπάρχει στο Υπουργείο Εξωτερικών. Και όταν έγινε η σχετική συζήτηση με τους φορείς, αναρωτήθηκα πού είναι η Υπηρεσία που εκπροσωπεί τα συμφέροντα των εργαζομένων. Δεν υπάρχει βέβαια. Όχι ότι εάν υπήρχε θα άλλαζε τίποτα όσον αφορά την ουσία, αλλά εν πάση περιπτώσει δεν υπάρχει ούτε καν κατ' όνομα. Αυτά τα συμφέροντα υπηρετούνται όταν κάνετε διάφορους άξονες με χώρους όπως η Κύπρος, το Ισραήλ, και η Αίγυπτος. Και, βέβαια, οι άξονες αυτοί δεν αφορούν τους λαούς των περιοχών αυτών. Αφορούν τις αστικές τάξεις των περιοχών αυτών και τα δικά τους ιδιαίτερα συμφέροντα. Αυτήν η πολιτική υπηρετείται όταν καλείτε τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ να κάνουν νέες βάσεις και διευκολύνσεις στο ελληνικό έδαφος. Αυτήν την πολιτική της ελληνικής αστικής τάξης υπηρετεί η όλο και βαθύτερη εμπλοκή μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και δράσεις, σε μια περιοχή που βρίσκεται σε μια κατάσταση εκρηκτική όπου τα αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα των διαφόρων ιμπεριαλιστών κινδυνεύουν να τα τινάξουν όλα στον αέρα. Αυτήν την πολιτική υπηρετεί η συμμετοχή μας στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η άμεση υποστήριξη των δράσεών τους στην περιοχή, που βέβαια έχουν φέρει εκατομμύρια ανθρώπους να εγκαταλείπουν τις χώρες τους για να γλιτώσουν από το θάνατο και έχουν δημιουργήσει όλο αυτό το προσφυγικό και μεταναστευτικό ρεύμα. Αυτήν την πολιτική υπηρετεί η συμμόρφωση προς τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες συνοδεύτηκαν με την πρόσκληση του ΝΑΤΟ για να - υποτίθεται - αποτρέπει τους πρόσφυγες, που και αυτό είναι παράνομο με βάση το διεθνές δίκαιο και τη Συμφωνία της Γενεύης του 1951. Στην ουσία, όμως, έγινε για να περικυκλώσει τη Ρωσία, που αυτή τη στιγμή είναι ο βασικός στρατηγικός αντίπαλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ στην περιοχή μας. Αυτήν την πολιτική υπηρετεί ο εγκλωβισμός των προσφύγων και των μεταναστών στη χώρα μας. Επομένως αυτή είναι η πολιτική την οποία υπηρετείτε. Ο Υπουργός την προηγούμενη φορά έθεσε ένα ερώτημα: «Έλα, τώρα, η ελληνική αστική τάξη είναι τόσο δυνατή;». Λοιπόν, η ελληνική αστική τάξη, στο σύνολό της, κατέχει μια ενδιάμεση θέση στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα με ισχυρές, βέβαια, εξαρτήσεις από τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όμως τμήματα αυτής της ελληνικής αστικής τάξης, όπως οι εφοπλιστές, βρίσκονται στην κορυφή της πυραμίδας. Ως εκ τούτου έχουν αποσπάσει - μεταξύ των άλλων - και πενήντα έξι φοροαπαλλαγές, που τους αποφέρουν κάθε χρόνο περί τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ. Για κέρδη, λοιπόν, 1.640.000 και πλέον ένας εφοπλιστής πλήρωσε φόρο 12.000 ευρώ. Γιατί; Διότι είναι γνωστό ότι η φορολογία γίνεται με το τονάζ. Και έναν τέτοιο φόρο πληρώνει ένας μέσος εργαζόμενος. Αυτά τα συμφέροντα υπηρετεί η ελληνική εξωτερική πολιτική και αυτή είναι η ελληνική αστική τάξη, που δεν είναι καθόλου καρπαζοεισπράκτορας - όπως κάποιοι θέλουν να την παρουσιάσουν - και φτωχός συγγενής. Είπαμε στο σύνολο της, ενδιάμεση θέση. Και υπάρχουν τμήματά της που ρίχνουν καρπαζιές σε άλλους και πάρα πολλές καρπαζιές στον ελληνικό λαό και τους εργαζόμενους. Το παρόν νομοσχέδιο, λοιπόν, έρχεται να τροποποιήσει, για να μπορέσει να υπηρετήσει καλύτερα αυτήν την προοπτική, ορισμένες διατάξεις, που στην ουσία, όμως, δεν αλλάζουν κάτι το σημαντικό. Με τα άρθρα 1, 2 και 3 τροποποιούνται διατάξεις που αφορούν το Επιστημονικό Κέντρο Ανάλυσης και Σχεδιασμού, το ΕΚΑΣ. Φαίνεται έχετε μια γενικότερη απέχθεια στο ΕΚΑΣ και όπου μπορείτε, το καταργείτε, όπου μπορείτε, του αλλάζετε όνομα. Εδώ το ΕΚΑΣ το κάνετε ΚΑΣ. Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς. Ουσιαστικά πρόκειται για το ίδιο Σώμα, το οποίο βέβαια, είναι το βασικό think tank του Υπουργείου Εξωτερικών και το οποίο έχει σκοπό τη σύνδεση της επενδυτικής υποδομής με την οικεία διπλωματική υπηρεσία και συνεισφορά στον τομέα των εισηγήσεων σχετικά με τους προσανατολισμούς της εξωτερικής πολιτικής της χώρας και της στρατηγικής υλοποίησής της. Αυτά που λέγαμε προηγούμενα. Εκτιμάται ότι αυτό δεν μπόρεσε να λειτουργήσει ως έναν τέτοιο βαθμό - το προηγούμενο, το ΕΚΑΣ - και γι' αυτό προωθούνται οι αναφερόμενες αλλαγές με την αιτιολογία ότι ο σχεδιασμός της εξωτερικής πολιτικής αποτελεί υψηλή επιδίωξη της παρούσας πολιτικής ηγεσίας και της Κυβέρνησης στο πλαίσιο της αποστολής της. Η χώρα χρειάζεται διαρκώς να έχει σαφείς προσανατολισμούς και να είναι ενταγμένη στη μεγάλη εικόνα που συνθέτει τη σύγχρονη διεθνή πολιτική, καθώς και να έχει θέσεις στα μεγάλα διεθνή προβλήματα πέραν εκείνων που συνεπάγεται η συμμετοχή της χώρας σε διεθνείς οργανισμούς ή παραδοσιακές συμμαχίες ή την αντιμετώπιση μόνο διιστάμενων ζητημάτων με γειτονικές χώρες. Αυτά αφορούν τα άρθρα 1,2 και 3 στα οποία εμείς ψηφίζουμε «παρών». Στο άρθρο 4, που αφορά τις μυστικές δαπάνες, επειδή διατηρούνται, ψηφίζουμε «κατά». Στο άρθρο 5, που επαναφέρετε το όριο ηλικίας των εβδομήντα ετών, κατ' εξαίρεση θα ψηφίσουμε «παρών». Στο άρθρο 6, που αφορά την αναλογική εφαρμογή και στους υπαλλήλους του ΥΠΕΞ της νομικής εκπροσώπησής από λειτουργούς στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, ψηφίζουμε «ναι». Στο άρθρο 7, που επεκτείνεται και στο κλάδο των εμπειρογνωμόνων της διατήρησης επί τιμή του βαθμού, είναι αδιάφορο τώρα αν θα έχει επί τιμή βαθμό, ψηφίζουμε «παρών». Για τη μεταφορά της οικοσκευής, ψηφίζουμε «ναι». Για την κατάργηση του ανώτατου ορίου πρόσληψης, ψηφίζουμε «παρών». Για το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής και τα έξοδα κίνησης που προκύπτουν από την απόσπαση αστυνομικού προσωπικού σε εξωτερικές υπηρεσίες του ΥΠΕΞ, ψηφίζουμε «ναι». Στο άρθρο 11, ψηφίζουμε «ναι». Στο άρθρο 12, ψηφίζουμε «παρών». Στο άρθρο 13, ψηφίζουμε «παρών». Στο άρθρο 14, ψηφίζουμε «παρών», που είναι το ΕΚΕΜ, και βέβαια ζητάμε να πληρωθούν οι εργαζόμενοι που δούλευαν εκεί. Ψηφίζουμε «παρών» στα άρθρα 15, 16, 17 και 18. Ψηφίζουμε «κατά» στο άρθρο 19.
Ευχαριστούμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα τρεις μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Γυμνάσιο Κάτω Αχαΐας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Σαρίδης, εισηγητής της Ένωσης Κεντρώων.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα το πρωί είχα την ευκαιρία ως μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας να απευθυνθώ στους σπουδαστές της Σχολής Εθνικής Άμυνας. Η εισήγησή μου κινήθηκε γύρω από μια βασική διαπίστωση, την οποία κρίνω απολύτως σκόπιμο να επαναλάβω και εδώ, καθώς αποτελεί οδηγό μου στον τρόπο αντιμετώπισης των νομοθετικών πρωτοβουλιών της ελληνικής Κυβέρνησης σχετικά με τα ζητήματα εθνικής άμυνας και εξωτερικών υποθέσεων. Πρόκειται για την τεκμηριωμένη πεποίθησή μου πως εάν η Τουρκία μπορούσε να εξαφανίσει την Ελλάδα, θα το έκανε αύριο το πρωί χωρίς δεύτερη σκέψη. Δεν μπορεί, όμως. Και δεν μπορεί, γιατί δεν το επιτρέπουν οι Έλληνες διπλωμάτες και οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις. Όλοι όσοι φέρουμε την ευθύνη και έχουμε την τιμή να ανησυχούμε για την επιθετική συμπεριφορά των γειτόνων μας, οφείλουμε να αναρωτιόμαστε και να απαντάμε καθημερινά στο εξής ερώτημα: Τι εμποδίζει τους Τούρκους από το να εξαφανίσουν την Ελλάδα και πώς το ενισχύω αυτό; Έχοντας, λοιπόν, αυτές τις σκέψεις μέσα στο μυαλό μου και έχοντας επιλέξει συνειδητά να αντιμετωπίζω εξ αρχής θετικά κάθε νομοθετική πρωτοβουλία που έρχεται στη Βουλή από το ΥΠΕΘΑ και το Υπουργείο Εξωτερικών, προχώρησα στην εξέταση και του συγκεκριμένου σχεδίου νόμου. Κατά τη διάρκεια των εργασιών της επιτροπής, τοποθετήθηκα θετικά στις περισσότερες διατάξεις του νομοσχεδίου, όπως έχει κιόλας καταγραφεί. Εν τούτοις, κάποια σημεία, τα οποία με προβλημάτισαν έντονα, υπάρχουν σαφώς και θα αναφερθώ κυρίως σ' αυτά, ελπίζοντας πως έστω και την τελευταία στιγμή ο Υπουργός Εξωτερικών, ο κ. Κοτζιάς, θα προχωρήσει σε κάποιες βελτιώσεις, οι οποίες κρίνονται απαραίτητες. Πρώτα - πρώτα, υπάρχει ένα πολύ σοβαρό θέμα με το άρθρο 14, που αφορά την τιμή και την αξιοπρέπεια του ίδιου του Υπουργείου. Οι άνθρωποι του ΕΚΕΜ, του Ελληνικού Κέντρου Ευρωπαϊκών Μελετών, που παραμένουν απλήρωτοι από το 2012 και τώρα βλέπουν να νομοθετούμε το τέλος του ΕΚΕΜ, χωρίς να δίνουμε σημασία σ' αυτά που ως κράτος τους χρωστάμε, περιμένουν σήμερα μια απάντηση, μια απόδειξη πως δεν τους απαξιώνουμε. Δεν είναι σωστό αυτό που συμβαίνει και αυτό το αναγνωρίζουμε όλοι. Καλώ, λοιπόν, τον κύριο Υπουργό να προχωρήσει στην προσθήκη ειδικής αναφοράς στις σχετικές διατάξεις, ώστε να δρομολογηθεί η εξόφληση των δεδουλευμένων των ανθρώπων που εργάστηκαν σ' έναν πολύ ευαίσθητο τομέα, με ένα πολύ σημαντικό αντικείμενο. Αποτελεί ζήτημα τιμής και ηθικής τάξης να λυθεί με οριστικό και ξεκάθαρο τρόπο το συγκεκριμένο θέμα, που αδίκως και πέρα από κάθε έννοια δικαίου ταλαιπωρεί αξιοπρεπείς και φιλότιμους ανθρώπους. Η απόδοση των δεδουλευμένων στους ανθρώπους του ΕΚΕΜ είναι ένα από τα ζητήματα που προσδοκούμε πως ο κύριος Υπουργός θα δείξει την απαραίτητη ευαισθησία στο όνομα του δικαίου και της συνεννόησης, αλλά και της συναίνεσης. Ένα άλλο πολύ σημαντικό θέμα που προκύπτει από το συγκεκριμένο νομοθέτημα και ειδικότερα απ' όσα προβλέπονται στο άρθρο 9, είναι το γεγονός πως κάποιοι εργαζόμενοι - λίγοι στον αριθμό - έχουν δικαίωμα να λένε πως η επιλογή της χρονικής στιγμής νομοθέτησης, τους στερεί τα δικαιώματά τους στην εργασία. Πρόκειται για ανθρώπους, που έχουν προσφέρει κι έχουν ακόμη να προσφέρουν λόγω της πολύτιμης εμπειρίας τους και των αποκτημένων στο πεδίο γνώσεων τους. Οφείλουμε, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, να επανεξετάσουμε αυτές τις περιπτώσεις - όπως άλλωστε ζήτησα και στις συνεδριάσεις της επιτροπής - και να προχωρήσουμε στην προσθήκη μεταβατικής διάταξης που να εμποδίζει αυτήν την εξέλιξη, δηλαδή για ένα ή δύο μήνες άνθρωποι να υποχρεώνονται στη σύνταξη. Θα ήθελα να ακούσω την τοποθέτησή σας πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα, κύριε Υπουργέ. Το θεωρούμε ιδιαίτερα σημαντικό. Επίσης, πολύ σοβαρή σκέψη και εξαιρετική προσοχή χρειάζεται, κατά τη γνώμη μου, και η διάταξη για τα μυστικά κονδύλια του άρθρου 4. Ως κοινοβουλευτική παράταξη έχουμε ταχθεί με κάθε τρόπο υπέρ της διαφάνειας. Η δημόσια λογοδοσία αποτελεί για εμάς τον ακρογωνιαίο λίθο της δημοκρατίας. Θα περίμενε κανείς, όμως, να επιμείνουμε στη διαφάνεια και στη δημοσιοποίηση όλων των υπολοίπων πεπραγμένων της Κυβέρνησης εκτός από αυτά που όλοι οι Έλληνες καταλαβαίνουν πως πρέπει να παραμένουν μυστικά. Τα μυστικά κονδύλια ονομάζονται έτσι για συγκεκριμένο λόγο. Η ενημέρωση της Βουλής είναι πάντα σωστό να γίνεται. Θα επιμείνουμε, όμως, για περισσότερες εγγυήσεις πως δεν θα τεθούν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές. Τα μυστικά κονδύλια είναι μυστικά και πρέπει να είναι μυστικά, γιατί αλλιώς άνθρωποι κινδυνεύουν να χάσουν τη ζωή τους. Με χαρά πληροφορήθηκα για τις βελτιώσεις τις οποίες έφερε ο Υπουργός. Συμφωνώ πως είναι σωστό να μην παραμένουν αυτά τα έγγραφα στη Βουλή και να επιστρέφονται αυθημερόν στη φύλαξη των υπηρεσιών του Υπουργείου. Όπως επίσης, είναι συνετή και λογική η πρόβλεψη να μην αναπαράγονται τα εν λόγω έγγραφα για κανέναν λόγο. Η ιστορία έχει δείξει πως η ικανότητα της ορθής διαχείρισης ευαίσθητων πληροφοριών πολλές φορές κρίνει την τύχη των εθνών και καθορίζει τη μοίρα των λαών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σχολιάζοντας τα επιμέρους άρθρα, αναγκάζομαι να τα διακρίνω σε δύο κατηγορίες: σε εκείνα, που καλώς ήρθαν νωρίτερα από την ολοκλήρωση της διαβούλευσης και των εργασιών της σχετικής αρμόδιας επιτροπής για την τροποποίηση του οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, όπως το άρθρο 9, που αποτελεί υποχρέωσή μας, καθώς πρέπει να εφαρμόσουμε τις σχετικές δικαστικές αποφάσεις, να εναρμονιστούμε με την ευρωπαϊκή νομοθεσία - άρθρο 78/2000- καταργώντας το ανώτατο ηλικιακό όριο πρόσληψης στο Υπουργείο Εξωτερικών και σε εκείνα που δημιουργούν απορίες, καθώς δεν δικαιολογούν τον χαρακτηρισμό του επείγοντος, όπως το άρθρο 15, που σύμφωνα με αυτό δίνεται η δυνατότητα στους καθηγητές πανεπιστημίων, που θα συμμετάσχουν στο ΚΑΣ, αλλά και στο Επιστημονικό Συμβούλιο, να διατηρούν παράλληλα τη θέση τους στα ακαδημαϊκά ιδρύματα. Δίνεται το δικαίωμα σε κάθε αντικειμενικό παρατηρητή να κάνει λόγο για ευνοιοκρατία και διπλοθεσίτες. Ως Ένωση Κεντρώων δεν έχουμε το δικαίωμα να παρεκκλίνουμε από τις αρχές μας, οι οποίες μας οδηγούν στην καταψήφιση του συγκεκριμένου άρθρου, του άρθρου 15. Εξετάζοντας το υπό συζήτηση νομοσχέδιο - κατ' άρθρον επίσης - θέλω να επισημάνω και τα εξής: Στο άρθρο 1, ο Υπουργός παίρνει μια απόφαση, που πράγματι είναι δικαίωμα και το αναγνωρίζουμε. Το ΚΑΣ, επιφορτισμένο με την εκπόνηση χρήσιμων μελετών, οφείλει να υποστηρίζει το κρίσιμο έργο του Υπουργού. Από το αποτέλεσμα θα κριθεί η επιλογή αυτή και η ανασύσταση του Επιστημονικού Συμβουλίου αποτελεί πρωτοβουλία του κυρίου Υπουργού και είναι και δική του ευθύνη να διασφαλίσει πως τα χρήματα που θα κοστίσει και αυτό το κρίσιμο γνωμοδοτικό όργανο δεν θα πάνε χαμένα, αλλά θα ενισχύσουν την ελληνική διπλωματία και την αποτελεσματική άσκηση εξωτερικής πολιτικής. Το Γραφείο Νομοθετικής Πρωτοβουλίας που ιδρύεται στο άρθρο 3, μας προβλημάτισε, καθώς το νομοθετικό έργο του Υπουργείου Εξωτερικών είναι κυρίως κυρώσεις διεθνών συμφωνιών και πρωτοκόλλων συνεργασίας και συνεννόησης. Ίσως με τη λειτουργία αυτού του Γραφείου, να μπει ένα τέλος στην κακή πρακτική της διείσδυσης άσχετων τροπολογιών σε κυρώσεις διεθνών συμβάσεων. Προχωρώ στο άρθρο 6 και τη σωστή πρόβλεψη για επέκταση της κάλυψης των υπαλλήλων του Υπουργείου Εξωτερικών από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. Είναι αλήθεια πως πολλές φορές στο πλαίσιο άσκησης των καθηκόντων τους, οι υπάλληλοι του Υπουργείου Εξωτερικών υφίστανται νομικές διώξεις. Είναι, λοιπόν, θα έλεγα, υποχρέωση του κράτους να τους προστατεύει και ορθώς προχωράμε στην εν λόγω επέκταση. Το άρθρο 7, ανήκει στην κατηγορία εκείνων των άρθρων που δεν καταλαβαίνουμε γιατί παρουσιάζονται ως επείγοντα, εν τούτοις δεν διαφωνούμε στη διατήρηση του βαθμού Εμπειρογνώμονος Πρεσβευτή Συμβούλου Α΄ επί τιμή μετά τη συνταξιοδότηση, παρ' όλο που δεν συμπληρώνουν τα τριάντα πέντε χρόνια. Τα άρθρα 8 και 10, λύνουν προβλήματα του προσωπικού, που μόνο ως απαράδεκτα μπορούν να χαρακτηριστούν. Άνθρωποι που με αυταπάρνηση και υπό πολύ δύσκολες συνθήκες υπηρετούν σε «καυτές» περιοχές, αν χρειαζόταν να εγκαταλείψουν τη χώρα που υπηρετούν, υπήρχε σοβαρή πιθανότητα να χάσουν την οικοσυσκευή τους όχι λόγω των συνθηκών, αλλά κυρίως λόγω της γραφειοκρατίας. Αυτό σταματά με το άρθρο 8. Στη σωστή κατεύθυνση είναι και το άρθρο 10, καθώς σύμφωνα με αυτό οι απαραίτητοι αστυνομικοί για τη φύλαξη των διπλωματικών μας αποστολών θα λαμβάνουν εγκαίρως το επίδομα αλλοδαπής και τα έξοδα κίνησής τους. Δεν χωρά αντίλογος εδώ, καθώς είναι αυτονόητο πως αυτές τις ανάγκες οφείλει να τις καλύπτει το κράτος. Το άρθρο 11, προσθέτει κι άλλες ξένες γλώσσες πέραν των γαλλικών για την εισαγωγή των υποψηφίων στη Διπλωματική Ακαδημία. Είναι σωστή κι αυτή η απόφαση. Θα τη στηρίξουμε. Το άρθρο 12, είναι από αυτά που ικανοποιούν αληθινές ανάγκες και πληρούν υπαρκτές υποχρεώσεις της Κυβέρνησης. Η σύσταση και λειτουργία του γραφείου στατιστικής είναι από όλους παραδεκτό πως είναι αναγκαία. Κρατάμε και την επισήμανση του κ. Μάρδα πως δεν θα χρειαστούν κι εδώ νέες προσλήψεις. Και έρχομαι στο άρθρο 13, με το οποίο ενδυναμώνεται η αποτελεσματική εκπροσώπηση της Ελλάδας σε όλα τα διεθνή δικαστήρια. Αυτό είναι αρκετό για εμάς για να το στηρίξουμε. Είναι γνωστό πως η ασάφεια που είχε δημιουργηθεί, συνέπεια του ν.4110/2013, δημιούργησε προβλήματα και έθεσε σε κίνδυνο ελληνικές διεκδικήσεις. Το άρθρο 16, σύμφωνα με το οποίο το 30% των εσόδων των πρεσβειών μας θα πηγαίνουν απευθείας στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εξωτερικών, και το άρθρο 17, με το οποίο προχωράμε στην αναπροσαρμογή των χρονικών ορίων των εκτός έδρας μετακινήσεων των υπαλλήλων του Υπουργείου Εξωτερικών, κρίνονται απαραίτητα και θα ενισχύσουν με πρακτικό τρόπο την αποτελεσματικότητα της άσκησης του διπλωματικού λειτουργήματος. Επεκτείνεται και στα μέλη των πολιτικών γραφείων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνω την εισήγησή μου επί του νομοσχεδίου υπενθυμίζοντας σε όλους πως η εθνική άμυνα και η εξωτερική πολιτική δεν χωρούν μικροκομματικές πρακτικές. Πρόκειται για δύο τομείς που δεν επιτρέπουν άγονες αντιπαραθέσεις. Αυτό δεν σημαίνει πως θα προσφέρουμε λευκή επιταγή. Σημαίνει απλά πως εξετάζουμε τα εν λόγω νομοθετήματα και γνωρίζουμε πως απαιτούν ειδικό χειρισμό. Ελπίζουμε ότι ο κ. Κοτζιάς θα αξιοποιήσει την εμπιστοσύνη και τη στήριξη που θα του δώσουμε στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο, γιατί θεωρούμε ότι είναι υποχρέωσή του. Θα ήθελα κλείνοντας να κάνω κι ένα σχόλιο, αν μου επιτρέψετε, για την επικαιρότητα και για το γεγονός πως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο απεφάνθη ότι το ελληνικό χρέος είναι εξαιρετικά μη βιώσιμο. Λύθηκε, λοιπόν, η απορία του ελληνικού λαού. Τέρμα η ασάφεια! Ξέρετε, αν μας έμαθε κάτι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αυτό ήταν το πόσο επικίνδυνη είναι η ασάφεια στους όρους μιας συμφωνίας και μάλιστα μιας συμφωνίας δανεισμού. Η δημιουργική ασάφεια και η κάθε είδους ασάφεια οδηγεί σε κάθε είδους αδιέξοδα και προβλήματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα και ακλόνητη απόδειξη αποτελεί το γεγονός πως ενώ το καλοκαίρι του 2015 τα πολιτικά κόμματα συνυπέγραψαν το τρίτο μνημόνιο και είχαν βάλει την υπογραφή τους στο ίδιο χαρτί, συνεχίζουν να προσποιούνται τους αντάρτες και πως υπάρχουν περιθώρια, όχι για διορθώσεις, όχι για βελτιώσεις, όχι για ελαφρύνσεις, αλλά περιθώρια για ανατροπές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση δεν έχει προτάσεις. Η Κυβέρνηση στα οικονομικά δεν έχει σχέδιο. Ακολουθεί την τακτική «βλέποντας και κάνοντας». Μόνο που αυτή την τακτική τη χρησιμοποιούμε όταν πάμε κάποιο ταξίδι, όχι όταν κυβερνάμε μια χώρα. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Ο κ. Κατσίκης, εισηγητής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, θα μείνω στο θέμα για το οποίο προορίστηκε η συνεδρίαση της Ολομέλειας, χωρίς να αποπροσανατολίσω από αυτό, αναφερόμενος στο τι έκανε ο Τσίπρας, ο Καμμένος, ο Σημίτης και ενδεχομένως και άλλοι πολιτικοί αρχηγοί στο παρελθόν, ξεφεύγοντας από εκείνο από το οποίο σήμερα οφείλω ως εισηγητής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων να καταθέσω την άποψη και τη θέση μας. Το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου αποτελεί την απαρχή ενός ευρύτερου σχεδίου θεσμικών μεταρρυθμίσεων του Υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο επιδιώκει να λύσει χρόνια προβλήματα. Στόχος του παρόντος νομοσχεδίου είναι, μεταξύ άλλων, η κάλυψη κενών στο θεσμικό οικοδόμημα του Υπουργείου Εξωτερικών, τα οποία δυσχεραίνουν τη χάραξη, τον σχεδιασμό και την άσκηση της εξωτερικής πολιτικής. Γι' αυτό προωθείται η επανασύσταση δύο βασικών οργάνων, του Κέντρου Ανάλυσης και Σχεδιασμού και του Επιστημονικού Συμβουλίου, ενώ καταργείται το Ελληνικό Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών. Το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου αποτελείται από δεκαεπτά άρθρα, τα οποία και ξεκινώ να αναλύω: Το πρώτο άρθρο έχει να κάνει με ζητήματα οργάνωσης και λειτουργίας του Επιστημονικού Κέντρου Ανάλυσης και Σχεδιασμού, που με οργανικό νόμο του Υπουργείου Εξωτερικών έχει τεθεί σε ισχύ από το 1998 ως Κέντρο Ανάλυσης και Σχεδιασμού. Το κέντρο αυτό θα κάνει την επιστημονική προετοιμασία για την εξωτερική πολιτική και θα ασχολείται με οτιδήποτε έχει σχέση με αυτήν. Η έλλειψη επιστημονικού προσωπικού στο υφιστάμενο Επιστημονικό Κέντρο Ανάλυσης, ικανού στην εκπόνηση εισηγήσεων, σχεδιασμού και στρατηγικής υλοποίησης της εξωτερικής πολιτικής της χώρας, κατέστησε το κέντρο οριακά λειτουργόν, αναθέτον την εκπόνηση μελετών σε άλλα ερευνητικά, κέντρα. Όμως, η μειωμένη χρηστική αξία των μελετών αυτών τις κατέστησε αναξιοποίητες από τη διπλωματική υπηρεσία. Είναι, λοιπόν, κοινά αποδεκτό πως το κέντρο δεν μπόρεσε να λειτουργήσει σύμφωνα με τον αρχικό σκοπό της σύστασής του, δηλαδή ως ερευνητικό μελετητικό κέντρο. Με το δεύτερο άρθρο προβλέπεται η ανασύσταση του Επιστημονικού Συμβουλίου, ενός γνωμοδοτικού οργάνου για νομικά θέματα διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου μείζονος σημασίας. Η σύστασή του και μόνο από καθηγητές εγνωσμένου πανεπιστημιακού κύρους με ειδίκευση στο διεθνές, στο ευρωπαϊκό ή στο δημόσιο δίκαιο, καθώς και από τον επιστημονικό διευθυντή του ΚΑΣ παρέχει εγγυήσεις επιστημονικής αρτιότητας. Πρόκειται πράγματι για ένα καινοτόμο εγχείρημα, η επιτυχία του οποίου θα θωρακίσει τη χώρα σε θέματα στρατηγικής για τη νομική αντιμετώπιση θεμάτων μεγίστης εθνικής σημασίας. Με το άρθρο 3, συστήνεται γραφείο νομοθετικής πρωτοβουλίας, υπαγόμενο απ' ευθείας στον Υπουργό Εξωτερικό, η ίδρυση του οποίου αποτελεί ανειλημμένη υποχρέωση του Υπουργείου, απορρέουσα από τις διατάξεις του ν.4048/2012. Στο άρθρο αυτό προβλέπονται τόσο οι αρμοδιότητες όσο και η στελέχωση του γραφείου με νομικούς εξειδικευμένους στο δημόσιο δίκαιο. Με το άρθρο 4 του παρόντος θεσμοθετείται η ενίσχυση της διαφάνειας στην εκτέλεση δαπανών για απόρρητους εθνικούς σκοπούς. Ο ρόλος της Βουλής γίνεται για πρώτη φορά ουσιαστικός ως προς τη διαχείριση των απόρρητων κονδυλίων και κυρίως ως προς την εξέταση των λόγων και των σκοπών για τους οποίους αυτά διατίθενται. Για τη διασφάλιση της διαφάνειας προτείνεται τα παραστατικά των απορρήτων δαπανών που ξεπερνούν τις 25.000 ευρώ να διαβιβάζονται στη Βουλή με συνοδευτική έκθεση. Στο άρθρο 7, προβλέπεται η διατήρηση του βαθμού εμπειρογνώμονος Πρεσβευτή Συμβούλου Α΄ επί τιμή στους αποχωρούντες εμπειρογνώμονες. Κύριε Υπουργέ, με την παρούσα τροποποιητική διάταξη επί του οργανικού νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών - ν.3566/2007- και με τις νομοτεχνικές βελτιώσεις οι οποίες προ ολίγου μας εδόθησαν αποκαθίσταται η αναγκαία ισότητα σε σχέση με τους υπόλοιπους κλάδους της διπλωματικής υπηρεσίας. Στο άρθρο 8, δίνεται η δυνατότητα μεταφοράς μέρους ή ολόκληρης της οικοσκευής υπαλλήλου που υπηρετεί σε περιοχές που εκδηλώνονται πολεμικά ή πολιτικά γεγονότα, καθώς επίσης και θεομηνίες, ανεξάρτητα από τον χρόνο μετάθεσής του και κατά την κρίση του Υπουργού Εξωτερικών. Με το άρθρο 9, εναρμονίζεται ο Οργανισμός του Υπουργείου Εξωτερικών με ευρωπαϊκές οδηγίες, τροποποιώντας τα άρθρα του, καταργώντας το ανώτατο όριο ηλικίας πρόσληψης, εκτός εάν αυτά απαιτούνται από τη φύση και τις ιδιαιτερότητες των προς πλήρωση θέσεων. Θα ήθελα να επανέλθω και στην Ολομέλεια, κύριε Υπουργέ, στο ζήτημα που έθεσα και κατά τη διάρκεια των συζητήσεων στην επιτροπή και για το οποίο δεν έχω λάβει ακόμη απάντηση. Το ζήτημα αφορά τη συγκεκριμένη ρύθμιση με την οποία οι διοικητικοί υπάλληλοι του Υπουργείου Εξωτερικών θα απολύονται αυτοδικαίως από την υπηρεσία μετά τη συμπλήρωση του εξηκοστού εβδόμου έτους της ηλικίας τους. Ωστόσο, μέχρι και την 31η Δεκεμβρίου του 2016 οι υπάλληλοι αυτοί απολύονταν με τη συμπλήρωση του εξηκοστού έτους της ηλικίας τους και τριάντα πέντε ετών πραγματική υπηρεσία. Αυτό έχει ως συνέπεια να υφίστανται άνιση μεταχείριση όσοι μέχρι τότε συνταξιοδοτήθηκαν σε σχέση με αυτούς που θα συμπληρώσουν το 2017 το εξηκοστό έτος, δεδομένου ότι σε αυτούς δίνεται η δυνατότητα να παραμείνουν έως τα εξήντα επτά, ενώ οι πρώτοι την έχουν χάσει. Θεωρώ, λοιπόν, πως για λόγους ισονομίας θα πρέπει στη συγκεκριμένη ρύθμιση να δοθεί δυνατότητα αναδρομικής ισχύος του νόμου. Με το άρθρο 10, καθίσταται δυνατή η καταβολή και η ενταλματοποίηση των δαπανών μετακίνησης, καθώς και του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής των αποσπασμένων αστυνομικών που υπηρετούν στις αρχές εξωτερικής υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών ως προσωπικό ασφαλείας. Με το άρθρο 12, ιδρύεται γραφείο στατιστικής ως αυτοτελής οργανική μονάδα του Υπουργείου, η οποία υπάγεται απευθείας στον Υπουργό Εξωτερικών. Να τονίσουμε σε αυτό το σημείο ότι η σύσταση της νέας υπηρεσίας δεν συνεπάγεται καμμία πρόσληψη, δεδομένου ότι η στελέχωσή της θα γίνει με υπαλλήλους των κλάδων του Υπουργείου Εξωτερικών. Το άρθρο 13, προβλέπει τη συνεργασία του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους για διάφορα προδικαστικά ερωτήματα, τα οποία απευθύνονται στα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με το άρθρο 14, καταργείται το Ελληνικό Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών, το οποίο είναι άλλωστε ανενεργό από το 2012. Η κατάργηση του ΕΚΕΜ συνεπάγεται την κατάργηση των είκοσι τριών θέσεων που προβλέπονται στον νόμο που διέπει τη λειτουργία του. Πρόκειται για μια απόφαση η οποία κρίνεται σκόπιμη στο πλαίσιο της εξυγίανσης της δημόσιας διοίκησης και της περιστολής των δαπανών. Στο άρθρο 15, και εν όψει της ανασύστασης με τον παρόντα νόμο του επιστημονικού συμβουλίου, καθώς και του επιστημονικού διευθυντή και των επιστημονικών συνεργατών του κέντρου ανάλυσης και σχεδιασμού, θεσπίζεται ρύθμιση προκειμένου οι καθηγητές πανεπιστημίου, οι οποίοι θα ορίζονται στις ανωτέρω θέσεις και όργανα του Υπουργείου Εξωτερικών, να υπηρετούν παράλληλα και στα ιδρύματά τους ως καθηγητές πλήρους απασχόλησης. Με το άρθρο 16, προβλέπεται η εγγραφή και η μεταφορά στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εξωτερικών ποσοστού 30% επί των εσόδων των αρχών του εξωτερικού. Αυτό το ποσοστό θα μεταφέρεται σε συγκεκριμένους κωδικούς του Υπουργείου για την κάλυψη εκτάκτων αναγκών, ιδίως για έξοδα μετακινήσεων, αμοιβές φυσικών και νομικών προσώπων, καθώς και την προμήθεια υλικοτεχνικών υποδομών. Τέλος, με το άρθρο 17 προβλέπεται μια προσαρμογή των ημερών μετακινήσεων εκτός έδρας, επειδή πραγματοποιούνται πολλά ταξίδια λόγω αναγκών στο Υπουργείο Εξωτερικών. Κλείνοντας, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες υπερψηφίζουμε το παρόν νομοσχέδιο, το οποίο αναμένεται να βοηθήσει σημαντικά στις μεταρρυθμίσεις που επιχειρεί το Υπουργείο Εξωτερικών, στη χάραξη, τον σχεδιασμό και την άσκηση της εξωτερικής πολιτικής. Υπερψηφίζουμε, λοιπόν, το παρόν νομοσχέδιο και επί της αρχής και επί των άρθρων. Ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Σπυρίδων Δανέλλης, εισηγητής του Ποταμιού.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε σήμερα ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου Εξωτερικών, ενός Υπουργείου του οποίου τα νομοθετήματα δεν προσφέρονται για ανέξοδους μικροκομματικούς τακτικισμούς. Εξάλλου βρισκόμαστε σε μία περίοδο που η χώρα βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα, δεδομένων των συνθηκών που επικρατούν τόσο στον πλανήτη, όσο και στην ευρύτερη και στενότερη γειτονιά μας. Αν και στη σύγχρονη μετανεωτερική εποχή της παγκοσμιοποίησης έχουν δημιουργηθεί πλείστοι όσοι διεθνείς οργανισμοί, παρ' ότι το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν κατοχυρωθεί σε ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη και παρά τη σχετική ειρηνική εβδομηντάχρονη περίοδο από το 1945, η ασφάλεια των κρατών εξακολουθεί να μην ακολουθεί ασφαλή γραμμική πορεία. Μετά την 11η Σεπτεμβρίου μια πληθώρα παραγόντων στο εσωτερικό, στο διακρατικό και στο διεθνές περιβάλλον κάθε χώρας δημιουργούν πολυπλοκότητα και αίσθημα ανασφάλειας. Ακριβώς, εξαιτίας αυτού του πολύπλοκου και πολυεπίπεδου διεθνούς σκηνικού αναδύεται το χρέος της πολιτείας, κάθε κράτους να μελετά, να εξετάζει, να θέτει προτεραιότητες, να αξιολογεί, να αναστοχάζεται και να αναπροσαρμόζει την πολιτική ενόψει των διεθνών διακρατικών ή εσωτερικών προκλήσεων σε συγκεκριμένο χώρο και χρόνο. Για τη χώρα μας η κατάσταση είναι λίγο πολύ γνωστή. Στα ανατολικά μας είναι ιδιαίτερης κρισιμότητας ο εμφύλιος στη Συρία, οι εστίες πολέμου στο Ιράκ και στην Κεντρική Ασία, αλλά και οι εκτεταμένες προσφυγικές ροές ως απόρροιά τους. Γνωστές είναι επίσης οι συνεχείς προκλήσεις μιας σχετικώς αποδυναμωμένης, εξίσου όμως ή και περισσότερο από ποτέ επικίνδυνης Τουρκίας, που συνεχώς αποσταθεροποιείται και μας απειλεί τόσο στρατιωτικά, όσο και με το επαπειλούμενο άνοιγμα από πλευράς της της στρόφιγγας των προσφυγικών ροών, τα ανοιχτά και χρόνια ζητήματα του κυπριακού, αλλά και στα δυτικά μας οι τριγμοί του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, ιδίως μετά το Brexit, αλλά και την άνοδο των ακροδεξιών κομμάτων, πάντοτε υπό το πρίσμα των επερχόμενων εκλογικών αναμετρήσεων σε μεγάλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τέλος, η μειωμένη μας αξιοπιστία για άλλη μια φορά εκδηλώνεται με την αδυναμία κλεισίματος της περίφημης δεύτερης αξιολόγησης, ανοίγοντας και πάλι τη συζήτηση για ένα πιθανό Grexit. Όλα αυτά είναι λόγοι που μας αναγκάζουν να αναζητήσουμε τρόπους συνεννόησης αφήνοντας κατά μέρους τις προπέτειες, τους αφορισμούς και τους άσκοπους διαξιφισμούς. Σε αυτό το πλαίσιο θα θυμίσω για μια ακόμη φορά πως το κίνημά μας, το Ποτάμι, έχει προτείνει την αναγκαιότητα δημιουργίας ενός εθνικού συμβουλίου ασφαλείας και προς τούτο μάλιστα έχει καταθέσει και σχετική ολοκληρωμένη πρόταση νόμου, της οποίας η συζήτηση δυστυχώς εκκρεμεί. Παρουσιάζεται για την Ελλάδα η αδήριτη ανάγκη για μια νέα προσέγγιση εθνικού συντονισμού, με έμπρακτο σχεδιασμό εφικτών και εφαρμόσιμων πράξεων, ώστε η χώρα να είναι προετοιμασμένη για κάθε σοβαρό βήμα και για κάθε ενδεχόμενο. Άλλωστε δεν θα είμαστε οι μόνοι. Πολλές δυτικές χώρες έχουν υιοθετήσει εδώ και χρόνια υπό διάφορες μορφές τη θέσπιση ενός συμβουλίου για την εθνική ασφάλειά τους. Σε αυτήν την ιδέα ανταποκρίνεται η δημιουργία του συμβουλίου εθνικής ασφαλείας, που θα εδράζεται σε προϋποθέσεις νηφαλιότητας, αίσθησης και γνώσης του διεθνούς δικαίου, της στρατηγικής και της διπλωματίας, ώστε να γνωμοδοτεί επί των εθνικών θεμάτων από τη συντριπτική πλειοψηφία των δημοκρατικών κομμάτων και να αποφεύγεται η περιστασιακή αντιμετώπιση των προκλήσεων. Πρόκειται για ένα όργανο το οποίο θα εκφράζει μία πολιτική δομή που επιτρέπει ένα κοινό τόπο και αδιαίρετο τρόπο σκέψης και συνεργασίας σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας, που βεβαίως θα επικουρεί την υπεύθυνη Κυβέρνηση. Θα υπάγεται σε τακτικό κοινοβουλευτικό έλεγχο και θα ενημερώνει το εθνικό κοινοβούλιο, υπό την έννοια της απόδοσης του λόγου προς τον λαό. Έρχομαι τώρα επί του συζητουμένου νομοσχεδίου, το οποίο εκφεύγει των καθιερωμένων κυρώσεων μνημονίων συνεννόησης, τις οποίες βεβαίως έχουμε συνηθίσει ως προς το νομοθετικό έργο του ΥΠΕΞ. Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που έρχεται να αντιμετωπίσει οργανωτικά κυρίως ζητήματα και να προσπαθήσει να διορθώσει στρεβλώσεις που απασχολούν δομές και το προσωπικό τού εν λόγω Υπουργείου εδώ και χρόνια. Ήδη από το στάδιο της συζήτησης στην επιτροπή εκφράσαμε την άποψη πως θα περιμέναμε μια ολοκληρωμένη πρόταση αλλαγής του κανονισμού λειτουργίας, που βρίσκεται σε τελικό στάδιο επεξεργασίας απ' ό,τι γνωρίζουμε και όχι μία αποσπασματική τροποποίηση ορισμένων μόνο διατάξεων, οι οποίες βεβαίως - στις περισσότερες από τις οποίες δεν έχουμε αντίρρηση - θα πρέπει να εκσυγχρονιστούν και να αναδιαρθρωθούν. Αν και κατανοούμε αυτή την αναγκαιότητα και το επείγον για κάποιες από αυτές τις ρυθμίσεις, δεν αντιλαμβανόμαστε γιατί δεν έγινε εγκαίρως η ολοκλήρωση των απαραίτητων διαδικασιών, έτσι ώστε σήμερα να συζητούσαμε το ολοκληρωμένο νομοσχέδιο της αναδιάρθρωσης του οργανισμού του Υπουργείου. Ένα από τα κύρια ζητήματα που θέτει το συζητούμενο νομοσχέδιο, με τα άρθρα 1 και 2, είναι η ανασύσταση και αναδιοργάνωση του Κέντρου Ανάλυσης και Σχεδιασμού και του Επιστημονικού Συμβουλίου. Στόχος της δομής αυτής, κατά την ίδρυσή της το 1998, ήταν να αποτελέσει μία αυτοτελή υπηρεσία του ΥΠΕΞ, που θα ήταν επιφορτισμένη με την εκπόνηση εισηγήσεων, σχεδιασμού και στρατηγικής, με στόχο να βοηθήσουν την άσκηση της εξωτερικής πολιτικής της χώρας. Το 1998 ωστόσο, που αρχικά θεσπίστηκε το ΚΑΣ, υποβιβάστηκε εξαιτίας έλλειψης επιστημονικού προσωπικού σε μία απλή διοικητική υπηρεσία. Κοιτώντας από αυτό το πρίσμα την προσπάθεια αναδιοργάνωσης και αναβάθμισης που εισηγείσθε, βεβαίως η διάταξη κινείται στη σωστή κατεύθυνση. Δεν αντιλαμβανόμαστε, όμως, γιατί με το άρθρο 3 συστήνεται ένα αυτοτελές γραφείο νομοθετικής πρωτοβουλίας, το οποίο στελεχώνεται μάλιστα με τέσσερις νομικούς συμβούλους, των οποίων δεν αποσαφηνίζεται το ακριβές περίγραμμα εργασίας τους. Βεβαίως, περιγράφεται ως υποστήριξη του Υπουργού στο νομοθετικό έργο του Υπουργείου. Δεν γίνεται κατανοητό γιατί απαιτείται αυτός ο αριθμός των νομικών συμβούλων, δεδομένου ότι το ΥΠΕΞ έχει ορισμένο νομοθετικό έργο, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου μάλιστα αφορά τις κυρώσεις των διεθνών συμβάσεων που έχουν ήδη υποστεί τη βασική επεξεργασία. Δεν γίνεται κατανοητό γιατί θα πρέπει να υποστούμε την επιπλέον δαπάνη - όσο και αν αυτή η δαπάνη είναι οριοθετημένη - για τη μισθοδοσία αυτών των τεσσάρων στελεχών, μιας και το Υπουργείο έχει ικανή στελέχωση νομικής υπηρεσίας που θα μπορεί να ανταπεξέλθει και στις απαιτήσεις του νομοθετικού του έργου. Θεωρούμε βεβαίως ότι το άρθρο 4, που αφορά το όριο ενημέρωσης της Βουλής για τις απόρρητες δαπάνες του ΥΠΕΞ, κινείται σαφώς σε σωστή κατεύθυνση. Είναι αίτημα δεκαετιών, διότι ενισχύει τη διαφάνεια σε έναν ευαίσθητο χώρο. Είναι γνωστό και απολύτως θεμιτό η χώρα διά του ΥΠΕΞ να στηρίζει οικονομικά με απόλυτο τρόπο κρίσιμους θεσμούς του ελληνισμού στο εξωτερικό που προωθούν εθνικά συμφέροντα, θεσμούς που στηρίζουν την επιβίωση ελληνικών πληθυσμών, δημιουργούν κτερίσματα επικοινωνίας και σχέσεων καλής γειτονίας με άλλες χώρες και προβάλλουν τη θετική εικόνα της χώρας, θεσμοί οι οποίοι αποβλέπουν στην εξυπηρέτηση, αμέσως ή εμμέσως, της εξωτερικής πολιτικής του κράτους και που προφανώς δεν μπορούν να γίνουν γνωστοί χωρίς ζημία των συμφερόντων της χώρας, γιατί είναι κατανοητό πως η εκτέλεση δαπανών για απόρρητους εθνικούς σκοπούς ή για διπλωματικούς, πολιτικούς, οικονομικούς και πολιτιστικούς λόγους είναι απαραίτητη σε ένα δύσκολο και απαιτητικό διεθνές τοπίο. Δυστυχώς, τα προηγούμενα χρόνια έφτασαν στη δημοσιότητα πολλές περιπτώσεις κατασπατάλησης των εν λόγω κονδυλίων σε δραστηριότητες που ουδόλως εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα της χώρας, αλλά αντιθέτως κάλυπταν μικροκομματικές και ρουσφετολογικές εξυπηρετήσεις ή έτσι φαίνονταν να είναι. Είναι ένας δημόσιος διάλογος που βεβαίως δεν ωφελεί τη χώρα και τη λειτουργία της δημοκρατίας. Άρα, το ζητούμενο είναι να διασφαλιστεί το απόρρητο στη διαχείριση αυτών των κονδυλίων, αλλά να υπάρχει και η διαφάνεια και ο έλεγχος εκ μέρους της Βουλής, με μία μεθοδολογία όμως που δεν θα δημιουργεί προβλήματα στη διασφάλιση αυτού του απορρήτου. Στο άρθρο 7 του σχεδίου νόμου δίνεται η δυνατότητα απονομής επί τιμή βαθμού που ισχύει για το σύνολο των αφυπηρετούντων διπλωματικών υπαλλήλων με πρεσβευτικό βαθμό, πρέσβεις, πληρεξούσιοι, Υπουργοί, Α΄ και Β΄, καθώς και στους αφυπηρετούντες ειδικούς νομικούς συμβούλους, νομικούς συμβούλους Α' του κλάδου επιστημονικού προσωπικού και τους αφυπηρετούντες εμπειρογνώμονες πρεσβευτές συμβούλους Α΄ του κλάδου εμπειρογνωμόνων. Νομίζω ότι θα μπορούσαμε για λόγους ισότητας να εξετάσουμε τη δυνατότητα αυτό να ισχύει για τους αφυπηρετούντες υπαλλήλους του κλάδου οικονομικών και εμπορικών υποθέσεων με βαθμό γενικού συμβούλου Α΄. Συνολικότερα όμως νομίζω ότι όλοι πλέον, το σύνολο του στελεχιακού δυναμικού του Υπουργείου - αλλά και όλοι εμείς φαντάζομαι υιοθετούμε αυτή την άποψη - πρέπει να διασφαλιστεί με ένα σύστημα κρίσεων και εξέλιξης που θα χαρακτηρίζεται από διαφάνεια και αξιοκρατία και θα διέπεται από κοινούς κανόνες που θα τηρούνται από όλους. Φαντάζομαι, επίσης, ότι συμφωνούμε ότι οι υπάλληλοι του κλάδου οικονομικών και εμπορικών υποθέσεων πρέπει να πάψουν να αντιμετωπίζονται ως φτωχοί συγγενείς του υπολοίπου διπλωματικού σώματος, μιας και σε ένα παγκοσμιοποιημένο οικονομικό περιβάλλον τα καθήκοντά τους είναι καθήκοντα αιχμής, ιδιαίτερα για τη συγκυρία που διέρχεται η χώρα μας. Και θα πρέπει να κοιτάξουμε την αναδιοργάνωση και την ουσιαστική αναβάθμιση του ρόλου και του έργου των γραφείων αυτών, ακόμη και στις περιπτώσεις χωρών όπου δεν είναι δυνατή για διάφορους λόγους η σύσταση μιας πρεσβείας, δεδομένου ότι η χώρα μας θα μπορούσε να συνάψει τουλάχιστον εμπορικές και οικονομικές συμφωνίες, επεκτείνοντας τα συμφέροντά της. Στην παρούσα φάση της οικονομίας μας, καμμιά χώρα δεν περισσεύει και οι αγκυλώσεις του παρελθόντος καλό θα ήταν να ξεπεραστούν. Σχετικά με το άρθρο 9, θα αναφερθώ ξανά, όπως και στην επιτροπή, στο ζήτημα που αφορά έναν πολύ μικρό αριθμό υπαλλήλων του κλάδου ΔΕ διοικητικών γραμματέων του ΥΠΕΞ, περίπου έξι ή επτά τον αριθμό, οι οποίοι αναγκάστηκαν σε αφυπηρέτηση την άνοιξη του 2016, καθώς είχαν συμπληρώσει το 60o έτος της ηλικίας τους στις 31-12-2015, με αποτέλεσμα να εμπίπτουν στις διατάξεις του ν.4336/2015. Η συγκεκριμένη παρατήρηση είναι, βεβαίως, ήσσονος σημασίας για το σύνολο του νομοσχεδίου, όπως, επίσης, και για τον προϋπολογισμό του ΥΠΕΞ, παρ' όλα αυτά γι' αυτούς τους ανθρώπους αποτελεί ένα ζήτημα αιχμής, καθώς τους οδηγεί σε δύσκολες επιλογές ζωής, που δεν ήταν στο πλάνο τους. Φαντάζομαι ότι πρέπει να το ξαναδούμε. Τέλος, έρχομαι στην περίπτωση του Ελληνικού Κέντρου Ευρωπαϊκών Μελετών, το οποίο, επιτέλους, καταργείται μετά από την πορεία που είχε με το άρθρο 14. Είναι γνωστό ότι από το 2012 το ΕΚΕΜ ουσιαστικά είναι ένα κενό κέλυφος, καθώς δεν έχει ούτε έναν υπάλληλο, ενώ συνεχίζει να κατασπαταλά πόρους του ελληνικού δημοσίου. Εμείς, μέσω του κοινοβουλευτικού ελέγχου, είχαμε αναδείξει αυτό το ζήτημα και τις δαπάνες που θα μπορούσαμε να έχουμε αποφύγει. Σε κάθε περίπτωση, όμως, είναι θετικό που τα δημόσια ταμεία απαλλάσσονται από τη λειτουργία του. Είναι, όμως, απαραίτητο να κλείσει η εκκρεμότητα των οφειλών των δεδουλευμένων σε κάποια από τα τελευταία στελέχη του, μια εκκρεμότητα η οποία ακόμη υπάρχει, για λόγους ηθικής τάξης, γιατί το ελληνικό δημόσιο πρέπει να είναι και να φαίνεται έντιμο απέναντι στις υποχρεώσεις του. Θα πρέπει, επίσης, κύριε Υπουργέ - και νομίζω ότι είναι καιρός - , καθώς έχετε πια μια συνολικότερη εικόνα μέσα από τις επεξεργασίες που έχετε κάνει και μια πλήρη θεώρηση των νομικών προσώπων ιδιωτικού και δημοσίου δικαίου που εποπτεύει το Υπουργείο σας, να προβείτε σε ένα καλό ξεκαθάρισμα, πράγμα το οποίο θα είναι χρήσιμο και οικονομικά και λειτουργικά και, βεβαίως, ηθικά σε σχέση με το ότι υπάρχουν ακόμα, δυστυχώς, πληθώρα οργανισμών και υπηρεσιών, οι οποίες ενώ δεν προσφέρουν καμμιά υπηρεσία, ακόμη εξακολουθούν να αφαιμάσσουν τα δημόσια ταμεία. Εμείς επί της αρχής ψηφίζουμε «ναι» στο νομοσχέδιο και επί των άρθρων θα ακολουθήσει σε λίγο η τοποθέτησή σας. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Νίκος Κοτζιάς.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα - και το είπα και σε μια από τις πολύ σπάνιες δημόσιες συνεντεύξεις που δίνω - να ευχαριστήσω όλες και όλους για όλες τις παρατηρήσεις που ακούγονται. Πιστεύω ότι όλα τα πράγματα έχουν τη δυνατότητα να τα εξετάσει κανείς από διαφορετική…
Τις συνεντεύξεις;
Μια συνέντευξη έδωσα στην ΕΡΤ και ευχαρίστησα όλους όσοι συμμετείχαν στη συζήτηση για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Και είπα ότι η πλειονότητα όσων ακούστηκαν, ανεξάρτητα αν τα υιοθετεί κανείς ή όχι, ήταν θετικά, σε ένα πνεύμα συνεννόησης πάνω στις εθνικές ανάγκες που έχει αυτός ο τόπος. Έτσι ακούω και τις παρατηρήσεις σήμερα. Βέβαια, μέσα σε αυτές τις παρατηρήσεις δεν βάζω φαντασιώσεις περί φωτογραφικών διατάξεων. Δεν είναι στο είδος μου. Ακούω, ας πούμε, μια παρατήρηση ότι θέλουμε στο ΚΑΣ να αποσπώνται άνθρωποι, για να κάνω ρουσφέτια. Μα, έχω δέκα θέσεις για αποσπασμένους κι έχω πάρει μόνο δύο. Δύο χρόνια ολόκληρα δεν έχω βάλει τους άλλους οκτώ. Περίμενα να κάνω νομοσχέδιο για να πάρω αποσπασμένους και να κάνω δεν ξέρω κι εγώ τι; Δεν στέκουν αυτά και δεν αντιστοιχούν στην πολιτική μου ούτε στο είδος της προσωπικότητάς μου. Εξάλλου, γι' αυτό και δεν δέχτηκα και τροπολογίες επί του νόμου. Είπα ότι στον πρώτο νόμο που φέρνω ως Υπουργείο Εξωτερικών δεν θέλω τροπολογίες από άλλα Υπουργεία, για λόγους, κατά τη γνώμη μου, κοινοβουλευτικής τάξης. Θα ήθελα, επίσης, να πω αρχικά για τον οργανισμό - και θέλω να το διευκρινίσω ξανά - ότι αυτός ο νόμος φτιάχτηκε στα τέλη του 2015 προς αρχές του 2016. Τον Απρίλη του 2016 δόθηκε στη δημοσιότητα. Ο οργανισμός άρχισε μετά, ανέβηκε στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ», το είδατε. Για διάφορους λόγους, που δεν έχουν σχέση με το Υπουργείο Εξωτερικών, αλλά ούτε και με την Κυβέρνηση - Γενικά Λογιστήρια κλπ. - , έμεινε σε εκκρεμότητα, υπήρξαν διάφορα ζητήματα, κάθε φορά κάτι άλλο ανακαλύπταμε, υπήρξαν έξωθεν δυνάμεις και γι' αυτό καθυστέρησα. Όμως, αυτό δεν είναι λόγος για να τον αποσύρω και να περιμένω, δηλαδή αυτή την καθυστέρηση να την παρατείνω και από την πλευρά του ίδιου του Υπουργείου. Δηλαδή, ο οργανισμός ήταν μια συνολική αλλαγή. Θέλω τώρα να εξηγήσω πώς βλέπω και βλέπουμε στο υπουργείο αυτές τις αλλαγές. Έχουμε ένα ερώτημα σαν Υπουργείο Εξωτερικών, που από την ίδια του την φύση είναι το διεθνοποιημένο υπουργείο, δημόσιος θεσμός της χώρας: Σε ποια εποχή ζούμε; Νομίζω ότι οι αλλαγές που ζούμε είναι σε δύο κατευθύνσεις. Η μια αφορά το διεθνές ή αλλιώς συχνά λεγόμενο παγκόσμιο σύστημα. Είναι η παγκοσμιοποίηση και ο κατακερματισμός. Είναι ένας κόσμος που συνδέεται και αλληλοσυνδέεται όλο και περισσότερο και ταυτόχρονα, τμήματά του αποσυνδέονται. Είναι ένας κόσμος που συνδέεται με την ψηφιακή επανάσταση, αλλά ταυτόχρονα το 95% της ψηφιακής επανάστασης είναι σε εκατό πόλεις στον κόσμο. Είναι, επίσης, μια εποχή που δίπλα στην παγκοσμιοποίηση αλλάζουν οι κοινωνικές συνθήκες της πολιτικής και έχουμε μεγάλα άλματα στην τεχνολογία. Είναι η εποχή που άλλοι την ονομάζουν δεύτερη εποχή των μηχανών και άλλοι την ονομάζουν τέταρτη βιομηχανική επανάσταση. Το χαρακτηριστικό αυτής της εποχής, της δεύτερης των μηχανών ή της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης, είναι η διάχυση της πληροφορίας. Είναι η αναπαραγωγή της ψηφιακής τεχνολογίας μέσα από την ίδια την τεχνολογία. Ρομπότ κατασκευάζουν ρομπότ. Είναι η σύγχρονη, η τρίτη γενιά της ρομποτικής. Είναι η εποχή δημιουργίας δικτύων, τα οποία εξελίσσονται σε όλες τις τεχνολογίες με έναν τρόπο που σε μεγάλο βαθμό θυμίζει φαινόμενα της βιολογίας και της φυσικής. Ζούμε σε μια εποχή μεγάλων αλμάτων. Αν δείτε τη μεν παγκοσμιοποίηση και τον κατακερματισμό, από τη μια μεριά, που αφορά τις κοινωνικές επιστήμες, τη δε πολιτική και την τεχνολογία, από την άλλη, που αφορά και τις κοινωνικές επιστήμες, αλλά και τις φυσικές επιστήμες και τον τρόπο που θα διαχυθεί μέσα στην ίδια την πολιτική η φυσική, οι ανακαλύψεις, οι ανανεώσεις των φυσικών επιστημών, βγαίνει ένα συμπέρασμα, ότι ζούμε σε μια εποχή ανόδου της σημασίας της επιστήμης και για την κοινωνία ολόκληρη, αλλά και για την πολιτική. Η ουσία των επειγουσών αλλαγών με τις οποίες ξεκίνησε ο νόμος πριν ενάμιση χρόνο ήταν ακριβώς να ενισχύσουμε την επιστημονικότητα του Υπουργείου Εξωτερικών και ακριβώς να δώσουμε τη δυνατότητα στο Υπουργείο Εξωτερικών να ανταποκριθεί σε αυτά τα νέα φαινόμενα, από τις φυσικές επιστήμες μέχρι την παγκοσμιοποίηση. Με κατάπληξή μου ακούω ανθρώπους, οι οποίοι σε αυτή την προσαρμογή σε κοσμοϊστορικές αλλαγές βλέπουν ρουσφέτια. Αυτό είναι καταπληκτικό φαινόμενο. Διότι σημαίνει δύο πράγματα. Πέρα από την πολιτικάντικη κατηγορία σε βάρος των κυβερνητικών κομμάτων και του Υπουργείου Εξωτερικών, σημαίνει ότι έχουμε να κάνουμε με πολιτικούς, με δημόσιους άνδρες, που κατά κανόνα είναι ικανότατοι, εξαιρετικοί και πολύ θέλω να έχω φιλικές σχέσεις μαζί τους, αλλά που δεν έχουν αντιληφθεί ότι υπάρχουν αλλαγές στον κόσμο και ότι το θεσμικό σύστημα της χώρας πρέπει να αλλάξει και ότι ένα Υπουργείο Εξωτερικών δεν μπορεί να ζει χωρίς επιστημονικό προσωπικό και να αντιστοιχεί σε ειδικού τύπου προβλήματα. Επίσης, σε μια εποχή, όπως αυτή που ζούμε τώρα, ενώ το Υπουργείο Εξωτερικών πρέπει να είναι σταθερά προσηλωμένο στις αξίες του, στην υπεράσπιση της χώρας, στην αναβάθμιση πατριωτικά του ρόλου που παίζει η χώρα στο παγκόσμιο και στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, ταυτόχρονα πρέπει να υπάρχουν σημεία στο υπουργείο και όλοι οι άνθρωποι πρέπει να το κάνουν, όλοι οι υπάλληλοι μας, αλλά να υπάρχουν και θεσμικά σημεία που να μπορεί να γίνεται αναστοχασμός, κατά την αριστοτέλεια έννοια, στοχασμός δηλαδή πάνω στο γίγνεσθαι. Και αυτός ο αναστοχασμός πρέπει να δίνει τη δυνατότητα να διατυπώνονται ελεύθερα και δημοκρατικά στο Υπουργείο Εξωτερικών, με αυτό που λέγεται στην αγγλοφωνία brainstorming κλπ., εναλλακτικές λύσεις. Πρέπει το Υπουργείο Εξωτερικών να μπορεί να αναπαράγει τη σκέψη του και να χρησιμοποιεί όσο το δυνατόν τα πιο καλά επιστημονικά όπλα, που διαθέτει η χώρα, προκειμένου να κάνει εξωτερική πολιτική στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης. Και εσείς με καλείτε, μερικοί, να παραιτηθούμε από αυτές τις αναγκαιότητες και να κάνουμε ως να μην υπάρχουν αυτού του τύπου αλλαγές. Αλλαγή έχουμε και πρέπει να συζητήσουμε σαν κοινωνία - αυτή είναι η πολιτική μου άποψη, δεν είμαι πολιτικός καριέρας, είμαι, όμως, πολιτικό ον από τα δώδεκα, δεκατρία μου - πώς βλέπουμε ότι πηγαίνει ο κόσμος. Τι θέση νομίζουμε ότι πρέπει να έχει η χώρα σε αυτόν τον κόσμο; Και τι είδους Υπουργείο Εξωτερικών θέλουμε; Το ξεκινάμε σήμερα, προοίμιο των μεγάλων αλλαγών που πρέπει να γίνουν για τον οργανισμό, αλλά που γίνονται καθημερινά εδώ και δύο χρόνια με τον τρόπο που διατυπώνουμε την εξωτερική πολιτική. Τι ΥΠΕΞ θέλουμε; Ετοιμάζουμε σειρά νόμων. Σας το είπα και στην επιτροπή. Έχουμε τον νόμο για το Ινστιτούτο της Βενετίας, τον νόμο για τον απόδημο ελληνισμό, για το μεταφραστικό, για τον μακρόχρονο οργανισμό. Πρέπει, όμως, να έχουμε κριτήρια. Και για εμένα τα κριτήρια είναι οι αλλαγές, που γίνονται στον κόσμο σε αυτούς τους δύο παράλληλους μηχανισμούς που συμπυκνώνονται σε ένα κοινό τοπίο. Όμως, επίσης, για να είμαστε σαφείς, με τις αλλαγές προκύπτουν δύο ζητήματα: Ο μεν κατακερματισμός στον κόσμο προκαλεί πολέμους και εντάσεις, που απαιτούν εξοπλισμούς και απαιτούν ισχυρή άμυνα για μια χώρα. Η δε παγκοσμιοποίηση ανοίγει τους ορίζοντες και φέρνει κράτη και σε ένα διεθνές θεσμικό σύστημα, που απαιτεί νομική γνώση καλή, αλλά και σε μια διεκδίκηση κρατών, σαν το δικό μας, ότι αυτό που προέχει δεν είναι οι ένοπλες συγκρούσεις στις σχέσεις των κρατών, αλλά το διεθνές δίκαιο. Και αν συμφωνούμε σε αυτό, τότε πρέπει να συμφωνήσουμε ότι χρειάζεται και μια βαριά επιστημονική κατάρτιση θεσμικών συστημάτων στην ελληνική επικράτεια και δη στο Υπουργείο Εξωτερικών. Τι πρέπει να κάνει το Υπουργείο Εξωτερικών; Να συγκεντρώσει τις καλύτερες δυνάμεις. Ακούω μερικούς που με βάζουν στο δίλημμα, λένε ότι υπάρχει και ΕΝΥ ή η ΕΝΥΕΕ η παλιά. Η ΕΝΥΕΕ η παλιά ασχολείται, όπως ξέρετε, με τις ευρωπαϊκές κοινότητες τότε, με την Ευρωπαϊκή Ένωση σήμερα. Η ΕΝΥ ασχολείται με τη συνεχή διαχείριση νομικών ζητημάτων. Όμως, υπάρχουν ζητήματα πολιτικής, που θέλουν μακρόχρονη στρατηγική στο νομικό ζήτημα. Παραδείγματος χάριν, μπορεί μόνο η ΕΝΥ - εγώ σας λέω και όλοι οι διπλωμάτες μας - να χαράξει χάρτες για την ΑΟΖ; Δεν χρειαζόμαστε ειδικούς; Θέλετε να σας πω το τελευταίο και το πιο διαφορετικό; Πολλές διαφορές που υπάρχουν σε διεθνή ορίζοντα γύρω από την ΑΟΖ οφείλονται στο ότι υπάρχουν κράτη, που κάνουν τις μετρήσεις πάνω στον χάρτη της ΑΟΖ με κάθετες, ενώ η νέα μέθοδος και οι μηχανές που υπάρχουν επιλέγουν, συστήνουν, είναι η νομική δέσμευση, στην υποτείνουσα. Απαιτώ εγώ τώρα από τον κάθε υπάλληλο ή από εμένα να ξέρουμε όλα τα μαθηματικά αυτής της συνάρτησης; Δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε επιστήμονες οι οποίοι να ανταποκρίνονται σε αυτού τους είδους τις ικανότητες από την Υδατογραφική Υπηρεσία του Ελληνικού Ναυτικού, μέχρι καθηγητές που έχουν διδάξει σε αυτούς τα υδατογραφικά; Δεν χρειάζεται, στον βαθμό που μπορούμε, με τις δυνατότητες που έχουμε, να συγκεντρώνουμε τις καλύτερες δυνάμεις, σε συνέργεια με τις υπηρεσίες του Υπουργείου; Διότι ένα τρίτο φαινόμενο της σύγχρονης εποχής είναι ότι τίποτα δεν παράγεται χωρίς συνέργεια. Εγώ σας λέω να διαβάσετε όχι τα βαριά επιστημονικά, αλλά το πιο εκλαϊκευμένο βιβλίο περί του πώς έχει στηθεί το πανεπιστήμιο του Στάνφορντ και η Σίλικον Βάλεϊ. Πώς έχουν στηθεί; Με νέα συστήματα επιστημονικής έρευνας, δράσης, ακόμα και επιχειρηματικής. Τι είναι αυτά τα νέα συστήματα; Από διαφορετικούς κλάδους ή διαφορετικής έντασης γνώσεις κοινές ομάδες. Και εμένα μου λέτε: «Ω, μην ακουμπάτε!». Να πάω στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης χωρίς να έχουμε μαζί ως Υπουργείο Εξωτερικών τους καλύτερους καθηγητές, που έχουν και τις καλύτερες γνώσεις για την ΑΟΖ, για αυτά τα ζητήματα ή που έχουν τη μεγαλύτερη εμπειρία ή που είναι οι δάσκαλοι των δικών μας υπηρεσιών; Αυτό είναι το Επιστημονικό Συμβούλιο. Και μιλάμε για επτά ανθρώπους, οι οποίοι δεν θα είναι διπλοθεσίτες. Σιγά μην χρειάζεται, για να γίνει Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου - που έχει δεχθεί - , ο κ. Ροζάκης να είναι διπλοθεσίτης και να παίρνει δεν ξέρω εγώ τι λεφτά! Σιγά! Υποτιμάτε τους ανθρώπους και υποτιμάτε και τον τρόπο που δουλεύει το Υπουργείο Εξωτερικών. Το Επιστημονικό Συμβούλιο έχει διαφορετικό ρόλο λοιπόν από την ΕΝΥ. Καταστρώνει νομική στρατηγική, συμμετέχει στη νομική υπεράσπιση της χώρας, στα διεθνή δικαστήρια και όπου αλλού είναι απαραίτητο να ληφθούν μακρόχρονα νομικά ζητήματα. Δεν μιλάμε για καθημερινή δουλειά των ανθρώπων, προσφορά κάνουν. Πήγαμε στις συζητήσεις στην Ελβετία με έξι νομικούς καθηγητές. Δεν θα το κάνατε και εσείς; Ένας ειδικός για την FIR, ο άλλος ειδικός για τα ομοσπονδιακά διεθνή συντάγματα, ο άλλος ειδικός για το διεθνές δίκαιο της θαλάσσης. Δηλαδή δεν θα τους παίρνατε; Και κοιτάξτε τους: πλην ενός, κανένας δεν είναι κοντά στα κυβερνητικά κόμματα από τους έξι. Αυτοί είναι οι καλύτεροι που έχει η χώρα, σε αυτό το αντικείμενο και με αυτούς θέλουμε να συστήσουμε το Επιστημονικό Συμβούλιο. Η νέα συμφωνία για την Κύπρο δεν έχει ζητήματα; Οι επιθέσεις που κάνουν από την Τουρκία, δηλαδή στο εσωτερικό της Τουρκίας και σε σχέση με τις ελληνοτουρκικές θέσεις, οι απαιτήσεις περί τεσσάρων ελευθεριών στην Κύπρο, τα ζητήματα των τουρκικών «διεκδικήσεων» καταπάτησης του διεθνούς δικαίου, που τις δώδεκα και δεκαοχτώ ξερονησίδες ή νησιά τις έχουν κάνει εκατόν τριάντα και θα το θυμόσαστε ότι εδώ και δέκα χρόνια λένε ότι ακόμα και η νήσος Γαύδος, κατοικημένη, στο πιο δυτικό σημείο του πιο νότιου σημείου της χώρας, είναι στα δικά τους χωρικά ύδατα, με αυτούς τους παραλογισμούς δεν θα υπερασπιστούμε την χώρα με ό,τι καλύτερο νομικό κεφάλι διαθέτει; Τώρα, υπάρχει και ένα άλλο επιχείρημα που λέει: «Τα κάνετε για τα ρουσφέτια, θα πάρετε κόσμο». Αυτά είναι για να τα παίζουν τα δελτία ειδήσεων, για να παίζουν τα μισά. Διότι εμείς τις θέσεις που αλλάζουμε είναι εβδομήντα θέσεις που υπάρχουν, τις οποίες αντικαθιστούμε με δώδεκα θέσεις. Και από μισό εκατομμύριο μέχρι ενάμιση εκατομμύριο ευρώ τον χρόνο που σπαταλιόντουσαν το πάμε στο ποσό - για τις έρευνες λέω, τώρα - των 120.000. Και ωρύεστε. Παίρνετε τις 120.000 και κάνετε έτσι. Ναι, αλλά είναι 1,5 εκατομμύριο που αντικαθίσταται, είναι σπατάλη αυτό; Και θα ξαναπώ ό,τι είπα στην επιτροπή: Το 1,5 εκατομμύριο που γίνεται 120.000, στην Α΄ δημοτικού να ήσασταν, θα ξέρατε ότι δεν είναι σπατάλη, είναι περιορισμός εξόδων. Είναι περιορισμός και εξορθολογισμός. Και θα σας φέρω και ένα άλλο παράδειγμα. Το ΕΚΑΣ έβγαζε ένα περιοδικό, το οποίο κόστιζε στο Υπουργείο Εξωτερικών 150.000 ευρώ τον χρόνο και δεν το διάβαζε και κανένας. Και εμείς αυτό το περιοδικό το κάναμε ηλεκτρονικό. Κόστος; Μηδέν. Βέβαια, με αυτά που ακούω, θα πείτε ότι οι 150.000 είναι λιγότερες του μηδενός και άρα το μηδέν είναι η μέγιστη δυνατή μαθηματική σπατάλη. Κόβουμε, λοιπόν, δαπάνες και τις εξορθολογίζουμε. Περιορίζουμε θέσεις. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ]] Αν ήθελα να έχω θέσεις, γιατί να κάνω τέσσερις θέσεις στο ΚΑΣ και να μην πάρω τις είκοσι τρεις θέσεις που είχε το ΕΚΕΜ και να κάνω είκοσι τρεις προσλήψεις; Κλείνω το ΕΚΕΜ με τις είκοσι τρεις θέσεις και βάζω τέσσερις θέσεις στο ΚΑΣ. Και μου λένε κάποιοι ότι είναι σπατάλη, ότι κάνουμε ρουσφέτια. Νομίζω ότι και οι μαθητές, που μας παρακολουθούν ξέρουν ότι το είκοσι τρία είναι μεγαλύτερο του τέσσερα και άρα το τέσσερα είναι περιορισμός. Καλώς ήρθατε, νεαρές μου κυρίες και κύριοι.
Μιας και αναφερθήκατε, κύριε Υπουργέ, επιτρέψτε μου είκοσι δευτερόλεπτα μια διακοπή, για να το πω και εγώ, γιατί μπορεί να πρέπει να φύγουν τα παιδιά σε λίγο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι οκτώ μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 2ο Γυμνάσιο Κιάτου Κορινθίας. Μαζί με τον Υπουργό και η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ευχαριστώ πολύ, συνεχίστε, κύριε Υπουργέ.
Μου λένε τώρα τι το θέλετε το νομοθετικό γραφείο, γιατί βιάζεστε; Κοιτάξτε καταπληκτική εικόνα: Δεν έχει κανένας άλλος, λέει, πλην του Υπουργείου Άμυνας, το άκουσα από αυτή εδώ την έδρα. Λοιπόν, γραφείο έχει το Υπουργείο Εσωτερικών, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, το Υπουργείο Εργασίας, το Υπουργείο Πολιτισμού, το Υπουργείο Περιβάλλοντος, το Υπουργείο Υποδομών, το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξής, το Υπουργείο Τουρισμού, όλα φτιαγμένα με νόμο δικό σας, της σημερινής Αντιπολίτευσης, το 2012. Γιατί το χρειάζεται τώρα το Υπουργείο Εξωτερικών; Θα σας πω. Το Υπουργείο Εξωτερικών στη ΣΤ΄ Διεύθυνσή του έχει μια Υποδιεύθυνση Νομικών Υποθέσεων. Ξέρετε ότι είχε δύο άτομα; Η μία είχε κάνει Εμπορικό Δίκαιο - λες και είμαστε εμείς εμπορικό μαγαζί στο Υπουργείο Εξωτερικών - και η άλλη ήταν διοικητικός υπάλληλος και έκρινε νομοθετήματα και νομοθετικές περιπτώσεις και το κυριότερο; Τις συμβάσεις και τις προμήθειες, κυρίες μου και κύριοι! Και αν τους έπιανες να κάνουν κανένα λάθος, όπως έγινε τον πρώτο χρόνο, σου έλεγαν: «Εγώ, κύριε Υπουργέ, δεν ξέρω». Αλλά να βάζετε διοικητικούς για να βλέπουν τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της χώρας και τις νομικές υποθέσεις του Υπουργείου, έχει καλώς. Το να βάλω νομικούς - νομικούς είναι ύποπτο. Και τι άλλο έχει αυτό το γραφείο; Έχει γνωμοδοτικές αρμοδιότητες, έχει αρμοδιότητες στη διαδικασία δημοσίων συμβάσεων, για τη νομιμότητα των διοικητικών εγγράφων. Είμαστε στο Υπουργείο συχνά σε μια κατάσταση, που ουδείς είναι σίγουρος αν ένα νομοθέτημα είναι αρκούντως ορθό. Θέλω να πω και κάτι εδώ - γιατί μου το λένε πάρα πολλοί και από άλλα κόμματα και με πολύ καλές προτάσεις, όπως η Ένωση Κεντρώων και το Ποτάμι, και τους ευχαριστώ για άλλη μια φορά, όπως και το Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής - για εκείνους τους υπαλλήλους, που επειδή ο νόμος θα γίνει το 2017, τον Δεκέμβρη του 2016 το χάνουν. Και αν πάρουμε τον Δεκέμβρη του 2016, είπα στην επιτροπή, τι θα γίνει; Και με το ΕΚΕΜ να θυμηθώ ότι ο νόμος σε δύο σημεία λέει ότι το Υπουργείο Εξωτερικών θα αναλάβουμε όλες τις οικονομικές απαιτήσεις που υπάρχουν έναντι του ΕΚΕΜ, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και τα χρέη. Τα αναλαμβάνει το Υπουργείο Εξωτερικών και θα τα εξετάσει με τη νομική τους διαδικασία. Σε αυτό είμαστε σύμφωνοι. Στο άλλο δεν είμαι σύμφωνος. Αυτή η κακή ελληνική αρχή ότι λαμβάνουμε τα τέλη του 2016 και μετά σε επόμενο νομοσχέδιο έρχεται η τροπολογία που λέει: «μα γιατί πήρατε τον Φλεβάρη του 2017 και τον Δεκέμβρη του 2016 και δεν παίρνετε και του Νοέμβρη»; Πείτε μου γιατί θα σταματήσω να πάρω του Δεκέμβρη και όχι του Νοέμβρη και γιατί δεν θα πάρω και του Σεπτέμβρη και του Αυγούστου; Αυτές οι φωτογραφικές διατάξεις - είναι θέμα προσωπικής μου αρχής - δεν έχουν τελειωμό, συνάδελφοι και συναδέλφισσες. Όταν ανοίξεις την πόρτα που λέει ότι ο νόμος εφαρμόζεται αναδρομικά, ποιος κρίνει μέχρι πού πάει το αναδρομικό και είναι δίκαιο; Και γιατί είναι δίκαιο να πάρω αυτόν που ήταν μέχρι πριν τρεις μήνες; Και αφού τον πάρω αυτόν, δεν είναι δίκαιο να πάρω και αυτόν που ήταν έναν μήνα πριν από αυτόν; Έτσι φτιαχνόταν το ελληνικό κράτος μέχρι σήμερα. Η δική μου γνώμη είναι ότι όταν έχουμε ειδικούς νόμους - αν είναι γενικοί νόμοι δεν πιάνουν φωτογραφικά - και αφορούν τέσσερα ή πέντε άτομα, πάει για φωτογραφία το πράγμα και από πίσω άλλους πέντε ή δέκα, που θα θέλουν τη δική τους φωτογραφία. Δεν γίνεται. Εγώ είμαι της αρχής ότι ο νόμος πρέπει να εφαρμόζεται από την στιγμή που ψηφίζεται. Αυτό είναι το ορθό. Κρίμα που δεν ψηφίστηκε πριν από δύο χρόνια, κρίμα που δεν ψηφίστηκε πριν από δέκα. Αλλά αυτό είναι το ορθό κατά τη δική μου γνώμη. Τώρα, σχετικά με τα απόρρητα. Είναι μια τολμηρή πράξη. Άκουσα την πρόταση, που λέει να βάλουμε έναν δικαστικό, τον γενικό γραμματέα και τον Πρόεδρο της Βουλής. Προσέξτε να δείτε, ο γενικός γραμματέας - ο υπηρεσιακός, δεν μιλάμε για πολιτικό, αυτός είναι ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου - είναι αυτός που διαχειρίζεται και ελέγχει τις δαπάνες από τα απόρρητα. Δεν μπορώ να βάλω να είναι και αυτός που αποφασίζει. Δεύτερον, ο δικαστικός να έρθει και στο Υπουργείο. Έρχονται οι δικαστικοί. Αλλά το νόημα του νόμου δεν είναι να βάλω έναν μπάστακα παραπάνω πάνω στο Υπουργείο. Αν χρειαστεί, να βάλουμε και δέκα. Το νόημα του νόμου είναι ότι δεν μπορεί να υπάρχει τίποτα, που να είναι μυστικό από τη Βουλή. Δεν υπάρχει καμμία πολιτική ενέργεια που να μπορεί να αποκλείσει κάποιος από τα δικαιώματα της Βουλής. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κατά συνέπεια, πρέπει η Βουλή να τα βλέπει. Δεν είναι θέμα να τα βλέπει ένας πρόεδρος δικαστηρίου. Η Βουλή πρέπει να τα βλέπει. Πώς να τα βλέπει; Συνεννοηθήκαμε με τον Πρόεδρο της Βουλής, ένα εξαιρετικό Βουλευτή και κοινοβουλευτικό άντρα, και φέραμε τη συγκεκριμένη τροποποίηση. Να το βλέπει η επιτροπή, να μην μοιράζεται, να το διαβάζει εκεί, να αποφασίζει, να πηγαίνουν πίσω στο Υπουργείο Εξωτερικών επιτόπου. Έχει δίκιο ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας ότι πρέπει να διασφαλίζουμε τα ζητήματα της διαφάνειας, αλλά στους εκπροσώπους των κομμάτων, που είμαι πεπεισμένος ότι με ευθύνη τα κόμματα θα τους διορίσουν ή θα τους προτείνουν για αυτήν την επιτροπή, γιατί να έχω εγώ λιγότερη εμπιστοσύνη από ό,τι έχω στους διοικητικούς υπαλλήλους που βλέπουν τις απόρρητες δαπάνες; Δεν εμπιστεύομαι την ελληνική Βουλή λιγότερο από το ελληνικό δημόσιο. Αυτή είναι η άποψή μας και για αυτήν τη διαφάνεια συζητάμε. Όσον αφορά τις γλώσσες, είναι σωστό ότι πρέπει να έχουμε και ανθρώπους που ξέρουν αλβανικά, τουρκικά, κινέζικα. Για αυτό παίρνουμε εμπειρογνώμονες. Για τα κινέζικα δεν πήραμε δυστυχώς. Η καλύτερη υποψηφιότητα δεν συμπλήρωνε τα τριάντα δύο χρόνια. Είναι μια καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο του Πεκίνου. Διδάσκει στο πανεπιστήμιο περί εξωτερικής πολιτικής της Κίνας. Τους τελευταίους που πήραμε, αν είδατε, ήταν για ρωσικά, αλλά αυτοί είναι εμπειρογνώμονες. Ο διπλωμάτης, όμως, πρέπει να έχει ευρύτερο χαρακτήρα και για αυτό οι γλώσσες που βάλαμε είναι γλώσσες που είναι οι επίσημες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στον ΟΗΕ και σε άλλους διεθνείς οργανισμούς, με τις οποίες μπορούν να κινηθούν σε μεγάλες περιφέρειες και σε μεγάλες περιοχές. Θέλω να πω κάτι ακόμα, επειδή το άκουσα και εδώ και στην επιτροπή. Λέει «είναι υπό τον Υπουργό Εξωτερικών». Στο Υπουργείο Εξωτερικών - και όποιος έχει παραστάσεις από το Υπουργείο Εξωτερικών το ξέρει - υπάρχουν ορισμένοι θεσμοί, που είναι απευθείας στον Υπουργό Εξωτερικών. Παραδείγματος χάριν, ο πιο ισχυρός, που είναι και ο τρίτος στην ιεραρχία, ο διπλωμάτης που προΐσταται, είναι η Γενική Επιθεώρηση. Η Γενική Επιθεώρηση είναι αυτή, που ελέγχει το νόμιμο και το καλώς έχειν της λειτουργίας των Διευθύνσεων και των Πρεσβειών. Και ο νομοθέτης σοφά αυτό το διπλωματικό αρχείο κ.λπ. δεν τα υπέβαλε στον κόπο, ας το πω έτσι, του ελέγχου από διευθύνσεις. Τα έβαλε χωριστά, στην ευθύνη του Υπουργού. Ακόμα και η ΕΝΥ είναι στην ευθύνη του Υπουργού. Προΐσταται απευθείας ο Υπουργός, επειδή υπάρχει αυτή η αντίφαση. Και δεν είναι μόνο έτσι στην Ελλάδα. Δεν υπάρχει σοβαρό Υπουργείο Εξωτερικών που να μην είναι έτσι. Θέλουν οι μεν να πάρουν παράδειγμα την Κίνα, τη Ρωσία ή δεν ξέρω ποια άλλη; Θέλουν οι δε να πάρουν παράδειγμα τη Γαλλία ή τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής; Όλοι αυτοί οι θεσμοί - και υπάρχουν σε όλα τα σοβαρά Υπουργεία επιστημονικά συμβούλια και ΚΑΣ - υπάγονται στον Υπουργό, διότι ο Υπουργός θα τους δώσει τις οδηγίες και υπάγονται σε συνεννόηση με την υπηρεσία. Όμως η υπηρεσία που πρέπει να εφαρμόζει μια πολιτική δεν μπορεί να είναι αυτή που θα ελέγχει αν ο θεσμός ΚΑΣ παράγει με επάρκεια εναλλακτικές πολιτικές από τις οποίες μετά πρέπει να επιλέξει και η ίδια η υπηρεσία. Έχω κι ένα τελευταίο ζήτημα.
Και κλείνετε με αυτό. Σας έχω αφήσει να μιλήσετε παραπάνω πέντε λεπτά.
Ναι, κύριε Πρόεδρε. Χίλια ευχαριστώ. Κλείνω με αυτό. Κατηγορήθηκα την προηγούμενη φορά στην επιτροπή για δύο πράγματα. Πρώτον, για ρουσφετολογικές προτιμήσεις, που απέδειξα με αριθμούς ότι δεν αληθεύουν και δεύτερον, ότι έστησα τον νόμο για να διώξω μερικούς. Ακούστηκε από έναν Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο κόμματος - πήρα τα Πρακτικά - το εξής: «Ο κ. Καλομοίρης, ο οποίος δεν είναι στον δικό μας πολιτικό χώρο, ήρθε σε επαφή με εμάς για τα θέματα που αφορούσαν διατάξεις συνταξιούχων του Υπουργείου Εξωτερικών με τον κύριο Υπουργό και είχε τεθεί ένα θέμα. Ο κ. Καλομοίρης λέει ότι ο Υπουργός σε συνομιλία μαζί του είπε ότι έκανε αυτή τη διάταξη για να διώξει υπαλλήλους».
Ο Κωνσταντινόπουλος.
Εγώ δεν είπα όνομα. Είπα: εκπρόσωπος κόμματος.
Επειδή αναφέρατε τον κ. Καλομοίρη.
Ο κ. Καλομοίρης είναι της ΑΔΕΔΥ. Σωστά λέω, κύριοί μου. Εγώ δεν αναφέρθηκα σε πρόσωπο. Ο Αντιπρόεδρος της ΑΔΕΔΥ κάνει μια τέτοια βαριά καταγγελία και ζητήθηκε στο όνομα αυτής της βαριάς καταγγελίας να κληθεί. Διαβάζω από το επόμενο Πρακτικό. Έλειπα ταξίδι, ήρθα σήμερα το πρωί. «Δεν έχω κάνει», λέει ο κ. Καλομοίρης, «καμμία καταγγελία για τον Υπουργό Εξωτερικών με αυτό το περιεχόμενο». Είναι σαφές ότι και οι δύο καταγγελίες «πέφτουν» και αυτό που κάνει ο νόμος είναι να ανοίγει την πόρτα αναβάθμισης και προσανατολισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, με πιο ισχυρούς θεσμούς, στις μεγάλες αλλαγές που κάνει ο σημερινός κόσμος, στις αλλαγές που συνδέονται με την παγκοσμιοποίηση, τη νέα πολιτική, τις νέες τεχνολογίες, τις κοινωνικές ανάγκες. Ευχαριστώ πολύ.
Θα συνεχίσουμε ως εξής: Απ' ό,τι μου είπε ο κ. Βαρεμένος, έχει συμφωνηθεί να μιλήσουν δύο ομιλητές, συνάδελφοι. Η πρώτη είναι η κ. Αυλωνίτου και μετά ο κ. Τσιάρας. Θα ακολουθήσει ο κ. Λοβέρδος. Μετά θα μιλήσουν δύο συνάδελφοι ακόμη, ο κ. Παναγιώταρος και ο κ. Καρράς. Θα ακολουθήσει ο κ. Ξυδάκης και μετά άλλοι δύο συνάδελφοι. Θα πηγαίνουμε ανά δύο. Και από ό,τι έχω καταλάβει, έχουν ζητήσει να μιλήσουν πρώτα οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι και μετά ξανά για μια μικρή δευτερολογία οι εισηγητές. Ορίστε, κυρία Αυλωνίτου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο «Τροποποίηση του Κώδικα του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών και άλλες διατάξεις», που συζητάμε σήμερα, έρχεται να αντιμετωπίσει μερικές επείγουσες ανάγκες του Υπουργείου Εξωτερικών, ενώ θα ακολουθήσουν σύντομα ευρύτερες θεσμικές μεταρρυθμίσεις στο Υπουργείο. Σήμερα, λοιπόν, μιλάμε εδώ για όσα δεν μπορούν πραγματικά να περιμένουν. Κύρια αιχμή του σημερινού νομοσχεδίου είναι η ενίσχυση του στρατηγικού σχεδιασμού της εξωτερικής μας πολιτικής. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά πολύ σοβαρό θέμα, που δεν μπορεί να περιμένει την ευρύτερη θεσμική μεταρρύθμιση και πρέπει να γίνει τώρα. Η ευρύτερη περιοχή μας βρίσκεται σε αναβρασμό, ενώ φαίνεται να μεταβάλλονται ορισμένα γεωπολιτικά δεδομένα, που θεωρούσαμε ως χθες αμετακίνητα. Σε ένα τέτοιο, λοιπόν, περιβάλλον επιβάλλεται να διαμορφώνει η χώρα μας μια συνολικότερη στρατηγική εικόνα και να μην αυτοσχεδιάζουμε από μέρα σε μέρα, με βάση το πώς νιώθουμε, με βάση το πώς έχουμε συνηθίσει, με βάση το τι κάναμε χθες. Το ανασχεδιασμένο Κέντρο Ανάλυσης και Σχεδιασμού καλείται, λοιπόν, να καλύψει αυτήν την ανάγκη. Αντίστοιχης σοβαρότητας και σημασίας θέμα είναι, λοιπόν, και η σύσταση στο Υπουργείο Εξωτερικών Επιστημονικού Συμβουλίου, που θα γνωμοδοτεί για ζητήματα νομικής φύσεως, δηλαδή, ζητήματα διεθνούς δικαίου. Εφόσον αντιμετωπίζουμε ως εξαιρετικά πιθανή την προσφυγή σε διεθνείς νομικές διαδικασίες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να κρίνουμε πότε μας συμφέρει και πότε όχι, καθώς και έτοιμοι να κάνουμε πάντα το καλύτερο για τα συμφέροντα της χώρας μας. Σε τόσο εξειδικευμένα ζητήματα, όμως, χρειάζεται εξειδικευμένη αντιμετώπιση. Και αυτό κάνει το σημερινό νομοσχέδιο. Η ίδρυση αυτοτελούς Γραφείου Νομοθετικής Πρωτοβουλίας στο Υπουργείο Εξωτερικών προβλέπεται από τα άρθρα 14 και 15 του ν.4048/2012. Όμως δεν είχε γίνει έως τώρα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, το νομοθετήσατε και το παρατήσατε. Καιρός, λοιπόν, να γίνει τώρα και μάλιστα να γίνει πριν από τις ευρύτερες θεσμικές μεταρρυθμίσεις στο Υπουργείο Εξωτερικών. Υπάρχουν μεταρρυθμίσεις σε εξειδικευμένα τεχνικά θέματα, που συναντώνται στη σφαίρα της εξωτερικής πολιτικής και δεν συναντώνται πουθενά αλλού. Έτσι, το νομοσχέδιο αναγνωρίζει ότι δεν βρίσκεις εύκολα άμισθο πρόξενο όπως τον θες, όπου τον θες και όποτε τον θες, οπότε επιτρέπει αυτόν που έχεις να τον κρατάς τρία χρόνια παραπάνω από την υποχρεωτική ηλικία συνταξιοδότησης των εξήντα επτά ετών, αν βέβαια η υγεία του του το επιτρέπει. Άλλη περίπτωση της ίδιας φύσης είναι η αύξηση των επιτρεπομένων κατ' έτος ημερών, εκτός έδρας, ορισμένων στελεχών του Υπουργείου Εξωτερικών, που εδρεύουν στην Αθήνα και η δουλειά τους είναι να ταξιδεύουν στο εξωτερικό. Ίσως, όμως, κύριε Υπουργέ, να χρειάζεται μια ακόμα ρύθμιση, μια τροπολογία που να λέει ότι όταν ο Πρωθυπουργός ταξιδεύει στο εξωτερικό για να συναντηθεί με μεγάλους διεθνείς επιχειρηματικούς παράγοντες, προκειμένου να φέρει επενδύσεις στη χώρα, επιτρέπεται να χρησιμοποιεί το πρωθυπουργικό αεροπλάνο με δημόσια δαπάνη και δεν χρειάζεται να πηγαίνει με τα πόδια ή έστω, κύριε Υπουργέ, να φέρετε μια ρύθμιση, ώστε να πάρουμε στον Πρωθυπουργό μας ένα πρωθυπουργικό ποδήλατο! Είχα σκοπό να σχολιάσω την άλλη σοβαρή ρύθμιση του νομοσχεδίου για τον κοινοβουλευτικό έλεγχο των ειδικών δαπανών του Υπουργείου Εξωτερικών. Είχα σκοπό να πω ότι με λίγη καλή διάθεση και με λίγη συνεννόηση ανάμεσα σε Αρχηγούς δημοκρατικών κοινοβουλευτικών κομμάτων, που εκπροσωπούν μια αυξημένη πλειοψηφία της Βουλής, θα μπορούσε να γίνεται άνετα έλεγχος των δαπανών αυτών, με απόλυτη εχεμύθεια. Τι να πεις, όμως όταν έχουμε καταντήσει κοινοβουλευτικά κόμματα που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι η χώρα χρειάζεται επενδύσεις, στη συνέχεια να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους όταν ο Πρωθυπουργός αναζητεί αυτές τις επενδύσεις χωρίς να το κάνει βούκινο. Ίσως - λέω ίσως - μερικοί συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, που έχουν δραστηριοποιηθεί και γνωρίζουν τον ιδιωτικό τομέα, να γνωρίζουν επίσης ότι όταν ξεκινούν διαπραγματεύσεις μεταξύ επιχειρήσεων για τη σύναψη κάποιας εμπορικής συμφωνίας συνάπτεται πρώτα μια σύμβαση εμπιστευτικότητας. Εσείς, κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, που έχετε φοιτήσει και στο Χάρβαρντ, το έχετε αυτό στο τσεπάκι σας. Confidentiality agreement το λένε στο Χάρβαρντ, που λαϊκώς σημαίνει πως ό,τι λέμε μεταξύ μας μένει μεταξύ μας. Οι ιδιωτικές επιχειρήσεις, που τις λατρεύετε στα λόγια, έτσι δουλεύουν, κύριοι που υπερθεματίζετε για τον ιδιωτικό τομέα.
Εσείς τι τις κάνετε;
Αν θέλεις να μιλήσεις μαζί τους, έτσι πας. Όταν βέβαια κλείσει η δουλειά, κάνε το βούκινο, όχι όμως πριν, εκτός και μόνο εκτός αν θες να «κάψεις» τη δουλειά, οπότε φυσιολογικά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και ειδικά εσείς της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, γεννάται το ερώτημα τι θέλετε επιτέλους.
Μαθήματα καπιταλισμού μάς κάνετε;
Θέλετε να «κάψετε» τη δουλειά γιατί φοβάστε ότι η ανάκαμψη της οικονομίας θα σας βλάψει πολιτικά; Είστε τόσο άσχετοι με το πώς δουλεύει ο ιδιωτικός τομέας; Δεν το πιστεύω.
Ενώ εσείς είστε σχετικοί!
Ή μήπως κάνετε αντιπερισπασμό για το «πόθεν έσχες» του Αρχηγού σας; Να σας πω, όμως, κάτι που θα σας καταπλήξει: Οι άνθρωποι, ξέρετε, δεν μπαίνουν σε αεροπλάνα μόνο για να πάνε διακοπές όπως εσείς, γιατί για σας το αεροπλάνο είναι ισοδύναμο με τις διακοπές. Μερικές φορές κινούνται οι άνθρωποι με αεροπλάνο για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα της χώρας, όπως οι διπλωμάτες μας, όπως ο Πρωθυπουργός μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπερψηφίζω αυτό το νομοσχέδιο και επί της αρχής και επί των άρθρων. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Μαθήματα καπιταλισμού από τον ΣΥΡΙΖΑ!
Ο κ. Τσιάρας έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είχα την ευκαιρία να ακούσω τόσο τον Υπουργό, ο οποίος αυτή τη στιγμή δεν βρίσκεται στην Αίθουσα, όσο και την αξιότιμη συνάδελφο που μόλις κατήλθε του Βήματος. Νομίζω ότι λίγο ή πολύ ο καθένας από μας με πολύ μεγάλη ευκολία μπορεί να διαμορφώσει μια άποψη σε σχέση με το πώς η Κυβέρνηση φέρνει ένα σχέδιο νόμου και το προτείνει στην Ολομέλεια και σε σχέση με το τι ενδεχομένως μπορεί να υπάρχει πίσω απ' όλη αυτή τη διαδικασία ως δεύτερη σκέψη ή ως δεύτερη επιδίωξη. Θα προσπαθήσω να παρουσιάσω κάποιες σκέψεις, τη στιγμή που για μας στη Νέα Δημοκρατία είναι κοινή παραδοχή ότι σε ζητήματα, που αφορούν στην εξωτερική πολιτική και στην εθνική άμυνα πρέπει να υπάρχει μια γενικότερη συναίνεση και μια γενικότερη πολιτική συνεννόηση. Πραγματικά θα ήταν ευχής έργον σήμερα να συζητούσαμε για ένα νομοσχέδιο το οποίο θα μας έδινε την ευκαιρία να συνεννοηθούμε και να συμφωνήσουμε. Το λέω αυτό με όλη μου την ειλικρίνεια. Αυτό το νομοσχέδιο - το επεσήμανα στην αρμόδια Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων - έχει πολλά θετικά σημεία στα οποία θα μπορούσε κανείς να προσβλέπει στη συνεννόηση. Χαρακτηριστικά θα μπορούσα να σας αναφέρω την κατάργηση του ΕΚΕΜ ή τη συζήτηση, που γίνεται για το πώς πρέπει να διαχειριστούμε το μεγάλο ζήτημα των απορρήτων δαπανών ή ακόμα και θέματα που έχουν να κάνουν με την προετοιμασία των νομοσχεδίων ή τις γενικότερες διευθετήσεις που επιχειρεί να ολοκληρώσει μέσα από συγκεκριμένες προτάσεις. Την ίδια στιγμή, όμως, το νομοσχέδιο έρχεται να αποδείξει ότι με τον τρόπο που η Κυβέρνηση σκέφτεται ζητήματα, που αφορούν κυρίως στη λειτουργία του Υπουργείου Εξωτερικών, είναι σχεδόν αδύνατο να συνεννοηθούμε και αυτό γιατί είναι πασιφανές - και ειδικά μετά την τοποθέτηση του κυρίου Υπουργού - ότι τελικά αυτό το νομοσχέδιο ήλθε μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει τα δύο πρώτα του άρθρα. Δεν υπάρχει αμφιβολία πλέον περί αυτού, όταν ο κύριος Υπουργός για είκοσι λεπτά μιλάει για την αναγκαιότητα της, αν θέλετε, μετάλλαξης του ΕΚΑΣ σε ΚΑΣ και γιατί πρέπει να υπάρχει, και όταν ξέρουμε ότι υπάρχει μια ανοικτή συζήτηση που αφορά στον Οργανισμό του Υπουργείου Εξωτερικών - τουλάχιστον οι παριστάμενοι κύριοι Υπουργοί κι εγώ προσωπικά, έχοντας την εμπειρία της θητείας μου στο Υπουργείο Εξωτερικών - , νομίζω ότι κάθε συζήτηση που μπορεί να γίνεται αυτή τη στιγμή μάλλον εκθέτει το ίδιο το παρόν, το κρατούν πολιτικό σύστημα, παρά απαντά σε προβλήματα ή δίνει λύσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Το λέω αυτό γιατί παρά το ότι ο κύριος Υπουργός είπε ότι έγινε πολύ μεγάλη συζήτηση για τον οργανισμό και ότι το πήρε πίσω, γιατί επενέβησαν κάποιες δυνάμεις κ.λπ., αφ' ενός αναρωτιέμαι ποιες μπορεί να είναι αυτές οι δυνάμεις πέραν της όποιας φυσικής πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών και από την άλλη πλευρά όταν αυτή η συζήτηση πλέον έχει κρατήσει τόσα χρόνια και ξέρουμε ότι ήταν μια ώριμη ουσιαστικά εξέλιξη η οποία θα μπορούσε να προσδιοριστεί τους επόμενους δύο ή τρεις μήνες, νομίζω ότι η απάντηση πολύ εύκολα θα μπορούσε να δοθεί και θα μπορούσαμε να περιμένουμε την ολοκλήρωση ενός τελικού μοντέλου Οργανισμού του Υπουργείου μέσα στο οποίο θα μπορούσαν ενδεχομένως να ενταχθούν διευθύνσεις ή να ενταχθούν συμβούλια όπως αυτά που επιχειρεί με τη συγκεκριμένη νομοθετική ρύθμιση να φέρει σήμερα ο Υπουργός. Το λέω αυτό γιατί παρά το ότι ο κύριος Υπουργός είπε ότι έγινε πολύ μεγάλη συζήτηση για τον ργανισμό και ότι το πήρε πίσω, γιατί επενέβησαν κάποιες δυνάμεις κ.λπ., αφ' ενός αναρωτιέμαι ποιες μπορεί να είναι αυτές οι δυνάμεις πέραν της όποιας φυσικής πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών και από την άλλη πλευρά όταν αυτή η συζήτηση πλέον έχει κρατήσει τόσα χρόνια και ξέρουμε ότι ήταν μια ώριμη ουσιαστικά εξέλιξη η οποία θα μπορούσε να προσδιοριστεί τους επόμενους δύο ή τρεις μήνες, νομίζω ότι η απάντηση πολύ εύκολα θα μπορούσε να δοθεί και θα μπορούσαμε να περιμένουμε την ολοκλήρωση ενός τελικού μοντέλου Οργανισμού του Υπουργείου μέσα στο οποίο θα μπορούσαν ενδεχομένως να ενταχθούν διευθύνσεις ή να ενταχθούν συμβούλια όπως αυτά που επιχειρεί με τη συγκεκριμένη νομοθετική ρύθμιση να φέρει σήμερα ο Υπουργός. Νομίζω ότι σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό θα μπορούσαμε να λέμε ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει μια εξέλιξη. Αυτή την εξέλιξη πώς μπορεί, όμως, να τη δει κανείς όταν φαίνεται καθαρά ότι η τοποθέτηση των συγκεκριμένων ανθρώπων μέσα από μια λογική κριτηρίων που περιγράφονται, στην πραγματικότητα δρομολογεί μια εξέλιξη εγκατάστασης με θεσμικό ρόλο εμπειρογνωμόνων στο Υπουργείο Εξωτερικών; Αυτό νομίζω ότι σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό θα μπορούσε ο καθένας από εσάς να το δει, να το καταλάβει και ενδεχομένως να το αντικρούσει, για να μην υπάρχει κάποιο ζήτημα από εκεί και πέρα. Υπάρχουν ζητήματα ανοιχτά. Αναφέρθηκαν νωρίτερα από τον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας. Η βαθμολογική κατάταξη των υπαλλήλων είναι σε εκκρεμότητα. Στο άρθρο 14 η κατάργηση του ΕΚΕΜ, που επαναλαμβάνω σαν φιλοσοφία θα μπορούσε να μας βρίσκει σύμφωνους, δυστυχώς δεν περιγράφει την ίδια στιγμή τι θα γίνει με το προσωπικό, εάν θα πληρωθεί. Ετέθη ένα ζήτημα. Δεν έπρεπε αυτό να απαντηθεί ουσιαστικά, για να υπάρξει τόπος συμφωνίας κι όχι μια γενική ρύθμιση η οποία δεν προσβλέπει και δεν προβλέπει πολύ περισσότερο το πώς θα αντιμετωπιστεί ένα ανθρώπινο δυναμικό, καθώς και εάν υπάρχουν διαγωνισμοί ή έργα αυτή τη στιγμή στο ΕΚΕΜ, τα οποία είναι σε εξέλιξη, εάν θα αποζημιωθούν ή όχι; Κανένας λόγος για όλα αυτά στη συγκεκριμένη ρύθμιση; Πιθανόν θα απαντήσετε, κύριε Υπουργέ, αλλά αυτό πρέπει να περιγράφεται από τον ίδιο τον νόμο. Πώς μπορεί κανείς να θεωρεί ότι εξελίσσεται μέσα από αυτήν τη νομοθετική πρωτοβουλία το Υπουργείο Εξωτερικών, όταν υπάρχει στο άρθρο 18 η κατάργηση του περιορισμού της εξαετίας για τις αποσπάσεις συνυπηρέτησης; Πόσο καιρό μπορεί να αποσπάται ένας υπάλληλος, για να καταλάβουμε, από το Υπουργείο Εξωτερικών, όταν ξεπερνάμε χρόνους που σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό από μόνοι τους αποτελούν πρόκληση για το σύνολο των υπολοίπων υπαλλήλων της χώρας; Και βεβαίως, πώς μπορεί να λέμε ότι τα προσόντα που θέλουμε προκειμένου να διοριστεί ένας υπάλληλος, διπλωματικός ή όχι, μέσα από έναν διαγωνισμό του Υπουργείου, θα πρέπει να πληρούνται στον χρόνο του διορισμού του και όχι στον χρόνο κατάθεσης της αίτησης; Αυτά δεν προσιδιάζουν σε σοβαρή πολιτεία, αξιότιμοι και αγαπητοί κύριοι Υπουργοί. Υπάρχουν ζητήματα τα οποία πρέπει κανείς να τα βλέπει προφανώς αναλύοντας μια πραγματικότητα και προσπαθώντας να αντιμετωπίσει προβλήματα, αλλά και από την άλλη πλευρά συνεκτιμώντας ότι η οποιαδήποτε επιλογή πρέπει να κινείται μέσα στην απόλυτη νομιμότητα και σε αυτό το παράδειγμα που πρέπει το πολιτικό σύστημα να εκπέμπει ειδικά αυτήν τη δύσκολη περίοδο προς την ελληνική κοινωνία. Νομίζω ότι η τοποθέτηση του κυρίου Υπουργού επιβεβαίωσε ότι εάν δεν μπορούμε κάποια πράγματα να τα καλύψουμε με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο, είναι πολύ εύκολο να προστρέξουμε και να προσφύγουμε ίσως σε αυτό που ακούγεται ευχάριστα. Και αναφέρομαι προφανώς στο άρθρο 4 που αφορά τις απόρρητες δαπάνες. Εμείς είχαμε επισημάνει στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων ότι ναι, πρέπει να γίνει επιτέλους μια σοβαρή συζήτηση και πρέπει να απαντηθεί το συγκεκριμένο ζήτημα, μιας και προκαλεί την ελληνική κοινωνία σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό. Δεν μπορεί, όμως, να γίνει με έναν τέτοιο τρόπο που να εκθέτει τα εθνικά μας συμφέροντα. Και αυτό είναι μια πάγια και σταθερή θέση της Νέας Δημοκρατίας. Τέλος, θέλω να καταθέσω μια σκέψη που αφορά τα σχόλια που άκουσα νωρίτερα από την κυρία συνάδελφο που μόλις κατέβηκε. Προφανώς είναι δικαίωμα του Πρωθυπουργού να χρησιμοποιεί το πρωθυπουργικό αεροσκάφος και να πάει όπου θέλει. Είναι, όμως, ταυτόχρονα και υποχρέωσή του απόλυτη να πληροφορεί την ελληνική κοινωνία, τους Έλληνες πολίτες γιατί χρησιμοποιεί το αεροπλάνο, πού πηγαίνει και ποιον συναντάει. Η δυνατότητα να προσπαθούμε κάθε φορά να ετεροπροσδιορίσουμε τη συζήτηση, χωρίς στην πραγματικότητα να αναδεικνύουμε την ευθύνη του πολιτικού συστήματος, προφανώς προσιδιάζει σε μια γνωστή πρακτική και τακτική - λυπάμαι που το λέω - πολλών πολιτικών κομμάτων και ενός πολύ μεγάλου μέρους του πολιτικού μας συστήματος, που στην πραγματικότητα έχει να κάνει με τον ίδιο τον λαϊκισμό. Πολύ θα θέλαμε εμείς στη Νέα Δημοκρατία, σήμερα, να συμφωνούμε σε ένα νομοσχέδιο της Κυβέρνησης. Με τον τρόπο, όμως, αγαπητοί κύριοι Υπουργοί, που φέρνετε τις συγκεκριμένες προτάσεις, αντιλαμβάνεστε ότι τέτοια συμφωνία και τέτοια συναίνεση δεν μπορεί να υπάρξει. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Αμανατίδη, κρατάτε σημειώσεις και θα πάρετε τον λόγο να απαντήσετε. Γιατί δεν γίνεται να ζητάτε να απαντάτε σε κάθε ομιλητή.
Είναι μία ερώτηση που έκανε ο Βουλευτής κ. Τσιάρας και νομίζω ότι διευκολύνει να απαντήσω τώρα.
Ωραία, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά, επειδή ζητήσατε τον λόγο. Αλλά θα κρατάτε σημειώσεις από δω και πέρα και όταν τελειώσει ο κύκλος, θα σας δώσω τον λόγο να απαντήσετε συνολικά. Ορίστε, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Βεβαίως. Απλώς επιτρέψτε μου, κύριε Βουλευτά, να πω κάτι για το ΕΚΕΜ και για τις υποχρεώσεις τις οποίες έχει. Σύμφωνα με τη διάταξη του νόμου και όπως με πληροφορούν και οι Υπηρεσίες, εφόσον στο άρθρο 14 στο β΄ γράφει ότι το ελληνικό δημόσιο καθίσταται καθολικός διάδοχος που υπεισέρχεται σε όλα τα δικαιώματα, υποχρεώσεις και έννομες σχέσεις του καταργούμενου ΕΚΕΜ, όπως και στο Λογιστήριο του Κράτους - που βάζει και τις 280.000 χιλιάδες, που είναι αυτά που οφείλει το ΕΚΕΜ - , τα αναλαμβάνει το Υπουργείο Εξωτερικών και θα πληρωθούν. Για να είμαστε ξεκάθαροι.
Χωρίς αυτό να διευκρινίζεται, όμως.
Μα, από τη στιγμή που είναι ο καθολικός ανάδοχος και γράφεται μέσα στο Λογιστήριο, θέλω να το ξεκαθαρίσω ότι τα χρήματα αυτά θα πληρωθούν.
Καταγράφεται ως δήλωση - δέσμευση του Υπουργείου ως προς το συγκεκριμένο θέμα. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, κ. Ανδρέας Λοβέρδος.
Ευχαριστώ. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητάμε βέβαια σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών, αλλά θα ήταν λάθος να μην επιχειρούσαμε μια ανασκόπηση των όσων έχουν πει κορυφαία κυβερνητικά και πολιτικά στελέχη της Πλειοψηφίας τις τελευταίες μέρες. Δεν μιλάμε για την τελευταία περίοδο, γιατί δεν θα με έφτανε όλη η ομιλία μου να αναφέρω τα «μαργαριτάρια» ή τα επικίνδυνα που έχουν λεχθεί τον τελευταίο μήνα ή τους τελευταίους δύο μήνες. Θα μείνω στις τελευταίες επτά μέρες. Με την εβδομάδα πρέπει να το πηγαίνουμε με το «ανθολόγιο» του ΣΥΡΙΖΑ. Φροντίζετε, κυρίες και κύριοι της Πλειοψηφίας, με δηλώσεις αλλά και με ενέργειες να προκαλείτε έναν εφιάλτη στην οικονομία της χώρας, έναν εφιάλτη που έχει γίνει πια καθεστώς. Έχετε συναίσθηση, άραγε, τι σημαίνει για έναν επενδυτή να ακούει τον επί δύο χρόνια Υπουργό - και μάλιστα Εξωτερικών - και νυν Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Πλειοψηφίας να μιλάει για δραχμή; Καταλαβαίνετε τι σημαίνει ο Υπουργός Μετανάστευσης να μιλάει για το μεταναστευτικό, αναφέροντας ότι μετά τους νεκρούς έχει γίνει σοφός; Αφού ο Υπουργός ανέφερε τον Αριστοτέλη, να πω κι εγώ ότι στους πενήντα νεκρούς θα είναι εντάξει ο Υπουργός, θα νιώθει Αριστοτέλης! Πείτε μου, ποιον κοροϊδεύει ο Πρωθυπουργός της χώρας όταν διατυμπανίζει επί λέξει «μέσα σε ενάμιση χρόνο στήσαμε την οικονομία στα πόδια της»; Σε ποιον μιλάει; Οι Υπουργοί του έχουν κάνει εδώ τους απολογισμούς των οικονομικών του Δημοσίου, του ελληνικού κράτους, του 2014, του 2013 και έχουν βρει ότι το 2014 η οικονομία έκλεισε με 0,35% και πήγαινε για ρυθμούς ανάπτυξης 3% και 3,7%. Σήμερα ο κ. Βερναρδάκης, αντίθετα με τα όσα λέει ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησής σας, ο κ. Δραγασάκης, μας είπε ότι αν το QE, η ποσοτική χαλάρωση, δεν γίνει τον Μάρτιο, δεν είναι και το τέλος του κόσμου. Αυτό είναι ένα μήνυμα στην οικονομία ότι η ρευστότητα δεν παίζει και μεγάλο ρόλο, δεν πειράζει. Άλλα έχουν πει, όμως, άλλοι Υπουργοί της Κυβέρνησης, επικίνδυνοι ανίκανοι αλλά και θρασείς. Υπουργός, αγανακτισμένος το πάλαι ποτέ, είπε σε πολίτη, που ευγενικά του μιλούσε: «Άντε πάγαινε». «Άντε πάγαινε»! Εσείς να πάτε και να σηκωθείτε να φύγετε! Δεν μπορείτε να μιλάτε στον κόσμο με το θράσος αυτό. Και ακόμη, είναι σήμερα, αυτές τις μέρες, το νέο έτος, σε επικαιρότητα το ασφαλιστικό από απλούς εργαζομένους με «μπλοκάκι», 27% που για δύο μήνες γίνεται 10%. Και φέρνει αντιφάσεις στην πρακτική που επί επτά μήνες, που είχατε χρονικό περιθώριο ως Υπουργείο Εργασίας, δεν κάνατε τις αναγκαίες επεξεργασίες, για να μπορέσετε να είστε εντάξει στους πολύ βαρείς όρους που έχετε επιβάλει στον κόσμο της εργασίας, τουλάχιστον να είστε πρακτικά εντάξει. Ούτε και εκεί επιδείξατε δεξιότητες. Σήμερα χρυσώνετε το χάπι για δύο μήνες, αλλά το 27% ως γενική ρύθμιση Κατρούγκαλου - τον έχουν κάπως χαρακτηρίσει οι ασφαλισμένοι - θα ισχύσει και θα βασιλεύσει. Σήμερα μου έστειλε επιστολή ένας εργαζόμενος που είναι ασφαλισμένος στο ΙΚΑ, αλλά για να θρέψει τρία παιδιά - μάλιστα και τα τρία από κακοτυχία είναι ασθενή με χρόνιες ασθένειες - αναγκάζεται να κάνει δεύτερη δουλειά ιδιωτική. Κύριος Κατρούγκαλος! Το ψηφίζατε! Κύριος Κατρούγκαλος, ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ! Στα 500 ευρώ εισόδημα, 150 ευρώ ασφάλιστρα στον ΟΑΕΕ χωρίς ανταπόδοση 1 ευρώ, κυρίες και κύριοι. Μπράβο! Μπράβο, εσείς οι φίλοι του λαού! Τώρα θα αναφερθώ σε ό,τι αφορά τα θέματα του Υπουργείου όχι του σχεδίου νόμου. Ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, νομιμοποιούμε και δικαιούμαι από τον Κανονισμό γενικεύσεις. Κοιτάξτε. Παιδεία, πολιτισμός, άμυνα, εξωτερική πολιτική για την Δημοκρατική Συμπαράταξη δεν είναι πεδία εκτός πολιτικής προφανώς, αλλά είναι πεδία εκτός πολιτικής αντιπαράθεσης και συγκρούσεων κατά κανόνα. Όταν καταργεί ο Υπουργός σας, αυτός της Παιδείας του '15, τη διδασκαλία του «Επιτάφιου» του Θουκυδίδη είναι άξιος όχι κριτικής, αλλά μομφών στο Κοινοβούλιο. Γενικά, όμως, το κλίμα το δικό μας δεν είναι το δικό σας. Εμείς δεν θα λανσάρουμε κλίμα τάχα αγανακτισμένων, όταν συζητάμε για θέματα εξωτερικής πολιτικής. Σας το αποδείξαμε και στο Κυπριακό. Το είπα και στην επιτροπή, συνάδελφοι, το λέω και τώρα. Όταν ένα κόμμα της Αντιπολίτευσης δεν βάζει τον πήχη τόσο ψηλά, ώστε η Κυβέρνηση να περάσει από κάτω και να είναι λιποβαρής ή να τον ρίξει και να είναι προδοτική, όταν η Αντιπολίτευση μιλάει με σύνεση και δεν δημιουργεί προβλήματα στην Κυβέρνηση, όταν αυτή προσπαθεί να διεκπεραιώσει ένα μεγάλο θέμα, τότε προσφέρει αυτό που έχει να προσφέρει στα θέματα που προείπα και που πρέπει να είναι εκτός της καθημερινής πολιτικής μας αντιπαράθεσης. Αυτό είναι παρακαταθήκη. Είναι παρακαταθήκη και για τα επόμενα χρόνια, όταν θα αποσυρθείτε. Ελπίζω οι κοινοβουλευτικές δυνάμεις που παίρνουν μάθημα από την Αντιπολίτευση και ειδικά από την Δημοκρατική Συμπαράταξη να το θυμούνται, να μην χαλάσει η μνήμη τους, με κριτήριο το ότι θα περάσουμε στην Αντιπολίτευση, ότι για τα θέματα αυτά χρειάζεται συνεννόηση και άλλη στάση από τη στάση των αγανακτισμένων. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να μην υπογραμμίζουμε τη διαφορετική θέση που έχει σε θέματα εξωτερικής πολιτικής ο Υπουργός Εξωτερικών με τον Υπουργό Εθνικής Αμύνης. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, αλλά και με ανακοίνωση μου το είχα κάνει και τώρα τονίζω ότι αυτοί οι δύο Υπουργοί σε μία χώρα που ζει τα προβλήματα που έχει μία χώρα που γειτνιάζει με την Τουρκία, ειδικά όταν αυτή είναι η Ελλάδα, οι δύο αυτοί Υπουργοί είναι καταδικασμένοι στο πλαίσιο μιας Κυβέρνησης να είναι ταυτισμένοι. Ειδάλλως δεν μπορούν να συνυπάρχουν στην ίδια Κυβέρνηση. Καλές ήταν οι αναφορές του Υπουργού Εξωτερικών πριν από λίγο για τα προβλήματα, τις αντιφάσεις της εποχής. Είπε ότι η παγκοσμιοποίηση θα ήθελε λιγότερους εξοπλισμούς, περισσότερη εξωστρέφεια. Μα, είναι αυτό η πολιτική που ταιριάζει σε όλες τις χώρες ή για πολλές από αυτές η αύξηση των εξοπλισμών είναι ένας καλός κανόνας; Είναι πραγματική αντίφαση. Η Ελλάδα, όμως, βιώνει μία άλλη και τη βιώνει με πάρα πολύ επώδυνους όρους, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Η ελληνική περίπτωση περιγράφει το παράδειγμα μιας χώρας που επί διακόσια χρόνια, όταν πτωχεύει, συμπροσδιοριστικός παράγοντας της πτώχευσής της είναι οι εξοπλισμοί, από τους «ακραίους» του Δηλιγιάννη, που του μοιάζει η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός, μέχρι τους μετριοπαθέστερους άλλων εποχών. Σήμερα παραμένουμε μία χώρα πρώτη σε εξοπλιστικές δαπάνες. Μα, έχουμε την Τουρκία γείτονα. Μα, αυτό συμπροσδιορίζει τις πολιτικές που πρέπει να σκεφθούν. Αυτό σημαίνει ισορροπίες, ανάγκη ισορροπιών. Αυτή η ανάγκη ισορροπιών χρειάζεται πολιτική στρατηγική. Δεν χρειάζεται ντε και καλά θέσεις εργασίας στο Υπουργείο Εξωτερικών για κάποιους ακαδημαϊκούς. Μας είπε: Με ποιους θα κάνουμε πολιτική; Με αυτούς που δεν έχουν την αναγκαία κατάρτιση για τα μεγάλα θέματα; Το ερώτημα είναι ρητορικό και απαντημένο. Εμείς πώς πήραμε τον κ. Αλιβιζάτο να υπερασπιστεί την ελληνική δημοκρατία στο θέμα της βασιλικής περιουσίας και νικήσαμε; Πώς τον πήραμε; Πώς πήρατε τον κ. Μαντζουράνη και τον κ. Δρόσο, για να ηττηθούν στο πεδίο της μάχης για τα θέματα του νόμου Παππά; Είναι ανάγκη αυτό να γίνει μόνιμη θέση; Είναι ρητορικά τα ερωτήματα που έθεσε και τα απαντάει η πρακτική. Δεν καταλαβαίνω γιατί παρουσίασε, με την ένταση που τα παρουσίασε, τα θέματα που τον οδηγούν στις ρυθμίσεις που ο κ. Κωνσταντινόπουλος - πολύ σωστά - είπε ότι εμείς καταψηφίζουμε. Και ακόμα οι συνάδελφοι Βουλευτές της Πλειοψηφίας καταχειροκροτούσαν τον Υπουργό Βαρουφάκη, όταν αυτός έλεγε ότι θα δουλέψει με την υπαλληλία του Υπουργείου Οικονομικών. Τον καταχειροκροτούσαν. Τους αρκούσε τότε η ελληνική δημοσιοϋπαλληλία. Και βέβαια, πρώτος τους κορόιδεψε, γιατί αγόρασε πολύ ακριβούς συμβούλους, αλλοδαπούς, για να κάνει αυτά που έκανε και για τα οποία θα δώσει λόγο, για να μην ξεχνιόμαστε. Πάμε τώρα στο σχέδιο νόμου. Ο συνάδελφος Κωνσταντινόπουλος έδωσε το νόημα αυτών που καθορίζουν την αρχή του και σωστά είπε ότι εμείς δεν θα ψηφίσουμε ούτε επί της αρχής ούτε για πολλές διατάξεις. Δεν θα ψηφίσουμε τις διατάξεις που ιδρύουν υπηρεσίες. Δεν με νοιάζει αν ο Υπουργός πήρε συμβούλους όσους του δίνει δικαίωμα ο νόμος ή αν δεν πήρε. Είναι δικό του θέμα. Όμως, στη συγκυρία αυτή που η Ελλάδα έχει δυσκολίες και η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ απαντάει στις δυσκολίες με τη δημιουργία υπηρεσιών, εμείς δεν θα στέρξουμε. «Έχω πρόβλημα και φτιάχνω μία γενική γραμματεία» ήταν συνταγή δεκαετιών. Είναι λάθη που έχουμε κάνει εμείς και η Νέα Δημοκρατία και για τα οποία εμείς τουλάχιστον έχουμε κάνει αυτοκριτική και έχουμε φύγει από τη λογική του κρατισμού. Το «έχω πρόβλημα και φτιάχνω μία υπηρεσία» ως πρότυπο παραγωγής πολιτικής έχει αποτύχει. Το ακολουθείτε σε αυτό το σχέδιο νόμου και το καταψηφίζουμε. Και ακόμη δεν μπορεί να περιπαίζεις ανθρώπους που οι ημερολογιακές ατυχίες τούς έχουν δημιουργήσει δυσκολίες. Ναι, εμείς συμφωνούμε με το ΠΟΤΑΜΙ, συμφωνούμε την Ένωση Κεντρώων. Εμείς το είπαμε πρώτοι. Το είπα εγώ πρώτος και ο κ. Κωνσταντινόπουλος στην επιτροπή, ότι αυτοί που είναι στις παρυφές της ρύθμισής σας, δηλαδή στις 31 Δεκεμβρίου, πρέπει να τύχουν των ρυθμίσεων που επιφυλάσσει ο νόμος στους υπόλοιπους υπαλλήλους. Το ζητούν και πρέπει να το ικανοποιήσετε. Επίσης, και έξι άνθρωποι που αφυπηρέτησαν βιαίως, όπως μας περιγράφουν, και αυτοί πρέπει να είναι στο σπέκτρουμ των επιλογών σας, γιατί οι επιλογές αυτές είναι δίκαιες. Ακόμη, είπε για το ΕΚΕΜ ότι θα καλυφθούν όλες οι παρελθούσες προβληματικές καταστάσεις με οικονομικό περιεχόμενο. Σωστά, αλλά πότε; Υπάρχουν άνθρωποι, επτά υπάλληλοι, που από το 2012, με ευθύνη όλων των Υπουργών, έχουν να πάρουν 1 ευρώ.
Όχι…
Ναι, όλων των κομμάτων.
Στην επιτροπή ειπώθηκε ότι τα έχουν πάρει.
Πρέπει αυτοί οι άνθρωποι - όχι υπάλληλοι - να ικανοποιηθούν κατά προτεραιότητα. Συνεπώς, η επιτροπή πρέπει να συγκεντρώσει τα δικαιολογητικά και πρέπει επ' αυτού να υπάρξει μια προσθήκη στο άρθρο 3β΄, που να το ρυθμίζει. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνω με αυτό κι ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Τέλος, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, περιμένουμε τον Οργανισμό. Μάλιστα δεν ήθελα να διακόψω μία ροή συζήτησης σήμερα, που δεν έχει προβλήματα. Μίλησε ο Υπουργός και είπε ότι το Γενικό Λογιστήριο καθυστερεί έναν χρόνο τον νόμο. Τι έχει, επιτέλους, ο Οργανισμός του και προκαλεί τέτοιες καθυστερήσεις; Θα τον ρωτούσα αν ήταν άλλο το πλαίσιο και αν ήταν άλλο Υπουργείο. Τι έχει, ώστε επί έναν χρόνο να μην μπορεί να φέρει τον Οργανισμό που σχεδίασε από πέρσι τον Απρίλιο και είναι σε εκκρεμότητα; Τι εντοπίζει το Γενικό Λογιστήριο και το σταματάει το νομοθέτημά του; Εν πάση περιπτώσει, αφού ολοκληρώσει αυτήν την εκδρομή του στην ελληνική διοίκηση, να φέρει κάτι συνολικό. Με το πνεύμα που έχουμε δει κάθε προσπάθεια και που ξέρετε εσείς και οι Υφυπουργοί που είστε μέσα στο ΑΣΕΠ την στάση που κρατάμε ως Αντιπολίτευση, θα αντιμετωπίσουμε και τον Οργανισμό. Από τώρα λέω - και είναι η τελευταία μου φράση - το θέμα των οικονομικών εμπορικών ακολούθων, να το δείτε με πολύ μεγάλο σεβασμό. Κοιτάξτε, κύριοι - και είναι η τελευταία μου φράση, πραγματικά - όταν βγαίνεις από την Ελλάδα και μιλάς για την οικονομία και τα προβλήματά της, οι οικονομικοί ακόλουθοι - δεν θέλω να πω, δεν θέλω να δείξω υφισταμένους, εργαζομένους σας - σου λένε ότι εδώ κάνουμε μία δουλειά, αλλά δεν μπορούμε να συνδεθούμε με το Κέντρο. Αυτό ήταν το πάγιο πρόβλημα του Υπουργείου Εξωτερικών. Σε αυτό πρέπει να δώσετε μία ειδική σημασία. Γιατί όταν λέτε ότι πρέπει να σεβαστείτε τη δυνατότητα της Ελλάδας να ανοιχθεί οικονομικά, πρέπει να δείτε και τον δικό τους κόπο και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν σε ό,τι αφορά τη σύνδεσή τους με το Κέντρο. Έχω ειδική ευαισθησία γιατί αυτή την υπηρεσία την έχω κάνει εγώ στο Υπουργείο σας και παρακολουθώ δυστυχώς να περνούν τα χρόνια, αλλά τα προβλήματα να παραμένουν. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Παναγιώταρος από τη Χρυσή Αυγή. Μετά είναι ο κ. Δημήτριος Καρράς και θα ακολουθήσει ο κ. Ξυδάκης. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Τελικά η Κυβέρνηση δεν μας έχει πει ακόμα με ποιον από τους έξι συνιδιοκτήτες της τράπεζας των Rothschild συναντήθηκε, για να μας λυθεί και αυτή η απορία. Ο έτερος της Κυβέρνησης, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, τους Rothschild, βέβαια, τους κατηγορούσαν, τους στηλίτευαν συνεχώς κατά την προεκλογική περίοδο φυσικά, γιατί τώρα τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Σαν σήμερα - πριν προχωρήσουμε στα του νομοσχεδίου - πριν από 25 χρόνια υπεγράφη στις 7 Φεβρουαρίου του 1992 αυτή η άθλια συνθήκη του Μάαστριχτ από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, θεωρώντας ότι είναι κάτι πολύ καλό για την πατρίδα μας. Είκοσι πέντε χρόνια μετά, όμως, βλέπουμε τη ζοφερή πραγματικότητα. Η λεγόμενη τότε ΕΟΚ μεταλλάχθηκε σιγά, σιγά στη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση των τραπεζιτών, των τοκογλύφων με τους περιορισμούς της εθνικής κυριαρχίας των κρατών μελών της και όλα τα αρνητικά που βιώνουμε εν έτει 2017. Έφυγε και ο Υπουργός και ο Υφυπουργός. Ήθελα να τους ρωτήσω για τις ερωτήσεις που καταθέτει η Χρυσή Αυγή ειδικότερα για ζητήματα που αφορούν τη Θράκη και τη Βόρειο Ήπειρο και δεν απαντώνται εδώ και μήνες με διάφορα προσχήματα. Δεν πειράζει, όμως. Διαβάζουμε στο άρθρο 1 στο συγκεκριμένο σχέδιο νόμου ότι υπάρχει η εξής αλλαγή. Η μετονομασία του Επιστημονικού Κέντρου Ανάλυσης και Σχεδιασμού σε Κέντρο Ανάλυσης Σχεδιασμού. Αυτή η σημαντικότατη αλλαγή θα λύσει όλα τα προβλήματα των διαχρονικών αποτυχιών των διαφόρων Υπουργών Εξωτερικών εδώ και δεκαετίες στην πατρίδα μας. Βέβαια, αν νομίζετε ότι αυτές οι μετονομασίες θα δώσουν λύση στα προβλήματα, μάλλον λάθος κάνετε. Η τραγική ελληνική πραγματικότητα ήταν αυτό που είδαμε προχθές, όταν ο Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής κ. Μουζάλας επισκέφτηκε το Ελληνικό για να δει τα έργα και τις ημέρες του. Εκεί είδε όλη η Ελλάδα ένα μικρό Αφγανόπουλο να γρονθοκοπεί με μίσος και μανία έναν Έλληνα αστυνομικό. Αντί αυτή τη στιγμή να τον έχουμε στείλει πακέτο μαζί με την οικογένειά του πίσω, τον είχαμε και δισέλιδο αφιέρωμα στην εφημερίδα ΕΘΝΟΣ. Πήγε να μαλακώσει αυτό το σοβαρότατο που συνέβη εις βάρος ενός Έλληνα πολίτη. Στο background, από πίσω, ένας άλλος έδειχνε ότι θα σας πάρουμε τα κεφάλια, θα σας κόψουμε τα κεφάλια. Αντί να τους κόψουμε εμείς κάτι άλλο, όλα καλά, δεν τρέχει τίποτα απολύτως. Ο κ. Κοτζιάς πριν εδώ είπε ότι θα γίνουν κοσμοϊστορικά πράγματα με αυτό το νομοσχέδιο στα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής, ότι το Υπουργείο Εξωτερικών θα δουλεύει ρολόι στην εποχή της τέταρτης ρομποτικής, όπου πλέον ρομπότ φτιάχνουν ρομπότ και διάφορα άλλα πολύ ωραία και ενδιαφέροντα. Το καλό όμως ήταν όταν μας είπε ένα όνομα για το ποιος θα αναλάβει. Μας είπε ότι ο κ. Ροζάκης δεν έχει ανάγκη να είναι διπλοθεσίτης. Είναι ο κ. Χρήστος Ροζάκης, ο γνωστός Ροζενστάιν, που ήταν και Υπουργός επί κυβερνήσεων Σημίτη, που ήταν και αντιπρόεδρος στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και είχε βγάλει και δύο καταδικαστικές αποφάσεις της πατρίδος μας, ως αντιπρόεδρος; Για να θυμίσουμε στον κόσμο τι συμβαίνει σε αυτήν τη χώρα και ποιους βάζουμε, τους λύκους, να φυλάνε τα πρόβατα, στην προκειμένη περίπτωση τον κ. Ροζάκη. Ο κ. Ροζάκης είχε βγάλει μία σειρά καταδικαστικών αποφάσεων - είχε υπογράψει και αυτός - εις βάρος της πατρίδας μας. Υποτίθεται ότι ως κυβερνητικό στέλεχος προάσπιζε τα εθνικά μας συμφέροντα, αλλά ως αντιπρόεδρος λειτουργούσε για τα ακριβώς αντίθετα. Η πρώτη ήταν σχετικά με τη λεγόμενη «Μακεδονική μειονότητα», έτσι είπε ο κ. Ροζάκης. Οκτώβριος του 2005 και η οκταμελής σύνθεση του Τμήματος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, του οποίου προεδρεύει ένας Κύπριος ευρωδικαστής και στο οποίο συμμετέχει ως μέλος και εισηγητής ο Έλληνας ευρωδικαστής κ. Ροζάκης, εκδικάζει την υπόθεση του σωματείου «Ουράνιο Τόξο», το οποίο δραστηριοποιείται κυρίως στην περιοχή της Φλώρινας. Είναι αυτοί που λένε ότι υπάρχει μακεδονική μειονότητα στην πατρίδα μας και μάχεται για την αναγνώριση αυτής μακεδονικής μειονότητας. Το Ουράνιο Τόξο προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατηγορώντας το ελληνικό κράτος, επειδή οι ελληνικές αρχές υποχρέωναν την οργάνωση να κατεβάσει μία επιγραφή που είχε αναρτηθεί στη λεγόμενη «μακεδονική γλώσσα». Η φράση αυτή, σύμφωνα με επίσημες παρατηρήσεις του Υπουργείου Εξωτερικών που κατατέθηκαν τότε στο δικαστήριο για τη συγκεκριμένη υπόθεση, χρησιμοποιήθηκε την εποχή του εμφυλίου στη Μακεδονία από τους επιδιώκοντες να στραφούν κατά της ελληνικής επικράτειας και να καταλάβουν τη Φλώρινα, από τους γνωστούς Κομιτατζήδες, Έλληνες, αλλά και Βούλγαρους και Σκοπιανούς. Η έκφραση της πινακίδας, που έλεγε «Vinožito» παρέπεμπε ευθέως σε αυτές τις αλυτρωτικές, αποσχιστικές τάσεις των Σκοπιανών. Η απόφαση του κ. Ροζάκη, που θέλετε να τον βάλετε τώρα στο Υπουργείο Εξωτερικών να κατευθύνει την εξωτερική πολιτική, ήταν η εξής: Ότι είναι νόμιμο σωματείο και έχει στόχο την προάσπιση της μακεδονικής μειονότητας που ζει στην Ελλάδα. Αυτόν θέλετε να βάλετε σε αυτό το ΚΑΣ και να κατευθύνει την εξωτερική πολιτική. Επίσης, ο ίδιος είχε καταδικάσει πάλι την πατρίδα μας σχετικά με έναν ψευδομουφτή στη Θράκη. Είχε πάρει ανοικτά θέση υπέρ όσων δηλώνουν ότι δεν είναι μουσουλμανική, αλλά είναι τουρκική μειονότητα ερμηνεύοντας όπως ήθελε αυτός τη Συνθήκη της Λωζάνης, αν σας λέει κάτι αυτό, κύριε Υπουργέ, με όσα προβλήματα παρουσιάστηκαν τον τελευταίο καιρό με τις απαιτήσεις του κ. Ερντογάν και άλλων. Θα βάλετε αυτόν και άλλους σαν αυτόν στο Υπουργείο για να κάνουν εξωτερική πολιτική, όταν οι ίδιοι πιστεύουν ότι υπάρχει τουρκική μειονότητα στη Θράκη. Αυτούς θέλετε να βάλετε και λέτε ότι αυτό το νομοσχέδιο είναι καλό και σωστό. Μιλάμε ότι συμβαίνουν σημεία και τέρατα στο Υπουργείο. Αυτό καταδεικνύει ή ότι είσαστε στημένοι, για να προδώσετε την πατρίδα μας ή ότι είσαστε άσχετοι. Δεν υπάρχει τρίτη διέξοδος σχετικά με αυτήν την περίπτωση του κ. Ροζάκη. Είδαμε, επίσης, τις επιτυχίες του Υπουργείου Εξωτερικών διαχρονικά. Να ανατρέξουμε στα Ίμια με όλα όσα έγιναν, όπου καταφέρατε τις γκρίζες ζώνες. Είδαμε τι συνέβη με τα του Κοσόβου, όπου επί της ουσίας το ελληνικό κράτος έχει αναγνωρίσει το Κοσσυφοπέδιο σε βάρος των συμφερόντων μας με ό,τι αυτό σημαίνει. Αυτή η χώρα είναι το εκκολαπτήριο των τζιχαντιστών από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και εσείς το αναγνωρίζετε ως επίσημο κράτος. Αλλά, τι να κάνουμε; Τους επιτρέπετε και κυκλοφορούν ελεύθερα στην πατρίδα μας όταν άλλοι δεν μπορούν να πάρουν ούτε τουριστική βίζα για να αφήσουν τα ωραία τους λεφτά. Είδαμε στο κυπριακό όπου συμφωνήσατε όλοι μαζί ότι πρέπει να στηρίξετε τον Πρόεδρος της Κύπρου, τον κ. Αναστασιάδη, που δεν είναι πλέον ούτε Πρόεδρος, γιατί εμφανίστηκε απλώς με ένα ταμπελάκι «Αναστασιάδης», λες και είναι κάτι ξεχωριστό αυτό το πράγμα. Αν είναι αυτή να είναι η εξωτερική πολιτική σας, τύφλα να έχουν και τα ρομπότ που θα κατασκευάζουν ρομπότ και όλοι αυτοί τους οποίους θέλετε να βάλετε και να βελτιώσετε και καλλωπίσετε το Υπουργείο Εξωτερικών. Είδαμε, επίσης, ότι όλοι αυτοί θα έπρεπε να σας προειδοποιήσουν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου στην Αμερική, όταν ακόμα ο νυν Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ ανταγωνιζόταν τους συνυποψηφίους στο ρεπουμπλικανικό κόμμα, για το ποιος θα πάρει το χρίσμα όπου βγήκε ο Πρωθυπουργός και είπε «Πω πω, σιγά μη βγει και αυτός!». Ε, τελικά βγήκε αυτός, όμως, και αυτός είναι ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, είναι ο πλανητάρχης και εσείς τώρα προσπαθείτε να μαζέψετε τα ασυμμάζευτα. Ή για τον προστατευτισμό γιατί ανέφερε εδώ ο κ. Κοτζιάς διάφορα. Είπε «Πού πηγαίνει ο κόσμος;». Σίγουρα δεν πηγαίνει εκεί που πηγαίνετε εσείς. Ο κόσμος πηγαίνει σε μία εντελώς διαφορετική κατεύθυνση πλέον με όσα συμβαίνουν στη Ρωσία, στην Αμερική, στη Βρετανία και αλλού.
Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Ακούσαμε για την ΑΟΖ, ότι υπάρχουν νέοι τρόποι σχεδιασμού. Μα, το ζητούμενο δεν είναι το πώς κάποιοι τεχνικοί, κάποιοι ειδήμονες, θα σχεδιάσουν την ΑΟΖ, το ζήτημα είναι επιτέλους να γίνει ανακήρυξη της ΑΟΖ, που είναι μονομερής ενέργεια, όπως λέει το Διεθνές Δίκαιο, και τα υπόλοιπα θα τα βρούμε στην πορεία. Θέληση χρειάζεται, κύριε Υπουργέ, και όχι όλα όσα μας λέγατε. Είναι ένα κατάπτυστο νομοσχέδιο, το οποίο παρουσιάζεται ότι πάει να βελτιώσει την εικόνα του Υπουργείου Εξωτερικών, αλλά το μόνο που θα κάνετε, όπως λένε και πολλοί, είναι να βολευτούν μερικοί ακόμα, όπως πρώτος και καλύτερος ο ανθέλληνας κ. Χρήστος Ροζάκης - Ροζενστάιν. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Γεώργιος - Δημήτριος Καρράς. Θα ακολουθήσουν μετά οι συνάδελφοι κ.κ. Ξυδάκης και Σαρακιώτης από τον ΣΥΡΙΖΑ, Κουκοδήμος και Κεφαλογιάννης από τη Νέα Δημοκρατία. Κύριε Καρρά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Όταν εισάγεται νομοσχέδιο του Υπουργείου Εξωτερικών, έχω την εντύπωση ότι θα μπορέσει να γίνει μία συζήτηση επί της ασκούμενης εξωτερικής πολιτικής μέσα στην Ολομέλεια της Βουλής, διότι περιορίζονται οι συζητήσεις στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας και πολλές φορές η Ολομέλεια δεν έχει εικόνα του τι επιδιώκει ή τι δεν επιδιώκει η Κυβέρνηση. Πήρα, λοιπόν, στα χέρια μου αυτό το νομοσχέδιο, ελπίζοντας ότι θα ανοίξει μια συζήτηση για την εξωτερική πολιτική. Δυστυχώς, όμως, όχι μόνο δεν ανοίγει η συζήτηση μέσω των προτεινομένων διατάξεων, αλλά αντίθετα είναι ένα λειψό νομοσχέδιο και θα εξηγήσω γιατί. Το διαβάζω, κύριε Πρόεδρε. Ξεκινά και λέει: «Αιτιολογική Έκθεση». Καλούμεθα σήμερα, με απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων, να ψηφίσουμε επί της αρχής. Ποια είναι η αρχή αυτού του νομοσχεδίου; Δεν υπάρχει μία λέξη επί της αρχής μέσα στην αιτιολογική έκθεση, η οποία ξεκινά κατευθείαν και λέει: «Τροποποιήσεις του ν.3566, Κύρωση ως Κώδικα του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών. Με το άρθρο 1…» κ.λπ.. Αυτό είναι αρχή νομοσχεδίου να βοηθήσει την Βουλή και τους Βουλευτές να αντιληφθούν τι προτίθεται να κάνει η Κυβέρνηση σε θέματα λειτουργίας του Υπουργείου Εξωτερικών, τα οποία αντανακλούν στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής; Ο διεθνής περίγυρος, κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, σήμερα είναι ταραγμένος. Η Ελλάδα είναι στη μέση. Είτε το θέλουμε είτε όχι, η Ελλάδα αυτή τη στιγμή έχει περιορισμένη εν πολλοίς κυριαρχία, διότι δεν άσκησε στο παρελθόν ενδεχόμενα και την ορθή διεθνή οικονομική πολιτική. Όχι μόνο την εσωτερική, αλλά και την ορθή διεθνή οικονομική πολιτική. Δεν την άσκησε. Συνεπώς, καλούμεθα σήμερα να λύσουμε ένα ζήτημα. Είπε ο κύριος Υπουργός ότι οι εξελίξεις της τεχνολογίας, οι εξελίξεις της παγκοσμιοποίησης επιβάλλουν την τροποποίηση του Κώδικα του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών. Ναι, πράγματι είχε έρθει ως κώδικας αυτό το νομοσχέδιο το 2007, είχε ψηφιστεί σε μια μόνο συζήτηση, χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα της Βουλής να παρέμβει και σήμερα ίσως έχει κάποιες ανάγκες τροποποίησης. Ποιες είναι, όμως, οι ανάγκες αυτής της τροποποίησης; Εάν το βάλω κάτω και δω τι επιδιώκει, ξέρετε τι θα πω, κύριοι Υπουργοί; Θα πω ότι εκφράζει τον ανταγωνισμό των πανεπιστημιακών προς τους διπλωματικούς υπαλλήλους. Και θα το εξηγήσω αυτό, εάν θέλετε. Διότι βλέπουμε ότι δημιουργούνται όργανα, επιστημονικά συμβούλια, συμβούλιο σχεδιασμού και ανάλυσης αποκλειστικά από καθηγητές πανεπιστημίου. Δεν έχω τίποτα με τους καθηγητές, αντίθετα τους τιμώ και τους εκτιμώ. Όμως, σε ένα θέμα, το οποίο κατ' εξοχήν είναι θέμα πράξης, θα ήθελα να είναι ένα αμάλγαμα καθηγητών και διπλωματών σ' αυτά τα συμβούλια. Διότι οι θεωρίες καλές είναι, αλλά ποιος μπορεί να βεβαιώσει ότι οι εξαίρετοι καθ' όλα καθηγητές μπορούν να καθορίσουν και την εξωτερική πολιτική μιας χώρας; Εγώ δεν μπορώ να το αντιληφθώ αυτό για τον εξής λόγο: Έχω και εγώ σπουδάσει, έχω τελειώσει πανεπιστήμιο, μελετώ στη ζωή μου, δεν έχω εγκαταλείψει τη μελέτη, αλλά βλέπω εν πολλοίς τη θεωρία και δη σε θεωρητικό πεδίο, όπως είναι η εξωτερική πολιτική. Αντίθετα, κατά τη δική μου άποψη, είναι μάχιμη η εξωτερική πολιτική. Και το Επιστημονικό Συμβούλιο ενδεχόμενα είναι χρήσιμο, αλλά και το Κέντρο Ανάλυσης και Σχεδιασμού είναι χρήσιμο, αν είχε, όμως, μία διαφορετική σύνθεση. Δεν έχει καθόλου ανθρώπους που να έχουν εικόνα μάχιμης εξωτερικής πολιτικής και δεν έχει και τεχνοκράτες. Διότι καλοί είναι οι συνάδελφοί μου οι νομικοί, καλοί είναι όσοι ξέρουν θέματα διεθνούς ευρωπαϊκού δικαίου, καλοί είναι να αντιμετωπίζουν στα δικαστήρια, στα διεθνή φόρα τα συμφέροντα της Ελλάδος, αλλά στη χάραξη γραμμών πολιτικής για εμένα δεν αρκούν. Δεν θέλω να αναλώσω περισσότερο χρόνο. Θέλω να σταθώ σε δύο, τρεις διατάξεις του νομοσχεδίου και να κλείσω, κύριε Πρόεδρε. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι έρχονται κι άλλες περιπτώσεις. Με το άρθρο 3 δημιουργείται ένα αυτοτελές Γραφείο Νομοθετικής Πρωτοβουλίας. Πράγματι, υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο, το οποίο προβλέπει τέτοια γραφεία στα Υπουργεία. Είναι αναγκαίο, όμως, αυτό, ειδικά σε ένα Υπουργείο το οποίο έχει - επιτρέψτε μου την άποψη - μία πολυτελή Ειδική Νομική Υπηρεσία που ενισχύεται και παράλληλα υποβαθμίζεται σήμερα με το Επιστημονικό Συμβούλιο και το Κέντρο Ανάλυσης και Σχεδιασμού; Χρειαζόταν ή θα μπορούσαμε με μία απλή τροποποίηση του νόμου να πούμε ότι τα καθήκοντα του Γραφείου Νομοθετικής Πρωτοβουλίας είναι καθήκοντα της Ειδικής Νομικής Υπηρεσίας του Υπουργείου; Για τις ειδικές δαπάνες δεν θέλω να μιλήσω. Είναι γνωστό το θέμα των απορρήτων κονδυλίων, είναι γνωστά τα θέματα της λεηλασίας του δημοσίου χρήματος. Το μόνο που μπορώ να πω και να ευχηθώ είναι να γίνεται ορθολογική και αποδοτική χρήση τους. Να μην γίνεται για προβολή Υπουργών ή κυβερνήσεων προς το εξωτερικό, αλλά προς τον σκοπό της εξυπηρέτησης του δημοσίου συμφέροντος. Αυτό είναι ένα θέμα, το οποίο δεν αντέχει περισσότερη συζήτηση, διότι εάν ανοιχτεί μία τέτοια συζήτηση, ίσως δεν θα είναι ιδιαίτερα ευχάριστη. Για τα λοιπά θέματα, όπως τα όρια ηλικίας και η απονομή βαθμού επί τιμή, δεν μπορεί να έχει κανείς αντίρρηση. Πράγματι, υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι αναλώνουν στην υπηρεσία - στη διπλωματική, στην προξενική - τη ζωή τους. Ας τους δώσει η πολιτεία το δικαίωμα να έχουν μία ικανοποίηση στο τέλος του επαγγελματικού, υπηρεσιακού τους βίου. Σε σχέση, όμως, με το άρθρο εκείνο που παρέχει νομική υποστήριξη στο προσωπικό και του Υπουργείου Εξωτερικών από ποινικές ή αστικές διώξεις, θέλω να ζητήσω μια βελτίωση, μια συμπλήρωση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Ερωτώ: Όταν στρέφεται κατά του ελληνικού δημοσίου η πράξη εκείνου, ο οποίος κατηγορείται είτε για παράβαση καθήκοντος είτε ακόμη και για απιστία, μου αρκεί ότι θα αιτείται από τον Υπουργό Εξωτερικών την προστασία; Ας μπουν κριτήρια για να διευκρινιστεί ότι δεν θα στρέφονται οι πράξεις των οποίων το δημόσιο θα αναλαμβάνει την υπεράσπιση κατά του δημοσίου, κατά του ελληνικού κράτους, κατά του εθνικού συμφέροντος. Διότι στο τέλος, δεν θα τολμάει ο Υπουργός να αρνηθεί την παροχή της νομικής πληρεξουσιότητος, γιατί θα ελεγχθεί και θα πει ότι δεν είναι φιλεργατικός, δεν είναι προστατευτικός των υπηρεσιών του Υπουργείου. Νομίζω, λοιπόν, ότι αυτή η διάταξη χρήζει βελτίωσης. Ξέρω ότι πρέπει να παραμείνει. Δεν είμαι εξ εκείνων που θα πω ότι πρέπει να αποσυρθεί. Αυτό το σημείο, όμως, χρήζει βελτίωσης. Βεβαίως, θέλω να πω ότι χρειαζόταν και στον Οργανισμό του Υπουργείου Εξωτερικών η κατ' εξαίρεση χρήση νομικών, δικηγορικών υπηρεσιών, είτε από Έλληνες είτε από ξένα γραφεία. Να το λέμε τόσο πλέον κραυγαλέα; Υπάρχουν άλλες διατάξεις που το επιτρέπουν. Γίνεται χρήση και πολλές φορές κατάχρηση εξωτερικών υπηρεσιών είτε στα διεθνή δικαστήρια είτε όχι. Ας γίνουμε λίγο πιο φιλικοί προς τις υπηρεσίες των Υπουργείων, να μην τις αμφισβητούμε και ιδιαίτερα του Υπουργείου Εξωτερικών. Οι άνθρωποι αυτοί, οι οποίοι είναι διασκορπισμένοι σε ολόκληρο τον κόσμο, παρέχουν υπηρεσίες άλλοτε υπό καλύτερες, άλλοτε υπό χειρότερες συνθήκες. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Γράψτε σε ένα σημείωμα την πρότασή σας περί βελτίωσης της διάταξης ώστε να υπάρχει γραπτώς, και δώστε την στον Υπουργό, μήπως στο τέλος της συζήτησης το δει.
Θα του το πω αμέσως.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι οκτώ μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 2ο Γυμνάσιο Κιάτου Κορινθίας (δεύτερο τμήμα). Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριε Κεφαλογιάννη, ο κ. Ξυδάκης ως είθισται - έτσι γίνεται πάντα με τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους από το κυβερνητικό κόμμα - θέλει να μιλήσει προς το τέλος. Θέλετε να πάρετε τώρα τον λόγο ως Κοινοβουλευτικός;
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, έχετε τον λόγο. Μετά είναι ο κ. Σαρακιώτης και ο κ. Κωνσταντίνος Κουκοδήμος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Έχει, νομίζω, ενδιαφέρον, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι η νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Εξωτερικών, η οποία είναι η πρώτη στην ουσία τα τελευταία δύο χρόνια, συμπίπτει με την επέτειο δύο ετών της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Κι έχει ενδιαφέρον, γιατί θα περίμενε κανείς ότι τουλάχιστον μετά από τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα η ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών αν μην τι άλλο θα είχε εντοπίσει, καταγράψει, αξιολογήσει, ιεραρχήσει και τελικά επιχειρήσει να επιλύσει ορισμένα από τα πιο σοβαρά ζητήματα που απασχολούν αυτή τη στιγμή τους υπηρεσιακούς του Υπουργείου Εξωτερικών. Θα αναφέρω για παράδειγμα την απουσία άμεσης ασφαλιστικής κάλυψης για τους υπαλλήλους του Υπουργείου Εξωτερικών, οι οποίοι υπηρετούν σε χώρες εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και δεν ξέρω αν γνωρίζει το Σώμα ότι οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι της χώρας μας στο εξωτερικό υποχρεούνται σήμερα να πληρώνουν εξ ιδίων τα ιατρικά, φαρμακευτικά και έξοδα νοσηλείας τους και στη συνέχεια να καταθέτουν τα δικαιολογητικά στον ΕΟΠΥΥ, με αποτέλεσμα βεβαίως να υπάρχουν μακρόχρονες καθυστερήσεις. Πολλές, μάλιστα, από αυτές ήδη χρονολογούνται από το 2010. Η πρακτική αυτή, βεβαίως, έχει καταστεί χρονοβόρα και κοστοβόρα για το ελληνικό δημόσιο, αλλά και για τους ίδιους τους υπαλλήλους, οι οποίοι αναγκάζονται να καταβάλουν υπέρογκα ποσά, ιδίως όταν αναφερόμαστε σε περιπτώσεις έκτακτης νοσηλείας. Τα έξοδα αυτά θα αποφεύγονταν αν οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι διέθεταν κάποια αναγνωρισμένη ασφάλιση στη χώρα διαπίστευσης, για παράδειγμα μεσώ μίας κάρτας ασφάλισης, κύριοι Υπουργοί, ή μέσω μιας διακρατικής συμφωνίας. Και φυσικά το κόστος για το δημόσιο θα ήταν πολύ χαμηλότερο. Θα αναφερθώ, επίσης, στο προβληματικό καθεστώς των οικοσκευών όπου με βάση τις διατάξεις του ν.4336/2015- το περίφημο «τρίτο μνημόνιο» - συνδέεται αυθαίρετα το πραγματικό κόστος μεταφοράς μιας οικοσκευής διεθνώς με το κόστος διαβίωσης σε μια χώρα. Αξίζει, επίσης, να αναφερθούμε στο παράλληλο σύστημα εκπροσώπησης της χώρας μας στο εξωτερικό μέσω της αθρόας σύστασης δεκάδων γραφείων Τύπου που έχει οδηγήσει σε επικάλυψη των δομών, υποκαθιστώντας τους ακόλουθους Τύπου των πρεσβειών. Για την ιστορία να πούμε ότι αυτά τα γραφεία, τα οποία συστάθηκαν επίσης με τον περίφημο ν.4339/2015 για τις τηλεοπτικές άδειες, λειτουργούν συχνά με στελέχωση πολυμελή και πολλές φορές μεγαλύτερη, ακόμα και εκείνων των κατά τόπους ελληνικών πρεσβειών. Πρέπει, επίσης, να αναφερθούμε στη δομή της οικονομικής διπλωματίας που βρίσκεται κατακερματισμένη μεταξύ του Υπουργείου Εξωτερικών και του Υπουργείου Ανάπτυξης. Για να καταλάβετε, αγαπητοί συνάδελφοι, το μέγεθος αυτής της λειτουργίας, αρκεί να πούμε ότι οι εμπορικοί ακόλουθοι και οι αρμόδιες διευθύνσεις του Υπουργείου Εξωτερικών, έχουν σήμερα πολύ μικρή εικόνα σχετικά με το τι ακριβώς συζητείται ή διακυβεύεται με τις διεθνείς εμπορικές συμφωνίες, όπως για παράδειγμα τις διατλαντικές. Και βέβαια, οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι έχουν δευτερεύοντα λόγο όσον αφορά την οργάνωση των αποστολών οικονομικής διπλωματίας στο εξωτερικό σε σχέση με το Υπουργείο Ανάπτυξης, παρά το γεγονός ότι αποτελούν τη διοικητική αιχμή του δόρατος για την προσέλκυση των επενδύσεων από το εξωτερικό. Κράτησα, βεβαίως, για το τέλος το θέμα της δραματικής μείωσης των πιστώσεων του Υπουργείου Εξωτερικών, μια μείωση η οποία, όχι μόνο είναι υπέρμετρη, αλλά και τελείως άδικη σε σχέση με τα υπόλοιπα Υπουργεία. Προσέξτε: Το 2016 υπήρξε μείωση του προϋπολογισμού του Υπουργείου Εξωτερικών κατά 12,8%, όταν στα περισσότερα Υπουργεία αυτή δεν υπερέβη το 4%. Βεβαίως, αυτόν τον προϋπολογισμό, τον οποίο σήμερα αυξάνετε με το παρόν σχέδιο νόμου, στην ουσία το κάνετε εις βάρος των πραγματικών αναγκών του Υπουργείου. Αρκεί κανείς να δει την εκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, που συνοδεύει το παρόν σχέδιο νόμου, για να καταλάβει. Έχουμε 130.000 για τις συμβάσεις έργου, για την εκπόνηση μελετών και τη διοργάνωση συνεδρίων και εκδηλώσεων, ενώ, επίσης, είναι άγνωστο το ποσό το οποίο απαιτείται για την καταβολή των αμοιβών των επιστημονικών συνεργατών του ΚΑΣ, 120.000 ετησίως για τη λειτουργία του Γραφείου Νομοθετικής Πρωτοβουλίας, ενός γραφείου, το οποίο, όπως είπε και ο εισηγητής μας - το επαναλαμβάνω κι εγώ - ελάχιστα έχει να προφέρει και 103.000 ευρώ για την αύξηση της δαπάνης για τις μετακινήσεις εκτός έδρας συγκεκριμένων υπαλλήλων και συμβούλων του Υπουργού. Και όλα αυτά, δυστυχώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την ίδια στιγμή που η πλειοψηφία των αρχών μας στο εξωτερικό δεν διαθέτει πάνω από 2.000 έως 3.000 ετησίως για τις απαραίτητες δημόσιες σχέσεις και όταν πολλές πρεσβείες μας στο εξωτερικό, δυστυχώς, δεν διαθέτουν τα αναγκαία χρήματα ακόμα και για τη διενέργεια ή την εκδήλωση της εθνικής μας εορτής. Ανέφερε προηγουμένως ο κύριος Υπουργός ότι με το παρόν νομοθέτημα στην ουσία εξοικονομούνται 1 με 1,5 εκατομμύριο ευρώ σχετικά με κάποιες δαπάνες. Νομίζω ότι ο κύριος Υπουργός αυτήν τη στιγμή - και κάνω αναφορά, αλλά είναι απών αυτήν τη στιγμή από την Αίθουσα - αυτοαναιρείται.
Για το ΕΚΑΣ.
Σας λέω ότι αυτήν τη στιγμή ο κύριος Υπουργός, ο οποίος λείπει, στην ουσία αυτοαναιρείται, με την έννοια ότι αν, πράγματι, εξοικονομούνταν τέτοιο ποσό, θα έπρεπε να αναφέρεται στην έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Όπως διαβάσατε, αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι, δεν αναφέρεται το παραμικρό. Άρα, θα ήθελα πραγματικά να μας πείτε πώς εξοικονομείται αυτό το ποσό και, βεβαίως, να το συζητήσουμε στη συνέχεια. Τα παραπάνω, βεβαίως, είναι μόνο ορισμένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα το Υπουργείο Εξωτερικών, τουλάχιστον από διοικητικής σκοπιάς, προβλήματα που εντείνονται ενόσω η χώρα μας βρίσκεται στο μέσο ενός ασταθούς τριγώνου, το οποίο ξεκινάει από την Ουκρανία και φτάνει μέχρι τη Συρία και τη βόρεια Αφρική, με μείζονα προβλήματα σε εξέλιξη, όπως είναι το προσφυγικό - μεταναστατευτικό, η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και, βεβαίως, η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Ποιες, λοιπόν, από τις παραπάνω δυσλειτουργίες, στις οποίες αναφέρθηκα, αντιμετώπισε στην ουσία η ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών με το παρόν νομοσχέδιο; Δυστυχώς καμμία. Αντίθετα, προέκρινε παρεμβάσεις στο Κέντρο Ανάλυσης και Σχεδιασμού, το Επιστημονικό Συμβούλιο και στο Γραφείο Νομοθετικής Πρωτοβουλίας. Ανέφερα και στην επιτροπή ότι το σχέδιο νόμου το οποίο αυτήν τη στιγμή συζητάμε, δεν είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο αναφέρεται στους υπαλλήλους του Υπουργείου Εξωτερικών, αλλά είναι ένα σχέδιο νόμου το οποίο αναφέρεται στους μη υπαλλήλους του Υπουργείου Εξωτερικών. Είναι ένα νομοθέτημα το οποίο δημιουργεί παράλληλες δομές εντός της Κεντρικής Υπηρεσίας, οι οποίες υποκαθιστούν σε πάρα πολλές κρίσιμες λειτουργίες τον διπλωματικό κλάδο. Ειπώθηκε, για παράδειγμα, ως αντίλογος στην επιτροπή ότι και πολλές άλλες χώρες στο εξωτερικό διαθέτουν κάποιας μορφής think tanks, τα οποία υποστηρίζουν σε στρατηγικό επίπεδο το Υπουργείο Εξωτερικών. Κι όμως, αγαπητοί κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το Υπουργείο Εξωτερικών της χώρας μας διαθέτει δεξαμενές σκέψης. Για να μην αναφερθώ στο ΕΚΕΜ - που καλώς καταργείται - το οποίο διετέλεσε αυτόν τον συγκεκριμένο ρόλο. Υπάρχει το ΔΙΚΕΜΕΠ. Υπάρχουν, επίσης, σαράντα ένα εμπειρογνώμονες πρεσβευτές και άλλοι τριάντα εμπειρογνώμονες συμβασιούχοι. Διαθέτει, επίσης το Συμβούλιο Πολιτικών Υποθέσεων και, βεβαίως, σε ανώτατο επίπεδο το Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής. Είναι, βέβαια, προφανές ότι όλοι αυτοί οι θεσμοί και όλοι αυτοί οι υπάλληλοι είτε δεν σας αρκούν είτε δεν τους εμπιστεύεστε. Και προφανώς πιστεύετε ότι το ζήτημα της ανάλυσης και σχεδιασμού της εξωτερικής πολιτικής θα το λύσουν οι τέσσερις επιπλέον επιστημονικοί συνεργάτες του Κέντρου Ανάλυσης και Σχεδιασμού. Κι αναρωτιέμαι: Είχατε καθόλου τη σκέψη να αναδιαρθρώσετε κάποιες από τις παραπάνω δομές, ώστε να λειτουργήσουν καλύτερα, να αξιολογήστε το υπάρχον δυναμικό των εμπειρογνωμόνων, να δείτε που υπάρχουν τα κενά και, ενδεχομένως, αργότερα να τα καλύψετε; Πάω και στο Επιστημονικό Συμβούλιο. Κληρονομήσατε με την ανάληψη των καθηκόντων σας δύο νομικές υπηρεσίες στο Υπουργείο Εξωτερικών: την Ειδική Νομική Υπηρεσία και την ΕΝΥΕΚ, την Ειδική Νομική Υπηρεσία Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Ούτε προφανώς αυτές σας φτάνουν. Τι κάνετε, λοιπόν; Συστήνετε ένα επιστημονικό συμβούλιο που θα γνωμοδοτεί για ερωτήματα νομικής φύσεως μείζονος σημασίας, στο οποίο ο προϊστάμενος της Ειδικής Νομικής Υπηρεσίας, που συμμετέχει, στην ουσία δεν θα έχει δικαίωμα ψήφου. Δηλαδή, ο άνθρωπος ο οποίος συμπυκνώνει την εμπειρία και τη θεσμική μνήμη του Υπουργείου σε κρίσιμα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, οι άνθρωποι που μέχρι σήμερα έχουν διαχειριστεί σοβαρότατα ζητήματα διεθνούς δικαίου, δεν θα έχουν αποφασιστικό ρόλο. Και το χειρότερο από αυτά, βεβαίως, είναι ότι το Ειδικό Επιστημονικό Συμβούλιο, δηλαδή εξωυπηρεσιακοί παράγοντες χωρίς διοικητική ευθύνη, χωρίς υποχρεωτικά την ενσυναίσθηση του βάρους της αποστολής της υπεράσπισης των εθνικών συμφερόντων, με το οποίο έχει οσμωθεί ο υπάλληλος του Υπουργείου Εξωτερικών κατά τη διάρκεια της θητείας του, θα ενημερώνονται για κρίσιμες πτυχές, θα έχουν πρόσβαση σε απόρρητα έγγραφα και σε μη δημοσιοποιημένες πληροφορίες, που άπτονται της προάσπισης των εθνικών συμφερόντων. Σχετικά με το Γραφείο Νομοθετικής Πρωτοβουλίας, να θυμίσω ότι με τη σύσταση αυτής της υπηρεσίας, φθάνουμε αισίως τις τέσσερις στο Υπουργείο Εξωτερικών με αρμοδιότητα τη νομική επεξεργασία θεμάτων. Το πιο προκλητικό, βεβαίως, εδώ είναι ότι στελεχώνεται μια υπηρεσία με μόνιμους υπαλλήλους, χωρίς να ακολουθείται μια αξιολόγηση, μια αξιοκρατική διαδικασία. Δηλαδή, η στελέχωση δεν γίνεται, για παράδειγμα, με μια διαδικασία ΑΣΕΠ, αλλά με απόφαση του Υπουργού, ύστερα από εισήγηση μιας επιτροπής, την οποία ορίζει ο ίδιος ο Υπουργός. Δηλαδή, ελέγχων και ελεγχόμενος είναι το ίδιο πρόσωπο! Επίσης, ειπώθηκε από πολλούς συναδέλφους - ακόμα και από συναδέλφους της Συμπολίτευσης, - ότι το γραφείο αυτό στην ουσία είναι άνευ αντικειμένου. Και πώς θα μπορούσε να μην είναι, όταν γνωρίζουμε πολύ καλά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι στην ουσία, το μόνο νομοθετικό έργο του Υπουργείου Εξωτερικών είναι το πώς θα τροποποιηθεί ο κανονισμός και τίποτε άλλο, γιατί τα υπόλοιπα είναι κυρώσεις διεθνών συμβάσεων. Το μόνο που θέλω να προσθέσω είναι ότι η διάταξη αυτή είναι με διαφορά ο πιο ευρηματικός τρόπος που θα μπορούσε να βρει ο κύριος Υπουργός, προκειμένου να αυξήσει το γραφείο του με τέσσερις επιστημονικούς και νομικούς συμβούλους. Θα αναφερθώ, επίσης, για λίγο στο ζήτημα που για μια ακόμη φορά αποσπασματικά και χωρίς καμμία διάθεση ισονομίας θίγεται στο νομοσχέδιο. Και αυτό είναι το συνταξιοδοτικό καθεστώς των υπαλλήλων του Υπουργείου Εξωτερικών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δείτε πώς αυτό συνδέεται με τα προηγούμενα: Από τη μια δεν εμπιστεύεστε τους εκατόν ογδόντα πέντε περίπου πρέσβεις, τους οποίους διοικείτε και έχετε την εποπτεία, για να κάνουν ανάλυση, σχεδιασμό και στρατηγική εφόσον προωθείτε εξωυπηρεσιακούς στο Κέντρο Ανάλυσης και Σχεδιασμού και από την άλλη νομοθετείτε για να τους κρατήσετε τέσσερα, πέντε ή και περισσότερα χρόνια στην υπηρεσία. Ενδεχομένως, ο κύριος Υπουργός, η ηγεσία του Υπουργείου να μου πουν ότι αυτό γίνεται, για να έχουν καλύτερα συνταξιοδοτικά δικαιώματα. Είμαι μαζί σας γι' αυτό. Προσωπικά, θα σας κάνω μια πρόταση: Γιατί δεν τοποθετείτε αυτούς τους ανθρώπους, εφόσον κλείσουν την τριακονταπενταετία στο ΚΑΣ, δηλαδή να αναλάβουν χωρίς επιπλέον προσλήψεις και με την εμπειρία τους τον σχεδιασμό και την ανάλυση; Συνεχίζω με το άρθρο 9, για το οποίο ανέφερε ο κύριος Υπουργός ότι υπάρχουν διοικητικοί υπάλληλοι που μέσα στο 2016 τους καλέσατε για υπηρεσιακούς λόγους πίσω στην πατρίδα, τους οποίους βεβαίως υποχρεώσατε σε αφυπηρέτηση, με βάση το προηγούμενο καθεστώς. Νομίζω ότι δεν είναι ηθικό να παραβλέπετε το γεγονός ότι κάποιοι από αυτούς έχουν αφήσει τις οικοσκευές τους στην άλλη άκρη της γης, χωρίς να γνωρίζουν πότε και με ποιο τρόπο θα τις πάρουν πίσω, επειδή ακριβώς ως Υπουργείο δεν είχατε τη στοιχειώδη πρόνοια να τους πείτε ότι τους καλείτε πίσω, προκειμένου να αφυπηρετήσουν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δώστε μου ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Βεβαίως, δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε και το γεγονός ότι στην ουσία τους οδηγείτε σε μια δυσμενέστερη μεταχείριση, όσον αφορά στα συνταξιοδοτικά τους δικαιώματα. Και, εξ όσων γνωρίζω, δεν μπορείτε να τους εγγυηθείτε ότι σε περίπτωση που, για παράδειγμα, αφυπηρέτησαν με το προηγούμενο καθεστώς, θα έχουν πλήρη συνταξιοδοτικά δικαιώματα εάν, για παράδειγμα, έρθει ένας νόμος, ο οποίος τους λέει ότι βγήκαν στη σύνταξη σε μικρότερη ηλικία και δεν μπορεί να τους καλύψει γι' αυτό το γεγονός. Δεν θα αναφερθώ στις υπόλοιπες διατάξεις, γιατί νομίζω ότι ο εισηγητής μας κάλυψε πλήρως και επαρκώς και τις θέσεις και τις παρατηρήσεις μας. Όμως, κλείνοντας την εισήγησή μου, νομίζω ότι θα πρέπει να σταθώ λίγο - και πρέπει να καταγραφεί σε αυτή την Αίθουσα - σε άλλη μια αρνητική εξέλιξη όσον αφορά στα οικονομικά δεδομένα της χώρας μας και στο τραγικό αδιέξοδο στο οποίο η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξαρτήτων Ελλήνων έχουν οδηγήσει τη χώρα. Χθες από τα πλέον επίσημα χείλη, αυτά του Διοικητική της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, κ. Μάριο Ντράγκι, ειπώθηκε ότι η Ελλάδα δυστυχώς δεν μπορεί να συμμετάσχει στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης πριν από την απόφαση και τη συμφωνία για τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος. Βεβαίως, γνωρίζετε πολύ καλά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πως όταν μιλάμε για μεσοπρόθεσμα μέτρα, αυτά πρόκειται να αποφασιστούν μετά την άνοιξη του 2018. Αυτό σημαίνει ότι μέχρι τότε οι αποδόσεις των ομολόγων του ελληνικού χρέους δεν πρόκειται να πέσουν και βεβαίως, σε καμμία περίπτωση δυστυχώς η χώρα μας δεν θα καταφέρει να βγει στις αγορές για την ολοκλήρωση του τρίτου προγράμματος στήριξης. Και, βεβαίως, η ποσοτική χαλάρωση ήταν η ελπίδα για τη μείωση των αποδόσεων των συγκεκριμένων ομολόγων, ώστε πράγματι η χώρα μας να καταφέρει να βγει στις αγορές και ενδεχομένως να απεξαρτηθεί επιτέλους και από το μνημόνιο. Με τη χθεσινή τοποθέτηση του κ. Ντράγκι, ο οποίος και φιλέλληνας είναι και γνωρίζει πολύ καλά τα ζητήματα - δεν το λέμε εμείς ούτε οι δήθεν ακραίοι κύκλοι της Ευρώπης - η έξοδος της χώρας μας στις αγορές μέχρι την άνοιξη του 2018 καθίσταται πλέον πρακτικώς αδύνατη. Αρκεί να δει κανείς τις αποδόσεις, για παράδειγμα, του διετούς ομολόγου, που σκαρφάλωσε προχθές, αν θυμάμαι καλά, γύρω στο 9,5%. Για όσους μπορούν και κατανοούν αυτή την εξέλιξη, αυτό σημαίνει ότι στην πράξη το τρίτο μνημόνιο της Κυβέρνησης «της πρώτης φοράς αριστερά» έχει στην ουσία τελειώσει.
Ολοκληρώστε, κύριε Κεφαλογιάννη.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Εκ των πραγμάτων, οδηγείτε τη χώρα είτε σε ένα τέταρτο μνημόνιο είτε στην απόλυτη καταστροφή. Και νομίζω ότι μόνο ως κροκοδείλια δάκρυα μπορούν να εκληφθούν αυτά της Κυβέρνησης διά του Κυβερνητικού Εκπροσώπου, ο οποίος σήμερα δήλωσε ότι το Μάρτιο ενδεχομένως θα θέλαμε να μπούμε στην ποσοτική χαλάρωση, ασχέτως εάν Υπουργός της ίδιας Κυβέρνησης - και συγκεκριμένα ο κ. Βερναρδάκης - είπε ότι ακόμα και αυτό είναι δευτερεύον ζήτημα. Νομίζω ότι πολύ αργά το θυμηθήκατε, κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, γιατί αυτό θα έπρεπε να έχει γίνει τουλάχιστον έναν χρόνο πριν, όταν 1,4 τρισεκατομμύρια ευρώ διά της ποσοτικής χαλάρωσης ήταν στην ουσία διαθέσιμα και θα μπορούσε να μπει και η χώρα μας σε αυτήν. Αυτή τη στιγμή έχουμε αργήσει και πολύ φοβούμαι ότι και αυτό τρένο θα το χάσουμε. Άρα αυτή τη στιγμή ό,τι και να πείτε για το κομμάτι της ποσοτικής χαλάρωσης - αυτό το σημαντικό - δυστυχώς, δεν μπορεί κανείς να σας πιστέψει. Για άλλη μια φορά είστε αναξιόπιστοι. Ευχαριστώ πολύ.
Απλά υπενθυμίζω ότι σαν και σήμερα - νομίζω - το 1992 αποφασίστηκε η Συνθήκη του Μάαστριχτ. Εντάξει, ξέρω ότι θα πείτε «μιλάει ο ευρωσκεπτικιστής», αλλά αν δεν αλλάξει η Συνθήκη του Μάαστριχτ, ακόμα και δέκα «Ντράγκηδες» να μιλάνε και να λένε ό,τι θέλουν, το μέλλον της Ευρώπης μαύρο θα είναι. Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη, βέβαια. Απλά το υπενθυμίζω, για να μην ξεχνιόμαστε. Ο κ. Ιωάννης Σαρακιώτης από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα καλούμαστε να ψηφίσουμε για την τροποποίηση του Κώδικα του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών. Επί πολλά χρόνια το Υπουργείο Εξωτερικών αποτελούσε το τρόπαιο για το νούμερο «2» του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος. Δελφίνοι διαγκωνίζονταν για το ποιος ή ποια θα καταλάβει την υπουργική θέση, καθώς το πολιτικό κόστος ήταν σχεδόν μηδενικό και θα τους επέτρεπε να ανέβουν στην κομματική ιεραρχία αψεγάδιαστοι. Το μηδενικό πολιτικό κόστος ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι απλά δεν γινόταν τίποτα. Καμμία πρωτοβουλία, καμμία αγωνία, παρά μόνο δεξιώσεις, αστραφτερά φλας και ταξίδια αναψυχής ανά τον κόσμο. Τα δυο τελευταία χρόνια η Κυβέρνηση προσπαθεί να αλλάξει όλη αυτή τη νοοτροπία αδιαφορίας και νεποτισμού. Επικεφαλής του Υπουργείου έχει τοποθετηθεί επιτέλους ένας ειδικός επί των θεμάτων με χρόνια επαγγελματικής και ακαδημαϊκής εμπειρίας και όχι ένα ακόμα υψηλόβαθμο κομματικό στέλεχος χωρίς άλλες περγαμηνές. Η θέση του Υπουργού Εξωτερικών έπαψε να είναι απλά ένα σκαλοπάτι περαιτέρω ανέλιξης και αυτή ακριβώς η νοοτροπία μεταφέρεται σε όλα τα επίπεδα του Υπουργείου με το προς ψήφιση νομοσχέδιο. Επιχειρείται η δημιουργία μιας οργανωτικής δομής, η οποία θα λειτουργεί για την εξυπηρέτηση των εθνικών συμφερόντων και όχι για τις προσωπικές φιλοδοξίες του εκάστοτε Υπουργού. Προτάσσεται, λοιπόν, η επανασύσταση δυο βασικών οργάνων, του Κέντρου Ανάλυσης και Σχεδιασμού και του Επιστημονικού Συμβουλίου, ενώ καταργείται το Ελληνικό Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών, γνωστό ως ΕΚΕΜ. Το Κέντρο Ανάλυσης και Σχεδιασμού δεν θα εστιάζει σε βραχυπρόθεσμα ζητήματα ούτε θα δίνει άμεσες απαντήσεις επιχειρησιακού χαρακτήρα. Ο ρόλος του θα είναι να ενισχύει τη θεσμική λειτουργία του Υπουργείου, με τα μέλη του να καταθέτουν αναλύσεις μακροπρόθεσμου ορίζοντα. Η Ελλάδα έδειχνε επί δεκαετίες να αντιδρά απλά στα εξωτερικά ερεθίσματα και να κινείται συναισθηματικά σε μια σειρά από ζητήματα τα οποία απαιτούσαν μακρόπνοο σχεδιασμό. Απουσίαζε, με άλλα λόγια, η υψηλή στρατηγική, η αποσαφήνιση ακροτελεύτιων σκοπών με την ταυτόχρονη διατύπωση των μέσων. Δεν ξέραμε τι θέλαμε, δεν ξέραμε τι κάναμε, δεν ξέραμε τι είχαμε στη διάθεσή μας. Αναγκαία προϋπόθεση για την υλοποίηση συγκροτημένης εξωτερικής πολιτικής με στόχευση είναι η ύπαρξη ενός πλαισίου ορθολογικής εκτίμησης της διεθνούς κατάστασης και μέριμνας, ώστε η χώρα να αποκομίζει το μέγιστο δυνατό όφελος. Τα διεθνή προβλήματα έχουν γίνει ιδιαιτέρως πολύπλοκα και έχουν πάψει να επαφίενται στην αυθεντία ενός και μόνο προσώπου. Υπάρχουν πολλές διαστάσεις νομικής, οικονομικής, πολιτικής, στρατηγικής φύσης προς διερεύνηση και αυτή την αποστολή καλείται να εκπληρώσει το υπό σύσταση ΚΑΣ. Αξίζει να σημειωθεί ότι μεταξύ του 2003 και του 2015 το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών προσέλαβε πεντακόσιους ενενήντα πέντε ειδικούς επί διαφόρων ζητημάτων, στο πλαίσιο μιας νέας δομής, η οποία παρακολουθεί και ελέγχει τα πάντα. Αυτά στη γειτονική Τουρκία. Πώς απαντά τώρα η Ελλάδα σε αυτές τις εξελίξεις; Με μια πεπαλαιωμένη και διαπλεκόμενη δομή του παρελθόντος; Δεν συνιστά υποχρέωσή μας να θεσμοθετήσουμε μια αξιόλογη τεχνοκρατική δομή στα πρότυπα όχι μόνο των μεγάλων πλανητικών δυνάμεων, αλλά και άλλων κρατών, όπως η Λετονία, η Πορτογαλία, η Τσεχία; Προφανώς ναι. Και προφανώς θα έπρεπε να το είχαμε πράξει ήδη ως χώρα εδώ και δεκαετίες. Όταν τα υπόλοιπα κράτη οργάνωναν τα δικά τους υπουργεία, εμείς απλώς βολεύαμε «ημετέρους». Ακολούθως το Επιστημονικό Συμβούλιο ανασυστήνεται με τη συμμετοχή καθηγητών εγνωσμένου κύρους από τους σχετικούς κλάδους του Διεθνούς, Ευρωπαϊκού ή Δημοσίου Δικαίου και του επιστημονικού διευθυντή του ΚΑΣ. Σε μια περίοδο που τα ανοιχτά ζητήματα της χώρας μας έχουν εφαλτήριο νομικές επικλήσεις, το εν λόγω όργανο αποτελεί αναγκαιότητα. Η διαδικασία διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό και το θέμα της οριοθέτησης της ΑΟΖ έφεραν στην επιφάνεια την έλλειψη κατάλληλων γνωμοδοτικών οργάνων επί ζητημάτων νομικής φύσης. Στην ίδια κατεύθυνση ιδρύεται και το Γραφείο Νομοθετικής Πρωτοβουλίας. Σχετικά τώρα με τα απόρρητα κονδύλια, επιτέλους εποπτεύονται από τη Βουλή. Δημοκρατία και διαφάνεια παντού. Δεν νοείται η κατασπατάληση των χρημάτων των Ελλήνων φορολογουμένων στο όνομα μυστικών κονδυλίων τα οποία εν μέρει καταλήγουν σε μη κυβερνητικές οργανώσεις με αμφίβολο ρόλο. Η Κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι έχει μηδενική ανοχή απέναντι σε τέτοιου είδους φαινόμενα, στέλνοντας το περασμένο καλοκαίρι τρεις τέτοιες ΜΚΟ στον Εισαγγελέα Διαφθοράς. Κάθε ευρώ οφείλει να ελέγχεται, καθώς το αντίθετο θα συνιστούσε πρόκληση προς τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, που υποφέρουν καταβάλλοντας τεράστιες προσπάθειες, ώστε η χώρα να καταφέρει να βγει από την κρίση. Επιστέγασμα της παρελθούσης καθεστηκυίας νοοτροπίας υπήρξε το Ελληνικό Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών, το οποίο, όντας ανενεργό από το 2012, συνέχιζε να παρουσιάζει αλόγιστες ανελαστικές δαπάνες, όπως ενοίκιο, κοινόχρηστα και μισθούς υπαλλήλων. Καταργούνται έτσι είκοσι τρεις θέσεις, οι οποίες προβλέπονταν από τον νόμο για τη σύσταση και λειτουργία του. Όπως προανέφερα, δεν είναι εποχή για τέτοιες δαπάνες. Δεν είναι επίσης εποχή για χρηματοδότηση θεσμών βιτρίνας. Χρειαζόμαστε όργανα τα οποία θα παράγουν ουσιαστικό έργο και τα οποία δεν θα αποτελούν καταφύγια κομματικά ευνοημένων καθηγητών και παρατρεχάμενων αμφισβητούμενης επιστημονικής επάρκειας. Η χώρα οφείλει να αποκτήσει θεσμούς. Από αυτήν την αρχή δεν εξαιρείται και το Υπουργείο Εξωτερικών. Σκοπός είναι η άσκηση αποτελεσματικής εξωτερικής πολιτικής, η χρηστή διαχείριση του συνόλου των κονδυλίων και η αξιοποίηση του επιστημονικού δυναμικού της χώρας, με άξονα το εθνικό συμφέρον και την ενίσχυση της θέσης της χώρας μας στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Μεσόγειο, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στον κόσμο. Ψηφίζω, λοιπόν, το παρόν νομοσχέδιο, με την ελπίδα να συνεχιστούν παρόμοιες πρωτοβουλίες σε όλο το φάσμα του δημοσίου τομέα. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς. Τον λόγο έχει τώρα ο συνάδελφος κ. Κωνσταντίνος Κουκοδήμος από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο «Τροποποίηση του Κώδικα του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών και λοιπές διατάξεις» που εισηγείται η Κυβέρνηση, εμπεριέχει πλήθος διατάξεων, ένα συνονθύλευμα θα έλεγα αποσπασματικών ρυθμίσεων. Αυτό βέβαια το αντιλαμβάνεται αμέσως, από την πρώτη ανάγνωση, όποιος προσπαθήσει να βρει στο κείμενο κάτι ουσιαστικό. Μερικές από αυτές τις ρυθμίσεις είναι: η στελέχωση του Κέντρου Ανάλυσης και Σχεδιασμού του Υπουργείου Εξωτερικών με μέλη τριετούς θητείας, πλήρους απασχόλησης, η κατάργηση του ορίου των τριάντα δύο ετών για πρόσληψη στο ΥΠΕΞ, το όριο ηλικίας στα εβδομήντα χρόνια των επί τιμή προξένων, η αύξηση των ημερών ταξιδιών στο εξωτερικό, οι οποίες γίνονται πάνω από ογδόντα εντός του έτους, η αύξηση των αστυνομικών που υπηρετούν σε πρεσβείες και προξενεία, με τη μισθοδοσία τους να καλύπτεται από το Υπουργείο Εξωτερικών, η προσθήκη γλωσσών του ΟΗΕ - κινεζικά, ρωσικά, αραβικά - , εκτός από αγγλικά και γαλλικά ως προϋπόθεση για να γίνει μία πρόσληψη. Ζητούμενο, λοιπόν, σήμερα είναι να ρυθμίσουμε αυτά τα επιμέρους θέματα, ενώ οφείλατε να φέρετε ένα νομοσχέδιο για το σύνολο του οργανισμού του Υπουργείου. Το είπαμε και στη συζήτηση στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής. Στην κρίσιμη αυτή περίοδο που διανύουμε για τα θέματα εξωτερικής πολιτικής έπρεπε να συζητάμε το θέμα συγκρότησης του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας. Είναι μία πρόταση που διατύπωσε ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης εδώ και ένα χρόνο περίπου. Είναι μία πρόταση που κρίνεται απαραίτητη όσο ποτέ. Είναι μία πρόταση που υιοθέτησε και το 10ο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας. Εξάλλου, η διαδικασία λήψεως αποφάσεων εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας της χώρας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορεί να έχει υπουργοκεντρικό χαρακτήρα. Το αντιλαμβάνεστε και εσείς, άσχετα αν το παραδέχεστε ή όχι. Την ίδια αντίληψη θεωρώ, με μικρές ή μεγάλες διαφορές, έχουν εκφράσει και τα υπόλοιπα κόμματα. Πρέπει να μπούμε σε αυτήν την αντίληψη και τη νοοτροπία, γιατί οι παράγοντες που επηρεάζουν τους κρίσιμους τομείς της εξωτερικής πολιτικής και της ασφάλειας της χώρας είναι πολύ σύνθετοι. Στον αντίποδα, εμείς ερχόμαστε, με ασύνδετες μεταξύ τους διατάξεις, να συζητήσουμε αποσπασματικές ρυθμίσεις. Αυτό είναι το πρώτο σημείο στο οποίο θα ήθελα να σταθώ. Το δεύτερο αφορά τη φιλοσοφία του νομοσχεδίου, που ειλικρινά αδυνατεί ο κοινός νους να κατανοήσει. Για να ασκήσουμε αυτή την εξωτερική πολιτική και να διασφαλίσουμε ζητήματα που αφορούν την ασφάλεια, οφείλουμε να έχουμε ένα σύγχρονο επιχειρησιακό μηχανισμό, τον καλύτερο δυνατό συντονισμό και συνεργασία των επιμέρους εμπλεκομένων κρατικών υπηρεσιών και φορέων. Και εδώ έρχεται μία διάταξη που οφείλουμε να δώσουμε λίγη προσοχή και την οποία εντοπίσαμε στη διαδικασία συζήτησης στην επιτροπή της Βουλής. Κέντρο Ανάλυσης και Σχεδιασμού. Εμείς λέμε, ναι στους εμπειρογνώμονες, όχι όμως σε υποκατάσταση των διπλωματών. Υπάρχει μία εμφανής προσπάθεια μείωσης της διπλωματικής υπηρεσίας και κάλυψης θέσεων από εμπειρογνώμονες, πανεπιστημιακούς ή ερευνητές προερχόμενους από την πανεπιστημιακή κοινότητα. Κάνετε αυτοτελή νομική υπηρεσία, ενώ μπορούν να καλυφθούν οι ανάγκες του Υπουργείου από το υπάρχον προσωπικό. Προβλέπεται στο νομοσχέδιο η πρόσληψη τεσσάρων νομικών. Να σημειωθεί ότι ρωτήθηκαν οι εκπρόσωποι της ειδικής νομικής υπηρεσίας για το ποιο είναι το νομοθετικό έργο που παράγει το Υπουργείο - γιατί εμείς αδυνατούμε να το βρούμε - και απάντησαν πως ουσιαστικά το νομοθετικό έργο του συγκεκριμένου Υπουργείου περιορίζεται στις κυρώσεις συμφωνιών και σε άλλα νομικά κείμενα. Υπάρχουν βέβαια και άλλες διατάξεις στο νομοσχέδιο που έχουν την παραπάνω λογική και δεν μας βρίσκουν σύμφωνους, δηλαδή γίνεται αντιληπτή και η σαφής προσπάθεια τακτοποίησης ημετέρων, διαδικασιών πρόσληψης με πάρα πολλά ερωτηματικά, κύριε Υπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται αντιληπτό ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο δεν αντιμετωπίζει καμμία ουσιαστική ανάγκη του τομέα εξωτερικών και ασφάλειας. Δεν προσθέτει τίποτα στους δύο κρίσιμους αυτούς τομείς που προανέφερα. Θεωρώ ότι δεν τους αγγίζει καν. Θα ήταν ωφέλιμο πραγματικά να κάνετε αποδεκτή την πρόταση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και να συζητήσουμε επί της ουσίας αυτό που καταθέσαμε και αφορά τη συγκρότηση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Μεγαλομύστακα, επειδή είχα ανακοινώσει τους δύο συναδέλφους, θα πάρετε αμέσως μετά τον λόγο σαν Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Επόμενη ομιλήτρια είναι η κ. Βαγιωνάκη, που έχει κάνει αμοιβαία μετάθεση με την κ. Τριανταφύλλου. Κυρία Βαγιωνάκη, έχετε τον λόγο.
Αγαπητοί συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα και αφορά την τροποποίηση του κώδικα του οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών μπορεί να μη λύνει ριζικά και οριστικά τα προβλήματα του Υπουργείου Εξωτερικών, σίγουρα όμως θέτει τις βάσεις για λύση προβλημάτων που άπτονται των απαιτήσεων της σημερινής συγκυρίας, επιτρέπει τον εκσυγχρονισμό και την προσαρμογή στις ευρωπαϊκές οδηγίες, ενώ ταυτόχρονα απαντά και δίνει λύσεις σε δημοκρατικά επίδικα που για χρόνια απασχόλησαν και ταλάνισαν τον τύπο και την κοινωνία. Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά τη συζήτηση με φορείς και συλλογικότητες στην αρμόδια επιτροπή, ειπώθηκε ότι η θεσμική και εκσυγχρονιστική αλλαγή είναι αναγκαία εδώ και χρόνια στο Υπουργείο Εξωτερικών. Επίσης, κατά την ίδια συζήτηση, οι ρυθμίσεις που προτείνονται με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο έτυχαν της αποδοχής της πλειοψηφίας των φορέων. Αγαπητοί συνάδελφοι, από την ανάγνωση του νομοσχεδίου βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι υπάρχει μία βασική και εξαιρετικά απλή σκέψη στον πυρήνα του, η ανάγκη δηλαδή αναδιοργάνωσης του Οργανισμού του Υπουργείου και ο εμπλουτισμός και η τεκμηρίωση με στοιχεία, για προβλέψεις και παραγωγή πολιτικής σκέψης, για τα πολλά και περίπλοκα προβλήματα που απασχολούν τον πλανήτη και την ταραγμένη ευρύτερη περιοχή μας. Είναι σημαντικό η Ελλάδα, μέσα στο διεθνές και περιφερειακό περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται, να έχει μια δεξαμενή ιδεών, στρατηγικών και επεξεργασιών. Είπε χαρακτηριστικά ο Υπουργός στην ομιλία του ότι πρέπει να αναπτύξουμε την επιστημονικότητα του Υπουργείου Εξωτερικών και με αυτή την παρατήρηση εγώ συμφωνώ απόλυτα. Από την άποψη αυτή, τόσο η δημιουργία του Κέντρου Ανάλυσης και Σχεδιασμού (ΚΑΣ) όσο και το Επιστημονικό Συμβούλιο κρίνονται εντελώς απαραίτητα. Ιδιαίτερα το Επιστημονικό Συμβούλιο, που αποτελεί γνωμοδοτικό όργανο για νομικά θέματα διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου μείζονος σημασίας, θα είναι ένα θεσμοθετημένο μόνιμο όργανο, αποτελούμενο από εξειδικευμένους νομικούς ιδιαίτερου κύρους. Με βάση τα παραπάνω και σε αντίθεση με τον εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος στην επιτροπή μάς είπε ότι το κόμμα του θα καταργήσει το συγκεκριμένο συμβούλιο αν έρθει στην εξουσία, θεωρώ ότι το Επιστημονικό Συμβούλιο είναι επιβεβλημένο. Και τονίζω ξανά πως οι περισσότεροι φορείς ήταν θετικοί ως προς αυτό. Το δεύτερο στοιχείο το οποίο θέλω να χαιρετίσω είναι ο έλεγχος των αμαρτωλών μυστικών κονδυλίων από τη Βουλή, όπως εισάγεται στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο και με βάση τη νομοτεχνική βελτίωση η οποία έχει κατατεθεί από το Υπουργείο. Θεωρώ ότι υπάρχουν τρόποι διασφάλισης του δημοκρατικού ελέγχου των κονδυλίων και της διαφάνειας από τη μια μεριά, και ταυτόχρονα, η απαραίτητη διαφύλαξη του απορρήτου, από την άλλη. Το βασικό ωστόσο για εμένα - και νομίζω ότι αυτό γίνεται με τις νομοτεχνικές βελτιώσεις - είναι η ανάγκη ελέγχου των κονδυλίων από τη Βουλή. Τα παραπάνω αποτελούν την καλύτερη ανταπόκριση στο πάγιο αίτημα της κοινωνίας για έλεγχο αυτών των κονδυλίων. Να σημειώσω εδώ πως διατυπώθηκαν στην αρμόδια επιτροπή προβληματισμοί για το ύψος των κονδυλίων που θα ελέγχει η Βουλή. Και να θυμίσω ότι ο Υπουργός μάς διαβεβαιώνει ότι το πλαφόν των 25.000 ευρώ καλύπτει το 90% με 95% των μυστικών κονδυλίων. Θεωρώ, λοιπόν, ότι η ρύθμιση η οποία προωθείται είναι μια καλή αρχή. Από εκεί και πέρα, η Αντιπολίτευση προβάλλει και το επιχείρημα ότι η δημιουργία των νέων δομών που προτείνονται με το νομοσχέδιο γίνεται για την πρόσληψη ημετέρων. Μιλάμε για περίπου δέκα ανθρώπους, ίσως και περισσότερους - πάντως, γύρω εκεί είναι - με βάση όσα είπε ο Υπουργός. Και υπενθυμίζω ότι το Ελληνικό Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών (ΕΚΕΜ) που είχε συσταθεί κατά το παρελθόν και καταργείται με το παρόν νομοσχέδιο - κάτι με το οποίο συμφωνούμε όλοι - παλαιότερα απασχολούσε είκοσι δύο εργαζόμενους και από αυτά που ακούστηκαν στην επιτροπή, σπατάλησε αρκετούς πόρους. Μάλιστα σήμερα επτά από αυτούς τους εργαζόμενους ακόμα δεν έχουν αποπληρωθεί από το 2012. Είναι δεδομένο - και όλοι νομίζω το υποστηρίζουμε - ότι οι εργαζόμενοι αυτοί πρέπει να πάρουν τα δεδουλευμένα. Θέλω, ωστόσο, να υπενθυμίσω ότι, όπως οι ίδιοι είπαν, μόνο την τελευταία διετία άρχισαν να παίρνουν πίσω ένα μέρος των οφειλομένων και μάλιστα, τα περισσότερα. Εύχομαι δε σύντομα να αποπληρωθούν όλοι. Με βάση όλα τα παραπάνω, θεωρώ ότι γίνεται μια λελογισμένη χρήση πόρων για δομές που μας είναι εντελώς απαραίτητες σήμερα, προκειμένου να ασκήσουμε με τον βέλτιστο και πιο αποτελεσματικό τρόπο την εξωτερική μας πολιτική. Θεωρώ δε ότι είναι άδικη η κριτική που γίνεται από την πλευρά της Αντιπολίτευσης. Τελειώνοντας, το νομοσχέδιο αυτό, το οποίο μπορεί να «κουμπώσει» με τον οργανισμό τον οποίο επεξεργάζεται συγκεκριμένη ομάδα του Υπουργείου Εξωτερικών, θα προσφέρει λύσεις στα προβλήματα που απασχολούν όχι μόνο τώρα αλλά και διαχρονικά το Υπουργείου Εξωτερικών. Πολλοί από τη μεριά της Αντιπολίτευσης έθεσαν το θέμα «γιατί δεν περιμένουμε τη δημιουργία του οργανισμού», κατηγορώντας μας για αποσπασματικές ρυθμίσεις. Δεδομένου, όμως, ότι ούτε το Υπουργείο ούτε και οι αρμόδιοι που ήρθαν στην επιτροπή και είναι μέλη της δεν είναι σε θέση να απαντήσουν πότε ο οργανισμός θα είναι έτοιμος, την ίδια στιγμή που οι προκλήσεις στο επίπεδο της εξωτερικής πολιτικής είναι μεγάλες, η ανάγκη επείγουσας τεκμηρίωσης θέσεων, ο εμπλουτισμός των επιχειρημάτων μας και η ανάγκη στρατηγικών και επεξεργασιών είναι απαραίτητη. Στην ανάγκη αυτή έρχεται να απαντήσει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο και για τον λόγο αυτό, σας καλώ να το υπερψηφίσετε.
Ο συνάδελφος κ. Σταύρος Καλαφάτης, ο εκ Θεσσαλονίκης, της Νύμφης του Θερμαϊκού - και ό,τι άλλο θέλετε να πούμε - Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, έχει τον λόγο.
Τίποτα άλλο.
Παρακαλώ, έχετε τον λόγο.
Να είστε καλά, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ πολύ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αναφορικά με το υπό συζήτηση σχέδιο νόμου, οφείλουμε να απαντήσουμε σε δύο κύρια και κρίσιμα ζητήματα. Είναι δύο ερωτήματα που πρέπει να απασχολήσουν τη σκέψη μας πρώτιστα. Πρώτον, συντρέχει ανάγκη επιτακτικά να αναμορφωθεί ο οργανισμός λειτουργίας του Υπουργείου Εξωτερικών; Δεύτερον, οι προτεινόμενες τροποποιητικές ρυθμίσεις ικανοποιούν αυτή την ανάγκη και σε τι βαθμό; Η απάντηση στο πρώτο ερώτημα ανεπιφύλακτα είναι θετική. Ναι, είναι ζητούμενο ο θεσμικός εκσυγχρονισμός του Υπουργείου Εξωτερικών, η αναδιοργάνωση και η αναμόρφωσή του ριζικά, ώστε να καταστεί πιο αποτελεσματικό και να μπορεί ταχύτατα και λειτουργικά να ανταποκριθεί στις νέες προκλήσεις και τις απαιτήσεις ενός ραγδαία μεταβαλλόμενου διεθνούς περιβάλλοντος. Η απάντηση, όμως, του δεύτερου ερωτήματος δεν μπορεί να είναι θετική. Όχι, οι προτεινόμενες αλλαγές δεν ικανοποιούν αυτόν τον σκοπό. Αδυνατούν να συνεισφέρουν θετικά και εποικοδομητικά στην προσπάθεια εκσυγχρονισμού του υφιστάμενου κώδικα λειτουργικής οργάνωσης του Υπουργείου, καθώς οι περισσότερες επιχειρούμενες επεμβάσεις είναι αποσπασματικές, επιλεκτικές, ελλιπείς, ύποπτα στοχευμένες και εργαλειακά κατευθυνόμενες προς εξυπηρέτηση σκοπών που μόνο η ηγεσία του Υπουργείου και συνολικά η Κυβέρνηση αντιλαμβάνεται. Μια ειλικρινής, σοβαρή και ουσιαστική τροποποίηση ενός κώδικα οργανισμού που διέπει τη δομή των υπηρεσιών της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής θα προϋπέθετε την κατάθεση ενός ολοκληρωμένου, άψογα μελετημένου και σαφούς σε όλες του τις διαστάσεις σχεδίου νόμου. Ακόμα και τώρα που τίθεται ενώπιον της Ολομέλειας το παρόν νομοσχέδιο, παραμένει σε όλες και όλους μας άγνωστος ο κεντρικός στόχος. Τι προσπαθεί, άραγε, να πετύχει η Κυβέρνηση με το άθροισμα τόσων αποσπασματικών ρυθμίσεων, χωρίς ενιαία κατεύθυνση και λειτουργική συνοχή; Να εκσυγχρονίσει θεσμικά τον βασικό μηχανισμό της εξωτερικής μας πολιτικής ή να τον αποσαθρώσει; Να αναμορφώσει και να αναδιοργανώσει τις υπηρεσίες του Υπουργείου ή να τις καταστήσει λειτουργικά αναποτελεσματικές με τη σύγχυση που προκαλεί; Να δημιουργήσει, όντως, τις συνθήκες εκείνες που συνεκτικά και συνθετικά οι υπηρεσίες του Υπουργείου θα μπορούν να ανταπεξέλθουν αποτελεσματικά στην υψηλή αποστολή τους ή υποβαθμίζοντας συνολικά πρωταρχικές δομές, όπως ο διπλωματικός κλάδος, να απαξιώσει πλήρως την προσπάθεια εκπόνησης ολοκληρωμένου σχεδιασμού άσκησης εξωτερικής πολιτικής; Πρόκειται ευθέως για απροκάλυπτη και απαράδεκτη ενέργεια περιθωριοποίησης του διπλωματικού κλάδου με τη δημιουργία νέων συμβουλευτικών οργάνων. Η προσπάθεια κινείται μεταξύ πλήρους απαξίωσης και πολιτικής ικανοποίησης ημετέρων. Η αναβάθμιση του Κέντρου Ανάλυσης και Σχεδιασμού, όπως επιχειρείται, μεταφέρει το κέντρο βάρους της διαμόρφωσης των κρίσιμων αποφάσεων από τον κατ' εξοχήν διαμορφωτή αυτών - που δεν είναι άλλο από το άξιο διπλωματικό προσωπικό της χώρας - και το μεταθέτει σε συμβούλιο εμπειρογνωμόνων, το οποίο καλείται να συνδιαμορφώνει τις θέσεις της εξωτερικής μας πολιτικής. Το υπό σύσταση επιστημονικό συμβούλιο υποβαθμίζει στην πράξη την Ειδική Νομική Υπηρεσία. Ποιος ο λόγος ύπαρξης ενός νέου οργάνου, όταν υφίσταται η έμπειρη υπηρεσία της ΕΝΥ, η οποία αποτελεσματικά καλύπτει τον τομέα των γνωμοδοτήσεων, της υποστήριξης των θέσεων του ελληνικού δημοσίου και της παράστασης ενώπιον των διεθνών δικαιοδοτικών οργάνων; Γιατί ο διπλά αμειβόμενος καθηγητής, ως επιστημονικός διευθυντής του συμβουλίου, είναι άκρως απαραίτητος σε σχέση με έναν διπλωμάτη διευθυντή που υφίσταται και γνωρίζει πλήρως το αντικείμενο της ενασχόλησής του; Ποια σκοπιμότητα κρύβεται πίσω από αυτή τη μεθόδευση; Το αυτοτελές Γραφείο Νομοθετικής Πρωτοβουλίας που προτείνεται, τι αντικείμενο θα έχει επιπρόσθετα, εκτός από τη συνήθη νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου για την κύρωση διεθνών συμβάσεων, η προπαρασκευή της οποίας ως τώρα επιτυγχάνεται χωρίς προβλήματα, ώστε να δικαιολογεί την ανάγκη δημιουργίας νέας υπηρεσίας; Το νεοπαγές Γραφείο Στατιστικής συνιστά άλλη μία περίπτωση δυσεξήγητης ενέργειας, καθώς ακόμα η ηγεσία δεν έχει καταφέρει να πείσει για την αναγκαιότητα, για τη χρησιμότητά του, πλην ίσως για τη σκοπιμότητα που εξυπηρετεί, η οποία δεν είναι άλλη από μια κατεύθυνση ή διευθέτηση, αν θέλετε, σχετικά πολιτικού χαρακτήρα. Βαθμολογική κατάταξη. Η παρούσα ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών κατά πλάσμα δικαίου δικής της ευφυούς επινόησης, όπως κάνει παντού και πάντα στη συνολική κυβερνητική διαχείριση, έχει καταργήσει στην πράξη τα αυτονόητα επαγγελματικά δικαιώματα του προσωπικού που στελεχώνει όλες τις υπηρεσίες του Υπουργείου. Υπεραμύνεται ο κύριος Υπουργός του ειδικού χαρακτήρα του Υπουργείου Εξωτερικών για να δικαιολογήσει το πάγωμα της βαθμολογικής εξέλιξης των υπαλλήλων του. Επί της αρχής κάθε Υπουργείο είναι ειδικό. Είναι ανούσια ταυτολογία το σχήμα. Αν υπονοεί ο κύριος Υπουργός ότι τελεί ουσιαστικά σε ιδιαίτερο καθεστώς η υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων του, τον πληροφορούμε πως σε αυτό δεν συνηγορεί ούτε το Σύνταγμα, ούτε η νομική κωδικοποίηση που υφίσταται στη χώρα μας, αλλά ούτε και οι ειδικοί νόμοι που διέπουν το εργασιακό καθεστώς των δημοσίων υπαλλήλων εν γένει. Αλήθεια, θα μπορούσε το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας με τη δικαιολογία της ειδικότητας να δημιουργήσει ιδιαίτερο καθεστώς για τους υπαλλήλους του ή το Υπουργείο Οικονομικών σε περίοδο οικονομικής κρίσης να θέσει σε διαφορετικές ταχύτητες τη βαθμολογική εξέλιξη των υπαλλήλων του με πρόσχημα την ιδιαιτερότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών από τους υπαλλήλους του; Ασφαλώς όχι. Το Υπουργείο όφειλε με την ψήφιση του ν.4369/2016 και μετά ιδίως τη γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους της 12ης Οκτωβρίου του 2016- η οποία αναφέρει ότι πρέπει να εφαρμοστεί ό,τι ισχύει και για τους υπόλοιπους δημόσιους υπαλλήλους ή να υπάρξει άμεση νομοθετική ρύθμιση που να εφαρμόζει και για τους υπαλλήλους του ΥΠΕΞ το καθεστώς βαθμολογικής κατάταξης που περιγράφεται στον Οργανισμό του Υπουργείου Εξωτερικών - , να είχε προβεί άμεσα σε βαθμολογική κατάταξη των υπαλλήλων του. Δεν το έχει πράξει. Και δυστυχώς ούτε με το παρόν νομοσχέδιο φαίνεται να επιθυμεί να αποκαταστήσει την άδικη, άνιση και διακριτική μεταχείριση που υφίστανται οι υπάλληλοί του, η οποία πλήττει την αυτοδίκαιη βαθμολογική κατάταξη τους. Οι οικείες διατάξεις του υπαλληλικού κώδικα πρέπει να εφαρμοστούν άμεσα και για αυτούς, όπως εφαρμόζονται κανονικά και για τους λοιπούς δημόσιους υπαλλήλους. Η ηγεσία του Υπουργείου κόπτεται για την αμεσότητα των ρυθμίσεων που προτείνει και καταθέτει, αλλά για αυτό το ζήτημα που καθίσταται τροχοπέδη της εύρυθμης λειτουργίας των υπηρεσιών του Υπουργείου, αινιγματικά και ανεξήγητα κωλυσιεργεί. Σας καλούμε να αποκαταστήσετε αυτή την αδικία τώρα. Η απρόσκοπτη βαθμολογική κατάταξη, η διάρθρωση, η ανέλιξη και η εν γένει υπηρεσιακή κατάσταση των υπαλλήλων του Υπουργείου είναι κατοχυρωμένο δικαίωμά τους και είναι δική σας βασική υποχρέωση. Έτσι, λοιπόν, με αυτές τις παρατηρήσεις οφείλουμε να πούμε ότι η προσπάθεια αυτή που επιχειρείται από την πλευρά της Κυβέρνησης είναι αναποτελεσματική, είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο δεν επιφέρει κάτι καινούργιο, δυσχεραίνει τη λειτουργία άσκησης της εξωτερικής πολιτικής και γι' αυτό εμείς είμαστε αντίθετοι στην ψήφισή του. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων, ο κ. Αναστάσιος Μεγαλομύστακας. Θα μιλήσετε από τη θέση σας, κύριε συνάδελφε;
Θα είμαι εξαιρετικά σύντομος, κύριε Πρόεδρε, και πιστεύω ότι δεν χρειάζεται να έρθω στο Βήμα.
Εντάξει. Εγώ βάζω τον κανονικό χρόνο και εσείς μιλήστε όσο θέλετε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω ότι έχουμε αποδείξει πως η Ένωση Κεντρώων αποτελεί ένα κόμμα το οποίο, ειδικά σε τόσο σημαντικά και λεπτά θέματα όπως είναι τα θέματα που εξετάζει το Υπουργείο Εξωτερικών, αλλά και το Υπουργείο Άμυνας, θέλουμε να έχουμε έναν λόγο εποικοδομητικό και συναινετικό, καθώς πιστεύουμε ότι μόνο έτσι μπορούμε να αποσπάσουμε το καλύτερο αποτέλεσμα για την πατρίδα μας. Για να συμβεί όμως αυτό, θα πρέπει να υπάρχει ουσιαστική συζήτηση και να ακούσει ο αρμόδιος Υπουργός τις απόψεις και τις γνώμες όλων των πλευρών του ελληνικού Κοινοβουλίου, κάτι που σε κάποιες περιπτώσεις - όχι από το συγκεκριμένο Υπουργείο - έχουμε δει ότι δεν συμβαίνει. Δεν θέλω να επαναλάβω όσα είπε στην εισήγησή του ο ομιλητής μας, ο κ. Σαρίδης. Όμως θέλω να σταθώ σε ένα ζήτημα που προκύπτει από αυτό το σχέδιο νόμου, το οποίο θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό. Αυτό είναι η δημιουργία των υπηρεσιών, των γραφείων, των οργανισμών, των κέντρων, των συμβουλίων. Αν πραγματικά πιστεύετε και θεωρείτε ότι αυτά πρόκειται να βοηθήσουν την Ελλάδα, τότε είμαστε μαζί σας. Ωστόσο, η Κυβέρνηση μέχρι τώρα έχει δείξει, σε πάρα πολλές περιπτώσεις, ότι όλα αυτά ιδρύονται ή συστήνονται, για να βολέψουν κάποιους ανθρώπους του κόμματος ή της Κυβέρνησης. Ελπίζουμε - και πραγματικά έχουμε καλή θέληση να σας πιστέψουμε - όμως αυτό να μην ξανασυμβεί και σε αυτήν την περίπτωση. Είπαμε ότι είμαστε θετικοί επί της αρχής, ωστόσο είμαστε εδώ για να ελέγξουμε το τι συμβαίνει, καθώς δεν θέλουμε και αυτό το νομοσχέδιο να συνεχίσει την πολιτική που γινόταν μέχρι τώρα. Ακούσαμε και εκπρόσωπο παλαιάς κυβέρνησης να παραδέχεται τα λάθη του, καθώς έχουμε δει κυβερνήσεις να ράβουν και να ξηλώνουν, να έρχονται καινούργιες κυβερνήσεις να τα αλλάζουν όλα και στην ουσία να ξεκινάνε από την αρχή, αντί να βελτιώνουν την υπάρχουσα κατάσταση. Νομίζουν ότι να αλλάξουν όλη την εικόνα του Υπουργείου ή του Οργανισμού τον οποίο διαχειρίζονται, αποτελεί ανακάλυψη του τροχού ότι είναι τόσο καινοτόμο και ρηξικέλευθο που εμείς τέλος πάντων δεν το πιστεύουμε. Όπως, επίσης, φοβάμαι μην ξαναδημιουργηθεί κάποιος οργανισμός που θα αλληλοσυγκρούεται με κάποιον που υπάρχει ήδη. Είμαστε εδώ πραγματικά με θετικό βλέμμα να εξετάσουμε ό,τι κάνετε. Γι' αυτό και είμαστε θετικοί, όπως είπα και επί της αρχής. Δεν θέλουμε να επαναληφθούν λάθη του παρελθόντος. Παράδειγμα της δικής σας Κυβέρνησης, θα δώσω τώρα, με το Γραφείο Διεθνών και Κοινοτικών Θεμάτων, που αφορά και εσάς, της Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης, που καταργήθηκε μέσω συγχώνευσης. Είναι ένα γραφείο το οποίο συστάθηκε το 2010 και μέχρι το 2015 είχε γλιτώσει την ελληνική οικονομία από 500 δισεκατομμύρια. Και πώς την γλίτωσε; Ήταν ένα γραφείο το οποίο ήταν υπεύθυνο να εναρμονίζει τους νόμους μας με τους νόμους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έτσι ώστε να μην έχουμε πρόστιμα. Μέσα σε μια πενταετία πήρε τη χώρα από την τελευταία θέση και την έφερε στη δεύτερη θέση, ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες και εσείς ήλθατε και το καταργήσατε, ως Κυβέρνηση εννοώ.
Είπατε 500 δισεκατομμύρια ή 500 εκατομμύρια;
Πεντακόσια εκατομμύρια, συγνώμη.
Γιατί με 500 δισεκατομμύρια θα είχαμε λύσει το πρόβλημα των μνημονίων.
Με 500 δισεκατομμύρια θα γλιτώναμε και το πρόβλημα, ακριβώς.
Εξακόσια δισεκατομμύρια έχει ο Σώρρας.
Όχι, όχι, δεν θέλω να γίνω ο νέος Σώρρας.
Διορθώστε το στα Πρακτικά. Καλά, έγινε λάθος εκ παραδρομής. Δεν χάλασε ο κόσμος.
Έτσι λοιπόν ήλθατε και καταργήσατε ένα τέτοιο γραφείο. Ελπίζουμε πραγματικά να μην συμβεί το ίδιο πράγμα. Θα είμαστε εδώ για να το ελέγχουμε. Το επανέλαβα πάρα πολλές φορές, αλλά αυτό είναι που μπορούμε να κάνουμε. Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι το εθνικό συμφέρον είναι πάνω από το κομματικό συμφέρον. Και δεν το λέω προσωπικά για σας, κύριε Υπουργέ, αλλά για τον τρόπο που ασκείται η πολιτική μέχρι τώρα. Έχουμε δει ότι ο κόσμος έχει αγανακτήσει. Βλέπουμε πολύ σωστά τις τελευταίες μέρες να χειρίζεστε το θέμα με τους γείτονες, αλλά δεν πρέπει να επαναλάβουμε λάθη του παρελθόντος, πραγματικά. Δεν θέλω να κουράσω άλλο το Σώμα. Νομίζω ότι είπα αυτά που ήθελα να πω.
Θερμές ευχαριστίες, κύριε Μεγαλομύστακα, για τη συντόμευση του χρόνου. Ακούστε, τώρα. Θα μιλήσουν δύο συνάδελφοι, ο κ. Καββαδάς και η κ. Αραμπατζή. Μετά, επειδή θα έλθει και θα κλείσει ο κύριος Υπουργός, όπως ενημερώθηκα από τον κύριο Υφυπουργό, έχει ζητήσει τον λόγο για δέκα λεπτά ο κύριος Υφυπουργός. Και θα συνεχίσουμε αμέσως μετά.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να μιλήσω πριν από τον Υπουργό.
Να μην είστε δύο κολλητά, κύριε Ξυδάκη. Εννοώ όχι τώρα Υφυπουργός και Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, αλλά να μεσολαβήσει ένας συνάδελφος. Όχι ότι απαγορεύεται.
Μετά τον κύριο συνάδελφο, δηλαδή.
Ναι. Ελάτε, κύριε συνάδελφε. Ο κ. Καββαδάς, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο έρχεται μέσα σε συνθήκες αβεβαιότητας για την οικονομία και την πορεία της χώρας. Για άλλη μια φορά βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, τον χρόνο να μετράει αντίστροφα και την αξιολόγηση που, με βάση την υπογραφή του κ. Τσίπρα, έπρεπε να έχει κλείσει πριν ένα χρόνο, να βρίσκεται στον αέρα. Κάθε μέρα που περνάει, η χώρα βυθίζεται, το επιχειρηματικό περιβάλλον επιδεινώνεται και οι πολίτες αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την επανάληψη των καθυστερήσεων και της αναξιοπιστίας του κ. Τσίπρα δεν αντέχει άλλο να την σηκώσει στις πλάτες της η ελληνική οικονομία. Ο μισθωτός, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι, οι νέοι μας, οι επιχειρήσεις δεν μπορούν άλλο. Η ελληνική κοινωνία δεν έχει αντοχές να ξαναζήσει το καλοκαίρι του 2015. Η Κυβέρνηση με τη στάση της δείχνει όχι μόνο ότι δεν αντιλαμβάνεται τι γίνεται, αλλά ενισχύει και τα πιο σκοτεινά σενάρια για την Ελλάδα περί Grexit. Και το χειρότερο είναι ότι τα σενάρια αυτά ξεστομίζονται και καλλιεργούνται από υπουργικά στόματα. Είναι φανερό ότι η Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα ακολουθεί μια πολιτική τελείως αλλοπρόσαλλη και το κόστος αυτής της πολιτικής το πληρώνουν ήδη οι πολίτες. Κύριοι της Κυβέρνησης, έχετε βαριά ευθύνη και αν μη τι άλλο, απαιτούμε να την αντιληφθείτε και να σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων. Αν δεν μπορείτε, αποφασίστε το μια ώρα αρχύτερα να εγκαταλείψετε την καρέκλα για το καλό όλου του τόπου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έρχομαι τώρα στο σημερινό σχέδιο νόμου που τροποποιεί των κώδικα του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών. Οι συγκεκριμένες διατάξεις για εμάς είναι ξεκάθαρο ότι δεν εξυπηρετούν τον στόχο καλύτερης λειτουργίας του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών. Επιτρέψτε μου συνοπτικά να σας εκθέσω τους λόγους: Πρώτον, στο νομοσχέδιο δεν υπάρχει ούτε ενότητα ούτε κεντρική ιδέα ούτε βασική φιλοσοφία. Έχουμε να κάνουμε περισσότερο με μια συρραφή διαφόρων διατάξεων, που δεν βελτιώνουν εν συνόλω τη σημερινή λειτουργία του ΥΠΕΞ, αλλά περισσότερο ρυθμίζουν αποσπασματικά κάποια θέματα, ενώ άλλες ουσιαστικές εκκρεμότητες μένουν εντελώς απ' έξω. Δεύτερον, υπογραμμίζω ότι τη συγκεκριμένη περίοδο βρίσκεται υπό τελική διαμόρφωση η πρόταση για την αλλαγή του συνόλου του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών. Παρά ταύτα, η Κυβέρνηση έφερε ξαφνικά αυτό το νομοσχέδιο ρυθμίζοντας μόνο συγκεκριμένα τμήματα του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών. Τρίτον, το νομοσχέδιο προτείνει την ίδρυση νέων οργάνων τα οποία στο παρελθόν έχουν αποδειχθεί αποτυχημένα. Η θεσμοθέτηση νέων οργάνων είναι κάτι που μας βρίσκει κάθετα αντίθετους, γιατί θα αποτελέσουν εμπόδιο στη λειτουργία της υπηρεσίας και θα ενισχύσουν τις αντιθέσεις μεταξύ κλάδων εργαζομένων του Υπουργείου Εξωτερικών. Τέταρτον, δεν θίγεται το ζήτημα της βαθμολογικής εξέλιξης που είναι σημαντικό και επείγον για τους κλάδους διοίκησης, πληροφορικής και των εμπορικών ακολούθων. Πάμε, όμως, τώρα στις συγκεκριμένες διατάξεις: Ήδη στο άρθρο 1, που αναφέρεται στο ΚΑΣ, το Κέντρο Ανάλυσης και Σχεδιασμού, προβλέπεται η εμπλοκή ακαδημαϊκών σε καίριες θέσεις τόσο στη θέση του επιστημονικού διευθυντή, μαζί με τέσσερις επιστημονικούς συνεργάτες, όσο και στο επιστημονικό συμβούλιο. Με το άρθρο αυτό ευνοείται, έναντι των διπλωματών, ο κλάδος των εμπειρογνωμόνων καθώς και το ακαδημαϊκό προσωπικό του Υπουργείου Εξωτερικών. Ακόμη και με το άρθρο 2 και τις ρυθμίσεις για το επιστημονικό συμβούλιο, θα υπάρχει σαφής υποβάθμιση της ειδικής νομικής υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών, η οποία ιστορικά έχει συμβάλλει τα μέγιστα στην προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων. Δεν είναι ξεκάθαρο τι επιπλέον θα προσφέρει το όργανο αυτό, πέραν του ότι σας δίνει τη δυνατότητα να προσλάβετε συγκεκριμένους ακαδημαϊκούς, οι οποίοι μάλιστα θα κρατήσουν ταυτόχρονα και τη θέση τους στο πανεπιστήμιο. Στο άρθρο 3, ιδρύεται το γραφείο νομοθετικής πρωτοβουλίας. Με αυτό προσλαμβάνετε τέσσερις νομικούς για νομοθετικές πρωτοβουλίες του Υπουργείου Εξωτερικών, οι οποίες κυρίως αφορούν σε κυρώσεις διεθνών συμβάσεων και συνθηκών. Επιπροσθέτως, αναφορικά με τις απόρρητες δαπάνες του άρθρου 4, σημειώνω ότι ο εισηγητής μας κ. Κουμουτσάκος, έχει καταθέσει πρόταση να ανέβει το συγκεκριμένο όριο που θέτετε, προκειμένου όντως να διασφαλιστεί η μυστικότητα των δαπανών για άκρως σημαντικά εθνικά ζητήματα. Ένα άλλο ζήτημα που προσεγγίζεται με προχειρότητα στο σχέδιο νόμου είναι τα όρια ηλικίας. Στις διατάξεις του άρθρου 9 για το όριο ηλικίας, πρέπει να προστεθούν και οι κλάδοι του επιστημονικού προσωπικού της ειδικής νομικής υπηρεσίας, διοικητικών, εμπειρογνωμόνων, εμπορικών και οικονομικών υποθέσεων, προκειμένου να αντιμετωπίζονται το ίδιο όλοι οι υπάλληλοι του Υπουργείου Εξωτερικών. Τέλος, στο άρθρο 14 και σε ό,τι αφορά τη διάλυση του Ελληνικού Κέντρου Ευρωπαϊκών Μελετών, του ΕΚΕΜ, επιτρέψτε μου να τονίσω ότι πρέπει να βρεθεί άμεσα λύση για την εξόφληση των μισθών του προσωπικού του ΕΚΕΜ που παραμένει απλήρωτο. Επίσης, να εξοφληθούν οι οφειλές του Κέντρου προς φυσικά και νομικά πρόσωπα. Δεσμευτήκατε, κύριε Υπουργέ, ότι θα πληρωθούν και εμείς το ευχόμαστε. Να μας πείτε, όμως, πότε θα γίνει αυτό. Τελειώνοντας και για όλους τους παραπάνω λόγους, η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί να στηρίξει το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ, κύριε Καββαδά, για την απόλυτη τήρηση του χρόνου. Η κ. Φωτεινή Αραμπατζή, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση του σημερινού νομοσχεδίου γίνεται σε μια πολιτική περίοδο εξόχως φορτισμένη, φορτισμένη από την επιχείρηση λάσπης του ΣΥΡΙΖΑ, που στόχο έχει να δηλητηριάσει την πολιτική ζωή, αλλά και από το γεγονός, βεβαίως, ότι η χώρα για ακόμη μια φορά βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, καθώς η αξιολόγηση είναι στον αέρα και η συζήτηση περί Grexit δυστυχώς αναβιώνει τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Αλλά ακόμη και σήμερα, αυτήν τη χρονική στιγμή, μέσα από αυτό το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εξωτερικών νομοθετείτε αποσπασματικά και επιλεκτικά, έχοντας βεβαίως πάντοτε στο πίσω μέρος του μυαλού σας αυτό το οποίο έχετε διδαχτεί πολύ καλά στα δύο χρόνια της διακυβέρνησής σας, που δεν είναι άλλο από το να εξυπηρετείτε το κομματικό κράτος, από το να χτίζετε ένα νέο πελατειακό κράτος. Όπως γίνεται προφανές, ακόμη και από το άρθρο 1, ευνοείται σαφώς ο κλάδος των εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Εξωτερικών έναντι του διπλωματικού κλάδου. Διαπιστώνεται έτσι μια ευνοιοκρατική διάθεση πλήρωσης θέσεων στο Κέντρο Ανάλυσης και Σχεδιασμού, στο ΚΑΣ, από συγκεκριμένους ακαδημαϊκούς, ομότεχνους του Υπουργού, εμπειρογνώμονες. Η θέση του Επιστημονικού Διευθυντή του ΚΑΣ με αρμοδιότητες την εκπόνηση και κατάρτιση μελετών και επεξεργασία εισηγήσεων προσανατολισμού της εξωτερικής πολιτικής φαίνεται να έχει μεγαλύτερη ισχύ ακόμη και από εκείνη του Διπλωματικού Διευθυντή. Ως προς το Επιστημονικό Συμβούλιο, όπως αναφέρεται στο άρθρο 2, επιχειρείται μια υποβάθμιση της Ειδικής Νομικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών, μιας υπηρεσίας που ιστορικά έχει συμβάλλει τα μέγιστα στην προάσπιση των εθνικών συμφερόντων της χώρας. Αξίζει δε να σημειωθεί, ότι οι πανεπιστημιακοί που θα απαρτίζουν το Επιστημονικό Συμβούλιο θα αμείβονται, ενώ παράλληλα θα διατηρούν και την πανεπιστημιακή τους έδρα. Άρα με απλά ελληνικά, θα έχουν δύο θέσεις εργασίας. Για αυτό και σας λέμε καθαρά ότι αυτήν τη διάταξη η Νέα Δημοκρατία θα την καταργήσει, γιατί η ευνοιοκρατία και η διπλοθεσίες πρέπει επιτέλους να εξαλειφθούν. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει το Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ]] Από την άλλη, η ίδρυση οργάνων τα οποία έχουν αποδειχτεί αποτυχημένα στο παρελθόν, όπως το Επιστημονικό Συμβούλιο, μας βρίσκει κάθετα αντίθετους. Δημιουργούνται όργανα τροχοπέδη στην απρόσκοπτη λειτουργία της υπηρεσίας, φραγμός στην άμεση επαφή της πολιτικής ηγεσίας με τις αρμόδιες υπηρεσίες. Είναι επίσης καταχρηστικά, αντιπαραγωγικά και υποδαυλίζουν έριδες ανάμεσα στους κλάδους του Υπουργείου Εξωτερικών. Την ίδια στιγμή το σχέδιο νόμου, στο άρθρο 9, προσεγγίζει με προχειρότητα και έλλειψη ισονομίας με τους λοιπούς δημοσίους υπαλλήλους το ζήτημα των ορίων ηλικίας αφυπηρέτησης των κλάδων του Υπουργείου Εξωτερικών. Αυτή είναι η νομοθέτησή σας ακόμη και σήμερα, που η χώρα κινδυνεύει να πέσει στα βράχια, με τη διαπραγμάτευση ατέρμονη και την αξιολόγηση ανοιχτή, δυστυχώς, έναν χρόνο τώρα. Γιατί, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, ηχούν ακόμη στα αυτιά μου οι δηλώσεις του Πρωθυπουργού στο πρώτο Υπουργικό Συμβούλιο, μετά τον ανασχηματισμό, όπου διαβεβαίωνε τόσο τους Υπουργούς, όσο βεβαίως - και κυρίως αυτό έχει σημασία - τους Έλληνες πολίτες πως η αξιολόγηση θα κλείσει στις 6 Δεκεμβρίου και για αυτό θα έπρεπε οι Υπουργοί να ξενυχτήσουν, ούτως ώστε να είναι όλα έτοιμα στην ώρα τους. Γιατί ηχούν ακόμη στα αυτιά μου οι δηλώσεις του Υπουργού Οικονομικών, του κ. Τσακαλώτου, εδώ μέσα στο Κοινοβούλιο αρκετές φορές, με πολύ δραματικό τόνο, πως η αξιολόγηση πρέπει να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του ΄16, γιατί αλλιώς τα πράγματα θα είναι πολύ σκούρα για τη χώρα. Γιατί ηχούν ακόμη στα αυτιά μου οι προχθεσινές δηλώσεις του Πρωθυπουργού, ότι αυτή η Κυβέρνηση και αυτή η Βουλή δεν πρόκειται να ψηφίσει επιπλέον μέτρα. Φυσικά, όμως, όπως έχει κατ' επανάληψη αποδειχτεί στο παρελθόν, από το 2015 και μετά, όλες αυτές οι δηλώσεις του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Εξωτερικών χρειάζονται λίγους μόλις μήνες ή λίγες μόλις εβδομάδες για να διαψευστούν. Για αυτό, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, είναι διάχυτη η αγωνία όλων μας, όχι μόνο η αγωνία των Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας και των Βουλευτών της Αντιπολίτευσης, αλλά κυρίως η αγωνία στον κάθε Έλληνα πολίτη, η αγωνία για το πού οδηγείτε τη χώρα, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ. Και η βολική σας απάντηση «δεν θα αφήσουμε τη χώρα στους πρόθυμους» είναι πια ξεπερασμένη. Δεν πουλάει. Και όπως έλεγε παλιά ο κ. Τσίπρας, το παραμύθι σας δεν έχει πλέον δράκο. Και γι' αυτό οφείλετε να δώσετε μια καθαρή, μια ειλικρινή απάντηση για το τι πρόκειται να συμβεί στη χώρα τις επόμενες μέρες και τους επόμενους μήνες. Γιατί η αβεβαιότητα τσακίζει την οικονομία, τσακίζει την αγορά, τσακίζει τους πάντες. Αρκεί μόνο να ρίξετε μια ματιά στις αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων σήμερα, μετά τη χθεσινή συνεδρίαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, για να καταλάβετε πόσο δύσκολο είναι να επιτευχθούν οι στόχοι του προϋπολογισμού του 2017 και πόσο ονειρικό φαντάζει, δυστυχώς, να βγει η χώρα στις αγορές, έστω και δοκιμαστικά μέσα σε αυτήν την χρονιά. Όλη αυτή η γκρίζα, η μουντή πολιτική ατμόσφαιρα, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, είναι αποτέλεσμα της δικής σας πολιτικής, είναι αποτέλεσμα των δικών σας αστοχιών, είναι αποτέλεσμα της δικής σας αναξιοπιστίας, είναι αποτέλεσμα των δικών σας καθυστερήσεων. Ό,τι εξωφρενικό, ό,τι παράλογο, ό,τι υπερβολικό ζητούν οι δανειστές, έχει τη δική σας σφραγίδα. Είναι μέτρα Τσίπρα. Ο λογαριασμός ανεβαίνει και ανεβαίνει συνεχώς, μόνο εξαιτίας των δικών σας πολιτικών. Και έχει καταντήσει ανέκδοτο πια η στρατηγική περί πολιτικής λύσης των προβλημάτων, η οποία στο τέλος έχει ένα και μόνο τέλος: το Βατερλό για τη χώρα, το «ναι» σε όλα που επιβαρύνει τους πολίτες με επιπρόσθετα μέτρα και φόρους. Και είναι λυπηρό για όλους εσάς ότι μπροστά σε αυτό το πολιτικό αδιέξοδο, στο οποίο βρίσκεστε, επιστρατεύετε τη λάσπη στον ανεμιστήρα, προκειμένου να απαντήσετε στους πολιτικούς σας αντιπάλους, ενώ την ίδια ώρα αρνείστε να δώσετε πειστικές απαντήσεις για το πού ταξιδεύει και με ποιους συναντάται, κρυφά, ιδιωτικά και μυστικά ο Πρωθυπουργός. Την ίδια στιγμή ταλαιπωρείτε τον ελληνικό λαό με τα χιλιάδες ραβασάκια της παράνοιας για τον ΕΦΚΑ που λαμβάνουν σήμερα, με τα απίστευτα λάθη και τις ανακρίβειες, που θα κληθούν να καταβάλουν ελεύθεροι επαγγελματίες, επιστήμονες και αγρότες. Φθάνουν μάλιστα, στο σημείο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα εν λόγω ραβασάκια να υπολογίζουν ως χρόνο ασφάλισης τον χρόνο που οι ασφαλισμένοι ήταν και μαθητές του δημοτικού. Δώστε, λοιπόν, εξηγήσεις.
Δεν είστε στην τηλεόραση. Είστε στη Βουλή, μιλήστε για το νομοσχέδιο.
Διαβάστε τα δημοσιεύματα, κύριε Ξυδάκη, και να μην βγαίνει η Κυβέρνηση διά του κυβερνητικού εκπροσώπου να επιχειρεί να εμπλέξει τη Βουλή και να συκοφαντεί για ένα ανύπαρκτο θέμα, που αφορά το πόθεν έσχες του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Κυρίες και κύριοι, ο πανικός είναι πάντα κακός σύμβουλος στην πολιτική, πολύ περισσότερο ο απόλυτος πανικός από τον οποίο διακατέχεστε. Γι' αυτό και η Νέα Δημοκρατία ζητάει εκλογές. Γιατί δεν μας νοιάζει το πολιτικό σας τέλος, αλλά μας ενδιαφέρει να μην τελειώσει μαζί σας η χώρα. Προφανώς, εσείς δεν έχετε κανέναν ενδοιασμό στον κατήφορο που οδηγήστε, στον γκρεμό που οδηγήστε να πέσετε μαζί με τη χώρα. Δεν θα σας αφήσουμε, όμως, εμείς να διαλύσετε τα πάντα. Ούτε εμείς ούτε ο ελληνικός λαός. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κυρία Αραμπατζή. Να υπενθυμίσω προς όλους, ότι σύμφωνα με το άρθρο 66 του Κανονισμού της Βουλής ο αγορητής δεν μπορεί να απομακρύνεται από το υπό συζήτηση θέμα. Είναι κάτι που, δυστυχώς, το κάνουν όλοι οι συνάδελφοι στη Βουλή. Θα παρακαλούσα, καλό θα ήταν, να είμαστε συνεπείς με αυτό το άρθρο. Βοηθά την κοινοβουλευτική διαδικασία. Προχωρούμε. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Νίκος Ξυδάκης για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν εκπλήσσομαι σχεδόν πια από το ύφος και το μονότονο τροπάρι των συναδέλφων της Μείζονος Αντιπολίτευσης. Εκπλήσσομαι λίγο από την έλλειψη επιχειρημάτων και την επανάληψη στερεοτύπων. Με φοβίζει, επίσης, με εκπλήσσει αυτή η τυφλή πεποίθηση, ότι όλα τα θέματα θα λυθούν με τις εκλογές και τον ερχομό του Μεσσία. Σαν να μην έχει υπάρξει η χώρα επτά χρόνια σε μια ιστορική περιπέτεια, σαν να μην έχουν υπάρξει άλλες κυβερνήσεις που οδήγησαν τη χώρα σε αυτήν την ιστορική περιπέτεια - όχι μόνο με δική της ευθύνη, υπάρχουν και οι εξωτερικοί παράγοντες. Αντιθέτως, όλη η προετοιμασία των αδυναμιών και η ιστορική δίνη στην οποία βρέθηκε η χώρα, οφείλονται στη διετή διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, σε δύο διαδοχικές κυβερνήσεις και σε τρεις εκλογές. Απορώ πώς μερικοί συνάδελφοι, οι οποίοι έχουν και μια εμπειρία, άρα και μια τεκμαρτή ευθύνη, μπορούν και απευθύνονται στους συμπολίτες τους με αυτή τη γλώσσα, με αυτή την υποκρισία, με αυτή τη ρηχότητα. Απορώ, επίσης, μερικές φορές με συναδέλφους του ΠΑΣΟΚ, του άλλου κόμματος της Αντιπολίτευσης, για τη σφοδρότητα, τον ανοίκειο τρόπο με τον οποίο εκφράζονται ακόμη και για τις αδύνατες στιγμές της Κυβέρνησης, αλλά και γενικά για τον θεσμό της εκτελεστικής εξουσίας και για το πρόσωπο του Πρωθυπουργού. Σκέφτομαι, όμως, ότι και αυτοί οι συνάδελφοι, όπως όλοι μας, έχουν ένα παρελθόν, έχουν μια ιστορία, έχουν δοκιμαστεί και στο τιμόνι της χώρας και στη διακυβέρνηση και στη διαπαιδαγώγηση του λαού, που δοκιμάζεται τώρα, και όλοι έχουμε το μέλλον μας, με άλλους κοινό, με άλλους αφιστάμενο, με άλλους εντελώς συγκρουόμενο. Μπορεί, επίσης, κάποιοι συνάδελφοι - γιατί το βλέπουμε τις τελευταίες μερικές εβδομάδες στη Βουλή - να παίζουν το παιχνίδι με τις μουσικές καρέκλες, να προετοιμάζονται να μετακομίσουν στα έδρανα, να εξασφαλίσουν μια θέση σε μια λίστα, να ανταγωνιστούν κάποιον άλλο σε μια εκλογική περιφέρεια. Και όλο αυτό ονομάζεται εθνική ευθύνη και ιστορική επίγνωση. Ας κλείσουμε αυτή την εισαγωγή και ας μπούμε στο νομοσχέδιο για το οποίο κανείς δεν έχει πει κάτι ουσιαστικό. Εκτιμώ την προσπάθεια που έκανε ο συνάδελφος κ. Κουμουτσάκος να κάνει μια σύνθεση σε κάποιο θέμα, αλλά θλίβομαι γιατί την ύστατη στιγμή στην Ολομέλεια την αποσύρει και την καταθέτει ως σκέψη για τον χειρισμό των δαπανών. Θα μπορούσε να βρεθεί μια σύνθεση. Σε ό,τι αφορά τον οργανισμό που έρχεται, θα έλθει. Οι απορίες για τους οργανισμούς θα έπρεπε να απευθυνθούν, έστω υστερόπρωτα, στους οργανισμούς Υπουργείων που κατάρτισε η κυβέρνηση Σαμαρά το καλοκαίρι του '14, όταν μέσα σε δυο - τρεις μήνες άλλαξαν όλοι οι οργανισμοί Υπουργείων, με ελάχιστη μελέτη και κυρίως με μια μάλλον άθλια μεταβατική διάταξη, με την οποία γενικοί διευθυντές και διευθυντές ορίζονταν άνθρωποι εκτός πάσης αξιολογήσεως. Και άνθρωποι από το νούμερο «18» ή «12» της επετηρίδος αξιολόγησης βρέθηκαν να γίνουν γενικοί διευθυντές. Δυστυχώς σχεδόν όλοι αυτοί οι γενικοί διευθυντές είναι ακόμα στη θέση τους. Αυτό είναι το κομματικό κράτος που εσείς φτιάξατε κι εμείς δυστυχώς και ευτυχώς - γιατί είναι και ένα δίδαγμα δημοκρατικού ήθους - δεν το γκρεμίσαμε με την ίδια βιαιότητα που το φτιάξατε. Αυτοί είναι οι οργανισμοί τους οποίους ψηφίσατε και ήταν τότε Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης ο κ. Μητσοτάκης. Αυτή ήταν η αξιοκρατία και η αξιολόγηση την οποία επαγγέλλεστε και για την οποία κόπτεστε τώρα. Είπατε, επίσης, ότι διαστέλλονται, ότι διογκώνονται οι δαπάνες. Ίσως έχω τη μικρότερη υπουργική εμπειρία απ' όσους Υπουργούς παρίστανται εδώ, όμως έχω να πω κάτι: Και στις αποστολές του Πρωθυπουργού που μετείχα και στις αποστολές του Προέδρου, αυτό που με εξέπληξε ήταν το πολύ σφιχτό πρόγραμμα, το σχεδόν εξαντλητικό πρόγραμμα, οι ελάχιστες δυνατές, οι μηδενικές δαπάνες και το ολιγοπρόσωπο των αποστολών. Έχω να σας θυμίσω, όμως, ότι επί Υπουργού Νέας Δημοκρατίας στο Υπουργείο Εξωτερικών συγκροτήθηκε αποστολή στη Νέα Υόρκη με εκατόν δέκα πρόσωπα.
Δεν είναι έτσι.
Δεν είναι έτσι. Ωραία, να δώσετε εξήγηση. Έχω επίσης να πω ότι έχω ακούσει - και διαψεύστε με - ότι ακόμα και στις κυβερνήσεις της κρίσεως υπήρχαν Υπουργοί που ταξίδευαν με φρουρούς και πήγαιναν οι προπομποί και τους κρεμούσαν τα κοστούμια στο ξενοδοχείο. Η δική μου εμπειρία είναι ότι τα ταξίδια μας στο εξωτερικό, των Υπουργών, εξ όσων γνωρίζω, είναι με έναν ή δύο ανθρώπους συνοδεία: τους διευθυντές του πολιτικού γραφείου, τον διευθυντή του διπλωματικού γραφείου ή κάποιον έκτακτο. Υπάρχουν ταξίδια τα οποία τα κάναμε και μόνοι μας ως Υπουργοί, χωρίς καμμία συνοδεία. Γνωρίζουν ασφαλώς περισσότερα οι Υπουργοί των παρελθουσών κυβερνήσεων, οι οποίοι είχαν στρατιές μετακλητών και ειδικών συμβούλων και τεράστιες δαπάνες για έξοδα παραστάσεως. Ας μην κάνουμε συγκρίσεις. Δεν πρέπει, γιατί δεν πρέπει να ασχολούμαστε συνεχώς με το παρελθόν. Το δύσκολο μέλλον είναι που μας τραβάει μπροστά. Μια τελευταία υπόμνηση για την κρισιμότητα των καταστάσεων που περνάμε: Το Υπουργείο Εξωτερικών χρειάζεται think tank. Το ξέρουν όλοι όσοι έχουν περάσει έστω και για λίγο από εκεί ή έχουν συνομιλήσει. Η συγκρότηση αυτού του οργάνου, του Κέντρου Αναλύσεων και Σχεδιασμού, στην ουσία δεν είναι κάτι το καινοφανές, κάτι εκ του μη όντος, αλλά συγκροτείται μια υπηρεσία, ένα όργανο το οποίο είχε αποσυνδεθεί και παραλαμβάνει το καθηκοντολόγιο και το αρχείο και τις εργασίες ενός άλλου εποπτευόμενου κέντρου, του ΕΚΕΜ, που ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, εκπλήρωσε την αποστολή του και τελειώνει. Δεν υπήρξε καμμία ολιγωρία στην περίπτωση του ΕΚΕΜ. Το ΕΚΕΜ εξέπεσε και παρήκμασε πριν από τη δική μας Κυβέρνηση. Αντιθέτως, στη δική μας διακυβέρνηση είδαμε τους ανθρώπους οι οποίοι επένοντο και είχαν να τους καταβληθούν τα δεδουλευμένα τρία χρόνια, φροντίσαμε και έγιναν ενέργειες, εκταμιεύθηκαν χρήματα και τώρα γίνεται η πιο σωστή και ανθρώπινη τακτοποίηση. Αυτό θα έπρεπε να το έχουν αντιληφθεί όσοι γνωρίζουν και να μην λένε πράγματα τα οποία δεν ισχύουν. Ο τελευταίος διορισθείς πρόεδρος, ο συνταξιούχος πρέσβης κ. Κουντουμάς είπε ότι «σε δύο δόσεις πήραμε ένα ικανοποιητικό ποσό για να τακτοποιηθούν κάποιες οφειλές». Ό,τι εκκρεμεί θα τακτοποιηθεί σύντομα. Αυτός λοιπόν είναι ο σκοπός της νέας καταστάσεως που προκύπτει στην Ευρώπη, η οποία δεν βλέπω να συζητείται εδώ από τους κατά τα άλλα λαλίστατους αγορητές της Αντιπολίτευσης και κυρίως της Μείζονος, που σκέφτονται με έναν τρόπο, το πώς θα ικανοποιηθεί αυτό το ασίγαστο πάθος για εξουσία. Η Ευρώπη μετασχηματίζεται και το Υπουργείο Εξωτερικών πρέπει να είναι σε θέση να παράγει σκέψη, έργο, και να παράγει όλος ο πολιτικός κόσμος και η Βουλή και οι πνευματικές ελίτ και οι ελίτ που παράγουν δημοσιότητα και παράγουν ήθος δημόσιο. Την περασμένη εβδομάδα στη Σύνοδο Κορυφής στη Μάλτα, στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ετέθη από τους ιδρυτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για πρώτη φορά επισήμως - δηλαδή και από τη Γερμανία και από τη Γαλλία και από τις χώρες του Μπενελούξ και από την Ιταλία, που αυτοί ήταν ο ιδρυτικός πυρήνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν από εξήντα χρόνια - ζήτημα Ευρώπης πολλών ταχυτήτων. Αυτό είναι, λοιπόν, που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε ως πολιτικός κόσμος και ως πνευματικές ελίτ: Ποια είναι η θέση της Ελλάδας σε αυτόν τον μεταβαλλόμενο κόσμο. Αναγγέλθηκε, επίσης, ότι στην επόμενη πανηγυρική επετειακή Σύνοδο της Ευρώπης για τα εξήντα χρόνια από τη Συνθήκη της Ρώμης, στη Ρώμη τον επόμενο μήνα, θα έχουμε και νεότερα στοιχεία, αναγγελίες και σχέδια. Τέτοιες διαδικασίες μπορεί να ξεκινήσουν, μπορεί να μην ξεκινήσουν. Πάντως, όταν αναγγέλλονται κάτι θα γίνει και ξέρουμε ότι μπορεί να κρατήσουν χρόνια. Αυτή είναι η εργασία όλων μας - και όχι οι φωνασκίες - να σκεφτούμε το μέλλον, να σκεφτούμε ποιοι είμαστε και πού πάμε και όχι η σφοδρότητα των αντιπαραθέσεων, οι κοκορομαχίες και οι ρηχές επικρίσεις σε θέματα για τα οποία καμμιά φορά και οι συνάδελφοι, για να φτιάξουν έναν αντιπολιτευτικό τόνο, μιλούν χωρίς να έχουν ασχοληθεί, να έχουν εμβαθύνει, να έχουν μελετήσει. Και αντ' αυτού, προτιμούν να κάνουν έναν γενικό πολιτικό λόγο, ο οποίος είναι στα όρια μιας τηλεοπτικής επιπολαιότητας. Υπήρξαν παρατηρήσεις και από άλλα κόμματα και από άλλους συναδέλφους, που είχαν σχέση με αυτό το οποίο συζητάμε. Έχουμε ακόμη την ευκαιρία, είναι και ο Υπουργός εδώ. Και εμείς από τη Συμπολίτευση κάναμε εκκλήσεις προς τον Υπουργό να δώσει συνθέσεις. Εδώ είναι και ας μιλήσουμε. Όμως σκεφτείτε πάντα με ποια ευθύνη μιλάτε απέναντι σε έναν κόσμο που υποφέρει, απέναντι σε έναν κόσμο που περιμένει, που περιμένει μηνύματα, που περιμένει την ηγεσία να δείξει αρετές υπέρβασης και σύνθεσης και το τι λέμε σε αυτό το Βήμα. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Και ευχαριστώ και τους συναδέλφους.
Ευχαριστούμε, κύριε Ξυδάκη και για τη συνέπεια στον χρόνο. Τον λόγο έχει ο Υφυπουργός Εξωτερικών κ. Ιωάννης Αμανατίδης. Ορίστε, κύριε Αμανατίδη, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά, με μια ανοχή. Θα παρακαλέσω να είστε σύντομος και αυτό το λέω επειδή έχει μιλήσει ήδη ο Υπουργός.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Παρακολουθώ την αγωνία ειδικά των εισηγητών και αγορητών, αλλά και των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων των κομμάτων, να βρουν λαβές για να μην ψηφίσουν το συναινετικό νομοσχέδιο, αφού σε πολλά από τα άρθρα συμφωνούν και επί της αρχής ουσιαστικά συμφωνούν. Γιατί υπάρχει αρχή. Δεν είναι υποχρεωτικό να κατατεθεί μπροστά επί της αρχής και το γνωρίζετε πάρα πολύ καλά το τυπικό. Αν διαβάσετε την αιτιολογική έκθεση, θα καταλάβετε για ποιους λόγους έρχονται οι διατάξεις. Κανείς δεν είπε ότι είναι το συνολικό νομοσχέδιο. Ο ίδιος Υπουργός είπε ότι είναι ένα προοίμιο. Από πού καθίσταται αναγκαίο; Κατ' αρχάς, δεν είναι ξαφνικό, γιατί άκουσα και διάφορα. Εδώ στην Αίθουσα ακούστηκαν πάρα πολλά πράγματα, τα οποία δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ξαφνικό. «Ξαφνικό» δεν λες κάτι το οποίο είναι αναρτημένο εδώ και έναν χρόνο, για παράδειγμα. «Αποσπασματικό» δεν λες κάποιο το οποίο από την αρχή σού λέει ότι υπάρχουν ειδικές διατάξεις, οι οποίες πρέπει να ρυθμιστούν γιατί ακριβώς υπάρχουν οι ανάγκες, οι αναγκαιότητες, η πολυδιάστατη και πολυεπίπεδη εξωτερική πολιτική, η οποία ασκείται αυτό το διάστημα και οι ανάγκες σε παγκόσμιο επίπεδο. Δεύτερη ανάγκη, που σας είπαν και οι φορείς: Είναι αναγκαίο να εναρμονιστούμε με ευρωπαϊκές οδηγίες, αλλιώς η χώρα θα έχει πρόστιμα. Τρίτη ανάγκη: Αδικίες και ρυθμίσεις οι οποίες έπρεπε να μπουν μέσα. Άρα σε αυτά εδώ τα τρία υπάρχει αποσπασματικότητα; Έχετε κάτι άλλο να προτείνετε πέραν αυτών; Για παράδειγμα, θα ήθελα να ήξερα εάν τα ίδια άρθρα που καταψηφίζετε τώρα με τη δικαιολογία ότι δεν είναι σε ένα γενικότερο, θα τα ψηφίζατε αν ερχόταν ένα γενικότερο. Για μένα αυτό έχει μια σημασία. Έχω ακούσει κι άλλα να λέγονται, όπως «ύποπτα», «επικίνδυνα», «συνονθύλευμα». Το πιο καλό είναι να πείτε ευθέως «θέλουμε να καταστροφολογούμε», θέλετε εσείς, δηλαδή, να καταστροφολογείτε και ότι όλα εντάσσονται σε μια αντιπολιτευτική ρητορική, παρ' όλες τις εκφράσεις τις οποίες λέτε, τις αθώες, «ότι κι εμείς θέλουμε, κάνουμε, ράνουμε, όμως είναι έτσι, είναι αποσπασματικό, είναι ύποπτο, κάνει ρουσφέτια». Ακούστηκαν πολλά επιχειρήματα. Στην αρχή ήταν «στρατός διορισμών». Και όταν ήρθαν τα στοιχεία για το πόσες θέσεις καταργούνται και πόσες δημιουργούνται, τα πήρατε πίσω. Τώρα υπάρχει κι ένα καινούργιο επιχείρημα, ότι υπάρχει η διάσταση ανάμεσα στους διπλωμάτες και στους εμπειρογνώμονες. Δεν είναι έτσι. Ούτε οι ίδιοι οι φορείς το θέσανε κατά την ακρόαση των φορέων. Θα σας παρακαλούσαμε, λοιπόν, σε τέτοια νομοσχέδια να έχετε μια πολύ καλύτερη στάση. Επίσης, μπερδεύετε εσκεμμένα το τι κάνει το ΚΑΣ, τι κάνει το Επιστημονικό Συμβούλιο και τι κάνει το Γραφείο Νομοθετικού Έργου. Επίτηδες γίνεται. Το ΚΑΣ, λοιπόν, κάνει έρευνα, τεκμηρίωση, έτσι ώστε να καταρτίζονται οι μελέτες, όπως γίνεται και στα μεγάλα κράτη. Το Επιστημονικό Συμβούλιο δεν θα ασχοληθεί με τα νομικά, που είχε η ΕΝΥ. Και κακώς ακούστηκε. Η ΕΝΥ είπε το δικό της έργο μέσα στην επιτροπή - διαβάστε το - , όχι έτσι όπως τα μεταφέρατε εδώ. Δεν θα ασχοληθεί, λοιπόν, με τα νομικά που έχει η ΕΝΥ για τα ευρωπαϊκά θέματα και τις διεθνείς συμβάσεις. Το Επιστημονικό Συμβούλιο θα ασχοληθεί περισσότερο με την κατάστρωση της νομικής στρατηγικής. Έτσι, λοιπόν, φαίνεται ότι είναι ξεκάθαροι οι ρόλοι του Επιστημονικού Συμβουλίου, του ΚΑΣ και της ΕΝΥ. Ακούστηκε για το Γραφείο Νομοθετικής Πρωτοβουλίας και αναρωτήθηκαν τι θα κάνει, ειπώθηκε ότι δεν έχει το ΥΠΕΞ νομοθετικό κ.λπ.. Για όποιον διαβάσει το άρθρο 3, το Γραφείο Νομοθετικής Πρωτοβουλίας έχει δεκατρείς αρμοδιότητες. Θέλετε να σας τις ξαναδιαβάσω; Και μας ρωτάτε τι θα κάνει αυτό το Γραφείο Νομοθετικής Πρωτοβουλίας; Αν είναι δυνατόν! Είναι μπροστά σας. Διαβάστε το. Έχει δεκατρείς αρμοδιότητες. Για το ΕΚΕΜ τα χρήματα θα δοθούν. Είναι δέσμευση, το έχουμε πει. Δεν χρειάζεται κάτι άλλο ιδιαίτερο να πω. Θα ήθελα, όμως, να πω κάτι ακόμα. Ο κ. Κωνσταντινόπουλος προσπάθησε να βάλει θέμα αντισυνταγματικότητας. Κοιτάξτε. Διαβάζοντας την έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής, λέει: «Προβληματισμός γεννάται ως προς τη συνταγματικότητά της, για το άρθρο, και λοιπά». Όντως υπάρχει προβληματισμός και υπάρχει και απόφαση αντίθετη, του Συμβουλίου της Επικρατείας, την οποία επικαλούμαι, σύμφωνα με την οποία μπορούν να γίνουν αυτά που λέει, γι' αυτό και η Επιστημονική Επιτροπή μιλάει για προβληματισμό και όχι για τίποτε άλλο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υφυπουργού]] Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ για την ανοχή. Εκείνο, όμως, που μου κάνει μεγάλη εντύπωση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ότι και με τη νομοτεχνική βελτίωση, με την οποία πέρα από τη διαφάνεια διασφαλίζονται επίσης και οι διαρροές και η μυστικότητα, συνεχίζει να υπάρχει αντίδραση. Καλώ, λοιπόν, και από αυτό το Βήμα τη Νέα Δημοκρατία να ψηφίσει το συγκεκριμένο άρθρο. Θα ήθελα να δώσω δύο απαντήσεις για τον κ. Καρρά και ολοκληρώνω. Η απόφαση για την εκπροσώπηση του υπαλλήλου λαμβάνεται από τον Υπουργό. Προφανώς και ο Υπουργός Εξωτερικών δεν θα λάβει απόφαση ενάντια σε συμφέροντα του Υπουργείου. Επειδή, όμως, είναι νομικός ο κ. Καρράς θα ήθελα να του πω ότι, όπως πληροφορούμαι, το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους δεν μπορεί να εκπροσωπήσει ενάντια του δημοσίου κάτι το οποίο θα ήταν απαγορευμένη, ενδοστρεφής προσφυγή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το Υπουργείο Εξωτερικών έχει μπροστά του μια μεγάλη νομοθετική πρωτοβουλία και είναι η αλλαγή του οργανισμού του Υπουργείου. Ταυτόχρονα, όμως, όπως ειπώθηκε, είναι το νομοσχέδιο για το Ινστιτούτο της Βενετίας, είναι το νομοσχέδιο για το Συμβούλιο του Απόδημου Ελληνισμού και είναι το νομοσχέδιο για τη Μεταφραστική Υπηρεσία. Θεωρούμε ότι στα σημεία της εξωτερικής πολιτικής και ειδικά σε ένα τέτοιο δεν χωράει μικροπολιτική και ούτε είναι καλό για την Αντιπολίτευση να φαίνεται ότι πολλοί από τους Βουλευτές της δεν έχουν διαβάσει καν το νομοσχέδιο. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον Υφυπουργό Εξωτερικών κ. Γιάννη Αμανατίδη. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικόλαος Κούζηλος.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να ξεκινήσω με αυτά που ανέφερε ο κ. Κοτζιάς και ο κ. Ξυδάκης. Είπαν ότι ο κόσμος μετασχηματίζεται, πρέπει να σκεφτούμε ποιοι είμαστε και πού πάμε. Είναι ένας κόσμος της παγκοσμιοποίησης και θα πρέπει να είμαστε μέσα. Δηλαδή τώρα τι μας λέτε; Ότι πρέπει να ζούμε σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον και πρέπει να ακολουθούμε τις τακτικές που εφαρμόζει ο μεγάλος Σόρος των ΜΚΟ με το open society; Αυτό είπατε. Παγκοσμιοποίηση, είπατε. Και αν δούμε λιγάκι πώς είναι οι εξελίξεις και τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στον κόσμο, ο πλέον πολέμιος της παγκοσμιοποίησης είναι ο νέος πλανητάρχης, ο Ντόναλντ Τραμπ. Και μη ξεχνάμε τις δηλώσεις της Τερέζας Μέι, της Βρετανίδας Πρωθυπουργού, που για τι μίλησε; Για τον έλεγχο των συνόρων, έλεγχο λαθρομετανάστευσης, έλεγχο του εμπορίου με το περίφημο βρετανικό Brexit, για το οποίο πολλοί έλεγαν ότι θα καταρρεύσουν όλα κ.λπ., κ.λπ.. Και στην ουσία τώρα όποιος δει την κατάσταση, θα διαπιστώσει ότι η λίρα ανεβαίνει και βλέπουμε ότι το εμπορικό ισοζύγιο παραμένει σταθερό και έχει κι αυξητικές τάσεις. Επίσης, θα πρέπει να δούμε και ποιοι είναι πλέον οι υποστηρικτές της παγκοσμιοποίησης. Η Κίνα και η Γερμανία, αυτές οι δύο χώρες έχουν μείνει. Αυτές οι δύο χώρες είναι που προσπαθούν αυτή τη στιγμή και να μιλήσουν για την παγκοσμιοποίηση και να την υποστηρίξουν. Ο κόσμος αλλάζει και το βλέπουμε. Εξελίξεις θα έχουμε πολύ σύντομα. Τον Μάρτιο έχουμε τις εκλογές στην Ολλανδία, μετά θα έχουμε τις γερμανικές εκλογές, η Γαλλία προετοιμάζεται. Και θα δούμε σύντομα στην Ευρώπη πάρα πολλές αλλαγές και εξελίξεις. Πολλοί λένε ότι η Αγγλία ήταν η αρχή. Στην Αγγλία αυτή τη στιγμή το κλίμα που υπάρχει είναι ότι απαλλαχθήκαμε. Και - σημειωτέον - δεν είχαν ευρώ, είχαν το δικό τους νόμισμα. Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όλο αυτό το ωραίο πανηγύρι της παγκοσμιοποίησης του Σόρος και των υπόλοιπων έχει στόχο τις ΜΚΟ, που είναι μια πολύ μεγάλη, ωραία και καλή μπίζνα - το έχουμε πει και το έχουμε αποδείξει πάρα πολλές φορές - και τις οποίες υποστηρίζουν όλα τα κόμματα. Τις ΜΚΟ τις υποστηρίζουν όλοι. Για παράδειγμα, η «PRAKSIS» υποστηρίζεται από την ΟΝΝΕΔ. Δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτό και το τι προσπάθησε να κάνει η ΟΝΝΕΔ μαζί με την «PRAKSIS» σε σχολεία, για να φέρνει παιδάκια που έλεγαν και λοιπά. Είδαμε στο Ελληνικό πριν από λίγες ημέρες να απαγορεύουν στον Έλληνα Υπουργό - όποια κι αν είναι η γνώμη μας για τον κ. Μουζάλα, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι είναι ο Έλληνας Υπουργός - κάποιοι, που ας πούμε ότι είναι αλληλέγγυοι, να μπει στο Ελληνικό και να φωνάζουν φυσικά ότι «εδώ κάνουμε κουμάντο εμείς». Κι εδώ έχουμε κάποια ερωτήματα. Ποιοι είναι αυτοί και τι θα γίνει με αυτούς; Από πού χρηματοδοτούνται και τι θα συμβεί; Θα συλληφθεί κανείς, να δούμε από πού παίρνουν τα χρήματα; Θα προχωρήσουμε και στο θέμα της διαπραγμάτευσης. Προς όλα τα μνημονιακά κόμματα: Νομίζετε ότι ενδιαφέρει τον Έλληνα αυτή τη στιγμή τι γίνεται στη διαπραγμάτευση; Νομίζετε ότι τον ενδιαφέρει αν θα πάτε σε τέταρτο μνημόνιο, αν θα πετύχει η διαπραγμάτευση και τι θα γίνει; Αυτή τη στιγμή ο Έλληνας αυτό που κοιτάζει, αυτό που τον νοιάζει είναι το πώς θα επιβιώσει, πώς θα περάσει την επόμενη ημέρα. Το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής μιλάει για εθνικό νόμισμα ή τέταρτο μνημόνιο. Άρα σχετικά με όλα αυτά που υπήρχαν και ακούγονταν και λέγονταν όλον αυτόν τον καιρό, τελικά προς τα εκεί βαδίζουμε, προς ένα τέταρτο μνημόνιο. Και φυσικά όλα αυτά θα τα κάνει η Γερμανία για να μπορέσει να ελέγξει τη χώρα μας. Συνέχιζε, συνεχίζει και θα συνεχίζει, όσο θα υπάρχει το μνημόνιο, να μας ελέγχει σε μέγιστο βαθμό. Η «CAPITAL ECONOMICS» προβλέπει την κατάρρευση του ευρώ. Όμως, κανένα κανάλι, κανένα μέσο μεγάλο απ' όλα αυτά τα συστημικά δεν έχει μιλήσει, δεν έχει πει τίποτα. Και έχουμε και τη Νέα Δημοκρατία, που τι λέει; Δεν θα ψηφίσουμε κανένα μέτρο. Θα καταψηφίσουμε και θα τα πολεμήσουμε όλα. Μα, όλα αυτά τα μέτρα που αυτή τη στιγμή εσείς λέτε ότι θα τα καταψηφίσετε, δηλαδή το τέταρτο μνημόνιο - αν θα έρθει - του ΣΥΡΙΖΑ ή τα μέτρα της διαπραγμάτευσης, τα έχετε ψηφίσει τον Αύγουστο του 2015. Την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ που λέτε ότι θα καταψηφίσετε, θα κάνετε, θα δείξετε, όλα αυτά τα έχετε ψηφίσει τον Αύγουστο του 2015 και πιο πριν, από το 2013 με τον Σαμαρά. Οπότε ας αφήσουμε τα παραμύθια και το δήθεν αντιστασιακό. Ένα άλλο θέμα των ημερών, βασικό, ήταν η ας πούμε υποτιθέμενη κρίση στα Ίμια, κάτι για το οποίο πολύ σωστά ο κ. Αμανατίδης , ο κ. Βίτσας, ο κ. Καμμένος - μερικά ονόματα αναφέρω - δήλωσαν ότι δεν υπάρχουν «γκρίζες ζώνες». Και νομίζω ότι συμφωνούμε όλοι, δεν νομίζω ότι χρειάζεται κάποιος άλλος να πει κάτι γι' αυτό. Εγώ διάβασα την πρώτη δήλωση του κ. Βίτσα γι' αυτό.
Ο Κουμουτσάκος το δήλωσε πρώτος αυτό.
Ας μη μιλάμε τώρα για «γκρίζες ζώνες» και για το ποιος το δήλωσε πρώτος και τι έκανε. Γιατί μας απαγορευόταν επί Νέας Δημοκρατίας να ανέβουμε στα Ίμια; Στα Ίμια μπορούμε να πάμε αυτή τη στιγμή; Με ελικόπτερο πήγε ο κ. Καμμένος. Μπορούμε να πάμε να ανέβουμε; Ο Αρχηγός μας την προηγούμενη εβδομάδα, εντός της Αιθούσης, είπε να πάει Εθνική μας Αντιπροσωπεία να υψώσει σημαία στα Ίμια. Μπορούμε να το κάνουμε αυτό; Ή - όπως έλεγε κάποια στιγμή η Νέα Δημοκρατία - να μη σηκώνουμε τους τόνους για να μη δίνουμε πατήματα; Δεν μπορούμε να ασκήσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα; Αυτό μας λέτε; Αυτή είναι εξωτερική πολιτική; Γιατί έλεγε ο κ. Καμμένος ότι εδώ είναι το σπίτι μας. Αφού είναι το σπίτι μας, ας πάμε ρε παιδιά. Πώς πήγαμε στο Καστελόριζο; Έτσι να πάμε και εκεί. Έχει κάποιος πρόβλημα; Κάποια πτέρυγα της Βουλής δεν θα έρθει; Πρόταση προς το Υπουργείο Εξωτερικών και προς το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας: Να πάει Εθνική Αντιπροσωπεία στα Ίμια, για να λύσουμε το θέμα με τους Τουρκομογγόλους που μας έχουν κατσικωθεί τόσα χρόνια και τόσα χρόνια όλες αυτές οι κυβερνήσεις δεν έκαναν τίποτα. Τόσα χρόνια δεν έχει γίνει τίποτα με αυτό το πράγμα. Και τους αφήνουμε να παίζουν μπάλα στο δικό μας γήπεδο αυτή τη στιγμή. Βγήκαν κάποιοι πολιτικοί Αρχηγοί και είπαν να πάμε το θέμα στη Χάγη. Αυτός που το είπε ή - μην το πω - χαζούλης είναι ή προδότης. Δεν υπάρχει άλλη περίπτωση. Δηλαδή για τα δικά μας θέματα, για το έδαφός μας θα πούμε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης «κάντε τους ντα»; Είμαστε σοβαροί; Ας διαβάζουν λίγο πριν μιλάνε. Κύριε Κοτζιά, συμμετείχατε στο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα ήθελα, παρακαλώ, μία πληροφόρηση για τα θέματα. Γιατί έπεσαν πάνω όλα τα θέματα με τις προκλήσεις των Τούρκων. Αναφερθήκατε σε αυτό το θέμα; Και εάν αναφερθήκατε, τι σας είπαν; Δεν βλέπουμε καμμία ανακοίνωση από το ΝΑΤΟ, από τους φίλους μας, το ΝΑΤΟ, που το φέρατε και μας έκατσε στο Αιγαίο. Ήρθε, και λοιπόν; Σταμάτησαν να υπάρχουν ροές; Σταμάτησαν οι Τούρκοι λαθρέμποροι να φέρνουν ανθρώπους; Όχι, κανείς, τίποτα. Μας λέγατε για τη FRONTEX. Αυτή τη στιγμή η FRONTEX - άλλη μια ωραία μπίζνα! - ναυλώνει τρία πλοία - είναι μια προκήρυξη που βγήκε πριν από λίγες μέρες από τα κεντρικά γραφεία της FRONTEX στην Πολωνία - από Χίο, Μυτιλήνη και Σάμο - εάν θυμάμαι καλά - , για να μεταφέρουν κόσμο προς τα μικρασιατικά παράλια. Φωτογραφίζει καθαρά τι θα μεταφέρει. Είναι χωρητικότητας εκατό ατόμων και σε αυτά τα άτομα θα δίνει ένα λίτρο νερό, έναν χυμό και ένα σάντουιτς χωρίς χοιρινό. Αυτά για να γνωρίζουμε ότι δεν πέφτει κάτι κάτω, τα μαθαίνουμε όλα και τα βλέπουμε και όλα. Γιατί όλα αυτά - το ξαναλέω - είναι μια μπίζνα. Ακόμα και για τη FRONTEX αυτό είναι μια μπίζνα. Τέλος, θα κλείσω με το άρθρο 4 και με μια μικρή παρατήρηση όσον αφορά τις δαπάνες κάτω από 25.000 ευρώ. Θυμάστε παλιότερα που είχε ανοίξει ένα πολύ μεγάλο σκάνδαλο με το ΠΑΣΟΚ επί Γιωργάκη Παπανδρέου, με τα μαύρα ταμεία, με το Υπουργείο Εξωτερικών και όλα τα μυστικά κονδύλια; Τα θυμάστε αυτά; Νομίζω ότι τα θυμάται όλος ο κόσμος. Βρέθηκαν τρελά ποσά, χωρίς να ξέρει κανείς που έχουν πάει. Στο Πολεμικό Ναυτικό και στις Ένοπλες Δυνάμεις, όπως γνωρίζουμε, δίνουν κάποιες απευθείας αναθέσεις. Για μικρά ποσά πλέον δεν χρειάζεται έγκριση, απλώς γίνεται μια ενημέρωση για να μπορέσει να υπάρχει μία κίνηση και να τρέχουν τα προγράμματα. Αφού, λοιπόν, λέτε ότι θέλετε διαφάνεια, μήπως χρειάζεται να γίνεται αυτό και σε αυτά, για μικρά ποσά; Και δεν λέμε τώρα να ενημερώνονται τα κόμματα της Βουλής. Ας ενημερώνονται οι πολιτικοί Αρχηγοί και ο Πρόεδρος της Βουλής, για να ξέρουμε όλοι πού πάνε αυτά τα χρήματα. Κλείνω με ένα μεγάλο θέμα το οποίο απασχολεί πάρα πολύ κόσμο και το οποίο δεν ξέρω εάν έχει φτάσει στα αφτιά σας. Αφορά την προσπάθεια που έγινε για προσαγωγή του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Πειραιά Σεραφείμ, αλλά και για τη Μονή Εσφιγμένου. Αυτό που βλέπουμε και αυτό που λέει όλη η ελληνική κοινωνία είναι ότι σκοπός σας δεν είναι αυτά που λένε ή αυτά που γίνονται, αυτά που θα γίνουν, αλλά θέλετε αυτή τη στιγμή να βρεθεί ένας μητροπολίτης με χειροπέδες, να τον ταπεινώσετε, να βρεθούν ιερωμένοι, ιερομόναχοι με χειροπέδες, να τους ταπεινώσετε και έτσι να περάσουν όλα τα σχέδια της παγκοσμιοποίησης. Ευχαριστώ πολύ.
Τώρα, μετά τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους, προχωρούμε στον κατάλογο των ομιλητών. Τον λόγο έχει ο κ. Αθανάσιος Δαβάκης, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας.
Άκουσα με προσοχή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τον αγαπητό Υφυπουργό Εξωτερικών, τον κ. Αμανατίδη, να μας εγκαλεί για την αυστηρή κριτική που ασκήσαμε σε αυτό το νομοσχέδιο. Πιστεύω ότι η κριτική της Νέας Δημοκρατίας, και δια του εισηγητού αλλά και διά του εκλεκτού συναδέλφου κ. Κεφαλογιάννη, ως Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου, ήταν και λελογισμένη και συγκεκριμένη και, όπως πολύ σωστά είπε και ο εισηγητής ο κ. Κουμουτσάκος, πάνω σε συγκεκριμένα, απτά στοιχεία και αποδείξεις. Διαβάζοντας, κύριε Υπουργέ, την έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας θα δείτε ότι - σχολιάζοντας το άρθρο 2 παράγραφος 4- δίνεται εξουσιοδότηση στον κύριο Υπουργό να ρυθμίσει με απόφασή του θέματα εσωτερικής οργάνωσης και λειτουργίας του Επιστημονικού Συμβουλίου - θα το έχετε φυσικά διαβάσει.
Απάντησε ο κ. Αμανατίδης.
Δεν το άκουσα. Συνεχίζει και αναφέρει ότι υπό το φως των ανωτέρω, που κάνει ένα νομικό σκεπτικό, προβληματισμός γεννάται ως προς τη συνταγματικότητα. Δηλαδή, εγείρονται και συνταγματικά ζητήματα.
Υπάρχει απόφαση του ΣτΕ επί αυτού. Τι να κάνουμε, να μην την εφαρμόσουμε;
Εντάξει. Όχι να τις εφαρμόσουμε. Άλλωστε με τις αποφάσεις του ΣτΕ έχετε ιδιαίτερη συμπάθεια, είναι γνωστό.
Αγνοείτε την απόφαση του ΣτΕ.
Όταν ακούμε ΣτΕ και ΣΥΡΙΖΑ, αντιλαμβάνεστε ότι ένα ρίγος διέρχεται την πλάτη των συναδέλφων του ΣΥΡΙΖΑ. Ήρθε η ώρα να υποφέρετε και εσείς με τον ελληνικό λαό.
Έχουν υποφέρει πολλές κυβερνήσεις. Σεβασμός και δέος στους θεσμούς!
Ακριβώς, σεβασμός στους θεσμούς. Να το πείτε και στον κ. Παππά, που λέει και διάφορα. Τέλος πάντων. Το γενικό συμπέρασμα, που αποκομίζει κάποιος που καλόπιστα προσεγγίζει το νομοθέτημα αυτό, είναι ότι η Κυβέρνηση για μια ακόμη φορά επέλεξε να ακολουθήσει τον δρόμο των ημίμετρων και των εύκολων λύσεων. Επέλεξε να δώσει μια πλαστή αίσθηση μεταρρυθμιστικής δραστηριότητας παρά να προχωρήσει σε οριστικές ρυθμίσεις και ουσιαστικές τομές. Αν το είχε αντιμετωπίσει με τη δέουσα προσοχή, αυτό το σχέδιο νόμου θα ήταν μία χρυσή ευκαιρία, κύριε Υπουργέ, για την επίλυση κρίσιμων ζητημάτων και την ολοκλήρωση του εδώ και πολλά χρόνια αναγκαίου εκσυγχρονισμού των δομών του Υπουργείου Εξωτερικών. Είναι ζητήματα τα οποία τα είδαμε αυθεντικά από την ακρόαση φορέων κατά την επιτροπή, που οι άνθρωποι αυτοί, μακράν της πολιτικής, αν θέλετε, ή έστω κάπως μακράν της πολιτικής, περιέγραψαν ακριβώς την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και τα δομικά προβλήματα, τα οποία αντιμετωπίζει το Υπουργείο Εξωτερικών. Ενδεικτικά ένα κρίσιμο ζήτημα το οποίο θα μπορούσε το νομοσχέδιο αυτό να επιλύσει είναι αυτό της βαθμολογικής κατάταξης των υπαλλήλων των κλάδων διοίκησης, πληροφορικής και εμπορικών ακολούθων του Υπουργείου. Η απουσία ρύθμισης για το θέμα έχει δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα, μερικά εκ των οποίων αναφέρονται σε σχετική επιστολή των εκπροσώπων των υπαλλήλων, την οποία θα καταθέσω στα Πρακτικά. Το θέμα είναι ώριμο και υφίσταται ξεκάθαρη ανάγκη νομοθετικής παρέμβασης, όπως φαίνεται και από τη γνωστή απόφαση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, την οποία επίσης καταθέτω στα Πρακτικά.
Την έχετε διαβάσει;
Βεβαίως.
Αναιρεί το επιχείρημά σας.
Όχι, κάνετε λάθος. Μπορούμε να το συζητήσουμε, αλλά δεν έχω χρόνο. Το ερώτημα που ανακύπτει είναι απλό: Γιατί καθυστερεί η πολιτική ηγεσία την ανάληψη νομοθετικής πρωτοβουλίας για τη ρύθμιση της βαθμολογικής κατάταξης των υπαλλήλων; Το θέμα εκκρεμεί εδώ και αρκετούς μήνες, ενώ, όπως ο ίδιος ο κύριος Υπουργός - και ο κ. Αμανατίδης - ανέφερε κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην επιτροπή, το σημερινό νομοσχέδιο βρίσκεται σε διαβούλευση από τον Μάιο. Η απουσία από το κείμενο σαφών ρυθμίσεων για το θέμα δημιουργεί ερωτήματα για την πολιτική βούληση και τη διαχειριστική ικανότητα της Κυβερνήσεως όσον αφορά την εφαρμογή νόμων που η ίδια έχει ψηφίσει. Εκτός από την απουσία ρύθμισης για αυτό το σημαντικό θέμα, ενδεικτικό της ανορθολογικής προσέγγισης και της προχειρότητας με την οποία σχεδιάστηκε το νομοσχέδιο που συζητάμε είναι και το γεγονός ότι πολλές ρυθμίσεις εμπεριέχουν τον κίνδυνο να δημιουργήσουν δυσλειτουργίες, επικαλύψεις ή ανταγωνισμούς μεταξύ των στελεχών και των διαφόρων κλάδων, ενώ σε αρκετά σημεία η αιτιολόγηση πίσω από τη δημιουργία νέων γραφειοκρατικών δομών είναι εξόφθαλμα ελλιπής. Όπως αναφέρεται στο άρθρο 1, στο ΚΑΣ, στο Κέντρο Ανάλυσης και Σχεδιασμού, συνίσταται θέση διευθυντή που θα στελεχώνεται για μια τριετία από καθηγητή πανεπιστημίου, ο οποίος διορίζεται απευθείας από εσάς, κύριε Υπουργέ. Επίσης, προβλέπονται θέσεις τακτικών επιστημονικών συνεργατών, πάλι καθηγητών πανεπιστημίου ή ερευνητών, οι οποίοι επιλέγονται από τριμελή επιτροπή μετά από προκήρυξη. Από το νομοσχέδιο λείπει, όμως, οποιαδήποτε αναφορά σε ξεκάθαρη κατανομή ευθυνών και αρμοδιοτήτων μεταξύ του κέντρου, με τη νέα διαμόρφωση, και του σώματος των εμπειρογνωμόνων. Ούτε υπάρχει κάποια αναφορά σε μηχανισμό σύνθεσης απόψεων μεταξύ αυτών των δύο τμημάτων. Το είπαμε και στην επιτροπή, όταν μίλησε ο κ. Ξυδάκης για ένα think tank και λοιπά. Ποιος θα συνθέτει, ποιος θα δημιουργεί ορισμένες γραμμές συγκεκριμένες πάνω στα ζητήματα τα οποία θα εκπονούνται απ' αυτές τις συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων; Δεν το λέω υποτιμητικά, το λέω με την έννοια της συγκρότησής τους. Η έλλειψη αυτή δημιουργεί τον κίνδυνο είτε το κέντρο, η κεντρική υπηρεσία, να επιστρέψει σε μια κατάσταση γενικής απαξίωσης, στην οποία αναφέρθηκαν και ορισμένοι εκπρόσωποι των υπαλλήλων του Υπουργείου κατά τη διαδικασία της ακρόασης, είτε να ανακύψουν και άλλα προβλήματα και τριβές μεταξύ των κλάδων. Θα έχουμε τριβές και θυμηθείτε το.
Πείτε ποιος είπε για γενική απαξίωση από τους εργαζόμενους στο Υπουργείο; Ποιο σωματείο;
Αφήστε, κύριε Υπουργέ, να ολοκληρώσει.
Προσέξτε, πάει να φτιάξει μια κόντρα...
Ουδεμία κόντρα.
Πείτε μου ποιο σωματείο;
Κύριε Πρόεδρε, να ολοκληρώσει ο κ. Δαβάκης και να απαντήσει μετά ο Υπουργός.
Κύριε Υπουργέ, κύριε Κεφαλογιάννη, μπορεί ο κ. Δαβάκης…
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ να μου κρατήσετε τον χρόνο.
Βεβαίως.
Πείτε ποιο σωματείο;
Κύριε Υπουργέ, το άκουσε. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ, ησυχία! Κύριε Δαβάκη, σας ακούμε.
Κύριε Υπουργέ, επειδή ευρίσκομαι στην Αίθουσα πολλά χρόνια…
Παράκληση ήταν, κύριε Δαβάκη.
Δεν το λέω για κανέναν άλλο λόγο, αλλά επειδή ευρίσκομαι στην Αίθουσα πολλά χρόνια, θέλω να σας πω ότι αυτό που απεκόμισα από την επιτροπή ήταν κάτι το οποίο σας ανέφερα με πολύ ορθολογισμό αυτή τη στιγμή και σεμνότητα, θα έλεγα. Πού υπήρξε η αντιπαράθεση; Από τα λεγόμενα, τις περιφράσεις, τους τρόπους που εξεφράζοντο οι συγκεκριμένοι φορείς είδαμε ότι υπάρχει ένα πρόβλημα. Θεωρώ ότι το ξέρετε και εσείς ως στέλεχος της κεντρικής υπηρεσίας. Ένα πρόβλημα το οποίο θα έπρεπε να το αρμόσει η πολιτική ηγεσία, να αρμόσει τα διεστώτα και όχι να τα αμβλύνει. Αυτό λέω με αυτό που σας είπα. Τώρα, εάν νομίζετε ότι πρέπει να είστε πιο εξειδικευμένος, όταν μιλήσετε, παρακαλώ να εκφράσετε αυτό που μου είπατε. Στα άρθρα 2 και 3 προβλέπεται η δημιουργία δύο νέων δομών, ενός επιστημονικού συμβουλίου ακαδημαϊκών με ειδίκευση στο Διεθνές Δίκαιο και ενός γραφείου νομοθετικής πρωτοβουλίας. Δεδομένου ότι το Υπουργείο διαθέτει ήδη Νομική Υπηρεσία, όπως είπα και στην ομιλία μου στην επιτροπή, οι λόγοι πίσω από την ίδρυση του Επιστημονικού Συμβουλίου δεν είναι ξεκάθαροι ούτε υπάρχει, όπως και στην περίπτωση του ΚΑΣ, ξεκάθαρη κατανομή ευθυνών μεταξύ του Συμβουλίου και της Νομικής Υπηρεσίας ή διακριτός μηχανισμός ουσιαστικής σύνθεσης απόψεων μεταξύ αυτών των δύο οργάνων. Η μόνη σχετική αναφορά που έχουμε για το θέμα είναι η απάντηση της πολιτικής ηγεσίας πάλι, του Υπουργείου, κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην επιτροπή, ότι καθήκον του Συμβουλίου θα είναι η «χάραξη της νομικής στρατηγικής της χώρας στο διεθνές πεδίο», φράση που μάλλον μπέρδεψε περισσότερο τα πράγματα, παρά παρείχε ουσιαστική πληροφόρηση. Τι σημαίνει «χάραξη νομικής στρατηγικής της χώρας»; Εδώ φέρνουμε, κύριε Υπουργέ, - και το ξέρετε, γιατί έχετε εμπειρία - κυρώσεις συμβάσεων. Εγώ έχω υπογράψει, ως Υπουργός Εθνικής Αμύνης, πριν από τέσσερα χρόνια στην Κορέα μια σύμβαση, για κάποια στρατιωτική συνεργασία και ήρθε η κύρωσή της μετά από τριάμισι χρόνια. Αντιλαμβάνεστε ότι υπάρχει πεδίο δόξης λαμπρόν της Νομικής Υπηρεσίας, ώστε τουλάχιστον να γίνονται σύντομα αυτές οι συμβάσεις κυρώσεων, να ψηφίζονται και να κυρώνονται και από τη Βουλή, που αργεί το Υπουργείο Εξωτερικών να τις φέρει. Κύριε Πρόεδρε, το νομοσχέδιο που κρατούμε στα χέρια μας είναι μια χαμένη ευκαιρία, πιστεύω, να ρυθμιστούν καίρια ζητήματα και να γίνουν ουσιαστικές μεταρρυθμιστικές παρεμβάσεις. Μπορούσε να ήταν άλλου τύπου νομοσχέδιο, το οποίο πραγματικά θα είχε και τη συναίνεση στα θετικά του στοιχεία από τη Νέα Δημοκρατία. Ενδείξεις και ψήγματα του μεταρρυθμιστικού εύρους, που θα μπορούσε να έχει το παρόν νομοσχέδιο, είναι μερικές από τις ρυθμίσεις - τις ανέφερα και στην επιτροπή, ξαναλέω - που εμπεριέχονται σε αυτό, όπως η διεύρυνση, πέραν της γαλλικής, του συνόλου των γλωσσών που μπορεί κάποιος υποψήφιος διπλωμάτης να γνωρίζει ως δεύτερη ξένη γλώσσα ή πρόβλεψη. Βοηθάει πολύ κόσμο αυτό και είναι στα θετικά του νομοσχεδίου.
Ολοκληρώστε, όμως, τη σκέψη σας, σας παρακαλώ.
Όπως και το ζήτημα των απορρήτων κονδυλίων, που πραγματικά θέλει διαφανή προσέγγιση με πολλά, βέβαια, ζητούμενα, με τα οποία είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί στα περαιτέρω. Αντί όμως να προσεγγίσει με τη δέουσα προσοχή, η Κυβέρνηση επέλεξε να περιορίσει τον αντικειμενικό σκοπό του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, μετατρέποντάς το από μία ευκαιρία ουσιαστικών παρεμβάσεων σε ένα συνονθύλευμα άσχετων μεταξύ τους διατάξεων. Είπε προηγουμένως ο κ. Αμανατίδης ότι έχει αρχή το νομοσχέδιο και ότι διέπεται από μία συγκεκριμένη στόχευση. Όταν λέμε «αρχή» κοινοβουλευτικά του νομοσχεδίου λέμε: Θέλουμε να φτιάξουμε αυτό το ποτήρι και φτιάχνουμε τα άρθρα, ούτως ώστε να κανονίσουμε πώς θα υλοποιηθεί αυτή η συγκεκριμένη πολιτική επιλογή. Θα ήθελα να αναφερθώ στα νομοσχέδια, τα οποία φέρνει η Κυβέρνηση τα τελευταία δύο χρόνια, αλλά και στη διαδικασία με την οποία έρχονται. Και μιλάω για τις κατάπτυστες τροπολογίες, οι οποίες συνεχώς εμφανίζονται. Απορώ πώς δεν έχουν εμφανιστεί τροπολογίες. Δεν γνωρίζουν οι Υπουργοί ότι συνεδριάζει σήμερα η Ολομέλεια; Όποτε δούμε άλλον Υπουργό, θα καταλάβουμε ότι έρχεται για τροπολογία. Όλα αυτά συνθέτουν ένα αλγεινό κοινοβουλευτικό τοπίο. Έχω ζητήσει κατ' επανάληψη από τον Πρόεδρο της Βουλής αυτό να το θεραπεύσει και να το καταργήσει. Είναι απαράδεκτο αυτό που καταγγέλλατε εσείς - θυμάμαι την κ. Κωνσταντοπούλου - σήμερα να το εφαρμόζετε πάρα πολύ.
Καλώς, κύριε συνάδελφε. Ολοκληρώστε.
Σήμερα;
Κύριε Υπουργέ, όταν λέω «σήμερα», εννοώ κατά τη θητεία τη δική σας. Αυτό εννοώ. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή.
Τη δική μου θητεία;
Ευχαριστούμε τον κ. Δαβάκη. Τον λόγο έχει ο κ. Αναστάσιος Δημοσχάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, φέρνετε προς ψήφιση στη Βουλή το σχέδιο νόμου αναφορικά με τον Κώδικα του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, που περισσότερο δημιουργεί παρά επιλύει προβλήματα. Είναι εμφανές ότι γίνεται από την πλευρά σας μία αποσπασματική, αλλά κι επιλεκτική προσπάθεια επίλυσης θεμάτων, τα οποία αποτελούν για εσάς άμεση προτεραιότητα. Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι επικεντρώνεστε με ιδιαίτερη συμπάθεια στο ακαδημαϊκό προσωπικό, στην πλήρωση θέσεων στο υπό σύσταση Επιστημονικό Συμβούλιο, μάλιστα με διευρυμένες αρμοδιότητες από καθηγητές πανεπιστημίων σε τέτοιον βαθμό, που είναι εμφανής σε μερικές περιπτώσεις η προσπάθεια υποβάθμισης, ενδεχομένως, του διπλωματικού κλάδου, αναγνωρίζοντας της υπηρεσίες που έχουν προσφέρει διαχρονικά οι Έλληνες διπλωμάτες στην προώθηση των ελληνικών θέσεων. Τους τιμούμε όλοι μας ιδιαίτερα. Από την άλλη μεριά, δημιουργείτε καθεστώς διπλοθεσιτών, όπως έλεγε σήμερα ένας έγκυρος δημοσιογράφος, καθώς οι επιστήμονες που θα το απαρτίζουν θα διατηρούν και την πανεπιστημιακή τους έδρα. Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον, αν ψηφιστεί, να μην προβλέπει αποζημίωση. Προσωπικά, εκτιμώ ότι θα σας προσδώσει κύρος, αλλά οπωσδήποτε και στο υπό ψήφιση Επιστημονικό Συμβούλιο. Αφού έχετε, κύριε Υπουργέ, όπως είπα και στον κύριο Υφυπουργό στην αρμόδια επιτροπή, περίσσευμα επιστημόνων, δεν τους στέλνετε και στην Υπηρεσία Πολιτικών Υποθέσεων της Θράκης, που είναι ιδιαίτερα υποστελεχωμένη; Θα ήταν σκόπιμη η συγκρότηση ενός συμβουλίου μεικτής σύνθεσης στη Θράκη, που θα εξετάζει τις ευπάθειες, τα προβλήματά μας και τα λοιπά θέματα που έχουν σχέση με τη διπλωματία. Με αυτόν τον τρόπο θα δείξετε και έμπρακτα, όπως έχουμε συζητήσει, ότι ενδιαφέρεστε για τη συγκεκριμένη υπηρεσία, που έχει μείνει με έναν πρόξενο και με ελάχιστους συνεργάτες, την ώρα μάλιστα που ο πρόξενος της γειτονικής χώρας στην Κομοτηνή επιδεικνύει κατά παράβαση του Διεθνούς Δικαίου ιδιαίτερη και ενοχλητική κινητικότητα, ενώ έπρεπε να περιορίζετε στα αμιγώς προξενικά του καθήκοντα, όπως προβλέπει η Σύμβαση της Βιέννης περί προξενικών σχέσεων. Ο Πρόεδρός μας και όλη η Νέα Δημοκρατία ζητήσαμε και ζητούμε τη σύσταση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, απαραίτητο όργανο για χάραξη πολιτικών και αντιμετώπιση κρίσεων. Με αφορμή τη σημερινή συζήτηση, όμως, θα ήθελα κύριε Υπουργέ, να αναφερθώ σε σημαντικά κατά τη γνώμη μου θέματα που αφορούν το Υπουργείο σας, αυτά που αφορούν και τις σχέσεις μας με τη γειτονική χώρα, την Τουρκία. Και νομίζω ότι θα ήταν σκόπιμο, όταν έχετε τη συνεργασία σας, να προωθείτε θέματα, τα οποία προκύπτουν και προβλήματα λόγω γειτνίασης, όπως είναι οι ζωονόσοι, όπως είναι τα αλλεπάλληλα πλημμυρικά φαινόμενα, όπως είναι οι ψεκασμοί που δεν γίνονται από την απέναντι πλευρά, όπως είναι η διαχείριση των υδάτινων όγκων στα φράγματα του Ιβαΐλογκραντ σε ό,τι αφορά τη γειτονική χώρα τη Βουλγαρία. Μάλιστα λόγω των καιρικών φαινομένων που αντιμετώπισε η περιοχή μας, είχαν αγωνία όλοι τους τι ακριβώς πάλι μπορεί να συμβεί εξαιτίας των υδάτινων όγκων, που η γειτονική χώρα με τις εταιρείες της δεν σέβεται όσο θα έπρεπε, διότι η λεκάνη απορροής του Έβρου είναι πάντα επικίνδυνη. Επίσης, θα ήθελα να σας ζητήσω τη μετεξέλιξη του αστυνομικού συνδέσμου. Είναι ένας θεσμός που έχει πραγματικά μέσα από τον χρόνο εδραιωθεί στη συνείδηση όλων των αρχών του ελληνικών κράτους και ιδιαίτερα του Υπουργείου Εξωτερικών και πιστεύω ότι η μετεξέλιξή του σε αστυνομικό ακόλουθο, σε αντιστοίχιση με αυτούς του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, θα είναι και μια αναγνώριση, ταυτόχρονα όμως θα τους δώσετε και φτερά να πετάξουν στο πλαίσιο αυτής της δραστηριότητάς τους. Πολλές φορές έλεγα και λέω ότι η Κατεχάκη με τις υπηρεσίες της είναι ένα μικρό Υφυπουργείο Εξωτερικών, διότι εσείς τώρα που ηγείστε του Υπουργείου Εξωτερικών αντιλαμβάνεστε ποια είναι η προσφορά αυτών των υπηρεσιών μέσα από τους διαύλους τους οποίους έχουμε δημιουργήσει. Επειδή το δημοσιονομικό κόστος είναι ελάχιστο, θα ήταν μια γενναία πράξη, αφού το ζητήσαμε και με τον εισηγητή μας τον κ. Κουμουτσάκο και στην αρμόδια επιτροπή, και πράγματι είναι ένα διαχρονικό αίτημα και της ΠΟΑΞΙΑ αλλά και της ΠΟΑΣΥ. Αξίζει να τονιστεί ότι αυτή την περίοδο έχουμε δέκα αξιωματικούς σε ισάριθμες πρεσβείες του εξωτερικού. Την περίοδο της αρχηγίας μου είχαμε τριάντα εννέα. Και, πράγματι, η προίκα την οποία έφερναν, επιστρέφοντας μετά από μια τριετία στο εξωτερικό και ασχολούμενοι με τα θέματα τα οποία απασχολούν το ελληνικό κράτος και την ελληνική κοινωνία και μέσα από αυτές τις γνωριμίες, ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη στην άσκηση των καθηκόντων τους. Νομίζω, κύριε Υπουργέ, ότι έχετε την ευκαιρία να το πράξετε και αν δεν το πράξετε, εφόσον δεν το συμπεριλάβατε στον υπό ψήφιση νόμο, ελπίζω ότι θα το πράξετε μια άλλη φορά, αρκεί όμως να δεσμευτείτε σήμερα προς αυτή την κατεύθυνση, γιατί αρκετοί από το Σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας παρακολουθούν απόψε τη συζήτηση και γνωρίζουν ότι θα το έθετα πλέον ως πρόταση και στην Ολομέλεια του ελληνικού Κοινοβουλίου. Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς, στρατηγέ. Τον λόγο έχει ο καθηγητής Κώστας Δουζίνας, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Γύρισα σήμερα τα ξημερώματα από το Λονδίνο και δεν αισθάνομαι και πολύ καλά. Δεν θα μιλούσα, λοιπόν, αλλά θεωρώ ότι είναι απαραίτητο να γραφτεί στα Πρακτικά μια απάντηση σε μια αήθη επίθεση που έγινε νωρίτερα εναντίον του κ. Χρήστου Ροζάκη. Εγώ τον κ. Ροζάκη δεν τον ξέρω προσωπικά. Έχω διαβάσει το έργο του, έχω διαβάσει αποφάσεις του Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο οποίο υπήρξε αντιπρόεδρος. Πρόκειται περί ενός από τους πιο σημαντικούς Έλληνες νομικούς και σίγουρα ο ένας εκ των δύο Ελλήνων νομικών, ο οποίος έφθασε στα υψηλότατα αξιώματα, στο Προεδρείο των σημαντικότερων διεθνών δικαστηρίων. Πρέπει, λοιπόν, να γραφτεί στα Πρακτικά ότι αυτή εδώ η Ολομέλεια δεν αποδέχεται αυτές τις επιθέσεις. Οι επιθέσεις είχαν σχέση με αποφάσεις, στις οποίες είχε συμμετάσχει ο κ. Ροζάκης και οι οποίες πήγαν εναντίον της Ελλάδος σε θέματα μειονοτήτων. Αυτό είναι τα ανθρώπινα δικαιώματα. Τα ανθρώπινα δικαιώματα υπάρχουν για να υποστηρίζουν τις μειονότητες, όχι τις πλειονότητες. Οι πλειονότητες ψηφίζουν, έχουν τους αντιπροσώπους τους στη Βουλή, τα κόμματά τους και υποστηρίζουν τα συμφέροντά τους. Χρειαζόμασταν τα ανθρώπινα δικαιώματα ακριβώς για να υπερασπίζουν τις μειονότητες. Όμως, θα σας πω και κάτι άλλο. Ο μεγαλύτερος Αμερικάνος δικαστής του 20ου αιώνα, ο Όλιβερ Βέντελ Χολμς, ο οποίος ήταν, βέβαια, νομικός φιλόσοφος ρεαλιστής, έλεγε στους φοιτητές του, όταν έκανε μάθημα, ότι όταν πηγαίνεις στα δικαστήρια πολλές φορές είναι πιο καλό να μαθαίνετε τι μπρέκφαστ είχε ο δικαστής ή αν είχε καμμιά φασαρία με τη γυναίκα του το προηγούμενο βράδυ παρά να διαβάζετε τα προηγούμενα και τους νόμους. Τι εννοούσε, δηλαδή, ο Όλιβερ Χολμς; Εννοούσε, όπως το ξέρουμε και όπως το είδαμε και με τις πρόσφατες αποφάσεις του Σ.τ.Ε., ότι σε πάρα πολλές δύσκολες υποθέσεις νομικές, δικαστικές, δεν υπάρχει μια σωστή νομική απάντηση. Επομένως οι προσωπικές διαθέσεις, τα συναισθήματα, η ιδεολογία, οι απόψεις περί της αισθητικής των δικαστών είναι σημαντικές. Με αυτή την έννοια, λοιπόν, να έχεις κάποιον σ' ένα όργανο που σε συμβουλεύει, ο οποίος ξέρει προσωπικά και δικαστές, αλλά και άλλους σημαντικούς παράγοντες του Διεθνούς Δικαίου, της διεθνούς πολιτικής, είναι κάτι το οποίο είναι εξαιρετικά σημαντικό. Θα έλεγα, δηλαδή, μακάρι να είχαμε παραπάνω Ροζάκηδες να τους πάρει ο Κοτζιάς να τους βάλει στην επιτροπή του. Όμως, τώρα να γυρίσω πολύ γρήγορα στα θέματα, τα οποία μας απασχολούν σήμερα και να πω ότι ως πρόεδρος της επιτροπής - μεγάλη τιμή μου έχει κάνει η Βουλή να με έχει εκλέξει πρόεδρο της επιτροπής - και σ' αυτό το θέμα, αλλά και γενικότερα, έχουμε - νομίζω - πετύχει να έχουμε μια καλή συζήτηση, μια αρκετά ήπια και δημιουργική αντιμετώπιση των θεμάτων που έχουμε και πολλές φορές να βρίσκουμε και συνεννοήσεις. Με αυτή την έννοια νομίζω ότι είναι κάπως άνευ λόγου τώρα να συζητάμε τον κανονισμό του Υπουργείου Εξωτερικών και να μπαίνουν τα θέματα με την αξιολόγηση κ.λπ.. Τέλος πάντων… Ακούστηκε, λοιπόν, από πολλές πλευρές της Αντιπολίτευσης η κατηγορία ότι δεν έχει αρχή, δεν έχει φιλοσοφία αυτό το νομοσχέδιο και, επίσης, ένα δεύτερο περί ευνοιοκρατίας, ρουσφετιών, διορισμών ημετέρων κ.λπ.. Όσον αφορά το δεύτερο, νομίζω ότι απαντήθηκε. Όπως σας είπα εξάλλου αν είναι ο κ. Ροζάκης και ανάλογοι καθηγητές Νομικής να μπουν στο Επιστημονικό Συμβούλιο, μακάρι να είχαμε και περισσότερους. Και, βέβαια, ούτε ο κ. Ροζάκης ούτε οι περισσότεροι καθηγητές του Δημοσίου Δικαίου και του Διεθνούς Δικαίου που ξέρω εγώ είναι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι δεν είναι; Είναι άνθρωποι, οι οποίοι ανήκουν στον γενικότερο δημοκρατικό χώρο. Δεν είναι οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ. Επομένως δεν είναι ότι εδώ ο κ. Κοτζιάς ή οποιοσδήποτε άλλος πάει να προωθήσει τα παιδιά του ΣΥΡΙΖΑ, ας πούμε. Υπάρχει, όμως, φιλοσοφία, αγαπητοί συνάδελφοι. Δεν είναι όπως το είπατε χωρίς αρχή ή χωρίς συνοχή. Θα σας πω τη φιλοσοφία όπως τη βλέπω εγώ. Φαντάζομαι και ο κύριος Υπουργός έτσι θα τη βλέπει. Είναι κομμάτι στην υποχρέωση, την οποία έχει αυτή εδώ η Κυβέρνηση και στο Υπουργείο Εξωτερικών και γενικότερα να προχωρήσει στη δημιουργία ενός κανονικού κράτους, ενός κράτους, το οποίο υπακούει στο κράτος δικαίου, το οποίο είναι αποτελεσματικό και το οποίο είναι ενημερωμένο. Με μια έννοια αυτή θα είναι και η υστεροφημία της Κυβέρνησης. Απ' ό,τι μας λέτε πρόκειται να φύγουμε γρήγορα. Αν φτιάξουμε θεσμούς, εάν κάνουμε μια θεσμική θεμελίωση και στο Υπουργείο Εξωτερικών, αλλά και σ' όλον τον κρατικό οργανισμό, η οποία ακριβώς δημιουργεί εκείνες τις ομάδες, εκείνα τα think tanks, όπως λέτε, εκείνους τους θεσμούς, οι οποίοι θα μπορέσουν σε μια διαδικασία πέντε, δέκα χρόνων να μας φτιάξουν ένα κανονικό κράτος, που δεν έχουμε αυτή τη στιγμή, τότε αυτή είναι η υστεροφημία του ΣΥΡΙΖΑ και πολύ καλά το κάνει. Επομένως οι τρεις θεσμοί που φτιάχνονται, το ΚΑΣ, το Επιστημονικό Συμβούλιο και ο θεσμός γύρω από τα μυστικά κονδύλια, όχι μόνο είναι απαραίτητοι, αλλά νομίζω ότι είναι κεντρική μας υποχρέωση να φτιάξουμε κάτι τέτοιο. Όπως σας είπα ήμουν στην Αγγλία, όπου συνάντησα Άγγλους και Ιρλανδούς και πανεπιστημιακούς και πολιτικούς. Αυτή τη στιγμή οι Ιρλανδοί συνάδελφοι μου είπαν ότι η Ιρλανδία εκτός από δύο think tanks που έχει στο Υπουργείο Εξωτερικών, έχει αναθέσει σε άλλα τρία think tanks, εξωτερικά, να εξετάσουν τις επιδράσουν τις επιδράσεις του Brexit στην Ιρλανδία. Βέβαια, η Ιρλανδία είναι ένα από τα κράτη που έχουν το μεγαλύτερο πρόβλημα και είναι λογικό αυτό. Εμείς τι κάνουμε; Και άκουσα τον κ. Κοτζιά, που είναι επίσης καθηγητής, ο οποίος μίλησε για την παγκοσμιοποίηση, τον κατακερματισμό, την τρίτη επανάσταση τη βιομηχανική, την τέταρτη των ρομπότ κ.λπ.. Αυτή τη στιγμή το πρώτο είναι ότι είμαστε σε κατάσταση ανάγκης και δεν συζητιέται πολύ στην Ελλάδα. Αυτή τη στιγμή η Ευρωπαϊκή Ένωση περνάει μια υπαρξιακή κρίση. Αυτή τη στιγμή η έννοια της Δύσης όπως την ξέραμε, με την Αμερική στο κεφάλι, βρίσκεται σε παρακμή. Ο προστατευτισμός και ο απομονωτισμός του κ. Τραμπ, έτσι όπως εμφανίζονται αυτή τη στιγμή και δημοσίως, μέσα από δηλώσεις και του ιδίου αλλά και των συνεργατών του, δίνουν την εντύπωση ότι αυτά τα οποία σταθεροποίησαν τον κόσμο τα τελευταία σαράντα με πενήντα χρόνια - σίγουρα τα τελευταία τριάντα χρόνια μετά το 1989- έχουν αρχίσει σιγά - σιγά να διαλύονται. Δεν έχουμε, λοιπόν, εμείς την υποχρέωση να τα συζητάμε αυτά και να βρούμε τους καλύτερους ανθρώπους, Έλληνες και ξένους, να έρθουν να μας δώσουν συμβουλές; Νομίζω ότι σε αυτή τη λογική προχωράει αυτό το μέτρο. Και πρέπει να πω στους αγαπητούς συναδέλφους - και στον κ. Κεφαλογιάννη και στον κ. Κουμουτσάκο - με τους οποίους έχουμε συνεργασθεί για τη δουλειά της επιτροπής, ότι εάν δεν είχαμε αυτή τη μεγάλη αντιπαράθεση για άλλα θέματα - όχι για τα θέματα του Υπουργείου Εξωτερικών και τα θέματα της επιτροπής μας - νομίζω ότι θα είχαμε συμφωνήσει σε πάρα πολλά, διότι οι προτάσεις που κάνατε ήταν σοβαρές, σημαντικές, προτάσεις που έπρεπε να ληφθούν υπ' όψιν. Και θα έπρεπε να δούμε εάν μπορούμε να τα βρούμε. Όμως, όταν ταυτοχρόνως μας λέτε ότι είστε εναντίον της αρχής και δεν δέχεστε τίποτα, καταλαβαίνετε ότι δημιουργείτε και στη δική μας πλευρά μια αμυντική διάθεση. Έτσι, ενώ μπορούμε να τα βρούμε, ενώ μπορούμε μαζί να απαντήσουμε σε αυτές τις τεράστιες προκλήσεις που η Ελλάδα, η Ευρώπη και ο κόσμος αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή, βρισκόμαστε σε μια λογική μικροπολιτικής αντιπαράθεσης. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, τον καθηγητή κ. Δουζίνα. Θα δώσω τώρα τον λόγο στην τελευταία ομιλήτρια του σημερινού σχεδίου νόμου, μετά στους εισηγητές για τη δευτερολογία τους και, τέλος, στον Υπουργό. Πριν όμως, από αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, πενήντα μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 3ο Γενικό Λύκειο Κέρκυρας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Παρακολουθείτε το τέλος της συζήτησης του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών «Τροποποίηση του Κώδικα του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών και λοιπές διατάξεις». Θα έχετε την ευκαιρία να παρακολουθήσετε τρεις με τέσσερις ομιλητές ακόμη, μετά θα κλείσει ο Υπουργός και θα προχωρήσουμε στη διαδικασία της ψηφοφορίας, ώστε να γίνει νόμος του κράτους. Τον λόγο έχει η κ. Μαρία Τριανταφύλλου, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, για εννέα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Όταν είσαι τελευταίος ομιλητής, είναι άχαρος ο ρόλος σου, καθώς έχουν ειπωθεί σχεδόν όλα. Θα προσπαθήσω να πω κάποια πράγματα, που ίσως δεν ακούστηκαν. Θα αρχίσω από τα μαργαριτάρια που νομίζω ότι ανέφερε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Θα αναφερθώ, βέβαια, στα μαργαριτάρια του εισηγητή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης μέσα στην επιτροπή, ο οποίος θεώρησε ότι θα πρέπει να εμπλέξει με ψεύδη - και το λέω ξανά, με ψεύδη - και τον Υπουργό και τον κ. Καλομοίρη, ανερυθρίαστα, για να αποδείξει τι; Ήταν μέρος της επιχειρηματολογίας του το ψεύδος. Του είπαν - όπως μας είπε - ότι ο Υπουργός Εξωτερικών επιθυμεί να διώξει υπαλλήλους με συγκεκριμένες θεσπίσεις. Ανερυθρίαστα, ξαναλέω, ενέπλεξε δύο ανθρώπους. Υπάρχει μια διαρκής προσπάθεια για διαχείριση όχι της κοινής γνώμης αλλά της κοινής λογικής. Και υπάρχει ένας επαγγελματικός στρατός που εξελίσσει, διευρύνει ψευδείς πληροφορίες. Υπάρχει σκληρή, διαρκής πάλη μεταξύ του παλιού και του νέου. Το παλιό αρνείται να αποσυρθεί και το νέο δεν έχει επικρατήσει ακόμα. Υπάρχουν, ωστόσο, μικρές αλλαγές - πολύ μικρές - μικρές εμπειρίες που τείνουν να επεκταθούν. Είμαστε ακόμα πολύ μακριά από το να ηττηθεί η λογική του κέρδους από τη λογική της χρήσης. Όμως, επιμένουμε να είμαστε εδώ και να προσπαθούμε να διαχειριστούμε τις τύχες αυτής της χώρας. Το νομοσχέδιο αποτελεί το πρώτο βήμα αναδιοργάνωσης του ΥΠΕΞ, λαμβάνοντας υπ' όψιν τις γεωστρατηγικές ιδιαιτερότητες της χώρας και τα καινούργια δεδομένα: ανοιχτά μέτωπα εθνικής πολιτικής, πόλεμοι στην περιοχή μας, προσφυγικό, ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, τουρκική προκλητικότητα, ανάδειξη νέων περιφερειακών δυνάμεων, σύνορα ελατά και όλκιμα, Ευρωπαϊκή Ένωση των εθνικισμών, Κυπριακό. Ζούμε σε μια συγκεκριμένη γειτονιά και αν δεν θέλουμε να προσγειωθούμε ανώμαλα στη βραχώδη επιφάνεια των ιστορικών και γεωπολιτικών δεδομένων, πρέπει να εξοπλιστούμε όσο γίνεται καλύτερα. Η κριτική που ακούστηκε αφορά κυρίως στο ότι το νομοσχέδιο είναι αποσπασματικό, πραγματικό συνονθύλευμα, δεν θεραπεύει τα ουσιαστικά προβλήματα και βέβαια στο ότι οι προτεινόμενες διατάξεις αποσκοπούν στο βόλεμα «ημετέρων». Ακούστηκε ότι είναι «υπουργείο εξυπηρετήσεων». Αναφέρω αυτό που είπε και ο Υπουργός Εξωτερικών: Εβδομήντα θέσεις πριν, τις αντικαθιστούμε με δώδεκα, 120.000 ευρώ τώρα, 1,5 εκατομμύριο πριν. Τα συμπεράσματα είναι δικά σας. Είπαμε και στην επιτροπή ότι αυτό το νομοσχέδιο αποτελεί ένα μόνο κομμάτι από το παζλ θεσπισμάτων που θα φέρει το ΥΠΕΞ τους επόμενους μήνες και που δεν αφορούν μόνο στο οργανόγραμμά του. Και γίνεται τώρα λόγω επιτακτικών αναγκών που έχουν σχέση με την άμεση λειτουργία νέων οργάνων που θα συμβάλουν στην επιστημονική τεκμηρίωση των ελληνικών θέσεων, με την ανάγκη εναρμόνισης - προσαρμογής στις ευρωπαϊκές οδηγίες και την άμεση διευθέτηση διοικητικών εκκρεμοτήτων του ΥΠΕΞ. Στο σύνολό τους οι φορείς που ήρθαν στην επιτροπή, συνομολόγησαν την ανάγκη αλλαγών και συνομολόγησαν, επίσης, ότι οι προσπάθειες αλλαγών κατά το παρελθόν δεν ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένες. Πώς πρέπει να γίνουν αυτές οι αλλαγές; Με διάλογο σίγουρα, με διαφάνεια. Και είπαμε ότι χρειάζεται μέριμνα για τη σύνθεση των οργάνων, των συμβουλίων. Είπαμε να έχουν άλλη χρονικότητα, η οποία να μην έχει σχέση με τη διάρκεια, να ξεπερνά τη διάρκεια μιας κυβέρνησης. Είπαμε ότι αυτές αλλαγές θα πρέπει να χτίζουν, να δημιουργούν ένα αποθετήριο ιστορικής μνήμης. Τι κάνει αυτό το μικρό νομοθέτημα; Προτάσσει την επανασύσταση δύο βασικών οργάνων, του Κέντρου Ανάλυσης και Σχεδιασμού - του ΚΑΣ - και του Επιστημονικού Συμβουλίου. Το πρώτο θα ασχολείται με τη στρατηγική διαχείριση, αναλύοντας εξελίξεις και προτείνοντας μακροπρόθεσμες λύσεις. Το δεύτερο θα αποτελεί γνωμοδοτικό όργανο για νομικά θέματα διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου. Καταργείται το ΕΚΕΜ, το Ελληνικό Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών. Και εδώ να πούμε ότι από το 2012 ήταν ανενεργό και πως είχαν συσσωρευτεί χρέη, τα οποία μπήκαν σε μια σειρά. Μάλιστα, ήρθαν οι εκπρόσωποί του, άνθρωποι που είναι απλήρωτοι. Και ακούσαμε εδώ τους Υπουργούς να λένε ότι πραγματικά θα είναι υπό τη μέριμνά τους οι πληρωμές τους από το ΥΠΕΞ. Και για πρώτη φορά - εδώ πρέπει να πούμε ότι αυτό αποτελεί ένα τολμηρό βήμα εκδημοκρατισμού - οι απόρρητες δαπάνες τίθενται υπό τον δημοκρατικό έλεγχο του Κοινοβουλίου για ποσά άνω των 25.000 ευρώ. Είναι σημαντικό και πρέπει να υιοθετηθεί, πρέπει να χαιρετηθεί. Παρ' όλα αυτά, νομίζω ότι υπήρξε άρνηση από μέρους της Αντιπολίτευσης να το στηρίξει. Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα τοποθέτηση από τον αγαπητό συνάδελφο του Κομμουνιστικού Κόμματος. Πράγματι, το ΥΠΕΞ μπορεί να είναι εργαλείο - αποτελεί εργαλείο - για την εξωτερική πολιτική, αλλά μπήκε - και ορθά - το εξής ερώτημα: Για ποια εξωτερική πολιτική; Μπορεί να υπάρξει άλλο περιεχόμενο στην εξωτερική πολιτική; Υπάρχει περιθώριο για διαφορετική εξωτερική πολιτική; Δηλαδή, μπορεί να ακολουθήσει η εξωτερική πολιτική την ιδεολογική γραμμή της ενότητας και της ειρήνης μεταξύ των λαών μέσα σε έναν ιμπεριαλιστικό κόσμο; Μπορεί να επικαλείται και να εμμένει στο διεθνές δίκαιο, στη διεθνή νομιμότητα; Κατά την άποψή μου ένα μικρό κράτος μόνο του, ακόμα και αν στο εσωτερικό του συντελούνται κοινωνικοί μετασχηματισμοί, δεν μπορεί να αλλάξει το status quo, δεν μπορεί να αλλάξει μόνο του τον χαρακτήρα του καπιταλιστικού συστήματος ή τον διεθνή καταμερισμό. Μπορεί, όμως, να εμμένει σε μία πολυδιάστατη, φιλειρηνική ενεργητική πολιτική, να εμμένει στην οικοδόμηση σχημάτων περιφερειακής συνεργασίας, στην ενίσχυση της συνεννόησης. Η εξωτερική πολιτική δεν μπορεί σε καμμία περίπτωση να είναι συλλογή πολιτικών τοποθετήσεων. Όλοι θα πρέπει να βοηθήσουμε - και μέσω της καλυτέρευσης των διατάξεων ενός νομοσχεδίου - ώστε η εξωτερική πολιτική να μπορεί να οικοδομεί κοινά συμφέροντα, συμμαχίες και συμπράξεις με χώρες και διεθνείς οργανισμούς και βέβαια να μπορούμε να κάνουμε οτιδήποτε είναι δυνατόν για να διασφαλίσουμε συνθήκες και προϋποθέσεις για την αποτελεσματικότερη άσκηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Μαρία Τριανταφύλλου, Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Ερχόμαστε τώρα στις δευτερολογίες. Τον λόγο έχει ο κ. Κουμουτσάκος για τέσσερα λεπτά. Φαντάζομαι ότι είναι αρκετά.
Με μία ανοχή, κύριε Πρόεδρε.
Εντάξει, κύριε Κουμουτσάκο, με μια ανοχή.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούστηκε ότι κάνουμε καταστροφολογική αντιπολίτευση εδώ. Ποιος μιλάει για καταστροφολογική αντιπολίτευση; Ας το ξεκινήσουμε από εκεί. Οι εκπρόσωποι ενός κόμματος που υπήρξε, υπάρχει μέσα στη σύγκρουση και μέσα από τη σύγκρουση, ένα κόμμα που πόλωσε, πολώνει και διχάζει συνειδητά. Και κάνουν και παράπονα που ζητάμε πολιτική αλλαγή και εκλογές! Ποιοι; Αυτοί που λίγους μήνες μετά τον σχηματισμό της κυβέρνησης Σαμαρά, έλεγαν ότι θα τη ρίξουν στους δρόμους! Κοιτάξτε, η υποκρισία πρέπει κάποτε να τελειώσει. Όλα έτρεξαν αυτά τα χρόνια πολύ γρήγορα. Όλοι θυμόμαστε. Μην προσποιείστε ότι δεν θυμάστε, λοιπόν! Και τέρμα οι συζητήσεις περί καταστροφολογικής αντιπολίτευσης, όταν προέρχονται από ένα κόμμα, το οποίο, όπως σας είπα, υπάρχει μέσα στη σύγκρουση και μέσα από τη σύγκρουση και τον διχασμό. Όσον αφορά το θέμα των εκλογών - επειδή επανέρχεται - να πω το εξής: Εμείς πιστεύουμε, όπως το 90% των Ελλήνων, ότι η χώρα βυθίζεται. Βιώνουμε μια εθνική βύθιση. Και ποια είναι η στάση μιας υπεύθυνης πολιτικής δύναμης; Να βυθίζεται η χώρα και να λέει «ας βυθιστεί στα χέρια του άλλου, να τον αφήσουμε»; Αυτό θα ήταν κυνικό και, αν θέλετε, και ιδιοτελές. Εμείς τι λέμε, λοιπόν; Ότι αυτή η πορεία εθνικής βύθισης πρέπει να τελειώσει. Και για να τελειώσει χρειάζεται πολιτική αλλαγή. Και στις δημοκρατίες η πολιτική αλλαγή έρχεται με εκλογές. Τόσο απλά είναι τα πράγματα. Στάση ευθύνης είναι. Αυτά για να τελειώσουμε με τα πολιτικά και να πάμε στην ουσία του υπό συζήτηση νομοσχεδίου. Εδώ επιστρατεύθηκαν από τον κύριο Υπουργό οι μεγάλες, γενικές θεωρήσεις, οι μεγάλες εξελίξεις στον κόσμο, η παγκοσμιοποίηση, η ρομποτική, η νανοτεχνολογία, η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση, αυτά τα οποία λέγονται «mega trends» στον πλανήτη, για να δικαιολογήσουμε τη σύσταση τεσσάρων θέσεων στο ΚΑΣ! Μιλήσαμε για τις αλλαγές στον πλανήτη για να πούμε ότι επειδή υπάρχουν τέτοιες αλλαγές στον πλανήτη, εμείς χρειαζόμαστε τέσσερις ακόμα θέσεις στο Κέντρο Ανάλυσης και Σχεδιασμού! Κοιτάξτε, το επιχείρημα, όπως αντιλαμβάνεστε, «μπάζει». Να πω κάτι άλλο: Το επιχείρημα είναι ο καλύτερος υπερασπιστής και συνήγορος της δικής μας θέσης, ότι εδώ έπρεπε να συζητάμε μια συνολική θεώρηση αλλαγής του Υπουργείου Εξωτερικών και προσαρμογής του στις ανάγκες ακριβώς αυτές στις οποίες αναφέρθηκε ο Υπουργός. Καταρρίπτεται το δικό σας επιχείρημα της αποσπασματικής παρέμβασης, ενός κανιβαλισμού του κανονισμού του Υπουργείου και έρχεστε συνήγορος της δικής μας θέσης, που λέμε ότι σήμερα δεν έπρεπε να συζητάμε αποσπασματικές διατάξεις και συγκόλληση ασχέτων διατάξεων, που ουσιαστικά είναι αποκόλληση από τον κανονισμό, αλλά μια βασική στρατηγική θεώρηση για το πού πρέπει να πηγαίνει το Υπουργείο Εξωτερικών. Βασική θεώρηση, λοιπόν, του Υπουργού είναι ότι πρέπει να ενισχυθεί η επιστημοσύνη στο Υπουργείο Εξωτερικών. Ποιος διαφωνεί; Διαφωνεί κανένας; Προσέξτε, όμως, γιατί εδώ αρχίζει πια το θέμα της νοοτροπίας. Χρειάζεται, λέει, επιστημοσύνη, εμπειρογνώμονες καθ' όλα σεβαστοί - όχι αυτοί του Υπουργείου και εξωτερικοί - γιατί πρέπει να καλυφθεί η ανάγκη των εναλλακτικών θεωρήσεων, των εναλλακτικών εισηγήσεων, των εναλλακτικών αναγνώσεων και των προτάσεων της εξωτερικής πολιτικής. Αυτό το δικαίωμα που επιφυλάσσετε στους ακαδημαϊκούς, το επιφυλάσσει και το αναγνωρίζει στους διπλωματικούς; Κύριε Υπουργέ, μπορούν οι διπλωματικοί, βάσει της δικής σας θεώρησης λειτουργίας του Υπουργείου, να έχουν εναλλακτικές θεωρήσεις, να έχουν αποκλίνουσες εισηγήσεις, συσκέψεις, από τις βασικές θεωρήσεις της ηγεσίας του Υπουργείου; Έχω την αίσθηση, λοιπόν, ότι αυτό που αρνείστε στους διπλωμάτες, το χαρίζετε στους εξωτερικούς πανεπιστημιακούς. Και κάτι άλλο: Επαναφέρετε θεσμούς που καταργήθηκαν γιατί αποδείχθηκαν όχι πολύ χρήσιμοι. Άκουσα ότι το Επιστημονικό Συμβούλιο προετοιμάζει τη νομική στρατηγική ακόμα και για τα διεθνή δικαστήρια. Τόσα χρόνια, κύριε Υπουργέ, δεν έχουμε ετοιμάσει τη βασική μας νομική στρατηγική στα μεγάλα ζητήματα της χώρας, στις σχέσεις μας με την Τουρκία, στη διαφορά μας στο θέμα της ονομασίας, στο Κυπριακό, στη σχέση με την Αλβανία; Όλα αυτά τα χρόνια το Υπουργείο, η Νομική Υπηρεσία, με συνεργάτες εσωτερικούς και εξωτερικούς, η Διπλωματική Υπηρεσία, δεν έχει ετοιμάσει τα βασικά, θεμελιώδη νομικά επιχειρήματα της χώρας; Γιατί τώρα χρειάζεται να διαμορφώσουμε μια νέα νομική στρατηγική; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Έρχεται, λοιπόν, ένα εύλογο ερώτημα. Ετοιμάζετε κάτι; Σχεδιάζετε κάτι; Τι εννοείτε; Υπάρχει η προοπτική προσφυγής στο δικαστήριο; Πρέπει να αντιμετωπίσουμε κάτι καινούργιο; Αν υπάρχει κάτι τέτοιο και πρέπει να ετοιμαστούμε, αντιλαμβάνεστε ότι είναι πάρα πολύ σοβαρό και πρέπει να μας το πείτε. Κύριε Υπουργέ, προκύπτουν εύλογα ερωτήματα.
Θα τα ακούσετε περί Κύπρου που λέγατε ότι δεν τίθεται θέμα εγγυήσεων.
Εδώ θα απαντήσω. Κύριε Υπουργέ, μόλις είπατε πως κάποιοι από εμάς λέγαμε ότι δεν τίθεται θέμα εγγυήσεων. Θα αποκαλύψω, λοιπόν, μια ιστορία που αφορά εμάς τους δύο. Στην Επιτροπή Εξωτερικών πριν έξι μήνες περίπου - ίσως και περισσότερο - όταν μιλήσατε για εγγυήσεις και είπατε ότι πρώτη φορά τίθενται, σας είπα τότε ότι δεν τίθενται πρώτη φορά και ότι ήταν θέση της ελληνικής κυβέρνησης και το 2008 και το 2009. Το αμφισβητήσατε. Μετά από λίγο μου στείλατε επιστολή, με την οποία ζητούσατε να θεμελιώσω τη θέση μου τότε στην Επιτροπή Εξωτερικών για το ότι πράγματι το είχαμε πει. Σας απάντησα και σας έστειλα τέσσερις δημόσιες, δεσμευτικές - γιατί ήταν από τον εκπρόσωπο Τύπου - παρεμβάσεις που έλεγαν ότι πρέπει να τελειώσει η παρωχημένη λογική των εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων σε απαντήσεις προς διπλωματικούς συντάκτες, σε ομιλία μου στην Κύπρο και σε μεγάλη συνέντευξη στο ΡΙΚ, που ήταν οι τρεις από αυτές που εγώ βρήκα ψάχνοντας δέκα λεπτά στο internet. Σας είπα, μάλιστα, να ψάξετε και στο αρχείο του Υπουργείου Εξωτερικών, ότι στις υπηρεσίες σας θα υπάρχουν και άλλες.
Έψαξα. Έψαξα!
Επομένως μη διεκδικείτε την πατρότητα μιας θέσης που δεν σας ανήκει. Σωστά το θέτετε, αλλά μη λέτε ότι το θέσατε εσείς πρώτη φορά.
Ολοκληρώστε τη σκέψη σας, κύριε Κουμουτσάκο.
Νομίζω ότι είναι σημαντικό. Δώστε μου δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Απόρρητα. Εμείς αμφισβητούμε την ανάγκη να υπάρχει πληροφόρηση της Βουλής; Μα, αυτές τις σκέψεις μόλις κατέθεσα. Είπα ότι προεδρεύει της επιτροπής ο Πρόεδρος της Βουλής. Δεν θεωρείτε τον κ. Βούτση άξιο να εκπροσωπήσει τη Βουλή των Ελλήνων σε μια τέτοια επιτροπή; Γιατί λέτε ότι εμείς θέλουμε να αποκρύψουμε κάτι ή σκεφτόμαστε να μην έχει τη διαφάνεια που χρειάζεται με ενημέρωση της Βουλής των Ελλήνων; Τι θα έπρεπε να συζητάμε σήμερα, κύριε Υπουργέ; Τις μεγάλες αλλαγές που χρειάζεται το Υπουργείο Εξωτερικών. Να σας πω, λοιπόν, μερικές από αυτές. Βελτίωση της δημόσιας διπλωματίας, δηλαδή μια στρατηγική προβολής της διεθνούς εικόνας της χώρας συγκροτημένης και αποτελεσματικής. Αναβάθμιση της Διπλωματικής Ακαδημίας, ώστε να αρχίσει να διαμορφώνεται τεχνογνωσία για εξαγωγή διπλωματών. Τι εννοώ εξαγωγή διπλωματών; Να γίνει, παραδείγματος χάριν, μια εκπαίδευση στη διεθνή διαμεσολάβηση την οικοδόμηση εμπιστοσύνης και στη διαχείριση των κρίσεων, ώστε Έλληνες διπλωμάτες να μπορούν κάποια στιγμή να παίζουν ένα διεθνή ρόλο, έχοντας τέτοια τεχνογνωσία, να συμμετέχουν σε μεγάλα διεθνή προβλήματα. Να μια αλλαγή που μπορεί να γίνει στη Διπλωματική Ακαδημία. Κάτι άλλο πολύ σημαντικό. Χρειάζεται μια στρατηγική προώθησης Ελλήνων υπαλλήλων στους διεθνείς οργανισμούς. Χρειάζεται ένα γραφείο προώθησης Ελλήνων στους διεθνείς οργανισμούς. Αυτό απαιτεί στρατηγική. Ποιες θέσεις είναι κενές, πώς θα τις διεκδικήσουμε, με ποιους θα τις διεκδικήσουμε, τι ανταλλαγές θα κάνουμε με άλλα κράτη. Να, λοιπόν, μια θεσμική παρέμβαση στο Υπουργείο Εξωτερικών και στη λειτουργία του που θα το εκσυγχρονίσει, ένα γραφείο Ελλήνων υπαλλήλων στους διεθνείς οργανισμούς. Να μια άλλη αλλαγή. Η ανάγκη θεσμοθέτησης μονίμου Υφυπουργού Εξωτερικών που θα διασφαλίσει τη συνέχεια της εξωτερικής πολιτικής στις μεγάλες κατευθύνσεις της, ανεξαρτήτως κυβερνήσεων. Να άλλη αλλαγή. Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας. Να άλλη αλλαγή χαμηλού δημοσιονομικού κόστους και μεγάλης διπλωματικής αποτελεσματικότητας στην εξωτερική πολιτική της χώρας. Αυτά θα έπρεπε να συζητάμε, αν, πραγματικά, το ενδιαφέρον σας ήταν να συζητήσουμε για τον σύγχρονο ρόλο του Υπουργείου Εξωτερικών και όχι αποσπασματικές διατάξεις.
Καλώς.
Τελειώνω, ενισχύοντας κι εγώ με τη δική μου φωνή την πλήρη απαξία και καταδίκη των όσων ακούστηκαν εδώ, τα προσβλητικά και απαράδεκτα απέναντι σε έναν εγνωσμένης, διεθνούς φήμης και κύρους καθηγητή, τον καθηγητή Χρήστο Ροζάκη. Αυτά είχαν ακουστεί και παλαιότερα από τον ΛΑΟΣ. Τα επαναλαμβάνει τώρα η Χρυσή Αυγή. Είναι απαράδεκτο. Δεν μπορεί να λέγονται αυτά μέσα στη Βουλή των Ελλήνων, για έναν άνθρωπο ο οποίος έχει κοσμήσει την ελληνική επιστήμη και στο εσωτερικό και στο διεθνές περιβάλλον. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Κουμουτσάκο, Εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας. Τον λόγο έχει για τη δευτερολογία του ο κ. Σταύρος Τάσσος, ειδικός αγορητής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Να παρακαλέσω για πέντε λεπτά, κύριε Τάσσο, με ανοχή αν χρειαστεί.
Θα είμαι σύντομος. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θέλετε τους καλύτερους επιστήμονες - αλλά και την επιστήμη και τους επιστήμονες γενικότερα - στην υπηρεσία της εξωτερικής πολιτικής. Ποιας, όμως, εξωτερικής πολιτικής; Μιας πολιτικής που υπηρετεί τα συμφέροντα της αστικής τάξης, μιας τάξης, δηλαδή, που μαζί με την άλω της αποτελεί το 10% του πληθυσμού αλλά κατέχει το 90% του πλούτου, που εμπλέκει όλο και βαθύτερα τη χώρα μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και δράσεις, στις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις που οδηγούν σε επεμβάσεις και πολέμους και γενικά οδηγούν τους λαούς να θυσιάζονται για τα συμφέροντα των αστικών τάξεων κάθε χώρας. Εμείς θέλουμε την επιστήμη και τους επιστήμονες στην υπηρεσία του 90% του πληθυσμού, των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων που σήμερα κατέχει μόλις το 10% του πλούτου. Θέλουμε, λοιπόν, αυτό το 90% του πληθυσμού, να κατέχει και να απολαμβάνει το 90% του πλούτου που αυτό παράγει και το άλλο 10% του πληθυσμού να έχει το άλλο 10% που του αναλογεί, και να προωθεί μια εξωτερική πολιτική, που συμβάλλει στη φιλία μεταξύ των λαών, τις ισότιμες και αμοιβαίου οφέλους σχέσεις. Είπε η κ. Τριανταφύλλου ότι μια τέτοια πολιτική σήμερα δεν είναι εφικτή, γιατί ο συσχετισμός δύναμης δεν το επιτρέπει. Και, πράγματι, ο συσχετισμός δύναμης δεν είναι υπέρ μιας τέτοιας πολιτικής. Όταν, όμως, κάθε λαός είναι αποφασισμένος να παλέψει για μια τέτοια πολιτική, πολλά μπορεί να κάνει, μέχρι να επιτύχει αυτό που επιδιώκει, χωρίς να είναι εξασφαλισμένο, γιατί κανείς δεν λέει ότι αυτό που λέμε εμείς είναι εύκολο. Αλλά ας αναλογιστούμε, ότι αν ίσχυε αυτή η λογική του «τι να κάνουμε που ο συσχετισμός δύναμης δεν είναι αυτός που θέλουμε να είναι, δεν είναι ευνοϊκός για εμάς», δεν θα έπρεπε ο ελληνικός λαός να πολεμήσει τους Ιταλούς, δεν θα έπρεπε να κάνει το έπος της Εθνικής Αντίστασης, γιατί ο συσχετισμός δεν ήταν ευνοϊκός γι' αυτόν. Κι όμως αυτά έγιναν. Και αν ο λαός δεν έκανε το λάθος να πιστέψει ότι μπορεί με τους αστούς να συνεννοηθεί, θα είχε πάρει και την εξουσία στα χέρια του. Αυτό, λοιπόν, λέμε εμείς, ότι, δηλαδή, μια εξωτερική πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντα της αστικής τάξης κάθε χώρας, δεν είναι προς όφελος του λαού κάθε χώρας. Γι' αυτόν τον λόγο δεν μπορούμε να υπερψηφίσουμε επί της αρχής το νομοσχέδιο αυτό.
Ευχαριστούμε πολύ τον ειδικό αγορητή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας τον κ. Σταύρο Τάσσο. Τελευταίος εκ των εισηγητών για δευτερολογία είναι ο κ. Δημήτριος Μάρδας, εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κύριε Μάρδα, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, ακούγοντας με προσοχή και ως συνήθως, βέβαια, τα όσα συζητώνται στη Βουλή, εγώ θέλω να θέσω ένα ερώτημα προς όσους υποστηρίζουν ότι τα όσα γίνονται σε ό,τι αφορά τη νομική στρατηγική του Υπουργείου είναι περιττά. Δείξτε μας ένα ΥΠΕΞ μιας οργανωμένης χώρας, που να βασίζεται μόνο σε μία ΕΝΥ ή ένα ΥΠΕΞ μιας οργανωμένης χώρας που να βασίζεται σε α λα καρτ επιτροπές, δηλαδή έχω το άλφα θέμα, δημιουργώ μια επιτροπή τριών ατόμων, μου λύνουν το πρόβλημα όσο λύνεται και φεύγουν. Αν βρείτε οργανογράμματα Υπουργείου Εξωτερικών, θα βρείτε την ύπαρξη ΚΑΣ, την ύπαρξη δύο ή τριών νομικών γραφείων, την ύπαρξη γραφείων κρίσεων και θα βρείτε και συνεργαζόμενα ινστιτούτα και πανεπιστήμια τα οποία χρηματοδοτούνται από το Υπουργείο Εξωτερικών. Ως εκ τούτου μπορώ να σας πω…
Θα μπορούσα να σας απαντήσω αλλά μη σας διακόψω.
Μη διακόπτετε, κύριε Κουμουτσάκο, αν έχετε την καλοσύνη.
Δεν χρειάζεται να απαντήσετε. Τα οργανογράμματα είναι στο Υπουργείο Εξωτερικών. Μπορείτε να τα πάρετε. Τα κατεβάσαμε και τα έχουμε όλα. Μπορώ να σας πω, ότι εμείς προτείνουμε μια γραφειοκρατία η οποία δεν είναι έκτακτη. Είναι μια γραφειοκρατία θεσμοθετημένη. Αυτό διότι τα προβλήματα της εξωτερικής πολιτικής δεν λύνονται και δεν μπορεί κάθε φορά α λα καρτ να βγάζεις μια επιτροπή. Αυτό κάνουν τα οργανωμένα κράτη. Αν μπορείτε να μου βρείτε κράτος οργανωμένο που να έχει μια μόνο νομική υπηρεσία, μια ΕΝΥ και πάνω στην ΕΝΥ να στηρίζει την εξωτερική πολιτική, να μου το βρείτε, να το συζητήσουμε. Εδώ είμαστε, βρισκόμαστε και όχι μόνο εδώ μέσα αλλά και οπουδήποτε αλλού. Βρείτε μου ένα κράτος οργανωμένο. Δεν αναφέρομαι στα γύρω κράτη τα δικά μας ούτε της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε ό, τι αφορά τους καθηγητές και όχι μόνο τους καθηγητές αλλά και τους εμπειρογνώμονες, ο ρόλος τους είναι να παρέχουν συμβουλές, να κάνουν εισηγήσεις, να κάνουν προτάσεις. Δεν αποφασίζουν. Οι αποφάσεις είναι της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών αλλά χρειάζονται εισηγήσεις. Αυτές ή θα βγουν από καθηγητές ή από εμπειρογνώμονες ή εκεί όπου χρειαστεί από επιχειρηματίες ή από κάποια ινστιτούτα ερευνών ως εισηγήσεις θα έρθουν.
Όχι από τους διπλωμάτες.
Οι διπλωμάτες έχουν τις δικές τους εισηγήσεις στο πλαίσιο της θεσμοθετημένης ύπαρξής τους στο Υπουργείο Εξωτερικών. Δεν αλλάζει…
Επιβεβαιώσατε τις ανησυχίες μας.
Δεν επιβεβαιώθηκε τίποτα. Μην ψάχνετε να βρείτε άλλοθι. Μπαίνει ένας καινούργιος θεσμός ο οποίος κάνεις εισηγήσεις και προτάσεις και αυτός ο θεσμός έπρεπε να υπήρχε εδώ και πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.
Μόλις επιβεβαιώσατε τις ανησυχίες μας.
Επαναλαμβάνω τη θέση μου. Δώστε μου ένα οργανωμένο ΥΠΕΞ που να βασίζει τη λειτουργία του σε μία ΕΝΥ.
Μόλις επιβεβαιώσατε τις ανησυχίες μας απολύτως.
Σας παρακαλώ, όμως, μη διακόπτετε, κύριε Κουμουτσάκο. Δεν κάνουμε έτσι δουλειά!
Αν μου δώσετε ένα τέτοιο Υπουργείο, τότε θα μπορέσω να αναθεωρήσω κάποιες απόψεις.
Κύριε Μάρδα, μόλις ακυρώσατε τη διπλωματική υπηρεσία.
Έρχομαι στις ΟΕΥ, γιατί ακούστηκαν δύο εισηγήσεις, κάπου εμφανίστηκαν οι εμπορικοί ακόλουθοι ως οι αδικημένοι της όλης ιστορίας. Το τι γινόταν στο παρελθόν, μετριέται με ποσοτικά και ποιοτικά στοιχεία. Οι ΟΕΥ από το 2015 προς το τέλος - και δεν έγινε το 2015, γιατί δεν υπήρχαν εισηγήσεις το 2014 για να τους οργανώσουν - και ιδιαίτερα το 2016 έχουν υπερτριπλασιάσει το έργο τους σε μία χρονιά με ποσοτικά στοιχεία. Αυτό σημαίνει ότι - δίνω δύο στοιχεία και σταματώ - από το 2010 έως το 2014, οργανώθηκαν συνολικά δώδεκα μεικτές διυπουργικές επιτροπές και δεκατέσσερις επιχειρηματικές αποστολές. Το 2015, μία και μία λόγω μη προγραμματισμού το 2014. Μόνο το 2016 οργανώθηκαν δώδεκα μεικτές διυπουργικές επιτροπές και δώδεκα επιχειρηματικές αποστολές. Οι αποδόσεις μιας χρονιάς ήταν περίπου ίσες με τις αποδόσεις τεσσάρων ετών, σύμφωνα με ποσοτικά στοιχεία. Το 2017 υπήρξε προγραμματισμός για δώδεκα μεικτές διυπουργικές επιτροπές και είκοσι δύο επιχειρηματικές αποστολές. Σε ό,τι αφορά τα ποιοτικά στοιχεία δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης, γιατί δείτε την ιστοσελίδα του Υπουργείου Εξωτερικών, την «Αγορά», πριν το 2015 και τι πληροφορίες έδινε και δείτε την ιστοσελίδα του Υπουργείου Εξωτερικών, την «Αγορά», μετά το 2015 και τι πληροφορίες δίνει στους επιχειρηματίες που θέλουν να βγουν στις ξένες αγορές. Αυτά που έγιναν και αυτά που δόθηκαν, ουδέποτε στο παρελθόν έχουν ανακοινωθεί. Και αυτά είναι αποτέλεσμα δουλειάς και μιας άλλης στρατηγικής που ουδέποτε υπήρχε στο Υπουργείο Εξωτερικών στον χώρο των ΟΕΥ.
Δεν χρειάζονται πληροφορία για να φύγουν, φεύγουν λόγω φορολογίας.
Όχι και εδώ κάνετε λάθος. Εδώ πάλι λάθος κάνετε.
Ολοκληρώνετε, κύριε Μάρδα, σας παρακαλώ.
Ως εκ τούτου τα ποιοτικά και τα ποσοτικά στοιχεία δείχνουν μια αναβάθμιση του κλάδου. Παραγωγή, επαναλαμβάνω, τριπλάσιας δουλειάς με τον ίδιο κόσμο που ήταν στο παρελθόν, αν όχι με λιγότερο κόσμο.
Ευχαριστούμε τον κ. Μάρδα εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα στο Βήμα καλούμε τον Υπουργό Εξωτερικών, τον κ. Νίκο Κοτζιά, για να ολοκληρωθεί η διαδικασία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Εγώ δεν θέλω μερικά πράγματα να τα θυμίζω στο Υπουργείο και στη Βουλή. Υποχρεώνομαι να απαντήσω. Ένα από τα βασικά επιχειρήματα είναι. «Τι το θέλετε το επιστημονικό συμβούλιο; Υποβαθμίζετε την ΕΝΥ που μπορεί να απαντήσει σε όλα», δηλαδή τη νομική υπηρεσία που έχουμε στο Υπουργείο, για να βλέπουμε τις τρέχουσες δουλειές και όλα τα άλλα. Σε αυτό συμπληρώθηκε: «Μα τι; Ετοιμάζετε νομική στρατηγική; Δεν τα έχετε όλα λυμένα με την ΕΝΥ και με το Υπουργείο;». Εύληπτα επιχειρήματα, ωραία για τίτλους, αλλά! Πότε είχαμε - ας θυμηθούμε - μια μεγάλη δίκη, που χρειαζόμασταν νομική κάλυψη; Το 2008, επί υπουργίας της κ. Μπακογιάννη και με εσάς εκπρόσωπο στο Υπουργείο. Τι έγινε σε εκείνη εκεί τη δίκη για τη FYROM; Πήγαν έξι άτομα. Τα τέσσερα ξέρετε τι ήταν; Θυμόσαστε, κύριε Κουμουτσάκο, τι ήταν τα τέσσερα άτομα; Ξένοι καθηγητές. Ξένοι καθηγητές! Αν είχαμε επιστημονικό συμβούλιο, θα είχαμε Έλληνες καθηγητές στη δίκη. Μην περιπαίζουμε, λοιπόν, το κοινό και τους τίτλους…
Κύριε Υπουργέ, μην το λέτε αυτό. Ξέρετε γιατί χρειάζονται οι ξένοι καθηγητές στο Δικαστήριο της Χάγης;
Εγώ αν το ξέρω; Εσείς λέγατε εδώ επί ώρες, όπως και στην επιτροπή, ότι δεν χρειάζονται οι καθηγητές και ότι υποτιμούνται οι διπλωμάτες. Εσείς που παίρνατε μόνο ξένους καθηγητές. Και μας εγκαλείτε;
Γνωρίζετε πολύ καλά, γιατί χρειάζονται οι ξένοι καθηγητές στο Δικαστήριο της Χάγης.
Παίρνατε μόνο ξένους. Ούτε έναν Έλληνα δεν πήρατε μαζί σας.
Γνωρίζετε πολύ καλά, γιατί χρειάζονται ξένοι καθηγητές στο Δικαστήριο της Χάγης. Απορώ γιατί δεν το λέτε αυτό.
Κύριε Κουμουτσάκο, δεν βοηθάτε.
Ούτε έναν Έλληνα δεν πήρατε μαζί σας! Πήρατε ξένους καθηγητές.
Κωλύομαι λόγω απορρήτου να μην πω γιατί.
Να μη μου πείτε γιατί, αλλά πάψτε να κοροϊδεύετε ότι η χρησιμοποίηση καθηγητών υποβαθμίζει και απαξιώνει τους διπλωμάτες.
Σέβομαι τον ρόλο μου. Διεθνείς καθηγητές χρειάζονται στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, διότι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα.
Σταματήστε να μας λέτε, λοιπόν, ότι δεν χρειάζονται καθηγητές και επιστημονικοί θεσμοί στο Υπουργείο.
Είπα εγώ ότι δεν χρειάζονται;
Επίσης σταματήστε να μας λέτε, ότι ήσασταν, τάχα, προετοιμασμένοι, όταν ψάχνατε να βρείτε τους ξένους καθηγητές την τελευταία ώρα. Αφήστε μας! Εδώ είναι ένα το γεγονός, ότι εμείς ερχόμαστε για να φτιαχτεί…
Κύριε Κοτζιά, γιατί χρειάζονται ξένοι καθηγητές στο Δικαστήριο της Χάγης;
Κύριε Κουμουτσάκο, δεν γίνεται έτσι.
Κύριε Κουμουτσάκο, ακούστε με.
Δεν το γνωρίζετε;
Ασφαλώς το γνωρίζω.
Γιατί μπορούν να απευθυνθούν σε ανθρώπους που γνωρίζουν.
Εσείς λέτε ότι δεν χρειάζονται οι διεθνούς φήμης Έλληνες καθηγητές. Εσείς το λέτε τόσες μέρες. Εσείς το είπατε στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων.
Ποτέ, κύριε Κοτζιά.
Εσείς η Μείζων Αντιπολίτευση και το άλλο το κόμμα που συγκυβερνούσε μαζί σας, εσείς λέτε ότι δεν χρειάζονται οι καθηγητές. Εγώ το είπα; Εγώ είπα ότι χρειάζονται. Και μάλιστα στη Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων είπα ότι χρειαζόμαστε και ξένους καθηγητές και ξένους ειδικούς.
Α ορίστε!
Τι «ορίστε»;
Ξένους εννοείτε ξένους!
Εσείς κοροϊδεύετε τον κόσμο, που όταν βρεθήκατε στα δύσκολα, χρησιμοποιείτε καθηγητές και δεν θέλετε να υπάρχει νομοθετημένο αυτό το γεγονός. Αυτή είναι η απάτη απέναντι στον κόσμο.
Το να κάνεις γραφειοκράτες τους καθηγητές, είναι λάθος πολιτική, κύριε Κοτζιά.
Λοιπόν, ακούστε εν ησυχία τώρα. Εμείς θέλουμε να έχουμε επιστημονικό συμβούλιο από ό,τι καλύτερο διαθέτει η χώρα. Εσείς μας λέτε «όχι, μόνο ξένους καθηγητές». Εγώ σας λέω ότι το επιστημονικό συμβούλιο με τους καλύτερους Έλληνες καθηγητές είναι αυτό που θα επιλέξει…
Αφόρητος λαϊκισμός!
Λαϊκισμός είναι, όταν λέτε ότι δεν χρειάζονται καθηγητές;
Όχι.
Όχι όταν σας αποδεικνύω ότι η χώρα πρέπει να αξιοποιήσει και τους Έλληνες καθηγητές; Γιατί έχουν να ζηλέψουν τίποτα οι Έλληνες καθηγητές διεθνούς φήμης; Έχουν να ζηλέψουν τίποτα προϊστάμενοι των διεθνών δικαστηρίων για τα οποία μετά χρησιμοποιούν ξένους καθηγητές; Γιατί είναι καλός ο ξένος καθηγητής, που ξέρει, ας πούμε, την ΕΔΑ και δεν είναι καλός αυτός ο Έλληνας καθηγητής, που ήταν αντιπρόεδρος αυτού του δικαστηρίου και πρόεδρος; Δεν κατάλαβα; Και Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Έλληνας ήταν. Γιατί έτσι; Γιατί ενώ δεν είχατε ποτέ κανένα πρόβλημα - δεν σας το καταλογίζω γιατί τους χρησιμοποιήσατε - να πείτε για απαξίωση του Υπουργείου, για ρουσφετολογικά, για υποβάθμιση του Διπλωματικού Σώματος, για υποβάθμιση της ΕΝΥ όταν παίρνατε τους ξένους καθηγητές, τα ανακαλύψατε όλα αυτά τα επιχειρήματα, μόλις είπαμε να πάρουμε τους καλύτερους καθηγητές που διαθέτει αυτή η χώρα, σε ένα θεσμικό σύστημα που να μπορεί να προετοιμάζει μακρόχρονα τα ζητήματα;
Διαστρέβλωση επιχειρήματος.
Κύριε Κουμουτσάκο, ηρεμήστε.
Είμαι πολύ ήρεμος.
Ηρεμήστε! Δεν είστε πολύ ήρεμος.
Πιο ήρεμος δεν γίνεται.
Πάντως και εσείς δεν είστε ήρεμος.
Μα με διακόπτει συνεχώς, έτσι δεν είναι; Εκεί δεν παρεμβήκατε.
Επιτρέπει τη μεταξύ μας επικοινωνία.
Ευχαριστώ πολύ. Να το θυμούνται και οι διοικήσεις.
Να προχωρήσουμε στη διαδικασία και να ολοκληρώσετε, κύριε Υπουργέ.
Τι να ολοκληρώσω; Δεν άρχισα! Δεύτερον, λέει για τους τέσσερις στο ΚΑΣ. Και ντυμένοι ως όσιες …
Μαρίες.
Όπως το είπατε, εγώ δεν το είπα, λέει: «Μα τέσσερις! Εδώ κάνετε τέσσερις;» Αυτό που ξεχνάει να πει, είναι ότι καταργούμε είκοσι τρεις θέσεις για αυτούς τους τέσσερις. Δηλαδή τι θα γίνει με την αριθμητική; Θα αποδεχθούμε τον παράγοντα της αριθμητικής ότι είναι αντικειμενικός; Πάμε τώρα στην Κύπρο, αφού είπαμε για τη FYROM. Στην Κύπρο - και σας καλώ να έρθετε στο Υπουργείο να σας τα δείξω - κάνατε δηλώσεις, όπως κάνουν όλοι, ότι οι εγγυήσεις πρέπει να φύγουν κ.λπ.. Στα κείμενα του Υπουργείου όμως - και το 2004 στη διαπραγμάτευση 2002-2004 και στα κείμενα του 2008 του Υπουργείου στο οποίο ήσασταν τότε - λεγόταν ότι δεν μπορούμε να θέσουμε πολύ αυστηρά τα θέματα των εγγυήσεων. Και το μεν 2002-2004 και των παρεμβάσεων από το εξωτερικό, το δε 2008, έλεγε ότι γίνεται αποδεκτό η παρεμβατικότητα της Τουρκίας στο βόρειο κομμάτι της Κύπρου στην τουρκοκυπριακή πολιτεία. Αυτά είναι τα κείμενα του Υπουργείου.
Πού το λέει αυτό, κύριε Υπουργέ;
Θα έρθετε και θα σας τα δείξω. Και εάν θέλετε να με προκαλέσετε και άλλο, θα τα καταθέσω εδώ μέσα.
Πού το λέει αυτό;
Τα λέει στα εσωτερικά κείμενα και εισηγήσεις του Υπουργείου.
Οι δηλώσεις του εκπροσώπου Τύπου δεν είναι επίσημες δηλώσεις του Υπουργείου;
Δεν κάνεις διαπραγμάτευση με τις δηλώσεις Τύπου. Κάνεις με τα χαρτιά. Και το τελευταίο χαρτί δεν υπάρχει.
Δεν υπήρχε διαπραγμάτευση το 2008.
Το τελευταίο χαρτί που κατέθεσε η κυβέρνησή σας στην Ελβετία, δεν υπάρχει καν στα αρχεία του Υπουργείου. Θέλετε να ανοίξουμε τέτοια συζήτηση;
Το 2008 και το 2009, δεν υπήρχε διαπραγμάτευση. Πού το βρήκατε;
Υπήρχε. Φαίνεται ότι δεν το πήρατε χαμπάρι. Υπήρχε το 2008.
Εγώ;
Δεν ξέρω. Τρίτον όσον αφορά τα απόρρητα, σας επαναλαμβάνω δεν θέλουμε να βάλουμε μία επιτροπή ελέγχου μέσα στο Υπουργείο. Ο γενικός γραμματέας και η υπουργική επιτροπή κάνει έτσι και αλλιώς έλεγχο. Θέλουμε να εισάγουμε την αρχή, ότι το Κοινοβούλιο δικαιούται με τον τρόπο που θα συμφωνήσει νομοθετικά και ο Κανονισμός του, να ελέγχει τα πάντα. Αυτή είναι η αρχή. Και αυτή είναι η αρχή που αμφισβητείτε. Να πω εδώ όσον αφορά την Αστυνομία και την πρόταση που έγινε, ότι εγώ είμαι σύμφωνος. Όπως έχουμε τους στρατιωτικούς ακόλουθους, να δούμε τον τρόπο που θα χρησιμοποιηθούν εκείνοι οι αστυνομικοί ακόλουθοι που δεν έχουν πάει για απλή εργασία, όπως είναι οι βίζες κ.ο.κ.. Το επόμενο. Εγώ έχω αναλύσει από πάρα πολλά χρόνια την παγκοσμιοποίηση, ότι δεν είναι ενιαίο project, μία ενιαία διαδικασία. Υπάρχει και ο κατακερματισμός. Και έχω υπογραμμίσει για ποιον τρόπο και με ποιον τρόπο και για ποιον λόγο στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, ενισχύεται το εθνικό κράτος. Έχω γράψει τέσσερα βιβλία εδώ και δύο έξω. Δεν έχω κανένα πρόβλημα. Εγώ δεν νομίζω ότι η ζωή δείχνει κάτι άλλο, από το γεγονός ότι η παγκοσμιοποίηση και ο κατακερματισμός αλληλοσυνδέονται και ότι το εθνικό κράτος που κάποιοι έλεγαν ότι θα εξαφανιζόταν, δεν εξαφανίζεται. Αυτή είναι και η πολιτική που βλέπουμε από ορισμένους χώρους. Και όσον αφορά στις ΜΚΟ που κάποιος ανέφερε, έχουμε στείλει - και είμαι πάρα πολύ υπερήφανος γι' αυτό - σαράντα τρεις υποθέσεις στον εισαγγελέα. Και από τις σαράντα τρεις υποθέσεις με μεγάλη μου χαρά - και θα κάνω για πρώτη φορά μετά από καιρό για κάτι τέτοιο συνέντευξη Τύπου - το προαναγγέλλω, παίρνουμε λεφτά πίσω. Και ξέρετε, βρήκαμε λεφτά σε νησί της Κεντρικής Αμερικής τα οποία είχαν πάει για έργα, υποτίθεται, αναπτυξιακά και ήταν σε τράπεζα και τοκιζόμενα. «Θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι» για τη δουλειά που κάνουμε στο Υπουργείο γύρω από αυτά τα θέματα.
Το επώνυμο Ρόντος σάς λέει τίποτα;
Στα κυβερνητικά κόμματα πρέπει να λέει, όχι σε μένα. Παρακάτω για τους εμπορικούς ακολούθους είπε ο κ. Μάρδας - είναι γεγονός ότι και ο κ. Λοβέρδος στο παρελθόν, αλλά πολύ πιο εντατικά ο κ. Μάρδας - ότι αξιοποίησε και ενίσχυσε τον ρόλο τους. Και ασφαλώς η ανάπτυξη του ρόλου τους δεν σημαίνει υποβάθμιση των διπλωματών. Και το επιχείρημα περί υποβάθμισης των διπλωματών έχει και ένα στοιχείο υποτίμησης των ανθρώπων. Ήρθε η Ένωση Διπλωματών και είπε ότι το νομοσχέδιο κινείται σε σωστή κατεύθυνση. Αυτό δεν είπε; Και τώρα έρχεστε εσείς να παίξετε τους πατρόνες τους, «παιδιά δεν καταλάβατε καλά, σας υποτιμούν και θα σας το πούμε εμείς». Και ειπώθηκε επιπλέον, ότι κατά την ακρόασή τους δηλώθηκε από εκπροσώπους, ότι απαξιοί το Υπουργείο το νομοσχέδιο και παραμένουν στο αίτημα, συγκεκριμένο απόσπασμα από τα ρακτικά, κάποιος να λέει αυτό που επικαλείται η Νέα Δημοκρατία. Και το λέω αυτό, διότι έγινε επίκληση - και το είπα και στην αρχική μου εισήγηση - διαφόρων ονομάτων και εκπροσώπων και απεδείχθη ότι οι εκπρόσωποί μας ποτέ δεν είπαν κάτι τέτοιο. Τώρα θέλω να σας πω ακόμα κάτι. Λέτε ότι η υψηλής ειδίκευσης επιστήμονες που θέλουμε να πάρουμε στο ΚΑΣ και στο επιστημονικό συμβούλιο, είναι προϊόν ρουσφετολογίας ή θα γίνει ρουσφετολογία. Και κάποιος είπε, ότι και το επιστημονικό συμβούλιο είναι το άκρων άωτον της ρουσφετολογίας Θέλω να σας πω κάτι. Υβρίζετε τους ανθρώπους, που ελπίζω να δεχτούν αυτές τις θέσεις, διότι όταν λέτε ότι αυτοί οι άνθρωποι που θα δεχτούν αυτές τις θέσεις - και ανέφερα ένα παράδειγμα στη διάρκεια των ομιλιών μας - είναι αποτέλεσμα και προϊόν ρουσφετολογίας και είναι οι κάλλιστοι που έχει η χώρα, αναρωτιέται κανείς με ποια ηθική «τόλμη» και «ανάστημα» υβρίζετε προκαταβολικά αυτούς τους ανθρώπους. Και αναρωτιέμαι. Θα κάνετε δημόσια αυτοκριτική, όταν θα δείτε το Επιστημονικό Συμβούλιο και τη σύνθεσή του; Θα ομολογήσετε, ότι δεν είναι προϊόν ρουσφετολογίας, όταν θα δείτε ότι είναι ο ανθός, οι καλύτεροι δικαστές, οι καλύτεροι πανεπιστημιακοί καθηγητές που έχουμε στο Διεθνές Δίκαιο στην Ελλάδα; Αυτό είναι το ερώτημα. Και να σας πω κάτι, όταν ορισμένοι υψηλού κύρους και διεθνώς αναγνωρισμένοι καθηγητές χαρακτηρίζονται εκ προοιμίου ως ρουσφετολογία, ανοίγετε κερκόπορτες. Και επί τη ευκαιρία - δεν έχει σχέση με το προηγούμενο - θέλω να απαντήσω κάτι για τον κ. Ροζάκη. Είναι Έλληνες πολίτες οι Εβραίοι το θρήσκευμα Έλληνες και Ελληνίδες;
Σε ποιους απευθύνεστε, κύριε Υπουργέ; Στη Χρυσή Αυγή απευθύνεστε.
Ασφαλώς. Εσείς γιατί θυμώνετε;
Γιατί κοιτάτε εμένα.
Ούτε καν σας κοιτούσα. Τον κ. Δανέλλη κοίταγα.
Τη θέση μου την είπα από του Βήματος.
Μα τι να κάνουμε τώρα; Δεν μπορώ να μιλήσω και να κοιτάω τον κ. Δανέλλη; Κύριε Δανέλλη, εσάς δεν κοίταγα;
Ναι εμένα κοιτούσε.
Να το. Ο άνθρωπος κουνάει το κεφάλι του. Δεν ξέρω τι μύγα έχετε και μυγιάζεστε.
Ντροπή που το λέτε αυτό.
Ντροπή είναι να με διακόπτετε όταν...
Στο ειδικό αυτό θέμα είναι ντροπή να το λέτε αυτό.
Σας παρακαλώ, κύριε Κουμουτσάκο. Έχετε χάσει τον μπούσουλα.
Κύριε Κουμουτσάκο, δεν αναφερόταν σε εσάς.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω τον λόγο επί προσωπικού.
Εντάξει μετά. Να πω για τον κ. Ροζάκη;
Επί προσωπικού, κύριε Πρόεδρε.
Τι να κάνουμε τώρα; Να διακόψουμε για να μιλήσετε;
Όχι, μετά τον κύριο Υπουργό.
Εντάξει.
Όταν κάνω κριτική στη Χρυσή Αυγή, ο κύριος εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας ζητάει τον λόγο επί προσωπικού. Δεν έχετε κάνει σωστή επιλογή, με το να μιλήσετε επί προσωπικού. Επανέρχομαι. Είναι οι Εβραίοι πολίτες, γυναίκες και άντρες, έντιμοι και ισότιμοι πολίτες αυτού του τόπου, όπως ο καθένας ανεξάρτητα θρησκεύματος ή που δεν έχει θρήσκευμα; Είναι οι Εβραίοι πολίτες, αυτοί οι οποίοι πολέμησαν στο Αλβανικό Έπος και ο πρώτος συνταγματάρχης ο οποίος θανατώθηκε στο Ελληνοαλβανικό έπος ήταν Εβραίος στο θρήσκευμα Έλληνας πολίτης; Ή ενοχλούνται κάποιοι, ότι και οι Εβραίοι αντιστάθηκαν στο Αλβανικό Έπος απέναντι στις φασιστικές και ναζιστικές ορδές; Και τέλος, είναι σωστό οι εξαιρετικές ακαδημαϊκές περιπτώσεις, που δεν είναι ορθόδοξοι στο θρήσκευμα, που μπορεί να είναι καθολικοί, μπορεί να είναι μουσουλμάνοι, μπορεί να είναι άθεοι, μπορεί να είναι βουδιστές, μπορεί να είναι οτιδήποτε, το ελληνικό κράτος να τους αξιοποιεί όλους; Εγώ θέλω να θυμίσω μόνο ένα πράγμα. Ότι ακόμα και το κράτος του Ισραήλ που τόσο κατηγορείται - με άλφα γιώτα, για να μην μπερδευτεί κανείς και ορθά μερικές φορές - για τη στάση του απέναντι στους Παλαιστίνιους, είχε Υπουργούς και Υφυπουργούς μουσουλμάνους. Και ο προ - προηγούμενος πρεσβευτής του Ισραήλ ήταν μουσουλμάνος. Δεν κατάλαβα, γιατί στην Ελλάδα ένας πολίτης που άξια έχει υψηλή γνώση και ποιότητα, δεν δικαιούται να καταλαμβάνει δημόσια αξιώματα. Ο Φριζής είναι αυτός στον οποίο αναφερόμουνα. Ο Φριζής είναι ο συνταγματάρχης που έπεσε στο Aλβανικό Έπος. Υπάρχει ένα ζήτημα με τα ταξίδια. Άκουσα μια κυρία, η οποία μπήκε, μίλησε και έφυγε και η οποία έκανε κριτική για αυτά που δεν άκουσε, τα όσα συζητούσαμε δηλαδή, να αναφέρεται στον Πρωθυπουργό της χώρας, για το γεγονός ότι πήγε από την Πορτογαλία στη Γαλλία. Θέλω να σας πω κάτι ως Υπουργός Εξωτερικών και θα έπρεπε εσείς που ασχολείστε από την Αντιπολίτευση με την εξωτερική πολιτική, να το καταλάβετε. Είναι υποχρεωτικό να ανακοινώνονται και να δημοσιοποιούνται όλες οι επαφές, που έχει η Ελλάδα και οι Έλληνες πολιτικοί παράγοντες στο εξωτερικό; Είναι υποχρεωτικό, κάθε φορά που συναντάω έναν Υπουργό από τα Βαλκάνια ή από την περιοχή μας να το λέω; Δεν υπάρχουν άτυπες συναντήσεις; Δεν υπάρχουν συναντήσεις, οι οποίες γίνονται για να γίνει μια προσπάθεια διαλόγου και όχι συναντήσεις προκειμένου να κάνουν πρωτοσέλιδα είτε θετικά είτε αρνητικά; Και είναι στάση αυτή της Αντιπολίτευσης, να ζητάει λογαριασμό για να δώσουμε δημόσια έναντι των δανειστών μας ή έναντι των Τούρκων ή έναντι οποιουδήποτε ποιους άλλους βλέπουμε; Είναι αυτό το ζήτημα ή πρέπει να συμφωνήσουμε στην πολιτική; Γιατί εγώ δημοσιοποιώ, ποιους βλέπει ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης που ταξιδεύει με τη βοήθεια και τη φροντίδα του Υπουργείου Εξωτερικών; Αλίμονο! Εκείνος θα επιλέξει εάν θα πει και ποιον θα πει κι αν θέλει να πει και όλους ή όχι. Αλλά η διπλωματία δεν είναι μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η διπλωματία είναι διπλωματία, διότι έχει δύο εργαλεία. Τη διπλωματική μέθοδο και τη διαπραγμάτευση. Εργαλείο της δεν είναι η δημοσιοποίηση στα πρωτοσέλιδα. Σας θυμίζω πόσα πολλά ταξίδια κάνω εγώ και πόσο αποσιωπώνται, παρ' όλο που τα δίνω και στη δημοσιότητα, από μέσα μαζικής ενημέρωσης και δεν έχω και κανένα παράπονο, δεν έχω κανένα πρόβλημα. Τη δουλειά μας πρέπει να κάνουμε στην εξωτερική πολιτική και τίποτα άλλο. Τώρα επειδή κάποιος από την ακροδεξιά είπε για το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αν το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ήταν τόσο βολικό για την Τουρκία, θα είχε πάει με βάση τη Συμφωνία του Ελσίνκι, η οποία ήταν μια συμφωνία που τη δέσμευε και την έστελνε, αν είχε απαιτήσεις, στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Και δεν πήγε. Και δεν πήγε, γιατί η Τουρκία είναι μια χώρα που κάνει επίδειξη ισχύος και δεν της αρέσει το Διεθνές Δίκαιο, διότι κατά κανόνα και όσον αφορά τις σχέσεις μαζί μας βρίσκεται εν αδίκω. Κατά συνέπεια οφείλουμε να διεκδικούμε και να αποζητούμε την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και οτιδήποτε έχει σχέση με αυτό. Δεν πάμε - επειδή αφήσατε ένα υπονοούμενο - αυτή την εποχή για Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Εξάλλου η δυνατότητα που προέκυψε στη δεκαετία του '90, καταργήθηκε επί δικιάς σας κυβέρνησης. Τελευταίο όσον αφορά το βαθμολόγιο, οι διατάξεις του οργανισμού για το βαθμολόγιο υπάρχουν και δεν έχουν καταργηθεί. Ο οργανισμός του Υπουργείου και οι διατάξεις για το βαθμολόγιο που υπάρχουν στον οργανισμό του Υπουργείου, διατηρούν την ισχύ τους, διότι όπως ξέρετε, το Υπουργείο Εξωτερικών διέπεται από ειδικές διατάξεις. Η απόφαση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους αναγνωρίζει το ειδικό καθεστώς στο Υπουργείο Εξωτερικών και γνωμοδοτεί, ότι ο νόμος Βερναρδάκη δεν περιλαμβάνει τους υπαλλήλους του, καθότι καταργεί διάταξη νόμου που εφάρμοζε στο ενιαίο βαθμολόγιο και δεν έχει σχέση με τον οργανισμό. Σε κάθε περίπτωση, όμως, στον Οργανισμό που συγκροτούμε θα έχουμε και το νέο βαθμολόγιο για όλες τις κατηγορίες των εργαζομένων και ιδιαίτερα τα ζητήματα νέων μορφών και μεθόδων αξιολόγησης. Απορώ καμμιά φορά. Πρέπει να ξέρετε - και πρέπει να το υπερασπιστούμε οι ενασχολούμενοι με το Υπουργείο Εξωτερικών - ότι δεν είναι η επόμενη νομαρχία του κράτους. Δεν είναι κάποιο παράρτημα μιας υποδιεύθυνσης. Το Υπουργείο Εξωτερικών είναι ένας ειδικός θεσμός, με ειδική δραστηριότητα, ζει και χτυπάει η καρδιά του είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο και πρέπει να έχει τους δικούς του ρυθμούς και τρόπους. Εγώ συμφωνώ απόλυτα, αν θέλετε να πω μακρόχρονα, σε μια διεύθυνση ενός Υπουργείου - οποιουδήποτε δημόσιου οργανισμού - ακόμα και ο προϊστάμενος να εκλέγεται από τους εργαζόμενους εκεί. Στην εξωτερική πολιτική δεν μπορείς να το κάνεις. Σας θυμίζω ότι ακόμα και ο μεγαλύτερος επαναστάτης, ο Βλαντίμιρ Λένιν, χρησιμοποίησε ως Επίτροπο Εξωτερικής Πολιτικής τον προηγούμενο Υπουργό Εξωτερικών. Κατά συνέπεια, θέλω να σας ευχαριστήσω για όλες τις σκέψεις, τις αντιρρήσεις και τις διαμάχες που είχαμε. Θέλω να σας ευχαριστήσω για τις προτάσεις και τις διαδικασίες που συμφωνήσαμε. Και θέλω να σας πω ότι ελπίζω έγκαιρα εμείς να μπορέσουμε να συγκροτήσουμε τον νέο Οργανισμό. Υπογραμμίζω: Η επιτροπή που συγκροτεί τον νέο Οργανισμό δουλεύει αυτόνομα - εγώ δεν το έχω δει ακόμα το σχέδιο, ούτε επιμέρους κεφάλαια - , όπως λειτουργούν όλοι οι διπλωμάτες της χώρας μας, εδώ και στο εξωτερικό. Λειτουργούν με την καρδιά τους, τη σκέψη τους και το μυαλό τους. Και πάντοτε - όλοι οι διπλωμάτες το ξέρουν, γιατί μας ακούν κιόλας - δεν υπάρχει σύσκεψη ή συνεδρίαση ή δυνατότητα έκφρασης γνώμης που να μην εκφράζουν τη δική τους γνώμη και να μην έχει τη σπουδαιότητά της. Όμως, από εκεί και ύστερα, μετά τη σύσκεψη, μετά την απόφαση δεν συνεχίζουν να σκέπτονται εναλλακτικές λύσεις, αλλά σκέπτονται πώς θα εφαρμοστούν οι αποφάσεις. Αντίθετα, στους καθηγητές πανεπιστημίου ουδέποτε μπορείς να τους πεις ότι το πρόβλημά τους είναι πώς θα εφαρμόσουν τις αποφάσεις ενός think tank. Το πρόβλημά τους είναι να συνεχίζουν να σκέπτονται και να βοηθούν, μετά και τις συσκέψεις που ετοιμάζονται με τους διπλωμάτες, για να εμπλουτίσουν τις σκέψεις. Πρέπει να σας πω ότι μου έκανε κατάπληξη η συζήτηση στη Βουλή. Και μου έκανε κατάπληξη ιδιαίτερα η μείζων Αντιπολίτευση, η οποία έχει έναν φόβο ότι κάτι θα πάθουν οι διπλωμάτες και πως πρέπει να τους προστατεύει. Ξέρω ότι έχουν τέσσερις πρώην υπηρεσιακούς Γενικούς Γραμματείς στο κόμμα τους. Μάλιστα, οι δύο είναι και οι εκπρόσωποι του κόμματός σας στο Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής - αναπληρωτής και τακτικός - , δείγμα του πόσο κομματικοποιημένο ήταν στην εποχή σας το Υπουργείο, για να συνεννοούμαστε. Σε όλον τον κόσμο υπάρχουν αυτά τα όργανα. Ουδείς κατηγόρησε, από την Κίνα και τη Ρωσία μέχρι την Αμερική και το Μεξικό, ότι πρόκειται για χώρες που υποβάθμισαν τους διπλωμάτες τους. Αφήστε δε που σε χώρες όπως είναι οι ΗΠΑ και ο Καναδάς στα υψηλότερα διπλωματικά αξιώματα υπεισέρχονται πολιτικά πρόσωπα. Εμείς, δεν κάνουμε τέτοια πράγματα, ούτε τα σκέφτεται κανείς. Αλλά αν θέλουμε να αποσυνδέσουμε το Υπουργείο Εξωτερικών από τη σύγχρονη επιστημονική γνώση, αν θέλουμε να αφαιρέσουν τη δυνατότητα από το Υπουργείο Εξωτερικών να ακούσει τα καλύτερα μυαλά της χώρας, τις ειδικές κατηγορίες ή αν θεωρούμε ότι κάθε διπλωμάτης εξ ορισμού είναι ο καλύτερος που υπάρχει στον κόσμο, σε κάθε είδους κλάδο των διεθνών επιστημών, του Διεθνούς Δικαίου, της Πολιτικής Επιστήμης, των θεσμικών συστημάτων ή της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι μια υπερβολή που δεν αξίζει τον κόπο να απαντήσει κανείς. Το Διπλωματικό μας Σώμα είναι δραστήριο, στηρίζει την εξωτερική πολιτική της χώρας, που στηρίζεται σε αυτούς. Και είμαι, μπορώ να πω, ακόμα και περήφανος για τις καλές σχέσεις που έχω με τη διπλωματική ιεραρχία και το συλλογικό τρόπο με τον οποίο δουλεύουμε. Γι' αυτό θα παρατηρήσατε ότι ακόμα και θέσεις γενικών γραμματέων, όπως είναι Γενικός Γραμματέας Ευρωπαϊκών Υποθέσεων - που είναι οι πολιτικοί παράγοντες - , δεν έχει συγκροτηθεί. Πέρα από τα οικονομικά δεν υπάρχει γενικός γραμματέας με πολιτικά χαρακτηριστικά. Στηρίζεται το Υπουργείο στους υπηρεσιακούς και στον υπηρεσιακό γενικό γραμματέα, στον πολιτικό διευθυντή και στους διευθυντές, όπερ σημαίνει ότι κάνετε μεγάλο λάθος στις κατηγορίες σας. Και στα ρουσφετολογικά απέδειξα αριθμητικά ότι έχετε λάθος και το θέμα της πτώχευσης απέδειξα ότι είναι ενταγμένο και σχετίζεται με τις μεγάλες παγκόσμιες αλλαγές αυτό που κάνουμε και στη λειτουργία του Υπουργείου θα έχουμε θετικά βήματα. Ελπίζω να συνεχίσουμε την καλή μας συζήτηση και συνεργασία στους επόμενους νόμους και πριν απ' όλα σε εκείνον του Οργανισμού. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον Υπουργό Εξωτερικών κ. Κοτζιά.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Ζητήσατε και προηγουμένως τον λόγο. Κύριε Κουμουτσάκο, θα μου επιτρέψετε να πω ότι δεν αναφέρθηκε καν το όνομά σας.
Σοβαρολογείτε τώρα;
Το μόνο όνομα που αναφέρθηκε ήταν με θετικό τρόπο του κ. Λοβέρδου.
Τι λέτε, κύριε Πρόεδρε; Άλλο η ποίηση, άλλο η Βουλή. Αναφέρθηκε πέντε φορές.
Αφήστε την ποίηση κατά μέρος. Δεν έχει ανάγκη την υπεράσπισή σας. Εκείνο που μπορώ να πω …
Μετά την υποτίμηση της επιστήμης έχουμε και την υποτίμηση της ποίησης, κύριε Πρόεδρε.
Ναι. Αναφερθήκατε με απαξιωτικό τρόπο, κύριε Κουμουτσάκο, αλλά εν πάση περιπτώσει το αντιπαρέρχομαι.
Κύριε Πρόεδρε, ακούστηκε πέντε φορές το όνομά μου και μου λέτε ότι δεν ακούστηκε ούτε μία;
Θα σας πω αμέσως.
Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να τον αφήσετε να πει σε τι συνίσταται το προσωπικό.
Κύριε Κουμουτσάκο, θα μου επιτρέψετε να εφαρμόσω τον Κανονισμό και θα σας δώσω τριάντα δευτερόλεπτα έως ένα λεπτό, για να μου πείτε σε τι συνίσταται το προσωπικό και μετά θα συζητήσουμε αν υπάρχει. Σας ακούω μόνο επ' αυτού για τριάντα δευτερόλεπτα.
Κύριε Πρόεδρε, είπα ότι δεν ακούσατε, διότι η ενασχόληση με τις τέχνες καμμιά φορά δημιουργεί μια απομάκρυνση από τα γεγονότα που συμβαίνουν αυτήν τη στιγμή. Δεν ήταν καμμία ειρωνεία. Πέραν αυτού, να σας πω ότι ακούστηκε πέντε φορές …
Δεν κατάλαβα τι θέλετε να πείτε. Ποια ενασχόληση; Πάνω εδώ ασχολούμαι με τις τέχνες και δεν σας παρακολουθώ; Τι είναι αυτά που λέτε;
Κύριε Πρόεδρε, ακούστηκε το όνομά μου πέντε φορές και είπατε ότι δεν ακούστηκε ούτε μία.
Εν πάση περιπτώσει, ακούω σε τι συνίσταται το προσωπικό θέμα.
Όταν αναφέρθηκε ο κύριος Υπουργός στο ζήτημα της απαράδεκτης τοποθέτησης για τον κ. Ροζάκη από τη Χρυσή Αυγή, εκείνος δεν αναφέρθηκε σε ποιους απευθύνεται. Όταν αντέδρασα και είπα «μιλάτε για τη Χρυσή Αυγή», μου είπε: «Γιατί αντιδράτε, κύριε Κουμουτσάκο; Έχετε μύγα και μυγιάζεστε;».
Δεν το είπα εκεί.
Δεν είχε κανένα …
Προσέξτε. Υπήρξε και δεύτερη φορά που αφορούσε την ιστορία των εγγυήσεων και των παρεμβατικών δικαιωμάτων.
Κύριε συνάδελφε …
Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ. Θεωρώ ειδικά το πρώτο, που αφορά τον πυρήνα αξιών ενός εκπροσώπου του ελληνικού λαού μέσα στο Κοινοβούλιο, πολύ σοβαρό θέμα και γι' αυτό ζητάω τον λόγο επί προσωπικού, διότι δεν μπορεί …
Έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Πέντε λεπτά πριν, λοιπόν, είχα ο ίδιος αναφερθεί με τα καλύτερα δυνατά λόγια εκτίμησης και σεβασμού προς έναν καθηγητή, με τον οποίο άλλωστε έχω και προσωπική φιλία, τον κ. Ροζάκη, υπερασπιζόμενος αυτό και ο κύριος Υπουργός άφησε υπονοούμενα με το «έχετε μύγα και μυγιάζεστε» στην αντίδραση για τα όσα απαράδεκτα ειπώθηκαν από τη Χρυσή Αυγή. Κύριε Υπουργέ, μαθήματα δημοκρατικής συνείδησης και σεβασμού της προσωπικότητας εγνωσμένων προσωπικοτήτων της χώρας δεν δέχομαι. Να τελειώσουμε με αυτό. Δεύτερον, επειδή δεν προσδιορίσατε σε ποιον απευθυνόσασταν, απευθυνθήκατε στην άκρα Δεξιά μόνο σε ό,τι αφορούσε το ζήτημα του Δικαστηρίου της Χάγης και όχι στο μείζον θέμα ηθικής τάξεως που αφορούσε την αναφορά στον κ. Ροζάκη. Τότε ήσασταν σκοπίμως ασαφής. Να τελειώνουμε με αυτές τις ιστορίες τις οποίες γνωρίζουμε κι εμείς. Έχουμε υπάρξει κι εμείς συνδικαλιστές, κύριε Υπουργέ. Και κάτι ακόμα.
Εντάξει, τώρα, δεν γίνεται αυτό, κύριε Πρόεδρε.
Τώρα παίρνετε τον λόγο για άλλα θέματα. Επί προσωπικού είναι αυτό; Σας παρακαλώ.
Δεν είναι επί προσωπικού αυτό;
Μα, σας παρακαλώ τώρα.
Κύριε Πρόεδρε, δεν είναι αυτό επί προσωπικού;
Επαναλαμβάνετε την ίδια διαδικασία, που δεν αναφέρθηκε καν σε σας; Σας παρακαλώ. Εν πάση περιπτώσει, ολοκληρώστε.
Τέλος, όσον αφορά την κατηγορία ότι δεν θέλουμε επιστήμονες ή ειδικούς στο Υπουργείο Εξωτερικών, βεβαίως και τους θέλουμε και σας είπα ότι θέλουμε ένα Υπουργείο Εξωτερικών με επιστήμονες, με ακαδημαϊκούς, αλλά όχι ένα Υπουργείο …
Μα, τώρα αυτό είναι επί προσωπικού ή είναι απάντηση; Σας παρακαλώ, κύριε Κουμουτσάκο. Δεν έχετε τον λόγο. Κύριε Υπουργέ, κλείστε μ' έναν σχολιασμό μόνο, για να προχωρήσουμε στην ψηφοφορία.
Θέλω να πω το εξής: Ορθά ο κ. Κουμουτσάκος είπε ότι αυτά που είπα κατά τη γνώμη του είναι σκοπίμως ασαφή. Κατά συνέπεια, πώς κατάλαβε ότι εννοούσα εκείνον;
Μετά μιλήσατε για μένα.
Αφήστε με επιτέλους να μιλήσω, κύριε Κουμουτσάκο. Με διακόψατε και απηύθυνα τον λόγο στον Σπύρο μας.
Στον κ. Δανέλλη.
Ξέρω, αλλά το λέω φιλικά, επειδή γνωριζόμαστε εδώ και πολλά χρόνια. Εσάς δεν κοιτούσα εκείνη την ώρα, κύριε Δανέλλη; Λέτε: «Γιατί αναφέρεστε σε μένα»; Είπα: «Μα, εσάς δεν κοιτούσα;». Αυτό είπα.
Ολοκληρώθηκε η διαδικασία. Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ.
Ούτε σκόπιμα ασαφές ήταν, ούτε τίποτα. Ήταν σαφές.
Καλώς. Πριν περάσουμε στην ψηφοφορία, θέλω να κάνω μια ανακοίνωση προς το Σώμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι η Διαρκής Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Ρύθμιση θεμάτων του Κρατικού Πιστοποιητικού Γλωσσομάθειας, της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδας και άλλες διατάξεις». Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών: «Τροποποίηση του Κώδικα του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών και λοιπές διατάξεις». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών: «Τροποποίηση του Κώδικα του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών και λοιπές διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση των άρθρων και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 3 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 5 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 5 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 6 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 6 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 7 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 7 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 8 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 8 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 9 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 9 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 10 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 10 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 11 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 11 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 12 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 12 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 13 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 13 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 14 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 14 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 15 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 15 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 16 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 16 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 17 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 17 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 18 ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 18 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εξωτερικών: «Τροποποίηση του Κώδικα του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών και λοιπές διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων. Προχωρούμε στην ψήφιση του νομοσχεδίου και στο σύνολο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών: «Τροποποίηση του Κώδικα του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών και λοιπές διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών της σημερινής συνεδρίασης ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς τοο Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 22.09΄ λύεται η συνεδρίαση για την Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2017 και ώρα 9.30΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος α) κοινοβουλευτικό έλεγχο: συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων και β) νομοθετική εργασία: μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων: «Ρύθμιση θεμάτων του Κρατικού Πιστοποιητικού Γλωσσομάθειας, της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδας και άλλες διατάξεις», σύμφωνα με τη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί.