Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 21-7-2016 εξουσιοδότηση του Σώματος επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα Πρακτικά της ΡΞΕ΄ συνεδριάσεώς του της Πέμπτης 21 Ιουλίου 2016 σε ό,τι αφορά την ψήφιση στο σύνολο του σχεδίου νόμου: «Ρύθμιση θεμάτων αρμοδιότητας Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και άλλες διατάξεις»]] Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης: «Αναλογική εκπροσώπηση των πολιτικών κομμάτων, διεύρυνση του δικαιώματος εκλέγειν και άλλες διατάξεις περί εκλογής Βουλευτών». Θα ήθελα να ενημερώσω ότι μέχρι στιγμής έχουν μιλήσει δύο εισηγητές, έξι ειδικοί αγορητές, οκτώ Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, εννιά Υπουργοί, Αναπληρωτές Υπουργοί και Υφυπουργοί και ενενήντα επτά ομιλητές, εν συνόλω, δηλαδή, εκατόν είκοσι δύο συνάδελφοι. Επομένως απομένουν να μιλήσουν ο Πρωθυπουργός, ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και οι έξι Πρόεδροι Κοινοβουλευτικών Ομάδων. Υπάρχει και ένας κατάλογος υπολοίπων εξήντα ομιλητών. Εφόσον θα έχουμε ως υποχρεωτικές τις ομιλίες των Προέδρων και από τρία έως τέσσερα λεπτά ως μόνη δευτερολογία για τους δύο εισηγητές και τους έξι αγορητές, πέραν της καθυστέρησης που υπήρξε με το προηγούμενο νομοσχέδιο, παραμένει χρόνος για δεκατέσσερις συναδέλφους από πέντε λεπτά. Δεν θα είναι η σειρά των δεκατεσσάρων πρώτων, που ήταν μετά το νούμερο ενενήντα τρία, αν δεν κάνω λάθος, που σταματήσαμε χθες. Θα είναι εξ αυτών οι δέκα, αλλά επειδή ήταν μόνο Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ, έχουμε βάλει εμβόλιμα τους Aνεξάρτητους. Είναι δύο Aνεξάρτητοι εκ των τεσσάρων συναδέλφων, που ήταν πιο κάτω εγγεγραμμένοι, όπως επίσης έχουμε και έναν συνάδελφο από το Ποτάμι και έναν από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, που ήταν επίσης παρακάτω. Έτσι, η σειρά όσων θα είναι δυνατό να πάρουν τον λόγο από τη λίστα, που είχε διαμορφωθεί από προχθές, είναι η εξής. Ακούστε τα ονόματα των συναδέλφων που θα καταστεί δυνατό να πάρουν τον λόγο. Με αυτούς θα ξεκινήσουμε. Είναι η κ. Χρυσούλα Κατσαβριά από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Σάββας Αναστασιάδης από τη Νέα Δημοκρατία, ο κ. Νικόλαος Μίχος από τη Χρυσή Αυγή, ο κ. Κρεμαστινός από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, η κ. Γκαρά από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Μπουκώρος από τη Νέα Δημοκρατία, ο κ. Ψαριανός από το Ποτάμι, η κ. Σταματάκη από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Κουμουτσάκος από τη Νέα Δημοκρατία, ο κ. Παναγούλης, Ανεξάρτητος Βουλευτής, η κ. Βάκη από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Τζαβάρας από τη Νέα Δημοκρατία, η κ. Τελιγιορίδου από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Νικολόπουλος, Ανεξάρτητος Βουλευτής και ο κ. Βαρδάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή είναι η λίστα με την οποία θα συμπληρωθούν οι ομιλητές συνάδελφοι. Θα φτάσουμε μαζί και με τους Προέδρους στους εκατόν πενήντα περίπου, εκατόν σαράντα οκτώ ομιλητές μέσα στο τριήμερο. Είναι σε επίπεδο συζητήσεως παρουσίασης προγραμματικών δηλώσεων από πλευράς αριθμού.
Ή και προτάσεως μομφής.
Ή και προτάσεως μομφής, όπως λέει ο κ. συνάδελφος. Αυγουστιάτικα τι σκέφτεστε κι εσείς! Άρα θα τηρήσω με αυστηρότητα τον κατάλογο, έτσι ώστε να δοθεί η δυνατότητα ύστερα να ακούσουμε και τους επικεφαλής των κομμάτων. Παρακαλώ πολύ την κ. Κατσαβριά να έλθει στο Βήμα. Θα σας διακόπτω στα πέντε λεπτά αυστηρά, γι' αυτό διαμορφώστε τον λόγο σας.
Κύριε Πρόεδρε, οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι δεν θα έχουν δευτερολογία;
Όχι. Το είχαμε πει εξαρχής. Γι' αυτό είχαν δοθεί συνολικά οι χρόνοι. Θα έχουν μόνο οι ειδικοί αγορητές. Έχετε τον λόγο, κυρία Κατσαβριά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριου συνάδελφοι, περίμενα ότι η συζήτηση περί της αναλογικής εκπροσώπησης των κομμάτων θα ανταποκρινόταν επιτέλους στην ώριμη απαίτηση της ελληνικής κοινωνίας για μια εκ βάθρων αλλαγή του πολιτικού συστήματος. Περίμενα ότι η Αξιωματική Αντιπολίτευση και κάποια κόμματα που φαίνεται ότι συμπλέουν μαζί της θα είχαν το θάρρος να αποκαλύψουν την πραγματική τους πρόθεση, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, δεν είναι άλλη από την υφαρπαγή της κυβερνητικής εξουσίας με τη μετατροπή της μειοψηφίας στην κάλπη σε πλειοψηφία στη Βουλή. Αντίθετα, προσπαθούν με τακτικισμούς και εξυπνακισμούς να συγκαλύψουν την προτίμησή τους στα καλπονοθεύτηκα εκλογικά συστήματα παίρνοντας μαζί τους και τη Χρυσή Αυγή, αφού πρώτα κατηγόρησαν εμάς για σύμπλευση μαζί της. Κάθε περαιτέρω σχόλιο νομίζω ότι περιττεύει. Η μετατροπή της μειοψηφίας σε πλειοψηφία προφανώς δεν έχει καμμία σχέση ούτε με την κυβερνησιμότητα ούτε και με την υπηρέτηση των αναγκών της χώρας και των πολιτών. Η εμμονή εναντίον της απλής αναλογικής έχει άμεση σχέση με την αναπαραγωγή των πολιτικών τζακιών, με την οικογενειοκρατία στην πολιτική ζωή, με τη νομή της εξουσίας από κλειστά κυκλώματα συμφερόντων, με την αδιαφανή και μεροληπτική διαχείριση του δημοσίου χρήματος και με την αποστολή του λογαριασμού τελικά στον πολίτη. Οι κοινοβουλευτικά ισχυρές κυβερνήσεις του παρελθόντος είναι αυτές που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία, την οικονομία στην ύφεση, την παραγωγική βάση στην απαξίωση, το κοινωνικό κράτος στον μαρασμό και τους πολίτες στην ανεργία, τη φτώχεια και την απελπισία. Βεβαίως, χρεοκόπησαν οικονομικά και πολιτικά ακόμη και τα ίδια τα κόμματα του παλιού πολιτικού συστήματος, αλλά αυτό δεν ενοχλεί τις ηγεσίες της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού. Αλλά γιατί να τις ενοχλεί; Αφού οι φίλοι τους, που πλούτιζαν ασύδοτα πριν από την κρίση, συνέχιζαν να πλουτίζουν και στη διάρκεια της κρίσης, όπως, φυσικά, δεν υπάρχει λόγος να ενοχλούνται, αφού ως επαγγελματίες της πολιτικής υποστήριξης των μεγάλων συμφερόντων θα έχουν πάντα δουλειά, είτε στη Βουλή είτε στο κράτος είτε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης είτε σε άλλα ευαγή δημόσια ή ιδιωτικά ιδρύματα. Τα κόμματα της εκσυγχρονισμένης διαπλοκής και της διαφθοράς, το πολιτικό σύστημα της εξάρτησης και της «SIEMENS», οι οπαδοί του Παπασταύρου, του Σκλαβούνη, του Τσουκάτου και του Χριστοφοράκου θέλουν την κοινωνία στον περίβολο της εκκλησίας και τον εαυτό τους μόνιμα εγκατεστημένο στο ιερό, στο άβατο της εξουσίας. Γι' αυτό και έχουν κάθε λόγο να ανησυχούν από την πρωτοβουλία για τη θέσπιση της απλής αναλογικής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιχειρούμε την πλήρη αποκατάσταση της ισότητας, της ισχύος και της αξίας της ψήφου του πολίτη. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Παρακαλώ λίγη ησυχία, κύριοι συνάδελφοι. Αντιστρέφουμε τη σημερινή πορεία που θέλει τον πολίτη απλό ψηφοφόρο, να εξαντλεί το δικαίωμα της συμμετοχής με μια ψήφο στην κάλπη και μετά να μπαίνει στο περιθώριο και να μεταμορφώνεται σε παθητικό και πειθήνιο εκτελεστή των επιθυμιών των ελίτ. Η ωριμότητα της λαϊκής βούλησης είναι η μόνη ικανή για να εκφράσει με πλουραλισμό και αξιοπιστία τη λαϊκή κυριαρχία και να αναθέσει τη λαϊκή εντολή σε εκείνους που θεωρεί κατάλληλους για τη διεύθυνση των πολιτικών υποθέσεων. Από την άλλη, η ωριμότητα των κομμάτων είναι η αναγκαία προϋπόθεση για την εξασφάλιση της αποτελεσματικής διακυβέρνησης, που θα εξισορροπεί τις ακραίες κοινωνικές και οικονομικές αντιθέσεις, θα υπηρετεί τις ανάγκες των πολλών και θα σέβεται τους κανόνες της δημοκρατικής και της θεσμικής λειτουργίας. Αυτή η ωριμότητα των κομμάτων είναι το κυρίως ζητούμενο. Όμως, γι' αυτό απαιτείται τα σημερινά κόμματα να μετατραπούν από κόμματα των Αρχηγών ή κόμματα των καναλιών σε κόμματα των μελών τους, δηλαδή των πολιτών. Νομίζω ότι είναι πια καιρός, ίσως και με την ευκαιρία της προωθούμενης Αναθεώρησης του Συντάγματος, να ανοίξει η συζήτηση για την καθιέρωση της δημοκρατικής λειτουργίας όλων των κομμάτων, για την εξασφάλιση της ελεύθερης έκφρασης των μελών τους, τη συλλογική συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων, την άσκηση δημοκρατικού ελέγχου των κομματικών οργάνων και της ηγεσίας, την έγκριση ή την απόρριψη των θέσεων του πολιτικού προσανατολισμού, του κυβερνητικού προγράμματος, του απολογισμού των πεπραγμένων, της επιλογής των συμμαχιών και άλλα.
Παρακαλώ, έχετε τελειώσει, κυρία Κατσαβριά.
Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Όχι. Δεν έχουμε ένα λεπτό. Δέκα δευτερόλεπτα για να κλείσετε.
Ωραία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο ΣΥΡΙΖΑ με θεσμική συνέπεια και σταθερό δημοκρατικό προσανατολισμό αναλαμβάνει την ιστορική ευθύνη της εξυγίανσης του πολιτικού συστήματος. Η απλή αναλογική και η ψήφος στα δεκαεφτά αποτελούν το αναγκαίο όχημα προς αυτή την κατεύθυνση και ταυτόχρονα στοιχειώδη υποχρέωση προς όλους εκείνους που έδωσαν το αίμα τους για την πατρίδα, τη δημοκρατία, τη λαϊκή κυριαρχία και την κοινωνική απελευθέρωση. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Ο κ. Αναστασιάδης έχει τον λόγο. Μην κάνετε φασαρία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Η κ. Κατσαβριά μόνο επειδή έχει δυνατή φωνή επεβλήθη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Βρίσκεται σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε εξέλιξη μια μεγάλη πολιτική ήττα της Κυβέρνησης. Είχατε θέσει, κύριε Υπουργέ, ως στόχο την ψήφιση του παρόντος νομοσχεδίου με διακόσιους Βουλευτές, αλλά αυτό τώρα φαντάζει ως όνειρο θερινής νυκτός. Οι τακτικισμοί και οι προσπάθειες πέσανε στο κενό. Και ενώ ο Πρωθυπουργός είχε την ευκαιρία να ανοίξει, πραγματικά, μια ουσιαστική συζήτηση για το εκλογικό σύστημα, για τη λειτουργία των κομμάτων, για τον τρόπο που θα εκλέγονται οι Βουλευτές, για το δικαίωμα της ψήφου των ομογενών, για την κατάτμηση των εκλογικών περιφερειών, επέλεξε μια αποσπασματική και διχαστική διαδικασία. Κάθε εκλογικός νόμος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα πρέπει να κινείται πάνω σε δύο βασικούς άξονες: Να εξασφαλίζει κατ' αρχάς κυβερνησιμότητα στη χώρα και να είναι όσο το δυνατόν αναλογικότερη η εκπροσώπηση των πολιτών. Τι σας έπιασε, λοιπόν, ξαφνικά και φέρνετε με διαδικασίες εξπρές αυτό το νομοσχέδιο; Γιατί τόση βιασύνη; Τι θέλετε να προλάβετε, κύριε Υπουργέ; Μάλλον, λειτούργησε το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και της πολιτικής σας επιβίωσης. Η δημοσκοπική κατάρρευση της Κυβέρνησης και του κ. Τσίπρα είναι ορατή πλέον και την αισθάνεστε και εσείς. Γι' αυτό, προκειμένου να διασώσετε ό,τι μπορείτε, δεν διστάζετε να οδηγήσετε τη χώρα σε μεγάλες περιπέτειες. Κι εσείς, κύριε Υπουργέ, το ενστερνίζεστε αυτό και δηλώσατε μάλιστα δημόσια ότι η απλή αναλογική θα φέρει στη χώρα ακυβερνησία. Αναγκάζεστε όμως τώρα να υποστηρίξετε έναν νόμο, τον οποίο δεν πιστεύετε - άλλωστε αυτό συμβαίνει και με άλλους Υπουργούς της Κυβέρνησης - χάριν της πολιτικής σας επιβίωσης, χωρίς να υπολογίζετε τη ζημιά που θα κάνετε στη χώρα. Όμως, για μια ακόμα φορά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι αυταπάτες του κ. Τσίπρα θα καταρριφθούν. Τι πιστεύετε, δηλαδή; Ότι με αυτό το εκλογικό σύστημα θα διασωθείτε; Η απάντηση είναι «όχι» και θα τη δώσει πάρα πολύ σύντομα ο λαός. Ο εκλογικός νόμος, που φέρνει η Κυβέρνηση, αν εφαρμοστεί θα κάνει μεγάλο κακό στη χώρα. Θα οδηγήσει σε παρατεταμένη ακυβερνησία και αβεβαιότητα με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την οικονομία και για την προσπάθεια που κάνει η χώρα να βγει από την κρίση. Παράλληλα, ο εκλογικός νόμος που εισάγετε, κύριε Υπουργέ, είναι υποκριτικός και προσβάλλει και τη νοημοσύνη όλων μας. Λέτε στην αιτιολογική σας έκθεση ότι οι σύγχρονες διεθνείς και ευρωπαϊκές τάσεις, αλλά και η φιλοσοφία του ισχύοντος Συντάγματος είναι υπέρ της διεύρυνσης του δημοκρατικού και συμπεριληπτικού χαρακτήρα της διαδικασίας του εκλέγειν. Τι γίνεται όμως στην πράξη; Με αυτόν τον νόμο στερείτε άλλη μια φορά το δικαίωμα της ψήφου στους Έλληνες του εξωτερικού, παραβιάζοντας έτσι την αρχή της ίσης αντιμετώπισης και την αρχή της καθολικής ψηφοφορίας, όπως προβλέπεται από το Σύνταγμα. Εάν πράγματι η μείωση της εκλογικής ηλικίας έχει σαν στόχο τη διεύρυνση του εκλογικού σώματος, όπως ισχυρίζεστε στην αιτιολογική έκθεση, τι σας εμποδίζει να επιτρέψετε τη διεύρυνση με τους Έλληνες του εξωτερικού; Δεν είναι μεγάλη υποκρισία αυτή; Συναίνεση ζητάτε, κύριε Υπουργέ. Ορίστε, σας τη δίνουμε. Σας την έδωσε και ο Πρόεδρός μας, όταν συναντήθηκε με τον Πρωθυπουργό. Τι φοβάστε και δεν προχωράτε; Γιατί φοβάστε τόσο πολύ τους ξενιτεμένους Έλληνες; Μήπως θεωρείτε ότι αυτοί δεν εξυπηρετούν τα κομματικά σας συμφέροντα; Ακόμη και σήμερα η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη, η οποία δεν έχει εφαρμόσει την ψήφο στους ομογενείς. Πληρώνουν ΕΝΦΙΑ, οι περισσότεροι από αυτούς έχουν ΑΦΜ, είναι γραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους αλλά δεν τους επιτρέπετε να ψηφίζουν. Εσείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της συγκυβέρνησης, δεν του επιτρέπετε να ψηφίσουν. Ο κ. Τσίπρας του «είμαστε κάθε λέξη από το Σύνταγμα της χώρας» κατέληξε να παραβιάζει συστηματικά το Σύνταγμα. Δίνει δικαίωμα ψήφου στους δεκαεξάρηδες, αλλά παράλληλα, την ίδια ώρα, ζητά από τον κηδεμόνα να δικαιολογήσει τις απουσίες που κάνει στο σχολείο, για να έχει να λέει ο κ. Τσίπρας ότι έκανε και κάτι αριστερό. Ως πότε, όμως, θα βάζετε το κομματικό σας συμφέρον πάνω από το μικροκομματικό; Η χώρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν χρειάζεται επικίνδυνο εκλογικό σύστημα, η χώρα δεν χρειάζεται απλή αναλογική. Απλή λογική χρειάζεται, κύριε Υπουργέ, και αυτή, δυστυχώς, δεν υπάρχει. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Ο κ. Μίχος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να μου δώσετε ένα λεπτό για ένα πολύ σημαντικό γεγονός που έγινε σήμερα στη δίκη της Χρυσής Αυγής και θέλω να το ακούσουν όλοι. Ένας μάρτυρας…
Επιτρέψτε μου, κύριε Μίχο. Μη φωνάζετε. Το ένα λεπτό θα είναι μέσα στον χρόνο σας.
Ναι, δεν θα ζητήσω χρόνο παραπάνω.
Ξεκινήστε, λοιπόν.
Σήμερα, λοιπόν, ένα μάρτυρας κατηγορίας αποκάλυψε στη δίκη της Χρυσής Αυγής ότι ο ίδιος ο Δένδιας μαζί με τον εκπρόσωπο Τύπου της ΕΛ.ΑΣ. πήγαν στο σημείο όπου έγινε η ανθρωποκτονία, σε ένα ζαχαροπλαστείο - να τα ακούτε, κύριοι της Δεξιάς - και ζήτησε τις κάμερες για να δουν τι έχουν καταγράψει. Με ποιο δικαίωμα πήγε ο Δένδιας εκεί και ζήτησε το καταγραφικό υλικό, το τι έχει καταγραφεί στις κάμερες; Είναι εισαγγελέας; Δεν πήγε σε κανένα άλλο κατάστημα της περιοχής. Τον συγκεκριμένο επιχειρηματία δεν τον ενόχλησε κανένας άλλος τις επόμενες ημέρες. Και σας ξαναρωτώ: Ο Δένδιας είναι εισαγγελέας; Με ποιο δικαίωμα πήγε εκεί; Με ποιο δικαίωμα πήγε ο Δένδιας και πήρε το υλικό που ήθελε να το έχει πρώτος και να μην το πάρει κανένας άλλος; Αν αυτό δεν λέγεται παρέμβαση στη δικαιοσύνη, τι λέγεται; Με ποιανού εντολές πήγε εκεί ο Δένδιας; Με του Σαμαρά; Από την υπόλοιπη ομάδα του Σαμαρά, τα φιλαράκια του; Εδώ φαίνεται καθαρά το στήσιμο που μας κάνανε και στην πορεία θα φανούν πάρα πολλά. Να είστε σίγουροι γι' αυτό. Και κάτι άλλο. Ο ίδιος μάρτυρας - συγγνώμη κιόλας - το είχε καταθέσει στην κ. Κλάπα και στην κ. Δημητροπούλου και δεν το είχαν καταγράψει. Εδώ φαίνεται η αλητεία και το στήσιμο που έγινε κατά του Αρχηγού της Χρυσής Αυγής και όλων των χρυσαυγιτών. Θα περάσω τώρα στο νομοσχέδιο και θα μιλήσω για την απλή αναλογική και για την ακυβερνησία που έχει βγάλει αυτές τις μέρες η Νέα Δημοκρατία και λέει ότι με την απλή αναλογική θα έχουμε ακυβερνησία. Τη δική σας ακυβερνησία την ξεχάσατε, που παίρνατε εντολές από τις Βρυξέλλες, από τη Μέρκελ, από τον Σόιμπλε; Σας τα στέλνανε μέσω υπολογιστών, κάνατε τη μετάφραση κι ερχόσασταν εδώ και περνάγατε τα νομοσχέδια. Αυτό τι λέγεται, κυβέρνηση ή ακυβερνησία; Εσείς κυβερνούσατε ή οι Γερμανοί; Θα περάσω λίγο από την άλλη, στο ΚΚΕ, γιατί μας είπε προχθές ο κ. Κατσώτης «ουρά της Νέας Δημοκρατίας». Το '89 το ξεχάσατε; Έχετε ξεχάσει τις απεργίες που έχετε κάνει, που έχουν κλείσει πόσες επιχειρήσεις στον βωμό του καπιταλισμού; Εσείς δεν μπορείτε να μιλάτε για τη Χρυσή Αυγή, κύριοι του ΚΚΕ. Έχετε πολλά στην πλάτη σας. Ακούσαμε για τους ομογενείς από τη Νέα Δημοκρατία. Συμφωνούμε να πάρουν ψήφο οι ομογενείς. Εσείς πριν λίγο καιρό κυβερνούσατε, κύριοι. Τι κάνατε; Γιατί δεν φέρατε κάποιο νομοσχέδιο; Τώρα θυμηθήκατε τους ομογενείς; Λίγο αργά. Έχετε ξεχάσει όλοι - και τους θυμηθήκατε τώρα - τους τετρακόσιους είκοσι επτά χιλιάδες νέους και νέες που έφυγαν και πήγαν στο εξωτερικό τις ημέρες των μνημονίων, μυαλά, καλά εργατικά χέρια, οι οποίοι δεν έφυγαν, τους διώξατε. Τους διώξατε όλοι με την πολιτική σας, με τις υπογραφές, με τα μνημόνια, με τα νομοσχέδια και με την ανεργία και συνεχίζετε να τους διώχνετε με τα μέτρα που παίρνετε και αυτά που θα πάρετε και αυτά που περιμένουν τον κοσμάκη από τον Σεπτέμβρη. Σε όλα τα κράτη έχουν δικαίωμα, όσοι λείπουν στο εξωτερικό, να ψηφίζουν. Ένα μικρό παράδειγμα, πριν λίγες ημέρες, στις 2 Ιουλίου, είχε εκλογές η Αυστραλία. Πήγαν οι συγγενείς και ψήφιζαν δέκα ημέρες πριν, για να γίνει σωστή καταμέτρηση και να μην υπάρχει πρόβλημα. Θα μου πείτε, όμως, η Αυστραλία είναι κράτος, έχει νόμους και προχωράει. Εδώ το μόνο που λειτουργεί καλά, είναι η εφορία για να εισπράττει και να «πίνει το αίμα» Ελλήνων, τίποτα άλλο. Ακούσαμε ότι είμαστε η ουρά του ΣΥΡΙΖΑ. Το είπε η Νέα Δημοκρατία. Η Χρυσή Αυγή δεν είναι ουρά κανενός. Ουρά του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, των Γερμανών τοκογλύφων, του Σόιμπλε, της Μέρκελ, των επιχειρηματιών και της «SIEMENS» είστε όλοι εσείς. Η Χρυσή Αυγή δεν έχει σχέση με ουρές. Η Χρυσή Αυγή είναι ένα ανεξάρτητο εθνικιστικό κίνημα, πατριωτικό, που το μόνο που κοιτάζει είναι να κάνει μια Ελλάδα μεγάλη, μια Ελλάδα υπερήφανη και τους Έλληνες να έχουν ψηλά το κεφάλι, ενώ όλα αυτά τα χρόνια με την πολιτική σας εσείς κάνετε το αντίθετο. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Αναστασία Γκαρά από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η εφαρμογή του αυτονόητου θεωρείται επαναστατική πράξη, όπως λέει ο Γκράμσι, γνωστός σε κάποιους από εμάς. Το αυτονόητο, ωστόσο, έχει ως βάση την απλή λογική. Όπως είπε και ο κ. Αναστασιάδης πριν, χρειάζεται το εκλογικό μας σύστημα την απλή λογική. Εκεί βασίζεται και η απλή αναλογική. Και μάλιστα αυτή είναι μια αυτονόητη πράξη, γιατί για εμάς είναι αυτονόητο να σέβεσαι τη βούληση του λαού, χωρίς τερτίπια, χωρίς παζάρια, χωρίς καλπονοθευτικά συστήματα. Είναι αυτονόητη η ισότητα της ψήφου και η αντιπροσωπευτικότητα του λαού. Είναι αυτονόητο ότι τα καλπονοθευτικά συστήματα ενίσχυσαν τον δικομματισμό, την αλαζονεία, χειραγώγησαν τη βούληση του ελληνικού λαού, δημιούργησαν πελατειακές σχέσεις και σκάνδαλα - πάρα πολλά σκάνδαλα - που τα γνωρίζετε πολύ καλά οι περισσότεροι. Δεν υποστηρίζω, βέβαια, από το Βήμα αυτό ότι σήμερα προβαίνουμε σε μια επαναστατική πράξη συζητώντας για τα αυτονόητα, όμως είναι ιστορική πράξη και δημοκρατική η ψήφιση της απλής αναλογικής. Μπορεί για εμάς, βέβαια, η αναγκαιότητα της απλής αναλογικής σε μια χώρα που γυρίζει σελίδα να είναι αυτονόητη και δεν θα την αναλύσω, διότι εδώ και μια εβδομάδα έχουν ακουστεί όλα τα επιχειρήματα. Ωστόσο, για κάποια κόμματα, κυρίως της Αντιπολίτευσης, δεν είναι επιθυμητή και χρησιμοποιούν μάλιστα χαμηλής ποιότητας έως αστεία επιχειρήματα, τα οποία τα έχουν κοπιάρει, όλοι λένε τα ίδια, δεν έχουν κάνει ούτε παραλλαγή στις λέξεις, είναι ακριβώς τα ίδια επιχειρήματα. Είναι σαθρά επιχειρήματα που καταδεικνύουν, όμως, το πολιτικό τους ήθος και τα αδιέξοδα στα οποία έχουν φτάσει. Αλλά και τι να πουν; Με ποια επιχειρήματα να υπερασπιστείς το «δωράκι» των πενήντα εδρών που χρειάζεσαι; Με ποιες λέξεις να πεις «μη μας παίρνετε τις καρέκλες, σας παρακαλούμε». Ας τα πάρουμε, όμως, με τη σειρά αυτά τα επιχειρήματα. Ακούμε, λοιπόν, ότι με την απλή αναλογική νομοθετούμε την ακυβερνησία. Αλήθεια, νομοθετείται η ακυβερνησία; Δεν ξέρω τι επιχείρημα είναι αυτό. Με ποια λογική; Με ποια απλή λογική; Αρχίσατε, λοιπόν, τους υπολογισμούς, τα παζάρια, ποιος θα βγει πρώτος, ποιος θα βγει δεύτερος, ποιος θα συνεργαστεί με ποιον. Σε ένα τόσο σοβαρό θέμα, που αφορά τη λειτουργία του πολιτικού μας συστήματος και κυρίως τον έλεγχο της διαπλοκής και τον έλεγχο της λειτουργίας των κομμάτων και των πολιτικών προσώπων, εσείς ασχολείστε μόνο με παζάρια. Είναι εντυπωσιακή η απαξίωσή σας προς τους πολίτες. Γνωρίζετε άραγε τι θα ψηφίσουν; Με ποια λογική, με ποιο πρόγραμμα, ποιες πολιτικές δυνάμεις θα συμμετέχουν; Ξέρετε ήδη τα αποτελέσματα και κρίνετε το αποτέλεσμα; Μοιράζετε καρέκλες; Μοιράζετε ακόμα και τα μπόνους; Και, όμως, προσωπικά από την εμπειρία μου, τη μικρή, να σας ενημερώσω ότι η κομματική και εκλογική σας βάση επιθυμεί απλή αναλογική. Αλλά πώς να αφουγκραστείτε την κοινωνία, όταν κρύβεστε και φοβάστε να κυκλοφορήσετε στα καφενεία; Απορώ.
Εμείς ή εσείς;
Πώς να συζητήσετε με τους πολίτες, όταν πρέπει συνεχώς να απολογείστε για τις λαμογιές και τα σκάνδαλα που έχετε κάνει και για την καταστροφή που έχετε επιφέρει στη χώρα. Γι' αυτό, άλλωστε, προτιμάτε τα κότερα από τα καφενεία. Ακούσαμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ φέρνει την απλή αναλογική για να μείνει στην εξουσία. Πάρα πολύ ενδιαφέρον επιχείρημα, ειλικρινά. Ακόμη κι αν μπω στη δική σας λογική των παζαριών και των αριθμών, για να κρατήσουμε εμείς την εξουσία και τις καρέκλες, δεν θα αυξάναμε το μπόνους των εδρών, όπως κάνετε εσείς τόσα χρόνια;
Αφού είστε δεύτεροι.
Κι όμως, εμείς δεν μπαίνουμε σε τέτοιες μικροπολιτικές λογικές, σε αντίθεση με εσάς, που θέλετε καλπονοθευτικά συστήματα και μπόνους, για να κινείστε ανενόχλητοι και να μην ελέγχεστε για τα σκάνδαλα που θέλετε να συνεχίσετε να στήνετε. Και μιας και αναφέρθηκα στη λέξη «σκάνδαλα», έχουμε μερικές εκκρεμότητες εδώ μέσα και μερικές απορίες, οι οποίες δεν έχουν απαντηθεί. Τι γίνεται τελικά με το δάνειο του κ. Μητσοτάκη για την εφημερίδα του «ΚΗΡΥΚΑΣ» των Χανίων; Απάντηση δεν πήραμε. Δανεικά και αγύριστα! Τι γίνεται με τα δάνεια των κομμάτων ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας; Θα τα αποπληρώσετε ή θα σφυρίζετε αδιάφορα, ζητώντας μπόνους πενήντα εδρών για να τα βάλετε στα συρτάρια; Αυτό είναι ένα παράδειγμα και μία απόδειξη ότι δεν θέλετε όλοι οι πολίτες να είναι ίσοι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μας κατηγορείτε γιατί δεν φέραμε την απλή αναλογική την πρώτη μέρα της εκλογής μας. Αν θυμάστε, τον πρώτο μήνα της εκλογής μας φέραμε το νομοσχέδιο για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης που εσείς προκαλέσατε. Είναι θέμα προτεραιοτήτων. Εμείς, όμως, φέραμε την απλή αναλογική σε έναν χρόνο από την εκλογή μας. Εσείς; Τι κάνατε τόσα χρόνια; Συνεχίζω και θα είμαι πιο σύντομη. Ακούσαμε ότι το νομοσχέδιο είναι αποσπασματικό. Και ποιος σας είπε ότι σταματάμε το νομοθετικό μας έργο σήμερα το βράδυ; Ακούσαμε ότι δεν φέρνουμε τώρα το δικαίωμα ψήφου στους απόδημους. Εσείς τόσα χρόνια γιατί δεν κάνατε ούτε μία απλή καταγραφή του Ελληνισμού στο εξωτερικό; Θα σας πω εγώ. Γιατί η μόνη καταγραφή που κάνατε τόσα χρόνια ήταν στους κομματικούς σας καταλόγους για να μεταφέρετε τους ανθρώπους αυτούς με τα τσάρτερ. Βόλευε, βλέπετε. Ήδη, όμως, έχει ξεκινήσει η επεξεργασία για την ψήφο των ομογενών. Μη βιάζεστε, αν κι εσείς τους έχετε ξεχάσει τόσα χρόνια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Έχω ένα λεπτό ακόμα.
Όχι, δεν έχετε. Μισό λεπτό.
Είχα πέντε λεπτά.
Απλά είχαμε ξεχάσει να σας βάλουμε τον χρόνο.
Από τα επτά λεπτά πήγαμε στα πέντε;
Πέντε λεπτά μιλήσατε, αλλά δεν είχαμε βάλει τον χρόνο. Έχετε μισό λεπτό ακόμα.
Προχωρώ με επιχειρήματα από το ΠΑΣΟΚ και λυπάμαι ειλικρινά, διότι είναι αίτημα δεκαετιών και του δικού σας χώρου και απορώ πώς διαγράφετε το ιδεολογικό σας υπόβαθρο και την ιστορία σας. Κι ας μην πάω μακριά. Πέρυσι, τέτοιον καιρό, φέρατε τον ίδιο νόμο. Απορώ τι θα γράψει η ιστορία στον επίλογο του ΠΑΣΟΚ. Τέλος, κυρίες και κύριοι, μισό λεπτό για τους δεκαεπτάρηδες. Είναι μία ρύθμιση η οποία έπρεπε να έχει γίνει από καιρό, διότι τα πράγματα άλλαξαν και πολλοί Βουλευτές δεν έχουν πάρει χαμπάρι. Οι νέοι, πλέον, είναι περισσότερο προβληματισμένοι και ενημερωμένοι και πρέπει να τους δώσουμε φωνή, να αποφασίζουν για το δικό τους παρόν και για το δικό τους μέλλον. Εδώ θα μου επιτρέψετε ένα ανέκδοτο. Μας λένε: «Φροντίστε μη μετατραπούν τα σχολεία σε προεκλογικά κέντρα». Έλεος! Ακόμα και σήμερα ψηφίζουν μαθητές. Είδατε σχολεία - προεκλογικά κέντρα; Λίγος σεβασμός σε αυτή τη γενιά. Λίγο σεβασμός. Είναι το μέλλον και γι' αυτήν πρέπει να δουλέψουμε.
Κολακέψτε τους κι άλλο!
Μη μας κουνάτε το δάκτυλο.
Κύριε Τασούλα, σας παρακαλώ. Κυρία Γκαρά, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω. Ποιος φοβάται τους νέους; Ποιος φοβάται τη βούληση, την κυριαρχία του λαού, την ισότητα της ψήφου, τη διαφάνεια και την πρόοδο; Ποιος ενδιαφέρεται μόνο για την καρέκλα; Ποιος αμφισβητεί την ωριμότητα των πολιτών; Ποιος φοβάται τη δημοκρατία; Θα φανεί σήμερα το βράδυ κατά την ψηφοφορία. Τις απαντήσεις θα τις πάρουμε. Ευχαριστώ και συγγνώμη για τον χρόνο.
Τον λόγο έχει ο κ. Κρεμαστινός, αυστηρά για πέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, φαίνεται ότι χάνεται άλλη μία ευκαιρία να ψηφιστεί ένας εκλογικός νόμος που να τον θέλει όλη η Βουλή. Όλοι συμφωνούμε ότι η απλή αναλογική είναι το καλύτερο σύστημα από πλευράς αναλογικότητας και αν θέλετε και δικαιοσύνης. Όλοι, όμως, πρέπει να παραδεχθούμε ότι, οσάκις εφαρμόστηκε, ο μέσος όρος των κυβερνήσεων που κατάφεραν να επιβιώσουν δεν ξεπερνούσε τους έξι μήνες. Αυτό λέει η στατιστική. Άρα, λοιπόν, είναι δύο ακραίες θέσεις. Και μεταξύ των δύο ακραίων θέσεων, το κάθε κόμμα έχει εκφράσει τη θέση του και, βεβαίως, την υποστηρίζει, αλλά δεν θέλει κανένας να φύγει από τη θέση του και να διαπραγματευτεί μία τρίτη θέση. Τι σημαίνει αυτό; Απλούστατα ότι δεν υπάρχει συναίνεση. Και το ερώτημα είναι: Αφού τα κόμματα δεν μπορούν να βρουν μια κοινή γραμμή στον εκλογικό νόμο, πώς θα βρουν γραμμή να συγκυβερνήσουν και να εξασφαλίσουν μια σταθερότητα για τη χώρα που τόσο πολύ τη χρειάζεται; Είναι ένα ερώτημα, το οποίο πρέπει να μας απασχολήσει όλους και δυστυχώς η απάντηση είναι ζοφερή. Αυτό που πρότεινε στην αρχή ο Υπουργός των Εσωτερικών, δηλαδή την απλή αναλογική σε ένα πλαίσιο διακοσίων εβδομήντα ή διακοσίων εβδομήντα πέντε εδρών και τη διάσπαση των μεγάλων περιφερειών, που οι άνθρωποι ψηφίζουν Βουλευτές, τους οποίους δεν γνωρίζουν, αλλά τους γνωρίζουν από την τηλεόραση που τους προβάλλει, ήταν κάτι λογικό. Δεν είδα κανέναν να το συμμερίζεται. Και, βεβαίως, το ΠΑΣΟΚ πήρε τη θέση που βασικά υποστηρίζει διαχρονικά, αλλά ήταν και έτοιμο να συζητήσει όλες αυτές τις θέσεις. Όμως, όταν δεν υπάρχει συζήτηση και ο καθένας υποστηρίζει ότι η πρότασή του είναι η καλύτερη και πρέπει να επιβληθεί σε όλους, τότε το αποτέλεσμα που έχουμε, όπως βλέπετε, είναι αυτό. Απόψε, δηλαδή, θα έχουμε έναν εκλογικό νόμο, ο οποίος δεν θα ισχύσει στις προσεχείς εκλογές - θα δούμε αν θα ισχύσει και ποτέ - γιατί εξαρτάται από το αποτέλεσμα των εκλογών που θα υπάρχει με το σημερινό σύστημα τι θα συμβεί αύριο και καταλαβαίνετε ότι δεν είναι κέρδος για κανέναν όλη αυτή η ιστορία. Εγώ θα πρότεινα να προβληματιστεί ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός των Εσωτερικών - θα ψηφισθεί απόψε ο νόμος - επί της ουσίας μήπως υπάρχει ακόμα και τώρα, όχι απόψε αλλά και αύριο, μία διέξοδος για να υπάρχει μια συζήτηση. Διότι αν δεν υπάρχει και καμμία διέξοδος, αντιλαμβάνεστε ότι δεν υπάρχει και μέλλον. Δηλαδή θα ξαναγυρίσουμε πίσω το κάθε κόμμα να φέρνει και έναν εκλογικό νόμο και να περιμένει τη μεθεπόμενη Βουλή να τον εφαρμόσει, εάν τα καταφέρει; Εδώ, κύριε Πρόεδρε, και η δική σας προσπάθεια πρέπει να δειχθεί, ούτως ώστε η Βουλή να αποκτήσει τη δέουσα σοβαρότητα και αν θέλετε και να εκτιμηθεί και από το εκλογικό Σώμα ότι, δηλαδή, τριακόσιοι Βουλευτές, τριακόσιοι άνθρωποι, μπορούν επιτέλους να βρουν μια συνισταμένη, η οποία να μην είναι τα δύο άκρα, τα οποία υποστηρίζουν ακραίες θέσεις. Με αυτές τις σκέψεις - και βέβαια τα τέσσερα λεπτά είναι αστείος χρόνος για να μπει κάποιος πιο βαθιά στο θέμα - θα ήθελα να κλείσω την ομιλία μου και να σεβαστώ και τον χρόνο, αλλά στον πειρασμό τού να πω ορισμένα πράγματα παραπάνω, δεν θα αντισταθώ. Δηλαδή, ακόμα και με αυτό το σύστημα το σημερινό, του μπόνους των πενήντα εδρών, όπως ξέρετε, από τότε που εφαρμόστηκε ο λαός δεν έδωσε πλειοψηφία αυτοδυναμίας. Ακόμη και στο σημερινό σύστημα, εάν υπήρχε μια διάταξη, που έλεγε ότι εφόσον δεν υπάρχει αυτοδυναμία, δεν παίρνει το πρώτο κόμμα το μπόνους - δηλαδή όταν το πήρε με 18% η Νέα Δημοκρατία και το 36% τώρα, αλλά και τώρα δεν έχει αυτοδυναμία - τότε ο λαός θέλει να μην υπάρξει μπόνους και να πάμε σε απλή αναλογική. Και αν ο κόσμος θέλει, να εκφράσει το μπόνους με την ψήφο του. Άρα, λοιπόν, δεν είναι ακραία αυτά τα πράγματα, τα οποία συζητούμε τώρα, απλώς είναι θέματα κοινής λογικής. Εκτός κι αν θέλουμε όλοι να μείνουμε στη θέση μας, ο καθένας κατοχυρωμένος, ο καθένας να υποστηρίζει ότι έχει το ιδανικό και το τέλειο στο μυαλό του και να θέλει να το επιβάλει στους άλλους. Όμως, νομίζω ότι ο ελληνικός λαός που μας ακούει αυτή τη στιγμή, θέλει να βρούμε όλοι μαζί μια λύση να αποκτήσει η χώρα έναν εκλογικό νόμο, ο οποίος θα ισχύσει όπως ισχύει σε όλες τις μεγάλες χώρες, που δεν αλλάζει από το ένα κόμμα στο άλλο και από την μια τετραετία στην άλλη. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε συνάδελφε. Ο κ. Χρήστος Μπουκώρος έχει τον λόγο και ύστερα ο Πρόεδρος της Χρυσής Αυγής κ. Μιχαλολιάκος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στα πέντε λεπτά που έχουμε στη διάθεσή μας πριν δούμε τι θα συμβεί σε αυτόν τον τόπο, αν ποτέ εφαρμοστεί η απλή αναλογική, ας δούμε τι συνέβη σε αυτή την Αίθουσα τις τρεις μέρες που συζητάμε το προτεινόμενο νομοσχέδιο, αλλά και τις προηγούμενες ημέρες, στις επιτροπές. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ βρίσκεται αντιμέτωπη με την πρώτη σημαντική οδυνηρή, θα έλεγα, κοινοβουλευτική της ήττα. Έβαλε πολύ ψηλά τον πήχυ των διακοσίων εδρών και απόψε το βράδυ με την ψηφοφορία περνάει κάτω από τον πήχυ. Αναρωτιούνται πολλοί συνάδελφοι της Πλειοψηφίας γιατί τα μικρότερα κόμματα του Κέντρου ή της Κεντροαριστεράς δεν συναινούν και δεν ψηφίζουν τον νόμο, που προτείνει η Κυβέρνηση, και την εκφράζουν αυτή την απορία συνεχώς και με έντονο τρόπο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι πάρα πολύ απλό. Τα μικρότερα κόμματα αντιλήφθηκαν ότι δεν πρόκειται για καμμία γνήσια προσπάθεια, για καμμία γνήσια απλή αναλογική, αλλά για τακτικισμούς της Κυβέρνησης, που επιχείρησαν να εγκλωβίσουν μέρος του πολιτικού σκηνικού, να το κάνουν μέρος του σχεδιασμού τους και εν τέλει να το χειραγωγήσουν. Έγινε, λοιπόν, αντιληπτή αυτή η προσπάθεια, γι' αυτό πιστεύω προσωπικά ότι τα μικρότερα κόμματα απέχουν από τους σχεδιασμούς της Κυβέρνησης. Δεν θα αναφερθώ ούτε στην ψήφο στα δεκαεπτά, που στην ουσία είναι στα δεκαέξι, ούτε στο μπόνους των πενήντα εδρών - που ουσιαστικά είναι τριάντα και κάτι - ούτε σε δύο αριθμούς δεν πρόκειται να είστε συνεπείς. Λέτε και ξαναλέτε για ψήφο στα δεκαεπτά. Λέτε και ξαναλέτε για μπόνους πενήντα εδρών, που ποτέ δεν έχει δοθεί σε κανένα κόμμα από τότε που ισχύει ο σημερινός εκλογικός νόμος. Επιτρέψτε μου στα λίγα λεπτά που έχω στη διάθεσή μου να αναφερθώ σε αυτό που ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζει ως πρωτοτυπία και φέρεται ως ο γνήσιος εκφραστής του. Ποιο είναι αυτό; Η κουλτούρα των συνεργασιών. Είναι λάθος και επιτρέψτε μου να πω ότι είναι και ανιστόρητο. Το κόμμα που έχει επιδείξει κουλτούρα συνεργασιών, στα χρόνια της Μεταπολίτευσης τουλάχιστον, περισσότερο από κάθε άλλο κόμμα είναι η Νέα Δημοκρατία. Ας μην έχουμε κοντή μνήμη. Η Νέα Δημοκρατία συνεργάστηκε όταν έπρεπε και με το ΚΚΕ και με τον Συνασπισμό, τον πολιτικό σας πρόγονο, και με το ΠΑΣΟΚ και με τη Δημοκρατική Ανανέωση, αλλά και αργότερα επί των ημερών της κυβέρνησης Σαμαρά συνεργάστηκε ξανά με το ΠΑΣΟΚ, με τη ΔΗΜΑΡ, νωρίτερα με τον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, πιο συγκεκριμένα ο ΣΥΡΙΖΑ, με ποιον έχει συνεργαστεί; Μια και μόνη συνεργασία έχει να επιδείξει, με το κόμμα των ΑΝΕΛ. Και για να έχουμε καλό ερώτημα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015, τι ακριβώς κάνατε; Ακούσατε τη λαϊκή βούληση; Ερμηνεύσατε το μήνυμα του λαού; Ή συγκροτήσατε μια κυβέρνηση, την οποία είχατε προαποφασίσει, με έναν συγκεκριμένο κυβερνητικό εταίρο; Ποιος ήταν αυτός ο κυβερνητικός εταίρος; Ήταν ο σύμμαχός σας, αυτός με τον οποίο χτίσατε τη συμμαχία της εξαπάτησης του ελληνικού λαού επί τρία ολόκληρα χρόνια, που συστήσατε τη συμμαχία, η οποία δηλητηρίασε την πολιτική ζωή, καλλιέργησε και ανέχτηκε τη φραστική βία, καλλιέργησε το μίσος μεταξύ των Ελλήνων. Με αυτόν συνεργαστήκατε! Για ποια κουλτούρα συνεργασιών μιλάτε; Πρόκειται για κάποια ιδεολογική προσέγγιση, πρόκειται για κάποια ιδεολογική συγγένεια, για κάποια προγραμματική σύγκλιση; Φυσικά όχι. Τακτικισμοί και επιτρέψτε μου να πω τακτικισμοί της πολιτικής και αμοραλισμός της εξουσίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επειδή βλέπω ότι και ο χρόνος ολοκληρώνεται σιγά σιγά, θα ήθελα να πω, αν μου επιτρέπεται, μια συμβουλή από έναν πολιτικό αντίπαλο. Είναι δωρεάν συμβουλή. Αν θέλετε να τύχετε του σεβασμού και της εκτίμησης του ελληνικού λαού, ασχοληθείτε με τα προβλήματά του. Διότι ξέρετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι οι ελληνικές οικογένειες, που μαζεύονται τα βράδια γύρω από το τραπέζι, δεν συζητούν ούτε για τη συνταγματική Αναθεώρηση ούτε για τον εκλογικό νόμο, που διαλέξατε να φέρετε στις 20 Ιουλίου του 2016. Συζητούν πώς θα βρουν τα παιδιά τους δουλειές, πώς θα αλλάξει η οικονομική κατάσταση, πώς θα βελτιωθεί η ζωή τους. Αν θέλετε να τύχετε του σεβασμού και της εκτίμησης του ελληνικού λαού, να ασχοληθείτε με τα πραγματικά προβλήματα. Όμως, πολύ φοβάμαι ότι δεν προλαβαίνετε. Η Κυβέρνησή σας είναι μια κυβέρνηση, που φθίνει καθημερινά, ακριβώς επειδή ασχολείται με επικοινωνιακούς τακτικισμούς και όχι με πραγματικά προβλήματα. Πάρα πολύ σύντομα η αποψινή κοινοβουλευτική σας ήττα θα μετατραπεί σε μια μεγάλη πολιτική ήττα, η οποία θα φέρει στην κυβέρνηση τη Νέα Δημοκρατία και στην πρωθυπουργία τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Ευχαριστούμε πολύ. Μετά τον κ. Μιχαλολιάκο θα ακολουθήσει ο κ. Ψαριανός και ύστερα η κ. Σταματάκη. Όποιος λείπει από αυτούς τους δεκαέξι, που έγινε η επιλογή να μιλήσουν, εκ των ομιλητών θα περνάω στον αμέσως επόμενο. Κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πριν αναφερθώ στον εκλογικό νόμο, θέλω να καταθέσω το γεγονός ότι στις 5 Ιουλίου κατατέθηκε από τον αξιότιμο Υπουργό κ. Κουρουμπλή ο εκλογικός νόμος και στις 6 Ιουλίου, στα γραφεία μας των βορείων προαστείων, όπου δολοφονήθηκαν δύο νέα παιδιά, έγινε μια επίθεση από «γνωστούς - αγνώστους» και εγράφη το σύνθημα: «Έναν μεγάλο λάκκο για τον Μιχαλολιάκο». Απειλή θανάτου για τον Αρχηγό πολιτικού κόμματος. Και όλες οι εφημερίδες, όλα τα κανάλια, άπαντα τα κόμματα μέσα σε αυτήν εδώ τη Βουλή δεν είχαν να πουν μια λέξη. Σας παραδίδω στην κρίση του ελληνικού λαού. Είστε αλά καρτ κατά της βίας. Η βία κατά της Χρυσής Αυγής φαίνεται ότι για κάποιους εδώ μέσα είναι ευλογημένη. Θα ήθελα, επίσης, να πω - και μετά την πρόσφατη συνάντηση που είχε ο Πρωθυπουργός της χώρας, ο κ. Τσίπρας, με τον κ. Παπανδρέου - ότι γίνεστε όλο και περισσότερο ΠΑΣΟΚ. Μόνο που τότε το ΠΑΣΟΚ παρέδωσε τον Οτσαλάν μέσω της Κένυας, εσείς σκέπτεστε να παραδώσετε τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς κατευθείαν. Είναι τραγικό σε μια χώρα, υποτίθεται, δημοκρατική πριν η δικαιοσύνη αποφασίσει, να δεσμεύονται και να κάνουν δηλώσεις Υπουργοί της Κυβερνήσεως ότι θα παραδώσουν τους Τούρκους, οι οποίοι αιτούνται πολιτικό άσυλο, την ίδια στιγμή που είναι γνωστό και δεδομένο ότι στην Τουρκία του Ερντογάν - του μεγάλου δημοκράτη, όπως ανακαλύψατε ότι είναι, ανακαλύψατε ότι είναι και μεγάλος δημοκράτης ο Ερντογάν! - γίνονται αποκεφαλισμοί, όπως ακριβώς κάνει ο ISIS, γίνονται βασανιστήρια, δημόσια μαστιγώματα. Είδαμε μια φωτογραφία με τους ανώτατους αξιωματικούς του τουρκικού στρατού να είναι κατακρεουργημένοι από ξυλοδαρμό και μετά ταύτα συζητάτε την έκδοση. Εάν είναι η Ελλάδα να γίνει γιουσουφάκι της Τουρκίας, εμείς είμαστε κάθετα αντίθετοι και θα εκφράσουμε με κάθε τρόπο αυτή την αντίθεσή μας. Πόσω μάλλον που μόλις χθες σε συνέντευξή στο «Αλ Τζαζίρα» ο ίδιος ο Πρόεδρος, ο Ερντογάν, είπε ότι θα επαναφέρει την ποινή του θανάτου στην Τουρκία. Με αυτό το δεδομένο, πώς είναι δυνατόν ευνομούμενο κράτος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως να παραδώσει αυτή τη στιγμή στην Τουρκία κρατουμένους, οι οποίοι αιτούνται πολιτικό άσυλο; Βεβαίως, δεν μπορώ να μην αναφερθώ και στο θλιβερό γεγονός ότι πράκτορες του τουρκικού στρατού δημιούργησαν ένα κλίμα οπλοκρατίας υπέρ του Ερντογάν και υπέρ της εκδόσεως μέσα στην Ελλάδα! Πού το πάει η Τουρκία και πού το πάνε αυτοί που κυβερνούν αυτόν τον τόπο; Τι θέλουν; Θέλουν την Ελλάδα επαρχία της Τουρκίας; Ε, όχι! Αυτό δεν θα περάσει. Και εμείς σαν Χρυσή Αυγή θα αντισταθούμε σε αυτή την προοπτική! Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, επί δέκα ημέρες γίνεται συζήτηση για τον εκλογικό νόμο και επί δέκα ολόκληρες ημέρες η Χρυσή Αυγή είναι στο στόχαστρο μιας μεγάλης παραπληροφόρησης, μιας εκτεταμένης εκστρατείας λάσπης. Βγήκαν, κατ' αρχάς, εφημερίδες και τηλεοπτικοί σταθμοί, αλλά και επώνυμοι πολιτικοί της Νέας Δημοκρατίας, και είπαν ότι έχουμε κάνει συμφωνία με τον ΣΥΡΙΖΑ κάτω από το τραπέζι, με αντάλλαγμα τη δίκη μας. Σοβαρώς, κύριοι; Έτσι θεωρείτε ότι είναι οι δίκες, τέτοια παζάρια, σαν αυτά που στήνατε με την παραγραφή της «SIEMENS»; Δεν έγινε καμμία συμφωνία. Και προκαλώ τον οποιοδήποτε και από την Κυβέρνηση αλλά και από την Αξιωματική Αντιπολίτευση να πει αν ήρθαμε με κανέναν σε επαφή για να συζητήσουμε για τον εκλογικό νόμο. Δέκα ημέρες λάσπη και παραπληροφόρηση και επί της ουσίας ατέλειωτα, ανατολίτικα παζάρια, στα οποία δεν συμμετείχε η Χρυσή Αυγή. Είναι γνωστό ότι σε ένα ενιαίο άρθρο υπήρχε και το 3% και το μπόνους των πενήντα εδρών. Και ξαφνικά το άρθρο αυτό έσπασε, γιατί έτσι συμφωνήσατε με το ΚΚΕ και κάνατε το χατίρι του. Από την άλλη πλευρά, λέγατε ότι θα διασπάσετε τις μεγάλες εκλογικές περιφέρειες και το αιτιολογούσατε θαυμάσια, διότι είναι άντρο της διαπλοκής, η εκλογή σε μια περιφέρεια, η οποία έχει ενάμισι εκατομμύριο ψηφοφόρους και είναι λογικό αυτό, πόσω μάλλον όταν είναι δεδομένο ότι επιτρέπεται να χαλάσει ένας Βουλευτής της Β΄ Αθηνών 100.000 ευρώ. Πάει κι αυτό, το ξεχάσατε, κατόπιν συμφωνίας σας με άλλο κόμμα που δεν ήθελε να σπάσει τις εκλογικές περιφέρειες. Ας μη μιλάτε, λοιπόν, για αγνή και άδολη αναλογική, ας μη μιλάτε για έκφραση της λαϊκής θελήσεως, ένα ανατολίτικο παζάρι είναι όλη αυτή η ιστορία. Και σε αυτή την ιστορία δεν είναι δυνατόν να συμμετάσχει η Χρυσή Αυγή, η Χρυσή Αυγή η οποία κατέθεσε τροπολογία - που δεν φέρατε ασφαλώς - για τη μείωση των Βουλευτών στους διακόσιους, μια απαίτηση που απηχεί στη θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Και αρκεί να σας πω ένα γεγονός: Η Ισπανία των σαράντα εκατομμυρίων έχει τριακόσιους πενήντα επτά Βουλευτές. Πώς η Ελλάδα των δέκα εκατομμυρίων έχει τριακόσιους Βουλευτές; Ούτε λέξη όμως γι' αυτό. Επίσης, ούτε λέξη για το 3%, όπου μέσα σε αυτό το πλαίσιο του πάρε - δώσε, το αλισβερίσι που γινόταν, αφήσατε ανοικτό και τη μείωση του 3%, μια πράξη που για εμάς θα ήταν εθνικά επικίνδυνη, θα άνοιγε την κερκόπορτα, κυριολεκτικά και η Χρυσή Αυγή, ασφαλώς, δεν θα ήταν δυνατόν να την υπερψηφίσει. Και λέω ότι το αφήσατε ανοικτό, γιατί είναι δεδομένο ότι το είπε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός της χώρας στη συνέντευξή του στον «ΣΚΑΪ» στον κ. Παπαχελά. Επί της ουσίας, όμως, η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν την ίδια πολιτική. Εάν ψηφίζαμε τον εκλογικό νόμο, θα έβγαινε η Νέα Δημοκρατία και θα έλεγε ότι είμαστε η ουρά του ΣΥΡΙΖΑ. Εάν δεν ψηφίζαμε, όπως δεν θα ψηφίσουμε, θα βγουν κάποιοι και θα πουν ότι είμαστε η ουρά της Νέας Δημοκρατίας. Ξέρετε τι μου θυμίζει όλο αυτό; Το υπέροχο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη τις «Αδερφοφάδες», που στο τέλος αποφασίζουν να σκοτώσουν τον Παπαγιάνναρο, γιατί - λέει - «σκοτώστε τον, θέλει να είναι ελεύθερος». Ε, λοιπόν, ναι, η Χρυσή Αυγή είναι ελεύθερη, πάρτε το απόφαση και δεν γίνεται ουρά κανενός! Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και τον ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουμε να επιλέξουμε. Και δεν έχουμε να επιλέξουμε γιατί ακολουθείτε την ίδια πολιτική, την πολιτική του μνημονίου. Και η Χρυσή Αυγή, απέναντι σε αυτή την πολιτική είχε σταθερή θέση, ήταν ενάντια και δεν πάει πολύς καιρός που μαζί ψηφίσατε το ξεπούλημα του ΟΛΠ, των αεροδρομίων και της «ΤΡΑΙΝΟΣΕ», συνολικό τίμημα μικρότερο των 400 εκατομμυρίων: 311 εκατομμύρια ξεπουλήθηκε ο ΟΛΠ, 45 εκατομμύρια η «ΤΡΑΙΝΟΣΕ». Αφήνουμε το δεδομένο ότι για την «ΤΡΑΙΝΟΣΕ» υπήρχε βασική πρόταση πολύ μεγαλύτερη, την οποία αγνοήσατε γιατί δεν θέλουν ο μεγάλος Αμερικάνος φίλος και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τη διείσδυση της Ρωσίας στην Ελλάδα, το αφήνουμε αυτό κατά μέρος και απλά αναφέρουμε ότι τα χρέη των κομμάτων είναι πολύ μεγαλύτερα από το ποσό που θα πάρετε ξεπουλώντας τον ΟΛΠ, τα αεροδρόμια και την «ΤΡΑΙΝΟΣΕ». Επιτέλους, ο εκλογικός νόμος, τον οποίο φέρνετε, δεν είναι άσχετος με τη γενικότερη πολιτική σας, με την πολιτική των hot spots, των λαθρομεταναστών. Ήρθε και προηγουμένως το ζήτημα για τους στρατιωτικούς μας, οι οποίοι βρέθηκαν θετικοί σε εξέταση Mantoux. Τι σημαίνει αυτό; Ότι είναι φορείς της φυματίωσης και απλά δεν ασθενούν. Το εάν θα ασθενήσουν ή όχι, το εάν θα μεταφέρουν τον βάκιλο της φυματίωσης είναι θέμα χρόνου, που ελπίζω να μην έρθει ποτέ. Πάρτε το απόφαση, δεν είμαστε με κανέναν. Και ο νέος δικομματισμός, εν ονόματι του μνημονίου, τον οποίο χτίζετε, δεν πρόκειται να πάει πουθενά. Επιπλέον, υπάρχουν σοβαρά θέματα, τα οποία έχουν να κάνουν με την αντιπροσώπευση του ελληνικού λαού και σε αυτόν το νέο εκλογικό νόμο. Και θα αναφερθώ επί του προκειμένου στο άρθρο 51 του Συντάγματος.
Παρακαλώ, κάντε ησυχία.
Πιο συγκεκριμένα, στην παράγραφο 4 του άρθρου 51, η οποία ψηφίστηκε στην αναθεώρηση του 2001, πριν από δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια δηλαδή, αποφασίστηκε και ενετάχθη στο Σύνταγμα των Ελλήνων ότι «Οι βουλευτικές εκλογές διενεργούνται ταυτόχρονα σε ολόκληρη την επικράτεια. Νόμος που ψηφίζεται με την πλειοψηφία των 2/3 του όλου αριθμού των Βουλευτών…», αυτό που θέλατε, θέλετε δηλαδή «…μπορεί να ορίζει τα σχετικά με την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος από τους εκλογείς που βρίσκονται έξω από την επικράτεια», δηλαδή τους ομογενείς. Στη συγκεκριμένη περίπτωση φωτογραφίζει, τόσο τους ομογενείς όσο και τους τετρακόσιους είκοσι επτά χιλιάδες Έλληνες και Ελληνίδες, που εξορίστηκαν από τις μνημονιακές κυβερνήσεις, τόσο του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας όσο και του ΣΥΡΙΖΑ. Διότι, φτάνει, δεν στέκει πλέον το επιχείρημα ότι εσείς ήρθατε να διορθώσετε την πολιτική του μνημονίου. Μνημόνιο εφαρμόζετε. Σχεδόν δύο χρόνια κλείνετε σε λίγο καιρό. Μην το λησμονείτε. Μην παριστάνετε τους αθώους του αίματος του ελληνικού λαού που ρέει από την εθνοκτόνο πολιτική των μνημονίων! Συνεχίζω, λοιπόν, με την παράγραφο 4 του άρθρου 51 του Συντάγματος, το οποίο λέει: «Ως προς τους εκλογείς αυτούς, η αρχή της ταυτόχρονης διενέργειας των εκλογών, δεν κωλύει την άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος με επιστολική ψήφο ή άλλα πρόσφορα μέσα». Ιδού, λοιπόν, από το 2001. Και βγήκε προχθές Υπουργός της Κυβερνήσεώς σας και είπε: «Δεν προλαβαίνουμε να κάνουμε απογραφή των ομογενών». Γιατί; Αφού λέτε ότι θα κάνετε εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2019. Δεν προλαβαίνετε σε τρία χρόνια να κάνετε απογραφή των ομογενών; Ή μήπως δεν σας αρέσει να ψηφίσουν οι ομογενείς και αυτοί που έχετε διώξει με τα μνημόνια; Διότι είναι βέβαιο ότι όλοι αυτοί δεν θα είναι εκλεκτοί πελάτες σας, διότι ξεριζωμένοι από την πατρική τους γη δεν είναι υποχείριοι του πελατειακού κράτους. Δεν περιμένουν διορισμό, δεν περιμένουν δάνειο, δεν περιμένουν μετάθεση. Είναι ελεύθεροι Έλληνες, που σε παλαιότερους χρόνους ήρθαν και πολέμησαν και πέθαναν για την Ελλάδα. Διαβάστε ιστορία, στους Βαλκανικούς Πολέμους πόσοι ήρθαν από την Αμερική και πόσοι ήρθαν από κάθε γωνιά της Ελλάδος. Διαβάστε για τον Δήμαρχο της Λεμεσού, τον Σώζο, ο οποίος πέθανε στο Μπιζάνι. Ε, σε αυτούς δεν αναγνωρίζετε δικαίωμα ψήφου, τη στιγμή που αναγνωρίζετε δικαίωμα ψήφου σε κάποιους που φέρατε εδώ και τους ονομάζετε Έλληνες με έναν αντισυνταγματικό νόμο, τον οποίο ψηφίσατε, που είναι αντιγραφή του νόμου Ραγκούση, ενός όντως αντισυνταγματικού νόμου. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πάρτε το απόφαση: Η Χρυσή Αυγή δεν είναι δεδομένη. Οι χρυσαυγίτες δεν είναι όμηροι. Η Χρυσή Αυγή είναι η τρίτη πολιτική δύναμη της χώρας, δυναμικά ανεβαίνει και εκφράζει τη θέληση του ελληνικού λαού, ακόμη και αυτών που σήμερα ψιθυρίζουν και δεν φωνάζουν. Όλα δείχνουν πως ό,τι και να κάνετε, η Χρυσή Αυγή θα παραμείνει η τρίτη πολιτική δύναμη του τόπου. Από πλευράς ιδεολογικής, η θέση μας είναι ξεκάθαρη. Ούτε Μαρξ ούτε Ροκφέλερ. Ούτε στα ορφανά του Μαρξ ούτε στους λακέδες του καπιταλισμού. Ιδέα μας είναι ο εθνικισμός, που ο άνεμός του φυσάει σε ολόκληρη την Ευρώπη. Αυτός είναι και ο μεγάλος κίνδυνος, ο οποίος σας φοβίζει. Η Χρυσή Αυγή απέδειξε με τη μη συμμετοχή της σε όλη αυτή τη διαδικασία ότι δεν είναι «ουρά» ουδενός, ότι υπηρετεί το έθνος και την αλήθεια και αυτό θα συνεχίσει να κάνει. Δεν συμμετέχουμε, λοιπόν, σε αυτό το παιχνίδι. Η ώρα της Χρυσής Αυγής έρχεται. Απ' όλη αυτή τη διαδικασία εμάς να μας αφήσετε απ' έξω. Δεν θα συμμετέχουμε. Καληνύχτα σας.
Ευχαριστούμε. Καληνύχτα. Τον λόγο έχει ο κ. Ψαριανός. Δεν είναι παρών ο κ. Ψαριανός. Προχωράμε στην επόμενη ομιλήτρια, την κ. Σταματάκη.
Κύριε Πρόεδρε, να τιμάτε τη θέση σας. Είστε Πρόεδρος όλης της Βουλής.
Την τιμώ. Καληνύχτα. Τι θέλετε να πω; Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που κατατέθηκε από το Υπουργείο Εσωτερικών και σε λίγες ώρες θα ψηφίσουμε, αφορά ένα θέμα πάρα πολύ σημαντικό. Η απλή αναλογική είναι ένα διαχρονικό, αξιακού χαρακτήρα αίτημα της Αριστεράς και θεωρούμε την ψήφιση του συγκεκριμένου νόμου ιστορικό γεγονός. Αν υπάρχουν διαχρονικά σταθερές αντιθέσεις μεταξύ των συντηρητικών δυνάμεων και των δυνάμεων της Αριστεράς, μια από αυτές είναι η άποψη για το εκλογικό σύστημα. Από τη Μεταπολίτευση οι εκάστοτε εκλογικοί νόμοι εισήγαγαν διαφορετικά εκλογικά συστήματα ενισχυμένης αναλογικής. Κάθε εκλογές και άλλο εκλογικό σύστημα, ραμμένο και κομμένο στα μέτρα των συντηρητικών δυνάμεων, ίντριγκες και «μαγειρέματα», για να εξαφανιστεί η ψήφος των μικρών κομμάτων.
Παρακαλώ πολύ, κάντε ησυχία.
Η Αριστερά μιλούσε πάντα για απλή αναλογική. Επομένως δεν πρόκειται για μια κίνηση καιροσκοπική, αλλά για μια ώριμη πολιτική πράξη, η οποία είναι εφικτή, λόγω του ότι η Αριστερά για πρώτη φορά είναι στην Κυβέρνηση, για πρώτη φορά διαθέτει τόσο μεγάλο αριθμό Βουλευτών, καθώς επίσης και μια προοπτική διακυβέρνησης σε βάθος τριετίας. Γι' αυτό έρχεται αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή το νομοσχέδιο, σε μια περίοδο ουδέτερη πολιτικά, χωρίς ορίζοντα εκλογών και δεν έχει να κάνει με εξυπηρέτηση μικροπολιτικών συμφερόντων, εφόσον δεν μπορούμε να προβλέψουμε από τώρα τις τάσεις που θα έχουν αναπτυχθεί στο εκλογικό σώμα σε ορίζοντα τριών χρόνων. Γιατί τότε θα γίνουν οι εκλογές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και πάρτε το απόφαση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η απλή αναλογική ως εκλογικό σύστημα ενισχύει την έννοια της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης, της ισότητας, συμβάλλει στην αποκατάσταση των σχέσεων της πολιτικής με τους πολίτες, καλλιεργεί την κουλτούρα των συνεργασιών, υποχρεώνει τα κόμματα σε προγραμματικού τύπου συγκλίσεις ή και αποκλίσεις. Αποτελεί δε βασική τομή στο πολιτικό σύστημα, διότι ενισχύει την έννοια της λαϊκής κυριαρχίας, δίνοντας τη δυνατότητα στην ελεύθερη έκφραση κάθε πολίτη μέσω της ψήφου του. Ενδυναμώνει την έννοια της δικαιοσύνης, καθώς κάθε ψήφος έχει την ίδια βαρύτητα στο αποτέλεσμα της σύνθεσης του Κοινοβουλίου. Συμβάλλει στην ανατροπή του κλίματος απαξίωσης στην πολιτική ζωή και στους πολιτικούς και θέτει τις βάσεις, για να δημιουργηθεί κλίμα εμπιστοσύνης μεταξύ του λαού και των εκπροσώπων του. Η Αριστερά δεν μπορεί παρά να μεταφέρει τις κοινωνικές αλλαγές σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο και να διευκολύνει την έκφραση των κοινωνικών δυνάμεων και ρευμάτων και αυτό εξασφαλίζεται μόνο με την απλή αναλογική. Ισχυρίζεστε, κύριοι και κυρίες της Αντιπολίτευσης - και το έχουμε ακούσει κατά κόρον αυτό το διήμερο - ότι η απλή αναλογική θα οδηγήσει σε ακυβερνησία. Καταστροφολογία, κραυγές και ψίθυροι σε όλους τους τόνους και με όλα τα μέσα! Όμως, οι ισχυρές και αυτοδύναμες κυβερνήσεις, που προέκυψαν από το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής, που είχαμε όλα αυτά τα χρόνια, ήταν αυτές που έφεραν τη χώρα στο σημείο της ασφυκτικής εποπτείας και της οικονομικής κρίσης. Αν αυτό είναι το αποτέλεσμα της δήθεν κυβερνησιμότητας, καλύτερα να λείπει. Άλλωστε οι τελευταίες εκλογικές διαδικασίες δεν έχουν αναδείξει αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Αποκορύφωμα ήταν οι εκλογές του 2012, όταν η Νέα Δημοκρατία, με ποσοστό μικρότερο από το 30% και με πολύ μικρή διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ, απέσπασε είκοσι εννιά έδρες, συγκρότησε κυβέρνηση συνεργασίας, κυβέρνησε δυόμισι χρόνια και δεν τα κατάφερε να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας και γι' αυτό «έπεσε». Το σημερινό εκλογικό σύστημα με το μπόνους των πενήντα εδρών έχει ως αποτέλεσμα τη νόθευση της λαϊκής βούλησης, έτσι όπως εκφράζεται στις εκλογές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πενήντα από εμάς έχουν εκλεγεί με αυτό το μπόνους. Εμείς, λοιπόν, που εκλεγήκαμε με αυτό το σύστημα, εμείς πρώτοι θέλουμε τώρα να το αλλάξουμε, γιατί το θεωρούμε άδικο και καλπονοθευτικό. Εσείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ιδιαίτερα του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού, τι θα κάνετε; Θα δεχτείτε στις επόμενες εκλογές να πάμε με αυτό το σύστημα, που εμείς οι ίδιοι έχουμε εκλεγεί με αυτό και το καταγγέλλουμε; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας αποδεχτούμε την πραγματικότητα. Ο τρόπος που κυβερνήθηκε η χώρα από τη Μεταπολίτευση και μετά απέτυχε και ο δικομματισμός κατέρρευσε. Κάθε προσπάθεια αναβίωσής του είναι καταδικασμένη. Χρειαζόμαστε ένα εκλογικό σύστημα που θα κατανέμει με δίκαιο τρόπο τις κοινοβουλευτικές έδρες. Εγώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, απορώ και ειλικρινά πολιτικά ντρέπομαι γιατί το ΚΚΕ χάνει κάθε φορά την έδρα του στον Πειραιά. Το θεωρώ πάρα πολύ άδικο και σε αυτές τις εκλογές συνέβη το ίδιο και στο ΠΑΣΟΚ και στο Ποτάμι. Δεν είναι δίκαιο, δεν είναι σωστό.
Κυρία Σταματάκη, ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Ζητάμε να αλλάξει το εκλογικό σύστημα. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Κουμουτσάκος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας μιλήσουμε για ένα σενάριο απλής αναλογικής. Έστω ότι εφαρμόζεται στην Ελλάδα. Υποθέτουμε ότι η απλή αναλογική εφαρμόζεται στην Ελλάδα. Μετά από μακρές διαβουλεύσεις, διαπραγματεύσεις, υποχωρήσεις, συμβιβασμούς σχηματίζεται επιτέλους μια τετρακομματική κυβέρνηση. Λίγο μετά στη γειτονική Τουρκία ξεσπά μια μείζονος κλίμακας κρίση, ας πούμε μια κρίση σαν αυτή που ζούμε τις τελευταίες ημέρες, κρίση με προεκτάσεις εντός και εκτός Τουρκίας. Η Ελλάδα με κάποιον τρόπο εμπλέκεται και αντιμετωπίζει ένα λεπτό, σύνθετο ζήτημα, για παράδειγμα κάτι σαν αυτό που εκτυλίχθηκε τις τελευταίες ημέρες στην Αλεξανδρούπολη. Στην τετρακομματική κυβέρνηση προφανώς ή πολύ πιθανώς δεν έχουν όλοι την ίδια αντίληψη για το πώς πρέπει να αντιμετωπιστεί η κρίση. Καθυστέρηση, τριβές, διαφωνίες. Αποτέλεσμα: αδυναμία απόφασης για ένα πολύ κρίσιμο ζήτημα. Συμπέρασμα: μια κρίση στην Τουρκία εξελίσσεται σε ενδοκυβερνητική κρίση στην Ελλάδα και, ακόμα χειρότερα, εν δυνάμει σε μια κρίση με την Τουρκία. Και αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αποτέλεσμα μιας ετερόκλητης κυβερνητικής συμμαχίας, κατ' ουσίαν εκβιασμένης από τον εκλογικό νόμο της απλής αναλογικής. Έναν νόμο που εκ των πραγμάτων οδηγεί σε πιο αργούς ρυθμούς λήψης αποφάσεων. Οδηγεί σε δυσκολία εξεύρεσης μιας κοινής γραμμής και ενός κοινού τόπου, ειδικά σε κρίσιμα πολυδιάστατα ζητήματα, ειδικά μάλιστα σε χαλεπούς καιρούς, όπως αυτός που ζούμε. Κύριε Πρόεδρε, πολλοί συνάδελφοι έχουν ήδη αναφερθεί στις επιπλοκές εσωτερικής πολιτικής που μπορεί να δημιουργήσει η απλή αναλογική. Με αυτό το σενάριο, που δεν είναι και τόσο θεωρητικό ή μακρινό, αναδεικνύεται και μια ακόμα διάσταση της απλής αναλογικής, η γεωπολιτική της διάσταση. Διότι σε ένα ευρύτερο περιβάλλον αβεβαιότητας και αστάθειας το να προσθέτουμε εμείς εκουσίως παράγοντες που δημιουργούν περαιτέρω αβεβαιότητα, περαιτέρω αστάθεια, είναι κατά την άποψή μου έγκλημα, που μάλιστα διαπράττεται εν γνώσει των καταστροφικών συνεπειών του για την Ελλάδα και τους Έλληνες, αδιαφορώντας για το εύρος και το βάθος των συνεπειών. Με την ακυβερνησία που φέρνει μαζί της η απλή αναλογική, η Ελλάδα κινδυνεύει να απολέσει, να χάσει και το γεωπολιτικό της πλεονέκτημα, να είναι, δηλαδή, ένας πόλος σταθερότητας σε μια περιοχή αστάθειας. Και αυτό το πλεονέκτημα κινδυνεύουμε να το χάσουμε σε περίπτωση ακυβερνησίας. Και αυτό το έγκλημα διαπράττεται για ιδιοτελείς, καιροσκοπικές, κομματικές και προσωπικές σκοπιμότητες. Για όλους αυτούς τους λόγους, κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, δεν θα έχετε αύριο κανένα άλλοθι. Δεν υπάρχει πλέον καμμία αυταπάτη, παρά μόνον απάτη και μάλιστα με διαστάσεις εθνικές. Είναι χαρακτηριστικό ότι στα μέσα Μαΐου ο αρμόδιος Υπουργός, που σήμερα εισηγείται το νομοσχέδιο, έκανε την πιο κρίσιμη τελικά επισήμανση: «Με απλή αναλογική η χώρα δεν θα κυβερνηθεί ποτέ». Απέκλειε την απλή αναλογική και προανήγγειλε την κατάτμηση των μεγάλων εκλογικών περιφερειών. Τελικά τι έκανε; Ο αρμόδιος Υπουργός, το πραγματικά τραγικό πρόσωπο των ημερών, έφερε ένα νομοσχέδιο που προβλέπει τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που ο ίδιος πριν από λίγο διακήρυττε, ένα νομοσχέδιο που κατά τη δική του άποψη καταδικάζει τη χώρα σε ακυβερνησία, αστάθεια και αβεβαιότητα. Γιατί; Είναι προφανές: ο Πρωθυπουργός επέλεξε μια στιγμή που συμβαίνουν δραματικά γεγονότα στην ελληνική οικονομία και την κοινωνία για να πάει αλλού τη δημόσια συζήτηση, να παραπλανήσει για ακόμα μία φορά τους πολίτες. Να μη γίνεται κουβέντα για τις συντάξεις, που δήθεν δεν θα κόβονταν αλλά που «κουρεύονται» σύρριζα ούτε για τον ΕΝΦΙΑ, που δήθεν θα καταργούσαν, αλλά έρχεται δραματικά μεγαλύτερος. Ο Πρωθυπουργός, βλέποντας μέσα από τις δημοσκοπήσεις αλλά και μέσα στην κοινωνία την Κυβέρνησή του να καταρρέει, καταλαμβάνεται από πανικό και καταφεύγει σε αποφάσεις που νομίζει πως θα πλήξουν την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Ενώ ο ίδιος εκμεταλλεύθηκε δύο φορές το εκλογικό μπόνους, θέλει να το αφαιρέσει από τον επόμενο νικητή των εκλογών. Υπάρχει έστω και ένας Έλληνας σ' αυτή την Αίθουσα ή έξω απ' αυτή που να πιστεύει ότι ο κ. Τσίπρας, με την ιστορία αναξιοπιστίας που έχει, θα άλλαζε τον εκλογικό νόμο εάν είχε έστω και την παραμικρή ένδειξη ότι μπορούσε να κερδίσει τις επόμενες εκλογές;
Κύριε Κουμουτσάκο, ολοκληρώστε σε μισό λεπτό.
Τελειώνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο κύριος Πρωθυπουργός, συζητώντας με τον επικεφαλής του ΚΚΕ, ομολόγησε πως αφού δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο απ' όσα έλεγε, η απλή αναλογική είναι το μόνο αριστερό αποτύπωμα που μπορεί να αφήσει η Κυβέρνησή του. Έχει ήδη προκαλέσει βαθιές πληγές στη χώρα, στην οικονομία, στην κοινωνία, στον κάθε πολίτη. Ας μην αφήσει ως αποτύπωμα και μία εθνική περιπέτεια, διότι ο εκλογικός νόμος ακυβερνησίας οδηγεί τη χώρα στο να απολέσει το βασικό της γεωπολιτικό πλεονέκτημα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μια χώρα ακυβερνησίας, αστάθειας και αβεβαιότητας δεν μπορεί να διεκδικεί διεθνείς ρόλους σταθερότητας. Γι' αυτό καλούμε τον Πρωθυπουργό να καταλάβει, έστω και αργά, την ιστορική ευθύνη που έχει, ώστε να διαφυλάξει το γεωπολιτικό αυτό πλεονέκτημα της χώρας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Θα ήθελα να πω ότι αυτή την ώρα γίνεται εκδήλωση στο μνημείο που υπάρχει για τον Σωτήρη Πέτρουλα, ο οποίος σαν σήμερα το '65 υπήρξε θύμα δραματικών γεγονότων, των λεγόμενων «Ιουλιανών» και μετά από δύο χρόνια οδηγηθήκαμε στην επτάχρονη δικτατορία. Τον λόγο έχει ο Ανεξάρτητος Βουλευτής κ. Παναγούλης.
Κύριε Πρόεδρε, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί εδώ και τρεις μήνες έχει αρχίσει αυτή η συζήτηση για τον εκλογικό νόμο που παρουσιάζεται σαν απλή αναλογική. Είμαι θιασώτης της απλής αναλογικής. Είμαι οπαδός του Αλέξανδρου Παπαναστασίου. Προσβάλλεται σήμερα η μνήμη του μ' αυτόν τον εκλογικό νόμο που θέλετε να βαφτίσετε απλή αναλογική. Σέβομαι τις απόψεις όλων των κομμάτων. Η Νέα Δημοκρατία είναι για το πλειοψηφικό, άλλοι είναι για μεικτά εκλογικά συστήματα. Θα ήθελα, όμως, κύριε Υπουργέ των Εσωτερικών, να μου πείτε πότε λέγατε ψέματα: το 2012 ή σήμερα; Το 2012 είχε καταθέσει ο ΣΥΡΙΖΑ πρόταση νόμου - και είχα την τιμή να είμαι κι εγώ Βουλευτής εκείνη την περίοδο - με πρώτη υπογραφή του κ. Τσίπρα και τη δική σας υπογραφή. Τι λέγατε; «Για να πάρει τέλος μια πολύχρονη ανωμαλία, για να υπάρξει αντιστοιχία ψήφων και εδρών…» και κατόπιν τονίζατε μετ' εμφάσεως «…χωρίς αποκλεισμούς και αποκλειστικές ρήτρες» στην πρόταση νόμου «Κατάργηση της ρήτρας του 3% που δεν συμβιβάζεται με το σύστημα της απλής αναλογικής». Αυτά λέγατε και αυτό το διάστημα των τριών μηνών τα διάφορα στελέχη και οι διάφοροι Υπουργοί έχετε αλλάξει διάφορες θέσεις για τον εκλογικό νόμο. Η πρόταση που καταθέσατε δεν έχει καμμία σχέση με την απλή αναλογική. Τι κάνετε, όμως; Κάνετε ένα σοβαρό λάθος. Παραδεχόσαστε από τώρα, δυστυχώς, την ήττα σας και θέλετε να περισώσετε ό,τι μπορείτε. Και έρχομαι τώρα στους φίλους εκείνους και ιδιαίτερα στη Νέα Δημοκρατία που λέει ότι με την απλή αναλογική δεν θα έχουμε σταθερές κυβερνήσεις. Τον ελληνικό λαό δεν τον ενδιαφέρει η σταθερότητα των κυβερνήσεων, τον ενδιαφέρει η σταθερότητα της δημοκρατίας, τον ενδιαφέρει η κοινωνική δικαιοσύνη. Και το 1965 σταθερή κυβέρνηση είχαμε και έγινε το βασιλικό πραξικόπημα που το πλήρωσε ο ελληνικός λαός. Και το 1967 κυβέρνηση από Βουλευτές που προέρχονταν από την Ένωση Κέντρου που τους στήριξε η ΕΡΕ, σταθερή κυβέρνηση είχαμε. Και τι έγινε; Έγινε η χούντα των συνταγματαρχών. Εδώ τα έχετε μπερδέψει. Και εσείς, κύριε Υπουργέ, είπατε στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή ότι έχετε εκατόν ενενήντα επτά Βουλευτές και ότι ψάχνατε για τρεις…
Δεν το είπα.
Το είπατε, κύριε Υπουργέ. Δεν θα κάνουμε διάλογο. Το είπατε. Και ότι ψάχνατε για τρεις.
Αν νομίζεις ότι το είπα, ειδικά εσύ Στάθη, με αδικείς.
Παρακαλώ πολύ, μη γίνονται διακοπές και να μην αναφέρεστε προσωπικά, έτσι ώστε να μην προκαλείται διάλογος.
Εγώ, αν θέλετε, να δεχθώ ότι δεν το είπατε αυτό, αλλά έχετε πει άλλα. Έχετε πει ότι με την απλή αναλογική θα κυβερνηθεί ο τόπος. Και τώρα μας λέγατε, προ ημερών, ότι με την απλή αναλογική δεν κυβερνιέται ο τόπος. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Θα ήθελα να θυμίσω στον φίλο μου τον Γιάννη Μπαλάφα - δεν έχω τον χρόνο να διαβάσω - τις δηλώσεις που κάνατε το 1993, όταν ο Συνασπισμός με την κ. Μαρία Δαμανάκη επικεφαλής πήρε 2,96. Πόσο είχατε αφορίσει τα εκλογικά συστήματα! Κύριε Πρόεδρε, εγώ δεν θα μπω στο δίλημμα, γιατί δεν έχω ανάγκη από κανέναν για πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων. Φέρατε ένα ενιαίο άρθρο - και το μπόνους και το 3% - και το σπάσατε. Εγώ προσωπικά είμαι υπέρ της κατάργησης του μπόνους. Θα ψηφίσω «παρών» στο μπόνους. Θα ψηφίσω «ναι» στην ψήφο στα δεκαεπτά, καίτοι αυτό θα πρέπει να συνδέεται ταυτόχρονα, εκτός από τα δικαιώματα που θα έχει ο νέος να καθορίζει την κυβέρνησή του, να έχει και τις ίδιες υποχρεώσεις. Ξέρετε, κύριε Πρόεδρε, πόσοι ανήλικοι πρόσφυγες βρίσκονται αυτή τη στιγμή στα κρατητήρια της οδού Καβάλας, δεκαπέντε και δεκαέξι χρονών, γιατί δεν μπορούν να προστατευθούν στα κέντρα κράτησης; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Εγώ, λοιπόν, δεν έχω σε καμμία περίπτωση το κόμπλεξ να μου πουν «μα δεν ψήφισες το μπόνους»; Μα, με το μπόνους είμαστε οι περισσότεροι από εδώ προερχόμενοι Βουλευτές, γιατί και εγώ από τον ΣΥΡΙΖΑ προέρχομαι. Με το μπόνους είμαστε οι περισσότεροι Βουλευτές. Και γιατί το καταργείτε τώρα; Καλά κάνετε και το καταργείτε, αλλά για να υπάρξει δημοκρατία δεν φταίει ούτε το μπόνους ούτε τίποτε άλλο. Φταίει ότι τα περισσότερα κόμματα, αν κάνουμε μια εξαίρεση από το ΚΚΕ, είναι αρχηγικά κόμματα. Είναι αρχηγικά και σε αρχηγικό κόμμα έχει μετατραπεί σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Να δικαιολογήσω την ψήφο μου, κύριε Πρόεδρε, και τελειώνω και σας ευχαριστώ για την ανοχή σας. Επί της αρχής θα ψηφίσω «όχι», «ναι» στην ψήφο στα δεκαεπτά - αλλά θα πρέπει σύντομα να εφαρμόσετε και όλες τις άλλες διαστάσεις - «όχι» στο 3% και «παρών» στο μπόνους. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε, κύριε Παναγούλη. Η κ. Βάκη έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάθε εκλογικός νόμος είναι δείκτης δημοκρατίας. Στη μακρά περίοδο της μεταπολιτευτικής ιστορίας αυτού τόπου ο εκλογικός νόμος υπέστη επτά μεταμορφώσεις, με κοινό παρονομαστή το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής, που καθιερώθηκε το 1958. Ενίοτε σχεδιασμένοι για τους ειδικούς και μυημένους, απροσπέλαστοι στον κοινό νου και επομένως μέσα χειραγώγησης, οι εκλογικοί νόμοι της πολύπαθης Ελληνικής Δημοκρατίας έγιναν πεδία μαχών μεταξύ πολιτικών κομμάτων, υπερόπλα κυβερνώντων και μαγειρεία επίπλαστων πλειοψηφιών, που αντιπροσώπευαν ερήμην του αντιπροσωπευόμενου, του πολίτη. Την ενισχυμένη αναλογική πολλοί εμίσησαν, τα μικροκομματικά οφέλη, που προσπορίζονταν από αυτήν, ουδείς. Ρητορικά ή μάλλον αφελή ερωτήματα: Πόσο αντιπροσωπευτικό είναι να κερδίζει το πρώτο κόμμα το 36% της λαϊκής ψήφου, αλλά 50% των κοινοβουλευτικών εδρών, ενώ το δεύτερο κόμμα, ακόμα και εάν υπολείπεται μιας μονάδας, ακόμη και μιας ψήφου, να παίρνει το 30% των εδρών; Διασφαλίζεται η ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, για την οποία κάνει λόγο το άρθρο 52 του Συντάγματος, από την υπεραντιπροσώπευση του πρώτου κόμματος και την υποαντιπροσώπευση του δεύτερου; Πόση νοημοσύνη απαιτείται για να συνειδητοποιήσετε ότι το ισχύον εκλογικό σύστημα φαλκιδεύει τη λαϊκή βούληση και παραβιάζει κατάφωρα τη συνταγματική αρχή της πολιτικής ισότητας;
Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι, κάντε ησυχία.
Για ποιον λόγο η λαϊκή βούληση να μην αποτυπώνεται στην κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, κατοχυρώνοντας έτσι την ισοδυναμία, την ισότητα της ψήφου; Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, επιτρέψτε μου να κάνω μια σύντομη επισκόπηση της αβάσταχτης ελαφρότητας του πολιτικού κυνισμού που διέπει τα «επιχειρήματα» της Αντιπολίτευσης. Μετά τα εν χορώ «παραιτηθείτε» ή κάθε μέρα «την κεφαλή ενός Υπουργού επί πίνακι» η Νέα Δημοκρατία ανέσυρε τους συνήθεις μπαμπούλες. Πίσω από τον μπαμπούλα της ακυβερνησίας, που υποτίθεται ότι θα φέρει η απλή αναλογική, κρύβεται ο διακαής πόθος της εκβιασμένης πόλωσης και της αποτροπής ευρύτερων εκλογικών συνεργασιών. Το επιχείρημα είναι ένα: στο απυρόβλητο το ισχύον εκλογικό σύστημα, διότι μόνο αυτό θα με φέρει στην εξουσία. Και ουρά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης είναι το ΠΑΣΟΚ, που πέφτει σε κραυγαλέες αντιφάσεις, ενδίδοντας σε μικροκομματικές λογικές. Τι έγινε; Γιατί ενώ πριν από έναν χρόνο είχατε καταθέσει πρόταση νόμου, που απέβλεπε στην κατάργηση του μπόνους, τώρα διαφοροποιείστε επικαλούμενοι προφάσεις εν αμαρτίαις; Εγώ δεν ξέρω εάν πηγαίνετε δεξιά. Αδέξια πάντως πηγαίνετε! Την ακυβερνησία τη θεραπεύει όχι η λιγότερη, η ελλιπής, η ακρωτηριασμένη δημοκρατία καλπονοθευτικών εκλογικών συστημάτων, αλλά η περισσότερη δημοκρατία. Την ακυβερνησία δεν τη θεραπεύουν εκλογικοί νόμοι που ακυρώνουν την ισοδυναμία της ψήφου του πολίτη.
Σας παρακαλώ πολύ ησυχία. Μην το λέω τόσο συχνά.
Την ακυβερνησία γεννούν οικονομικές κρίσεις, καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, επιτροπείες που καταβροχθίζουν και εξαερώνουν κόμματα, απαξιώνουν την κοινοβουλευτική δημοκρατία και περιστέλλουν δικαιώματα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν αρκεστήκατε, όμως, στον μπαμπούλα της ακυβερνησίας. Με εξαίρεση το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και την Ένωση Κεντρώων, δεν διστάσατε να κατηγορήσετε μία κυβέρνηση με κορμό την Αριστερά για έμμεση συνεργασία με τους κοινοβουλευτικά μεταμφιεσμένους νεοναζιστές του Κοινοβουλίου, προκειμένου - υποτίθεται - να διασφαλίσει τον πολυπόθητο αριθμό ψήφων. Να εγκαλείτε εσείς την Αριστερά, που πρωτοστάτησε στους αγώνες εναντίον του φασισμού, στους αγώνες για την αποκατάσταση και την εδραίωση της δημοκρατίας σε τούτο τον τόπο. Κροκοδείλια δάκρια για την ανάγκη πολιτικής απομόνωσης της Χρυσής Αυγής από εσάς της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, που διατηρούσατε διαύλους επικοινωνίας με τη Χρυσή Αυγή δεν είναι μόνο φαρισαϊσμός, αλλά βαθύτατος πολιτικός αμοραλισμός και οφείλετε να ζητήσετε και δημοσίως συγγνώμη για τους υπαινιγμούς σας. Το δικό μας κόμμα δεν έχει Μπαλτάκους. Είχε πολιτικούς κρατούμενους της χούντας. Και, βεβαίως, όπως λέει και ο ποιητής: «Και τώρα τι θα απογίνομεν χωρίς βαρβάρους»; Τι σημαίνει αποχώρηση της Χρυσής Αυγής από τη ψηφοφορία; Μήπως η ακροδεξιά έγινε ουρά της Δεξιάς; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν οι εκλογικοί νόμοι είναι τα βαρόμετρα της δημοκρατίας, η απλή αναλογική είναι συνώνυμή της. Από την ΕΔΑ του αείμνηστου Ηλία Ηλιού μέχρι τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς το πάγιο αίτημα και τον άσβεστο πόθο για την άδολη, ανόθευτη και δίκαιη απλή αναλογική γεννούσε η κριτική σε μια κατάφωρη αδικία που διέπραττε η ενισχυμένη: να κλέβει τις ψήφους του πολίτη. Και είναι ταυτισμένη με τη δημοκρατία η απλή αναλογική, διότι η πεμπτουσία της δημοκρατίας είναι η λαϊκή κυριαρχία, ο αυτοκυβερνώμενος λαός που, όπως έγραφε και ο Ρουσσώ στο Κοινωνικό Συμβόλαιο, καθοδηγείται από τους νόμους που είναι δικό του έργο, που είναι πράξεις της ίδιας του της βούλησης.
Κυρία Βάκη, ολοκληρώστε.
Ένα σχόλιο, παρακαλώ, για μισό λεπτό για την ψήφο στα δεκαεφτά.
Μα, ήδη έχετε περάσει τον χρόνο σας.
Ένα λεπτό.
Ούτε ένα λεπτό ούτε μισό λεπτό. Μόνο μια κουβέντα.
Μια κουβέντα. Δεν θα επικαλεστώ την ταύτιση της ενηλικίωσης με τη δικαιοπρακτική ικανότητα. Δεν είναι βιολογικό γεγονός η ενηλικίωση. Θα έπρεπε να είστε οι πρώτοι που θα υπερθεματίζατε την ψήφο στα δεκαεφτά, διότι η πρόωρη ενηλικίωση είναι και δικό σας έργο. Οι δικές σας πολιτικές ενηλικίωσαν βίαια αυτή τη γενιά. Την προσγείωσαν ανώμαλα όχι στη χώρα των θαυμάτων αλλά στον εφιάλτη μιας νιότης χωρίς…
Ευχαριστούμε πολύ.
Δώστε της τουλάχιστον το δικαίωμα του πολίτη, αφού της πήρατε τα πάντα. Ευχαριστώ.
Πριν δώσω τον λόγο στον κ. Τζαβάρα, θα τον δώσω στον κ. Δένδια, που τον έχει ζητήσει, διότι αναφέρθηκε προσωπικά προηγουμένως ο κ. Μίχος σε ένα θέμα και έχει απολύτως το δικαίωμα να τοποθετηθεί.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ήθελα απλώς για την ακρίβεια των πραγμάτων να δηλώσω το εξής: Προ ολίγου συνάδελφος της Χρυσής Αυγής ανεφέρθη στην Αίθουσα, αναπαράγοντας καταθέσεις μάρτυρα στη δίκη της Χρυσής Αυγής, ότι δήθεν εγώ την επόμενη μέρα - ή κάτι τέτοιο - της δολοφονίας του μακαρίτη Παύλου Φύσσα, ως Υπουργός Δημόσιας Τάξης, επισκέφθηκα τον χώρο του εγκλήματος και μάλιστα επιθεώρησα τις κάμερες, ζήτησα αντίγραφά τους και διάφορα σχετικά. Φαντάζομαι ότι ο υφέρπων ισχυρισμός της Χρυσής Αυγής είναι να παρουσιάσει στο δικαστήριο ότι δήθεν εγώ προσπάθησα να επηρεάσω την ανάκριση εις βάρος του κατηγορουμένου. Καίτοι θα είχα κάθε δικαίωμα να επισκεφθώ τη σκηνή του εγκλήματος, πάρα ταύτα οφείλω να σας δηλώσω ότι ουδέποτε παρέστην στη συγκεκριμένη σκηνή του εγκλήματος, ουδέποτε επιθεώρησα οιεσδήποτε κάμερες, ουδέποτε πήγα και, κατά συνέπεια, όσα η Χρυσή Αυγή ισχυρίζεται, ως συνήθως, για το πρόσωπό μου είναι απλώς ψευδή και συκοφαντικά.
Ευχαριστούμε. Ο κ. Τζαβάρας, παρακαλώ, έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Κύριοι συνάδελφοι της Συμπολίτευσης, θεωρώ ότι σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, έχουν εξαφθεί τόσο πολύ τα αληθινά αισθήματα που έχετε και τρέφετε για τη φιλελεύθερη δημοκρατία που συγκροτεί και συντάσσει το Σύνταγμα του 1975, ώστε πλέον έχετε καταστεί ακατάλληλοι για προφυλάξεις. Από παντού, από κάθε ενέργειά σας, από κάθε λόγο σας, αυτό που απουσιάζει είναι η αλήθεια. Παρακολουθώντας απ' αυτό το Βήμα να παρελαύνουν συνάδελφοι από τη Συμπολίτευση, είμαι έκπληκτος να καταλαβαίνω κάθε φορά ότι τα λόγια που χρησιμοποιείτε, για να εκθειάσετε το πολύ μεγάλο δώρο που κάνετε στη δημοκρατία με αυτό το νομοσχέδιο, δεν σημαίνουν τίποτα. Άκουγα προηγουμένως τον Πρωθυπουργό να μιλάει για την αντιστοιχία των εδρών και των ψήφων. Μα, βεβαίως, δεν υπάρχει εκλογικό σύστημα που να μην αποκαθιστά μια σχέση αντιστοιχίας μεταξύ ψήφων και εδρών. Το θέμα είναι με ποιον τρόπο, με ποια μορφή το κάνει. Και εσείς, βέβαια, έχετε επιλέξει κατά έναν ψευδεπίγραφο τρόπο, απατηλό, όπως συνήθως συμβαίνει σ' αυτή την Αίθουσα τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, να ονομάζετε αυτό που λέτε από του Βήματος «απλή αναλογική» στην ουσία καθιέρωση της αναλογικής εκπροσώπησης του λαού. Και ερωτώ: Μα, σε αυτόν τον τόπο αν ρίξετε ένα βλέμμα στους ιστορικούς, στις διηγήσεις των παλαιοτέρων, στις εμπειρίες και ημών των πιο ωρίμων, δεν υπήρξε ποτέ εκλογικό σύστημα στην Ελλάδα που να μην αποκαθιστά μια αναλογική σχέση μεταξύ των εδρών και των ψήφων. Άλλωστε, το Σύνταγμα είναι σαφές: Το προεδρικό διάταγμα που κωδικοποιεί την εκλογική νομοθεσία, το π.δ. 353/1993, λέει και ορίζει ότι η κατανομή των εδρών σε κάθε εκλογική περιφέρεια γίνεται ανάλογα με τη δύναμη που καταγράφουν τα κόμματα στις εκλογές. Άρα πού είναι αυτό το περιθρύλητο εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής; Δεν το αναφέρετε πουθενά στο νομοσχέδιο, γιατί ακριβώς κι εσείς οι ίδιοι γνωρίζετε ότι σκοπός σας δεν είναι να φέρετε κάτι καινούργιο, κάτι πιο δημοκρατικό, κάτι πιο συμπεριληπτικό, όπως πολύ περίεργα αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση. Αυτό που θέλετε είναι δύο πράγματα: Να κάνετε γι' αυτόν τον τόπο, στις προσεχείς ή στις μεθεπόμενες εκλογές, ένα σύστημα τέτοιο, που θα είναι ευρύχωρο για την εκλογική σας παρουσία. Δηλαδή, να κάνετε μια πολιτική δεύτερου κόμματος, γιατί έχετε καταλάβει πολύ καλά ότι αυτό το εκλογικό σύστημα, που ισχύει σήμερα, την εξομάλυνση που επιτυγχάνει μεταξύ ψήφου και εδρών για λογαριασμό των μικρών κομμάτων, την κάνει εις βάρος του δευτέρου κόμματος. Και επειδή ήδη, προ πολλού, έχετε γίνει δεύτερο κόμμα και σε λίγο θα είστε και τρίτο, γι' αυτό, λοιπόν, θέλετε να κάνετε κατοχύρωση της πολιτικής σας θέσης σε αυτό το δημοκρατικό σύστημα, το οποίο υποτίθεται ότι υποστηρίζετε. Όμως, μια φιλελεύθερη δημοκρατία, σε μυαλά ανθρώπων που δεν συμβιβάστηκαν ποτέ, ιδεολογικά, πολιτικά, προγραμματικά, με τους θεσμούς αυτής της φιλελεύθερης δημοκρατίας, δεν μπορεί να βρίσκεται ποτέ σε αρμονική σχέση. Αυτό, όμως, που θέλω να σας πω είναι το εξής: Στο παρελθόν υπήρξαν απλές αναλογικές. Υπήρξαν εκλογές με απλή αναλογική. Έγινε, λοιπόν, στις 31-3-1946. Έγινε στις 5-3-1950. Δεν προέκυψαν από αυτές τις δύο εκλογές βιώσιμες κυβερνήσεις. Και, μάλιστα, για την ιστορία σας λέω ότι μεταξύ του '46 και του '50 έγιναν δεκαπέντε κυβερνήσεις, που κυβέρνησε η κάθε μία κατά μέσο όρο τέσσερις με πέντε μήνες. Υπάρχει, όμως, και μια αξιομνημόνευτη περίπτωση, που είναι η εκλογή της 26-1-1936. Από αυτή την εκλογή, η οποία έγινε με το σύστημα της απλής αναλογικής, όπως το εννοείτε εσείς, δεν προέκυψε κυβέρνηση. Αυτό που προέκυψε, όμως, είναι το καθεστώς της 4ης Αυγούστου του 1936. Άρα προετοιμάζετε κάτι και δεν μας το λέτε;
Κύριε συνάδελφε, ευχαριστούμε. Είπατε γελαστά την κατακλείδα, οπότε δεν υπάρχει παρεξήγηση στην Αίθουσα. Η κ. Τελιγιορίδου, παρακαλώ, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχουν ορισμένες πολιτικές πράξεις, οι οποίες ανατρέπουν τις παραδοσιακές αντιλήψεις, που συχνά ορθώνονται σαν τείχη μπροστά στην έλευση του καινούργιου. Μια τέτοια πολιτική πράξη είναι η καθιέρωση της απλής αναλογικής. Και είναι λογικό από αυτούς που εκφράζουν τις παλιές ιδέες και τις παλιές αντιλήψεις να υπάρχει αντίδραση, να υπάρχει πολλές φορές ακόμα και περιφρόνηση. Ακούστηκε σε αυτή την Αίθουσα, ιδιαίτερα από τα χείλη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ότι ένας εκλογικός νόμος πρέπει να έχει δύο στοχεύσεις, την αντιπροσωπευτικότητα και την κυβερνησιμότητα. Πολλοί σε αυτήν εδώ την Αίθουσα ισχυρίζονται ότι ο εκλογικός νόμος, που καθιερώνει την απλή αναλογική, οδηγεί σε ακυβερνησία και οδηγεί τον τόπο σε αστάθεια. Οι ίδιοι, λοιπόν, ισχυρίζονται πως θέλουν ισχυρές και σταθερές κυβερνήσεις. Ποιοι, όμως, είναι αυτοί που σήμερα λένε πως θέλουν ισχυρές και σταθερές κυβερνήσεις; Είναι ή δεν είναι οι ίδιοι άνθρωποι, το ίδιο πολιτικό προσωπικό που από την αμέσως επομένη των εκλογών, που έγινε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, ζητούν από την Κυβέρνηση να παραιτηθεί; Η αλήθεια είναι ότι οι άνθρωποι αυτοί, αυτό το πολιτικό προσωπικό δεν θέλει σταθερές κυβερνήσεις, θέλει αποκλειστικά τις δικές του κυβερνήσεις. Στο όνομα της δήθεν κυβερνησιμότητας προσπαθείτε να ευνοήσετε τη δική σας θέση στην εξουσία, το δικό σας κράτος πάνω από τη γνώμη και την επιλογή των πολιτών. Θέλετε να συνεχισθεί το προνόμιο των πενήντα εδρών που νομοθετήθηκε από εσάς, κάτι όμως που δεν αντανακλά τη γνήσια έκφραση της λαϊκής ετυμηγορίας.
Παρακαλώ πολύ, κάντε ησυχία! Μην αναφερθώ σε ονόματα. Παρακαλώ, κάντε ησυχία!
Ακούσαμε πριν από λίγο, επίσης, σε αυτή την Αίθουσα τη γεωπολιτική διάσταση της απλής αναλογικής. Και από ποιον κομματικό χώρο ακούστηκε αυτό; Από εκείνον τον κομματικό χώρο που ισχυρίζεται ότι έχει μια βαθιά πατριωτική στάση και ότι σε περιπτώσεις εθνικής κρίσης πρέπει σύσσωμος ο ελληνικός λαός να έχει ενιαία εθνική στάση. Νομίζω ότι η κινδυνολογία και η καταστροφολογία δεν μπορεί να υπάρχει και εξυπηρετεί στην πραγματικότητα αποκλειστικά τους δικούς σας μικροκομματικούς σχεδιασμούς. Όμως, από το 2012 και μετά, ο ελληνικός λαός απέδειξε ότι αρνείται την ύπαρξη των μονοκομματικών κυβερνήσεων και με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο καταδίκασε απερίφραστα το παλιό δικομματικό σύστημα που οδήγησε, κατά την κρίση του λαού μας, την οικονομία μας στην κατάρρευση και ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας μας στην ανέχεια. Οι πολίτες με την ψήφο τους απέδειξαν από το 2012 ότι θέλουν συνεννόηση προγραμματικών θέσεων, ώστε να αντιμετωπίσουν από κοινού τα προβλήματα. Η υπεροψία και η αλαζονεία των παλιών μεγάλων κομμάτων, που ευνοήθηκε από συστήματα ενισχυμένης αναλογικής, ανήκει καλώς ή κακώς για σας πλέον στο παρελθόν. Η αναλογική εκπροσώπηση των κομμάτων αποτελεί το θεμέλιο ενός ποιοτικού πολιτικού πολιτισμού. Κάποιοι άλλοι, βέβαια, εδώ μέσα που πριν από καιρό μιλούσαν για έναν δίκαιο εκλογικό νόμο, που μιλούσαν για συνεργασίες στη βάση των προεκλογικών συγκλίσεων, σήμερα αυτοαναιρούνται. Το κάνουν αυτό με την ελπίδα ότι θα επιστρέψουν στην εξουσία, έστω και ως κομπάρσοι. Είναι η προσπάθεια του κάθε λογής κατεστημένου, να επιβάλει την κυριαρχία του και το υπερεγώ του. Η απλή αναλογική είναι αυτή που ταυτίζεται με τις επιθυμίες του ελληνικού λαού. Να μη φοβηθούμε, λοιπόν, την κρίση του λαού μας, να μη φοβηθούμε την κρίση της νεολαίας μας, να μη φοβηθούμε τους δεκαεπτάχρονους, που με την εξέλιξη της τεχνολογίας είναι ήδη πολίτες του κόσμου. Να αφουγκραστούμε το καινούργιο και να το αφήσουμε να γεννηθεί. Να δώσουμε τον πρώτο λόγο και τον πρώτο ρόλο στον λαό μας και στη νεολαία μας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ, κυρία Τελιγιορίδου. Ο συνάδελφος ο κ. Νικολόπουλος έχει τον λόγο. Σας ενημερώνω ότι ύστερα είναι ο κ. Βαρδάκης, ο κ. Δουζίνας και κλείνει η λίστα των ομιλητών Βουλευτών. Θα μιλήσει ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων κ. Λεβέντης και ύστερα θα λάβουν τον λόγο για τρία με τέσσερα λεπτά οι εισηγητές και οι αγορητές και μετά οι υπόλοιποι πολιτικοί Αρχηγοί. Ενδιάμεσα, θα μιλήσει και ο Υπουργός Εσωτερικών, δηλαδή αφού μιλήσουν και οι εισηγητές - αγορητές και θα κλείσει, θα συνοψίσει. Ορίστε, κύριε Νικολόπουλε, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι φθάνει να σκεφτούμε, εάν ήταν μονοκομματική ή πολυκομματική η κυβέρνηση εκείνη που αντιμετώπισε την κρίση των Ιμίων, για να απαντήσουμε στους συναδέλφους που πέρασαν από το Βήμα και είπαν: «Πω - πω, σε τέτοιες ώρες δύσκολες, τι κακό μπορεί να κάνει μία πολυκομματική κυβέρνηση;». Ξέρετε όλοι συμφωνούν ότι ο τρόπος διακυβέρνησης της χώρας, είναι υπόθεση του κυρίαρχου ελληνικού λαού αλλά και της βούλησης της εθνοσυνέλευσης που καθορίζει ποιος είναι ο εκλογικός νόμος με την ψήφο της. Νομίζω ότι είναι αδήριτη ανάγκη, να διαμορφωθεί και να εμπεδωθεί μία νέα κουλτούρα διακυβέρνησης και για πρώτη φορά διαπιστώνω ότι δημοσκοπήσεις που υπήρξαν και δείχνουν ότι το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας συμφωνεί, δεν είδαν το φως της δημοσιότητας. Φαίνεται ότι το ζητά ο κόσμος να μάθουμε να προετοιμάζουμε προγραμματικές συμφωνίες και από το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια δίνει αυτά τα χαμηλά ποσοστά στα κυρίαρχα κόμματα της Μεταπολίτευσης. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Δεν είναι θέμα μίας δημοσκόπησης. Κάνοντας τώρα την αποτίμηση των μεταπολιτευτικών χρόνων, οδηγούμεθα στο συμπέρασμα ότι υποτιμήθηκε η λαϊκή βούληση με την πειραγμένη αντιπροσωπευτικότητα στη Βουλή στον βωμό της κυβερνησιμότητας. Θυμόμαστε όλοι τις μακρές μεθοδεύσεις των εκλογικών συστημάτων. Τελικά όσοι ήμασταν εδώ, έχουμε τη δική μας ευθύνη γι' αυτήν την κληρονομική ολιγαρχία. Αυτή είναι η ουσία, η αλήθεια. Δεν έχει σημασία που ο όρος ενδεχομένως να είναι αδόκιμος. Σημασία έχει ότι σφάλλαμε και ότι οι μονοκομματικές, οι παντοδύναμες κυβερνήσεις δεν απέτρεψαν τη συμφορά που ζούμε τα τελευταία χρόνια. Αυτό συνέβη και με τη δική μας σύμπραξη ή τη δική μας ανοχή. Ακούω, επίσης, από συναδέλφους που σέβομαι την άποψή τους αλλά και από τα γνωστά «παπαγαλάκια» της διαπλοκής που δεν τους τιμώ καθόλου, να υποστηρίζουν ότι η απλή αναλογική θα συσσωρεύσει πολλά δεινά στον τόπο. Κινδυνολογούν ολημερίς ότι ο κίνδυνος της ακυβερνησίας θα οδηγήσει τη χώρα σε μία παρατεταμένη περιπέτεια. Αρκεί να δει ποιοι είναι οι ιεροκήρυκες, για να καταλάβει ποιοι είναι και οι σκοποί τους. Θα έλεγα απόψε να προτείνουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τις απόψεις αυτές για Όσκαρ υποκρισίας. Κοιτάξτε ποιοι είναι αυτοί που κινδυνολογούν, εκείνοι που οδήγησαν το κράτος στην πτώχευση και την κοινωνία σ' αυτή τη βαθιά κρίση είτε ως Υπουργοί είτε ως κοινοβουλευτικοί βαστάζοι αυτής της διαπλοκής. Ο τόπος πληρώνει με φτώχεια, με λουκέτα, με ανεργία, με απελπισία, το τίμημα αυτών των πρωθυπουργοκεντρικών κυβερνήσεων. Συμπερασματικά οι μονοκομματικές κυβερνήσεις όχι μόνο δεν απέτρεψαν την κρίση αλλά κάποιες τη δημιούργησαν κιόλας. Ποια είναι η εμπιστοσύνη στην παντοδύναμη, αυταρχική αρχή του ενός, που αγνοεί τη λαϊκή βούληση; Νομίζω πως η απλή αναλογική είναι ώριμο αίτημα των καιρών. Έρχεται να αντικαταστήσει αυτό το «εγώ» με το «εμείς». Φέρνει αυτόν τον άνεμο των συνεργασιών και φτιάχνει μία άλλη νοοτροπία. Παύουν, λοιπόν, οι λίγοι να διαφεντεύουν τους πολλούς. Θα έχει αξία η διαφορετικότητα. Στη σημερινή, λοιπόν, κυβερνητική πρόταση το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα Ελλάδος κατέθεσε τις δικές του βελτιωτικές προτάσεις. Όμως επειδή στα ουσιώδη συμφωνούμε, παρ' ότι στα επιμέρους κρατάμε τις δικές μας απόψεις, εμείς σήμερα ψηφίζουμε «ναι». Με βάση αυτές τις εκλογικές επιδόσεις που σας είπα λίγο πριν, είναι βέβαιο ότι η ψήφιση αυτού του εκλογικού νόμου δεν αρχίζει και δεν τελειώνει εδώ. Βεβαίως είναι πολλά τα ανοιχτά ζητήματα που θα πρέπει να δούμε και να αντιμετωπίσουμε, από τους τριακόσιους της Βουλής μέχρι τις μεγάλες εκλογικές περιφέρειες. Τα ερωτήματα και τα ζητήματα είναι πολλά και περιμένουν με ειλικρίνεια να απαντήσουμε. Κλείνοντας, θέλω να σας πω ότι οι Έλληνες χριστιανοδημοκράτες, αναγνωρίζουμε πως η απλή αναλογική, αποτελεί όντως και απαιτεί ευρύτερες συναινέσεις και συνεργασίες. Γνωρίζουμε ότι μέχρι σήμερα αυτό το σύστημα μάς έφερε εδώ. Μια ολόκληρη χώρα συχνά πυκνά γινόταν όμηρος αυτού του κλειστού πρωθυπουργικού περιβάλλοντος και ολόκληρες κυβερνήσεις ή και κόμματα ακυρώνονταν μαζί με την ελεύθερη βούληση των Βουλευτών. Η απλή αναλογική, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μας κρίνει όλους πιο αυστηρά και εδώ είμαστε για να κριθούμε, για το εάν μπορούμε να συνεργαστούμε και εκεί μπορούμε να το κάνουμε αυτό. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ο κ. Βαρδάκης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Άκουσα προηγουμένως κάποιον συνάδελφο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να λέει στον πρόλογό του «ας κουβεντιάσουμε και ας πούμε το χ σενάριο». Αυτά τα σενάρια, κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, κάνατε τόσα χρόνια και φέρατε τη χώρα σε αυτή την κατάσταση. Με σενάρια μιλούσατε και μάλιστα επιστημονικής φαντασίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χρόνια τώρα το εκλογικό σύστημα της χώρας πάσχει, αφού απαξιώνεται η πολιτική και αποδυναμώνονται οι δημοκρατικοί θεσμοί. Εκλείπει η εμπιστοσύνη των πολιτών στους αντιπροσωπευτικούς θεσμούς. Υπάρχουν παθογένειες, ακόμα και εδώ με το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής, προνόμια και πάλι προνόμια για να εξασφαλίζουν κάποιοι τις θέσεις τους. Υπήρξε επιδίωξη πολλών η ψήφιση ενός συστήματος, που θα διασφαλίζει την παραμονή των εκάστοτε κυβερνώντων στην εξουσία με πριμοδότηση μπόνους για το πρώτο κόμμα πενήντα εδρών.
Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι, να κάνετε ησυχία!
Ο δικομματισμός ήταν μόνο αυτός ικανός να εξασφαλίζει τις θέσεις των γνωστών αγνώστων. Υπηρετούνταν μια ζωή οι κομματικές σκοπιμότητες, που παρέχουν απόλυτη πλειοψηφία εδρών στη Βουλή. Με το νέο σύστημα εισάγεται η απλή αναλογική και ενισχύοντας τον πλουραλισμό θα υπάρξει πολυφωνία, δημοκρατικός διάλογος, αναζήτηση συναίνεσης στη λήψη αποφάσεων και σίγουρα αυστηρότερος κοινοβουλευτικός έλεγχος. Θα καλυφθεί το αίσθημα αποκλεισμού μεγάλης μερίδας πολιτών. Επίσης ενισχύονται τα δημοκρατικά αντανακλαστικά, θα δοθεί το δικαίωμα στη νέα γενιά να εκφραστεί και - πιστέψτε με - έχει να πει πάρα πολλά. Θα καλυφθεί η ανάγκη για εμπλοκή μεγαλύτερου μέρους πληθυσμού στις πολιτικές διαδικασίες και θα εναρμονιστεί πλήρως με τη σύγχρονη ευρωπαϊκή τάση. Ο λαός μας χρειάζεται δίκαιη, ισότιμη, νόμιμη, δημοκρατική αντιπροσώπευση και θα την έχει μέσα από το υπό ψήφιση νομοσχέδιο. Άκουσα από Βουλευτή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης χθες να μιλάει για «κουκιά» και εννοούσε τους νέους ανθρώπους. Εξήντα χιλιάδες είπε ο ένας, σαράντα πέντε χιλιάδες ο άλλος, πόσο ποσοστό θα πάρει ο ΣΥΡΙΖΑ, πόσο η Νέα Δημοκρατία, πόσο το ΠΑΣΟΚ κ.λπ.. Κύριοι συνάδελφοι, εμείς δεν μετράμε ούτε με κουκιά ούτε με αριθμούς τους νέους και τις νέες της χώρας μας. Τους δίνουμε ουσιαστικό ρόλο και λόγο, καθώς αποτελούν τη γενιά εκείνη που κινδυνεύει να υποστεί, εάν δεν έχει υποστεί ήδη, τις συνέπειες της κρίσης που εσείς δημιουργήσατε. Την ίδια στιγμή όμως είναι το πιο ζωντανό κομμάτι, το πιο ζωντανό κύτταρο της ελληνικής κοινωνίας, στο οποίο στηρίζονται οι ελπίδες για μια δίκαιη υπέρβαση της παρούσας δύσκολης συγκυρίας. Εγώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λέω ότι οι επισημάνσεις, οι προτάσεις, οι σκέψεις οι δικές σας είναι προς τη σωστή κατεύθυνση για ένα διαφορετικό, δίκαιο εκλογικό σύστημα. Γιατί είκοσι χρόνια τώρα σε εποχές παντοδυναμίας, δεν τα φέρνατε στην ελληνική Βουλή, αλλά παραμονές εκλογών ψηφίζατε καλπονοθευτικούς νόμους, νοθεύοντας και παραποιώντας τη βούληση του ελληνικού λαού όπως σας συνέφερε; Τώρα θυμηθήκατε και τους Έλληνες του εξωτερικού; Έχετε περισσό θράσος σήμερα να μιλάτε για ακυβερνησία, για αποσταθεροποίηση, που τάχα θα επιφέρει η απλή αναλογική, προσπαθώντας να πείσετε τον ελληνικό λαό, έναν λαό που έζησε και ζει στο πετσί του την ανέχεια, την ανεργία, την φτώχεια, από κυβερνήσεις που προέκυψαν από ενισχυμένες αναλογικές, καλπονοθευτικούς νόμους, τις δικές σας κυβερνήσεις. Κοιτάξτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, οι μάσκες πέφτουν σιγά - σιγά. Δυστυχώς, όμως, δεν έχετε το θάρρος έστω και τώρα, να αναγνωρίσετε τα τεράστια λάθη που οδήγησαν στην απαξίωση του πολιτικού συστήματος. Εύχομαι να μην είναι αργά. Επιτρέψτε μου να πω και κάτι τελευταίο, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, γιατί άραγε φοβάστε την ψήφο των νέων ανθρώπων, της νέας γενιάς; Θα σας πω εγώ. Επειδή η νέα γενιά αδέσμευτη, αχειραγώγητη επιβραβεύει αλλά ξέρει και να τιμωρεί. Να ξέρετε, αν δεν το έχετε καταλάβει, θα το καταλάβετε στις εκλογές το 2019.
Ευχαριστώ τον κ. Βαρδάκη. Ο συνάδελφος ο κ. Δουζίνας, στον οποίο θα δώσω τον λόγο σε μισό λεπτό, είναι ο τελευταίος από τον πίνακα των ομιλητών που έχουμε συνεννοηθεί για να μιλήσουν. Πρέπει να γνωρίζετε ότι συμπληρώθηκαν εκατόν δεκατρείς ομιλητές από τον πίνακα των Βουλευτών, πέραν Υπουργών, Υφυπουργών, Εισηγητών και των Προέδρων βεβαίως. Άρα είναι ένας ικανοποιητικός αριθμός.
Κύριε Πρόεδρε, δεν είναι αληθές. Εγώ είμαι ο εκατοστός δέκατος και δεν μιλώ.
Ναι, έτσι είναι. Μίλησαν εκατόν δεκατρείς, γιατί βάλαμε επιπλέον και...
Τότε τι έγινε; Ανακατεύτηκε ο κατάλογος.
Το εξήγησα προηγουμένως και δεν έγινε κατανοητό. Επειδή ήταν μόνο από τη Νέα Δημοκρατία και από τον ΣΥΡΙΖΑ οι δεκαπέντε, δεκαεπτά πρώτοι, βάλαμε τους δύο Ανεξάρτητους και δύο από άλλα κόμματα, γι' αυτό πήγατε παρακάτω. Περί αυτού πρόκειται.
Οι Βουλευτές στη Βουλή προστατεύονται από το Προεδρείο.
Να είστε καλά! Ο κ. Δουζίνας έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ για την μεγάλη τιμή που έχω να μιλάω τελευταίος από τους συναδέλφους. Θα ήθελα να χαμηλώσω λίγο τους τόνους, να αφήσω τις δίκες προθέσεων και προβλέψεων και να γυρίσω στα κανονιστικά θεμέλια της θεωρίας της δημοκρατίας, που ο κ. Τζαβάρας τα ξέρει πολύ καλά. Να ξεκινήσω με μια πρώτη παρατήρηση. Όπως η γλώσσα δεν καθρεφτίζει μια προϋπάρχουσα πραγματικότητα αλλά ακριβώς μορφοποιεί τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε την πραγματικότητα, έτσι και ο εκλογικός νόμος δεν απεικονίζει κάποια προϋπάρχουσα κλεισμένη πραγματικότητα αλλά μορφοποιεί, φτιάχνει το πολιτικό πεδίο. Καταλαβαίνετε τη σημασία αυτής της παρατήρησης. Η δεύτερη παρατήρηση είναι προσωπική και υπαρξιακή θα έλεγα. Είμαι ένας από τους Βουλευτές που βρίσκεται στην Βουλή, επειδή ακριβώς ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε τις πενήντα έδρες του μπόνους. Τα τελευταία έξι χρόνια γυρνώντας και δίνοντας διαλέξεις σε συνέδρια στο εξωτερικό, έπρεπε πάντα να εξηγώ στους συναδέλφους τους ξένους δύο νούμερα που είχαν σχέση με την Ελλάδα. Το πρώτο ήταν το greek statistics, το οποίο έχει μπει τώρα στα εγχειρίδια και το δεύτερο, ήταν το μπόνους των πενήντα εδρών. Αισθάνομαι περήφανος, λοιπόν, που είμαι εδώ στην Βουλή με αυτό το μπόνους; Βέβαια όχι, δεν αισθάνομαι περήφανος. Θυμάστε εσείς που έχετε σχέση και με την Αγγλία ότι το 1979, ο Τζέιμς Κάλαχαν είπε στους φιλελεύθερους με τους οποίους είχε μια κυβέρνηση συμμαχίας όταν την έριξαν οι Φιλελεύθεροι και βγήκε μετά η κ. Θάτσερ ότι «turkeys are voting for an early Christmas», στα ελληνικά «τα αρνιά θα ψηφίσουν για να έρθει το Πάσχα πιο γρήγορα» και εγώ είμαι ένας από αυτούς. Στα λατινικά είμαι ένας πολιτικά moriturus, διότι ψηφίζω, να μην πάρει το πρώτο κόμμα τις πενήντα έδρες στις επόμενες εκλογές και όμως το ψηφίζω με περηφάνια και με μεγάλη ικανοποίηση. Διότι εμείς που είμαστε στην Αριστερά, αγαπητοί συνάδελφοι - για να μιλήσω για ανθρώπους που βλέπω εδώ μέσα από διάφορες γενιές, για τον Νίκο Μανιό, για τον Μάκη Μπαλαούρα, για τον Κώστα Μπάρκα - δεν ενταχθήκαμε στις αρχές της κοινωνικής δικαιοσύνης και της δημοκρατίας, επειδή περιμέναμε ότι θα γίνουμε Βουλευτές ή Υπουργοί. Το κάναμε επειδή το πιστεύαμε. Για εμάς η εξουσία δεν είναι το τσιμέντο, δεν είναι ο συνδετικός κρίκος, όπως είναι στις διάφορες δυναστικές οικογένειες, οι οποίες λειτούργησαν στην Ελλάδα. Επομένως γι' αυτό δεν έχω κανένα πρόβλημα να ψηφίσω να μην είμαι Βουλευτής στις επόμενες εκλογές.
Παρακαλώ, ησυχία!
Όμως εδώ να προσθέσω κάτι άλλο στους συναδέλφους, γιατί ακούν και διαβάζουν δημοσκοπήσεις αλλά δεν ξέρουν μερικά βασικά πράγματα της Συγκριτικής Πολιτικής Επιστήμης. Σύμφωνα με την επιστήμη αυτή και με τα ιστορικά στοιχεία που έχουμε τα τελευταία πενήντα χρόνια, ένα κόμμα της αντιπολιτεύσεως κερδίζει τις εκλογές και γίνεται κυβέρνηση, εάν προηγείται με πάνω από 5% από το κυβερνητικό κόμμα επί έξι μήνες πριν τις εκλογές. Χθες είχαμε τους δέκα μήνες μετά τις εκλογές. Θεωρείτε, λοιπόν, ότι πρόκειται να γίνουν εκλογές σύντομα; Ακριβώς! Ψηφίζοντας αυτό που ψηφίζετε, δεν θα γίνουν εκλογές σύντομα και έτσι σώθηκα, λοιπόν, από την πολιτική αυτοκτονία που είμαι διατεθειμένος να κάνω βάσει των αρχών μου. Να πω, όμως, ένα τελευταίο για τη θεωρία της δημοκρατίας. Η θεωρία της δημοκρατίας στηρίζεται σε μια βασική αρχή, τη λεγόμενη «αρχή της δημοκρατικής αυτονομίας». Έχει δύο υποαρχές. Η πρώτη, είναι ότι όλοι οι πολίτες είναι ηθικά και νομικά ίσοι. Η δεύτερη, είναι ότι όλοι οι πολίτες θεωρούμε ότι έχουν τη δυνατότητα να ασκούν αυτονομία, να φτιάχνουν τον νόμο για τον εαυτό τους και μαζί μας. Πώς έχει ερμηνευθεί τώρα αυτή η βασική αρχή της δημοκρατίας που βγαίνει από τον Ρουσσώ, που ανέφερε και η κ. Βάκη; Με τρεις χονδρικά θεωρίες, τη θεωρία των ελίτ που λέει ότι οι πολίτες δεν πρέπει να πολυανακατεύονται, διότι είναι πολύπλοκα τα προβλήματα. Άρα οι εκλογές είναι ένας τρόπος εκλογής πολιτικών ελίτ, κυβερνησιμότητα που ακούμε εδώ. Η θεωρία, όμως, αυτή τώρα που βρισκόμαστε στη μεταδημοκρατική εποχή, έχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα, την παθητικότητα, την αδιαφορία, την αποχή στις εκλογές. Έχουν τώρα προστεθεί δύο μεγάλες θεωρίες - θα τις ξέρει ο κ. Τζαβάρας που τα ξέρει αυτά - η συμμετοχική θεωρία του Γουόλτς και η μεγάλη θεωρία, τη λεγόμενη «στοχαστική», «deliberative» του Ρόουλς και του Ντουάρκιν και του Χάμπερμας.
Παρακαλώ, τελειώνετε, κύριε Δουζίνα.
Τελειώνω, λοιπόν, εδώ. Σύμφωνα με αυτές τις θεωρίες, εκλογές ως απαραίτητο κομμάτι της δημοκρατίας δεν είναι κάτι για να βγάζουμε ελίτ, αλλά είναι μια διαδικασία η οποία προωθεί τη συμμετοχή και την καλλιέργεια της πολιτικής κρίσης. Με αυτή την έννοια, το μπόνους των πενήντα εδρών, το οποίο δεν δημιουργεί σχέση ανάμεσα στους πολίτες, δεν τους βάζει να κάνουν πολιτική κρίση, δεν τους βάζει να συμμετέχουν και να φτιάχνουν τη ζωή τους και να την παίρνουν στα χέρια τους, είναι εναντίον της αρχής της δημοκρατίας. Ο νόμος αυτός, λοιπόν, είναι το ξεκίνημα για να ξαναγυρίσουμε σε μια λογική δημοκρατίας στη χώρα στην οποία γεννήθηκε. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Ο Πρόεδρος κ. Λεβέντης έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν μια φορά σε αυτή την Αίθουσα πρέπει να λειτουργήσει η συνείδηση στον Βουλευτή, είναι η προκείμενη. Αν όλες τις άλλες φορές λειτουργείτε υπολογιστικά, αυτή τη φορά πρέπει να λειτουργήσετε με τη δύναμη και την ώθηση της συνείδησης εκάστης και εκάστου. Διότι αυτό το νομοσχέδιο το οποίο συζητάμε, δεν αφορά τους επόμενους λίγους μήνες. Αφορά το μέλλον της χώρας. Αν η χώρα αυτή πτώχευσε, πτώχευσε με τις αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Οι περισσότεροι από εσάς υπήρξατε Βουλευτές και αυτοδυνάμων κυβερνήσεων, για να εξηγούμεθα. Ακόμη κι εσείς που έρχεστε τώρα και φέρνετε την απλή αναλογική, έχετε εις το παρελθόν εκλεγεί με ενισχυμένη αναλογική. Πολλοί από εσάς, όχι όλοι. Έχει και αυτό τη σημασία του, ότι λίγο πολύ όλοι έχετε μπει στο Κοινοβούλιο χωρίς αντιστοιχία με τους ψηφοφόρους. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1974 πήρε 53%. Του αναλογούσαν εκατόν πενήντα εννέα έδρες και πήρε διακόσιες δεκαοκτώ. Στο σακίδιό του από το Παρίσι έφερε την ενισχυμένη, σχεδόν πλειοψηφικό κι έχουν δίκιο στη Νέα Δημοκρατία να λένε ότι έχουν γαλουχηθεί με την ενισχυμένη. Έχουν δίκιο να το λένε, δεν έχουν άδικο. Εκείνο το οποίο με εκπλήσσει, είναι τι έκαναν κόμματα που το βάλανε στην ιδρυτική τους διακήρυξη, όπως το ΠΑΣΟΚ. Αυτά τι έκαναν; Αυτά περιέργως όπως παρακολουθώ το τελευταίο διάστημα, αναζητούν δικαιολογία για να μην ψηφίσουν, διάφορες προφάσεις όπως «δεν κόψατε τις περιφέρειες», «δεν κάνατε την ψήφο των ομογενών». Αυτά είναι ασυνάρτητα πράγματα. Είναι δευτερεύοντα, γιατί το πρωτεύον είναι το μηδέν μπόνους. Το πρωτεύον, είναι να μην υπάρχουν «δώρα» και να μην υπάρχουν στο Κοινοβούλιο έδρανα κατειλημμένα, τα οποία δεν αντιστοιχούν σε ψηφοφόρους. Αυτό είναι το πρωτεύον. Τα άλλα είναι δευτερεύοντα. Εφευρέθηκε τώρα τελευταία η λέξη κυβερνησιμότητα. Δηλαδή αυτό σημαίνει «δώσε του δώρο για να κυβερνάει», γιατί - λέει - «η χώρα θα μείνει ακυβέρνητη». Γιατί θα μείνει ακυβέρνητη η χώρα; Τον Σεπτέμβριο, αν δεν έφταναν οι Βουλευτές του κ. Τσίπρα και του κ. Καμμένου, δεν θα απευθύνοντο και στη Γεννηματά, δεν θα απευθύνοντο και σε εμένα; Τι θα έκανα εγώ; Θα άφηνα τη χώρα ακυβέρνητη; Απλά θα έβαζα όρους. Δεν χρειάζεται την Κυριακή να γίνονται εκλογές και τη Δευτέρα να ορκίζουμε κυβέρνηση. Μπορεί και πρέπει όπως σε όλες τις προηγμένες χώρες, να μεσολαβεί και ένα εικοσαήμερο διαβουλεύσεων κατάστρωσης ενός εθνικού σχεδίου δράσης. Δεν χρειάζεται την Κυριακή να γίνονται εκλογές και τη Δευτέρα η χώρα να έχει κυβέρνηση. Γιατί αυτή η κυβέρνηση, θα είναι κυβέρνηση με «δώρα», θα είναι κυβέρνηση με ζοριλίκια και θα είναι κυβέρνηση η οποία δεν θα σέβεται τον πολίτη, δεν θα είναι προϊόν έντιμων και διάφανων διαβουλεύσεων. Επομένως αυτή την ώρα το ερώτημα και η ομιλία μου δεν απευθύνεται στη Νέα Δημοκρατία. Τη Νέα Δημοκρατία την αντιλαμβάνομαι. Οι άνθρωποι μιλούν ευθαρσώς για κυβερνησιμότητα, για «δώρα» και ενσπείρουν φοβικά σύνδρομα, ότι θα μείνει η χώρα ακυβέρνητη. Τα ακούει ο κόσμος αυτά τα πράγματα. Ο κόσμος μικρής μόρφωσης μπορεί να φοβάται από αυτά. Ο κόσμος, όμως, ο οποίος είναι κατασταλαγμένος, αισθάνεται ότι η Νέα Δημοκρατία μένει ανώριμη και αμετανόητη. Έτσι αισθάνεται. Δεν μπορεί να πιάσει τα μηνύματα της εποχής. Λένε στη Νέα Δημοκρατία ότι ο κ. Τσίπρας ενεργεί μετά δόλου. Να δεχθώ την άποψη ότι ενεργεί μετά δόλου κι ότι κάνει έναν νόμο, για να κόψει τη φόρα της Νέας Δημοκρατίας. Να το δεχθώ. Η Ένωση Κεντρώων δεν έπρεπε να ψηφίσει; Δηλαδή σε κάθε νομοσχέδιο κοιτάμε με τι πνεύμα το φέρνει ο άλλος ή κοιτάμε αν είναι καλό για τη χώρα; Θέλω να καταλάβω. Υπάρχουν νομοσχέδια καλά για τη χώρα τα οποία δεν θα ψηφίσω, γιατί αυτός που τα φέρνει, τα φέρνει με ύπουλη και δόλια διάθεση; Αυτό είναι; Έτσι θα λειτουργήσουμε; Σας είπα. Αν μια φορά πρέπει να λειτουργήσει η συνείδηση του Βουλευτή, είναι αυτή. Γιατί από αυτή την ψήφο τη σημερινή εξαρτάται ο τρόπος με τον οποίο κυβερνιέται η χώρα. Δηλαδή να φύγουμε από το ανάθεμα των αυτοδύναμων κυβερνήσεων, των μονοκομματικών και να πάμε σε κυβερνήσεις συνεργασίας όπως έχει όλη η Ευρώπη, όλος ο προηγμένος κόσμος. Το οικονομικό θαύμα της Δύσης ήρθε με κυβερνήσεις συνασπισμού και η Νέα Δημοκρατία ονόμασε βόμβα για την δημοκρατία αυτό το νομοσχέδιο. Είναι βόμβα για την ίδια, δεν είναι για την δημοκρατία, γιατί φαίνεται δεν μπορείτε να ζήσετε με την κουλτούρα της συνεργασίας. Με λέτε «δεκανίκι» του Τσίπρα. Αν είμαι «δεκανίκι» θα φανεί, διότι θα περάσει η Πέμπτη, θα έρθει και η Παρασκευή, θα έρθει το Σάββατο, η Δευτέρα και τότε για τον λαό, για τον φτωχό συνταξιούχο, για τον αγρότη και τον φτωχό υπάλληλο και τον φτωχό άνθρωπο εν πάση περιπτώσει της κοινωνίας αυτής, μόνο η Ένωση Κεντρώων θα φωνάζει, δεν θα φωνάζετε εσείς, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Απόδειξη ότι όταν λέω να κοπούν οι συντάξεις των πλουσίων, το ψηφίζετε; Έχουμε ογδόντα χιλιάδες περιπτώσεις που έχουν πάνω από 3.000 ευρώ εισόδημα μηνιαίως. Στην Αυστραλία τους έκοψαν την σύνταξη. Γιατί την έκοψαν; Για να επιδοτήσουν πολύτεκνους, μονογονεϊκές μητέρες, ανάπηρους. Έχετε το σθένος, αφού αγαπάτε τον φτωχό λαό να το κάνετε; Όχι.
Κάτω οι πλούσιοι!
Δεν είναι κάτω οι πλούσιοι. Κόμμα πλουσίων.
Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι, να μην παρεμβαίνετε.
Δεν είπαμε «κάτω οι πλούσιοι». Δεν είναι το επιχειρείν ποινικό αδίκημα, αλλά και είναι ένα κόμμα μόνιμο στήριγμα των πλουσίων και να μη στενάζει και να μη στενοχωριέται, όταν βλέπει μπροστά του να ανοίγουν οι σκουπιδοτενεκέδες και να τρώνε, και αυτό, με συγχωρείτε, είναι αναισθησία. Μόνοι σας το είπατε για κόμμα πλουσίων. Δεν το ανέφερα εγώ. Δεν ήταν στο πνεύμα της ομιλίας μου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ένωσης Κεντρώων]] Εν τω μεταξύ εκείνη η οποία με εντυπωσιάζει, είναι όντως η κ. Γεννηματά. Όμως, αν ο κ. Μητσοτάκης βγει είτε με εκατόν σαράντα είτε με εκατόν πενήντα δύο, γιατί με την πορεία που έχουν τα μνημόνια, όποιος ακουμπάει μνημόνια, έχει και φθορά. Μην έχουμε αυταπάτες. Πολλά κόμματα από τα μνημόνια κατεστράφησαν. Να σας τα αναφέρω; Κουβέλης, Καρατζαφέρης, ΠΑΣΟΚ, το οποίο από 45% πήγε στο 3%, στο 4%. Η Νέα Δημοκρατία 18% έπιασε τον Μάιο του 2012. Πόσο πιάσατε τον Μάιο του 2012; Δεν ενθυμείστε; Λέγατε ότι θέλατε εκλογές και ήσασταν σίγουροι ότι θα τις πάρετε και πιάσατε 18%. Μη βιάζεστε και κυρίως μην υποτιμάτε τον κόσμο. Αφήστε τον κόσμο να σας ψηφίσει. Εγώ είπα σήμερα σε ένα ραδιοσταθμό ότι αν η Νέα Δημοκρατία πάρει μεγάλο ποσοστό, αλλά με ψήφους όχι με «δώρα», δηλαδή να σας έχει ψηφίσει κόσμος, εγώ ο ίδιος θα προσυπογράψω να μείνετε τέσσερα χρόνια. Αλλά εσείς θέλετε «δώρα», γιατί προφανώς ξέρετε ότι δεν μπορείτε να πείσετε τον κόσμο.
Υπογραφή θέλουμε!
Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι, μην αντιδράτε!
Όμως για την κ. Φώφη είμαι πολύ στενοχωρημένος και θεωρώ ότι θα τιμωρηθεί από τον ελληνικό λαό, ένα κόμμα που είχε στην ιδρυτική διακήρυξή του της 3ης Σεπτέμβρη την απλή αναλογική και τώρα, αφού επί είκοσι χρόνια ο ίδιος ο Ανδρέας Παπανδρέου την πρόδωσε την απλή αναλογική και πολύς κόσμος έφυγε από το ΠΑΣΟΚ, δεύτερη φορά δεν την ψηφίζει και δίνει τη νίκη στη Δεξιά. Τη νύχτα, λοιπόν, που θα χαίρεται η Δεξιά, εσείς του ΠΑΣΟΚ ίσως δεν υπάρχετε στην Αίθουσα. Να ξέρετε ότι όταν κάνει γύρο θριάμβου η Δεξιά, ίσως δεν θα είστε στην Αίθουσα εσείς του ΠΑΣΟΚ, εκτός αν αναζητήσετε λύση και πάτε μαζί τους πριν από τις εκλογές. Μπορεί και αυτό να το κάνετε. Λέτε στη Νέα Δημοκρατία ότι η νεολαία είναι ανώριμη και δεν μπορούμε να δώσουμε ψήφο στους νέους. Την Ελλάδα ποιοι την πτώχευσαν; Οι νέοι ή οι γέροι; Ποιοι πτώχευσαν την Ελλάδα; Οι νέοι; Οι νέοι έκαναν αγώνα στο Πολυτεχνείο να είναι η Ελλάδα ελεύθερη. Εγώ αυτό ξέρω. Αυτό γνωρίζω. Εσείς φοβάστε την ψήφο των νέων, μήπως μεταφερθεί στα σχολεία. Δηλαδή τι θέλετε; Οι μαθητές να είναι «γλάστρες»; Να είναι απολιτικοποίητοι, γιατί απλά φοβάστε σαν νέοι και μοντέρνοι τι θα πρεσβεύουν και τι θα αποφασίζουν; Επίσης η ψήφος των ομογενών έπρεπε από καιρό να γίνει. Γιατί δεν την κάνατε όταν ήσασταν; Τι φωνάζετε; Κατηγορείτε και το ΠΑΣΟΚ, του οποίου ένα από τα πέντε αιτήματά του είναι η ψήφος των ομογενών. Είκοσι χρόνια που κυβερνήσατε, γιατί δεν το κάνατε; Απλά τώρα ως πρόφαση προσθέτετε επιχειρήματα, για να λέτε «αφού δεν κάνετε τα υπόλοιπα, δεν ψηφίζω ούτε το κεντρικό, το μηδέν μπόνους». Αναζητάτε τέτοια άλλοθι και τέτοιες δικαιολογίες. Λέτε στη Νέα Δημοκρατία ότι σήμερα η Κυβέρνηση κάνει αντιλαϊκά μέτρα. Είναι αλήθεια ότι κάνει αντιλαϊκά μέτρα. Εσείς τι κάνατε, φιλολαϊκά; Προχθές ένας στρατηγός μου είπε ότι έπαιρνε 2.800 ευρώ και με τον Βενιζέλο και με τον Σαμαρά επήγε στα 1.400 ευρώ η σύνταξή του και αυτό θα το χρεώσουμε στον κ. Τσίπρα; Θα του χρεώσουμε πολλά άλλα. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Ευχαριστώ που ήρθατε, κύριε Πρωθυπουργέ.
Κάντε ησυχία, παρακαλώ.
Εν πάση περιπτώσει, όταν κόβετε από όλον τον κόσμο τις συντάξεις στο ήμισυ, και εις αυτό ευθύνεται η επόμενη κυβέρνηση, όπως και όταν βάζατε φόρους και όταν ψηφίζατε τα μνημόνια μαζί με τον κ. Τσίπρα, ακόμα και τον Αύγουστο του 2015; Λέτε ότι δεν ήταν συγκεκριμένα τα πράγματα. Πώς δεν ήταν συγκεκριμένα; Ήταν απολύτως συγκεκριμένα, κύριοι. Αν έρθετε εσείς τώρα και πάρετε την ψήφο, τι άλλο μπορείτε να κάνετε; Έχετε τη δυνατότητα να κόψετε τις τρεις συντάξεις και να τις κάνετε μία; Έχετε τη δυνατότητα να κόψετε τις συντάξεις των πλουσίων εντελώς; Έχετε τη δυνατότητα στο δημόσιο να πάτε να βρείτε τους αργόμισθους και να τους εκτοπίσετε; Έχετε τη θέληση να κάνετε κάθαρση, εσείς; Λοιπόν, ο κ. Σαμαράς κυβέρνησε πρόσφατα. Έλεγε ότι βγάζει τη χώρα από το μνημόνιο. Είχε έρθει μία επένδυση; Μία έστω επένδυση είχε έρθει; Πήγατε στην Αμερική και έλεγε ότι έχει τη δυνατότητα να φέρει επενδύσεις, για τον Μητσοτάκη εννοώ. Γιατί δεν τις έφερε ο Σαμαράς όταν κυβερνούσε τις επενδύσεις; Αφού έχετε τη δυνατότητα να φέρετε επενδύσεις, γιατί δεν τις φέρατε τότε; Άμα είχατε τη δυνατότητα και άμα κάνατε μεταρρυθμίσεις, γιατί δεν τις κάνατε τότε; Γιατί δεν τις κάνατε τις μεταρρυθμίσεις; Ξέρετε τι έκανε ο Αρχηγός σας ως μεταρρύθμιση; Πήγε και έθεσε σε διαθεσιμότητα πέντε χιλιάδες ανθρώπους, τους οποίους έβλεπα να καπνίζουν στα μουσεία και κυκλοφορούσα και έλεγα «τι κάνετε, ρε παιδιά;» και μου έλεγαν «έχουμε άλλα τρία χρόνια ακόμη, άλλα τέσσερα, που πρέπει να δουλέψουμε και μας βγάλανε από τις υπηρεσίες που κάτι κάναμε και μας βάλανε εδώ πέρα τουρίστες.». Πέντε χιλιάδες «τουρίστες» κατασκεύασαν και θέλει να κάνει μεταρρυθμίσεις ο κύριος! Η οικογένεια Μητσοτάκη - παρ' ότι δεν κάνω προσωπικό αγώνα - τον μεν Σαμαρά όταν έφυγε από τη Νέα Δημοκρατία τον είπαν προδότη. Εκείνος όταν πρόδωσε τον Γεώργιο Παπανδρέου τι ήταν; Άγιος ήταν; Είδατε πώς πληρώνεστε με το ανάλογο νόμισμα, όταν φεύγουν από κόμματα κάποιοι και πάνε με τα άλλα κόμματα για να γίνεται κυβέρνηση, με ευλογίες Αμερικανών, ανακτόρων κ.λπ..
Κάντε ησυχία παρακαλώ, να τελειώσει ο Πρόεδρος.
Είστε μια παράταξη με βαριά κληρονομιά και έπρεπε με τη νέα σας προοπτική, με τα νέα δεδομένα να δείχνατε ωριμότητα και να αποδεχόσαστε τα νέα πράγματα που φέρνουν μια χώρα και την κάνουν πιο προοδευτική και δημοκρατική. Η χώρα πτώχευσε με τις αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Κάθε αυτοδύναμη κυβέρνηση ξέρετε τι έκανε; Κάθε φορά στις εκλογές λέγατε χαμένη ψήφος, για να μην παίρνουν τα μικρότερα κόμματα ψήφο. Λέγατε χαμένη ψήφος πριν τις εκλογές. Στις εκλογές παίρνατε το μπόνους, τα δώρα, όπως οι πενήντα έδρες κ.λπ. - και είμαι στεναχωρημένος που ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας, που του έχω τόση εκτίμηση, αύξησε το μπόνους από σαράντα σε πενήντα έδρες - και μετά τις εκλογές κάνατε ρουσφέτια για να διατηρηθείτε στην εξουσία. Τριών ειδών εκτροπές! Πρώτα στέλνατε το μήνυμα της χαμένης ψήφου, για να μην παίρνουν τα άλλα κόμματα ψήφο, την ημέρα των εκλογών κλέβατε τις έδρες και μετά τις εκλογές κάνατε διορισμούς και ρουσφέτια για να παραμένετε στην εξουσία. Αυτές οι ωραίες χρυσές ημέρες θέλετε να συνεχιστούν, διότι χωρίς αυτές θα έχουμε ακυβερνησία! Όχι κύριοι, δεν θα έχουμε ακυβερνησία, απλά δεν θα έχουμε κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας. Αυτό δεν θα έχουμε και αυτό πρέπει να ψηφίσουμε. Από εσάς είπα ότι δεν έχω κανέναν παράπονο. Εγώ ίσως αν ήμουν στη θέση σας, το όμοιο θα ψήφιζα. Όμως αυτό που ιστορικά θα μείνει στίγμα, είναι η ψήφος αυτών που δηλώνουν φιλοκεντρώοι, δηλαδή Ποτάμι και ιδιαίτερα η Φώφη, από τους οποίους αυτό δεν το περίμενα. Λέω στη Φώφη από τώρα, θα έρθει η νύχτα των εκλογών και θέλω να δω πώς θα απολογηθεί όταν δει το γύρο του θριάμβου του κ. Μητσοτάκη, τι θα πει. Θα πει ότι καλώς δεν ψήφισε την απλή αναλογική; Αυτό θα πει; Τι θα πει; Αυτό περιμένω να δω ποια δικαιολογία θα υπάρχει.
Ησυχία παρακαλώ. Σας παρακαλώ, κάντε ησυχία! Συνοψίστε, κύριε Πρόεδρε.
Κάθε ένας, λοιπόν, εις την Αίθουσα αυτή έχει τις ευθύνες του. Εγώ στο παρελθόν έχω πολύ μιλήσει σκληρά για τον κύριο Πρωθυπουργό και για τον ΣΥΡΙΖΑ, τα έχετε δει. Πολλές φορές εσείς μου έχετε επιτεθεί. Αυτοί που νομίζουν ότι ήρθα μαζί σας, θα διαπιστώσουν ότι δεν ήρθα καθόλου και σας είπα ότι από την επομένη της ψηφοφορίας, πάλι η Ένωση Κεντρώων θα είναι για να εμποδίζει το κόψιμο των συντάξεων, το κόψιμο μισθών και την εισαγωγή βάρβαρων μέτρων. Η Ένωση Κεντρώων θα αγωνίζεται με όλες της τις δυνάμεις.
Ησυχάστε, παρακαλώ.
Αυτό που θέλω να μην ξεχάσει η Φώφη πριν τη σημερινή ψηφοφορία, είναι ότι τιμωρεί ο λαός, όταν προδίδονται θέσεις που είναι θεμελιακές για τη δημοκρατία.
Ευχαριστούμε. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Παρακαλώ. Συγκρατήστε τον ενθουσιασμό σας. Τώρα θα μιλήσουν μέχρι τέσσερα λεπτά οι εισηγητές κ. Γκιόλας και κ. Βορίδης και οι ειδικοί αγορητές κ. Σκανδαλίδης, κ. Κατσώτης, κ. Μπαργιώτας και ο κ. Μάριος Γεωργιάδης. Είναι έξι συνάδελφοι. Ορίστε, κύριε Γκιόλα, έχετε τον λόγο, από τη θέση σας, αν θέλετε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η αρχή του πολιτικού αφηγήματος από την Αντιπολίτευση και ιδίως από τη Νέα Δημοκρατία, την ξέρουμε προ διετίας, ήταν το περιώνυμο success story. Αυτό βέβαια κατελύθη από την ψήφο του ελληνικού λαού στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου του 2015. Επακολούθησε το αφήγημα το νέο, η αριστερή παρένθεση, αριστερή παρένθεση δέκα ημέρες μέχρι το Φλεβάρη, που μας είχατε σκάψει το λάκκο, αριστερή παρένθεση έναν μήνα, έξι μήνες, ένα χρόνο, ξέφτισε κι αυτό. Πέσαμε, λοιπόν, σε άλλο αφήγημα. Έχουμε πλέον την αποδρομή, η αποδρομή της Αριστεράς, περιμένετε να φύγουμε δηλαδή, να αποδράσουμε. Ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται, κύριοι συνάδελφοι, θα περιμένετε αρκετά.
Κύριε Παπαδόπουλε, παρακαλώ, θα αρχίσω τα προσωπικά τώρα.
Θα περιμένετε αρκετά, για να πάρετε απάντηση στα ερωτήματα αυτά. Θα μου πείτε τι σχέση έχουν όλα αυτά με την απλή αναλογική; Η απλή αναλογική είναι το σύστημα εκείνο, που προσπαθεί να δώσει την πλήρη, ισότιμη, δίκαιη και δημοκρατική αντιστοίχιση της ψήφου του ελληνικού λαού με την εκπροσώπηση των κομμάτων στο Κοινοβούλιο. Αυτό το πράγμα αναμένεται. Από εσάς βέβαια ακούγεται, λέτε, ισχυρίζεστε ότι είμαστε το δεύτερο κόμμα και όπου να 'ναι οι εκλογές θα το αποδείξουν. Μάλιστα επισείετε τις δημοσκοπήσεις, τις οποίες βέβαια τις έχετε κυλιόμενες, δεν ξέρω τι τις έχετε, για το 2019 έχετε βγάλει ήδη κάποια δημοσκόπηση; Θα είμαστε και τότε δεύτερο κόμμα; Ωραία, να μας το πείτε για να πάρουμε τα μέτρα μας.
Δείχνουν τις τάσεις.
Επειδή, λοιπόν, θα περιμένετε αρκετά και αυτό το διάστημα είναι αρκετά μακρύ, έχουμε χρόνο μπροστά μας, για να δούμε τι μέλλει γενέσθαι. Η απλή αναλογική, κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι κάτι που το εφηύραμε ούτε από ιδεοληψία της Αριστεράς, παρ' όλο που ήταν πάντοτε γνήσιο και λαϊκό αίτημα ούτε έχει γίνει κάποιος μηχανισμός, από εκείνα που συνηθίζατε εσείς κατά καιρούς να μηχανεύεστε και να εφαρμόζετε για να έχουμε τη γνωστή καλπονοθεία. Η απλή αναλογική, κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι κάτι που το εφηύραμε ούτε από ιδεοληψία της Αριστεράς, παρ' όλο που ήταν πάντοτε γνήσιο και λαϊκό αίτημα ούτε επειδή είναι κάποιος μηχανισμός, από εκείνους που συνηθίζατε εσείς κατά καιρούς να μηχανεύεστε και να εφαρμόζετε, για να έχουμε τη γνωστή καλπονοθεία. Η απλή αναλογική - και δεν είναι τυχαίο για σας που αρέσκεσθε στις δημοσκοπήσεις - υιοθετείται πλέον από τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Είναι γνωστό ότι το 57% έως 58% αποδέχεται και επικροτεί το σύστημα αυτό, το σύστημα της απλής, της αναλογικής εκπροσώπησης στη Βουλή. Μάλιστα και το 44% των οπαδών σας, αν δεν κάνω λάθος, επικροτεί αυτό το αίτημα. Δεν το λέω γιατί οι αριθμοί είναι αυτοί που θα μας δώσουν το δίκιο. Δεν είναι τυχαίο ότι η πολιτική ηγεμονία και υποστήριξε και συγκατατέθηκε με το αίτημα αυτό, το αίτημα δηλαδή της εφαρμογής της γνήσιας απλής αναλογικής. Υιοθετήθηκε από τη μεγάλη πλειοψηφία και των Βουλευτών και των κομμάτων που είναι παρόντα στο σημερινό Κοινοβούλιο και θα το δούμε οσονούπω με την ψήφιση που έπεται. Έτσι, λοιπόν, το πολιτικό πεδίο και οι πολιτικές συμμαχίες είναι εκείνες που καταδεικνύουν την υπαρκτή, την πολιτική πραγματικότητα. Αποδεικνύεται από το σύνολο, όπως είπα, των ένθερμων υποστηρικτών της απλής αναλογικής. Δεν υπάρχει πολιτική ήττα, κύριοι συνάδελφοι. Η πολιτική ήττα είναι στα μυαλά σας. Μπορεί να μην επετεύχθη η ψήφος των διακοσίων αλλά με μεγάλη πλειοψηφία αναμένεται η υπερψήφιση της απλής αναλογικής, την οποία όλοι οι πολίτες της Ελλάδας θα επικροτήσουν και με βάση αυτή θα πορευτούμε από εδώ και πέρα. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστούμε πολύ. Τώρα θα δώσω τον λόγο στο κ. Βορίδη. Επαναλαμβάνω ότι ύστερα κατά σειρά θα μιλήσουν ο κ. Σκανδαλίδης, ο κ. Κατσώτης, ο κ. Μπαργιώτας, ο κ. Γεωργιάδης και ύστερα ο Υπουργός που θα συνοψίσει για οκτώ λεπτά, για να περάσουμε στους υπόλοιπους πολιτικούς αρχηγούς. Ορίστε, κύριε Βορίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μεγάλη πλειοψηφία την προσθήκη της Ένωσης Κεντρώων, δεν την λες. Όμως αν εσείς είστε ικανοποιημένοι με αυτό, εμάς μας περισσεύει. Από την άλλη μεριά, επιτρέψτε μου να πω - γιατί παρακολούθησα, πράγματι, μια μεγάλη συζήτηση και δεν κάνει να αδικήσουμε σήμερα τα επιχειρήματα - σε τι απαντήσατε. Γιατί αυτό ήταν το σημαντικό και αυτό περίμενε κανείς να ακούσει. Σε τι απαντήσατε. Συγκροτείται κυβέρνηση; Ποια ήταν η απάντηση; Η κουλτούρα συνεργασιών με τέσσερα κόμματα; Δεύτερο ζήτημα, συνεργασία, κυβέρνηση τεσσάρων κομμάτων ανομοιογενών, θνησιγενής, ασθενής. Ποια είναι η σχέση της με τα συμφέροντα που εσείς συχνά αναφέρετε; Είναι ισχυρή αυτή η κυβέρνηση να αντισταθεί ή αρκεί να βρουν τα συμφέροντα έναν πρόθυμο από τους τέσσερις, προκειμένου να εκβιάζουν και να ρίχνουν την κυβέρνηση; Έτσι θα υπάρχει ισχυρή κυβέρνηση; Έτσι θα είναι η απάντηση του πολιτικού κόσμου στις πιέσεις, θεμιτές και μη θεμιτές, που δέχεται; Αυτό το σύστημα έρχεστε να εφαρμόσετε. Ποια είναι η απάντηση στη δική μας θέση ότι πρέπει να υπάρχει ένα ενιαίο κριτήριο ενηλικίωσης; Ποια; Η θωπεία της νεολαίας; Επιτρέψτε μου, η θωπεία της νεολαίας είναι συνήθης σε ολοκληρωτικά καθεστώτα. Τα δημοκρατικά καθεστώτα αναθέτουν στους νέους καθήκοντα και ταυτόχρονα δικαιώματα, αλλά δεν έρχονται μόνο να τους κολακεύουν. Ευτυχώς όπως φάνηκε από τη συνεδρίαση της Βουλής των Εφήβων, ναι, οι νέοι μας είναι ταγμένοι στις αξίες της δικής μας παρατάξεως, όταν ουσιαστικά έφεραν ενώπιος ενωπίω τον Υπουργό Παιδείας για τα θέματα των Θρησκευτικών, των Αρχαίων Ελληνικών, του εκπαιδευτικού συστήματος, των παρελάσεων. Αυτή είναι η ταυτότητα της ελληνικής νεολαίας και όχι αυτή που θέλετε να της αποδώσετε εσείς. Σε τι απαντήσατε;
Ησυχία, παρακαλώ. Κύριε Παπαδόπουλε, παρακαλώ.
Αναφέρομαι στην προσπάθειά σας να εμφανίσετε τους εαυτούς σας ως δήθεν το κόμμα των νέων, γιατί εξήγησα ότι ουσιαστικά αυτή είναι η προσπάθεια και τίποτα άλλο. Εκλογικά αυτό το οποίο κάνετε είναι άνευ σημασίας. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κακά τα ψέματα, γιατί δεν απαντήσατε; Δεν απαντήσατε, γιατί δεν υπάρχουν απαντήσεις σε αυτά τα ζητήματα. Για μια ακόμη φορά έρχεστε και μας λέτε - άκουσα αυτό το φοβερό ψευδοεπιχείρημα - «πώς κατεστράφη η χώρα; Κατεστράφη - λέει - με κυβερνήσεις, οι οποίες βγήκαν από πλειοψηφικό και επομένως αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι ασθενείς κυβερνήσεις ή οι μη κυβερνήσεις, δεν θα οδηγήσουν σε περαιτέρω καταστροφή της χώρας. Αυτό είναι το λογικό συμπέρασμα. Είναι ψευδοεπιχείρημα αίσχιστης τάξεως, το οποίο προφανώς δεν έχει καν νόημα να αποπειραθεί κανείς να το απαντήσει, διότι το μεγάλο ερώτημα είναι το εξής: Αν θέλετε μία μεγάλη και σοβαρή ανάλυση, του γιατί οδηγηθήκαμε στην πτώχευση, κοιτάξτε τις ομάδες πιέσεως, κοιτάξτε πώς οργανώθηκαν τα συμφέροντα, κοιτάξτε ποιοι ήταν όλοι αυτοί που φώναζαν και πίεζαν και φανταστείτε τους ενδυναμωμένους τόσες φορές απέναντι σε ασθενείς κυβερνήσεις, για να δείτε τι είναι αυτό που πρόκειται να συμβεί. Κακά τα ψέματα τώρα, αυτά είναι εύκολα επιχειρήματα να τα αποκρούσει κανείς. Όμως εκείνο το οποίο κάνατε και εκείνο το οποίο προσδοκούσατε, κύριε Πρόεδρε, αυτό που προσδοκούσε η Κυβέρνηση και η κυβερνητική πλειοψηφία, δυστυχώς κατέρρευσε. Άρα ο κύριος Πρωθυπουργός στον σχεδιασμό του να ανακόψει την επελαύνουσα και επερχόμενη πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας και την πρωθυπουργία του Κυριάκου Μητσοτάκη απέτυχε. Αυτή είναι η πραγματικότητα! Το σχέδιο κατέρρευσε. Οι διακόσιοι δεν βρέθηκαν. Ο Πρωθυπουργός ηττήθηκε. Αυτή είναι η αλήθεια και δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο να ειπωθεί. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ. Κύριε Παπαδόπουλε, σας παρακαλώ, δεν θα αναφερθώ ξανά. Σας παρακαλώ πολύ. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Κώστας Σκανδαλίδης, εκ μέρους της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ.
Κύριε Πρόεδρε, είμαι περίφροντις κυριολεκτικά, γιατί ζούμε σε μια κατάσταση οδυνηρή για τη χώρα και βλέπω τον τρόπο που γίνεται ο απολύτως απαξιωτικός διάλογος και η αντιπαράθεση απόψεων, γύρω από κορυφαία ζητήματα που αφορούν την πορεία του τόπου. Πριν από λίγη ώρα όλοι γελάσαμε από τον καθ' όλα συμπαθή Πρόεδρο της Ένωσης Κεντρώων, ο οποίος όταν βρίζει το ΠΑΣΟΚ, γελάνε οι υπόλοιποι και όταν βρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ, γελάνε οι υπόλοιποι, μηδενός του ΠΑΣΟΚ εξαιρουμένου. Ταυτόχρονα αυτός ο διάλογος τι μου δείχνει εμένα; Εδώ μέσα υπάρχουν δεκάδες άνθρωποι, που μπορώ να τους απαριθμήσω, που άλλα ψήφισαν όταν ήταν σε άλλο κόμμα και άλλα ψηφίζουν σήμερα, που άλλα ψήφισαν ανάλογα με την εποχή στο ίδιο κόμμα. Μπορώ να σας απαριθμήσω δεκάδες ανθρώπους εδώ μέσα, συντρόφους, φίλους, συναγωνιστές ή και όχι ή και αντιπάλους, οι οποίοι ανάλογα με την εποχή, ψηφίζουν και αυτό δεν τους αποκλείει από έναν διάλογο φανατικών, να υποστηρίξουν δήθεν απόψεις, που πάντα πίστευαν ως θέσεις αρχής. Άκουσα τώρα τον κ. Βορίδη, ο οποίος σωστά για το κόμμα του λέει ότι απόψε κρίνεται η ήττα της Κυβέρνησης και η νίκη της Νέας Δημοκρατίας και του αυριανού Πρωθυπουργού. Είναι οι δύο μονομάχοι, οι οποίοι θα δώσουν τη μάχη τους, για το ποιος θα σώσει τη χώρα την επόμενη φορά. Ο τόπος χάνει άλλη μία ιστορική ευκαιρία, άλλη μία ευκαιρία να βάλει αλλού το γήπεδο, να παίξει αλλού την μπάλα, να δώσει άλλη αίσθηση στον διάλογο και την πολιτική αντιπαράθεση. Η συζήτηση εξαντλήθηκε, κύριε Πρόεδρε. Είναι κρίκος στην αλυσίδα της κρίσης. Δεν σπάει κανέναν γόρδιο δεσμό. Ο νόμος είναι αποσπασματικός, είναι επιλεκτικός, είναι καιροσκοπικός. Διεκδικήσαμε κάθε δυνατότητα, έστω και την ύστατη ώρα είτε να τον αποσύρετε και να γίνει μια διακομματική επιτροπή και σε έναν μήνα, σε δύο μήνες, να φέρει μια συνολική πρόταση, που να εκφράζει τη συναίνεση του πολιτικού συστήματος - τη μέγιστη δυνατή όχι την ταύτιση - είτε ακόμα και σήμερα να έρθει ο κύριος Πρωθυπουργός, να φέρει μια άλλη πρόταση από αυτή. Εμείς δώσαμε την ευκαιρία. Δεν την πήρατε. Ως εκ τούτου καταψηφίζουμε επί της αρχής και θα δηλώσουμε «παρών» στα άρθρα. Θα μου επιτρέψετε να κάνω τρεις πολύ σύντομες παρατηρήσεις. Κάναμε μια πρόταση. Η πρότασή μας εμπεριέχει αλλαγές που έχουν ωριμάσει από τα τέλη της δεκαετίας του '90. Κάναμε ένα βήμα με τη συνταγματική Αναθεώρηση και μια όχι επιτυχημένη προσπάθεια το 2003. Δεν είναι τυχαίο ότι ο νόμος που ψηφίστηκε τότε, έστω και κολοβός, έδωσε μια αναλογικότητα και στα μικρά κόμματα και γενικότερα στην πολιτική ζωής της χώρας, που όμοιά της δεν είχε ζήσει μετά τη Μεταπολίτευση και πολύ περισσότερο πριν τη Μεταπολίτευση. Έκτοτε το πολιτικό σύστημα για δεκαπέντε χρόνια φάνηκε αδύναμο να υπερβεί τις παθογένειες που γέννησε το ίδιο, να ξεπεράσει τον εαυτό του και να δώσει μια απάντηση στην εποχή που άλλαζε, με αποτέλεσμα το μοντέλο διακυβέρνησης να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο από τα τέλη της δεκαετίας του '90 και μετά, με αποτέλεσμα η κρίση του μοντέλου διακυβέρνησης να φέρνει κρίση της πολιτικής αντιπροσώπευσης και τελικά πολιτική κρίση πριν από την οικονομική κρίση, πριν δηλαδή η Νέα Δημοκρατία και ο κ. Καραμανλής οδηγήσει στα έσχατα όρια την πορεία της χώρας. Δεύτερη παρατήρηση. Εγώ λέω ότι δεχθήκαμε ένα μεγάλο μερίδιο των ευθυνών αυτοκριτικά, που μας αναλογεί. Αποδέχτηκα, κατά τη συζήτηση και στην επιτροπή και στην Ολομέλεια, το μερίδιο των ευθυνών που μας αναλογεί, για πράγματα που δεν κάναμε όλη αυτήν την περίοδο. Δεν μονιμοποιώ, όμως, κανέναν να μας ατενίζει είτε από τη θέση του τιμητή είτε από τη θέση του δικαστή ή κυρίως από τη θέση του συλλογικά αθώου. Εμείς κάναμε αυτά που κάναμε. Υπήρξε ένας συντεχνιασμός, ένας άκριτος διεκδικητισμός. Υπήρξε μια σθεναρή αντίσταση από τη νέα Αριστερά, που φιλοδοξούσε να αλλάξει τα πράγματα στη χώρα σε κάθε μεγάλη μεταρρύθμιση - αλλαγή που κάναμε όλα αυτά τα χρόνια και που σήμερα υπερασπιζόσαστε να μην αποδιαρθρωθεί και να μην εξαφανιστεί.
Παρακαλώ ολοκληρώστε, κύριε Σκανδαλίδη.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Θέλω, λοιπόν, να σας πω ότι αυτή τη συνολική αυτοκριτική που πρέπει να κάνουμε, θα πρέπει κάποια στιγμή με μεγάλη ειλικρίνεια να την πούμε μεταξύ μας. Η τελευταία παρατήρηση και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Επειδή όλον αυτόν τον καιρό ζούμε σε ένα παρανοϊκό περιβάλλον, σε υποχθόνιες διαδρομές μικροκομματικών και κερδοσκοπικών επιδιώξεων και σε διάφορες αιτιάσεις γύρω από την πολιτική συγκυρία, ένα συνονθύλευμα οικονομικών, μιντιακών και πολιτικών συμφερόντων επιμένει να μας θεωρεί είτε παράκλητους στην πόρτα του ΣΥΡΙΖΑ είτε επαίτες των θώκων της εξουσίας, του επίδοξου νικητή των εκλογών. Θέλω να επισημάνω ότι αυτή η παράταξη δεν διεκδικεί να γίνει δεκανίκι κανενός. Χαράζει μια αυτόνομη πορεία. Ασχολείται μόνο με τη διαμόρφωση της νέας στρατηγικής για τη χώρα. Αναζητά εναλλακτικούς δρόμους για τον ελληνικό λαό και εξαιτίας αυτού ζητάει την αναγέννηση της παράταξης, της δημοκρατικής και προοδευτικής παράταξης. Δεν φιλοδοξεί να πετύχει μικρή αύξηση του ποσοστού. Δεν φιλοδοξεί να γίνει ένα σκαλοπάτι παραπάνω στη σειρά της εκλογής. Δεν φιλοδοξεί ούτε καν ένα διψήφιο ποσοστό στις εκλογές. Αυτό που φιλοδοξεί να κάνει είναι να απαιτήσει και να διεκδικήσει από τον ελληνικό λαό να διορθώσει την ιστορική ανορθογραφία της ψήφου του 2012, καθώς οι μετέπειτα εξελίξεις έδειξαν ποιοι είχαν δίκιο και ποιοι άδικο και ποιοι μπορούσαν να οδηγήσουν τα πράγματα μπροστά. Εμείς, λοιπόν, ακολουθούμε την πορεία μας και τώρα και μετά, αυτόνομοι, χωρίς να γίνουμε δεκανίκι σε κανέναν, μέχρι την τελική δικαίωση. Πιστεύουμε ότι η ιστορία τελικά θα δικαιώσει τη γραμμή της εθνικής συνεννόησης, της εθνικής ενότητας, της εθνικής συμφιλίωσης και της πραγματικά προοδευτικής διακυβέρνησης που αλλάζει τα πράγματα για τον τόπο.
Ευχαριστώ πολύ. O κ. Κατσώτης εκ μέρους του ΚΚΕ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το ΚΚΕ σ' όλη τη συζήτηση που έγινε και αυτές τις μέρες αλλά και στις Επιτροπές, στάθηκε στην πρόταση νόμου με τη διάσταση που έχει αυτή η πρόταση και όχι μ' αυτή τη διάσταση που έδωσε η Νέα Δημοκρατία, ότι είναι καταστροφή η απλή αναλογική - που δεν είναι απλή αναλογική - ή αυτή τη διάσταση που δίνουν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι άλλοι, ότι αυτό μπορεί να λύσει όλα τα προβλήματα του λαού που σήμερα στενάζει, που είναι στην ανεργία, στη φτώχεια, στην εξαθλίωση, που θα καταγράψει ακριβώς τις δυνάμεις, που όπως λέτε, δεν θα κλέψει ψήφους. Ωστόσο εμείς έχουμε καταθέσει τροπολογία, κύριε Πρόεδρε. Σήμερα, καταθέτουμε εδώ και αίτηση για ονομαστική ψηφοφορία επί της τροπολογίας στο άρθρο 3, όπου ζητάμε την κατάργηση του πλαφόν του 3%. Λέμε, λοιπόν, ότι δεν έχει άλλη διάσταση ο εκλογικός νόμος απ' αυτή που πράγματι έχει. Είπαμε εδώ ότι ο λαός ματώνει και με κυβερνήσεις που εκλέχθηκαν με ενισχυμένη αναλογική αλλά και απ' αυτές που θα δημιουργηθούν και με την απλή αναλογική, γιατί οι κυβερνήσεις αυτές θα υπηρετούν αυτό το σύστημα, αυτόν τον τρόπο παραγωγής που δημιουργεί την ανεργία, τη φτώχεια, την εξαθλίωση, την εκμετάλλευση του ίδιου του λαού μας. Γι' αυτό, λοιπόν, λέμε ότι οι εργαζόμενοι και ο λαός δεν μπορεί να αρκούνται να ψηφίζουν κάθε τέσσερα χρόνια, αλλά πάνω απ' όλα χρειάζεται να συμβάλλουν στην ανασύνταξη του εργατικού λαϊκού κινήματος, στον αγώνα ο οποίος θα πρέπει να έχει χαρακτηριστικά αντικαπιταλιστικά και αντιιμπεριαλιστικά. Βλέπουμε ότι στην περιοχή μας δυστυχώς έχουμε εξελίξεις, οι οποίες θα είναι επώδυνες για τους λαούς της περιοχής και οι εργαζόμενοι και ο λαός θα πρέπει να αγωνιστούν ενάντια σ' αυτά τα πολεμικά σχέδια, στα επεκτατικά σχέδια της περιοχής. Λέμε, λοιπόν, ότι δεν πρέπει να ενδιαφέρονται κάθε τέσσερα χρόνια αλλά καθημερινά να δίνουν τη μάχη για την ανασύνταξη του κινήματος και βεβαίως για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης, που ως ΚΚΕ έχουμε πει ότι είναι αυτός που μπορεί, πράγματι, να δώσει φιλολαϊκές λύσεις σήμερα για τον λαό, που είναι ένας δρόμος ανάπτυξης που θα αλλάξει τάξη στην εξουσία. Τότε, βέβαια, όπως είπαμε και εδώ, η αντιπροσώπευση του λαού μας θα είναι εκεί από τους κλάδους παραγωγής, χωρίς άλλα προνόμια και θα ανακαλούνται και θα υπηρετούν, βέβαια, την ίδια την οικονομία που θα υπηρετεί τις ίδιες τις λαϊκές ανάγκες. Το λέμε αυτό, γιατί πολλοί σωτήρες θα παρουσιαστούν και παρουσιάζονται. Πολλές εφεδρείες έχει το σύστημα και αυτοί μπορούν να κάνουν κυβέρνηση συμμαχιών, όπως λέτε, που θα είναι ακόμα πιο αδίστακτη απέναντι στους εργαζόμενους και στα δικαιώματά τους, απέναντι στον λαό, για να μπορέσουν να υπηρετήσουν τις ανάγκες του κεφαλαίου για νέους δρόμους κερδοφορίας, για να υπηρετήσουν όλες τις αναδιαρθρώσεις που έχει ανάγκη, τις μεταρρυθμίσεις, τις ανατροπές σε βάρος των εργαζομένων και του λαού. Εμείς, λοιπόν, είμαστε καθαροί όσον αφορά το σχέδιο νόμου. Ψηφίζουμε το δικαίωμα ψήφου στους νέους στα δεκαεπτά. Τους λέμε ότι πρέπει να πάνε ανατρεπτικά, γιατί αυτή η πολιτική που στηρίζει το κεφάλαιο, είναι αυτή που γεμίζει ανεργία, που είναι ο εφιάλτης των νέων, είναι αυτή που γκρεμίζει τα όνειρά τους. Ψηφίζουμε την κατάργηση του μπόνους των πενήντα εδρών. Είπαμε για την τροπολογία μας. Ψηφίζουμε βέβαια τα άρθρα 4 και 5, αν και βλέπουμε ότι η προοπτική αυτή ήδη έχει χαθεί. Καταθέτουμε την αίτηση για ονομαστική ψηφοφορία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Κατσώτη. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Μπαργιώτας εισηγητής από το Ποτάμι.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μεταξύ των δύο εκλογικών αναμετρήσεων του 2015, περίπου τετρακόσιες χιλιάδες ψηφοφόροι αρνήθηκαν να ψηφίσουν. Σε μια περίοδο βαθύτατης κρίσης πολιτικής και οικονομικής, θέλω να πιστεύω ότι το σημαντικότερο πρόβλημα που υπάρχει στη χώρα σε σχέση με τους θεσμούς και το πολιτικό σύστημα, είναι η απαξία της πολιτικής και των πολιτικών από όλο και μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνίας μας, η οποία όχι μόνο γυρνάει την πλάτη αλλά όλο και πιο έντονα, ενεργητικά δείχνει την απαξία απέναντι στους πολιτικούς και στην πολιτική. Θα περίμενε κανείς μια ζωηρή συζήτηση στο ελληνικό Κοινοβούλιο - και όχι μόνο - γύρω από αυτό το θέμα, γύρω από την ανασύσταση των θεσμών, γύρω από τη μεγέθυνση της αξιοπιστίας του συστήματος και της λειτουργίας της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Δυστυχώς αντί για αυτό, κλείνουμε πάλι έναν ακόμα κύκλο, τυπικό για τη Μεταπολίτευση, συζήτησης ενός εκλογικού νόμου της οποίας τα χαρακτηριστικά είναι για ακόμη μια φορά η μικροπολιτική και η υποκρισία, όπως ήταν και σε όλα τα προηγούμενα χρόνια. Μικροπολιτική, καθώς το βραχύβιο κομματικό συμφέρον πρυτανεύει και κυριαρχεί είτε μιλάμε για την προσπάθεια της Κυβέρνησης - για μια ακόμη φορά η Κυβέρνηση ή η όποια κυβέρνηση προσπαθεί να ανακόψει την πορεία της Αντιπολίτευσης προς την εξουσία - είτε μιλάμε για την άρνηση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, να καταθέσει πρόταση δίκαιη και σωστή. Προσπαθεί μόνο να διατηρήσει τον προνομιακό για αυτήν - όπως πιστεύει - νόμο, ο οποίος και απαράδεκτος είναι και αντιδημοκρατικός. Πολύ φοβάμαι ότι ούτε για ήττα ούτε για νίκη κανενός πρόκειται. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια ακόμη μεγάλη χαμένη ευκαιρία. Το είπα και τις προηγούμενες μέρες. Πίστευα και πιστεύω ότι μια Κυβέρνηση της Αριστεράς με τα πολιτικά χαρακτηριστικά που έχει, χωρίς τα βαρίδια που έχουν τα υπόλοιπα κόμματα στις μεγάλες περιφέρειες, είχε και απεμπόλησε δυστυχώς την πολύ μεγάλη ιστορική ευκαιρία - που δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι θα ξαναεμφανιστεί στην επόμενη εικοσαετία - να μεταρρυθμίσει το εκλογικό σύστημα της χώρας και τον εκλογικό νόμο με τρόπο ριζικό και ριζοσπαστικό, έτσι ώστε να επιτρέψει τη ριζική ανανέωση του πολιτικού συστήματος και του ήθους το οποίο το χαρακτηρίζει στη διάρκεια της Μεταπολίτευσης. Δυστυχώς πρυτάνευσε η μικροπολιτική και οι προσπάθειες συγκέντρωσης διακοσίων ψήφων, οι προσπάθειες συμμαχίας με λαϊκιστικά μορφώματα τα οποία σπεύδουν για τελείως δικούς τους λόγους και βραχεία συμφέροντα, να συμμαχήσουν μαζί σας. Δυστυχώς με αυτόν τον τρόπο καμμία μεταρρύθμιση δεν μπορεί να επιτευχθεί ούτε καμμία αλλαγή μπορεί να έρθει για τη χώρα. Χωρίς το σπάσιμο των περιφερειών, τον πόλεμο της διαπλοκής, της σταυροθηρίας και τον εκλογικό μηχανισμό που ξέρουμε πολύ καλά όλοι πώς δουλεύουν σε αυτή τη χώρα και τι ακριβώς παράγουν, καμμία μεταρρύθμιση στο εκλογικό σύστημα της χώρας, καμμία ανανέωση στο πολιτικό της προσωπικό δεν πρόκειται να υπάρξει. Αυτό είναι το μεγαλύτερο και το σημαντικότερο στοιχείο αυτού του κύκλου και αυτού του νόμου, ο οποίος πολύ λυπάμαι αλλά είναι μια μερίδα από τα ίδια, είναι ακριβώς στα ίδια πατήματα, μιας Μεταπολίτευσης η οποία έχει ξεχάσει ότι το διακύβευμα είναι το συμφέρον της πατρίδας και το μακροχρόνιο συμφέρον των πολιτών και όχι η διελκυστίνδα μεταξύ των κομμάτων και το μικροκομματικό συμφέρον. Καταθέσαμε μια πρόταση σε ανύποπτο χρόνο και την υποστηρίξαμε μέχρι τελευταία στιγμή, για ένα ριζοσπαστικά διαφορετικό εκλογικό σύστημα και εκλογικό νόμο ο οποίος είχε τα χαρακτηριστικά της αναλογικότητας, προέβλεπε και βοηθούσε τη δημιουργία σταθερών κυβερνήσεων και ταυτόχρονα χτυπούσε τη διαπλοκή των μεγάλων περιφερειών. Φρόντιζε για την ανανέωση του πολιτικού σκηνικού και του πολιτικού προσωπικού. Δυστυχώς κανείς δεν θέλησε να μπει στην ουσία της συζήτησης επιμένοντας στον επικοινωνιακό χειρισμό και την μικροπολιτική. Θα πούμε όχι σ' αυτόν τον νόμο, γιατί πιστεύουμε ότι δεν βοηθάει στην παρούσα φάση τη χώρα, δεν βοηθάει στην έξοδο από την κρίση με κανέναν τρόπο. Δυστυχώς είναι μια πολύ μεγάλη χαμένη ευκαιρία και αυτό θα φανεί πολύ έντονα, πολύ φοβάμαι, στα επόμενα χρόνια. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μπαργιώτα. Τελευταίος εκ των εισηγητών είναι ο κ. Γεωργιάδης από την Ένωση Κεντρώων, ο οποίος έχει τον λόγο.
Καλησπέρα αγαπητοί συνάδελφοι κι από μένα. Τον τελευταίο καιρό έχω δεχθεί πάρα πολύ μεγάλη επίθεση. Ξέρετε από ποιους; Από τους φίλους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας. Προσωπική επίθεση στο facebook, με μηνύματα προσωπικά. Πριν τον εκλογικό νόμο μού έγραφαν «Μπράβο. Τέτοιους σαν εσένα θέλει ο Μητσοτάκης. Γιατί δεν σε ζητάει να σε πάρει εκεί;». Τώρα που στηρίζουμε μια πάγια θέση της Ένωσης Κεντρώων από την ίδρυση του κόμματος - γιατί εσείς θέλατε να κάνουμε μια κωλοτούμπα και να φανούμε αντάξιοι όσων κάνετε εσείς όλον αυτόν τον καιρό - τρώμε μια επίθεση όλοι στην Ένωση Κεντρώων ότι στηρίζουμε τον ΣΥΡΙΖΑ. Ποιον; Αυτόν που κυβερνά αυτή τη στιγμή με μπόνους και που θα πρέπει ηθικώς μετά τη σημερινή ψηφοφορία, να ορίσει πότε θα γίνουν εκλογές. Προχωρώ σε ένα θέμα το οποίο δεν έχει θιχτεί πουθενά. Αναφέρομαι στο 50% περίπου που είναι η αποχή. Ξέρετε τι σημαίνει αποχή; Αποχή σημαίνει απαξίωση του εκλογικού μας συστήματος. Ανατρέξτε στα ποιοτικά κριτήρια των δημοσκοπήσεων. Γιατί θα μπορούσατε να πείτε ότι η πρόθεση ψήφου μπορεί και να έχει και δόλο από κάποια κόμματα και να είναι υποκινούμενη. Τα ποιοτικά κριτήρια όμως δεν είναι υποκινούμενα. Είναι υποκειμενικά και αντικειμενικά στο βάθος χρόνου. Υπέρ της απλής αναλογικής είναι το 71% των πολιτών. Πάμε τώρα στους ομογενείς. Βεβαίως είμαστε υπέρ. Φέρτε τροπολογία και θα την στηρίξουμε. Είμαστε υπέρ των ανθρώπων τους οποίους εσείς έχετε διώξει στο εξωτερικό και θα έπρεπε να βρείτε τρόπο να τους φέρετε πίσω, παρά να κοιτάμε μόνο την επιστολική ψήφο. Να έχουν λόγο να βρίσκονται στην Ελλάδα και να ψηφίζουν με φυσική παρουσία. Όμως και η επιστολική ψήφος είναι μια λύση και είμαστε υπέρ αυτού. Μιλάμε για το πλαφόν του 3%. Πρέπει να υπάρχει και μια Κοινοβουλευτική Ομάδα μέσα και όχι μονάδες, όπως για παράδειγμα, οι ανεξάρτητοι Βουλευτές. Τους σέβομαι, αλλά βλέπουμε ότι δεν μπορούν να ακολουθήσουν επιτροπές, το πολύ βαρύ κοινοβουλευτικό έργο που υπάρχει και μπορούν μόνο να ψάξουν, να βρουν μια ευκαιρία να μιλήσουν κατά τη διάρκεια μιας Ολομέλειας. Άρα θα πρέπει να υπάρχει μια αριθμητική δύναμη Κοινοβουλευτικής Ομάδας, η οποία να μπορεί να παρακολουθήσει το δύσκολο κοινοβουλευτικό έργο που έχουμε. Είναι από τους βασικότερους λόγους που πρέπει να έχουμε ένα όριο εισόδου στη Βουλή, πέρα από τα όσα λέγονται για μουσουλμάνους, για δυνάμεις οι οποίες υποκινούνται από την Άγκυρα κ.ο.κ.. Το βασικότερο απ' όλα, είναι ότι θα πρέπει να υπάρχει σωστό κοινοβουλευτικό έργο, το οποίο εσείς καθημερινά απαξιώνετε. Συνεχίζω με το σπάσιμο των περιφερειών. Λέτε ότι πρέπει να σπάσουν οι περιφέρειες για να παταχθεί η διαφθορά. Μονοεδρική να είναι μια περιφέρεια, διεφθαρμένος αν είναι ο πολιτικός, δεν πατάσσεται η διαφθορά. Αυτό είναι βασικό. Όπως, επίσης, μια περιφέρεια όπως είναι η Β΄ Αθήνας, η οποία αποτελείται από ενάμισι εκατομμύριο ψηφοφόρους, θεωρείτε ότι δεν είναι σωστό να εκπροσωπείται από τα μικρότερα κόμματα; Το ξέρετε ότι με το σπάσιμο των περιφερειών, δεν θα μπορούσε ούτε η Ένωση Κεντρώων ούτε οι Ανεξάρτητοι Έλληνες ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε το Ποτάμι, να είχαν εκπροσώπηση σ' αυτές τις περιφέρειες γιατί θα έπαιρναν την έδρα κάπου αλλού; Το θεωρείτε εσείς σωστό αυτό; Είναι ο βασικότερος λόγος, για τον οποίον δεν θέλουμε να σπάσουν οι περιφέρειες. Μιλάτε για ήττα της δημοκρατίας. Εγώ θα έλεγα ότι είναι ήττα των συντηρητικών κομμάτων. Για την αναφορά που κάνετε στα μορφώματα, έχω να πω ότι η Ένωση Κεντρώων και γενικότερα το Κέντρο δεν είναι μόρφωμα, αγαπητοί συνάδελφοι. Το Κέντρο είναι ιστορική παράταξη του δημοκρατικού χώρου. Θα κλείσω, δεν θα καταναλώσω άλλο χρόνο, γιατί πρέπει να προχωρήσουμε και στις ομιλίες του Πρωθυπουργού αλλά και του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και των υπόλοιπων πολιτικών Αρχηγών που δεν έχουν μιλήσει. Το πρώτο που έχω να πω, είναι ότι ο Πρόεδρος έδωσε το χέρι του στον κ. Τσίπρα, τελειώνοντας, από σεβασμό κι εγώ τελειώνοντας, θα πάω να δώσω το χέρι μου στον φίλο μου τον Μάκη Βορίδη. Θα μου πείτε ότι συνεργάζομαι με τη Νέα Δημοκρατία; Θα πω και το τελευταίο. Κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, βγείτε πρώτοι, αγκαλιάστε τις θέσεις μας και τη στήριξή μας θα την έχετε. Να είστε σίγουροι γι' αυτό.
Ωραία. Ευχαριστούμε. Παρακαλώ πολύ τον Υπουργό Εσωτερικών τον κ. Παναγιώτη Κουρουμπλή ως επισπεύδοντα Υπουργό, να πάρει τον λόγο για οκτώ λεπτά, για τη συνόψιση της συζήτησης.
Πρώτον, θα ήθελα να αναφέρω ότι οι βουλευτικές τροπολογίες που έχουν κατατεθεί, δεν θα γίνουν δεκτές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση αυτή, η πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση που αφορά ένα κρίσιμο ζήτημα που έχει να κάνει με τον εκλογικό νόμο, γίνεται σε μια δύσκολη συγκυρία για την ευρύτερη περιοχή. Η Ελλάδα, ζώντας τις συνέπειες και τις επιπτώσεις της βαθύτατης οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, ζώντας τις επιπτώσεις του προσφυγικού, για το οποίο δεν είχε καμμία ευθύνη, ζει τώρα και γεγονότα που αποσταθεροποιούν την ευρύτερη γεωστρατηγική περιοχή στην οποία βρισκόμαστε. Είναι ανάγκη, λοιπόν, να βρούμε τους κοινούς τόπους, όταν η πατρίδα περιβάλλεται από ένα τόσο ρευστό γεωστρατηγικό περιβάλλον. Θεωρώ ότι είμαστε ώριμοι, στον ιερό αυτόν χώρο του Κοινοβουλίου, να βρούμε τους κοινούς τόπους, γιατί αυτή τη στιγμή το πατριωτικό καθήκον όλων μας αυτό επιτάσσει. Η Κυβέρνηση, με πολύ μεγάλη προσοχή και σοβαρότητα χειρίζεται τα εθνικά ζητήματα την περίοδο αυτή και όλοι αναγνωρίζουν - και στην Ευρώπη και αλλαχού - ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα που έχει εξασφαλίσει σταθερότητα σε αυτή τη δύσκολη περιοχή. Όμως και στο εσωτερικό μέτωπο οι προσπάθειες της Κυβέρνησης αλλά και των αρμόδιων σωμάτων, εμπεδώνουν ένα αίσθημα ασφάλειας στην πατρίδα. Είναι δύο, λοιπόν, ζητήματα που έχουν να κάνουν με το εσωτερικό πεδίο αλλά και το εξωτερικό, τα οποία πρέπει να προστατεύσουμε όλοι μαζί. Αυτό επιτάσσουν οι ανάγκες της στιγμής. Πρέπει να αναγνωρίσει κανείς ότι αυτό το δύσκολο ζήτημα του νομοσχεδίου που συζητούμε, στη συντριπτική πλειοψηφία των στιγμών συζητήθηκε σε ένα ήρεμο κλίμα. Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις, διαφορετικές προσεγγίσεις. Υπάρχουν αληθινά επιχειρήματα, αληθοφανή επιχειρήματα, υπάρχουν λογικά επιχειρήματα, υπάρχουν και λογικοφανή επιχειρήματα. Αυτή είναι και η ομορφιά της δημοκρατίας, να υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με όσα - αν θέλετε - επιχειρήματα επικαλεστήκατε τα καλά που έκανε ο δικομματισμός - και κανείς δεν ισχυρίζεται ότι ήταν μόνο κακά, υπήρξαν και καλά βεβαίως - αμφισβητεί κανείς ότι σήμερα έχουμε ένα αποτέλεσμα; Ποιος το χρεώνεται το αποτέλεσμα; Είναι μεταφυσικό; Δεν είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων επιλογών που προήλθαν από σταθερές, ισχυρές κυβερνήσεις; Επειδή άκουσα χθες έναν καλό συνάδελφο της Νέας Δημοκρατίας να αναφέρεται στην περίοδο των κομμάτων που κυβέρνησαν στην περίοδο '30- '36, δηλαδή κυβερνήσεις απλής αναλογικής, θέλω να απαντήσω και σε αυτό και να πω ότι εκείνη την περίοδο, αν δει κανείς τους ρυθμούς ανάπτυξης της Ελλάδος, θα δει ότι η Ελλάδα είχε τότε 5% -6% ρυθμούς ανάπτυξης. Άρα το επιχείρημα «σταθερές κυβερνήσεις και όλα θα πάνε καλά», δεν ευσταθεί. Άλλωστε η ίδια η ζωή έχει αποδείξει ότι το εκλογικό σύστημα δεν είναι αυτό που συμβάλλει στη σταθερότητα των κυβερνήσεων. Ξέρετε πάρα πολύ καλά, μπορώ να φέρω πάρα πολλά παραδείγματα, δεν μου το επιτρέπει ο χρόνος, τι έκαναν οι σταθερές κυβερνήσεις, αν έπεσαν, αν άντεξαν. Το εκλογικό σύστημα αποτυπώνει τη βούληση του ελληνικού λαού και από τη στιγμή που θα δώσουμε αυτή τη δυνατότητα σε έναν δημιουργικό διάλογο ανάμεσά μας, πιστεύω ότι θα μπορούσε να γίνει. Ξεκίνησα ως Υπουργός Εσωτερικών και κατέθεσα σκέψεις και επί τέσσερις μήνες δεν μου απάντησε κανένας. Ξαφνικά όταν η Κυβέρνηση κατέθεσε το νομοσχέδιο, ήρθαν όλα αυτά για τα οποία τώρα μας εγκαλείτε, ότι δεν σπάσαμε τις περιφέρειες, ότι δεν φέραμε το ζήτημα των ομογενών. Ειλικρινά δεν θα επιχειρηματολογήσω, γιατί δεν έχει αξία, τα είπαμε τόσες φορές. Θα τα κρίνει ο ελληνικός λαός όλα αυτά. Από τη στιγμή, λοιπόν, που δόθηκε η δυνατότητα και δεν αξιοποιήθηκε, δεν μπορείτε να μιλάτε για καιροσκοπισμό. Θα σας πω και κάτι ακόμα. Είπε ένας αξιόλογος συνάδελφος: «γιατί δεν το παίρνετε πίσω, το νομοσχέδιο να συζητήσουμε δύο και τρεις μήνες»; Γιατί δεν αναγνωρίζετε το ότι η Κυβέρνηση, αν είχε στο μυαλό της την χρησιμοποίηση του εκλογικού νόμου για να παίξει παιχνίδι και να καλύψει την τρέχουσα επικαιρότητα, για να αλλάξει δηλαδή ατζέντα, αυτά για τα οποία επιχειρηματολογείτε, δηλαδή θα μπορούσε να πει: «καταθέτω νομοσχέδιο και θα το συζητήσω τον Οκτώβριο» και εμείς θα συζητάμε κάθε μέρα για τον εκλογικό νόμο; Αντιθέτως ο Πρωθυπουργός έδωσε εντολή και είπε ότι μέσα σε δεκαπέντε μέρες το πολύ θα κλείσει το θέμα. Αυτό δείχνει και υπευθυνότητα - και οφείλετε να την αναγνωρίσετε - και ωριμότητα διαχείρισης ενός τέτοιου ζητήματος, που ξέρετε πολύ καλά ότι πάντοτε προκαλεί ενδιαφέρον όσο μένει ανοικτό. Προσπαθήσαμε να βρούμε έναν κοινό τόπο και με τις προοδευτικές δυνάμεις αλλά δυστυχώς φαίνεται ότι μπροστά στο δέντρο κάψαμε το δάσος. Άκουσα τον καλό μου φίλο και έναν άνθρωπο που πάντα σέβομαι και εκτιμώ, τον κ. Κρεμαστινό, να λέει για την απλή αναλογική με ένα ενδεχόμενο του 42%. Το είπα και εγώ κάποτε. Δεν απαντήσατε, αλλά ας δεχθούμε ότι καθιερωνόταν αυτό. Ξέρετε όλοι ότι πλέον η εποχή των μονοκομματικών κυβερνήσεων έχει παρέλθει. Όσοι μελετάμε - και πιστεύω ότι όλοι μελετάμε - τις έρευνες, τις μετακινήσεις μέσα στην κοινωνία, τις διεργασίες που γίνονται μέσα στην κοινωνία, ξέρουμε ότι ο πολίτης έχει αποδεσμευτεί από την παραδοσιακή του σχέση με τα κόμματα, έχει μια άλλη διαφορετική κουλτούρα και μια διαφορετική προσέγγιση.
Κύριε Υπουργέ, έχετε δύο λεπτά για να συνοψίσετε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Γι' αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ευθύνη όλων μας ήταν και είναι να εμπνεύσουμε την κοινωνία, για να καλύψουμε όλα αυτά τα φαινόμενα της κρίσης, του δημοκρατικού ελλείμματος, της κρίσης αντιπροσωπευτικότητας, της κρίσης στη σχέση εμπιστοσύνης του πολίτη που διευρύνεται συνεχώς, της αποχής. Η κοινωνία εμπνέεται, όταν υπάρχουν πρωτοβουλίες που της δίνεις τη δυνατότητα του συλλογικού «εμείς», της συμμετοχής, του να αισθάνεται ο άλλος ότι είναι πολίτης κι όχι υποτακτικός, παθητικός αποδέκτης της ρύθμισης της τύχης του από τους άλλους. Ένα εκλογικό σύστημα χτίζεται και δεν αφορά τις επόμενες εκλογές. Αφορά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τις επόμενες γενιές. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο κ. Πάνος Καμμένος, Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των ΑΝΕΛ και Υπουργός Εθνικής Άμυνας.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συζήτηση νομίζω ότι είναι η αρχή ενός ολόκληρου κύκλου συζητήσεων που πρέπει να ξεκινήσει στη Βουλή των Ελλήνων, ξεκινώντας απ' τον εκλογικό νόμο, την οργάνωση της δημοκρατίας μας, τη συζήτηση για την Αναθεώρηση του Συντάγματος και την αλλαγή, σε αυτή την κρίσιμη καμπή της ιστορίας μας, αυτού που επικράτησε τις τελευταίες δεκαετίες, ενός πελατειακού κράτους που βασιζόταν πάνω σε δυναστείες που έχτισε και ενός κράτους δομημένου σε μία λογική, που δεν μπορεί να συνεχίσει πια να λειτουργεί. Τα αποτελέσματα είναι η αδυναμία της λειτουργίας των θεσμών, η απαξίωση της πολιτικής, η απαξίωση, ουσιαστικά, της λειτουργίας και του ίδιου του Κοινοβουλίου. Έκανα μία καταμέτρηση προηγουμένως, για το πόσοι Βουλευτές έχουν διαγραφεί από τα κόμματά τους μετά τη Μεταπολίτευση, γιατί ψήφισαν κατά τη συνείδησή τους όπως το Σύνταγμα προβλέπει. Είναι δύο κοινοβούλια. Δύο ολόκληρα κοινοβούλια διεγράφησαν γι' αυτόν τον λόγο κι άλλοι πόσοι Βουλευτές, πόσοι συνάδελφοι έχουν ψηφίσει εις βάρος της δικής τους συνείδησης. Εάν θέλουμε, λοιπόν, να δούμε την Ελλάδα που αλλάζει - και η Ελλάδα αλλάζει, είναι δεδομένο αυτό - , έχουμε υποχρέωση να φύγουμε από τα στερεότυπα και μαζί να χτίσουμε από εδώ, από τη Βουλή των Ελλήνων, από τον ναό της δημοκρατίας, αυτό που περιέγραψε προηγουμένως ο Υπουργός Εσωτερικών, το μέλλον των νέων γενιών. Δύο, πέραν της αναθεώρησης της δημοκρατίας, είναι οι πυλώνες. Ο πρώτος, είναι το πώς λειτουργεί το εκλογικό σύστημα και η κοινοβουλευτική δημοκρατία και ο δεύτερος, είναι το οικονομικό και φορολογικό σύστημα. Γεωπολιτικά η Ελλάδα βρίσκεται στην πιο ενδιαφέρουσα μετά τον πόλεμο θέση της. Δεν είναι τυχαίο ότι πριν από λίγες ώρες από τις Ηνωμένες Πολιτείες, συναντώντας τον Πρωθυπουργό ο απεσταλμένος του Προέδρου Ομπάμα, έκανε μία δήλωση που ελπίζω ότι κάποιοι συνάδελφοι δεν θα την απαξιώσουν, όπως τις δηλώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λέγοντας ότι δίνει προκλητική στήριξη στην Κυβέρνηση. Δεν είναι μια προκλητική στήριξη στην Κυβέρνηση. Είναι μια στήριξη στην Ελλάδα. Την ίδια στήριξη που έδωσε η Ευρωπαϊκή Ένωση δίνουν τώρα οι Ηνωμένες Πολιτείες, όπως έδωσε και ο Πρόεδρος Πούτιν με την επίσκεψή του. Γιατί; Γιατί η Ελλάδα βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε ένα γεωπολιτικό χώρο, όπου αποτελεί τη μόνη δύναμη σταθερότητας. Την ώρα που έχει εκραγεί η Μέση Ανατολή, η Βόρειος Αφρική, η Ευρώπη δέχεται χτυπήματα από την τρομοκρατία σε πόλεις ασφαλείς μέχρι χθες, η Ελλάδα αποτελεί έναν χώρο σταθερότητας. Η οικονομική σταθερότητα όπως είπε προηγουμένως ο ειδικός απεσταλμένος του Προέδρου Ομπάμα και Υπουργός, έρχεται. Πριν τη λήξη της θητείας του Προέδρου Ομπάμα θα έχει λυθεί το πρόβλημα του χρέους. Αυτό επαναλαμβάνει και η Ευρώπη με λίγες εξαιρέσεις. Αν εξαιρέσει κανείς τον κ. Σόιμπλε και τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, κανείς δεν επαναλαμβάνει το θέμα του χρέους σαν θεώρημα ότι δεν θα πρέπει να προχωρήσει σε ρύθμιση. Εγώ ελπίζω ότι αυτή η στάση θα αλλάξει από τη Νέα Δημοκρατία και τον Πρόεδρό της μετά τις τελευταίες δηλώσεις του Τζακ Λιου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στα πλαίσια αυτά θα πρέπει να κτίσουμε ένα εκλογικό σύστημα, το οποίο θα καταργεί τις ομαδοποιήσεις της Μεταπολίτευσης που οδήγησαν σε ουσιαστική κατάργηση του κοινοβουλευτισμού. Δεν είναι επιχείρημα ότι οι σταθερές κυβερνήσεις απαιτούν μεγάλα κόμματα. Αυτή η Κυβέρνηση είναι σταθερή με κόμματα τα οποία προέρχονται από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, όταν σεβόμαστε ο ένας την άποψη του άλλου. Μπορεί να υπάρξουν συνθέσεις σε αυτό το Κοινοβούλιο και μπορεί αυτές οι συνθέσεις να οδηγήσουν σε πολύ πιο σταθερές κυβερνήσεις, από αυτές που δημιουργούνται με τον βούρδουλα της ηγετικής ομάδας του κάθε Προέδρου ενός μεγάλου κόμματος. Είναι σημαντικό να πείσουμε τον ελληνικό λαό ότι ο Βουλευτής σε αυτή την Αίθουσα εκφράζει τη δική του άποψη, την άποψη του πολίτη που τον επέλεξε. Γι' αυτό ο μόνος δρόμος, είναι ο δρόμος της απλής αναλογικής. Είναι ο δρόμος ουσιαστικά που θα δώσει στον πολίτη το δικαίωμα να επιλέξει εκείνο το κόμμα και εκείνον τον Βουλευτή, που πραγματικά τον εκπροσωπεί στο Κοινοβούλιο. Είναι η ώρα να δώσουμε τη δυνατότητα στη νέα γενιά, να πάρει στα χέρια της τις αποφάσεις για το μέλλον. Πραγματικά, δεν καταλαβαίνω κάποιους που λένε ότι ο δεκαεπτάχρονος είναι ανώριμος, ενώ είναι ώριμος να υπογράψει σύμβαση εργασίας, και δεν συζητάμε καν για το κατά πόσο ένας πολύ μεγάλος, ο οποίος ψηφίζει γι' αυτά που έζησε και όχι γι' αυτά που έρχονται, είναι πιο αξιόπιστος στο να επιλέξει τους εκπροσώπους του. Συμφωνώ με αρκετούς συναδέλφους ότι θα πρέπει να βελτιωθούν και άλλα στον εκλογικό νόμο, αλλά μπορούμε να αρχίσουμε με αυτά τα δύο, στα οποία πιστεύω ότι συμφωνούμε και πρέπει να συμφωνούμε. Πρέπει να συμφωνήσουμε όλοι στην απλή αναλογική, στην κατάργηση του μπόνους και την ψήφο στα δεκαεπτά. Μετά, βεβαίως, το θέμα της ψήφου των ομογενών και της εκπροσώπησης των ομογενών, είναι θέμα που έχουμε τραβήξει τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια όλοι χωρίς να το έχουμε υλοποιήσει. Δεν έχουμε κανένα λόγο να μην αφαιρέσουμε πέντε έδρες από τις έδρες του ψηφοδελτίου Επικρατείας. Η δική μας πρόταση. Να καταργηθεί το ψηφοδέλτιο Επικρατείας, να είναι στο σύνολό τους οι Βουλευτές εκλεγμένοι από τον ελληνικό λαό. Έχουμε θέματα τα οποία πρέπει να συζητήσουμε σε σχέση με τις περιφέρειες. Ακούω πολλές φορές για το σπάσιμο των περιφερειών ότι θα είναι πιο δημοκρατικό. Θυμάμαι το 1994, που ήμουν νέος Βουλευτής στη Β΄ Αθηνών, όταν άρχισε αυτή η συζήτηση, τον μακαρίτη τον Βαγγέλη τον Γιαννόπουλο. Τότε είχαμε πολύ σκληρές αντιπαραθέσεις στα μπαλκόνια. Μας κάλεσε τους Βουλευτές της Β΄ Αθηνών και μας είπε: «δεν καταλαβαίνετε ότι αν σπάσει η μεγάλη περιφέρεια της Β΄ Αθηνών, δεν θα υπάρχει λαϊκή εκπροσώπηση αλλά ουσιαστικά θα μετατραπεί το Κοινοβούλιο σε μια ομάδα δημάρχων, που θα εκπροσωπούν τοπικά, μικρά συμφέροντα;» Όμως είναι η ώρα να δούμε τη δημιουργία, πιθανώς, περιφερειών που έχουν κοινά συμφέροντα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την ίδια στιγμή που μιλάμε για τον εκλογικό νόμο, πρέπει να ανοίξουμε και το θέμα της συνταγματικής Αναθεώρησης. Δεν μπορεί να υπάρχει αξιοπιστία του πολιτικού κόσμου στον ελληνικό λαό, εάν δεν αποφασίζουμε άμεσα την κατάργηση του νόμου περί ευθύνης Υπουργών και αν δεν αποφασίσουμε την αύξηση των αρμοδιοτήτων του Προέδρου της Δημοκρατίας στο Σύνταγμα του '86 και την ψήφο του ελληνικού λαού για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ο ελληνικός λαός μπορεί να έχει το δικαίωμα να εκλέξει τον ανώτατο άρχοντα, ο οποίος θα είναι εκτός της πολιτικής, αλλά θα έχει αυξημένες αρμοδιότητες, όπως προέβλεπε το Σύνταγμα του '86 και τα προηγούμενα. Ήρθε η ώρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που θα πρέπει να βάλουμε και κάποια όρια και στη θητεία των Βουλευτών. Το λέω εγώ, που έχω εκλεγεί έντεκα φορές Βουλευτής. Δεν μπορεί να είμαστε αιώνιοι Βουλευτές. Ίσως να συζητήσουμε και το ασυμβίβαστο μεταξύ Υπουργού και Βουλευτή. Πρέπει να ανοίξουμε τη συζήτηση και να μιλήσουμε για την άμεση δημοκρατία και για τη δυνατότητα που μπορούμε να δώσουμε στον λαό, όχι απλώς να ψηφίζει με δημοψηφίσματα για μεγάλα θέματα που τον αφορούν, αλλά να φέρουμε και την κατάργηση νόμων με συλλογή υπογραφών από τον ελληνικό λαό και διεξαγωγή δημοψηφισμάτων. Βεβαίως κανείς δεν λέει ότι δεν θα πρέπει στα εθνικά θέματα να δούμε τη διατήρηση ποσοστών τέτοιων, που από τη μια μεριά θα εξασφαλίζουν τη σταθερότητα και από την άλλη θα αποτρέπουν τη δημιουργία προβλημάτων από ελεγχόμενα κέντρα και αποφάσεις που μπορούν να αφορούν τα εθνικά μας θέματα. Γι' αυτόν τον λόγο, εμείς επιμείναμε στο 3%. Βεβαίως, μπορεί να υπάρξουν και άλλες προτάσεις, να μιλήσουμε για ένα 2-2,5% και παράλληλα υποχρέωση να υπάρχει 1% ποσοστό σε κάθε περιφέρεια της χώρας. Όμως για να γίνουν αυτά, θα πρέπει να υπάρχει, κατ' αρχάς, καλή διάθεση. Θα πρέπει να κάνουμε πραγματικά δημοκρατικό διάλογο. Θα πρέπει πολλές φορές να διαφωνήσουμε και με τα κόμματά μας ο καθένας και να μιλήσουμε ως εκλεγμένοι εκπρόσωποι του ελληνικού λαού και με μια δημοκρατική συζήτηση να συναποφασίσουμε. Πραγματικά με στενοχωρεί ιδιαίτερα να ακούω συναδέλφους Βουλευτές να λένε στην τηλεόραση «Όποιος ψηφίσει αυτόν τον νόμο που έφερε η Κυβέρνηση δεν θα έχει στον ήλιο μοίρα». Δεν πιστεύω ότι με αυτές τις λογικές μπορούμε να πείσουμε τον ελληνικό λαό ότι είμαστε αποφασισμένοι να χτίσουμε το αύριο της πατρίδας μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ήρθε η ώρα να ψηφίσουμε, ακόμα και για να μπορέσουμε να θεσμοθετήσουμε τη δυνατότητα στις τοπικές κοινωνίες να μπορούν να παίρνουν αποφάσεις, που αφορούν ιδιαίτερα κέντρα του πληθυσμού. Τι εννοώ; Τη νησιωτική Ελλάδα. Η νησιωτικότητα προβλέπεται από το Σύνταγμα. Το ίδιο πρέπει να κάνουμε με ομάδες πολιτών που έχουν κοινά συμφέροντα. Να δώσουμε τη δυνατότητα, δηλαδή, αντί να φέρουμε ένα νομοσχέδιο και να κατατίθενται πενήντα τροπολογίες από συναδέλφους Βουλευτές, να καθιερώσουμε μέσα στη Βουλή μία μέρα, όπου θα συζητούνται προτάσεις πολιτών για αλλαγές στη νομοθεσία και να μπορεί ο Βουλευτής από μόνος του και χωρίς να φέρνει την τροπολογία στον Υπουργό, να καταθέτει μια τροπολογία και να τη συζητάμε στο Κοινοβούλιο και να ψηφίζουμε κι αυτό δεν γίνεται με τρία λεπτά ομιλία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι αυτό που περιμένουν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες, είναι ότι σε αυτή την καινούργια μέρα που ξεκινάει για την πατρίδα μας, ο πολιτικός κόσμος να αναλάβει τις ελπίδες του. Πιστεύω ότι ο καθένας και η καθεμιά εδώ, αυτό που θέλει μέσα στη Βουλή των Ελλήνων, είναι να είναι αξιόπιστος απέναντι σε εκείνους που εκπροσωπεί. Δεν θα γυρίσω να δω συμμαχίες που διαμορφώνονται και οι οποίες είναι ιδιαίτερα λυπηρές. Δεν είναι τυχαίο ότι βλέπουμε από τη μια μεριά να υπάρχουν ειλικρινείς συνεργασίες και από την άλλη μεριά να υπάρχουν συμφωνίες, όπως ζήσαμε στην προηγούμενη κυβέρνηση, που, προκειμένου να συνεργαστούν δύο διαφορετικά κόμματα, η προϋπόθεση ήταν να σβήσουν οι ποινικές υποθέσεις του ενός ή του άλλου. Στα θέματα της χρηματοδότησης των κομμάτων, φωνάζουμε όλοι για το τι πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα. Θα διαγράψουμε τι έγινε; Δεν πρέπει να γίνει σε βάθος η έρευνα και να δούμε πού πήγαν όλα αυτά τα χρήματα; Μαύρα ταμεία των 50 εκατομμυρίων, δάνειο των 200 εκατομμυρίων, σακούλες του Χριστοφοράκου, που βρίσκεται υπό ασυλία εκεί που βρίσκεται, και κανείς μα κανείς να μη θέλει να θίξει το παρελθόν. Θέλω να σας διαβεβαιώσω, ότι όσον αφορά τους Ανεξάρτητους Έλληνες, εμείς είμαστε έτοιμοι και θα συμβάλλουμε στη συζήτηση αυτή, χωρίς να θέτω στους Βουλευτές μου την κομματική πειθαρχία. Καλώ όλους σας σήμερα, να κάνουμε το πρώτο βήμα. Να ψηφίσουμε τα δύο αυτά άρθρα, τα οποία θα δώσουν τη δυνατότητα στους Βουλευτές να απελευθερωθούν από τη μέγγενη της πειθαρχίας της κομματικής. Σας καλώ να ψηφίσουμε την απλή αναλογική και να δείξουμε εμπιστοσύνη στα νέα παιδιά. Από εδώ και πέρα, να συνεχίσουμε τη συζήτηση για όλα αυτά που αφορούν την αλλαγή του εκλογικού νόμου και να ξεκινήσουμε, τώρα πλέον που έχουμε την εμπιστοσύνη των συμμάχων μας, των φίλων χωρών. Είμαστε η μόνη χώρα, που μπορούμε να συνομιλούμε με όλους. Είμαστε η μόνη χώρα, που μπορούμε και συνομιλούμε και με τις αραβικές χώρες και με το Ισραήλ. Είμαστε η μόνη χώρα, που συνομιλούμε με το ΝΑΤΟ και τη Ρωσία. Είμαστε η μόνη χώρα, που συζητάμε με την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και τις χώρες της Μέσης Ανατολής, της Ανατολής και της Αφρικής. Μπορούμε να παίξουμε τον ρόλο ο οποίος ταιριάζει στην Ελλάδα. Να είναι ο ρυθμιστής σε μια ευαίσθητη περίοδο και να παίξει τον γεωπολιτικό της ρόλο, αλλά και παράλληλα, στην εσωτερική της δημοκρατία να βάλει όλες εκείνες τις προϋποθέσεις, που θα πάρει πίσω την αξιοπιστία του λαού. Διότι ποτέ μην ξεχνάτε ότι είμαστε η χώρα που γέννησε τη δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν δώσω τον λόγο στον κ. Θεοδωράκη, θα ήθελα να σας κάνω κάποιες ανακοινώσεις. Οι Υπουργοί Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Οικονομικών και Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων κατέθεσαν στις 27 Ιουλίου 2016 σχέδιο νόμου: «Ανάθεση και εκτέλεση συμβάσεων παραχώρησης - Εναρμόνιση με την Οδηγία 2014/23ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με την ανάθεση συμβάσεων παραχώρησης (ΕΕ L 94/1/28.3.2014) και άλλες διατάξεις». Επίσης, οι Υπουργοί Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Εθνικής Άμυνας, Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Εξωτερικών, Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Υγείας, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Οικονομικών, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής και Επικρατείας κατέθεσαν στις 21 Ιουλίου 2016 σχέδιο νόμου: «Δημόσιες συμβάσεις έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (προσαρμογή στις Οδηγίες 2014/24ΕΕ και 2014/25/ΕΕ». Τα ως άνω σχέδια νόμου έχουν χαρακτηρισθεί από την Κυβέρνηση ως επείγοντα και παραπέμπονται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Τον λόγο έχει ο κ. Θεοδωράκης, Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ποταμιού.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το βράδυ της Τετάρτης, σχεδόν μεσάνυχτα πήραμε ένα μήνυμα. Αποστολέας ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο τίτλος ήταν αμήχανος: «Σημείωμα. Εκλογικός νόμος» το περιεχόμενο όμως είχε πραγματικά ενδιαφέρον. Ήταν ένα κάλεσμα να ανατρέψουμε το παλιό σύστημα, για να μπορέσει κάποια στιγμή η χώρα μέσα από προγραμματικές συμφωνίες να πάει σε κυβερνήσεις προοδευτικής συνεργασίας. Μάλιστα, ο συντάκτης του σημειώματος μας έδινε μια διορία είκοσι τέσσερις ώρες να το σκεφτούμε και να απαντήσουμε. Η προθεσμία εκπνέει σε λίγο και θα πρέπει να μου δώσετε μια απάντηση. Θα μου επιτρέψετε, όμως, πριν δώσω την τελική απάντηση, να κάνω μερικές επισημάνσεις: Είναι παράξενο πώς ένα αριστερό, κατά δήλωσή του, κόμμα, που από την πρώτη ημέρα κυβερνά σε συνεργασία με ένα ακραίο συντηρητικό κόμμα, ανακάλυψε ξαφνικά, δεκαοκτώ μήνες μετά, την αξία των προοδευτικών κυβερνήσεων. Όμως, πιο παράξενο είναι το περιεχόμενο που δίνει όλους αυτούς τους μήνες ο ΣΥΡΙΖΑ στη λέξη «προοδευτικό». Είναι «προοδευτικό», για να ξεκινήσω από τα πολύ επίκαιρα, να επιτρέπουμε σε χουλιγκάνους - εισαγωγής μάλιστα - να λεηλατούν τη δημόσια περιουσία, δηλαδή το Δημαρχείο Θεσσαλονίκης; Είναι «προοδευτικό», συνεχίζοντας με τα επίκαιρα εν τη ευρεία εννοία, να βάζουμε επιθεωρητή στα σχολεία της Θράκης έναν εθνικιστή πολιτευτή; Είναι «προοδευτικό», για να πάμε στα μεγαλύτερα, να γονατίζεις με φόρους τους νέους επιστήμονες; Είναι «προοδευτικό» το χάος στα νοσοκομεία, η απουσία φαρμάκων, τα ράντζα; Είναι «προοδευτικό» να επιτρέπεις να φέρνουν στο Πεντάγωνο εικόνες για λαϊκό προσκύνημα, για να εκμεταλλευτείς το θρησκευτικό συναίσθημα των Ελλήνων; Και τέλος, είναι «προοδευτικό» να κόβεις κορδέλες στη Σαντορίνη, όπως πριν από σαράντα - πενήντα χρόνια και να αναγκάζεσαι μετά από μερικές ημέρες να λες στους αρρώστους «πηγαίνετε σε άλλο νοσοκομείο, γιατί δεν υπάρχουν γιατροί»; Ποιον κοροϊδεύτε, λοιπόν;
Αυτό είναι ψέμα.
Παρακαλώ, ησυχία!
Αν νευριάζετε από τώρα, κύριοι συνάδελφοι, έχετε να ακούσετε πολλά!
Δεν υπάρχει τέτοιο θέμα ασθενούς.
Να πάμε στο σημερινό θέμα: Είναι προοδευτικό, κύριοι συνάδελφοι, να αποκλείεις από την εκλογική διαδικασία αυτούς που έφυγαν στο εξωτερικό λόγω της κρίσης; Παιδιά που σπούδασαν εδώ, επιστήμονες, πολίτες που είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους να τους λέμε τώρα «δεν θα ψηφίσετε στις εθνικές εκλογές»;
Δεν ψηφίζουν;
Είναι προοδευτικό αυτό; Και γιατί στις ευρωεκλογές τους αφήνουμε να ψηφίζουν;
Παρακαλώ, μη μιλάτε από κάτω! Κάνει ρητορικές ερωτήσεις και έχει στην αγόρευσή του δικαίωμα να τις χρησιμοποιεί.
Ποιον κοροϊδεύετε; Είναι προοδευτικό, κύριοι συνάδελφοι, να μην σπας τις μεγάλες εκλογικές περιφέρειες, που μέχρι χθες τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτήριζαν ως «τα μεγαλύτερα εκκολαπτήρια διαφθοράς»; Τέλος - και εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον - προσέξτε: Είναι προοδευτικό να είσαι με το μπόνους των πενήντα εδρών το καλοκαίρι του 2015, αλλά να είσαι εναντίον του μπόνους των πενήντα εδρών το καλοκαίρι του 2016; Και εξηγούμαι: Παρασκευή 24 Ιουλίου 2015 στο Προεδρικό Μέγαρο βρέθηκαν Τσίπρας, Μεϊμαράκης, Θεοδωράκης, Γεννηματά, Καμμένος και Παφίλης - ο κ. Κουτσούμπας ήταν σε άλλες δουλειές - και βέβαια, ήταν παρών και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ήταν το γεύμα για την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Η κ. Γεννηματά - γιατί θέλω να είμαι δίκαιος με την ιστορία - θέτει πρώτα στον κ. Τσίπρα το ερώτημα «τι θα κάνεις με τον εκλογικό νόμο;». Ο κ. Τσίπρας δίνει μια γενική απάντηση του τύπου «είμαι ανοιχτός να το συζητήσουμε». Παίρνω την αφορμή και τους λέω συνοπτικά την πρόταση που έχουμε: κατάργηση του μπόνους των πενήντα εδρών, ένα μικρό αναλογικό μπόνους, σπάσιμο των μεγάλων περιφερειών και ψήφος στους Έλληνες του εξωτερικού. Ο κ. Μεϊμαράκης είναι δισταχτικός, συνεπής στη θέση του ότι δεν πρέπει να καταργηθεί το μπόνους των πενήντα εδρών στο πρώτο κόμμα. Ο κ. Παυλόπουλος είναι σιωπηλός, γιατί δεν θέλει - και σωστά - να αναμειχθεί σε μια συζήτηση, πόσω μάλλον που ήταν ο Υπουργός που είχε συντάξει τον νόμο που ισχύει σήμερα. Και ο κ. Παφίλης, βέβαια, επαναλαμβάνει τη σταθερή θέση του Κομμουνιστικού Κόμματος για απλή ανόθευτη αναλογική. Τελικά, η κ. Γεννηματά και εγώ πιέζουμε τον κ. Τσίπρα να δεσμευθεί ότι θα αλλάξουμε τον εκλογικό νόμο πριν από τις επόμενες εκλογές. Και ο κ. Τσίπρας, για να μην πολυλογώ, δίνει στους πολιτικούς Αρχηγούς και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας δυο διαβεβαιώσεις, ότι δεν θα μας αιφνιδιάσει με εκλογές και ότι σε κάθε περίπτωση, πριν τις εκλογές θα συζητήσουμε τον εκλογικό νόμο. Τη συνέχεια την ξέρετε. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του Ποταμιού και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Τη συνέχεια την ξέρετε. Ο κ. Τσίπρας, πετώντας στα σκουπίδια τις διαβεβαιώσεις που έχει δώσει στους πολιτικούς Αρχηγούς, προκηρύσσει εκλογές έναν μήνα μετά, χωρίς καμμία συνεννόηση και χωρίς να δεχθεί καμμία κουβέντα για αλλαγή του εκλογικού νόμου και μείωση του μπόνους. Μάλιστα, στα τηλέφωνα που ενημερωθήκαμε ότι πάμε σε εκλογές έθεσα το θέμα και είπα «έχουμε πει ότι θα αλλάξουμε τον εκλογικό νόμο». Σιωπή. Τι μεσολάβησε, λοιπόν, από το καλοκαίρι του 2015, που θα αλλάζαμε μαζί ριζικά τον εκλογικό νόμο, μέχρι το καλοκαίρι του 2016, που αλλάζετε όπως - όπως τον εκλογικό νόμο, ουσιαστικά για να αλλάξετε ένα μόνο άρθρο, αυτό που αφορά το μπόνους των πενήντα εδρών; Το μόνο που άλλαξε από καλοκαίρι σε καλοκαίρι, κύριοι συνάδελφοι, είναι ότι τότε ήσασταν πρώτοι και τώρα είστε δεύτεροι. Και προτιμάτε την ακυβερνησία από μια κυβέρνηση των αντιπάλων σας. Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, δεν είστε οι πρώτοι που σκέπτεσθε με αυτόν τον τρόπο. Είναι παλιά η συνταγή και από τα προηγούμενα κόμματα. Η χώρα έχει παράδοση οπορτουνιστικών εκλογικών ρυθμίσεων. Ο νόμος Τσοχατζόπουλου το 1989 στέρησε την πλειοψηφία από ένα κόμμα που είχε πάρει 47%. Πάμε, όμως, στην ουσία της συζήτησης, την οποία προσπαθείτε να κάνετε τις τελευταίες μέρες. Είναι η απλή αναλογική η προοδευτική αλλαγή που έχει ανάγκη σήμερα ο τόπος; Όχι. Και σίγουρα όχι, αν μιλάμε για την Ελλάδα της κρίσης. Αν είχαμε απλή αναλογική σήμερα - το ξέρετε, έχετε κάνει και εσείς τους υπολογισμούς - θα έπρεπε να συνεργαστούν πέντε κόμματα για να κάνουν κυβέρνηση. Υπάρχει τέτοια σύγκλιση στη Βουλή; Έχουν υποχωρήσει τόσο οι εγωισμοί - να πω εγώ - οι κομματικές γραμμές και το κομματικό αλάθητο, που μπορούν να συνεργαστούν αυτή τη στιγμή πέντε κόμματα; Να συνεργαστούν για να παίρνουν αποφάσεις, όχι να συνεργαστούν για να μοιράζουν τις θέσεις στα Υπουργεία. Και πώς θα λειτουργήσει μια κυβέρνηση πέντε κομμάτων; Με συνεχείς διαβουλεύσεις των Αρχηγών και ατέλειωτα παζάρια για κάθε μικρό βήμα; Η ακυβερνησία, η αβεβαιότητα, η αναποτελεσματικότητα θα φέρει νέα λουκέτα, θα χτυπήσει την αγορά, θα χτυπήσει την οικονομία, γιατί κανείς δεν θέλει να επενδύει και κανείς δεν μπορεί να ελπίζει σε μια ακυβέρνητη χώρα. Η απλή αναλογική σε μια χώρα με κρίση είναι εύκολο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να ενισχύσει τα ευκαιριακά κινήματα διαμαρτυρίας, να ενισχύσει τους ακραίους, να ενισχύσει τους λαϊκιστές, τους δημαγωγούς. Και η πολιτική κατάληξη θα είναι ένα συνεχές παζάρι και μια ισορροπία τρόμου, όπου κάθε ομάδα Βουλευτών με τη λογική ότι μπορεί αύριο να εκφραστεί στις κάλπες θα μπορεί να απειλεί και να ζητά κάποια πράγματα που εκφράζουν κάποιες συντεχνίες και όχι το σύνολο του ελληνικού λαού. Και ένα τέτοιο σκηνικό ισορροπίας τρόμου είναι παράδεισος για τα συμφέροντα και τους μιντιάρχες, που συνεχώς σε άλλα θέματα καταγγέλλετε. Ακούω διάφορες επιπολαιότητες τις τελευταίες ώρες: «Το Βέλγιο δεν έχει κυβέρνηση;». Δεν είχε ενάμιση χρόνο να κάνει κυβέρνηση; Η Ισπανία δεν είχε επτά μήνες να κάνει κυβέρνηση; Η Ιταλία κάθε εννιά μήνες δεν άλλαζε κυβέρνηση; Και λένε οι σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ: «Δεν έχουν, όμως, αυτές οι χώρες αποτελεσματικές διακυβερνήσεις;». Ωραίο επιχείρημα! Πολύ ωραίο επιχείρημα! Είναι περίπου σαν να λες: Αφού και εγώ και ο Ρεμπώ καπνίζουμε, είμαστε και οι δύο μεγάλοι ποιητές. Τι σχέση έχουν αυτά που ζούμε εμείς στη χώρα μας με αυτά που συμβαίνουν στο Βέλγιο; Όλες αυτές οι χώρες έχουν ανεξάρτητες διοικητικές δομές. Εδώ, εάν δεν έχεις κυβέρνηση, δεν πληρώνεις μισθούς. Εδώ, εάν δεν έχεις κυβέρνηση, δεν δουλεύει η εφορία, δεν δουλεύει η πολεοδομία. Το φάρμακο, λοιπόν, που προτείνετε, είναι ψεύτικο. Η αρρώστια, όμως, την οποία επισημαίνετε, είναι αληθινή. Έχουμε ένα πολιτικό σύστημα και θα πρέπει να το παραδεχτούμε και να το φωνάξουμε, που είναι στην μέγγενη του δικομματισμού, με τους Βουλευτές να έχουν ανάγκη τα κανάλια και τους χρηματοδότες για να εκλεγούν, κυρίως στις μεγάλες περιφέρειες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Για να εκλεγείς στην αχανή Β΄ Αθηνών πρέπει να έχεις πολλά συμβόλαια με τα πρωινάδικα και με τις μεταμεσονύχτιες εκπομπές. Πρέπει να ξοδέψεις δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Γιατί; Γιατί δεν μπορεί να παίξεις τον ρόλο σου, συνοικία τη συνοικία, γειτονιά τη γειτονιά. Για να σε μάθει το μεγάλο κοινό έχεις ανάγκη από χρήματα και μίντια. Γιατί, λοιπόν, δεν σπάτε τις μεγάλες περιφέρειες; Γιατί δεν τις σπάτε; Γιατί κάνετε πίσω σε αυτό που είχατε πει ότι θα κάνετε; Γιατί - άκουσον, άκουσον - υπάρχουν πολλά, αλλά κυρίως ότι ο νέος σας «λεβέντης» σύμμαχος θέλει τις μεγάλες περιφέρειες, γιατί, όπως είπε, μόνο έτσι μπορεί να επιλέξει ποιοι θα εκλεγούν Βουλευτές. Θυσία, λοιπόν, στο παζάρι και αυτή η μεταρρύθμιση. Και άλλο ένα χατίρι στους ισχυρούς των μίντια και του χρήματος, για να μιλήσω με τους δικούς σας όρους. Θέλω, όμως, εδώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να απευθυνθώ στη Νέα Δημοκρατία και να ρωτήσω: Ποιο είναι το σύστημα που εσείς θέλετε; Εκτός από την κριτική που κάνετε στις επιλογές του κ. Τσίπρα, δεν άκουσα μια ολοκληρωμένη απάντηση στο μεγάλο ερώτημα: Τι θα κάνετε με το μπόνους των πενήντα εδρών; Θα το επαναφέρετε; Είναι η ώρα σήμερα να μας το πείτε, κύριε Μητσοτάκη, τι θα κάνετε με το μπόνους των πενήντα εδρών, γιατί έχουμε το εξωφρενικό… [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Επιτρέψτε μου! Γιατί έχουμε το εξωφρενικό η Νέα Δημοκρατία με 19% το 2012 να έχει πάρει εκατόν οκτώ έδρες και είναι λάθος, είναι παράλογο. Αυτό είναι το πρότυπο; Όχι. Εμείς το λέμε ξεκάθαρα: Είμαστε μακριά από τους σχεδιασμούς των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.
Κάντε ησυχία παρακαλώ.
Και θα το πω για τελευταία φορά μήπως αλλάξετε γνώμη και το ψηφίσετε αυτό που προτείνουμε: Το πρώτο κόμμα πρέπει να έχει ένα μικρό προβάδισμα. Μία έδρα για κάθε 2% λέμε εμείς. Με 40%, δηλαδή, να έχει ένα προβάδισμα είκοσι εδρών. Με 30% να έχει ένα προβάδισμα δεκαπέντε εδρών. Θέλω όμως εδώ - και θα ήθελα να το πουν οι Υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ αν συμφωνούν - να τελειώσουμε με μία φημολογία. Σκέπτονται κάποιοι ότι θα μπορούσαν να γίνουν κυβερνήσεις στην Ελλάδα χωρίς το πρώτο κόμμα; Αυτό σκεφτόμαστε; Θεωρώ - και νομίζω ότι και ο ελληνικός λαός θεωρεί - ότι μία κυβέρνηση χωρίς τη συμμετοχή του πρώτου κόμματος είναι ανωμαλία. Είναι κοινοβουλευτική ανωμαλία, εκτός βέβαια αν μιλάμε για ποσοστά κατάρρευσης κάτω του 25%, οπότε είναι σαφές ότι κανείς δεν έχει το προβάδισμα. Πάμε όμως και στις άλλες αλλαγές που προτείνετε. Θα επιμείνω λίγο σε δύο αλλαγές: Πρώτα αυτό που αφορά τους νέους. Ο επιχειρησιακός τίτλος θα μπορούσε να είναι «Ξεγελώντας τους δεκαεξάρηδες». Το σχέδιο της Κυβέρνησης είναι να καλοπιάσει εκατόν τριάντα περίπου χιλιάδες νέους ψηφοφόρους και να δώσει ψήφους - για να μιλήσουμε με την πραγματικότητα - στην Α΄ λυκείου, σε αυτούς δηλαδή που είναι δεκαέξι χρονών και μία ημέρα. Η «Επιχείρηση Καλόπιασμα» βέβαια δεν ξεκινάει τώρα με τον εκλογικό νόμο. Έχει προηγηθεί ο κ. Φίλης, η κατάργηση των γενικών εξετάσεων, η μείωση των μαθημάτων, η επίθεση στη μισητή αριστεία, η υποτροφία με 6,5 και τώρα η ψήφος στην Α΄ λυκείου. Ψήφος στην Α΄ λυκείου! Δοξάστε μας! Ψηφίστε μας! Και το παρουσιάζετε ως βήμα δημοκρατίας. Όμως στην Α΄ λυκείου ο νους των παιδιών είναι αλλού, στο δρόμο που έχουν μπροστά τους και όχι σε ποιο κόμμα θα ενταχθούμε, ποιο κόμμα θα μας κυβερνήσει. Θέλουν δικαιώματα στο σχολείο, θέλουν καλύτερα βιβλία, θέλουν να εμπνευστούν από τους δασκάλους τους, όμως δεν θέλουν σχολεία κομματικά εκλογικά κέντρα. Προσέξτε όμως. Ενώ η Κυβέρνηση προσπαθεί να ξεγελάσει με χάντρες δικαιωμάτων τους δεκαεξάρηδες, σβήνετε από τον εκλογικό χάρτη μια άλλη γενιά, όλους αυτούς που έφυγαν τα χρόνια της κρίσης στο εξωτερικό. Θα επιμείνω. Μισό εκατομμύριο άνθρωποι, μορφωμένοι, δραστήριοι, αποφασισμένοι και τους αρνείστε το δικαίωμα ψήφου. Αντί να ενισχύσετε την επαφή με τη χώρα τους, κλείνετε την πόρτα στο πρόσωπο. Δεν ξέρω αν έχετε δει τα συνθήματα στα social media, στα κοινωνικά δίκτυα, αλλά έχουν ενδιαφέρον. Οι ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έμαθαν twitter, έμαθαν facebook, αλλά δεν έχουν ακούσει τίποτα για την επιστολική ψήφο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του Προέδρου του κόμματος Το Ποτάμι]] Άραγε, κύριοι συνάδελφοι, από πού αντλείτε τόση εξουσία; Ποιος σας δίνει το δικαίωμα να διαγράψετε από τους εκλογικούς καταλόγους τα παιδιά που έφυγαν στο εξωτερικό, αυτούς που ζουν στο εξωτερικό; Διότι αυτό κάνετε. Τους διαγράφετε, τους κόβετε το δικαίωμα να αποφασίσουν για το μέλλον τους.
Ποιος τους κόβει το δικαίωμα;
Παρακαλώ, κάντε ησυχία!
Πότε έγινε αυτό;
Το άρθρο 51 του Συντάγματος που κάποιοι δάκρυζαν, λέει δικαίωμα ψήφου στους Έλληνες του εξωτερικού.
Θα εκτεθείς γρήγορα!
Κάντε ησυχία παρακαλώ. Ακούστε με προσοχή.
Προσέξτε βέβαια! Αν ήταν πολίτες της Ινδίας, του Τζιμπουτί, του Κονγκό, της Τουρκίας ακόμη - ακόμη, των Φιλιππίνων, του Ελ Σαλβαδόρ, της Νότιας Αφρικής, της Βραζιλίας, του Μεξικού, θα ψήφιζαν. Είναι όμως πολίτες μιας ευρωπαϊκής χώρας που είναι στα χέρια συντηρητικών πολιτικών. Δεχτείτε το. Οι κυβερνήσεις αλλάζουν, οι συντηρητικές πολιτικές μένουν ίδιες και απαράλλαχτες. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Ποταμιού]] Ρωτάω λοιπόν τον κ. Τσίπρα για τελευταία ίσως φορά, γιατί η πρώτη φορά Αριστερά δεν δίνει το δικαίωμα σε αυτά τα παιδιά, σε αυτούς τους πολίτες να ψηφίσουν; Τι φοβάστε; Προφανώς φοβάστε ότι αυτοί που ξενιτεύτηκαν για μια καλύτερη ζωή, δεν θα ψηφίσουν ένα κόμμα στο οποίο είναι δεδομένη η άποψη ότι η καριέρα είναι χολέρα. Οι άνθρωποι της δουλειάς δεν θα ψηφίσουν τα παιδιά του κομματικού σωλήνα. Είναι τα στοιχεία που βγήκαν μόλις χθες. Από το 2008 μέχρι σήμερα οι Έλληνες που έφυγαν έχουν προσθέσει στη χώρα που είναι, σε όλες τις καινούργιες πατρίδες που βρίσκονται, περίπου 50 δισεκατομμύρια στο ΑΕΠ και εμείς έχουμε δαπανήσει για να σπουδάσουμε αυτούς τους ανθρώπους - γιατί το δυναμικό που βγαίνει είναι το σπουδαγμένο - περίπου 8 δισεκατομμύρια.
Κύριε Θεοδωράκη, συνοψίστε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σας το λέμε λοιπόν ξανά. Αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να εκλέξουν και να εκλεγούν, να μείνουν συνδεδεμένοι με τη χώρα τους. Μετά από όλα αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αντιλαμβάνεστε γιατί το Ποτάμι δεν θα επικροτήσει τον ευκαιριακό εκλογικό σχεδιασμό της Κυβέρνησης. Λέμε «όχι» στην εξαπάτηση, λέμε «όχι» στην αγώνα σας για την επιβίωσή σας στην εξουσία. Το Ποτάμι θα επιμείνει στη σύγκρουση με το παλιό και με το νέο παλιό που εκπροσωπείτε. Θα αγωνιστούμε για τις μεγάλες αλλαγές, θα επιμείνουμε στις μεγάλες μεταρρυθμίσεις, όπως είναι η ριζοσπαστική πρόταση αλλαγής του εκλογικού νόμου που έχουμε παρουσιάσει εδώ και μήνες, με λεπτομέρειες, αφήνοντας στην άκρη τους κυνικούς υπολογισμούς. Να διορθώσω ορισμένους - και τελειώνω - που κάνουν κάποιους λάθος υπολογισμούς και στα μίντια. Το σχέδιό σας δεν γκρεμίστηκε επειδή έφυγε η Χρυσή Αυγή. Γκρεμίστηκε από τη δική μας σταθερή άρνηση να πούμε «ναι» στον καιροσκοπισμό σας. Ακόμα και αν δεν είχε εγκαταλείψει το στρατόπεδο του «ναι» η Χρυσή Αυγή, το αποτέλεσμα θα ήταν σήμερα 197 «ναι», 103 «όχι». Θα είχατε δηλαδή έτσι κι αλλιώς ηττηθεί. Κύριοι συνάδελφοι της συμπολίτευσης, μην παθιάζεστε τόσο πολύ με την πρότασή σας, με τις αλλαγές που φέρνετε, γιατί είναι πολύ πιθανό, αν αύριο για οποιονδήποτε λόγο περάσετε ξανά μπροστά στις δημοσκοπήσεις, να κληθείτε να ψηφίσετε την επαναφορά του μπόνους των πενήντα εδρών. Θα βρείτε μια δικαιολογία. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ. Τον λόγο ο κ. Δημήτρης Κουτσούμπας, Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, να μου επιτρέψετε από την αρχή να επισημάνω ότι τα επίμαχα ζητήματα που κυριαρχούν στην επικαιρότητα τις τελευταίες ημέρες, όπως είναι το θέμα που συζητάμε σήμερα στην Ολομέλεια - το θέμα του εκλογικού νόμου, δηλαδή - αλλά και άλλα, δεν απασχολούν την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, τους εργαζόμενους που στενάζουν κάτω από μια βάρβαρη, αντιλαϊκή, φορομπηχτική πολιτική. Οπωσδήποτε απασχολούν εσάς, τα διάφορα αστικά επιτελεία, τους επιχειρηματικούς ομίλους. Βρίσκονται στο επίκεντρο της διαπάλης ανάμεσα στα πολιτικά κόμματα του αστικού κατεστημένου, με μοναδική εξαίρεση, προς τιμήν του, το κόμμα μας, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος. Τον λαό τον απασχολούν και τον προβληματίζουν επιπλέον τα νέα μέτρα που ετοιμάζετε, με βάση και τις διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού προς εταίρους και μεγάλο κεφάλαιο ότι μπορούν να στηριχθούν πάνω του για το παραπέρα ξεζούμισμα των λαϊκών στρωμάτων, για την ένταση της εκμετάλλευσης, μόνο και μόνο για να εξασφαλίσουν την πολυπόθητη ανάκαμψη των καπιταλιστικών κερδών τους. Ο ΣΕΒ και η Κομισιόν έχουν πλήρως αποκαλύψει όλες αυτές τις ημέρες όλη αυτή την ατζέντα των νέων αντιλαϊκών ανατροπών που σχεδιάζονται. Και αυτό, παρ' όλες τις φιλότιμες προσπάθειες του Υπουργού Εργασίας να εμφανίσει τη μεγάλη εργοδοσία, την Κυβέρνηση, την Ευρωπαϊκή Ένωση, ως συστατικά μέρη, λέει, ενός εθνικού κοινωνικού μετώπου, που τάσσονται τάχα ενάντια στις αντεργατικές ανατροπές, μπροστά στη διαπραγμάτευση για τα εργασιακά. Και πάρα τη συνδρομή που παρείχε στην Κυβέρνηση και η συνδικαλιστική πλειοψηφία της ΓΣΕΕ συμμετέχοντας με θέρμη σε αυτό τον προσχηματικό κοινωνικό διάλογο. Όμως, ο ΣΕΒ και η Κομισιόν έβαλαν τα πράγματα στη θέση τους. Δεν παύουν οι παρεμβάσεις αυτές να έχουν τη σημασία τους και ως προς τη χρονική στιγμή που εκδηλώνονται, καθώς αποδεικνύουν πως η προσπάθεια της Κυβέρνησης αποβλέπει στην εξαπάτηση των εργαζομένων, να θολώσει την πραγματική ταξική διαχωριστική γραμμή γύρω από το ζήτημα των εργασιακών, με στόχο να προλάβει και να χειραγωγήσει, αν μπορέσει, τις αντιδράσεις συνδικάτων εργαζομένων. Οι μεγαλοβιομήχανοι δείχνουν τα δόντια τους και τις πραγματικές στοχεύσεις. Όλα σε βάρος των εργαζομένων. Με άλλα λόγια, οι αξιώσεις των μεγαλοβιομηχάνων και των άλλων τμημάτων της πλουτοκρατίας είναι η πλήρης απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων και μάλιστα, με το επιχείρημα ότι η χώρα μας αποτελεί εξαίρεση και ότι πρέπει να εφαρμοστούν οι ευρωπαϊκές οδηγίες. Το επιχείρημα αυτό περιγράφει με σαφήνεια και ακρίβεια τι πραγματικά σημαίνει και το περίφημο «ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο» που προβάλλει και το Υπουργείο Εργασίας και στο οποίο θα πρέπει να επιστρέψει η χώρα μας, με βάση αυτά που λέει ο Υπουργός Εργασίας, η δυνατότητα στους εργοδότες να κηρύσσουν ανταπεργία και μάλιστα, ως όπλο απέναντι στις καταχρηστικές απεργίες των εργαζομένων. Για τον συνδικαλιστικό νόμο, ισχυρίζεται ότι αυτός πάσχει. Θέτει ζήτημα υπερπροστασίας των συνδικαλιστών, ενώ έχουμε μπαράζ απολύσεων και διώξεων στελεχών του ταξικού κινήματος σήμερα - και αυτό είναι γεγονός για συνδικαλιστική δράση - και θέτει και ζήτημα αντιπροσωπευτικότητας στην προκήρυξη απεργιών, δηλαδή ποιος θα αποφασίζει κάθε φορά γι' αυτές, θέλοντας να βάλει επιπλέον εμπόδια, αν όχι να καταργήσει εντελώς, τη δυνατότητα που έχει ένα κλαδικό ή ένα μεγάλο επιχειρησιακό σωματείο να κηρύξει απεργία. Θεωρεί ως νόθευση των συλλογικών διαπραγματεύσεων την υποχρεωτική διαιτησία, με τον ισχυρισμό μάλιστα ότι οι αποφάσεις του ΟΜΕΔ μπορεί να εκτινάξουν τα ύψη τα μισθολογικά κόστη των επιχειρήσεων και πως μπορεί αυτό να αποθαρρύνει, λέει, τις επενδύσεις. Αυτά λέγονται τη στιγμή που στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι αποφάσεις του ΟΜΕΔ οδηγούν σε μεγάλες μειώσεις τους εργατικούς μισθούς, συμβάλλουν με τον τρόπο τους στη μείωση και του μέσου μισθού. Όμως, προφανώς στους εργοδότες ούτε αυτό αρκεί. Εκεί, λοιπόν, που μας χρωστούν ζητούν και το βόδι.
Παρακαλώ, κάντε ησυχία!
Μην ανησυχείτε, κύριε Πρόεδρε. Φαίνεται ότι αυτά δεν απασχολούν τους Βουλευτές εδώ στην Ολομέλεια. Άλλα κυρίαρχα τους απασχολούν!
Συνεχίστε, παρακαλώ.
Την ίδια ώρα σε απόλυτο συγχρονισμό η Κομισιόν θέτει και αυτή το ίδιο ουσιαστικά αντεργατικό πλαίσιο της επικείμενης διαπραγμάτευσης, καταρρίπτοντας τον μύθο της Κυβέρνησης ότι τα σκληρά μέτρα είναι έμπνευση μόνο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που ζητάει αίμα, ενώ τα άλλα μέρη του κουαρτέτου προσέρχονται με ηπιότερες προτάσεις. Η ουσία είναι ότι αυτή τη γραμμή, την οποία υπηρετούν από κοινού η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, εργοδότες, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Κομισιόν και πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, είναι εχθρική για τα εργατικά λαϊκά συμφέροντα. Είναι ο κοινός αντεργατικός παρονομαστής για να ενταφιαστεί ό,τι έχει απομείνει από εργασιακά δικαιώματα. Γι' αυτό πρέπει να βρει απέναντί της σύσσωμους τους εργαζόμενους. Συμβολή σε αυτήν την κατεύθυνση αποτελεί το κάλεσμα των Ομοσπονδιών, των εργατικών κέντρων, για την ανάπτυξη της πάλης στο μέτωπο των συλλογικών συμβάσεων και το σχεδίου νόμο που συντάχθηκε με πρωτοβουλία τους για τον ίδιο λόγο. Απέναντι σε αυτήν την κυβερνητική πολιτική κανένα από τα άλλα κόμματα δεν αντέδρασε. Έχει, βέβαια, αυτό την εξήγησή του. Πώς να αντιδράσουν, όταν ουσιαστικά η κριτική που ασκούν Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι στην Κυβέρνηση είναι ότι δεν προχωρά με ταχύτητα τις αναδιαρθρώσεις, όταν ο κ. Μητσοτάκης από το Βήμα του ΣΕΒ δίνει διαβεβαιώσεις ότι η Νέα Δημοκρατία είναι το κόμμα της επιχειρηματικότητας, σε ένα κρεσέντο ανταγωνισμού με την Κυβέρνηση για το ποιος είναι πιο πολύ με το μεγάλο κεφάλαιο, όταν η Ένωση Κεντρώων παίζει τον γνωστό ρόλο του λαγού σε όλα τα αντιδραστικά μέτρα, όταν η Χρυσή Αυγή σκίζεται για τη στήριξη της ελληνικής επιχειρηματικότητας, δηλαδή της ανάκαμψης των κερδών των καπιταλιστών. Αυτή η στρατηγική τους σύμπλευση στον στόχο της καπιταλιστικής ανάκαμψης δεν επιτρέπει διαφοροποιήσεις, παρ' όλες τις γκρίνιες, τις υποκριτικές διαπιστώσεις για τη φτωχοποίηση του λαού, που όμως και αυτές αξιοποιούνται για να επιβεβαιώνουν την ανάγκη να επιταχυνθεί η προσπάθεια για την ανάκαμψη αυτών των κερδών του κεφαλαίου. Κυρίες και κύριοι, σε όλα τα ζητήματα της επικαιρότητας υπάρχει στρατηγική ταύτιση όλων των άλλων κομμάτων, με εξαίρεση το ΚΚΕ. Οι ομηρικές αυτές μάχες που διεξάγονται στη Βουλή και στα κανάλια γίνονται μόνο και μόνο για να συσκοτίσουν, να μπερδέψουν, να αποπροσανατολίσουν. Η υπερπροβολή των αντιπαραθέσεων για τον εκλογικό νόμο, αλλά και για τις τηλεοπτικές άδειες, για το σκάνδαλο της «SIEMENS» υπηρετεί αυτή την αποπροσανατολιστική τακτική, στην οποία μπορεί να πρωτοστατεί η Κυβέρνηση, αλλά πολύ καλά την αξιοποιούν και τα άλλα κόμματα, πρωτίστως η Νέα Δημοκρατία, στην αγωνία της βέβαια να αναδειχθεί σε πιο καθαρόαιμο υπερασπιστή του κεφαλαίου. Σε θέματα, όπως είναι οι παραπάνω αντεργατικές μεταρρυθμίσεις που ετοιμάζονται να έρθουν από το φθινόπωρο ή οι αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, πρέπει να σημειώσουμε εδώ μέσα την εκκωφαντική συμφωνία των άλλων κομμάτων, που για ορισμένους εκφράζεται και με αφωνία, αν και κατά τα άλλα, βγαίνουν εύκολα για να διαφωνήσουν με την Κυβέρνηση σε σχέση μόνο με το μπόνους ή τον αριθμό των τηλεοπτικών αδειών που θα δοθούν. Για παράδειγμα, στα τέλη της περασμένης εβδομάδας πραγματοποιήθηκε η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία. Οι αποφάσεις της αποτελούν κίνδυνο για τους λαούς, αφού στην πραγματικότητα επιβεβαιώνουν τον επιθετικό προσανατολισμό αυτής της λυκοσυμμαχίας. Στον ανταγωνισμό Αμερικάνων - Ευρωπαίων με τους Ρώσους καταγράφουν πέρα από τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις, όξυνση αυτών των αντιθέσεων. Μία πλευρά αυτών των οξυμένων ανταγωνισμών βλέπουμε αυτές τις μέρες με το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία και τις εξελίξεις στη γείτονα χώρα, ενώ υπάρχει κίνδυνος να εμπλέξουν σε περιπέτειες και την Ελλάδα και τις χώρες της ευρύτερης περιοχής. Σε αυτήν τη Σύνοδο, λοιπόν, η ελληνική Κυβέρνηση εμφανίστηκε πιο νατοϊκή από τους νατοϊκούς, επιδεικνύοντας πρόθεση και διάθεση να στηρίξει όλα τα νατοϊκά σχέδια στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Βόρειας Αφρικής. Γι' αυτή τη στάση, κανένα από τα άλλα κόμματα δεν είπε κουβέντα. Φυσικά, καταλαβαίνουμε τη στάση τους, αφού όλοι ανεξαιρέτως θεωρούν απαραβίαστη τη συμμόρφωση τους στα ιμπεριαλιστικά σχέδια στου ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άλλωστε, ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας πηγαίνει αυτές τις μέρες ταξίδια στο εξωτερικό, ανάμεσα στα οποία και στο Ισραήλ, προκειμένου να επιβεβαιώσει την προσήλωση της Νέας Δημοκρατίας στους στόχους γεωστρατηγικής αναβάθμισης της χώρας για λογαριασμό της αστικής τάξης, που επίσης πολύ καλά υπηρετεί προς το παρόν και ο ΣΥΡΙΖΑ. Κανένα από αυτά τα κόμματα δεν έβγαλε ούτε ένα σχόλιο για τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ. Η ναζιστική υπόδικη για σοβαρά εγκλήματα Χρυσή Αυγή, που κοροϊδεύει τους οπαδούς της Δεξιάς με διάφορες εθνικιστικές κορώνες, κάνει γαργάρα τόσο τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, όσο και την εμπλοκή της Ελλάδας στα σχέδια που υπονομεύουν τα ελληνικά λαϊκά κυριαρχικά δικαιώματα. Όμως, ένα ακόμα πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της στρατηγικής της σύμπλευσης είναι η κοινή επί της ουσίας στάση απόρριψης - φυσικά, με διαφορετική επιχειρηματολογία που αποδεικνύει και τον διαφοροποιημένο ρόλο που έχει κάθε πολιτική δύναμη εδώ μέσα - που κράτησαν όλα, όμως, τα υπόλοιπα κόμματα στη συζήτηση της πρότασης νόμου του ΚΚΕ για την ανακούφιση των υπερχρεωμένων νοικοκυριών. Εδώ όλοι συντάχθηκαν με τα συμφέροντα των τραπεζών, την προστασία των ομίλων, χαρακτηρίζοντας ανεδαφική και μη ρεαλιστική την πρόταση. Οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ υποστήριξαν ότι η πρόταση του ΚΚΕ είναι ενδιαφέρουσα, όμως δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή λόγω των οικονομικών συγκυριών. Έκαναν προσπάθεια να απαξιώσουν αυτήν την πρόταση, διότι απευθύνεται δήθεν σε πλούσιους. Φωνάζει ο κλέφτης, για να φοβηθεί ο νοικοκύρης τελικά. Αντιμετωπίζουν οι ίδιοι, υποτίθεται, τη φτώχεια με κάποια ψίχουλα ελεημοσύνης στα διάφορα κοινωνικά προγράμματα και αρνούνται το πλαίσιο δικαιωμάτων και προστασίας όπως προβλέπουν οι συγκεκριμένες προτάσεις του ΚΚΕ, που δίνουν πραγματική ανακούφιση, πραγματική λύση στο πρόβλημα. Από την πλευρά της η Νέα Δημοκρατία ξεκαθάρισε ότι δεν μπορεί να στηρίξει την πρόταση του ΚΚΕ, ενώ το ΠΑΣΟΚ, παρ' όλο που δήλωσε ότι η πρόταση του ΚΚΕ είναι θετική και επίκαιρη, ωστόσο την απέρριψε. Το Ποτάμι και η Ένωση Κεντρώων ανέλαβαν τότε το ρόλο της επίθεσης στο Κομμουνιστικό Κόμμα, υπερασπιζόμενοι την Κυβέρνηση με αντίστοιχα ψευδοεπιχειρήματα. Κυρίες και κύριοι, από την άλλη πλευρά, στην αντιπαράθεση αυτές τις μέρες για τις τηλεοπτικές άδειες, δεν αμφισβητείται από κανέναν από τους εμπλεκόμενους στον καβγά η πρόσδεση των μέσων ενημέρωσης σε μεγάλα συμφέροντα, σε επιχειρηματικούς ομίλους. Κάθε άλλο! Το πραγματικό αντικείμενο της διαπάλης είναι το πώς θα γίνει το ξαναμοίρασμα της πίτας ανάμεσα στους ενδιαφερόμενους επιχειρηματίες, με θύματα και εδώ πάλι τους εργαζόμενους στα μέσα. Πρόκειται, δηλαδή, για ένα μοίρασμα πίτας που έχει άμεσες οικονομικές και πολιτικές διαστάσεις. Έχει οικονομικές διαστάσεις γιατί αφορά την αναδιάταξη των επιχειρηματικών ομίλων και το μοίρασμα της διαφημιστικής πίτας και πολιτικές, γιατί προφανώς η διαδικασία συνδέεται από τη μια με την προσπάθεια της Κυβέρνησης να περιορίσει όσο γίνεται τα αντιπολιτευόμενα σε αυτή μέσα μαζικής ενημέρωσης και από την άλλη - από την πλευρά της Αντιπολίτευσης - να αποσπάσει τη στήριξη μέσων ενημέρωσης στην πορεία διεκδίκησης της διακυβέρνησης αύριο. Κυρίες και κύριοι, για να έρθουμε και στο επίμαχο, στο ζήτημα του εκλογικού νόμου για παράδειγμα, οι διαφωνίες κινούνται γύρω από τον άξονα «εξασφάλιση της κοινοβουλευτικής και κυβερνητικής σταθερότητας». Ο εκλογικός νόμος στόχο έχει να διασφαλίσει την ομαλότητα στην κυβερνητική εναλλαγή και να δημιουργήσει προϋποθέσεις για ακόμα μεγαλύτερη συναίνεση στο πολιτικό σύστημα, προκειμένου απρόσκοπτα και με ευρύτερο καταμερισμό, αυτή τη φορά, ευθύνης ανάμεσα στα κόμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του κεφαλαίου, να προχωρούν ευκολότερα, γρηγορότερα οι αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις. Αυτονόητα, τελικός αποδέκτης αυτού του κλίματος συναίνεσης είναι ο λαός, στον οποίο όλοι - Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση - τον θέλουν στρατευμένο στον στόχο αυτής της ανάκαμψης που προϋποθέτει μόνο θυσίες, χωρίς τέλος, από την πλευρά του. Βεβαίως, ο άξονας αυτός είναι κοινά αποδεκτός από όλους. Η διαφωνία έγκειται στο πώς αυτή θα επιτευχθεί και, βεβαίως, ποιος θα έχει το πάνω χέρι σε αυτή τη διαδικασία. Τα άλλα κόμματα, δηλαδή, που ασκούν κριτική σε πλευρές της κυβερνητικής πρότασης, ξεκινάνε από το κατά πόσο στην εφαρμογή του ο εκλογικός νόμος μπορεί να υπηρετήσει την κυβερνητική και πολιτική σταθερότητα για να συνεχιστούν πάλι οι ίδιες αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις. Πάνω σε αυτά ξετυλίγεται αυτό το μεγάλο παζάρι ανάμεσα στα διάφορα αστικά κόμματα, που δεν αφορά απλώς τις διατάξεις του εκλογικού νόμου, αλλά επεκτείνεται και σε μελλοντικές κυβερνητικές συνεργασίες μεταξύ τους. Ο διακηρυγμένος στόχος της Κυβέρνησης να συγκεντρώσει τις διακόσιες ψήφους που απαιτούνται για να ισχύσει ο νόμος από τις αμέσως επόμενες εκλογές, ήταν περισσότερο και κυρίως για να δώσει την εικόνα μιας πλατιάς συναίνεσης, πάνω σε μια εμβληματική - όπως την παρουσιάζει - πρωτοβουλία, μια πρωτοβουλία που θέλει να την κάνει για να χρυσώσει και λίγο το χάπι σε αρκετούς δυσαρεστημένους ψηφοφόρους της, αφού όλα τα άλλα που είχε υποσχεθεί στον οικονομικό και κοινωνικό τομέα τα προηγούμενα χρόνια, ούτε στο όνειρό τους δεν πρόκειται να τα δουν οι εργαζόμενοι της πατρίδας μας. Έτσι νομίζει ότι βρίσκει σωσίβιο στην πρόταση για τη θέσπιση του νέου εκλογικού νόμου. Το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που κράτησε σταθερή, συνεπή και ξεκάθαρη θέση από την αρχή της συζήτησης και όσον αφορά στο γενικό πολιτικό σκεπτικό, το οποίο το παρουσιάσαμε και χθες και σήμερα αναλυτικά εδώ στην Ολομέλεια και σε ό,τι έχει να κάνει με τον ίδιο τον εκλογικό νόμο που προτείνει η Κυβέρνηση. Όπως, λοιπόν, έχουμε κάνει σαφές από την αρχή, και επί της αρχής και επί των άρθρων εμείς τασσόμαστε υπέρ και υπερψηφίζουμε συγκεκριμένα άρθρα: Το άρθρο 1 για την ψήφο στα δεκαεπτά, το άρθρο 2 για την κατάργηση του μπόνους, το άρθρο 4 για τη διευθέτηση εδρών και περιφερειών και το άρθρο 5 για την ισχύς του νόμου από τις επόμενες εκλογές, αν συγκεντρώσει τις διακόσιες ψήφους. Καταψηφίζουμε το άρθρο 3, με το οποίο διατηρείται το πλαφόν 3% για την είσοδο ενός κόμματος στη Βουλή και ζητάμε από τους Βουλευτές να υπερψηφίσουν στην ονομαστική ψηφοφορία την τροπολογία που έχει καταθέσει για αυτό το ζήτημα το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Στρέφοντας τα πυρά της περισσότερο προς τη Νέα Δημοκρατία και προσπαθώντας να προσεταιριστεί το ΠΑΣΟΚ, η Κυβέρνηση προσπαθεί να προσδώσει στη διαμάχη για τον εκλογικό νόμο τον χαρακτήρα της αντιπαράθεσης ανάμεσα στο φως και στο σκότος. Έτσι, οι δυνάμεις που τάσσονται υπέρ του σχεδίου νόμου, υπηρετούν για την Κυβέρνηση την πρόοδο, ενώ όσοι την απορρίπτουν ή την κατακρίνουν, ταυτίζονται με τη συντήρηση. Είναι, όμως, έτσι; Η απάντηση από την πλευρά του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας είναι κατηγορηματικά «όχι». Ανεξάρτητα από τις διαφωνίες τους στα επιμέρους, η Κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα της Αντιπολίτευσης ταυτίζονται στο εξής βασικό: Το εκλογικό σύστημα θα πρέπει να υπηρετεί με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο την κυβερνητική και πολιτική σταθερότητα, ώστε να συνεχίζεται απρόσκοπτα, με τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση, η εφαρμογή μέτρων και πολιτικών που έχει ανάγκη το κεφάλαιο, και που, βέβαια, για αυτά θα ματώνει συνεχώς ο ελληνικός λαός. Αυτή η κοινή τους αντίληψη είναι η βάση για τα διάφορα παζάρια που γίνονται. Ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί τον εκλογικό νόμο, που προτείνει, ως καταλύτη για κυβερνήσεις συνεργασίας. Θεωρεί ότι και με αυτόν τον τρόπο διαχέεται σε περισσότερα κόμματα η ευθύνη για τη διεύθυνση και την άσκηση της αντιλαϊκής πολιτικής, που εφαρμόζει. Όλα αυτά, βέβαια, για να μεταφράζεται ευκολότερα και με μεγαλύτερη ευρύτητα η πολιτική συναίνεση σε συμφωνία, ανοχή και συνενοχή του λαού μας στην πολιτική, που τον τσακίζει. Αυτό εννοούν όταν μιλάνε για κοινωνική συνοχή και ειρήνη.
Ολοκληρώστε παρακαλώ.
Τελειώνω σε λίγο, κύριε Πρόεδρε. Μήπως, όμως, η Νέα Δημοκρατία έχει διαφορετική άποψη για τους σκοπούς που θα πρέπει να υπηρετεί ένας εκλογικός νόμος; Όχι, βέβαια. Το επαληθεύουν με όσα είπαν χθες και σήμερα οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Ο καημός τους - όπως και του ΣΥΡΙΖΑ - η πολιτική σταθερότητα, αποτυπωμένος στην άλλη όψη του ίδιου αντιλαϊκού νομίσματος. Και τα άλλα κόμματα εκφράζουν επιμέρους ενστάσεις στη βάση της αγωνίας τους για το κατά πόσο η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ διασφαλίζει την πολιτική σταθερότητα. Βέβαια, τους κατανοούμε, αφού οι θέσεις αυτές δεν είναι άσχετες με τις γενικότερες ανακατατάξεις, με τις διεργασίες και στον χώρο της λεγόμενης κεντροαριστεράς και την πρόθεσή τους για αναβάθμιση του ρόλου τους στην ανασύνθεση του πολιτικού συστήματος με το ένα ή το άλλο εκλογικό σύστημα. Κάτι αντίστοιχο, βέβαια, συμβαίνει και στον χώρο της λεγόμενης Δεξιάς, από τη Νέα Δημοκρατία έως τη Χρυσή Αυγή. Το ΚΚΕ, με σταθερότητα και συνέπεια, υπερασπίζεται τη θέση για απλή και ανόθευτη αναλογική. Η θέση αυτή περιέχεται και στην τροπολογία - προσθήκη που κατέθεσε στο κυβερνητικό νομοσχέδιο για τον εκλογικό νόμο, ζητώντας την καθιέρωση της απλής αναλογικής με κατάργηση του μπόνους των πενήντα εδρών και του πλαφόν του 3%. Ταυτόχρονα, όμως, θα συνεχίσουμε να αποκαλύπτουμε στον λαό τη σκοπιμότητα όλης αυτής της συζήτησης που έχει ανοίξει, τις διεργασίες που πυροδοτεί ή διευκολύνει για λογαριασμό πάντα της αστικής τάξης, των μακροπρόθεσμων συμφερόντων της. Το κυριότερο είναι να συνειδητοποιήσει ο λαός ότι όποιο σύστημα και αν ισχύσει, οι κυβερνήσεις που θα προκύπτουν, πολιτικομματικές ή μονοκομματικές, θα εφαρμόζουν πολιτικές και μέτρα σε βάρος του εάν δεν αλλάξει ριζικά η κατάσταση. Και όταν θα σηκώνει το κεφάλι ο λαός, θα του τη λένε και από πάνω, ότι ο ίδιος τους ψήφισε και ότι εκφράζουν αθροιστικά την πλειοψηφία, όπως γίνεται δηλαδή, μέχρι σήμερα. Σε αυτήν την αντιλαϊκή συγχορδία των αστικών κυβερνήσεων συνεργασίας, το μόνο σίγουρο είναι ότι το ΚΚΕ δεν πρόκειται να υποκύψει. Δεν πρόκειται ποτέ να προδώσουμε τα εργατικά λαϊκά συμφέροντα, να δώσουμε χέρι βοήθειας στους δυνάστες και εκμεταλλευτές του λαού με βάση τις πολιτικές που εφαρμόζουν. Το κλειδί για τον λαό δεν βρίσκεται στο εκλογικό σύστημα και κατ' επέκταση στην κάλπικη κάλπη και στην κυβερνητική εναλλαγή ίδιας κοπής, διαχειριστών, δηλαδή, της αντιλαϊκής πολιτικής, ανεξάρτητα εάν αυτή αφορά ένα, δύο ή περισσότερα κόμματα. Το κλειδί βρίσκεται στην οργάνωση της πάλης του λαού μέσα στους τόπους δουλειάς, στο σπάσιμο της φοβίας, της μοιρολατρίας, της λογικής των μειωμένων απαιτήσεων. Βρίσκεται στο ορμητικό πέρασμα του ελληνικού λαού πραγματικά στο προσκήνιο με ισχυροποίηση παντού του ΚΚΕ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από όλα τα προηγούμενα προκύπτει ένα ασφαλές συμπέρασμα: Στην Ελλάδα συγκρούονται δύο διαφορετικοί δρόμοι. Ο ένας είναι ο δρόμος της στήριξης της καπιταλιστικής ανάκαμψης που περνάει μέσα από τη διάλυση όλων όσων έχουν ακόμη μείνει όρθια από δικαιώματα, την ολόπλευρη στήριξη των μονοπωλιακών ομίλων, φυσικά, με βάση την πολιτική, την βαθύτερη εμπλοκή σε σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τον δρόμο αυτό, δυστυχώς, τον υπερασπίζονται όλα τα άλλα κόμματα παρά τις επιμέρους διαφορές και αντιθέσεις τους. Ο άλλος δρόμος είναι ο δρόμος της ανασύνταξης, του κινήματος της λαϊκής συμμαχίας, της σύγκρουσης με τη στρατηγική και με την εξουσία του κεφαλαίου και τις συμμαχίες τους. Είναι ο δρόμος υπεράσπισης των άμεσων και ζωτικών μελλοντικών συμφερόντων της εργατικής τάξης, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Είναι ο δρόμος που θα οδηγήσει στην απαλλαγή του λαού από τη ζωή χωρίς δικαιώματα, από τη ζωή με ψίχουλα, από την εκμετάλλευση, από τον κίνδυνο πολέμων, με τον λαό πραγματικά στην εξουσία αυτού του τόπου, ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει. Για αυτόν τον δρόμο παλεύει με συνέπεια και ανυποχώρητα το ΚΚΕ. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε. Τον λόγο έχει η κ. Γεννηματά, Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρωθυπουργέ, το κόλπο δεν έπιασε αυτήν τη φορά. Όλοι καταλαβαίνουν ότι παίζετε με την απλή αναλογική επειδή φοβάστε την απλή λογική, που τι λέει; Λέει, «Δεν μπορείτε, τα κάνατε μαντάρα». Ο ελληνικός λαός βιώνει κάθε μέρα, με τον χειρότερο τρόπο, στην καθημερινότητά του, τα αποτελέσματα των πολιτικών σας επιλογών και της ανικανότητάς σας. Ύφεση, ανεργία, λουκέτα στα μαγαζιά, επιδρομή φόρων, κατάρρευση των νοσοκομείων, κομμένες συντάξεις και κατάργηση του ΕΚΑΣ. Και την ίδια στιγμή έχουμε κόφτη, μόνιμη επιτροπεία και, βεβαίως, διαχείριση από τους εταίρους μας της δημόσιας περιουσίας, του δημόσιου πλούτου για έναν αιώνα. Όροι συνθηκολόγησης ηττημένου. Θα μιλούσατε, κύριε Πρωθυπουργέ, για απλή αναλογική εάν οι δημοσκοπήσεις σάς έδειχναν πρώτο κόμμα; Ούτε κατά διάνοια. Είναι βέβαιο αυτό. Όσο βλέπατε ότι υπάρχουν περιθώρια κοινωνικής εξαπάτησης, μια χαρά το αξιοποιήσατε το μπόνους. Τώρα - όπως, εξάλλου, ομολογήσατε και ο ίδιος σε μια πρόσφατη συνέντευξή σας - δεν έχετε πια σχέση ερωτική με τον λαό. Όμως, για άλλη μια φορά δεν είπατε όλη την αλήθεια, γιατί πουλάγατε, δήθεν, αριστερή τόλμη και γοητεία και τον ουρανό με τ' άστρα. Αυτό δεν λέγεται έρωτας. Αποπλάνηση ήταν. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Φέρνετε τώρα την απλή αναλογική ως αριστερό φερετζέ στις δεξιές πολιτικές που εφαρμόζετε. Μπορείτε να κάνετε τα πάντα μόνο και μόνο για να παρατείνετε την παραμονή σας στις ζεστές καρέκλες της εξουσίας. Και αυτό από μόνο του σας καθιστά επικίνδυνους, ικανούς να συνεχίσετε τα παιχνίδια και σε εξαιρετικά κρίσιμα θέματα που αφορούν τον πυρήνα της λειτουργίας του κράτους και του πολιτεύματος. Γιατί, ενώ δεν έχετε ούτε για τη συνταγματική αναθεώρηση καμμία σοβαρή επεξεργασμένη πρόταση, πετάτε χειροβομβίδες κρότου και λάμψης για εντυπωσιασμό και αντιπερισπασμό. Νομίζετε πως έτσι θα σταματήσουμε να συζητούμε για όλα αυτά που είπα πριν, γι' αυτά που ζει ο Έλληνας καθημερινά. Και δεν θα εκπλαγούμε, δυστυχώς, αν δούμε και στο θέμα αυτό πρόχειρες και ανεύθυνες επιλογές, που θα εξυπηρετούν, βέβαια, κατά τη δική σας λογική, τα μικροκομματικά συμφέροντά σας. Αλλά, έχουν γνώση οι φύλακες. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δυστυχώς για άλλη μία φορά συζητάμε ένα λάθος θέμα, σε λάθος χρόνο, με λάθος τρόπο. Όμως, τα λάθη δεν είναι απλά η καθημερινότητα, η ρουτίνα αυτής της Κυβέρνησης. Αποδείχτηκε ότι λάθος είναι αυτή η Κυβέρνηση. Και μπορεί να περνάτε, κύριε Τσίπρα, όμορφα στην εικονική πραγματικότητα του παράλληλου σύμπαντος στο οποίο βρίσκεστε το τελευταίο διάστημα, αλλά η χώρα βρίσκεται σε ένα ιστορικό μεταίχμιο. Και, δυστυχώς, έχει την ατυχία να έχει στο τιμόνι την Κυβέρνησή σας, μια κυβέρνηση αβάσταχτης ελαφρότητας. Κύριε Πρωθυπουργέ, κάποια στιγμή πρέπει, επιτέλους, να αποκτήσετε επαφή με τη γη. Και οι τρέχουσες εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή δεν αφήνουν περιθώρια για άλλα τεχνάσματα και τακτικισμούς. Λοιπόν, για να τελειώνουμε, μην αναζητάτε σε εμάς συνενόχους για τα τερτίπια σας. Ψάξτε αλλού θηράματα για την παγίδα. Γιατί πρόκειται για τέχνασμα - για να μην πω πιο βαριά λέξη, κύριε Πρωθυπουργέ - να βάζετε τον αρμόδιο Υπουργό να περιφέρει εξαγγελίες για μικρότερο μπόνους, για αναλογικότερο σύστημα και στην ίδια βάση εσείς να με διαβεβαιώνετε ότι επιδιώκετε να βρείτε ευρύτερη συνεννόηση και μαζί μας και με το Ποτάμι και με τη Νέα Δημοκρατία για ένα μικρότερο μπόνους, για ένα σύστημα απλής αναλογικής. Και μετά από λίγες μέρες θυμηθήκατε - λέει - τα ιερά και τα όσια της Αριστεράς και με διαδικασία fast track φέρατε ένα αποσπασματικό νόμο, ξεκομμένο απόλυτα από ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για τις αναγκαίες αλλαγές που χρειάζονται στο πολιτικό σύστημα. Πάλι άλλα λέτε και άλλα κάνετε. Όμως, τώρα έρχεστε και μας «ζητάτε και τα ρέστα». Και μην ξαναπείτε για την πρόταση νόμου του ΠΑΣΟΚ. Να τελειώνουμε με αυτήν την «καραμέλα». Εσείς την απορρίψατε δύο φορές πέρυσι, εσείς πρέπει να απολογηθείτε. Εμείς πολύ απλά, με τη νέα μας πρόταση, προχωράμε μπροστά. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Ήταν πολύ χαρακτηριστικό αυτό που είπε νωρίτερα ο κ. Θεοδωράκης για το τι συνέβη στο Προεδρικό Μέγαρο στις 24 Ιουλίου του 2015, όταν σας είπαμε να μην πάτε σε εκλογές, να πατήσει η χώρα σε στέρεο έδαφος, να ξεκινήσει η συζήτηση για το χρέος και να εξασφαλίσει αυτή η Βουλή, που έχει τόσο μεγάλη συναίνεση - πέντε κόμματα και διακόσιους πενήντα Βουλευτές - ότι οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με ένα αναλογικότερο σύστημα και με σπάσιμο των μεγάλων περιφερειών. Και μας απαντήσατε τότε: «Δεν θα αιφνιδιάσω κανέναν. Θα συζητήσουμε και θα συνεννοηθούμε για όλα». Τόσο μεγάλη είναι η αξιοπιστία σας, κύριε Πρωθυπουργέ! Ο λόγος σας συμβόλαιο! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Και τώρα να τελειώνουμε και με το δεύτερο παραμύθι. Εσείς και όχι εμείς κάνετε χαρούμενο τον κ. Μητσοτάκη. Γιατί με την πολιτική σας και την ανικανότητά σας διευκολύνετε τη Δεξιά παλινόρθωση. Με την άρνησή σας να συζητήσουμε μια ολοκληρωμένη πρόταση, έτσι όπως την καταθέσαμε, χαρίζετε στον επόμενο επίδοξο μνηστήρα της εξουσίας, πενήντα έδρες μπόνους ανεξάρτητα από το ποσοστό που θα φέρει. Μήπως πρέπει να το ξανασκεφτείτε, έστω και την τελευταία στιγμή; Μπορούσατε, κύριε Πρωθυπουργέ, να έχετε συμφωνήσει. Μπορούσατε να έχετε διακόψει τη διαδικασία και να συζητήσουμε σοβαρά, για να καταλήξουμε με ευρύτατη συνεννόηση γύρω από τις ολοκληρωμένες αλλαγές που έπρεπε να γίνουν στο εκλογικό σύστημα. Σας είπαμε: «Μη φέρετε αποσπασματικές ρυθμίσεις, μη φέρετε ρυθμίσεις με δόσεις. Δεν θα το στηρίξουμε». Το ξέρατε. Ξέρατε εξ αρχής πού οδηγείτε τα πράγματα. Εκτός κι αν πρόκειται για δέσμευσή σας από το κυβερνητικό σύμφωνο συμβίωσης που έχετε με τον εταίρο σας τον κ. Καμμένο ή δεσμεύσεις στο άλλο πολιτικό σας φλερτ, που όλο και περισσότερο όλοι καταλαβαίνουν, με μέρος της Νέας Δημοκρατίας, που σας έχει κόψει και τη λαλιά και δεν έχετε πει τίποτα όλα αυτά τα χρόνια για την περίοδο 2004-2009. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ΠΑΣΟΚ έχει επεξεργαστεί και καταθέσει μια συνεκτική, εναλλακτική και ολοκληρωμένη πρόταση για τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στον εκλογικό νόμο. Αυτή η πρόταση υπηρετεί τον στόχο της αναλογικής εκπροσώπησης, την ισοτιμία της ψήφου και τον σεβασμό στην ετυμηγορία του ελληνικού λαού. Ευνοεί τόσο τον διάλογο και τη συνεννόηση, όσο και την κυβερνησιμότητα, τη δυνατότητα να υπάρξουν προγραμματικές συγκλίσεις, για να μπορέσει επιτέλους η χώρα να βγει από τα μνημόνια. Γιατί δεν θα βγάλουν τη χώρα από τα μνημόνια ούτε ο κ. Τσίπρας ούτε ο κ. Μητσοτάκης! Κανένας μόνος του δεν μπορεί κι ας λένε τώρα ό,τι θέλουν! Η χώρα θα σταθεί στα πόδια της μόνο μέσα από εθνική συνεννόηση και εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης. Και με την ευκαιρία να επαναλάβω για μια ακόμη φορά ότι η θέση του ΠΑΣΟΚ και της Δημοκρατικής Συμπαράταξης για τα θέματα κυβερνητικών συνεργασιών είναι σαφής, δεδομένη και αδιαπραγμάτευτη και κατά τη γνώμη μου, εκφράζει και τη βούληση του ελληνικού λαού: Ισχυρή κυβέρνηση εθνικής συνεννόησης, ευρείας πολιτικής συνεργασίας όλων των φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων που θα υπηρετήσουν την εθνική γραμμή που έχει ανάγκη η χώρα. Θα αντιμετωπίσει αυτή η Κυβέρνηση και όλες τις παθογένειες και τις στρεβλώσεις που προκάλεσαν και οδήγησαν στην κρίση. Το ξεκαθαρίζω, λοιπόν, για να μη γίνει κανένα λάθος: Η λεηλασία της δημοκρατικής παράταξης τελείωσε, ανήκει στο παρελθόν και όποιος σκέφτεται τον εαυτό του Υπουργό με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη «τσόντα» είτε του ΣΥΡΙΖΑ είτε της Νέας Δημοκρατίας, καλά θα κάνει να βρει από τώρα χώρο στα ψηφοδέλτιά τους. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η πρότασή μας παρουσιάστηκε πολύ αναλυτικά και από τον εισηγητή μας, αλλά και απ' όλους τους Βουλευτές μας και ενισχύει τη διαφάνεια και την αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος. Συνοπτικά περιλαμβάνει τις εξής θέσεις: Πρώτον, την κατάργηση του μπόνους μέχρι το ποσοστό 42%, έτσι ώστε να εφαρμοστεί η απλή αναλογική και να χτυπηθούν τα πλαστά διλήμματα του μικρού δικομματισμού. Δεύτερον, αν ένα κόμμα ή συνασπισμός κομμάτων υπερβεί το ποσοστό του 42%, τότε και μόνο μπορεί να ενεργοποιείται ένα μικρότερο μπόνους είκοσι πέντε έως τριάντα εδρών. Μ' αυτή την πρόβλεψη σεβόμαστε την ετυμηγορία του ελληνικού λαού στην περίπτωση που θέλει ένα κόμμα να κυβερνήσει αυτοδύναμο. Αν, όμως, δεν εκφραστεί αυτή η βούληση, τότε θα πρέπει να μάθουμε επιτέλους σ' αυτή τη χώρα να συνεργαζόμαστε. Τρίτον, την κατάτμηση των μεγάλων εκλογικών περιφερειών, ώστε να ενισχυθεί επιτέλους η διαφάνεια, να αποτρέπονται τα φαινόμενα διαπλοκής. Εγώ αναρωτιέμαι: Μπορεί άραγε να ισχυριστεί σήμερα η Κυβέρνηση ότι είναι μικρό ζήτημα το ζήτημα των περιφερειών και το αφήνει έξω από τις ρυθμίσεις που έχει φέρει, ένα κόμμα που είχε «σημαία» το χτύπημα της διαπλοκής και τη διαφάνεια; Πόσο αριστερή αντίληψη είναι αυτή; Πόση σχέση έχει με τις αρχές της Αριστεράς; Τέταρτον, τη διατήρηση του ορίου εισόδου ενός κόμματος στη Βουλή στο 3%. Πρέπει να αποφύγουμε την πολυδιάσπαση και τον κατακερματισμό. Το 3% είναι ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά σ' όλη την Ευρώπη. Πέμπτον, την ψήφο στα δεκαεπτά. Το ΠΑΣΟΚ ήταν αυτό που καθιέρωσε την ψήφο στα δεκαοκτώ και μετά από τριάντα πέντε χρόνια πιστεύω πως η νεολαία μας έχει τη δυνατότητα και την πληροφόρηση να αποφασίζει, να παίρνει τις δικές της πολιτικές αποφάσεις και να κάνει τις δικές της επιλογές. Έκτον, τη δυνατότητα ψήφου για την ομογένεια, αλλά και για τους Έλληνες κατοίκους του εξωτερικού, γιατί στον εκλογικό νόμο που σε λίγο θα ψηφίσετε - όσοι τον ψηφίσετε - αδιαφορείτε προκλητικά για το δικαίωμα ψήφου και των ομογενών, αλλά και όλων αυτών των εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, κατά κύριο λόγο νέων επιστημόνων, που έφυγαν από τη χώρα στα χρόνια της κρίσης. Δεν έχουν δικαίωμα αυτοί να εκφράσουν την άποψή τους, να κάνουν τη δική τους πολιτική επιλογή για το πώς πρέπει να κυβερνηθεί η χώρα, πολύ περισσότερο για να μπορέσουν να επιστρέψουν πίσω; Η ολοκληρωμένη πρότασή μας είναι μια πράξη ευθύνης, πρόταση χωρίς κόλπα και τυχοδιωκτισμούς και μικροκομματικά παιχνίδια, όπως αυτά εξελίσσονται από τη Νέα Δημοκρατία και τον ΣΥΡΙΖΑ, πρόταση που θα μπορούσε πραγματικά να αποτελέσει βάση διαλόγου για να βρούμε μια ευρύτερη στήριξη και συνεννόηση γύρω από τις αναγκαίες αλλαγές που πρέπει να γίνουν στον εκλογικό νόμο, ένα σύστημα ολοκληρωμένο και λειτουργικό και όχι μεμονωμένες διατάξεις σε δόσεις. Η Κυβέρνηση προσπάθησε απεγνωσμένα και απέτυχε να παγιδεύσει τις πολιτικές δυνάμεις με πλαστά διλήμματα. Τα πραγματικά διλήμματα, όμως, είναι σαφή και αφορούν και τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Δημοκρατία. Τα διλήμματα τα έχουν μπροστά τους ο κ. Τσίπρας και ο κ. Μητσοτάκης, που λειτουργούν όλο και περισσότερο ως οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Λειτουργούν συμπληρωματικά. Προσπαθούν τώρα με εκλογομάγειρες, με εκλογικές εμμονές, με μικροκομματικά παιχνίδια να σημαδέψουν τα χαρτιά των πολιτικών εξελίξεων. Εμείς, όμως, δεν γίναμε μέρος των διακοσίων για να ψηφίσουμε. Δεν θα γίνουμε μέρος των διακοσίων που θα ξεψηφίζουν το επόμενο διάστημα. Συνεννοηθήκαμε; Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, επιχειρήθηκε από πολλές πλευρές μεγάλη σπέκουλα αναφορικά με τη θέση του ΠΑΣΟΚ. Τι να κάνουμε; Κάποιοι σε αυτόν τον τόπο ξέρουν να κάνουν πολιτική μόνο με τρολς και με σπέκουλα. Δεν μας αγγίζουν τα τρολαρίσματα. Εμάς μας ενδιαφέρει ότι όλο και περισσότερο διευρύνεται ο κύκλος των σκεπτόμενων Ελλήνων που έχει μάτια για να βλέπει και αυτιά για να ακούει. Και γνωρίζουν ότι το ΠΑΣΟΚ έχει μία και μόνη γραμμή, την εθνική συνεννόηση για να βγει η χώρα από την κρίση. Είναι ιστορικές οι ευθύνες σας, κύριε Πρωθυπουργέ και κύριε Αρχηγέ της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, καθώς αποδεικνύετε με τις πράξεις σας και τη συμπεριφορά σας ότι δυστυχώς κανένα μάθημα δεν πήρατε όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης. Business as usual. Κοκορομαχίες και μικροκομματικά παιχνίδια. Τίποτα δεν άλλαξε. Μόνο σας ενδιαφέρον το πάπλωμα και η εξουσία. Έτσι, απαξιώνετε ακόμα περισσότερο την πολιτική και τους πολιτικούς στα μάτια των πολιτών. Η επίτευξη των στόχων της χώρας προϋποθέτει μια άλλη πολιτική κουλτούρα. Και το ΠΑΣΟΚ στο μέτρο που του αναλογεί κάνει πράξη αυτή τη νέα αντίληψη για την πολιτική. Γιατί το στοίχημα για να βγούμε από την μέγγενη της κρίσης είναι εθνικό, είναι πάνω από παρατάξεις και χρώματα. Αφορά όλους τους Έλληνες και το δικαίωμα που έχουν να ελπίζουν ξανά και να νιώσουν ξανά υπερήφανοι. Γι' αυτό, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τους χρωστάμε να χτίσουμε γέφυρες και όχι μέτωπα διχασμού. Αυτό όμως δεν μπορεί να είναι μια πέτσινη υπόσχεση. Αυτό αφορά μια νέα πραγματικότητα που χτίζεται μέσα από τη συνεννόηση, τον διάλογο και την υπηρέτηση μιας εθνικής γραμμής. Αυτή είναι για εμάς η απλή, άδολη, ανόθευτη, πατριωτική λογική και αυτήν υπηρετούμε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Ας μην κοιτούν, λοιπόν, σε εμάς για δεκανίκι και για άλλοθι, ούτε για πρόθυμους ηλίθιους. Σε εμάς να ξανακοιτάξετε όταν θα μπορείτε να μας κοιτάξετε στα μάτια. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ, κυρία Γεννηματά. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας κ. Μητσοτάκης.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πριν από σαράντα δύο χρόνια τέτοιες μέρες η επτάχρονη δικτατορία κατέρρεε μετά το προδοτικό πραξικόπημα στην Κύπρο και την τουρκική εισβολή και η δημοκρατία στη χώρα μας επανήλθε. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μεθοδικά και αποφασιστικά οδήγησε τη χώρα στην Ευρώπη, στην πολιτική σταθερότητα, στην ανάπτυξη, στη δημοκρατία. Η Μεταπολίτευση ήταν γεγονός. Η ενότητα του λαού, η στιβαρή ηγεσία και η αξιοπιστία υπήρξαν οι αναγκαίες προϋποθέσεις για να κάνει η χώρα αυτό το μεγάλο δημοκρατικό άλμα. Και είναι οι ίδιες προϋποθέσεις που χρειαζόμαστε και σήμερα για να βγούμε από την κρίση και τα μνημόνια, να αφήσουμε πίσω μας τον φόβο, την αβεβαιότητα και τη μοιρολατρία. Σήμερα χρειαζόμαστε αλήθεια και εμπιστοσύνη. Χρειαζόμαστε ενότητα, αξιόπιστη, σοβαρή ηγεσία με όραμα και σχέδιο, πρωτίστως για να κρατήσουμε τη χώρα μας φάρο ασφάλειας και σταθερότητας στην ταραγμένη περιοχή μας. Μιλάμε συχνά όλοι μας για τη νέα Μεταπολίτευση, η οποία θα σηματοδοτήσει την τομή από το χθες. Οι αξίες, όμως, που ενέπνευσαν μια προηγούμενη γενιά ηγετών να δώσουν το δικό τους αγώνα για τη δημοκρατία και την ελευθερία είναι σήμερα περισσότερο παρά ποτέ επίκαιρες. Όσοι είμαστε ταγμένοι στην υπηρεσία του δημόσιου συμφέροντος δεν πρέπει να λησμονούμε ότι ο σκοπός μας είναι ένας: να βελτιώνουμε τη ζωή των πολιτών, να τους αφήνουμε ελεύθερους να αναπτύσσουν τα ταλέντα τους και τις ικανότητές τους, να φέρουμε ξανά στην επιφάνεια τον πατριωτισμό, την επιχειρηματικότητα, το κέφι για δουλειά. Να αφήσουμε πίσω μας όλες τις παθογένειες που μας έφεραν ως εδώ. Να ξαναδώσουμε ελπίδα και προοπτική σε όλους τους Έλληνες. Η εξουσία, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι μέσο για να πετύχουμε αυτούς τους σκοπούς. Και οι θεσμικές πρωτοβουλίες που αποσκοπούν στην ενίσχυση των αρχών της δημοκρατίας δεν μπορούν να υποκύπτουν στον παραμορφωτικό φακό της κομματικής ιδιοτέλειας, διότι τότε υπονομεύουν τον ακρογωνιαίο λίθο πάνω στον οποίο εδράζεται το οικοδόμημα κάθε δημοκρατικής πολιτείας, την εμπιστοσύνη μεταξύ πολιτών και πολιτικών. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κάθε πολιτική πρωτοβουλία κρίνεται όχι μόνο από την ουσία της, αλλά και από τα κίνητρα αυτού που την προτείνει. Πραγματικά δεν νομίζω ότι υπάρχει σήμερα πολίτης σε αυτήν τη χώρα ο οποίος να έχει οποιαδήποτε αμφιβολία, κύριε Τσίπρα, για τις πραγματικές σκοπιμότητες που έχει η Κυβέρνηση προτείνοντας τον συγκεκριμένο εκλογικό νόμο στη Βουλή των Ελλήνων. Βλέπετε ότι οδεύετε προς μια βαριά ήττα στις επόμενες εκλογές και θέλετε να μαγειρέψετε τον εκλογικό νόμο για να δυσχεράνετε τον σχηματισμό κυβερνητικής πλειοψηφίας από τη Νέα Δημοκρατία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αυτά είναι τα πραγματικά σας κίνητρα. Και σήμερα γινόμαστε μάρτυρες ενός κυνικού τακτικισμού από μια Κυβέρνηση και από έναν Πρωθυπουργό, οι οποίοι, ενώ απέτυχαν, το μόνο που τους ενδιαφέρει πια είναι να αποτύχει και η χώρα μαζί τους. Επειδή δεν μπορούν να κυβερνήσουν, θέλουν ακυβερνησία συνολικά. Επειδή δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τα μεγάλα προβλήματα τα οποία οι ίδιοι χειροτέρευσαν, παίζουν παιχνίδια με τους θεσμούς και υπονομεύουν την πολιτική σταθερότητα. Επειδή ξέρουν ότι οποτεδήποτε κι αν γίνουν εκλογές θα ηττηθούν κατά κράτος από τη Νέα Δημοκρατία, προσπαθούν να καταστήσουν τον σχηματισμό της επόμενης κυβέρνησης όμηρο του ΣΥΡΙΖΑ. Επειδή γνωρίζουν ότι δεν έχουν ουσιαστικά καμμία δυνατότητα πολιτικής ανάκαμψης, μαγειρεύουν τους κανόνες του παιχνιδιού για να διατηρήσουν πρόσβαση στην εξουσία ακόμα κι από θέση μειοψηφίας. Επειδή σίγουρα δεν ενδιαφέρονται καθόλου για την αναβάθμιση του πολιτικού συστήματος και της ποιότητας της δημοκρατίας, φέρνουν έναν εκλογικό νόμο, ο οποίος το τελευταίο που κάνει, κύριε Τσίπρα, είναι να αντιμετωπίζει τις πραγματικές και αναγνωρισμένες παθογένειες του πολιτικού συστήματος. Σας το λέμε λοιπόν καθαρά. Δεν θα περάσει. Αυτό το εκλογικό σύστημα το οποίο φέρατε δεν θα ισχύσει στις επόμενες εκλογές. Τα δημοκρατικά αντανακλαστικά της Βουλής των Ελλήνων θα αποτρέψουν τα σχέδιά σας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αυτός ο πολιτικός κυνισμός με στοιχεία δολιότητας θα βρει απέναντί του μια συμμαχία δημοκρατικών δυνάμεων, οι οποίες, παρά τις όποιες διαφορές τους, θα αντιταχθούν στην προσπάθειά σας να υπονομεύσετε την πολιτική σταθερότητα και να οδηγήσετε τη χώρα σε ακυβερνησία. Αρκετή ζημιά, κύριε Τσίπρα, έχετε κάνει στην οικονομία. Δεν θα σας επιτρέψουμε να διαβρώσετε και να αλώσετε το θεσμικό υπόστρωμα της πολιτικής ζωής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξέρω ότι αρκετοί πολίτες βρίσκουν την ιδέα της απλής αναλογικής ελκυστική. Θεωρούν ότι είναι ένα εκλογικό σύστημα το οποίο αποτυπώνει με δικαιότερο τρόπο την έννοια της λαϊκής κυριαρχίας. Θα επιχειρήσω σήμερα με την ομιλία μου να τους πείσω ότι δεν έχουν δίκιο και να αποκρούσω τα επιχειρήματα υπέρ της απλής αναλογικής, γιατί η απλή αναλογική, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι απειλή για τη Νέα Δημοκρατία. Είναι απειλή για την ίδια τη δημοκρατία. Και θα ξεκινήσω τη συζήτηση…
Ήσυχα, παρακαλώ.
Μη φωνασκείτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Πολλοί από εσάς δεν θα ήσασταν σ' αυτήν την Αίθουσα, αν δεν υπήρχε το μπόνους των πενήντα εδρών.
Παρακαλώ.
Θα ξεκινήσω με την παρατήρηση ότι η συζήτηση για την αλλαγή του εκλογικού νόμου…
Κάντε ησυχία, παρακαλώ.
Κάντε ησυχία. Μπορεί να μάθετε και κάτι. Η συζήτηση για την αλλαγή του εκλογικού νόμου βρίθει από πραγματολογικές αλλά και ιστορικές ανακρίβειες. Και είναι πραγματικά χρήσιμο στον δημόσιο διάλογο να αποκαταστήσουμε την αλήθεια. Αλήθεια πρώτη. Σε αντίθεση με την κρατούσα άποψη δεν υπάρχει μπόνους πενήντα εδρών για το πρώτο κόμμα. Και το ξέρετε πολύ καλά αυτό. Το πρώτο κόμμα δεν παίρνει ποτέ πενήντα έδρες παραπάνω από όσες θα έπαιρνε αν ίσχυε η απλή αναλογική κατανομή των εδρών. Το πραγματικό μπόνους κυμαίνεται μεταξύ είκοσι πέντε και τριάντα πέντε εδρών. Με άλλο λόγια, το μπόνους το οποίο συζητάμε σήμερα είναι 10% των συνολικών εδρών του Κοινοβουλίου. Αυτό είναι το μπόνους. Αλήθεια δεύτερη: Όσες φορές εφαρμόστηκε, κύριε Τσίπρα, η απλή αναλογική στη χώρα μας η εμπειρία ήταν μάλλον τραυματική και νομίζω ότι μια σύντομη ιστορική ανασκόπηση είναι εξαιρετικά διαφωτιστική. Λοιπόν, από τα μέσα της δεκαετίας του 1920 ως τις αρχές της δεκαετίας του 1950 εφαρμόστηκε απλή αναλογική σχεδόν σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις, με εξαίρεση το '28, το '33 και το '35. Ξέρετε πόση ήταν η μέση ζωή των κυβερνήσεων της απλής αναλογικής; Μόλις έξι μήνες. Το '26 δεν μπορούσε να σχηματιστεί κυβέρνηση. Οδηγηθήκαμε σε οικουμενική κυβέρνηση, η οποία διαλύθηκε, μη μπορώντας να αντιμετωπίσει το προσφυγικό ζήτημα. Ήρθε ο Ελευθέριος Βενιζέλος με άλλο εκλογικό σύστημα, πλειοψηφικό, και η μόνη κυβέρνηση του Μεσοπολέμου η οποία εξέτισε τη θητεία της, ήταν αυτή η κυβέρνηση, κύριε Τσίπρα, του Ελευθερίου Βενιζέλου. Και όταν το '32 ξαναήρθε η απλή αναλογική, ξαναμπήκαμε σε περιπέτειες και φτάσαμε τελικά στη δικτατορία της 4ης Αυγούστου. Και το '46, όταν έγιναν εκλογές με απλή αναλογική, ξέρετε πόσες κυβερνήσεις έδωσε αυτή η Βουλή, στην οποία δεν συμμετείχε καν η Αριστερά; Δέκα διαφορετικές κυβερνήσεις έδωσε η απλή αναλογική και όταν το '50 εφαρμόστηκε πάλι, είχαμε άλλες τρεις κυβερνήσεις. Αυτή, λοιπόν, είναι η ιστορία της απλής αναλογικής, γυρνώντας αρκετά χρόνια πίσω. Αλλά δεν μπορώ ως Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας να μη θυμηθώ και το '89. Τότε, που για να ανατραπεί η πορεία νίκης της Νέας Δημοκρατίας, δύο μήνες πριν τις εκλογές, κάποιοι θυμήθηκαν την απλή και άδολη αναλογική. Δύο μήνες πριν τις εκλογές! Το αποτέλεσμα ποιο ήταν; Τρεις εκλογικές αναμετρήσεις, για να φτάσει…
Ποιοι;
Ποιοι ήταν ξέρετε. Κάποιοι μετακόμισαν στον δικό σας πολιτικό χώρο. Γιατί εκπλήσσεστε; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τελικά σχηματίστηκε αυτοδύναμη κυβέρνηση, μόνο όταν η Νέα Δημοκρατία έφτασε στο 47% και αυτή με μία έδρα. Αλήθεια τρίτη και πιο σημαντική: Η εφαρμογή της απλής αναλογικής. Το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα, με την υφιστάμενη κατανομή των δυνάμεων καθιστά εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατο, τον σχηματισμό σταθερής κυβέρνησης. Τι θα γινόταν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν ίσχυε η απλή αναλογική τον Σεπτέμβριο του 2015; Για πάμε να δούμε λίγο τι θα συνέβαινε. Θα είχατε κατ' αρχάς εκατόν δεκατέσσερις έδρες, γι' αυτό σας είπα ότι αρκετοί από εσάς δεν θα ήσασταν στη Βουλή. Η Νέα Δημοκρατία θα είχε ενενήντα. Τα δύο κόμματα τα οποία σε καμμία περίπτωση δεν θα έμπαιναν σε κάποιο κυβερνητικό σχήμα θα είχαν σαράντα και τα υπόλοιπα τέσσερα κόμματα πενήντα έξι έδρες, είκοσι η Δημοκρατική Συμπαράταξη, δεκατρείς το Ποτάμι, δώδεκα οι ΑΝΕΛ, έντεκα η Ένωση Κεντρώων. Πώς θα σχηματιζόταν ακριβώς κυβέρνηση, κύριε Τσίπρα, με τέσσερα, ενδεχομένως πέντε, κόμματα; Θα χρειαζόσασταν τέτοια συνεργασία για να σχηματίσετε κυβέρνηση ή κυβέρνηση μεταξύ των δύο πρώτων κομμάτων με Αξιωματική Αντιπολίτευση τη Χρυσή Αυγή. Είναι προφανές: απλή αναλογική σημαίνει ακυβερνησία, σημαίνει πολιτική αστάθεια, σημαίνει αναταραχή. Πώς μας το είπατε, κύριε Τσίπρα; «Μεγάλη αναταραχή, υπέροχη κατάσταση» μας είπατε, επαναλαμβάνοντας τη ρήση του Μάο. Αυτόν τον σκοπό υπηρετεί πλήρως η πρότασή σας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Μπορείτε να μας ασκήσετε κριτική για πολλά πράγματα, αλλά η Νέα Δημοκρατία υπήρξε πάντα υποστηρικτής της ενισχυμένης αναλογικής. Δεν το κρύψαμε. Εμείς πιστεύουμε ότι χρειαζόμαστε ένα εκλογικό σύστημα το οποίο να προάγει και την αντιπροσωπευτικότητα αλλά να διασφαλίζει και την κυβερνησιμότητα. Και ξέρετε, σε αντίθεση μ' εσάς και με κάποιους άλλους βέβαια, δεν προσαρμόσαμε τις απόψεις μας στις πολιτικές συγκυρίες. Περάσαμε δύσκολες στιγμές κι εμείς ως παράταξη από το '74 και μετά. Ούτε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ούτε ο Γεώργιος Ράλλης ούτε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ούτε ο Κώστας Καραμανλής ούτε ο Αντώνης Σαμαράς σκέφτηκαν ποτέ να αλλάξουν τον εκλογικό νόμο για να αποκομίσουν κομματικά οφέλη. Και μπορούσαν να το κάνουν. Και πολύ εύκολα μάλιστα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αλλά δεν το έκαναν. Ξέρετε γιατί; Γιατί η Νέα Δημοκρατία ήταν και παραμένει, κάτι άγνωστο σ' εσάς, ένα κόμμα αρχών και αξιών. Ο πολιτικός αμοραλισμός που επιδεικνύετε σήμερα με την πρότασή σας συνιστά ακόμα μια απόδειξη γιατί το δήθεν ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς είναι μια πομφόλυγα. Οι προηγούμενοι νόμοι μπορείτε να ισχυριστείτε ότι ναι, φτιάχτηκαν για να βοηθήσουν μια αδύναμη πλειοψηφία να κυβερνήσει, αλλά το σημερινό σας σχέδιο έχει σκοπό να αφαιρέσει από την πλειοψηφία τη δυνατότητα να κυβερνήσει. Τα συστήματα της ενισχυμένης αναλογικής έχουν ένα μεγάλο πλεονέκτημα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παράγουν κυβερνητική σταθερότητα, είτε σας αρέσει είτε όχι. Το μπόνους δεν είναι υπονόμευση της λαϊκής κυριαρχίας, είναι ένας σεβασμός στη βούληση των πολιτών για το ποιος τελικά επιθυμούν να τους κυβερνήσει. Η απλή αναλογική από την άλλη, σας το είπαν και άλλοι ομιλητές, οδηγεί τελικά σε τόσο ετερόκλητες συμμαχίες που καθιστούν την άσκηση αποτελεσματικής διακυβέρνησης περίπου αδύνατη. Σε μια εποχή που χρειάζεται, κύριε Τσίπρα, αποφασιστικότητα και κυβερνητική συνοχή για να υλοποιούνται γρήγορα δύσκολες αποφάσεις η απλή αναλογική θα παράγει ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα: παράλυση, αστάθεια και τελικά βραχύβιες κυβερνήσεις. Για πείτε μου ποιος θα έρθει να επενδύσει σε μια χώρα, όταν δεν θα γνωρίζει ποιος είναι ο ορίζοντας ζωής μιας κυβέρνησης και τι εχέγγυα ασφάλειας παρέχονται στους πολίτες, όταν μια ετερόκλητη κυβερνητική συμμαχία με τέσσερα ή πέντε κόμματα θα χρειαστεί, κύριε Τσίπρα, να αντιμετωπίσει μια μεγάλη γεωπολιτική κρίση; Με την απλή αναλογική η πολιτική διαδικασία εκφυλίζεται σε ένα αλισβερίσι πιέσεων και εκβιασμών και πολλοί - δεν αμφιβάλλω γι' αυτό - θα μπουν στον πειρασμό να ράψουν για τον εαυτό τους κοστούμι ρυθμιστή πάνω στα διαλυμένα ερείπια της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος. Και τα κυβερνητικά σχήματα αντί να προωθούν την συναίνεση - θα μιλήσω στη συνέχεια για τη συναίνεση - οδηγούν σε κυβερνήσεις ελάχιστου κοινού παρονομαστή. Αλλά ποιος είναι αυτός ο ελάχιστος κοινός παρονομαστής; Είναι προγραμματική συμφωνία ή είναι η μοιρασιά της εξουσίας με όρους ανατολίτικου παζαριού; Στην θεωρία η απλή αναλογική εμφανίζεται ως η αποθέωση της λαϊκής κυριαρχίας. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι ο ασφαλέστερος τρόπος υπονόμευσής της. Για να δούμε τι γίνεται στην Ευρώπη. Υπάρχουν υποστηρικτές της απλής αναλογικής πουθενά στην Ευρώπη σήμερα και δεν τους γνωρίζουμε; Ακόμα και στην Ιταλία, κύριε Τσίπρα, τη διαχρονική πρωταθλήτρια της απλής αναλογικής, μετά από εμπειρία πολλών δεκαετιών, δεκάδων κυβερνήσεων, οι οποίες έπεφταν η μια μετά την άλλη ο κ. Ρέντσι, σοσιαλδημοκράτης κατά τα άλλα, άλλαξε τον εκλογικό νόμο και υπάρχει ενισχυμένη αναλογική στην Ιταλία. Και σήμερα στην Ιταλία εάν το πρώτο κόμμα πάρει 40%, θα πάρει περίπου 54% των εδρών, δηλαδή μπόνους ογδόντα οκτώ έδρες στις εξακόσιες τριάντα, περισσότερο από αυτό το οποίο έχουμε εμείς σήμερα. Η επιλογή σας, λοιπόν, κύριε Τσίπρα, να εισηγηθείτε την απλή αναλογική είναι ιδιοτελής, είναι ατεκμηρίωτη και είναι και ανιστόρητη. Και βέβαια, δεν γίνεται και σε έναν χρόνο ο οποίος είναι πολιτικά ουδέτερος, σε ένα περιβάλλον μειωμένης πολιτικής καχυποψίας, απαραίτητη προϋπόθεση για να διαμορφωθούν ευρύτερες συναινέσεις. Πόσο πολιτικά έντιμο είναι, κύριε Τσίπρα, να αλλάζετε τους κανόνες του παιχνιδιού τώρα που δεν σας βολεύουν; Υπάρχει μεγαλύτερη ομολογία ήττας σε επερχόμενες εκλογές από την αλλαγή του εκλογικού νόμου; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και αφού κόπτεστε τόσο πολύ για την απλή αναλογική, αφού πηγάζει από μια βαθιά ιδεολογική πίστη στην ορθότητα του συστήματος, γιατί δεν την αλλάξατε, αλήθεια, στην πρώτη σας θητεία; Ιδίως - προσέξτε - υπήρχε σχετική κατατεθειμένη πρόταση από άλλο κόμμα και μάλλον θα περνούσε κιόλας. Γιατί δεν το κάνατε λοιπόν; Γιατί πήγατε σε εκλογές με το ισχύον σύστημα; Διότι ξέρατε πολύ καλά ότι το μπόνους σας βόλευε τον Σεπτέμβριο, γι' αυτό και δεν αλλάξατε τον εκλογικό νόμο. Αυτός είναι ο ορισμός, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, του πολιτικού τυχοδιωκτισμού, ούτε ιδεολογία, ούτε τίποτε άλλο, κυνικός τυχοδιωκτισμός, πολιτικός αμοραλισμός. Βλέπω δίπλα σας τον Υπουργό Εσωτερικών, ο οποίος εισηγείται αυτό το νομοσχέδιο. Καταλαβαίνω τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται. Μας είχε πει πριν από ένα μήνα ότι απλή αναλογική σημαίνει ακυβερνησία και αναγκάστηκε στο πλαίσιο των δικών σας τοποθετήσεων να αλλάξει αυτήν την άποψή του. Αλλά δεν είναι μόνος. Αναζητώντας το αρχείο μου, βρήκα ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για το ζήτημα του εκλογικού νόμου. Έγγραφε ο συγγραφέας το 2014 επί λέξει και διαβάζω: «Παλαιότερα ο εκλογικός νόμος υπήρξε ο κρυφός άσσος του εκάστοτε κυβερνητικού συνασπισμού με στόχο είτε να υφαρπάξει την ψήφο λεηλατώντας τα λιγότερο ισχυρά κόμματα είτε - προσέξτε - να εμποδίσει τον σχηματισμό κυβέρνησης ακόμα και αν ο αντίπαλος θα είχε την πλειοψηφία». Συνεχίζει ο συγγραφέας, ενθυμούμενος τον Μένιο Κουτσόγιωργα: «Θα χάσουμε εμείς, αλλά δεν θα κερδίσουν οι άλλοι». Ποιος τα έγραφε αυτά το 2014; Ο Υπουργός Παιδείας και ινστρούχτορας της εφημερίδας «ΑΥΓΗ», ο κ. Νίκος Φίλης. Τι Φίλης, τι Κουρουμπλής, τι Κουτσόγιωργας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Θα ήθελα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να κάνω μία αναφορά και στο άρθρο 1 του νομοσχεδίου, το οποίο δίνει δικαίωμα ψήφου - προσέξτε - όχι στους δεκαεπτάρηδες, αλλά και στους δεκαεξάρηδες, τους πιο πολλούς τουλάχιστον. Όλοι καταλαβαίνουν τα πραγματικά κίνητρα γι' αυτή σας την κίνηση. Για να σας το πω, όμως, στη γλώσσα της νεολαίας, δεν νομίζω ότι οι νέοι «τσιμπάνε». Κι αν θέλετε πραγματικά να κάνετε κάτι καλό για τη νεολαία, κύριε Τσίπρα, ασχοληθείτε λίγο με τα πανεπιστήμια, δώστε ευκαιρίες απασχόλησης στα νέα παιδιά που φεύγουν στο εξωτερικό, στηρίξτε τη νεανική επιχειρηματικότητα. Μην επιτρέπετε, επιτέλους, το άθλιο φαινόμενο της κατάληψης στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο από μία δράκα περιφερόμενων αντιεξουσιαστών, που λεηλάτησαν σήμερα και το Δημαρχείο και τα βλέπετε και τα επιτρέπετε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και να σας πω και κάτι άλλο. Εσείς θεωρείτε ότι οι δεκαεξάρηδες και οι δεκαεπτάρηδες πρέπει να έχουν δικαίωμα ψήφου. Μαζί σας. Θεωρείτε ότι πρέπει να έχουν και τις ευθύνες που απορρέουν από την ενηλικίωση; Πρέπει να φορολογούνται στα δεκαέξι, να δικάζονται στα δεκαέξι, να έχουν όλες τις υποχρεώσεις έναντι του νόμου στα δεκαέξι, να έχουν πλήρη δικαιοπρακτικά δικαιώματα; Μάλλον αυτό εννοείτε. Γιατί εγώ ξέρω ότι όπου υπάρχουν δικαιώματα, υπάρχουν και ευθύνες. Με αυτά που κάνετε, όμως, κοροϊδεύετε τους νέους και δεν πείθετε κανέναν νέο ότι πραγματικά νοιάζεστε γι' αυτούς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θεωρώ άκρως ενδεικτικό των προθέσεών σας, των κινήτρων σας, το γεγονός ότι η κυβερνητική σας πρόταση εξαντλείται, ουσιαστικά, σε δύο άρθρα, στο μπόνους και στη χορήγηση δικαιώματος ψήφου στους δεκαεξάρηδες και δεκαεπτάρηδες. Σας το είπανε και πολλοί άλλοι. Αυτά είναι μόνο τα προβλήματα του εκλογικού νόμου, κύριε Τσίπρα; Με τις μεγάλες περιφέρειες τι θα κάνουμε; Δεν αναγνωρίζετε ότι κατ' εξοχήν στις μεγάλες περιφέρειες υπάρχει πρόβλημα αντιπροσώπευσης και λογοδοσίας; Δεν αναγνωρίζετε ότι αυτές είναι οι περιφέρειες που προάγουν τις εκλεκτικές σχέσεις με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, η στήριξη των οποίων είναι απαραίτητη για να βγει κάποιος Βουλευτής σε χαοτικές περιφέρειες, όπως στη Β΄ Αθηνών και στην Περιφέρεια Αττικής; Και για να φρεσκάρω λίγο και τη μνήμη σας, εγώ έχω καταθέσει πρόταση από το 2004, πρώτη φορά εκλεγμένος, πρώτος Βουλευτής στη Β΄ Αθηνών, να σπάσουν οι μεγάλες περιφέρειες. Γιατί δεν συμφωνείτε, λοιπόν, κύριε Τσίπρα, στο αυτονόητο; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Μάλλον - δεν τον βλέπω εδώ, αποχώρησε - γιατί δεν το θέλει ο κ. Λεβέντης, φαντάζομαι. Είναι ενδιαφέρον ότι παρακολουθήσατε προσωπικά την ομιλία του κ. Λεβέντη αλλά όχι του κ. Καμμένου. Ετοιμάζεστε για καμμιά τράμπα; Δεν ξέρω, αλλά το βρήκα πολύ ενδιαφέρον. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αλήθεια, κύριε Τσίπρα, σας έχουμε καταθέσει εδώ και τρεις μήνες μια εμπεριστατωμένη πρόταση, το συζητήσαμε και μαζί όταν βρεθήκαμε, για τη διευκόλυνση - γιατί δεν είναι χορήγηση δικαιώματος, είναι διευκόλυνση - των Ελλήνων πολιτών που ζουν εκτός Ελλάδος. Και προσέξτε, κύριε Θεοδωράκη, δεν είναι μόνο οι πεντακόσιες χιλιάδες που έχουν φύγει, είναι κι άλλοι που ζούνε πολλές δεκαετίες στο εξωτερικό και ξεπερνούν το εκατομμύριο. Αυτοί οι πολίτες έχουν συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα να ψηφίζουν και πρέπει να τους διευκολύνουμε. Γιατί δεν το κάνετε, λοιπόν, κύριε Τσίπρα; Έτοιμη πρόταση έχετε. Την έχουμε θέσει σε ψηφοφορία. Γιατί δεν το κάνετε, λοιπόν, σήμερα; Πάρτε την πρωτοβουλία σήμερα και θα συμφωνήσουν όλα τα κόμματα, δεν έχω καμμία αμφιβολία γι' αυτό.
Τόσα χρόνια γιατί δεν το κάνατε;
Εσείς γιατί δεν το κάνατε;
Παρακαλώ, μην εκφράζετε απορίες από κάτω και διακόπτετε τον ομιλητή.
Θα σας πω γιατί δεν το κάνετε. Γιατί απλά δεν σας βολεύει. Γιατί κάνετε ό,τι σας βολεύει κι όχι ό,τι είναι σωστό για τον τόπο. Γιατί είστε η επιτομή του πολιτικού αμοραλισμού και του κομματικού καιροσκοπισμού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση αυτή η οποία γίνεται σήμερα, τέλος Ιουλίου, σε χρόνο άκαιρο, για τον εκλογικό νόμο, σίγουρα εξυπηρετεί κι έναν σκοπό ακόμα. Είναι μια προσπάθεια της Κυβέρνησης να μεταθέσει τη συζήτηση από τα μεγάλα προβλήματα της οικονομίας και της κοινωνίας στο πεδίο των θεσμικών παρεμβάσεων. Δυστυχώς για την Κυβέρνηση, δυστυχώς όμως και για τους Έλληνες πολίτες, το οικονομικό πεπρωμένο φυγείν αδύνατο και ο λογαριασμός της καταστροφικής διαπραγμάτευσης των πρώτων έξι μηνών έχει ήδη φτάσει στους πολίτες. Υπέβαλαν φορολογικές δηλώσεις, οι συνταξιούχοι είδαν τις συντάξεις να περικόπτονται, εξαφανίστηκε το ΕΚΑΣ για πολλούς και βέβαια, ο λογαριασμός του ΕΝΦΙΑ, τον οποίο θα καταργούσατε, έρχεται λίγο μετά το καλοκαίρι. Επιχειρήσεις κλείνουν κάθε μέρα, εργαζόμενοι χάνουν τη δουλειά τους, μια οικονομία που αγκομαχά κάτω από το βάρος δυσβάσταχτων φόρων. Εκατοντάδες, χιλιάδες οικογένειες δεν μπορούν να πάνε διακοπές φέτος. Επενδύσεις δεν γίνονται και ένα κλίμα συλλογικής κατάθλιψης, αν δεν το έχετε αντιληφθεί, έχει επικαθίσει στη χώρα ως τοξικό νέφος. Και σε αυτό το νοσηρό κλίμα, η συζήτηση για θεσμικές παρεμβάσεις ακούγεται ως μια υπεκφυγή από τα οικονομικά αδιέξοδα, αλλά δεν θα έπρεπε να είναι έτσι, κύριε Τσίπρα, διότι τα ζητήματα που αφορούν στην ποιότητα της δημοκρατίας μας είναι πάρα πολύ σημαντικά για να τα ανάγουμε στο επίπεδο των επικοινωνιακών σχεδιασμών και βρίσκονται σίγουρα στον πυρήνα της κρίσης εμπιστοσύνης που μαστίζει το πολιτικό σύστημα. Όμως, δυστυχώς, η Κυβέρνηση με απροκάλυπτο τρόπο παίζει με τους θεσμούς και αντί να αμβλύνει αυτήν την κρίση εμπιστοσύνης και αντί να καθίσουμε να συζητήσουμε με καλή διάθεση για αυτά τα ζητήματα, εσείς οξύνετε, διχάζετε, αντί να επιδιώκετε συνθέσεις. Να θυμίσω ότι πέρυσι τέτοια εποχή είχαμε ένα δημοψήφισμα - παρωδία, μνημείο πολιτικού αμοραλισμού και τυχοδιωκτισμού. Ακολούθησαν οι μεθοδεύσεις για τη μεταφορά αρμοδιοτήτων από το ΕΣΡ στον αγαπημένο σας Υπουργό τον κ. Παππά, για τον έλεγχο του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου, απροκάλυπτες παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη, που περίπου επιβεβαιώνονται και από τους ίδιους τους εμπλεκόμενους, οι οποίοι έρχονται στην επιτροπή και, βέβαια, ο ανεξάντλητος διορισμός κολλητών και φίλων, με σκοπό τον έλεγχο της δημόσιας διοίκησης. Και τώρα έρχεται ως επιστέγασμα αυτής της «θεσμικής σας ευαισθησίας» η πρόταση για απλή αναλογική. Κύριε Τσίπρα, μου θυμίζετε έναν βομβιστή, ο οποίος λίγο πριν φύγει από την εξουσία, θέλει να είναι σίγουρος ότι έχει βάλει έναν εκρηκτικό μηχανισμό στα θεμέλια του πολιτικού συστήματος. Για να το ξεκαθαρίσουμε μια και καλή. Εμείς είμαστε το κόμμα της υπευθυνότητας. Συνένοχοι στη διάλυση της χώρας δεν πρόκειται να γίνουμε και είμαι απολύτως βέβαιος ότι αυτήν την αίσθηση πατριωτικού καθήκοντος την έχουν και πολλοί άλλοι Βουλευτές σε αυτήν την Αίθουσα. Ανεξάρτητα από τις όποιες διαφορές μας - και μπορεί να είναι αρκετές - θα ορθώσουμε σήμερα ένα τείχος ευθύνης απέναντί σας. Δεν θα βρείτε διακόσιες ψήφους και δεν θα τις βρίσκατε ούτε αν ψήφιζε η Χρυσή Αυγή, την οποία «χαϊδεύατε» μέχρι πρόσφατα. Θα υποστείτε, λοιπόν, μια δεινή κοινοβουλευτική ήττα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Μη με αναγκάζετε να θυμίσω τι έλεγε ο Πρόεδρος της Βουλής για τη Χρυσή Αυγή, γιατί τα έχω εδώ πέρα.
Πείτε τα.
Θέλετε, κύριε Μητσοτάκη, να σας απαντήσω αργότερα; Θα πάρω τον λόγο εν τοιαύτη περιπτώσει. Κάνατε το βήμα σας.
Θα διαβάσω τι ακριβώς είπατε. «Στη Βουλή δεν υπάρχουν ευπρόσδεκτες και μη ευπρόσδεκτές ψήφοι», δηλώσατε στον «ΣΚΑΪ» πριν από δύο εβδομάδες. Το καταθέτω στα Πρακτικά.
Θα πάρω τον λόγο αργότερα να σας απαντήσω.
Να τον πάρετε, βεβαίως. Για να το ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν: Οι επόμενες εκλογές θα διεξαχθούν με το υφιστάμενο εκλογικό νόμο και αμέσως μετά τις εκλογές, σε χρόνο πολιτικά ουδέτερο και ελπίζω σε ένα περιβάλλον μειωμένης πολιτικής καχυποψίας, εμείς θα ανοίξουμε τη συζήτηση για έναν νέο εκλογικό νόμο, ο οποίος θα συνιστά πραγματική τομή για το πολιτικό σύστημα. Και εκεί, κυρία Γεννηματά, κύριε Θεοδωράκη, διότι με ρωτήσατε ποιες είναι οι απόψεις μας, θα επιδιώξουμε να πετύχουμε τις μέγιστες δυνατές συναινέσεις. Και είμαστε ανοικτοί να τα συζητήσουμε όλα. Τολμηρές προτάσεις… [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Όχι, απλή αναλογική δεν συζητάμε. Σας το εξηγήσαμε, αλλά δεν καταλαβαίνετε τίποτα από αυτά που λέμε. Προσέχετε λίγο και τον ομιλητή, αντί να φωνάζετε. Θα εξετάσουμε και τολμηρές προτάσεις: Μεικτό σύστημα να συνδυάζει μικρότερες περιφέρειες με διευρυμένες περιφέρειες με λίστα. Να συζητήσουμε για τα κριτήρια ορισμού των περιφερειών και ποιος θα ορίζει τις εκλογικές περιφέρειες, που είναι ζήτημα πολύ μεγάλης σημασίας. Να εξετάσουμε προτάσεις για να ενδυναμώσουμε τη δημοκρατική λειτουργία των κομμάτων. Προφανώς, το αυτονόητο, να δώσουμε δυνατότητα συμμετοχής στην εκλογική διαδικασία σε όσους κατοικούν εκτός Ελλάδος και, ναι, να συζητήσουμε και για την προοπτική ενός πιο αναλογικού μπόνους, που θα συνδέεται όμως με τη δύναμη του πρώτου κόμματος, χωρίς να κάνουμε μεγάλες εκπτώσεις στην κυβερνησιμότητα. Να τα συζητήσουμε όλα, λοιπόν. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Βεβαίως και η χώρα χρειάζεται ευρύτερες συναινέσεις. Αυτές, όμως, οι συναινέσεις ξέρετε, κύριε Τσίπρα, πρέπει να είναι προγραμματικού χαρακτήρα, όχι ετερόκλητες συμμαχίες με αποκλειστικό σκοπό τη νομή της εξουσίας, διότι η δικιά σας συμμαχία με τον κ. Καμμένο δεν νομίζω ότι στηρίζεται ακριβώς σε ένα κοινό προγραμματικό λόγο. Εμείς, λοιπόν, αυτές τις συναινέσεις, όταν θα γίνουμε κυβέρνηση, θα τις επιδιώξουμε από την πρώτη μέρα. Και είμαι βέβαιος ότι στην επόμενη Βουλή με πνεύμα ειλικρίνειας και κατανόησης, χωρίς να μπούμε σε κανένα παζάρι και σε καμμία συναλλαγή, θα υπάρχει πλειοψηφία, για να ψηφίσουμε έναν σύγχρονο εκλογικό νόμο, που να αντιμετωπίζει ριζικά τις παθογένειες του εκλογικού συστήματος. Γιατί τώρα την χάσατε την ευκαιρία, κύριε Τσίπρα. Θα μπορούσε να έχει γίνει και τώρα. Ο νόμος που θα ψηφιστεί σήμερα θα καταγραφεί στην ιστορία. Θα είναι ο μοναδικός εκλογικός νόμος που δεν θα εφαρμοστεί ποτέ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Διότι - σας το είπαν και άλλοι - η απλή αναλογική αντιβαίνει στην απλή λογική και πηγαίνει κόντρα στο συμφέρον του ελληνικού λαού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα ζητήματα που αφορούν στην ποιότητα της δημοκρατίας μας πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε με την απαραίτητη θεσμική υπευθυνότητα. Και ο μέχρι σήμερα πρότερος βίος της Κυβέρνησης μάς κάνει όλους εξαιρετικά επιφυλακτικούς ως προς τις πραγματικές της προθέσεις. Ελπίζω - πραγματικά το εύχομαι - ο καιροσκοπισμός και ο λαϊκισμός που έχουμε δει σήμερα, να μην επεκταθεί και στη συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Διότι η κυβερνητική πλειοψηφία συνολικά δείχνει μια καχυποψία για τους θεσμούς της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Θεωρεί ότι η προσφυγή στη λαϊκή εντολή σε μορφές άμεσης δημοκρατίας, επιβεβαιώνει τη λαϊκή κυριαρχία και ενισχύει πάντα την ποιότητα της δημοκρατίας μας. Άκουσα τον κ. Τσίπρα σε πρόσφατη συνέντευξή του να μιλάει πάλι για δημοψηφίσματα. Θα πίστευα, τουλάχιστον, ότι το περσινό φιάσκο θα του είχε γίνει μάθημα. Αλλά χαρακτηριστικό των ηγετών, κύριε Τσίπρα, ξέρετε, είναι να μην μετακυλίουν τις ευθύνες που έχουν οι ίδιοι στις πλάτες των πολιτών. Αυτό, εξάλλου, είναι και το νόημα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Μας ψηφίζουν οι πολίτες, για να παίρνουμε δύσκολες αποφάσεις. Μας κρίνουν μετά από τέσσερα χρόνια και ή μας στέλνουν σπίτι μας ή μας επιβραβεύουν και συνεχίζουμε τη δουλειά μας. Τα δημοψηφίσματα, κύριε Τσίπρα - όχι πάντα, αλλά υπό προϋποθέσεις - μπορεί να είναι πολωτικά και διχαστικά. Δεν προωθούν τις συνθέσεις, αλλά οξύνουν τις διαχωριστικές γραμμές. Το είδαμε αυτό και με το δημοψήφισμα - παρωδία, το οποίο οργανώσατε. Συχνά οι πολίτες, βέβαια, απαντούν σε άλλα ερωτήματα από αυτά που τους ρωτάμε και πολύ συχνά χρησιμοποιούν το δημοψήφισμα για να αποδοκιμάσουν την κυβέρνηση ή για να εκφράσουν τον θυμό τους. Και βέβαια, συχνά οι κυβερνήσεις - το ξέρετε καλά εσείς αυτό - χρησιμοποιούν τα δημοψηφίσματα για λόγους πολιτικού τακτικισμού, για να ξεφύγουν από τα αδιέξοδα στα οποία οι ίδιες έχουν περιέλθει. Ας έχουμε υπόψη μας, λοιπόν, και αυτά τα δεδομένα και να μην θεωρούμε ότι πάντα η προσφυγή σε ένα δημοψήφισμα είναι προς όφελος της ποιότητας της δημοκρατίας. Όπως έγραψε ένας σπουδαίος συνταγματολόγος «Ο θρίαμβος της άμεσης δημοκρατίας αποδεικνύεται ολοένα και περισσότερο ο θρίαμβος του λαϊκισμού». Δυστυχώς, την ίδια τάση για την κολακεία της κοινής γνώμης εντοπίζω και στο ζήτημα της συνταγματικής αναθεώρησης. Βέβαια, κρατώ μικρό καλάθι, διότι δεν έχουμε ακούσει ακόμα τις προτάσεις σας. Όμως, εγώ σας έχω καταθέσει μια τολμηρή πρόταση, να επιχειρήσουμε να βρούμε ένα μεγαλύτερο εύρος αναθεωρητέων άρθρων, ώστε η επόμενη Βουλή να μπορέσει και με απλή πλειοψηφία να διαμορφώσει τον καταστατικό χάρτη της χώρας. Έτσι, στις επόμενες εκλογές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι πολίτες δεν θα αποφασίσουν μόνο για το ποια κυβέρνηση θέλουν, αλλά και για το ίδιο το περιεχόμενο της αναθεώρησης και τα κόμματα στην προεκλογική τους εκστρατεία θα προτείνουν συγκεκριμένα τι θέλουν να αλλάξουν στο Σύνταγμα. Φαίνεται να την έχετε απορρίψει αυτή την πρόταση και να εντοπίζετε τη συζήτηση σε θέματα, τα οποία έχουν τη σημασία τους, αλλά έχουν και μια - τολμώ να πω - επικοινωνιακή διάσταση. Παραδείγματος χάριν, το ζήτημα της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας. Το πρόβλημα το ξέρετε καλά. Δεν είναι τόσο ο τρόπος εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας. Είναι ένα ζήτημα οι αρμοδιότητές του, αλλά ακόμη μεγαλύτερο ζήτημα είναι η αποσύνδεση της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από την πρόωρη διάλυση της Βουλής. Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Φαντάζομαι ότι γι' αυτό το θέμα δεν θέλετε και πολύ να μιλήσετε, διότι καταστρατηγήσατε το πνεύμα του Συντάγματος, οδηγώντας τη χώρα σε πρόωρες εκλογές τον Ιανουάριο του 2015. Πάντως, εγώ κάνω και μια έκκληση και σήμερα να μην αφήσουμε χαμένη την ευκαιρία της συνταγματικής αναθεώρησης. Ελπίζω πραγματικά να μπορέσουμε να δώσουμε με ένα πνεύμα στοιχειώδους συνεννόησης στην επόμενη Βουλή τη δυνατότητα για μια πιο ριζική αναθεώρηση, αλλά και τη δυνατότητα στον ίδιο τον λαό, στους ίδιους τους πολίτες, να αποφασίσουν για το περιεχόμενο αυτής της αναθεώρησης. Έτσι, θα είναι οι ίδιοι οι πολίτες, που με την ψήφο τους στις επόμενες εθνικές εκλογές θα καθορίσουν και το περιεχόμενο του καταστατικού χάρτη. Κλείνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και ζητώ συγγνώμη για την κατάχρηση του χρόνου. Η Κυβέρνηση σήμερα θα υποστεί μια μεγάλη κοινοβουλευτική ήττα. Αλλιώς, τα προγραμματίζατε και αλλιώς θα σας προκύψουν. Η απλή αναλογική δεν θα εφαρμοστεί στις επόμενες εκλογές. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και αυτή, κύριε Τσίπρα, είναι μια καλή εξέλιξη, όπως σας είπα, όχι για τη Νέα Δημοκρατία, αλλά για την ίδια τη δημοκρατία. H χώρα δεν χρειάζεται απλή αναλογική. Η χώρα χρειάζεται πολύ περισσότερο απλή λογική. Χρειάζεται να ξαναγίνουμε, επιτέλους, μια κανονική χώρα, να ξαναβρούμε την αυτοπεποίθησή μας ως λαός, η οικονομία να ξαναβρεί το ρυθμό της, να μειωθούν οι φόροι, να αναπνεύσουν οι πολίτες, να στηριχθεί η μέση ελληνική οικογένεια, να δοθεί πραγματική ελπίδα στους πιο αδύναμους. Αυτό που χρειάζεται η χώρα είναι σταθερότητα και όχι ακυβερνησία, καθαρές προγραμματικές πολιτικές συμφωνίες, όπου αυτό είναι εφικτό και όχι καιροσκοπικά παζάρια, δημοκρατικές λύσεις και σίγουρα όχι τα άκρα σε ρόλο ρυθμιστή. Αυτά χρειάζεται η Ελλάδα. Αυτά θέλουν οι Έλληνες και θα τα αποκτήσουν. Η Νέα Δημοκρατία, η πρώτη πολιτική δύναμη στη χώρα, εγγυάται ότι η επόμενη μέρα για τη χώρα θα είναι καλύτερη. Η επικίνδυνη περιπέτεια ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ πλησιάζει στο τέλος της και η Ελλάδα σύντομα θα ξαναβρεί το δρόμο της. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Μητσοτάκη. Θα πάρω τον λόγο για δύο ή τρία λεπτά, για να αναφερθώ σε αυτά τα οποία είπατε προσωπικά για εμένα.
Πρέπει να κατεβείτε κάτω.
Θα κάνω ό,τι πρέπει, κύριε Τζαβάρα, διότι δεν είναι ομιλία. Λυπάμαι πάρα πολύ που το θέτετε. Θέλετε να κατέβω κάτω να μιλήσω και για την απλή αναλογική και να κάνω ομιλία;
Μπορείτε να μιλήσετε από εκεί, κύριε Πρόεδρε.
Αν ήθελα να κάνω ομιλία, θα είχα κατέβει. Το γνωρίζω πολύ καλά. Μη συγχύζεστε τόσο πολύ. Ακούστε με προσοχή την απάντηση. Πίστευα, κύριε Αρχηγέ της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ότι δεν θα υιοθετούσατε σήμερα, σε αυτήν την κορυφαία διαδικασία, την πολιτική αθλιότητα, την οποία ελάχιστα κεντρικά στελέχη της παράταξής σας επί είκοσι μέρες… [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Μη μουρμουράτε, για να τα ακούσετε όλα. Πίστευα, λοιπόν, ότι δεν θα υιοθετούσατε σήμερα την πολιτική αθλιότητα, την οποία κεντρικά στελέχη της παράταξής σας, μαζί με ένα μέρος του δημοσιογραφικού κόσμου συντεταγμένου…
Να κατεβείτε κάτω να τα πείτε αυτά.
Αν θέλετε, να κατεβείτε κάτω και να τα πείτε αυτά.
Παρακαλώ πολύ, σταματήστε, για να ακούσετε.
Να κατεβείτε κάτω να τα πείτε. Υπάρχει προηγούμενο σε αυτήν την Αίθουσα. Ήταν Πρόεδρος τότε η κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Κύριε Τζαβάρα, εγώ θα πάρω τον λόγο από εδώ και θα προεδρεύσει άλλος. Μιλάμε για προσωπικό θέμα που ετέθη. Θα κατέβω και θα μιλήσω από κάτω.
Εμείς θέλουμε να σας ακούσουμε, αλλά να κατεβείτε κάτω.
Κύριε Τζαβάρα, θα πάρω τον λόγο και θα μιλήσω από κάτω και θα προεδρεύσει άλλος Πρόεδρος μέχρι τέλους. Εντάξει;
Μπράβο! Θα σας χειροκροτήσουμε κιόλας.
Να κατεβείτε κάτω. Είναι τοποθέτηση επί προσωπικού.
Παρακαλώ, ησυχία! Παρακαλώ, κύριε Αυγενάκη.
Καλά, δεν ντρέπεστε λιγάκι, κύριε Αυγενάκη; Κύριε Αυγενάκη, παίρνω τον λόγο ως ομιλητής.
Όχι, επί προσωπικού.
Είναι ένας ακατανόητος θόρυβος τώρα αυτός. Σας παρακαλώ!
Τι λέει ο Κανονισμός;
Κύριε Αυγενάκη, σταματήστε, διότι εκτίθεστε! Ως Πρόεδρος της Βουλής μπορώ να πάρω τον λόγο όποτε θέλω για δεκαπέντε λεπτά, αφού δεν έχω μιλήσει προηγουμένως. Το καταλάβατε; Ντροπή σας! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Κάνετε λάθος, το οποίο σε λίγο θα το εισπράξετε. Έχω δικαίωμα ως Πρόεδρος της Βουλής να πάρω τον λόγο και να μιλήσω, ακριβώς γιατί υπάρχει θέμα πολιτικής αθλιότητας. Επί είκοσι ημέρες, επαναλαμβάνω, κεντρικά στελέχη της παράταξής σας, ενόψει της μεγάλης αμηχανίας και νευρικότητας για το τι έρχεται και το τι θα υπάρξει μέσα σε αυτή τη Βουλή, διακινούσατε απίστευτα πράγματα, με μεγάλη επικινδυνότητα για τη δημοκρατία. Κυρίες και κύριοι, αυτή η Βουλή λειτουργεί με τριακόσιους Βουλευτές και λειτουργεί από το 2012 σε ιδιότυπη κατάσταση, για την οποία μάλιστα χρειάστηκε να νομολογήσει αρκετές φορές για την ύπαρξη ενός κόμματος, της Χρυσής Αυγής, που ταυτόχρονα από ένα σημείο και ύστερα η ηγεσία του βρίσκεται υπόδικη στο δικαστήριο, εγκαλούμενη για ηθική τουλάχιστον συμμετοχή, ως εγκληματική οργάνωση. Αυτό το γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά. Έχουν γίνει, μόνο φέτος, οκτακόσιες ψηφοφορίες στα νομοσχέδιά μας και από την αρχή μέχρι τέλους και κατ' άρθρον. Ουδέποτε έχει τεθεί ζήτημα από καμμία πλευρά μη συνυπολογισμού της ψήφου και των τριακοσίων Βουλευτών. Γνωρίζετε πάρα πολύ ότι σε ερώτηση η οποία έγινε για το κατά πόσον είναι ευπρόσδεκτες οι ψήφοι της Χρυσής Αυγής, απάντησα, όπως θα έπρεπε να απαντήσει οποιοσδήποτε Πρόεδρος της Βουλής: Δεν υπάρχουν εντός της Βουλής ευπρόσδεκτοι και μη ευπρόσδεκτοι ψήφοι. Δεν έχουμε μιλήσει με τη Χρυσή Αυγή σε κανένα επίπεδο, ούτε ο Πρωθυπουργός, που μίλησε με τους Αρχηγούς, ούτε εγώ είχα μιλήσει με κανέναν, ούτε κανένας άλλος. Δεν γνωρίζουμε τις θέσεις της Χρυσής Αυγής επί του θέματος και ως εκ τούτου, περιμένουμε όλα τα κόμματα να εκφράσουν τις απόψεις τους. Αυτή είναι δημοκρατική θέση ευθύνης. Τονίζω ταυτόχρονα - και είναι μέσα σε αυτό που κατάθεσε ο κ. Μητσοτάκης, που δεν διάβασε όλη τη δήλωση, η οποία είναι και πάλι η μισή - ότι αυτά τα οποία απάντησα, σε καμμία περίπτωση δεν αποτελούν πρόσκληση στη Χρυσή Αυγή. Τι κάνετε, λοιπόν, επί είκοσι μέρες; Διακινήσατε την πολιτική αθλιότητα ότι προσδοκούσαμε ως Κυβέρνηση, ως Πλειοψηφία, συνεργασία με τη Χρυσή Αυγή. Και βεβαίως ήρθε η συζήτηση εδώ, για να φανεί ότι η Χρυσή Αυγή συμπαρατάσσεται με το μέτωπο των δυνάμεων, που θα καταψηφίσουν την απλή αναλογική.
Πείτε τα, κύριε Πρόεδρε! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Αντιλαμβάνομαι πάρα πολύ καλά, όπως αντελήφθη και ο κ. Κουμουτσάκος τώρα που σας μιλάει, γιατί και αυτός είχε προσχωρήσει στην ίδια άποψη. Την προπαγάνδιζε ως εκπρόσωπός σας επί είκοσι μέρες εναντίον της δημοκρατικής Πλειοψηφίας αυτής της Βουλής. Και θα έπρεπε να ντρέπεστε πολιτικά! Λυπάμαι πάρα πολύ!
Αυτά είπατε, κύριε Πρόεδρε και αυτά λέγαμε!
Να ξέρετε, εν όψει του ότι αυτή η Βουλή με μια σημαντική πλειοψηφία για πρώτη φορά θα αποφασίσει τον εκλογικό νόμο της απλής αναλογικής, εν όψει αυτής της πραγματικότητας, μετέρχεστε και υιοθετείτε - σας λέω ότι σας άκουσα με κατάπληξη - αυτή την πολιτική αθλιότητα, την οποία ξεκίνησαν κεντρικά στελέχη του κόμματός σας σε πλήρη συνεργασία με γνωστά δημοσιογραφικά «παπαγαλάκια» της δημοσιογραφικής αλητείας! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Είναι λυπηρό ότι μιλώντας για θεσμικά θέματα και για τη δημοκρατία υπάρχει μια σύμπλευση των πιο ακραίων, οριακών αντιλήψεων, επαναλαμβάνω, ελάχιστων αλλά κεντρικών στελεχών που διατηρούν πολιτική αλητεία, σε συνεργασία με δημοσιογραφική αλητεία γι' αυτά τα θέματα. Είναι δραματικό! Γράφτηκαν πράγματα αυτές τις είκοσι μέρες, που θα έπρεπε από αυτό το Βήμα να τα αποδοκιμάσετε και να πείτε ότι, βεβαίως, εδώ γίνεται μια δημοκρατική συζήτηση, πειθόμεθα, ανταλλάσσουμε απόψεις, συνθέτουμε, αντιπαρατιθέμεθα και από εκεί και ύστερα, βγαίνουν τα αποτελέσματα, με βάση τα οποία γίνεται η νομοθέτηση και κινούμαστε και όχι να λέτε ότι όλο αυτό το σχέδιο - τάχα μου - ήταν ένα σχέδιο, σε συνεργασία με τη Χρυσή Αυγή. Κοιτάξτε, κύριε Μητσοτάκη - για να εξηγούμαστε - ως άτομα εμείς εδώ μέσα, ένας ένας από εμάς και ως ευρύτερη παράταξη έχουμε δώσει αυτές τις δεκαετίες αγώνες και δίνουμε καθημερινά αγώνες, με κόστος, σε κάθε επίπεδο με τον φασισμό και τους εκπροσώπους του.
Μπράβο, Πρόεδρε!
Και το ότι δεν έχουν ακόμα μεγαλύτερη δύναμη οφείλεται στους δικούς μας αγώνες και όχι στη δική σας ατζέντα, που τους έφερε εδώ μέσα!
Μπράβο!
Όμως, ακούστε το: Κάνατε λάθος, μεγάλο λάθος! Πρέπει να σας γίνει μάθημα ότι με τον φασισμό, με τις ακραίες απόψεις, με όλη αυτή την παράδοση και την ιστορία, όχι απλά δεν έχει καμμία σχέση η Αριστερά, αλλά ουδέποτε συναλλάχθηκε και ουδέποτε είχε τέτοιο ορίζοντα. Αυτό πρέπει να το ξέρετε και για εδώ, αλλά και για όλη την Ευρώπη. Οι δικές σας αντιλήψεις δημιουργούν τις ρατσιστικές, ξενοφοβικές, ομοφοβικές, ακροδεξιές αντιλήψεις σε όλες τις χώρες. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Σας προκαλώ για δυο πράγματα - και τελειώνω με αυτό - και σας προκαλώ να απαντήσετε, διότι είστε άνθρωπος του διαλόγου και το ξέρω.
Είστε Πρόεδρος της Βουλής! Αυτό είναι απαράδεκτο πράγμα! Είναι ντροπή! Εξευτελίζεσαι!
Είναι πρωτοφανές! Αυτό είναι απαράδεκτο!
Ηθικά είσαι έκπτωτος!
Αυτή είναι η δημοκρατία σας; Ούτε τον διάλογο δεν αντέχετε;
Ησυχάστε! Σας προκαλώ, πρώτον, εάν θεωρείτε ότι έχετε επιχειρήματα, να υποβάλετε πρόταση μομφής εναντίον του Προέδρου της Βουλής τώρα.
Ηρεμήστε, δεν έχει νόημα όλο αυτό!
Δεύτερον, σας προκαλώ απολύτως να καταδικάσετε όλο αυτό το αφήγημα που στήσατε, διότι η ίδια η έκβαση της συζήτησης εδώ μέσα απέδειξε ποιες δυνάμεις συμπορεύονται με ποιες δυνάμεις έναντι της απόφασης της απλής αναλογικής!
Ηρεμήστε, σας παρακαλώ! Γιατί αυτή η ένταση; Περιμένετε. Ηρεμήστε. Τον λόγο έχει ο κ. Μητσοτάκης.
Θα περίμενα, κύριε Πρόεδρε της Βουλής, να υπηρετείτε το αξίωμά σας με περισσότερη ψυχραιμία και λιγότερη συναισθηματική ένταση, πόσω μάλλον όταν αυτά τα οποία είπατε επιβεβαίωσαν απόλυτα αυτά τα οποία είπα εγώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Σας ρωτώ, λοιπόν, και εσάς και τον Πρωθυπουργό: Εάν συγκεντρώνατε διακόσιες ψήφους, με τις ψήφους της Χρυσής Αυγής, θα ίσχυε ο νόμος, ναι ή όχι; Αυτό είναι το ερώτημα. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και όταν ο κ. Κουρουμπλής και τα διάφορα «παπαγαλάκια» του Μαξίμου διέρρεαν αριθμητικούς υπολογισμούς, που έλεγαν ότι «είμαστε στους εκατόν ενενήντα επτά» εννοούσαν ή δεν εννοούσαν ότι η Χρυσή Αυγή θα ψήφιζε;
Σας παρακαλώ!
Την ανάγκη φιλοτιμία κάνετε. Με ρωτάτε για την αξία της ψήφου. Θέλω να σας θυμίσω κάτι, κύριε Πρόεδρε, διότι, όταν συζητάμε για αυξημένες πλειοψηφίες - δεν υπάρχει ζήτημα δεδηλωμένης - κάθε ψήφος μετράει. Να σας θυμίσω τι είπε ο κ. Σταύρος Δήμας όταν αναζητούσε εκατόν ογδόντα ψήφους. Είπε ανοιχτά ότι δεν ενδιαφέρεται να εκλεγεί Πρόεδρος με τις ψήφους της Χρυσής Αυγής. Γιατί δεν είπατε το ίδιο και δώσατε αυτό το σόου υποκρισίας και δήθεν ευαισθησίας; [[Ζωηρά και παρατεταμένα χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Να σας πω και κάτι τελευταίο: Σέβομαι και τιμώ τους αγώνες της Αριστεράς κόντρα στο φασισμό και τη δικτατορία. Δεν ήσασταν οι μόνοι που πολεμήσατε. Εγώ ήμουν πολιτικός κρατούμενος έξι μηνών από τη χούντα και έζησα τα πρώτα… [[Γέλωτες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Γιατί γελάτε, κύριοι; Γιατί γελάτε, κύριοι; Γιατί γελάτε; Και πέρασα τα πρώτα έξι χρόνια της ζωής μου στην εξορία.
Παρακαλώ!
Μαθήματα δημοκρατικής ευαισθησίας η παράταξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που έφερε τη δημοκρατία, δεν δέχεται!
Παρακαλώ ηρεμήστε! Δεν έχει νόημα όλο αυτό - δεν το καταλαβαίνω - τουλάχιστον. Κύριε Πρωθυπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Μητσοτάκη, κατά τη διάρκεια της ομιλίας σας, υποπέσατε σε ένα ατόπημα και δεν είχατε την ευθιξία να πάρετε πίσω αυτό που είπατε, παρά μονάχα ενισχύσατε την ίδια συκοφαντική στάση, λέγοντας ότι ο Πρόεδρος της Βουλής στην απάντηση που σας έδωσε ουσιαστικά ενίσχυσε το επιχείρημά σας. Θα ήθελα, όμως, να σας επισημάνω κάτι. Δεν θα αναφερθώ στους αγώνες, στην ιστορία, ούτε βεβαίως θα αναφερθώ στο γεγονός που όλοι γνωρίζουμε, αυτό που εσείς οι ίδιοι ονομάζετε «ηθικό πλεονέκτημα», το οποίο λέτε ότι χάνουμε. Θα σας θυμίσω, όμως, κάτι. Στην προηγούμενη κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση, στην προηγούμενη κρίσιμη ψηφοφορία στη Βουλή για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον κ. Δήμα, αναφερθήκατε στη δήλωση του ιδίου. Δεν μας είπατε, όμως, για το γεγονός ότι δυο ακροδεξιοί, πρώην…
Σας παρακαλώ, κύριοι, θα προβώ σε άλλα μέτρα. Έλεος!
Αυτό είναι το επίπεδό σας. Δεν θέλετε να ακούτε, θέλετε να παρεμβαίνετε και να φωνασκείτε. Εγώ, όμως, θα ολοκληρώσω αυτό που ήθελα να πω για να θυμάται και ο ελληνικός λαός. Δυο Βουλευτές της Χρυσής Αυγής, που είχαν διαγραφεί βεβαίως από τη Χρυσή Αυγή εκείνη την περίοδο, ψήφισαν υπέρ του κ. Δήμα. Θέλω να σας θυμίσω και κάτι ακόμα. Η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε ούτε έχει «Μπαλτάκους», οι οποίοι στα κρυφά συνδιαλέγονται με τη Χρυσή Αυγή, προκειμένου να κρατηθούν στην εξουσία! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Και όταν εμείς φέραμε στο δημόσιο διάλογο ένα πάγιο αίτημα της Αριστεράς και των δημοκρατικών προοδευτικών δυνάμεων και ανοίξαμε τη δημόσια συζήτηση για την αλλαγή του εκλογικού νόμου, ουδέποτε σκεφθήκαμε και ουδέποτε απευθυνθήκαμε στη Χρυσή Αυγή. Απευθυνθήκαμε κυρίως στις δυνάμεις εκείνες που όλο το προηγούμενο διάστημα υπεραμύνονταν της άποψης ότι πρέπει να πάμε σε ένα αναλογικό εκλογικό σύστημα. Μιλήσαμε και μαζί. Βεβαίως, γνώριζα ότι έχετε διαφορετική άποψη. Όμως, αυτό δεν μας εμπόδισε να κουβεντιάσουμε για τη δυνατότητα να υπάρξει έστω η αναζήτηση κάποιων συνθέσεων. Και πριν από μία εβδομάδα, σε τηλεοπτική συνέντευξη αναφέρθηκα σ' αυτά τα δημοσιεύματα και είπα ότι ουδέποτε απευθυνθήκαμε ούτε μας ενδιαφέρει να απευθυνθούμε στο κόμμα της ακροδεξιάς και των νεοναζί για την αλλαγή του εκλογικού νόμου. Μάλιστα, στις επιτροπές της Βουλής, ο αρμόδιος Υπουργός, ο Υπουργός των Εσωτερικών είχε κάνει μνεία και στο γεγονός ότι δεν μας ενδιαφέρουν και τα πρόσωπα ένα προς ένα, αλλά απευθυνόμαστε στις ηγεσίες των κομμάτων, ακριβώς επειδή εμείς έχουμε τη βαριά ιστορική μνήμη των αποστασιών, που εσείς μάλλον γνωρίζετε κι από αυτές, κύριε Μητσοτάκη κι εσείς και η Νέα Δημοκρατία. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Ούτε σκεφθήκαμε να απευθυνθούμε σε έναν - έναν προσωπικά, σε στελέχη των κομμάτων που έχουν μια ιστορία και έχουν αναδείξει προφανώς το αίτημα της απλής αναλογικής, ως πρόσωπα ή ως Βουλευτές ή ως στελέχη κομμάτων στο παρελθόν ιδιαίτερα έντονα. Απευθυνθήκαμε στις ηγεσίες των κομμάτων, διότι θεωρούμε ότι αυτή η μεγάλη τομή για το πολιτικό σύστημα της χώρας μπορεί να προχωρήσει μονάχα μέσα από μια έντιμη και ανοικτή πολιτική συνεννόηση. Και ακριβώς γι' αυτό τον λόγο, η πρόταση που καταθέσαμε σε δημόσιο διάλογο στη Βουλή και σήμερα ψηφίζουμε είναι μια πρόταση που εκτιμήσαμε ότι αφορά τον κοινό παρονομαστή των θέσεων που είχαν διατυπώσει στο δημόσιο διάλογο, αλλά και σε κατ' ιδίαν συναντήσεις τα κόμματα αυτά, πλην βεβαίως της Νέας Δημοκρατίας, που είχε εκφράσει την αντίθεσή της στην αλλαγή του εκλογικού νόμου και φυσικά στο σχέδιο της απλής αναλογικής. Ήταν, λοιπόν, μια άτυχη στιγμή αυτή σας η αναφορά. Όμως, δικαίως ο Πρόεδρος της Βουλής αναγκάστηκε να ζητήσει τον λόγο και να τοποθετηθεί, διότι εάν επρόκειτο απλά για μια ατυχή αναφορά, προφανώς και δεν θα προκαλούσε την οργή του και πολλών άλλων Βουλευτών σ' αυτή εδώ την Αίθουσα και πολιτών. Αποτέλεσε, όμως, μια επεξεργασμένη και καλοστημένη προσπάθεια κύκλων της διαπλοκής, που ονόμασε πριν ο Πρόεδρος της Βουλής, «δημοσιογραφική αλητεία», να δημιουργήσουν το κλίμα ότι δήθεν η Αριστερά ψάχνει να βρει συνεργάτες στον χώρο της Χρυσής Αυγής. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είμαι βέβαιος ότι αυτή η ατυχής στιγμή δεν θα επηρεάσει τη σημερινή διαδικασία, διότι σήμερα είναι μια ημέρα σημαντική για το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Γιατί για πρώτη φορά, με ευθύνη της κυβερνητικής Πλειοψηφίας, κατατίθεται ένας νόμος, ο οποίος βρίσκεται πέρα και έξω από τη λογική των σκοπιμοτήτων, που η εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία προσδοκά. Η σημερινή κυβερνητική Πλειοψηφία καταθέτει έναν νόμο που της στερεί το δικαίωμα και την προοπτική να λειτουργήσει, για άλλη μια φορά - όπως προφανώς και στις προηγούμενες εκλογές, εφόσον είναι κυβερνητική Πλειοψηφία και τις κέρδισε - στη λογική της χαμένης ψήφου. Και καταθέτει έναν νόμο που βασίζεται στη λογική της ισοτιμίας της ψήφου. Και βεβαίως, είναι ιστορική και για έναν ακόμη λόγο. Διότι, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το αίτημα για την ισοτιμία της ψήφου και την απλή αναλογική αποτέλεσε πάγιο και διαχρονικό αίτημα, όχι μόνο της Αριστεράς, αλλά και ευρύτερων προοδευτικών και δημοκρατικών δυνάμεων για δεκαετίες σε αυτό τον τόπο. Και σήμερα, για πρώτη φορά, η κυβερνητική Πλειοψηφία φέρνει την απλή αναλογική και για πρώτη φορά, η απλή αναλογική θα υπερψηφιστεί από την πλειοψηφία της Βουλής των Ελλήνων και θα γίνει νόμος του ελληνικού κράτους. Αισθάνομαι ότι σήμερα, με αυτή μας την προσπάθεια, ανταποκρινόμαστε σε ένα ιστορικό αίτημα, που βεβαίως αποτελεί πάγια, όπως είπα πιο πριν, διεκδίκηση αριστερών δημοκρατικών προοδευτικών δυνάμεων και δικαιώνει τους αγώνες δεκαετιών για πραγματική ισότητα και δημοκρατία. Ξεκινήσατε την ομιλία σας, λέγοντας ότι αυτές τις ημέρες γιορτάζουμε τα σαράντα δύο χρόνια από τη δημοκρατία. Και πιστεύω ότι, πράγματι, τιμούμε τους αγώνες του λαού μας για λαϊκή κυριαρχία και δημοκρατία, κάνοντας πράξη ένα εμβληματικό αίτημα δημοκρατίας και λαϊκής κυριαρχίας, την απλή αναλογική και την ισοτιμία της ψήφου και ταυτόχρονα δίνοντας ψήφο εμπιστοσύνης στους νέους ανθρώπους, τη νεολαία μας, δίνοντας το κίνητρο στους νέους και τις νέες, με την ψήφο στα δεκαεπτά, να μην ενδώσουν στην αποπολιτικοποίηση, να συμμετάσχουν ενεργά στις πολιτικές εξελίξεις και να τις επηρεάσουν, να βγουν μπροστά, παίρνοντας τις ζωές τους στα χέρια τους. Όμως, η πρότασή μας για απλή αναλογική δεν ανταποκρίνεται απλά και μόνο σε ένα ιστορικό αίτημα εμβάθυνσης της δημοκρατίας. Ικανοποιεί ταυτόχρονα και το σύγχρονο αίτημα της κοινωνικής πλειοψηφίας για τον εξορθολογισμό και την ανανέωση του πολιτικού μας συστήματος. Δεν είναι τυχαίο πως, σε όλες τις ποιοτικές έρευνες που είδαν το φως της δημοσιότητας το τελευταίο διάστημα, η μεγάλη πλειοψηφία της κοινής γνώμης έχει ταχθεί υπέρ της ισοτιμίας της ψήφου, έχει ταχθεί υπέρ της απλής αναλογικής και μάλιστα, ακόμα και αυτοί οι πολίτες που δηλώνουν ότι ψήφισαν ή ενδεχομένως δηλώνουν ότι θα ψηφίσουν τη Νέα Δημοκρατία. Αυτό, άραγε, δεν σας λέει κάτι; Συνεπώς, η πρόταση νόμου που σήμερα θα ψηφίσουμε αποτελεί μια πολιτικά ώριμη μεταρρύθμιση, η οποία εγγράφεται στο συνολικό σχέδιό μας για τον δημοκρατικό μετασχηματισμό του πολιτικού μας συστήματος, για τη θεσμική και δημοκρατική ανασυγκρότηση του κράτους, με την ενίσχυση των θεσμών της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, αλλά και την εισαγωγή νέων θεσμών άμεσης δημοκρατίας στη λειτουργία του πολιτικού συστήματος. Σας άκουσα, με μεγάλη έκπληξη, να ταυτίζετε την άμεση δημοκρατία με τον λαϊκισμό και αυτό είναι ακριβώς ο φόβος απέναντι στον λαό, ο φόβος απέναντι στην κρίση του λαού, που διακατέχει μια συντηρητική αντίληψη, την οποία εκφράζετε. Σε αυτή την κατεύθυνση βρίσκονται και οι όποιες προτάσεις σας για τη συνταγματική αναθεώρηση, ο φόβος απέναντι στη λαϊκή κρίση. Κανείς δεν λέει ότι η λαϊκή κρίση είναι πάντοτε αλάθητη, αλλά δεν υπάρχει, δεν έχει εφευρεθεί ακόμα κανένα πιο αποτελεσματικό σύστημα από τη δημοκρατία και ποτέ, μα ποτέ δεν υπήρξε - ιστορικά τουλάχιστον - η αίσθηση ότι με λιγότερη δημοκρατία θα μπορούσαμε να βγούμε από τα προβλήματα και από τα αδιέξοδα. Η αποκατάσταση, λοιπόν, της ισοτιμίας της ψήφου των πολιτών, όπως όμως και η αποκατάσταση της νομιμότητας, της διαφάνειας αποτελούν πρωταρχικούς μας στόχους, προτεραιότητές μας. Γι' αυτό, αυτές τις μέρες, παρά το γεγονός ότι είμαστε στο μέσο του καλοκαιριού, η Βουλή μένει ανοιχτή, νομοθετεί και προχωρούν παράλληλα σημαντικές πρωτοβουλίες, όχι μόνο η πρόταση για την απλή αναλογική, αλλά, παρά τα προσκόμματα, τις αντιδράσεις του κατεστημένου, οικονομικού και πολιτικού, τούτες τις μέρες προχωρά μια κορυφαία πρωτοβουλία της Κυβέρνησης για νομιμότητα στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο, για να αποκατασταθεί η νομιμότητα με την αδειοδότηση, η οποία θα γίνει, παρά τις αντιδράσεις σας. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Ίσως ένα μέρος της ακραίας συμπεριφοράς σας, που οδηγεί και σε ατυχή περιστατικά, όπως το προηγούμενο, να οφείλεται και σε αυτή τη μεγάλη νευρικότητα, που δείχνουν τούτες τις μέρες εκείνοι οι κύκλοι, που για εικοσιπέντε και πλέον χρόνια κυριάρχησαν στον τόπο και σήμερα, μέσα στη νευρικότητά τους, είναι βέβαιο ότι σας πιέζουν. Σας πιέζουν από την πρώτη στιγμή να ζητάτε εκλογές, να βγαίνετε μπροστά, ζητώντας να πέσει η Κυβέρνηση, να προκαλείτε και να ενισχύετε, να παροτρύνετε κινήματα διαμαρτυρίας εσείς, ένα κόμμα που παραδοσιακά ως παράταξη - σεβαστές οι ιδεολογικές και πολιτικές αντιθέσεις - δεν ήσασταν ποτέ ένα κόμμα διαμαρτυρίας και έχετε μετατραπεί σε ένα κόμμα διαμαρτυρίας για χάρη αυτών των κυρίων, που θα χάσουν τα οφίτσιά τους και τη δυνατότητά τους να εκπέμπουν τηλεοπτικό σήμα, δίχως άδειες και φυσικά, καταρρέοντας και ψυχορραγώντας εκ νέου, κρατώντας δηλητηριώδεις πρωτοσέλιδους τίτλους, καθημερινούς και κυριακάτικους. Επιχειρούμε, λοιπόν, βήματα μιας βαθιά δημοκρατικής μεταρρυθμιστικής τομής στον τόπο, μιας τομής που πιστεύουμε ότι θα απελευθερώσει την ελληνική κοινωνία από τη διαφθορά, τη διαπλοκή και την εξάρτηση του πολιτικού συστήματος από τα συμφέροντα της οικονομικής ολιγαρχίας και βήματα τα οποία επιχείρησαν και άλλες κυβερνήσεις, αλλά δεν τα έφεραν ποτέ εις πέρας στο τέλος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξέρετε κάτι; Η κρίση την οποία βιώνουμε δεν είναι μόνο οικονομική. Προφανώς και η κυρίαρχη διάστασή της είναι η οικονομική και η κοινωνική. Όμως, θα έλεγα ότι είναι πρωτίστως κρίση του πολιτικού συστήματος, το οποίο εξέθρεψε μια κρατικοδίαιτη, σπάταλη, και διαπλεκόμενη οικονομική ολιγαρχία, εδραίωσε την πολιτική διαφθορά και την πελατειακή δικτύωση ως μέσο αναπαραγωγής του, εξοικείωσε τους πολίτες με τα σκάνδαλα και τη σκανδαλολογία, διαμόρφωσε μια ταξική, αδιαφανή και αναντίστοιχη προς τις κοινωνικές ανάγκες δημόσια διοίκηση. Το πολιτικό σύστημα, ιδίως την περίοδο της κρίσης, αλλά και από πιο πριν αυτοϋπονομεύτηκε, τόσο από την κρίση αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης της πολιτικής, που το ίδιο προκάλεσε, όσο όμως και από την οικονομική κρίση, στην οποία συνήργησε. Φτάσαμε σήμερα στο σημείο, όπου καμμία βιώσιμη έξοδος από την κρίση δεν πρόκειται να επιτευχθεί χωρίς τη δημοκρατική μεταρρύθμιση του πολιτικού συστήματος. Δεν μπορεί να υπάρξει παραγωγική ανασυγκρότηση, χωρίς πρωτίστως να υπάρξει πολιτική και κοινωνική ανασυγκρότηση. Δεν μπορεί να υπάρξει έξοδος στο μέλλον υπό την απόλυτη και πλήρη κυριαρχία του παλαιού καθεστώτος. Γι' αυτό και η πολιτική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης σήμερα για την απλή αναλογική και τη δημοκρατική μεταρρύθμιση του πολιτικού συστήματος συνιστά μία κορυφαία επιλογή ρήξης με το παρελθόν και μία τομή, θα έλεγα, στην ιστορική εξέλιξη του πολιτικού συστήματος, αλλά και στην ιστορική εξέλιξη του τόπου. Αυτός είναι και ο λόγος, που όλες οι δυνάμεις του παλαιού κατεστημένου, οικονομικού και πολιτικού, θορυβήθηκαν και μόνο στην ιδέα ότι αυτή η πάγια δημοκρατική θέση της Αριστεράς για το εκλογικό σύστημα, όχι μόνο θα γίνει νόμος του κράτους, αλλά ότι θα μπορούσε να γίνει και νόμος του κράτους με άμεση εφαρμογή από την ερχόμενη εκλογική αναμέτρηση. Τρομοκρατήθηκαν και μόνο στην ιδέα ότι μπορεί αυτό να συμβεί. Ενήργησαν συγκροτημένα και συντεταγμένα, προκειμένου να αποτρέψουν αυτήν την προοπτική και να καθοδηγήσουν, να αναγκάσουν πολιτικά κόμματα, που παγίως έχουν τοποθετηθεί υπέρ αυτής της πρότασης - και την έχουν καταθέσει και στη Βουλή ακριβώς την ίδια - να την αρνηθούν σήμερα. Ξέρετε γιατί τρομοκρατήθηκαν μ' αυτήν την ιδέα; Γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι με την απλή αναλογική το παρελθόν δεν μπορεί να έχει μέλλον στον τόπο. Βεβαίως, είπατε κάπου στην ομιλία σας ότι ο νόμος που ψηφίζεται σήμερα - θέλω να πιστεύω με μεγάλη πλειοψηφία - δεν θα γίνει ποτέ νόμος του κράτους.
Δεν θα εφαρμοστεί, είπε.
Ναι, δεν θα εφαρμοστεί ποτέ, είπε. Άραγε, πού στηρίζετε αυτήν την εκτίμησή σας, κύριε Μητσοτάκη; Στηρίζετε την εκτίμησή σας αυτή και μάλιστα, ανεβήκατε στο Βήμα μόλις κατέβηκε η Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, η οποία σας είπε, αν δεν κάνω λάθος, σ' αυτήν την επαμφοτερίζουσα στάση που κρατάει το τελευταίο διάστημα, ότι ούτε θα ψηφίσει τώρα - θα ψηφίσει ΠΑΡΩΝ - αλλά ούτε θα ψηφίσει και μετά την κατάργησή της. Άραγε, εσείς πώς προδικάζετε ότι θα βρείτε διακόσιες ψήφους στην επόμενη Βουλή, για να την καταργήσετε; Θα συνεργαστείτε με τη Χρυσή Αυγή, για να το πετύχετε; [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] [[Θόρυβος - Διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Είμαστε, λοιπόν, αποφασισμένοι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να οικοδομήσουμε ένα μέλλον απαλλαγμένο από τα βαρίδια του παρελθόντος. Είμαστε αποφασισμένοι να υλοποιήσουμε τη δέσμευσή μας στις εκλογές του περασμένου Σεπτέμβρη, που ήταν η δέσμευση να τελειώνουμε με το παρελθόν. Είμαστε αποφασισμένοι να αφήσουμε - και θα αφήσουμε - το δικό μας αποτύπωμα στην εξέλιξη αυτού του τόπου. Βρεθήκαμε εδώ ερχόμενοι από πολύ μακριά και ο στόχος μας δεν είναι απλά να διαχειριστούμε με καλύτερο τρόπο, όπως το διαπιστώνει καθημερινά ο ελληνικός λαός, αυτήν την κρίση, αλλά στόχος μας είναι να αφήσουμε ένα βαθύ μεταρρυθμιστικό αποτύπωμα, που προφανώς θα είναι στον αντίποδα των αντιμεταρρυθμίσεων που εσείς εισηγηθήκατε. Διότι μας κατηγορήσατε απ' αυτό το Βήμα ότι εμείς, στον ενάμιση χρόνο τώρα, δεν υλοποιήσαμε τη μεταρρύθμιση, που αφορά την ψήφο των ομογενών. Εσείς, κύριε Μητσοτάκη, γιατί δεν την υλοποιήσατε ποτέ; Εδώ και δεκαπέντε χρόνια το Σύνταγμα σάς παρέχει αυτή τη δυνατότητα. Ήσασταν Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Γιατί δεν το φέρατε; Γιατί; Δεν το φέρατε, διότι, κύριε Μητσοτάκη, παρά το γεγονός ότι αυτοχαρακτηρίζεστε ως μεταρρυθμιστής, οι μόνες μεταρρυθμίσεις που ξέρετε να κάνετε καλά είναι να απολύετε δημόσιους υπαλλήλους, να κόβετε συντάξεις, να κόβετε μισθούς, να δίνετε δωράκια στη διαπλοκή και να ανοίγετε δρόμους στη φοροδιαφυγή. Αυτές είναι οι μεταρρυθμίσεις σας. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Εμείς, λοιπόν, θέλουμε να αφήσουμε ένα ισχυρό μεταρρυθμιστικό αποτύπωμα. Και αυτό θα επιχειρήσουμε το επόμενο διάστημα: Μεταρρυθμίσεις στο κράτος, στο πολιτικό σύστημα, στους θεσμούς. Και το εκλογικό σύστημα είναι ένας από τους αρμούς του συστήματος διακυβέρνησης, όπως και το Σύνταγμα βέβαια. Το Σύνταγμα είναι το βασικό θεσμικό πλαίσιο, που προσδιορίζει το πολιτικό σύστημα. Οκτώ χρόνια μετά την τρίτη αναθεώρηση του Συντάγματος στη μεταπολιτευτική περίοδο, έχουν ωριμάσει πια οι συνθήκες για μια νέα αναθεώρηση, ουσιαστική, για μια αναθεώρηση που θα συμβαδίσει με την απόφασή μας να προχωρήσουμε σε μεγάλες τομές για τη δημοκρατική αναγέννηση της πατρίδας μας, μια αναθεώρηση η οποία έχουμε στόχο και θέλουμε να κατοχυρώνει τα δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα των πολιτών, να προστατεύει τα δημόσια αγαθά, να εισάγει θεσμούς ενίσχυσης της δημοκρατικής συμμετοχής, να ενδυναμώνει το Κοινοβούλιο, να αποκαθιστά τις σχέσεις εμπιστοσύνης των πολιτών με την πολιτική, που έχουν διαρραγεί, και βεβαίως, να κατοχυρώνει την ισοτιμία της ψήφου ως αρχή, ώστε να εμποδίζει τον όποιο νομοθέτη εις το μέλλον να φτιάχνει τερατουργήματα ως εκλογικούς νόμους. Όχι να καθορίζει ποιον εκλογικό νόμο, αλλά ως αρχή την ισοτιμία της ψήφου. Και βεβαίως αυτό, όπως καλά γνωρίζετε, δεν απαιτεί διακόσιους Βουλευτές, αλλά εκατόν ογδόντα και εκατόν πενήντα ή εκατόν πενήντα και εκατόν ογδόντα. Μιας και μιλάμε για αριθμούς, θέλω να αναφερθώ και σε κάτι που συζητήσαμε και κατ' ιδίαν και το επαναλάβατε και εδώ. Καταθέτετε την πρόταση να δεχθεί η κυβερνητική Πλειοψηφία να ανοίξουν άρθρα, τα οποία δεν συμφωνεί ότι πρέπει να αλλάξουν και να ανοίξετε και εσείς ενδεχομένως άρθρα, τα οποία δεν συμφωνείτε ότι πρέπει να αλλάξουν, ώστε να αποκτήσει η ερχόμενη εκλογική αναμέτρηση έναν δημοψηφισματικό χαρακτήρα για τη συνταγματική αναθεώρηση. Σας ρώτησα και κατ' ιδίαν, αλλά επαναλαμβάνω αυτό το ερώτημα και σήμερα: Θεωρείτε, λοιπόν, ότι είναι δίκαιο, πόσω δε μάλλον όταν αυτή η εκλογική αναμέτρηση θα έχει κρίσιμο δημοψηφισματικό χαρακτήρα για το Σύνταγμα της χώρας, να κρίνεται και να ορίζεται από ένα μπόνους πενήντα εδρών στο πρώτο κόμμα; Εμείς, λοιπόν, ευθέως σας λέμε ότι αν θέλετε πράγματι να ανοίξουμε και να ανοίξετε άρθρα με τα οποία δεν συμφωνούμε, προϋπόθεση για να γίνει αυτό είναι η κατοχύρωση από την επόμενη εκλογική αναμέτρηση της απλής αναλογικής, χωρίς έξτρα μπόνους των πενήντα εδρών. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Έχουμε, λοιπόν, επίγνωση των δυσκολιών της συγκυρίας. Και γι' αυτόν τον λόγο δίνουμε τη μάχη μας καθημερινά και συνεχίζουμε με μικρές και μεγάλες μάχες σε όλα τα μέτωπα, για την εξασφάλιση της κοινωνικής συνοχής, το χτύπημα της διαπλοκής, της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής. Έχουμε προχωρήσει το τελευταίο διάστημα σε σειρά νομοθετημάτων για την πάταξη του λαθρεμπορίου καυσίμων και καπνού, για τη διαφάνεια στις συμβάσεις στα δημόσια έργα. Έχουμε επιταχύνει τη διερεύνηση των «θαλασσοδανείων» στους καναλάρχες και στα πολιτικά κόμματα του δικομματισμού, που κυβερνούσαν με τη λογική της ενισχυμένης αναλογικής όλα τα προηγούμενα χρόνια, του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Γνωρίζουμε, όμως, ότι η εντολή που μας έδωσε ο ελληνικός λαός τον Σεπτέμβρη του 2015 δεν είναι μονοδιάστατη, δεν είναι μόνο εντολή ισχυρής και επίμονης διαπραγμάτευσης για να βελτιωθεί η συμφωνία, για να προφυλαχθούν δικαιώματα. Ο λαός μάς έδωσε εντολή και για μεγάλες αλλαγές, συνολικές και ριζικές αλλαγές, και αυτήν την εντολή ρήξης με το παλαιό καθεστώς θα υλοποιήσουμε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μας κατηγόρησε ο κ. Μητσοτάκης για καιροσκοπισμό, μας είπε ότι είμαστε καιροσκόποι που φέρνουμε στη Βουλή ένα πάγιο αίτημα δεκαετιών της Αριστεράς. Γιατί άραγε είμαστε καιροσκόποι; Γιατί δεν το φέραμε, τη στιγμή που η χώρα βρισκόταν στη μεγάλη αγωνία μιας δύσκολης και επίμονης διαπραγμάτευσης ή δεν το φέραμε πριν την πρώτη αξιολόγηση, την δύσκολη πρώτη αξιολόγηση, την πιο δύσκολη, όταν θα ήταν και δημοκρατικό ατόπημα - η Αντιπολίτευση δεν είχε καν εκλεγμένη ηγεσία - και το φέρνουμε σήμερα, τρία χρόνια πριν από τις επόμενες εκλογές; Και έκανε μάλιστα μία αναδρομή στο παρελθόν. Μας είπε ότι η αναλογική φέρνει ακυβερνησία πάντα. Και βεβαίως, αναφέρθηκε στη υπόλοιπη Ευρώπη κάνοντας αναφορά στην Ιταλία, αλλά ξέχασε να πει ότι σχεδόν στην πλειοψηφία των άλλων ευρωπαϊκών κρατών, είτε μελών της Ευρωζώνης είτε όχι, υπάρχει για πάρα πολλά χρόνια η ισοτιμία της ψήφου και συνεργατικές κυβερνήσεις και μία κουλτούρα συνεργασιών, που στην Ελλάδα τη μάθαμε μετά τον κατακερματισμό του πολιτικού συστήματος με τα μνημόνια, από το 2012 και μετά, μια κουλτούρα συνεργασιών που βεβαίως, θέλοντας και μη, κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία, διέπραξαν τα δύο κόμματα που κυβερνούσαν με τη λογική του οδοστρωτήρα του δικομματισμού τη δεκαετία του '80 και του '90, το 2012. Και τώρα επίσης υπάρχει, και παρά τις πενήντα έδρες μπόνους, η ανάγκη συνεργασιών και μια κουλτούρα συνεργασιών. Τι είναι, λοιπόν, αυτό που λέμε εμείς; Λέμε ότι πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι κλείνει ένας μεγάλος πολιτικός κύκλος και όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιήσουμε τόσο το καλύτερο για τον τόπο. Ένας μεγάλος πολιτικός κύκλος, ο οποίος ξεκίνησε αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση το ‘74 με την ανάδειξη του ΠΑΣΟΚ ως βασικού πόλου τότε της Κεντροαριστεράς, που είχε τα στοιχεία του δικομματισμού τον οποίο γνωρίσαμε, κάποιες φορές πολύ μεγάλης πόλωσης, ακόμα και με τα «πράσινα» και τα «γαλάζια» καφενεία, με δύο ισχυρά κόμματα που είχαν συν, πλην 40% και την Αριστερά που ήταν στο 10%, ως ένας τρίτος μικρός πόλος. Βεβαίως, η παράταξή σας τότε, ορθώς ενδεχομένως, με βάση τη λογική του συμφέροντός της, του πολιτικού της συμφέροντος, αρνείτο την απλή αναλογική, δεδομένου ότι θα δημιουργούσε μία κουλτούρα συνεργασιών, προγραμματικών συγκλίσεων, που θα οδηγούσε σε κυβερνήσεις του ενός εκ των δύο πόλων με την Αριστερά. Πρέπει να συνειδητοποιήσετε και να συνειδητοποιήσουμε όλοι μας ότι βρισκόμαστε σε μία νέα εποχή, σε μια άλλη εποχή και στην Ευρώπη και στην Ελλάδα. Κόμματα του 40% δεν υπάρχουν σήμερα. Και βεβαίως, μπορείτε να έχετε το δικαίωμα να έχετε ή την αλαζονεία ή την έπαρση ότι μπορεί να το διεκδικήσετε, κύριε Μητσοτάκη. Μπορείτε να το κάνετε αυτό, βεβαίως. Άλλωστε, έχετε μία μεγάλη χαρά, γιατί βγήκαν, λέει, κάποιες δημοσκοπήσεις, που σας δείχνουν πρώτους. Δεν θα αναφερθώ στο γεγονός ότι είναι οι ίδιες δημοσκοπήσεις που πέρυσι τέτοια εποχή δίνανε το «ΝΑΙ» μπροστά και βγήκε με είκοσι τέσσερις μονάδες πίσω, που τον Ιανουάριο του 2015 έδειχναν την Νέα Δημοκρατία μπροστά και έχασε με 7,5 μονάδες και που τον Σεπτέμβρη έδιναν ντέρμπι και χάσατε με επτά μονάδες διαφορά. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Θα αναφερθώ στο γεγονός ότι καμμία από αυτές τις δημοσκοπήσεις, μα καμμία, δεν σας δίνει μία δυναμική να υπερβείτε τα ποσοστά που φέρατε τον περασμένο Σεπτέμβρη και τον Γενάρη του 2015, το 30%. Έχετε όμως την ελπίδα να θεωρείτε ότι μπορούμε να επιστρέψουμε σε μία λογική του δικομματισμού, του παλιού δικομματισμού. Με γεια σας και χαρά σας! Αυτό όμως που μου έκανε πάρα πολύ μεγάλη εντύπωση είναι το γεγονός ότι έρχεστε σήμερα να μιλήσετε εσείς σε εμάς για καιροσκοπισμό, τη στιγμή που εσείς είστε αυτοί που έχετε αλλάξει πολλές φορές άποψη και θέσεις. Και θα εξηγηθώ. Διότι εμείς είχαμε πάγια τη θέση της απλής αναλογικής. Επιτρέψτε μου να σας διαβάσω κάτι, που διαλέγω μεταξύ πολλών, που έχουν γραφτεί κατά καιρούς, για να υπερασπιστούν την αντίληψη της ισοτιμίας της ψήφου και την ανάγκη ενός εκλογικού συστήματος απλής αναλογικής. «Ανάγκη ρητής καθιέρωσης μιας μορφής αναλογικού συστήματος, με δεδομένο το γεγονός ότι η έως τώρα κοινοβουλευτική μας εμπειρία έχει καταδείξει πως το αναλογικό σύστημα ανταποκρίνεται περισσότερο στις ανάγκες διεύρυνσης της δημοκρατικής νομιμοποίησης της Βουλής, συνακόλουθα δε της Κυβέρνησης, η οποία ούτως ή άλλως στηρίζεται στην εμπιστοσύνη της Βουλής». Ανάγκη, λοιπόν, όπως μας έχει δείξει η κοινοβουλευτική εμπειρία, ενός αναλογικού συστήματος. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όχι δεν είναι η πρόταση νόμου που κατέθεσε πέρυσι το ΠΑΣΟΚ και δεν την ψηφίζει σήμερα. Είναι η πρόταση που κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία για τη συνταγματική αναθεώρηση το 2014 σε αυτήν εδώ τη Βουλή και υπογράφουν ο κ. Μητσοτάκης, η κ. Μπακογιάννη, η κ. Κεφαλογιάννη, η κ. Ασημακοπούλου, ο κ. Γεωργιάδης, ο κ. Βορίδης, ο κ. Αθανασίου. Ήταν η άποψή σας για τη συνταγματική αναθεώρηση του 2014. Και επειδή δεν είναι η μόνη παραφωνία, σε σχέση με αυτά που σε νεκρό χρόνο μπορεί να παραδεχθείτε και να πείτε και σε αυτά που πράττετε, θέλω να σας δείξω και κάτι ακόμη. Καταφερθήκατε με ιδιαίτερη ένταση εναντίον της λογικής της ψήφου στα δεκαεπτά, λέγοντας μάλιστα ότι αποτελεί μία προσπάθεια καιροσκοπική από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ να θωπεύσει τους νέους ανθρώπους. Θέλω να καταθέσω στα Πρακτικά την τοποθέτηση της κ. Μπακογιάννη στις 21-5-2009, η οποία σε παρουσίαση βιβλίου, μαζί με τον κ. Σκανδαλίδη μάλιστα τότε και τον κ. Μακρυδημήτρη, είχε υιοθετήσει την άποψη για ψήφο στα δεκαέξι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όχι στα δεκαεπτά, λέγοντας ότι ευθέως θα σας πω ότι είναι μια θετική εξέλιξη, διότι η νέα γενιά πρέπει να βγει στο προσκήνιο. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Κυβέρνησης κ. Αλέξης Τσίπρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο Αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Βεβαίως, να θυμηθώ κιόλας ότι αποτέλεσε και πρόταση την οποία εισηγήθηκε και ψήφισε στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, υποψήφιος Ευρωβουλευτής, ο κ. Κυρανάκης, Πρόεδρος της Νεολαίας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, για ψήφο στα δεκαέξι. Στην Ευρώπη βγαίνετε και κάνετε τους προοδευτικούς. Εδώ παραείστε συντηρητικοί! Εδώ δεν μπορείτε να χωρέσετε καμμία άλλη άποψη! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Μιλάτε, λοιπόν, για πολιτικό αμοραλισμό, γιατί εμείς φέρνουμε στη Βουλή, τρία χρόνια πριν την επόμενη εκλογική αναμέτρηση, ένα πάγιο αίτημα της Αριστεράς και δημοκρατικών προοδευτικών δυνάμεων, τη στιγμή που εσείς βεβαίως κατά καιρούς έχετε πει πολλά και διαφορετικά πράγματα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η άποψή μας είναι ότι όσο πιο γρήγορα συνειδητοποιήσουμε ότι έχει κλείσει ένας σημαντικός κύκλος, μεταπολιτευτικός και βρισκόμαστε σε μια νέα εποχή, τόσο πιο γρήγορα θα μπορούσαμε να διαμορφώσουμε τις συνθήκες, ώστε να περάσουμε από έναν άγονο δικομματισμό του παρελθόντος, που δεν ευθύνεται για όλα, αλλά ευθύνεται για πολλά, σε έναν γόνιμο διπολισμό, με κυβερνήσεις συνεργασίας. Η αλλαγή του εκλογικού νόμου, λοιπόν, δεν είναι κίνηση αντιπερισπασμού από τη συγκυρία, όπως ισχυρίζεστε - κινήσεις αντιπερισπασμού δεν κάνουμε εμείς, κινήσεις αντιπερισπασμού κάνετε εσείς και πολλές, κύριε Μητσοτάκη - αλλά αντανακλά ακριβώς τη συνειδητοποίησή μας ότι πρέπει να περάσουμε σε μια νέα εποχή και να βοηθήσουμε το πολιτικό σύστημα και τα κόμματα και τις πολιτικές δυνάμεις να σκέφτονται με άλλους όρους. Διότι, κύριε Μητσοτάκη, κατανοώ τη μεγάλη σας επιθυμία να γίνετε πρωθυπουργός, όμως πρωθυπουργός δεν μπορείτε να γίνετε επειδή σας αγάπησαν οι εκδότες, οι χρεοκοπημένοι ούτε επειδή σας αγάπησαν, ο κ. Θεοδωράκης και η κ. Γεννηματά. Μόνο αν σας αγαπήσει ο λαός θα γίνετε πρωθυπουργός, κύριε Μητσοτάκη, αλλά ο ελληνικός λαός έχει και μνήμη και γνωρίζει ποια συμφέροντα εξυπηρετείτε! [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Θα ήθελα σε αυτό το σημείο να αναφερθώ σε κάποια γεγονότα, τα οποία για μένα έχουν ιδιαίτερη σημασία, διότι το τελευταίο διάστημα έχετε σχεδόν πέσει ηρωικά μαχόμενος υπέρ της προσπάθειας να μην προχωρήσει ο διαγωνισμός για τις ραδιοτηλεοπτικές άδειες. Εξαντλήσατε όποια θεσμική δυνατότητα είχατε για να καθυστερήσει αυτός ο διαγωνισμός, με την προσχηματική άρνησή σας να συναινέσετε στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, υπονομεύσατε τη συγκρότηση και λειτουργία του και έτσι στερήσατε από την Ανεξάρτητη Αρχή τη δυνατότητα να διενεργήσει τον διαγωνισμό για τις άδειες. Κι όταν, ύστερα από τρεις μήνες άγονων προσπαθειών δικών μας για συναίνεση, νομοθετήσαμε να γίνει ο διαγωνισμός από τη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης, τότε υιοθετήσατε το αίτημα της διαπλοκής για νέες εκλογές. Να φύγουμε εμείς, για να γλυτώσουν εκείνοι. Να είστε βέβαιος, όμως, κύριε Μητσοτάκη, ότι ούτε εμείς θα φύγουμε ούτε αυτοί θα γλυτώσουν! Εμείς θα είμαστε εδώ μέχρι το 2019 και μετά το 2019, με την ψήφο του ελληνικού λαού. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Θα ήθελα σε αυτό το σημείο να μας εξηγήσετε κάτι. Τι ακριβώς είναι αυτό που είπατε, μετά τη συνάντησή σας με τις δικαστικές και εισαγγελικές ενώσεις, πριν τρεις μέρες νομίζω; Ότι η Νέα Δημοκρατία δεν θα ανεχθεί παιχνίδια με τη Δικαιοσύνη κι ότι κανείς δεν έχει δικαίωμα να παρεμβαίνει στη δικαιοσύνη. Σε τι ακριβώς αναφέρεστε; Μήπως αναφέρεστε στις αιτήσεις που κατέθεσε ο Υπουργός Δικαιοσύνης στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για την επιτάχυνση της εκδίκασης των δύο υποθέσεων της «SIEMENS», για την ψηφιοποίηση του ΟΤΕ το '97 και για τα «μαύρα ταμεία» που τροφοδοτούσαν τα δύο κόμματα, το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία, για δεκαετίες; [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Είναι, μήπως, παρέμβαση στη δικαιοσύνη η επίκληση του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας για υποθέσεις εξαιρετικής φύσης; Προφανώς είναι προτιμότερη για εσάς η επ' αόριστον αναβολή της δίκης της «SIEMENS», να μην γίνει ποτέ, γι' αυτό και σπεύσατε να πάρετε θέση και να χαρακτηρίσετε παρέμβαση στη δικαιοσύνη την καθ' όλα νόμιμη και εύλογη υποβολή αιτήματος για την επιτάχυνσή της. Όμως, εάν ανησυχείτε, καλά κάνετε και ανησυχείτε, γιατί η δίκη της «SIEMENS» θα γίνει. Θα συνεχιστεί και θα ολοκληρωθεί και θα υπάρξει δικαστική απόφαση. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Γιατί η μόνη παρέμβαση που κάνει η Κυβέρνησή μας στη δικαιοσύνη είναι να επισημαίνει διαρκώς την ανεξαρτησία της, την πλήρη αυτονομία της από τα διαπλεκόμενα συμφέροντα που την πολιορκούν! Και ένα τελευταίο ερώτημα. Κύριε Αρχηγέ της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, μήπως στο μεσοδιάστημα από προχθές μέχρι σήμερα που ανεδείχθη αυτό το θέμα, προλάβατε να αποπέμψετε τον κ. Σκλαβούνη από τη θέση του υπευθύνου για την ανάπτυξη και τη συγγραφή του κυβερνητικού σας προγράμματος για την ανάπτυξη; Αν δεν προλάβατε, πείτε μας, γιατί; Μετά τον κ. Παπασταύρου άλλος ένας στενός σας συνεργάτης έχει το know how της φοροδιαφυγής, την τεχνογνωσία της φοροδιαφυγής και ελέγχεται για ένα ζήτημα για το οποίο αφιερώνει σχεδόν μισή σελίδα η εφημερίδα “FINANCIAL TIMES” και για την ανάγκη επιτέλους να υπάρξει σε αυτήν τη χώρα δικαιοσύνη, για το γεγονός ότι η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού, με τις δικές σας επιλογές, βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης, όταν κάποιοι άλλοι έβγαζαν τα χρήματα διά της τεχνογνωσίας στελεχών σας στο εξωτερικό. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Θα ήθελα σε αυτό το σημείο να μου επιτρέψετε και μια μικρή αναφορά στα κόμματα του Κέντρου. Δεν θα μακρηγορήσω. Ξέρετε, αυτό που συμβαίνει με το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι είναι κάτι το οποίο δυσκολεύομαι να κατανοήσω. Βέβαια, σας ακούω σήμερα και σκέφτομαι ότι για σας πρέπει να είναι μία δύσκολη μέρα. Είναι μία εξαιρετικά δύσκολη μέρα. Ξέρετε, δεν είναι όλοι που έχουν αποφασίσει να συμπορευτούν μαζί σας και ενδεχομένως να μπουν και στα ψηφοδέλτιά σας. Είναι και κάποιοι άλλοι, που δεν έχουν πάρει αυτές τις αποφάσεις, άρα είναι πολύ δύσκολη μέρα γι' αυτούς, πιστέψτε με. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Αυτό που δεν μπορώ να κατανοήσω και μου φαίνεται οξύμωρο είναι το γεγονός ότι αρνείστε. Μπορεί να έχετε τους λόγους σας, να κατηγορείτε την Κυβέρνηση, τον ΣΥΡΙΖΑ για τον λόγο, τις προθέσεις της, ποιες είναι οι σκέψεις στο πίσω μέρος του μυαλού μας. Όλα αυτά μπορεί να τα λέτε. Αυτό, το οποίο δεν μπορείτε να δικαιολογήσετε είναι ότι σε μια ιστορική στιγμή, όταν πρώτη φορά που κυβερνητική πλειοψηφία φέρνει ένα αίτημα για απλή αναλογική, το οποίο κατ'εξοχήν ευνοεί τα μικρά κόμματα και ιδίως τα κόμματα του κέντρου για να παίξουν έναν ρυθμιστικό ρόλο, έναν βαρύνοντα ρόλο στο πολιτικό σύστημα…
…(δεν ακούστηκε)
Κύριε Τζαβάρα, σήμερα έχετε υπερβεί κάθε όριο. Ηρεμήστε όλοι.
Δεν μπορώ, λοιπόν, να κατανοήσω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τον λόγο για τον οποίο αρνούνται αυτά τα κόμματα, πλην βεβαίως της Ένωσης Κεντρώων του κ. Λεβέντη, τον οποίο σήμερα θυμηθήκατε να λοιδορήσετε. Όλο το προηγούμενο διάστημα τον υμνούσατε, ιδίως όταν τοποθετήθηκε εναντίον της πρότασής μας για τον διαγωνισμό. Τότε ήταν κορυφαίος πολιτικός παράγων. Σήμερα που κράτησε μία στάση σύμφωνα με τη λογική που αυτόν, όπως το κόμμα του ορίζει, ένα μικρό κόμμα του Κέντρου, τον συμφέρει να κρατήσει, τον λοιδορείτε. Εν πάση περιπτώσει, δεν μπορώ να καταλάβω, δεν κατανοώ ποιος είναι ο λόγος για τον οποίο αρνείστε να αποδεχθείτε ένα πολιτικό δώρο, να παίξετε σημαντικό ρόλο στην πολιτική σκηνή του τόπου. Προτιμάτε ενδεχομένως τον ρόλο του συμπληρώματος της Δεξιάς του κ. Μητσοτάκη, όπως είχατε προτιμήσει και τον ρόλο του συμπληρώματος στην κυβέρνηση του κ. Σαμαρά με τον κ. Βορίδη, τον κ. Γεωργιάδη, όλους αυτούς τους ιδεολογικά συγγενείς σας; Όχι, βέβαια. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Διαπράττετε πράγματι ένα ιστορικό ατόπημα. Κάποιοι χαρακτήρισαν…
Κύριοι, σας παρακαλώ. Εντάξει; Υπάρχει ένα όριο. Μην το υπερβούμε.
Εδώ είστε, κυρία Πρόεδρε;
Εδώ είμαι. Κύριε Τασούλα, τις ειρωνείες αλλού. Συνεχίστε, κύριε Τσίπρα.
Αν μου επιτρέπετε, να συνεχίσω, κύριε Τασούλα. Ευχαριστώ πολύ. Κάποιοι χαρακτήρισαν αυτό το ατόπημα παρόμοιο του ιστορικού λάθους της Αριστεράς του 1989. Δεν θα συμφωνήσω μαζί τους για τον εξής λόγο: Διότι το 1989, βεβαίως, η Αριστερά έκανε το ιστορικό λάθος - και το πλήρωσε - να συνεργαστεί με τον κ. Μητσοτάκη. Ωστόσο, η πρόταση που απευθύνθηκε στην Αριστερά το 1989 για την ψήφιση της απλής αναλογικής ήταν μία πρόταση που, αν την υιοθετούσε, θα οδηγούσε άμεσα σε κλείσιμο της Βουλής και άρα, η Αριστερά θα χρεωνόταν τη μεγάλη ηθική ευθύνη να μην υπάρξει καμμία διερεύνηση για τα πιθανά αδικήματα, που τότε απασχολούσαν τη μεγάλη πλειοψηφία της κοινής γνώμης, πράγμα το οποίο δεν είχε το δικαίωμα να χρεωθεί ως ευθύνη. Εσείς τώρα, δίχως καμμία δικαιολογία, αρνείστε ένα δώρο ιστορικού χαρακτήρα προς εσάς και ταυτίζεστε με τη Δεξιά του κ. Μητσοτάκη. Αρνείστε τις δικές σας προτάσεις και, φυσικά, αρνείστε τους ίδιους τους εαυτούς σας. Στην πραγματικότητα, όμως, αρνούμενοι να παραλάβετε αυτό το δώρο μάς το γυρίζετε πίσω. Μας κάνετε εμάς ένα πολύ μεγάλο δώρο. Αποκαλυπτόμενοι στον ελληνικό λαό μάς χαρίζετε και την ηθική υπεροχή ότι το είπαμε και το υλοποιήσαμε, φέραμε και θα εφαρμόσουμε, θα ψηφίσουμε την απλή αναλογική και τη δυνατότητα ο ελληνικός λαός το 2019 να μας δώσει την πλειοψηφία και να σας βάλει οριστικά το παλιό πολιτικό σύστημα, “στο χρονοντούλαπο της ιστορίας”, για να θυμηθώ και μια άλλη ιστορική φράση.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Τι θέλετε, κυρία Γεννηματά; Ποιες είναι οι διαμαρτυρίες παρακαλώ; Θέλετε να απαντήσετε;
Θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Έχετε προσωπικό;
Βεβαίως, κυρία Πρόεδρε.
Δεν ακούγεστε. Ανοίξτε το μικρόφωνό σας.
Το έχω ανοιχτό το μικρόφωνό μου.
Ας γίνει λίγη ησυχία να ακούσω το αίτημά σας.
Κυρία Πρόεδρε, ζητάω τον λόγο επί προσωπικού.
Ποιο προσωπικό; Πολιτική κριτική ακούστηκε.
Τι άλλο πρέπει να ειπωθεί, δηλαδή, για να υπάρχει προσωπικό;
Ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να ζητάει τον λόγο όλο το βράδυ. Από το πρωί ως το βράδυ ο ΣΥΡΙΖΑ έπρεπε να ζητάει τον λόγο επί προσωπικού. Έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Είστε Πρόεδρος του Κοινοβουλίου ή είστε σε κομματική…
Ελάτε, μιλήστε τώρα και αφήστε τα αυτά.
Σας παρακαλώ πάρα πολύ, έχω ζητήσει τον λόγο. Έχουν ειπωθεί τόσα πολλά για το κόμμα μου και για εμένα προσωπικά και ζητάω τον λόγο τώρα.
Έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρωθυπουργέ, το μπόνους το διατηρείτε εσείς. Έχετε ακέραια την ευθύνη, γιατί δεν προσπαθήσατε καν να επιδιώξετε να υπάρξει μια ευρύτερη συνεννόηση, για να γίνουν σοβαρές αλλαγές στο πολιτικό σύστημα. Και αναρωτιέμαι, όταν πέρσι δεν στηρίξατε καμμία φορά τις αλλαγές στο εκλογικό σύστημα, με τη δικαιολογία που είπατε σήμερα, ότι βρισκόταν η χώρα στο χείλος του γκρεμού και έπρεπε να ολοκληρώσει τις διαπραγματεύσεις, τότε γιατί επιλέξατε να οδηγήσετε τη χώρα σε εκλογές; Θα σας πω εγώ γιατί το κάνατε. Γιατί τότε, έτσι σας βόλευε. Για να καθαρίσετε το Κόμμα σας από τους μέχρι χθες συνεργάτες σας και συνοδοιπόρους και να κυβερνήσατε ξανά με τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Ακούστε να σας πω: Ο Πρωθυπουργός που έγινε δύο φορές Πρωθυπουργός με μπόνους δεν μπορεί να έρχεται σήμερα εδώ και να γίνεται τιμητής! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Και εμείς δεν είμαστε κόμμα του Κέντρου ούτε έχουμε επαμφοτερίζουσα συμπεριφορά. Εμείς είμαστε κόμμα της Κεντροαριστεράς, με μεγάλη ιστορία και παράδοση, αλλαγές, τομές και ρήξεις σε αυτόν τον τόπο. Αλλά εσείς τι είδους Αριστερά είστε, που κυβερνά με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, την ακροδεξιά απόφυση;
Ε, όχι κυρία Γεννηματά!
Ή που προσπαθεί να βρει σήμερα συνεργασίες με τον κ. Λεβέντη; Μιλάτε εσείς γι' αυτούς που μετακομίζουν στα ψηφοδέλτια; Εσείς είστε που πήρατε τους αριβίστες και τους καριερίστες. Όταν, λοιπόν, θα απευθυνθείτε ξανά στο Κόμμα μας, να είστε πολύ πιο προσεκτικός, κύριε Πρωθυπουργέ, γιατί δεν έχετε καμμία αξιοπιστία και κανένα κύρος. Κάθε φορά που σας συναντάμε αναρωτιόμαστε τι είδους διαρροές θα κάνετε μετά. Γιατί δεν υπάρχει κανένα πεδίο συνεννόησης και συνεργασίας μαζί σας. Θέλετε να σας πω κάτι; Δεν σας ενδιέφερε ποτέ ούτε η απλή αναλογική ούτε η εθνική συνεννόηση ούτε οι προοδευτικές συμμαχίες. Και το αποδείξατε αυτό, γιατί δύο φορές επιλέξατε να έχετε συνέταιρο ένα κόμμα της Δεξιάς και να μην επιδιώξετε να κάνετε καμμία προοδευτική συνεννόηση ούτε και σήμερα στη Βουλή!
Ησυχία, παρακαλώ. Ο κύριος Πρωθυπουργός έχει τον λόγο.
Κυρία Γεννηματά, αυτό ήταν πολιτικό, δεν ήταν προσωπικό. Ξέρετε, κυρία Γεννηματά, στην πολιτική σταδιοδρομία των ηγετών δεν υπάρχουν πολλές φορές οι ευκαιρίες να αποδείξουν την ηγετική τους στόφα και τις ηγετικές τους ικανότητες. Σήμερα, εσείς χάσατε μια τέτοια ευκαιρία. Είστε ουραγός, όχι μόνο του κ. Μητσοτάκη, αλλά και όμηρος πολιτικών επιδιώξεων, που ενδεχομένως σας υπερβαίνουν. Χάνετε μια ευκαιρία. Είναι κρίμα, όμως, την ώρα που χάνετε αυτή την ευκαιρία να προσπαθείτε να υπερασπιστείτε αυτές τις επιλογές σας με ύβρεις. Δεν θα ανταποκριθώ στο ίδιο ύφος. Θα πω μονάχα: Κρίμα!
Κυρία Πρόεδρε, θέλω τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, μου επιτρέπετε;
Κύριοι, είναι δώδεκα η ώρα. Σας παρακαλώ. Όσο περνά η ώρα θα γίνουν όλα «προσωπικά» εδώ. Τι να κάνουμε; Δεν γίνεται. Σας κάνω έκκληση.
Κυρία Πρόεδρε…
Κυρία Πρόεδρε, δεν υπάρχει καμμία περίπτωση. Μας προκάλεσε…
Σας κάνω έκκληση να προχωρήσουμε στην ψηφοφορία. Τι θέλετε, κυρία Γεννηματά; Να απαντήσετε στο «κρίμα»; Τι θέλετε τώρα; Σας παρακαλώ.
Κυρία Πρόεδρε, θέλω τον λόγο επί προσωπικού.
Ποιο προσωπικό; Κύριε Καμμένε, σας παρακαλώ. Αφήστε να ολοκληρώσουμε τη συζήτηση.
Επανέλαβε η κ. Γεννηματά για ακόμα μια φορά τα περί δεξιάς απόφυσης. Ακούστε. Παρά φύση σοσιαλίστρια είστε εσείς. Την 3η Σεπτέμβρη το ΠΑΣΟΚ είχε την απλή αναλογική ως βασική του θέση. Να προσέχετε τα λόγια σας. Κι όσο κι αν θέλετε να φανείτε ηγέτης ενός κόμματος που καταρρέει, σταματήστε να γυρίζετε πίσω και να κοιτάτε τον κ. Βενιζέλο. Είστε οι χειροκροτητές του κ. Βορίδη και της δεξιάς απόφυσης, που η Νέα Δημοκρατία ενσάρκωσε με τον κ. Σαμαρά.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κυρία Γεννηματά, δεν έχει νόημα αυτός ο διάλογος. Το αντιλαμβάνεστε. Να πείτε τώρα σε ποιον θέλετε. Ποιο είναι το «προσωπικό»; Αφού τον τελευταίο λόγο θα τον έχει πάντα άλλος. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι.
Κύριε Καμμένε,…
Δεν σας δίνω τον λόγο, κυρία Γεννηματά. Δεν σας δίνω τον λόγο. Δεν ακούγεστε. Δεν μπορείτε να έχετε τον τελευταίο λόγο. Δεν μπορούμε να πάμε ως το πρωί. Το αντιλαμβάνεστε; Ε, λοιπόν, τι να κάνουμε; Δεν γίνονται αυτά τώρα. Τελειώσαμε.
Μα, κυρία Πρόεδρε,…
Κυρία Γεννηματά, σας παρακαλώ.
Τι λέτε τώρα;
Βοηθήστε λίγο τη διαδικασία.
Θα βοηθήσω τη διαδικασία.
Δεν έχει νόημα αυτό που κάνετε. Θέλετε να σας το αποδείξω; Ορίστε. Μιλήστε για ένα λεπτό, για να καταλάβετε ότι δεν έχει νόημα. Μιλήστε ένα λεπτό, να σας ακούσουμε. Για πείτε.
Κύριε Καμμένε, στο ίδιο κόμμα με τον κ. Βορίδη ήσασταν εσείς. Εγώ δεν ήμουν ποτέ. Όσο για τον κύριο Πρωθυπουργό, πραγματικά λυπάμαι, γιατί ευτελίζει με αυτόν τον τρόπο μια συζήτηση τόσο σοβαρή στο Κοινοβούλιο. Πραγματικά, λυπάμαι. Η αλαζονεία έχει και όρια και καλό θα είναι κάποτε να μάθετε και να χάνετε.
Εντάξει, μπράβο. Φοβερό. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Ησυχία τώρα! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, επί των άρθρων και επί των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης: «Αναλογική εκπροσώπηση των πολιτικών κομμάτων, διεύρυνση του δικαιώματος εκλέγειν και άλλες διατάξεις περί εκλογής Βουλευτών» και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Η Χρυσή Αυγή απουσιάζει.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης: «Αναλογική εκπροσώπηση των πολιτικών κομμάτων, διεύρυνση του δικαιώματος εκλέγειν και άλλες διατάξεις περί εκλογής Βουλευτών» έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση επί των άρθρων. Θα διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία για τα άρθρα 1 έως 4 του σχεδίου νόμου, σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1γ του Κανονισμού της Βουλής και για το άρθρο 5, που είναι το ακροτελεύτιο, λόγω της ειδικής πλειοψηφίας που απαιτεί το άρθρο 54 παράγραφος 1 του Συντάγματος. Διακόπτουμε τη συνεδρίαση για δέκα (10) λεπτά, σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛ]] [[ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΟΙ ΣΕΛ 264-265]] [[ΝΑ ΜΠΕΙ Η ΣΕΛ 267]] Θα γίνει ονομαστική ψηφοφορία επί των άρθρων 1 έως και 5 (ακροτελεύτιο) του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης. Οι αποδεχόμενοι τα άρθρα λέγουν «ΝΑΙ». Οι μη αποδεχόμενοι τα άρθρα λέγουν «ΟΧΙ». Οι αρνούμενοι ψήφο λέγουν «ΠΑΡΩΝ». Καλούνται επί του καταλόγου: η κ. Αναστασία Γκαρά από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Ιωάννης Κεφαλογιάννης από τη Νέα Δημοκρατία. Σας ενημερώνω, επίσης, ότι έχουν έρθει στο Προεδρείο τηλεομοιοτυπίες (φαξ) συναδέλφων σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο τους επί της αρχής και επί των άρθρων του νομοσχεδίου. Οι ψήφοι αυτές θα ανακοινωθούν και θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει. Παρακαλώ να αρχίσει η ανάγνωση του καταλόγου.
Υπάρχει συνάδελφος, ο οποίος δεν άκουσε το όνομά του; Κανείς. Οι επιστολές, οι οποίες απεστάλησαν στο Προεδρείο από τους συναδέλφους, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, καταχωρίζονται στα Πρακτικά και έχουν ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ενημερώνω ότι έχει έλθει στο Προεδρείο επιστολή του συναδέλφου κ. Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος μας γνωρίζει ότι απουσιάζει από την ψηφοφορία και ότι αν ήταν παρών θα ψήφιζε «ΟΧΙ». Η επιστολή αυτή, η οποία εκφράζει πρόθεση ψήφου, θα καταχωρισθεί στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης, αλλά δεν συνυπολογίζεται στην καταμέτρηση των ψήφων και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η ψηφοφορία και παρακαλώ τους κύριους ψηφολέκτες να προβούν στην καταμέτρηση των ψήφων και την εξαγωγή του αποτελέσματος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. Εψήφισαν συνολικά 281 Βουλευτές. Επί του άρθρου 1: Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 180 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 81 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 20 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 2: Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 179 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 83 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 19 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 3: Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 163 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 101 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 17 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 4: Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 179 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 86 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 16 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 5: Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», εψήφισαν 179 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», εψήφισαν 86 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισαν 16 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 5 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία, σύμφωνα με το παρακάτω πρωτόκολλο ονομαστικής ψηφοφορίας:
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης: «Αναλογική εκπροσώπηση των πολιτικών κομμάτων, διεύρυνση του δικαιώματος εκλέγειν και άλλες διατάξεις περί εκλογής Βουλευτών» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων. Προχωρούμε στην ψήφιση στο σύνολο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Η Χρυσή Αυγή απουσιάζει.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείο Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης: «Αναλογική εκπροσώπηση των πολιτικών κομμάτων, διεύρυνση του δικαιώματος εκλέγειν και άλλες διατάξεις περί εκλογής Βουλευτών» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία σε μόνη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 1.20' λύεται η συνεδρίαση για σήμερα Παρασκευή 22 Ιουλίου 2016 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: νομοθετική εργασία, μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Εναρμόνιση της νομοθεσίας με την Οδηγία 2012/34/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Νοεμβρίου 2012 για τη δημιουργία ενιαίου ευρωπαϊκού σιδηροδρομικού χώρου (ΕΕ L343/32 της 14.12.2012) και άλλες διατάξεις» σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί.