Voorzitter. Het is contracteertijd. Dan worden we altijd veelvuldig benaderd door zorgaanbieders omdat er iets niet goed gaat. Ze worden om onduidelijke redenen niet gecontracteerd of er worden eisen en voorwaarden opgelegd waar ze eigenlijk niet aan kunnen voldoen. Om aan deze irritatie en aan deze disbalans tussen grote zorgverzekeraars en kleine zorgaanbieders tegemoet te komen, is er nu afgesproken dat er geschilbeslechting gaat plaatsvinden. Wij steunen dat. Wij zijn er benieuwd naar hoe de minister de praktijk gaat volgen. Blijkt dat het veel voorkomt? Worden de procedures lang? Kan ze daar misschien wat meer over zeggen? Wat er volgens ons niet goed gaat, is dat er in die geschilbeslechting toch weer nieuwe drempels worden opgeworpen. Kleine zorgaanbieders moeten namelijk hoge eigen bijdragen betalen. Dat kan op zichzelf weer een drempel zijn om de balans te herstellen. Wij willen dit graag repareren en dienen daarom de volgende motie in. [[Motie]] [[De Kamer,]] [[gehoord de beraadslaging,]] [[constaterende dat de eigen bijdrage in de arbitragekosten voor kleine zorgaanbieders op kan lopen tot meer dan €10.000;]] [[overwegende dat dit voor kleine zorgaanbieders een onevenredig groot risico is en derhalve een drempel opwerpt voor onafhankelijke geschilbeslechting;]] [[van mening, dat hiermee voorbij geschoten wordt aan het doel van dit voorstel om de balans tussen zorgverzekeraars en zorgaanbieders in het contracteerproces te herstellen;]] [[roept de regering op, geen eigen bijdragen in de arbitragekosten te vragen voor zorgaanbieders,]] [[en gaat over tot de orde van de dag.]] [[Deze motie is voorgesteld door het lid Leijten. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.]] [[Zij krijgt nr. kst-29689-790]]
Ik geef graag het woord aan de minister.
Voorzitter. Wij evalueren over twee jaar, dus dan kunnen wij een beeld geven van hoe de geschillenbeslechting loopt. In de motie wordt de regering gevraagd om geen eigen bijdrage in de arbitragekosten te vragen voor zorgaanbieders. Deze regeling is niet door ons gemaakt. De regeling, de geschillenbeslechting, is afgesproken tussen de partijen zelf. Die partijen hebben zelf ook in goed overleg afspraken gemaakt over de kostenverdeling. De tegemoetkomingsregeling is overeengekomen om de betaalbaarheid te waarborgen. Partijen hebben zelf afgesproken om eventueel geschillen eerst onderling te proberen op te lossen, of met mediation; dat is goedkoper dan een arbitrageprocedure. Ik heb de regels niet gemaakt. Ik zie dus ook geen rol voor mijzelf om te bepalen hoe de financiering eruit moet zien. Ik ontraad dus de motie.
Ik heb alle begrip voor de minister, die zegt: de partijen hebben zelf de regels vastgesteld. Ik vraag mij alleen dit af. Stel dat er een kleine partij, een kleine zorgondernemer is die geen geld heeft. Is er dan via een hardheidsclausule toch nog een mogelijkheid om in een tegemoetkomingsregeling te komen?
Doordat de partijen zelf hebben afgesproken om eerst naar mediation te gaan, krijgt zo'n kleine partij meteen al zonder kosten gehoor voor het probleem. Er zijn allerlei geschillencommissies ontstaan in het land. Die hebben daar zelf in onderling overleg afspraken over gemaakt. Ik heb daar zelf dus helemaal geen rol in gespeeld.
Het goede gesprek lijkt mij dé stap om de verbinding te herstellen. Dat vind ik een geruststelling. Stel je voor dat je er niet uitkomt. Tot wie kan zo'n kleine zorgondernemer zich wenden als mediation niet helpt? En nogmaals, mediation is echt een heel belangrijke eerste stap.
Een heel belangrijke en goedkope stap. Dat is gewoon zo. Je moet niet juridiseren of tegenover elkaar gaan staan als dat niet hoeft. Als het echt niet anders kan, is er een procedure. Die is ingericht door de partijen zelf. Ik heb daar geen enkele betrokkenheid bij gehad. Er is ook niet één geschillencommissie. De Wet kwaliteit, klachten en geschillen zorg heeft ook geleid tot allerlei geschillencommissies. Die maken partijen zelf. Die maken zelf ook afspraken over hoe zij dingen doen. Wat wij bij deze geschillencommissie hebben afgesproken, is dat wij na twee jaar evalueren om te kijken of het een drempel is en of de afspraken goed zijn. Partijen kunnen tussentijds ook zelf bijstellen als ze denken dat het niet goed werkt. Nu dat van start moet gaan en ze zelf net de regels hebben gemaakt, zou ik het geen goede timing vinden om daar nu in te treden.
Mevrouw Leijten. Nee, mevrouw Bouwmeester. U hebt twee keer een vraag gesteld. Mevrouw Leijten.
Die geschilbeslechting is er wel degelijk gekomen door druk uit de politiek. Er is een disbalans tussen de zorgverzekeraars die de contracten sluiten en bepalen hoeveel geld daartegenover staat, en de zorgaanbieders die eigenlijk geen positie meer hebben als zij geen contract krijgen. Ik zei: het is goed dat het er is gekomen. De minister heeft ook gezegd dat het goed is dat het er is gekomen. Zij heeft meerdere malen in debatten gezegd dat dit een goed instrument is. Wat mij zo treft is dat er wel degelijk weer een barrière wordt opgeworpen. Kan de minister dan wellicht uitspreken dat zij vindt dat juist de kleinste partijen, die die disbalans het meest kunnen voelen, die drempel niet zouden moeten hebben? Een uitspraak van deze minister als autoriteit en uiteindelijk de eindbaas van de zorg zou belangrijk zijn.
De eindbaas.
Je zou het soms willen. Wat ik belangrijk vind, is dat zo'n geschillencommissie geen wassen neus is, dus dat er gebruik van wordt gemaakt. Als er hobbels opgeworpen worden waardoor er geen gebruik van wordt gemaakt, is zij mislukt. Soms kun je zeggen: o, wat erg; er komen zo veel zaken, dus het zal wel niet deugen. Ik denk: als er zo veel zaken komen, heb je het niet voor niks opgericht. Het is van belang dat partijen de weg daarnaartoe kunnen vinden. Ik hoop overigens wel dat de partijen die de weg ernaartoe vinden, veel zaken kunnen oplossen met mediation. Ik zal daar in de evaluatie ook expliciet naar vragen. Het zou mijn uiterste succes zijn als wij in de mediation bijna alles oplossen. Deze geschillencommissie kan alleen werken als er gebruik van wordt gemaakt door partijen die daarvan gebruik willen maken.
U blijft bij het oordeel?
Ik blijf bij het oordeel dat ik het eerst van start wil laten gaan om daadwerkelijk te kunnen beoordelen of zij zelfstandig onterechte hobbels heeft opgeworpen. Ik wil daarbij aantekenen dat je betaalt als je verliest. Dus als een kleine zorgverlener in zijn recht staat, hoeft hij niks te betalen, want dan betaalt de zorgverzekeraar.
Ten slotte.
Dat is als er een resultaat is. Om deel te nemen aan de geschilbeslechting moet je wel degelijk vooraf betalen. Daar zit hem de crux. Ik ben het met de minister eens: het zou het beste zijn als het veld er uitkomt en als het via mediation kan. Dat is goed om de disbalans op te heffen. Laten wij vooral veel zaken hebben, want dan leren wij ervan. Maar waar kan een partij naartoe die er niet doorheen komt bij de mediation en die zich door de financiële drempels niet tot de geschilbeslechting kan wenden, waardoor zij ook geen onderdeel meer wordt van de evaluatie? Kan diegene zich melden bij de minister?
Diegene moet zich in ieder geval melden bij de NZa. Dan kan de NZa dat bijhouden en kunnen wij dat bij de evaluatie meenemen. Maar de kosten zijn €3.500 voor de zorgaanbieder. Bij bedragen van €3.500 tot €10.000 gaat het naar de verzekeraar. Wij hebben het dus over €3.500. Dat lijkt mij niet onoverkomelijk.
Ik stel voor, volgende week dinsdag te stemmen over de motie.