Mevrouw Van Hoof komt niet.
Mijnheer de minister, mijn vraag handelt over de relatie tussen zonnebanken en huidkanker. Iedereen die er ooit al eens mee geconfronteerd is geweest, weet dat kanker een vreselijke ziekte is, die steeds vaker voorkomt in onze samenleving. Zo treft huidkanker bijvoorbeeld ook steeds meer mensen. Uit de cijfergegevens die ik heb gekregen van de Stichting tegen Kanker blijkt een duidelijke relatie te bestaan tussen het krijgen van de aandoening en het gebruik van zonnebanken. Zo zouden krachtige zonnebanken tien tot vijftien keer sterker kunnen zijn dan de kracht van de zon tijdens de middag aan de Middellandse Zee. Hoewel uit de cijfers blijkt dat het gebruik van zonnebanken de kans op kanker enorm verhoogt, pleit ik hier vandaag natuurlijk niet voor een algemeen verbod, maar wel voor een rationeel en geïnformeerd gebruik. Daar loopt het vandaag immers helemaal fout. Hoewel we sinds 2009 een duidelijke wetgeving hebben op zonnebankcentra, blijkt dat deze in de praktijk bijna nooit voldoen aan de wettelijke vereisten. Uit de cijfers van de FOD Economie blijkt dat in 2013 slechts 7 % van de gecontroleerde centra in orde is met de wetgeving. Daarbovenop blijkt uit de cijfers van de Stichting tegen Kanker dat er te weinig inspecteurs zijn. Ze moeten bovendien met de natte vinger op zoek gaan naar zonnebankcentra omdat er nergens een register bestaat. Daarnaast blijkt nogmaals dat er nog steeds veel foute veronderstellingen zijn bij het publiek, zoals de overtuiging dat voorbruinen onder de zonnebank alvorens te gaan zonnen in de zon zou helpen om minder te verbranden. Er wordt in sommige centra ook foutieve informatie verspreid over het gebruik van zonnebanken. Bij enkele kan men zelfs spreken van bedrieglijke reclame en worden er voordelen gelinkt aan het gebruik van de zonnebank die wetenschappelijk quatsch zijn. Ik heb daarover de volgende vragen. Bent u bereid om een verplicht register aan te leggen zodat handelszaken op de wettelijke vereisten gecontroleerd kunnen worden? Dat is vandaag namelijk niet het geval. Bent u bereid om het aantal controles op te voeren en daarvoor in voldoende personeel te voorzien? Wilt u meewerken aan de vraag van de Stichting tegen Kanker om verplichte informatie op de zonnebanken aan te brengen rond de wettelijke leeftijd en het gevaar op huidkanker? Kunt u uw diensten de opdracht geven om reclamecampagnes van zonnebankcentra te screenen op de juistheid van hun informatie en de centra die bedrieglijke reclame verspreiden aan te pakken? Er is een duidelijke wetgeving. Bij controles worden veel gebreken vastgesteld. Hoe worden die gebreken aangepakt? Worden de bedrijven die in gebreke blijven gesanctioneerd en desnoods gesloten? Wat is er in het verleden gebeurd met de vastgestelde overtredingen?
Mijnheer de minister, ik had een soortgelijke vraag gesteld aan de minister van Volksgezondheid, maar blijkbaar heeft men die vraag naar deze commissie doorverwezen, al vind ik dat mijn vraag zeer sterk gelinkt is aan de volksgezondheid. Ik ben helaas een bevoorrechte getuige van de gevaren van zonnebanken. Dat is gelukkig al jaren geleden. Ik ben er echter, samen met alle organisaties die hierop wijzen, vast van overtuigd dat zonnebanken werkelijk gevaarlijk zijn. Mijn collega heeft het meeste al gezegd, maar ik wil er wel nog op wijzen dat wij niet de enigen zijn die beweren dat er een gevaar is. Australië heeft voor de meeste van zijn deelstaten, in navolging van Brazilië trouwens, een verbod op zonnebanken ingevoerd. Het verbod ging dit jaar in. Een tweede zaak die ik nog aan het betoog van mijn collega wil toevoegen, is dat een alliantie van een twintigtal organisaties, waaronder toch niet de minste, zoals de Stichting tegen Kanker, Kind en Gezin en Test-Aankoop, al in 2013 vier duidelijke eisen hebben gesteld: een verplichte registratie van alle zonnecentra, meer en strengere controles op de naleving van de wet, een verbod op misleidende reclame en een publicatie van de inspectieresultaten van de gecontroleerde centra. Mijnheer de minister, bent u van plan om op te treden tegen de zonnecentra die de regelgeving met voeten treden? Wat met de vier eisen van de alliantie? Komt u aan deze eisen tegemoet? Welke stappen wilt u nemen om het gebruik van zonnebanken in te perken? Wordt bijvoorbeeld gedacht in dezelfde richting als Brazilië en Australië?
Mme Cassart-Mailleux n’est pas présente.
Mijnheer de voorzitter, collega’s, er is heel wat wetenschappelijk onderzoek dat de indicaties over de gezondheidsrisico’s bij het gebruik van zonnebanken duidelijk in kaart brengt. Ik denk dat voldoende moet worden verspreid dat daaraan bepaalde gezondheidsrisico’s verbonden zijn. Vanuit dit voorzorgsprincipe kwam het KB van 20 juni 2002 tot stand dat ertoe moet bijdragen dat de gebruiker wordt geïnformeerd over mogelijke risico’s bij het gebruik van de zonnebank, dat het huidtype wordt bepaald, dat de minderjarige niet wordt toegelaten, dat aan een aantal technische eisen moet worden voldaan enzovoort. Dat vindt u allemaal terug in dat koninklijk besluit van 20 juni 2002. Bij de Economische Inspectie is die problematiek ook gekend. In 2013 zijn er 94 centra gecontroleerd. Ik heb voor u op papier meer gegevens bij over die 94 centra. Zo zijn er zonnebankcentra, maar ook schoonheidssalons, kapperszaken en fitnesscentra die zonnebankgebruik aanbieden. De verdeling van die 94 uitgevoerde controles overhandig ik u dus schriftelijk. In de controlecijfers zult u een grote graad aan verscheidenheid zien. Daarmee bedoel ik dat bij de meeste controles eerder inbreuken van administratieve aard werden vastgesteld, zoals het ontbreken van informatieborden en dergelijke. Andere inbreuken zijn wel ernstig, zoals het toelaten van minderjarigen of het overschrijden van de maximale stralingsintensiteit. Ik ben het volledig met u eens dat dergelijke overtredingen die een impact hebben en een ernstige inbreuk betekenen op de gezondheidssituatie, ook ernstig moeten worden aangepakt. Uiteraard moeten ook de inbreuken van administratieve aard aangepakt worden. Op basis van het cijfermateriaal waarover ik beschik, zijn de overtredingen die een impact hebben op de gezondheid beperkter in aantal dan de administratieve overtredingen. Ik heb geen cijfers van de situatie in andere lidstaten. Die cijfers heb ik wel opgevraagd, maar mijn administratie bezit ze niet. Wanneer een controle problemen blootlegt, wordt naargelang van de ernst van de overtreding een waarschuwing gericht aan de overtreder of een pro justitia opgesteld. Bij een waarschuwing wordt de overtreder enige tijd gelaten, ook weer naargelang van de ernst van de overtreding, om zijn verplichtingen na te komen. Nadien volgt nog een nacontrole. Wat de penale boetes betreft, voorziet het Wetboek van economisch recht in boek XV in sancties die van 26 tot 25 000 euro kunnen oplopen. U hebt verwezen naar de berichtgeving over Australië en Brazilië. Wij hebben daarover een vergadering belegd. Wij hebben alle vertegenwoordigers van die zonnebankcentra uitgenodigd op het kabinet om de ernst van de situatie te bespreken. Die deelnemers waren vertegenwoordigers van de fabrikanten en van de uitbaters van zonnecentra, schoonheidssalons en fitnesscentra. Wij hebben gesteld dat er een probleem is dat wij verder uitgeklaard willen zien. Voorts ging het om de naleving van de reglementering. Zij hebben zich allemaal geëngageerd om daaraan via overleg voort te werken. De betrokkenen werd eveneens duidelijk gemaakt dat wij zullen nagaan of verdere stappen kunnen en moeten worden gezet als de verbetering van de situatie die wij via overleg willen realiseren er niet komt. Er werd hier een voorstel van verplichte registratie gedaan. Ik wil dat allemaal bekijken, maar ik vind wel dat we in eerste instantie de sector moeten appelleren aan zijn verantwoordelijkheid. Wij hebben dat gedaan. Wij moeten de sector ook zeggen dat de bestaande wetgeving en het koninklijk besluit moeten worden nageleefd en de administratie dat zal opvolgen. Wanneer dit onvoldoende zou zijn en wij vaststellen dat daarnaar niet wordt gehandeld, zullen wij verdere stappen zetten. Ik wil de suggesties die hier werden gedaan inzake de verplichte registratie zeker meenemen. Er werd hier niet gepleit voor een algemeen verbod. Dat is nu niet aan de orde en dat nemen we nu ook niet in overweging. In elk geval, en daarmee besluit ik, wil ik geen enkele tolerantie wanneer het gaat om overtredingen die een rechtstreeks gezondheidsrisico inhouden en ook niet wat andere risico’s betreft. Het gaat over de stralingsintensiteit van de lampen, de periodieke controle van deze lampen en van filters, de onbeschikbaarheid van de beschermingsbril, het niet weigeren van minderjarigen en het toelaten van mensen met een huidtype 1. Dat zijn ernstige feiten waartegen ernstig moet worden opgetreden. Daarom heb ik de opdracht gegeven om bij overtredingen over te gaan tot het instellen van een vordering tot staking, wat mogelijk is op grond van boek XVII van het Wetboek van economisch recht. Dat werd ook duidelijk meegedeeld aan de sector. Wij zullen niet met ons laten sollen. Wij zijn bereid om hen die verantwoordelijkheid te geven, als zij daarnaar handelen, maar er zal bij overtredingen, zeker wat die gezondheidsrisico’s betreft, bikkelhard worden opgetreden. Die instructies werden ook gegeven aan de administratie.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, ik ben enorm blij dat u de gezondheidsrisico’s die toch verbonden zijn aan het te jong starten met de zonnebank of aan een huidtype 1, echt au sérieux neemt. Het is ook enorm efficiënt om in de eerste fase met de centra zelf en de fabrikanten te spreken, om ten aanzien van hen te benadrukken dat het voor u ernst is. Ik wacht samen met u af wat de resultaten zullen zijn. Als u vaststelt dat zij niet handelen zoals u en wij dat wensen, namelijk door de mensen correct te informeren en correcte toestellen aan te bieden, dan moeten effectief verdere stappen gezet worden. Ik weet niet wanneer er feedback kan komen daarover? Is daarop een timing geplakt, want wij zouden toch wel graag feedback krijgen. Is er feedback binnen zes maanden?
Ja, zo hebben wij het voorzien.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, ik sluit mij aan bij mijn collega. Wij zijn bijzonder opgetogen dat u dat op die concrete wijze hebt aangepakt en dat u de sector daarbij betrokken hebt; dat moet altijd een eerste stap zijn en dat is ook een goede stap. Zelfregulering, als die gebeurt, is mijns inziens de beste regulering, maar ik benadruk wel: als ze gebeurt. Daarom ben ik ook opgetogen dat u pleit voor directe straffen als het gaat over rechtstreekse gezondheidsrisico’s. Dat zou ook mijn pleidooi geweest zijn als het echt gaat over een te hoge straling of over het overschrijden van leeftijdsgrenzen. Ik laat mij zelfs vertellen dat er wel eens een zonnebankcentrum wordt betrapt waar geen personeel ter plaatse is. Dit kan echt niet door de beugel. Ik pleit voor heel strenge straffen als dit niet op korte termijn aan banden kan worden gelegd. Ik begrijp alvast dat u het daarmee eens bent. Ik hoop dat ik u hierover nog eens kan bevragen over zes maanden en dat u dan goed nieuws voor ons zult hebben.
Ik stel vast dat de heer Van Biesen nog niet aanwezig is voor zijn vraag nr. 911.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, wij zijn allen geïnspireerd door een melding van de christelijke werknemersbeweging — mensen uit ‘uw club’, neem ik aan, tot nader order — dat er een probleem is met de massale import van roestvrij staal of inox uit China en Taiwan. Ik lees kort de melding voor en zal daaraan dan mijn vraag koppelen. Ik zal het niet in extenso doen, maak u geen zorgen, maar alzo weet iedereen die zich aansluit bij mijn eerste vraag waarover het gaat. “De situatie in de sector van het roestvrij staal is zorgwekkend”, zo zeggen de christelijke werknemersverenigingen. “Op dit ogenblik is deze bedrijfstak nog goed voor vijfduizend directe en indirecte arbeidsplaatsen.” Het gaat voornamelijk over Limburg en de streek van Châtelet. “De Europese bedrijven in deze sector hebben af te rekenen met dumpingpraktijken vanwege China en Taiwan. In 2013 bedroeg de invoer van roestvrij koudgewalst staal 785 miljoen euro. In 2014 groeide het marktaandeel van China en Taiwan met 50 procent vergeleken met 2013.“ Wij weten allemaal dat China en Taiwan met overcapaciteit kampen omdat in hun economie de vraag de productie van roestvrij staal niet meer volgt. Het teveel aan productie wordt nu tegen dumpingprijzen op onbeschermde markten als de onze gegooid. Dat zorgt ervoor dat het roestvrij staal dat vanuit die landen wordt ingevoerd, 20 % goedkoper kan zijn. De agressieve en oneerlijke handelspraktijken — zo worden zij genoemd door de vakbonden en ik sta voor één keer achter hen — van China en Taiwan wegen zwaar op de toekomst van de betrokken Europese bedrijven. De bedrijven in deze sector hebben in de Europese Commissie dan ook een antidumpingprocedure ingeleid. De referentie van die antidumpingprocedure wordt vermeld, maar dat heeft voorts voor het verslag geen belang. In België is de sector van het koudgewalst plat roestvrij staal goed voor 1 700 directe arbeidsplaatsen in Limburg en Châtelet en duizenden onrechtstreekse banen. Om te vermijden dat Limburg en de regio Charleroi opnieuw worden getroffen door zware herstructureringen in de industrie moeten er dringend maatregelen worden genomen om deze dumpingpraktijken een halt toe te roepen, aldus de vakverenigingen. Nogmaals, ik steun hen in dezen. Wij, zowel de vakbonden als ikzelf, vragen dan ook dat u bij hoogdringendheid zou interveniëren om ten opzichte van China en Taiwan de nodige antidumpingmaatregelen te nemen in de geest van het Europees Staalplan. Die maatregelen moeten onze bedrijven toelaten in correcte omstandigheden te concurreren, zodat zij voldoende winstgevend blijven om de vijfduizend directe en indirecte arbeidsplaatsen in ons land veilig te stellen. Bent u bereid om deze maatregelen te nemen? Zo ja, wat is de aard van die maatregelen? De oproep komt van LBC, CNE en ACV-CSC METEA, die worden vertegenwoordigd door mensen uit wat ik ‘uw club’ durf te noemen.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, de heer Penris heeft het hele plaatje al geschetst. Het laatste wat ik daaraan wil toevoegen, is dat u door de betreffende vakbonden werd aangeschreven, om de kwestie op Europees niveau aan te kaarten. Hebt u de desbetreffende brief van de vakbond ontvangen? Welk standpunt nemen u en de regering daarover in? Overweegt u bepaalde maatregelen te treffen? Zo ja, over welke maatregelen gaat het? Bent u van plan het probleem op Europees niveau aan te kaarten?
Monsieur le président, monsieur le ministre, mes deux collègues ont déjà très largement planté le décor. En résumé, des emplois sont concernés des deux côtés de la frontière linguistique. Environ 700 emplois directs à Châtelet et un peu plus de 1 000 à Genk ainsi que de nombreux emplois indirects sont mis en péril. Au total, ce sont environ 5 000 emplois qui sont sérieusement menacés. Je suppose, monsieur le ministre, que vous avez connaissance de la situation puisque de nombreux articles de presse en ont fait état. En outre, les syndicats des entreprises sidérurgiques, à savoir la ACV-CSC METEA, la CNE, mais aussi la FGTB vous ont fait savoir leur inquiétude. Il est indispensable que l'Europe prenne des mesures pour contrer ce dumping. En effet, si on a importé près de 800 millions d'acier inoxydable en 2013, la part de marché a augmenté de 50 % en 2014. C'est la raison pour laquelle je demande une intervention radicale relativement rapide. Je tiens à rappeler, ici, qu'il y a environ deux ans, la Commission européenne a présenté un plan d'action pour le secteur de l'acier. À l'époque, un commissaire européen a même déclaré qu'il s'agissait d'un secteur stratégique pour l'Europe, et qu'il fallait réindustrialiser en la matière. Malheureusement, des mesures concrètes sont toujours attendues au niveau européen. Si l'Europe, et plus particulièrement la Belgique, est confrontée à une situation de dumping, les pays européens ne sont pas les seuls concernés. En effet, d'autres pays, dans le monde, ont également été confrontés au dumping de la Chine ou de Taiwan en matière d'acier inox. Le Brésil, l'Inde, la Corée, le Vietnam et la Russie ont, d'ailleurs, déjà pris des mesures anti-dumping contre l'inox chinois et taiwanais. Cela veut dire que les possibilités d'exportation de l'inox provenant de ces deux pays sont en train de se réduire. Si nous ne fermons pas les portes, nous assisterons non pas à une forte augmentation mais à une inondation de notre marché européen par les produits provenant de Chine et de Taiwan. Les États-Unis, quant à eux, ont imposé des taxes et ouvert des enquêtes sur des produits d'acier chinois. Dès lors, monsieur le ministre, pouvez-vous m'indiquer si vous partagez notre analyse de la situation de l'inox en Belgique par rapport à nos secteurs industriels? Pour ce qui est de la production, à Châtelet, il existe une sidérurgie pratiquement complète en la matière. On produit l'inox et on le lamine. Des emplois sont donc fortement menacés. Quelles mesures envisagez-vous en la matière? Et puisqu'on a l'habitude de nous répondre que la réponse doit être européenne, que comptez-vous plaider au niveau européen, pour que des mesures soient prises en vue de garantir une industrie durable et un commerce équitable en luttant contre ce dumping? In fine, ce qui est aussi relevé par les travailleurs, c'est qu'on peut lutter pour autant que ce soit à armes égales. Or, on sait bien que les normes salariales et environnementales ne sont pas les mêmes de l'autre côté de la planète, voire à d'autres endroits. Est-il dès lors envisageable que vous plaidiez en faveur de l'insertion de clauses de sauvegarde dans l'ensemble des accords commerciaux conclus par l'Europe et/ou la Belgique afin de garantir des normes sociales et environnementales élevées et contraignantes, protectrices des droits humains, d'une concurrence équitable et de l'environnement? Au-delà de mesures anti-dumping, cela permettrait de remettre aussi les producteurs à égalité.
Monsieur le président, monsieur le ministre, j'éviterai de répéter ce qui a déjà été dit. Dès l'abord, je me réjouis que notre collègue du Vlaams Belang se soucie de l'emploi en Wallonie; c'est important et je l'en remercie.
Je suis devenu parlementaire belge. Hélas!
Sur ce point, nous ne partageons pas votre souci. Monsieur le ministre, le 7 janvier dernier, la presse indiquait que plusieurs syndicats vous avaient adressé un courrier, à vous ainsi qu'à vos homologues régionaux, concernant les importations d'acier inoxydable dans notre pays. Cet acier provient de Chine et de Taiwan; il serait vendu à des prix jusqu'à 20 % inférieurs à ceux pratiqués sur le marché belge. Or quantité d'industries sont en jeu en Belgique, tant en Flandre qu'en Wallonie, à Genk comme à Châtelet et, plus largement, à Charleroi. Il est question de près de 5 000 emplois menacés. En juin 2014, la Commission européenne aurait ouvert une enquête sur ces importations chinoises et taiwanaises à la suite d'une plainte émanant de la fédération professionnelle européenne, EUROFER. Cette enquête pourrait aboutir à l'imposition de droits de douane si la commission en arrivait à la conclusion que nous sommes bien en présence d'un cas de dumping - vente à perte. Pouvez-vous confirmer ce chiffre de 5 000 personnes employées indirectement et directement dans le secteur? Quel est l'état d'avancement de l'enquête menée par l'Union européenne? Quelles sont les futures échéances dans ce dossier? De quelles options disposeraient l'Europe, le fédéral et les entités fédérées si le cas de dumping était reconnu?
Monsieur le président, chers collègues, j'ai évidemment reçu la lettre des syndicats. Het is goed dat meerderheid en oppositie bezorgd zijn over dit dossier. Dat zal bij iedereen die tewerkgesteld is in die sector volgens mij als zeer positief overkomen. Monsieur Friart, je constate que l'emploi direct et indirect dans le secteur atteint plus de 5 000 personnes. C'est un secteur très important, non seulement pour la Belgique, mais aussi pour la Wallonie et la Flandre. Nu kom ik even terug tot de brief. In de brief wordt gevraagd om het opleggen van Europese maatregelen tegen de massale invoer aan dumpingprijzen van inox, afkomstig uit China en Taiwan, te steunen. Voor de sector is het bepleiten van handelsbelemmerende maatregelen op Europees niveau inderdaad de beste mogelijkheid om daarop te reageren. Volgens mij moet dat ook op Europees niveau nader bekeken worden. De principes van de Wereldhandelsorganisatie dienen nageleefd te worden en de handelsverdedigingsinstrumenten zijn niet voor niets een onderdeel van het WTO-verdrag van Marrakech. Bijgevolg, als er inderdaad sprake is van dumping en van ernstige schade, moeten de nodige maatregelen genomen kunnen worden. De vraag is waar wij nu staan. De heer Friart heeft al gezegd dat Eurofer op 13 mei 2014 en 1 juli 2014 een antisubsidieklacht bij de Europese Commissie heeft ingediend. De Europese Commissie is vervolgens een onderzoeksprocedure opgestart. Dat neemt wat tijd in beslag, maar het positieve is dat de Europese Commissie in februari of maart 2015 haar voorstel ter bepaling van voorlopige maatregelen aan de lidstaten zal bezorgen en op een vergadering van de Trade Defence Committee om hun advies zal vragen. U weet dat België daar is vertegenwoordigd door een expert van de FOD Economie. Na het voorstel van voorlopige maatregelen van de Europese Commissie zal aan de lidstaten worden gevraagd om tegen september 2015 een definitief standpunt in te nemen. Zonder al te veel op de zaak vooruit te lopen, kan ik zeggen dat ik, gezien de bedrijfseconomische en sociale impact die dat dossier heeft op de Belgische economie in twee regio’s, zeer gevoelig ben voor deze problematiek. Ik wacht even af wat Europa gaat voorstellen, maar ik ga ervan uit dat men maatregelen zal voorstellen die in de richting gaan van de vragen die zijn geformuleerd. De sector heeft de laatste jaren in Europa diverse herstructureringsmaatregelen doorgevoerd. De concurrentiepositie van de Belgische bedrijven werd hierdoor versterkt. Dat maakt dat wij een van de grootste producenten in Europa zijn. Het vergroot het belang van België in dit dossier. Handelsbeschermende maatregelen kunnen ervoor zorgen dat de schade die de Europese staalindustrie lijdt door dumping, wordt gecompenseerd, zodat de tewerkstelling in de betrokken sector veilig kan worden gesteld. Chers collègues, cela signifie donc que je suis favorable à défendre les mesures que vous avez lancées. Ik ga er ook van uit dat wij daarop ten laatste in september heel duidelijke antwoorden kunnen geven op Europees niveau. Voor België is het volgens mij duidelijk welk standpunt aldaar zal worden ingenomen.
Mijnheer de minister, ik ben geen protectionist, laat ik dat al van bij het begin duidelijk maken. Ik ben een Vlaming, chers collègues. Wij Vlamingen leven van de open economie. Wij hebben er alle baat bij dat onze economie open blijft en dat wij zoveel als wij dat nuttig achten kunnen in- en uitvoeren. Wij moeten evenwel altijd spelen met wat men in het Vlaams Parlement, via een slechte uitdrukking, het level playing field noemt. Wij moeten ervoor zorgen dat in het strijdperk waarin wij economisch aantreden iedereen, niet met gelijke wapens — de wapens mogen verschillend zijn — maar wel met gelijke kansen aan de strijd kan beginnen. Dat is nu niet meer het geval in deze sector. Wij worden geconfronteerd met een dumpingpraktijk. U verwijst naar Europa om dat te verhelpen, maar ik had graag van u vernomen wat u zult doen. Welke verantwoordelijkheid neemt u in dezen, zeker wanneer u aangemoedigd wordt door mensen uit uw eigen achterban?
Mijnheer de minister, ik ben blij met uw uitgebreid antwoord, al denk ik dat het moeilijk is om op Belgisch niveau acties te ondernemen, aangezien u duidelijk maakt dat het eerst via Europa moet gaan en dat er een uitspraak zal komen in september 2015. Hoe jammer wij het ook vinden op het vlak van de werkgelegenheid, toch zullen wij moeten wachten tot september 2015. Op dat moment zullen wij de vragen opnieuw stellen die wij moeten stellen. Ik dank u.
Monsieur le ministre, à la manière dont vous évoquez le dossier, nous entendons que vous êtes bien sensibilisé à la situation. Des risques pèsent sur la Belgique, mais c'est aussi le cas d'autres pays européens. On parlait à l'instant d'Aperam à Châtelet. En son temps, ArcelorMittal a voulu le vendre, et un Allemand s'en était même porté acquéreur. Donc, l'Allemagne produit également de l'inox, tout comme la France. Bref, tous les grands producteurs européens d'acier sont concernés. Il est exact que la mesure doit être prise à l'échelle européenne. Il n'en reste pas moins que nous pouvons attendre de votre part une réaction proactive, surtout lorsque nous voyons que la majorité et l'opposition se montrent très attentives à ce dossier au point de pouvoir s'unir derrière toute initiative que vous pourriez prendre. Une chose est de s'attendre à ce que l'Europe ne soumette aucune proposition anti-dumping ou ne propose aucune norme sociale et environnementale. Une autre est qu'un ministre – pour un dossier concernant 5 000 emplois menacés – prenne son bâton de pèlerin pour en discuter avec ses homologues européens. Vous pourriez aussi provoquer une réunion des ministres européens afin de vous accorder sur une réponse des États aux propositions de la Commission. C'est ce que j'espérais de votre part. Si vous prenez cette initiative, ne vous inquiétez pas, nous serons derrière vous. Mais, je vous en prie, prenez-la: 5 000 emplois sont en jeu. Nous connaissons la situation économique actuelle et les difficultés vécues par la population. Que diable! Ce serait un signe positif du gouvernement à l'égard de ceux qui ont tiré la sonnette d'alarme, c'est-à-dire les organisations syndicales.
Monsieur le ministre, je vous remercie pour votre réponse. Le problème, c'est qu'il faudra attendre que l'Europe prenne une décision. Ce sera en 2015. La situation ne fera que se détériorer pour nos entreprises en Belgique. Je reste confiant en vos propos. J'espère également que vous serez très proactif dans ce dossier-là. De notre côté, nous resterons attentifs à ce qui se passe dans le secteur et nous veillerons à la protection de tous ces emplois.
Monsieur Massin, je peux vous assurer que nous sommes proactifs. C'est un secteur très important pour nous tous, 5 000 personnes y travaillent! Comme M. Janssen l'a souligné, cela se joue surtout au niveau européen. Het is op Europees niveau dat wij de zaken moeten aanpakken. De maand maart is nabij. Ik zou bepaalde reacties kunnen begrijpen, mocht het gaan om februari-maart 2016. Dan zou men kunnen zeggen dat het te lang duurt. Het is al februari en we zullen snel in maart zijn. Collega Penris, na jarenlang samen in verschillende parlementen te hebben gezeten dacht ik dat mijn antwoord, dat zoals steeds zeer zorgvuldig geformuleerd is, voor u voldoende duidelijk was. Wat mij betreft zijn deze sector en de positie van België zo belangrijk dat ik ervan uitga dat Europa zeer duidelijke maatregelen zal voorstellen ter bescherming van de sector op basis van het level playing field. Als wij op Europees niveau die bescherming niet zouden krijgen, dan zitten wij met een immens groot probleem. Ik wil niet op de zaken vooruitlopen en ervan uitgaan dat Europa dat niet gaat doen, maar wij zouden dan misschien samen met een aantal andere landen die ook zwaar geviseerd worden, kunnen nagaan wat wij zelf kunnen doen. Ik ben ervan overtuigd dat Europa voldoende elementen heeft om een standpunt in die richting in te nemen. Ik ben echter niet Europa en ik moet er natuurlijk voor opletten dat ik mijn bevoegdheden respecteer. Ik wil ten opzichte van de Europese Commissie niets suggereren waarvoor ik voorlopig niet bevoegd ben.
Monsieur le ministre, je suppose que vous allez bientôt pouvoir annoncer une date de réunion de l'ensemble des ministres des Affaires économiques de l'Europe avec ce point à l'ordre du jour.
C'était la dernière réplique sinon nous ne terminerons jamais! Je disais que je n'allais pas utiliser la formule d'usage "l'incident est clos" car le sujet ne l'est pas et est très important!
Mijnheer de minister, mensen leven steeds langer en dat is uiteraard een goede zaak, maar dat brengt ook al wel eens wat ongemakken met zich mee. Door de vergrijzing hebben steeds meer mensen te kampen met gehoorproblemen. Als het genetisch bepaald is, ziet het er voor mij ook niet zo goed uit. Ik stel deze vraag dus enigszins uit eigenbelang. Hoorapparaten kunnen een groot deel van het gehoorverlies compenseren, maar ze zijn enorm duur. Uit een studie van het Prijzenobservatorium is gebleken dat de gemiddelde prijs in 2013 ongeveer 1 650 euro bedroeg. Toen ik de vraag een tijdje geleden indiende, haalde de problematiek de kranten. U zei dat u werk wilde maken van verantwoorde prijzen voor hoorapparaten op een transparante markt. Het was mij echter niet meteen duidelijk wat u daarmee precies bedoelde. Bedoelde u dan dat de huidige prijzen niet meer omhoog mogen? Of wilde u daarmee zeggen dat de prijzen nog een stukje naar beneden kunnen? Uit die studie blijkt ook dat 80 % van de geanalyseerde hoorapparaten duurder is in België dan in onze buurlanden. In Nederland zijn de hoorapparaten gemiddeld zelfs 25 % goedkoper dan bij ons. Het verschil is zodanig groot dat ik toch graag een antwoord had gekregen op de volgende vragen. Hoe zullen de verantwoorde prijzen, die u zult invoeren, zich verhouden tot de actuele prijzen? Wat is de hoegrootheid van het verschil? Hoe verklaart u het grote prijsverschil met Nederland? Is er een correlatie tussen het prijsverschil en de omzet? Worden er in Nederland veel meer hoorapparaten verkocht, waardoor de prijzen lager zijn? Of is er een andere reden voor het prijsverschil?
Mijnheer Klaps, niets in dit leven is ons vreemd: van zonnebanken over inox naar hoorapparaten. Wij hebben ook dat dossier aangepakt zoals het hoort. Ik geef u nog even een overzicht. Op het einde van de vorige legislatuur werd de sector van de hoortoestellen onderworpen aan de federale prijzencontrole. Ten gevolge van een prijsreglementering die op 1 juli 2014 van toepassing werd, heeft de prijzendienst van de FOD Economie tijdens de laatste week van september 2014 aanvragen tot prijsvaststelling ontvangen van de verdelers van hoortoestellen voor meer dan 2 500 types. Ik wist ook niet dat er zo veel verschillende types waren. U verwijst naar de gemiddelde prijs voor een hoortoestel in 2013 van 1 650 euro. Dat is de finale prijs, die de consument aan de audicien betaalt. Het is belangrijk te vermelden dat enkel de groothandelsprijzen van de verdelers aan de prijsreglementering onderworpen zijn. Voor hen kunnen aldus maximumprijzen worden bepaald. De prijzen die door de groothandelaars en dus de verdelers worden gevraagd, worden verhoogd door de bedragen die door de audicien worden gevraagd voor zijn prestaties, die niet onder de prijzenreglementering vallen. Dit wil ik dus even verduidelijken. Wij kunnen maximumprijzen opleggen aan de groothandelaars, maar niet aan de audiciens zelf. Zij leveren immers nog bijkomende prestaties, die niet onder de prijzenreglementering vallen. Bij het bepalen van de hoogte van de toekomstige maximumprijzen voor hoortoestellen zal rekening worden gehouden met de opbouw van de kostprijsstructuur van de verdelers van hoortoestellen. Tevens zal een methodologie worden gehanteerd op basis van bepaalde parameters uit de kostprijsstructuur, zoals de invoerkostprijs, de commercialiseringskostprijs, de financiële kosten en de marge van de verdeler. Ook kunnen buitenlandse prijzen en prijzen van vergelijkbare producten worden gebruikt om de maximumprijzen te bepalen. Dat alles is nieuw naar aanleiding van dat onderzoek. De aanvragen worden momenteel onderzocht. Het is in ieder geval de bedoeling op basis van de prijzencontrole de sector van hoortoestellen transparanter te maken. Uit de dossiers van de groothandelsprijzen, die ik in de loop van de voorbije weken heb goedgekeurd, blijkt dat een duidelijke prijsverlaging werd doorgevoerd tussen de groothandelsprijzen van de verdelers en de door mij toegekende prijzen. Door de nieuwe methodologie en onze aanpak zijn de groothandelsprijzen gemiddeld met maar liefst 25 % gedaald. Het betreft hier enkel de prijs op het niveau van de verdelers en, voor alle duidelijkheid, niet de in de winkel aan de consument aangerekende prijs. Misschien wil u daaraan ruimere ruchtbaarheid geven. Misschien zijn ook de media hier aanwezig. Ik ga ervan uit dat die winkelprijs ook zal worden verlaagd. Daarop heb ik echter geen grip. Op het moment zijn er geen gegevens beschikbaar over het prijsverschil met Nederland. De vergelijking van de prijzen van een hoorapparaat in België en de buurlanden is niet zo evident, gezien het gebrek aan toegang tot uniforme gegevens, de verscheidenheid aan terugbetalingsprocedures en het verschil aan inbegrepen diensten naargelang van het land. Tussen de Belgische en de Nederlandse markt bestaan er substantiële verschillen, zowel op het vlak van de garantie als van de service. Bij ons is bijvoorbeeld twee jaar garantie inbegrepen, evenals een verplichte testperiode van minimaal twee weken en een opvolging van het apparaat door de audicien gedurende een periode van vijf jaar. In Nederland zijn aan de opvolging bijkomende kosten verbonden en zijn de diensten die inbegrepen zijn in de aankoopprijs, afhankelijk van de afspraken tussen de audicien en de verzekeraar. Er zijn tevens verschillen in de terugbetalingsprocedure en het niveau van opleiding van de audiciens. Mijnheer Klaps, het belangrijkste is dat wij het probleem hebben aangepakt; dat heeft destijds de pers gehaald. Ik heb geprobeerd om u toch reeds een inzicht te geven hoe de nieuwe methodologie en nieuwe aanpak resultaten hebben opgeleverd, voorlopig, want we zijn niet zolang bezig. Er is een verlaging van 25 % van de groothandelsprijzen; dat is reeds een belangrijke stap voorwaarts. Laten wij hopen dat wij eind dit jaar of begin volgend jaar, wanneer wij een overzicht hebben voor heel het jaar, dat kunnen bevestigen of zeker nog concreter maken.
Mijnheer de minister, dat is bemoedigend. Het betekent dat er inderdaad werk op de plank lag en ik ben blij dat het probleem is aangepakt. Het zou misschien goed zijn om in een later stadium toch eens te bekijken wat de verhouding is in de groothandelsprijzen met onze buurlanden. Als de groothandelsprijs verlaagd is, hoop ik dat de verlaging ook de consument ten goede komt. Ik begrijp dat u daarop veel minder vat hebt, maar misschien moeten wij daaraan net veel ruchtbaarheid geven, zodat de consumenten dat bij hun aankoop ook weten en daarnaar proactief kunnen vragen.
Mijnheer Klaps, ik laat het aan u over om het mee te geven met de pers, per e-mail of op een andere manier.
Mijnheer de minister, ik heb nog geen tijd gehad om mails te versturen, dus ik zal eerst…
Let daarmee op, want zij kunnen verkeerd aankomen.
Mijnheer de voorzitter, sinds vorig jaar wordt gebruikgemaakt van een nieuwe consumptieprijsindex die de inflatie accurater moet blijven meten en die 2013 als referentiejaar heeft. De nieuwe consumptieprijsindex bevat een nieuwe indexkorf, een nieuwe berekeningswijze en allerlei verbeteringen voor bepaalde categorieën van producten. Tevens werd een overstap gerealiseerd naar een kettingindex, waardoor er jaarlijks in januari verfijningen kunnen worden aangebracht in het gewichtenschema, de productenkorf en de methodologie. Het jaar is net begonnen en in theorie zouden er dus veranderingen kunnen plaatsvinden. Ik heb dan ook enkele concrete vragen. Zijn er nieuwe producten in de productenkorf en zijn er producten die eruit verdwijnen? Zijn er eventueel verschuivingen in het gewichtenschema?
Mijnheer Klaps, het antwoord is ja. Ik heb voor u zelfs een mooi lijstje waarop vermeld staat welke producten nieuw zijn en welke verdwijnen. Dat heeft ook al de krant gehaald, als ik mij niet vergis. Vorig jaar heeft de Indexcommissie in februari haar werkprogramma voor het jaar 2014 vastgelegd in functie van de actualisering van de consumptieprijsindex voor het jaar 2015. De overschakeling naar een Laspeyres-kettingindex maakt het immers mogelijk om ieder jaar in januari het wegingsschema bij te werken, zowel door de gewichten van alle in de korf begrepen getuigen te actualiseren als door producten toe te voegen of te schrappen. De samenstelling van de indexkorf is recent aangepast, waardoor een aantal producten en diensten zijn toegevoegd en andere geschrapt. Ik heb een lijst van alle producten bij mij, mijnheer de voorzitter. Misschien mag ik die straks aan de heer Klaps geven. De lijst bevat onder meer breiwol, toilettassen, rijbewijzen enzovoort. Er zijn ook een paar producten uit de korf verdwenen, bijvoorbeeld stof voor jurken, mp3-spelers en mp4-spelers, want als men die apparaten koopt, zijn zij nu toch allemaal geïntegreerd. Wat de verschuivingen binnen het gewichtenschema betreft, kan ik het volgende meegeven. Het nieuwe gewichtenschema werd samen met alle nodige methodologische informatie eind januari gepubliceerd ter gelegenheid van de index van januari 2015. Kleding en schoeisel zijn in dit schema gedaald van 65.72 naar 63.31, net als elektriciteit van 31.83 naar 27.46 en gas van 23 naar 20. Alcohol en tabak zijn gestegen van 23.6 naar 25.2. Het gewichtenschema is nog steeds gebaseerd op de huishoudbudgettenenquête van 2012. Om twee redenen moesten er echter lichte aanpassingen worden uitgevoerd. Enerzijds werden een aantal getuigen geschrapt en werden er andere opgenomen. Aangezien men anderzijds sinds 2014 met een ketenindex werkt, moeten de gewichten jaarlijks via een price update aangepast worden aan de meest actuele referentieperiode, met name december 2014. Ik zal u graag het volledige schema bezorgen, zodat u er met nog meer kennis van zaken over kunt nadenken, als dat nodig zou zijn.
Het is altijd interessant om van dichtbij op te volgen hoe een systeem wordt toegepast, om te bekijken wat de praktische gevolgen daarvan zijn. Er verschijnt hier en daar wel eens iets in de pers, maar op het moment dat men een vraag opstelt, kan men natuurlijk niet weten wat er over twee weken in de pers zal verschijnen. Ik onthoud alvast dat het gewicht van kleding vermindert. Dat is wellicht zo omdat de solden in Antwerpen een zeer groot succes zijn geweest. Ik dank u.
Mijnheer de minister, ik heb mijn exemplaar jammer genoeg al bij het oud papier gegooid maar misschien hebt u het zelf ook in de bus gekregen. Het gaat om een folder met daarop in het groot ”Een 7 inch tablet is reeds van u”. Het bericht luidt dan dat men voor slechts 2 euro een proefabonnement voor 2 maanden krijgt plus een 7 inch tablet als geschenk. Op het eerste gezicht is dat heel tof. Als men dan de gebruiksvoorwaarden leest, staat erbij: “Het proefabonnement wordt automatisch verlengd zonder tegenbericht.” Als de consument zelf geen actie onderneemt, komt hij dus automatisch in een standaardabonnement terecht. Die 2 euro moet trouwens via een domiciliëring worden betaald. U weet dat men daar met de nieuwe SEPA-regels zelf veel minder controle over heeft. Men moet dus al een domiciliëring ondertekenen en daarna op tijd kunnen opzeggen. Ten tweede, het geschenk, dus de tablet, zal worden toegestuurd binnen de tien weken na ontvangst van de eerste betaling. Men neemt een proefabonnement van twee maanden en pas na tien weken krijgt men de tablet! Als men het abonnement nog tijdens de proefperiode stopzet, betekent dit dat elke verzending verbonden aan het promotieaanbod automatisch wordt stopgezet, met uitzondering van de verzendingen die reeds onderweg zijn. Met andere woorden, als men het abonnement stopzet tijdens de proefperiode komen er geen zendingen meer aan, ook de tablet niet, aangezien die pas na tien weken komt. Het vreemde is natuurlijk dat een dergelijk aanbod afkomstig is van de consumentenbeschermingsorganisatie nummer 1, met name Test-Aankoop. Dat is toch wel schrijnend. Mijnheer de minister, ik heb dan ook een aantal vragen voor u. Ten eerste, hoeveel klachten kwamen er de afgelopen jaren binnen bij de ombudsdiensten en de Algemene Directie Controle en Bemiddeling betreffende dergelijke misleidende promotieaanbiedingen? Ten tweede, hoe evalueert u deze aanbieding en vergelijkbare aanbiedingen ten opzichte van de artikelen 97, 98 en 99 van het Wetboek van economisch recht betreffende misleidende handelingen en weglatingen? Ten derde, welke acties meent u dat er hier moeten worden ondernomen door de regering, maar natuurlijk vooral ook door de FOD Economie en misschien door de organisatie in kwestie?
Mijnheer Dedecker, wat uw eerste vraagt betreft, de ombudsdiensten beschikken niet over gedetailleerde cijfers inzake misleidende aanbiedingen. Wij hebben die natuurlijk opgevraagd naar aanleiding van uw vraag. In de toekomst, wanneer boek XIV van het Wetboek van economisch recht van kracht wordt, zullen de ombudsdiensten en de gekwalificeerde entiteiten die aan buitengerechtelijke geschillenregeling doen een jaarverslag moeten opstellen dat gedetailleerde informatie bevat. In de toekomst zullen we die cijfers dus wel hebben. Ik kan u wel de cijfers meegegeven van de Algemene Directie Economische Inspectie. In de jaren 2012, 2013 en 2014 werden er respectievelijk 3 893, 4 320 en 4 590 klachten ontvangen in verband met oneerlijke handelspraktijken. In die aantallen zitten zowel de klachten over oneerlijke handelspraktijken jegens consumenten als de klachten over oneerlijke marktpraktijken jegens andere personen dan consumenten. “Oneerlijke handelspraktijken” is een ruim begrip. Het gaat niet enkel over promotieaanbiedingen. Wat uw tweede vraag betreft, hebben wij ons laten informeren. Dit is belangrijke informatie. Er werd mij bevestigd dat de tablet hoe dan ook verworven is door de consument zodra hij ingaat op het promotionele aanbod en een proefabonnement neemt, ook wanneer hij het opzegt. Wij kunnen er natuurlijk van uitgaan dat de boodschappen in dergelijke acties duidelijker kunnen, maar dat betekent nog niet dat er sprake is van misleidende handelspraktijken. Het komt de Economische Inspectie toe tegensprekelijke onderzoeken te voeren wanneer er zich mogelijke overtredingen van wettelijke bepalingen voordoen. Die inspectie moet dat onderzoeken. De regels inzake oneerlijke handelspraktijken jegens de consument zijn Europees gestuurd. De desbetreffende richtlijn is van maximale aard, wat betekent dat de lidstaten geen mogelijkheid meer hebben om aanvullende of striktere regels op te stellen. Mocht u al op dat aanbod ingegaan zijn, dan hoop ik dat het u met dit antwoord duidelijk geworden is dat uw tablet definitief verworven is, ook wanneer u het abonnement zou opzeggen.
Mijnheer de minister, ik dank u voor uw uitgebreid antwoord. Ik heb nog een aantal vaststellingen. Ten eerste, het aantal klachten stijgt, maar de klachten betreffen zowel oneerlijke handelspraktijken als andere zaken. Het zou interessant zijn daarin een onderscheid te maken en die apart te bekijken, maar dat zal dus voor binnenkort zijn. Ten tweede, ik ben er voor alle duidelijkheid zelf niet op ingegaan, maar de communicatie is in elk geval zeer onduidelijk, zeker als men bij de voorwaarden expliciet vermeldt dat de tablet pas later verstuurd zal worden en dat men geen zendingen meer krijgt als men het abonnement stopzet. Dat is allesbehalve proper en allesbehalve een voorbeeld voor zo’n organisatie, die altijd van anderen eist dat de communicatie open, eerlijk, transparant en correct is. Ik meen dat wij van hen een voorbeeldfunctie mogen verwachten.
Vraag nr. 1306 van de heer Lachaert wordt omgezet in een schriftelijke vraag. Ensuite, les questions jointes n°s 1370 de M. Wathelet et 1800 de M. Nollet sont reportées. La question n° 1414 de M. Pirlot est retirée. Vraag nr. 1437 van de heer Van Biesen is omgezet in een schriftelijke vraag.
Vraag nr. 1438 van de heer David Geerts is omgezet in een schriftelijke vraag.
Monsieur le président, monsieur le vice-premier ministre, à la fin de l'année 2014, le gouvernement fédéral devait se prononcer sur l'attribution du marché de distribution des journaux et périodiques. Traditionnellement, ce marché de distribution était attribué à La Poste. Chez bpost, l'obtention de ce marché est cruciale car sa non-reconduction mènera sans doute à la perte sèche de 3 500 emplois. L'inquiétude est palpable au sein des organisations syndicales et du personnel de bpost. Cela fait des années qu'une restructuration est en cours. Dans la situation économique difficile que nous vivons aujourd'hui, alors que les décisions prises par votre gouvernement touchent déjà très durement l'ensemble des travailleurs, ce serait un nouveau coup terrible pour nos concitoyens. Monsieur le vice-premier ministre, le gouvernement fédéral, représentant de l'État actionnaire chez bpost, a-t-il déjà pris une décision quant à l'attribution de ce marché de distribution? Si oui, quels sont les tenants et aboutissants de cette décision? Sinon, quel est l'agenda prévu concernant cette attribution?
Monsieur le président, monsieur Devin, étant donné que M. Geerts avait posé une question sur le même sujet, j'avais préparé une réponse dans les deux langues. Momenteel zitten we in de selectiefase. Bij die selectie zal rekening gehouden worden met de technische bekwaamheid en met de economische en financiële capaciteit van de kandidaten. De kandidaten die aan de eisen voldoen en die niet op grond van een van de uitsluitingsgronden zijn uitgesloten, zullen een offerte kunnen indienen op basis van het bestek dat hun zal worden toegestuurd, en dat naast de technische specificaties ook de criteria voor de vergunning van de concessie zal bevatten. Ik ga ervan uit dat we het dossier zeer snel op regeringsniveau kunnen brengen. Het sleept immers al een hele tijd aan en mijn kabinet heeft er bij de start van de regering ook al veel energie ingestoken. De verschillende etappes zijn de volgende: een voorbereidende fase; de publicatie en aankondiging van de concessie en de oproep tot het indienen van de kandidaturen. Die onderdelen zijn al afgerond. De huidige fase is de selectiebeslissing van de kandidaat-inschrijvers voor de toelating tot de indiening van de offertes. De verzending van de bestekdocumenten aan de aangehouden kandidaat-inschrijvers volgt daarop. Daarna volgt de ontvangst van de offertes, het onderhandelen met een of meer inschrijvers, de vraag naar het best and final offer, de toekenning van de concessie en ten slotte de opstelling van de contracten. Wat de timing betreft, is het de bedoeling na de selectie van de kandidaten, de indiening van de eigenlijke offertes en de beoordeling ervan in de komende maanden te komen tot een gemotiveerde gunningsbeslissing. Des entretiens relatifs à l'état d'avancement du projet sont actuellement en cours avec les services de la Commission européenne. Nous nous soucions des réactions ou des commentaires au niveau européen. C'est la raison pour laquelle nous avons des discussions informelles avec la Commission européenne afin de faire toute la clarté sur notre dossier et de le défendre. Trois candidatures ont été reçues; il s'agit de celle de bpost, de Belgium Diffusion (BD) et des AMP (Agence et Messageries de la Presse). Trois candidats sont donc maintenant dans la course. Ten vijfde en ten zesde, bij de selectiebeslissing zal niet louter naar de huidige capaciteiten van de kandidaten worden gekeken, maar ook naar de mogelijkheid om binnen de gepaste termijn de nodige capaciteit te verwerven. Ook in de offertefase zal dat op basis van de ingediende offertes nader worden afgetoetst. Aangezien de procedure loopt, kan ik daarbij weinig bijkomende toelichtingen geven. De principes van de tewerkstelling werden al in de aankondiging van de concessie door de voorgaande regering uitgewerkt. Er werd vermeld dat het bestek de verplichting zou opleggen om tijdens de uitvoeringsfase de sociale wetgeving te respecteren. J'espère ainsi avoir répondu à vos questions. J'espère également que grâce aux contacts positifs que nous entretenons avec la Commission européenne, nous pourrons avancer dans ce dossier très délicat et très important.
Monsieur le président, monsieur le ministre, je vous remercie pour votre réponse. Cela dit, pouvez-vous me donner un délai en termes de prise de décision? En effet, ce dossier aurait dû aboutir, fin de l'année passée. Nous sommes déjà début février et ce n'est toujours pas le cas. Je ne vous demande pas le jour et l'heure. Le printemps dure trois mois. Peut-on attendre un accord pour avant, pendant ou après le printemps calendrier?
Aussi rapidement que possible! Toujours est-il que nous travaillons ardemment sur ce dossier. En effet, nous devons avancer car ce dernier revêt une énorme importance pour tous.
Monsieur le ministre, je tiens à vous remercier encore une fois. Vous avez été aussi précis que vous pouviez l'être. Je rappelle que des milliers d'emplois sont concernés. Je reviendrai donc sur ce dossier ultérieurement.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, zoals u weet, doen heel veel mensen aan sport in de buitenlucht. Er zijn echter ook mensen die in een fitnesscenter aan sport doen. Dit is een echte business in België. Voor de overgrote meerderheid gaat het om kmo’s met minder dan tien werknemers. De meeste beoefenaars kunnen voor een aantal abonnementen kiezen: voor een maand, drie maanden, zes maanden of een jaar. Deze laatste zijn meestal goedkoper dan kortlopende abonnementen. De FOD Economie heeft geen probleem met langlopende contracten die maandelijks worden betaald wegens te duur om in een keer te betalen. Klanten ondervinden wel een probleem als zij onder dergelijke langlopende contracten uit willen. Het komt immers voor dat mensen wegens omstandigheden hun jaarabonnement niet kunnen aanhouden en wensen op te zeggen. Een van de problemen zijn de hoge kosten bij een vroegtijdige beëindiging. Het is in bepaalde gevallen soms zelfs duurder om het abonnement op te zeggen dan het gewoon te laten voortlopen. In deze gevallen spreekt men volgens de FOD over kredietgevers en is een erkenning als kredietgever verplicht. De sector erkent het probleem en wil het eventueel oplossen door de kostprijs of schadevergoeding voor de opzeg te verlagen, of de vroegtijdige beëindiging niet meer mogelijk te maken. Ook u stelde duidelijk in overleg te willen treden. Mijn vragen zijn de volgende, mijnheer de minister. Wanneer plant u om met de sector rond de tafel te gaan zitten, of is dit ondertussen al gebeurd? Moet de sector zich laten registreren als kredietgever? Zo ja, welke tijdslimiet stelt u voor? Welke problemen kan dit opleveren voor heel de sector? Overweegt u de opzegtermijnen bij wet te beperken? Of hoopt u dat de sector zelf een voorstel zal doen?
Mijnheer de minister, collega Janssen heeft de situatie heel goed geschetst. De langlopende abonnementsformules van fitnessclubs liggen onder vuur. Vaak gaat het om jaarabonnementen die maandelijks moeten worden betaald. Dergelijke abonnementen vroegtijdig stopzetten zorgt vaak voor problemen. De schadevergoeding die de consumenten moeten betalen is vaak groter dan de prijs voor de resterende duur van het contract. Er is meegedeeld dat de Economische Inspectie een grootschalig onderzoek zou voeren naar dergelijke langlopende abonnementsformules. Ik wil u daar een aantal vragen over stellen. Zijn in de afgelopen vijf jaar bij de FOD Economie klachten binnengekomen over deze kwestie? De Economische Inspectie heeft aangegeven dat zij controles wil uitoefenen. Kunt u zeggen hoelang die controles zullen duren en hoeveel personeel daarvoor zal worden ingezet? Vormen deze controles een nieuw feit of zijn er in het verleden nog controles door de Economische Inspectie geweest? Zo ja, hoeveel inbreuken werden er toen vastgesteld? Wat moet de fitnessclub doen wanneer er een inbreuk wordt vastgesteld? Hoeveel tijd krijgt de club om zich aan te passen? Welke maatregelen worden er dan genomen? Ten slotte, zoals de heer Janssen al heeft aangehaald, het zou een mogelijke oplossing zijn dat een fitnessclub zich laat erkennen als kredietgever. Dit brengt uiteraard een aantal verplichtingen en nogal wat administratieve rompslomp met zich. Ik meen dat wij moeten zoeken naar een evenwichtige oplossing, waarbij de consumenten mogelijkheden hebben om hun abonnement stop te zetten, bijvoorbeeld wegens medische klachten, maar waarbij ook rekening gehouden wordt met de rechten van de fitnessclubs. Uit een afgesloten contract verkrijgt men immers rechten. Kortom, welke evenwichtige oplossing is volgens u mogelijk, mijnheer de minister?
Ook de fitnesssector is ons niet vreemd. Na de zonnebanken en de hoorapparaten is het nu aan de fitnessabonnementen. Niets zullen wij ongeroerd laten, zeker niet als u daarover vragen hebt natuurlijk. In 2010 en 2011 heeft de FOD Economie respectievelijk 48 en 47 klachten ontvangen over de fitnesssector. In 2012, 2013 en 2014 lag dit aantal hoger. Het ging respectievelijk om 129, 147 en 108 klachten. Aan de hand van de klachten van het jaar 2010 tot en met 2014 werden 36 effectieve inbreuken vastgesteld. Sommige overtredingen kunnen snel worden rechtgezet, terwijl er voor andere meer tijd wordt toegestaan. Het hangt dus van het type inbreuk af hoeveel tijd men krijgt om die inbreuk ook recht te zetten. De huidige controles passen in een algemeen onderzoek dat liep van 1 oktober 2014 tot 31 december 2014. De eindresultaten worden tegen het einde van volgende maand verwacht. Voor de uitvoering van de controles werden 50 controleagenten ingezet die gemiddeld drie fitnesscentra met een uniforme checklist moesten bezoeken. Hoe ga ik dat nu voort aanpakken? Ik vind eerst en vooral dat oplossingen evenwichtig moeten zijn en dat de belangen van de consumenten en de ondernemingen waar mogelijk moeten worden verzoend. In afwachting van de resultaten eind februari, heeft reeds een eerste overleg met de beroepsfederatie plaatsgevonden. Naar analogie van de zonnecentra hebben wij ook hier de beroepsfederatie op het kabinet uitgenodigd. Deze heeft duidelijk bevestigd een gedragscode te willen uitwerken, waartoe fitnessondernemingen zich verbinden. Wij hebben ook hier dezelfde methodologie gehanteerd. Wij hebben de sector gezegd wat de problemen zijn en gevraagd hoe wij die zullen aanpakken. Zij zijn bereid om een gedragscode uit te werken. Zodra het eindverslag van de Economische Inspectie beschikbaar is, wordt deze gedragscode opgesteld in functie van de vaststellingen. Wij willen dat de gedragscode het probleem dat uit die vaststellingen zou blijken, volledig oplost. U weet dat het mijn voorkeur wegdraagt wanneer de sector aan zelfregulering wil doen, op voorwaarde dat er rekening wordt gehouden en tegemoet wordt gekomen aan de vaststellingen van de Economische Inspectie. Het mag dus niet om een vodje papier gaan, waarmee men denkt er weer een tijdje vanaf te zijn en een tijdje gerust gelaten te zullen worden. Zo gaat dat niet. Ik ga ermee akkoord dat men een gedragscode wil opstellen, maar als dat niet helpt, zullen wij, net als in het vorige dossier, hardere maatregelen nemen. De sector is bereid om een gedragscode op te stellen op basis van de vaststellingen en het eindverslag van de Economische Inspectie en dan moet de sector zich daaraan houden. Als dat niet het geval is, zullen wij opnieuw optreden en bekijken welke andere maatregelen moeten worden genomen.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, ik dank u voor het uitgebreid en duidelijk antwoord. Ik neem zeker mee dat de gedragscode wordt opgesteld en dat we zullen controleren of de sector zich daaraan houdt.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, op mijn beurt dank ik u voor het antwoord. De cijfers liegen er niet om. Er was een probleem. Het is goed dat u in eerste instantie overleg pleegt en als we met de sector een oplossing kunnen vinden, geniet dat uiteraard ook onze voorkeur. Ik vind het goed dat er een stok achter de deur is zodat we, als het overleg en de gedragscode niet werken, hardere maatregelen kunnen nemen. Ik zal dit zeker verder opvolgen en hoop dat u dat ook doet.
Ik weet niet waar de problemen blijven opduiken, maar als men al de vragen hoort, dan lijkt het alsof mensen hun macht misbruiken. In de kranten konden we vernemen dat er problemen zijn met deur-aan-deurverkopers van energiecontracten. Het aantal is toegenomen. In 2014 was er een verdubbeling tegenover 2013. Er werd al eens een gedragscode opgesteld die ervoor moet zorgen dat consumenten niet beet worden genomen door verkopers. Ze stelt onder andere dat verkopers bij sociaal zwakkeren, invaliden en bejaarden zeer behoedzaam moeten zijn. Blijkbaar worden die groepen geviseerd. Men treedt de regels alsmaar vaker met voeten. Ze zouden zich niet of niet correct identificeren. Ze verzinnen allerlei smoesjes om binnen te geraken en ze dringen het contract op door geen bedenktijd te geven. Die wanpraktijken worden vooral bij kleine leveranciers vastgesteld. Of het nu bij kleine of grote leveranciers is, het blijft onaanvaardbaar. Als reactie op de oproep van de ombudsman voor Energie om de huis-aan-huisverkopen van energiecontracten te verbieden, kondigde u twee maatregelen aan. U zult een onderzoek naar dat soort praktijken starten en u overweegt, indien nodig, de regels voor huis-aan-huisverkoop van energiecontracten te verstrengen. Hoe plant u het onderzoek? Zult u daarbij overleg plegen met zowel de grote als de kleine energiebedrijven? Plant u meer controles om de slechte van de goede verkopers te scheiden? Aan welke specifieke maatregelen denkt u om de huis-aan-huisverkoop van energiecontracten te verstrengen? Welke sancties hebt u voor ogen?
Mijnheer de minister, de heer Janssen heeft de problematiek al goed geschetst. In uw vorig antwoord over de fitnesscenters had u het over de invoering van een gedragscode. In de elektriciteitssector is er een gedragscode, maar dat blijkt geen garantie voor eerlijke concurrentie. De ombudsman voor Energie stelde vast dat er in 2014 een verdubbeling was van het aantal klachten over de deur-aan-deurverkoop van energiecontracten. Ondanks de gedragscode maken nog steeds heel veel verkopers zich schuldig aan praktijken waarbij foutieve of onvolledige informatie wordt verschaft. Hij pleitte dan ook onomwonden voor een verbod van deur-aan-deurverkoop van energiecontracten of het opleggen van torenhoge boetes in geval van wanpraktijken. Ten eerste, heeft de FOD Economie eenzelfde stijging van het aantal klachten waargenomen? Ten tweede, zult u opnieuw met de energiesector in overleg treden om de gedragscode te herbevestigen of eventueel aan te scherpen? Ten derde, wat vindt u van het standpunt van de ombudsman om de deur-aan-deurverkoop van energiecontracten te verbieden of de boetes aanzienlijk te verhogen?
Mijnheer de minister, er was inderdaad een oproep om een verbod uit te spreken op de deur-aan-deurverkoop van energiecontracten. Uw mening werd hierover reeds gevraagd. Ik had echter graag geweten hoe dat in andere landen gebeurt. Bestaat het probleem alleen in ons land? Heeft men in andere landen een gelijkaardig verbod? Graag kreeg ik uw visie ter zake.
Mijn drie collega’s hebben eigenlijk al alles gezegd. Ik wil er nog een schepje bovenop doen, want het kan nog erger. Samen Sterker is een coöperatieve organisatie die consumenten helpt om energieprijzen te vergelijken en krachten te bundelen in een groepsaankoop. Zij liet weten dat deur-aan-deurverkopers misbruik maken van de naam “Samen Sterker” en vaak oudere mensen oplichten met foutieve prijsvergelijkingen. Ik vind dat er een einde moet komen aan die praktijken. Er moet een verbod komen op deur-aan-deurverkopers van energiecontracten die klanten verplichten om ter plekke een contract te tekenen. Kunt u zeggen welke energieleveranciers op die manier te werk gaan? Over welke leveranciers zijn er gegronde klachten ontvangen? Hoe zult u die praktijken tegenhouden? Overweegt u een verbod of boetes? Hoe zult u de consument wapenen tegen dergelijke misleidende praktijken? In het verleden zijn er verschillende succesvolle bewustwordingscampagnes gevoerd om consumenten aan te moedigen energieprijzen te vergelijken. Is er een nieuwe campagne in de maak?
Mevrouw Vanheste, als u concrete dossiers hebt, zoals u er een hebt genoemd, dan moet men klacht indienen. Zoals u het nu formuleert, is dat zeker misleidende reclame en moet men daartegen optreden. Collega’s, sinds de vrijmaking van de energiemarkt in 2003 in Vlaanderen heeft de FOD Economie geregeld klachten over deur-aan-deurverkoop van energiecontracten ontvangen en behandeld. De niet-naleving van de gedragscode vormt een oneerlijke handelspraktijk onder de voorwaarden die staan beschreven in boek VI van het Wetboek van economisch recht. Wij hebben dus een gedragscode, die hier niet wordt nageleefd. Zodoende staan alle klachten over mogelijke inbreuken op het akkoord “De consument in de vrijgemaakte elektriciteits- en gasmarkt” geregistreerd onder de noemer oneerlijke handelspraktijken. De Economische Inspectie stelt geen significante stijging vast van het aantal klachten: 395 in 2012, 251 in 2013 en 279 in 2014. Enkel voor de klachten die via het geautomatiseerd webformulier worden ingediend, is het mogelijk het aantal weer te geven dat betrekking heeft op de deur-aan-deurverkoop. Voor de opgesomde jaren zijn dat er respectievelijk 14, 26 en 18. Volgens de informatie die mij is verstrekt, doen vier energieleveranciers aan deur-aan-deurverkoop: EDF Luminus, Electrabel Consumer Solutions, Eni Gas & Power en Essent Belgium. Die verkopen gebeuren meestal via zelfstandige verkooporganisaties, die in onderaanneming werken voor de leveranciers. De Economische Inspectie houdt dus wel degelijk toezicht op de praktijken in de energiesector. In eerste instantie wordt geprobeerd via overleg tot een betere naleving van de gedragscode te komen. Desgevallend wordt een proces-verbaal opgesteld. Verschillende processen-verbaal zijn bij de bevoegde parketten in behandeling. Mijn diensten hebben evenwel geen zicht op de toepassing van de burgerrechtelijke sanctie bij overtreding van de regels van de gedragscode inzake verkoop buiten verkoopruimte en telefonisch gesloten overeenkomsten. De gedragscode, die voor het laatst in 2013 werd herzien, vormt een heel nuttige aanvulling op de bestaande regelgeving en bevat tal van gedetailleerde verplichtingen, die de energieleveranciers op zich hebben genomen. Er moet in de eerste plaats voor worden gezorgd dat de regels effectief worden nageleefd. Daarom heb ik aan de Economische Inspectie de opdracht gegeven aan de energieleveranciers te laten weten dat elke inbreuk grondig zal worden onderzocht en geverbaliseerd. Zoals gezegd, dateert de jongste aanpassing van de gedragscode van 2013. Ik heb een algemeen onderzoek gevraagd naar de toepassing van de nieuwe verplichtingen, die de energieleveranciers bij die wijziging op zich hebben genomen. Er is heel wat te doen geweest over de oproep van de ombudsman om deur-aan-deurverkoop van energiecontracten te verbieden. Ik kan echter geen verbod op deur-aan-deurverkoop uitvaardigen. Deur-aan-deurverkoop is immers een vorm van ambulante handel. Uit een arrest van het Europees Hof van Justitie van 10 juli 2014 blijkt duidelijk dat ambulante handel een handelspraktijk vormt die op maximale wijze door de richtlijn inzake oneerlijke handelspraktijken jegens de consument wordt omkaderd. Ik kan op basis van dat arrest geen verbod uitvaardigen. Ik ben ervan overtuigd dat een verbod niet echt noodzakelijk is. Een naleving van de regels is efficiënter. In landen waar bij de uitvaardiging van de richtlijn zo’n verbod bestond, mocht dat verbod nog gedurende zes jaar behouden blijven. Sommige landen hadden dus wel zo’n verbod op het moment dat de richtlijn werd uitgevaardigd, maar dat dooft uit na zes jaar. Collega Dierick vroeg naar de situatie in het buitenland. Welnu, in Luxemburg bestond een verbod op deur-aan-deurverkoop sinds 1987, maar men heeft dat opgeheven in 2014. In Groot-Brittannië werd op basis van een onderling akkoord in de sector ingegrepen in de deur-aan-deurverkoop voor energie, die werd afgeschaft. In Nederland kan de deur-aan-deurverkoop, maar krijgt die praktijk toch de bijzondere aandacht van de consumentenautoriteit in het kader van agressieve en misleidende handelspraktijken. In Frankrijk bestaan er specifieke regels voor de energiesector, maar die voorzien niet in een verbod op huis-aan-huisverkoop. Ik kan zelf geen verbod uitvaardigen op basis van het arrest. Zoals ik al zei, na zes jaar dooft de mogelijkheid uit. Er bestaat een gedragscode en die zullen we beter laten respecteren, want daartoe is de opdracht gegeven. Net zoals in andere dossiers, zullen wij op een bepaald moment opnieuw evalueren of het probleem opgelost is. Als er zich nog ernstige problemen voordoen, dan moeten er maatregelen worden genomen, naast de maatregelen die ik nu al genomen heb.
Mijnheer de minister, ik denk dat wij aan de consument moeten vertellen dat hij het altijd moet aangeven wanneer dergelijke praktijken zich voordoen. Ik denk immers dat niet iedereen dat aangeeft, dus daarover kunnen we een beetje waken. Voorts denk ik dat wij aan bedrijven als EDF, Electrabel, Eni en Essent duidelijk moeten maken dat zij, indien het toch om zelfstandige verkopers gaat, de charlatans uit hun organisatie moeten weren.
Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord. Als er klachten over dergelijke praktijken bij de gemeenten binnenkomen en men neemt contact op met de leveranciers, blijkt het inderdaad om zelfstandige verkopers te gaan, die, eens het contract is gesloten, zich daarvan niets meer aantrekken. Door sensibilisatie van de vier leveranciers die de deur-aan-deurverkoop toepassen en een betere werking van de Economische Inspectie kunnen we een einde maken aan de wanpraktijken.
Mijnheer de minister, ik vind het heel goed dat u duidelijke taal spreekt. De ombudsdienst voor Energie deed de suggestie om een verbod op te leggen. Wij stellen nu vast dat zoiets praktisch en juridisch niet mogelijk is. Dat was men beter van in het begin nagegaan, want nu laat men ballonnetjes op, terwijl de suggesties niet kunnen worden gerealiseerd. Het is goed dat het nu duidelijk is dat een verbod niet mogelijk is. Ik vind het ook goed dat u krachtdadig optreedt. Er waren heel wat klachten. Het is goed dat u de opdracht hebt gegeven om elke inbreuk grondig te onderzoeken. Ik denk dat wij een boodschap aan de consument moeten geven: als u klachten hebt, dien ze in bij de FOD Economie, zodat er een grondig onderzoek kan gebeuren.
Mijnheer de minister, ik ben blij dat u hiervan werk maakt. Ik denk dat de problemen groter zijn dan wij denken. Weinig gedupeerden geven dat immers aan. Ik geloof sterk in een preventiecampagne. Ik opteer ervoor om consumenten te waarschuwen voor dergelijke praktijken.
Monsieur le président, monsieur le ministre, je souhaiterais vous interroger sur la présence et l'utilisation croissante des distributeurs automatiques qui font aujourd'hui partie de notre vie quotidienne. En effet, qui n'a pas un jour succombé à la gare, dans un aéroport ou dans une station de métro à la tentation de ces machines automatiques de boissons, de chocolat, snacks et autres friandises? Deux scénarios peuvent dès lors se présenter après avoir introduit la monnaie et fait le choix du produit. Soit, on obtient le produit demandé et la distribution automatique peut s'avérer être intéressante et utile dans notre pratique de consommation. Soit, le produit n'est pas livré. Dans ce cas, on a payé un produit sans le recevoir. Vous conviendrez que c'est inacceptable même si, très souvent, les citoyens qui rencontrent ce type de désagrément passent outre vu que le montant perdu n'est pas élevé et que l'on n'a généralement pas beaucoup de temps pour solutionner le problème qui se pose. Toutefois, il me paraît important de nous arrêter un instant sur cette situation rencontrée par bon nombre de consommateurs et de faire une mise au point. Monsieur le ministre, existe-t-il une réglementation spécifique pour l'installation et l'utilisation de ces distributeurs automatiques? Des recours sont-ils prévus légalement en cas de dysfonctionnement de ces appareils? Toutes les informations relatives à l'exercice de ces recours sont-elles indiquées clairement sur ces machines? Y a-t-il une obligation de mentionner, par exemple, un numéro de téléphone, le nom d'une personne de contact ou le nom de l'entreprise responsable? Comment s'évalue et s'opère le remboursement? Le consommateur lésé peut-il obtenir réparation de petits dommages? Pensez-vous que le consommateur est suffisamment protégé en la matière? Enfin, des organisations de consommateurs ont-elles déjà soulevé ce type de problème?
Monsieur le président, madame Winckel, je commence par répondre à votre dernière question. Les organisations de consommateurs ne m'ont pas encore rapporté des problèmes à ce sujet. Peut-être disposez-vous de dossiers? Nous n'avons, pour notre part, pas connaissance des problèmes que vous avez signalés et soulignés. En ce qui concerne le pouvoir public, un encadrement juridique important existe déjà. C'est pourquoi je suis d'avis qu'une réglementation supplémentaire est superflue. Étant donné que de graves problèmes ne se posent pas, il n'est pas nécessaire de modifier le cadre juridique. Comme je viens de le dire, peut-être avez-vous connaissance de problèmes précis. Si c'est le cas, je suis prêt à les examiner. Cependant, cela m'étonnerait quelque peu puisque, à ce jour, je n'ai reçu aucun dossier de la part des organisations de consommateurs. Cela dit, j'ai ici la liste des législations actuellement en vigueur. Vous savez qu'il existe une directive européenne de 2011 relative aux droits des consommateurs. Sont exclus du champ d'application de cette dernière, les contrats conclus via des distributeurs automatiques ou dans les espaces commerciaux automatisés. Dans le livre VI du Code de droit économique, le législateur belge a voulu se conformer aussi étroitement que possible à la loi relative aux pratiques du marché et à la protection du consommateur. Aucune exception n'est prévue. L'exploitant des distributeurs automatique est donc soumis aux dispositions du livre précité. Afin d'éviter toute équivoque, la vente par un distributeur automatique ne constitue pas une vente hors établissement, laquelle nécessite la présence physique simultanée des deux parties. J'ai ici pour vous un document qui reprend tous ces éléments. Si des problèmes existent, je suis prêt à les examiner et à réagir si nécessaire. Mais, pour moi, il s'agit d'un dossier qui ne comporte pas suffisamment d'éléments concrets pour agir.
Monsieur le ministre, je vous remercie. Je vous posais la question car on trouve de plus en plus de distributeurs automatiques. Je me demandais donc si le cadre légal était suffisant pour protéger le consommateur qui se sentirait lésé. Je pense qu'il est déjà arrivé à tout le monde d'introduire des pièces dans un distributeur et de ne pas recevoir le produit acheté, peu importe son prix. Comme les distributeurs se généralisent, les sommes deviennent de plus en plus importantes également. Je prendrai connaissance des documents que vous me communiquerez et je reviendrai sur le sujet ultérieurement.
Monsieur le président, monsieur le ministre, je reviens sur un dossier à propos duquel j'avais interrogé votre prédécesseur, M. Vande Lanotte, en février 2014. Je vous resitue le contexte. En 2009, la commune de Vresse-sur-Semois, en province de Namur, a octroyé à la société Alpeco Fireworks une concession pour l'occupation pendant 20 ans de l'ancienne base OTAN de Sugny dont elle est propriétaire. Cet accord prévoyait le stockage de feux d'artifice dans les bunkers construits à l'époque de la guerre froide. Il s'est rapidement avéré que les termes de l'accord n'étaient pas respectés par le locataire tant sur le plan du versement du loyer que de la sécurisation du site. En octobre 2012, le collège provincial namurois a décidé de fermer le site. Par la suite, la commune a obtenu de la justice de paix la résiliation du bail. En 2013, - c’est là que vous intervenez - le SPF Économie a posé des scellés sur les bunkers. La faillite de la société Alpeco Fireworks a été déclarée en février 2014 et un curateur a été désigné. Ce dernier veut valoriser une partie du stock de feux d'artifice, en reconditionner une autre partie mais il restera vraisemblablement un stock à traiter. Le SPF Économie a un rôle à jouer dans ce processus dès lors qu'il lui revient de vérifier le niveau de dangerosité du stock afin d'évaluer ce qui est évacuable, ce qui est évacuable moyennant reconditionnement et ce qui devra être détruit sur place. Très récemment, un vol a été commis dans un des igloos sous-loués par Alpeco Fireworks à une autre entreprise française, Euro Bengal. Même si le butin est maigre, cet incident démontre la nécessité d'une sécurisation rapide du site qui représente, faut-il le rappeler, le plus grand site civil de stockage de matières explosives en Belgique et qui est d'ailleurs classé Seveso. Monsieur le ministre, pouvez-vous m'indiquer comment ce dossier a évolué depuis février 2014? Qu'est-ce qui a été entrepris par le SPF Économie pour contribuer à le solutionner? Dans quel délai le SPF Économie procédera-t-il à l'évaluation de la dangerosité du stock? Pourquoi cela n’a-t-il pas encore été réalisé depuis février 2014, moment où j’interrogeais votre prédécesseur? Le coût des opérations d'évacuation des feux d'artifice a-t-il pu être évalué? Ceci est un grand souci pour cette petite commune rurale. Où en sont les contacts avec les autorités régionales, provinciales et communales? Il s’agit en effet d’un dossier à multiples compétences. Un calendrier d'action a-t-il pu être établi? Des mesures de sécurisation du site ont-elles été prises? Estimez-vous que la société qui a été cambriolée, Euro Bengal, offre toutes les garanties nécessaires en matière de sécurité?
Monsieur le ministre, j'espère que, dans votre réponse, vous n'allez pas mettre le feu aux poudres!
Monsieur le président, monsieur Gilkinet, concernant votre première question, l'ordonnance prononcée par le tribunal de première instance de Dinant le 21 février 2014 prévoyait la désignation des administrateurs provisoires, qui devaient notamment veiller à la sécurisation et à l'évacuation du site. Trois jours auparavant, le tribunal de commerce d'Anvers avait toutefois prononcé la faillite de la société anonyme Alpeco, les administrateurs étant aussi d'emblée déchargés de leurs mandats. Certaines démarches ont ensuite été entreprises, notamment par le SPF Économie, dans le but de régler cette situation. Certaines actions ont été menées à bonnes fins, d'autres l'ont été en partie, d'autres encore sont toujours en cours. Pour le reconditionnement des produits non commercialisables, il faut attendre les moyens nécessaires et les décisions du curateur. Tout cela a donné lieu à de nombreuses concertations entre les acteurs concernés. Leur première préoccupation était de mettre tout en œuvre pour que le curateur puisse déposer les moyens financiers nécessaires pour la gestion du site ainsi que pour les produits invendables. Deuxièmement, cette mission incombe avant tout à l'exploitant du site. Il a été établi un inventaire des produits présents, classés par catégories, notamment celle des déchets à détruire. Les bunkers contenant ces produits sont connus et ont été scellés. Aucune intervention ni manipulation de ces produits n'a été prévue jusqu'à nouvel ordre, ce qui limite très fortement les risques. Pour ce qui en est de la destruction, il faut encore établir si elle pourra être effectuée dans une installation spécialisée ou sur place. Troisièmement, cet exercice du ressort du curateur n'a pas encore été réalisé à ce stade. Quatrièmement, les autorités communales, régionales et provinciales ont été depuis le début et restent constamment associées au pilotage et au suivi de ce dossier. Cinquièmement, dès le début, il a été demandé au curateur de mettre en œuvre les mesures adéquates pour assurer le gardiennage du site. Il a aussi été notamment fait appel à une société de gardiennage, une collaboration de la police locale ayant été également sollicitée. Récemment, un système de détection anti-intrusion a été installé sur l'accès au site. Voilà quelques jours, une réunion a été organisée avec mes services pour examiner les mesures complémentaires qui pourraient être prises pour tenter d'améliorer la surveillance du site. Enfin, il n'y a aucune raison de douter des garanties que cette firme offre en matière de sécurité.
Monsieur le ministre, je vous remercie pour votre réponse. La question est, certes, quelque peu explosive. Si ce dossier local traîne, il a néanmoins un impact important sur une petite entité rurale en matière de sécurité. Vous dites que tout est sécurisé. Je note qu'il y a quand même eu une intrusion sur place, ce qui est inquiétant à l'égard de la dangerosité des produits qui y sont entreposés. Il importe aussi de tenir compte de l'élément financier qui dépend de la capacité du curateur de réaliser correctement la faillite. Ensuite, intervient un élément temporel. Je pense que tous sur place souhaitent que le dossier soit réglé le plus rapidement possible. J'espère que le SPF Économie met tout en œuvre pour que ce soit effectivement le cas et que l'on puisse tourner cette page potentiellement explosive.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, Telenet was de laatste maanden niet uit het nieuws weg te denken sinds de aangekondigde prijsverhoging. Het bedrijf ligt onder vuur en veel beterschap lijkt er op dit moment niet in te zitten. Via de media vernam ik dat meer dan drieduizend klanten Telenet in gebreke zouden hebben gesteld via de drukkingsgroep “Ik laat mij niet pluimen”. Zij zouden een klacht hebben ingediend bij de FOD Economie voor oneerlijke en agressieve handelspraktijken. Volgens de protestgroep zouden klanten die mondig genoeg geweest zijn om zaken aan te klagen allerlei vormen van compensatie hebben gekregen, terwijl zij die niet mondig zijn, niets zouden hebben gekregen. Het gaat over gratis films tot gratis huur van de digicorder. Is er inderdaad een klacht binnengekomen bij de FOD Economie in verband met oneerlijke en agressieve handelspraktijken? Zo ja, wat houdt de klacht precies in en hoe behandelt de FOD Economie deze klacht verder?
Mijnheer de voorzitter, mijnheer Janssen, ik kan op deze vraag vrij kort antwoorden. De FOD Economie werd in kennis gesteld van een open brief waarin de aandacht werd gevestigd op de vermeende discriminatie door Telenet. Iedereen die meent dat er sprake is van oneerlijke en agressieve handelspraktijken kan vanzelfsprekend een officiële klacht indienen, zodat de Economische Inspectie hieromtrent een tegensprekelijk onderzoek kan voeren. Men is daar ook mee bezig. Ik voeg hieraan toe dat de prijzen inzake teledistributie een regionale materie is geworden.
Mijnheer de minister, ik zal mijn vragen dan doorspelen naar de regio’s.
Wij houden wel van korte vragen en antwoorden. Waarvoor hartelijk dank.
La question n° 1608 de M. David Clarinval est transformée en question écrite.
Monsieur le président, monsieur le ministre, le 20 décembre dernier, le réseau Bancontact est arrivé à saturation et est tombé en panne. Le préjudice économique, comme le note le Syndicat Neutre pour Indépendants (SNI), est énorme. Il s'agissait en effet du samedi qui précédait la semaine de Noël. Cette journée devait pourtant être gratuite pour les commerçants, puisque Worldline, le gestionnaire du réseau de paiement électronique, voulait compenser la panne survenue tout juste un an auparavant. Donc, non seulement les pertes essuyées par les commerçants en 2013 n'ont toujours pas été réparées, mais en plus, ils ont subi de nouvelles pertes sèches en 2014, pour reprendre les mots de l'Union des Classes moyennes (UCM). Il y a ici quelque chose de très frustrant dans la mesure où les commerçants paient pour ce service. En résumé, nos commerçants ont payé pour un service qui leur a fait défaut dans une période de grandes retombées financières et pour lequel ils n'ont reçu aucune compensation. Il s'agit d'une situation intolérable qu'il convient de clarifier. Aussi, monsieur le ministre, pouvez-vous me dire comment Worldline a justifié les errements de son système? Connaissez-vous les décisions de cette société en vue de compenser les pertes subies en 2013 et 2014? Le SNI et l'UCM ont assuré qu'ils prendraient contact avec Worldline concernant ces deux pannes inacceptables. Quelles informations avez-vous obtenues à cet égard? Quelles sont les solutions proposées par la société pour éviter une nouvelle panne? Il s'agit en effet bel et bien de la question prioritaire. Quelles mesures comptez-vous prendre si, malgré les prochaines évolutions, une autre panne devait survenir?
Monsieur le président, chère collègue Winckel, vous savez très bien qu'il s'agit de services techniques très sophistiqués. Malheureusement, il est impossible de garantir qu'aucun incident ne se produise. D'après les informations qui m'ont été communiquées, Atos Worldline a répondu favorablement à la demande de Comeos de faire réaliser une analyse indépendante portant sur la défaillance du 20 décembre dernier. De mon côté, j'ai immédiatement interrogé la Banque nationale, qui est chargée de la surveillance des systèmes de paiement. Elle m'a fourni une réponse dont il ressort qu'elle considère Atos Worldline comme une infrastructure de marché d'importance systémique et que l'interruption de ses systèmes informatiques a des répercussions pour les paiements par carte chez presque tous les commerçants. La Banque nationale est d'avis que l'impact des deux incidents chez Atos Worldline en décembre est, après tout, resté limité, étant donné que seuls les commerçants utilisant des lignes louées ont été touchés par les pannes. Elle confirme également que Atos Worldline prend des mesures pour renforcer davantage la continuité opérationnelle et pour offrir des alternatives aux commerçants en cas de crise.
Monsieur le ministre, je vous remercie. J'ai été interpellée par de nombreux commerçants qui ont été confrontés à ces problèmes, qui se sont produits à une période importante pour eux. J'ai bien entendu que vous avez réagi, que vous avez demandé des renseignements à la Banque nationale et que Atos Worldline va réaliser une analyse indépendante pour connaître les causes. Il serait intéressant qu'Atos Worldline propose une compensation aux commerçants, vu que les problèmes sont apparus deux années de suite. Il est souhaitable que ceci ne se reproduise plus en 2015, mais je sais que vous serez attentif à ce dossier.
Vraag nr. 1572 van mevrouw Dierick wordt omgezet in een schriftelijke vraag. La question n° 1578 de M. Nollet est reportée.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, als onze kleine en middelgrote bedrijven willen deelnemen aan opdrachten van buitenlandse bedrijven of overheden hebben zij dikwijls bepaalde attesten nodig die de rechtstoestand en enkele feitelijke gegevens bevestigen. De meeste van die attesten kan men vinden op het portaal van de KBO, maar dit kan niet altijd, of zelfs meestal niet, in het Engels. Dit vormt een drempel voor onze bedrijven, en zeker voor de kmo’s, om actief te worden op de buitenlandse markten, en als er één ding is waar Vlaanderen en België het van moeten hebben, is het toch de export. Ten eerste wil ik u vragen een aantal van die attesten beschikbaar te maken in het Engels. Een absoluut minimum lijkt mij het beperkt uittreksel van de huidige toestand, met daarin de naam van het bedrijf, het KBO-nummer, de datum waarop het attest opgesteld is, de oprichtingsdatum van het bedrijf, het adres, de namen van de zaakvoerders en het kapitaal. Is dit mogelijk of zijn er wettelijke bezwaren? Ten tweede, wat zou de kostprijs zijn van zo’n aanpassing? Is een dergelijke aanpassing gepland? Welke andere bezwaren kunnen zo’n aanpassing in de weg staan? U weet immers dat tussen droom en daad soms wetten en praktische bezwaren in de weg staan.
Mijnheer Dedecker, ik hoor dat u uw klassiekers kent, wat zeer goed is. Ik zal proberen een antwoord te geven dat u positief kunt bejegenen. De Kruispuntbank van Ondernemingen (KBO) levert thans enkel uittreksels af in de drie officiële landstalen, namelijk Nederlands, Frans en Duits. Deze werkwijze is conform de toepasselijke wetgeving, met name de wetten op het gebruik van de talen in bestuurszaken van 18 juli 1966, waaraan de KBO zich als federale centrale dienst moet houden. Het is niet zomaar mogelijk om officiële documenten af te leveren in andere talen dan de landstalen. Internationale verdragen kunnen hierop in uitzonderingen voorzien. Voor het afleveren van attesten uit ondernemingsregisters bestaat een dergelijk verdrag niet. Nu komt het, mijnheer Dedecker. De juridische dienst van de KBO heeft op 16 januari 2015de Vaste Commissie voor Taaltoezicht om advies gevraagd in deze materie. De vraag werd gesteld of de KBO uittreksels kan afleveren in het Engels zonder dat deze uittreksels nietig worden. Tot op heden ontving de juridische dienst nog geen antwoord. Op 22 januari 2015 werd een herinnering verzonden aan de Vaste Commissie voor Taaltoezicht. Jammer genoeg kan ik u hier dus vandaag nog geen antwoord geven. Wij hebben echter een advies gevraagd. De technische kosten voor het aanpassen van de KBO-toepassing om het uittreksel in het Engels te kunnen afleveren, worden geschat op tien mandagen voor de ontwikkeling. Een dergelijke aanpassing is nog niet gepland en het lijkt aangewezen om nog even te wachten op het advies van de Vaste Commissie voor Taaltoezicht. Als het antwoord echter positief is, dan lijkt het mij zeer goed om die tien mandagen voor de ontwikkeling daaraan te besteden, zodat zij ook attesten in het Engels kunnen afleveren. Ik zou echter niet graag geconfronteerd worden met een probleem dat tot de nietigheid van de uittreksels kan leiden door het politiek advies van de Vaste Commissie voor Taaltoezicht niet af te wachten.
Mijnheer de minister, ik dank u voor uw uitgebreid antwoord. U zult begrijpen dat voor mij als Vlaams-nationalist de taalwetgeving zeer belangrijk is, zeker met het oog op de toegankelijkheid voor de mensen door het gebruik van het Nederlands en de twee andere landstalen als bestuurstalen. Ik ben daar echter ook zeer pragmatisch in. Dit mag geen rem zijn op onze economische ontwikkeling, als er bij het gebruik uiteraard respect is voor de mensen. Ik ben dan ook zeer tevreden met uw initiatieven ter zake. Als dit goedgekeurd wordt door de Vaste Commissie voor Taaltoezicht, dan lijkt mij dit een zeer zinnige investering die veel kan betekenen voor onze kmo’s. Ik dank u dus voor uw initiatieven ter zake.
Mijnheer Dedecker, bedankt voor het citaat van Willem Elsschot. Ik heb in mijn jeugd onder meer het boek Kaas gelezen.
La question n° 1649 de Mme Matz est reportée. La question n° 1664 de Mme Matz est identique à celle-ci. Je crois qu’il s’agit d’une redite. Vraag nr. 1715 van mevrouw Dierick wordt omgezet in een schriftelijke vraag. Mme Cassart-Mailleux pose des questions dans d’autres commissions mais nous rejoindra. La question n° 1740 de M. Nollet est reportée.
Mijnheer de voorzitter, het gaat inderdaad over verbonden agenten. Mijnheer de minister, ik kom met mijn vraag terug op een schriftelijke vraag die ik in november 2014 had ingediend. Ik weet dat sommige vragen technisch zijn en meer opzoekwerk vragen. Het gaat hier echter echt om een vraag waarbij de sector op uw antwoord zit te wachten om tot actie over te gaan. Ik heb daarover signalen van verschillende kanten gekregen. Het is dus echt wel een heel heikele problematiek. Het gaat over het koninklijk besluit van 21 februari 2014 tot wijziging van de wet van 27 maart 1995, die in de wet de nieuwe definitie van “verbonden verzekeringsagent” invoert. Wat is een verbonden verzekeringsagent? Dat is een agent die een of meer overeenkomsten of volmachten met een of meer verzekeringsondernemingen heeft gesloten, uit hoofde waarvan hij gemachtigd is om – ik lees het voor, want het is heel technisch – voor de verzekeringsovereenkomsten die hen respectievelijk aanbelangen, slechts in hun naam, voor hun rekening en onder hun verantwoordelijkheid te handelen. Het is een verbonden verzekeringsagent contractueel slechts toegestaan om in naam en voor rekening van verschillende verzekeringsondernemingen te handelen, in zoverre de verzekeringsovereenkomsten van die ondernemingen geen onderling concurrerende verzekeringsovereenkomsten zijn. In de praktijk roept de definitie helaas meer vragen en onzekerheden op dan dat zij antwoorden blijkt te geven. Het probleem is namelijk dat het merendeel van de verzekeringsagenten die een exclusiviteitsverplichting met hun verzekeringsmaatschappij hebben, in de feiten toch met andere maatschappijen mogen samenwerken. Het meest klassieke voorbeeld is het volgende. Iemand werkt in opdracht van maatschappij X, die autoverzekeringen aanbiedt maar geen caravanverzekeringen. De verzekeringsmaatschappij laat de agent in de feiten in dat geval wel toe om met klanten die naar een dergelijke caravanverzekering vragen, een contract van een andere maatschappij te sluiten. Concreet kan de maatschappij de agent toelaten om via een makelaar die 100 % dochter van de groep is – dat is de technische manier waarop een en ander is uitgewerkt – dergelijke polissen en waarborgen aan te bieden. Een andere mogelijkheid is dat de betrokken agent met goedkeuring van de maatschappij een makelaarsportefeuille overneemt. Nog een andere mogelijkheid is dat de agent in zijn agentschapscontract met de bank contractueel wordt opgelegd exclusief productie te doen met een maatschappij. Wanneer de bank daarna voor een andere maatschappij kiest, wat soms gebeurt, is het de agent nog steeds toegestaan de oude polissen te beheren. Door het nieuwe statuut van de verbonden agenten kunnen zij, hoewel duidelijk is dat heel wat maatschappijen met exclusieve agenten werken, niet meer als verbonden agenten worden ingeschreven. Nochtans was dat net de bedoeling van de wetsaanpassing. Om al deze redenen heb ik de volgende concrete vragen. Bent u op de hoogte van de discrepantie die er momenteel is tussen het wettelijk kader en de werkelijke gang van zaken in de bank- en verzekeringssector? Hebt u reeds contact gehad met de beroepsverenigingen van deze sector over deze problematiek? Hebt u concreet reeds een oplossing om de vastgestelde kloof tussen wet en realiteit te dichten? Ik zei het reeds, de problematiek is heel technisch maar voor de agenten die in dit geval verkeren, is dit echt wel een zeer acuut probleem.
Mijnheer de voorzitter, collega Klaps, u hebt het zelf reeds aangehaald: dit is een zeer juridische vraag, die natuurlijk belangrijk is voor de sector, die in het verleden reeds betrokken was bij de definities en dergelijke. U hebt hierover reeds een schriftelijke vraag gesteld, maar ik moet wachten op de juridische analyse van de FSMA met betrekking tot de problematiek van de definitie van verbonden verzekeringsagent om een volledig en nuttig antwoord te kunnen geven. De FSMA is met betrekking tot dit onderwerp zelf in overleg met de betrokken beroepsverenigingen. Ik wil u toch een aantal elementen meegeven. De wet van 30 juli 2013 tot versterking van de bescherming van de afnemers van financiële producten en diensten heeft de MiFID-gedragsregels uitgebreid naar de verzekeringssector met ingang van 30 april 2014. In dit kader hebben de koninklijke besluiten AssurMiFID het begrip “verbonden verzekeringsagent” ingevoerd. Een verbonden verzekeringsagent is een verzekeringsagent die handelt in naam en voor rekening alsook onder de verantwoordelijkheid van een verzekeringsonderneming en dit voor alle of een deel van de activiteiten. Dit begrip leunt nauw aan bij de begrippen die vervat zijn in de Europese richtlijnen IMD 1 en MiFID 1 en 2. Het laat een verbonden verzekeringsagent toe zich te verlaten op de verzekeringsonderneming waarmee hij verbonden is, aangezien die laatste belast is met het invoeren van de nodige procedures om te zorgen voor de naleving van de AssurMiFID-gedragsregels. Daarnaast verhoogt dit begrip ook de doeltreffendheid van het toezicht dat de FSMA uitoefent op de naleving van de AssurMiFID-gedragsregels door haar toe te laten zich in de eerste plaats te richten tot de verzekeringsondernemingen die een beroep doen op verbonden verzekeringsagenten, aangezien die verzekeringsondernemingen erover dienen te waken dat de AssurMiFID-gedragsregels worden nageleefd door hun commercieel netwerk. In de praktijk roept het begrip “verbonden verzekeringsagent” evenwel een aantal vragen op. Het exclusiviteitsbeginsel, in ruil waarvoor de agent de mogelijkheid krijgt om zich te verlaten op de verzekeringsonderneming waarmee hij verbonden is, kan bijvoorbeeld de mogelijkheid beperken voor die agent om te voldoen aan de vragen van zijn cliënten of om een cliëntenportefeuille over te nemen van een verzekeringsmakelaar. Er zijn besprekingen aan de gang met de representatieve beroepsverenigingen van de verzekeringssector om een beter zicht te krijgen op die problemen en de mogelijke oplossingen ervan. Ik kom dan tot uw laatste vraag. In overleg met de FSMA en de beroepsverenigingen zal ik eerstdaags een aantal mogelijkheden aangeven om deze vragen te beantwoorden en een oplossing te bieden aan de problemen die gerezen zijn door de invoering van het begrip “verbonden verzekeringsagent”. Tot zover, mijnheer Klaps, mijn antwoorden op uw vragen. Ik meen dat er al een hele weg is afgelegd. Ik hoop dat er nog meer duiding kan worden gegeven.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, dit is alvast een deel van het antwoord. Dit is een acuut probleem. Verzekeringsagenten die onder dat statuut vallen, kunnen een groot stuk van hun portefeuille vandaag eigenlijk niet meer beheren. De vraag is dan ook wat daarmee gebeurt vandaag. Men voldoet immers niet langer aan de wettelijke bepalingen. Er heerst in de sector grote angst dat die portefeuilles op een of andere manier door de grote maatschappijen zullen worden geconfisqueerd. De sector wil graag in orde zijn. Ik meen dat dit signaal heel duidelijk is en het komt ook uit verschillende hoeken. Men heeft absoluut geen probleem met regelgeving en het navolgen van die regels, maar het moet natuurlijk mogelijk zijn om ze te volgen. Met de aanpassing van de wet, vorig jaar, zijn er volgens mij een aantal nieuwe problemen gecreëerd. Ik denk daarbij onder andere aan de administratieve verplichtingen. Ik kijk met spanning uit naar de concrete oplossing. Mijnheer de minister, hebt u enig zicht op een termijn?
Mijn mensen zeggen me dat dit de volgende maanden duidelijk moet worden.
Ik zal het van kortbij opvolgen.
Ik had het niet anders verwacht.
Ik zal u daar bij gelegenheid opnieuw over contacteren.
Ik sta u die vrijheid toe.
Monsieur le président, monsieur le ministre, les soldes d'hiver se terminent. Certains auront fait de bonnes affaires et d'autres en ressortiront peut-être avec un goût amer. Le goût amer d'avoir cru bénéficier d'une réduction quand il s'agissait en fait d'une promotion fictive. En effet, il apparaît que de fausses réductions sont parfois appliquées à certains produits en période de soldes. Ainsi, le prix de base pourrait avoir été augmenté afin de proposer une réduction plus intéressante (de 30 % au lieu de 10 % par exemple). Dans ce cas-là, c'est clair, le consommateur a été trompé. Bien sûr, je ne remets pas en cause la bonne foi d’une large majorité des commerçants, pour qui les périodes de soldes sont primordiales dans leur chiffre d'affaires annuel et pour avoir un déstockage de leur matériel. Mais certains ne respectent pas les règles du jeu, en appliquant ces promotions fictives, ce qui crée une concurrence déloyale vis-à-vis de leurs collègues qui, eux, respectent la loi. Dans votre déclaration de politique générale, vous avez annoncé vouloir intensifier les contrôles permettant de déceler, et de punir, les promotions fictives, qui "trompent le consommateur et faussent la concurrence". Monsieur le ministre, combien de contrôles a pu effectuer l'Inspection économique lors de ces soldes d'hiver? Combien de ces contrôles ont-ils permis de déceler des fraudes relatives aux promotions fictives? Quelles sanctions sont-elles réservées aux fraudeurs? Ont-elles un effet dissuasif? Avez-vous d'autres chiffres qui pourraient m'éclairer par rapport à cette attitude ou pouvez-vous me rassurer en me disant que ce que je mets ici en exergue est très peu fréquent?
Monsieur le président, chère collègue Cassart, je puis vous informer qu'au cours de la dernière période des soldes d'hiver, l'Inspection économique a effectué un total de 171 contrôles concernant la réalité des annonces de diminutions de prix. Le résultat de 137 d'entre eux est déjà connu. Il y a eu rédaction de 4 procès-verbaux pour des infractions relativement légères et de 4 pro justitia pour des manquements plus graves. Cela équivaut statistiquement à 5,84 % de cas problématiques d'annonces de diminutions de prix. Les commerçants annonçant des réductions fictives risquent des amendes pénales qui s'élèvent au minimum à 1 500 euros et au maximum à 60 000 euros. J'estime que ces sanctions sont suffisamment dissuasives.
Monsieur le président, je remercie le ministre pour le caractère complet de sa réponse. N'ayant pas d'élément de comparaison, je ne sais si 171 contrôles c'est beaucoup ou peu par rapport aux autres années. Je pourrais faire des comparatifs quand je connaîtrai encore un peu mieux le dossier. Quand vous me dites qu'il y a 4 PV pour des infractions légères et 4 PV pour des infractions plus graves, 5, 84 %, cela reste des chiffres qui ne sont pas alarmants. Mais un contrôle important doit être effectué. Je suis d'accord avec vous pour dire que l'amende pénale, entre 1 500 et 60 000 euros, est dissuasive. Il importe de continuer dans ce sens-là afin d'avoir des contrôles permanents car les contrôles permettent de vérifier comment cela se passe sur le terrain.
Ce n'était donc pas une réponse au rabais.
Monsieur le président, monsieur le ministre, je souhaiterais aborder avec vous la notion des micro-entreprises. À l'heure de la simplification administrative, le souhait est d'alléger ces petites entités afin de leur permettre de se concentrer sur leurs activités en supprimant certaines annexes pour la Banque nationale de Belgique. Monsieur le ministre, je souhaite attirer votre attention sur la simplification administrative. Il s'agit d'une bonne initiative. Je crois qu'on en parle depuis des années à tous les niveaux de pouvoir mais je souhaite qu'on la mette en œuvre correctement. En effet, je pense qu'il faut assurer le minimum en matière de chiffres. Cela me semble essentiel pour, par exemple, les entreprises qui souhaitent travailler ensemble sans se connaître. De la sorte, disposer d'un minimum de chiffres permettra de rassurer et de favoriser une bonne collaboration. Je m'explique. Vous avez une entreprise à Namur qui doit effectuer un travail avec une entreprise à Bruges. Quel est le premier réflexe du directeur financier ou même de l'indépendant? C'est d'aller consulter les chiffres du bilan dans la banque de données de la Banque nationale, qui évidemment ne communique pas les données confidentielles mais qui donne un certain éclaircissement sur les fonds propres de la société, les créances ou d'autres chiffres importants pour une bonne collaboration. Dès lors, monsieur le ministre, pouvez-vous me donner les critères de la notion de micro-entreprise? Pouvez-vous m'indiquer quelles sont les conditions pour bénéficier de cet allègement? Combien d'entreprises sont-elles visées par ce système? Ne faudrait-il pas publier un minimum de chiffres afin d'assurer une transparence et donc maintenir l'obligation de transmettre ces données à la Centrale des bilans gérée par la Banque nationale? Avez-vous rencontré le secteur? Comment avance le dossier? En fonction des critères que vous allez me communiquer, je pense en effet qu'on parle d'un certain nombre d'entreprises. Oui, vous avez des toutes petites PME qu'on peut certainement favoriser en leur simplifiant leurs obligations administratives mais il ne faut pas aller trop loin au risque de manquer de transparence dans les relations commerciales.
Monsieur le président, je dispose ici de toutes les informations concernant l'article 3.1 de la directive de 2013. Mais ce qui est plus important pour Mme Cassart, c'est que j'ai demandé au Conseil Central de l'Économie, qui regroupe les représentants des employeurs et les syndicats, de me donner un avis concernant la transposition de la directive. Dans cet avis, le Conseil Central de l'Économie a notamment à se prononcer sur l'opportunité de reprendre ou non la nouvelle catégorie de micro-entreprises en Belgique, sur les seuils à appliquer sur les petites sociétés et sur la simplification administrative pour les petites sociétés. C'est l'élément le plus important, tant pour vous que pour moi. J'attends cet avis avant de prendre d'éventuelles mesures pour les micro-entreprises. C'est pour la Belgique une opportunité, que vous avez soulignée, de diminuer les charges administratives. Néanmoins, il est sage d'attendre l'avis du Conseil Central de l'Économie avant de prendre une décision et de discuter cette position ici au sein de cette commission.
Monsieur le président, je remercie le ministre pour sa réponse. Je pense que l'on peut attendre cet avis. Quel est l'agenda? Un mois, deux mois, six semaines?
Dans la réponse à ma disposition, il est indiqué le 13 février 2015.
Je reviendrai donc fin février sur le sujet. Nous pourrions peut-être avoir une réflexion ensemble en commission sur ces critères qui, pour moi, sont très importants. Le Conseil Central de l'Économie remettra son avis. Nous pourrions également interroger le secteur par rapport à cela et être attentifs à la réflexion que je viens de vous faire. La simplification administrative peut être entreprise dans plusieurs secteurs. Toutefois, comme il s'agit de chiffres, il convient de faire attention. Le premier réflexe d'une entreprise lorsqu'elle doit travailler avec des acteurs qu'elle ne connaît pas consiste à analyser les chiffres fournis par la BNB, qui sont souvent soumis à un fiscaliste ou à une tutelle chargée d'aider les sociétés. En tout cas, il faut voir comment nous pouvons aider le secteur efficacement. Je me réjouis, monsieur le ministre, que nous puissions en débattre positivement ce mois-ci. Je vous soumettrai ainsi quelques propositions.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, de deeleconomie heeft de laatste maanden en jaren steeds meer succes en past prefect in een visie over een duurzamere economie, waarin de burgers meer gaan “consudelen”. Ik heb mijn oor te luisteren gelegd bij heel wat handelaars en consumenten die van de deeleconomie gebruikmaken. Zij hebben nog heel wat onbeantwoorde vragen over de verdere vormgeving van de deeleconomie. De deeleconomie zou als een echte sector ondersteund kunnen worden, zeker wanneer er vanuit de overheid een regulerend kader zou komen en wanneer de overheid zou deelnemen aan de deeleconomie als facilitator, ondersteuner en regulator. Gezien de vele onbeantwoorde vragen meen ik dat wij vanuit de overheid moeten bekijken welke weg wij met de deeleconomie willen opgaan. Er borrelen heel wat initiatieven op. Vaak zijn die ook succesvol. Denk maar aan Uber en andere. Wij kunnen die een belangrijke plaats in onze economie geven. Hebt u zicht op de omzet die de deeleconomie op dit ogenblik in België vertegenwoordigt? Welke maatregelen worden op dit moment vanuit de overheid genomen ter bevordering van “consudelen”, op allerlei fronten? Ik denk ook aan autodelen en nieuwe concepten van autohandelaars om een auto door consumenten gezamenlijk te laten gebruiken. Ik denk eveneens aan fietsdelen en infrastructuur die gedeeld kan worden. Welke initiatieven zullen er de komende legislatuur genomen worden om dat deeleconomiemodel kansen te geven, volgens het potentieel waarover het beschikt? In welke mate wil u het economisch model van de deeleconomie ondersteunen? Ten slotte, welk beleid wil de federale overheid voeren in verband met de prijszetting in de deeleconomie? Ik hoor dat daarover heel wat vragen rijzen en dat er nog grote onzekerheid over bestaat. In dat verband denk ik bijvoorbeeld aan de autodealers waarover ik daarnet sprak. Zij kunnen auto’s in deelconcept aanbieden, maar in het licht van die deelconcepten rijzen er toch nog enkele vragen over de prijsregulering en dergelijke. Zou de overheid kunnen werken aan een kader? Hoe ziet u dat?
Mijnheer de voorzitter, mevrouw Smaers, momenteel bestaat er geen specifieke wettelijke regeling voor deeleconomie. Het is op dit moment dan ook onmogelijk te zeggen wat de daadwerkelijke bijdrage van dit economisch model is. Het is nochtans evident dat dit model zich in tijden van economische crisis zeer snel ontwikkelt. De EU-strategie 2020 voor een slimme, duurzame en inclusieve economie stelt overigens dat wij onze hulpbronnen in de toekomst efficiënter en duurzamer moeten gebruiken. De regering wil niet alleen de deeleconomie bevorderen, maar wil de economie in haar geheel duurzamer maken. Het is dan ook van wezenlijk belang dat de vraag in een ruimere context geplaatst wordt. Dit is een van de redenen waarom de FOD Economie en de FOD Leefmilieu vanaf juni 2014 actief zijn gaan samenwerken rond deze vraagstukken in een werkgroep, met als doelstelling de bestanddelen van een strategie en van een stappenplan voor een efficiënter gebruik van niet-energetische en niet-voedingsgerelateerde hulpbronnen te bepalen. De werkgroep formuleerde een aantal voorstellen gekoppeld aan de federale bevoegdheden, die werden gebundeld in een onlinebrochure met als titel “België als voortrekker van de circulaire economie”. Als u die nog niet hebt, zullen wij u die graag bezorgen, net zoals aan de voorzitter trouwens, zodat alle geïnteresseerden erover kunnen beschikken via het commissiesecretariaat. De FOD Economie werkt samen met de FOD Volksgezondheid aan een voorlichtingscampagne om de gezinnen volgend jaar te sensibiliseren rond een duurzaam en verantwoord bestedingsgedrag. Ik zal erop toezien dat de argumenten ter ondersteuning van de deeleconomie in deze campagne aan bod komen. Ten vierde, de problematiek van de prijszetting zal in deze campagne behandeld worden. Wanneer een consument een dienst of een product koopt, is het inderdaad niet altijd duidelijk welke kosten voor hemzelf en voor de maatschappij op lange en middellange termijn aan het gebruik verbonden zijn. Bij de bestaande initiatieven, zoals het delen van auto’s, maken de gebruikers voornamelijk gebruik van een vorm van huurcontract, waarbij de aanbieder van een product of een dienst ook de eigenaar blijft. Deze formule vergemakkelijkt het beheer en het onderhoud, maar het is ook mogelijk dat de consumenten zich groeperen en organiseren om samen een aankoop te doen. Op dit ogenblik hebben wij geen informatie over praktijken in die zin. Buiten de gereglementeerde sectoren is het niet mogelijk voor de overheid om prijzen vast te stellen of te reglementeren voor dit soort van producten en diensten. In de praktijk kan een aanbieder de prijs voor het gebruik van zijn goed vrij vaststellen, hierbij onder meer rekening houdend met de onderhoudskosten. Op dezelfde wijze kan een verkoper de globale prijs vrij vaststellen van een product dat door een groep van consumenten zou worden gekocht, evenals het aandeel in die prijs van elke kandidaat.
Mijnheer de minister, ik dank u voor de brochure die mij werd overhandigd. Er kan nog heel wat werk verricht worden, ook vanuit de overheid. Ik hoor dat er al belangrijke stappen worden gezet om de deeleconomie meer kansen te geven en ze naar een hoger niveau te tillen. U bekijkt het in het licht van een breder geheel van duurzame economie. Dat is een goed idee. De verduurzaming van onze economie verdient de nodige aandacht in uw beleidsdomein, niet alleen vandaag maar ook in de komende jaren. Wat de deeleconomie betreft, noteer ik alvast uw antwoord op een van mijn laatste specifieke vragen. Er is op het moment niet zozeer een specifieke prijsregulering nodig; de prijs kan vrij worden vastgesteld. Dat is belangrijk om weten. Voorts worden er door de administratie van de FOD Economie voorbereidingen getroffen voor een communicatie- en sensibilisatiecampagne rond deeleconomie. Het is goed dat daaraan de komende maanden meer aandacht wordt besteed. Ik zal zeker de brochure doornemen en kijken wat daarmee nog meer kan gebeuren. Ik dank u om de komende jaren in uw beleidsdomein zeker ook aandacht te schenken aan de duurzame deeleconomie.
Vraag nr. 1798 van de heer Degroote wordt omgezet in een schriftelijke vraag.
Mijnheer Dedecker, u had uw vragen gericht aan de minister van Middenstand respectievelijk de minister van Werk, maar de minister van Werk zal op beide vragen antwoorden.
Mijnheer de minister, conform het regeerakkoord zal worden nagegaan hoe de marktregulatoren, die toezien op eerlijke concurrentie en op de rechten van de consumenten, meer kunnen samenwerken, om zo synergieën en schaalvoordelen te creëren. Hun bevoegdheden zullen geëvalueerd worden om tot synergieën te komen en om hun werking te versterken. In de loop van de regeringsperiode kan er zelfs tot fusies worden overgegaan. Het initiatief kan zorgen voor de centralisatie van de expertise, voor het delen van de overheadkosten op de ondersteunende stafdiensten en voor een sterkere specialisatie en een efficiëntere werking. Ten eerste, welke structuur stelt u tot doel van de reorganisatie? Welke taken moeten volgens u geïntegreerd worden over de regulatoren heen? Welke moeten operationeel samengevoegd worden? Welke aspecten verdienen een gecoördineerde aansturing? Ten tweede, welke stappen zijn er al gedaan om dat aspect van het regeerakkoord uit te voeren? Welke verdere stappen zijn er gepland om tot een nieuwe structuur te komen?
Collega Dedecker, u kent het regeerakkoord zeer goed. Ik wil toch nog even in herinnering brengen, voor de andere collega’s dan, dat volgens het regeerakkoord een gezonde concurrentie op de markt belangrijk is, wat een efficiënte samenwerking van de regulatoren vereist. De bevoegdheden van de marktregulatoren zullen worden geëvalueerd met het oog op het creëren van synergieën en een versterking van hun werking. Wat mijn beleid betreft, zal ik middels een gefaseerde aanpak uitvoeren wat in het regeerakkoord staat. Verschillende delen van het Wetboek van economisch recht zijn in de voorbije maanden in werking getreden. Andere delen zullen in de loop van de volgende maanden in werking treden. Het kan natuurlijk niet de bedoeling zijn dat de wetgeving op korte termijn opnieuw aangepast moet worden. Op korte termijn zal er dus niet aan de governance van de verschillende marktregulatoren gesleuteld worden. In eerste instantie zal ik er dan ook over waken dat de verschillende operatoren de hun toegewezen bevoegdheden op een correcte en performante wijze invullen. Daarbij wordt, overeenkomstig het wetboek, naar synergieën gestreefd. Een belangrijk instrument om tot synergieën te komen, zijn de samenwerkingsprotocols, die tussen de diverse marktregulatoren tot stand gebracht zullen moeten worden. Ik denk met name aan het protocol tussen de FSMA en de inspectiediensten van de FOD inzake het toezicht op boek VII over het consumentenkrediet en hypothecair krediet of het boek VI over marktpraktijken en consumentenbescherming. Een gelijkaardig protocol zal ook worden gesloten tussen de Belgische Mededingingsautoriteit en het Prijzenobservatorium. Voorts kan ik nog meegeven dat de Centrale Raad voor het Bedrijfsleven een nieuwe rol krijgt als koepelorgaan voor de diverse andere adviesorganen. Via de CRB zal de adviesverlening inzake economische reglementering op een efficiëntere wijze verlopen. In een volgende fase zal, zoals het regeerakkoord ook vooropstelt, de werking van de samenwerkingsverbanden worden geëvalueerd. Op grond van de evaluatie zal beslist worden of en eventueel welke verdere stappen gezet moeten worden om tot een meer efficiënte bevoegdheidsverdeling van de marktoperatoren te komen.
Mijnheer de minister, in het eerste deel van uw antwoord verwees u naar de recente invoering van het Wetboek van economisch recht. Het klopt dat stabiele regelgeving zeer belangrijk is. Er is maar één ding erger voor ondernemingen dan hoge belastingen, hetzij financieel, hetzij administratief, namelijk onvoorspelbare belastingen en onvoorspelbare regelgeving. Een stabiele regelgeving voor bedrijven en consumenten verhindert volgens mij niet dat de overheid intern zeer snel wijzigingen doorvoert, opportuniteiten en synergievoordelen aangrijpt. Daar moeten we werk van blijven maken, ondanks de recente invoering van het Wetboek van economisch recht. Ik kijk dan ook uit naar de verschillende stappen, die u ter zake aangekondigd hebt.
La question n°1848 de M. Delannois est transformée en question écrite.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, vorige week lazen wij in de pers dat de heer Bogaert, de voorzitter van de Beroepsvereniging van het Krediet, de BVK, oproept om de herfinanciering van een woninglening voor de consument duurder te maken. Momenteel kunnen kredietverleners een wederbeleggingsvergoeding van maximaal drie maanden intrest vragen van de klanten die hun woonlening vroegtijdig terugbetalen. De BVK wil dat van drie naar zes maanden opgetrokken zien, een verdubbeling dus. Dit is een zeer actuele materie. Heel wat mensen hebben hun lening al geherfinancierd of zijn dat nog aan het doen. Gezien de huidige rentevoeten is dat uiteraard zeer interessant. Het is dan ook belangrijk dat wij hierover snel duidelijkheid krijgen. Mijnheer de minister, is een verhoging van de wederbeleggingsvergoeding voor u bespreekbaar? Kunt u de consumenten geruststellen dat, wat er in de wet voor nieuwe kredieten ook verandert, er niets wijzigt aan de bestaande condities van de reeds lopende kredieten? Hoe is de situatie in België vergeleken met die in de buurlanden? Is de situatie daar gelijkaardig? Test-Aankoop heeft opgeroepen tot het afschaffen van de interventie van de notaris bij de herfinanciering van een woonkrediet. Ik ben zelf geen jurist. Ziet u dat zitten? Wat zijn uw bevindingen daaromtrent?
Mijnheer de voorzitter, ik heb lang geleden die opleiding wel gevolgd. Mijnheer Klaps, ik heb natuurlijk kennisgenomen van de vraag van de BVK om de wederbeleggingsvergoeding te kunnen verhogen van drie naar zes maanden. De vraag van de sector heeft een bepaalde logica. Banken die langlopende hypotheekkredieten verstrekken, financieren deze kredieten met middelen die zij op lange termijn aanhouden, waarbij zij een zekere rentemarge als winst kunnen verzekeren. Bij een massale herfinanciering van de betrokken kredieten aan een lagere rente lopen de banken het risico dat deze rentemarge negatief wordt. Het is wel begrijpelijk dat consumenten die reeds meerdere jaren geleden een woonkrediet hebben gesloten aan een hogere rente dan vandaag, willen overgaan tot een herziening van hun woonkrediet om zo van de lagere rentevoeten te kunnen genieten. Voor deze consumenten is er immers een parallel met de rente die zij vandaag op hun spaarrekening kunnen krijgen. De vraag van de BVK voor een herziening van de omvang van de wederbeleggingsvergoeding moet samen met alle stakeholders, waaronder dus ook de consumentenorganisaties, worden bekeken. Het is essentieel dat daarbij het evenwicht wordt bewaard tussen de rechten van de consument en de rechten van de banken. De oproep van de BVK moet bovendien in een breder kader worden bekeken en niet enkel in de context van deze ene specifieke situatie waarbij veel consumenten een herziening van hun woonkrediet aanvragen. Consumenten kunnen immers ook beslissen om hun woonkrediet vervroegd terug te betalen om andere redenen. Als er een aanpassing zou komen, dan moet dit natuurlijk in een globale context passen. Bovendien kan men zich de vraag stellen of het uitdrukken van een wederbelegging in termen van een aantal maanden wel de beste oplossing is. Dit betekent immers dat bij een hogere rente deze wederbeleggingsvergoeding veel groter is dan bij een lage rente. Om die reden voorziet het Nederlandse systeem bijvoorbeeld in een forfaitair bedrag dat wordt bepaald overeenkomstig de duurtijd van het krediet en de hoogte van het bedrag. In de andere lidstaten zijn de systemen zeer uiteenlopend. Zo zijn er landen waar de wet niet in een wederbeleggingsvergoeding voorziet. De Europese richtlijnen geven hierbij evenmin richting aan. Een herfinanciering van een woonkrediet bij eenzelfde bank geeft in principe geen aanleiding tot een notariële akte. Het is enkel in geval van herfinanciering bij een andere bank dat de interventie van een notaris noodzakelijk zal zijn om de overdracht te realiseren van de hypothecaire inschrijving, het lichten van de hypotheek plus de nieuwe inschrijving dus. Het betreft immers de overdracht van een zakelijk recht — om nu toch even juridisch te doen — waarvoor een authentieke akte vereist is. Een wijziging van deze wetgeving valt natuurlijk onder de verantwoordelijkheid van mijn collega, de minister van Justitie.
Mijnheer de minister, hoe lager de rente, hoe lager de wederbeleggingsvergoeding in het huidige systeem. Het feit dat mensen op dit moment leningen herfinancieren met een rente in de orde van grootte van 4 tot 5 % zorgt toch voor redelijk substantiële bedragen. Zeker gezien de grote golf van herfinancieringen die er voor Nieuwjaar geweest is, is het probleem op dit moment misschien net iets minder acuut. Aangezien mensen op dit moment hun lening gesloten hebben aan pakweg 2 %, zal de volgende vraag tot herziening er niet zo snel komen. Wij moeten dit dus goed bekijken. Er zijn effectief enkele elementen die kunnen meespelen. Ik meen dat banken momenteel inderdaad verlies maken als zij die dure leningen moeten herfinancieren, al is dat misschien wel een element waarmee zij iets meer rekening zouden moeten houden bij hun tariefzetting. Uiteraard verplicht niemand hen om looptijden van dertig jaar aan te bieden; zij zullen dus ook in eigen boezem moeten kijken. Als het toch tot aanpassingen komt, is een getrapt systeem misschien een denkpiste. Als men een lening heeft die vijfjaarlijks herzienbaar is, moet die wederbeleggingsvergoeding redelijk beperkt zijn. Als het om twintig jaar gaat, kan die vergoeding inderdaad wat hoger zijn omdat de bank zich uiteraard ook voor een langere periode engageert. Ik denk dat dit misschien een denkpiste is die kan worden meegenomen in het overleg met de sector en de consumenten.
Vraag nr. 1882 van de heer Calvo wordt omgezet in een schriftelijke vraag. Monsieur le ministre, je voudrais revenir au point 21 de l'agenda. Vu l'indisponibilité de M. Sébastian Pirlot, Mme Fabienne Winckel a décidé de déposer une question. Cette dernière a exactement le même objet et le même contenu mot pour mot que la question n° 1414 de M. Pirlot. Si vous n'y voyez pas d'inconvénient, je vais immédiatement inviter Mme Winckel à poser sa question. [[Assentiment du ministre]] Je tiens à vous remercier pour votre flexibilité, monsieur le ministre.
Monsieur le président, ma question est identique à celle déposée par M. Pirlot. Monsieur le ministre, vous n'êtes évidemment pas sans savoir que le gouvernement fédéral s'est engagé dans un processus de remplacement des chasseurs F-16 de l'armée de l'air. Selon l'ancien ministre de la Défense, votre collègue Pieter De Crem, l'achat de 40 appareils serait indispensable pour assurer le renouvellement des F-16 et la crédibilité de la Belgique sur la scène internationale. Il avait d'ailleurs chiffré le coût unitaire des nouveaux chasseurs, quel que soit le type, à 80 jusqu'à 100 millions d'euros, pour une durée de vie allant de 30 à 40 ans. À l'heure actuelle, cinq modèles sont en lice: le F-35, le F-18, le Rafale, le Gripen et l'Eurofighter. Au-delà des questions purement militaires se posent également des questions d'ordre économique. De nombreuses entreprises belges telles que la SABCA et la SONACA participent activement au projet F-16, ce qui engendre des retombées économiques et industrielles fortes pour notre pays. Il est donc indispensable d'avoir à l'esprit le maintien, d'une part, d'un savoir-faire reconnu et, d'autre part, de l'emploi. Monsieur le ministre, compte tenu de l'impact industriel et des retombées économiques potentielles, des discussions avec les entités fédérées ainsi qu'avec les fédérations industrielles ont-elles étés engagées? Dans l'affirmative, pouvez-vous nous indiquer quels en sont les résultats? Dans la négative, envisagez-vous d'engager ces discussions essentielles au vu des montants potentiellement engagés et de leurs éventuels impacts en termes de recherche et développement, en ce compris vis-à-vis de nos universités?
Chère collègue Winckel, la participation industrielle au programme F-16 a permis aux entreprises belges concernées de se spécialiser, en premier lieu, dans les secteurs aéronautique, militaire et, plus tard, de se diversifier vers le secteur civil. En second lieu, cela a permis à l'industrie aéronautique belge de s'insérer dans les supply chains de Boeing, d'Airbus et des autres producteurs. Elle a ainsi pu se développer comme un partenaire fiable, axé sur la qualité et les hautes technologies. L'administration compétente de mon département travaille activement sur ce dossier depuis le milieu de l'année dernière dans le cadre de la phase de préparation initiée par la Défense et en coopération avec les fédérations industrielles concernées BSDI, FLAG, EWA et BAG. À cet effet, un groupe de travail a été constitué, qui se réunit régulièrement afin d'en assurer la coordination. Cependant, des négociations ne pourront s'effectuer qu'après l'approbation par le gouvernement du démarrage de la procédure d'achat, ce qui ne peut avoir lieu qu'après l'approbation des plans du ministre de la Défense.
Merci, monsieur le ministre. La Défense est un des derniers leviers d'investissements au niveau du fédéral. L'achat de ces nouveaux F-16 représente un coût important. On parle quand même de plus de 4 milliards d'euros. Il est primordial que la Belgique puisse bénéficier de retombées industrielles et en termes d'innovation, de recherche et développement. Ces deux types de retombées sont vraiment des priorités pour mon groupe. J'entends bien la mise en place d'un groupe de travail mais je reste inquiète car votre collègue, le ministre Vandeput, souhaite avancer vite et parle de conclure le dossier pour 2018. Il est important d'agir, d'avoir ces deux retombées en tête et que cela reste une priorité.
Monsieur le ministre, merci pour toutes les réponses apportées aux différentes questions. Je conclurai par une citation du président De Croo qui, lorsqu'il clôturait les séances plénières de la Chambre, avait l'habitude de dire en français: "L'ordre du jour est épuisé, mais le président ne l'est pas!"