Türkiye Büyük Millet Meclisinin 56’ncı Birleşimini açıyorum. Toplantı yeter sayısı vardır, görüşmelere başlıyoruz. Gündeme geçmeden önce üç sayın milletvekiline gündem dışı söz vereceğim. Gündem dışı ilk söz, Babıali Baskını hakkında söz isteyen İstanbul Milletvekili Muhammet Bilal Macit’e aittir.
Bugün 23 Ocak, ittihatçıların Babıali Baskını’yla iktidarı ele geçirmelerinin 100’üncü yılı. Belki, birçoğumuz için bu hatırlatma, Türk tarihinin daha bildik ve daha şanlı yıl dönümleri içerisinde bize bir teferruat gibi gelebilir ama sanırım hatırlanmaya, anmaya değer bir tarih, şanlı olduğundan değil elbette. Zira, tarihimizde bazı dönüm noktalarını şanlı olduklarından değil tam tersi, utanç vesilesi olduklarından ve üstelik bugünümüze miras bıraktıklarından dolayı hatırlamamız gerekir. Babıali Baskını’nı kısaca hatırlayacak olursak, henüz daha paşa olmamış Enver ve daha sonra Teşkilatı Mahsusanın zalim tetikçisi olarak şöhret yapacak olan ittihatçı fedai Yakup Cemil’in başı çektiği bir grup, toplantı hâlindeki kabineyi Babıali yokuşunda, şimdiki Valilik olan binada, o zamanki başbakanlık binasında basar. Kabine mensupları ne olduğunu anlamaya çalışırken Harbiye Nazırı Nazım Paşa vurulur, Enver ise Sadrazam Kıbrıslı Mehmet Kâmil Paşa’nın makamına girerek, kafasına tabanca dayayarak ona istifa mektubunu yazdırır. Bu esnada, ittihatçıların ateşli hatibi Ömer Naci, Babıali önünde toplanan kalabalığı coşturmakta, kalabalığı “Yaşasın millet! Yaşasın İttihat ve Terakki!” diye bağırtmakta, galeyana getirmektedir. Bellidir ki bu şekilde milletle İttihat ve Terakki özdeşleştirilmekte ve vatanseverliğin tek ölçütü İttihat ve Terakki şakşakçılığına indirgenmektedir. İşte, bu çok tanıdık bir siyasi stratejidir: “Doğruyu ve vatanseverliği ben bilirim, farklı düşünen ise haindir.” İşte, bu hengâme ve mizansenle İttihat ve Terakki iktidara el koymakla kalmamış, kör topal da olsa, ideal olmaktan uzak da olsa çok partili seçim sistemini ve canlı fikir hayatını sona erdirmiştir. İkinci Meşrutiyet’in Babıali Baskını öncesindeki bu beş yılının bugün hatırlanmaz olması da tesadüf değildir. Zira, 1908 ve bu beş yılın hatırası -bilinçli bir politika olsa gerek- unutturulmuştur. Bugün, Türkiye’de çok partili sisteme ve demokrasiye geçişi 1950’den başlatırız ancak bu şekilde, 1908-1913 arası bu beş yılın sayısız dergisini, gazetesini, farklı ideolojilerin kamusal alanda tartışmasını hatırlamayız, sanki bizim tarihimizde çoğulculuk hiç yaşanmamış ve tarihimizin bir parçası olmamış gibi. Babıali Baskını’nı da hatırlamamızı istememişler, zira, tesis edilmiş baskı ve denetim sisteminin illa da bir tarihsel zorunluluk olmadığını fark etmemizi arzu etmemişler. O zaman, hürriyetin ilanı olarak anılan 1908, birçok bakımdan çok sesli bir ortamın beklenmedik bir şekilde ortaya çıkmasıydı. Bu dönemde canlı bir entelektüel hayat yeşermişti ancak maalesef, bu çok renkli ve özgür ortam topu topu beş yıl sürebildi. Âdeta doğa boşluk kaldırmadı ve İttihat ve Terakki, Babıali Baskını’nın ardından diktatörlüğünü kurdu, her türlü farklı sesi bastırdı ve gayrimeşru ilan etti. Babıali Baskını’nın mirası ise maalesef kalıcı oldu. Çok sesliliğin nizam ve asayiş adına, dış tehditler adına, fitne ve nifaka karşı uyanık olma adına bastırılması sonraki dönemlere de intikal eden ve her türlü otoriter uygulamayı ve baskıyı meşrulaştıran bir manivela oldu. İttihatçıları tek parti dönemi takip etti. Her türlü farklı ses dışlandı ve yasaklandı. Çok partili dönemde ise dolaylı baskı ve kontrol mekanizmaları süregitti. Kısacası, vesayet sistemi kendini korudu. Nasıl 1908’in beş yılında zengin bir ortam yavaş yavaş yeşerdiyse 2002 sonrasında, bugün de aynı durum söz konusu. Rus edebiyatçı İlya Ehrenburg’ün 1953’te Stalin’in ölümünün ardından yeşeren canlı ortamı tanımlamak için kullandığı tabirle “Buzlar çözülüyor.” Bugün Türkiye’de yaşanan, kışın ardından baharın gelmesidir. Daha önce ifade edilmeyen fikirler şimdi rahatça ifade edilir oluyor, vesayet sistemi ortadan kalkıyor ama bu kolay olmuyor; bazen rahatsız oluyoruz “Bu nereden çıktı şimdi?” diyoruz. İçselleştirdiğimiz ön yargılarımız var. Kimileri herkesin tek bir şekilde düşünmesi gerektiğini, biri farklı düşünüyorsa altında bir bityeniği olduğunu düşünüyor. Ancak, farklı fikirleri dinleyeceğiz, karşı görüşlerimizi dile getireceğiz ve kamusal ortamda entelektüel bir tartışmayı karşı tarafı dövmek için değil, ortak iyiye beraber ulaşmak için yürüteceğiz. Bir bakıma, 1908’in 1913’te bilinçli olarak tarihin ve hafızalarımızın uzaklarına ittirilmesinin ve unutturmayı başarmasının ardından, Babıali Baskını’nı hatırlamak için çok uygun bir zaman. Babıali Baskını’ndan beri üzerimize çökmüş ve bizi de köreltmiş karanlığı yırtmak, buzları çözmek için de uygun bir zaman. Biz de bu süreçte öğreniyoruz ve öğrendikçe daha iyi olacağız. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Teşekkürler.
Gündem dışı ikinci söz, tarım satış kooperatif ve birliklerinin güçlüklerinin değerlendirilmesi hakkında söz isteyen İzmir Milletvekili Oğuz Oyan’a aittir.
Neden zor durumda TSKB’ler? Çünkü bir kere, çok ciddi birikmiş borçları var. Bu birikmiş borçları özellikle Destekleme ve Fiyat İstikrar Fonu’na yani devlete; bir başka borç birikimi de bankalara. Esas şu anki zorlukların birinci nedeni bu. İkinci nedeni, ürün alımı yapmakta ve aldıkları ürünün bedellerini ödemekte zorlanıyorlar çünkü bir yandan borç baskısı, bir yandan da yeterli kaynak, kredi bulamama baskısı yüzünden iş göremez hâldeler. Bakın, bu DFİF borçları ile ilgili size örnek vereyim: Şu an, 16 birliğin toplam 1 milyar 42 milyon civarında bir DFİF borcu var. Aslında, bunun çıkışı, başlangıcı 2000 yılından sonra, 250 milyonluk bir kredi açılmasıyla başlamıştı DFİF üzerinden ve bu sürekli döndü. Şu sanılmasın: Yani 250 milyon anapara, gerisi faiz. Bundan ibaret değil, faiz çok daha yüksek çünkü sürekli olarak ödemeler var ve bu borç kendini yeniden üretmekte. Mesela, şu an, TARİŞ Zeytinyağının DFİF’e 169 milyon borcu gözüküyor, bunun 104 milyonu faiz. TARİŞ Üzüm Birliğinin 165 milyon borcu gözüküyor DFİF’e; bunun 111 milyonu faiz. Ama, aslında burada gözüken bu 50-60 milyonluk anaparalar yanıltıcı. Neden yanıltıcı? Çünkü 2005 yılından itibaren, birliklerin borçlarını faizleri de içine katarak kapitalize etme dönemi başladı. Bu kapitalizasyon dediğimiz -tıpkı kapitülasyon gibi- aslında sanki hiç ödeme yapılmamış izlenimi vermekte. TARİŞ Üzüm Birliğinden örnek vereyim: Şimdiye kadar 128 milyon lira para ödemiş, toplam kullandığı kredi 135 milyon yani aslında olması, kalması gereken borcu 7 milyon olması gerekirken şu an 165 milyonluk borcu gözüküyor. Bunun yani her yıl yeniden kapitalize etme üzerinden bu borçların yükseltilmesinin birliklerin belini büktüğünü, dolayısıyla bu bilanço bozulmasına neden olan bu borçlar nedeniyle birliklerin kamu ya da özel bankalardan kredi alırken çok ciddi anlamda ya yüksek faizlere mahkûm oldukları ya da yeterli krediyi bulamadıkları gibi bir sonuçla karşı karşıyayız. Birliklerin ürün teminatları kabul edilmiyor bankalar tarafından, bunların gayrimenkulleri de teminat olarak yetersiz kalıyor. Dolayısıyla, değerli arkadaşlarım, birçok kurum görevini, işlevini yapamaz durumda. O zaman, niçin esnaf için olduğu gibi Kredi Garanti Fonu gibi bir kredi olmasın, niçin devlet DFİF mekanizmasını gerçekten bir ürün teminatı üzerinden düşük faizlerle -yani sıfır faizle aslında doğrusu- gerçekleştirmiyor olsun? Değerli arkadaşlarım, ortaya çıkan bu durum yani birliklerin görevlerini, işlevlerini yapamaz duruma gelmesi hem IMF, Dünya Bankası politikalarının sonucudur hem de bu politikaları büyük bir azimle uygulayan iktidar partisinin, AKP’nin sorumluluğu nedeniyledir. Neden? Çünkü, 4572 sayılı Yasa’yı yenilemediler, olağanına bıraktılar, yürüsün gitsin, birlikler çözülsün, çöksüne bıraktılar, bağımsız tarım politikaları geliştirmediler, kooperatifçiliği desteklemeyi asla gündemlerine getirmediler, şov olsun diye kooperatifçileri topladılar ve tarım satış kooperatiflerinin vazgeçilmezliğini bir türlü anlayamadılar. Şimdi ne yapmalı? Anapara dâhil DFİF’lerin tasfiyesi gerekiyor. Ürün alımlarına mutlaka düşük faizle ya da sıfır faizle kredi getirilmesi gerekiyor. Tarım Kanunu’nun uygulanması yani tarıma millî gelire oranla yüzde 1 desteğin mutlaka yapılması ve fark ödeme sisteminin getirilmesi gerekiyor ve 4572 sayılı Yasa değişmeli. Bu konuda benim bir kanun teklifim var; her dönem, her yasama döneminde veriyorum, yeniden verdim, bunu mutlaka gündeme getirin ve tabii, bağımsız tarım politikalarını uygulamayı da birazcık aklınıza getirin. Son olarak şunu söyleyeyim: Yarın İzmir’de, İzmir Büyükşehir Belediyesinin duruşması var. İzmir Büyükşehir Belediyesi üzerindeki siyasi baskıların, yargının bir silah olarak kullanılmasının yeni bir safhasını göreceğiz. Ben iktidara şunu söylüyorum: İzmir’den elinizi çekiniz çünkü İzmirlilerin buna karşılığı bugün çok daha sert olacaktır. Teşekkür ederim.
Gündem dışı üçüncü söz, öğretmenlerin alan değişikliği hakkında sorunlarına dair söz isteyen Kars Milletvekili Mülkiye Birtane’ye aittir.
Eğitimde 4+4+4 düzenlemesi daha uygulanmaya başlanmadan 30 bini sınıf öğretmeni olmak üzere 80 bine yakın öğretmen norm fazlası durumuna düşmüştür. Yıllardır atama bekleyen binlerce öğretmen, atamaları yapılmayınca çareyi alan değişikliği yapmakta buldular. Yine, eş durumundan atama isteyen öğretmenler alan değişikliğini bir fırsat olarak gördüler ancak bugün gelinen aşamada bu durum, söz konusu öğretmenler için daha büyük mağduriyetler doğurmuştur. Alan değişikliği ile başka branşlarda çalışmak zorunda kalan öğretmenler yeni oldukları alanda yetersiz kaldıklarını, öğrencilerinin sorunlarına cevap olamayınca da kendilerini verimsiz gördüklerini beyan etmektedirler. Bu durumun öğrencileri de mağdur ettiğini, yabancı oldukları branşlarda girdikleri derslerde öğrencilerin kendilerinden faydalanamadığını, en basit sorularına bile cevap veremediklerini anlatan öğretmenlerin çoğu, alan değişikliği yaptıktan sonra depresyona girdiğini, mesleklerinden soğuduklarını aktarmışlardır. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; illere gönderilen bilgi yazısında, alan değişikliği iptalinin sadece iller arası alan değişikliği yapanları kapsadığı, öğretmenlerin eski görev yerlerine dönmeleri şartıyla taleplerinin karşılanacağı belirtilmiştir. Alan değişikliği iptalinin sadece il dışı olacak şekilde dar tutulması ve öğretmenleri "Geldiğiniz illere geri giderseniz iptalinizi yaparız." denmesi, öğretmenleri işsizliği gösterip her türlü haksız hukuksuz uygulamaya razı olmak zorunda bırakmaktır. Sorunlarını paylaştığımız yüzlerce öğretmenden aldığımız bazı maillerin sadece isimlerinin baş harflerini kullanarak sizlerle birkaçını paylaşmak istiyorum. “Acil… Acil… Artık dayanacak gücümüz kalmadı. Bunları yazarken dahi titreme nöbetleri geçiriyorum. Depresyon ilaçları fayda etmiyor, yavaş yavaş ölüyorum. On yedi yıllık başarılı bir sınıf öğretmeni iken yan alana geçtim. O günden bu tarafa, yaşayan bir ölü gibiyim.” Ayşe adında bir öğretmen: “ On dört yıl sınıf öğretmenliği yaptım. Alanımı değiştirdim. Gittiğim okulda bana görev bile vermek istemediler, yüzüme bakmadılar, sürekli göz hapsindeyim, rahatsız oluyorum, psikolojim bozuldu. Ne yapacağımı bilemez durumdayım. Kendime güvenim kalmadı. Böyle öğretmenlik olur mu? Öğrenciler saygısızlık yapıyor, veliler de öyle. Kimse bizi istemiyor. Ben bu şekilde çalışamıyorum. Bıktım usandım her şeyden, kendimden nefret eder duruma geldim.” M. Y. : “Yan alan sosyal bilgilere geçiş yaptım ama çok pişmanım, yapabileceğimi sandım, yanılgıya düştüm. Bulunduğum alanda yetersiz olduğumu düşünüyorum. Lütfen, sayın vekilim, şu alan değişikliği garabetini gündeme getirin, yüzlerce öğretmen intiharın eşiğine gelmiş durumda.” Z. B. : “ On sekiz yıllık sınıf öğretmeni iken yan alanıma, İngilizceye geçtim, geçtiğim günden beri hayatım altüst oldu, yapamıyorum. Veliler de yan alana geçtiğimi öğrenmişler, sürekli idareye baskı yapıyorlar derslere başka öğretmen girsin diye. Bunu duyduktan sonra iyice psikolojim bozuldu.” Evet, öğretmenler alan değişikliğinin kendileri için ciddi bir sorun olduğunu, bu nedenle de kendi alanlarına yeniden dönmek istediklerini ve bu konudaki belirsizliğin ortadan kaldırılmasını talep etmektedirler. Alan değişikliğinin iptali için yapılan başvuru ise hâlâ karara bağlanmış değil. Başvurunun sonucu beklenmeden değişiklik iptal edilmelidir, aksi takdirde hem öğretmenler hem de öğrenciler için onarılmaz sonuçlar doğuracaktır Çünkü yan alan uygulaması ile yetenek sınavıyla alım yapılan öğretmenlik bölümlerine yetenek sınavlarına girmeden, yani alan ile ilgili yeteneğe ve bedensel yeterliliğe sahip olmayan sınıf öğretmenleri atanmıştır. Bu durumun, sonuç olarak İngilizce, fizik, kimya, matematik, edebiyat derslerinde eğitimin kalitesini düşüreceği aşikârdır. Aynı zamanda, bu uygulama, Millî Eğitim Bakanlığının öğretmenlerin ve eğitim kalitesini artırma amacıyla KPSS artı alan sınavı yapma düşüncesiyle de çelişmektedir. AKP Hükûmeti, eğitim alanında uyguladığı yanlış politikalarla sorunlu bir eğitim camiası ve bu camianın yetiştireceği sorunlu bir toplum yaratacağını bilmeli ve bu uygulamadan derhâl vazgeçmelidir. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Gündeme geçiyoruz. Başkanlığın Genel Kurula sunuşları vardır. Meclis araştırması açılmasına ilişkin üç önerge vardır, okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Türkiye'de son on yılda ırkçılık, cinsiyetçilik, yobazlık, yabancı düşmanlığı ve benzeri saiklerle işlenen nefret suçlarında bir artış yaşanmaktadır. Nefret suçlarında, fail ile kurban arasında doğrudan bir ilişki dışında kurban, sırf sahip olduğu grup kimliğinden ötürü hedef seçilebilmektedir. Genel olarak nefret suçları, mağduru ve mensup olduğu grubun diğer üyelerini korkutmakta ve kendilerini tecrit edilmiş, savunmasız ve hukuk tarafından korunmasız olarak hissetmelerine yol açmaktadır. Öte yandan, söz konusu suçların doğurduğu bu öldürücü hissiyat ve psikolojik etki, ırksal, dinsel ve etnik gerilimleri daha da tırmandırmakta, misillemelere ve zorunlu göçe neden olabilmektedir. Rahip Santoro cinayeti (2006), Hrant Dink cinayeti (2007), Zirve Yayınevi katliamı (2007), Selendi'de Roman yurttaşlara yönelik linç girişimi (2010), çeşitli illerde Kürt yurttaşlara yönelik linç girişimleri, siyasetçi ve bürokratların Alevilere yönelik nefret söylemleri ve basında sıklıkla yer alan LGBTT cinayetleri son yıllarda tanık olunan nefret suçları örnekleridir. Birleşmiş Milletler Irk Ayrımcılığının Önlenmesi Komitesinin Mart 2009 tarihli Türkiye raporunda, Türkiye'de ırk temelli nefret ile işlenen suçların yoğunluğu ve devletin uluslararası hukuktan doğan yükümlülükleri dikkate alındığında, yasalarda gerekli düzenlemelerin bir an önce yapılması gerektiği vurgulanmıştır. Avrupa Konseyine bağlı Irkçılık ve Hoşgörüsüzlüğe Karşı Avrupa Komisyonunun 2005 tarihli Türkiye raporunda da güvenlik güçlerinin azınlık gruplarına karşı kötü muamelede bulunduğu, medya ve kamuoyunda azınlık gruplarını aşağılayan, özellikle de bazı basın organlarında antisemitik yayınların yapıldığı ve ders kitaplarında dinî azınlıklara yönelik olumsuz ifadelerin kullanıldığı belirtilmiştir. İnsan Hakları Gündemi Derneği tarafından 2009 yılında yürütülen "Türkiye'de Nefret Suçları" başlıklı çalışmada Türkiye'de, AGİT raporlarına yansıyan pek çok nefret suçu bulunmasına rağmen, devlet tarafından söz konusu suçlanın takip edilmediği ve araştırılmadığı ifade edilmektedir. Türkiye'de nefret suçlarının varlığı konusunda devletin veri toplamadığı, önlenmesine yönelik gerekli kurumların oluşturulmadığı ve bu konuda herhangi bir çalışma yapılmadığı belirtilmektedir. Dahası, Türkiye'de nefret suçlarına yönelik herhangi bir cezai yaptırım öngören yasal düzenlemelerin mevcut bulunmadığı, bunun sonucu olarak da nefret suçları ve nefret propagandasının cezasız kaldığı ifade edilmektedir. Yine ilgili çalışma, Türkiye'de 2006 yılının başından itibaren etnik ya da dinî azınlıklara, cinsel yönelimi ve toplumsal cinsiyet kimliği farklı olan kişilere yönelik saldırıların gerçekleştirildiğini ortaya koymaktadır. Sosyal Değişim Derneğinin "Ulusal Basında Nefret Suçları: 10 Yıl 10 Örnek" projesi danışmanı Prof. Dr. Yasemin İnceoğlu, medyanın egemen ideolojinin bir aygıtı olarak milliyetçiliği ve ırkçılığı yeniden üretirken toplumsal öfke ve nefret duygularının ötekilere karşı yöneltilmesine neden olduğunu belirtmektedir. Ana akım medyanın içselleştirdiği “biz”lik tanımına uymayan herkes "öteki"leştirilmektedir. Araştırmada, nefret suçlarının soruşturulacağına ve failler hakkında yasaların tam olarak uygulanacağına dair açık mesaj verilmesi gerekliliği vurgulanmaktadır. Unutulmamalıdır ki nefret suçları diğer suçlardan farklı olarak hem mağdurlar hem de genel olarak toplum üzerinde tahribata yol açmakta, kurbanların maruz kaldıkları fiziksel zararların dışında, kalıcı stres gibi olumsuz psikolojik sonuçlar doğurmaktadır. Nefret suçlarının mağdur bireyler ve bu bireylerle ortak özelliklere sahip daha geniş kesimler üzerinde yarattığı etki göz önüne alındığında sorunun büyüklüğü daha iyi anlaşılabilir. Bu nedenle, nefret suçlarında yaşanan artışın ve nefret suçlarının toplumda yarattığı ayrışma ve travmanın tüm boyutlarıyla araştırılarak sorunun çözümüne yönelik gerekli önlemlerin belirlenmesi amacıyla Anayasa'nın 98, TBMM İçtüzüğü’nün 104 ve 105’inci maddeleri gereğince Meclis araştırması açılmasını arz ve teklif ederiz. [[Bursa]] [[Balıkesir]] [[İstanbul]] [[Malatya]] [[İstanbul]] [[Kocaeli]] [[Aydın]] [[İstanbul]] [[Sivas]] [[İstanbul]] [[Kocaeli]] [[Burdur]] [[Kırklareli]] [[İstanbul]] [[Muğla]] [[Isparta]] [[İstanbul]] [[Mersin]] [[İzmir]] [[Manisa]] [[Antalya]] [[Samsun]] [[İstanbul]] [[Çanakkale]] [[Adana]] [[Kahramanmaraş]] [[Aydın]] [[Edirne]] Niğde ili Merkez ilçeye bağlı İçmeli Beldesinin 15/04/1997 tarihinde yapılan kadastro (tapulama) çalışmaları sonucu vatandaşların arazilerinin büyük bir kısmının hazine adına tescil edilmesinden dolayı, İçmeli belde halkının içinde bulunduğu durum göz önüne alınarak ve ülke genelindeki aynı durumda bulunan vatandaşlarımızın da mağduriyetlerinin giderilmesi için yapılan inceleme ve tespitlerden sonra, vatandaşlarımıza tapularının verilmesi ve buna ilişkin yapılacak düzenlemelerin ele alınabilmesi için, Anayasa'nın 98’nci, TBMM İçtüzüğü’nün 104 ve 105’inci maddeleri uyarınca bir Meclis araştırması açılmasını arz ve teklif ederiz. [[Niğde]] [[İstanbul]] [[Kocaeli]] [[Kocaeli]] [[İstanbul]] [[Ankara]] [[Bursa]] [[Mersin]] [[Isparta]] [[Adana]] [[İstanbul]] [[İzmir]] [[Denizli]] [[İstanbul]] [[Çanakkale]] [[Ankara]] [[Bursa]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Uşak]] [[Sinop]] [[Aydın]] [[Gaziantep]] [[Burdur]] [[Adana]] [[Kahramanmaraş]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Aydın]] [[Edirne]] Yine, tahminî verilere göre, İçmeli beldesi arazilerinin yüz ölçümü toplamının, 2.577,32 dekarı özel mülkiyet sayılmış, belde halkına yüzde 15 civarında arazinin tahminî verilere göre tapulandığı söylenmektedir. İçmeli beldesinde halk, kadastro (tapulama) çalışmaları yapılmadan önce geçimini hayvancılıkla uğraşarak ve çiftçilik yaparak sağlamaktaydı. İçmeli beldesi halkı, yapılan kadastro (tapulama) çalışmaları sonucu, arazilerinin büyük bir kısmını, hazine adına tescil edilmesinden dolayı kaybetmiştir. Üreticiler sahip oldukları arazilerinde, hayvancılık ve çiftçilik yapamaz hâle gelmiş ve yöre halkı geçimini sağlayacak ekonomik gücünü kaybetmiştir. Hayvancılık ve tarımla uğraşan çiftçi saman, yem, gübre, zirai ilaç, mazot ve benzeri ihtiyaçlarını karşılayamaz duruma düşmüştür. İçmeli beldesi halkına, Niğde Millî Emlak Müdürlüğünden sürekli olarak ecrimisil bedeli gelmektedir. Çiftçinin geçimini sağlayacak ekonomik durumu olmadığı için, ecrimisil bedelini ödemekte güçlük çekmektedir. Vatandaş, kendi malına bedel ödemekten şikâyet etmektedir. Belde sürekli göç vermekte ve nüfus oranı giderek azalmaktadır. İçmeli beldesi halkı kendi ev, arsa, tarla, bahçe ve arazilerini başkasının malı gibi gördüklerini, kendi evlerine gizlenerek, korkarak girdiklerini, bir başkasının malına el koyuyormuş gibi hissettiklerini ve bu durumdan dolayı psikolojik olarak etkilendiklerini dile getirmektedirler. Bu nedenle, vatandaşlarımız, hazine adına tescil edilen arazilerinin kendilerine iadelerini istemekte, eğer bu durum yapılan araştırmalar sonucunda mümkün değilse yaşadığı tüm sıkıntılara rağmen, kendilerini zorlamayacak koşullar göz önüne alınarak ihale yoluyla arazilerinin kendilerine satışının yapılmasını talep etmektedirler. İçmeli beldesi ve ülke genelinde, kadastro çalışmalarından sonra hazine adına tescil edilen arazilerde yaşayan vatandaşlarımızın mağduriyetlerinin giderilmesi, tapu ve kadastro çalışmalarının yeniden yapılması, köylerden şehirlere göçün önlenmesi, ülke tarımındaki gelir seviyesinin yükseltilmesi, istihdam artışı sağlanması amacıyla ve bu arazilerin gerçek sahiplerine verilmesi yönünde bir Meclis araştırması açılmasının uygun olacağı düşünülmektedir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına FATİH Projesi kapsamında yapılmış ve en düşük teklifi vererek Vestel Firmasının almış olduğu ilk basamak ihale ve projesinin doğrudan ilişkili olduğu MEB Eğitim Teknolojileri Genel Müdürlüğü ile patent tasarımcısı arasındaki ilişkilerin incelenmesi için bir Meclis araştırma komisyonu kurulmasını saygılarımla arz ederim. 1) Fatma Nur Serter [[İstanbul]] [[Aydın]] [[Gaziantep]] [[Balıkesir]] [[Çanakkale]] [[Adana]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Isparta]] [[Kahramanmaraş]] [[Muğla]] [[Aydın]] [[Edirne]] [[Sivas]] [[Artvin]] [[Samsun]] [[Burdur]] [[Balıkesir]] [[Balıkesir]] [[Tekirdağ]] [[Mersin]] [[Antalya]] 3 şirketin teklif verdiği ihaleyi, 339,6 milyon TL ile en düşük teklifi veren Vestel Firması almıştır. İhale şartnamesinde nitelikleri tanımlanan ve çizimleri verilen etkileşimli tahtanın patenti 1 Eylül 2011'de Vestel tarafından alınmıştır. Patenti alınan etkileşimli tahtanın, 4 tasarımcısından 1’i MEB Eğitim Teknolojileri Genel Müdür Yardımcısı Tunay Alkan'dır. Patent devri öncesinde Tunay Alkan'ın adresi Manisa Organize Sanayi Bölgesi olarak gösterilirken patent devri için açılan 2011/06666 no. lu patent dosyasında Tunay Alkan'ın adresinin Eğitim Teknolojileri Genel Müdürlüğü Teknik Okullar olarak yer aldığı örülmektedir. Ürünün diğer 3 tasarımcısı olan Ahmet Zafer Altınkaya, Osman Serdar Culfa ve Emin Bacak ise önceki dosyada Vestel adına ürünü tasarlayan isimler olarak yer alırken devir sonrası MEB'in tasarımcısı olarak gösterildiği anlaşılmaktadır. MEB'nın Eğitim Teknolojileri Genel Müdür Yardımcısı Tunay Alkan'ın tasarımcıları arasında yer aldığı "bir tahta sitemi" ve "pano" isimli buluşların 339,6 milyon TL'lık ihaleyi kazanan tasarım olması ve bu tasarımın patentinin ihaleden 2 ay 23 gün önce ihaleyi kazanan Vestel Firması adına alınmış olması, Milli Eğitim Bakanlığının gerçekleştirdiği ihaleyi kuşkulu hâle getirmektedir. Önergeler gündemde yerlerini alacak ve Meclis araştırması açılıp açılmaması konusundaki görüşmeler, sırası geldiğinde yapılacaktır. Cumhuriyet Halk Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım.
Sayın Başkan, bir dakika. Biraz önce birer dakika söz almıştık ama güncel bir konu; Kayseri’yi de ilgilendiren, Burdur’u, Türkiye'nin tamamını ilgilendiren bir konu.
Efendim, benim uygulamalarımı biliyorsunuz. Gündem dışı konuşmalarda üç sayın milletvekilinin haricinde söz vermiyorum. Zaten İç Tüzük de açık.
Hükûmete bir uyarı yapmak istemiştim sondajlara konulacak sayaçlarla ilgili. Ondan, vatandaşlar çok muzdarip. Teşekkür ederim.
Tamam, önergelerde konuşursunuz. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu 23/01/2013 Çarşamba günü toplanamadığından, grubumuzun aşağıdaki önerisinin İç Tüzük’ün 19’uncu maddesi gereğince Genel Kurulun onayına sunulmasını saygılarımla arz ederim. Balıkesir Milletvekili Namık Havutça ve 23 milletvekili tarafından 18/04/2012 tarihinde, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına kadınların iş gücüne katılımının ve iş hayatında karşılaştıkları sorunların araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla verilmiş olan Meclis araştırma önergesinin (368 sıra no. lu), Genel Kurulun bilgisine sunulmak üzere bekleyen diğer önergelerin önüne alınarak 23/01/2013 Çarşamba günlü birleşimde sunuşlarda okunması ve görüşmelerinin aynı tarihli birleşimde yapılması önerilmiştir. Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi lehinde söz isteyen Birgül Ayman Güler, İzmir Milletvekili. Buyurun.
Kadının istihdam politikası bakımından görülmez hâlde olması, kadının çalışması durumunda çalışmasını kolaylaştıracak olanakların kendisine tanınmaması, yasalarda öngörülmüş olan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi ve buna kamu idaresinin göz yumması, son dönemde çeşitli yayın organlarında kabarmış olan bir tartışmaya dikkatlerimizi çekmeyi âdeta zorunlu kıldı. Değerli milletvekilleri, telefon konuşmalarınızı ve sohbetinizi benim duyacağım şekilde yapmamanızı rica ediyorum. Sayın Başkan…
Buyurun Sayın Güler.
Yürüyen tartışmalara baktığınızda insan olarak ve kadın olarak, öğretmen kadınlar ya da hekim kadınlar olarak ya da evde çocuk yetiştiren kadınlar olarak kanımızı donduran bir zihniyetin yükselişine tanık oluyoruz. Bir yazar diyor ki: “Kadının çalışması asıl değil, arızidir.” Yani, kadının görevi çalışmak değildir, kadının görevi evinde olmaktır. Eğer bir zorunluluk varsa kadın çalışabilir. Ve diyor ki: “Zaten kadın çalışmaya başladığı zamandan bu yana Japonya’da aile diye bir kavram kalmadı. Rusya aileyi güçlendirmek için tedbir üstüne tedbir alıyor ve altından kalkamıyor.” Sayın Başkan, bu yazar diyor ki: “Avrupa’da nüfusun 1/3’ü nesebi gayrisahihtir.” Okuduğum yazı bedava dağıtılan bir gazetede 19 Ocak 2013 tarihinde çıkmıştır. Avrupa’da yaşayan halklara “Sizin nüfusunuzun üçte 1’i nesebi bakımından gayrisahihtir, çocukların babaları belli değildir.” diyen bir günlük gazeteden söz ediyorum ve bu yazar, bu görüşünü daha sonra yazdığı çeşitli makalelerde “Kadın pergel gibidir.” diyerek pekiştirdi. Kadın pergel gibi yani bir ayağı -Mevleviler usulü ama mekân farklı- evinde, öbür ayağı da o ayak izin verdiği kadar dışarılarda. Bunu bize İslam dininin bir emri olarak anlatan; kadının çalışmasını dine, örfe aykırı bulan; bunu da çeşitli kutsal kaynaklarla sözüm ona inandırıcı bir şekilde yazabilen bir yazardan size aktarıyorum. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; “kendi gerici, kendi çağ dışı ve inancımızın olanca devrimciliğini tutuculuk hâline çevirmiş olan bu tip yazarların iktidar uygulamaları üzerindeki etkisi nedir” diye soruyorum. Eğer Türkiye’de kadın-erkek eşitliğine ilişkin olarak “Kadın erkeğin bağlısıdır, kadın evde olmak zorunda olandır, çalışmak onun asli görevi değildir, bu, yalnızca arızi bir durumdur.” zihniyeti iktidarın uygulamaları bakımından yol gösterici ise durumumuz son derece vahimdir. Biz, bu Meclis araştırma komisyonuyla Türkiye’nin istihdam politikasında kadının yeri nedir, çalışan kadının çalışmasını kolaylaştırabilecek ve verimini artırmasını sağlayacak şekilde yasalara konmuş olan iş yeri yükümlülüklerinin yerine getirilme durumu nedir, bu hukuki zorunlulukların yerine getirilmesi için yetkili kamu idaresinin çalışma düzeni nasıldır ve nihayet, kadının istihdamdaki yerini yükseltebilmek için Türkiye’de bunu destekleyecek bir zihniyet devriminin hangi önlemleri almamızı gerektirdiği konularının gündeme alınmasını gerekli görüyoruz. Kurulacak olan Meclis araştırma komisyonu, bir yandan istihdam politikasını, bir yandan da mevcut istihdam politikasında kadını açıkça aşağılayan uygulamaları somut nedenleri ve zihniyet gerekçeleri itibarıyla ortaya koysun istiyoruz. Değerli milletvekilleri, bir öğretmen olarak, bir milletvekili olarak ve ne mutlu ki bir kadın olarak yerim evim değildir. Çalışma hakkı, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası doğrultusunda, erkeklere tanındığı kadar bana da tanınmıştır. 1923 cumhuriyet devriminden bu yana kadınlar olarak elde ettiğimiz bu kazanımı, bu gerici zihniyete hiçbir hâl ve şartta teslim etmeyeceğiz.
Bu yazarı ve bu yazara, söz atarak, destek veren sayın milletvekili sizi tarihe havale ediyorum, kadın düşmanı ilan ediyorum. Saygılar sunuyorum.
Metiner yakışmıyor sana, yakışmıyor sana oradan laf atmak.
Öneri aleyhinde söz isteyen Sevim Savaşer, İstanbul Milletvekili.
Ülkemizde kanunlardaki eşitlikçi düzenlemelere karşın kadınların yeterli eğitim düzeyine sahip olmaması, geleneksel iş bölümü nedeniyle ev içi sorumluluklarının ve çocuk bakımının kadının üzerinde görülmesi, iş ve aile yaşamını uzlaştırıcı mekanizmaların yetersizliği gibi sorunlar sebebiyle kadınların iş gücü piyasasında yeterince yer almadığı görülmektedir. Bununla birlikte, kadınların çalışma hayatına aktif bireyler olarak katılmalarının, hem bireysel hem de sosyal gelişmenin önemli bir koşulu olduğu da bir gerçektir. Kadınların toplumsal yaşamın her alanında görünür kılınması için çalışma hayatına katılmaları, kariyer yapabilmeleri, yönetici konuma gelebilmeleri amacıyla kurum personel alımlarında cinsiyet ayrımcılığı yapılmasına ilişkin “Personel Temininde Eşitlik İlkesine Uygun Hareket Edilmesi” konulu Başbakanlık Genelgesi 22 Ocak 2004 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Ülkemizde kadınların iş gücü piyasasındaki durumu, 2011 yılı Türkiye İstatistik Kurumu verilerine göre 15 yaş üstü kadın nüfusu 27 milyon 273 bin iken iş gücü piyasasında yer alan kadın nüfusu 7 milyon 859 bindir. Yani, iş gücüne dâhil olmayan 19 milyon 414 bin kadın bulunmaktadır. Kadınların iş gücüne katılma oranı yüzde 28,8; istihdam oranı yüzde 25,6; girişimcilik oranı yüzde 12,9 ve işsizlik oranı ise yüzde 11,3 olarak gerçekleşmiştir. Bununla birlikte, ülkemizde kadın istihdam alanında izlenen politikalar ve yürütülen projeler etkisini göstermeye başlamış, kadınların iş gücüne katılımında ve istihdamda artışlar gerçekleşmiş, 2004 yılında kadınlardaki iş gücüne katılma oranı yüzde 23,3 iken 2011 yılında bu oran yüzde 28,8’e yükselmiştir. AK PARTİ olarak, iktidara geldiğimiz günden bu yana, çalışan olsun olmasın kadınlarımıza yönelik önemli yasal düzenlemeler yapılmış ve yapılmaya devam etmektedir. Vaktim elverdiği sürece birkaçına değineceğim. 25 Şubat 2011 tarihinde 27857 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6111 sayılı Kanun ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nda yapılan değişikliklerle ebeveyn izniyle ilgili maddelerde önemli değişiklikler yapılmış, doğum sonrası kullanılabilecek ebeveyn izni yirmi dört aya çıkarılmış ve eşi doğum yapan memura da isteği hâlinde bu izni kullanma hakkı tanınmıştır. Yine, İş Kanunu’nda yapılan değişiklikle doğum öncesi ve sonrası yasal izinlerin toplamı on sekiz haftaya çıkarılmıştır. 4857 sayılı İş Kanunu’nda değişiklikler yapılarak doğumdan önce kullanılmayan analık izni doğum sonrası izne eklenmiş, ev hizmetlerinde ay içerisinde otuz günden az çalışan sigortalıların eksik günlerine ait genel sağlık sigortası primlerini otuz güne tamamlama hükmü eklenmiştir. Yine, 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu’nda yapılan değişiklikle “Sigorta primlerinin işveren hisselerine ait tutarın işe alındıktan itibaren İşsizlik Sigortası Fonu’ndan karşılanacağı, destek unsuru olarak da 18 yaşından büyük ve 29 yaşından küçük erkekler ile 18 yaşından büyük kadınlardan mesleki yeterlilik belgesi sahipleri için kırk sekiz ay süreyle; mesleki ve teknik eğitim veren orta ve yüksek öğretimi veya Türkiye İş Kurumunca düzenlenen iş gücü yetiştirme kurslarını bitirenler için otuz altı ay süreyle destek uygulanır.” hükmü eklenerek kadınlara, yeni istihdam imkânlarının sağlanması bakımından erkeklere nazaran pozitif ayrımcılık yapılmış ve kadınların istihdam olanakları artırılmıştır. Yine, kadınların istihdam oranlarının artırılmasında önemli bir araç olan kadın kooperatifçiliğinin yaygınlaştırılması amacıyla çeşitli çalışmalar yapılmıştır. Elde edilen sonuçlar ilgili taraflarca değerlendirilerek mevzuata uygun ve uygulamaya yönelik çözüm önerileri geliştirilmesi için bir yol haritası belirlenmiş ve geçtiğimiz yıl 29 Mart 2012 tarihinde kadın kooperatiflerinde yaşanan sorunlara ortak çözümler çalıştayı gerçekleştirilmiştir. Gerek söz konusu çalıştayda gerekse Türkiye Büyük Millet Meclisi Kadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonu tarafından, kadın kooperatiflerinde yaşanan sorunlara çözüm üretmek üzere yapılan toplantı sonucunda belirlenen somut çözüm önerilerine ilişkin mevzuat çalışması yapılmak üzere, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ve Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Kooperatifçilik Genel Müdürlüğü yetkililerince mevzuat değişikliği önerileri hazırlanarak 27 Ağustos 2012 tarihinde ilgili kuruma iletilmiştir. Ayrıca, kadın kooperatifleri konusunda valiliklerle de iletişim hâline geçilmiş ve elde edilen sonuçlar, Kadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonuna sunulmuştur. Yine, ülkemizde kadın girişimciliği alanında yaşanan sorunlar ve çözüm önerilerini ortaya koymak amacıyla, 14 Şubat 2012 tarihinde, Ankara’da Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ve Girişimci İş Kadınları ve Destekleme Derneği iş birliğinde, Kadın Girişimcilerin Finansmana Ulaşımlarının Kolaylaştırılması Çalıştayı düzenlenmiştir. Bu doğrultuda, İlk Adım Kredisi Kefalet Desteği Protokolü imzalanmıştır. Ayrıca, Kadın Statüsü Genel Müdürlüğünün koordinasyonunda, ilgili tüm tarafların katkı ve katılımıyla hazırlanan ve yürürlüğe giren 2008-2013 Toplumsal Cinsiyet Eşitliği, Ulusal Eylem Planı izleme ve değerlendirme toplantılarının altı aylık dönemler hâlinde raporları sunulmaktadır. Bu kapsamda, Ekonomik Statü Daire Başkanlığının sorumluluğunda kadın istihdamı, kadın yoksulluğu toplantısı yapılmıştır. Yine, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı arasında 10 Şubat 2012 tarihinde bir protokol imzalanmıştır. Özellikle burada da kadınlar, engelliler, gazi ve şehit yakınlarına yönelik girişimcilik faaliyetlerinin geliştirilmesine yöneliktir bu protokol. Yine, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı arasında 17 Şubat 2012 tarihinde bir iş birliği protokolü imzalanmıştır. Bu da istihdam, çocuk işçiliği, sosyal yardımlar, iş ve aile yaşamının uyumlaştırılması, bu çerçevede kreş hizmetlerinin yaygınlaştırılmasıyla kadınların ekonomik yaşama katılımlarının artırılması ve güçlendirilmesine yönelik önemli katkılar sağlayacaktır. Yine, KAGİDER’le imzalanmış bir protokol var. O kadar çok ki, seçerek söylüyorum. Yine, Genç Fikirler Güçlü Kadınlar Projesi var kadınlarla ilgili. Yine, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı tarafından, çalışan kadınlara yönelik kreş desteği çalışmaları devam etmektedir. Ve sonuç olarak şunu söyleyebiliriz: Kadınların insan haklarının korunması ve geliştirilmesi, erkeklerle birlikte eşit hak ve fırsat olanaklarına ulaşması amacıyla Türkiye Büyük Millet Meclisi bünyesinde Mart 2009 tarihinde kurulan Kadın Erkek Fırsat Eşitliği Komisyonu, bildiğiniz gibi, çalışmalara devam etmektedir. KEFEK içinde kadın istihdamının artırılmasına ilişkin bir alt komisyon kurulmuştur. Alt komisyonda, kadınlarımızın iş gücüne katılımlarının artırılmasına ilişkin öneriler, yine çalışan kadınlarımızın yaşadıkları olumsuzlukların giderilmesine ilişkin öneriler getirilerek gerekli düzenlemelere gidilecektir. Bu nedenle, konuya ilişkin bir Meclis araştırmasının açılmasının uygun olmayacağını bildirir, saygılarımı sunarım.
Öneri lehinde söz isteyen Özcan Yeniçeri, Ankara Milletvekili.
Son zamanlarda, biz, sürekli bir biçimde sorunları parçalayarak bu parçalar içerisinde çözümleme bulup bütünü bunun üzerine yerleştirmeye çalışıyoruz; bu, doğru bir bakış açısı değil. Şimdi, biyolojide hücre temel ögedir, fizikte atom öyledir ve nihayet, toplumda da aile öyledir. Ailenin içerisinde de kadının özel ve müstesna bir yeri vardır. Bunları tabii biz sözle söylerken çok nefis, çok ileri seviyede cümleleri süsleyerek söylüyoruz da uygulamaya geldiğimiz zaman, sorunu biraz erkeksi yapının ürettiği kalıplar çerçevesinde düşünüyoruz. Bugün, gerçekten, kadının istihdam meselesi, kadına yönelik şiddet, kadına yönelik tutum ve davranışlardaki olumsuzluklar, bütün bunları bir araya topladığımız zaman, toplumsal yapımızın genel manada kadına ya da dünyaya bakış açısıyla bu bizim değerlendirmelerimiz arasında büyük bir paralelliğin olduğunu görüyoruz. Genel içinde özellikle kadının ekonomik ve kültürel yönden durumu iç açıcı değildir; bu herkes tarafından böyle görülüyor, ifade ediliyor. Türkiye’de, son zamanlarda, özellikle kadına yönelik şiddet, cinnet ve saldırganlık yine bu bağlam içerisinde had safhaya ulaşmış durumdadır. Kadının istihdam problemi yüzde 20 ile 30 arasında, şu veya bu ölçüde katılım açısından baktığımız zaman, gidip gelmektedir yani her hâl ve şart altında kadına yönelik tavır ve tutumların, uygulamaların gözden geçirilmesi gerektiğini söylemeye bile bu rakamlar gerek bıraktırmıyor. Ancak, şunu söyleyelim: Benim bu Mecliste gördüğüm veya arkadaşların konulara yaklaşımında gördüğüm bir eksiklik var, onun üzerinde durmak istiyorum. O da şu: Bütün sorunların yasa konusu olduğunu düşünerek yasaları değiştirmek suretiyle kadına yönelik şiddetin de ya da yasaları değiştirmek suretiyle ekonomik yapının da ya da sosyal yapının da değişip dönüşeceğini arkadaşlar düşünüyor. Bu mesele yasa meselesi değil, bu mesele bir kültür meselesidir, bu mesele sosyolojik bir meselidir ve dolayısıyla, o kalıpları bir ve bütün olarak düşünmediğiniz takdirde getireceğiniz yasalar, çıkaracağınız kanunlar kâğıt üzerinde kalacaktır. Şimdi, problem nedir? Problem şu: Son zamanlarda kadının gerek cinayet, intihar, boşanma, taciz ve mobbing meselesinin, aslında doğrudan doğruya bir anlamıyla da kadınla ilgili olduğunu ve bunda en çok sıkıntıya düşenlerin kadınlar olduğunu algılamak ve bilmek gerekiyor. Peki, neden erkeklerde bu söylediğim kriminal vakalar veyahut olgular daha az ve daha alt düzeyde gerçekleşiyor da kadınlarda daha fazla? Çünkü bunları yapanlar erkekler de ondan. Peki, o zaman ne yapmak gerekiyor? Bir defa şunu söyleyelim: Bilenin bilmeyeni yönettiği bir ülkede yaşıyoruz, bir dünyada yaşıyoruz. Eğer kadını vasıflarla donatırsanız vasıflı bir kadın, vasıfsız bir erkeğin ya da vasıfsız diğer kendi hemcinslerinin önünde ve ilerisinde olacaktır. Demek ki kadınımızı vasıflı hâle getirmemiz gerekiyor. Bu, iş bulmada da iş sağlamada da temel olarak birinci öncelikli bir olgudur. İkincisi: Kadının kültür ve eğitim yönünden durumunu gözden geçirmemiz lazım. Üst kültürün alt kültürü yönettiğini, biraz önce de ifade ettiğim gibi, önde olanların bilgili olanlar olduğunu ve bu deneyimin içerisinde bulunanların -genel olarak bakıldığı zaman- diğerlerinden daha fazla hüsnükabul gördüğünü biliyoruz. Demek ki kültürlü bir kadın kültürsüz erkekten, vasıflı bir kadın vasıfsız hemcinsinden ve erkekten daha farklı bir konuma ve duruma kendisini getirmiş olacaktır. Kadınlara özgü çalışma alanlarının üretilmesi ve bunların ortaya konması lazımdır. Kadınların bütün işlere doğru kaydırılması değil, kendi fiziksel ve biyolojik yapısının uygun gördüğü işlerin, daha ziyade kadınların bu noktada ön plana çıkarılması gereken işler olduğunu düşünüyoruz. Ben biraz önce de söyledim, bir daha söyleyeyim: Erkek sorununu çözmeden, erkeğin kafa yapısını ve kalıplarını değiştirmeden kadın sorunlarını çözmek mümkün değildir. Bu bakımdan da bizim tepeden tırnağa toplumsal olarak aileye, ailenin bugünkü yapısına bir göz atmamız gerekiyor. Çünkü, dünyada hiçbir şey ama hiçbir şey bir diğerinden bağımsız olarak meydana gelmiyor, her şey birbiriyle alakalı ve ilişkili. O hâlde, kadın meselesini ele aldığımızda, kadının diğer gruplarla olan veya diğer sosyal ve ekonomik şartlarla olan ilişkisiyle beraber ele almak, irdelemek ve incelemek gerekiyor. Buna baktığımız zaman, son zamanlarda aile yapımızda inanılmaz derecede büyük bir yozlaşma, bozulma, çürüme ve sosyal anlamda bir yabancılaşmanın meydana geldiğini görüyoruz. Biz bunu özellikle insanlara eğer bazı davranışlarla yüklersek insanlara yüklediğimiz davranışlar hiç kuşkunuz olmasın ki önce zihinde başlar. Yani, eğitimle alır, aileyle alır, sokakla alır, kültürle alır, kütüphaneyle alır. O davranışı aldıktan sonra, o zihinsel müktesebatı edindikten sonra onu toplum üzerinde yaygınlaştırması da davranış şeklinde ortaya çıkar. Burada, baktığımızda, insanlarımızın çoğunun aile meselesini basit bir sahiplenme duygusu olarak bildiğinin, algıladığının; bazı konuları kıskançlık ve bencillik olarak gördüklerinin altını çizmemiz lazım. Dolayısıyla, sorumluluk yüklenecek yetenek ve yeterlilikte olmayan, sadakat duygusunu hücrelerine kadar sindirmemiş kimselerin, aileye yalnızca zorunlu bir birliktelik olarak bakmaları veya onu bir yük olarak kabul etmeleri her zaman mümkündür. Bu bakımdan, baktığımızda, günümüz dünyasında aileye yönelik olarak ortaya konan tehditlerin ve yabancılaştırma faaliyetlerinin çok büyük boyutlara geldiğini görüyoruz. Bizim Türk aile yapısının da birçok açıdan diğer toplumların yaşadığı sorunları yaşadığını tespit etmiş durumdayız. Mesela, boşanma, intihar vakaları mukayese edildiğinde bu durum çok açık bir biçimde görünmektedir. Kuşkusuz, durumun genelde ülkemizde, özeldeyse kendi hayatımızda çok vahim olmadığını değerlendirebiliriz. Ancak, sanayileşme, kentleşme, iletişim ile ulaşım araçlarındaki büyük değişmenin aile yapısında büyük bir sarsıntı meydana getirdiğini herkesin bilmesi lazım. Şu cep telefonları yüzünden, kredi kartları yüzünden, İnternet yüzünden ya da Facebook yüzünden ne kadar ailenin ayrıldığını, ne kadar aile içi şiddetin meydana geldiğini ya da sorunlar üretildiğini bir düşünmemizde sayısız yarar olduğunun özellikle altını çizmek istiyorum. Bütün gelişmeler aile yapısında bugün için çok büyük boyutlarda olmasa da belirli ölçülerde bozulmaların olduğunu göstermektedir. Aile kurumunu zayıflatan, bozan, çürütüp çökerten sebepler hakkında bugün bile tam tatmin edici bilgiye sahip olduğumuzu söyleyemeyiz. Her şeyden evvel, aile birliği mahremiyeti araştırmacının iç durumu hakkında doğru bilgi edinmesini de engellemektedir. Ancak şu kesindir ki modern aile, nesil ve insan sayısı bakımından daralmış olmakla kalmıyor, aynı zamanda toplumsal varlık olarak birçok fonksiyon ve başarı imkânlarını da kaybetmiş bulunuyor. Bugün ana babanın çocuklar üzerinde otorite tesis edemeyişlerinden, çocukların bu yönüyle kural dışı davranışlarının ortaya çıkmasından herkesçe şikâyet edilmekte ve bunları da çocukların bencilliğine veya günümüz şartlarına yayarak bunlardan kurtulmaya çalışılmaktadır veyahut bu soruna bu tür bir cevap bulunmaya çalışılmaktadır. Burada dikkat edilmesi gereken şey, aileye ve dolayısıyla kadına yönelik tavır saçmalığında görsel ve basılı kitle iletişim araçlarının çok büyük bir payının olduğudur. Kitle iletişim araçlarının önemli bir kısmı, öz yerine kabuğu, ruh yerine fiziği, kalıcılık yerine geçiciyi esas alan yayın politikalarını kutsallaştırmaktadır. Kadın, kitle iletişiminde tüketilen bir obje olmaktan bir türlü kurtulamamıştır. Kadın bir insan olarak değil, bir tüketim malzemesi, zevk aracı ve âdeta bir meta olarak görülmektedir. Türkiye’de aileye karşı görsel ve işitsel iletişim araçlarının yaptığı yayınlar her türden sapmaya prim verir mahiyettedir. Öncelikle, bu problemlerin aile boyutunun ele alınmasının ve bunun üzerinden yürütülerek kadının iş sahasındaki, kadının toplumsal yapı içerisindeki statüsünde yükselmenin meydana getirilecek bir sonuç olacağını düşünüyor, hepinize bu vesileyle saygılar sunuyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi grup önerisi aleyhinde söz isteyen Recep Özel, Isparta Milletvekili.
CHP grup önerisinin aslında aleyhinde değiliz ama gündemin bugünkü yoğunluğu nedeniyle… Kadının tabii ki istihdamda, günlük yaşamımızda birtakım sorunlarla, sıkıntılarla karşılaştığı, birtakım haksızlıklara maruz kaldığı hepimizin malumu. Bunların düzeltilmesi anlamında bu Meclis, bu Hükûmet birçok yasayı da Meclisten geçirmiştir, üzerine düşen yükümlülüğü fazlasıyla da yerine getirmiştir. Kadınlara pozitif ayrımcılığın Anayasa maddesi hâline getirilmesi, istihdamda, eğitim alanında, her alanda iyi birtakım… Bunları bir hak verme olarak da görmüyoruz, hakkı teslim olarak da algılayarak bütün icraatlar yapılmıştır, yerine getirilmiştir. Tabii ki eksiklikler olabilir. Türk Ceza Kanunu’nda kadına yönelik şiddetin en ağır şekilde cezalandırılması yine bu Meclis tarafından çıkartılmıştır. Ama bunların ötesinde, bu bir eğitim anlayışıdır, bu bir kültür anlayışıdır ama şu anlayışı kabul etmek de mümkün değil: Biraz önce CHP sözcüsünün “Gerici zihniyete bu ülkeyi teslim etmeyeceğiz.” gibi, İslam dininin, dinimizin sanki bir gerici din gibi algılanmasını da, burada söylenmesini de kabul etmiyoruz. Kadına en modern anlamda haklarını veren dinimizdir. Dinimizin “Cennet anaların ayağı altındadır.” diye hadisi şerifi de mevcuttur. Bu nedenle, bu tür yaftaları, birbirimize karşı böyle “gerici”, “yobaz” gibi birtakım şeyleri yakıştırıp… Birbirimize güzel cümlelerle elbette ki sorunlarımızı aktarabiliriz, paylaşabiliriz, çözümü neyse birlikte yapabiliriz. Bu nedenlerle, elbette ki kadına, elimizden gelen bütün yetkileri kullanarak, verilen her türlü hakkı teslim etmek de bir gerektir. Bugün Meclisimizin gündemindeki uzun zamandır gündemi meşgul eden, cezaevlerindeki birtakım mahkûmların dışarı çıkmasına, denetimli serbestlikten faydalanmasına imkân tanıyacak olan Ceza Muhakemesi Kanunu’nda değişiklik gibi önemli bir tasarıyı görüşeceğiz. Gündemi değiştirmeye yönelik olan CHP’nin bu Meclis araştırma teklifine katılmadığımızı ama belirtmiş oldukları araştırma önergesindeki her konuyu canla başla yerine getirmek için çalışacağımızı belirtir, hepinize saygılar sunarım efendim.
Sayın Başkan, söz istiyorum.
Buyurun Sayın Güler.
Hatip sözümü çarpıttı, bunu düzeltmek istiyorum.
Ne söyledi de çarpıttı Sayın Güler? Siz ne söylediniz, sayın hatip ne söyledi?
İslam’a, dine ilişkin olarak gericilik nitelemesi yaptığımı söyledi, bunu düzeltmek istiyorum.
Buyurun, yerinizden düzeltin o zaman. Sataşma söz konusu…
Hayır efendim, kürsüden.
Hayır canım, sataşma söz konusu değil. Buyurun.
Hayır efendim, kürsüye gelmek istiyorum, bu son derece önemli.
Anladım, düzeltmek istiyorsunuz. Yerinizden söz veriyorum size Sayın Güler. Söz istiyorsunuz, buyurun.
Niye yerimden?
Sayın Güler, maksadınız, eğer düzeltme söz konusuysa, onu yapmak değil mi? Buyurun, yerinizden söz veriyorum.
Efendim, kürsüden yapılan sataşma…
Sataşma söz konusu değil diyorum, sataşma yok ki ortada.
Özür diliyorum, sözümü çarpıtma ve bu çarpıtma gerçekten kabul edilebilir gibi değil. O yüzden, konu son derece önemli olduğu için izin verirseniz kürsüden sözümü söylemek istiyorum.
Yerinizden iki dakika söz veriyorum Sayın Güler. Düzeltecekseniz buyurun oradan düzeltin. Maksat düzeltmek. Buyurun.
Sayın AKP milletvekilinin yaptığı şey, buradaki tartışma ve münazara usulüne hiç uygun değildir. Sözünü ettiğim gerici zihniyet “Avrupa nüfusunun üçte 1’inin nesebi gayrisahih.” diyebilecek kadar kendini kaybetmişlerin zihniyetidir. Ben dinimizin devrimci niteliğini söyledim. Dinimizden buraya gerekçe göstermeye gayret ederek bu küfürbaz tavrı temellendirmeye çalışanlara “gerici” dedim. Dolayısıyla, beni inançla karşı karşıya getirmeye teşebbüs eden bu girişimi kınıyorum. Bu Meclis çatısı altında böyle konuşulamayacağını bir kez daha dile getirmek istiyorum.
Karar yeter sayısı…
Öneriyi oylarınıza sunacağım, karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Birleşime on dakika ara veriyorum, karar yeter sayısı yoktur.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 56’ncı Birleşiminin İkinci Oturumunu açıyorum. Cumhuriyet Halk Partisi Grubunun İç Tüzük'ün 19’uncu maddesine göre verilmiş önerisinin oylanmasında karar yeter sayısı bulunamamıştır. Şimdi, öneriyi yeniden oylarınıza sunacağım ve karar yeter sayısı arayacağım. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Karar yeter sayısı vardır, öneri kabul edilmemiştir. Sayın Şandır, buyurun.
Çok teşekkür ederim Sayın Başkanım. Değerli milletvekilleri, bugün mübarek Mevlit Kandili. Milliyetçi Hareket Partisi Grubu olarak başta Sayın Genel Başkanımız olmak üzere tüm Milliyetçi Hareket Partisi yöneticileri adına sizlerin, milletimizin, tüm insanlığın bu mübarek gününü kutluyoruz. Mevlit Kandili’nin milletimize, insanlarımıza, sizlere huzur ve mutluluk getirmesini Yüce Allah’tan temenni ediyor, saygılar sunuyoruz.
Teşekkür ediyorum Sayın Şandır. Sayın Özgündüz, buyurun.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Biz de Cumhuriyet Halk Partisi Grubu olarak mübarek Mevlit Kandili’nin tüm İslam âlemine, Müslümanlara ve ülkemizde yaşayan yurttaşlarımıza hayırlar getirmesini diliyoruz. Bu gece İslam tarihi için önemlidir, inşallah barışa vesile olur diyorum. Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Ünal, buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; AK PARTİ Grubu olarak tüm İslam âleminin mübarek Mevlit Kandili’ni kutluyoruz. İnsanlığa bir nur olarak gelen Sevgili Peygamberimizin bu kutlu günde doğmuş olmasının da bütün Türkiye’ye ve dünyaya hayırlar getirmesini temenni ediyorum. Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Baluken…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Başkan, biz de, Peygamber Efendimizin hayata gelişinin bir bayram coşkusuyla karşılandığı bu Mevlit Kandili’nin, bu mübarek gecenin hem halkımıza hem bütün İslam âlemine ve tüm insanlığa hayırlara vesile olmasını temenni ediyoruz. İnsanlığa müjdelenirken daha çok barışa, kardeşliğe ve özgürlüğe olan ihtiyaçtan dolayı yaşama gelmiş olan Peygamber Efendimizin bu kutlu doğum gününün barışa, huzura ve kardeşliğe vesile olmasını tekrar canı gönülden niyaz ediyoruz. Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. Adalet ve Kalkınma Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır; okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu 23/01/2013 Çarşamba günü (bugün) toplanamadığından, İç Tüzük’ün 19’uncu maddesi gereğince, Grubumuzun aşağıdaki önerisinin Genel Kurulun onayına sunulmasını arz ederim. AK PARTİ Grup Başkan Vekili Gündemin "Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler" kısmında bulunan 365 sıra sayılı kanun tasarısının bu kısmın 3’üncü sırasına alınması ve diğer işlerin sırasının buna göre teselsül ettirilmesi; Haftalık çalışma günlerinin dışında 25 ve 26 Ocak 2013 Cuma ve Cumartesi günleri saat 14:00'te toplanması ve bu birleşimlerde gündemin "Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” kısmında yer alan işlerin görüşülmesi; 23 Ocak 2013 Çarşamba günkü (Bugün) Birleşiminde 365 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın görüşmelerinin tamamlanmasına kadar, 24 Ocak 2013 Perşembe günkü Birleşiminde 240 sıra sayılı Kanun Tasarısı’na kadar olan işlerin görüşmelerinin tamamlanmasına kadar, 25 Ocak 2013 Cuma günkü Birleşiminde 297 sıra sayılı Kanun Tasarısı’na kadar olan işlerin görüşmelerinin tamamlanmasına kadar; 26 Ocak 2013 Cumartesi günkü Birleşiminde 217 sıra sayılı Kanun Tasarısı’na kadar olan işlerin görüşmelerinin tamamlanmasına kadar; çalışmalarını sürdürmesi, 365 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın İç Tüzük’ün 91’inci maddesine göre temel kanun olarak görüşülmesi ve bölümlerinin ekteki cetveldeki şekliyle olması; önerilmiştir. 365 Sıra Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı [[1/708]] 1. BÖLÜM 1 ila 8 inci maddeler 8 2. BÖLÜM 9 ila 15 inci maddeler 7
Sayın Başkan, efendim, bu grup önerisinde 365 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın temel kanun olarak görüşülmesi önerilmektedir. Şüphesiz, böyle bir önerinin Genel Kurulda oylamaya sunulabilmesi için temel kanun niteliğini haiz olması gerekir. Karşımızdaki bu madde, bu kanun teklifi “Bir hukuk dalını sistematik olarak bütünüyle veya kapsamlı olarak değiştirecek biçimde genel ilkeleri içermesi; kişisel veya toplumsal yaşamın büyük bir bölümünü ilgilendirmesi; temel kavramları göstermesi…” vesaire bakımından ele alınması gerekir. Dolayısıyla, bu kanun bir temel kanun niteliğinde değildir. Bu, doğrudan doğruya, Türkiye Büyük Millet Meclisinde, vatandaşın huzurunda, bu kanunla getirilen tuzakların ve bu tuzaklar konusunda vatandaşları bilgilendirmek isteyen milletvekillerinin bu bilgilendirme sürecini kısıtlamak ve müzakeresini kısıtlamak amacıyla yapılmıştır. Bu bakımdan, böyle bir oylamanın yapılması, temel kanun özelliği olmayan tasarının madde itibarıyla 15 madde olarak görüşülmesi yerine sadece 2 madde olarak görüşülmesi, milletvekillerinin ve grupların bu maddeler üzerindeki görüş ve düşüncelerini ifade etme haklarını kısıtlayıcı bir davranıştır. Bu bakımdan, bunun temel kanun niteliği olmadığı için, bu konudaki grup önerisinin işleme alınmaması gerekiyor. Temel kanun değil efendim bu. Yani bu, iradeyle olacak değil. Eğer iradeyle olsaydı o zaman İç Tüzük’ümüz de “Genel Kurul istediği tarzda düzenlemeyi şu şekilde yapabilir.” derdi. Bu bakımdan, bu iradeyi oylamaya sunarken, temel kanun olup olmadığı konusundaki değerlendirmeye bakarak böyle bir önergenin işleme alınmaması gerektiğini düşünüyorum. O bakımdan, bu konuda Başkanlığınızın bir değerlendirme yaparak, temel kanun niteliğini haiz olmayan böyle bir düzenleme konusunda Türk milletiyle paylaşacağımız görüşleri, düşünceleri kısıtlamak amacına matuf çoğunluk iradesinin muhalefetin görüşlerini kısıtlamaya yönelik bu iradesi karşısında, egemenliğimizin ve söz hakkımızın kullanılması konusunda İç Tüzük’ü çalıştırmanızı istirham ediyorum.
Teşekkür ediyorum Sayın Vural.
Sayın Başkanım…
Sayın Aydın, bir saniye. Grup önerisi İç Tüzük’ün 63’üncü maddesi çerçevesinde işleme tabi tutulmaktadır. Dolayısıyla usule ilişkin görüşlerde öneri üzerindeki lehte ve aleyhteki konuşmalar dile getirilecektir, sonra değerlendirilecektir. Önce lehte ve aleyhteki konuşmacıları dinleyelim.
Sayın Başkanım, şimdi, temel kanun olmayan bir hususu siz sadece bir oylamayla meşrulaştırırsanız, o zaman…
Hayır, ben meşrulaştırmıyorum.
Ama…
Önerinin İç Tüzük’ün 63’üncü maddesine göre işleme tabi tutulacağını söyledim. Dolayısıyla “Lehinde ve aleyhindeki görüşler dile getirilecek, sonra değerlendirilecek.” dedim. Sözlerim tutanaklara geçti, bu şekilde geçti.
İşleme alınmaması gerekiyor efendim.
Efendim?
İşleme alınmaması gerekiyor.
Bu talebin işleme alınmaması gerekiyor.
Ama lehte ve aleyhte bir konuşma yapılsın çünkü İç Tüzük’ün 63’üncü maddesine göre işlem yapıyoruz.
Efendim, konuşma, önerinin lehinde ya da aleyhindeki düşüncelerle ilgilidir, işleme alınmama hususu Başkanlığınızın ve sizin iradenizin yetkisindedir. Şimdi, ben buradan soruyorum: Bu İç Tüzük’te, temel kanun olması için bu kadar nitelikleri niye koymuş kanun koyucu? Bu niteliklerin aranması için. E, bu nitelikleri arayacak olan Başkanlığınızdır çünkü değişiklik önergelerini, bizim getirdiğimiz birtakım önergeleri işleme almama konusunda iradeniz oluşuyorsa temel kanun niteliği haiz olmayan bu önerge konusunda da doğrudan doğruya, resen işleme almamanız gerekir.
Evet, Sayın Aydın, buyurun.
Sayın Başkan…
Sayın Şandır, size de söz…
Sayın Başkan, bakın, bu konu çok önemli.
Bir saniye…
Sayın Başkan, ben de bir dakika rica ediyorum.
Sayın Başkanım…
Sayın Genç, bir oturun lütfen.
Peki.
Sayın Başkan, şimdi, getirmiş olduğumuz grup önerisi…
Her zaman, her yerde ortaya çıkıp söz istemeyin. Buyurun.
Ne demek yani ortaya çıkmak?
Tabii.
Ne demek?
Grup başkan vekillerine söz veriyoruz.
Sen bir defa saygılı ol!
Söz hakkınız yok. Grup Başkan Vekiliniz talep eder, söz veririz.
Burada her milletvekilinin kişiliği var. Bir saygılı ol!
Bağırma, bağırma!
Saygılıyım ben. Siz Meclise saygılı olun.
Sen saygıyı hak et bir defa!
Ne demek ortaya çıkmak? Burada oturan her milletvekilinin söz hakkı var.
Hayır, söz hakkınız yok efendim; her zaman, her yerde söz hakkınız yok öyle.
Sana mı danışacağım? Daha dün geldin oraya, AKP’nin emrinde hareket ediyorsun. Şurada doğru dürüst Meclis başkan vekilliği yapmıyorsunuz be! Tamamen köle gibi hareket ediyorsunuz!
Senden mi öğrenecek? Otur yerine!
Sizden öğreniyoruz efendim, yüksek bilgilerinizden faydalanıyoruz, bilgileniyoruz burada.
Bir defa, ağzından çıkan lafı kulağın duyacak.
Bilgileniyoruz diyorum burada.
Bir milletvekiline saygılı olmasını bileceksin.
“Saygı” kelimesini önce kendiniz öğrenin. Buyurun Sayın Aydın.
Sayın Başkan, teşekkür ediyorum. Tabii, getirmiş olduğumuz grup önerisi tamamen İç Tüzük’ümüzün 19’uncu maddesi çerçevesinde, hukuka uygun, getirilmesi gereken bir grup önerisi. Danışma Kurulu bugün toplanamadığı için grup önerisi olarak getirme hakkımız var, birincisi bu. İkincisi: Grup önerisinin içerisine baktığınızda da zaten aslında öneriye girmeden bunun tartışılması bile doğru değil çünkü bu önerinin Genel Kurul tarafından kabul edilip edilmeyeceği de belli değil. Öneri görüşülürken bunun gündeme gelmesi lazım idi. Bir başka husus: Hem Anayasa’mız hem de mevcut İç Tüzük’ümüzün 91’inci maddesi temel kanunlarla ilgili hususu çok açık ve net bir şekilde ifade ediyor ve burada da, 30 maddeye kadar olan hususlarda temel kanun olarak getirme yetkisini de veriyor. Yine, aynı şekilde bu konuda Anayasa Mahkememizin vermiş olduğu kararlar da çok açık ve net. Bu konuyla ilgili konu Anayasa Mahkemesinin gündemine de zamanında taşınmış ancak Anayasa Mahkemesi, Danışma Kurulu kararının özellikle Genel Kurulun oylamasından sonra kabul edilmesi gerektiğini ve temel kanun olarak görüşülmesi gerektiğini ifade etmiş, çok açık ve net. Kararları da mevcut, elimizde var bu. Bir başka husus: Bu konuyla ilgili Meclis teamüllerine baktığımızda, Meclis teamülleri de yine aynı şekilde bugüne kadar uygulanabilmiştir ve uygulanagelmiştir. Şimdi, Sayın Başkanım, değerli arkadaşlar; elimde, mesela 11/01/2001 tarihli oy birliğiyle alınan bir Danışma Kurulu kararı örneği var, oy birliği. Altında Sayın Mustafa Elitaş, Sayın Akif Hamzaçebi, Sayın Oktay Vural ve Sayın Bengi Yıldız’ın imzasının bulunduğu bir Danışma Kurulu kararı var, oy birliğiyle alınmış. Bu karara baktığımızda da 13 maddelik bir hususu biz burada temel kanun olarak görüşmeyi karara bağlamışız Danışma Kurulunun içeriğinde. Yani 13 maddelik bir konuyu dahi biz… Temel kanun olarak diğer gruplarla birlikte vermiş olduğumuz ortak başka kararlar da var. Yine 21/01/2010 tarihli Danışma Kurulunun kararı bu mahiyettedir. Aynı şekilde, değerli arkadaşlar, 19/06/2012 tarihli gene oy birliğiyle alınan Danışma Kurulu kararı. Yine aynı şekilde, 15/03/2010 tarihinde alınan bir Danışma Kurulu kararı. Bunlar oy birliğiyle alınan kararlar ve bunların madde sayısı az sayıda olup -13, 15, 17, 20 gibi hususların- teklif ve tasarıların burada temel kanun olarak görüşüldüğüne dair oy birliğiyle alınan kararlar. Yani Anayasa’mız böyle, İç Tüzük bunu buyuruyor. Getirdiğimiz grup önerimiz, Anayasa Mahkememizin kararları ve daha önceki Meclis teamüllerine baktığımızda da hukukidir, yerindedir. Bu grup önerisinin görüşmelerine geçilmesini arz ediyoruz. Saygılar sunuyorum.
Teşekkür ediyorum.
Sayın Başkan…
Sayın Vural, buyurun.
Sayın Başkan, efendim, “Geçmişte öyle olmuş, özellikler var mı, yok mu?” yani böyle bir mukayese doğru değil çünkü İç Tüzük’ün amir hükmü var. Burada aynen diyor ki: “…gibi özellikleri taşıyan kanunları hükûmet ya da esas komisyon ya da gruplar teklif edebilir.” Dolayısıyla, bu özellikleri aramanız gerekiyor. Bu özellikleri taşımayanı işleme alamazsınız, “özellikler” demiş. Yani aynen değişiklik önergeleri gibi, nasıl İç Tüzük’e uygun olmadığı için bazılarını işleme almıyorsanız, burada da bu özellikleri taşımayan, temel kanun niteliği taşımayan kanunları bir grup iradesiyle burada oylamaya sunmanız doğrudan doğruya İç Tüzük’te aranması gereken özellikleri aramamanız demektir. Bu bakımdan, bu özellikleri taşımamaktadır ki, itiraf etmiştir Ahmet Bey, madde itibarıyla meseleye bakmıştır. Bizim madde itibarıyla meseleye bakmamız söz konusu değil. Bu özellikler itibarıyla temel kanun niteliği taşımıyor bu yasa. Ana dilde savunma ya da Türkçeyi dışlayan bu kanun tasarısı, bu özellikleri taşıyan bir kanun tasarısı değildir.
Teşekkür ediyorum.
Sayın Başkan, Türkçe ihlali yok burada. Türkçeyi dışladığımız yok.
Lütfen yerinize oturun Sayın Aydın.
Sayın Başkan…
Sayın Genç, bu konuda bir sözünüz var mı efendim?
Var efendim.
Her konuda sözü olur onun!
Buyurun, yerinizden konuşun.
Sayın Başkan, evvela, bu salonda milletvekilinin bağımsız kişiliği var yani “Grup başkan vekili var, siz konuşmayın.” gibi bir düşünceyi taşıyorsunuz, milletvekilinin kişiliğine karşı tamamen saygısızlıktır bu.
Sayın Genç, bu söze hakkınız yok, hakkınız değil. Ortada bir Tüzük var, Tüzük’ü uyguluyoruz burada. Şu tartışma da usul dışında bir tartışma, mesele açıklığa kavuşsun diye yapıyorum ben bunu ama…
Tamam, biz de o açıklığa demek için…
O zaman hakkınızı bileceksiniz, hakkınız değil efendim bu.
Ben haddimi de biliyorum...
Hakkınız değil efendim.
…hakkımı da biliyorum.
Hakkınızın olmadığını söylüyorum ve değil.
Şimdi, bugün, burada, AKP sayısal çoğunluğuna dayanarak…
Ortada tartışılması gereken bir mesele var, tartışılsın diye söz veriyorum.
Tamam, peki o zaman.
O zaman hakkınızı bilin, şimdi konuşun. Buyurun.
Şimdi, Sayın Başkan, AKP Meclisin yasama yetkisini elinden alıyor yani 15 maddelik,14 maddelik bir kanun maddesi, temel kanun olamaz. Aslında temel kanunla ilgili uygulamalar da yanlış. Temel kanunda maddelerin görüşülmeyeceğine dair bir hüküm yok, maddeler üzerinde konuşulmayacağına dair bir hüküm yok. Sadece önerge sayısı 5’ten 2’ye indiriliyor ve bu olması lazımken, AKP hep yanlış uygulama yapmış ve maddeleri müzakeresiz geçirmeye çalışıyor. Bu maddelerin aslında burada okunması… Temel kanun olunca madde okunmuyor, ondan sonra önerge de doğru dürüst verilmiyor, iktidar partisinin sayısal çoğunluğuna dayanarak Meclisin yasama yetkisi tamamen kaldırılıyor. Burada Meclis Başkanlığının bir yetkisi var yani gelen bir kanunun temel kanun niteliğine sahip olup olmadığının. Bence, Başkanlık Divanınca bir değerlendirilmesi lazım ki bu önergeyi işleme koysun. Yoksa ki sayısal çoğunluğu var yani onlar “kadını da erkek yaparız, erkeği de kadın yaparız” diye burada getirirler önergeyi geçirirler, bunlardaki mantık bu. Dolayısıyla, Başkanlığın burada bir değerlendirme yapması lazım, değerlendirme sonucuna göre bir işlem yapması lazım. Şimdilik bunu söylüyorum. Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. Sayın Aydın, buyurun.
Sayın Başkanım, Türkçeyle alakalı bizim gizlediğimiz, sakladığımız bir husus yok. Kanun görüşmelerine geçildiğinde de zaten bu açık ve net bir şekilde ifade edilecektir. Tamamen evrensel, demokratik kriterler çerçevesinde, gerek Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6’ncı maddesi, gerek Anayasa’mızın 36’ncı maddesinin gerekli kıldığı adil yargılanma hakkı çerçevesinde, bir hakkın teminat altına alınmasıdır, savunma hakkı gibi kutsal bir hakkın. Onun dışında bizim en ufak bir suiniyetimiz yok. Kusura bakmasınlar Türkçe hiç kimsenin de tekilinde değil, bütün bu milletin tekilinde.
Madde madde görüşelim.
Sayın Aydın, meselenin…
Türkçe ile alakalı hiçbirimizin hiçbir problemi yok.
Teferruatı konuşmuyoruz efendim, bunun uygulamaya konulup konulmayacağını konuşuyoruz.
Ve bu manada da hem Anayasa Mahkememizin kararı hem de İç Tüzük çok açık ve nettir. Bugüne kadarki uygulamalar da böyledir. Sadece madde sayısıyla alakalı olarak verdiğim örnekler değil bu, yine ayrıca farklı farklı hususların aynı kanun kapsamında değerlendirildiğine dair örnekler de mevcuttur. Dolayısıyla, usulde bir sıkıntı yoktur. Devamını arz ediyoruz efendim.
Teşekkür ediyorum. Buyurun Sayın Şandır.
Sayın Başkanım, arkadaşlarımızın ortaya koyduğu gerekçelerle bu grup önerisinin müzakeresine geçmeden önce sizin tavrınızın netleşmesi lazım. Eğer, bu konuşmalardan sonra grup önerisinin müzakeresine geçecekseniz 63’e göre usul tartışması açıyoruz, tavrınızı usulen sorgulamamız lazım. Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum Sayın Şandır. Kanun tasarısının temel kanun niteliğine sahip olmadığı öne sürülerek grup önerisinin işleme alınmaması gerektiği öne sürülmektedir. “İnfaz hukuku, yargılama usulü” gibi konular içeren grup önerisinin, tasarının İç Tüzük’ün 91’inci maddesinde belirtilen temel kanun nitelikleri arasında gösterilen “kişisel veya toplumsal yaşamın büyük bir bölümünü ilgilendirmesi” kriterine uyduğu değerlendirilmektedir. Adalet ve Kalkınma Partisi İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre bir grup önerisi getirmiştir, 63’üncü maddeye göre de değerlendirmek durumundayız, dolayısıyla ben işleme alacağım. O zaman usul tartışması açıyorum. Lehte ve aleyhte söz isteyenler?
Lehte.
Aleyhte.
Lehte.
Aleyhte.
Lehte Ahmet Aydın ve Yılmaz Tunç; aleyhte Mehmet Şandır ve Kamer Genç. Önce lehte, Sayın Ahmet Aydın. Buyurun.
Tabii, konuyla alakalı olarak Başkanlık Divanının lehinde söz almış bulunuyorum. Değerli arkadaşlar, tabii, biz, bu Parlamento çalışırken, çalıştırılırken bakmamız gereken, elimize rehber olarak almamız gereken birtakım hususlar var. Birincisi Anayasa’mızdır, ikincisi İç Tüzük’tür, üçüncüsü evrensel hukuk kaideleri ve Meclisin teamülleridir yani bu alanlarla ilgili net bir ifade olmadığı durumlarda teamüllerdir. Kaldı ki bu hususla alakalı teamüllere bile gitmeye gerek yok iken Anayasa’mızın evrensel kaideleri ve özellikle de insan haklarıyla ilgili kaideleri, ikincisi İç Tüzük’ümüzün çok açık ve net olan 19’uncu maddesine istinaden grup önerisi getirmemiz… Bunun şekli, içeriğiyle alakalı bir bilgi yok ama ya oy birliği sağlanamadığı takdirde ya da Danışma Kurulu toplanamadığı takdirde grupların böyle bir hakkı var, İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine istinaden grup önerisi getirme hakkı var. Kaldı ki zaten her gün bu grup önerilerini de burada görüyoruz, konuşuyoruz, tartışıyoruz. Yine, İç Tüzük’ümüzün 91’inci maddesi bu konuda çok açık hükümler ihtiva ediyor. Burada temel kanunlarla ilgili düzenleme çok açık bir şekilde yazılmış. Maddenin baş kısmına baktığımızda “Bir hukuk dalını sistematik olarak bütünüyle veya kapsamlı olarak değiştirecek biçimde genel ilkeleri içermesi; kişisel veya toplumsal yaşamın büyük bir bölümünü ilgilendirmesi; kendi alanındaki…” diye devam ediyor. Ki bu kanun, hakikaten, birçok alanda birçok insanı ilgilendirecek, toplumsal hayatı ilgilendirecek ciddi bir kanundur. Yine aynı şekilde, değerli arkadaşlar, burada, tabii, 30 maddeyi geçmemek kaydıyla da temel kanun olarak görüşülebileceğini ve bu görüşmenin usul ve esaslarının ne şekilde olacağını İç Tüzük yine amir bir şekilde bize göstermektedir. Yine, bunlarla da yetinmiyoruz değerli arkadaşlar, Anayasa Mahkemesinin 21/10/2006 tarihli, 26326 sayılı -Resmî Gazete’de ilan edilen, yayımlanan- Kararı da yine bu konuyu çok açık bir şekilde, temel kanunlarla ilgili kısmı olduğu gibi bütün çıplaklığıyla ifade ediyor. Bunu da geçiyoruz değerli arkadaşlar, çok daha zaman almamak için özet bir şekilde sunum yapıyoruz. Bugüne kadarki uygulamalara baktığımızda, bugüne kadar bölümler 30 maddeyi geçmemek kaydıyla bu Parlamento sadece AK PARTİ döneminde değil, daha önceki dönemlerde de, daha önceki yıllarda da temel kanun görüşmelerini sürekli yapmış. Zaman zaman grup önerisi olarak getirmişiz ama zaman zaman da biz, burada, bütün gruplar bu konuda mutabık olmuşuz; ortak bir Danışma Kurulu önerisiyle, değerli arkadaşlar, burada, biz, bir kanunun, tasarı ya da teklifin temel kanun olarak görüşülmesini karara bağlamışız ve dolayısıyla, bütün mevzuat açıkken, Meclisin teamülleri ortadayken ve bugüne kadar da maalesef zaman zaman bu zikrediliyor. Daha önceki Meclis tutanaklarına da baktım. Daha önceki tutanaklarda da zaman zaman özellikle muhalefet birtakım kanunların görüşmesini akamete uğratmak ya da geciktirmek adına bu tür atraksiyonları geliştirmiş ama zaman zaman da oy birliğiyle bu kararı almışız. Yani bir husus uygulanırken, biz, döneme, zamana göre ya da gelen kanunun şekline, içeriğine göre mi uygulama yapacağız?
İhanet yasalarına hayır! Çıkartın 1’inci maddeyi. İhanet yasası bu.
Eğer bir kural uygunsa, hukuka uygun bir şekilde uygulanabiliyorsa bu kuralı bizim her zaman aynı şekilde uygulamamız lazım. O gün işinize geliyordu “Tamam.” dediniz, bu işi temel kanun olarak görüştük de bugün işte bu kanunun görüşülmelerini akamete uğratmak ya da geciktirmek gibi birtakım usulü tartışmalarla zaman kazanmak adına, Meclisin zamanını boşa harcamak adına âdeta, böyle atraksiyonlar geliştirmeye gerek yok. Sizler de çok iyi biliyorsunuz ki bugüne kadarki uygulamalar da böyle, İç Tüzük’ümüz de böyle, Anayasa’mız da böyle. Az önce örneklerini de verdim, gerek bizim grup önerisi olarak getirdiğimiz hususlarla gerekse de bütün Meclisteki grubu bulunan siyasi partilerle ortak olarak imzalamış olduğumuz Danışma Kurulu önerileriyle bu zaten uygulanıyor; var olan bir şey, bizim icat ettiğimiz, bu dönemde icat olan, sırf bizim uyguladığımız bir şey de değil. Bunu grup önerisiyle de getirmişiz, bunu zaman zaman ortak Danışma Kurulu önerisiyle de yapmışız. Madde sayısına da bakmadan -13, 15, 17- ya da teklifin içeriğine de bakmadan, farklı alanları düzenlese bile, biz bunları zaman zaman yapmışız. Elimde tonlarca örnek var bununla alakalı. Değerli arkadaşlar, dolayısıyla Meclisin tutumu yerindedir. Kaldı ki, bu, Meclis Başkanlık Divanının da karar vereceği bir husus değildir. Grup önerisi getirilmiştir ve bu grup önerisinin görüşülüp Meclisin takdirine, Genel Kurulun takdirine sunulması lazım, Genel Kurulun takdiri caridir, geçerlidir. Tekrar, teşekkür ediyorum. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Keşke Meclisin çalışmasını böyle aksatmasaydınız. Niye konuşuyorsunuz ki?
Usul tartışması istediniz, konuşacağız.
Biraz önce dediniz: “Meclisin saatini çalıyorsunuz…” Niye çalıyorsunuz?
Kanun üzerinde tartışalım işte.
Aleyhte söz isteyen Mehmet Şandır, Mersin Milletvekili.
Sayın Başkan, tavrınızın aleyhinde söz almış bulunuyorum. Sayın Başkan, zannediyorum, İç Tüzük’ün 91’inci maddesi çok açık, veciz bir Türkçeyle yazılmış bulunmakta, buradan okuduğumuzu birlikte anlayabiliriz. İktidar partisi grubunun bu hafta Meclisin gündemine getirmek istediği kanun ana dilde savunma hukukunu düzenleyen bir kanun. Biraz sonra, burada, maddelerde, tümünde, bölümlerde yapacağımız konuşmalarla da anlatacağız. Bize göre, Türkiye Cumhuriyeti devletinin kuruluş hukukunu değiştiren bir kanun. Cumhuriyet tarihinde bu kadar radikal, bu kadar sonuçları itibarıyla ülkemizin birliği, geleceği açısından riskler taşıyan bir başka kanunu daha burada tartışmamıştık. Bu kadar önemli bir kanunu temel kanun yaparak milletin bilgilenmesinden kaçırmak asıl üzerinde durulması gereken husustur. Muhalefet partilerini Meclisin zamanını çalmak gibi bir ithamla ifade eden Sayın Aydın haksızlık yapmıştır. Biz, milletimizin geleceği açısından, milletimizin birliği açısından çok önemli, çok sıkıntılı sonuçları olacağına inandığımız bu ana dilde savunma kanununun uzun uzun tartışılması gerektiğini, milletimizin bu konuda bilgilenmesi gerektiğini talep ediyoruz…
Çeksinler.
…ve bunun için 15 maddelik bir kanunun temel kanun yapılmasının mantığının olmadığını söylüyoruz. Burada teamülleri ifade ederek… Teamüller dediğiniz iktidar partisi grubunun çoğunluğuyla oluşturulan teamüller, hukuka uygun olup olmadığına bakılmaksızın parmaklarınızla oluşturduğunuz teamüller.
Ortak yaptığımız teamüller.
Dolayısıyla, burada çok açık, net söylüyorum. Bir hukuk dalını sistematik olarak bütünüyle veya kapsamlı olarak değiştirecek biçimde, genel ilkeleri içermesi hâlinde temel kanun yaparsınız. Sayın Başkanın uyarmasıyla sahiplendiğiniz, sarıldığınız gerekçe de tutarsız. Diyorsunuz ki: “Kişisel veya toplumsal yaşamın büyük bir bölümünü ilgilendirmesi hâlinde temel kanun.”
İç Tüzük diyor, biz demiyoruz. İç Tüzük onu diyor.
Şimdi, ana dilde savunma bu toplumun ne kadarını ilgilendiriyor? Değerli arkadaşlar…
KCK’yı ilgilendiriyor.
Ne kadarını ilgilendiriyor? Yani PKK’nın, KCK’nın talepleri doğrultusunda egemenliğin paylaşılmasını hukuklaştıran bu kanun tasarısını milletin gözünden kaçırmak, Parlamentonun gözünden kaçırmak için İç Tüzük’ü de zorlayarak temel kanun yapmanızın hiçbir mantığı yoktur. Değerli Başkan, Sayın Meclis Başkanımız, siz, bu İç Tüzük’ü korumakla yükümlüsünüz, bu İç Tüzük’ü uygulamakla yükümlüsünüz. Siz burada, bu Genel Kurulun parmak çoğunluğuyla İç Tüzük’ün ihlal edilmesine tarafsız olamazsınız, duyarsız olamazsınız. Çok açık, net 91’inci madde; çok maddeli kanunlarda, temel kanunlarda, gerçekten ülkenin tümünü ilgilendiren konularda yasamanın hızını artırmak için temel kanun usulü ihdas edilmiş. Ama bugün burada iktidarın “Ne olursa olsun biz bunu yapacağız.” dayatmasıyla milletin geleceği açısından, ülkenin birliği açısından çok ciddi riskler taşıyacak bir konuda milletin konuda bilgilenmesinin, muhalefetin konuda görüşlerini ifade etmesinin önünün kesilmesi amacıyla, iktidar grubunun temel kanun dayatmasına teslim olmamalısınız. Olursanız güvenilirliğinizi kaybedersiniz, millete karşı olan sorumluluğunuzun altında kalırsınız. Bu sebeple, tavrınızı bir daha gözden geçirmeyi, gerekirse bu konuyla ilgili Divanı toplayarak tavrınızı yeniden değerlendirmenizi sizin dikkatinize sunuyor, saygılar sunuyorum.
Lehte söz isteyen Yılmaz Tunç, Bartın Milletvekili.
Öncelikle şunu ifade etmek istiyorum: Bu Meclise hiç kimse dayatma yapamaz, hiçbir grup dayatma yapamaz.
Başbakan hariç mi?
Evet, hiç kimse dayatma yapamaz, hele hele terör örgütleri hiç dayatma yapamaz. Buradan terör örgülerinin isimlerini vererek Meclise dayatma yapıldığı şeklindeki ifadeleri bir talihsizlik olarak görüyorum.
Gönüllü yapıyorsunuz yani!
Onların yerine siz mi geldiniz?
Burada açılan usul tartışmasına gelecek olursak, 91’inci madde açık. 91’inci maddede “…kişisel veya toplumsal yaşamın büyük bir bölümünü ilgilendirmesi…” Şimdi, bir taraftan, getirilen kanunun çok önemli olduğunu, bütün Türkiye’yi ilgilendirdiğini söyleyeceksiniz, bir taraftan da temel kanun olarak görüşülemeyeceğini, bu kritere uygun olmayacağını söyleyeceksiniz, bu bir çelişkidir.
Uyuyor mu?
Şimdi, 91’inci maddeye baktığımızda şartlara uyuyor.
Nasıl uyuyor?
15 maddelik tasarının grup önerisiyle bugün görüşülmesini istiyoruz. “15 maddenin içinde neler var?” diye bir baktığımızda; Ceza Muhakemesi Kanunu’nun önemli maddelerinden birisinde değişiklik getiriyor. Yine, Ceza İnfaz Kanunu’muzda birçok değişiklik getiriyor. Burada, hasta hükümlülerle ilgili değişiklikler var, yine çocuk hükümlülerle ilgili değişiklikler var, yine kadın hükümlülerle ilgili değişiklikler var. Yani toplumun çok büyük bir kesimini ilgilendiren 15 maddelik bir tasarı. OKTAY VURAL (İzmir)- Toplumun büyük bir kısmı mahkûm mu yani? Anayasa Mahkemesinin kriterlerine de uygun, İç Tüzük’ün 91’inci maddesinde sayılan kriterlere de uygun. Bu açıdan herhangi bir sakınca yok. “Madde sayısı itibarıyla da 30 maddeyi geçemez.” diyor İç Tüzük. Burada 15 maddelik bir tasarı söz konusu.
“Bir bölüm geçemez.” diyor.
Bir bölüm 30 maddeyi geçemez.
Bu ne demek? “30’dan az olan temel kanun olmaz.” demektedir.
Yani burada üst sınır belirlenmiş, alt sınır noktasında da herhangi bir kısıtlama söz konusu değil. Kısıtlamanın olmadığı yerde 15 maddelik tasarı da temel kanun olarak görüşülebilir, yeter ki toplumun büyük bir kesimini ilgilendiren önemli düzenlemeler ihtiva etsin, çünkü Anayasa Mahkemesinin kararı da bu yönde. Danışma Kurulunda uzlaşma sağlanamaması durumunda siyasi parti grubu önerisiyle getirilen bir tasarıyla ilgili olarak daha önce Anayasa Mahkemesine başvurulmuş. Başvuru sonucunda Anayasa Mahkemesi şöyle bir karar veriyor -2005/74 esas sayılı Kararı- diyor ki: “Anayasa’nın 7’nci maddesinde yasama yetkisinin Türk milleti adına Türkiye Büyük Millet Meclisine ait bulunduğu; 87’nci maddesinde kanun koymak, değiştirmek ve kaldırmanın; 95’inci maddesinde iç tüzük yapmanın Türkiye Büyük Millet Meclisinin görev ve yetkisinde olduğu, 96’ncı maddesinde de Anayasa’da başka bir hüküm yoksa Türkiye Büyük Millet Meclisi üye tamsayısının en az üçte 1’i ile toplanacağı ve toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile karar vereceği belirtilmektedir.” Anayasa Mahkemesinin gerekçesi devam ediyor: “Buna göre, temel yasalara ilişkin özel görüşme yöntemi konusunda Danışma Kurulunda oy birliği sağlanamaması hâlinde konunun Meclis Genel Kuruluna bırakılması yasama yetkisinin kullanılmasının doğal sonucudur. Aksi hâlde, Danışma Kurulunda oy birliğinin sağlanamaması, yasama faaliyetinin kesilmesi ve Meclisin temel görevlerinden olan ve hızla gerçekleştirilmesi düşünülen işlerinden uzaklaştırılması sonucunu doğuracaktır.” diyor ve bu nedenlerle açılan davanın Anayasa’nın 2 ve 87’nci maddelerine aykırı olmadığı tespit edilip bu konudaki iptal istemi reddediliyor. Yani hem Anayasa Mahkemesi kararları hem Türkiye Büyük Meclisi İçtüzüğü hem Anayasa’mız ve Türkiye Büyük Meclisinin bugüne kadarki uygulamaları hep bu yönde olmuştur. Burada herhangi bir tereddüt söz konusu değildir. Bu Mecliste torba kanunlar bile siyasi partilerin imzalarıyla, grupların imzalarıyla, Danışma Kurulu önerileriyle Meclise getirilmiş ve temel kanun olarak görüşülmüştür. Ben, bu nedenle, Meclis Başkanımızın tutumunun doğru olduğu kanaatindeyim, yasa tasarısının gündeme alınması gerektiği kanaatindeyim. Yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum.
Aleyhe söz isteyen Kamer Genç, Tunceli Milletvekili.
Evet, teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; şimdi AKP’nin temel kanun olarak getirdiği 365 sıra sayılı Kanun Tasarısı’yla 2 tane Kanunda değişiklik yapılmak isteniyor ve 13 maddelik kanun. Şimdi, 5271 sayılı Kanun’da 2 maddenin değiştirilmesini istiyor, 5275 sayılı Kanun’da da 10 maddenin değiştirilmesini istiyor. Şimdi, bakın, İç Tüzük ne diyor? İç Tüzük’ümüzün 91’inci maddesi diyor ki: “Bir hukuk dalını sistematik olarak bütünüyle veya kapsamlı olarak değiştirecek biçimde genel ilkeleri içermesi...” Yani ceza hukukunda 1 maddede, 2 madde değiştirmek istiyorsunuz. O 2 madde yani buraya uyar mı? “Bir hukuk dalını sistematik olarak bütünüyle veya kapsamlı olarak değiştirecek biçimde genel ilkeleri içermesi...” İşte, Ticaret Kanunu tümüyle, Ceza Kanunu tümüyle, Medeni Kanun tümüyle. Bu, buraya gelir, bunun için getirilebilir. Şimdi, 2 maddenin, 3 maddenin bir kanunda değiştirilmesi… Buraya ilkokul tahsili olan, ilkokulu bitiren çocuk dahi çıkıp da bu 91’inci maddeyi böyle yorumlayamaz. Şimdi, biraz önce, AKP’li diyor ki: “Kimse bu Meclise dayatmada bulunamaz.” Dayatma yapan kim ki? Dayatma yapan siz. 325 AKP milletvekili var. Arkadaşlar, 325 milletvekili yok, bir tek Tayyip Erdoğan var. Tayyip Erdoğan “Parmakları kaldırın.” diyor, kaldırılıyor; “indirin” diyor, indiriliyor. Böyle bir yasama faaliyeti yapılamaz, böyle bir yasama faaliyeti olmaz. Tayyip Erdoğan size talimat verse, dese ki: “Falanca kadını erkek yapın.” Getirirsiniz, ben inanıyorum ki, burada bu kişiyi, kadını, erkek olarak kanun çıkartırsınız. Ben buna inanıyorum, bunun örnekleri var. Bir gün burada getirdiniz, mücevherat alım satımını vergiden istisna tuttunuz, o kanunu da kabul ettiniz. Sonra araştırdık ki mücevherat alım satımıyla uğraşan kim? Tayyip Erdoğan’ın oğlu. Tayyip Erdoğan’ın oğlu mücevherat alım satımıyla uğraştığı için…
Sayın Genç, lütfen…
Ama buraya getiriyorum Sayın Başkan.
Lütfen, Sayın Genç…
…siz getirdiniz, bunu vergiden muaf tuttunuz.
Saçmalama ya, saçmalama be!
Aleyhte söz istediniz, bu konu üzerinde konuşun lütfen.
Dolayısıyla, burada dayatmayı yapan AKP, burada hukuku ayaklar altına alan AKP. Türkiye Büyük Millet Meclisinin amacı, kanunları tek tek müzakere etmek. Kanunların müzakeresi hâlinde burada en azından vatandaşlar dinliyor bunlar tutanağa geçiyor, Türkiye Büyük Millet Meclisinde ne kanun çıkıyor, bunu anlamak için bu kanunları müzakere etmek gerekiyor. Siz devrinizde bir “temel kanun” kavramını getirmişsiniz. Ya, 5 maddelik, 10 maddelik kanun temel kanun olur mu arkadaşlar? İnsan biraz vicdan taşır. Temel kanunu niye getiriyorsunuz? Çünkü temel kanun gelince madde müzakeresi yapılmıyor, madde okunmuyor, maddede ne var o bilinmiyor. Arkasından da siz kendi menfaatinize uygun gördüğünüz birtakım… Özellikle grup başkan vekilleri bazı holdinglerin…
Hangi grup başkan vekilleri ya?
…bazı ticaret şirketlerinin menfaatlerine, son anlarda getiriyorlar, buralarda önergeler veriyorlar devletin trilyonları, katrilyonları birtakım kişilerin cebine gidiyor. Bunu kaç defa burada gördük, kaç defa şahit olduk. Arkadaşlar, yani, bakın, bu Sayıştay Kanunu’nda son anda burada yaptığınız değişiklikler, yine, yatırım indiriminde yaptığınız değişiklikler, imar aflarında getirdiğiniz değişiklikler… Daha ben bunun binlerce örneğini verebilirim. Yani sizin amacınız: “Biz burada ne yapıyorsak, ne yolsuzluklar yapıyorsak, ne usulsüzlükler yapıyorsak; hangi kanunla, hangi yolsuzluk, hangi usulsüzlük getiriyorsak…” Bunu kamuoyunun bilgisinden gizlemek için kanunları temel kanun ediyorsunuz. Hâlbuki, Anayasa Mahkemesi… Zaten Anayasa Mahkemesi diye bir mahkeme yok, tamamen sizin talimatınız doğrultusunda hareket eden bir Anayasa Mahkemesi var. Kaldı ki Anayasa Mahkemesinin bu 91’inci maddeyle ilgili verdiği karar da sizin dediğiniz gibi değil. Yani, o hangi Anayasa Mahkemesidir, diyor ki: “Efendim, siz 10 maddelik, 12 maddelik kanunu…” Onu yanlış anlıyorsunuz, onu siz yanlış anlıyorsunuz kardeşim. İsterseniz götürelim bunu da Anayasa Mahkemesine. Yani, 12 maddelik bir kanun temel kanun olarak müzakere edilir mi, edilmez mi? Var mı orada 12 madde? Yok; öyle 12 madde yok. Onun için, yani, aklı olan, izanı olan, düşünce kabiliyeti olan kişi böyle bir temel kanunu kabul etmez. Şimdi, Meclis Başkanı da Meclisi yönetiyor. Meclis Başkanı Meclisi yönetirken akla, izana, hukuka, Anayasa’ya göre yönetmek zorundadır. AKP’nin çoğunluğuna bakarak onların her getirdiği önergeyi işleme koyarsanız o zaman bu Mecliste yasama da yapılmaz, tamamen dikta rejimi devam ediyor. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Teşekkür ediyorum.
Sayın Başkan, konuşmacı, konuşmasında AK PARTİ grup başkan vekillerini zan altında bırakan bir ifade kullanmıştır.
Hangi ifadeyi kullanmıştır Sayın Ünal?
İftirada sınır tanımadığını biliyoruz. AK PARTİ grup başkan vekillerini, bazı şirketlerin buradaki takipçisi olarak ifade etmiştir. Açıklama yapsın ve bu konuyu vuzuha kavuştursun.
Teşekkür ediyorum Sayın Ünal.
Hiç kimseyi itham altında bırakamaz bu şekilde.
Sözleriniz tutanaklara geçti.
Açıklama yapmaya davet ediyorum.
Ben açıklamayı… Anlamadınsa ben ne yapayım.
AK PARTİ grup başkan vekilleriyle ilgili kullandığın ifadeyi açıklayacaksın burada.
Açıklayacağım.
Buyur, açıkla işte, söyle.
Sen otur yerine, ben…
Sayın Ünal, böyle bir usulümüz yok efendim.
Buyur, buyur.
Hayır, sen otur yerine.
Ben Grup Başkan Vekiliyim. Çık ve açıklama yap.
Sayın Başkan…
Sayın Ünal, lütfen... Söz istiyorsanız, sataşmadan dolayı verilebilir ama böyle bir usulümüz yok. Sayın milletvekilleri, İç Tüzük’ün “Temel kanunlar” başlıklı…
Sayın Başkan, lütfen… Bu konuda açıklama yapmasını istiyoruz.
Sayın Ünal, yok böyle bir usulümüz. Buyurun, oturun. Siz sataşmadan söz istiyorsanız söz veririm size.
O zaman ben sataşmadan söz istiyorum Sayın Başkan.
Ne söyledi efendim? Ne dedi de sataştı?
AK PARTİ grup başkan vekillerine dönük, bazı holdinglerin iş takipçiliğiyle suçladı efendim.
Buyurun, iki dakika söz veriyorum.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; çoğu zaman bu Mecliste tabii ki hoşgörülü olmamız gerekiyor, tabii ki anlayışlı olmamız gerekiyor, tabii ki bazı insanları Meclisin farklı renkleri olarak görmemiz gerekiyor. Ama insanların onuru vardır, haysiyeti vardır. İnsanlar onurları ve haysiyetleri için yaşarlar ve insanların onurunu, haysiyetini ayaklar altına alacak şekilde, her seferinde, tahripkâr, tahrikkâr bir üslupla buraya çıkıp konuşmak ve “Ben buradayım.” demek ve eski siyasetin, Türkiye'nin geride bıraktığı eski siyasetin kokusunu ve hoşlanmadığımız rengini buraya taşımak eğer bu konuşmacının misyonuysa ben herhangi bir şey demiyorum. Cumhuriyet Halk Partili milletvekili arkadaşlarımı bu konuda tenzih ediyorum ama söz konusu bu konuşmacının her seferinde buraya çıkıp bu Meclisi tahkir etmesi, buradaki insanların haysiyetiyle, onuruyla ilgili sorumsuzca konuşması artık tahammül edilemez bir hâle gelmiştir. AK PARTİ grup başkan vekilleriyle ilgili çıkıp burada sınırsız iftira dolu bir ifade kullanması kabul edilebilir değildir. Bu ifadesini kınıyorum. Eğer bu konuda bir bildiği varsa şerefli bir şekilde gelip burada açıklamasını talep ediyorum. Teşekkür ediyorum.
Sayın Başkan, isterseniz konuşmama bir açıklık getireyim.
Yok, böyle bir usulümüz yok Sayın Genç, lütfen oturun.
Yok mu usulünüz?
Hayır.
Kendisi istiyor da onun için.
Yerinden söz verin efendim, böyle bir itham altında…
Teşekkür ediyorum.
Yani kendisi istiyor.
AKP Grubunun hakkı bu.
Sayın milletvekilleri, İç Tüzük’ün “Temel kanunlar” başlıklı 91’inci maddesinde, temel kanun olarak görüşülecek tasarı ve tekliflerin nitelik ve içeriklerine değinilmiştir. Bu niteliklere uygun olduğu değerlendirilen tasarı veya teklifin temel kanun olması önerilebilmektedir. Grup önerisine konu tasarının bu niteliğe sahip olup olmadığı hususu grup önerisi üzerinde yapılacak usule dair lehte ve aleyhte görüşmelerde tartışılacaktır. Kaldı ki infaz hukuku ve yargılama yöntemlerine ilişkin çeşitli düzenlemeler içeren 15 maddeden oluşan tasarının temel kanun kriterlerinden “kişisel veya toplumsal yaşamın büyük bölümünü ilgilendirmesi” kriterine uygun düştüğü değerlendirilmektedir. Dolayısıyla, grup önerisinin işleme alınması yönündeki tutumumuzda bir değişiklik olmamıştır.
Kaç kişi var hapishanelerde?
Sayın Başkanım, biz biraz önce grup önerisinin gündeme alınıp alınmayacağı hususunu tartıştık, İç Tüzük’e uygun olup olmasını değil.
Evet.
İfadenizde “Birazdan tartışacaksınız.” diyorsunuz, o doğru değil.
Ben de grup önerisinin görüşülmesi konusundaki görüşümde bir değişiklik olmadığını izah ettim zaten Sayın Şandır.
Doğru değil tutumunuz.
Evet, Adalet ve Kalkınma Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş önerisinin lehinde söz isteyen Bülent Turan, İstanbul Milletvekili.
Öncelikle, bugün özel bir gün, yolunun yolcusu olduğumuz Aziz Peygamber’in doğum günü. Ben tüm milletvekili arkadaşlarımızın, bütün milletimizin bu mübarek kandilini tebrik ediyorum, hayırlara vesile olmasını ümit ediyorum, nice kandillere diyorum. Çok Değerli Başkanım, kıymetli arkadaşlarım; bugün AK PARTİ Grubunun vermiş olduğu ve görüştüğümüz önergemize göre, içerik olarak ne var diye baktığımızda: Öncelikle, 365 sıra sayılı Tasarı’nın 3’üncü sıraya alınarak şu an görüşülmesini -ki bildiğiniz gibi bu kanun tasarısı daha çok ceza infazı ve ceza muhakemelerini içeren bir kanun tasarısı- iki, çalışma günlerimize İç Tüzük’ün belirlediği günlerin dışında, cuma ve cumartesinin de eklenmesini; üç, çarşamba, perşembe, cuma ve cumartesi günlerinin bitimine kadar çalışmaların devam etmesini; dört, perşembe günü 240 sıra sayılı, cuma günü 297 sıra sayılı, cumartesi günü 217 sıra sayılı Tasarı’nın gündeme alınmasını ve son olarak 5’inci maddede de, 365 sıra sayılı Tasarı’nın İç Tüzük’ün 91’inci maddesine göre temel kanun hükmünde görüşülmesini içermektedir. Değerli arkadaşlarım, usul tartışması açılmasaydı konunun daha sonraki maddelerde tartışılmasını isteyecektim ama söz almışken ben de usule ilişkin birkaç cümle etmek istiyorum. Öncelikle, Sayın Kamer Genç’e cevap vermeyeceğim, zaten onu grubu da alkışlamadı, grubu da ciddiye almadı. Fakat, tecrübesine çok güvendiğim MHP’nin kıymetli Grup Başkan Vekili Sayın Oktay Vural’ın ısrarla “Temel kanun olarak görüşülemez.” demesini açıkçası -bir kardeşi olarak kabul ederse- yadırgadığımı ifade etmek istedim; o da şundan: Şimdiye kadar teamülleri oluşmuş, seksen yıldan fazla sürekli kendini güncelleyen bu aziz milletin Meclisinde bu kanun ve benzeri kanunlar ilk defa gelmiyor, defaatle benzer kanunlar görüşüldü. En ufak bir kanunda bile “Otoriter yapı, üniter yapı bozuluyor, dil elden gidiyor, vatan mahvoluyor.” gibi bir garip rüyanın içerisinde olunmasını ben bir Türk genci olarak kabul etmiyorum. Bu ülke yüz yıllardan beri kadim medeniyetiyle beraber yaşayan, bu devlet seksen küsur yıldan beri çok önemli kurumlarıyla beraber yoluna devam eden farklı bir ülke. Böyle bir maddeyle, bir kanunla “battık, yok olduk, mahvolduk” tarzının bir garip rüya olduğunu, bundan uyanmak gerektiğini düşünüyorum. Bu ufak nottan sonra değerli arkadaşlarım, bakınız, temel kanunları düzenleyen 91’inci maddeye baktığımızda iki tane önemli yer görüyoruz: Bir tanesi, “Bir hukuk dalını sistematik olarak bütünüyle veya kapsamlı olarak değiştirecek biçimde genel ilkeler içermesi” deniliyor tasarıyla ilgili.
2 madde değişiyor, 2 madde.
Ne olduğuna baktığımızda, 15 maddelik bu tasarının yani size göre temel kanun olmaması gereken tasarının önemli olmadığını iddia ettiğiniz bu bölümünde tercüman hakkı gibi, mahkûmların üç ayda bir eşleriyle görüşmesi gibi, cezaların ertelenmesi gibi… …hükümlülere, önemli ödül niteliğindeki düzenlemeler gibi, çocuk hükümlülerinin birtakım infazlara ilişkin düzenlemeleri gibi…
Tamam, önemli de madde madde niye müzakere yapmıyoruz?
…toplumda ceza infazındaki, usuldeki önemli değişiklikleri de içeren bir tasarı olduğunu görüyoruz. Yani 91’inci maddedeki ilk girişte ifade edilen önemli kanunları, önemli içerikleri düzenlemesi tartışılmaz bir gerçek. Fakat Sayın Vural, daha önemlisi şu: Devam ettiğimizde, asıl orada, gözümüzün altında, 40 defa çizilmesi gereken bir mesele daha var. 91’inci madde “Önceki yasalaşma evrelerinde de özel görüşme ve oylama usulüne tabi tutulması” der. Bakınız, değerli arkadaşlar, biz sıfırdan kanun yapmıyoruz, Ceza Muhakemeleri ve İnfaz Yasası’yla ilgili birtakım düzenlemeler yapıyoruz. Zabıtlara baktığımızda, çok önemli kanun olan Ceza İnfaz ve Ceza Muhakemeleri Kanunu zaten temel kanun olarak görüşülmüş; bu, yeni bir şey değil. Bu temel kanun olan, yüzlerce madde içeren kanunların içerisinde, 15 maddeyi düzenliyoruz. Dolayısıyla, burada yeni bir şey yok. Zaten temel kanun olarak görüşülen bir meselenin ufak bir bölümünü düzenliyoruz.
Bu, temel kanun yani?
Ben bu milletin ufak bir yasayla, 15 maddeyle ne batacağını ne çıkacağını düşünmüyorum. Biz güçlü bir milletiz, MHP de güçlü bir parti, köklü bir parti ama AK PARTİ’nin karşısında, on yıldan beri, attığı her adımda “Aman, ihanet var; aman, Anayasa mahvoldu.” gibi bir söylemin toplumsal karşılığının da olmadığını en çok… 7 defa gittiğimiz milletimiz alnımızın akıyla bizi buraya gönderdi. Bu çok önemli arkadaşlar. O yüzden, ben daha ön yargısız, daha sakin, daha güzel, daha teknik, daha hukukçu gözüyle bu meseleye bakıldığında, konunun tartışmasız olacağını düşünüyorum.
Gide gide İmralı’ya gittiniz. Bir terör örgütünü muhatap kabul ettiniz. Bundan daha büyük bir utanç olabilir mi? Oslo’da muhatabınızı buldunuz, İmralı’da muhatabınızı buldunuz.
Şu an Oktay Vural yerinden bağırıyor. Tabii, bizi izleyen milletimiz duymuyor.
Ya, ya… Duymasın, duymasın. Bizim kulakları olup da duymayanlara iletecek bir şeyimiz yok. Gözü olup da görmeyenlere, kalbi mühürlülere diyecek neyimiz var? Allah kulaklarınızı, gözleriniz açsın.
Aslında bu bağırmasında şunu demek istedim: Yine, Sayın Oktay Vural dedi ki: “Siz temel kanunla muhalefetin sesini kesiyorsunuz.” Değerli arkadaşlar, herkesin sesi kesilir ama Oktay Vural’ın ne mümkün, maşallahı var. O yüzden, Kamer Genç’in ve Oktay Vural’ın sesini kesmeye kimsenin gücü yetmez diye düşünüyorum.
Ama şahadet ediyorlar.
Ben, bu yeni kanunun, yeni tasarının görüşülmesi için verdiğimiz grup önerimizin hayırlı olmasını diliyorum; tekrar, kandilinizi tebrik ediyorum. Görüldüğü gibi, işlerimiz vakitlerimizden fazla. O yüzden, boşuna “Durmak yok.” demiyoruz. Ben, bu vesileyle yüce heyetinizi saygıyla selamlıyor, hoşça kalın diyorum.
Değerli arkadaşlar, Adalet ve Kalkınma Partisinin grup önerisinin aleyhinde Cumhuriyet Halk Partisinin görüşlerini açıklamak üzere söz aldım. Sizleri saygılarımla selamlıyorum. Sözlerime başlamadan önce ben de milletimizin ve tüm İslam âleminin Mevlit Kandili’ni kutluyorum ve güzellikler getirmesini diliyorum. Değerli arkadaşlar, aslında yine klasik diyeceğim bir AKP anlayışıyla karşı karşıyayız yani az önceki usul tartışmasında herkes ne söylediğini biliyor aslında yani arkadaşlarımız da biliyor. Ben de düşünüyorum, geçen dönem de burada, Adalet Komisyonunda çok yoğun mesai sarf ettik, adı üzerinde birtakım temel kanunları geçirdik hep beraber ki uzlaşıyla geçirdik. Ticaret Kanunu, Borçlar Kanunu –arkadaşlarımız vardı- Medeni Usul Kanunu, daha önceki dönem Ceza Kanunu, Ceza Muhakemesi Kanunu, diğer kanunlar vardı o önceki dönemde. Yani şimdi düşünüyorum, o kanunlar ne kanundu? Yani buradaki 1 madde temel kanun olarak niteleniyorsa, arkadaşlarımız o şekilde bir değerlendirme yapıyorsa ya da Sayın Başkan “Ben bunu böyle değerlendiriyorum.” diyorsa şimdi 1.500 maddelik bir Ticaret Kanunu, işte 600-700 maddelik bir Borçlar Kanunu veya Medeni Usul Kanunu; ne diyeceğiz buna, ad olarak ne diyeceğiz? “Mega, hiper, süper temel kanun mu olacak onlar?” diye düşünüyorum. Değerli arkadaşlar, olay belli, burada bunu böyle tartışmanın da anlamı yok. “Bu kanun, tasarı 15 madde.” deniyor, hayır, 13 madde yani yürürlük ve yürütmeyi çıkarırsak 13 madde ve bunun 1 maddesi, bakın 1 maddesi farklı. Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 202’nci maddesinin mevcut (1)’inci fıkrasından sonra yeni ilave fıkralar getiriyor bu. Onun dışındaki 11 madde Ceza İnfaz Kanunu olarak kısaltacağımız 5275 sayılı Kanun’la ilgili, o farklı bir Kanun, orada 11 tane ayrı düzenleme var. Ama bir maddede bir değişiklik yapılıyor ve “Bunu temel kanun anlayışıyla burada görüşebiliriz.” diyorsunuz. Ya, değerli arkadaşlar, önemli bir değişiklik. Gündeme bakıyorum burada görüşmeler başlamadan evvel televizyonlarda, haber kanallarında zaman zaman kanunlara isimler konuyor. İşte “Ana Dilde Savunma” yasaya bakıyorum “Tercüman Bulundurma Hakkı” diyor, farklı bir şey söylüyor yasa. Yani 202’nci maddesi Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun bu ama 13 maddenin 1 tanesinden bahsediyoruz. Diğer 11 tane maddeyle ilgili olarak Türkiye’de belki yüz binlerce insan bugüne kadar bu kanun niye gelmedi Meclisin önüne, niçin bu kanunu görüşmedik diye bekledi. Yani klasik AKP anlayışından bahsederken hem bu az önceki temel kanun tartışmasının ne kadar yanlış olduğunu, bu kanunun temel kanun olarak görüşülemeyeceğini… Ne var bunda ya bir maddeden bahsediyorum, burada gruplar onar dakika konuşsalar ne olacak? Ondan sonraki maddelerle ilgili olarak komisyonda da biz çalıştık beraber arkadaşlarımızla yani o 11 maddeyle ilgili olarak çok itirazımız yok; bizim yok, MHP’nin yok, BDP’nin yok. Yani onlarla ilgili ne itirazlar var Ceza İnfaz Kanunu olarak yani Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun’da? Yani şimdi bakıyorum yani orada infazın ertelenmesiyle ilgili, işte üç yıllık süre kasıtlı suçlarda üç yıl olarak kalıyor, taksirli suçlarda yani tedbirsizlik ve dikkatsizlikle işlenen suçlarda beş yıla çıkarılıyor. Ne var bunda, itiraz eden var mı? Yok. Yani şimdi cezaevinde bu yeni aile görüşmesi gelecek, buna itiraz eden var mı? Yok. İşte, cezaevinde aile görüşmesinden sonra hamile kalan kadınların infazının ertelenmesiyle ilgili düzenleme gelecek. İtiraz eden var mı? Yok. Ya, değerli arkadaşlar, bu denetimli serbestlik tedbirleri yoluyla infaz dediğimiz 105’inci madde var, orada da bir altı aylık süre koymuştuk daha önce. Geçen hafta, evvelsi hafta bu yargılamaların uzunluğu nedeniyle ilgili olan, o tazminat içeren kanunu görüşürken bana telefon geldi bir açık cezaevinden. Yani mahkûm açık cezaevinden telefon edebiliyor, bu yasal hakkı var ve diyor ki: “Ya Sayın Vekilim, biz burada aylardır bekliyoruz. Niçin bu kanun Meclis gündemine gelmedi ve bizim haksızlığa uğradığımız yani Anayasa’mızın bir 10’uncu maddesi var, eşitlik kuralı. İşte daha önce birileri bundan yararlandı ama biz yararlanamadık. Bu düzenlemeyi niye getirmiyorsunuz? Bizler de bu denetimli serbestlik tedbirleri yoluyla cezamızı çekelim yani cezaevi dışında.” Sayın Bakan burada oturuyordu, ben de dedim ki: “Sayın Bakan, niye getirmiyorsunuz bu kanunu?” Yani İmralı’yla bu pazarlığınız daha bitmedi mi? Daha bitiremediniz mi bu pazarlığı? Ya topu topu bir tane madde. Diğer maddelerin İmralı’yla ne alakası var? Yani bu cezaevindeki binlerce insan, evine gidemeyen, kaçan yani bu infazın ertelenmesi yoluyla –işte, bir yıllık süre 2 kere olabilir, iki yıla çıkabilir- cezasını, infazını erteletebilecek olan evinden kaçan insanların sizin İmralı görüşmelerinizle ne alakası var? Niye ilgilendiriyor sizin görüşmelerinizi bunlar? İlgilendirir mi? İnsanlar “Bir an evvel bu kanun gelsin.” diyor. Biz komisyonda ne zaman konuştuk bu kanunu biliyor musunuz? Kasım ayı sonuydu hatırladığım kadarıyla. Yani şu anda ayın 23’ü, ocağın 23’ü değerli arkadaşlar. Elli üç gündür bu kanunu Meclis gündemine indirmiyorsunuz. Niye indirmiyorsunuz? Onları da kanun görüşülürken konuşuruz.
Bütçe var.
Arkadaşlar, bütçe olabilir. Bu kanun… Bakın bir şey söylüyorum.
Gecikmek kusur mu? Getirdik işte.
Bir maddesi arkadaşlar, bir maddesi… Bakın, geçen dönem 2010’da, sanıyorum yaz aylarıydı beraber burada milletvekilliği yaptığımız arkadaşlarla birlikte yine bir kanun görüştük Adalet Komisyonunda. Benzer isimler veriliyor. Yani o yüzden diyorum klasik anlayış. Orada daha farklı bir şey vardı. Terörle Mücadele Kanunu’nda değişiklikler içeriyordu, teröristlerle ilgili birtakım düzenlemeler getiriliyordu. Kanunun adı neydi kamuoyunda biliyor musunuz? “Taş atan çocuklar.” Kanun yine böyle on küsur maddeydi. Taş atan çocuklarla ilgili 2 madde vardı. Onun dışındaki tüm maddeler Terörle Mücadele Kanunu kapsamındaki teröristleri ilgilendiriyordu. Hatta şu anda İmralı’da yatan Abdullah Öcalan’ı, teröristbaşını ilgilendiriyordu o kanun ve biz komisyonda dedik ki: “Bu kanun böyle çıkarsa teröristbaşı olan Abdullah Öcalan yeniden yargılanma talebinde bulunabilir ve yeniden yargılanması mutlaktır.” Sayın Bakan: “Yok efendim olmaz, onun önüne geçtik.” dedi, “engelledik” dedi. Ama sonra baktılar ki olmuyor, o maddeyi çıkarmışlar. Şimdi, buna benzer bir olayı burada yaşıyoruz değerli arkadaşlar. Şu kanunu niye biz “Ana dilde savunma” olarak isimlendirdik, niye? Ya, bu kanunda şu anda on binleri, yüz binleri gerçekten ilgilendiren, mağdur olmuş olan insanları, cezaevinde hasta olmuş ve şu anda tek başına orada yaşamını sürdüremeyen ve cezaevinde mahkûm olarak ya da tutuklu olarak infazın ya da tutukluluğunun sona ermesi gereken insanlar var. Bu kanunda o maddeler de var, onları da burada görüşeceğiz. Biz Cumhuriyet Halk Partisi olarak sizden şunu bekliyorduk: Bu kanunun 1’inci maddesini çekseydiniz daha önce… Alın, görüşecek misiniz? Ne yapacaksınız? İmralı’yla pazarlığınız bitmedi mi, yetmedi mi? Yani, iş Oslo’dan geliyor, açlık grevlerinden geliyor, yarın neyi getireceksiniz? Onu da az çok bekliyoruz. Ana dilde savunmanın arkasından ana dilde eğitim mi gelecek? Ama onu hangi kanunun içine sokacaksınız, onu ben de merak ediyorum.
Size ne oluyor? O kadar uyanıksanız -3 üncü yargı paketinde- sizin il başkanlarınızı öldürenlere niye ses çıkarmadınız?
Değerli arkadaşlar, diğer 11 maddeyi biz günlerce önce görüşebilirdik. 11 madde geçebilirdi, açık cezaevi şartlarını taşımış olan insanlar yılbaşından önce çıkabilirlerdi. Öncelikle bunu belirtmek istiyorum. Bakın, bu vesileyle, süre bitiyor ama bir şey söyleyeceğim. Hiç gündeme gelmedi, inanamıyorum, Türkiye’de çıt çıkmadı. Sayın Başbakan hafta sonu Antep’te bir konuşma yaptı, basına bakıyorum, hiç kimse ağzına almadı, köşe yazarlarından bir tanesi yorum yapmadı. Bu ülkenin Başbakanı açıkça savaş çığırtkanlığı yaptı. Bak, bunu net söylüyorum, sözü burada, diyor ki: “Binlerce, on binlerce kilometre öteden gelip Irak’a girenler bu dünyada haklı oluyorsa, biz 910 kilometre sınırımız olan Suriye’de eli bağlı duramayız. Bizim de gereği neyse bunu yapmamız lazım ve yaparız.” Ya, bunu şimdi ben dinleyince dedim ki: Bu Başbakan ne diyor ya? Şimdi, Irak’ta 1,5 milyon insan ölmüş, Amerika gelmiş, işgal etmiş, “Meşrudur.” diyor. Bunu mu demek istiyor? Ya, bu sözlerden ben bunu anladım. Bilmiyorum, siz farklı bir şey anladınız mı? Bu ülkenin Başbakanı “Amerika haklıysa ben de girerim.” diyor ve Irak’a yapılan saldırıyı meşru kılabiliyor. Değerli arkadaşlar, bir açılım süreci başlatıldı üç yıl evvel, şimdi tekrar yeniden başlatıldı. İşte, ne olduğunu bilmiyoruz, gizli kapaklı ama ana sloganı neydi? “Analar ağlamasın.”, “Anaların ağlamasını susturacağız, durduracağız.” Şimdi, Sayın Başbakan diyor ki: “Ben Suriye çöllerine Türk askerlerini göndereceğim.” Yani, nasıl bu sözü söyler? Analara sordu mu? Yani nasıl gönderebilirsiniz evlatlarınızı? Şimdi, bu söz bu ülkenin Başbakanı tarafından söylendi. Oradan İran dedi ki:”Kırmızı çizgimizdir.” Buradan Rusya dedi ki: “Biz tarihimizin en büyük deniz tatbikatını Karadeniz’de, Akdeniz’de başlattık. Salı günü, bakıyorum, Sayın Başbakan grup toplantısında bir şey söyleyecek mi? Onda da tık yok. Herkes sorumluluğunu bilmeli Sayın Başbakan da dâhil, bu ülkede bu görevleri yapanlar sorumluluk içerisinde konuşmalı diyor, saygılar sunuyorum.
Öneri lehinde söz isteyen Yılmaz Tunç, Bartın Milletvekili.
AK PARTİ grup önerisiyle 365 sıra sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı gündemin ön sıralarına alınıyor ve Meclisin 26 Ocak Cumartesi 217 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın bitimine kadar çalışması öngörülüyor. Biraz önce usul tartışmalarında da değindiğimiz üzere getirilen tasarı gerçekten önemli bir tasarı, toplumun çok geniş kesimlerini ilgilendiren bir tasarı. Özellikle sadece savunma hakkını ilgilendiren, adil yargılanma hakkını ilgilendiren, kamuoyunda “ana dilde savunma” olarak bilinen ancak bundan daha geniş bir kavramı ifade eden kişinin mahkemede kendisini en iyi ifade edebileceği bir dilde savunma yapabilmesini öngören Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 202’nci maddesinin yanı sıra, İnfaz Kanunu’muzda da çok önemli değişiklikler var, iyileştirmeler var, hükümlüler lehine düzenlemeler var. Bunların bir an önce yasalaşmasında fayda var. Tasarı 15 maddeden ibaret, şöyle baktığımız zaman genel çerçevesine Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’da önemli değişiklikler var. Hapis cezasının hastalık nedeniyle ertelenmesinde, ağır bir hastalık veya sakatlık nedeniyle ceza infaz kurumu koşullarında hayatını yalnız idame ettiremeyen mahkûmlar var. Bunlar bir sağlık görevlisinin kontrolünde sürekli, sürekli bir kişinin bakımına muhtaç. Bunların cezaevi şartlarında o şekilde cezalarını çekmeleri insani de değil. Bunların bir an önce cezalarının infazının ertelenmesinde fayda var. İyileştikleri takdirde de yine tekrar cezaevine dönmeleri mümkün. Yine aynı şekilde, gebe olan veya doğumundan itibaren altı ay geçmiş olan kadınların da hapis cezasının infazının geri bırakılacağına ilişkin önemli bir düzenleme var. Yine, çocuk hükümlülerin anne babalarıyla cezaevlerinde infaz koruma memurlarının nezareti olmadan yalnız görüşebilme ve yirmi dört saate kadar uzayabilen bir görüşmeyi yapabilme imkânı getiriliyor. Yine, tutuklulara eş görüşmesi imkânı getiriliyor ki bu da çok insani bir düzenleme. Bununla ilgili de infaz koruma memurunun nezareti olmadan eşleriyle beraber, yalnız, yirmi dört saate kadar uzayan bir görüşme gerçekleştirebilecekler. Yine, “hükümlünün istemiyle infazın ertelenmesi” konusunda da, burada sürelerde bir artırım söz konusu. Üç yıl ve daha az süreli hapis cezaları için öngörülen erteleme miktarı kasten işlenen suçlarda üç yıla çıkarılıyor, taksirle işlenen suçlarda da beş yıla çıkarılıyor. Burada, tabii, bu erteleme imkânından faydalanamayacak olanlar da açıkça belirtiliyor, terör suçluları, cinsel istismar suçluları ve mükerrerler hakkında da bu hükümlerin uygulanmayacağı tasarıda belirtilmiş. Yine, denetimli serbestlikle ilgili önemli bir düzenleme içeriyor tasarı. Burada da, hükümlülerin koşullu salıverilmesine bir yıl kala açık cezaevinden tahliyeleriyle ilgili durumda altı aylık süre şartını 2015 yılına kadar kaldıran bir düzenleme var. Toplumun geniş kesimlerini ilgilendiren, hastaları, çocukları, kadınları ilgilendiren, önemli düzenlemeler. Bu nedenle tasarının bir an önce yasalaşmasında fayda var. AK PARTİ grup önerisinde bu tasarının öne alınması gerçekten isabetli bir davranış. Bu nedenle, grup önerisinin lehinde olduğumu belirtiyor, Genel Kurulu saygılarımla selamlıyorum.
Öneri aleyhinde söz isteyen Mehmet Şandır, Mersin Milletvekili.
Milliyetçi Hareket Partisi olarak, endişe ve tedirginliklerimizi, ülkemizin geleceği açısından getireceği riskleri, 15 maddelik bu tasarının 1’inci ve 2’nci maddelerinde getirilen hususa işaret ediyoruz. Yoksa tasarının diğer maddelerinde -diğer parti gruplarının da ifade ettiği gibi- insanların sıkıntısını azaltacak, özgürlüğünü geliştirecek bir düzenleme olması dolayısıyla bir değerlendirme yapabiliriz. Ama 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 202’nci maddesinde yapılmak istenen değişiklik yani ana dilde savunma yapılmasına hukuk kurmak niyeti bize göre Anayasa’ya aykırıdır. Bize göre, genç milletvekili arkadaşımın ifade ettiği gibi, Milliyetçi Hareket Partisinin hafakanları değildir. Eğer, tarihi okursanız, geçmişe bakarsanız aynı kaderi paylaşmış, aynı coğrafyada yaşayan, millet olmuş, kanı birbirine karışmış, teri birbirine karışmış insan topluluklarını, milletleri parçalamanın en etkin yolu dilini parçalamaktan geçiyor. Değerli arkadaşlar, kendinizi kandırmayın. Tabii, milletimize hitabımız: Getirilen kanun, ana dilde savunma yapılmasına imkân veren bir kanundur. Savunma hakkı çok temel, çok kutsal bir haktır, özgürlük alanıdır; buna hiç kimsenin itiraz etmemesi gerekir. Milliyetçi Hareket Partisi olarak biz de itiraz etmiyoruz. Kendini Türkçe ifade edemeyen her insana devlet, onun savunmasını alabilecek imkânı vermek mecburiyetindedir ve mevcut kanunumuz, yani 5271 sayılı Kanun’umuzun 202’nci maddesi bu konuda çok açık bir imkân getirmektedir. Diyor ki “Devlet, kendini Türkçe ifade edemeyen, savunamayan mahkûma tercüman tutmak mecburiyetindedir.” Biraz sonra maddelerde, bölümlerde yapacağımız tartışmada size şunu hatırlatacağız: Getirdiğiniz kanunda bir mahcubiyetiniz var, sakladığınız bir niyetiniz var, bir ayıbınız var. Neden “Ana dilde savunma” diyemiyorsunuz da “Kendini Türkçe dışında başka dillerle ifade etmek isteyenlere bu hukuku veriyoruz.” diyorsunuz? Yani yiğitçe çıkın, burada söz verdiğiniz gibi, Sayın Arınç’ın burada söz verdiği gibi, ana dilde savunmayı yani “Türkçenin dışında bir başka dilin de bu ülkede devlet dili olmasına biz hukuk kuruyoruz.” deyin. Bunu derseniz Anayasa’yı ihlal etmiş, bu milletin kuruluş hukukuna, bu devletin kuruluş hukukuna ihanet etmiş olursunuz değerli arkadaşlar. Değerli arkadaşlar, bakınız, milletlerin tarihinde çok önemli kırılma noktaları vardır. Dünyanın, insanlığın küreselleşme olgusu altında birleştiği, hudutların kalktığı bir süreçte, siz Türkiye’yi farklılıkların üzerinden ayrıştırır, kimlikleştirir, bunlara ayrı hukuk kurmaya kalkarsanız ulaşacağınız sonuç bu milleti parçalamaktır. Bu millet, bin yıldır hatta çok daha öncelerden bu yana bu coğrafyada aynı kültürü yaşayarak, aynı kaderi yaşayarak bir millet olmuş. Dilimizdeki farklılığımız, soyumuzdaki farklılığımız, töremizdeki farklılığımız bizim özelimizdir, buna herkes saygı göstermeli ama bu ülke bir millî mücadele sonrası kurulup, Lozan Barış Anlaşması’yla, 1924 Anayasası’yla hukuku belirlenmiş üniter bir devlettir ve bu devletinin milletinin adı Türk milletidir. Türk milleti, kan bağı, soy bağı değil, bu topraklarda yaşayan, bu devlete vatandaşlık bağıyla bağlı olan insanların ortak adıdır. Eşit vatandaş statüsünde, onurlu, aynı kaderi paylaşan insanlar topluluğu olarak biz, birliğimizi gücümüzün kaynağı yaparak, bu küreselleşme olgusunun küresel projelerine karşı bu toprakları, devletimizin bağımsızlığını savunmak mecburiyetindeyiz. Ama bugün birtakım projeler doğrultusunda ana dili bir millet dili hâline getirerek onun etrafında, Türk milleti dışında, iç içe yaşayan, et tırnak misali -yani bir arkadaşımız tırnağı kendisine aldı, eti diğerlerine bıraktı, öyle değil- bir anlamda artık et tırnak misali birbirinden ayrılmamış olan bu insanları siz, bir farklılığın üzerinde ayrıştırırsanız yarın bu coğrafyayı komşu coğrafyalara dönüştürürsünüz; işte Irak, işte Suriye; kardeş kardeşi boğazlıyor. Değerli arkadaşlar, ben tekrar söylüyorum: Hangi ihtiyaçtan doğdu böyle bir yasa getirmek? Değerli hukukçulara soruyorum, aranızda çok değerli hukukçular var. Sayın Bakanın her zaman burada bir gerekçesi olmuştur, “Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinde tazminata mahkûm oluyoruz.” Hiçbir dava yoktur ki savunmayı ana dilinde yapamadığından dolayı Türkiye mahkûm edilmiş olsun, yok böyle bir dava. Adalet ve Kalkınma Partisinin programında yok, taahhüdünde yok, Acil Eylem Planı’nda yok, geçen sene yok, evvelki sene yok. Ceza Muhakemeleri Usul Kanunu’nu 2004 yılında siz çıkarttınız. Orada niye düşünmediniz böyle bir hususu? Kim istiyor bu kanunu değerli arkadaşlar? Değerli milletim, bu kanunu kim istiyor AKP’den? AKP, hangi mecburiyetlerle, hangi tehditlerle bu milletin dilini birbirinden ayırarak, milleti birbirinden ayırarak bu ülkenin milletiyle, toprağıyla bölünmez bütünlüğüne karşı böyle bir yanlışın içerisine düşüyor? Değerli arkadaşlar, açık yüreklilikle söyleyin; Oslo’da yaptığınız, İmralı’da yaptığınız görüşmelerde, müzakerelerde PKK’ya verdiğiniz sözün gereğini buraya getiriyorsunuz.
Ne alakası var? Hiç alakası yok.
Sorumun cevabını vermelisiniz. Niye dün yoktu bu? Niye geçen sene yoktu? Niye 2004’te yoktu, niye?
Ne getirirsek öyle diyorsunuz.
Niye programınızda yok? Şimdi niye getiriyorsunuz? Hangi ihtiyaca binaen getiriyorsunuz? Değerli arkadaşlar, bugün mübarek bir gün, Hazreti Peygamberimizin dünyayı şereflendirdiği bir gün, huzurun, rahmetin peygamberinin dünyaya geldiği ve bizim en büyük ortak paydamız olan bu günde bu milleti ayrıştıran, bu milleti birbirine düşürecek böyle bir fitneyi, böyle bir fesadı buraya getirmek size hayır getirmeyecektir. Değerli arkadaşlar, vererek bir yere varamayacağınızı şu bir yıl içerisinde görmüş olmanız lazım. 20 Aralık 2011’de Sayın Arınç’ın burada ifade ettiklerinden sonra bu ülkede 200’e yakın güvenlik görevlisi şehit edilmiştir. Hani kan duracaktı, gözyaşı dinecekti? Benim yüreğime batan, burada bir suçlama altında kaldınız, Sayın BDP Grup Başkan Vekili sizi utanmazlıkla suçladı, kılınız bile kıpırdamadı. Tutanaklar yanımda. Daha neyi vererek siz... [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Teşekkür ediyorum.
Öneriyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Öneri kabul edilmiştir. Alınan karar gereğince, sözlü soru önergelerini görüşmüyor ve gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” kısmına geçiyoruz. 1’inci sırada yer alan, Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğünde Değişiklik Yapılmasına Dair İçtüzük Teklifi ve Anayasa Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 2’nci sırada yer alan, Devlet Sırrı Kanunu Tasarısı ve Avrupa Birliği Uyum Komisyonu ile Adalet Komisyonu raporlarının görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 3’üncü sıraya alınan, Ceza Muhakemesi Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı ile İstanbul Milletvekili Mahmut Tanal'ın; İstanbul Milletvekili Sırrı Süreyya Önder'in; Hakkâri Milletvekili Adil Kurt'un; İstanbul Milletvekili Mutafa Sezgin Tanrıkulu'nun; Barış ve Demokrasi Partisi Grup Başkanvekili Bingöl Milletvekili İdris Baluken'in Benzer Mahiyetteki Kanun Teklifleri ile İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu ve Adalet Komisyonu raporlarının görüşmelerine başlayacağız. Komisyon ve Hükûmet yerinde. Komisyon raporu 365 sıra sayısıyla bastırılıp dağıtılmıştır.
Sayın Başkan…
Sayın milletvekilleri, alınan karar gereğince bu tasarı İç Tüzük’ün 91’inci maddesi kapsamında görüşülecektir. Bu nedenle, tasarı, tümü üzerindeki görüşmeler tamamlanıp maddelerine geçilmesi kabul edildikten sonra bölümler hâlinde görüşülecek ve bölümlerde yer alan maddeler ayrı ayrı oylanacaktır. Buyurun Sayın Vural.
Sayın Başkanım, bir hususu görüşmelere başlamadan önce ifade etmek istiyorum. Türk milletinin temsilcisi milletvekillerine “Hakimiyet kayıtsız, şartsız milletindir.” dediği ve millet egemenliğine dayalı kurduğumuz cumhuriyet hiçbir dayatmaya teslim olmamıştır. Hiçbir dayatmaya teslim olmadan Gazi Meclisin kurduğu cumhuriyetin yasaları da buradaki görüşmelerde hiçbir dayatmanın gölgesi altında olmamalıdır. Hukuk devletinde bir dayatma ile hukuk oluşturulması kabul edilemez. Bugün, Türkiye Büyük Millet Meclisine getirilen ve dilimizi mahkemelerde değiştiren bir maddeyi ihtiva eden bir kanun tasarısı görüşülecek. KCK ile oluşturulmak istenen paralel devlet yapılanmasına yönelik yargılama sürecinde “ana dilde savunma” adı altında yapılan dayatma, maalesef, bugün Türkiye Büyük Millet Meclisine dayatılmaktadır. Oslo sürecinde hazırlanmış protokollerle PKK terör örgütünün talepleri, istekleri yasalar içerisine sokulmak istenmektedir.
Sayın Başkan, böyle bir usul yok ki. Şu anda hangi usule göre söz veriyorsunuz.
Oturur musunuz yerinize? Grup başkan vekili. Sayın Baluken itiraz ediyorsunuz, size söz vermedim mi? Lütfen, bir oturun.
Açlık grevleri dayatmasıyla milletin hukuku değiştirilmek istenmektedir.
Usul üzerine tartışma açtınız, konuştu.
Söz bitsin ondan sonra konuşun Sayın Baluken. Oturun, söz vereceğim size de.
Bugün bu yasayla silahın, terörün egemenliği meşrulaştırılmak istenmektedir. İşte, karşı çıktığımız irade bu iradedir. Milliyetçi Hareket Partisi olarak açlık grevleriyle, Oslo’yla, KCK süreciyle Türk milletine, millet egemenliğine yapılan bu dayatmayı hazmetmemiz ve kabul etmemiz mümkün değildir.
Sayın Başkan, usul tartışması açıyorsunuz. (x) 365 S. Sayılı Basmayazı tutanağa eklidir.
Size de söz veririz. Grup Başkan Vekili, Sayın Aydın, niye itiraz ediyorsunuz! Her zaman yaptığınız şey.
İç Tüzük’ün hangi maddesine göre Sayın Başkan?
Umarım milletvekilleri de o namus ve şeref üzerine yaptıkları yemine sahip çıkarak bu egemenliğe yapılan dayatmayı reddederler.
Hiç böyle bir usul yok.
Şov yapıyor.
Burada yasayla ilgili ya da usulle ilgili hiçbir şey söylemiyor.
Sayın milletvekilleri… Sayın Baluken, bir oturur musun yerine lütfen! Söz istiyorsanız sisteminizi açacağım.
Açın, söyleyelim.
Girersiniz sisteme söz istersiniz. Her zaman yaptığımız uygulama.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Kimse bizi susturamayacak.
Biraz önce Kamer Genç kalktı bin laf söylediniz. Şimdi, bakın, bir halkın diline, kültürüne yasak koymak ırkçılıktır, faşizmdir. Bu kadar!
Sayın Sakık, bir oturur musunuz yerinize! Önce Grup Başkan Vekilinize saygılı olun! Bir oturur musunuz yerinize!
Adil davranın siz de!
Sayın Genç’in hakkı yok, sizin de hakkınız yok. Grup başkan vekillerine -hep burada geçmişten bu tarafa uyguladığımız şey- her zaman söz istediklerinde verdik. Niye dayanamıyorsunuz!
Sayın Başkan, siz bize karşı diklenemezsiniz!
Önemli bir konu konuşuluyor, tabii ki konuşulacak. Siz mi belirleyeceksiniz!
Adil davranın.
Elini indir aşağıya! Otur yerine!
Sen otur yerine!
Ben yerimde oturuyorum. Otur! Size mi mahkûm olacağız biz!
Ben mi sana mahkûm olacağım ırkçı, faşist, edepsiz adam! Ayıp ya!
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Hiçbir dayatma bizi susturamaz.
Grup başkan vekili söz istiyor, veriyoruz buradan. Hiç kimseye mahkûm olmayız burada! Grup başkan vekillerinin konuşmasına niye tahammül edemiyorsunuz! Grup başkan vekiliniz söz istedi de vermedik mi! Buyurun.
Sayın Başkan, burada usulle ilgili bir tartışma açtınız, lehte ve aleyhte konuşmalar yapıldı, daha sonra verilen önerge üzerine konuşmalar yapıldı. Bundan sonra da sizin yapmanız gereken, oylamayı alıp ona göre yasanın görüşülmesine geçmek.
Tamam.
Siz burada bir siyasi partinin grup başkan vekiline söz veriyorsunuz, grup başkan vekili yasanın içeriği ya da usulle ilgili bütün şeyler tükendiği için alakası olmayan, kendi siyasi düşüncesini yansıtacak şekilde propaganda yapıyor ve siz de buna göz yumuyorsunuz.
Doğru.
Bu tarzınız, doğru bir tarz değildir.
Tarzım doğru. Önceki söyledikleriniz doğru ama tarzım da doğru. Tarzım hakkında söylediğiniz yanlış.
Biz Genel Kurulun çalışmasının bu şekilde engellenmesini doğru bulmuyoruz. Bir an önce bu yasanın görüşülmesiyle ilgili grup olarak hassasiyetimiz var. Bu yasayı şu anda bekleyen milyonlarca insan var. Yasanın içeriğiyle ilgili söz verdiğiniz zaman, siyasi partiler kendi düşüncelerini çıkar kürsüde ifade ederler. Onun takdirini Genel Kurul ve halk yapar. Dolayısıyla burada bir siyasi partinin propagandası üzerinden bu şekilde söz vermenizi biz doğru bulmuyoruz.
İç Tüzük’e göre, sonuna kadar engelleyeceğiz.
Sayın Başkan…
Hayır, Sayın Aydın söz istedi, vereceğim. Bir dakika, oturun lütfen.
Biz İç Tüzük’ü biliyoruz.
Sayın Baluken, şimdiye kadar Grup Başkan Vekili olarak ne zaman söz istediniz de verilmedi? Sayın Aydın, buyurun. O zaman, bundan sonra hiçbir grup başkan vekiline söz vermeyeceğim, dayanabilecek misiniz?
Sayın Başkan, hukuka uygun sözümüzü kimse kesemez ve bizden de alamaz. Öyle, başkalarına yaptıkları dayatmayı kabul etmeyiz. Hukuk çalışır.
Hukuka uygun olduğu için sözünüzü de keseriz, müdahale de ederiz.
Hiçbir şey yapamazsınız.
Siz hukuka uygun olarak konuşmadınız. Hukuka uygun olarak konuştuğunuz zaman hiç kimse müdahale etmedi.
Buyurun.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Tabii, grup başkan vekillerinin konuşmasına bizim de diyeceğimiz bir şey yok, konuşulabilir. Tabii “Bir hukuk çiğneniyor.” deniyor ama, tabii, biz de konuşmalarımıza bakarken hukuku da dikkate almamız lazım; birincisi bu. İkincisi, değerli arkadaşlar, burada ne resmî dille alakalı ne yargı diliyle alakalı en ufak mahzurlu bir taraf yok. Bunu, özellikle milletimizin birtakım hassasiyetlerini kaşıyarak nifak sokmak bence çok doğru bir şey olmasa gerek.
Bak, bak neler de biliyor!
Sözünü geri alsın!
Bakın, değerli arkadaşlar, Türkiye demokratikleşiyor, Türkiye normalleşiyor. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6’ncı maddesi, Anayasa’mızın 36’ncı maddesi, bütün bunlar, Anayasa’mızın aynı şekilde insan haklarına saygılı olma ilkesi olan, cumhuriyetin niteliklerinden de sayılan 2’nci maddesi, bütün bunlar adil yargılanma hakkını bize emrediyor. Burada bir dilin değişikliğinden bahsetmiyoruz. 202’nci maddeden, Ceza Muhakemeleri Kanunu’ndan bahsedildi. Evet, Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 202’nci maddesi var. Bu madde hiçbir şartta, Türkçenin bilinmemesi hâlinde kullanılan bir atıf; hem soruşturmada hem yargılama aşamasında kullanılıyor, bu zaten var. Ama şöyle söyleyelim…
Öyle değil.
Burada bir “ana dil” kavramına da açıklık getirmek istiyorum. Ana dille alakalı bir durum değil. Farzımuhal yurt dışında bulunan soydaşlarımız, Almanya’da yaşayan vatandaşlarımız, anası Türk, babası Türk, ana dili de Türkçe ama Almanca kendini çok daha rahat ifade edebilir ve bir suçla isnat ediliyor ve ona savunma hakkını tanımak zorundasınız. Burada kendini Almancayla ifade edebilme hakkını sunmanız lazım.
Saptırma, saptırma!
Sen hukuku nerede okudun?
Bunu sadece belli bir örgütle, sadece belli bir kesimle, sadece belli bir dille değerli arkadaşlar değerlendiremezsiniz. Bu, genel bir ilkedir. Kanunlar geneldir, eşittir; herkese eşit bir şekilde ve genel bir şekilde uygulanır. Hiçbir dayatma yoktur ortada. Kutsal bir hak olan savunma hakkının genişletilmesine yönelik değerlendirme vardır. Dolayısıyla, bu kanunun, ne Anayasa’ya ne de yasalara aykırı bir durumu yoktur. Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum.
Sayın Başkan, Sayın Aydın, Sayın Oktay Vural’ın ve bizlerin konuşmasından sonra nifak sokmakla suçladı.
Ne söyledi efendim?
Nifak sokmakla suçladı.
Kendisi millete nifak soktuğunun farkında değil.
Siz biraz evvel “Nifak.” dediniz.
Kendisi biraz önce ifade etti.
Aynen millete nifak sokuyorsunuz. Bir de ona buna laf atıyorsunuz. Ayıp be!
Müsaade ederseniz, grubumuza atfen söylediği bu söze cevap vermek istiyorum.
Şimdi, kendileri az önce ifade etti “Nifak soktu.” diye. Ben şahıslarına sataşmada bulunmadım Sayın Başkan, genel bir ifade kullandım.
Sayın Şandır, iki dakika söz veriyorum sataşma nedeniyle. Yeni bir sataşmaya mahal vermeyin lütfen.
Değerli arkadaşlar…
Sahipsiz değil bu millet öyle, sahipsiz değil. Gördük biraz önce nasıl güvendiklerini, kime güvendiklerini. Sen ve senin gibilerine güveniyorlar.
Değerli arkadaşlar, kendinizi akıllı, milleti kör zannetmeyin. CMUK’un 202’nci maddesi…
Biz kimseye güvenmiyoruz Sayın Vekil.
Ya, kes sesini be! Kes sesini be!
Ne demek öyle?
Ne olacak? Ne olacak ulan?
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 56’ncı Birleşiminin Dördüncü Oturumunu açıyorum. 365 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın tümü üzerindeki görüşmelere devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. Şimdi söz sırası, Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına Murat Bozlak, Adana Milletvekili.
Değerli milletvekilleri, tasarı, Ceza Usul Yasası ile Ceza İnfaz Yasası’nda değişiklik öngörmektedir. 15 maddeden ibaret olan tasarının sadece 1’inci maddesi ile geçici 2’nci maddesi Ceza Usul Yasası’yla ilgili olup diğer maddelerin tamamı İnfaz Yasası’yla ilgilidir. İnfaz Yasası’yla ilgili maddeler konusunda ana muhalefet partisiyle iktidar partisi arasında önemli sayılacak bir ihtilaf yoktur. Üzerinde kıyamet kopartılan madde, Ceza Usul Yasası’nın 202’nci maddesinde kısmi bir değişiklik öngören, tasarının 1’inci maddesidir. Diğer bir deyimle, kısıtlı da olsa ana dilde savunmayı gündeme getiren maddeye ilişkindir. Değerli milletvekilleri, kişinin yaşamın her alanında ana dilini kullanması insan olmaktan kaynaklı en doğal hakkıdır. Ana dil hakkı, temel, evrensel bir haktır. Ana dil hakkı, yaşam hakkı kadar kutsal bir haktır. Bu hakkın kullanımı hiçbir kişi ya da makamın onayına, iznine, icazetine tabi tutulamaz. Türkiye’nin çok kimlikli, çok kültürlü, çok inançlı yapısı ülkemizin zenginliğiyken 1924 Anayasa’sıyla birlikte ne yazık ki ülkenin bu zenginliğine, çoğulcu yapısına son verilmiş, Türk-Sünni kimliğine dayalı tek tip bir ulus yaratma çabasına girişilmiştir. 1924 Anayasası ve ondan sonraki anayasalara hakim olan tekçi anlayış sonucu yürürlüğe konulan yasalarla Türkçe dışındaki ana diller yok sayılmış, baskı altına alınmış, asimile edilmeye çalışılmış ve kamusal alanın dışına itilmiştir. Devletin özellikle de Kürt dili konusunda hassasiyeti çok daha üst düzeyde seyretmiş, bir dönem Anayasa’nın getirdiği tek tip belirlemesiyle yetinilmeyip 20 milyon Kürt’ün yaşadığı Türkiye'de 2932 sayılı Yasa’yla Kürt dili açık bir biçimde yasaklanmıştır. Milyonlarca yurttaşın ana dilinin yasaklanması ne büyük bir utançtır. Ne yazık ki bu ülkenin insanları bunu yaşamıştır. Daha da ötesi, tam demokratik bir düzende komik sayılacak gülünç uygulamalarla karşı karşıya kalınmıştır. Türkçe bilmeyen yurttaşa Türkçe öğreteceğiz diye özel kampanyalar hazırlanıp uygulamaya konulmuştur. İlkokul öğrencilerinin öğretmenleri tarafından sınıfta, okulda, sokakta, hatta evde ana babasıyla Kürtçe konuşmasına yasak konulmuştur. Küçücük çocukların muhbir olarak kullanılmalarından dolayı ileride uğrayacakları travmalar düşünülmeden hocaların görevlendirdiği muhbir öğrencilere, ilkokula giden öğrencilerin evlerinde anneleriyle, babalarıyla, kardeşleriyle Kürtçe konuşup konuşmadığının tespiti için pencere diplerinde kulak misafirliği yaptırılmıştır. Bu yolla, evlerinde dahi Kürtçe konuştukları için küçücük çocuklar öğretmenleri tarafından kendilerine şiddet uygulanarak cezalandırılmışlardır. Bu küçücük muhbirlerin mağdurlarından biri de benim. Evde Kürtçe konuştum diye öğretmenim bana dayak atmıştır. Değerli arkadaşlar, bu ülkede “Vatandaş Türkçe konuş” kampanyaları özel olarak yürütülmüştür. “Türkçe konuş çok konuş” sloganlarıyla bu ülkede ırkçı kampanyalar düzenlenmiştir. Kürtçe şarkı dinlemek bölücülük propagandası olarak yargılama konusu yapılmıştır. Daha düne kadar Kürtler ana dillerinde şarkıyı, türküyü gizli gizli dinliyorlardı. Aramalarda ele geçirilen aşk türküleri suç delili sayılıyordu. Türkçe bilmeyen Kürt annesi güç bela gittiği ceza evinde ziyaret ettiği çocuğuyla bir kelime dahi konuşmadan geri gönderiliyordu. HADEP Genel Başkanıyken Mardin ili Derik ilçesinde halka hitaben “…”(x) Derikliler dediğim için yargılandım. Bir tek kelime Kürtçe kullanmanın suç sayıldığı dönemlerden geçtik. Kürt dili üzerindeki devletin yasaklayıcı tutumu hâlâ ne yazık ki devam etmektedir. Cumhuriyetin kuruluşundan bu yana, Kürt halkı, dili ve kültürü üzerindeki bütün yasaklara, baskılara, asimilasyon politikalarına şiddetle karşı çıkmış, hiçbir zaman da kabullenmemiştir. Bu baskıcı ve yasaklayıcı zihniyete karşı Kürt halkı dün de, bugün de yaşamın her alanında ana dilini ve kültürünü savunmuş, bu konuda yapılan haksızlıklara karşı sokakta da, cezaevinde de, mahkemelerde de direnmiştir. Kürt dili ve kültürü üzerindeki yasakların kısmen kaldırılması, inkârdan kısmen vazgeçilmesi, devletin Kürt dili ve kültürüne ilişkin zihniyet değişikliğinden kaynaklanmayıp tamamen Kürt halkının ağır bedeller ödeyerek bu konuda yürüttüğü demokratik mücadelesinin bir sonucudur, gelip geçen hükûmetlerin bir lütfu asla değildir. Devletin bu konudaki zihniyetinde köklü bir değişim olmamıştır. Özü itibarıyla devlette bu zihniyet hâlâ devam etmektedir. Ne yazık ki BDP dışındaki muhalefet partileriyle iktidar partisi katı bir şekilde bu zihniyetin temsilini yapmaya devam etmektedirler. Tasarının Parlamento gündemine geldiği andan itibaren tasarının görüşüldüğü İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu, Adalet Alt Komisyonu ve Adalet Komisyonunda kıyametleri kopartan ana muhalefet partisi, tasarının yargılama dilini değiştirmediğini, çift dilliliği getirmediğini, Anayasa’ya aykırı olmadığını, üniter devlet yapısını bozucu bir düzenleme olmadığını bildiği hâlde Kürt diline karşı olan tutucu ve ona ana dil hakkını yok sayan yaklaşım ile gerçekleri çarpıtarak kamuoyunu yanıltmaktadır. Değerli milletvekilleri, Kürt sorunu Türkiye'nin en temel ve acil çözüm bekleyen başat sorunudur. Rahmetli Özal aynen şunu söylüyor: “Kürt meselesi çözülmeden büyük devlet olamayız. Daima ayağınızın altında bir taş, sizi götürmez bir tarafa. Birçok taraftan şu veya bu şekilde gagalanırsınız. Türkiye’nin büyümesini, gelişmesini düşünen herkes bunun çözülmesi için yardımcı olmalıdır. Bu iş artık ‘vatan, millet, Sakarya’ söylemleriyle çözülmez. Mantıklı, geçerli, değişen dünya şartları içerisinde çözümümüzü oturtmamız lazım.” Rahmetli Özal’ın dediği gibi Kürt sorunu Türkiye’nin en temel ve acil çözüm bekleyen başat sorunudur. Bu sorun siyasi, hukuki ve insani boyutları olan devasa bir sorundur. Elbette ki çözümü de siyasi olacaktır, politik olacaktır. Çözümü anayasal ve yasal bazda ciddi değişiklikler getirecektir. Sıradan, Ceza Usul Yasası’nın bir tek maddesinde yapılacak bir değişiklikle çözülecek bir sorun değildir. Kürtlerin ana dillerinde savunma hakkından bahsettiği için bu madde değişikliği ile kıyameti koparanlar Kürt meselesinin çözümü masaya yatırıldığında acaba ne yapacaklar, işin doğrusu merak ediyorum. Değerli milletvekilleri, tasarı Kürt sorununu çözmeye yönelik bir tasarı değildir, tasarıyı getiren Hükûmetin de böyle bir iddiası yok. KCK davalarında yargılanan sanıklar ana dillerinde savunma talebinde bulunmuş, mahkemeler de bu talebi kabul etmemiş, sanıklar ana dilde savunma yapma noktasında direnince birçok mahkemede yargılamalar tıkanmış durumdadır. Keza, kısa bir müddet önce cezaevlerinde yaşanan açlık grevlerinde dile getirilen taleplerden biri de ana dilde savunma idi. Hükûmet tasarı ile yaşanan (x) Bu bölümde Hatip tarafından Türkçe olmayan bir kelime ifade edildi. tıkanıklığı gidermek istiyor, somut bir olayı kendisince aşmaya çalışıyor. Tasarı, bize göre, son derece kifayetsiz, yetersiz, eksik; ana dilde savunmaya ilişkin kalıcı, köklü, dört başı mamur bir çözüm getirmeyen, sadece karşı karşıya kalınan somut bir durumu aşmaya yöneliktir. Bu anlamda da canıgönülden desteklediğimiz bir tasarı asla değildir. Küçük, somut bir duruma çözüm getireceği ve açlık grevlerinin riskli bir noktaya geldiği bir dönemde gündeme getirilen bu küçücük adımı da önemsedik. Değerli milletvekilleri, tasarının uluslararası boyutu ile iç hukuktaki boyutuna kısaca değinmek istiyorum: 24 Temmuz 1923 yılında imzalanıp Türkiye Büyük Millet Meclisi tarafından kabul edilen Lozan Anlaşması’nın 39’uncu maddesi aynen şöyledir: “Madde 39 – Müslüman olmayan azınlıklara mensup Türk uyrukları, Müslümanların yararlandıkları aynı yurttaşlık hakları ile siyasal haklardan yararlanacaklardır. Türkiye’de oturan herkes, din ayrımı gözetilmeksizin kanun önünde eşit olacaktır. Din, inanç ya da mezhep ayrılığı hiçbir Türk uyruğunun yurttaşlık haklarıyla siyasal haklarından yararlanmasına, özellikle kamu hizmet ve görevlerine kabul edilme, yükseltilme, onurlanma ya da çeşitli mesleklerde ve iş kollarında çalışma bakımından bir engel sayılmayacaktır. Herhangi bir Türk uyruğunun, gerek özel gerekse ticaret ilişkilerinde; din, basın ya da her çeşit yayın konularıyla açık toplantılarında dilediği bir dili kullanmasına karşı hiçbir kısıtlama olmayacaktır. Devletin resmî dili bulunmasına rağmen, Türkçeden başka bir dil konuşan Türk uyruklarına mahkemelerde kendi dillerini sözlü olarak kullanabilmeleri bakımından uygun düşen kolaylıklar sağlanacaktır.” Lozan Antlaşması’nın 39’uncu maddesinin ilk üç fıkrası, görüldüğü gibi, Müslüman olmayan Türk yurttaşlarına hak tanımaktadır. Bu üç fıkrada özellikle “Müslüman olmayan yurttaş” belirlemesi yapılmaktadır. Bunun nedeni de daha sonra gelen iki fıkrayı bu üç fıkradan ayırmaktır. 39’uncu maddenin dördüncü ve beşinci fıkralarında belirtilen haklar tüm yurttaşlar içindir. "Müslüman-gayrimüslüman ayrımı bu iki fıkrada yapılmamıştır. Lozan Anlaşması’nın 39’uncu maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Devletin resmî dili bulunmasına rağmen, Türkçeden başka bir dil konuşan Türk uyruklarına mahkemelerde kendi dillerini sözlü olarak kullanabilmeleri bakımından uygun düşen kolaylıklar sağlanacaktır.” hükmü tam tamına doksan yıldır bu ülkede ihlal edilmektedir. Kürtlere ana dillerinde savunma yapma hakkı tanımamak için bu madde hükümleri bilinerek ve istenerek uygulanmamıştır. Lozan Antlaşması’ndan bugüne değin gelip geçen bütün hükûmetler antlaşma hükümlerini ihlal etmişlerdir. Ana dilinde savunma yapmak isteyen sanıklara bu hakkı tanımayan hâkimler, savcılar, yargı mensupları suç işlemişlerdir. Ana dilde savunma için başka bir uluslararası belge aramaya gerek yok, işte size Lozan Antlaşması. Lozan Antlaşması hükümlerine uyulmuş olsaydı bu tasarıya gerek kalmayacaktı. Değerli milletvekilleri, demokratik bir adım atmak için muhakkak uluslararası sözleşme ve anlaşmalarla bir yükümlülük altına girmiş olmamız gerekmediği gibi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Türkiye aleyhine verdiği bir ihlal kararının olmasını aramak da doğru değildir. Bu yaklaşım, bu anlayış son derece tutucu ve statükocu bir anlayıştır. Bu yaklaşımla, bu anlayışla Türkiye’yi demokratikleştirmek mümkün değildir. “Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi bize böyle bir yükümlülük getirmemiş. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin bu konuda aleyhimize verdiği bir ihlal kararı ortada yok iken bu düzenlemeye ne gerek var?” diyen yaklaşım esasen Türkiye’yi küçümseyen bir yaklaşımdır, “Biz Avrupa’dan daha mı demokratız?” diyen yaklaşımdır. Değerli arkadaşlar, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi asgari hakları içermektedir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nde belirtilen standartların üstüne çıkmak her zaman için mümkündür, ileri demokrasi de bu standartların üstüne çıkmakla olur. Diğer taraftan, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi meseleye dil hakları bakımından değil, sadece adil yargılama açısından bakan bir sözleşmedir. Bu nedenle Avrupa Komisyonu Parlamenterler Meclisi 1201 sayılı Karar’la Bakanlar Komitesine dil ve kültürel haklarla ilgili ek bir protokol düzenlenmesini tavsiye etmiştir. Bunun üzerine hazırlanıp 1992 yılında imzaya açılan Avrupa Bölgesel ve Azınlık Dilleri Şartı 1998’de yürürlüğe girmiş, bugüne değin Avrupa Konseyi üyesi 24 ülke tarafından imzalanmış olup imzalayıcı 11 ülke de bu anlaşmayı kendi ülkelerinde uygulamaktadır. Uluslararası dayanak arayan arkadaşlar bu anlaşmaya da bakabilirler. Değerli arkadaşlar, tasarı mevcut hâliyle büyük eksiklikler barındırmaktadır. Tasarının 1’inci maddesinde ana dilde savunma imkânı yargılama boyunca sadece iki noktada, iddianamenin okunmasından sonra sanığın yapacağı savunma ve savcının esas hakkındaki mütalaası üzerine yine sanığın yapacağı savunma için öngörülmüştür. Bu iki hâl dışında yargılamanın diğer süreçlerinde bu hak sanıklara tanınmamaktadır. Bilindiği gibi Ceza Muhakemeleri Usulü Yasası’na göre, yargılama, soruşturma ve kovuşturma olmak üzere iki temel evreden oluşmaktadır. Davanın açılıp açılmayacağının kararlaştırıldığı savcılık ve emniyet safhasını kapsayan soruşturma aşamasında sanığa en iyi bildiği dilde kendisini savunma imkânı verilmemektedir. Bu evrede tanınmayan bir hakkın bundan sonraki aşamada tanınması yargılama bütünlüğü açısından ve adil yargılanma ilkesi açısından sakıncalıdır. Bu hakkın yargılamanın tüm aşamalarında tanınması gerekir. Yargılamanın kovuşturma evresinde de bu hakkın kovuşturmaya ilişkin tüm işlemlerde tanınmaması önemli bir eksikliktir. Ceza muhakemesi esas itibarıyla sözlü usule tabi olmakla birlikte yazılı savunma pratikte en çok başvurulan, özellikle de yargılama sırasında bilirkişi raporları ve tanık beyanlarına karşı kullanılan bir yöntemdir. Bu bakımdan sözlü savunmada tanınan bu hakkın yazılı savunmada tanınmaması ayrı bir eksikliktir. Tercüman ücretinin devlet tarafından karşılanmaması, bu imkândan parası olanların istifade etmesi, parası olmayanların mağdur olmasına yol açacağı gibi Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’ne de aykırıdır. Keza bu hakkın yargılama sürecini uzatmaya matuf olarak kullanılamayacağı gerekçesiyle hâkime takdir yetkisi tanınması bu yetkinin keyfî olarak kullanılması ihtimaline de açıktır. Bu hakkın kullanılıp kullanılmayacağı tamamen sanığın iradesine bırakılmalıdır. Hapis cezasının infazının ertelenmesine ilişkin değişiklik içeren tasarının 3’üncü maddesiyle infaz sisteminde iyileştirme değil, suç tipi ayrımı yapılarak 3713 sayılı Kanun kapsamında yer alan suçlardan hükümlü olanlar aleyhine özel bir düzenleme öngörülmektedir. Tasarıyla, 3713 sayılı Kanun kapsamında yer alan suçlardan hükümlü olan gebe kalanlara negatif ayrımcılık yapılmış ve bu kişilerin ceza infaz kurumunda kalarak geçici de olsa infazlarının ertelenmesi engellenmiştir. Bu durum analık haklarıyla çocuk hakları bakımından yeni bir ihlal yarattığı gibi açık bir ayrımcı muameleye de yol açıcı niteliktedir. Tasarı metninde, maruz kaldığı ağır bir hastalık veya sakatlık nedeniyle ceza infaz kurumu koşullarında hayatını yalnız idame ettiremeyen mahkûmların -toplum güvenliği bakımından- cezasının infazının iyileşinceye kadar geri bırakılması, cezaevi yöneticilerinin, sanığın toplum güvenliği bakımından tehlike teşkil edip etmeyeceği kanaat ve kararına bağlanmış olması da bu hakkın kullanılmasını ciddi anlamda engelleyici, hatta ortadan kaldırıcı niteliktedir. Bu hakkın kullanımı cezaevi idaresinin takdirine bırakılmayıp rapor tek başına yeterli sayılmalıdır. Tasarının 4’üncü maddesinde yapılan değişiklik infazda iyileştirme değil, mevcut maddeden geriye gidilerek infaz rejimini daha da ağırlaştırmaktadır. Erteleme talebinin kimi suçlar için, özellikle de 3713 sayılı Kanun kapsamına giren suçlar için kabul edilmeyeceğinin öngörülmüş olması eşitlik ilkesine aykırı olduğu gibi, mahpusların işledikleri suçlar bakımından farklı infaz rejimlerine tabi tutulmayacağına ilişkin Birleşmiş Milletler Genel Kurulunun kararlarına da aykırıdır. Tasarı ile 5275 sayılı Kanun’un 51’inci maddesinde yapılan değişikliklerin ödüllendirme olarak kabul edilmesi pratikte olumsuz sonuçlar yaratacak niteliktedir. Ödüllendirme yolu, ödülü verecek olan kurum mensuplarının hükümlüler üzerinde tahakküm oluşturmasına, başka bir deyimiyle pratikte çokça başvurulan itirafçılığın yaygınlaştırılmasına yol açacak niteliktedir. Belirttiğimiz eksiklerin sayın Genel Kurulca giderilmesini diliyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Adalet ve Kalkınma Partisi Grubu adına Recep Özel, Isparta milletvekili.
365 sıra sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı hakkında AK PARTİ Grubu adına söz almış bulunmaktayım. Getirilen düzenleme muhalefet cephesinde büyük bir haksız eleştiriye maruz kalmaktadır. Peki, bu eleştiriler yerinde mi, endişe yerinde mi? Eleştirilerde haklılık payı var mı? Herhâlde daha önce de, buna benzer düzenlemelerde olduğu gibi, muhalefet yine “Türkiye bölünüyor.”, “Üniter yapımız tehlikeye giriyor.”, “Taviz veriliyor.” gibi söylemlerde hep bulundu. Peki, bunların sonucunda netice ne oldu? Türkiye Cumhuriyeti daha da güçlendiği gibi daha sağlam temellere kavuştu. Öyle, korku cumhuriyeti ve korku imparatorluğu ile bir yere varmamız mümkün değildir. Bizler Osmanlı torunlarıyız. Bütün tebaasına bütün imkânları ve hakları en geniş manada vermiş ve asırlar boyunca kardeşlik hukuku içerisinde sürmüş bir devlet tecrübesine sahibiz. Sanki, mahkemelerde Türkçe dışında hiçbir dil kullanılmıyordu, sanıklar sadece Türkçe kullanmak zorundalardı. Devletimizin resmî dili Türkçedir, yargılama dili de Türkçedir ve hep böyle kalacaktır. Bundan kimsenin en ufak bir şüphesi olmasın. Şu anda öyle bir tablo çiziliyor ki, mahkemelerde, Türkçe bilmeyen Kürt vatandaşlarımız sanki hiç Kürtçe konuşmuyorlar, Kürtçe savunma yapmıyorlar. Böyle bir şey yok. Türkçe bilmeyen vatandaşlarımız veya yabancı uyruklular kendi ana dillerinde ifadelerini veriyor, savunmalarını yapıyorlar.
Sorun ne?
Tercüman vasıtasıyla bunlar Türkçeye çevrilip dosyalarına giriyor. Şimdi getirilen bu yeni düzenlemeyle farklı bir şey mi geliyor acaba? İnanın hiçbir şekilde farklı bir düzenleme gelmiyor.
Niye getiriyorsun o zaman? Madem farklı bir şey getirmiyor, niye getiriyorsun?
Açıklayacağım şimdi niye getirdiğimizi.
Yani KCK’nın tehdidine boyun mu eğiyorsunuz?
Şu anda devam eden birtakım yargılamalar sanıkların ifadesi alınamadığından dolayı kilitlenmiş durumda. Sanıklar kendi dillerinde ifade vermek istediklerini ve kendi dillerinde savunma yapacaklarını söylemişlerdir. Mahkemeler, sanıkların bu taleplerinin karşılanmasında şu anda yürürlükte bulunan mevzuat anlamında herhangi bir engel olmamasına rağmen, maalesef bu talepleri yerine getirmemiş ve yargılamalar neredeyse kilitlenmiş ve ilerleyememektedir.
Balyoz’da da öyle oldu. Balyoz’da niye söylemediniz? Dürüst değilsiniz. İşinize geldiği zaman…
İşte, uygulamadaki bu aksamayı gidermek amacıyla işbu düzenleme yapılmaktadır. Düzenleme ile aslında mevcut -yürürlükte bulunan- mevzuata göre çözümlenebilecek bir mesele daha açık, daha sarih bir ifade kullanılarak kaleme alınmış ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 202’nci maddesine fıkralar ilave edilerek iddianamenin okunması ve esas hakkında mütalaanın verilmesi üzerine sanığa sözlü savunmasını kendisini daha iyi ifade edebileceğini beyan ettiği başka bir dilde yapabilme imkânı getirilmektedir. Bu imkândan faydalanmak isteyen sanıklar tercüme giderlerini kendileri karşılayacak olup tercüme hizmetleri adli yargı adalet komisyonları tarafından düzenlenen listelerden oluşturulacaktır. Böylece de tercüme hizmetleri bir düzene ve kaliteye kavuşmakta, yargı hizmetlerinde daha iyi hizmet edecek bir yapı oluşturulmaktadır. Türkiye çok farklı etnik topluluklardan oluşup toplumda sınıfsal farklılıklarımız var, cinsiyete dayalı farklılaşmalarımız var, siyasal pozisyonlar var, ideolojik pozisyonlar var, dinî farklılıklar var. Bu farklılıkları ille de problem olarak tanımlamak da gerekmiyor. Bir de etnik farklılıklar var. Bu etnik farklılıkların toplumsallaşması ve siyasete yansıma biçiminde problem var, sıkıntı var. Bunlar karşısında AK PARTİ iktidara gelene kadarki hâkim yaklaşım bizatihi bu farklılıkların bir problem olarak algılanması, dolayısıyla inkâr veya bertaraf edilmesi şeklinde tecelli etmiştir. Bugün ise -Türkiye farklı etnik topluluklardan oluşuyor- bu etnik toplulukların adını koymak gerekir. Adını koyduğumuz bu etnik toplulukların etnik temelde tanımlanmış ferdî ya da kolektif düzeyde birtakım hakları olabilir. Biz bu hakları ulus devletin üniterliğine ve değişmezlerine asla zarar vermeden tanımak istiyoruz ve böylece, bir toplumsal barış sağlamak, Türkiye’nin kanını emen, kaynaklarını sömüren, toplumsal barışı tehdit eden terör problemini ortadan kaldırmak istiyoruz. Şiddeti bir problem çözme metodu olarak da kabul etmiyoruz çünkü şiddet hangi amaçla ve hangi gerekçeyle olursa olsun demokratik siyasetin kabul edemeyeceği bir araçtır. Daha doğrusu, siyasetin hiçbir şekilde aracı değildir. Hiçbir etnik gruba özel bir hak verilmemeli, bu topraklardaki herkese temel hak ve özgürlükler eksiksiz verilmelidir. Temel hak ve özgürlük bağlamında tanınan bir hak böyle görülerek verilmediği zaman ya da vaktinde verilmemiş bir hakkın geç teslimi olarak eğer topluma anlatmazsak bunun bir kesim tarafından taviz olarak algılandığı görülmektedir. Hâlbuki bu bir taviz veya lütuf değil bir haktır ve hakkın zamanında teslim edilmesi de gerekmektedir. Eğer bir topluluğun basit bir hakkı dahi zamanında teslim edilmemişse daha sonra çok büyük talepler ve meselelerle karşı karşıya gelinir ve bu durumda, o haktan talep edenlerin temsilcileri genelde bu hak ihlalini gerekçe kılarak taraftar toplayan fanatik yapılanmalar oluşturabilmektedir. Bunu sadece 202’nci maddede yapılan değişiklikle inhisar etmeyi görüşmekte olduğumuz tasarıya da biraz haksızlık olarak algılamak gerekir. Zira, yapılan değişiklik ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 16’ncı maddesinde düzenlenen hapis cezasının infazının hastalık nedeniyle ertelenmesi hâllerine yeni bir erteleme nedeni getirilmektedir. Yürürlükteki düzenlemeye göre, ceza infaz kurumunda mahkûmun hastalığının mahkûmun hayatı için kesin bir tehlike teşkil etmesi hâlinde hapis cezasının infazı mahkûm iyileşinceye kadar geri bırakılmaktadır. Bu düzenlemeye ilave olarak eklenen yeni bir fıkra ile ağır bir hastalık veya sakatlık nedeniyle ceza infaz kurumu koşullarında hayatını yalnız idame ettirememe hâli de infazın ertelenebilmesi nedenleri arasına alınmaktadır. Bu gerekçeyle, infaza ara verilmesi, ertelenmesi, geri bırakılması için cumhuriyet başsavcılığınca hükümlünün toplum güvenliği bakımından tehlike oluşturmayacağı değerlendirilmesinin yapılması gerekmektedir. Diğer bir düzenleme ise… Yürürlükte bulunan hükümlere göre üç yıl ve daha az süreli hapis cezaları için öngörülen erteleme miktarı, kasten işlenen suçlarda üç yıl, taksirle işlenen suçlarda ise beş yıl veya daha az süreli hapis cezaları bakımından düzenlenmekte, mevcut altı aylık erteleme süresi en fazla iki yıla çıkarılmaktadır. Erteleme her defasında bir yılı geçmemek üzere en fazla iki kez uygulanabilecektir. Erteleme yapılabilmesi için hükümlünün çağrı üzerine gelmesi ve talepte bulunması gerekmektedir. Erteleme kararı cumhuriyet başsavcılıkları tarafından verilecektir. Erteleme imkânından terör suçlarından mahkûm olanlar, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlardan mahkûm olanlar, cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlardan mahkûm olanlar, mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilenler ve disiplin veya tazyik hapsine mahkûm olanlar bu haktan faydalanamayacaklardır. Bu düzenlemeyle, yürürlükteki cezasının infazı, hükümlü ve ailesi için mahkûmiyetin amacı dışında ağır bir zarara neden olacağı anlaşılma gerekçesi kaldırılmakta, mahkûm hiçbir gerekçe göstermeden, yukarıda belirtilen hapis cezaları sınırlı olmak üzere erteleme talebinde bulunabilecektir. Yürürlükte bulunan düzenleme zorunlu ve çok ivedi hâllerde cumhuriyet başsavcılığınca altı ayı geçmeyen sürelerle infaza ara verebilmektedir. Getirilmekte olan yeni düzenlemeyle, zorunlu ve çok ivedi hâller arasına ana, baba, eş veya çocuklarının ölümü veya bu kişilerin sürekli hastalık veya malullükleri nedeniyle ailesinin ticari faaliyetlerinin yürütülebilmesinin imkânsız hâle gelmesi durumu da eklenmektedir. Yürürlükte bulunan düzenlemede üç yıldan fazla hapis cezalarının infazı için doğrudan yakalama emri çıkarılmaktadır. Değişiklikle üç yıllık sınır kasten işlenen suçlarda korunmakta, taksirle işlenen suçlarda ise beş yıla çıkarılmaktadır. Ceza infaz sistemindeki ödüllendirme sisteminin esas ve usulleri tüzükle belirlenmekte iken, bu kez ödüllerin ne olduğu yasa maddesinde bizzat sayılmaktadır. Getirilen yeni ödül sistemindeki uygulama ile kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan evli hükümlülerin eşleriyle ceza infaz kurumu idaresinin yakın nezareti olmaksızın mahrem bir şekilde görüşme yapması ödül olarak düzenlenmektedir. Bu düzenlemede evli hükümlüler en geç üç ayda bir kez olmak üzere, üç saatten yirmi dört saate kadar bu imkândan faydalanabileceklerdir. Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; öte yandan çocuk hükümlüler de ana ve babasıyla veya vasisiyle kurum ya da eklentilerinde en geç iki ayda bir kez olmak üzere üç saatten yirmi dört saate kadar ceza infaz kurumu personelinin yakın nezareti olmaksızın aile görüşmesi yapabilecektir.
Apo da yapacak mı görüşmeyi?
Ödüllendirme sisteminin usul ve esasları ile bu ödüllerden yararlanmanın kapsam ve şartları suç türleri dikkate alınarak yönetmelikle belirlenecektir. Yapılan yeni değişiklikle açık ceza infaz kurumundan ayrılan hükümlülerin nakillerinde kurum görevlisi olmaksızın kendilerinin açık ceza infaz kurumuna gitmeleri sağlanmaktadır. Yürürlükteki mevzuata göre açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülere aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini ve dış dünyaya uyumlarını sağlamak amacıyla yılda en çok 3 kez izin verilmekteyken işbu tasarıyla, izin hakkı 4’e çıkarılmaktadır. Ayrıca, tutuklu ve hükümlülerin ana, baba, eş, kardeş veya çocuğunun ölümü hâlinde veya bu yakınlarının yaşamsal tehlike oluşturacak önemli ve ağır hastalık hâllerinin veya deprem, su baskını, yangın gibi felaketler nedeniyle zarara uğradıklarının belgelendirilmesi koşuluyla verilen izinler esnasında hükümlünün veya tutuklunun geceleyin konaklaması gerektiğinde, bu konaklama mevcut düzenlemede, gittiği yerdeki ceza infaz kurumunda veyahut da bulunmaması hâlinde kolluk tarafından belirlenen güvenlikli bir yerde, bu da genellikle karakol veya nezarethane oluyordu ve hiç hoş olmayan durumlar meydana geliyordu. Bunu bir nebze de olsun önlemek amacıyla, tutuklu veya hükümlünün kendi evinde veya yukarıda sayılan yakınının evinde veya güvenli görülen başka bir yerde konaklamasına, gidilen yerin valisi karar verecektir. Bir başka düzenleme ise, mevzuatımızda infaz süresi kapalı ceza infaz kurumunda geçirilen süre, açık ceza infaz kurumunda geçirilen süre ve koşullu salıverilme tarihi ile bihakkın tahliye tarihi arasındaki süre olmak üzere üç aşamadan oluşmaktadır. Denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezaların infazı, belirli şartları taşıyan hükümlülerin topluma uyum sağlamalarının kolaylaştırılması ve yeniden suç işleme risklerinin azaltılması için kişiye göre belirlenmiş denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle, koşullu salıverilme tarihinden belirli bir süre önce ceza infaz kurumundan salıverilmelerini ifade etmektedir. 5275 sayılı Kanun’un 105/A maddesine göre, hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla, açık ceza infaz kurumunda cezasının son altı ayını kesintisiz olarak geçiren ve koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hâkimi tarafından karar verilmektedir. Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartları oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşmasından itibaren en az altı aylık sürenin geçmiş olması durumunda da aynı haktan yararlanabilmektedirler. Getirilen yeni uygulamayla, geçici bir süre, bu da 31 Aralık 2015 tarihine kadar, biraz önce belirtmiş olduğum altı aylık süre şartı aranmayacak ve bu hükümlüler, talepleri olması hâlinde, derhâl denetimli serbestlik uygulamasından faydalanabileceklerdir. Bu düzenlemeyi bekleyen birçok hükümlü bulunmaktadır. Bu uygulamanın bu hükümlüler için hayırlı olmasını diliyorum. İnşallah denetimli serbestlikte beklenen amaç tam manasıyla hasıl olur ve cezaevine bir daha geri dönmezler. Yargı, önce maddi gerçeği tam olarak ortaya çıkarmak, hükmü de buna uygun olarak oluşturmakla yükümlüdür. Dolayısıyla sanık, tanık ve yargının bütün süjeleri, yargılamaya dair olan her özne, kendisini en iyi hangi dilde ifade ediyorsa öyle ifade edebilmelidir. Aksi durumda mahkemenin gerçeği tam olarak ortaya çıkaramayacağı, dolayısıyla eksik hüküm kuracağı açıktır. Adil yargılanma hakkının ihlal edileceği gerçeği de başka bir sorundur. Şu anda yürürlükte bulunan ve uygulanan Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 202’nci maddesinin (1)’inci fıkrasına göre “Sanık veya mağdur meramını anlatabilecek ölçüde Türkçe bilmiyor ise mahkeme tarafından atanan tercüman aracılığı ile duruşmadaki iddia ve savunmasına ilişkin esaslı noktalar tercüme edilir.” denmektedir. Bu hüküm aslında mahkemeye sanık veya diğer öznelerin ne ölçüde Türkçe bildiklerini tespit görevi veren bir hüküm olmayıp ifadesine başvurulan kişinin, sanığın kendisini en iyi ifade ettiğini düşündüğü dilde yargılama sürecine katılmasını mümkün kılan bir hak düzenlemesidir. Türkiye’de şu anda yürürlükte bulunan mevzuata ve hukuk düzenine göre ana dilde savunma yasağı diye bir yasak olmamasına rağmen, sanki böyle bir yasak varmış gibi ortaya çıkan bir sorun, bir mesele var ki olmayan sorun ve meseleyi yasal düzenlemeyle çözmeye çalışıyoruz. Bu da Türkiye’ye özgü bir durum herhâlde.
Biraz önce konuşanı dinlemedin herhâlde, biraz önce konuşanı.
Bunu şu anda yargılamada devam eden mahkemeler mevcut mevzuata göre çözme imkânları varken çözmedikleri için bizim önümüze gelmiştir, Türkiye’nin gündemine gelmiştir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi asgari standartları içermektedir, öngörmektedir. Bu nedenle, sözleşmeye taraf devletler insan haklarının korunmasının sağlanması amacıyla daha kapsamlı düzenlemeler yapmakta serbesttir, yapabilirler. Dolayısıyla, tasarıyla öngörülen düzenlemeler savunma hakkının bir gereği olarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nden daha ileri bir düzenleme getirmektedir. Tasarı savunma hakkının gereği gibi hayata geçirilmesi hususunda önemli bir adım olarak değerlendirilmelidir. Kaldı ki savunma hakkını genişletmeye yönelik olan bu tasarı Anayasa’mızın 2’nci maddesinde yer verilen millî dayanışma ve adalet anlayışı, insan haklarına saygılı olma ve demokratik hukuk devleti ilkelerinin de bir gereğidir. Bir defa daha tekrarlamak istiyorum: Getirilen düzenlemeyle yargılama dili değişmemektedir. Şüphesiz ki Türkiye Cumhuriyeti devletimizin resmî dili ve yargılama dili Türkçedir. Tasarıdaki bu düzenlemeyle Anayasa’mızdaki “Hak arama hürriyeti” başlığı altında 36’ncı maddesinde düzenlenen ve temel haklar ve ödevler arasında sayılan savunma hakkının daha iyi kullanılabilmesi ve uygulamada karşılaşılan birtakım sorunların giderilmesine yönelik olarak savunma hakkını güçlendirici bir adım olarak kabulü gerekmektedir. Ayrıca tasarı, itirazlara konu edildiği gibi ana dilde savunma hakkı tanıma amacı güden bir düzenleme de öngörmemektedir. Zira, yurt dışında yaşayan birçok vatandaşımızın Türk anne ve babadan dünyaya gelmesine karşın yurt dışında doğmaları ve uzun yıllar yurt dışında yaşamaları nedeniyle Türkçeyi iyi kullanamadıkları gibi, Türkiye’de de kendi ana dili Türkçeden başka bir dil olmasına karşın yeterince o dile vâkıf olmayan kişiler bakımından benzer durumlar söz konusu olabilmektedir. Bu nedenlerden, iş bu tasarıda kullanılan “kendisini daha iyi ifade edebileceği dil” kavramı “ana dil” kavramından daha geniş bir çerçeveyi ifade etmektedir. Bu nedenle artık Türkiye temel hak ve özgürlükler bakımından muhtelif uluslararası belgelerle sözleşmelerde belirlenmiş asgari standartlardan daha üst standartları hedef almakta ve böylece bu standartların üstündeki düzenlemelerle standartları belirlenen bir ülke olmadığını da bu düzenlemeyle göstermektedir. Getirilmiş olan düzenlemenin, tasarının ülkemize, milletimize, yargı sistemimize hayırlı olmasını diliyor, bir kez daha Mevlit Kandilinizi kutluyorum. Hayırlı günler diliyorum efendim.
Tasarının tümü üzerinde şahsım adına söz aldım değerli arkadaşlar, sizleri saygılarımla selamlıyorum. Tabii tümü üzerinde dört siyasi parti de grupları adına konuşmaları yaptılar. Sanıyorum bizleri izleyen vatandaşlarımız da az çok yasanın aslında ne için getirildiğini anlamıştır diye düşünüyorum. Ben şöyle gireceğim konuya: Şimdi, mevcut uygulama, yasalarımızda, Türk Ceza Kanunu’nda, Ceza Muhakemesi Kanunu’nda, Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası sözleşmelerde -ki bir tanesi biliyorsunuz Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, bir tanesi Birleşmiş Milletlerin Siyasi ve Medeni Haklar Sözleşmesi- bu konuyla ilgili mevcut yükümlülükler -ki biz Türkiye olarak ikisine de tarafız- mevzuatımızda bunlar ne kadar var, ne kadar yok? Ben şimdi şöyle düşünüyorum: Bir eksiğimiz var demek ki yani Türkiye'de bir yanlış var. Türkiye'de vatandaşlarımız mahkemelerde, adliyede, savcının karşısında, hâkimin karşısında veya kolluk kuvvetlerinin karşısında yeterince kendilerini ifade ederken bizim mevzuatımız onların savunma haklarını yeterince garanti altına almamış ve eksiğimiz var. Bizi izleyen vatandaşlarımız bunu öyle düşünüyordur diye değerlendiriyorum. Bakın, bizim Ceza Muhakemesi Kanunu’muzun 202’nci maddesi, mevcut (1)’inci fıkra duruyor yani (1)’inci fıkra yerinde duruyor, birtakım ilaveler geliyor. Şimdi, (1)’inci fıkra Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6’ncı maddesindeki ilgili fıkra (E) ya da (F) fıkrası olabilir, onun karşılığı. Yine, taraf olduğumuz -az önce bahsettim- Siyasi ve Medeni Haklar Sözleşmesi Birleşmiş Milletlerin, biz de 2000 yılında sanıyorum taraf olmuşuz, onun da 14’üncü maddesi var. O 14’üncü madde de hemen hemen benzer yükümlülüğü taşıyor, diyor ki: “Mahkemede kullanılan dili anlamıyor veya konuşamıyorsa bir kişi, tercümanın parasız yardımından faydalandırılır.” Türkiye'ye bunu da yükümlemiş. Şimdi, (1)’inci fıkraya bakıyorsunuz, değerli arkadaşlar, hepimiz okuduğumuzda şunu görüyoruz: “Meramını anlatacak kadar Türkçeyi bilmeyen bir kişiye mahkeme tarafından tercüman atanır ve bedeli devlet tarafından karşılanır.” diyor. Ben de uygulamadan geldim, burada hukukçu arkadaşlarımız var, onlar da mutlaka karşılaşmıştır, bugüne kadar bu kapsamda yani Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası anlaşmaların bize yüklediği yükümlülükler ve mevcut, Türkiye'deki bizim yasal mevzuatımızdaki hükümler kapsamında bir sorunla karşılaştınız mı? Türkiye'nin 81 ili, 7 bölgesi yani burada arkadaşlarımız var, Güneydoğu’daki illerimiz için konuşayım, Hakkâri’nin herhangi bir köyündeki vatandaş, Mardin’in, Van’ın, Siirt’in, Bingöl’ün bir köyündeki vatandaşımız mahkemeye gittiğinde -adli veya cezai mahkeme- veya bir kolluk kuvvetine gittiğinde “Ben Türkçeyi bilmiyorum…” Türkçeyi bilmemesi devletin ayıbıdır. Yani bizim devletimiz… Anayasa’mızın 42’nci maddesinin son fıkrası var, ne diyor? Orada “Eğitim ve öğretim kurumlarında Türkçeyi tüm vatandaşlarına okutacak…” Hatta orada şunu diyor: “Türkçe dışında başka bir dil, eğitim ve öğretim kurumlarında hiç kimseye ana dilini resmî dil olarak okutamazsınız.” diyor, yani bağlamış zaten. Ama devlet olarak sen eksik yapmış olabilirsin görevini -biz Türkiye Cumhuriyeti olarak- ve vatandaşlarımızın bir kısmı Türkçeyi bilmiyor olabilir. Yani herhangi bir insan adliyeye gittiğinde hâkime “Ben bilmiyorum yeterince Türkçeyi ve kendimi ifade edemeyeceğim.” dediğinde neyle karşılaşıyor değerli arkadaşlar? Derhâl tercüman tayin ediliyor mu, edilmiyor mu? Derhâl tercüman tayin ediliyor. Hiçbir sorun var mı? Hiçbir sorun yok. Bakın, sorun başka -yani az önce de konuşuldu- sorun ne? Yani Türkiye, bugünkü, bugüne kadar olan uygulamalar nedeniyle, az önce bahsettiğim o iki tane uluslararası anlaşmanın da tarafı olmamız vesilesiyle herhangi bir mahkûmiyet kararı almış mı? “Ya, yanlış yapıyorsunuz, işte bize bu konuda birtakım davalar geliyor ve bu davalarda Türkiye’de siz vatandaşın adil yargılanma hakkını…
Bugün basında var, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 65 bin euroya mahkûm ettiği.
… savunma hakkını engelliyorsunuz.” diye bir mahkûmiyet kararı var mı Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinden değerli arkadaşlar?
Kürtçeden dolayı 65 bin euroluk mahkûmiyet var.
Yok, yok. Bakın, kimse kimseyi kandırmayacak. Burada, biz… AKP’nin birtakım yerlerde yapmış olduğu anlaşmalar var, görüşmeler var. Şimdi bu görüşmeler kapalı kapılar ardındaydı, ta ki Oslo’ya kadar. Yani Oslo’da zaten beşe kadar yapılmış. Sayın Başbakanı -hatırlıyorum- zaman zaman buradan da söyledim kürsüden, özellikle referandum sürecinde, buradan da söyleniyor, Kayseri var, Samsun var… Yani Sayın Başbakan, bunlar dile getirildiğinde “Ya, siz terör örgütüyle oturuyorsunuz, konuşuyorsunuz ve bunun meşruiyeti nerede, yasal dayanağı nerede?” diye insanlar sorguluyor. Ne konuşuyorsunuz? Bir şey konuşuyorsanız, çıkacaksınız, diyeceksiniz ki: “Yasal dayanağı bu, Anayasa’nın şu maddesi, yasaların şu maddesine göre ben şu pazarlıkları yaparım.” Vatandaş sorguluyor, bizler sorguluyoruz, basın sorguluyor. Başbakan şunu söylüyordu “Bunları ileri sürenler şerefsizdir.” diyordu. O anda, Sayın Başbakan bunları söylerken, gönderdiği özel temsilcileri pazarlık yapıyordu değerli arkadaşlar. Şimdi, ben bunları söyleyince… Ben bunları komisyonda da zaman zaman söylüyorum, aslında söylemekten de üzülüyorum ama sizin de hoşunuza gitmiyor. O görüşmelerde -ses kaydı veya yazılı görüşmelerde- her şey konuşulmuş. İşte onun uzandığı sonuç, iş buralara kadar gelmiş, arkasından neler gelecek sizler de göreceksiniz, hep beraber göreceğiz. Yani orada -teröristlerin ismini söylemeyeyim ama- Oslo’da PKK’lılarla bizim devletimizin… Sayın Başbakan diyor ya “Biz görüşmüyoruz Hükûmet olarak.” Kim görüşüyor? “Devlet görüşüyor, devletin yetkilileri görüşüyor.” Gerçi gönderdiği kişi o zaman Başbakanlık Müsteşar Yardımcısıydı şu anda MİT Müsteşarı Sayın Fidan ama başka yetkililer de var. Bakın, değerli arkadaşlar, orada bir PKK’lı diyor ki görüşmelere katılan: “Ya, bu konuları, sizden talep ettiğimiz konuları en kısa zamanda çözmenizi istiyoruz.” Peki, bizim yetkilimiz ne diyor? Okuyorsunuz veya dinliyorsunuz “Ya, sizin talepleriniz çok geniş, geniş bir skalaya yayılmış. Yani Anayasa değişikliği var, teröristbaşının serbest kalması var, işte ana dilde eğitim ve diğer konular var. Yani, bunları bizim, Türkiye'de üç ayda, altı ayda, bir yılda -hatta iki yılı da söylüyorum, üç ay, altı ay, bir yıl ve iki yıl- mümkün değil. Ya biz bunları nasıl geçireceğiz? Türkiye'de muhalefet var, halka nasıl anlatacağız?” diyor. Şimdi, buradan bir normal hafızası olan ve normal zekâsı olan bir vatandaşımız şunu sorgulayamaz mı değerli arkadaşlar: Aslında onları kabul etmiş bizim yetkililerimiz yani bu pazarlığı, bu görüşmeleri yapanlar, aslında PKK’yla, oradaki yetkilileriyle PKK’nın bu konuları “Aslında biz, evet, yapacağız, yapacağız da bizim bir sorunumuz var. Bizim sorunumuz zaman sorunu, başka bir sorunumuz yok, bizim zamana ihtiyacımız var.” demekten başka bir şey söylemişler mi o görüşmeler içerisinde? O görüşmeler içerisinde arkadaşlar bunlar da var, bakın, bunlar da var. Şimdi, AKP’li milletvekili arkadaşlarımızın, ben inanıyorum, şu gelen düzenlemeyi hiçbiri içine sindirmiyor, bunu tüm içtenliğimle söylüyorum, sindirmiyor fakat siyasi bir talep, siyasi bir düzenleme ve maalesef burada biraz gözü budaktan sakınmama var. Yani AKP iktidarı, Hükûmet, Başbakan, kimse artık… Geldi değil mi, bunu geçireceksiniz. Fütursuzca bir yaklaşım, doğru değil. Komisyonda da söyledik “Bu, olmaz.” Hatta -işte, maddeler görüşülmeye başlayınca önergemiz var- alt komisyonda önerge verdik. Bu işi çözelim; gelin, birinci fıkrayla yeniden, sıfırdan çözelim. Gelin bu ülkede bu tartışmayı yaratmayalım. Önergemiz çok netti. Yani şimdi siz, birinci fıkra orada durduğu yerde duruyor, ardından ne diyeceksiniz bu millete? Orada diyor ki “Türkçe bilmeyen için bu haklar var.” Ve bu haklar tüm uluslararası anlaşmalara göre tanınmış. Ee o zaman, Türkçe bilmesine rağmen insanlara siz mahkemelerde istediği dili kullandırmaya kalkarsanız… Arkadaşlar, Anayasa’nın 3’üncü maddesi “Türkiye Devleti, ülkesi ve milletiyle bölünmez bir bütündür. Dili Türkçedir.” diyor. 4’üncü maddesi “değişmez” diyor.
Senin Anayasa’n ırkçıdır, tekçidir. Ne yapalım yani, ona mı mahkûm olalım?
42’nci maddesinin son fıkrasını az önce söyledim; açın, bakın. Yani “Türkçe dışında hiçbir dil eğitim ve öğretim kurumlarında okutulamaz.” diyor değerli arkadaşlar “Ana dil olarak okutulamaz.” diyor. Şimdi, bu mevzuat çerçevesinde siz, Anayasa’ya aykırı olan bu düzenlemeyi nasıl geçireceksiniz buradan? Şimdi Komisyonda -alt komisyon, üst komisyon- konuştuk. Profesör arkadaşlarımız geldi, hocalarımız geldiler. Bakın, bir tek bilim adamı “Bu yasa Anayasa’ya aykırı değildir.” diyemedi. Hele hele bir komedi yaşandı en son ana komisyonda. İzzet Hocam ve diğer hocamız sanıyorum -Ben kendileriyle zaten burada karşılaşmıştım- ana komisyona gelemediler, kaçtılar. Daha doğrusu gönderildiler ki, kendilerine şu sorulmuş: “Hocam, işte ne diyeceksiniz? “ “Vallahi biz komisyonda, alt komisyonda ne dediysek, söyledik. Anayasa’nın ilgili maddeleri değişmeden bunu yasayla yapamazsınız. Yasayla dolanarak Anayasa’yı değiştiremezsiniz. Biz bunu söyleyeceğiz.” Onlara şu söylenmiş: “Peki Hocam, o zaman teşekkür ediyoruz katkılarınız için. Siz işinize bakın.” denilmiş. Biz bağırdık, çağırdık hocalar geldiler. Bakın arkadaşlar, Anayasa’ya aykırı bir düzenleme, yani bunun… Yani bir laf var ya hani söylüyoruz zaman zaman “Kral çıplak, ötesi yok.” Bu düzenlemede ısrarcı olmayın. 1’inci madde dışındaki maddelere Cumhuriyet Halk Partisi olarak… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] 1’inci madde dışındaki maddelere bir itirazımız yok arkadaşlar. Yani 2’nci maddeye de var tabii 1’le bağlantılı olan 2’nci maddeye. Diğer maddeleri biz zaten destekliyoruz. Onlarla ilgili daha iyileştirici önergeler vereceğiz yani 5275 kapsamındaki düzenlemelerde bir sorun yok ki, biz de destek veriyoruz, MHP de destek verecek. Teşekkür ederim.
Şimdi, şahsı adına söz isteyen Hakan Çavuşoğlu, Bursa Milletvekili.
Sayın milletvekilleri, AK PARTİ olarak yola çıktığımız tarihten itibaren Türkiye’nin demografik gerçeklerini nazara alarak, farlılıkları bir zenginlik olarak gördük. Farklı toplumsal kesimleri reddeden tek tipleştirici, homojen bir ulus inşa etmeye dönük, baskıcı ve inkârcı siyasi yaklaşımları elimizin tersiyle ittik. Ülkemizin birlik ve bütünlüğünün daha fazla demokrasi, daha fazla özgürlük ile sağlanacağını benimseyen bir siyasi yaklaşım ortaya koyduk. Bugün artık, tabu olarak kabul edilen ve yıllarca halının altına süpürülen sorunlar rahatlıkla konuşulmakta, çözüme dönük adımlar atılmakta, böylelikle çevreyle merkez arasındaki makas kapanmakta, Türkiye normalleşirken devlet millet kucaklaşması yaşanmaktadır. Sayın milletvekilleri, müzakere ettiğimiz tasarı hakkındaki tartışmalar başka bir dilde savunmaya ilişkin, Ceza Muhakemesi Kanunu’nda yapılan değişiklik etrafında yoğunlaşmış ise de Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un muhtelif maddelerinde çağdaş ceza ve infaz hukukunun gereklerine uygun olarak gerçekleştirilen değişiklikler gözden kaçırılmamalıdır. Bu nedenle, tutuklu ve hükümlüler lehine getirilen yeniliklerden bahsettikten sonra tasarının çerçeve 1’inci maddesinde öngörülen savunma konusundaki değişikliklere değineceğim. Sayın milletvekilleri, tasarının yürürlüğe girmesiyle birlikte cezaevi koşullarında hayatını yalnız idame ettiremeyecek düzeyde ağır hasta ve sakat olan hükümlüler için infazın ertelenebilmesinin yolu açılmakta, hükümlü ve tutuklulara ödül olarak eşleriyle görüşme olanağı tanınmakta, böylelikle ceza infaz kurumlarında bulunan yaklaşık 40 bin evli hükümlü ve tutuklunun eşleriyle mahrem bir şekilde zaman geçirmelerine imkân sağlanarak aile birliğinin korunması hususunda önemli bir adım atılmaktadır. Yine, çocuk hükümlüler için de ana babasıyla aile görüşmesi yapabilmelerinin önü açılarak çocukların sağlıklı gelişimine katkı sunulmaktadır. Diğer yandan, ölüm veya hastalık nedeniyle mazeret izni verilen hükümlü ve tutukluların valilik kararıyla gittikleri yerde kendi evlerinde ya da bir yakınının evinde veyahut güvenli görülen bir başka yerde gece konaklayabilmelerinin önü açılmaktadır. Ayrıca infazın ertelenmesiyle ilgili mevcut koşullar genişletilmekte, doğrudan yakalama emri düzenlenmesinin sınırları daraltılmakta, iyi hâlli hükümlü ve tutuklular için azami ziyaret süresi, tek kişilik odada televizyon bulundurma gibi ödüllendirme alternatifleri getirilmektedir. Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’da yapılması öngörülen bu düzenlemelerle bir yandan hükümlülerin dış dünyayla daha iyi ilişki kurmaları ve toplumsal hayata uyum sağlamaları amaçlanmakta, diğer yandan da eksiksiz demokrasi için yürüdüğümüz yolda biraz daha mesafe katetmeyi amaçlamaktayız. Sayın milletvekilleri, tasarının çerçeve 1’inci maddesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 202’nci maddesinde değişiklik öngörülmekte, sanığa iddianamenin okunması ve esas hakkındaki mütalaanın verilmesi üzerine sözlü savunmasını kendisini daha iyi ifade edebileceğini beyan ettiği başka bir dilde yapabilmesine olanak sağlanmaktadır. Öte yandan, sanık meramını anlatabilecek düzeyde Türkçe bilse bile savunmasını kendisini daha iyi ifade ettiğini beyan ettiği dilde yapmak istediği takdirde tercüman masraflarının sanık tarafından karşılanması öngörülmektedir. Sayın milletvekilleri, bu değişikliğin amacı savunma hakkının genişletilmesi, Anayasa’nın 36’ncı maddesinde hükme bağlanan hak arama hürriyeti ve tarafı olduğumuz Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6’ncı maddesinde hükme bağlanan adil yargılanma hakkının tam anlamıyla hayata geçirilmesidir. Yargı, maddi gerçeği tam olarak ortaya çıkarmak, hükmü de buna uygun olarak oluşturmakla yükümlüdür. Dolayısıyla sanık kendisini en iyi hangi dilde ifade ediyorsa öyle ifade edebilmeli ki mahkeme gerçeği tam olarak ortaya çıkarsın ve yanlış hüküm kurulması tehlikesiyle karşılaşılmasın. Kendisine isnat edilen bir fiil nedeniyle cezalandırma tehdidiyle sanık sandalyesinde oturan kişi, savunmasını her türlü kaygı ve endişeden uzak, güven içerisinde, ifade etmek istediklerinin anlaşılmayacağı tereddüdünü taşımadan yapabilmelidir. Böyle bir savunma ise, ancak sanığın kendisini daha iyi ifade edebileceği bir dilde yapabilmesiyle mümkün olacaktır. Hâl böyle olmakla birlikte, gerekçesi savunmayı güçlendirmek olan değişikliğe amacını aşan anlamlar yükleyerek “ülke bölünecek” tezviratında bulunmak, bir kez daha ülke gerçeklerine sırtını dönerek konuyu istismar zeminine çekmekten başka bir şey değildir. Sayın milletvekilleri, öte yandan, öngörülen değişikliğin dünyanın hiçbir ülkesinde uygulamasının bulunmadığını ileri sürmek ülke gerçeklerine yabancı olunduğu gibi dünyada yaşananlardan da bihaber olmaktır.
Söyle, söyle.
Örneğin, Kosova ve Makedonya cumhuriyetlerinde yaşayan soydaşlarımız meramlarını anlatacak düzeyde Arnavutça ya da Makedonca bilseler dahi Türkçe olarak savunma yapabilmektedirler.
Onların egemenlik iddiası yok, devlet olma iddiası yok.
Şimdi değişikliğe karşı çıkanlara soruyorum: Yarın, Kosova ya da Makedonya “Üniter yapımız tehlikede, bölünme riski taşıyoruz” iddiasıyla bu haktan soydaşlarımızı yararlandırmak istemediği takdirde soydaşlarımızın bu hakkını nasıl savunacaksınız?
Ya nereye gittin ya? Ne alakası var?
Yanı sıra Rodos’ta, İstanköy’de, Köstence’de, kısaca dünyanın muhtelif yerlerinde böyle bir talebi bulunan soydaşlarımıza ne cevap vereceksiniz?
Sayın milletvekilleri, öte yandan ana muhalefet partisindeki zihin bulanıklığı, kafa karışıklığı bu değişiklikte de kendini göstermektedir.
Sen kendi zihnine bak!
CHP, Ceza Muhakemesi Kanunu’nda öngörülen bu değişikliği Anayasa’ya, Anayasa’nın değiştirilemez hükümlerine...
Dolanıyorsunuz, dolanıyorsunuz!
... Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’ne aykırı olduğundan bahisle şiddetle eleştirmekte, öngörülen değişikliği Türkiye’nin üniter yapısına bir tehdit olarak göstermektedir. Ancak CHP’nin bahsettiğimiz gerekçelerle eleştirdiği bu değişikliğe alternatif olarak Adalet Komisyonunda sunduğu önergesi tam bir paradoks, hatta ironik bir durumu yansıtmaktadır.
Anlamamışsın, anlamamışsın.
Bakınız, CHP’nin önergesini sizlerle paylaşmak istiyorum. CHP’nin önergesinde aynen “Yeterince Türkçe bilmediğini beyan eden sanık ve mağdura bedeli devlet tarafından karşılanmak üzere mahkemece tercüman tayin edilir.” denilmekte. Yine bu hükmün, soruşturma evresinde şüpheli, mağdur ve tanıklar hakkında da uygulanması öngörülmektedir.
Devamını oku, devamını.
“Bu hak kötüye kullanılamaz”ı unutuyorsun. Hakan Bey, hakkın kötüye kullanılmasını unutuyorsun.
Sayın milletvekilleri, siz bir yandan tasarıda öngörülen değişikliği bilumum üst normlara aykırı bularak Türkiye’nin üniter yapısını tehdit ettiğini iddia edeceksiniz, diğer yandan da bu içerikteki bir önergeyi getireceksiniz.
Gerekçeyi oku, devamını oku.
Siz, bu önergeyle parti içi dengelerinizi gözeterek ikircikli bir tavır ortaya koyabilirsiniz ancak kamuoyunu yanıltamazsınız.
Sen devletin dengesinden bahset.
Önergenin yarısını okumadın, devamını oku.
Zira bu önerge tasarıyla getirilen değişiklikten de öte bir önergedir. Bir kere bu önerge mahkemeye sanığın ne ölçüde Türkçe bildiğini tespit görevi veren bir hüküm içermemektedir. Bu nedenle, önergeye göre, yeterince Türkçe bilmediğini sadece beyan eden ya da Türkçe biliyor olmakla birlikte yeterince bilmediğini söyleyen veyahut meramını anlatacak düzeyde Türkçe bildiği hâlde yeterince bilmediğini ileri süren sanık istediği dilde yani kendisini daha iyi ifade edebileceğini beyan ettiği dilde savunma yapabilecektir. Bu durumda, verilen önergenin getirilen değişiklikten ne farkı var? Hatta sizin önergenize göre sanık yargılamanın her safhasında Türkçeden başka bir dilde savunma yapabileceği gibi bu haktan mağdur ve tanıklar da yararlanacaktır. Üstelik, tercüman giderleri de devlet tarafından karşılanacaktır. İşte, bu nedenlerle CHP’nin önergesi tasarıyla getirilen değişiklikten öte imkânlar tanıyan bir önergedir. Hâl böyle olunca CHP’nin tasarıdaki değişikliği eleştirmesi ya da karşı çıkması mümkün değildir. Sayın milletvekilleri, Türkiye AK PARTİ ile yeni ufuklara yelken açmıştır, Türkiye artık eski Türkiye değildir. Türkiye’yi eski Türkiye üzerinden okuyanlar Hükûmetimizin evvelce gerçekleştirdiği demokratikleşme reformlarına gösterdikleri dirençlerinde nasıl ki yanılmışlar ise mezkûr değişiklik konusunda da yanıldıklarını çok geçmeden anlayacaklardır. Tasarının yasalaşmasının ülkemize ve milletimize hayırlı olmasını diler, Genel Kurulu tekrardan saygıyla selamlarım.
Teşekkür ediyorum. Buyurun Sayın Tarhan.
Sayın Başkan, hatip, grubumuza sataştı.
Ne diye sataştı Sayın Tarhan? Ne söyledi?
Zihin bulanıklığından söz etti, “Cumhuriyet Halk Partisinin zihin bulanıklığı vardır.” dedi, Sayın Başkan. İşittiniz mi bilmiyorum? Grubumuz adına Sayın Dilek Akagün Yılmaz yanıt verecek.
Sayın Yılmaz, Uşak Milletvekili, buyurun.
Çok teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Hakan Bey kendi kafa karışıklığını buraya yansıttı. Komisyonda da bunları çok fazla tartıştık. Zihin bulanıklığı bizde değil, samimiyetsizlik bizde değil, sizde arkadaşlar. Gerçeği söyleyemiyorsunuz. Bu halka gerçeği söyleyemiyorsunuz. “Biz söz verdik Oslo’da, biz söz verdik İmralı’ya. Onun için de bu ‘ana dilde savunma’ adını verdiğimiz tasarıyı getiriyoruz. Bir süre sonra kamuda ana dil hizmetini, bir süre sonra ana dilde eğitimi, ardından da Anayasa Uzlaşma Komisyonuna BDP tarafından verilen yirmi özerk bölgeli Türkiye önerisini kabul edeceğimizi, karşısında da başkanlık sistemiyle ilgili pazarlık yapacağımızı; bunların biz pazarlığını yapıyoruz, bunları kabul ediyoruz.” diyemediğiniz için kendi zihin karışıklıklarınızı bizlere atfetmeye çalışıyorsunuz. Bizlerde hiçbir zaman bir zihin karışıklığı olamaz arkadaşlar. Bu ülkenin kurucu felsefesi, kurucu iradesidir Cumhuriyet Halk Partisi. Bu ülkenin üniter yapısının bozulmasına, bu ülkenin üniter yapısının paramparça edilmesine; İmralı’yla, Oslo’yla pazarlık yaparak bunları yapmanıza asla izin vermeyeceğiz. Cumhuriyet Halk Partisi ve -Başbakanın söylediği gibi, hatta Washington Post’un söylediği gibi- ulusalcılar, antiemperyalistler, bu ülkenin bağımsızlığına düşkün olan ama bu ülkenin kardeşçe birlikte yaşamasını isteyen insanlar olarak asla sizin bu emellerinizin yerine getirilmesine izin vermeyeceğiz arkadaşlar.
Ben seninle kardeş olmak istemiyorum. Senin kardeşliğini kabul etmiyorum.
Bunu böyle bilesiniz.
Oscar alırsın!
Kendi kafa karışıklığınızı başkalarına atfetmeyesiniz. Sizin de örnek verdiğiniz yerlerin federasyon olduğunu, federe devletler olduğunu gayet iyi biliyorsunuz Hakan Bey. Çünkü sizin de yolunuz federasyona gideceği için üniter yapıdaki hiçbir devleti örnek gösteremiyorsunuz.
Ya, bu film Oscar kazanır, Oscar!
Üniter yapıya sahip bütün Avrupa ülkelerinde… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Teşekkür ederim.
Buyurun Sayın Ünal.
Efendim, AK PARTİ Grubunun getirdiği bir düzenlemeyle ilgili, konuşmacı “Oslo ve İmralı’ya verdiğiniz sözleri yerine getiriyorsunuz.” gibi bir iftira ifadesi kullanmıştır. Lütfen, söz hakkı istiyorum 69’a göre.
Doğru değil mi? Yüzde 95 anlaşılan şey değil mi Mahir Bey?
Peki, Sayın Ünal, buyurun. Böyle bir görüşme yok mu Sayın Ünal? Sataşma nedeniyle iki dakika…
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; yıllarca bu ülkenin sorunlarını çözmek için hiçbir irade kullanmamış, hiçbir inisiyatif kullanmamış, hiçbir risk almamış -hiçbir risk, altını çizerek söylüyorum- ve vesayetçi sistemin kurulmasının siyasal ayağını oluşturmuş olanların, AK PARTİ’nin bu millete verdiği sözleri yerine getirmek için risk almasını anlamasını beklemiyoruz.
AK PARTİ millete verdiği sözleri yerine getirir. AK PARTİ bu milletin temel hak ve özgürlüklerini hiç kimseyle pazarlık malzemesi yapmaz. AK PARTİ ancak millete verdiği sözü yerine getirir.
Oslo’da ne yapıyordunuz, çay içmeye mi gittiniz? Evcilik mi oynuyordunuz?
Sizi devletin Oslo’da, devletin İmralı’da, kanayan bir yarayı, terör sorununu nihayetlendirmek için yürüttüğü bir süreci sabote etmeye çalışmakla suçluyorum.
Yüzde 95 anlaşılan nedir, bunlar değil mi Mahir Bey?
Biz, sadece bir şeyi müzakere ederiz: Terörün sonlandırılmasını müzakere ederiz, kanın durdurulmasını müzakere ederiz.
Kiminle müzakere ediyorsun?
Bu aziz milletin hakkını ve hukukunu kimseyle müzakere etmeyiz. Saygılar sunuyorum Sayın Başkan.
Bir tek terörün bitirilmesi diye Oslo’da hiçbir şey yok. Anayasal düzen var, dil var, egemenlik var. Niye milletvekillerini kandırıyorsunuz?
Sayın Başkan, hatip sataştı grubumuza…
Sesinizi yükseltir misiniz? Anlaşılmıyor Sayın Tarhan, lütfen…
Gürültüyü durdurursanız…
Grubunuz yapıyor efendim.
…beni de işitebilirsiniz ama uğultuyu durduramıyorsunuz Genel Kurulda.
Buyurun. İki dakika söz veriyorum Sayın Tarhan sataşma nedeniyle.
İki dakikaya da gerek yok Sayın Başkan.
Lütfen, yeni bir sataşmaya mahal vermeyelim.
Sayın Dilek Akagün Yılmaz’ın konuşmalarına tamamen katılıyorum. Oslo görüşmeleri sırasında yüzde 95 anlaşmadan söz edenler sizlerdiniz; ayrıca, şehirlerin bombalarla doldurulduğundan söz eden, buna ilişkin bilginiz olduğunu söyleyenler de sizlerdiniz. Şimdi, sureti haktan görünüp çözümden, barıştan söz ediyorsunuz. Bu halkın zekâsıyla aslında alay ediyorsunuz. Bence, daha önceki görüşmelerde kimin şerefsiz olduğunu iddia ederken ciddi ciddi düşünmeliydiniz çünkü bu süreç, inanın, sizler için bir turnusol kâğıdı diyorum. Teşekkür ederim Sayın Başkan.
Sayın milletvekilleri, birleşime 20.10’a kadar, bir saat ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 56’ncı Birleşiminin Beşinci Oturumunu açıyorum. 365 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın tümü üzerindeki görüşmelere devam edeceğiz. [[Devam]] Şimdi yirmi dakika süreyle soru-cevap işlemi yapılacaktır. On dakika soru sorma, on dakika cevap verme süresi. Yerinde olmayan ve sisteme giren sayın milletvekillerine, geldiklerinde, tekrar, soru sorma hakkı verilecek. Sayın Erdoğan, buyurun.
Sayın Başkan, teşekkür ediyorum. KCK davasında sanık var ama bebek katili sanık değil. Örgütü cezaevinden yöneten bebek katili, KCK davasında niçin sanık değildir? Sayın Başbakana BOP Eş Başkanlığı görevini kim vermiştir? Sayın Başbakan diyor ki: “Oslo’da, İmralı’da görüşmeleri devlet yapıyor.” Buna göre, iktidar hangi devleti yönetiyor? Bu görüşmeleri yapan MİT Müsteşarı ve diğer devlet yetkililerini hangi hükûmet atamıştır? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Halaman…
Sayın Başkanım, teşekkür ediyorum. Şimdi, Sayın Bakanımıza, temel yasa olarak gelen bu taslakla ilgili şöyle bir sorum var: Son bütçe görüşmeleri yeni bitti. Bu bütçe görüşmelerinin sonucunda ülkemizin iç, dış borcu 549 milyar dolar; her tarafa borcumuz var. Dış politikada, ülkemizin güvenliği son zamanlarda Patriot’lara teslim edildi. Şimdi, bu PKK talebini karşılamak için -dilde, dinde, eğitimde- bunu bir dayatma gereği mi yapıyor, yoksa kendi istediği için mi bu taslağı hazırlayıp buraya getiriyor? Buna cevap verirse memnun olurum. Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Erdem…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, birinci sorum: Bölücü terör örgütüyle yürütülen Oslo mutabakatının moderatörü olarak görev yaptınız. Ana dilde yargılama düzenlemesi de bu mutabakatta yer alıyor muydu? İkinci sorum: Kürtçeyle ilgili yaptığınız bütün düzenlemeler göz önünde bulundurulduğunda, Kürtçe kamu hizmetlerinden istifade düzenlemesini de geçirirseniz, Kürtçenin ikinci resmî dil olmasının önünde herhangi bir engel kalıyor mu? Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. Sayın Oğan…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakan, bu düzenlemeyle mahkûmların eşleriyle beraber olma imkânı sağlanacağını ifade ediyorsunuz. Buna Abdullah Öcalan, bebek katili de dâhil midir, Hükûmetinizin bu konuda nasıl bir çalışması vardır? Lütfen net şekilde cevap verin. Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. Sayın Yılmaz…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, bu PKK militanlarıyla kucaklaşan BDP milletvekillerinin dokunulmazlıklarının kaldırılacağını gerek Sayın Başbakan gerekse Hükûmet yetkilileri iletti. Bu sözünüzde duruyor musunuz? İkinci sorum da: Peki, bu PKK’lılarla kucaklaşan BDP’lilerin dokunulmazlıkları kaldırılacak da teröristbaşıyla kucaklaşanlar veya temas edenlerle ilgili herhangi bir girişiminiz olacak mı? Açlık grevlerinin sona erdirilmesi ve teröristbaşıyla görüşmelerin başlatılmasında bölücü çevreler tarafından hangi bakana teşekkür edildi? Size mi, Adalet Bakanına mı teşekkür edildi? Bu süreçlerde Türk milletinden gizli olarak yürüttüğünüz faaliyetler nelerdir? Teröristbaşı Abdullah Öcalan’a verilen televizyon, kendi talebi üzerine mi verilmiştir, yoksa Başbakanın talimatı üzerine siz mi verdiniz? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Doğru…
Teşekkür ederim Sayın Başkanım. Sayın Bakana sormak istiyorum: Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 202’nci maddesine göre, son beş yılda, kendisini ifade edemediği için kaç kişi mahkeme heyetinden tercüman talebinde bulunmuştur, kaç kişiye tercüman tahsis edilmiştir? İkinci sorum: “Ana dilimde savunma yapamıyorum.” diyerek kaç kişi mahkemelere müracaatta bulunmuştur, savunmasını kullanamamıştır? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Işık…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, Hükûmetiniz adına Oslo’da müzakereye oturanlar hangi konularda mutabakata varmışlardır? Mutabakata varılan konular içerisinde bugün yüce Meclise getirdiğiniz tasarı da yer almakta mıdır? İkinci sorum: Son günlerde AKP’li milletvekillerini 50’şerli gruplar hâlinde ikna turuna çıkıyorsunuz ve bunun başında da sizin yer aldığınız, milletvekillerinin son günlerde yapılan müzakerenin içeriğine ilişkin sorusu üzerine de “Vallahi ben de bilmiyorum.” şeklinde cevap verdiğiniz, medyaya yansımıştır. Soruyorum size… İçeriğini bilmediğiniz bir konuda bu oturumların başkanlığını hangi gerekçeyle yapıyorsunuz? İçeriğini kim biliyor, kim, hangi konularda bu müzakerede söz verdi? Bunları açıklarsanız memnun olurum. Milletimiz de bu verilen sözleri, bu vesileyle duymuş olur. Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. Sayın Yılmaz…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakan, dördüncü yargı paketinde, kamuda farklı dillerde hizmet verilmesiyle ilgili herhangi bir çalışma var mıdır, bunun içeriğini açıklayabilir misiniz? Bir de Anayasa Uzlaşma Komisyonunda partiniz, başkanlık sistemini önerdi, diğer taraftan BDP ise “yirmi özerk bölgeli Türkiye” önerisini getirdi. Bu konuda karşılıklı bir mutabakatınız var mıdır? Başkanlık sisteminin karşılığında yirmi özerk bölge olabilir diyor musunuz? Yirmi özerk bölge önerisine karşı düşünceleriniz nelerdir?
Teşekkür ediyorum. Sayın Köktürk...
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, TCK ve CMK değişiklikleri sırasında Hükûmetinizin çalışmalarına yoğun katkı sağlayan, Adalet Komisyonu çalışmalarına da etkin olarak katılan Profesör Doktor Adem Sözüer ulusal bir gazeteye yaptığı açıklamada, tutuklamaların yüzde 99’unun hukuka aykırı olduğunu, gerçek anlamda gerekçelendirilmediğini, CMK’nın 10’uncu maddesine uyulmadığını, örgüt üyesi olup olmamaya, yargının değil polisin, kolluğun karar verdiğini, yargıda “olağanüstü yanlışlıklar dönemi” yaşandığını söylemiş ve arkasından “Olağan dışılıklar son bulmadıysa sorun kanunda değil, başka yerde.” diye eklemiş. Size şimdi sorum şu: Sizce, yargıdaki “olağanüstü yanlışlıklar dönemi”nin yaşanmasında sorun kanunda değilse, nerede?
Sayın Fırat…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakanım, tabii, öncelikle, Türkiye'nin bir sorunu olan hukuki aşamada ana dilde ya da kendisini daha iyi ifade edebileceği bir dilde kendisini anlatma fırsatını verdiği için iyi bir yasadır ancak bunda bir eksiklik vardır: Tercümanın ücretinin sanık tarafından ödenmesi, soruşturma aşamasında bu hakkın kullanılmaması. Tercüman ücretinin de devlet tarafından ödenmesi ve soruşturma aşamasında da kendini iyi ifade edebileceği bir dili kullanma imkânı sağlanacak mıdır? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Yeniçeri…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. KCK yargılaması sırasında sanıklar adına konuşan Hatip Dicle, Türkçe konuşabildiklerini, Türkçeyi iyi bildiklerini ve Türkçe konuşma konusunda fikren ve fiilen bir sorunlarının bulunmadığını ancak savunmalarını kendi ana dilleri olan Kürtçe yapmak istediklerini söylüyor. Adam, “Ben kendimi Türkçeyle daha iyi anlatabiliyorum ama Türkçe yargıyı kabul etmiyorum.” diyor. Bu bir dayatma değil midir? Bir devletin dayatmaya boyun eğerek yasal değişikliği yapmaya kalkmasının hukuk devletinde yeri var mıdır? Türkçe bildiği hâlde Türkçeyle savunma yapmayı reddetmek, Türk milletinin egemenliğini reddetmek anlamına gelmez mi? Bu, doğrudan doğruya, dayatmanın ve siyasetin, yargılamanın önüne geçmesi demek değil midir? Sanıkların “Kendimi daha iyi ifade ediyorum.” bahanesiyle Türkçe savunmayı reddetmesi, iki dilli yargıyı da gündeme getirmeyecek midir? Bu yasa tasarısının hazırlanmasında cezaevlerindeki ölüm orucu dayatmalarının rolü var mıdır? Mahkeme, önüne gelen sanığın Türkçeyi bildiğini bilecek ama şahıs, Türkçe konuşmak istemeyip “Ben kendimi başka bir dille savunmak istiyorum.” diyecektir. Bu durumda sanığı mı, mahkemeyi mi yargılamış oluyoruz?
Teşekkür ediyorum. Sayın Tuncel…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Öncelikle, bu cezaevlerinde son dönemlerde çok ciddi sürgünler ve sevkler var. Diyarbakır, Batman, Siirt; buradaki tutuklu ve hükümlüler daha çok Karadeniz’deki veya İzmir’deki cezaevlerine sevk edilmektedir. Bu sevklerin gerekçesi ne? Çünkü bu insanların birçoğunun ailesi aynı zamanda bu bölgede. Hem sadece sürgüne gidenleri, tutuklu ve hükümlüleri değil, ailelerini de mağdur eden bir durum var. İkincisi: “Milletvekilleri ziyaret etti.” gerekçesiyle sürgüne gönderilen tutuklu veya hükümlü var mı? Bu ciddi bir iddia, özellikle Ağrı’da böyle bir vakanın olduğu ifade ediliyor. Diğer bir konu: Özellikle son dönemlerde savunma hakkına yönelik çok ciddi bir saldırı var. Asrın Hukuk Bürosu avukatlarıyla başlayan, daha sonra Çağdaş Hukukçular Derneği ve Halkın Hukuk Bürosuyla devam eden avukatların tutuklanması…
Sayın Güler, son söz…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakan, gelen tasarıda, çok özenli bir şekilde mahkûmlar ve hükümlülerden söz ediliyor. Burada “tutuklular” sözcüğünün ayrıca kullanılmadığı dikkati çekiyor. Türkiye’de tutuklu olmak, mahkûm ve hükümlü olmaktan daha ağır hâle geldi, âdeta, tutukluluk infaza dönüştü. Profesör Doktor Fatih Hilmioğlu, günümüzde tutuklu olup canıyla uğraşırken salıverilmeyen aydınlarımıza örnek gösterilebilir. Bu kanunun tutukluları kapsayıp kapsamadığını açıklamanızı rica ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Bakan, buyurun.
Sayın Başkanım, değerli milletvekilleri; tabii, sorular yoğun ama ben mümkün olduğu kadar hepsine cevap vermeye çalışacağım, cevaplayamadığım soruların yazılı olarak cevaplarını ileteceğimi daha işin başında ifade etmek isterim. Öncelikle şunu söylemem lazım: Devam eden, bu görüşmelere konu olan kanun tasarısı herhangi bir dayatmanın sonucu buraya gelmiş değildir. Daha önce, hatırlarsanız, AK PARTİ’nin kongresinde de bu konu dile getirilmiş, kamuoyuyla paylaşılmıştır ve değişik zamanlarda da partimiz tarafından bu konu kamuoyuyla da paylaşılmış…
Onun öncesinde zaten Oslo müzakereleri vardı.
…Hükûmetimiz de bunu en üst düzeyde kamuoyuna ifade etmiştir. Bu, tamamıyla Hükûmetimizin tasarrufu altında yapılan bir iştir. Kimsenin Türkiye Cumhuriyeti Hükûmetine, Türkiye Cumhuriyeti Parlamentosuna dayatma yapmaya gücü yetmez; bugüne kadar bu Meclis bütün dayatmaları gerisin geriye püskürtmüştür. Milletimiz de, Hükûmetimiz de bu noktada hassastır. Bundan hiç kimsenin endişesi olmasın; onu özellikle ifade etmek istiyorum. Sayın Ali Halaman’ın, gene aynı şey: “Terörün talebini karşılamak için mi?” diye ifade ediyor. Onu ifade ettim; bununla hiçbir alakası yok. Oslo mutabakatıyla ilgili değerlendirmeler yapıyor. Böyle bir mutabakat yok. Oslo’yla ilgili görüşmeler olduğuna dair açıklamalar var. Oslo’da varılmış bir mutabakat yok, böyle bir hadise yok. Bu, tamamıyla basının yazmasından, çizmesinden ibaret bir konudur. Bu düzenlemeyle yapılmak istenen şey, tamamıyla, yargının dilinin değiştirilmesi değil, sadece tercüman hakkı konusunda mevcut standartlarımızın genişletilmesi ve savunma hakkının güçlendirilmesinden ibarettir. Yargı dili tamamıyla Türkçedir, resmî dil Türkçedir. Burada ne yargı dilinin değişmesi ne de resmî dilin değişmesi kesinlikle söz konusu değildir. Bu yöndeki değerlendirmeler tamamıyla subjektif değerlendirmelerdir. Örneğin, Sayın Mümtaz Soysal’ın, “100 Soruda Anayasanın Anlamı” isimli kitabında bir değerlendirmesi var, bunu sizlerle paylaşmak istiyorum: “Devletin dilinin Türkçe olması demek, Türkiye Cumhuriyeti içindeki bütün resmî işlerin Türkçe görülmesi, bütün resmî belgelerin Türkçe tutulması ve bütün resmî yazışmaların Türkçe yapılması demektir. Resmî dilin ya da devlet dilinin Türkçe olması, herkesin, her zaman Türkçe konuşmak zorunda oluşu biçiminde anlaşılamaz. Vatandaşlar yalnızca resmî makamlarla olan işlerini Türkçe görmek zorundadırlar. Buna karşılık devletin de, ana dilleri Türkçe olmayan vatandaşlara, kendisiyle olan ilişkilerinde yardımcı olmak ödevi doğar.” Mümtaz Soysal Hocanın bir değerlendirmesi.
Mahkemelerin dili Türkçedir, yazışmalar Türkçedir, tutanaklar Türkçedir.
Hoca ne yazmış, sen ne söylüyorsun.
Sadece, iddianamenin okunması ve esas hakkındaki mütalaanın verilmesi üzerine, kendisini daha iyi ifade edebileceği bir dilde savunma imkânı getirilmektedir.
Kandırmayın milleti ya, mübarek Mevlit Kandili’nde hiç olmazsa doğruyu söyleyin ya, bugün söyleyin.
Esasında, bu, mevcut CMK’nın 202’nci maddesindeki hükümde de vardır. Eğer uygulamada yargılama görevini yapanlar, kendi meramını Türkçe anlatamayacak durumda olanlara bu imkânı tanımış olsalardı sorun çıkmazdı. Çünkü, burada sadece Türkçe bilmeyenlere bu imkân verilmiyor, çok açık bir şekilde, meramını anlatamayacak durumda olanlara da bu imkân getiriliyor. Bunu geniş yorumlayıp meramını anlatamayacak durumda olanlara bu imkânlar tanınabilirdi ama uygulamada maalesef böylesi bir yol tercih edilmedi. Avrupa’nın değişik ülkelerinde farklı kanunlar var, Türkiye’deki kanunlardan da farklı. Örneğin, bizdeki 301’den Avrupa ülkelerinde bulunan 301’lere baktığınızda bizimki onların yanında çok hafif kalır, onlarda daha ağırları var ama uygulamaya baktığınızda, orada yargılamaya tabi tutulanların sayısı iki elin parmağını geçmiyor. Neredeyse bizde günde bu noktada dava talebiyle Adalet Bakanlığına müracaat edenler var. Uygulamada, esasında, yapılan bir yanlışlığın düzeltilmesi söz konusudur. Cezaevindeki görüşmelerle ilgili sorular oldu. Tasarıda ve şu anda görüştüğümüz kanunda cezaevinde eşle görüşme konusunda herhangi bir sınırlama yoktur. Bu kapsamda olanlar, bundan istifade etme imkânı bulacaktır ancak bunun şartları vardır, öyle herkes istediği zaman bundan yararlanamayacaktır.
Sizin katkınız ne olacak buna Sayın Bakan?
Çünkü, Adalet Bakanlığınca hazırlanacak yönetmeliklerde bunlara ilişkin düzenleme olacaktır ve bu düzenlemenin içerisinde, disiplin cezası almamış veya almışsa kaldırılmış olmak…
Peki, 40 bin kişinin katili olmak var mı bunun içinde?
.. tutum ve davranışlarıyla diğer hükümlü ve tutuklulara iyi örnek olmak, iyileştirme faaliyetlerine geçerli mazereti dışında sürekli ve etkin katılım göstermek…
Elinde şehit kanı olanlar var mı bunun içinde?
…iş, eğitim ve öğretim faaliyetlerine geçerli mazereti dışında sürekli katılım göstererek başarılı olmak, kurumdaki kişisel ve ortak kullanım alanları ile bu yerlerde bulunan eşyaların temizlik, düzen ve korunmasına azami özen göstermek, kurum içi ya da dışındaki sosyal, kültürel veya sportif faaliyetlere etkin katılım göstermek, kurum işleyişini sürdürmek için gerekli olan ortak işlerin yerine getirilmesinde istekli olmak ve üstün gayret göstermek, kendisini, başkalarını veya kurum asayişini ve kamu düzenini tehlikeye düşüren hukuka aykırı bir eylemi veya bulundurulması yasak olan bir eşyayı kurum idaresine haber vermek, kurum düzeni veya asayişinin sürdürülmesinde kurum idaresine yardımcı olmak. Dikkat edildiği takdirde, bu, otomatik olarak herkesin yararlandırılacağı bir durum değil, iyileştirme, ıslah, rehabilitasyon ve diğer pek çok konuda uyumlu bir yaklaşım gösteren, yasal düzenlemelere ve diğer şeylere yaklaşım gösterenlerle ilgili alınmış bir tedbirdir. Bunlara uyanlar yararlanacaktır, uymayanlar yararlanmayacaktır. Baktığınızda da, bunların hepsi müspet işlerdir.
Sayın Bakan, ikinci söylediğimiz vardı: Hükûmetinizin katkısı ne olacak?
Sayın Fırat’ın söylediği şey de, “Neden ücret devlet tarafından karşılanmıyor?” sözü… Tabii, Türkçe bilmeyenlerle alakalı ücret devlet tarafından karşılanıyor ama Türkçe bildiği hâlde “Kendimi başka bir dilde daha iyi savunacağım.” diyenlerle ilgili yeni bir düzenleme getiriliyor. Ona da tercümanın ücretini kendisinin karşılaması getiriliyor çünkü bu, mevcut imkânın üzerinde ayrıca bir imkândır. Bundan faydalanmak isteyenin bundan yararlanmasında herhangi bir mahzur yok. Benzer uygulamalar mukayeseli hukukta da var, İsviçre’de ve başka ülkelerde de benzer uygulamaların olduğunu görüyoruz.
Sayın Bakan, nerede var? İsviçre Ceza Muhakemesi Kanunu’na bakar mısınız? Nerede var?
İsviçre’de 4 tane kanton var, 4 tane ayrı dil var.
Şimdi, bazı hükümlülerin nakliyle ilgili soru soruldu, “Neden nakiller yapılıyor?” diye. İhtiyaçtan yapılıyor çünkü cezaevlerinde şu anda barındırma imkânı olmadığı için, barındırma imkânı olan yerlere nakil yapılıyor. Bunun altında herhangi bir başka niyet aramak doğru değildir. Ayrıca “Bu kanundan tutuklular faydalanıyor mu?” diye bir milletvekili arkadaşımız sordu. “Mahkûmlar var, hükümlüler var, tutuklular var mı?” Tutuklular da var, onlar da buradaki düzenlemelerden istifade ediyorlar. Ali İhsan Köktürk Bey’in tutuklulukla ilgili bir hukuk fakültesinde öğretim üyesi hocamızın yaptığı açıklamalar üzerine yaptığı değerlendirme var. Tabii, tutuklama, takdiri bir tedbirdir, uyulması zorunlu bir emir değildir. Uygulamada gönül isterdi ki tutuklama olmadan veya olacaksa bile mümkün olduğu kadar az tutuklamalar yapılmak suretiyle yargılamaların sürdürülmesi ama bunun takdiri…
Niye kaçıyorsunuz? Kürsüden konuşsaydınız.
Efendim, konuşacağım.
Hükûmet adına niye söz almadınız?
Efendim, konuşacağım şimdi, bölüm üzerinde konuşacağım. Görüşlerimi açıklayacağım, kürsüde açıklayacağım.
Buyurun Sayın Bakan, sorulara cevap verin lütfen.
Ama cevap vermediniz suallere.
Cevap veriyorum. Tutuklamalarla ilgili takdiri bir tedbirdir ama gönül istiyor ki bu en az başvurulan bir tedbir olsun ama mahkemeler bunu takdir ediyor. Bizim, mahkemelerin yerine geçerek, bu tutuklama haklıdır, bu haksızdır, bu doğrudur, bu yanlıştır deme hakkımız yok. O yetki ve görev onlara verilmiştir, onlar da bunları yasalar çerçevesinde kullanıyorlar. Eğer itirazlar varsa bunun itirazını değerlendirecek hem usul hükümleri var hem de yasal yollar var, bunlara başvurulabilir. Ayrıca, başkanlık sistemiyle ilgili bir şey ifade edildi yine, yani 20 bölgeyle alakalı irtibat kurmak suretiyle. Başkanlık sistemi önerisini bizim arkadaşlarımız Anayasa Uzlaşma Komisyonuna getirdiler. Anayasa Uzlaşma Komisyonu oy birliğiyle karar veriyor, oy birliği olmadan buradan bir kararın çıkması mümkün değil. Bizim önerdiğimiz başkanlık sistemi içerisinde üniter yapıyı koruyan bir anlayış vardır. Biz bunu defaatle ifade ettik. Esasında, federal yapı veya başka tür yönetim biçimleri başkanlık sisteminin nitelikleri arasında yer almıyor. Bunlar Amerika’nın siyasal tercihidir. Örneğin, Almanya parlamenter sistem ama orada da federatif yapı var; o da Almanya’nın siyasi tercihidir. Bu, başkanlık sisteminin özelliği arasında yok, bizim yaptığımız öneriler içerisinde de böyle bir şey yok, böyle bir şeyi de düşünmüyoruz. Biz, Türkiye'nin üniter yapısını koruyacak şekilde, Türkiye’ye özgü bir başkanlık sistemi olmasını arzu ediyoruz. Bunu da zaten arkadaşlarımız Anayasa Komisyonuna verdiler. BDP’nin önerisiyle bizim önerimizin yan yana konulması, aynı şeymiş gibi gösterilmesi fevkalade yanlıştır.
Gazetelere yansıyan konuşmalar var Sayın Bakan.
Milletvekilleriyle yaptığımız toplantılar bizim rutin toplantılarımızdır. Grup başkan vekili arkadaşlarımız, her yıl içerisinde, en az 2 defa, kendilerine bağlı olan milletvekilleriyle toplantılar yaparlar. Ben de Parlamentodan, Parlamento-Hükûmet arasındaki ilişkilerden de sorumlu Bakan olarak bu toplantılara katılıyorum.
Sayın Bakan, lütfen toparlayınız.
Arkadaşlarımızın görüşlerini dinliyoruz, orada değerlendirmeler yapıyoruz. Yoksa bu görüşmeler, bir ikna görüşmesi kesinlikle değildir. Bunu özellikle ifade etmek istiyorum.
Teşekkür ediyorum Sayın Bakan. Sayın milletvekilleri, tasarının tümü üzerindeki görüşmeler tamamlanmıştır. Tasarının maddelerine geçilmesinin oylanmasının açık oylama şeklinde yapılmasına dair bir önerge vardır, önergeyi okutup imza sahiplerini arayacağım. Görüşülmekte olan 365 sıra sayılı Tasarı’nın bölümlerinin görüşülmesine geçilmesinin “açık oylama” şeklinde yapılmasını arz ve talep ederiz. Celal Adan, İstanbul? Burada. Faruk Bal, Konya? Burada. Oktay Vural, İzmir? Burada. Nevzat Korkmaz, Isparta? Burada. Mehmet Günal, Antalya? Burada. Mesut Dedeoğlu, Kahramanmaraş? Burada. Zühal Topcu, Ankara? Burada. Mehmet Erdoğan, Muğla? Burada. Enver Erdem, Elâzığ? Burada. Şefik Çirkin, Hatay? Burada. Oktay Öztürk, Erzurum? Burada. Alim Işık, Kütahya? Burada. Sinan Oğan, Iğdır? Burada. Mehmet Şandır, Mersin? Burada. Emin Çınar, Kastamonu? Burada. Murat Başesgioğlu, İstanbul? Burada. Seyfettin Yılmaz, Adana? Burada. Erkan Akçay, Manisa? Burada. Münir Kutluata, Sakarya? Burada. Ruhsar Demirel, Eskişehir? Burada. Sümer Oral, Manisa? Burada. Açık oylamanın şekli hakkında Genel Kurulun kararını alacağım. Açık oylamanın elektronik oylama cihazıyla yapılmasını oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler... Kabul etmeyenler... Kabul edilmiştir. İki dakika süre veriyorum.
Anladım efendim.
Süreden sonra gelen pusulaların dikkate alınmaması gerekiyor. Zorlamayla getirilmiş olabilir, dayatmayla.
Bizden öncekileri aldınız.
O zaman hepsini alacaksınız, bundan öncekileri aldınız. Bundan öncekileri aldınız süre bittikten sonra Sayın Başkan.
Bizden öncekiler alındı Sırrı Bey.
Burada faşizm kokuyor, önemli değil.
Alınsın, alınsın efendim. Bizim için önemli bir irade belirlenecek Sayın Başkan. Ama süre bittikten sonra alındıysa hepsi alınsın.
“Kullanılan oy sayısı : 253 [[x]] (x) Açık oylama kesin sonuçlarını gösteren tablo tutanağa eklidir. Şimdi, birinci bölümün görüşmelerine başlıyoruz. Birinci bölüm, 1 ila 8’inci maddeleri kapsamaktadır. Birinci bölüm üzerinde Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına söz isteyen Ali Uzunırmak, Aydın Milletvekili.
Değerli milletvekilleri, gene bir AKP klasiğiyle karşı karşıyayız. Bir temel kanun, 2 maddesi ihanet, 11 maddesi halkın lehine olabilecek bir macun karıştırılmış. Ama tabii ki televizyonun dışında bir saatte görüşüyoruz.
Bir dakika Ali Bey… Sayın Başkan, yani…
Sayın milletvekilleri, lütfen sessiz olalım. Sayın Hatibin sesi anlaşılamamakta. Buyurun Sayın Uzunırmak.
Değerli arkadaşlar, suç sübuta ermiştir. Suçlu ve ortakları birçok kez itiraf etmişlerdir. Daha 18.22’de AKP grup sözcüsü diyor ki: “Bugün Türkiye farklı etnik topluluklardan oluşuyor. Bu etnik toplulukların adını koymak gerekir. Adını koyduğumuz bu etnik toplulukların etnik temelde tanımlanmış ferdî ya da kolektif düzeyde birtakım hakları olabilir. Biz bu hakları ulus devletin üniterliğine ve değişmezlerine asla zarar vermeden tanımak istiyoruz ve böylece, bir toplumsal barış sağlamak; Türkiye'nin kanını emen, kaynaklarını sömüren, toplumsal barışı tehdit eden terör problemini ortadan kaldırmak istiyoruz.” Rüyanız mübarek olsun. Böyle bir rüyada yaşayan ülke yok dünyada. Önümüzde Yugoslavya örneği var. Değerli milletvekilleri, Yugoslavya halk olarak etnik temelde ve inanç temelinde anayasada egemenlik paylaşımlarını tanımlayarak Tito döneminde mutlu bir dönem yaşamıştır. Dünyadaki konjonktür ve birtakım meseleler o gün itibarıyla absorbe edilebilmiştir ama Tito’dan sonrası, Slav kökenli Sırplar, Slav kökenli Sırpların mensup olduğu Ortodoksluk; Slav kökenli Hırvatlar, mensup olduğu Katoliklik; Slav kökenli Boşnaklar, mensup olduğu inanç Müslümanlık. Ve maalesef bunlar birbirini nasıl katletmiştir, daha yakın tarihte yaşanmıştır. İşte, bugün görüyoruz ki Çekoslovakya örneği önünüzde durmaktadır ama görmek isteyene; körlere ve hayal âleminde gezenlere değil. Çekoslovakya, Çek ve Slovaklardan oluşmuş, Havel’e gelinceye kadar birbiriyle münasebetleri sağlıklı bir şekilde yaşamış ama daha sonra etnik temelde bir bölünmeyi yaşamıştır. Siz kimi kandırıyorsunuz? Böyle bir rüyayla Türk milletini kandırabileceğinizi mi zannediyorsunuz? Değerli milletvekilleri, böyle mübarek bir günde, inancıyla, tarihî şuuru içerisinde beraber yaşamış… Bu kandil gününde böyle bir yasanın görüşülmesi bile ibretliktir değerli arkadaşlar. İnsan hakları, özgürlükler, demokrasi talepleri, vatandaşlık hukuku içerisinde değerlendirilir ve mütalaa edilir ama bu talepler eğer bir etnik kimlik, dinsel kimlik, mezhepsel kimlik tanımlanmasıyla, anayasaya bu tanımlamalar girdiğinde dünyanın yaşadığı şartlar bellidir ve bu bir egemenlik paylaşımı talebidir. Bugün, parça parça görüştüğünüz birçok yasaları ele aldığınızda ve bu parçalardan tümüne gittiğinizde, esas talebin egemenlik paylaşımı talebi olduğunu göreceksiniz. Bugün, egemenlik paylaşımının geldiği noktada, AKP içerisindeki fikrî inisiyatifine güvendiğim arkadaşlarıma sesleniyorum, Parlamentodaki bütün milletvekillerine sesleniyorum: PKK’nın talepleri mi yanlıştır, PKK’nın talep ediş metodu mu yanlıştır? Bugün, maalesef, Türk milleti “PKK’nın talep ediş metodu yanlıştır.”a sürüklenmiştir psikolojik propagandayla ve Türkiye’yi bekleyen en büyük tehlike de budur. Değerli milletvekilleri, AKP’nin devleti kuran iradeyle, felsefeyle olan düşmanlığı, karşıtlığı, kurumsal savaşı, maalesef Türkiye’yi -Türkiye’yle, devletle olan savaşının ortak olduğu- PKK’yla eş güdümlü bir savaşa yöneltmiştir. AKP, devletle, kurumlarla, felsefeyle savaşmaktadır; PKK, devletle, felsefeyle, kurumlarla savaşmaktadır. Değerli milletvekilleri, Türkiye Cumhuriyeti devletinin kurucu iradesi ve felsefesi dediğimizde, Amasya, Sivas, Erzurum kongrelerinden anayasalarımıza varıncaya kadar ifadesini bulan ve sizlerin de üzerine yemin ettiği, devletin varlığı ve bağımsızlığı, vatanın ve milletin bölünmez bütünlüğü, egemenliğin kayıtsız şartsız milletin olduğu gerçeğidir. Bu, bütün kongrelerde teminat altına alınmıştır ve bugün siz burada, egemenlik paylaşımından milletin bölünmez bütünlüğüne varıncaya kadar bazı yasal düzenlemeler yapıyorsunuz. Bu düzenlemenin iki maddesi de bunları içermektedir. Sayın Başbakan “turnusol” dedi Diyarbakır için. Evet, değerli milletvekilleri, turnusol olmuştur Diyarbakır. Şemdinli’de alan hâkimiyeti tartışmasında Sayın Başbakan bir söz sarf etmiştir, demiştir ki: “Bayrak dikebildiler mi teröristler?” Evet, Şemdinli’de silahla, Peşmerge kıyafetleriyle PKK bayrak dikemedi belki ama Diyarbakır’da Peşmerge kıyafetleri yerine beyaz atkılar, silah yerine güvercinlerle, hastanenin önünde nazlı Türk Bayrağı indirildi ve PKK paçavrası asıldı oraya. Bu karartıldı, bu gösterilmedi. Evet, Sayın Başbakan, maalesef masum güvercinlerle ve temizliğin ifadesi olan beyaz atkılarla Diyarbakır’da paçavra göndere çekildi. Şimdi sizlere sesleniyorum: Sütçü İmam’ı örnek verirsiniz. “Bayrağın, egemenliğin olmadığı yerde bir cuma namazı kılınmaz.” diye Millî Mücadele’yi başlatan Sütçü İmam’ın adını üniversiteye verdiniz değerli arkadaşlar. Şimdi, size konuşmalar dinleteceğim. Bu konuşmalardan sonra sizlere ve Türk milletine söyleyeceğim elbette ki bazı şeyler daha olacak. Evet, dinleyin.
Alkışlayın, alkışlayın, Tayyip Bey konuşuyor.
“Hiçbir zaman oturmayacağız.” Sayın Başbakan söylüyor.
Dinleyin, dinleyin.
Neyi dinleyelim? Senin bir sözün varsa söyle ya!
Dinleyin, Sayın Bülent Arınç’ın Turgutlu konuşmasını dinleyin.
Senin bir sözün varsa söyle, lütfen.
Ne var, Sayın Başbakanın ifadesini dinlemekten çekiniyor musunuz?
Biz onu inkâr etmiyoruz ki, burada bize dinletiyor.
Bu konuya defalarca cevap verdik.
Bir daha ver.
Bizim, AK PARTİ olarak, siyaseten bir görüşme yapmadığımızı, bu görüşmelerin devlet tarafından yürütüldüğünü defaaten açıkladık.
Şimdi, söz adam olanı bağlar. Adam olan sözüne bağlıdır. Şimdi, sorular soruyorum sizlere: Değerli milletvekilleri, bu konuşmacıların sesini tanıdınız, sözlerini duydunuz. Konuşan efendiler, sözlerinize ve bugünkü yaptıklarınıza baktığımızda, biz şahidiz ne olduğuna. Bizim karşımıza çıktığınızda kendinizi nasıl hissedeceksiniz? İki: Saygıdeğer milletvekilleri, bu sözleri sarf etmiş olanların bugün yaptıkları eylemler âdeta münafık nitelemesine götürecek niteliktedir. Bunlar sizin karşınıza geldiğinde bunlara inanmaya devam edecek misiniz? Üç: Sizlere ve halka soruyorum: Bu sözleri sarf edenler ikinci el arabalarını satmak isteseler, arabalarının özelliklerini sizlere saysalar onların söylediklerine inanarak o arabayı alır mısınız, yoksa bir teknik heyeti götürüp arabayı kontrol mü ettirirsiniz? Ben bunlardan ikinci el araba bile almam. [[MHP ve CHP sıralarından alkışlar]] Bu yasanın ilk 2 maddesine karşıyız, halkın lehine olan maddelerin yanındayız ve bu konuda AKP’nin içindeki kendisini milliyetçi tanımlayan arkadaşlarıma sesleniyorum, devleti kuran iradeye ve devletin kuruculuğuna her dem söyleyen değerli milletvekili arkadaşlarıma sesleniyorum: Bu yolda -bu karanlık bir yol- sonu görünmeyen bu açılım politikasının nereye varacağı belli değil. Sonu anlatılmamış, görülmemiş bu açılım politikasının, karanlık yolun el feneri, aydınlatıcısı olmayın değerli arkadaşlar, bu kefaletleri yüklenmeyin. Hepinize saygılar sunuyorum.
Bölüm üzerinde Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz isteyen Dilek Akagün Yılmaz, Uşak Milletvekili.
Ülkemize bir haftadır Patriot’lar getiriliyor, Başbakanın “NATO toprakları” dediği ülkemize Patriot’lar değişik yerlere konuşlandırılmaya çalışılıyor ve yabancı askerler geliyorlar, neredeyse ülkemiz işgal altındaymış gibi buralarda görevlendiriliyorlar. Türk askerleri o Patriot’ların olduğu yerde yok ve Türk askerlerinin hiçbir şekilde komutada görevi de yok. Böylesine bir işgal anlayışına karşı bütün Türkiye’den sosyalistler, devrimciler, yurtseverler bunu karşı tavırlarını koydular ve Patriot’ların asla bu ülkede konuşlandırılmasına izin vermeyeceklerini ve bunları yapanların da bu ülkeyi gerçekten seven, bu ülkeyi çevre ülkelerle, komşu ülkelerle dostluk içinde yaşatmaya değil savaşa sokmaya çalışan bir anlayışın ürünü olduğunu söylediler. Ben bu protestoculara buradan selam olsun diyorum. Mustafa Kemal’in çocukları olduğu için, Deniz Gezmişlerin ruhunu taşıdıkları için, bugün de o ruhu hâlen daha içlerinde barındırdıkları için bütün ülkem adına, hatta bu Mecliste yapılmayan görüşmeler adına bile, Türkiye Büyük Millet Meclisi adına bile onlara teşekkürlerimi sunuyorum. Sevgili arkadaşlar, bugünkü bizim görüştüğümüz tasarının ilk 2 maddesi zaten problemli olan, bunu herkes söyledi. Bu ilk 2 maddeye baktığımızda, bir tanesi Ceza Muhakemeleri Kanunu 202’de yapılan değişiklikle ilgili. Burada, AKP Grubu adına konuşan Recep Bey Arkadaşım da dedi ki: “Aslında Ceza Muhakemeleri Kanunu 202’de bu konu düzenlenmiştir ve 2004 yılında düzenlenmiştir, AKP iktidarı döneminde düzenlenmiştir. Şöyle bir algı oluyor -kendisinin sözleriyle söylüyorum- sanki bu ülkede Türkçe bilmeyenler savunma yapamıyormuş gibi bir algıya düşülüyor. Hâlbuki Türkçe bilmiyorsa, meramını yeterince anlatamıyorsa CMK 202’de bu konuda bir düzenleme var. Kendilerine tercüman tayin ediliyor zaten. Böyle bir algı yanlış bir algıdır.” Gerçekten de böyle bir algı yanlış bir algıdır. Burada biraz önce çok az arkadaş vardı, yine bir kısmı çıkmış ama en azından bilmeyenler varsa, arkadaşlar, ülkemizde Türkçeyi bilmeyen yabancı ya da ülkemizde yaşayan insanlardan herkese savunmasını yapması için tercüman tayini zaten yapılmaktadır, bu konuda bir düzenleme vardır zaten ama şimdi getirilmek istenen düzenleme daha farklı bir düzenlemedir. Şimdi, ülkemizin taraf olduğu anlaşmalar, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi madde 6: Adil yargılanma hakkı, oraya da atıflar yapıldı. Adil yargılanma hakkı çok basit arkadaşlar, CMK 202 gibi aynen. Deniyor ki orada: “Mahkeme dilini bilmiyorsa devlet tarafından bedeli karşılanmak kaydıyla tercüman tayin edilir sanığa, mağdura ya da tanığa.” Bu söyleniyor. CMK 202 ne diyor? Aynı şeyi söylüyor. O zaman, demek ki uluslararası anlaşmalara göre böyle bir düzenleme yapma zorunluluğumuz bizim yok. Aynı şekilde Siyasi ve Medeni Haklar Sözleşmesi’nin 14’üncü maddesi de bunu söylüyor: “Mahkeme dilini bilmiyorsa tercüman tayin edilir.” Bizim, adil yargılanma hakkına riayet etmediğimiz gerekçesiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi tarafından mahkûm edildiğimiz pek çok konu var ama tek mahkûm edilmediğimiz konu, adil yargılanma hakkı içerisindeki tercüman tayinine ilişkin konudur arkadaşlar. Bu konudan bir tek mahkûmiyet bile almamış Türkiye Cumhuriyeti devleti. Bizim demek ki bu konudaki mevzuatımızda bir yanlışlık yok. Ha “Daha ileri gidilebilir.” diye söyleniyor, bunlar söyleniyor bazı arkadaşlarımız tarafından. Şimdi, biraz önce Sayın Bakan da dedi ki: “Efendim, diğer ülkelerde de, örneğin İsviçre’de de böyle bir uygulama var.” Ben bunu sizlere okumak istiyorum arkadaşlar. Bizden çok daha demokratik olduğunu bildiğimiz ya da işte Avrupa ülkelerinin bazı konularda kendilerini örnek aldığımız şeylerine baktığımızda, İsviçre Ceza Muhakemesi Kanunu madde 68: “Muhakeme sürecinde taraflardan biri kullanılan dili anlamıyorsa ya da yeterli bir şekilde kendisini ifade edemiyorsa bu süreci yöneten kişi tarafından bir tercüman atanır.” Almanya Ceza Muhakemesi Kanunu böyle, Fransa Ceza Muhakemesi Kanunu aynen böyle arkadaşlar. Yani sonuç olarak üniter devleti ve ülke bütünlüğünü dikkate aldığında farklı bir uygulamanın olması, resmî dilin dışında başka bir uygulamanın olması mümkün değil sevgili arkadaşlar. Ama bize örnekler veriliyor: “Efendim, bazı Avrupa ülkelerinde de –Hakan Bey’in verdiği gibi- farklı uygulamalar var.” Ne örneği verildi örneğin? Belçika örneği verildi. Sevgili arkadaşlar, Belçika’da bir federal yapı var, Belçika’da üç resmî dil var, tabii ki onlardan bir tanesini kullanabilecek. Belçika’daki federal yapıyı Türkiye’ye de uydurmayı mı istiyorsunuz sevgili arkadaşlar? Ben, bunu anlamak istiyorum. Niye bu federatif yapılar sürekli örnek veriliyor? Bunu sizlerden öğrenmek istiyorum ama ne yazık ki bunun yeterli cevabını alamıyorum. Sayın Bakan diyor ki: “Hayır, bizim öyle bir niyetimiz yok.” Peki, o zaman bu örnekler neden veriliyor sevgili arkadaşlar? Şimdi, bir de BDP Grubundan konuşan arkadaşımızın Lozan Anlaşması’na yaptığı bir atıf var sevgili arkadaşlar. Diyor ki: “1923 yılında imzalanan ve Türkiye Cumhuriyeti’nin bağımsızlık manifestosu olan Lozan Anlaşması’nın 37 ve 45’inci maddeleri arasında yer alan 39’uncu maddesi şunu diyor: ‘Yani işte mahkeme dilinin farklı dillerde kullanılabileceğine ilişkin bir düzenleme var.’” Ve Lozan Anlaşması ile kazanılan haklarının gasbedildiğini, şimdi bunları istediklerini söylüyor bir grup arkadaşımız. Lozan Anlaşması’nın, arkadaşlar, 37-45’inci maddelerinin konu başlığı şu: “Azınlıkların Korunması.” Azınlıklar kimlerdir? Lozan’a göre azınlık görülen kişiler kimlerdir bu ülkede o dönemde, ona bir bakacak olursak… Montaigne’nın da görüşleri var, isterseniz Meclisin kütüphanesinde bu konuda tutanaklar var. Ben tutanakların hepsini de okudum, isterseniz sizler de okuyabilirsiniz.
Özgürlüklerin babasını okumuşsunuz.
Ama ben İsmet Paşa’nın 9 Ocak 1923 tarihindeki bir sözünü tutanaktan okumak istiyorum. İsmet Paşa, “’Azınlık’ terimine sınırlı bir anlam verilmesi, müttefiklerce, Türk temsilci heyetine yapılmış önemli bir taviz gibi gösterilmektedir. Türk temsilci heyeti durumu böyle görmemektedir. Türkiye’de hiçbir Müslüman azınlık yoktur çünkü kuramsal yönden olduğu kadar uygulamada da Müslüman nüfusun çeşitli unsurları arasında hiçbir ayrım gözetilmemektedir.” diyor. Yani Lozan’da kabul edilen azınlıklara ilişkin bu düzenlemeler gayrimüslimler için arkadaşlar, bunu hepiniz, pek çoğunuz biliyorsunuz ama ülkemizin manifestosu olan, kuruluş manifestosu olan böylesi bir anlaşmanın kötüye kullanılması, ülkenin yıkım sürecinde kullanılması asla kabul edilemez arkadaşlar. Bir de bunun yanında şu söyleniyor genel olarak AKP sözcüleri tarafından yani özellikle Cumhuriyet Halk Partisi için bu söyleniyor: “Efendim, siz, vesayetçi, yasakçı bir anlayışın ürünüsünüz, yıllarca zaten bunu uyguladınız. Onun için, biz, şimdi özgürlüklerden yana tavır alıyoruz.” Arkadaşlar, Cumhuriyet Halk Partisi, bu ülkenin kuruluşunda en büyük hizmeti vermiş, gerçekten kurucu iradeyi temsil eden bir partidir. Ha, şunu kaldırmıştır: Padişahın vesayetini kaldırmıştır, halifenin vesayetini kaldırmıştır, çok da iyi yapmıştır ama sizin bugün getirmek istediğiniz şey, her türlü vesayet bir tarafa sizin asıl getirmek istediğiniz şey: Tayyip Erdoğan’ın vesayetidir, onun başkancı sisteminin vesayetidir şu anda fiilen uygulanan artık Anayasa’da geçirmek istediğiniz bir vesayet rejimidir. Ancak Cumhuriyet Halk Partisi ne yapmıştır arkadaşlar ben size söyleyeyim mi? 1983 yılında darbeciler tarafından 2932 sayılı Yasa’yla Kürtçe konuşma yasağı getirilmiş ama Cumhuriyet Halk Partisi, bizden önceki partimiz olan Sosyaldemokrat Halkçı Parti 1991 yılında bu yasakçı yasayı ortadan kaldırmıştır, Kürtçe konuşma yasağını ortadan kaldırmıştır sevgili arkadaşlar.
Bugün sen de yasaklara seviniyorsun.
Yani sizler “Biz özgürlükçüyüz.” diyorsunuz, o zaman siz bunları söylemeye cesaret bile edemiyordunuz. 1989’da biz Güneydoğuyla ilgili, Kürt sorunuyla ilgili raporu yayımladığımızda, kültürel hakların verilmesiyle ilgili raporu yayımladığımızda sizler bunlardan bahsedemiyordunuz bile.
Bu raporun arkasında değilsiniz ama. O raporun arkasında dursanıza.
2001 yılında Anayasa’daki düşünce özgürlüğüne ilişkin dil yasağının kaldırılması da yine AKP öncesindedir. Sizler her türlü yasakçılığı asıl şimdi yapıyorsunuz. Tutuklamalarla ilgili Sayın Bakan diyor ki: “Bu yargının işi.” Peki, tutuklamalara karşı oy kullanan hâkimleri neden sürgün ettiniz Sayın Bakan, ben size bunu soruyorum? Patriot’lara karşı mücadele eden o genç insanları neden gözaltına alıyorsunuz? Çağdaş Hukukçular Derneğindeki avukatları Avukatlık Yasası’nı bile hiçe sayarak neden gözaltına aldınız.
Ben bu soruların cevabını istiyorum. Kim özgürlükçü bu aslında biliniyor. Sizin özgürlükten yana hiçbir ilginiz yok. Siz sadece yaptığınız pazarlıkların sonucunu, gereğini yerine getirmeye çalışıyorsunuz.
Sayın Başkanım…
Teşekkür ediyorum.
Sayın Başkanım…
Bölüm üzerinde Barış ve…
Sayın Başkanım, benim konuşmama atıfta bulunarak Sayın Yılmaz bir ifadede bulunmuştur. Yapmış olduğum konuşmada söylemediğim şeyleri benim sarf ettiğim sözler olarak göstermiştir. Bir düzeltme yapmak istiyorum.
Ne söyledi efendim? Ne söyledi de sizin söylemediğinizi söyledi?
Ben yapmış olduğum konuşmada Belçika örneğini vermedim.
Komisyonda vermiştiniz.
Benim vermiş olduğum örneklerdeki 2 ülke üniter yapıya sahip demokratik cumhuriyet ülkeleridir. Tekrardan tutanaklara bakıp incelemelerini istiyorum.
Sözleriniz tutanaklara geçti efendim. Teşekkür ediyorum. Bölüm üzerinde Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına Ayla Akat, Batman Milletvekili.
Değerli milletvekilleri, tasarının 1’inci maddesiyle CMK’nın 202’nci maddesine dördüncü fıkra ekleniyor. “Meramını anlatabilecek ölçüde Türkçe bilen sanık iddianamenin okunması ve esas hakkında mütalaanın verilmesi üzerine savunmasını kendisini daha iyi ifade edebileceğini beyan ettiği başka bir dilde yapabilir.” hükmü getiriliyor. Değerli milletvekilleri, bu tasarı, bu düzenleme nedeniyle “ana dilde savunma hakkının tanındığı tasarı” olarak anılmaya başlandı ama bizler biliyoruz ki, az önce CHP Grubundan hatip de ifade etti, bu konuya biraz değinmek gerekiyor. Bu salonda, şu an, eğer hukukçu kimliğiyle bizleri dinleyenler varsa ve başta da Sayın Bakanımız, ana dilde savunma hakkının yasal zeminde mevcut olduğunu ama cumhuriyet tarihi boyunca bir inkâr dolayısıyla ve yine bunun kabul edilmediği tutumu dolayısıyla bugüne kadar bir gasp durumunun söz konusu olduğunu belirtmek gerekiyor. Niye yasal bir statüsü var? Tam da biraz evvel sayın hatibin ifade ettiği gibi Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucu anlaşması olarak kabul edilen Lozan Anlaşması’nın 39’uncu maddesinin dördüncü ve beşinci fıkraları gereği. Bu dördüncü ve beşinci fıkraları okuyalım, daha sonra da buradaki hukukçuların ya da siyasi partilerin kendi yorumlarıyla sürece yaklaşmasının önüne geçip bilim insanları bu konuda ne diyor, ona bakalım. Bir, 39’a dördüncü fıkra diyor ki:” Her hangi bir Türk uyruğunun gerek özel, gerekse ticari ilişkilerinde din, basın ya da her çeşit yayın konularıyla açık toplantılarında dilediği bir dili kullanmasına karşı hiçbir kısıtlama konulmayacaktır. Beşinci fıkrası ise “Devletin resmî dili bulunmasına rağmen, Türkçeden başka bir dil konuşan Türk uyruklarına mahkemelerde kendi dillerini sözlü olarak kullanabilmeleri bakımından uygun düşen kolaylıklar sağlanacaktır.” diyor. Bunun, şu an tartışmakta olduğumuz, Türkiye kamuoyuna da yine kavga görüntüleriyle yansıyan tasarının, esasında, şu an mevcut Anayasa’mızın 90’ıncı maddesi gereğince yasallığını koruduğunu, varlığını koruduğunu ama bu hakkın tanınmamış olması gereğiyle, siyasetçiler tarafından ve yine yargı kurumları tarafından, bugün, ülkede, özellikle “KCK” adı altında yürütülmekte olan siyasi soykırım dosyası dolayısıyla ülkenin gündemine bir kriz olarak yargılamaları aşma noktasında geldiğini ifade edelim. Şimdi, bilim insanları bu 2 maddeyi nasıl okuyorlar? Diyorlar ki: 1) Türkçeden başka bir dilde konuşan Türk uyruklarının mahkemelerde kendi dillerini sözlü olarak kullanabilme hakkı 39/beş fıkra tarafından, devletin bir resmî dilinin mevcut olduğu hususunu dikkate alarak düzenlemiştir. Devletin resmî dili vardır ama buna rağmen, bu hak verilmiştir. 2) “Uygun düşen kolaylıklar”dan kasıt en başta bir tercüman teminidir. 3) “Kendi dilleri”nden kasıt tarafların ana dilidir. Duruşma dilini, resmî dili ne kadar iyi anlarsa anlasın veya konuşursa konuşsun, ilgili tarafın kendini en iyi ifade edebileceği dil ilke olarak ana dilidir. Bu husus, “savunma hakkı” gibi en önemli hususun duruşma sırasında en iyi biçimde icra edilmesini sağlamak gerekçesiyle düşünülmüştür. 4) Madde 39/beş Türkiye Cumhuriyeti’nde Türkçeden başka bir dili sözlü olarak dahi olsa resmî dairelerde kullanma hakkının tek örneğidir. Ayrıca, ana dili resmî dil Türkçeden farklı olanlara bir pozitif hak getirmesi açısından, gayrimüslimler dışındaki Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarına pozitif hak getirmesinin de yine tek örneğidir. 5) Madde 39/beş hükmü 12 Eylül askerî darbe rejimi başta olmak üzere Türkiye’de zaman zaman ihlal edilmiş olmakla birlikte, hiçbir biçimde değiştirilemez. Niye? Çünkü yine Lozan Anlaşması’nın 37’nci maddesi hükmüyle, Türkiye, madde 39’un da arasında bulunduğu kimi Lozan maddelerini hiçbir biçimde değiştirmemeyi çok kesin ifadelerle taahhüt etmiştir. Gerçeklik bu, Anayasa’mızın 90’ıncı maddesi açık, ortada; buna rağmen, yapılan gasp da ortada, inkâr da ortada. Nasıl inkâr ediliyor? Tabii ki hukuk tanımayan tavır devam ediyor. Biz, tasarının 1’inci maddesinden sonra gelen hükümlerle ilgili arkadaşlarımız önergelerimizle ifadelerini ortaya koyacaklar ama bu 1’inci maddenin ilk madde hükmü tasarı içeriği boyutuyla kimin için yapılmış? Meramını anlatabilecek ölçüde Türkçe bilenler için yapılmış. Bunu kim takdir ediyor? Hâkim takdir ediyor. Peki, hâkimler objektif mi davranıyor? Hayır. Bu madde olmadan önce hatta 2004 düzenlemesi olmadan önce de meramını anlatabilecek ölçüde Türkçe bilmediği kesin olan hatta sorulan her soruya “evet”, “hayır” şeklinde cevap veren insanların bile Türkçe bildiği varsayıldı ve ona da “adil yargılanma” dendi. Bu konuda AHİM’e giden de çok dava var. Ama sonuç itibarıyla, o “evet”, “hayır”lardan bir adil yargılama yapıldığına inanan bir zihniyet var. Bu zihniyet terk edilecek mi, edilmeyecek mi, mesele burada. Kaldı ki eğer biz hukuk eliyle hukuksuzluk yapmaya devam etmeyeceksek ki şimdiki durum o… Nasıl oluyor? Hâkimler soruyorlar, ana dilde savunma yapma talebiyle karşılaşınca iyi hâl uygulamıyorlar. Ana diliyle değil de Türkçe savunma yapanlara da iyi hâl uygulanır noktaya geldi. Yine mahkeme tutanaklarına ne düştü? Ana dilinde savunma yapmak isteyenler için “Bilinmeyen bir dilde, mahkeme dışı bir dilde savunma yapma talebinde bulunuyor.” denildi. Bu nedir? Bu, yıllardır yani cumhuriyet tarihi boyunca var olan inkârın resmî tutanaklara geçmiş hâlidir. Artık, bu inkâr tutanaklardadır; artık, bu yok sayma hukuku tutanaklardadır, tutanaklara geçmiştir ve bugün ya da yarın tabii ki bu değişecektir. Sayın Bakan, bu hak tercihe bağlı bir hak olarak kullanılabilecek ek bir imkân olmamalıdır, herkes için uygulanabilmelidir. Herkes bu haktan yararlanabilmedir ki adil bir yargılama hukukunun da gereği yerine getirilmiş olsun. Yine, bu hakkın sadece iddianamenin okunması ve esas hakkındaki mütalaanın verilme aşamasında kullanılması tabii ki mevcut hukukumuzun temel ilkeleriyle de bağdaşmamaktadır. Niye? Çünkü, hepimiz biliyoruz, bu salondaki bütün hukukçular biliyor, yargılama bir bütündür. İddianamenin okunması ya da esas hakkında savunma aşaması diye bir usul yoktur. Yargılama bir bütündür ve bu ne zaman başlar? Soruşturmanın başlaması evresinden başlar kovuşturmanın sonuna kadar devam eder. Bu hak tanınacaksa bu aşamaların tamamı için söz konusu olabilmelidir. Yine değerli arkadaşlar, tasarı, söz konusu hakkı sadece sanığa tanımıştır ama biz biliyoruz ki yargılamanın sanık ve şüpheli dışındaki süjeleri de vardır, bunların da bu haklardan yararlanması söz konusu olmalıdır. Tabii yine en netameli konulardan biri, Sayın Bakan, bu düzenlemede bu haktan yararlanmak isteyenin talebi tercümanı kendi tutması, onun parasını da kendisinin ödemesi şartıyla kabul ediliyor. Şimdi bu durumda ne oluyor? Savunma hakkı temel bir hak, kişinin ana dilini kullanma hakkı da var. Siz en temel insan hakkı olarak kabul ediyorsunuz savunma hakkını ama “Sen bu özgürlükten yararlanmak için önce hakkını satın almalısın.” diyorsun. Peki burada o satın alma işlemini yapan mı yoksa bunu bir satma, alma, verme ilişkisi hâline dönüştüren mi kusurlu? Hangisi daha onurlu bir yaklaşım onu ele almak gerekiyor. Diğer bir boyutu, yargılamanın sürüncemede bırakılması kavramına gelince, bu da son derece subjektif bir tanım. Kime göre? Hâkime göre mi? Bu hâkimler bugüne kadar temel hak ve özgürlükler konusunda hangi gün sınırları genişleten bir yaklaşım içerisinde oldular? Bugün cezaevlerindeki tutuklu sayısına baktığımızda bu uygulamanın bir içtihattan kaynaklı olduğunu hepimiz bilmiyor muyuz? Biliyoruz. Bu içtihatların sahipleri, yani Yargıtayın ilgili daireleri ve Ceza Genel Kurulu, yani sokakta yürüyen her vatandaşı terörist ilan eden, bu şekilde sıfatlandıran, bu şekilde yargılayan zihniyet, yargılamanın sürüncemede kalıp kalmamasına, bu konudaki takdir yetkisini temel hak ve özgürlükler lehine mi kullanacaktır? Hayır. Son olarak şunu belirtelim: Yani bizim bilmediğimiz, Allah’ın emretmediği ya da hukukun yazmadığı bir kardeşlik ve eşitlik tanımı mı var? Nasıl kardeşlik oluyor bunun adı? Nasıl eşitlik oluyor? Biz unutmadık. Ne Malazgirt’i unuttuk ne Çaldıran Savaşı’nı unuttuk ne de cumhuriyetin kuruluş yıllarını unuttuk. Hatta cumhuriyet kurulduğu yıllarda burada bizler Meclisi savunurken Lozan’a giden ekibin nasıl etnik azınlık tanımını oradaki tartışma zemininden çıkartıp sadece dinî azınlıklara hak verdiğini de unutmadık ama şunu belirtiyoruz: Biz unutmadık, mücadelemiz devam ediyor; inkâr ve imhaya karşı, asimilasyona karşı mücadelemiz devam ediyor olacak. Niye? Çünkü varlığımızı koruyoruz. Sizler de diliniz, kimliğiniz, kültürünüz üzerinde bir tehdit olduğunda en az bizim kadar mücadeleci olacaksınızdır, bundan eminiz ama hiçbir zaman Kürtler kadar stratejik dönemlerde, stratejik ittifaklar kurduğunuz bir halk söz konusu olmayacaktır. Şimdi, 4’üncü bir şansınız var, şimdi 4’üncü bir döneme giriliyor. Bu dönemde bu stratejik ittifak ya gerçekleştirilecek ya da siz geçmişinden ders çıkarmayan bir halk olarak daima çocuk kalmak gibi süreci yaşayacaksınız. Biz, bu konuda dün olduğu bugün de temel hak ve özgürlüklerden yana herkesin kabul ettiği bir eşitlik ve özgürlük tanımından yana tavrımızı ortaya koyup geliştirme devam edeceğiz. Önergelerimiz var diğer maddelerle ilgili bunları geliştirmeye devam edeceğiz buradaki, yargılama konusuyla ilgili.
Teşekkür ediyorum.
AYLA AKAT (Batman) - Sataşmadan dolayı söz verecekseniz devam edeyim.
Teşekkür ediyorum.
Sayın Başkan, efendim şu anda Komisyonda özel sözcü olarak bulunan sayın milletvekilinin, özel olarak seçildiğine ilişkin bilgi tutanaklarda var mı?
Var var.
Şu anda özel sözcü olarak imza var ama tutanakta var mı diye… Ben tutanaklara baktım da göremedim o bakımdan... Varsa… Tutanakta olup olmadığı… Çünkü şu anda tutanaklar bende bu tutanaklarda 15’inci madde…
Sayın Vural, Sayın Komisyondan bilgi isteyelim.
Hayır efendim var mı tutanakta? Çünkü İç Tüzük’e göre seçilmiş olması gerekiyor, böyle bir seçim…
Tamam, bilgi isteyelim Sayın Komisyondan ona göre…
Tamam efendim.
Sayın Başkan, değerli arkadaşlar; Sayın Vural benzer konuyu daha önce de gündeme getirmişti, bununla ilgili açıklama yapmıştık. Bakarsanız elinizdeki kitapçıkta, zabıtlarda 4 tane arkadaşımızın yetkili olduğunu, Bülent Turan isminin de olduğu göreceksiniz. Teşekkür ediyorum.
Efendim, imza var. Sözcü olup olmadıklarına ilişkin… Sayın Başkan burada “özel sözcü” yazıyor ama seçilmesi gerekiyor.
Sayın Başkan, kaçıncı sayfa?
Bu seçim işleminin tutanaklarda yer almadan Komisyon temsil edilmemektedir, onu diyorum.
Sayın Başkan, sayfa 78, bakarsanız, okuyacaksınız.
Kaç?
Sayfa 78. Tutanaklarda var, karar bölümünde de var.
77’nci sayfa: Sayın Vural.
Başlıyor, 78’de tekrar ediliyor, karar bölümünde.
77’nci sayfa: “Recep Özel ile İstanbul Milletvekili Bülent Turan özel sözcü seçilmiştir.” ifadesi var efendim, bakarsanız.
Sayın Vural okuyorum: “Komisyonumuz, Alt Komisyon tarafından tanzim edilen metin üzerinden 27/11/2012 ile 28/11/2012 tarihlerinde görüşmelere devam etmiştir.”
77’nci sayfanın altında, tutanaklarda “Recep Özel ve İstanbul Milletvekili Bülent Turan…”
Lütfen… “Görüşmelere Hükümeti temsilen Adalet Bakanı Sadullah Ergin ile Adalet Bakanlığı, Yargıtay, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, Türkiye Barolar Birliği temsilcileri ile Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Öğretim üyeleri Prof. Dr. İzzet Özgenç ile Prof. Dr. Cumhur Şahin ve TOBB Üniversitesi Öğretim Üyesi Yrd. Doç. Dr. Ozan Ergül katılmışlardır. Görüşmelerin tamamı tutanağa bağlanmıştır. İç Tüzük’ün 45’inci maddesi uyarınca Genel Kurul çalışmalarında Komisyonumuzu temsil etmek üzere Bartın Milletvekili Yılmaz Tunç, Bursa Milletvekili Hakan Çavuşoğlu, Isparta Milletvekili Recep Özel ile İstanbul Milletvekili Bülent Turan özel sözcü seçilmişlerdir.”
Bir dakika Sayın Başkanım. Şimdi, haklı olarak, şu 365 sıra sayısı, sayfa 77…
78’de sizinkinde.
78; 78.
Sizinkinde 78’inci sayfada.
Niye farklı?
“78” diyor onu bilemem, ben buradakini okuyorum.
Bakın, 2 tane…
Anladım ben.
2 farklı sıra sayısı var efendim. Yani bakın…
Anladım ben, okudum Sayın Vural, sizin sorduğunuz soruya cevap değil mi?
Hayır efendim, bakın, bu da sıra sayısı, şu da sıra sayısı efendim.
Evet, tamam, 78’inci sayfa dediler orada da.
Evet, 78. Yani iki sıra sayısı…
78; fıkra üç, üçüncü paragraf.
Evet, burada da 78’inci sayfada.
Hayır, 2 sıra sayısı var da o bakımdan.
365 efendim.
Hayır yani 2 tane ayrı metin var da, evet...
Evet, şimdi, bölüm üzerinde şahsı adına söz isteyen Yusuf Halaçoğlu, Kayseri Milletvekili.
Değerli milletvekilleri, bugün Meclise getirilen ve “ana dilde savunma hakkı” olarak nitelendirilen bu tasarının yasalaşması hâlinde birçok sakıncalarla karşılaşılacağını belirtmek istiyorum. Her şeyden önce yargılamanın resmî dil Türkçe yapıldığı, iddianame dâhil mahkemeye sunulan her türlü resmî yazışmanın Türkçe olduğu, hâkimlerin, savcının ve avukatların Türkçe konuştuğu bir mahkemede, Türkçeyi belki de orada bulunan herkesten daha iyi konuşan birinin sırf siyasi saiklerle veya baskılar neticesinde ana dili olduğunu iddia ettiği başka bir dilde savunma yapmak istemesi dolaylı olarak savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelmektedir. Unutulmamalıdır ki mahkemeler politik mücadelelerin değil, hukuksal mücadelelerin yapıldığı platformlardır. Görünen o ki artık hukukiliğini kaybetmiş ve tamamen siyasi talep hâline gelmiş ana dilde savunma düzenlemesi, hem ceza adaleti sistemimizi olumsuz etkileyecek hem de teröre karşı yürütülen mücadelede birtakım olumsuzluklara yol açacaktır. Her ne kadar bu değişikliğin bir taviz olmadığı ısrarla vurgulansa da sürdürdüğü şiddet stratejisini başka hamlelerle de desteklemek isteyen bölücü terör örgütü bu değişikliği kendi hanesine önemli bir kazanım olarak kaydedecektir. Değerli milletvekilleri, bugün sizden ana dilde savunma isteyenler kendi kurdukları sözde mahkemelerde hangi dilde yargılama yapmaktalar? Sizlere, PKK tarafından Diyarbakır’da yapılan, onların yapmış oldukları bir mahkemenin örneğini göstermek istiyorum. O mahkeme Amed eyaleti Andok Yüksek Askerî Mahkemesinde görülen bir davanın iddianamesi ve görüşüldüğü davadır. Bakın, burada kimlerin yargılandıkları belli. Kodu Selahattin, adı soyadı Mustafa Yıldırım. Neymiş? Takım komutan yardımcısıymış. “Karker” kod adlı Vahit Dalar manga komutanıymış. Bunlar yargılanmışlar fakat ilginçtir ki PKK’nın yaptığı bu yargılama tamamen Türkçedir ve daktilo edilmiştir. Dolayısıyla, kim kimden ne istemektedir, siz ne yapmaktasınız? Bunları bu şekliyle düşünün. Bakın, bu bir gerçek belge, kendi yaptıkları bir mahkemenin tutanakları, daktilo edilmiş ve Türkçedir. Siz ne yapıyorsunuz? Hangi saiklerle bu dili, ana dilini savunma içerisine sokuyorsunuz ve hukuki bir dil hâline getiriyorsunuz, bunu izah edemezsiniz; ne Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi çerçevesinde izah edersiniz ne Türkiye Cumhuriyeti kanunları çerçevesinde izah edersiniz ne de Anayasa çerçevesinde izah edersiniz. Aslında bununla ilgili olarak yapacağınız şey şudur: Yarın torunlarınıza ve çocuklarınıza nasıl cevap vereceğinizi şimdiden düşünmeye başlayın. Bu, bir gerçekliktir. Değerli milletvekilleri, görülen o ki artık hukukiliğini kaybetmiş ve tamamen siyasi talep hâline gelmiş ana dilde savunma düzenlemesi hem ceza adaleti sistemimizi olumsuz etkileyecek hem de teröre karşı yürütülen mücadelede birtakım olumsuzluklara yol açacaktır. Her ne kadar bu değişikliğin bir taviz olmadığı ısrarla vurgulansa da sürdürdüğü şiddet stratejisini başka hamlelerde desteklemek isteyen terör örgütüne önemli bir güç verecektir. Bakın, Diyarbakır’da yapılan törenler… Bana söyler misiniz, birisi Antep’te, birisi Tunceli’de bir tanesi de Mersin’de neden Diyarbakır’a gönderdiniz? “Efendim, tekrar Habur yaşanmadı.” diyorsunuz, bayrağın indirilmesi ve Türk Bayrağı’nın indirilip hem de hastane… Gönderdeki 3 tane bayrak yerine PKK paçavrasının asılmasını nasıl izah edeceksiniz? “Hiçbir olay olmadı.” diyorsunuz, bu bile yeterli. Siz bayrağın indirilmesini kabul edebiliyorsanız vicdanınızda bunu kabul edin… Hepinize saygılar sunuyorum.
Şimdi, şahsı adına söz isteyen Tanju Özcan, Bolu Milletvekili.
Sayın Başkan, çok değerli milletvekilleri; ben de Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum. Evet, konuşmaları hep birlikte dikkatle takip ediyoruz bu akşam. Esas itibarıyla bugün görüştüğümüz temel kanunla ilgili aslında herkesin tartıştığı bir madde var. Keşke -ben de şunu temenni ediyorum- temel kanun olarak geleceğine normal yolla gelseydi de herkes düşüncelerini ifade etseydi. İnanın 1’inci maddeden sonra bu denli derin tartışmalar da yaşanmayacaktı. Değerli milletvekilleri, ben de birçok arkadaşınız gibi hukukçu bir milletvekili olarak bu akşam konuşan muhalefet partisi milletvekilleri, MHP ve CHP milletvekillerinin eleştirilerine önemli ölçüde katıldığımı ifade etmek istiyorum. Bu yasa gerçekten bir mağduriyeti çözmek için veya özgürlük adına bugün Genel Kurula getirilmiş bir yasa değil. Bunu hepiniz biliyorsunuz. Samimi olmamız lazım. Mağduriyet nedir arkadaşlar, bu konuda? Türkçe bilmeyen birinin mahkeme huzurunda en iyi bildiği dille savunma yapabilmesi. Ama burada dert şu değil: Gerçekten Türkçeyi konuşamadığı için savunma yapamayan insanların mağduriyetini gidermek değil. Bunu hepiniz biliyorsunuz. Bu sürece nasıl geldiğimizi de biliyorsunuz. Değerli arkadaşlarım ifade ettiler, dediler ki: Bu sürece gelinmesinin ana sebebi, PKK ile Hükûmet arasında yapılan görüşmeler, müzakereler sonucunda bu noktaya gelindi. KCK tutukluları şart olarak Hükûmete getirildiği için, Hükûmetin önüne konulduğu için bugün bu düzenleme buraya getirildi arkadaşlar. Evet, ben bu arkadaşlarımın söylediklerine katılıyorum ama eksik olduğunu söylüyorum. Eksikliğe geleceğim. Gerçekten uzunca bir süredir -kaç yıldır devam ettiği belli değil- Hükûmet’le önce Oslo’da başlayan, şimdi açık bir şekilde İmralı’da devam eden görüşmelerin… Ki bu görüşmeler, tırnak içerisinde söylüyorum, “görüşme” değil, “nasılsın, iyi misin” şeklinde gelişen bir süreç değil, bir “pazarlık” bu. Burada PKK’nın talepleri oluyor, Hükûmetin buna verdiği cevaplar oluyor. İşte arkadaşlar, bugün bu yasal düzenlemenin burada görüşülmesinin sebebi Oslo’da başlayan bugün İmralı’da devam eden görüşmelerin sonucu. Bunu hepimiz biliyoruz. İktidar partisi sözcüleri burada konuşma yapıyor ama onlar da inanarak bu durumun aksini savunamıyorlar. Ama arkadaşlar, bu eksik. Sadece PKK istedi diye biz bugün bunu burada görüşüyor değiliz, bir de işin diğer boyutu var. Bunu nereden çıkardım? Bunu Sayın Recep Özel’in konuşmasından çıkardım, iktidar partisi grubu adına konuşmayı o yaptı. Arkadaşlar, Recep Özel sıradan bir milletvekili değil AKP Grubu içerisinde, özel bir milletvekili, soyadı gibi. Hatırlar mısınız bir süre önce Hükûmet, cemaat karşıydı, cemaate karşı bir operasyon gerçekleştirdi burada. MİT müsteşarıyla ilgili özel bir düzenleme yaptırttı. Kimin aracılığıyla yaptırttı bunu? Recep Özel arkadaşımız aracılığıyla yaptırttı.
Allah aşkına, böyle komplo teorileri kurmayın ya! Sizin baktığınız yerden öyle mi gözüküyor? TANJU ÖZCAN (Devamla) - Bir dakika, geleceğim. Şimdi, Recep Bey şunu söylüyor konuşmasında, diyor ki: “Bir tek PKK’yla uğraşsak, eyvallah.” “Ama bakın, bir de ne var?” diyor. “Mahkeme süreci tıkanmıştı yani bu yargılamayı, KCK yargılamalarını yürüten hâkim süreci tıkamıştı.” diyor. Neden bunu söylüyor arkadaşlar, bunun iç yüzüne bakalım. Mesele şu: 2010’da bir Anayasa değişikliği yaptık. Bu Anayasa değişikliği sonrasında farklı bir HSYK oluşturduk. HSYK’yla ilgili seçimler yapıldı. Bu seçimler, öyle anlaşılıyor ki, Hükûmet kaybetmiş, cemaat kazanmış ve bunun sonucunda cemaate daha bağımlı olan bazı hâkimler bu düzenlemeyi yaptırtmak için mahkemelerde Kürtçe savunmanın önüne geçmişler. Arkadaşlar, hepimiz hukukçuyuz. Ben Bolu’da avukatlık yaptım uzun yıllar. Bolu’da yargılanan birçok insan, Türkçe bilmediği için Kürtçe tercümanlarla savunmalarını yıllarca yapabildiler, bu bir gerçek. Ama bugün öyle anlaşılıyor ki, Recep Bey’in dediği gibi, cemaat de bu düzenlemenin, tıpkı, PKK’yla birlikte yapılmasını istedi. Bunda aslında şaşıracak bir şey yok; cemaatin ipi de Amerika’nın elinde, PKK’nın ipi de Amerika’nın elinde. Dolayısıyla bunlar el ele vermişler, bugün gerçekten Türkiye Cumhuriyeti devletinin üniter yapısına kasteden bu düzenlemeyi hep birlikte getirmişler. Ben BDP Grubunu tebrik ediyorum ve gerçekten temsil ettikleri zihniyeti de tebrik ediyorum.
Teşekkür ederiz, eksik olsun. TANJU ÖZCAN (Devamla) - Halk desteği ne kadar bilmiyorum, yüzde 5 var mı, yok mu ama yüzde 50 oy almış olan iktidar partisine bugün diz çöktürdüler.
Bu mübarek gecede fitne, fesatlık yapmayın.
Bu anlamda kutlamak lazım, tarihe de not düşmek lazım. Bu düşüncelerle Genel Kurulu saygıyla selamlıyorum, iyi akşamlar diliyorum.
Sayın Başkan…
Buyurun Sayın Özel.
Efendim, sayın hatip konuşmasında benim adımı da kullanarak birtakım ifadelerde bulundu. Buna bir açıklık, cevap vermek…
Birtakım ifadeler… Ne dedi efendim, onu söyleyin.
Efendim, MİT Kanunu’nun adım kullanılarak çıkartıldığını, ondan sonra, yapmış olduğum konuşmada KCK davalarının sanki…
Söylemediniz mi?
Ben bunları söylemedim efendim. Burada sanki benim… Sataşma şeyinde bir söz talep ediyoruz efendim. Bir açıklık getireyim, bir şey okuyacağım. İki dakika…
KCK davalarının sanıkların talebi üzerine geldiğini söyledi Recep Bey komisyonda?
Buyurun Sayın Özel. İki dakika söz veriyorum sataşma nedeniyle. Yeni bir sataşmaya mahal vermeyin.
Sayın Başkan, çok değerli milletvekilleri; bu imkânı tanıdığınız için size teşekkür ediyorum. Şimdi, sizlere Genel Kurulda 5 Nisan 2012 tarihinde bir milletvekilinin bu kürsüde yapmış olduğu konuşmayı okuyacağım, sonra size soracağım bu milletvekilinin kim olduğunu. “KCK davasında şöyle bir olay var, Kürtçe savunma talepleri var. Evet, oradaki yargılanan sanıklar devlete kafa tutmak istiyorlar, buna hiç kuşkum yok. Bir tavır koymak istiyorlar, ideolojik bir tavır koymak istiyorlar ama yine dediğim gibi savunma en temel haklardan bir tanesidir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin Leyla Zana hakkında bir kararı var ve Ceza Muhakemesinde tercümanla ilgili maddeyi açın, ilk içtihat budur. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Leyla Zana'nın Kürtçe savunmada bulunma talebini reddettiği için savunma hakkını ihlalden Türkiye'yi mahkûm etmiştir. Şimdi düşünün değerli arkadaşlarım, KCK'dan 10 bin tane yargılanan sanık var şu anda. Bunların hepsi de Kürtçe savunma yapmak istiyorlar, mahkeme de ifadelerini almıyor. Eninde sonunda bu iş Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine gidecektir ve Türkiye, milyonlarca, belki milyarlarca euro tazminata mahkûm edilecektir.”
Sataşmayla ne alakası var?
Sataşmaya cevap vermiyorsun ki!
“Peki, bu tazminat parası nereye gidecektir? Bu tazminat parası, evet, orada suçsuz olarak yargılanan varsa, güneydoğuda gelir düzeyi de son derece düşük, o insanların geçim parası olacaktır ama gerçekten terörist faaliyetler içinde olan, terör örgütü üyesi olanlara ödenecek tazminat nereye gidecektir? Kandil'e gidecektir ve bize geri dönecektir.” Bu konuşmayı Cumhuriyet Halk Partisi Milletvekili Sayın Süha Aldan yapmıştır bu kürsüden.
Evet.
Bunu ben demiyorum, kendisi söylüyor.
Bir de İnsan Hakları Komisyonuna Sayın Mahmut Tanal ve Sinan Aygün’ün vermiş olduğu bir değişiklik önergesi var.
Sana neden sataşma yapılmıştı Recep Bey? Sataşma mı olmuştu sana?
Bu önergede de “Yeterince Türkçe bilmediğini beyan eden sanık ve mağdura bedeli devlet tarafından karşılanmak üzere mahkeme tercüman tayin eder. Bu hak kötüye kullanılamaz.” diyor.
Bu konuşmanın sataşmayla ne ilgisi var?
Şimdi, CHP bu tasarının lehinde mi, aleyhinde mi? Gelip burada bir açıklasınlar. Bir kısmınız böyle konuşuyor, bir kısmınız geliyor burada karşı kendi içinizde bir bütünlüğü sağlayın. Efendim, hepinize teşekkürler sunuyorum.
Sayın Başkan, Sayın Recep Özel neden söz istedi? Sataşma için. Ne sataşmışız, neyi söyledi? Bu nasıl bir şey?
O bize sataştı.
Şimdi bölüm üzerinde on beş dakika süreyle soru-cevap işlemi yapılacaktır.
Arkadaşımızın sözleriyle ilgili bir açıklama yapmak istiyorum.
Arkadaşınızın sözüyle ilgili açıklama yapamazsınız Sayın Vekilim.
Hayır efendim, bakın, Ömer Bey üzerinden Adalet Komisyonunda bizlere de yapılmış bir sataşmadır aslında bu. İzin verirseniz bir açıklama yapmak istiyorum.
Açıklaması olmaz ki Sayın Vekilim bunun. Sayın Yılmaz, eğer sataşma varsa grubunuza Grup Başkan Vekiliniz…
Ama grubumuza var efendim.
Ne diye sataştı efendim, ne söyledi?
Adalet Komisyonu olarak bize var.
Sadece sayın milletvekilinin yaptığı konuşmayı okudu buradan. Bu sataşma olmaz ki!
Ömer Süha Aldan’ın yapmış olduğu konuşmayı yanlış yorumlayarak “CHP Grubu adına bu konuşulmuştur.” dedi. Bizim de o konuda bir söz söyleme hakkımız vardır.
Konuşmayı yorumlamadı ki, konuşmayı okudu, buradan, tutanaklardan okudu sadece.
Okudu efendim, okudu.
Tutanakları okumadı mı burada?
Anladım efendim. O konudaki bir şeyi biz anlatmak istiyoruz eğer izin verirseniz, açıklama yapmak istiyoruz.
Yorum yapmadı ki, tutanakları okudu. Sataşma neresinde bunun Sayın Yılmaz?
Sayın Başkan, herhangi bir hakarette bulunmadı, sadece bir tutanağı okudu buradan.
Efendim, bir açıklama yapmak istiyoruz, lütfen izin verin.
Açıklama olmaz ki Sayın Yılmaz yani.
Yanlış bilgi verdi efendim.
Her milletvekili diğeri hakkındaki konuşmayla ilgili açıklama yapmaya kalkışırsa…
Sayın Başkan, yanlış bilgi vermiştir.
Lütfen yani olmaz. Teşekkür ediyorum.
Efendim, biz bunu düzeltme gereğini duyuyoruz.
Sayın Yılmaz…
Recep Özel niye söz istedi sizden?
KCK davalarından dolayı…
Yani ikinci bir sataşma yaptı aslında.
Sayın Özel sayın milletvekilinin konuşmasını tutanaklardan okudu. Sataşma…
Oraya çıktı ne anlattı?
Efendim?
Sizden niçin söz istedi, hangi gerekçeyle söz istedi?
KCK davasından dolayı…
Hayır canım, tutanaklardan okudu. [[Devam]] Sayın Doğru, buyurun.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakana biraz önce sordum, cevap vermedi ama umarım şimdi cevap verecektir. Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 202’nci maddesine göre, son beş yılda, kendini ifade edemediği için kaç kişi mahkeme heyetinden tercüman talebinde bulunmuştur, kaç kişiye tercüman tahsis edilmiştir? İkinci sorum: “Ana dilimde savunma yapamıyorum.” diyerek kaç kişi mahkemelere müracaatta bulunmuş ve savunmasını kullanmamıştır? Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. Sayın Tuncel…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Biraz önce soru sormuştum ama yarım kalmıştı. Özellikle Asrın Hukuk Bürosu avukatlarının tutuklanmasıyla başlayan, daha sonra Çağdaş Hukukçular Derneği ve Halkın Hukuk Bürosu avukatlarına devam eden tutuklama furyası ciddi anlamda savunma hakkına yönelik bir saldırıdır. Acaba Sayın Bakan da bunu böyle görüyor mu? Bu tutuklanan avukat arkadaşlarımızı cezaevinde ziyaret etme konusunda bir programları var mı? Yine, bu avukatlara karşı geliştirilen ve savunma görevini engelleyen bu hukuksuzluğa karşı herhangi bir yasal çalışma yapmayı düşünüyorlar mı kendileri? Bu çok önemli. İkincisi: Bugün yasayı görüşüyoruz, özellikle hasta tutuklulara ilişkin yasa tasarısında, TMK’dan yargılanan tutuklu ve hükümlüler bu yasadan faydalanabilecekler mi, yoksa sadece adli tutuklu ve hükümlülerden, hasta olanlar mı yararlanacak?
Sayın Şimşek…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Biraz evvel bir soruya Sayın Bakan cevap verirken Oslo’da bir mutabakat olmadığını söyledi. Elbette hemen bir mutabakat sağlanmamış olabilir ancak Hükûmet bir görüşme kapısı açtığına ve oraya gidenler onlarla tavla oynamaya gitmediğine göre, öyleyse niçin gitmişlerdir? Bu Oslo ve teröristbaşıyla görüşmelerde neler konuşulmaktadır? Milletten gizli olarak yapılan bu görüşmelerde bu ülkenin, bu milletin kaderiyle ilgili olarak hangi spekülasyonlar yapılmaktadır, bu milletten neler kaçırılmaktadır?
Teşekkür ediyorum. Sayın Işık…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, bir kez daha soruyorum: Hükûmetiniz adına Oslo’da müzakereye oturanlar hangi konularda mutabakata varmışlardır, bu mutabakata varılan konular içerisinde bugünkü tasarının 1’inci maddesi yer almakta mıdır? İki: Bu tasarıda yer alan bazı iyileştirmeler nedeniyle hâlen cezaevinde bulunan kaç hükümlü serbest bırakılacaktır? Bunlar içerisinde kaçı terör örgütü nedeniyle cezaevinde bulunmaktadır? Tasarıda tazyik hapsi alanların, getirilen iyileştirmelerden yararlandırılmamasının sebebi nedir? Taahhüt mağdurlarının bu iyileştirilmelerden yararlandırılması düşünülmekte midir? Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. Sayın Oğan…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakan, biraz önceki sorumda “Bu getirdiğiniz yeni düzenlemeyle normal mâhkumlarla beraber, elinde 40 bin kişinin kanı bulunan, şehitlerimizin elinde kanı bulunan bebek katili Abdullah Öcalan da eşlerle beraber olma hakkından faydalanacak mı?” diye sormuştum. Siz de cevabınızda “Evet.” demiştiniz. Hiç vicdanınız sızlıyor mu Sayın Bakanım? Elinde 40 bin kişinin kanı bulunan bir caniye eş bulma konusunda Hükûmetinizin ne gibi bir çabası olacak, lütfen onu da söyleyin o zaman.
Teşekkür ediyorum. Sayın Yılmaz…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Ben de Sayın Bakana sordum ama bir türlü cevaplamıyor. PKK militanlarıyla Şemdinli’de kucaklaşan milletvekilleriyle ilgili yağdınız gürlediniz, Hükûmet olarak “Dokunulmazlıkları kaldırıyoruz, böyle bir usul olur mu?” diye seslendiniz. Ne oldu bu dokunulmazlıklar? Peki, teröristbaşıyla kucaklaşanlar veya kucaklaşma talimatı verenlerle ilgili de bir işlem yapmayı düşünüyor musunuz? Yine yaptığınız kongrenin 20’nci maddesinde mahkum ve tutukluların eşleriyle bir araya gelmesi, 21’inci maddesinde ana dilde savunma vardı, bunlar bugün geldiler. 22’nci maddesinde ana dilde kamu hizmetlerine erişim, 30’uncu maddesinde de Kürtçe tercümanlık var, bunları da getirmeyi düşünüyor musunuz? Peki, bu sürecin Türkiye’nin bölünmesine doğru götürüleceğini düşünüyor musunuz? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Erdoğan…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, Sayın Başbakan ve AKP yetkilileri diyor ki: “Oslo’da ve İmralı’da görüşmeleri devlet yapıyor, biz AKP olarak hiçbir görüşme yapmadık.” Buna göre size soruyorum: İktidar olarak siz hangi devleti yönetiyorsunuz? İki: Bu görüşmeleri yapan MİT Müsteşarı ve diğer devlet yetkililerini hangi Hükûmet atamıştır? Üç: İktidarınız tarafından göreve getirilen devlet yetkililerine PKK ve bebek katiliyle görüşme talimatını kim vermiştir? Eğer bu görüşmeler Hükûmetinizin bilgisi dışındaysa, PKK ve teröristbaşıyla görüşen kamu görevlilerini görevden alma cesaretiniz, yüreğiniz var mıdır? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Topcu…
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. 17/1/2013 tarihinde 3 kadın teröristin cenaze töreni sırasında, bazı gazetecilerce, Diyarbakır’a girerken KCK savunma güçleri tarafından asayişin sağlandığına yönelik bilgiler aktarılmıştır. Devletin güvenlik güçlerinin dışarıda tutularak böyle bir uygulama ile karşılaşılması hangi devlet mantığıyla uyuşmaktadır? Bunu nasıl izah edeceksiniz? Herhangi bir soruşturma başlattınız mı? Teşekkür ediyorum.
Teşekkür ediyorum. Sayın Köprülü…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sayın Bakan, sanık Mehmet Hatip Dicle, duruşmada sanıkların tümü adına söz alarak, Türkçe konuşabildiklerini, Türkçeyi iyi bildiklerini ve Türkçe konuşma konusunda fikren ve fiilen bir sorunlarının bulunmadığını ancak savunmalarını kendi ana dilleri olan Kürtçe yapmak istediklerini beyan etmiştir. Sizin bu yasayla çözmek istediğiniz sorun bir savunma hakkını gidermek midir yoksa Türkçe konuşmak istemediğini açıkça beyan eden sanıkların fiilî durumlarını kendi beyanlarına uygun hâle getirmek midir? İkinci sorum da şu: Ben, bunun sizin tarafınızdan da iyi bilindiğini biliyorum ama duymak istiyorum Hükûmeti de temsil ettiğiniz için: Lozan’daki “azınlıklar” kavramı nasıl değerlendirilmektedir? Lozan’da sayılan azınlıklar hangi kritere bağlanmıştır? Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. Sayın Yeniçeri…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. 1876’da Meclisi Mebusanın On İkinci Oturumunda Nevfel Efendi, Erzurumlu Ermeni Hamazap ve Vasilaki Efendi, devletin dilinin değiştirilmesi amacıyla ortak bir teklif hazırlar. Bu teklif şöyle: “Osmanlı devletinin resmî dilinin Türkçe olduğunu belirten madde değiştirilmeli ve resmî dil olarak Türkçeyle beraber her bölgede konuşulan mahallî diller de Rumca, Ermenice, Arapça, Kürtçe, Bulgarca gibi resmî dil olarak kabul edilmelidir.” Meclis Başkanı Ahmed Vefik Paşa bu teklifi “Bu ne vicdansızlık, bu ne vefasızlıktır! Sizler hâlâ evinizde, okullarınızda, kitaplarınızda kendi dilinizde yazıyor ve konuşuyorsunuz. Bu imkânı, bu devletin alicenaplığına borçlusunuz. Eğer bu devlet isteseydi, yüzyıllar evvel dedelerinizi Türk kültürü içinde eritirdi ve sizlerin de ana diliniz Türkçe olurdu. Teklifinizi vermemiş olun, ben de duymamış olayım.” diyerek reddeder. Sayın Bakan, Ahmed Vefik Paşa’nın görüşüne katılıyor musunuz? Teşekkür ederim.
Teşekkür ediyorum. Sayın Bakan, buyurun.
Evet, Sayın Reşat Doğru’nun sorusu 2’nci kez ifade edildi, demin yetişemediği için cevap veremedim. Tabii, hem tercüman isteyen veyahut da Türkçeyi bildiği hâlde savunmasını kendini en iyi ifade edebildiği dilde yapmak istediğini söyleyenlerle ilgili herhangi bir istatistik yok elimizde, böyle bir envanter tutulması da söz konusu değil, o yüzden size bu konuda bir rakam verme imkânım yok.
Neden ihtiyaç duydunuz?
Sayın Tuncel’in sorduğu soru, tabii…
Demek ki siyasi, ihtiyaç yokmuş.
…avukatlarla ilgili soruşturmaların nasıl yapılacağı Ceza Muhakemesi Kanunu’nda düzenlenmekte ve hangi hâllerde tutuklama yapılacağı, hangi hâllerde arama yapılacağı, avukatlara dönük aramaların, soruşturmanın ve kovuşturmanın nasıl yapılacağı yasalarda belirtilmiştir. Bu adli soruşturmayı yürüten görevliler de bu yasalar çerçevesinde vazifelerini yapmaktadırlar. Tabii, burada usule aykırı bir şey varsa buna itiraz etmeleri onların doğal hakkıdır ama şunu özellikle ifade etmek isterim: Kimse avukat olduğu için soruşturmaya tabi tutulmuyor veya bir berber herhangi bir suç isnadıyla karşı karşıya kaldığında, bir kasap suç isnadıyla karşı karşıya kaldığında, tutuklanmasını gerektiren bir durum olduğunda kasap tutuklandı, manav tutuklandı, berber tutuklandı diye kimse bir değerlendirme yapmıyor. Avukatlarla ilgili veya başka sıfat taşıyan kişilerle alakalı bir suç isnadı olduğunda, mahkemeler tutuklama yönünde karar verdiğinde de bunu, sanki avukatlık mesleğini icra ediyor da o yüzden tutuklanıyormuş gibi yansıtmak fevkalade yanlıştır; bir soruşturma çerçevesinde, mahkeme tarafından verilen bir karar söz konusudur. Yine, hastalık nedeniyle infazın ertelenmesi hususu İnfaz Kanunu’nun 16’ncı maddesinde düzenlenmiş olup Kanun’un 116’ncı maddesinde bulunan atıf dolayısıyla tutuklular bakımından da uygulanabilmektedir. Bu yüzden, tutuklular bakımından erteleme kararı vermek, yargılamayı yapan mahkemeler tarafından yapılmaktadır. Tabii, Oslo, İmralı’yla alakalı daha önce de söyledim; Oslo’da herhangi bir mutabakat yok. İmralı’yla görüşmeleri zaten ifade ettik ama burada bir hususun altını çizmek istiyorum, konuşmacılar da söyledi: Sanki Hükûmeti temsilen Hükûmetten biri görüşmüş gibi bir değerlendirme yapılıyor.
Sayın Başbakanımızın açıklaması da çok net, çok açık, onu kimse çarpıtmasın. Seçim döneminde AK PARTİ iktidarını yıpratmak için “Hükûmetten birileri görüştü.” diye meydanlarda konuşanlara…
Başbakanlık Müsteşar Yardımcısı kim?
…Sayın Başbakanımız “Hükûmetten hiç kimse görüşmedi, bundan sonra da bundan önce de yoktur böyle.” diye açıklama yaptı. “Hükûmet” dediğinizde Anayasa yazıyor “Hükûmet, Başbakan ve bakanlardan oluşur.” Hangi bakan görüşmüş, bir onun ismini verin. Bizim söylediğimiz bu ama siz, kamuda çalışan bir kamu görevlisiyle…
Yolları sen mi yaptırdın, konutu sen mi inşa ediyorsun?
…Hükûmeti aynı kefeye koyup milleti aldatıyorsunuz, yalan yanlış şeyler söylüyorsunuz, özellikle ifade etmek isterim.
Tabii, cezaevlerinde, bu yasa çıktıktan sonra bu yasadan yararlanacaklarla ilgili…
Sayın milletvekilleri, lütfen…
Şu anda elimizde net rakamlar yok yani bu yasadan istifadeyle kaç kişi tahliye olacak, buna dair elimizde kesin rakamlar söz konusu değil ama yaklaşık bir rakam söz konusu -arkadaşlar veriyorlar- 15 bin civarında bir tahliyenin olması tahmin ediliyor. Yoksa elimizde kesin bir veri bu noktada yok.
Sayın Bakan, duble yolları siz mi yaptınız, Hükûmet mi yaptı?
Sinan Oğan’ın sorusuna demin de cevap verdim. Tasarıda bir sınırlama yok ancak bu eş ile görüşmeyle alakalı konu herkese otomatik verilen bir durum değildir, bu tamamıyla kurallara bağlanmış bir konudur. Bu kurallara uyanlara ancak bu uygulanacaktır. Bu kuralları ihlal edenlere uygulanması söz konusu değildir. Bu kuralların neler olacağının bir kısmı tasarıda yazıyor, diğerleri de yönetmelikle Adalet Bakanlığı tarafından düzenlenecek ve kamuoyuyla paylaşılacaktır. Dolayısıyla, bu kurallara uyanlar bundan yararlanacaktır. Cezaevlerinde terör estirenler, cezaevlerinde kurallara uymayanlar ve bu konudaki ıslah çalışmalarına, ortak şeylere katkı vermeyenlerin bundan yararlanması kesinlikle söz konusu değildir, bunu özellikle ifade etmek isterim. Tabii, disiplin ve tazyik hapsi almış olanların cezasının infazı ertelenmeyecektir çünkü bu cezalar kişiyi bir hususta zorlamaya yönelik cezalardır. Bu nedenle, tasarıda getirilen cezanın infazı hükümlerinden yararlanamayacaklardır. Bunları da o kapsamda ifade etmek isterim. Tabii, şimdi, savunmayla alakalı hususta bir konunun altını özellikle çizmek istiyorum. Kanunda “Meramını anlatacak derecede Türkçe bilmeyenler olursa yargılama sırasında ne yapacağız?” sorusuna bir cevap veriliyor. Bunların kendilerini savunma hakkı var mı? Var. O zaman nasıl olacak Türkçeyi bilmiyorsa? Onu öngörmüşüz, kanuna bir düzenleme koymuşuz. Meramını anlatacak kadar bilemiyorsa, Türkçeyi biliyor ama meramını ifade edecek kadar bilmiyor, o zaman ne yapacak? Ona dair de bir düzenleme koymuşuz. Ama, herhangi bir vatandaşımızın “Ben kendimi başkaca bir dilde daha iyi savunabilirim, hakkımı, hukukumu daha iyi arayabilirim.” deme ihtimalini göz ardı etmiş olabiliriz. Bizim, Hükûmet olarak, Parlamento olarak, devlet olarak bunu vaktinde öngörüp böyle birileri çıktığı zaman, “Ben samimi olarak, gerçekten buna ihtiyaç duyuyorum, bu haktan istifadeyle kendimi daha iyi savunacağım diye düşünen biri çıktığı zaman ona ne diyeceğiz?” sorusuna bir cevap bulmamışız. Kanunda yer alan hüküm, esasında buna cevap mahiyetini de taşıyor ama uygulama bu anlamda bir değerlendirme yapmadı. O zaman, samimi olarak bu işten faydalanmak isteyenlere bu imkânı vermek hukuk devletinin de gereğidir. Esasında, bu Parlamentoda bunu tartışmak da doğru bir şey değildir. Biz esasında bir yanlışı düzeltiyoruz. Daha önce yapılması lazım gelen bir doğruyu gecikmiş olsa da yerine getirmiş oluyoruz. Bir yandan samimi olarak istifade etmek isteyenlere imkân veriyoruz, öte yandan da bunu değişik nedenlerle istismar etmek isteyenlerin elinden de istismar oyuncağını alıyoruz. Yapılan işte bir yanlışlık yok. [[CHP sıralarından “Nasıl alıyorsunuz?” sesleri]] Benim söyleyeceklerim bundan ibaret. Milletimiz de bunun hepsini görüyor, sizi de bizi de dinliyor, değerlendirmesini yapacaktır.
Nerede dinliyor, millet kapatalı üç saat oluyor.
Lozan’la ilgili olarak da bir sayın milletvekilinin ifadesi oldu. Tabii, Lozan’daki azınlıklar din esaslı azınlıklar olup bunlar gayrimüslim vatandaşlarımızdır. Etnik yapıya dayalı bir azınlık söz konusu değildir. Teşekkür ediyorum. Diğer sorulara yazılı cevap vereceğim.
Evet, teşekkür ediyorum. Şimdi…
Sayın Başkan, Sayın Bakan “Bölümlerde ben konuşacağım.” dedi ama konuşmadı.
Bölüm de bitti.
Ben bilemem, o Sayın Bakanın kendi tercihi yani.
Hatırlatıyoruz sadece, demin “konuşacağım.” dedi.
Birinci bölüm üzerindeki görüşmeler tamamlanmıştır. Şimdi birinci bölümde yer alan maddeleri, varsa o madde üzerindeki önerge işlemlerini yaptıktan sonra ayrı ayrı oylarınıza sunacağım. Yeni madde ihdasına ait üç adet önerge vardır.
Sayın Başkan, kanunun 1’inci maddesini işleme alamazsınız çünkü Anayasa’nın 4’üncü maddesine göre değiştirilmesi teklif edilemez bir hususu buraya getirdiniz. Anayasa’nın 4’üncü maddesine göre değiştirilmesi teklif dâhi edilemeyecek husus, devletin dili Türkçedir, 3’üncü madde. Dolayısıyla, buraya getirilen savunmanın Türkçe dışındaki bir dille yapılması hususu, devletin dilinin Türkçe olması kuralının değiştirilmesidir. Dolayısıyla, Anayasa’nın değiştirilmesi dahi teklif edilemez bir maddesini değiştiren, onunla ilgili teklif getiren bir kanunu burada görüşmeye alamazsınız, bu Anayasa’ya aykırı. Bu konuda hem sizin tavrınızı öğrenmek istiyorum -hukukçu kimliğinizle de- hem de Genel Kurulun, Meclisin tavrını görmek istiyorum.
Teşekkür ediyorum. Birleşime beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 56’ncı Birleşiminin Altıncı Oturumunu açıyorum. 365 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın görüşmelerine devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. Evet, Sayın Şandır, talebinizle ilgili usul tartışması açacağım.
Sayın Başkan…
Sayın Başkan, usul tartışmasından önce…
Usul tartışması değil yani Anayasa’mıza göre, cari hukukumuza göre…
Görüşümü belirteyim, ondan sonra isterseniz…
Anladım… Sizin tavrınız netleşmedi.
Tavrımı söyleyeceğim.
Sizin tavrınıza dayalı olarak usul tartışması açacağız.
E tavrımı söyleyeceğim o zaman.
Sayın Başkan, tavrınızı söylemeden önce bizim fikrimizi öğrenmeniz gerekmektedir. Ona göre tavrınızı ortaya koymanız gerekmektedir. Biz bunun Anayasa’ya ne derecede aykırı olduğunu…
Sayın Bal, biraz önce Sayın Şandır fikirlerini söyledi. Onun için “Usul tartışması açacağım.” dedim. Fikirlerinizi öğrenelim, sonra görüşümü…
İzin verin, gerekçemizi anlatalım, ondan sonra kararınızı siz açıklayın.
Ama bunun yolu usul tartışması açmaktan geçiyor. Usul tartışması açacağım. Ben de onu söylüyorum.
Aleyhte…
Aleyhte…
Lehte…
Lehte…
Aleyhte, aleyhte…
O zaman kendi aranızda anlaşın, ona göre şey yapayım.
Anlaşma diye bir şey yok!
O zaman tutanakları isteyeceğim, ara vereceğim.
Lehte…
Aleyhte…
Lehte efendim.
Lehte Başkanım.
Sayın Batum, aleyhte…
Sayın milletvekilleri, sayın başkanlar; ya anlaşacaksınız ya ara verip tutanakları isteyeceğim, başka yapabileceğim bir şey yok ki…
Efendim, en önce biz istedik.
Ne yapmam gerekiyor? Şimdi…
Her gruptan bir kişi konuşsun.
En önce biz istedik.
Birleşime on beş dakika ara veriyorum.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 56’ncı Birleşiminin Yedinci Oturumunu açıyorum. 365 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın görüşmelerine devam edeceğiz. Komisyon ve Hükûmet yerinde. Usul tartışması için söz sırasını okuyorum: “Başkan – Ona göre usul tartışması… Faruk Bal – Aleyhte… Oktay Vural – Aleyhte… Mehmet Günal – Lehte… Hasip Kaplan – Lehte… Dilek Akagün Yılmaz – Aleyhte… Oktay Vural – Anlaşma diye bir şey yok! Mehmet Doğan Kubat – Lehte… Dilek Akagün Yılmaz (Uşak) – Aleyhte… Ahmet Aydın (Adıyaman) – Lehte efendim.” Sıralama bu şekilde. Dolayısıyla, yine kendi aranızda anlaşmak şartıyla Sayın Bal, aleyhte; Sayın Vural, aleyhte… Sayın Günal lehte istemiş ama Sayın Şandır…
Sayın Günal’ın “lehte”sini CHP’ye devredelim.
CHP’ye devrediyorsunuz, evet.
Süheyl Hocam… DİLEK AKAGÜN YILMAZ (Uşak)- Süheyl Hocam, efendim.
Lehte Sayın Batum ve Sayın Kaplan.
Sayın Başkan…
Evet, ilk söz, lehte söz isteyen Süheyl Batum, Eskişehir Milletvekilinde. [[CHP sıralarından alkışlar]] Buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; usul tartışması açıldığında, bazı kanunların, bazı maddelerinin Anayasa’ya aykırı olup olmadığı hususunda tartıştığımız zaman gerçekten de hukuku, işte hukuksal belgeleri, metinleri veyahut da hukukçuların bu konuda yazdıklarını çok iyi araştırmamız gerekiyor, incelememiz gerekiyor. Ama bu konuda en ufak bir şekilde tereddüde gerek olmadığını düşünüyoruz. Getirilen yasanın, tasarının, 1’inci ve 2’nci maddesi Anayasa’nın maddelerine çok açıkça aykırıdır. Hepiniz de bunu biliyorsunuz, hepimiz de biliyoruz bunu. Anayasa’nın değişmez maddelerine aykırı olduğu gibi Anayasa’nın eşitlik maddesine de açıkça aykırıdır.
Eşitlik… Bravo!
Varsayın ki… Eşitlik maddesine de kesinlikle aykırıdır. Neden aykırıdır? Eğer bunu bir savunma hakkı olarak alıyorsanız, 1’incide diyorsunuz ki: “Savunmacı tercümanının parası devletten ödenir.” 2’ncide diyorsunuz ki: “Parasını kendisi öder.” 2’nci maddesinde diyorsunuz ki: “Bu alanda düzenleme yapılıncaya kadar tercümanını bulur, evinden getirir.” Şimdi, daha bu konuda, eşitlik maddesinde, daha bu, Anayasa’ya aykırı mı değil mi, daha acaba uygun mudur, hangi, kim ne söyleyecek, bunlara bakmaya gerek var mı? Eşitlik ilkesine açıkça aykırıdır. Gelelim öbür yönüne. Şimdi, bunu, istediğiniz kadar tevil etmeye çalışın, ben oradan -oturduğum yerden, kusura bakmasın- laf atmak zorunda kaldım Sayın Bakana, Bekir Bozdağ’a: “Bunları söylüyorsun, burnun da uzamadı.” dedim çünkü açıkça gözümüze baka baka “Ne var?” diyor. “Bakın 1’inci fıkrada ‘Türkçe bilmiyorsa verilir.’ diyor, öbüründe de ‘Ayrıca’ dedik canım, bir şey söylemedik ki onda. Bundan, nereden çıkartıyorsunuz?” diyor ‘Ayrıca’ nedir, nedir arkadaşlar? Şunu söylüyorum: Anayasa’ya uygun olması için biz öneri getirdik, Komisyonda da getirdik, burada da getirdik, dedik ki: “Anayasa’ya aykırılığı giderelim. Türkiye Cumhuriyeti’nde bir tek kişi bile savunmasını yapamıyorsa, bilmiyorsa Türkçeyi, anlayamıyorsa; bırakın anlamayı, savunmasını yapacak ölçüde konuşamadığını düşünüyorsa biz istediği dilde konuşma hakkını, savunma yapma hakkını verelim ama böyle, Anayasa’yı aşarak, Anayasa’nın değişmez maddelerini aşarak, bile bile…” [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Size son şunu söylemek istiyorum değerli dostlar: Sizin getirdiğiniz -açın bakın bize verilen kitapçığa- Komisyonda sizin getirdiğiniz, AKP’nin sürekli sorduğu, İzzet Özgenç’e bile sordular; İzzet Özgenç Komisyonda geldi ve alt komisyonda da “Bu açıkça Anayasa’ya aykırıdır bu şekilde…”
Teşekkür ediyorum.
“…Anayasa’yı değiştirmeden kabul edemezsiniz.” dedi.
Sayın Başkan, elbette ki zatıaliniz de bilir, getirilen kanun tasarısında “Ayrıca sanık” diye başlayan ifade “aslında Türkçe bildiği hâlde” kelimesini ya da ibaresini olduğu gibi ifade eden ama aldatmak ve kandırmak için bu hâle getirilmiş bir ifadedir. Demek ki Türkçe bildiği hâlde, iddianamenin okunması ve esas hakkındaki mütalaanın verilmesinden sonra kişi kendi beyanına göre -arada bir ölçü yok- dilediği dilde savunma yapacak. Hangi dille savunma yapacak? Siz de biliyorsunuz Sayın Başkan, biz de biliyoruz, Adalet ve Kalkınma Partisinin muhterem milletvekilleri de biliyor ki kuş diliyle savunma yapmayacak, Sanskritçeye göre de savunma yapmayacak; KCK operasyonlarında görüldüğü gibi ana dilde savunma yapacak, Oslo’da yüzde 95 oranında mutabakata vardığınız çerçeve içerisinde ana dilde savunma yapacak, İmralı müzakerelerinde -daha ortaya çıkmadı, o da tırt çıkacak- buna göre savunma yapacak. Değerli arkadaşlarım, ana dilde savunma yapmak demek, Anayasa’nın 3’üncü maddesinin birinci fıkrasının son cümlesindeki iki kelimeden ibaret cümleyi açıkça ihlaldir. Yani “Türkiye Cumhuriyeti Devleti, ülkesi ve milletiyle bölünmez bir bütündür.”den sonra “Dili Türkçedir.” diyor. Yasama dili Türkçedir, yargı dili Türkçedir, kamu dili Türkçedir. Siz buraya, “Kişinin beyanına göre -arada bir ölçü koymuyorsunuz- dilediği dilde savunma yapacak.” demek suretiyle Anayasa’nın bu açık hükmünü ihlal ederek değiştirilemez nitelikteki 4’üncü maddesine aykırı bir şekilde bu tasarıyı görüştürüyorsunuz. Bu, açık seçik bir Anayasa ihlalidir ve bunu biz biliyoruz, muhalefet biliyor, iktidar biliyor, milletimiz de biliyor. Siz bunu yapmaya mecbur ve mahkûm hâle geldiniz. Bu, milletimizin isteği değildir; bu bir dayatmanın ürünüdür. Bir tarafta, silahı beyninize dayamış, “Demokrasi adına bunu istiyorum.” şeklindeki bir terör dayatmasıdır. Diğer tarafta ise, Oslo müzakerelerinde müzakereci devletin -yüzde 95 oranında mutabakata vardığınız- “Bu konuyu halledin.”… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Bu düşüncelerle, hepinizi saygıyla selamlıyorum, Sayın Başkanın tutumunun aleyhinde olduğumu ifade ediyorum.
Lehte söz isteyen Hasip Kaplan, Şırnak Milletvekili.
Hukukçular çok içinizde. Gözlerinizin içine bakıyorum ama baka baka doğruyu konuşmuyorsunuz, adalet için konuşmuyorsunuz, insanlık için konuşmuyorsunuz, vicdan için konuşmuyorsunuz. Bakın, Brozicek-İtalya davası, tercüme konusunda adil yargılanmadan İtalya mahkûm edilmiş. Kamasinski davası, Avusturya’ya karşı, aynı şeklide. Almanya’ya karşı bir dava: Federal Alman Cumhuriyeti, Koç’a tercüme ücretini ödettiği için mahkûm edilmiş. Yani siz ücretli olarak tercümanlık yaptıracaksınız, bari bırakın da hâkim, savcıların da maaşını biz ödeyelim, ha? Eğer sizin vicdanınız varsa; eğer Anayasa’nız, değişmez kurallarınız varsa; eğer hukukunuz, mevzuatınız varsa; eğer insanlığınız varsa; eğer “Bu ülkenin 75 milyonu kardeştir.” diyorsanız, teşvikler için bugün Sayın Bakan gönderdi, buyurun, 9 dilde broşür. Sizin egemenliğiniz bölünmüyor mu bu teşviklerle bölgeyi peşkeş çekerken? Buyurun, buyurun, Çince, Japonca, Arapça, İngilizce, İspanyolca, Fransızca. Sizin o zaman millî duygularınız nereye kaçıyor? Ulusal duygularınız niye şaha kalkmıyor? Barajlar, şirketler, madenler, altın, HES’ler, termik santraller, nükleer santraller ayağa kalkarken böyle, Kürtçe olunca vicdanınız ayağa kalkıyor, değil mi? Kürtler söz konusu olunca ruhunuz ayağa kalkıyor, değil mi? Bu mu Anayasa’ya aykırılık teziniz? Bunlar Anayasa’yı bölmüyor ama bir vatandaş kendini Kürtçe savunacak diye bölecek, değil mi? Siz bu kafayla bu ülkeyi bölersiniz. Bu yanlıştan vazgeçin. (BDP sıralarından alkışlar) Bu kafayla bu ülkeyi siz bölersiniz, başka bir şey bölmez.
Buyurun, bunları da size hediye ediyorum.
Aleyhte söz isteyen Oktay Vural, İzmir Milletvekili.
Öncelikli olarak mübarek Mevlid Kandili’ni kutluyorum. Umarım buradaki iradeler rahmetin olduğu birliğin yönünde kalkar. Azabın olduğu, ayrılık hükümlerinin getirdiği hususlara karşılık da inşallah, bu mübarek Mevlid Kandili’nde bu parmaklar bu vicdanla buluşur diyoruz. Milliyetçi Hareket Partisi olarak biz rahmetin olduğu birlik türküsünü söylemeye devam edeceğiz.
Ne rahmeti ya!
Tabii, bu mesele Kürt kökenli insanlarımızın ya da Türkçe bilmeyen insanlarımızın sorununu çözmek değil, doğrudan doğruya KCK dayatmasıyla PKK’yla yapılan görüşmelerin dayatması sonucunda gelmiştir ki, Sayın Bakanın bu konuda bugüne kadar tercümanlarla ilgili hiçbir istatistiki bilgiyi bile verememesi bunun bir sosyal sorun olmadığını ortaya koymaktadır. Anayasa’mıza göre “Türkiye Devleti, ülkesi ve milletiyle bölünmez bir bütündür. Dili Türkçedir.” ve Sayın Başkan, bunun değiştirilmesi teklif dahi edilemezken, bu konuda özellikle yargılama sürecinde egemenliğin en önemli simgesi olan dilin kişilerin tercihine indirgenmesi, bizatihi egemenliğin yok sayılması ve dilin Türkçe olması hükmünü dışlamasıdır. Bu bakımdan, bu getirilen teklif, Türkçeyi dışlamak amacıyla getirilmiştir. Türkçenin bilerek ve siyasal amaçlarla kullanılmamasını temin etmek amacıyla getirilmiştir, ki kanun koyucunun iradesine baktığımız zaman bu iradenin arkasında olan AKP’nin grup adına yaptığı konuşmada “Etnik toplulukların kolektif düzeyde haklarının tanınması gerekir.” derken, doğrudan doğruya Anayasa’mızda zümreye, kişiye ve sınıfa bırakılmasına yönelik iradeyi de bu şekilde ortadan kaldırdığını ortaya koyuyor. Bu bakımdan, egemenliği ifade eden, gündeme getirilen bu konu bir sorunu çözmeye değil, siyasal anlamıyla etnik kimlikte kolektif hakları tanımaya yönelik bir iradedir. Bu bakımdan, bu konu “Dili Türkçedir.” hükmünü doğrudan doğruya dışladığı için bizatihi teklif dahi edilemez. Bu bakımdan, Türkçe dışında herhangi bir dilde… Eğer meramını anlatamıyorsa Türkçe -zaten kanunun hükmü vardır- özellikle Türkçeyi dışlayan ve yargılama dilinden çıkartacak olan bu hüküm açıkça “değiştirilemez” denilen “Dili Türkçedir.” hükmünü ortadan kaldırmaya yönelik bir girişimdir. [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Bu bakımdan, Anayasa’nın “değiştirilemez” hükmüne aykırı bir irade oluştuğu için, Sayın Başkanım, bu konu kesinlikle Anayasa gereğince değiştirilmesi teklif edilemeyecek hükümlerdendir. Bu konuda iradenizi kullanmanızı istirham ediyorum. Teşekkür ediyorum.
Sayın Aydın, söz talebiniz var İç Tüzük’ün 60’ıncı maddesi gereğince. Buyurun.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkanım. Tabii, usul tartışmasını dinledik ama aslında bize referans teşkil eden, Meclis çalışmalarında, Anayasa ve İç Tüzük olması gerekiyor. Gerek Anayasa gerekse de İç Tüzük’ümüzün amir hükümleri, özellikle İç Tüzük’ümüzün 38’inci, 84 ve 87’nci maddeleri Anayasa’ya aykırılık iddialarının ne şekilde öne sürüleceği, ileri sürüleceği ve bunun nasıl değerlendirileceği çok açık bir şekilde ifade edilmiştir. Şimdi, öncelikle şunu ifade edeyim ki burada herhangi bir dayatma yok, herhangi bir kişi, olay ya da kurumla da alakası yok. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6’ncı maddesiyle Anayasa’mızın 36’ncı maddesi gereği adil yargılanma hakkını düzenliyoruz ve sadece ana dilde savunma değil bu. Aslında, kendini daha rahat ifade edebileceği, meramını anlatabileceği herhangi bir dil olabilir bu; Almanca olabilir, İngilizce olabilir, Arapça olabilir, Kürtçe de olabilir. Niye karşı çıkıyorsunuz? Burada adil yargılanma hakkının tesisinden bahsediliyor. Yine, bu tür tartışmalar İç Tüzük’ümüzün 38’inci maddesi gereği Komisyonda tartışıldı mı, Adalet Komisyonunda? Enine boyuna, daha çok, daha detaylı bir şekilde tartışıldı ve Komisyon bu tartışmalar neticesindeki önergeleri reddetti. Yine, Genel Kurulda, geldiğimizde, 84 ve 87’nci maddeleri gereği madde üzerine geçtiğimizde, madde üzerinde Anayasa’ya aykırılık iddiasını verebilir -usul tartışmasıyla değil- orada da bu görüşülür ve Genel Kurulun onayına sunulur. Gündemde olan bir konuyu, görüşülmekte olan bir konuyu… Meclis Başkanlık Divanının zaten inisiyatifinde de değil, Genel Kurulun onayına sunulacak. Bu tür aykırılık iddialarının tamamen yersiz olduğunu ifade ediyorum. Kaldı ki değerli arkadaşlar, Anayasa Mahkememizin çok önemli bir kararı var. Bakın, 2001 yılında değiştirilen bir kanun var ve Anayasa hükmü aynı zamanda. Orada, televizyonlara farklı dil ve lehçelerin kullanılmasıyla ilgili yayın yapmayla ilgili bir imkân tanıyor 2001 yılında, bizden önceki dönemde, yine aynı şekilde özel kursların açılmasıyla ilgili…
Konu açıklığa kavuşmuştur Sayın Aydın. Teşekkür ederim. Sayın milletvekilleri, İç Tüzük’ün “Anayasa’ya uygunluğun incelenmesi” başlıklı 38’inci maddesine göre “Komisyonlar, kendilerine havale edilen tasarı veya tekliflerin ilk önce Anayasanın metin ve ruhuna aykırı olup olmadığını tetkik etmekle yükümlüdürler. Bir komisyon, bir tasarı veya teklifin Anayasaya aykırı olduğunu gördüğü takdirde gerekçesini belirterek maddelerin müzakeresine geçmeden reddeder.” 365 sıra sayılı Kanun Tasarısı Adalet Komisyonunda görüşülüp Anayasa’ya aykırı görülmeyerek kabul edilmiş, rapora bağlanmış, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığınca da sıra sayısı alarak bastırılıp dağıtılmış ve gündeme girmiştir. Kanun tasarısının tümü üzerindeki görüşmelerde Anayasa’ya aykırılık iddiaları öne sürülmüştür ancak tasarının maddelerine geçilmesinin oylanmasında maddelerine geçilmesi kabul edilmiştir. Tasarının bölümlerinin görüşülmesinde bölümdeki her bir madde için Anayasa’ya aykırılık gerekçesiyle maddenin reddini, metinden çıkarılmasını teklif eden önergeler verilebilecektir. İç Tüzük’ün 84’üncü maddesine göre, tasarının belli bir maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle reddini isteyen önergeler, diğer önergelerden önce oylanacaktır. Görüldüğü gibi, tasarının Anayasa’ya aykırı görülmesi hâlinde gerek komisyonda gerekse Genel Kurulda reddedilmesine imkân tanıyan hüküm ve yöntemler bulunmaktadır. Bu nedenlerle, Anayasa’ya aykırı olduğu iddia edilen bir maddenin Başkanlığımızca resen işlemden kaldırılması mümkün bulunmamaktadır.
Yani tavrınız devamı yönünde mi?
Evet, tavrımı açıkladım Sayın Başkan.
Teklif edildi, ne olacak o zaman?
İç Tüzük’ün 91’inci maddesine göre “Yeni bir madde olarak görüşülmesine komisyonun salt çoğunlukla katıldığı önergeler üzerinde görüşme açılır ve bu maddede belirtilen sayıda önerge verilebilir.” Bu nedenle, önergeyi okutup komisyona soracağım. Komisyon önergeye salt çoğunlukla, on dört üyesiyle katılırsa önerge üzerinde yeni bir madde olarak görüşme açacağım. Komisyonun salt çoğunlukla katılmaması hâlinde ise önergeyi işlemden kaldıracağım. Şimdi, önergeyi okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 365 sıra sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının çerçeve 1. Maddesinden önce gelmek üzere aşağıdaki maddenin eklenmesini ve madde numaralarının buna göre teselsül ettirilmesini arz ve teklif ederiz. “Madde 1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 58. maddesinin 2 ve 3. fıkraları yürürlükten kaldırılmıştır.” Bülent Tezcan Dilek Akagün Yılmaz Kazım Kurt Ferit Mevlüt Aslanoğlu Turgut Dibek Ali İhsan Köktürk Önce Komisyon üyelerini de davet edin lütfen. Evet, Sayın Komisyon, önergeye salt çoğunlukla katılıyor musunuz?
Salt çoğunluğumuz olmadığından katılmıyoruz Sayın Başkan.
Evet, Komisyon önergeye salt çoğunlukla katılmamış olduğundan önergeyi işlemden kaldırıyorum. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 365 sıra sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının çerçeve 1. Maddesinden önce gelmek üzere aşağıdaki maddenin eklenmesini ve madde numaralarının buna göre teselsül ettirilmesini arz ve teklif ederiz. Madde 1- 5271 Sayılı Kanunun 67. Maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiş ve 63. Maddesinin birinci fıkrasında yer alan “verilebilir” ibaresi “verilir” şeklinde değiştirilmiştir. (7) Bilirkişi raporlarının çelişki içermesi hâlinde, bu çelişkinin giderilmesi yolundaki taraf talepleri karşılanıp mevcut çelişki giderilmeden söz konusu raporlar hükme esas alınamaz.” Dilek Akagün Yılmaz Bülent Tezcan Turgut Dibek Ferit Mevlüt Aslanoğlu Kazım Kurt Ali İhsan Köktürk Sayın Komisyon, önergeye salt çoğunlukla katılıyor musunuz?
Katılamıyoruz Sayın Başkan salt çoğunluğumuz olmadığından.
Salt çoğunluk olmadığı için Komisyon önergeye katılmadığından işlemden kaldırıyorum. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 365 sıra sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısının çerçeve 1. Maddesinden önce gelmek üzere aşağıdaki maddenin eklenmesini ve madde numaralarının buna göre teselsül ettirilmesini arz ve teklif ederiz. Dilek Akagün Yılmaz Bülent Tezcan Turgut Dibek Ferit Mevlüt Aslanoğlu Kazım Kurt Ali İhsan Köktürk Madde 1- 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 100’üncü maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir. "(5) Maruz kaldığı ağır bir hastalık veya sakatlık nedeniyle ceza infaz kurumu koşullarında hayatını yalnız idame ettiremeyeceği, tedavisi, iyileşmesi, bakımı için başkalarının desteğine ihtiyacı bulunduğu tam teşekküllü hastanelerin sağlık kurullarınca düzenlenen rapor üzerine saptanan şüpheli veya sanık hakkında tutuklama kararı verilemez. Tutuklama kararı verilmesinden sonra maruz kaldığı ağır bir hastalık veya sakatlık nedeniyle ceza infaz kurumu koşullarında hayatını yalnız idame ettiremeyeceği, tedavisi, iyileşmesi, bakımı için başkalarının desteğine ihtiyacı bulunduğu tam teşekküllü hastanelerin sağlık kurullarınca düzenlenen rapor üzerine saptanan tutuklu sanıkları hakkında tutuklama nedenleri ortadan kalkmış kabul edilerek tahliyelerine karar verilir. Kararda ilgilinin tabi olacağı yükümlülükler kendisine tebliğ edilir. Şüpheli veya sanık tarafından, tedavi ve bakımının devamı süresince bulunacağı yer mahkemeye bildirilir. Şüpheli veya sanığın sağlık durumu, sağlık kurulu raporunda belirtilen sürelerde, belli bir süre belirtilmemişse altışar aylık dönemlerde raporu veren sağlık kuruluşu veya aynı nitelikteki bir başka sağlık kuruluşu tarafından değerlendirilerek ilgili mahkemeye bildirilir. İnceleme sonuçlarına göre iyileştiği belirlenen şüpheli veya sanık hakkında bu maddenin 1, 2 ve 3’üncü fıkrasında koşullara göre mahkemece yeniden karar verilir." Sayın Komisyon, önergeye salt çoğunlukla katılıyor musunuz?
Salt çoğunluğumuz olmadığından katılamıyoruz Sayın Başkan.
Komisyon önergeye salt çoğunlukla katılmamış olduğundan önergeyi işlemden kaldırıyorum. 1’inci madde üzerinde üç adet önerge vardır…
Sayın Başkan, 4’üncü madde ihdasımız daha vardı. O okunmadı, üç tanesi okundu.
1’inci maddeden sonra yeni madde ihdasına dair önergeniz var, onu okuyacağız efendim.
Ha, 204.
1’inci madde üzerinde 3 adet önerge vardır, geliş sırasına göre okutup aykırılıklarına göre işleme alacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına 365 sıra sayılı kanun tasarısının 1’inci maddesinin 1’inci fıkrasının "04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 202’nci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir" şeklinde değiştirilmesini, Tasarının 1’inci Maddesi ile eklenen 4’üncü fıkrasının "Meramını anlatabilecek ölçüde Türkçe bilip bilmemesine bakılmaksızın, sanığa, yargılamanın soruşturma ve kovuşturma aşamalarında savunmaya yönelik hususlar, tercüman vasıtasıyla tercih ettiği dilde anlatılır ve kişi yargılamanın tüm aşamalarında savunmasını tercih ettiği dilde sözlü ve yazılı olarak yapar." şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Sırrı Sakık Pervin Buldan Murat Bozlak Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 365 sıra sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı’nın çerçeve 1’inci maddesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 202 nci maddesinde yapılmak istenen değişiklik Anayasa’ya aykırı olduğundan aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. "Madde 202- (1) Yeterince Türkçe bilmediğini beyan eden sanık ve mağdura bedeli devlet tarafından karşılanmak üzere mahkemece tercüman tayin edilir. Bu hak kötüye kullanılamaz. (2) Engelli olan sanık ve mağdur hakkında yargılama sürecini anlayabilmesini sağlayacak önlemler bedeli devlet tarafından karşılanmak üzere mahkeme tarafından alınır. (3) Bu madde hükümleri soruşturma evresinde şüpheli, mağdur ve tanıklar hakkında da uygulanır. Dilek Akagün Yılmaz Ali İhsan Köktürk Bülent Tezcan Turgut Dibek Ferit Mevlüt Aslanoğlu Bedii Süheyl Batum 365 sıra sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun Tasarısının 1. Maddesinin tasarı metninden çıkartılmasını arz ve teklif ederiz. Oktay Vural Celal Adan Ali Halaman S. Nevzat Korkmaz Enver Erdem Mehmet Erdoğan Oktay Öztürk Atila Kaya Mesut Dedeoğlu Komisyon önergeye katılıyor mu…
Diğer imza sahipleri okunmadı.
Pardon, gerekçenin altında kalmış…
İlk 5 imza yeter, tamam, gerek yok. Sayın Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Sayın Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz efendim.
Önerge üzerinde söz isteyen Atila Kaya, İstanbul Milletvekili.
Değerli milletvekilleri, Ceza Muhakemeleri Kanunu’nda dil sorunuyla ilgili uluslararası düzenlemelerin başında Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin Adil Yargılanma Hakkı başlıklı 6’ncı maddesinin (3)’üncü fıkrasının ikinci bendindeki hüküm yer almaktadır. Bu düzenlemeyle, aynı hükümleri öngören bir diğer düzenleme Medeni ve Siyasi Haklara İlişkin Uluslararası Sözleşme’nin 14’üncü maddesinin (3)’üncü fıkrasında bulunmaktadır. Bu hükümler uyarınca, her sanık duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşamadığı takdirde, bir tercümanın yardımından parasız olarak yararlanmak hakkına sahiptir. Dikkat etmek gerekir ki her iki madde de duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşmadığı takdirde sanığın bir tercümandan faydalanacağı yönündedir. Bu bağlamda, CMK’nın 202’nci maddesi her iki sözleşme bakımından da Türkiye'nin üzerine düşen yükümlülükleri karşılamaktadır. Bu maddelerin değiştirilmesinin bu bağlamda herhangi bir hukuki zemini yoktur. Bu değişiklik talebi tamamen siyasi saiklerle, PKK dayatmalarının, teröristbaşıyla yürütülen müzakerelerin bir sonucu olarak gündeme gelmiştir. Değerli milletvekilleri, terör örgütüyle yürütülen pazarlıkları örtmek maksadıyla son günlerde dolaşıma sokulan birtakım kelimeler var, efsunlu kelimeler var. Bunlarla ilgili en küçük bir itirazda nasıl bir linç kampanyasına maruz kalacağınızı tahayyül bile edemezsiniz. Emin olun ki bu linç kampanyası, otuz yıldır dağlarda, hain pusularda Mehmetçiğimizi ekin gibi biçen, şehirlerde bebeklerimizi paramparça eden, genç kızlarımızı otobüslerde cayır cayır yakan PKK’lı teröristlerin görmediği bir linç kampanyası olur. Bu efsunlu kelimelerden birisi, belki de en önde geleni “barış”tır. Buradan soruyorum değerli milletvekilleri: Kim barışıyor, kiminle barışıyor, barışın tarafları kimlerdir? Bin yıldır bu topraklarda kardeşçe yaşayan ve yaşamaya devam edecek olan insanlarımız arasında bir savaş var da biz mi bilmiyoruz? Tabii ki böyle bir savaş yok; yalnızca, güneydoğuda, dağlarda ve şehirlerde inlerine saklanmış, pusuya yatmış 3-5 bin sırtlan sürüsü var; kalleşçe pusu kuruyor, mayın döşüyor ve öldürüyor. Bunun adı “savaş” değildir değerli milletvekilleri, bunun adı “terör”dür ve teröristlerle, bırakın barış yapmayı, pazarlık dahi yapılması söz konusu olmamalıdır. Ahlaksızca, hayasızca sürdürülen terörle ancak mücadele edilir ve varlık sebebi, vatandaşlarının can güvenliğini sağlamak olan devletin yapması gereken de budur. Kendi dağlarını eşkıyalara teslim eden, üstelik ona hayat hakkı tanıyan bir yapının, o terörün elebaşlarıyla, siyasi uzantılarıyla masalarda oynaşan bir anlayışın barıştan, müzakereden, çözümden söz etmesi açıkça bir yetki aşımıdır, millete ait bir yetkinin fiilî bir durum yaratarak kullanılmasıdır. Değerli milletvekilleri, efsunlu kelimelerin diğerleri, daha doğrusu diğer ikisi “çözüm” ve “müzakere”dir. Yine buradan soruyorum, çözülmek istenen, çözümden kastedilen nedir? Müzakere edilen kimdir? Toprak anlaşmazlığı mı vardır arada? Mesele toprak ise herkes bilsin ki, Türk milleti bu topraklarda var olmanın bedelini ödemiş bir millettir. Değerli milletvekilleri, söyleyeceğim şudur ki ortada bir savaş yoktur, karşılıklı ordular yoktur, savaşan iki millet yoktur. Ortada yalnızca bir savaş olduğunu millete ezberletmek isteyen, şimdilerde aralarına İslamcı Kürtçülerin de katıldığı eski tüfek dönek Marksistlerden, bir kısım büyük sermaye sahiplerinden ve bazı medya patronlarından oluşmuş sivil, gönüllü PKK müfrezeleri vardır. Bu savaş, adı geçen PKK müfrezelerinin Türkiye’yle bitmeyen savaşıdır. Yüce Meclise seslenerek diyorum ki Türk milletinin birliği ve egemenliği Türkiye Büyük Millet Meclisine emanettir. Bu emanete sahip çıkmak, hukuka, tarihe ve Türk milletine karşı her parti, bakan, milletvekili, medya ve kendini Türk milletinden sayan her yurttaş için kutsal bir namus borcudur.
Önergeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Önerge kabul edilmemiştir. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Görüşülmekte olan 365 Sıra sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı’nın çerçeve 1’inci maddesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 202’nci maddesinde yapılmak istenen değişiklik Anayasa’ya aykırı olduğundan aşağıdaki şekilde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. "Madde 202- (1) Yeterince Türkçe bilmediğini beyan eden sanık ve mağdura bedeli devlet tarafından karşılanmak üzere mahkemece tercüman tayin edilir. Bu hak kötüye kullanılamaz. (2) Engelli olan sanık ve mağdur hakkında yargılama sürecini anlayabilmesini sağlayacak önlemler bedeli devlet tarafından karşılanmak üzere mahkeme tarafından alınır. (3) Bu madde hükümleri soruşturma evresinde şüpheli, mağdur ve tanıklar hakkında da uygulanır. Bedii Süheyl Batum (Eskişehir) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkanım.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz efendim.
Önerge üzerinde söz isteyen Süheyl Batum Eskişehir Milletvekili.
Müsaade ederseniz ilk önce şunu söylemek istiyorum: Burada çok çok önemli bir tasarıyı, çok çok önemli 1’inci ve 2’nci maddeyi konuşuyoruz. Bunları konuşurken ilk önce özellikle şunu vurgulamak istiyorum: Burada Sayın Bekir Bozdağ’ın ve Sevgili Recep Özel’in birtakım beyanlarını izledim ve bunları da üstelik hem Mümtaz Soysal’ın kitabına hem de Ömer Suha Aldan’ın bazı söylediklerine dayandırdılar. Şimdi, bakın değerli arkadaşlar, Alfred Nobel dinamiti bulmuş. Dinamiti bulurken de istemiş ki iyi amaçlarla, insancıl amaçlarla kullanılsın ama dinamit adam öldürmek, insan öldürmek için kullanıldı. Şimdi ben de inanıyorum ki Mümtaz Soysal da kitabını yazarken insanlar ilim öğrensin, irfan öğrensin, bilim öğrensin diye yazmıştı ama Bekir Bozdağ’ın hiçbir şey anlamadığını ve hiçbir şey anlamadan bazı cümleleri arka arkaya getirerek arkadaşlarını kandırmak için kullanacağını anlasaydı, emin olun ki kitabı yırtar atardı. [[CHP sıralarından alkışlar]] Değerli arkadaşlar…
Siz anlıyorsanız…
Biz anlıyoruz, anlıyoruz, önergemizi de vermişiz.
Sezgin Tanrıkulu, Sezgin Tanrıkulu?
Şöyle sıranızın arkasına bir bakın bakalım, bir bakın kimler var orada.
Sevgili arkadaşlar, bugüne kadar getirdiğiniz birçok konuda Anayasa’ya aykırılık iddiasında bulunduk. Şimdi, bugün tekrar söylüyorum; Anayasa’ya açıkça aykırı. “Neden?” mi diyorsunuz? Değerli arkadaşlar, mevcut 202’nci maddeyi hepimiz söyledik, herkes söyledi. Ne diyor? “Sanık veya mağdur Türkçe bilmiyorsa” diyor, “…meramını anlatacak ölçüde Türkçe bilmiyorsa…” Şimdi, siz buna şöyle dediniz: “Türkçe bilse bile…”
Aynen, aynen.
“Ya, böyle şey olur mu?” dedik “Türkçe bilse bile…”
İstediği dilde.
“Aynen” diyor. Bunu aynen yanlış olur diye siz Komisyonda değiştirdiniz, milletvekiliniz onu bile bilmiyor. Şimdi, “’Türkçe bilse bile’ olmaz.” dediniz, Komisyonda değiştirdiniz, yaptığınız şu: “Ayrıca sanık…” ve bir de söylemişsiniz hemen ardından “…tercümanının da parasını kendisi öder.” Bu ne demek arkadaşlar? (1)’inci fıkrada yazmışsınız açık açık “…meramını anlatabilecek ölçüde Türkçe bilmiyorsa” (4)’üncü fıkrada eklemişsiniz “Ayrıca…” Yani nasıl ayrıca? Yani hangi durumlarda ayrıca? Şöyle diyorsunuz: “Söylemedik ki ama açıkça söylemedik ki.” Türkçede çok güzel laflar var, biri bunu yapsa “Deve kuşu gibi kafasını kuma gömmüş” derler, “Görünmüyor zanneder.” derler. Koskoca Bakanlık, koskoca Türkiye Büyük Millet Meclisi kafasını deve kuşu gibi kuma gömüp de “Söylemedik ki ama ayrıca dedik.” der mi, bunu söyleyebilir mi? Değerli arkadaşlar, grup olarak biz CHP “Kafayı kuma gömmeyin.” dedik, “Gelin, Türkçe bilmeyen, Türkçe konuşamayan, bırakın konuşmayı, Türkçe savunmasını iyi yapamayacağını beyan eden, düşünen kişiye bile savunma hakkını verelim.” dedik. “Hayır” dediniz, “Hayır.” Ne diyorsunuz? “Biz ayrıca diye bir ibare koyarız...
Hiç de öyle değil yani.
... deve kuşu gibi kafayı kuma gömeriz; nasıl olsa Recep Kardeşim de gelir, burada ‘Hiç öyle değil’ der, biz de mutlu oluruz, oh hiç öyle değilmiş deriz.” diyorsunuz. Koskoca Türkiye Büyük Millet Meclisi “Ayrıca” diyerek 1’inci ibarede başka şey söylerken yapar mı? Sevgili arkadaşlar, BDP gerçekten bu yönde tutarlı ve samimi bir parti ve Anayasa’ya Sayın Bakandan ve sizlerden daha saygılı. Neden?
Sezgin Tanrıkulu öyle demedi ama.
Değerli arkadaşlar...
Teşekkür ediyorum.
Değerli arkadaşlar, yani bunun Anayasa’ya aykırılığını bile bile görmezden gelme hakkımız yoktur, deve kuşu olmaya hiç hakkımız yoktur. İçinizde isteyen bakanlar bile olsa. Hepinize saygılar.
Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı’na 365 sıra sayılı kanun tasarısının 1’inci maddesinin 1’inci fıkrasının "04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 202 inci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir" şeklinde değiştirilmesini, Tasarının 1 inci Maddesi ile eklenen 4’üncü fıkrasının "Meramını anlatabilecek ölçüde Türkçe bilip bilmemesine bakılmaksızın, sanığa, yargılamanın soruşturma ve kovuşturma aşamalarında savunmaya yönelik hususlar, tercüman vasıtasıyla tercih ettiği dilde anlatılır ve kişi yargılamanın tüm aşamalarında savunmasını tercih ettiği dilde sözlü ve yazılı olarak yapar." şeklinde değiştirilmesini arz ve teklif ederiz. Hasip Kaplan (Şırnak) ve arkadaşları Komisyon önergeye katılıyor mu?
Katılmıyoruz Sayın Başkan.
Hükûmet katılıyor mu?
Katılmıyoruz efendim.
Önerge üzerinde söz isteyen Hasip Kaplan, Şırnak Milletvekili.
Sen de öyle, sen de.
Ve size şunu söylüyoruz: Bir önerge veriyoruz, diyoruz ki: “Ana dilde savunma polis, jandarma yakaladığı anda başlar.” Polis, jandarma yakaladımı niçin yakalandığını ona ana dilinde söyleyecek. Niye yakalandığını bilmeyen birini götüreceksiniz, sonra hakkında delilleri toplayacaksınız, sıcağı sıcağına, hatta özel yetkili mahkemelerin, o sıkı yönetimlerin devamı mahkemeler binlerce sayfa Kürtçe dinleme tutanakları tutacak, o Kürtçe dinleme tutanakları çevrilecek Türkçeye ve aleyhe delil olacak ve ondan sonra da savunmasını yapamayacak, iddianame dava açacak, ee ondan sonra lütfen paranı verirsen savunma yapacaksınız. Nerede bunun adaleti? Nerede bunun adil yargılaması? Nerede bunun bağımsız mahkemesi?
Sakin, sakin…
Nerede bunun tarafsız mahkemesi? Nerede hukuk? Nerede insan hakları? Nerede demokrasi? Allah’ım görün işte, işte Türkiye’nin Büyük Millet Meclisi bu!
Türkiye’nin Büyük Millet Meclisi aklını yitirmiş! İzanını yitirmiş! Vicdanını yitirmiş! Her şeyini yitirmiş! Bize paramızla savunma yaptıracak gücü göremiyoruz!
Türkiye Cumhuriyeti diye bir şey bırakmayacaksınız!
Bize paramızla savunma yaptıracak bir güç göremiyoruz ve biz bu parayı ödemeden kendi ana dilimizle savunma da yapacağız, kendi ana dilimizle eğitim de yapacağız, televizyonumuz da olacak, okullarımız da olacak! Yeter ya! Yeter! Biraz vicdan… Biraz vicdan…
Kürt kökenli insanları öldürdünüz.
Şimdi, ben size Avrupa Mahkemesinin kararlarını mı okuyayım? Tercüme parasını ödediği için mahkûm olan ülkeleri mi okuyayım? Bırak onu, iddianameyi anlamadığı için ve yeterince anlamadığı için mahkûm olan Avrupa ülkelerini mi okuyayım?
Neden tercüme ettirmişler, neden?
Bırakın onu, size zorluk çıkarılan şeyleri mi okuyayım? Yani bu ülkenin egemenliği, tapusu 75 milyonun değil mi? Ya bu 75 milyonun içinde 15-20 milyon vatandaşımızın da hissesi yok mu? İstiklal Savaşı’nda beraber değil miydik? Bizim günahımız bin yıl beraber mi olmak? Beraber yollarda mı olmak? Beraber İstiklal Savaşı’nda mı olmak? Malazgirt’ten bu yana beraber olmak günahımız mı? Bizim günahımız bu mu, söyler misiniz? Kardeşliğimizin nedeni bu mu, söyler misiniz?
Kardeşlik diye diye ulus devleti batıracaksınız!
Ne bu hakaretler? Duymadığımız hakaret kalmadı.
Siz bize hakaret ediyorsunuz!
Duymadığımız küfür kalmadı. Duymadığımız… İnsanlığımızdan yitirdiniz. Yeter artık diyoruz, yeter! Yeter, yeter, yeter diyoruz! Hakikaten yeter. Yani şunu biraz izana çekin, izana. Biraz vicdana gelin, vicdana. Biraz elinizi vicdanınıza koyun.
Ne ulus bırakacaksınız ne devlet bırakacaksınız. Yazıklar olsun!
Bu mübarek günde herkes elini vicdanına koyması lazım. Öncelikle bunu söylüyoruz. Önergemizi kabul edersiniz, etmezsiniz ama biz doğru bildiğimiz yolda, hak yolumuzda, hakkımızı savunmaya devam edeceğiz diyorum. Saygılarımla.
Buyurun Sayın Tarhan.
Sayın Başkan, Sayın Hatip “Hakaret gördük.” diye diye karşısında kim varsa hakaret etti. Sosyal demokrat bir partinin militarizmle iş birliği yaptığını söyledi. Bu Mecliste de sosyal demokrat olduğunu iddia eden parti herhâlde biziz.
Buyurun Sayın Tarhan, iki dakika, sataşma nedeniyle.
Bir dakika Sayın Başkan. Darbenin çocukları ve gerçek militaristler, neofaşistlerle iş birliği yapanlar bize militarist diyemez, öncelikle onu söylüyorum ve grubumuz adına Sayın Birgül Ayman Güler konuşacak.
Hepsini iade ediyoruz.
Faşizmin anası sizsiniz. “Faşist” diyorsunuz, gidin aynada kendinize bakın.
Buyurun Sayın Güler. İki dakika söz veriyorum sataşma nedeniyle. Lütfen, yeni sataşmaya mahal vermeden… TURGUT DİBEK (Kırklareli) - Sayın Başkanım, üç dakika vermiyor musunuz? Niye iki dakika oluyor?
“Üç dakika.”diyorsunuz, iki dakika nereden çıktı?
Söz vermiyor musunuz Sayın Başkan? Çağırıldım sandım.
“Buyurun.” dedim.
Üç dakika veriyorsunuz, uygulamanız üç.
Başkanım, niye üç dakika vermiyorsunuz? Yani bu kadar hakarete nasıl cevap verecek?
Sayın Başkan, ortamı germeyin. Lütfen yeterli süre verin, gerilmesine zemin hazırlamayın.
Deminki uygulamanız hep üç dakikaydı.
Üç dakika efendim, sataşma nedeniyle. Buyurun Sayın Güler.
Burada herhâlde şimdiye kadar böyle konuşmalar duyulmamıştır. BDP Grubundan Sayın Akat’ın yaptığı konuşma kanımızı dondurdu. Sanki başka bir devletin parlamenteriydi, bize “Siz.” diye diye inanılmaz şeyler söyledi.
Devletin değil, Türkiye’nin parlamenteriyim.
AKP’nin, Türk ulusunu tarihten silmeye, Türk vatandaşlığını tarihten silmeye dönük olan girişimlerinde BDP’yle nasıl iş birliği yaptıklarını onun konuşmasında gördük.
Yok öyle bir şey.
AKP-BDP koalisyon zaten!
Öyle bir şey nasıl yok? Anayasa Uzlaşma Komisyonuna vatandaşlık maddesi için partiniz ne önerdi arkadaşlar? “Türk vatandaşlığı”nı değil, “Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığı”nı öneriyorsunuz. Başbakanınız salı günü “Bizim temelimiz Anasırı İslam’dır.” diyor.
Sayın Başkan…
“Türklük ırkçılıktır.” diyor.
Doğru söylüyor.
“Ve biz bunu tarihten sileceğiz.” diyor. Burada büyük Türk milleti önünde yemin ettiniz, büyük Türk milleti önünde yemin ettiniz.
Biz ulusalcı değiliz, biz ırkçı değiliz. O Anayasa’yı değiştireceğiz.
O büyük ulusa parti olarak, tek tek şahıs olarak ihanet ediyorsunuz.
Anayasa’yı size rağmen değiştireceğiz.
Sosyal demokrasiye “militarizm” demek ha?
Sosyalist Enternasyonaldan da kovduracağız; merak etmeyin. Hem burada ulusalcılık yapıp hem dünyada solculuk yapamazsınız.
Kürt milliyetçiliğini bana “ilericilik” ve “bağımsızcılık” diye yutturamazsınız. (CHP ve MHP sıralarından alkışlar) Türk ulusuyla Kürt milliyetini eşit, eş değerde gördüremezsiniz.
Biz asla milliyetçi değiliz, siz ulusalcısınız, ulusalcısınız!
Değerli arkadaşlarım, AKP ve BDP iş birliğinin yaptığı şey tektir. Türkiye’de Kürt sorunu yoktur. Türkiye’de siz sorunu Türk sorunu yaptınız.
Sizi Sosyalist Enternasyonaldan da attıracağız, hiç merak etmeyin.
Vallahi, Türkiye’de sizin faşist anlayışınız var.
Bundan sonra biz savunmadayız, bundan sonra meşru müdafaa hakkı için saldırıdayız.
Hodri meydan! Hodri meydan!
Şu anda en büyük bela sizsiniz! “Sosyal demokrat” lafını bir daha kullanmayın.
Ne konuşuyorsun be!
Hadi oradan! Yürü yerine!
Sayın Başkan, görüyor musunuz?
Sayın milletvekilleri, lütfen…
Beni yerime davet etme pozisyonunda değilsiniz siz. Ne demek yahu?
Hadi! Hadi! Hadi!
Efendim, hem hakaret ediyorlar hem ondan sonra da arkalarını dönüyorlar. Yok böyle bir şey! Özür istiyorum. Özür dilemesini istiyorum.
Hadi oradan!
Ne özrü ya?
Sayın Güler, oturun lütfen.
Senden mi özür dileyeceğim? Çok beklersin! Hadi!
Türk ulusundan siz özür dileyeceksiniz.
Sayın Güler, lütfen oturur musunuz.
O hareket nedeniyle özür dileyecek. “Hadi! Hadi! Hadi!” deme hakkı yoktur. Bakın, Türk ulusuna hakaret ediyorsunuz…
Doğrudur, anladım da ne yapabilirim Sayın Güler? Ben “Yerinize oturun.” demek durumundayım.
Kişisel olarak da hakaretleri önlemiyorsunuz.
Lütfen… Ne yapmam gerekir? Yapayım, söyleyin yapayım, lütfen.
Uyarınız efendim.
Sözünü kesmeniz gerekiyor.
“Hadi! Hadi! Yürü! Yürü!” Bu hareket ne? Bu hareket ne?
Anladım da ne yapmam gerekiyorsa yapayım Sayın Güler.
Ya, sizin hareketiniz ne? Geçsene!
Lütfen oturun Sayın Milletvekili.
Hareketle hakaret ediyorsunuz. Grubumuza hakaret ediyorsunuz.
Sayın milletvekilleri, Türkiye Büyük Millet Meclisinin 56’ncı Birleşiminin Dokuzuncu Oturumunu açıyorum. 365 sıra sayılı Kanun Tasarısı’nın görüşmelerine devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. Kanun tasarı ve teklifleri ile komisyonlardan gelen diğer işleri sırasıyla görüşmek için 24 Ocak 2013 Perşembe günü, alınan karar gereğince saat 14. 00’te toplanmak üzere birleşimi kapatıyorum.