Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 26-2-2019 εξουσιοδότηση του Σώματος επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα πρακτικά της ΠΔ΄ συνεδριάσεώς του, της Τρίτης 26 Φεβρουαρίου 2019 σε ό,τι αφορά την ψήφιση στο σύνολο του σχεδίου νόμου: «Εταιρικοί μετασχηματισμοί και εναρμόνιση του νομοθετικού πλαισίου με τις διατάξεις της Οδηγίας 2014/55/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Απριλίου 2014 για την έκδοση ηλεκτρονικών τιμολογίων στο πλαίσιο δημόσιων συμβάσεων και λοιπές διατάξεις».]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα, πρώτον, ότι η Διαρκής Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού: «Ίδρυση παιδικού σταθμού στο Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, ρύθμιση θεμάτων του Ταμείου Αλληλοβοηθείας Υπαλλήλων Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, κατάργηση του Οργανισμού Ανέγερσης Νέου Μουσείου Ακρόπολης και άλλες διατάξεις». Δεύτερον, η Διαρκής Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Υγείας: «Εκσυγχρονισμός και Αναμόρφωση Θεσμικού Πλαισίου Ιδιωτικών Κλινικών, Σύσταση Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας, Σύσταση Εθνικού Ινστιτούτου Νεοπλασιών και λοιπές διατάξεις». Επίσης, ο συνάδελφος Βουλευτής κ. Φορτσάκης ζητεί άδεια απουσίας στο εξωτερικό για οικογενειακούς λόγους από 1-3-2019 έως 5-3-2019. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Ομοίως, ο κ. Ιωάννης Κεφαλογιάννης ζητεί άδεια απουσίας στο εξωτερικό, προκειμένου να μεταβεί στη Ρωσία, από 27-2-2019 έως 28-2/-019 στο πλαίσιο της επίσκεψης του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Μητσοτάκη στη Μόσχα. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Πριν εισέλθουμε στη ημερήσια διάταξης της νομοθετικής εργασίας, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Πέμπτης 28 Φεβρουαρίου 2019. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 377/25-2-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Κυκλάδων του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Νικολάου Μανιού προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Προσθήκη του μελιού στα είδη τροφίμων οικοτεχνικής παρασκευής». 2. Η με αριθμό 387/26-2-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Χίου της Νέας Δημοκρατίας κ. Παναγιώτη (Νότη) Μηταράκη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Λάθη στα αναδρομικά των συνταξιούχων των ειδικών μισθολογίων». 3. Η με αριθμό 386/26-2-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Επικίνδυνη “στενωπός” στον Αποσελέμη, στο τμήμα Γούβες - Χερσόνησος». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 378/25-2-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Παναγιώτη Κουρουμπλή προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Αντισταθμιστικά οφέλη για τις περιοχές στα διοικητικά όρια των οποίων βρίσκονται οι ταμιευτήρες/φράγματα Μόρνου και Ευήνου». 2. Η με αριθμό 392/26-2-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Άρτης της Νέας Δημοκρατίας κ. Γεωργίου Στύλιου προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Η κλιματική αλλαγή είναι εδώ. Οι απαραίτητες υποδομές απουσιάζουν…». 3. Η με αριθμό 330/4-2-2019 επίκαιρη ερώτηση του Ανεξάρτητου Βουλευτή Ευβοίας κ. Νικολάου Μίχου προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Συνέχιση διωγμών των μελών της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία». 4. Η με αριθμό 284/21-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Επικρατείας του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Χρήστου Παππά προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Οι Αλβανοί δρομολογούν εξελίξεις δημιουργίας “Μεγάλης Αλβανίας”». 5. Η με αριθμό 280/17-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Πειραιώς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικολάου Κούζηλου προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Την συνδιαχείριση του Αιγαίου προωθεί η κυβέρνηση». 6. Η με αριθμό 260/9-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Πειραιώς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικολάου Κούζηλου προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Προστασία πληρωμάτων από εγκατάλειψη πλοίου εσωτερικών πλόων». 7. Η με αριθμό 261/9-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Αντωνίου Γρέγου προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, με θέμα: «Περί του Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα και λοιπών φορέων, συλλόγων και σωματείων της Μακεδονίας και του άρθρου 6 της Συμφωνίας Ελλάδας - Σκοπίων». 8. Η με αριθμό 263/9-1-2019 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Πειραιώς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικολάου Κούζηλου προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Καζάνι έτοιμο να εκραγεί το κρατίδιο των Σκοπίων».
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Ίδρυση παιδικού σταθμού στο Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, ρύθμιση θεμάτων του Ταμείου Αλληλοβοηθείας Υπαλλήλων Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, κατάργηση του Οργανισμού Ανέγερσης Νέου Μουσείου Ακρόπολης και άλλες διατάξεις». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 25 Φεβρουαρίου 2019 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία συνεδρίαση ενιαία επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών. Το Σώμα συμφωνεί;
Το Σώμα συμφώνησε. Τον λόγο έχει ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αριστείδης Μπαλτάς για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω αναφερόμενος σε μία παρατήρηση της κ. Κεφαλίδου η οποία ήταν, νομίζω, πολύ βοηθητική για τη μεθοδολογία της συζήτησης. Η κ. Κεφαλίδου παρατήρησε κατά τις συζητήσεις που είχαμε στις επιτροπές ότι αυτό το νομοσχέδιο κατά κάποιο τρόπο έχει δύο διαστάσεις: Η μία διάσταση είναι τι λέει, τι κάνει, τι προσπαθεί να ρυθμίσει σε ζητήματα που εκκρεμούν στο Υπουργείο Πολιτισμού και η δεύτερη διάσταση είναι μία αχλύ, όπως θυμάμαι ότι είπε, που συνοδεύει το νομοσχέδιο σχετικά με σκάνδαλα κ.λπ. που αφορούν το Ταμείο Αλληλοβοήθειας του Υπουργείου Πολιτισμού. Βοηθάει αυτή η παρατήρηση, γιατί μου επιτρέπει να χωρίσω την ομιλία μου στον λίγο χρόνο που διαθέτω σε δύο διαστάσεις. Και ξεκινάω από την ουσιαστική, την πρώτη. Το νομοσχέδιο αυτό είναι ένα - θα τολμούσα να το χαρακτηρίσω - ταπεινό νομοσχέδιο, δεν κάνει ριζικές καινοτομίες από αυτές που εξάπτουν τη φαντασία και δημιουργούν την αίσθηση ότι κάτι σημαντικό γίνεται στον πολιτισμό στη χώρα - το ξέρουμε, το αναγνωρίζουμε - , αλλά λύνει κάποια χρόνια προβλήματα του Υπουργείου Πολιτισμού και συγκεκριμένα τα εξής: Το ένα είναι ο περίφημος παιδικός σταθμός του Υπουργείου Πολιτισμού τον οποίο - και θα τα πω αυτά αναλυτικότερα στο δεύτερο σκέλος της ομιλίας - τον διαχειρίζονταν το Ταμείο Αλληλοβοήθειας Υπαλλήλων του Υπουργείου Πολιτισμού. Όπως θα διαπιστώσουμε, αυτό ήταν πολλαπλά προβληματικό. Άρα, έπρεπε αυτός ο παιδικός σταθμός να αρχίσει να λειτουργεί κανονικά, δεδομένου ότι υπήρχε η νομοθετική πρόβλεψη από το Υπουργείο, από ειδική υπηρεσία του Υπουργείου. Άρα το ένα μεγάλο πράγμα που κάνει αυτό το νομοσχέδιο στην ταπεινότητά του είναι ότι διευθετεί τα προβλήματα του παιδικού σταθμού, εντάσσει τον παιδικό σταθμό στις δομές του Υπουργείου, μεταφέρει τους εργαζόμενους, που πληρώνονταν από το Ταμείο Αλληλοβοήθειας στο Υπουργείο Πολιτισμού, χωρίς να χάνεται κανένας, και άρα εξορθολογίζει τη λειτουργία του, θέτοντας από εδώ και πέρα κριτήρια όλων των ειδών, τα σωστά κριτήρια για το ποια παιδιά μπαίνουν κ.λπ., και ανοίγοντας εμμέσως την προοπτική παιδιά και από άλλους τόπους, και όχι μόνο από την Αθήνα, να μπορούν μέσω βοήθειας του Υπουργείου να ενταχθούν σε παιδικούς σταθμούς, εφόσον δεν έχουν ενταχθεί σε αυτούς που έχουν οι δήμοι κ.λπ.. Το δεύτερο πράγμα, σχετικά σημαντικό, που κάνει το Υπουργείο είναι πάλι μία διευθέτηση. Πρόκειται για τον περίφημο Οργανισμό Ανέγερσης Νέου Μουσείου της Ακρόπολης που υπάρχει ακόμη, παρά το γεγονός ότι είναι πια δέκα χρόνια που λειτουργεί κανονικά το Μουσείο. Και εδώ γίνεται κάποια ανάλογης μορφής ρύθμιση. Καταργείται ο φορέας Οργανισμός Ανέγερσης Νέου Μουσείου Ακρόπολης, οι εργαζόμενοι εντάσσονται σε συνθέσεις ανάλογες του Μουσείου της Ακρόπολης, χωρίς και εκεί να θίγεται κάτι, διότι εντάσσονται σε θέσεις του οργανογράμματος του Μουσείου της Ακρόπολης και όταν αυτοί, με το καλό, συνταξιοδοτηθούν ή φύγουν, οι θέσεις αυτές παραμένουν κενές εντός του οργανογράμματος, χωρίς να προστίθενται νέες θέσεις. Και τα δύο αυτά κομμάτια του νομοσχεδίου συζητήθηκαν διεξοδικά στις Επιτροπές. Μεγάλες ενστάσεις σηκώθηκαν. Η συζήτηση, κατά τη δική μου τη γνώμη, ήταν πολύ εποικοδομητική και κόσμια. Και άρα, νομίζω ότι και αυτά τα δύο προβλήματα μπορούν να προχωρήσουν κανονικά. Επίσης, κάνει και άλλα πράγματα, πάλι βοηθητικά, το νομοσχέδιο αυτό. Παραδείγματος χάριν, εξασφαλίζει με κίνητρα τη δυνατότητα να υπάρχουν φύλακες στη Δήλο, που είναι κόσμημα προφανώς της κληρονομιάς μας, αλλά περίπου εξορία τους χειμερινούς μήνες για τους υπαλλήλους εκεί, διότι δεν μπορούν να πάνε στη Μύκονο εύκολα. Χρειάζεται ένα ειδικό κίνητρο, για να μπορέσουν να πηγαίνουν εκεί. Ρυθμίζει κάποια θέματα σε σχέση με επιδόματα μετακίνησης υπαλλήλων του Υπουργείου, εφόρων αρχαιοτήτων - νησιωτικότητας, κατά κάποιο τρόπο - γιατί, όπως ξέρετε, τα νησιά του Αιγαίου δεν επικοινωνούν ευθέως μεταξύ τους, άρα για να μπορέσει ο έφορος να πάει το ένα νησί στο άλλο πρέπει κατά κανόνα να περάσει από Αθήνα. Τα έξοδα για τις μετακινήσεις αυτές δεν φτάνουν στα πάγια, που έχει αυτή τη στιγμή το Υπουργείο Πολιτισμού ως προς αυτά, άρα γίνεται και εδώ μία ρύθμιση. Επίσης, άλλη μία ενδιαφέρουσα ρύθμιση αφορά το Σχολείο Καλών Τεχνών της Τήνου. Οι διδάσκοντες σε αυτό αποκτούν με το νόμο πρόσθετα προσόντα, για να αναβαθμιστεί η σχολή. Άρα, με αυτόν τον τρόπο, αυτού του τύπου τα ταπεινά προβλήματα κατά κάποιο τρόπο λύνονται από το νομοσχέδιο αυτό, χωρίς - επαναλαμβάνω - να έχουν εγερθεί σε σχέση με αυτά μεγάλες ενστάσεις. Το δεύτερο όμως, που είναι κατά τη γνώμη μου εξίσου σημαντικό, αν όχι το σημαντικότερο, είναι ότι διαπιστώσαμε - ήδη από την αρχή που αναλάβαμε ως Κυβέρνηση και το Υπουργείου Πολιτισμού - ότι σε αυτό υπάρχουν αυτό που θα λέγαμε εστίες διαπλοκής, που κατασπαταλούν, όπως σιγά - σιγά αποδεικνύεται εγγράφως και εγκύρως, το δημόσιο χρήμα, χωρίς να ήταν από την αρχή ορατό πώς και γιατί γίνονται αυτά. Το Ταμείο Αλληλοβοήθειας επανιδρύθηκε το 2005, με έναν τίτλο κατ' αρχάς παραπλανητικό. Λέγεται Ταμείο Αλληλοβοήθειας, αλλά η προίκα του ταμείου δεν είναι κανενός είδους αλληλοβοήθεια μεταξύ των υπαλλήλων, είναι απλώς χρήμα που εκταμιεύει το Ταμείο Αλληλοβοήθειας από το Υπουργείο. Μονόπλευρα δηλαδή, βοήθειας και όχι αλληλοβοήθειας. Το λέω αυτό ξεκινώντας, γιατί θέλω να πω ότι - επειδή θα μιλήσω για σκάνδαλο - εφαρμόσαμε, εφάρμοσε όλο το Υπουργείο σε συνεργασία με τη Βουλή όπως θα δούμε, μία μέθοδο αντιμετώπισης αυτών των προβλημάτων. Η μέθοδος είναι πολύ απλά το εξής: Άμα διαπιστώνεις ότι υπάρχει - κατά φήμες έστω ή κατά πληροφορίες - μία εστία διαπλοκής, δεν βγαίνεις κατευθείαν στα κεραμίδια να πεις: «Α, σκάνδαλο, σκάνδαλο!». Πρώτον, εντοπίζεις που υπάρχει, εντοπίζεις με ποιο άλλοθι υπάρχει και αρχίζεις και ψάχνεις αν αυτές οι φήμες και οι πληροφορίες που κυκλοφορούν, έχουν υπόσταση. Μόνο αφού τελειώσουν και τα τρία αυτά πράγματα μπορείς να προχωρήσεις σε κανονική καταγραφή του γιατί αυτή είναι εστία διαπλοκής και ενδεχομένως, αν συγκεντρωθούν τα αντίστοιχα τεκμήρια, να πορευτούν τα πράγματα στον εισαγγελέα. Το λέω αυτό, γιατί δεν είναι αφορά απλώς το Υπουργείο Πολιτισμού αυτό το φαινόμενο. Κατά την εμπειρία μας αυτά τα χρόνια, διαπιστώνουμε ότι τέτοιες εστίες υπάρχουν παντού και όλες αυτές οι εστίες πρέπει να αντιμετωπιστούν με μία τέτοιου τύπου μεθοδολογία, ώστε ούτε η δημόσια ζωή να δηλητηριάζεται, αλλά και οι εστίες να αποκαλύπτονται και όπου οφείλουν τα πράγματα, να πηγαίνουν στη δικαιοσύνη για τα περαιτέρω, για να κάνει ανεξαρτήτως της δουλειά της. Με αυτήν την μεθοδολογία, λοιπόν, προχωρήσαμε και αρχίσαμε να βλέπουμε τα του Ταμείου Αλληλοβοήθειας. Αναφέρθηκα στο παραπλανητικό τίτλο. Αν θέλετε ευφυολόγημα που θα δικαιολογήσει τα προηγούμενα, δεν είναι ταμείο αλληλοβοήθειας υπαλλήλων, είναι ταμείο αλληλοβοήθειας «ημετέρων». Θα το διαπιστώσουμε. Πώς χρηματοδοτείται αυτό το μυστηριώδες ταμείο, το οποίο δεν είχε νομική προσωπικότητα; Δηλαδή, δεν είχε μέλη τα οποία να φτιάχνουν διοικητικό συμβούλιο, να εκλέγουν και να ελέγχουν. Είχε απλώς σαν διοικητικό συμβούλιο διορισμένο τον Υπουργό, αλλά με την εξής περίεργη διαδικασία. Ο Υπουργός για να αλλάξει, ενδεχομένως, τη σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου ή να πειράξει οτιδήποτε στο ταμείο, κατά νόμο έπρεπε να έχει τη σύμφωνη γνώμη του ήδη διορισμένου ΔΣ. Πρωτοφανές! Και ήταν πρωτοφανές ότι οι πόροι από το Ταμείο Αλληλοβοήθειας δεν ήταν εφάπαξ βοηθήματα προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση, αλλά ήταν ποσοστό επί των εσόδων του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων. Άρα, όσο αύξαναν οι πόροι του κράτους από τους αρχαιολογικούς χώρους, τα πωλητήρια κ.λπ., τόσο αύξανε και το ποσό που πήγαινε στο Ταμείο Αλληλοβοήθειας, το οποίο το μόνο άλλοθι λειτουργίας του ήταν ο περίφημος παιδικός σταθμός. Συν πρόσθετες επιχορηγήσεις, αποδεδειγμένες. Συν, υποτίθεται, βοηθήματα προς τους υπαλλήλους, επί των οποίων θα επανέλθω. Λοιπόν, αυτήν τη διαδικασία την ξεκινήσαμε από την αρχή. Ο κ. Ξυδάκης από την αρχή προσπάθησε να ελέγξει αυτό το ταμείο, παράλληλα με έναν έλεγχο ο οποίος δεν έγινε ποτέ. Διόρισε, ευτυχώς, την κ. Ασπασία Λούβη, τότε Πρόεδρο του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων, η οποία προσπάθησε όσο μπορούσε - ιδανικά κατά τη γνώμη μου - να προχωρήσει και αυτές τις διαδικασίες. Μετά ανέλαβα εγώ και προχώρησα, προχώρησε ο επόμενος Υπουργός κ.ο.κ. και όλη αυτή πορεία καταλήγει εδώ που είμαστε σήμερα. Για να δείξω ότι υπήρχε αγαστή συνεργασία Υπουργείου και Κοινοβουλίου, είκοσι εννέα Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στις 27 Απριλίου του 2017, κατέθεσαν μία ερώτηση προς την τότε Υπουργό αναλυτικότατη σε σχέση με το ταμείο. Θα την καταθέσω και για τα Πρακτικά. Εν συνεχεία, λίγο αργότερα, με αφορμή και τη συζήτηση που είχε αυτή η ερώτηση, κατέθεσα προσωπικά στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου καταγγελτήρια αναφορά, με βάση τα στοιχεία που είχαν συγκεντρωθεί μέχρι τότε, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί ακόμα ο διαχειριστικός έλεγχος, επί του οποίου θα επανέλθω. Θα καταθέσω και εδώ την αναφορά στην κ. εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, η οποία, απ' ό,τι ξέρω, ανέθεσε την υπόθεση σε κανονικό εισαγγελέα, που προχωράει τη διερεύνηση. Πρόσφατα, ολοκληρώθηκε το πόρισμα της αρμόδιας διεύθυνσης του Υπουργείου Οικονομικών, της Γενικής Διεύθυνσης Δημοσιονομικών Ελέγχων του Υπουργείου Οικονομικών, που καταγράφει πορίσματα σε σχέση με τη λειτουργία του ταμείου. Επειδή λέχθηκε στις επιτροπές ότι ο προϋπολογισμός ήταν ισοσκελισμένος, το «ισοσκελισμένος» δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν καταλογισμοί. Και εδώ έχω τον κατάλογο των καταλογισθέντων από την έκθεση ποσών, τα οποία πηγαίνουν στον εισαγγελέα για τα περαιτέρω, δηλαδή για να γίνει και δικαστικά καταλογισμός στις διοικήσεις του ταμείου. Είναι χαρακτηριστικά εδώ μερικά νούμερα. Ζητάει πίσω το λογιστήριο από το διοικητικό συμβούλιο του ταμείου παραδείγματος χάριν 97.000 ευρώ ως αχρεωστήτως καταβληθέντα για γραφική ύλη, 2.859.000 για δαπάνες τρίτων κ.λπ.. Αχαρακτήριστα μικροέξοδα 91.000 ευρώ κ.ο.κ.. Είναι νομίζω τα νούμερα ενδεικτικά. Τακτικές και έκτακτες επιχορηγήσεις προς το Ταμείο Αλληλοβοήθειας, αναλυτικός κατάλογος ανά έτος. Στο διάστημα 1995-2017 έλαβε το ταμείο περισσότερα από 40 εκατομμύρια ευρώ δημόσιο χρήμα, πλέον των 70 εκατομμυρίων που είχε για πολιτιστική επιμόρφωση των υπαλλήλων. Αυτά δεν τα θίγουμε αυτή τη στιγμή. Καλά έκανε ενδεχομένως. Είναι άλλη κουβέντα μεγαλύτερη. Άλλα 40 εκατομμύρια πέραν των 70 για τέτοιου τύπου λειτουργίες. Και η λειτουργία του παιδικού σταθμού, σύμφωνα με όσα βρήκαμε, ήτανε πολλαπλάσια ανά παιδί από τις λειτουργίες των ακριβών ιδιωτικών παιδικών σταθμών. Όσον αφορά τα υπόλοιπα έξοδα του Υπουργείου, πέραν από το κόστος του παιδικού σταθμού, είναι ενδεικτικό ότι από ένα σημείο κι ύστερα έγινε αλλαγή της διοίκησης του ταμείου η οποία είχε λειτουργήσει έκτοτε για έναν χρόνο. Ο μέσος όρος εξόδων που δεν αφορούν τον παιδικό σταθμό ούτε τους μισθούς των εργαζομένων εκεί από το 2008 έως το 2017 είναι 137.000 ευρώ ανά έτος, ενώ τον χρόνο που λειτούργησε μετά η νέα διοίκηση ήταν 35.000 ευρώ το κόστος όλων αυτών των εξόδων. Το «137» με το «35» κάτι σημαίνει. Θα το καταθέσω και αυτό για τα Πρακτικά. Αρχίζουμε να διερωτόμαστε πού πηγαίνουν όλα αυτά τα λεφτά. Εδώ είναι πολύ ενδιαφέρουσες οι αποκαλύψεις. Παραδείγματος χάριν, το ταμείο προσελάμβανε υπαλλήλους τους οποίους διέθετε είτε στο γραφείο Υπουργού, είτε στα συνδικαλιστικά όργανα. Έχουμε εδώ κατάλογο με σβησμένα τα ονόματα, προφανώς, πέντε για γραφείο Υπουργού, έξι για τις συνδικαλιστικές οργανώσεις. Οι κανονικοί μισθοί πληρώνονταν από το Ταμείο Αλληλοβοήθειας για να πηγαίνουν άνθρωποι στα γραφεία των Υπουργών ή των ομοσπονδιών. Είναι αυτό που έλεγα «ταμείο αλληλοεξυπηρέτησης». Θα καταθέσω και αυτό το χαρτί για τα Πρακτικά. Υπάρχει έγγραφο στην ίδια λογική: επιστολή του τότε γραμματέα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού προς το Ταμείο Αλληλοβοήθειας που αιτείται τη μεταφορά 1 εκατομμυρίου ευρώ στο ταμείο της ανάλογης ομοσπονδίας, προκειμένου να αποζημιωθούν υπερωρίες. Είναι ένα έγγραφο υπογεγραμμένο αφ' ενός με το αίτημα του τότε Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου και αφ' ετέρου με την απάντηση του ταμείου ότι εδέησε να συμμορφωθεί. Επίσης, υπάρχουν αποδείξεις για τέτοιου τύπου δοσοληψίες οι οποίες αφορούν και αυτές μεταφορές από και προς το ταμείο, προκειμένου να πληρωθούν υπερωρίες και άλλα συναφή πράγματα που κανέναν λόγο δεν έχει το Υπουργείο να κάνει προς αυτήν την κατεύθυνση. Θα καταθέσω για τα Πρακτικά το εν λόγω χαρτί. Τελειώνω με ένα ωραίο δίδαγμα. Βρέθηκε - δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί η δικαστική διαδικασία - ο εξής ωραιότατος μηχανισμός: Πάει, υποτίθεται, ένας υπάλληλος στο ταμείο και ζητάει δάνειο. Το ταμείο κάνει μια συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου και εγκρίνει το δάνειο αυτό. Μετά από λίγο νέα συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου διαπιστώνει ότι ο υπάλληλος δηλώνει ότι δεν έχει να πληρώσει αυτό το δάνειο. Σε νέα συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου δηλώνεται ότι «το χαρίζουμε». Μόνον που ουδέποτε έγινε αίτηση από τον υπάλληλο - είναι πλαστογραφημένα - , ουδέποτε έγινε διαβίβαση στις υπηρεσίες του Υπουργείου προκειμένου τα κομμάτια του δανείου που θα έπρεπε να είχε πάρει, να μπορούν να πληρώνονται από τον μισθό του κατά δόσεις - τίποτα από αυτά - και με δηλώσεις των υπαλλήλων ότι υπάρχει πλαστογράφηση και του αιτήματος προς δάνειο και του αιτήματος του να μην επιστρέψει το δάνειο. Όλο αυτό το πακετάκι αφορά, τουλάχιστον, εκατόν τριάντα υπαλλήλους. Τα στοιχεία υπάρχουν όλα. Ψάχνονται αυτήν τη στιγμή από τις εισαγγελικές αρχές και δείχνει αυτό που έλεγα, τι σημαίνει αλληλοεξυπηρέτηση, αλληλοδιαπλοκή κ.λπ. σε έναν ταπεινό οργανισμό, χωρίς πολλά ονόματα, που λέγεται Ταμείο Αλληλοβοήθειας - αθώον πράγμα - Υπουργείου Πολιτισμού. Η προοπτική από εκεί και πέρα είναι ότι το ταμείο ως - ας πούμε - μορφή μένει, προκειμένου να ανασυγκροτηθεί, υπό τον όρο ότι προφανώς οι υπάλληλοι θα θελήσουν να συμμετέχουν, να φτιάξουν γενική συνέλευση, να δίνουν μια συνδρομή ώστε να λειτουργήσει αυτό το Ταμείο Αλληλοβοήθειας. Ενδεχομένως εκεί, αν λειτουργήσει έτσι και υπάρχουν συγκεκριμένες ανάγκες, κοστολογημένες και διαφανείς, μπορεί ενδεχομένως να βοηθήσει το Υπουργείο, αλλιώς αυτό δεν θα έχει κανέναν λόγο ύπαρξης. Κρατιέται προς στιγμήν για όλη αυτήν τη μεταβατική περίοδο, προκειμένου να λυθεί και αυτό το πρόβλημα. Τελειώνω λέγοντας ότι αυτό δεν είναι ενδεικτικό μόνο το πώς λειτουργεί ένα ταμείο σε ένα Υπουργείο. Κατά την κρίση μας είναι γενικευμένο, σε όλη τη γενική κυβέρνηση - αν θέλετε - , σε όλο το δημόσιο. Πρέπει με τέτοια μέθοδο να γίνονται τέτοιου τύπου διαδικασίες, ώστε κάποτε να αρχίσει διαφανώς να λειτουργεί το κράτος και να μην υπάρχουν όλες αυτές οι μαύρες τρύπες. Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ ευχαριστώ. Προχωρούμε με την κ. Κεφαλογιάννη, εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας. Ορίστε, έχετε τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένα βήμα πριν από την ολοκλήρωση της θητείας της Κυβέρνησης, η ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού εισάγει προς ψήφιση το παρόν νομοσχέδιο, που αποτελεί μια πρόχειρη συρραφή νομοθετικών διατάξεων, πολλές από τις οποίες έχουν ανασυρθεί από το παρελθόν, αλλά παράλληλα έχουν αλλοιωθεί ως προς τον σκοπό τους. Σε όλη τη διάρκεια της νομοθετικής διαδικασίας που προηγήθηκε, ο Υφυπουργός, κ. Στρατής, προσπάθησε - χωρίς επιτυχία - να μας πείσει ότι πρόκειται για ένα συμπαγές σχέδιο νόμου που επιλύει χρόνιες παθογένειες του Υπουργείου Πολιτισμού. Αυτά είναι δικά του λόγια. Εμείς, φυσικά, έχουμε διαφορετική αντίληψη, τόσο ως προς τις προτεραιότητες των προβλημάτων του Υπουργείου, όσο και ως προς τους σκοπούς που εξυπηρετεί το παρόν νομοσχέδιο. Πρόκειται για ένα ακόμα νομοθέτημα κατώτερο των περιστάσεων που αφήνει σκοπίμως ανοιχτά όλα τα κρίσιμα θέματα του πολιτισμού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χρειάστηκε τέσσερα ολόκληρα χρόνια η Κυβέρνηση για να ενεργοποιήσει διάταξη του οργανογράμματος του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού από το 2014, η οποία και προέβλεπε συγκρότηση παιδικού σταθμού σε διεύθυνση του Υπουργείου. Είχατε έτοιμη τη διάταξη, έτοιμη τη λύση. Προφανώς δεν είχατε την πολιτική βούληση. Διότι, πολύ απλά, δεν σας βόλευε η τότε προβλεπόμενη διοικητική υπαγωγή του παιδικού σταθμού σε διεύθυνση του Υπουργείου. Επομένως, για να είμαστε πιο ακριβείς, σας πήρε τέσσερα χρόνια για να βρείτε το κατάλληλο διοικητικό πλαίσιο, προκειμένου να μετατρέψετε τον παιδικό σταθμό σε εργαλείο του Υπουργού. Αυτός, άλλωστε, είναι και ο πραγματικός λόγος που επιλέξατε να τον συγκροτήσετε διοικητικά ως αυτοτελές τμήμα του Υπουργείου. Πρόκειται για την απόλυτη αναδίπλωση, καθώς το 2017 κορυφαία κυβερνητικά στελέχη μιλούσαν για κατάργηση του Ταμείου Αλληλοβοήθειας μετά τον διαχειριστικό έλεγχο που πραγματοποιήθηκε. Και έρχεστε σήμερα να διατυμπανίζετε τα περί εξυγίανσης του ταμείου. Η πραγματικότητα είναι ότι όχι μόνο δεν το καταργείτε, αλλά ούτε καν το αποκόπτετε από την κρατική χρηματοδότηση, αφού προβλέπεται δυνατότητα επιχορήγησής του από πιστώσεις του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού προερχόμενες από το ΤΑΠΑ. Φέρατε, δε, τις συγκεκριμένες διατάξεις επικαλούμενοι ένα πόρισμα και όλοι εμείς, οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι του λαού, κληθήκαμε να αποφασίσουμε επί της αρχής και επί των άρθρων στην επιτροπή με βάση διαρροές στον Τύπο, διότι δεν είχατε φροντίσει να άρετε την εμπιστευτικότητά τους ως οφείλατε. Οι μεθοδεύσεις αυτές - αν μη τι άλλο - συνιστούν προσβολή προς τους κοινοβουλευτικούς θεσμούς. Όσον αφορά στην κατάργηση του Οργανισμού Ανέγερσης Νέου Μουσείου Ακρόπολης, υπήρχε πρόβλεψη κατάργησης του ΟΑΝΜΑ σε νομοσχέδιο του 2014- είχε ετοιμαστεί τότε επί υπουργίας Κωνσταντίνου Τασούλα, το οποίο δεν πρόλαβε να προχωρήσει, διότι εσείς ρίξατε την τότε κυβέρνηση - με τη διαφορά ότι εκείνη η πρόβλεψη είχε μεταβατικό χαρακτήρα. Τέσσερα χρόνια τι κάνατε; Ό,τι και με τα υπόλοιπα θέματα που εντάσσονται στην πολιτική του αυτόματου πιλότου. Όσον αφορά στις υπόλοιπες ρυθμίσεις του νομοσχεδίου, πρόκειται για απόπειρα πρόχειρης τακτοποίησης ετερόκλητων ζητημάτων. Η ρύθμιση καταβολής επιδόματος στους αρχαιοφύλακες της νήσου Δήλου είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά αποσπασματική, γιατί είχατε όλο τον χρόνο ως Κυβέρνηση να προχωρήσετε σε μια οργανωμένη χαρτογράφηση των αναγκών σε όλες τις περιοχές της επικράτειας που παρουσιάζουν ανάλογες δυσκολίες. Το ίδιο αποσπασματική είναι και η ρύθμιση περί κανονισμών λειτουργίας στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, την Εθνική Λυρική Σκηνή και το Μέγαρο Μουσικής. Πρώτα από όλα, η ανάγκη ύπαρξης κανονισμών με συγκεκριμένες προδιαγραφές και στόχους υφίσταται για όλους τους φορείς. Από την άλλη, επειδή βάζετε μία αποκλειστική προθεσμία, σας έχουμε ρωτήσει: Υπάρχουν εσωτερικοί κανονισμοί; Έχουν υπογραφεί αρμοδίως; Αν ναι, καταθέστε τους, για να μπορούμε να ψηφίσουμε την αποκλειστική προθεσμία που θέτετε. Όσον αφορά στα υπόλοιπα άρθρα του νομοσχεδίου, ρυθμίζουν επιμέρους θέματα, που θεωρούμε απαράδεκτο να εντάσσονται σε ένα προεκλογικό, ουσιαστικά, νομοσχέδιο, διότι είναι ζητήματα που, επίσης, εκκρεμούν αδικαιολόγητα την τετραετία που κυβερνάτε. Τέλος, όσον αφορά στο «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ», θεωρούμε ότι υποβαθμίζετε την γενικότερη ανάγκη ενίσχυσης του έργου και της αποστολής του, διότι οφείλατε να προσεγγίσετε νομοθετικά τον κορυφαίο αυτό πολιτιστικό θεσμό συνολικότερα. Ο οργανισμός χρειάζεται γενικότερη τακτοποίηση ως προς την οργάνωση και τη λειτουργία του και κυρίως ως προς το προσωπικό του. Προφανώς και σε αυτή την περίπτωση δεν επιθυμείτε να δώσετε μία οριστική λύση, που θα αναβαθμίσει τον οργανισμό και θα ενισχύσει την ανταγωνιστικότητά του έναντι αντίστοιχων πολιτιστικών φορέων του εξωτερικού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι προφανές ότι τα μεγάλα προβλήματα διαχείρισης της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς, όχι μόνο δεν επιλύονται με το παρόν νομοσχέδιο, αλλά ούτε καν θίγονται. Από πλευράς μας θα υπερψηφίσουμε τις διατάξεις του νομοσχεδίου που αφορούν ρυθμίσεις εργασιακών ζητημάτων, μεταφοράς προσωπικού και εν γένει παροχής κινήτρων προς τους υπαλλήλους του Υπουργείου. Οφείλουμε, όμως, να τονίσουμε ότι και αυτό το νομοθετικό εγχείρημα αποτελεί άλλη μία έκφραση του βαθύτατου συντηρητισμού σας. Όχι μόνο δεν έρχεστε σε ρήξη με τις παθογένειες του κράτους, αλλά τις διαιωνίζετε. Υποδύεστε τους προστάτες των εργαζομένων, αναπαράγοντας, ουσιαστικά, το αποτυχημένο μοντέλο του κρατικού συγκεντρωτισμού και της διόγκωσης του κράτους. Γι' αυτό και παραδίδετε μηδενικό κυβερνητικό έργο όσον αφορά στην κινητοποίηση πόρων που μπορεί να επιτύχει το δημόσιο από τη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Ως Κυβέρνηση έχετε βάλει την πολιτική σας σφραγίδα στα κλειστά αναψυκτήρια και τα άδεια πωλητήρια σε όλη την επικράτεια. Μάλιστα, η περίοδος 2015-2017, όταν η κ. Ασπασία Λούβη ήταν Πρόεδρος και εσείς, κύριε Στρατή, ήσασταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του ΤΑΠΑ, είναι μία περίοδος για την οποία ελέγχεστε ως Κυβέρνηση, καθώς και οι τέσσερις πλειοδοτικοί διαγωνισμοί που πραγματοποιήσατε για το αναψυκτήριο, βγήκαν άγονοι, ελλείψει ενιαίας στρατηγικής και αντίστοιχου σχεδιασμού για την αξιοποίηση και εκμίσθωση αναψυκτηρίων, σύμφωνα με το πόρισμα του Σώματος Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, αλλά και λόγω της συνεχούς τροποποίησης των όρων των προκηρύξεων, τη μη λήψη αποφάσεων και τη μη ανάληψη ενεργειών για εκμίσθωση μεγάλου αριθμού αναψυκτηρίων. Καταθέτω το σχετικό πόρισμα για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Όλγα Κεφαλογιάννη καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν πόρισμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Φαίνεται, όμως, ότι το εν λόγω πόρισμα δεν εμπίπτει στο πεδίο των θεμάτων που εσείς θεωρείτε σημαντικά με αποτέλεσμα να το αποσιωπάτε. Σας αφήνει αδιάφορους η τεράστια «αιμορραγία» εσόδων θα προκαλέσετε στο κράτος, η οποία και κατεγράφη στο πόρισμα ως αποτέλεσμα κακοδιαχείρισης την εν λόγω περίοδο. Και μετά από αυτή την παταγώδη αποτυχία καταφύγατε στη γνωστή σας μεθόδευση με νομοθετική ρύθμιση το καλοκαίρι του 2018, για να δώσετε τη δυνατότητα εφάπαξ σύναψης συμβάσεων μισθώσεως χωρίς διαγωνισμό, με συνολική διάρκεια που δεν υπερβαίνει τους δεκαοκτώ μήνες. Σκοπός σας; Η παραχώρηση αναψυκτηρίων με συνοπτικές διαδικασίες και με βολικό κόστος εκεί που εσείς θέλατε. Απευθείας αναθέσεις, κύριε Υφυπουργέ; Κύριε Υφυπουργέ, σήμερα έπρεπε να συζητάμε για τον εκσυγχρονισμό του ΤΑΠΑ και τους τρόπους μεγιστοποίησης της απόδοσης της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς. Όμως, το οργανόγραμμα του ΤΑΠΑ που θα αναβαθμίσει τις δομές και τις λειτουργίες του ταμείου προς αυτή την κατεύθυνση, παραμένει ακόμα μία ανεφάρμοστη εξαγγελία σας. Κατά τα άλλα, επαφίεστε στη δαιμονοποίηση της αναπτυξιακής διάστασης της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς, την οποία και αποστρέφεστε ως γνήσιοι κρατιστές. Αναφέρομαι στην επίκλησή σας σε δηλώσεις του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο οποίος ανέπτυξε την προοπτική συμπράξεων ιδιωτικού και δημόσιου τομέα υπό το πρίσμα της ανάδειξης και αξιοποίησης των πολιτιστικών πόρων, υπό την ευρύτατη έννοιά τους, διότι εμείς θεωρούμε ότι οι ίδιοι οι πολιτιστικοί πόροι δημιουργούν γύρω τους οικονομικές δραστηριότητες, όπως μικρομεσαίες επιχειρήσεις, σχετιζόμενες με το τοπικό τουριστικό προϊόν. Θα μπορούσε, λοιπόν, να προαχθεί - μέσα από κατάλληλες πολιτικές - η συνεργασία τους με το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού προς όφελος της ανάπτυξης των τοπικών κοινωνιών και οικονομιών. Άλλωστε, σε ανάλογα συμπεράσματα κατέληξαν και πρόσφατες δημόσιες συζητήσεις που διοργάνωσε το Υπουργείο Πολιτισμού. Διότι, όπως παρατηρούμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Υπουργός Πολιτισμού έχει αναγάγει το Υπουργείο σε χώρο διεξαγωγής συζητήσεων. Στη Βουλή, όμως, δεν έρχεται, την ώρα, μάλιστα, που ασκείται νομοθετικό έργο αρμοδιότητας της. Ενδεχομένως να βρίσκεται και σε αμηχανία, δεδομένου ότι τελικά στο παρόν νομοσχέδιο δεν συμπεριλαμβάνεται η ρύθμιση περί προστασίας της κυριότητας και διαχείρισης των ακινήτων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, την οποία δεσμεύτηκε πριν από ένα μήνα ότι θα εντάξει στο παρόν νομοσχέδιο. Αντί, λοιπόν, κύριε Υφυπουργέ, να αντιπολιτεύεστε την Αντιπολίτευση με θέμα τις συμπράξεις ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, καλό θα ήταν να ασκήσετε τη συνταγματική σας υποχρέωση: Να προστατεύσετε την ελληνική πολιτιστική κληρονομιά από το ξεπούλημα που μεθόδευσε η Κυβέρνησή σας το 2015 με το τρίτο μνημόνιο! Σας ενημερώνουμε ότι οι τακτικισμοί σας δεν πρόκειται να κάμψουν την απαίτησή μας να εφαρμοστεί η συνταγματική επιταγή για προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς από το ελληνικό κράτος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο πολιτισμός είναι το κλειδί για την απελευθέρωση σημαντικών κινητήριων δυνάμεων που μπορούν να οδηγήσουν στην οικονομική και κοινωνική ευημερία. Η ευθύνη της διαχείρισης ενός τόσο κρίσιμου τομέα απαιτεί - πάνω απ' όλα - έργο με όραμα, σχέδιο, στοχοθεσία. Ο τόπος χρειάζεται να πορευτεί και στον χώρο του πολιτισμού με βάση ένα ρεαλιστικό σχέδιο ισχυρών αναπτυξιακών πολιτικών, που θα αναδείξουν τη μοναδική πολλαπλασιαστική αξία της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς. Σύντομα θα μπει ένα τέλος σε αυτή την κυβερνητική πολιτική που αναζητά διαρκώς καταφύγιο στο παρελθόν, χωρίς να συνειδητοποιεί ότι μία ολόκληρη τετραετία είναι ήδη το δικό της παρελθόν για το οποίο κρίνεται. Και στον πολιτισμό ο απολογισμός της κυβερνητικής σας θητείας είναι απολύτως αρνητικός. Αφήνετε πίσω σας δεκάδες εκκρεμότητες, τεράστια απογοήτευση και πολλά ερωτηματικά όχι μόνο για τα αποτελέσματα της πολιτικής σας, αλλά κυρίως για το πόσο κυνικά και απαξιωτικά λειτουργήσατε όλα αυτά τα χρόνια. Το τελευταίο φιάσκο για την επιλογή διευθυντή στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης είναι άλλη μία προσθήκη στην πολιτική σας παρακαταθήκη και στον σύγχρονο πολιτισμό. Τέσσερα χρόνια επιλέγετε συστηματικά την αποσπασματική πολιτική της απορρύθμισης που σας φέρνει μπροστά στα δικά σας αδιέξοδα. Το σημερινό νομοσχέδιο επισφραγίζει αυτή ακριβώς την πολιτική. Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.
Ευχαριστώ πολύ. Προχωρούμε με την ειδική αγορήτρια της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Κεφαλίδου. Παρακαλώ να κλείσει και ο κατάλογος των ομιλητών. Ορίστε, κυρία Κεφαλίδου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης]] Κύριε Υφυπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα επιδιώκει, με χρονοκαθυστέρηση και στο παρά πέντε των εκλογών, την αντιμετώπιση αυτών που ονομάζονται εύηχα και κομψά «παθογένειες του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού». Οι περισσότερες από τις διατάξεις του είτε αφορούν την κατάργηση του Οργανισμού Ανέγερσης Νέου Μουσείου Ακρόπολης, είτε αφορούν το επίδομα υπαλλήλων Δήλου, είτε τις μετακινήσεις υπαλλήλων, είτε το Σχολείο Πανόρμου και όλα αυτά, είχαν συμπεριληφθεί σε νομοσχέδιο που είχε κατατεθεί από το Υπουργείο Πολιτισμού τον Νοέμβριο του 2014. Τότε, όμως, είχατε πάρει πολύ φορά - αν θυμάστε - και ρίξατε την κυβέρνηση χρησιμοποιώντας την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Επομένως, πού να προλάβει να συζητηθεί ένα ταπεινό νομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού εν μέσω προϋπολογισμών και ψηφοφοριών για την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας; Από το 2015, λοιπόν, που γίνατε Κυβέρνηση, έχουν αλλάξει πολλοί Υπουργοί και Αναπληρωτές Υπουργοί. Και ξαφνικά τώρα, αντιλήφθηκε η ηγεσία του Υπουργείου - η καινούργια - ότι υπάρχουν θέματα σε εκκρεμότητα και αφορούν το προσωπικό και πρέπει να λυθούν. Συνεπώς επί της ουσίας σήμερα εισάγονται στη Βουλή διατάξεις που έρχονται με καθυστέρηση τεσσάρων χρόνων. Και η ευθύνη είναι όλη δική σας! Το νομοσχέδιο σας περίμενε έτοιμο, κλειδωμένο, υπομονετικά στα συρτάρια του Υπουργείου σας. Όμως, δεν είναι άξιο απορίας, γιατί τώρα, γιατί σας έπιασε ξαφνικά αυτή η ανάγκη να υπάρξει τακτοποίηση στα θέματα του προσωπικού;. Το σχέδιο νόμου είναι μικρό και υποτίθεται εξυπηρετικό. Ό,τι πρέπει για τις τελευταίες μέρες μιας κολοβής κυβέρνησης. Ρυθμίζονται διάφορα θέματα. Ρυθμίζονται θέματα που αφορούν στην ίδρυση παιδικού σταθμού, το Ταμείο Αλληλοβοήθειας Υπαλλήλων, το Νέο Μουσείο Ακρόπολης, την αύξηση των δικαιούμενων ημερών μετακίνησης εκτός έδρας, τα επιδόματα των υπαλλήλων της Δήλου. Το κατά πόσο τώρα επιτυγχάνει όλα αυτά για τα οποία δημιουργήθηκε το νομοσχέδιο, αυτό μένει να φανεί. Πάντως για εμάς, ως Κίνημα Αλλαγής, υπάρχει ένα θεμελιώδες ερώτημα και ένα δίλημμα που καλούμαστε να απαντήσουμε κάθε φορά πριν τοποθετηθούμε στα νομοσχέδια που φέρνει η Κυβέρνησή σας. Και αυτό δεν είναι άλλο από το κατά πόσο μια κυβέρνηση με άθλιες επιδόσεις, μπορεί να διαχειριστεί ολοκληρωμένα ένα συγκεκριμένο θέμα: Πόσο εφικτό είναι σε αυτούς τους άγριους καιρούς της πόλωσης και του διχασμού - που μην ξεχνάτε ότι πρώτη από όλους εισήγαγε η Κυβέρνηση σας στο πολιτικό σύστημα - ενώ διαφωνείς, ενώ αντιστέκεσαι σε μια κυβέρνηση που θεωρείς ότι καταστρέφει τη χώρα, ταυτόχρονα να διατηρείς καθαρή τη ματιά σου σε μια νομοθετική πρωτοβουλία της; Πόσο εφικτό είναι, προκειμένου να διασφαλίσεις το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή εργασία, στην ασφάλεια και στην αξιοπρέπεια των εργαζομένων που για χρόνια κάλυπταν ανάγκες του Υπουργείου Πολιτισμού και βρίσκονται σε ομηρία, να κρίνεις ότι θα ψηφίσεις ένα μέτρο, θα το δεις θετικά, ακόμη και αν διαφωνείς ριζικά με αυτήν την ανυπόληπτη κυβέρνηση; Ως Κίνημα Αλλαγής, σε αντίθεση με άλλους χώρους και οπωσδήποτε σε πλήρη αντιδιαστολή με την Κυβέρνηση, έχουμε αποδείξει ότι διαθέτουμε και την πολιτική υπευθυνότητα και έχουμε δώσει απαντήσεις μέχρι τώρα με τη στάση μας. Ας ξεκινήσουμε λίγο τη συζήτηση επί των άρθρων, γιατί καταλαβαίνω ότι η κουβέντα θα πάει στο σύνολο. Ίδρυση και λειτουργία παιδικού σταθμού: Το θέμα του παιδικού σταθμού είχε ρυθμιστεί από τον οργανισμό του 2014 με το π.δ. 104/2014. Προέβλεπε τη δημιουργία τμήματος με αρμοδιότητα τον παιδικό σταθμό, αλλά δεν πρόλαβε να εφαρμοστεί μέχρι τον Ιανουαρίου του 2015, οπότε και αναλάβατε. Η Κυβέρνησή σας, λοιπόν, δεν ενεργοποίησε για τέσσερα χρόνια το τμήμα αυτό, αν και το συμπεριέλαβε στον οργανισμό του 2018, ο οποίος στην ουσία αντέγραφε τον οργανισμό του 2014. Όμως, ούτε εκεί δεν μπορείτε να κάνετε μια αντιγραφή σωστή. Υπάρχουν πολλά λάθη. Με τη σχετική διάταξη, λοιπόν, το Υπουργείο ιδρύει και θέτει σε λειτουργία παιδικό σταθμό για τα παιδιά του προσωπικού του Υπουργείου και των εποπτευόμενων φορέων του, σε κτηριακές εγκαταστάσεις πλήρους κυριότητάς του. Μέχρι σήμερα ο παιδικός σταθμός λειτουργούσε με χρηματοδότηση από το ΤΑΠ, το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων, υπό την εποπτεία του Ταμείου Αλληλοβοήθειας των Υπαλλήλων του Υπουργείου Πολιτισμού. Ρυθμίζονται λεπτομέρειες για τα ηλικιακά όρια των παιδιών που φιλοξενούνται, τα βιβλία τα οποία πρέπει να τηρούνται, παρέχεται η αναγκαία νομοθετική εξουσιοδότηση για τον εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας προμηθειών του παιδικού σταθμού. Όμως, - σας το είπαμε και στις επιτροπές - δεν είδαμε πουθενά να υπάρχει μέριμνα για όλο το υπόλοιπο προσωπικό του Υπουργείου που εργάζεται στην περιφέρεια. Καλό είναι να σκύψουμε λίγο και στα θέματα εκτός Αθήνας. Είναι η περίφημη φράση, «Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα». Ας κοιτάξουμε λίγο και τι γίνεται στις άλλες υπηρεσίες, που έχουν τόσο προσωπικό, ανά την Ελλάδα. Άρθρα 2 και 3: Αντικαθιστάτε άρθρα που αφορούν τον οργανισμό, ουσιαστικά, του 2018. Αυτό δεν είναι απόδειξη της προχειρότητας και του πόσο επιπόλαια νομοθετεί αυτή η Κυβέρνηση; Στο πόδι, ψηφίζω - ξεψηφίζω και κάθε φορά έρχεστε να διορθώσετε λάθη. Και Κύριος οίδε αν διορθώνετε ή δημιουργείτε νέα. Και αυτή η τακτική διατρέχει όλο το νομοθετικό σας έργο. Άρθρο 3: Στους σκοπούς του ταμείου περιλαμβάνεται η λειτουργία του Παιδικού Σταθμού που καταργεί το νέο νομοσχέδιο και αυτό δημιουργεί την ανάγκη να μετακινηθεί ένα προσωπικό που υπάρχει, σε νέες θέσεις που δημιουργούνται. Αντιλαμβανόμαστε την αναγκαιότητα να προβλεφθεί δυνατότητα ένταξης του προσωπικού, που είναι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και μέχρι σήμερα εργαζόταν στο ταμείο, στη δομή του Υπουργείου Πολιτισμού για να συνεχίσει η εύρυθμη λειτουργία του Παιδικού Σταθμού. Θεωρούμε, όμως, ότι ο τρόπος με τον οποίο το αντιμετωπίζετε, είναι αποσπασματικός. Άρθρο 4: Κάλυψη εξόδων φιλοξενίας σε παιδικές κατασκηνώσεις. Θα συμφωνήσουμε, λέγοντάς σας ότι οφείλει το Υπουργείο να διαθέσει επαρκή κονδύλια για την πλήρη κατασκηνωτική περίοδο, με γνώμονα τα σχετικά κρατικά τιμολόγια για το σύνολο των ημερών της κατασκηνωτικής περιόδου. Πάμε στο άρθρο 5. Ο κ. Μπαλτάς αισθάνθηκε την υποχρέωση και την ανάγκη να απολογηθεί για τα έργα και τις ημέρες του στο Υπουργείο - το ίδιο κάνατε και εσείς - γιατί οι προτεινόμενες ρυθμίσεις για το Ταμείο Αλληλοβοήθειας το καθιστούν, ουσιαστικά, μέσο άσκησης πολιτικής στα χέρια του εκάστοτε Υπουργού. Όλα όσα κατά καιρούς κατήγγειλε η Κυβέρνηση για το «αμαρτωλό ταμείο», όπως το λέγατε, και τα διατηρεί και τα νομιμοποιεί και δημιουργεί ένα εργαλείο διαχείρισης δημοσίου χρήματος μέσω ενός φορέα που δεν ανήκει στη Γενική Κυβέρνηση. Εάν αυτό δεν είναι οπισθοδρόμηση στη χειρότερη μορφή πελατειασμού, τότε πείτε μας τι είναι. Και εξηγούμαι: Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Κυβέρνησή του κατήγγειλε ως παράνομο το ταμείο, καθώς πρόκειται για ένωση προσώπων. Αυτό σήμερα έρχεται και το νομιμοποιεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Κυβέρνησή του κατήγγειλε το προσωπικό ως «ρουσφέτια του παλιού πολιτικού συστήματος» και ως «προϊόντα συναλλαγής των εκάστοτε πολιτικών και συνδικαλιστικών ηγεσιών». Σήμερα τα νομιμοποιεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Κυβέρνησή του κατήγγειλε τη διασπάθιση δημοσίου χρήματος μέσω του ταμείου, ενώ υπήρχε συγκεκριμένο ποσοστό επί των εσόδων που έπαιρναν από το ΤΑΠΑ, το οποίο μειώθηκε σημαντικά το 2014. Και μεσολαβούσε - μην ξεχνάτε - και ένα διοικητικό συμβούλιο του ΤΑΠΑ. Σήμερα καταργεί το ποσοστό. Άρα, όλα πάνε κατά το δοκούν και όλη η αρμοδιότητα περιέρχεται στο Υπουργείο. Τέλος, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Κυβέρνησή του κατήγγειλε ελλείμματα στο Ταμείο. Γι' αυτό διατάχθηκε και έλεγχος και από τον κ. Ξυδάκη και από τον κ. Μπαλτά, ο πέμπτος κατά σειρά. Τέσσερις είχαν προηγηθεί από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και ο διαχειριστικός έλεγχος του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους για την περίοδο 2005-2016. Μένει στη δικαιοσύνη να αποφανθεί για τα πορίσματά της. Σε εμάς τους Βουλευτές, πάντως, είναι γεγονός ότι μας περιποιήσατε ιδιαίτερη τιμή: Στο πόδι, όρθιοι να κρατάμε σημειώσεις, διότι εκρίθη - λέει - εμπιστευτικό και για λόγους χρηστής διοίκησης δεν μπορούσε να κυκλοφορήσει ένα πόρισμα που φιλοξενήθηκε σε όλα τα φιλοκυβερνητικά φύλλα, σε όλο το διαδίκτυο και, μάλιστα, αποσπασματικά, ανάλογα με το τι θέλαμε να προβάλλουμε, πού θέλαμε να ρίξουμε το βάρος μας, ποιους θέλαμε να στοχοποιήσουμε. Και όχι μόνο αυτό. Το Υπουργείο φαίνεται ότι πέρα από τον έλεγχο νομιμότητας, που είναι σε μια ένωση προσώπων ό,τι πιο λογικό, θέλει να προχωρήσει και σε έλεγχο σκοπιμότητας. Αυτό το αφήνω στην κρίση και της Αίθουσας και αυτών που μας παρακολουθούν. Όμως, όταν έχει αναλάβει θεωρώ η δικαιοσύνη, καλό είναι να μην ανοίγουμε κουβέντες, οι οποίες είναι για εντυπωσιασμό και, μάλιστα, με έναν τρόπο, σε ένα νομοθέτημα, το οποίο δεν μπορεί ούτε τα στοιχειώδη σε σχέση με το ταμείο να εκσυγχρονίσει. Αν αυτό εσάς σας φαντάζει αρκούντως αριστερό, αρκούντως ηθικό και με αυτόν τον τρόπο νομίζετε ότι θα αποκαταστήσετε την τάξη και την ηθική, προχωρήστε. Το άρθρο 6 συνεχίζει με το Ταμείο Αλληλοβοηθείας. Και ποια λύση νομίζετε ότι προτείνει το Υπουργείο; Την παλινδρόμηση στη χειρότερη μορφή πελατειακού κράτους, βάζοντας εκ νέου βάσεις για αλισβερίσι μεταξύ Υπουργείου και ταμείου, ή μήπως με εκβιασμό των εργαζομένων; Έμεινα με την απορία. Κεφάλαιο Γ΄: Κατάργηση του Οργανισμού Ανέγερσης Νέου Μουσείου Ακρόπολης. Εδώ θα σας πω ότι πραγματικά πρέπει να κλείσει αυτή η εκκρεμότητα. Είχε ξεκινήσει από το 1994. Το 2008 δημιουργήθηκε το νέο πρόσωπο δημοσίου δικαίου, το Μουσείο της Ακρόπολης. Η μεταφορά των υπαλλήλων προβλεπόταν από το 2014. Το γιατί καθυστερείτε και γιατί όλα γίνονται παραμονές εκλογών, το αφήνω στην κρίση του κόσμου. Ημέρες μετακίνησης εκτός έδρας: Να σας υπενθυμίσω αυτό που είπαμε και στις επιτροπές. Αφήσατε έξω μία ολόκληρη Εφορεία Αρχαιοτήτων, τα Ιόνια Νησιά. Επίδομα υπαλλήλων Νήσου Δήλου: Εδώ επιτρέψτε μου να πω δυο λόγια για το νησί αυτό, που είναι ο μεγαλύτερος αρχαιολογικός χώρος των Κυκλάδων, ένας από τους μεγαλύτερους ανασκαμμένους και επισκέψιμους στη χώρα αρχαιολογικούς χώρους, ένα μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς και, δυστυχώς, διαχρονικά, η απόδειξη της αναξιότητάς μας ως κληρονόμων του πολιτιστικού μας πλούτου. Από μόνη της θα μπορούσε να είναι μία σημαντική πηγή πλούτου στη χώρα μας και όχι για το απώτατο άδηλο μέλλον, αλλά από την επόμενη σεζόν. Και σας ρωτώ: Ποια χώρα στον κόσμο θα είχε έναν τέτοιο θησαυρό, αποτύπωμα του ανθρώπινου μεγαλείου, δίπλα σε ένα τόσο προβεβλημένο τουριστικό προορισμό και θα τον άφηνε να ρημάζει; Η ρύθμιση είναι ένας κόκκος άμμου, μία σταγόνα στον ωκεανό σε όλα αυτά που πρέπει να γίνουν. Ξεκινάτε με ένα επίδομα 300 ευρώ. Εγώ θα σας έλεγα το εξής: Φροντίστε να υπάρχει κίνητρο για τους ανθρώπους που θα εργαστούν στη Δήλο και, που μόνος σας είπατε - επειδή γνωρίζετε καλά το Υπουργείο - ότι μένουν για μήνες αποκλεισμένοι. Άρθρο 11: Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, Λυρική Σκηνή, Μέγαρο Μουσικής. Από παράταση σε παράταση. Πριν βάλετε την αποκλειστική προθεσμία των έξι μηνών, γιατί δεν μας απαντάτε αν έχετε ετοιμάσει τους νέους κανονισμούς λειτουργίας; Γιατί δεν φέρνετε έστω έναν για να ψηφίσουμε; Τα άρθρο 12 και 13 τα προσπερνώ. Πηγαίνω στο άρθρο 14, Σχολείο Καλών Τεχνών Πανόρμου Τήνου. Πραγματικά, η Τηνιακή μαρμαροτεχνία είναι ορόσημο της πολιτιστικής ιστορίας αυτού του τόπου. Πενήντα δύο χρόνια λειτουργίας, τριακόσιοι εξήντα δύο μαθητές, εβδομήντα τέσσερις από αυτούς συνέχισαν ως σπουδαστές της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών, καταξιωμένοι στο είδος τους. Για άλλη μία φορά, όμως, προχωράτε σε μπαλώματα, χωρίς πραγματική αναβάθμιση του Σχολείου σε κέντρο εκπαίδευσης μαρμάρου, που και θα το αναδείκνυε και θα το εμπλούτιζε. Και σας καταθέτω εκ νέου την πρότασή μου, που αφορά το Νομό Δράμας, του οποίου έχω την τιμή να είμαι και Βουλευτής: Να υπάρξει η σκέψη και η πρόνοια για τη δημιουργία κέντρου εκπαίδευσης μαρμάρου, γιατί ο Νομός Δράμας είναι από τις τελευταίες μαρμαροφόρες περιοχές στην Ελλάδα. Καλό θα ήταν ο Υπουργός Παιδείας, πέρα από τις ανορθολογικές συγχωνεύσεις ΤΕΙ και ΑΕΙ που ετοιμάζεται να κάνει στην περιοχή μας, να ρίξει λίγο το βάρος του στις ιδιαιτερότητες που έχει κάθε τόπος, ώστε να καταφέρουμε επιτέλους να συνδέσουμε τη μάθηση με τις πραγματικές ανάγκες και τις δυνατότητες που υπάρχουν. Άρθρα 15 και 16: Τροποποιήσεις επί τροποποιήσεων. Το άρθρο 17 το αποσύρατε. Πάμε στις παρατάσεις που δίνει το άρθρο 18 για το Ελληνικό Φεστιβάλ. Διαιωνίζετε μία κατάσταση συνεχών παρατάσεων με συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Δεν ξέρω πόσο μπορεί να συνεχιστεί αυτή η υπώρεια ομηρία των εργαζομένων, ενώ ταυτόχρονα κλείνετε το μάτι σε όλους αυτούς που προσδοκούν μονιμοποίηση ή και αυτούς που τους δημιουργείτε την προσδοκία για μία μελλοντική προκήρυξη προσλήψεων, για την κάλυψη θέσεων. Το Υπουργείο, όμως, οφείλει να προχωρήσει με καθαρές λύσεις και με καθαρές προτάσεις στη διαδικασία πρόσληψης τακτικού προσωπικού. Δεν θα πω για την παράλληλη κουβέντα που γίνεται, με όλα τα τεράστια θέματα ανοιχτά και τις εκκρεμότητες που υπάρχουν στον Πολιτισμό. Μόνο θα πω ότι είναι κρίμα, γιατί αυτήν την αγωνία δεν την έχουμε δει σε κανέναν κοινοβουλευτικό έλεγχο. Βλέπουμε μόνο έλλειμμα, γιατί δεν έρχεστε ποτέ να απαντήσετε επίκαιρες ερωτήσεις και γιατί δεν απαντάτε ούτε καν στις γραπτές ερωτήσεις που κατατίθενται. Θα σας έλεγα, όμως, το εξής: Αν ειλικρινά καίγεστε για τα φλέγοντα, μεγάλα και ηχηρά ζητήματα του Υπουργείου, αν έχετε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για το πώς η κληρονομιά του Πολιτισμού μπορεί να γίνει όχημα για την οικονομική ανάπτυξη του τόπου, αν έχετε σκεφτεί πώς μπορείτε να αξιοποιήσετε τον ΤΑΠΑ, ώστε να προβληθεί και να αξιοποιηθεί η ελληνική πολιτιστική κληρονομιά και αν είστε σίγουροι για τη δουλειά που έχει γίνει στο Υπουργείο Πολιτισμού τα τέσσερα χρόνια, ας κάνουμε μία προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση. Θα ήταν μία καλή ιδέα, να κλείσετε τη δική σας θητεία αφήνοντας μία καλή εντύπωση. Εμείς επιμένουμε ότι πολλές από τις ρυθμίσεις που φέρνει το Υπουργείο, διατηρούν και νομιμοποιούν όσα το ίδιο καταγγέλλει. Επιμένουμε ότι η «γκρίζα», θολή εικόνα για το Ταμείο Αλληλοβοήθειας των υπαλλήλων του Υπουργείου δεν ξεκαθάρισε, δεν έγινε καμία νέα αρχή, δεν υπάρχει σαφές πλαίσιο λειτουργίας. Επιμένουμε να είμαστε θετικοί στις διατάξεις του νομοσχεδίου που αφορούν την αξιοπρέπεια και την ασφαλή συνέχιση της εργασίας των υπαλλήλων του Υπουργείου, αν και ανεπαρκείς, αν και καθυστερημένες, αν και εντελώς ελλιπείς. Τέλος, επιμένουμε ότι δεν μας πείσατε. Κάποια ζητήματα κουτσοβολεύονται, κάποια μπαλώνονται πρόχειρα, κάποια ψιλοτακτοποιούνται. Τα βασικά, όμως, παραμένουν «κάτω από το χαλί». Και επειδή δεν βλέπουμε να υπάρχει στρατηγικό σχέδιο για τον Πολιτισμό, που να δίνει τη δυνατότητα να μας πείτε πώς το σκέφτεστε, πώς πρέπει να αναπτυχθεί και πώς να εξελιχθεί στο σύνολο των νομοσχεδίων που είδαμε μέχρι τώρα, παραμένουμε επιφυλακτικοί και ψηφίζουμε «παρών» επί της αρχής για το νομοσχέδιο. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Εγώ ευχαριστώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, πενήντα επτά μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 6ο Γυμνάσιο Πετρούπολης. Ακόμη, τη συνεδρίασή μας παρακολουθεί από τα άνω δυτικά θεωρεία το 3ο Δημοτικό Σχολείο Γέρακα. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Προχωρούμε με τον ειδικό αγορητή της Χρυσής Αυγής κ. Γρέγο. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε. Το παρόν νομοσχέδιο φαίνεται σαν κάτι απλό. Όμως ασχολείται με τις παθογένειες του παρελθόντος, αλλά και του παρόντος. Το παρόν σχέδιο νόμου, λοιπόν, του Υπουργείου Πολιτισμού έρχεται σε μία περίοδο που λόγω όλων όσων έχουν γίνει σε εθνικό επίπεδο, δύσκολα θα μπορούσαμε να αναγνωρίσουμε κάποια θετικά στοιχεία. Και δεν είναι μόνο τα αρχαία που εκχωρήθηκαν στο υπερταμείο λόγω διαφόρων λαθών και λανθασμένων αποφάσεων. Από τη διαβούλευση, ακόμα, είχε γίνει μία στραβή αρχή, αφού δεν μπορούσε να κάνει κάποιος σχόλια στο νομοσχέδιο. Το έχουμε κατακρίνει πάρα πολλές φορές αυτό το σύστημα που εφαρμόζει η Κυβέρνηση. Είμαστε συνηθισμένοι και σε αυτές τις δημοκρατικές διαδικασίες! Η υποτιθέμενη διαβούλευση διήρκησε περίπου δεκαεπτά ημέρες και επετράπη μόνο ένα σχόλιο, όπως είπα. Πολύ δημοκρατική διαδικασία πραγματικά! Στο κεφάλαιο Α΄ μιλάτε για τη συγκρότηση τμήματος παιδικού σταθμού για τα βρέφη και τα παιδιά προσχολικής ηλικίας των υπαλλήλων του Υπουργείου Πολιτισμού και των φορέων του. Δεν αναφέρεται, όμως, πουθενά το πώς θα λειτουργεί ή με ποια κριτήρια θα επιλέγονται τα παιδιά. Δεν μπορούμε να μην αμφιβάλλουμε ότι θα εξυπηρετηθούν περισσότερο κάποιοι εργατοπατέρες ή συνδικαλιστές και έτσι θα μείνουν εκτός της δομής τα παιδιά κάποιων άλλων υπαλλήλων. Αυτό, όμως, γίνεται και στην κοινωνία, εκτός του Υπουργείου. Δεκάδες χιλιάδες παιδιά Ελλήνων μένουν εκτός των δομών των δημόσιων παιδικών σταθμών και των νηπιαγωγείων. Και αυτή η κατάσταση είναι περισσότερο δυσάρεστη και άβολη, αν θέλετε, από ό,τι των υπαλλήλων του Υπουργείου Πολιτισμού. Δεν έχουμε κάτι, φυσικά, εναντίων των εργαζομένων. Όμως, θα πρέπει να υπάρχει αντίστοιχη πρόνοια για το σύνολο της κοινωνίας και όχι μόνο για μία μερίδα ατόμων. Θα πρέπει να δίδεται η ίδια ευκαιρία να ενταχθούν τα παιδιά στους παιδικούς σταθμούς σε όλους τους εργαζόμενους γονείς. Δεν θα πρέπει να βλέπουμε το συγκεκριμένο ζήτημα αποσπασματικά, καθώς έτσι, με αυτή την πολιτική σας επιλογή, εντείνεται ο διχασμός και η ένταση μεταξύ υπαλλήλων διαφορετικών υπηρεσιών και περιοχών. Στο δεύτερο κεφάλαιο αναφέρεστε στο περιβόητο Ταμείο Αλληλοβοήθειας των Υπαλλήλων του Υπουργείου Πολιτισμού. Αμαρτωλή ιστορία αυτή του εν λόγω ταμείου, αφού ουδέποτε εξυπηρέτησε τους σκοπούς του, αλλά απεναντίας αποτέλεσε μέσω διασπάθισης δημοσίου χρήματος. Τον έλεγχο τον ασκούσαν οι συνδικαλιστές και στη διοίκησή του βολεύονταν οι «ημέτεροι» του εκάστοτε Υπουργού Πολιτισμού. Κυβερνητικά στελέχη μάλιστα προ διετίας τον είχαν χαρακτηρίσει ως αμαρτωλό και το 2017 η πολιτική ηγεσία είχε αναγγείλει την αποκοπή του από το ελληνικό δημόσιο. Τελικά, η προτεινόμενη εξυγίανση δεν προνοεί για κάτι τέτοιο. Το ταμείο επανιδρύθηκε το 2002 επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ από τον τότε Υπουργό Πολιτισμού Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος, αν και συνταγματολόγος, στην απόφασή του ανέγραφε πως το ταμείο αποτελεί ένωση προσώπων χωρίς νομική προσωπικότητα, με τη χρηματοδότησή του να προέρχεται από το ελληνικό δημόσιο και κυρίως από τους αρχαιολογικούς πόρους, ενώ δεν αποκλειόταν η κρατική χρηματοδότηση, άλλοτε η τακτική και άλλοτε η έκτακτη, ανεξαρτήτως αν οι πάγιες ανάγκες του ήταν περιορισμένες ή λιγότερο περιορισμένες. Μέσα σε δώδεκα χρόνια εμφανίζεται το ταμείο να έχει λάβει κρατική χρηματοδότηση ύψους 46 εκατομμυρίων ευρώ. Αν θέλουμε να δούμε και ένα παράδειγμα αυτών των μεταβλητών όρων λειτουργίας του, το 2009 ο κ. Σαμαράς ως Υπουργός Πολιτισμού αύξησε το ποσοστό της τακτικής επιχορήγησης από το 1% στο 3,5% επί των εισπράξεων του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων, με αποτέλεσμα μέσα σε μία μόνο χρονιά να λάβει το ταμείο χρηματοδότηση ύψους 3,2 εκατομμυρίων ευρώ. Οι παχυλές κρατικές επιχορηγήσεις εξασφάλιζαν τόσο τη συνδικαλιστική αδράνεια όσο και την ησυχία του εκάστοτε Υπουργού να επιτελέσει το έργο του. Βεβαίως, τέτοια ταμεία ως θεσμοί είθισται να υπάρχουν και σε άλλα υπουργεία και στον δημόσιο τομέα εν γένει. Το αλισβερίσι που γινόταν, όμως, στο συγκεκριμένο ταμείο μεταξύ της διοίκησής του και της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου ήταν πραγματικά σκανδαλώδες. Ο τίτλος του ταμείου είναι ψευδής, καθώς ουδέποτε αποτέλεσε ταμείο αλληλοβοήθειας. Χρηματοδοτείτο εξ ολοκλήρου από το Υπουργείο Πολιτισμού, οι υπουργοί διόριζαν τις διοικήσεις, το ποσοστό των εσόδων που αποδίδονταν ως πόροι άλλαζε με υπουργικές αποφάσεις και ένα ποσοστό αυτού του ποσοστού χρησιμοποιείτο για τη χρηματοδότηση των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Εις ό,τι αφορά το θέμα των υπουργικών αποφάσεων, είναι ολοφάνερο γιατί διαφωνούμε συνολικά με κάθε τέτοια διάταξη στο νομοσχέδιο που φέρνετε και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε, γιατί εν τέλει αποδεικνύεται ότι πίσω από κάθε υπουργική απόφαση υποκρύπτονται συμφέροντα, που είναι όμως ενάντια στα συμφέροντα του ελληνικού λαού και διαφθείρουν την ελληνική κοινωνία. Μερικές, όμως, διοικήσεις παρέμειναν αλώβητες για πολλά χρόνια. Ενδεικτικά αναφέρουμε την περίοδο 2002 έως 2017. Επί θητείας αυτών δόθηκαν και «μαϊμού» δάνεια σε υπαλλήλους του Υπουργείου, οι οποίοι είτε δεν τα είχαν αιτηθεί ποτέ είτε τους χορηγήθηκαν ως οικονομικά βοηθήματα, για λόγους κοινωνικής αντίληψης και διαγράφονταν. Χαρακτηριστικό είναι ότι για την περίοδο 2005 έως 2015 υπήρχαν σε αρχικό κατάλογο εκατόν ογδόντα οκτώ περιπτώσεις δανείων και μόλις δεκαέξι υπάλληλοι εμφανίζονται να υπόκειται η μισθοδοσία τους σε κρατήσεις για την απόσβεση του σχετικού δανείου. Δεν αποτελεί έκπληξη, λοιπόν, το πόρισμα των ελεγκτών που διενέργησαν διαχειριστικό έλεγχο στο ταμείο από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, για την περίοδο 2005 έως 2016. Πρόκειται για την πρώτη σε βάθος έρευνα που διενεργήθηκε για την οικονομική λειτουργία του ταμείου και η οποία όχι μόνο αποκάλυψε σοβαρή κακοδιαχείριση και σκανδαλώδεις σπατάλες δημοσίου χρήματος, αλλά και στοιχεία που δείχνουν ότι το συγκεκριμένο ταμείο αξιοποιήθηκε επί προηγούμενων κυβερνήσεων ως ένας κόμβος αμοιβαίων υποχωρήσεων και διεργασιών, πίσω βέβαια από την πλάτη των εργαζομένων, στο όνομα των οποίων συστάθηκε το ταμείο αλληλοβοήθειας. Να σημειωθεί, επίσης, ότι τα πάρε δώσε του ταμείου με τα πολιτικά γραφεία των Υπουργών δεν ήταν μόνο σε επίπεδο χρηματοδοτήσεων, αλλά και διαχείρισης προσωπικού. Δηλαδή, την ώρα που Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ έδιωχναν προσωπικό, εξαιτίας των υποδείξεων των δανειστών, είχαν προσλάβει εκτός ελέγχου ΑΣΕΠ εργαζόμενους, οι οποίοι είχαν διατεθεί είτε στα πολιτικά γραφεία των Υπουργών είτε στο Υπουργείο είτε σε άλλους φορείς. Η διαφαινόμενη εξυγίανση που προωθείτε είναι προφανώς στο πνεύμα της στροφής σε μία καθαρή κεντροαριστερά απαλλαγμένη δήθεν από σκάνδαλα, με την επιθυμία να πατάξει τη διαφθορά. Βέβαια και η δική σας Κυβέρνηση, όπως και η προηγούμενη, είναι κυβερνήσεις που είναι βουτηγμένες στη διαφθορά και τη διαπλοκή. Διατηρείτε, όμως, έναν οργανισμό σε ισχύ, γιατί δεν τον καταργείτε εντελώς. Και τακτοποιώντας σε υπαλλήλους σε προσωποπαγείς θέσεις του Υπουργείου, δεν μας προϊδεάζει αυτή τακτική σας για τη μη νομιμοποίηση των παρανόμως προσληφθέντων. Η κατάσταση είναι ήδη αρκετά προβληματική και οι ενέργειές σας θα πρέπει να είναι στο ίδιο μήκος κύματος με τις ενέργειες της δικαιοσύνης, προκειμένου να βοηθήσετε στο έργο της. Επειδή, όμως, έχουμε δει και τον δικό σας τρόπο δράσης, όπως είπα παραπάνω, και καθότι έχετε βρει κι εσείς τον ίδιο τρόπο να καλύπτετε τα δικά σας θέματα, είναι βέβαιο ότι μετά το τέλος της δικής σας διακυβέρνησης, θα βγει στο φως πληθώρα σκανδάλων, κουκουλωμάτων και βολεμάτων «ημετέρων» που δεν τους κρύβετε κιόλας. Έχουμε, λοιπόν, κάθε λόγο να είμαστε επικριτικοί απέναντι σας και να αντιμετωπίζουμε με δισταγμό κάθε σας ενέργεια. Για την κατάργηση του Οργανισμού Ανέγερσης Νέου Μουσείου Ακρόπολης και την απορρόφησή του από το Μουσείο Ακρόπολης είναι το άρθρο 8. Ο οργανισμός είχε συσταθεί το 1994, αλλά σκοπός της σύστασης του έχει εκλείψει από το 2009. Μεταξύ άλλων, ορίζεται η διαδικασία της κατάργησης και της μετάβασης στο νέο λειτουργικό καθεστώς, ενώ αναφορικά με το προσωπικό του οργανισμού, το οποίο, σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση, ανέρχεται σε περίπου εκατόν τριάντα υπαλλήλους, ορίζεται πως μεταφέρεται στο Νέο Μουσείο σε προσωποπαγείς θέσεις εργασίας, οι οποίες συστήνονται αντιστοίχως. Με αυτή τη διάταξη, ναι μεν είναι προφανές πως πρέπει να λήξει το παράδοξο της συνέχισης ύπαρξης ενός οργανισμού, το έργο του οποίου έχει ήδη από καιρό υλοποιηθεί, η επιλογή όμως του χρόνου της ενέργειας από τους κυβερνώντες, σε συνδυασμό με τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας των δημοσίων υπαλλήλων του εν λόγω οργανισμού, μέσω της μεταφοράς τους στο υπουργείο, κρίνεται ως εξόχως προεκλογική και μικροπολιτικού χαρακτήρα. Συνεπώς, και αυτή είναι απορριπτέα και καταδικαστέα. Στον ιδιωτικό τομέα απεναντίας, το κλείσιμο μιας επιχείρησης ή μιας εταιρείας συνεπάγεται και την απόλυση των εργαζομένων. Αναφορικά με τα υπόλοιπα άρθρα, τα επιδόματα, τα εκτός έδρας και λοιπές ενισχύσεις, έχουν ξεκάθαρα ψηφοθηρικό χαρακτήρα. Αν θέλετε να δίνετε επιδόματα ή να τα αυξάνετε, να το κάνετε και για άλλες περιοχές, να δώσετε και σε άλλους εργαζόμενους κίνητρα εργασίας, να λάβετε μέτρα για να ενισχύσετε όλους τους τομείς. Είναι, όμως, προκλητικό να δίνετε αύξηση 200% ή να δίνετε αμοιβή στους διευθυντές των κρατικών ορχηστρών ύψους 3.000 ευρώ. Ας δούμε τώρα και το άρθρο 17 που αφορά το «Ελληνικό Φεστιβάλ Α.Ε.». Πρόκειται για ένα ακόμα νομικό πρόσωπο του ευρύτερου δημοσίου τομέα, το οποίο έχει απασχολήσει τόσο την κοινή γνώμη όσο και τις ελεγκτικές αρχές: Οικονομικό σκάνδαλο σε βάρος του ελληνικού δημοσίου ύψους περίπου 3 εκατομμυρίων ευρώ από διπλές χρεώσεις και πληρωμές τιμολογίων το 2013 και το 2014, παραιτήσεις διευθυντών και εσωτερικές διαμάχες στο προσωπικό, καταγγελίες για υπέρογκα ενοίκια και λογαριασμούς κινητών τηλεφώνων. Και το «κερασάκι στην τούρτα»: οι υπόγειες σχέσεις μεταξύ της άσκησης εξουσίας και προσωπικού πλουτισμού όλων αυτών των «μαυρογιαλούρων», οι οποίοι κυβερνούν την Ελλάδα, ιδίως από τη μεταπολίτευση και πέρα. Αναφορικά δε με την παράταση των συμβάσεων εργασίας του «Ελληνικού Φεστιβάλ Α.Ε.», η ίδια διάταξη είχε περάσει το 2017 ως τροπολογία, με την οποία δινόταν η δυνατότητα στο ΔΣ της «Ελληνικό Φεστιβάλ Α.Ε.», έως ότου ολοκληρωθεί ο εσωτερικός κανονισμός του Φεστιβάλ, διαδικασία που έχει δρομολογηθεί, να ανανεώσει τις υφιστάμενες συμβάσεις ορισμένου χρόνου, καθώς επίσης και συμβάσεις έργου, με στόχο την κάλυψη των λειτουργικών αναγκών του φορέα, κατά παρέκκλιση της κείμενης νομοθεσίας και πάντως όχι πέραν τις 31ης Δεκεμβρίου 2018. Τώρα παρατείνετε για ακόμη έναν χρόνο αυτές οι συμβάσεις που κοστίζουν, εις βάρος του κρατικού προϋπολογισμού, σχεδόν 2 εκατομμύρια ευρώ. Γι' αυτό, λοιπόν, λέμε ότι τα νομοσχέδια σας είναι ρουσφετολογικά και προσπαθείτε, ακόμα και την ύστατη στιγμή, να βολέψετε «ημετέρους». Άλλωστε, αυτό αποδεικνύεται από την επιλογή του ΔΣ του φορέα. Ο μέχρι πρότινος πρόεδρος που παραιτήθηκε επισήμως στις 31-1-2019 ήταν στενός συνεργάτης του ΣΥΡΙΖΑ και υπεύθυνος του οικονομικού τομέα έως το 2015. Ο νέος πρόεδρος είχε διατελέσει αντιπρόεδρος του Φεστιβάλ και νομικός σύμβουλος στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών. Η νυν αντιπρόεδρος είναι σύζυγος Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, που μέχρι πρότινος ήταν στο πολιτικό γραφείο της νυν Υπουργού Πολιτισμού. Την ίδια στιγμή ξεχνάτε την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει, εξαιτίας και των δικών σας πολιτικών, το σύνολο της κοινωνίας και πόσο δύσκολα η ελληνική κοινωνία τα βγάζει πέρα. Την ίδια ώρα που συζητούμε αυτό το νομοσχέδιο, η ανθελληνική Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζεται να εγκαινιάσει με μεγαλοπρέπεια το ισλαμικό τέμενος στο Βοτανικό, προκειμένου να ικανοποιήσει τους φίλους της και να προσελκύσει και χιλιάδες ακόμα λαθρομετανάστες στην πατρίδα μας. Θα καταψηφίσουμε και αυτό το νομοσχέδιο, γιατί δεν μπορούμε να νομιμοποιήσουμε μία Κυβέρνηση η οποία πρόδωσε τη Μακεδονία μας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ και εγώ. Προχωρούμε με τον επόμενο εισηγητή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, τον κ. Δελή.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Θέλετε τώρα; Βιάζεστε;
Μετά, κύριε Πρόεδρε.
Εντάξει. Θα σας δώσω τον λόγο μετά τον εισηγητή, κύριε Υπουργέ. Ορίστε, κύριε Δελή, έχετε τον λόγο.
Πρόκειται για νομοσχέδιο το οποίο επιχειρεί να αντιμετωπίσει μια σειρά από εκκρεμότητες του Υπουργείου Πολιτισμού, τις οποίες βεβαίως εμείς και δεν υποτιμούμε καθόλου. Αρχικά, ωστόσο, θέλουμε να σημειώσουμε ότι, παρά τις όποιες επιμέρους ρυθμίσεις που έχει αυτό σε θετική κατεύθυνση, αντικειμενικά και εντάσσεται και λειτουργεί με βάση τη γενικότερη πολιτική κατεύθυνση της Κυβέρνησης, η οποία, όπως και στους υπόλοιπους κοινωνικούς τομείς, όπως για παράδειγμα στην υγεία, την παιδεία, έτσι και στον χώρο του πολιτισμού επιδιώκει την επέκταση και την εμβάθυνση της επιχειρηματικότητας, με στόχο βεβαίως την επιδιωκόμενη καπιταλιστική ανάπτυξη, την ανάπτυξη δηλαδή των καπιταλιστικών κερδών. Είναι γνωστό, άλλωστε, το ενδιαφέρον των επιχειρηματικών ομίλων για μπίζνες στον πολιτισμό, ο οποίος αποτελεί ασφαλώς και εργαλείο ιδεολογικής χειραγώγησης εκτός των άλλων, εξ ου και η μεγάλη σημασία που δίνει σε αυτόν τον τομέα και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό, όμως, σημαίνει ότι ο πολιτισμός, τα πολιτιστικά αγαθά εν γένει μετατρέπονται σε απλά εμπορεύματα, τα οποία είναι, κατ' αρχάς, πολύ ακριβά τις περισσότερες φορές για τα ισχνά λαϊκά πορτοφόλια και άρα η μεγάλη μάζα της λαϊκής πλειοψηφίας μένει πρακτικά αποκλεισμένη από αυτά τα τόσο σημαντικά αγαθά του πολιτισμού και βεβαίως εντελώς εκτεθειμένη και αβοήθητη στη χαβούζα της καπιταλιστικής μαζικής υποκουλτούρας. Το όχημα με το οποίο η πολιτιστική κληρονομιά, η βάση δηλαδή του πολιτισμού, μετατρέπεται σε απόλυτο αντικείμενο εμπορικής εκμετάλλευσης δεν είναι άλλο από τον ευρωενωσιακής κοπής στρατηγικό σχεδιασμό των ΕΣΠΑ και των Περιφερειακών Επιχειρησιακών Προγραμμάτων. Το παράδειγμα των αρχαιολογικών χώρων εδώ είναι αρκετό. Η ένταξή τους όλα αυτά τα χρόνια σε αυτά τα ευρωπαϊκά προγράμματα με ένα κριτήριο γινόταν και γίνεται και αυτό δεν ήταν βέβαια οι αρχαιολογικοί χώροι και τα μνημεία να γίνουν προσιτά και προσβάσιμα στις λαϊκές οικογένειες. Το αντίθετο συνέβη και όλοι γνωρίζουν ότι, παρά τον πακτωλό των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων, αυτή οι μνημειακοί χώροι τελικά έγιναν πιο ακριβοί για τον λαό, γιατί το μόνο κριτήριο ήταν η εμπορική εκμετάλλευσή τους και η όσο γίνεται μεγαλύτερη αύξηση των εσόδων από την επισκεψιμότητά τους, μπας και γυαλίσουν στο μάτι κανενός επιχειρηματικού ομίλου και θελήσει να επενδύσει εκεί, με το αζημίωτο βέβαια. Αυτή η προοπτική και αυτός ο στόχος της επιχειρηματικότητας και της εμπορευματοποίησης του πολιτισμού είναι που οδήγησε την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση να συμφωνήσουν και στην κατάπτυστη μεταβίβαση στο λεγόμενο υπερταμείο για ενενήντα εννέα χρόνια των αρχαιολογικών χώρων και των πολιτιστικών μνημείων της πατρίδας μας προς εμπορική αξιοποίηση και αυτό δεν ξεπλένεται με καμμιά τροπολογία. Αυτή, όμως, η διαχρονική κυβερνητική πολιτική πάνω στις ράγες των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης είχε αρνητικότατες συνέπειες και για τους εργαζόμενους στον τομέα του πολιτισμού, είτε εργάζονται σε συγχρηματοδοτούμενα έργα των περιφερειών, είτε άλλων φορέων του δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, είτε ακόμα - ακόμα και στα έργα εκείνα στα οποία το ίδιο το Υπουργείο Πολιτισμού έχει την αυτεπιστασία. Κατ' αρχάς, μιλώντας για αυτές τις συνέπειες, έχουμε τη δημιουργία μιας στρατιάς εργασιακών ομήρων - «συμβασιούχους» τους αποκαλούν - στρατιά που ολοένα διευρύνεται, ενώ την ίδια στιγμή η μόνιμη εργασία γίνεται όλο και πιο δυσεύρετη. Αυτή η στρατιά των συμβασιούχων γίνεται ακόμα μεγαλύτερη στην περίοδο της τουριστικής αιχμής, όπου και η δουλειά τους εντατικοποιείται, για να πεταχτούν μετά στα αζήτητα της ανεργίας και της φτώχειας. Έπειτα, μία άλλη συνέπεια είναι η απληρωσιά των εργαζομένων, με μεγάλες καθυστερήσεις στην πληρωμή και συνήθως με έναντι, με τη μη αναγνώριση της προϋπηρεσίας, με δουλειές χωρίς ίχνος μέτρων ασφαλείας, με ελλείψεις υλικοτεχνικών μέσων, αλλά και με απολύσεις και άγρια τρομοκρατία των εργαζομένων, με ό,τι δηλαδή συνιστά την πραγματικότητα της καπιταλιστικής ζούγκλας, που ολοένα και εξαπλώνεται στη χώρα μας, με τις φροντίδες τώρα βεβαίως και της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Την ίδια στιγμή η κρατική χρηματοδότηση δεν είναι ούτε καν κάποια δέκατα της μονάδας, αλλά λίγα εκατοστά της στο σύνολο του προϋπολογισμού. Ήταν 0,04% το 2018 και αυτό για παράδειγμα οδηγεί πολλά μουσεία να μη μπορούν να λειτουργήσουν κανονικά ή και να κλείνουν λόγω της έλλειψης προσωπικού. Το πιο κοντινό παράδειγμα είναι εδώ δίπλα, το Βυζαντινό Μουσείο, και ένα μακρινό είναι το Μουσείο Διδυμοτείχου. Συνολικά, οι ελλείψεις σε προσωπικό στο Υπουργείο Πολιτισμού φτάνουν ή και ξεπερνούν τις δυόμισι χιλιάδες εργαζόμενους. Σχετικά με το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, το ΤΑΠΑ, αυτόν τον κρίσιμο κρίκο στη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς - Ταμείο βεβαίως το οποίο είναι και παρόν στα άρθρα του πρώτου και πιο βασικού μέρους του νομοσχεδίου - το μεγαλύτερο και πιο σοβαρό πρόβλημα αυτού του ταμείου είναι για εμάς η φυσιογνωμία του και ο προσανατολισμός του ρόλου του, που καθορίζονται βεβαίως από το πλαίσιο και τους όρους που θέτουν τα ΕΣΠΑ. Τι περιέχει αυτός ο ρόλος του; Εξωστρέφεια, προσέλκυση ιδιωτών, επιχειρηματικότητα, ιδιωτικοποίηση λειτουργιών, ανταποδοτικότητα, αύξηση φυσικά της τιμής των εισιτηρίων και άλλα τέτοια καλούδια της λεγόμενης καπιταλιστικής αξιοποίησης. Και ενώ αυτό το ταμείο θα μπορούσε να διαμορφώνει προγράμματα και δραστηριότητες που να φέρνουν τον λαό σε επαφή ολοένα και πιο στενή, ολοένα και πιο δημιουργική με την πολιτιστική του κληρονομιά, τι κάνει τελικά; Καταντά να παίζει τον ρόλο ενός απλού εισπρακτικού μηχανισμού μέσω των εισιτηρίων που διαρκώς ακριβαίνουν είτε και μέσω των πωλητηρίων αναμνηστικών και αντιγράφων. Μάλιστα, η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ εδώ καμαρώνει κιόλας, γιατί μέσω του ηλεκτρονικού εισιτηρίου εκτόξευσε τις εισπράξεις του ταμείου στο διπλάσιο και τριπλάσιο σε σχέση με πριν το 2015, στοχεύοντας να πάει αυτά τα έσοδα από τα 105 εκατομμύρια που ήταν πέρυσι, στα 400 εκατομμύρια ή και να τα ξεπεράσει, σύμφωνα με τη στοχοθεσία της μελέτης της McKenzie. Κατά τα άλλα, η Κυβέρνηση διαλαλεί συνεχώς πως εγγυάται τη διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα του ΤΑΠΑ, λες και αυτό το εμποδίζει να λειτουργεί - ίσα - ίσα, λέμε εμείς - υπέρ των επιχειρηματικών επενδύσεων και της κερδοφορίας στον πολιτισμό και να αντιστρατεύεται τελικά τις λαϊκές πολιτιστικές ανάγκες. Σας ρωτήσαμε, κύριε Υπουργέ, και χθες και απάντηση δεν πήραμε - ελπίζουμε σήμερα να πείτε κάτι γι' αυτό - για εκείνη τη συμφωνία συνεργασίας του Εικαστικού Επιμελητηρίου με το ΤΑΠΑ, που νομίζουμε ότι θα βοηθήσει το καλλιτεχνικό έργο των Ελλήνων δημιουργών. Η συμφωνία αυτή δεν έχει εφαρμοστεί μέχρι τώρα και αυτό αποτελεί ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Πολιτισμού. Ευθύνη έχει, επίσης, το Υπουργείο Πολιτισμού, όπως και η εποπτευόμενη από αυτό διοίκηση του Κρατικού Θεάτρου Βόρειας Ελλάδας για την άρνησή τους να υπογράψουν συλλογική σύμβαση εργασίας με τους ηθοποιούς του Κρατικού Θεάτρου στη Βόρεια Ελλάδα, οι οποίοι και αγωνίζονται μήνες για αυτό. Κατά τα άλλα, η Κυβέρνηση και εδώ διαφημίζει την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων. Όπως είπαμε και αρχικά, πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που αντιμετωπίζει διάφορες εκκρεμότητες και κύρια το πρόβλημα της κακοδιαχείρισης - είναι, βεβαίως, ένα επιεικής, επιεικέστατος χαρακτηρισμός - και ενός πλήθους ατασθαλιών που αποκαλύφθηκαν στην οικονομική λειτουργία του Ταμείου Αλληλοβοήθειας. Αυτός είναι, βεβαίως, ένας όρος κατ' ευφημισμόν. Ταμείο Βοήθειας, επικουρικό ίσως, αλλά Αλληλοβοήθειας σε καμμιά περίπτωση των εργαζομένων του Υπουργείου Πολιτισμού. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα που βλέπουμε, αλλά και από την ανάγνωση που προλάβαμε να κάνουμε των πορισμάτων του ελέγχου - γιατί αντίγραφα τελικά δεν μας δόθηκαν με την αιτιολογία του εμπιστευτικού, τόσο εμπιστευτικού που μπορούν να κυκλοφορούν αυτοί οι έλεγχοι στα δημοσιογραφικά γραφεία και να δημοσιεύονται παντού - σύμφωνα, λοιπόν, μ' αυτόν τον έλεγχο το μεγαλύτερο μέρος των δαπανών του Ταμείου Αλληλοβοηθείας, πάνω από 45 εκατομμύρια ευρώ, κατά τη δωδεκαετία από το 2005 μέχρι το 2016, το οποίο χρηματοδοτήθηκε βεβαίως αποκλειστικά απ' αυτό το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων, διοχετεύθηκε σε δράσεις εκτός των σκοπών του Ταμείου Αλληλοβοήθειας. Πρόκειται κατά τη γνώμη μας για ένα ακόμα «καραμπινάτο» κρούσμα τού σε ποια ακόμα στάδια σήψης μπορεί να οδηγηθεί ο κυβερνητικός συνδικαλισμός στην προσπάθειά του να ισχυροποιηθεί και να παίξει τον εργοδοτικό του ρόλο. Θα μου πείτε τώρα εδώ ότι ο εργοδοτικός συνδικαλισμός, όπως έδειξε και το προχθεσινό συνέδριο της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων, ήδη αυτά τα έχει ξεπεράσει και χρησιμοποιεί ανοικτά πια όχι μόνο τη νοθεία, αλλά και τους μπράβους της εργοδοσίας οπλισμένους, δείχνοντας έτσι πόσο πολύ θέλουν την απόλυτη υποταγή των εργαζομένων στα «θέλω» των αφεντικών τους. Αξίζει εδώ να ειπωθεί ότι ένας μεγάλος αριθμός εργαζομένων στο Υπουργείο Πολιτισμού - είναι γύρω στους διακόσιους ή λίγο παρακάτω - καταγγέλλει ότι στα βιβλία του ταμείου εμφανίζεται ως δανειολήπτης από το ταμείο, χωρίς όμως ποτέ να έχει αιτηθεί ή να έχει λάβει δάνειο απ' αυτό το ταμείο. Σχετικά με το πρώτο τμήμα του νομοσχεδίου, τα επτά πρώτα του άρθρα αναφέρονται στην ίδρυση και λειτουργία του παιδικού σταθμού του Υπουργείου Πολιτισμού, καθώς και στο Ταμείο Αλληλοβοήθειας των εργαζομένων. Έχουμε τις εξής παρατηρήσεις και τα εξής ερωτήματα: Γιατί αυτός ο παιδικός σταθμός να καλύπτει μόνο τους μόνιμους και αορίστου χρόνου υπαλλήλους του Υπουργείου Πολιτισμού στην Αθήνα και μάλιστα όχι και όλους, καθώς δέχεται μόνο 66 παιδιά; Γιατί να μην προβλέπεται να αποκτήσει εκείνες τις επιπλέον υποδομές που απαιτούνται και βέβαια να αυξήσει αντίστοιχα και το προσωπικό του, προκειμένου να εξυπηρετεί τις ανάγκες όλων των εργαζομένων και των μονίμων και των εργαζομένων αορίστου χρόνου, αλλά και των συμβασιούχων, όπως λέμε εμείς; Παραπέρα, γιατί αυτή η ανάγκη των παιδικών σταθμών να μην ικανοποιείται και για τους εργαζόμενους του Υπουργείου Πολιτισμού που βρίσκονται εκτός Αθήνας, όπως άλλωστε και για το σύνολο του λαού μας; Μάλιστα, λέμε ότι στην περίπτωση που ο αριθμός των παιδιών βρεφονηπιακής ηλικίας δεν είναι επαρκής για να ιδρυθεί κάποιος παιδικός σταθμός στην περιφέρεια, τότε οφείλει η Κυβέρνηση να χορηγεί σχετικό επίδομα στις οικογένειες αυτές. Σχετικά με το άρθρο 2, το οποίο βεβαίως θα υπερψηφίσουμε, ανησυχούμε για το αν θα ληφθεί μέριμνα για να συνεχιστεί απρόσκοπτα η λειτουργία του παιδικού σταθμού και πώς θα εξασφαλιστεί αυτή η λειτουργία στο κρίσιμο εκείνο στάδιο της μεταβατικής περιόδου, γιατί όλοι γνωρίζουμε τις κωλυσιεργίες και τις καθυστερήσεις που υπάρχουν εξαιτίας των χρονοβόρων διαδικασιών από τον νόμο περί προμηθειών. Πώς σκέφτεστε όλα αυτά να τα αντιμετωπίσετε; Για τις παιδικές κατασκηνώσεις βεβαίως λέμε ό,τι λέμε και για τους παιδικούς σταθμούς, δηλαδή ότι θα πρέπει να εξυπηρετούν τις ανάγκες του συνόλου των εργαζομένων, μονίμων, αορίστου χρόνου και συμβασιούχων στο Υπουργείο Πολιτισμού και βεβαίως στους εποπτευόμενους απ' αυτό φορείς. Το έβδομο άρθρο αυτής της ενότητας το ψηφίζουμε φυσικά, αφού επιλύει ένα εργασιακό πρόβλημα των εργαζομένων στον παιδικό σταθμό. Έχουμε, όμως, μια παρατήρηση που τη θεωρούμε σημαντική και θέλουμε να καταθέσουμε εδώ τη διαφωνία μας με την παράγραφο 7 αυτού του άρθρου, που στην ουσία αποτελεί έναν εκβιασμό προς τους εργαζόμενους ότι με την αποδοχή της θέσης που θα έχουν στον νέο οργανισμό παύει - λέει - οποιαδήποτε ενδεχόμενη οικονομική ή άλλη απαίτηση των εντασσόμενων υπαλλήλων κατά του ταμείου. Γιατί, κύριε Υπουργέ, να παύει; Δεν έχουν δικαίωμα να τα διεκδικήσουν; Γιατί πρέπει να δεχτούν δηλαδή ότι αυτά θα πρέπει να τα χάσουν; Επίσης, θα στηρίξουμε τη διάταξη του άρθρου 8, αφού ικανοποιεί ένα πάγιο αίτημα των εργαζομένων στον Οργανισμό Ανέγερσης Νέου Μουσείου Ακρόπολης, οι οποίοι βεβαίως εργάζονται αδιάλειπτα σε αυτό το μουσείο και εντάσσονται στο δημόσιο τώρα μέσω προσωποπαγών θέσεων και οι οποίοι μέχρι σήμερα - να το πούμε κι αυτό - παρ' ότι ενταγμένοι στις αρνητικές ρυθμίσεις του ενιαίου μισθολογίου του δημοσίου, δεν είχαν κανένα από τα δικαιώματα των μόνιμων υπαλλήλων, δηλαδή εδώ και χρόνια είχαν τα αρνητικά και του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. Ας σταθούμε λιγάκι στους κανονισμούς λειτουργίας, στους οποίους στοχεύει το άρθρο 11- το οποίο και καταψηφίζουμε φυσικά - για το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, την Εθνική Λυρική Σκηνή και το Μέγαρο Μουσικής. Είμαστε κάθετα αντίθετοι στο άρθρο αυτό, γιατί αυτοί οι κανονισμοί αποτελούν το βασικό εργαλείο για να περνάνε όλες οι αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις των τελευταίων χρόνων στους κρατικούς πολιτιστικούς φορείς με μειώσεις προϋπολογισμών, με εξώθηση στην αναζήτηση χορηγιών, με τον «μπαμπούλα» της αξιολόγησης και με την ιδιωτικοοικονομική τους λειτουργία να φέρνει βεβαίως και την αύξηση στα εισιτήριά τους, δηλαδή αναδιαρθρώσεις που τελικά αντιμάχονται τις κοινωνικές πολιτιστικές ανάγκες όσο και τις ανάγκες των ίδιων των δημιουργών και των εργαζόμενων σε αυτούς τους τομείς. Θα πω δυο λόγια και για τη διάταξη που αφορά τους εργαζόμενους στην «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ Α.Ε.». Ψηφίζουμε τη διάταξη με την οποία ανανεώνονται οι συμβάσεις για μια ακόμα φορά, μόνο και μόνο γιατί αυτή τη στιγμή οι εργαζόμενοι στην εταιρεία «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ Α.Ε.» παραμένουν ξεκρέμαστοι. Ωστόσο θεωρούμε - και το ξαναλέμε - απαράδεκτη τη μη μονιμοποίησή τους και πολύ φτηνή τη δικαιολογία της Κυβέρνησης ότι απαιτείται - λέει - ένας ολόκληρος χρόνος για να θεσπιστεί ο απαραίτητος γι' αυτό εσωτερικός κανονισμός λειτουργίας. Για τις τροπολογίες θα τοποθετηθούμε στη δευτερολογία και συνολικά τοποθετούμαστε με «παρών» επί της αρχής για το νομοσχέδιο. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε κι εμείς. Ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης κ. Δραγασάκης έχει τον λόγο για να υποστηρίξει την τροπολογία με γενικό αριθμό 1994 και ειδικό 43 με τίτλο «Ρύθμιση θεμάτων αρμοδιότητας του Υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης». Ορίστε, κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η τροπολογία θα μπορούσε να περάσει και χωρίς συζήτηση, αλλά από παρανόηση - υποθέτω - διατυπώθηκαν κάποια σχόλια χθες - τα είδα και στον Τύπο - τα οποία δεν είναι ακριβή. Περί τίνος πρόκειται; Στους διεθνείς οργανισμούς όπως ο ΟΟΣΑ έχουμε μόνιμη αντιπροσωπεία. Στο παρελθόν αυτές οι αντιπροσωπείες δυστυχώς ορίζονταν με τρόπο αυθαίρετο. Αυτό, δηλαδή, που παραλάβαμε εμείς ήταν ένα σύστημα χωρίς κανόνες και χωρίς διαφάνεια. Ο εκάστοτε Υπουργός στην πράξη έκανε ό,τι ήθελε. Με τον νόμο Σταθάκη μπήκαν κανόνες και ορίστηκε η διάρκεια, δηλαδή το πόσο να μένουν οι υπάλληλοι εκεί. Βρήκαμε στην αρχή κάποιους υπαλλήλους με δέκα και δεκαπέντε χρόνια. Ορίστηκε ότι όλοι οι υπάλληλοι θα μένουν για τρία χρόνια με δυνατότητα παράτασης άλλα δύο, ορίστηκε το πόσοι θα είναι οι υπάλληλοι, αλλά και άλλα στοιχεία, τα οποία δημιουργούν μια κανονικότητα, μια ισονομία και μια διαφάνεια. Αυτές οι αλλαγές που προβλέφθηκαν στον νόμο ενσωματώθηκαν στον Οργανισμό του Υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης και έχουν τη μορφή προεδρικού διατάγματος, γι' αυτό και οι αλλαγές που γίνονται, γίνονται πλέον στο προεδρικό διάταγμα. Πώς εφαρμόσαμε αυτούς τους κανονισμούς; Στις όποιες αλλαγές χρειάστηκε να γίνουν, στις όποιες αποσπάσεις, έγινε διαγωνισμός - πρόσκληση ενδιαφέροντος. Σε μια τέτοια περίπτωση που έπρεπε να πάνε τρεις υπάλληλοι, υπήρξαν ογδόντα αιτήσεις. Ο διαγωνισμός γίνεται εντός του χώρου της δημόσιας διοίκησης, όχι μόνο του συγκεκριμένου Υπουργείου. Υπήρξαν ογδόντα αιτήσεις. Έγιναν συνεντεύξεις στους είκοσι τρεις τελικά. Επελέγησαν ομόφωνα έξι από την αρμόδια επιτροπή που ορίστηκε και ο Υπουργός επέλεξε τους τρεις. Άρα δεν νομοθετήσαμε απλώς κανόνες, αλλά τους εφαρμόσαμε και στην πράξη. Πρέπει να πω ότι αυτά είχαν και θετικό αντίκτυπο στη λειτουργία και στην απόδοσή του οργανισμού. Τι κάνουμε τώρα; Ορισμένες επιμέρους αλλαγές που οι υπηρεσίες του Υπουργείου έχουν διαπιστώσει από την πείρα τους ότι χρειάζονταν. Πρώτον, η γλώσσα εργασίας του ΟΟΣΑ είναι τα αγγλικά, άρα διασφαλίζουμε ότι ο επικεφαλής θα ξέρει αγγλικά και από εκεί και πέρα αν ξέρει γαλλικά, αυτό είναι πλεονέκτημα. Δεύτερον: Σε ό,τι αφορά τα πτυχία, το διδακτορικό είναι επιθυμητό, αλλά και αν κάποιος έχει έναν, δύο ή περισσότερους μεταπτυχιακούς τίτλους, κατ' αρχάς γίνεται αποδεκτός. Εάν υπάρξει κάποιος με υψηλότερα προσόντα, βεβαίως θα επιλεγεί. Διευρύνουμε, δηλαδή, τον χώρο των πιθανών υποψηφίων. Η πιο σημαντική - θα έλεγα - αλλαγή είναι η εξής: Μέχρι τώρα, ο χρόνος λήξης της θητείας των υπαλλήλων μας ήταν άτακτος. Θα μπορούσε, δηλαδή, να λήγει η θητεία κάποιου τον Μάρτιο, τον Απρίλιο, τον Μάιο. Ο ΟΟΣΑ έχει μία νεκρή περίοδο από τις 15 Ιουλίου μέχρι το τέλος Αυγούστου. Φροντίζουμε, λοιπόν, τώρα όλες οι αλλαγές να γίνονται εκείνον τον νεκρό χρόνο και ακριβώς επειδή η θητεία δύο υπαλλήλων λήγει τον Μάρτη ή τον Απρίλιο, παρατείνουμε τη θητεία τους μέχρι τον Ιούλιο, ούτως ώστε να υπάρξει αυτή η ομογενοποίηση. Δεν υπάρχει, επομένως, ούτε θέμα φωτογραφικών διατάξεων ούτε καμμία άλλη σκοπιμότητα. Τι σχεδιάζουμε στο μέλλον πέρα από αυτές τις αλλαγές; Το πιο ουσιαστικό είναι να μπορέσουμε να κάνουμε ουσιαστική την παρουσία της χώρας σε αυτούς τους οργανισμούς. Δυστυχώς αυτό δεν είναι πάντα η πραγματικότητα. Ουσιαστική παρουσία σημαίνει και να συμμετέχουμε ενεργά και να έχουμε ως χώρα άποψη για τα θέματα και τις πολιτικές που συζητούνται και διαμορφώνονται. Το δεύτερο, επίσης, σημαντικό είναι να αντλούμε γνώση, εμπειρίες και καλές πρακτικές από αυτή τη συμμετοχή μας. Χωρίς να ισχυριστώ ότι έχουμε εξαντλήσει τις δυνατότητες, πάντως τουλάχιστον σε αυτόν τον οργανισμό, επειδή έχω και την ευθύνη του συγκεκριμένου Υπουργείου, πρέπει να πω ότι έχουν γίνει σημαντικά βήματα τους τελευταίους μήνες, τα οποία αρχίζουν και αποδίδουν. Και σε αυτή την κατεύθυνση συνεχίσουμε. Επομένως σας καλώ να κάνετε δεκτή την τροπολογία, διότι όπως εξήγησα, λύνει κάποια προβλήματα και είναι σε θετική κατεύθυνση. Ευχαριστώ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο Υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Στρατής, για να υποστηρίξει την τροπολογία με γενικό αριθμό 1993 και ειδικό 42, με θέμα τη ρύθμιση θεμάτων αρμοδιότητας Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Ορίστε, κύριε Στρατή.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Όπως είπαμε και χθες στην επιτροπή, καταθέτουμε αυτές τις τροπολογίες για να αντιμετωπίσουμε διάφορα επείγοντα θέματα, σχετικά με τη λειτουργία του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων, την επέκταση του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και να καταστούν δυνατές κάποιες πληρωμές σε υπαλλήλους του Υπουργείου, που για τεχνικούς λόγους δεν μπορούν να προχωρήσουν αυτή τη στιγμή. Η πρώτη τροπολογία αφορά θέματα προσωπικού του Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων. Με την παράγραφο 1 δίνεται η δυνατότητα για νέες μεταβατικές συμβάσεις - γέφυρα σε έκτακτο προσωπικό που ήδη απασχολείται στο Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων - ουσιαστικά είναι οι πωλητές στα πωλητήρια των αρχαιολογικών χώρων και οι εκμαγείς στα εργαστήρια - μέχρι να ολοκληρωθούν οι νέες διαδικασίες πρόσληψης του νέου έκτακτου προσωπικού μέσω ΑΣΕΠ. Με την επόμενη παράγραφο θεσπίζεται μία διαδικασία ad hoc κινητικότητας για θέσεις ευθύνης. Ουσιαστικά, διευκρινίζεται ότι η κινητικότητα που μπορεί να εφαρμοστεί στο Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων, μπορεί να καλύψει και θέσεις ευθύνης. Με αυτόν τον τρόπο, στοχεύουμε στην κάλυψη σημαντικών κενών στη στελέχωση του οργανισμού, εν όψει βεβαίως του νέου οργανισμού για τον οποίο θα μιλήσω αργότερα στην τοποθέτησή μου. Η επόμενη παράγραφος έχει να κάνει με φορολογικά ζητήματα του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων. Το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων φορολογείται για μέρος των εσόδων του. Κυρίως, φορολογείται για μισθώματα και τόκους καταθέσεων. Στο παρελθόν, δεν είχαν πληρωθεί, δεν είχαν δηλωθεί αυτά τα εισοδήματα και έχει προκύψει κάποια υποχρέωση. Χρησιμοποιήθηκαν οι ευεργετικές διατάξεις του νόμου για τη δήλωση αδήλωτων εισοδημάτων. Επειδή υπήρξε μια καθυστέρηση στην πληρωμή, προκύπτει ένα τεχνικό πρόστιμο - να το πω έτσι - και ουσιαστικά χάνεται μία ευεργετική διάταξη. Με την ρύθμιση που φέρνουμε δεν χρειάζεται πλέον αυτό να πληρωθεί από το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων. Ουσιαστικά είναι δημόσιο προς δημόσιο. Αυτό έχει συμφωνηθεί με την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων. Επομένως είναι πρόδηλο ότι πρέπει να προχωρήσουμε. Η επόμενη διάταξη έχει να κάνει με τη στρατηγική συνεργασία του Υπουργείου Πολιτισμού με το Υπουργείο Παιδείας, προκειμένου να επεκταθεί το ηλεκτρονικό εισιτήριο σε αρχαιολογικούς χώρους, μνημεία και μουσεία ως συμπληρωματικός τρόπος, όπως έχουμε εξηγήσει στις επιτροπές, αξιοποιώντας την τεχνογνωσία του Εθνικού Δικτύου Έρευνας και Τεχνολογίας. Πρόκειται για έναν φορέα εγνωσμένου κύρους, ο οποίος θα μας βοηθήσει ακριβώς σε αυτό το δύσκολο έργο. Τέλος, όσον αφορά τα ζητήματα πληρωμών, όπως εξηγήσαμε, πρόκειται για πληρωμές που δεν έχουν γίνει, αλλά πρέπει να γίνουν, γιατί αφορούν σε πραγματική παροχή υπηρεσίας από υπαλλήλους του Υπουργείου. Η πρώτη περίπτωση είναι κάποια εκτός έδρας με ελάχιστο συνολικό κόστος 6.000 ευρώ, που έχουν πραγματοποιηθεί από υπαλλήλους. Είχαν υπάρξει αποφάσεις, αλλά για κάποιο λόγο δεν είχαν δημοσιευτεί στη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ». Αυτό δημιουργεί μία τεχνική δυσκολία. Επομένως χρειάζεται αυτή η ρύθμιση. Η δεύτερη διάταξη έχει να κάνει με πληρωμή ενός δεκαπενθημέρου σε προσωπικό καθαριότητας, του οποίου είχαν παραταθεί οι συμβάσεις του στα τέλη του 2017. Εκεί, είχε υπάρξει κάποιο τεχνικό κενό, το οποίο πρέπει να το καλύψουμε με τη συγκεκριμένη ρύθμιση. Η τρίτη παράγραφος αφορά τις περιπτώσεις των ένδικων μέσων, δηλαδή τη μετατροπή συμβάσεων μέσω παραίτησης του δημοσίου. Οι δικαστικές αποφάσεις που είχαν οι εν λόγω υπάλληλοι, μετατράπηκαν σε τελεσίδικες. Υπάρχει ένα τεχνικό κενό ανάμεσα στη μέρα παραίτησης του δημοσίου και στην ημέρα που τελικά τοποθετούνται. Όσοι από αυτούς στο ενδιάμεσο διάστημα εργάζονταν - και οι περισσότεροι από αυτούς εργάζονταν - με τη συγκεκριμένη ρύθμιση πλέον θα αμειφθούν για την εργασία που έχουν παράσχει. Αυτά ως προς τις τροπολογίες. Επίσης, έχω καταθέσει και θα ήθελα να αναγνώσω δύο νομοτεχνικές βελτιώσεις επί του σώματος του νομοσχεδίου που έχουμε καταθέσει, εξηγώντας τες βεβαίως. Η πρώτη είναι για το άρθρο 7 και αφορά το κομμάτι του προσωπικού του ταμείου αλληλοβοηθείας. Ουσιαστικά διευκρινίζεται ότι από τη στιγμή που ψηφίζεται ο νόμος και άρα ξεκινάει η διαδικασία μεταφοράς του προσωπικού αυτού στο Υπουργείο Πολιτισμού, μπορεί το προσωπικό αυτό να απασχοληθεί για την κάλυψη αναγκών και Υπουργείου. Στην πραγματικότητα, δηλαδή, σε αυτό το μεταβατικό διάστημα θα μπορέσουν να καλύψουν ανάγκες του Υπουργείου. Επομένως, στην παράγραφο 8 του άρθρου 7 προστίθεται δεύτερο εδάφιο ως εξής: «Με απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του ταμείου, το διοικητικό προσωπικό του Ταμείου Αλληλοβοήθειας δύναται να διατεθεί για την κάλυψη αναγκών των κεντρικών και περιφερειακών υπηρεσιών του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού μετά από αίτημα της Γενικής Διεύθυνσης Διοικητικής Υποστήριξης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης». Όσον αφορά την επόμενη νομοτεχνική βελτίωση, στην πράξη είναι η προσθήκη της ειδικότητας των δυτών που εκ παραδρομής δεν είχε συμπεριληφθεί στην αρχική διάταξη, όπως την καταθέσαμε, σχετικά με το επίδομα μετακινήσεων εκτός έδρας. Είναι οι δύτες της Εφορείας Εναλίων Αρχαιοτήτων. Επομένως στο άρθρο 9 οι λέξεις «των κλάδων αρχαιολόγων, μηχανικών, συντηρητών, εργατοτεχνιτών και σχεδιαστών», αντικαθίστανται από τις λέξεις «των κλάδων αρχαιολόγων, μηχανικών, συντηρητών, εργατοτεχνιτών, δυτών και σχεδιαστών». Επίσης, θα ήθελα να διευκρινίσω το εξής: Έχει μοιραστεί στους Βουλευτές μία βουλευτική τροπολογία προσθήκη, αναφορικά με το Μουσείο Βρανά. Αποφασίσαμε να το αποσύρουμε από το παρόν νομοσχέδιο και να το καταθέσουμε στη διαδικασία των επιτροπών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού που ξεκινάει σε λίγο στις επιτροπές. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ζητήσω κάποιες διευκρινίσεις για την τροπολογία από τον κύριο Υπουργό.
Ορίστε, κυρία Κεφαλογιάννη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα κάποιες διευκρινίσεις, κύριε Υπουργέ, για την τροπολογία. Πρώτα από όλα, το ηλεκτρονικό εισιτήριο, κύριε Υφυπουργέ, λειτουργεί σε όλους τους χώρους που εφαρμόζεται σε μία ενιαία πλατφόρμα. Σήμερα, την πλατφόρμα την κατέχει το ΤΑΠΑ. Θα συνεχίσουν και οι νέοι χώροι στην ίδια πλατφόρμα; Μιλήσατε για τρεις διαφορετικούς τρόπους. Πώς εξασφαλίζεται η ομοιογένεια που είναι απαραίτητη; Θέλουμε να μας διευκρινίσετε ποιος είναι ο ιδιοκτήτης της πλατφόρμας και γιατί δεν λειτουργεί παραγωγικά η έκδοση e - ticket για το Β2Β από την πλατφόρμα. Έχουμε δει ότι για την έκδοση των ομαδικών εισιτηρίων - περισσότερα από εννέα εισιτήρια δηλαδή - δεν χρησιμοποιείται η λειτουργικότητα του Β2Β κατευθείαν από τους πράκτορες, παρ' ότι είναι έτοιμη εδώ και μήνες. Όλες οι συναλλαγές γίνονται όχι κατευθείαν από τους πράκτορες, αλλά με τη διαμεσολάβηση υπαλλήλων από το γραφείο της Ροβέρτου Γκάλη. Αν μπορείτε να μας απαντήσετε σε όλα αυτά, μετά μπορούμε να συζητήσουμε τα υπόλοιπα. Ευχαριστώ.
Κύριε Υπουργέ, θέλετε να απαντήσετε;
Θα προτιμούσα να απαντήσω στην τοποθέτησή μου καλύτερα για να μην καθυστερήσω τους συναδέλφους.
Συνεχίζουμε με τον ειδικό αγορητή της Ένωσης Κεντρώων κ. Αναστάσιο Μεγαλομύστακα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ερχόμαστε σήμερα να ψηφίσουμε ένα νομοσχέδιο, το οποίο αν και είναι συνοπτικό, μικρό σε μέγεθος, τα έχει όλα και προσπαθεί να λύσει μεγάλα προβλήματα, που χρόνια ταλανίζουν το Υπουργείο Πολιτισμού. Ξεκινώντας από τα πρώτα δύο και σημαντικότερα - θα λέγαμε - κεφάλαια, κατά τον νομοθέτη επιχειρείται και πάλι η εξυγίανση, ειδικά στο πολύπαθο ταμείο αλληλοβοήθειας των υπαλλήλων. Για πρώτη φορά, λέτε, επιδιώκεται η συνολική αντιμετώπιση χρόνιων παθογενειών του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Θα προτιμούσαμε τουλάχιστον εμείς της Ένωσης Κεντρώων, που επιμένουμε στην αίσθηση του μέτρου, να είμαστε πιο μετριοπαθείς και σίγουρα πιο προσεκτικοί στις εκφράσεις μας. Ενώ, λοιπόν, κατ' αρχάς δημιουργείται η εντύπωση, τουλάχιστον, ότι κάτι τακτοποιείται από τις χρόνιες παθογένειες που πλήττουν το Υπουργείο σας, όπως σας ακούσαμε, κύριοι της Κυβέρνησης, να λέτε σε όλες τις επιτροπές, δεν το πιστεύουμε ότι θα το καταφέρετε. Και θα σας εξηγήσω και στη συνέχεια γιατί. Συγκεκριμένα, το νομοσχέδιο όπως έρχεται πρόκειται για μία σειρά αποσπασματικών διατάξεων, χωρίς καμμία απολύτως συνοχή. Προσπαθούν να τακτοποιήσουν δήθεν, αλλά αυτό που στην πραγματικότητα, κατ' εμάς, καταφέρνουν είναι να διαιωνίσουν τον εναγκαλισμό της πολιτικής ηγεσίας με τον συνδικαλισμό και να διασφαλίσουν κατά παρέκκλιση θέσεις εργασίας και μάλιστα προσωποπαγούς χαρακτήρα. Πολύ φοβούμαστε ότι αυτό γίνεται για να εξυπηρετηθούν κομματικά συμφέροντα και τώρα, που βρισκόμαστε προ των εκλογών, και ψηφοθηρικά. Μεταξύ άλλων προβλέπεται η μονιμοποίηση του προσωπικού το οποίο προσλήφθηκε πριν από πολλά χρόνια στο ταμείο με συμβάσεις που σήμερα διερευνώνται από τη δικαιοσύνη και αυτό έχει κάτι να πει. Να θυμηθούμε, όμως, τι έχει γίνει. Το προκαταρκτικό πόρισμα, από τον έλεγχο που διενήργησαν στο ταμείο οι υπηρεσίες του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους για τα έτη από το 2005 έως το 2016, αποφάσισε ότι υπάρχουν πάρα πολλά οικονομικά και διαχειριστικά προβλήματα, δηλαδή παραβάσεις, και ανάμεσά τους ήταν και οι προσλήψεις υπαλλήλων που δεν προβλέπονταν ποτέ από την ιδρυτική πράξη. Και όλα αυτά επιβάρυναν το ταμείο με περίπου ενάμισι εκατομμύριο ευρώ. Το πόρισμα των ελεγκτών έδινε στο ταμείο ένα περιθώριο μερικών μηνών, για να απαντήσει σχετικά με τη νομιμότητα των προσλήψεων, όπως ίσχυε και για τα άλλα ευρήματα, αλλιώς η υπόθεση θα οδηγείτο στα χέρια του Εισαγγελέα Οικονομικών Εγκλημάτων για την αναζήτηση τυχόν ποινικών ευθυνών. Στο παρόν νομοσχέδιο, λοιπόν, μεταφέρεται επίσης και ο παιδικός σταθμός που λειτουργούσε το ταμείο και το προσωπικό του στις δομές του Υπουργείου Πολιτισμού και παύεται η απευθείας οικονομική σύνδεση μεταξύ του Ταμείου Αλληλοβοήθειας και του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων. Ωστόσο, ο παιδικός σταθμός δεν θα χρηματοδοτείται μεν απευθείας από το ΤΑΠΑ, αλλά θα χρηματοδοτείται από το Υπουργείο το οποίο θα έχει έσοδα από τον ΤΑΠΑ. Καταλαβαίνετε ότι αυτό είναι πολύ παράδοξο και σίγουρα δεν αλλάζει τίποτα απολύτως. Δεν μπορεί παρά να μας προβληματίσει, λοιπόν, και το γεγονός ότι εγγυητής της διαφάνειας, της χρηστής διοίκησης, αλλά και της αποφυγής σφαλμάτων του παρελθόντος είναι η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου. Για άλλη μία φορά έρχονται όλες οι αρμοδιότητες και ευθύνες να δοθούν στον Υπουργό μέσω υπουργικών αποφάσεων. Όλα στη διακυβέρνησή σας και στον τρόπο νομοθέτησής σας λύνονται με υπουργικές αποφάσεις. Και εδώ υπάρχει κάτι ανάλογο. Απορούμε πραγματικά πώς θα έρθει η εξυγίανση, πώς θα καταφέρετε εσείς να απεγκλωβίσετε τους υπαλλήλους από τις πολιτικές και συμφεροντολογικές σχέσεις. Δεν έρχεται έτσι η εξυγίανση. Όσο η πολιτική ηγεσία, η εκάστοτε πολιτική ηγεσία κρατά στα χέρια της το μέλλον των υπαλλήλων, τότε δεν μπορούμε να καταφέρουμε την αποκομματικοποίηση του δημόσιου τομέα. Το κυριότερο σημείο, όμως, είναι το άρθρο 7 που αφορά τη ρύθμιση θεμάτων προσωπικού, το οποίο προβλέπει πάντα την εξυγίανση, όπως θέλετε να λέτε. Έρχεται να διορίσει τους υπαλλήλους του ταμείου, παρακάμπτοντας μάλιστα τον ΑΣΕΠ, και αυτό σε μία προεκλογική περίοδο. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί συνεχίζετε να κάνετε τα λάθη του παρελθόντος. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι υπάρχει κάποιος μέσα στην Αίθουσα ο οποίος υποστηρίζει ότι καλώς με πλάγιους δρόμους έρχεστε να διορίσετε στο δημόσιο και άλλους οι οποίοι, όπως είπαμε για τον τρόπο διορισμού τους, ελέγχονται από τη δικαιοσύνη. Σε αυτό το σχέδιο νόμου μάς φέρατε και την κατάργηση του Οργανισμού Ανέγερσης Νέου Μουσείου Ακρόπολης δέκα χρόνια μετά. Το είπαμε και στις επιτροπές, ότι δέκα χρόνια μετά την ανέγερση καταργείται αυτός ο οργανισμός. Συνεχίζετε δηλαδή αυτό ακριβώς που δεν έκαναν οι άλλοι. Από τη στιγμή που είστε Κυβέρνηση και ύστερα, κοντά στα τέσσερα χρόνια τώρα, δεν καταργήσατε τον οργανισμό και ήρθατε να το κάνετε τώρα, σε μία προεκλογική χρονιά, βάζοντας μάλιστα τους υπαλλήλους που ανήκουν σε αυτό τον οργανισμό από τον ιδιωτικό τομέα στο δημόσιο, παρακάμπτοντας για άλλη μία φορά τον ΑΣΕΠ. Εμείς ως Ένωση Κεντρώων έχουμε τονίσει πάρα πολλές φορές ότι είμαστε υπέρ του εργαζόμενου, αλλά βέβαια πρέπει να υπάρχουν όροι ίσης μεταχείρισης για όλους. Έτσι καταφέρνετε να συνεχίσετε το κλίμα διχασμού που υπάρχει στην ελληνική κοινωνία, έτσι καταφέρνετε μαζί με τους προηγούμενους να συντηρείτε αυτόν τον πόλεμο που υπάρχει ανάμεσα στους δημοσίους υπαλλήλους και στην ελεύθερη αγορά, ενώ πρέπει να γνωρίζουν ότι ο ένας υπηρετεί τον άλλον, ότι ο ένας δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τον άλλον. Αυτό πρέπει να το αναλογιστείτε και να κάνετε τα πράγματα σωστά, να δίνετε καθολικές λύσεις, καθολικές λύσεις που δεν υπάρχει χώρος για αμφισβήτηση. Δεν συμβαίνει, όμως, ούτε με αυτό το νομοσχέδιο. Πάμε τώρα στα υπόλοιπα ζητήματα, στις άλλες διατάξεις, όπως αναφέρετε. Θα τις αναφέρω επιγραμματικά: Δυνατότητα καθορισμού των κατ' έτος ημερών μετακίνησης εκτός έδρας και πέραν των ισχυόντων ορίων για το προσωπικό του Υπουργείου σε σειρά κλάδων. Χορήγηση μηνιαίου επιδόματος τριακοσίων ευρώ στους υπαλλήλους του Υπουργείου Πολιτισμού που υπηρετούν στη Δήλο. Νομιμοποίηση της δαπάνης καταβληθείσας αποζημίωσης των εργαζομένων στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, αναδρομικά μάλιστα. Επανακαθορισμός των τίτλων σπουδών ως προσόντα διορισμού του διδάσκοντος Ιστορία Τέχνης στο Σχολείο Καλών Τεχνών Πανόρμου Τήνου. Παράταση, με απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ Α.Ε.» και κατά παρέκκλιση της κείμενης νομοθεσίας σχετικά με την ανανέωση, των υφιστάμενων συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου. Κάνοντας, λοιπόν, απλώς μία ανάγνωση των άλλων διατάξεων, φαίνεται εξόφθαλμα πλέον, κύριοι συνάδελφοι της τεχνητής - θα έλεγα εγώ - Πλειοψηφίας, ότι αυτό που εξυπηρετείτε είναι τα μικροκομματικά συμφέροντα. Δεν θα έλεγα το ίδιο, αν αυτά τα προβλήματα λύνονταν τον πρώτο ή τον δεύτερο χρόνο. Το κάνετε, όμως, τώρα σε μια προεκλογική χρόνια και όλα όσα κάνετε έχουν κάτι να δηλώσουν, ακόμη και ο χρόνος που έρχεται ένα σχέδιο νόμου. Αυτό το σχέδιο νόμου που συζητάμε είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο πραγματικά δίνει λύσεις. Δεν δίνει λύσεις, όμως, οριστικές, καθολικές, χωρίς να εμπλέκεται ο εκάστοτε ηγέτης του πολιτειακού πεδίου. Και για να κλείσω, θα ήθελα να κάνω μία αναφορά - για να καταγραφεί και στα Πρακτικά - για τον Τύμβο στην Αμφίπολη. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί συνεχίζουμε να μην αξιοποιούμε, να μην αναδεικνύουμε αυτόν τον τόσο σημαντικό αρχαιολογικό χώρο. Γιατί δεν δεσμευόμαστε και συγκεκριμένα η Κυβέρνηση, διά του Υπουργείου Πολιτισμού, ότι θα προχωρήσει σε άμεση ανάδειξη αυτού του τόπου; Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κωλυσιεργούμε τόσα χρόνια. Γνωρίζω πολύ καλά ότι πρέπει να γίνουν πολύ προσεκτικά οι εργασίες σε εκείνο το μνημείο. Γνωρίζω, όμως, και πολύ καλά ότι δεν γίνονται οι απαραίτητες ενέργειες, έτσι ώστε αυτό να γίνει άμεσα και γρήγορα. Και δυστυχώς, αυτό που ακούγεται στην σερραϊκή κοινωνία - και βλέπουμε ότι ενισχύεται και με την κωλυσιεργία σας - είναι ότι φοβάστε. Και αυτό ενισχύει μάλιστα τους πατριδοκάπηλους. Γιατί έχω πει κι άλλες φορές από αυτό το Βήμα ότι για την άνοδο της ακροδεξιάς ευθύνεται η πολιτική που ακολουθείται από τις κυβερνήσεις μέχρι σήμερα. Εσείς τους δίνετε το επιχείρημα ότι αν βρεθεί κάτι πολύ σημαντικό εκεί και αποδειχθεί ότι η Μακεδονία ήταν και είναι ελληνική - η αρχαία Μακεδονία - γιατί να τους δίνετε τέτοια όπλα, με τα οποία κτυπάνε τη δική μας δημοκρατία των Ελλήνων; Αν δράσετε όπως πρέπει, αν αναδείξετε τη σημαντικότητα αυτού του μνημείου, τότε μόνο κερδισμένοι θα βγείτε και εσείς αλλά και όλη η Ελλάδα μας. Άλλο ένα παράδειγμα για το πώς εσείς θεωρείτε ότι πρέπει να αξιοποιούνται και να διατηρούνται τα αρχαιολογικά μνημεία, είναι και τα γκρεμισμένα από τον σεισμό του Ιουλίου του 2017 ελληνικά μνημεία της Κω. Γιατί δεν προχωράτε σε άμεση αποκατάσταση; Δεν καταλαβαίνουμε γιατί δεν αξιοποιούμε την κληρονομιά μας. Γιατί δεν τη σεβόμαστε; Έχουμε φέρει νομοσχέδια και έχω ακούσει πολλούς από σας - και από το Υπουργείο Πολιτισμού - να αναφέρουν ποια είναι η μεγάλη σημασία τους. Έχω ακούσει άλλους συναδέλφους Βουλευτές σε νομοσχέδια Υπουργείου Τουρισμού να μιλούν για θεματικό τουρισμό, για αρχαιολογικό τουρισμό, για ενίσχυση γενικότερα του τουρισμού μέσω τέτοιου είδους δράσεων και ανάδειξης μνημείων. Γιατί δεν κάνετε αυτό που εσείς λέτε ότι είναι το σωστό; Ας δούμε επιτέλους ποιο είναι το συμφέρον της Ελλάδας μας και να το δούμε όλοι σε αυτή την Αίθουσα, απομακρύνοντας τα μικροκομματικά μας συμφέροντα. Δεν μπορούμε να ερχόμαστε σε αυτή την Αίθουσα και να δίνουμε μεσοβέζικες λύσεις. Δεν μπορούμε να ανεβαίνουμε σε αυτό το Βήμα και στο βήμα των επιτροπών και να λέμε ότι εμείς θα φέρουμε αυτή τη νομοθετική ρύθμιση, θα δούμε αν λειτουργήσει και αν δεν λειτουργήσει, θα την καταργήσουμε. Δεν μπορούμε να νομοθετούμε έτσι και αυτό ειπώθηκε στην επιτροπή χθες. Δεν μπορούμε να λειτουργούμε έτσι. Ο Έλληνας κουράστηκε. Δεν αντέχει άλλο να αντιμετωπίζονται τα προβλήματα του επιφανειακά. Αυτό οφείλουμε να κάνουμε: Να ερχόμαστε εδώ και να δίνουμε οριστικές λύσεις. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής των Ελλήνων, πενήντα επτά μαθητές και μαθήτριες και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί τους, από το δεύτερο τμήμα του 6ου Γυμνασίου Πετρούπολης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ο Υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Στρατής έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, η εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας έχει μία έκτακτη υποχρέωση και με παρακάλεσε να καθυστερήσω. Από πολιτική ευγένεια, λοιπόν, να συνεχίσει η διαδικασία με τους Βουλευτές και όταν επανέλθει θα τοποθετηθώ.
Καμμία αντίρρηση. Θα συνεχίσουμε με τους ομιλητές. Ο κ. Παναγιώτης Σκουρολιάκος, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, διαβάζοντας κανείς τον τίτλο του υπό συζήτηση νομοσχεδίου «Ίδρυση παιδικού σταθμού στο Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, ρύθμιση θεμάτων του Ταμείου Αλληλοβοήθειας» κ.λπ., θα φανταζόταν ότι είναι ένα νομοσχέδιο ρουτίνας, ένα νομοσχέδιο άνευ ιδιαίτερης σημασίας, ένα νομοσχέδιο αθώο. Η αλήθεια είναι ότι στον προηγούμενο Οργανισμό Λειτουργίας του Υπουργείου Πολιτισμού, το 2014 προβλεπόταν η συγκρότηση τμήματος παιδικού σταθμού. Δεν εφαρμόστηκε αυτή η ρύθμιση. Και αφού εσείς δεν εφαρμόσατε τις αποφάσεις σας, μας εγκαλείτε γιατί δεν το κάναμε εμείς. Πλησιάζει στα όρια της κωμωδίας. Εμείς λέμε ότι πρόκειται για ένα νομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, που θεραπεύει καταστάσεις ανομίας, αδιαφάνειας, πολιτικής συναλλαγής. Σύμφωνα με διαπιστώσεις του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους που είδαν το φως της δημοσιότητας, θεωρούμε ότι αυτή η περίπτωση είναι η εικόνα η πεντακάθαρη του καθεστώτος που επικρατούσε έως το 2014. Μα ποια ανομία θα μπορούσε να κρύβεται, θα πει κανείς, στο πλαίσιο ενός παιδικού σταθμού; Να δούμε τι έχουμε εδώ. Εδώ έχουμε ένα ταμείο αλληλοβοήθειας υπαλλήλων, μία ένωση προσώπων, που εισέπραττε από το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων το 1% των εσόδων του. Προσέξτε, το ΤΑΠΑ, το ταμείο αυτό είναι το θησαυροφυλάκιο του Υπουργείου Οικονομικών. Είναι ένα ταμείο με πάρα πολλά έσοδα. Και με αποφάσεις, λοιπόν, των Υπουργών της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ εδίδετο το 1% σε αυτό το ταμείο αλληλοβοήθειας. Ένα ταμείο, το οποίο δεν είχε και δεν έχει καταστατικό, στο οποίο δεν συγκροτήθηκε ποτέ ένα διοικητικό συμβούλιο από μία γενική συνέλευση από εκλογές και χωρίς κανέναν έλεγχο. Κανένας δεν ήλεγχε τα χρήματα αυτά που εισέρρεαν, 1,5 εκατομμύριο τον χρόνο. Εδώ έχω ακριβώς για κάθε χρονιά και ξέρω πολύ καλά σε κάθε χρονιά από το 1995 μέχρι σήμερα ποιοι Υπουργοί Πολιτισμού πέρασαν. Κανένας δεν ήλεγχε και εισέρρεαν τα χρήματα, χωρίς να δίνει λογαριασμό κανένας σε κανέναν. Και άλλα, όμως, καταγγέλθηκαν από αυτό το Βήμα και από τον κ. Μπαλτά, που και η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ έκαναν ότι δεν το άκουσαν, δεν τοποθετήθηκαν. Γιατί; Δεν πληρώθηκαν υπερωρίες προσωπικού του γραφείου των Υπουργών από το ταμείο αλληλοβοήθειας - έχουμε εδώ τα ονόματα των Υπουργών - εκτός μισθοδοσίας και δημόσιου λογιστικού; Δεν κατήγγειλε ο κ. Μπαλτάς ότι το ταμείο προσλάμβανε υπαλλήλους για να τους διαθέτει στα γραφεία των Υπουργών και τα πλήρωνε το ταμείο; Τι ήταν αυτοί οι υπάλληλοι; Συνδικαλιστές ήταν της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Δεν τοποθετηθήκατε. Δεν τοποθετηθήκατε για τα δάνεια που έπαιρναν μεταξύ τους αδιαφανώς και δεν ξέρουμε τι επέστρεφαν, αν επέστρεφαν και δεν ήξεραν αυτοί που έχουν πάρει δάνειο ότι έχουνε πάρει δάνειο. Δεν σας άκουσα να μιλήσετε. Εδώ έχουμε ένα σκάνδαλο στοιχειοθετημένο από τις αρμόδιες δικαστικές αρχές και υπάρχουν και άλλα πολλά ευρήματα, τα οποία είναι στον εισαγγελέα. Θα ήθελα, λοιπόν, για τα Πρακτικά να καταθέσω δημοσιεύματα για όλη αυτή την ιστορία. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Παναγιώτης (Πάνος) Σκουρολιάκος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Να πω ότι αυτή η Κυβέρνηση, βάζοντας μία τελεία, δημιουργεί για τη βιτρίνα της κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος που είναι ο παιδικός σταθμός, ένα αυτοτελές τμήμα παιδικού σταθμού, που τα έξοδα του θα καλύπτει το Υπουργείο Πολιτισμού, με χρηματοδότηση που θα προέρχεται απευθείας από πιστώσεις του Υπουργείου, προερχόμενες βεβαίως από το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων. Σοβαρά, τώρα που τακτοποιούνται τα πράγματα, θα κάνει ο Υπουργός Πολιτισμού πολιτική προσωπική με αυτά τα χρήματα και δεν έκαναν οι προηγούμενοι αδιαφανώς που έδιναν ενάμισι εκατομμύριο και προσέλαβαν από αυτά τα λεφτά υπαλλήλους για το γραφείο τους, τους οποίους δεν τους πλήρωνε το κράτος, τους πλήρωνε το ταμείο αλληλεγγύης από τα λεφτά που έμπαιναν από το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων; Τι φοβερή μηχανή είναι αυτή; Μπράβο σας! Πώς το σκεφθήκατε; Συγχαρητήρια! Τι θα γίνει με τους υπαλλήλους; Γιατί ακούστηκε και από την Ένωση Κεντρώων προηγουμένως, χωρίς ΑΣΕΠ, όντως. Προτείνει κανείς να απολυθούν αυτοί οι υπάλληλοι; Εάν το προτείνει κάποιος, ας το πει, ας το υποστηρίξει και ας το κάνει γνωστό και στη Βουλή και στην ελληνική κοινωνία. Εντάσσει, λοιπόν, τους εργαζόμενους του παιδικού σταθμού - που κρατούνταν όμηροι έως τώρα - στο Υπουργείο Πολιτισμού ως προσωπικό αορίστου χρόνου, συστήνοντας προσωποπαγείς θέσεις. Στη συνέχεια, το Υπουργείο καλύπτει τα έξοδα για τις παιδικές κατασκηνώσεις, αφαιρώντας τη διαχείριση από το ταμείο, αυτό το ταμείο που είχε τόσο χρηστή διαχείριση, τόσο κρυστάλλινη, τόσο διαφανή όλα αυτά τα χρόνια. Από εδώ και πέρα, λοιπόν, θα υπάρχει διαφάνεια, θα υπάρχει λογοδοσία, θα υπάρχει έλεγχος όπου ο καθένας θα έχει εικόνα ανά πάσα στιγμή που πηγαίνουν τα λεφτά, ποιος τα διαχειρίζεται και πού ξοδεύονται. Άκουσα, για παράδειγμα, για κάποια «μικροέξοδα» ύψους 90.000 ευρώ! Είναι αυτά μικροέξοδα, γομολάστιχες και καφέδες, αξίας 90.000 ευρώ; Μπαίνει, λοιπόν, ένα τέλος σε μια περίοδο μακράς περιόδου κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ενώ τελούμε σε αναμονή, πλέον και των αποφάσεων της ελληνικής δικαιοσύνης για το σκάνδαλο της λειτουργίας του Ταμείου Αλληλεγγύης Υπαλλήλων του Υπουργείου Πολιτισμού. Μπαίνει ένα τέλος στην πολιτική συναλλαγή πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Πολιτισμού και εργαζομένων. Αν αυτό δεν λέγεται κρατικοδίαιτος συνδικαλισμός, ποιος είναι ο κρατικοδίαιτος συνδικαλισμός; Το δεύτερο θέμα, η κατάργηση του Οργανισμού Ανέγερσης Νέου Μουσείου Ακρόπολης, είναι σημαντικό επίσης. Είναι ένας οργανισμός που έχει ολοκληρώσει τη λειτουργία του από το 2009. Το κρατούσαν σε ζωή όλον αυτόν τον καιρό, κρατώντας παράλληλα σε ομηρία και τους υπαλλήλους. Ναι, είναι υπάλληλοι - και το έχουμε καταγγείλει εμείς - που προσλήφθηκαν χωρίς ΑΣΕΠ, αδιαφανώς. Δεν τους προσέλαβε η Κυβέρνησή μας. Όμως, είναι υπάλληλοι οι οποίοι έχουν προσφέρει, οι οποίοι έχουν ειδικότητες, οι οποίοι έχουν κρατηθεί όμηροι τόσα χρόνια εκεί πέρα. Αυτοί, λοιπόν, οι εκατόν τριάντα υπάλληλοι, τους οποίους εσείς προσλάβατε, περνάνε σε οργανικές θέσεις προβλεπόμενες από τον Οργανισμό του Μουσείου Ακρόπολης από το οργανόγραμμα του 2009. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εδώ τελειώνει ένας μακρύς κύκλος ανομίας και αδιαφάνειας, όσον αφορά το ταμείο αλληλεγγύης των υπαλλήλων. Ακούστηκε προηγουμένως από την εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας - νομίζω - το εξής: «Τι κάνατε τέσσερα χρόνια»; Τρέχαμε τέσσερα χρόνια. Τρέχαμε και δεν φτάναμε, τρέχουμε και δεν φτάνουμε να μαζέψουμε τέτοια φαινόμενα ρεμούλας, αδιαφάνειας και κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος. Αυτό κάνουμε τέσσερα χρόνια και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε. Έχουμε πολλή δουλειά μπροστά μας. Σας καλώ, λοιπόν, να υπερψηφίσετε αυτό το νομοσχέδιο, διασώζοντας τα προσχήματα για την πίστη σας στη δικαιοσύνη, στη δημοκρατία και στη χρηστή διοίκηση, όσον αφορά το δημόσιο χρήμα. Σας ευχαριστώ.
Προχωρούμε με τον Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Δαβάκη.
Σας είπαμε τι κάνετε τέσσερα χρόνια - βαδίζετε στον πέμπτο, δηλαδή - και μας λέτε ότι τρέχατε και δεν φτάνατε. Όμως αυτά δεν τα είπατε στον ελληνικό λαό ούτε τον Ιανουάριο του 2015 ούτε τον Σεπτέμβριο του 2015. Στον ελληνικό λαό άλλα λέγατε, πολλώ δε μάλλον που η Αριστερά ήταν παγίως συνυφασμένη με τα ζητήματα πολιτισμού, την ευαισθησία, τα ηθικά πλεονεκτήματα και όλα αυτά που συνθέτουν το αριστερό αφήγημα. Και αντί τούτων, στην πορεία του πέμπτου έτους της θητείας σας, φέρνετε ένα νομοσχέδιο, του οποίου πολλά σημεία - κατά την άποψή μου - είναι αρκετά θετικά αλλά δεν παύει να είναι απολύτως διαχειριστικού χαρακτήρα. Αυτή είναι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τον πολιτισμό; Αυτή είναι η απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ, για τα ζητήματα τα οποία έχουν να κάνουν με πάγια προβλήματα της πολιτικής για τον πολιτισμό; Αυτό πρέπει ως υπόθεση εργασίας να διαχειριστεί μια πολιτική ηγεσία και μάλιστα της Αριστεράς, η οποία - επαναλαμβάνω - έχει χτίσει καριέρα πάνω στα ζητήματα του πολιτισμού; Αλλά μάλλον μόνο λόγια είναι. Σας ήρθε η ευκαιρία, από τον λαό φυσικά, να διαχειριστείτε τα ζητήματα του πολιτισμού ως κυβερνώσα παράταξη. Έχουμε σήμερα τον παιδικό σταθμό μέσω του Ταμείου Αλληλοβοήθειας, όπου, πράγματι, όπως πολύ σωστά είπε ο κ. Μπαλτάς, έχει επέμβει εισαγγελέας. Πράγματι πρέπει να διαλευκανθεί και να επιβληθούν και οι κυρώσεις αυτές οι οποίες απαιτούνται και να υπάρξει μια διαφάνεια. Αφήνουμε τώρα τον κρατικοδίαιτο, κομματικοδίαιτο συνδικαλισμό, ο οποίος έστησε αυτή την υπόθεση, αφήνουμε την ατολμία πολιτικών ηγεσιών - μηδέ της δικής μου παρατάξεως, αφού θέλετε να το πείτε, εξαιρουμένης - που δεν απάντησαν στο ζήτημα της αδιαφάνειας και της σκιάς η οποία υπήρχε στο Ταμείο Αλληλοβοήθειας, τα αφήνουμε όλα αυτά και δίνουμε αυτή τη στιγμή, μέσω νομοθετήματος, μια λύση. Αλλά δεν είναι αυτό το οποίο σήμερα ζητάει ο πολιτισμός. Δεν είναι αυτά τα προβλήματα, τα οποία αντιμετωπίζουν οι εφορίες αρχαιοτήτων της χώρας μας. Δίδεται ένα επίδομα - αγόνου θα το έλεγα εγώ - για τους αρχαιοφύλακες της Δήλου. Είναι πολύ σωστό αλλά υπάρχουν και αλλού προβλήματα. Είναι πολύ σωστό - το λέω - ώστε να είναι πιο ελκυστική η Δήλος για τους ανθρώπους, στους ώμους των οποίων εναπόκειται η πολιτιστική μας κληρονομιά και η φύλαξη και οι οποίοι πρέπει να κοιταχτούν με ιδιαίτερη προσοχή. Δεν θα συνηγορήσω, βέβαια, στο κλείσιμο αρχαιολογικών χώρων, διότι, πράγματι, αυτό είναι κάτι το οποίο δεσμεύει και καθιστά ομήρους τα αρχαιολογικά μνημεία αλλά εν πάση περιπτώσει είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Όμως δεν είναι αυτό το οποίο πιστεύω ότι θα έπρεπε να υπάρξει σε ένα νομοσχέδιο μετά από πέντε χρόνια στο Υπουργείο Πολιτισμού, όπως απλοποίηση διαδικασιών, ενίσχυση του εθελοντισμού, ενίσχυση των χορηγιών, ζητήματα που έχουν να κάνουν με το φυλακτικό, το εργατικό προσωπικό, τα οποία βρίσκονται - θα έλεγα - σε φάσμα δράσεων περασμένων δεκαετιών, ενίσχυση αρχαιολόγων οι οποίοι αυτή τη στιγμή ερευνούν συστηματικές ανασκαφές και οι οποίοι προσπαθούν μέσω άλλων χορηγιών και άλλων ιδρυμάτων εκτός Ελλάδος, να ενισχύσουν την ανασκαφή τους. Αυτά όλα δεν τα βλέπουμε και πιστεύω ότι μια εργώδης προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση, θα έδινε λύσεις και απαντήσεις. Όμως, αντ' αυτού, έχουμε τον παιδικό σταθμό και την κατάργηση του Ταμείου Αλληλοβοήθειας - εντάξει - και τη διευθέτηση του Οργανισμού Ανέγερσης του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης, κάτι το οποίο - όπως ελέχθη και από την εισηγήτρια μας, την κ. Κεφαλογιάννη - είχε προχωρήσει επί κυβερνήσεως Σαμαρά αλλά δυστυχώς δεν ολοκληρώθηκε εξαιτίας της λήξεως της θητείας - όπως τη λήξατε εσείς - αυτής της Κυβέρνησης. Μετά από πέντε χρόνια ερχόμαστε να καταργήσουμε τον οργανισμό, να μεταφέρουμε τους υπαλλήλους - αρχαιοφύλακες και άλλο διοικητικό προσωπικό - και λέμε ότι κάτι είναι; Πιστεύω ότι θα έπρεπε όλα αυτά να τα δείτε διαφορετικά. Θα συνηγορήσω και θα σταθώ με πολύ θετικό πνεύμα σε όλη αυτή τη διαδρομή που έκανε ο κ. Μπαλτάς σχετικά με την αδιαφάνεια, τις επιχορηγήσεις -40 εκατομμύρια - αιτήσεις δανείων από το Ταμείο Αλληλοβοήθειας και «τελικώς δεν μπορώ να το εξυπηρετήσω το δάνειο αλλά δεν υπάρχει», δηλαδή πράγματα απίστευτα. Πράγματι έπρεπε να υπάρχει συγκεκριμένη παρέμβαση και υπάρχει. Όμως επειδή ως Κυβέρνηση - θα έλεγα - έχετε διαπρέψει στα ζητήματα των τροπολογιών, αυτά είναι απλές τροπολογίες. Θα μπορούσαν να έρθουν - απουσιάζει η Κυβέρνηση αλλά εν πάση περιπτώσει ακούν οι συνεργάτες - ως τροπολογίες αυτά. Εδώ κυρίες συνεργάτιδες και κύριοι συνεργάτες - απευθύνομαι σε εσάς, πείτε τα του Υπουργού - έρχονται σοβαρότατα θέματα διά τροπολογιών πολύ πιο σοβαρά από αυτά. Φέρατε νομοσχέδιο. Συγκροτείται νομοσχέδιο για αυτά τα θέματα. Μήπως ήταν ευκαιρία για να έρθουν άλλες τροπολογίες, άλλων Υπουργείων; Είδα τον κ. Δραγασάκη προηγουμένως. Εν πάση περιπτώσει είναι ζητήματα που πιστεύω ότι απέχουν από μια ουσιαστική και συστηματική παρέμβαση σε ζητήματα πολιτισμού. Βλέπω συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και άλλων πτερύγων, οι οποίοι θα μπορούσαν να δώσουν προτάσεις στον πρώην Υπουργό Πολιτισμού αλλά και σε άλλους. Θα μπορούσαν να δώσουν προτάσεις πάνω σε αυτό, αλλά δυστυχώς έχουμε διαχειριστικού χαρακτήρα - επαναλαμβάνω - παρεμβάσεις. Θα ήθελα επ' ευκαιρία να πω και κάποια άλλα πράγματα, τα οποία συνέχουν τον καθένα από εμάς, όσον αφορά το λεγόμενο πολιτιστικό απόθεμα της χώρας τα τελευταία χρόνια, το οποίο βρίσκεται σε σχολάζουσα μορφή. Τι γίνεται, αλήθεια, με την Αμφίπολη; Όταν υπήρξε η υπόθεση της Αμφίπολης, υπήρξαν - θα έλεγα - διθυραμβικές παρεμβάσεις και των μέσων ενημέρωσης, αλλά και της επιστημονικής κοινότητας. Σιγή ασυρμάτου! Δεν ακούμε τίποτα για την Αμφίπολη και θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να ακούγαμε μια άποψη του κυρίου Υπουργού, της πολιτικής ηγεσίας, του κυρίου Υφυπουργού περί αυτού. Όσον αφορά τα ωράρια, η κυρία Υπουργός, απ' ό,τι πληροφορούμαι, έχει κρατήσει για τον εαυτό της τον σύγχρονο πολιτισμό και τα άλλα ζητήματα τα έχει δώσει στον Υφυπουργό. Τα αρχαιολογικά ζητήματα βρίσκονται στη μοίρα τους. Δεν έχουμε δει κάποια παρέμβαση ουσιαστική από την Κυβέρνηση της Αριστεράς πάνω στα ζητήματα των ανασκαφών, όπως προείπα, και άλλα θέματα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το προειδοποιητικό κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Αιτούμαι την ανοχή του Προεδρείου για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να πω δυο λόγια, όσον αφορά τα ζητήματα στον τόπο μου, στη Λακωνία. Το κορυφαίο ζήτημα είναι ότι ένα κορυφαίο μουσειακό ίδρυμα ξεκινάει να προχωρεί στη Λακωνία. Η Σπάρτη, όπως όλοι γνωρίζουμε, έχει μόνο το παλιό μουσείο του 19ου αιώνα, που είναι ένα κόσμημα μεν αλλά δεν διαθέτει μουσείο. Έχουν γίνει σαράντα τρεις προτάσεις, έχουν υποβληθεί σαράντα τρεις μελέτες μετά από την παρέμβαση της Περιφέρειας Πελοποννήσου και πιστεύω κατά τούτο ότι θα υπάρξει και η αρωγή και συμπαράσταση της πολιτείας. Πού θα υπάρξει αρωγή και συμπαράσταση; Μουσειολογική και μουσειογραφική μελέτη, αποτύπωση των ευρημάτων, «τι είναι τι» το οποίο θα φιλοξενηθεί σε αυτό το μουσείο, που ξεκινάει με την υποβολή αυτών των προτάσεων. Η επιστημονική κοινότητα δείχνει να ενδιαφέρεται πάρα πολύ για την ίδρυση του Μουσείου της Σπάρτης. Ζητώ, όμως, και τη συνδρομή της πολιτείας, γιατί η ίδρυση μουσείων δεν είναι μόνον ευθύνη των περιφερειών, όπου υπάρχει μεγάλο κομμάτι από το ΕΣΠΑ, αλλά είναι απόφαση και ευθύνη κεντρική της ελληνικής πολιτείας και περιμένω τη δική σας θέση, τη στήριξη της μουσειολογικής και της μουσειογραφικής μελέτης, όπως επίσης και ζητήματα που αφορούν τους επιμέρους διαγωνισμούς. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Επίσης η Εφορία Αρχαιοτήτων Λακωνίας η οποία με το προσωπικό της κάνει ηρωικές προσπάθειες για τον πολιτισμό στη Λακωνία και ιδιαίτερα στη Σπάρτη αλλά και ευρύτερα στην Περιφέρεια της Λακωνίας, είχε προτείνει ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα μαζί με το Πολυτεχνείο και το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, για να δημιουργηθεί ένα place branding, δηλαδή μία υπόθεση που θα εκμεταλλευόταν με άξονα, με πυρήνα το Μουσείο της Σπάρτης όλη την περιοχή, με ενοποίηση αρχαιολογικών χώρων και τα λοιπά, ύψους 600.000 ευρώ. Δυστυχώς αυτό δεν προτιμήθηκε, δεν προκρίθηκε ως πρόγραμμα, με αποτέλεσμα σήμερα αυτό να έχετε απενταχθεί, μάλλον δεν εντάχθηκε καθόλου, και ζητώ από την πολιτική ηγεσία να ξαναδεί το ζήτημα ή να το εντάξει σε ένα άλλο πρόγραμμα και να το ενισχύσει χρηματοδοτικά. Είναι πάρα πολύ λίγα χρήματα 600.000 ευρώ για ένα τόσο μακρόπνοης εικόνας θέμα. Υπάρχουν, επίσης, και τα ζητήματα του Μυστρά, που γίνονται σημαντικές προσπάθειες και ζητούμε κι εδώ την αρωγή της πολιτείας για τη βελτίωση της επισκεψιμότητάς του. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Αριστερά η οποία επί πολλά χρόνια βρισκόταν πάντοτε πρωτοπόρα θα έλεγα, παρ' ότι τους έχει χάσει, στους ιδεολογικούς αγώνες και στους αγώνες του πολιτισμού και της κουλτούρας, κατά το κοινώς λεγόμενο, περίμενα να φέρει νομοσχέδιο, για το οποίο θα είχαμε περισσότερα θετικά να πούμε και το οποίο θα μας εξέπληττε θετικά. Όμως για μια ακόμα φορά απογοητευτήκαμε και επαναλάβατε τον κακό σας εαυτό και νομοθετικά αλλά και σε ζητήματα τα οποία έχουν να κάνουν με το Υπουργείο Πολιτισμού. Κρίμα! Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει τώρα ο Ανεξάρτητος Βουλευτής κ. Μαυρωτάς.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το σχέδιο νόμου που συζητάμε, αφορά την ίδρυση παιδικού σταθμού στο Υπουργείο Πολιτισμού και ρυθμίζει θέματα του Ταμείου Αλληλοβοήθειας των Υπαλλήλων Υπουργείου Πολιτισμού, ενώ καταργεί σχεδόν μία δεκαετία μετά τα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης, τον Οργανισμό Ανέγερσης του Νέου Μουσείου Ακρόπολης. Τα υπόλοιπα είναι συρραφή διαφόρων νομοθετικών ρυθμίσεων, για διάφορα θέματα που συγκεντρώθηκαν. Ας τα δούμε, λοιπόν, με τη σειρά. Διατηρούνται οι ισχύουσες κοινωνικές παροχές προς τους υπαλλήλους του Υπουργείου Πολιτισμού, όπως είναι η λειτουργία παιδικού σταθμού και η κάλυψη των εξόδων για παιδικές κατασκηνώσεις, που μέχρι σήμερα τις διαχειρίζεται το Ταμείο Αλληλοβοήθειας, και οι οποίες πλέον θα παρέχονται από το ίδιο το Υπουργείο για λόγους διαφάνειας και χρηστής διαχείρισης του δημόσιου χρήματος. Το Ταμείο Αλληλοβοήθειας Υπαλλήλων του Υπουργείου Πολιτισμού το οποίο ελέγχεται από τη δικαιοσύνη για κακοδιαχείριση και διασπάθιση δημοσίου χρήματος, αποσυνδέεται από το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, δηλαδή από το ΤΑΠΑ, και διακόπτεται η απευθείας χρηματοδότησή του από τα έσοδα των αρχαιολογικών χώρων των μνημείων και των μουσείων. Καταργείται ο Οργανισμός Ανέγερσης Νέου Μουσείου Ακρόπολης και προβλέπεται η μεταφορά του προσωπικού ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου σε προσωποπαγείς θέσεις του μουσείου. Η μεταφορά του προσωπικού είναι εύλογη, καθώς από την αρχή καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του μουσείου και έχουν σημαντικό μερίδιο στην τεράστια επιτυχία και αποδοχή του. Μας τα εξήγησε άλλωστε και στην επιτροπή ο κ. Παντερμαλής. Στο άρθρο 9 περιλαμβάνονται νομοθετικές ρυθμίσεις που αφορούν τη νησιωτικότητα. Διευκολύνονται και επιταχύνονται οι αυτοψίες και η εκτέλεση αρχαιολογικών έργων, κυρίως ΕΣΠΑ, στις Κυκλάδες, στα Δωδεκάνησα και τα νησιά του βορείου Αιγαίου αλλά και στο Άγιο Όρος. Ουσιαστικά αυξάνονται έτσι οι δυνατότητες να γίνονται αυτοψίες και να εξυπηρετείται ο πολίτης στα νησιά. Οπότε σε αυτό είμαστε θετικοί. Για το άρθρο 10 και τη ρύθμιση καταβολής επιδόματος στους αρχαιοφύλακες στη Δήλο - κάτι που ακούστηκε πολλές φορές και στην επιτροπή και στην Ολομέλεια, που αποτελεί μία πολύ ιδιαίτερη περίπτωση - θεωρούμε λογική την ανάγκη παροχή σχετικών κινήτρων. Υπάρχει, όμως, ένα θέμα, να δούμε ποιες άλλες περιοχές έχουν παρόμοιες ανάγκες ενίσχυσης και παροχής κινήτρων. Και αναρωτιόμαστε, μήπως θα πρέπει να διαμορφωθεί ένα συνολικό πλαίσιο που θα τα περιλαμβάνει όλα αυτά ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες της κάθε περιοχής. Το άρθρο που αφορά την παράταση συμβάσεων εργασίας στο «Ελληνικό Φεστιβάλ Α.Ε.», είναι ίδια διάταξη που είχε περάσει το 2017 ως τροπολογία, με την οποία δινόταν η δυνατότητα στο Διοικητικό Συμβούλιο της «Ελληνικό Φεστιβάλ Α.Ε.», έως ότου ολοκληρωθεί ο εσωτερικός κανονισμός του «Ελληνικού Φεστιβάλ», να ανανεώσει τις υφιστάμενες συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Τώρα παρατείνονται για ακόμη έναν χρόνο. Έληγαν 31-12-2018 και παρατείνονται για ακόμα έναν χρόνο αυτές οι συμβάσεις. Το θέμα εδώ είναι πότε θα ολοκληρωθεί ο εσωτερικός κανονισμός του «Ελληνικού Φεστιβάλ». Ο οργανισμός χρειάζεται μια οριστική λύση που θα τον αναβαθμίσει και θα ενισχύσει τους σκοπούς και τη λειτουργία του έναντι του ανταγωνισμού. Μετά από τη συζήτηση που έγινε και στις επιτροπές αλλά και στην Ολομέλεια, νομίζω ότι επείγει να δούμε κάποια συγκεκριμένα θέματα. Για παράδειγμα. Σε ποιο σημείο βρίσκεται ο Οργανισμός του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, για τον οποίο το καλοκαίρι του 2017 υπήρχε σχετική εισήγηση, και αν η εισήγηση αυτή έχει μπει σε κάποιο συρτάρι και έχει αποσυρθεί, όπως είπε η κ. Λούβη; Πώς έχει αξιοποιηθεί η μελέτη της Μακένζι από το 2012, κάτι που είπαμε και στις επιτροπές, που δίνει έτσι κάποιες δυνατότητες να μπει σε αναπτυξιακή τροχιά το ΤΑΠΑ, δηλαδή το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, για την αξιοποίηση της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς; Πώς ορίζεται - είπε κάποια πράγματα βέβαια ο Υπουργός, αλλά θα θέλαμε να τα δούμε και στο νομοσχέδιο αυτό, προκειμένου να είναι πιο πλήρες - η νέα φάση λειτουργίας του Ταμείου Αλληλοβοήθειας; Πώς προσδιορίζονται οι καταστατικοί τους σκοποί, ώστε να διασφαλίζεται για την εκπλήρωση τους η διαφάνεια στην οικονομική διαχείριση και αποτελεσματική λειτουργία του; Το σίγουρο είναι ότι φαινόμενα αδιαφάνειας, έλλειψης λογοδοσίας και διακομματικών πελατειακών πρακτικών πρέπει να εκλείψουν. Και επειδή μας δόθηκε αυτές τις μέρες η δυνατότητα πρόσβασης στο πόρισμα του Υπουργείου Οικονομικών για το Ταμείο Αλληλοβοήθειας, που αφορούσε έλεγχο για το διάστημα 2005 έως 2016 είχε το συγκεκριμένο πόρισμα, ούτε λίγο ούτε πολύ, είκοσι δύο σημαντικά ευρήματα. Κάποια από αυτά είναι η καταβολή επιδόματος πολιτιστικής επιμόρφωσης στους υπαλλήλους του Υπουργείου Πολιτισμού ύψους 40.000.000 ευρώ μέσω του Ταμείου Αλληλοβοήθειας, ενώ δεν προβλεπόταν στους καταστατικούς σκοπούς του. Μάλιστα για τις ανάγκες μηχανοργάνωσης δόθηκαν επιπλέον 144.000 ευρώ, προκειμένου να γίνονται αυτές οι καταβολές. Ακόμη έγινε πρόσληψη νομικού συμβούλου και επικοινωνιακού σύμβουλου με αμοιβές 30.000 ευρώ και 74.000 ευρώ αντίστοιχα, χωρίς να προκύπτει παροχή υπηρεσίας. Υπάρχουν διάφορες δαπάνες, που δεν ανταποκρίνονταν στον σκοπό του ταμείου. Λειτουργούσε ουσιαστικά το Ταμείο Αλληλοβοήθειας ως συγκοινωνούν δοχείο με συνδικαλιστικές οργανώσεις, σε ό,τι αφορά σε υπαλλήλους που πηγαινοερχόντουσαν. Γίνονταν προσλήψεις προσωπικού ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου κατά παράβαση της ιδρυτικής πράξης του ταμείου. Δίνονταν επιδόματα σε συμβασιούχους της τάξης των 676.000 ευρώ με προφορικές συμφωνίες, 111.000 ευρώ με δύο τιμολόγια με γνωστή εταιρεία παιχνιδιών χωρίς να είναι καταχωρημένα και χωρίς χρηματική συναλλαγή με την εταιρεία. Αυτά είναι μερικά από τα είκοσι δύο ευρήματα του πορίσματος του ελέγχου, που έγινε στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Ειρήσθω εν παρόδω, αν δείτε και το χρονικό διάστημα από το 2005 ως το 2016, θα διαπιστώσετε ότι υπήρχε μια διακομματική ομερτά για όλα αυτά που γίνονταν. Ερχόμαστε, λοιπόν, τώρα και λέμε ότι κόβοντας την απευθείας χρηματοδότηση στο Ταμείο Αλληλοβοηθείας από το ΤΑΠΑ, θα διορθωθούν οι παραπάνω παθογένειες. Μακάρι να ήταν τόσο απλό. Κλείνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημαντικότητα των θεμάτων του πολιτισμού φαίνεται από το γεγονός ότι στους τρεις πυλώνες της βιώσιμης ανάπτυξης, δηλαδή στην οικονομική ανάπτυξη, την κοινωνική συνοχή και τον σεβασμό στο περιβάλλον, έχει προστεθεί τα τελευταία χρόνια και ένας τέταρτος πυλώνας, που είναι ο σεβασμός της πολιτιστικής κληρονομιάς. Αυτό έχει κομβική σημασία για την πατρίδα μας, μια που έχει την ευλογία να έχει μια διαχρονικά πλούσια ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά. Για αυτό δράττομαι της ευκαιρίας να επισημάνω το πρόβλημα που έχει προκύψει με την ανέγερση κτηρίων μεγάλου ύψους πάνω από οκτώ ορόφους πέριξ της Ακρόπολης, που είναι το παγκόσμιο τοπόσημο της Αθήνας, κάτι που θέσαμε και στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων και έχουμε κάνει και σχετική ερώτηση στον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Συγκεκριμένα στις 21 Φεβρουαρίου ρωτάμε αν τηρήθηκαν όλες οι προβλεπόμενες διοικητικές διαδικασίες, πώς θα αποφευχθούν τέτοιες παρατυπίες στο μέλλον, όταν μάλιστα δημιουργούν τετελεσμένα, αν εξετάζεται η θέσπιση ηπιότερων όρων δόμησης και αν σκοπεύει να προχωρήσει το Υπουργείο σε επανεξέταση των διοικητικών πράξεων σε συνεργασία με το Υπουργείο Ενέργειας. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ]] Είναι θετικό που το Υπουργείο Πολιτισμού δηλώνει, πως όπου χρειαστεί θα υπάρξει και θεσμική παρέμβαση ώστε να σταματήσει η κατάσταση, και έχει τεθεί και το πάγωμα των οικοδομικών εργασιών μέχρι να εξεταστεί το ζήτημα. Το θέμα όμως είναι η πολιτεία να βρίσκεται ένα βήμα μπροστά και να προβλέπει τη δημιουργία τέτοιων προβλημάτων και να μη δημιουργούνται τετελεσμένα ή στο παρά πέντε να προσπαθούμε να ανατρέψουμε την υφιστάμενη κατάσταση. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Σεβαστάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Πολύ συχνά συμβαίνει να διαδέχομαι τον κ. Μαυρωτά ή να προηγούμαι αυτού. Μας συνδέει αυτή η κοινή μοίρα του Μετσόβιου Πολυτεχνείου, η οποία μάλλον είναι και η πιο μακροχρόνια σχέση.
Είναι μοιραία.
Ακριβώς. Είχε έναν εσωτερικό μονόλογο ο κ. Δαβάκης για την παραγωγή, τη χρησιμότητα, την εισφορά της Αριστεράς στον πολιτισμό. Αντιστοίχως είχε απαντήσει αλλά νωρίτερα από την θέση του ερωτήματος, ο κ. Σκουρολιάκος, στο τι εισέφερε συνολικά η Αριστερά, ποιο είναι το ίχνος της Αριστεράς. Δεν πρόκειται πια για αυτές τις παλιές ιδεολογικές συγκρούσεις. Οι ιδεολογικές συγκρούσεις έχουν αναβαπτιστεί, έχουν αποκτήσει νέα περιεχόμενα, οι πολικότητες δεν έχουν τα εμφυλιοπολεμικά χαρακτηριστικά που είχαν την περίοδο παραδείγματος χάριν της επιθεώρησης τέχνης, όπου μια θεώρηση, μια κοσμοθέαση, η κοσμοθέαση της Αριστεράς, η ποίηση της Αριστεράς, οι θεωρητικές κατασκευές της Αριστεράς συγκρούονταν με την άλλη πλευρά. Σήμερα έχουμε μια διάχυση των πολιτιστικών αντιλήψεων και επίσης υπάρχει ένας εκδημοκρατισμός, κατά κάποιον τρόπο, του πολιτισμού, αλλά συγχρόνως υπάρχει και μια μαζική έκπτωσή του, μια απομείωσή του. Η μαζικοποίηση διά των νέων μέσων του πολιτισμού είναι προφανές ότι μερικές φορές τον εκχυδαΐζει. Θα έλεγα, όμως, ότι παρ' όλο που αυτό το νομοσχέδιο έχει τον τίτλο του νομοσχεδίου του Υπουργείου Πολιτισμού, στην πραγματικότητα πρόκειται για πολύ σοβαρές διευθετήσεις εργασιακού χαρακτήρα. Έχουμε πει ότι άλλο η κουλτούρα και άλλο η θεσμική οργάνωσή της. Εκεί μέσα παρεισφρέει το εργασιακό ήθος, παρεισφρέει η κοσμοθέαση, που σχετίζεται με τις εργασιακές σχέσεις και πολύ πρακτικά ζητήματα. Άρα αυτό το νομοσχέδιο έχει να κάνει μια μάχη οπισθοφυλακής και να αποκαταστήσει κατά κάποιον τρόπο εκκρεμότητες εργασιακές και άλλες. Υπάρχουν δύο μεγάλα στοιχεία που εγώ θα εντόπιζα. Ο καθένας έχει τις ευαισθησίες και τις μονομέρειές του. Το ένα είναι ότι προσπαθεί να ανασυντάξει έναν ηθικό κώδικα, που σχετίζεται με τους εποπτευόμενους φορείς και με τον συγκεκριμένο, με τον παιδικό σταθμό και με ό,τι έκρυβε αυτός, χωρίς όμως να κάνει μια πολεμική χειρονομία, δηλαδή, χωρίς κατά κάποιο τρόπο να ανοίξει μεγαλύτερο ρήγμα από αυτό που πάει να επουλώσει. Το δεύτερο είναι μια πλευρά, ένα άρθρο που ίσως δεν εντοπίστηκε από τους ομιλητές ούτε στην επιτροπή. Το άρθρο 15 έχει ενδιαφέρον, γιατί σχετίζεται με τα δικαιώματα του δημοσίου που αφορούν τα αντίγραφα. Σήμερα τα αντίγραφα δεν είναι τα προπλάσματα μόνο, δηλαδή η περιουσία της πολιτείας από την αναπαραγωγή των αντιγράφων αρχαίων ή σύγχρονων. Το αντίγραφο έχει μια πολύ διευρυμένη έννοια. Είναι και το animation, είναι και οι πολλαπλές αφηγήσεις, οι πολλαπλές απεικονίσεις, που μπορεί να ξεκινούν από ένα κεφάλι του Ερμή και να γίνονται μπλούζα, να γίνονται δηλαδή εφαρμογές γραφιστικές. Το Υπουργείο προσπαθεί να αποκτήσει ή να ανακτήσει ή να υποδηλώσει ότι πρέπει να έχει την πνευματική κατοχή τους. Και είναι σωστό αυτό. Είναι βασικός κτήτορας, συλλογικός κτήτορας. Και αυτές είναι ίσως οι σοβαρότερες απαντήσεις που αφορούν το ΤΑΙΠΕΔ κ.λπ.. Ο βασικότερος κτήτορας του πνευματικού μας κεφαλαίου είτε του υπαρκτού είτε αυτού που αναδύεται - γιατί το πνευματικό κεφάλαιο ξέρετε ότι εξελίσσεται, η έρευνα προχωράει συνεχώς - είναι το όργανο της πολιτείας, είναι το Υπουργείο Πολιτισμού δηλαδή εμείς δι' αυτού. Άρα επιστρέφουμε και στο αρχικό διάβημα ότι εμείς όλοι οι πολίτες, οι απλοί πολίτες που είμαστε έξω από το σύστημα και εκφραζόμαστε από τον συλλογικό μας φορέα - που οργανώνει το εθνικό βλέμμα το πολιτιστικό, που είναι το Υπουργείο Πολιτισμού - θα πρέπει να είμαστε αυστηροί στον έλεγχό του. Θα πρέπει το Υπουργείο Πολιτισμού, όπως και κάθε φορέας, να μην αυτονομείται, να μην ιδιωτικοποιείται άτυπα, ουσιαστικά. Γιατί συμβαίνει αυτό, να έχεις έναν κατ' επίφαση δημόσιο τομέα αλλά στην πραγματικότητα να αποτελείται από ένα άθροισμα ιδιωτικών διευθετήσεων, προσωπικών διευθετήσεων, μερικές φορές και ιδιοτελών διευθετήσεων. Πρέπει το Υπουργείο να είναι κοινόκτητο, δημοκρατικό και ανοιχτό, κάτι από το οποίο πάσχουν πάρα πολλοί φορείς για πάρα πολλά χρόνια, να ανήκουν δηλαδή στον πολίτη, να είναι ανοιχτοί στον πολίτη, να ελέγχονται από τον πολίτη, χωρίς όμως απαραίτητα να προσχωρούν στις μαζικές ορμές του και στις ενδεχομένως ιδιοτελείς διαθέσεις του πολίτη. Θα εντόπιζα ως σημαντική βελτίωση την αναβάθμιση των προσόντων για τον καθηγητή της Ιστορίας της Τέχνης στη Σχολή Καλών Τεχνών της Τήνου. Είναι μια πολύ ιδιόρρυθμη μεταλυκειακή ή προπανεπιστημιακή δομή το Σχολείο, ουσιαστικά, Γλυπτικής που υπάρχει στην Τήνο. Έγινε μια προσπάθεια τα τελευταία χρόνια βελτίωσης και διεύρυνση του προφίλ του. Νομίζω ότι η αναβάθμιση των προσόντων είναι αυτονόητη. Σήμερα τα εργαλεία ανάγνωσης της ιστορίας είναι εξίσου ισχυρά. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Ο κ. Τζαβάρας συγκρούεται με τον κ. Ξυδάκη και η κ. Βάκη δεν αποτελεί γέφυρα πια.
Αριστερά είναι η κ. Βάκη. Δεν είναι «Γέφυρα». Είναι καθαρόαιμη.
Είναι η τομή σας. Το εν λόγω Σχολείο, λοιπόν, Καλών Τεχνών είναι πολύ σημαντικό και για έναν άλλο λόγο ότι παραλαμβάνει μια παράδοση. Θα ενίσχυα, λοιπόν, την άποψη της κ. Κεφαλίδου σαν άνθρωπος της ευρυχωρίας, διότι όντως η πρώτη ύλη - που αφορά την περιοχή της εννοώ - δημιουργεί και αποτελεί ήδη συγκροτημένο βλέμμα πνευματικό δηλαδή φορτίο. Θα ήταν, λοιπόν, ενδιαφέρον να υπήρχαν πιο συντεταγμένες και πιο συγκεκριμένες και ίσως πιο αποδελτιωμένες προτάσεις, που θα μπορούσαν να περιλάβουν και τη Δράμα. Έτσι κι αλλιώς τα νησιά όπως της Σάμου, της Ικαρίας, των Φούρνων, οι τόποι μας έχουν ένα τεράστιο απόθεμα αντιφατικό, και το Υπουργείο ευτυχώς αυτό το απόθεμα λόγιου πολιτισμού και λαϊκού πολιτισμού, που πάντα ή ως συνήθως περιφρονείται, νομίζω ότι το στηρίζει ή τουλάχιστον ακούει την ανάγκη ενίσχυσής του. Θα κλείσω με ένα νησί γειτονικό μου. Το Μουσείο Βρανά είναι μια εκκρεμότητα. Δεν θα την αφήσουμε. Αφορά τη Μυτιλήνη και τη βιομηχανική της ιστορία και νομίζω ότι αυτό θα το δούμε στις επόμενες νομοθετικές διευθετήσεις. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Γιάννης Ανδριανός από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα ένα νομοσχέδιο, το οποίο για μια ακόμη φορά αντιμετωπίζει αποσπασματικά και εμβαλωματικά κάποια επιμέρους ζητήματα, χωρίς να καταδεικνύει κάποια ευρύτερη ενιαία στρατηγική αναγκαία για την αποτελεσματική αξιοποίηση του τεράστιου συγκριτικού πλεονεκτήματος, που είναι ο πολιτισμός για τον τόπο μας, για την πατρίδα μας. Αφ' ενός τα προβλήματα που υπογράμμισε η εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας και αφ' ετέρου τόσο η εξυγίανση του Ταμείου Αλληλοβοήθειας όσο και η ενσωμάτωση του παιδικού σταθμού των υπαλλήλων στο Υπουργείο αλλά και η κατάργηση του Οργανισμού Ανέγερσης του Μουσείου της Ακρόπολης, είναι ζητήματα που προφανώς έπρεπε να διευθετηθούν. Όμως η χρονική στιγμή της ψήφισης - δηλαδή μετά από τεσσεράμισι χρόνια στη διακυβέρνηση και μετά από τέσσερις Υπουργούς - του συγκεκριμένου νομοσχεδίου δημιουργεί ερωτηματικά ως προς τις πραγματικές προθέσεις αυτών των ρυθμίσεων. Σε ό,τι αφορά το Ταμείο Αλληλοβοήθειας, είναι χαρακτηριστικό ότι ο διαχειριστικός έλεγχος ανακοινώθηκε ήδη από τον Αύγουστο του 2015. Έκτοτε η διαδικασία είχε ουσιαστικά τελματώσει, για να επανέλθει σήμερα ουσιαστικά προεκλογικά το θέμα. Και, μάλιστα, ενώ από τη μία το 2017 η Κυβέρνηση μιλούσε για κατάργηση του ταμείου, χαρακτηρίζοντάς το ως αμαρτωλό, την ίδια στιγμή η τότε Υπουργός Πολιτισμού ζητούσε από το ΤΑΠΑ τη χρηματοδότησή του με 350.000 ευρώ. Χαρακτηριστικό δε της προχειρότητα, με την οποία χειρίστηκε η Κυβέρνηση το θέμα, είναι ότι δεν φρόντισε καν να άρει εγκαίρως την εμπιστευτικότητα του πορίσματος, πάνω στο οποίο, όπως δηλώνει, βασίζει τις ενέργειές της, και να ενημερωθούν οι Βουλευτές και τα μέλη της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων. Σε ό,τι αφορά τον παιδικό σταθμό, ήδη με το οργανόγραμμα του 2014 προβλεπόταν η ενσωμάτωσή του στο Υπουργείο. Η σημερινή Κυβέρνηση με τις διαδοχικές ηγεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού επέλεξε να μην ενεργοποιήσει το οργανόγραμμα διαιωνίζοντας έτσι το πρόβλημα, και σήμερα η δήθεν λύση που προάγεται, υπάγει τον παιδικό σταθμό στον άμεσο έλεγχο του εκάστοτε Υπουργού, ο οποίος ή η οποία θα μπορεί κατά την ευχέρειά του την ευχέρειά της, να καθορίζει τα κριτήρια επιλεξιμότητας. Δεν επιλύσατε, λοιπόν, εγκαίρως ένα υπαρκτό ζήτημα, αξιοποιώντας τη σχετική προεργασία. Ως προς τον Οργανισμό Ανέγερσης του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης η κατάργησή του και η μετατροπή του σε Οργανισμό Αποπεράτωσης με έργο την ανάδειξη της ανασκαφής του υπόγειου χώρου του μουσείου, η δημιουργία υπαίθριου μουσείου, η λειτουργία και η συντήρηση προβλεπόταν στο νομοσχέδιο που καταθέσαμε τον Νοέμβριο του 2014, όπως προβλεπόταν και η διάλυσή του μετά το πέρας του αντικειμένου του, βεβαίως, με τη στελέχωση των οργανικών θέσεων του Μουσείου της Ακρόπολης από τους υπαλλήλους που υπηρετούσαν στον ως άνω οργανισμό. Το ίδιο, βεβαίως, ισχύει με καθυστέρηση, δηλαδή, και στην απόφασή σας για την καταβολή επιδόματος στους αρχαιοφύλακες της Δήλου, ζήτημα που είχατε ξανά το περιθώριο να λύσετε εδώ και τεσσεράμισι χρόνια, εντάσσοντάς το, μάλιστα, σε ένα ευρύτερο ρυθμιστικό πλαίσιο, ώστε να καλύψει και άλλες περιπτώσεις ανά την επικράτεια. Επειδή, λοιπόν, η προχειρότητα και η αποσπασματικότητα χαρακτηρίζει σταθερά τη σημερινή Κυβέρνηση, θέλω να επιστήσω για μια ακόμη φορά την προσοχή στα επιτακτικά ζητήματα ιδιαίτερα στον χώρο του πολιτισμού, που σας έθεσα και κατά τη συνεδρίαση της επιτροπής των περιφερειών, και ιδίως να προχωρήσουν χωρίς καθυστέρηση οι προσλήψεις για τους αρχαιοφύλακες, τους υπαλλήλους καθαριότητας και τους υπαλλήλους στα πωλητήρια των μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων, ώστε να λειτουργήσουν με την έναρξη της τουριστικής περιόδου, καθώς και η προμήθεια των πωλητηρίων με προϊόντα. Θα είναι εντελώς απαράδεκτο να δούμε να επαναληφθεί η περσινή εικόνα χάους και ντροπής, δηλαδή ενώ η τουριστική περίοδος ξεκινά ουσιαστικά στη χώρα μας από τον Μάρτιο, να υπογραφούν συμβάσεις στα μέσα του Ιουλίου. Επιτέλους πρέπει να δούμε τον πολιτισμό τόσο ως ένα ηθικό και εθνικό χρέος όσο και ως το τεράστιο αναπτυξιακό εργαλείο που είναι για τη δημιουργία θέσεων εργασίας και για την τόνωση της εθνικής οικονομίας αλλά και των τοπικών οικονομιών. Είναι, πραγματικά, κρίμα να μην έχει προχωρήσει ο αναγκαίος εκσυγχρονισμός του ΤΑΠΑ, για τον οποίον είχατε δεσμευτεί, και να παρουσιάζει εικόνες ντροπής με κλειστά και άδεια πωλητήρια και αναψυκτήρια στα μουσεία και στους αρχαιολογικούς χώρους, με ελλείψεις εκτός από το προσωπικό σε προϊόντα αλλά και προβλήματα στην καθαριότητα σε αρχαιολογικούς χώρους ιδιαίτερης σημασίας όπως οι Μυκήνες και το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο πολιτισμός μας χρειάζεται και αξίζει μια διαφορετική προσέγγιση, μια ολοκληρωμένη σοβαρή και υπεύθυνη στρατηγική, που πρέπει όλοι μαζί να υπηρετήσουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Ο κ. Ξυδάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω με έναν έπαινο, μια απονομή συγχαρητηρίων στην ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού, διότι, επιτέλους, μετά από τέσσερα χρόνια αναδομείται μια δομή που παρήγαγε νόσο, αδιαφάνεια και κατ' ουσίαν αποτελούσε ένα πορτοφόλι πολιτικού χρήματος. Το έχουμε πει από εδώ, από το Βήμα της Ολομέλειας της Βουλής, ότι ήταν μια μικρογραφία ΚΕΕΛΠΝΟ μέσα στο Υπουργείο Πολιτισμού, και η πρώτη Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - Αλέξη Τσίπρα είχε αναδείξει το θέμα από τους πρώτους μήνες, και τον Αύγουστο του 2015 είχαμε παραγγείλει - ήμουν εγώ τότε στο Υπουργείο - διαχειριστικό έλεγχο. Είχαμε κατανοήσει τον πολιτικό μηχανισμό και την αδιαφάνεια που υπήρχε εκεί. Δυστυχώς υπάρχουν ακόμη και σε άλλα Υπουργεία παρόμοια ταμεία. Και αυτά θα πρέπει να θεραπευτούν και να ξεριζωθούν και να σταματήσει αυτή η αταξία, η οποία σε αδρές γραμμές πρόκειται για ένα σωματείο, μια ένωση φυσικών προσώπων της οποίας η διοίκηση συγκροτείται με υπουργικές αποφάσεις και η χρηματοδότηση πάλι με υπουργικές αποφάσεις. Είναι ντροπή και για το εργατικό κίνημα που βρίσκεται στα θεμέλια του νεωτερικού πολιτισμού της Δύσεως, να έχει τέτοιον εναγκαλισμό με την πολιτική εξουσία, και είναι ντροπή, επίσης, για μια δημοκρατική πολιτεία να δημιουργεί τέτοιες δομές. Άλλος ένας έπαινος αξίζει για μια πρωτοβουλία του Υπουργείου Πολιτισμού - πάλι που είχε εξαγγελθεί παλιότερα - για προκηρύξεις των θέσεων καλλιτεχνικών διευθυντών στους καλλιτεχνικούς οργανισμούς. Κάθε καλλιτεχνική κοινότητα πρέπει να αναλαμβάνει την ευθύνη της επιλογής των προσώπων της με δημοκρατικές, ανοιχτές, διαφανείς διαδικασίες, και τα κακεντρεχή σχόλια που ακούστηκαν για τον άγονο διαγωνισμό στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, αφορούν μόνο το τυπικό μέρος. Θα επαναπροκηρυχθεί και θα προχωρήσει. Η πολιτική κατεύθυνση, η πολιτική ενέργεια είναι αναμφίβολα ορθή. Έτσι γίνεται σε όλες τις χώρες της Δύσεως, στην οποία ανήκουμε, και έτσι πρέπει να γίνεται και εδώ. Κανένας Υπουργός δεν είναι παντογνώστης και πανέξυπνος, ώστε όλες του οι ενέργειες και οι διορισμοί καλλιτεχνικών διευθυντών να είναι ορθές, και δεν μπορεί να παραβλέπει τη συμμετοχή των καλλιτεχνικών κοινοτήτων στη διαμόρφωση μιας διοίκησης ενός μεγάλου οργανισμού. Βοηθά και επικουρεί η καλλιτεχνική κοινότητα, διά των εκλεκτορικών σωμάτων που συγκροτούνται και επιλέγουν. Μετά τους επαίνους οι εκκλήσεις και τα παράπονα προς το Υπουργείο Πολιτισμού. Θα ήθελα να μάθω τι έχει κάνει το Υπουργείο Πολιτισμού με το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων, σε ποιο στάδιο βρίσκεται ο εξαγγελθείς νέος οργανισμός. Αυτή είναι η ατμομηχανή του ελληνικού πολιτισμού. Αυτή είναι η ατμομηχανή που μπορεί να τροφοδοτήσει και τη συντήρηση και την ανάδειξη των μνημείων και της κληρονομιάς και να είναι ο αιμοδότης του σύγχρονου πολιτισμού. Το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων είναι ο μεγάλος ασθενής και αυτός ο οργανισμός, τον οποίο πιστεύω και ακουσίως αλλά κυρίως εκουσίως, παραμένει σε παράλυση, για να τον αρμέγουν κάποιοι επιτήδειοι. Τι έχει γίνει με έναν ργανισμό, του οποίου το πλαίσιο λειτουργίας και οργάνωσης είναι από τη δεκαετία του 1970; Δεν έχει γενικό διευθυντή. Δεν έχει διευθυντή εμπορικής εκμετάλλευσης. Δεν έχει οργανωμένο τμήμα μηχανοργάνωσης. Δεν έχει οικονομικό διευθυντή. Έχει εξαγγελθεί ο οργανισμός τουλάχιστον δυόμισι χρόνια. Πού βρίσκεται; Πρέπει να έχουμε κάποιες απαντήσεις. Τι γίνεται η εφαρμογή ψηφισθέντων οργανισμών, οργανογραμμάτων και εσωτερικών κανονισμών λειτουργίας σε δεκάδες άλλους εποπτευόμενους οργανισμούς του Υπουργείου Πολιτισμού; Πού βρίσκονται αυτά τα θέματα; Τι συμβαίνει με τον μη εφαρμοσθέντα Οργανισμό του Μουσείου Ακροπόλεως; Το Μουσείο Ακρόπολης προβλέπει θέση γενικού διευθυντή και πέντε διευθύνσεις. Τι κάνει το διοικητικό συμβούλιο; Τι κάνει η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού; Από αυτό εδώ το Βήμα είχαμε τροποποιήσει τον ιδρυτικό νόμο του Μουσείου Ακροπόλεως, για να παραταθεί η θητεία του Προέδρου κ. Παντερμαλή. Είχα πει τότε από αυτό το Βήμα ότι επιβραβεύουμε τον κ. Παντερμαλή, που μετά από έντεκα χρόνια δεν έχει εφαρμόσει τον οργανισμό; Σε αυτά πρέπει να απαντήσουμε. Είχε υπερβεί το όριο ηλικίας και έγινε παράταση με τροποποίηση του νόμου. Απαιτούμε από τον κύριο Πρόεδρο και από την πολιτική ηγεσία - είναι διοικητικές πράξεις - να εφαρμοστεί ο νόμος. Δεν εφαρμόζουμε τους νόμους, δεν έχουμε οργανισμούς, δεν πληρούνται τα οργανογράμματα, δεν τηρούνται οι εσωτερικοί κανονισμοί λειτουργίας. Τέλος πρέπει να υπερβούμε - και εδώ έχουμε πρώτα δείγματα - τις δυσκαμψίες της δημόσιας διοίκησης, εκμεταλλευόμενοι την τεχνογνωσία του ιδιωτικού τομέα. Δεν είναι ταμπού αυτό. Για κανέναν δεν πρέπει να είναι ταμπού. Είναι ταμπού για τον νεοφιλελευθερισμό, ο οποίος θέλει να καταργήσει τον δημόσιο τομέα. Η σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού πρέπει να αξιοποιείται, όταν υπάρχει έτοιμο λογισμικό, όταν υπάρχουν έτοιμοι οι οργανισμοί, όταν υπάρχουν έτοιμοι άνθρωποι. Είναι περιττό το δημόσιο να ανακαλύπτει από την αρχή τον τροχό και να στήνει δυσκίνητους μηχανισμούς, ενώ πρέπει να γνωρίζουμε ότι όλη αυτή η τεράστια οικονομική και πολιτιστική δυνατότητα της κληρονομιάς, μπορεί να είναι ατμομηχανή για πάρα πολλά πράγματα και για τη συντήρησή του και την ανάδειξή του, όπως είπαμε και πριν, και για να τροφοδοτήσει δράσεις σύγχρονου πολιτισμού οι οποίες είναι κοστοβόρες και οι οποίες είναι απολύτως αναγκαίες για την ανάδειξη μιας νέας εθνικής αυτοπεποίθησης. Δεν μπορούμε να ξαναφτιάχνουμε από την αρχή πράγματα. Ας χρησιμοποιήσουμε αυτά που υπάρχουν. Και να κατανοηθεί από τον ελληνικό λαό, με παραδείγματα και πράξεις, ότι όταν αξιοποιείς την πολιτιστική σου κληρονομιά, μπορείς να παράγεις και την αναγκαία αυτοπεποίθηση και μία νέα αναβαθμισμένη, ανοιχτή, εξωστρεφή ταυτότητα υπερηφάνειας. Επίσης πρέπει να δώσουμε στους συμπολίτες μας να καταλάβουν ότι είναι μία μηχανή προόδου, παραγωγής κοινωνικού πλούτου, καλών θέσεων εργασίας και πολλαπλών πυροδοτήσεων της επιχειρηματικότητας. Αυτό με λίγα λόγια, πρακτικά συμποσούται σε μία ριζική ανακαίνιση του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, στο οποίο θα περίμενα να ακούσω από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου τι έχει γίνει μετά από τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Ο κ. Χριστόφορος Παπαδόπουλος έχει τον λόγο.
Η Αντιπολίτευση - κυρίως η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ - καταγγέλλει το νομοσχέδιο ως αποσπασματικό, προεκλογικό και άνευ καλλιτεχνικής πνοής. Οι ίδιοι οι καλλιτέχνες λένε ότι αλίμονο στη χώρα που ο Υπουργός Πολιτισμού καθορίζει την πολιτιστική δημιουργία και πως η τέχνη για να ανθίσει χρειάζεται δομές και υποδομές. Άρα, αν πρέπει να κριθούμε, θα πρέπει να κριθούμε σε αυτά τα δύο γεγονότα. Ποια είναι η εικόνα που παραλάβαμε; Ένα βομβαρδισμένο τοπίο στον χώρο του πολιτισμού, στον χώρο του βιβλίου, των εικαστικών, της μουσικής, του θεάτρου, του κινηματογράφου. Ποια ήταν η λανθάνουσα ή αν θέλετε η υπόγεια πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων; Ήταν αυτό που λέμε η ιδρυματοποίηση της πολιτιστικής ζωής, η παράδοση δηλαδή της στρατηγικής για τον πολιτισμό στα ιδιωτικά πολιτιστικά ιδρύματα. Θέλετε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα; Όταν ήλθαμε στην Κυβέρνηση το 2015, οι δεκατρείς σύγχρονες αίθουσες πολιτιστικής παράδοσης ήταν όλες των ιδιωτικών ιδρυμάτων, Μέγαρο Μουσικής, Κέντρο Πολιτισμού «Σταύρος Νιάρχος», Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, Ίδρυμα «Θεοχαράκη», «Κακογιάννη» και πάει λέγοντας. Δείτε σήμερα την εικόνα. Τόσες δυνατότητες έχει να παρουσιαστεί η καλλιτεχνική δημιουργία. Ξέρετε, από το 2011 και επί υπουργίας Γερουλάνου, αυτή η πολιτική άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά και αν θέλετε και μία θεωρητική παράσταση με τη «λευκή Βίβλο». Ήταν στην πραγματικότητα η μεταφορά της ευθύνης στα ιδιωτικά ιδρύματα και η υποχώρηση του κράτους σε όλους τους τομείς πολιτιστικής δημιουργίας. Θα πει κανείς «και πριν»; Θέλω να είναι σαφές αυτό. Δεν νοσταλγούμε την εποχή της ευημερίας, της λεγόμενης ευημερίας, της πλαστής ευημερίας, της ευημερίας με δανεικά και φούσκες, ούτε αναπολούμε φυσικά το δίπολο που ήταν μέχρι και τις μέρες μας, την υποκουλτούρα για τα λαϊκά στρώματα και την αναμασημένη τροφή από τις μητροπόλεις του καπιταλισμού για τις ελίτ. Επίσης, δεν είμαστε εχθροί των ιδρυμάτων. Αντίθετα, αναγνωρίζουμε ότι πολλά από αυτά παράγουν προϊόν και μάλιστα, με δικούς τους πόρους. Τα περισσότερα, όμως, είναι κλειστοί χώροι διαχείρισης του πολιτιστικού προϊόντος. Τι χρειάζεται για να μπορέσει να παραχθεί πολιτισμός και μάλιστα ελεύθερος; Δεν λέμε ότι δεν υπάρχει. Αυτή είναι μία δεύτερη διαπίστωση της κρίσης, δηλαδή ότι την ίδια στιγμή που υπήρχε φτώχεια, ένα ασφυκτικό πλαίσιο, η καλλιτεχνική δημιουργία ανθούσε από κάθε πόρο της κοινωνίας. Είναι εντυπωσιακό το πόσες πρωτοβουλίες, συλλογικότητες παρήγαγαν τέχνη, παρήγαγαν διανόηση, παρήγαγαν εικαστική δημιουργία στην περίοδο της κρίσης. Αυτό που χρειάζεται για μας είναι να δημιουργήσουμε αφ' ενός τις οργανωτικές δομές - γι' αυτό έχει νόημα το συγκεκριμένο άρθρο που μιλάει για την υποχρέωση των οργανισμών στη Λυρική, στο Μέγαρο, στο Κέντρο Κινηματογράφου - την καλλιτεχνική ανεξαρτησία - είπε ο κ. Ξυδάκης, την υποχρέωση να μπορεί να επιλέγεται ο καλλιτεχνικός διευθυντής με ελεύθερο δημόσιο διαγωνισμό - και την ασφάλεια και αξιοπρέπεια των εργαζομένων, όπως ορίζει σε πάρα πολλά περιστατικά το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Θα κάνω και ένα σχόλιο που έχει ενδιαφέρον και από τη συζήτηση με τους φορείς για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, για το Ταμείο Αλληλοβοηθείας. Είναι, όπως είπε και ο κ. Δελής, ψευδεπίγραφο όνομα. Δεν πρόκειται περί αυτού, δεν πρόκειται περί ενός Ταμείου Αλληλοβοήθειας. Ξέρετε στην παράδοση του συνδικαλιστικού κινήματος, στην παράδοση του εργατικού κινήματος υπάρχουν τα Ταμεία Αλληλοβοήθειας ως μέρος και της συγκρότησής του, της αυτονομίας του. Κατ' αρχάς, η συγκεκριμένη διαχειριστική επιτροπή δεν είναι ένα προϊόν της κοινωνικής αυτονομίας. Αντίθετα είναι ένα όργανο όπου υπάρχουν οι εργαζόμενοι, υπάρχει το Υπουργείο, ο εργοδότης και μέσα διαχειρίζονται διάφορα ζητήματα, που αφορούν είτε τον παιδικό σταθμό είτε τις κατασκηνώσεις, όπως θα μπορούσε να ήταν η επικουρική ασφάλιση, το εφάπαξ και οτιδήποτε. Αυτοί είναι οι διαχειριστικοί οργανισμοί. Για να είναι ταμείο αυτασφάλειας, προϋποθέτει κοινωνική αυτονομία. Κοινωνική αυτονομία σημαίνει ότι η διεύθυνσή του επιλέγεται από τους ίδιους τους εργαζόμενους, λογοδοτεί στους εργαζόμενους και άρα, και επανεκλέγεται από τους ίδιους εργαζόμενους, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει. Αν συνέβαινε αυτό, τότε δεν θα είχαμε τα συμπτώματα διαφθοράς, δεν θα είχαμε τα φαινόμενα κρατικού συνδικαλισμού, δεν θα είχαμε τα δικαστήρια μέσα στα συνδικάτα. Θα είχαμε τη δυνατότητα του ελέγχου και της αυτοκάθαρσης. Θα κλείσω με ένα πολύ παραστατικό γεγονός. Ξέρετε, για τρία χρόνια δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα με το Ταμείο Αυτασφάλειας. Ξέρετε γιατί; Γιατί τον Οκτώβρη του 2014 ανανεώθηκε η θητεία του, ενώ έληγε τον Φλεβάρη του 2018, ακριβώς για να μην μπορούμε να το ελέγξουμε. Γιατί το καταστατικό δεν επέτρεπε στο κράτος να ελέγξει τον συγκεκριμένο οργανισμό. Άρα, όταν μας κατηγορούν και μας καταγγέλλουν, πρέπει λιγάκι με άλλο τρόπο να δείχνουν και ποια ήταν η προηγούμενη πολιτική τους, ποια ήταν τα πραγματικά περιστατικά και πώς φαντάζονται το μέλλον. Ευχαριστώ.
Κι εμείς. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Αποστολάκης, για να παρουσιάσει μια τροπολογία.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έχει καταθέσει μία τροπολογία για δύο επείγουσες τροποποιήσεις που πρέπει να γίνουν. Η μία αφορά στο πολιτικό προσωπικό του Υπουργείου και η άλλη στα ανώτατα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Ως προς τους πολιτικούς υπαλλήλους, η τροπολογία ρυθμίζει τις διαδικασίες και τα κριτήρια επιλογής προϊσταμένων στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και έχει δύο άρθρα. Το πρώτο αφορά στη μοριοδότηση των υπαλλήλων που είναι υποψήφιοι για τις θέσεις προϊσταμένων. Συγκεκριμένα, στις Ένοπλες Δυνάμεις υπάρχει Σχολή Προγραμματιστών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών, η οποία παρέχει ποιοτική εκπαίδευση ανώτερου κύκλου σπουδών, σε μεγάλο φάσμα αντικειμένων, όπως η ανάπτυξη δικτύων πληροφορικής, συστημάτων υποδομών και άλλα, κι επίσης, η σχολή αυτή διοργανώνει σεμινάρια τα οποία παρακολουθούν οι υπάλληλοι του Υπουργείου, προκειμένου να καταρτίζονται σε επιμέρους θέματα Πληροφορικής. Αυτή τη σεμιναριακή εκπαίδευση θέλουμε να μοριοδοτήσουμε, ώστε να αποτυπώνεται στην εικόνα των υπαλλήλων που κρίνονται για προϊστάμενοι η πραγματική εικόνα των προσόντων τους. Η ρύθμιση που προτείνουμε εντάσσεται στον Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα, βάζει όριο στο μέγιστο αριθμό των σεμιναρίων που μοριοδοτούνται και είναι πλήρως εναρμονισμένη με το νομικό πλαίσιο που διέπει γενικά τους δημοσίους υπαλλήλους άλλων φορέων, οι οποίοι, άλλωστε, ήδη λαμβάνουν αντίστοιχο αριθμό μορίων για τις δικές τους θέσεις προϊσταμένων. Το δεύτερο σκέλος αφορά στα συμβούλια επιλογής προϊσταμένων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, στα οποία συμμετέχουν οι προϊστάμενοι διευθύνσεων πολιτικού προσωπικού των τριών γενικών επιτελείων. Σκοπός της ρύθμισής μας είναι να υπάρχει μεγαλύτερη δυνατή διαφάνεια και αμεροληψία στις κρίσεις αυτές και για τον λόγο αυτόν εξαιρούμε από τα συμβούλια αυτά τους υπαλλήλους που κρίνονται για θέσεις στο επιτελείο το οποίο ήδη υπηρετούν. Η συγκρότηση του συμβουλίου θα γίνεται με κλήρωση και νομίζω ότι ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει ότι, με τη διάταξη αυτή, παρέχουμε τα εχέγγυα πραγματικά δίκαιων και αμερόληπτων συλλογικών οργάνων. Συμπληρωματική ρύθμιση στο πρώτο αυτό μέρος είναι και η συμμετοχή στο Ειδικό Συμβούλιο Επιλογής Προϊσταμένων του Ειδικού Γραμματέα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας έναντι του Γενικού Γραμματέα, γιατί αποτελεί πάγια τακτική πλέον τα τελευταία χρόνια να μην ορίζεται o γενικός γραμματέας αλλά ο ειδικός γραμματέας, οποίος και προΐσταται του ενιαίου διοικητικού τομέα στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Το δεύτερο άρθρο της τροπολογίας αφορά το στρατιωτικό προσωπικό και συνιστά ρύθμιση μιας εκκρεμότητας, η οποία υπάρχει εδώ και αρκετά χρόνια, σχετικά με κατηγορίες ανώτατων αξιωματικών που διέπονται από τον παλαιότερο νόμο περί ιεραρχίας και προαγωγών, τον ν.2439/1996. Ο νόμος αυτός, παρότι έχει τροποποιηθεί αρκετές φορές, ώστε να είναι σύγχρονος και λειτουργικός, εξακολουθεί να περιέχει διατάξεις που χρειάζονται προσαρμογή στις σημερινές ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων. Μια από αυτές αφορά ανώτατους αξιωματικούς με καταληκτικό βαθμό ταξιάρχου, δηλαδή εκείνους που λόγω του Σώματος στο οποίο υπηρετούν, ο βαθμός αυτός είναι ο ανώτερος στον οποίο μπορούν να προαχθούν. Οι αξιωματικοί, λοιπόν, αυτοί, όταν έχουν τριάντα πέντε έτη υπηρεσίας, υποχρεωτικά αποστρατεύονται μόλις συμπληρώσουν ένα έτος στον βαθμό τους. Ο νόμος δηλαδή σήμερα αφαιρεί από το Συμβούλιο Αρχηγών των Γενικών Επιτελείων τη δυνατότητα να κρίνει αν πράγματι ένας ανώτατος αξιωματικός μπορεί και πρέπει να παραμείνει στη θέση του για ένα εύλογο χρονικό διάστημα, αλλά οδηγεί αναγκαστικά στην αποστρατεία του, έχοντας μόλις ένα έτος στον βαθμό. Το προφανές πρόβλημα που δημιουργεί η διάταξη αυτή είναι ότι στερεί από την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων ικανά και άξια στελέχη που έχουν μακρά και ευδόκιμη υπηρεσία, αλλά και την εμπειρία που χρειάζεται η θέση στην οποία υπηρετούν. Με την τροποποίηση, επομένως, που κάνουμε σήμερα, δίνουμε τη δυνατότητα στους αρχηγούς των κλάδων να επιλέγουν την παραμονή στην υπηρεσία αυτών των στελεχών για ένα επιπλέον έτος, όπως άλλωστε συμβαίνει και με τους αξιωματικούς βαθμού ταξίαρχου, που έχουν διαφορετική προέλευση και μεγαλύτερο καταληκτικό βαθμό, για τους οποίους βέβαια δεν υπάρχει ούτε υπήρχε σχετικός περιορισμός. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Κύριε Υφυπουργέ, έχετε και εσείς να παρουσιάσετε μια τροπολογία;
Ναι, κύριε Πρόεδρε, αλλά δεν έχει έρθει ακόμα. Είναι τροπολογία όχι του Υπουργείου μου αλλά του Υπουργείου Παιδείας.
Καλώς, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο κ. Ηλιόπουλος από τη Χρυσή Αυγή.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Χαίρομαι που είναι εδώ ο κ. Τζαβάρας, για να του θυμίσω τι είχε ειπωθεί και πώς με είχε αποκαλέσει την 1η -8-2017, κύριε Τζαβάρα. Είχα ξαναμιλήσει τότε για το μεγαλοστέλεχός σας, τον Βουλευτή σας, τον Νίκο Γεωργιάδη και μου μιλούσατε χωρίς ντροπή, γι' αυτά που έλεγα. Δεν περιμένατε τη δικαιοσύνη, τον υποστηρίζατε τότε με θέρμη, έτσι λέγατε. Τον καλύπτατε κι είχατε πει συγκεκριμένα, δικά σας λόγια είναι, τα άκουγα σήμερα στο βίντεο…
Είναι εκτός Κανονισμού, αλλά θα μου δώσετε τον λόγο να απαντήσω.
Θα σας τον δώσει τον λόγο να απαντήσετε.
Δεν μιλάω σε εσένα.
Ο κ. Τζαβάρας…
Δεν μιλάω σε εσένα, κύριε! Μιλάω στον Πρόεδρο!
Εντάξει, θα πω εγώ τι λέγατε τότε.
Κάνεις το τεράστιο σφάλμα να απευθύνεσαι προσωπικά σε Βουλευτή, ενώ το άρθρο 66 του Κανονισμού της Βουλής απαγορεύει σε όποιον ανεβαίνει σε αυτό το Βήμα να απευθύνεται σε πρόσωπο, αλλά έχει την υποχρέωση να απευθύνεται στο Σώμα.
Καλά, καλά, εντάξει.
Δεν πρόκειται να προσωποποιήσουμε τη σχέση μας.
Σιγά μην προσωποποιήσουμε! Κατ' αρχάς, δεν έχουμε καμμία σχέση.
Κύριε Τζαβάρα, θα σας δώσω τον λόγο.
Με φίλους παιδεραστών εγώ δεν έχω καμμία σχέση.
Είσαι εκπρόσωπος του φασισμού και είμαι εκπρόσωπος της δημοκρατίας…
Κύριε Τζαβάρα, θα σας δώσω τον λόγο. Καθίστε!
Δεν υπάρχει πεδίο επικοινωνίας μεταξύ μας.
Σαφώς και δεν υπάρχει.
Πάρτε το χαμπάρι!
Μπράβο! Πάρτε το χαμπάρι!
Όσο απευθύνεστε σε εμένα προσωπικά, εγώ θα…
Κανένα σημείο επαφής δεν έχουμε με φίλους παιδεραστών.
Είσαι εκπρόσωπος του φασισμού!
Με φίλους παιδεραστών δεν έχουμε καμμία απολύτως σχέση, όντως!
Αυτοί σε εσάς ανήκουν.
Έλεγε, λοιπόν…
Αυτοί από τα μυαλά σας προέρχονται.
Λοιπόν, ακούστε λίγο, κύριοι εσείς της Νέας Δημοκρατίας που υποστηρίζετε τους παιδεραστές. Ακούστε τι λέγατε. Την 1η -8-2017 έλεγε τα εξής ο κ. Τζαβάρας. Αποκαλούσε κάτι τύπους, λέει, σαν κι εμένα.
Τύπος είσαι.
Ναι, ναι, ναι. Κι έλεγε για χυδαιότητες. Βέβαια χυδαιότητες δεν ήταν αυτά που έλεγα εγώ. Χυδαιότητες ήταν αυτά που έκανε ο Βουλευτής σας, που σιχαίνομαι που κάθομαι στα ίδια έδρανα με έναν παιδεραστή, ο οποίος πλήρωνε 18 ευρώ για να πηγαίνει με ανήλικα αγοράκια.
Δεν θα απευθύνεστε προσωπικά τώρα στον κ. Τζαβάρα. Σας παρακαλώ.
Όμως τι θέλετε εδώ μέσα; Θέλετε να τα κρύβουμε όλα; Κύριε Πρόεδρε, μίλησε η δικαιοσύνη χθες. Μιλάμε για ένα καταδικασμένο Βουλευτή. Θέλετε να το κρύβουμε; Θέλετε να τα βάζουμε όλα κάτω από τη μοκέτα;
Να μην απευθύνεστε προσωπικά λέω.
Εγώ δεν απευθύνομαι. Δεν έχω κανέναν λόγο να απευθυνθώ. Είχε πει ο κ. Τζαβάρας, λοιπόν, ότι έπρεπε να κάνουμε αυτοκάθαρση πριν μπούμε στο Κοινοβούλιο. Και αυτό λέω κι εγώ. Συμφωνώ μαζί του. Πρέπει να κάνουμε την αυτοκάθαρσή μας πριν μπούμε εδώ. Χθες, λοιπόν, μίλησε η δικαιοσύνη. Δεν μιλάμε στον αέρα πια, δεν μιλάμε χωρίς στοιχεία. Μιλάμε με απόλυτα στοιχεία, ατράνταχτα για έναν άνθρωπο. Επειδή μιλάτε πολύ και λέτε διάφορα, θα ήθελα εδώ, στις κυρίες των Πρακτικών, να καταθέσω αυτή τη φωτογραφία που δείχνει τον κ. Γεωργιάδη με τον κ. Μητσοτάκη. Παιδεραστής ο κ. Γεωργιάδης και με τη βούλα! Πανηγύρια την ημέρα που βγήκε ο Αρχηγός σας…
Δεν ντρέπεσαι!
Γιατί; Δεν επιτρέπεται; Σοβαρά; Δεν επιτρέπεται; Νίκος Γεωργιάδης ο ένας, Άδωνις ο άλλος. Πανηγυρίζουν. Καταθέτω και αυτή. Σε καλύτερη ανάλυση οι δύο Γεωργιάδηδες την ημέρα που εκλέχθηκε ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Εδώ, σε μια άλλη, είναι με τον κ. Δένδια ο κ. Γεωργιάδης. Την καταθέτω και αυτή. Και εδώ ξανά με τον κ. Μητσοτάκη. Ο άνθρωπος αυτός καθόταν εδώ, σε αυτά τα έδρανα, χωρίς ντροπή βέβαια γι' αυτά που είχε κάνει. Όταν τον έπιασαν στη Μολδαβία, χρησιμοποίησε το διπλωματικό του διαβατήριο για να διαφύγει και να έρθει εδώ, για να έχει την πλήρη κάλυψη της ελληνικής δικαιοσύνης. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Παναγιώτης Ηλιόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά τις προαναφερθείσες φωτογραφίες, οι οποίες βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όλα αυτά συμβαίνουν στην Ελλάδα, κυρίες και κύριοι. Δεν συμβαίνουν στο εξωτερικό, δεν συμβαίνουν στην Αυστραλία. Χθες τα ΜΜΕ έπαιζαν για έναν παιδεραστή πάστορα στην Αυστραλία, αλλά ούτε λέξη για το δεξί χέρι του Μητσοτάκη. Δεν ξέρω τι να πω. Μάλλον χαζομάρα; Βλακεία; Στην κατάθεσή του ο άνθρωπος αυτός είπε τα εξής: «Ο Μητσοτάκης είναι σαράντα χρόνια φίλος μου. Εγώ ήμουν το δεξί χέρι του Μητσοτάκη στην προεκλογική του καμπάνια, όταν βγήκε Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας». Και μάλιστα, θα διαβάσω επί λέξει τι είπε ο άνθρωπος αυτός, απολογούμενος. Του είπε ο κ. Μητσοτάκης - τα είπε στο δικαστήριο, δεν τα λέω εγώ - τα εξής: «Φύγε από το προσκήνιο για δυο - τρεις μήνες μέχρι να κάτσει το θέμα - δεν πρόκειται να δικαστείς - και σε λίγο θα είσαι πάλι πίσω κανονικά». Αν θέλετε, λοιπόν, εσείς, της Νέας Δημοκρατίας - και δεν το προσωποποιώ, αν και εσείς θα απαντήσετε και θα τον υποστηρίξετε - απαντήστε επί της ουσίας. Απεφάνθη η δικαιοσύνη; Απεφάνθη. Να μας πείτε, λοιπόν, ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος, το δεξί χέρι, αυτός ο σκιώδης σύμβουλος του Κυριάκου Μητσοτάκη. Πρωτοφανές, βέβαια, στα κοινοβουλευτικά χρονικά της Ελλάδος μας. Είναι πρωτοφανές, όντως. Έχετε απόλυτο δίκιο. Θα ήθελα να ζητήσετε τουλάχιστον μια συγγνώμη από τον ελληνικό λαό, να ζητήσετε συγγνώμη από αυτά τα παιδάκια που βιάστηκαν αγρίως από τον συνάδελφό σας και βέβαια, να ζητήσετε συγγνώμη από τους αθώους, αγνούς πατριώτες που πιστεύουν στο «Πατρίς - Θρησκεία - Οικογένεια» και έχουν παγιδευτεί στο κόμμα σας. Ποια «Πατρίς - Θρησκεία - Οικογένεια», βέβαια, αφού σε λίγες μέρες μαθαίνουμε - ήδη αγοράστηκαν τα χαλιά - εγκαινιάζεται το τζαμί στην Αθήνα, ένα τζαμί που πανηγυρικά μαζί, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία, έφτιαξαν στο κέντρο των Αθηνών. Εσείς, οι συριζαίοι, βέβαια, έχετε άλλα. Έχετε προδώσει τη Μακεδονία μας, πάλι σε συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία. Δεν πρέπει να τα ξεχνούμε αυτά, γιατί το όνομα «Βόρεια Μακεδονία» το είχε δώσει το 2008 η Νέα Δημοκρατία με Μπακογιάννη και Καραμανλή. Σήμερα η κ. Γεροβασίλη πήγε στην Πτολεμαΐδα. Την υποδέχτηκαν με πάρα πολλή αγάπη οι πολίτες της Πτολεμαΐδας. Όπου πάτε, σας διώχνουν, δεν σας θέλουν, σας θεωρούν ανεπιθύμητους. Είστε μια Κυβέρνηση ενός δήθεν δημοκρατικού κράτους που δεν μπήκε καν στον κόπο… [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Διαβουλευτείτε, κύριε Τζαβάρα. Μπράβο! Χαίρομαι που διαβουλεύεστε με την κ. Βάκη. Αυτά δεν τα δείχνει η κάμερα και αυτά συμβαίνουν. Είχαμε δει τις προάλλες να μιλάει…
Εσείς αναλαμβάνετε την ευθύνη για ό,τι γίνεται εκεί πέρα;
Εγώ;
Ναι.
Εγώ λέω στον κόσμο τι γίνεται από κάτω. Διότι μιλάω για συμπόρευση Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ…
Ρωτάω αν αναλαμβάνετε την ευθύνη…
Ναι, βέβαια.
Την αναλαμβάνετε. Ωραία.
Την ώρα που λέω για συμπόρευση Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ, το βλέπω να συμβαίνει μπροστά μου. Σαφώς και θα το πω. Γιατί να μην το πω; Είναι κρυφό;
Δεν είναι καθόλου κρυφό. Πάμε παρακάτω τώρα.
Καθημερινά, λοιπόν, σε όλες τις πόλεις της Ελλάδος, όπου προσπαθούν τα στελέχη σας να πουν για το μεγάλο αφήγημα της Μακεδονίας, για τη σούπερ πατριωτική Συμφωνία των Πρεσπών, σας διώχνουν. Σας διώχνουν, δεν είστε αποδεκτοί και σας θεωρούν προδότες, όπως προδότες σάς θεωρούμε και εμείς. Πρέπει να έρθει σύντομα μια εθνικιστική κυβέρνηση, για να καθαρίσει επιτέλους αυτή η πατρίδα, να καθαρίσει η Ελλάδα μας. Ευχαριστώ.
Αυτή η λέξη, όμως, δεν πρέπει να ακούγεται εδώ μέσα. Κύριε Τζαβάρα, έχετε τον λόγο.
Να ανέβω στο Βήμα, γιατί θα απαντήσω στον κύριο επί προσωπικού, αλλά θα τοποθετηθώ κιόλας.
Θα του απαντήσω και εγώ μετά επί προσωπικού. Μην ανησυχείτε.
Σιγά μην πέσεις!
Τι θα κάνουμε τώρα; Τη συνεδρίαση του προσωπικού θα κάνουμε εδώ πέρα τώρα;
Αφού το θέλει έτσι, έτσι θα κάνουμε και εμείς.
Ορίστε, κύριε Τζαβάρα, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, με αναγκάζετε εσείς, που μου είπατε ότι θα κάνουμε τοποθέτηση επί προσωπικού, να αναλάβω εγώ ως πρόσωπο απέναντι στον εκπρόσωπο του φασισμού, να υπερασπιστώ τη δημοκρατία.
Είστε ο εκπρόσωπος…
Και το λέω αυτό, γιατί όση ώρα τον ακούγατε να παραβιάζει τον Κανονισμό και να απευθύνεται προσωπικά σε εμένα, δεν τον ανακαλέσατε στην τάξη. Άρα, λοιπόν, σας άρεσε…
Κύριε Τζαβάρα, σας παρακαλώ πάρα πολύ!
Παρακαλώ πάρα πολύ, θα με αφήσετε να μιλήσω. Εγώ δεν είμαι ούτε συριζαίος ούτε χρυσαυγίτης.
Γιατί το λέτε αυτό; Τι σημαίνει αυτό;
Ακούστε με και αν θέλετε να μου στερήσετε τον λόγο…
Καθόλου. Ίσα - ίσα!
…θα ντραπώ πάρα πολύ που προεδρεύετε.
Τι είναι αυτά τώρα που λέτε;
Ό,τι λέω το ακούτε και γράφεται. Ακούστε, λοιπόν.
Αλλάξτε το ύφος σας.
Εγώ απέναντι σε εκπροσώπους του φασισμού δεν οφείλω καμμία απάντηση. Οφείλω, όμως, την αυτονόητη συνηγορία υπέρ της δημοκρατίας, η οποία καθημερινά πλήττεται και κακοποιείται από λόγους ανθρώπων που όχι μόνο παραβιάζουν το πολιτισμικό πλαίσιο εντός του οποίου καλούμεθα όλοι να δίνουμε τις μάχες μας, παρά και εναντίον όλων των διαφορών που έχουμε ή μας χωρίζουν, αλλά όταν ακούω κάποιον από του Βήματος αυτού της Βουλής, που έχει τιμηθεί και είναι Βουλευτής σε αυτό το Κοινοβούλιο να συγχέει και να αναφέρεται σε πρόσωπα τα οποία, πρώτον, δεν συμμετέχουν σε αυτήν εδώ την Αίθουσα και δεν έχουν το δικαίωμα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, δεύτερον, είναι…
Το είχαν στο δικαστήριο και καταδικάστηκαν.
Παρακαλώ, παρακαλώ!
Δώστε του το δικαίωμα. Εγώ θα μείνω εδώ, πάντως.
Κύριε Τζαβάρα, σας παρακαλώ πάρα πολύ! Συνεχίστε.
Διότι η ανοχή σας είναι απαράδεκτη.
Τι λέτε τώρα; Προτρέχει η γλώσσα της διανοίας σας.
Η ανοχή σας απέναντι στους χρυσαυγίτες είναι απαράδεκτη, σε αυτούς που βιάζουν τη δημοκρατία, σε αυτούς οι οποίοι καθημερινά κακοποιούν το δημοκρατικό…
Για σοβαρευτείτε!
Παρακαλώ, καθίστε κάτω. Ησυχία!
Αυτά τα υποκείμενα ήρθαν στη Βουλή για να μας πουν ότι δήθεν στη Νέα Δημοκρατία ακολουθούμε τη χυδαιότητα, στην οποία πιστεύουν και ομνύουν αυτοί. Ήρθαν εδώ για να μας πούνε, γιατί δήθεν δεν πρέπει να έχουν καταλάβει ότι όλες οι ψυχικές ανωμαλίες και όλοι οι σεξουαλικοί εκφυλισμοί έχουν σχέση μόνο με τον φασισμό και όχι με τη δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, θα απαντήσω.
Πηγαίνετε να δείτε το έργο του Πιερ Πάολο Παζολίνι, το «Σαλό». Θα δείτε τον εαυτό σας μέσα εκεί.
Τον δικό σας εαυτό θα δείτε! Ντροπή σας!
Σας φωτογραφίζει και σας απεικονίζει σαν ιδεολογία, σαν νοοτροπία και σαν παρουσία μέσα στο Κοινοβούλιο.
Ησυχία, παρακαλώ! Μη με αναγκάσετε να εφαρμόσω τον Κανονισμό.
Γι' αυτό εδώ, όταν έρχεστε, κάποιους πρέπει να τους σέβεστε. Όμως, σεβασμός σε ανθρώπους που δεν πιστεύουν σε καμμία δημοκρατική αξία, σεβασμός σε ανθρώπους που δεν έχουν καμμία σχέση με τον κοινοβουλευτισμό, αλλά έρχονται μονίμως εδώ για να εγγράφονται στις συζητήσεις του Κοινοβουλίου ως σκάνδαλο, αυτοί οι οποίοι αξιοποιούν τα σκάνδαλα μόνο και μόνο για να προκαλέσουν τον λαό να τους κάνει να προσέξουν την παρουσία τους, αυτοί είναι περιττοί για τη δημοκρατία. Δυστυχώς, κύριοι, δεν έχετε εδώ να προσφέρετε τίποτα παρά μόνο την παλιανθρωπιά σας.
Εσείς είστε παλιάνθρωποι. Ντροπή σου!
Καθίστε κάτω.
Ντροπή σου! Είσαι και νομικός! Δεν ντρέπεσαι!
Καθίστε κάτω! Κύριε Τζαβάρα.
Ακούω, κύριε Πρόεδρε.
Η δημοκρατία διδάσκει το ήθος. Το ξέρετε.
Αυτά που κάνω εγώ, κύριε Πρόεδρε, θα έπρεπε να τα έχετε κάνει εσείς.
Τι λέτε τώρα, κύριε Τζαβάρα;
Λέω αυτά που λέει ο Κανονισμός. Προφανώς, αγνοείτε τον Κανονισμό. Σας είπα, λοιπόν, ότι δεν μπορεί όποιος ανεβαίνει στο Βήμα της Βουλής και μιλάει από εδώ που είμαι εγώ τώρα, παρά να απευθύνεται στο Σώμα. Του επιτρέψατε και είδατε τι έγινε. Άρα, λοιπόν, παραβήκατε την υποχρέωσή σας να τηρηθεί ο Κανονισμός και η Βουλή εξετράπη σ' αυτήν ακριβώς εδώ την εικόνα που έχει σήμερα, που δεν τιμάει κανέναν από εμάς. Αυτοί εδώ οι κύριοι έρχονται κάθε λίγο και λιγάκι και το μόνο πρόβλημά τους είναι πώς θα αναδείξουν δήθεν ότι όλη η δημοκρατία πάσχει, ενώ αυτοί με την ολοκληρωτική νοοτροπία που έχουν και τον φασισμό στον οποίον πιστεύουν, θέλουν να δείξουν ότι είναι η μόνη ελπίδα για τον λαό. Και δυστυχώς, βρίσκουν κάποιους ανθρώπους που βλέπουν αυτό το κανάλι της Βουλής και τους πιστεύουν, γιατί εγγράφεται όλη αυτή η βαρβαρότητά τους μέσα στο πνεύμα της αντιπολιτικής που καλλιεργείται από μια μερίδα δημοσιογράφων και βεβαίως και από μια μερίδα της δικής σας παράταξης. Γι' αυτό, λοιπόν, σας λέω ότι εδώ σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά πρέπει όλοι να συμφωνήσουμε σ' ένα πράγμα: Δεν είναι αυτονόητη η δημοκρατία σ' αυτόν τον τόπο όταν παρατηρούνται τέτοιου είδους φαινόμενα, όταν παραβιάζονται αρχές και αξίες που είναι καθιερωμένες και αφορούν τον σεβασμό στο δικαίωμα που έχει ο κάθε κατηγορούμενος στην αθωότητά του και στην υπεράσπιση της αθωότητάς του και όταν μάλιστα πριν από μια εβδομάδα η Βουλή ενσωμάτωσε οδηγία με βάση την οποία υπάρχουν και κυρώσεις για όποιον παραβιάζει τον σεβασμό στο τεκμήριο της αθωότητας. Αυτές τις βαρβαρότητες, λοιπόν, που έλαβαν χώρα εδώ πριν από λίγο, εσείς, κύριε Πρόεδρε, είχατε την υποχρέωση να τις προλάβετε. Γι' αυτό ακριβώς καταφέρθηκα εναντίον σας και βέβαια δεν το έκανα γιατί δεν σας συμπαθώ, αλλά γιατί πρέπει επιτέλους από την πλευρά που δίνω κι εγώ τη μάχη μου σ' αυτήν την Αίθουσα, να προσπαθήσω να συμβάλω όσο γίνεται πιο πολύ στο να υπάρχουν καλύτεροι όροι διεξαγωγής του δημοκρατικού διαλόγου, δηλαδή της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. Οι εχθροί της δημοκρατίας σε καμμία περίπτωση και κάτω από οποιουσδήποτε όρους και χωρίς καμμία προϋπόθεση δεν μπορεί να έχουν βήμα, όταν υπονομεύουν με τα λόγια τους τον δημοκρατικό διάλογο. Γι' αυτό ακριβώς εκφράζω τον αποτροπιασμό μου, την αηδία μου και δεν έχω καμμία μα καμμία σχέση με όσα ακούστηκαν από το στόμα αυτού του κυρίου Βουλευτή, ο οποίος κάνει κατάχρηση και της λέξης και της ιδιότητας και της εμπιστοσύνης που του έχει δείξει ο ελληνικός λαός, όταν έρχεται μέσα στο Κοινοβούλιο και δημιουργεί αυτού του είδους την εικόνα. Θα έλθω τώρα στο νομοσχέδιο. Κύριε Υφυπουργέ, θα ήθελα να είναι βέβαια εδώ και η Υπουργός. Προφανώς κάποιος λόγος την εμποδίζει να είναι εδώ. Τον σέβομαι. Όμως, είμαι εξ εκείνων που πιστεύουν και πίστευαν ότι όταν η Αριστερά αγωνιζόταν να προετοιμάσει τον λαό για την έφοδο στους ουρανούς, κάτι πιο καλό και κάτι πιο αυθεντικό, κάτι πιο αξιακό πρέπει να είχε για να κάνει όλη αυτήν την προετοιμασία. Δεν περίμενα ποτέ, λοιπόν, ότι μια Κυβέρνηση που στηρίζεται απ' αυτό το πνεύμα θα έφερνε σήμερα εδώ ένα νομοσχέδιο σαν κι αυτό που συζητάμε και δεν θα απέκρυπτε το γεγονός που όλοι καταλάβαμε, δηλαδή ότι πρόκειται για μια τακτοποίηση διαδικασιών, οι οποίες εάν είχατε ακολουθήσει τη συνέχεια των πραγμάτων που παραλάβατε από την προηγούμενη κυβέρνηση, θα έπρεπε να είχαν λυθεί στις αρχές του 2015. Όπως ελέχθη και όπως ξέρετε, το νομοσχέδιο αυτό τόσο για τη ρύθμιση των θεμάτων του Ταμείου Αλληλοβοηθείας όσο και για τη ρύθμιση των θεμάτων της κατάργησης του Οργανισμού Ανέγερσης του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης, είχε ήδη επί του κ. Τασούλα τακτοποιηθεί. Αυτό, όμως, που πραγματικά δημιουργεί ένα πρόβλημα είναι ότι στο άρθρο 1 ιδρύεται - λέτε - και λειτουργεί παιδικός σταθμός. Έχω μια δυσκολία να αντιληφθώ πώς είναι δυνατό να ιδρύεται μ' αυτήν τη διάταξη κάτι το οποίο λειτουργεί εδώ και είκοσι δύο χρόνια. Δεν μπορώ να αντιληφθώ πώς θα αρχίσει να λειτουργεί από τη δημοσίευση του νόμου κάτι το οποίο το ξέρετε ως παιδικό σταθμό και που όλοι οι εργαζόμενοι που πηγαίνουν τα παιδιά τους και ασχολούνται στις υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού έχουν κατανοήσει ότι αποτελεί μια παροχή της πολιτείας, όπως ακριβώς τέτοια παροχή υπάρχει για πολλές υπηρεσίες του δημοσίου τομέα. Όμως, αυτό που με εντυπωσίασε είναι όταν άκουσα τον εκλεκτό συνάδελφο πρώην Υπουργό κ. Μπαλτά να απαριθμεί μια σειρά από ενέργειες στις οποίες προέβη - και για τις οποίες προσωπικά τον συγχαίρω - που έχουν οδηγήσει μια σειρά διαπιστώσεις του στη δικαιοσύνη. Από εκεί και πέρα, όμως, γιατί πρέπει να γίνεται περαιτέρω λόγος, όταν η δικαιοσύνη ακόμα δεν έχει αποφανθεί και όταν όλοι αναγνωρίζουμε ότι οποιοσδήποτε εμπλέκεται στη δικαιοσύνη έχει το αυτονόητο δικαίωμα, πρώτον, να μην κοινολογείται αυτό για το οποίο κατηγορείται, αν έχει κατηγορηθεί - γιατί νομίζω ότι είναι ακόμα στο επίπεδο της προκαταρκτικής εξέτασης, δηλαδή δεν έχει ασκηθεί ακόμα ποινική δίωξη - και δεύτερον γιατί δεν θα πρέπει να ασχοληθούμε με κάποια πολύ πιο σοβαρά πράγματα; Ακόμα κι εγώ που πέρασα από το Υπουργείο έχω πλήρως κατανοήσει ότι αυτό ειδικά το Υπουργείο, είτε είσαι αριστερός είτε είσαι φιλελεύθερος, προσφέρεται για μια έφοδο στους ουρανούς της αξιοπρέπειας, της αξιοκρατίας, της αξιοσύνης, προσφέρεται πράγματι για μια αναβάπτιση της κοινωνίας μέσα σε διαδικασίες αισθητικής, καλλιτεχνικής δραστηριότητας, σεβασμού και προβολής της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, γιατί πράγματι κι εγώ πιστεύω ότι η αισθητική επιτέλους θα πρέπει κάποτε να αποτελέσει την ηθική του μέλλοντος. Υπάρχει τόση κακογουστιά που συσσωρεύεται εδώ στις αίθουσες. Παίρνουμε αρχή απ' αυτόν τον λεκτικό βόρβορο που ακούσαμε προηγουμένως. Υπάρχει, λοιπόν, όλη αυτή η αρνητικότητα, όλη αυτή η συσσωρευμένη καταφορά που βγαίνει από τα χείλη μας, πολλές φορές μόνο και μόνο για να έχουμε την ικανοποίηση ότι τον αντίπαλο τον έχουμε καταβάλει. Όμως, στενοχωριέμαι γιατί μ' αυτόν τον τρόπο δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι η πολιτική έναν δρόμο έχει για να δίνει τους αγώνες της μ' αυτούς που διαφωνούν, τον δρόμο της καταγγελίας και τον δρόμο της δίωξης, κάτι στο οποίο η Κυβέρνηση δυστυχώς έχει διαπρέψει αυτά τα τέσσερα χρόνια, γιατί δεν κάνει τίποτε άλλο από το να χρησιμοποιεί στοχευμένα τους διωκτικούς μηχανισμούς για να προσβάλει συστηματικά τους πολιτικούς της αντιπάλους. Εγώ, λοιπόν, κύριε Μπαλτά, από εσάς δεν θα ήθελα αυτό, όπως επίσης και από τον κ. Ξυδάκη. Με ικανοποίησε βέβαια ο κ. Σεβαστάκης. Θα ήθελα όλοι μαζί εδώ να αγωνιστούμε για να υπάρξει πράγματι μια ισχυρή τέτοια δυνατότητα, ώστε αυτό το «πυρηνικό οπλοστάσιο» το οποίο διαθέτει η χώρα μας με το πολιτισμικό της απόθεμα, να μπορέσουμε να το χρησιμοποιήσουμε για να λύσουμε τα θεμελιώδη, τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα που έχει ο τόπος μας με την καχεκτική ανάπτυξη που έχει μέχρι στιγμής εξασφαλίσει. Σας το λέω αυτό γιατί μόλις ανέλαβα το Υπουργείο Πολιτισμού, πράγματι, αυτό που με εντυπωσίασε με τον δυναμισμό του, με τη μεγάλη δυναμική που θα μπορούσε να αναπτύξει, εάν είχε τη δυνατότητα να εξορθολογιστεί ως θεσμός, ήταν το ΤΑΠΑ. Πράγματι, το ΤΑΠΑ είναι ο μοναδικός στον κόσμο Οργανισμός που διαθέτει το δικαίωμα παραγωγής και πολλαπλασιασμού ομοιωμάτων και αντιγράφων των μεγαλύτερων και των πιο ονομαστών αριστουργημάτων της παγκόσμιας τέχνης. Εμείς αντί να έχουμε βάλει μπροστά όλα αυτά τα ικανά στελέχη του Υπουργείου που δουλεύουν ως συντηρητές ή δουλεύουν στα εκμαγεία για να παράγουν ασταμάτητα αντίγραφα και να τα στέλνουμε στις τέσσερις άκρες του ορίζοντα και από εκεί να απολαμβάνουμε και έσοδα για το κράτος, αλλά και την αναγνώριση όλων των λαών της γης ότι εδώ πράγματι υπάρχουν οι συνεχιστές, οι θεματοφύλακες αυτού του προαιώνια λάμποντος μέχρι σήμερα ελληνικού πολιτισμού, καθόμαστε και ασχολούμαστε με ζητήματα που είναι αλλότριας αρμοδιότητας. Θα σας εξομολογηθώ, επίσης κάτι: Όταν ανέλαβα, κατάλαβα ότι κάτι γίνεται στο ΤΑΠΑ με τις απαλλοτριώσεις. Κι επειδή, ως νομικός, είχα και τη δυνατότητα να είμαι καχύποπτος σε κάποια πράγματα, είχα δώσει εντολή να μην εκταμιευθούν χρήματα για τις απαλλοτριώσεις. Ξαφνικά, ενημερώθηκα ότι επί αυτής της Κυβερνήσεως, πρέπει να έχουν δοθεί πάνω από δέκα εκατομμύρια για τις απαλλοτριώσεις. Άραγε, έχει κανένας ασχοληθεί με το ενδεχόμενο,μετά από δύο, τρία χρόνια - κάποιος άλλος με το ύφος το δικό σας, με την εμβρίθεια τη δικιά σας και κυρίως, με το ενδιαφέρον και το ζήλο που έχετε εσείς - μέσα από αυτό να ανασύρει διάφορα φαντάσματα ή διαφορά υποκείμενα, που έχουν διαπράξει πράγματι εγκλήματα; Λυπάμαι που το λέω. Και εγώ πέρασα από το συγκεκριμένο Υπουργείο και είδα ότι πράγματι, εκεί δεν ήταν όλα σωστά. Η δε συνεργασία που είχα με τους κρατικοδίαιτους - όπως είπε κάποιος από τους ομιλητές του ΣΥΡΙΖΑ, συνδικαλιστές για εμένα - υπήρξε μία ομαλή συνεργασία, από την οποία μπόρεσα και έλυσα προβλήματα για το Υπουργείο. Διότι κατάλαβα ότι δεν θα μπορούσα να αναμορφώσω τον συνδικαλισμό σε τέτοιες βάσεις και μέχρι τέτοιο σημείο, που να είναι αποδεκτός, τουλάχιστον για τη δική μου ιδεολογία. Συμβιβάστηκα με ορισμένα πράγματα, όμως δεν το ήθελα. Πραγματικά, εγώ σας συγχαίρω, που δεν συμβιβαστήκατε με όσα νομίζετε ότι αποτελούν την αρχή ή τη βοήθεια στη δικαιοσύνη για την αποκάλυψη εγκλημάτων. Είναι δυνατόν, όμως, εδώ στη Βουλή, όταν συζητάμε για τα προβλήματα του Υπουργείου Πολιτισμού, να το κάνουμε αυτό κυρίαρχο θέμα, από τη στιγμή μάλιστα, που ό,τι έχει γίνει μέχρι τώρα, έχει αποδειχθεί; Άκουσα και είδα ότι τέθηκε στο αρχείο, παραδείγματος χάρη, μία μηνυτήρια αναφορά, που είχε γίνει εναντίον του Πολιτιστικού Σωματείου με τον τίτλο «Γλαυκώπις Αθηνά». Επίσης, είδα ότι υπάρχει από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους ένας διαχειριστικός έλεγχος - έχει γίνει και ο λογιστικός έλεγχος - ο οποίος λέει ότι δεν λείπουν χρήματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλα, βεβαίως, αποτελούν θέσφατο για τη Δικαιοσύνη. Εγώ, όμως, αντιδρώ με καλοπιστία, γιατί δεν νομίζω ότι αυτά τα προβλήματα θα πρέπει να τα λύσουμε εδώ, όταν συνεχίζονται οι διαδικασίες. Τώρα θα σας πω και κάτι άλλο: Μέσα, κύριε Υπουργέ, από τη διάταξη του άρθρου 5, υπάρχει κάτι, το οποίο στο μέλλον μπορεί να σας στοιχίσει και εσάς διάφορα λόγια. Δεν πιστεύω βέβαια, ότι έχετε καμμία - μα καμμία - αρνητική σχέση με αυτό, τουλάχιστον, που θέλετε να ρυθμίσετε. Λέει, λοιπόν, το άρθρο 5 ότι επιχορηγείται το Ταμείο Αλληλοβοήθειας από το ποσό που πηγαίνει στον κρατικό προϋπολογισμό από τα έσοδα του ΤΑΠΑ, με βάση την υποπερίπτωση αα΄ της περίπτωσης ια΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 10 του ν.736/77, όπου από αυτά τα χρήματα εσείς θα πάρετε για να χρηματοδοτήσετε τον παιδικό σταθμό, όταν αυτά τα χρήματα από το άρθρο 10, που σας ανέφερα, περιορίζονται αποκλειστικά και μόνο, για να διατίθενται στην ικανοποίηση λειτουργικών αναγκών ή στη χρηματοδότηση δράσεων, δραστηριοτήτων και έργων του τομέα πολιτιστικής κληρονομιάς. Εντάσσετε εσείς σήμερα ως μονάδα, ως κύτταρο, ως τμήμα, τον παιδικό σταθμό στη Διεύθυνση Διοικητικής Υποστήριξης. Πώς, λοιπόν, θα πάρετε χρήματα; Ποιο είναι εκείνο το συλλογικό όργανο, που θα διοικεί το Ταμείο και θα έρθει, όταν υπάρχει τέτοιος περιορισμός στις δαπάνες, να πει «θα δώσω χρήματα εδώ για τον παιδικό σταθμό», όταν γι' αυτό τον σκοπό δεν έχει δικαίωμα να χρηματοδοτήσει; Εάν, λοιπόν, μετά από έναν χρόνο τέτοιων χρηματοδοτήσεων, έρθει κάποιος εδώ και κάνει μία μηνυτήρια αναφορά στον εισαγγελέα, είναι βέβαιο ότι ο εισαγγελέας θα δραστηριοποιηθεί και ενδεχομένως να ασκήσει ποινική δίωξη για απιστία στα μέλη του αιοικητικού συμβουλίου του ΤΑΠΑ. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν ότι, λόγω της σχετικότητας που επικρατεί σε αυτά τα θέματα, καλό θα είναι να προωθούμε σχέσεις διαμεσολάβησης μεταξύ του κόσμου του πραγματικού και του κόσμου του ισχύοντος με πιο καθαρές σκέψεις και αντιλήψεις για τον ρόλο, που πρέπει να παίζει η πολιτική μέσα στην κοινωνία. Εγώ πιστεύω ότι, μιας και μιλάμε για πολιτισμό, αυτή ακριβώς η δυνατότητα που μας δίνεται είναι,, μέσω του πολιτισμού να γιατρεύουμε όλες τις πονεμένες περιοχές της κοινωνίας, ακόμα και αν αυτές έχουν υποκύψει στον πειρασμό ολοκληρωτικών σκέψεων και αντιλήψεων, σαν κι αυτές που ακούσαμε πριν ανέλθω εγώ στο Βήμα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό, επί προσωπικού.
Με προσωπική η συντριβή διαπιστώνω ότι πρώτη φορά έγινε στη ελληνική Βουλή ονομαστική αναφορά. Κανείς, ποτέ, δεν είχε αναφερθεί ονομαστικά σε κάποιον στην Αίθουσα του Κοινοβουλίου και συνέβη σήμερα για πρώτη φορά. Τι να κάνουμε; Έτυχε σε εμένα αυτό. Ας μη δώσουμε συνέχεια τώρα, όμως.
Κύριε Πρόεδρε, δεν θα αναφερθώ προσωπικά. Επειδή, όμως, έκανε, αναφορά…
Δεν ήταν προσωπικό. Είπε τις απόψεις του ο κ. Τζαβάρας. Τις ακούσαμε.
Κύριε Πρόεδρε, δεν θα αναφερθώ προσωπικά.
Αφήστε τον ελεύθερο. Για εμένα θέλω να πει ό,τι έχει στην ψυχή του. Μπορεί να του κάνει καλό, πραγματικά. Σας το λέω: Ο λόγος ασκεί θεραπευτική λειτουργία, σε εκείνους που έχουν ψυχικό πρόβλημα.
Κύριε Τζαβάρα, να σας ρωτήσω κάτι; Σε ποιο άρθρο του Κανονισμού γίνεται λόγος στην ψυχή του Βουλευτή;
Κύριε Πρόεδρε, εγώ έχω σειρά να λάβω τον λόγο.
Κύριε Ηλιόπουλε, δεν υπάρχει προσωπικό.
Ζητάω τον λόγο, επειδή για επτά λεπτά αναφέρθηκε εναντίον μου, χωρίς να πει το όνομά μου.
Εντάξει, αυτό δεν είναι προσωπικό.
Δώστε μου τον λόγο μόνο για ένα λεπτό, σας παρακαλώ.
Δεν είναι προσωπικό αυτό.
Κρίνετε εξ ιδίων τα αλλότρια. Το «παλιάνθρωποι» δεν είναι προσωπικό;
Το εκλαμβάνετε ως προσωπικό;
Βεβαίως!
Κύριε Πρόεδρε, να απαντήσω γιατί αναφέρθηκε σε εμένα;
Ορίστε, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Ο κ. Τζαβάρας, προφανώς, παρασύρθηκε από τη δικηγορική του ιδιότητα και έγινε αυτόκλητος υπερασπιστής ενός παιδεραστή. Η ηθική της Νέας Δημοκρατίας - επειδή αναφέρθηκε στη δική μας ηθική - είναι γνωστή. Έχει ψηφίσει σύμφωνα συμβίωσης. Έχει ψηφίσει υιοθεσίες τέκνων από ομόφυλα ζευγάρια. Πρέπει να τα λέμε αυτά.
Αυτό τώρα τι είναι;
Τα λέω, για να τα ξέρει ο ελληνικός λαός. Έχει ψηφίσει αλλαγή φύλου στα δεκαεπτά έτη.
Αυτό τώρα είναι προσωπικό;
Μισό λεπτό. Περνάω και στο προσωπικό. Αναφέρθηκε, λοιπόν, σε εμάς και λέει ότι βιάζουμε τη δημοκρατία. Λέει ότι εγώ βιάζω τη δημοκρατία. Δεν βιάζω εγώ τη δημοκρατία. Τη δημοκρατία τη βιάζουν αυτοί, που βιάζουν ανήλικα αγοράκια. Είπε για ψυχικές ανωμαλίες. Του το επιστρέφουμε, αφού θέλει να υπερασπίζεται αυτούς τους ανθρώπους. Είπε για σεβασμό στο δικαίωμα της αθωότητας. Εχθές, έγινε το δικαστήριο. Καταδικάστηκε. Οι μόνοι που δεν έχουν δικαίωμα στο τεκμήριο αθωότητας είναι Χρυσαυγίτες. Προχωράω. Σε ένα λεπτό έχω τελειώσει. Μας λένε ότι στη δημοκρατία δεν μπορούμε να έχουμε Βήμα εμείς και να εκφράζουμε τις απόψεις μας. Και αυτό το έχουν κάνει πράξη. Δεν έχουμε πουθενά βήμα. Γι' αυτό ζήτησα τον λόγο. Μόνο εδώ μπορούμε να μιλήσουμε. Αν θέλετε, μπορείτε να μας κλείσετε τα μικρόφωνα και εδώ. Δεν πειράζει. Μας τα έχετε κλείσει παντού: Από την ΕΡΤ, που πληρώνουμε, μέχρι τα κανάλια, τα οποία νταβατζιλίστικα έχουν πάρει τις συχνότητες του ελληνικού λαού.
Κύριε Πρόεδρε, τι είναι αυτά;
Καθίστε κάτω, σας παρακαλώ.
Λέει ότι του προκαλούμε αηδία με αυτά που λέμε. Εμάς να δείτε τι αηδία μας προκαλείτε με τις πράξεις σας, που έχετε βιάσει την Ελλάδα εδώ και σαράντα πέντε χρόνια. Τη βιάζετε καθημερινά, με τις πολιτικές σας.
Κύριε Πρόεδρε, τι είναι αυτό; Είναι πολιτικό διάγγελμα; Ο φασίστας θα μιλάει για την Ελλάδα; Κλείστε του τα μικρόφωνα.
Καθίστε κάτω!
Κύριε Πρόεδρε, εδώ κάποια πράγματα πρέπει να λέγονται.
Κύριε συνάδελφε, δεν έχετε άλλον χρόνο. Μη με φέρνετε σε δύσκολη θέση.
Η Χρυσή Αυγή πιστεύει στο «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια». Σε τίποτα άλλο. τελεία και παύλα. Αυτή είναι η ηθική μας.
Ο αρνητής, ο Χιτλερόψυχος θα μας κάνει μάθημα;
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν δώσω τον λόγο στην Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, την κ. Βάκη, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Ο Ρήγας και η Επανάσταση» που διοργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, είκοσι τρεις μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Λύκειο «ΓΕΝΝΑΔΕΙΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ». Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ορίστε, κυρία Βάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν συνηθίζω να συνομιλώ με τους αρνητές της Δημοκρατίας, ούτε να απαντώ στα παραληρήματα, τα οποία πραγματικά μολύνουν τον χώρο του Κοινοβουλίου. Οφείλω, όμως, μία απάντηση αυτή τη φορά. Καταδικάστηκε ένας πρώην Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας για ασέλγεια, από την ελληνική Δικαιοσύνη και, αν θέλετε, αυτό είναι και μια εκδίκηση της ηθικής απέναντι σε ηθικολογούντες του «πατρίς - θρησκεία - οικογένεια». Όμως, υπάρχει ένα γνωστό ρητό, «ένοχος, ένοχον ου ποιεί». Οι εχθροί της Δημοκρατίας, οι αρνητές της Δημοκρατίας, οι εκπρόσωποι του φασισμού, οι ιδεολογικοί επίγονοι του ναζισμού, οι υπόδικοι για πολύ βαρύτερα εγκλήματα, για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, του Λουκμάν…
Παραβιάζετε το τεκμήριο της αθωότητας.
…εσείς που μαχαιρώνετε μετανάστες, οι κήρυκες του μίσους, του ρατσισμού…
Το ψηφίσατε αυτόν τον καιρό.
Παρακαλώ!
…εσείς, που προπηλακίζετε Βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου, οι υπερπατριώτες θαυμαστές της χούντας, της ελληνικής, που έγινε ο «Δούρειος Ίππος» της Κύπρου…
Συκοφαντία είναι αυτή.
Παρακαλώ, ησυχία!
…τολμάτε και παραδίδετε εδώ μέσα μαθήματα πατριωτισμού. δεν έχετε κανένα δικαίωμα να μιλάτε και να ασχημονείτε εντός αυτής της Αίθουσας. Αρκετά!
Καλά, πηγαίνετε στο 3%!
Και σας περιμένουν καταδίκες βαρύτερες!
Προδικάζετε κάτι; Προδικάζετε την απόφαση του δικαστηρίου; Παραβιάζετε το τεκμήριο της αθωότητας.
Παρακαλώ! Συνεχίστε, κυρία Βάκη. Στο θέμα μας τώρα, κυρία Βάκη.
Η δικαιοσύνη αποφασίζει.
Παραβιάζετε το τεκμήριο αθωότητας. Θα φέρετε ευθύνη.
Κυρία Βάκη, προχωρήστε στο θέμα της συζήτησης.
Θα προχωρήσω στο νομοσχέδιο. Το νομοσχέδιο, λοιπόν, που συζητούμε και εξετάζουμε σήμερα, παραδόξως δεν ασχολείται με τα μεγάλα και λαμπερά θέματα της βαριάς μας βιομηχανίας, που είναι ο πολιτισμός, για να ανακαλέσω και τη γνωστή φράση της αείμνηστης Μελίνας Μερκούρη. Αντιθέτως, είναι ένα νομοσχέδιο που επιτελεί ρόλο αυτοκάθαρσης και αναστοχασμού, θεραπείας, αν θέλετε, της διοικητικής λειτουργίας του ίδιου του Υπουργείου. Είναι ένα νομοσχέδιο μικρό και ταπεινό, όπως ισχυρίστηκε και ο εισηγητής μας, ο κ. Μπαλτάς, που προσπαθεί να φωτίσει σκιερές πλευρές και σκοτεινά σημεία, να καθαρίσει λεκέδες που κηλίδωναν κάθε έννοια χρηστής διαχείρισης δημοσίου χρήματος επί ζημία, όχι μόνο του πολιτισμού, αλλά και της κοινωνίας, με απώτερο στόχο την εξυγίανση, την εύρυθμη λειτουργία και τη διαφάνεια. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το διαβόητο Ταμείο Αλληλοβοήθειας, ένας ευφημισμός, που κάλυπτε επιμελώς σχέσεις διαπλοκής και ένα βαθύ κρατικοδίαιτο συνδικαλιστικό κατεστημένο, το οποίο ξεκίνησε το 1995 και επανασυστάθηκε το 2002, λειτουργούσε κατ' ουσίαν ως μία ΜΚΟ ή μία offshore του Υπουργείου, που λάμβανε γενναία χρηματοδότηση από το Υπουργείο, για να τη διαχειριστεί όπως θέλει, χωρίς καμμία θεσμική δικλείδα ασφαλείας και λογοδοσίας. Το ογκώδες πόρισμα των εκατόν σαράντα μία σελίδων για το διάστημα 2005-2016 και το φθινόπωρο του 2017, στο οποίο κατέληξε ο διαχειριστικός έλεγχος, που έγινε από τις ελεγκτικές υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών, που διεξοδικά εξέτασαν τον τρόπο διοίκησης και τα οικονομικά στοιχεία, ήταν καταπέλτης. Μια αφαίμαξη διαρκείας του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων και, βεβαίως, πελατειακές και συντεχνιακές πρακτικές. Όπως εύστοχα ανέφερε ο εισηγητής μας της συμπολίτευσης, που διαχειρίστηκε το θέμα και ως Υπουργός Πολιτισμού, δεν επρόκειτο βεβαίως για Ταμείο Αλληλοβοήθειας, αλλά για ένα ταμείο αλληλοεξυπηρέτησης «ημετέρων», με προσλήψεις, που δεν σκοπούσαν στην παροχή υπηρεσιών σε αλλήλους, αλλά σε γραφεία Υπουργών και κρατικοδίαιτο συνδικαλισμό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν σχέδιο νόμου δεν αποσκοπεί μόνο στον έλεγχο του παρελθόντος, αλλά πρωτίστως σε μία αλλαγή παραδείγματος διοίκησης και διαχείρισης, με γνώμονα τη διαφάνεια. Με το νομοσχέδιο σταμάτα η χρηματοδότηση του Ταμείου Αλληλοβοηθείας από το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων και πλέον οι κοινωνικές παροχές που διαχειριζόταν το Ταμείο Αλληλοβοήθειας, με αποδέκτες τους υπαλλήλους του Υπουργείου, περνούν στην αρμοδιότητά του. Δημιουργείται παιδικός σταθμός, ο οποίος εντάσσεται στον Οργανισμό του Υπουργείου, που θα διαχειρίζεται το επίδομα, το οποίο θα αφορά στις παιδικές κατασκηνώσεις. Επιπροσθέτως, οι θέσεις εργασίας των υπαλλήλων διασφαλίζονται και μεταφέρονται στο Υπουργείο Πολιτισμού, προκειμένου να αρθεί ένα διαφανές και αμφιλεγόμενο εργασιακό καθεστώς, που παρέπαιε μεταξύ ιδιωτικού και δημοσίου. Θα ήθελα να πάω σε ένα άλλο θέμα και να υπογραμμίσω ένα σημαντικό κεφάλαιο του πολιτιστικού μας αποθέματος που θεραπεύει το παρόν νομοσχέδιο και αφορά τη Δήλο. Η Δήλος, σήμα κατατεθέν της αρχαίας ελληνικής πολιτιστικής μας κληρονομιάς, κινδύνευε να μη λειτουργεί ως επισκέψιμος χώρος, διότι επί σειρά μηνών δεν υπήρχε ούτε ένας άνθρωπος εκεί. Το νομοσχέδιο θεσπίζει, λοιπόν, κίνητρα, προκειμένου η Δήλος να μπορεί να λειτουργεί ως επισκέψιμος χώρος όλους τους μήνες του χρόνου. Από το ίδιο πνεύμα δημιουργίας κινήτρων εμφορείται και το άρθρο 9, που προβλέπει την αύξηση του ορίου μετακίνησης εκτός έδρας και αφορά αρχαιολόγους, που εργάζονται στα νησιά και ελλείψει επαρκούς ακτοπλοϊκής διασύνδεσης εξαναγκάζονται να μετακινούνται από το ένα νησί στο άλλο μέσω Αθηνών, με κόστος οικονομικό και ενίοτε δυσβάσταχτο. Τέλος, το νομοσχέδιο θεραπεύει μία ακόμα παραδοξότητα που ακούει στο όνομα Οργανισμός Ανέγερσης Μουσείου Ακρόπολης. Τα δέκα χρόνια λειτουργίας, που αισίως συμπληρώνει το Μουσείο της Ακρόπολης, δεν καθιστούν μόνο περιττό τον Οργανισμό Ανέγερσης, αλλά και αντίφαση εν τοις όροις. Η αυτονόητη κατάργηση, όμως, του Οργανισμού Ανέγερσης, έθεσε επιτακτικά το ερώτημα τι μέλλει γενέσθαι με τους εργαζόμενους. Το νομοσχέδιο, λαμβάνοντας υπόψη την προσφορά των εργαζομένων, αλλά και το καθεστώς ομηρίας, στο οποίο καταδίκασε μία ιδιότυπη κατάσταση, μεταφέρει στο Μουσείο της Ακρόπολης τους υπαλλήλους αυτούς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κριτική, που ακούστηκε από συναδέλφους της Αντιπολίτευσης αναφέρεται σε αποσπασματικότητα διατάξεων. Θεωρώ ότι δεν πρόκειται για συνονθύλευμα ετερόκλητων διατάξεων, αλλά για μία γενναία - έστω κι αν άργησε - κίνηση εναντίον ενός μηχανισμού διαπλοκής και διαφθοράς υπό τις ευλογίες της τότε νομοθεσίας και πολιτείας. Διότι σε αυτό το «ευφάνταστο» δημιούργημα του Ταμείου Αλληλοβοήθειας εισέρρεε από το 2002 δημόσιο χρήμα αρκετών εκατομμυρίων από το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων, χωρίς να λογοδοτεί σε κανέναν από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς του δημόσιου λογιστικού. Τα χρήματα τα διαχειριζόταν η διοίκηση του Ταμείου, που ελεγχόταν από τις γνωστές συνδικαλιστικές παρατάξεις, ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ. Το παρόν, μικρό νομοσχέδιο είναι, λοιπόν, κατά τη γνώμη μου, εφαλτήριο μετάβασης σε ένα μοντέλο χρηστής διοίκησης και διαχείρισης δημοσίου χρήματος, με θεσμικές ασφαλιστικές δικλείδες, ούτως ώστε η αλληλοβοήθεια, ως ευφημισμός της αλληλοκάλυψης και του βολέματος, να μην εμφανιστεί ξανά και να μην εκφυλίζεται η δημόσια διοίκηση σε θύλακα διαφθοράς και προώθησης ιδιωτικών συμφερόντων. Και όχι γιατί είμαστε οι δικαιούχοι του ηθικού πλεονεκτήματος ή διεπόμαστε από ηθικολογικές εμμονές, κραδαίνοντας τη ρομφαία της κάθαρσης, αλλά γιατί όλες και όλοι πρέπει να κατανοήσουμε ότι η μάχη κατά της διαφθοράς είναι πρωτίστως μία μάχη υπεράσπισης της δημοκρατίας, εφόσον δημοκρατία, μεταξύ άλλων, σημαίνει άρση της ανισότητας, δίκαιη κατανομή του πλούτου, αλλά και άρση της παράνομης συσσώρευσής του. Και δεν είναι μία κατ' επίφαση «δημοκρατία» ενδεδυμένη σε νεοφιλελεύθερο περιτύλιγμα. Αν υπάρχει ένα μεγάλο στοίχημα, που οφείλει να κερδίσει η παρούσα Κυβέρνηση, είναι να παράγει τέτοιες πολιτικές, που θα υπηρετήσουν το δημόσιο συμφέρον και να διαμορφώνει τους όρους μιας κοινωνίας, που θα γεννάει ηθικά κίνητρα. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Ο κ. Κωνσταντόπουλος έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε τονίσει πολλές φορές σε αυτή την Αίθουσα και στις αρμόδιες επιτροπές την ανάγκη ουσιαστικής διαβούλευσης και διαλόγου για τα ζητήματα που αφορούν την παιδεία, την υγεία, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό. Έχουμε αποδείξει στην πράξη, με τις θέσεις και τις προτάσεις μας, ως Δημοκρατική Συμπαράταξη, την αναγκαιότητα να υπάρξουν ευρύτερες συναινέσεις για τα ζητήματα, που αφορούν ιδιαίτερα θέματα παιδείας και πολιτισμού, για θέματα που αφορούν την ιστορία μας, για θέματα που αφορούν το παρόν της πατρίδας μας, το μέλλον των παιδιών μας. Ωστόσο, η δική σας προσφιλή τακτική, της Κυβέρνησης, είναι όλα να γίνονται με συνοπτικές διαδικασίες. Και, μάλιστα, βλέπουμε να συνεχίζεται. Και συνεχίζεται, δυστυχώς, μέσα σε ένα κλίμα πολιτικά φορτισμένο, με μία σειρά νομοθετικών πρωτοβουλιών καθαρά προεκλογικού χαρακτήρα. Προς άγραν ψήφων, θα έλεγα. Εμείς δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι υποστηρίζουμε, με όλους τους τρόπους και σε όλους τους τόνους, το δικαίωμα στην εργασία, στην ασφάλεια, στην αξιοπρέπεια, στην καθημερινότητα των εργαζομένων στο Υπουργείο Πολιτισμού. Εσείς, κύριε Υπουργέ, έρχεστε στο «παρά ένα» - θα έλεγα - να ρυθμίσετε θέματα, που αφορούν το 2015, θέματα που σας είχαν τεθεί και από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων του Υπουργείου Πολιτισμού. Κύριε Υπουργέ, στο παρόν νομοσχέδιο ρυθμίζετε την ίδρυση του Παιδικού Σταθμού στο Υπουργείο Πολιτισμού, το Ταμείο Αλληλοβοήθειας, την κατάργηση του Οργανισμού Ανέγερσης Μουσείου Ακρόπολης, καθώς και την απορρόφησή του από το Νέο Μουσείο Ακρόπολης και θέματα υπηρεσιακά - θα έλεγα - που αφορούν το προσωπικό. Δηλαδή, μιλάμε για ένα μικρό νομοσχέδιο, που αποτελεί παζλ ρυθμίσεων και διευθετήσεων. Άλλωστε, μεταξύ όλων και άλλων, ρυθμίζει τις αμοιβές των διευθυντών στην Κρατική Ορχήστρα Αθηνών και στην Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης. Ωστόσο, βέβαια, όπως πάντα, κατά την προσφιλή σας τακτική, θα πρέπει να υπάρχει και κάποιο σκοτεινό παρασκήνιο από το παρελθόν, το οποίο, βέβαια, μόνο εσείς μπορείτε να φέρετε στην επιφάνεια. Κύριοι της Κυβέρνησης, το τεκμήριο της αθωότητας πολιτικά το έχετε απωλέσει προ καιρού. Πολύ φοβάμαι ότι κινδυνεύετε να χάσετε και το τεκμήριο του πρότερου βίου σας, με τις μεταγραφές και τις δήθεν γέφυρες, που στήνετε με πρόσωπα και όχι με πολιτικές, γέφυρες με πρόσωπα, που σας λοιδορούσαν, γέφυρες με πρόσωπα που σας απαξίωναν, γέφυρες με αυτούς που σας έλεγαν τυχοδιώκτες. Να σας θυμίσω ότι αυτούς που σας χαρακτήριζαν «κυβέρνηση της απάτης», «κυβέρνηση τυχοδιωκτών», σήμερα τους επιβραβεύετε και τους δώσατε και υπουργικό θώκο. Μπράβο σας! Κρατήστε τους! Δεν τους χρειαζόμαστε! Σας τους χαρίζουμε! Και ενθυμούμαι τη ρήση της φιλολόγου μου, της κ. Γερανίου, για τέτοιες πράξεις: «Απορρίφθησαν» - έλεγε - «παμψηφεί, μετά πολλών επαίνων και έγιναν παράδειγμα των εξευτελισμένων» ή απαξιωμένων, όπως σας βολεύει. Τι σημαίνουν όλα αυτά; Ότι υπάρχει παρασκήνιο. Αυτό φάνηκε. Τα συμπεράσματα, δικά σας. Κύριοι συνάδελφοι, προσωπικά πιστεύω στην μεγάλη κεντροαριστερά, στην κεντροαριστερά των αξιών, την κεντροαριστερά του ήθους, της αξιοπρέπειας, της ισονομίας, μία κεντροαριστερά που οικοδομείται με πολιτικές και προγραμματικές συγκλίσεις και δεσμεύσεις. Κύριοι, εμάς δεν μας κρατάει κανείς. Το έχω πει πολλές φορές, το έχει πει και η Πρόεδρός μας σε αυτή την Αίθουσα, το επαναλαμβάνω ακόμη μία φορά: Όλα στο φως! Φέρτε τα όλα στη Βουλή. Όλα στη δικαιοσύνη. Τέρμα με τη λάσπη. Τέρμα η λάσπη στον ανεμιστήρα και η λασπολογία. Τέρμα τα μισόλογα. Το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς δεν είναι κληρονομικό δικαίωμα του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι διαχρονικό οικοδόμημα στάσεων, δράσεων και πολιτικών τομών. Ανήκει στους αγώνες όλων μας για δημοκρατία. Είναι μια αξιακή πολιτική, μια στάση που τίμησε το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, ο ιδρυτής του Ανδρέας Παπανδρέου και τα χιλιάδες επώνυμα και ανώνυμα στελέχη του, που έδωσαν διαχρονικά τους αγώνες με ιδεολογική σταθερότητα, με συνέπεια, με εντιμότητα, με ήθος, με αξιοπρέπεια. Απλά, εμείς δεν μπορούμε να μοιράζουμε πιστοποιητικά αριστεροφροσύνης. Αυτά, αγαπητοί συνάδελφοι της Αριστεράς, δεν απονέμονται. Κερδίζονται στις συνειδήσεις των δημοκρατιών. Διάφορες γέφυρες, με πρωτοβουλίες ερήμην, θα έλεγα, της κοινωνίας. Κύριοι, δεν χτίζονται έτσι οι γέφυρες. Να το ξεκαθαρίσουμε. Δεν είμαστε λάφυρο κανενός ούτε πολύφερνη νύφη, ως σανίδα σωτηρίας. Όσοι σχεδιάζουν αυτά τα σενάρια, πλανώνται πλάνην οικτράν. Το ΠΑΣΟΚ, το Κίνημα Αλλαγής, δεν είναι άθροισμα προσώπων. Είναι πολλαπλασιασμός ιδεών, πρωτοβουλιών, δράσεων και προτάσεων για τη μεγάλη Κεντροαριστερά στην Ελλάδα και τη σοσιαλδημοκρατία στην Ευρώπη. Οι μεγάλες συγκεντρώσεις στη Θεσσαλονίκη, στη Δράμα, στο Βόλο, στην Καρδίτσα, στις Σέρρες, στο Αγρίνιο, στην Αθήνα είναι η αρχή. Εσείς μένετε σε συναντήσεις στελεχών. Εμείς τολμάμε ανοιχτές εκδηλώσεις. Εμείς ερχόμαστε, γιατί ο λαός θα ανταμείψει αυτούς που κράτησαν τη χώρα όρθια το 2009-2011, όταν εσείς με τη Νέα Δημοκρατία βρισκόσασταν ως αντιμνημονιακές φωνές στο Σύνταγμα. Γιατί εμείς δίνουμε λύσεις στα προβλήματα της κοινωνίας με το πρόγραμμά μας «Σχέδιο Ελλάδα». Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως σας είπε και στην ακρόαση των φορέων ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων του Υπουργείου Πολιτισμού, το παρόν σχέδιο νόμου έχει καθυστερήσει τέσσερα χρόνια. Η θέση μας είναι καθαρή. Εμείς θέλουμε μόνιμες οργανικές θέσεις για όλο το υφιστάμενο προσωπικό. Το ίδιο ζητάμε για την τακτοποίηση του προσωπικού στο Ταμείο Αλληλοβοηθείας. Στο οργανόγραμμα του οργανισμού του 2014 και του 2018 υπάρχουν προβλεπόμενες κενές οργανικές θέσεις. Κύριε Υπουργέ, το Ταμείο Αλληλοβοήθειας δημιουργήθηκε για να εξυπηρετήσει τους εργαζόμενους στο Υπουργείο Πολιτισμού, ένα σχήμα συνεργασίας και ελέγχου μαζί, του συνδικαλιστικού κινήματος και στελεχών του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Σε καμμία περίπτωση, όμως, δεν δημιουργήθηκε για να αποτελεί εργαλείο στα χέρια της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας. Με βάση όσα προβλέπει το νομοσχέδιο, το Ταμείο Αλληλοβοήθειας μετεξελίσσεται σε ένα όργανο αποκλειστικής προαίρεσης του Υπουργού Πολιτισμού. Αυτό, εξάλλου, διαφαίνεται από το γεγονός ότι ο Υπουργός Πολιτισμού, ουσιαστικά θα έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να καθορίζει τις δράσεις, αλλά και το ποσό της χρηματοδότησης του Ταμείου. Με αυτό τον τρόπο, θα έλεγα, ο Υπουργός Πολιτισμού δημιουργεί έναν άλλον φορέα, έναν φορέα που θα παραμείνει εκτός της γενικής κυβέρνησης. Σε αυτό είμαστε αντίθετοι, γιατί είμαστε αντίθετοι με αυτή την προοπτική, μια προοπτική με βάση το οποίο το Ταμείο Αλληλοβοήθειας μόνο κατ' όνομα και κατ' επίφαση θα ανήκει στους εργαζόμενους. Στην πραγματικότητα, αγαπητοί συνάδελφοι, θα είναι καθαρά όργανο της πολιτικής ηγεσίας, της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας. Αυτό το Ταμείο δεν θα καμμία σχέση με το ταμείο που αποτέλεσε κατάκτηση για τους εργαζομένους. Δημιουργείται, δηλαδή, ένα ταμείο, πραγματικά, μόρφωμα, το οποίο κάθε άλλο παρά τη διαφάνεια και τη χρηστή διαχείριση του δημόσιου χρήματος υπηρετεί. Αναφέρω, για την ιστορία, τα εξής: Τι έχει συμβεί στο Ταμείο Αλληλοβοηθείας από τη στιγμή που για πρώτη φορά από τη σύστασή του η διοίκηση ορίστηκε μονομερώς από την πολιτική ηγεσία; Νοέμβριος του 2017: Η πολιτική ηγεσία οδήγησε το Ταμείο σε οικονομική ασφυξία, δεν κατέβαλε για παραπάνω από ένα χρόνο την εγκεκριμένη χρηματοδότηση από το ΤΑΠ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την εξάντληση του αποθεματικού του. Διόρισε για πρώτη φορά διοίκηση στο Ταμείο, όπου ο Πρόεδρος και τα δυο μέλη ήταν αμιγώς από την Κυβέρνηση. Με αυτό τον τρόπο, κύριε Υπουργέ, αποδείξατε, στην πράξη, την αντίληψη για τη λειτουργία του κράτους. Οι νυν διοικούντες το Ταμείο, αφότου έληξε η κατάληψη των γραφείων, στην οποία είχε προβεί η Ομοσπονδία των υπαλλήλων του Υπουργείου Πολιτισμού, συνεχίζουν και σήμερα να λοιδορούν τους εργαζόμενους. Η καταγγελία για απόρρητο βιβλίο πρωτοκόλλου τριών ετών από τη διευθύντρια του Ταμείου, μας έγινε γνωστή. Εντάσσεται μέσα σε ένα ευρύτερο σχέδιο υποτιθέμενης - θα έλεγα - κάθαρσης. Οι μαρτυρικές καταθέσεις των υπαλλήλων του Ταμείου δείχνουν ότι τα πράγματα, βέβαια, δεν είναι έτσι. Σε κάθε περίπτωση η υπόθεση βρίσκεται για λύση ήδη στα χέρια της εισαγγελέως διαφθοράς και της γενικής επιθεωρήτριας δημόσιας διοίκησης. Αναμένουμε, βέβαια, τα πορίσματά τους. Έχουμε καταστήσει, κύριε Υπουργέ, εξαρχής σαφές πως είμαστε υπέρ της διαφάνειας και έχουμε σεβασμό στις αποφάσεις της δικαιοσύνης. Ως εκ τούτου, δηλώνουμε προς κάθε κατεύθυνση πως, εάν και εφόσον αποδειχτεί οτιδήποτε για τον οποιοδήποτε, θα ζητήσουμε την παραδειγματική του τιμωρία. Θα είμαστε, ωστόσο, απέναντι σε κάθε προσπάθεια της Κυβέρνησης να κατασκευάζει ενόχους, να σπιλώνει την τιμή και την υπόληψη των εργαζομένων, χωρίς στοιχεία, μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσει τους μικροπολιτικούς της σχεδιασμούς. Το πόρισμα του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς μας. Επαναλαμβάνω: Καμμία συγκάλυψη προς κανέναν. Το δημόσιο χρήμα είναι ιερό. Αναμένουμε και το πόρισμα του ελέγχου σκοπιμότητας, που είναι σε εξέλιξη, για το Νέο Μουσείο Ακρόπολης και την κατάρτιση του ΟΑΝΜΑ. Η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ κρούει ανοιχτές θύρες, με τέσσερα και πλέον χρόνια καθυστέρηση. Οι εργαζόμενοι στο Νέο Μουσείο Ακρόπολης θα είχαν τοποθετηθεί σε προσωποπαγείς θέσεις, ήδη από το 2015. Η μεταφορά τους προβλεπόταν σε νομοσχέδιο, που είχε προωθηθεί προς ψήφιση από τον Νοέμβριο του 2014. Το νομοσχέδιο αυτό, αγαπητοί συνάδελφοι, δεν ψηφίστηκε καθώς, ως γνωστό, με ευθύνη της παρούσας Κυβέρνησης, η χώρα οδηγήθηκε σε εκλογές. Τέλος, θα είχε ενδιαφέρον να απαντηθεί από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού το εξής ερώτημα: Γιατί οι εργαζόμενοι, που εργάζονται στο Νέο Μουσείο Ακρόπολης, δεν τακτοποιήθηκαν το 2018, όταν η Κυβέρνηση, ενώ είχε έτοιμο σχετικό νομοσχέδιο, το πήρε πίσω; Και διερωτάται κανείς: Ποιοι και γιατί έθεσαν τότε εμπόδια στην τακτοποίηση των εργαζομένων; Όσον αφορά τους εργαζομένους στη Νήσο Δήλο θέλω να πω τα εξής: Χρειάζονται μια πραγματική επιβράβευση και όχι ένα επίδομα - φιλοδώρημα, το οποίο μετά τους φόρους και τις κρατήσεις, ουσιαστικά, εξανεμίζεται. Επιμένουμε στη θέση μας ότι στους συγκεκριμένους εργαζόμενους, που εργάζονται και διαμένουν μόνιμα στη Νήσο Δήλο, πρέπει να καταβάλλεται επίδομα σε ποσοστό 50% του μισθού τους για την παράταση των συμβάσεων εργασίας στο Ελληνικό Φεστιβάλ Α.Ε.. Η θέση μας είναι, η πλήρωση όλων των οργανικών θέσεων με μόνιμο προσωπικό, που θα επιλεγεί, φυσικά, μέσα από τον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ. Ως εκ τούτου, θεωρούμε την παράταση των συμβάσεων ως μπάλωμα και τίποτα περισσότερο, που δεν βοηθάει επί της ουσίας ούτε το έργο του Ελληνικού Φεστιβάλ ούτε τους εργαζομένους. Ζητάμε, λοιπόν, άμεσα την προκήρυξη μόνιμων θέσεων εργασίας, με αυξημένη μοριοδότηση όσων εργάζονται στον φορέα με σύμβαση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ειδική αγορήτριά μας κ. Κεφαλίδου, θα τοποθετηθεί και επί των άρθρων. Κλείνοντας, θεωρούμε θετικές τις τροπολογίες από πλευράς Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και τις ψηφίζουμε. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε Κωνσταντόπουλε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο, για να παρουσιάσω μια νομοτεχνική βελτίωση.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Να ενημερώσω το Σώμα ότι υπάρχει μία νομοτεχνική βελτίωση στο άρθρο 19 του σχεδίου νόμου. Είναι η τροπολογία, που είχε καταθέσει εχθές στην επιτροπή το Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων σε σχέση με το διοικητικό συμβούλιο. Το επταμελές διοικητικό συμβούλιο θα έχει πέντε (5) μέλη από την τάξη των Θετικών Επιστημών της Ακαδημίας Αθηνών και δύο (2) από την Ολομέλεια, για πέντε (5) έτη, με δυνατότητα επανεκλογής. Ουσιαστικά, αυτό ρυθμίζεται. Καταθέτω τη σχετική νομοτεχνική βελτίωση για τα Πρακτικά.
Τον λόγο έχει ο κ. Χατζησάββας από τη Χρυσή Αυγή.
Κύριε Πρόεδρε, είναι ιδιαίτερη η ικανοποίησή μου, να βλέπω να σχηματοποιείται, με τα λεγόμενα όλων των κομμάτων εδώ μέσα, ένα μέτωπο - υποτίθεται - εναντίον της Χρυσής Αυγής και να καταλαβαίνει ο ελληνικός λαός ποιος είναι υπερασπιστής του ελληνικού λαού, ποιος είναι απέναντι σε όλο το σύστημα των πολιτικών κομμάτων, που μαζί ψηφίζουν μνημόνια, μαζί ψηφίζουν διάφορους νομούς, οι οποίοι είναι αντιλαϊκοί και που θα αναγνωρίσει στις επόμενες εκλογές ποιο κόμμα πραγματικά τον εκπροσωπεί. Επίσης, όμως, με ικανοποιεί να δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο οι θεματοφύλακες - υποτίθεται - της πολιτικής ορθότητας με παραληρήματα, με υβρεολόγιο, με σεξιστικά σχόλια, αλλά και γελοίες προτάσεις ψυχοθεραπείας. Όσον αφορά το τεκμήριο της αθωότητας: Καλά θα κάνουν στη Νέα Δημοκρατία να μην μιλάνε για τεκμήριο αθωότητας, όταν επί των ημερών τους και επί της κυβερνήσεώς τους, με δική τους εντολή, φυλακίστηκαν εν ενεργεία Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου, η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Χρυσής Αυγής και ο Αρχηγός της, πριν ακόμα γίνει άρση ασυλίας. Καλά θα κάνουν, λοιπόν, όσον αφορά στο τεκμήριο αθωότητας, στο σπίτι του κρεμασμένου να μην μιλάνε για σκοινί. Όσον αφορά το σημερινό νομοσχέδιο, ρυθμίζονται κάποια θέματα τα οποία πραγματικά έπρεπε να ρυθμιστούν, κάποια ζητήματα, που αντιμετώπιζαν κάποιοι άνθρωποι και που, επί χρόνια, περίμεναν να τακτοποιηθούν. Όμως, προς τι αυτός ο συνωστισμός νομοσχεδίων στην ίδια επιτροπή; Δέκα χρόνια έχει που τελείωσε η ανέγερση του Μουσείου Ακροπόλεως και περίμεναν να καταργηθεί ο οργανισμός. Ξαφνικά, μπαίνει αυτό το νομοσχέδιο, αυτήν την ώρα στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων ξεκινάει ένα άλλο νομοσχέδιο και ο Πρόεδρος λέει ότι πρέπει απλά να βιαστούμε για να προλάβουμε. Τι να προλάβετε; Τελειώνει ο χρόνος σας; Τον Μάιο πάμε σε εκλογές; Μέχρι τον Οκτώβριο, δηλαδή, δεν προλαβαίνετε και πρέπει να έρχονται δύο και τρία νομοσχέδια στην ίδια επιτροπή, μέσα στην ίδια εβδομάδα; Σε μια τροπολογία, που έχει καταθέσει ο Υπουργός, θα ήθελα να κάνω ένα σχολιασμό. Αφορά την τροπολογία με γενικό αριθμό 1983 και ειδικό 38 όπου ρυθμίζονται θέματα αρμοδιότητας του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, τροποποιούνται και συμπληρώνονται συγκεκριμένες διατάξεις του ν.3879/2010 που αναφέρεται σε θέματα Δια Βίου Μάθησης. Με την προτεινόμενη τροπολογία προστίθεται το Κέντρο Μελετών Ασφάλειας, το οποίο υπάγεται στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, στους φορείς του εθνικού δικτύου Δια Βίου Μάθησης, οι οποίοι ασκούν διοίκηση και παρέχουν υπηρεσίες Δια Βίου Μάθησης. Η παρατήρηση και το ερώτημα αφορά τον λόγο, για τον οποίο εισάγεται προς ψήφιση η προτεινόμενη νομοθετική ρύθμιση. Ποιος, άραγε, μπορεί να είναι ο λόγος για τον οποίο, ένας φορέας του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, δηλαδή της Ελληνικής Αστυνομίας, των Σωμάτων Ασφαλείας εν γένει, ένας φορέας με επιστημονικό και γνωστικό ερευνητικό αντικείμενο αμιγώς αστυνομικής φύσεως, προστίθεται σε ένα εκπαιδευτικό - κατά βάση - δημόσιο σύστημα; Η Ελληνική Αστυνομία δεν μπορεί να χρησιμοποιεί τη γνωσιακή της βάση, όχι προς την κατεύθυνση καταπολέμησης του εγκλήματος και προστασίας του ελληνικού λαού, αλλά για την επιμόρφωση και την πιστοποίηση ιδιωτών. Αυτό είναι ανεπίτρεπτο. Την ίδια ώρα, που η Βουλή ασχολείται με διάφορα τέτοια διαδικαστικά θέματα, που θα έπρεπε να είχαν λυθεί προ ετών, στην Κρήτη είχαμε μέσα σε ένα μήνα δύο τραγικά γεγονότα, όπου μια οικογένεια και ένας κτηνοτρόφος πνίγηκαν με τη νεροποντή. Επιτρέπεται, εν έτει 2019, να υπάρχουν διαβάσεις ποταμών, χειμάρρων και ρεμάτων, χωρίς γέφυρα; Μπορεί, βέβαια, κάποιος να πει ότι είναι παρακινδυνευμένο να περνάς από εκεί και θα πρέπει να προσέχεις. Η κριτική από το σπίτι μας και την ηρεμία του καναπέ είναι εύκολη. Όταν, όμως, ο άλλος βλέπει να χάνεται η περιουσία του, μέσω της οποίας ταΐζει την επταμελή οικογένειά του και είναι το μέλλον της οικογένειάς του, δεν μπορεί να σκεφτεί και τόσο λογικά και λειτουργεί εκείνη τη στιγμή σε πανικό. Είναι δεδομένη, βέβαια, και η έλλειψη εκπαίδευσης των Ελλήνων πολιτών στην αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων. Θα έπρεπε να υπάρχει εκπαίδευση από τα σχολεία ακόμα και οι αρμόδιες υπηρεσίες να μεριμνήσουν είτε για την προφύλαξη των ανθρώπων είτε για να κάνουν πιο ασφαλείς τις διαβάσεις. Με το Εθνικό Μητρώο Γεφυρών, όμως, τι γίνεται; Στις 26-11-2018 κατέθεσα σχετική ερώτηση, με αφορμή τότε την κατάρρευση της γέφυρας στην Καβάλα, όπου ευτυχώς δεν είχαμε νεκρούς. Ρωτούσαμε τότε τον αρμόδιο Υπουργό αν προτίθεται να δημιουργηθεί Εθνικό Μητρώο Γεφυρών και αν θα δοθεί η δυνατότητα σε αυτήν την υπηρεσία - χωρίς να υπάρχει πολυδιάσπαση σε διάφορες υπηρεσίες - να κάνει τη δουλειά της. Δεν ξέρουμε τι γίνεται με το Εθνικό Μητρώο Γεφυρών. Όμως, είναι ανεπίτρεπτο και απαράδεκτο να μην γνωρίζουμε πόσες γέφυρες υπάρχουν στην ελληνική επικράτεια, πότε χτίστηκαν αυτές οι γέφυρες, τι χρήση έχουν αυτές οι γέφυρες και σε τι κατάσταση είναι από πλευράς συντήρησης. Οι κακοτεχνίες είναι δεδομένες. Όμως, οι καταγγελίες για τις κακοτεχνίες, που οφείλονται πιθανότητα στο ότι κάποιος εργολάβος έβαλε στην τσέπη κάποια χρήματα και δεν έκανε το έργο όπως θα έπρεπε, είναι κενές περιεχομένου, αν δεν τιμωρηθεί κανένας και δεν μπει φυλακή κανένας. Επίσης, είναι πολύ υποτιμητικό για τους κατοίκους των περιοχών να ακούμε ότι θα πρέπει να λυθεί το πρόβλημα ενόψει τουριστικής περιόδου. Δηλαδή, μόνο για τους τουρίστες μας ενδιαφέρει; Η ζωή των Ελλήνων κατοίκων της περιοχής δεν μετράει το ίδιο με των τουριστών, που θα έρθουν; Μόνο η εικόμα μας, μας ενδιαφέρει; Σήμερα, λοιπόν, ο φίλος της Κυβέρνησης, Ερντογάν, κάνει μια μεγάλη, χολιγουντιανών διαστάσεων και εικόνας, άσκηση με την επωνυμία «Γαλάζια Πατρίδα» με το τουρκικό ναυτικό και έχει δεσμεύσει συγκεκριμένο ενεργειακό οικόπεδο - δεν είναι τυχαίο - ως πεδίο βολής. Την ίδια ώρα, ο Πάιατ δηλώνει ότι οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είναι στην καλύτερη φάση των τελευταίων δεκαετιών. Άλλωστε δεν είναι κρυφό ότι η άσκηση των Τούρκων σήμερα γίνεται μέσα στα νατοϊκά πλαίσια. Δεν την κάνουν μόνοι τους. Δεν την κάνουν με δικό τους πρωτόκολλο. Έχουν την κάλυψη του ΝΑΤΟ που υποτίθεται ότι είναι σύμμαχος της Ελλάδας. Και η Τουρκία ανήκει στο ΝΑΤΟ. Όλα αυτά όμως δείχνουν ότι μάλλον έχετε συμφωνήσει συνδιαχείριση του Αιγαίου και σιγά - σιγά και βήμα - βήμα οδηγείτε την κατάσταση εκεί. Τολμάει ο Ερντογάν, ο φίλος σας, που τον νομιμοποιήσατε όταν ήρθε στην Ελλάδα, να λέει, επίσης, ότι πέταξαν παλαιότερα στη θάλασσα συμμορίες Ποντίων. Αναφέρεται προφανώς στην ποντιακή γενοκτονία και στη σφαγή εκατοντάδων χιλιάδων γυναικόπαιδων με τις πλάτες φυσικά της κομμουνιστικής τότε Ρωσίας. Επειδή όμως την κουλτούρα και τον πολιτισμό του ποντιακού ελληνισμού θα χρειαστούν χιλιάδες χρόνια εξέλιξης για να τα φτάσουν οι Τούρκοι, θα πρέπει να λένε ευχαριστώ τουλάχιστον που τους βοήθησαν από βάρβαροι Μογγόλοι να παριστάνουν τώρα τους πολιτισμένους ανθρώπους, όσο είναι αυτό δυνατόν για τους Τούρκους. Μια που μιλάμε όμως για τις μεθοδεύσεις του ΝΑΤΟ, των συμμάχων μας, και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, που είναι επίσης σύμμαχοί μας, έχουμε το γνωστό άρθρο του BBC από μια ύποπτη αρθρογράφο. Είναι ύποπτη για τον κόσμο γενικότερα. Αν ψάξετε λίγο να δείτε ποια είναι αυτή η αρθρογράφος, έχει φωτογραφίες με ΜΚΟ. Γενικότερα δηλαδή ανήκει σε αυτό το σύστημα το δικό σας, το συριζαϊκό. Δικό σας παιδί είναι. Έγραψε, λοιπόν, ένα άρθρο πριν τη Συμφωνία των Πρεσπών, αλλά δημοσιεύτηκε στο BBC μετά τη συμφωνία των Πρεσπών. Τι κάνει αυτό το άρθρο; Επιβεβαιώνει τους φόβους που εμείς ως Χρυσή Αυγή είχαμε για τα επακόλουθα της συμφωνίας. Εργαλεία προπαγάνδας είναι και η συγκεκριμένη δημοσιογράφος και το BBC των ίδιων δυνάμεων που κατάφεραν τον βομβαρδισμό της Σερβίας και τη γέννηση του Κοσόβου, δηλαδή των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Αυτοί τα μεθοδεύουν αυτά τα αλυτρωτικά. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ο όποιος τώρα τελευταία προσπαθεί να διευρύνει την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, πέραν του να λέει ότι δεν ισχύουν αυτά που λέει το άρθρο και να στέλνει μια χλιαρή διαμαρτυρία από το Υπουργείο Εξωτερικών προς το BBC, θα καταγγείλει το ΝΑΤΟ για αυτές τις μεθοδεύσεις που γίνονται για τη Μακεδονία μας; Η Νέα Δημοκρατία θα καταγγείλει τις μεθοδεύσεις του ΝΑΤΟ; Θα καταγγείλει τις ευρωπαϊκές ομάδες στις οποίες ανήκει, που εξυπηρετούν τα ίδια συμφέροντα που επιδοτούν αυτό τον αλυτρωτισμό; Ποιον αλυτρωτισμό; Εντάξει, δεν λέμε και δεν πιστεύει κανένας ότι το ανύπαρκτο στρατιωτικά μόρφωμα των Σκοπίων μπορεί να επιτελέσει τέτοιο ρόλο, ούτε φυσικά μπορεί να πιστέψει κανείς ότι μπορεί το Ουράνιο Τόξο να πετύχει κάτι. Οι μεθοδεύσεις του ΝΑΤΟ όμως θέλουν να υπάρχει μέσα στην Ελλάδα αλυτρωτική τοποθέτηση και να ζητάνε Έλληνες πολίτες δικαιώματα μειονοτικά. Δηλαδή περνάμε στο αμέσως επόμενο στάδιο. Δεν είναι οι Σκοπιανοί που ζητάνε δικαιώματα μειονοτικά, είναι Έλληνες πολίτες που αυτοπροσδιορίζονται ως εθνικά Μακεδόνες και θέτουν το ζήτημα του ότι είναι μια μειονότητα και πρέπει να αναγνωριστούν τα δικαιώματά της. Αυτό κολλάει βέβαια και με τους εθνικά Μακεδόνες - πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας. Τους δώσατε αυτό το δικαίωμα από τη στιγμή που απέκτησε ύπαρξη ένα έθνος μακεδονικό. Συγχέουν βέβαια τα παπαγαλάκια οι πράκτορες και πρακτορίσκοι που κυκλοφορούν στην Ελλάδα την αναφορά σε μακεδονίτικα, που είναι ένας γεωγραφικός γλωσσικός προσδιορισμός, και σε μακεδονικά - όπως λένε - που είναι εθνικός γλωσσικός προσδιορισμός και φυσικά είναι ανύπαρκτα. Και νομίζετε ότι οι Έλληνες, οι μοναδικοί και γνήσιοι Μακεδόνες, θα επιτρέψουν να περάσουν αυτές οι μεθοδεύσεις, ότι θα ιδρύσουν συλλόγους οι Ουρανιοτοξίτες για να δημιουργήσουν τετελεσμένα μέσα στην Ελλάδα. Με κάθε νόμιμο τρόπο που ορίζεται από τα άρθρα του Συντάγματος θα σταματήσουμε τις μεθοδεύσεις αυτές, όπως κάναμε μέχρι και σήμερα. Το μόνο που σας ενδιαφέρει όμως είναι η πολιτική σας επιβίωση. Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να διαχειριστεί την ήττα όσο καλύτερα μπορεί και η Νέα Δημοκρατία προσπαθεί να διαχειριστεί τη νίκη για την οποία δεν είναι έτοιμη και κάνει τα αδύνατα δυνατά να μην πάρει αυτοδυναμία. Το ΠΑΣΟΚ - ΚΙΝΑΛ, το Ποτάμι, η Ένωση Κεντρώων και οι ΑΝΕΛ κάνουν παράπονα παντού και κλαίγονται όλη μέρα στα κανάλια ότι πάνε για διάλυση. Το ΠΑΣΟΚ καταγγέλλει τον ΣΥΡΙΖΑ ότι κάνει την «Γέφυρα» για να τους διαλύσει, αναγνωρίζοντας βέβαια ότι δεν είναι γέφυρα, αλλά είναι προγεφύρωμα της τελικής επίθεσης και διάλυσης του ΠΑΣΟΚ, το οποίο δεν υφίσταται πλέον στην ελληνική κοινωνία. Είχε πλευρίσει από τη μια μεριά η βάρκα της Νέας Δημοκρατίας για να πηδήξουν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ προς τα εκεί, πλησιάζει τώρα και η βάρκα του ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη πλευρά και μετά τις επόμενες εκλογές θα διαλυθεί. Είναι δεδομένο. Αν όλοι εσείς που κλαίγεστε ότι αντιμετωπίζετε διώξεις από το σύστημα και επίθεση για διάλυση των κόμματων σας δεχτεί έστω και το 1% των διώξεων που έχει υποστεί το εθνικιστικό κίνημα του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή, θα είχαν διαλυθεί τα κόμματά σας και δεν θα μπορούσατε να έχετε ούτε μια μέρα παραπάνω πολιτικού μέλλοντος. Έχουμε κάνει εκλογές από τη φυλακή και κερδίσαμε. Λειτουργούμε με διακοπή της χρηματοδότησης. Έχουμε υποστεί ολική φίμωση από μέσα μαζικής ενημέρωσης. Και για να περάσουμε και σε λίγο πιο ελαφριάς βαρύτητας θέματα, ούτε προφίλ στα social media δεν δικαιούνται να έχουν οι Βουλευτές της Χρυσής Αυγής, όχι φωνή σε μέσα μαζικής ενημέρωσης. Στις επόμενες ευρωεκλογές, λοιπόν, ο μεγάλος φόβος και η πραγματικότητα η οποία θα συμβεί βέβαια όταν θα γίνουν οι επόμενες ευρωεκλογές, είναι ότι θα αναδειχτεί σε δεύτερη δύναμη στην Ευρώπη ο εθνικισμός. Οι εθνικιστές και οι ευρωσκεπτικιστές θα καταλάβουν τη δεύτερη θέση. Και εσείς, ξεκομμένοι εντελώς από την κοινωνική πραγματικότητα, θέτετε ως επιχείρημα στους πολίτες για να μην ψηφίσουν εθνικιστικά κόμματα ότι αν δεύτερη δύναμη είναι εθνικιστές την Ευρώπη, θα υπάρχει δυσκολία λήψης των αποφάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και αυτό το λέτε για κακό; Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφασίζει υπέρ των τραπεζών και υπέρ των τοκογλύφων. Για αυτόν τον λόγο, ό,τι μεθοδεύσεις και να σκεφτείτε εναντίον μας, εσείς πολεμάτε για προσωπικά συμφέροντα, αλλά εμείς έχουμε πίστη στον αγώνα και θα κερδίσουμε. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Υφυπουργός κ. Στρατής.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το νομοσχέδιο που συζητήθηκε στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων τις προηγούμενες ημέρες και συζητάμε σήμερα στην Ολομέλεια της Εθνικής Αντιπροσωπείας αποτελείται από τρία μέρη. Το πρώτο μέρος αφορά το Ταμείο Αλληλοβοήθειας Υπαλλήλων Υπουργείου Πολιτισμού, το δεύτερο το Μουσείο Ακρόπολης, το τρίτο περιλαμβάνει σειρά διατάξεων οι οποίες ρυθμίζουν θέματα του Υπουργείου Πολιτισμού και εποπτευόμενων φορέων του, όπως και οι τροπολογίες που προστέθηκαν στη συνέχεια. Η αντιμετώπιση του ζητήματος του Ταμείου Αλληλοβοήθειας υπήρξε μια επίπονη προσπάθεια. Στο Υπουργείο Πολιτισμού κληθήκαμε από την αρχή να αντιμετωπίσουμε στρεβλές αντιλήψεις, εμπεδωμένες στις συνδικαλιστικές ηγεσίες και σε μερίδα των εργαζομένων, με άλλοθι κάποιες κοινωνικές παροχές του Υπουργείου. Προσωπικά, θεωρώ αποκαλυπτική την τοποθέτηση του πρώην Υπουργού, του κ. Τζαβάρα - ήπια μεν, αποκαλυπτική δε. Εκλαμβάνω δε ως έπαινο την τοποθέτησή του, καθώς απέδειξε ότι για να φτάσουμε σήμερα εδώ χρειάστηκε τόλμη. Θυμίζουμε ότι πέρυσι τέτοιες μέρες, όταν αναλαμβάναμε καθήκοντα, υπήρχαν καταλήψεις, μεγάλη ένταση και συσσωρευμένα προβλήματα. Εργαστήκαμε με αποφασιστικότητα και μεθοδικότητα σε όλα τα επίπεδα. Αποκαταστήσαμε την ηρεμία και την κανονικότητα στην καθημερινότητα του Υπουργείου. Θέσαμε το πραγματικό διακύβευμα, που είναι ξεκάθαρες σχέσεις μεταξύ πολιτικής ηγεσίας, σωματείων και εργαζομένων. Εξηγήσαμε ότι τα έσοδα από τους αρχαιολογικούς χώρους, τα μνημεία και τα μουσεία δεν είναι σε ειδικό λογαριασμό του Υπουργείου, όπως κατά κόρον είχαν χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν, δεν είναι πορτοφόλι ούτε των πολιτικών ούτε των συνδικαλιστικών ηγεσιών, είναι δημόσιο χρήμα που η διαχείρισή του πρέπει να γίνεται με διαφάνεια και λογοδοσία. Μένοντας μακριά από τη σκανδαλολογία προχωρήσαμε στον έλεγχο του σκοτεινού παρελθόντος με την υπόθεση πλέον να διερευνάται από τη δικαιοσύνη. Ποια είναι η ουσία της υπόθεσης; Το Υπουργείο Πολιτισμού έχει έναν μικρό προϋπολογισμό, αλλά ταυτόχρονα διαχειρίζεται τα έσοδα από την πολιτιστική κληρονομιά. Παλαιότερα υπήρχε και ο διαβόητος ειδικός λογαριασμός του Υπουργείου. Μέχρι το 2008 τα ποσά που λάμβανε το Ταμείο Αλληλοβοήθειας ήταν από αυτές τις δύο πηγές: από τον ειδικό λογαριασμό και από τα έσοδα των αρχαιολογικών χώρων, των μνημείων και των μουσείων. Μετά την κατάργηση του ειδικού λογαριασμού με την υπόθεση Ζαχόπουλου, το κενό αναπληρώθηκε με θεαματική αύξηση του ποσοστού που λάμβανε το ταμείο από τα έσοδα της πολιτιστικής κληρονομιάς. Έτσι το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων, που εισπράττει αυτά τα έσοδα και ποσοστό τους απέδιδε στο Ταμείο Αλληλοβοήθειας, μετατράπηκε σε ένα είδος άτυπου ειδικού λογαριασμού. Το 2009, εκλογική χρονιά επί υπουργίας του τελευταίου Υπουργού Πολιτισμού της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, μετέπειτα Αρχηγού κόμματος και Πρωθυπουργού, δόθηκαν στο Ταμείο Αλληλοβοήθειας πάνω από 3.000.000 ευρώ από τα έσοδα της πολιτιστικής κληρονομιάς. Από τα αποτελέσματα του διαχειριστικού ελέγχου του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και τα ελάχιστα στοιχεία που βρέθηκαν στο ταμείο μετά τη λήξη της κατάληψης προκύπτει ότι δεκάδες εκατομμύρια έχουν διακινηθεί ανεξέλεγκτα μεταξύ Ταμείου Αλληλοβοήθειας και συνδικαλιστικών σωματείων σε γνώση και άλλες φορές σε συνεννόηση, όπως αναφέρεται στα έγγραφα, με τις πολιτικές ηγεσίες. Τρεισήμισι εκατομμύρια είναι το ποσό που το Γενικό Λογιστήριο ζητά να επιστραφεί από τις προηγούμενες διοικήσεις. Παράλληλα, διερευνώνται καταγγελίες περισσότερων από εκατό υπαλλήλων του Υπουργείου που το ταμείο εμφανίζεται να τους έχει χορηγήσει δάνεια και βοηθήματα, τα οποία οι ίδιοι δηλώνουν ενυπογράφως ότι ουδέποτε αιτήθηκαν και ουδέποτε έλαβαν. Εμείς εφαρμόσαμε εξαρχής στην πράξη ένα νέο παράδειγμα λειτουργίας σε σχέση με το παρελθόν. Δεν προσλάβαμε προσωπικό στα γραφεία της πολιτικής ηγεσίας μέσω του Ταμείου Αλληλοβοήθειας. Δεν πληρώσαμε υπεραπασχολήσεις και επιδόματα και δεν χορηγήσαμε δάνεια και βοηθήματα στο προσωπικό των πολιτικών μας γραφείων. Δεν δώσαμε εντολή να δοθεί ένα εκατομμύριο ευρώ από το Ταμείο Αλληλοβοήθειας στην Ομοσπονδία Εργαζομένων για την πληρωμή υπεραπασχολήσεων. Δεν πληρώσαμε διαπιστωμένες αργομισθίες μέσω του Ταμείου Αλληλοβοήθειας. Όλα αυτά, χαρακτηριστικά δείγματα μιας διακυβέρνησης που σε μεγαλύτερη κλίμακα χρεοκόπησε τη χώρα, έχουν συμβεί στο παρελθόν. Καταγράφονται με σαφήνεια στα πορίσματα για τα οποία η Αντιπολίτευση το μόνο που έχει να σχολιάσει είναι ότι δεν προκύπτουν ταμειακά ελλείμματα, υιοθετώντας αυτή την έωλη επιχειρηματολογία των ελεγχόμενων διοικήσεων του ταμείου. Εμείς μειώσαμε θεαματικά τα κόστη του ταμείου δύο και τρεις φορές κάτω. Εφαρμόσαμε στην επιλογή των παιδιών του παιδικού σταθμού τα κριτήρια και τη μοριοδότηση των δημόσιων παιδικών σταθμών, αντικαθιστώντας μια εντελώς ασαφή και διάτρητη διαδικασία που ακολουθείτο στο παρελθόν. Σχεδιάσαμε και φέρνουμε για ψήφιση στη Βουλή το παρόν σχέδιο νόμου που έχει στόχους αυτονόητους ίσως, αλλά με μεγάλο πολιτικό βάρος και πολλές τεχνικές δυσκολίες, να αντιμετωπιστούν οι δυσλειτουργίες και παθογένειες χρονών, να εξασφαλιστεί η διαφάνεια και η χρηστή διοίκηση για το μέλλον, να διασφαλιστεί ταυτόχρονα η εύρυθμη λειτουργία στην παρούσα μεταβατική φάση, μια διαδικασία ναυπήγησης εν πλω, όπως εξηγήσαμε στις επιτροπές, να υπάρξει ιδιαίτερη μέριμνα για τη διατήρηση κοινωνικών παροχών προς τους εργαζομένους του Υπουργείου και, τέλος, να διασφαλιστούν οι θέσεις εργασίας και οι εργαζόμενοι του ταμείου. Ο παιδικός σταθμός και το επίδομα κατασκήνωσης που είχαν χρησιμοποιηθεί ως άλλοθι για την κακοδιαχείριση, αλλά και ως μοχλός πίεσης ενάντια σε οποιαδήποτε προσπάθεια εξυγίανσης είχε υπάρξει στο παρελθόν, μεταφέρονται στις δομές της Γενικής Διεύθυνσης Διοικητικού του Υπουργείου, που αναλαμβάνει το ίδιο να καλύψει τα σχετικά κόστη. Αναρωτήθηκε ο πρώην Υπουργός Πολιτισμού, σήμερα Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, γιατί ιδρύουμε παιδικό σταθμό, αφού υπάρχει. Ο παιδικός σταθμός που υπάρχει είναι ιδιωτικός παιδικός σταθμός ενός σωματείου. Εμείς ιδρύουμε δημόσιο παιδικό σταθμό του Υπουργείου Πολιτισμού και ήταν κάτι το οποίο χρειάστηκε να το ανακαλύψουμε ότι τεχνικά έπρεπε να το κάνουμε, για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε. Όσον αφορά το ερώτημα από την πλευρά του εισηγητή του Κομμουνιστικού Κόμματος, ναι, διερευνούμε και έχουμε ζητήσει στοιχεία για το ποιες είναι οι πραγματικές ανάγκες για υπαλλήλους του Υπουργείου Πολιτισμού σε όλη την Ελλάδα που δεν καλύπτονται από κοινωνικές δομές, δηλαδή δημόσιους παιδικούς σταθμούς, ή δεν λαμβάνουν κάποιο voucher για παιδικό σταθμό για τα παιδιά τους και σε περίπτωση που υπάρξει πραγματική ανάγκη θα κινηθούμε και σε αυτή την κατεύθυνση. Παράλληλα, οι εργαζόμενοι τοποθετούνται σε προσωποπαγείς θέσεις του Υπουργείου Πολιτισμού διασφαλίζοντας πλήρως την εργασία τους. Όσον αφορά τον όρο της παραίτησης από την οικονομική απαίτηση, πρώτα από όλα ένας όρος αρκετά συνηθισμένος σε μετατροπές συμβάσεων κι εδώ μην ξεχνάμε ότι έχουμε μεταφορά προσωπικού από ένα σωματείο στην κεντρική διοίκηση, στο κράτος δηλαδή. Και για την ουσία της υπόθεσης, η υπαρκτή οικονομική απαίτηση που υπάρχει θα υπονόμευε, αν γινόταν δεκτή, τον ίδιο τον στόχο του νομοσχεδίου, που είναι να διασφαλίσει θέσεις εργασίας. Οι εργαζόμενοι διεκδικούν δέκατο τρίτο και δέκατο τέταρτο μισθό, από τη στιγμή, όμως, που τους αναγνωρίζεται η εργασία τόσων ετών και μετατρέπονται σε δημοσίους υπαλλήλους, το κράτος δεν θα μπορούσε να τους το χορηγήσει αυτό. Τέλος, το Ταμείο Αλληλοβοήθειας παύει να χρηματοδοτείται από το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων. Πλέον θα χρηματοδοτείται από τη Γενική Διεύθυνση Οικονομικών του Υπουργείου υπό τους κανόνες του δημόσιου λογιστικού και τον έλεγχο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, σύμφωνα με αυστηρούς όρους που θα τεθούν με υπουργική απόφαση και βέβαια το ύψος θα είναι πολύ μικρότερο, αφού δεν θα περιλαμβάνονται ούτε μισθοδοσίες, ούτε παιδικός σταθμός, ούτε κατασκηνώσεις. Ετέθη ένα ζήτημα από τον κ. Τζαβάρα, αν θα υπάρχει νομιμότητα σε αυτήν τη διαδικασία. Είναι απολύτως νόμιμη η διαδικασία που έχουμε προβλέψει. Το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων μεταβιβάζει ένα ποσό συνολικά προς το Υπουργείο. Αυτό το ποσό έχει αυξηθεί θεαματικά σε σχέση με το παρελθόν. Ήταν 7.000.000 ευρώ το 2014. Ήδη έχουν εκταμιευτεί 45.000.000 ευρώ για το 2019 και έπονται άλλα 10.000.000 ευρώ έως και 15.000.000 ευρώ. Επομένως, υπάρχει περιθώριο να γίνει και κοινωνική πολιτική με αυτά τα χρήματα και αυτό το κάνουμε με νόμο. Άρα θα είναι σύννομη αυτή η διαδικασία. Δεν θα έχει καμμία σχέση το διοικητικό συμβούλιο του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων με τη διαχείριση αυτού του ποσού. Αυτό το ποσό μεταφέρεται στο Υπουργείο και η Γενική Διεύθυνση Οικονομικών του Υπουργείου το κατανέμει στις διάφορες πιστώσεις, με βάση τις υπηρεσίες του Υπουργείου. Η θέση μας για το μέλλον του Ταμείου Αλληλοβοήθειας είναι σαφής, να γίνει το ταμείο αυτό υπόθεση των εργαζομένων με γενική συνέλευση που θα εκλέγει και θα ελέγχει τη διοίκηση χωρίς την οποιαδήποτε παρεμβολή της πολιτικής ηγεσίας και να είναι πραγματικής αλληλοβοήθειας, με εισφορά των εργαζομένων. Είχαμε την τόλμη αυτό να το πούμε από την πρώτη μέρα στους εργαζόμενους που είχαν εκείνες τις εμπεδωμένες αντιλήψεις, στις οποίες αναφερθήκαμε στην αρχή. Σε ένα τέτοιο ταμείο το Υπουργείο θα μπορούσε να χρηματοδοτεί επιλεγμένες κοινωνικές και πολιτιστικές δράσεις. Πάντως, αν δεν βρούμε ανταπόκριση στην κατεύθυνση αυτή, από την πλευρά του εργαζομένων, δεν θα διστάσουμε να οδηγήσουμε το ταμείο σε λύση και εκκαθάριση, διασφαλίζοντας, όμως, σε κάθε περίπτωση την ομαλή εξέλιξη του έργου της δικαιοσύνης που βρίσκεται σε εξέλιξη. Περνώντας στο Μουσείο της Ακρόπολης, επιλύουμε το παράδοξο της συνέχισης ύπαρξης ενός οργανισμού δέκα χρόνια μετά την ολοκλήρωση του σκοπού του με τον ευθύ και απλό τρόπο, που είναι η απορρόφησή του από το ίδιο το μουσείο. Και πάλι διασφαλίζονται οι θέσεις εργασίας και οι εργαζόμενοι και ο λόγος για τον οποίον δεν είχε προχωρήσει πέρσι η σχετική ρύθμιση από την Κυβέρνηση, που από την αρχή είχε δει αυτό το ζήτημα, είναι ότι έπρεπε να βρεθεί μία λύση για να μη φαίνεται τεχνητά αύξηση του κόστους στο οργανόγραμμα του Μουσείου της Ακρόπολης, δηλαδή να μην προκύπτει αύξηση προσωπικού. Με τη δέσμευση των θέσεων, μία λύση που τεχνικά την επεξεργαστήκαμε με το Υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης, είμαστε σε θέση, λοιπόν, εδώ να φέρουμε αυτή τη ρύθμιση για να τακτοποιήσουμε και αυτό το ζήτημα. Υπενθυμίζουμε δε ότι, παράλληλα με τη ρύθμιση, το Υπουργείο Πολιτισμού έχει συμφωνήσει με τη διοίκηση του μουσείου, αφ' ενός να υπάρξει επικαιροποίηση της τιμολογιακής πολιτικής, σύμφωνα με το παράδειγμα που πετυχημένα εφαρμόζουμε τους υπόλοιπους αρχαιολογικούς χώρους και τα μουσεία από το 2016, και αφ' ετέρου για πρώτη φορά το Μουσείο Ακρόπολης θα συμμετέχει πλέον με μέρος των εσόδων του στην αναβάθμιση των υπόλοιπων μουσείων του Υπουργείου Πολιτισμού. Άρα δεν έχουμε μόνο μια αποσπασματική ρύθμιση σε σχέση με τον Οργανισμό Ανέγερσης, αλλά έχουμε μια συνολικότερη στρατηγική την οποία έχουμε αρχίσει να την υλοποιούμε. Από τις υπόλοιπες διατάξεις του νομοσχεδίου θα ήθελα να αναφερθώ στο επίδομα για τους μόνιμα διαμένοντες υπαλλήλους του Υπουργείου στη νήσο Δήλο. Εξηγήσαμε ότι για τις υπόλοιπες παραμεθόριες περιοχές της χώρας υπάρχει ένα κίνητρο. Μικρό, μεγάλο ή μεσαίο υπάρχει όμως. Η Δήλος είναι ειδική περίπτωση, είναι μοναδική περίπτωση. Τη χαρακτηρίσαμε «εξορία» και κυρίως το χειμώνα, γιατί αν αποκλειστείς εκεί ένα μήνα και δύο, δεν είναι εύκολη κατάσταση. Εκμεταλλευόμαστε, λοιπόν, τα περιθώρια που έχουμε και θεσπίζουμε αυτό το ειδικό επίδομα, ακριβώς για να προσελκύσουμε υπαλλήλους του Υπουργείου που θα διαμείνουν τουλάχιστον έναν χρόνο στο νησί, άρα να καλύψουμε τις χειμερινές ανάγκες. Όσον αφορά ευρύτερα το πλάνο για τη φύλαξη των αρχαιολογικών χώρων, αναφερθήκαμε και στις επιτροπές. Το Υπουργείο Πολιτισμού έχει ήδη προκηρύξει διακόσιες μόνιμες θέσεις αρχαιοφυλάκων, οι οποίες κατευθύνονται κυρίως προς τα νησιά, αλλά και προς μεγάλα μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους. Αναμένουμε την ολοκλήρωση του διαγωνισμού από τον ΑΣΕΠ τους επόμενους έναν με δύο μήνες. Εν τω μεταξύ είχαμε βελτιώσει πάρα πολύ τις διαδικασίες πρόσληψης έκτακτου προσωπικού και για τον χειμώνα και για το καλοκαίρι. Όπως είπαμε χθες χαρακτηριστικά στην επιτροπή, και χίλιες τριακόσιες πενήντα συμβάσεις λήξανε τον Δεκέμβριο, ήρθαν τριακόσιες πενήντα νέες προσλήψεις και κανείς δεν κατάλαβε τίποτα. Αυτό ήταν μια επιτυχία. Γιατί, αν θυμάστε, τα προηγούμενα χρόνια υπήρχαν συνεχώς αναταράξεις γύρω από το ζήτημα. Επιπλέον, σε συνεργασία με το Υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης προγραμματίζουμε χίλιες νέες προσλήψεις την επόμενη τριετία για το Υπουργείο Πολιτισμού, μέρος των οποίων βεβαίως θα κατευθυνθεί και για τη λειτουργία των αρχαιολογικών χώρων, των μνημείων και των μουσείων. Θα ήθελα να κάνω μια σύντομη αναφορά, επίσης, στη μέριμνα που δείχνουμε για τα νησιά, τις νησιωτικές υπηρεσίες, αλλά και τους κατοίκους των νησιών, για τους νησιώτες, γιατί πλέον αυξάνοντας τις ημέρες εκτός έδρας που μπορούν να πραγματοποιούν υπηρεσίες με νησιωτικό πεδίο αρμοδιότητας, σημαίνει ότι θα αντιμετωπίζονται πιο γρήγορα και καλύτερα και οι υποθέσεις των πολιτών. Χαιρόμαστε ιδιαίτερα που το σχέδιο νόμου τυγχάνει, τουλάχιστον ως προς τους στόχους του, ευρύτερης θετικής αποδοχής από τους Βουλευτές και όχι μόνο από αυτούς που στηρίζουν την κυβερνητική πλειοψηφία. Η κριτική που δεχθήκαμε υπήρξε γιατί δεν κάνουμε τίποτε άλλο από το να επαναλαμβάνουμε ρυθμίσεις που είχαν παρουσιαστεί στο παρελθόν το 2014. Εξηγήσαμε αναλυτικά στην επιτροπή ότι ο Οργανισμός του Υπουργείου το 2014 είχε τρεις γραμμές για ένα τμήμα παιδικού σταθμού γενική μέριμνας και ασφάλειας χώρων, στο οποίο ταυτόχρονα ήταν ενταγμένο και το γραφείο ιατρών. Προφανώς ήταν απλώς μία αναφορά σε ένα σχέδιο οργανισμού. Δεν ανέφερε τίποτα για το προσωπικό. Δεν ανέφερε τίποτα για τις κατασκηνώσεις. Όσον αφορά δε την ίδια τη διοίκηση του Ταμείου Αλληλοβοήθειας, υπενθυμίσαμε ότι ενώ η τριετής θητεία της διοίκησης έληγε τον Φλεβάρη του 2015, υπήρξε μια βιασύνη να επανατοποθετηθεί τον Οκτώβριο του 2014, ξεκινώντας από την αρχή αυτή την τριετή θητεία και με τον όρο ότι εφόσον δεν συμφωνούσε αυτή η διοίκηση, δεν μπορούσε να αλλάξει κιόλας. Τα συμπεράσματα δικά σας. Περνώντας στον Οργανισμό Ανέγερσης, το σχέδιο νόμου που είχε παρουσιαστεί το 2014 ουσιαστικά ήταν μια μετονομασία του Οργανισμού Ανέγερσης σε Οργανισμό Αποπεράτωσης και Λειτουργίας. Διατηρούσε μια εντελώς μεταβατική κατάσταση για τους εργαζόμενους με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και υπήρχε μια πρόβλεψη κάποια στιγμή στο μέλλον, όταν πληρωθούν τα 4/5 των οργανικών θέσεων, να κλείσει χωρίς να λέει τίποτα, όμως, για το τι θα γίνει με τους υφιστάμενους εργαζόμενους. Και, όπως είπαμε χθες, κάθε άλλο παρά «δικά μας παιδιά» είναι, παρ' ότι δεν τα χαρακτηρίζουμε. Εργαζόμενοι είναι, βγάζουν το ψωμί τους με τη δουλειά τους και τον ιδρώτα τους. Πάντως, δεν είναι «δικά μας παιδιά». Το δεύτερο κόμματι της κριτικής που ακούστηκε από την Αντιπολίτευση συνδέεται με την καταστροφολογία, για την οποία γίνεται ευρύτερα λόγος και για την οικονομία και για τα εθνικά θέματα. Το 2014 η χώρα ζούσε ένα success story και μετά ήρθε αυτός ο κακός ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτή η κακή Κυβέρνηση και έφερε την καταστροφή! Εξηγήσαμε - να ξεκινήσω από τον σύγχρονο πολιτισμό - την κατάσταση που παραλάβαμε στους φορείς του σύγχρονου πολιτισμού. Στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παραλάβαμε 10 εκατομμύρια χρέη και 5.000 στα ταμεία. Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το παραλάβαμε ιδιωτικό πολιτιστικό φορέα τότε καταχρεωμένο, με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου για φαραωνικά έργα που δεν λειτούργησαν ποτέ. Καταφέραμε να αποπληρώσουμε τα χρέη με τις θυσίες του ελληνικού λαού και τη στήριξη του Υπουργείου Οικονομικών και πλέον αυτοί οι φορείς, όπως και οι υπόλοιποι του Υπουργείου, παράγουν σπουδαίο καλλιτεχνικό έργο. Αναφερθήκαμε στην Εθνική Λυρική Σκηνή και στην Εθνική Βιβλιοθήκη, γιατί όλοι μπορεί, όταν αναφερόμαστε στο Κέντρο Πολιτισμού του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, να σκεφτόμαστε το κέλυφος, το περιεχόμενο όμως είναι αυτό που μετράει και το περιεχόμενο στο Κέντρο Πολιτισμού το βάζουν δημόσιοι φορείς, οι οποίοι χρηματοδοτούνται από το Υπουργείο Πολιτισμού και από το Υπουργείο Οικονομικών για να παράγουν αυτό το έργο. Αναφερθήκαμε, επίσης, στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στην προσπάθεια που γίνεται για πρώτη φορά να υπάρξει διαγωνισμός για την πλήρωση της θέσης του καλλιτεχνικού διευθυντή, μια καινοτομία, η οποία συνάντησε δυσκολίες. Ο στόχος, όμως, είναι πολύ σημαντικός και θα πρέπει να στηριχθεί απ' όλες τις πλευρές. Θα κάνω μια αναφορά τώρα και στα πνευματικά δικαιώματα. Να θυμίσουμε ότι δεν υπήρξαμε οι πρώτοι που ελέγξαμε το Ταμείο Αλληλοβοήθειας. Ουσιαστικά, ήμασταν οι πρώτοι που ελέγξαμε την ΑΕΠΙ, ένα σκάνδαλο διαχρονικό στον τομέα των πνευματικών δικαιωμάτων που κανείς δεν τολμούσε να το αγγίξει. Προς τιμήν του και ο Υπουργός ο Νίκος Ξυδάκης και στη συνέχεια ο Αριστείδης ο Μπαλτάς το έβαλαν ψηλά στην ατζέντα, προχώρησαν οι έλεγχοι, αναδείχθηκε το πρόβλημα, στη συνέχεια τοποθετήθηκε επίτροπος για να υπάρξει διάσωση όλου του συστήματος συλλογής και διανομής πνευματικών δικαιωμάτων και στη συνέχεια νομοθετήσαμε τη λύση - γέφυρα της Ειδικής Υπηρεσίας Είσπραξης Δικαιωμάτων που θα οδηγήσει στο τέλος της ημέρας σε έναν φορέα που θα είναι στα χέρια των ίδιων των δημιουργών. Περνώντας τώρα στην πολιτιστική κληρονομιά, θα ξεκινήσω από τα έσοδα των αρχαιολογικών χωρών. Έχω αναφερθεί και στο παρελθόν ότι τα παραλάβαμε 55 εκατομμύρια το 2014 και το 2018 έκλεισε 115 εκατομμύρια. Άρα έχουμε υπερδιπλασιασμό και είμαστε αρκετά αισιόδοξοι για τη συνέχεια. Έγινε αναφορά ότι αυτό υπήρξε αποτέλεσμα της αύξησης των εισιτηρίων. Κατ' αρχάς, δεν έχουμε αύξηση των εισιτηρίων. Έχουμε αύξηση και ταυτόχρονα μείωση. Πριν από αυτήν την τιμολογιακή πολιτική που εφαρμόσαμε αυτήν την εποχή, το εισιτήριο ήταν 12 ευρώ. Αυτήν τη στιγμή σήμερα είναι 10 ευρώ. Πέντε μήνες, λοιπόν, έχουμε και μικρότερες τιμές απ' ό,τι ίσχυαν στο παρελθόν. Αυξήσαμε όντως για τους επτά μήνες του τουριστικού ρεύματος και θα σας εξηγήσω στη συνέχεια γιατί το κάναμε αυτό. Ταυτόχρονα δε, δεν πρέπει να ξεχνάμε τα δικαιώματα εισόδου που ήδη υπήρχαν και τα διατηρήσαμε και τα εμπλουτίσαμε. Κανείς Έλληνας και Ευρωπαίος πολίτης έως δεκαοχτώ χρόνων δεν πληρώνει εισιτήριο. Επίσης, οι φοιτητές δεν πληρώνουν εισιτήριο. Επιπλέον, υπάρχουν κοινωνικές κατηγορίες που δεν πληρώνουν εισιτήριο. Και ο Αριστείδης Μπαλτάς, τότε Υπουργός Πολιτισμού, προσέθεσε και τους ανέργους για πρώτη φορά στις κοινωνικές ομάδες που δεν πληρώνουν εισιτήριο. Άρα είχαμε μία αρκετά καλά μελετημένη πολιτική, η οποία αύξησε τα έσοδα, αφήνοντας όμως περιθώριο και για ελεύθερη πρόσβαση στους αρχαιολογικούς χώρους, τα μνημεία και τα μουσεία της χώρας για την ελληνική οικογένεια. Δεν ήταν, όμως, μόνο η αύξηση των εσόδων. Θα το επαναλάβω, γιατί θα πρέπει να καταλάβουμε ότι οι αλλαγές θα πρέπει να στηρίζονται από όποιον και να γίνονται. Χρειάστηκε να σπάσουμε αυγά στην Ακρόπολη. Χρειάστηκε να ενοποιήσουμε και συστήματα φύλαξης, συστήματα διαχείρισης. Με το που το κάναμε είδαμε θεαματική αύξηση. Είδαμε για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 2016 να εμφανίζεται ο Σεπτέμβριος ως ο μήνας με τις μεγαλύτερες εισπράξεις, ξεπερνώντας ακόμα και τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Άρα δεν είχαμε μόνο την αύξηση τιμής. Είχαμε βρει παρεμβάσεις σε όλο το σύστημα έκδοσης και διαχείρισης των εισιτηρίων. Τα έσοδα, λοιπόν, αυτά προέρχονται κυρίως από τον τουρισμό. Μετατρέπονται σε κρίσιμη χρηματοδότηση του Υπουργείου Πολιτισμού και των αναγκών του. Επομένως, απαντώντας στην κριτική που δεχθήκαμε από τον εκπρόσωπο του Κομμουνιστικού Κόμματος, εμείς θέλουμε να εφαρμόσουμε μια δημόσια πολιτική υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, η οποία να διανέμει πλεονάσματα από τους μεγάλους χώρους που είναι πόλοι τουριστικής έλξης για να στηρίζεται με δημόσιο χρήμα και από δημόσιο φορέα το ίδιο το Υπουργείο, χωρίς να ζητάει επιπλέον λεφτά από τον Έλληνα φορολογούμενο. Περνώντας σε άλλα ζητήματα διαχείρισης πολιτιστικής κληρονομιάς, οφείλω να αναφερθώ στο ηλεκτρονικό εισιτήριο. Να επαναλάβω για μια ακόμη φορά ότι η χώρα είχε ηλεκτρονικό εισιτήριο το 2015, ένα ηλεκτρονικό εισιτήριο που δεν δούλευε, που δεν εξέδιδε εισιτήριο μέσω του διαδικτύου, που δεν είχε πραγματικό έλεγχο, ένα έργο μέσω του αμαρτωλού και εκείνου Οργανισμού Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού, που κόστισε 22 εκατομμύρια ευρώ και η δε συντήρησή του 500.000. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υφυπουργού]] Θα μου δώσετε λίγο χρόνο, κύριε Πρόεδρε. Εμείς, λοιπόν, οι κρατικιστές πετύχαμε μια άψογη συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα μέσω ενός χορηγικού συστήματος και, μάλιστα, για πρώτη φορά το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» μπήκε σε κοινό χορηγικό σχήμα και χρειάστηκε αρκετή δουλειά. Γι' αυτό πλέον η χώρα έχει ηλεκτρονικό εισιτήριο. Σχετικά με το ερώτημα, το οποίο ετέθη από την εισηγήτρια της Νέας Δημοκρατίας, την κ. Κεφαλογιάννη, για την επέκτασή του ανακοινώσαμε - και όντως αυτό υλοποιούμε - τρεις τρόπους για την επέκταση του ηλεκτρονικού εισιτηρίου στους υπόλοιπους αρχαιολογικούς χώρους, στα μνημεία και στα μουσεία της χώρας από τις ίδιες τις υπηρεσίες του Υπουργείου. Όπου βρούμε πολιτιστική χορηγία με τους ίδιους όρους, προφανώς είμαστε ανοιχτοί και για όλη την υπόλοιπη Ελλάδα έχουμε αυτήν τη στρατηγική συνεργασία με τον ΕΔΕ. Σε όλους τους τρόπους αυτούς βασική προδιαγραφή και προϋπόθεση είναι ότι θα αποτελέσει επέκταση του υπάρχοντος συστήματος του ΤΑΠ, έτσι ώστε να έχουμε ένα ενιαίο σύστημα και όχι εμβαλωματικές λύσεις. Η οριστική παραλαβή του έργου που λειτουργεί ολοκληρώνεται αυτές τις μέρες και χρειάζεται να λυθούν κάποια δευτερεύοντα ζητήματα. Όσον αφορά την υπηρεσία προς τους επαγγελματίες του χώρου, χρειάστηκε να περιμένουμε το Υπουργείο Τουρισμού, το οποίο νομοθέτησε ακριβώς ποιες κατηγορίες θεωρούνται επαγγελματίες, οι οποίοι θα μπορούν νόμιμα να χρησιμοποιούν την πλατφόρμα και χρειάστηκε μεγάλη συζήτηση και με τους εκπροσώπους, τους φορείς του τουρισμού. Επίσης, μας απασχόλησαν πολύ έντονα ζητήματα απλοποίησης διαδικασιών, έτσι ώστε να μπορούν να εξυπηρετούνται οι χρήστες, είτε είναι τουριστικά γραφεία είτε είναι ξεναγοί. Αν δείτε δε σε αρχαιολογικούς χώρους, έχουν ήδη εγκατασταθεί αυτόματοι πωλητές με κάρτα στην Ακρόπολη. Δεν τα διαφημίζουμε αυτά. Προχωρούμε σιγά, αλλά συνεχώς. Και στον χώρο που εξυπηρετούνται επαγγελματίες του χώρου έχουν τοποθετηθεί ειδικά μηχανήματα κατάθεσης χρημάτων. Ουσιαστικά, μπήκαμε σε μια διαδικασία που χρειάζεται κάποιο χρόνο και ίσως να καταργηθεί το ρευστό. Δεν θα υπάρχει καμμία επαφή υπάλληλων του Υπουργείου που έρχονται σε επαφή με τουριστικό γραφείο για μεγάλα ποσά με ρευστό. Θα χρειαστεί να κάνω μια αναφορά στα πωλητήρια των αρχαιολογικών χώρων. Είναι προφανές ότι δεν έχει επίκαιρη ενημέρωση η Αντιπολίτευση και η Νέα Δημοκρατία και το Κομμουνιστικό Κόμμα. Θα ξεκινήσω από το Κομμουνιστικό Κόμμα. Προχθές έγινε μια συνάντηση στα γραφεία κοινωνικών πόρων με τη δικιά μου παρότρυνση ανάμεσα στην ομάδα που τρέχει το πολιτιστικό πρόγραμμα του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και στο Δικαστικό Επιμελητήριο και, απ' όσο έχω ενημερωθεί εγώ, έχει συμφωνηθεί ένα πλαίσιο για να προχωρήσει αυτή η συνεργασία. Όσον αφορά τα πωλητήρια, ήδη έχουμε δείξει το νέο μας πρόσωπο και στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και στο Ολυμπιείο και στο Μουσείο Κανελλοπούλου. Θα σχολιάσω ότι το Μουσείο Κανελλοπούλου με το νομοθέτημα του 2014 επρόκειτο να μετατραπεί σε Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου. Εμείς το κρατήσαμε Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου και του φτιάξαμε και ένα πωλητήριο. Και, βέβαια, έχουμε και έναν οργασμό εργασιών στα εργαστήρια, που πλέον τα βλέπουμε παραγωγικά, δηλαδή το ίδιο το ΤΑΠ να παράγει. Αυτός είναι μεγάλος στόχος για εμάς. Περνώντας στα αναψυκτήρια, είναι λίγο πιο δύσκολη αυτή η περίπτωση. Αναφέρθηκα και στην επιτροπή σε συζήτηση που τυχαία είχα τις προηγούμενες μέρες με πρώην Υπουργό Πολιτισμού, όχι της δικής μας Κυβέρνησης, ο οποίος αναγνώρισε τις συμπληρωματικές συμβάσεις και τις δικαστικές εμπλοκές και, μάλιστα, τις περιπτώσεις όπου η λειτουργία είναι πιο προβληματική από τη μη λειτουργία. Νομίζω ότι θα βρεθούμε, κυρία Κεφαλογιάννη, μεθαύριο στους Δελφούς να μιλήσουμε και με την έφορο για το αναψυκτήριο που λειτουργεί, που χρειάστηκε δύο χρόνια να βγει μια απόφαση, η οποία, επίσης, δεν έχει υλοποιηθεί εδώ και έναν χρόνο και πλέον και να συζητήσουμε για αυτά τα προβλήματα και πώς θα μπορέσουμε να τα ξεπεράσουμε. Πάντως εγώ προσωπικά νιώθω περήφανος που δεν υπέγραψα τις παρατάσεις που μας φέρανε και το 2015 και το 2016, όπως έγινε επί προηγούμενων Υπουργών. Προφανώς, δεχόμουν μεγάλες πιέσεις και άλλαξα το πλαίσιο. Έχουμε, λοιπόν, ένα ενιαίο πλαίσιο. Αυτήν τη στιγμή εκπονείται ένα πρόγραμμα αξιοποίησης, που θα οδηγήσει ως τις αρχές του καλοκαιριού σε υπουργική απόφαση και νέες διαγωνιστικές διαδικασίες και, ναι, ως λύση - γέφυρα μέχρι να τρέξουν αυτές οι διαγωνιστικές διαδικασίες θα ανοίξουμε τα αναψυκτήρια και θα κριθούμε από την ποιότητα και τους ανθρώπους που θα εγκαταστήσουμε. Ο μεγάλος στόχος, βέβαια, στο Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων εξακολουθεί και παραμένει το οργανόγραμμα. Δεν αντιλέγω ότι έχει υπάρξει μια καθυστέρηση ως προς αυτό. Τέλος πάντων, μετά την ολοκλήρωση της νομοθετικής διαδικασίας του Ταμείου Αλληλοβοήθειας, θα παρουσιάσουμε το σχέδιο οργανογράμματος, το οποίο ξεπερνάει κατά πολύ οτιδήποτε έχει συζητηθεί μέχρι σήμερα και χρειάζεται να μιλήσουμε σε βάθος αυτό το ζήτημα για να δούμε πώς προχωράμε, όχι απλώς επαναλαμβάνοντας προτάσεις του παρελθόντος, αλλά φέρνοντας μια πραγματική τομή. Επειδή έγινε μια αναφορά και σήμερα για τις απαλλοτριώσεις, θα χρειαστεί να απαντήσω. Να πούμε ότι πέρα από τον έλεγχο που ενδεχομένως έκανε - όπως είπε κι εγώ το δέχομαι - ο κ. Τζαβάρας για τις απαλλοτριώσεις, είχαμε και το χτύπημα του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων από το PSI. Από τον Πρόεδρο του Μουσείου Ακρόπολης μάθαμε ότι και το Μουσείο της Ακρόπολης χτυπήθηκε από το PSI. Δεν είχαν πληρωθεί οι απαλλοτριώσεις για πολλά χρόνια. Βρήκαμε λοιπόν, έναν μεγάλο όγκο απαλλοτριώσεων. Σύμφωνα με τη διάταξη του νόμου, την οποία έχω μπροστά μου, ο Υπουργός ο οποίος αποφασίζει και κηρύσσει την απαλλοτρίωση ή η αρχή που κηρύσσει την απαλλοτρίωση και υποχρεούται στην καταβολή της αποζημίωσης, δηλαδή το Υπουργείο Πολιτισμού, έχει τη δυνατότητα να παρατείνει το δεκαοκτάμηνο, μετά από αίτημα του πολίτη. Είναι υπέρ του πολίτη αυτή η διάταξη, ο οποίος έχει ταλαιπωρηθεί για πολλά χρόνια και δεκαετίες. Δεν κάναμε, όμως, μόνο παράταση του δεκαοκτάμηνου. Θεσπίσαμε για πρώτη φορά σαφείς κανόνες - θα ήταν ίσως ενδιαφέρον να ήταν εδώ ο κ. Τζαβάρας, να τους συζητήσουμε αυτούς - και βάλαμε μία συγκεκριμένη σειρά από την οποία πληρώθηκαν οι απαλλοτριώσεις. Επομένως, μάλλον λύσαμε ένα πρόβλημα με διαφάνεια και δεν υπάρχει οσμή σκανδάλου σε αυτή την υπόθεση. Θα πρέπει να αναφερθώ εν συντομία σε ένα ιστορικό θεμάτων πολιτιστικής κληρονομιάς. Θα μείνω λίγο στο μετρό Θεσσαλονίκης, επειδή μας ζητήθηκε να δώσουμε μία απάντηση για το κόστος, το χρονοδιάγραμμα και την καθυστέρηση που προκάλεσε η διατήρηση των αρχαιοτήτων in situ. Επικοινώνησα με τη διοίκηση του μετρό Θεσσαλονίκης. Εξεπλάγην ο κ. Μυλόπουλος, οφείλω να πω. Το επιπλέον κόστος από τη διατήρηση αυτών των σημαντικότατων αρχαιοτήτων είναι 20 εκατομμύρια, σε ένα έργο ενός δισεκατομμυρίου. Προφανώς, είναι αμελητέο αν λάβει κανείς υπ' όψιν του τη σημαντικότητα του ευρήματος. Όσον αφορά δε την πραγματική καθυστέρηση, πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν μας δύο στοιχεία. Το πρώτο είναι ότι όταν έγινε η χωροθέτηση του μετρό Θεσσαλονίκης, υπήρξαν έντονες αντιδράσεις από τους αρχαιολόγους, από αυτούς που ξέρουν δηλαδή, οι οποίες στη συνέχεια επαληθεύτηκαν κιόλας, που έλεγαν: «Μην χωροθετήσετε εκεί τη διέλευση του μετρό, είναι γεμάτο από αρχαία». Εισακούστηκαν; Όχι.
Δεν χρειάζεται να είσαι αρχαιολόγος για να το πεις αυτό.
Εγώ αναφέρομαι θεσμικά. Αυτά έγιναν και θεσμικά. Λοιπόν, δεν εισακούστηκαν. Το 2011, πριν προκύψουν οι αρχαιότητες στο μετρό Θεσσαλονίκης, ήδη το χρονοδιάγραμμα είχε 100% υπέρβαση. Το χρονοδιάγραμμα του έργου ήταν 2006-2011. Το 2011 το χρονοδιάγραμμα πριν προκύψουν τα αρχαία ήταν για το 2016. Οι ιδέες στο συγκεκριμένο σταθμό που είναι ο μόνος ο οποίος θα καθυστερήσει τρία χρόνια να παραδοθεί, σε σχέση με τους υπόλοιπους οι οποίοι παραδίδονται στα τέλη του 2020, είναι ότι ανάμεσα στο 2012 μέχρι να δοθεί η λύση από τη δική μας Κυβέρνηση για τη διατήρηση των αρχαιοτήτων, δεν έγινε τίποτα. Δηλαδή, η καθυστέρηση προέκυψε από τη μη επίλυση ενός προβλήματος ως το 2015. Έγινε μία αναφορά από τους Βουλευτές σε ζητήματα, όπως η Αμφίπολη, η Κως. Ζητώ συγγνώμη, κύριε Βουλευτά εκείνη την ώρα ήμουν εκτός, υπάρχουν και φυσικές ανάγκες! Να πω ότι θα κοιτάξω το ζήτημα της Σπάρτης και θα επικοινωνήσω μαζί σας. Οφείλω να το κάνω μετά την απουσία μου. Και στην Αμφίπολη και στην Κω είναι σύνθετα τα προβλήματα, είναι δύσκολα. Να θυμίσουμε ότι η αναστήλωση του Πύργου Αιγοσθένων που χτυπήθηκε από το σεισμό της Αθήνας το 1981 ολοκληρώθηκε μόλις πέρσι. Δεν λέμε ότι θα μας πάρει τριάντα χρόνια να φτιάξουμε την Αμφίπολη. Προς θεού! Απλώς χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή και στη φάση της έρευνας και στη φάση της μελέτης. Θα πρέπει να πω μια κουβέντα και για τα ακίνητα, εφόσον ετέθη και σήμερα. Να επαναλάβω για μία ακόμα φορά ότι και ο νόμος και η απόφαση του Υπουργού Οικονομικών έχουν ενσωματωμένη την εξαίρεση. Επομένως, ουδέποτε μνημείο ή αρχαιολογικός χώρος μεταβιβάστηκε. Αυτό που έγινε, όπως εξηγήσαμε από την αρχή, ήταν ότι υπήρξε ένας οδικός χάρτης για να πραγματοποιηθεί ένας έλεγχος ταυτοποίησης των εξαιρέσεων. Ο ειδικός αυτός χάρτης ακολουθήθηκε στο ακέραιο. Και ναι, έχουμε πει και υπάρχει αυτή η τροπολογία, η οποία θα διασφαλίζει στο διηνεκές τα ζητήματα πολιτιστικής κληρονομιάς. Σε αυτήν τη φάση βρισκόμαστε σε συζητήσεις με το Υπουργείο Οικονομικών για κάποιες τελικές ρυθμίσεις, έτσι ώστε ακριβώς να πιάνει ένα πιο ευρύ φάσμα μνημείων, αρχαιολογικών χώρων και μουσείων, το Υπουργείο Πολιτισμού και ευρύτερα του δημοσίου. Δεν θα αναφερθώ στο ΤΑΙΠΕΔ, το οποίο προσπαθήσατε να αγιοποιήσετε, αν και όφειλα. Ενδεχομένως, να το κάνω μέσω αρθρογραφίας. Σέβομαι ότι έχω ξεπεράσει κατά πολύ τον χρόνο και δεν θα κάνω δευτερολογία. Θα πω κλείνοντας το εξής: Είναι σαφές ότι με το νομοσχέδιο μας στοχεύουμε στο να υπάρξει διαφάνεια και χρηστή διαχείριση. Σε αυτό μπορεί κανείς να αντιπαραβάλει την ουσιαστικά ομολογημένη και από τον κ. Τζαβάρα, ως προλαλήσαντα, αδράνεια των προηγούμενων κυβερνήσεων για το Ταμείο Αλληλοβοήθειας. Ας θυμηθούμε όμως και την περίπτωση της ΑΕΠΙ. Και εκεί με τόλμη προχωρήσαμε και προέκυψαν τα αποτελέσματα αυτά. Σκύβουμε στα προβλήματα και τα επιλύουμε. Είναι μια διαδικασία ναυπήγησης εν πλω, όπως είπαμε και πριν. Για μας είναι αδιαπραγμάτευτος ο δημόσιος χαρακτήρας της διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς, ακόμα και αν μας κατηγορούν ως κρατικιστές. Θα πρέπει βέβαια να σχολιάσω ότι γίνεται μία προσπάθεια διολίσθησης των δηλώσεων του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και του 2014 και του 2018, σε μία ασάφεια περί συνεργασίας με τον ιδιωτικό τομέα, το ένα προς πέντε στις προσλήψεις προς αποχωρήσεις. Αλλά και οι προτάσεις για το ασφαλιστικό και την υγεία καθιστούν σαφές το ποιο ουσιαστικά είναι το κρυφό σας πρόγραμμα και για την πολιτιστική κληρονομιά. Ψηλά για εμάς στην ατζέντα είναι η θεσμική προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, ο συγκερασμός της με τις επενδύσεις και την ανάπτυξη και σήμερα έχουμε φτάσει στο σημείο όπου όλοι μιλούν θετικά για έναν περιορισμό της δόμησης στην Αθήνα, γύρω από την Ακρόπολη. Μέχρι και ο υποψήφιος της Νέας Δημοκρατίας για τον Δήμο Αθηναίων. Αυτό, λοιπόν, δεν υπήρξε ούτε αυτονόητο ούτε εύκολο. Υπήρξε μια κατάκτηση. Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι υπήρξε μια κατάκτηση της Αριστεράς στη χώρα, που μέσα στην κρίση τόλμησε να πει ότι ο σεβασμός και η ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορέσουμε να βγούμε μπροστά, να πάμε στην επόμενη μέρα. Κλείνοντας, θέλω να καλέσω τους Βουλευτές όλων των πτερύγων, να στηρίξουν το νομοσχέδιο, τουλάχιστον τις βασικές διατάξεις για τον παιδικό σταθμό, για τους εργαζόμενους και το Ταμείο Αλληλοβοήθειας και του Μουσείου της Ακρόπολης, για τη Δήλο, για τα εκτός έδρας και τις υπόλοιπες ρυθμίσεις. Νομίζω ότι ήταν μία καλή αφορμή να ξεκινήσει ένας διάλογος για τα θέματα του πολιτισμού, τον οποίο θα εμβαθύνουμε το επόμενο διάστημα. Σας ευχαριστώ.
Κυρία Κεφαλογιάννη, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
Κύριε Υφυπουργέ, ως μία βαθιά συντηρητική δύναμη, χωρίς καμμία πρόταση για το παρόν και το μέλλον του πολιτισμού, αναμοχλεύετε το παρελθόν, κατασκευάζοντας βολικούς μύθους. Οι δράκοι όμως έχουν τελειώσει, κύριε Στρατή και οι μύθοι καταρρέουν ο ένας πίσω από τον άλλο. Η πραγματικότητα είναι ξεροκέφαλη και σας το υπενθυμίζει καθημερινά. Αντί, λοιπόν, να κάνετε αναδρομές φθηνού λαϊκισμού στο παρελθόν - διότι παραποιείτε σκόπιμα το πόρισμα του διαχειριστικού ελέγχου για το Ταμείο Αλληλοβοήθειας που έδειξε μηδενικό ταμειακό έλλειμμα, καθώς για τα δάνεια έχει επιληφθεί η δικαιοσύνη και δεν τα συζητάμε εμείς εδώ, είναι πλέον αποκλειστική αρμοδιότητα της δικαστικής εξουσίας - σας καλούμε να απολογηθείτε για το ζοφερό παρόν, που έχει την υπογραφή και την ευθύνη σας. Ως Κυβέρνηση έχετε βάλει την πολιτική σας σφραγίδα στα κλειστά αναψυκτήρια και τα άδεια πωλητήρια σχεδόν σε όλη την επικράτεια. Και βεβαίως, δεν μας κάνει καμμία εντύπωση, που επιμένετε να αγνοείτε να αναφερθείτε στο πόρισμα των επιθεωρητών - ελεγκτών δημόσιας διοίκησης, που αναφέρεται στην περίοδο 2015-2017, περίοδο κατά την οποία εσείς ήσασταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου και η κ. Ασπασία Λούβη ήταν Πρόεδρος. Το πόρισμα αναφέρει την τεράστια αιμορραγία εσόδων που προκαλέσατε στο κράτος ως αποτέλεσμα κακοδιαχείρισης την εν λόγω περίοδο. Το έχω καταθέσει στα Πρακτικά, θέλω όμως να διαβάσω από το πόρισμα αυτό ότι την περίοδο 2015-2017 ο αριθμός των εν λειτουργία αναψυκτηρίων μειώθηκε σημαντικά και αντίστοιχα αυξήθηκε ο αριθμός των κενών. Τα έτη 2015-2016 τα ενεργά αναψυκτήρια ήταν τριάντα πέντε και τα κενά σαράντα τέσσερα. Το 2017 τα εν λειτουργία ήταν είκοσι τέσσερα και τα κενά πενήντα έξι. Την ίδια περίοδο αναψυκτήρια που βρίσκονται σε αρχαιολογικούς χώρους με μεγάλη επισκεψιμότητα, παραμένουν κλειστά για μεγάλο χρονικό διάστημα, με απώλεια σημαντικά έσοδα, αλλά και με συνέπεια στην εξυπηρέτηση των επισκεπτών. Παραδείγματα: από το 2015 κενά είναι τα αναψυκτήρια του αρχαιολογικού χώρου και του Μουσείου της Ολυμπίας, του Ολυμπιείου στην Αθήνα, του Ακρωτηρίου Θήρας, από το 2016 είναι κενά της Λίνδου, του Ασκληπιείου στην Κω, του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης, από το 2017 είναι κλειστά του Μουσείου Ηρακλείου και της Βεργίνας. Στο ίδιο πόρισμα αναφέρεται ότι το ΤΑΠΑ τη χρονική περίοδο 2016-2017 προέβη στην προκήρυξη τεσσάρων δημόσιων πλειοδοτικών διαγωνισμών για την εκμίσθωση αναψυκτήριων, οι οποίοι απέβησαν άγονοι. Από τους εν λόγω διαγωνισμούς δεν προκύπτει να υπάρχει μία ενιαία στρατηγική και ο αντίστοιχος σχεδιασμός για την αξιοποίηση και εκμίσθωση των αναψυκτηρίων, με αποτέλεσμα αφ' ενός επιχειρούμενες μισθώσεις να γίνονται με τρόπο αποσπασματικό και όχι επαρκώς αιτιολογημένο ως προς τις οριζόμενες προτεραιότητες και προβλεπόμενους όρους και αφ' ετέρου να μη διασφαλίζονται τα έσοδα του φορέα. Η έλλειψη μακροπρόθεσμου και ολοκληρωμένου σχεδιασμού προκύπτει από τη διαφορετική κάθε φορά επιλογή των αναψυκτηρίων που εντάσσονται στους διαγωνισμούς, τη μετατροπή της λειτουργίας κάποιων αναψυκτηρίων σε εποχιακή, τη συνεχή τροποποίηση των όρων των προκηρύξεων, τη μη λήψη αποφάσεων και τη μη ανάληψη ενεργειών για εκμίσθωση μεγάλου αριθμού μικρότερων κενών αναψυκτηρίων. Αναρωτιόμαστε αν ενδεχομένως αυτοί οι άγονοι διαγωνισμοί και το ότι συνεχίζετε να πολιτεύεστε, χωρίς να ενδιαφέρεστε να καταθέσετε το οργανόγραμμα του ΤΑΠΑ, που για μας είναι προτεραιότητα και θα μπορούσε να αναβαθμίσει τις δομές και τις λειτουργίες του Ταμείου, παραμένει ακόμα μία ακόμα ανεφάρμοστη εξαγγελία σας. Τελικά δεν είναι καθόλου τυχαίο αυτό, διότι σας επιτρέπει να προχωρήσετε στις απευθείας αναθέσεις που προφανώς τόσο σας αρέσουν και σας ενδιαφέρουν, για ποιους λόγους άραγε. Θα επιμείνουμε ότι μέχρι να φέρετε την ρύθμιση για την προστασία από την παραχώρηση κυριότητας και διαχείρισης ακινήτων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, την οποία είχατε δεσμευτεί να φέρετε πριν από έναν μήνα και δεν έχει έρθει, είναι στον αέρα η συνταγματική υποχρέωσή σας να προστατεύσετε την πολιτιστική κληρονομιά. Και μπαίνω στον σχολιασμό της τροπολογίας που καταθέσατε, εσείς κύριε Υφυπουργέ, για το Υπουργείο σας. Θεωρούμε απαράδεκτη την πρακτική, ως προς το ζήτημα των τροπολογιών της τελευταίας στιγμής, γιατί εμφανίζετε ως έκτακτα ζητήματα καθημερινής λειτουργίας των υπηρεσιών. Τα γνωρίζατε και προφανώς, θα μπορούσαν να αποτελούν από την αρχή μέρος του σχεδίου νόμου. Προσπαθείτε να καλύψετε τα κενά των δικών σας αστοχιών και θα πρέπει να παραδεχτείτε επιτέλους ότι το νομοθετικό έργο επί ημερών σας βρίσκεται σε κατάπτωση. Υποβαθμίζετε την κοινοβουλευτική διαδικασία και όχι μόνο τη διαδικασία εδώ της συζήτησης των νομοσχεδίων, κυρίως, όμως, τον κοινοβουλευτικό έλεγχο, γιατί σας έχουμε ζητήσει τα πορίσματα των ελεγκτών και του εισαγγελικού ελέγχου για το ΤΑΠΑ, αλλά ποτέ δεν μας δόθηκαν από την κ. Ζορμπά. Τώρα σε σχέση με την τροπολογία σας, θα σας απαντήσουμε με σαφήνεια για κάθε άρθρο. Οι ρυθμίσεις σας για τους συμβασιούχους ήταν εξαρχής ελλιπείς, τους εμπαίξατε και αυτούς κι έρχεστε σήμερα με «πυροσβεστικές» τροπολογίες, πέρα από κάθε νομικό προηγούμενο, να ρυθμίσετε και πάλι εκ των υστέρων και αποσπασματικά τις τύχες των εργαζομένων, για τα ζητήματα της λειτουργίας των αρχαιολογικών χώρων και των μουσείων της χώρας. Είναι βέβαιο ότι αυτές οι ρυθμίσεις όχι μόνο δεν λύνουν, αλλά διαιωνίζουν χρόνια προβλήματα. Πέρα από οτιδήποτε άλλο, το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, μέχρι να αναλάβετε εσείς, ήταν ένα από τα υπουργεία με την υψηλότερη απορρόφηση ευρωπαϊκών κονδυλίων για την υλοποίηση ψηφιακών έργων. Από τη στιγμή που αναλάβατε, προφανώς δεν έχει σημειωθεί καμμία εξέλιξη στα έργα ψηφιακής πολιτικής. Κι έρχεστε τώρα, τέσσερα χρόνια μετά τις θορυβώδεις εξαγγελίες σας για το ηλεκτρονικό εισιτήριο που εσείς καθυστερήσατε την εφαρμογή του και ακόμα δεν την έχετε ολοκληρώσει - γιατί μας μιλάτε για επέκταση κι εγώ είπα από την αρχή ότι έχετε ξεκινήσει με την πιλοτική εφαρμογή, ενώ προφανώς για να μιλάτε για επέκταση, σημαίνει ότι δεν έχει γίνει πλήρης εφαρμογή - να μας πείσετε, λοιπόν, ότι η υλοποίηση της επέκτασης που έχετε εξαγγείλει είναι συναρμοδιότητα με το Υπουργείο Παιδείας; Ποια κενά θέλετε να καλύψετε; Του δικού σας Υπουργείου ή του Υπουργείου Παιδείας; Σε σχέση τώρα με τις τροπολογίες που έχουν κατατεθεί από άλλα Υπουργεία και από κάποιους Βουλευτές, θα σας πω ότι για την τροπολογία που αφορά στο Μουσείο Ελαιοτριβείου Βρανά, εμείς θα ήμασταν θετικοί. Αναφέρθηκε ότι θα κατατεθεί τροπολογία, αντί να είναι βουλευτική, ως υπουργική σε ένα νομοσχέδιο του δικού σας Υπουργείου που αφορά στον αθλητισμό και το οποίο συζητιέται σήμερα στην επιτροπή από τις 14: 00. Περιμένουμε, λοιπόν, να έρθει αυτή η τροπολογία ως υπουργική. Ελπίζω ότι τη δέσμευσή σας θα την τηρήσετε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Σε σχέση με την τροπολογία αρμοδιότητας του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης, συμφωνούμε με τις τροποποιούμενες διατάξεις. Έχουμε μία επιφύλαξη για τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 17 του άρθρου 16 του ν.2439. Κλείνοντας, δεν μπορώ να μην κάνω μία αναφορά στο θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων, όταν δώσατε φιλί ζωής στην πεθαμένη ΑΕΠΙ, κύριε Υπουργέ. Την εποχή εκείνη που θα μπορούσατε, με τη σωστή ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας, να έχετε λύσει το θέμα της συλλογικής διαχείρισης, καταλήξατε να κρατικοποιήσετε τη συλλογική διαχείριση. Είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο που κάνει αυτό το πράγμα. Έχετε δημιουργήσει μπάχαλο στην αγορά, δεν εισπράττεται το δικαίωμα, δεν αποδίδεται στους δημιουργούς, κι εσείς αυτό το λέτε επιτυχία. Και τέλος, για το ζήτημα των υψών της Ακρόπολης, κοιτάξτε, δεν φταίει ο νέος οικοδομικός κανονισμός, αλλά το γεγονός ότι εσείς δεν κάνατε σωστά τη δουλειά σας. Γιατί υπάρχει ο ν.3028/2002 που σας δίνει όλα τα εργαλεία και ιδιαίτερα το άρθρο 10. Η Ακρόπολη και ο Παρθενώνας αποτελούν παγκόσμιο τοπόσημο πολιτισμού στη διεθνή κοινότητα και είναι χρέος σας η προστασία του μνημείου και η με κάθε τρόπο ανάδειξή του. Οφείλετε, λοιπόν, άμεσα να θέσετε σαφές πλαίσιο, ώστε το οικουμενικό αυτό μνημείο να κυριαρχεί στο αττικό τοπίο, χωρίς να παρεμποδίζεται η επιχειρηματικότητα. Ευχαριστώ.
Ο κ. Δελής έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ορισμένα σχόλια για κάποιες από τις τροπολογίες. Λιγοστές ήταν αυτή τη φορά και αυτό είναι καλό. Πρώτα πρώτα για το Κέντρο Μελετών Ασφάλειας, μια υπηρεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Με την τροπολογία, αυτό το Κέντρο Μελετών Ασφάλειας καθίσταται φορέας δια βίου μάθησης, ώστε και τυπικά να υπάρξει αυτή η σύγκλιση ανάμεσα στους κρατικούς μηχανισμούς καταστολής με τις ιδιωτικές επιχειρήσεις ασφάλειας, τις γνωστές security στον κόσμο. Και λέμε να υπάρχει τυπική σύγκλιση, γιατί στην πράξη αυτή η σύγκλιση προχωρά και προχωρά κανονικά μάλιστα σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη δική της βεβαίως καθοδήγηση. Χρειάζεται, όμως, να μην ξεχνούμε και καλό είναι να θυμόμαστε πώς εννοούν την ασφάλεια και η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, από τη στιγμή που θέτουν αυτοί οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί ως πρώτη προτεραιότητα ασφάλειας, τον έλεγχο και την αντιμετώπιση του λαϊκού κινήματος πριν απ' όλα, με πρόσχημα πότε την τρομοκρατία και πότε την ριζοσπαστικοποίηση. Και να μην μας διαφεύγει, επίσης, ότι η ειδικότητα «προσωπικό ιδιωτικής ασφάλειας» έχει περάσει εδώ και λίγο καιρό και στο ευρωπαϊκό πλαίσιο προσόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με βάση αυτά λοιπόν, κι επειδή τέτοιου είδους διατάξεις έχουμε καταψηφίσει στο παρελθόν κατά κόρον κι επειδή τυποποιεί μία συνεχόμενη διαδικασία, εμείς θα τοποθετηθούμε με το «παρών» στη συγκεκριμένη τροπολογία που έχει βεβαίως γίνει άρθρο, το 18ο άρθρο του νομοσχεδίου. Σχετικά τώρα με την τροπολογία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, τη 1992/41, την οποία παρουσίασε πριν από λίγο και ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας και η οποία αναφέρεται βεβαίως στο πρώτο της κομμάτι στην επιμόρφωση των πολιτικών υπαλλήλων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, να πούμε εδώ ότι είναι άλλο πράγμα η επιμόρφωση των υπαλλήλων, των εργαζομένων γενικώς, και άλλο πράγμα η επιμόρφωση αυτή να αποτελεί και να γίνεται κριτήριο για την όποια υπηρεσιακή τους εξέλιξη. Δεν θεωρούμε ότι αυτά τα δύο πάνε υποχρεωτικά μαζί. Και δεν το θεωρούμε εμείς ως ΚΚΕ, επειδή θεωρούμε ότι η επιμόρφωση θα πρέπει να γίνεται κτήμα όλων των εργαζομένων, όλων των υπαλλήλων και συνεπώς, εξ αυτού του λόγου, δεν υπάρχει κανένας λόγος αυτό να αποτελεί μετά κριτήριο για την υπηρεσιακή τους εξέλιξη, από τη στιγμή που θα το έχουν όλοι. Με αυτή την επισήμανση, να πούμε ότι για τη σχετική τροπολογία, η οποία έχει βεβαίως και ένα δεύτερο κομμάτι, θα τοποθετηθούμε θετικά. Και φτάνω στο τέλος, στην τροπολογία του Υπουργείου Πολιτισμού, μια τροπολογία βεβαίως μακροσκελέστατη με πολλά επιμέρους, η οποία έχει μάλιστα αρκετές διατάξεις και έχουμε γενικά μία θετική προσέγγιση. Θα την ψηφίσουμε συνολικά, επειδή έτσι ψηφίζονται οι τροπολογίες. Ωστόσο, έχουμε να πούμε ότι εντάξει με τις παρατάσεις συμβάσεων. Έχουμε ψηφίσει δεν ξέρω εδώ σε αυτή την Αίθουσα πόσες φορές πόσων ειδών παρατάσεις συμβάσεων. Αυτό γίνεται και κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει. Γιατί ξέρετε, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, οι οποίοι υφίστανται τη βάσανο αυτή των εργασιακών σχέσεων, ζούν κάθε φορά μέσα στο άγχος και την αγωνία, όταν τελειώνουν οι συμβάσεις τους, πότε θα παραταθούν, αν θα παραταθούν και όλα τα σχετικά. Νομίζω ότι είναι πολύ δύσκολο να το περνάει αυτό ένας άνθρωπος. Και θα πρέπει, λέμε εμείς, κάποια στιγμή, όλο αυτό να λυθεί με το μόνιμο προσωπικό. Τώρα για το ηλεκτρονικό εισιτήριο, ξέρετε το πρόβλημα δεν είναι στο επίθετο, αλλά στο ουσιαστικό, είναι στο εισιτήριο. Ασφαλώς και είμαστε υπέρ του εκσυγχρονισμού, ούτε λόγος, αλλά το εισιτήριο, κύριε Υπουργέ, είναι ακριβό. Και ιδιαίτερα για τέτοια εμβληματικά μνημεία πολιτισμού, όπως είναι η Ακρόπολη, θα έλεγα ότι πολλές φορές είναι και απαγορευτικό να δώσει κανείς 20 ευρώ για να το επισκεφτεί. Και ξέρετε κι εσείς βεβαίως ότι η επισκεψιμότητα αυξάνεται τους καλοκαιρινούς μήνες. Όταν έχει καλό καιρό θα βγουν οι άνθρωποι να επισκεφθούν μνημεία, δεν θα πάνε μέσα στο καταχείμωνο με τη βροχή και τον αέρα να επισκεφθούν τα αρχαία μνημεία. Έτσι είναι. Και γι' αυτό ίσως και τα στοιχεία που έχουμε είναι μέχρι το 2016 από το ΤΑΠΑ, παρά το ότι το πρώτο οκτάμηνο του 2016 είχαμε μείωση επισκέψεων στους αρχαιολογικούς χώρους και αύξηση των εσόδων. Πώς έγινε αυτό; Πολύ απλά, επειδή αυξήθηκαν θεαματικά τα εισιτήρια. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Συνολικά, όπως είπα, θα τοποθετηθούμε θετικά για την τροπολογία αυτή, η οποία έχει πάρα πολλές επιμέρους ρυθμίσεις και θα θέλαμε και την τελική σας θέση για αυτό το Μουσείο Βρανά, να πείτε κάτι εδώ, δηλαδή, αν κατατεθεί, πότε θα κατατεθεί και σε ποιο νομοσχέδιο. Ευχαριστώ.
Θα δώσουμε τον λόγο για τη δευτερολογία στον ειδικό αγορητή της Χρυσής Αυγής.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Μερικές παρατηρήσεις μόνο θα κάνω. Την ώρα που συζητείται στην επιτροπή νομοσχέδιο που αφορά τον αθλητισμό με εξήντα τρία άρθρα, είχαμε και πάλι εκπρόθεσμες τροπολογίες και μία εντελώς άσχετη του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Σας είχαμε παρακαλέσει να μην επαναληφθεί αυτό το φαινόμενο. Έχουμε καταθέσει πάρα πολλές ερωτήσεις, κύριε Υπουργέ, σχετικά με θέματα του Υπουργείου και θα πρέπει να απαντάτε και σε αυτές, και στις απλές ερωτήσεις και στις επίκαιρες ερωτήσεις. Είναι υποχρέωσή σας. Έχουμε καταθέσει ερωτήσεις σχετικά με το μνημείο της Αμφίπολης για ευνόητους λόγους και κυρίως, για την οικία του Παύλου Μελά, η οποία ρημάζει εδώ και χρόνια και θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα σε αυτό το θέμα - είναι το σύμβολο του Μακεδονικού Αγώνα, όπως φυσικά και για όλα τα αρχαία μνημεία που πέρασαν στο ΤΑΙΠΕΔ. Αναφερθήκατε σε καθυστερήσεις που γίνονται στο μετρό Θεσσαλονίκης. Βιάστηκε, όμως, ο Πρωθυπουργός να εγκαινιάσει έναν σταθμό στη Θεσσαλονίκη, όταν την επισκέφθηκε τελευταία φορά. Φυσικά, αυτό το έκανε για προεκλογικούς λόγους. Βεβαίως, ο λαός της Θεσσαλονίκης περιμένει αυτό το μετρό εδώ και πάρα πολλά χρόνια, αλλά με αυτή την στάση της Κυβέρνησης και με τις νέες καθυστερήσεις και γελάει και εξοργίζεται. Έχει ανακοινωθεί και πάλι - και δεν θα έπρεπε να έχει σταματήσει ποτέ φυσικά - το θέμα με τα γλυπτά του Παρθενώνα. Επιτέλους, κάτι πρέπει να γίνει και με αυτό. Έχετε πάρα πολύ λίγο χρόνο στη διάθεσή σας μέχρι τις εκλογές. Μέχρι τώρα, όμως, ελάχιστα θετικά δείγματα έχετε δείξει και θυμίζετε έντονα τις προηγούμενες αποτυχημένες κυβερνήσεις. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Μπαλτάς, για τη δευτερολογία του.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα δευτερολογούσα - και ευχαριστώ που μου δίνετε τον λόγο - γιατί ήλπιζα ότι στο τέλος αυτής της διαδικασίας θα είχε αποκατασταθεί ένα πλαίσιο συνεννόησης σε σχέση με τον χαρακτήρα αυτού του νομοσχεδίου και όσα είπαμε στις ομιλίες μας. Η κ. Κεφαλογιάννη, κατά τη γνώμη μου, δεν έκανε αυτό, οπότε υποχρεούμαι κατά κάποιον τρόπο να δώσω μια απάντηση πολύ συγκεκριμένη και σύντομη. Η γενική κατηγορία είναι ότι καθυστερούμε. Κατά τη γνώμη μου, αυτό σημαίνει ότι μάλλον δεν έχει καταλάβει πώς λειτουργούν οι υπηρεσίες, πώς λειτουργούν τα Υπουργεία, πόσες δυσκολίες υπάρχουν για να ολοκληρωθεί κάποιος έλεγχος. Όπως προσπάθησα να πω στην εισήγησή μου, εδώ είχαμε ένα φαινόμενο και αναφέρομαι στο Ταμείο Αλληλοβοηθείας, το οποίο ήταν τόσο καλά εγκατεστημένο επί δεκαετίες, ώστε είχε ήδη φροντίσει το ίδιο νομικά να κατοχυρώσει τον εαυτό του, ώστε να μη μπορεί να αλλάξει, αν δεν συμφωνεί το ίδιο στην αλλαγή του αφ' ενός, αφ' ετέρου, να έχει διά νόμου κατοχυρώσει ποσοστό επί των πόρων του ΤΑΠ για τη δική του χρηματοδότηση και τρίτον, να έχει το πλήρως ανεξέλεγκτο πάλι με κατατεθειμένα χαρτιά ως προς το πού πηγαίνουν αυτά τα λεφτά. Αυτά τα λεφτά, αν θέλετε, πήγαιναν στα γραφεία Υπουργών και στις ομοσπονδίες, ώστε τα γραφεία Υπουργών και οι ομοσπονδίες εν τη αγαστή συμπαιγνία, θα έλεγα, πολιτικής ηγεσίας και ενός συνδικαλισμού - θα μου επιτρέψει μια ελαφριά διαφοροποίηση ο κ. Δελής, το ίδιο εννοούμε - τον οποίο δεν θα έλεγα κρατικό, αλλά δικομματικό συνδικαλισμό, διότι η ίδια η ηγεσία του Ταμείου Αλληλοβοηθείας ήταν διαχρονικά εκεί η ίδια και κάθε κυβέρνηση την ανανέωνε και πηγαίναμε παρακάτω. Αν, λοιπόν, δεν θέλετε να καταλάβετε, η κ. Κεφαλογιάννη και οι υπόλοιποι συνάδελφοι, ότι αυτό είναι ένα μείζον θέμα μορφής διοίκησης της χώρας επί δεκαπενταετίες στο επίπεδο της μεσαίας διαπλοκής, όχι της μεγάλης, όχι για τα εξοπλιστικά, όχι για τη «NOVARTIS», όχι για τη «SIEMENS», κάτω μια τάξη μεγέθους, αλλά αυτή η τάξη μεγέθους αν είναι οριζόντια σε όλο τον κρατικό μηχανισμό και σε όλη τη Γενική Κυβέρνηση, τα λεφτά που διασπαθίζονται έτσι είναι ισάξια του χρέους της χώρας περίπου. Αυτό πρέπει να το καταλάβουμε. Πρέπει να καταλάβουμε, απαντώντας στον κ. Τζαβάρα, ότι βεβαίως το Υπουργείο Πολιτισμού σού δίνει μια τέτοιας μορφής ανάταση για να προχωρήσεις, να σκεφτείς, να δεις και αισθητικά τα πράγματα - καμμία αντίρρηση - αλλά ο πολιτισμός, όπως και όλα, έχουν υλικές προϋποθέσεις. Αν, λοιπόν, οι υλικές προϋποθέσεις του πολιτισμού, ένα κομμάτι των οποίων είναι χρήμα, πηγαίνουν έτσι όπως πήγαιναν στο Ταμείο Αλληλοβοηθείας, είναι τελείως αδύνατο να χαρείς τα αγαθά του πολιτισμού χωρίς να έχεις υπ' όψιν σου αυτό το ενδεχόμενο. Τρίτο σημείο. Μίλησε για τα κυλικεία, τα αναψυκτήρια η κ. Κεφαλογιάννη. Ήλπιζα ότι δεν θα το έκανε, γιατί ελπίζω να γνωρίζει ότι τα κυλικεία οριζόντια στη δημόσια διοίκηση είναι εστίες εδραιωμένων συμφερόντων, οικογενειακών ή άλλων, τα οποία κουνιούνται εξαιρετικά δύσκολα. Ειδικά στα κυλικεία των αρχαιολογικών χώρων αυτή η συνήθεια έχει εμπεδωθεί σε κυλικεία που χειροτερεύουν χρόνο με τον χρόνο την ποιότητα. Αυτό κάπως πρέπει να σπάσει και σε επίπεδο ποιότητος κυλικείων και σε επίπεδο χρηστής διοίκησης κυλικείων και σε επίπεδο χρήσης των χρημάτων των κυλικείων σε σχέση με τους σκοπούς του Υπουργείου Πολιτισμού. Αν θέλετε να κάνουμε τη συζήτηση, να την κάνουμε αναλυτικά, κυλικείο το κυλικείο, για να καταλάβετε ενδεχομένως γιατί οι διαγωνισμοί έβγαιναν άγονοι. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν και κάποια άλλα σημεία, δευτερεύοντα σε σχέση με αυτά τα πρωτεύοντα. Πρώτον, ότι δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις σε εντάσεις του τύπου - έχει δίκιο ο κ. Δελής να το σημειώνει - παραδείγματος χάριν, ελεύθερη πρόσβαση στους αρχαιολογικούς χώρους για όλον τον κόσμο έναντι ανάγκης πόρων του Ταμείου Πολιτισμού από τους αρχαιολογικούς χώρους. Εκεί πρέπει να βρίσκουμε χρυσές τομές. Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Κάναμε προτάσεις και προχωρήσαμε σε καταστάσεις, όπου βελτιώθηκαν και τα μεν και τα δε. Αυξήθηκαν τα ελευθέρας, αν θέλετε, όχι όλους τους μήνες του χρόνου, αυξήθηκε το εισιτήριο λελογισμένα. Φθηνότεροι αρχαιολογικοί χώροι από οπουδήποτε σχεδόν στην Ευρώπη για να προχωρήσουμε έτσι. Τέτοιου τύπου εντάσεις αφορούν πάρα πολλές διαστάσεις δημόσιας διοίκησης. Τελειώνω. Βεργίνα: Πάλι εκεί είναι λίγο προβληματικό να θέτει η κ. Κεφαλογιάννη το θέμα της Βεργίνας. Θυμάστε την έννοια του εθνικού μνημείου, θυμάστε μια κουβέντα η οποία δεν είχε καμμία σχέση με την επιστημονικότητα του τι ακριβώς ήταν αυτός ο εξαιρετικά υπέροχος τάφος. Θυμηθείτε την εικόνα «υπεύθυνος τάφου» σε σχέση με τη Βεργίνα κ.ο.κ..
Την Αμφίπολη εννοείτε;
Ήλπιζα ότι δεν θα υπήρχε ξανά αυτή η συζήτηση. Από εκεί και πέρα, η Βεργίνα είναι ένας εξαιρετικός τόπος - τον έχω δει προσωπικά ο ίδιος - είναι εξαιρετικά ευαίσθητος όσον αφορά στη συντήρησή του. Έχει αρχίσει να μπαίνει μπροστά όλη η διαδικασία αξιοποίησής του και προφανώς το επιστημονικό ερώτημα σχετικά με ποιος ήταν θαμμένος εκεί έχει πάει στους επιστήμονες, δεν έχει πάει στην πολιτική ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας εκείνης της εποχής. Μια και αναφέρθηκα στον κ. Σαμαρά, ας το πω και αυτό…
Δεν λέτε για τη Βεργίνα;
Μιλάτε για την Αμφίπολη;
Συγγνώμη, με συγχωρείτε πολύ. Αμφίπολη. Έμπλεξα τους σπουδαίους αρχαιολογικούς τόπους. Και εκεί υπάρχει μια διαμάχη αν ήταν ο Φίλιππος ή όχι, αλλά μάλλον έχει καταλαγιάσει αυτή.
Μην τα λέτε αυτά τώρα. Μην το θίξουμε τώρα αυτό.
Απλώς οι προσπάθειες, όπως το είδατε αυτό, πιστεύω - και τελειώνω εδώ - ήταν προσπάθειες να μην πειραχτούν δικαιώματα εργαζομένων από τη μετάβαση από τον έναν φορέα στον υπόλοιπο, παρά το ότι - και εκεί νομίζω ότι πρέπει έτσι να κάνουν όλοι - υπήρχαν πάρα πολλά ερωτήματα σε σχέση με το πώς είχε συγκροτηθεί. Θυμάστε ότι είχε βουίξει τότε ο τόπος για το περίφημο «Οργανισμός για την ανέγερση του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης» επί υπουργίας Σαμαρά. Δεν θέλω να μπω σε τέτοια, δεν μου αρέσουν αυτού του τύπου αναφορές. Δεν θα τα έλεγα καν αυτά, αν δεν προκαλούμουν από την κ. Κεφαλογιάννη. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μπαλτά, με τον οποίο ολοκληρώθηκε και ο κύκλος των δευτερολογιών εισηγητών και ειδικών αγορητών. Κύριε Υπουργέ, αν και μιλήσατε πριν από λίγο, θέλετε κάποιον χρόνο για να παρέμβετε ή να κλείσουμε τη συζήτηση εδώ και να περάσουμε στην ψηφοφορία;
Κύριε Πρόεδρε, επειδή τέθηκαν κάποια θέματα, όπως για το Βρανά, παραδείγματος χάριν να διευκρινιστεί…
Είχατε πει ότι δεν θα δευτερολογήσετε.
Γι' αυτό σας καλώ, αν θέλετε, να τοποθετηθείτε για κάποια ερωτήματα…
Δεν θα τοποθετηθώ.
…να σας δώσω τον λόγο για να κλείσουμε μετά από εσάς και να περάσουμε στην ψηφοφορία.
Κύριε Πρόεδρε, δεν θα ξεκινήσουμε γύρο ανταπαντήσεων, απλώς προς ενημέρωση…
Δύο - τρία λεπτά επαρκούν;
Ναι, κύριε Πρόεδρε. Για το Μουσείο Βρανά ειδικά, επειδή τέθηκε συγκεκριμένο ζήτημα, έχει παρουσιαστεί ως βουλευτική τροπολογία. Επειδή προκύπτει κάποιο δημοσιονομικό κόστος επειδή είναι ένα νέος οργανισμός κ.λπ., μας ζητήθηκε να ακολουθήσουμε τη διαδικασία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, άρα χρειάζεται έκθεση από το Γενικό Λογιστήριο και άρα θα το κάνουμε στο πλαίσιο υπουργικής τροπολογίας στη διαδικασία του νομοσχεδίου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού που βρίσκεται σε εξέλιξη. Το λέω για να είναι σαφές. Τα υπόλοιπα νομίζω ότι είναι ένας διάλογος ο οποίος έγινε τις προηγούμενες μέρες και δεν χρειάζεται να τον ανακυκλώσουμε.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού: «Ίδρυση παιδικού σταθμού στο Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, ρύθμιση θεμάτων του Ταμείου Αλληλοβοηθείας Υπαλλήλων Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, κατάργηση του Οργανισμού Ανέγερσης Νέου Μουσείου Ακρόπολης και άλλες διατάξεις». Εισερχόμαστε στην ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Θέλω να επισημάνω ότι η ψηφοφορία περιλαμβάνει την αρχή του νομοσχεδίου, δεκαεννέα άρθρα, τρεις τροπολογίες, το ακροτελεύτιο άρθρο, καθώς και το σύνολο του νομοσχεδίου. Κάθε φορά στην οθόνη εμφανίζονται ως τέσσερα άρθρα προς ψήφιση. Για να ψηφίσετε και τα υπόλοιπα, θα πρέπει να κυλήσετε την οθόνη αφής. Στο πάνω δεξιά μέρος της οθόνης εμφανίζεται κάθε φορά ο αριθμός των άρθρων που απομένουν για ψήφιση. Θα πρέπει να βεβαιωθείτε ότι έχετε ψηφίσει όλα τα άρθρα, τις τροπολογίες, καθώς και το ακροτελεύτιο άρθρο και το σύνολο του νομοσχεδίου. Αφού καταχωρηθεί η ψήφος σας, έχετε τη δυνατότητα να την ελέγξετε ή και να την αναθεωρήσετε έως τη λήξη της ψηφοφορίας. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Οι θέσεις των κομμάτων, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Συνεπώς, μετά την ολοκλήρωση της ψηφοφορίας με τη ηλεκτρονικό σύστημα, το σχέδιο νόμου του του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού: «Ίδρυση παιδικού σταθμού στο Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, ρύθμιση θεμάτων του Ταμείου Αλληλοβοηθείας Υπαλλήλων Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, κατάργηση του Οργανισμού Ανέγερσης Νέου Μουσείου Ακρόπολης και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 15.30΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2019 και ώρα 9.30΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.