Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλημέρα σας. Διαπιστωθείσης της απαρτίας αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού: «Δημόσιες συμβάσεις έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (προσαρμογή στις Οδηγίες 2014/24/ΕΕ και 2014/25/ΕΕ)». Το ανωτέρω σχέδιο νόμου χαρακτηρίστηκε από την Κυβέρνηση ως επείγον και οι επιτροπές αποδέχθηκαν κατά πλειοψηφία τον χαρακτηρισμό του ως επείγοντος, σύμφωνα με το άρθρο 110 του Κανονισμού της Βουλής. Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 28 Ιουλίου 2016 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία συνεδρίαση ενιαία επί της αρχής, επί των άρθρων και επί των τροπολογιών. Κάνω την εξής πρόταση: Θα ανοίξει η ηλεκτρονική εγγραφή στους δύο πρώτους εισηγητές. Ο πρώτος είναι ο κ. Καραναστάσης από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο δεύτερος είναι κ. Μηταράκης από τη Νέα Δημοκρατία. Τελειώνοντας ο κ. Μηταράκης, θα κλείσει και η δυνατότητα εγγραφής, για να δούμε πόσοι συνάδελφοι θα εγγραφούν. Δεύτερον, μόλις τελειώσουν οι ομιλίες των εισηγητών και των ειδικών αγορητών, θα ζητήσω να πάρει τον λόγο ο κύριος Υπουργός και επί του νομοσχεδίου, αλλά και για να μας ενημερώσει ποιες από τις τροπολογίες Βουλευτών κάνει δεκτές ή όχι, καθώς είναι τρεις τροπολογίες μέχρι στιγμής σε ό,τι αφορά τους Βουλευτές. Για να μη ματιαστούμε σήμερα, μέχρι στιγμής δεν έχει καμμία υπουργική τροπολογία! Επομένως δεν έχουμε πρόβλημα επ' αυτού.
Θαύμα του Δεκαπενταύγουστου, κύριε Πρόεδρε!
Εντάξει, είπαμε να μη ματιαστούμε. Ταυτόχρονα, ο κ. Παρασκευόπουλος θα έρθει και θα μιλήσει για κάποια άρθρα που είναι του Υπουργείου του και είναι ενσωματωμένα μέσα στην οδηγία. Όμως, δεν θα διακοπεί η ροή των εισηγητών και των ειδικών αγορητών. Μιλά ο Υπουργός, μετά οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, εφόσον το επιθυμούν, και θα μπούμε και στον κατάλογο των συναδέλφων. Ο χρόνος θα καθοριστεί ανάλογα με το πόσοι θα εγγραφούν. Υπάρχει κάποιος συνάδελφος που θα ήθελε να μιλήσει επί της διαδικασίας;
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο;
Ορίστε, κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο.
Εδώ, κύριε Πρόεδρε, στην Ολομέλεια πρέπει να εξηγηθεί από τον αρμόδιο Υπουργό ποιος είναι ο λόγος του επείγοντος. Δεν ξέρω αν θυμάστε εσείς από την πολύχρονη εμπειρία σας να γίνεται ενσωμάτωση οδηγίας με αξιοποίηση των ρυθμίσεων του Κανονισμού της Βουλής για επείγοντα και κατεπείγοντα. Πρέπει να μας εξηγήσει, λοιπόν, ο Υπουργός, πριν ξεκινήσει η υπόλοιπη διαδικασία, γιατί είναι επείγουσα η διαδικασία και πρέπει να κλείσουμε σε μία συνεδρίαση την ενσωμάτωση δύο πολύ σοβαρών οδηγιών από τις τρεις. Δεν ξέρω, βέβαια, αν για τον Υπουργό αυτό είναι ρουτίνα, αλλά για το Κοινοβούλιο δεν είναι. Η εξήγηση, κύριε Πρόεδρε, πρέπει να είναι πεντακάθαρη και τα επιχειρήματα - το είπε η Διάσκεψη των Προέδρων και οι επιτροπές - δεν είναι τίποτα περισσότερο από το ότι το είπε η Πλειοψηφία. Γιατί το είπε η Πλειοψηφία; Και γιατί δεν είπε «κατεπειγόντως» η Πλειοψηφία; Και γιατί δεν είπε «καθόλου διαδικασίες» η Πλειοψηφία; Και γιατί είπε «μία συνεδρίαση»; Όλα αυτά θέλουν μια καθαρή κοινοβουλευτική εξήγηση, διότι ειδάλλως δεν έχουμε αντιληφθεί, κύριε Πρόεδρε, τι χρειάζεται η ελληνική πολιτεία τη Βουλή. Να μας τα πουν οι Υπουργοί. Γιατί δεν έχουμε μόνο κυβέρνηση; Πραγματικά, είναι περίεργο γιατί για ενσωμάτωση οδηγιών καταφεύγουμε στις διαδικασίες του επείγοντος. Το δεύτερο που θέλω να διευκρινιστεί, κύριε Πρόεδρε, είναι αύριο, που είναι η μία εκ των τριών οδηγιών που ενσωματώνεται με απόφαση της Ολομέλειας, ποιον Υπουργό έχει που ασκεί νομοθετική πρωτοβουλία. Αυτό έχει ένα ενδιαφέρον και για την Κοινοβουλευτική μας Ομάδα για τη διαρρύθμιση των αρμοδιοτήτων των Κοινοβουλευτικών μας Εκπροσώπων. Θα σας παρακαλούσα, λοιπόν, και για τα δύο - το δεύτερο είναι απλό και τυπικό, αλλά το πρώτο είναι ουσιαστικό - να έχουμε διευκρινίσεις από την πλευρά των Υπουργών.
Ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω κι εγώ τον λόγο;
Ορίστε, κύριε Καρρά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συμπληρωματικά, με τα όσα είπε ο κ. Λοβέρδος, θα πω τούτο. Δεν υπάρχει καν δικαιολογία για το επείγον για τον εξής λόγο: Εάν ήταν ενσωμάτωση δύο απλών οδηγιών, θα μπορούσαμε να δώσουμε κατ' οικονομίαν τη συγκατάθεσή μας. Εφόσον, όμως, οι ίδιες οι οδηγίες αφήνουν ευρύτατο περιθώριο στις εθνικές νομοθεσίες να ρυθμίσουν κρίσιμα ζητήματα και αν δούμε το σχέδιο νόμου - τουλάχιστον τα μισά άρθρα δεν αποτελούν ενσωμάτωση οδηγίας, αλλά νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης - δεν είναι δυνατόν να συζητήσουμε σε μία συνεδρίαση όλο αυτό το μείζον ζήτημα, αν λάβουμε υπ' όψιν και την προϊστορία των δημοσίων έργων, όπου η κακοδαιμονία και η κακοδιαχείριση είχε πάρει τεράστια μορφή, αλλά αν λάβουμε ακόμα υπ' όψιν και τις σημερινές συνθήκες, όπου πρέπει να προστατεύσουμε το δημόσιο χρήμα και τον κόπο των φορολογουμένων και όλων των Ελλήνων.
Θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι είναι η πρώτη εφαρμογή του αναθεωρημένου άρθρου 110. Επί του ουσιαστικού θέματος που έθεσε ο κ. Λοβέρδος - και υιοθετήσατε κι εσείς, κύριε Καρρά - έγινε συζήτηση στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Εκεί τοποθετήθηκε, είπε ο κύριος Υπουργός. Δεν επείσθη η Αντιπολίτευση και γι' αυτό κατά πλειοψηφία ελήφθη απόφαση να συζητηθεί ως επείγον το νομοσχέδιο. Επομένως δεν είναι θέμα της Ολομέλειας. Η συζήτηση έγινε στην επιτροπή. Προφανώς η Αντιπολίτευση - στο σύνολό της, θα έλεγα - δεν επείσθη επί του επείγοντος, έγινε η ψηφοφορία και αποφασίστηκε το επείγον. Στη Διάσκεψη των Προέδρων, επίσης κατά πλειοψηφία - διότι δεν συμφώνησε και εκεί η Αντιπολίτευση - στην ουσία υιοθετήθηκε η εισήγηση της επιτροπής. Εάν θέλει ο κύριος Υπουργός για δύο, τρία λεπτά να επαναλάβει τα όσα είπε στην επιτροπή, ευχαρίστως να του δώσω τον λόγο. Εάν όχι, τότε θα ξεκινήσουμε τη διαδικασία. Κύριε Σταθάκη, θέλετε να λάβετε τον λόγο;
Θα τα πω στην ομιλία μου στην εισαγωγή μου, κύριε Πρόεδρε.
Ωραία, εντάξει.
Τώρα πρέπει να μιλήσει.
Κύριε Λοβέρδο, θέλει τότε να το πει. Το θέμα, που θέσατε, έχει λυθεί στην επιτροπή.
Σωστά, σωστά, κύριε Πρόεδρε, αλλά επειδή αναφερθήκατε στο άρθρο 110- και δεν είναι ρητορικό το ερώτημά μου…
Δεν έχετε το τροποποιημένο εκεί. Στον Κανονισμό που κρατάτε δεν είναι η διατύπωση του τροποποιημένου άρθρου 110.
Γι' αυτό σας ζητώ τον λόγο. Εγώ κρατώ τον Κανονισμό όπως ήταν παλιά. Πάντως οι διαδικασίες, όπως διαρρυθμίζονται από το άρθρο 110, αλλά και οι άλλες από το άρθρο 111 και οι προηγούμενες από τα άρθρα 108 και 109, αφορούν την Ολομέλεια. Δεν αφορούν τις επιτροπές. Νομίζω ότι σ' αυτό έχω δίκιο, έτσι δεν είναι;
Συμφωνούμε.
Ανεξαρτήτως πώς έχει ακριβώς τροποποιηθεί, η συζήτηση στην Ολομέλεια για το ζήτημα του επείγοντος δεν μπορεί να απαγορευτεί, διότι ό,τι και να αποφάσισε η οποιαδήποτε επιτροπή, νομίζω ότι η εμπειρία σας…
Και η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε εκ των υστέρων πάλι κατά πλειοψηφία, κύριε Λοβέρδο.
Και η Διάσκεψη των Προέδρων. Κατ' ουσίαν, κύριε Πρόεδρε, η διαρρύθμιση των θεμάτων λειτουργικά είναι διαρρύθμιση επιθυμιών της Πλειοψηφίας. Δεν μπορεί κανείς να αφαιρέσει από τη Μειοψηφία να θέσει το θέμα και στην Ολομέλεια. Ξέρω ότι δεν θα πείσουμε κανέναν. Όμως, θεωρώ περιφρόνηση του Σώματος ο Υπουργός να λέει…
Κύριε Λοβέρδο, μη λέτε τα ίδια πράγματα. Τα είπατε.
Έτσι είναι, όμως. Είναι υποχρεωμένος να πει τώρα…
Εγώ δεν μπορώ να υποχρεώσω τον Υπουργό σώνει και καλά!
…γιατί φέρνει την οδηγία με αυτόν τον τρόπο και τη διανθίζει με μια σειρά από διατάξεις καθόλου διαφανούς χαρακτήρα, που δεν είναι μέσα στην οδηγία. Να τα πει τώρα.
Δεν επιθυμεί να τα πει τώρα. Δεν μπορούμε να τον υποχρεώσουμε.
Ναι, αλλά έχει δημοκρατικό έλλειμμα.
Συμφωνούμε, εντάξει. Είναι η άποψή σας.
Η τήρηση του Κανονισμού είναι δημοκρατικό έλλειμμα;
Ποιος νομίζει ότι είναι;
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Σας παρακαλώ, κύριε Σαντορινιέ. Κύριε Λοβέρδο, κατεγράφη στα Πρακτικά η άποψή σας και ξεκινά η διαδικασία.
Τώρα ξεκινά η διαδικασία. Δεν είναι μετά.
Μη χάνουμε περαιτέρω χρόνο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Σας παρακαλώ, κύριε Σαντορινιέ. Έληξε το θέμα.
Μα, κύριε Πρόεδρε, δεν μπορεί να μιλά για δημοκρατικό έλλειμμα.
Απάντησα εγώ με βάση τον Κανονισμό. Αφήστε το. Επί της ουσίας, αν ήμουν κάτω στην Αίθουσα, θα είχα άλλη άποψη. Σαν Πρόεδρος είμαι υποχρεωμένος να εφαρμόσω τον Κανονισμό. Ο πρώτος ομιλητής είναι ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Απόστολος Καραναστάσης. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα ενσωματώνουμε στην εθνική νομοθεσία τις οδηγίες 2014/24/ΕΕ και 2014/25/ΕΕ. Πρόκειται για οδηγίες που η ενσωμάτωσή τους καθυστέρησε και κατηγορηθήκαμε γι' αυτό τις προηγούμενες ημέρες. Όμως, η αλήθεια είναι ότι το 2014, η προηγούμενη κυβέρνηση ψήφισε σχετικό νόμο που, αν και μεταγενέστερος αυτών των οδηγιών, δεν τις ενσωμάτωσε στην εθνική νομοθεσία. Επιπρόσθετα ο νόμος εκείνος, ο ν.4281/2014, αποδείχθηκε στην πράξη ανεφάρμοστος, διότι προέβλεπε μεγάλου όγκου δευτερογενές δίκαιο ως προϋπόθεση για την εφαρμογή του, έκδοση προεδρικών διαταγμάτων και υπουργικών αποφάσεων, το οποίο ουδέποτε εξεδόθη. Αποτέλεσμα αυτού ήταν τελικά να καταργηθεί την 1η Ιουλίου του 2016. Σήμερα, παράλληλα με την ενσωμάτωση των ανωτέρω οδηγιών, καταργούμε το σύνολο σχεδόν της κείμενης σχετικής νομοθεσίας. Εισάγοντας νέες, σύγχρονες και εν πολλοίς καινοτόμες διατάξεις, ελπίζουμε ότι θα αλλάξουμε ριζικά το τοπίο στον τεράστιο τομέα των δημοσίων συμβάσεων, έναν τομέα της δημόσιας ζωής, αυτόν της αγοράς αγαθών, υπηρεσιών και της εκτέλεσης έργων, για τον οποίο αξίζει να αναφερθεί ότι οι δημόσιες αρχές σε ευρωπαϊκό επίπεδο δαπανούν κάθε χρόνο ένα ποσοστό 18% του ΑΕΠ. Στο εύλογο ερώτημα: «Μα, δεν λειτουργούσε καλά μέχρι σήμερα το σύστημα των δημοσίων συμβάσεων και έπρεπε, πέρα από την ενσωμάτωση των οδηγιών, να αναθεωρηθεί το σύνολο της σχετικής νομοθεσίας;» απαντώ, επισημαίνοντας εν τάχει βασικά σημεία της καταργούμενης νομοθεσίας, χαρακτηριστικά, τελικώς, ενός κράτους, που όλοι θέλουμε να αφήσουμε πίσω: Το 2012 με την αναποτελεσματική, όπως αποδείχθηκε, ψήφιση του ν.4281, υπήρχαν στην ελληνική έννομη τάξη τετρακόσια διαφορετικά νομοθετήματα που αφορούσαν τις δημόσιες συμβάσεις, δημιουργώντας απίστευτη δυσλειτουργία και σύγχυση σε όλους τους εμπλεκόμενους, λειτουργώντας τελικά ως εστίες διαπλοκής και διαφθοράς. Ανάλογα με τη μορφή της αναθέτουσας αρχής ή του φορέα δημοπράτησης υπήρχαν ειδικά καθεστώτα και κανονισμοί, με τους οποίους οι αναθέτουσες αρχές και φορείς, που κυρίως λειτουργούν με τη μορφή Α.Ε., εξαιρούνται και, μέσω των κανονισμών τους, παρέκκλιναν από τους κανόνες ανάθεσης και εκτέλεσης δημοσίων έργων, μελετών και προμηθειών. Θα μπορούσα να αναφέρω δεκάδες άλλες δυσλειτουργίες του παλαιού συστήματος. Είναι, όμως, καιρός, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να ασχοληθούμε με το νέο. Μέσω του οδηγιών, που προανέφερα, η πολιτική σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων εντάχθηκε σε ένα συνολικό πρόγραμμα. Σκοπός του προγράμματος είναι ο ριζικός εκσυγχρονισμός των δημοσίων συμβάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, συμβάλλοντας στην υλοποίηση των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», για έξυπνη βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη. Το υπό συζήτηση νομοσχέδιο έχει σκοπό την καταπολέμηση της πολυνομίας, την ομοιόμορφη εφαρμογή των κανόνων που θεσπίζει από όλες τις αναθέτουσες αρχές, την απλούστευση και την ευελιξία των κανόνων και των διαδικασιών, τη γενίκευση των ηλεκτρονικών μέσων ως στόχο επικοινωνίας στις δημόσιες συμβάσεις, τη θεσμοθέτηση για πρώτη φορά κανόνων για δημόσιες συμβάσεις παροχής υπηρεσιών, την καταπολέμηση της διαφθοράς με ενίσχυση της διαφάνειας, τη στήριξη της ανταγωνιστικότητας, τη συνεκτίμηση κοινωνικών και περιβαλλοντολογικών κριτηρίων, την ενίσχυση της καινοτομίας, τη δραστική περικοπή του διοικητικού φόρτου, τον εκσυγχρονισμό των διαδικασιών, την υιοθέτηση ειδικού πλαισίου για τις κοινωνικές, υγειονομικές και εκπαιδευτικές υπηρεσίες και γενικά μια καλύτερη ποιοτικά και στρατηγικά χρήση των δημοσίων συμβάσεων. Πριν μπω σε μια σύντομη ανάλυση των επιμέρους στοιχείων του νομοσχεδίου, θα ήθελα, αξιοποιώντας και τις συζητήσεις στην αρμόδια επιτροπή, να τονίσω ότι για πρώτη φορά η χώρα αποκτάει ενιαία νομοθεσία για όλων των ειδών τις συμβάσεις, ανεξαρτήτου είδους και εκτιμώμενης αξίας αυτών, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στις επιμέρους διατάξεις του νόμου. Αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερη ευαισθησία θέματα που αφορούν άτομα με αναπηρία, σε ένα πλαίσιο ισοτιμίας, χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς. Ρυθμίζονται θέματα που αφορούν τομείς με ιδιαιτερότητες, όπως οι προμήθειες φορέων που δραστηριοποιούνται στους τομείς του νερού και του ηλεκτρισμού. Είναι δεδομένο ότι θέλουμε και θα επιδιώξουμε τη συνταγματική κατοχύρωση του δημοσίου χαρακτήρα των αγαθών αυτών που ανέφερα, του νερού και του ηλεκτρισμού. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα πρέπει να μπουν κανόνες στις συμβάσεις που τα αφορούν. Γίνεται προσπάθεια να επιλυθούν όλα τα προβλήματα που προανέφερα, όπως αυτά της εκδίκασης ενστάσεων και προσφυγών των αναδόχων και υποψηφίων αναδόχων. Το πολύ μεγάλης σημασίας και ανάλογης έκτασης αυτό νομοσχέδιο απαρτίζεται, ως προς τη δομή του, από τέσσερις ενότητες - βιβλία. Αναλυτικότερα: Στο βιβλίο Ι θεσμοθετούνται νέοι τρόποι ανάθεσης και νέα ηλεκτρονικά μέσα σύναψης των δημοσίων συμβάσεων. Υιοθετείται ο ανταγωνιστικός διάλογος και η ανταγωνιστική διαδικασία με διαπραγμάτευση. Εισάγεται το δυναμικό σύστημα αγορών ως μια εξ ολοκλήρου ηλεκτρονική διαδικασία, μέσω της οποίας διασφαλίζεται η καλύτερη δυνατή χρησιμοποίηση των δημοσίων πόρων. Προβλέπεται η ανάθεση δημοσίων συμβάσεων μέσω των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών. Αναπτύσσονται νέες ηλεκτρονικές τεχνικές αγορών, όπως είναι οι ηλεκτρονικοί κατάλογοι. Θεσπίζονται διαφανή και ποιοτικά κριτήρια, όπως με την κατάρτιση των τεχνικών προδιαγραφών. Ενθαρρύνεται η καινοτομία. Και ενισχύεται ο ανταγωνισμός. Μειώνεται ο διοικητικός φόρτος με τη χρήση του Ευρωπαϊκού Ενιαίου Εγγράφου Σύμβασης ως προκαταρκτική απόδειξη, προς αντικατάσταση όλων των πιστοποιητικών που εκδίδουν δημόσιες αρχές ή τρίτα μέρη. Καθίσταται υποχρεωτική η χρήση του «e - Certis», ηλεκτρονικού συστήματος, σκοπός του οποίου είναι η διευκόλυνση της ανταλλαγής πιστοποιητικών και άλλων αποδεικτικών εγγράφων. Τίθεται ως μοναδικό πλέον κριτήριο για την ανάθεση κάθε τύπου δημοσίων συμβάσεων η πλέον συμφέρουσα, από οικονομική άποψη, προσφορά, που προσδιορίζεται βάσει της τιμής ή του κόστους, λαμβανομένων υπ' όψιν, κατά περίπτωση σύμβασης, κριτηρίων για την εκτίμηση της βέλτιστης σχέσης ποιότητας - τιμής, που για πρώτη φορά ενσωματώνεται στη νομολογία των δικαστηρίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ελληνικών δικαστηρίων. Εντάσσονται περιβαλλοντολογικές και νομικές και εργατικές απαιτήσεις στις διαδικασίες ανάθεσης και εκτέλεσης, προκειμένου να εξασφαλιστεί η βέλτιστη εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος. Για πρώτη φορά, επίσης, με το άρθρο 20 ενεργοποιείται η δυνατότητα των αναθετουσών αρχών να παραχωρούν κατ' αποκλειστικότητα το δικαίωμα συμμετοχής σε διαδικασίες σύναψης, ανάθεσης και εκτέλεσης δημοσίων συμβάσεων σε κοινωνικούς φορείς, σε ομάδες ατόμων με ειδικά χαρακτηριστικά και σε κάθε άλλον οικονομικό φορέα, που έχει ως κύριο σκοπό την επαγγελματική και κοινωνική ένταξη ατόμων με αναπηρία ή μειονεκτούντων προσώπων, εφόσον περισσότερο από το 30% των εργαζομένων του φορέα ανήκουν στις ομάδες αυτές. Ενισχύονται περαιτέρω στο άρθρο 22 οι ηλεκτρονικές δημόσιες συμβάσεις, καθώς και το Εθνικό Σύστημα Ηλεκτρονικών Δημοσίων Συμβάσεων, το ΕΣΗΔΗΣ, και προβλέπεται ως ενιαία ηλεκτρονική πλατφόρμα, που θα υποστηρίζει το σύστημα των δημοσίων συμβάσεων άνω των 60.000 ευρώ, με τη σταδιακή υποχρεωτική χρήση του από την άνοιξη του 2017. Παράλληλα, αναπτύσσεται περαιτέρω η διαλειτουργικότητα του συστήματος με άλλα ηλεκτρονικά και πληροφοριακά συστήματα, με σκοπό την απλοποίηση, όπως είναι το ΓΕΜΗ και όλα αυτά. Επιβάλλεται η υποχρέωση τήρησης κανόνων για την αποτελεσματική προέλευση, τον εντοπισμό και την άμεση θεραπεία περιστατικών σύγκρουσης συμφερόντων. Ρυθμίζονται ζητήματα που αφορούν τη λειτουργία του ΚΗΜΔΗΣ, του Κεντρικού Ηλεκτρονικού Μητρώου Δημοσίων Συμβάσεων. Προβλέπεται η επίτευξη της διασύνδεσης και με άλλα πληροφοριακά συστήματα, όπως είναι το Μητρώο Δεσμεύσεων, το Γενικό Λογιστήριο, το ΟΠΣ, για την παρακολούθηση των συγχρηματοδοτούμενων έργων. Για την καλύτερη και πιο επαγγελματική διαχείριση των διαδικασιών, δημιουργούνται οι κεντρικές αρχές αγορών, με στόχο την επίτευξη οικονομιών κλίμακας και τη μείωση του κόστους συναλλαγής. Ως κεντρικές αρχές αγορών ορίζονται η Γενική Γραμματεία του Υπουργείου Υποδομών, η Γενική Διεύθυνση Δημοσίων Συμβάσεων και Προμηθειών της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου και Προστασίας του Καταναλωτή του Υπουργείου Οικονομίας και η Επιτροπή Προμηθειών του Υπουργείου Υγείας. Σημαντική καινοτομία αποτελεί η νέα διάταξη που αφορά τη θέσπιση στοιχείων ωριμότητας για τη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος και την ταχύτερη εκτέλεση αυτών των συμβάσεων. Αποτρέπεται έτσι η προκήρυξη ή η υπογραφή συμβάσεων που δεν μπορούν να εκτελεστούν. Αναφέρονται στην παράγραφο 2 οι απαιτήσεις που εξασφαλίζουν την ωριμότητα των έργων: πρόδρομες εργασίες, περιβαλλοντικές αντιδοτήσεις, αρχαιολογικές έρευνες, απαλλοτριώσεις. Αντιμετωπίζεται με το άρθρο 50 το σύστημα μελέτη - κατασκευή που εφαρμόζεται με κανόνες σε όλον τον κόσμο. Πρόκειται για ένα σύστημα ευέλικτο, το οποίο υπό καθεστώς διαφάνειας δύναται να δίνει υψηλές απορροφήσεις. Στη χώρα μας οποιοσδήποτε και αν ερωτηθεί σχετικά, μέσα και έξω από αυτή την Αίθουσα, θα σας απαντήσει ότι το σύστημα αυτό, της μελέτης - κατασκευής, παράγει διαφθορά και διαπλοκή. Γνώριζαν όλοι από πριν ποιος θα ήταν ο ανάδοχος. Με το παρόν νομοσχέδιο προβλέπονται μεγάλες αλλαγές που αλλάζουν ουσιαστικά τον στρεβλό, μέχρι σήμερα, τρόπο εφαρμογής του συστήματος, όπως παραδείγματος χάριν, ο πίνακας συμμόρφωσης χωρίς βαθμολογία της τεχνικής προσφοράς - και ο ανάδοχος να προκύπτει μετά μέσω της μειοδοσίας. Με την παράγραφο 1 του άρθρου 82 εισάγεται ένα σύστημα κανόνων, όσον αφορά τις απαιτήσεις που σχετίζονται με τα πρότυπα διασφάλισης ποιότητας, συμπεριλαμβανομένης της προσβασιμότητας για άτομα με ειδικές ανάγκες. Με τις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 88 καθορίζεται διαδικασία αντιμετώπισης των ασυνήθιστα χαμηλών προσφορών. Με το άρθρο 132 θεσπίζονται διατάξεις που ρυθμίζουν θέματα τροποποίησης σύμβασης κατά τη διάρκεια της εκτέλεσής της, δεδομένου ότι η διασφάλιση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού και η τήρηση των αρχών της ίσης μεταχείρισης και της διαφάνειας απαιτείται να διέπουν και το στάδιο εκτέλεσης της σύμβασης. Με το άρθρο 144- και αυτό είναι πολύ σημαντικό - ρυθμίζεται η συμμετοχή και περιγράφεται η ευθύνη του μελετητή στις περιπτώσεις τροποποίησης της μελέτης του, αλλά και καθ' όλη τη διάρκεια της εκτέλεσης του έργου. Προβλέπεται δε και η ασφάλιση της μελέτης, της κατασκευής και των υπηρεσιών του τεχνικού συμβούλου του έργου για την εξασφάλιση της έντεχνης και εμπρόθεσμης υλοποίησής του. Με την παράγραφο 13 του άρθρου 160 ρυθμίζονται τα θέματα της ολοκλήρωσης του έργου, μετά από ενδεχόμενη έκπτωση του αναδόχου. Εισάγεται η έννοια της τεχνικής επάρκειας μιας αναθέτουσας αρχής, προκειμένου αυτή να μπορεί να ανταποκριθεί επιτυχώς τόσο κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας σύναψης έργου ή μελέτης όσο και κατά την εξέλιξή της. Συνιστάται και τηρείται στη Γενική Γραμματεία Υποδομών Μητρώο Μελών Επιτροπών Διαδικασιών Σύναψης δημοσίων συμβάσεων έργων, μελετών και συναφών υπηρεσιών. Στο μητρώο αυτό εγγράφονται τεχνικοί υπάλληλοι όλων των αναθετουσών αρχών ή αναθετόντων φορέων και αναπτύσσεται στη Γενική Γραμματεία Υποδομών το Κεντρικό Ηλεκτρονικό Σύστημα Κληρώσεων. Οι επιτροπές διαγωνισμών για έργα, μελέτες και τεχνικές υπηρεσίες συγκροτούνται υποχρεωτικά από μέλη του ως άνω μητρώου, μετά από ηλεκτρονική κλήρωση, η οποία διενεργείται υποχρεωτικά με χρήση του Ηλεκτρονικού Συστήματος Κληρώσεων της Γενικής Γραμματεία Υποδομών. Υπάρχουν σαφείς όροι και υποχρεώσεις σχετικά με τους υπεργολάβους. Ορίζεται ως υποχρέωση της αναθέτουσας αρχής να ζητάει από τον προσφέροντα να αναφέρει στην προσφορά του το τμήμα της σύμβασης που προτίθεται να αναθέσει υπό μορφή υπεργολαβίας σε τρίτους. Ταυτόχρονα, οι υπεργολάβοι δικαιούνται υπό προϋποθέσεις να εισπράττουν απευθείας την αμοιβή τους, γεγονός που παρέχει ευκολία πρόσβασης στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και μειώνει την ασφυξία στην αγορά, όταν ο ίδιος ο ανάδοχος αδυνατεί ή καθυστερεί να εισπράξει την αμοιβή για το έργο, για παράδειγμα λόγω μη έκδοσης φορολογικής ενημερότητας. Αντιμετωπίζεται η χρόνια παθογένεια των συμβάσεων απευθείας ανάθεσης με την υποχρέωση διενέργειας ηλεκτρονικής κλήρωσης από καταλόγους που συντάσσονται ανά κατηγορία έργου ή μελέτης, έπειτα από σχετική κλήρωση της αναθέτουσας αρχής μια φορά κάθε έτος. Εξυπακούεται ότι δεν μιλάμε για γενίκευση της χρήσης του συστήματος αυτού, αλλά αναφερόμαστε στις περιπτώσεις που προβλέπονται, όπως για τα έργα που κρίνονται επείγοντα, λόγου χάριν, φυσικών καταστροφών. Όποιος, δε, κληρωθεί για να πάρει αυτό το έργο, δεν θα συμμετάσχει στις επόμενες κληρώσεις. Καθορίζονται οι διατάξεις που αφορούν στους κανόνες ανάθεσης και εκτέλεσης των δημοσίων συμβάσεων προμηθειών, ώστε οι νέες ρυθμίσεις να είναι φιλικές προς τους εφαρμοστές των διατάξεων και τους οικονομικούς φορείς με την ενσωμάτωση της νομολογίας των δικαστηρίων. Στο βιβλίο ΙΙ - έχουμε την οδηγία 2014/25/ΕΕ - που αφορά τη σύναψη συμβάσεων έργων, αγαθών και υπηρεσιών, εφόσον τα εν λόγω έργα, αγαθά ή υπηρεσίες, ανεξαρτήτως εκτιμώμενης αξίας - εκτός κι αν ορίζονται διαφορετικά - προορίζονται για την εκτέλεση μιας εκ των δραστηριοτήτων που αφορούν σε φυσικό αέριο και θερμότητα, ηλεκτρισμό, νερό, υπηρεσίες μεταφορών, λιμένες και αερολιμένες, ταχυδρομικές υπηρεσίες, εξορύξεις πετρελαίου και φυσικού αερίου και αναζήτησης ή εξόρυξης άνθρακα και άλλων καυσίμων, καταργούνται τα ειδικά καθεστώτα των αναθετόντων φορέων με δυνατότητα παρέκκλισης αν λόγω της νομικής φύσης του φορέα ή και του αντικειμένου των συμβάσεων είναι αναγκαία η διαφορετική ρύθμιση επιμέρους διατάξεων ανάθεσης και εκτέλεσης. Στο βιβλίο ΙΙΙ περιλαμβάνονται διατάξεις που αφορούν τις διαδικασίες διακυβέρνησης, οι οποίες εφαρμόζονται από τις αναθέτουσες αρχές και τους αναθέτοντες φορές, με σκοπό τη διασφάλιση της ορθής και αποτελεσματικής εφαρμογής των διατάξεων του σχεδίου νόμου. Τέλος, στο βιβλίο ΙV προτείνεται ένα βελτιωμένο σύστημα έννομης προστασίας στο στάδιο της ανάθεσης των δημοσίων συμβάσεων. Κάθε ενδιαφερόμενος, ο οποίος έχει ή είχε συμφέρον να του ανατεθεί συγκεκριμένη σύμβαση του παρόντος σχεδίου και θίγεται από πράξη ή παράλειψη της αναθέτουσας αρχής, που εκδίδεται κατά το στάδιο ανάθεσης της σύμβασης, μπορεί να προσφύγει με προδικαστική προσφυγή ενώπιον ενός ανεξάρτητου διοικητικού οργάνου της Αρχής Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών και να ζητήσει την ακύρωσή της, καθώς και προσωρινά μέτρα προστασίας. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παραδίδουμε στη δημόσια διοίκηση και τον ελληνικό λαό ένα νομικό οπλοστάσιο που θωρακίζει τη διαφάνεια και το κράτος δικαίου στον ευαίσθητο τομέα των δημοσίων συμβάσεων. Από τις συζητήσεις στην αρμόδια επιτροπή φάνηκε να υπάρχει συναίνεση που ξεπερνά κατά πολύ τα όρια της κυβερνητικής πλειοψηφίας, όπως επίσης καταγράφηκε η θετική εν γένει αντιμετώπιση του νομοσχεδίου από τους εμπλεκόμενους φορείς. Καλείται η δημόσια διοίκηση να αποδείξει ότι μπορεί να το εφαρμόσει προς κάθε κατεύθυνση, χωρίς τις αβελτηρίες, τα λάθη και τις ιδιαίτερες συμπεριφορές του παρελθόντος. Στην Κυβέρνηση εναπόκειται να επιβάλει την εμπέδωση απ' όλους της βούλησής της για εξυγίανση και εύρυθμη λειτουργία του τομέα των δημοσίων συμβάσεων. Και θα το πράξει! Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει τώρα ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Μηταράκης.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα συζητάμε ουσιαστικά την προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στις οδηγίες 2014/24/ΕΕ και 2014/25/ΕΕ, αναφορικά με τις δημόσιες συμβάσεις έργων, προμηθειών και υπηρεσιών. Θα κάνω τέσσερα εισαγωγικά σχόλια. Πρώτον, οι εν λόγω οδηγίες μαζί με την 2014/23/ΕΕ, την οποία θα συζητήσουμε αύριο, τέθηκαν σε ισχύ στις 17 Απριλίου 2014 και τα κράτη - μέλη θα έπρεπε εντός είκοσι τεσσάρων μηνών να τις έχουν ενσωματώσει στο εθνικό τους δίκαιο. Όπως είπε ο κύριος Υπουργός στην επιτροπή, για έναν χρόνο οι νομοπαρασκευαστικές επιτροπές εργάζονταν πάνω σ' αυτή την προσαρμογή. Όμως, ούτε προλάβατε τις προθεσμίες ούτε μπορέσατε να εισαγάγετε το νομοσχέδιο με τις κανονικές διαδικασίες, με αποτέλεσμα να αναγκαστούμε να δεχτούμε την τελευταία στιγμή να εισαχθεί ως επείγον. Δεύτερον, θυμίζω ότι στον ενάμιση χρόνο διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ υπήρχε ήδη στο νομικό βιβλίο ο ν.4281/2014, ο οποίος είχε εισαγάγει στην ελληνική νομοθεσία την προηγούμενη σχετική οδηγία, την οδηγία 18. Ειπώθηκε στην επιτροπή από τον Υπουργό Υποδομών ότι η νομοθεσία αυτή δεν εφαρμόστηκε. Ορθά το είπατε. Δεν την εφαρμόσατε, γιατί δεν μπορέσατε ή δεν θέλατε να εκδώσετε στον χρόνο που προβλεπόταν τις απαραίτητες κανονιστικές πράξεις. Στην πράξη, λοιπόν, βρεθήκαμε να μην είμαστε ενήμεροι με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, με αποτέλεσμα να επηρεάζονται τα έργα της περιόδου 2015 έως και σήμερα. Τρίτον, συνέβη το εξής ασυνήθιστο και μάλλον πρωτοφανές στα κοινοβουλευτικά χρονικά: να ακυρωθεί ο ν.4281/2014 με τροπολογία που ήρθε στη Βουλή πριν από δεκαπέντε μέρες, πριν φέρετε στη Βουλή τον νέο νόμο που συζητάμε σήμερα. Τέταρτον, διαπιστώσαμε ότι το κατατεθειμένο νομοσχέδιο διαφέρει σε πάρα πολλά σημεία από το αρχικό κείμενο που τέθηκε στη δημόσια διαβούλευση. Και μη βιάζεστε να πείτε ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι λάβατε υπ' όψιν σας τις παρατηρήσεις που κατατέθηκαν, διότι η έκθεση της δημόσιας διαβούλευσης, που επισυνάπτεται στο νομοσχέδιο ως σελίδα 2655 και επόμενες, είναι αποκαλυπτική για το ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Εδώ, λοιπόν, τίθεται ένα βασικό θέμα και αφορά τη συνέπεια που για άλλη μια φορά επιδεικνύει η Κυβέρνηση και στη συγκεκριμένη περίπτωση τα συναρμόδια Υπουργεία. Αντιλαμβάνεστε ότι η έννοια της δημόσιας διαβούλευσης στο στάδιο της προ - νομοθετικής διαδικασίας αποτελεί μια ουσιαστική διαδικασία που αναδεικνύει κυρίως τη διαφάνεια, αλλά και που επιτρέπει στους πολίτες, στους φορείς να ενημερωθούν επί του νομοσχεδίου και να εκφράσουν την άποψή τους και την παρέμβασή τους. Όμως, η Κυβέρνηση δείχνει ότι δεν ενδιαφέρεται γι' αυτές τις παρατηρήσεις και γι' αυτό τελικά έφερε αυτά τα δύο νομοσχέδια, το σημερινό και το αυριανό, με δύο χιλιάδες εννιακόσιες σελίδες, με τη διαδικασία του επείγοντος. Ο Υπουργός ανέφερε στην επιτροπή ότι οι στόχοι του νομοσχεδίου είναι η καταπολέμηση της πολυνομίας και η ομοιομορφία στις δημόσιες συμβάσεις, στόχους με τους οποίους συμφωνούμε. Και γι' αυτό υπερψηφίσαμε και το νομοσχέδιο επί της αρχής. Όμως, αυτούς τους στόχους είχε ήδη εισάγει ο ν.4281/2014, νόμος που εσείς δεν εφαρμόσατε. Και παρά τις διάφορες πολλαπλές προεκλογικές εξαγγελίες των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, η συγκεκριμένη νομοθετική παρέμβαση δεν διαθέτει καμμιά ουσιαστική καινοτομία. Και έρχομαι στα άρθρα. Εμείς κατ' αρχάς καταψηφίζουμε τα άρθρα 19 και 254, διότι η ελληνική απόδοση που δημιουργεί αλληλέγγυα ευθύνη σε ενώσεις φορέων δεν συνάδει ούτε με το πνεύμα ούτε με το γράμμα της οδηγίας. Θα ψηφίσουμε «παρών» στο άρθρο 50, το οποίο είναι εκτός οδηγίας και εισάγει με πλάγιο τρόπο το θέμα της μελέτης κατασκευής, το οποίο έρχεται να εφαρμοστεί σε όλα ανεξαιρέτως τα δημόσια έργα. Η εισαγωγή του κριτηρίου της οικονομικής προσφοράς σε βάρος της τεχνικής για την ανάδειξη του αναδόχου ενισχύει τελικά την αδιαφάνεια στην εκτέλεση δημοσίων έργων. Η ευρωπαϊκή εμπειρία δεν έχει καμμία σχέση με το σύστημα που το νομοσχέδιο εισάγει, αλλά και εκεί ακόμα περιορίζεται απλώς σε έργα με ειδικά προσδιορισμένες τεχνικές προδιαγραφές, που αυτές στην Ευρώπη είναι ακριβείς και δεδομένες για όλους. Τέθηκε, επίσης, και ένα άλλο θέμα από τους φορείς, το ποιος θα χρηματοδοτήσει αυτές τις μελέτες. Ο κάθε ένας συμμετέχων θα αναλάβει τελικά, με το δικό σας νομοσχέδιο, ένα πολύ μεγάλο αρχικό κόστος χρηματοδότησης των μελετών, που εάν δεν κερδίσει, θα το χάσει. Άρα, τελικά, στην πράξη λίγοι είναι αυτοί που θα έχουν την οικονομική ευρωστία να μπουν σε αυτούς τους διαγωνισμούς. Ένας μικρομεσαίος μελετητής - κατασκευαστής, εάν μπει σε δέκα διαγωνισμούς, πληρώσει αυτή τη μελέτη, δεν κερδίσει τον διαγωνισμό, αντιλαμβάνεστε ότι τελικά θα οδηγηθεί στη χρεοκοπία. Επίσης, θα καταψηφίσουμε το άρθρο 53, που προβλέπει την εκτέλεση δημοσίων έργων μικρότερων των 250.000 ευρώ, χωρίς να έχουν προηγηθεί αναλυτικές επιμετρήσεις. Τέθηκε, επίσης, από τους φορείς ένα θέμα για το άρθρο 66. Εμείς συμφωνούμε με την Ένωση Ιδιοκτητών Ημερησίων Επαρχιακών Εφημερίδων, οι οποίοι διαφωνούν με τη μη ορθή ενημέρωση των τοπικών κοινωνιών μέσω του περιφερειακού και τοπικού Τύπου για τους διαγωνισμούς, ένα μέσο πολύ διαδεδομένο ιδίως για τους μικρούς κατασκευαστές. Ειπώθηκε ότι αυτό γίνεται διότι προβλέπεται από την ευρωπαϊκή νομοθεσία και το μνημόνιο. Η Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Μαρία Σπυράκη κατέθεσε σχετική ερώτηση στην αρμόδια Επίτροπο κ. Πιετρόβνα, η οποία απάντησε ότι αυτό δεν ισχύει και την αλληλογραφία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή την έχω καταθέσει στα Πρακτικά κατά τη συζήτηση στην επιτροπή. Κύριε Υπουργέ, εμείς θα καταθέσουμε μία τροπολογία στο άρθρο 66 και ελπίζω ότι θα συμφωνήσουμε σε αυτό το σημείο και θα την κάνετε δεκτή. Επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς έχουμε επιφυλάξεις για το άρθρο 73, το οποίο ανοίγει την κερκόπορτα σε μπαταχτσήδες του δημοσίου και δίνει τη δυνατότητα σε ανθρώπους που χρωστάνε να συμμετάσχουν σε διαγωνισμούς δημοσίων συμβάσεων, ενώ χρωστάνε στην εφορία και στα δημόσια ταμεία. Όπως επιφυλάξεις έχουμε και για το άρθρο 86. Διαβάζει κανείς ότι οι αναθέτουσες αρχές βασίζουν την ανάθεση δημοσίων συμβάσεων μόνο στην πιο συμφέρουσα από οικονομικής άποψης προσφορά. «Βασίζουν», έτσι γράφει η οδηγία. Πώς εκλαμβάνει αυτή τη διάταξη η Κυβέρνηση; Διαβάζοντας τη σελίδα 45 της αιτιολογικής έκθεσης, εισάγεται η έννοια και το περιεχόμενο του μοναδικού πλέον κριτηρίου ανάθεσης δημοσίων συμβάσεων, μόνο της πλέον συμφέρουσας και από οικονομικής άποψης προσφοράς, παραγνωρίζοντας τα τεχνικά χαρακτηριστικά. Και επιπλέον σχετικό είναι το εξής: είναι αρνητικό το δικαίωμα που δίνεται με το άρθρο 98, να ανοίγουν οι τεχνικές προσφορές μετά τις οικονομικές προσφορές, γεγονός που δύναται να αποτελέσει πλήγμα στη διαφάνεια της διαδικασίας καθώς, όπως γνωρίζετε, η τεχνική κρίση είναι υποκειμενική. Πλήθος αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και του Συμβουλίου της Επικρατείας ορίζουν ότι δεν είναι δυνατόν να διενεργείται τεχνική αξιολόγηση μετά την αποσφράγιση των οικονομικών προσφορών. Κύριε Υπουργέ, το άρθρο 106 χρειάζεται επεξήγηση αναφορικά με το αυθαίρετο, όπως παρουσιάζεται, δικαίωμα των αναθετουσών αρχών να κυρώνουν κατά το δοκούν οποιονδήποτε διαγωνισμό. Επίσης, κατά τη συζήτηση στην επιτροπή είχαμε εκφράσει αντιρρήσεις για τα άρθρα 117 και 118, όπου προβλέπονταν διαδικασίες συνοπτικών διαγωνισμών και κατευθείαν ανάθεσης και κατάτμησης διαγωνισμών. Διορθώσεις έγιναν στην επιτροπή προσθετικές, με τη νομοτεχνική βελτίωση που καταθέσατε. Πάντως, μιας και αναφερόμαστε σε κατατμήσεις διαγωνισμών, αξίζει να μελετηθεί η καταγγελία, που έγινε πριν λίγες ημέρες στην εξεταστική των πραγμάτων επιτροπή της Βουλής, ότι σε συγκεκριμένο αυτοκινητόδρομο έγινε κατάτμηση του διαγωνισμού σε τρία μέρη, για να συμμετάσχουν μικρότεροι εργολάβοι, οι οποίοι δεν είχαν το δικαίωμα, το σχετικό πτυχίο και την άδεια να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό εάν αυτός γινόταν ως ενιαίος. Νομίζω ότι αφού αυτό ακούστηκε στη Βουλή, κύριε Υπουργέ, οφείλετε μία απάντηση. Καταψηφίζουμε, επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το άρθρο 128, με το οποίο δίνεται η δυνατότητα ορισμού τεχνικών συμβούλων με απευθείας ανάθεση, διαπραγμάτευση χωρίς δημοσίευση προκήρυξης, με έγκριση ενός τεχνικού συμβουλίου του Υπουργείου Υποδομών, επί της ουσίας δίνοντας δηλαδή το δικαίωμα στον αρμόδιο Υπουργό να ορίζει κατευθείαν τεχνικούς συμβούλους για μεγαλύτερες συμβάσεις. Να πω κάτι πάντως και για τις θετικές διαδικασίες που υπάρχουν στο νομοσχέδιο. Θεωρούμε θετικές τις απλοποιήσεις στη δικαστική και προδικαστική διαδικασία. Πράγματι υπάρχει ένα ιδιαίτερο θέμα με τις καθυστερήσεις που σε πολλές επενδύσεις δημιουργούνται από την πολύπλοκη και δαιδαλώδη δικαστική διαδικασία. Θυμάστε, κύριε Υπουργέ, παραδείγματος χάριν, τον ν.4146/2013, που εσείς είχατε εισηγηθεί και είχαμε εισαγάγει και εμείς τον προδικαστικό έλεγχο του Συμβουλίου της Επικρατείας για τα μεγάλα ιδιωτικά έργα fast track. Θετική, λοιπόν, είναι αυτή η ενέργεια στο νομοσχέδιο, γιατί προστατεύει τους επενδυτές από κινδύνους. Όπως είναι θετικές κι οι διατάξεις που αφορούν την ολοκλήρωση των απαλλοτριώσεων και των αρχαιολογικών ελέγχων πριν την προκήρυξη δημοσίων έργων. Αυτό είναι σημαντικό, γιατί έτσι αποφεύγουμε καθυστερήσεις, αλλά κυρίως αποφεύγουμε αξιώσεις των τεχνικών εταιρειών που ζητάνε μετά από το δημόσιο, πέραν του συμβατικού τιμήματος, αποζημιώσεις για τις καθυστερήσεις που δημιουργήθηκαν. Ακούστηκαν, επίσης, θετικές προτάσεις στην επιτροπή από τους φορείς. Παραδείγματος χάριν, είναι θετική η πρόταση του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος να δοθεί η δυνατότητα στους δήμους, ειδικά στους μικρότερους δήμους, να χρησιμοποιούν εξωτερικούς συμβούλους για την εποπτεία έργων. Μιλώ για δήμους και μικρά νησιά, όπως παραδείγματος χάριν, τα Ψαρά και οι Οινούσσες. Επίσης, θεωρήσαμε σημαντικές προτάσεις που κατέθεσε η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών περί κυρώσεων από τη Βουλή μεγάλων παραχωρήσεων και τη χρήση διαιτητικών διαδικασιών για την επίλυση διαφορών. Νομίζω ότι είναι προτάσεις, κύριοι Υπουργοί, οι οποίες μπορούν να θεωρηθούν θετικές και πιθανότατα να μπορούν να εισαχθούν με νομοτεχνικές βελτιώσεις στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επίσης στην επιτροπή τέθηκε το θέμα της ωριμότητας των δημοσίων έργων. Έχει, όμως, πολλές φορές αναδειχθεί ότι υπήρχαν ώριμα έργα το 2015- αυτό φάνηκε πολλές φορές και στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου - πολλά ώριμα έργα, όμως, απεντάχθηκαν από την Κυβέρνηση το 2015, χωρίς παράλληλα να προετοιμαστούν μελέτες για νέα έργα, με αποτέλεσμα να δημιουργείται σήμερα αυτό το κενό που αναφέρετε. Όμως, γι' αυτό το κενό έχει ευθύνη η σημερινή Κυβέρνηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε ένα νομοσχέδιο σήμερα για τις δημόσιες συμβάσεις. Αύριο θα συζητήσουμε ένα νομοσχέδιο για τις παραχωρήσεις. Είναι νομοσχέδια - πλαίσια, είναι νομοσχέδια που θέτουν διαδικασίες. Και αυτές οι διαδικασίες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κρίνονται από την πράξη, όπως και η Κυβέρνηση θα κριθεί από τις πράξεις της στον τομέα των δημοσίων έργων, με το πόσα έργα θα ξεκινήσει, με το πόσα έργα θα μπορέσει να ολοκληρώσει. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, το ΕΣΠΑ, οι παραχωρήσεις είναι ένα πολύ σημαντικό εργαλείο που μπορεί να βοηθήσει την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Και το έργο που έχετε να επιδείξετε στην προσέλκυση επενδύσεων, στην έναρξη νέων έργων είναι σχεδόν μηδενικό, κυρίες και κύριοι Υπουργοί. Το έχω πει πολλές φορές σε αυτή την Αίθουσα: οι όποιες επενδύσεις σήμερα ξεκινάνε είναι επενδύσεις οι οποίες κατοχυρώθηκαν την περίοδο 2012-2015. Έχω αναφερθεί πολλές φορές στη μελέτη του ΚΕΠΕ τον Μάιο του 2014, που αναφέρθηκε ονομαστικά σε νέα έργα, τα οποία η προηγούμενη κυβέρνηση ξεκίνησε. Μόνο στον τομέα των παραχωρήσεων - θα αναφερθούμε αύριο σε αυτό - είναι 7,3 δισεκατομμύρια ευρώ. Πολλές απ' αυτές τις επενδύσεις τις υπογράψατε τελικά. Θα αναφερθώ, παραδείγματος χάριν, στο Ελληνικό, στον ΤΑΡ, στον ΟΛΠ, στα περιφερειακά αεροδρόμια. Εγκαινιάζετε έργα, τα οποία ουσιαστικά υλοποίησε η προηγούμενη κυβέρνηση. Μέχρι εδώ καλά. Το ερώτημα είναι: εσείς τι ξεκινάτε; Εσείς το 2015 και 2016 τι βάζετε μπρος για να υλοποιηθεί το 2017, το 2018, το 2019; Κάποιοι Υπουργοί σας ονειρεύονταν μετά την ολοκλήρωση της αξιολόγησης, ότι θα έχουμε κύμα επενδύσεων, το οποίο φυσικά δεν είδαμε. Όμως το χειρότερο απ' όλα δεν είναι ότι δεν βλέπουμε κύμα επενδύσεων. Δεν βλέπουμε προεργασία να υπάρχει, για να υπάρξουν επενδύσεις το 2017, το 2018 και το 2019. Η χώρα το 2015 επέστρεψε στην ύφεση. Θα παραμείνει το 2016 στην ύφεση. Και απ' ό,τι φαίνεται, κύριε Υπουργέ, και το 2017 δεν δείχνει να πηγαίνουμε καλύτερα. Αυτά είναι τα μεγάλα θέματα που πρέπει να αντιμετωπίσει η Κυβέρνηση: Ορθές είναι οι νέες διαδικασίες - κύρωση ευρωπαϊκών οδηγιών, είναι σε τελική ανάλυση - το ερώτημα όμως είναι πώς αυτές τις νέες διαδικασίες, που ψηφίζουμε σήμερα, θα τις αξιοποιήσετε. Ποια νέα έργα μπορείτε και θα κάνετε; Αυτά είναι τα μεγάλα ζητήματα που πρέπει η Βουλή να συζητήσει. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κύριε Μηταράκη, και για την οικονομία του χρόνου. Κύριοι συνάδελφοι, κλείνει η ηλεκτρονική εγγραφή. Σας ενημερώνω ότι έχουν εγγραφεί δεκατρείς συνάδελφοι. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αν τηρηθούν οι χρόνοι με μία μικρή ανοχή, λογικά στις 14.30΄ με 15.00΄ περίπου θα έχουμε κλείσει. Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής της Χρυσής Αυγής κ. Ευάγγελος Καρακώστας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το παρόν σχέδιο νόμου υποτίθεται πως έχει ως σκοπό τον ριζικό εκσυγχρονισμό των δημοσίων συμβάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, συμβάλλοντας στην υλοποίηση των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» για έξυπνη, βιώσιμη και θεωρητικά χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη. Η μεταρρύθμιση αυτή γίνεται με την εναρμόνιση τριών οδηγιών, δύο εκ των οποίων εξετάζουμε σήμερα. Πρόκειται για την οδηγία 2014/24 για τις δημόσιες συμβάσεις και την οδηγία 2014/25 για τις συμβάσεις που συνάπτονται από φορείς στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών. Σε θέματα, βεβαίως, τα οποία αφορούν τις δημόσιες συμβάσεις έργων και τα δημόσια έργα αντίστοιχα, το κράτος όφειλε να τηρεί τη διαφάνεια και την αξιοκρατία, κάτι το οποίο δεν συνέβη κατά το παρελθόν. Εκείνα, αντιθέτως, τα οποία χαρακτηρίζουν τις δημόσιες συμβάσεις έργων και τα δημόσια έργα, είναι η αδιαφάνεια, οι απευθείας αναθέσεις έργων ή ο μεθοδευμένος αποκλεισμός τρίτων προς όφελος των «ημέτερων» εργολάβων. Επακόλουθα, είναι οι μίζες εκατομμυρίων ευρώ, σε συνεννόηση πάντοτε με τους εκλεκτούς των κυβερνήσεων. Είναι δε ενδεικτικό της εξαπάτησης του ελληνικού λαού το γεγονός ότι υπάρχει πλήθος δημόσιων έργων των οποίων το κόστος εκτινάχθηκε τρεις και τέσσερις φορές πάνω από το αρχικό, δίχως την παραμικρή κύρωση για τους εργολάβους. Οι συγκεκριμένοι εργολάβοι πλούτισαν και εξακολουθούν να πλουτίζουν σε βάρος του λαού μας, δρώντας υπό καθεστώς απολύτου ασυλίας. Είναι προφανές ότι η ασυδοσία και η ασυλία, της οποίας τυγχάνουν αποτελεί συνειδητή κυβερνητική πρακτική. Αυτό ακριβώς είναι, κύριοι, εκείνο το οποίο καλείται διαπλοκή. Μια διαπλοκή, την οποία καταγγείλατε προεκλογικά και πραγματικά «τσακίσατε». Την τσακίσατε, βεβαίως, στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και στα τηλεοπτικά παράθυρα, σημαντικό τμήμα των οποίων - ω του θαύματος! - επίσης ανήκει στους εργολάβους δημοσίων έργων. Αν, λοιπόν, η διαφάνεια, την οποία ευαγγελίζεσθε, στα δημόσια έργα και στις συμβάσεις είναι αντίστοιχη εκείνης στο από εσάς χαρακτηριζόμενο ως διαπλεκόμενο τηλεοπτικό τοπίο, τότε έχουμε χίλιους λόγους για να αμφισβητούμε τις προθέσεις σας και φυσικά την υλοποίηση των πολιτικάντηδων υποσχέσεών σας. Διότι και αυτούς ακόμη τους καναλάρχες τούς καταγγέλλετε υποκριτικά από τη Βουλή το πρωί, ενώ το βράδυ τους εκλιπαρείτε για λίγα λεπτά δημοσιότητας, συνωστιζόμενοι στα τηλεοπτικά παράθυρα της πολιτικής εξαπάτησης των Ελλήνων. Παρά ταύτα, καμαρώνετε με τη γνωστή, τοις πάσι πλέον, αλαζονεία για το αριστερίστικο κατόρθωμα της εναρμόνισης με τις ευρωπαϊκές οδηγίες. Και, αλήθεια, καμαρώνετε διότι ως αριστεροί υποχρεωθήκατε να εναρμονιστείτε με τις απαιτήσεις του διεθνιστικού κερδοσκοπικού κεφαλαίου, το οποίο πιστά υπηρετείτε; Ή μήπως θεωρείτε πως η εναρμόνιση μετατρέπει το τελευταίο στην Ευρώπη μαρξιστικό κράτος σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό; Ας έρθουμε, όμως, σε επιμέρους άρθρα του υπό ψήφιση νομοσχεδίου. Άρθρα 3 έως 24: Αφορούν στον προγραμματισμό και τη σύναψη συμβάσεων και διαγωνισμών μελετών από τις αναθέτουσες αρχές. Τα κατώτατα χρηματικά όρια, που εφαρμόζονται για τη σύναψη των δημοσίων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, αυξάνονται. Θεσπίζεται το Εθνικό Σύστημα Ηλεκτρονικών Δημόσιων Συμβάσεων και γίνεται λόγος για τη σύγκρουση των συμφερόντων. Πώς γίνεται να αυξάνονται τα κατώτατα όρια εν μέσω βαθιάς οικονομικής κρίσης; Στο πλαίσιο της διαφάνειας, την οποία ευαγγελίζεσθε, θα πρέπει όλες οι συμβάσεις ανεξαιρέτως να συμπεριλαμβάνονται στο ηλεκτρονικό σύστημα ΕΣΗΔΗΣ. Αναφορικά τώρα με τη σύγκρουση των συμφερόντων, εκείνο το οποίο επισημαίνουμε είναι ότι οι μεγάλοι οικονομικοί κολοσσοί με δραστηριότητα και στον χώρο των μέσων μαζικής ενημέρωσης έχουν εμπλοκή και σε συμβάσεις δημοσίων έργων. Δεν υπάρχει στο άρθρο 24 ειδική διάταξη, η οποία να καταπολεμά αυτή την κατάσταση που μαστίζει την πατρίδα μας. Άρθρα 44 έως 59: Ορίζονται οι προϋποθέσεις τεχνικής επάρκειας των αρμόδιων υπηρεσιών των αναθετουσών αρχών για τη σύναψη, εποπτεία και επίβλεψη μιας σύμβασης, την υποχρέωση τήρησης φακέλου για κάθε σύμβαση που πρέπει να καταχωρείται και ηλεκτρονικά, την ωριμότητα σύναψης μιας σύμβασης, το ελάχιστο περιεχόμενο των εγγράφων μιας σύμβασης, το περιεχόμενο των τεχνικών προδιαγραφών και τη δυνατότητα κατάτμησης μιας σύμβασης σε περισσότερους αναδόχους. Σχετικά με τις προϋποθέσεις για τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων έργων, οι οποίες έχουν ως αντικείμενο τη μελέτη και την κατασκευή έργου εν παραλλήλω, όπως περιγράφονται στο άρθρο 50, η δική μας θέση είναι πως το σύστημα μελέτης πρέπει να διατηρηθεί σε συγκεκριμένες κατηγορίες έργων, τα οποία θα περιλαμβάνουν ειδική τεχνογνωσία με σκοπό την επίτευξη καθορισμένων στόχων επεξεργασίας. Κατ' αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ο υγιής ανταγωνισμός και φυσικά η ποιότητα των έργων. Και ο συγκεκριμένος παράγοντας σε καμμία περίπτωση δεν θα πρέπει να περάσει σε δεύτερη μοίρα ή, ακόμη χειρότερα, να απαξιωθεί. Άρθρα 60 έως 78: Καθορίζεται το χρονικό σημείο έναρξης της διαδικασίας σύναψης της σύμβασης, προβλέπεται δωρεάν και πλήρης παροχή ηλεκτρονικής πρόσβασης στα έγγραφα της σύμβασης από τις αναθέτουσες αρχές προς τους οικονομικούς φορείς, ενισχύεται το πλαίσιο υποχρεώσεων ενημέρωσης από τις αναθέτουσες αρχές για αποφάσεις σύναψης ή μη μιας σύμβασης προς υποψηφίους και προσφέροντες. Στα κριτήρια ποιοτικής επιλογής οικονομικών φορέων, στο άρθρο 73, απαριθμούνται οι περιπτώσεις για τις οποίες μπορεί αυτοί να αποκλειστούν, δηλαδή αν ένας οικονομικός φορέας έχει καταδικαστεί τελεσίδικα για απάτη, τρομοκρατία, παιδική εργασία, συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση και άλλα τέτοια ευγενή. Όμως στην παράγραφο 3 του άρθρου 73 ορίζεται παρέκκλιση από τα ανωτέρω για επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος, όπως δημόσιας υγείας ή προστασίας του περιβάλλοντος. Δεδομένου ότι οι ανωτέρω διατάξεις προϋποθέτουν ένα πλήρως οργανωμένο και εν λειτουργία ηλεκτρονικό σύστημα πληροφόρησης, θα πρέπει να οριστεί και ένα σαφές χρονοδιάγραμμα εφαρμογής. Σχετικά τώρα με το άρθρο 73: Χωρίς να θέλουμε να είμαστε κακόπιστοι ή αρνητικοί, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τη δυνατότητα που παρέχεται στις αναθέτουσες αρχές να μπορούν με το πρόσχημα του δημόσιου συμφέροντος να αναθέτουν έργα, υπηρεσίες κ.λπ., ακόμη και σε αποδεδειγμένα εγκληματίες. Άρθρα 84 έως 106: Ορίζεται ως βασικό κριτήριο ανάθεσης επιλογής σύμβασης η πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη. Συγκεκριμένα, το άρθρο 86 παράγραφος 2 αναφέρει ότι η πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά κατά την κρίση της αναθέτουσας αρχής προσδιορίζεται βάσει της τιμής ή του κόστους, με χρήση προσέγγισης κόστους - αποτελεσματικότητας και μπορεί - και εδώ ακριβώς εφιστώ την προσοχή σας, λέει «μπορεί», όχι «πρέπει» - να περιλαμβάνει τη βέλτιστη σχέση ποιότητας - τιμής. Το κόστος υπερτερεί ως κριτήριο έναντι της ποιότητας, αντί τα δύο αυτά κριτήρια να αντιπροσωπεύονται ισοβαρώς, πράγμα άκρως επικίνδυνο σε έργα υποδομής, όπου οι αφανείς εργασίες είναι ιδιαίτερης σημασίας. Δυστυχώς, όμως, γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης και αλλοίωσης των δεδομένων από τους εργολάβους, κυρίως λόγω ελλιπών ελέγχων εκ μέρους του κρατικού μηχανισμού, με συχνά ολέθρια αποτελέσματα ως προς την ποιότητα των κατασκευών. Μοναδική δικλίδα ασφαλείας αποτελούν τα όσα αναφέρονται στη συνέχεια, όπου ο οικονομικός φορέας καλείται να αποδείξει τη συμμόρφωση ως προς ποιοτικά ή περιβαλλοντικά κριτήρια σε περίπτωση υπερβολικά χαμηλής προσφοράς. Είναι όμως αυτό αρκετό; Σχετικά με το θέμα των ασυνήθιστα χαμηλών προσφορών, το οποίο θίγεται στο άρθρο 88, με τις αναθέτουσες αρχές να καλούν τον προσφέροντα να επαληθεύσει την προσφορά. Για να αποφευχθούν τέτοιες καταστάσεις θα πρέπει να υπάρξει μία μεθοδολογία υπολογισμού της προσφοράς, όπως προτάθηκε και κατά την ακρόαση των φορέων. Τα άρθρα 116, 117, 118 και 128 αποτελούν ένα ακόμη τέχνασμα του Υπουργού, σχετικά με την κατάτμηση σε μικρότερα κομμάτια διαγωνισμών, δίνοντας το «πράσινο φως» για απευθείας αναθέσεις και διενέργεια πρόχειρων διαγωνισμών ακόμη και στις περιπτώσεις που θα έπρεπε να διενεργηθούν ανοιχτοί διαγωνισμοί. Το περιεχόμενο αυτών των διατάξεων δεν συνάδει με τις εξαγγελίες του Υπουργού περί διασφάλισης της διαφάνειας, ενώ δεν εξασφαλίζεται η συμμετοχή των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στους διαγωνισμούς. Δεν υπάρχουν επαρκείς δικλίδες ασφαλείας και ελλοχεύει ο κίνδυνος της καταχρηστικής εφαρμογής των ανωτέρω διατάξεων. Άρθρα 222 έως 338. Στα συγκεκριμένα άρθρα αναφέρονται, κατ' αντιστοιχία με το βιβλίο I, όσα σχετίζονται με τον προγραμματισμό και τη σύναψη συμβάσεων και διαγωνισμό μελετών για τη σύναψη συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών στους σημαντικούς τομείς του φυσικού αερίου και της θερμότητας, του ηλεκτρισμού, του ύδατος, των υπηρεσιών μεταφορών των λιμένων και των αερολιμένων, των ταχυδρομικών υπηρεσιών, της εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου και αναζήτηση και εξόρυξη άνθρακα και άλλων στερεών καυσίμων. Με τις παρούσες διατάξεις επιτρέπεται η συμμετοχή οικονομικών φορέων τρίτων χωρών, οι οποίες θα μπορούσαν να συμβάλουν στην αξιοποίηση του ορυκτού μας πλούτου. Συνεπώς και η Ρωσία μπορεί να συμπεριλαμβάνεται σε αυτές τις χώρες, της οποίας η συμμετοχή και η τεχνογνωσία θα συνέβαλε τα μέγιστα σε αυτόν τον τομέα. Το θέμα, εν τούτοις, είναι ότι αυτός ο πλούτος ξεπουλιέται ή βρίσκεται στη διαδικασία του ξεπουλήματος κατά τον τρόπο με τον οποίο οι κυβερνώντες το έχουν ορίσει και προγραμματίσει. Δεν είναι καθόλου τυχαίο, λοιπόν, ότι σε αυτή τη χρονική συγκυρία οι Βρυξέλλες πιέζουν για την εναρμόνιση αυτών των οδηγιών, εξαθλιώνοντας έτι περαιτέρω την πατρίδα μας και στερώντας το αναφαίρετο δικαίωμά της να καταστεί ενεργειακός κόμβος ύψιστης γεωστρατηγικής σημασίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Άρθρα 339 έως 344. Θεσπίζονται διαδικασίες και υποχρεώσεις διακυβέρνησης από τις αναθέτουσες αρχές με σκοπό την ορθή και αποτελεσματική εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος. Ορίζεται η διαδικασία παρακολούθησης και εφαρμογής κανόνων, η υποχρέωση σύνταξης εκθέσεων και στατιστικών και η αποστολή τους στην επιτροπή. Κατ' αντιστοιχία με τα υπόλοιπα νομοσχέδια, τα οποία περιλαμβάνουν τις αντίστοιχες διατάξεις είμαστε αρνητικοί, καθώς το ζητούμενο δεν θα έπρεπε να είναι η αποστολή αυτών των στοιχείων στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία έχει και τον κυρίαρχο ρόλο, αλλά προς το ελληνικό Κοινοβούλιο, το οποίο οφείλει να κρατά τον έλεγχο και την εποπτεία των εθνικών ζητημάτων. Άρθρα 375 έως 379. Περιλαμβάνονται τροποποιούμενες μεταβατικές καταργούμενες διατάξεις, παραρτήματα και ο χρόνος έναρξης ισχύος του παρόντος. Ενδιαφέρον έχει ο χρόνος έναρξης ισχύος των διατάξεων. Για να ισχύσει καθολικά ουσιαστικά πρέπει να τεθούν σε λειτουργία όλες οι ηλεκτρονικές πλατφόρμες που προβλέπονται, να υπάρξει η κατάλληλη εκπαίδευση χειρισμού των υπαλλήλων και φυσικά η ενημέρωση του κοινού. Σε ό,τι αφορά το ζήτημα της διαφάνειας, που δήθεν προωθείτε, αμφιβάλλουμε αν το οποιοδήποτε νομοθετικό πλαίσιο, ειδικά όταν αυτό προκύπτει από την ενσωμάτωση στο εθνικό δίκαιο μιας ευρωπαϊκής οδηγίας, θα επιφέρει κάθαρση στο πεδίο αυτό. Ουσιαστικά, δεν ξέρουμε κατά πόσο υπάρχει η βούληση από μέρους των κυβερνώντων για την καταπολέμηση αυτού του προβλήματος στην πηγή του και κατά πόσο έχουν το σθένος να την υλοποιήσουν. Κύριοι της Κυβέρνησης, παριστάνατε τους λέοντες της αντιμνημονιακής αντίστασης και, εν τέλει, απεδείχθη πανηγυρικά, όπως είχε προειδοποιήσει η Χρυσή Αυγή, πως είστε πιστά σκυλιά της μνημονιακής τυραννίας. Κύριοι της Κυβέρνησης, η εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας με τις ευρωπαϊκές οδηγίες ουδεμία αποτελεσματικότητα και όφελος, βεβαίως, έχει για τον ελληνικό λαό, από τη στιγμή κατά την οποία εκείνοι οι οποίοι καλούνται να υλοποιήσουν το νέο πλαίσιο είναι σάρκα από τη σάρκα του πρότερου διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος, το οποίο και ευθύνεται για τη λαφυραγώγηση του εθνικού μας πλούτου και των δημόσιων ταμείων. Η εναρμόνιση, συνεπώς, δεν είναι παρά στάχτη στα μάτια του λαού μας, ώστε το καθεστώς της διαπλοκής, πολιτικής και οικονομικής, να εξακολουθεί να διατηρεί τα προκλητικά του προνόμια σε μια εποχή κατά την οποία δύο εκατομμύρια συμπατριωτών μας είναι άνεργοι, το 30% του λαού μας βρίσκεται κάτω από τα όρια της φτώχειας και μισό περίπου εκατομμύριο Ελλήνων έχει μεταναστεύσει στο εξωτερικό, αναζητώντας το αυτονόητο δικαίωμα στην εργασία. Μήπως όλοι οι ανωτέρω ξεφυσούν σήμερα με ανακούφιση, επειδή πρόκειται να ψηφίσετε την εναρμόνιση με τις κοινοτικές οδηγίες; Μήπως όλοι οι ανωτέρω και μαζί το σύνολο των συμπατριωτών μας θεωρούν πως η ψήφιση για την εναρμόνιση θα σημάνει την απαρχή της αξιοκρατίας και της διαφάνειας στο βρώμικο πεδίο των δημοσίων έργων και συμβάσεων; Ή μήπως η εναρμόνιση με τις ευρωπαϊκές οδηγίες θα θέσει ένα τέρμα στο αίσχος και την κλοπή των διοδίων που υφίστανται οι Έλληνες στις εθνικές οδούς, τις οποίες έχετε εκχωρήσει σε εργολάβους; Το κόστος σε διόδια του ταξιδιού με ΙΧ από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη μόνο για να πας ξεπερνά τα 40 ευρώ, όταν μεγάλο τμήμα του λαού μας είτε αμείβεται είτε λαμβάνει σύνταξη ύψους 300 ευρώ. Αυτός είναι ο σοσιαλισμός σας; Αυτή είναι η θέληση της Κυβέρνησής σας να συγκρουστεί με τα συμφέροντα; Η Χρυσή Αυγή για τους λόγους προαναφέρθηκαν καταψηφίζει επί της αρχής το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Ο σοσιαλισμός της Κυβέρνησής σας είναι μια φούσκα, η οποία σκάει με πάταγο. Η κοινωνική πολιτική, η αξιοκρατία και η διαφάνεια απαιτούν ρήξη με τις καθεστωτικές δυνάμεις και τα συμφέροντα. Εσείς δεν επιδιώκετε τη ρήξη, όχι επειδή πέσατε θύματα εκβιασμού, όπως διατείνεστε, αλλά επειδή ακριβώς είστε αναπόσπαστο των συντηρητικών προνομιούχων δυνάμεων και των οικονομικών συμφερόντων. Κοινωνική πολιτική, αξιοκρατία και διαφάνεια μπορεί να επιβάλει μόνο η Χρυσή Αυγή κι όταν αυτό αποφασιστεί από τον ελληνικό λαό η μοναδική σας αντίδραση, η δική σας και των ολιγαρχών εργολάβων φίλων σας, θα είναι να κρατάτε την ανάσα σας. Ευχαριστώ.
Καλείται στο Βήμα ο ειδικός αγορητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Ιωάννης Μανιάτης. Ορίστε, κύριε Μανιάτη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, να ξεκαθαρίσουμε από την αρχή ότι εμείς στηρίζουμε και επί της αρχής θα ψηφίσουμε τις συγκεκριμένες δύο οδηγίες, γιατί απλούστατα είναι κείμενα, στα οποία εμείς είχαμε συμμετάσχει στη διαμόρφωσή τους, όταν συζητιόντουσαν στα αντίστοιχα συμβούλια των Υπουργών. Κατά συνέπεια θα είμαστε θετικοί επί της αρχής, αλλά στα επιμέρους άρθρα θα κάνουμε την τοποθέτηση και την κριτική που αρμόζει, γιατί σε ορισμένα από αυτά τα πράγματα νομίζω ότι είναι εξαιρετικά άσχημα. Να διευκρινίσουμε δυο - τρεις βασικές εισαγωγικές παρατηρήσεις. Πρώτον, οι δημόσιες συμβάσεις, οι παραχωρήσεις, όλα αυτά τα οποία εμπεριέχονται ως οικονομικό αντικείμενο στις σημερινές δύο και την αυριανή τρίτη οδηγία που συζητούμε, συνιστούν όλα μαζί ένα τεράστιο οικονομικό αντικείμενο. Ξεπερνά το 50% των οικονομικών δραστηριοτήτων των κρατών - μελών στα είκοσι οκτώ κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πολλές φορές ξεπερνούν το 15% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος. Κατά συνέπεια συζητούμε για την εναρμόνιση επί ενός πολύ σοβαρού οικονομικού αντικειμένου. Η δεύτερη παρατήρηση έχει να κάνει με το γεγονός ότι ακριβώς εξαιτίας του γεγονότος ότι έχουμε τρεις κοινοτικές οδηγίες, αποκαλύπτεται ότι το πρόβλημα που έχουμε στην Ελλάδα είναι ένα πρόβλημα πανευρωπαϊκό, είναι ένα πρόβλημα, το οποίο αντιμετωπίζουν όλα τα κράτη - μέλη. Κατά συνέπεια, η εναρμόνιση των κρατών - μελών σε αυτά τα οποία περιέχουν ως αρχές, στόχους και κατευθύνσεις οι συγκεκριμένες οδηγίες είναι απολύτως βέβαιο ότι βοηθά συνολικά την ευρωπαϊκή οικονομία να έχει ταχύτητα, αποτελεσματικότητα και διαφάνεια. Πού βρισκόμασταν μέχρι πριν λίγο; Γιατί είναι χρήσιμο να ξέρουμε πού ήμασταν, για να είναι πολύ καθαρός ο δρόμος στο πού πάμε και ποιο είναι το αύριο. Το μεγαλύτερο μέρος των βαθιών προοδευτικών μεταρρυθμίσεων που έγιναν στη χώρα στη διάρκεια της κρίσης, έγιναν την περίοδο 2010-2011 και αυτό καταγράφεται στα νομοθετήματα που έχουμε μπροστά μας. Εξηγούμαι: Το 2011 ήταν η κρίσιμη χρονιά για τη δημιουργία και τη συγκρότηση του Κεντρικού Ηλεκτρονικού Μητρώου Δημοσίων Συμβάσεων, μια τεράστια ηλεκτρονική πλατφόρμα, στην οποία μέχρι σήμερα έχουν καταχωριστεί πεντακόσιες είκοσι χιλιάδες συμβάσεις και ενενήντα μία χιλιάδες προκηρύξεις. Ένα πολύ μεγάλο μέρος των διαγωνιστικών διαδικασιών από την πλευρά προκηρύξεων και συμβάσεων, που μέχρι το 2011 ήταν μόνο στα χαρτιά και στους φωριαμούς των δημοσίων υπηρεσιών, εμπεριέχονται πια σε μια μεγάλη ηλεκτρονική πλατφόρμα, στην οποία μπορεί να έχει πρόσβαση όλος ο δημόσιος τομέας, όλοι οι προμηθευτές και ασφαλώς όλοι οι πολίτες του τόπου. Το 2011 είχαμε μία σημαντική τομή στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το ελληνικό δημόσιο αναφορικά με τις οικονομικές του δραστηριότητες. Θεσμοθετήθηκαν οι λεγόμενες συμφωνίες - πλαίσιο, δηλαδή όταν γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ένας δημόσιος φορέας, οι αστικές συγκοινωνίες, ο στρατός, τα νοσοκομεία, έχουν ανάγκη σε τακτά χρονικά διαστήματα από προμήθειες υλικών που έτσι κι αλλιώς είναι δεδομένο ότι θα τις κάνουν, τότε θεσμοθετήθηκε να προχωρούν σε συμφωνίες - πλαίσιο μέσα σε μια shortlist με τη φθηνότερη προσφορά και το καλύτερο προϊόν όλοι οι φορείς. Αποτέλεσμα, να μην έχει δυνατότητα κανένας που θέλει να κάνει «κάτω από το τραπέζι» οποιαδήποτε κίνηση, να προχωρά σε διαδικασίες απευθείας αναθέσεων ή διαγωνιστικών διαδικασιών χωρίς καμμία δημοσιότητα. Με τον τρόπο αυτό σήμερα με τις συμφωνίες - πλαίσιο ο Ελληνικός Στρατός, για παράδειγμα, προμηθεύεται καύσιμα και φόρμες και θεωρούμε πολύ χρήσιμο αυτή την τακτική να την ακολουθήσουν και όλοι οι υπόλοιποι δημόσιοι φορείς. Επίσης, το 2011 έγιναν οι πρώτοι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί στο Υπουργείο Υγείας - είναι ο κ. Λοβέρδος εδώ - και στο Υπουργείο Γεωργίας.
Τώρα σταμάτησαν.
Και τώρα σταμάτησαν. Τέλος, το 2012 είχαμε και τη θεσμοθέτηση της Ενιαίας Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων, μία αρχή η οποία ελέγχει τις προδιαγραφές και τους τρόπους λειτουργίας του ελληνικού δημοσίου όταν πρόκειται για μεγάλου οικονομικού αντικειμένου συμβάσεις. Έρχομαι τώρα σε αυτό καθαυτό το νομοθέτημα. Για να συνεννοηθούμε μεταξύ μας, διαφωνούμε απολύτως με τα άρθρα 345 έως 373 που περιλαμβάνουν τη συγκρότηση και τον τρόπο λειτουργίας της Αρχής Προδικαστικών Προσφυγών. Μας είναι αδιανόητο στη συγκυρία που βρίσκεται η χώρα να συγκροτήσουμε μία ακόμα αρχή με τριάντα άτομα, μόνο νομικούς, ο πρόεδρος της οποίας θα ορίζεται και θα έχει θητεία για επτά χρόνια. Επτά χρόνια θητεία δεν έχουν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας, οι Πρόεδροι των μεγάλων δικαστηρίων της χώρας, του Αρείου Πάγου, του Συμβουλίου της Επικρατείας. Όλοι αυτοί έχουν πολύ μικρότερη θητεία. Γιατί κατ' εξαίρεση ειδικά σ' αυτή την αρχή προβλέπεται επταετής θητεία; Είναι προφανές ότι κάποιον η Κυβέρνηση έχει στο μυαλό της. Επειδή, λοιπόν, εμείς διαφωνούμε απολύτως, θέλω να είναι πολύ καθαρό ότι η συγκεκριμένη διαδικασία μπορεί και πρέπει να γίνεται μ' έναν πολύ πιο ευέλικτο, πολύ πιο αποκεντρωμένο και πολύ πιο αποτελεσματικό τρόπο μέσω των λεγόμενων διοικητικών επιτροπών. Τουτέστιν, σε επίπεδο περιφέρειας μπορεί να συγκροτείται με τη συμμετοχή του εκπροσώπου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, της αντίστοιχης υπηρεσίας που προκηρύσσει τον διαγωνισμό και ενός εμπειρογνώμονα που ορίζεται ως ανεξάρτητος, να εκδικάζονται όλα αυτά τα προδικαστικά ζητήματα, τα οποία υποτίθεται ότι θα εκδικάζει και θα αποφασίζει αντί αυτών μία κεντρική «δεινοσαυρικού» χαρακτήρα αρχή που θα αποτελείται μόνο από νομικούς και θα είναι εγκατεστημένη στην Αθήνα. Ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Πληροφορικής και Επικοινωνιών είπε επίσης κάτι πολύ προφανές για τη συγκεκριμένη αρχή. Είναι δυνατόν μόνο νομικοί να εκδικάζουν ζητήματα επί των νέων τεχνολογιών που απαιτούν εξειδικευμένες γνώσεις; Γιατί, για παράδειγμα, δεν συγκροτούμε κλιμάκια ανά μεγάλο τομέα της εθνικής οικονομίας, κατασκευές, νέες τεχνολογίες, υγεία, έτσι ώστε πραγματικά να υπάρχει αποτελεσματικότερη διαχείριση των συγκεκριμένων ζητημάτων; Εν τοιαύτη περιπτώσει, επειδή ακούστηκε εκ μέρους του Υπουργού τεκμηρίωση ότι χρειαζόμαστε μία καλή βάση νομολογίας, ας χρησιμοποιηθεί η μέχρι σήμερα υφιστάμενη νομολογία των ελληνικών δικαστηρίων και ασφαλώς και της Ενιαίας Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων, η οποία μπορεί να λειτουργεί και υποστηρικτικά σε αυτές τις αποκεντρωμένα λειτουργούσες επιτροπές τις οποίες εμείς προτείνουμε. Έρχομαι τώρα στο άρθρο 50, το άρθρο για τις μελετοκατασκευές. Οι εκπρόσωποι των κατασκευαστών είπαν - και είναι γνωστό πια σε όλους όσοι ασχολούνται με τα δημόσια έργα - ότι η μελετοκατασκευή μπορεί να αποτελέσει φυτώριο διαφθοράς και διαπλοκής, πέραν του γεγονότος ότι οι μελετητές έτσι κι αλλιώς αντικειμενικά είναι απέναντι διότι θεωρούν ότι μπαίνουν υπό την σκέπη των μεγαλύτερου αντικειμένου κατασκευαστών. Το 2011 είχε συγκροτηθεί μία επιτροπή στο Υπουργείο Δημοσίων Έργων με τη συμμετοχή και του Τεχνικού Επιμελητηρίου και με τη συμμετοχή και κορυφαίων σημερινών κοινοβουλευτικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς λέμε στον Υπουργό το κομμάτι αυτό που αφορά τη μελετοκατασκευή να τροποποιηθεί με βάση το πόρισμα της επιτροπής του 2011, στην οποία συμμετείχαν κορυφαία στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί να επιτρέπεται, να αφήνεται να εννοηθεί ότι η μελετοκατασκευή μπορεί να εφαρμοστεί σε κάθε έργο. Η μελετοκατασκευή έχει απόλυτο νόημα μόνο σε πολύ συγκεκριμένες, σε πολύ εξειδικευμένες καταστάσεις, εκεί όπου τεκμηριωμένα και αυταπόδεικτα δεν μπορεί να ακολουθηθεί η γνωστή διαδικασία της μελέτης και στη συνέχεια της κατασκευής. Έρχομαι τώρα στο άρθρο 128. Θέλω να ομολογήσω ότι το διάβασα πολλές φορές πιστεύοντας ότι δεν καταλαβαίνω, θέλοντας να ελπίζω ότι δεν διαβάζω σωστά. Για χρήση και του εθνικού Κοινοβουλίου και των Πρακτικών θα αναγνώσω μέρη από τις τρεις πρώτες παραγράφους. Παράγραφος πρώτη: «Για έργα προϋπολογισμού άνω των τριάντα εκατομμυρίων ευρώ επιτρέπεται η ανάθεση χωρίς δημοσίευση προκήρυξης, με ανάρτηση της πρόσκλησης στην ιστοσελίδα της αναθέτουσας αρχής, η ανάθεση υπηρεσιών συμβούλων οποιασδήποτε ειδικότητας, όπως ιδίως τεχνικού, νομικού, οικονομικού και συμβούλου οργάνωσης μετά από απλή γνώμη του Τεχνικού Συμβουλίου του Υπουργείου Δημοσίων Έργων». Δεν κατάλαβα. Για ποιον λόγο χωρίς δημοσίευση και γιατί για έργα άνω των τριάντα εκατομμυρίων και ποιο είναι το αντικείμενο αυτών των ειδικών συμβουλών και συμβούλων τεχνικών, νομικών, οικονομικών και οργάνωσης; Αυτή είναι η πρώτη παράγραφος. Δεύτερη παράγραφος. Αφορά πια την εσωτερική οργάνωση του ίδιου του Υπουργείου Δημοσίων Έργων. Για τον σχεδιασμό, τη μελέτη, τον έλεγχο της μελέτης, τη διοίκηση και την επίβλεψη έργων της Γενικής Γραμματείας Υποδομών και για τις ανάγκες μηχανογράφησης επιτρέπεται χωρίς δημοσίευση, χωρίς προκήρυξη, να ανατίθεται απευθείας το έργο σε εξωτερικούς συμβούλους. Υπάρχει και η τρίτη παράγραφος. Με κοινή απόφαση κάθε Υπουργού, με σύμφωνη γνώμη του Υπουργού Ανάπτυξης και του Υπουργού Δημοσίων Έργων, μπορεί μέρος ή το σύνολο των δημοσίων έργων που εκτελούνται από το κάθε Υπουργείο να υπόκειται στην απευθείας ανάθεση των προηγουμένων δύο παραγράφων. Θα καταθέσω για τα Πρακτικά τη συγκεκριμένη σελίδα του νομοσχεδίου που συζητάμε. Ξεκαθαρίζω ότι δεν πρόκειται για ενσωμάτωση άρθρου οδηγίας. Είναι καθαρά ελληνική πατέντα αυτό που έχουμε μπροστά μας και θεωρώ πως είναι απολύτως απαραίτητο για λόγους διαφάνειας ο Υπουργός να ξεκαθαρίσει τι ακριβώς έχει στο μυαλό του και εν τοιαύτη περιπτώσει, αν υπάρχει μία κακή διατύπωση, να την επανορθώσει, άλλως και στις τρεις παραγράφους και για τα δημόσια έργα και για τα εσωτερικά, τον τρόπο λειτουργίας του Υπουργείου, αλλά και για την επέκταση των απευθείας αναθέσεων σε όλο τον δημόσιο τομέα, υπάρχει μείζον ηθικό ζήτημα. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Μανιάτης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας τις Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Έρχομαι τώρα σε πέντε πολύ συγκεκριμένες μεταρρυθμιστικές προτάσεις που εμείς θέλουμε να καταθέσουμε. Δυστυχώς η Κυβέρνηση, παρά το γεγονός ότι τις ανακοινώσαμε και στη συζήτηση στην επιτροπή, δεν τις έλαβε υπ' όψιν της. Έστω και την τελευταία στιγμή μπορεί να γίνουν πράξη. Πρώτη πρόταση: Να βρεθεί τρόπος να στηριχθούν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις όταν προκηρύσσονται δημόσιοι διαγωνισμοί. Πώς; Χωρίς να καταπατάται η αρχή του ανταγωνισμού, να προβλέπεται σε κάθε φορέα προαναγγελία, προδημοσίευση, πριν ακόμα βγει επίσημα ο διαγωνισμός, έτσι ώστε έχοντας μπροστά τους ένα εύλογο χρονικό διάστημα της τάξης του ενός ή των δύο μηνών, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις να μπορούν να προετοιμαστούν ή να δημιουργήσουν τις απαραίτητες μεταξύ τους συνεργασίες. Δεύτερη πρόταση: Επιτέλους, να επιβραβεύσουμε τους καλούς. Υπάρχουν δημόσιες υπηρεσίες και δημόσιοι υπάλληλοι, που κάνοντας σωστά τη δουλειά τους, μπορούν να παρακολουθούν, να εποπτεύουν και να παραλαμβάνουν δημόσια έργα ή δημόσιες προμήθειες με λιγότερο κόστος, σε λιγότερο χρόνο, με καλύτερη ποιότητα από αυτή που προβλέπεται. Εξαιρέσεις; Εξαιρέσεις. Όμως, έστω και αυτές τις εξαιρέσεις να τις επιβραβεύσουμε για να γίνουν παραδείγματα προς μίμηση για όλον τον υπόλοιπο δημόσιο τομέα. Τρίτη παρατήρηση, τρίτη προοδευτική μεταρρύθμιση: Οι τεχνικές προδιαγραφές. Ξέρουμε πολύ καλά ότι κυκλοφορεί ευρύτατα στην αγορά ότι οι υπηρεσίες πολλές φορές, όταν θέλουν να κάνουν «παιχνίδι» με κάποιους προμηθευτές, στήνουν τις προδιαγραφές, ώστε να υπάρχει μόνο ένας ή δύο υποψήφιοι για να κατοχυρωθεί ο διαγωνισμός σε αυτούς. Προτείνουμε πριν τη δημοσιοποίηση οποιουδήποτε διαγωνισμού, οι τεχνικές του προδιαγραφές να τίθενται σε δημόσια διαβούλευση, για ένα εύλογο χρονικό διάστημα και στη συνέχεια η υπηρεσία να παίρνει τα πορίσματα της δημόσιας διαβούλευσης και κατά την κρίση της να κάνει τις απαραίτητες βελτιώσεις, όποιες η ίδια νομίζει. Τέταρτη παρατήρηση: Κύριε Υπουργέ, είναι λειψό το άρθρο σας για τις πρόδρομες εργασίες. Λέει μέσα ότι εφόσον το κρίνει η υπηρεσία, να προχωρήσουμε σε μικρές εργολαβίες, για τις πρόδρομες εργασίες. Εμείς σας ζητούμε κάτι πολύ καθαρό. Να μην εναπόκειται σε καμμία δημόσια υπηρεσία. Να αποφασίσετε εσείς, να αποφασίσουμε εμείς. Για όλα τα δημόσια έργα άνω των 10 εκατομμυρίων ευρώ, υποχρεωτικά πριν προκηρυχθούν να προβλέπεται μια μικρή εργολαβία για τις πρόδρομες εργασίες, απαλλοτριώσεις, μετακινήσεις δικτύων οργανισμών κοινής ωφέλειας, αρχαιολογία, όλα αυτά έτσι ώστε να κερδίζουμε από τα claims και τις καθυστερήσεις των εργολάβων, που είναι βέβαιο ότι θα έχουμε αν δεν έχουν προηγηθεί πρόδρομες εργασίες. Οι πρόδρομες εργασίες, λοιπόν - για να συνοψίσω αυτή την πρότασή μας - για τα έργα πάνω από κάποιον προϋπολογισμό - εμείς προτείνουμε τα 10 εκατομμύρια ευρώ - να είναι υποχρεωτικές και μόνο τεκμηριωμένα η υπηρεσία όταν δεν μπορεί να το κάνει, τεκμηριωμένο να το αρνείται. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Περνάω σε μια πέμπτη και τελευταία παρατήρηση. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, έχουμε συζητήσει ευρύτατα με αφορμή και τον εκλογικό νόμο το τεράστιο πρόβλημα που έχει η πατρίδα μας με το «brain drain» με τη φυγή εγκεφάλων. Με το γεγονός ότι περίπου τετρακόσιοι πενήντα χιλιάδες Έλληνες πατριώτες, επιστήμονες, επιχειρηματίες, έχουν φύγει στο εξωτερικό και συνεισφέρουν 50 δισεκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο στο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν των χωρών που τους έχουν υποδεχθεί. Εμείς κάνουμε μία πολύ συγκεκριμένη πρόταση, με αφορμή και την ενσωμάτωση των συγκεκριμένων οδηγιών. Το ελληνικό δημόσιο, αντί για απορροφητήρας χρημάτων, κονδυλίων και θέσεων εργασίας, να γίνει αντίθετα γεννήτορας, να γίνει μια μήτρα, ένας εμβρυουλκός, που θα γεννά θέσεις εργασίας για τον ιδιωτικό τομέα. Και θέλω να το καταστήσω πολύ σαφές, ξεκάθαρο. Το ελληνικό δημόσιο, δεδομένου ότι δεν μπορεί να έχει στο προβλεπτό μέλλον τα χρήματα, προκειμένου να προσλάβει τους απαραίτητους υπαλλήλους, ώστε να εκτελούνται όλες οι εργασίες, όλες οι υπηρεσίες που έχει ανάγκη η κοινωνία και η εθνική οικονομία, να προχωρήσει σε μια άλλη λογική, τη λογική του κράτους στρατηγείο, τη λογική του κράτους project manager, τη λογική του κράτους που τηρεί και ελέγχει την ακρίβεια μητρώων πιστοποιημένων ιδιωτών, ελεγκτών, διαφόρων υπηρεσιών, έτσι ώστε από τη μια η δουλειά, την οποία απαιτεί η κοινωνία να γίνεται από το κράτος να γίνεται, το κράτος να ελέγχει τη αξιοκρατία και τη διαφάνεια των μητρώων και ο ιδιωτικός τομέας, οι επιστήμονες της χώρας, να μπορούν να έχουν ένα αντικείμενο, το οποίο να έχει συνεισφορά στην εθνική οικονομία και την κοινωνία. Παραδείγματα:
Πρέπει να ολοκληρώσετε, κύριε Μανιάτη.
Κύριε Πρόεδρε, δώστε μου λίγο και δεν θα χρησιμοποιήσω τη δευτερολογία μου.
Δεν είναι έτσι. Δεν θα είναι δευτερολογία. Κοινοβουλευτικός είστε. Κλείστε.
Το Σώμα των Ενεργειακών Επιθεωρητών - έχουμε πάνω από δέκα χιλιάδες ενεργειακούς ελεγκτές - το σώμα των Ελεγκτών Δόμησης, που ελέγχουν την αξιοπιστία των οικοδομικών αδειών, το σώμα των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος προβλέπεται στη νομοθεσία και υπάρχει και έτοιμο προεδρικό διάταγμα. Εδώ λοιπόν, κύριε Υπουργέ, προτείνουμε για την παραλαβή των μελετών των δημοσίων έργων, όπου βλέπουμε απίστευτες, εξωφρενικές εκπτώσεις της τάξεως του 80% - και γι' αυτό ακριβώς, δεν έχουμε καλές μελέτες - τις μελέτες αυτές να τις παραλαμβάνουν και να τις ελέγχουν, μαζί με τις δημόσιες υπηρεσίες και ένα σώμα πιστοποιημένο, checkers ελεγκτών μελετών, τάξης ανώτερης από αυτήν που είναι η κάθε μελέτη, έτσι ώστε να είναι σίγουρο ότι οι μελέτες έχουν την ποιότητα που απαιτείται. Έχω καταθέσει δύο τροπολογίες. Η μία αφορά τον περιοδικό Τύπο - τα έχουμε πει - και θέλουμε να γίνει αποδεκτή κύριε Υπουργέ, γιατί είναι βέβαιο ότι δεν αντίκειται σε καμμία κοινοτική οδηγία. Η δεύτερη τροπολογία αφορά πολλές περιοχές της χώρας, το Ηράκλειο, τα Γιάννενα, τον Βόλο, την Αργολίδα, τον τόπο καταγωγής μου, και τη δυνατότητα που πρέπει να δώσουμε σε επιχειρήσεις που είναι υποχρεωμένες να μετεγκατασταθούν το επόμενο χρονικό διάστημα, σε μια οικονομική κατάσταση που είναι αδύνατον να τις επιτρέψουμε…
Για τις τροπολογίες θα πάρετε τον λόγο ειδικά, κύριε Μανιάτη, την ώρα των τροπολογιών.
Ευχαριστώ. Τελειώνοντας, να πω ότι χθες ο κύριος Πρωθυπουργός στη Σόφια, με τον κ. Μπορίσοφ…
Κύριε Μανιάτη, με φέρνετε σε δύσκολη θέση.
Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε, τελειώνω.
Ναι, τελειώνετε, αλλά έχετε πάρει συν πέντε λεπτά.
Ο κύριος Πρωθυπουργός, λοιπόν, μας είπε με μεγάλη χαρά ότι θα προχωρήσει τον αγωγό IGB, την πλωτή μονάδα φυσικού αερίου στην Αλεξανδρούπολη, όπως προχώρησε και ο TAP. Χαιρόμαστε για τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού, μόνο που θα ζητούσαμε να υπάρχει μια στοιχειώδης πολιτική γενναιότητα και να πει ο κύριος Πρωθυπουργός, όπως δεν είπε, δυστυχώς, και στον TAP, ότι όλα αυτά είναι έργα δρομολογημένα που απλώς η Κυβέρνησή του, με καθυστέρηση ενάμισι έτους έρχεται τώρα να τα υιοθετήσει και να τις ενσωματώσει στις πολιτικές της. Με αυτές τις σκέψεις, επαναλαμβάνω, εμείς στηρίζουμε τη συγκεκριμένη ενσωμάτωση. Όμως, είμαστε απολύτως αντίθετοι στα άρθρα, για τα οποία καταθέσαμε τις αντιρρήσεις μας. Ευχαριστώ πολύ.
Ο ειδικός αγορητής από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας κ. Βαρδαλής Αθανάσιος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι γνωστό πως οι δημόσιες συμβάσεις διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο, τόσο στην καπιταλιστική οικονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και των κρατών - μελών της. Σε σχετική μάλιστα μελέτη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το 2011, εκτιμάται ότι την ίδια χρονιά το ύψος της δαπάνης για τις δημόσιες συμβάσεις στις χώρες - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανήλθε στο 19% του κοινοτικού ακαθάριστου εθνικού προϊόντος, επίπεδο στο οποίο μάλιστα κυμάνθηκε κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας. Στην ίδια μελέτη τα αντίστοιχα μεγέθη που αφορούν τη χώρα μας, εκτιμάται ότι ανήλθαν στα 18,4 δισεκατομμύρια ευρώ ή σε ποσοστό 8,8% του ΑΕΠ. Οπότε, με βάση αυτά τα δυο νούμερα μόνο γίνεται αντιληπτό πως το ζήτημα που συζητάμε έχει μεγάλη οικονομική σημασία και, άρα, μεγάλο είναι το ενδιαφέρον των επιχειρηματικών ομίλων των μονοπωλίων. Κι αυτό γιατί; Γιατί στο πλαίσιο του αστικού κράτους, οι δημόσιες συμβάσεις είναι ένα από τα μέσα, με τα οποία το κράτος ενισχύει άμεσα τα μονοπώλια με κρατικό ζεστό χρήμα. Χρήμα που προέρχεται από την αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος, μέσω της φορολογίας αλλά και του δημόσιου δανεισμού, όπως έγινε όλα τα προηγούμενα χρόνια στη χώρα μας, αλλά και στα υπόλοιπα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανεξάρτητα, βεβαίως, από μνημόνια και το ύψος των δημοσιονομικών ελλειμμάτων ή του δημόσιου χρέους. Αυτόν τον στόχο έρχονται να υπηρετήσουν, τόσο το σημερινό σχέδιο νόμου, που συζητάμε όσο και η οδηγία 24/2014, για τον βασικό όγκο των δημόσιων προμηθειών και συμβάσεων έργων και υπηρεσιών, αλλά και η οδηγία 25/2014 για τις δημόσιες συμβάσεις στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών, των ταχυδρομικών υπηρεσιών. Άλλωστε, αυτό γίνεται ξεκάθαρο αν κάποιος διαβάσει τα κείμενα και τις αιτιολογικές τους σκέψεις. Τι λένε τα ίδια τα κείμενα; Πρώτον, βασικός στόχος είναι να άρουν όλα τα εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία, παροχή υπηρεσιών σε όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην ενιαία καπιταλιστική αγορά. Δεύτερον, να υλοποιήσουν με ενιαίο τρόπο σε όλα τα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην αγορά των δημοσίων συμβάσεων τις τέσσερις ελευθερίες κίνησης κεφαλαίου, δηλαδή κεφαλαίων, υπηρεσιών, εμπορευμάτων και εργαζομένων, που αποτελούν τις θεμελιώδεις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και, τρίτον, να εντάξουν τον τομέα των δημόσιων συμβάσεων στη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Ευρώπη 2020», δηλαδή την αντιλαϊκή στρατηγική του κεφαλαίου, που τσακίζει μισθούς και δικαιώματα σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων. Αυτούς τους στόχους έχει το νομοσχέδιο και τα άλλα που λέτε όλοι σας είναι άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Προσπαθείτε να θολώσετε τα νερά, να κρύψετε από τον λαό πως οι δημόσιες συμβάσεις αποτελούν σημαντικό πεδίο κερδοφόρας δράσης των επιχειρηματικών ομίλων, ιδιαίτερα σε τομείς όπως είναι οι κατασκευές και τα δημόσια έργα, η ενέργεια, οι τηλεπικοινωνίες, οι υπηρεσίες και οι βιομηχανία. Κυρίες και κύριοι, ο τομέας των δημόσιων συμβάσεων βρίσκεται στο επίκεντρο του σφοδρού ανταγωνισμού ανάμεσα σε μονοπωλιακούς ομίλους, τόσο στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και με άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα και ισχυρές καπιταλιστικές χώρες. Αποτελούν άλλωστε κρίσιμο σημείο της διαπραγμάτευσης μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής για τη διαντλαντική συμφωνία με τα μονοπώλια και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού να διεκδικούν το άνοιγμα των εκατέρωθεν αγορών για την κατάκτηση από αυτές θέσεων. Επομένως, ένας άλλος στόχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που και αυτόν τον στόχο τον κάνετε γαργάρα, είναι να ρυθμίσει με ενιαίους κανόνες τα των δημοσίων συμβάσεων με τις οδηγίες μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή να διαμορφώσει ενιαίο καθεστώς εν όψει των συζητήσεων των διαπραγματεύσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής για τη διατλαντική συμφωνία. Η τελική ουσία είναι ότι ανοίγεται και με αυτή τη συμφωνία ένα τεράστιο πεδίο κερδοφορίας για τις μεγάλες επιχειρήσεις, τόσο στην Ευρώπη όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, που κυρίως θα στηρίζεται σε ενιαίους κανόνες - και είναι αναγκαίο αυτό - με πρώτους αυτούς που αφορούν τη φθηνή εργατική δύναμη και την κρατική ενίσχυση με ενιαίους όρους. Με τον ίδιο στόχο, την ενίσχυση των μονοπωλίων και των επιχειρηματικών ομίλων, η Ευρωπαϊκή Ένωση προωθεί και το άνοιγμα των αγορών των δημόσιων συμβάσεων τόσο με τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή, τη Βόρειο Αφρική, όσο και συνολικά με τρίτες χώρες, όπως, για παράδειγμα, η Ινδία, η Κίνα, η Ιαπωνία, η Βραζιλία και άλλες. Μιλάτε για απλούστευση των διαδικασιών χωρίς όμως να λέτε για ποιους. Αυτή η απλούστευση των διαδικασιών δεν αφορά για παράδειγμα των συνταξιούχο και τον εργάτη που θα πρέπει να σταθεί στην ουρά για μια απλή συναλλαγή στο ΙΚΑ από τον ΕΟΠΥΥ. Δεν αφορά τα λαϊκά στρώματα που θα ψάχνουν ένα κρεβάτι σε νοσοκομείο ή θα περιμένουν τέσσερις και πέντε μήνες για να κάνουν μια εγχείρηση. Γιατί εσείς και οι εταίροι σας στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχετε κάνει την επιλογή σας: Τα πάντα για την εξυπηρέτηση, για τη διευκόλυνση των επιχειρηματικών ομίλων. Η Κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα της Αντιπολίτευσης ισχυρίζονται πως το σχέδιο νόμου και η αντίστοιχη οδηγία βοηθούν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τους αυτοαπασχολούμενους. Αυτό αποτελεί ένα από τα μεγάλα ψέματα που λέτε όλοι σας στα μικρομεσαία στρώματα. Κατ' αρχάς να πούμε κάτι που όλοι σας βεβαίως το γνωρίζετε αλλά το κρύβετε επιμελώς. Ο ευρωενωσιακός ορισμός των μικρομεσαίων επιχειρήσεων αφορά κυρίως επιχειρήσεις από διακόσιες πενήντα έως πεντακόσιους εργαζόμενους, οπότε βέβαια στην πράξη μιλάμε για μεγάλες επιχειρήσεις ακόμα και με μονοπωλιακή θέση στην αγορά των περισσότερων ίσως κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το κύριο, όμως, είναι ότι τα παραπάνω σε καμμιά περίπτωση δεν αφορούν μικρομεσαίους επαγγελματοβιοτέχνες και εμπόρους ή αυτοαπασχολούμενους. Γιατί αυτό που τους αποκλείει δεν είναι κατά βάση η «γραφειοκρατικές» δήθεν διαδικασίες αλλά η αδυναμία τους να ανταγωνιστούν τους μεγάλους ομίλους που κυριαρχούν στην αγορά και αυτός ο ανταγωνισμός τους συνθλίβει. Επομένως μην κάνετε ότι σας έπιασε ο πόνος για τους μικρούς και αυτοαπασχολούμενους επαγγελματοβιοτέχνες και εμπόρους, γιατί αυτοί και με τις πιο απλές διαδικασίες δεν είναι σε θέση να ανταγωνιστούν τους μεγάλους. Το πολύ - πολύ που μπορεί να γίνει είναι η δημιουργία μιας στεφάνης μικρομεσαίων επιχειρήσεων γύρω από τις μεγάλες που θα αναλαμβάνουν κατ' εντολή τους μικρού μεγέθους δημόσιες συμβάσεις για την εκτέλεση των οποίων θα είναι υποχρεωμένες να προμηθεύονται υλικά, τεχνογνωσία κ.λπ. από τους μεγάλους, που έτσι αυτοί θα βγαίνουν διπλά κερδισμένοι. Υποστηρίζετε όλοι σας πως οι οδηγίες και το νομοσχέδιο καθιερώνουν τη διαφάνεια, την αμεροληψία και την αντικειμενικότητα στη διαδικασία των δημόσιων συμβάσεων και αποτρέπουν τη διαφθορά. Στην πραγματικότητα πρόκειται για το ακριβώς αντίθετο. Αφήνουν διάπλατα όχι μόνο παράθυρα και πόρτες ολόκληρες για να τύχουν διαφορετικής μεταχείρισης μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι. Όχι βέβαια ότι για εμάς αυτό είναι το κύριο. Η διαφθορά είναι σύμφυτη με τον καπιταλισμό και το κράτος του. δεν πρόκειται να εξαλειφθεί ποτέ ακόμα και με την πιο αυστηρή νομοθεσία, γιατί η επιδίωξη του κέρδους είναι αυτή που γεννά και αναπαράγει και όλες εκείνες τις μορφές και τις σχέσεις με τις οποίες οι επιχειρηματικοί όμιλοι θα διαπλέκονται με τα στελέχη του κρατικού μηχανισμού αλλά και του αστικού πολιτικού συστήματος. Το κύριο είναι ότι η πιο μεγάλη διαφθορά, τα πιο μεγάλα εγκλήματα είναι αυτά που γίνονται με βάση τους κανόνες και τους νόμους του αστικού κράτους, ακριβώς, γιατί υπηρετούν το σύστημα της εκμετάλλευσης και της κερδοφορίας, δηλαδή τη νομιμότητα της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης και της αντίστοιχης ενίσχυσης του κεφαλαίου υπηρετούν και οι διατάξεις του συγκεκριμένου νομοσχεδίου και των οδηγιών που ενσωματώνουν. Μιλάτε για διαφάνεια. Για ποια διαφάνεια γίνεται λόγος όταν για παράδειγμα προβλέπεται μια σειρά από διαφορετικούς τύπους διαδικασιών, μορφών και τύπων για την ανάθεση δημόσιων συμβάσεων; Διαφορετικές συμβάσεις ανάλογα με το ύψος της τιμής αλλά και ανάλογα με την αναθέτουσα αρχή. Μόνο να δείτε τα άρθρα 27 έως 32 του νομοσχεδίου και της οδηγίας και θα καταλάβετε πόσα διαφορετικά ήδη διαδικασιών θεσπίζουν. Για παράδειγμα, θεσπίζεται ανοιχτή διαδικασία, κλειστή διαδικασία, ανταγωνιστική διαδικασία με διαπραγμάτευση, διαδικασία του ανταγωνιστικού διαλόγου. Δημιουργείται μια νέα διαδικασία, η εταιρική σχέση καινοτομίας που σχεδόν φωτογραφίζει επιχειρήσεις και συμπράξεις που δραστηριοποιούνται σε τομείς έρευνας και ανάπτυξης νέων τεχνολογιών, τομείς υψηλής κερδοφορίας και έντασης κεφαλαίου που τα ευρωενωσιακά μονοπώλια, τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και οι αστικές κυβερνήσεις δίνουν ιδιαίτερη σημασία βλέποντας προοπτικές καπιταλιστικής ανάπτυξης στο περιβάλλον της σημερινής οικονομικής στασιμότητας σε Ευρωζώνη και Ευρωπαϊκή Ένωση ευρύτερα. Προβλέπονται ακόμη συμφωνίες πλαίσιο, ενώ στο πλαίσιο των ηλεκτρονικών μέσων σύναψης δημόσιων συμβάσεων προβλέπονται «δυναμικά» συστήματα αγορών για προμήθειες τρέχουσας χρήσης όπως για παράδειγμα ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, ηλεκτρονικοί κατάλογοι και άλλα. Κυρίες και κύριοι, τόσο οι εταίροι σας μέσω των οδηγιών όσο και η Κυβέρνηση και τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, που συμφωνούν με αυτές, λέτε σκόπιμα και ένα ακόμα μεγάλο ψέμα, ότι δήθεν οι οδηγίες που ενσωματώνετε και το νομοσχέδιό σας επιβάλουν στους εργολάβους των έργων υπηρεσιών κ.λπ. τον σεβασμό της εργατικής νομοθεσίας. Κατ' αρχάς να πούμε ότι μιλάτε για τα ερείπια της εργατικής νομοθεσίας που αφήσατε εσείς και οι εταίροι σας, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το κουαρτέτο - πρώην τρόικα - αλλά και οι προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας με τις προφανούς βαρβαρότητας αντεργατικές επιθέσεις σας. Μπροστά μας άλλωστε είναι και η δεύτερη αξιολόγηση, όπου θα καταργηθεί ό,τι έχει απομείνει όρθιο. Πέρα, όμως, από αυτό να πούμε και το εξής: Όταν πρόκειται για αλλοδαπές εταιρείες, για υπηρεσίες που απασχολούν και αλλοδαπούς εργάτες ξέρετε πολύ καλά ότι ισχύει η οδηγία του 2006/123 για την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στην εσωτερική αγορά, δηλαδή η γνωστή οδηγία Μπολκεστάιν. Ποια είναι η ουσία της οδηγίας αυτής; Εσείς του ΣΥΡΙΖΑ τη γνωρίζετε πολύ καλά, γιατί τότε, όταν ψηφιζόταν, είχατε βγει στα κεραμίδια! Τώρα βέβαια την κάνετε γαργάρα και την αποδέχεστε έστω και σιωπηλά, γιατί η κοροϊδία του λαού σάς έχει γίνει πλέον συνήθεια. Να σας θυμίσω όμως - και κυρίως να μην ξεχνούν οι εργαζόμενοι που μας ακούν - ότι η αρχή της χώρας καταγωγής επιτρέπει στην εταιρεία να εφαρμόζει τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και το εργατικό δίκαιό της να αμείβουν τους εργάτες με τους μισθούς της χώρας τους κ.λπ.. Οπότε όταν πρόκειται για επιχειρήσεις που εμφανίζονται, έστω και εικονικά, να έχουν έδρα τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, την Εσθονία και άλλες χώρες, δίνει μισθούς πείνας και παροχές ψίχουλα με βάση ό,τι ορίζει το εργατικό δίκαιο της χώρας τους. Αυτοί είναι η ευρωπαϊκοί εταίροι σας. Τις ίδιες θεμελιώδεις αξίες μοιράζεστε μαζί τους, όπως άλλωστε και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα. Για να μη μιλήσουμε βέβαια τα δουλεμπορικά γραφεία, τις εταιρείες ενοικίασης εργαζομένων, που προβλέπει και η ευρωενωσιακή νομοθεσία και αυτή που θέσπισαν ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, αλλά διατηρεί σήμερα ακέραια και η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Σε εργολάβους και δουλεμπορικά για τους εργαζόμενους ισχύει καθεστώς γαλέρας ενσαρκώνοντας το όραμά σας, που είναι αυτό της επιχειρηματικότητας. Η κατασκευή του μετρό στη Θεσσαλονίκη χρησιμοποιήθηκε ως πιλότος για τη γενίκευση των ελαστικών μορφών εργασίας συνολικά στις κατασκευές. Η κατασκευάστρια κοινοπραξία έδωσε τμήματα των εργασιών σε υπεργολάβους. Όλα αυτά τα χρόνια οι εκατοντάδες εργαζόμενοι που απασχολούνταν, τόσο στις αρχαιολογικές εργασίες όσο και στο κατασκευαστικό τμήμα του έργου, δέχθηκαν σκληρή επίθεση στα δικαιώματά τους, απολύσεις, μειώσεις μισθών, εκ περιτροπής εργασία, αναγκαστικές άδειες χωρίς αποδοχές, πολύμηνες καθυστερήσεις στις πληρωμές, κατάργηση ειδικοτήτων, παράταση του ημερήσιου χρόνου εργασίας κατά μισή ώρα και άλλα. Οι οδηγίες όχι μόνο δεν προβλέπουν το παραμικρό για την προστασία των εργαζομένων από τους υπεργολάβους, αλλά δεν υποχρεώνουν καν τις αναθέτουσες αρχές να εξετάζουν αν πληρούν τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν οι επιχειρήσεις που συμμετέχουν στους διαγωνισμούς για τις δημόσιες συμβάσεις, αφήνοντάς το στη διακριτική ευχέρεια και στην καλή τους θέληση. Συνοψίζοντας, το κρίσιμο και καθοριστικό ζήτημα, που διατρέχει τόσο τις οδηγίες 24 και 25/2014 όσο και το νομοσχέδιο που τις ενσωματώνει, η «καρδιά» τους, είναι το άνοιγμα των αγορών των δημοσίων συμβάσεων όλων των κρατών μελών. Με άλλα λόγια κάθε επιχειρηματικός όμιλος που εδρεύει σε οποιοδήποτε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μπορεί να συμμετέχει ανάλογα με τα ενδιαφέροντα και τα συμφέροντά του στις διαδικασίες ανάθεσης δημόσιων συμβάσεων ή συμβάσεων παραχώρησης σε οποιοδήποτε κράτος - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρίς - μα χωρίς - κανένα εμπόδιο. Αυτό βέβαια γινόταν σε πολύ μεγάλο βαθμό και με το προηγούμενο νομικό καθεστώς της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις δημόσιες συμβάσεις. Με τις νέες οδηγίες, όμως, επιδιώκεται η απλούστευση των γραφειοκρατικών διαδικασιών, που σε πολλές νομοθεσίες, όπως αυτή της ελληνικής, ήταν δαιδαλώδεις και των όποιων διαδικαστικών εμποδίων που δημιουργούσαν προβλήματα στις επιχειρήσεις για τη συμμετοχή τους στις σχετικές διαδικασίες. Επιπλέον διαμορφώνεται ένα ενιαίο πλαίσιο κανόνων για όλα τα κράτη μέλη που να διευκολύνει αυτούς τους επιχειρηματικούς ομίλους. Δηλαδή, οι οδηγίες είναι κομμένες και ραμμένες, με λίγα λόγια, στα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Βέβαια, εδώ να ξεκαθαρίσουμε ότι μιλάμε για τις αναθέσεις, τόσο στον δημόσιο τομέα, ευρύτερο και στενό, αλλά και όλες τις βαθμίδες της τοπικής διοίκησης, όλους τους οργανισμούς του δημοσίου. Γίνεται φανερό, λοιπόν, με όλα τα παραπάνω ότι καταψηφίζουμε και επί της αρχής και επί των άρθρων το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου. Σας ευχαριστώ.
Να ενημερώσω για το εξής: Αρκετοί συνάδελφοι που είναι στην Αίθουσα, είναι είτε εισηγητές είτε ειδικοί αγορητές και πρέπει να πάνε στην εξεταστική επιτροπή για τα δάνεια. Σε συνεννόηση με τους κύριους Υπουργούς, οι κύριοι Υπουργοί απεδέχθησαν να εξαντλήσουμε και τον κατάλογο των δεκατριών συναδέλφων και να μιλήσουν μετά, πλην του κ. Παρασκευόπουλου, που θα του δώσω τον λόγο μόλις τελειώσουν οι ειδικοί αγορητές για λίγα λεπτά για να υποστηρίξει τα άρθρα που τον αφορούν. Επομένως οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, μόλις τελειώσουν οι αγορητές, έχετε το δικαίωμα είτε τότε, είτε κατά τη διάρκεια των ομιλητών είτε μετά τους Υπουργούς, αν θέλετε να το επιλέξετε, και να κλείσετε, τρόπον τινά, εσείς τη σημερινή συνεδρίαση. Το λέω για να καθορίσετε το πρόγραμμά σας. Είστε ελεύθεροι να επιλέξετε το πότε θέλετε.
Μια χάρη μόνο να μας κάνετε. Να ενημερώνουν την εξεταστική επιτροπή οι συνεργάτες σας πότε θα μιλήσει ο Υπουργός, ώστε να μπορούμε…
Όταν θα έρθει η ώρα, δηλαδή στον προτελευταίο ομιλητή, θα ενημερώσουμε πάνω ότι μετά από επτά - οκτώ λεπτά θα μιλήσουν οι Υπουργοί. Ορίστε, κύριε Καρρά.
Έχω Επιτροπή Κανονισμού στις 12: 00΄ και πρέπει να πάω.
Εντάξει. Για οποιονδήποτε λόγο λείπετε. Κύριε Βρούτση, δεν συμφωνείτε;
Αν έχω τη δυνατότητα ενημέρωσης.
Ναι, ναι. Θα σας ενημερώνει το Προεδρείο.
Και κάτι ακόμα, κύριε Πρόεδρε. Η συζήτηση εξελίσσεται πολύ κανονικά. Υπάρχει σύγκλιση στο ζήτημα της ψηφοφορίας. Αλλά αν υπάρχει πρόθεση να υπάρχουν τροπολογίες, να ενημερωθούμε εμπρόθεσμα, να γνωρίζουμε ποιες…
Τώρα, μη σπείρετε ζιζάνια. Είπαμε να μη ματιαστούμε! Δεν έχουμε υπουργικές τροπολογίες. Τρεις βουλευτικές είναι.
Απλά για να ξέρουμε κι εμείς. Ακόμα και νομοτεχνικές. Οτιδήποτε.
Ναι. Αυτό είναι θέμα δικό μας, του Προεδρείου. Άστε το, μιας που πάμε έτσι τώρα. Μη ματιαστούμε μόνοι μας! Ο ειδικός αγορητής από το Ποτάμι, ο κ. Γεώργιος Αμυράς, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και αγαπητοί Υπουργοί, δεν μας αφήνετε να αγιάσουμε. Είμαστε θετικοί στο σχέδιο νόμου που ενσωματώνει τις ευρωπαϊκές οδηγίες, αλλά δεν είμαστε θετικοί καθόλου στη διαδικασία του επείγοντος. Σας το είπαμε άλλωστε και στις επιτροπές. Άλλη μια καθυστερημένη ενσωμάτωση Ευρωπαϊκού Δίκαιου στην ελληνική νομοθεσία των οδηγιών 24 και 25/2014, που ρυθμίζουν το καυτό ζήτημα των δημοσίων συμβάσεων για έργα προμήθειες και υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων των τομέων ύδατος, ενέργειας, μεταφορών και ταχυδρομικών υπηρεσιών. Λίγο πριν κλείσει η Βουλή, ερχόμαστε ασθμαίνοντας, θα έλεγε κανείς, για να αντιμετωπίσουμε τι; Κάτι που εδώ και δεκαετίες θα είχαμε κάνει: τον πυρήνα της διαφθοράς και της διαπλοκής στην Ελλάδα, που δεν είναι τίποτα άλλο παρά οι δημόσιες συμβάσεις. Τα πάρτι πήγαιναν και έρχονταν επί δεκαετίες, οι διάφοροι μεγαλοεργολάβοι χόρευαν στο ταψί την ελληνική πολιτική σκηνή ή μέρος, τέλος πάντων, της πολιτικής σκηνής. Θα έπρεπε εδώ και χρόνια να έχουμε κάνει ως ένα βήμα αυτοκάθαρσης του πολιτικού κόσμου και αυτοσεβασμού τα πρώτα απαραίτητα βήματα. Πάλι καλά, λοιπόν, που έχουμε και το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, το οποίο, εν πάση περιπτώσει, ενσωματώνουμε στην ελληνική νομοθεσία και προχωράμε λίγο πιο μπροστά στον πόλεμο κατά της διαφθοράς. Σας θυμίζω ότι αυτές οι οδηγίες θα έπρεπε να είχαν ενσωματωθεί, όπως σας είχα πει και στις επιτροπές, στο ελληνικό δίκαιο ως τις 17 Απριλίου 2016. Τότε έληγε η προθεσμία. Πέρασαν και τέσσερις μήνες, είστε και ενάμιση χρόνο Κυβέρνηση, πάλι σας έφυγαν οι προθεσμίες. Αλλά, τέλος πάντων, θα πούμε εμείς, ας είναι καλά η Ευρώπη. Και - πρώτη φορά θα σας το πω εδώ δημοσίως, κύριε Σταθάκη - ας είναι καλά το τρίτο μνημόνιο, το μνημόνιο Τσίπρα - Καμμένου, έτσι όπως αποτυπώθηκε στον ν.4336, διότι υπάρχει εκεί ρητή πρόβλεψη και διάταξη, που λέει ότι άμεσα θα πρέπει να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα του συστήματος δημοσίων συμβάσεων και να συμφωνηθεί η εκπόνηση σχετικού σχεδίου δράσης. Είναι ο ν.4336. Θα έλεγα, λοιπόν, ότι ευτυχώς που υπάρχει η Ευρώπη και μας σπρώχνει να κάνουμε πράγματα που θα έπρεπε πρώτα απ' όλα εμείς να είχαμε τελειώσει. Θέλω επίσης να προσθέσω ότι βάσει της νομολογίας του δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι ευρωπαϊκές οδηγίες είναι υποχρεωτικές για τα κράτη - μέλη, ακόμα και αν δεν τις έχουν ενσωματώσει μέσα στις συγκεκριμένες προθεσμίες και έτσι γεννούν έννομα αποτελέσματα. Αυτό έχει μεγάλη σημασία, ιδιαίτερα τώρα που έχουμε διαγωνισμούς σε εξέλιξη, έργα μέσω ΕΣΠΑ που τρέχουν. Θέλω, επίσης, να επισημάνω την απουσία δυο φορέων από την ακρόαση των φορέων: τον Δικηγορικό Σύλλογο της Αθήνας και τον ΣΕΒ. Είχαν σοβαρές επιφυλάξεις. Δεν είχαμε την ευκαιρία να τις ακούσουμε διά ζώσης. Σχετικά με την ουσία του σχεδίου νόμου θεωρούμε ότι υπάρχουν θετικά σημεία. Γίνεται μια προσπάθεια να απλουστευτούν κάποιες διαδικασίες. Τονίζουμε εμείς, το Ποτάμι, ότι χρειάζεται περαιτέρω ενοποίηση των κανόνων στο μοντέλο ενός κώδικα δημοσίων συμβάσεων, όπως συμβαίνει και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες που σας είχα παρουσιάσει και στις επιτροπές. Έρχομαι εδώ να πω «μπράβο Ευρώπη». Ευτυχώς που είμαστε στην Ευρώπη, διότι αυτό το σχέδιο νόμου, που ενσωματώνει το ευρωπαϊκό κεκτημένο - να το πούμε έτσι - έχει για πρώτη φορά διατάξεις για την επάρκεια, τη στελέχωση και την εκπαίδευση των υπαλλήλων των τεχνικών υπηρεσιών των φορέων που καλούνται να εφαρμόσουν τον παρόντα νόμο, ώστε να εξασφαλίζεται έγκαιρα η σωστή εφαρμογή του. Περιέχει διατάξεις για πειθαρχική δίωξη υπαλλήλων που καθυστερούν ή εφαρμόζουν ελλιπώς ή αμελούν τα καθήκοντά τους σχετικά με τις δημόσιες συμβάσεις. Μέχρι τώρα ήταν στο απυρόβλητο. Ό,τι ήθελαν κάνανε, ό,τι ήθελαν δεν κάνανε. Αυτά είναι κάποια βήματα μεταρρυθμίσεων που έχει ανάγκη η χώρα μας. Υπάρχει όμως και η ανάγκη διευκρινίσεων σε κάποια θέματα. Είχαμε συζητήσει και είχαμε τονίσει εμείς από το Ποτάμι την ανάγκη να μην υπάρχει σε διατήρηση καμμία ειδική διάταξη προηγούμενων νόμων, όπως στους νόμους 3316/2005 και 3669/2008 για τα δημόσια έργα και το π.δ.118/2007, που αφορά στις προμήθειες. Δεν θέλουμε να έρθουμε αντιμέτωποι με δαίμονες του παρελθόντος, με φαντάσματα διαπλοκής, εργολάβων, πολιτικών, δημοσιογράφων και άλλων. Επίσης, πρέπει να ξεκαθαρίσω ότι εμείς, βεβαίως, θα ψηφίσουμε θετικά επί της αρχής, ωστόσο δεν θα ψηφίσουμε θετικά άρθρα που θεωρούμε ότι μεταβάλλουν το πνεύμα και το γράμμα των ευρωπαϊκών οδηγιών. Τώρα, όσον αφορά τον τρόπο καταγραφής και τη δομή των επιμέρους άρθρων, θα έλεγα ότι υπάρχουν σε κάποια άρθρα δυσκολίες και θα χρειαζόταν από τον δημόσιο υπάλληλο που θα χειριστεί τέτοιες υποθέσεις μεγάλη εμπειρία και γνώση του αντικειμένου, για να προσδιορίσει για κάθε περίπτωση τις εφαρμοζόμενες διατάξεις. Σας φέρνω για παράδειγμα το άρθρο 76, παράγραφος β΄ και δ΄, που είναι τα κριτήρια επιλογής σε διαδικασίες σύναψης δημόσιας σύμβασης έργου, που θα έλεγα ότι μάλλον χρειαζόμαστε τη βοήθεια του Υπουργού για να τις καταλάβουμε. Επίσης, θέλω να καταγράψω τους προβληματισμούς μου και να ζητήσω διευκρινίσεις ως προς το ότι ίσως κατά την εφαρμογή του νόμου έρθουν στην επιφάνεια παλιές παθογένειες. Και εξηγούμαι: Για παράδειγμα, οι ρυθμίσεις των ελληνικών μητρώων, κατά την άποψή μου, δεν προάγουν την καινοτομία και την ανάπτυξη, αλλά συντηρούν την τεχνολογική εξάρτηση της χώρας κι ενώ υπάρχει αναγνώριση των στρεβλώσεων των μητρώων στην ειδική έκθεση που συνοδεύει το σχέδιο νόμου με τα συμπεράσματα της δημόσιας διαβούλευσης και παραπέμπει για την αντιμετώπισή τους σε νέο νόμο, οι διατάξεις του παρόντος σχεδίου νόμου προκαταλαμβάνουν στην ουσία τον νέο νόμο που θα έρθει και αναπαράγουν αλώβητες τις ρυθμίσεις των υφιστάμενων μητρώων. Η απουσία μητρώου μελετοκατασκευών και υποχρεωτική σύμπραξη - άρθρο 197- μελετητών και εργοληπτών με διαιτητή ή Πόντιο Πιλάτο, αν θέλετε, τις αναθέτουσες αρχές αποτελούν τη βασική πηγή διαφθοράς και είναι τελείως εκτός του πνεύματος και του γράμματος των οδηγιών. «Μπράβο Ευρώπη» θα ξαναπώ, διότι το σχέδιο νόμου ενσωματώνει ευρωπαϊκή τακτική για τη χρήση του εθνικού συστήματος ηλεκτρονικών δημοσίων συμβάσεων, πράγμα πολύ σωστό. Για την αποτελεσματική λειτουργία του συστήματος αυτού έχει προβλεφθεί online σύνδεση με Γενικό Λογιστήριο, Εθνική Βάση Δεδομένων για τις Ασφαλιστικές Αρχές και άλλα εθνικά δίκτυα. Δύσκολο έργο. Απαιτεί υψηλή εξειδίκευση, υψηλή τεχνολογία, χρόνο και εξειδικευμένη υπηρεσία για την ανάπτυξη και υλοποίησή του. Δεν υπάρχει, όμως, σχετική πρόβλεψη στο παρόν σχέδιο νόμου για το πώς, πότε, με ποιον τρόπο. Αντιθέτως, προβλέπεται η έκδοση μιας σειράς προεδρικών διαταγμάτων και υπουργικών αποφάσεων για θέματα θεμελιώδους σημασίας για την εφαρμογή του νόμου και τη λειτουργία του συστήματος σε CDs, αλλά δεν αναφέρεται καταληκτική ημερομηνία έκδοσης αυτών, πράγμα που μας κάνει επιφυλακτικούς και μας οδηγεί, στην πράξη, στην εφαρμογή του νόμου που πάμε τώρα να ξεπεράσουμε και στην αναβολή της εφαρμογής του παρόντος σχεδίου νόμου. Στις μεταβατικές διατάξεις, αναφέρετε ότι το σύστημα ισχύει ως έχει μέχρι την έκδοση των απαραίτητων αποφάσεων. Πάμε στο βιβλίο IV, τώρα, στα άρθρα 345-374 με τη νέα αρχή της εξέτασης των προδικαστικών προσφυγών. Πρώτα απ' όλα, πρέπει να σας πω ότι εμείς διαφωνούμε με τη μεγάλη θητεία που δίνετε στα μέλη. Επτά έτη στον πρόεδρο;
Θα το αλλάξουμε αυτό.
Θα το αλλάξετε; Ωραία! Αλλιώς θα ανεβάζαμε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Εντάξει, είναι πολύ θετικό το ότι θα το αλλάξετε.
Άρα, να μια τροπολογία. Νομοτεχνική!
Υπάρχει, όμως, και άλλο ένα θέμα, κύριε Υπουργέ, που θέλουμε να σας πούμε. Λοιπόν, ακούστε: Στο άρθρο 349, για τη στελέχωση της εξέτασης των προδικαστικών προσφυγών λέτε, κύριοι Υπουργοί, ότι τα μέλη της αρχής αυτής θα είναι πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Σωστά; Γιατί, όμως, στο άρθρο 23 του νόμου που μόλις πριν μια εβδομάδα ψηφίσαμε για τον κυβερνοχώρο και το έγκλημα, λέτε ότι κατ' εξαίρεση επιτρέπεται στα μέλη των ανεξάρτητων αρχών - που είναι κάτι σημαντικότερο και ισχυρότερο από αυτήν την αρχή τη δική σας - ο διορισμός τους χωρίς να αναστείλουν τα ακαδημαϊκά τους καθήκοντα και δραστηριότητες; Δηλαδή, για να το πω απλά, μπορεί ένας καθηγητής πανεπιστημίου να συνεχίσει να είναι και καθηγητής πανεπιστημίου και μέλος του ΕΣΡ, για παράδειγμα, ή μέλος του ΑΣΕΠ. Γιατί εδώ λέτε ότι θα πρέπει να είναι αποκλειστικής απασχόλησης τα μέλη της Επιτροπής Εξέτασης των Προδικαστικών Προσφυγών; Ποιο είναι το νόημα και το περιεχόμενο αυτής της ρύθμισης; Επίσης, εμείς πιστεύουμε ότι το προβλεπόμενο προσωπικό των τριάντα ατόμων κρίνεται ανεπαρκές. Και είχαμε προτείνει και στην επιτροπή ότι θα μπορούσε να συνδράμει στο έργο της επιτροπής αυτής η Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων. Είναι αρμόδια για την επεξεργασία και έγκριση των προκηρύξεων, των φορέων και των ελέγχων των εφαρμοζόμενων διατάξεων και διαδικασιών. Στο άρθρο 54, το οποίο είχα επισημάνει ιδιαιτέρως, η ευρωπαϊκή οδηγία μιλάει για τις τεχνικές προδιαγραφές των έργων που πρέπει να λαμβάνουν υπ' όψιν τους τις ανάγκες ισότιμης και εύκολης πρόσβασης και προσβασιμότητας των αναπήρων. Τι λέει, λοιπόν, το κείμενο το ευρωπαϊκό; Ότι για όλες τις προμήθειες που προορίζονται για χρήση από φυσικά πρόσωπα, οι τεχνικές προδιαγραφές καταρτίζονται με τρόπο, ώστε να λαμβάνονται υπ' όψιν τα κριτήρια προσβασιμότητας για άτομα με αναπηρία.
Και αυτό το δεχτήκαμε.
Το δεχτήκατε και αυτό; Πολύ ωραία! Δύο στα δύο μέχρι στιγμής έχω. Καλό είναι που το δεχτήκατε και καλό είναι που μας ακούτε και λίγο, γιατί σας έχουμε πυροβολήσει, όχι εσάς προσωπικά - και αναφέρομαι μεταφορικώς και όχι κυριολεκτικώς…
Μηδένα προ του τέλους… Συνεχίστε, κύριε συνάδελφε.
…με ιδέες, προτάσεις και χίλια δύο άλλα και ποτέ δεν τα λαμβάνετε υπ' όψιν. Χαίρομαι τώρα που τα λαμβάνετε.
Δύο στα δύο.
Δύο στα δύο μέχρι στιγμής. Τώρα, να ζητήσω και ένα τρίτο; Πείτε μου πέντε αριθμούς στο «Τζόκερ». Τον έκτο θα τον βάλω εγώ. [[Γέλωτες στην Αίθουσα]] Λοιπόν, συνεχίζω. Έλεγα ότι είναι ένα νομοσχέδιο που έχει φέρει σωστές διατάξεις, τις ευρωπαϊκές, με καθυστέρηση βέβαια, καθυστέρηση δεκαετιών, θα σας έλεγα εγώ, που έχει όμως αντιφάσεις σε ορισμένα σημεία του. Ελπίζω να μην έρθουν τροπολογίες της τελευταίας στιγμής. Εμείς θεωρούμε - και κλείνω με αυτό - ότι η απλοποίηση του νομοθετικού πλαισίου, η ενιαία εφαρμογή από όλους όσοι αναθέτουν δημόσιες συμβάσεις έχει περιθώρια βελτίωσης, για να είναι πιο ικανοποιητική και να μη χάσουμε την ευκαιρία, δεδομένης και της καθυστερημένης εναρμόνισης. Εμείς λέμε: Προσέξτε μην μπουν εξαιρέσεις και παρεκκλίσεις της τελευταίας στιγμής, που θα έχουν ως αποτέλεσμα να δημιουργηθεί πάλι ένα σκηνικό με ένταση διαπλοκής και σκοτεινών σημείων. Δεν πρέπει να τελματωθεί η προσπάθεια στην πολυνομία, ούτε να αδρανοποιηθεί ο νόμος. Επιμένω ότι απαιτείται περαιτέρω ενοποίηση των κανόνων. Για μας ζητούμενα θα παραμένουν πάντα - και θα πολεμάμε γι' αυτά - η διαφάνεια, η ευελιξία, η απλότητα, η ανταγωνιστικότητα τόσο στην εφαρμογή, βεβαίως, του νόμου και των διατάξεων που προβλέπει, αλλά κυρίως και για την εξάλειψη της γάγγραινας, που είναι πάρα πολύ συνηθισμένη στα θέματα συμβάσεων και προμηθειών, που δεν είναι άλλη από την εσωτερική πληροφόρηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς θεωρούμε ότι ο ευρωπαϊκός βηματισμός της χώρας γίνεται με αργό ρυθμό. Χρειάζεται να γίνει με πιο γρήγορα βήματα, πιο εντατικά, πιο συνειδητοποιημένα και όπου μπορούμε οι πολιτικές δυνάμεις να συναινούμε - καλή ώρα, όπως εδώ - για να αντιμετωπίσουμε τις μαύρες τρύπες και της πολιτικής και της κοινωνίας και ειδικότερα βέβαια της οικονομίας. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Λοιπόν, κύριοι Υπουργοί, επειδή αντιλήφθηκα ότι θα κάνετε νομοτεχνικές βελτιώσεις και επειδή, επίσης, πληροφορήθηκα ότι τις έχετε ακόμα εσείς εκεί και δεν τις έχετε στείλει στον κ. Καλογήρου, παρακαλώ πολύ, τελειώνοντας και ο κ. Σαρίδης, δηλαδή μετά από μισή ώρα, να τις στείλετε ώστε να μην κατατεθούν τελευταία στιγμή οι νομοτεχνικές.
Κύριε Πρόεδρε, κάποιες νομοτεχνικές τις ζητάνε οι συνάδελφοι Βουλευτές και πρέπει να γίνει η κατάλληλη νομοτεχνική επεξεργασία.
Ωραία. Εντάξει, δεν σας εγκαλέσαμε, απλά να μην έρθουν λίγο πριν την ψηφοφορία. Αυτό είπα. Προχωράμε με τον κ. Γεώργιο Λαζαρίδη, ειδικό αγορητή από τους Ανεξάρτητους Έλληνες.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν προχωρήσω και εγώ στην τοποθέτησή μου, θα ήθελα να επισημάνω, κατ' αρχάς, ότι το παρόν νομοσχέδιο τυγχάνει πολύ μεγάλης συναίνεσης, της απόλυτης συναίνεσης, θα έλεγα, σε γενικές γραμμές σχεδόν από όλα τα κόμματα, από όλες τις πτέρυγες της Βουλής. Θα ήθελα να επισημάνω και εγώ μερικά στοιχεία. Το παρόν νομοσχέδιο εξασφαλίζει, κατ' αρχάς, διαφάνεια. Η διαφάνεια είναι ένα στοιχείο, το οποίο όλα αυτά τα χρόνια έλειπε από ό,τι έχει να κάνει με τις συμβάσεις είτε έργων είτε παραχώρησης είτε προμηθειών. Πραγματικά, κινούνταν μέσα σε ένα πλαίσιο ομιχλώδες - μιλάμε για το παρελθόν - το οποίο έδινε την δυνατότητα για διαφθορά, διαπλοκή, συμφωνίες κάτω από το τραπέζι, γενικά όλα αυτά τα οποία επισημαίνουμε όλοι και όλα αυτά τα οποία είναι η αιτία κυρίως, η οποία μας έφερε σε αυτήν την κατάσταση. Επομένως, γι' αυτό όλες οι παρατάξεις συμφωνούμε ότι είναι θετικό το νομοσχέδιο και εξασφαλίζει ακριβώς τη διαφάνεια. Εκείνο το οποίο θα ήθελα να επισημάνω εγώ, όπως το είχα επισημάνει και στην επιτροπή, είναι το ότι οι εκπρόσωποι των θεσμών όλοι και αυτοί στάθηκαν θετικά απέναντι στο νομοσχέδιο. Θέλω να σταθώ ως μηχανικός στο ότι μπαίνει ένα τέλος επιτέλους στις υπερβολικές αυτές εκπτώσεις. Δηλαδή, όλοι οι μηχανικοί με απορία καθόμασταν μπροστά σε αυτό το φαινόμενο και δεν μπορούσαμε πολλές φορές να το εξηγήσουμε και λέγαμε: Ή κάτι στραβό συμβαίνει ως προς αυτόν που έβαλε τους κανόνες, τους όρους να γίνει ο διαγωνισμός, που κοστολόγησε, εν πάση περιπτώσει, το έργο ή την μελέτη ή κάτι άλλο συμβαίνει. Βλέπαμε εκπτώσεις στις μελέτες 80% και πάνω και στα έργα 50%, 60%. Δηλαδή, φαινόμενα τα οποία δεν μπορούσαν να δικαιολογηθούν με τίποτα. Θέλω, λοιπόν, να σταθώ εδώ και να πω ότι επιτέλους θα εξασφαλιστεί το γεγονός ότι θα είναι και η κοστολόγηση σωστή, γιατί βλέπουμε ότι προτείνει και το Τεχνικό Επιμελητήριο να χρησιμοποιηθεί ένας αλγόριθμος και να αφήσουμε τον μαθηματικό τύπο, ο οποίος μαθηματικός τύπος απεδείχθη ότι μάλλον δεν λειτουργεί σωστά. Θέλω εδώ να σταθώ και στο εξής: Επιτέλους, με αυτό το νομοσχέδιο θα έχουμε την δυνατότητα να δούμε έργα και σε ταχύτερο χρόνο και με καλύτερη ποιότητα, αλλά και με χαμηλότερο κόστος. Επίσης, να συμπληρώσω και κάτι άλλο εδώ. Χρειάζεται προσοχή και στο κόστος χρήσης, όχι μόνο στο κόστος κατασκευής, για να μην έχουμε τα φαινόμενα αυτά, τα οποία έχουμε με τα διόδια, όπου βλέπουμε για παράδειγμα μια διαδρομή πήγαινε - έλα Θεσσαλονίκη - Αθήνα να στοιχίζει για ένα ΙΧ αυτοκίνητο μόνο για τα διόδια, για το τέλος διέλευσης δηλαδή, 65 ευρώ. Αν υπολογίσουμε 25 ευρώ ένα μικτό μεροκάματο, μιλάμε για δυόμισι μεροκάματα, δηλαδή δυόμισι μεροκάματα θέλει ένας πολίτης για να πάει και να έρθει Θεσσαλονίκη - Αθήνα με το ΙΧ αυτοκίνητό του. Αν πάμε δε στα μεγάλα αυτοκίνητα, στα φορτηγά τα οποία διακινούν εμπορεύματα, προϊόντα, κ.λπ., εκεί μιλάμε για περίπου 350 ευρώ. Αντιλαμβάνεστε ότι τα μεγέθη είναι πολύ μεγάλα, τα οποία επιβαρύνουν και τα προϊόντα και τα εμπορεύματα κ.λπ.. Κάθε άλλο επομένως, παρά αναπτυξιακό είναι ένα τέτοιο ύψος τελών διέλευσης. Αυτό το ύψος των διοδίων δημιουργεί και το φαινόμενο να χρησιμοποιούν τους παράπλευρους δρόμους. Δηλαδή, έγινε ένας δρόμος μεγάλος, σύγχρονος, γρήγορος, ο οποίος πραγματικά είναι ασφαλής και τελικά, δεν χρησιμοποιείται. Η συντριπτική πλειοψηφία χρησιμοποιεί τους παράπλευρους δρόμους, με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται το περιβάλλον, να φορτώνεται πολύ το επαρχιακό οδικό δίκτυο και να βλέπουμε να περνάνε μέσα από χωριά μεγάλες νταλίκες, να φθείρονται αυτοί οι επαρχιακοί δρόμοι και - αφήνω για το τέλος το πιο σημαντικό - να υπάρχει πολύ μεγάλος κίνδυνος για ατυχήματα, γιατί αυτοί οι δρόμοι οι επαρχιακοί δεν ήταν για τέτοια κίνηση. Εδώ τώρα θέλω να προσθέσω και κάτι άλλο. Δυστυχώς, αυτό το φαινόμενο παρατηρείται και με τα ξένα αυτοκίνητα, δηλαδή με τις νταλίκες που έρχονται από άλλες χώρες με ξένες πινακίδες, οι οποίες χρησιμοποιούν το εθνικό οδικό δίκτυο και δεν καταβάλουν τίποτα, δεν αφήνουν τίποτα για την χρήση του οδικού δικτύου. Εδώ θα ήθελα να προτείνω - και είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να το δούμε, γιατί είναι σημαντικό - μαζί με τον τρόπο που λέμε να βρούμε για να μειώσουμε τα διόδια, να κοιτάξουμε και ένα άλλο μέτρο, το οποίο χρησιμοποιούν πολλές χώρες στην Ευρώπη, όπως η Αυστρία για παράδειγμα, η Ελβετία, τη λεγόμενη βινιέτα. Δηλαδή, μπαίνοντας τα αυτοκίνητα με ξένες πινακίδες να πληρώνουν αυτό το λεγόμενο δικαίωμα διέλευσης, δικαίωμα χρήσης, καλύτερα, του οδικού δικτύου και εάν επιλέξουν το επαρχιακό δίκτυο έχουν πληρώσει τη βινιέτα, δεν έχουν κανένα πρόβλημα και σε έναν ενδεχόμενο έλεγχο της τροχαίας δεν θα τους επιβάλει πρόστιμο για την έλλειψη της βινιέτας η τροχαία. Εάν επιλέξουν το σύγχρονο οδικό δίκτυο θα καταβάλουν και τα τέλη που καταβάλει ο κάθε Έλληνας πολίτης. Ο Έλληνας πολίτης πληρώνει και τέλη κυκλοφορίας, πληρώνει και τα διόδια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι νέες οδηγίες του 2014 για τις δημόσιες συμβάσεις αποτελούν τον πλέον πρόσφατο σταθμό σε σειρά νομοθετημάτων, που καταδεικνύουν τη διαρκή προσπάθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών - μελών της για ορθολογική χρήση των δημόσιων πόρων και διαρκή ενίσχυση του γνήσιου ανταγωνισμού, μία εκ των βασικών αρχών του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Οι δημόσιες συμβάσεις απορροφούν διαχρονικά ένα σημαντικό ποσοστό του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος μιας χώρας και ως εκ τούτου, καθίσταται επιτακτική η δημοσιονομική, αλλά και πολιτική ανάγκη κανονιστικής ρύθμισης των δημοσίων συμβάσεων. Το κοινοτικό κανονιστικό πλαίσιο, που διέπει τις δημόσιες συμβάσεις, όπως αυτό διαμορφώνεται μετά την έκδοση των οδηγιών του 2014, καθιστά τις σχετικές διαδικασίες απλούστερες και αποτελεσματικότερες, τόσο για τις αναθέτουσες δημόσιες αρχές, όσο και για τις επιχειρήσεις με σκοπό οι αγορές του δημοσίου να διεξάγονται με την καλύτερη σχέση ποιότητας - τιμής, σύμφωνα με τις αρχές της διαφάνειας και του υγιούς ανταγωνισμού. Παρέχεται μεγαλύτερη ευχέρεια διαπραγμάτευσης των όρων της σύμβασης στις αναθέτουσες αρχές και απλουστεύονται οι κανόνες για τις αρχές, αλλά και για τις επιχειρήσεις. Βλέπουμε ξεκάθαρα, δηλαδή, αλλαγή πλεύσης και διαφοροποίηση του νέου θεσμικού πλαισίου των δημοσίων συμβάσεων, σε σχέση με το προηγούμενο, που είναι η μετατροπή του βασικού κριτηρίου ανάθεσης από την πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά σε καλύτερη αναλογία τιμής - ποιότητας, όπως ορίζει η οδηγία 24/2014/ΕΕ. Πλέον, τα κριτήρια ανάθεσης δεν παρέχουν στην αναθέτουσα αρχή απεριόριστη ελευθερία επιλογής και δεν στηρίζονται αποκλειστικώς σε οικονομικά κριτήρια, αλλά πρέπει να τίθενται με τέτοιο τρόπο, ώστε να διασφαλίζουν τη δυνατότητα γνήσιου ανταγωνισμού, καθώς και να συνοδεύονται από ρυθμίσεις, που να επιτρέπουν την ουσιαστική εξακρίβωση των πληροφοριών, που παρέχουν οι προσφέροντες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση προχωράει στον εκσυγχρονισμό του πλαισίου για όλες τις δημόσιες συμβάσεις, με σκοπό τη διευκόλυνση της πρόσβασης των μικρομεσαίων, τη διασφάλιση της ακεραιότητας των διαδικασιών, τη μείωση της γραφειοκρατίας και την πλήρη ηλεκτρονικοποίηση του συστήματος μέχρι την άνοιξη του 2017. Προχωράει στον εκσυγχρονισμό, αλλά κυρίως στην καθιέρωση ενός ενιαίου θεσμικού πλαισίου για τις διαδικασίες ανάθεσης, σύναψης και εκτέλεσης των δημοσίων συμβάσεων έργων, προμηθειών για φορείς του δημοσίου και για τους ΟΤΑ. Να αναφερθεί εδώ ότι το θεσμικό πλαίσιο των δημοσίων συμβάσεων το 2012 είχε καταλήξει στο να υπάρχουν τετρακόσια διαφορετικά νομοθετήματα στην ελληνική έννομη τάξη, που αφορούσαν τις δημόσιες συμβάσεις. Πρώτη και σημαντικότερη στόχευση, λοιπόν, αυτού του νομοσχεδίου θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι ο περιορισμός των επιπτώσεων της πολυνομίας. Ειδικά εμείς οι μηχανικοί, που λόγω επαγγέλματος είχαμε πολύ συχνή επαφή με τις δημόσιες υπηρεσίες γευτήκαμε πολύ συχνά αυτό το φαινόμενο της πολυνομίας, όπου βλέπαμε το ίδιο θέμα ο ένας δημόσιος υπάλληλος να το αντιμετωπίζει με έναν τρόπο και μετά από μερικές ημέρες ακριβώς για το ίδιο θέμα, για την ίδια υπόθεση ένας άλλος δημόσιος υπάλληλος να εφαρμόζει διαφορετικό τρόπο. Να μην πούμε ότι κι ένας τρίτος είχε τη δυνατότητα για να βρει έναν τρίτο δικό του τρόπο. Πολλές φορές επέλεγαν και τη λύση τού να μπλοκάρουν εντελώς την επίλυση ενός θέματος. Γι' αυτό, λοιπόν, το χτύπημα στην πολυνομία είναι αποφασιστικής σημασίας. Κι εδώ θα ήθελα να προσθέσω πως είναι η κύρια γενεσιουργός αιτία της διαφθοράς και του χρηματισμού πολλές φορές στο δημόσιο, ένα φαινόμενο που όλοι οι Έλληνες πολίτες το έζησαν όλα αυτά τα χρόνια στις δημόσιες υπηρεσίες. Άλλο σημείο είναι ότι με αυτά τα μέτρα, με αυτές τις διατάξεις σκοπεύουμε στη μείωση του κόστους της μελέτης, όσον αφορά τα δημόσια έργα, στη μείωση του κόστους της μελέτης της κατασκευής, στη βελτίωση των χρόνων, αλλά και στη βελτίωση της ποιότητας των δημοσίων έργων, καθ'ότι μειώνεται ο διοικητικός φόρτος, που απορρέει από την ανάγκη προσκόμισης σημαντικού αριθμού πιστοποιητικών - πολύ σημαντικό και αυτό το σημείο - ή άλλων εγγράφων, που σχετίζονται με τα κριτήρια αποκλεισμού και τα κριτήρια επιλογής και καθίσταται υποχρεωτική η χρήση του e - CERTIS ηλεκτρονικού συστήματος, σκοπός του οποίου είναι η διευκόλυνση της ανταλλαγής πιστοποιητικών και άλλων αποδεικτικών εγγράφων με τα άρθρα 79, 81. Για πρώτη φορά, με το άρθρο 18 του υπό συζήτηση νομοσχεδίου ενσωματώνονται στο κανονιστικό μας πλαίσιο περιβαλλοντικές, κοινωνικές και εργατικές απαιτήσεις της διαδικασίας ανάθεσης δημοσίων συμβάσεων, δηλαδή των κοινωνικών και περιβαλλοντικών κριτηρίων, που καθιστούν σαφή την ανάγκη οποιασδήποτε εταιρείας που συναλλάσσεται με το δημόσιο να τηρεί πλήρως κατά την εκτέλεση την περιβαλλοντική, ασφαλιστική και εργατική νομοθεσία. Πλέον η εταιρεία που εμπλέκεται στις δημόσιες συμβάσεις και παραβιάζει την περιβαλλοντική, ασφαλιστική και εργατική νομοθεσία εξαιρείται ή αποκλείεται, ακόμα κι αν είναι στη διαδικασία της εκτέλεσης μιας σύμβασης και τίθεται θέμα αλλαγής της εταιρείας. Πιο συγκεκριμένα, τα βασικά χαρακτηριστικά του νέου νομικού πλαισίου, όπως αυτά απορρέουν από τις υπό συζήτηση κοινοτικές οδηγίες, αποσκοπούν στους εξής τομείς: Διατάξεις για την εκτέλεση των συμβάσεων παραχώρησης, άρθρο 165 των οδηγιών 24 και 25, όπου θεσπίζονται ορισμένες διατάξεις που μετουσιώνουν τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφορικά με την υπεργολαβία, τις προϋποθέσεις λύσης της σύμβασης παραχώρησης προς τον σκοπό της αποκατάστασης στρεβλώσεων του ανταγωνισμού, καθώς και των προϋποθέσεων επιτρεπόμενης τροποποίησης αυτής δίχως τη διενέργεια νέας διαδικασίας ανάθεσης. Στην ενισχυμένη δημοσιότητα και πληροφόρηση, άρθρο 260 των οδηγιών 24 και 25, το σχέδιο νόμου ορίζει το Κεντρικό Ηλεκτρονικό Μητρώο Δημοσίων Συμβάσεων ΚΗΜΔΗΣ ως το μοναδικό υποχρεωτικό σημείο της δημοσίευσης όλων των σταδίων των συμβάσεων. Σε εθνικό επίπεδο, βέβαια, η δημοσίευση των προκηρύξεων σε άλλα έντυπα ή ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας σε εθελοντική βάση παραμένει δυνατή. Η χρήση του ΚΗΜΔΗΣ ως εργαλείου δημοσίευσης των συμβάσεων, αφενός μεν θα διευκολύνει την πληροφόρηση των ενδιαφερομένων για επιχειρηματικές ευκαιρίες, αφετέρου δε, θα συμβάλει στην καθιέρωση μιας ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων για τις συμβάσεις και θα χρησιμεύσει ως το βασικό μέσο για την εξαγωγή αξιόπιστων στατιστικών στοιχείων. Επιπρόσθετα, στην κατεύθυνση ενίσχυσης της διαφάνειας, παρέχεται δωρεάν, απεριόριστη και πλήρης άμεση πρόσβαση με ηλεκτρονικά μέσα στα τεύχη διαγωνισμού, σύμφωνα με τις διεθνώς καθιερωμένες βέλτιστες πρακτικές. Στην καταπολέμηση της διαφθοράς, άρθρο 340 των οδηγιών 24 και 25, το σχέδιο νόμου εισάγει εκτενείς ρυθμίσεις και εγγυήσεις διαφάνειας για την καταπολέμηση φαινομένων απάτης, σύγκρουσης συμφερόντων, ευνοιοκρατίας και διαφθοράς, που είναι δυνατόν να αναφύονται στις διαδικασίες ανάθεσης συμβάσεων, αποθαρρύνοντας έτσι την εκδήλωση παραβατικών ή αντισυμβατικών συμπεριφορών, ούτως ώστε να θωρακίζεται το δημόσιο συμφέρον και να επιτυγχάνεται η επιλογή αξιόπιστων αναδόχων.
Να κλείνουμε σιγά σιγά, κύριε Λαζαρίδη.
Τώρα τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Μισό λεπτό την ανοχή σας. Βλέπετε ότι επισπεύδω. Ευέλικτες διαδικασίες ανάθεσης, άρθρο 341 των οδηγιών 24 και 25. Αναγνωρίζοντας τις ιδιαιτερότητες των συμβάσεων, σε σχέση με τις κλασσικές δημόσιες συμβάσεις, όσον αφορά τόσο την ανάθεση, όσο και την εκτέλεση και κυρίως τη χρηματοδότησή τους, το σχέδιο νόμου δεν προδιαγράφει μια συγκεκριμένη διαδικασία ανάθεσης, αλλά αφήνει την ευχέρεια, η εξειδίκευση των όρων και διαδικασιών επιλογής του παραχωρησιούχου και εκτέλεσης της σύμβασης να καθορίζονται στα τεύχη του διαγωνισμού και τα συμβατικά τεύχη, εκτιμώντας κάθε φορά τις ιδιαίτερες ανάγκες της σύμβασης. Προσπερνάω κάποια για να επισπεύσω, κύριε Πρόεδρε. Και κλείνω τώρα.
Φτάσατε τα δεκαοχτώ λεπτά.
Σε μισό λεπτάκι κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι δημόσιες συμβάσεις ανέκαθεν αποτελούσαν κρίσιμο πεδίο, τόσο της πολιτικής, όσο και της δημοσιονομικής ζωής μιας χώρας. Επιπρόσθετα, η πρόσφατη δημοσιονομική κρίση, η οποία ταλανίζει την παγκόσμια, αλλά και την ευρωπαϊκή οικονομία, ανέδειξε, όχι μόνο δυσεπίλυτα οικονομικά προβλήματα, αλλά και προβλήματα δημόσιας διοίκησης, θεσμών και διαχείρισης πόρων. Στο πλαίσιο αυτό καταδεικνύεται το μέγεθος, στο οποίο δύνανται οι δημόσιες συμβάσεις να καθορίσουν, όχι μόνο τη λειτουργία, αλλά και την ηθική της δημόσιας διοίκησης μιας χώρας. Οι πόροι του δημοσίου τομέα απεδείχθη ότι δεν είναι - και ουδέποτε ήταν, άλλωστε - απεριόριστοι και ως εκ τούτου, πρέπει να διατίθενται με σύνεση. Ωστόσο, οι δημόσιες συμβάσεις ποτέ δεν έπαψαν να αποτελούν πεδίο διαφθοράς, απάτης και διασπάθισης δημόσιου χρήματος. Με το παρόν σχέδιο νόμου αποβλέπουμε στην εγκαθίδρυση ενός σταθερού νομοθετικού πλαισίου στον τομέα της ανάθεσης και εκτέλεσης έργων και μελετών, που θα διασφαλίζει τη διαφάνεια, τις ανοιχτές διαδικασίες, την ανάπτυξη πραγματικού και υγιούς ανταγωνισμού. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες στηρίζουμε το παρόν νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ.
Φθάσαμε στον τελευταίο ειδικό αγορητή από την Ένωση Κεντρώων. Ο κ. Ιωάννης Σαρίδης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την πρώτη φορά που το άκουσαν οι Έλληνες, το άκουσαν ως παραίνεση, «Καλό θα ήταν να προχωρήσουμε σε μεταρρυθμίσεις». Σύντομα αυτό άλλαξε και επικράτησε η πολιτική διαπίστωση πως η χώρα έχει ανάγκη από μεταρρυθμίσεις. Τις τελευταίες δεκαετίες, όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις αυτοχαρακτηρίζονταν «μεταρρυθμιστικές» και απευθύνονταν στους πολίτες, ισχυριζόμενες πως προχωράμε αργά, αλλά σταθερά, σε πολύ δύσκολες μεταρρυθμίσεις. Τα χρόνια πέρασαν και φθάσαμε στο σημείο όπου, ξένα πλέον χείλη, σε ξένες γλώσσες, εξηγούν με αυστηρό τόνο στους Έλληνες πως η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις. Είναι ανάγκη επιβεβλημένη φυσικά, και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά στην Ελλάδα πολύ περισσότερο. Όλες οι δημοκρατικές δυνάμεις, όλες οι πολιτικές παρατάξεις, ενώ επιχειρηματολογούσαν επί δεκαετίες, από την πρώτη ημέρα της Μεταπολίτευσης και μετά, υπέρ της ανάγκης των μεταρρυθμίσεων, εν τούτοις δεν προχώρησαν στις πράγματι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις ή προχώρησαν πάρα πολύ αργά, με αποτέλεσμα αυτές σήμερα να μας επιβάλλονται πλέον υπό ένα καθεστώς ιδιότυπου εθνικού εκβιασμού. Η Ένωση Κεντρώων επέμενε - και συνεχίζει να επιμένει - στην ανάγκη για μεταρρυθμίσεις. Όμως, η πρώτη αλλαγή θα πρέπει να είναι η αποκατάσταση της σχέσης των λέξεων με τα νοήματά τους. Άλλα λέμε, άλλα ακούν οι πολίτες. Και φταίνε τα κόμματα γι' αυτό. Είναι ευθύνη του συνόλου των πολιτικών κομμάτων, που εκτείνεται μάλιστα πολλά χρόνια πίσω. Η κακομεταχείριση της λέξης «μεταρρύθμιση» οδήγησε σε στρεβλώσεις στην πολιτική ζωή. Όποιον Έλληνα και να ρωτήσετε τι σημαίνει η λέξη «μεταρρύθμιση» θα σας απαντήσει λίγο εκνευρισμένα και με λέξεις ίσως ακατάλληλες, αλλά αν κάνετε υπομονή και ακούσετε, θα καταλήξετε στο ασφαλές συμπέρασμα πως για τους Έλληνες πολίτες σήμερα η λέξη «μεταρρυθμίσεις» είναι «κόκκινο πανί» και μεταφράζεται περίπου στο «ανελέητες και παράλογες πολιτικές πράξεις, που οδηγούν σχεδόν πάντα σε τυφλές, άδικες και απρογραμμάτιστες περικοπές κάθε είδους στο εισόδημα της ελληνικής οικογένειας». Αυτό σημαίνει «μεταρρυθμίσεις» για τον Έλληνα φορολογούμενο. Κάθε φορά, λοιπόν, που μιλάμε για μεταρρυθμίσεις, οι Έλληνες πολίτες νιώθουν πως απειλούνται. Λαμβάνοντας υπ' όψιν αυτήν την αλήθεια, αντιλαμβάνομαι ως ενεργός πολίτης επιτακτική την ανάγκη να αντισταθώ στη διάλυση του κοινωνικού ιστού, που επιφέρει η διάρρηξη της σχέσης έργων και λόγων στην πολιτική. Όποιος υπηρετεί συνειδητά τη δημοκρατία οφείλει να ενώσει τη φωνή του με όσους ψύχραιμα προσπαθούν να επαναφέρουν τη λογική και την αντικειμενικότητα ως βάσεις του δημόσιου διαλόγου, αποκλείοντας το λαϊκισμό. Η δύναμη των δημοκρατικών θεσμών δοκιμάζεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Σήμερα θα είναι δύσκολο να πείσουμε τους Έλληνες πως αυτά που συζητάμε αξίζει να τα ακούσει κάποιος και να τα λάβει προσεκτικά κάποιος υπ' όψιν του. Αυτό συμβαίνει γιατί σήμερα μιλάμε για μεταρρυθμίσεις στη σύναψη και εκτέλεση δημοσίων συμβάσεων, δημοσίων έργων, παραχωρήσεων προμηθειών κ.λπ.. Όταν στην Ελλάδα μιλάμε γι' αυτά τα θέματα, τότε το θέμα συζήτησης είναι συνήθως η διαπλοκή και η διαφθορά. Είναι σχεδόν αδύνατο να μιλήσουμε για δημόσια έργα, για δημόσιες συμβάσεις, για δημόσιες προμήθειες, για δημόσιες παραχωρήσεις, χωρίς να αντιμετωπίσουμε τη δικαιολογημένη δυσπιστία των συμπολιτών μας. Καθώς, μάλιστα, αυτή η δυσπιστία μοιάζει ανίκητη, πολλοί επιλέγουν να καταφύγουν στο λαϊκισμό, καθώς βλέπουν πως τα επιχειρήματα δεν ακούγονται πια. Μ' αυτόν τον τρόπο διαιωνίζεται αυτή η κατάσταση που πληγώνει τη δημοκρατία μας. Οφείλουμε να επαναφέρουμε στον πολιτικό λόγο τα επιχειρήματα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ]] Σήμερα, λοιπόν, μετά από πολλές περιπέτειες και με καθυστέρηση που τροφοδοτεί σχόλια, έφθασαν στην Ολομέλεια οι δύο ευρωπαϊκές οδηγίες και η Τρίτη, η παραπλήσια θα έλθει αύριο. Πρόκειται για τρεις πολύ σημαντικές οδηγίες, οι οποίες αποτελούν ένα πλαίσιο που αφήνει μεν μεγάλα περιθώρια στα εθνικά κοινοβούλια, ρυθμίζει δε με αποτελεσματικό τρόπο τα ζητήματα σχετικά με τα δημόσια έργα, τις δημόσιες συμβάσεις και τις δημόσιες αναθέσεις. Αυτό το αναγνωρίζουμε όλοι. Πρόκειται για μία λύση, που έρχεται από την Ευρώπη, βοηθώντας τα εθνικά κοινοβούλια να εξασφαλίσουν τη διαφάνεια και την αποτελεσματικότητα στις δημόσιες επενδύσεις τους. Γι' αυτό και η ενσωμάτωση των εν λόγω οδηγιών γίνεται με τη σύμφωνη γνώμη σχεδόν όλων των δημοκρατικών δυνάμεων του Κοινοβουλίου. Σήμερα, χωρίς να μας στερούν την εθνική μας κυριαρχία, έστω και με αδικαιολόγητη καθυστέρηση, αποδεικνύεται πως οι δημοκρατικοί ευρωπαϊκοί θεσμοί μπορούν να προσφέρουν πραγματικές, αληθινές λύσεις. Ό,τι δεν μπορέσαμε να κάνουμε μόνοι μας, μας βοηθούν να το πετύχουμε ως κράτος - μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας, χωρίς ουσιαστικά να μας το επιβάλλουν. Ποιος διαφωνεί πως πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί όλες οι διαδικασίες, που μπορεί να καθυστερήσουν ένα δημόσιο έργο, πριν αυτό δημοπρατηθεί; Ποιος θα διαφωνούσε στο παρελθόν; Κι όμως, φτάσαμε στο 2016, για να αποφασίσουμε πως πρέπει να φροντίσουμε να μη δίνουμε στις εργοληπτικές εταιρείες δικαιολογία στο να καθυστερούν. Αυτό, βέβαια, αφού έχουν χαθεί χρήμα και χρόνος που δεν περίσσευαν. Ποιος μπορεί να επιχειρηματολογήσει υπέρ τού να μην υπάρχει χρονικό όριο στην εκτέλεση και παράδοση ενός δημοσίου έργου, όπως αναφέρεται στο άρθρο 17; Τι περιμέναμε, δηλαδή, όταν υπογράφαμε ως δημόσιο συμβάσεις δημοσίων έργων σχεδόν αορίστου χρόνου; Εκεί φθάναμε κάποιες φορές, με διάφορα τρυκ που ο ίδιος ο νόμος επέτρεπε. Ήταν δυνατόν να παραδοθούν αυτά τα έργα εγκαίρως; Τα τελευταία χρόνια έχουν αλλάξει πολλά. Αυτό, βέβαια, είναι σε έναν καλό δρόμο, αλλά τα τελευταία χρόνια είναι και τα χρόνια των μνημονίων. Αυτά που δεν κατάφερε η Ελλάδα να κάνει από μόνη της, έπρεπε να έλθουν τα μνημόνια να της τα επιβάλουν για να την οδηγήσουν σε κάποιες περιπτώσεις σε έναν καλύτερο δρόμο. Με αφορμή την εναρμόνισή μας με το ευρωπαϊκό δίκαιο προχωρούμε ένα βήμα στην καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και της αδιαφάνειας. Και μόνο η κωδικοποίηση των ορισμών και το συμμάζεμα των άνω των τριακοσίων νομοθετημάτων, που συγκροτούσαν το πλαίσιο της πολυνομίας γύρω από τις δημόσιες συμβάσεις, αποτελούν ένα ισχυρό χτύπημα και μια ξεκάθαρη απάντηση της δημοκρατίας στις συνθήκες, που εκτρέφουν την αδιαφάνεια και ως εκ τούτου, τη διαπλοκή και τη διαφθορά. Αυτές οι απλές κινήσεις θα μπορούσαν να έχουν γίνει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Η ευθύνη του μελετητή δεν τελειώνει πια τη στιγμή που παραδίδει τη μελέτη του, αλλά παραμένει τεχνικός σύμβουλος επίβλεψης του έργου, έχει την ευθύνη της μελέτης του μέχρι την ολοκλήρωση του έργου του και υποχρεωτικά διορθώνει τα λάθη του, εάν αυτά υπάρξουν και εμφανιστούν κατά την εκτέλεση του έργου. Αν αυτό το τόσο πολύ απλό το είχαμε αποφασίσει νωρίτερα μόνοι μας, δεν θα αποτελούσε ανέκδοτο και η υποθαλάσσια της Θεσσαλονίκης, μαζί με το μετρό και το λιμάνι. Η Θεσσαλονίκη έχει υποφέρει από τις λέξεις «δημόσιες συμβάσεις έργων», «μελετών», «κατασκευών» κ.λπ.. Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στην προσπάθεια - που όλα δείχνουν πως θα είναι αποτελεσματική και το ευχόμαστε κι εμείς αυτό - αξιοποίησης των νέων τεχνολογιών, του διαδικτύου, αλλά και της πολύτιμης τεχνογνωσίας των στελεχών και των Υπηρεσιών του ελληνικού δημοσίου. Το Κεντρικό Ηλεκτρονικό Μητρώο Δημοσίων Συμβάσεων, το Εθνικό Σύστημα Ηλεκτρονικών Δημοσίων Συμβάσεων αποτελούν ισχυρά θεμέλια διαφάνειας. Η αποτελεσματική λειτουργία τους θα αποτελέσει πραγματική τομή και θα ενισχύσει την προσπάθεια περιορισμού των φαινομένων κατασπατάλησης των δημοσίων πόρων. Πολύ θετική είναι και η υιοθέτηση της ηλεκτρονικής κλήρωσης, ως τρόπος ανάδειξης των μελών των σχετικών Επιτροπών Ευθύνης, ενώ ταυτόχρονα αποκλείεται η συμμετοχή σ' αυτές εκπροσώπων του εμπλεκόμενου φορέα. Ταυτόχρονα, καταργείται η βαθμολόγηση και υιοθετείται το σύστημα «PASS/FAIL», το οποίο βάζει τέλος σε θύλακες διαφθοράς. Απαιτείται πια η τεχνική επάρκεια του αναθέτοντα φορέα. Η θεσμοθέτηση και η δημιουργία του Φακέλου Συντήρησης και Λειτουργίας Έργου αποτελεί πράγματι ένα πολύ σημαντικό βήμα, που όσο αυτονόητο και αν φαίνεται, δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα. Η κατάτμηση έργων και μελετών με ξεκάθαρους κανόνες, όπως προκύπτουν και μετά τις διορθώσεις και τις νομοτεχνικές βελτιώσεις, στις οποίες προχώρησε η Κυβέρνηση, η δημιουργία και η τήρηση σχετικού μητρώου και η διαδικασία της ηλεκτρονικής κλήρωσης, όλα συνηγορούν στο θετικό πρόσημο του εν λόγω νομοσχεδίου. Θεωρούμε πολύ σωστό πως θα προχωράμε σε διαβούλευση όλων των τευχών δημοπράτησης και πιστεύουμε πως η εισαγωγή στις ελληνικές πρακτικές του Ευρωπαϊκού Ενιαίου Εγγράφου Σύμβασης είναι βήματα που ταιριάζουν στον επιστημονικό πολιτισμό της χώρας μας. Θα αναγκαστούμε, για πολύ συγκεκριμένους λόγους να κρατήσουμε τις επιφυλάξεις μας, επιφυλάξεις οι οποίες θα αιτιολογηθούν από τον Κοινοβουλευτικό μας Εκπρόσωπο αργότερα, σχετικά με τα άρθρα 50 και 128 του παρόντος. Επίσης, στο κεφάλαιο της έννομης προστασίας κατά τη σύναψη δημοσίων συμβάσεων, δεν συμφωνούμε με τον τρόπο που αντιλαμβάνεστε την αρχή Προδικαστικών Οφειλών. Θεωρούμε ότι είναι μια πολυτελής και δυσκίνητη αρχή, η οποία δεν ξέρουμε αν θα έχει τα αποτελέσματα τα οποία έχετε εσείς μέσα στο μυαλό σας, κύριε Υπουργέ. Και σε αυτό, ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος θα τοποθετηθεί. Κλείνοντας, θα ήθελα να πω δυο λόγια, απευθυνόμενος στον περίφημο τεχνικό κλάδο. Ο τεχνικός κλάδος χτυπήθηκε ανελέητα την τελευταία δεκαετία. Ο τεχνικός κλάδος έχει να ελπίζει σε κάτι, ουσιαστικά, από σήμερα. Είναι βοήθεια για τον τεχνικό κόσμο οι κανόνες οι οποίοι μπαίνουν. Και αυτό έγινε με την παρότρυνση και τη βοήθεια της Ευρώπης, αλλά και με τη σύμφωνη γνώμη σχεδόν ολόκληρου του πολιτικού κόσμου. Ο σημερινός νόμος είναι πολύ ισχυρός, τον στηρίζουμε όλοι. Αυτή είναι η δύναμη της δημοκρατίας, αυτή είναι η δύναμη των ενωμένων Ελλήνων. Σε αυτό αναφέρεται και η Ένωση Κεντρώων όταν μιλά για συνεργασία, με μόνο γνώμονα το κοινό καλό. Όπως μπορέσαμε σήμερα να προχωρήσουμε σχεδόν ομόφωνα σε μια συμφωνία για το τι είναι καλό για την Ελλάδα, έτσι θα πρέπει και οφείλουμε και έχουμε ευθύνη να κάνουμε και στο μέλλον. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Παρασκευόπουλος για δέκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας μου θα ανακοινώσω και μια νομοτεχνική βελτίωση, η οποία είναι ουσιαστική και αφορά τον χρόνο θητείας του προέδρου της αρχής, η οποία συνιστάται τώρα. Πάντως, το κείμενο των νομοτεχνικών βελτιώσεων είναι έτοιμο. Έχει περάσει και από τη Γενική Γραμματεία και μπορώ από τώρα να το παραδώσω, για την έγκαιρη διανομή του.
Το τέταρτο Βιβλίο του υπό συζήτηση νομοσχεδίου αναφέρεται στην έννομη προστασία, που συνοδεύει τη σύναψη μιας δημόσιας σύμβασης. Με το νομοσχέδιο επέρχονται σημαντικές αλλαγές στο σύστημα, το οποίο υπήρχε μέχρι σήμερα. Όπως είναι γνωστό, η χώρα μας διέθετε ένα νομοθέτημα, διέθετε ένα θεσμικό πλαίσιο, το οποίο διείπε τις δημόσιες συμβάσεις, ο ν.2522/97, ο οποίος προέβλεπε και μια προσωρινή προστασία των παραπονουμένων, των μετεχόντων στις διαδικασίες των συμβάσεων και παραπονουμένων, και μια οριστική ακυρωτική διαδικασία. Το χαρακτηριστικό της διαδικασίας η οποία προβλεπόταν ήταν ότι, ο ενδιαφερόμενος έπρεπε πρώτα να απευθυνθεί στην αναθέτουσα αρχή και να ασκήσει μια διοικητική προσφυγή, την λεγόμενη προδικαστική προσφυγή, και ακολούθως, εάν δεν θα τον ικανοποιούσε η απόφαση της αναθέτουσας αρχής, μπορούσε να κάνει αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον της Διοικητικής Δικαιοσύνης και βέβαια, να φτάσει μέχρι και την ακυρωτική διαδικασία. Αυτή η διαδικασία που προβλεπόταν πριν, είχε αναδείξει δύο σημαντικά προβλήματα. Το ένα πρόβλημα ήταν οι καθυστερήσεις. Αυτό οφειλόταν στο γεγονός ότι κατά την παλαιά διαδικασία, στην ουσία είχαμε, σε μια περίπτωση προσβολής της διαδικασίας της δημόσιας σύμβασης, τρία στάδια δικαιοδοσίας. Το ένα στάδιο ήταν ενώπιον της διοίκησης, η εκτίμηση των προδικαστικών προσφυγών από την ίδια την αναθέτουσα αρχή. Το δεύτερο ήταν τα μέτρα ασφαλείας ενώπιον των δικαστηρίων, τα οποία επειδή είχαν ως αντικείμενο και την πιθανολόγηση της βασιμότητας της αίτησης για μέτρα ασφάλειας, οδηγούσαν σε μια πραγματική διεξαγωγή δίκης και ουσιαστική. Και το τρίτο στάδιο ήταν η ακυρωτική διαδικασία. Εκτός από την καθυστέρηση, την οποία συνεπαγόταν η πρόβλεψη τριών σταδίων κρίσης σε αυτές τις περιπτώσεις, ένα δεύτερο πρόβλημα ήταν ότι σε κάποιες περιπτώσεις - στις περισσότερες περιπτώσεις - φαινόταν ότι κατά το στάδιο της εκτίμησης της διοικητικής προσφυγής στην ουσία είχαμε τον ελεγχόμενο να γίνεται και ελέγχων. Πραγματικά, ήταν πολύ σπάνιο το φαινόμενο. Και είναι δύσκολο και λογικά και ψυχολογικά να το συλλάβει κανείς ότι αυτός ο οποίος έχει συμβάλει στη δημιουργία μιας πράξης θα έρθει στη συνέχεια να ελέγξει τον εαυτό του. Αυτό όμως συνέβαινε, με βάση το καθεστώς, το οποίο ίσχυε προηγουμένως. Έτσι, λοιπόν, φτάσαμε σε μια προσπάθεια γενικής αναμόρφωσης του πλαισίου του ελέγχου των δημόσιων συμβάσεων, ώστε να αντιμετωπιστεί η επιβράδυνση και η σύμπτωση ελέγχοντος και ελεγχομένου. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί, κατά την εκτίμηση όσων εργάστηκαν για τη διαμόρφωση του νομοσχεδίου, μόνο εάν θα συγκροτούνταν μια νέα ανεξάρτητη αρχή, η οποία θα μπορούσε να εκτιμά τα παράπονα, τις αιτήσεις, τις προσφυγές κατά των κρίσεων, της διαδικασίας της αναθέτουσας αρχής ή της αρχής προστασίας των δημόσιων συμβάσεων. Επομένως, το νομοσχέδιο, το οποίο αυτή τη στιγμή τίθεται υπό την κρίση σας, καταργεί την προδικαστική προσφυγή ενώπιον της αναθέτουσας αρχής. Προβλέπονται καταθέσεις αιτήσεων ασφαλιστικών μέτρων, που ασκούνται ενώπιον των δικαστηρίων, κατά το πλείστον ενώπιον των διοικητικών εφετείων και κατ' εξαίρεση μάλλον - τουλάχιστον, ποσοτικά φαντάζομαι ότι εκεί θα οδηγεί ο μικρότερος αριθμός των αιτήσεων ακυρώσεως - ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας. Βέβαια, εάν ο διοικούμενος έχει σοβαρές αιτιάσεις - και η σοβαρότητά τους φαίνεται και από το ύψος του ποσού το οποίο αφορά η ακύρωση - τότε ακριβώς εγκαθιδρύεται η αρμοδιότητα του Συμβουλίου της Επικρατείας. Το κατώφλι μετά από το οποίο ανακύπτει η αρμοδιότητα του Συμβουλίου της Επικρατείας είναι τα 15 εκατομμύρια ευρώ. Ενώ, επίσης, στο Συμβούλιο της Επικρατείας θα οδηγηθούν οι συμβάσεις εκείνες οι οποίες στηρίζονται σε συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, οι οποίες βεβαίως έχουν, κατά τεκμήριο, μια μεγάλη πολυπλοκότητα από θεσμική άποψη. Έγινε μια προσπάθεια κατά τη σύνταξη του νομοσχεδίου για την πρόβλεψη αυτής της αρχής να διασφαλιστεί ένας ουσιαστικός χαρακτήρας ανεξαρτησίας στην αρχή αυτή. Για να διασφαλιστεί αυτό, προβλέπεται ότι για την επιλογή του προέδρου θα γνωμοδοτεί η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, ενώ και τα μέλη της θα εκλέγονται από το ΑΣΕΠ. Το ίδιο νομοθέτημα, βέβαια, περιγράφει με έναν τρόπο λεπτομερή, τον τρόπο ανάδειξης και διορισμού και των υπολοίπων μελών και όσων θα εργάζονται στο πλαίσιο της Αρχής. Ακριβώς επειδή πρόκειται για σύσταση ενός νέου οργάνου, δηλαδή το νομοσχέδιο αυτό είναι καινοτομικό, γι' αυτόν τον λόγο ακούστηκαν μέχρι σήμερα κάποιες απορίες, που μου φαίνονται εύλογες και γι' αυτό προσπαθώ να δώσω μια απάντηση. Να πω ότι βέβαια, ακριβώς επειδή έχουμε να κάνουμε με μια καινοτομία, προηγήθηκε ένα ερώτημα προς το Συμβούλιο της Επικρατείας, προς τη διοικητική του Ολομέλεια, προκειμένου αυτή να γνωμοδοτήσει για τη συνταγματικότητα του νομοσχεδίου. Το Συμβούλιο της Επικρατείας διατύπωσε όντως παρατηρήσεις, κυρίως σε ό,τι αφορά τον βαθμό τεκμηρίωσης των επιλογών του νομοσχεδίου, αλλά και ως προς την αρμοδιότητα του Συμβουλίου Επικρατείας, η οποία κρίθηκε ότι θα επιβαρύνει το δικαστήριο αυτό με πολλή ύλη. Με τις παρατηρήσεις αυτές του Συμβουλίου της Επικρατείας συμμορφώθηκε η νομοπαρασκευαστική επιτροπή και έτσι και η τεκμηρίωση υπάρχει, η οποία δείχνει ακριβώς την επιβράδυνση που υπήρχε μέχρι σήμερα, με βάση το παλαιό θεσμικό καθεστώς, αλλά άλλαξε και ο συσχετισμός αρμοδιότητας μεταξύ διοικητικών εφετείων και Συμβουλίου της Επικρατείας - με τα δύο κριτήρια τα οποία έθεσα προηγουμένως - και πλέον ο μεγαλύτερος αριθμός των υποθέσεων, το μεγάλο κύμα θα διοχετεύεται στα διοικητικά δικαστήρια. Ένα ερώτημα το οποίο τέθηκε είναι το εξής: Γιατί χρειαζόμαστε μια νέα αρχή και δεν θα μπορούσε η υπάρχουσα Αρχή Ελέγχου των Δημόσιων Συμβάσεων, η ΕΑΑΔΗΣΥ, να έχει τον ρόλο της εκτίμησης των σχετικών προσφυγών και θεμάτων. Εδώ η απάντηση - όχι η πλήρης, αλλά η αρχική - είναι ότι κατ' αρχήν η δημιουργία ενός ανεξάρτητου οργάνου, το οποίο θα εκτιμά τις προσφυγές κατά των επιλογών της ΕΑΑΔΗΣΥ ή της αναθέτουσας αρχής, ήταν και μια υποχρέωση της χώρας που προβλέπεται στον ν.4336/2015. Σύμφωνα με σχετική ρύθμιση, μέχρι τον Δεκέμβριο του 2016 θα πρέπει να έχει τεθεί σε ισχύ η μεταρρύθμιση αυτών των ενδίκων μέσων. Η ελληνική πλευρά συνεργάστηκε στο σημείο αυτό με την ευρωπαϊκή για τη διαμόρφωση του νομοσχεδίου και κατέληξαν σ' αυτό το σχέδιο, που πιστεύουμε ότι εξασφαλίζει και την επιτάχυνση, αλλά και την αμεροληψία. Ένα ερώτημα που, επίσης, τέθηκε ήταν γιατί το όργανο αυτό να μην είναι η υπάρχουσα ΕΑΑΔΗΣΥ. Η απάντηση είναι η εξής: Όπως φαίνεται από την ισχύουσα νομοθεσία και στο μέγεθος στο οποίο διατηρείται, η ΕΑΑΔΗΣΥ έχει αρμοδιότητες σχετικά με την εποπτεία και τον συντονισμό της δράσης των φορέων της διοίκησης στον τομέα των δημόσιων συμβάσεων και γενικά, σχετικές με την άσκηση πολιτικής στο σχετικό πεδίο. Επομένως, η ίδια αρχή, η οποία διαμορφώνει την πολιτική και προχωρά στις αναγκαίες πράξεις, δεν θα μπορούσε να ήταν η ελέγχουσα, γιατί θα είχαμε πάλι το γνωστό πρόβλημα. Ένα άλλο θέμα που τέθηκε, αφορούσε το γιατί να έχουμε μόνο ένα κεντρικό όργανο και όχι διάσπαρτα. Νομίζω ότι αυτό σε έναν ιστορικό ορίζοντα θα επιτρέψει τη διαμόρφωση μιας ενιαίας νομολογίας, που θα συμβάλει και αυτήν στην ταχύτητα. Επίσης, διατυπώθηκε ένα ερώτημα, σε σχέση με τη μεγάλη διάρκεια της θητείας του Προέδρου. Προβλέπονται επτά χρόνια. Στη συζήτηση που προηγήθηκε της σημερινής, στις επιτροπές, ακούσαμε τις σκέψεις ή τις επιφυλάξεις Βουλευτών και γι' αυτό οι νομοτεχνικές βελτιώσεις τις οποίες έχω καταθέσει περιλαμβάνουν και τη μείωση της θητείας του Προέδρου της δημιουργούμενης τώρα αρχής σε πέντε χρόνια και, επίσης, αντίστοιχα τη μείωση της θητείας των πρώτων μελών σε τρία αντί των πέντε ετών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Στην αρχή αυτή επιλέχθηκε να μετέχουν νομικοί, επειδή η αρχή αυτή ασχολείται μόνο με θέματα νομιμότητας. Επομένως, το εργαλείο εκτίμησης το οποίο χρειάζεται, είναι κυρίως το ενοχικό δίκαιο. Βέβαια, στην ουσία, στην ΑΕΠΠ γίνεται μεταφορά του παλαιού θεσμού των ασφαλιστικών μέτρων που υπήρχε ενώπιον των δικαστηρίων, όπου και εκεί οι διαφορές εκτιμούνταν μόνο από νομικούς, δηλαδή από δικαστές. Νομίζω ότι η σχετικά μεγάλη διάρκεια - όπως και η πενταετής - είναι μια σεβαστή διάρκεια. Επιτρέπει στον Πρόεδρο να αποκτήσει την απαιτούμενη εμπειρία για να ασκεί τα έργα του. Όσο δε, για κάποιες άλλες σκέψεις που άκουσα σήμερα και αφορούν το ασυμβίβαστο ή μη για την αποκλειστική απασχόληση των μελών της αρχής, εδώ η αποκλειστική αρχή οφείλεται, βέβαια, στο γεγονός ότι τα μέλη, που θα προσέλθουν προηγουμένως ως ελεύθεροι επαγγελματίες μπορεί να είχαν ή να συνέχιζαν μια δραστηριότητα η οποία, λόγω των δραστηριοτήτων τους στα γραφεία τους, θα τους έφερνε σε μια σύγκρουση με την αποστολή τους και τα καθήκοντά τους στο πλαίσιο της αρχής. Γι' αυτόν τον λόγο, λοιπόν, προτιμήθηκε να υπάρχει η πλήρης απασχόληση σ' αυτό το σημείο. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Λοβέρδο, ζητάτε τον λόγο ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος;
Ναι, κύριε Πρόεδρε, ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.
Γιατί ζήτησε τον λόγο ο κ. Δανέλλης.
Κύριε Πρόεδρε, δεν ζητώ τον λόγο για να αγορεύσω.
Ορίστε, λοιπόν, έχετε τον λόγο.
Είχα ενημερώσει τον κ. Κακλαμάνη ότι είμαστε στην εξεταστική επιτροπή. Επίσης, του είχα υποβάλει το αίτημα, όταν κάποιος Υπουργός πάρει τον λόγο, να μας ενημερώνετε στην επιτροπή. Όμως, αυτό δεν έγινε και έτσι έχασα τα τρία πρώτα λεπτά του κ. Παρασκευόπουλου. Ακόμα, είχα ενημερώσει τον Πρόεδρο πως, όταν μιλήσει ο κ. Παρασκευόπουλος, θα του κάνω μια ερώτηση, η οποία θα καθορίσει και την αγόρευσή μου. Μπορώ να το κάνω, κύριε Πρόεδρε;
Βεβαίως, κύριε Λοβέρδο.
Κύριε Υπουργέ, όσον αφορά αυτήν την Αρχή, την Αρχή Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών, υπάρχει περίπτωση να σκεφθεί κανείς ότι ο προσφεύγων σ' αυτήν ο οποίος δεν θα δικαιωθεί, δεν θα προσφύγει μετά στο Συμβούλιο της Επικρατείας; Διότι εγώ το κατάλαβα ως μια μέθοδο για να κερδίσουμε χρόνο και να αποφύγουμε δικαστικές εμπλοκές, οι οποίες έχουν πολύχρονες καθυστερήσεις κ.λπ. Εάν αυτό επιτυγχάνεται, θα ήθελα, σας παρακαλώ πάρα πολύ, πριν αγορεύσουμε το απόγευμα, να μας πείτε με ποιον τρόπο. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να απαντήσω για ένα λεπτό;
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Όπως είχα πει, κύριε Λοβέρδο, στην αρχή της τοποθέτησής μου πριν από την ομιλία μου, στην ουσία τρεις διαδικασίες συμπυκνώνονται σε δύο. Όντως προβλέπεται η δυνατότητα υποβολής αιτήσεως ακυρώσεως στη συνέχεια, εφόσον δεν ικανοποιεί η κρίση αυτού του οργάνου. Όμως, αυτές είναι μόνο οι δύο κρίσεις, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε χρονοτριβή. Η αίτηση αναστολής της ακυρωτικής διαδικασίας αφορά μόνο το οικονομικό μέρος, τις ανεπανόρθωτες ζημίες, και δεν οδηγεί σε μια αυτοτελή διαδικασία. Και στο μέτρο αυτό επιτυγχάνεται η συντόμευση. Με κανέναν τρόπο, δηλαδή, δεν παύει να υπάρχει δικαστική προστασία με προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας ή αντίστοιχα στο Εφετείο.
Τον λόγο έχει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Ποταμιού κ. Δανέλλης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στις 22 Ιουλίου μιλούσαμε από αυτό το Βήμα για τους άγνωστης προέλευσης εκφραστές μιας απροσδιόριστης αλληλεγγύης, οι οποίοι θεώρησαν δικαίωμά τους να καταλάβουν εγκαταστάσεις του ΑΠΘ και να τις βανδαλίσουν ανενόχλητα, όπως και το Δημαρχείο Θεσσαλονίκης. Στις 22 Ιουλίου επανήλθαμε πάλι από εδώ, μετά την, επίσης, ανενόχλητη επέλαση του «Ρουβίκωνα» στην τουρκική Πρεσβεία. Όμως, τι είναι πάλι και αυτό το σημερινό με τη δημοσιοποίηση απορρήτων εγγράφων του Υπουργείου Εξωτερικών; Και γίνεται πολύ πιο επικίνδυνο. Πώς άραγε υπήρξε αυτή η διαρροή; Ας μην το συνεχίσω. Διερωτώμασταν τότε, στις 27 Ιουλίου, αν η ανοχή και η ατιμωρησία οφείλεται σε επιχειρησιακή ανεπάρκεια ή στην ιδεοληπτική προσέγγιση περί καλής και άρα - δήθεν - ανεκτής αριστερής βίας και ανομίας. Ακολουθεί η αστυνομική επιχείρηση έξωσης καταληψιών σε τρία κτήρια της Θεσσαλονίκης, η οποία συνοδεύεται από την πρωτοφανή στα χρονικά ανακοίνωση - καταγγελία του ΣΥΡΙΖΑ στην Κυβέρνησή του για κρατικό αυταρχισμό. Φαινόμενο πρωτοφανές, ακόμα και στη σουρεαλιστική πραγματικότητα των καιρών μας. Αυτό, βεβαίως, δεν εμποδίζει την απαράδεκτη κατάληψη τον γραφείων των κυβερνώντων κομμάτων στη Θεσσαλονίκη. Και προχθές Κυριακή, ομάδα δήθεν αντεξουσιαστών ασκεί τη μέγιστη εξουσία - της βίας τους, βέβαια - σε έναν χώρο θρησκευτικής λατρείας - και αυτό πρωτοφανές στον τόπο μας - στη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Στην ιστορία του φλερτ ή έστω της ανοχής στη βία και ανομία, αγαπητοί φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ, δεν σηκώνει καμμία έκπτωση στο όνομα καμμιάς αλληλεγγύης και καμμιάς αντιαυταρχικής αντίληψης περί κατασταλτικής πολιτικής. Τα παιχνίδια με τη βία και η διάκρισή της σε θεμιτή και αθέμιτη, ανεξαρτήτως έκφρασης και έντασης, οδηγούν στη συγκρουσιακή ρητορική και πρακτική, στον διχασμό της κοινωνίας εντέλει. Τα παιχνίδια με τη βία δηλητηρίασαν την ελληνική κοινωνία στα χρόνια του αντιμνημονιακού θυμού, εξοικειώνοντάς την επικίνδυνα μ' αυτήν. Πριν λίγο καιρό, ο προπηλακισμός και η απαγόρευση ομιλίας στον κ. Κατρούγκαλο - και αναφέρομαι μόνο σ' αυτόν ως ενθέρμου θεωρητικού της αποδεκτής βίας, εξαιτίας της ιερής λαϊκής οργής απέναντι στην υπέρτερη βία των μνημονίων, έτσι όπως έλεγε τότε - θα έπρεπε να σας έχει κάνει και να μας έχει κάνει σοφότερους. Η Αριστερά πρέπει να τελειώνει, επιτέλους, με τους ανοιχτούς λογαριασμούς της με τη βία, που την κυνηγούν από το παρελθόν. Και βέβαια, θα έπρεπε να αρνηθεί τις κουτοπονηριές και τους επικίνδυνους μικροκομματισμούς κάποιων τεχνικών της εξουσίας που ψαρεύουν στα θολά νερά του αντεξουσιαστικού χώρου. Άκουσα το πρωί - άλλο αυτό πάλι! - τη δήλωση της αρμόδιας για την τριτοβάθμια εκπαίδευση Υπουργού να συγκρίνει, άνευ λόγου, ανόμοια φαινόμενα, λέγοντας ότι προτιμά τις καταλήψεις σε εμάς από τα βίαια ξεσπάσματα στο Παρίσι. Γιατί τόση σύγχυση και αμηχανία με ζητήματα, που θα έπρεπε να είναι απολύτως ξεκάθαρα σε όλους μας; Δεν πρέπει να είσαι οπαδός του δόγματος «νόμος και τάξη», για να αντιληφθείς πως απαιτείται ισορροπία μεταξύ του κράτους δικαίου, δικαιωμάτων, δηλαδή, όπως της ασφάλειας, της προστασίας της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, και βεβαίως των δημοκρατικών κατακτήσεων, όπως είναι το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης. Αλλιώς, αγαπητοί συνάδελφοι, κινδυνεύουν όλα μαζί. Ας έρθω τώρα στο σημερινό νομοσχέδιο. Το σημερινό νομοσχέδιο επιχειρεί να ενσωματώσει στο εθνικό δίκαιο διατάξεις οδηγιών - την 24 και 25/2014- που αφορούν τις δημόσιες συμβάσεις έργων, προμηθειών, μελετών και υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων και των τομέων ύδατος, ενέργειας, μεταφορών και ταχυδρομικών υπηρεσιών. Είναι σαφές ότι πρόκειται για δύο πολύ σημαντικές οδηγίες, από τη στιγμή που αφορούν ένα πολύ μεγάλο μέρος οικονομικής δραστηριότητας της χώρας μας. Ένα μέρος, μάλιστα, μιας δραστηριότητας πολύπαθης στο παρελθόν από διάφορα φαινόμενα διαφθοράς, διαπλοκής και αδιαφανούς διαχείρισης δημοσίου χρήματος. Σημειωτέον πως εκτιμάται ότι οι δαπάνες της γενικής κυβέρνησης για δημόσιες συμβάσεις αντιστοιχούν στο 20% με 30% των δαπανών της, ενώ τα τελευταία χρόνια κυμαίνονται μεταξύ του 10% έως 15% του ΑΕΠ. Με την ενσωμάτωση των εν λόγω οδηγιών καλύπτονται θέματα που μπορούν να προκύψουν κατά τον προγραμματισμό, ανάθεση και εκτέλεση μιας δημόσιας σύμβασης. Σε κάθε περίπτωση, η ενσωμάτωση βρίσκεται προς τη σωστή κατεύθυνση, αφού ομαδοποιεί και καταγράφει ενιαία όλες τις περιπτώσεις δημοσίων συμβάσεων και τις αντιστοίχως εφαρμοζόμενες διατάξεις. Έτσι, εισάγονται στο Εθνικό Δίκαιο για πρώτη φορά διατάξεις για την επάρκεια και στελέχωση και την εκπαίδευση, επίσης, υπαλλήλων των τεχνικών υπηρεσιών των φορέων που καλούνται να εφαρμόσουν τον παρόντα νόμο, ώστε να εξασφαλίζεται η έγκαιρη και σωστή εφαρμογή του. Είναι θετικές οι διατάξεις, επίσης, που αφορούν την πειθαρχική δίωξη υπαλλήλων, που καθυστερούν ή εφαρμόζουν ελλιπώς ή αμελούν τα καθήκοντά τους, σχετικά με δημόσιες συμβάσεις. Με άλλα λόγια, με την ενσωμάτωση των δύο οδηγιών επιχειρείται εξασφάλιση της διαφάνειας, της αξιοκρατίας, αλλά και της επιτάχυνσης διαδικασιών στις δημόσιες συμβάσεις. Και νομίζω ότι αυτό είναι ζητούμενο όλων μας. Ωστόσο, δεν μπορούμε να μην παρατηρήσουμε και κάποιες αδυναμίες. Ενώ για την εφαρμογή του παρόντος σχεδίου νόμου απαιτείται η σύσταση μιας σειράς μητρώων, όπως μητρώο τεχνικών υπαλλήλων, μητρώο δημοσίων συμβάσεων, ηλεκτρονικοί κατάλογοι, κλπ., που απαιτούν χρόνο και δομές υποστήριξης για να λειτουργήσουν, στο κυρίως κείμενο δεν φαίνεται να έχουν προβλεφθεί όλα αυτά. Το σχέδιο νόμου προβλέπει τη γενική χρήση του Εθνικού Συστήματος Ηλεκτρονικών Δημοσίων Συμβάσεων - ΕΣΗΔΗΣ - κάτι με το οποίο βεβαίως, δεν διαφωνούμε. Όμως, για να λειτουργήσει αποτελεσματικά, απαιτείται η σύνδεσή του με τα εθνικά δίκτυα υπηρεσιών, όπως το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, την Ειδική Υπηρεσία Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος, την Εθνική Βάση Δεδομένων και άλλες ασφαλιστικές αρχές. Το έργο είναι δύσκολο. Απαιτεί υψηλή τεχνολογία, χρόνο και εξειδικευμένη υπηρεσία για την ανάπτυξη και υλοποίησή του και δεν υπάρχει σχετική πρόβλεψη για το πώς και πότε θα επιτευχθεί αυτό. Και βεβαίως, πάντα είναι προβληματικό για κάθε σχέδιο νόμου - και για το παρόν, στο οποίο θέλουμε σύντμηση χρόνων για την εφαρμογή του - όταν προβλέπεται η έκδοση μιας πληθώρας προεδρικών διαταγμάτων και υπουργικών αποφάσεων για θέματα θεμελιώδους σημασίας για την εφαρμογή του. Επιπροσθέτως, στο Βιβλίο IV, άρθρα 345 έως 374, θεσπίζεται η Ανεξάρτητη Αρχή Προδικαστικών Προσφυγών. Η αρχή έχει ως έργο την εξέταση και την επίλυση διαφορών, που ανακύπτουν κατά το στάδιο που προηγείται της σύναψης μιας σύμβασης, μετά από άσκηση προδικαστικής προσφυγής από τον ενδιαφερόμενο. Και αυτό συμβαίνει, επειδή όλοι ξέρουμε - και μας έχει ταλαιπωρήσει κι έχει κοστίσει πανάκριβα - τον ρυθμό λειτουργίας του δικαστικού συστήματος και την επίλυση των διαφορών. Ωστόσο, υπάρχουν ζητήματα για την αρχή αυτή, σε σχέση και με το προσωπικό. Η επιλογή τριάντα ατόμων από το ΑΣΕΠ, έτσι όπως προβλέπεται, δεν συμπεριλαμβάνει ειδικότητες, που θεωρούμε ότι θα είναι αναγκαίες για την εύρυθμη λειτουργία της νέας αρχής και βεβαίως, για τον συγκεντρωτισμό, τον αθηνοκεντρικό χαρακτήρα. Συμφωνούμε, βεβαίως, με την τροποποίηση που κάνατε, κύριε Υπουργέ. Τα επτά χρόνια ήταν υπερβολή. Τα πέντε χρόνια είναι εύλογα, γιατί πρέπει να υπάρχει και μια συνέχεια και μια σταθερότητα και μια εμπειρία. Να συμπληρώσω για τις μελετοκατασκευές. Όσοι από εμάς, ως τεχνικοί, έχουν ασκήσει αρχή, γνωρίζουν ότι ήταν πάντα ένα φυτώριο. Και ήταν πάντα αίτημα του τεχνικού κόσμου να περιοριστεί και να ελεγχθεί το εύρος εφαρμογής αυτού του θεσμού, που, δυστυχώς, ξεστράτισε πολύ γρήγορα, ενώ θα μπορούσε να είναι χρήσιμο. Επειδή είναι φυτώριο και διαπλοκής και διαφθοράς και παραγωγής πανάκριβων έργων αμφισβητούμενης αξίας, νομίζω πως ό,τι έχει να κάνει με τις μελετοκατασκευές θα πρέπει να ορίζεται σαφέστερα και ένας κανόνας, που έτεινε να γίνει σε κάποια περίοδο να αφορά όντως κάποιες εξαιρέσεις. Η επιτροπή, που είχε συσταθεί τότε, νομίζω πως έχει δώσει ένα αξιόλογο έργο και οι προτάσεις της θα ήταν χρήσιμες σήμερα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με κάθε ευκαιρία, επί ενάμιση χρόνο τώρα, υπενθυμίζω πως η απόλυτη προτεραιότητα βρίσκεται στη δημιουργία των προϋποθέσεων για την ανάπτυξη της υγιούς επιχειρηματικότητας, ιδιαίτερα μετά τη χρεοκοπία, βεβαίως, του κράτους, από το οποίο όλα εξαρτώνται. Η ενσωμάτωση αυτών των οδηγιών αποτελεί ένα εργαλείο εξορθολογισμού για τη μείωση της γραφειοκρατίας, για τη διασφάλιση της διαφάνειας και άρα, της ανταγωνιστικότητας για έναν βασικό τομέα ανάπτυξης και δημιουργίας θέσεων εργασίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αντί να οδηγούμαστε σε λύσεις απόγνωσης από πλευράς Κυβέρνησης και, βεβαίως, απολύτως αμφίβολης και περιορισμένης αποτελεσματικότητας, όπως προχθές με τα μέτρα ελάφρυνσης των αρνητικών συνεπειών της κατάργησης του ΕΚΑΣ - ένα παράδειγμα είναι αυτό - ας δημιουργήσετε τις προϋποθέσεις για άρση των παθογενειών και των στρεβλώσεων που έχουν οδηγήσει στο πάγωμα της επιχειρηματικής και επενδυτικής δραστηριότητας. Δεν υπάρχει άλλη έξοδος, παρά η δημιουργία προϋποθέσεων για την υγιή επιχειρηματικότητα, που θα παραγάγει εθνικό πλούτο και στέρεες θέσεις εργασίας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ κι εγώ, κύριε Δανέλλη. Προχωρούμε με τους ομιλητές Βουλευτές. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Δημαράς, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτές τις μέρες ζήσαμε και ζούμε μεγάλες πυρκαγιές, που καίνε δάση και καλλιέργειες. Καταστρέφεται η χώρα μας. Η φύση και οι καλλιέργειες είναι η ζωή, το παρόν και το μέλλον. Ας αντιδράσουμε όλοι. Ζητώ κινητοποιήσεις και επαγρύπνηση για πρόληψη του φαινομένου και καταστολή και από την Κυβέρνηση και από τους πολίτες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μίλησα στην επιτροπή για τα βρώμικα κυκλώματα που υπήρχαν και υπάρχουν στα δημόσια έργα. Ως μηχανικός, γνωρίζω καλύτερα τα έργα, γι' αυτό και δεν θα μιλήσω για τις προμήθειες. Μίλησα για έργα που κοστίζουν στους Έλληνες εργαζόμενους και φορολογούμενους αρκετές φορές, τρεις φορές, πέντε φορές πάνω από το πραγματικό κόστος, συγκριτικά με τα ιδιωτικά έργα ίδιων προδιαγραφών. Μίλησα για παράνομες συμφωνίες μεταξύ εργοληπτικών επιχειρήσεων σε διαγωνισμούς με την ανοχή ή και συγκατάβαση των υπηρεσιών. Όλα αυτά νομότυπα ή σχεδόν νομότυπα, αλλά όχι νόμιμα, όχι ηθικά. Οι προϋπολογισμοί των έργων, ιδιαίτερα φουσκωμένοι για να υπάρχουν και περιθώρια χρηματισμού. Γνωρίζω προϋπολογισμούς έργων από τη θητεία μου στο Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής, πέντε φορές πάνω από το πραγματικό κόστος. Επίσης, γνωρίζω κακές μελέτες, που πληρώθηκαν με τον προ Σουφλιά νόμο, γιατί τότε άλλαξε, επίσης πέντε φορές πάνω από το θεμιτό, το λογικό και το δίκαιο. Θα σας φέρω ένα παράδειγμα: Το κόστος μελέτης του Δημαρχείου Αγίας Παρασκευής ξεπέρασε το 1.600.000 και δεν έχει τελειώσει ακόμα. Δεν άρχισε να κατασκευάζεται το έργο. Πρόκειται για ένα κτήριο, που μαζί με τα υπόγεια, είναι γύρω στα επτά χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα. Σε ένα αντίστοιχο ιδιωτικό κτήριο δεν θα κόστιζε η μελέτη ούτε 300.000, δηλαδή το δημόσιο κτήριο κόστισε πάνω από πέντε φορές από ένα αντίστοιχο ιδιωτικό κτήριο με ίδιες προδιαγραφές και αυτό για πολλούς θεωρήθηκε εντελώς φυσιολογικό. Και για το κτήριο δημαρχείου που ανέφερα, όταν άρχισε να κατασκευάζεται, πληρώθηκαν αυτά τα χρήματα. Δεν ήταν και δεν είναι η εξαίρεση. Δυστυχώς, ήταν ο κανόνας. Αυτά τα φαινόμενα, τα αποδέχονταν οι τότε κυβερνώντες του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, αλλά, δυστυχώς, τα ανεχόταν και η κοινωνία. Έχω να σας αναφέρω ατέλειωτο κατάλογο, κύριοι συνάδελφοι, υπερτιμολογημένων έργων από την Περιφέρεια Αττικής. Αξίζει να δούμε αυτόν τον κατάλογο. Δεν αρκεί ο χρόνος σήμερα. Η υπερκοστολόγηση δεν ήταν μόνο στις μελέτες, αλλά, κυρίως, στους προϋπολογισμούς και στο πραγματικό κόστος κατασκευής των έργων, εκεί που είναι και τα μεγάλα κονδύλια. Έχω αναφέρει στην ομιλία μου στην επιτροπή για έργα οδοποιίας και έχω ο ίδιος παρατηρήσει ότι έχουν κατασκευαστεί με το 1/3 του πάχους της ασφάλτου και, βεβαίως, έχουν καταστραφεί. Έτσι το είδα και εγώ το πάχος. Προφανώς, τα έργα αυτά είναι πολλά και η διάρκεια ζωής τους είναι ελάχιστη. Για τα έργα αυτά θα γίνει ποτέ κανένας έλεγχος; Εγώ αναρωτιέμαι αν θα τιμωρηθούν κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι που τα παρέλαβαν. Θα τιμωρηθούν οι εταιρείες που τα κατασκεύασαν; Θα τιμωρηθούν τα φυσικά πρόσωπα που διηύθυναν αυτές τις τεχνικές εταιρείες, που πιθανώς τώρα να έχουν πτωχεύσει, ενώ τα αφεντικά τους έχουν πλουτίσει; Πόσες από τις εταιρείες αυτές υπάρχουν ακόμα; Θα συνεχίσουν να παίρνουν έργα του δημοσίου; Αυτά είναι μεγάλα ερωτήματα. Το σύστημα του δικομματισμού έχει μεγάλη ευθύνη για την ανοχή στη διαπλοκή ή και έχει πιθανή συμμετοχή σε μερικές περιπτώσεις. Ευθύνη, όμως, έχει όλος ο τεχνικός κόσμος και η κοινωνία, που ανέχονταν αυτά τα φαινόμενα, εννοώ όσοι έχουν κάποια σχέση με τα έργα αυτά και γνώριζαν τα φαινόμενα. Η σημερινή Κυβέρνηση, που έχει αναλάβει δεσμεύσεις κατά της διαφθοράς και της διαπλοκής, έχει τώρα την ευθύνη για την κάθαρση και την εξυγίανση. Μεγάλη ευθύνη πέφτει στις πλάτες του σημερινού Υπουργού Υποδομών και όλων των Υπουργών, που σχετίζονται με τα έργα και τις προμήθειες. Το παρόν νομοσχέδιο εισάγει θετικές αλλαγές, που εκτιμήθηκαν θετικά και από την Αντιπολίτευση, αλλά και από τους φορείς, που είχαν κληθεί για ακρόαση στην επιτροπή. Τέτοιες αλλαγές είναι η συγκρότηση των επιτροπών διαγωνισμών με ηλεκτρονική κλήρωση, η ανάρτηση των προσφορών στο διαδίκτυο, το ότι δεν θα γίνονταν δημοπρατήσεις έργων, εάν δεν έχουν προηγηθεί οι απαλλοτριώσεις και οι αρχαιολογικές έρευνες, το ότι ο μελετητής θα έχει ευθύνη για τη μελέτη και τις απαιτούμενες συμπληρώσεις, μέχρι να τελειώσει η κατασκευή του έργου. Στο νομοσχέδιο δεν αναφέρεται κάτι για τις επιτροπές παραλαβής των έργων και το είπα στον Υπουργό. Το σημείο - κλειδί της διαπλοκής ήταν και είναι οι επιτροπές παραλαβής των έργων. Το σύνηθες ήταν, ο διευθυντής της υπηρεσίας να ορίζει τις επιτροπές παραλαβής. Όταν δε, υπήρχε συνεννόηση και ειδική σχέση υπηρεσίας και εργολήπτη μιας εταιρείας, οι δειγματοληπτικοί έλεγχοι γίνονταν σε επιλεγμένα σημεία από τις εταιρείες. Έτσι, για παράδειγμα, ενώ ο δρόμος είχε κατασκευαστεί με 4 εκατοστά πάχους άσφαλτο στα επιλεγμένα σημεία που έγιναν οι δοκιμαστικές τομές υπήρχε το σωστό πάχος, δηλαδή, 10 εκατοστά και όλα μέλι - γάλα. Επειδή, λοιπόν, δεν υπάρχει στο νομοσχέδιο αναφορά στις επιτροπές παραλαβής, πρότεινα - και νομίζω ο Υπουργός θα το διορθώσει - η πλειοψηφία των μελών των επιτροπών παραλαβής και ο πρόεδρος της επιτροπής να προέρχονται από ηλεκτρονική κλήρωση. Και αυτό πρέπει να μπει σε αυτό το νομοσχέδιο. Είναι εύκολο να μπει.
Είναι μέσα στη νομοτεχνική.
Για το άρθρο 50, έργα και μέλη των κατασκευών, συμφωνώ με την τοποθέτηση του κ. Μανιάτη, να γίνονται μόνο σε πολύ εξαιρετικές περιπτώσεις. Βέβαια, προβλέπεται από τον νόμο η εξαίρεση ανατάσεων και τα κτήρια. Και είναι θετικό αυτό. Έγιναν, επίσης, σωστές παρατηρήσεις από την Αντιπολίτευση και, εάν όχι όλες, πρέπει να αξιολογηθούν και να ενσωματωθούν. Επίσης, θεωρώ σωστή την πρόταση του κ. Μανιάτη, για την παραλαβή των μελετών από Σώμα Ορκωτών Λογιστών, κύριε Μανιάτη, γιατί αποδείχθηκε ότι αυτές οι μελέτες που παραλαμβάνονταν μέχρι τώρα και οι επιτροπές αυτές πάσχουν.
Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Τελειώνω. Πρέπει να βρούμε, λοιπόν, τη θεραπεία και να μην κολλήσουμε σε ιδεοληψίες. Το ζητούμενο είναι η καλύτερη εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος, η μείωση του κόστους των έργων και η αύξηση της ποιότητας. Συνάδελφοι, το σύστημα μελετών κατασκευών, επίβλεψης παρασκευής είναι ένα ισχυρό σύστημα, αλλά και άρρωστο σύστημα, με μικρομεταρρυθμίσεις δεν θα αλλάξει στον πυρήνα του. Πιθανώς, θα έχουμε αντιδράσεις με αντίστοιχες καθυστερήσεις κ.λπ.. Το σύστημα και η δημόσια διοίκηση χρειάζεται τολμηρές και βαθιές τομές. Έχουμε όλοι ευθύνη να το αλλάξουμε, τα κόμματα, οι Βουλευτές και μεγαλύτερη ευθύνη έχει η Κυβέρνηση. Το περιμένει ο λαός, το χρειάζεται η πατρίδα. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Χατζηδάκης, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, για επτά λεπτά. Ορίστε, κύριε Χατζηδάκη, έχει τον λόγο.
Κύριες Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να κάνω μία πρόταση στον κ. Σταθάκη, ο οποίος είναι αρμόδιος μεταξύ των άλλων και για τον τουρισμό. Δεδομένου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αυτή τη στάση ανοχής, αν όχι συμπάθειας, απέναντι στις καταλήψεις και τους καταληψίες, γιατί δεν βάζει στην ατζέντα του, μεταξύ των άλλων, μετά τον ιατρικό τουρισμό, τον θρησκευτικό τουρισμό και τον «μπαχαλοτουρισμό»; Ενδεχομένως, να αποδειχθεί χρήσιμος και για την εθνική οικονομία. Ας το εξετάσει ο κ. Σταθάκης. Προσπαθώ να διευρύνω τις σκέψεις σας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ. Έρχομαι στο νομοσχέδιο. Οι δημόσιες συμβάσεις, όσο και εάν ακούγεται ως ένας τεχνικός όρος, είναι το μέσο με το οποίο το δημόσιο αναθέτει έργα και αγοράζει αγαθά και υπηρεσίες, άρα είναι ένα βασικό εργαλείο για την εξυπηρέτηση των πολιτών και ένα πεδίο στο οποίο θα πρέπει να υπάρξει ταχύτητα, διαφάνεια και σωστή αξιοποίηση των χρημάτων των φορολογουμένων. Η προηγούμενη, τρισκατάρατη Κυβέρνηση, μεταξύ των άλλων πρωτοβουλιών που έχει αναλάβει, είχε φέρει και το ν.4281 για τις δημόσιες συμβάσεις, τον οποίο νόμο - κατ' εξαίρεσιν - μας είχε κάνει τη χάρη και τον είχε ψηφίσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Τον νόμο, όμως, αυτόν, που τον είχε ψηφίσει στη συνέχεια - ενδεχομένως, δεν θα το ξέρετε - ανέστειλε τη λειτουργία του, αφήνοντας τα πράγματα, σε ένα μεγάλο βαθμό, στην τύχη τους, χωρίς να εκδώσει τις απαραίτητες κανονιστικές αποφάσεις, μέχρι που αποφάσισε να φέρει το σημερινό νομοσχέδιο, το οποίο ενσωματώνει κοινοτικές οδηγίες, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις, με τον τρόπο που το κάνει, οδηγεί σε βήματα προς τα πίσω. Θα αναφερθώ σε κάποια παραδείγματα, για να γίνει σαφές. Κατ' αρχάς, εδώ και ενάμιση χρόνο, βλέπουμε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην αξιοποίηση όλων των ηλεκτρονικών συστημάτων για τη διενέργεια διαγωνισμών και παρακολούθηση συμβάσεων, κάτι το οποίο έχει να κάνει με τη διαφάνεια, αλλά και με την εξοικονόμηση πόρων, τις δαπάνες που η Κυβέρνηση λέει ότι δεν μπορούμε να εξοικονομήσουμε και ότι μόνο μία ανάλγητη κυβέρνηση θα τις περιόριζε. Η προηγούμενη κυβέρνηση, λοιπόν, ενίσχυσε τα πληροφοριακά συστήματα ΕΣΗΔΗΣ, δηλαδή το Εθνικό Σύστημα Ηλεκτρονικών Δημοσίων Συμβάσεων και το ΚΗΜΔΗΣ, του Κεντρικού Ηλεκτρονικού Μητρώου Ηλεκτρονικών Συμβάσεων. Η ανάρτηση στο ηλεκτρονικό μητρώο εξαπλώθηκε από το 2012 σε όλο το δημόσιο τομέα και για όλες τις συμβάσεις και η χρήση της ηλεκτρονικής πλατφόρμας ΕΣΗΔΗΣ έγινε υποχρεωτική για τους διαγωνισμούς προμηθειών και υπηρεσιών άνω των 60.000 ευρώ, όλα ηλεκτρονικά. Και ενώ υπήρχε συνεργασία μεταξύ των συναρμόδιων Υπουργείων - και το πράγμα προχωρούσε κανονικά - και ήταν υποχρέωση να εφαρμοστούν όλα αυτά σε όλο το δημόσιο μέχρι το τέλος του 2015, η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ - που, κατά τα λοιπά, νοιάζεται για τη διαφάνεια, για την εξοικονόμηση πόρων κ.ο.κ. - ανέστειλε την εφαρμογή στα δημόσια έργα μέχρι τον Απρίλιο του 2017, με τη γνωστή δήλωση του αρμόδιου Υπουργού του κ. Σπίρτζη, ότι οι υπάλληλοι πρέπει να εκπαιδευτούν στο σύστημα. Και πάμε με τον παλιό γνωστό τρόπο. Το παρόν σχέδιο νόμου δεν κάνει κανένα βήμα για την αξιοποίηση των ηλεκτρονικών συστημάτων, ενώ γίνονται, όπως σας είπα, βήματα προς τα πίσω. Πολύ μικρή αναφορά γίνεται στην Εθνική Βάση Δεδομένων Δημοσίων Συμβάσεων, η οποία είναι το μοναδικό εργαλείο, που μπορεί να εξασφαλίσει κάποια αποτελεσματική εποπτεία του πλήθους των δημοσίων συμβάσεων, που είναι χιλιάδες ετησίως στη χώρα. Ταυτόχρονα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπονομεύεται η λειτουργία της ανεξάρτητης αρχής για την αποτελεσματική εποπτεία της αγοράς. Εκεί είχαμε τοποθετήσει έναν εξέχοντα δικαστή, τον κ. Ράικο, ο οποίος στη συνέχεια, αφού έφυγε από την αρχή, μάλλον πριν φύγει από την αρχή, με διαγωνισμό τοποθετήθηκε στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Το λέω αυτό, για να καταλάβετε τη σοβαρότητα και των προσώπων και της προσπάθειας. Η αρχή αυτή έχει προχωρήσει το έργο της. Απέκτησε επιχειρησιακή λειτουργία, εξέδωσε μεγάλο αριθμό απαντήσεων, συμβουλών σε ερωτήματα, αρκετές κατευθυντήριες οδηγίες για θέματα δημοσίων συμβάσεων και μεγάλης κλίμακας ελέγχους φυσικά διενήργησε. Τώρα, το νομοσχέδιο αυτό την καθιστά, φοβούμαι, μη βιώσιμη, καθώς της αφαιρεί το 40% των πόρων της, οι οποίοι πόροι, σημειωτέον, δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό. Παράλληλα - και θέλω να το προσέξετε αυτό - αφαιρεί από την αρχή των δημοσίων συμβάσεων αυτό το νομοσχέδιο μια από τις πιο σημαντικές της αρμοδιότητες. Ποια; Τη σύμφωνη γνώμη επί συμπληρωματικών συμβάσεων, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο σε διαγωνιζόμενους να προσφέρουν πολύ χαμηλές τιμές, ελπίζοντας σε συμπληρωματική σύμβαση, όταν πια θα τους έχει ανατεθεί το έργο προμήθεια. Το λέω για να ξέρετε τι ψηφίζετε. Και έχοντας αναφέρει αυτά, θέλω να θυμηθώ δυο θέματα της επικαιρότητας, που έχουν να κάνουν, φυσικά, με τις δημόσιες συμβάσεις. Το ένα έχει να κάνει με αυτό που συνέβη, με δημόσια σύμβαση προφανώς, στο Νοσοκομείο Τρικάλων, χθες, όπου η Κυβέρνηση είχε ακυρώσει προηγούμενη σύμβαση κι όταν η δικαιοσύνη, καλώς ή κακώς, αποφάσισε διαφορετικά για τη δημόσια σύμβαση αυτή, ο αρμόδιος Υπουργός Υγείας εξερράγη. Εξερράγη, γιατί δεν του άρεσε ούτε η απόφαση της δικαιοσύνης ούτε η στάση της Αστυνομίας. Και ποιο μήνυμα εκπέμπει με αυτόν τον τρόπο η Κυβέρνηση; Ότι νόμος είναι το δίκαιο του ΣΥΡΙΖΑ. Η δικαιοσύνη αρέσει στην Κυβέρνηση, μόνο όταν οι αποφάσεις της τυχαίνει να είναι συμβατές με τις επιθυμίες της. Αυτό είναι το πρώτο, το οποίο θέλω να το επισημάνω με έμφαση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Το δεύτερο, που θέλω να επισημάνω με έμφαση, γιατί ήδη σημειώθηκε από προηγούμενους συναδέλφους από αυτό εδώ το Βήμα - ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε - , είναι η αναφορά στη δημόσια σύμβαση, στο δημόσιο έργο Πάτρα - Πύργος, στο οποίο αποφάσισε η Κυβέρνηση να κάνει κατάτμηση σε οκτώ τμήματα, έτσι ώστε να μπορούν να μπουν, υποτίθεται, και περισσότερες εταιρείες και εταιρείες έκτης τάξεως, όπως λέγεται στον τεχνικό κόσμο. Έγινε, λοιπόν, ο διαγωνισμός και τα τρία τμήματα που έχουν μέχρι τώρα ανατεθεί, έχουν ανατεθεί στην ίδια εταιρεία. Νόμιμο; Νόμιμο. Απλώς τυχαίνει να είναι,ι όχι μόνο η ίδια εταιρεία, αλλά η εταιρεία της οποίας ο ιδιοκτήτης έχει δύο κουμπάρους Υπουργούς και της οποία ο ιδιοκτήτης, επίσης, είναι μεταξύ των έξι - επτά ενδιαφερομένων να πάρουν τηλεοπτικές άδειες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ο κ. Καμμένος, ο οποίος είναι ένας από τους δύο κουμπάρους του εν λόγω εργολάβου, με τον οποίο φυσικά δεν έχω τίποτα, ούτε τον γνωρίζω, τοποθετήθηκε πριν από μέρες και είπε ότι κανονικά δεν θα έπρεπε να είναι υποψήφιος ή δεν θα ήθελε ο κ. Καμμένος να είναι υποψήφιος και για τηλεοπτική άδεια. Ο άλλος κουμπάρος του εν λόγω εργολάβου, που είναι εδώ μαζί μας σήμερα, ο κ. Σπίρτζης, δεν έχει τοποθετηθεί. Το ερώτημα, όμως, δεν είναι ούτε ο κ. Καμμένος ούτε ο κ. Σπίρτζης. Το ερώτημα έχει να κάνει με την Κυβέρνηση. Η Κυβέρνηση αυτή, η οποία κρατάει τη ρομφαία της κάθαρσης και η οποία μάχεται εναντίον της διαπλοκής - και εγώ θέλω να σας πω ξεκάθαρα ότι στο τηλεοπτικό πεδίο υπάρχουν σαφώς περιθώρια βελτίωσης - η Κυβέρνηση λοιπόν, που κόπτεται υπέρ της διαφάνειας και εναντίον της διαπλοκής, τι πιστεύει για τη συγκεκριμένη περίπτωση; Και πώς σκέπτεται να προχωρήσει στο θέμα της αδειοδότησης των καναλιών, που κι αυτά είναι μια δημόσια σύμβαση; Σκέπτεται να προχωρήσει αγνοώντας όλα αυτά; Θα είναι μια κυβέρνηση η οποία κόπτεται για όλα τα προηγούμενα φαινόμενα - και καλώς κόπτεται λέω εγώ - αλλά αδιαφορεί για τα νέα φαινόμενα, τα οποία προκύπτουν και εκκολάπτονται;
Κύριε Χατζηδάκη, σας παρακαλώ ολοκληρώστε.
Θα ήθελα, λοιπόν, για όλα αυτά τα θέματα, σαφή τοποθέτηση από τους Υπουργούς, αλλά και από την Κυβέρνηση στο σύνολό της. Διότι, έτσι όπως πάει το πράγμα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εσάς σε λίγο δεν θα σας πιστεύουν ούτε οι πιο φανατικοί σας οπαδοί για τα θέματα της διαφάνειας, αλλά και ο τόπος δεν αντέχει αυτήν την πορεία, την οποία έχετε χαράξει. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ. Ο κ. Μαυρωτάς, Βουλευτής του κόμματος το Ποτάμι, έχει τον λόγο. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Με το παρόν νομοσχέδιο επιχειρείται η ενσωμάτωση των ευρωπαϊκών οδηγιών 24 και 25 του 2014 στο εθνικό δίκαιο. Οι οδηγίες αφορούν τις συμβάσεις δημοσίων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών. Το νομοσχέδιο, όμως, περιλαμβάνει και πλήθος εθνικών διατάξεων. Ωστόσο, πριν ξεκινήσω, επιτρέψτε μου να θέσω ξανά με έμφαση ένα θέμα που είχα θέσει και πριν από δέκα μέρες, απευθυνόμενος ειδικά στο Προεδρείο, καθώς μάλλον οι υποδείξεις και οι διαμαρτυρίες μας δεν έγιναν δεκτές, δεν έπιασαν τόπο. Η πύκνωση των εργασιών στη Βουλή, κυρίως για τα μικρά κόμματα, κατά τη γνώμη μου κάνει το έργο μας πάρα πολύ δύσκολο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, σήμερα χωρίς κανέναν ιδιαίτερο λόγο, έχει έρθει ένα νομοσχέδιο στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, η οποία συνεδριάζει και το πρωί και το απόγευμα. Την τελευταία εβδομάδα, λοιπόν, ο κ. Φίλης φέρνει τσάτρα - πάτρα το νομοσχέδιο για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση, όπου εκεί πέρα περιλαμβάνει και θέματα για τα ιδιωτικά σχολεία. Έφερε και μια εκπρόθεσμη τροπολογία χθες για τα φροντιστήρια. Είναι πολύ σημαντικά πράγματα για να ακολουθούν μια κοινοβουλευτική πρακτική του «ψεκάστε, σκουπίστε τελειώσατε». Πάμε, λοιπόν, στο νομοσχέδιο και επιτρέψτε μου να δανειστώ κάτι που αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση: «Και είναι γνωστό ότι έπρεπε ως χώρα να έχουμε εναρμονιστεί μέχρι τις 18 Απριλίου». Γιατί καθυστερήσαμε πάλι, άραγε; Δεν είναι η πρώτη φορά βέβαια, αλλά ποιος ήταν ο λόγος; Μήπως το ότι πάλι οι Υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ δεν αρκέστηκαν μόνο στη μεταφορά, στην προσαρμογή και στην εναρμόνιση της κοινοτικής οδηγίας, αλλά έκαναν και δικές τους παρεμβάσεις; Μήπως, επειδή δεν πρόκειται ουσιαστικά για εναρμόνιση του Ελληνικού Δικαίου με την ευρωπαϊκή οδηγία, αλλά για εναρμόνιση της ευρωπαϊκής οδηγίας με τις στρεβλώσεις του Ελληνικού Δικαίου; Να θυμηθούμε τι έλεγε για την αρχική μορφή του παρόντος νομοσχεδίου στη διαβούλευση ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών. Έλεγε ότι το σχέδιο νόμου όχι μόνο δεν επιλύει, αλλά προσθέτει νέα σοβαρά προβλήματα στις ήδη δυσκίνητες και αναποτελεσματικές διαδικασίες ανάθεσης και εκτέλεσης δημοσίων συμβάσεων. Αντιρρήσεις είχε, επίσης, και η Ενιαία Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων, όπως και το Συμβούλιο της Επικρατείας. Τελικά, ήρθε το νομοσχέδιο αυτό και είναι εκ των πραγμάτων ένα πολυσύνθετο νομοσχέδιο, με ειδικές διατάξεις, για τις οποίες απαιτούνται ειδικές γνώσεις. Και μάλιστα, ήρθε με τη διαδικασία του επείγοντος, δίχως, για ακόμη μια φορά, να δώσετε στη διαβούλευση και εντός της Βουλής τον απαιτούμενο χρόνο, μόλις σε μία εβδομάδα δηλαδή, μαζί με το νομοσχέδιο για τις συμβάσεις παραχώρησης, έγινε συζήτηση για τριακόσια ογδόντα άρθρα και ένα πλήθος παραρτημάτων. Είναι, λοιπόν, ένα νομοσχέδιο που, όσο κανείς και να θεωρεί ότι έχει θετικά - και έχει θετικά - σημεία, λόγω της οικειοποίησης των ευρωπαϊκών οδηγιών, αυτή η κακώς πραγματοποιούμενη σύμμειξη κοινοτικών και εθνικών διατάξεων οδηγεί σε ένα δαιδαλώδες νομικό κείμενο, όπου οι στρεβλώσεις παραμένουν και αναπαράγονται. Είναι στρεβλώσεις, οι οποίες αναφέρονται και στη συνοδευτική έκθεση της δημόσιας διαβούλευσης, όπου εκεί γίνεται λόγος στις παρατηρήσεις ότι το θεσμικό πλαίσιο των μητρώων και τάξεων πτυχίων των μελετητών και των εργοληπτών και η αντιστοιχία τους με τις κατηγορίες μελετών με το CPV και τους προϋπολογισμούς, για όλα αυτά λοιπόν, ιδίως για τα μητρώα - έτσι αναφέρεται μέσα στην έκθεση διαβούλευσης - θα πρέπει να έρθει ένας άλλος νόμος για την αποφυγή των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού και την εξασφάλιση της ίσης μεταχείρισης για όλους τους οικονομικούς φορείς. Οπότε, τώρα τι νόημα έχει αυτό που νομοθετούμε; Ας πάμε στο άρθρο 2 και στις περιπτώσεις 6 έως 9 της παραγράφου 1 του νομοσχεδίου. Ενώ στην οδηγία τα έργα κατηγοριοποιούνται, με βάση το κύριο λειτουργικό τους αντικείμενο, σύμφωνα με το σύστημα ενιαίας ταξινόμησης CPV, δηλαδή το κοινό λεξιλόγιο για τις δημόσιες συμβάσεις, εδώ εσείς τα ομαδοποιείτε και τα κατηγοριοποιείτε. Γιατί χρειάζεται η διάταξη της περίπτωσης 7 της παραγράφου 1; Δεν αρκούν τα όσα αναφέρονται ρητά και ορίζονται από το CPV; Ταυτόχρονα, με τον τρόπο αυτό, συνεχίζεται να διευκολύνεται η κατάτμηση του προϋπολογισμού των έργων, αλλά και των μελετών, δηλαδή αφήνετε τα συντεχνιακά συμφέροντα να δρουν ανενόχλητα και διατηρείτε μια από τις σημαντικότερες στρεβλώσεις στις δημόσιες συμβάσεις. Γενικά, με την παρέκκλιση από το σκεπτικό του κύριου λειτουργικού αντικειμένου της σύμβασης, που θα έπρεπε να δεσπόζει, όπως γίνεται στην ευρωπαϊκή οδηγία, οδηγούμαστε σε μια κατάτμηση σε κομματάκια, που θα μας οδηγήσει πάλι σε στρεβλώσεις του παρελθόντος, όπου όλα τα έργα καταλήγουν να είναι οικοδομικές εργασίες και έργα ΗΜ. Όλα έχουν απ' αυτά, αλλά δεν είναι αυτό το κύριο αντικείμενό τους. Στο άρθρο 4 για τις μεικτές συμβάσεις, που αντιστοιχεί στο άρθρο 3 της ευρωπαϊκής οδηγίας, πώς προέκυψε η παράγραφος 7 του συγκεκριμένου άρθρου; Πού το βρήκατε; Δεν υπάρχει στην ευρωπαϊκή οδηγία. Μιας και μιλάμε για μεικτές συμβάσεις, μήπως είναι ώρα να δημιουργηθεί και ένα μητρώο μελετοκατασκευαστών και σχετικές συμβάσεις και στη χώρα μας, όπως προσδιορίζονται στους διεθνείς οργανισμούς, όπως FIDIC και ΙΚΕΜ; Είναι ενδιαφέρον να προσπαθήσετε να εξηγήσετε στο άρθρο 76 την παράγραφο 1, όπου δεν καταλαβαίνει κανείς για ποιες εργασίες μιλάμε, πώς προσδιορίζονται, πώς διαφοροποιούνται οι εργασίες. Μάλιστα, θα καταθέσω στη Βουλή τον προϋπολογισμό για κάποια εξειδικευμένα έργα επεξεργασίας λυμάτων, όπου, σύμφωνα με τον κανονισμό του ΕΠΠΕΡΑΑ, δηλαδή του Επιχειρησιακού Προγράμματος Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης, ο προϋπολογισμός προβλέπει ότι το ποσοστό 20% των εργασιών ΗΜ πηγαίνουν για τον εργολήπτη των έργων καθαρισμού, μια χαρακτηριστική στρέβλωση. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γεώργιος Μαυρωτάς καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο Αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Στο παράρτημα Ι του προσαρτήματος Γ΄ θα ήθελα να επισημάνω και την αντιστοίχιση ορισμένων μόνο κατηγοριών υπηρεσιών μηχανικού του CPV με την ελληνική κατηγοριοποίηση. Βάζετε αυθαίρετα μία επιπλέον στήλη για την αντιστοίχιση της κατηγορίας μελέτης, ενώ θα έπρεπε να αρκούσε μόνο το CPV. Αυτό ουσιαστικά, μπορεί να διαιωνίσει το ισχύον θεσμικό πλαίσιο των μητρώων μελετητών και εργοληπτών. Για παράδειγμα, υπηρεσίες παροχής συμβούλων σε θέματα υδροδότησης και αποβλήτων αντιστοιχούνται αποκλειστικά με την κατηγορία μελετών υδραυλικών έργων και διαχείρισης υδατικών πόρων. Επίσης, μελέτες θέρμανσης ή υπηρεσίες παροχής συμβούλων σχετικά με την προστασία και τον έλεγχο πυρκαγιάς αντιστοιχούνται με μηχανολογικές, ηλεκτρολογικές και ηλεκτρονικές μελέτες, λες και η πυρκαγιά και η έκρηξη δεν είναι χημικά φαινόμενα, λες και δεν ασχολούνται κυρίως χημικοί μηχανικοί με την ασφάλεια εγκαταστάσεων. Θα ξεχάσουμε και αυτά που έχουμε μάθει. Απουσιάζουν οι κατηγορίες των μελετών χημικής μηχανικής και χημικών εγκαταστάσεων, καθώς και οι μεταλλευτικές μελέτες. Γιατί άραγε; Η πρότασή μας, λοιπόν, είναι να αποσυρθεί το παράρτημα Ι του προσαρτήματος Γ΄, καθώς δεν προσφέρει τίποτε άλλο, παρά να εξυπηρετεί το παλιό συντεχνιακό καθεστώς. Όπως προαναφέραμε - και κλείνω, κύριε Πρόεδρε - το παρόν νομοσχέδιο έχει κάμποσα άρθρα, που προσπαθούν να φέρουν την ευρωπαϊκή οδηγία στα μέτρα των ελληνικών στρεβλώσεων και αυτά τα άρθρα θα τα καταψηφίσουμε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω σε δέκα δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε. Η συζήτηση αυτή, όμως, σχετικά με τις στρεβλώσεις, που υπάρχουν στα τεχνικά έργα, πρέπει να συνεχιστεί, ίσως στο νομοσχέδιο που αναφέρετε στην έκθεση διαβούλευσης ότι θα φέρετε για τα μητρώα συντελεστών τεχνικών έργων, όπου θα έχουμε εκεί πέρα πολλά ενδιαφέροντα να πούμε. Γιατί, όμως, τα προκαταλαμβάνετε με το παρόν νομοσχέδιο; Ιδού η απορία. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο έχει η Βουλευτής της Ένωσης Κεντρώων κ. Μεγαλοοικονόμου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προς μεγάλη μου λύπη, βλέπω να έρχεται σήμερα, εν έτει 2016, προς κύρωση μια σημαντικότατη οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία φέρει ημερομηνία 2014. Θεωρώ ότι ειδικά το θέμα των δημοσίων συμβάσεων είναι υψίστης σημασίας για την Ελλάδα. Πόσες φορές έχουν έλθει στην επικαιρότητα σκάνδαλα δημοσίων συμβάσεων και το επόμενο βήμα δεν ήταν τίποτε άλλο παρά η επέμβαση του εισαγγελέα; Επομένως, θα έπρεπε και μόνοι μας προ πολλού να έχουμε νομοθετήσει ένα σοβαρό και αξιόπιστο πλαίσιο για την υπογραφή των δημοσίων συμβάσεων. Δυστυχώς, για άλλη μια φορά αργήσαμε, όμως έχουμε κάπου μια πρωτιά και το λέω με περηφάνια. Έχουμε πρωτιά στην καθυστέρηση. Ο πολίτης έχει ταυτίσει στο μυαλό του τα δημόσια έργα με τη γνωστή ταινία του '72 με πρωταγωνιστή τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι «Το μεγάλο φαγοπότι», μια σπουδαία ταινία. Φυσικά και πρέπει να ψηφιστεί το νομοσχέδιο. Οι ευρωπαϊκές οδηγίες γεννούν αποτελέσματα, ακόμα και αν δεν έχουν κυρωθεί - υπάρχει και σχετική νομολογία των δικαστηρίων επί του θέματος - και αυτό διότι ένας πολίτης κράτους - μέλους που θεωρεί ότι θίγεται από τη μη εφαρμογή της οδηγίας σε μια χώρα, μπορεί να προσφύγει στα αρμόδια δικαστήρια. Γι' αυτόν το λόγο, αλλά και διότι οι ευρωπαϊκές οδηγίες περιέχουν συνήθως εξαιρετικά χρήσιμες ρυθμίσεις, είναι σαφές ότι δεν πρέπει να καθυστερούμε την ενσωμάτωση. Δεν το λέω αυτό μόνο για σας, αλλά και για τους κατά καιρούς κυβερνώντες. Πράγματι, έπρεπε να προχωρήσουμε σε ρύθμιση των δημοσίων συμβάσεων και δεν έπρεπε τρόπον τινά να μας το επιβάλει η ευρωπαϊκή νομοθεσία. Έπρεπε ήδη να το είχαμε κάνει από μόνοι μας. Κατ' αρχάς, θεωρούμε άκρως απαραίτητη την ενοποίηση όλων των σχετικών διατάξεων σε έναν κώδικα. Επίσης, με το παρόν νομοσχέδιο δημιουργείται μια νέα υπηρεσία, ενώ υπάρχει ήδη μια σχετική ανεξάρτητη αρχή. Αντιθέτως, το προσωπικό που θα προωθηθεί στη νέα αυτή υπηρεσία θα μπορούσε να ενισχύσει την ανεξάρτητη αυτή Αρχή. Η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων έχει ήδη και την τεχνογνωσία και το εξειδικευμένο προσωπικό. Ο τομέας των δημοσίων συμβάσεων έχει ένα τεράστιο ενδιαφέρον για την ευρωπαϊκή έννομη τάξη, αφού μεγάλο μέρος των ευρωπαϊκών προϋπολογισμών κατευθύνεται εκεί. Μάλιστα, κατά την προσωπική μου άποψη, η σημερινή κατάρρευση των δημοσιονομικών μας οφείλεται σ' ένα μεγάλο μέρος - ή στο μεγαλύτερο - στην κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος μέσα από αδιαφανείς διαδικασίες δημοσίων συμβάσεων, αναθέσεων μεταξύ «ημετέρων» και ό,τι παιζόταν στο παρασκήνιο των προηγουμένων ετών απ' όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Ελπίζω να μη συνεχιστούν αυτά. Σε σχέση με το άρθρο 59, το μεγάλο ζήτημα της κατάτμησης των δημοσίων συμβάσεων, θα επισημάνω ότι κατατμήσεις έχουν γίνει κατά κόρον και κατ' επανάληψη σε όλη την Ελλάδα, όπως όλοι γνωρίζουμε, και έχουν σχηματιστεί ακόμα και ποινικές δικογραφίες κακουργηματικού χαρακτήρα για το ίδιο θέμα. Σε σχέση με το άρθρο 66 και το Κεντρικό Ηλεκτρονικό Μητρώο Δημοσίων Συμβάσεων, αυτές οι προκηρύξεις σε εθελοντική βάση με βρίσκουν κατ' αρχήν αντίθετη και θα σας πω γιατί. Πράγματι, κύριοι Υπουργοί, ο περισσότερος κόσμος ενημερώνεται από το ίντερνετ και δεν είναι απαραίτητη η δημοσίευση στον Τύπο. Σας ερωτώ, όμως: Έχετε υπολογίσει πόσος κόσμος ζει από τον επαρχιακό Τύπο, πόσοι δημοσιογράφοι, πόσες εισφορές πληρώνονται; Πρέπει αυτό να γίνεται παράλληλα και μέσω ίντερνετ και μέσω του Τύπου. Θα έπρεπε να υπάρχει μια υποχρεωτικότητα της δημοσίευσης των προκηρύξεων και μάλιστα με επιβάρυνση του πλειοδότη. Ο πλειοδότης μπορεί να πληρώσει και αυτήν τη δημοσίευση. Η τυποποίηση των συμβάσεων, φυσικά θα οδηγήσει στη μείωση των προσφυγών και φυσικά, για άλλη μια φορά η άποψή μας είναι ότι είναι μια ρύθμιση, στην οποία θα έπρεπε να είχαμε προβεί προ πολλού, όχι όμως να περιμένουμε την ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, για να προχωρήσουμε. Συνολικά, οι δημόσιες συμβάσεις αποτελούν θέμα πρώτου μεγέθους για τη δημοσιονομική σταθερότητα και τη δημόσια διοίκηση της χώρας μας. Άποψή μου και άποψη της Ένωσης Κεντρώων και του Προέδρου κ. Λεβέντη είναι ότι πρέπει να συμπεριφερόμαστε στη διαχείριση του δημοσίου χρήματος, όπως ακριβώς συμπεριφερόμαστε στο δικό μας χρήμα: Να το προστατεύουμε, να μην το κατασπαταλάμε και να το αξιοποιούμε με τον καλύτερο τρόπο, πράγμα το οποίο δεν έγινε ποτέ. Δυστυχώς, αυτό διαπιστώσαμε. Αν κατορθώσουμε να βαδίσουμε πάνω σ' αυτό, να το προστατεύσουμε, να το αξιοποιήσουμε και να κάνουμε τα πάντα, για να μπορέσουμε να το κρατήσουμε στα χέρια μας, μόνο έτσι μπορεί να πάει μπροστά το κράτος μας, με σύνεση και διαχειριστικές ικανότητες. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κυρία Μεγαλοοικονόμου. Νομίζω ότι σε αυτήν την ταινία δεν πρωταγωνιστούσε ο Μαστρογιάνι.
Πρωταγωνιστής ήταν.
Ο Ούγκο Τονιάτσι νομίζω ήταν.
Όχι, όχι, ήταν ιταλική ταινία αυτή, του Φερέρι.
Λοιπόν, προχωρούμε με τον επόμενο ομιλητή, τον κ. Θεοχάρη, ο οποίος ανήκει στους Ανεξάρτητους Βουλευτές. Παρακαλώ, κύριε Θεοχάρη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε και ευχαριστώ που θυμηθήκατε ότι είμαι Ανεξάρτητος Βουλευτής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα για την ενσωμάτωση οδηγιών με καταληκτική ημερομηνία ενσωμάτωσης τον Απρίλιο του 2016. Η Κυβέρνηση έτσι απέκτησε ένα εύσχημο επιχείρημα να τις φέρει στη Βουλή με τη διαδικασία του επείγοντος, μία εβδομάδα πριν τη θερινή διακοπή. Στερεί έτσι από το Σώμα τη δυνατότητα ουσιαστικού διαλόγου, αλλά και απονομιμοποιεί τις μεθοδεύσεις της. Τα στοιχεία που έχουμε για τις δημόσιες συμβάσεις είναι ασαφή και προβληματικά. Οι δαπάνες της κεντρικής Κυβέρνησης γι' αυτές ανέρχονται περίπου στο 9% του ΑΕΠ, το οποίο αυξάνεται σε 14%, συμπεριλαμβάνοντας τη γενική Κυβέρνηση και στο 20%, συνυπολογίζοντας τις συμβάσεις παραχώρησης. Σε απόλυτα νούμερα, έχουμε 36 δισεκατομμύρια που διαχειρίζονται περίπου - και η ασάφεια είναι και εκεί, δεν ξέρουμε πόσες ακριβώς - πέντε χιλιάδες αναθέτουσες αρχές. Μιλάμε για ένα σύστημα διαχείρισης και ελέγχου κατακερματισμένο και αναποτελεσματικό. Ένα σύστημα που ενισχύει φαινόμενα κακοδιαχείρισης και διαφθοράς. Οι μελέτες του ΟΟΣΑ μας λένε πως μπορεί να εξοικονομηθεί το 20%, από αυτό το ποσό δηλαδή τα 7,2 δισεκατομμύρια. Φανταστείτε τα 2 δισεκατομμύρια να πήγαιναν στη μείωση των φόρων, τα 2 δισεκατομμύρια να στηρίξουν το κοινωνικό κράτος και τα υπόλοιπα να πάνε σε περισσότερες προμήθειες από πράγματα που σήμερα λείπουν. Η ανικανότητά σας φαίνεται από το γεγονός ότι σπεύσατε από τις αρχές Ιουλίου να καταργήσετε το προηγούμενο πλαίσιο με τον ν.4403/2016, το άρθρο 57, ενόψει της κατάθεσης του παρόντος. Δημιουργήσατε, δηλαδή, ένα κενό νόμου χωρίς κανένα, μα κανένα, νόημα. Το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι η έλλειψη πλαισίου, αλλά η εφαρμογή του. Οι δημόσιες συμβάσεις, από τη σύναψη μέχρι την εκτέλεση, ήταν πάντα προβληματικές. Υπέρογκες χρεώσεις, δημόσιοι οργανισμοί για μήνες ή για χρόνια χωρίς προμήθειες, κυρίως τα νοσοκομεία, διαγωνισμοί στον αέρα, έργα υποδομής να καθυστερούν, διαφθορά. Και η σημερινή Κυβέρνηση, όμως; Τι έχει να μας δείξει; Εν μέσω των εορτών των Χριστουγέννων, ο Υπουργός Υποδομών υπογράφει οκτώ απευθείας αναθέσεις σε ιδιώτες ή εταιρείες για έργα παρακολούθησης οδικών παραχωρήσεων με υπουργικές αποφάσεις. Βέβαια, και στο παρόν νομοσχέδιο αφήνετε παράθυρο για τέτοιου είδους «δωράκια», μέσω απευθείας ανάθεσης για μελέτες έως 40 χιλιάδες ευρώ, στο άρθρο 119. Στις 8 Δεκεμβρίου του 2015, με απόφαση του Υπουργού Οικονομίας, μετά από αίτημα του Υπουργού Υποδομών, η υποχρεωτική χρήση του ΕΣΗΔΗΣ, που θεσμοθετήθηκε το 2013, μετατίθεται για τις 30 Απριλίου του 2017, γιατί δεν είχαν προλάβει να εκπαιδευτούν οι υπάλληλοι. Καταθέσαμε ερώτηση, γιατί κρίθηκε σκόπιμη η εν λόγω παράταση και πήραμε απάντηση μόνο για ένα δευτερεύον ζήτημα, ως προς το πόσοι υπάλληλοι έχουν εκπαιδευτεί μέχρι στιγμής. Ο αποχωρήσας επικεφαλής της ενιαίας αρχής δημοσίων συμβάσεων κ. Ράικος, τον περασμένο Φεβρουάριο είχε καταγγείλει την πρακτική κατάθεσης τροπολογιών, που κατά κόρον χρησιμοποιείται από αυτήν την Κυβέρνηση, για τη διενέργεια δημόσιων συμβάσεων, κατά παρέκκλιση των κανονικών διαδικασιών. Πάμπολλες οι αναθέσεις σας, πάμπολλες, κανόνας και όχι εξαίρεση, δυστυχώς. Χθες, καταθέσαμε τροπολογία με γενικό αριθμό 612 και ειδικό 61. Πρόκειται για προσθήκη στο άρθρο 72 και αφορά στην έναρξη ισχύος των μειωμένων εγγυητικών επιστολών καλής εκτέλεσης για τα έργα. Αυτήν τη στιγμή, υπάρχει διαφορετική μεταχείριση μεταξύ των νέο - δημοπραττούμενων και ήδη εκτελούμενων έργων. Τα παλαιά έργα δηλαδή και τα καινούρια. Στα νέα έργα, ο ανάδοχος ωφελείται από τη μείωση στο 5% της απαιτούμενης εγγυητικής καλής εκτέλεσης. Στα ίδια εκτελούμενα, όμως, ισχύει το παλαιότερο καθεστώς. Έτσι, δημιουργείται άνιση μεταχείριση, ευνοώντας εργολήπτες, οι οποίοι αδρανοποιήθηκαν στην ισχύουσα οικονομική συγκυρία και δεν έχουν έργα σε εξέλιξη. Κύριε Υπουργέ, είχατε πει στους φορείς ότι αν έλθει μια τροπολογία που να θεραπεύει αυτήν την άνιση μεταχείριση, θα τη δεχόσασταν. Την έφερα. Όλα τα κόμματα τη στηρίζουν, συμπεριλαμβανομένων των ΑΝΕΛ και το ΚΚΕ λέει ότι τη μελετά. Γιατί δεν το κάνετε, λοιπόν; Γιατί δεν τη δέχεστε; Οι νομικές υπηρεσίες μας λένε ότι η τροπολογία αυτή αντίκειται στο υπάρχον νομικό πλαίσιο, ένα νομικίστικο επιχείρημα. Ωστόσο, εμείς αυτό που προτείνουμε είναι η τροποποίηση του προηγούμενου πλαισίου και η επέκτασή του, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι ευνοϊκές ρυθμίσεις του παρόντος. Δεν στέκει, λοιπόν, η νομική υπεκφυγή σας. Πείτε την αλήθεια, πως δεν τη θέλετε και μην κοροϊδεύετε τον κόσμο. Δεν είναι κακό. Αν δεν συμφωνείτε με κάτι, το σωστό είναι να πείτε «δεν συμφωνώ και δεν το κάνω». Όχι να υπεκφεύγετε με νομικά επιχειρήματα. Εμείς, ως Δημοκρατική Ευθύνη, έχουμε θέσει το θέμα των δημοσίων συμβάσεων ως έναν από τους βασικούς άξονες προτεραιότητας στο πρόγραμμά μας. Χαιρόμαστε, γιατί βλέπουμε κάποιες από τις θέσεις και τις προτάσεις μας μέσα στο νομοσχέδιο, όπως την ίδρυση της Αρχής Εξέτασης Προδικαστικών Διαφορών. Ο τρόπος, όμως, που θα οργανωθεί ή θα ασκήσει τις αρμοδιότητές της είναι αυτός που θα κρίνει την επιτυχία. Ήδη οι φορείς στην επιτροπή εξέφρασαν σοβαρές επιφυλάξεις για τους χρόνους εξέτασης και λήψης αποφάσεων και για τον φόρτο εργασίας των επιτροπών. Με δεδομένη και την «αλλεργία», που η Κυβέρνηση έχει δείξει στις ανεξάρτητες αρχές, αμφιβάλλουμε πολύ για το αποτέλεσμα. Βασική μας θέση, είναι οι εθνικοί κανόνες να συμβαδίζουν με τους ευρωπαϊκούς και αυτό γίνεται με το παρών νομοσχέδιο. Πέρα από αυτό, όμως, απαιτείται προτυποποίηση διαδικασιών και τεχνικών προδιαγραφών ως βασική προϋπόθεση για ένα απλό και αποτελεσματικό πλαίσιο, που θα χτυπήσει τα συμφέροντα, που εξυπηρετούνται από τη σημερινή κατάσταση. Ο κατακερματισμός των αναθέσεων πρέπει να περιοριστεί και σταδιακά να σταματήσει. Ακούσαμε για τον κατακερματισμό του Πάτρα - Πύργος. Πρέπει, λοιπόν, να περιοριστεί με τη δημιουργία μιας κεντρικής αναθέτουσας αρχής σε κάθε Υπουργείο και σε κάθε περιφέρεια, με δραστική σύμπτυξη των υπολοίπων σημερινών αναθετουσών αρχών. Σε τι επίπεδο βρίσκεται η λειτουργία των τριών κεντρικών αναθετουσών αρχών; Ρωτάμε. Ανταποκρίνονται, έστω και στοιχειωδώς, στον ρόλο τους; Όχι. Είναι θετικό ότι προβλέπεται στο νομοσχέδιο διαρκής κατάρτιση και πιστοποίηση των στελεχών, που ασχολούνται με τις δημόσιες συμβάσεις. Πότε θα γίνει αυτό; Υπάρχει υποδομή, οργάνωση και κυρίως διάθεση να ξεκινήσουν όλα αυτά; Θέλουμε την αναδιοργάνωση των ελεγκτικών αρχών, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την απλοποίηση των ελεγκτικών μηχανισμών, τη δημιουργία ηλεκτρονικού καταλόγου προϊόντων που θα επιτρέπεται να προμηθεύεται το δημόσιο με συμβάσεις έως και 60.000 ευρώ. Να μπει μια τάξη. Την επίσπευση της πλήρους εφαρμογής των ΕΣΗΔΗΣ και ΚΗΜΔΗΣ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Το παρών νομοσχέδιο παραπέμπει την πλήρη εφαρμογή του ΕΣΗΔΗΣ στα μέσα του 2017, κάτι που είναι απαράδεκτο. Έστω και τώρα, από αύριο, θεσμοθετείστε μέχρι το ΕΣΗΔΗΣ να το επιτρέψει, τους καθολικούς ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς. Από αύριο, ένας πλειστηριασμός σε κάθε διαφορετική εταιρεία, που παρέχει τη δυνατότητα να τους κάνουμε, ώστε να μην υπάρχουν και θέματα ανταγωνισμού, με μηδενικό κόστος για το δημόσιο, να το αναλάβει ο μειοδότης και θα έχουμε άμεσα τα οφέλη. Ξέρετε ότι η ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί μειώνουν άμεσα το κόστος. Δεν θέλετε να το κάνετε. Επίσης, πρέπει να στοχοθετήσουμε τις σύγχρονες μορφές συμβάσεων, για να αυξήσουμε τις χρήσεις. Το παρόν νομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αναγκαίο, αλλά συντηρητικό και δειλό. Έχουμε επιφυλάξεις για την εφαρμογή του και δεν σας βλέπουμε να δεσμεύεστε πως δεν θα φέρετε από εδώ και μπρος καμμία, κατά παρέκκλιση, εξαίρεση, όπως έχετε κάνει ενάμιση χρόνο τώρα. Και στις συμβάσεις και στη διαφθορά, δηλαδή, συνεχίζετε τα ίδια και χειρότερα με πριν. Συνεπώς, από τη Δημοκρατική Ευθύνη, μην περιμένετε στήριξη, όσο προχωράτε σε αυτόν τον δρόμο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ κι εγώ, κύριε Θεοχάρη. Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Καραμανλής του Αχιλλέα, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πάγια θέση της Νέας Δημοκρατίας για το νομοθετικό πλαίσιο δημοσίων συμβάσεων, αποτελεί και η εναρμόνισή του με τις αρχές και τις πρακτικές της ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Εμείς, στη Νέα Δημοκρατία, επιθυμούμε ένα νομοθετικό πλαίσιο, που θα προστατεύει στις δημόσιες συμβάσεις τρία απλά πράγματα: Πρώτον, τον ελεύθερο ανταγωνισμό. Δεύτερον, να ενισχύει τη διαφάνεια και τρίτον, να συμβάλλει στη μείωση της γραφειοκρατίας. Στον αντίποδα, όμως, έχουμε τη δική σας Κυβέρνηση, μια Κυβέρνηση που μέσα σε δεκαοχτώ μήνες έχει αναβάλει τέσσερις φορές τη λειτουργία του ηλεκτρονικού συστήματος δημοπράτησης έργων και μελετών, μια Κυβέρνηση που στην ουσία φέρνει με διαδικασίες εξπρές ένα νομοσχέδιο δύο χιλιάδων επτακοσίων σελίδων. Επίσης, εδώ υπάρχει και μια άλλη αντίφαση. Δεν είναι δυνατόν να αναρτάται προς διαβούλευση ένα σχέδιο νόμου και τελικά να καταθέτετε στη Βουλή ένα νομοσχέδιο, που δεν έχει καμμία σχέση με το αρχικό κείμενο. Είναι ένα νομοσχέδιο που παρουσιάζει, κατά την άποψή μας, και μια άλλη ιδιομορφία: Από τη μία εναρμονίζεται με μια ευρωπαϊκή οδηγία, αλλά την ίδια στιγμή περιλαμβάνει σειρά διατάξεων και άρθρων, τα οποία έρχονται σε αντίθεση με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, όπως για παράδειγμα το άρθρο 67 για την ηλεκτρονική διάθεση των εγγράφων της σύμβασης ή το άρθρο 76 για τους καλούμενους οικονομικούς φορείς. Την ίδια στιγμή, έχουμε τον Υπουργό κ. Σπίρτζη, ο οποίος με το άρθρο 50 προσπαθεί να φέρει από το παράθυρο το σύστημα μελέτης κατασκευής. Κατ' αρχάς εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι το άρθρο αυτό δεν αποτελεί εναρμόνιση με την οδηγία. Δεύτερον, να πούμε ότι κατά τη φάση της διαβούλευσης και στη συζήτηση στην επιτροπή όλοι οι αρμόδιοι φορείς εξέφρασαν την πλήρη άρνησή τους με το σύστημα μελέτης - κατασκευής και ειλικρινά μας προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι ο Υπουργός επιμένει σε αυτό το σύστημα. Επίσης, η εισαγωγή του κριτηρίου της οικονομικής προσφοράς, σε βάρος της τεχνικής για την ανάδειξη αναδόχου ανοίγει τον δρόμο για μια προβληματική και αδιαφανή εκτέλεση των δημοσίων έργων. Παράλληλα, ο τρόπος εφαρμογής του συστήματος παραμένει αρρύθμιστος και προβληματικός, αφού παραχωρείτε και δίνετε στις αναθέτουσες αρχές το δικαίωμα να καθαρίζουν τα πάντα, σχέση οικονομικής και τεχνικής προσφοράς, κριτήρια επιλογής και εφαρμογής, συντελεστές και όρια βαθμολόγησης. Η ευρωπαϊκή εμπειρία, λοιπόν, δεν έχει καμμία σχέση με το άρθρο 50 και με το σύστημα που προσπαθείτε από το «παράθυρο», όπως είπαμε, να φέρετε, αλλά περιορίζεται σε έργα με ειδικά προσδιορισμένες τεχνικές προδιαγραφές και ειδικές μεθόδους κατασκευής. Είναι γνωστό ότι το σύστημα μελέτης - κατασκευής είναι ένα σύστημα, όπως λένε οι τεχνικοί και οι μηχανικοί, κατ' εξαίρεση. Είναι, λοιπόν, φυσικό ότι αυτό που κάνετε - και φυσιολογικό για την Κυβέρνησή σας - είναι να κλείνετε το μάτι στην αδιαφάνεια, χτυπώντας ουσιαστικά τις μικρές και μεσαίες κατασκευαστικές και εργοληπτικές εταιρείες, αλλά και τον κλάδο των μελετητών. Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας είναι απλή. Περιορίστε τη χρήση του συστήματος μελέτης - κατασκευής σε ειδικής φύσεως έργα, σε έργα που χρειάζονται ειδικό τρόπο κατασκευής, κατόπιν, όμως, ελέγχου του Τεχνικού Συμβουλίου της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Έργων. Κύριε Πρόεδρε, η Νέα Δημοκρατία είναι συνεπής προς τη στάση της και συμφωνεί πλήρως με την ανάγκη κωδικοποίησης της νομοθεσίας στα δημόσια έργα. Κάτι τέτοιο είναι και στρατηγικά, αλλά και λειτουργικά ορθό. Το είχαμε, άλλωστε, κάνει πράξη και εμείς ως κυβέρνηση με τον ν.3669/2008. Σήμερα, όμως, έχουμε ένα νομοσχέδιο, που δεν έχει ως στόχο να κωδικοποιήσει τη νομοθεσία, όπως υποστηρίζει η Κυβέρνηση. Ο στόχος είναι σαφής και τον αποκάλυψε στην επιτροπή ο κ. Σπίρτζης. Εκεί, με έκπληξη άκουσα να λέει τα εξής: «Από τη μία έχουμε την ανεξέλεγκτη αγορά και τον νεοφιλελευθερισμό και από την άλλη έχουμε τις δυνάμεις που πιστεύουν στον έλεγχο της αγοράς». Με αυτόν ακριβώς τον τρόπο ο κ. Σπίρτζης παρουσιάζεται ως ο εκφραστής των δυνάμεων, που πιστεύουν στον έλεγχο της αγοράς. Και εδώ είναι η πολιτική μας διαφωνία: Εμείς, κύριε Σπίρτζη, δεν πιστεύουμε στον έλεγχο της αγοράς, αλλά στη ρύθμισή της. Μάλιστα, τα είπατε αυτά σε μια συζήτηση ενός νομοσχεδίου που έχει να κάνει με εναρμόνιση μιας ευρωπαϊκής οδηγίας. Νομίζω ότι εδώ πρέπει να είμαστε σαφείς. Επιχειρείτε να ελέγξετε τις ανεξάρτητες αρχές, να ελέγξετε τα κανάλια, να ελέγξετε τις τηλεοπτικές άδειες. Τώρα θέλετε να ελέγξετε και το δημόσια έργα. Αυτό όμως εμείς στη Νέα Δημοκρατία, κύριε Σπίρτζη, δεν θα σας το επιτρέψουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ, κύριε Καραμανλή. Η κ. Θελερίτη, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες, ένας από τους στόχους της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» για έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, είναι και ο ριζικός εκσυγχρονισμός των δημοσίων συμβάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό κρίθηκε αναγκαίο, με δεδομένο ότι οι δημόσιες αρχές δαπανούν κάθε χρόνο ποσοστό 18% του ΑΕΠ για την αγορά αγαθών, υπηρεσιών και την εκτέλεση έργων. Επομένως, είναι σαφές πως στην παρούσα περίοδο δημοσιονομικής λιτότητας, οικονομικών δυσχερειών, ειδικά στις χώρες του Νότου και πόσο μάλλον στη χώρα μας, είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαίο η πολιτική στον τομέα των δημόσιων συμβάσεων να εξασφαλίσει τη βέλτιστη αξιοποίηση των σχετικών κονδυλίων, έτσι ώστε να στηρίξει την οικονομική ανάπτυξη και να δημιουργήσει τις πολυπόθητες θέσεις απασχόλησης. Από την άλλη, είναι εξίσου σημαντικό, να κλείσει τις πόρτες στην αδιαφάνεια, στη διαφθορά και στη διαπλοκή των συμφερόντων. Στο πλαίσιο, λοιπόν, αυτό η πολιτική στον τομέα των δημόσιων συμβάσεων και η αναθεώρηση των σχετικών οδηγιών εντάχθηκαν σε ένα συνολικό πρόγραμμα με σκοπό τον ριζικό εκσυγχρονισμό των δημόσιων συμβάσεων. Οι στόχοι του εκσυγχρονισμού των ευρωπαϊκών κανόνων για τις δημόσιες προμήθειες είναι οι εξής: Να απλουστευτούν και να γίνουν πιο ευέλικτοι οι κανόνες και οι διαδικασίες, να διευκολυνθεί η πρόσβαση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στις δημόσιες συμβάσεις και να διασφαλιστεί η καλύτερη και πιο ποιοτική χρήση των δημόσιων προμηθειών. Με βάση αυτά, ποιοι είναι οι στόχοι του παρόντος νομοσχεδίου; Είναι κατ' αρχάς η ενσωμάτωση των οδηγιών, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η εναρμόνιση των ρυθμίσεων με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα των δημόσιων συμβάσεων και αφετέρου, είναι πραγματικά να δημιουργήσουμε και να εισάγουμε ένα νέο θεσμικό πλαίσιο για τις δημόσιες συμβάσεις, ένα θεσμικό πλαίσιο που να ρυθμίζει με τρόπο σαφή και ενιαίο την ανάθεση και εκτέλεση των δημόσιων συμβάσεων, έργων, προμηθειών, υπηρεσιών, ανεξαρτήτως του είδους της αρχής που αναθέτει. Και στο σημείο αυτό θα πρέπει να το τονίσουμε: Ανεξάρτητα από την αρχή που αναθέτει. Και να τονίσουμε ακόμα πως στις αναθέτουσες αρχές συμπεριλαμβάνονται και οι ΟΤΑ α΄ και β΄ βαθμού. Ποιος είναι ο κύριος στόχος του παρόντος νομοσχεδίου; Να απλουστεύσει σημαντικά τα διοικητικά βάρη και το περίπλοκο διοικητικό σύστημα που προϋπήρχε. Με ποιον τρόπο; Απλοποιεί, κωδικοποιεί και επικαιροποιεί όλες τις νομοθετικές διατάξεις. Ειδικά, καταργεί προηγούμενες διατάξεις και καθεστώτα και κατοχυρώνει την αρχή της διαφάνειας, της ίσης μεταχείρισης, του ελεύθερου ανταγωνισμού, με ταυτόχρονη διασφάλιση του δημόσιου συμφέροντος, μέσω της εξοικονόμησης δημόσιων πόρων. Παράλληλα, παρέχεται η απαιτούμενη κάτω από σαφείς προϋποθέσεις ευελιξία στις αρχές, που αναθέτουν να προσαρμόζουν τους όρους ανάθεσης και εκτέλεσης σε ενδεχόμενες ιδιαιτερότητες της σύμβασης. Ποια είναι τα σημεία - κλειδιά του παρόντος νομοσχεδίου; Πρώτον, είναι αυτό που αναφέρθηκε από πολλούς συναδέλφους και συναδέλφισσες, ότι καταπολεμά την πολυνομία, συγκεντρώνοντας όλες τις ρυθμίσεις των δημόσιων συμβάσεων σε ένα νομοθέτημα. Δεύτερον, υπάρχει ομοιόμορφη πια εφαρμογή κανόνων από όλες τις αναθέτουσες αρχές και φορείς, δηλαδή καταργεί όλα τα ειδικά καθεστώτα και δεν εξαρτάται κάθε ανάθεση με βάση τη μορφή της αναθέτουσας αρχής. Θεσμοθετεί για πρώτη φορά κανόνες και για δημόσιες συμβάσεις για παροχή υπηρεσιών. Γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά τι συνέβαινε στο παρελθόν που χρησιμοποιούσαμε το θεσμικό πλαίσιο των προμηθειών και δεν μπορούσαμε να καθορίσουμε τι είναι υπηρεσία. Καταπολεμά τη διαφθορά, ιδιαίτερα μέσα από την αποσαφήνιση των εννοιών τι είναι δημόσιο έργο, τι είναι μελέτη, τι είναι υπηρεσία, τι είναι προμήθεια. Και για όσους ασχολούνται, καταλαβαίνουν πολύ καλά τι εννοούμε με αυτήν την αποσαφήνιση εννοιών, γιατί έχει απασχολήσει πάρα πολύ δικαστήρια και ελεγκτικούς μηχανισμούς αυτή η μη αποσαφήνιση των όρων. Τέλος, συγκροτεί επιτροπές διαγωνισμού, όχι με τον κλασσικό τρόπο, αλλά έχει σημασία ο τρόπος τους. Δηλαδή, με την καθιέρωση μητρώου μελών επιτροπών, όπου τα μέλη των επιτροπών επιλέγονται με κεντρικό ηλεκτρονικό σύστημα κλήρωσης. Άλλα, επίσης, σημαντικά σημεία - κλειδιά του νομοσχεδίου θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι: Οι νέοι τρόποι ανάθεσης των δημοσίων συμβάσεων, μέσω του ανταγωνιστικού διαλόγου και της ανταγωνιστικής διαδικασίας με διαπραγμάτευση. Γι' αυτό υπάρχει μια αναλυτική μέσα στον νόμο διαδικασία. Το δυναμικό σύστημα αγορών ως μια εξ ολοκλήρου ηλεκτρονική διαδικασία, στην οποία επιτρέπεται αναθέτουσες αρχές να έχουν στη διάθεσή τους ένα ευρύ φάσμα προσφορών και συνεπώς, να εξασφαλίζουν με καλύτερο δυνατό τρόπο τη χρησιμοποίηση των δημόσιων πόρων. Η θεσμοθέτηση ηλεκτρονικών τρόπων σύναψης δημόσιων συμβάσεων, όπως οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, όπου παρουσιάζονται νέες μειωμένες τιμές, νέες αξίες, όσον αφορά ορισμένα στοιχεία των προσφορών. Η κατάρτιση τεχνικών προδιαγραφών, έτσι ώστε να διασφαλίζεται το δημόσιο συμφέρον. Οι προθεσμίες για την υποβολή των προσφορών που υπάρχει η δυνατότητα να συμπτυχθούν, αν αυτά εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον, και ιδιαίτερα από τις επιτροπές που ορίζει ο νόμος. Ιδιαίτερη σημασία έχει επίσης το γεγονός ότι εντάσσονται περιβαλλοντικές, κοινωνικές και εργατικές απαιτήσεις στις διαδικασίες ανάθεσης και εκτέλεσης, έτσι ώστε να προηγούνται οι εταιρείες οι οποίες τηρούν τις παραπάνω απαιτήσεις. Μια θα λέγαμε σημαντική καινοτομία, που χαρακτηρίζει αυτό το σχέδιο νόμου είναι η δυνατότητα των αναθετουσών αρχών να παραχωρούν κατ' αποκλειστικότητα και υπό ειδικότερους όρους το δικαίωμα συμμετοχής σε διαδικασίες σύναψης δημόσιας σύμβασης σε προστατευόμενα παραγωγικά εργαστήρια, σε κοινωνικούς συνεταιρισμούς περιορισμένης ευθύνης, σε κοινωνικές επιχειρήσεις ένταξης και σε κάθε άλλο οικονομικό φορέα που έχει ως κύριο σκοπό, δυνάμει του καταστατικού του, την επαγγελματική και κοινωνική ένταξη ατόμων με αναπηρία ή μειονεκτούντων προσώπων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξης της ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Δώστε μου δυο λεπτά ακόμα. Τέλος υπάρχει μια σειρά, πραγματικά, καινοτομικού χαρακτήρα ιδιαίτερα όσον αφορά στα εργαλεία που υπάρχουν γι' αυτόν τον διαγωνισμό. Θα ήθελα για λίγο να επισημάνω και να ολοκληρώσω μ' αυτό: τη θέσπιση ειδικών διατάξεων για πρώτη φορά για τη ρύθμιση των διαδικασιών ανάθεσης συμβάσεων κάτω από 60.000 ευρώ. Δηλαδή, τον πρόχειρο διαγωνισμό και την απευθείας ανάθεση, θα λέγαμε. Εκεί, πραγματικά, με το μητρώο μελετητών και εργοληπτών για πρώτη φορά θα γίνεται μέσω κλήρωσης και με ηλεκτρονικό σύστημα μια φορά για τον καθένα η απευθείας ανάθεση. Όσοι και όσες γνωρίζετε τι συνέβαινε στις απευθείας αναθέσεις νομίζω ότι είναι ένας τρόπος για τη διασφάλιση αυτής της διαφάνειας. Τέλος, το παρόν σχέδιο νόμου επιδιώκει να διαμορφώσει ένα πολύ διαφορετικό θεσμικό πλαίσιο για το σύνολο των δραστηριοτήτων που εμπλέκουν τον δημόσιο τομέα, ο οποίος μπορεί με βάση αυτό το θεσμικό πλαίσιο να αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο για την παραγωγική και οικονομική ανάκαμψη της χώρας. Ευχαριστώ.
Ο κ. Γεωργιάδης, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, έχει τον λόγο. Δεν χρειάζεται να το πω.
Να το πείτε. Γιατί να μην το πείτε; Καλό είναι.
Γιατί το ξέρουν όλοι. Όχι για κανέναν άλλο λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, κύριε Υπουργέ, κύριε Σπίρτζη, στην ιδεολογική διαφωνία που έθεσε ο συνάδελφός μου κ. Καραμανλής, νομίζω ότι για έναν Υπουργό, που έχει πίσω του τον Άρη Βελουχιώτη, προφανώς, ο έλεγχος της αγοράς είναι μέσα στο θέμα της ιδεολογίας του. Σας είδα ότι λίγο πειραχτήκατε.
Συμπλήρωσα, δεν πειράχτηκα.
Με τον Άρη Βελουχιώτη, προφανώς, θέλεις να έχεις έλεγχο της αγοράς. Γιατί πειραχτήκατε; Είναι προφανές ότι εδώ έχουμε μια ιδεολογική διαφωνία. Βέβαια από την άλλη, κύριε Σταθάκη,…
Εσείς τι φωτογραφία έχετε;
Έχω τους γονείς μου, να σας πω την αλήθεια, και δυο εικόνες από το Άγιο Όρος, αν μου επιτρέπετε.
Ήταν υπέρ του ελέγχου ή της ρύθμισης;
Ήταν φιλελεύθερος ο πατέρας μου, ευτυχώς. Κύριε Υπουργέ, δείτε ποια είναι η μεγάλη μας διαφορά. Εμείς ερχόμαστε σήμερα εδώ σε ένα σχέδιο νόμου, που κυρώνει ευρωπαϊκή οδηγία αλλά έχει και δικά σας θέματα μέσα. Ο κ. Καραμανλής έθεσε το άρθρο 50 και δεν έχει ακουστεί μέχρι στιγμής απάντηση γι' αυτό. Θα είμαστε εδώ και αύριο να σας ακούσουμε. Όμως το άρθρο 50 στην ουσία βοηθάει τους μεγάλους. Ενώ εσείς σαν Κυβέρνηση με τον Άρη Βελουχιώτη, που είπα προηγουμένως, θέλετε να βοηθήσετε τους μικρούς. Πώς τα συνδυάζετε και τα δυο, ε; Εσείς, οι διαπρύσιοι πολέμιοι της διαπλοκής, τα βάζετε με τα μεγάλα συμφέροντα, αλλά νομοθετείτε στη Βουλή υπέρ των μεγάλων! Ε; Πώς τα φέρνει η ζωή; Κάτι περίεργα πράγματα. Εμείς όμως ερχόμαστε στη Βουλή και ψηφίζουμε το νομοσχέδιό σας. Εσείς, κύριε Σταθάκη, ψηφίσατε ποτέ κανένα νομοσχέδιο της προηγούμενης κυβερνήσεως; Ουδέποτε.
Βεβαίως, θα σας απαντήσω.
Βγαίνατε στη Βουλή και λέγατε τα διάφορα που λέγατε στον καιρό της νιότης σας για τα πολύ ωραία, που θα κάνατε όταν θα ερχόσασταν να γίνετε κυβέρνηση. Και αυτή είναι και η μεγάλη μας διαφορά,...
Τον ν. 4281 τον είχαμε ψηφίσει. Το είπε και ο κ. Μηταράκης.
…διότι εμείς θέλουμε όντως η χώρα να πάει μπροστά. Θα άξιζε τον κόπο σε μια συζήτηση που έχουμε και τους δυο κορυφαίους Υπουργούς εδώ, και ιδιαίτερα εσάς, κύριε Σταθάκη, να είχαμε κάποιο σχόλιο διαβάζοντας τα στοιχεία του -7% πτώση του λιανικού εμπορίου στα super market το πρώτο εξάμηνο του 2016. Πόσο υπερήφανος είναι ο Υπουργός Ανάπτυξης για το -7% στο λιανικό εμπόριο στη χώρα; Φαντάζομαι θα το θεωρείτε μεγάλη σας επιτυχία - γι' αυτό είστε πάντα χαμογελαστός - το ότι καταρρέει το λιανικό εμπόριο στη χώρα. Πάτε πάρα πολύ καλά, κύριε Υπουργέ, στη διακυβέρνησή σας! Όσον αφορά εσάς, κύριε Σπίρτζη, ξέρετε έχει προκύψει ένα πολύ μεγάλο θέμα, που δεν έχει λάβει ακόμα τη δημοσιότητα που πρέπει, μιας και μιλάμε για ταχυδρομεία. Οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν ότι με δική σας αδράνεια, ίσως και πολιτική απόφαση, η διοίκηση των ΕΛΤΑ δεν υπέγραψε για να πάρουν τα χρήματα, που είχε συμφωνήσει η προηγούμενη Κυβέρνηση, μέχρι το 2028, τα 50 εκατομμύρια τον χρόνο για τις ταχυδρομικές υπηρεσίες στις απομακρυσμένες περιοχές. Τα χάνουμε αυτά τα 50 εκατομμύρια μέχρι το 2028. Ζητάτε, μάλιστα, να αλλάξει και ο ισολογισμός των ΕΛΤΑ. Με τα μείον 50 εκατομμύρια τον χρόνο όμως κινδυνεύουν τα ΕΛΤΑ να χρεοκοπήσουν. Είναι αληθές αυτό που λένε οι εργαζόμενοι; Γιατί αν χρεοκοπήσουν τα ΕΛΤΑ από δική σας πολιτική απόφαση και δεν παίρνετε τα λεφτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τότε αυτό, προφανώς, είναι κάποιου είδους πολιτική επιλογή και κάτι θέλετε να κάνετε εκεί. Βεβαίως αυτό που θέλετε να κάνετε θα κοστίσει στους Έλληνες φορολογούμενους 600 εκατομμύρια περίπου που χάνουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όμως θα μας το εξηγήσετε κι αυτό, για να καταλάβουμε τι ακριβώς κάνετε. Έρχομαι και στα δυο τελευταία της επικαιρότητας για να μην τα αφήσουμε. Βέβαια δεν είναι των δικών σας αρμοδιοτήτων, αλλά θα έπρεπε η Κυβέρνηση να έχει κάποια απάντηση σήμερα. Οι αναρχικοί στο διαδίκτυο ανεβάζουν απόρρητα έγγραφα του Υπουργείου Εξωτερικών. Κύριοι Υπουργοί της Κυβερνήσεως, πόσο φυσιολογικό είναι σε μια χώρα το επίσημο site του αντιεξουσιαστικού χώρου να δημοσιεύει και δακρύβρεχτες επιστολές σήμερα για το πόσο προδομένοι αισθάνονται από τον Πρωθυπουργό τους, τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος αλλιώς τους τα υποσχόταν, όταν ήταν στην αντιπολίτευση, αλλιώς τα κάνει τώρα ως Κυβέρνηση; Οι αντιεξουσιαστές πάνε μαζί με τους συνταξιούχους, που σήμερα παίρνουν τις συντάξεις τους κομμένες. Τώρα που ερχόμουν έβλεπα στο διαδίκτυο την κ. Γεροβασίλη να κάνει δήλωση «δεν κόβονται οι επικουρικές συντάξεις» και μετά τους διάφορους συνταξιούχους, που πήγαν σήμερα να πάρουν τις συντάξεις τους και είναι περικομμένες. Ένα περίεργο πράγμα. Ενώ δεν περικόπτετε, είναι λιγότερα τα χρήματα στον λογαριασμό! Όμως ας επανέλθω στο μείζον. Τι λέει η Κυβέρνηση για το γεγονός ότι μπορούν οι αναρχικοί στη χώρα μας να ανεβάζουν απόρρητα έγγραφα άμεσης επίδοσης του Υπουργείου Εξωτερικών εις τον δικό τους διαδικτυακό κόμβο; Και τι εικόνα δείχνει αυτό για την πραγματική κατάσταση της ελληνικής δημοκρατίας την εποχή της διακυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ, κύριοι Υπουργοί της Κυβερνήσεως; Έχετε κάποιο σχόλιο για όλα αυτά ή όλα περνάνε τελικά στο ντούκου σε μια χώρα που ακόμα και η κατάρρευση του λιανικού εμπορίου από τον Υπουργό Ανάπτυξης αντιμετωπίζεται με ένα ελαφρό μειδίαμα; Είναι χαρακτηριστικό του χαρακτήρα σας και της στωικότητάς σας, την οποία όλοι θαυμάζουμε, αλλά από την άλλη τραγικό για τους επαγγελματίες οι οποίοι χρεοκοπούν, κύριε Υπουργέ, γιατί δεν κάνετε καλά τη δουλειά σας. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Γεωργιάδη.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα για λίγο τον λόγο.
Ο κ. Σταθάκης έχει τον λόγο.
Έχω μια αδυναμία στις ανακρίβειες, κύριε Γεωργιάδη. Ως προς το αν ψηφίσαμε ή δεν ψηφίσαμε, θέλω να πω ότι όταν ο ν.4281 για τις δημόσιες προμήθειες ήρθε στη Βουλή από εσάς, ήμουν εισηγητής. Είχαμε ψηφίσει τις γενικές διατάξεις - άρα δεν ισχύει το επιχείρημά σας - και ο κ. Μηταράκης το επιβεβαίωσε πριν από λίγο. Είχαμε καταψηφίσει πολλά άρθρα, είχαμε αποδεχθεί πλήρως τις οδηγίες 17 και 18 και είχαμε καταψηφίσει άρθρα τα οποία αφορούσαν πολλά άλλα θέματα που περιελάμβανε ο σχετικός νόμος. Άρα δεν ισχύει το επιχείρημα ότι…
Αφού είχατε καταψηφίσει πολλά.
Όλες τις γενικές διατάξεις των οδηγιών 17 και 18 τις είχαμε ψηφίσει. Άρα, δεν ισχύει το επιχείρημά σας ότι εμείς δεν ψηφίσαμε ποτέ τίποτα και εσείς είσαστε η καλή αντιπολίτευση. Δεύτερον, για το λιανικό εμπόριο: Θα χαιρόμουν ιδιαίτερα αν είχατε δείξει την ίδια ευαισθησία για τις μειώσεις των δεικτών του λιανικού εμπορίου όταν ήσασταν κυβέρνηση, ανά εξάμηνο, που ήταν πολλαπλάσιες αυτού που υπονοείτε. Φαντάζεστε και φαντάζομαι ότι η επιλογή ενός δείκτη - θα δείτε ότι ο δείκτης δεν είναι ακριβώς έτσι, θα είναι πολύ μειωμένος στο τέλος του χρόνου - δεν εγείρει θέματα τα οποία να δίνουν αφορμή για μια προσωπική επίθεση, η οποία μάλλον δεν είναι κάτι θεμιτό εκ μέρους σας.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Γεωργιάδη, μην κάνουμε όμως συνέχεια διάλογο. Να τελειώσουμε.
Δευτερόλεπτα θα χρειαστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε.
Κύριε Υπουργέ, δεν έκανα καμμία προσωπική επίθεση και αν την εκλάβατε έτσι, πολύ κακώς. Στην πολιτική σας ιδιότητα αναφέρομαι και όχι στον Σταθάκη, που είναι και πολύ συμπαθής. Το έχω πει και άλλη φορά. Όμως, επί της ουσίας, κύριε Υπουργέ, θέλετε να κάνουμε συγκρίσεις στα σοβαρά μεταξύ της κυβερνήσεώς μας και της δικής σας στον τομέα της Οικονομίας; Θέλετε να κάνουμε σοβαρά μια τέτοια συζήτηση, κύριε Υπουργέ; Εντάξει, πρέπει να έχετε και λίγο - με συγχωρείτε, αν το εκλαμβάνετε προσωπικά - ντροπή σε αυτήν την Αίθουσα. Παραλάβατε μια οικονομία. Και λέτε διαρκώς - και κακώς το λέτε, διότι παρασύρετε τον κόσμο - «φέρατε ύφεση 25% του ΑΕΠ». Δεν το φέραμε εμείς, κύριε Υπουργέ. Παραλάβαμε την ύφεση 25% από την κυβέρνηση Παπανδρέου, αν δείτε τα νούμερα. Εμείς σας παρουσιάσαμε μια οικονομία, που όταν την παραλάβατε είχε τον μεγαλύτερο ρυθμό ανάπτυξης στην Ευρωζώνη και σήμερα είστε η μόνη οικονομία της Ευρωζώνης στην ύφεση. Όταν, λοιπόν, παραλαμβάνετε από τον προηγούμενο μια οικονομία που έχει τον υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης στην Ευρωζώνη και είστε ο Υπουργός της μοναδικής χώρας σε ύφεση, με συγχωρείτε, αλλά το να κουνάτε το κεφάλι με ύφος πάει και πολύ! Ευχαριστώ πολύ.
Προχωρούμε με τον κ. Τασούλα, Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας. Ορίστε, κύριε Τασούλα. Έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Πράγματι, υπήρξε μια θετική ψήφος του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα νομοσχέδιο της Νέας Δημοκρατίας και εν όψει οικονομικής κρίσης θεωρώ ότι αυτή η διάταξη θα αποκτήσει στο μέλλον συλλεκτική αξία και μπορεί στον οίκο Sotheby's στο Λονδίνο να πωλείται έναντι καλού τιμήματος. Συνιστώ σε όλους τους συναδέλφους να το κρατήσουν. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Βέβαια για την ιστορία λέω ότι αυτή η διάταξη ενώ εψηφίσθη, εν συνεχεία από την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν εφηρμόσθη. Όμως, ένα - ένα. Μην ζητάμε πολλά. Μην είμαστε κι εμείς υπερβολικοί στις αξιώσεις μας! Τώρα, υπάρχει μια ρήση, που λέει ότι η ιερά αγανάκτηση είναι 5% ιερά, 5% αγανάκτηση και 90% φθόνος. Είναι μια ρήση η οποία βλέπουμε, όσοι τουλάχιστον έχουμε το προνόμιο του κυνισμού, να έχει εφαρμογή πολύ στην πολιτική και το βλέπουμε όταν αντιστρέφονται οι ρόλοι και κάποιος από καταγγέλλων γίνεται κυβερνών. Ο ΣΥΡΙΖΑ θυμίζει πάρα πολύ την αλήθεια αυτής της ρήσεως και προσπαθεί αυτά τα οποία καταλογίζει στους προηγούμενους, σήμερα μέσα στα στενότατα, ασφυκτικά περιθώρια που έχει, να τα μιμηθεί. Και περισσότερο φαίνεται όταν καταγγέλλει τη διαφθορά σαν να νιώθει έναν φθόνο που δεν μπορεί σήμερα, λόγω της χρεοκοπίας της χώρας και των ασφυκτικών δεδομένων, να τα εφαρμόσει και προσπαθεί έστω για λίγο να μιμηθεί κακές πρακτικές του παρελθόντος όσο μπορεί, όσο του επιτρέπεται, όσο προλαβαίνει, όσο μπορεί μέσα από ρωγμές και χαραμάδες να επιτύχει. Αυτές οι ρωγμές, οι χαραμάδες, αυτές οι κακές συνήθειες ενός παρελθόντος που όλοι παλέψαμε να διορθωθεί - άλλοτε το πετύχαμε άλλοτε όχι - είναι ορατές μέσα σε ένα νομοσχέδιο, που κανονικά θα έπρεπε να είναι η εφαρμογή μιας οδηγίας. Το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μέσω αυτού του νόμου των τριακοσίων ογδόντα άρθρων καταργεί τον έλεγχο στις συμπληρωματικές συμβάσεις, επιτρέπει τις υποδιαιρέσεις, δηλαδή, τις κατατμήσεις των συμβάσεων, μπορεί να κάνει κάποιες απευθείας αναθέσεις χωρίς, όπως λέει η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής, να έχει θεσπίσει τα κριτήρια, όλα αυτά δείχνουν ότι προσπαθεί μέσα στα μεγέθη τα σημερινά και τη μέγγενη τη σημερινή της χώρας, όχι του ιδίου, να τηρήσει όλα τα κακά παραδείγματα του παρελθόντος σε μικρογραφία. Είστε μια ασφυκτιούσα μικρογραφία ενός κακού παρελθόντος, που πολύ θα ήθελε να είχε τις μεγάλες διαστάσεις. Εμείς έχοντας ξεφύγει, λόγω της χρεοκοπίας της χώρας, από ένα κακό παρελθόν στο οποίο όντως συμπράξαμε, αναλάβαμε τις ευθύνες μας, κύριοι συνάδελφοι, εδώ και έξι χρόνια. Και δεν είναι δικομματικό το σύστημα που κυβερνούσε τη χώρα. Είναι κόμματα τα οποία ψήφιζε ελεύθερα ο ελληνικός λαός με μεγαλύτερο ενθουσιασμό απ' ό,τι ψηφίζει εσάς. Εσάς περισσότερο σας ψηφίζει με μένος για μας παρά για πίστη για σας. Κι ένας από τους λόγους που θεωρώ ότι σήμερα ο κόσμος δεν ξεσηκώνεται εναντίον σας - σας ευνοεί αυτός ο λόγος, περιέργως σας ευνοεί, αν και δεν είναι υπέρ σας - είναι γιατί στην πραγματικότητα δεν σας ψήφισε επειδή σας πίστεψε, σας ψήφισε γιατί ήθελε να τιμωρήσει εμάς. Αν σας πίστευε, σήμερα ο κόσμος θα ήταν στις πλατείες. Δεν περιμένουν τίποτε από σας. Τιμώρησαν τους παλιούς, γιατί πίστεψαν ότι έχασαν έναν παράδεισο. Δεν στήριξαν διορθώσεις της χώρας σε σας. Α, ναι, μερικοί δεν στήριξαν διορθώσεις, μερικοί στήριξαν την ελπίδα της επιδείνωσης της θέσης κάποιων άλλων, με βάση τον γνωστό νεοελληνικό φθόνο. Είστε ένα περίεργο κόμμα. Διάβαζα, μάλιστα, σήμερα στο «ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ» έναν συνάδελφο του ΣΥΡΙΖΑ στην Πελοπόννησο ο οποίος κατηγορεί, όπως όλοι σας, τα παλιά κόμματα που έφεραν την Ελλάδα σε αυτήν τη θέση. Κατά σύμπτωση αυτός ο συνάδελφος έχει πατέρα ο οποίος ήταν Βουλευτής στη Μεταπολίτευση με τη Νέα Δημοκρατία και ο ίδιος πριν βγει με λίστα στον ΣΥΡΙΖΑ είχε βάλει τρεις η τέσσερις φορές υποψηφιότητα, ανεπιτυχώς, με το ΠΑΣΟΚ. Καταλαβαίνετε πόσο σας ζηλεύω που δεν έχετε την παραμικρή αίσθηση ντροπής, δεν έχετε την παραμικρή αίσθηση ιστορικής απόδοσης δικαιοσύνης, δεν έχετε την παραμικρή αίσθηση ευθύνης. Είστε ένα κόμμα το οποίο βγήκε μέσα από την απελπισία και τη δυσφορία του ελληνικού λαού και προσπαθείτε με κάθε τρόπο να συντηρήσετε όλα τα κακά του παρελθόντος. Αγκομαχάτε μέσα στο κοστούμι το ευρωπαϊκό, ψηφίζετε οδηγίες γιατί είστε υποχρεωμένοι να το κάνετε, δακρύβρεχτα ψηφίσματα και μέσα σε αυτά τα δακρύβρεχτα ψηφίσματα έχετε μερικές χαραμάδες του παλιού κακού συστήματος, το οποίο προσπαθείτε να μιμηθείτε μέσα στη μικρογραφία που επιτρέπει η χρεοκοπία της χώρας και η χρεοκοπία της ιδεολογίας σας. «Λόγος το τραύλισμα έγινε και νερομάνα η στάλα». Έτσι προχωρείτε, με τραύλισμα και με στάλες. Δεν κυβερνάται έτσι η χώρα. Η χώρα κυβερνάται με παραδοχές. Λέει η εισηγητική έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας ότι αυτή η οδηγία που καταρτίζει και καθορίζει τον τρόπο, που γίνονται οι δημόσιες συμβάσεις είναι στο πλαίσιο της πρακτικής και της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Πιστεύετε σε αυτήν τη στρατηγική ή θεωρείτε ότι είναι νεοφιλελεύθερη και πρέπει να καταπέσει; Τα ψηφίζετε όμως και μέσα σε αυτά έχετε και όλες αυτές τις λάθος επιστροφές στο παρελθόν προσπαθώντας να τις μιμηθείτε. Παριστάνετε τους αριστερούς ή μάλλον είστε αριστεροί, αλλά είστε Έλληνες αριστεροί. Έχετε την ιδεολογία σας περισσότερο προσανατολισμένη στην καλλιέργεια του φθόνου έναντι της επιτυχίας, έναντι της διακρίσεως, και προσπαθείτε να συντηρήσετε αυτό το κλίμα στην κοινή γνώμη. Είστε, με λίγα λόγια, η παρενέργεια της Μεταπολιτεύσεως και ως παρενέργεια της Μεταπολιτεύσεως ήταν η ώρα σας. Ήρθε η ώρα σας, όπως έρχεται η ώρα κάθε παρενέργειας, ακόμη και στο πιο αθώο φάρμακο! Να ξέρετε όμως ότι και με τις οδηγίες που ψηφίζετε και με τον τρόπο που πολιτεύεστε και με τον τρόπο που καταστρατηγείτε, την ώρα που ψηφίζετε τις οδηγίες, την ευρωπαϊκή νομοθεσία, πολύ σύντομα η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού θα αντιληφθεί ότι δεν έχει νόημα να καταψηφίζουμε, αλλά έχει νόημα να ψηφίζουμε. Η Νέα Δημοκρατία, έχοντας αναλάβει τις ευθύνες της και για το παρελθόν και για το μέλλον της χώρας, ψηφίζει την αρχή αυτού του νομοσχεδίου γιατί είναι προς μια σωστή κατεύθυνση. Επισημαίνει τις ατέλειές του και επισημαίνει κυρίως τις δικές σας ατέλειες, οι οποίες δεν θα πάνε την Κυβέρνηση μακριά και θα οδηγήσουν σε πολιτικές εξελίξεις, οι οποίες θα φέρουν την χώρα να επιδιώκει το όραμα της ανάπτυξης μέ αυτούς που πιστεύουν στην ανάπτυξη, που πιστεύουν στην πρόοδο και δεν απευθύνονται ούτε στην απελπισία ούτε στον θυμό, αλλά απευθύνονται στην ελπίδα και στη γνώση μιας καλύτερης μοίρας που αξίζει στη χώρα μας. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Τσόγκας, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το παρόν σχέδιο νόμου αποτελεί προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στις διατάξεις των υπ' αριθμόν 24 και 25 οδηγιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Με το παρόν νομοσχέδιο θεσπίζεται για πρώτη φορά ενιαίο κανονιστικό πλαίσιο για τις δημόσιες συμβάσεις μέσω ευέλικτων και απλουστευμένων διαδικασιών ανάθεσης τους με ταυτόχρονη μείωση του διοικητικού κόστους, πάντα όμως με την ταυτόχρονη διασφάλιση του δημόσιου συμφέροντος και της αρχής της διαφάνειας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πρόκειται για ένα καινοτόμο και προοδευτικό νομοσχέδιο με το οποίο τίθενται κοινωνικά και περιβαλλοντικά κριτήρια, όπως η ειδική πρόβλεψη για τις εταιρείες κοινωνικής οικονομίας, η ένταξη ευάλωτων και μειονεκτούντων ατόμων, η πρόβλεψη για τον κύκλο ζωής, η ενίσχυση της καινοτομίας και άλλα. Ακόμη, διευκολύνεται η πρόσβαση στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Βελτιώνεται και καθίσταται το νομοθετικό πλαίσιο σαφέστερο για την αποφυγή σύγκρουσης συμφερόντων. Στο Βιβλίο Ι από τα τέσσερα του παρόντος νομοσχεδίου, στα άρθρα 3 έως 221, που αφορούν στην προσαρμογή στην οδηγία 24, δίνεται ο σαφέστερος ορισμός την έννοιας της δημόσιας σύμβασης και της διαδικασίας σύναψής της αναφορικά με τη διαδικασία ανάθεσης και εκτέλεσής της Ειδικότερα το άρθρο 18, ένα εξέχον άρθρο, προβλέπει ρητά τις αρχές που εφαρμόζονται στις διαδικασίες σύναψης των δημόσιων συμβάσεων, ενσωματώνοντας τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των ελληνικών δικαστηρίων, δηλαδή, την ισότιμη χωρίς διακρίσεις αντιμετώπιση των οικονομικών φορέων από τις αναθέτουσες αρχές της διαφάνειας, της αναλογικότητας, της αμοιβαίας αναγνώρισης της προστασίας του δημοσίου συμφέροντος, της προστασίας των δικαιωμάτων των ιδιωτών, της ελευθερίας του ανταγωνισμού, της προστασίας του περιβάλλοντος και της βιώσιμης και αειφόρου ανάπτυξης. Στο άρθρο 22 προβλέπεται χρήση ηλεκτρονικών μέσων, αφού η εκτέλεση όλων των επικοινωνιών και ανταλλαγών πληροφοριών θα γίνεται μέσω του εθνικού συστήματος ηλεκτρονικών δημοσίων συμβάσεων, ενώ το άρθρο 34 φέρνει τους κανόνες χρήσης του ηλεκτρονικού πλειστηριασμού. Στο δε άρθρο 38 ρυθμίζονται τα συστήματα που αφορούν την λειτουργία του Κεντρικού Ηλεκτρονικού Μητρώου Δημοσίων Συμβάσεων, στο οποίο θα είναι συγκεντρωμένα και ομαδοποιημένα όλα τα στοιχεία των δημοσίων συμβάσεων εκτιμώμενης αξίας ίσης ή άνω των 1.000 ευρώ, ώστε να καταστεί μια ενιαία μοναδική πλατφόρμα δημοσιότητας δημοσίων συμβάσεων σε εθνικό επίπεδο με την ταυτόχρονη βαθμιαία αντικατάσταση της υποχρέωσης δημοσίευσης των δημόσιων συμβάσεων στον Τύπο και στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης. Με τον τρόπο αυτό θα διασφαλιστεί υψηλός βαθμός διαφάνειας και επαρκής χρόνος δημοσίευσης, ο οποίος θα επιτελέσει τον ρόλο ενός εύχρηστου εργαλείου για την αναζήτηση επιχειρηματικών ευκαιριών. Θα ήθελα να σταθώ, όμως, ιδιαίτερα στο Βιβλίο IV και στα άρθρα 345 έως 374, στο μέρος αυτό που προκαλεί μια θετική αίσθηση η αναλυτική καταγραφή ενός βελτιωμένου συστήματος έννομης προστασίας στο στάδιο της ανάθεσης των δημόσιων συμβάσεων, σύμφωνα με το οποίο οποιοσδήποτε είχε έννομο συμφέρον να του ανατεθεί συγκεκριμένη σύμβαση του παρόντος σχεδίου νόμου και σημειώνεται από πράξη ή παράλειψη της αναθέτουσας αρχής εκδιδομένης στο στάδιο της ανάθεσης δικαιούται να προσφύγει ενώπιον του Ανεξάρτητου Διοικητικού Οργάνου της Αρχής Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών να ζητήσει την ακύρωση της πράξης και την λήψη μέτρων προσωρινής προστασίας, δηλαδή, ασφαλιστικών μέτρων. Ταυτόχρονα, το ίδιο όργανο δύναται να αιτηθεί την ακύρωση της σύμβασης που συνήφθη παράνομα. Η άσκηση της προδικαστικής προσφυγής αποτελεί την προδικασία και προϋπόθεση του παραδεκτού της άσκησης των ένδικων βοηθημάτων. Με την προσφυγή εξασφαλίζεται η αντικειμενική κρίση και ταυτόχρονα επιτυγχάνεται ο εξορθολογισμός της διαδικασίας της παροχής έννομης προστασίας. Η δε στελέχωση από ειδικούς στο αντικείμενο αυτό δημιουργεί την εύλογη πεποίθηση ότι η επίλυση των αναφυόμενων διαφορών στο στάδιο της ανάθεσης θα επιταχυνθεί σημαντικά με ανάλογη αποτελεσματικότητα του όλου συστήματος έννομης προστασίας. Η απόφαση αυτή προσβάλλεται με αίτηση ακύρωσης ενώπιον του διοικητή του εφετείου, της έδρας της αναθέτουσας αρχής ή του Συμβουλίου Επικρατείας, ενώ στο διάστημα πριν την συζήτηση του ένδικου βοηθήματος διατηρείται το δικαίωμα της αναστολής ή και της ακύρωσης των παράνομων πράξεων της αναθέτουσας αρχής σε αντίθεση με τα ισχύοντα με τον ν.3886/2010. Έτσι η εφαρμογή του άρθρου 345 εστιάζεται στις προκύπτουσες διαφορές κατά τη διαδικασία σύναψης των δημόσιων συμβάσεων των έργων, μελετών και προμηθειών και υπηρεσιών, όταν η αξία τους θα υπερβαίνει το ποσό των 60.000 ευρώ. Προβλέπεται, επίσης, η ρύθμιση της προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας των μελών της ΑΕΠΠ με την καθιέρωση αποκλειστικότητας της απασχόλησης τους, αφού, προκειμένου να αναλάβουν καθήκοντα, θα έχουν ήδη αναστείλει οποιαδήποτε επαγγελματική τους δραστηριότητα. Μετά δε την ανάληψη των καθηκόντων απαγορεύεται να είναι μέτοχοι, όπως και η εμπλοκή τους με οποιονδήποτε τρόπο σε οικονομικούς φορείς στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων. Καθιερώνεται η υποχρεωτικότητα της κατάθεσης αναλογικού παραβόλου επί της προϋπολογισθείσας αξίας της σύμβασης που πρόκειται να ανατεθεί ίσου με το 0,5 της αξίας, το οποίο δεν μπορεί να είναι κατώτερο των 600 ευρώ και ανώτερο των 15.000 ευρώ. Πρέπει να σημειωθεί ότι η προθεσμία για την άσκηση της προδικαστικής προσφυγής και η άσκησή της κωλύουν επί ποινή ακυρότητας τη σύναψη της σύμβασης. Σε κάθε περίπτωση ορίζεται ότι η ακυρότητα μπορεί να έχει αναδρομική ισχύ και οι αξιώσεις των μερών διέπονται από τις διατάξεις του νόμου. Ο δε έχων έννομο συμφέρον μπορεί να αιτηθεί την αναστολή της απόφασης της ΑΕΠΠ και την ακύρωση ενώπιων του διοικητικού εφετείου, της εδρας της αναθέτουσας αρχής που αποφαίνεται αμετάκλητα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι γεγονός ότι η υφιστάμενη πολυνομία που υπάρχει σήμερα αναφορικά με την σύναψη των δημοσίων συμβάσεων ανάλογα με την αναθέτουσα αρχή, το είδος της σύμβασης ή τον κλάδο της αγοράς δημιουργεί εύλογη σύγχυση στα μέλη, για αυτό και σκοπός του παρόντος νομοσχεδίου είναι η απλοποίηση και η ενοποίηση του δικαίου των δημοσίων συμβάσεων. Αυτό αποδεικνύεται εύκολα στο άρθρο 377. Όλες οι κατανοούμενες συναφείς διατάξεις ορίζονται στο άρθρο αυτό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ήθελα ένα λεπτό ακόμα, κύριε Πρόεδρε. Ο τομέας των δημοσίων συμβάσεων είναι ένα ιδιαίτερα πρόσφορο έδαφος για την άνθιση διαφθοράς, διαπλοκής και εξαπάτησης λόγω των οικονομικών συμφερόντων που εμπλέκονται γύρω από αυτόν. Αδιαφανείς διαδικασίες, αναθέσεις της τελευταίας στιγμής με περιληπτικές διαδικασίες, υπερτιμολογήσεις στις προμήθειες του δημοσίου, λεφτά κάτω από το τραπέζι, εξυπηρετούμενα συμφέροντα λίγων σε βάρος των πολλών, μεροληπτικές κρατικές πολιτικές για την διατήρησή τους στην εξουσία, έλλειψη ελεγκτικών μηχανισμών και ένα πολυδαίδαλο νομικό σύστημα, που το χαρακτηρίζει η πολυνομία, η πολυπλοκότητα και η ασάφεια. Καλούμαστε να θέσουμε ένα τέλος σε αμαρτωλές πολιτικές των περασμένων χρόνων, που συντηρούσαν κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες, οι οποίοι τρέφονταν αποκλειστικά από το ελληνικό δημόσιο σε βάρος του Έλληνα φορολογούμενου, να θέσουμε ένα τέλος στην κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος σε δημόσια έργα τα οποία έχουν ισχυρές δημοσιονομικές συνέπειες στερώντας πόρους από το κοινωνικό κράτος, την υγεία, την παιδεία, την δικαιοσύνη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, Κλείνοντας, θα ήθελα να υπογραμμίσω και πάλι ότι συζητούμε την εναρμόνιση του δικαίου μας με δύο ευρωπαϊκές οδηγίες που μόνο θετικά μπορούν να έχουν να προσθέσουν, βάζουν τέλος στα καρκινώματα του παρελθόντος, προάγουν το κράτος δικαίου, την υγιή ανταγωνιστικότητα, τις ίσες ευκαιρίες για όλους και αποκαθιστούν την εμπιστοσύνη του πολίτη στο κράτος, το οποίο πλέον μέσα από διαφανείς και καθαρές διαδικασίες θα λειτουργεί προς την ανάπτυξη αυτού του τόπου και πρωτίστως προς το συμφέρον του Έλληνα πολίτη. Σας καλώ χωρίς δεύτερες σκέψεις να ψηφίσετε το παρόν νομοσχέδιο. Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ σας ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο κ. Σταθάκης, ο Υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, για δεκαοκτώ λεπτά κατά τον Κανονισμό.
Μετά θα μιλήσει ο κ. Σπίρτζης;
Εσείς περιμένετε τον κ. Σπίρτζη; Ο κ. Σταθάκης έχει τον λόγο.
Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, σήμερα και αύριο συζητάμε δύο πολύ σημαντικά νομοσχέδια. Αφορούν την ενσωμάτωση τριών οδηγιών, της 23, της 24 και της 25 της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι βασικές πτυχές αυτού του νομοσχεδίου έχουν παρουσιαστεί επαρκώς. Επιτρέψτε μου να απαντήσω σε μερικά σχόλια που διατυπώθηκαν και στην επιτροπή κι εδώ. Στη συνέχεια θα σταθώ στον βασικό πυρήνα των αλλαγών που φέρνει ο παρών νόμος, οι οποίες αλλαγές αφορούν τόσο την ευρωπαϊκή οδηγία όσο και το ελληνικό δίκαιο, μιας και είναι σωστό ότι ένα μεγάλο μέρος των διατάξεων, όπως προβλέπεται και από τον Κανονισμό, ρυθμίζεται σε εθνικό επίπεδο. Να ξεκινήσω με την έννοια της καθυστέρησης και του δήθεν αιφνιδιασμού ή της συρρίκνωσης της δυνατότητας να γίνει διάλογος. Το είπα και στην επιτροπή, ότι αυτό το νομοσχέδιο είχε μια προετοιμασία περίπου έναν χρόνο μαζί με την Κομισιόν, μαζί με όλους τους φορείς, είχε πλήρη συμμετοχή σε όλες τις διαδικασίες της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων. Αποτέλεσε αντικείμενο εκτεταμένης διαβούλευσης για δύο μήνες πριν έρθει στην παρούσα Βουλή. Υπήρχε όντως η δέσμευση της χώρας να το έχει ολοκληρώσει μέχρι μια συγκεκριμένη ημερομηνία, τον Απρίλιο του 2016. Θεωρήσαμε ότι μπορούσε να πάρει τη διαδικασία του επείγοντος, εφόσον είχε προηγηθεί όλη αυτή η εκτενής διαδικασία διαβούλευσης και να ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατόν, στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Το δεύτερο στοιχείο, που επιβεβαιώνει και την ομαλή λειτουργία του παρόντος νομοσχεδίου, είναι το γεγονός ότι, πρώτον, υπάρχει μία ευρεία συναίνεση στη Βουλή και, δεύτερον, ότι από την πλευρά μας όλες τις βασικές τροπολογίες που τέθηκαν τις υιοθετήσαμε. Δεν υπήρξε καμμία διάθεση να μην προχωρήσει η διαδικασία. Υιοθετήσαμε αρκετές τροπολογίες, αποσύρθηκαν τα δύο άρθρα τα οποία δημιουργούσαν εντάσεις, κάναμε διπλή αποδοχή των τροπολογιών για τη θητεία του προέδρου της επιτροπής, για τα ΑΜΕΑ και άλλα τα οποία αποτελούν μέρος της διάθεσής μας όχι να περιοριστεί, αλλά ίσα ίσα να φτάσουμε σε ένα σημείο συναίνεσης, μιας και όλοι συμφωνούμε ότι αποτελεί ένα νομοσχέδιο μεγάλης σημασίας. Το ξεκαθαρίζουμε ευθύς εξαρχής: Είναι ένα νομοσχέδιο που ρυθμίζει το κανονιστικό πλαίσιο. Από εκεί και πέρα, προφανώς η πλήρης και ομαλή αξιοποίηση του κανονιστικού πλαισίου σημαίνει ότι όλες οι αναθέτουσες αρχές, οι κρατικοί θεσμοί και ούτω καθ' εξής θα εφαρμόσουν το πνεύμα και την ουσία του νόμου και δεν θα επιδιώξουν να αποδυναμώσουν κάποιες ή μία ή περισσότερες από τις ιδιαίτερα ευνοϊκές διατάξεις. Νομίζω ότι αυτό το κανονιστικό πλαίσιο και πλήρες είναι και έχει στοχεύσεις. Θα σταθώ στη συνέχεια σε αυτές. Τώρα, η επίθεση που δεχθήκαμε όψιμα από τη Νέα Δημοκρατία, όπως διαπιστώσατε, αφορά μία μετατόπιση του ενδιαφέροντος της Νέας Δημοκρατίας σε άλλα πράγματα. Έχει μία εμμονή με την ψυχανάλυση των εκλογέων και με το γιατί ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ ή ΑΝΕΛ. Έχουν πολλαπλές ερμηνείες γι' αυτό το φαινόμενο. Ακούω με ενδιαφέρον αυτές τις γνώμες, αλλά, όπως καταλαβαίνετε, δεν μπορούμε να κάνουμε συζήτηση επί της ουσίας για τη συμπεριφορά του εκλογικού σώματος στη χώρα. Δεύτερον, αρκετοί συνάδελφοί μου γίνονται προάγγελοι - ανάμεσά τους και ο κ. Χατζηδάκης προς μεγάλη μου έκπληξη - της απογοήτευσης που αισθάνονται οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ και του πόσο σύντομα θα μας εγκαταλείψουν. Επίσης, αυτά ανήκουν σε επιστήμες που πραγματικά δεν κατέχω και δεν μπορώ να τις διαχειριστώ. Εντούτοις, θα έλεγα, σε κάποια πράγματα θα πάρει πολύ χρόνο για να κλονιστεί η εμπιστοσύνη, όχι μόνο των ψηφοφόρων μας αλλά και των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας. Αν μη τι άλλο, είμαστε μια Κυβέρνηση με ηθικά προτάγματα. Γίνεται μια επίθεση και προσπάθεια να αποδομηθεί αυτό το «ηθικό πλεονέκτημα» που έχουμε. Εγώ επιμένω ότι και στα θέματα που θίχτηκαν για τις τηλεοπτικές άδειες δεν μπορεί να καλυφθεί οποιοσδήποτε από το γεγονός ότι επί είκοσι τέσσερα χρόνια δεν σκέφθηκε κανείς να βγάλει ένα σύστημα αδειών. Οποιοδήποτε. Καλό, κακό, μέτριο! Να το βγάλει, να κάνει την απλή πράξη. Δεν μπορεί ένα σύστημα να δουλεύει με ετήσιες προσωρινές άδειες. Δεν υπάρχει άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Τι να κάνουμε; Απέναντι σε αυτό θα μας κάνετε επίθεση που εισάγουμε, όπως είχαμε δεσμευτεί, ένα σύστημα μόνιμο, με κάποιους κανόνες και ούτω καθ' εξής; Μπορεί να υπάρχουν διαφωνίες στους κανόνες κ.λπ., αλλά αυτές οι ελάχιστες τομές, τουλάχιστον από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας, είναι αδόκιμες. Δεν μπορούμε να δεχόμαστε επίθεση για τις ανεξάρτητες αρχές. Υπενθυμίζω ότι η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων συμμετείχε σε όλη τη διαβούλευση. Και προς μεγάλη μας έκπληξη - και αυτό αναπαρήγαγε - κάποια μάλιστα μέλη του διοικητικού συμβουλίου διατείνονταν προχθές στη διαβούλευση ότι η ανεξάρτητη αρχή δεν είχε αρκετή συμμετοχή, το οποίο είναι εντελώς παραπλανητικό. Ναι, τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου μπορεί να είχαν διοριστεί από τον κ. Χατζηδάκη, αλλά ανήκουν σε μια ανεξάρτητη αρχή και λειτουργούν ως θεσμός. Δεν μπορεί να αναπαράγεται το επιχείρημα ότι υπάρχει αφαίμαξη των αρμοδιοτήτων αυτής της ανεξάρτητης αρχής. Καμμία αλλαγή αρμοδιοτήτων! Δεν μπορεί να υπάρχει το επιχείρημα ότι, επειδή οι πόροι είναι υπεραρκετοί και επιστρέφονται στον προϋπολογισμό - γιατί δεν τους δαπανά η ανεξάρτητη αρχή με τη σημερινή της δομή - μειώνονται ή μεταφέρονται κάποιοι σε μια νέα αρμοδιότητα - επαναλαμβάνω, από τους πόρους που δεν απορροφάει η ανεξάρτητη αρχή - ότι είναι στις προθέσεις της Κυβέρνησης ο στραγγαλισμός. Συνεπώς, επαναλαμβάνω, ότι αυτού του τύπου οι επιθέσεις δεν δικαιολογούνται. Όσον αφορά τις πολιτικές επιθέσεις, επαναλαμβάνω, στα γενικά δεν μπορώ να απαντήσω. Ανήκουν στις επιστήμες περί αναλύσεων τις οποίες δεν μπορώ να χειριστώ. Επίσης, δεν μπορώ να χειριστώ το να τεκμαίρεται κάποιος αν ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει τον έλεγχο ή την ρύθμιση της αγοράς με βάση τα εικονίσματά που έχουμε στα προσωπικά μας γραφεία. Υποθέτω ότι η πολιτική έχει πιο ισχυρά επιχειρήματα, πάνω στα οποία μπορεί να πατήσει. Και ο σημερινός νόμος, νομίζω, είναι ένα πολύ ισχυρό επιχείρημα για να δούμε τι θέλει και τι κάνει η παρούσα Κυβέρνηση. Εισαγωγικά να υπενθυμίσω ότι και το παρόν νομοσχέδιο είναι μέρος μιας συγκεκριμένης στρατηγικής, την οποία έχει εξαγγείλει η Κυβέρνηση για το πώς θεωρεί ότι μπορεί να γυρίσει η οικονομία σε θετικό πρόσημο, πώς μπορεί να επιστρέψει η ανάπτυξη, τι χαρακτηριστικά πρέπει να έχει αυτή η ανάπτυξη, η δίκαιη ανάπτυξη, και είναι εναρμονισμένο με όλα τα νομοθετήματα και την πολιτική που εφαρμόζουμε σε μια σειρά από τομείς. Πρόσφατο παράδειγμα είναι ο αναπτυξιακός νόμος, η πολιτική μας γύρω από τα ΕΣΠΑ, το παρόν νομοσχέδιο, τα νομοσχέδια που θα έρθουν και πολύ σύντομα για την αδειοδότηση των επιχειρήσεων και τις στρατηγικές επενδύσεις κ.ο.κ. Άρα, δεν είναι αποσπασματική νομοθέτηση. Είναι στο πλαίσιο μιας στρατηγικής. Επαναλαμβάνω, η στρατηγική αυτή, η αναπτυξιακή στρατηγική της χώρας αποτελεί και ένα ισχυρό κείμενο, το οποίο τον επόμενο Σεπτέμβρη θα οριοθετεί όλα αυτά τα βασικά στοιχεία της πολιτικής, την οποία έχουμε επιλέξει. Ας μπούμε τώρα στον συγκεκριμένο νόμο, αν έχει ή όχι στοχοθεσία. Πρώτον, γίνεται μεγάλη συζήτηση για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Υπενθυμίζω, για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, εμείς έχουμε επιλέξει και με τα δύο χρηματοδοτικά εργαλεία που έχουμε χρησιμοποιήσει: Τον αναπτυξιακό νόμο που ψηφίσαμε, ο οποίος, επαναλαμβάνω, είναι αποκλειστικά για μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Δεύτερον, με την πολιτική στα προγράμματα επιχειρηματικότητας του ΕΣΠΑ, τα οποία είναι όλα δομημένα γύρω από πολύ μικρές - απαντάω και στους φίλους του ΚΚΕ - επιχειρήσεις, νέους επιστήμονες που θέλουν να ξεκινήσουν τη δραστηριότητά τους. Άρα, είναι πολύ οριοθετημένα. Και εδώ, σήμερα, στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο κάνουμε ένα σημαντικό βήμα. Πρώτον, εάν υπάρχει προοπτική υπεργολαβίας σε ένα έργο, οι δημόσιες συμβάσεις πρέπει να δηλώνονται ρητά, το οποίο σημαίνει ότι η αναθέτουσα αρχή έχει πλήρη εικόνα για το πώς θα γίνει αυτή η διαδικασία, ποιος είναι ο κεντρικός υποψήφιος, τι υπεργολαβίες έχει αυτή η διαδικασία της δημόσιας σύμβασης. Ταυτόχρονα, θα δημιουργεί και τις προϋποθέσεις, ώστε η αναθέτουσα αρχή να επιλέξει οποιαδήποτε στρατηγική θεωρεί ότι μπορεί να διευκολύνει αυτή τη διαδικασία υπέρ των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Δεύτερον, οι διατάξεις του νόμου εφαρμόζονται σε όλες τις συμβάσεις ανεξαρτήτως είδους και εκτιμώμενης αξίας, προκειμένου να έχουμε και εδώ διαφανείς, ταχύτερες, πιο ευέλικτες διαδικασίες. Η επιλογή αφορά σε συμβάσεις και μικρής σχετικής αξίας που δημιουργούν συνθήκες καλύτερης διαφάνειας και υγιούς ανταγωνισμού, αλλά και χώρο για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Στην ίδια κατεύθυνση υπάρχει και πληθώρα άλλων άρθρων. Προβλέπεται η επίτευξη οικονομιών κλίμακος, αλλά ταυτόχρονα επιτρέπεται η κατάτμηση ορισμένων πολύ μεγάλων διαγωνισμών, ακριβώς για να υπάρξει πιο ευρεία συμμετοχή μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Ο δεύτερος στόχος είναι ο εξής: Προφανώς επιδιώκουμε οικονομίες κλίμακας, οι οποίες θα έρθουν από τις συμφωνίες - πλαίσιο - αυτό αναφέρθηκε διεξοδικά και από τους εισηγητές μας, αλλά ακούστηκε και από εισηγητές άλλων κομμάτων - και τις κεντρικές αρχές αγορών. Το ολοκληρωμένο μοντέλο κεντρικών προμηθειών προφανώς και μπορεί να εξοικονομήσει τεράστιους πόρους και ταυτόχρονα να δημιουργήσει ισχυρότερους κανόνες διαφάνειας, εφ' όσον εισάγονται στο σύνολό τους τα σύγχρονα εργαλεία δημοσίων συμβάσεων, όπως οι συμφωνίες - πλαίσιο, οι ηλεκτρονικοί κατάλογοι, οι συμβάσεις καινοτομίας και άλλα πολλά εργαλεία τα οποία είναι στη διάθεση των αρχών ανάθεσης δημοσίων συμβάσεων. Επιπρόσθετα, επεξεργαζόμαστε την εθνική στρατηγική για τις δημόσιες συμβάσεις, η οποία θα δώσει το πλαίσιο, τη διάσταση και τις επιδιώξεις για τα επόμενα χρόνια, καθώς και τα οφέλη που μπορεί να προκύψουν για την εγχώρια οικονομία, εφ' όσον είναι διατυπωμένη στο πλαίσιο μιας εθνικής στρατηγικής από τη διαχείριση των δημοσίων συμβάσεων. Υπενθυμίζω, ανοίγοντας παρένθεση, ότι με τον παρόντα νόμο καταργούμε όλους τους νόμους που υπήρχαν για τα θέματα αυτά προηγουμένως. Ξεκαθαρίζει το τοπίο. Ενοποιούνται όλες οι διαδικασίες στο παρόν κανονιστικό πλαίσιο. Τρίτος στόχος είναι η μείωση της γραφειοκρατίας και του διοικητικού φόρτου, αλλά και η διαφάνεια των διαδικασιών. Με το Εθνικό Σύστημα Ηλεκτρονικών Δημοσίων Συμβάσεων και το Κεντρικό Ηλεκτρονικό Μητρώο Δημοσίων Συμβάσεων, με την εισαγωγή των δυναμικών συστημάτων αγορών, τον ηλεκτρονικό πλειστηριασμό, την ανάπτυξη νέων ηλεκτρονικών τεχνικών αγορών και τους ηλεκτρονικούς καταλόγους, ενισχύεται η αποτελεσματικότητα και η διαφάνεια. Εδώ έχει σημασία αν είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε στην επάρκεια του πληροφορικού συστήματος. Υπενθυμίζω ότι κατέθεσα στην επιτροπή τα στοιχεία που έδειχναν μία γρήγορη άνοδο των στοιχείων και του αριθμού των πράξεων που καταγράφονται από το σημερινό σύστημα. Από τις διακόσιες χιλιάδες εγγραφές, φθάσαμε στις επτακόσιες χιλιάδες εγγραφές και θα υπάρξει και επιπρόσθετη αύξηση. Το ηλεκτρονικό σύστημα έχει αναβαθμιστεί. Τώρα είμαστε σε συζητήσεις για να υπάρξει πλήρης επάρκεια του ηλεκτρονικού συστήματος τα επόμενα χρόνια. Υπενθυμίζω ότι το ηλεκτρονικό σύστημα το βρήκαμε σε μία ενδιάμεση κατάσταση και ήταν πρωτοβουλία της Κυβέρνησης έναν χρόνο πριν να επεκτείνει τη σύμβαση, να επιταχύνει τις διαδικασίες και να φέρει το σύστημα στο σημείο να δέχεται, όπως σήμερα, έναν τεράστιο αριθμό εγγραφών. Επαναλαμβάνω και σήμερα ότι μιλάμε για επτακόσιες χιλιάδες εγγραφές. Όσον αφορά την έγκαιρη πληροφόρηση, αυτό τέθηκε από πολλούς ομιλητές. Υπενθυμίζω ότι προβλέπεται μέσα οποιοσδήποτε διαγωνισμός ή αναθέτουσα αρχή προκαταβολικά να το εξαγγείλει και να έχει όλη την αναγκαία διαβούλευση, προκειμένου να αποφύγουμε με οποιονδήποτε τρόπο φωτογραφικούς διαγωνισμούς ή προδιαγραφές οι οποίες ακυρώνουν τον διαγωνισμό. Άρα, υπάρχει εντός του νομοσχεδίου. Η αντικειμενική αξιολόγηση των προτάσεων μεγιστοποιείται. Επαναλαμβάνω ότι όλα είναι ηλεκτρονικά. Αν κρίνουμε μάλιστα και από τον τρόπο που προκηρύσσουμε τα προγράμματα του ΕΣΠΑ και διάφορα άλλα, τα έχουμε κάνει τόσο ηλεκτρονικά και τόσο αντικειμενικά, που προσομοιάζουν περίπου με πανελλαδικές εξετάσεις. Δηλαδή, είναι αδύνατον οποιοσδήποτε να παρέμβει στο σύστημα και να το επηρεάσει. Τέταρτος στόχος είναι τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά κριτήρια. Αυτές είναι δύο ισχυρές παρεμβάσεις στο νέο κανονιστικό πλαίσιο, πρώτον διότι είναι πλέον δέσμευση και όρος απένταξης κάποιου που έχει αναλάβει δημόσιο έργο ή προμήθεια το γεγονός ότι δεν τηρεί περιβαλλοντική, κοινωνικοασφαλιστική και εργατική νομοθεσία κατά την ανάθεση και εκτέλεση του έργου. Άρα, έχουμε πλέον ρητά δεσμευμένο ότι συμπτώματα «μαύρης» εργασίας και άλλων φαινομένων αποτελούν άμεση αιτία άρσης της ανάθεσης και της εκτέλεσης του έργου. Το δεύτερο και σημαντικό στοιχείο είναι ότι ρητά ενισχύονται οι φορείς με κοινωνικά χαρακτηριστικά. Για πρώτη φορά ενεργοποιείται η δυνατότητα στις αναθέτουσες αρχές να παραχωρούν κατ' αποκλειστικότητα το δικαίωμα συμμετοχής σε διαδικασία σύναψης συμβάσεων σε προστατευόμενα παραγωγικά εργαστήρια, σε κοινωνικούς συνεταιρισμούς περιορισμένης ευθύνης, σε κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις ένταξης και κάθε άλλο οικονομικό φορέα που έχει ως κύριο σκοπό, βάσει του καταστατικού του, την επαγγελματική και κοινωνική ένταξη ατόμων με αναπηρία ή μειονεκτούντων προσώπων, εφόσον αυτοί καλύπτουν το 30% των εργαζομένων. Αυτό σε συνδυασμό με την επικείμενη νέα νομοθετική πρωτοβουλία για την κοινωνική οικονομία η οποία ετοιμάζεται από το αρμόδιο Υπουργείο, τον νέο αναπτυξιακό νόμο στον οποίο εντάχθηκαν - υπενθυμίζω - οι Κοιν.Σ.Επ. με μειωμένο ελάχιστο ύψος επένδυσης τα 50.000 ευρώ και την ένταξη για πρώτη φορά στα ΕΣΠΑ των κοινωνικών επιχειρήσεων, που συμμετέχουν στα προγράμματα του 2014-2020, νομίζω ότι φτιάχνεται ένα πολύ σαφώς ευνοϊκότερο πεδίο για έναν τομέα ο οποίος μπορεί να αποτελέσει ιδιαίτερα σημαντικό τομέα για την ελληνική οικονομία. Επιτρέψτε μου να πω για τον πέμπτο και τελευταίο στόχο, που είναι η καταπολέμηση της διαφθοράς. Οι ρυθμίσεις που αφορούν το άρθρο 24 για τη σύγκρουση συμφερόντων και το άρθρο 73 για υποχρεωτικούς λόγους αποκλεισμού θωρακίζουν το σύστημα ανάθεσης και εκτέλεσης δημοσίων συμβάσεων απέναντι σε φαινόμενα διαφθοράς και αθέμιτες συναλλαγές. Νομίζω ότι και η πορεία της παρούσας Κυβέρνησης, με τους ελέγχους που κάνουμε και για το παρελθόν, έχει δείξει σημαντικά αποτελέσματα. Υπενθυμίζω ότι το Υπουργείο Οικονομικών έχει προβεί σε εντολές ελέγχου για διακόσιες εξήντα μία υποθέσεις και έχει κλείσει εκατόν εξήντα έξι απ' αυτές, με σημαντικό όφελος για τα δημόσια ταμεία. Θα ήθελα να αναφερθώ και σε ένα σημείο, που αφορά την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ σ' αυτό το θέμα. Κατ' αρχάς, θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι στην Ευρωβουλή ο ΣΥΡΙΖΑ δεν συμμετείχε σε επιτροπές της Ευρωβουλής στη συζήτηση των οδηγιών. Είχαμε μόνο τον Χουντή. Η GUE, η ομάδα της Αριστεράς στην οποία συμμετέχει ο ΣΥΡΙΖΑ, ψήφισε «λευκό» για τις οδηγίες 24 και 25 και έχει διατυπώσει συγκεκριμένες επιφυλάξεις. Νομίζω ότι αυτήν τη στιγμή προφανώς οι οδηγίες πλέον αποτελούν υποχρέωση μιας χώρας η οποία θέλει να είναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να παραμείνει σ' αυτή. Θα κλείσω μιλώντας για τον επαρχιακό Τύπο με την ανοχή του Προέδρου.
Υπάρχει και τροπολογία γι' αυτό.
Ναι. Θα κλείσω με τον επαρχιακό Τύπο, γιατί γίνεται πολλή συζήτηση για ένα θέμα. Υπενθυμίζω στη Νέα Δημοκρατία ότι η κατάργηση των δημοσιεύσεων είναι απόρροια του ΟΟΣΑ, του TOOLKIT 1, το οποίο η Νέα Δημοκρατία, αν θυμάμαι καλά, είχε αποδεχθεί. Μπήκε ως μνημονιακή δέσμευση σε κάποιες από τις συμφωνίες, μετά όμως η παρούσα Κυβέρνηση έδωσε ισχυρή παράταση μέχρι το 2020. Όπως όλοι καταλαβαίνετε, αυτή η πενταετία είναι η καλύτερη δεδομένη παράταση, που μπορούσε να δοθεί. Συνεπώς, νομίζω ότι η Κυβέρνηση έχει κάνει στο έπακρο αυτό που όφειλε να κάνει και εκπλήσσομαι που η Νέα Δημοκρατία εμφανίζεται αίφνης να γίνεται υπερασπιστής του επαρχιακού Τύπου. Η αφετηρία όλης αυτής της περιπέτειας - επαναλαμβάνω - είναι δική σας. Νομίζω ότι ο δικός μας χειρισμός είναι ο καλύτερος δυνατός υπό τις δεδομένες συνθήκες. Το 2020 προφανώς θα αποφασίσουν αν οι συνθήκες είναι διαφορετικές, αν θα συνεχιστεί ή αν δεν θα συνεχιστεί αυτή η κατάσταση. Υπενθυμίζω επίσης ότι στην ερώτηση της συναδέλφου σας στην Ευρωβουλή την οποία επικαλείστε, η απάντηση είναι πολύ σαφής και ρητή. Η υποχρεωτικότητα με βάση την ευρωπαϊκή οδηγία αφορά την ηλεκτρονική δέσμευση, να γίνεται υποχρεωτικά ηλεκτρονικά. Το επιπρόσθετο είναι ότι στις περισσότερες χώρες τείνει να καταργηθεί ή έχει καταργηθεί η επιπρόσθετη δημοσίευση. Νομίζω ότι η πολιτική αυτή για τον επαρχιακό Τύπο μπορεί και πρέπει να έχει και άλλα στοιχεία και να μην εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο απ' αυτήν τη διάσταση. Κλείνοντας, να υπενθυμίσω ότι πρόκειται για δύο νομοσχέδια που ψηφίζονται σήμερα και αύριο, τα οποία συγκροτούν συνεκτικές και ευδιάκριτες προθέσεις της Κυβέρνησης για έναν σημαντικό εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου της χώρας. Αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι μιας συνεκτικής οικονομικής πολιτικής, την οποία επιδιώκει η παρούσα Κυβέρνηση, και διαμορφώνει ένα σημαντικό πλαίσιο εξυγίανσης και εξορθολογισμού ενός από τα πεδία στα οποία υπήρχαν πολλά προβλήματα στο παρελθόν. Είναι θετικό ότι το μεγαλύτερο μέρος της Βουλής θα προχωρήσει σε μια θετική ανταπόκριση στο παρόν νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Σπίρτζης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σχέδιο νόμου εναρμονίζει στην ελληνική νομοθεσία τις οδηγίες 24 και 25 του '14 και πραγματεύεται το θεσμικό πλαίσιο σχετικά με την ανάθεση και εκτέλεση των δημοσίων συμβάσεων προμηθειών, υπηρεσιών, έργων και μελετών. Και κάθε λέξη έχει τη δική της αξία. Κρίμα που δεν είναι εδώ ο κ. Χατζηδάκης. Ελπίζω να έλθει, για να μας απαντήσει σε μερικά πράγματα. Τον Αύγουστο του 2014 ψηφίστηκε ο ν. 4281 με εισηγητή τον τότε Υπουργό Ανάπτυξης κ. Χατζηδάκη. Ο ν. 4281 ενσωμάτωνε την οδηγία 18, παρότι είχαν ήδη εκδοθεί οι νέες οδηγίες 24 και 25 τις οποίες οφείλαμε να ενσωματώσουμε εντός ενάμιση χρόνου. Ο ν. 4281 δεν εφαρμόστηκε ποτέ, γιατί δεν μπορούσε να εφαρμοστεί. Προέβλεπε δευτερογενές δίκαιο, δηλαδή, την έκδοση πάνω από εκατό υπουργικών αποφάσεων και μερικών δεκάδων προεδρικών διαταγμάτων για την εφαρμογή του, το οποίο ήταν βέβαιο ότι δεν θα εκδοθεί εντός του ενάμιση χρόνου που έπρεπε να έχει αναθεωρηθεί ο νόμος που ψήφισε και εισηγήθηκε. Γιατί έρχεται σήμερα και μας εγκαλεί, όταν όλες οι υπουργικές αποφάσεις που προβλέπονταν τότε στο δίκαιο, έχουν ενσωματωθεί μέσα στο σχέδιο νόμου; Γιατί δεν εξέδωσε τότε αυτές τις υπουργικές αποφάσεις ο κ. Χατζηδάκης; Με ποιον τρόπο ψηφίστηκε και συζητήθηκε ο ν.4281; Μήπως ήταν με τη διαδικασία του κατεπείγοντος; Μας κατηγορεί επίσης ότι αναβάλαμε τέσσερις φορές τις ηλεκτρονικές δημοπρατήσεις των έργων των μελετών. Τότε είχαν προβλεφθεί οι ηλεκτρονικοί διαγωνισμοί, τότε έγινε ο διαγωνισμός για το ηλεκτρονικό σύστημα και έχουμε δύο ερωτήματα. Το πρώτο ερώτημα είναι αν ήταν έτοιμο. Εκείνοι έκαναν τον διαγωνισμό. Το δεύτερο ερώτημα που δείχνει και τις προθέσεις της πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας και του κ. Χατζηδάκη και γιατί ψήφισε εκείνο το νόμο, ενώ είχαν αλλάξει οι κοινοτικές Οδηγίες, ήταν πάρα πολύ απλό και είναι πάρα πολύ απλό και αυτή είναι και η πολιτική διαφορά μας: Η Νέα Δημοκρατία θέλει με τους ίδιους όρους που θεσπίσαμε με το ηλεκτρονικό σύστημα και με το ν. 4281 να προμηθεύεται το ελληνικό Δημόσιο τυποποιημένα προϊόντα - κονσέρβες, γαλότσες, τέτοια πράγματα - με τον ίδιο τρόπο να διεξάγουν και τις μελέτες και τα δημόσια έργα. Αυτή είναι μια διαφορά που δεν τη θέλουν ούτε ο παπάς ούτε ο διάολος ούτε οι δικοί τους άνθρωποι. Γιατί, λοιπόν, επέλεξαν; Επέλεξαν γιατί ήθελαν να αντιμετωπίζουν τόσο τις τεχνικές - επιστημονικές μελέτες όσο και την παραγωγή κατασκευής έργων ως προμήθεια και παροχή υπηρεσίας. Ακύρωναν, δηλαδή, τα ποιοτικά στοιχεία τόσο των τεχνικών εταιρειών όσο και των επιστημόνων, θεωρώντας τις τεχνικές και επιστημονικές μελέτες ως παροχή υπηρεσίας και την εκτέλεση έργων ως προμήθεια. Η διαφορά αυτή αποτελεί και μια ουσιαστική πολιτική διαφωνία των πολιτικών και οικονομικών δυνάμεων της ανεξέλεγκτης αγοράς με τις δυνάμεις που πιστεύουν στον έλεγχο και στη ρύθμισή της. Το ξαναλέω: Κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, άλλο ο έλεγχος της αγοράς, άλλο η χειραγώγηση της αγοράς και άλλο η χειραγώγηση της πολιτικής από την αγορά. Τα δύο τελευταία σάς τα χαρίζουμε, αλλά εμείς θα την ελέγχουμε την αγορά, δεν θα την αφήνουμε να κανονίζει την πορεία της χώρας και της πολιτικής ζωής όπως θέλει. Ο τεχνικός κλάδος χτυπήθηκε όσο κανένας άλλος. Δεν χτυπήθηκε μόνο στο αντικείμενο, στην ύλη των δημοσίων συμβάσεων και των ιδιωτικών έργων. Χτυπήθηκε στα χρόνια της κρίσης θεσμικά και επιχειρήθηκε η απαξίωσή του μέσω της αντιμετώπισής του ως εμπορικής δραστηριότητας και όχι ως οικονομική επιστημονική εργασία και βέβαια με την παράδοσή του στο τραπεζικό σύστημα, χωρίς κανόνες και χωρίς διαφάνεια. Το τεχνικό δυναμικό της χώρας, ο τεχνικός κόσμος αποτέλεσε έναν από τους κύριους τομείς ανάπτυξης της χώρας. Είναι ένας τομέας που εμπεριείχε στρεβλώσεις, μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, «γκρίζες» περιοχές, γραφειοκρατία και μεγάλα κενά στο θεσμικό του πλαίσιο. Είναι χρέος μας να αντιστρέψουμε αυτήν την κατεύθυνση, να κατοχυρώσουμε θεσμικά την τεχνική - επιστημονική εργασία, ταυτόχρονα, όμως, να θεραπεύσουμε τα κενά, τις «γκρίζες» ζώνες και τις στρεβλώσεις που υπάρχουν. Σ' αυτήν την πολιτική κατεύθυνση εργαστήκαμε και σ' αυτήν την κατεύθυνση θα συνεχίσουμε. Θα ήθελα να ενημερώσω ότι οι σημερινές μεγάλες αλλαγές θα ολοκληρωθούν μ' ένα επόμενο σχέδιο νόμου - ήδη σε κάποιους φορείς έχει δοθεί για διαβούλευση - , που θα περιλαμβάνει και άλλες χρόνιες παθογένειες όπως οι διαφορετικές προδιαγραφές δημόσιων και ιδιωτικών έργων, τα τιμολόγια και οι προϋπολογισμοί τους, τα κεντρικά συστήματα ελέγχου και επιτήρησης, τα μητρώα που είναι ένα κρίσιμο θέμα και πολλές από τις παρατηρήσεις των φορέων αναφέρονται εκεί. Θα ήθελα επίσης να αναφέρω τις σημαντικότερες τομές που εμπεριέχονται στο σημερινό σχέδιο νόμου, πραγματικές τομές και ουσιαστικές αλλαγές, που διασφαλίζουν τη διαφάνεια, των εξορθολογισμό και το εύλογο κόστος των έργων προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος. Επιγραμματικά, προσδιορίζονται σαφείς προϋποθέσεις και μηχανισμοί ελέγχου για τον πλήρη διαχωρισμό της προμήθειας από το δημόσιο έργο, της παροχής υπηρεσιών από τη μελέτη. Υιοθετείται η ευρωπαϊκή κωδικοποίηση CPV για το τι είναι το κάθε έργο και η κάθε παροχή υπηρεσίας και μπαίνουν επιτέλους κανόνες στην παροχή υπηρεσίας από τον κ. Σταθάκη, χωρίς να έχουμε τη στρέβλωση που είχαμε. Θα αναφέρω παραδείγματα που ζήσαμε στο παρελθόν. Όλοι οι φορείς του δημοσίου έβγαζαν έργα ως προμήθεια, η δε ψηφιακή σύγκλιση σε μεγάλα έργα όπως το έργο σύζευξης ήταν όλα με προμήθεια. Ποιον ευνοούσαν; Ποιον ευνοούσαν, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, αυτού του είδους οι στρεβλώσεις και γιατί τόσα χρόνια δεν αντιμετωπίστηκαν; Ταυτόχρονα, να πω - επειδή κόπτονται για τους μικρομεσαίους, καθώς υπάρχουν μικρομεσαίοι, φαίνεται, στον χώρο των τηλεπικοινωνιών! - ότι θεσμοθετούνται σαφείς ρυθμίσεις για τις εγγυητικές, για τις περιπτώσεις μιας ασυνήθιστα χαμηλής προσφοράς, και του τρόπου τεκμηρίωσης με σαφή δικαιολογητικά. Δεύτερη μεγάλη αλλαγή είναι ότι θεσμοθετείται η ενίσχυση των διαδικασιών προετοιμασίας για τη δημοπράτηση των δημοσίων έργων και γίνεται υποχρεωτική η ολοκλήρωση των απαλλοτριώσεων και των αναγκαίων αρχαιολογικών εργασιών. Πρότεινε ο κ. Μανιάτης μια ακόμη θεσμοθετημένη εργολαβία για έργα άνω των 10 εκατομμυρίων. Το συζητάμε. Εκτιμώ ότι δεν μπορεί να νομοθετηθεί τώρα, γιατί υπάρχουν έργα που δεν μπορεί να γίνει αυτό. Παραδείγματος χάριν, στο μετρό με την κατάσταση που έχουμε ως κράτος, που δεν ξέρουμε από πού διέρχονται τα υπόγεια δίκτυα, δεν μπορεί να γίνει αυτό. Θα έχουμε μεγάλες καθυστερήσεις. Δεν απορρίπτουμε την πρόταση. Να τη δούμε στο επόμενο σχέδιο νόμου, στις κατηγορίες έργων, που πρέπει και μπορεί να υλοποιηθεί, και να θεσμοθετηθεί. Τρίτον, θεσμοθετείται η υποχρεωτική διαβούλευση των προδιαγραφών με σαφείς διαδικασίες και κανόνες, όχι όπως γινόταν μέχρι σήμερα: διαβούλευση για να πούμε ότι έγινε διαβούλευση. Τέταρτον, θεσμοθετείται η ευθύνη και οι προδιαγραφές των υπεργολάβων και των φορέων που παρέχουν δάνεια ικανότητα. Σήμερα οι υπεργολάβοι ήταν στη διακριτική ευχέρεια του αναδόχου, χωρίς έλεγχο, χωρίς προδιαγραφές, χωρίς ευθύνη και βέβαια χωρίς δικαιώματα οι ίδιοι. Πέμπτον, θεσμοθετούνται κανόνες εκτέλεσης για όλες τις δημόσιες συμβάσεις. Για πρώτη φορά θεσμοθετείται ρητά το δικαίωμα μονομερούς λύσης σύμβασης υπέρ του δημοσίου. Μέχρι σήμερα, αν είχε υπογραφεί μια σύμβαση και υπήρχε στη συνέχεια δικαστική απόφαση που διαπίστωνε ότι ο ανάδοχος τελούσε σε μια από τις καταστάσεις αποκλεισμού, το ελληνικό δημόσιο, αν έλυνε τη σύμβαση, θα πλήρωνε και αποζημίωση. Το λέω, για να ξέρουμε τι θεραπεύουμε, μετά από τόσα χρόνια παθογένειας. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ]] Έκτο, θεσμοθετείται η προώθηση δημόσιων συμβάσεων με κοινωνικά χαρακτηριστικά, όπως την επαγγελματική και κοινωνική ένταξη ατόμων με αναπηρία, κοινωνικών συνεταιρισμών, μειονεκτούντων εργαζομένων. Έβδομο, θεσμοθετείται η τεχνική επάρκεια των αναθετουσών αρχών. Και ξέρει πάρα πολύ καλά ο τεχνικός κόσμος τι γίνεται με τεχνικές υπηρεσίες που έχουν από μηδέν έως ελάχιστους μηχανικούς και καθόλου υλικοτεχνική υποδομή και υποχρεώνονται να εκτελούν έργα. Όγδοο, όσον αφορά τον τρόπο συγκρότησης των επιτροπών του διαγωνισμού, γίνονται μητρώα με ηλεκτρονική κλήρωση. Έγινε και αποδεκτός ο ίδιος τρόπος για τις επιτροπές παραλαβής. Ένατο, συμβάσεις απευθείας ανάθεσης με ηλεκτρονικό τρόπο, χωρίς να υπάρχει αυτό που υπήρχε μέχρι σήμερα, οι συνεχείς αναθέσεις σε έναν, είτε είναι από δήμο είτε από περιφέρεια είτε από Υπουργείο. Θα έχουμε μητρώο και ηλεκτρονική κλήρωση. Όποιος παίρνει απευθείας ανάθεση, βγαίνει από την κληρωτίδα και πάει σε επόμενη ανάθεση. Δέκατο, θεσμοθετείται ο φάκελος δημόσιας σύμβασης. Τα λέω επιγραμματικά, κύριε Πρόεδρε, γιατί τα είπαμε και στις επιτροπές. Ενδέκατο, απλοποιείται και επιταχύνεται η διαδικασία ανάθεσης. Δωδέκατο, κάτι που αποτελεί μια από τις πολύ μεγάλες αλλαγές στα δημόσια έργα, θεσμοθετείται ρητά η υποχρέωση του αναδόχου του έργου, πριν την έναρξη των αμιγώς κατασκευαστικών εργασιών, να εκπονήσει, να παραδώσει και βέβαια να εγκριθεί η μελέτη εφαρμογής του έργου. Στους αυτοκινητόδρομους, ας πούμε, δεν είχαμε μελέτη της εφαρμογής, τις είχαμε πολύ αργότερα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Κύριε Πρόεδρε, ζητώ την ανοχή σας, γιατί είναι πολύ βαρύ το νομοσχέδιο. Θεσμοθετείται ο μελετητής να ολοκληρώνει την εργασία του ως τεχνικός σύμβουλος της επίβλεψης στο τέλος των έργων. Άρα, να έχει και την ευθύνη να μπορεί να διορθώνει τις μελέτες ή τα τμήματα μελετών, που δεν έχουν εφαρμοσιμότητα. Αλλάζουμε το σύστημα μελέτη - κατασκευή. Εδώ θέλω να πω δυο πράγματα, γιατί έχει γίνει πολύ μεγάλη συζήτηση. Η επιτροπή που αναφέρθηκε - στο παρελθόν, αν θυμάμαι καλά, όταν ήμουν αντιπρόεδρος του ΤΕΕ, αλλά και στη συνέχεια όταν ήμουν πρόεδρος, είχε γίνει αντίστοιχη συζήτηση - είχε ως αντικείμενο τον περιορισμό του συστήματος σε συγκεκριμένα πεδία εφαρμογής σε ειδικά έργα. Δεν έγινε μια επιτροπή για να αλλάξει και να είναι διαφανές το σύστημα αυτό. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε όλοι ότι σε αυτές τις κατηγορίες έργων θα στήνονται τα έργα. Δηλαδή, θα έχουμε στημένα έργα στους βιολογικούς καθαρισμούς. Δεν πάμε να κάνουμε αυτό. Και μιλάω για τους βιολογικούς πολύ συγκεκριμένα. Έχω στο Υπουργείο ντάνες από φακέλους για τέτοια έργα, για να δημοπρατηθούν με το σύστημα μελέτης - κατασκευής και δεν έχω υπογράψει ούτε έναν, και ας φωνάζουν και οι δήμοι και οι τοπικές κοινωνίες. Αλλάζουμε το σύστημα για να υπάρχει διαφάνεια σε αυτό το σύστημα, να μη στήνονται. Περιμένουμε προτάσεις, αν πιστεύετε ότι μπορεί να βελτιωθεί ακόμα περισσότερο. Εγώ θεωρώ ότι όπου υπήρχε η γκρίζα ζώνη διορθώθηκε με αυτές τις αλλαγές. Αντιμετωπίζουμε και ένα άλλο φαινόμενο που είναι σημαντικό για την περίοδο που περνάμε, που είναι μια περίοδος κρίσης: Δεν έχουμε έργα ωριμότητας. Πρέπει να έχουμε τουλάχιστον δυο, τρία συστήματα για να μπορούμε στοιχειωδώς και οι μικρότερες μονάδες του δημοσίου, όπως οι δήμοι και οι περιφέρειες, και τα κεντρικά Υπουργεία να τρέξουν έργα που δεν έχουν οριστικές μελέτες. Δέκατη έκτη αλλαγή είναι οι υπηρεσίες έρευνας. Δέκατη έβδομη μεγάλη αλλαγή είναι οι αναθέσεις συμβάσεων μελετών με προσδιορισμό της τεχνικής λύσης. Δέκατη όγδοη αλλαγή είναι οι απρόβλεπτες δαπάνες στις συμβάσεις μελετών, που ταλάνιζαν τους μελετητές για χρόνια. Να απαντήσω και σε κάποια ερωτήματα και προβληματισμούς που τέθηκαν περαιτέρω. Ρώτησε ο κ. Μηταράκης κομψά, προς τιμή του, τι κάνουμε για τους μικρομεσαίους και στη συνέχεια για τη δήθεν κατάτμηση, που κατήγγειλε καναλάρχης στην αρμόδια επιτροπή - μου φαίνεται ότι ήταν ο κ. Αλαφούζος. Τα δύο ερωτήματα συνδυάζονται. Τι βρήκαμε, αγαπητοί συνάδελφοι; Βρήκαμε πάνω από το 80% των έργων και των εποπτευόμενων φορέων του Υπουργείου να είναι στις λίγες εταιρείες έβδομης τάξης. Αυτό βρήκαμε. Μας ρωτάει η Νέα Δημοκρατία σήμερα τι κάνουμε για τους μικρομεσαίους. Πάντως, όχι αυτό που έκανε εκείνη. Δεύτερον, εμείς τι κάνουμε; Και το είχαμε πει και προεκλογικά: Κάνουμε δημοπρατήσεις έργων με πολλαπλούς διαγωνισμούς μικρότερου αντικειμένου για να μπορούν να συμμετέχουν περισσότεροι διαγωνιζόμενοι και μικρομεσαίες εταιρείες. Δεν είναι κατάτμηση αυτό. Μπερδεύστε. Κατάτμηση ήταν τα σαρανταπεντάρια στην περιφέρεια Θεσσαλονίκης. Έφυγε ο κ. Χατζηδάκης. Κατάτμηση ήταν, ας πούμε, η χωρίς διαγωνισμό ανάθεση 800.000 ευρώ σπαστά, όταν ήταν στο Υπουργείο Μεταφορών, σε μέσα μαζικής ενημέρωσης, που απέρριψε την πληρωμή τους το Ελεγκτικό Συνέδριο. Αυτά είναι κατάτμηση, χωρίς διαγωνισμό ή με άλλου είδους διαδικασίες. Καταλαβαίνω τον πόνο της Νέας Δημοκρατίας να ξεστήνονται τα έργα που ήταν στημένα για λίγους. Να θυμίσουμε απλά ότι η Ολυμπία Οδός - γιατί αυτό το έργο υπονόησε και ο καναλάρχης και η Νέα Δημοκρατία - περιείχε τον αυτοκινητόδρομο Πάτρα - Πύργος. Στην αναθεώρηση της σύμβασης παραχώρησης τον αφαιρέσατε. Γιατί; Πόσο κόστιζε ο δρόμος αυτός; Ξέρατε τον προϋπολογισμό; Υπήρχαν μελέτες; Υπήρχε σύμβαση; Υπήρχαν προϋπολογισμοί; Τι έκπτωση πήρατε γι' αυτούς τους προϋπολογισμούς; Αυτά είναι κενό γράμμα για όλους και για την υπάρχουσα σύμβαση. Ποιες εταιρείες εβδόμης μετέχουν στην Ολυμπία; Όλες οι εταιρείες εβδόμης και οι ξένες μεγάλες εταιρείες, εκτός από δύο. Είχαν κανονίσει, λοιπόν, να διεξάγουν έναν διαγωνισμό με ελάχιστους συμμετέχοντες και τώρα είναι θιγμένοι που δεν έγινε ένας διαγωνισμός με πέντε εταιρείες μεγάλες. Έγιναν τέσσερις διαγωνισμοί μέχρι τώρα και θα γίνουν άλλοι τέσσερις. Στους τρεις έχουμε μειοδότη, από 53% έως 57% έκπτωση. Ρωτάμε ξανά ποια ήταν η έκπτωση των εργολάβων και του παραχωρησιούχου για την Ολυμπία Οδό, για να κάνουμε τη σύγκριση. Βέβαια, πετάει ο κ. Χατζηδάκης, αφού ρίχνει τη λάσπη στον ανεμιστήρα, και ένα «νόμιμο είναι». Εντάξει! Αλλά πάμε και παρακάτω, να δούμε τι σχέσεις υπάρχουν.
Πόσο χρόνο θα χρειαστείτε ακόμα, κύριε Υπουργέ;
Τέσσερα λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Χατζηδάκη, θα σας πω και κάτι προσωπικό και δεν πειράζει που λείπετε, γιατί θα σας το μεταφέρουν οι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας. Δεν έχω κρύψει ποτέ ούτε τους φίλους μου ούτε τις παρέες μου και είμαι και υπερήφανος γι' αυτές. Οι σχέσεις, λοιπόν, είναι φιλικές από παλιά και για το συγκεκριμένο που ρωτήσατε είναι όχι με τον συγκεκριμένο επιχειρηματία που λέτε, αλλά με τον γιο του. Δεν υπήρξαν ποτέ επαγγελματικές σχέσεις. Δεν ήξερα ότι με το που γίνατε εσείς Βουλευτής ή Υπουργός, θα έπρεπε να σταματήσει τις δραστηριότητές του όποιος γνωρίζατε εσείς στο παρελθόν. Θα θέλαμε όμως να μου απαντήσετε - και αυτή είναι μια πολύ ωραία ερώτηση - πώς ο συνέταιρος του εν λόγω επιχειρηματία είναι το δεξί χέρι του Προέδρου σας Κυριάκου Μητσοτάκη και σας κάνει και σεμινάρια.
Ποιος;
Αυτό που ρωτάω είναι το εξής: Πώς ο συνέταιρος του συγκεκριμένου επιχειρηματία, για τον οποίο με ρωτάτε ότι πήρε αυτά τα τρία έργα, είναι το δεξί χέρι του Προέδρου σας Κυριάκου Μητσοτάκη και σας κάνει και σεμινάρια; Εγώ έχω έναν φίλο, τον γιο του. Εντάξει! Πάμε παρακάτω.
Δεν κατάλαβα, κύριε Υπουργέ! Να ακούσουμε αυτό που είπατε!
Πάμε παρακάτω! Εσείς θα μπορέσετε να μας εγκαλέσετε μόνο αν υπάρχει σε οποιονδήποτε διακριτική μεταχείριση. Οποιοσδήποτε είναι αυτός, είτε φίλος είτε γνωστός είτε άγνωστος, αλλά όχι έτσι. Φτάνει η λάσπη που έχετε ρίξει. Διαφορετικά, κύριε Χατζηδάκη, έχετε και εσείς μαζί με την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας προσχωρήσει από την ομάδα του νεοφιλελευθερισμού στην ομάδα των νεοφιλελεύθερων λαϊκιστών που έφερε τη χώρα, αλλά και τη Νέα Δημοκρατία μαζί, στη σημερινή κατάντια τους. Το μόνο που μένει ίδιο είναι οι καναλάρχες, των οποίων οι απόψεις συμπίπτουν με τις δικές σας, όπως και οι αγωνίες τους. Μάλιστα, ο κ. Μηταράκης το ανέφερε. Ρώτησε, λέει, ένας καναλάρχης γι' αυτό. Το γράφουν οι διάφοροι «πιστολέρο» των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Εμείς δεν έχουμε πρόβλημα. Αγαπητοί συνάδελφοι, ρωτήσατε επίσης - γιατί δεν παρακολουθείτε - πώς αυτοί οι «πιστολέρο» διαψεύδουν κάθε τρεις και λίγο τα γραφόμενα ή τα λεγόμενά τους. Θα το συνηθίσετε! Εμείς είμαστε άλλο και θα γίνουμε ποτέ ίδιοι. Και για να τελειώνει η πλάκα, προκαλώ τον κ. Χατζηδάκη, τον κ. Μητσοτάκη και όποιον άλλον επιθυμεί να παρουσιάσουμε εδώ όποτε θέλει, όποτε θέλετε, την περιουσία μας, τους λογαριασμούς μας, το πού έχει δουλέψει ο καθένας μας και πώς αποκτήθηκαν αυτά. Και αυτό όχι μόνο για εμάς, αλλά και για την οικογένειά μας. Για να τελειώνει όλη αυτή η ιστορία! Αυτό μπορεί να γίνει όποτε θέλετε, δημόσια, εδώ! Πάμε τώρα στα δημόσια έργα. Είπατε ότι εγκαινιάζουμε έργα που έκαναν άλλοι. Ας έρθουμε στο ποια έργα υλοποιήσαμε εμείς και ποια έργα υλοποιήσατε εσείς. Μιλάτε και για εγκαίνια, ότι δήθεν κάνουμε εγκαίνια. Εσείς τα μόνα εγκαίνια που κάνατε ήταν με μεταφερόμενους εργάτες, με μεταφερόμενα μηχανήματα - αν θυμάμαι καλά, με τον κ. Σαμαρά - και με δισεκατομμύρια αποζημιώσεις, λόγω των μη απαλλοτριώσεων, της μη περιβαλλοντικής αδειοδότησής του, της μη μεταφοράς των δικτύων και της μη ολοκλήρωσης των αρχαιολογικών εργασιών. Ο κόσμος, οι συμπολίτες μας και βλέπουν και ξέρουν. Γι' αυτό και οι πολίτες που σας στήριζαν για χρόνια, σας γύρισαν την πλάτη διά παντός. Έρχομαι, λοιπόν, στα έργα που κάνουμε. Κατ' αρχάς κάνουμε τα έργα που πρέπει να ολοκληρωθούν. Μιλάω για όλα τα κολλημένα, πεθαμένα και καταχρεωμένα έργα που αφήσατε εσείς, από τον κ. Σουφλιά μέχρι σήμερα, σχεδόν δύο δεκαετίες. Επιπρόσθετα, κάνουμε έργα τα οποία ήταν όνειρο για εσάς. Χθες υλοποιήθηκε - βγήκε ο διαγωνισμός και έχουμε και μειοδότη - για το εμπορευματικό κέντρο του Θριασίου. Φαντάζομαι ότι θα το ξέρετε. Συνεχίζουμε με το Καστέλι, με το σιδηροδρομικό δίκτυο και τα έργα σιδηροδρομικού δικτύου, με τον ΒΟΑΚ και γενικά με τα έργα που θα φέρουν την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας και όχι με τα έργα που είναι για λίγους, για τα συμφέροντα και τα έργα για τα έργα.
Κύριε Υπουργέ, ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε και χίλια συγγνώμη για την καθυστέρηση. Ο κ. Μανιάτης έκανε μια ερώτηση, την οποία οφείλω να απαντήσω, για να δώσω εξηγήσεις. Ρωτήσατε για τους τεχνικούς συμβούλους που προβλέπονται για έργα άνω των 30 εκατομμυρίων ευρώ και για τους εμπειρογνώμονες και γιατί υπάρχει αυτή η πρόβλεψη. Αυτή η πρόβλεψη, λοιπόν, υπήρχε και τη διατηρούμε. Και τη διατηρούμε, γιατί πολλές φορές χρειάζεται σε θέματα ασφαλείας ή αντιμετώπισης κινδύνων. Θα σας πω πού έχει χρησιμοποιηθεί μέχρι τώρα.
Αυτό είναι η επόμενη παράγραφος.
Όχι, αυτή είναι.
Αυτό που λέτε είναι η τελευταία παράγραφος.
Όχι, όχι. Είναι η πρώτη. Είναι μόνο για τους τεχνικούς συμβούλους, για έργα πάνω από 30 εκατομμύρια. Διαβάστε και όπου θέλετε, θα σας δώσουμε και πρόσθετες εξηγήσεις. Χρησιμοποιήθηκε πριν - και σωστά, κατά τη γνώμη μου - όταν είχαμε κατολίσθηση στο Σαράντι, όταν καταστράφηκε τμήμα στο εξωτερικό υδραγωγείο του Μόρνου και είχε διακοπεί η ομαλή υδροδότηση της πρωτεύουσας. Πιστεύω ότι μπορούμε και πρέπει να έχουμε αυτό το εργαλείο, όταν θέλουμε να ελέγξουμε μια σύμβαση, χωρίς να συνεργάζεται η εταιρεία συμβούλων με τους ίδιους τους εργολήπτες ή τους παραχωρησιούχους. Η πολιτική ηγεσία, δηλαδή, του κάθε Υπουργείου θα πρέπει να το έχει ως εργαλείο. Αν θέλετε να το περιορίσουμε και να διασφαλίσουμε τη διαφάνεια, είμαστε στη διάθεσή σας.
Καλώς, κύριε Υπουργέ! Σας περιμένουν και επάνω.
Το ξέρω, κύριε Πρόεδρε. Ολοκληρώνω. Όσον αφορά τις πέντε τομές, που πρότεινε η Δημοκρατική Συμπαράταξη, για τους μικρομεσαίους το είπαμε. Όσον αφορά το να επιβραβεύσουμε τους καλούς δημοσίους υπαλλήλους, ανήκει στο άλλο νομοσχέδιο, όπου είναι και τα μητρώα, και θα συζητήσουμε συγκεκριμένες προτάσεις. Το ίδιο και για τις τεχνικές προδιαγραφές και τις πρόδρομες εργασίες. Θα ήθελα να τονίσω ότι σε τομείς, σε σχέδια νόμου σαν το σημερινό που έχουμε πολύπλοκη και εξειδικευμένη νομοθεσία δεν επιτρέπεται να μηδενίζουμε και την υπάρχουσα κατάσταση, αλλά και τον κόσμο που δραστηριοποιείται γύρω από τις δημόσιες συμβάσεις και τα δημόσια έργα. Η νομοθεσία μας, το θεσμικό πλαίσιο παραγωγής έργων έχει κενά, χρήζει συμπληρώσεων, τομών και αλλαγών, για να θεραπεύσουμε τις στρεβλώσεις. Όμως, δεν είναι ένα τριτοκοσμικό σύστημα παραγωγής έργων που πρέπει να το μηδενίσουμε. Η χώρα έχει τεχνογνωσία, έχει αναπτύξει διαδικασίες και οφείλουμε να υπάρχει η μέγιστη δυνατή συνεννόηση και συγκλίσεις, ώστε οι αλλαγές που θα γίνονται να είναι στοχευμένες. Δεν θα πρέπει να αλλάζει συνεχώς το θεσμικό πλαίσιο, με προφανείς συνέπειες ή καθυστερήσεις, με αναστάτωση και των δημόσιων υπηρεσιών και της αγοράς. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι σε τέτοια θέματα πρέπει να υπάρχει διαπαραταξιακή συνεννόηση και ευρείες συγκλίσεις, κάτι που πιστεύω ότι πέτυχε σήμερα το Κοινοβούλιο με αμελητέες παραφωνίες. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον Υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων κ. Χρήστο Σπίρτζη. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Ανδρέας Λοβέρδος.
Κύριε Πρόεδρε, έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Βρούτσης.
Θέλετε εσείς, κύριε Βρούτση; Επειδή έτσι είχε ζητηθεί. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.
Με τη σειρά, κύριε Πρόεδρε!
Με τη σειρά την κοινοβουλευτική, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, και εγώ θα ήθελα τον λόγο.
Και εσείς, κύριε συνάδελφε;
Δεν θα απαντήσουμε;
Εντάξει. Τώρα ανέβηκε ο κ. Βρούτσης και μετά εσείς. Τον λόγο έχει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Βρούτσης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Υπουργός κ. Σπίρτζης υπέπεσε σε ένα μεγάλο λάθος. Εγκάλεσε τη Νέα Δημοκρατία για λαϊκισμό βλέποντας εμένα απέναντί του, που ως Υπουργός Εργασίας επί δυόμισι χρόνια είχα την τιμή να έχω απέναντί μου τον κ. Σπίρτζη, που σήμερα μιλάει περί λαϊκισμού για τον κ. Χατζηδάκη και τη Νέα Δημοκρατία. Ο κ. Σπίρτζης ως συνδικαλιστής αλυσοδενόταν έξω από τα Ταμείο των Μηχανικών, εγκαλούσε τους μηχανικούς στη λογική και την κατεύθυνση του «Δεν Πληρώνω», έβαζε φράγματα έξω από το Ταμείο των Μηχανικών για να μην πληρώσουν οι μηχανικοί και ήταν και πρωταγωνιστής του κινήματος «Δεν Πληρώνω».
Όντως;
Ο Υπουργός κ. Σπίρτζης που σήμερα με τη μάσκα δήθεν του τεχνοκράτη έρχεται να εγκαλέσει τη Νέα Δημοκρατία περί λαϊκισμού. Να είστε προσεκτικός, λοιπόν, Υπουργέ, τουλάχιστον όταν έχετε εμένα απέναντί σας, που γνωρίζω προσωπικά τη συμπεριφορά σας. Δεύτερον, άκουσα αυτά περί δημόσιων διαγωνισμών και τα ζητήματα που έμειναν ανοιχτά. Εγώ δεν άκουσα απάντηση σε αυτά που έθεσε ο Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Χατζηδάκης προς τον Υπουργό για την κατάτμηση του έργου σε οκτώ τμήματα. Επίσης, δεν πήρα απάντηση σχετικά με το ποιος είναι αυτός που πήρε τα τρία από τα οκτώ τμήματα του έργου, Υπουργέ, όπως δεν πήρα ουσιαστική απάντηση και γιατί το κάνατε. Αυτό που ξέρουν στον χώρο της οικονομίας έξω οι μηχανικοί και οι άνθρωποι που ασχολούνται με τα δημόσια έργα είναι ότι η κατάτμηση έχει δυο μεγάλα προβλήματα: Πρώτον, αυξάνει το ρίσκο. Και δεύτερον, αυξάνει και το κόστος. Αυτά τα θέματα παραμένουν ανοικτά, θα σας ακολουθούν και θα περιμένουμε πειστικές απαντήσεις μέχρι τέλους, να μας πείτε ποιος, γιατί και με ποια διαδικασία. Έρχομαι στα υπόλοιπα ζητήματα. Άκουσα με χαρά και τους δυο Υπουργούς επί μια ολόκληρη ώρα να τοποθετούνται και να επιχαίρουν και να θριαμβολογούν για ένα νομοσχέδιο το οποίο έχει τετρακόσια άρθρα και εξακόσιες σελίδες. Η Νέα Δημοκρατία πραγματικά στέκεται θετικά απέναντι στο νομοσχέδιο. Αποτελεί τομή και είναι θεσμικός εκσυγχρονισμός για όλο το πλαίσιο των δημοσίων συμβάσεων. Όμως, μην το παίρνετε και πάνω σας, δεν είναι κορδέλα εγκαινίων, που άλλοι έκαναν το έργο και σήμερα την κόβετε εσείς. Είναι κάποια παρόμοια λειτουργία ενός νομοσχεδίου που είναι ευρωπαϊκή οδηγία και πρέπει να την υιοθετήσουμε. Δεν είναι δικό σας όλο το νομοσχέδιο αυτό, κύριοι Υπουργοί. Είναι κάτι θετικό το οποίο έρχεται από την Ευρώπη. Με χαρά ακούμε τις αλλαγές και τις τομές που επιφέρει και είναι πράγματι σωστό, αλλά δεν είναι έργο του ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι νομοθετική πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ, είναι κοινοτική Οδηγία που ενσωματώνεται και γι' αυτό τη στηρίζουμε. Όμως, καθώς κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διεξάγεται αυτός ο διάλογος σε ένα ήρεμο κλίμα μέσα στη Βουλή, σε τελείως διαφορετικό μήκος κύματος, στην κοινωνία υπάρχουν άλλες προσλαμβάνουσες εικόνες, καθώς κλείνοντας η Βουλή περίπου σε τέσσερις ημέρες από σήμερα, οι πληγές που έχετε αφήσει στην κοινωνία είναι ανοικτές, κύριοι Υπουργοί, και για τα οικονομικά και για την κοινωνία την ίδια, πληγές οι οποίες θα ανοίξουν έντονα αμέσως μετά το καλοκαίρι, καθώς θα δουν τον λογαριασμό οι πολίτες, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι, οι μισθωτοί, να τους έρχεται στην τσέπη τους, από την εφορία μέχρι τον ΕΝΦΙΑ, μέχρι τις ασφαλιστικές εισφορές στους αγρότες, στους ελεύθερους επαγγελματίες, σε όλη την κοινωνία. Και ξέρετε κάτι; Το έργο γίνεται ακόμα πιο πιεστικό και η οργή θα είναι μεγαλύτερη καθώς σήμερα παρατηρείται εκ μέρους της Κυβέρνησης κάτι το ασύλληπτο, κάτι που εμείς το ξέραμε. Διαμορφώνεται πλέον στην κοινωνία μια διάχυτη πεποίθηση ότι η Ελλάδα είναι ακυβέρνητο καράβι, ότι λειτουργεί πλήρως σε ανομία και ότι ζούμε σε ένα περιβάλλον πολιτικής σχιζοφρένειας: από τη μια ο ΣΥΡΙΖΑ ως Κυβέρνηση και από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα και το ένα αντιμάχεται το άλλο. Και φυσικά σιγή ιχθύος για μεγάλα ζητήματα που αφορούν τη λειτουργία, την τάξη στην χώρα, που αποπνέουν ένα κλίμα τελείως αρνητικό για την ισορροπία που πρέπει να υπάρχει και την κοινωνική συνοχή και την κοινωνική ειρήνη. Η Κυβέρνηση αποδέχθηκε, χωρίς να αντιδράσει, τους λεγόμενους «αντιεξουσιαστές», «μπαχαλάκηδες» να καταλάβουν το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της χώρας, με τεράστιες ζημιές. Και εδώ είναι η πρόκληση, κύριοι Υπουργοί. Αυτές οι ζημιές θα μεταφερθούν στον λογαριασμό των πολιτών τον Σεπτέμβριο και το ξέρετε, αλλά δεν κάνετε τίποτα, δεν αντιδράσατε, γιατί ο άλλος μισός ΣΥΡΙΖΑ αντιμάχεται τον άλλο μισό. Και το πιο προκλητικό; Πέρασαν δυο μέρες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από το πρωτοφανές, που δεν είχε συμβεί στα ιστορικά χρονικά: Κατάληψη ναού και ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα δεν έχει πάρει θέση και δεν έχει τοποθετηθεί επίσημα, γιατί το ένα μέρος του ΣΥΡΙΖΑ αντιμάχεται το άλλο. Πολλοί λένε ότι είναι πραγματικότητα στην προσπάθειά τους να ισορροπήσουν μεταξύ τους οι συνιστώσες. Άλλοι λένε ότι είναι μια συνειδητή επιλογή, μια μεθόδευση και ένα σχέδιο να υπονομεύσουν και να γκρεμίσουν οτιδήποτε αξιακό και θεσμικό υπάρχει στην Ελλάδα. Εγώ προστρέχω στη δεύτερη άποψη. Δεν είναι τυχαία η στάση σας, είναι μια συνειδητή επιλογή και μια στάση που από την αρχή την κάνετε μεθοδευμένα, δεν παίρνετε θέση, αφήνετε την ανομία να κυριαρχεί, δεν τοποθετείστε και λογοκρίνετε πολλές φορές και τους ίδιους τους Υπουργούς οι Υπουργοί άλλων Υπουργείων. Για δείτε τι έγινε. Πριν από λίγο ήταν εδώ ο Υπουργός Δικαιοσύνης και δεν είπε τίποτε για δυο πολύ σημαντικά ζητήματα: Το ένα ήταν η τοποθέτηση του «πολύ βαρύ» κυρίου Πολάκη. Ο κ. Πολάκης πρόσβαλε τη δικαιοσύνη για άλλη μια φορά. Υπουργός Κυβέρνησης βγήκε και κατέκρινε, κύριοι Υπουργοί - και θα ήταν καλό να απαντήσετε - την απόφαση της δικαιοσύνης και επιπλέον την αυτονόητη λειτουργία της Αστυνομίας για κάτι το οποίο ήταν νόμιμο. Τελικά, όπως ειπώθηκε και πριν, νόμος είναι το δίκαιο το ΣΥΡΙΖΑ, έτσι το αντιλαμβάνεται η Κυβέρνηση. Και το πιο σοβαρό; Ακούστηκε κι αυτό πριν, αλλά ούτε γι' αυτό δώσατε απάντηση. Επιτρέπεται - κι εδώ τίθενται πλέον μεγάλα ερωτηματικά για την ασφάλεια της χώρας - απόρρητα έγγραφα του Υπουργείου Εξωτερικών να τα κοινοποιούν και να τα αναρτούν στο διαδίκτυο αντιεξουσιαστές του «Ρουβίκωνα». Τι έχετε να πείτε γι' αυτό, κύριοι Υπουργοί; Τι απάντηση δίνει η Κυβέρνηση και ο κ. Κοτζιάς; Ή και σε αυτό θα υπάρχει εκκωφαντική σιωπή από την Κυβέρνηση, όπως έγινε με τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως έγινε με το θέμα της Εκκλησίας; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ζούμε σε ένα πολύ ζοφερό περιβάλλον του οποίου την έξαρση και την κοινωνική οργή θα την αντιμετωπίσετε το φθινόπωρο όταν θα έρθουν οι λογαριασμοί, λογαριασμοί οι οποίοι ήδη ξεκίνησαν. Σήμερα - να το επαναλάβουμε αυτό - συνταξιούχοι μπροστά στα ATM είδαν όσον αφορά αυτό το οποίο υποσχόσασταν, ότι δεν θα κοπούν οι συντάξεις, να κόβονται οι επικουρικές συντάξεις σε ύψος μεσοσταθμικά 20% με 30%. Αυτή είναι η αλήθεια. Είδαν πριν δυο μήνες οι χαμηλοσυνταξιούχοι να χάνουν το ΕΚΑΣ. Αυτή είναι η αλήθεια. Και πού να φτάσει και ολόκληρος ο λογαριασμός στους εναπομείναντες τριακόσιες χιλιάδες στο τέλος του χρόνου! Θα δουν τον Σεπτέμβριο, Οκτώβριο, Νοέμβριο να έρχεται ο νέος ΕΝΦΙΑ του ΣΥΡΙΖΑ προαυξημένος κατά 20%, όλοι οι Έλληνες πολίτες. Και θα δουν από την 1η Ιανουαρίου αυτό που δεν έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι γιατροί, οι δικηγόροι, αυτοί οι ταξικοί, που λέει ο κ. Κατρούγκαλος, να τους έρχονται οι εισφορές, οι οποίες μετατράπηκαν πλέον σε φορολογικούς συντελεστές σε ύψος 37%, και μαζί τους και οι αγρότες. Αυτά υποσχόσαστε; Και θα το αντέξει αυτό η κοινωνία; Γι' αυτό να ξέρετε ότι όλα τα πολιτικά θέματα είναι ανοικτά. Φέρατε μια μεγάλη καταστροφή στη χώρα. Η Ελλάδα μοιάζει πλέον με ακυβέρνητο καράβι. Έχετε χάσει τον προσανατολισμό σας. Γνωρίζουμε όλοι πλέον στην ελληνική κοινωνία ότι βρίσκεστε μπροστά σε έναν πανικό, σε ένα vertigo, διότι από τη μια αντιμετωπίζετε την κοινωνική οργή καθημερινά όπου κι αν βρίσκεστε και από την άλλη πρέπει να ισορροπήσετε σε κάτι το οποίο δεν το πιστεύετε. Αυτά όλα είναι μπροστά μας. Αυτά όλα είναι προκλήσεις για την κοινωνία και για το πολιτικό σύστημα. Γι' αυτό, αυτό που σας λέμε είναι τουλάχιστον - ανεξάρτητα από το ποιες θα είναι οι αποφάσεις σας, ανεξάρτητα από τις επιδιώξεις σας να χειραγωγήσετε τα μέσα ενημέρωσης, να αποδομήσετε θεσμούς και αξίες - κρατήστε τη χώρα όσο μπορείτε στα επίπεδα των θεμελιακών της αξιών, γιατί αυτό που προσδοκάτε ή που έχετε ως σχέδιο για την Ελλάδα είναι κάτι που δεν της αξίζει, αλλά κυρίως να ξέρετε, δεν θα σας το επιτρέψει η Νέα Δημοκρατία και το σύνολο του πολιτικού κόσμου του τόπου μας. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω τον λόγο για ένα λεπτό.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. O κ. Βρούτσης ξεχνάει πάρα πολύ γρήγορα. Πρώτον, δεν ήμουν εγώ σιδηροδέσμιος ποτέ και κανένας από τους μηχανικούς, που διαμαρτύρονταν. Πέντε χρόνια μας είδατε μια φορά, σε μια απεργία, όλους τους επιστημονικούς φορείς. Μας σέρνατε στους οικονομικούς εισαγγελείς, σαν κυβέρνηση, γιατί απεργούσαμε για τα αυθαίρετα, λες και τα αυθαίρετα θα φεύγανε. Σας θυμίζω. Άλλα λέτε εδώ πέρα! Το τρίτο και σημαντικότερο, κύριε Βρούτση, κάγκελα είχε βάλει ο κ. Σελλιανάκης, ο Πρόεδρος του ΕΤΑΑ, που είχατε εσείς διορίσει. Δεν τα είχαμε βάλει εμείς, ούτε απαγορεύαμε εμείς την είσοδο και την πρόσβαση των μηχανικών στο ταμείο. Δεύτερον, η οικονομική ανάλυση που κάνατε για το Πάτρα - Πύργος δικαιολογεί το πώς έριξε στα βράχια ο κ. Βρούτσης το ασφαλιστικό και η Νέα Δημοκρατία τη χώρα. Όταν σε έναν διαγωνισμό, κύριε Βρούτση, συμμετέχουν περισσότεροι, αυξάνει ο ανταγωνισμός. Δεν το ξέρετε αυτό;
Στον Παππά να το πείτε.
Αυτό είναι άλλο, οι φίλοι σας εκεί στα υπάρχοντα κανάλια είναι άλλο.
Είναι άλλο εκεί;
Είναι άλλο εκεί. Όποιος, λοιπόν, δίνει τη μεγαλύτερη έκπτωση στους διαγωνισμούς, παίρνει και τον διαγωνισμό. Όταν δεν εκτελεί σωστά το έργο, βγαίνει έκπτωτος και γι' αυτό υπάρχει και σαφής διάταξη πλέον, όχι όπως ήταν τόσα χρόνια. Επομένως, κύριε Βρούτση, μάλλον θα πρέπει να απαντήσει ο κ. Χατζηδάκης για τα ερωτήματα που του τέθηκαν και για όταν ήταν Υπουργός και για το σήμερα.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό.
Κύριε Πρόεδρε, δεν κατάλαβα τίποτε απ' αυτά που είπε ο κύριος Υπουργός ούτε εγώ ούτε κανείς άλλος, ούτε απάντηση έδωσε.
Δεν πειράζει. Προχωρούμε με τον κ. Λοβέρδο, Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Έχετε τον λόγο, κύριε Λοβέρδο, για δώδεκα λεπτά.
Κύριε Σπίρτζη, δενόσασταν με αλυσίδες ή ήταν υπερβολή φραστική;
Όχι, ήθελε να με δέσει εκείνος!
Θα ήθελα πολύ να το δω αυτό, εάν το είχατε κάνει. Εάν έχετε κάποια φωτογραφία, να μου τη στέλνατε. Κύριε Βρούτση, υπερβολή ήταν φραστική. Δεν δενόταν ο άνθρωπος, έτσι; Θα ήθελα να το έχω δει αυτό. Να ξεκινήσω με την ημέρα, 2 Αυγούστου. Κάθε μήνας που περνάει γιορτάζουμε, με την έναρξη του επομένου, και κάτι σοβαρό και καλό που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, προς όφελος του λαού, τον οποίο υπηρετεί. Άκουγα σήμερα το πρωί στο μοναδικό υπάρχον - ένα υπάρχει σήμερα! - κανάλι της τηλεόρασης που έχει πολιτικές εκπομπές - οι άλλοι ή κλείνουν ή φοβούνται εν όψει αδειοδότησης - , στο μοναδικό, σε ένα, στο καθεστώς ΣΥΡΙΖΑ - που με τη δημοκρατία δεν έχει και τόση μεγάλη σχέση απ' ό,τι αποδεικνύεται - , στο μοναδικό, άκουγα σήμερα Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπο της παράταξης της Πλειοψηφίας να λέει πόσο φίλοι του λαού είναι. Σήμερα το διαπιστώνουν αυτό οι συνταξιούχοι με τις μειώσεις στην επικουρική τους σύνταξη! Σε μια αντίστοιχη ομιλία μου προ μηνός γιορτάζαμε τις περικοπές του ΕΚΑΣ για δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους. Οι φίλοι του λαού αποδεικνύονται στην πράξη κάθε μέρα με τα πεπραγμένα τους. Η ανεργία, επαίρονταν η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος, μειώνεται. Θα κλείσει, λέει, κάπου κοντά στο 24% το 2016. Μα οι προβλέψεις ήταν για 19% το 2016. Και η ύφεση, λένε, θα πάει στο 2%. Μα, θα ήταν ανάπτυξη 3,7% το 2016. Οι φίλοι του λαού πότε θα κάνουν κάτι καλό για τον κόσμο αυτόν; Πότε θα έχουν τη δυνατότητα στην Αίθουσα της Εθνικής Αντιπροσωπείας, που υπάρχει λόγος - αντίλογος, να πουν κάτι που τελικά ήταν προς όφελος των εργαζομένων, προς όφελος αυτών που δήθεν υπερασπίζονται, προς όφελος αυτών που μέχρι τώρα μόνο κοροϊδία έχουν αισθανθεί για όσα γίνονται από τον Ιανουάριο του 2015 από τον ΣΥΡΙΖΑ; Κυρίες και κύριοι της Πλειοψηφίας, επίσης θέμα της ημέρας είναι και το εξής. Δεν σας άκουσα κάτι να λέτε για το έλλειμμα του έτους 2009, που όλοι οι Υπουργοί σας μέχρι στιγμής στα οικονομικά Υπουργεία το επικαλούνται με τον τρόπο που συμφωνήθηκε, καταγραφέν από την ΕΛΣΤΑΤ, αλλά και από την αντίστοιχη υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής; Διότι τα θυμόμαστε όλοι τα γεγονότα του 2009. Θυμόμαστε ακριβώς πόσο ήταν το έλλειμμα από πλευράς δισεκατομμυρίων και θυμόμαστε όλοι στο ‘15 πώς αυξήθηκε και κατά δύο μονάδες ακόμη, όχι από παρέμβαση της ΕΛΣΤΑΤ, αλλά από τους λογαριασμούς που έκανε από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής η αρμόδια υπηρεσία. Αυτές δε τις συγκεκριμένες εξελίξεις τις θυμάμαι μέρα με μέρα και τις έχω καταγεγραμμένες στο πολιτικό μου ημερολόγιο με απόλυτη ακρίβεια. Δεν σας ακούω να λέτε κάτι, εσείς που έχετε και δυο λέξεις να πείτε για τη δικαιοσύνη παραπάνω από τα άλλα πολιτικά κόμματα, μη σεβόμενοι και την ανεξαρτησία σας. Κουβέντα! Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εγώ δεν παρακολουθώ και δεν έχω κάνει καμμία φορά αναφορά στα χρόνια της επιστημονικής μου - πριν τη Βουλή - και της κοινοβουλευτικής μου δραστηριότητας, επαίνου ή μομφής στη δικαιοσύνη. Ποτέ μου! Η δικαιοσύνη επηρεάζεται ακόμα κι όταν την επαινείς. Η ανεξαρτησία της υποστηρίζεται από τις άλλες κρατικές λειτουργίες, όταν δεν μιλάς για τις αποφάσεις της. Κι έτσι δεν θα κρίνω, δεν θα κρίνω τίποτε απ' αυτά που φαίνονται διά γυμνού οφθαλμού. Θα πω, όμως, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ότι στην περασμένη περίοδο της Βουλής, στην Εξεταστική Επιτροπή, έζησα από κοντά την ΕΛΣΤΑΤ από καταθέσεις που έκαναν στελέχη της. Δεν θυμάμαι τα ονόματά τους, πάντως θυμάμαι ότι υποστήριζαν κάτι τερατώδη πράγματα, ότι από το υπερπέραν έρχονται μηνύματα, κάτι μεταφυσικά «της πλάκας». «Ψεκασμένοι» όντες εμείς δεν τα καταλαβαίναμε, αλλά οι επικοινωνούντες με το υπερπέραν καταλάβαιναν. Κάτι τέτοια μας έλεγαν και κάτι τέτοια εντοπίζαμε στα βιογραφικά τους ότι έλεγαν τον καιρό των καταγγελιών του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Δεν τους ακούω τους εκπροσώπους της Πλειοψηφίας να μιλάνε σήμερα. Είναι τυχαίες διαδικασίες αυτές; Θα δούμε. Εν πάση περιπτώσει, από την εμπειρία της Εξεταστικής Επιτροπής, οι σχετικές κατηγορίες είχαν το στοιχείο της κωμωδίας, μιας κωμωδίας, που εάν κανείς την εντάξει μέσα στο δράμα της ελληνικής κοινωνίας, μετατρέπεται σε δράμα. Και είναι για λύπηση, πραγματικά, οι Έλληνες πολίτες, όλοι μας, η Ελλάδα, η χώρα μας, όταν σε υπεύθυνες πολιτικές θέσεις διορίζονται ή ακούστηκαν στον γενικότερο λόγο τους άνθρωποι σαν κι αυτούς. Και μιλώντας ακόμα για γενικότερα πολιτικά θέματα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εγώ θέλω να θέσω το ζήτημα της κατάληψης ναού, αναφερόμενος στη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, με τις διαστάσεις που έχει πάρει στον δημόσιο διάλογο του τόπου, αλλά και με μία ακόμη που δεν ακούστηκε. Εσείς δεν έχετε τμήματα Θεμελιωδών Δικαιωμάτων Ατομικών Ελευθεριών; Βγάλατε μια ανακοίνωση; Βγήκε μια ανακοίνωση από το Τμήμα Θεμελιωδών Δικαιωμάτων Ατομικών Ελευθεριών για αυτό που έγινε; Μίλησε ένας άνθρωπός σας; Το καταδίκασε; Αυτές οι περίφημες επιτροπές που έχετε εσωκομματικά δεν ευαισθητοποιήθηκαν; Δεν είναι συμπολίτες μας που έτσι τελούν τη λατρεία τους; Έχεις δικαίωμα να παρεμβαίνεις; Κυρίες και κύριοι, το 2010 ήμουν δύο φορές εκπρόσωπος της κυβέρνησης σε παρελάσεις στον Πειραιά για δύο εθνικές εορτές, οι οποίες και οι δύο παρελάσεις διαλύθηκαν από διαφόρους. Ήσασταν εκεί ο ΣΥΡΙΖΑ και με πρωτοβουλίες πειραιώτικου χαρακτήρα διαλύσατε τις παρελάσεις. Στις δηλώσεις που έκανα τότε στην 25η Μαρτίου είχα πει ότι ο επόμενος στόχος θα είναι ο Επιτάφιος, το Πάσχα που ερχόταν. Δεν είχα ακριβώς υπ' όψιν μου ότι αυτό θα συνέβαινε και τελικά. Την έκανα με τη μορφή μιας δηκτικής πολιτικής παρέμβασης αυτήν τη δήλωση. Συνέβη, όμως, και η καταδίκη που έκανα εγώ στο διαδίκτυο βρήκε διαδικτυακούς φίλους της επίθεσης, «τρολάκια» που είναι σύμφωνα με αυτό. Και κάποιοι άλλοι πήραν και μήνυμα, έβαλαν βόμβα σε εκκλησία του Ηρακλείου της Κρήτης, στον Άγιο Δημήτριο, γκαζάκι ή βόμβα ή κάτι τέτοιο. Δεν πάμε καλά! Δεν πάμε καλά, ειδικά όταν έχουμε μια Κυβέρνηση που αυτά τα κοιτάει. Διότι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, υπάρχει Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων. Μία λέξη δεν έχει πει! Τίποτε δεν έχει μείνει έξω από μια ισοπεδωτική λογική ΣΥΡΙΖΑ, που εκδηλώνεται σε όλους τους χώρους, μα σε όλους τους χώρους και εδώ, στη Θεσσαλονίκη με τη Μητρόπολη. Λίγες μέρες μετά τα συμβάντα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ήμουν με μια συνάδελφο του ΣΥΡΙΖΑ σε έναν δημόσιο διάλογο και έλεγε «Μα, με τα graffiti δεν έχουμε πρόβλημα». Ούτε εμείς έχουμε πρόβλημα με τα graffiti. Αλλά έχουμε πρόβλημα με την κατάληψη χώρων, με τη διάλυση χώρων, με την αντίληψη ότι κάθε δημόσιο εκπαιδευτικό ίδρυμα «είναι του χεριού μας» για να το κάνουμε ό,τι θέλουμε, για να το σπάμε. Δεν είναι πράγματα αυτά. Και δεν είναι εξωκοινοβουλευτική Αριστερά αυτή. Είναι ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ΣΥΡΙΖΑ κατά κυριολεξία. Θα πρέπει να τα δουν αυτά οι πολίτες, όσοι τους ψήφισαν με αυτά τα οποία είπαν τον Ιανουάριο του 2015, αλλά και τον Σεπτέμβριο του 2015 με τα παράλληλα προγράμματα και να δουν το προϊόν της πολιτικής τους επιλογής και τη συμπεριφορά τους επί του συγκεκριμένου. Τώρα, για δύο θέματα που αφορούν στο σχέδιο νόμου, άκουσα τον κ. Σπίρτζη και εδώ να κάνει αυτό που κάνουν συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, οι οποίοι κόβουν το ΕΚΑΣ και έρχονται εδώ και είναι υπέρ του ΕΚΑΣ, μειώνουν τις συντάξεις και έρχονται εδώ και είναι υπέρ της αύξησης των συντάξεων. Αυτή είναι η ρητορική. Λέω άλλα από αυτά που κάνω και τα λέω ανερυθρίαστα εδώ, όταν τα σχέδια νόμου που έχω καταθέσει είναι ακριβώς το αντίθετο με αυτά τα οποία λέω. Λέει τώρα, λοιπόν, «διαφάνεια παντού». Για να πάμε στο άρθρο 128. Για συμβάσεις άνω των 30 εκατομμυρίων, δηλαδή, για μεγάλα έργα, ως σύμβουλοι, τεχνικοί - δηλαδή για νομικά, οικονομικά και άλλα θέματα, όπως η πρώτη παράγραφος του 128 ορίζει - μπορεί να προσλαμβάνει ελευθέρως, με πρόχειρη διαδικασία διαγωνιστική. Έτσι δεν είναι; Και αυτό ισχύει για το Υπουργείο του, αλλά στην παράγραφο 3 του 128 και για όλα τα Υπουργεία, με συνυπογραφή συναρμόδιου Υπουργού. Γιατί αυτό είναι «διαφάνεια παντού»; Είστε θεοί, θεοί της αδιαφάνειας! Φαντάζεστε να τα είχαμε κάνει εμείς αυτά; Φαντάζεστε Υπουργός της δικής μας παράταξης να είχε διανοηθεί ότι θα φέρει τέτοια ρύθμιση; Τι θα άκουγε; Τι θα του έλεγαν έντυπα, πολιτικοί, τηλεοράσεις; Παραδίδεται σε ελεύθερη χρήση μια πλήρως αδιαφανής διάταξη και μας λέει ο εισηγούμενος τη διάταξη Υπουργός «διαφάνεια παντού»; Πού παντού; Και για έργα, διαβάστε το 128, άνω των 30 εκατομμυρίων. Αδιαφάνεια παντού, αγαπητοί θεοί της αδιαφάνειας! [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τέλος, όσον αφορά στα άρθρα που σχετίζονται με το θέμα που ήλθε και υποστήριξε το πρωί ο Υπουργός Δικαιοσύνης, κ. Παρασκευόπουλος. Λόγω της εξεταστικής δεν άκουσα την αρχή της εισήγησής του, αλλά πήρα τα Πρακτικά που κυκλοφόρησαν πριν από λίγο και είμαι πια απολύτως ενήμερος για πάρα πολλές διατάξεις του σχεδίου νόμου που σχετίζονται με την Αρχή εξέτασης προδικαστικών προσφυγών. Κατ' αρχάς, εμείς δεν βάλαμε θέμα συνταγματικότητας. Ο ίδιος είχε ανησυχίες. Το τελικό προϊόν δεν εμφανίζει τέτοια προβλήματα, των δεκάδων διατάξεων του σχεδίου νόμου - από 345 και επόμενα νομίζω - που ασχολούνται με το θέμα αυτό. Ωστόσο, είπε ότι απευθύνθηκε στο Συμβούλιο Επικρατείας. Κύριε Υπουργέ, θα θέλαμε την απάντηση του Συμβουλίου Επικρατείας. Το ζητάμε αυτό από τον Υπουργό Δικαιοσύνης. Δεν είναι τώρα εδώ, αλλά μπορείτε να τον ενημερώσετε ότι θέλουμε να δούμε τι ακριβώς σκέψεις κατέθεσε στην Κυβέρνηση το δικαστήριο. Η κίνηση να ρωτήσεις το δικαστήριο είναι καλή κίνηση. Πάμε τώρα, όμως, επί της ουσίας. Λέει ο κ. Παρασκευόπουλος ότι υπήρχαν μέχρι τώρα τρεις φάσεις. Αν κάποιος επαραπονείτο για μια απόφαση που σχετίζεται με τις συμβάσεις αυτές, είχε πρώτον, το δικαίωμα να κάνει προ - διαδικαστικά, προδικαστική προσφυγή, μέσα στην αναθέτουσα αρχή, δηλαδή, μέσα στο Υπουργείο, στη συνέχεια να πάει στα δικαστήρια για ασφαλιστικά μέτρα και τέλος, να πάει στα δικαστήρια, στο Συμβούλιο Επικρατείας, με αίτηση κυρώσεως, λέει ο Υπουργός. Έτσι είναι. Τώρα, λέει, αυτά τα αλλάζουμε. Τις δύο πρώτες διαδικασίες τις βλέπουμε πιο «συνοπτικά» να γίνονται και άρα οι συμβάσεις να διαμορφώνονται με έναν τρόπο πιο γρήγορο, δηλαδή πιο αποτελεσματικό. Η ταχύτητα είναι στοιχείο της αποτελεσματικότητας. Και τώρα, αντί να στρέφεσαι παραπονούμενος προς τη διοίκηση, στρέφεσαι προς μια αρχή οιονεί ανεξάρτητη. Και στη συνέχεια, συνάδελφοι, διατηρείται η δυνατότητά σου να καταθέσεις ασφαλιστικά μέτρα στα δικαστήρια και να δημιουργήσεις ακυρωτική διαφορά. Πού είναι η σύντμηση των χρόνων; Πώς προκύπτει; Γι' αυτό τον ρώτησα πώς βλέπει τη σύντμηση να εξελίσσεται και μου ανέφερε τα δύο πρώτα στάδια. Για λίγα λεπτά τον ρώτησα, για λίγα λεπτά μου απάντησε. Να δούμε τώρα το πώς διαμορφώνεται η ρύθμιση. Μήπως, κύριοι Υπουργοί, οδηγεί σε επιβράδυνση; Εγώ δεν κρίνω την ορθότητα και των άλλων θεμάτων που ο κ. Μανιάτης και στην επιτροπή αλλά και στην Ολομέλεια ανέπτυξε. Εγώ στηρίζομαι στην τοποθέτησή του. Όμως προσθέτω ερώτημα. Γιατί πάει πιο γρήγορα η διαδικασία; Εδώ είναι αρχή που έχει νομικούς ως μέλη, 30 μέλη, τον πρόεδρό της, θα έρχονται από όλη την Ελλάδα εκεί τα αιτήματα και αφού ολοκληρώσει τη διαδικασία αυτή - προφανώς δεν μπορεί να καταργήσεις το θεμελιώδες δικαίωμα της δικαστικής προστασίας - , μετά θα κάνεις και τα ασφαλιστικά μέτρα, μετά θα κάνεις και την αίτηση ακυρώσεως. Γιατί αυτό θα πάει πιο γρήγορα; Η εκτίμηση που κάνουμε με τον κ. Μανιάτη είναι ότι έτσι θα πάει πολύ πιο αργά. Θα πρέπει να δώσετε μια απάντηση σε αυτό οι φίλοι του λαού, τουλάχιστον σε αυτό το θέμα που δεν έχει να κάνει με διάφορες πονηρές πλευρές της δημόσιας διοίκησης, αλλά από έναν κοινό στόχο να πάμε τα πράγματα πιο γρήγορα - διότι αργούμε στην Ελλάδα, ειδικά σε υποθέσεις με οικονομικό περιεχόμενο η καταστροφή, που γίνεται από την επιβράδυνση είναι πολύ μεγάλη - , αν αυτά που νομοθετούμε πάνε τα πράγματα πιο γρήγορα ή αν τα πάνε πιο αργά, υπό την έννοια των ειδικών θεμάτων - και τελείωσα - που έχει το συγκεκριμένο τμήμα του σχεδίου νόμου και τα δύο θέματα που ανέδειξα, που - σημειωθήτω - δεν είναι κομμάτι της οδηγίας, αλλά πρωτοβουλία της ελληνικής Κυβέρνησης. Δεν είναι κομμάτι της οδηγίας όπου η συζήτηση θα ήταν μια συζήτηση περί του διαγράμματος, χωρίς να μπορούμε να παρέμβουμε. Αυτές είναι πρωτοβουλίες των Υπουργείων. Και στα δύο αυτά θέματα οι απαντήσεις που έχουμε πάρει μέχρι τώρα, για το μεν δεύτερο θέμα δεν είναι καθόλου ικανοποιητικές ή δεν αποδεικνύουν τους ισχυρισμούς της Κυβέρνησης, για το πρώτο δε περί «διαφάνειας», ο κύριος Υπουργός Δημοσίων Έργων οφείλει μια σαφή απάντηση. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Λοβέρδο. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος - Δημήτριος Καρράς, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα]] Αναζητώ όλες τις τελευταίες μέρες που εισήχθη το νομοσχέδιο αυτό στις επιτροπές και ήδη σήμερα στην Ολομέλεια, τον λόγο εκείνον για τον οποίον μπήκε τόσο γρήγορα να συζητηθεί, σε μια ημέρα, αν είναι επείγον ή κατεπείγον ή απλώς μη επείγον. Αναζήτησα, λοιπόν, και τις οδηγίες να δω, διότι η Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι υπάρχει υποχρέωση της χώρας να τηρηθούν προθεσμίες προσαρμογής, οι οποίες έχουν ξεπεραστεί. Είπα, λοιπόν, στη σκέψη μου ότι ενδεχομένως είναι ένα σοβαρό νομοσχέδιο, το οποίο θα δώσει μια πνοή στη χώρα που τόσο έχει ανάγκη. Έχω, όμως - το έχω πει - μια διαστροφή και το ψάχνω. Πήγα λοιπόν, στις οδηγίες τις οποίες ενσωματώνουμε σήμερα, οι οποίες μου έδωσαν την εντύπωση ότι πρόκειται περί χρησίμων ερμηνευτικών εργαλείων του νόμου που εισάγεται, τουλάχιστον στις διατάξεις εκείνες που αποτελούν αντιγραφή των οδηγιών. Τι είδαμε, κύριοι συνάδελφοι; Είδαμε ότι η οδηγία αυτή αφορά ένα μεγάλο κομμάτι της οικονομίας, δημόσιες προμήθειες, δηλαδή, δημόσια έργα, υπηρεσίες και προμήθειες υλικών αγαθών. Τι λέει, λοιπόν, υπό τη σκέψη 26 του προοιμίου η οδηγία που ενσωματώνουμε; «Κατόπιν της πρόσφατης δημιουργίας του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, θα πρέπει να οριστεί ότι οι συναλλαγές με τα εν λόγω ταμεία και μηχανισμό, πρέπει να εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσης οδηγίας. Θα πρέπει τέλος, να διευκρινιστεί ότι τα δάνεια είτε συνδέονται είτε όχι με την έκδοση τίτλων ή άλλων χρηματοπιστωτικών μέσων ή άλλες σχετικές εργασίες, θα πρέπει να εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσης Οδηγίας». Συνεπώς, οποιαδήποτε δραστηριότητα υπάρξει σε σχέση με τις ενισχύσεις των λεγομένων μνημονίων, με τα δάνεια, ακόμα και με τον τελευταίο ν.4389, που ψηφίστηκε με τυμπανοκρουσίες από την Κυβέρνηση και μετέφερε το μεγαλύτερο μέρος της εθνικής περιουσίας υπό τη διοίκηση και διαχείριση μιας νεφελώδους εταιρείας συμμετοχών - δεν έχω καταλήξει πώς θα διοικηθεί αυτή η εταιρεία, αν θα διοικηθεί από Έλληνες ή από ξένους και κατ' αντανάκλαση δεν γνωρίζουμε πώς θα διοικηθούν και οι ελληνικές τράπεζες, οι οποίες δεν ξέρω αν έχουν αφελληνιστεί ή όχι. Επομένως, αν συνδυάσουμε αυτά, βγαίνει ένα συμπέρασμα, ότι η εμβέλεια του νέου νομοθετήματος, αυτού που καλείται σήμερα η Ολομέλεια της Βουλής να ψηφίσει, είναι πολύ περιορισμένη, διότι ό,τι εισρεύσει στη χώρα, ό,τι επιχειρηθεί να δημιουργήσει «πλούτο», με την έννοια ότι τα έσοδα πλέον του υπερταμείου κατά το μεγαλύτερο ποσοστό, της λεγόμενης εταιρείας συμμετοχών θα οδηγούνται σε εξυπηρέτηση του χρέους και υπό τον έλεγχο των δανειστών, δεν θα είναι έργο το οποίο θα υπάγεται στον νόμο που καλείται η Βουλή να ψηφίσει σήμερα. Γιατί το λέω αυτό, αφού μιλάμε για αξιοποίηση οποιασδήποτε μορφής της εθνικής, της δημόσιας περιουσίας με την εταιρεία συμμετοχών, το ΤΑΙΠΕΔ, την Εταιρεία Ακινήτων του δημοσίου, το ΤΧΣ; Κρατήστε σημείωση αυτό που σας λέω για αύριο. Το ΤΧΣ έχει πρόβλημα. Κρατήστε, αγαπητοί συνάδελφοι, σημείωση. Αυτό που λέω θα το ζήσουμε αύριο. Τι μας λέει; Θα έχουμε έναν καλό νόμο για δημόσια έργα, προμήθειες και υπηρεσίες. Πού, όμως, θα τον έχουμε; Σε ποια κεφάλαια, σε ποιες δυνατότητες του ελληνικού δημοσίου, σε ποια περιουσία του ελληνικού δημοσίου θα υπάρξει ανάγκη έργων; Νεφελώδες, σιωπή. Εμείς, βέβαια, θα ψηφίσουμε το νομοσχέδιο επί της αρχής και θα ψηφίσουμε και τον συντριπτικό αριθμό των διατάξεων εκείνων που αποτελούν ενσωμάτωση των οδηγιών και ταυτόχρονα αποτελούν και συμπληρωματικές διατάξεις των οδηγιών, αφού αποφασίζεται η κατάργηση του προηγούμενου πλαισίου του ν.3669/2008. Σπουδαίος νόμος ο ονομαζόμενος «νόμος Σουφλιά», που δεν τηρήθηκε ποτέ, διότι τότε κάθε σύμβαση η οποία επιχειρείτο να γίνει, οι αναπτυξιακές, οι αυτοκινητόδρομοι - θα μιλήσουμε αύριο για τις παραχωρήσεις - είχαν και κάτι άλλο που δεν το έμαθε ποτέ ο ελληνικός λαός ή τουλάχιστον εκείνοι που δεν ενδιαφέρθηκαν. Δεν έμαθε ότι ξεκινούσαν τα μεγάλα, τα λεγόμενα συγχρηματοδοτούμενα έργα με προκαταβολή πάντα του ελληνικού δημοσίου και μετά ερχόταν ο επενδυτής, η εταιρεία ειδικού σκοπού. Όταν είχε ξεκινήσει την προκαταβολή το δημόσιο, όταν είχαν εγκατασταθεί στο εργοτάξιο, πήγαινε στη τράπεζα και ζητούσε δάνειο, αφού πλέον είχε τις εγγυήσεις. Αν καθυστερούσε λιγάκι - το ζούμε και τελευταία, βέβαια, δεν είναι ιδιαίτερα αντικείμενο της σημερινής συζήτησης - αν καθυστερούσε λιγάκι, ανεσύρετο από το μανίκι - σαν να βγάζουμε τον άσσο πολλές φορές - και μία λεγόμενη «σύμβαση επιτάχυνσης» κάποιων δεκάδων εκατομμυρίων που προβλεπόταν στον νόμο, που είχε κυρώσει τις συμβάσεις αυτές ότι, αν φέρει μια ευθύνη το κράτος, δεν θα πάμε και πολύ στη διαιτησία, γιατί είναι και δαιδαλώδης. «Θα μας δώσετε μια ενίσχυση, για να ξεκινήσουμε ξανά». Το ζούμε αυτές τις μέρες πάλι και για τους δρόμους. Ίσως θα ακούσουμε και για τον Ε65, θα τα ακούσουμε πιθανόν για την Ιόνιο. Ας μην μπούμε σε λεπτομέρειες. Ο νόμος θα ψηφιστεί από μας. Θα επιφυλαχθούμε σε ορισμένα στα οποία θα τοποθετηθώ. Δεν σημαίνει ότι ο νόμος αυτός, κατά τη δική μας αντίληψη, θα φέρει μία δυνατότητα εκτελέσεως μεγάλων ή έστω μεσαίας αξίας δημοσίων έργων. Στο σημείο αυτό θέλω να πω εμπειρικά κάτι. Έχω σταθεί στο άρθρο 53. Το ψάχνω τρεις - τέσσερις μέρες, για να δω αν αποτελεί επανάληψη προηγούμενων ρυθμίσεων. Πού, αγαπητοί συνάδελφοι; Στον προϋπολογισμό του έργου. Συντάσσεται κατ' ανάγκη σε κάθε δημόσιο έργο υπηρεσία, προμήθεια. Έχουμε την ανάγκη ενός προϋπολογισμού. Δεν μπορούμε να περιμένουμε τον προσφέροντα, τι θα μας δώσει. Εδώ, λοιπόν, είναι όλη η κακοδαιμονία και βλέπω να επαναλαμβάνεται. Δεν βλέπω δικλείδες οι οποίες να μπορούν να λύσουν αυτό το ζήτημα. Ο προϋπολογισμός του έργου, λοιπόν, έδινε πάντα μια απόφαση του Υπουργού Δημοσίων Έργων, μετά Περιβάλλοντος, ίσως Υποδομών σήμερα. Έδινε πάντα μια αναλυτική κατάσταση τιμολογίου η οποία αναθεωρείτο κάθε τρεις μήνες. Κάθε τρεις μήνες αναθεωρείτο, πάντα αυξητικά. Μου έτυχε στην επαγγελματική μου σταδιοδρομία να χειριστώ μία υπόθεση δημοπρασίας δημοσίου έργου. Αναγκάστηκα, λοιπόν, να προσφύγω στον αναλυτικό κατάλογο, το τιμολόγιο των έργων οδοποιίας, εκεί που γινόταν το γνωστό πάρτι. Αλλού ήταν δώδεκα πόντοι η άσφαλτος, αλλού ήταν έξι. Πού θα παίρναμε τα δοκίμια; Οι εξ υμών μηχανικοί θα γνωρίζετε πολύ καλύτερα από μένα. Μου έτυχε, λοιπόν, να αναχθώ στις τρέχουσες τιμές για να δω αν η σύμβαση ήταν λογική, αν η έκπτωση, που είχε δώσει ο εντολέας μου ήταν πραγματική και αν θα μπορούσε να εκτελέσει το έργο. Ξέρετε τι διαπίστωσα; Ότι το τιμολόγιο τουλάχιστον για τα έργα οδοποιίας ήταν 100% προσαυξημένο σε σχέση με τις τρέχουσες εμπορικές τιμές της αγοράς κι έτσι δινόταν μια έκπτωση 40%, 30% και όλοι μέναμε ικανοποιημένοι. Ο προϋπολογισμός ήταν δέκα εκατομμύρια, τον πήραμε επτά, θα βγάλει και ο εργολάβος, θα γλιτώσει και το κράτος τρία εκατομμύρια και πού φτάναμε; Το έργο με τις καθυστερήσεις, το έργο με τις αναθεωρήσεις, το έργο με τα απρόβλεπτα, το έργο με τις πρόσθετες εργασίες να περνάει την τιμή των δέκα εκατομμυρίων του αρχικού προϋπολογισμού και να φτάνει τα είκοσι. Δεν θα αναφέρω άλλα παραδείγματα. Θα πω μόνο τούτο: Στα έργα οδοποιίας η τιμή του κυβικού αδρανούς υλικού υπολογίζεται ακόμα και σήμερα 16,5 ευρώ για την εκτέλεση έργου οδοποιίας. Κάνει 4,70 στο λατομείο και «σκοτώνονται» οι τιμές και κατεβαίνουν κάθε μέρα, γιατί δεν υπάρχει ζήτηση και σωρεύονται τα υλικά. Ας τα δούμε, λοιπόν, στη διαδρομή. Εμείς έχουμε μία βασική αντίρρηση στη λεγόμενη Ανεξάρτητη Αρχή Προδικαστικών Προσφυγών και έχουμε κάθετη αντίρρηση όχι για λόγους αν είναι συνταγματική ή όχι η ανάθεση εμμέσως δικαιοδοτικού έργου σε μη δικαστές. Δεν μπαίνω σ' αυτές τις λεπτομέρειες. Λέω κάτι άλλο, ότι αυτή η Αρχή Προδικαστικών Προσφυγών τι κάνει; Κάνει τη δουλειά που έκανε προηγουμένως το Συμβούλιο της Επικρατείας με τα ασφαλιστικά μέτρα των δημοσίων έργων με την οδηγία που είχε εισαχθεί με τον ν. 2522 στην Ελλάδα. Τι κάνει, λοιπόν; Επειδή δεν είναι δικαστική αρχή πλέον, για να τηρήσουμε και τη συνταγματική υποχρέωση του άρθρου 20 παράγραφος 2 του Συντάγματος «Παροχή εννόμου προστασίας», παρέχουμε το δικαίωμα ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Διοικητικού Εφετείου, ανάλογα με την κατηγορία της συμβάσεως και το ύψος, και αίτηση αναστολής κατά των αποφάσεων της λεγόμενης ανεξάρτητης αρχής. Επομένως, διπλασιάζουμε τον διοικητικό φόρτο και τον δικαστικό φόρτο. Γιατί; Έχω το πρακτικό του Συμβουλίου της Επικρατείας της Διοικητικής Ολομέλειας, το υπ' αριθμόν 13/2016, που από το πνεύμα του κατανοώ ότι επεχειρήθη από το Συμβούλιο της Επικρατείας να αποφορτιστεί, να αποσυμφορηθεί. Βλέπω, όμως, και σκέψεις που λένε ότι πλέον καθίσταται η προσωρινή προστασία ενώπιόν του αναποτελεσματική για τον λόγο ότι δημιουργεί και τη δυνατότητα παροχής εννόμου προστασίας. Η τελευταία μου σκέψη: Έχω δει πολλές ανεξάρτητες λεγόμενες αρχές στις οποίες προΐστανται πρώην δικαστές και δη ανώτατοι δικαστές και εκεί έχω σφοδρότερες αντιρρήσεις για την αρχή προσφυγών και θα το αιτιολογήσω αμέσως. Ανώτατοι δικαστές. Τι μας λένε, λοιπόν, οι ανώτατοι δικαστές; Ότι «εμείς πρέπει να βγάζουμε άψογα νόμιμες αποφάσεις». Τι μας είπε, λοιπόν, κύριοι, η Επιτροπή Ανταγωνισμού, όταν ρώτησα τον Πρόεδρό της πόσες αποφάσεις έβγαλε σ' ένα χρόνο και πόσες υποθέσεις εκκρεμούν; Μου είπε: «Ξέρετε, εμείς βγάλαμε δέκα αποφάσεις το 2013 ή το 2014» - δεν είμαι ακριβής αυτή τη στιγμή στον χρόνο - «αλλά δεν έπεσε καμμία στο δικαστήριο». Του απάντησα: «Εγώ ήθελα δεκαπέντε, είκοσι, πενήντα αποφάσεις, για να υποστηρίζεται ο ανταγωνισμός και όχι να βρίσκεστε σε ανταγωνισμό οι ανώτεροι δικαστές, που προΐστανται των αρχών να μην δέχονται τη λεγόμενη «μύγα στο σπαθί τους» για να λένε: «Μα, θα έλθει ο εφέτης να με κρίνει; Εγώ πρέπει να βγάλω άψογη απόφαση, γιατί εκείνου του οποίου ήμουν προϊστάμενος δεν μπορώ τώρα να γίνω υφιστάμενος, με την έννοια ότι με κρίνει στο δικαστήριο». Αυτή, λοιπόν, είναι μια πλήρης αποτυχία. Η ελληνική πραγματικότητα, δυστυχώς, το υποστηρίζει αυτό και με τη νομοθεσία. Είναι πλήρης αποτυχία. Θα θυμίσω στους εξ υμών τουλάχιστον που ήταν στη Βουλή παλαιότερα τις επιτροπές, την Υπηρεσία Ελέγχου Νομιμότητος των ΟΤΑ. Νομοθετήθηκε με τον γνωστό νόμο του «Καλλικράτη». Δημιουργήθηκε ποτέ, λειτούργησε ποτέ; Όχι. Ακόμα ο γενικός γραμματέας κρίνει τις αποφάσεις των δήμων σε τελευταίο βαθμό. Ας μη δημιουργούμε, λοιπόν, τέτοια πολυτελή όργανα. Η τελευταία μου παρατήρηση - επειδή νομίζω ότι πλέον εξαντλείται το θέμα - είναι για το εξής: Στην Ελλάδα πρέπει να υποστηρίξουμε και κάποιες αρχές και να τις διατηρήσουμε. Τις τελευταίες μέρες υπήρξε μια έκπτωση των αρχών. Δεν θα πω πολλά πράγματα. Θα κάνω κάποιες παρατηρήσεις σε σχέση με τη δικαιοσύνη, της οποίας το κύρος καθημερινά κλονίζεται. Και οι δικαστές άνθρωποι είναι, λάθη θα κάνουν, εγωισμούς θα έχουν, αν θέλετε, πολλά θα γίνουν. Ας μείνει ένα τελευταίο καταφύγιο. Και ένα δεύτερο καταφύγιο που θέλω, αγαπητοί συνάδελφοι, να μείνει στην Ελλάδα ή σε όσους έχουν την υπερβατική εικόνα της πίστης - δεν εξετάζω, δεν κατηγορώ κανέναν για τον βαθμό που πιστεύει ή εάν πιστεύει σωστά ή όχι - είναι η θρησκεία. Η θρησκεία είναι μεταφυσική, αλλά ας σεβαστούμε και τη θρησκεία, έστω και αν δεν πιστεύουμε. Ας σεβαστούμε τις αξίες και τις αρχές του άλλου. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Καρρά, Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Ένωσης Κεντρώων. Ο κ. Σαντορινιός έχει τον λόγο, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, έχουν τεθεί αλήθεια πολλά ζητήματα εκτός του νομοσχεδίου που συζητάμε και νομίζω ότι ορισμένα από αυτά θα πρέπει να τα πούμε. Γιατί ακούστηκαν πολλά. Για παράδειγμα, μας είπε ο κ. Λοβέρδος για τις εξελίξεις που υπάρχουν στην υπόθεση του κ. Γεωργίου. Κύριε Λοβέρδο, ήμασταν μαζί σε εκείνη την εξεταστική επιτροπή. Θυμάστε ότι ποτέ δεν ήρθε ο κ. Γεωργίου.
Όχι.
Πότε ήρθε;
Δεν ήρθε αυτός. Ήρθε ένας άλλος από τους «εξωγήινους».
Δεν ήρθε ποτέ ο κ. Γεωργίου. Θυμάστε, όμως, ότι ο κ. Γεωργίου δεν ήρθε ποτέ, επικαλούμενος ότι ήταν στην εντατική, και την ίδια ώρα υπέγραφε αποφάσεις μετακίνησης υπαλλήλων. Η νεότερη εξέλιξη λέει ότι τον παραπέμπει για τη διόγκωση του ελλείματος. Επομένως, τι θέλουμε να πούμε; Διογκώθηκε το έλλειμα. Αυτό λέγαμε εμείς, αυτό πρέπει να δούμε. Νομίζω ότι και ο κ. Νικήτας Κακλαμάνης, ο Αντιπρόεδρος της Βουλής, με ένα tweet του που βλέπω εδώ σε ένα άρθρο που θα καταθέσω, λέει: «Μετά το “χαστούκι” του Αρείου Πάγου στον περιβόητο κ. Γεωργίου ήρθε η ώρα της μιας και μοναδικής εξεταστικής επιτροπής αυτής για το “πώς μπήκαμε στο μνημόνιο”». Αυτό το λέει ο κ. Νικήτας Κακλαμάνης. Βέβαια, είναι περίεργο ένα άρθρο που υπογράφει ο κ. Γιάννης Μιχελάκης. Εάν δεν κάνω λάθος, ήταν Υπουργός της Νέας Δημοκρατίας. Στο συγκεκριμένο site που αναφέρθηκα και πριν ο ίδιος λέει ότι με εντολή Μητσοτάκη δεν βγήκε καμμία ανακοίνωση για την υπόθεση ΕΛΣΤΑΤ του κ. Γεωργίου. Αλήθεια, για ποιον λόγο; Μήπως υπάρχει κάποια συμμαχία; Μήπως δεν συμφέρει να συζητήσουμε πώς μπήκαμε στο μνημόνιο; Αυτά έγιναν χθες. Δεν είναι παλιά ξινά σταφύλια. Έγιναν χθες. Καταθέτω το δημοσίευμα και στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νεκτάριος Σαντορινιός καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ακούστηκαν πολλά για εκκωφαντικές σιωπές. Μπήκε το ζήτημα γιατί δεν βγάλαμε ανακοίνωση για το ότι μπήκαν αναρχικοί στην εκκλησία. Κατ' αρχάς, η Αστυνομία πήγε, τους συνέλαβε, τους προσήγαγε και μετά μετέτρεψε σε συλλήψεις την όλη υπόθεση και θα πάρει τη δικαστική διαδικασία. Το ερώτημα είναι: Πρέπει να βάζουμε τα εκκλησιαστικά ζητήματα στην πολιτική αντιπαράθεση;
Αυτό λέμε και εμείς.
Αυτό λέω και εγώ. Μας ζητάτε να βγάλουμε ανακοινώσεις για εκκλησιαστικά ζητήματα; Ταυτόχρονα αφήνετε υπονοούμενα.
Να καταγγείλετε τη βεβήλωση της εκκλησίας. Μία ανακοίνωση δεν βγάλατε όπως βγάζετε για τόσα άλλα.
Λέτε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει σχέση με αυτούς, έχει σχέση με την τρομοκρατία. Αυτό είναι πάγια τακτική της Νέας Δημοκρατίας και της Δεξιάς.
Ήταν τόσο δύσκολο να καταγγείλετε τη βεβήλωση της εκκλησίας; Δύο μέρες δεν έχετε μιλήσει για τη βεβήλωση της εκκλησίας!
Μία ζωή κατήγγειλε την Αριστερά ότι έχει σχέση με την τρομοκρατία. Το ξέρετε καλά, κύριοι της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, το ίδιο έκαναν και το '81. Εσείς γιατί μπαίνετε σε αυτήν τη διαδικασία; Γιατί καταγγέλλετε για άλλη μία φορά αυτό που τότε έκαναν σε εσάς; Γιατί καταγγέλλετε εμάς ότι έχουμε σχέση με την τρομοκρατία; Εμείς δεν έχουμε καμμιά σχέση με την τρομοκρατία. Δεν έχουμε καμμιά σχέση με τέτοιες κινήσεις. Αυτό που έπρεπε να κάνει η Κυβέρνηση το έκανε και από εκεί και πέρα ουδέν! Μας είπατε ότι σε αυτό το θέμα υπήρξε εκκωφαντική σιωπή. Αλήθεια, κύριε Βρούτση, για τη UBS θα μας πείτε τίποτα; Για τον κ. Σκλαβούνη θα μας πείτε τίποτα; Γι' αυτόν που έχει γράψει το αναπτυξιακό πρόγραμμά σας θα μας πείτε τίποτα; Ή και γι' αυτό θα κάνετε εκκωφαντική σιωπή; Για να μην μιλήσω για άλλες εκκωφαντικές σιωπές, τις οποίες ξέρουμε για το παρελθόν, αλλά θα το αφήσουμε εκεί πέρα. Να πάμε στο αγαπημένο σας θέμα. Το αγαπημένο σας θέμα είναι ο κ. Πολάκης. Έχετε μία ιδιαίτερη αδυναμία. Και η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ έχουν μία ιδιαίτερη αδυναμία με τον κ. Πολάκη. Μας λέτε, λοιπόν, για το Νοσοκομείο Τρικάλων. Πρώτον, η απόφαση βγήκε την Παρασκευή, κοινοποιήθηκε τη Δευτέρα και η Αστυνομία έκανε το εξής φοβερό: Συνέλαβε δύο διοικητικούς υπαλλήλους και δύο καθαρίστριες το Σάββατο το βράδυ. Από τη στιγμή που η διοίκηση το Σάββατο το βράδυ δεν είχε αυτήν την απόφαση αναστολής, δεν έπρεπε να εκτελέσει την απόφαση της Κυβέρνησης, που έλεγε ότι πλέον σταματάμε με τους εργολάβους και πηγαίνουμε σε ατομικές συμβάσεις με τους εργαζόμενους; Όμως, το πολιτικό επίδικο είναι άλλο. Το τι έκανε η Αστυνομία, το τι έκανε η δικαιοσύνη είναι ένα ζήτημα. Εδώ, όμως, εσείς θα απαντήσετε; Με την πρακτική που ακολουθεί η Κυβέρνηση να σταματήσει του εργολάβους καθαριότητας εξοικονομούνται 80 εκατομμύρια ευρώ στα νοσοκομεία και αυξάνεται ο μισθός των καθαριστριών από 300-350 ευρώ στα 780 ευρώ.
Πού; Πότε έγινε αυτό;
Οι συμβάσεις που υπογράφτηκαν.
Τους πληρώσατε;
Έχουν πληρωθεί, κυρία Βούλτεψη. Αφήστε τα αυτά.
Απλήρωτους τους έχετε. Τους είχατε κάτι μήνες απλήρωτους.
Πληρώθηκαν, κυρία Βούλτεψη.
Πότε;
Επ' αυτού θα απαντήσετε; Είναι προς όφελος του συστήματος υγείας, ναι ή όχι; Θα απαντήσετε εάν η πρακτική που ακολουθούμε είναι προς όφελος ή είναι ζημιά; Να πάμε πάλι στους εργολάβους; Αυτό ζητάτε; Να δώσουμε επιπλέον 80 εκατομμύρια ευρώ στο σύστημα υγείας; Άκουγα πριν τον κ. Τασούλα και αυτά που είπε. Δεν είναι προσωπικό, κύριε Τασούλα. Μας κάνατε μία επίθεση η οποία ήταν σημαντική, θα έλεγα. Όμως, είπατε κάτι το οποίο πραγματικά είναι αλήθεια. Είπατε ότι ο κόσμος απογοητεύτηκε από το παλιό σύστημα εξουσίας και γι' αυτό ψήφισε εμάς. Τουλάχιστον παραδεχτήκατε αυτό, ότι είχατε απογοητεύσει τον κόσμο, ότι με τις πρακτικές σας τόσα χρόνια είχατε διαλύσει την κοινωνία. Γι' αυτόν τον λόγο ήρθαν σε εμάς. Από εκεί και πέρα, όμως, πείτε μου γιατί πρέπει να γυρίσουν πίσω σε εσάς;
Γιατί ήρθατε εσείς.
Γιατί αναβαπτιστήκατε στην Αξιωματική Αντιπολίτευση; Δεν ξεχνάει ο ελληνικός λαός τι κάνατε. Δεν ξεχνάει αυτά που έχουν γίνει, όχι μόνο τα χρόνια του μνημονίου αλλά και τα σαράντα χρόνια πριν. Δεν θα τα ξεχάσει και δεν θα επιστρέψει σε εσάς. Σε τρία χρόνια που θα είναι οι εκλογές είμαι απόλυτα σίγουρος ότι θα στηρίξει ξανά τον ΣΥΡΙΖΑ.
Είστε απόλυτα σίγουρος για τα τρία χρόνια;
Όμως, περιμένετε να δούμε. Μην προκαταβάλετε την απόφαση του ελληνικού λαού. Θα περιμένετε τρία χρόνια, θα περιμένετε τις επόμενες εκλογές και τότε θα κριθούμε και εμείς και εσείς. Εμείς για τη διακυβέρνησή μας και εσείς για την Αντιπολίτευσή σας. Από εκεί και πέρα και για να μπαίνω σιγά σιγά στο νομοσχέδιο σε όσο χρόνο μου μένει, ακούστηκε ότι εμείς δεν στηρίζουμε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Νομίζω ότι απαντήθηκε επαρκώς. Όμως, έχω εδώ τις προσκλήσεις του ΕΣΠΑ 2014-2020 και συγκεκριμένα τις τέσσερις προσκλήσεις του ΕΠΑΝΕΚ. Έχουν κατατεθεί στην ενίσχυση πτυχιούχων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης δεκαέξι χιλιάδες εκατόν ενενήντα τρεις προτάσεις, με μέσο όρο προϋπολογισμού πρότασης 25.887 ευρώ. Αυτοί είναι μεγάλοι; Στο πρόγραμμα «Νεοφυής επιχειρηματικότητα» μέσος όρος προϋπολογισμού πρότασης 60.455 ευρώ. Αυτοί είναι μεγάλοι; Στην ενίσχυση των τουριστικών μικρομεσαίων επιχειρήσεων - το λέει και ο τίτλος - ο μέσος όρος πρότασης είναι 27.100 ευρώ. Αυτές είναι μεγάλες επιχειρήσεις; Αυτούς στηρίζουμε; Για να καταλάβω τι λέμε. Το ΕΠΑΝΕΚ βγήκε για να στηρίξει μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Θα το κάνουμε και τον Σεπτέμβριο. Θα βγουν άλλες τρεις προτάσεις, αν δεν κάνω λάθος, κύριε Υπουργέ, για να στηρίξουν μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Και η τελευταία: Αναβάθμιση μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Μέσος όρος προϋπολογισμού 118.976 ευρώ. Όλες αυτές οι επιχειρήσεις που θα στηριχθούν από το ΕΠΑΝΕΚ είναι οι μεγάλες επιχειρήσεις που μας καταγγέλλετε ότι εμείς αυτή τη στιγμή με αυτό το νομοσχέδιο στηρίζουμε ή είναι μικρομεσαίες επιχειρήσεις; Με αυτόν τον τρόπο στηρίζουμε μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Τις στηρίζουμε και με τον αναπτυξιακό νόμο, που, όπως είπαμε, είναι ένας αναπτυξιακός νόμος ο οποίος είναι επικεντρωμένος στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Δεν παίρνουν οι ελάχιστοι επιχειρηματικοί όμιλοι, όπως ήταν στους προηγούμενους αναπτυξιακούς νόμους, το 42% των πόρων που υπήρχαν γι' αυτές. Να πάω, λοιπόν, και στο νομοσχέδιο. Το υπό ψήφιση νομοσχέδιο δεν αποτελεί μόνο μία υποχρέωση της χώρας για εναρμόνιση της εθνικής νομοθεσίας με τις ευρωπαϊκές οδηγίες. Αποτελεί την υποχρέωση που έχουμε ως χώρα και ως Κυβέρνηση να εκσυγχρονίσουμε το πολυδαίδαλο δίκαιο ανάθεσης των δημοσίων συμβάσεων, γιατί σήμερα το υφιστάμενο δίκαιο είναι αναποτελεσματικό, κατακερματισμένο και αφήνει πολλά περιθώρια για την ανάπτυξη πελατειακών σχέσεων μεταξύ των αναθετουσών αρχών και των αναδόχων. Ένα θα σας πω μόνο. Χρησιμοποίησε ο κ. Σπίρτζης ένα παράδειγμα, αλλά έχω προσωπική εμπειρία από κάποια άλλα. Ήταν ευρεία η χρήση από την Κοινωνία της Πληροφορίας την περίοδο 2007-2013, που έγιναν τα περίφημα ευρυζωνικά δίκτυα. Ακόμα δεν έχουμε αξιοποιηθεί. Δεν ξέρουν και γιατί έγιναν. Όμως, όλα αυτά, αντί για έργο βαφτίστηκαν προμήθεια και δόθηκαν σε δύο εταιρείες σε όλη την Ελλάδα. Η μία έπαιρνε στη μία πόλη και η άλλη στην άλλη πόλη. Έτσι στηρίζατε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις εσείς. Δεν έχω πολύ χρόνο και θα ήθελα να πω αρκετά. Έγινε πολύ μεγάλος λόγος για τον ν.4281 του κ. Χατζηδάκη. Να πούμε τις αλήθειες εδώ. Ο ν.4281 δεν ήταν νόμος που μπορούσε να εφαρμοστεί. Ήταν ένα κέλυφος. Ήθελε γύρω στα εκατό προεδρικά διατάγματα και υπουργικές αποφάσεις για να εφαρμοστεί. Τέλος πάντων, αν νομίζατε ότι μπορούσε να εφαρμοστεί, μέχρι τον Δεκέμβριο του 2014 γιατί δεν τον εφαρμόσατε; Τον Αύγουστο τον ψηφίσατε. Ερώτηση: Τέσσερις μήνες δεν είναι; Γιατί δεν τον εφαρμόσατε, αφού ήταν τόσο καλός; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως της ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Μας είπατε: «Μα, γιατί δεν βγάλατε τότε τις κανονιστικές διατάξεις;». Γιατί ταυτόχρονα ξέρατε πολύ καλά, πριν ψηφίσετε τον νόμο, τον Απρίλιο του 2014, ότι είχαν βγει οι οδηγίες 24 και 25. Εμείς έπρεπε να εναρμονίσουμε το εθνικό δίκαιο με το κοινοτικό δίκαιο. Ποια ήταν η προτεραιότητα; Να πιάσουμε την προθεσμία του 2016 που έπρεπε να εναρμονίσουμε το εθνικό δίκαιο ή να βγάλουμε προεδρικά διατάγματα που θα έβγαιναν μετά από έξι μήνες, για έξι μήνες εφαρμογή; Γιατί αυτό ήταν. Για έξι μήνες εφαρμογή. Επιλέξαμε, λοιπόν, να κάνουμε τη διαβούλευση με τους φορείς - ένα χρόνο κράτησε αυτή η διαβούλευση - για να μπορέσουμε να φέρουμε σήμερα έναν νόμο για τον οποίον πραγματικά είμαστε υπερήφανοι. Θα κλείσω με τη μελέτη - κατασκευή, επειδή ακούστηκε. Έχει πέσει πολλή λάσπη για τη μελέτη κατασκευή. Εγώ θα έλεγα κάτι. Ο νόμος περί μελέτης κατασκευής έχει καταστρατηγηθεί πάρα πολλές φορές. Προφανώς καλά κάνουν οι φορείς και πιστεύουν ότι είναι ένας νόμος ο οποίος βοηθάει τη διαπλοκή και τη διαφθορά. Κι είναι δικαιολογημένο. Όμως, εμείς σήμερα με τις τροποποιήσεις που φέρνουμε στο σχέδιο μελέτης - κατασκευής βάζουμε κανόνες διαφάνειας και δεν πάμε πλέον σε ανάθεση έργων σε ημετέρους. Το ξέρετε πάρα πού καλά. Δεν βάζουμε ζητήματα τις βαθμολόγησης της μελέτης, γιατί εκεί γινόταν όλο το παιχνίδι. Στη βαθμολόγηση της μελέτης. Εμείς λέμε: «Έχεις τις τεχνικές προδιαγραφές; Είναι σύμφωνη με τις τεχνικές προδιαγραφές η μελέτη σου; Περνάει. Δεν είναι; Φεύγει». Δεν μπαίνει κανένα κριτήριο βαθμολόγησης. Βάζουμε πενταμελή επιτροπή που δεν είναι από τον φορέα ανάθεσης. Επιμένουμε ότι πρέπει να υπάρχει απόλυτη συμμόρφωση με τις τεχνικές προδιαγραφές. Όλα αυτά τα ζητήματα κάνουν ένα σχέδιο μελέτης κατασκευής το οποίο πραγματικά μπορεί να βοηθήσει, γιατί η μελέτη - κατασκευή είναι ένα ευέλικτο σύστημα ανάθεσης, το οποίο μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στις απορροφήσεις των έργων. Πιστεύω ότι αυτό το νομοσχέδιο είναι ένα πολύ σημαντικό νομοσχέδιο το οποίο δεν είναι απλά εναρμόνιση με τις οδηγίες. Είναι εθνικές επιλογές οι οποίες την επόμενη μέρα θα καταφέρουν να δώσουν στη χώρα μας αυτό που χρειάζεται: Το τέλος της διαπλοκής και της διαφθοράς, την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Σαντορινιό, Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ. Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι η Επιτροπή Κανονισμού καταθέτει την Έκθεσή της στην πρόταση του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων «για την τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής - Μέρος Β΄ (ΦΕΚ 51/Α΄/10.4.1997)» Τον λόγο έχει ο κ. Καραθανασόπουλος, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Τελειώνουμε με τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους και μετά μπαίνουμε στην ψηφοφορία, αν δεν έχετε αντίρρηση.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Εμείς, κύριε Πρόεδρε και κύριε Υπουργέ, δεν πρόκειται να πετάξουμε την μπάλα στην εξέδρα, όπως έκαναν οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, για παράδειγμα. Άλλωστε τι να πουν; Μαζί τα ψηφίσατε. Συμφωνούν. Ευρωπαϊκές Οδηγίες. Μόνο που ήρθατε τώρα και τους παίρνετε το ψωμί. Τους κλέβετε τη δουλειά επί της ουσίας. Απ' αυτή την άποψη, βεβαίως, συμφωνούμε ότι αυτό το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα εντάσσεται στη συνολικότερη στρατηγική την οποία με ευλάβεια υπερασπιζόσαστε και προσπαθείτε να υλοποιήσετε. Ποια είναι αυτή η συγκεκριμένη στρατηγική; Αναφέρθηκε αναλυτικά ο κύριος Υπουργός. Εμείς απλώς θα επεξηγήσουμε λιγάκι, αν μας επιτρέπετε, κύριε Υπουργέ, τη στρατηγική σας. Στο επίκεντρο αυτής της στρατηγικής είναι το συμφέρον του κεφαλαίου. Είναι η ανάγκη της καπιταλιστικής ανάκαμψης της οικονομίας. Απ' αυτήν την άποψη αυτός είναι ο πυρήνας και η φιλοσοφία της στρατηγικής σας. Σ' αυτόν τον βωμό, λοιπόν, της καπιταλιστικής ανάκαμψης, στον βωμό της ανταγωνιστικότητας και της καπιταλιστικής κερδοφορίας θυσιάζετε τα εργατικά δικαιώματα, θυσιάζετε την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Έτσι, λοιπόν, έχουμε συνέχιση της πολιτικής που εφάρμοσαν οι προηγούμενες Κυβερνήσεις και από τη σημερινή Κυβέρνηση με κάποιες επιμέρους διαφοροποιήσεις να αναγνωρίσουμε. Αυτές οι επιμέρους διαφοροποιήσεις δεν αφορούν την κατάσταση της εργατικής τάξης, δεν αφορούν τις συνθήκες τις οποίες βιώνει η λαϊκή οικογένεια. Από αυτή την άποψη, λοιπόν, είναι φανερό ότι συνεχίζετε αυτή την ίδια πολιτική κι από τη δυσκολία στην οποία βρίσκονται τα άλλα κόμματα της Αντιπολίτευσης που ψηφίζουν και υπερψηφίζουν τα συγκεκριμένα νομοσχέδια, όπως είναι αυτά που ενσωματώνουν τις ευρωπαϊκές οδηγίες στο ελληνικό δίκαιο. Τι κάνουν οι συγκεκριμένες δύο οδηγίες που ενσωματώνουμε σήμερα; Προσπαθούν να άρουν τα εμπόδια τα οποία υπήρχαν συνολικά στην ευρωπαϊκή αγορά, την πολυνομία που υπήρχε και τις διαφορετικές κρατικές ρυθμίσεις που υπήρχαν όσον αφορά στις δημόσιες συμβάσεις. Γιατί το κάνουμε αυτό; Γιατί είναι πολύ μεγάλη η πίτα. Πάρα πολύ μεγάλη η πίτα. Με βάση τη μελέτη της επιτροπής για το 2011, πριν από πέντε χρόνια, η πίτα των δημόσιων συμβάσεων σε επίπεδο Ευρωπαϊκή Ένωσης ήταν στο 19% του ΑΕΠ. Πολύ μεγάλο κομμάτι, για να το αφήσουν ανεξέλεγκτο ή στις διαθέσεις και τις ρυθμίσεις του κάθε κράτους μέλους. Οι πολυεθνικές θέλουν να βάλουν χέρι και σε αυτό το κομμάτι, πλέον, που δραστηριοποιούνται σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πώς θα μπορούσαν να βάλουν χέρι σε αυτό το κομμάτι; Μόνο όταν ενοποιηθούν στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι κανόνες που αφορούν τις δημόσιες συμβάσεις. Μόνο, λοιπόν, αν υπάρξει ενοποίηση της αγοράς. Η ενοποίηση της αγοράς, όπως άλλωστε και οι ίδιες οι οδηγίες στο προοίμιό τους σημειώνουν, τι έχουν στο επίκεντρο; Την ικανοποίηση των τεσσάρων ελευθεριών που προβλέπονται στη Συνθήκη του Μάαστριχτ ελευθερία κίνησης κεφαλαίων, ελευθερία κίνησης εμπορευμάτων, υπηρεσιών και εργαζόμενων. Αυτό γίνεται τώρα. Ελευθερία κίνησης εμπορευμάτων και υπηρεσιών είναι ακριβώς να μπορούν οι πολυεθνικές να μεταφέρουν και να συμμετέχουν στην οποιαδήποτε διαγωνιστική διαδικασία, στην οποιαδήποτε δημόσια πρόσβαση, χωρίς να εξετάζεται η έδρα η καταστατική της κάθε εταιρείας. Να μπορούν, λοιπόν, να συμμετέχουν παντού. Από αυτήν την άποψη, με αυτόν τον τρόπο, ανοίγουν οι επιμέρους αγορές στις ανάγκες των πολυεθνικών. Ανοίγουν οι επιμέρους αγορές, για να μπορούν ακριβώς να συμμετέχουν στους διαγωνισμούς, αλλά και ταυτόχρονα να εφαρμόσουν μια σειρά άλλες οδηγίες, όπως αυτή της ελευθερίας κίνησης προσώπων με τη συγκεκριμένη οδηγία Μπολκενστάιν, που απέναντι σε αυτήν θα υλοποιηθεί το επόμενο χρονικό διάστημα και μέσα από τις δημόσιες συμβάσεις και τα δημόσια έργα. Γι' αυτό ακριβώς το λέω - και δεν είναι τυχαίο - ότι οι δύο οδηγίες αυτές από την ίδια την Κομισιόν, από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση εντάσσονται στη λογική της υλοποίησης της αντιδραστικής, της αντιλαϊκής και αντεργατικής στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Αλλά εδώ πέρα μπαίνει ένα ερώτημα: Γιατί είναι τόσο μεγάλη η φαγούρα για τις δημόσιες συμβάσεις; Γιατί επί της ουσίας οι δημόσιες συμβάσεις δεν αποτελούν τίποτα άλλο παρά μία ακόμη μορφή, που έχει το αστικό κράτος στα χέρια του, για να στηρίξει τους επιχειρηματικούς ομίλους. Πρόκειται δηλαδή για μία άμεση κρατική στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων μέσα από τις δημόσιες συμβάσεις, τις δημόσιες προμήθειες και ένα πεδίο το οποίο, εξαιτίας ακριβώς των επιλογών του αστικού κράτους, όχι μόνο διασφαλίζει αλλά και θωρακίζει την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Επειδή ακριβώς είναι μεγάλος ο τζίρος, είναι μεγάλος και ο ανταγωνισμός και σε συνθήκες κρίσης, ακόμη και μικρότερος να ήταν ο τζίρος, θα επιδιώξουν οι μεγάλοι, οι οποίοι βλέπουν να χάνουν, να αποκτήσουν πεδίο, να αποκτήσουν πρόσβαση και σε αυτούς ακόμη τους τζίρους και τους μικρότερους ακόμη τζίρους. Έτσι, λοιπόν, με τις οδηγίες ρυθμίζονται ενιαίοι κανόνες για τις δημόσιες συμβάσεις, τις δημόσιες προμήθειες, ρυθμίζεται ενιαίο καθεστώς και ενιαία αγορά. Πού θα οδηγήσουν τα τρία αυτά στοιχεία; Στη συγκέντρωση και στον έλεγχο των δημόσιων συμβάσεων και των δημόσιων προμηθειών από τις πολυεθνικές. Το είπε ο κύριος Υπουργός. Δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά, άλλωστε. Είναι κάτι το οποίο δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, ότι θα υπάρξουν μέσα από αυτήν τη διαδικασία οικονομίες κλίμακος. Ε, οι οικονομίες κλίμακος ποιους ωφελούν; Τις πολυεθνικές επιχειρήσεις, τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Αυτούς ωφελούν. Γι' αυτό και θα υπάρξει ακόμη μεγαλύτερη συγκέντρωση στην αγορά. Γι' αυτό ακριβώς και θα αποκλειστούν μέσα από αυτήν τη διαδικασία δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις. Άλλωστε, ο κ. Σταθάκης απάντησε στην κριτική του ΚΚΕ επιβεβαιώνοντας την κριτική του, ότι δηλαδή, με βάση τον ευρωπαϊκό ορισμό, μικρομεσαία επιχείρηση θεωρείται αυτή που έχει πάνω από διακόσιους πενήντα εργαζόμενους μέχρι πεντακόσιους. Για τα μεγέθη της Ελλάδας καταλαβαίνετε ότι μιλάμε για πολύ μεγάλες επιχειρήσεις, που ορισμένους κλάδους της οικονομίας τους μονοπωλούν κιόλας. Τώρα όλα τα υπόλοιπα τα οποία είπατε και εσείς και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ για τα διάφορα προγράμματα τα οποία δίνουν σε πολύ μικρές, οικογενειακού χαρακτήρα, πολύ μικρού μεγέθους επιχειρήσεις, αυτά τα κάνανε και οι προηγούμενοι. Το ΤΕΜΠΕ, η νεανική επιχειρηματικότητα, το ΕΤΕΑΜ τώρα το δικό σας, τα διάφορα αυτά προγράμματα, τι κάνουν; Επί της ουσίας προσπαθούν να συγκαλύψουν την ανεργία, προσπαθούν να δώσουν κάποια κίνητρα και κάποια διέξοδο, που έχει προσωρινό χαρακτήρα και στις περισσότερες φορές από αυτές τις μικρές επιχειρήσεις της νεανικής επιχειρηματικότητας το 90% έκλεισε. Αυτοί οι οποίοι συμμετείχαν σε αυτά τα προγράμματα όχι μόνο έχασαν τα στοιχεία τους, αλλά παρέμειναν και δανεισμένοι στους επιχειρηματικούς ομίλους. Έτσι λοιπόν, σωστά είπε ο κύριος Υπουργός ότι μέσα από αυτήν τη διαδικασία, θα συγκεντρωθεί η αγορά σε όλο και λιγότερα χέρια, αλλά σε αυτήν τη συγκέντρωση προσπαθείτε ταυτόχρονα να διαμορφώσετε και συνθήκες ευελιξίας. Δηλαδή, οικονομίες κλίμακος είπε ο Υπουργός και κατάτμηση. Έτσι λοιπόν συγκεντρώνεται η αγορά και μετά οι πολυεθνικές έχουν τη δυνατότητα να δίνουν εργολαβίες σε αυτούς οι οποίοι θα έχουν αποκλειστεί από τους διαγωνισμούς. Να κατατέμνουν, δηλαδή, τη δημόσια προμήθεια, τη δημόσια σύμβαση, σε μικρότερες εργολαβίες. Έτσι λοιπόν οι μικρότερες επιχειρήσεις σε μέγεθος θα λειτουργούν δορυφορικά και συμπληρωματικά προς τις πολυεθνικές, διατηρώντας τι προς όφελος των πολυεθνικών; Τη δυνατότητα να συμπιέζουν ακόμα περισσότερο το κόστος, τη δυνατότητα οι πολυεθνικές να έχουν πολύ μεγαλύτερη ευελιξία και μεγαλύτερη εξειδίκευση, που δίνει μια μικρή επιχείρηση για ορισμένα ζητήματα. Άρα λοιπόν, όλο αυτό και η κατάτμηση και η δορυφορική λειτουργία, η εργολαβία των μικρών επιχειρήσεων θα λειτουργήσει προς όφελος των μεγάλων πολυεθνικών, αλλά και η ευελιξία, που βάζετε εσείς στις μορφές διαδικασιών εφτά τουλάχιστον μορφές για τη δημόσια σύμβαση. Εκεί που έγινε μεγάλη συζήτηση είναι για την υπόθεση μελέτη κατασκευής. Προσπάθησε να ωραιοποιήσει την κατάσταση ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ. Εγώ απλά θα πω και μόνο ο ίδιος ο κ. Σπίρτζης τι είχε απαντήσει όταν συζητιόταν η υπόθεση για το Μετρό της Θεσσαλονίκης, την ενημέρωση που είχε κάνει. Επί της ουσίας η διαδικασία μελέτη - κατασκευή λειτουργεί πάντα προς όφελος αυτού που έχει αναλάβει το έργο, γιατί δεν έχει οριστική μελέτη και μπορεί μέσα από τις συμπληρωματικές μελέτες να αυξάνει περαιτέρω το κόστος του έργου και να διεκδικεί πολύ περισσότερα. Αυτό έγινε με το Μετρό της Θεσσαλονίκης, κύριε Υπουργέ. Δικά σας λόγια είναι.
Θα σας πω σε λίγο.
Ναι, λέω δικά σας λόγια είναι. Επί της ουσίας έτσι λειτουργούσε η μελέτη - κατασκευή. Δεύτερον, στη μελέτη - κατασκευή μηνύουμε τα μεγάλα έργα, άρα λοιπόν εδώ πέρα συγκεντρώνεται αυτό στη διάθεση των ελάχιστων κατασκευαστικών εταιρειών και βέβαια οι μελετητές γίνονται υποχείρια των κατασκευαστικών εταιρειών. Αυτά είναι λοιπόν τα ζητήματα μέσα από αυτήν τη διαδικασία. Έτσι λοιπόν, σε ό,τι αφορά την όποια επίκληση της διαφάνειας και της αντιμετώπισης της σπατάλης - εμείς δεν αμφισβητούμε τις προθέσεις των Υπουργών εδώ πέρα, ότι θέλουν αυτό - λέμε πολύ καθαρά ότι θα έχει πολύ μικρό αποτέλεσμα. Θα έχει πολύ μικρό αποτέλεσμα αφ' ενός μεν γιατί υπάρχει αυτή η πολυμορφία, οι επτά τουλάχιστον τύποι δημόσιας σύμβασης, που μέσα από αυτούς τους επτά μπορεί ο καθένας να επιλέγει αυτό που του αρμόζει περισσότερο, άρα λοιπόν να έχει μεγαλύτερο όφελος. Δεύτερον, σε σχέση με τη συγκέντρωση και μονοπώληση της αγοράς, μπορεί οι ίδιοι οι οποίοι συμμετέχουν να καθορίζουν τους κανόνες και εκ των υστέρων το ίδιο το κράτος να τους επικυρώνει. Τέλος, είναι το ίδιο το σύστημα, κύριοι Υπουργοί που γεννά τη σπατάλη, τη διαφθορά, τα σκάνδαλα. Πηγάζουν μέσα από το ίδιο του το DNA. Από αυτήν την άποψη - και ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε - είναι και αυτός ο τομέας, για παράδειγμα, το κατασκευαστικό κομμάτι, όπου επιβεβαιώνεται, που αναδεικνύεται περίτρανα η υπεροχή της πρότασης του ΚΚΕ για τη λαϊκή οικονομία και κοινωνία, για τον σοσιαλισμό. Θα βάλω δύο πλευρές μόνο του ζητήματος για τα έργα. Ποια είναι τα κριτήρια προτεραιότητας, σήμερα, κύριε Υπουργέ; Τα κριτήρια προτεραιότητας είναι ότι εξυπηρετεί τις ανάγκες του μεγάλου κεφαλαίου. Να θυμίσω ότι η τοποθέτηση του ΚΚΕ, στη συζήτηση για τους οδικούς άξονες παραχώρησης, ήταν ότι εδώ πέρα είναι ιδιωτικοί δρόμοι, ότι γίνονται με σκοπό την ικανοποίηση των αναγκών των κατασκευαστικών ομίλων αλλά και του μεγάλου κεφαλαίου και ότι εμπορευματοποιούνται οι λαϊκές ανάγκες. Ποια θα ήταν η προτεραιότητα η διαφορετική, που να ικανοποιεί τις λαϊκές ανάγκες; Για παράδειγμα, ο σιδηρόδρομος και η ανάπτυξη του σιδηροδρομικού δικτύου. Είχαν κάνει τότε μία πρόβλεψη, κύριε Υπουργέ, που όπως πάει η κατάσταση θα επιβεβαιωθεί, ότι το σιδηροδρομικό δίκτυο Πατρών - Αθηνών, ο ΠΑΘΕ ο σιδηροδρομικός θα ολοκληρωθεί τουλάχιστον δέκα χρόνια μετά την ολοκλήρωση των οδικών αξόνων, για να μπορέσουν μέσα από τα διόδια και τη χρησιμοποίηση να βγάλουν πολύ περισσότερα χρήματα οι κατασκευαστικοί όμιλοι. Άρα λοιπόν ποια είναι τα δικά μας κριτήρια προτεραιότητας; Πρώτον, τα μεγάλα έργα να συμβάλλουν στην ανάπτυξη που θα έχει στο επίκεντρό της την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Δεύτερον, στη βελτίωση της θέσης της λαϊκής οικογένειας. Απάντηση, δηλαδή, στις μεταφορικές της ανάγκες. Τρίτον, σεβασμός στο περιβάλλον. Και τέταρτον, να διαμορφώνουν συνθήκες οικονομίας κλίμακος και όχι κατασπατάλησης. Ποια από αυτά τα τέσσερα κριτήρια υλοποιούν τα δικά σας σχέδια - όχι τα σχέδια τα προσωπικά της Κυβέρνησης, αλλά τα σχέδια του καπιταλιστικού συστήματος και τις προτεραιότητες του καπιταλιστικού συστήματος; Κανένα από τα τέσσερα αυτά. Δεύτερον, πώς θα γίνονται αυτά τα έργα; Εμείς, λέμε πολύ καθαρά ότι τόσο η μελέτη, η κατασκευή και η συντήρηση των μεγάλων αυτών έργων κατασκευής πρέπει να είναι ευθύνη του κράτους, με κρατικό φορέα κατασκευής, ο οποίος κρατικός φορέας κατασκευής θα σέβεται και το επιστημονικό επίπεδο των μηχανικών, αλλά ταυτόχρονα και τους ίδιους τους εργαζόμενους και δεν θα προσπαθεί να τους ξεζουμίσει με τα διάφορα μπλοκάκια παροχής υπηρεσιών, με τις διάφορες συμβάσεις της μίας ημέρας και με το επικίνδυνο και ανθυγιεινό της όλης κατάστασης. Από αυτήν την άποψη, λοιπόν, είναι φανερό ότι στα στρατηγικά ζητήματα εμείς διαφωνούμε με αυτό το νομοσχέδιο, γι' αυτό ακριβώς τον λόγο και θα το καταψηφίσουμε και επί της αρχής και επί των άρθρων.
Ευχαριστούμε τον κ. Καραθανασόπουλο, Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Αν δεν κάνω λάθος, έχουν τελειώσει οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, δεν υπάρχει δευτερολογία από κανέναν ειδικό αγορητή.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί της διαδικασίας για ένα πολύ σοβαρό ζήτημα, για δευτερόλεπτα, πριν μπείτε στην ψηφοφορία.
Βεβαίως, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, συγγνώμη για την παρέμβαση πριν την ολοκλήρωση της διαδικασίας στην ψηφοφορία, αλλά θεωρώ ότι είναι πολύ σοβαρό το θέμα και ηθικό ζήτημα. Ο κ. Σπίρτζης λίγο πριν έκανε μία αναφορά στη Νέα Δημοκρατία και ειδικά στον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας. Τον καλούμε να ανέβει στο Βήμα και να ονοματίσει αυτό που υπονοεί, ποιον υπονοεί και τι σχέση έχει αυτός που υπονοεί με την Νέα Δημοκρατία.
Κατανοητό.
Να μην αφήσει αυτό το πράγμα αναπάντητο, γιατί είπε κάτι νεφελώδες και μία κατηγορία η οποία είναι στον αέρα.
Σωστό. Κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι είναι εύλογο το ερώτημα του κ. Βρούτση. Έχετε τον λόγο.
Όταν κατονομάσει η Νέα Δημοκρατία, θα κατονομάσουμε και εμείς. Μέχρι τότε είναι λόγια στον αέρα, γενικά και αόριστα. Μόλις κατονομάσει, θα κατονομάσουμε και εμείς ό,τι θέλει, όποτε θέλει και όπου θέλει, είτε στη Βουλή είτε έξω από τη Βουλή.
Είναι απάντηση.
Ουσιαστικά δεν δόθηκε απάντηση.
Λοιπόν, προχωρούμε στην ψηφοφορία. Όπως γνωρίζετε είναι 380 άρθρα. Προτείνω έναν τρόπο ομαδοποίησης, ο οποίος είναι ο εξής: Αφού ψηφίσουμε επί της αρχής, να ομαδοποιήσουμε και να ψηφίσουμε τα άρθρα από το 1 μέχρι εκεί που δεν υπάρχει τροποποίηση. Να σας πω την πρότασή μου. Μετά να ψηφίσουμε τα άρθρα ένα - ένα που είναι τροποποιημένα και είναι γύρω στα δέκα και να συνεχίσουμε με αυτόν τον τρόπο. Είναι γύρω στις δώδεκα ψηφοφορίες. Δεν είναι πολλές. Το λέω αυτό, γιατί ο Κανονισμός λέει ότι πρέπει να ψηφίζουμε κάθε άρθρο χωριστά. Είπαμε να το κάνουμε δεκάδες, μετά εικοσάδες και μετά καταλήξαμε σε αυτήν την πρόταση. Δηλαδή, η πρώτη ψηφοφορία είναι από το 1 έως το 52 ως έχει. Εκεί τοποθετούμαστε.
Έως και το 52;
Έως και το 52. Θα σας τα πω αναλυτικά. Μετά το 53 μόνο του, που είναι τροποποιημένο, το 54 μόνο του, μετά το 55 έως το 75 και με αυτόν τον τρόπο συνεχίζουμε. Θα γίνουν δώδεκα ψηφοφορίες και τελειώνουμε και νομίζω ότι είμαστε μέσα στις διατάξεις του Κανονισμού. Συνεπώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του νομοσχεδίου του Υπουργείου Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού: «Δημόσιες συμβάσεις έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (προσαρμογή στις Οδηγίες 2014/24/ΕΕ και 2014/25/ΕΕ)». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού: «Δημόσιες συμβάσεις έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (προσαρμογή στις Οδηγίες 2014/24/ΕΕ και 2014/25/ΕΕ)» έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση των άρθρων με την διαδικασία που μόλις είπαμε. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 3 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 5 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 5 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 6 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 6 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 7 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 7 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 8 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 8 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 9 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 9 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 10 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 10 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 11 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 11 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 12 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 12 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 13 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 13 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 14 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 14 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 15 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 15 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 16 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 16 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 17 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 17 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 18 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 18 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 19 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 19 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 20 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 20 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 21 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 21 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 22 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 22 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 23 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 23 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 24 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 24 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 25 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 25 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 26 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 26 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 27 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 27 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 28 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 28 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 29 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 29 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 30 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 30 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 31 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 31 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 32 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 32 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 33 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 33 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 34 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 34 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 35 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 35 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 36 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 36 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 37 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 37 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 38 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 38 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 39 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 39 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 40 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 40 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 41 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 41 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 42 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 42 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 43 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 43 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 44 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 44 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 45 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 45 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 46 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 46 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 47 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 47 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 48 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 48 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 49 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 49 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 50 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 50 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 51 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 51 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 52 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 52 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 53, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 53 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 54, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 54 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 55 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 55 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 56 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 56 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 57 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 57 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 58 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 58 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 59 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 59 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 60 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 60 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 61 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 61 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 62 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 62 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 63 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 63 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 64 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 64 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 65 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 65 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 66 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 66 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 67 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 67 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 68 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 68 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 69 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 69 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 70 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 70 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 71 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 71 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 72 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 72 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 73, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 73 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 74 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 74 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 75 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 75 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 76, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 76 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 77 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 77 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 78 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 78 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 79 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 79 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 80 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 80 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 81 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς, το άρθρο 81 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 82 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 82 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 83 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 83 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 84 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 84 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 85 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 85 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 86, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 86 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 87 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 87 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 88 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 88 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 89 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 89 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 90 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 90 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 91 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 91 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 92 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 92 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 93 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 93 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 94 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 94 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 95 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 95 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 96 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 96 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 97 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 97 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 98 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 98 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 99 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 99 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 100 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 100 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 101 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 101 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 102 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 102 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 103 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 103 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 104 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 104 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 105 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 105 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 106 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 106 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 107 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 107 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 108 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 108 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 109 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 109 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 110 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 110 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 111 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 111 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 112 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 112 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 113 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 113 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 114 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 114 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 115 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 115 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 116 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 116 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 117 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 117 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 118 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 118 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 119 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 119 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 120 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 120 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 121 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 121 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 122 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 122 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 123 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 123 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 124 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 124 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 125 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 125 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 126 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 126 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 127 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 127 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 128 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 128 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 129 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 129 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 130 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 130 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 131 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 131 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 132 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 132 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 133 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 133 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 134 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 134 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 135 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 135 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 136 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 136 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 137 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 137 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 138 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 138 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 139 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 139 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 140 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 140 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 141 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 141 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 142 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 142 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 143 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 143 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 144 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 144 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 145 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 145 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 146 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 146 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 147 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 147 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 148 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 148 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 149 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 149 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 150 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 150 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 151, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 151 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 152 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 152 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 153 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 153 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 154 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 154 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 155 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 155 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 156 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 156 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 157 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 157 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 158 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 158 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 159 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 159 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 160 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 160 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 161 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 161 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 162 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 162 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 163 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 163 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 164 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 164 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 165 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 165 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 166 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 166 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 167 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 167 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 168 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 168 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 169 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 169 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 170, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 170 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 171 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 171 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 172 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 172 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 173 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 173 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 174 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 174 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 175 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 175 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 176 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 176 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 177 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 177 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 178 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 178 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 179 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 179 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 180 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 180 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 181 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 181 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 182 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 182 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 183 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 183 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 184 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 184 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 185 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 185 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 186 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 186 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 187 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 187 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 188 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 188 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 189 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 189 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 190 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 190 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 191 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 191 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 192 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 192 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 193 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 193 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 194 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 194 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 195 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 195 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 196 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 196 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 197 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 197 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 198 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 198 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 199 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 199 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 200 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 200 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 201 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 201 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 202 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 202 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 203 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 203 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 204 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 204 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 205 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 205 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 206 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 206 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 207 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 207 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 208 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 208 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 209 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 209 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 210 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 210 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 211 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 211 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 212 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 212 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 213 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 213 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 214 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 214 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 215 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 215 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 216 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 216 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 217 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 217 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 218 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 218 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 219 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 219 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 220 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 220 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 221, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 221 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 222 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 222 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 223 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 223 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 224 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 224 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 225 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 225 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 226 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 226 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 227 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 227 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 228 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 228 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 229 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 229 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 230 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 230 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 231 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 231 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 232 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 232 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 233 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 233 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 234 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 234 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 235 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 235 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 236 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 236 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 237 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 237 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 238 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 238 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 239 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 239 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 240 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 240 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 241 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 241 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 242 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 242 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 243 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 243 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 244 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 244 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 245 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 245 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 246 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 246 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 247 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 247 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 248 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 248 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 249 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 249 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 250 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 250 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 251 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 251 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 252 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 252 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 253 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 253 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 254 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 254 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 255 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 255 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 256 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 256 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 257 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 257 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 258, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 258 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 259 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 259 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 260 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 260 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 261 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 261 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 262 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 262 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 263 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 263 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 264 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 264 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 265 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 265 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 266 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 266 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 267 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 267 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 268 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 268 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 269 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 269 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 270 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 270 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 271 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 271 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 272 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 272 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 273 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 273 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 274 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 274 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 275 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 275 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 276 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 276 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 277 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 277 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 278 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 278 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 279 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 279 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 280 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 280 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 281 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 281 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 282 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 282 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 283 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 283 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 284 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 284 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 285 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 285 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 286 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 286 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 287 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 287 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 288 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 288 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 289 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 289 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 290 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 290 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 291 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 291 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 292 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 292 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 293 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 293 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 294 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 294 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 295 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 295 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 296 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 296 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 297 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 297 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 298 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 298 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 299 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 299 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 300 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 300 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 301 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 301 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 302 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 302 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 303 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 303 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 304 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 304 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 305 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 305 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 306 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 306 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 307 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 307 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 308 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 308 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 309 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 309 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 310 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 310 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 311 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 311 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 312 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 312 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 313 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 313 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 314 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 314 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 315 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 315 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 316 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 316 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 317 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 317 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 318 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 318 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 319 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 319 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 320 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 320 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 321 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 321 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 322 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 322 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 323 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 323 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 324 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 324 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 325 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 325 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 326 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 326 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 327 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 327 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 328 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 328 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 329 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 329 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 330 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 330 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 331 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 331 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 332 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 332 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 333 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 333 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 334 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 334 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 335 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 335 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 336 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 336 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 337 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 337 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 338 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 338 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 339 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 339 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 340 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 340 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 341 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 341 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 342 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 342 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 343 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 343 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 344 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 344 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 345 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 345 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 346 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 346 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 347 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 347 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 348, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 348 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 349 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 349 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 350 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 350 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 351 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 351 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 352 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 352 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 353 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 353 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 354 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 354 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 355 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 355 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 356 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 356 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 357 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 357 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 358 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 358 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 359 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 359 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 360 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 360 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 361 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 361 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 362 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 362 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 363 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 363 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 364 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 364 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 365 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 365 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 366 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 366 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 367 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 367 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 368 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 368 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 369 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 369 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 370 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 370 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 371 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 371 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 372 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 372 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 373 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 373 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 374 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 374 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 375 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 375 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 376, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Παρών.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 376 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 377, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 377 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 378 ως έχει;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το άρθρο 378 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Tο ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού: «Δημόσιες Συμβάσεις Έργων, Προμηθειών και Υπηρεσιών (προσαρμογή στις Οδηγίες 2014/24/ΕΕ και 2014/25/ΕΕ)» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων. Προχωρούμε στην ψήφιση του νομοσχεδίου και στο σύνολο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Κατά πλειοψηφία.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Δεκτό, δεκτό.
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού: «Δημόσιες Συμβάσεις Έργων, Προμηθειών και Υπηρεσιών (προσαρμογή στις Οδηγίες 2014/24/ΕΕ και 2014/25/ΕΕ)» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία σε μόνη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 17.06΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Τετάρτη 3 Αυγούστου 2016 και ώρα 9.30΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη και την ειδική ημερήσια διάταξη που έχουν διανεμηθεί.