Aan de orde is het afscheid van onze collega Erik Ronnes. Ik begin met enkele passages uit zijn afscheidsbrief. "Het is geen gemakkelijk besluit om te stoppen. Zeker nu niet tijdens de coronacrisis, waarin voor de inwoners van ons land veel onzekerheden bestaan. Toch heb ik de keuze gemaakt om mijn bijdrage te gaan leveren aan een nieuw bestuur in de provincie Noord-Brabant als gedeputeerde Ruimte en Wonen. Er werd een dringend beroep op mij gedaan waaraan ik gehoor heb gegeven. Met gemengde gevoelens, want ik realiseer me terdege hoe belangrijk het werk van volksvertegenwoordiger is. In de afgelopen vijf jaren heb ik me vol gegeven om als regionaal geworteld volksvertegenwoordiger een bijdrage te leveren aan een beter Nederland. Een speciaal woord van dank aan mijn fractiegenoten van het CDA. Jullie waren echt een fijn team om in te mogen werken. Ook ga ik mijn andere collega's in de Tweede Kamer zeker missen. Ondanks politiek-ideologische verschillen heb ik met alle collega's op een goede en prettige wijze kunnen samenwerken. Dank daarvoor. Ook dank aan alle medewerkers voor de ondersteuning. Het was een eer om de rol van volksvertegenwoordiger te mogen vervullen." En u sluit af met — hoe kan het ook anders — houdoe. Beste Erik, In jouw maidenspeech, vijf jaar geleden, stak je al niet onder stoelen of banken waar jouw hart ligt. Je begon zelfs met enkele regels uit een lied van een bekende Brabantse volkszanger. Als woordvoerder Wonen, Ruimtelijke Ordening en Financiën voelde jij je als een vis in het water. Je deskundigheid groeide en je werd een stabiele factor in jouw fractie en in de Kamer. Dat jouw vertrek weer richting Brabant is, is voor jou geen verrassing, maar voor anderen weer wel. Er liggen grote opgaven en uitdagingen voor de provincie Noord-Brabant en haar inwoners, geef je zelf aan. Met het tijdstip, bijna een jaar voordat je mandaat afloopt, is iedereen minder gelukkig. U weet hoe ik daarover denk. Het is niet helemaal fraai, want het Kamerlidmaatschap brengt wel een bepaalde verantwoordelijkheid met zich mee. Je gaat de Kamer missen, maar bent vast van plan om je met ziel en zaligheid te gaan inzetten voor Brabant. Ik wens je veel succes in je nieuwe functie en ik zeg ook op z'n Brabants: houdoe! Dank je wel.
Dan schors ik nu de vergadering voor enkele ogenblikken, want ik zie de fractievoorzitter, de heer Heerma, met een bos bloemen die hij graag wil geven. Maar wel op anderhalve meter afstand!
Nogmaals, dank u wel. Ik zie dat uw vrouw er ook is. Misschien kunt u samen even een kopje koffie drinken.