Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 21-6-2017 εξουσιοδότηση του Σώματος επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα Πρακτικά της ΡΛΖ΄ συνεδριάσεώς του, της Τετάρτης 21 Ιουνίου 2017, σε ό,τι αφορά την ψήφιση στο σύνολο του σχεδίου νόμου: I) «Κύρωση και προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στη Σύμβαση της Βαρσοβίας της 16ης Μαΐου 2005 του Συμβουλίου της Ευρώπης για τη νομιμοποίηση, ανίχνευση, κατάσχεση και δήμευση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες και για τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας, ενσωμάτωση της Α - Π 2003/577/ΔΕΥ, της Α - Π 2005/212/ΔΕΥ, της Α - Π 2006/783/ΔΕΥ, όπως τροποποιήθηκε με την Α - Π 2009/299/ΔΕΥ και της Οδηγίας 2014/42/ΕΕ, II) Προϋποθέσεις τοποθέτησης ανηλίκων σε ίδρυμα ή ανάδοχη οικογένεια από και προς κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης βάσει του άρθρου 56 του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ.2201/2003 του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας, ο οποίος καταργεί τον Κανονισμό (ΕΚ) 1347/2000, ΙΙΙ) Ενσωμάτωση της Οδηγίας 2013/48/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου της 22ας Οκτωβρίου 2013, σχετικά με το δικαίωμα πρόσβασης σε δικηγόρο στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας και διαδικασίας εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, καθώς και σχετικά με το δικαίωμα ενημέρωσης τρίτου προσώπου σε περίπτωση στέρησης της ελευθερίας του και με το δικαίωμα επικοινωνίας με τρίτα πρόσωπα και με προξενικές αρχές κατά τη διάρκεια στέρησης της ελευθερίας, ΙV) Ενσωμάτωση της Οδηγίας 2012/29/ΕΕ για τη θέσπιση ελάχιστων προτύπων σχετικά με τα δικαιώματα, την υποστήριξη και την προστασία θυμάτων της εγκληματικότητας και για την αντικατάσταση της Απόφασης - Πλαίσιο 2001/220/ΔΕΥ του Συμβουλίου και λοιπές διατάξεις».]] Παρακαλείται ο κύριος Γραμματέας να ανακοινώσει τις αναφορές προς το Σώμα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Παρασκευής 23 Ιουνίου 2017. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 1068/20-6-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Γρεβενών του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Χρήστου Μπγιάλα προς τον Υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, σχετικά με τη μετάβαση στο ψηφιακό σήμα για μεγάλα τμήματα της επαρχίας. 2. Η με αριθμό 1035/16-6-2017 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Β΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Αικατερίνης Παπακώστα - Σιδηροπούλου προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, σχετικά με την ενεργειακή ευστάθεια της χώρας μετά την κατολίσθηση στο Αμύνταιο. 3.Η με αριθμό 1025/13-6-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Ανδρέα Λοβέρδου προς τον Υπουργό Επικρατείας και Κυβερνητικό Εκπρόσωπο, με θέμα: «Εργαζόμενοι στις εταιρείες «ΠΗΓΑΣΟΣ», «ΕΘΝΟΣ Α.Ε.»». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 1036/16-6-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αχαΐας της Νέας Δημοκρατίας κ. Ιάσονα Φωτήλα προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Θα δοθεί επιτέλους λύση στο θέμα της “ΑΜΙΑΝΤΙΤ”;». 2. Η με αριθμό 1069/20-6-2017 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, με θέμα: «Τι τελικά ισχύει με τα κόκκινα αγροτικά δάνεια και τον εξωδικαστικό συμβιβασμό; - Επιτακτική ανάγκη η βιώσιμη ρύθμισή τους». ΑΝΑΦΟΡΕΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (Άρθρο 130 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 5043/19-4-2017 ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, σχετικά με την αναβολή του προγράμματος «Εξοικονομώ Κατ' Οίκον».
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στη συζήτηση των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ Σήμερα θα συζητηθούν μόνο τρεις. Αμέσως μετά την πρώτη ερώτηση θα ανακοινώσω αυτές που δεν θα συζητηθούν. Αρχίζουμε, λοιπόν, με την τρίτη με αριθμό 1028/14-6-2017 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Αρκαδίας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Αποζημίωση των αγροτών στο Αλεποχώρι, στα Πηγαδάκια, στα Βούρβουρα και στη Βλαχοκερασιά Δήμου Τριπόλεως Αρκαδίας, μετά τη θεομηνία που προκάλεσε ολική καταστροφή στις 11 Ιουνίου». Θα απαντήσει ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Ευάγγελος Αποστόλου. Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντινόπουλος για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι θα γνωρίζετε το θέμα. Στις 11 Ιουνίου υπήρξε χαλαζόπτωση στη συγκεκριμένη περιοχή και υπήρξε ολική καταστροφή. Γιατί σας το λέω αυτό; Ειδικά στην περιοχή του πρώην Δήμου Σκιρίτιδας του Δήμου Τρίπολης, εκτός του ότι η κύρια απασχόληση είναι τα αγροτικά, είναι και σποροπαραγωγοί πατάτας, όπως θα ξέρετε. Είναι κάτι εξαιρετικά σημαντικό και θα δημιουργηθούν μεγάλα προβλήματα στον κλάδο αυτό. Δεν είναι μόνο, όμως, ότι καταστράφηκαν οι πατάτες και γενικότερα τα οπωροκηπευτικά. Νομίζω ότι δεν έμεινε τίποτα. Εάν πήγαινε κάποιος εκεί, θα έβλεπε μία ολική καταστροφή σε όλα τα επίπεδα, όπως και στις ζωοτροφές. Βρώμη, βίκος, κριθάρι, καταστράφηκαν ολοκληρωτικά σε αυτή την περιοχή. Ξέρω ότι μέχρι σήμερα δεν έχει πάει κάποιος από τον ΕΛΓΑ για να καταγράψει τις ζημιές και να δει πώς αυτοί οι άνθρωποι θα μπορέσουν γρήγορα να αποζημιωθούν, για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στα θέματα που έχουν μέχρι τώρα. Ποια είναι τα θέματα αυτά; Χρωστάνε λεφτά - και το ξέρετε καλύτερα απ' όλους τους αρμόδιους Υπουργούς - σε γεωπόνους και σε ενώσεις από τους οποίους έχουν πάρει σπόρους και φυτοφάρμακα και σήμερα δεν θα μπορέσουν να αντεπεξέλθουν, γιατί δεν υπάρχει παραγωγή. Θα σας παρακαλούσα να μου πείτε ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα του ΕΛΓΑ και του Υπουργείου σας γι' αυτό το θέμα. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός για τρία λεπτά.
Κύριε συνάδελφε, δεν νομίζω να διαφωνείτε ότι ζούμε καταστάσεις πρωτόγνωρες - θα έλεγα - από πλευράς κλιματικών συνθηκών και θεομηνιών και με τεράστιες επιπτώσεις στον αγροτικό χώρο. Οι ζημιές που αναφέρατε για την 11η Ιουνίου 2017 είναι περίπου όπως και εσείς τις είδατε. Εμείς έχουμε ήδη διενεργήσει, από πλευράς του ΕΛΓΑ, τις απαραίτητες επισημάνσεις, έγιναν αναγγελίες και είμαστε στη διαδικασία της υποβολής των δηλώσεων ζημιάς εκ μέρους των παραγωγών. Το έργο των εξατομικευμένων εκτιμήσεων θα αρχίσει άμεσα. Θα σας έλεγα ότι εντός της εβδομάδας, ειδικά της ερχόμενης, οπωσδήποτε πριν από τη λήξη της ημερομηνίας υποβολής των δηλώσεων, που είναι η 26η Ιουνίου. Υπάρχουν, βεβαίως, και ζημιές στις πατατοκαλλιέργειες, ζημιές στα σανοδοτικά, για τις οποίες θα ακολουθήσουν τη σχετική διαδικασία. Εμείς, επειδή το ξέρετε ότι υπήρχε ένα πρόβλημα σχετικά με τη δυνατότητα του ΕΛΓΑ και μετά το γνωστό ζήτημα που υπήρχε με τους εκτιμητές του ΕΛΓΑ, ήδη έχουμε πάρει επιπλέον προσωπικό και στην περιοχή του υποκαταστήματος της Τρίπολης μέσω της γνωστής οκτάμηνης εποχικής απασχόλησης και όταν ολοκληρωθεί η σχετική εκτιμητική διαδικασία, το ξέρετε ότι θα κοινοποιηθούν τα πορίσματα. Βεβαίως, ιδιαίτερα τον Οκτώβρη, που θα συσχετιστούν με τα ολοκληρωμένα στοιχεία που θα έχει ο ΟΠΕΚΕΠΕ, θα είναι, θα έλεγα, το σημείο αναφοράς όσον αφορά την καταβολή των συγκεκριμένων αποζημιώσεων. Υπήρξαν ζημιές και σε άλλες καλλιέργειες, όπως οι καστανοκαλλιέργειες. Εκεί έχουμε ένα πρόβλημα. Εκεί δεν καλύπτονται οι ζημιές αυτές που γίνονται πριν από την ανθοφορία. Είναι ένα ζήτημα το οποίο μας απασχολεί. Αυτό που εγώ θέλω να σας πω είναι ότι θα γίνουν όλες οι εκτιμήσεις και, όπως σας είπα, μέσα από τη διαδικασία θα πληρωθούν αυτές που καλύπτονται από τα ασφάλιστρα. Σε αυτές τις ζημιές που αναφέρεστε, ιδιαίτερα για τον Μάιο του 2017, δεν διαπιστώθηκαν ζημιές οι οποίες να ξεπερνούν το προβλεπόμενο όριο του 30% και γι' αυτό δεν υποβλήθηκαν δηλώσεις εκ μέρους των παραγωγών. Είναι ένα θέμα το οποίο, ουσιαστικά, έχει κλείσει. Έχουμε ήδη κάνει πληρωμές για τις ζημιές του 2016. Δόθηκαν 6.700.000 ευρώ για αποζημιώσεις στους παραγωγούς της Αρκαδίας. Έχουν υποβληθεί μερικές ενστάσεις. Θα εξεταστούν οι συγκεκριμένες ενστάσεις, για να δούμε πώς μέσα από - πραγματικά σας λέω - μια ευρύτατη ερμηνεία, να μπορέσουμε να καλύψουμε όσο γίνεται περισσότερους παραγωγούς, γιατί όντως θέλουμε οπωσδήποτε σε μια δύσκολη περίοδο να τους κρατήσουμε όρθιους. Όσον αφορά τώρα ζημιές, οι οποίες δεν καλύπτονται από το ασφάλιστρο και ιδιαίτερα έχουν σχέση με εξοπλισμούς, έχουν σχέση με εγκαταστάσεις, είναι η γνωστή διαδικασία των ΠΣΕΑ που προϋποθέτει τη σύνταξη φακέλων, την υποβολή στην Ευρωπαϊκή Ένωση και, βεβαίως, την κάλυψη από τις κρατικές ενισχύσεις.
Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντινόπουλος για τρία λεπτά.
Κύριε Υπουργέ, όσον αφορά τις καταστροφές του Μαΐου, για τις οποίες είπατε ότι δεν υπήρξαν δηλώσεις, δεν μπορώ να τα γνωρίζω όλα, αλλά σήμερα οι αγρότες μάς παρακολουθούν από τη συγκεκριμένη περιοχή και νομίζω θα γνωρίζουν κάτι. Θα σας πω κάτι, αν μου επιτρέπετε. Σας έφερα κάτι για να δείτε και να καταλάβετε - και θα σας το δώσω, για να το έχετε μαζί σας, γιατί νομίζω ότι πρέπει να το δείτε - τι επέφερε η καταστροφή στη συγκεκριμένη περιοχή. Το έχω κρατήσει από την προηγούμενη εβδομάδα που πήγα στην περιοχή αυτή. Θα σας το δώσω για να δείτε ότι δεν υπάρχει περίπτωση αυτοί οι άνθρωποι - και δεν αναφέρομαι μόνο στην καστανιά - να έχουν εισόδημα ούτε 1 ευρώ. Τώρα, ως προς την καστανιά είναι δύο θέματα: Είναι αυτά τα θέματα που βάλατε σε σχέση με τον κανονισμό, τα οποία πρέπει να τα δούμε συνολικά. Και είναι το γνωστό θέμα με τη σφήκα, για το οποίο θα έχουμε - νομίζω - την επόμενη εβδομάδα τη δυνατότητα να συζητήσουμε, το οποίο είναι πολύ σημαντικό και καταστρέφει την όλη διαδικασία. Θέλω, όμως, να σας πω το εξής: Κρατάω θετικά ότι μέχρι την επόμενη εβδομάδα, τις επόμενες δέκα μέρες - εδώ θα είμαστε να το αξιολογήσουμε - θα πάνε εκτιμητές, για να δούνε τι ακριβώς έχει γίνει. Δεν ξεχνώ και λέω ότι τις πρώτες μέρες, χωρίς να εκτιμήσει, έχει περάσει ο προϊστάμενος του ΕΛΓΑ από την περιοχή, ο οποίος νομίζω ότι είδε τι ακριβώς έχει γίνει και πιστεύω ότι θα κινητοποιήσετε κι εσείς, μετά και την ερώτηση, και όλοι οι αρμόδιοι να πάνε οι ελεγκτές την επόμενη εβδομάδα ή το δεκαήμερο. Δεν είναι μεγάλες οι εκτάσεις, είναι σε μια συγκεκριμένη περιοχή, άρα μπορούν εύκολα να δουν τι έχει και τι δεν έχει συμβεί. Ως προς τα υπόλοιπα, τώρα, ελπίζω να μην είναι στη λογική που λέει «Ξαναβρείτε και βάλτε σπόρους για καινούργιες ντομάτες ή πατάτες». Κοιτάξτε, για να βάλει κάποιος παραγωγός καινούργιες ντομάτες ή πατάτες, πρέπει να βρει λεφτά να τα βάλει και επειδή ήδη είναι χρεωμένος στην ένωση, στους γεωπόνους, στα γραφεία, όποιος του το προτείνει αυτό είναι σαν να μη γνωρίζει τι γίνεται. Κύριε Υπουργέ, εμείς περιμένουμε την επόμενη εβδομάδα - και θα περιμένουν και οι αγρότες - να πάνε οι εκτιμητές και εδώ θα είμαστε, για να μας δώσετε χρονοδιάγραμμα, αφού εκτιμήσουν, για το πότε αυτοί οι άνθρωποι θα πληρωθούν. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Αποστόλου.
Μόνο δυο λόγια θα πω, κύριε συνάδελφε: Ξέρετε ότι θα πάρω αυτό που μου φέρατε, αλλά η προσέγγιση η δική μας, ειδικά στα ζητήματα ζημιών, είναι να βρίσκομαι διαρκώς στον δρόμο και να επισκέπτομαι προσωπικά όλες τις περιοχές. Προχθές είχαμε μεγάλο πρόβλημα σε διπλανή περιοχή, στην Αργολίδα. Θα επαναλάβω ότι προσπαθούμε μέσα στις δυνατότητες που έχουμε. Σίγουρα θα πρέπει να δούμε αύριο - μεθαύριο και το θέμα της επαναπροσέγγισης γενικά των ασφαλιστέων κινδύνων του αγροτικού χώρου, που καλύπτεται απ' τον ΕΛΓΑ. Είναι, όμως, μια διαδικασία που χρειάζεται και τεκμηρίωση και να δούμε κατά πόσον θα μπορέσουμε να ενισχύσουμε τον ΕΛΓΑ, ενισχύοντάς τον, όταν υπάρξουν οι δυνατότητες, από κρατικούς πόρους, για να μπορέσει να ανταποκριθεί στο μεγάλο πρόβλημα που βιώνει αυτή την ώρα ο χώρος.
Ευχαριστούμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προχωρώ τώρα στην ανακοίνωση κάποιων από τις επίκαιρες ερωτήσεις που δεν θα συζητηθούν. Η πρώτη με αριθμό 1039/19-6-2017 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Νικόλαου Ξυδάκη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Απασχόληση συνταξιούχων αναπηρίας», δεν θα συζητηθεί μετά από συνεννόηση της Υπουργού με τον Βουλευτή. Η πρώτη με αριθμό 1040/19-6-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Ηρακλείου του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Νικόλαου Ηγουμενίδη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Εύρυθμη τακτοποίηση οφειλών της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης Αποχέτευσης Ηρακλείου», δεν θα συζητηθεί λόγω αναρμοδιότητας. Αρμόδιο είναι το Υπουργείο Οικονομικών. Η δεύτερη με αριθμό 1033/16-6-2017 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Ιωαννίνων της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνου Τασούλα προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Ελλιπής φύλαξη στα χωριά του Δήμου Πωγωνίου Ιωαννίνων», δεν θα συζητηθεί λόγω απουσίας του αρμοδίου Αναπληρωτή Υπουργού κ. Τόσκα στο εξωτερικό. Η τρίτη με αριθμό 1029/15-6-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Πειραιώς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Ιωάννη Λαγού προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Ανεξέλεγκτη εγκληματικότητα των Ρομά μετέτρεψε σε άντρο παρανομίας το Μενίδι», δεν θα συζητηθεί λόγω απουσίας του αρμοδίου Αναπληρωτή Υπουργού κ. Τόσκα στο εξωτερικό. Η έβδομη με αριθμό 977/6-6-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Αντωνίου Γρέγου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Η βεβήλωση του ιερού μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτου, ως αποτέλεσμα συνεχούς ατιμωρησίας», δεν θα συζητηθεί λόγω απουσίας του αρμοδίου Αναπληρωτή Υπουργού κ. Τόσκα στο εξωτερικό. Η όγδοη με αριθμό 982/8-6-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Πειραιώς των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Δημητρίου Καμμένου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, σχετικά με τις διαρρήξεις καταστημάτων σε περιοχές του Πειραιά, δεν θα συζητηθεί λόγω απουσίας του αρμοδίου Αναπληρωτή Υπουργού κ. Τόσκα στο εξωτερικό. Η ένατη με αριθμό 984/9-6-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Αττικής της Νέας Δημοκρατίας κ. Μαυρουδή Βορίδη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Θανάσιμος τραυματισμός μαθητή στις Αχαρνές», δεν θα συζητηθεί λόγω απουσίας του αρμοδίου Αναπληρωτή Υπουργού κ. Τόσκα στο εξωτερικό. Η δέκατη με αριθμό 991/12-6-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου της Βουλευτού Αττικής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Παρασκευής Χριστοφιλοπούλου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, σχετικά με την προστασία και την ασφάλεια των κατοίκων των Αχαρνών που δεν είναι διαπραγματεύσιμη, δεν θα συζητηθεί λόγω απουσίας του αρμοδίου Αναπληρωτή Υπουργού κ. Τόσκα στο εξωτερικό. Η εντέκατη με αριθμό 978/6-6-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου της Βουλευτού Β΄ Αθηνών του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Ελένης Ζαρούλια προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Συνεχιζόμενες τρομοκρατικές επιθέσεις κατά διμοιριών των ΜΑΤ από παρακρατικά στοιχεία», δεν θα συζητηθεί λόγω απουσίας του αρμοδίου Αναπληρωτή Υπουργού Εσωτερικών κ. Τόσκα στο εξωτερικό. Η δωδέκατη με αριθμό 928/2-6-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Πειραιώς των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Δημητρίου Καμμένου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, σχετικά με την ανεξέλεγκτη δράση των κουκουλοφόρων αναρχικών, δεν θα συζητηθεί λόγω απουσίας του αρμοδίου Αναπληρωτή Υπουργού Εσωτερικών κ. Τόσκα στο εξωτερικό. Η πέμπτη με αριθμό 1070/20-6-2017 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Λέσβου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Σταύρου Τάσσου προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Να παρθούν άμεσα μέτρα για την άμεση αποζημίωση των σεισμοπαθών και την αποκατάσταση των ζημιών στη Λέσβο», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του αρμοδίου Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών κ. Σπίρτζη εξαιτίας φόρτου εργασίας (μετάβασή του στη Μυτιλήνη λόγω σεισμού). Η έκτη με αριθμό 980/7-6-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Σερρών της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Μιχαήλ Τζελέπη προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Η δημιουργία τριών νέων σταθμών διοδίων στον οδικό άξονα Προμαχώνας - Σέρρες - Λιμάνι Θεσσαλονίκης είναι καταστροφική για τον Νομό Σερρών», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του αρμοδίου Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών κ. Σπίρτζη εξαιτίας φόρτου εργασίας (μετάβασή του στη Μυτιλήνη λόγω σεισμού). Η έβδομη με αριθμό 1072/20-6-2017 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Ηρακλείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Εμμανουήλ Συντυχάκη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σχετικά με απολύσεις έξι εργατών και εξώδικων απειλών της εταιρείας "ΒΙΟΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΕΣ ΣΗΤΕΙΑΣ Α.Ε" προς τους εργαζομένους, δεν θα συζητηθεί λόγω φόρτου εργασίας της αρμόδιας Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Έφης Αχτσιόγλου. Η τέταρτη με αριθμό 1071/20-6-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Χρήστου Κατσώτη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Διασφάλιση της καταβολής των οφειλόμενων αποδοχών, κατοχύρωση όλων των ασφαλιστικών δικαιωμάτων και συνέχιση της απασχόλησης των εργαζομένων του ξενοδοχείου «ATHENS LEDRA» από το νέο επιχειρηματικό όμιλο που το απέκτησε», δεν θα συζητηθεί λόγω φόρτου εργασίας της αρμόδιας Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Έφης Αχτσιόγλου. Η πέμπτη με αριθμό 1073/20-6-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Αχαΐας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Νικόλαου Καραθανασόπουλου προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σχετικά με τα προβλήματα των εργαζομένων στη βιομηχανία παραγωγής επαγγελματικών ψυγείων «FRIGOGLASS ΑΒΕΕ» στην Κ. Αχαΐα του Νομού Αχαΐας, δεν θα συζητηθεί λόγω φόρτου εργασίας της αρμόδιας Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Έφης Αχτσιόγλου. Η δεύτερη με αριθμό 176/7-10-2016 ερώτηση του Ανεξάρτητου Βουλευτή Β΄ Αθηνών του κ. Θεοχάρη Θεοχάρη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σχετικά με το εργοστάσιο λιπασμάτων της Νέας Καρβάλης στην Καβάλα, δεν θα συζητηθεί λόγω φόρτου εργασίας της αρμόδιας Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Έφης Αχτσιόγλου.
Κυρία Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για να πω ορισμένα πράγματα για την ερώτηση;
Κύριε Κατσώτη, έχετε τον λόγο. Να είστε πολύ σύντομος, γιατί δεν προβλέπεται αυτή η διαδικασία.
Κυρία Πρόεδρε, δεν προβλέπεται, όμως συνηθίζεται. Βέβαια, εδώ υπάρχει μια τακτική ακύρωσης πολλών ερωτήσεων και εμείς πολλές φορές έχουμε συνεννοηθεί με Υπουργούς. Όμως, είμαστε εδώ σήμερα για να διαμαρτυρηθούμε για τις ακυρώσεις πολλών ερωτήσεων της κ. Αχτσιόγλου με δική της ευθύνη. Ξέρετε, και εμείς ιεραρχούμε ορισμένες ερωτήσεις και τις φέρνουμε εδώ. Είναι πάρα πολλά τα προβλήματα των εργαζομένων με απολύσεις, με απλήρωτη εργασία, με ευρεία παρανομία, με ασυδοσία των εργοδοτών, αρμοδιότητες της κ. Αχτσιόγλου. Είναι σημαντικές οι ερωτήσεις, που θα πρέπει να πάρει θέση. Δυστυχώς, το 95% με 98% των ερωτήσεων αναβάλλονται με ευθύνη της κυρίας Υπουργού. Έχουμε εδώ έναν κατάλογο ερωτήσεων, κυρία Πρόεδρε, όπου από τον νέο τρόπο κατάθεσης από 8 Ιουνίου, δηλαδή μέσα σε δεκατέσσερις ημέρες, έχουν αναβληθεί πέντε ερωτήσεις επτά φορές με ευθύνη της κ. Αχτσιόγλου. Δεν ξέρουμε τι σκοπιμότητα κρύβεται, αν δεν έχει να πει τίποτε, αν δεν θέλει να πάρει θέση η Κυβέρνηση σε σοβαρά ζητήματα των εργαζομένων. Εμείς είμαστε εδώ για να καταγγείλουμε αυτή την πρακτική και να καλέσουμε τους εργαζόμενους, να βγάλουν συμπεράσματα. Γιατί οι εργαζόμενοι του «ATHENS LEDRA», για παράδειγμα, ή οι εργαζόμενοι της υδροκαλλιέργειας στη Σητεία περιμένουν απαντήσεις από την καθ' ύλην αρμόδια Υπουργό Εργασίας. Όμως δεν έρχεται επανειλημμένως γι' αυτές τις δύο ερωτήσεις, για παράδειγμα, όπως και για την ερώτηση του κ. Καραθανασόπουλου, που αναβλήθηκε σήμερα, για τη «FRIGOGLASS», που επανειλημμένα τρεις φορές έχει αναβληθεί μέχρι σήμερα. Γι' αυτό είμαστε εδώ και για να διαμαρτυρηθούμε και για να καταγγείλουμε αυτή την πρακτική που εφαρμόζουν πολλοί Υπουργοί και ιδιαίτερα η Υπουργός Εργασίας.
Πάντως φόρτο εργασίας θεωρείται ότι έχει η κ. Αχτσιόγλου. Όμως σε κάθε περίπτωση θα γίνει έκκληση να απαντήσει και σε αυτές τις ερωτήσεις. Εννοώ δεν είναι προσχηματικό να επικαλείται φόρτο εργασίας.
Από ό,τι ξέρω, κυρία Πρόεδρε, ο νέος Κανονισμός δεν δικαιολογεί τον φόρτο εργασίας.
Μάλιστα. Θα συνεχίσω μετά με τις υπόλοιπες ερωτήσεις που δεν θα συζητηθούν, για να ολοκληρώσει και ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης με τη δεύτερη ερώτηση. Είναι η δεύτερη με αριθμό 1034/16-6-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου της Βουλευτού Σερρών της Νέας Δημοκρατίας κ. Φωτεινής Αραμπατζή προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Προβλήματα και προοπτικές του κλάδου της βουβαλοτροφίας». Κυρία Αραμπατζή, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, ο Νομός Σερρών από τον οποίο προέρχομαι, μπορεί να υπερηφανεύεται μεταξύ των άλλων, γιατί στις όχθες της ξακουστής λίμνης Κερκίνης εκτρέφεται η συντριπτική πλειοψηφία ενός πολλά υποσχόμενου δυνητικά δυναμικού κλάδου της ελληνικής κτηνοτροφίας, η βουβαλοτροφία. Είναι ένας τομέας με πραγματικά αξιοσημείωτη δυνητική δυναμική, καθώς τα προϊόντα που παράγει σε κρέας και γάλα είναι υψηλής ποιότητας και, βεβαίως, διατροφικής αξίας και απολαμβάνουν - και αυτό είναι το σημαντικό - μεγάλης ζήτησης τόσο στην εγχώρια αγορά όσο και στις αγορές του εξωτερικού και μάλιστα σε πολύ υψηλές τιμές. Παρ' όλα αυτά η καταγεγραμμένη συμβολή της βουβαλοτροφίας στο κτηνοτροφικό ΑΕΠ της χώρας, είναι πάρα πολύ χαμηλή. Μάλιστα μετά από μία μακρά φθίνουσα πορεία απομείωσης του ζωικού κεφαλαίου, μόλις το 2000 άρχισε δειλά - δειλά η επιστροφή των κτηνοτρόφων σε αυτή τη δυναμική κτηνοτροφική καλλιέργεια. Με τη στήριξη τότε της ελληνικής πολιτείας έγινε μία αξιοσημείωτη προσπάθεια. Χαρακτηριστικά αναφέρω την απαραίτητη καθιέρωση και διατήρηση γενεαλογικών δένδρων και μητρώου του βούβαλου και την εγγραφή του πληθυσμού όλων των ελληνικών βουβαλιών στο γενεαλογικό βιβλίο που τηρείται στο Κέντρο Γενετικής Βελτίωσης και, βεβαίως, την απόφαση του Μαρτίου του 2012 που ενέτασσε τον βούβαλο στο πρόγραμμα για τη διατήρηση και προστασία αυτόχθονων φυλών. Τα παραπάνω ήταν απαραίτητα μέτρα, όπως καταλαβαίνετε, τόσο για την υποβοήθηση της φυσικής γενετικής βελτίωσης αυτής της παραδοσιακής κτηνοτροφικής καλλιέργειας, που πρέπει ταυτόχρονα να εξελίσσεται αλλά να κρατάει και τον παραδοσιακό της χαρακτήρα, όσο και για την κατοχύρωση, βέβαια, του συγκριτικού πλεονεκτήματος των προϊόντων του ελληνικού βούβαλου. Ήταν μέτρα που ανέστρεψαν τη φθίνουσα πορεία του κλάδου μέχρι τότε, ο οποίος έφτασε να μετράει στην απογραφή του 2015 δεκατέσσερις χιλιάδες ζώα σε όλη την επικράτεια, από τα οποία τρεις χιλιάδες εκατό στην λίμνη Κερκίνη. Θέλω χαρακτηριστικά να αναφέρω ότι το 2001 οι πωλήσεις βουβαλινού κρέατος, ήταν μόλις εκατόν πενήντα κιλά ετησίως και σήμερα κυμαίνονται στους πενήντα πέντε με εξήντα τόνους με τιμή πώλησης 15 ευρώ το κιλό. Προϋπόθεση, όπως βεβαίως καταλαβαίνετε, κύριε Υπουργέ, για την ανάπτυξη του κοστοβόρου αυτού κλάδου είναι η πληρωμή των συγκεκριμένων ενισχύσεων. Δυστυχώς και σε αυτό το ζήτημα επιδεικνύετε μία καθυστέρηση, καθώς μόλις στις 7 Ιουνίου με καθυστέρηση έξι μηνών υπογράφτηκε η σχετική ΚΥΑ για την πληρωμή των σχετικών προγραμμάτων των προηγούμενων ετών. Την ίδια στιγμή, βεβαίως, καθυστερεί η αξιολόγηση των αιτήσεων στήριξης «Γενετικοί Πόροι στην Κτηνοτροφία» του νέου Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2020, διακινδυνεύοντας όλη τη δουλειά που είχε γίνει για τη γενετική βελτίωση αυτών των ζώων και, βεβαίως, την πληρωμή των συγκεκριμένων ενισχύσεων τα δεκαπέντε τελευταία χρόνια. Ρωτάω, λοιπόν, κύριε Υπουργέ: Από τα 130 εκατομμύρια τα οποία βγάλατε με πρόσφατη κοινή υπουργική απόφαση, τι αφορούν τα γεωργοπεριβαλλοντικά της βουβαλοτροφίας; Πότε υπολογίζετε να ολοκληρωθεί η καταβολή του συνόλου των ανειλημμένων υποχρεώσεων και πότε θα αξιολογηθούν οι αιτήσεις του μέτρου 10.2.1 «Γενετικοί Πόροι στην Κτηνοτροφία» και πότε θα καταβληθούν οι συγκεκριμένες ενισχύσεις; Ευχαριστώ.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Θα συμφωνήσω μαζί σας για τη δυναμική του κλάδου. Χρειάζεται στήριξη. Εμείς από τη δική μας πλευρά, ήδη μέσω της δράσης του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2020 «Γενετικοί Πόροι για την Κτηνοτροφία», προβλέπουμε οικονομικές ενισχύσεις για την προώθηση δραστηριοτήτων φορέων εκτροφής ζώων καθαρών αγροτικών φυλών, όπως είναι στη προκειμένη περίπτωση η βουβαλοτροφία, για τη διατήρηση, την προβολή και την αξιοποίηση αυτών των φυλών. Καλούνται, λοιπόν, οι ενδιαφερόμενοι φορείς, να υποβάλουν φάκελο υποψηφιότητας για την ένταξή τους στις ενέργειες της δράσης στα αρμόδια κέντρα Γενετικής Βελτίωσης Ζώων. Έως τις 15-6-2017 είχαν υποβληθεί στην αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης οι πρώτοι τέσσερις φάκελοι υποψηφίων δικαιούχων από άλλες περιοχές, οι οποίες εξετάζονται, προκειμένου να συγκληθεί η αρμόδια επιτροπή, για να διενεργήσει την τελική αξιολόγηση των προτάσεων. Ήδη είμαστε στο ξεκίνημα. Περιμένουμε και τους βουβαλοτρόφους της Κερκίνης γιατί θέλουμε, όπως είπα, οπωσδήποτε να ενισχύσουμε την προστασία των συγκεκριμένων αυτόχθονων φυλών. Θα έλεγα ότι όσον αφορά τις αυτόχθονες φυλές, έχουν πρωτεύοντα ρόλο. Τώρα σχετικά με τις πληρωμές των ανειλημμένων υποχρεώσεων του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2007-2013, βρίσκονται στο τελευταίο στάδιο ολοκλήρωσης του έργου της ορθότητας των στοιχείων μετά την ολοκλήρωση των απαραίτητων διορθωτικών κινήσεων, που αφορούν πρώτον, στην επικαιροποίηση των εκτάσεων βοσκοτόπων και δεύτερον, στις εφαρμοζόμενες κυρώσεις ανά φυλή ένταξης στις περιπτώσεις παραγωγών με παραπάνω της μια φυλής στην ίδια ζωική κατηγορία. Στο αμέσως επόμενο διάστημα θα ξεκινήσουν σταδιακά οι πληρωμές για τα έτη 2013 και 2014- είναι συμπληρωματικές πληρωμές - αλλά και τα έτη 2015 και 2016, με στόχο στο τέλος του 2017 να έχει κλείσει όλη αυτή η διαδικασία, που χρόνια μας ταλανίζει. Νομίζω ότι το ερχόμενο Σάββατο υπάρχει ένα συνέδριο βουβαλοτροφίας. Θέλω να ζητήσω συγγνώμη, γιατί δεν μπορώ να παρευρεθώ λόγω συγκεκριμένων υποχρεώσεων. Όμως από το Βήμα της Βουλής καλώ, μετά το συνέδριο, ιδιαίτερα την επιτροπή των βουβαλοτρόφων, ώστε να συζητήσουμε στο Υπουργείο και να μπορέσουμε αυτό που προβλέπεται στη συγκεκριμένη δράση, δηλαδή στο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης όχι απλώς να εντάξουμε αλλά να ενισχύσουμε λίγο περισσότερο τον συγκεκριμένο κλάδο.
Η κ. Αραμπατζή έχει τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, θα επιμείνω στο πρόγραμμα 10.2.1 για τη διατήρηση των γενετικών πόρων στη γεωργία. Είπατε και μόνος σας πόσο σημαντικό είναι. Εν τούτοις δεκαεννιά μήνες τώρα, δηλαδή από 31-10-2015 που έχει τελειώσει, γνωρίζετε ότι δεν έχετε προχωρήσει σε εντάξεις, ναρκοθετώντας, κύριε Υπουργέ, μια δουλειά η οποία και δεδομένα είναι απολύτως απαραίτητη, προκειμένου να αυξηθεί η παραγωγή και να μειωθεί το κόστος παραγωγής μιας πολύ κοστοβόρας καλλιέργειας και να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα του κλάδου. Θυμίζω - το είπα και στην πρωτολογία μου - ότι οι αιτήσεις δεν έχουν αξιολογηθεί, πολλώ δε μάλλον χρηματοδοτηθεί. Θα επιμείνω στο θέμα της γενετικής βελτίωσης, κύριε Υπουργέ, γιατί είναι ευθέως ανάλογο με την απόδοση, με τα έσοδα που μπορούν να πάρουν οι βουβαλοτρόφοι από το συγκεκριμένο ζωικό κεφάλαιο. Οι βουβαλοτρόφοι αναγκάζονται να θυσιάζουν ένα μέρος της απόδοσης που είναι η γαλακτοπαραγωγή, το γάλα των μητέρων, προκειμένου να ταΐζουν τα μικρά βουβάλια, ώστε αυτά να ανακτήσουν εύκολα κρέας. Γιατί; Δεν έχουν βελτιωθεί γενετικά, φυσικά, παραδοσιακά με την υποβοήθηση της έρευνας και της επιστήμης, με την εξαιρετική δουλειά που μπορεί και κάνει το Κέντρο Γενετικής Βελτίωσης, με αποτέλεσμα να θυσιάζεται ένα μεγάλο μέρος της γαλακτοπαραγωγής, που θα μπορούσε, όπως καταλαβαίνετε, να δώσει προστιθέμενη αξία και φυσικά να οδηγήσει στην αύξηση των εσόδων των συγκεκριμένων βουβαλοτρόφων από την πληρωμή ευπώλητων προϊόντων, όπως είναι το γιαούρτι, το γάλα και, βεβαίως, το παγωτό. Το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο κλάδος, κύριε Υπουργέ, και το είπατε αφειδώς, είναι, βεβαίως, τα βοσκοτόπια και οι σταβλικές εγκαταστάσεις, αφού η ιδιαιτερότητα της εκτροφής σε παρόχθιες και παραλίμνιες περιοχές δημιουργεί περιορισμένο πεδίο σε σχέση με τις άλλες εκτροφές, που, βεβαίως, είναι και το διαφορικό πλεονέκτημα της συγκεκριμένης εκτροφής. Την ίδια στιγμή η εμπλοκή μιας σειράς υπηρεσιών, κύριε Υπουργέ - και αυτό πρέπει να το δείτε με πολύ μεγάλη προσοχή - όπως είναι φορείς διαχείρισης, περιφέρεια, Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, Υπουργείο Περιβάλλοντος, δασαρχείο, το θολό ιδιοκτησιακό καθεστώς και ειδικοί περιβαλλοντικοί όροι περιπλέκουν την κατάσταση. Παρότι, κύριε Υπουργέ, υπήρχε το 2014 νομοθετικό πλαίσιο για τις βοσκήσιμες εκτάσεις, όπου δινόταν προτεραιότητα στους εκτροφείς των αυτόχθονων φυλών άρα και των βουβαλοτρόφων, όπως καταλαβαίνετε, αυτή η τεράστια καθυστέρηση στην έκδοση των οριστικών σχεδίων βόσκησης κρατάει σε ομηρία, ανάμεσα σε όλα τα άλλα, και τον συγκεκριμένο κλάδο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κυρία Πρόεδρε, θα χρειαστώ ένα λεπτό ακόμη με την ανοχή σας. Βεβαίως, πέρα από τα δομικά προβλήματα, δεν πρέπει να ξεχνάμε, κύριε Υπουργέ - και δεν αναφερθήκατε, θα περιμένω στη δευτερολογία σας - το συνολικό αναπτυξιακό πλαίσιο ενός κοιμώμενου γίγαντα της ελληνικής κτηνοτροφίας, όπως είναι η βουβαλοτροφία. Διότι το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης διαθέτει μια σειρά χρηματοδοτικών εργαλείων, που μπορούν να χρηματοδοτήσουν τις εκμεταλλεύσεις των συγκεκριμένων βουβαλοτρόφων, τον εκσυγχρονισμό των εγκαταστάσεων, των αρμεκτικών τους μηχανών, την καθετοποιημένη διαχείριση των προϊόντων, την πιστοποίηση, τη μεταποίηση, την εμπορία και να δώσει προστιθέμενη αξία στα προϊόντα. Παρ' όλα αυτά, κύριε Υπουργέ, αυτές όλες οι δράσεις αναμένουν χρηματοδότηση από τις σχετικές προσκλήσεις του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης, οι οποίες μένουν στα συρτάρια. Να πούμε για το πρόγραμμα των ομάδων και των οργανώσεων παραγωγών και για το πρόγραμμα για τα σχέδια βελτίωσης, που είναι ακόμη σε προδημοσίευση. Να πούμε για το πρόγραμμα μεταποίησης - τυποποίησης, που η πρώτη φάση βγήκε μόλις τον Μάρτιο. Αντιλαμβάνεστε πόσο σημαντικό είναι να τρέξουν τα προγράμματα αυτά και για τον συγκεκριμένο κλάδο, όπως βεβαίως, να τρέξουν όλες οι ενέργειες για τη χρηματοδότηση του φακέλου, προκειμένου το προϊόν αυτό να καταστεί προϊόν ονομασίας προέλευσης ή ΠΓΕ. Βεβαίως πρέπει να υπάρξει στρατηγικός σχεδιασμός με στόχο, κύριε Υπουργέ, την πολιτική προώθησης του βουβαλίσιου κρέατος και γάλακτος τόσο στην εγχώρια αγορά και σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και σε τρίτες χώρες. Θυμίζω ότι υπάρχει ο κανονισμός 1144/2014, ο οποίος άνοιξε στις 12 Ιανουαρίου 2017, έκλεισε στις 20 Απριλίου 2017. Οι Ιταλοί οι οποίοι είναι, όπως γνωρίζετε, ανταγωνιστές μας σε αυτόν τον κλάδο, τον έχουν εκμεταλλευτεί. Ρωτάω τι έχουμε κάνει εμείς. Κλείνω, κυρία Πρόεδρε, ρωτώντας: Προτίθεστε και με ποιο χρονοδιάγραμμα να ολοκληρώσετε, επιτέλους, τα σχέδια βόσκησης που είναι ευθέως συναρτώμενα και με τη βουβαλοτροφία; Ποιες συγκεκριμένες πρωτοβουλίες θα λάβετε σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα για την αναπτυξιακή προοπτική του κλάδου μέσα από το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης; Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο κ. Αποστόλου.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρία συνάδελφε, σε έναν περιορισμένο χρόνο απάντησης μιας επίκαιρης ερώτησης, αντιλαμβάνεστε δεν μπορώ να απαντήσω σε έναν κοινοβουλευτικό έλεγχο όλης της δραστηριότητας του Υπουργείου. Μένω, όμως, στη βουβαλοτροφία, διότι σας είπα ότι βρισκόμαστε σε μια στιγμή, που ξεδιπλώνονται οι δράσεις και τα μέτρα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Άρα, λοιπόν, να περιμένουμε τους βουβαλοτρόφους. Πραγματικά θα έχουμε επαφή μαζί τους, ώστε να καταθέσουν τις δικές τους προτάσεις. Τα προβλήματα, όμως, δεν είναι μόνο αυτά και αυτά που είπατε εσείς έχουν σχέση με τους βοσκοτόπους, με τη διαχείριση των συγκεκριμένων εκτάσεων και το ιδιοκτησιακό. Είναι πάρα πολλά τα προβλήματα. Εκείνο που εγώ θέλω να σας πω είναι το εξής: Με τον ν.4351/2015, αυτόν με τον οποίο προσπαθήσαμε - και προσπαθούμε - να εκμεταλλευθούμε όλες τις εκτάσεις που στη χώρα μας βόσκονται, ο στόχος μας ήταν διπλός, πρώτον, για να καλύψουμε τις επιλεξιμότητες που έχει ανάγκη ο χώρος της κτηνοτροφίας για να παίρνει τις αντίστοιχες ενισχύσεις και δεύτερον, για να αξιοποιήσουμε τη βλαστική και χορτοδοτική δυνατότητα, που έχουν οι συγκεκριμένες εκτάσεις. Καταλήξαμε, λοιπόν, σε ένα σχέδιο νόμου και από αυτό σε μία γνωμοδοτική πρόταση και τώρα είναι η ώρα που συντάσσονται τα διαχειριστικά σχέδια βόσκησης. Σας λέω ότι ήδη εμείς εδώ και ένα μήνα, έχουμε εισηγηθεί μία κοινή υπουργική απόφαση για τον καθορισμό των προδιαγραφών του περιεχομένου με όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες που χρειάζονται σε ένα διαχειριστικό σχέδιο. Αυτό, λοιπόν, πρέπει και αναμένεται να υπογραφεί από τον Αναπληρωτή Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, γιατί οι συγκεκριμένες αρμοδιότητες δεν ανήκουν σε εμάς, ανήκουν στο ΥΠΕΚΑ. Είναι και αυτό ένα από τα παράδοξα που κληρονομήσαμε. Πρέπει, όμως, να συμφωνήσετε κι εσείς ότι είμαστε εμείς που δώσαμε μάχες στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στα Συμβούλια Υπουργών και καταφέραμε στην πρόταση για την ενδιάμεση αναθεώρηση που έρχεται τον Σεπτέμβριο του 2017, να ενταχθούν και οι ξυλώδεις και ποώδεις εκτάσεις. Όλα μέσα, λοιπόν. Αυτό σημαίνει ότι τώρα υιοθετείται η πρόταση μετά τις προσπάθειες. Αυτό σημαίνει απλά ότι 8,5 με 9 εκατομμύρια στρέμματα αυτών των εκτάσεων, μπορούν να συμπεριληφθούν σε επιλεξιμότητες, που σημαίνει ότι και η Κερκίνη η οποία πιέζεται - και το ξέρουμε ότι στην περιφερειακή ενότητα υπήρχε ένα πρόβλημα - θα ανασάνει και όλες, θα έλεγα, οι παρόχθιες αυτές εκτάσεις πλέον θα αποδοθούν στην βουβαλοτροφία. Άρα μόνο έτσι λύνονται τα προβλήματα. Επειδή, όντως, υπάρχει ένα πρόβλημα σχετικά με το ιδιοκτησιακό με τη διαχείριση, το ξέρετε και εσείς, το ξέρουμε και εμείς ότι αλληλοεμπλέκονται Υπουργεία, που δυσκολεύουν πάρα πολύ την κατάσταση. Σας λέω ότι αυτή την ώρα ο καθορισμός χρήσεων και δραστηριοτήτων σε όλες τις περιοχές «NATURA 2000» αναμένεται, γιατί και η περιοχή αυτή εντάσσεται στον συγκεκριμένο οικολογικό χώρο. Είναι ένα έργο το οποίο, στο πλαίσιο του επιχειρησιακού προγράμματος Υποδομών, Μεταφορών, Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης, περιμένουμε να μας δοθεί. Δεν μπορώ να σας πω τίποτα περισσότερο, γιατί είναι κάτι το οποίο μας καίει. Όσον αφορά το ιδιοκτησιακό και θα έλεγα περισσότερο τη χρήση, όταν είναι μέχρι εκατό στρέμματα, τότε δίνεται με απόφαση του περιφερειάρχη. Από εκατό στρέμματα και πάνω δίνεται από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης με ένα συμβολικό τίμημα για αγροτική δραστηριότητα. Επαναλαμβάνω, λοιπόν, ότι για εμάς ειδικά ο χώρος των αυτόχθονων οφειλών, που στη προκειμένη περίπτωση η βουβαλοτροφία, έχει πρωτεύοντα ρόλο, είναι από αυτούς τους χώρους που θέλουμε και να διατηρηθούν για πολλούς λόγους αλλά και επειδή ταυτόχρονα υπάρχει μία ουσιαστική συμβολή της παραγωγικής διαδικασίας, του παραγόμενου δηλαδή προϊόντος, το οποίο είναι ένα από αυτά, που στην αγορά μπορούν να έχουν μία μεγάλη είσοδο.
Απλά το νομοθετικό πλαίσιο ήταν έτοιμο, κύριε Υπουργέ, και τα βοσκοτόπια ήταν έτοιμα. Τα διαχειριστικά σχέδια μόνο έπρεπε να βγάλετε, το γνωρίζετε.
Εντάξει, κυρία Αραμπατζή, ολοκληρώσατε τώρα. Μιλήσατε και παραπάνω από τον χρόνο σας. Έχω την τιμή να ανακοινώσω προς το Σώμα ότι οι Υπουργοί Πολιτισμού και Αθλητισμού, Εσωτερικών, Οικονομικών, Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Τουρισμού, ο Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών, καθώς και ο Υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, κατέθεσαν στις 21-6-2017 σχέδιο νόμου: «Τροποποιήσεις του ν.2725/1999 (Α΄ 121) και άλλες διατάξεις». Το ως άνω σχέδιο νόμου έχει χαρακτηριστεί από την Κυβέρνηση ως επείγον. Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Να σας ανακοινώσω τώρα μερικές αιτήσεις αδειών Βουλευτών: Ο Βουλευτής Α΄ Πειραιά κ. Κωνσταντίνος Δουζίνας ζητεί άδεια ολιγοήμερης απουσίας στο εξωτερικό από 30 Ιουνίου έως 5 Ιουλίου 2017, καθώς θα απουσιάζει για προσωπικούς λόγους. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Ο Βουλευτής Β΄ Θεσσαλονίκης κ. Δημήτριος Μάρδας ζητεί άδεια ολιγοήμερης απουσίας στο εξωτερικό από 9 Ιουλίου έως 11 Ιουλίου 2017, καθώς θα απουσιάζει για προσωπικούς λόγους. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Ο Βουλευτής κ. Δημήτριος Γάκης ζητεί άδεια ολιγοήμερης απουσίας στο εξωτερικό από 28 Ιουνίου έως 4 Ιουλίου 2017, καθώς θα απουσιάζει για προσωπικούς λόγους. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Τέλος ο Βουλευτής κ. Σπυρίδων Δανέλλης ζητεί άδεια ολιγοήμερης απουσίας στο εξωτερικό για συμμετοχή του σε συνεδρίαση της ομάδας σοσιαλιστών και δημοκρατών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, από 27 Ιουνίου έως 29 Ιουνίου 2017. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια Τώρα μας έχει απομείνει να ανακοινώσουμε κάποιες ακόμη επίκαιρες ερωτήσεις που δεν θα συζητηθούν και θα κλείσουμε με την τελευταία προς συζήτηση σήμερα ερώτηση. Η έκτη με αριθμό 1030/15-6-2017 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Αθηνών των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Αθανάσιου Παπαχριστόπουλου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Βοήθεια στο Σπίτι», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υπουργού Εσωτερικών κ. Σκουρλέτη, με αιτία ανειλημμένες υποχρεώσεις. Επίσης λόγω κωλύματος του Υπουργού Εσωτερικών κ. Σκουρλέτη δεν συζητείται η τέταρτη με αριθμό 1031/15-6-2017 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου της Βουλευτού Β΄ Αθηνών του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Ελένης Ζαρούλια προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Ο Δήμος Καβάλας νομιμοποιεί το ψευδοκράτος σε τουριστική έκθεση στην Κωνσταντινούπολη». Η δέκατη τρίτη με αριθμό 922/1-6-2017 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου της Βουλευτού Β΄ Αθηνών του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Ελένης Ζαρούλια προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Η Παγκόσμια Τράπεζα “χαρίζει” το Αιγαίο στην Τουρκία», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υφυπουργού Εξωτερικών κ. Ιωάννη Αμανατίδη, με αιτία ανειλημμένες υποχρεώσεις. Περνάμε, λοιπόν, τώρα στην τελευταία ερώτηση που θα συζητηθεί σήμερα. Είναι η πρώτη με αριθμό 2883/25-1-2017 ερώτηση του κύκλου των αναφορών και ερωτήσεων του Βουλευτή Ηρακλείου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σχετικά με την άμεση εφαρμογή της ΚΥΑ περί οικονομικής ενίσχυσης ΑΜΕΑ και στους ασφαλισμένους του δημοσίου. Στην ερώτηση θα απαντήσει η Αναπληρώτρια Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αληλλεγγύης κ. Θεανώ Φωτίου. Κύριε Κεγκέρογλου, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά για να αναπτύξετε την ερώτηση.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, έχουμε ένα θέμα το οποίο είναι σημαντικό, όχι με την έννοια του αριθμού των ανθρώπων που απασχολεί, γιατί νομίζω ότι είναι γύρω στους πενήντα - εξήντα ανθρώπους σε όλη την Ελλάδα, κατά την εκτίμηση και την καταγραφή των αρμοδίων υπηρεσιών, αλλά γιατί έχει γίνει, μετά από αλλεπάλληλες αντιφατικές γνωματεύσεις αρμοδίων υπηρεσιών, μια αδικία σε αυτούς τους ανθρώπους. Και συγκεκριμένα, στην περίπτωση που έχουμε ανθρώπους παραπληγικούς που είναι ασφαλισμένοι στο δημόσιο, συνταξιούχοι του δημοσίου, υπάρχει μια πρακτική, από ένα σημείο και μετά, αξιοποίησης κάποιων νομικών γνωματεύσεων από τις υπηρεσίες πρόνοιας των δήμων και περικόπτεται κατά 50% ένα συγκεκριμένο επίδομα το οποίο καταβάλλεται στους παραπληγικούς. Πού είναι το λανθασμένο της ερμηνείας που έχει δοθεί; Το λέει με απλά λόγια το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, το οποίο γνωμάτευσε το 2015 νομίζω. Mε βάση αυτή τη γνωμάτευση του Γενικού Λογιστηρίου, εκδώσατε μια ερμηνευτική η οποία δικαίωσε την κατηγορία των θαλασσαιμικών, γιατί και αυτοί είχαν το ίδιο πρόβλημα, το οποίο αποκαταστάθηκε μετά τη γνωμάτευση που υπήρξε. Το Γενικό Λογιστήριο, λοιπόν, λέει ότι το επίδομα που καταβάλλεται στους συνταξιούχους του δημοσίου δεν είναι επίδομα, αλλά παρακολούθημα της σύνταξης, δηλαδή αποτελεί συμπλήρωμα της σύνταξης που απονέμεται με τη συνταξιοδοτική πράξη και άρα δεν πρέπει να συγχέεται με το επίδομα που έχει να κάνει με τους παραπληγικούς. Μετά από αυτή τη γνωμάτευση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, που είναι ορθή, πιστεύω ότι μπορούμε να αποκαταστήσουμε αυτή την αδικία, η οποία μου είχε τεθεί κι εμένα. Με τις αλλεπάλληλες νομικές γνωματεύσεις δεν μπορούσε να βρεθεί άκρη. Όμως, μετά από αυτή την ξεκάθαρη τοποθέτηση του Γενικού Λογιστηρίου, στις αρχές του 2015, - έχω το έγγραφο εδώ - νομίζω ότι μπορούμε να το επιλύσουμε. Σας είχαμε καταθέσει μια ρύθμιση στο πλαίσιο της πρότασης νόμου που συζητήσαμε τις προηγούμενες ημέρες. Σας είχαμε καταθέσει μια νομοθετική ρύθμιση γι' αυτό το θέμα. Για ποιον λόγο; Διότι καταλήξαμε στο ότι αν στηριχτούμε στις αντιφατικές ερμηνείες που έχουν δοθεί κατά καιρούς για αυτό το θέμα και δεν πάμε με μια νομοθετική ρύθμιση, δεν θα το λύσουμε ποτέ. Αν, λοιπόν, υπάρχει αυτή η βούληση και συμφωνήσουμε στο ότι πρέπει, όπως ακριβώς για τους θαλασσαιμικούς, να αποκατασταθεί αυτή η αδικία και για τους παραπληγικούς, να το κάνουμε. Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Ορίστε, κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Κύριε Κεγκέρογλου, πράγματι το θέμα έχει - ας πούμε - μια νομική πορεία, την οποία ξέρετε καλά, διότι υπήρξατε στη θέση που είμαι εγώ σήμερα στο Υπουργείο τα προηγούμενα χρόνια. Άρα, το έχετε αντιμετωπίσει. Θέλω να πω ότι, όπως ξέρετε, ήδη από πέρυσι τον Ιούλιο, όταν μου κάνατε τη σχετική αναφορά, σας απάντησα - και μάλιστα το επικαλείστε στην ερώτησή σας σήμερα - ότι με βάση τις κείμενες διατάξεις, το προνοιακό επίδομα των ατόμων που λέτε ανέρχεται σε 771 ευρώ και περικόπτεται κατά το ήμισυ. Και περικόπτεται όχι από εμένα, όπως ξέρετε καλά, ήταν απόφαση από το 2010. Καταθέτω στα Πρακτικά την άποψη και την εγκύκλιο που είχε βγάλει το τότε Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, η Διεύθυνση Πρόνοιας - γιατί τότε ήταν η Πρόνοια στο Υγείας - για τη χορήγηση επιδόματος παραπληγίας - τετραπληγίας σε άτομα που είναι δικαιούχοι του επιδόματος ανικανότητας, δηλαδή είναι ήδη δικαιούχοι ενός επιδόματος, και για το αν θα πάρουν και το δεύτερο επίδομα με αυτόν τον τρόπο. Εδώ ακριβώς λέει σαφώς ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι - δικαιούχοι του προνοιακού επιδόματος παραπληγίας - τετραπληγίας θα πρέπει να λαμβάνουν αυτό το επίδομα μειωμένο, όταν λαμβάνουν και το επίδομα του ν.3408/2005. Το υπογράφει η Υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Φωτεινή Γεννηματά. Το καταθέτω στα Πρακτικά, καθώς είναι και η Αρχηγός του κόμματός σας. [[Στο σημείο αυτό η Αναπληρώτρια Υπουργός κ. Θεανώ Φωτίου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εγώ, λοιπόν, ακολούθησα την πεπατημένη, κύριε Κεγκέρογλου, πάνω σε αυτό το θέμα, διότι ακριβώς η - αν θέλετε - νομική διαμάχη, η ερμηνεία, οι πολλαπλές ερμηνείες - και θα επανέλθω και αργότερα - είναι κατά πόσο το παρακολούθημα σύνταξης σημαίνει σύνταξη, είναι, δηλαδή, συνταξιοδοτικό δικαίωμα, ή είναι προνοιακό επίδομα. Η κ. Γεννηματά με αυτή την απόφασή της το θεωρεί επίδομα με βάση την εισήγηση του νομικού της συμβούλου, προφανώς. Αργότερα, μέσα στο ίδιο έτος, το 2010 το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους θα γνωμοδοτήσει επιπλέον επ' αυτής της άποψης, δηλαδή, δεν είναι μόνο η κ. Γεννηματά ή ο νομικός της σύμβουλος, αλλά είναι και το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους που θα γνωμοδοτήσει πάνω σε αυτή την άποψη. Αφορά εννιακόσια άτομα περίπου, όχι πενήντα, κύριε Κεγκέρογλου. Αφορά, δηλαδή, εκείνους που έχουν 67% έως 80% αναπηρία, διακόσια τριάντα πέντε άτομα και εκείνους που έχουν από 80% και άνω, που είναι πενήντα τρία άτομα. Και οι μεν και οι δε είναι συνταξιούχοι του δημοσίου.
Ορίστε, κύριε Κεγκέρογλου, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κατ' αρχάς, έχω εδώ το έγγραφο, δεν υπάρχει καμμία απόφαση. Λανθασμένα λέτε ότι υπάρχει απόφαση. Εδώ είναι το έγγραφο. Δεν υπάρχει απόφαση. Εδώ, αυτό το έγγραφο αναφέρεται στην άποψη της Νομικής Υπηρεσίας. Άλλο είναι η άποψη της Νομικής Υπηρεσίας και άλλο είναι η απόφαση. Δεν υπάρχει απόφαση. Εδώ είναι το έγγραφο.
Σας είπα και το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. Δεν το ακούσατε.
Ναι, αυτά είναι, λοιπόν, γνωματεύσεις και αυτό στο οποίο αναφερθήκατε και είπατε ότι είναι απόφαση της κ. Γεννηματά δεν είναι απόφαση. Είναι ένα έγγραφο το οποίο διαβιβάζει την άποψη της Νομικής Υπηρεσίας, για να συμφωνήσουμε δηλαδή σε αυτό. Άρα, δεν έχει κάποια έννοια απόφασης. Πάμε, λοιπόν, να δούμε επί της ουσίας.
Τι είναι, λοιπόν;
Όχι, εγώ λέω για τους πενήντα τρεις. Δεν λέω για αυτούς που έχουν ποσοστό 67% και άνω, λέω για τους πενήντα τρεις παραπληγικούς. Γι' αυτό σας είπα ότι είναι περίπου πενήντα και όχι επτακόσιοι. Σε κάθε περίπτωση, όμως, εδώ πρέπει να δούμε ότι υπήρξε μία θετική γνωμάτευση το 2015 του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.
Το 2016.
Εντάξει. Ή το 2015 ή το 2016. Εδώ λέει «Για τη θεμελίωση της θέσης αυτής γίνεται επίκληση μεταξύ άλλων του υπ' αριθμόν τάδε εγγράφου του Γενικού Λογιστηρίου, σύμφωνα με το οποίο το επίδομα ανικανότητας του άρθρου 54, κ.λπ., αποτελεί παρακολούθημα της σύνταξης και ουδέποτε του προσδόθηκε ο όρος της οικονομικής ενίσχυσης». Αυτό είναι επίσημο πια του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Με βάση αυτό, δόθηκε λύση για τους θαλασσαιμικούς, πράγμα το οποίο υπήρχε ως εκκρεμότητα. Εσείς τη δώσατε τη λύση. Μετά τη γνωμάτευση αυτή, στηριχθήκατε σ' αυτή και τη δώσατε. Για πρώτη φορά έχουμε αυτή τη γνωμάτευση του Γενικού Λογιστηρίου. Δεν είχε βγει ποτέ. Το αντίστοιχο πρέπει να γίνει τώρα και για τους ανθρώπους του άρθρου αυτού που είναι συνταξιούχοι και ταυτόχρονα παραπληγικοί. Υπάρχουν ακριβώς αντιφατικές ερμηνείες όλο αυτό το διάστημα που οδήγησαν στο να ζητούν πίσω τα χρήματα από τους ανθρώπους, γιατί οι υπηρεσίες κατέβαλαν κανονικά τα χρήματα μέχρι ένα σημείο και μετά άρχισαν να τα ζητάνε πίσω. Τώρα δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα να γυρίσουν πίσω τα χρήματα αυτοί οι άνθρωποι. Εάν δεν καλύπτεται η υπηρεσία απ' αυτά που έχουν γνωματεύσει το Γενικό Λογιστήριο και ο Συνήγορος του Πολίτη, πιστεύω ότι πρέπει να προβούμε σε μία νομοθετική ρύθμιση ώστε να δώσουμε οριστική λύση στο θέμα. Αυτό είναι το αίτημα και αφορά τους πενήντα ανθρώπους. Νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να το λύσουμε το θέμα γι' αυτούς τους πενήντα ανθρώπους - είναι μικρός ο αριθμός - όχι γιατί είναι λίγα τα χρήματα, αλλά γιατί πράγματι είναι μία αδικία η οποία έχει δημιουργηθεί, έχει προκληθεί από τις αντιφατικές γνωματεύσεις των υπηρεσιών. Λέω ξανά ότι πολλές Υπηρεσίες Πρόνοιας των δήμων συνέχιζαν να το καταβάλλουν μέχρι πρόσφατα. Με απόφαση μίας υπηρεσίας να ζητήσει πίσω ποσά που είχαν ήδη καταβληθεί, έχει προκληθεί μία γενικότερη αναστάτωση την οποία πρέπει να ρυθμίσουμε. Αυτό είναι το θέμα. Πιστεύω ότι η ρύθμιση την οποία είχαμε προτείνει ή κάποια άλλη ρύθμιση την οποία θα επεξεργαστούν οι δικοί σας συνεργάτες και οι υπηρεσίες, είναι κάτι που μπορεί να αποτελέσει ένα βήμα σ' αυτήν την κατεύθυνση. Ευχαριστώ πολύ.
Ορίστε, κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Κεγκέρογλου, για να μην αμφισβητούμε ό,τι λέμε πάνω στο νούμερο τουλάχιστον για τους δικαιούχους, καταθέτω στα Πρακτικά τις πρόσφατες απαντήσεις που έχω σχετικά με τον αριθμό των ατόμων στα οποία αναφέρεται η σχετική ρύθμιση. Όπως σας είπα, είναι περίπου εννιακόσια άτομα. [[Στο σημείο αυτό η Αναπληρώτρια Υπουργός κ. Θεανώ Φωτίου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όμως, πράγματι, δεν είναι αυτό το πρόβλημα, δηλαδή αν είναι πενήντα ή εννιακόσια. Αν είναι δίκαιο να πάρουν επιπλέον αυτό το επίδομα και να το παίρνουν ως παρακολούθημα της σύνταξης και όχι ως δεύτερο επίδομα, πραγματικά υπάρχει μία σύγκρουση. Όπως ξέρετε, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους δεν είναι Αρχή που μπορεί να αποφασίζει επί τέτοιων νομικών θεμάτων, γιατί μετά έχουμε και προβλήματα στο πώς αποδίδονται ή δεν αποδίδονται τα επιδόματα από τους Παρέδρους, κ.λπ.. Δηλαδή, είναι μία ιστορία χωρίς τέλος. Θα ήθελα να σημειώσω εδώ, κύριε Κεγκέρογλου, ότι οι θαλασσαιμικοί δεν έπαιρναν κανένα επίδομα. Εδώ γινόταν μία μεγάλη αδικία. Τώρα, πάνω σ' αυτή τη γνωμάτευση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους - που σας είπα ότι δεν είναι αυτή η δουλειά του - με την οποία αποκαταστάθηκε μία αδικία για τους θαλασσαιμικούς που δεν έπαιρναν τίποτα, έρχεται μία ιστορία η οποία πράγματι έχει μία νομική πολυπλοκότητα που εκφεύγει των αρμοδιοτήτων μου, όπως και στο παρελθόν εξέφευγε των δικών σας, φαντάζομαι. Γι' αυτό αφήσατε όλη αυτήν την ιστορία έτσι. Άρα, εγώ δεν είχα άλλη διέξοδο και μετά από την απόφαση της ολομέλειας του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους - καταθέτω και εδώ το σχετικό έγγραφο - το 2010, η οποία δεν είναι στην κατεύθυνση του επιδόματος που δόθηκε για τους θαλασσαιμικούς. [[Στο σημείο αυτό η Αναπληρώτρια κ. Θεανώ Φωτίου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Παρέπεμψα το ερώτημα στη Νομική Σύμβουλο του Κράτους του Υπουργείου Εργασίας, η οποία θα προβεί και σε σχετική εισήγηση στην ολομέλεια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, ώστε να επανέλθουμε πάνω σε αυτό το θέμα. Διότι, όπως ξέρετε - και νομίζω ότι δεν χρειάζεται τώρα να πω πολλά - η ιστορία έχει προκύψει από την παράγραφο 5 του άρθρου 54 του Κώδικα Πολιτικών και Στρατιωτικών Υπαλλήλων που υπέστησαν σπαστική τετραπληγία κ.λπ. και όπου παρέχεται επίδομα σε ποσοστό 40% του ενιαίου βασικού μισθού λοχαγού. Από εκεί και ύστερα, μπήκε άλλη μία παράγραφος 11, στην οποία το επίδομα λοχαγού - γιατί γι' αυτό συζητάμε τόση ώρα - έχει επεκταθεί σε όλα τα πρόσωπα, τυφλούς, παραπληγικούς, τετραπληγικούς, που έχουν δεκαπενταετή πλήρη συντάξιμη υπηρεσία με ποσοστό αναπηρίας 67% και πάνω και που δεν είναι παθόντες εν τη υπηρεσία, ενώ ο λοχαγός ήταν! Δεν έχει σημασία αυτό. Με βάση, λοιπόν, τόσο το έγγραφο το οποίο στέλνει το Υπουργείο Υγείας τότε και το υπογράφει η κ. Γεννηματά όσο και τη γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους - γιατί αλλιώς μετά, όπως ξέρετε, έχουμε μεγάλα προβλήματα το τι υπογράφουν ή δεν υπογράφουν οι πάρεδροι - έχει συμβεί μέχρι σήμερα αυτό που έχει συμβεί. Και εγώ τώρα είμαι υποχρεωμένη να το παραπέμψω εκ νέου στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους για να δούμε πραγματικά τι ισχύει. Πάντως, έτσι και αλλιώς, το παρακολουθούμε με μεγάλο ενδιαφέρον και όπως σας είπα, δεν μας ενδιαφέρει αν είναι πενήντα ή εννιακόσια άτομα, γιατί μας ενδιαφέρει ακριβώς να αποκατασταθεί η τάξη. Σας ευχαριστώ πολύ.
Να κάνω μια διευκρίνιση, κυρία Πρόεδρε;
Αφήστε τώρα, κύριε Κεγκέρογλου. Μπορείτε να της τα πείτε ιδιωτικά.
Είναι πάγια τακτική. Ελάτε έξω, εάν θέλετε.
Δεν είναι το θέμα του αριθμού. Πράγματι, το χίλια τριακόσια είδα ότι δεν είναι ένας σημαντικός αριθμός μπροστά στις εκατόν ογδόντα έξι ή εκατόν εξήντα χιλιάδες ανθρώπων που παίρνουν προνοιακά επιδόματα. Είναι πάρα πολύ μικρός. Επειδή ακριβώς υπάρχουν αντικρουόμενες νομικές γνωματεύσεις, να συνεννοηθούμε να προβούμε σε νομοθετική ρύθμιση.
Αν νομίζουμε ότι η νομοθετική ρύθμιση το λύνει.
Δεν νομίζω ότι με τις γνωματεύσεις των νομικών συμβούλων, όπως δεν βγήκε εδώ και επτά χρόνια τώρα άκρη, θα βγει και από εδώ και πέρα. Να δούμε εάν είναι δίκαιο, να το κάνουμε.
Εντάξει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουν διανεμηθεί τα Πρακτικά της Τρίτης 25 Απριλίου του 2017 και ερωτάται το Σώμα αν τα επικυρώνει.
Συνεπώς τα Πρακτικά της Τρίτης 25 Απριλίου του 2017 επικυρώθηκαν. Έχουμε ολοκληρώσει την ανάγνωση των επικαίρων ερωτήσεων που δεν θα συζητηθούν, κάτι που είναι συμβατό και με το από 21η Ιουνίου έγγραφο της Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης. Στο σημείο αυτό ολοκληρώθηκε η συζήτηση των επικαίρων ερωτήσεων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διακόπτουμε για λίγο τη συνεδρίασή μας. Θα επανέλθουμε στις 12.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: νομοθετική εργασία, σύμφωνα με την ειδική ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. Εισερχόμαστε στην ΕΙΔΙΚΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ Αποφάσεις Βουλής: συζήτηση και ψήφιση, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 76 του Συντάγματος και του άρθρου 118 του Κανονισμού της Βουλής, της πρότασης του Προέδρου της Βουλής: «Για την τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής - Μέρος Κοινοβουλευτικό (ΦΕΚ 106/Α΄/24.6.1987) και Μέρος Β΄ (ΦΕΚ 51/Α΄/10.4.1997), όπως ισχύουν». Προτείνω να λάβει τον λόγο ένας εισηγητής από κάθε κόμμα για δέκα λεπτά και αν επιθυμεί κάποιος Βουλευτής να μιλήσει, να λάβει τον λόγο για πέντε λεπτά. Ερωτάται το Σώμα αν συμφωνεί.
Συνεπώς το Σώμα συνεφώνησε. Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Πλειοψηφίας κ. Δρίτσας.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η πρόταση του Προέδρου της Βουλής για την τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής αναφέρεται σε είκοσι τέσσερα άρθρα του Κοινοβουλευτικού Μέρους Α΄ και σε ένα άρθρο του Μέρους Β΄. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις των διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής, την έγκριση των οποίων εισηγούμαι εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ στην Ολομέλεια του Σώματος, συγκροτούν ένα σύνολο ώριμων και αναγκαίων αλλαγών και βελτιώσεων. Για τούτο ευελπιστώ ότι και αυτή τη φορά θα τύχουν ευρύτατης συναίνεσης και αποδοχής από όλες τις πτέρυγες της Βουλής. Άλλωστε, με ευθύνη του Προέδρου και του Γενικού Γραμματέα έχει προηγηθεί επαρκής διάλογος και διαβούλευση στην Επιτροπή Κανονισμού της Βουλής με τη συμμετοχή όλων των μελών της και την πολύτιμη και έγκυρη συνδρομή της Επιστημονικής Υπηρεσίας, ιδιαίτερα του Προέδρου του Επιστημονικού Συμβουλίου, Καθηγητή κ. Κωνσταντίνου Μαυριά, όπως επίσης και με την πολύτιμη συνδρομή των έμπειρων στελεχών της υπαλληλικής ιεραρχίας της Βουλής. Με αυτή την ευκαιρία οφείλω να επισημάνω και να αναγνωρίσω για μια ακόμα φορά ότι τόσο η Επιστημονική Υπηρεσία όσο και το υπαλληλικό Σώμα της Βουλής είναι υποστηρικτικοί πυλώνες αναντικατάστατοι του παραγόμενου κοινοβουλευτικού έργου. Τους αξίζει η αναγνώριση και τα συγχαρητήρια. Βασική στόχευση αυτών των προτεινόμενων αλλαγών και βελτιώσεων είναι η ενίσχυση του Κοινοβουλίου. Η δε πλειονότητα των νέων ρυθμίσεων ανταποκρίνεται στον κατά κοινή ομολογία αναγκαίο εξορθολογισμό, ώστε οι διατάξεις αυτές να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα που έχουν προκύψει τα τελευταία χρόνια. Στη συνέχεια θα εξειδικεύσω τις κατά άρθρο προτάσεις. Στο Πρώτο Μέρος του Κανονισμού της Βουλής, το Κοινοβουλευτικό, τα άρθρα 1 έως 4 συγκροτούν μία ενότητα με την εκλογή Αντιπροέδρων, την εκλογή Προέδρου της Βουλής με ονομαστική ψηφοφορία, την εκλογή των λοιπών μελών του Προεδρείου με ονομαστική ψηφοφορία και τη μεταβατική ρύθμιση για την εκλογή των Αντιπροέδρων του άρθρου 4. Με τα άρθρα αυτά, προβλέπεται η δυνατότητα να εκλεγούν Αντιπρόεδροι και από Κοινοβουλευτικές Ομάδες, για τις οποίες ο προηγούμενος Κανονισμός δεν προέβλεπε κάτι τέτοιο. Έτσι, μπορούν να εκλέξουν στην παρούσα Βουλή Αντιπρόεδρο και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες και η Ένωση Κεντρώων. Οι αλλαγές αυτές πλαισιώνονται από ενιαίες ρυθμίσεις και για επιμέρους ζητήματα, με προβλέψεις συμβατές με ενδεχόμενες αλλαγές στη σύνθεση του κοινοβουλευτικού σώματος στο μέλλον. Στις ρυθμίσεις αυτές συμπεριλαμβάνονται και οι προβλέψεις για τους Κοσμήτορες και Γραμματείς. Εξαιρετικής σημασίας καινοτομία εισάγεται στα άρθρα 2 και 3 με την πρόβλεψη εκλογής του Προέδρου της Βουλής, αλλά και των Αντιπροέδρων, των Κοσμητόρων και των Γραμματέων, με ονομαστική ψηφοφορία, αντί της μέχρι τώρα ισχύουσας διαδικασίας μυστικής ψηφοφορίας. Κατά τη γνώμη μου, αυτή η καινοτόμος ρύθμιση αναβαθμίζει και ενισχύει το κύρος της γνώμης των Βουλευτών και προσκαλεί κάθε Βουλευτή στην κατεύθυνση ανάληψης της προσωπικής ευθύνης, με απόλυτη δημοσιότητα. Η εκλογή του Προέδρου εξακολουθεί να απαιτεί απόλυτη πλειοψηφία, των δε Αντιπροέδρων, Κοσμητόρων και Γραμματέων τις προβλεπόμενες από το άρθρο 67 του Συντάγματος προϋποθέσεις και πλειοψηφίες. Τέλος, στο άρθρο 4, όπως προείπα, προβλέπεται μεταβατική ρύθμιση για την άμεση εκλογή Αντιπροέδρων από την έκτη και έβδομη σε δύναμη Κοινοβουλευτική Ομάδα της Βουλής. Συνεχίζω στο άρθρο 5: Εξειδίκευση αρμοδιότητας της Διάσκεψης των Προέδρων του στοιχείου η' του άρθρου 14 του Κανονισμού της Βουλής. Σε αυτό το σημείο προστίθεται εδάφιο, με το οποίο εξειδικεύεται περαιτέρω η αρμοδιότητα της Διάσκεψης των Προέδρων όσον αφορά επιτροπές της Βουλής αρμόδιες κατά νόμο για την ακρόαση προσώπων. Τα άρθρα 6, 7 και 17 επίσης συγκροτούν μία ενότητα με την ενημέρωση της Επιτροπής του Απολογισμού και του Γενικού Ισολογισμού του Κράτους και ελέγχου της εκτέλεσης του Προϋπολογισμού του Κράτους από το Ελεγκτικό Συνέδριο, με την πληροφόρηση των Διαρκών Επιτροπών από το Ελεγκτικό Συνέδριο και με τη διαδικασία εξέτασης του απολογισμού και του γενικού ισολογισμού του κράτους. Με αυτά τα τρία άρθρα αναβαθμίζεται η συμμετοχή του Ελεγκτικού Συνεδρίου στο κοινοβουλευτικό έργο. Δεν έχω τον χρόνο να μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες, αλλά και στην αιτιολογική έκθεση και στο κείμενο του νόμου αυτές είναι σαφείς. Να επισημάνω πως θεωρώ εξαιρετικά σημαντικές αυτές τις βελτιώσεις. Αναβαθμίζουν το κοινοβουλευτικό έργο. Και η σχέση Κοινοβουλίου και Ελεγκτικού Συνεδρίου, που γίνεται πιο στενή, νομίζω ότι θα είναι επ' ωφελεία της ποιότητας του παραγόμενου έργου. Άρθρο 8: Διεύρυνση της συμμετοχής κοινωνικών φορέων στη νομοθετική λειτουργία της Βουλής. Η δυνατότητα πρόσκλησης προς ακρόαση φορέων κατά την επεξεργασία νομοσχεδίων από τις Διαρκείς Επιτροπές αυξάνεται σε δέκα. Είναι γνωστό το θέμα. Στις τελευταίες περιόδους πια προτείνονται αρκετές δεκάδες, θα έλεγα, συμμετεχόντων. Αυξάνονται σε δέκα, ενώ σε περίπτωση κοινών συνεδριάσεων δύο ή περισσοτέρων συναρμοδίων επιτροπών, σε δέκα για κάθε Διαρκή Επιτροπή. Εδώ οφείλω να σημειώσω ότι η πείρα - νομίζω θα συμφωνήσουμε όλοι - έχει δείξει ότι και αυτή η διευρυμένη δυνατότητα μπορεί να αποδειχτεί και πάλι περιοριστική, πλην, όμως, για τη λειτουργικότητα της επεξεργασίας των νομοσχεδίων, είναι όντως σωστό από θέση αρχής να τίθεται ένας περιορισμός. Στο άρθρο 9 «Θητεία των Μόνιμων Ειδικών Επιτροπών» με βάση τη νέα ρύθμιση όχι μόνο η Μόνιμη Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, αλλά και η Μόνιμη Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας συνιστώνται στην αρχή κάθε Κοινοβουλευτικής Περιόδου και λειτουργούν καθ' όλη τη διάρκειά της. Οι δε υπόλοιπες επιτροπές της παραγράφου 1 του άρθρου 43Α του Κανονισμού της Βουλής συνιστώνται, όπως σήμερα ισχύει, στην αρχή κάθε Τακτικής Συνόδου. Παράλληλα, καταργείται το τελευταίο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 43 Α', γιατί πλέον η ισχύς του παρέλκει. Στη συνέχεια, τα άρθρα 10 και 14 και αυτά έχουν συνάφεια, δηλαδή ο αριθμός και η σειρά ομιλητών κατά τη συζήτηση νομοσχεδίων και προτάσεων νόμων και το δικαίωμα ομιλίας πρώην πρωθυπουργών και πρώην προέδρων της Βουλής. Με αυτά τα δύο άρθρα εξορθολογίζεται το δικαίωμα ομιλίας των διατελεσάντων Προέδρων Κοινοβουλευτικών Ομάδων. Επιτυγχάνεται η δικαιότερη εκπροσώπηση των Κοινοβουλευτικών Ομάδων κατά τη συζήτηση νομοσχεδίων και προτάσεων νόμων και για λόγους καλύτερης οργάνωσης της διαδικασίας της συζήτησης, προτείνεται, οι αγορεύσεις των πρώην Πρωθυπουργών και των πρώην Προέδρων της Βουλής να περιορίζονται στον χρόνο που διατίθεται κάθε φορά στους αναπληρωτές εκπροσώπους των Κοινοβουλευτικών Ομάδων για την πρωτολογία τους. Στο άρθρο 11 «Τρόπος αγόρευσης στις Επιτροπές» όρθιοι ή καθιστοί είναι μια ρύθμιση απλή, συμβατή με τη λογική, αλλά και με τον ανθρωπισμό για τις ανάγκες κάθε ομιλητή, ανάλογα με τα διάφορα προβλήματα, που μπορεί να αντιμετωπίζει. Όσον αφορά το άρθρο 12, η διόρθωση ψήφου και η διευκρίνιση ψήφου είναι ένα νέο άρθρο πολύ σημαντικό και καινοτόμο με τον τίτλο «Διόρθωση ψήφου και διευκρίνιση ψήφου». Είναι σημαντική καινοτομία υπό το πρίσμα σύγχρονων δεδομένων και εξελίξεων, ιδιαίτερα μάλιστα, στην προοπτική γενίκευσης και μονιμοποίησης των ψηφοφοριών με ηλεκτρονικό τρόπο. Διευκρινίζεται ότι οι προβλέψεις του νέου αυτού άρθρου εφαρμόζονται περιοριστικά μόνο στις περιπτώσεις ονομαστικής ψηφοφορίας, που διεξάγεται με προφορική δήλωση. Η επιτυχής εφαρμογή της ανωτέρω ρύθμισης επαφίεται στην απόδειξη υψηλού αισθήματος ευθύνης εκ μέρους των Βουλευτών και πρέπει να σημειωθεί ότι η αιτιολογική βάση της ρύθμισης δεν είναι η παροχή δυνατότητας ατομικής ευελιξίας στους Βουλευτές, αλλά αντιθέτως η κατοχύρωση και η εξασφάλιση της εγκυρότητας του αποτελέσματος της κάθε ψηφοφορίας, δηλαδή η θωράκιση και η μη αμφισβήτηση της εγκυρότητας της πραγματικής, αυθεντικής βούλησης της κάθε φορά κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, αλλά και της πραγματικής καταγραφής της μειοψηφίας. Ευελπιστώντας ότι η εφαρμογή αυτής της διάταξης θα δικαιώσει τον αιτιολογικό στόχο της, οφείλω να επισημάνω επιπρόσθετα ότι η προσεκτική ανάγνωση του άρθρου αυτού αναδεικνύει την πρόβλεψη σειράς ασφαλιστικών δικλείδων, που προνοούν για την αυθεντική και δημιουργική εφαρμογή του. Με το άρθρο 13 σε συνδυασμό με το άρθρο 21 «Διαδικασία για τις άδειες δίωξης Βουλευτών, υποβολή δικογραφιών σε κεκυρωμένο αντίγραφο» πλέον τα πρωτότυπα της δικογραφίας για τις διώξεις Βουλευτών προς τη Βουλή παραμένουν στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και οι δικογραφίες και τα έγγραφα που αποστέλλονται και επικυρωμένα αντίγραφα, αριθμημένα κατά αύξοντα αριθμό και καταγεγραμμένα σε κατάσταση με σφραγισμένο φάκελο, αποστέλλονται από το Υπουργείο Δικαιοσύνης στη Βουλή. Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται η διαφάνεια και η αξιοπιστία όλων αυτών των διαδικασιών. Στο άρθρο 15 «Ζητήματα συνταγματικότητας» καθιερώνεται για πρώτη φορά το δικαίωμα διατύπωσης αντιρρήσεων ως προς τη συνταγματικότητα και επί των τροπολογιών, μέχρι την έναρξη της ψηφοφορίας. Ο Πρόεδρος της Βουλής με την παράγραφο 2 του άρθρου 15 ορίζει την έναρξη της συζήτησης της πρότασης ή των προτάσεων της προηγουμένης παραγράφου. Στο άρθρο 16 «Νομοσχέδια και προτάσεις νόμων επείγοντος χαρακτήρα» παραμένουν οι πρόσφατες ρυθμίσεις, που έχουν επιλεγεί, οι οποίες είναι γνωστές. Αναδιαμορφώνεται το άρθρο 110 του Κανονισμού της Βουλής, κυρίως με κατάργηση διατάξεων που έχουν περιπέσει σε αχρηστία. Άρθρο 18: Ερωτήσεις με αίτηση κατάθεσης εγγράφων. Εδώ είναι μια ρύθμιση συμβατή με την πραγματικότητα που υπάρχει, για τις αιτήσεις κατάθεσης εγγράφων. Το δε άρθρο 19, στη συνέχεια αναφέρεται στο κώλυμα Υπουργού κατά τη διαδικασία συζήτησης επίκαιρων ερωτήσεων. Είναι ένα φλέγον ζήτημα, που πρέπει κάποια στιγμή να βρει τη σωστή λύση, ώστε το σύνολο - αν είναι δυνατόν - των κατατεθειμένων επίκαιρων ερωτήσεων να συζητούνται στη διαδικασία των επίκαιρων ερωτήσεων, κάτι που όλοι ξέρουμε ότι δεν συμβαίνει. Με αυτό το άρθρο, λοιπόν, προσδιορίζεται το τι σημαίνει, ποιες μπορεί να είναι οι αιτίες που τεκμηριώνουν το κώλυμα Υπουργού. Άρθρο 20: Διαδικασία συζήτησης επίκαιρης ερώτησης, που απευθύνεται στον Πρωθυπουργό. Εδώ αναδιαμορφώνονται οι χρόνοι, διότι πραγματικά, οι ισχύουσες διατάξεις είναι πολύ περιοριστικές. Το άρθρο 22, αναφέρεται στην πρόσληψη επιστημονικού προσωπικού, στο Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής, με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, μια ανάγκη που έχει προκύψει από τα πράγματα για τη στελέχωση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής. Προστίθεται η παράγραφος 11 στο άρθρο 162 του Κανονισμού της Βουλής. Εξουσιοδοτείται ο Πρόεδρος της Βουλής, μετά από εισήγηση - και όχι απλώς γνώμη - του Προέδρου του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής και με ελάχιστο προσόν αυτών των οποίων θα προσληφθούν τον τίτλο μεταπτυχιακών σπουδών, με τριετή σύμβαση ορισμένου χρόνου, ανανεώσιμη πάλι με απόφαση του Προέδρου της Βουλής και πάλι μετά από εισήγηση του Προέδρου του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής. Το άρθρο 23, είναι κι αυτό νέο άρθρο. Είναι απλό. Απλώς θεωρεί ως έγγραφα και τα ηλεκτρονικά έγγραφα, αλλά είναι πάρα πολύ σημαντικό. Ανοίγει τον δρόμο για τη Βουλή του εικοστού πρώτου αιώνα, για τη νέα εποχή της Βουλής, για την ηλεκτρονική διακίνηση εγγράφου. Είναι καινοτόμο, πολύ σημαντικό. Είναι πρόβλεψη για τη γενίκευση της ψηφιακής τεχνολογίας της λειτουργίας του Κοινοβουλίου. Και εδώ, επειδή ακριβώς γνωρίζουμε όλοι ότι είμαστε προ των πυλών, μετά από μια πάρα πολύ μεγάλη προσπάθεια, που έχει καταβληθεί, αξίζουν συγχαρητήρια και στον Πρόεδρο και στον Γενικό Γραμματέα και στον Ειδικό Γραμματέα, αλλά και στην αρμόδια διεύθυνση και σε όλους όσοι έχουν προετοιμάσει αυτήν τη νέα εποχή του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Τέλος, το άρθρο 24 είναι κι αυτό καινούριο. Προστίθεται παράγραφος 10 στο άρθρο 11 του Κανονισμού της Βουλής, όπου ισχύει κατ' εφαρμογή του άρθρου 39 παράγραφος 7 περίπτωση β΄ του ν.3566/2007 όπως ισχύει. Αφορά στην ενημέρωση της Βουλής για στοιχεία απορρήτων δαπανών του Υπουργείου Εξωτερικών, που υπερβαίνουν το ποσό των 25.000, με ευθύνη ενημέρωσης, η οποία ανατίθεται αποκλειστικά στον Πρόεδρο της Βουλής. Ένα ακόμα άρθρο - και πλέον εδώ τελειώνουν τα άρθρα του Α΄ Μέρους - για το Μέρος Β΄ του Κανονισμού της Βουλής, είναι το άρθρο 25 από τα προτεινόμενα, με το οποίο στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 3 του άρθρου 149 του Μέρους Β΄ του Κανονισμού της Βουλής όπως ισχύει, η φράση «από ένα επίτιμο δικαστικό λειτουργό» αντικαθίσταται με τη φράση «από ένα δικαστικό λειτουργό εν ενεργεία ή επίτιμο», ώστε πραγματικά να υπάρχει η δυνατότητα να καλυφθεί αυτή η θέση, που αφορά στην Επιτροπή Προσφυγών για δημόσια έργα και δημόσιες συμβάσεις. Το τελευταίο άρθρο των προτάσεων, με αριθμό 26, αφορά στην έναρξη ισχύος και την εντολή για να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, νομίζω ότι είναι ακριβώς αναγκαίες αυτές οι αλλαγές, σημαντικές και καινοτόμες σε πολλά σημεία τους. Μπορεί να πρέπει να γίνουν πολλά ακόμα για τον Κανονισμό της Βουλής, αλλά πάντα απαιτείται η ωρίμανση, ώστε οι αλλαγές αυτές να εξασφαλίζουν τη μέγιστη δυνατή συναίνεση, ώστε να αντέχουν στον χρόνο και να λειτουργούν πραγματικά και δημιουργικά. Με αυτές τις σκέψεις, καλώ το Σώμα και όλες τις πλευρές τους σε μια ευρεία συναίνεση, για να ψηφιστούν αυτά τα άρθρα. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Ιωάννης Τραγάκης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Βουλή των Ελλήνων είναι ο κορυφαίος αντιπροσωπευτικός θεσμός της Δημοκρατίας μας. Η κοινοβουλευτική διαδικασία πρέπει να διασφαλίζει και να διευκολύνει την ανάδειξη και την προβολή της ορθής πολιτικής και ιδεολογικής αντιπαράθεσης. Η λειτουργία της Βουλής δεν αρκεί να είναι θεσμική, νομιμοποιητική και επικυρωτική. Πρέπει να είναι και δημιουργική. Ο Κανονισμός της Βουλής, όπως ορίζει το Σύνταγμα, ειδικά ως προς το Κοινοβουλευτικό του Μέρος, διασφαλίζει την ελεύθερη και δημοκρατική λειτουργία της. Μερικές διαπιστώσεις που μπορούμε να κάνουμε για τον Κανονισμό της Βουλής είναι ότι συγκρινόμενος με τους Κανονισμούς άλλων Κοινοβουλίων, μπορεί να θεωρηθεί ιδιαίτερα λεπτομερής και με υψηλό βαθμό πολυπλοκότητας, ως κείμενο. Σε παλαιότερη εισήγησή μου, σε ό,τι αφορά στην αλλαγή του Κανονισμού της Βουλής στο Μέρος Α΄, είχα δηλώσει ότι η αλλαγή πρέπει να είναι μία και μόνο. Πρέπει να προστεθεί ένα και μόνο άρθρο: Να εφαρμόζεται αποκλειστικά από το Προεδρείο και από τους συναδέλφους Βουλευτές ο Κανονισμός της Βουλής. Αυτό και μόνο το άρθρο θα έφτανε για να ολοκληρωθεί μια διαδικασία αλλαγής του Κανονισμού σε ό,τι αφορά το Κοινοβουλευτικό Μέρος, γιατί όλοι μας έχουμε διαπιστώσει τι παραβιάσεις του Κανονισμού γίνονται απ' όλους μας. Ο Κανονισμός είναι ένα κείμενο αυστηρό, αλλά και ζωντανό, προσαρμοζόμενο στην καθημερινή χρήση και την πολιτική πρακτική. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο και παρ' όλο που έχει την ισχύ τυπικού νόμου, φτιάχνεται σε κάθε του αναθεώρηση με το σκεπτικό ότι οι ρυθμίσεις του δεν είναι μόνιμες, όπως εκείνες του Συντάγματος, αλλά έχει την ευελιξία και τη δυνατότητα, ανάλογα με τις επικρατούσες συνθήκες, να διαμορφώνει τον χαρακτήρα του, άλλοτε ως πιο ρευστό κι άλλοτε ως πιο συμπαγή ως προς την ερμηνεία των διατάξεών του. Ο Κανονισμός της Βουλής πρέπει να εκσυγχρονιστεί, πρέπει να βελτιωθεί, πρέπει να δημιουργηθούν εκείνες οι προϋποθέσεις, ώστε να έχουμε έναν Κανονισμό, που να μην έχει αστερίσκους. Η τελευταία αναθεώρηση που είχαμε κάνει, ήταν πριν από πέντε χρόνια. Έχουν διαμορφωθεί, λοιπόν, καινούριες συνθήκες. Έρχονται ορισμένες τροποποιήσεις του Κανονισμού. Πρέπει να γίνει κάποιος εξορθολογισμός. Γίνεται σε ορισμένες ρυθμίσεις. Και πρέπει να δοθεί η δυνατότητα ουσιαστικοποίησης της λειτουργίας της Βουλής, που αποτελεί απεξάρτηση από την κηδεμονία της Κυβέρνησης. Νομίζω ότι το κύριο μέλημά μας θα πρέπει να είναι να έχουμε έναν Κανονισμό, που να έχει απεξαρτηθεί από την κηδεμονία της εκάστοτε Κυβέρνησης. Κακώς πολλοί από εμάς αναφέρονται σε αυτοτέλεια της Βουλής. Δεν υπάρχει αυτοτέλεια της Βουλής. Υπάρχει αυτονομία της Βουλής. Και όπως πολύ σωστά ο σεβαστός μας Καθηγητής κ. Μαυριάς, έχει πει αλλά το έχει γράψει και σε σύγγραμμά του, η Βουλή είναι το καθ' αυτό όργανο που παράγει νόμους, άρα έχει κατοχυρωμένη αυτονομία. Όπως ξέρετε, στις 17-1-2017, όταν είχαμε κάνει την αναθεώρηση για το Β΄ Μέρος, είχα κάνει ορισμένες προτάσεις και χαίρομαι που ο κύριος Πρόεδρος της Βουλής έκανε δεκτές αυτές τις προτάσεις. Νομίζω ότι θα βοηθήσουν. Η πρώτη μου πρόταση ήταν για την εκλογή του Προέδρου της Βουλής. Ως γνωστόν, η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, οι προϋπολογισμοί της Βουλής, η εμπιστοσύνη της Βουλής, η πρόταση μομφής γίνονται με ονομαστική ψηφοφορία. Πρότεινα στις 17 Ιανουρίου να γίνει το ίδιο και για την εκλογή του Προέδρου της Βουλής. Έγινε αποδεκτό από τον κύριο Πρόεδρο και ενσωματώθηκε. Είχα προτείνει επίσης πάλι η Επιτροπή Δεοντολογίας, η οποία ήταν για κάθε σύνοδο, να γίνεται για όλη την περίοδο. Λογικό, γιατί πάρα πολλές φορές η Επιτροπή Δεοντολογίας έχει υποθέσεις που αφορούσαν προηγούμενη σύνοδο. Επίσης, είχα προτείνει, αν έχει έρθει κάποια δικογραφία για μέλος της Επιτροπής Δεοντολογίας, να εξαιρείται και να αντικαθίσταται. Έγιναν όλα αυτά δεκτά κι ευχαριστώ τον κύριο Πρόεδρο, που τα έκανε δεκτά. Στο επόμενο θα επιμείνω, κύριε Πρόεδρε. Ορισμένες επιτροπές, παραδείγματος χάριν το Προεδρείο των Επιτροπών Εσωτερικών Θεμάτων, όπως είναι η Βιβλιοθήκη και η οικονομία της Βουλής, ήταν πάντοτε διακομματικό. Δηλαδή, συμμετείχαν, ένας εκ των Κοσμητόρων του κόμματος που κυβερνά και ένας από το κόμμα της εκάστοτε Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Για πρώτη φορά από το 2015 δεν γίνεται αυτό. Το επαναλαμβάνω ως πρόταση. Ένα θέμα που είχα θέσει πάλι στις 17-1-2017, και έγινε δεκτό ήταν το θέμα της αντισυνταγματικότητας των τροπολογιών. Εγώ, όμως, εκτός από την εξέταση της αντισυνταγματικότητας σε ό,τι αφορά τις τροπολογίες, είχα προσθέσει και τις νομοτεχνικές βελτιώσεις. Διότι όλοι έχουμε εμπειρία από το να έχει έρθει νομοτεχνική βελτίωση. Ειρήσθω εν παρόδω, να πω ότι δεν προβλέπονται πουθενά νομοτεχνικές βελτιώσεις. Αναφέρονται κάπου στον Κανονισμό οι νομοτεχνικές βελτιώσεις, αλλά ποιες αναφέρονται ως νομοτεχνικές βελτιώσεις; Είναι διορθώσεις συντακτικού ή διορθώσεις αλλαγής σε ό,τι αφορά την έκφραση. Εδώ έχει έρθει πρόσφατα - και όλοι μας έχουμε γίνει δέκτες όχι μόνο τώρα, αλλά και παλαιότερα, νομοτεχνικών βελτιώσεων - νομοτεχνική βελτίωση είκοσι επτά σελίδων, όταν το ίδιο το νομοσχέδιο ήταν δύο σελίδες και ήταν μάλιστα κύρωση. Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι η πρότασή μου είναι η εξής και την επαναλαμβάνω για ακόμη μια φορά: Εκτός του να εξετάζονται σε ό,τι αφορά την αντισυνταγματικότητα οι τροπολογίες, να εξετάζονται και οι νομοτεχνικές βελτιώσεις. Μια άλλη πρόταση στην οποία θα επιμείνω πάλι, κύριε Πρόεδρε, και την είχα θέσει και τότε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι το θέμα των πολλών υπουργικών αποφάσεων και εγκυκλίων που προβλέπονται από τους νόμους. Υπάρχει νόμος, που προέβλεπε εξήντα επτά υπουργικές αποφάσεις και εγκυκλίους και δεν έχουν εκδοθεί ακόμα, άρα δεν έχει ισχύ ο νόμος. Αντιλαμβάνεστε τι κενό δημιουργείται! Τώρα, θα μπω λίγο στα επιμέρους, που αφορούν τις διορθώσεις και τις προσθήκες, που κάνουμε τώρα σε ό,τι αφορά τον Κανονισμό μας. Η πρώτη σημαντική είναι η αύξηση του αριθμού των Αντιπροέδρων. Εγώ σε αυτό, είμαι αντίθετος, όπως και το κόμμα μου. Ποιος είναι ο λόγος; Αλλοιώνεται η σύνθεση της Διάσκεψης των Προέδρων. Ποιο είναι το κορυφαίο όργανο της Βουλής; Η Διάσκεψη των Προέδρων. Σκεφτείτε ότι στην παρούσα σύνθεση της Διάσκεψης των Προέδρων οι αποφάσεις λαμβάνονται με τη διπλή ψήφο του Προέδρου, γιατί υπάρχει ισοψηφία. Και αν δεν υπήρχε - εδώ να μου επιτρέψετε να το τονίσω - η καλή θέληση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αλλά και άλλων κομμάτων της Αντιπολίτευσης, θα μπορούσαν να μην λαμβάνονται αποφάσεις στη Διάσκεψη των Προέδρων. Ένας λόγος παραπάνω είναι ότι δεν θα είχαμε ποτέ εξασφαλίσει τα 4/5 της πλειοψηφίας της Διάσκεψης των Προέδρων, για να εκλέξουμε Ανεξάρτητες Αρχές. Όλες οι συνταγματικά κατοχυρωμένες ανεξάρτητες αρχές έγιναν με τη συναίνεση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για πρώτη φορά, όταν εμείς - το τονίζω - από το 2004- παρακαλώ κρατήστε το! - είχαμε προσπαθήσει, μέχρι το 2014 να κάνουμε αλλαγές σε ορισμένες συνταγματικά κατοχυρωμένες ανεξάρτητες αρχές και δεν είχαμε καταφέρει ποτέ να εξασφαλίσουμε τα 4/5. Αυτός είναι ο λόγος που δεν επιθυμούμε την αύξηση του αριθμού των Αντιπροέδρων. Διότι θα παρουσιαστεί το φαινόμενο να έχουμε, παραδείγματος χάριν, δώδεκα κόμματα στη Βουλή και δώδεκα Αντιπροέδρους. Όπως αντιλαμβάνεστε, δεν θα μπορέσει ποτέ να επιτευχθεί πλειοψηφία σε ό,τι αφορά τη Διάσκεψη των Προέδρων. Όσον αφορά την ονομαστική ψηφοφορία, το είπα και προηγουμένως και είναι στο άρθρο 2. Όσον αφορά το άρθρο 3, προβλέπεται πάλι ονομαστική ψηφοφορία για την εκλογή των υπολοίπων μελών του Προεδρείου. Όσον αφορά το άρθρο 4, εξυπακούεται ότι το άρθρο 4 ακολουθεί το άρθρο 1. Το άρθρο 5 αφορά την εξειδίκευση αρμοδιότητας της Διάσκεψης των Προέδρων. Πράγματι, στην εξειδίκευση αυτή μπήκε η ασφαλιστική δικλείδα - και γι' αυτό έγινε αποδεκτό από μας - με την επιφύλαξη των ρητών σχετικών ρυθμίσεων του Κανονισμού της Βουλής. Γιατί; Γιατί η αρμοδιότητα της επιτροπής και το πού θα παραπεμφθεί περιέρχεται αποκλειστικά στην αρμοδιότητα του Προέδρου με αυτό το άρθρο. Με την ασφαλιστική δικλείδα αυτή, όμως, λύνεται αυτό το θέμα. Για το άρθρο 6, σχετικά με την ενημέρωση της Επιτροπής Απολογισμού και Γενικού Ισολογισμού του Κράτους και από την Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, είναι γνωστό ότι αυτό προβλέπεται από το Σύνταγμα, από το άρθρο 98 παράγραφος 1, περίπτωση ε. του Συντάγματος. Οπότε εφαρμόζεται κάτι που προβλέπει το Σύνταγμα. Το ίδιο είναι και το άρθρο 7, το οποίο προβλέπει ότι οι εκθέσεις αυτές του Ελεγκτικού Συνεδρίου μπορούν να παραπεμφθούν και στις αρμόδιες επιτροπές. Είναι λογικό και επιβεβλημένο να γίνεται. Στο άρθρο 8 προβλέπεται η διεύρυνση της συμμετοχής των κοινωνικών φορέων στις ακροάσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα πάρω λίγο χρόνο, κύριε Πρόεδρε γιατί θα αναφερθώ και στα άρθρα. Ας δούμε ποιο φαινόμενο έχει παρουσιαστεί. Παρουσιάστηκε το φαινόμενο να προβλέπει ο Κανονισμός μας ότι μπορούμε να καλέσουμε έξι φορείς και να έχουμε καλέσει είκοσι επτά κατά παραβίαση του Κανονισμού βεβαίως. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Το αποτέλεσμα ήταν όταν έληγε η συνεδρίαση της επιτροπής το προηγούμενο βράδυ στις 20.00΄, 21.00΄, 22.00΄ η ώρα για να γίνει η έκθεση σχετικά με το ποιοι φορείς θα κληθούν, οι φορείς να καλούντο το βράδυ της προηγούμενης ημέρας λέγοντάς τους να έρθουν την επομένη το πρωί. Όλοι διαμαρτύροντο και φώναζαν «μας καλείτε την τελευταία στιγμή». Και μετά δαμαρτύροντο, γιατί όταν ερχόντουσαν στη Βουλή, τους δινόταν ο λόγος για δύο, τρία λεπτά. Μας έλεγαν, λοιπόν, «ήταν κοροϊδία, γιατί μας φέρνετε;». Πραγματικά το «έως δέκα φορείς» είναι ένα ικανοποιητικό νούμερο. Επειδή όμως βλέπετε και γνωρίζετε όλοι ότι τα νομοσχέδια που έρχονται δεν είναι νομοσχέδια ενός Υπουργείου, αλλά τα περισσότερα είναι πολυνομοσχέδια - έστω λόγω ειδικών συνθηκών - αν βάζουμε δέκα φορείς για κάθε επιτροπή, αντιλαμβάνεστε ότι αν έχουμε τέσσερα Υπουργεία, θα μπορούσαμε να φτάσουμε σε αριθμό τους σαράντα φορείς, που είναι αδύνατο να κληθούν και αδύνατο να ανταποκριθούν μετά στην Ολομέλεια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Αν κλείσετε το κουδούνι, θα συνεχίσω, κύριε Πρόεδρε. Η δική μας πρόταση είναι να υπάρχει και ο αριθμός έως είκοσι, ανεξάρτητα από το πόσα θα είναι τα συναρμόδια Υπουργεία. Όσον αφορά τη θητεία τον μόνιμων ειδικών επιτροπών και την Επιτροπή Δεοντολογίας, μίλησα. Θα ήθελα επίσης, κύριε Πρόεδρε, να κάνω μια παρατήρηση. Υπάρχει ο Κανονισμός Δεοντολογίας των Βουλευτών. Επαναλαμβάνω, δεδομένου ότι είναι πολύ πιθανόν πολλοί συνάδελφοι να μην το γνωρίζουν, ότι ο Κανονισμός Δεοντολογίας των υποχρεώσεων των Βουλευτών υπάρχει και θα πρέπει να ενσωματωθεί στο πρώτο μέρος του Κανονισμού. Είναι επιβεβλημένο αυτό. Σχετικά με τη σειρά των ομιλητών των νομοσχεδίων και προτάσεων νόμων, θέλω να πω πως είναι σωστό. Απλώς πολύ σωστά γίνεται η διαφοροποίηση ότι θα πρέπει να έχουν συμμετάσχει στις εκλογές. Διότι παρουσιάστηκε το φαινόμενο σε προηγούμενη Βουλή, να έχει δημιουργηθεί Κοινοβουλευτική Ομάδα, διότι ήταν περισσότεροι από δέκα, και ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας αυτής να έχει όλα τα πλεονεκτήματα που έχουν οι πρώην Πρωθυπουργοί και οι πρώην Πρόεδροι Βουλής και οι πρώην Πρόεδροι κομμάτων οι οποίοι έχουν συμμετάσχει σε εκλογές. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, ότι γι' αυτό γίνεται σωστά αυτή η διόρθωση. Τώρα, σχετικά με τον τρόπο αγορεύσεως, θα ήθελα να πω ότι εξαρτάται από το σε ποια Αίθουσα συνεδριάζουμε. Αν είναι στη Γερουσία ή στην Αίθουσα «228», είναι καλό να μιλάει όρθιος όποιος επιθυμεί, γιατί το να μιλάει όρθιος δίνει περισσότερο κύρος σε ό,τι αφορά αυτό που έχει να πει. Εγώ πολλές φορές στις επιτροπές το εφαρμόζω μόνος μου, ζητώντας την άδεια του Προεδρείου βέβαια, γιατί νομίζω ότι μιλώντας όρθιος δίνεις περισσότερη βαρύτητα σε αυτά τα οποία έχεις να πεις. Είναι σωστό και αυτό. Ας περάσω τώρα στη «διόρθωση ψήφου» και «τη διευκρίνιση ψήφου». Κατ' αρχάς, δεν έχω καταλάβει ακόμα παρά το γεγονός ότι ζήτησα τη συμβουλή του κυρίου καθηγητή. Νομίζω ότι υπάρχουν διατάξεις του Κανονισμού που απαγορεύουν τη διόρθωση ψήφου, την αιτιολόγηση ψήφου. Μιλάμε για τις ονομαστικές ψηφοφορίες. Σε πάρα πολλά σημεία του Κανονισμού αναφέρεται ότι δεν δικαιολογείται η ψήφος. Απλώς ψηφίζεις. Πώς τώρα σε μια ονομαστική ψηφοφορία... [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, λίγο χρόνο ακόμα, σας παρακαλώ. Δεν θα μιλήσω άλλο για τα άρθρα. Άρα παίρνω τον χρόνο και των άρθρων.
Σας έδωσα τρία λεπτά, κύριε Τραγάκη. Πόσα λεπτά παραπάνω θέλετε;
Άλλα πέντε, κύριε Πρόεδρε.
Εντάξει. Παρακαλώ συνεχίστε.
Παίρνω τον χρόνο των άρθρων. Αυτή είναι μια ειδική διαδικασία. Άρα στην ονομαστική ψηφοφορία δεν τίθεται ζήτημα. Ας πάμε τώρα στον ηλεκτρονικό τρόπο ψηφοφορίας. Με βάση την εμπειρία μου, όσες φορές το εφαρμόσαμε και προσπαθήσαμε να κάνουμε δοκιμές εδώ για το ηλεκτρονικό σύστημα, δεν πήγαν καλά τα πράγματα. Ομολογουμένως, έβγαλαν άλλα αντί άλλων. Ωστόσο, έχουν γίνει καινούριες και τελευταίες δοκιμές του προγράμματος. Διότι η Βουλή - και αυτό αναφέρεται στο άρθρο 23 και έτσι μου δίνεται και εμένα η ευκαιρία, κύριε Δρίτσα, να πω και να ευχαριστήσω και τον Ειδικό Γραμματέα και τον Πρόεδρο - είναι πρωτοπόρος σε ό,τι αφορά την ηλεκτρονική διακίνηση εγγράφων. Σκεφτείτε ότι αυτό που κάνουμε εμείς τώρα για την ηλεκτρονική διακίνηση εγγράφων δεν έχει γίνει στο Υπουργεία. Το παίρνουν από εμάς πια σαν μπούσουλα για να μπορέσουν να το κάνουν και στα διάφορα Υπουργεία. Επιμένοντας, λοιπόν, για τη διόρθωση ψήφου με τον ηλεκτρονικό τρόπο, θα ήθελα να πω ότι αυτός ισχύει και σε άλλα Κοινοβούλια και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Δεν θα σας θυμίσω το τελευταίο αλαλούμ που έγινε στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση, που από αλλαγή ψήφου άλλαξε άρδην το αποτέλεσμα σε πολύ σημαντικά θέματα. Άρα εδώ είμαστε αντίθετοι σε αυτό το θέμα. Πώς θα ήμασταν σύμφωνοι; Αυτό θα μπορούσε να γίνει εάν το ηλεκτρονικό σύστημα της Βουλής περάσει σε άλλο επίπεδο. Και νομίζω ότι από τον Δεκέμβριο και μετά μπορεί να περάσει σε άλλο επίπεδο. Όταν, λοιπόν, το ηλεκτρονικό σύστημα της Βουλής περάσει σε άλλο επίπεδο, εκεί που εφαρμόζεται οι Βουλευτές έχουν συγκεκριμένη θέση. Ο κάθε Βουλευτής δηλαδή κάθεται σε συγκεκριμένη θέση. Οπότε φαίνεται από τον ηλεκτρονικό πίνακα τι ψήφισε ο κάθε Βουλευτής. Και αν έχει κάνει λάθος στο «ναι», «όχι», στα κίτρινα, πράσινα και άσπρα κουμπάκια, να μπορέσει να το διορθώσει. Εάν, όμως, δεν γίνει αυτό, δεν μπορούμε να δεχτούμε κάτι τέτοιο και είμαστε αντίθετοι. Σχετικά με τις άδειες δίωξης Βουλευτών, θα πω δυο κουβέντες. Έχουν κατηγορηθεί άδικα οι υπηρεσίες της Βουλής για διακίνηση εγγράφων δικογραφιών. Ποτέ δεν έχει γίνει από τη Βουλή διακίνηση εγγράφων. Η διακίνηση εγγράφων γίνεται πάντοτε από τους εμπλεκόμενους στις δικαστικές αυτές αποφάσεις. Γι' αυτό και είναι και πολύ σωστή αυτή η διάταξη που αφορά το να μην παίρνουμε εμείς τα πρωτότυπα έγγραφα, αλλά να παίρνουμε αριθμημένα αντίγραφα τα οποία θα λαμβάνουμε γνώση και μετά θα τα επιστρέφουμε. Διότι αυτό το φαινόμενο παρουσιάστηκε πάρα πολλές φορές. Όσον αφορά το δικαίωμα ομιλίας πρώην Πρωθυπουργών και πρώην Προέδρων Βουλής, συμφωνούμε. Όσον αφορά το ζήτημα της αντισυνταγματικότητας, είπα να προστεθούν και οι νομοτεχνικές βελτιώσεις. Για τα νομοσχέδια και τις προτάσεις επείγοντος χαρακτήρα λέμε ναι. Κατά βάση δηλαδή βάζουμε μια τάξη σε αυτά τα οποία εφαρμόζαμε στην πράξη. Όσον αφορά τη διαδικασία εξέτασης του απολογισμού και του γενικού ισολογισμού του κράτους, λέμε ναι με την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Για τις ερωτήσεις με αίτηση κατάθεσης εγγράφων, λέμε ναι. Εξειδικεύουμε λίγο για το κώλυμα των Υπουργών. Πληροφορούμαι ότι σήμερα ήταν προγραμματισμένες για συζήτηση - κρατήστε το νούμερο! - είκοσι τρεις επίκαιρες ερωτήσεις. Ξέρετε πόσες συζητήθηκαν; Τρεις! Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, ότι εδώ υπάρχει ένα τεράστιο θέμα. Εξειδικεύουμε κατά κάποιο τρόπο εδώ, αλλά δεν φτάνει. Ειλικρινά σας μιλάω ότι δεν φτάνει. Εγώ θα καταθέσω την εμπειρία μου όταν προήδρευα εγώ και θα ήθελα να παρακαλέσω τους Προεδρεύοντες να το εφαρμόσουν. Όταν υπάρχει επίκαιρη ερώτηση Βουλευτή και ας απουσιάζει ο Υπουργός, να δίνουμε το δικαίωμα στο Βουλευτή επί δύο λεπτά να αναπτύσσει την επίκαιρη ερώτησή του. Θα δείτε ότι την επόμενη φορά θα έρχονται όλοι οι Υπουργοί, γιατί θα έχουν μείνει αναπάντητες οι θέσεις του Βουλευτή όπως αναφέρονται. Εγώ θα επιμείνω σε αυτήν την πρόταση και θα τα καταφέρω να γίνει αποδεκτή, για να μην έχουμε αυτό το φαινόμενο.
Κύριε Τραγάκη, συγγνώμη που σας διακόπτω, αλλά αυτό γίνεται στην πράξη.
Το εφαρμόζετε ήδη;
Πώς γίνεται;
Ναι, στην πράξη. Όταν ζητήσει Βουλευτής τον λόγο, του τον δίνουμε.
Εάν γίνεται, κύριε Πρόεδρε...
Εάν ζητήσει τον λόγο, ναι του τον δίνουμε.
Έχει δίκιο ο κ. Τραγάκης, γίνεται για να διαμαρτυρηθεί γιατί απουσιάζει ο Υπουργός.
Δεν έχει σημασία. Όμως αν το λέτε εσείς, κύριε Πρόεδρε…
Εσείς λέτε να αναγνώσει την ερώτηση. Εμείς δίνουμε τον λόγο στον Βουλευτή, όταν τον ζητήσει φυσικά, και εξηγεί ποια ήταν η ερώτησή του. Αυτό γίνεται στην πράξη.
Αναπτύσσει την ερώτησή του ή εξηγεί;
Τι είπατε;
Εάν αναπτύσσει την ερώτησή του, είμαστε εντάξει. Αν το κάνετε, καλώς το κάνετε, κύριε Πρόεδρε. Ίσα - ίσα σας προτρέπω να το κάνετε αυτό. Λοιπόν, να προχωρήσουμε λίγο παρακάτω για το Επιστημονικό Συμβούλιο. Θα ήθελα να πω εδώ ότι εμείς έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στο Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής. Είναι, επίσης, γνωστό ότι το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής εκτός του ότι επιτελεί δια του Προέδρου του ένα πολύ σημαντικό ρόλο έχει και αρκετά κενά, διότι μερικοί φεύγουν με σύνταξη και δεν αναπληρώνονται. Είναι λογικό να υπάρχουν ανάγκες. Θα έλεγα, όμως, σε αυτήν τη φάση να μην επιμείνουμε σε αυτό. Το κόμμα μου είναι αντίθετο σε αυτό το θέμα του άρθρου 22. Στο άρθρο 23 έχουμε την ηλεκτρονική μορφή εγγράφων. Το δικαστικό δεν λέει τίποτα. Έχω να πω κάτι για αυτό το θέμα του δικαστικού λειτουργού, του εν ενεργεία ή επίτιμου δικαστικού λειτουργού και θέλω απάντηση σε αυτό. Επειδή υπάρχει μια προκήρυξη για την αρχή προδικαστικών προσφυγών - έχει γίνει η προκήρυξη αυτή - , υπήρξαν δύο, τρεις υποψηφιότητες. Πιστεύω ότι αυτή η προκήρυξη ισχύει, διότι με την αλλαγή αυτή όλοι ήταν επίτιμοι και όχι εν ενεργεία. Δεν ξέρω αν αυτή αφορά και αυτήν τη συγκεκριμένη προκήρυξη. Θα ήθελα, λοιπόν, μερικές διευκρινήσεις πάνω σε αυτό. Θα αναφερθώ τώρα στο άρθρο το οποίο προσετέθη κατ' εφαρμογή του άρθρου 39, παράγραφος 7 του ν.3566/2007, όπως διαμορφώθηκε από τον νόμο για το ποσό των 25.000 ευρώ των απορρήτων κονδυλίων του Υπουργείου Εξωτερικών. Όταν προέδρευα στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, μέσα από τις αρμοδιότητες της επιτροπής γινόταν και ο έλεγχος αυτών των κονδυλίων. Θυμάμαι, παραδείγματος χάρη, ότι είχαμε ελέγξει πάρα πολύ τα κονδύλια των ΜΚΟ, των μη κυβερνητικών οργανώσεων, για ορισμένα θέματα, όπως για παράδειγμα τα κονδύλια για την αποναρκοθέτηση των ναρκών τη Λιβύη ή στο Λίβανο για την οποία είχαν δοθεί πάρα πολλά λεφτά. Και είχαμε καλέσει τότε και τον Πρόεδρο της επιτροπής στην τριμελή αυτή επιτροπή. Άρα γιατί αυτοί να μην έρχονται, όπως πρέπει να έρχονται, στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας και να γίνεται η ενημέρωση αυτή σε ένα όργανο που είναι άτυπο; Εγώ αντιλαμβάνομαι τον λόγο, αλλά θα έλεγα να έρχεται στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας και όχι στο άτυπο όργανο των Προέδρων, δηλαδή οι εκάστοτε Αντιπρόεδροι της Βουλής. Δεν υπάρχει τέτοιο όργανο θεσμοθετημένο και στον ίδιο τον Κανονισμό μας. Ολοκλήρωσα με αυτό. Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε και κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να πω ότι ήταν μια αλλαγή του Κανονισμού προς την σωστή κατεύθυνση στα περισσότερα μέρη του. Τις αντιρρήσεις που είχαμε σε κάποιες περιπτώσεις τις εκφράσαμε. Εύχομαι, ελπίζω και πιστεύω ότι και η επόμενη αλλαγή του Κανονισμού που θα έρθει σε ό,τι αφορά το μέρος Α΄ θα είναι πιο ρεαλιστική και θα ανταποκρίνεται στις καινούργιες συνθήκες που θα έχουν δημιουργηθεί. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Ο ειδικός αγορητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Παπαθεοδώρου έχει τον λόγο για δέκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε της Βουλής, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η αναθεώρηση ή τροποποίηση - γιατί δεν πρόκειται περί αναθεώρησης - διατάξεων του Κανονισμού είναι μια κορυφαία, κατά την άποψή μας, διαδικασία για τη λειτουργία του Κοινοβουλίου. Οφείλει αυτή η διαδικασία να διασφαλίζει την ελευθερία της γνώμης των Βουλευτών. Οι Βουλευτές εδώ θα πρέπει να εκληφθούν ως το Σώμα της Βουλής. Επομένως, θα πρέπει να διασφαλίζει και τις κανονικές διαδικασίες στη λειτουργία του Σώματος. Αν είπα προηγουμένως ότι ο Κανονισμός έχει ως αντικείμενο τη λειτουργία του Σώματος, είναι ακριβώς γιατί αυτό το Σώμα δεν μπορεί να διαμελίζεται. Δεν μπορεί να χωρίζεται το Σώμα, σε αυτές τις διαδικασίες που προβλέπει ο Κανονισμός, σε κυβερνητική πλειοψηφία και σε αντιπολίτευση. Γι' αυτό και το βασικό γνώρισμα ενός Κανονισμού της Βουλής είναι - ή θα πρέπει να είναι - το ότι απευθύνεται στον κάθε Βουλευτή, στον καθένα ξεχωριστά και στο σύνολο των Βουλευτών ταυτόχρονα. Άρα το ζητούμενο από μια τέτοια διαδικασία αναθεώρησης - και θα συμφωνήσω με τον αγαπητό Υπουργό κ. Δρίτσα - είναι να προσδιορίσουμε τις διατάξεις και τις προϋποθέσεις για τη Βουλή του 21ου αιώνα, όπως πολύ σωστά το είπατε. Εδώ υπάρχει απόλυτη ταύτιση. Όμως ποια είναι η Βουλή του 21ου αιώνα; Ας αναρωτηθούμε ένα βασικό ζήτημα το οποίο ανακύπτει πρώτα απ' όλα από τη μεθοδολογία που επελέγη από το Προεδρείο της Βουλής, όχι να συζητήσουμε όλοι οι Βουλευτές ή αν θέλετε πρώτα στην επιτροπή και κατόπιν ως Σώμα το σύνολο εκείνων των υπό αναθεώρηση ή υπό τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής, έτσι ώστε το corpus, το Σώμα του Κανονισμού της Βουλής να ανταποκρίνεται στις νέες ανάγκες και να αποτελεί ένα ενιαίο σύνολο. Δεν κάναμε αυτό. Αντιθέτως, επελέγη η μεθοδολογία της σαλαμοποίησης, δηλαδή της κατά ομάδες άρθρων τροποποίησης ορισμένων διατάξεων. Πολύ φοβούμαι ότι όταν θα διαβάσουμε ξανά τον Κανονισμό μετά από την ολοκλήρωση των αλλαγών, δεν θα υπάρχει αυτή η ενότητα, δεν θα υπάρχει ο στόχος για τη Βουλή του 21ου αιώνα. Σήμερα δε στη Βουλή νομίζω ότι είναι μια ευκαιρία να τοποθετηθούν και να μιλήσουν όλοι οι Βουλευτές σε σχέση με αυτά τα οποία συζητάμε. Είναι κορυφαία ζητήματα, τα οποία θα πρέπει να απαντήσουν στο μείζον θέμα που είναι η διάρθρωση των διαδικασιών εντός του Κοινοβουλίου για την επίσης αναγκαία διαφάνεια της λειτουργίας του Κοινοβουλίου. Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος μας, να κατοχυρωθεί δηλαδή η ορθή λειτουργία του Κοινοβουλίου και να εξυπηρετηθεί ο κοινοβουλευτικός διάλογος με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διαφάνεια μπορεί αυτό να γίνεται, όπως επίσης, και να ενδιαφερθούμε συγκεκριμένα για τη διαφάνεια των διαδικασιών εντός του Κοινοβουλίου. Έτσι λοιπόν, ξεκινώντας από την τοποθέτησή μου στο πρώτο άρθρο για την εκλογή των Αντιπροέδρων, η συζήτηση δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι μόνο η κατοχύρωση της μεγαλύτερης δυνατής αντιπροσωπευτικότητας των κοινοβουλευτικών ομάδων. Είναι λογικό. Όμως γιατί χρειάζεται αυτή η αντιπροσωπευτικότητα; Γιατί χρειάζεται η εκπροσώπηση όλων των κοινοβουλευτικών ομάδων στο Προεδρείο; Χρειάζεται για να υπάρχει η ανταπόκριση μεταξύ των κοινοβουλευτικών ομάδων και των εκπροσώπων τους στο Προεδρείο κατά τη λειτουργία της Βουλής, κάτι το οποίο καταθέσαμε ως πρόταση, αλλά δεν έγινε δεκτή. Αυτό σημαίνει ότι αυτό θα πρέπει να αποκρυσταλλώνεται, τουλάχιστον, και στην προεδρία ορισμένων επιτροπών της Βουλής. Δεν είναι οξύμωρο το γεγονός από τη μία να ζητάς την μεγαλύτερη δυνατή αντιπροσωπευτικότητα των κοινοβουλευτικών ομάδων και από την άλλη να υπάρχει αποτύπωση της απλής κυβερνητικής πλειοψηφίας σε όλες τις επιτροπές της Βουλής. Και αυτό είναι ζήτημα διαφάνειας. Ας αναλογιστούμε τη Βουλή του 21ου αιώνα. Ας πούμε, λοιπόν, πώς θα ήταν να λειτουργεί πιο δημοκρατικά αυτή η Βουλή. Γιατί θα πρέπει σε κάθε επιτροπή της Βουλής, από τις πάρα πολλές που έχει, ο Πρόεδρος να προέρχεται μόνο από την κυβερνητική πλειοψηφία; Τι άλλο κάνει εκτός του συντονισμού; Έτσι, λοιπόν, επανερχόμεθα στο βασικό ερώτημα. Είναι τροποποίηση αυτή που συζητάμε σήμερα των διατάξεων της Βουλής στο πλαίσιο της κυβερνητικής πλειοψηφίας ή από την άλλη πλευρά, μας ενδιαφέρει η συμπερίληψη όλων των Βουλευτών και όλων των ομάδων της Βουλής σε ένα ενιαίο σχήμα στο Προεδρείο; Υπό αυτήν την έννοια, εμείς δεν θα ήμασταν αντίθετοι για την αύξηση του αριθμού των Αντιπροέδρων ή την αύξηση του αριθμού των κοινοβουλευτικών ομάδων, αρκεί αυτό να είχε αποτύπωση και στη σύνθεση των επιτροπών. Από τη στιγμή που οι επιτροπές συνεχίζουν να λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο που λειτουργούσαν πριν, η αύξηση του αριθμού των Αντιπροέδρων δεν νομίζω ότι εξυπηρετεί καμία αλλαγή ουσίας. Επομένως, όπως ήμασταν επιφυλακτικοί και στην αρχή, παραμένουμε επιφυλακτικοί. Το δεύτερο ζήτημα το οποία ετέθη είναι ονομαστική ή μυστική ψηφοφορία. Έψαξα πραγματικά - κι εδώ νομίζω ότι χρειάζεται διάλογος, τον οποίο κάναμε στην επιτροπή, αλλά χρειάζεται διάλογος και μεταξύ των Βουλευτών - να δω ποια είναι στην ουσία η διαφορά μεταξύ της ονομαστικής και της μυστικής ψηφοφορίας. Η μυστική ψηφοφορία - όπως γίνεται με όλες τις ψηφοφορίες στη Βουλή που είναι μυστικές και αφορούν πρόσωπα, πλην της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας - είναι η ψήφος κάθε Βουλευτή, σύμφωνα με τη συνείδησή του, σύμφωνα με αυτό που θέλει να ψηφίσει, χωρίς να υπάρχουν προηγούμενες εμφανείς ή αφανείς συνεννοήσεις, όπως παραδείγματος χάρη για το Προεδρείο της Βουλής. Η ονομαστική ψηφοφορία είναι η ψήφος του Βουλευτή, η οποία, όμως, είναι εντεταγμένη στον πολιτικό φορέα στον οποίο ανήκει. Είναι εντεταγμένη στον πολιτικό φορέα, που για ορισμένους αυτό μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι αναγκαίο ή απαραίτητο ή σωστό, αλλά από την άλλη πλευρά γι' αυτό διαχωρίζεται η μυστική ψηφοφορία από την ονομαστική. Εμείς δεν είμαστε σύμφωνοι σε αυτήν την αλλαγή. Διότι, υποτίθεται ότι το Προεδρείο - και θα σας φέρω ένα παράδειγμα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - θα πρέπει, με τις προτάσεις των κομμάτων, να απολαμβάνει της μεγαλύτερης δυνατής υποστήριξης και συναίνεσης της Βουλής. Υπήρξαν Πρόεδροι της Βουλής οι οποίοι ψηφίστηκαν από πολύ ισχυρές κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες - πρωτοφανείς πλειοψηφίες - και μετά από λίγους μήνες της θητείας τους, νομίζω ότι κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν θα ήταν δυνατόν, αλλά και οι συνάδελφοί τους θα τους είχαν αποδοκιμάσει. Ας δώσουμε τη δυνατότητα, λοιπόν, μέσω μυστικής ψηφοφορίας στην εκλογή του Προεδρείου να εκφραστεί ο κάθε Βουλευτής ανάλογα με αυτό το οποίο νομίζει ο ίδιος ότι είναι σωστό να ψηφίσει, χωρίς να δεσμεύεται από τη ψήφο του κομματικού του φορέα. Κατά την άποψή μας, λοιπόν, θα πρέπει να παραμείνει ως έχει. Διόρθωση ψήφου και διευκρίνιση ψήφου: Είχαμε πει από την αρχή ότι η διόρθωση ψήφου μπορεί να έχει αντικείμενο μόνο εάν αυτή γίνεται εκ παραδρομής, που σημαίνει ότι αλλάζει αμέσως μετά. Οποιαδήποτε άλλη διαδικασία, η οποία δίνει έναν χρόνο μέχρι την καταμέτρηση του αποτελέσματος, δεν μπορεί να διασφαλίζει ούτε τη διαφάνεια ούτε τη δημοκρατική συμμετοχή του Βουλευτή, κατά την άποψή μας. Στη Βουλή του 21ου αιώνα θα ψηφίζουμε όλοι ηλεκτρονικά. Πόσο διάστημα χρειάζεται; Πόσο χρόνος χρειάζεται εάν έχουμε κάνει λάθος στο κουμπί που πατήσαμε, στο «ναι» ή στο «όχι», για να πατήσουμε το τρίτο κουμπί, αυτό της διόρθωσης; Χρειάζονται μερικά δευτερόλεπτα. Δεν χρειάζονται παραπάνω, αν πρόκειται περί λάθους, διότι οτιδήποτε άλλο δεν μπορεί παρά να είναι παρέμβαση. Όσο για την παρέμβαση, όπως καταλαβαίνετε, δεν πρέπει να αφήσουμε στη Βουλή ούτε χαραμάδα δυνατότητας να υπάρχει είτε μέσω φιλικών παραινέσεων είτε μέσω της κομματικής εντολής. Άρα έτσι όπως έχει διατυπωθεί το άρθρο, έχει και μια πρωτοτυπία ως προς τα κοινοβουλευτικά χρονικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν το βρίσκουμε συχνά αυτό. Αυτήν την πρωτοτυπία, λοιπόν, ας μην την αφήσουμε να εξελίσσεται στον χρόνο μέχρις ότου κάποιος αποφασίσει να διορθώσει την ψήφο του, δηλαδή μία ώρα μετά, μέχρι την καταμέτρηση του αποτελέσματος, γιατί τόσο είναι. Επομένως υπό την παρούσα σύνταξη και διατύπωση, δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε αυτό το άρθρο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επειδή έχω εξαντλήσει το χρόνο, θα κάνω μία παρατήρηση μόνο, ειδική για το Επιστημονικό Συμβούλιο, αλλά και γενικότερα για τον τρόπο λειτουργίας. Υπάρχουν ανάγκες στο Επιστημονικό Συμβούλιο, όπως και σε άλλες υπηρεσίες της Βουλής; Προφανώς υπάρχουν. Εμείς, λοιπόν, προτείναμε κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην επιτροπή αυτές οι ανάγκες να αιτιολογούνται ειδικά από τον Πρόεδρο του Επιστημονικού Συμβουλίου ο οποίος, όπως όλοι - νομίζω - συμφωνούμε, απολαμβάνει της υποστήριξης και της αναγνώρισης όλων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων. Με αιτιολογημένο, λοιπόν, αίτημά του να μπορεί να ζητάει από τη Διάσκεψη των Προέδρων και με απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων, ο Πρόεδρος της Βουλής να μπορεί να αποφασίζει την πρόσληψη. Διαφορετικά, εμένα μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση πώς ο Πρόεδρος της Βουλής, ο κ. Βούτσης, δέχεται να υπάρχει μια τέτοια διατύπωση, ότι με απόφασή του θα προσλαμβάνει επιστημονικό προσωπικό για το Επιστημονικό Συμβούλιο μετά από γνώμη ή εισήγηση του Προέδρου. Για ποιον λόγο; Δεν πρέπει να το δεχθεί ένας Πρόεδρος αυτό. Δεν πρέπει να θέλει να έχει μια τέτοια αρμοδιότητα, γιατί αυτή η αρμοδιότητα αφήνει περιθώρια είτε αυθαίρετης κρίσης - εφόσον κάποιος δεν το έχει ζητήσει, αλλά ο ίδιος το κρίνει - είτε αποφάσεων οι οποίες μπορούν να αμφισβητηθούν. Επειδή μιλάμε για αποφάσεις που μπορούν να αμφισβητηθούν - και κλείνω με αυτό - η Βουλή βρίσκεται σε μια διαδικασία αλλαγών και το Σώμα θα πρέπει να τις περιφρουρήσει. Το Προεδρείο θα πρέπει να τις περιφρουρήσει, γιατί από τη στιγμή που εμφιλοχωρεί είτε υποψία για τον τρόπο που γίνονται οι επιλογές είτε υποψία για τη διαφάνεια των διαδικασιών, τότε αυτός που βλάπτεται είναι το ίδιο το Κοινοβούλιο και όχι απλά τα πρόσωπα. Εμείς θα παραμείνουμε στη διαδικασία κατοχύρωσης της μεγαλύτερης δυνατής δημοκρατικής αντιπροσώπευσης στο Κοινοβούλιο όλων των ομάδων, αλλά και της διαφάνειας των διαδικασιών στη λειτουργία του κοινοβουλευτικού έργου. Είναι ζήτημα αρχής για τη δημοκρατία και νομίζω ότι με αυτές τις ενστάσεις, με αυτές τις προτάσεις που κάναμε, μπορούν να συζητηθούν και να τοποθετηθούν όλες οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες. Δεν μας ενδιαφέρει μία κομματική Βουλή. Δεν μας ενδιαφέρει μία Βουλή της κυβερνητικής πλειοψηφίας, όχι επειδή είμαστε στην αντιπολίτευση, αλλά γιατί έτσι διασφαλίζεται ένας από τους βασικούς πυλώνες της δημοκρατίας, που είναι το Κοινοβούλιο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής της Χρυσής Αυγής κ. Παππάς για δέκα λεπτά.
Άκουσα με προσοχή τον τελευταίο ομιλητή, ο οποίος δύο φορές κατά τη διάρκεια της ομιλίας του είπε ότι «επιζητούμε την εκπροσώπηση όλων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων στο Προεδρείο», και στην αρχή και έτσι έκλεισε κιόλας. Να ρωτήσω, λοιπόν, τον κ. Παπαθεοδώρου: Όταν λέτε «όλες οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες», εννοείτε και τη Χρυσή Αυγή;
Ως υποψηφιότητα, βεβαίως.
Διότι εσείς είπατε «ζήτημα αρχής» και αν ψηφίσετε εσείς τα τρία πρώτα άρθρα, θα συναινέσετε σε όλη αυτήν την ιστορία που στήθηκε σήμερα με τον Κανονισμό της Βουλής, η οποία είναι κομμένη και ραμμένη για να πλήξει πολιτικά και κοινοβουλευτικά τη Χρυσή Αυγή. Αυτά εισαγωγικά. Θέλω να πω, κύριε Πρόεδρε, ότι η σημερινή ανωφελής, θα έλεγα, και εκ του περισσού, ανούσια συζήτηση για τον Κανονισμό της Βουλής γίνεται υπό τη σκιά της δολοφονικής, τρομοκρατικής επίθεσης εναντίον δύο μελών της Χρυσής Αυγής την περασμένη Πέμπτη στα γραφεία της τοπικής οργανώσεως Ασπροπύργου. Αριστεροί εγκληματίες, συμμορίτες δηλαδή της Αριστεράς, ομοϊδεάτες σας, παρακρατικοί, έστησαν δολοφονική ενέδρα - σας έδειξε χθες την εφημερίδα και ο κ. Σαχινίδης, ο Βουλευτής μας - σε δύο μέλη της Χρυσής Αυγής. Έσπασαν τα χέρια μιας συναγωνίστριάς μας με σφυριά, χτύπησαν με δολοφονική διάθεση - βλέπετε εδώ τα αίματα - έναν συναγωνιστή μας και φυσικά δεν είχαμε καμμία καταδίκη της επιθέσεως από κανένα κόμμα της Βουλής, ούτε από τον Πρόεδρο της Βουλής, τον λαλίστατο σε άλλες περιπτώσεις. Φανταστείτε να είχαμε μία αναγραφή ενός συνθήματος σε κάποια άδεια από κόσμο - γιατί δεν μαζεύετε πλέον κόσμο, έχετε αραχνιασμένες βιτρίνες τοπικές - τοπική της Νέας Δημοκρατίας ή του ΣΥΡΙΖΑ ή του ΚΚΕ, να είχαμε την αναγραφή ενός συνθήματος ή μια σπασμένη τζαμαρία, τι θα είχε γίνει μέσα εδώ, σε αυτήν την Αίθουσα. «Η καταδίκη της βίας» θα λέγατε όλοι, «οι φασίστες». Τι να μας πείτε; Τι μπορείτε να μας πείτε; Είστε υποκριτές σε ό,τι αφορά τη βία. Η βία χαρακτηρίζει εσάς και τις βίαιες ιδεολογίες σας. Εξάλλου, στη βία των μπολσεβίκων στηρίχθηκε η Οκτωβριανή Επανάσταση, αυτή η ιστορική σας μνήμη και η ιδεολογία σας, όπως και στη βία της γκιλοτίνας στηρίχθηκε η Γαλλική Επανάσταση. Δεν έχετε, λοιπόν, το δικαίωμα να ομιλείτε - και δεν εννοώ εντός της Αιθούσης, είναι ρητορικό το σχήμα - διότι δεν έχετε κανένα ηθικό πλεονέκτημα. Έχετε ανήθικο πλεονέκτημα και αυτό είναι το ανήθικο πλεονέκτημα της Αριστεράς. Εσείς προστατεύετε και δικά σας παιδιά είναι αυτοί που κάνουν τις δολοφονικές επιθέσεις εναντίον των συναγωνιστών μας. Κύριε Πρόεδρε, πέρα από την επικαιρότητα που προανέφερα και τη μη καταδίκη της επιθέσεως να πω - και να ξεμπροστιάσω μερικούς από εσάς - ότι στους διαδρόμους διάφοροι Βουλευτές, «γλείφοντας» τη Χρυσή Αυγή, λέτε «θα καταδικάσω εγώ αυτό το πράγμα, θα καταδικάσω αυτό που έγινε» και ερχόσαστε εδώ και είστε «κοτούλες». Χθες σας προκάλεσε ο συναγωνιστής μας Σαχινίδης και δεν μίλησε κανείς. Πέρα, λοιπόν, από αυτήν την επικαιρότητα, έχουμε και τον πανηγυρισμό του Πρωθυπουργού, που πανηγυρίζει για το Eurogroup. Ο δε ανεκδιήγητος συγκυβερνήτης Καμμένος τού προτείνει γραβάτες με πέη, ρίχνοντας βέβαια στο post του τελείως ανήθικα τα βάρη στον γιο του. Eurogroup, λοιπόν. Αλήθεια, γιατί πανηγυρίζει ο κύριος Πρωθυπουργός; Γιατί δεν καλεί να ενημερώσει για αυτήν τη μεγάλη του επιτυχία τον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Χρυσής Αυγής, τον Αρχηγό μας Νίκο Μιχαλολιάκο, της τρίτης πολιτικής δύναμης, γιατί δεν τον καλεί λοιπόν - και ας μη μιλήσει ο Μιχαλολιάκος - να του πει «Κύριε Μιχαλολιάκο, μεγάλη εθνική επιτυχία! Eurogroup! Το πετύχαμε!»; Τι πετύχατε; Είμαστε υπερήφανοι που δεν καλέσατε τον κ. Μιχαλολιάκο, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, κύριε Πρωθυπουργέ. Πλην, λοιπόν, Νικολάου Μιχαλολιάκου, εκτός Χρυσής Αυγής, αποτελεί τιμή μας που δεν είμαστε όμοιοί σας και αποτελεί απαρέγκλιτο καθήκον μας να πάρουμε την πατρίδα μας πίσω. Τι προβλέπει αυτό το περίφημο Eurogroup και τι αποφεύγουν τα μαζικά μέσα ενημέρωσης ή εξαπάτησης καλύτερα, που δεν θέλουν να δουν τις τερατώδεις ρυθμίσεις που γίνονται σε αυτό το Eurogroup; Θα παραθέσω διά του λόγου το αληθές στα Πρακτικά - και όποιοι έχουν τη διάθεση, ας το μελετήσουν - το ανάλογο απόσπασμα της συμφωνίας του Eurogroup. Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Παππάς καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτό το απόσπασμα αναφέρει κατ' ουσίαν τα εξής: Γίνεται μία ρύθμιση που εσείς, η Κυβέρνηση της εθνικής μειοδοσίας, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, δεχθήκατε για να εισπράξετε μία δόση 8,5 δισεκατομμυρίων, την οποία δόση ακριβώς την ίδια θα δώσετε πίσω στους τοκογλύφους και δανειστές. Δεχθήκατε, λοιπόν, σε αυτή την επίμαχη ρύθμιση που κατέθεσα, ότι θα αυξηθεί περαιτέρω η φοροκαταιγίδα, θα μειωθούν οι συντάξεις, οι μισθοί, τα εισοδήματα, θα υφαρπαγούν οι κατοικίες, η πρώτη κατοικία των Ελλήνων, θα κλείσουν οι επιχειρήσεις λόγω αδυναμίας πληρωμής των φόρων, θα μεγαλώσουν ο πόνος, η δυστυχία, η φτώχεια. Δηλαδή, αυτή η δίνη της σύγχρονης ελληνικής τραγωδίας δεν θα έχει τελειωμό. Θα ξεπουλήσετε όλον τον εθνικό πλούτο, τη ΔΕΗ, την ΕΥΔΑΠ, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τα ενεργειακά αποθέματα, τον ενεργειακό πλούτο, τα τουριστικά ακίνητα, τα δημόσια κτήρια, τις εκτάσεις, μόνο και μόνο για να παραμείνετε στην εξουσία. Σε αυτήν τη ρύθμιση προβλέπεται ότι μέχρι το 2023 θα δίνουμε το 15% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος στους δανειστές, δηλαδή 27 δισεκατομμύρια και από το 2023 και μετά θα δίνουμε 33 δισεκατομμύρια. Δηλαδή, συμφωνήσατε μνημόνια για πάντα, υποθηκεύσατε και ξεπουλήσατε τη χώρα. Γι' αυτό πανηγυρίζετε και γι' αυτό ο κ. Καμμένος σάς προτείνει ανάλογες γραβάτες. Άλλο επίκαιρο θέμα, σημαντικό εθνικό θέμα - γιατί όπως έχουμε πει πολλές φορές από το Βήμα αυτό, τα μνημόνια θα οδηγήσουν σε εθνική καταστροφή - είναι το μεγάλο μας εθνικό θέμα που λέγεται Σκοπιανό. Αποκάλυψε κυριακάτικη εφημερίδα - και από αυτήν ενημερωθήκαμε και όχι μόνο - ότι το όνομα που προβλέπεται να ανακοινώσει ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Κοτζιάς, ο οποίος προβλέπεται να πάει στα Σκόπια, είναι «Μακεδονία του Βαρδάρη». Θα συμφωνήσει, λοιπόν, το κρατίδιο αυτό να ονομαστεί «Μακεδονία του Βαρδάρη», επικυρώνοντας κατ' ουσίαν την προδοσία που ξεκίνησε επί ημερών Νέας Δημοκρατίας. Από το Βήμα αυτό είχε πει ο Αβραμόπουλος τον Ιούλιο του 2012, ως Υπουργός Εξωτερικών, κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας για ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή, ότι κάνουμε τη μεγάλη παραχώρηση για ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό. Αλήθεια, ποιο συμβούλιο πολιτικών αρχηγών συγκλήθηκε για να αποφασίσει αυτή τη μεθόδευση; Η προδοσία, λοιπόν, που ετοιμάζει ο ΣΥΡΙΖΑ για τη Μακεδονία μας έχει την πλήρη συναίνεση και της Νέας Δημοκρατίας και του υπόλοιπου λεγόμενου «δημοκρατικού τόξου». Αυτό το καταγγέλλει η Χρυσή Αυγή. Το κατήγγειλε και ο Αρχηγός μας από τον Οκτώβριο του 2015 από το Βήμα της ελληνικής Βουλής. Έχουμε ξεκάθαρη άποψη για το θέμα. Λέμε: Κανένας συμβιβασμός για τη Μακεδονία μας, καμμία μυστική διαβούλευση για τη Μακεδονία μας. Ο Κουμουτσάκος από τη Νέα Δημοκρατία συναντήθηκε με τον Σκοπιανό Υπουργό Εξωτερικών. Άραγε, τι συζήτησαν και τι συμφώνησαν; Την συναίνεση της Νέας Δημοκρατίας στην εθνική προδοσία. Οι ίδιοι τα έχουν πει από το 2012. Κύριε Πρόεδρε της Βουλής, θα μου επιτρέψετε να πω, παρακολουθώντας από μικρός την τηλοψία, την τηλεόραση δηλαδή, ότι τουλάχιστον την τελευταία εικοσαετία δεν υπήρχε πιο γελοίο σκηνικό από αυτό που είδα, εσείς με τον θεσμικό σας ρόλο ως Πρόεδρος της Βουλής να ενημερώνεστε από τον κ. Τσίπρα on camera. Θέλω να σας πω ότι καλό θα ήταν, αν το επιτρέπει ο χρόνος σας ….
Σας παρακαλώ, κύριε Παππά, ολοκληρώστε.
Δεκαοκτώ λεπτά θα μιλήσω, κύριε Πρόεδρε, όπως μίλησε και ο κ. Τραγάκης.
Θα σας δώσω χρόνο, αλλά θα σας παρακαλέσω να μιλήσετε επί του Κανονισμού.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα μιλήσω σε δύο λεπτά. Αν σας το επιτρέπει ο χρόνος σας, να πάρετε κάποια ταχύρρυθμα μαθήματα διπλωματικής ιστορίας, όπου εκεί θα πρέπει να μάθετε το δόγμα - ισχύει και για το Κυπριακό αυτό, ισχύει και για το Σκοπιανό - ότι η λύση ενός εθνικού προβλήματος, ενός προβλήματος σχέσεων δύο κρατών, πολλές φορές είναι και η μη λύση. Είπατε στον κ. Τσίπρα ότι χρειαζόμαστε επειγόντως μια λύση για το Κυπριακό. Ποια λύση; Που από κράτος η Κύπρος θα γίνει ομόσπονδο μέρος; Που ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας θα γίνει κοινοτάρχης, θα γίνει μέλος κοινότητας; Δείτε το, σας παρακαλώ. Να μην αναφερθώ στην υπόθεση Καμμένου και την λογοκλοπή που έκανε η Νέα Δημοκρατία από την αποκάλυψη που κάναμε εμείς και εσείς είπατε ότι την έκανε το «Καρφί». Ήταν κοινοβουλευτική ερώτηση του Βουλευτού μας, του Λαγού, τα αίσχη του Καμμένου με τον ισοβίτη. Κάνατε λογοκλοπή! Να αναφερθώ στον Τούρκο Πρωθυπουργό, τον Γιλντιρίμ, που ήρθε και εντελώς απροκάλυπτα σε έναν εμβρόντητο Πρωθυπουργό είπε «εσείς κάνατε παραβιάσεις»; «Τα κοιτάσματα» - έλεγε ο Τούρκος πριν από λίγες μέρες - «είναι πανανθρώπινη κληρονομιά». Τα ενεργειακά κοιτάσματα της χώρας! Καταγγέλλουμε, λοιπόν, την ενδοτική σας πολιτική, η οποία ανέχθηκε αυτόν τον Τούρκο Πρωθυπουργό να τριγυρίζει στην ελληνική μας Θράκη με το πρόσχημα ιδιωτικής επίσκεψης και να γίνεται δεκτός από τους εκεί τουρκόφρονες ως ο Πρωθυπουργός της μητέρας πατρίδος. Ε, όχι, λοιπόν! Όποιος Έλληνας Μουσουλμάνος πολίτης νιώθει Τούρκος, είτε είναι εντός είτε είναι εκτός Βουλής, να πάει στην Τουρκία! Κύριε Πρόεδρε, θα πω δύο κουβέντες για τον Κανονισμό. Είπα ότι είναι κομμένος και ραμμένος στα μέτρα σας. Λέει, λοιπόν, το άρθρο 1: «Από τα μέλη του Προεδρείου ο πρώτος, ο δεύτερος και ο τρίτος Αντιπρόεδρος, οι δύο κοσμήτορες κλπ., προέρχονται από την πρώτη σε δύναμη Κοινοβουλευτική Ομάδα. Ο δεύτερος Αντιπρόεδρος κλπ.». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Εσείς αλλάζετε αυτό, το «πρώτη σε δύναμη Κοινοβουλευτική Ομάδα», και το κόβετε και το ράβετε στα μέτρα σας, ώστε να βγει εκτός η Χρυσή Αυγή, αντικαθιστώντας το «πρώτη σε δύναμη Κοινοβουλευτική Ομάδα» με το «από τη δεύτερη σε δύναμη Κοινοβουλευτική Ομάδα», κ.ο.κ. Αντιμετωπίζετε, λοιπόν, έτσι την πολύ πιθανή περίπτωση - που θα τη βιώσει ο ελληνικός λαός στο άμεσο μέλλον και προτού τις εκλογές που ευαγγελίζεστε εσείς το 2019 ή και μετά τις εκλογές του 2019, αν θέλετε - που τα δύο πρώτα σε δύναμη κόμματα συγκυβερνήσουν. Ίδιοι είστε. Μαζί ψηφίζετε μνημόνια. Γιατί να μην το κάνετε; Ήδη συνεργάζεστε άριστα. Tο κάνετε έτσι, λοιπόν, ώστε να μη δικαιούται η τρίτη πολιτική δύναμη, η Χρυσή Αυγή, Αντιπρόεδρο, Κοσμήτορα και Γραμματέα. Σας υποσχόμεθα, όμως, ότι σύντομα θα είμαστε η δεύτερη κοινοβουλευτική δύναμη. Ήδη στις καρδιές του ελληνικού λαού είμαστε η δεύτερη κοινοβουλευτική δύναμη. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Να μη γελάτε. Να παρακολουθείτε τον Τύπο. Βουλευτές είστε, δεν πληρώνεστε τζάμπα. Ήδη στις κοινωνικές ομάδες με χαμηλό εισόδημα η Χρυσή Αυγή είναι δεύτερη κοινοβουλευτική δύναμη με αυξητική τάση και αυτό σας έχει τρομοκρατήσει. Σας υποσχόμεθα, λοιπόν, ότι θα γίνουμε δεύτερη κοινοβουλευτική δύναμη σε όλο τον ελληνικό λαό. Στο δεύτερο άρθρο λέτε για την ονομαστική ψηφοφορία για την εκλογή του Προέδρου και με το πρόσχημα αυτό της διαφάνειας - γιατί μιλάτε για διαφάνεια - καταργείτε τη μυστική ψηφοφορία. Η διαφάνεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν έχει καμμία σχέση με την εκλογή του Προέδρου της Βουλής. Το ίδιο λέτε και στο άρθρο 3 για την ψηφοφορία για τους Αντιπροέδρους. Φανερή, λοιπόν, η μεθόδευσή σας ότι η ονομαστική ψηφοφορία που προτείνετε - στην εκλογή Αντιπροέδρου τουλάχιστον - αποτρέπει τη μυστική υπερψήφιση του υποψηφίου της Χρυσής Αυγής. Σας θυμίζω ότι τον Οκτώβριο του 2015 ο συναγωνιστής μας Γιάννης Αϊβατίδης που ήταν υποψήφιος, ενώ στην Αίθουσα ήταν 17 Βουλευτές της Χρυσής Αυγής, έλαβε 59 θετικές ψήφους με τη μυστική ψηφοφορία. Τελειώνοντας, λοιπόν, λέω ότι οι σχετικές διατάξεις καταστρατηγούν με αντικοινοβουλευτικό και αντιδημοκρατικό τρόπο οποιαδήποτε δεοντολογία και οποιαδήποτε εύρυθμη λειτουργία της Ελληνικής Βουλής, οποιαδήποτε συνολική εκπροσώπηση, όπως είπατε προηγουμένως, όλων των κοινοβουλευτικών ομάδων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Εσείς, λοιπόν, όχι μόνο με αυτό - που είναι ένα ανούσιο πράγμα σήμερα - αλλά με όλα αυτά που κάνετε, σπέρνετε ανέμους και θα θερίσετε θύελλες. Ο λαός θα νικήσει. Να είστε σίγουροι ότι οι μέρες ελευθερίας θα έρθουν, θα ξαναπάρουμε την πατρίδα μας πίσω και λέμε ένα υπερήφανο «όχι» σε εσάς, ένα «όχι» στον Κανονισμό. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ο ειδικός αγορητής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Παφίλης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα νικήσει ο λαός και θα στείλει όλους αυτούς που λένε όλα αυτά εκεί που τους αξίζει και που τους έστειλε και ιστορικά. Αυτό είναι βέβαιο. Τώρα, για το θέμα της τροποποίησης του Κανονισμού θα θέλαμε να κάνουμε ορισμένες γενικές παρατηρήσεις και μία τοποθέτηση σε ορισμένα άρθρα. Κατ' αρχάς, να πούμε ότι παρά τις αλλαγές που γίνονται - που είναι σε θετική κατεύθυνση βέβαια αρκετές απ' αυτές - και τις οποίες θα ψηφίσουμε, ουσιαστικά και σε αυτόν τον Κανονισμό διατηρείται ο χαρακτήρας του Κανονισμού της Βουλής, ο οποίος λειτουργεί πάντα, όπως και όλοι οι προηγούμενοι, υπέρ της κυβερνητικής πλειοψηφίας και σε βάρος των μικρότερων κομμάτων. Πολύ περισσότερο, για να κάνουμε και έναν συσχετισμό, που η κυβερνητική πλειοψηφία - όλες μέχρι τώρα - δεν ανταποκρινόταν σε αυτά που ψήφισε ο λαός λόγω των εκλογικών συστημάτων που έδιναν, ας πούμε, με 35% ποσοστό, 160 Βουλευτές, ενώ θα έπρεπε να είναι 3Χ3=9, 105. Λέω ένα παράδειγμα. Με αυτήν τη λογική, λοιπόν, όλοι οι Κανονισμοί τελικά κόβονται και ράβονται στα μέτρα της εκάστοτε πλειοψηφίας και σε βάρος των μικρότερων κομμάτων, πέρα από βελτιώσεις οι οποίες μπορεί να γίνουν. Το δεύτερο που θέλω να πω, είναι ότι αυτή η απεξάρτηση της Βουλής από την Κυβέρνηση, που ειπώθηκε, είναι μια επίφαση. Πώς να το πω, δηλαδή, για να μην πω άλλη έκφραση; Μα είναι δυνατόν; Στη Βουλή κάθε φορά οι εκατόν πενήντα ένας ψηφίζουν ό,τι θέλουν - ακόμα και την αντισυνταγματικότητα και τα πάντα. Πώς συμπεριφέρονται σε τελευταία ανάλυση; Έτσι συμπεριφέρονται. Δεν είναι κάτι ξεχωριστό το κόμμα από τον Βουλευτή. Κάθε Βουλευτής κατεβαίνει με ένα συγκεκριμένο κόμμα και εκλέγεται και έτσι λειτουργεί ή έτσι πρέπει να λειτουργεί. Αυτή είναι και η δική μας θέση. Όποιος διαφωνεί, παραιτείται, πάει στον λαό και δίνει τη μάχη από εκεί και ξαναεκλέγεται με οποιοδήποτε σχήμα θεωρεί. Άρα, ας μην δημιουργείται ο μύθος ότι η Βουλή και οι Βουλευτές είναι κάτι διαφορετικό ή μπορεί να είναι κάτι διαφορετικό από τα κόμματα στα οποία ανήκουν και, φυσικά, και από την Κυβέρνηση. Για να μην ανοίξουμε τη συζήτηση για τον χαρακτήρα και την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Κατά πόσο, δηλαδή, είναι δημοκρατία και υπάρχει λαϊκή κυριαρχία, η οποία εκφράζεται και στη Βουλή. Ποια είναι η λαϊκή κυριαρχία, όταν τον πλούτο και τα μέσα παραγωγής τα έχει μια χούφτα - από εκεί ξεκινάει η δημοκρατία - που εκμεταλλεύονται όλους τους υπόλοιπους; Αυτό είναι το καπιταλιστικό σύστημα. Άρα, αυτό που εκφράζεται και σε αυτή τη Βουλή υπηρετεί ακριβώς τον ίδιο τον στόχο. Ποια λαϊκή κυριαρχία; Δείτε τις εκλογές στη Γαλλία, παραδείγματος χάριν, όπου μειοψηφία έβγαλε την Κυβέρνηση, με κάτω από 50%. Το ίδιο γίνεται και σε άλλους χώρους. Αυτό δείχνει και τον εκφυλισμό ακόμα και αυτής, βέβαια, αλλά αυτή είναι μια άλλη γενική συζήτηση. Το δεύτερο που είναι σημαντικό είναι το εξής. Έχουμε ξεχάσει τι σημαίνει κανονική διαδικασία στη Βουλή. Νομοσχέδιο που να έρχεται με κανονική διαδικασία είναι σπάνιο, αν υπάρχει κιόλας. Δεύτερον, κοινοβουλευτικός έλεγχος, με βάση τον Κανονισμό, που να ανταποκρίνεται στοιχειωδώς - δεν λέω πλήρως - στον Κανονισμό της Βουλής είναι σπάνιος και αυτός. Είκοσι τρεις επίκαιρες υπήρχαν και τρεις απαντήθηκαν σήμερα. Δεν υπάρχουν Αναπληρωτές Υπουργοί; Δεν υπάρχουν Υφυπουργοί; Να μην πω τώρα για τα υπόλοιπα, για τη διαδικασία του επείγοντος και του κατεπείγοντος. Και σήμερα, λοιπόν, κατατίθεται νομοσχέδιο, το οποίο πάει αύριο Παρασκευή στην επιτροπή και τη Δευτέρα ή την Τρίτη ψηφίζεται. Αυτό γίνεται συνεχώς. Άρα, το θέμα είναι πως ό,τι Κανονισμό και να έχουμε, παραβιάζεται συνεχώς, αφού έχουμε ξεχάσει τι πάει να πει κανονική διαδικασία. Αυτό είναι ένα θέμα τελικά. Τώρα σε ό,τι αφορά τον Κανονισμό, εμείς επικεντρωνόμαστε σε ορισμένα άρθρα, με τα οποία δεν συμφωνούμε. Παραδείγματος χάριν, στο άρθρο 10, για να τα προσδιορίσω, η ρύθμιση που γίνεται στους ομιλητές, ανάλογα με την κοινοβουλευτική δύναμη των κομμάτων, είναι εις βάρος των μικρότερων κομμάτων, αν πάει έτσι. Δηλαδή, σε μια διαδικασία και σε μια συζήτηση, αν διατηρηθεί αυτό που εθιμικά έχει κατοχυρωθεί, ότι δηλαδή μετά τους εισηγητές και τους ειδικούς αγορητές υπάρχει μια σειρά με έναν ομιλητή από όλα τα κόμματα, στη συνέχεια, εάν οι ομιλητές πάνε ανάλογα με τη δύναμη των κοινοβουλευτικών ομάδων και παίρνοντας υπ' όψιν και τις διαδικασίες με τις οποίες λειτουργεί η Βουλή, λόγω των επιλογών της Κυβέρνησης, - και αυτής και των προηγούμενων - με τα επείγοντα και τα κατεπείγοντα, δεν θα έχουμε άλλον ομιλητή σε τελευταία ανάλυση. Αυτό θα γίνεται μέσα στους χρόνους που δίνονται εδώ. Επομένως, διαφωνούμε και το καταψηφίζουμε. Άρθρο 16: Διαχείριση των επειγόντων. Εδώ τι γίνεται; Αυτό που συμβαίνει τα τελευταία χρόνια έρχεται και κατοχυρώνεται θεσμικά μέσα στον Κανονισμό. Και ποια είναι τα προβλήματα; Τα προβλήματα είναι, πρώτον, ότι γίνεται πιο περιορισμένη συζήτηση και, δεύτερον, μειώνεται ο χρόνος συζήτησης των νομοσχέδιων. Και στο δεύτερο θέμα, εμάς μας αφορά βέβαια το πόσο χρόνο έχουν τα κόμματα για να τοποθετηθούν στη Βουλή, αλλά πολύ περισσότερο μας αφορά κάτι άλλο: Το πώς απαντάει το λαϊκό κίνημα που το αφορά. Γιατί συνήθως η πρακτική, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, των επειγόντων και κατεπειγόντων ήταν να αποφύγουν τις λαϊκές αντιδράσεις. Και δεν είναι μόνο το ειδικό καθεστώς, όπως λέτε, που βρισκόμαστε τώρα. Μπορεί να υπάρχει τέτοιο, ωστόσο η ουσία είναι αυτή: Όταν φέρνεις ένα νομοσχέδιο μέσα σε τρεις μέρες και το τελειώνεις, δεν μπορούν να προετοιμαστούν ούτε απεργίες ούτε κινητοποιήσεις ούτε, σε τελευταία ανάλυση, να ενημερωθεί ο κόσμος καλύτερα για το τι ακριβώς συμβαίνει με αυτό το νομοσχέδιο. Κυρίως, γι' αυτόν τον λόγο δεν συμφωνούμε, πέρα του ότι μειώνεται ο χρόνος των ομιλητών. Ώρα του Πρωθυπουργού: Μέχρι τώρα ήταν εννέα προς έξι, υπέρ του Πρωθυπουργού η αναλογία. Τώρα γίνεται τριάντα προς δέκα επτά. Ποιος κερδίζει; Είναι φανερό ότι είναι υπέρ του Πρωθυπουργού. Έτσι δεν είναι οι χρόνοι; Γιατί τόση διαφορά; Βέβαια, αυτό που συμβαίνει - και συνέβαινε - στην πράξη δεν έχει καμμία σχέση με όλα αυτά. Σε τέτοιες ερωτήσεις, και παλιά και σήμερα, μιλούσε μία ώρα ο Πρωθυπουργός, και δεν ξέρω πόση ώρα όλοι οι υπόλοιποι. Σε τελευταία ανάλυση, προσχηματικά είναι όλα αυτά και δεν συμφωνούμε. Στο άρθρο 22 ψηφίζουμε «παρών», όχι γιατί θεωρούμε ότι δεν χρειάζονται συνεργάτες στο Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής, αλλά επειδή είμαστε αντίθετοι με αυτές τις σχέσεις εργασίας, δηλαδή, τρίχρονα, δίχρονα, έναν χρόνο κ.λπ.. Κι επειδή πάντα τασσόμασταν - και τασσόμαστε - υπέρ των μόνιμων και σταθερών θέσεων εργασίας, από αυτήν την άποψη, ψηφίζουμε «παρών » και όχι από άλλη πλευρά. Όσον αφορά το θέμα των επίκαιρων ερωτήσεων, βεβαίως, είναι ένα μέτρο αυτό που εισάγεται. Τι θα ωφελήσει στην πράξη, όμως; Εδώ, αυτό είναι πολιτικό ζήτημα της Κυβέρνησης και του εκάστοτε Υπουργού, εάν θα έρχεται στη Βουλή ή αν δεν θα έρχεται. Ό,τι και να βάλεις, θα βρει πρόσχημα, αν δεν θέλει να έρθει. Εξαρτάται από τη βούληση του κάθε Υπουργού. Επαναλαμβάνω, υπάρχουν Αναπληρωτές Υπουργοί και Υφυπουργοί, οι οποίοι μπορούν να ενημερωθούν από τις υπηρεσίες. Καταλαβαίνουμε ότι καθένας έχει κάποια εξειδίκευση σε αυτά και θα θέλει να απαντήσει. Το Υπουργείο, όμως, είναι ενιαίο. Δεν είναι δύο Υπουργεία. Όταν έχει τρεις, ας χρεωθεί κάποιος να προετοιμαστεί για να έρθει να απαντήσει στη Βουλή. Μερικές φορές, καταντάει - να το πω - γελοίο το θέμα. Κάνει κάποιος μια επίκαιρη σήμερα και συζητείται σε δύο μήνες που δεν είναι επίκαιρη. Μην πω ότι την έχουν ξεχάσει κιόλας οι περισσότεροι. Επίκαιρη σημαίνει ότι προσπαθείς να παρέμβεις και να φέρεις ένα πρόβλημα της άμεσης επικαιρότητας, να πιέσεις την Κυβέρνηση να το λύσει ή τέλος πάντων, να τοποθετηθεί πάνω σε αυτό. Αυτό δεν λύνεται, παρά το ότι είναι βελτιωμένο. Γι' αυτό δεν έχουμε πολλή αντίρρηση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Τίθεται και γίνεται συζήτηση για το θέμα της ονομαστικής ψηφοφορίας. Εμείς απορούμε. Είναι δυνατόν να μην ξέρει ο κόσμος τι ψηφίζει ο Βουλευτής, που εκλέγεται από τον λαό; Είναι δυνατόν άλλα να λέει κι άλλα να ψηφίζει γενικά και να μην έχει θάρρος να συγκρουστεί με το κόμμα του; Τι πάει να πει ότι στη μυστική ψηφοφορία ψηφίζει με συνείδηση και στη φανερή ψηφίζει διαφορετικά; Είναι σχιζοφρενής; Έχει δύο συνειδήσεις; Αν δεν μπορεί να αντέξει στην πίεση του κόμματός του, παραιτείται και φεύγει. Εμείς είμαστε υπέρ της άποψης να ξέρει ο λαός τι ψηφίζει καθένας ατομικά σε όλα τα ζητήματα, για να ξέρει ποιος είναι ο καθένας. Το ίδιο ισχύει και με το θέμα της διόρθωσης που τίθεται. Εάν κάποιος βγει έξω, θα γίνει ρεζίλι. Πρέπει να ξέρει ο κόσμος ότι ψήφισε έτσι και μετά τον πίεσαν και άλλαξε την ψήφο του. Πρέπει να γνωρίζει, λοιπόν, ο κόσμος, αν και αυτά που κρίνονται είναι τα πολιτικά κόμματα συνολικά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Επομένως, δεν έχουμε αντίρρηση σε όλα αυτά. Άλλωστε, το δικό μας το κόμμα τοποθετείται ανοιχτά και έχει μια διαφορετική αντίληψη. Όπως έχουμε και διαφορετική αντίληψη συνολικά γι' αυτές τις διαφοροποιήσεις και όλα αυτά τα οποία συμβαίνουν τη Βουλή. Αυτό δεν το έχουμε μόνο θεωρητικά, αλλά το τηρούμε και στην πράξη. Να εξηγήσω τι εννοούμε: Εμείς δεν αποδεχόμαστε πολλές φορές, παρ' ότι έχει γίνει, Βουλευτές οι οποίοι διαφοροποιούνται στη Βουλή να έρθουν στη δική μας την ομάδα. Όποιος διαφοροποιείται κι έχει εκλεγεί μ' ένα πρόγραμμα και με ένα κόμμα, η δική μας η γνώμη είναι να παραιτείται, να κατεβαίνει στον λαό και να παλεύει. Από εκεί και πέρα, βέβαια, είναι ένα διαφορετικό θέμα. Αυτή είναι η συνολική μας τοποθέτηση για τον Κανονισμό. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για τα πενήντα πέντε δευτερόλεπτα.
Τον λόγο έχει ο εισηγητής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, κ. Δημήτριος Καμμένος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Με ενδιαφέρον ακούω τη συζήτηση. Είναι και περίοδος μεταγραφών, οπότε είναι και επίκαιρη. Γίνονται διάφορες προτάσεις. Αξιότιμε, κύριε Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι, στη συζήτηση που διεξάγεται για την αλλαγή του Κανονισμού της Βουλής, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες έχουμε ταχθεί υπέρ της αλλαγής για ευνόητους λόγους, βασικότερος από τους οποίους είναι η ενίσχυση των διαδικασιών και το χτίσιμο της εμπιστοσύνης, τόσο μεταξύ ημών και υμών όσο και των ψηφοφόρων και του ελληνικού λαού, ο οποίος νομίζω ότι παρακολουθεί πάρα πολύ συχνά και πολλές ώρες το Κανάλι της Βουλής και ενημερώνεται. Επομένως, ο εκσυγχρονισμός του Κανονισμού της Βουλής θα αντικατοπτρίσει και την αλλαγή νοοτροπίας της λειτουργίας της Βουλής, πράγμα που θα δει και ο ψηφοφόρος Έλληνας πολίτης, το οποίο νομίζω είναι εξαιρετικά σημαντικό. Βέβαια, ο Έλληνας πολίτης πρέπει να κατανοήσει πως ό,τι κάνουμε εδώ το κάνουμε για τον Έλληνα πολίτη. Δεν το κάνουμε ούτε για εμάς ούτε για τα κόμματά μας. Διότι ο Έλληνας πολίτης και ο ψηφοφόρος είναι αυτός που μας στέλνει στη Βουλή, αυτός που μας ελέγχει, αυτός που ελέγχει τους τριακόσιους και είναι αυτός που στο τέλος θα μας κρίνει σε κάθε εκλογική διαδικασία. Οι διαδικασίες της Βουλής δεν είναι εύκολες να τις παρακολουθήσει ο οποιοσδήποτε πολίτης. Για παράδειγμα, προσπαθούμε και στην επιτροπή να παρακολουθήσουμε τον ειρμό της σκέψης και την τεκμηρίωση του κ. Τραγάκη, που είναι εμπειρότερος από εμένα και από τους εμπειρότερους στη Βουλή, και ακόμη και εμείς αδυνατούμε και θέλουμε λίγη προσπάθεια για να κατανοήσουμε το πώς πρέπει να γίνονται όλες οι αλλαγές. Γι' αυτό πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι, να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους και με πολύ απλά λόγια. Και οι προηγούμενοι συνάδελφοι νομίζω ότι το έκαναν με πολύ πετυχημένο τρόπο. Να ξεκινήσουμε από την ονομαστική ψηφοφορία. Το είπε και ο συνάδελφος από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Δεν κατανοώ γιατί να μην υπάρχει ονομαστική ψηφοφορία. Και δεν νομίζω να το κατανοεί ο πολίτης και απευθύνομαι στον πολίτη περισσότερο. Θα πρέπει να ξέρει ο πολίτης, που ψήφισε και τον έβαλε στη Βουλή με κάποιους σταυρούς, τι ψηφίζει. Και όχι κρυφά, αλλά ανοιχτά. Διότι μετά θα πάει στο καφενείο και στην εκλογική του βάση και θα κάνει και τη συζήτηση: «Γιατί το ψήφισες αυτό ή γιατί δεν το ψήφισες;» Εάν είναι κρυφή η ψήφος, είτε για τους Προέδρους είτε για τους Αντιπροέδρους, δεν υπάρχει διάλογος στη βάση, στην κοινωνία. Νομίζω, λοιπόν, ότι είναι το ορθότερο που έπρεπε να γίνει και θα είναι στα πολύ θετικά της δικής μας Κυβέρνησης, με Πρόεδρο της Βουλής τον αξιότιμο κ. Βούτση, η αλλαγή αυτή. Η επέκταση για τους εκπροσώπους των υπόλοιπων κομμάτων ήταν μία εισήγηση και μία κουβέντα που κάναμε αρκετές φορές στην επιτροπή. Νομίζω ότι είναι προς το δίκαιο και το αναλογικότερο της εκπροσώπησης όλων των κομμάτων στις Αντιπροεδρίες. Αυτό που είπαμε και θα το πούμε πλέον και εδώ στην Ολομέλεια είναι ότι κάποια στιγμή θα πρέπει όλοι μαζί να αποφασίσουμε για τις αρμοδιότητες των Αντιπροέδρων. Να μην είναι ένας Αντιπρόεδρος απλώς για να αντικαθιστά κάποιον άλλο στις ορθές διαδικασίες της Βουλής, αλλά να έχει και κάποιες αρμοδιότητες: να ελέγχεται από κάπου, να παραδίδει ένα έργο, να κάνει ένα συγκεκριμένο έργο και να έχει συγκεκριμένες αρμοδιότητες. Και νομίζω πως θα είναι προς το δημιουργικότερο αλλά και το παραγωγικότερο του έργου του ελληνικού Κοινοβουλίου. Θα παραλείψω κάποια άρθρα, αφού θα στηρίξουμε και κατ' άρθρο και στο σύνολο όλη την αλλαγή, όπως έχουμε πει και στην επιτροπή. Θα αναφερθώ σε κάποια που θεωρώ σημαντικά. Η παρουσία του Ελεγκτικού Συνεδρίου κατά τη διάρκεια του προϋπολογισμού και του απολογισμού του Κράτους είναι εξαιρετικά σημαντική. Διότι πολλοί εξ ημών, χωρίς να εξαιρώ τον εαυτό μου, δεν έχουμε απόλυτη άποψη όλων των νομικών πλαισίων που μπορεί να διέπουν οποιαδήποτε νομοθεσία, όταν καταρτίζουμε έναν προϋπολογισμό για το κράτος. Καλό είναι να παρίστανται οι ειδικότεροι και απόλυτα εξειδικευμένοι και να μας κάνουν τις εισηγήσεις τους, έτσι ώστε να έχουμε όλοι μία άποψη και να είναι καλυμμένη οποιαδήποτε ψήφος δίνεται ή οποιαδήποτε γνώμη εκφράζεται προς το κοινό και προς τον Έλληνα πολίτη. Έγινε μεγάλη συζήτηση για τους φορείς. Πρέπει να είναι ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα. Η εμπειρία μου δείχνει ότι, όταν είναι περισσότερες από μία επιτροπές, δεν φτάνουν δέκα. Δεν ξέρω, όμως, εάν, όταν έχουμε είκοσι ή τριάντα, προλαβαίνει κάποιος να εκφράσει τις θέσεις του, να αφήσει ένα σημείωμα και να μιλήσει για δύο λεπτά. Διότι, όταν έχεις ένα πολύ σημαντικό νομοσχέδιο - και βλέπουμε ότι από εδώ και πέρα όλα είναι πάρα πολύ σημαντικά - δεν είναι κάτι που μπορεί να «ξεπεταχτεί» πολύ γρήγορα. Θα έρθει ο φορέας ο οποίος εκπροσωπεί φυσικά και νομικά πρόσωπα, θα πρέπει να τεκμηριώσει την εισήγησή του, εάν συμφωνεί ή διαφωνεί, να αφήσει το σημείωμά του και σαφώς χρειάζεται περισσότερο χρόνο από τα δύο με τρία λεπτά. Εγώ ήδη μιλώ τέσσερα λεπτά και δεν έχω πει ούτε το 1/5 αυτών που θέλω να πω. Φανταστείτε ένας φορέας πόσα λεπτά χρειάζεται. Θα πρέπει να είναι περιεκτικός. Πρέπει να προσπαθήσουμε να φτιάξουμε μια διαδικασία για το πώς πρέπει να μιλούν, τι είδους εισηγήσεις να δίνουν. Πρέπει να τους βοηθήσουμε. Αν έχουμε συγκεκριμένο χρόνο, πρέπει να φτιάξουμε μια διαδικασία για το τι θα λένε, πώς θα το λένε και τι εισήγηση θα αφήνουν, τι τεκμηρίωση, έτσι ώστε να καλύπτεται και η θέση του φορέα, για να έχει ουσία όλη η διαδικασία. Διότι και ο φορέας θα πρέπει να πάει πίσω στο διοικητικό του συμβούλιο ή σε αυτούς που εκπροσωπεί και να πει «πήγα στη Βουλή, σε δυο λεπτά, σε τρία λεπτά είπα αυτά, άφησα αυτό το σημείωμα, είχα αυτές τις αντιδράσεις και πήρα τα πρακτικά μου πίσω και έγινε αυτή η συζήτηση». Νομίζω - και ελπίζω και φαντάζομαι - ότι μοιράζονται και όλα τα πρακτικά σε όλους τους φορείς. Διόρθωση ψήφου: Στην ηλεκτρονική εποχή είναι πολύ πιθανό να γίνει λάθος, πατώντας ένα κουμπί. Το έχουμε κάνει όλοι πάρα πολλές φορές. Έχουμε στείλει λάθος e - mail, έχουμε στείλει λάθος μήνυμα στο κινητό, τα έχουμε κάνει όλοι. Θα πρέπει να προβλέψουμε το λάθος στην ηλεκτρονική εποχή. Εγώ είπα και στην επιτροπή ότι εμπιστεύομαι τον Έλληνα Βουλευτή και πρέπει όλοι να εμπιστευόμαστε τον Έλληνα Βουλευτή για την κρίση του. Ανθρώπινο λάθος πρέπει να συγχωρείται και να δίνεται το δικαίωμα διόρθωσης της ψήφου και τίποτα άλλο. Όλα θα είναι ηλεκτρονικά, θα αναρτώνται, οπότε και ο πολίτης θα βλέπει - αν θέλετε - όπως είπε και ο συνάδελφος του ΚΚΕ, αν έγινε λάθος, ποιος το έκανε και αν ήταν εκ παραδρομής ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο. Δεν θέλω να σκεφθώ καν ούτε και πρέπει να περάσει από το μυαλό του Έλληνα πολίτη και ψηφοφόρου ότι υπάρχει περίπτωση ένας Βουλευτής να εκβιαστεί πολιτικά από τον αρχηγό του ή από άλλο κόμμα ή από κάποιον εξωκοινοβουλευτικό, εξωθεσμικό φορέα, για να αλλάξει την ψήφο του. Αυτά δεν συμβαίνουν τουλάχιστον στην ελληνική μας δημοκρατία, συμβαίνουν σε άλλες. Όσον αφορά τον χρόνο και το δικαίωμα ομιλίας πρώην Πρωθυπουργών και πρώην Προέδρων Βουλής στο άρθρο 14, πολύ σωστά το έθεσε και ο αξιότιμος κ. Τραγάκης το θέμα. Δεν το γνωρίζαμε καν. Μας είπε και το παράδειγμα ότι υπήρχαν πρώην αρχηγοί κόμματος, οι οποίοι δεν γνώριζαν πόσο πρέπει να ομιλούν. Καλό είναι να γνωρίζουν όλοι τα δικαιώματά τους, διότι αυτό βοηθά τη δημοκρατία και το έργο στη Βουλή των Ελλήνων. Όσον αφορά τα επείγοντα, το έχουμε εξαντλήσει. Να πούμε για τις επίκαιρες ερωτήσεις. Υπάρχει ένα πρόβλημα, το έχουμε πει. Το επίκαιρο χαρακτηρίζεται από το επίκαιρο, άρα, πρέπει να συζητείται όσο το θέμα είναι ζεστό και στην επικαιρότητα, διότι αυτός είναι και ο λόγος που κάνουμε τις επίκαιρες ερωτήσεις. Δεν πρέπει να χρονίζουν. Και διατυπώνω εδώ μια ιδέα: Εάν κάνεις μια ερώτηση, δεν έρθει ο Υπουργός λόγω κωλύματος - πράγμα πολύ ορθό - και ενδιάμεσα στον μήνα επιλύεται το πρόβλημα της ερώτησής σου, ας έρθει μια απάντηση από το Υπουργείο. Καταλαβαίνετε; Να επικοινωνηθεί και στον λαό. Δηλαδή, δεν είναι ερώτηση ΑΚΕ. Και για τις επίκαιρες ακόμα πρέπει να ισχύει το ίδιο. Αφού έχεις κάνει μια επίκαιρη ερώτηση ως Βουλευτής και το έχει επιλύσει το Υπουργείο, ή έχει βρει ένα κώλυμα, αλλά ειδικά όταν το έχει επιλύσει, εκεί δεν υπάρχει feedback. Δεν ξέρει ο Βουλευτής τι έχει γίνει. Αναγκάζεται να ξανακαταθέσει ερώτηση και πρέπει να έρθει ο Υπουργός ή να του πει στο τηλέφωνο «ξέρετε, το έχουμε επιλύσει». Στείλτε το ενδιάμεσα, να επικοινωνήσει και ο Βουλευτής και να πει «η ερώτηση που ορθώς έκανα στον κοινοβουλευτικό έλεγχο επιλύθηκε όχι από εμένα, αλλά από το Υπουργείο και είμαστε εντάξει». Διότι, αν δεν υπάρχει επικοινωνία της ενδιάμεσης επίλυσης από επίκαιρη σε επίκαιρη, από κώλυμα ή από αλλαγή στο πρόγραμμα της Βουλής, τότε μένει κενή η ερώτηση και γίνεται άκαιρη και όχι επίκαιρη. Όμως, όταν λύνεται, η γνώμη μου είναι ότι καλό είναι να απαντάται γραπτώς από το Υπουργείο «υπάρχει κώλυμα, αλλά ενδιάμεσα επιλύθηκε, κύριε Βουλευτά, το πρόβλημα με αυτόν τον τρόπο. Πάρτε το γραπτώς και επικοινωνήστε το στους ψηφοφόρους και σε οποιονδήποτε άλλο φορέα έχετε εκπροσωπήσει ή έχει υπάρξει η πηγή της επίκαιρης ερώτησης». Όσον αφορά τον Πρωθυπουργό, εντάξει, πλέον ο Πρωθυπουργός, τουλάχιστον ο δικός μας, έρχεται συνέχεια στη Βουλή, απαντά σε ό,τι ερωτηθεί - σε οποιαδήποτε επίκαιρη ερώτηση προς τον Πρωθυπουργό - δεν φοβάται τον χρόνο, μιλάει και είκοσι και τριάντα λεπτά. Δηλαδή, γιατί να μιλάει δέκα λεπτά και να μη μιλάει τριάντα λεπτά; Να μιλάει τριάντα! Να τον βάλω να «απολογηθεί»; Ας απολογηθεί! Να ελεγχθεί; Να ελεγχθεί! Όλοι ελεγχόμαστε, ακόμα και ο Πρωθυπουργός. Και νομίζω ότι είναι ό,τι πιο δημοκρατικό και ό,τι πιο ορθό να αυξάνεται ο χρόνος ομιλίας του Πρωθυπουργού, για να δίνει τις εξηγήσεις. Είναι ο Πρωθυπουργός, είναι ο αρχηγός της χώρας και ο εκπρόσωπος όλων μας ασχέτου κόμματος! Πρέπει να έρχεται στη Βουλή και να έχει χρόνο να μιλάει, έτσι ώστε να αναλύει και να απαντάει, ειδικά προς τον ελληνικό λαό, διότι οι ερωτήσεις που κάνουμε εμείς δεν είναι για να απαντηθούν σε εμάς προσωπικά, ούτε για κανένα προσωπικό ενδιαφέρον ή βίτσιο. Η ερώτηση που κάνουμε πηγάζει από τον ελληνικό λαό και πρέπει να δίνεται απάντηση στον ελληνικό λαό. Άρα, η απάντηση και ο χρόνος του Πρωθυπουργού είναι εξαιρετικά σημαντικός, πρέπει να δίνεται. Νομίζω ότι τα τριάντα λεπτά είναι αρκετά και αν χρειαστεί, μπορεί να αυξηθούν. Δεν το θεωρώ δείγμα ανισότητας ή υπερπροβολής του Πρωθυπουργού. Από το να μην έρθει καθόλου, καλύτερα να έρθει, να μιλήσει και να ελεγχθεί και να δεχθεί όλες τις ερωτήσεις από τους συναδέλφους και ό,τι προκύψει από εκεί και πέρα. Όσον αφορά την ηλεκτρονική μορφή πλέον των αρχείων - το είπαν και οι συνάδελφοι - είναι εξαιρετικά σημαντική. Στη νέα εποχή όλα τα έγγραφα και όλη η αλληλογραφία και νομικά καλύπτονται, ασχέτως αν έχουν ή αν δεν έχουν ηλεκτρονική υπογραφή, οπότε πρέπει να πάμε στην καινούργια εποχή. Είναι πολύ ορθή η διάταξη. Και με αυτά τα λίγα, κλείνω. Τα υπερψηφίζουμε. Ευχαριστώ πάρα πολύ τους συναδέλφους.
Τον λόγο έχει ο κ. Σαρίδης, ειδικός αγορητής της Ένωσης Κεντρώων.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ζούμε δύσκολα χρόνια. Όπως λέει και ένα αγαπητό μου πρόσωπο, τα χρόνια που ζούμε αυτή τη στιγμή είναι «θυμωμένα χρόνια». Όπως ασφαλώς αναγνωρίζετε, τόσο κατά τις εργασίες της τρέχουσας κοινοβουλευτικής περιόδου όσο και των αμέσως προηγούμενων, η νομοθέτηση με επείγοντα και κατεπείγοντα χαρακτήρα, ιδιαίτερα στο πλαίσιο των προγραμμάτων της οικονομικής στήριξης, τείνει να γίνει κανόνας. Εδώ και είκοσι μήνες η Ένωση Κεντρώων κάνει την πρώτη της παρουσία στη Βουλή. Εδώ και είκοσι μήνες τις περισσότερες φορές δεν εφαρμόζεται ο Κανονισμός της Βουλής σε όλες τις εργασίες που γίνονται, είτε στις επιτροπές είτε στην Ολομέλεια. Παραβιάζεται σχεδόν καθημερινά, θα μου επιτρέψετε να πω, χωρίς κανένα ίχνος υπερβολής. Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι το να κυβερνήσει κάποιος μία χώρα και ιδίως το να κυβερνήσει την Ελλάδα στις παρούσες συνθήκες είναι εύκολο. Κανείς δεν ισχυρίζεται, όμως, ότι και το να νομοθετήσεις είναι εύκολο. Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι στη δημοκρατία μας κυβερνάμε όλοι μαζί, αλλά όλοι ισχυρίζονται ότι η Βουλή πρέπει να νομοθετεί με την όσο το δυνατόν ευρύτερη πλειοψηφία. Μόνο τότε ο νομοθέτης μπορεί να καλύψει τις ανάγκες και τις αγωνίες της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Στη σημερινή Βουλή, οι διαδικασίες του επείγοντος και του κατεπείγοντος έχουν γίνει ρουτίνα. Στη σημερινή Βουλή νομοθετούμε, ξενομοθετούμε, προνομοθετούμε νομοσχέδια υπό αίρεση. Στη σημερινή Βουλή έχουμε χάσει, κατά την άποψη της Ένωσης Κεντρώων, την επαφή με την πραγματικότητα. Αυτό το τελευταίο, φυσικά, είναι διαχρονικό και δεν αποτελεί προνόμιο μόνο της σημερινής Κυβέρνησης. Υπουργοί δεν απαντούν σε ερωτήσεις ή απαντούν όταν οι ερωτήσεις έχουν χάσει τη βαρύτητά τους, το νόημα, την ουσία τους. Σε κυρώσεις έρχονται άσχετες με το θέμα τροπολογίες. Νομοθετούμε με τροπολογίες εκπρόθεσμες, της τελευταίας στιγμής, χάνοντας τη δυνατότητα της πληρέστερης ενημέρωσης και της δίκαιης ψήφου, της αξιολόγησης, της αξίας της ψήφου που μπορούμε να δώσουμε στις τροπολογίες. Δεν υπάρχει σεβασμός στην ιδιότητα του Βουλευτή και κυρίως στους Βουλευτές της ελάσσονος Αντιπολίτευσης. Πιστεύω ότι αντιλαμβάνεστε γιατί το λέω αυτό. Συνέπεια όλων των παραπάνω είναι η παγίωση στη συνείδηση μεγάλου αριθμού των συμπολιτών μας - του μεγαλύτερου θα έλεγα - της πεποίθησης πως οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες έχουν διεκπεραιωτικό καθαρά χαρακτήρα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη λειτουργία της δημοκρατίας μας. Επιπλέον, όταν μία περιφρονητική στάση της εκτελεστικής εξουσίας έναντι της νομοθετικής γίνεται επί μακρόν ανεκτή, υπονομεύονται άγραφες, αλλά θεμελιώδεις αρχές του πολιτεύματός μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ένωση Κεντρώων θα στηρίξει την τροποποίηση και τις αλλαγές στον Κανονισμό και επί της αρχής και επί των άρθρων. Με τις τροποποιήσεις επί του Κανονισμού επιτυγχάνεται η ενίσχυση του Κοινοβουλίου με την προαγωγή της δημοκρατικής αρχής, της αρχής της διαφάνειας και του κοινοβουλευτισμού. Η διαφάνεια είναι στόχος στη διαδικασία για τις άδειες δίωξης των Βουλευτών. Σε σωστή κατεύθυνση ορίζεται ότι τα έγγραφα θα κατατίθενται σε κεκυρωμένο αντίγραφο και θα είναι αριθμημένα κατά αύξοντα αριθμό. Η εκλογή του Προεδρείου της Βουλής με ονομαστική διαδικασία, αντί της ισχύουσας μυστικής, αλλά και η δυνατότητα εκλογής Αντιπροέδρου που προέρχονται από την έκτη και έβδομη κοινοβουλευτική δύναμη είναι στη σωστή κατεύθυνση. Με στόχο την αναβάθμιση του θεσμού της λεγόμενης «Ώρας του Πρωθυπουργού», αυξάνεται ο χρόνος ομιλίας των συμμετεχόντων στη συζήτηση και είναι και αυτό σε θετική κατεύθυνση. Εισάγεται για πρώτη φορά στον Κανονισμό η διαδικασία διόρθωσης ψήφου. Κυρίως αυτή είναι σημαντική σε περιπτώσεις ονομαστικής ψηφοφορίας για λόγους προφανούς παραδρομής, με αποδοχή του Σώματος, ακόμη και μετά το πέρας της ψηφοφορίας, αλλά και την ανακοίνωση του αποτελέσματος. Φυσικά αυτό δεν ξέρουμε τι επιπτώσεις θα έχει στον συνάδελφο Βουλευτή, αλλά του δίνουμε τη δυνατότητα να την αλλάξει. Η ευρύτερη συμμετοχή κοινωνικών φορέων στις επιτροπές κατά τη διάρκεια της νομοθετικής λειτουργίας είναι κι αυτό στη σωστή κατεύθυνση. Μόνο που η εμπειρία που έχουμε από τη σημερινή λειτουργία των επιτροπών και με τον τρόπο που νομοθετούμε, νομίζω ότι ακόμη και το νούμερο δέκα ίσως να είναι λίγο, όπως και ο χρόνος τοποθέτησης των φορέων που έρχονται δεν είναι ο κατάλληλος, δεν είναι αυτός με τον οποίο θα μπορούσαν να επιχειρηματολογήσουν οι φορείς. Θετική είναι και η κοινοποίηση των εκθέσεων ελέγχου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, όπως και η δυνατότητα να καλούνται οι εκπρόσωποι προς ενημέρωση και διευκρινίσεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι αλλαγές που έρχονται είναι πάρα πολύ σημαντικές. Σχεδόν θα έλεγα ότι επιβάλλονται από την καθημερινότητα λειτουργίας. Αποτελούν έναν μονόδρομο για την ομαλή λειτουργία της Βουλής. Από μόνες τους, όμως, δεν φτάνουν. Ο Κανονισμός της Βουλής πρέπει να εφαρμόζεται από όλους, από Βουλευτές, Υπουργούς και Προέδρους και να μην παραβιάζεται από κανέναν. Προϋποθέτει την πολιτική βούληση για τήρηση από όλους. Προϋποθέτει αλλαγή νοοτροπίας από όλους μας, για να μπορέσουμε να δούμε μια διαφορετική μέρα. Έξω, κατά την άποψή μας, υπάρχει ένας κόσμος που περιμένει από εμάς, που αξιώνει από εμάς την υπέρβαση, για τη σωτηρία της χώρας και την ανάδυση της ελληνικής οικονομίας. Αυτό, όμως, προϋποθέτει από όλους μας, από όλους εσάς, από όλους εμάς, από τα μέλη της νομοθετικής και την Κυβέρνηση σεβασμό στον Κανονισμό της Βουλής, τη λειτουργία και τους νόμους του Συντάγματος και του κράτους. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Προχωρούμε με τον κ. Λυκούδη, ειδικό αγορητή του κόμματος το Ποτάμι και Αντιπρόεδρο της Βουλής.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την ευκαιρία της σημερινής συζήτησης επιτρέψτε μου δύο σχόλια. Δεν έχουν άμεση σχέση με τα άρθρα που τροποποιούμε, με τις ειδικές ρυθμίσεις που κάνουμε. Έχουν, όμως, σχέση με τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες και θα ήθελα να τις πω από αυτό το Βήμα. Εγώ να δεχθώ ότι είναι ειλικρινής ο κύριος Πρωθυπουργός, όταν λέει ότι κατά τη γνώμη του, με τις τελευταίες εξελίξεις, μπαίνει σε μία νέα φάση η πολιτική λειτουργία στη χώρα και άρα και η κοινοβουλευτική λειτουργία, και άρα, η Κυβέρνηση πρέπει να προσέξει το πώς θα ενισχύσει αυτές τις λειτουργίες. Νομίζω ότι πρέπει να προσέξει πολύ η Κυβέρνηση, γιατί δικό της θέμα είναι μία καινούργια προσέγγιση στο θέμα της νομοθετικής λειτουργίας. Τώρα πια δεν υπάρχει δικαιολογία. Εγώ να δεχθώ ότι όχι για μερικές εβδομάδες ή για μερικούς μήνες, αλλά για χρόνια ολόκληρα, υπήρχαν έκτακτες καταστάσεις στη χώρα. Άρα πάρα πολλές φορές ήταν προφανές ότι έπρεπε να οδηγηθούμε σε πιο σφιχτές ή πιο σκληρές διαδικασίες νομοθετικής δουλειάς. Να δεχθώ δηλαδή ότι το επείγον και το κατεπείγον πάρα πολλές φορές ήταν εξ αντικειμένου αναγκαία και όχι μέσα στις κακές προθέσεις μιας Κυβέρνησης. Αυτό, όμως, δεν μπορεί να συνεχιστεί. Γιατί και μέσα σε αυτές τις συνθήκες, ήταν καταιγιστικός ο τρόπος με τον οποίο έρχονταν τα νομοθετήματα με επείγοντα ή κατεπείγοντα τρόπο και πολλές φορές με ένα σύνολο τροπολογιών που ήταν άσχετες με το υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Υπ' αυτή την έννοια, λέω ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί με έναν άλλο τρόπο από εδώ και μπρος η νομοθετική λειτουργία, αλλά και η λειτουργία του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Ήταν θετική η προσπάθεια που έγινε να ομαδοποιήσουμε τις επίκαιρες ερωτήσεις, να τις κατατάξουμε κατά Υπουργείο ή κατά θέμα, για να έχουμε αποδοτικότερη δουλειά πάνω σε αυτό. Όμως, αυτό, κύριε Πρόεδρε, επειδή είστε παρών, δεν διορθώνεται, άμα έχουμε είκοσι επίκαιρες ερωτήσεις και απαντώνται τέσσερις ή πέντε ή τρεις. Εγώ πέρα από τη δουλειά μου ως Βουλευτής που βιώνω αυτό το ζήτημα, το βλέπω και όταν είμαι στο Προεδρείο. Πόσες φορές αναγιγνώσκω τις μη συζητούμενες ερωτήσεις! Περισσότερη ώρα κάνω να διαβάσω αυτές από το να διαβάσω αυτές που συζητιούνται! Εγώ δεν ξέρω αν είναι λύση αυτή που προτείνει ο κ. Τραγάκης, να αναγιγνώσκεται η ερώτηση για να υποχρεωθεί ο Υπουργός που θα την αφήσει αναπάντητη την άλλη φορά να έρθει, γιατί αυτό είναι ένας εκβιαστικός τρόπος λειτουργίας της Βουλής και εμένα δεν μου αρέσει αυτό. Εγώ είμαι θεσμικός, θέλω να λειτουργήσουμε με συνείδηση σε όλα τα επίπεδα της Βουλής. Όμως, κάτι πρέπει να γίνει. Αυτή η μόνιμη περιφρόνηση του Κοινοβουλευτικού Ελέγχου είναι ένα μεγάλο πρόβλημα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για τις επιχειρούμενες αλλαγές, κατ' αρχάς, υπάρχει ένα σοβαρό θέμα, το ζήτημα της ονομαστικής ψηφοφορίας. Επ' αυτού, επειδή συνήλθε η Κοινοβουλευτική Ομάδα του Ποταμιού, δεν θέλω να αναφερθώ εγώ. Θα αναφερθεί ο συνάδελφος, ο κ. Μαυρωτάς και θα σας πει τη γνώμη που είχαν οι συνάδελφοι Βουλευτές στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Εγώ θα σας πω τις δύο - τρεις παρατηρήσεις που έχω να κάνω πάνω στη συζητούμενη αλλαγή των ρυθμίσεων. Κατ' αρχάς, εγώ τοποθετήθηκα θετικά στις ρυθμίσεις και νομίζω ότι καλά έκανα, διότι είναι ρυθμίσεις που ήρθαν ως ώριμες ανάγκες και μετά από συζητήσεις που έχουν γίνει αρκετές φορές στην Επιτροπή Κανονισμού και παλιότερα και τώρα κ.λπ.. Υπάρχουν δύο σημεία τα οποία θα ήθελα να προσέξουμε. Στο ένα έχω να κάνω ένα σχόλιο. Στο άλλο, όμως, η παρατήρησή μου είναι πιο ουσιαστική και θα έλεγα πιο διεισδυτική σ' αυτά που προτείνονται. Η πρώτη παρατήρηση, το σχόλιο που θα ήθελα να κάνω είναι η εξής. Σχεδόν το σύνολο, απ' ό,τι ξέρω ή απ' ό,τι ρώτησα, των Κοινοβουλίων στην Ευρώπη θέτει θέμα διόρθωσης ψήφου από τους Βουλευτές. Διότι είναι υποχρεωτικό μερικές φορές, αν θέλουμε να είμαστε ουσιαστικοί και σοβαροί στις αποφάσεις που παίρνουμε, να δούμε αν κάπου έγινε ένα λάθος, το πώς μπορεί και αν πρέπει να διορθωθεί. Υπάρχει, όμως, ένα ζήτημα το οποίο πρέπει να προσέξουμε, διότι είναι πολλές φορές δυσδιάκριτη ή θα είναι δυσδιάκριτη η ειλικρινής επιθυμία ενός Βουλευτή να διορθώσει την ψήφο του από μια διόρθωση ψήφου που γίνεται κατόπιν κάποιας εξουσιαστικής στη συνείδηση του Βουλευτή εκβίασης που μπορεί να του γίνεται. Αυτό δεν μπορεί εύκολα ούτε να διατυπωθεί ούτε να διερευνηθεί. Δεν είναι καθόλου εύκολο. Υπάρχει, όμως, ως ζήτημα. Αν μου πει κάποιος «και λοιπόν, τι κάνουμε;», εμένα μου αρκεί το ότι το λέω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και αυτό έχει πολιτική σημασία σε ένα σύγχρονο κοινοβούλιο, να μπορεί να τίθεται ένα θέμα ακόμα και όταν είναι δύσκολο να βρεθεί μια άμεση λύση επί του ζητήματος. Δηλαδή, αν μου πείτε έχουμε μία ζυγαριά. Από τη μία μεριά, υπάρχει η ανάγκη διόρθωσης μιας ψήφου η οποία είναι ειλικρινής και από την άλλη, η πιθανότητα η διόρθωση αυτή να οφείλεται σε κάποια εκβίαση της συνείδησης του Βουλευτή, έχω την εντύπωση ότι γέρνει προς την πλευρά της ανάγκης για διόρθωση η ζυγαριά. Επομένως, να την κάνουμε, δεν είμαι αρνητικός, αλλά θέτω το ζήτημα, επειδή πιστεύω ότι έχω δίκιο και επειδή πιστεύω ότι το σκέπτεστε όλοι αυτό, ότι μπορεί να υπάρξει τέτοιο ζήτημα. Το δεύτερο, που είναι μια ένστασή μου, είναι το άρθρο 22. Αναφέρθηκαν και άλλοι συνάδελφοι. Είναι η δυνατότητα, δηλαδή, που υπάρχει στο Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής με βάση ανάγκες να κάνει προσλήψεις. Εδώ υπάρχει, κατ' αρχάς, το ερώτημα: Μπορεί να υπάρξει τέτοια ανάγκη; Βεβαίως και μπορεί. Οι εξελίξεις υπάρχουν, η δουλειά τρέχει, κανένας δεν ξέρει αύριο τι θα χρειαστεί να υπάρχει για να ενισχυθεί η δουλειά. Ήδη ο κύριος Πρόεδρος, ο κύριος Καθηγητής το ξέρει αυτό. Βεβαίως, υπάρχει ανάγκη. Όποιος πει ότι μια χαρά είμαστε, κάνει λάθος, δεν λέει αλήθεια. Το θέμα είναι να δούμε πώς μπορεί να γίνει αυτό για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις, να μην υπάρχουν γκρίνιες που πολιτικοποιούνται στη διαδικασία της συζήτησης και παύουν να είναι γκρίνιες και γίνονται πολιτικές ενστάσεις, πολλές φορές και άδικες, να δούμε πώς μπορούμε να το αποφύγουμε. Με δύο τρόπους μπορεί να γίνει αυτό. Η βασική εισήγηση είναι να γίνεται από πλευράς Επιστημονικού Συμβουλίου και να αιτιολογείται αυστηρότατα και με συγκεκριμένη αναφορά της ανάγκης για την οποία ζητείται να υπάρξει η διαδικασία της πρόσληψης. Εάν έτσι συγκεκριμενοποιείται και έτσι αυστηρά αιτιολογείται - και, μάλιστα, με εισήγηση του Επιστημονικού Συμβουλίου - νομίζω πως αυτό είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Όμως, δεν πρέπει να αφήσουμε να αιωρείται αυτή η αοριστία που έχει σχέση ακόμη και με τον αριθμό των προσλήψεων. Αρχίζει πια η καχυποψία. Δηλαδή, δηλαδή γιατί θέλεις να πάρεις τρεις; Μπορεί να χρειάζονται δύο. Εσύ έρχεσαι εδώ και προτείνεις τέσσερις. Γιατί προτείνεις τέσσερις; Σε τι αναφέρεται; Μήπως υπάρχουν άλλοι σχεδιασμοί οι οποίοι λύνουν ισορροπίες ή ενδεχομένως κάτι άλλο; Όλα αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι πρέπει να απαντηθούν και να απαντηθούν με ειλικρίνεια, γιατί αλλιώς προκύπτουν πολλά προβλήματα. Θα ολοκληρώσω, επειδή δεν θέλω να μακρηγορήσω - έχουν λεχθεί πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα - με μία παρατήρηση. Ξέρετε, πολλές φορές ο Κανονισμός της Βουλής τυπικά λύνει προβλήματα, τα οποία τινάζονται στον αέρα από τη μη τήρηση του Κανονισμού της Βουλής. Αφήστε με να έχω μία μικρή εμπειρία από τον τρόπο που διαχειρίζομαι από την Έδρα τις συζητήσεις. Εδώ πια δεν υπάρχει ανοχή όλων μας στην παραβίαση του χρόνου. Εδώ υπάρχει περίπου μία συμπεφωνημένη λογική που λέει ότι ο καθένας μιλάει όσο θέλει και περιφρονεί βαθύτατα το Προεδρείο, όταν του λέει ότι έχει ξεπεράσει κατά πολύ τον χρόνο του. Επομένως, στο άρθρο που θέτουμε τις νέες ρυθμίσεις των χρόνων - δεν θυμάμαι ποιο άρθρο είναι - κάπου ακούγονται λίγο έξω από την πραγματικότητα, όταν όλοι έχουμε δει πώς εξελίσσεται ο χρόνος στη διαδικασία της συζήτησης. Να σας πω και κάτι άλλο. Δεν ξέρω αν παραβιάζω μερικές ιερές συμπεφωνημένες αντιμετωπίσεις του χρόνου όσον αφορά τον Πρωθυπουργό και τον Πρόεδρο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αλλά τουλάχιστον να μη βάζουμε χρόνο, προκειμένου να μη φαίνεται ότι μιλάνε είκοσι λεπτά. Να είμαστε στο μηδέν του χρόνου και να μιλήσει όσο θέλει ο Πρωθυπουργός ή ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Αυτή η ιστορία, δηλαδή το να γράφει το ρολόι ότι έχουν το δικαίωμα να μιλήσουν για είκοσι λεπτά και να μιλάνε πενήντα επτά, πενήντα εννιά ή εξήντα δύο - όχι είκοσι τρία ή είκοσι πέντε - είναι ένα πράγμα το οποίο δεν μπορεί να δικαιολογηθεί με τίποτα. Σας λέω πάλι, με πλήρη σεβασμό απέναντι στον ρόλο τους, να μη βάζουμε χρόνο, να μην ορίζουμε χρόνο στον Πρωθυπουργό και στον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Δεύτερον - και τελευταίο, το κάνω εν είδει παρατήρησης γιατί νομίζω ότι αν ακούγονται αυτά τα πράγματα, δεν αποκλείεται σιγά - σιγά να αρχίσουν να λειτουργούν στη συνείδησή μας - δεν μπορούμε να μιλάμε επί παντός προβλήματος, όταν παίρνουμε τον λόγο σε ένα συγκεκριμένο νομοσχέδιο με συγκεκριμένο θέμα. Και αυτό το πράγμα δεν γίνεται κατ' ανοχή, αλλά περίπου συμπεφωνημένα. Παρακολουθήσατε προηγουμένως, για παράδειγμα, την ομιλία του Εκπροσώπου της Χρυσής Αυγής κ. Παππά. Δεν ασχολούμαι μ' αυτά που είπε ο άνθρωπος. Είπε αυτά που ήθελε και αυτά που νόμιζε ότι είναι σωστά. Δεν ενδιαφέρθηκε καθόλου να ασχοληθεί με το υπό συζήτηση θέμα που ήταν η αλλαγή του Κανονισμού της Βουλής. Μακεδονία, Σκόπια, Eurogroup, τα πάντα. Δικαίωμά του ήταν να τα σκέφτεται όλα αυτά και να τα λέει όπως θέλει, αλλά μια αίσθηση σχετικής επαφής με το θέμα δεν μπορεί να μην έχεις. Δεν είναι θέμα του κ. Παππά ή οποιουδήποτε άλλου παραβιάζει έτσι τον Κανονισμό. Δεν είναι του κ. Παππά τώρα επειδή τον ανέφερα. Αυτό γίνεται πάρα πολλές φορές σ' αυτήν την Αίθουσα. Υπάρχει απόλυτη περιφρόνηση του θέματος για το οποίο ανεβαίνει ο ομιλητής στο Βήμα και η ανάγκη του να εκφράσει αυτά που θέλει να πει, χωρίς να ενδιαφέρεται αν παραβιάζει εκείνη την ώρα κατάφωρα τον Κανονισμό. Το δε Προεδρείο βρίσκεται στην ανίσχυρη θέση - διότι ανίσχυρη είναι η θέση - να πατήσει ένα κουμπί και να κόψει έναν συνάδελφο την ώρα που μιλάει. Όμως, κάτι πρέπει να γίνει. Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε,
Ευχαριστώ κι εγώ, κύριε Λυκούδη. Το πρόβλημα ήταν αν παραβιάζατε εσείς τώρα τον χρόνο, τι έπρεπε να κάνω εγώ. Όμως δεν τον παραβιάσατε. Ήσασταν συνεπής. Προχωρούμε στους ομιλητές Βουλευτές. Πρώτος θα μιλήσει ο κ. Ευστάθιος Παναγούλης, Ανεξάρτητος Βουλευτής. Παρακαλώ, κύριε Παναγούλη, έχετε τον λόγο από τη θέση σας ή από το Βήμα, απ' όπου θέλετε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα μιλήσω από τη θέση μου.
Κατά τον Κανονισμό έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά, κύριε συνάδελφε.
Γιατί, κύριε Πρόεδρε, πέντε λεπτά; Εδώ μίλησαν…
Ο Κανονισμός το λέει. Εγώ θα έχω μία ανοχή, αλλά ο Κανονισμός λέει πέντε λεπτά.
Η κυβερνητική παράταξη που έρχεται σήμερα να μας πει ότι αναθεωρεί τον Κανονισμό, είναι για να ρίξει στάχτη στα μάτια. Τέλος πάντων, θα μιλήσω για πέντε λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Εγώ θα ξεκινήσω από το άρθρο 19 που λέει για κώλυμα Υπουργού για επίκαιρες ερωτήσεις. Έχω κάνει δεκαπέντε επίκαιρες ερωτήσεις στο Υπουργείο Οικονομικών και δεν εμφανίστηκε ούτε ένας Υπουργός να απαντήσει. Το ξέρετε αυτό γιατί πολλές φορές εσείς ήσασταν στην Έδρα. Έξι φορές έχω κάνει ερώτηση προς το Υπουργείο Προστασία του Πολίτη και δεν έχουν εμφανιστεί. Άραγε πέφτουμε στην ίδια ιστορία, έχει κώλυμα ο Υπουργός; Θα σας πω με συγκεκριμένα στοιχεία για δύο από αυτές τις περιπτώσεις. Ο Υπουργός που είχε την ερώτηση εδώ και δήλωσε κώλυμα, έπαιρνε το breakfast του στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία». Την άλλη φορά ο Υπουργός που είχε δηλώσει κώλυμα, ήταν στο καφενείο της Βουλής. Άρα κοροϊδευόμαστε! Το άρθρο 22, κύριε Πρόεδρε, αφορά προσλήψεις επιστημονικού προσωπικού. Αυτό το άρθρο είναι καθαρά ρουσφετολογικό. Να με θυμηθείτε ότι θα γίνει μοιρασιά εδώ, γιατί επιστημονικό προσωπικό μπορεί να προσληφθεί από τον εκάστοτε Πρόεδρο της Βουλής από τους εκατοντάδες υπαλλήλους που έχουν μεγάλα προσόντα και πτυχία και μεταπτυχιακά και ξένες γλώσσες. Άραγε, θέλουμε να βολέψουμε ορισμένους ανθρώπους. Είναι καθαρά ρουσφετολογικό το συγκεκριμένο άρθρο, γιατί - επαναλαμβάνω και το τονίζω γιατί έχει σημασία - όταν η Βουλή έχει εκατοντάδες προσωπικό με προσόντα και εμπειρία είναι απαράδεκτο να προσλαμβάνουμε καινούργιους για να ικανοποιήσουμε κάποιες ρουσφετολογικές διατάξεις. Το άλλο έχει να κάνει με την άδεια δίωξης των Βουλευτών. Έχω επανειλημμένα τοποθετηθεί πολλές φορές από το 1977, που υπήρξα πολλές φορές Βουλευτής, ότι σ' ό,τι αφορά τη δίωξη των Βουλευτών έπρεπε τα κόμματα να έχουν δώσει σαφή εντολή στους Βουλευτές ότι, όταν δεν πρόκειται για αδίκημα του Βουλευτή που έχει κάνει κατά τη διάρκεια ομιλίας του ή άρθρου, πρέπει να πηγαίνουν κατ' ευθείαν στον εισαγγελέα. Η άλλη κοροϊδία που κάνουμε είναι η εξής. Είναι μυστική, λέει, η ψηφοφορία για την άδεια άρσης ασυλίας των Βουλευτών. Ποια ψηφοφορία είναι μυστική, κύριε Πρόεδρε, όταν γράφουμε το όνομα, το επώνυμο και την εκλογική μας περιφέρεια; Είναι μυστική αυτή η ψηφοφορία; Δεν είναι μυστική αυτή η ψηφοφορία. Όμως, έχουμε συνηθίσει εδώ και δεκαετίες σε αυτή την Αίθουσα να περνάνε οι ινστρούκτορες ορισμένων κομμάτων και να δίνουν εντολή στους Βουλευτές αν θα άρουν την ασυλία ή δεν θα άρουν την ασυλία. Επίσης, να αναφερθώ και σ' ό,τι αφορά την έκτη και έβδομη δύναμη στη Βουλή από όπου θα βγουν Αντιπρόεδροι. Αν αύριο προκύψει και όγδοη και ένατη δύναμη της Βουλής, τότε τι γίνεται; Τι συναλλαγή είναι αυτή που γίνεται για την έκτη και έβδομη δύναμη; Εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα να πάρει και το Ποτάμι, να πάρει και ο κ. Λεβέντης θέση Αντιπροέδρου. Δεν αναφέρετε πουθενά για τα δικαιώματα των ανεξάρτητων Βουλευτών. Παρακολουθούμε συνεδριάσεις που διαρκούν τριάντα, σαράντα, πενήντα, εξήντα και εβδομήντα ώρες και μετ' εμποδίων ένας ανεξάρτητος Βουλευτής να μπορέσει να μιλήσει για τρία ή πέντε λεπτά, όπως μας κάνατε σήμερα τη χάρη εσείς, κύριε Πρόεδρε. Έδωσα μάχη - είναι εδώ και ο κύριος Πρόεδρος της Βουλής, ο κ. Βούτσης - για να παραχωρηθεί αίθουσα για τους ανεξάρτητους Βουλευτές. Επιστολές του έστειλα και του ξαναέστειλα. Είχαμε φτάσει στους οκτώ Βουλευτές. Τώρα νομίζω ότι είμαστε έξι. Μας έδωσε τηλεφωνικό θάλαμο ο κ. Βούτσης! Είμαστε έξι Βουλευτές και έχουμε δυόμισι γραφεία. Είμαστε έξι Βουλευτές και δεν είχαμε τηλεόραση. Κάναμε έγγραφο για να μας βάλουν τηλεόραση. Άρα δεν ισχύει αυτό που λέμε ότι όλοι οι Βουλευτές είναι ίσοι απέναντι στον νόμο και στο Σύνταγμα. Και κάτι άλλο, που μπορεί να μην εντάσσεται στη διαδικασία τη σημερινή, σε ό,τι αφορά το κανάλι της Βουλής. Θέλω, αγαπητέ κύριε Πρόεδρε της Βουλής, κύριε Νικόλαε Βούτση, να σας παρακαλέσω να μη με ενοχλούν συνέχεια από το κανάλι της Βουλής να παρουσιαστώ. Είναι ντροπή, κύριε Βούτση, επί δύο χρόνια που είμαι ανεξάρτητος Βουλευτής, ενώ έχουν περάσει όλοι οι Βουλευτές, να μη με καλούν. Είναι απαράδεκτο τελείως. Η σημερινή τηλεόραση της Βουλής θυμίζει την αλήστου μνήμης ΥΕΝΕΔ. Κύριε Πρόεδρε, δεν θα ψηφίσω αυτό το νομοσχέδιο. Το θεωρώ απαράδεκτο, προκλητικό και ότι προσβάλλουμε και τη νοημοσύνη μας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Παναγούλη. Ο κ. Δανέλλης, Βουλευτής από το Ποτάμι, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ζήτησα τον λόγο για να αναφερθώ σε δύο, κατά την άποψή μου, βαρύνουσας σημασίας ζητήματα τα οποία, δυστυχώς, δεν απασχόλησαν καθόλου την επιτροπή στις εργασίες της. Το πρώτο θέμα έχει να κάνει με τη διαχείριση του χρόνου. Νομίζω ότι η εσφαλμένη αντίληψη που έχει επικρατήσει ότι όσο μεγαλύτερα περιθώρια χρόνου διαθέτουμε στις τοποθετήσεις μας όλοι, από τους απλούς Βουλευτές μέχρι τους Αρχηγούς, τόσο υπηρετούμε περισσότερο τη δημοκρατία και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών που οφείλουμε να διασφαλίσουμε. Είναι νομίζω λάθος αυτό. Για την ποιότητα της δημοκρατίας νομίζω ότι θα πρέπει να ξαναδούμε τη διαχείριση του κοινοβουλευτικού χρόνου. Δεν είναι τυχαίο - αναφερόμαστε πολλές φορές, αλλά μένουμε μόνο στην αναφορά - ότι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, που κανείς δεν μπορεί να αμφισβήτηση τη δημοκρατικότητα και την αποτελεσματικότητα των λειτουργιών της, παρ' ότι έχει αυτά τα χαρακτηριστικά με τους επτακόσιους πενήντα Βουλευτές, από είκοσι οκτώ χώρες - μέχρι χθες είκοσι εννέα - , από διαφορετικές πολιτικές ομάδες, ο συνήθης χρόνος τοποθέτησης των ευρωβουλευτών στην Ολομέλεια είναι ένα λεπτό. Νομίζω ότι θα εξυπηρετήσουμε τη δημοκρατία και την ελευθερία διακίνησης του λόγου και των ιδεών, εάν αντιμετωπίσουμε διαφορετικά τον κοινοβουλευτικό χρόνο. Το δεύτερο θέμα έχει να κάνει με την υποχρέωσή μας και το δικαίωμα - αλλά κυρίως την υποχρέωση - να περιφρουρήσουμε, να προασπίσουμε τον κοινοβουλευτισμό. Έχω πει με πολλές ευκαιρίες, κύριε Πρόεδρε, ότι δυστυχώς η μετά ένταξης της Χρυσής Αυγής στο Κοινοβούλιο εποχή είναι εντελώς διαφορετική από την προ Χρυσής Αυγής εποχή του Κοινοβουλίου. Έχει αποδειχτεί στην πράξη, δυστυχώς, ότι ο Κανονισμός με τις προβλέψεις του δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίσει όπως πρέπει να αντιμετωπίζει πρακτικές συμπεριφορές οι οποίες δεν συνάδουν με τον κοινοβουλευτισμό και τη δημοκρατία. Νομίζω ότι έχουμε υποχρέωση να δούμε πώς μπορούμε να είμαστε αποτελεσματικοί στην πρόληψη, όχι καν στην αντιμετώπιση, των ηθών συμπεριφορών, τις οποίες μάλιστα πρόσφατα είδαμε να κλιμακώνονται. Δεν θέλω να προσθέσω τίποτε άλλο. Νομίζω, όμως, ότι είναι δύο ζητήματα τα οποία μπορεί να μην έχουμε την ευκαιρία σήμερα να αντιμετωπίσουμε, αλλά είναι ανοιχτός ο χρόνος μπροστά μας για τροποποίηση του Κανονισμού σε σχέση με αυτά τα δύο ζητήματα.
Κι εγώ ευχαριστώ. Επειδή τοποθετήθηκε ανάλογα περίπου και ο κ. Λυκούδης και εσείς αναφέρατε την Ευρωβουλή, είναι πάρα πολύ εύκολο το θέμα. Εάν η άποψη αυτή υιοθετείται από την πλειοψηφία, τότε αποφασίζουμε να διακόπτεται αυτόματα, χωρίς να διαπληκτίζεται ο Προεδρεύων ή ο Πρόεδρος με τους Βουλευτές. Θα ξέρουν όλοι ότι στα δύο ή στα δέκα λεπτά η φωνή διακόπτεται αυτόματα. Αυτό είναι θέμα, όμως, να το αποδεχτεί η πλειοψηφία. Αν το αποδεχτεί, θα κάνει και χάρη στο Προεδρείο, γιατί δεν είναι ωραίο πράγμα να διαπληκτίζεται κάποιος με τους Βουλευτές για ένα λεπτό επάνω, ένα λεπτό κάτω.
Το εικοσάλεπτο γίνεται μία ώρα.
Σε όλα. Αν υιοθετήσουμε τους χρόνους αυτούς και τους αποδεχτεί η πλειοψηφία, διευκολύνει και το Προεδρείο. Δεν θα διαμαρτύρεται κανένας. Ο κ. Καρράς, ανεξάρτητος Βουλευτής, έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, στην παρατήρησή σας, επιτρέψατε μου, η Ευρωβουλή εκπροσωπεί είκοσι εννέα έθνη, με είκοσι εννέα διαφορετικές κυβερνήσεις και έχει περιορισμένη, αν θέλετε, αρμοδιότητα επί των εθνικών κρατών. Η διακοπή του λόγου, την οποία φαίνεται ότι ευαγγελίζονται αρκετοί εκ των συναδέλφων, δεν μπορεί να εισαχθεί σε Εθνικό Κοινοβούλιο, με την έννοια ότι πρέπει να γίνεται ένας πραγματικός διάλογος και πρέπει να υπάρχει άνεση χρόνου. Να θυμίσω τον αριθμό των Βουλευτών, των Ευρωβουλευτών και να πούμε ότι η Ελλάδα μπορεί να έχει από διακόσιους μέχρι τριακόσιους. Δεν έχει σημασία, όμως, αυτό. Είναι ένα άλλο ζήτημα ακόμα, το οποίο έρχεται στη σκέψη μου σε σχέση με τις απόψεις που έχω για τον Κανονισμό της Βουλής και τις τροποποιήσεις που συζητούνται σήμερα. Η δική μου θέση έχει διατυπωθεί πάρα πολλές φορές: Ενώ το Σύνταγμα είναι ρητό στην έννοια των κομμάτων - έχει μια ελάχιστη αναφορά στο άρθρο 29 και τη λειτουργία της Βουλής την αφήνει να ρυθμίζεται με τον Κανονισμό - , ο Κανονισμός εισάγει την κομματοκρατία. Θα γίνω, λοιπόν, πιο συγκεκριμένος. Δεν επιτρέπει τον λόγο στους Βουλευτές και σήμερα με τις παρούσες τροποποιήσεις βλέπουμε τα εξής: Έρχεται η αιτιολογική έκθεση και μας λέει ότι προάγει τη δημοκρατική αρχή, διά των τροποποιήσεων. Ερωτώ, λοιπόν: Είναι δημοκρατική αρχή διά των τροποποιήσεων, όταν αυξάνονται οι θέσεις των Αντιπροέδρων και διατηρείται το απαράδεκτο, να μην μπορεί να υπάρξει υποψηφιότητα Βουλευτού για θέση Αντιπροέδρου; Το λέει πάλι μέσα το άρθρο 3, κύριε Πρόεδρε. Δεύτερο ζήτημα: Όταν οι θέσεις των Αντιπροέδρων καλύπτονται από πρόταση ουσιαστικά των κομμάτων, πώς προάγεται η δημοκρατία; Και αν θέλετε και κάτι άλλο και θα παρακαλέσω να το προσέξετε αυτό: Έχουμε και μια ευθεία παραβίαση του Συντάγματος εδώ, με τα άρθρα 1 και 3, αυτή τη στιγμή. Διαβάζω το άρθρο 65 παράγραφος 3. Επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε. Τι λέει λοιπόν αυτό; Λέει: «Ο Πρόεδρος και οι Αντιπρόεδροι εκλέγονται στην αρχή κάθε βουλευτικής περιόδου». Και λέει το β΄ εδάφιο της ιδίας παραγράφου ότι: «Η διάταξη αυτή δεν εφαρμόζεται για τον Πρόεδρο και τους Αντιπροέδρους που εκλέχθηκαν στην τρέχουσα πρώτη σύνοδο της Ε΄ Αναθεωρητικής Βουλής». Μας λέει, λοιπόν, ότι οποιαδήποτε έστω τροποποίηση στην αύξηση του αριθμού των Αντιπροέδρων, εφόσον το Σύνταγμα δεν αφήνει εξαίρεση και πρέπει να εκλέγονται για ολόκληρη την περίοδο, δεν επιτρέπει, έστω και αν τροποποιείται ο Κανονισμός ότι θα εκλεγούν δια το υπόλοιπο της περιόδου, εφόσον προστίθενται θέσεις. Και έρχεται, λοιπόν, εδώ δια τυμπανοκρουσίας, το άρθρο 4 και λέει: «Αμέσως μετά τη ψήφιση και θέση της παρούσας τροποποίησης, εκλέγονται οι Αντιπρόεδροι που προέρχονται από έκτη και έβδομη Κοινοβουλευτική Ομάδα σε δύναμη». Στάθμισε κανείς αν το Σύνταγμα απαγορεύει αυτό που γίνεται σήμερα; Δυστυχώς, δεν έρχεται έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής, να δούμε και τη θέση αυτή. Το σημειώνω και καταγράφεται, παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε. Πάμε στο επόμενο ζήτημα, το οποίο είναι ουσιαστικό κατά τη δική μας άποψη. Γίνεται διάλογος στη Βουλή; Γίνεται πραγματικός διάλογος; Αφήνεται ο Βουλευτής να εκφράσει τις απόψεις του, ιδιαίτερα για τους Ανεξάρτητους; Βέβαια τα παραδείγματα που είπε ο συνάδελφος κ. Παναγούλης είναι ακριβέστατα. Εγώ θα συμπληρώσω περισσότερο. Δεν είναι τηλεφωνικός θάλαμος, είναι υπόλοιπο χώρου - αλλά να μην κάνω άλλο χαρακτηρισμό - , να διαθέτεις ένα γραφείο σε έξι Βουλευτές στη Βουλή για να εξυπηρετηθούν. Θα πω κάτι άλλο, όμως, πολύ σημαντικό κατά την άποψή μου. Διαβάζοντας εδώ τις τροποποιήσεις σήμερα καθορίζεται ο τρόπος συζητήσεων. Οι Ανεξάρτητοι φαίνεται δεν έχουν λόγο, μετά το άρθρο 10, κύριε Πρόεδρε, όπου αναφέρονται μόνο «οι τυχόν ειδικοί αγορητές και Βουλευτές, όσοι και ο αριθμός των Κοινοβουλευτικών Ομάδων και κατά τη σειρά προσδιοριζόμενοι από τη δύναμη των Κοινοβουλευτικών Ομάδων». Θα καταλύσουμε το Σύνταγμα σήμερα; Ε, ας το καταλύσουμε, ας πάει στο καλό. Δεν θα αλλάξει τίποτα με τη λειτουργία αυτή. Ας το καταλύσουμε. Δεν θέλω να αναφέρω πολλά παραδείγματα, κύριε Πρόεδρε, διότι ο χρόνος πιέζει. Τα επιχειρήματα μου τα βεβαιώνει και ο Κανονισμός, όταν εδώ έχει γίνει μια ανάλυση και όταν ζητά ένας Ανεξάρτητος τον λόγο λέμε «πέντε λεπτά» και λέμε «πρέπει να τηρούμε τον χρόνο αυτόν, διότι είναι επί τη βλάβη των υπολοίπων ομιλητών, όταν κάνουμε κατάχρηση». Εγώ δεν θα ζητήσω περισσότερο των πέντε λεπτών, για να αποδείξω, κύριε Πρόεδρε, τον περιορισμό της δημοκρατίας ο οποίος υπάρχει σε αυτήν την Αίθουσα και δεν έρχεται να το βελτιώσει η παρούσα τροποποίηση του Κανονισμού. Αντίθετα, τον επιτείνει και επιβεβαιώνει. Καταψηφίζω στο σύνολο, έστω κι αν ήθελα ορισμένες διατάξεις να τις υποστηρίξω.
Ευχαριστούμε, κύριε Καρρά. Προχωρούμε με τον κ. Αθανασίου. Δύο λεπτά είναι αρκετά, κύριε Αθανασίου;
Μάλιστα. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, που κατ' εξαίρεση μου δίνετε τον λόγο επειδή δεν πρόλαβα να δηλώσω συμετοχή. Ευχαριστώ και τους συναδέλφους για την ανοχή τους. Ήθελα δυο τρεις παρατηρήσεις να κάνω, οι οποίες είναι κυρίως νομοτεχνικές. Κατ' αρχάς θα ήθελα να αναφερθώ στο άρθρο 5 της πρότασης και στην περίπτωση δέκατη τέταρτη του Κανονισμού που τροποποιείται. Θα δημιουργήσει μια σύγχυση, όπως είναι διατυπωμένο το εδάφιο που προστίθεται σε σχέση με το προηγούμενο εδάφιο. Θυμίζω στους συναδέλφους ότι λέει ότι «αρμοδιότητα της Διάσκεψης των Προέδρων» - προσέξτε το αυτό - «είναι να αποφασίζει, να προτείνει ή να διατυπώνει γνώμη ή να αναθέτει το έργο του σε άλλο όργανο επιτροπή ή υποεπιτροπή της Βουλής, για όσα θέματα προβλέπεται αρμοδιότητας της Βουλής , άμα δεν τίθεται ρητά από το Σύνταγμα ή τον νόμο». Το εδάφιο που προστίθεται θα δημιουργήσει σύγχυση. Θα το διαβάσω λίγο για να γίνει αντιληπτό. Δεν τροποποιείται το εδάφιο ή απλώς προστίθεται εδάφιο στο η΄. «Σε περίπτωση κατά την οποία ο νόμος προβλέπει αρμοδιότητα επιτροπής της Βουλής…». Δηλαδή ο νόμος, παραδείγματος χάριν, προβλέπει ότι αρμόδια επιτροπή για να ακροάται αυτούς που προτείνει ο Υπουργός σε μια ρυθμιστική αρχή, όπως η Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων ή η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, ανήκει στην Επιτροπή Θεσμών, ας πούμε. Ακούστε πως διατυπώνεται: «Όσον αφορά την ακρόαση των προσώπων για τη διατύπωση γνώμης, θα είναι η επιτροπή που ορίζει ο νόμος. Η Διάσκεψη όμως των Προέδρων ορίζει την αρμόδια προς τούτο επιτροπή». Δηλαδή, θα έρθει η Διάσκεψη των Προέδρων και θα πει «είναι άλλη επιτροπή»; Όταν ο νομοθέτης έχει πει: «Θέλω την Επιτροπή Θεσμών», παραδείγματος χάριν, θα την πάει σε άλλη επιτροπή; Δείτε το αυτό. θα δημιουργήσει σύγχυση και έρχεται σε αντίφαση με το εδάφιο η΄. Η δεύτερη παρατήρησή μου αφορά στο άρθρο 12 και ειδικά στο προστιθέμενο άρθρο 72α΄. Είναι η διόρθωση να γίνεται όταν ομιλεί ένας Βουλευτής κατά τη διάρκεια της ψήφου του άλλα όχι μέχρι τέλους της ψηφοφορίας, γιατί μπορεί ένας Βουλευτής ενός κόμματος, λέω εγώ, να παρακολουθεί πώς διαμορφώνεται η πλειοψηφία και αν δει ότι δεν συμφέρει στο κυβερνόν κόμμα ή στην αντιπολίτευση που έκανε μια πρόταση μομφής ή οτιδήποτε άλλο, να πιέσουν κάποιον να αλλάξει την πρότασή του. Σωστό είναι να τη διορθώνει, αφού είναι από παραδρομή, αμέσως μετά όμως και χωρίς αποδοχή του Σώματος, γιατί απλά θα πρόκειται για παραδρομή. Είναι λάθος αυτό και θα δημιουργήσει προβλήματα. Η τρίτη παρατήρησή μου αφορά στο άρθρο 2. Τροποποιεί το άρθρο 7, παράγραφος 3 του Κανονισμού της Βουλής. Είναι το θέμα της ονομαστικής με τη μυστική ψηφοφορία. Να ξέρετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι η μυστική ψηφοφορία από την εποχή που την αναπτύσσει ο Αριστοτέλης είναι κατάκτηση της δημοκρατίας. Βέβαια ο Βουλευτής έχει κατά συνταγματική επιταγή «ελευθερία έκφρασης γνώμης και ψήφου». Συνεπώς θέλω να πιστεύω ότι και στην ονομαστική ψηφοφορία θα ψηφίζει κατά τη συνείδησή του. Εν πάση περιπτώσει, έχω την άποψη ότι η μυστική ήταν καλύτερη, αλλά καλύπτεται απ' αυτό που προανέφερα. Επόμενη παρατήρηση αφορά το άρθρο 19 της πρότασης, στο 131 παράγραφος 2. Αναφέρονται τα κωλύματα. Ακούστε τώρα εδώ τι πρόβλημα δημιουργείται, πάλι νομοτεχνικό. Σας διαβάζω το άρθρο 19. Νομίζω ότι το εντόπισε ο κ. Παναγούλης, αλλά θα δώσω μια πιο νομική διατύπωση. Ήθελε λίγη επεξεργασία ο Κανονισμός και να έχουμε λίγη άνεση χρόνου. Λέει το άρθρο 131 παράγραφος 2 του Κανονισμού, όπως είναι διατυπωμένο: «Αν για εξαιρετικούς λόγους, ιδίως» - τα έχει ενδεικτικά - «λόγω κωλύματος του Βουλευτή που υπογράφει ή του αρμοδίου Υπουργού κ.λπ., δεν μπορεί να γίνει συζήτηση, τότε μπορεί να αναβληθεί». Προστίθεται εδάφιο όμως, στο οποίο τι λέτε; Λέτε τι νοείται ως κώλυμα του Υπουργού. Δηλαδή περιοριστικά. Αν το θέλουμε ενδεικτικά, πρέπει η παράγραφος που μένει με την παράγραφο που βάζετε να ενοποιηθούν και να πει «αν υπάρχει κώλυμα του Υπουργού, ιδίως…» αλλά να είναι μέσα στο πρώτο άρθρο. Αλλιώς δημιουργείται περιοριστική απαρίθμηση με τη εισαγόμενη διατύπωση. Συνεπώς πρέπει να το διορθώσετε. Με το άρθρο 22, τροποποιείται το άρθρο 162 του Κανονισμού της Βουλής. Πράγματι, η Επιστημονική Επιτροπή μπορεί να προτείνει να παίρνετε επιστημονικό προσωπικό. Είναι σωστό. Συμφωνώ και με την παρατήρηση του συναδέλφου από το Ποτάμι του κ. Λυκούδη.
Παρακαλώ, ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Να γίνεται αυτό. Λέει η θητεία είναι τριετής, η οποία ανανεώνεται. Κύριε Πρόεδρε - και αναφέρομαι και στον πρόεδρο του Επιστημονικού Συμβουλίου - να ανανεώνεται άπαξ. Ουδείς αναντικατάστατος. Οπότε τρία και τρία χρόνια, σύνολο έξι, αρκούν. Και θα υπάρχουν και άλλοι επιστήμονες που μπορεί να έρθουν. Αλλάζει εν τω μεταξύ και η σύνθεση του Επιστημονικού Συμβουλίου. Τελευταία παρατήρηση…
Παρακαλώ, κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Τελειώνω. Η τελευταία παρατήρηση είναι αυτή. Είναι βασικά θέματα αυτά, γιατί θα δημιουργήσουν προβλήματα, κύριε Πρόεδρε. Όπως έλεγα παλιά ότι θα δημιουργήσει πρόβλημα η διάταξη που πέρασαν και ανέκυψε τώρα, με αυτά που ακούγονται με τις παρεμβάσεις που έγιναν για να πάει κάποιος κρατούμενος να καταθέσει και λοιπά, και τους είπα τότε «προσέξτε, θα πέσει στα κεφάλια μας αυτή η διάταξη» και έπεσε. Ακούστε τώρα, στο 153: Η φύλαξη των πρωτοτύπων. Έρχεται η δίωξη των Υπουργών, άρθρο 86 του Συντάγματος - κάνουμε συνδυασμό των διατάξεων - έρχονται τα στοιχεία από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου δια του Υπουργού Δικαιοσύνης στη Βουλή για δίωξη Υπουργών ή Βουλευτών για την άρση της ασυλίας. Γιατί πρέπει να φυλάσσονται τα πρωτότυπα στο Υπουργείο Δικαιοσύνης που αφορούν Βουλευτές και Υπουργούς; Να φυλάσσονται εδώ στη Βουλή ή σε κάθε περίπτωση στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Δεν έχει καμμιά δουλειά η εκτελεστική εξουσία να ασχολείται και να φυλάσσει τα πρωτότυπα, αφού έχουν σχέση με το Κοινοβούλιο. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Τώρα τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Βούτσης. Σας αρκούν τα δέκα λεπτά, κύριε Πρόεδρε;
Μάλιστα. Αν χρειαστώ λίγο παραπάνω, θα σας ζητήσω. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαστε σε μια από τις φάσεις των συνολικών αλλαγών που είχαμε από κοινού υποσχεθεί ότι θα κάνουμε στον Κανονισμό, στους Κανονισμούς της Βουλής, στους Ειδικούς Κανονισμούς κ.λπ.. Και νομίζω πως το έργο μας πηγαίνει αρκετά καλά και καθώς θα συμπληρώσουμε και για το μέρος πρώτο, που έχει γίνει ήδη επεξεργασία σε πολύ μεγάλο βαθμό, ύστερα θα μπορούμε εν συνόλω, πλέον, να έχουμε και διά της Βουλής - δηλαδή μέσα από συζητήσεις που θα έχουν γίνει εδώ πέρα μέσα - για πρώτη φορά για το σύνολο των μερών του Κανονισμού - εννοώ και για τους επιμέρους Κανονισμούς, τους ειδικούς, οι οποίοι προσαρτήθηκαν στον γενικό Κανονισμό - τη δυνατότητα να ξέρουμε ακριβώς τον Κανονισμό και βέβαια να τον τηρούμε κιόλας. Είναι μια καλή δουλειά, πιστεύω, και ευχαριστώ και τους συναδέλφους οι οποίοι έχουν συμβάλει σε αυτό. Πριν πω για κάποια ιδιαίτερα θέματα που έχουν θιγεί, επιτρέψτε μου να πω κάτι για τους Ανεξαρτήτους Βουλευτές που άκουσα με προσοχή τις ομιλίες δύο συναδέλφων. Επειδή καμμιά φορά ακραίες εκφράσεις περί καταλύσεως της ισονομίας, της δημοκρατίας κ.λπ. δεν βοηθάνε καθόλου, θέλω να πω ότι υπάρχουν ειδικές διατάξεις στον Κανονισμό του πότε γίνεται μια ομάδα ανεξαρτήτων Κοινοβουλευτική Ομάδα, που δεν έχει κατέβει δηλαδή στον λαό, αλλά που έχει προκύψει μέσα από τη Βουλή. Στην προηγούμενη περίοδο, μάλιστα, είχε συγκροτηθεί μια τέτοια ομάδα. Από εκεί και πέρα, για κάθε έναν από τους Ανεξαρτήτους, πλέον, που είναι λιγότεροι από δέκα, έχουν ληφθεί όλες οι μέριμνες - επιτρέψτε μου να σας πω - με τελικό αποτέλεσμα εκ των πραγμάτων να υπάρχει μια προνομιακή μεταχείριση και στις ομιλίες και στη συμμετοχή τους παντού. Και ευτυχώς, γιατί είναι σωστό και δημοκρατικό. Με αυτήν την έννοια, δεν δέχομαι αυτά που ακούστηκαν και καλώ τους συναδέλφους ή και με τις υπηρεσίες για όλες τις συζητήσεις που έχουν γίνει οι τέσσερις, πέντε, έξι Ανεξάρτητοι Βουλευτές και όσοι ζήτησαν εξ αυτών, να δείτε πόσες φορές ζήτησαν και πόσες φορές μίλησαν. Είναι πάνω από όλους τους υπόλοιπους Βουλευτές όλων των κομμάτων. Δεν λέω πάνω από τον μέσο όρο. Παρακαλώ σε συνεργασία με τις υπηρεσίες να το πάρετε αυτό το στοιχείο, διότι πράγματι έχει προβλεφθεί και πάντοτε μπαίνουν και στους κύκλους που γίνονται κ.λπ.. Μιλάνε, παρουσιάζονται, εκθέτουν τις απόψεις τους και συμμετέχουν. Δεν δέχομαι, λοιπόν, αυτά τα οποία ακούστηκαν περί ΥΕΝΕΔ, περί κατάλυσης της δημοκρατίας σε ό,τι αφορά τους Ανεξαρτήτους κ.λπ.. Από εκεί και πέρα, δεν είναι και πάρα πολύ υγιές για τη δημοκρατία μας και το φαινόμενο των ενδιάμεσων καταστάσεων, από κόμμα σε κόμμα και από κατάσταση σε κατάσταση. Ο Κανονισμός και η Βουλή πλήρως υποστηρίζει και στηρίζει και την παρουσία του ενός εκάστοτε Βουλευτή που εξελέγη με ένα κόμμα, κατά τη διάρκεια έφυγε, κράτησε την Έδρα και είναι εδώ πέρα μέσα. Καλά κάνει, τελεία, όμως, μέχρι εκεί. Όχι να δεχόμαστε και όλοι οι υπόλοιποι δια των κομμάτων, που μπαίνουν τέσσερις, πέντε, επτά, δώδεκα ομιλητές από τον ΣΥΡΙΖΑ, δύο, τρεις, πέντε από τη Νέα Δημοκρατία κ.λπ. ότι πρέπει να έχουν και ενοχές δημοκρατικότητας στη συνείδησή τους γιατί οι τέσσερις, πέντε ή έξι ομιλητές δεν μιλάνε και οι έξι κάθε φορά ενδεχομένως όπως θα ήθελαν. Δεν είναι σωστό πράγμα αυτό. Η ακραία εκφορά του λόγου μερικές φορές δεν μας βοηθάει. Πάω τώρα στην ουσία και σε κάποια θέματα που πιστεύω πως μας δίνεται η ευκαιρία να τα διευκρινίσουμε: Αυτή η Βουλή σε αυτήν την περίοδό της, σε λίγο θα κλείσουμε τις δύο πρώτες συνόδους, έχει πρωτοπορήσει και σωστά - αν δεν γινόταν εδώ, πού θα γινόταν, δεν το λέω για να ευλογάμε τα γένια μας, πρέπει όμως δημόσια να ακουστεί - σε πράγματα που και στο υπόλοιπο δημόσιο σιγά - σιγά γίνονται και θα πρέπει να γίνονται. Όπως παραδείγματος χάριν στο θέμα της κρίσης προσωπικού και στις αξιολογήσεις που έχει ξεκινήσει και που εξελίσσονται. Όπως επίσης και σε μια, μέσα σε συνθήκες κρίσης, εξαιρετικά μεγάλη εξωστρέφεια, σαν συνέχεια και προγενέστερων προγραμμάτων αλλά όχι μόνον, με πλήθος εκδηλώσεων, επισκέψεων που γίνονται στη Βουλή κ.λπ. σε μια επαφή με την κοινωνία, όχι μόνον στην Αθήνα αλλά σε όλη την Ελλάδα, η οποία υπήρχε λιγότερο ενδεχομένως στο παρελθόν διάστημα. Όπως επίσης και σε άλλα προγράμματα - δεν θα αναφερθώ σήμερα, δεν θα κάνω απολογισμό - που αφορούν είτε κτηριακά είτε οικονομικά είτε άλλα ζητήματα. Σίγουρα τον εκσυγχρονισμό των λειτουργιών. Επίσης είμαστε πρώτοι, ακούστηκε και από τον κ. Τραγάκη, σε σχέση με το οικείον για την ηλεκτρονική περιφορά αυτών που ήταν μέχρι τώρα σε χαρτιά, όλων των εγγράφων κ.λπ., και σε αυτόν τον τομέα έχουμε προχωρήσει πάρα πολύ και σε άλλους τομείς. Πιστεύω πως γίνεται μια συστηματική δουλειά με τη βοήθεια όλων, έτσι ώστε η Βουλή να εκσυγχρονιστεί. Και βέβαια από τα Χριστούγεννα και ύστερα ή λίγο πιο πέρα θα έχει πλήρως ανανεωθεί και το πώς θα λειτουργούμε εδώ πέρα μέσα από πλευράς μηχανισμού, που ο καθένας θα μπορεί να δίνει την ψήφο του και βεβαίως με τον πιο σύγχρονο δυνατό τρόπο. Γίνονται αυτά τα πράγματα. Είναι σωστά και πηγαίνουν χέρι - χέρι και με αλλαγές στο Καταστατικό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πού βρισκόμαστε και πώς προσπαθούμε; Υπάρχουν προφανώς ρυθμίσεις ή εκσυγχρονισμοί στο Καταστατικό που πρέπει είτε έτσι είτε αλλιώς να γίνουν. Αλλά υπάρχουν και αλλαγές οι οποίες ανταποκρίνονται, όπως σωστά ακούστηκαν από ορισμένους εισηγητές, και στην ιδιαίτερη κατάσταση στην οποίαν αυτή η Βουλή ήδη για επτά - οκτώ χρόνια βρίσκεται, ελπίζω να μην βρίσκεται αρκετά ακόμα ή είμαι σχεδόν σίγουρος γι' αυτό, αλλά είναι πολλά τα χρόνια. Είναι μια Βουλή οκτακομματική και η προηγούμενη ήταν επτακομματική. Αυτός ο Κανονισμός ήταν για μια Βουλή τριών ή τεσσάρων κομμάτων για δεκαετίες και καταλαβαίνουμε τη διαφορά. Αναφέρομαι και στο θέμα του Προεδρείου. Είναι μια Βουλή, η οποία έχει κυβερνήσεις συνεργασίας. Τέταρτη στη σειρά είναι η κυβέρνηση συνεργασίας αυτή που υπάρχει τώρα, ενώ δεν ήταν αυτό το status των μεταπολιτευτικών καταστάσεων στη διακυβέρνηση της χώρας. Και είναι και μια Βουλή, η οποία νομοθετεί αρκετές φορές τον χρόνο - πέντε, έξι, οκτώ - για μεγάλα νομοθετήματα τα οποία έρχονται στη βάση και ως απόρροια μνημονιακών συμφωνιών, αξιολογήσεων και δεσμεύσεων της χώρας. Άρα - και έχουμε παραδεχθεί όλοι μας πάνω σε αυτό - δεν υπάρχει η δυνατότητα, παραδείγματος χάριν, να αλλάξουν ορισμένα πράγματα μέσα από τη συζήτηση, ακόμα και εύλογα πράγματα τα οποία τίθενται στη συζήτηση. Δεν υπάρχει δυνατότητα, όπως πολύ σωστά ετέθησαν όλα αυτά τα ζητήματα και από τον συνάδελφο, τον κ. Παφίλη, έγκαιρης και διεισδυτικής γνώσης των αντικειμένων που αφορούν σε αυτά τα νομοθετήματα κ.λπ.. Και άρα μέσα από αυτήν την εμπειρία οδηγηθήκαμε κιόλας και σε αυτά τα οποία συζητάμε για επείγοντα, κατεπείγοντα πολλές φορές και κάτω από ασφυκτικές διαδικασίες. Αυτή είναι η πραγματικότητα στην οποία προσπαθεί ο Κανονισμός - και πρέπει και είναι υποχρεωτικό - να αντιστοιχηθεί, να την περιγράψει, να την οριοθετήσει και να πάνε καλά τα πράγματα και όλο και λιγότερο πλέον να χρειάζεται να εφαρμόζονται κάποιες διατάξεις οι οποίες εξ ανάγκης και εκ των πραγμάτων έχουν καταγραφεί. Περί αυτού πρόκειται. Άρα η συζήτηση αυτή δεν είναι μια θεωρητική συζήτηση για τα ζητήματα πώς θα θέλαμε κ.λπ., είναι απολύτως πραγματική. Και αυτά που ακούστηκαν και από τον κ. Λυκούδη, παραδείγματος χάριν, για το ζήτημα του κοινοβουλευτικού ελέγχου και από άλλους συναδέλφους και που ετέθησαν και που πρέπει και με μεγαλύτερη ενάργεια και προς την Κυβέρνηση και διά του Κανονισμού να πιέσουμε για να αλλάξουν, διότι είναι πράγματα που μπορούν να αλλάξουν ως πρακτικές είναι πάρα πολύ σημαντικά. Θα αναφερθώ σε κάποια πιο συγκεκριμένα ζητήματα. Επιτρέψτε μου να σας πω για την ονομαστική ψηφοφορία. Κατ' αρχάς, για κάποιον που ακούει κιόλας, δημιουργείται η εντύπωση ότι εδώ υπάρχουν μυστικές και ονομαστικές ψηφοφορίες. Καμμία δεν υπάρχει εκτός του Προέδρου της Δημοκρατίας ή μάλλον όχι και του Προέδρου της Δημοκρατίας, με συγχωρείτε, έκανα λάθος. Ήταν λάθος αυτό που ακούστηκε προηγουμένως. Προφανώς και για τις άρσεις ασυλιών υπέχουν θέση ονομαστικών ψηφοφοριών, αφού είναι με την υπογραφή μας, όπως και όλες που έχουν να κάνουν με μομφή, με τις προγραμματικές δηλώσεις. Δεν υπάρχει, δηλαδή τι κάνουμε; Αυτές οι οποίες είχαν παραμείνει ως μυστικές ψηφοφορίες για το Προεδρείο, γιατί παρέμειναν άραγε; Γιατί άραγε; Το αποκαθηλώνουμε σαν εξαίρεση και το βάζουμε στον κανόνα ότι η Βουλή λειτουργεί με ανοικτές ψηφοφορίες. Περί αυτού πρόκειται. Προς τι η υπόλοιπη θεωρία και το ψάξιμο γύρω από αυτό το ζήτημα; Νομίζω ότι είναι μια σωστή προσαρμογή η οποία γίνεται. Θα αναφερθώ στο θέμα του πλήθους των Αντιπροέδρων. Σας είπα μερικά πράγματα πλέον για την οκτακομματική Βουλή κ.λπ.. Αν δούμε και το Σύνταγμα και τον Κανονισμό σε σχέση με την υπόσταση του Βουλευτού - και μάλιστα είναι και συγκεκριμένος ο Κανονισμός - βλέπουμε δηλαδή ότι ο Βουλευτής ο οποίος από τη Βουλή εκλέγεται στο Προεδρείο με καθολική ψηφοφορία δεν αλλάζει παρά μόνο αν του γίνει μομφή και τον κατεβάσει, δηλαδή αν μειωθεί η δύναμη του κόμματός του και αλλάζουν. Αυτό γίνεται συνεχώς, το βλέπετε. Ποιος είναι τρίτο, τέταρτο, πέμπτο, έκτο κόμμα, αλλάζει κιόλας και γίνεται καθ' όλη τη διάρκεια των τεσσάρων συνόδων. Δεν είναι δυνατόν να αλλάζει το Προεδρείο, να αποκαθηλώνονται άνθρωποι, να έρχονται άλλοι συνάδελφοι, να προστίθενται, να αφαιρούνται. Περί αυτού πρόκειται. Άρα, πάμε σε μια διάταξη πια εντελώς καινούργια. Δηλαδή, είναι αλλαγή ουσιαστική του Κανονισμού αυτή, όπως εντοπίστηκε και από τις εισηγήσεις. Φεύγουμε από το στοιχείο «ποια είναι η κυβέρνηση;». Μονοκομματική ήταν, για αυτό ήταν έτσι τα άρθρα του Κανονισμού. Η κυβέρνηση, λοιπόν, έχει τον Πρόεδρο και τους τρεις Αντιπροέδρους και η αντιπολιτευόμενες δυνάμεις οι τρεις μεγαλύτερες είχαν Αντιπροέδρους. Αυτός ήταν ο Κανονισμός, διότι έτσι λειτουργούσε σαράντα χρόνια. Εδώ και μερικά χρόνια έχουμε άλλες πραγματικότητες. Και πάμε σε μια ριζική αλλαγή και λέμε ότι στο Προεδρείο θα είναι εκπρόσωποι όλων των κομμάτων εκτός αν δεν ψηφιστούν από τη Βουλή. Δεν μπαίνει κάποια ρήτρα αποκλεισμού κάποιου κόμματος. Μπορεί για ένα από τα οχτώ ή τα δώδεκα μεθαύριο ή τα έξι κόμματα στην κάλπη της συγκεκριμένης ψηφοφορίας να μην υπάρξει ο αναγκαίος ελάχιστος αριθμός ψήφων και να μην μπορεί να εκπροσωπηθεί. Όμως, αυτό είναι διαφορετικό. Πάμε σε μια ριζική αλλαγή σε σχέση με αυτό το πράγμα. Δεν δικαιολογείται να μην το κάνουμε. Δεν συμφωνώ - και θα ήθελα να το διατυπώσω επειδή η συζήτηση είναι δημόσια - με την αναφορά σε σχέση με το παρελθόν και για τις ανεξάρτητες αρχές που έκανε ο Πρόεδρος κ. Τραγάκης. Επειδή έχω ζήσει το προηγούμενο διάστημα, το γνωρίζω. Πιστεύω ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό το ότι αυτή η Βουλή στην πρώτη σύνοδό της κατάφερε να προκύψουν πέντε ανεξάρτητες αρχές με θητείες εξαετείς και με 4/5σε οκτακομματική Βουλή. Είναι θεσμική υποστήριξη και δεν οφείλεται στο ότι στο παρελθόν είχε γίνει μια αντίστοιχη, κατά τη γνώμη μου - προσωπική γνώμη λέω - εργώδης προσπάθεια στην οποία δεν ανταποκρίνονταν τα κόμματα. Γινόταν μια - κατά τη γνώμη μου, πάλι λέω - ελλιπής προσπάθεια σε αυτήν την κατεύθυνση. Δεν λέω κάτι διαφορετικό, κάτι άλλο. Πιστεύω πως ίσως και μέσα από την εμπειρία εκείνων των χρόνων μπόρεσαν σήμερα οι πολιτικές δυνάμεις να ανταπεξέλθουν σε αυτό το ζήτημα. Θέλω να μιλήσω και για το θέμα των εκθέσεων και της λειτουργίας των επιτροπών. Με αφορμή αυτά τα δύο πολύ σωστά άρθρα - για τα οποία απ' ό,τι κατάλαβα υπάρχει ομοφωνία σε σχέση με τις εκθέσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου την κεντρική έκθεση και τις επιμέρους εκθέσεις που έχουν και τα συμπεράσματα και τις προτάσεις για συγκεκριμένους τομείς των δημοσίων οικονομικών - που μπήκαν τώρα, θέλω να σας πω μια εμπειρία που πιστεύω είναι κοινή σε όλους μας και που θα πρέπει να αξιοποιήσουμε. Κάθε χρόνο έρχονται εκθέσεις από ανεξάρτητες αρχές, από μεγάλες δημόσιες αρχές, που είναι είτε καινούργιες είτε παλαιότερες κ.λπ.. Για παράδειγμα, το άλλο Σάββατο, νομίζω, θα έρθει ο Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος για να μου επιδώσει την έκθεση. Είναι πλήθος αυτοί. Είναι πάνω από τριάντα πέντε αυτοί που φέρνουν τις εκθέσεις των υπηρεσιών τους, τις ατομικές κ.λπ., κ.λπ.. Πρέπει να φύγουμε από το τυπικό όπου λέμε «εντάξει κάποια μέρα να οριστεί μια ημερομηνία με την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας για να υπάρξει μια ακρόαση επί της εκθέσεως». Εκεί μέσα υπάρχει ένας πλούτος. Σωστό, λάθος, δεν παίζει ρόλο. Είναι θέμα πολιτικών απόψεων. Αλίμονο! Όμως, εκεί υπάρχει πλούτος, υπάρχει εμπειρία, επί του πεδίου των πολιτικών σε όλα αυτά τα ζητήματα και θα πρέπει, αρχής γενομένης από αυτή την τροποποίηση του Κανονισμού - γι' αυτό λέω ότι είναι πολύ σημαντική η αρχή που έγινε με τα δύο άρθρα του Κανονισμού σε ό,τι αφορά το Ελεγκτικό Συνέδριο - , οι εκθέσεις από όλες αυτές τις αρχές να πηγαίνουν είτε στις Διαρκείς Επιτροπές είτε στις Ειδικές Επιτροπές της Βουλής και να γίνονται συζητήσεις, ώστε αυτή η εμπειρία να εξαπλώνεται. Επίσης, να γίνονται και παρατηρήσεις και να γίνονται και αλλαγές και να μπαίνουν και στόχοι και να υπάρχει μια εμπειρία και όλων των Βουλευτών πάνω σε πράγματα για τα οποία οι περισσότεροι δεν έχουμε ιδέα. Εγώ προσωπικά δείχνω εξαιρετικό ενδιαφέρον όταν μου δίνουν τις εκθέσεις ή βλέπω έστω τις περιλήψεις τους. Δεν τα ξέρουμε. Αυτόν τον «χυμό», αυτή την εμπειρία δεν την παίρνουμε στη διαδικασία του πώς νομοθετούμε στη συνέχεια ή στο πώς αγορεύουμε εδώ μέσα. Θεωρώ πως αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό και μπορεί να αναβαθμίσει πάρα πολύ τη λειτουργία μας. Όσον αφορά στο θέμα των νομοτεχνικών βελτιώσεων, που υπήρξε μια ένσταση, είναι προφανές ότι σε διάφορες περιόδους έχουν υπάρξει νομοτεχνικές βελτιώσεις που είναι μικρά ή μεγαλύτερα, ολόκληρα νομοσχέδια ή που δεν αναφέρονται επί της ουσίας στο οικείο άρθρο και λοιπά. Δεν είναι δυνατόν, ακριβώς επειδή δεν υπάρχει η ακριβής περιγραφή της έννοιας «νομοτεχνική βελτίωση» - ενώ για τις τροπολογίες υπάρχει και στο Σύνταγμα η δυνατότητα του Βουλευτού να έχει βουλευτική τροπολογία μέσα στην Ολομέλεια και, άρα, εκεί κάνεις ρύθμιση - , σε κάτι το οποίο δεν περιγράφεται - αλλά εμείς ξέρουμε ότι τα όριά του πολλές φορές γίνονται λάστιχο - να κάνουμε μια κανονιστική διαδικασία και να λέμε ότι και επί των νομοτεχνικών βελτιώσεων, ανά άρθρο, θα υπάρχει δυνατότητα αίτησης αντισυνταγματικότητας και λοιπά. Αυτό, όμως, το οποίο μπορεί να υπάρχει οπωσδήποτε είναι να υπάρχει μια αυστηρότητα - ως προς αυτό το δέχομαι και αυτό είναι θέμα του Προεδρείου και του εκάστοτε που προεδρεύει - και οι νομοτεχνικές βελτιώσεις να ανταποκρίνονται πράγματι στο γράμμα και το πνεύμα της τροποποίησης, της ρύθμισης - όχι μόνο της λεκτικής, πολλές φορές μπαίνει και κάτι παραπάνω σε ένα άρθρο, αλλά περί αυτού πρόκειται - κι εκεί να σταματάει. Δηλαδή, δεν λέγεται «νομοτεχνική βελτίωση» το ότι έρχονται επιπλέον άρθρα, πόσω μάλλον επιπλέον νομοσχέδια. Εκεί είναι πολιτικό το ζήτημα κατευθείαν και θα πρέπει να τίθενται αυτά και από το Προεδρείο και από την εκτελεστική εξουσία και να γίνεται συζήτηση, αλλά όχι με αφορμή την πιθανή αντισυνταγματικότητα, αλλά ως πολιτικό ζήτημα, το οποίο δημιουργεί πρόβλημα. Κλείνω, και με συγχωρείτε που μακρηγόρησα, με το θέμα του προσωπικού της Επιστημονικής Επιτροπής.
Κύριε Πρόεδρε, μια διάταξη μπορεί να έρθει και να είναι συνταγματική. Με τη νομοτεχνική βελτίωση, όμως, μπορεί να καταστεί αντισυνταγματική. Τι θα γίνει; Δεν μιλάω για τροπολογία.
Μάλιστα. Ίσως δεν αντιληφθήκατε, κύριε Αθανασίου, επειδή δεν ήσασταν στις πολύωρες συζητήσεις που κάναμε στις επιτροπές, ότι, εάν τίθενται ζητήματα αντισυνταγματικότητας, τις τροπολογίες θα τις εξετάζουμε…
Δεν μιλάω για τροπολογία, αλλά για νομοτεχνική βελτίωση.
Το κατάλαβα! Αν είναι δυνατόν να μην κατάλαβα αυτό που είπατε. Ακούστε την απάντηση, λοιπόν. Οι τροπολογίες θα εξετάζονται εν συνόλω πριν από την τελική ψηφοφορία, σε σχέση με πιθανές ενστάσεις αντισυνταγματικότητας. Δηλαδή, σε μια ειδική διαδικασία, και αφού έχει εξελιχθεί η διαδικασία, θα γίνεται και ο συγκεκριμένος γύρος που γίνεται από τους Κοινοβουλευτικούς ή όσους έχουν αυτό το καθήκον. Εκεί πλέον έχουν τελειώσει οι νομοτεχνικές. Δηλαδή, ό,τι νομοτεχνικές υπάρξουν κατά τη διάρκεια της συζήτησης θα έχουν μπει μέσα στα οικεία άρθρα. Άρα, όταν θα γίνει αυτή η πιθανή ειδική εξέταση - και είναι η πρώτη φορά που το βάζουμε - επί της αντισυνταγματικότητας για τις τροπολογίες, ό,τι είναι να ενσωματωθεί, θα έχει ενσωματωθεί και θα έχει πάρει χαρακτήρα, ενδεχομένως, κατά τα επιχειρήματα του αιτούντος, περισσότερο αντισυνταγματικό ή θα έχει απαλειφθεί αυτός ο χαρακτήρας. Βοηθάει, δηλαδή, το ότι πάμε σε αυτή τη διαδικασία και δεν υπάρχει μια ad hoc - και κατά τροπολογία και κατά τη διάρκεια της γενικής συζήτησης - επιπλέον αντισυνταγματική διαδικασία. Πιστεύω πως στην εφαρμογή του αυτό το πράγμα θα βοηθήσει.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να σας διακόψω για ένα λεπτό;
Ναι, κύριε Τραγάκη.
Επειδή εγώ το έθεσα το θέμα, θα συμφωνήσω απόλυτα με αυτό που είπατε. Οι νομοτεχνικές βελτιώσεις, επειδή δεν αναφέρονται πουθενά, να είναι νομοτεχνικές βελτιώσεις. Νομοτεχνική βελτίωση είναι μια λεκτική διόρθωση ή μια συντακτική διόρθωση. Άρα, λοιπόν, ό,τι έρχεται σαν νομοτεχνική βελτίωση, χωρίς να έχει λεκτική διόρθωση ή συντακτική διόρθωση, συμφωνώ απόλυτα μαζί σας, να μη γίνεται δεκτό. Είπατε ότι επαφίεται στο Προεδρείο.
Ναι. Είπα να επισημαίνεται, έτσι ώστε να δίνονται και κάποιες πολιτικές εξηγήσεις και ως πολιτικό ζήτημα να λύνεται. Δεν είναι τεχνικό ζήτημα.
Συγγνώμη που σας διακόπτω, κύριε Πρόεδρε. Επισημαίνεται πάντα από τα κόμματα, αλλά δεν το δέχονται οι Υπουργοί.
Να επισημαίνεται πλέον εμφατικά. Να κλείσω με το ζήτημα σε σχέση με την Επιστημονική Επιτροπή, για την οποία έγινε πολλή συζήτηση. Εδώ ή έχει γίνει παρανόηση ή δεν έχω αντιληφθεί τη διάσταση αυτής της συζήτησης. Ουδείς εξ ημών, ανεξάρτητα από το πότε έγινε Βουλευτής - είτε έγινε το 2012, το 2015, το 2009, το 2008, το 1975 ο Πρόεδρος είτε προέρχεται από παρθενογένεση είναι μέρος και συνέχεια του κόμματός του, της παράδοσης της λειτουργίας της Βουλής κ.λπ. - ανακαλύπτει τώρα κάποια πράγματα. Είμαστε όλοι υποχρεωμένοι, όπως δεν έχουμε άγνοια νόμου, να ξέρουμε και πώς λειτούργησε και πώς λειτουργεί αυτή η Βουλή. Άρα να μη σηκώνονται οι τόνοι. Τους τόνους, αλλού! Έχει γίνει έστω και μία φορά συζήτηση για πρόσληψη στη Βουλή - οπουδήποτε, όχι μόνο στην Επιστημονική Υπηρεσία - στην Ολομέλεια ή στην Επιτροπή Κανονισμού ή στη Διάσκεψη ή οπουδήποτε κατά το διαρρεύσαν διάστημα των δεκαετιών; Ουδέποτε! Μελετήστε, λοιπόν, τους ειδικούς κανονισμούς που υπήρχαν για τα πάντα. Να μελετήσουμε και να αποτιμήσουμε τη στάση που κρατήσαμε και για την οποία είχαμε δεσμευτεί - έχουν ανανεωθεί ήδη για αυτούς που ήταν ΙΔΟΧ δύο φορές οι συμβάσεις τους από τότε - , καθώς και να μελετήσουμε πολλά πράγματα που αφορούν αυτόν τον τομέα, πριν μιλήσουμε για το ενδεχόμενο να μη δημιουργηθεί αυτή η εντύπωση. Είναι δυνατόν να δημιουργηθεί εντύπωση για τον εκάστοτε Πρόεδρο της Βουλής, ενώ αυτό δεν θα δημιουργείται εάν το αποφασίζει και το δημοσιεύει ο Πρόεδρος τους Επιστημονικού Συμβουλίου; Γιατί; Ο Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου - ο οποίος τυγχάνει της αμέριστης εμπιστοσύνης μας και ο οποίος με συγκεκριμένες θητείες και με συγκεκριμένους τρόπους είναι Πρόεδρος τους Επιστημονικού Συμβουλίου - έχει μεγαλύτερο τεκμήριο, ενώ όλα τα άλλα μπορεί να είναι είτε μοιρασιά, όπως ακούστηκε, είτε προσωπικό ρουσφέτι; Εγώ δεν το δέχομαι αυτό το πράγμα. Είναι μεγάλο λάθος. Μην το συνεχίσετε, διότι είναι ολισθηρό το έδαφος. Δεν είναι σωστό, όταν από κοινού ακολουθούμε μια πολύ προσεγμένη τακτική και πολιτική σε αυτά τα ευαίσθητα ζητήματα για τη Βουλή, να αναδεικνύονται οι δύο ή οι τρεις εξ ανάγκης - ή μπορεί να θεωρείται ότι δεν είναι εξ ανάγκης από ορισμένους - περιπτώσεις. Την προηγούμενη φορά για τρεις τοποθετήσεις που είχαν γίνει, οι εφημερίδες έγραφαν για μια εβδομάδα, για να εξισώσουν καταστάσεις οι οποίες αφορούσαν εκατοντάδες, δεκάδες ανθρώπους. Γίνεται μια εργώδης προσπάθεια και κάποιοι πρέπει να το γνωρίζουν, διότι συμμετέχουν. Αυτοί που μίλησαν δεν είναι απλοί Βουλευτές. Συμμετέχουν και εκεί που δίνεται λογαριασμός γι' αυτό το πράγμα και ξέρουν πώς ήταν τα οργανογράμματα και πώς γίνεται μεγάλη προσπάθεια για να δουλεύουν όλοι. Όμως, όχι βεβαίως εκεί που είναι πέντε φορές περισσότεροι απ' ό,τι λέει το οργανόγραμμα και οι οποίοι έχουν προσληφθεί. Δεν έφυγε, λοιπόν, κανείς και γίνεται προσπάθεια να πάνε πράγματι εκεί που μπορούν. Να μείνουν όλοι και να δουλεύουν παντού. Όταν γίνεται μια τόσο μεγάλη προσπάθεια, τα υπόλοιπα υπονοούμενα και η κόντρα μόνο σε ολισθηρό δρόμο θα οδηγήσουν για όλους, και για τα κόμματα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ]] Υπάρχουν ακόμα κάποιες υπερβολές που είχαν γίνει. Είμαι πολύ ελαστικός στο πώς το αναφέρω. Υπάρχει υπερπληθώρα μετακλητών σε ορισμένα κόμματα, παραδείγματος χάριν, που δεν αναλογεί στις δυνάμεις τους, όπως και μία σειρά από άλλα ζητήματα, όπως για το προσωπικό ασφάλειας και άλλα θέματα. Ακριβώς επειδή έχουμε αυτή την πολιτική - δεν είναι θέμα τακτικής αυτό, είμαστε πάνω σε κρίση, να μη μείνουν άνθρωποι χωρίς δουλειά - , προσπαθούμε, πάντοτε σε συνεννόηση και με τα κόμματα, να κάνουμε τις ρυθμίσεις που πρέπει. Οι δημόσιες κορόνες, όταν μας έρθει το προκείμενο, για να δημιουργείται η εντύπωση ότι πάμε να κανονίσουμε κάποιους επιστήμονες, δεν χρειάζονται. Σας ενημερώνω ότι η Βουλή μπορεί να πάρει είκοσι μόνιμους, όχι τρίτους, υπαλλήλους κατά τη συνεννόηση του μνημονίου, με βάση τον κανόνα ένας προς πέντε. Δεν έχει πάρει. Να δούμε, λοιπόν, πώς θα προχωρήσουμε σε σχέση με αυτά τα ζητήματα. Δεν δέχομαι, όμως, να είμαστε υπό τη δαμόκλειο σπάθη υποψιών ή δημοσιευμάτων ή διαρροών ότι τώρα γίνονται πράγματα - τα οποία επιτρέψτε μου να σας πω ότι ανήκουν σε έναν άλλο κόσμο - που γίνονταν πριν από ορισμένα χρόνια στην Ελλάδα, στη χώρα γενικώς, και τα οποία αφορούσαν και τη Βουλή. Δεν είναι η Βουλή έξω από την κοινωνία. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον Πρόεδρο της Βουλής κ. Νίκο Βούτση. Τον λόγο έχει για πέντε λεπτά ο κ. Γιώργος Μαυρωτάς, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Ποτάμι. Δεν ξέρω αν σας φτάνει ο χρόνος, κύριε Μαυρωτά.
Γίνεται τα πέντε λεπτά να γίνουν έξι, κύριε Πρόεδρε;
Εντάξει, ας τα κάνουμε έξι! Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα είμαι σχετικά σύντομος, όσο γίνεται. Ο Κανονισμός της Βουλής μαζί με το Σύνταγμα είναι τα σημαντικότερα κείμενα της κοινοβουλευτικής μας διαδικασίας και εξελίσσεται και αυτός, όπως εξελίσσονται και οι συνθήκες. Για αυτές τις τροποποιήσεις μιλάμε σήμερα. Τον Μάρτιο είχαμε κάνει ως Ποτάμι τρεις προτάσεις για τροποποίηση. Η πρώτη και σημαντικότερη, κατά τη γνώμη μου, αφορούσε το άρθρο 101, για τη διαδικασία των τροπολογιών. Ως γνωστόν οι τροπολογίες, βουλευτικές και υπουργικές, είναι η μεγάλη γάγγραινα του νομοθετικού μας έργου. Άσχετες, εκπρόθεσμες και ακοστολόγητες τροπολογίες έρχονται κατά κόρον και διαμορφώνουν νομοθετικά το τοπίο σε εξόχως σημαντικά ζητήματα. Και καλά αν έρχονται από τους Βουλευτές της Αντιπολίτευσης, που δεν έχουν και άλλον τρόπο να παρεμβαίνουν στα διάφορα νομοθετικά κείμενα. Όμως, αν έρχονται από Βουλευτές της Συμπολίτευσης και από Υπουργούς, τότε πρέπει πολύ δύσκολα να δικαιολογούνται. Τα όποια νομοθετήματα πρέπει να περνούν από τη βάσανο της διαβούλευσης, να συζητιούνται στις επιτροπές, να ακούμε τους φορείς και έτσι να βελτιστοποιείται το νομοθετικό έργο. Η κατάχρηση που γίνεται στις τροπολογίες το παραχαράσσει και το νοθεύει αυτό το νομοθετικό έργο. Έχουμε και τις περιπτώσεις κατά τις οποίες πολλές υπουργικές τροπολογίες βαφτίζονται «βουλευτικές», έτσι ώστε να περάσουν ακοστολόγητες. Δεν διστάζω να πω ότι τα δυόμισι χρόνια της κοινοβουλευτικής μου εμπειρίας οι εκπρόθεσμες τροπολογίες, θεωρώ ότι είναι η κερκόπορτα του πελατειακού κράτους. Οι άσχετες και επείγουσες τροπολογίες κανονικά έπρεπε να υπάρχουν μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις. Όμως, δυστυχώς, γίνεται κατάχρησή τους και εκμετάλλευση αυτής της δυνατότητας. Για τον λόγο αυτόν, τον Μάρτιο είχαμε προτείνει τροποποίηση της παραγράφου 6 του άρθρου 101, λέγοντας ότι αμφισβητήσεις αναφορικά με το αν η τροπολογία σχετίζεται με το κύριο αντικείμενο του νομοσχεδίου και με το αν η εκπρόθεσμη υποβολή της δικαιολογείται από λόγους κατεπείγοντος υποβάλλονται από τον αρμόδιο Υπουργό ή γραπτώς από το 1/10 του συνολικού αριθμού των Βουλευτών. Η απόφαση, για να γίνει δεκτή προς συζήτηση και ψήφιση μια τροπολογία για την οποία υποβλήθηκαν αμφισβητήσεις, λαμβάνεται με την πλειοψηφία των 3/5 των παρόντων Βουλευτών. Δηλαδή να γίνονται δεκτές με αυξημένη πλειοψηφία οι εκπρόθεσμες, οι ακοστολόγητες και οι άσχετες τροπολογίες, έτσι ώστε να υπάρχει μια διακομματική συναίνεση για το αν πράγματι είναι επείγουσες και πρέπει να μπούνε και δεν είναι κάποιες νυκτερινές τροπολογίες, για να περάσουν λάθρα, κάτι που έχουμε δει να συμβαίνει ιδιαίτερα σε θέματα παιδείας και εκπαίδευσης. Έτσι διασφαλίζεται, επιπλέον, ότι δεν θα απορρίπτονται πραγματικά αναγκαίες και επείγουσες τροπολογίες. Αυτή τη διάταξη, λοιπόν, πρέπει να τη σκεφτούμε και να την ενσωματώσουμε στον Κανονισμό της Βουλής σε κάποιο επόμενο στάδιο. Επίσης, είχαμε κάνει και πρόταση για την υποχρέωση της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας. Άλλωστε, είμαστε στον 21ο αιώνα. Όσοι έχουμε μετάσχει και στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης βλέπουμε πόσο εύκολα και γρήγορα γίνονται τα πράγματα με την ηλεκτρονική ψηφοφορία. Εδώ όλοι ή σχεδόν όλοι συμφωνούμε, αλλά το πράγμα δεν προχωράει. Προηγουμένως είπε κάποια πράγματα ο κ. Λυκούδης, ο εισηγητής μας, για τον Κανονισμό. Να συμπληρώσω και εγώ, λοιπόν, κάποια. Ξεκινάω από το θέμα της ονομαστικής ψηφοφορίας για τον Πρόεδρο και τους Αντιπροέδρους. Δεν ήμουν στην επιτροπή για να ακούσω την επιχειρηματολογία για το συγκεκριμένο. Όμως, η εισηγητική έκθεση λέει «όπως γίνεται και σε ξένα κοινοβούλια» και ότι έτσι ενισχύεται η διαφάνεια. Η αρχή της διαφάνειας, όμως, επιτρέψτε μου να πω ότι αναφέρεται περισσότερο στη δράση και λειτουργία των οργάνων, και εν προκειμένω για το Προεδρείο της Βουλής, και όχι τόσο πολύ για την εκλογή των μελών και των οργάνων. Το πρώτο σκέλος της αιτιολογίας, που λέει ότι έτσι γίνεται και στο εξωτερικό, δεν είναι ακριβές, διότι ο κανόνας στις ευρωπαϊκές χώρες είναι η μυστική ψηφοφορία. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, που είναι κράτος αναφοράς σε σχέση με τα κοινοβουλευτικά, ο Πρόεδρος εκλέγεται με μυστική ψηφοφορία, όπως, επίσης, και στο Ευρωκοινοβούλιο. Φοβάμαι ότι η ονομαστική ψηφοφορία για πρόσωπα περισσότερα θέματα θα δημιουργήσει, παρά θα λύσει, καθότι αναπόφευκτα θα προσωποποιήσει την αποδοχή ή μη αποδοχή για μια ολόκληρη θητεία. Άλλο είναι η θέση του Βουλευτή, που πρέπει να είναι ξεκάθαρη και διάφανη, στα νομοσχέδια και άλλο στην επιλογή προσώπων, που θα παίξουν τον ρόλο τους μέσα στο Προεδρείο της Βουλής. Επίσης επιβάλλει πολύ έντονα μια κομματική πειθαρχεία. Το ίδιο γίνεται και για τους Αντιπροέδρους. Όσον αφορά στο άρθρο 12, με τη διευκρίνιση ή διόρθωση ψήφου, είπε και ο κ. Λυκούδης τις επιφυλάξεις μας. Όσον αφορά στο άρθρο 16, που έχει να κάνει με την κατάργηση κάποιων ημερομηνιών και προθεσμιών, με ξενίζει το γεγονός ότι, επειδή δεν τηρούνται οι διαδικασίες, για να μην τις παραβαίνουμε, ουσιαστικά τις καταργούμε. Είναι δηλαδή σαν μια νομιμοποίηση ενός κοινοβουλευτικού μιθριδατισμού. Όσον αφορά στο άρθρο 22, για την πρόσληψη επιστημόνων, στο οποίο αναφέρθηκε προηγουμένως και ο κύριος Πρόεδρος, επιτρέψτε μου να πω ότι εδώ αυτό που ζητάμε εμείς είναι ότι αυτά θα πρέπει να γίνονται με ανοικτές διαδικασίες. Δεν ξέρουμε πώς γινόταν στο παρελθόν, είτε στο πρόσφατο είτε στο απώτερο, αλλά πρέπει να τραβήξουμε μία γραμμή και να αλλάξουμε σελίδα. Εμείς μιλάμε για μια ανοικτή πρόσκληση ενδιαφέροντος, για ανοικτό διάστημα σύμβασης - μπορεί να μην είναι τριετές, μπορεί να είναι διετές, μονοετές, ανάλογα, δηλαδή, πάντα με τις ανάγκες που υπάρχουν στο Επιστημονικό Συμβούλιο - και οι διαδικασίες πρόσληψης να είναι σχεδόν διαδικασίες ΑΣΕΠ. Είναι και λίγο οξύμωρο. Δεν μπορεί στην ονομαστική ψηφοφορία να μιλάμε για διαφάνεια και στις προσλήψεις του προσωπικού να παύει να μας ενδιαφέρει η διαφάνεια. Τέλος, κάτι που θα ήθελα να προσθέσω - γιατί τελειώνει και ο χρόνος, κύριε Πρόεδρε, ακόμα τριάντα δευτερόλεπτα θα χρειαστώ - είναι το εξής. Αναφέρθηκαν και οι προηγούμενοι συνάδελφοι στο να τηρείται ο χρόνος ομιλίας των Βουλευτών. Αν χρειάζεται, ας αυξηθούν οι χρόνοι. Όμως, πρέπει να είμαστε αυστηροί και να έχουμε το πολύ ένα με δύο λεπτά ανοχή. Είναι σεβασμός προς τους υπόλοιπους και προς το Σώμα. Ίσως γκρινιάξουμε λίγο στην αρχή, αλλά μετά, νομίζω, θα συνηθίσουμε και θα είναι καλύτερο για όλους. Η Βουλή πρέπει να είναι το παράδειγμα της τήρησης των διαδικασιών και των νόμων και όχι να είναι ξέφραγο αμπέλι. Μια και είπα αυτά, επιτρέψτε μου, επειδή είναι και ο κύριος Πρόεδρος εδώ, να πω και τον διακαή μου πόθο. Εφόσον μιλάμε για τον Κανονισμό της Βουλής, θα πω και κάτι για τη λειτουργία του κτηρίου της Βουλής. Πρέπει επιτέλους κάτι να κάνουμε με το κάπνισμα στους χώρους της Βουλής, κύριε Πρόεδρε, και σας παρακαλώ πολύ να το δείτε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Γιώργο Μαυρωτά, Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο από το Ποτάμι. Θα κλείσουμε τη συνεδρίαση με τον κ. Αντώνη Συρίγο, Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, που έχει τον λόγο για πέντε λεπτά. Ορίστε, κύριε Συρίγο, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Θα μιλήσω από τη θέση μου, κύριε Πρόεδρε, γιατί θα μιλήσω πολύ λίγο και δεν θα κάνω χρήση των δικαιωμάτων του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου. Είμαι στην Επιτροπή Κανονισμού. Κύριε Πρόεδρε, επειδή ειπώθηκαν πάρα πολλά και υπήρξε λεπτομερειακή τοποθέτηση και του κυρίου Προέδρου της Βουλής πάνω στα ζητήματα, θα ήθελα να ξεχωρίσω ενδεικτικά κάποια από τα άρθρα τα οποία συζητούμε και τα οποία, κατά την άποψή μου, είναι αυτά που προσφέρουν τις δυνατότητες που επιδιώκουμε όλοι, όσον αφορά τη βελτίωση και την αναδιάρθρωση του Κανονισμού της Βουλής επί τα βελτίω. Τα άρθρα αυτά είναι τα εξής: Κατ' αρχάς το άρθρο 5, που ουσιαστικά αφορά την αρμοδιότητα της αρμοδιότητας, που ορίζεται από τη Διάσκεψη των Προέδρων προς τις Επιτροπές, όπου αυτή όμως μπορεί να γίνει με την επιφύλαξη των διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής. Υπό αυτή την έννοια, αν υπάρχουν κάποιοι φόβοι ή αμφιβολίες ή ενστάσεις, νομίζω ότι μπορούν να καταπραϋνθούν δι' αυτού. Δεύτερον, το άρθρο 7, που αφορά την πληροφόρηση των Διαρκών Επιτροπών από το Ελεγκτικό Συνέδριο. Η διεύρυνση της ακροάσεως των φορέων είναι ένα ζήτημα μαρτυρικό για πολλούς και το ζούμε. Αυτή η διεύρυνση, εφόσον τηρηθεί, εφόσον μείνει στο πλαίσιο αυτό και εφόσον τονιστεί και σε όλους τους ακροώμενους από την επιτροπή, είτε διά ζώσης είτε σε άλλους που επιθυμούν διά υπομνημάτων - και αυτό είναι σημαντικό να το πράξουν - , ίσως έτσι καταστεί δυνατόν να υπάρξει και ένα αποτέλεσμα που θα βελτιώσει την κατάσταση, διότι πράγματι υπάρχουν προβλήματα. Επίσης, σημαντικό είναι το άρθρο 9, για τη θητεία των Μόνιμων Ειδικών Επιτροπών, αλλά και το άρθρο 13, που αφορά τη διαδικασία για την άδεια δίωξης Βουλευτού, το ζήτημα της αντισυνταγματικότητας, άρθρο 15, που εισάγεται και για τις τροπολογίες. Θεωρώ επίσης σημαντικό και το άρθρο 18, που προσθέτει στο άρθρο 124 του Κανονισμού της Βουλής την ερώτηση με αίτηση καταθέσεως εγγράφων. Τέλος, σημαντικός είναι και ο ορισμός που γίνεται όσον αφορά το τι είναι το κώλυμα του Υπουργού, που τον αποτρέπει να έρθει. Είναι σημαντικό που υπάρχει αυτός ο ορισμός. Επιτρέψτε μου κλείνοντας να πω ότι η σαγήνη των συζητήσεων, εφόσον τις παρακολουθήσεις, είναι να παίρνεις από όσους έχουν μιλήσει, για να συνθέτεις κάτι. Αυτό που εγώ συνέλεξα - και το θέτω εν είδει προβληματισμού στη συνεδρίαση, θέλω να κλείσω με αυτό και θα μου το επιτρέψουν οι αγαπητοί συνάδελφοι, γιατί η αναφορά μου στα πρόσωπα είναι καλοπροαίρετη και όχι κακοπροαίρετη - είναι από την τοποθέτηση, για παράδειγμα, του συναδέλφου κ. Λυκούδη, ο οποίος έθεσε δύο ουσιαστικά θέματα. Το ένα είναι η γενικότητα, όταν πολλές φορές εκφέρουμε απόψεις για ζητήματα ή θέσεις ή αντιρρήσεις ή επιχειρήματα, αλλά για ζητήματα που δεν έχουν σχέση με το αντικείμενο της συζητήσεως. Αυτό, ξέρετε, είναι πάρα πολύ σημαντικό, όχι μόνο για την τήρηση του Κανονισμού της Βουλής, αλλά, εάν εγώ, που θεωρώ πέντε θέματα, που δεν σχετίζονται με το αντικείμενο, πολύ σοβαρά τα εισάγω και εδώ προς συζήτηση, είναι σαν να τα υποβαθμίζω. Είναι σαν να συζητώ ένα κατά τη γνώμη μου σοβαρό θέμα επ' ευκαιρία. Είναι πολύ σημαντικό αυτό. Το δεύτερο το οποίο ετέθη είναι πράγματι ο προβληματισμός που απορρέει από τη σχέση της νομοθέτησης με τις περιστάσεις. Είναι ένα ζήτημα που το βιώνουμε μεν, το ζούμε, δηλαδή, αλλά μπορεί να μας προβληματίσει και να δημιουργήσει και συζήτηση γόνιμη. Κλείνω λέγοντας ότι γόνιμη συνεισφορά ήταν η συζήτηση σε επίπεδο επιχειρημάτων από τον κ. Παπαθεοδώρου και τον συνάδελφο κ. Παφίλη, γύρω από ζητήματα που αφορούν τη λειτουργία των Βουλευτών και τα κόμματα. Αυτό, όμως, ως αντικείμενο, επειδή το κόμμα είναι ο πυρήνας σήμερα έτσι όπως είναι η συνταγματική τάξη του πολιτεύματος, είναι κάτι το οποίο μπορεί να συζητηθεί, αλλά θέλει βαθύτερη συζήτηση και δεν μπορεί να γίνει επιφανειακά ή επειδή πολλές φορές τίθεται. Όμως, σωστά θίγεται το θέμα. Επίσης, μένουμε σε αυτό που είπε ο συνάδελφος κ. Δρίτσας, ότι είναι θετικές - και βεβαίως είναι θετικότατες - οι αλλαγές και τα βήματα που κάνουμε στον Κανονισμό της Βουλής. Δεν αρκούν, όπως ειπώθηκε, πρέπει να γίνουν και άλλα. Θα κλείσω με τον κ. Τραγάκη, ο οποίος θυμοσοφικά αναφερόμενος είπε ότι πρέπει να βρεθεί μια διάταξη που να επιτάσσει την εφαρμογή των άλλων. Θα έλεγα ότι είναι μια μεταφορά και της ρήσης του Ροΐδη, ότι έχουμε πολλούς νόμους, αλλά μένει ένας που θα επιτάσσει την εφαρμογή όλων. Εγώ θεωρώ ότι με αυτή την τοποθέτηση προκύπτει και θέμα νοοτροπίας και θέμα καλλιέργειας και θέμα ότι υπάρχουν πολλά, αλλά για να λειτουργήσουν, πρέπει εμείς οι ίδιοι να τα σεβαστούμε. Είναι η vis vitalis για την εφαρμογή των νόμων και των κανονισμών, η οποία δεν αποτυπώνεται. Είναι θέμα προαιρέσεως πλέον του καθενός. Θεωρώ ότι όλες αυτές οι υπάρχουσες τροποποιήσεις τίθενται βελτιωτικά και πιστεύω ότι μπορούμε ακόμη περισσότερο με τη συζήτηση και με τη συναίνεση - όχι με το ότι απλώς συμφωνούμε, αλλά με συναίνεση η οποία να έχει απτά αποτελέσματα, αυτό θέλω να πω - να προχωρήσουμε και σε άλλα μέτρα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ κ. Συρίγο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 76 του Συντάγματος και του άρθρου 118 του Κανονισμού της Βουλής, της πρότασης: «Για την τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής - Μέρος Κοινοβουλευτικό (ΦΕΚ 106/Α΄/24.6.1987) και Μέρος Β΄ (ΦΕΚ 51/Α΄/10.4.1997), όπως ισχύουν». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η πρόταση επί της αρχής;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η πρόταση: «Για την τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής - Μέρος Κοινοβουλευτικό (ΦΕΚ 106/Α΄/24.6.1987) και Μέρος Β΄ (ΦΕΚ 51/Α΄/10.4.1997), όπως ισχύουν» έγινε δεκτή κατά πλειοψηφία επί της αρχής. Εισερχόμαστε στην ψήφιση των άρθρων. Η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 1 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 2 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 3 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 3 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 4 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 5 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 5 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 6 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 6 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 7 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 7 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 8 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 8 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 9 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 9 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 10 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 10 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 11 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 11 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 12 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 12 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 13 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 13 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 14 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 14 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 15 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 15 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 16 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 16 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 17 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 17 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 18 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 18 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 19 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 19 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 20 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 20 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 21 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 21 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 22 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς το άρθρο 22 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 23 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 23 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 24 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 24 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 25 της πρότασης ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 25 της πρότασης έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο της πρότασης;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς η πρόταση του Προέδρου της Βουλής: «Για την τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής - Μέρος Κοινοβουλευτικό (ΦΕΚ 106/Α΄/24.6.1987) και Μέρος Β΄ (ΦΕΚ 51/Α΄/10.4.1997), όπως ισχύουν», έγινε δεκτή επί της αρχής και επί των άρθρων. Προχωρούμε στην ψήφιση της πρότασης και στο σύνολο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η πρόταση και στο σύνολο;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Η πρόταση έγινε δεκτή στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς η πρόταση του Προέδρου της Βουλής: «Για την τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής - Μέρος Κοινοβουλευτικό (ΦΕΚ 106/Α΄/24.6.1987) και Μέρος Β΄ (ΦΕΚ 51/Α΄/10.4.1997), όπως ισχύουν», έγινε δεκτή κατά πλειοψηφία επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο της παραπάνω πρότασης του Προέδρου της Βουλής.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 15.15΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Παρασκευή 23 Ιουνίου 2017 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος κοινοβουλευτικό έλεγχο: α) συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων και β) συζήτηση της υπ' αριθμόν 28/20/19-5-2017 επίκαιρης επερώτησης Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας προς τον Υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, σχετικά με την «έλλειψη σχεδίου και τη μη ανάληψη δράσεων για τον ψηφιακό μετασχηματισμό της Ελλάδας».