Na de beëdiging van de heer Kerstens gaan we naar het afscheid van mevrouw Voortman namens GroenLinks. Mevrouw Voortman heeft een afscheidsbrief geschreven. Die ga ik nu voorlezen. "Geachte Voorzitter, beste Khadija, Met ingang van 6 juni 2018 neem ik afscheid als lid van de Tweede Kamer. Mijn reden hiervoor is dat ik wethouder word in Utrecht. Bij mijn afscheid van de gemeenteraad van Groningen in januari 2008 zei ik al dat ik nog niet klaar was met lokale politiek en verwachtte nog weleens terug te komen. Het is de meest nabije bestuursvorm. Je fietst door de stad en ziet wat je verandert. Ik vond het ook een erg interessant gebeuren dat ik in de acht jaar dat ik Kamerlid was, juist ook veel bezig was met zaken die lokaal spelen. Denk aan de decentralisatiewetten, maatregelen met betrekking tot wonen en hoe we asielzoekers humaan opvangen, allemaal onderwerpen waar gemeentes over de uitvoering gaan. Vaak genoeg hoorde ik een bewindspersoon zeggen: "Daar gaat het Rijk niet meer over." Ik vind het een eer nu als wethouder eindelijk zelf aan de knoppen te zitten en er wél over te gaan. Nu GroenLinks de grootste is in Utrecht en we daar drie wethouders mogen leveren, lonkt de lokale politiek en los ik dus de belofte uit 2008 in. Dat neemt niet weg dat ik het ergens ook jammer vind dat aan mijn Kamerlidmaatschap nu een eind komt. Want ik had nog veel plannen, bijvoorbeeld de aanpak van schulden en ook om eindelijk de Wet open overheid aangenomen te krijgen. Ook genoot ik enorm van het plenair voorzitten van de vergaderingen. Je zorgt ervoor dat anderen hun werk goed kunnen doen. Zelf kun je het als voorzitter eigenlijk nooit goed doen. Ook naar mijn fractie toe vind ik het ergens wel jammer. Ik vond het ontzettend leuk mijn ervaring te delen met nieuwe collega's en had daar nog wel mee door willen gaan. Maar na een lange periode in een kleine fractie staat er nu een sterk en groter team. Ik ben enorm trots op jullie en zal jullie vanuit het lokale blijven volgen en het vast niet kunnen laten af en toe ongevraagd advies te geven. De heren en dames van het parlementaire journaille zou ik nog het volgende willen zeggen. Het is de afgelopen jaren weleens voorgekomen dat ik met collega's in debatten zat die gingen over onderwerpen die veel mensen treffen, maar die desondanks geen enkele aandacht van u kregen, omdat u allen massaal bij een of andere deur stond te posten. Best wel frustrerend. Desalniettemin denk ik dat ik grosso modo geen reden tot klagen heb over de hoeveelheid en wijze waarop u aandacht besteedde aan de onderwerpen waar ik warm voor liep. Mijn man en mijn moeder hebben inmiddels een behoorlijke stapel plakboeken met knipsels kunnen maken. Mede namens hen dank ik u hiervoor en wens ik u veel geluk met uw verdere werkzaamheden. Ook wil ik de volgende mensen danken: de fractiemedewerkers, de Griffie, de beveiliging, de schoonmakers, de bodes, de medewerkers in de restaurants en alle anderen die ondersteuning bieden. U bent de stille motor van deze Tweede Kamer. Zonder u zouden Kamerleden hun werk niet goed kunnen doen. Mijn dank hiervoor is en blijft groot. Tot slot wil ik jou, Khadija, en de collega's in het Presidium danken voor de samenwerking. De tweewekelijkse vergaderingen waren leerzaam, nuttig en gezellig. Echt waar. Het gaat u allen goed. Hartelijke groet, Linda"
Geachte mevrouw Voortman, beste Linda, Vandaag neem jij afscheid van de Tweede Kamer en nemen wij afscheid van een kleurrijk Kamerlid. "Kleurrijk", dat zeggen we natuurlijk wel vaker over een politicus. Een beetje een cliché, maar in jouw geval .... De panelen hier achter mij, ooit gemaakt door Ruud van de Wint, bestaan uit zeventien lagen olieverf. De afgelopen acht jaar hebben we minstens evenveel kleuren in jouw kapsel mogen waarnemen. Van paars tot oranje, je haardracht was nooit een schutkleur. Altijd was het een uitdrukking van je vurige betrokkenheid bij een heel palet aan maatschappelijke onderwerpen. En dat voor iemand met een klassiek activistisch cv. Dat zijn overigens niet mijn woorden. Het stond in 2015 in de Opzij. Je gaf een persoonlijk interview nadat je ongewild en onterecht hoofdrolspeler was in een onderzoek. Het was een nare periode voor je, maar je hebt teruggevochten en ik durf persoonlijk te beweren dat je er sterker uitgekomen bent. Je loodste behendig de initiatiefwet Flexibel werken door de Kamer. Je stond heel treffend met een dikke buik, wellicht een beetje onflexibel, achter het spreekgestoelte om de wet te verdedigen. Het ging maar net, en je maakte daar een grapje over, namelijk: "Die kansel is niet gemaakt voor zwangere vrouwen". Dat geef ik graag mee aan Ockje Tellegen, voorzitter van de Bouwbegeleidingscommissie, in het kader van de verhuizing. Maar ook je inzet om de Tweede Kamer zelf voortdurend te verbeteren heeft me zeer blij verrast. Je begreep dat de Tweede Kamer haar werk alleen goed kan doen als zij een betere kennis- en informatiepositie heeft. Die positie is versterkt en daar leverde jij een grote bijdrage aan. Als lid van het Presidium zat je weleens op deze stoel als ondervoorzitter, om mij te vervangen. Dat had een aantal voordelen. Ik kon even weg om andere dingen te doen. Ten tweede ontdekte je ook dat je het voorzitterschap ontzettend leuk vond en dat je boven de partijen kon staan. Ten derde ondervond je in levenden lijve hoe lang van stof jouw collega's kunnen zijn en je hield jezelf een spiegel voor. Ik durf het niet met zekerheid te zeggen, maar sinds je mij verving, zijn je interrupties ontzettend kort geworden. Beste Linda, je vertrek geeft je een dubbel gevoel. Was je echt al klaar met al je werk hier? Je koos voor Utrecht en blijft je inzetten voor de publieke zaak, in de stad waar je woont en aan verknocht bent. Ik ben niet gelukkig met Kamerleden die voortijdig de Kamer verlaten, maar het doet me wel goed dat er in Utrecht ook een geolied team-Linda aan de slag gaat met en voor de publieke zaak. Ik zou zeggen: het ga je goed. En heel veel dank dat je jezelf de afgelopen jaren met ontzettend veel energie en passie voor het Kamerwerk hebt ingezet. Dank je wel.
Van dit ontslag is mededeling gedaan aan de voorzitter van het centraal stembureau en aan de minister van Binnenlandse Zaken. Ook het afscheid van mevrouw Voortman vindt plaats na de stemmingen.