Türkiye Büyük Millet Meclisinin 47’nci Birleşimini açıyorum. Toplantı yeter sayısı vardır, görüşmelere başlıyoruz. Gündeme geçmeden önce üç sayın milletvekiline gündem dışı söz vereceğim. Konuşma süreleri beşer dakikadır. Hükûmet bu konuşmalara cevap verebilir. Hükûmetin cevap süresi yirmi dakikadır. Gündem dışı ilk söz, Verem Savaş Haftası münasebetiyle söz isteyen İstanbul Milletvekili Sayın Türkan Dağoğlu’na aittir. Buyurun Sayın Dağoğlu.
Verem, dünyada çok ciddi bir halk sağlığı sorunu olmaya devam etmektedir. Her yıl yaklaşık 9 milyon kişi verem hastalığına yakalanmaktadır, ayrıca dünya nüfusunun üçte 1’i de tüberküloz mikrobuyla enfekte durumdadır. Ülkemizde tüberküloz 1940 ve 50’lerde birinci sırada ölüm nedeniydi; 1953 ve 70 yılları arasında başarılı çalışmalar yapılmış, hastalık kontrol altına alınmış ancak bu açıklandıktan sonra çalışmalar gevşetilmiştir ve bu nedenle 1977’den itibaren hastalık tekrar artmaya başlamıştır. Dünya Sağlık Örgütü, 1993 yılında, hükûmetlerin tüberküloz kontrol programlarının zayıflaması ve süratle artan vakalar nedeniyle tüberküloz için acil durum ilan etmiştir. Ülkemizde, 2003 yılından bu yana, Dünya Sağlık Örgütü tarafından uygulanan Küresel Kontrol Programı’yla aynı standartta Sağlıkta Dönüşüm Programı çerçevesinde Ulusal Tüberküloz Kontrol Programı uygulanmaktadır. Bu program üç basamaktan oluşmaktadır. İlki: Verem Savaş Dairesi Başkanlığında verem savaş dispanserleri, aile sağlığı merkezleri, toplum sağlığı merkezleri ve tüm sağlık kurum ve kuruluşları tüberkülozun kontrolü çalışmalarını planlamakta, yürütmekte ve izlemektedir. İkinci olarak: 2003 yılından itibaren Dünya Sağlık Örgütünün önerdiği doğrudan gözetimli tedavi stratejisi uygulanmaktadır. Bu nedir? Doğrudan tedavi stratejisi, hastanın ilaçlarını tüm tedavi süresince bilgilendirilmiş ve yetkilendirilmiş bir görevlinin gözetiminde içmesi ve bu durumun kayıt altına alınmasıdır. Üçüncü olarak: 2010 yılından itibaren tüberküloz ilaçlarının dağılımı herhangi bir sosyal güvencesi olmasa da birinci, ikinci ve üçüncü basamak sağlık hizmeti veren kurumlardan hastalara ücretsiz olarak temin edilmektedir ve bu, Verem Savaşı Dairesi Başkanlığınca temin edilip dağıtılmaya başlanmıştır. Sonuçta, Tüberküloz Kontrol Programı kapsamında hizmete erişim kolaylaşmış, doğrudan gözetimli tedavi stratejisi uygulanmış, riskli gruplar belirlenmiş, hastalık ve hasta hakları konusunda toplum bilgilendirilmiş ve topluma tüm sağlık-bakım hizmeti veren tarafların veremle mücadeleye katılmaları sağlanmıştır. Dünya Sağlık Örgütünün tüberkülozun yayılmasıyla ilgili hedefi 2015 yılına kadar 1990 yılına kıyasla yarıya düşürmektir. Türkiye’de 1990 yılında bu oran yüz binde 52 iken 2010 yılında yüz binde 24’e indirilebilmiştir yani öngörülenden beş yıl önce hedefe ulaşılmıştır. Türkiye, 2010 yılı yeni yayma pozitif olgularda tedavi başarısı konusunda Dünya Sağlık Örgütü Avrupa bölgesinde yer alan 53 ülke arasında başarı sıralamasında 3’üncü sırada yer almaktadır. Alınan sonuçlar göstermiştir ki ulusal bazda Sağlıkta Dönüşüm Programı kapsamında bu konu da başarıyla uygulanmaktadır ve başarıya da ulaşılmıştır. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Gündem dışı ikinci söz, Türkiye Büyük Millet Meclisinin ve kamuoyunun dikkatini çekmek için medyayla ilgili söz isteyen İstanbul Milletvekili Sayın Oktay Ekşi’de. Buyurun Sayın Ekşi.
Değerli milletvekilleri, özellikle Adalet ve Kalkınma Partisine mensup arkadaşlar; siz, 2001 yılının ağustos ayında kurduğunuz partiyle kamuoyunun karşısına çıktınız. Bu ülkeye daha önce görmediğimiz kadar özgürlük vaddettiniz. Daha öncekilerden çok daha iyi bir demokrasi ve daha öncekilerden çok daha ciddi bir hukuk devleti inşa etmek vaadiyle iktidara geldiniz. Bugün, yani iktidarınızın dokuzuncu yılını da geride bıraktığımız tarihte Türkiye’nin adı “dünyanın en büyük gazeteci hapishanesi”ne döndü. Artık sokaktaki adamın bile bildiğini tekrarlayacak, yani Türk gazetecilerinin daha üç kuşak öncesine kadar içinde yamyamların yaşadığı ülkelerdeki meslektaşlarının özgürlüğüne gıptayla baktığından söz edecek değilim. Arzu ederseniz bu ülkelerin listesini hemen takdim edebilirim. Genel kabul görmüş uluslararası ölçümler Adalet ve Kalkınma Partisi iktidarı sayesinde bir Türk gazetecisinin Moğolistan’daki, Tacikistan’daki ve Bangladeş’teki meslektaşı kadar bile özgür olmadığını söylüyor. Çok merak ediyorum, siz bu gerçekleri görmüyor musunuz? Görüyorsanız vicdanınızın sesini nasıl bastırabiliyorsunuz? Bakıyorum, sözcüleriniz Adalet ve Kalkınma Partisi iktidarında demokrasimizin çok geliştiğini söylüyor, “Daha önce tabu olan birçok konu, şimdi rahatça ele alınabiliyor, yazılabiliyor.” diyorlar. Bir bakıma doğru tespitler bunlar. Gerçekten, önceki yıllarda üstüne gidilemeyen, âdeta dokunulmazlık imtiyazı yaşayan silahlı kuvvetlerimize, şimdi, herkes ağzına gelen her şeyi söylüyor çünkü silahlı kuvvetler bir iktidar odağı olmaktan çıktı. Peki, madem herkes çok özgür, bana lütfen söyler misiniz, bugün Türkiye’de, Sayın Başbakanı kızdırması ihtimali olan herhangi bir şey yazabilen var mı? Bırakın başkasını, aranızda, Başbakanı kızdırmış olabileceğini fark edince etkin pişmanlık yoluyla af dilemeyen kaldı mı? Açık konuşalım dostlarım, özgürlük, düşüncelerinizi, eleştirilerinizi, iktidar sahibinin yüzüne karşı güvenle ifade ettiğiniz zaman var demektir. Sadece Başbakanı değil, bugün iktidarınızın gizli ortağı olduğunu herkesin bildiği bir cemaati de kimse yazamıyor, hatta o cemaatten artık siz de korkuyorsunuz çünkü Ahmet Şık’ın ifadesiyle “Dokunan yanıyor.” Örnek isterseniz, Silivri’ye kimler atılmış, Oda TV davasının sanıkları kimlermiş, neden tutuklanmışlar, lütfen bakınız. Değerli milletvekilleri, özellikle siz Adalet ve Kalkınma Partili arkadaşlar, bakınız, artık, demokrasiye bağlı olduğunuza inanan kalmadı. Türkiye’deki ifade özgürlüğünden söz edip de hakkınızda olumlu söz söyleyen bir tek resmî rapor, bir tek saygın meslek kuruluşu yok. Avrupa Birliğinin, Avrupa Konseyinin, Avrupa Güvenlik ve İşbirliği Örgütünün bu konudaki söyledikleri, kavgada söylenmeyecek kadar ağır şeyler. Dostça söylüyorum arkadaşlar, adınız “zalim”e çıktı. Nitekim, iktidarınızın tavsiyesiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yargıçlığına getirilen Profesör Doktor Işıl Karakaş bile en sonunda “Türkiye, ifade özgürlüğü, basın özgürlüğü konusunda en kötü durumdaki devlet diyebilirim.” diyerek isyanını dile getirdi. Ben tekrar vicdanlarınıza hitap ederek soruyorum: Bize ve daha doğrusu Türk insanına vadettiğiniz Türkiye bu muydu? Bu soruya dürüstçe “Evet, buydu, diyenler ellerini kaldırsınlar.” desem kaçınız elinizi kaldırabileceksiniz?
Gündem dışı üçüncü söz, Türk Silahlı Kuvvetlerindeki sivil memurların durumu hakkında söz isteyen Isparta Milletvekili Süleyman Nevzat Korkmaz’a aittir. Buyurun Sayın Korkmaz.
Sözlerimin başında, ülkemizin bütünlüğü, milletimizin birliği için fedakârca görev yapan, terörle mücadelede şehitler veren gazi ordumuzun erinden komutanlarına, asker-sivil tüm personeline en derin şükranlarımı, sevgilerimi sunuyorum. Hakikaten, “Pardon”u olmayan bir coğrafyada yaşıyoruz değerli arkadaşlar. Tutunamamış kavimlerin bir bir yok olduğu coğrafyanın, toprakların adıdır Anadolu. Bu coğrafyadaki en büyük gücümüz, dayanağımız ordumuz. Ordu üzerinden politika yapmamak, istismara tevessül etmemek herkesin kırmızı çizgisi olmalıdır diye düşünüyorum. Değerli milletvekilleri, bir süreden beri seslerini Meclisimize duyurmak için gayret gösteren Silahlı Kuvvetler içerisindeki sivil memurlar, onurlu, medeni bir çalışma ortamında askerî personel ile birlikte çalışmak ve hak ettikleri düzeyli yaşamı sağlayan özlük haklarına kavuşmak istemektedirler. Önce, statülerinin doğru tanımlanmasını arzu ediyorlar değerli milletvekilleri. Bu arkadaşlarımız asker mi, sivil mi? Şayet askerî statüde iseler tüm askerî personelin sahip olduğu nimete de, külfete de ortak edeceksiniz. Yok, sivil ise statüleri -zaten bunun arkasına gizlenip birtakım özlük haklarını vermiyorsunuz- o zaman külfet de -kusura bakmayın- kaderleri, yazgıları olmamalı. “Sivil” diye hem yeterli ücret vermeyeceksin hem terfi imkânlarını ortadan kaldırıp iş tatminini asgari düzeye indireceksin hem aynı kurumda sanki hizmet bir bütün değilmiş gibi onları asli unsur görmeyeceksin, üstüne üstlük de askermiş gibi 926 sayılı askerî kanuna tabi kılıp cezalandıracaksın. Bunun bu çağda kabul edilmesi mümkün değil. Kurumdaki ilişkilerin medeni bir çizgiye çekilmesi, çalışma şartlarının ve ücretlerinin iyileştirilmesi eminim sadece sivil memurların değil, tüm kurumun motivasyonunu artıracak, iş verimini yükseltecektir. Bunu sanıyorum en iyi bilenler uzmanlık alanları motivasyon, sevk ve idare olan komutanlarımız olsa gerek. Değerli milletvekilleri, bütçe görüşmeleri esnasında Sayın Bakana sorduğum sualler maalesef cevapsız kalmıştır. Bu sualleri tekrarlayıp cevaplarını Sayın Bakandan istirham ettiğimi belirtmek istiyorum: 1) Sivil personel tıpkı askerî personel gibi fiilî hizmet hakkından, mesai ücreti uygulamasından faydalanmak istiyor. Hükûmetiniz bu konuda ne düşünüyor? Bu hakları vermek için Bakanlığınızda herhangi bir çalışma yürütülüyor mu? 2) Aynı ortamda iş yapan askerî ve sivil memurlar var; “eşit işe eşit ücret” diyordunuz ya, farklı özlük haklarına sahipler. Bu ücretleri eşitlemek üzere bir çalışmanız var mı? Yok ise neden nimeti değil de sadece külfeti paylaştırıyorsunuz? Bu personel asker olmadığı hâlde neden 926 sayılı Kanun’a ve bir türlü netice alamadıkları askerî yargıya tabi? Hatta bazı birliklerde uygulamalar o kadar kişiselleşmiş ki askerlerle birlikte içtimaya çıkarma uygulamasına bile başvurulmaktadır; neden? 3) Lojmanların sadece yüzde 5’i sivil memurlara tahsisli. Bunu önemli-önemsiz personel ayrımı diye de açıklayamazsınız. Bakın, öyle sivil memurlar var ki son derece stratejik yerlerde ve hayati tehdit altında görev yapıyorlar. Bu lojmanların bir kısmının daha sivil memurlara verilmesi için bir çalışmanız var mı? Servis araçlarında karşılaştıkları haksızlıklara, sosyal tesisler ve kampların kullanımında konulan engellere, hatta kanunun belirlediği mesai saatlerini, dinlenme sürelerini ve tatillerini şahısların insafına terk etmek keyfîliğine ne zaman bir son vereceksiniz? 4) Çalışırken sınavlarla kazandıkları kadroların emeklilikte hiçbir karşılığı yoktur, düz memur gibi emekli olurlar. Ayrıca, kadro tahsisi yapılmadığı için görevde yükselme şansları da bulunmamaktadır. Bir başka kuruma geçiş imkânı muvafakatname verilmediği için âdeta imkânsızdır. Bu sıkıntıları ortadan kaldırmaya yönelik bir çalışmanız var mı? 5) Bu memurların örgütlenme özgürlüğü hakkında ne düşünüyorsunuz? Sivil personel Türk Silahlı Kuvvetlerinin iç işleyişi ve disiplinini bozacak bir şey istemiyor. Kendi mesleki gelişimlerine katkı sunmak ve birtakım platformlarda da kendilerinin temsil edilmesi amacıyla örgütlenme özgürlüğü istiyorlar. Hani siz diyordunuz ya “ileri demokrasi” diye, işte, imtihan saati. Ne kadar samimisiniz, bir görelim bakalım. 6) 2009-2010 yıllarında uzmanlık sınavını kazanan ve sayıları 350’yi bulan sivil memurların uzman olarak atanması ne zaman gerçekleştirilecektir? Bu soruların cevabının 52 bin sivil memur, 250 bin ailesiyle birlikte beklendiğini ve çözüm için Hükûmetin getireceği öneriye de Milliyetçi Hareket Partisi olarak destek vereceğimizi ifade ediyor, hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Evet, Millî Savunma Bakanımız… Buyurun Sayın Bakanım.
Sayın Süleyman Nevzat Korkmaz Beyefendi’nin, Sayın Milletvekilimizin sivil memurlarla ilgili açıklamaları vardı. Süremiz elverdiği ölçüde bunlara cevap vermeye çalışacağım. Öncelikle -adı üstünde- bunların statüsü nedir? Sivil memur. Askerî memur değil, sivil memur. Dolayısıyla da sivil memurun girerken koşulu da belli, statüleri de belli. Kişi o statüyü bilerek o kuruma giriyor. Dolayısıyla, girdikten sonra “Bu statü bana uymuyor.” diyebilmesi… Muhakkak denir. O da demokrasinin bir gereğidir ancak girerken bildiği hukuki şartlar var. Bunları daha iyileştirmek gerekir mi? Kesinlikle daha iyileştirmek gerekir. Biz de bunun için çalışıyoruz. Asli unsuru mudur? Silahlı kuvvetlerimizin erinden, sivil memurundan en üst, Genelkurmay Başkanımıza kadar herkes silahlı kuvvetlerimizin asli unsurudur. Hiç kimseyi bir tali unsur olarak nitelendirmiyoruz. Yine, “Bir başka kuruma geçiş imkânı yok.” diye bir açıklama vardı. Daha önceki uygulamalarda, bunlar yetişmiş, nitelikli personel, dolayısıyla izin verirsek bizim kadrolarımızda aksama olur, hizmetlerimizde aksama olur, diye izin verilmiyordu ancak bu dönemde herkesin alternatifi vardır; dolayısıyla, kendisi, gönül rahatlığıyla, bir başka kurumda çalışmak istiyorsa, orayı da bulmuşsa, biz, bundan sonra gitmek isteyen arkadaşlarımıza -ancak bazı yerlerde tek bir memurumuz oluyor, o giderse iş kalıyor, dolayısıyla yerine bir alternatifini bulmak kaydıyla da-kurumumuzdan ayrılmak isteyenlere muvafakat vereceğiz. “Örgütlenme özgürlüğü yok.” deniliyor. Sonuçta biz, silahlı kuvvetlerin içerisinde, silahlı kuvvetlerin ailesi içerisinde bir hizmet görüyoruz ve bunların da sivil toplum örgütleri var, dernekleri var, ziyaret ettiler. Kendileriyle ilgili ne gibi yasal düzenlemeler veya hangi düzenlemeler yapılırsa daha iyi bir duruma gelir? Dolayısıyla, bir bilgi alışverişimiz de var, inşallah onu da gerçekleştireceğiz. Bir başka, lojman… Doğrudur. Bizim henüz daha asker olarak görev yapan personelimize dahi yeterli lojman yok. Dolayısıyla da herkesin bir kıdemi, herkesin bir derecesi var. Bu dereceye, bu kıdeme göre bir lojman tahsis etmeye çalışıyoruz. İnşallah, Türkiye’nin bugünü dünden çok daha iyi, Türkiye’nin yarını da bugünden daha iyi olacaktır. Bundan hiç şüphe yok. Dolayısıyla, Türkiye’nin imkânları iyi oldukça, inşallah, biz, hem sivil memurlarımıza hem de asker olan personelimize de lojmanları sağlayacağız. Biz hep şunu söylüyoruz: “Nimet-külfet dengesini sağlayacağız.” diyoruz. İnşallah, geçmişe bakılınca, enflasyona bakın, 2002 yılından bu zamana kadar enflasyon oranına bakın, hangi oran olursa olsun, buna emekli memurlar dâhil, BAĞ-KUR memurları dâhil, SSK memurları dâhil, her türlü emekliye bakın, herkese şu sözümüz vardı: “Hiçbir vatandaşımızı, hiçbir kamu görevlisini enflasyona ezdirmeyeceğiz.” diye. Dolayısıyla biz, bu zamana kadar enflasyona ezdirmedik. Refah payından, Türkiye kalkındı, gelişti, dolayısıyla da bu refah payından da inşallah bu insanlarımıza cevap, karşılık vereceğiz. Mevcut statülerini de, özlük haklarını da daha da iyileştireceğiz diyoruz. Yine bir başka sayın milletvekilimiz “Uzman memurlar sınava girdiler, atamaları ne zaman yapılacak?” diyordu. 2012 yılında bu atamaların hepsini gerçekleştireceğiz. Dolayısıyla, bir kazanılmış hakkın zayi olması söz konusu olmaz. Şunu söyleyebilirim ki: Türkiye’nin ekonomisi, demokrasi standartları geçmişe kıyasla kesinlikle çok daha iyi bir durumdadır. Şüpheniz olmasın ki bundan sonra da gerek ekonomik durumda gerekse demokratik kriterleri sağlama konusunda Türkiye’nin yarını da bugünden daha iyi olacaktır. Yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Sayın Ali İhsan Köktürk, Zonguldak Madenci Yürüyüşü’nün yıl dönümü dolayısıyla yerinizden bir dakika buyurun lütfen.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Büyük Zonguldak Madenci Yürüyüşü’nün 21’inci yıl dönümü nedeniyle söz almış bulunuyorum. Öncelikle yüce Meclisi saygıyla selamlıyorum. Değerli milletvekilleri, 12 Eylül darbesinden sonra neoliberal politikalar ağırlığını tüm ülkemizde olduğu gibi Türkiye Taşkömürü Kurumunda da hissettirmiş, maden emekçilerimizin en haklı talepleri göz ardı edilmiş, dönemin siyasal liderinin emeği dışlayan söylem ve eylemleri, madencisiyle bütünleşen bütün bir kentin haklı ve zorlu direnişinin, bütün bir Zonguldak’ın haklı ve zorlu direnişinin yaşama geçmesine neden olmuştu. Yüz binlerin Ankara yollarına doğru yola çıktığı bu kararlı yürüyüş ve hak arama mücadelesi Türk ve dünya emek mücadelesinin müstesna sayfasında yerini almış, Zonguldaklının madencisiyle, esnafıyla, köylüsüyle, kadınıyla erkeğiyle onurlu mücadelesini tarihe kazımıştı. Bugün bu şanlı yürüyüşün 21’inci yıl dönümünde, eylemin büyük sendika lideri Şemsi Denizer başta olmak üzere yerin yüzlerce metre altında iş kazalarında, grizularda yaşamını yitiren tüm maden şehitlerimizi ve hayatta bulunan tüm maden emekçilerimizi büyük bir saygıyla anıyorum. Çok teşekkür ediyorum.
Teşekkür ederim Sayın Köktürk. İstanbul Milletvekili Sayın Öğüt sisteme girmiş. Konunuz neydi efendim?
Haydarpaşa-Kocaeli arasındaki tren hattının kapatılmasıyla ilgili konuşacaktım.
Peki, bir dakika yerinizden…
Teşekkür ediyorum. Sayın Başkanım, sayın milletvekillerim; Haydarpaşa-Kocaeli tren yolunun kapanacak olması İstanbul ile Anadolu bağlantısını kesecektir. Bu bölgede ucuz ve güvenli yolu seçen işçilere, memurlara, öğrencilere nasıl bir çözüm yolu önerilmektedir? Anadolu’ya gidecek dar gelirlilere nasıl bir çözüm yolu önerilmektedir? Biliyorsunuz, Haydarpaşa bütün Anadolu’nun en ücra köşesini tren hatlarıyla bağlayan bir merkezdir. Haydarpaşa’yı işlevsiz bırakarak, halkın dikkatini dağıtarak yeni bir imar operasyonu yapmak istiyorsanız, böyle bir amacınız varsa şunu biliniz ki, böyle bir amaca İstanbullular kesinlikle engel olacaktır, buna izin vermeyecektir. Bu anlamda, Hükûmetin bir an önce bu yolu açması için bir çözüm yolu bulmasını istiyoruz.
Teşekkür ederim Sayın Öğüt. Kütahya Milletvekilimiz Sayın Işık sisteme girmişler, buyurun efendim.
Van depreminde hafif hasarlı binalara 1.250 TL verilirken Simav depreminde 750 TL verilmiştir, o konuda bir açıklama yapmak istiyorum.
Bunun aciliyeti ne şu anda?
Acil efendim.
Böyle bir usulümüz yok Sayın Işık.
Efendim, kısa bir açıklamada bulunacağım. Simavlı depremzedeler 500 lira zarar görmüştür. Bu çok acil.
Teşekkür ederim, sağ olun, çok teşekkür ederim. Başkanlığın Genel Kurula sunuşları vardır, başlatıyorum. Meclis araştırması açılmasına ilişkin üç ayrı önerge vardır, bilgilerinize sunmak üzere okutuyorum: Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Ülkemizde çocuklarda ve genç nüfusta madde bağımlılığı giderek artmaktadır. Başta Van olmak üzere ülke genelinde ilköğretim ve ortaöğretim öğrencilerinde, başta çocuklar olmak üzere genç nüfusta bağımlılık yapan madde kullanımının araştırılması amacıyla Anayasa’nın 98, İçtüzüğün 104 ve 105’inci maddeleri gereğince Meclis araştırması açılmasını arz ederim. Tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de uyuşturucu madde kullanım yaşı gittikçe düşmektedir. EGM KOM Daire Başkanlığına bağlı Türkiye Uyuşturucu ve Uyuşturucu Bağımlılığı İzleme Merkezi (TUBİM) verilerine göre en fazla kullanıcının bulunduğu yaş aralığının 15-24 yaş arası olduğu görülmektedir. 2007 yılında yapılan bir çalışmada ülkemiz genelinde genç nüfusta herhangi bir madde kullanım oranı %2,9 olarak tespit edilmiştir. Çocuklarda ve gençlerde madde kullanımını tetikleyen bir çok neden bulunmaktadır, madde kullanımını tetikleyen nedenler arasında; merak ve arkadaş etkisi ilk iki sırayı almaktadır. Bunun yanında gençlerin ergenlik döneminde, rol-model arayışları da madde kullanımında diğer bir önemli etkendir. Bu önemli etmenlerin tamamının toplu olarak sergilendiği mecralardan en önemlisi de hiç şüphesiz televizyondur. Madde kullanımı açısından risk grubu içindeki okul çağındaki çocuklarda dizi izleme oranı da %70 olarak tespit edilmiştir. Okul çağı gençlerde dizi film izleme oranı da dizilerin kahramanları ve işlenen konular bakımından bir kat daha önem kazanmaktadır. Diğer bir önemli nedende öğretmenlerin tükenmişliği ve öğrenci için güçlü bir model olamayışıdır. Günümüzde ilköğretim başlarında çocuk için en güçlü model olan öğretmenin yerini arkadaş almıştır. Son 12 aylık dönemde kullanıldığı bildirilen maddeler içinde, öğrencilerin yüzde 3’ünden fazlası esrar, yüzde 2’den fazlası da uçucu madde kullandığını ifade edilmektedir. Kullananlar arasında ilk kullanılan maddeler esrar, sakinleştirici ya da sedatifler ve ectasydir. Gençlerde madde kullanımı ile mücadelede başta Milli Eğitim Bakanlığı olmak üzere birçok kuruma çok ciddi görevler düşmektedir. Fakat Milli Eğitim Bakanlığı tarafından yürütülen programların pek çoğunda temel sorumluluk rehberlik öğretmenlerinde olup psikolojik danışmanlık ve rehberlik öğretmenleri sayıca yetersizdir. Okullarda sosyal ve psikolojik olarak destek programlarının temel sorumlusu olan psikolojik danışmanlık ve rehberlik öğretmenlerinin kadrolarının artırılması sağlanmalıdır. Ayrıca, öğretmenlerin rehberlik ve psikolojik danışmanlık kapasitesinin geliştirilmesine yönelik hizmet içi eğitim programları düzenlenmelidir. Milli Eğitim Bakanlığı tarafından çocuklara yönelik programlar sırasında aileler ile görüşmeler yapılması gerekmektedir. Ancak, ailelerin çalışma temposunun yoğunluğu nedeniyle bu iletişim kurulamamaktadır. Bu konuda okul aile birlikleri de yetersiz kalmaktadır. Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü tarafından ülke çapında gençlerin gelişmesine yönelik olarak, gençlik kampları, gençlik kulüpleri, gençlik merkezlerinde spor etkinliklerine katılması sağlanmaktadır. Ancak, hedef grubuna göre çok az sayıda genç bu kuruluşlardan yararlanabilmektedir. Bu kulüplere devlet tarafından yapılan ödemeler son derece sınırlıdır. Kamplara alınacak öğrencilerin başarılı olanlardan seçilmesi, eğitimde ödüllendirme kuramı ile uygun olmasına karşılık; özellikle madde kullanan veya kullanma eğilimi olup risk grubunu oluşturan gençlerin ders başarısının çok düşük olduğu belirlenmiştir. Madde bağımlılığı ile mücadelede diğer önemli bir görevde madde bağımlısı olan gençlerin bu bağımlılıktan kurtulmasında Sağlık Bakanlığına düşmektedir. Fakat ülkemizde madde bağımlılarının tedavisi için gerekli olan merkezlerin sayısı oldukça sınırlıdır. Madde bağımlılığı konusunda toplam 20 tedavi merkezi bulunmaktadır. Tedavi merkezlerindeki yatak sayısı 495’tir. Bu sayıyı artırması gerekirken İzmir’de 18 yaş altındaki madde ve alkol bağımlısı çocuk ve ergenlerin ayaktan ve yatılı tedavi gördüğü Ege Üniversitesi Çocuk ve Ergen Alkol, Madde Bağımlılığı Araştırma ve Uygulama Merkezi (EGEBAM) yatılı bölümü, güvenlik ve temizlik personeli krizi nedeniyle kapanmıştır. Ülkemizde madde bağımlılığından kaynaklı ölümlerin 2002 yılından 2008 yılına kadar 17 kat artmış olması (2002:9, 2003:6, 2004:29, 2005:26, 2006:51, 2007:147, 2008:159, ölüm sayısı 2002’den 2008’e kadar %1.766 artmıştır), ilköğretime kadar başta esrar ve diğer maddelerin kullanımının yaygınlaştığı göz önüne alındığında gençlerde madde kullanımına ilişkin önlemlerin acilen alınması gerekmektedir. Özellikle Van ilinde madde kullanımı 10 yaşına kadar düştüğü ve öğrenciler arasında esrar, bali, tiner vb. maddelerin kullanımı son derece yaygınlaşmış durumdadır. Özellikle Van’da güvenlik güçlerinin ve okul idarecilerinin duyarsız kaldığı dile getirilmektedir. “Uyuşturucu uyutur, herkes uyursa asayiş berkemaldır.” mantığı ile yaklaşıldığı belirtilmektedir. Hatta resmi yetkililerin, gençlerin ve çocukların madde bağımlısı olmasına göz yumdukları iddia edilmektedir. Anayasa’nın 58’inci maddesinde “... Devlet gençleri alkol düşkünlüğünden, uyuşturucu maddelerden, suçluluk, kumar ve benzeri kötü alışkanlıklardan ve cehaletten korumak için gerekli tedbirleri alır.” hükmü ile devletin bu konudaki sorumluluğu ve ödevi belirtilmiştir. Yukarıdaki açıklamalar gerekçesinde, ülkemizde genç nüfusta madde bağımlılığına ilişkin kapsamlı bir çalışmanın ve kurumlar arası ortak bir stratejinin olmamasını da göz önünde bulundurularak başta Van olmak üzere ülke genelinde ilköğretim ve ortaöğretimde öğrenciler ve genç nüfusun bağımlılık yapan madde kullanımı hakkında kapsamlı bir araştırma yapılması büyük önem arz etmektedir. [[Van]] [[Iğdır]] [[Şırnak]] [[Muş]] [[Adana]] [[Ağrı]] [[Batman]] [[Bingöl]] [[Bitlis]] [[Diyarbakır]] [[Diyarbakır]] [[Diyarbakır]] [[Hakkâri]] [[Hakkâri]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Kars]] [[Mardin]] [[Mersin]] [[Van]] [[Şanlıurfa]] Van’ın Erciş İlçesinde 1930 yılında yaşanan Zilan Katliamı araştırılıp, isyan dönemi yaşanan olayların aydınlatılması amacıyla Anayasanın 98’inci, İçtüzüğün 104 ve 105. maddeleri gereğince Meclis Araştırması açılmasını arz ederiz. 1930 yılında Ağrı ili ve civarında Ağrı İsyanı adıyla anılan bir isyan gerçekleşmiş; isyanın bastırılmasından sonra ise isyana katılan-katılmayan birçok insan Van ili Erciş ilçesi sınırları içerisindeki Zilan Deresi’ndeki köylere sığınmıştır. Temmuz 1930 tarihinde ordu güçleri tarafından Zilan Deresi’ne bir operasyon düzenlenmiş, köylerin büyük bir kısmı yakılarak boşaltılmış ve isyana katılıp katılmadığına bakılmaksızın binlerce sivil vatandaş katledilmiştir. Bu operasyonda; Hasanabdal, Aks, Şahbazar, Doğancı, Tendurek, Çakırbey, Yılanlık, Harhus, Babazeng, Kömür, Şor, Şorik, Mürşit, Mescitli, Karakilis, Kündük, Zorava, Aryutin, Hallacköy, Koşköprü, Kuruçem, Mülk, Yekmal, Kilise, Gosk, A. Partaş, Y. Partaş, Binesi, Bunizi, Pelexlu, Kerx, Söğütlü, Mığare, Kardoğan, Kelle, Hostekar, Süvarköy, Kızılkılise, Ziyaret, Hiraşen, Komik, Şeytanava, Birhan ve Yukarı Koçköprü Köyü ateşe verilerek yakılmıştır. Operasyon sonrası sivil ve silahsız olan 15.000’e yakın kişi öldürülmüştür. 13 Temmuz 1930 tarihli Cumhuriyet gazetesi operasyonu, “Ağrı Dağı tepelerinde kovuklara iltica eden 1.500 kadar şaki kalmıştır. Tayyarelerimiz şakiler üzerine çok şiddetli bombardıman ediyorlar. Ağrı Dağı daimi olarak infilak ve ateş içinde inlemektedir. Türkün demir kartalları asilerin hesabını temizlemektedir. Eşkıyaya iltica eden köyler tamamen yakılmaktadır. Zilan harekâtında imha edilenlerin sayısı 15.000 kadardır. Zilan Deresi ağzına kadar ceset dolmuştur... Bu hafta içinde Ağrı Dağı tenkil harekâtına başlanacaktır. Kumandan Salih Paşa bizzat Ağrı’da tarama harekâtına başlayacaktır. Bundan kurtulma imkânı tasavvur edilemez.” şeklinde haber yapmıştır. 1930 tarihindeki sayısında Cumhuriyet Gazetesi Zilan Deresi’ndeki toplu katliamı şöyle vermiştir: “Karaköse, 14 (Özel muhabirimiz bildiriyor) - Ağrı eteklerinde eşkıyaya katılan köyler yakılarak, ahalisi Erciş’e sevk ve orda iskan olunmuştur. Zilan harekâtında imha edilen eşkıya miktarı, 15 binden fazladır. Yalnız, bir müfreze önünde düşüp ölenler bin kişi olduğu tahmin ediliyor. Zilan Deresi’ne sıvışan 5 şaki teslim olmuştur. Buradaki harp, pek müthiş bir tarzda cereyan etmiştir. Zilan Deresi, lebalep cesetlerle dolmuştur.” Dönemin iktidarlarına göre ise; “İsyan mıntıkasında işlenen fiiller suç sayılmaz”dı. Bölge, “serbest atış alanı”ydı. 20 Temmuz 1931 tarih ve 1850 Sayılı Kanunla bu teyid edilmiştir. Madde 1: Erciş, Zilan, Ağrı dağ havalisinde vuku bulan isyanda, bunu müteakip Birinci Umumi Müfettişlik mıntıkası ve Erzincan Pülümür kazası dahilinde yapılan takip ve te’dip hareketleri münasebetiyle 20 Haziran 1930’dan 1 Kanun-ı Evvel 1930 tarihine kadar askeri kuvvetler ve devlet memurları ve bunlar ile birlikte hareket eden bekçi, korucu, milis ve ahali tarafından isyanın ve bu isyanla alakadar vak’aların tenkili emrinde gerek müstakilen ve gerekse müştereken işlenmiş ef’al ve hareket suç sayılamaz. Madde 3: Bu kanunun icrasına Adliye ve Dahiliye vekilleri memurdur. Katliam sonrası binlerce insan köylerini terk etmek zorunda bırakılmıştır. Boşaltılan köyler 1980 yılına kadar boş bırakılmış, bu yıldan sonra ise köylere Afganlar yerleştirilmiştir. 1930 yılında yaşanan Zilan Katliamı ile ilgili olarak gerekli araştırmaların yapılması ve dönemin mağdurlarının ve vârislerinin mağduriyetlerinin giderilmesine yönelik çalışmalar bir an önce yapılmalıdır. [[Van]] [[Iğdır]] [[Şırnak]] [[Muş]] [[Adana]] [[Ağrı]] [[Batman]] [[Bingöl]] [[Bitlis]] [[Diyarbakır]] [[Diyarbakır]] [[Diyarbakır]] [[Hakkâri]] [[Hakkâri]] [[İstanbul]] [[İstanbul]] [[Kars]] [[Mardin]] [[Mersin]] [[Van]] [[Şanlıurfa]] Narenciye üreticilerimizin piyasada oluşan fiyat dalgalanmalarından korunması ve narenciye ihracatında ülkemizin potansiyelinin değerlendirilmesi ile ilgili sorunların tespiti ve alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla Anayasanın 98 inci İçtüzüğün 104 ve 105 inci maddeleri gereğince Meclis Araştırması açılmasını arz ve talep ederiz. Türkiye yıllık 3,5 milyon ton civarında üretim ile dünya narenciye üretiminde ilk on ülke arasında yer almaktadır. Bu üretim miktarının ancak üçte biri ihraç edilebilmekte kalan kısmı iç piyasaya sunulmaktadır. Ülkemizin narenciye ihracatında diğer ülkelerle rekabet edebilirliğinin artırılması için ton başına verilen teşviklerin üreticiler açısından yeterli bir noktaya getirilmesi gerekmektedir. Öte yandan iç piyasada fiyat istikrarının sağlanması, ürünün bahçe fiyatı ile market fiyatı arasındaki uçurumun kapanması, narenciye ürünleri için tanıtım grupları oluşturulması son derece önemlidir. İhracat yapılan ülkelerin sayısının artırılması ve yapılan ihracat miktarının yükseltilmesi gereği vardır. İhracatı olumsuz etkileyen faktörlerin başında gelen zirai ilaç kalıntısı konusunda üreticilerin eğitilmesi ve denetim mekanizmalarının işletilmesi zorunludur. İhracatın artırılması için etkin ve iyi işleyen bir pazarlama organizasyonuna ihtiyaç olduğu açıktır. Bunu gerçekleştirmek için Devlet kurumları öncü rol üstlenmelidir. Özellikle 2010-2011 sezonunda narenciye ürünleri maliyetinin altında fiyata alıcı bulduğundan dalında kalmıştır. Mazot, gübre, sulama ve işçilik maliyetlerinin sürekli yükselmesine rağmen 2011-2012 yılı narenciye fiyatları önceki yılların altına inmesi dolayısıyla, üretici bu sezonu da zararla kapatmak zorunda kalacaktır. Narenciye üreticisi açısından bir sahipsizlik söz konusudur. Üreticinin hak ettiği geliri elde edebilmesi bakımından girdi fiyatlarının aşağı çekilmesi büyük rol oynayacaktır. Narenciye üretiminde bahçe oluşturma ve bakım masrafları yüksektir. Öte yandan yeni dikilen narenciye ağaçlarının meyve vermesi beş altı yıl almakta büyük ölçüde yatırım yapıldığından ürün profili kısa dönemde değiştirilememektedir. Üretilen narenciyenin üçte ikilik kısmının iç pazarda tüketildiği göz önüne alınarak iç pazara yönelik stratejiler geliştirilmesi gerekmektedir. Bunun için üretici örgütlerinin temel beklentisi narenciyenin Hal Yasası kapsamı dışına çıkarılmasıdır. Üreticiden tüketiciye kadarki süreçte aracıların yüksek kâr elde ettiği bilinmektedir. Narenciye ürünleri Hal Yasası kapsamı dışına çıkarılırsa pazar fiyatını aşağı çekmek ve talebi artırmak mümkün olabilecektir. Narenciye sektöründe üreticiler lehine sürdürülebilirliğin sağlanması için temel girdiler konusunda destek sağlanması gereği vardır. Bu önleme paralel olarak kooperatifler ve üretici birlikleri Devletçe desteklenmeli ve özendirilmelidir. Yurtiçi talebi artırmak için tanıtım ve reklam kampanyaları düzenlenmelidir. İşleme sanayi yatırımları desteklenmelidir. Hastalık ve zararlılarla mücadelede dış pazarların karantina uygulamaları ve üst kalıntı sınırları göz önünde bulundurulmalıdır. Yukarıda sayılan gerekçelerle narenciye üreticilerinin yaşadıkları sorunların ve bu ürünlerin ihracat politikasında var olan eksikliklerin saptanması ve alınacak tedbirlerin Yüce Meclisimizce tespiti amacıyla bir Meclis Araştırması açılmasının yerinde olacağı kanısını taşımaktayız. [[Adana]] [[Mersin]] [[İzmir]] [[Afyonkarahisar]] [[Yozgat]] [[Erzurum]] [[İzmir]] [[Antalya]] [[İstanbul]] [[Denizli]] [[Kahramanmaraş]] [[Eskişehir]] [[Antalya]] [[Kastamonu]] [[Konya]] [[Elâzığ]] [[Manisa]] [[Muğla]] [[Osmaniye]] [[Adana]] [[Ankara]] [[Tokat]] [[Manisa]] Önergeler gündemdeki yerlerini alacak ve Meclis araştırması açılıp açılmaması konusundaki görüşmeler, sırası geldiğinde yapılacaktır. Şimdi, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığının bir tezkeresi vardır, okutup oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Genel Kuruluna TBMM Dışişleri Komisyonu üyelerinden oluşan bir parlamenter heyetin, Gürcistan Parlamentosu Dış İlişkiler Komisyonu Başkanı Akaki Minashvili’nin vaki davetine icabetle Gürcistan’a resmî bir ziyaret gerçekleştirmesi öngörülmektedir. Söz konusu parlamenter heyetin Gürcistan’ı ziyareti, Türkiye Büyük Millet Meclisinin Dış İlişkilerinin Düzenlenmesi Hakkında 3620 Sayılı Kanun’un 6. Maddesi uyarınca Genel Kurul’un tasviplerine sunulur. Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Şimdi, Adalet ve Kalkınma Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş bir önerisi vardır, okutup işleme alacağım ve oylarınıza sunacağım. Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına Danışma Kurulu 04.01.2012 Çarşamba günü (bugün) toplanamadığından, İçtüzüğün 19 uncu maddesi gereğince, Grubumuzun aşağıdaki önerisinin Genel Kurulun onayına sunulmasını arz ederim. AK PARTİ Grup Başkan Vekili Gündemin Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler Kısmında yer alan 112 sıra sayılı kanun teklifinin bu kısmın 3 üncü sırasına, 15 sıra sayılı kanun tasarısının ise bu kısmın son sırasına alınması ve diğer işlerin sırasının buna göre teselsül ettirilmesi, 10, 17, 24, 31 Ocak 2012 ile 07 Şubat 2012 Salı günkü birleşimlerinde 1 saat süre ile sözlü soruların görüşülmesini müteakip diğer denetim konularının görüşülmeyerek, gündemin kanun tasarı ve teklifleri ile komisyonlardan gelen diğer işler kısmında yer alan işlerin görüşülmesi, 11, 18, 25 Ocak 2012 ile 01, 08 Şubat 2012 Çarşamba günkü birleşimlerinde ise Sözlü Soruların görüşülmemesi, 4 Ocak 2012 Çarşamba günkü birleşiminde saat 20:00’ye kadar, 10, 17, 24, 31 Ocak 2012 ile 7 Şubat 2012 Salı günkü birleşimlerinde 15:00-20:00 saatleri arasında çalışması, 5, 11, 12, 18, 19, 25, 26 Ocak 2012 ile 01, 02, 08, 09 Şubat 2012 Çarşamba ve Perşembe günkü birleşimlerinde ise 13:00-20:00 saatleri arasında çalışması, Önerilmiştir. Önerinin lehinde, Ankara Milletvekili Sayın Nurdan Şanlı. Buyurun Sayın Şanlı.
Gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” kısmında yer alan 112 sayılı Kanun Teklifi’nin 3’üncü sıraya alınmasıyla ilgili olarak, Emniyet Genel Müdürlüğünde görev yapan pilot, uçuş ve görev ekibine ödenen tazminat oranlarının yeniden belirlenmesi ile 2629 sayılı Kanun’un 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile değiştirilen hükümlerinde Türk Silahlı Kuvvetlerinde görev yapan denizaltıcı uzman erbaşlara hâlen ödenmekte olan tazminata ilişkin sehven yer verilmeyen düzenlemeler görüşüleceğinden, grup önerimizin lehinde olduğumuzu belirtir, saygılarımı sunarım.
Önerinin aleyhinde, Şırnak Milletvekili Sayın Hasip Kaplan. Buyurun Sayın Kaplan. Süreniz on dakika.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; bugün de işte geldik yeni yılın ilk haftası, AKP’nin bir klasiğiyle karşı karşıyayız. Her hafta bir önerge getirir, her hafta gündemi değiştirir, her hafta kendi istediği gibi bu Meclisi yönetir, bu Meclisin içinde üç tane parti grubu yokmuş gibi davranır; ülkenin gerçek gündemlerini konuşmak yerine kendi gündemini, kendi çıkarlarını, ülkenin gündeminin önüne, ülkenin çıkarlarının önüne, toplumun çıkarlarının önüne koyar. Aralıktan bu yana her hafta, her gün Meclisin toplantıları düzenleniyor. Burada, dikkat edin, ocak ayının sonuna kadar çalışma saatlerinin ve görüşülecek konuların tespiti var. Sizinle burada iddiaya girerim ki bu ayın sonuna kadar, verdiğiniz bu önergeyi yine en az iki üç önergeyle değiştireceksiniz çünkü bu Meclis kendi iradesiyle çalışmıyor. Meclisin çoğunluğunu oluşturan AK PARTİ de kendi gündemini merkezinden, başka yerlerden aldığı talimatlar doğrultusunda grup başkan vekillerinin önergeleriyle burada belirliyor. Şimdi soruyorum size: Türkiye’nin gerçek gündemi nedir? Türkiye’nin gerçek gündemi Uludere’de 35 insanımızın savaş uçaklarımız tarafından bombalanıp hunharca katledilmesi, insanlığa karşı işlenen suç, soykırım suçunun gerçek faillerinin ortaya çıkarılması değil midir? Türkiye Meclisi, bunu araştırmadan, bunu konuşmadan, bununla ilgili komisyon kurmadan, bununla ilgili genel görüşme açmadan, bununla ilgili araştırma komisyonları kurmadan, bu katliamın, insanlık suçunun ayıbının hepsini açıklığa, aydınlığa kavuşturmadan TOKİ yasalarını getirmesi, 35 insanımızı cayır cayır bombalarla yakıp paramparça eden zihniyetin ne amacı olabilir? Eğer bu Meclis sizin çiftliğinizse, eğer milletin iradesi söz konusu değilse, eğer üç parti grubunun çalışma isteği ve planlaması hiç önemli değilse, eğer Mecliste konuşulacak konulardan önceden haberdar değilse, eğer Meclis üyeleri hazırlanmadan, çalışamadan geliyorsa ve eğer siz de bunun üzerine 2 Kasımda çıkardığınız bir kanun hükmünde kararnameyi yirmi bir gün sonra düzeltmeye kalkarsanız, bir taraftan Hükûmet ve Meclisi baypas edip 2 Kasımda kararname çıkarıp arkasından bununla, bir kanunla bunu baypas etmeye çalışırsanız bu, milletin iradesiyle dalga geçmektir, ti geçmektir, aşağılamaktır milletin iradesini, milletin çıkarını, gündemini görmemezliktir; bu, milletle dalga geçmektir; bu, milletin en başta gelen, en temel hakkı olan yaşam hakkı konusunda, insanlığa karşı suç konusunda aymazlıktır. Arkadaşlar, bu Meclis bunu hak etmiyor, milletin iradesi bunu hak etmiyor. Yoksulluk içinde geçim derdiyle uğraşan, her gün zamlarla perişan duruma gelen halkın sorunlarını da konuşamıyoruz burada. Önümüzde raporlar var. Bakın, İnsan Hakları Derneği, MAZLUMDER, KESK, Türk Tabipleri Birliği, Çağdaş Hukukçular Derneği, Türkiye İnsan Hakları Vakfı, Türkiye Barış Meclisi, DİSK, Genel İş Sendikası gibi onlarca emek ve meslek örgütü ve sivil toplum kuruluşu Uludere’ye gidiyor, Roboski katliamının raporlarını hazırlıyor. Bu Meclisi uyarıyorum, bakın, uyarıyorum: Bu insanlık ayıbı şu turuncu koltuklarda oturanların hiç sorunu değilse, eğer onu konuşmayacaksa bu Meclis, eğer bunu çözmeyecekseniz, eğer bunu biz Lahey Adalet Divanına, Uluslararası Ceza Mahkemesine, Cenevre savaş hukukuna, bütün dünyaya taşımazsak da biz de siyaset yapmıyoruz demektir. Bu meydanı size boş bırakırsak… Burada insanlığa karşı suç bizim de yasalarımızda suçtur, dikkatinizi çekmek istiyorum. Türk Ceza Kanunu’nun 76’ncı maddesi soykırım suçlarında bir planın icrası suretiyle millî, etnik, ırkî veya bir grubun tamamen ve kısmen yok edilmesinin suçlarının cezasının ağır müebbet olduğunu söylüyor ve burada “zaman aşımı yoktur” hükmü var. Bakın, Türk Ceza Kanunu’nun 27’nci maddesi “İnsanlığa karşı suç” başlığı altında toplu kırımları, jenositleri, “…”(*) insanlık suçu sayıyor ve onun altındaki maddede de “bu maddede zaman aşımı yoktur” yazıyor. Kendi yasamızı uygulamıyoruz. Taraf olduğumuz Birleşmiş Milletlerin yasalarını uygulamıyoruz. İnsanlığa karşı suç oluşturan Birleşmiş Milletler Şartı’nı dikkate almıyoruz. İkinci Dünya Savaşı sonrası Nürnberg mahkemelerinde yargılanan savaş suçlularının nasıl yargılandığını hesaba katmıyoruz. Bırakın uzağa gitmeyi, yakın tarihimize gelelim. Avrupa’nın göbeğinde, Bosna-Hersek’te işlenen katliamların yargılandığı Bosna-Hersek ATOK İnsan Hakları Uluslararası Mahkemesinin, bunun da akıbetinden ders almıyoruz. Bırakın onu, Ruanda’da kurulan ATOK Uluslararası Mahkemede, katliam suçu işleyenlerin nasıl yargılandığını ve zaman aşımına tabi olmadan yargılandığını da dikkate almıyoruz. Bu ayıp burada temizlenmediği sürece bütün bu kurumların içinden geçecek ve savaş suçu işleyenler, El Beşir gibi, uluslararası ceza mahkemelerinin imzacısı olmasa, tarafı olmasa da uluslararası yargı önünde tutuklanacak, haklarında tutuklama kararları çıkacak ve ülkeler arasında dolaşamaz bir duruma geleceklerdir. Şimdi Türkiye’nin gerçek gündemi bu iken, TOKİ yasalarıyla bu memleketi, bu milleti oyalamak bu millete zulümdür, bu millete hakarettir. Bu şımarmış bir iktidarın, arsız bir iktidarın, ne yaptığını bilmez bir iktidarın, bu ülkede ağzından çıkanı duymayan bir iktidarın yaptığı saçmalıkları milletin iradesinde, Meclisinde taşımak zorunda değiliz. Bugün Hüseyin Çelik, gazete yönetmenleriyle kahvaltı yapıyor ve diyor ki: “Ana muhalefet lideri Kılıçdaroğlu’na biz helikopter vermedik, verseydik Selahattin Demirtaş’a, Devlet Bahçeli’ye de vermek zorundaydık.” Peki, o helikopterler… AKP tur, turizm midir arkadaşlar? AKP’nin turu, turizmi midir, şirketi midir, malınız mıdır, varlığınız mıdır? Bunun parası hazineden çıkmıyor, bunun parası vatandaştan çıkmıyor yani devletin olanakları, devletin uçakları, devletin şirketleri, hepsi sizin babanızın malı mıdır? Sizin ayrıcalığınız ne, özelliğiniz ne? Bu ülkeye bu ayrımı, bu ayrıcalığı, bu zulmü, bu utanası insanlık suçunu, bunu işleyenleri korumayı, bunları koruyup da arkasından memleketin gözüne, dünyanın gözüne bakarak kaza süsü verip kan parasıyla bu işi kapatma gayretlerinin içinde olmayı bu milletin iradesi bu Mecliste konuşamıyorsa, hâlâ TOKİ’yi konuşmayı öne alıyorsanız, bu insanlık ayıbı, bu insanlık suçu, bu suçu işleyenleri, zaman aşımı olmaksızın tarih önünde bunun hesabını verdirecektir. İstediğiniz kadar yönlendirilmiş medya, psikolojik savaş tarzlarıyla bu katliamı örtmeye çalışın, örtbas etmeye çalışın, 35 genç fidanı toprağa verdiğimiz Roboski’de, onların yattığı mezarlıkta dikilecek anıttaki soykırım suçunun üzerinde bu dönemin iktidarının, bu dönemin sorumlularının, bu dönemin aymazlığının, bu dönemin sorumsuzluklarının, bu dönemin pişkinliğinin, bu dönemin işlediği insanlık suçunun, abidesinin destanı yazılacaktır. Bu destanda hak, hukuk, adalet, eşitlik varsa, vatandaşlık varsa, temel hak ve hürriyetler varsa, yaşama hakkı varsa, bu hak, bu hukuk da bu Mecliste sorulacaktır. Şimdi böyle bir gündemi bırakacaksınız, böyle gerçekleri bırakacaksınız bu Meclisi TOKİ’lerle meşgul edeceksiniz. Biz buna onay vermeyeceğiz. Bu zulmünüze, bu çoğunluk diktanıza, bu anlayışınıza, bu insanlığa karşı suçları koruma, kollama anlayışınıza prim vermeyeceğiz, buna karşıyız. Buna karşı olmak bir insanlık borcudur, milletin iradesinin gereğidir, saygının gereğidir. Bu Meclisi cumhuriyet tarihinin tek parti dönemlerinde, tek lider dönemlerinde dahi böylesine hoyratça, böylesine acımasızca, böylesine diktatörce hiçbir iktidar, hiçbir zaman kullanmadı ama bu dönem bunun kullanıldığını görüyoruz. Bu Meclis diktaların at koşturduğu, çiftliğe çevirdiği bu Meclis, kimsenin malı mülkü değildir, kimsenin de çoğunluğunun emrinde olmayacaktır. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Önerinin lehinde Mersin Milletvekili Sayın Mehmet Şandır. Buyurun Sayın Şandır.
Her defasında olduğu gibi, tekraren ifade ediyorum: Meclisimizin gündemini belirlemek yetkisi Hükûmete aittir çünkü ülkeyi millet adına yönetmek sorumluluğu siyasi iktidarındır. Öyle olunca toplumun sorunlarının çözümü için gerekli hukuki düzenlemenin öncelik sıralamasını siyasi iktidar, Hükûmet ve onun Meclis grubu belirleyecektir. Arzu edilen husus bunun muhalefet partileriyle uzlaşarak birlikte yapılması çünkü yaptığınız programla bu Meclis çalışmaktadır. Çalışma süresiyle ve çalışacağı konuların sıralamasıyla hepimizi yakından ilgilendirdiği için olması gereken Meclis Genel Kurulunun gündeminin Mecliste grubu bulunan tüm siyasi partilerle birlikte tanzim edilmesidir. Bu yönde birçok defa birlikte, ortak Danışma Kurulu kararları getirilebilmiştir ama bazen de uzlaşma temin edilemediği zamanlarda grup önerisiyle buraya teklifler getirilir, bu teklifler Genel Kurulun bilgisine ve onayına sunularak Meclisimizin çalışma saatleri ve çalışma konuları şekillenmiş olur. Bugün de böyle bir olayla karşı karşıyayız. AKP Grubu bugün, hatta 9 Şubata kadar Genel Kurulun çalışma süresini belirliyor ve bu hafta için mevcut gündem sıralamasına arka sıralardaki, komisyondan yeni çıkmış bir kanun tasarısını, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Teklifi’nin görüşülmesini getiriyor. Demin de arz ettiğim gibi bu kendi takdirleridir. Biz Milliyetçi Hareket Partisi Grubu olarak bu takdire, bu teklif doğrultusunda hazırlığımızı yaptık, muhalefet görevimizi, muhalefet düşüncelerimizi de ifade ederek katkı vereceğiz. Değerli arkadaşlar, tabii ki şunu da söylemek gerekir: Burada hukuk kuruyoruz, kurduğumuz hukukla toplumun sorunlarına çözüm üretiyoruz. Kendi yaptığımız kanunlarda sürekli olarak değişiklik yaparak kendimizin sebep olduğu birtakım sorunların çözümüne imkân veriyoruz. Bu noktada sorumluluğumuz ağırdır çünkü burada kurduğumuz hukukla toplumun bir kısmı, bir kesimi büyük problemler yaşıyor. Bu problemler, eğer örgütlü bir güç varsa buralara duyuruluyor ve tekrar düzeltiyoruz ama eğer buralara getirilemiyorsa bu sorunların çözümü, o toplum kesimi kendi sorunlarıyla boğuşup duruyor. Bu kapsamda, bu anlamda, mesela yine toplumun bir sosyal sorunu hâline gelen bu çek meselesi, çek mağdurları meselesi iki yönlü bir hadise. Çek sahibi ve çek veren her iki kesim mağdur ama sorunun çözümü bugün ortadaki hukukla temin edilemiyor. Buna bir çözüm üretmek mecburiyetindeyiz. Bu konuda Hükûmetin bir hazırlığı olduğu sözü duyuluyor, ama bugüne kadar buraya gelmedi, ama “çek mağdurları” diye tanımladığımız, çekini karşılayamadığı için çalışma özgürlüğünü kaybeden, yani kaçak duruma düşen veya tutuklu olan insanların feryatları her gün sizlere de ulaşıyor, hepimize ulaşıyor. Bu sorunu yok sayamayız. Her yönüyle -çek mağdurları- ikili bu mağduriyete zemin teşkil eden hukuk düzeltilmeli, bu konuda sorumluluk yüklenmesi gereken bazı kurumlar da sorumluluk yüklenmeli, bu sorun çözülmeli. Bir başka husus: Bu İcra İflas Kanunu’nda bir değişiklik kanun teklifi vermiştik Milliyetçi Hareket Partisi Grubu olarak, özellikle ev eşyalarının haczedilememesi ve üretim araçlarının haczedilememesi, yani takım tezgâhlarının haczedilememesi yönünde bir kanun teklifi vermiştik İcra İflas Kanunu’nun ilgili maddelerinde değişiklik yapılması yönünde. Bu, Meclisin ilgili komisyonunda beklemektedir. Bu yönde Hükûmetin de bir çalışması olduğu söyleniyor ama bunlar geciktirilmeden buraya getirilmeli, bu yöndeki düzenlemeler yapılmalı ve sonuç itibarıyla, toplumun bir kesimini çok yakından ilgilendiren bu sorunların çözümüne hukuk oluşturmalıyız. Bir başka şey, yargılamanın hızlandırılması, tutukluluk sürelerinin kısaltılmasıyla ilgili gerçekten bugün Türkiye’ye yakışmayan, hukuk devleti olma özelliğine uygun düşmeyen uygulamaların ortadan kaldırılabilmesi için yeni bir hukuk kurulması gerekiyor. Bu yönde de bir düzenlemenin yapılmasını biz Milliyetçi Hareket Partisi olarak talep ediyoruz. Bu konuda, özellikle, bugün, hâlâ milletin oylarıyla seçilmiş milletvekillerinin tutukluluk sürelerinin devam ettirilmiş olmasını kabul edebilmek mümkün değil. Bunda da bir düzenleme olmasını talep ediyoruz ve AKP Grubundan, İktidar Grubundan bu yönde Meclis Genel Kurulunun önceliklerini belirlerken bu hususları da dikkate almalarını talep ediyoruz. Değerli arkadaşlar, son günlerde yaşadığımız birtakım hadiseler maalesef Türkiye’yi ve Meclisimizi germiş bulunmaktadır. Değerli arkadaşlar, öyle zamanlar vardır ki, öyle zor zamanlar vardır ki bu zor zamanların acısıyla hepimiz birden ayağa kalkar, sesimizin en yüksek perdesinden birbirimize bağırır çağırırsak bu topluma, bu ülkeye haksızlık yapmış oluruz. Sebebi bir an önce araştırılıp, gerçeklerin ortaya çıkartılıp milletin bilgilendirilmesini talep ettiğimiz bu son hadisenin üzerine siyaset bina ederek ülkeye ve millete zarar vermenin kimseye bir faydası yoktur. Israrla, Milliyetçi Hareket Partisi olarak herkesi böyle zor zamanlarda, dar zamanlarda sağduyulu olmaya, sorumluluk anlayışıyla hareket etmeye davet ediyoruz. Değerli arkadaşlar, ortak sorumluluğumuz olarak bu ülkenin birliği, bu milletin birliği hepimizin ortak paydası, en önemli değeri. Bunu yaralayacak, bunu bozacak hiçbir girişim haklı olamaz. Hele özellikle birtakım acıları kullanarak devleti ve milleti suçlamak hiç kimsenin haddi değil, hiç kimsenin de hakkı değil. Devlet olmazsa burada bulunamazsınız.
Bombalayanları ne yapalım Şandır? Bombalayanları ne yapalım, söyle. Katliam yapanları ne yapalım? Biraz bu vicdanınızı çalıştırın ya!
Lütfen Sayın Kaplan…
Sayın Hasip Kaplan, rüzgâr eken fırtına biçer.
Ama bizi suçluyorsun. Katliamcıları bırakıyorsunuz, bizi suçluyorsunuz. Yapmayın!..
Rüzgâr eken fırtına biçer. Sen ne söylendiğini bile anlamayacak kadar…
Ama “Biraz adalet, biraz vicdan.” diyorum.
Sayın Kaplan, lütfen… Sizi sükûnetle dinlediler. Lütfen Sayın Kaplan…
Siz ne söylendiğini, söylenileni anlamayacak kadar öfke dolu ve karşınızdakini dinlemeyen…
Öyle değil, anlamıyorsunuz. Bu olayın başından beri Hükûmeti destekliyorsunuz. Böyle bir yanlış yapmayın. Yani samimi söylüyorum.
…söylediklerinizle de Türkiye’ye zarar veren bir yapı içerisindesiniz. (AK PARTİ sıralarından alkışlar) Bu milleti, bu ülkeyi soykırım yapmakla suçlayan Ermenilerdir, Fransızlardır.
Ama siz kalkıp bu milletin kürsüsünden bu ülkeyi soykırım yapmakla suçluyorsunuz. Böyle bir şeyin kime faydası var?
Katliamdır, toplu katliamdır. MEHMET ŞANDIR (Devamla)- Tekrar ediyorum Sayın Kaplan, tekrar ediyorum: Herkes bu dönemlerde sağduyulu olmak ve sorumlulukla hareket etmek mecburiyetinde. Sağduyu, sorumluları çıkarmakla olur. Yapmayın!
Bu ülkenin bölündüğünü ifade ederek burada siyaset yapılmaz. Eğer maksadımız bu ülkeyi bölmek değilse bölündüğünü ifade ederek hiçbir soruna çözüm üretemezsiniz. Değerli arkadaşlar, tekrar ediyorum: Bu ülke bizim. Bu ülke kolay kurulmadı. Bedeli kanla ödenerek vatanlaştırıldı ve bu ülkenin milletine “Türk milleti” denildi. Farklılıklarımızı kimlikleştirerek ayrıştırmak nasıl akıllılık olabilir? Biz, ortak paydalarımızı öne çıkartıp onu güçlendirerek, birlikte yaşama iradesini sahiplenerek, yanlışın üzerine birlikte giderek ancak çözüm üretebiliriz.
O da katilleri ortaya çıkarmakla olur.
Şimdi böyle olunca, böyle olunca ben tekrar söylüyorum:
Katiller ortaya çıkarılır, öğrenilir bu.
Sayın Kaplan, lütfen dinler misiniz. Lütfen rica ediyorum.
Eğer Türkiye Büyük Millet Meclisi Türk milleti adına sorunlara çözüm üretmek yeri ise bu yaklaşımla çözüm üretemezsiniz, bu öfkeyle çözüm üretemezsiniz. Tekrar söylüyorum: Herkes sağduyulu ve sorumlu davranmak mecburiyetindedir. Böyle davranmadığımız takdirde bu millete ve bu ülkeye haksızlık yaparız. Hepinize saygılar sunuyorum.
Önerinin aleyhinde Aydın Milletvekili Sayın Bülent Tezcan. Buyurun.
Bu arada, tartışmalara konu olan, günlerden bu yana da Türkiye gündemini işgal eden, Uludere’de 35 vatandaşımızın hayatını kaybetmesiyle sonuçlanan olay nedeniyle de üzüntülerimi paylaşmak istiyorum. Ölenlere Allah’tan rahmet, yakınlarına sabır diliyorum ve devlet sorumluluğuyla bir an önce bu yaraların sarılması için gerekli ciddi adımların atılması gerektiğini düşünüyorum. Değerli arkadaşlar, Adalet ve Kalkınma Partisi tarafından getirilen grup önerisiyle ilgili konuşuyoruz. Burada, iktidar partisi, Meclis çoğunluğunu elinde bulunduran iktidar partisi, iki ayrı temel noktada bir önerge getirmiş. Birincisinde 112 sıra sayılı Kanun Teklifi’nin öne alınması talep ediliyor, diğerinde de çalışma sürelerine ilişkin bir talep var, önümüzdeki dönemde çalışma sürelerinin nasıl düzenleneceği konusunda. Değerli milletvekilleri, değerli arkadaşlar, bakın, 112 sıra sayılı Kanun Teklifi, daha önce çıkarılan bir kanun hükmünde kararnamede yapılan hatayı düzeltmek üzere getiriliyor. Dikkat edin, bu kanun teklifi, bir kanun hükmünde kararnameyle yapılan hatayı düzeltmek için, bir an önce, öncelikle görüşelim diye getirilen bir teklif. Değerli arkadaşlar, bu Meclisin kürsüsünde bugüne kadar defalarca söyledik. Yasama yetkisi ve görevi Türkiye Büyük Millet Meclisinin asli görevi ve yetkisidir. Kanun hükmünde kararname çıkarma istisnai bir görevdir ve yasama meclisi tarafından devredilir. Bakın, bu istisnai kuralı, istisnai uygulamayı kural hâline getirirseniz, yanlış yapmaya her zaman hazırsınız demektir. Değerli arkadaşlar, geçen yasama dönemi sonunda otuz beş ayrı kanun hükmünde kararnameyle bu Meclisten doğrudan doğruya devlet düzenini, idari yapıyı değiştiren düzenlemeler kaçırıldı, doğrudan Hükûmet tarafından yukarıdan aşağıya bir devlet düzeni sanki yeniden düzenlendi, değiştirildi. Bakanlıklar kuruldu, bakanlıklar bozuldu, şube müdürleri atandı, görevden alındı, yargının arkasından dolanmak için uygulamalar yapıldı, ücrete ilişkin düzenlemeler yapıldı. Kanun hükmünde kararnameyle otuz beş ayrı alanda ciddi düzenlemeler yapıldı, Meclisten kaçırılarak yapıldı. Değerli arkadaşlar, onları burada tartışsaydık bugün belki de bu değişiklik önergesini verme ihtiyacı ortaya çıkmayacaktı. Şimdi bir şeyi merak ediyorum: 112 sıra sayılı Kanun Teklifi’ni öne almaya çalışıyoruz. Peki, doğrudan doğruya bakanlıkların yapısını değiştiren, kadrolar ihdas eden, kadroları kaldıran, yetkileri paylaştıran otuz beş ayrı kanun hükmünde kararname Meclise niye gelmiyor, neden gelmiyor, burada niye tartışmıyoruz onları? Onları da alelacele bir uygulamada hatayı gördüğümüz zaman yine böyle bir önergeyle öne çekip mi görüşeceğiz? Değerli arkadaşlar, sayın milletvekilleri, sayın iktidar çoğunluğu, sayın Adalet ve Kalkınma Partisi milletvekilleri; Meclis çalışmasında Meclisin en önemli görevi olan yasama yetkisini bu şekliyle ihlal edecek, ortadan kaldıracak uygulamalara artık mahal vermeyin. Değerli arkadaşlar, bu nedenle, otuz beş ayrı düzenlemeyi içeren kanun hükmünde kararnameler dâhil olmak üzere bir an önce Meclis gündemine getirilip görüşülmesini talep ediyoruz. Ayrıca, bundan sonra da kanun hükmünde kararnamelerle bu ülkeyi yönetme alışkanlığını lütfen terk ediniz. Değerli arkadaşlar, yine ikinci konu: Burada çalışma saatlerine ilişkin bir düzenleme yapılıyor. İç Tüzük’ün 54’üncü maddesi açıklamış, “Aksi kararlaştırılmağı sürece salı, çarşamba, perşembe günleri Meclis Genel Kurulu saat 15. 00’ten 19.00’a kadara çalışır.” diyor. Değerli arkadaşlar, şimdi, daha önce burada bu tip önerilerle “Sürenin bitimine kadar çalıştıralım.” dendi, bu tip önerilerle “Aman şunun yetişmesi gerekir.” deyip arka planda verilen talimatlar gereği, bütün bu verdiğiniz önergelerin aksine, İç Tüzük hükümlerinin aksine, burada yapılan düzenlemelerin, daha önce Danışma Kurulu tarafından alınan kararların da aksine Meclisi sabahlara kadar çalıştıracak -bütçe görüşmelerini hariç tutuyorum, onun dışında- düzenlemeler yapıldı. Değerli arkadaşlar, şunu soruyorum: Yarın Sayın Başbakan bir talimat verip “Sabaha kadar çalışacaksınız.” dediğinde bu getirdiğiniz öneri ne olacak, bugün burada yapılan oylama sonucu getirdiğiniz çalışma düzeni ne olacak? Anlaşılan o ki siz bugün buraya neyi getirirseniz getirin, bir akşamüzeri talimatıyla ya da bir sabaha karşı talimatıyla Meclisin çalışma düzenini yeniden değiştireceksiniz. Böyle bir ciddiyetsiz çalışma düzeni Türkiye Büyük Millet Meclisine yakışmıyor değerli milletvekilleri, yakışmıyor. Değerli arkadaşlar, şimdi, duyuyoruz, basına da yansıdı, yeni İç Tüzük düzenlemeleri yapılmak isteniyormuş. Yeni İç Tüzük çalışması sırasında AKP iktidar çoğunluğu, muhalefetin zaten mevcut İç Tüzük’e göre muhalefet yapma hakkının sınırlı olduğu böyle bir süreçte, uygulamada, Parlamentoda muhalefet yapma hakkının yeterince hayata geçirilemediği bir Parlamento pratiğinde, şimdi önergeleri sınırlamaya çalışıyor. Yeni İç Tüzük çalışmasıyla konuşma sürelerini kısaltmaya çalışıyorsunuz, konuşma sayısını azaltmaya çalışıyorsunuz. “Muhalefetin sesini -mevcut hâlinde dahi tahammül etmeyerek, edemeyerek- daha fazla nasıl kısarız?”ın hesabı içindesiniz. Değerli arkadaşlar, tabii şunu anlıyorum: AKP’nin mantığının, mantalitesinin nasıl çalıştığını biliyorum. Her şeye şöyle bakıyorsunuz: “Biz seçimlerde yüzde 49,9 oy aldık, her istediğimizi yaparız. Parlamentoda parmak çoğunluğumuz müsaade ediyor, her istediğimizi yaparız.” diyorsunuz. Bunu siz diyorsunuz ama yapamazsınız, yapamazsınız. (CHP sıralarından alkışlar) Çünkü demokrasi size bunu yapma izni vermez. Değerli arkadaşlar, Cumhuriyet Halk Partisi, ana muhalefet partisi olarak size oy vermeyen yüzde 50,01’i değil sadece, sadece size oy vermeyen yüzde 50,01’i değil, size oy veren yüzde 49,9’u da iktidarın şerrinden korumak göreviyle, sorumluluğuyla donatılmıştır. Bizim görevimiz size oy veren vatandaşı da sizden korumaktır. (CHP sıralarından alkışlar) Demokrasilerde muhalefetin görevi budur. Başka uygulamalarla, yeni uygulamalarla muhalefetin sesini kısmaya dönük çalışmanız, aslında sizlere oy veren vatandaşların da hakkını, hukukunu gasbetmeye dönük adımdan başka bir şey değildir.
Siz kendi seçmeninizi koruyun.
Biz hepsini koruruz. Biz hepsini koruruz. En büyük tehlike, iktidara güven duyanların iktidarın şerrine maruz kalmasıdır. Bir ülkede en büyük tehlike, iktidarın kendi gücünü kontrolsüz sanmasıyla başlar. Değerli arkadaşlar, bakın, başka bir şey daha yaptınız: Saat yediden sonra bu konuşmalar televizyondan yayınlanmıyor. Vatandaş muhalefetin ne dediğini duymuyor. Vatandaş, hangi kapıların ardında gizli kapaklı nelerin döndüğünün merakı içerisinde. Değerli arkadaşlar, TRT’nin gelirleri, hem de vatandaşın ödediği vergilerden aldığı gelirler 2010 yılında 551 milyon lira, BBC’den yüksek. BBC’nin, dünyanın en büyük yayın kuruluşu BBC’nin dahi böyle bir bütçesi yok. Ama Türkiye Büyük Millet Meclisi milletin Meclisi, Türkiye Radyo Televizyon Kurumu milletin televizyonu, gelirleri milletin vergileriyle elde ettiği gelirler ve dünyanın en fazla geliri olan yayın kuruluşu, milletin Meclisinin sesini milletin televizyonu vermiyor. Son olarak şunu söylüyorum: Ne yaparsanız yapın, Parlamentodaki… [[Mikrofon otomatik cihaz tarafından kapatıldı]] Hepinize saygılar sunuyorum.
Sayın milletvekilleri, Adalet ve Kalkınma Partisi Grubunun İç Tüzük’ün 19’uncu maddesine göre verilmiş olan önerisi üzerindeki görüşmeler tamamlanmıştır. Şimdi öneriyi oylarınıza sunacağım: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Öneri kabul edilmiştir. Alınan karar gereğince sözlü soru önergelerini görüşmüyor ve gündemin “Kanun Tasarı ve Teklifleri ile Komisyonlardan Gelen Diğer İşler” kısmına geçiyoruz. 1’inci sırada yer alan, Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ve Kazakistan Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Hoca Ahmet Yesevi Uluslararası Türk-Kazak Üniversitesinin İşleyişine Dair Anlaşma ile 22 Ekim 2009 Tarihli Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Kazakistan Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Hoca Ahmet Yesevi Uluslararası Türk-Kazak Üniversitesinin İşleyişine Dair Anlaşmaya Değişiklikler Getirilmesi Hakkında Protokolün Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı ve Dışişleri Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine kaldığımız yerden devam edeceğiz. Komisyon? Yok. Ertelenmiştir. 2’nci sırada yer alan, Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinin Su İhtiyacının Karşılanmasına İlişkin Hükümetlerarası Çerçeve Andlaşmanın Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı ve Dışişleri Komisyonu Raporu’nun görüşmelerine başlayacağız. Komisyon? Yerinde. Hükûmet? Yerinde. Komisyon Raporu 26 sıra sayısıyla bastırılıp dağıtılmıştır. Tasarının tümü üzerinde görüşmelere başlıyoruz. Birinci konuşmacı Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına Sayın Aytuğ Atıcı, Mersin Milletvekili. Buyurun Sayın Atıcı.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Değerli milletvekilleri, Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinin Su İhtiyacının Karşılanmasına İlişkin Hükümetlerarası Çerçeve Andlaşmanın Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı hakkında Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına söz almış bulunmaktayım. Hepinizi saygıyla selamlıyorum. Değerli arkadaşlar, önce muhalefetin sesini kısmak için Meclis Televizyonunun yayınlarını azalttınız. Kalan kısıtlı süreyi de iktidar partisine kullandırmak adına bazı Meclis başkanlarının da azami çaba gösterdiği gözlerimizden kaçmıyor. Dün de bunun bir örneğini yaşadık. Meclis Televizyonu açık olduğu sürede Sayın Bakanın konuşması burada uzatıldı, uzatıldı, uzatıldı, saat yediyi birkaç dakika geçe de ara verildi, muhalefetin konuşmaları da Meclis Televizyonundan yayınlanmadı ve halkımız da bizim fikirlerimizden mahrum olmuş oldu. Ne yaparsanız yapın, hangi yola başvurursanız başvurun, hiçbir şekilde, hiçbir zaman bizim sesimizi kısamayacaksınız, asla bunu başaramayacaksınız. Şimdi, dünkü konuşmamdan bazı alıntılar yapacağım, siz de bunları tekraren dinlemek durumunda kalacaksınız çünkü halkımızın da bazı gerçekleri görmesi, duyması, hissetmesi, Cumhuriyet Halk Partisi gözüyle de görmesi gerekiyor. Şimdi, dün konuşmama başlarken “Öncelikle Şırnak Uludere’de öldürülen vatandaşlarımıza Allah’tan rahmet diliyorum.” demiştim ve yakınlarına da başsağlığı dilemiştim. O konuşmamın en can alıcı noktası şuydu: “Siz Hükûmet olarak bu olayı basit bir hata olarak gösteremezsiniz.” demiştim, “Bunu basit bir hata olarak göstermek elbette ki AKP Hükûmetine yakışır.” demiştim. Hükûmet, her zamanki gibi “İyi şeyleri ben yaptım.” hatta muhalefetin önerdiği noktaları da alıp içini boşaltsa bile “Ben getirdim.” deme alışkanlığına sahipken kötü şeyleri de “Vallahi ben yapmadım, onlar yaptı.” deme alışkanlığına artık iyice sarılmış durumdadır. “Onlar.” dediği kim? Hükûmet dışında herkes. “Onlar.” dediği kim? Asker olabilir, yargı olabilir, bazen devlet olabilir. “Vallahi ben görüşmedim, devlet görüştü.” diyecek kadar bu Hükûmet ileri gitmiştir. Bu “başka”larının listesini de uzatmak, uzatmak mümkündür. (x) 26 S. Sayılı Bazmayazı tutanağa eklidir. Bütün değerlerin içini boşaltıyorsunuz; bizim önem verdiğimiz, toplumumuzun, ulusumuzun önem verdiği değerlerin içini boşaltıyor, süslü püslü laflarla vatandaşlarımıza anlatıyorsunuz ama artık vatandaşlarımız uyandı. Artık, vatandaşlarımız sizin söylediklerinizi dinlerken 1 kere değil, 2 kere değil, 3 kere düşünüyor, diyor ki: “Bunlar konuşuyorsa bunun altında bir çapanoğlu var, daha dikkatli dinleyeyim.” O zaman, siz de artık bunun hesabını vermek durumundasınız, zamanı geldiğinde de bunun hesabını vereceksiniz. Her ne kadar, sizler kendinizi aklamaya çalıştıysanız da halkımız, Uludere’de yaptıklarınızı hiçbir zaman ama hiçbir zaman unutmayacaktır. Demiştim ki dün size: “Van depreminde nasıl Hükûmet enkaz altında kaldıysa Uludere’de de bombalar altında kalmıştır.” Bir küçük fark var: Van’da deprem doğal afetti, doğal afet oldu, siz yaptığınız yanlışlarla bunun altında kaldınız ama Uludere’yi bombalayan da sizdiniz, Uludere’de bombalar altında kalan da siz oldunuz. Bunu da hiç kimse unutmasın. Dün, konuşmamın bir kısmını da Mersin’in kurtuluşuna ayırmıştım. Mersin’in kurtuluşu, tıpkı diğer illerin kurtuluşu gibi bizim için çok önemliydi çünkü Mersin düşman işgalinden kurtulmuştu, anlı şanlı bir mücadele vermiş ve doksan yıl önce düşmanlardan kurtulmuştu. Demiştim ki: “Biz, bu olayı her şeye rağmen kutlamaya çalıştık.” “Çalıştık.” demiştim çünkü “Mersin’de, ulusal günlerimizdeki coşkuyu azaltmaya çalışan, kendini akıllı zanneden ve ağabeylerinden çok iyi talimat alan bazı yöneticiler var.” demiştim, “Buradan o yöneticilere de sesleniyorum: Mersin’de değil, Türkiye’nin neresinde olursa olsun, millî coşkularımızı, millî duygularımızı asla köreltemeyeceksiniz. Ne yaparsanız yapın, Mersin halkı kurtuluşunu da çok iyi bir şekilde kutlayacak, Büyük Önder Mustafa Kemal Atatürk’e yakışır bir şekilde davranmaya devam edecektir çünkü Mustafa Kemal Atatürk’ün bize bir vaziyeti var.” demiştim. Demiştim ki: “Mustafa Kemal Atatürk ‘Mersinliler, Mersin’e sahip çıkın.’ demişlerdi.” Ben de buradan “Sevgili Atam, hiç kuşkunuz olmasın, Mersinliler Mersin’e sahip çıkıyorlar.” demiştim, bu vesileyle de Kurtuluş Savaşı’nda canını feda eden şehitlerimize, savaşan gazilerimize hürmetlerimi, saygılarımı sunmuş idim. Bir de demiştim ki: “Mersin’de yeni işgalciler var, yeni türden işgalciler var, bu işgalciler işsizlik.” demiştim, “Bu işgalciler ekonomik sorunlar.” demiştim, “Bu işgalciler nükleer santrali kurmaya çalışan aymazlar.” demiştim. Hiç merak etmeyin, Mersin, tıpkı Kurtuluş Savaşı’nda Fransızlardan kurtulduğu gibi bugün bu yeni işgalcilerden de kurtulacaktır. Değerli milletvekilleri, konumuz Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ne içme ve kullanma suyu sağlanmasıyla ilgili bir anlaşma. Elbette ki Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ne içme, kullanma ve sulama amacıyla kullanılmak üzere ülkemizden su sağlanması son derece insani bir olaydır. Cumhuriyet Halk Partisinin buna karşı çıkacağı elbette düşünülemez. Orada yaşayan soydaşlarımıza böyle bir yardımı yapmak hepimize onur verir. Bununla birlikte, böyle bir yardım yaparken kendi vatandaşlarımızın da mağdur edilmesi asla kabul edilemez. Yani bu projeyi uygulayanlar kaş yapayım derken göz çıkarmamalılar. Buna da asla izin vermeyeceğiz. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ne su sağlamak amacıyla yapımına başlanan Alaköprü Barajı güzel bir öyküye sahip. Öykü kısaca şöyle: Alaköprü Barajı Mersin’in Anamur ilçesinde yapılacaktır. Muhtemelen içinizde Anamur’u giden, görenler vardır. Anamur Türkiye’nin en güzel, en nadide cennet köşelerinden bir tanesidir. Barajın yapılmasıyla son derece önemli özelliklere, tarihî özelliklere sahip Akine, Ormancık, Sarıağaç ve Çaltıbükü köyleri sular altında kalacaktır. Hadi diyelim ki tamam, böyle önemli bir iş yapıyorsunuz, bazı köyleri sular altında bırakıyorsunuz. Hadi bu kabul edilebilir. Bu köylerin boşaltılması ve bu arazilerin de istimlak edilmesi gerekir. Tam da işte öykü burada başlıyor, bu Alaköprü Barajı’nın hazin öyküsü, Anamurluların, Akine köylülerinin, orman köylülerinin hazin öyküsü de işte burada başlıyor. Nedir bu hazin öykü? Bu hazin öyküyü size sorunlarıyla anlatacağım ama her zaman yaptığımız gibi sadece sorunları söylemeyeceğim, beraberinde çözüm önerilerini de getireceğim. Yani sizin ağzınıza sakız yaptığınız gibi “Gelip gelip burada konuşup gidiyorsunuz. İyi şeyler söyleyin biz de yararlanalım.” diyorsunuz ya, işte, şimdi size, sizin Mersin’de, Anamur’da yarattığınız sorunları da söyleyeceğim, arkasından çözüm önerilerini de söyleyeceğim. Bakalım ne kadar yararlanıyorsunuz, zaman içerisinde göreceğiz. Birinci sorun şu değerli milletvekilleri: İstimlak edilen arazilere… Herkes ne bekler bir araziyi istimlak ediyorsanız? Onun gerçek bedelinden bir ödeme yapmanızı bekler. Ama sizler geldiniz buraya, gerçek bedellerin çok çok altında ödemeler yaptınız, yine ikiyüzlü tavrınızı burada da sürdürdünüz. 2/B orman arazilerini -seçim bildirgelerinizi hatırlayın- insanlara biz anlatırken “Hayır, oraları biz rayiç bedel üzerinden vereceğiz.” derken kalktınız, geldiniz Anamur’a, istimlak ettiğiniz yerlerde rayiç bedelin çok çok altında paralar ödemeye başladınız ya da başlayacaksınız. Bu düşük istimlak bedelleri nedeniyle anlaşmayan köylülere de ceza verdiniz. Bu köylüleri mahkeme kararıyla mahkûm ettiniz. Dediniz ki: “Biz sizin arazinizi kamulaştırdık.” ve zor kullanarak köylüleri evinden, tarlasından atmak istediniz. Bu da, köylülerde, bir yardım duygusuyla başlayan bu iş, büyük bir yıkım etkisi yarattı. Çözüm önerimiz şudur: İstimlak edilen yerlere gerçek değerlerini ödeyiniz. Bakınız, ne Cumhuriyet Halk Partisi ne de Mersin halkı ne de Anamur köylüleri buraya baraj yapılmasına karşı değildir. Buraya yapılan baraj ile soydaşlarımıza su gönderilmesine hiçbir şekilde karşı değildir. Sadece ve sadece istimlak ettiğiniz arazilerin parasını düzgün bir şekilde ödeyin. Bu da, eğer “kul hakkı yemek” diye bir şey varsa, siz de bunu ödemezseniz, bunun adına “kul hakkı yemek” denir. İkinci sorun şu: Akine, Ormancık, Sarıağaç ve Çaltıbükü köyleri orman köyleridir. Ben bu köylerin hepsini tek tek gezdim. Âdeta bir cennet içerisinde yer alır. Oradan akan suları görseniz, oradaki yeşillikleri, envaitürlü bitkileri görseniz, acırsınız oraya baraj yapmaya ama “Gerekiyorsa yapalım.” dediniz. Peki, yapalım. Peki, burada yaşayan insanlar, yıllardır burada orman köylüsü kültürüne sahip olmuşlardır. Bu vatandaşlarımıza hâlâ bir yaşam alanı göstermediniz. Oysa, buraları istimlak edilirken dönemin valisi oraya gelmişti ve demişti ki köylülere: “Arkadaşlar, biz size yeni yaşam alanları da göstereceğiz. Ne olur soydaşlarımıza su gönderelim.” O zaman da vatandaşlar “Peki sayın valim, devlet böyle diyorsa boynumuz kıldan ince.” diyerek pılıyı pırtıyı toplamaya hazır hâle gelmişti. Hatta, o dönemde köylülerden “Kardeşim, nereye gitmek istiyorsunuz, sizi nereye yerleştirelim?” diye o dönemin valisi sorular da sormuştu. Hatta harita üzerinde de köylüler gitmek istedikleri orman köylerini göstermişlerdi. Ama ne oldu? Onlara bir yerleşim alanı hâlâ gösterilmedi. Değerli arkadaşlar, siz orman köylülerini TOKİ’lere sıkıştıramazsınız. Onları TOKİ’lere sıkıştırdığınız zaman onların ölüm fermanını imzalamış olursunuz. Orman köylüsü nerede yaşamak istiyorsa, orman kültürünü eğer devam ettirmek istiyorsa, siz de nasıl oraları istimlak ettiyseniz bu insanların da hakkını vermek zorundasınız. Çözüm önerimiz nedir bu sorunla ilgili? Şudur: Bu vatandaşlarımıza, mutlu, huzurlu, üretken bir yaşam sürdürebilmeleri için, mutlaka, şimdiki ortamlarına benzer bir ortamı acilen sağlamak zorundasınız. Bunu da yapmak çok zor değil. Yeni bir kanuna gerek yok, yeni bir düzenlemeye gerek yok. Sadece ve de sadece 5543 sayılı İskân Kanunu ve Uygulama Yönetmeliği’ne eklenmiş olunan geçici 5’inci maddeyi işletmeniz yeter. Bakın, her şey hazır, her şey var ama siz bu uygulamayı yapmıyorsunuz. Değerli arkadaşlar, üçüncü sorun şu: Burada yaşayan halk çok çalışkan ve üretkendir. Türkiye’nin, hatta iddia ediyorum, dünyanın en güzel çileği ve muzu burada yetişir, Anamur’da yetişir, dünyaca meşhurdur. Bu bölgede yetişen bu ürünleri buradaki çalışkan halk üretir. Bu vatandaşlarımız, tamamen kendi imkânlarıyla, devletten hiçbir yardım almadan, imece usulüyle bir sulama kanalı yapmışlardır ve doğal suları almışlar, ücretsiz olarak bu arsalarını sulayarak bu ürünleri yetiştiriyorlar. Yeni yaşam alanlarında, sizin önerdiğiniz yaşam alanlarında böyle bir imkânı bunlara sağlamadınız ve bunları, kendi paralarıyla, elektrik parası ve su parası vererek su kullanmaya mahkûm ettiniz. Çözüm önerimiz de derhâl bu yeni yerleşim alanlarına bu köylülerin daha önceden sahip oldukları sulama kanalının ücretsiz olarak verilmesi. Bir önemli konu daha var, bakın, burası çok önemli; bu, Anamur’un geleceğini ilgilendiriyor: Alaköprü’ye bir baraj yapacaksınız. Alaköprü’ye yapacağınız barajda sular toplanacak, topladığınız suları alacaksınız, Kıbrıs’a göndereceksiniz. Güzel, her şey iyi görünüyor ama bilim adamları böyle demiyor. Bilim adamları diyor ki: “Siz, bu suyu buradan alıp Kıbrıs’a gönderirseniz, bu durumda Anamur’un yer altı sularının bileşimi değişecek, kompozisyonu değişecek, tuz oranları artacak.” Biz artık burada ne çilek yetiştirebiliriz ne de muz yetiştirebiliriz. Peki, ne yapacağız? Yapılacak olan şey şudur arkadaşlar: 55 bin dekar alanda örtü altı muz, çilek ve sebze yetiştiriciliği yaparak ülke ekonomisine büyük katkı sağlayan Anamurlu çiftçinin baraj yapımından dolayı uğrayacağı bu zarar fizibilite çalışmaları yapılarak önlenmeli. Çok basit. Ben tarımdan çok anlamam ama şunu bilirim: Eğer toprağın, suyun kompozisyonu değişirse bitkinin de hayatı değişir. O hâlde, yapılacak olan bu barajdan Anamur’un toprağının kompozisyonu değişmeyecek şekilde bir miktar suyu da o topraklara iade etmeniz gerekir yani yer altı sularının iyi bir şekilde kompozisyonunun sağlanması gerekir. Bakın, köylüler o kadar çalışken ki, sadece sulama kanalı değil, kendi olanaklarıyla, hiçbir devlet katkısı olmaksızın imece usulüyle buraya, kendi köylerine okul, cami, köy konağı gibi tesisler yaptırmışlardır. Yeni yerleşim alanlarında bunların yapılmayacağı söyleniyor. Çözüm: Devlet olarak büyüklüğümüze yakışır bir şekilde, siz de Hükûmet olarak devleti yönettiğinize göre size yakışır bir şekilde buranın köylülerine verdiğiniz sözleri tutmalısınız. Yani, bakın, bunu muhalefet olsun diye söylemiyorum. Gitmişsiniz, valimiz, devletimiz, köylüye söz vermiş; e, şimdi zaman geçmiş, sözünüzü tutmuyorsunuz. Allah aşkına, bu yakışır mı? Koskoca bir devleti yönetiyorsunuz, koskoca bir Hükûmetsiniz; Allah’ın gariban köylüsüne söz verdiniz, şimdi sözünüzü tutmuyorsunuz. Ne olur kendinize, size yakışanı yapın. Şimdi, olayın bir de psikolojik boyutu var. Olayın psikolojik boyutu da şu: Eski yaşam alanları. Herkes bir düşünsün, herkes öldüğü zaman nereye gömüleceğini şöyle bir düşünsün. Dünyanın neresinde olursa olsun “Beni köyüme götürün, oraya gömün.” diyen içinizde kaç tane milletvekili vardır? Aynen bu düşünceyle buradaki insanlar da atalarını bu topraklara gömdüler. Şimdi bunların hepsi sular altında kalacak. Bunlar önemli bir psikolojik travma yaratır, toplumsal travma yaratır. Toplum bilimciler, sosyologlar bu konuya derhâl müdahale edilmesi gerektiğini söylüyorlar ve sizin de -çözüm önerimiz olarak da- köylülere psikolojik destek sağlamanız gerekiyor. Köylülerin haklı isteklerini dikkate almadan Devlet Su İşlerinin bir yıldır baraj yapım çalışmalarını sürdürmesi artık köylüleri rahatsız ediyor. Verilen sözlerin tutulmasını çok net bir şekilde istiyorlar. Devletini seven, devletine bağlı olan, devletini önemseyen, soydaşlarını önemseyen, onlara su verilmesi için çaba gösteren ve bunun için maddi-manevi birçok probleme “evet” demiş olan bu halk artık devlete karşı, dolayısıyla Hükûmete karşı, dolayısıyla devlete karşı ateş püskürür bir duruma gelmiştir. Bunu yapmaya hakkınız yok, yani vatandaşlarımızı devlete karşı ateş püskürtmeye hakkınız yok. Zaten gidiyorsunuz, geçicisiniz, gideceksiniz, yerinize başka bir hükûmet geldiği zaman tekrardan bu güveni sağlaması gerçekten çok zor olacak.
Nereye?
Nereye gideceğinizi hepimiz çok iyi biliyoruz. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ne gönderilen bu su iyi. Keşke suyumuz çok bol olsa da dünyanın her tarafına göndersek. Bu, insani bir olaydır. Fakat burada yaşayan insanlar her nereden duydularsa, her nasıl değerlendirdilerse Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyet’inden İsrail’e su gönderileceği konusunda ciddi endişe taşımaktadırlar. Ben böyle yapacaksınız demiyorum.
Yok öyle bir şey.
Yok öyle bir şey Sayın Bakan, tamam, yok öyle bir şey. Çıkarsınız, buradan çok güzel bir şekilde söylersiniz, bizim halkımız da ikna olur. Ben size, o bölgenin bir milletvekili olarak duyduklarımı söylüyorum.
Sayın Atıcı, Meclise hitap edin lütfen, Genel Kurula.
O da Meclisin bir parçası. Bakan da Meclisin bir parçası.
Hiçbir şeyi kaçırmıyorsunuz Sayın Başkan!
Kaçırmıyorum.
Vallahi iyi, çok iyi! Siz de çıkarsınız, buradan “Hayır, biz bu suyu sadece ve de sadece Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ne vereceğiz.” dersiniz, bizler de buna inanırız, devletimize güvenmeye devam ederiz. Siz de bu güvenlerimizi lütfen boşa çıkarmayın. Buradaki halka verdiğiniz sözü tutun, size yakışır bir şekilde davranın. Hepinizi saygıyla selamlıyorum.
Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına, Ankara Milletvekili Sayın Özcan Yeniçeri. Buyurun Sayın Yeniçeri.
Değerli milletvekilleri, konuya geçmeden önce önemli bir hususun altını çizmek istiyorum. Türkiye Büyük Millet Meclisi milletin kalbidir. Burası esip gürlemek, saçıp savurmak için uygun bir yer değildir. Herkesin her düşüncesini özgürce dile getirebildiği bir yerde gerilim gereksiz bir metadır. Eskilerin “Muktezayı hâle mutabakat sağlamak.” dedikleri bir üslup vardır. Bu kürsüye o üslup yakışır. Bu kürsü ucuz kahramanlık, meydan okuma, tehdit, şantaj kürsüsü değil, milletin sorunlarına çözüm bulma kürsüsüdür. Siyaset ile ahlak iki ayrı kavramdır ama bu iki kavram da birbiriyle bütünüyle ilgisiz değildir. İdeal olanı siyaseti ahlakileştirmektir. Unutulmamalıdır ki siyaseti ahlakileştiremeyenler sonunda ahlakını siyasallaştırmak zorunda kalırlar. İktidar hiçbir eleştiriyi kabul etmemek, muhalefet her şeyi eleştirmek değildir elbet. Türkiye Büyük Millet Meclisi de söz yemek, söz yedirmek ya da söz gezdirmek yeri hiç değildir. Hepimiz büyük Türk milletine karşı sorumlulukları olan insanlarız. İktidarı ve muhalefetiyle halkın karşı karşıya olduğu yoksulluğu, haksızlığı, hastalığı, işsizliği, çaresizliği gömmek için el birliği, fikir birliği ve güç birliği etmemiz gerekir. Büyük bir kültürün evladı olmanın zorunlu sonucudur bu. Alkış şaşırtır, övgü unutturur, kutsamak mahveder. Üçünden de kaçınmak gerekir. Asıl olan birliktir, beraberliktir, el birliğidir, güç birliği yapmaktır, afra tafra yapıp saçıp savurmak değildir. Değerli milletvekilleri, unutmayalım ki, yalnız milletin değil, tarihin de gözleri bu yüce Meclisin üstündedir. Sorumluluğumuz büyük, sorunlarımız da zorludur. Bu vesileyle, bu kürsüden Türk milletini küçümseyen, “Siz kimsiniz?” gibi haddini aşan sözler edilmektedir. Bu sözleri söyleyenlerin hem varlıklarını hem de bu sözleri söyleyebilme özgürlüklerini borçlu oldukları Türk milletini ve “Türk” kavramını bu vesileyle açıklamak istiyorum: Türk, Ötüken’de Kültigin Anıtı, Edirne’de Selimiye mabedi, Konya’da Mevlânâ Mesnevi’si, Türkistan’da Yesevi’nin Hikmet’i, Balasagunlu Yusuf’ta Kutadgubilig, Altay’da yere çakılmış balbal, Uluğ Bey’de uzaya gözünü dikmiş rasathane, Kaşgar’da Mahmut’un yazdığı lügattir. Türk, Malazgirt’te Alparslan’ın giydiği kıyamet gömleği, Eskişehir’de Yunus’un söylediği ilahi, Siriderya kenarında Korkut Ata’nın çaldığı kopuz, Bayburt’ta Genç Osman’ın, Viyana’da Kara Mustafa Paşa’nın duyduğu hırstır. Türk, İstanbul’un burçlarında dalgalanan Ulubatlı Hasan ihtirası, Diyarbakır’da ise Ziya Gökalp’tır. Hülasa Türk, Karaman’da Mehmet Bey’in yayınladığı “Türkçe konuş!” fermanı, Haliç önlerinde “Ya o beni, ya ben onu alacağım.” diyen Sultan Mehmet kararlılığı, Sarıkamış’ta donan 90 bin şehit, Maraş’ta Sütçü İmam’ın namusu, Antep’te Şahin Bey’in “Cesedimi çiğnetmeden Antep’i çiğnetmem!” andı, Erzurum’da Nene Hatun’un cüreti, İzmir’de düşmana Hasan Tahsin’in sıktığı kurşun, Çanakkale’de Atatürk’ün “Size taarruzu değil, ölmeyi emrediyorum!”, Kocatepe’de ise “İlk hedefiniz Akdeniz’dir.” emrini veren iradenin adıdır ve Türk, nerede ezilen, itilen, örselenen, hırpalanan, horlanan halk varsa, ona kucağını açan ve bağrına basan bir milletin de adıdır. Daha öz bir deyişle, Türk milleti Anadolu’ya kovulan, sürülen ve saldırıya uğrayan halklar için Anadolu’yu ana rahmine çeviren bir kültürün adıdır. Bu milletin merhametini kimse zaaf olarak görmesin, ağır başlılığını da hantallık zannetmesin. Değerli milletvekilleri, Türkiye’nin bütün ülkeler gibi kendi fırsat, imkân, tehdit ve risk eksenine oturmuş, özgün, istikrarlı, ısrarlı ve tutarlı bir stratejisinin olması gerekir. Millete ve çıkarlarına özgü tehdit ve fırsat algılamaları ancak millî stratejiler ekseninde düşünülebilir. Eğer bir ülkenin millî stratejisinin ne olduğu belli değilse millî çıkarlarının ne olduğu da belli değildir. Kıbrıs, Türkiye’nin millî, siyasi, stratejik konseptinin mihverinde olan bir coğrafyayı temsil etmektedir. Kıbrıs, Türk dış politikasının en stratejik ve en hassas yanıdır. Kıbrıs, Türkiye açısından orada yaşayan 250 bin Türk’ün varlığının korunması, Türkiye’nin güneyden kuşatılmaması, Kazakistan, Hazar, Azerbaycan, Türkmenistan, İran, Irak petrollerinin İskenderun Körfezi çıkışını kapatarak tehdit etmemesi ve Yunan Megalo İdeası’nın durdurulması gibi bir yığın ilave sebepten dolayı hayati bir öneme sahiptir. Kıbrıs, Türk milletinin uzun yıllardır süren içe büzülme, manevi ve tarihî olarak geri çekilme duygusuna karşı çıkışın simgesel de adıdır. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’yle Türkiye arasında anlaşmayı bu bağlamda irdelemek ve ele almak gerekir. Diğer yandan, Kıbrıs, yalnız Türkiye için değil İsrail ve diğer Orta Doğu ülkeleri için de hayati önemi haiz bir coğrafyadır. Bu bağlamda, Kıbrıs’ın stratejik önemini vurgulayan tarihî bir olayı burada hatırlatmak yararlı olacaktır. Zamanın İngiltere Başbakanı Anthony Eden, 1956 Süveyş operasyonunda İngiltere’nin başarısız olma nedenlerinden birisini, Kıbrıs yerine Süveyş’e bin mil uzaklıktaki Malta’dan deniz desteği sağlamak zorunda kalınması olarak ifade etmiş ve açıklamıştır. Küresel güçler için Orta Doğu’ya etkinlik ve nüfuz aktarmanın önemli bir merkezidir Kıbrıs. Enerji yollarının güvenliği, Orta Doğu petrolünün dünya üzerinde düzenli akışı Kıbrıs’la yakından alakalıdır. Kıbrıs Türkiye açısından bir güvenlik sorunu olmanın da ötesinde, aynı zamanda stratejik ve jeopolitik bir sorundur. Kıbrıs’tan bahsederken bir yandan Doğu Akdeniz’den, diğer yandan Orta Doğu ve öbür yandan da Türkiye-AB ve Yunanistan ilişkilerinden de bahsediyoruz demektir. Orta Doğu’da potansiyel olarak tek bir jeostratejik kuşağın parçası olan Kıbrıs, Arap-Müslüman bölgesinin de hemen yanı başında, stratejik anlamda ileri karakol olarak dünyanın ana karasının merkezinde bir uçak gemisi niteliğindedir. Kıbrıs’ı kontrol eden güç, Türkiye’den Mısır’a, Suriye’den İran’a uzanan bölgeyi kontrol edecek imkâna sahip demektir. Kıbrıs Türkiye’ye 65 kilometre, İsrail’e 267 kilometre, Yunanistan’a 965 kilometre mesafededir. Kendisine 965 kilometre uzaklıkta olan bir adaya Yunanistan’ın gösterdiği ilgi bu bağlamda dikkate değerdir. Bunun nedeni olarak, Yunanistan’ın tarihî hedef ve yönelişlerine bir göz atmak zaruri oluyor. Bilindiği gibi, Yunanistan Megalo İdea’sını gerçekleştirmek için geçmişte Kırım Savaşı’ndan, Balkan Savaşı’ndan, Birinci ve İkinci Dünya Savaşı’ndan yararlanmıştır. Bugün de sık sık Yunanlı liderler Kıbrıs’ı “Yunan adası” Ege’yi de “Yunan gölü” olarak niteleyen konuşma ve değerlendirmeler yapmaktadır. Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşundan 1974 yılına gelinceye kadar, Yunanistan Türkiye ile çıkardığı her ihtilaftan kazançlı çıkmıştır. Yunanistan Türkiye’ye karşı ne kadar uzlaşmaz, anlaşmaz, hırçın, asi ve saldırgan olmuşsa o ölçüde Batılılar tarafından değerlendirilmiş ve ödüllendirilmiştir. Bu nedenle, Türkiye’nin Kıbrıs’a müdahalesi tarihî bir milattır. Anlaşmazlıkların derinliğinde de biraz bu olgu vardır. Değerli milletvekilleri, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti genç bir devlettir. Kıbrıs Rumlarının ortak devlet olan Kıbrıs Cumhuriyeti’nin kuruluş sözleşmesine uygun davranmamaları sonrasında, Türkiye’nin uluslararası anlaşmalardan doğan müdahale hakkını kullanmasının sonucunda bu devlet ilan edilmiştir. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ilan edildikten sonra, Rumlar Kıbrıs’ın tek yasal devleti olarak kendilerini Avrupa Birliğine ve dünya kamuoyuna kabul ettirmişlerdir. Avrupa Birliği, Güney Kıbrıs Rum yönetimini her şeye rağmen tam üye olarak almış ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ne de yasa dışı bir oluşum muamelesi yapmıştır ve yapmaktadır. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti uzun yıllardır Rum ve müttefikleri tarafından haksız ve insafsız bir ambargo altında tutulmuş ve hâlâ tutulmakta, ekonomik, ticari, siyasi ve sosyal baskıya muhatap kılınmaktadır. Türkiye kaynak yönünden Yunanistan’dan 6 defa daha büyük, ekonomik ve askerî güç olarak da yaklaşık Yunanistan’ın 2,5 katıdır. Yunanistan coğrafi bakımdan dağınık olmasına karşın Türkiye coğrafi bakımdan da derli topludur. Yunanistan bugün ekonomik yönden kriz ve sosyal yönden de kaos içinde bulunmaktadır. Buna rağmen Kıbrıslı Rumlar Yunanistan ile iş birliği yaparak, Türkiye’nin bölge ülkeleriyle gerilim içinde bulunmasından yararlanarak, Kıbrıs’ın güneyinde doğal gaz arama ve çıkarma faaliyetlerine başlamışlardır. Kıbrıs Türk tarafı da karşılıklılık temelinde ana vatan Türkiye ile benzer bir anlaşma yapmıştır. Rum yönetimi tarafından atılan adımları, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Türkiye’yle birlikte eşdeğer adımlar atarak cevaplandırmak durumunda kalmıştır. Piri Reis ve ardından da diğer bazı Türk gemilerinin bölgede sismik araştırmaları simgesel de olsa bir biçimde devam ediyor. Rumların tek yanlı provokasyonları bölgede alabildiğine sürmektedir. Bu arada, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı ile Güney Kıbrıs Rum Lideri arasında Kıbrıs sorununun çözümü için sonu gelmez görüşmeler de sürüyor. Değerli milletvekilleri, Türk dış politikasında Kıbrıs, turnusol kâğıdı rolü oynayan bir kavramdır. Bir zamanlar Londra ve Zürih anlaşmalarıyla garantör ülke Türkiye’ydi. Bu anlaşmalara göre, Türkiye’nin onayı olmadan Kıbrıs uluslararası bir kuruluşa üye olamazdı. Bugün, Kıbrıs Rum kesiminin onayı olmadan Türkiye’nin Avrupa Birliği üyeliği söz konusu olamıyor. Rumlar bugün Avrupa Birliği-Türkiye ilişkilerini veto eder, bloke eder hâle gelmiştir. Millî bir dava olan Kıbrıs konusunda izlenen yanlış politikanın bundan daha açık bir göstergesi olamaz. Bu aşamaya nasıl gelindiği de üzerinde durulması gereken bir husustur. Bilindiği gibi, Kıbrıs’ın kendisi ilgili taraflar arasında başlı başına bir sorundur. Böyle bir sorunun Türkiye’yle Yunanistan ilişkilerinin, Türkiye-AB ilişkilerinin, gümrük birliği anlaşmalarının, Türkiye’nin AB’ye aday ülke ilan edilmesinin ya da Türkiye’nin AB’yle imzaladığı Katılım Ortaklığı Belgesi’nin aracı olmaması gerekirdi. Bilindiği gibi, Zürih ve Londra anlaşmalarında Kıbrıs’ta üç garantör ülke vardı; Türkiye, İngiltere ve Yunanistan. Avrupa Birliği, sorunun çözümlenmesi süreci bağlamında aşama aşama konuya müdahale ederek âdeta dördüncü garantör ülke konumuna gelmiştir. 1995 yılında Türkiye’yle Avrupa Birliği arasında imzalanan Gümrük Birliği Anlaşması da bu anlaşmalardan birisidir. Nitekim zamanın İngiltere Dışişleri Bakanı Cook “Türkiye Kıbrıs ile müzakerelerin açılmasını 1995’te kabullendi, Gümrük Birliği de bu bağlamda gerçekleşti.” demiş idi. 2000’li yıllarda Türkiye ile AB arasında imzalanan Katılım Ortaklığı Belgesi’yle Kıbrıs sorununun çözümünün Türkiye’nin AB üyeliği için kısa vadede siyasi kriter olduğu ilan edildi. Zamanın Yunanistan Dışişleri Bakanı Papandreu, “Helsinki kararlarıyla Kıbrıs ve Türk-Yunan sorunları Avrupa Birliğinin sorunu olmuştur.” şeklinde bir de talihsiz açıklama yaptı. Kıbrıs meselesi AKP İktidarının iş başına gelmesiyle ilginç bir seyir izlemiştir. Başbakan Erdoğan Kıbrıs meselesini “Kırk yıldır çözülmeyen sorun” olarak değerlendirmiştir. Kıbrıs sorununu, Denktaş’ın uzlaşmaz tutumu ve çözümsüzlüğü çözüm olarak görmesinin sonucu olduğu iktidar yetkilileri tarafından sık sık iddia edilmiştir. AKP İktidarı Kıbrıs sorununu “Denktaş sorunu” olarak ele almıştır. Kurucu Cumhurbaşkanı Denktaş’ın görevden ayrılmasından sonra yerine Kıbrıs’ta “yes be annem”ci Mehmet Ali Talat getirilmiştir. Bu dönemde AKP’nin Kıbrıs politikası dört sloganla ifade edilir hâle gelmiştir: “Komşularla sıfır sorun”, “kazan-kazan modeli”, “bir adım önde olmak”, “Yes be annem!” İlk aşamada, AB’nin yoğun baskısı altında, Annan Planı’nı, Türkiye ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti, Türkiye’nin etki ve telkinleriyle, “Yes be annem!” yaygaraları altında kabul etmiştir. Kıbrıs Türk tarafının kabulüne karşılık, Rum tarafı bu planı reddetmiştir. Rumlar, bu tavrıyla, Türklerle bir arada yaşamak istemediklerini bütün dünyaya ilan etmişlerdir. Buna rağmen, Avrupa Birliği, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’nin bütün Kıbrıs’ın tamamını temsil etmesini doğal ve meşru ilan etmiştir. Avrupa Birliği, tek başına Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’ni tam üye olarak bütün Kıbrıs’ı temsil edecek bir statüyle üyeliğe alması yetmiyormuş gibi, bu defa da Türkiye’ye “AB üyesi bir ülkeye limanlarını aç.” baskısını yapmaya başlamıştır. Bütün bunlara karşın, Mehmet Ali Talat’ın yönetiminde Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti, bir yandan Rumlara jest yapıp kapı açarken, sürekli barış talep eden taraf görüntüsü içerisinde inatla da görüşmeleri sürdürmüş ve bugün gelinen noktada, orta yerde, öylesine durmaktadır. İdealizm, ahlak ya da felsefeden entelektüeller etkilenir ancak diplomatlar, tartışılır konu olarak gerçekleri, sürdürülebilir olguları ve mümkün olabilenleri irdelerler. Masada oturan diplomatlar, tumturaklı cümlelerden daha çok, masaya düşen güç ya da güçlerin gölgesiyle ilgilenirler. “Ya AB’ye üyelik ya Kıbrıs”, “Ya gümrük birliği ya Kıbrıs”, “Ya taviz ya ambargo” denklemlerini kuranlar, Türkiye çıkarını esas alan yaklaşım içinde olmamışlardır. Değerli milletvekilleri, biliyorsunuz, nesillere bilinç, ruh ve mana veren davalar vardır. Bu davalar halkları millet yapar, bir arada tutar, ideal kazandırır ve onları bir anlam sahibi eder; nesillere ruh, yurttaşlara da istikamet gösterir. Kıbrıs böyle bir davadır; Kıbrıs, Türkiye için aynı zamanda millî, dinî, insani ve ahlaki bir davadır; Kıbrıs, fiyatı olmayan, maliyeti hesaplanamayacak kadar büyük olan bir davadır. Hiçbir maliyet-fayda analizinin Kıbrıs için anlamı yoktur. Kıbrıs, Türkiye açısından, tarih bakımından zorunlu, jeopolitik bakımdan olmazsa olmaz, siyasi anlamda da tartışmasız bir coğrafyadır. Değerli milletvekilleri, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ni stratejik olarak güçlendirmenin yolu stratejik unsurlar yönünden Kuzey Kıbrıs’ı güçlendirmekten geçmektedir. Kıbrıs için stratejik iki unsur vardır: Bunlardan birisi enerji ise diğeri de sudur. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti yarı kurak iklime sahiptir. KKTC için suyun önemi hayatidir. KKTC’de içme ve kullanma suyunun tamamı yer altı su kaynaklarından sağlanmaktadır. Yer altı suları da hızla tuzlanmaktadır. Bu yüzden Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin su sorunu her şeyden daha öncelikli bir konuma gelmiştir. Bir süre önce Rumların Evangelos Florakis donanma üssünde meydana gelen patlama, Güney Kıbrıs’ın elektrik ihtiyacının önemli bir kısmını karşılayan Vasiliko elektrik santralini devre dışı bırakmıştı. Güneyin genelinde elektrik kesintisi yaşanması nedeniyle Rum yönetimi, elektrik enerjisi açığının bir kısmını Türk tarafından karşılamak zorunda kalmıştır. Bu, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ne her anlamda ciddi bir prestij sağlamıştır. Kıbrıs Barış Suyu Projesi’nin hayata geçirilmesi için düğmeye basılması ve anlaşma yapılması Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin elini daha da güçlendirmiştir. Zira yarı kurak ikliminden dolayı nehir ve dere gibi doğal su kaynaklarına sahip olmayan Ada, boru hatları ile taşınacak suya can suyu kadar önem vermekte ve ihtiyaç duymaktadır. KKTC’nin ekonomik alanda atacağı adımlarla uluslararası kamuoyu nezdinde farklı bir Kuzey Kıbrıs imajı oluşturabilecektir. Ada’daki asimetrinin Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti lehine bozulması, Birleşmiş Milletlerin temel parametreleri çerçevesindeki kalıcı bir çözüm için de gerekli unsurlar arasındadır. Bu anlaşmayla hem Türkiye Cumhuriyeti tarafından hem de Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti tarafından kara yapıları ve boru hattı vasıtasıyla gerçekleştirilecek deniz geçişinin inşası Türkiye tarafından yapılacaktır. Kara yapıları ile deniz geçişli boru hattının ve proje kapsamında inşa edilen tüm tesislerin mülkiyeti, inşanın başlandığı andan itibaren Türkiye Cumhuriyeti’ne ait olacaktır. Her anlamda yararlı ve stratejik bir anlaşmadır. Her iki ülkeye de hayırlı olmasını diliyor, yüce heyetinizi saygıyla selamlıyorum.
Barış ve Demokrasi Partisi Grubu adına İstanbul Milletvekili Sırrı Süreyya Önder. Buyurun Sayın Önder. Süreniz yirmi dakika.
Sayın Başkan, değerli üyeler; iki arkadaş yola gidiyorlarmış, yolun yarısında bir yağmur başlamış, tedbirli olan birisi çıkarmış abasını diğerine vermiş. Adam, ıslanmadan, bu yolculuk, yağmur faslını atlatmış. Yağmur dinince abayı veren söylenmeye başlamış “Yahu, iyi ki benim yanımda bu aba vardı, bak yoksa sırılsıklam olacaktın.” demiş. Diğeri “He kardaş, Allah razı olsun.” demiş. Biraz daha gitmişler “Yahu bir düşünsene ben sana bunu vermeseydim ne hâle gelirdin falan.” demiş. Bir, üç, beş, en son, öbürü, bir dere kenarına geldiğinde kendini kaldırmış dereden aşağı atmış “La, bilmem ne, bundan da fazla ıslanmazdım ya!” demiş. Bu meseldeki gibi bizim Kıbrıs’la ilişkimiz. Sürekli bir başlarına kalkma görgüsüzlüğü, sürekli bir minnete sokma görgüsüzlüğü, herhangi bir doğrultu içermeyen, tutarlılık gibi bir derdi olmayan, evrensel insan haklarıyla kendini bağlı saymayan, dün şöyle, bugün böyle, konjonktüre göre dalgalanan bir ilişkimiz var ama esas olarak bu başlarına kalkma görgüsüzlüğü bu adanın otuz küsur yıllık makûs talihi. Biraz tarihten bakmak lazım, nasıl oldu, bu işler buraya nasıl geldi, niye bir türlü çözülemiyor? Türkiye, bu konuda acayip bir ülke. Bu Kıbrıs harekâtı yapıldığında dünyada buna koltuk çıkan bir tek ülke vardı, onun liderini de paramparça ettirtmek için bu ülkenin toprakları üs olarak kullanıldı. Libya Lideri rahmetli Kaddafi’den başka bu işe koltuk çıkan yoktu. Bizim ülkemiz de onun paramparça edilmesi için ne gerekiyorsa onu yaptı. Şimdi, ondan sonra yaklaşık işte yirmi dokuz, otuz yıl önce oradaki o faşist darbeyi önlemek amaçlı yapılan müdahale giderek bizim oraya kök salmamız, orada oturup kalmamız yolunda bir politikaya dönüştü. Bunu başımıza 2’nci kez bela eden Kenan Evren’dir. Tuttu bugünkü Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti devletini ilan etti. En az 12 Eylül iddianamesi kadar ağır bir suçla bu meseleden dolayı yargılanması gerekir. Şimdi zaman zaman burada milletvekilleri çıkıyorlar yaygın bir kullanım, her bu ülkenin resmî politikasının dışındaki her söylemi “sözde” diye sözde Kürt devleti, sözde Ermeni devleti, sözde şu bu diye söylüyorlar ya. Bu tanıma uyan tek yer aslında Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’dir çünkü bizden başka uluslararası toplumda buna “devlet” diyen bir tek Allah’ın kulu yoktur, dost düşman buna dahildir. Biz kalkıyoruz bunun devlet olduğu yalanını otuz küsur yıldır bu halka riyakârca söylemeye devam ediyoruz. Yakın dönem cumhuriyet tarihinde bu kadar veballi ve bu kadar sık söylenen başka bir yalan yoktur. Devlet değil, niye yalan söylüyorsunuz bu halka? Kendiniz çalıp kendiniz oynuyorsunuz. Bu ülkenin seksen ikinci vilayeti yapmaya çalışıyorsunuz ama boyunuzu ve haddinizi aşan bir yeri var. Buraya su götürülmesi meselesi doğrudur çünkü bu ülkenin kalın bağırsağı durumuna getirdiniz orayı. Bu kalın bağırsağı temizlemek için çok su götürmeniz lazım. Bakın bu ülkede kontrgerilla örgütlenmesi, bakın bu ülkede Amerika tarafından kurdurulan hükûmetler; onların kocaları, onların hısımları, akrabaları, ondan önceki hükûmetin bakanları, hepsinin Kıbrıs’ta mezbelelik hâline getirdikleri ya bir bankaları ya çat pat fiktif firmaları ya da hükûmetleri olmuş. Şimdi, siz, bu ülkenin bütün safrasını orada temizleyeceksiniz diye hem Ada halkına hem Türkiye halklarına yıllardır Kıbrıs’ın bir devlet olduğu yalanını söyleyip duruyorsunuz. Meseleye buradan bakmayan her türlü değerlendirme eksiktir, sonuca hizmet etmez, bir yalanı çok fazla söylemekle hakikate inkılap etmez. Şimdi bakıyoruz, bu ülkede bizim öyle tutarsız bir yaklaşımımız var ki Annan Planı’yla kendinizi bağlamışsınız. Karşı taraf nasıl davranmış olursa olsun şimdi gelinen noktada bunun tam tersi -eskiler “değnek atma” derlerdi, mütegallibenin toprak edinme biçimiydi- uçaktan seyrederek “Ya, şurası da güzelmiş, burayı vermeyelim.” diyorsunuz. Bu Hükûmetin genel pervasızlığının tavan yapmış hâlidir aynı zamanda Kıbrıs. Önce şu gerçekleri bilmek lazım: Buranın nüfus artışında bu kolonizasyonun -kolonize bir ülkedir- rolünü bir hatırlamamız gerekiyor. Adalı olan nüfus, hâlihazır nüfusun beşte 1’i, siz buraya 5 katı kadar, o ülkenin yerli halkının 5 katı kadar adam ithal edeceksiniz, nüfus ithal edeceksiniz, ondan sonra yaptığınız bütün düzenlemeler sizin oraya ithal ettiğiniz nüfusun iaşesini, ianesini sağlamaya dönük; oraya göndermişsiniz, orayı kolonize etmişsiniz, bunu besleyeceksiniz, bunun da böyle bir şeyi var. Ondan sonra kalkıp diyeceksiniz ki: Besleme. Ondan sonra kalkıp her türlü insani, evrensel ve hukuksal talepleri karşısında biz, sizin için –baştaki fıkrada da anlattığım gibi- şöyle, şöyle, şöyle şeyler yapmıştık. Yani ebet müddet siz bize muhtaçsınız, ne dersek onu yapacaksınız; her türlü pisliğimizi burada arıtmaya devam edeceksiniz, diyeceksiniz. Böyle bir şey hiçbir ahlaki norma sığmaz. Aynı görgüsüzlük başka bir ülkeyle de söz konusu. Yani bu, Hükûmette temel bir refleks hâline gelmiş. Kore’ye Meclisten karar çıkarmadan, sırf “NATO’ya bizi alsınlar.” diye bu ülkenin evlatları apar topar gönderildi. Öyle talihsiz bir şey ki, öyle talihsiz bir süreci başlattı ki Kore’ye müdahale, Kenan Evren de sırf Kore kıdemi yüzünden Genelkurmay Başkanı oldu -gerçi al birini vur ötekine, o olmasa Nurettin Ersin olacaktı ama- böyle de bir şeyi var. Bugün Anadolu’da “Topal” lakaplı anılan herkesin Kore’de topuğundan vurulduğu söylenir. Sanayi Bakanı kalktı, mütekabiliyet isteyen Korelilere “Biz sizin için orada o kadar şehit verdik.” dedi. Yani insanın, neuzübillah... Bu şehitlik meselesi dönüp dolaşıp hep benim önüme geliyor. Sen, bir Korelinin yanında durup kendi kardeşi için ötekiyle savaşmaya Meclisten karar çıkarmadan bu ülkenin evlatlarını gönderip orada kırdırtacaksın Amerikan çıkarları için, ondan sonra da adam, ticaretini gözettiğinde, ki bu ticaret meselesi bu Hükûmetin olmazsa olmazlarından birisi… Aynı, Bakan Sayın Çağlayan bu, Fransa’daki Ermeni tasarısı meselesinde kıyamet koptuğu zaman, buradaki en büyük Fransız firması, yıllarca bu ülkeye orduyla ortaklık kurup tapon mal satan firmaya dönük bir şey yapılacağı zaman “Onlar Türk oğlu Türk’tür.” dedi. Böyle bir Türklük dağıtma ruhsatını inhisarında görüyorlar, bir Türklük bahşediyorlar. Yani tercümesini ben yapayım: Yahu gardaş, para getirsinler de ne ederlerse etsinler anlayışı var. Bu Bakan, Korelilere aynı bu görgüsüzlüğü yapmıştı, dedi ki: “Biz sizin için o kadar şehit verdik.” Ee? O zaman gelip ticari olarak burada her türlü madrabazlığı yapma hakkımız var. “Madrabazlık” lafı bana aittir, Sayın Bakana ait değil. Şimdi, bu anlayış Kıbrıs’ta da bu şekilde tezahür ediyor. Hiç kimse kalkıp da “Yahu, bu adanın gerçek sahipleri vardı kardeşim, bunlar ne düşünüyorlar?” demiyor. Milliyetçi, hamasi söylemlerde bulunan sayın vekiller şu gerçeği niyeyse hep göz ardı ediyorlar: Tarihi en az biz de sizler kadar biliyoruz, tarihini de sizler kadar biliyoruz ki o tarihi de… Çok sahih ve salih amellerle fethedilmiş bir ada değil. Rivayet ederler, Sultan Selim şarabı çok güzel diye burayı fethettirtmiş yani öyle çok bir Türk obası değil. Ama şu, o tarihine bakarak söyledikleri şeyleri, bu ülkenin, dört tarafı dertle çevrili bu adanın bugün nasıl bir fuhuş, nasıl bir kumarhane, nasıl bir mafya cennetine dönüştürüldüğünden hiç bahsetmiyorlar. Bu adadaki bütün milliyetçi söylem, işte, bu saydığım sektörlerin finansmanıyla neşvünema buluyor. Kim ki bu lafları ediyor -Meclistekileri kastetmiyorum- Kıbrıs’ta kim ki bunun bayraktarlığını yapıyor, bakıyorsunuz ki arkasında fuhuş baronları, bakıyorsunuz insan etini pazarlayan bir mantık, bakıyorsunuz kumarhane turizmi, bakıyorsunuz envaiçeşit rezillik. Kalın bağırsağı derken hiç kimseyi tahfif, tahkir etmek gibi bir niyetimiz yok. Bunları çektiğiniz zaman bu ülkede hayatı duracak duruma getirmişsiniz. Neo liberal sistem böyle bir şeydir. Önce kendi çarşısını bu şekil bina eder, ondan sonra bunu savunacak dangalak zihniyetler bol miktarda zuhur eder, artık başkasını yapmaya kalktıklarında sizin bir şey yapmanıza gerek kalmaz, onlar sizin yerinize yeterince direnirler. Hatırlayalım, Rumlar doğal gaz aramaya başladıklarında biz bunu savaş sebebi saymıştık. Yahu, ülke dediğin, ağızla başka organı birbirinden ayıran belli ölçüler vardır. Ülke yönetmek ağzından çıkan lafı kırk kantarda tartmak demektir. Savaş sebebiydi, bir tane “…” (*) gemi gönderdiniz, canını o gemi zor geri Türkiye topraklarına attı. Bugün orada doğal gaz kaynakları bulunuyor, bugün orada petrol çıkarıyor bir Rus firması Rumlar adına. Buna karşılık siz ne yapıyorsunuz? Gidiyorsunuz Shell’le anlaşıyorsunuz, o da orada petrol arayacak. Noble firmasının da, Shell firmasının da insanlık vicdanında çok kötü sabıkaları vardır. Nijerya’daki faşist yönetimi finanse edip ülkeyi bir kan gölüne çevirmiş ve orada bütün yer altı, yer üstü kaynaklarını talan ettirtmiş bir firmaya siz gidip o ülkedeki geleceğinizi teslim ediyorsunuz. Bütün bunların üzerine örtülecek en etkili şal milliyetçi söylemdir, milliyetçiliğin kendisi de değil, milliyetçi söylem. Buraya gelirsiniz “vatan” dersiniz “millet” dersiniz “bizim gözbebeğimiz” dersiniz, çok kafanızı bozarsa “beslememiz” dersiniz, ağanın azaba yaptığından daha zalimce, daha pervasızca davranır gidersiniz. Olan biten budur. Ne oldu sizin savaş sebebi saymanıza? “Donanmamız da nihayet devreye girdi, kendine geldi.” diye yazı yazan -şimdi bir şey söyleyeceğim, kendime hâkim olayım- düzenbazlar oldu bu memlekette. Ne oldu? Hiç mi fikri takip yok? Hiç mi fikrinizin haysiyeti yok? Olan ne oluyor? Bu ülkenin genç dimağlarını kodluyorsunuz, olacaksa biz çözüm, siz böyle okside ettiğiniz için zihinleri, onlara düşmanlık, nefret söylemi, karşıdaki halkı aşağılayan, yok sayan, her türlü aşağılamanın önüne bir takı olarak kullanılmasını sağlayan bir söylem enjekte ettiğiniz için bu çözüm çözümsüzlüğe doğru hızla gidiyor. Şimdi bir de adını değiştiriyorlar bu ülkenin. Dün biz söylesek kıyameti koparırlardı. Dün bu adın kutsallığı, bu bayrağın kutsallığı üzerine elli bin türlü ideoloji inşa etmiştiniz, adını değiştiriyorsunuz. Ne Türkiye’de ne Kıbrıs’ta, ne Eroğlu ne Sayın Erdoğan çıkıp… Ne oldu da bu isim değişikliğine gidiliyor hatta bir anayasa değişikliğinden söz ediliyor? Buna dair Kıbrıs halkının, Türkiye halklarının bildiği bir tek cümle yoktur. Varsa burada sayın bakanlardan bu konuda bir şey söyleyecek olan, mutlu oluruz. Niye adını değiştiriyorsunuz? Ne gullep dönüyor orada? Neyin peşindesiniz? Şimdi, hâl böyle olunca, sizin bir lütuf gibi gördüğünüz şeyi, sizin boynunuzun borcu, bir nevi yarattığınız pisliği temizlemek olarak göreceksiniz. Ama dönüyoruz, bir yeri abat ederken bir yeri harap etmek yeryüzünde en çok bu millete mahsus; artık, bunu bu duruma getirdiniz. (*) Bu bölümde Hatip tarafından Türkçe olmayan bir kelime ifade edildi. Dönüyorsunuz, Anamur’da yapılacak olan baraj için oradaki köylüye, oradaki yerli halka hiçbir şey sormadan, neredeyse bir tarım cenneti olan bölgede binbir türlü tahribat yapıyorsunuz. Su, bir insanlık hakkıdır. Bugün şişeleyip satıyorsunuz, uğruna savaşlar sürdürülüyor ama unuttuğunuz bir gerçek vardır: Tıpkı hava gibi bir insanlık hakkıdır ve yeryüzündeki tüm yaratılmışların ortak mülkiyetidir. Onun için, yani bunu Cenabıhak böyle tanzim etmişken sizin başka türlü nizamat vermeye çalışmanız, bunu bir meta hâline getirmeniz, alınır satılır bir nesne hatta bırakın alınır satılır bir nesne, bir savaş, bir diz çöktürtme, bir mecbur bırakma, bir tehdit, bir şantaj aracı olarak kullanmak yine neo liberal sisteme mahsus bir şeydir. En büyük temsilcisi, en yılmaz savunucusu da mevcut Hükûmettir. Sayın Kürkcü, Milletvekilimiz Sayın Kürkcü “Kıbrıs işgal altındadır.” dediği zaman kıyameti kopardınız. Kıbrıs işgal altındadır. İşgal eden zihniyet de bu neo liberal, bu, orayı fuhuş, kumar ve binbir türlü mafya pisliğiyle yönetmeye çalışan zihniyettir. Hangi ülkenin bayrağını taşıdığının hiçbir önemi yoktur. Kapitalizmin, paranın dini, imanı, ulusu, aidiyeti olmaz. Son olarak, sözlerimi bağlarken, biraz da bu adanın gerçek halkı, gerçek sahibi, oraya taşımayla götürülmeyen, ithal edilmeyen halkı ne düşünüyor, bir parça bunun üzerinde düşünmenizi diliyorum. Saygılar sunuyorum. Teşekkür ederim.
Şimdi AK PARTİ Grubu adına İstanbul Milletvekili Sayın Volkan Bozkır. Buyurun Sayın Bozkır.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’yle imzalanan Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinin Su İhtiyacının Karşılanmasına İlişkin Hükümetlerarası Çerçeve Andlaşması’nın onayı vesilesiyle AK PARTİ Grubu adına söz almış bulunuyorum ve yüce Meclise saygılarımı sunuyorum. Kıbrıs Türk’ü, mücahitlerimizden devraldığı kararlılıkla, hür yaşama iradesini ortaya koyarak insan hakları, hukukun üstünlüğü ve bunun gibi evrensel değerler üzerinde yükselerek dünya sahnesindeki onurlu yerini almıştır. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti ise, siyasi ve ekonomik alanlarda bugüne kadar katettiği mesafeyi misliyle aşabilecek birikimi ve donanımıyla bizim için iftihar kaynağı olmaktadır. Türkiye ile Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti arasındaki ilişkiyi güçlendirmek, birlikte hareket etmek ve bu, hem Türkiye’nin hem Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin vardığı noktayla iftihar etmek yerine, bundan rahatsızlık duymak ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ni ve Türkiye’yi rahatsız edecek ifadeler kullanmak, Türkiye’yi Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde işgalci olarak göstermek, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti nüfusunu da âdeta Türkiye’den tamamen götürülmüş insanlar hâlinde düşünmek, bence hem vicdana sığmaz hem akla sığmaz hem de bu kadar yıldır çekilen sıkıntılara da karşılık olmamalıdır. Türkiye Cumhuriyeti ve Kıbrıs Türkleri, Birleşmiş Milletler çevresinde yürütülen müzakereler yoluyla Ada’da kalıcı ve kapsamlı çözüme ulaşılması amacıyla çaba sarf etmektedir. Hedef, 2012 yılının ikinci yarısında kapsamlı çözüme ulaşmaktır. Biz bu hedefin gerçekleşmesi için, Türkiye olarak elimizden gelen tüm imkânları kullanmaktayız, siyasi olarak, ekonomik olarak uluslararası platformda sahip olduğumuz güçten yararlanarak da bu hedefe ulaşılması için gerçekten önemli mesafe katettiğimizi düşünüyoruz. Ancak Kuzey Kıbrıs sorununun çözümü ve Kıbrıs sorununun çözümü Doğu Akdeniz ve Orta Doğu bölgesindeki güven, istikrar ve iş birliğine de katkıda bulunacak olmasına rağmen, Kıbrıs sorunu tek başına Türkiye’nin veyahut Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin çözebileceği bir sorun ve konu değildir. Dolayısıyla, Rum tarafınca da gerekli siyasi iradenin ve kararlılığın ortaya konulması ve önümüzdeki son fırsatın iyi değerlendirilmesi gerekmektedir. Rum tarafı gerçekten dünyada çok az sayıda kalmış, şımartılmış çocuk karakterinde hareket etmekte olan bir camiadır. Bu şımartılmış Kıbrıs Rum toplumunun ve devletinin gerçekten artık uluslararası toplum tarafından ve dünyada bölgede çıkarı olan, bölgede nüfuzu olan, bölgede bu kadar zamandır bulunmuş ülkeler tarafından doğru yola sevk edilmesi ve üzerlerinde baskı kurulması zamanı gelmiştir. Kıbrıs Türk tarafının çözüm yönündeki iradesini kararlılıkla ortaya koymuş olmasına rağmen, maruz bırakıldığı insanlık dışı kısıtlamaların hiçbir makul bir izahı bulunmadığı da açıktır. Ancak 2004 yılında olduğu gibi mevcut sürecin de sonuçsuz bırakılması hâlinde bunun bedelinin Türk tarafına ödettirilmeye devam edilemeyeceğinin, Kıbrıs Türk halkına başkasının uzlaşmazlığının ceremesini yüklenemeyeceğinin bilinmesi de gerekmektedir. Kıbrıslı Türklere uygulanan kısıtlamaların artık kaldırılması gerekmektedir. Dünyada mevcut bütün duvarlar yıkılmış iken Kuzey Kıbrıs’ta bir duvarın mevcut olduğunu görmek hepimizin yüreğini sızlatmaktadır ancak bütün dünyanın da artık bu sorunun çözümü için, bu duvarın da yıkılması için gayret sarf etmesi zamanı gelmiş ve geçmiştir. Kıbrıs Türk’ü refahını yükseltecek ve layık olduğu yaşam kalitesine kavuşacak değerlere ve beceriye sahiptir. Türkiye, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin bu yolda da her zaman olduğu gibi gelecekte de yanında olacaktır. Türk Hükûmeti, Kıbrıs Türk’ünün girişimciliğinin ve başarma arzusunun ekonomik kalkınma alanında da daha fazla hayata geçirilmesine büyük önem atfetmektedir ve bu yönde de Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Hükûmeti ile birlikte çalışmaktadır. Bir yandan kısa sürede çözüme ulaşılacak gibi bir uzlaşma için çaba sarf ederken, diğer yandan Türkiye ile KKTC arasındaki bağların güçlendirilmesine, her alanda ikili iş birliği mekanizmalarının hayata geçirilmesine, bu yönde girişimlerde bulunmaya devam ediyoruz. Bunun, çözüm çabalarımıza da katkıda bulunacağını düşünüyoruz. Kıbrıs Türk halkının refahı ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin ekonomik alandaki başarısı, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin kendi ayakları üzerinde güvenle durabilmesi, kalkınması ve gelişmesi öncelikli hedefimizdir. Birlikte hareket ederek, süratle KKTC’yi ekonomik olarak çok daha sağlam, müreffeh ve rekabet edebilir bir yapıya kavuşturabileceğimize inanıyoruz. Son dönemde, bu bağlamda ısrarlı ve kararlı bir politika uygulanmıştır ve önemli gelişmeler sağlanmıştır. Çalışmaların meyvesini vermekte olduğunu, ekonominin güçlendiğini ve refahın giderek arttığını memnuniyetle müşahede ediyoruz. Birçok AB ülkesinde ve dünya genelinde ekonomik sıkıntıların yaşandığı bir dönemde Türkiye’nin yakaladığı başarıdan Kuzey Kıbrıs da mutlaka yararlanacaktır. Bu çerçevede, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ne sağlanan hibe, teşvik ve krediler artmakta olup, 2011 yılı itibarıyla bu ülkeye desteğimiz 1 milyar Türk lirasına yaklaşmaktadır. Değerli milletvekilleri, KKTC’nin her alanda desteklenmesi politikamız çerçevesinde Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin verimli topraklarına Türkiye’den hayat suyu getirilmesini sağlayacak, ana vatan ile Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti arasındaki sarsılmaz birlik ve dayanışmayı pekiştirecek büyük bir projenin temelleri atılmıştır. Bu çerçevede inşa edilecek denizaltı boru hattı projesinin üç yılda tamamlanması ve 440 milyon ABD dolarına mal olması öngörülmektedir. Bu boruyla su taşınması projesinin dört ana unsuru vardır: Birincisi: 2011 Mart ayında temeli atılan ve inşaatına başlanan Alaköprü Barajı’dır. Dragon Çayı üzerinde inşa edilecek Alaköprü Barajı’nın ihalesi Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından sonuçlandırılmıştır ve barajın temel atma töreni de 7 Mart 2011 günü Sayın Başbakanımız Recep Tayyip Erdoğan’ın ve KKTC Cumhurbaşkanı Sayın Derviş Eroğlu ve KKTC Başbakanı Sayın İrsen Küçük’ün katılımlarıyla gerçekleştirilmiştir. İkincisi: Anamur’dan çıkıp Akdeniz’den su altından geçerek Girne Karşıyaka’ya ulaşacak bir boru hattıdır. Projenin ikinci bölümü olan boru hattının yapımının iki yıl içinde bitmesi öngörülmektedir. Üçüncüsü: Kıbrıs’a ulaşan bu suyun depolanıp dağıtımının yapılacağı Geçitköy Barajı’nın kapasitesinin 1 milyon metreküpten 25 milyon metreküpe ulaşması için yapılacak mevcut barajı büyütme çabasıdır. Dördüncüsü ise: Söz konusu barajdan, Geçitköy Barajı’nda depolanan suyun tüm Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti sathından ilgili bölgelere dağıtımının yapılacağı boru hattının döşenmesidir. Toplam 500 kilometre uzunluğundaki boru ağının tüm KKTC’ye erişmesi planlanmaktadır. Projenin bitiminin 7 Mart 2014 tarihinde tamamlanması Sayın Başbakanımız tarafından müteaddit kereler açıklanmıştır. Değerli milletvekilleri, anılan proje çerçevesinde getirilecek suyun Rum tarafına doğrudan satış olanağı da olabilecektir. Ayrıca bunun arazi değerinde artışa neden olacağı da açıktır. Bu iki unsurun, olası bir kapsamlı çözüm çerçevesinde mülkiyet meselesinin Türk tarafının daha lehine koşullarla çözülmesi ve olası bir toprak transferinin asgaride tutulmasına yardımcı olacağı da açıktır. Türk tarafının müzakerelerde elini güçlendirebilecek bir unsura dönüştürülmesi imkânı bu projeyle mümkün hâle gelebilmektedir. Kıbrıs sorunu bir çözüme ulaşsın ya da ulaşmasın, sağlıklı, sürdürülebilir ve üretkenliğiyle, rekabet edilebilirliği devamlı olarak artan bir ekonomik yapı Kıbrıs Türk halkının geleceğinin en önemli teminatı olacaktır. Kıbrıs Türk halkı, ekonomide de değişim dinamiğini gösterecek güce sahip olduğunu defalarca kanıtlamıştır. KKTC Hükûmetinin bu amaca yönelik yapmakta olduğu cesur adımlara desteğimiz tamdır. Tüm engelleri birlikte aşacağımızdan, Kıbrıs Türk halkını daha güçlü kılacağımızdan, daha mutlu bir müreffeh bir geleceği birlikte kazanacağımızdan hiç kimsenin şüphesi olmasın. Türkiye, Kıbrıs Türk’ünün yanındadır, daima yanında olacaktır, garantör ve ana vatan sorumluluklarını yerine getirmeye devam edecektir, hiçbir suretle bundan ödün vermeyecektir ve millî davamızda ancak birlik, beraberliğimizi hassasiyetle muhafaza ederek hakça bir sonuca ulaşabileceğimiz açık iken, bu kürsüden bu Türkiye ile KKTC arasındaki gerçekten çok önemli bağı zedeleyecek açıklamalar yapılmasını da burada şiddetle kınıyorum. Gücümüzün asli kaynağı olan birlik ve beraberliğimiz bugün her şeyden daha önemlidir ve her zamankinden daha sağlam olması gereken bu noktada da bu tür söylemlerle bunu zafiyete uğratmanın bir anlamı yoktur. Kıbrıs Türk halkının her türlü engel ve kısıtlamalara rağmen geldiği bu noktadan dolayı gerçekten haklı bir kıvanç duyuyoruz. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti, Kıbrıs Türk halkının hem bugününün teminatı hem de geleceğini kurarken en sağlam dayanağı olacaktır. Sayın Başkan, sayın milletvekilleri; saygılarımı sunuyorum.
Şimdi, 81’inci maddeye göre soru-cevap işlemi yapılacaktır. Sayın Alim Işık, Milliyetçi Hareket Partisi Kütahya Milletvekili. Buyurun Sayın Işık.
Teşekkür ediyorum Sayın Başkan. Sayın Bakan, bilindiği gibi kısa süre önce Kıbrıs’ın da içinde bulunduğu Doğu Akdeniz Bölgesi’ne Rum ve İsrail ortaklığı petrol arama platformu kuruldu ve bunun üzerine de Türkiye “Piri Reis” isimli gemiyi gönderdi. Bu bölgede olup bitenler ne aşamadadır? Bu platformda petrol bulunmuş mudur? Bulunduysa Kıbrıs’ın ve Türkiye’nin hakkı ne olacaktır? Bizim Piri Reis gemisi ve diğer çalışmalarımız ne aşamadadır? Teşekkür ederim.
Teşekkürler Sayın Işık. Başka sisteme giren arkadaşımız yok. Sayın Bakan, buyurun.
Evet, teşekkür ediyorum. Ben, müsaade ederseniz özellikle Alaköprü Barajı altında, göl alanında kalacak dört köyle ilgili sayın milletvekilleri konuşma yaparken bazı sorular sormuştu, onları da cevaplandırayım. Efendim, bir kere Alaköprü Barajı sadece Kıbrıs’a yılda 75 milyon metreküp su vermekle kalmayacak, aynı zamanda bilhassa Anamur’daki mümbit toprakları da sulayacak olan çok maksatlı bir barajdır. Yani maksat sadece Kıbrıs’a su vermek değil. Orada zaten bir ihtiyaçtı. Yaklaşık 3.300 hektarlık bir alanı sulayacak, ayrıca hidroelektrik enerjiyle o bölgedeki elektrik ihtiyacını da karşılayacaktır. Bunu bir kere dikkatlerinize arz ediyorum. Ayrıca, özellikle oradaki dört köyle alakalı, malum olduğu üzere, geçen dönem bir kanun tasarısıyla bu dört köyün haklarının korunması konusunda bir kanun çıkarılmıştı. Bu konuda Bakanlar Kurulu kararı da alındı. Hatta şu ana kadar da 25 milyon 556 bin 370 TL’lik bir kamulaştırma ödemesi de yapıldı. Bunun dışında Ormancık köyündeki otuz adet konutun ivedilikle yeni bir alana taşınması işlemleri de yapılıyor. Bununla ilgili ihale de 27/10/2011 tarihinde gerçekleşti. Yani buradaki vatandaşları mağdur etmek gibi bir durum asla söz konusu değildir. Onu özellikle vurgulamak istiyorum. Bunun dışında, tabii ki, Doğu Akdeniz’de Rum tarafı doğal gaz ve petrol arama çalışmalarına başladı. Tabii, Türkiye, bildiğiniz gibi, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’yle hemen bir anlaşma yaparak kendi hükümranlık alanında bu çalışmalara şu anda devam ediyor. Ve bir de Türkiye Cumhuriyeti olarak şunu ilan ettik: “Rum tarafı petrol ve doğal gaz çıkardığı zaman bunu mutlaka kendi menfaatleri için, tek taraflı olarak kullanamayacak.” Zaten kendileri de ilan ettiler. Bunun Kıbrıs’ın tamamının menfaatleri için kullanılacağı da ilan edildi. Şu anda Hükûmetimiz konuyu çok dikkatli şekilde takip ediyor. Bilgilerinize arz ediyorum efendim.
Teşekkür ederim Sayın Bakan.
İsrail’e değinmediniz.
Bu konuda zamanımız var efendim.
Buyurun Sayın Şandır.
Hocam, teşekkür ederim. Gerçekten, bu görüşmeleri Anamur köylüleri izlemektedir. İzlendiğimizi bilerek, bilgi vermek amacıyla biraz daha geniş konuşmanızı istirham ediyorum. Burada, biliyorsunuz, Akine köyünün tamamı boşaltılacak. Bunların 5 bin dönüm arazileri var, su altında kalıyor; 2 bin dönüm de 2/B kapsamında kullandıkları arazi var, bu da su altında kalıyor. Bu köy nereye taşınacak? Ne zaman taşınacak? 25 milyon kamulaştırma bedeli ödediniz ama evlerini ve tarlalarını vermediğiniz için bu köylüler şehre göçtüler. Halbuki, bu köylüler tarım yapmalılar, üretim yapmalılar; bunlara yetecek kadar araziyi vermemiz gerekiyor. Biraz sonra konuşmada arz edeceğim ama zamanınız olduğu için, bir de köylülerimiz, muhtarlarımız sizi dinliyorlar, bilgi verirseniz, ne zaman yapılacak? Bunları TOKİ evlerine taşımanız olmaz; bunlara, yine hayat alanları bulacakları, tarım yapabilecekleri, hayvanlarını besleyebilecekleri köy evi yapılması lazım. Bu konuda Hükûmetin neler yaptığını, köylüye bilgi vermek anlamında açarsanız memnun olurum. Teşekkür ederim.
Teşekkürler Sayın Şandır. Buyurun Sayın Bakanım.
Sayın Başkan, değerli milletvekillerimiz; özellikle şunu ifade edeyim: Tabii, orada, bir, baraj aksının yapıldığı alanda Ormancık köyü var. Burası çok acil olduğu için, onlar için -otuz hane vardı- otuz tane evin hızlı şekilde yapımı kararını aldık. Diğer alanların ise baraj göl alanında olması zaten zaman alacak, çünkü daha barajın inşaatı ve aynı zamanda su tutulması işlemleri var. Barajın tamamlanmasını da biz 7 Mart 2014 saat 13.00 olarak planladık şu anda, dolayısıyla o zamana kadar zaten süremiz var. Vatandaşlar zaten şu anda kullanıyor. Bizim şu anda çözdüğümüz, sadece baraj inşaatının yapıldığı, aksının yani gövdenin inşaatının yapıldığı alandaki Ormancık köyünün problemini çözmek. Diğerleriyle ilgili, şu anda hem Orman Genel Müdürlüğümüz hem Orman ve Su İşleri Bakanlığının DSİ Genel Müdürlüğü hem de Çevre ve Şehircilik Bakanlığımız oradaki vatandaşlarla görüşerek -vilayeti de işin içine soktuk- en uygun şekilde, vatandaşları mağdur etmeden, hatta onlar için de yeni imkânlar sağlayacak şekilde birtakım çözümler buluyoruz. Hatta şunu da ifade edeyim: Oradaki vatandaşların mağdur olmaması için, bozuk orman alanlarının onlara gelir getirici birtakım özel ağaçlandırma şeklinde verilmesi talimatını da verdim. Dolayısıyla, bundan asla mağdur olmayacaklardır, onu özellikle belirteyim ama çalışmalar devam ediyor şu anda çünkü belli bir göl alanıyla ilgili kamulaştırma için belli bir süre var. Ayrıca, kamulaştırma bedellerinin ödenmesinde asla onları mağdur etmiyoruz. Bunu özellikle vurgulamak istiyorum. Bir diğer husus da “Buradaki 75 milyon metreküp sudan İsrail’e su verilecek mi?” diye bir soru sorulmuştu kürsüde bir sayın milletvekili tarafından. Şunu ifade edeyim: Buradaki su tamamen Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ne iletilecektir. Oradaki gerek sulama gerek içme, kullanma, sanayi suyu ihtiyacını karşılamak içindir. Yoksa oradan başka bir ülkeye herhangi bir şekilde su iletilmesi veya satılması asla söz konusu değil, böyle bir planlamamız yok. Bunu da sırası gelmişken dikkatlerinize arz etmek istiyorum efendim. Teşekkür ediyorum.
Teşekkürler Sayın Bakan. Sisteme girmiş olan Sayın Kuşoğlu…
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Sorum Sayın Bakanla doğrudan ilgili değil ama Dışişleri Komisyonu ve Dışişleri bürokratları da buradayken son günlerde basında yer alan bir konuyu müsaadenizle sormak istiyorum. Hatay üzerinde İsrail’le ilgili insansız hava araçlarının uzun süre kaldığı ve bizim savaş uçaklarımızın da bölgeye gidip durum değerlendirmesi yaptığı, herhangi bir çatışmanın olmadığı, bunun zaman zaman Kıbrıs’la ilgili de olabildiğiyle ilgili haberler yer aldı. Bunların ne derece doğru olduğunu, amacının ne olduğunu, net nasıl sonuçlandığını sormak istiyorum. Çok teşekkür ederim.
Ben teşekkür ederim. Sayın Atıcı, Mersin Milletvekili.
Teşekkür ederim Sayın Başkan. Bu kadar önemli bir konuyu iki dakikada geçiştirmenizi doğrusu yadırgadım Sayın Bakan. Orada insanlar kan ağlıyorlar. Gerçekten hakları yeniyor. Vazgeçtim uzun konuşmanızdan bana şunu söyleyin: Oradaki köylülere gidip de verdiğiniz sözleri tutacak mısınız, tutmayacak mısınız? Çünkü bütün Anamur şu an sizi izliyor. Çıkın deyin ki: “Ne söz verirsek tutacağız.” Başka bir şey istemiyorum.
Teşekkür ederim Sayın Atıcı. Sayın Dibek…
Sayın Başkanım, teşekkür ediyorum. Sayın Bakanım, benim bu konuda değil de, gündemde Kırklareli’yle ilgili bir sorunumuz var. Kofçaz ilçemiz var bizim sınırda, Bulgaristan sınırında Kırklareli’nin Kofçaz ilçesi. Bu ilçemizin kadastro çalışmaları bitti de bu 2/B’yle ilgili çalışmalar bir türlü yapılmadı bu Kofçaz ilçesinin köylerinde. Şimdi, oradaki vatandaşlarımız, özellikle küçükbaş hayvancılık yapan vatandaşlarımızın bu hayvan barınakları yıllardan bu yana, kırk yıldır o alanların içerisinde. Bunlarla ilgili olarak mühürleme çalışmaları yapılıyor. Savcılığa başvuruyorlar, savcılık orman işletmesine talimat veriyor ve mühürleniyor. Vatandaşlar bu hayvanlarını sokacakları yer bulamıyorlar. Ben sordum ilgili işletmeye de: “Niçin 2/B çalışmaları yapılmıyor?” diye. Çok küçük bir ilçemiz, 4 bin kişi yaşıyor köyleriyle beraber. Zannediyorum ihmal ediliyor. Yani bir an evvel oradaki 2/B çalışmaları, kadastro çalışmaları biterse zannediyorum… Zaten bu yerler, tamamı 2/B kapsamında orman dışında olan yerler ama şu anda mühürlü ve vatandaşlar kış şartlarında bu hayvanlarına orada, maalesef şu anda bakamıyorlar.
Teşekkürler Sayın Dibek. Sayın Bakan…
Sayın Başkanım, değerli milletvekilleri; özellikle, tabii ki, insansız hava araçlarıyla ilgili olarak Dışişleri Bakanlığımız yazılı olarak cevap verecek çünkü bu hassas bir konu. Ona müsaade ederseniz yazılı cevap verelim. Sayın Atıcı’yla ilgili bir hususu söylüyorum: Ben yeteri kadar açıkladım ama şunu ifade edeyim: Şimdiye kadar biz Hükûmet olarak ne söz vermişsek -ben de şahsen eskiden Çevre ve Orman Bakanı ve şu anda Orman ve Su İşleri Bakanı olarak- sözümüzün kesinlikle arkasındayız, bunun da takipçiyiz onu merek etmeyin. Ben yeteri kadar açıkladığımı ifade ediyorum. Hatta onlara şunu ifade edeyim: Oradaki vatandaşlara bozuk orman alanlarından orada gelir getirici bazı çalışmalar da yapıyoruz, onları mağdur etmeyeceğiz. Daha ne söyleyelim bilemiyorum. Bunun dışında, bir de Sayın Vekilimiz 2/B alanlarıyla ilgili… Tabii, öncelikle 2/B alanlarını, biz, bilhassa yerleşim alanlarının da gelir getireceği, problemleri kesif bir şekilde olan alanları seçtik. Şu anda İç Anadolu’da olsun, Trakya’da olsun bazı yerlerde eksikler var ama onları da tamamlayacağız. Ben not aldım. İnşallah, onu da kısa zamanda tamamlayalım. Bu problemi çözeceğiz.
Bir tek burası kalmış Sayın Bakanım, Kofçaz.
Tamam. Ben sizden mevkiyi de alayım Sayın Vekilim, onu bizzat kendim takip edeyim. Teşekkür ediyorum.
Ben teşekkür ederim. Sayın milletvekilleri, tasarının tümü üzerindeki görüşmeler tamamlanmıştır. Maddelerine geçilmesini oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Şimdi, tasarının 1’inci maddesini okutuyorum: TÜRKİYE CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ İLE KUZEY KIBRIS TÜRK CUMHURİYETİ HÜKÜMETİ ARASINDA KUZEY KIBRIS TÜRK CUMHURİYETİNİN SU İHTİYACININ KARŞILANMASINA İLİŞKİN HÜKÜMETLERARASI ÇERÇEVE ANDLAŞMANIN ONAYLANMASININ UYGUN BULUNDUĞUNA DAİR KANUN TASARISI MADDE 1- (1) 19 Temmuz 2010 tarihinde Lefkoşe’de imzalanan “Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin Su İhtiyacının Karşılanmasına İlişkin Hükümetlerarası Çerçeve Andlaşma”nın onaylanması uygun bulunmuştur. 1’inci madde üzerinde, Cumhuriyet Halk Partisi Grubu adına İlhan Demiröz, Bursa Milletvekili. Sayın Demiröz, buyurun.
Sayın Başkan, değerli milletvekilleri; sizleri ve televizyonları başında bizi izleyen vatandaşlarımızı saygı ve sevgiyle selamlıyorum. 2012 yılının barış, sevgi, mutluluk, sağlık getirmesini diliyorum. Şırnak Uludere’de hayatını kaybeden 35 vatandaşımıza Tanrı’dan rahmet, ailelerine başsağlığı diliyorum. Değerli milletvekilleri, sıra sayısı 26 olan, Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Hükümeti Arasında Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyetinin Su İhtiyacının Karşılanmasına İlişkin Hükümetler Arası Çerçeve Antlaşmasının Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun Tasarısı’nın 1’inci maddesi hakkında söz almış bulunuyorum. Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti, 9.251 kilometrekare olan Kıbrıs Adası’nın 3.355 kilometrekare alanı ile yaklaşık üçte 1’ini teşkil etmektedir. Bu alanın 1.870 kilometrekaresi, yüzde 57’si tarım alanı niteliğindedir ancak sulanabilir arazi miktarı çok düşük olup 87 kilometrekare civarındadır. Değerli milletvekilleri, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin, yarı kurak iklim kuşağında yer alması ve kısıtlı doğal kaynaklara sahip olmasından dolayı Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti için içme suyunun ve sulama suyunun, başka bir ifadeyle suyun varlığının büyük önem taşıdığını biliyorum. Bu bakımdan kanun tasarısının önemli ve yerinde olduğunu da ifade etmek isterim. Değerli milletvekilleri, 2002 yılından önce yapılan işler hakkında bilgi verildiği zaman AKP yetkilileri alınıyor. Hatta her şeyi kendilerinin döneminde yaptıklarını ifade ediyorlar ama size Kıbrıs’la ilgili neler yapıldığını, 2002’den önce neler yapıldığını da ifade etmek istiyorum. O tarihlerde kapatılan TOPRAKSU ve Köy Hizmetleri müdürlükleri vasıtasıyla, 1989’dan itibaren Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünce, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde 20’ye yakın sulama göleti yapılmıştır. Değerli arkadaşlar, 1998 yılında Türkiye’den, 10 bin ve 40 bin metreküp hacimli, denizden çekilerek getirilen torbalarla beş yıl içerisinde toplam 4,1 milyon ton metreküp su taşınmıştır. Yine, 2000’li yıllar içerisinde deniz suyundan içme suyu elde edilme çalışmaları çerçevesinde bugün 2 bin metreküp/gün kapasiteye ulaşılmıştır. Yine, sizin iktidarınızdan önceki dönemlerde atık sulardan yararlanım çerçevesinde Lefkoşa atık suları (4 milyon metreküp/yıl) arıtılmakta ve bunlar mera alanlarının sulanmasında kullanılmaktadır. Bunları şunun için anlattım, ifade ettim: Evet, bu proje, bu sulama ve içme suyu projesi oldukça önemli ancak bu konuda suyun ne kadar önemli olduğunu da vurgulamak üzere ve daha önce de bu konuda yapılan çalışmaları belirtmek anlamında söyledim. Bir başka konuyu da şöyle burada bitirmek istiyorum: Bir tek noktaya gelecek olan suyun 3.300 kilometrekarelik bir alanda dağılmasında da Türk Mimar Mühendis Odalar Birliğine bağlı mühendis arkadaşlarımızca en ekonomik ve en iyi şekilde yapacaklarına inancımızın tam olduğunu ifade etmek istiyorum. Bu konulardan bahsettikten sonra ülkemizde de çok kısa arazi varlığıyla ve sulanabilen arazilere değinmek istiyorum. Ülkemizin arazi varlığı 78 milyon hektar. Rakamlara boğmamak anlamında… Sulanabilir arazi varlığı 25,8 milyon hektar ve ekonomik sulanabilir arazi varlığımız 8,5 milyon hektar. Değerli arkadaşlar, sulamaya açılan arazi varlığı ise 4,9 milyon hektar. Bu da bir kısım DSİ, TOPRAKSU, Köy Hizmetleri, vatandaş iş birliğiyle yapılmıştır. Bu konuma tekrar döneceğim ancak dünyada suyla ilgili de size çok kısa bilgiler sunmak isterim. Dünyada su miktarı 1,4 milyar kilometreküp. Bunun yüzde 97,5’u tuzlu, yüzde 2,5’u tatlı. Biz bu yüzde 2,5 tatlı suyun binde 3’ünü göl, akarsu, baraj ve göletlerle sağlamaktayız. Değerli milletvekilleri, suyla ilgili şu bilgileri de sizinle paylaşmak isterim. Şu anda dünyamızda 1,4 milyar insan yeterli içme suyuna erişemiyor, 2,3 milyar insan sağlıklı suya hasret, her gün 7 milyon kişi suyla ilgili hastalıkla ölmekte, kişi başına su tüketimi ortalama 800 metreküp. Ülkemizde ise rezervimiz, 110 milyar metreküp suyumuz var. Su zengini olabilmemiz için bazı kaynaklara göre 10 bin metreküpün üzerinde olması gerekir ki, ülkemizdeki 3.690 metreküp/yılla biz ne su zengini ne de su fakiriyiz. Değerli milletvekilleri, Türkiye’de 8,5 milyon hektar ekonomik sulanabilir arazinin 4,9 milyon hektarının sulamaya açıldığını ifade etmiştim, bu konuya tekrar döneceğimi söylemiştim. Şunun için: Sulanabilir tarım arazilerinin sulanabilmesinin bu gidişatla veya bugünkü ayrılan ödenekle yıllar alacağını, elli yıllık bir dönemde dahi bunu bitiremeyeceğimizi ifade etmek istiyorum. Neden? Şu anda, değerli milletvekilleri, sulamayla ilgili, sulama ana görevi olan bir kurum, kuruluş yok. Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünü derseniz, barajlardan kalan ödenek varsa yapılabilir. Hâlbuki Köy Hizmetleri kapatılana kadar 500 litre/saniyeye kadar olan bütün projeleri, sulama hizmetleri, tarla içi hizmetleri, drenaj, tesviye, arazi toplulaştırması bu kurum tarafından yapılıyordu, diğer kısımlar ise Devlet Su İşleriyle ortak olarak yapılmaktaydı. Şimdi kim yapacak? İl özel idaresi mi? İl özel idarelerinin buna yetecek kaynağı var mı? Sulama konusunda, drenaj konusunda, arazi tesviyesi, toplulaştırma konularında yeterli teknik elemanları var mı? Hayır. Olmadığını şuradan biliyorum: İl özel idarelerine bir norm kadro getirildi. Çocuğunu evlendiren, o mesleğini burada tamamlayan, emekli olan, yıllarını bu teşkilata verenler şantiyelere gönderildi arkadaşlar ve şantiyelerde kalmaları da engellendi. Neden? Emekli olsunlar diye ve emekli işlemi yapıldı. Peki, il özel idaresinde bu emekli işlemlerinden sonra norm kadrolar yerinde oturtturuldu mu? Hayır. Neler yapıldı? Sözleşmeli personel devri başladı. Daha önceki dönemlerde, sizin iktidarınızdan önce mevsimlik işçi sorunları çözülmüştü ve kadroya alınmıştı ama gelin görün ki bu kadar sıkıntılı olan bu konuda bugün mevsimlik işçiler yine kadroya alınmakta, amca, dayı, yeğen konusunda hareketler devam etmektedir. Bu olayları şunun için anlatıyorum: İl özel idareleri bütçeleriyle sulanabilir tarım alanlarının sulanmasını sağlamanın hayal olduğunu hepimiz kabul ediyoruz. Acaba daha önceki dönemlerde yapılan taklitlerle il özel idareleri zayıflatılarak il genel meclislerinin etkinlikleri mi ortadan kaldırılmak isteniyor? İstanbul ve Kocaeli gibi diğer illerde de büyükşehir statüsüyle il genel meclisleri mi devre dışı bırakılmak isteniyor? İki yıl il genel meclisi grup başkan vekilliği yaptım. Bu parlamento yerel bir parlamento. Özveriyle çalışıyor arkadaşlarımız. Planlama yapılmasında etken oluyor, yöreleriyle ilgili önemli kararlar veriyorlar ancak sosyal hakları konusunda atılmış herhangi bir adım olmadığı gibi, protokolde bile yerleri yok. O zaman ben şunu söylemek istiyorum: Sırasıyla, sıra il genel meclislerine mi geldi diye düşünüyorum ve hepinizi saygı ve sevgiyle selamlıyorum.
Şimdi söz sırası Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına Sayın Yusuf Halaçoğlu’nda. Buyurun Sayın Halaçoğlu. Süreniz on dakika.
Değerli milletvekilleri, 1571’de Kıbrıs’ın fethiyle adada temeli atılan vakıflar, Kıbrıs Türk’ünün en eski, tarihî ve köklü vakıflarıdır. Fetihten itibaren Ada’da şu vakıflar oluşturulmuştur: Kıbrıs’ta 1571’den itibaren ahkâmü’l-evkaf ve mülhak vakıf olarak 700’den fazla vakıf kurulmuştur. Bu vakıfların en önemlisi Abdullah Paşa, Lala Mustafa Paşa, Cafer Paşa, Ferruhzade el-Hac İsmail Ağa bin el-Hac Ramazan Ağa, Derviş Efendizade Mustafa Nazif ve Gümrükçü Osman vakıfları gibi vakıflardır. Bunlardan Abdullah Paşa Vakfı, 1761 yılında Halep Beylerbeyi iken ölen Abdullah Paşa tarafından kurulmuştur. Abdullah Paşa sahibi bulunduğu Maraş Magosa bölgesinde bulunan 60 bin dönüm araziyi vakfederek “Abdullah Paşa Vakfı” adıyla mülhak bir vakıf kurmuştur. Söz konusu vakfın vakfiyesi bizzat Abdullah Paşa’nın kendisinin hazır olduğu 24 Temmuz 1748 tarihinde Şeri Meclis’te yazılmış ve tescil edilmiştir. Bu vakfın en önemli birimlerinden biri de Kıbrıs’ın su kaynaklarıdır ki, şu anda bu su kaynakları Güney Kıbrıs Rum Kesimi tarafından kullanılmaktadır ve bu vakfa aittir. Yani “Kuzey Kıbrıs’a su verelim.” Derken, Abdullah Paşa Vakfına ait olan suyun kullanımı konusunda bir girişim şu ana kadar söz konusu olmamıştır. Lala Mustafa Paşa Vakfı ise 1571 yılında Kıbrıs’ı fetheden Osmanlı ordusunun başkomutanı olan Lala Mustafa Paşa tarafından kurulmuştur. Otağını Derinya civarında kuran Lala Mustafa Paşa’nın kurduğu vakfın sahip olduğu mülk, otağından Maraş’a kadar uzanmakta olup 30 bin dönümdür. Vakfa ait, sadece arazi olarak, Lefkoşa’da 6.775 dönüm arazi bulunmaktadır. Bütün bunlar göz önüne alındığında Maraş bölgesinin yüzde 78’inin bu vakıfların gayrimenkullerinden oluştuğu görülmektedir. Kıbrıs 1878 yılında İngilizlere emaneten verildiğinde yaklaşık 300 bin dönüm arazi vakıf arazisi olarak görülmektedir. Şu anda ise eldeki vakıf arazileri yaklaşık olarak 30 bin dönüm civarındadır. Bunlar çeşitli yollarla gerek İngilizler gerekse Rumlar tarafından bir şekilde el değiştirmiştir. Mesela, şu anda İngilizlerin üssü olan arazinin de vakıf arazisi olduğu belgelerde yer almaktadır. Bu durumda tüm adanın yaklaşık üçte 2’sinin vakıf mülkleri hükmünde olduğu görülüyor. 1974 Barış Harekâtı sonrasında vakıf mallarının adet itibarıyla yüzde 44’ü, gelir kaynakları itibarıyla da yüzde 63’ü Rum kesiminde kalmıştır. Uluslararası hukuk kurallarına göre vakıf malları devredilememekte ve zaman aşımına uğramamaktadır. Kaldı ki zikredilen Kıbrıs vakıfları 1878-1960 yılları İngiliz dönemi ve 1960-1974 ortak cumhuriyet döneminde de yasal ve anayasal düzeyde tanınmıştır. 4 Haziran 1878 tarihinde İngiltere ile Osmanlı Devleti arasında yapılan ve Kıbrıs adasının İngiltere’ye kiralanmasını da içeren anlaşma ekindeki 1 Temmuz 1878 tarihli Protokol’ün 2’nci maddesi “Ahkâmül Evkaf”ı yürürlükte tutmaktadır. 1914’te İngilizler, Birinci Dünya Savaşı’nı bahane ederek Kıbrıs’ı ilhak ederken “Ahkâmül Evkaf”ı ilga eden bir düzenleme de yapmamışlardır. Tam tersine, 1915 Kıbrıs “Müslüman dinî taşınmaz mallar” adı altında İmparatorluk emirnamesi “ahkâmül evkaf”ın yürürlükte olduğunu teyit etmektedir. Lozan Anlaşması’nın 20’nci maddesi ile Kıbrıs İngiltere’ye resmen devredilirken “Ahkâmül Evkaf” ile ilgili aksi bir düzenleme veya karar da bulunmamaktadır. Bugün bu vakıflar Kıbrıs Vakıflar İdaresinin yönetim ve denetimi altındadır. 1959 Londra ve Zürih anlaşmaları yapılırken ise eski Cumhurbaşkanı Sayın Rauf Denktaş, gasbedilen vakıf mallarıyla ilgili Kıbrıs Türk toplumunun haklarının saklı olduğuna ve söz konusu malların geri alınması ve tazmini için gerekli çarelere başvurulacağına dair anlaşma metin taslağına şerh koydurmuş bulunmaktadır. Tüm bu hukuki çerçeveye rağmen, 1878’den ve özellikle de 1913’ten itibaren aşamalı olarak bu kurallar İngilizler ve Rumlar tarafından ihlal edilmiş ve vakıf emlakin önemli bir kısmı gasbedilmiştir. Yasa dışı yöntemlerle el konulan bu emlakin kaba bir hesaplamayla yalnızca arazi olarak değerinin 100 milyar doları aştığını ve vakıflar idaresinin yüz yıla yaklaşan sürede yoksun kaldığı mali gelirin 1 trilyon dolar civarında olduğunu söylemek olayın önemli ve mali boyutu hakkında bir fikir verecektir. Bu arada, Gazi Magosa Kaza Mahkemesi Türk tarafı için önemli bir karar almıştır. Bu kararla izolasyonların kaldırılmaları karşılığında Maraş’ın Rumlara verileceği yönündeki demeçlere karşın, bölgenin vakıf olduğu Magosa Kaza Mahkemesince tescillenmiştir. Mahkemenin İngiliz yönetimi dönemindeki arazi devirlerinin yasalara aykırı olduğunu karara bağlamasıyla Türk tarafının eline ciddi bir koz geçmiş olmaktadır. Vakıf mallarının devredilememesi sebebiyle, Rumların yerleşimine açılması düşünülen kapalı Maraş ve Kıbrıs sorununda yeni bir sayfa açılabilir. Maraş kime aittir? Aslında, sürem çok kısıtlı olduğu için kısa şekilde geçeceğim. Vakıf emlak yağmasının önemli bir bölümünü oluşturan ve 1913 yılında gasbedildiği tespit edilen kapalı Maraş bölgesindeki taşınmazlar Abdullah Paşa ve Lala Mustafa Paşa vakıflarına aittir. Bununla ilgili belgeler, on sene önce Maraş bölgesinde bir otelin bodrum katında bulunmuştur. Dolayısıyla 1910 ile 1930 dönemine ait bu bulunan defterlerde tapu kayıtları mevcuttur. Yani bugün Kıbrıs’ta Rumların elinde bulunduğu söylenen emlakin Türk vakıflarına ait olduğu tespit edilmiştir. Dolayısıyla, buna bağlı olarak, mülhak vakıf hükmünü taşıyan bu vakıfların hiçbir şekilde satılması mümkün olmadığı gibi herhangi bir şekilde başkasına devri veya takası söz konusu olamaz. Dolayısıyla, Türkiye’nin kapalı Maraş bölgesini Rumlara verme gibi bir düşüncesi tamamen uluslararası hukuka aykırıdır. Öte yandan, ilk olarak Aralık 2003 yılında, AİHM tarafından, Loizidu isimli Rum kadına, Girne’de bıraktığı mülkünü 1974’ten beri kullanamadığı gerekçesiyle 1,1 milyon avro tazminat ödemeye Türkiye mahkûm edilmiştir. Ardından, Arestis adlı Rum kadının 1974 öncesinde kapalı bölge Maraş’ta bıraktığı mülkü için de 1998 yılında AİHM’de Türkiye aleyhine yaptığı kişisel başvuru, yine Kıbrıs’ta mülkiyet sorunu ve vakıf mallarının yağmalanması konusunda derinden Türkiye’yi etkileyecek yeni bir dava niteliği taşımaktadır. AİHM Türkiye’yi bu konuda 885 bin avro tazminat ödemeye mahkûm etmiştir. Oysaki Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti vakıf kayıtlarında, bu mülkün Abdullah Paşa Vakfına ait olduğu açıkça yer almaktadır. Arestis’in avukatının açıklamalarına göre, Maraş’ta benzer durumda olan 5 bin taşınmaz bulunmaktadır. Bu durum, işin vahametini bütün çıplaklığıyla ortaya koymaktadır. Değerli milletvekilleri, işin diğer yönüne baktığımızda ki Arestis mülkünün asıl vakıf mallarına ait olduğu belgeleri elimizdeki belgelerdir. Dolayısıyla, bunun AİHM’e neden sunulmadığının sorgulanması gerekmektedir. Türkiye’yi yönetenler veya Kıbrıs, neden bunları AİHM’e sunmadılar? Diğer taraftan, eğer biz bunları ciddi olarak ele alacak olursak Maraş’taki mülklerin “Ahkâmül Evkaf” prensipleri ihlal edilerek yasa dışı yöntemlerle Rumların isimlerine kaydedildiğini bu şekilde kanıtlayabileceğiz ve AİHM’de davacı değil, davalı taraf hâline getireceğiz Rumları. Dolayısıyla, bu konuda gerekli çalışmaların yapılmasını Hükûmetten istiyoruz ve bu vesileyle hepinize saygılarımı sunuyorum. Teşekkür ederim.
Şimdi, 81’inci maddeye göre soru-cevap. Sayın Halaman sisteme girmiş. Sayın Halaman…
Yok efendim.
Yok. O zaman 1’inci maddenin görüşmeleri tamamlanmıştır. 1’inci maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. MADDE 2- (1) Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer. Madde üzerinde Sayın Şandır, Mersin Milletvekilimiz. Buyurun efendim.
Sayın milletvekilleri, öncelikle sizleri saygıyla selamlıyorum. Tabii, işin esprisi ama söz konusu Kıbrıs ve Mersin olunca, sabrınıza da baştan teşekkür ederek birkaç cümle söylemek istiyorum. Gerçekten, biraz önce soru kısmında da söylediğim gibi, bu konunun Anamur’un Dragon Çayı Vadisi’ndeki, o vadideki 5 tane köyle ilgili çok özel önemi vardır; Akine köyü, Ormancık köyü, Sarıağaç köyü, Kılıç köyü ve başka köylerin mahalleleriyle ilgili çok önemi vardır ve tüm köylüler dikkatlice bu görüşmeleri izlemektedirler. O sebeple, ben sözlerime Sayın Bakanın sözünü tekrarlayarak başlamak istiyorum. Sayın Orman ve Su İşleri Bakanı Profesör Doktor Veysel Eroğlu “Bu köylere ne sözümüz varsa yerine getireceğiz…” “Zamanında yerine getireceğiz.”i de ben ilave edebilir miyim Hocam?
Öncelikli olarak…
“…zamanında yerine getireceğiz.” dedi. Bunu önemsiyorum, bunu bir yere yazıyoruz. Gerçekten, değerli arkadaşlar, Toros dağlarının yamaçlarında, vadilerinde dişiyle tırnağıyla, çoluk çocuğuyla rızkını kazanmaya çalışan o insanlara Türkiye Cumhuriyeti devleti olarak, Hükûmeti olarak, Parlamentosu olarak çok borcumuz bulunmaktadır. Onlara hizmetin en güzelini götürmek gibi bir mecburiyetimiz vardır. O insanlar ki o dağ başlarında kendi emekleriyle, onurlarıyla yaşamakta ısrar ve inat ediyorlarsa, devlet olarak bizim de onlara karşı görevimizi aksatmadan, ertelemeden, mazeret bulup geçiştirmeden yerine getirmemiz lazım. Bu konuşma dolayısıyla, bunu fırsat bilerek, o köylülere, sizler adına, Hükûmet adına, ben de oraların halkının oyuyla seçilmiş bir milletvekili olarak söz vermek durumundayız. Değerli arkadaşlar, bu Alaköprü Barajı çok hayırlı bir yatırımdır; her anlamıyla, AKP iktidarlarının, hükûmetlerinin, bana göre, çok hayırlı bir yatırımı olmuştur. Özellikle Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin, Kıbrıs’ta yaşayan soydaşlarımızın içme suyu ihtiyacını karşılayacak olması çok önemli bir hadise. Buna cüret göstermek, buna cesaret göstermek, bunun kararını vermek çok önemli, çok değerli; tebrik ediyor, teşekkür ediyorum; Kıbrıs halkı adına, Kıbrıs Türk halkı adına, Türk milleti adına çok teşekkür ediyorum. Ama bu konu Anamur için de çok önemli. Bu Alaköprü Barajı’nda birikecek suyun bir miktarı Kıbrıs’a taşınacak, ihtiyaçları olduğu kadarıyla. Ne kadar ihtiyaçları varsa o kadar verilecek ama geri kalan kısmı da Anamur köylülerinin sulamada kullanacakları su olarak değerlendirilecek. Onun için, bu baraj, hem Anamur halkı için hem Kıbrıs’ta yaşayan soydaşlarımız için çok hayırlı bir yatırım olmuştur. İnşallah, Sayın Bakanın ifadesine göre, 7 Mart 2014 tarihinde bu baraj inşaatı bitecek ve bununla beraber sulama kanalları da bitecek inşallah Hocam. Bir açıklama yaparsınız ümit ederim.
10 katı kadar su var, 750 milyon metreküp su var, merak etmeyin.
Tamam Hocam, tamam. Dolayısıyla, Anamur’un muhtelif ovalarında -oralar çok parçalı, vadi vadi parçalanmış- o vadilerde kendi cazibesiyle akan sulamayla sulama yapacak köylümüz açısından da bu baraj önemli bir barajdır. Sulama kanallarıyla, ümit ederim ki bu tarihe kadar bitirilmiş olur. Ancak Hocam, bir şey söyleyeyim; tekrar dikkatinize sunmak adına söylüyorum: Bakınız, burada 25 milyon TL kamulaştırma bedeli ödediğinizi söylüyorsunuz, doğrudur ama bu insanlar çiftçilik yaparlar, bu insanlar ticaretle veya sanayicilikle uğraşmazlar. Bunlar tarımı bilir, üretmeyi bilir, toprağı bilir, hayvanı bilir. Dolayısıyla, bu insanlara bu işi yapabilecek zemini hazırlamanız lazım. Bakın, henüz daha iskân edilecekleri yer belli değil. 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 2’nci maddesinin (A) bendi size bu imkânı veriyor. Orman içi açıklıklarına, boşluklarına bu köylüleri taşıyabilir, yerleştirebilirsiniz. Bakınız, bu Akine köyünün tamamını ve Ormancık köyünün bir mahallesini taşıyacaksınız. Nereye taşıyacaksınız? Belli değil. Bir defa bu köylünün her birine, hiç olmazsa hane başına onar dönüm arazi vermemiz lazım ve bunu sulamamız lazım, sulama imkânı da getirmemiz lazım. Bu insanlar yalnız ve yalnız tarım yaparlar. Dolayısıyla, bu insanlara bugün bildikleri, yaşadıkları ortamı hazırlayarak, şimdiden hazırlayarak geleceğe umut vermemiz lazım. Yani parayı verdiniz, bu para yarın biter, bu köylüler şehre taşınırlar. Zinhar şöyle bir şey doğru değil yani bunları TOKİ binalarına taşıyarak iskân etmeniz “Taşıdık” demeniz bunlara iyilik değil, geleceklerini karartmanız anlamı taşır. Dolayısıyla, biz ısrarla şunu söylüyoruz: Bakın, iskân edilecek yer buraya yakın olmalı, bu barajın suyundan bunlar da faydalanmalılar ve bunların geçimini temin edebilecek en az 8-10 dönüm arasında bir arazi tahsis etmek lazım ki burada serasını yapsın, burada sebzesini meyvesini yetiştirsin, kendi çoluk çocuğunun geçimini temin edebilsin. Yine bir şey söylüyorum Değerli Hocam: Siz bunların arazilerine bir bedel ödüyorsunuz ama devlete yakışan ağalık bunlara vereceğiniz arazilerden bir bedel almamaktır. Ümit ederim ki bu noktada bir programınız vardır, bir planınız vardır, bunu da köylümüze bu vesileyle açıklarsınız diye ümit ediyorum. Değerli milletvekilleri, tabii söz konusu olan Orman Bakanı ve Su Bakanı olunca ve yine söz konusu olan Mersin olunca Göksu Vadisi’yle ilgili, Göksu Nehri’yle ilgili barajlardan da bahsetmek lazım. Değerli milletvekilleri, inanınız ki devletin aldığı kararla vatandaşımız mağdur edilmektedir. Bahçesinin önünden çay akmaktadır, dere akmaktadır ama o dereden bir damla su alıp bostanını sulayamamaktadır. Devlet Su İşlerinin aldığı karar, tahsis kararı doğrultusunda yani köylü bakmakta, dere akmakta ama bostanlar da sulanamamaktadır. Bu anlamda Sayın Bakana birçok defa gelmişizdir, kendileri de ümit vermiştir ama Göksu Vadisi’nde yaşayan köylüler o bomboz toprakları sulayamadıkları takdirde ürün üretememektedirler, bunların kullanacağı suyu kendilerine tahsis etmek veya işte, yapılacak barajlardan tahsis etmek bir zorunluluktur. Ümit ediyorum ki bu noktada Hükûmetin ve Sayın Bakanın da bir gayreti, bir kararı, bir projesi bulunmaktadır. Değerli milletvekilleri, sözlerimin sonunda 3 Ocak gününü de hatırlatmak istiyorum. 3 Ocak Mersin’in Fransız işgalinden kurtulduğu gündür. Aslında bugünlere “kurtuluş günü” demek doğru değil, her şehrimiz için söylüyorum. Bazı arkadaşlarımız hatırlayacaktır, dadaş hatırlayacaktır, ben burada başka zamanlarda da söyledim, bu “kurtuluş günü” ifadesi yanlış, esareti kabul edip esaretten kurtulmayı kabul etmek anlamı taşır, “zafer günü” demek lazım. Atalarımız… Öyle değil mi Sayın Valiler?
Evet.
Evet, zafer günü. Yani Fransız niyet etmiştir; önce İngilizler, sonra Fransızlar Mersin’i işgale niyetlenmişlerdir; gemilerini getirmişlerdir, askerlerini getirmişlerdir ama işgalde başarılı olamamışlardır. Netice, 1921’in Aralığında verilen nota doğrultusunda çekip gitmişlerdir. Biz, bu günleri kurtuluş günü olarak kutlarsak kendimize haksızlık, atalarımıza haksızlık yapmış oluruz. Bunlar bizim zafer günlerimizdir. Mersin 3 Ocakta, Tarsus 27 Aralıkta böyle güzel günler yaşamıştır. Ben de onlara katıldım. Bir başka şey daha söyleyeyim: Değerli arkadaşlar, sorunlar bir bütünlük içindedir. Eğer Anamur’un bu sorunlarını çözmek istiyorsak benim sizden, sayın Hükûmetten, sayın bakanlardan istirhamım, Sayın AKP Grubundan istirhamım Anamur’u il ilan etmektir. Anamur Antalya’ya 250 kilometre, Mersin’e 250 kilometre, Konya’ya 250 kilometre uzaklıkta böyle denizin kenarında ama kenarda kalmış, unutulmuş bir yerleşim yeridir ancak burayı il yaptığımız takdirde sorunlarının çözümünde çok ciddi bir mesafe katetmek mümkündür. İnşallah, inanıyorum ki 2014 tarihine kadar, bu baraj yapılıncaya kadar Anamur’u il ilan ederiz. Anamur, kara yollarıyla, üniversitesiyle, vilayetiyle, valisiyle gerçekten bir cennet köşe; çok güzel bir geleceğe sahip olur diye ümit ediyor, bunları temenni ediyor, hepinize saygılar sunuyorum efendim.
[[MHP sıralarından alkışlar]] Madde üzerinde görüşmeler tamamlanmıştır. 2’nci maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Etmeyenler… Kabul edilmiştir. MADDE 3- (1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür. Madde üzerinde söz talebi yok. Maddeyi oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Sayın milletvekilleri, tasarının tümü açık oylamaya tabidir. Açık oylamanın elektronik oylama cihazıyla yapılmasını oylarınıza sunuyorum: Kabul edenler… Kabul etmeyenler… Kabul edilmiştir. Oylama için üç dakika süre vereceğim. Bu süre içinde sisteme giremeyen üyelerin teknik personelden yardım istemelerini, bu yardıma rağmen de sisteme giremeyen üyelerin, oy pusulalarını, oylama için öngörülen üç dakikalık süre içinde Başkanlığa ulaştırmalarını rica ediyorum. Ayrıca, vekâleten oy kullanacak sayın bakanlar var ise hangi bakana vekâleten oy kullandığını, oyunun rengini ve kendisinin ad ve soyadı ile imzasını da taşıyan oy pusulasını yine oylama için öngörülen üç dakikalık süre içerisinde Başkanlığa ulaştırmalarını rica ediyorum. Oylama işlemini başlatıyorum. [[Elektronik cihazla oylama yapıldı]] “Kullanılan oy sayısı : 280 [[x]] Bu şekilde tasarı kabul edilmiş ve kanunlaşmıştır, hayırlı uğurlu olsun. Oturuma on beş dakika ara veriyorum.