Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 26-2-2018 εξουσιοδότηση του Σώματος επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα Πρακτικά της ΟΗ΄ συνεδριάσεώς του, της Δευτέρας 26 Φεβρουαρίου 2018, σε ό,τι αφορά την ψήφιση στο σύνολο του σχεδίου νόμου: «Ίδρυση Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής και άλλες διατάξεις».]] Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα σας διαβάσω δύο ανακοινώσεις με θέμα: «Κυβερνητική μεταβολή». Πρώτη ανακοίνωση: «Κύριε Πρόεδρε, έχουμε την τιμή να παρακαλέσουμε όπως ανακοινώσετε στο Σώμα ότι με το 20/27-2-2018 προεδρικό διάταγμα, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 35/27-2-2018 (τ. Α΄), έγινε αποδεκτή η παραίτηση που υπέβαλε ο Δήμος Παπαδημητρίου του Βασιλείου από τη θέση του Υπουργού Οικονομίας και Ανάπτυξης και απαλλάχθηκε από τα καθήκοντά του. Ο Πρωθυπουργός, Αλέξιος Τσίπρας».
Δεύτερη ανακοίνωση: «Κύριε Πρόεδρε, έχουμε την τιμή να παρακαλέσουμε όπως ανακοινώσετε στο Σώμα ότι με το 19/26-2-2018 προεδρικό διάταγμα, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 32/26-2-2018 (τ. Α΄), έγινε αποδεκτή η παραίτηση που υπέβαλε η Ουρανία Αντωνοπούλου του Αντωνίου από τη θέση της Αναπληρώτριας Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και απαλλάχθηκε από τα καθήκοντά της. Ο Πρωθυπουργός, Αλέξιος Τσίπρας».
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λόγω της αναβολής της συζήτησης, έπειτα από αίτημα της Γενικής Γραμματείας της Κυβέρνησης, του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης: «Ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της Οδηγίας 2014/104/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Νοεμβρίου 2014, σχετικά με ορισμένους κανόνες που διέπουν τις αγωγές αποζημίωσης βάσει του εθνικού δικαίου για παραβάσεις των διατάξεων του δικαίου ανταγωνισμού των κρατών - μελών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης», δεν έγινε η διανομή της εκθέσεως του Επιστημονικού Συμβουλίου, προκειμένου να διανεμηθεί αυτή όταν επανέλθει προς συζήτηση το αναβληθέν σχέδιο νόμου. Επίσης έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στους χώρους του Μεγάρου της Βουλής των Ελλήνων, δεκαπέντε μαθητές και μαθήτριες και δυο εκπαιδευτικοί - συνοδοί τους από το 2ο Επαγγελματικό Λύκειο της Σιβιτανιδείου Σχολής. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Πέμπτης 1ης Μαρτίου 2018. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 1144/26-2-2018 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Ιωαννίνων του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Μερόπης Τζούφη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Ένταξη ανίατων παθήσεων στον Ενιαίο Πίνακα Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας». 2. Η με αριθμό 1135/22-2-2018 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Α΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Ντόρας Μπακογιάννη προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Η Κυβέρνηση “γκριζάρει” το Ιόνιο - Κίνδυνοι στη νέα Συμφωνία για τις Θαλάσσιες Ζώνες με την Αλβανία». 3. Η με αριθμό 1149/26-2-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Πειραιώς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Ιωάννη Λαγού προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Γνωστή από παρακρατικό ιστότοπο έγινε η πρωτοφανής επίθεση στο Α.Τ. Καισαριανής». 4. Η με αριθμό 1163/27-2-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αχαΐας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Νικολάου Καραθανασόπουλου προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σχετικά με τους εργαζόμενους στο πρακτορείο διανομής Τύπου «Ευρώπη». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 1145/26-2-2018 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Χανίων του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Ευαγγελίας Βαγιωνάκη προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Μέτρα βελτίωσης του προγράμματος δακοκτονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων». 2. Η με αριθμό 1159/27-2-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Κιλκίς της Νέας Δημοκρατίας κ. Γεωργίου Γεωργαντά προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Προβλήματα στη λειτουργία του Τμήματος Συνοριακής Φύλαξης (Τ.Σ.Φ.) Παιονίας». 3. Η με αριθμό 1150/26-2-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Αντωνίου Γρέγου προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Περί της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας των Σκοπίων». 4. Η με αριθμό 1164/27-2-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Χρήστου Κατσώτη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Εργαζόμενοι της “Ένωσης - Αγροτικός Συνεταιρισμός Τρικάλων” (ΕΑΣΤ)». 5. Η με αριθμό 1151/26-2-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Κιλκίς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Χρήστου Χατζησάββα προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Ερωτήματα σχετικώς με την υπόθεση πράκτορα βάσει αποκαλύψεων του Π. Καμμένου». 6. Η με αριθμό 926/26-1-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης της Ένωσης Κεντρώων κ. Ιωάννη Σαρίδη προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Εμπιστεύεσθε τον κ. Μάθιου Νίμιτς ως ειδικό διαμεσολαβητή των Ηνωμένων Εθνών για το Σκοπιανό ζήτημα;». 7- Η με αριθμό 1106/16-2-2018 επίκαιρη ερώτηση του Ανεξάρτητου Βουλευτή Μεσσηνίας κ. Δημητρίου Κουκούτση προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Χαμηλότοκα δάνεια από την τουρκική τράπεζα Ζιραάτ στους καπνοπαραγωγούς της Θράκης». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της εταιρείας ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη χερσαία περιοχή "Άρτα - Πρέβεζα"». Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των εταιρειών "Total E&P Greece B.V.", "Edison International S.p.A." και "Ελληνικά Πετρέλαια Ανώνυμη Εταιρεία" για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη θαλάσσια Περιοχή 2, Ιόνιο Πέλαγος». Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της εταιρείας ENERGEAN OIL & GAS - ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΙΓΑΙΟΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη χερσαία περιοχή "Αιτωλοακαρνανία"». Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της εταιρείας ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη χερσαία περιοχή "Βορειοδυτική Πελοπόννησος"». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 22 Φεβρουαρίου 2018 τη συζήτηση των νομοσχεδίων σε μία συνεδρίαση. Το Σώμα συμφωνεί;
Συνεπώς το Σώμα συνεφώνησε. Τον λόγο έχει ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Δημήτριος Δημητριάδης για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το παρόν νομοσχέδιο κυρώνονται και αποκτούν ισχύ νόμου οι τέσσερις συμβάσεις μίσθωσης για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων σε αντίστοιχες περιοχές με τις αντίστοιχες κυρώσεις. Πρώτον: «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της εταιρείας ENERGEAN OIL & GAS - ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΙΓΑΙΟΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη χερσαία περιοχή "Αιτωλοακαρνανία"». Δεύτερον: «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της εταιρείας ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη χερσαία περιοχή "Άρτα - Πρέβεζα"». Τρίτον: «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της εταιρείας ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη χερσαία περιοχή "Βορειοδυτική Πελοπόννησος"». Τέταρτον: «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των εταιρειών "Total E&P Greece B.V.", "Edison International S.p.A." και "Ελληνικά Πετρέλαια Ανώνυμη Εταιρεία" για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη θαλάσσια Περιοχή 2, Ιόνιο Πέλαγος». Για όλες τις συμβάσεις ισχύει ακριβώς το ίδιο κανονιστικό πλαίσιο, οι γενικοί εισαγωγικοί κανόνες, οι σκοποί, τα οφέλη και η σημασία του έργου και τα κύρια άρθρα του έργου, τα οποία είναι τριάντα τέσσερα. Οι τρεις πρώτες προαναφερόμενες συμβάσεις έχουν υπογραφεί στην Αθήνα, στις 25 Μαρτίου του 2017 και η τέταρτη στην Αθήνα 31 Οκτωβρίου του 2017. Η υπογραφή αυτών των συμβάσεων μίσθωσης είναι σε συνέχεια των συμβάσεων μίσθωσης για τις περιοχές Κατάκολο, Ιωάννινα και Πατραϊκό Κόλπο, δυτικά. Αποτελεί μια συνέχεια της διαμορφούμενης - σημαντικής ελπίζουμε - ιστορίας στην έρευνα και στην εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων στη χώρα μας. Οι παρούσες συμβάσεις μίσθωσης αποτελούν μια σημαντική και θετική εξέλιξη για τη χώρα μας, καθώς αναπτύσσεται περαιτέρω η διαδικασία έρευνας υδρογονανθράκων στην ελληνική επικράτεια, με στόχο να δημιουργηθεί ένας ισχυρός παραγωγικός κλάδος, αυτός των υδρογονανθράκων, για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Η δημιουργία αυτού του κλάδου αναμένεται να προσφέρει ισχυρά οικονομικά αντισταθμιστικά οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες και παράλληλα σημαντικά δημόσια έσοδα για τον κρατικό προϋπολογισμό. Οι τοπικές οικονομίες στις περιφέρειες Ηπείρου και Δυτικής Ελλάδας θα δεχθούν άμεσα και έμμεσα οφέλη, τόσο με τη δημιουργία θέσεων εργασίας όσο και με τη δημιουργία ανάγκης για την προμήθεια προϊόντων λόγω της πρόσθετης αγοραστικής δύναμης των προσώπων που θα απασχοληθούν στην κατασκευή και τη λειτουργία των έργων. Σε αυτή την εξέλιξη και με τα δεδομένα μοντέλα αξιοποίησης των ορυκτών καυσίμων, αυτό που είναι προτεραιότητά μας, ως η απόλυτη ωφέλεια, είναι η αυστηρή τήρηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, ως μοναδικού και αναντικατάστατου εθνικού κεφαλαίου. Η δεύτερη ωφέλεια προκύπτει για τα σημαντικά πιθανά δημόσια έσοδα στον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά και τις νέες τεχνολογικές και επιστημονικές δυνατότητες που θα ενσωματωθούν στο εγχώριο παραγωγικό δυναμικό. Η τρίτη αφορά τις τοπικές κοινωνίες και τα αντισταθμιστικά οφέλη προς αυτές σε θέσεις εργασίας, επενδυτικές ευκαιρίες, οικονομικές και αναπτυξιακές προοπτικές. Η εταιρεία «Ενεργειακή Αιγαίου Α.Ε.» έχει επιλεγεί ως μισθωτής και εντολοδόχος της πρώτης σύμβασης μίσθωσης, η εταιρεία «ΕΛΠΕ Α.Ε.» της δεύτερης και τρίτης σύμβασης μίσθωσης, που έγινε σύμφωνα με τη διαγωνιστική διαδικασία υποβολής αίτησης ενδιαφέροντος, που προβλέπεται στον ν.2289/1995 και τροποποιήθηκε με άρθρο του ν.4001/2011, ενσωματώνοντας και την ευρωπαϊκή οδηγία 94/22/ΕΚ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Οι τρεις πρώτες συμβάσεις μίσθωσης προκηρύχθηκαν από τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Μανιάτη με τη Δ1/Α1/2891/31-7-2014 περί προκήρυξης διεθνούς διαγωνισμού για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στις χερσαίες περιοχές της Άρτας, της Πρέβεζας, της Αιτωλοακαρνανίας και της βορειοδυτικής Πελοποννήσου. Προσκλήθηκαν από το Υπουργείο Ενέργειας, Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής φυσικά και νομικά πρόσωπα, που πληρούν τις απαιτήσεις της πρόσκλησης, να υποβάλουν προσφορά για παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στις τρεις προαναφερθείσες χερσαίες περιοχές της δυτικής Ελλάδας. Στην τέταρτη σύμβαση, που αφορά τη θαλάσσια περιοχή 2 στο Ιόνιο, αναδείχθηκε ως μισθωτής το κοινοπρακτικό σχήμα «TOTAL», «EDISON» και ΕΛΠΕ με ορισθέντα εντολοδόχο την «TOTAL Ε&P» και έγινε με διαγωνιστική διαδικασία του γύρου παραχωρήσεων δεύτερος γύρος αδειοδότησης ομοίως με τους προηγούμενους νόμους. Δυνάμει της απόφασης του Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Ιωάννη Μανιάτη Δ1/Α/12892/31-7-2014 περί προκήρυξης διεθνούς διαγωνισμού για την παραχώρηση δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων σε είκοσι θαλάσσιες περιοχές στη δυτική Ελλάδα - Ιόνιο δηλαδή - και νοτίως της Κρήτης, η οποία τροποποιήθηκε με την 173933/31-3-2015 απόφαση του Υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Παναγιώτη Λαφαζάνη, προσκλήθηκαν φυσικά και νομικά πρόσωπα, που πληρούν τις απαιτήσεις της πρόσκλησης, να υποβάλουν προσφορά για παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων σε είκοσι θαλάσσιες περιοχές στη δυτική Ελλάδα, στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης. Τα κριτήρια αξιολόγησης περιγράφονται αναλυτικά και συνίστανται στην οικονομική δυνατότητα των υποψηφίων για τη διεκπεραίωση των απαιτούμενων εργασιών, στην αποδεδειγμένη τεχνική εμπειρία και ικανότητα, στην αρτιότητα των προσφορών, στην ποιότητα του προγράμματος εργασιών και το χρονοδιάγραμμα, στη γεωλογική γνώση και τον τρόπο διεξαγωγής έρευνας, στη διαχείριση περιβαλλοντικά ευαίσθητων περιοχών, στην αποτελεσματικότητα από προηγούμενες παραχωρήσεις, στη σύνθεση της σύμπραξης και του προτεινόμενου μέλους ως εντολοδόχου. Στη συνέχεια, με αντίστοιχες υπουργικές αποφάσεις συγκροτήθηκαν επιτροπές για την υποστήριξη του Υπουργείου στη διαδικασία παραχώρησης του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων για τις ως άνω διεθνείς προσκλήσεις. Η διαδικασία των διαπραγματεύσεων ολοκληρώθηκε σύντομα με τις αξιολογήσεις των τελικών δεσμευτικών προσφορών και κατέληξε στους παραπάνω μισθωτές, όπως ακριβώς τα προανέφερα. Όσον αφορά τα οφέλη και τη σημασία των έργων, το σύνολο των παρουσών συμβάσεων μαζί με τις παλαιότερες για Κατάκολο - Ιωάννινα και Πατραϊκό Κόλπο συγκροτούν ένα νέο και ολοκληρωμένο πεδίο δραστηριότητας της ελληνικής οικονομίας. Διευρύνθηκε και μεγιστοποιείται ο ενεργειακός ρόλος της χώρας όχι μόνο ως παραγωγού, αλλά σε συνδυασμό με τις διελεύσεις αγωγών, τερματικών σταθμών, νέων διεθνών δικτύων ηλεκτρικής διασύνδεσης καθίστανται σημαντικός ενεργειακός κόμβος σε ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Οι εξορύξεις υδρογονανθράκων σε τόσο μεγάλη έκταση της επικράτειας επαναθεμελιώνει τη θεμιτή άσκηση εθνικής κυριαρχίας και των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελληνικής Δημοκρατίας στις ίδιες πλουτοπαραγωγικές πηγές της. Οι υπογραφές των συμβάσεων μίσθωσης επιβεβαιώνουν την άσκηση των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και την αναμενόμενη ωφέλεια στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας. Όσον αφορά τα στοιχεία της μίσθωσης, οι μισθωτές αναλαμβάνουν τις δαπάνες και τους κινδύνους των έργων καθ' όλη τη διάρκεια του έργου. Τα προγράμματα και οι προϋπολογισμοί εκτελούνται από τον μισθωτή, εφόσον πριν έχουν υποβληθεί και εγκριθεί από τον εκμισθωτή. Ο μισθωτής διαθέτει όλα τα παραγωγικά μέσα, δηλαδή κεφάλαια, εξοπλισμό, τεχνικούς και γνώσεις, αναλαμβάνοντας όλους τους χρηματικούς κινδύνους είτε βρει είτε όχι εμπορεύσιμο κοίτασμα. Αφότου βρεθεί εκμεταλλεύσιμο κοίτασμα, ο μισθωτής το γνωστοποιεί στον εκμισθωτή και από τούδε αναλαμβάνει την παραγωγή υδρογονανθράκων, καθώς και των παραπροϊόντων αυτών πλην της διύλισης και καταβάλλει στον εκμισθωτή το μίσθωμα και τους ανάλογους φόρους. Η σύμβαση της μίσθωσης έχει διάρκεια οχτώ έτη για την περίοδο των ερευνών και είκοσι πέντε με τη δυνατότητα παράτασης δύο πενταετιών μετά την αποκάλυψη του εκμεταλλεύσιμου κοιτάσματος. Τα έσοδα για το δημόσιο ορίζονται από φόρους της τάξεως του 20% συν 5% περιφερειακούς φόρους από το μίσθωμα, τις στρεμματικές αποζημιώσεις και τα συμφωνηθέντα επιμέρους ανταλλάγματα. Το μίσθωμα οφείλεται στο δημόσιο ανεξαρτήτως της επίτευξης κέρδους ή όχι από τον μισθωτή, διότι συμφωνήθηκε σε ποσοστό επί των αναμενόμενων ποσοτήτων των εξορυσσόμενων υδρογονανθράκων. Έχει προβλεφθεί με τον ν.4162/2013 η ίδρυση Εθνικού Λογαριασμού Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γενεών για τη στήριξη της βιωσιμότητας του εθνικού ασφαλιστικού συστήματος, γεγονός το οποίο ακόμη δεν έχει υλοποιηθεί, βεβαίως. Προβλέπεται, επίσης, από τις συμβάσεις ο μισθωτής να χρηματοδοτεί με συγκεκριμένο ποσό ετήσια την εκπαίδευση και την κατάρτιση στελεχικού δυναμικού του δημοσίου «ΕΔΕΥ Α.Ε.» στους υδρογονάνθρακες, καθώς από τα έσοδα θα διατίθενται ποσά για τη διεξαγωγή ερευνητικών προγραμμάτων στην ενέργεια και στην αξιοποίηση γενικότερα του ορυκτού μας πλούτου. Αξίζει να σημειωθεί πως οι κίνδυνοι δεν επιμερίζονται στο ελληνικό δημόσιο και τα έσοδά του από τις μισθώσεις είναι εξασφαλισμένα και ανεξάρτητα του αποτελέσματος. Όσον αφορά τα περιβαλλοντολογικά θέματα, η Ελλάδα έχει ενσωματώσει όλη τη σχετική ευρωπαϊκή νομοθεσία, που είναι και η αυστηρότερη διεθνώς και με διαφορά. Η σύμβαση μίσθωσης εμπεριέχει ένα αυστηρό πλέγμα διατάξεων και κανόνων που προστατεύουν πλήρως - πιστεύουμε - το περιβάλλον. Είναι το αυστηρότερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως προείπα. Θα πρέπει να τονίσουμε ότι δίνεται ιδιαίτερη σημασία και περιλαμβάνει τη νομοθεσία για την ασφάλεια των υπεράκτιων εγκαταστάσεων, ν.4409/2016, όπου ενσωματώνεται η οδηγία 2013/30 της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν περιέχει καμμία ευνοϊκή ρύθμιση σε περιβαλλοντολογικά ζητήματα υπέρ των μισθωτών. Τους υποχρεώνει σε απόλυτο σεβασμό των ελληνικών και ευρωπαϊκών κανόνων, όχι μόνο επί της παρούσης νομοθεσίας, αλλά και της όποιας μελλοντικής αυστηρότερης θα επέλθει. Πρέπει να τονίσουμε ότι υπάρχει κοινή υπουργική απόφαση έγκρισης της στρατηγικής μελέτης περιβαλλοντολογικών επιπτώσεων για την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων σε έντεκα θαλάσσιες περιοχές του Ιονίου Πελάγους με ισχύ για όλη τη διάρκεια εφαρμογής του προγράμματος έρευνας και εκμετάλλευσης στην περιοχή του Ιονίου. Συνεπώς με βάση αυτή την κοινή υπουργική απόφαση προβλέπονται όροι, περιορισμοί και κατευθύνσεις που θα πρέπει να τηρούνται κατά την εξειδίκευση και υλοποίηση κάθε προγράμματος που θα αφορά τους υδρογονάνθρακες στην εν λόγω περιοχή. Ταυτόχρονα με τις διαδικασίες παραχώρησης τόσο χερσαίων περιοχών όσο και θαλάσσιων έχουν εκπονηθεί στρατηγικές μελέτες περιβαλλοντολογικών επιπτώσεων από το ΕΛΚΕΘΕ με φορέα ανάθεσης την αντίστοιχη Διεύθυνση του ΥΠΕΝ. Στην απόφαση έγκρισης της στρατηγικής μελέτης περιβαλλοντολογικών επιπτώσεων του Ιονίου, που καλύπτει γεωγραφικά το σύνολο των έντεκα περιοχών του δεύτερου διαγωνισμού, με σκοπό την πληρέστερη προστασία και αειφορική διαχείριση του περιβάλλοντος προβλέπεται η σύσταση διακριτής μονάδας περιβάλλοντος. Θα λειτουργεί με αποκλειστική ευθύνη του φορέα στον οποίο έχει ανατεθεί το δικαίωμα έρευνας και εκμετάλλευσης, ενώ θα επιβλέπεται από την Αρχή Σχεδιασμού. Θα διαθέτει τις ευθύνες και αρμοδιότητες εντός του οργανογράμματος που είναι απαραίτητες για την αποτελεσματική παρέμβαση κατά το στάδιο του σχεδιασμού, της υλοποίησης και της λειτουργίας κάθε έργου. Προσανατολίζεται σε καθήκοντα περιβάλλοντος, τα οποία μπορούν να συνδυάζονται μόνο με θέματα ασφάλειας και υγιεινής. Στελεχώνεται με επαρκές σε πλήθος και κατάρτιση προσωπικό. Διαθέτει υποδομές και πόρους απαραίτητους για την αποτελεσματική λειτουργία της. Ενημερώνεται διαρκώς για τις τεχνολογίες αιχμής που αναπτύσσονται και εφαρμόζονται διεθνώς. Επιπλέον, η μονάδα περιβάλλοντος θα αποτελεί σύνδεσμο επί όλων των περιβαλλοντολογικών θεμάτων με τις τοπικές κοινωνίες και τις αρμόδιες υπηρεσίες της αντίστοιχης διοίκησης. Η σύμβαση - και εδώ θα το τονίσω - για το «Μπλοκ 2» στο Ιόνιο με την «Total - Edison - ΕΛΠΕ» πιστεύουμε ότι αποτελεί μια συμφωνία - πρότυπο, αντικείμενο μιας εκτενούς διαπραγμάτευσης που ανοίγει έναν δρόμο για συμφωνίες που θα επακολουθήσουν. Όσον αφορά τα άρθρα των συμβάσεων μίσθωσης, στο άρθρο 1 μεταξύ άλλων τονίζεται ότι οι δαπάνες και οι κίνδυνοι της διεξαγωγής εργασιών πετρελαίου βαρύνουν αποκλειστικά τον μισθωτή. Στα άρθρα 2 και 3 αναφέρεται ότι η χρονική διάρκεια του βασικού σχεδίου ερευνών ορίζεται στα επτά έτη, με δυνατότητα παράτασης που δεν υπερβαίνει τα οκτώ έτη. Επίσης, περιγράφονται οι υποχρεώσεις του μισθωτή για κάθε στάδιο των εργασιών. Στο άρθρο 4 έχουμε αναφορά στην Τεχνική Συμβουλευτική Επιτροπή που συγκροτούν από κοινού το δημόσιο και ο μισθωτής, ενώ στο άρθρο 5 περιγράφεται η διαδικασία με την οποία κάθε χρόνο ο μισθωτής υποβάλλει το τεχνικό πρόγραμμα και τον αντίστοιχο προϋπολογισμό. Το άρθρο 6 ορίζει τους όρους και τις προϋποθέσεις με τις οποίες ο μισθωτής δικαιούται να παραιτηθεί από το δικαίωμα έρευνας του συνόλου της περιοχής ή τμήματος αυτής. Σε αυτό το άρθρο αναφέρεται, επίσης και η υποχρέωση του μισθωτή να προβαίνει σε καθορισμό της επιστρεφόμενης περιοχής, τηρώντας προϋποθέσεις του άρθρου 9.1 αυτής της σύμβασης και λαμβάνοντας κάθε αναγκαίο μέτρο, για να αποτρέψει κινδύνους στο περιβάλλον, στην ανθρώπινη ζωή, ή την περιουσία. Στο άρθρο 7 καθορίζονται οι ενέργειες και οι υποχρεώσεις του μισθωτή, σε περίπτωση που αποκαλυφθούν υδρογονάνθρακες στην περιοχή της έρευνας. Στο άρθρο 8 ορίζεται ότι, εφόσον ισχύει το άρθρο 7 και ο μισθωτής περνάει στο στάδιο της εκμετάλλευσης πλέον, αυτό έχει διάρκεια είκοσι πέντε χρόνια με δυνατότητα δύο παρατάσεων για κάθε πέντε χρόνια εκάστη. Στο άρθρο 11 ορίζεται το ενδεχόμενο αποκάλυψης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων εκτός της περιοχής έρευνας που έχει δοθεί στον μισθωτή και εντός περιοχής που έχει δοθεί από το δημόσιο σε κάποιον άλλον ανάδοχο. Τους επιβάλλει να καταρτίσουν και να υποβάλουν στον αρμόδιο Υπουργό, πρόγραμμα ενοποίησης της έρευνας και της εκμετάλλευσης του κοιτάσματος. Το άρθρο 12 είναι σημαντικό για την περιβαλλοντική νομολογία. Επιβάλλει στον μισθωτή υποχρέωση τήρησης της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και θέτει υποχρεώσεις σε σχέση με την υποβολή περιβαλλοντικών εκθέσεων και την αντιμετώπιση τυχόν ατυχημάτων. Δίνεται ιδιαίτερη σημασία και περιλαμβάνει τη νομοθεσία για την ασφάλεια των υπεράκτιων εγκαταστάσεων, ν.4409/2016 που ενσωματώνει την οδηγία 2013/30 της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το άρθρο 13 ορίζει τη μέθοδο υπολογισμού και τη διαδικασία καταβολής του ετήσιου μισθώματος, το οποίο μπορεί να είναι είτε σε είδος είτε σε χρήμα. Στο άρθρο 14 ρυθμίζονται τα φορολογικά θέματα. Ο κάθε συνμισθωτής υπόκειται σε ειδικό φόρο εισοδήματος, με συντελεστή 20%, καθώς και σε περιφερειακό φόρο, με συντελεστή 5%, χωρίς καμμία πρόσθετη τακτική ή έκτακτη εισφορά, τέλος ή επιβάρυνση οποιασδήποτε φύσεως υπέρ του δημοσίου ή οποιουδήποτε τρίτου. Στο άρθρο 15 ορίζονται τα πρόσθετα ανταλλάγματα, πέρα από το μίσθωμα δηλαδή, που είναι υποχρεωμένος ο μισθωτής να καταβάλει προς το δημόσιο. Αυτά μπορεί να είναι στρεμματικές αποζημιώσεις και άλλα. Για πρώτη φορά επίσης, προβλέπει το αντάλλαγμα πρώτης παραγωγής, που ορίζεται στο 1.000.000 ευρώ. Το άρθρο 21 ορίζει τους όρους και τη διαδικασία, με την οποία το δημόσιο μπορεί να θεωρήσει έκπτωτο τον μισθωτή, σε περίπτωση παραβίασης των όρων της συμφωνίας από μέρους του και παράλληλα, με το άρθρο 22 γίνονται γνωστά τα δικαιώματα του δημοσίου σε μία αντίστοιχη περίπτωση. Το άρθρο 23 ορίζει τη διαδικασία επίλυσης διαφορών μεταξύ δημοσίου και μισθωτού. Εμπεριέχονται επίσης και επτά παραρτήματα. Τελειώνοντας, θα ήθελα να παρατηρήσω κάποια πράγματα, που σημειώθηκαν κατά τη συζήτηση πριν δύο ημέρες στην επιτροπή. Κυρώνουμε τη σύμβαση με την «TOTAL» σε τέσσερις μήνες, που είναι ένας εντελώς καινούργιος διαγωνισμός και στο μεσοδιάστημα, από τις υπογραφές μέχρι σήμερα, εμείς ενεργοποιήσαμε και την ΕΔΕΥ Α.Ε., μια νεκρή εταιρεία μέχρι πρόσφατα, στην οποία, πρώτον, δώσαμε υπόσταση και δεύτερον, μεταφέραμε όλο το αρχείο από την υπηρεσία του Υπουργείου προς αυτήν. Άρα, το να κυρώσουμε τις συμβάσεις έχοντας ενεργοποιήσει τον φορέα, που θα τις διαχειρίζεται, κάθε άλλο παρά αδυναμία ή καθυστέρηση από τη μεριά μας δείχνει. Ένα δεύτερο σημείο είναι ότι ο νόμος στην Ελλάδα προβλέπει δύο μοντέλα. Το πρώτο είναι αυτό, με το οποίο το δημόσιο έχει ωφέλεια από την έρευνα και παραγωγή υδρογονανθράκων, αλλά δεν συμμετέχει στην εκμετάλλευση, το Lease Agreement. Όλες οι συμβάσεις, που έχουν γίνει μέχρι σήμερα είναι με βάση αυτή τη διαδικασία και πιστεύουμε ότι είναι ορθή, γιατί η χώρα μας δεν έχει καμμία εμπειρία επί τούτου. Το δεύτερο μοντέλο, που είναι το Production Sharing Agreement, όπου το δημόσιο συμμετέχει στην εκμετάλλευση και μοιράζεται επομένως το ρίσκο της επένδυσης και τα οφέλη της, είναι ένα δεύτερο στάδιο που απλά πρέπει και είμαστε υποχρεωμένοι να το δούμε. Ο νόμος μάς δίνει και αυτή τη δυνατότητα. Σας ευχαριστώ, κύριοι συνάδελφοι, για την υπομονή σας.
Ευχαριστούμε τον κ. Δημητριάδη. Η Νέα Δημοκρατία ζήτησε να αλλάξει λίγο η σειρά και οι συνάδελφοι απεδέχθησαν. Θα μιλήσει τώρα ο κ. Αρβανιτίδης, θα ακολουθήσει ο κ. Σαχινίδης και έπειτα ο κ. Κατσαφάδος. Τον λόγο έχει ο κ. Αρβανιτίδης, εισηγητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ για δέκα πέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ζούμε ίσως ή παρακολουθούμε την πιο αλλοπρόσαλλη Κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης, μία Κυβέρνηση που πορεύεται με οδηγό τη λαϊκή ρήση «με λένε ρίζα και όπως θέλω τα γυρίζω». Προτείνατε και νομοθετήσατε επίδομα ενοικίου για τους εξωκοινοβουλευτικούς Υπουργούς και μετά μας λέτε ότι η διάταξη δεν είναι ηθική και θα την πάρετε πίσω. Προτείνατε και νομοθετήσατε, οι συνοδείες των Υπουργών να μένουν σε πεντάστερα και νομίζω ότι είναι θέμα χρόνου να έρθετε να το «ξεψηφίσετε» στη Βουλή. Φέρατε στη Βουλή για κύρωση τέσσερις πολύ σημαντικές συμβάσεις, για έρευνα υδρογονανθράκων, την ώρα που ένας Υπουργός, που μόλις ήρθε φεύγει και ένας αγαπητός συνάδελφος της Πλειοψηφίας δηλώνουν ότι θα τις καταψηφίσουν. Το δήλωσαν, βέβαια, κατόπιν εορτής, όταν είδαν ότι υπάρχει πλειοψηφία στη Βουλή, για να περάσει το νομοσχέδιο. Γνωστές πρακτικές, γιατί πάνω απ' όλα, φαίνεται ότι είναι «η καρέκλα». Δεν πρόκειται κανείς να κουνηθεί από αυτήν. Όποια συμπεριφορά, λοιπόν, είναι αποδεκτή, αλλά νομίζω ότι πρέπει να σοβαρευτούμε. Είμαστε σήμερα εδώ, γιατί η παράταξή μας μπήκε μπροστάρης σε μία εθνική προσπάθεια, που λέγεται έρευνα και παραγωγή υδρογονανθράκων στην Ελλάδα. Είμαστε υπερήφανοι, γιατί ανοίξαμε τον δρόμο, ψηφίζοντας τα προηγούμενα χρόνια, επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ - ο Γιάννης Μανιάτης είναι εδώ - το απαραίτητο νομοθετικό πλαίσιο με σωστή προετοιμασία και δουλειά γι' αυτή την εθνική και όχι κομματική υπόθεση. Και είναι εθνική υπόθεση, γιατί η αξιοποίηση των υδρογονανθράκων εντάσσεται στο εθνικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, που πρέπει να αποκτήσει η χώρα. Παρά το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αντίθετος, φαίνεται ότι το 'χει η μοίρα του - όπως είπα στην επιτροπή - να εφαρμόζει και να νομοθετεί αυτά που απέφευγε και καταψήφιζε. Θέλω, όμως, σήμερα να είμαι ενωτικός και όχι διχαστικός, διότι η αξιοποίηση των υδρογονανθράκων μάς αναβαθμίζει γεωπολιτικά, μας βάζει με άλλους όρους στον χάρτη της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Αυτή είναι η μία διάσταση των σημερινών συμβάσεων, που ψηφίζουμε, η γεωπολιτική τους σημασία. Η δεύτερη εξαιρετικά σημαντική είναι η αναπτυξιακή τους σημασία. Και οι δύο διαστάσεις μαζί, η γεωπολιτική και η αναπτυξιακή, στην περίπτωση που τα αποτελέσματα από τις έρευνες είναι θετικά, θα διαμορφώσουν μια άλλη Ελλάδα, θα βάλουν τις βάσεις, για να συνεχίσουμε τις έρευνες υδρογονανθράκων και σε άλλες περιοχές στο προσεχές μέλλον. Θα διαμορφώσουν μια Ελλάδα, που δεν θα αιμορραγεί από τη φυγή των νέων της στο εξωτερικό, μια Ελλάδα που θα παράγει πραγματικό πλούτο, μια Ελλάδα, που θα μπορεί να χρηματοδοτήσει την ανάπτυξη με δικά της κεφάλαια, χωρίς να στέκεται με το χέρι απλωμένο διαρκώς. Θέλω, αγαπητοί συνάδελφοι, να ξεκινήσω με τη γεωπολιτική διάσταση των συμβάσεων. Η κύρωσή τους από τη Βουλή των Ελλήνων σηματοδοτεί τη βούληση της πατρίδας μας να προχωρήσει αποφασιστικά στην πλήρη άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, όχι μόνο στο Ιόνιο και στη δυτική Ελλάδα, αλλά και σε όποιες άλλες περιοχές της ελληνικής ΑΟΖ και της ηπειρωτικής Ελλάδας κριθεί ότι αυτό είναι σκόπιμο. Η κύρωση των τεσσάρων αυτών συμβάσεων δείχνει ότι η Ελλάδα προχωρά και στέλνει μηνύματα. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε το στήσιμο γκρίζων ζωνών ούτε στο Αιγαίο ούτε πουθενά αλλού. Ένα κοινό ενεργειακό δόγμα μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, με τις απαραίτητες συνεννοήσεις μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα καταδείξει ότι τα ενεργειακά κοιτάσματα και στις δυο αυτές χώρες είναι ευρωπαϊκά κοιτάσματα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Έρχομαι τώρα στην αναπτυξιακή διάσταση. Αν τα αποτελέσματα των ερευνών που θα προκύψουν μετά από εφτά, οκτώ χρόνια είναι ενθαρρυντικά, θα μιλάμε για μια ιστορική, αναπτυξιακή ευκαιρία, εθνική και τοπική. Αυτή η ευκαιρία δεν πρέπει να πάει χαμένη. Η Ελλάδα, πέρα από ενεργειακός κόμβος και σταυροδρόμι, μπορεί να εξελιχθεί σε πετρελαιοπαραγωγό χώρα. Και μπορεί να μην γίνουμε από τη μια μέρα στην άλλη Σαουδική Αραβία, αλλά τουλάχιστον ενισχύουμε την ενεργειακή μας αυτάρκεια. Αν θέλουμε να έχουμε αναπτυξιακή προοπτική, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να είμαστε εξαρτημένοι, στον βαθμό που είμαστε τώρα, από τις εισαγωγές καυσίμων και άλλων ενεργειακών προϊόντων. Ο χρόνος, τα έσοδα και η περιβαλλοντολογική προστασία είναι τρεις λέξεις κλειδιά της επιτυχίας, όχι μόνο αυτών των συμβάσεων, αλλά και όλων όσων θα ακολουθήσουν το επόμενο διάστημα. Πρέπει να σχεδιάσουμε προσεκτικά τα επόμενα βήματα και να εξηγήσουμε στους πολίτες τι θέλουμε να κάνουμε. Σας ζήτησα στην επιτροπή, κύριε Υπουργέ, να ενημερώσετε τη Βουλή και τους πολίτες για το πόσα χρόνια πιστεύετε ότι θα χρειαστεί η έρευνα για την εξόρυξη μέχρι την πλήρη λειτουργία της. Σας ζήτησα, αν γνωρίζετε, να μας δώσετε εκτιμήσεις για το ύψος των εσόδων, στα οποία στοχεύουμε. Και φυσικά, να δώσετε εγγυήσεις για τη διασφάλιση του φυσικού και πολιτιστικού μας περιβάλλοντος. Η Κυβέρνηση, κύριε Υπουργέ - και πιστεύω να συμφωνείτε - πρέπει να τρέξει. Πρέπει να τρέξετε τις διαδικασίες πιο γρήγορα, καθώς το ενδιαφέρον των μεγάλων πετρελαϊκών εταιρειών είναι έντονο, ιδιαίτερα για τα οικόπεδα της Πελοποννήσου και της Κρήτης. Νομίζω ότι θα ήταν χρήσιμο να μας δώσετε έναν χάρτη των επόμενων κινήσεων της Κυβέρνησή σας στο θέμα αυτό. Θα πρέπει, εμείς να ξαναδούμε και την πιθανή αξιοποίηση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου, όπως αυτό στην Επανομή της Θεσσαλονίκης, τα οποία έχουν βρεθεί τη δεκαετία του '80, με βάση και τις δυνατότητες που μας δίνει η σύγχρονη τεχνολογία. Κάτι που δεν μπορούσαμε να το κάνουμε τότε, ίσως να μπορούμε να το σχεδιάσουμε και να το κάνουμε τώρα. Έθεσα το θέμα αυτό και στην επιτροπή, κύριε Υπουργέ, και θέλω να γνωρίζω αν στον προγραμματισμό σας για τα επόμενα στάδια και τις επόμενες διαγωνιστικές διαδικασίες σχεδιάζετε να είναι και η περιοχή αυτή. Πέρα, όμως, από την ταχύτητα, που πρέπει να αναπτύξει η Κυβέρνηση, πρέπει να μας πείτε και να είναι γνωστό στην ελληνική κοινωνία τι σχεδιάζετε με το Ταμείο Αλληλεγγύης Γενεών. Εδώ υπάρχουν μια σειρά ερωτημάτων, που πρέπει να γίνουν γνωστά στους πολίτες. Σας ρώτησα και στην επιτροπή πότε σχεδιάζετε να συστήσετε το ταμείο αυτό. Επίσης, να μας ξεκαθαρίσετε μια και καλή αν το ταμείο αυτό θα εισπράττει αυτό που είχε σχεδιαστεί, το 75% των εσόδων από τον ορυκτό πλούτο της χώρας, ώστε να τονωθούν τα ασφαλιστικά ταμεία και να σχεδιαστεί ένα άλλο ασφαλιστικό σύστημα, βιώσιμο, σε βάθος χρόνου. Αυτά είναι σοβαρά θέματα, κύριε Υπουργέ, και θέλουν σαφείς και συγκεκριμένες απαντήσεις. Η προίκα των φυσικών μας πόρων είναι προίκα όλων των Ελλήνων και μπορεί να διασφαλίσει ένα βιώσιμο συνταξιοδοτικό σύστημα. Πρέπει, λοιπόν, οι πολίτες, ιδιαίτερα οι νέες γενιές που φοβούνται ότι δεν θα πάρουν ποτέ σύνταξη, να γνωρίζουν ποια είναι τα άμεσα έσοδα, που περιμένουμε από αυτές τις συμβάσεις, ποιο είναι το ύψος των επενδύσεων, που μπορεί να υπάρξουν τα επόμενα χρόνια και πόσες θέσεις εργασίας είναι ισχυρά πιθανόν να δημιουργηθούν. Υπάρχουν και άλλα θέματα εξίσου σημαντικά, που χρειάζονται απαντήσεις. Υπάρχουν προβληματισμοί, κύριε Υπουργέ, για χαμηλά έσοδα, λόγω της χαμηλής τιμής του πετρελαίου. Είναι βάσιμος ο προβληματισμός αυτός σε βάθος χρόνου; Επίσης, σας ρώτησα και στην επιτροπή εάν πηγαίνουμε σε αλλαγή μοντέλου για τις επόμενες συμβάσεις εξόρυξης, εάν δηλαδή σχεδιάζετε να πάμε από το μοντέλο σύμβασης μίσθωσης, στο μοντέλο συμμετοχής στο μετοχικό κεφάλαιο. Βέβαια, η απάντηση που δώσατε, προσωπικά με καλύπτει. Δεν μπορώ, όμως, να αφήσω ασχολίαστο τον τρόπο, με τον οποίο ανοίξατε το θέμα. Με κατηγορήσατε ή σχολιάσατε ότι σας ρώτησα γιατί διαβάζω συντηρητικό Τύπο. Αλήθεια, κύριε Υπουργέ, εσείς ποιον Τύπο διαβάζετε; Διαβάζετε μόνο τον φιλοκυβερνητικό, που σας χαϊδεύει τα αφτιά; Δεν νομίζετε ότι πρέπει να ρίχνετε και καμμία ματιά στον…
Δείτε την εφημερίδα…
Είναι ενδιαφέρον, κύριε συνάδελφε, «γραμμητζίδικη» εντελώς. Εκτός και αν πιστεύετε ότι κανένα λάθος δεν έχετε κάνει στη θητεία σας, ότι όλα είναι καλά, δεν χρειάζεται να βελτιώσουμε τίποτα. «Κερδάμε - κερδάμε», όπως πάντα. Εγώ σας ρώτησα, κύριε Υπουργέ, για να μάθω επίσημα τις προθέσεις της Κυβέρνησης. Δεν υιοθετώ τίτλους ούτε μοντέλα. Κάνω ό,τι θα έκανε κάθε Βουλευτής, για να ενημερωθεί με τον επίσημο τρόπο. Σας πρότεινα, λοιπόν, να ακούτε με μεγαλύτερη προσοχή την Αντιπολίτευση και ιδιαίτερα όταν ο διάλογος γίνεται σε καλό κλίμα και με διάθεση να λυθούν συναινετικά τα όποια προβλήματα, για το καλό της χώρας. Κλείνω με τις τοπικές κοινωνίες. Γνωρίζετε πολύ καλά, κύριε Υπουργέ, ότι στη δυτική Ελλάδα, εκτός από προσμονή για μελλοντικά έσοδα υπάρχει και ανησυχία. Είναι σαφές ότι στην Κέρκυρα, την Άρτα, την Πρέβεζα, την Αιτωλοακαρνανία, την Αχαΐα και την Ηλεία θα δημιουργηθούν καλύτερες αναπτυξιακές προοπτικές, που θα δώσουν κίνητρο στους πολίτες να έχουν την επιλογή να μείνουν στον τόπο τους. Η σύνδεση της τοπικής επιχειρηματικότητας με τα έργα αυτά είναι κρίσιμο ζήτημα και εξίσου σημαντικό είναι η διασύνδεση των πανεπιστημίων μας με τις εταιρείες, που θα αναλάβουν τις έρευνες για τις εξορύξεις. Η ανταποδοτικότητα, κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι μόνο χρήματα, δεν είναι μόνο οι πόροι. Η ανταποδοτικότητα από τις τοπικές κοινωνίες δεν μπορεί να είναι απλά ένας τραπεζικός λογαριασμός. Εάν θέλουμε να ζωντανέψει ξανά η ύπαιθρος, πρέπει να την κάνουμε ελκυστική σε πολλά επίπεδα. Πρέπει να φτιάξουμε άμεσα ένα ολοκληρωμένο σχέδιο, που εγγυάται καλύτερη ζωή σε όσους επιλέξουν να ζήσουν στην περιφέρεια και το σχέδιο αυτό να αποτελέσει καλό παράδειγμα, καλή πρακτική και για τις υπόλοιπες περιοχές της χώρας, όπου θα γίνουν έρευνες για την εξόρυξη υδρογονανθράκων. Παράλληλα, εξίσου μεγάλη σημασία έχει και η ενημέρωση των τοπικών κοινωνιών, η έγκυρη και έγκαιρη πληροφόρηση των κατοίκων των περιοχών αυτών για το τι γίνεται και το τι θα γίνει στη συνέχεια. Αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας, ώστε να μην υπάρχουν φαινόμενα αδικαιολόγητων εντάσεων και καιροσκοπισμών. Ένα παρατηρητήριο, για παράδειγμα, της εφαρμογής των συμβάσεων αυτών ίσως θα ήταν χρήσιμο. Και αυτό είναι κάτι, που έχει επισημανθεί από πολλές πλευρές στην επιτροπή. Νομίζω, κύριε Υπουργέ, ότι πρέπει να το δείτε ιδιαίτερα σοβαρά και να το κάνετε πράξη. Η παρακολούθηση της εξαίρεσης των συμβάσεων είναι μια δικλίδα ασφαλείας για τις όποιες επιφυλάξεις διατυπώνονται τώρα ως προς την αδυναμία των μηχανισμών του κρατικού ελέγχου. Χρήσιμη θα ήταν επίσης και η τακτική ενημέρωση της Βουλής για την πορεία των συμβάσεων, που κυρώνουμε και θα κυρώσουμε, ώστε να έχουν οι Βουλευτές και τα κόμματα διαρκή και αξιόπιστη ενημέρωση για το πώς εξελίσσονται οι συμβάσεις και τα αποτελέσματα των ερευνών και για το αν οι εταιρείες και το δημόσιο εφαρμόζουν τις υποχρεώσεις, που έχουν αναλάβει εκατέρωθεν. Οι αρμόδιοι, κύριε Υπουργέ, πρέπει να ενημερώνουν υπεύθυνα και έγκαιρα, διεξοδικά τον κόσμο. Για παράδειγμα, ανησυχίες λόγω σεισμικότητας των περιοχών, λόγω διασποράς ανυπόστατων φημών θα πρέπει να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά και με ξεκάθαρα επιχειρήματα από τους αρμόδιους φορείς. Ξέρετε, κατανοώ καμμιά φορά όλες αυτές τις περιβαλλοντικές ανησυχίες. Υπήρξα δήμαρχος στη βιομηχανική περιοχή της Θεσσαλονίκης, όπου, ενώ κάθε τι παρουσιαζόταν εξαιρετικά και με εξαιρετικές συνθήκες βελτίωσης του περιβάλλοντος, κατέληγε ένα ακόμα πρόβλημα, με αποτέλεσμα οι τοπικές κοινωνίες, ακούγοντας οποιοδήποτε σχέδιο για ανάπτυξη, να είναι κλειδωμένες απέναντι σε κάθε πρωτοβουλία, γιατί σχεδιάζουμε στα χαρτιά εξαιρετικά, υλοποιούμε κάπως και το αποτέλεσμα πολλές φορές είναι πολύ χειρότερο από όταν ξεκινήσαμε. Το φυσικό και πολιτιστικό μας περιβάλλον δεν είναι αμελητέος παράγοντας. Οι περιοχές «NATURA» είναι πολύτιμο αναπτυξιακό κεφάλαιο και αυτές. Η αξιοποίηση των φυσικών μας πόρων οφείλει να γίνεται πάντα με τις βέλτιστες τεχνικές προδιαγραφές και περιβαλλοντικές πρόνοιες. Μόνο έτσι μπορούμε να μιλάμε για βιώσιμη ανάπτυξη. Η τήρηση της σχετικής νομοθεσίας και η εγρήγορση για την περιβαλλοντική προστασία θα πρέπει να είναι διαρκής. Γιατί το όποιο ενδεχόμενο πλήγμα από ατύχημα μπορεί να είναι πολλαπλάσιο από τα προσδοκώμενα οφέλη. Μπορεί, δηλαδή, από ένα ατύχημα να έχουμε δυσάρεστες επιπτώσεις στον άλλο αναπτυξιακό πυλώνα της ελληνικής οικονομίας, στον τουρισμό. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Ελλάδα χρειάζεται για λόγους γεωπολιτικούς στο εξωτερικό και αναπτυξιακούς στο εσωτερικό να ενισχύσει τη θέση της στην ενεργειακή σκακιέρα. Ειδικά η ενεργή συμμετοχή μας στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ενεργειακής Ένωσης είναι πως το απόλυτο εθνικό μας συμφέρον και η συμμετοχή αυτή ενισχύεται με τη δραστηριοποίηση της χώρας μας σε κάθε τομέα ενέργειας και με τις απαραίτητες επενδύσεις και έργα. Ο ισορροπημένος σχεδιασμός και συντονισμός όλων των πηγών στο ενεργειακό μείγμα της χώρας είναι η σωστή επιλογή πολιτικής. Επαναλαμβάνω - για να μην περάσει στα ψιλά - ότι η Κυβέρνηση πρέπει να τρέξει, για να καλύψει το χαμένο έδαφος τριών χρόνων. Αν θέλουμε να λέμε, ως πολιτικό σύστημα και ως πολιτικοί, ότι θα βάλουμε τις βάσεις ενός νέου αναπτυξιακού παραγωγικού μοντέλου, που τόσο έχει ανάγκη η χώρα μας, πρέπει να επιταχύνουμε τον βηματισμό μας, με κινήσεις όπως η σημερινή. Οποιαδήποτε καθυστέρηση, εφησυχασμό ή οπισθοδρόμηση δεν θα μας τα συγχωρήσει η ιστορία, δεν θα μας τα συγχωρήσουν οι επόμενες γενιές. Καλωσορίζουμε, λοιπόν, για ακόμη μια φορά την κύρωση των τεσσάρων συμβάσεων, καλούμε την Κυβέρνηση να αναλάβει πρωτοβουλίες σε όλα τα ενεργειακά μέτωπα και να μας δώσει τις απαραίτητες διευκρινήσεις για το τι πρέπει να περιμένουμε από εδώ και πέρα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Αρβανιτίδη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Άννα Καραμανλή ζητεί άδεια ολιγοήμερης απουσίας στο εξωτερικό κατά το χρονικό διάστημα από τις 7 Μαρτίου 2018 έως τις 10 Μαρτίου 2018, για προσωπικούς λόγους. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Επίσης, ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Θεόδωρος Φορτσάκης ζητεί άδεια ολιγοήμερης απουσίας στο εξωτερικό κατά το χρονικό διάστημα από τις 19 Μαρτίου 2018 έως τις 22 Μαρτίου 2018, για ακαδημαϊκούς λόγους. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Τέλος, ο Αντιπρόεδρος και Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Σπυρίδων - Άδωνις Γεωργιάδης ζητεί άδεια ολιγοήμερης απουσίας στο εξωτερικό κατά το χρονικό διάστημα από την 1η Μαρτίου 2018 έως τις 6 Μαρτίου 2018 σε κομματική αποστολή. Η Βουλή εγκρίνει;
Η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής της Χρυσής Αυγής κ. Ιωάννης Σαχινίδης, για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πριν αναφερθώ σχετικά με τις τέσσερις κυρώσεις για την παραχώρηση δικαιωμάτων για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων, κρίνω σκόπιμο να κάνω μια αναφορά στον βρώμικο ρόλο που παίζουν οι Γερμανοί στο Αιγαίο και στην Κύπρο. Έχει άμεση σχέση με τις κυρώσεις, τις οποίες συζητάμε σήμερα. Υπάρχει, λοιπόν, ένας βρώμικος ρόλος των Γερμανών με τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στο Αιγαίο και στην κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Σε μια περίοδο που η Τουρκία προκαλεί και απειλεί στρατιωτικά Αθήνα και Λευκωσία, το Βερολίνο στέλνει ωκεανογραφικό σκάφος, για να διεξάγει σεισμικές έρευνες νότια της Κρήτης ως τα οικόπεδα της κυπριακής ΑΟΖ, ζητώντας μάλιστα άδεια από την Άγκυρα, καθ' ότι η περιοχή όπου θέλει να δραστηριοποιηθεί το πλοίο «MARIA S. MERIAN» περιλαμβάνει και σημεία ελέγχου από την Τουρκία. Οι ενέργειες αυτές εκ μέρους της Γερμανίας, σε μια περιοχή, όπου είτε βρίσκονται σε εξέλιξη έρευνες υδρογονανθράκων στην κυπριακή ΑΟΖ είτε επίκεινται νότια της Κρήτης με δεδομένες τεράστιες ποσότητες φυσικού αερίου και πετρελαίου, κρίνονται τουλάχιστον περίεργες για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου, αφού με έμμεσο, αλλά σαφή τρόπο, επιδιώκεται εδώ η έξοδος της Τουρκίας στα κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου, δηλαδή στο μισό Αιγαίο. Αυτό άλλωστε φαίνεται και από τις αντιδράσεις του καθεστώτος Ερντογάν, οι οποίοι έσπευσαν να εκδώσουν NAVTEX για τον έλεγχο ολόκληρης της περιοχής από την κυπριακή ΑΟΖ μέχρι και την Κρήτη, ενώ η τούρκικη εφημερίδα «MILLIYET» σε προκλητικό δημοσίευμα σχολίασε τη NAVTEX, γράφοντας: «Άδεια από την Τουρκία, που θα τρελάνει Ελλάδα και Κύπρο». Επισημαίνεται δε, ότι δεν είναι η πρώτη φορά, που η Γερμανία στέλνει ερευνητικό σκάφος στο Αιγαίο, δήθεν για σεισμικές έρευνες, οι οποίες αποτελούν το πρώτο στάδιο των ερευνών εξόρυξης φυσικού αερίου ή πετρελαίου, δίνοντας το δικαίωμα την Τουρκία να εκδώσει NAVTEX και να αμφισβητήσει κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας. Πρόσφατα, στις αρχές Ιανουαρίου, ένα άλλο γερμανικό σκάφος, το «METEOR», το οποίο επίσης ανήκει στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου - και δεν είναι καθόλου τυχαίο αυτό - είχε ζητήσει να κάνει έρευνα στο Νότιο Αιγαίο και η Τουρκία έβγαλε NAVTEX μέχρι και τα Κύθηρα. Όσον αφορά τη νέα δραστηριότητα του γερμανικού πλοίου, στις 3 και 4 Μαρτίου αναμένεται να πλεύσει στα ανοιχτά της Κύπρου για επιστημονικές έρευνες στα θαλάσσια οικόπεδα 4, 5, 6 και 7 της κυπριακής ΑΟΖ και ακολούθως θα μεταβεί νότια της Κύπρου. Από τη Λευκωσία επισημαίνεται ότι έχουν δοθεί σχετικές άδειες, τόσο από Ελλάδα όσο και από Κύπρο. Οι Γερμανοί, ωστόσο, ζήτησαν άδεια και από την Τουρκία για ένα τμήμα που ελέγχει η χώρα, αλλά η Άγκυρα προχώρησε στην έκδοση NAVTEX, επιχειρώντας να οικειοποιηθεί όλη την περιοχή, μήκους πεντακοσίων ογδόντα χιλιομέτρων. Ελλάδα και Κύπρος ακύρωσαν αυτές τις τουρκικές NAVTEX με μία αντι - NAVTEX. Καταθέτω για τα Πρακτικά αυτά που σας διάβασα. Είναι από σημερινό δημοσίευμα. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Σαχινίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δημοσίευμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σχετικά με τις κυρώσεις, αρχικά να πούμε πως προφανώς, δεν θα μπορούσαμε να είμαστε αντίθετοι με την έστω και καθυστερημένη έναρξη ερευνών για την εξόρυξη υδρογονανθράκων, αφού η εξόρυξή και η αξιοποίησή τους αποτελεί βασικό σημείο του πολιτικού μας προγράμματος. Θεωρούμε, όμως, ότι ξεκινάτε με εντελώς λανθασμένο τρόπο και υπό τον φόβο της συνεχούς και αυξανόμενης τουρκικής απειλής. Μιλάτε εσείς για την άσκηση εθνικής κυριαρχίας και των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, για αξιοποίηση εθνικού πλούτου κ.ο.κ., αλλά τα ανωτέρω πραγματοποιούνται, τόσο από εσάς, όσο και από τους προκατόχους σας σε μια απολύτως ασφαλή γεωγραφική περιοχή, όπου δεν θα δεχτούν οι φίλοι σας οι Τούρκοι. Ούτε εσείς ούτε οι προκάτοχοί σας, της ψευτοδεξιάς, δεν τολμήσατε να ανακηρύξετε την ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Δηλαδή, μόνο φαμφάρες ατελείωτες, για να ρίξετε στάχτη στα μάτια του λαού. Οι επιμέρους οικονομικοί και διαχειριστικοί όροι των συμβάσεων - φορολόγηση, απόδοση ποσοστού κερδών, θέσεις εργασίας, εκπαίδευση προσωπικού κ.ο.κ. - σίγουρα έχουν τη σημασία τους και θα μπορούσαν να βελτιωθούν υπέρ του δημοσίου κατόπιν διαπραγμάτευσης. Η δική μας βασική παρατήρηση επί των ανωτέρω είναι ότι το ζήτημα εκμετάλλευσης των ελληνικών υδρογονανθράκων είναι πρωτίστως εθνικό ζήτημα και δευτερευόντως οικονομικό, καθ'ότι η δυνατότητα εκμετάλλευσής τους βασίζεται και προϋποθέτει την πολιτική βούληση για άσκηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στο Αιγαίο και στο Ιόνιο, πράγμα που δεν είναι καθόλου δεδομένο, με βάση τις τελευταίες εξελίξεις σε Ίμια και Κύπρο, με ευθύνη αποκλειστικά δική σας, της συγκυβέρνησής σας. Πρέπει όλοι σας να καταλάβετε ότι ο Τούρκος καταλαβαίνει μόνο τη γλώσσα των όπλων. Για τον λόγο αυτό και θεωρούμε πως πρέπει να ισχύει το δόγμα «περισσότερα κανόνια, λιγότερο βούτυρο». Να γίνει άμεση, λοιπόν, ανακήρυξη της ελληνική ΑΟΖ προς όλες τις κατευθύνσεις, με βάση την αρχή της μέσης γραμμής, καθώς και άμεση έναρξη ερευνών και γεωτρήσεων υπό την κάλυψη του Πολεμικού μας Ναυτικού σε ολόκληρο το Αιγαίο και το Ιόνιο. Εσείς, από την άλλη, έρχεστε τώρα, μετά από τόσα χρόνια αδράνειας και υπό την πολιτική πίεση του προγράμματος της Χρυσής Αυγής να κάνετε κάποια δειλά βήματα στον ενεργειακό τομέα, βήματα τόσο μικρά και δειλά, ώστε να μην σας κράξουν οι εταίροι σας οι τοκογλύφοι και οι φίλοι σας οι Τούρκοι. Ακόμα και αυτό το πρώτο βήμα που κάνετε, διακατέχεται, λοιπόν, από υποχωρητικότητα και εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας. Και σας εξηγώ. Μόνο σε μία θαλάσσια περιοχή και σε τρεις χερσαίες αφορούν οι εν λόγω συμβάσεις, που είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες ότι παρουσιάζουν ενδιαφέρον, από άποψη ύπαρξης υδρογονανθράκων. Όλοι εσείς του λεγόμενου συνταγματικού τόξου δεν πράξατε απολύτως τίποτα, εκτός από το να εισπράττετε μίζες και να ασχολείστε με την επιβολή μνημονίων, για να ξεπουληθούν τα πάντα, τζάμπα, στους μεγάλους τοκογλυφικούς οικονομικούς κολοσσούς. Αντί να στραφείτε, λοιπόν, προς τον φυσικό μας σύμμαχο τη Ρωσία, ενισχύοντας τη γεωστρατηγική θέση της Ελλάδος στο νευραλγικό χώρο της νοτιοανατολικής Ευρώπης, συνάπτετε συνεργασίες με εταιρείες γαλλικών και αμερικανικών συμφερόντων. Επίσης, ο χάρτης του παραρτήματος Β΄ της πρώτης σύμβασης, όπου απεικονίζεται η θαλάσσια «περιοχή ΙΙ» του Ιονίου Πελάγους, είναι ενδεικτικός του τι μέλλει γενέσθαι, καθ'ότι ανατολικά της Κρήτης δεν εμφανίζεται απολύτως τίποτα. Κανένα οικόπεδο δεν έχει οριστεί, αφού δεν έχετε την τόλμη να ανακηρύξετε, όπως προανέφερα, την ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Έτσι, παραδίδετε στις ορέξεις των Τούρκων οποιοδήποτε σύμπλεγμα νήσων, Δωδεκάνησα, ανατολικά της Κρήτης και ο ενιαίος αμυντικός χώρος με την Κύπρο, πάει de facto «περίπατο». Μιλάμε για ξεκάθαρη εθνική μειοδοσία, για να μην πω προδοσία. Αλήθεια, γιατί δεν πάτε ακόμα πιο δυτικά για να ξεκινήσετε τις έρευνες, π.χ. στην Ιταλία; Για να μην προκληθούν οι φίλοι σας οι Τούρκοι και ο «σουλτάνος» σας Ερντογάν; Όπως προείπαμε, λοιπόν, οι Τούρκοι καταλαβαίνουν μόνο την αποτρεπτική ισχύ των όπλων. Την άμεση, λοιπόν, ανακήρυξη της ΑΟΖ σε ολόκληρο το Αιγαίο από τον Έβρο μέχρι την Κύπρο και το ενιαίο αμυντικό δόγμα Ελλάδος - Κύπρου για να γίνει de facto η ενοποίηση της Ελλάδος με την Κύπρο και για να μπορέσει ο ελληνικός λαός να πάρει αυτά που του ανήκουν δικαιωματικά. Με αφορμή, όμως, τις συγκεκριμένες κυρώσεις, θα ήταν χρήσιμο να επισημάνουμε κάποια πράγματα, χωρίς καμμία συνωμοσιολογική, πραγματικά, διάθεση με κριτήριο την αλήθεια και μόνο. Τον Δεκέμβριο του 2009 ο πρώην Πρωθυπουργός Παπανδρέου δήλωσε το εξής φοβερό, για να μην πω και τίποτα άλλο: «Στην Ελλάδα δεν έχουμε πετρέλαιο ή το πετρέλαιο που έχουμε είναι πολύ λίγο». Προφανώς, δεν είχε ακούσει τίποτα, δεν είχε καμμία απολύτως επαφή με το ευρύτερο περιβάλλον ή απλά εξέφραζε προδοτικές ή ανθελληνικές θέσεις. Δεν ήξερε ο άνθρωπος για τη Θάσο, δεν είχε ακούσει ότι οι κακοί Απριλιανοί ήταν αυτοί που είχαν κάνει τις πρώτες έρευνες για υδρογονάνθρακες στην πατρίδα μας. Ειδικά, για τα κοιτάσματα στα νότια της Κρήτης, που είχαν ήδη εντοπιστεί και ήταν γνωστά στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 2007, τα ίδια φυσικά είχε πει και ο Πάγκαλος, μιλώντας στην ίδια την Βουλή. Είχε πει ότι δεν υπάρχει πετρέλαιο στην Ελλάδα. Αργότερα, μας ήλθε ο Σαμαράς, ο οποίος έκανε λόγο για ισχυρές ενδείξεις ύπαρξης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στη δυτική Ελλάδα, την Ήπειρο και τη θαλάσσια περιοχή του Ιονίου, η αξιοποίηση των οποίων μπορεί να αποφέρει έσοδα έως και 150 δισεκατομμύρια για το ελληνικό δημόσιο, σε βάθος εικοσιπενταετίας με τριάντα χρόνια. Ο Καμμένος στο παρελθόν είχε κάνει λόγο για άμεσα αξιοποιήσιμα κοιτάσματα, τα οποία θα μπορούσαν να φέρουν δισεκατομμύρια ευρώ για την πατρίδα μας. Έχουμε λοιπόν στις 20 Ιανουαρίου του 2013 έκθεση της «DEUTSCHE BANK», όπου γινόταν λόγος για θησαυρό στο ελληνικό υπέδαφος. Και αν πάμε λίγο πιο πίσω, θα φτάσουμε στο ν.2289/95 όπου εκεί γινόταν λόγος για τρόπο και διαδικασίες έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων. Το '95, λοιπόν το ελληνικό ερευνητικό σκάφος «ΑΤΑΛΑΝΤΗ» πραγματοποιεί έρευνες στην ελληνική ΑΟΖ, με χρηματοδότηση μάλιστα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό, για να μαθαίνουν κάποιοι και να θυμούνται οι παλαιότεροι, το πάγωσε ο Σημίτης. Έγινε λόγος και για τεράστια αποθέματα κάτω από την Κρήτη. Τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου στη λεκάνη του Βορείου Αιγαίου αποκαλύπτουν τα αρχεία του ΙΓΜΕ και των ΕΛΠΕ, που τόσα χρόνια έμεναν κρυμμένα και για την ακρίβεια θαμμένα. Στη λεκάνη, λοιπόν, του βορείου Αιγαίου, τόσο ανατολικά του πεδίου του Πρίνου περί τη νησίδα Μπάμπουρας και τις γύρω τοποθεσίες όσο και δυτικά προς τα νότια του κόλπου του Στρυμώνα και το Άγιο Όρος, τα εικαζόμενα δυνητικά κοιτάσματα επαρκούν για να καλύψουν το 1/3 των ενεργειακών αναγκών της χώρας μας. Σύμφωνα, λοιπόν, με τα στοιχεία του ΥΠΕΚΑ, τα εκτιμώμενα αποθέματα στον Πατραϊκό Κόλπο ανέρχονται σε διακόσια εκατομμύρια βαρέλια, στα Ιωάννινα πενήντα με ογδόντα εκατομμύρια βαρέλια και στο Κατάκολο τρία εκατομμύρια βαρέλια, ενώ τα αναμενόμενα συνολικά έσοδα του δημοσίου μόνο από τις δύο πρώτες περιοχές σε βάθος εικοσιπενταετίας υπολογίζονται σε περίπου 11 δισεκατομμύρια ευρώ. Έτσι εξηγούνται κάποια πράγματα. Όταν ο Παπανδρέου έλεγε «δεν υπάρχει πετρέλαιο», προφανώς το έλεγε γιατί έπρεπε να υλοποιήσει την αποστολή την οποία είχε. Ποια ήταν αυτή; Να σύρει την πατρίδα στα μνημόνια και στους ξένους τοκογλύφους. Όταν, λοιπόν, υπογράφθηκε το πρώτο μνημόνιο, αναγγέλθηκε άμεσα η ίδρυση φορέα υδρογονανθράκων και σταδιακά, άρχισαν να έρχονται στη δημοσιότητα πληροφορίες για ύπαρξη κοιτασμάτων. Ξαφνικά προκηρύχθηκαν διαγωνισμοί για τη δυτική Ελλάδα και τη νότια Κρήτη, όχι όμως για τη νοτιοανατολική. Η Ελλάδα είναι ένα κράτος που έχει πλούτο, άσχετα αν πολλοί δεν θέλουν να το καταλάβουν, γιατί απλά είναι προσκολλημένοι σε νεοταξικές λογικές ή και σε λογικές δυστυχώς ραγιαδισμού. Αυτός ο πλούτος θα πρέπει να ανακαλυφθεί, να χρησιμοποιηθεί προς όφελος της πατρίδας και του λαού μας. Εδώ θα σας επαναλάβω, κύριε Υπουργέ, κάποια πράγματα τα οποία είχα θέσει και στην επιτροπή, ως ερωτήσεις: Πρώτον, το ότι υπάρχουν εγχώρια κοιτάσματα και ότι η Ελλάδα μπορεί να γίνει ενεργειακός κόμβος είναι δεδομένο. Θα είναι όμως ωφελημένη η πατρίδα μας από την ασκούμενη ενεργειακή πολιτική ή θα επωφεληθούν εγχώρια και ξένα μονοπώλια; Δεν απαντήθηκαν αυτά τα ερωτήματα. Δεύτερον, ποιο είναι το συνολικό κρατικό πλαίσιο συμμετοχής και ελέγχου στις διαδικασίες έρευνας και εκμετάλλευσης; Τρίτον, πότε θα αρχίσουν να υπάρχουν αυτά τα ωφελήματα στις τοπικές κοινωνίες; Τέταρτον, από τη διεθνή εμπειρία υπάρχουν παρόμοιες συμβάσεις και σε άλλα κράτη; Εκεί, στα άλλα κράτη, τι μισθώματα εξασφαλίζουν αυτές οι χώρες και τι φορολογία επιβάλλουν στις εταιρείες με τις οποίες συνεργάζονται; Αλήθεια, η ΕΔΕΥ ΑΕ, η περίφημη Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων, σε ποιο πλαίσιο λειτουργεί, κύριε Υπουργέ; Τι έχει δώσει μέχρι σήμερα στο κράτος; Σύμφωνα με το υπάρχον νομικό πλαίσιο η ΕΔΕΥ ΑΕ δεν μπορεί να συμμετέχει σε κοινοπρακτικά σχήματα για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων. Σε πολλές χώρες έχουν ιδρυθεί κρατικές εταιρείες που συμμετέχουν από κοινού με τις ιδιωτικές στις έρευνες και στην εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων. Γιατί δεν γίνεται το ίδιο στην πατρίδα μας; Γιατί δεν δημιουργείται μια εθνική εταιρεία εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων, ώστε σε συνεργασία με τις ιδιωτικές εταιρείες, όπου είναι αναγκαίο για την παροχή τεχνογνωσίας, να μπορεί αυτή να αξιοποιεί τον τεράστιο πλούτο που υπάρχει από την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων; Τι θα καταφέρουμε; Εθνικό πλούτο, όπως εμείς το χαρακτηρίζουμε, ο οποίος θα πάει απευθείας στον λαό και στην πατρίδα και όχι στο ΤΑΙΠΕΔ και στο χρέος. Ας συνειδητοποιηθεί επιτέλους ότι η πατρίδα μας μπορεί να σταθεί στα πόδια της με αξιοπρέπεια και να δημιουργήσει πλούτο, αν γίνει σωστή έρευνα και εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων. Μη λησμονούμε ότι χάρις στους υδρογονάνθρακες της Βόρειας θάλασσας η Νορβηγία σώθηκε και στάθηκε στα πόδια της φτάνοντας να έχει το δεύτερο μεγαλύτερο κατά κεφαλήν εισόδημα στην Ευρώπη μετά το Λουξεμβούργο. Η εκμετάλλευση των ελληνικών ενεργειακών κοιτασμάτων σε συνδυασμό με την ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ αναβαθμίζει συνολικά τον ρόλο της πατρίδας μας έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ρωσίας, αλλά και της Ευρώπης. Θα δώσει οικονομικά ωφελήματα, κυρίως, όμως, εθνικά ωφελήματα. Για να γίνουν, όμως, όλα αυτά, θα πρέπει αντιστοίχως να είμαστε έτοιμοι ως έθνος όλα αυτά να τα υπερασπιστούμε. Γιατί είναι δεδομένο ότι η ανακάλυψη ενεργειακών αποθεμάτων εντός της ελληνικής ΑΟΖ εγκυμονεί εντάσεις, ακόμα και βίαιες συγκρούσεις. Σε συνδυασμό, λοιπόν, με την απόκτηση εθνικού πλούτου και οικονομικών ωφελημάτων, υπάρχει ο αγώνας για να ξαναγίνει η Ελλάδα κράτος ελεύθερο και κυρίαρχο. Εντύπωση μου έκανε στην επιτροπή που δεν ακούστηκε από κανένα κόμμα ένα δελτίο τύπου που κατατέθηκε από τους εργαζόμενους στο Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων στα «Ελληνικά Πετρέλαια», το οποίο σωματείο είναι και μέλος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενέργειας. Τι λένε οι άνθρωποι αυτοί; Ότι ανάμεσα στις τρεις από τις τέσσερις εταιρείες που σχετίζονται με τις κυρώσεις είναι και τα «Ελληνικά Πετρέλαια», το υπόλοιπο ποσοστό των οποίων θα ξεπουληθεί στο ΤΑΙΠΕΔ. Εδώ προκύπτουν και κάποια άλλα ζητήματα. Τι θα γίνει αφού θα αλλάξει το ιδιοκτησιακό καθεστώς στα «Ελληνικά Πετρέλαια»; Θα έχει ισχύ η σύμβαση που θα υπογραφεί; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό ακόμα θέλω, κύριε Πρόεδρε. Θα σας διαβάσω το δελτίο Τύπου που μας έστειλαν οι εργαζόμενοι της εταιρείας «Ελληνικά Πετρέλαια»: «Την κατηγορηματική τους αντίθεση στο ενδεχόμενο περαιτέρω ιδιωτικοποίησης των ΕΛΠΕ εξέφρασαν οι εργαζόμενοι σε σημερινή τους συνάντηση με τον Πρόεδρο του ΤΑΙΠΕΔ κ. Ξενόφο Άρη στα γραφεία του σωματείου τους: Ο κ. Ξενόφος µάς επιβεβαίωσε την πρόθεση του ΤΑΙΠΕΔ να προχωρήσει στη διαδικασία πώλησης των μετοχών, όπως προβλέπουν οι σχετικές συμφωνίες µε τους δανειστές. Το σωματείο από πλευράς του κατέστησε σαφές µε κατηγορηματικό τρόπο ότι τα «Ελληνικά Πετρέλαια» αποτελούν περιουσία του ελληνικού λαού. Τα «Ελληνικά Πετρέλαια» είναι εταιρεία κολοσσός για τα ελληνικά δεδομένα που δραστηριοποιείται και εκτός των συνόρων - Κύπρος, Σκόπια, Βουλγαρία, Σερβία, Μαυροβούνιο - με ό,τι αυτό σημαίνει. Τα «Ελληνικά Πετρέλαια» τα τελευταία χρόνια κάνουν αλλεπάλληλα ρεκόρ κερδοφορίας συνεισφέροντας αποφασιστικά στην ανάπτυξη της χώρας και δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος ιδιωτικοποίησης μιας εταιρείας η οποία είναι απολύτως υγιής και παράλληλα έχει αναλάβει σε συνεργασία με τους μεγαλύτερους ενεργειακούς κολοσσούς του κόσμου να διερευνήσει το ενδεχόμενο ύπαρξης υδρογονανθράκων στη χώρα μας, φυσικό αέριο και πετρέλαιο. Μέσω των «Ελληνικών Πετρελαίων» το κράτος ασκεί την ενεργειακή πολιτική της χώρας. Τα «Ελληνικά Πετρέλαια» φροντίζουν για την απρόσκοπτη τροφοδοσία και κάλυψη ενεργειακών αναγκών της χώρας στα σώματα ασφαλείας, στα νοσοκομεία, στα σχολεία και τα λοιπά. Τα «Ελληνικά Πετρέλαια» εξασφαλίζουν την τροφοδοσία με καύσιμα απόμακρων περιοχών της πατρίδας - νησιά και ορεινούς όγκους - λειτουργώντας ως πολλαπλασιαστής οφέλους κάθε λογής δραστηριότητας, όπως ο τουρισμός η κτηνοτροφία και η αγροτική παραγωγή. Τα «Ελληνικά Πετρέλαια» ασκούν κοινωνική πολιτική σε επίπεδο που καμμία αμιγώς ιδιωτική επιχείρηση δεν πρόκειται να πράξει. Ο κατάλογος, λοιπόν, των λόγων για τους οποίους τα ΕΛΠΕ πρέπει να διαφυλαχθούν ως κόρη οφθαλμού, είναι μακρύς και σε σύντομο χρονικό διάστημα εσείς θα τα ξεπουλήσετε. Ως εργαζόμενοι, αλλά πρωτίστως ως πολίτες αυτής της χώρας, κάναμε σαφές ότι οι θεσμοί τύπου ΤΑΙΠΕΔ δεν νομιμοποιούνται σε καμία περίπτωση να ξεπουλούν την περιουσία του ελληνικού λαού. Ως εργαζόμενοι και ως πολίτες δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι θα παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις να αποτρέψουμε το περαιτέρω ξεπούλημα της πατρίδας μας. Ο αγώνας αυτός αφορά το παρόν και το μέλλον της χώρας μας και είμαστε υποχρεωμένοι απέναντι στις επόμενες γενιές να παλέψουμε με όλη τη δύναμη ώστε να παραδώσουμε σ' αυτές περισσότερα απ' αυτά που παραλάβαμε. Γιατί, παραφράζοντας, τη χώρα δεν την κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας αλλά την έχουμε δανειστεί από τα παιδιά μας». Το καταθέτω και αυτό στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Σαχινίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ευχαριστώ για την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο έχει ο εισηγητής από τη Νέα Δημοκρατία κ. Κωνσταντίνος Κατσαφάδος, για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, λόγω της χρονικής συγκυρίας δεν μπορώ να μην αδράξω την ευκαιρία να σας ευχηθώ καλή τύχη σε αυτόν τον επικείμενο ανασχηματισμό ο οποίος φημολογείται ότι θα γίνει μετά, από τους Υπουργούς οι οποίοι φεύγουν νύχτα και από μια Κυβέρνηση η οποία φυλλοροεί μέσα σε μια πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση για τη χώρα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα λοιπόν συζητάμε την κύρωση τεσσάρων συμβάσεων, οι οποίες έχουν να κάνουν με την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στο Οικόπεδο 2, το οποίο βρίσκεται σε μια θαλάσσια περιοχή τριάντα περίπου χιλιόμετρα δυτικά της Κέρκυρας. Επίσης, συζητάμε και για τις υπόλοιπες τρεις που είναι χερσαίες περιοχές και αυτές είναι η βορειοδυτική Πελοπόννησος, η Αιτωλοακαρνανία και η Άρτα - Πρέβεζα. Αναμφίβολα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι συγκεκριμένες δράσεις αποτελούν μια σημαντική επενδυτική προοπτική για τη χώρα. Είναι μια σημαντική προοπτική, η οποία συνδέεται με τη σοβαρή είσοδο της χώρας μας στον ενεργειακό χάρτη, αλλά και με την αναβάθμισή της σε γεωπολιτικό επίπεδο. Σαφέστατα συνδέεται και με την αύξηση του πλούτου και για την τοπική κοινωνία, όπως και για νέες θέσεις εργασίας οι οποίες είναι πάρα πολύ σημαντικές. Οφείλουμε, όμως, όσοι ασχολούμαστε με την πολιτική να είμαστε τολμηροί και ρεαλιστές, οπότε θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι όλο το πλαίσιο και η προεργασία αυτών των κυρώσεων που συζητάμε σήμερα, ήταν προϊόν μεθοδικής και τεκμηριωμένης εργασίας η οποία έγινε από την προηγούμενη κυβέρνηση. Θα ήθελα λοιπόν, να σταθώ σε αυτό γιατί φαίνεται ότι η Κυβέρνησή σας έχει μια δυσκολία να αποδεχθεί και να ομολογήσει την πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα, κύριε συνάδελφε της Πλειοψηφίας, είναι ότι η έναρξη της διαδικασίας για την έρευνα και αξιοποίηση των υδρογονανθράκων και του φυσικού αερίου δρομολογήθηκε με την προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού τύπου ανοιχτής πρόσκλησης ενδιαφέροντος τον Γενάρη του 2012. Στη συνέχεια, έγιναν παραχωρήσεις για τρία χερσαία οικόπεδα. Ένας διεθνής διαγωνισμός ο οποίος ήταν για είκοσι θαλάσσια οικόπεδα παράκτια της δυτικής Ελλάδος και νοτίως της Κρήτης τον Ιούλιο του 2014. Αυτό - και είναι πάρα πολύ σημαντικό να τονιστεί σήμερα - σημαίνει ότι κατά τη διάρκεια της θητείας της προηγούμενης κυβέρνησης η χώρα κατάφερε και προκήρυξε διαγωνισμό για εκμετάλλευση είκοσι θαλασσίων οικοπέδων με έκταση πάνω από εκατό χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα, κάτι το οποίο αντιπροσωπεύει ένα ποσοστό πάνω από το 75% του εδάφους της ελληνικής επικράτειας. Κάτι όμως σημαντικό, που προσέδωσε στη χώρα μας ένα πολύ ισχυρό διπλωματικό και πολιτικό όπλο, είναι ότι αυτοί οι διαγωνισμοί για την εκμετάλλευση των θαλασσίων οικοπέδων δημοσιεύτηκαν στην Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό σημαίνει ότι αναγνωρίζεται de facto η ελληνική δικαιοδοσία και κυριαρχία επί αυτών των οικοπέδων. Αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε εξέλιξη δώδεκα οικόπεδα στα οποία υπάρχει υψηλός βαθμός ωρίμανσης των διαδικασιών. Αναφέρομαι συγκεκριμένα στις θαλάσσιες περιοχές όπως το Κατάκολο, ο Πατραϊκός Κόλπος δυτικά, το Οικόπεδο 1, το Οικόπεδο 2, το Οικόπεδο 10 και το Οικόπεδο δυτικής Κρήτης, νοτιοδυτικής Κρήτης, αλλά και στις χερσαίες περιοχές των Ιωαννίνων, Άρτας, Πρέβεζας, Αιτωλοακαρνανίας και Βορειοδυτικής Πελοποννήσου που συζητάμε σήμερα. Όλα αυτά, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν έγιναν ξαφνικά και με έναν μαγικό τρόπο. Αποτελούν προϊόν δουλειάς η οποία έγινε μέχρι τα τέλη του 2014. Οφείλω, λοιπόν και είμαι υποχρεωμένος να πω ότι όταν αναλάβατε τη διακυβέρνηση της χώρας τον Γενάρη του 2015, είχατε εξαγγείλει μέσω του τότε Υπουργού την πρόθεσή σας να προχωρήσετε σε επανεξέταση των διαγωνισμών, σχετικά με την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων. Φυσικά και αυτή ήταν μία πρόθεση όπου άλλα είπατε, άλλα τάξατε στον ελληνικό λαό και άλλα κάνατε την επόμενη μέρα. Δεν είναι κάτι διαφορετικό. Μας έχετε συνηθίσει άλλωστε σε όλες αυτές τις πρακτικές. Δεν χρειάζεται να σας θυμίσω τι λέγατε για τον ΟΠΑΠ. Δεν χρειάζεται να σας θυμίσω τι λέγατε για τα δεκατέσσερα περιφερειακά αεροδρόμια. Δεν χρειάζεται να σας θυμίσω τι λέγατε για το Ελληνικό και για όλα αυτά τα οποία είχατε τάξει στον ελληνικό λαό με περίσσιο απόθεμα λαϊκισμού και τι κάνατε μετά. Τι έγινε, όμως, αυτά τα τρία χρόνια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που είστε στην εξουσία; Μετά από τρία χρόνια απραξίας, λοιπόν, της Κυβέρνησης καταφέρατε τον Αύγουστο του 2017 να βγάλετε πρόσκληση ενδιαφέροντος για διάθεση τριών νέων παράκτιων οικοπέδων, ένα στο Ιόνιο και άλλων δύο στη θαλάσσια περιοχή νοτιοδυτικά της Κρήτης, πάλι μέσω αυτής της διαδικασίας που κατακρίνατε, της «open - door» διαδικασίας, τη διαδικασία, δηλαδή, που είχε ακολουθήσει και η προηγούμενη κυβέρνηση και με την οποία διαφωνούσατε και μας καταγγέλλατε. Σε ό,τι αφορά τώρα το περιεχόμενο της κύρωσης, υπάρχουν ζητήματα, κύριε Υπουργέ - σας τα ανέπτυξα και στην επιτροπή - τα οποία θα πρέπει να αναδείξουμε. Το πρώτο αφορά στην αδικαιολόγητη καθυστέρηση της κύρωσης της σύμβασης από τη Βουλή. Δυστυχώς, δεν μας δώσατε πειστικές απαντήσεις για το γεγονός, όχι ότι πέρασαν τέσσερις μήνες για την πρώτη κύρωση σύμβασης, αλλά γιατί μετά την υπογραφή της σύμβασης πέρασαν εννέα μήνες για τις υπόλοιπες τρεις. Αφού σήμερα συζητάμε στη Βουλή. Και αν ο εισηγητής της Πλειοψηφίας θεωρεί ότι τέσσερις μήνες δεν είναι πολύς χρόνος καθυστέρησης, οι εννέα μήνες τι είναι; Και όταν συζητάμε για την καθυστέρηση, κύριε Υπουργέ, δεν συζητάμε για να αναδείξουμε την καθυστέρηση αυτή καθ' εαυτή, συζητάμε για να αναδείξουμε και τις τυχόν επιπτώσεις τις οποίες είχε απέναντι στην οικονομία και σε όλη αυτή τη διαδικασία. Αν είχε, λοιπόν, προωθηθεί άμεσα η κύρωση στη Βουλή και όχι μετά από τέσσερις ή εννέα μήνες, θα ξεκινούσαν τώρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι έρευνες για τους υδρογονάνθρακες. Εξαιτίας αυτής της καθυστέρησης, στην καλύτερη περίπτωση για μας οι έρευνες θα ξεκινήσουν το φθινόπωρο. Επίσης, δημιουργούνται αρνητικές εντυπώσεις για τη χώρα μας σε μια εποχή που είναι ζωτικής ανάγκης οι επενδύσεις και θα πρέπει επιτέλους να δώσουμε την εικόνα μιας χώρας η οποία επιταχύνει και διευκολύνει όλες αυτές τις διαδικασίες. Αντίθετα, με δική σας ευθύνη δίνεται η εντύπωση ότι κωλυσιεργούμε και προσπαθούμε να αναβάλλουμε όλες αυτές τις δραστηριότητες. Μου είπατε και στην επιτροπή, κύριε Υπουργέ, όταν σας είπα ότι η «TOTAL» εξέφρασε την περασμένη άνοιξη της επιφυλάξεις της και τη δυσφορία της για όλη αυτήν την αναβλητικότητα και τη κωλυσιεργία με τον κίνδυνο να φύγει από το διαγωνισμό, ότι αυτά είναι ιστορίες συνομωσίας. Δυστυχώς, όμως, δεν μπορείτε να μας λέτε πως ό,τι βγαίνουν και λένε οι υπεύθυνοι των εταιρειών είναι αποκύημα της δικής μας φαντασίας. Δεν συνωμοτούμε όλοι εναντίον αυτής της Κυβέρνησης. Η πραγματικότητα είναι αυτή και την πραγματικότητα καταδεικνύουμε. Ένα δεύτερο ζήτημα είναι ότι και στις τέσσερις κυρώσεις δεν συμπεριλαμβάνονται οι προβλέψεις των νόμων 4374/2016 και 4403/2016, όπου ενσωμάτωσαν τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης 34 του 2013 και 50 του 2013. Και αυτές οι δύο οδηγίες είναι σημαντικές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γιατί αποτελούν ασφαλιστικές δικλείδες για την τήρηση της διαφάνειας. Μέσα από τις διατάξεις αυτών των δύο οδηγιών και των νόμων που ανέφερα επιβάλλεται η υποχρέωση για λόγους διαφάνειας στις εξορυκτικές εταιρείες και ιδίως στις εταιρείες εξόρυξης υδρογονανθράκων να δημοσιοποιούν ετήσιες πληρωμές άνω των 100.000 ευρώ που πραγματοποιούν προς όλα τα τοπικά, περιφερειακά και εθνικά όργανα της πολιτείας. Κύριε Υπουργέ, όπως είπα και στην επιτροπή, θεωρώ ότι το κενό αυτό πρέπει άμεσα να καλυφθεί με μια σχετική νομοθετική βελτίωση. Ένα τρίτο σημείο σχετίζεται με την καθυστέρηση στην ίδρυση και λειτουργία ανεξάρτητης αρχής που θα έχει την αρμοδιότητα ασφαλείας υπεράκτιων εργασιών πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η οδηγία 30 του 2013 και ο ν.4409/2016 προέβλεπαν την ίδρυση αυτής της ανεξάρτητης αρχής, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει συσταθεί και οι αρμοδιότητές της έχουν περιέλθει στην Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων. Εδώ δημιουργείται, λοιπόν, ένα μεγάλο κενό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το οποίο σχετίζεται με την ασφάλεια και κυρίως το κομμάτι που αφορά στην προστασία του περιβάλλοντος. Ξέρετε κάτι; Δεν είσαστε μόνο εσείς ευαίσθητοι με το περιβάλλον. Νομίζω, επειδή το έχουμε ξανασυζητήσει και πρόσφατα σε μια επίκαιρη ερώτηση την οποία συζητήσαμε κύριε Υπουργέ, το περιβάλλον είναι κάτι το οποίο οφείλουμε να το παραδώσουμε στις επόμενες γενιές όσο το δυνατόν πιο προστατευμένο. Και στην επιτροπή ο κ. Δημαράς, ο οποίες είναι μέλος της κυβερνητικής Πλειοψηφίας, ως εκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων εξέφρασε τη διαφωνία του και τα κενά τα οποία υπάρχουν σε σχέση με την προστασία του περιβάλλοντος για τις συγκεκριμένες συμβάσεις. Νομίζω ότι θα τα πείτε κι εσείς, κύριε Δημαρά.
Υιοθετείτε τη γνώμη του κ. Δημαρά;
Όχι, εγώ λέω ότι επιφέρουν επιφυλάξεις, κύριε συνάδελφε, και επιτέλους να βάλετε αυτήν την αρχή, η οποία ήταν υποχρέωσή μας να λειτουργήσει, να δρομολογηθεί και να λειτουργήσει. Είπα κάτι πάρα πολύ απλό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επίσης, ένα τέταρτο σημείο είναι ότι στις συμβάσεις παραχώρησης των χερσαίων περιοχών Άρτας, Πρέβεζας και Αιτωλοακαρνανίας, προβλέπονται δύο εξερευνητικές γεωτρήσεις, μία στη δεύτερη φάση των σχετικών προγραμμάτων έρευνας, δηλαδή στο τέταρτο ή στον πέμπτο χρόνο, και μία στην τρίτη φάση, δηλαδή στον έκτο ή στον έβδομο χρόνο. Αντίθετα, στη χερσαία περιοχή της βορειοδυτικής Πελοποννήσου, παρά το γεγονός ότι καλύπτει μικρότερη έκταση, προβλέπεται μία γεώτρηση και μόνον στην τρίτη φάση του προγράμματος, δηλαδή στον έκτο ή στον έβδομο χρόνο. Αυτό, λοιπόν, το οποίο θα πρέπει να καταλάβουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ότι για μπορέσουμε να δούμε το τι υπάρχει κάτω από το έδαφος θα περάσουν οκτώ με εννέα χρόνια από όταν κινήθηκε η σχετική διαδικασία, δηλαδή από το 2014. Στη δεύτερη δε γεώτρηση για τη βορειοδυτική Πελοπόννησο θα έχουν περάσει ένδεκα χρόνια. Η καθυστέρηση, λοιπόν, αυτή, όπως καταλαβαίνετε, δεν δικαιολογείται, αν λάβει κανείς υπ' όψιν τις τεχνολογικές εξελίξεις τις οποίες έχουμε στον τομέα της έρευνας και της εξόρυξης υδρογονανθράκων, οι οποίες μπορούν να συντμήσουν τον χρόνο. Θεωρούμε ότι ειδικά για τις χερσαίες περιοχές οι χρόνοι της πρώτης γεώτρησης θα έπρεπε να είχαν συντομευθεί και να καθορίζονται στον τέταρτο χρόνο. Κλείνοντας, δεν μπορώ να αποφύγω και τον πειρασμό, κύριε Υπουργέ, να μην πω ότι για άλλο ένα νομοθέτημα το οποίο φέρνετε η κυβερνητική Πλειοψηφία έχει διαρραγεί. Δεν γίνεται, όμως, πάντοτε σε κρίσιμα ζητήματα, σε κρίσιμα νομοθετήματα, και παρά τις διαφωνίες και τις ενστάσεις τις οποίες σας έχουμε καταθέσει, να ζητάτε την ψήφο και τη βοήθεια των υπόλοιπων κομμάτων. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Θα πρέπει να αντιληφθείτε και να αναγνωρίσετε επιτέλους κάποια στιγμή την υπεύθυνη στάση την οποίαν επιδεικνύουν κάποια κόμματα μέσα εδώ στο Κοινοβούλιο, γιατί - ξέρετε - δεν είμαστε όλοι το ίδιο. Αν ήσασταν εσείς στη θέση μας, σήμερα θα καταψηφίζατε, σήμερα θα ξεσηκώνατε τον ελληνικό λαό, σήμερα θα λέγατε για τη μεγάλη κλοπή, τη μεγάλη ληστεία, τα ασημικά και τα χρυσά και το μέλλον που υποθηκεύεται των νέων ανθρώπων και όλης της ελληνικής κοινωνίας, ενώ εμείς αντιλαμβανόμαστε και αναγνωρίζουμε την προσπάθεια η οποία πρέπει να γίνει για να ενταχθεί επιτέλους η χώρα σοβαρά στον ενεργειακό χάρτη, για να μπορεί η χώρα να έχει ακόμα μεγαλύτερη ισχύ γεωπολιτικά. Και φυσικά αυτή η μομφή είναι και για εσάς, κύριε Δημαρά, γιατί δεν μπορεί να διαφωνείτε στα περιβαλλοντολογικά θέματα και να στηρίζετε την Κυβέρνηση σε όλα τα άλλα. Δεν γίνεται και με τον αστυφύλακα και με τον χωροφύλακα. Κάποια στιγμή θα πρέπει να είμαστε συνεπείς και απέναντι στη συνείδησή μας και απέναντι στον ελληνικό λαό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Νέα Δημοκρατία θα ψηφίσει υπέρ της κύρωσης των συγκεκριμένων συμβάσεων. Ούτως ή αλλιώς, είναι ένα έργο το οποίο ξεκίνησε επί δικών μας ημερών, από τη δική μας κυβέρνηση, και είναι ένα έργο που πιστέψαμε και θα συνεχίσουμε να πιστεύουμε με όλη μας τη δύναμη, γιατί οφείλουμε να φτιάξουμε μια χώρα η οποία θα είναι ισχυρή, οφείλουμε να φτιάξουμε μια χώρα η οποία και ενεργειακά θα έχει το δικό της πρόσημο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Κατσαφάδο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Ερευνάμε και συζητάμε για τον Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια» που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, είκοσι επτά μαθήτριες και μαθητές και δύο συνοδοί καθηγητές από το 26ο Γυμνάσιο Αθήνας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει, παιδιά. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει η ειδική αγορήτρια του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Διαμάντω Μανωλάκου για δεκαπέντε λεπτά.
Οι συμβάσεις παραχώρηση δικαιωμάτων, έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων βεβαίως προχώρησαν από τις προηγούμενες κυβερνήσεις - αντιγραφή είναι - και απλά ολοκληρώνονται από τη σημερινή Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, διανέμοντας μέσα από ένα γραφείο οκτώ ανθρώπων, που ανήκει απευθείας στον εκάστοτε Υπουργό, τον ενεργειακό πλούτο της χώρας σε μια χούφτα ομίλους που θα κερδίσουν τη μερίδα του λέοντος, αφήνοντας στο περιθώριο τα εγχώρια ινστιτούτα, ΙΓΜΕ και ΕΛΚΕΘΕ, και μη λύνοντας προβλήματά τους, που θα μπορούσαν βεβαίως να βοηθήσουν ακόμη πιο πολύ. Πρόκειται για τυπική και όχι ουσιαστική διαδικασία για τις απαράδεκτες συμβάσεις εκχώρησης, εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων που εξασφαλίζουν στους ομίλους τεράστια κέρδη και ελάχιστες υποχρεώσεις που αναλαμβάνουν στην έρευνα και στη συνέχεια στην εξόρυξη. Μάλιστα, για τη χώρα δεν υπάρχει καμμία διασφάλιση για εξασφάλιση υδρογονανθράκων ακόμα και σε περίπτωση πολέμου. Παραδίδεται, δηλαδή, ο πλούτος του ελληνικού λαού στους ομίλους με μόνιμη απώλεια ενός πολύτιμου πόρου που δεν συμπληρώνεται και θα τον στερηθούν οι επόμενες γενιές. Ακόμα, οι όροι που υπάρχουν επιδεινώνονται για το περιβάλλον και τις τοπικές οικονομίες. Δεν έχουν πληρότητα οι μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων από την περίοδο τότε που ήταν η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ και ας κριτικάρουν τώρα. Και βεβαίως, είναι ανύπαρκτα τα σχέδια πρόληψης και περιορισμού των συνεπειών από πιθανά ατυχήματα, παραδείγματος χάριν, διαρροή πετρελαιοειδών ή υδροθείου κ.ά., ενώ περιοχές με σημαντική τουριστική δραστηριότητα, αλιεία, πολιτιστική κληρονομιά, προστατευόμενες φυσικές περιοχές, θα μπουν σε δοκιμασία μεγάλων επιπτώσεων και περιορισμών. Δεν υπάρχουν αναφορές για γνωστά ζητήματα. Μιλάμε για διαρροές τοξικών αποβλήτων, αλλά και ύπαρξη βομβών απεμπλουτισμένου ουρανίου από την εποχή των νατοϊκών βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία και δεν υπάρχει κυβερνητική δέσμευση ότι θα υπάρξει λεπτομερής καταγραφή και αποτύπωση μικροζωνικών μελετών για τις περιοχές που πρόκειται να εμπλακούν πριν αρχίσουν οι εξορύξεις. Ο κρατικός φορέας είναι διακοσμητικός. Ο μοναδικός ρόλος του είναι η διανομή της πίτας στους ομίλους. Ολόκληρες περιοχές εκχωρούνται στους ιδιωτικούς ομίλους για έρευνα, ενώ οι όμιλοι έχουν τη δυνατότητα στη συνέχεια να προχωρήσουν ή και όχι σε παραπέρα ενέργειες εξόρυξης. Ουσιαστικά, το δικαίωμα έρευνας εκχωρείται και μάλιστα έναντι συμβολικού τιμήματος. Σε ό,τι αφορά τα ερευνητικά δεδομένα των υδρογονανθράκων ανήκουν αποκλειστικά στους ομίλους, αποφασίζουν τι θα επιδείξουν. Τα δεδομένα ανήκουν στους ομίλους και σε περίπτωση που προχωρήσει η διαδικασία εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων, υπάρχει ανυπαρξία ουσιαστικού κρατικού ελέγχου στη διαδικασία. Δηλαδή, οι κρατικές αρχές δεν θα γνωρίζουν τα αποθέματα των υδρογονανθράκων και τις απολήψεις από την πλευρά των εταιρειών. Οι υποχρεώσεις των ομίλων είναι ελάχιστες, ενώ έχουν πλήρη δικαιώματα και στην εξόρυξη. Ταυτόχρονα, είναι θεσμοθετημένες φοροαπαλλαγές του υπερμισθωτή σε σημαντικό ποσοστό, 40% του ύψους των αποσβέσεων, σε σχέση με την αξία των ετησίως παραχθέντων υδρογονανθράκων ή παρέχεται η δυνατότητα μεταφοράς φορολογικών ζημιών. Επίσης, προβλέπεται απαλλαγή των συμβάσεων δανείων ή πιστώσεων του μισθωτή από κάθε φόρο ή τέλος ή εισφορά ή κράτηση υπέρ του δημοσίου. Δεν προβλέπεται οποιουδήποτε τύπου αποζημίωση υπέρ του δημοσίου σε περίπτωση έκπτωσης του μισθωτή ούτε καμμία συγκεκριμένη υποχρέωση για ύψος μισθού και αριθμό προσωπικού που θα απασχοληθεί, ούτε περιορισμοί ως προς την εργασιακή σχέση. Αντίθετα, προβλέπεται ρητά η δυνατότητα της χρησιμοποίησης αλλοδαπών εργαζομένων, αλλά προκλητικά υπάρχει απαλλαγή από έγερση αξιώσεων ή απαιτήσεων από τη σύμβαση του ενός μέρους έναντι του άλλου για γεγονότα που συνιστούν ανωτέρα βία. Ποια είναι η ανωτέρα βία; Απεργίες, επαναστάσεις, κοινωνικές αναταραχές, εξεγέρσεις και στάσεις, δηλαδή χτύπημα αγώνων εργαζομένων. Με λίγα λόγια, οι υδρογονάνθρακες της χώρας παραδίδονται στο μεγάλο κεφάλαιο και μάλιστα έναντι ισχνού και αδιευκρίνιστου τιμήματος. Κανείς δεν μπορεί να ελέγξει τους ομίλους της εξόρυξης για το πόσο εξορύσσουν. Η μεθοδολογία με την οποία υπολογίσατε το μίσθωμα είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των ομίλων. Ο τρόπος υπολογισμού της τιμής των υδρογονανθράκων, επίσης, είναι ανοικτός για επιπλέον κέρδη. Εξάλλου, η εξόρυξη γίνεται με κριτήριο το κέρδος και όχι τις ανάγκες των ανθρώπων. Οι όμιλοι θα εξορύξουν όσο πετρέλαιο κρίνουν ότι είναι κερδοφόρο. Ακόμα κι αν η περιοχή μας είναι σεισμογενής, μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές της Ευρώπης, σε πιθανότητα καταστροφής λόγω σεισμού τι θα γίνει; Θα γίνει ανεπανόρθωτη καταστροφή σε όλη την περιοχή. Ωστόσο, μέτρα πρόληψης δεν υπάρχουν. Και οι προβλέψεις της σύμβασης, όμως, για τα μέτρα προστασίας και ασφάλειας της ζωής των εργαζομένων και του περιβάλλοντος είναι σχεδόν ανύπαρκτες. Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί και να επιβάλλει ότι θα τηρούνται τα προβλεπόμενα μέτρα ασφαλείας. Ένα σοβαρό ζήτημα - αν και σας το θέσαμε στη συζήτηση στην επιτροπή, κύριε Υπουργέ, απάντηση δεν λάβαμε - είναι το πώς μπορεί η Κυβέρνηση να προχωρά σε συμβάσεις παραχώρησης και να ξεκινά τις διαδικασίες για τις νέες έρευνες στα υπόλοιπα οικόπεδα, χωρίς να προχωράει η διαδικασία ανακήρυξης ΑΟΖ, σύμφωνα με τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας. Και δεν είναι, εδώ που τα λέμε, και τυχαίες οι πρόσφατες απαιτήσεις απογόνων Τσάμηδων, συνεργατών των Γερμανών. Κάτι ξέρουν ότι γίνεται σε αυτές τις περιοχές. Απ' ό,τι φαίνεται όμως, η Κυβέρνηση ακολουθεί τη σχετική αμερικανική συμβουλή, στην ουσία υπόδειξη, την ώρα που κλιμακώνεται και η επιθετικότητα της αστικής τάξης της Τουρκίας. Η Τουρκία αμφισβητεί με διπλωματικά και στρατιωτικά μέσα τα υπάρχοντα σύνορα της περιοχής, αμφισβητεί τη Συνθήκη της Λωζάνης κι επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα για γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο, γιατί απαιτεί συγκυριαρχία στο Αιγαίο και συνεκμετάλλευση των ελληνικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Γιατί υπάρχουν και παζάρια. Τελικά, η Κυβέρνηση υπηρετεί με συνέπεια τους στόχους της ελληνικής αστικής τάξης, προκειμένου να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα των εγχώριων μονοπωλιακών ομίλων στην ευρύτερη περιοχή, να αναβαθμίσει τη χώρα σε κόμβο ενέργειας και εμπορευμάτων και να αποσπάσει μερίδιο από τα κέρδη. Επιβεβαιώνεται έτσι ότι κάθε αστική κυβέρνηση διαπραγματεύεται τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας με γνώμονα τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Εξάλλου, για τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης η Κυβέρνηση αναλαμβάνει επικίνδυνο ρόλο σημαιοφόρου στα επιθετικά σχέδια του ΝΑΤΟ στην ευρύτερη περιοχή, γι' αυτό ετοιμάζεται και βάση αμερικάνικων drones στη Λάρισα. Υψώνοντας, όμως, τη σημαία της γεωπολιτικής αναβάθμισης, η Κυβέρνηση παίζει με τη φωτιά. Εμπλέκει την Ελλάδα όλο και βαθύτερα στο κουβάρι των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων στην περιοχή ανατολικής Μεσογείου και Βαλκανίων. Τελικά, αν και αναδεικνύονται οι μεγάλες δυνατότητες που διαθέτει η Ελλάδα στον τομέα έρευνας και παραγωγής υδρογονανθράκων, οι μεγάλοι ωφελημένοι από τη γενικότερη ενεργειακή πολιτική που ακολουθεί η σημερινή Κυβέρνηση, όπως και οι προηγούμενες, θα είναι οι μεγαλομέτοχοι εγχώριων και ξένων ομίλων. Γι' αυτό και ψηφίζετε αυτές τις συμβάσεις παρέα, ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία. Μήπως το ίδιο δεν κάνατε και με το τρίτο μνημόνιο; Γιατί το παραμύθι αυτής της καπιταλιστικής ανάπτυξης που προωθείτε εξασφαλίζει την αύξηση του ποσοστού κέρδους των ενεργειακών ομίλων και βεβαίως συμβαδίζει με την αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης των εργαζομένων, συμβαδίζει με μειωμένες εγγυήσεις προστασίας του περιβάλλοντος, το ξεζούμισμα της λαϊκής κατανάλωσης και γι' αυτό εξάλλου είναι και πανάκριβα τα καύσιμα. Όλα αυτά θα τα ονομάσετε και ιδιόκτητο ελληνικό πρόγραμμα. Λέτε μάλιστα ότι θα εξασφαλιστούν θέσεις εργασίας. Αλήθεια, πώς θα δουλέψουν αυτοί οι κολοσσοί; Θα δουλέψουν χωρίς εργαζόμενους; Μα, τότε δεν μπορούν να παράγουν πλούτο. Τι θέλατε δηλαδή, να έχουν τελείως σκλάβους χωρίς αμοιβή; Όμως, ας δούμε και τις νέες θέσεις εργασίας που δημιούργησε ο αγωγός TAP. Είναι με πετσοκομμένα δικαιώματα, εξαντλητικά ωράρια, απλήρωτες υπερωρίες, ωράρια που γίνονται στην πράξη εντεκάωρα, ενώ δεν χορηγείται το επίδομα ανθυγιεινής και επικίνδυνης εργασίας. Είδαμε, όμως, ότι και με το κοίτασμα του Πρίνου - που υπέγραψαν οι προηγούμενοι και όπου δεν διασφαλίστηκε ούτε η συμμετοχή, ούτε ο κρατικός έλεγχος, ούτε καν η δέσμευση μέρους της πιθανής εξόρυξης από το ελληνικό κράτος - το κράτος δεν έλαβε ούτε ένα σεντς από τη συμφωνία που έκανε γι' αυτό το κοίτασμα η «ENERGEAN OIL», απλώς πούλησε την εγχώρια παραγωγή στην πολυεθνική «BP». Τι κέρδισε η λαϊκή οικογένεια; Να πληρώνει πανάκριβα το πετρέλαιο θέρμανσης! Για δε το κυβερνητικό επιχείρημα ότι τα κρατικά έσοδα από τη φορολογία της εκμετάλλευσης θα πάνε σε ειδικό ταμείο για τη στήριξη της κοινωνικής ασφάλισης εμείς ένα έχουμε να πούμε: Η δημοσιονομική πολιτική που προωθείτε είναι δεδομένη. Στηρίζει την κερδοφορία του κεφαλαίου και των δανειστών και θυσιάζει τα δικαιώματα των εργαζομένων. Όποια συνεισφορά και εάν υπάρξει, θα συνοδεύεται με ρυθμίσεις, που αφορούν άλλο μέρος της κρατικής χρηματοδότησης, που ήσασταν υποχρεωμένοι και έπρεπε να έχει δοθεί. Ας δούμε όμως συνολικά τι έχουμε στον ενεργειακό σχεδιασμό της Κυβέρνησης: Πολιτική απελευθέρωση της ενέργειας με τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Περιορισμούς ηλεκτροπαραγωγής από λιγνίτη, με δραματική μείωση της αξιοποίησής του, δηλαδή της βασικής, φθηνής, εγχώριας πηγής ενέργειας. Αξιοποίηση ωστόσο του φυσικού αερίου για την ηλεκτροπαραγωγή, που αυξάνει την ενεργειακή εξάρτηση της χώρας και τη σπατάλη ενέργειας. Ταυτόχρονα, ιδιωτικοί όμιλοι που επενδύουν στην ηλεκτροπαραγωγή προτιμούν το φυσικό αέριο, αφού το μικρό αρχικό κόστος οδηγεί σε μεγαλύτερα κέρδη. Επιλέγουν επίσης και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, που δίνουν παχυλές επιδοτήσεις. Συνεπώς, διαμορφώνεται μαζί με τις σημερινές προνομιούχες συμβάσεις παραχώρησης δικαιωμάτων υδρογονανθράκων ένα ολόκληρο πλέγμα κρατικών παρεμβάσεων υπέρ των ιδιωτικών ομίλων, που σε καμμιά περίπτωση δεν εξασφαλίζουν αυτάρκεια ούτε φθηνά τιμολόγια στα λαϊκά νοικοκυριά, αλλά εντείνουν την ενεργειακή φτώχεια στις λαϊκές οικογένειες. Γι' αυτό τα λαϊκά νοικοκυριά την τελευταία δεκαετία βλέπουν απανωτές αυξήσεις στα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος και βέβαια τα χρέη να αγγίζουν τα δύο δισεκατομμύρια. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της ενεργειακής σας πολιτικής, κέρδη για τα μονοπώλια και φτώχεια για τον λαό. Γι' αυτό καταψηφίζουμε και τις τέσσερις συμβάσεις. Σε ό,τι αφορά την παγκόσμια εμπειρία, θα αναφερθώ σε πρόσφατη μελέτη με πολλά στοιχεία. Θα πω λίγα. Το γαλλικό Κοινοβούλιο, στις 20 Δεκέμβρη του 2017 ψήφισε νέο νόμο. Απαγορεύει την εξερεύνηση και παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου μέχρι το 2040 τόσο στην ηπειρωτική Γαλλία όσο και στις υπερπόντιες περιοχές της, σταματάει να χορηγεί νέες άδειες και δεν ανανεώνει τις υπάρχουσες. Η Νορβηγία πρόσφατα αποφάσισε τη διακοπή των εξορύξεων. Ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης κατέθεσε μήνυση στις 11 Ιανουαρίου 2018 εναντίον των μεγάλων πετρελαϊκών εταιρειών με την κατηγορία ότι συνέβαλαν στην κλιματική αλλαγή και παραπλάνησαν σκόπιμα το κοινό, για να προστατεύσουν τα κέρδη τους, παρά το γεγονός ότι ήξεραν τις βλαβερές συνέπειες κ.ο.κ.. Εμείς λέμε καθαρά: Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας θεωρεί ότι τα ελληνικά κοιτάσματα υδρογονανθράκων μπορούν να αξιοποιηθούν σε όφελος της ελληνικής ευημερίας, αν ακολουθήσουν έναν διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης, με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες και όχι το καπιταλιστικό κέρδος. Αυτός ο δρόμος προϋποθέτει κοινωνική κρατική ιδιοκτησία στον τομέα της ενέργειας και συνολικά στα μέσα παραγωγής, για να μπορεί να εφαρμοστεί επιστημονικός κεντρικός σχεδιασμός, που θα υπηρετεί ένα σύνολο σχεδιασμένων στόχων: τη μείωση του βαθμού ενεργειακής εξάρτησης της χώρας, την προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας, την εξοικονόμηση ενέργειας, την εξασφάλιση επαρκούς και φτηνής λαϊκής κατανάλωσης, την ασφάλεια των εργαζομένων του κλάδου. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο των σοσιαλιστικών σχέσεων παραγωγής, με την εργατική εξουσία, μπορεί να διασφαλιστεί η διακρατική, αμοιβαία επωφελής συνεργασία, με τη συστηματική έρευνα και αξιοποίηση των εγχώριων ενεργειακών πηγών, καθώς και για τη μεταφορά σχετικής τεχνογνωσίας. Επίσης, μπορεί να αξιοποιηθεί σημαντικό μέρος του εγχώριου επιστημονικού δυναμικού και να θωρακιστούν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Ο δρόμος που προτείνουμε είναι ασφαλώς δύσκολος. Όμως, είναι ο μόνος ρεαλιστικός για την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών, αφού η ενέργεια δεν θα είναι εμπόρευμα, αλλά κοινωνικό αγαθό σε επάρκεια και προσιτή τιμή για τον λαό.
Ευχαριστούμε πολύ την κ. Μανωλάκου. [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] [[Να μπουν οι σελίδες 92-94]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα την εξής επιστολή: «Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, Σας δηλώνουμε ότι η Ανεξάρτητη Βουλευτής Β΄ Θεσσαλονίκης κ. Αικατερίνη Μάρκου, σύμφωνα με τα όσα ορίζει το άρθρο 16 παράγραφος 1 και 5 του Κανονισμού της Βουλής, προσχωρεί και εντάσσεται στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας». Είναι ενημέρωση από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.
Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής από τους Ανεξάρτητους Έλληνες κ. Λαζαρίδης. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε σήμερα τέσσερα νομοσχέδια του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, που αφορούν στην κύρωση συμβάσεων μίσθωσης για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων σε διάφορες περιοχές, θαλάσσιες και χερσαίες. Οι συμβάσεις έχουν υπογραφεί και αφορούν συμβάσεις μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και εταιρειών του χώρου για τη χερσαία περιοχή «Αιτωλοακαρνανία», τη χερσαία περιοχή «Βορειοδυτική Πελοπόννησος», τη χερσαία περιοχή «Άρτα - Πρέβεζα» και τη θαλάσσια περιοχή Ιόνιο Πέλαγος. Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί πολλά νέα δεδομένα για την περιφερειακή ανάπτυξη στη δυτική Ελλάδα και στα Ιόνια Νησιά. Η τοπική οικονομία στις Περιφέρειες Ηπείρου και Δυτικής Ελλάδας θα δεχθεί άμεσα και έμμεσα οφέλη τόσο με τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας όσο και με τη δημιουργία της ανάγκης για προμήθεια προϊόντων, υπηρεσιών και υποδομών για τις ανάγκες των προσώπων, που θα απασχοληθούν στην κατασκευή και στη λειτουργία του έργου. Η ποσότητα των ευρημάτων παραμένει άγνωστη μεν, αλλά είναι βέβαιο ότι θα βρεθεί πετρέλαιο και φυσικό αέριο στα οικόπεδα, που έχουν ήδη παραχωρηθεί προς εξερεύνηση, χερσαία και θαλάσσια. Όμως, ο εντοπισμός και η εκμετάλλευση υδρογονανθράκων δεν είναι μια μακρόσυρτη και χρονοβόρα υπόθεση. Είναι, ταυτόχρονα, μια σειρά εργασιών με πολύ απαιτητική τεχνική, εξειδίκευση και γνώση. Η χώρα μας για να προχωρήσει έχει ανάγκη την εξειδικευμένη τεχνολογία και γνώση, ιδίως σε θαλάσσιες εξορύξεις μεγάλου βάθους, σε τομείς της οικονομίας δηλαδή που δεν κατέχει ανάλογη τεχνογνωσία και εμπειρία. Αυτό το κενό συμπληρώνεται μέσω της προσέλκυσης ξένων ενδιαφερόμενων επενδύσεων και τη μεταφορά της τεχνογνωσίας που θα μας φέρουν. Σε κάθε περίπτωση αυτό, που μας αφορά πρωτίστως είναι η δέσμευση των εμπλεκόμενων εταιρειών με διεθνείς οδηγίες και πρωτόκολλα, ώστε τα μέτρα ασφαλείας να είναι τέτοια που να αντιμετωπίζουν κάθε κίνδυνο, ακόμη και στην περίπτωση ενός μεγάλου σεισμού. Είναι πολύ σημαντικό και αδιαπραγμάτευτο να ισχύουν τα αυστηρότερα πρότυπα της διεθνούς πρακτικής ως προς την υγεία και την προστασία του ανθρώπινου δυναμικού, τη δημόσια ασφάλεια και τη διαφύλαξη του περιβάλλοντος, ειδικά του θαλάσσιου περιβάλλοντος, της θαλάσσιας βιοποικιλότητας και των παράκτιων περιοχών, αλλά και την αποφυγή τυχόν ζημίας σε βασικές οικονομικές δραστηριότητες του παράκτιου μετώπου, σε διαρκή διάλογο με την τοπική κοινωνία. Παρατηρούμε, όμως, ότι η σύμβαση μίσθωσης εμπεριέχει ένα ισχυρό και αυστηρό πλέγμα διατάξεων και κανόνων, που προστατεύουν πλήρως το περιβάλλον. Η περιβαλλοντική προστασία και η εύρυθμη συνέχιση λοιπών οικονομικών κλάδων της οικονομίας μας, όπως ο τουρισμός, ο πρωτογενής τομέας, αλλά και των εναλλακτικών πηγών προσέλκυσης εσόδων και ενδιαφέροντος, όπως ο οικοτουρισμός ή λοιπών μορφών της περιφερειακής ανάπτυξης, πρέπει να εξασφαλιστούν και με τους κατάλληλους μηχανισμούς να ελέγχονται διαρκώς οι ενέργειες των εταιρειών από την αρχή της δραστηριότητας μέχρι το στάδιο των ερευνών. Σαφώς, θεωρούμε πως για να φτάσει μια υποψήφια σύμβαση μίσθωσης στη Βουλή, έχουν προηγηθεί όλες οι απαραίτητες αξιολογήσεις από τις αρμόδιες υπηρεσίες και οι αναγκαίες μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων και ζητούμε κάτι που, προφανώς, επιτρέπει την έναρξη των ερευνητικών εργασιών, αλλά και σε ό,τι αφορά τα συμβόλαια με τις ξένες πετρελαϊκές το νομικό πλαίσιο να είναι ξεκάθαρο. Από τη στιγμή που όλα τα προαναφερόμενα εξασφαλίζονται, τότε μπορούμε να κάνουμε λόγο για εξαιρετική δυνατότητα που εμφανίζεται για τη συνολική επανεκκίνηση της χώρας. Σύμφωνα με τις εκθέσεις του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, και τα τέσσερα νομοσχέδια επιφέρουν επί του προϋπολογισμού των οικείων ΟΤΑ μελλοντική ενδεχόμενη ετήσια αύξηση εσόδων από την ύπαρξη του προβλεπόμενου περιφερειακού φόρου 5%, που θα καταβάλλει ο μισθωτής ή κάθε μισθωτής κατά περίπτωση κατά το στάδιο εκμετάλλευσης, το ύψος των οποίων εξαρτάται από πραγματικά γεγονότα. Όπως βλέπουμε, το ελληνικό δημόσιο καθόρισε, εκτός του ποσοστού 25% που θα επιβάλλεται ως φόρος στα ακαθάριστα έσοδα του αναδόχου, ένα ποσοστό 5% που θα αποδίδεται για την ενίσχυση των περιφερειών, όπου ανάλογα με το ύψος της παραγωγής αυτό το ποσοστό μπορεί να κυμανθεί σε ένα ποσό μεταξύ 20 έως 30 εκατομμυρίων ετησίως. Εδώ, κύριε Υπουργέ, θα ήθελα να μας ενημερώσετε για την ΚΥΑ, πώς θα κατανέμεται αυτό το ποσοστό του 5%, που είπαμε προηγουμένως, στους ΟΤΑ. Η προσαρμογή της χώρας μας σε νέα δεδομένα, αυτά της ενέργειας, θα σημάνει χιλιάδες θέσεις εργασίας και κυρίως μια μεγάλη οικονομική ευκαιρία που ανοίγεται και θα μας επιτρέψει να απεμπλακούμε από τις δυσκολίες του σήμερα. Η στόχευση για τη δημιουργία ενός νέου ισχυρού πυλώνα δραστηριοτήτων κρίνεται ως σημαντική και στρατηγική κίνηση για την οικονομική μας θέση, για το παρόν και το μέλλον μας, ενώ ενισχύει περαιτέρω τη γεωπολιτική μας θέση. Ο ρόλος της Ελλάδος θα αναβαθμιστεί και στην ανατολική Μεσόγειο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτός είναι ένας μεγάλος στόχος και οφείλουμε να τον στηρίξουμε στρατηγικά και με σοβαρότητα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εδώ και χρόνια συντηρούμε οι ίδιοι τη συζήτηση για την τεράστια καθυστέρηση που παρατηρείται στα ενεργειακά, στην αδράνεια που μας χαρακτηρίζει σαν κράτος σχετικά με τη μη εκμετάλλευση των πλούσιων κοιτασμάτων του υπεδάφους μας. Το παράδειγμα της Κύπρου αποδεικνύει, μεταξύ άλλων, πως η έξοδος από την κρίση περνά μέσα από τους υδρογονάνθρακες. Ο σκοπός, όπως προείπαμε, είναι μεγάλος και γι' αυτό προσβλέπουμε, εφόσον λυθούν μέσα από την ενημέρωση σήμερα οι προβληματισμοί μας για τις ενδεχόμενες περιβαλλοντικές επιπτώσεις, να προχωρήσουμε επιτέλους στις νέες ευκαιρίες και προοπτικές που ανοίγονται για την οικονομία μας και τις τοπικές κοινωνίες. Η διαχείριση του θέματος δεν πρέπει να αφορά κάποιο κόμμα. Το θέμα είναι εθνικό και η απόφασή μας πολύ σημαντική, που θα καθορίσει το μέλλον μας και θα ενισχύσει τις θέσεις μας σε ένα διαρκώς αναπτυσσόμενο και ανταγωνιστικό περιβάλλον. Η ανασυγκρότηση της χώρας, με σκοπό την επανεκκίνηση της οικονομίας και την ανάπτυξη, απαιτεί χρόνο, επενδύσεις, διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, σταθερό πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον, απομείωση του δημόσιου χρέους, καθώς και ένα εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης και ανάπτυξης, με στόχους και προτεραιότητες, που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της εθνικής οικονομίας και της κοινωνίας σε τομείς όπου η χώρα έχει συγκριτικό πλεονέκτημα. Μόνο η εφαρμογή ενός τέτοιου εθνικού σχεδίου ανασυγκρότησης και ανάπτυξης μπορεί να δημιουργήσει τις ικανές αλλά και αναγκαίες συνθήκες για την έξοδο της χώρας μας από την κρίση και για την εθνική ανασυγκρότηση. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες είμαστε σύμφωνοι και θετικοί με το νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Λαζαρίδη. Τον λόγο έχει από την Ένωση Κεντρώων ο ειδικός αγορητής ο κ. Δημήτριος Καββαδέλας.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα εκθέσω στη συνέχεια κάποιους από τους λόγους για τους οποίους πιστεύω ότι και οι τέσσερις συμβάσεις, που ερχόμαστε να κυρώσουμε σήμερα, με ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, δεν θα λειτουργήσουν για τη μεγιστοποίηση των συμφερόντων του ελληνικού δημοσίου, ούτε θα αναβαθμίσουν την Ελλάδα, όσο θα έπρεπε, σε χώρα παραγωγό, ούτε θα ωφελήσουν την ελληνική οικονομία και την κοινωνία, βεβαίως, στον βαθμό που όλοι θα αναμέναμε από αυτές τις συμβάσεις. Σε σχέση με το μοντέλο σύμβασης, που στο μέλλον θα επιλέγεται, προχθές στην επιτροπή ο κύριος Υπουργός από τη μία προσπαθούσε να φανεί κατηγορηματικά υπέρ του σημερινού «lease agreement» και από την άλλη ουσιαστικά προέτρεπε ή καλύτερα, θα μπορούσα να πω, έδινε εντολή στην Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων να προετοιμάζει το επόμενο βήμα, που είναι το πέρασμα στο «Production Share Agreement». Αυτή η δεύτερη μορφή σύμβασης, για να καταλάβουμε τι σημαίνει, επιτρέπει στο κράτος να μπαίνει μέτοχος σε κοινοπραξίες ιδιωτικών εταιρειών, που εμπλέκονται στο έργο. Θα μπορούσα να πω ότι δεν είναι απαραίτητα κακή αυτή η ανάμειξη. Προϋποθέτει, όμως, κεφάλαια συμμετοχής ύψους πολλών εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, για τα οποία δεν έχουμε καμμία πληροφόρηση για το πού θα τα βρει η Κυβέρνηση και πάνω απ' όλα βεβαίως με διαφάνεια. Έχει προβλεφθεί στο άρθρο 2 υπερβολικά πολυετές βασικό στάδιο ερευνών, διάρκειας επτά ή οκτώ ετών, που μαζί με την παράταση της παραγράφου 2 και την ειδική παράταση της παραγράφου 3, φθάνουμε περίπου στα δεκαπέντε έτη έρευνας, μέχρι να μπορέσουμε να αντλήσουμε το πρώτο βαρέλι. Στην επιτροπή δεν δόθηκε καμία εξήγηση γιατί το Υπουργείο ήταν τόσο γενναιόδωρο, δεδομένου ότι οι αδελφοί μας Κύπριοι, που είναι λίγο πιο προχωρημένοι από εμάς σε αυτά τα θέματα, στο site της αρμόδιας υπηρεσίας του δικού τους Υπουργείου Ενέργειας αναφέρουν ότι για το στάδιο ερευνών προβλέπεται περίοδος επτά ετών, στην οποία περιλαμβάνονται και όλες οι παρατάσεις. Όσο βεβαίως για τις πολυδιαφημιζόμενες νέες θέσεις εργασίας, δεν υπάρχει ούτε κάποιο απλό πλάνο, δηλαδή σε ποιες φάσεις του όλου εγχειρήματος προβλέπεται να δημιουργηθούν αυτές. Επίσης, αν λάβουμε επιπρόσθετα υπ' όψιν μας ότι, όπως είναι γνωστό, στη φάση της έρευνας απαιτείται συγκεκριμένη και ιδιαίτερα υψηλή τεχνογνωσία εκ μέρους του προσωπικού και κάποιου ιδιαίτερα ενημερωμένου προσωπικού - βεβαίως, εδώ δεν πρέπει να υπεισέρχονται και άσχετες ειδικότητες ή ανειδίκευτοι εργάτες - καθώς και το ότι η έλλειψη του εγχώριου know how θεωρείται δεδομένη, με ασφάλεια θα μπορούσαμε να συμπεράνουμε ότι για να γίνει έστω και μία πρόσληψη, θα πρέπει να περιμένουμε να ολοκληρωθεί το βασικό στάδιο ερευνών, δηλαδή αυτά τα δεκαπέντε χρόνια που περιγράψαμε προηγουμένως. Υπάρχει η ευρεία παραδοχή εκ μέρους του Υπουργείου ότι τα στελέχη του στερούνται σχετικών γνώσεων, μιας και προέβλεψε να ενταχθεί στη σύμβαση η παράγραφος 3 του άρθρου 15, αλλά και το άρθρο 25, που υποχρεώνουν τις ιδιωτικές εταιρείες να φροντίζουν για την εκπαίδευση του ανθρώπινου δυναμικού όχι μόνο του Υπουργείου, αλλά και εν γένει του δημοσίου, ακόμα και της αρμόδιας Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων. Αυτό μας οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα ότι, πρώτον, αφού το Υπουργείο παραδέχεται ότι όχι μόνο οι υπηρεσίες του, αλλά και η εξειδικευμένη ΕΔΕΥ, η Εταιρεία Διαχείρισης Υδρογονανθράκων, δεν διαθέτουν τις απαραίτητες γνώσεις, προφανώς δεν βρήκε ούτε έναν άνθρωπο σε αυτήν τη χώρα που να φροντίσει, ώστε σε αυτές τις συμβάσεις να έχει διασφαλιστεί επαρκώς το δημόσιο συμφέρον. Πέρα από αυτό υπάρχει και κάτι ακόμα, το ίδιο προβληματικό. Αυτή η πρόβλεψη για εκπαίδευση δημόσιων λειτουργών από ιδιώτες θυμίζει τις μεθόδους «NOVARTIS», τις ενέργειες της οποίας η Κυβέρνησή σας δήθεν στιγματίζει. Θα ήθελα να κάνω μια ερώτηση κοινής λογικής: Σε ποια άλλη χώρα του κόσμου ο ελεγχόμενος πληρώνει για την εκπαίδευση και τα μεταπτυχιακά των ελεγκτών του; Την υπεραισιοδοξία του Υπουργείου ότι τα έσοδα του ελληνικού δημοσίου είναι εξασφαλισμένα δεν φαίνεται να συμμερίζεται το αρμόδιο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, το οποίο στην έκθεσή του κάνει λόγο απλά για ενδεχόμενη αύξηση των δημοσίων εσόδων και όχι για βέβαιη, ενώ, από την άλλη αναφέρεται και σε βέβαιη απώλεια δημοσίων εσόδων λόγω των φοροαπαλλαγών που απλόχερα χορηγούνται στις εταιρείες. Τα έσοδα δεν είναι βέβαια. Η απώλεια των δημοσίων εσόδων θεωρείται βεβαία. Επιπρόσθετα, οι προβλεπόμενες, στο άρθρο 15, ετήσιες στρεμματικές αποζημιώσεις και ιδίως εκείνη των 50 ευρώ ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο είναι εξόφθαλμα χαμηλές. Ο δε υπολογισμός του μισθώματος του άρθρου 13 θα παραμένει το κρυφό μυστικό, μιας και περιλαμβάνει πληθώρα προϋποθέσεων και εκτιμήσεων, όπως άλλωστε και ο περίφημος συντελεστής R. Δεν υπάρχει, επίσης, σαφές πλαίσιο στην περίπτωση που απαιτηθεί διαιτησία, στην περίπτωση που θα υπάρξουν διάφορα προβλήματα ανάμεσα στα δύο μέρη. Στην παράγραφο 23.6 προβλέπεται αυτό το καταπληκτικό - θα έλεγα - και το διαβάζω ακριβώς όπως αναφέρεται: «Η διαιτησία διεξάγεται σύμφωνα με τους κανόνες διαιτησίας του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου στον βαθμό που οι εν λόγω κανόνες δεν συγκρούονται με τις διατάξεις της παρούσας σύμβασης. Σε περίπτωση σύγκρουσης τέτοιου είδους, ισχύουν οι κανόνες της παρούσας σύμβασης» . Αυτά τα ολίγα που μόλις διάβασα δεν συνάδουν με τους κανόνες διαμεσολάβησης του συγκεκριμένου επιμελητηρίου, όπου στο εξ ενενήντα τεσσάρων σελίδων σχετικό κείμενο δεν αναφέρονται κάποια παρόμοια θέματα, δεν αναφέρεται κάποια παρόμοια διευκόλυνση. Χορηγείται με την παράγραφο 7 του άρθρου 8 και κατόπιν συγκατάθεσης του Υπουργού θεωρητικά απεριόριστη χρονική περίοδος για την απομάκρυνση των εγκαταστάσεων, χωρίς βεβαίως να παρέχεται και κάποια λογική και επαρκής εξήγηση. Δεν ξεκαθαρίζεται περαιτέρω το τι τελικά θα γίνει με τον Εθνικό Λογαριασμό Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γενεών του ν.4162/2013, δηλαδή, το εάν και με τι ποσοστά από τα έσοδα του δημοσίου θα τροφοδοτείται υπέρ του ασφαλιστικού συστήματος. Κύριε Πρόεδρε, από τα παραπάνω συνάγεται ότι αν και δεν αντιτιθέμεθα στην αξιοποίηση του ορυκτού μας πλούτου, ως Ένωση Κεντρώων είμαστε υποχρεωμένοι να ψηφίσουμε «παρών» και στις τέσσερις κυρώσεις, δεδομένου ότι για όλες ισχύει σχεδόν κατά 100% το ίδιο κανονιστικό πλαίσιο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ τον κ. Καβαδέλλα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι σε εκτέλεση της από 21 Φεβρουαρίου 2018 απόφασης της Ολομέλειας της Βουλής συγκροτήθηκε εικοσιεναμελής Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή, κατά το άρθρο 86 παράγραφος 3 του Συντάγματος, τα άρθρα 153 επ. του Κανονισμού της Βουλής και το άρθρο 5 του ν.3126/2003 «Ποινική ευθύνη των Υπουργών», όπως αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 2 του ν.3961/2011, για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για τους κυρίους 1) Αντώνιο Σαμαρά, 2) Παναγιώτη Πικραμμένο, 3) Δημήτριο Αβραμόπουλο, 4) Ανδρέα Λοβέρδο, 5) Ανδρέα Λυκουρέντζο, 6) Μάριο Σαλμά, 7) Σπυρίδωνα - Άδωνι Γεωργιάδη, 8) Ιωάννη Στουρνάρα, 9) Ευάγγελο Βενιζέλο και 10) Γεώργιο Κουτρουμάνη για την ενδεχόμενη τέλεση των αδικημάτων της δωροληψίας και δωροδοκίας και της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα. Η σχετική απόφαση έχει αναρτηθεί στην Κοινοβουλευτική Διαφάνεια, θα καταχωρισθεί στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης, θα κοινοποιηθεί στους αναφερόμενους κυρίους και κυρίες Βουλευτές και έχει ως εξής:
Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Αμυράς για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μόλις προχθές μάθαμε ότι στις 2 Φεβρουαρίου ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών κ. Χουλιαράκης ανέθεσε στην εταιρεία «ROTHSCHILD» την παροχή εξειδικευμένων υπηρεσιών με αμοιβή 3,5 εκατομμύρια ευρώ. Κάθε φορά που εμείς θα εκδίδουμε ένα κρατικό ομόλογο ωρίμανσης είκοσι τεσσάρων μηνών, η «ROTHSCHILD» θα παίρνει άλλο 1,5 εκατομμύριο ευρώ. Μάλιστα!
Τι να κάνουμε;
Τι να κάνουμε; Θα σας πω τι να κάνουμε. Θα ακολουθήσουμε, αγαπητέ Πρόεδρε, μια που σας άκουσα, τις επιταγές και το δίδαγμα του συνεπώνυμού σας Αρχηγού των ΑΝΕΛ. Ο κ. Καμμένος, λοιπόν, ο Πάνος Καμμένος - περιμένω να ακούσω, κύριε Σταθάκη, την αντίδρασή σας - είχε πει για τη «ROTHSCHILD» τον Μάρτιο του 2013: «Θυμάστε το δεξί χέρι - δεν θα πω το όνομα - του Ιδρύματος «ROTHSCHILD», αυτούς δηλαδή που μαζί με τους ντόπιους προδότες μάς έστησαν την ιστορία με τα μνημόνια και καθυπόταξαν τον ελληνικό λαό;». Ο κ. Καμμένος τα λέει αυτά για τη «ROTHSCHILD». Εσείς δώσατε δουλειά στη «ROTHSCHILD». Τώρα ποιος είναι ο προδότης; Είστε προδότης, κύριε Σταθάκη, εσείς που συμμετέχετε σε μια Κυβέρνηση που έδωσε στη «ROTHSCHILD» μια δουλειά, όταν ο κ. Καμμένος, ο συγκυβερνήτης σας, χαρακτήριζε προδότες όσους συνεργάζονται με τη «ROTHSCHILD»; Και αν νομίζετε ότι δεν είχε κάνει έρευνα ο κ. Καμμένος για τη «ROTHSCHILD», κάνετε λάθος. Ακούστε τις φαντασιώσεις τώρα - και με συγχωρείτε - στις 30 Απριλίου 2012: «Η οικογένεια «ROTHSCHILD» ελέγχει την Τράπεζα της Ελλάδος και επίσης μέσω αυτής ελέγχει τον χρυσό της Ελλάδας. Η νέα τάξη πραγμάτων, που επιβουλεύεται την ελληνική κυριαρχία έχει όνομα: «ROTHSCHILD»». Μα, τι πάθατε, κύριε Σταθάκη; Αφήσατε τη «ROTHSCHILD» και της δίνετε και 3,5 εκατομμύρια ευρώ και άλλο 1,5 εκατομμύριο ευρώ κάθε φορά που θα κάνει μια δουλειά με το ελληνικό δημόσιο; Μα, είναι προδότες αυτοί! Είναι μασόνοι, όπως τους γράφει - δεν ξέρω εγώ τι - ντόπιοι προδότες που καθυπόταξαν τον ελληνικό λαό. Αυτά σας τα λέω, λοιπόν, για να δείτε ότι η ζωή έχει γυρίσματα, αλλά έχει και αναποδογυρίσματα. Πάμε τώρα στο σχέδιο νόμου. Πρέπει να πω ότι το νομοσχέδιο είναι πολύ σοβαρό. Έχει μερικά θέματα που πρέπει οπωσδήποτε να τα δούμε ένα προς ένα. Πρώτα από όλα, το βασικό ζήτημα είναι ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να κινείται χωρίς μακροχρόνιο εθνικό ενεργειακό σχεδιασμό. Όλες οι χώρες της Ευρώπης, ακόμη και οι μη ευρωπαϊκές, οι αναπτυσσόμενες υιοθετούν και αναπτύσσουν με γοργούς ρυθμούς την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας πλην της Ελλάδος. Η εξόρυξη των ορυκτών καυσίμων ίσως πάρει και δέκα χρόνια. Έως τότε τι πολιτική θα ακολουθήσετε, κύριοι της Κυβέρνησης; Δεν υπάρχει περίπτωση, βέβαια, να μείνετε δέκα χρόνια στην εξουσία, αλλά για όσο μείνετε, ποιος θα είναι ο ενεργειακός σχεδιασμός; Κύριε Σταθάκη, θέλω να σας θέσω συγκεκριμένα ερωτήματα, γιατί από την απάντηση αυτών των ερωτημάτων θα εξαρτήσουμε κι εμείς την ψήφο μας. Έχω δηλώσει επιφύλαξη στην επιτροπή, γιατί δεν μου απαντήσατε συγκεκριμένα πράγματα, τα οποία θα επαναφέρω. Όμως, πρώτα από όλα, τον Σεπτέμβριο του 2017 είχατε πει, κύριε Σταθάκη, σε μία εκδήλωση της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας ότι ως την άνοιξη του 2018 θα έχουμε καταθέσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση τον μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας. Προσέξτε, κύριε Υπουργέ, έχουν μείνει λίγες ώρες ακόμα. Φτάνει η άνοιξη με βήμα γοργό και ακόμα δεν έχουμε ενεργειακό σχεδιασμό. Για να ξέρουμε, οι έρευνες και εν πάση περιπτώσει η εκπλήρωση των συμβάσεων για τα ορυκτά καύσιμα που σήμερα συζητάμε, εντάσσονται εντός αυτού του σχεδιασμού; Είναι συμπληρωματικά; Είναι μήπως αντίθετα ως προς το συμφέρον του μακροπρόθεσμου σχεδιασμού για το ενεργειακό της χώρας; Ο πλανήτης και όλες οι αναπτυσσόμενες χώρες εγκαταλείπουν την πολιτική των ορυκτών καυσίμων. Είναι παρωχημένος εκείνος ο εθνικός ενεργειακός σχεδιασμός που προκρίνει τα ορυκτά καύσιμα και βάζει σε δεύτερη μοίρα την ηλεκτροκίνηση και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Ας κάνουμε μια βόλτα στον πλανήτη για να δούμε τι γίνεται. Ο Πρόεδρος Μακρόν ανέλαβε δέσμευση να μην προχωρήσει σε καμμία νέα έρευνα υδρογονανθράκων στη γαλλική επικράτεια, να μειώσει τα ανθρακικά και πυρηνικά, να διπλασιάσει τις ΑΠΕ σε πέντε χρόνια. Ο Πρόεδρος Ομπάμα, πριν αποχωρήσει, σε συνεργασία με την κυβέρνηση του Καναδά, απαγόρευσε τις εξορύξεις των υδρογονανθράκων σε γιγαντιαίες εκτάσεις στην Αρκτική και στον Ατλαντικό, ματαίωσε τον μεγάλο πετρελαιαγωγό KEYSTONE, ενώ η Κροατία στη γειτονιά μας, λίγο πιο βόρεια, «πάγωσε» τις έρευνες για υδρογονάνθρακες στην Αδριατική, γιατί προέκρινε ότι καλύτερα να έχουμε υδροπλάνα και τουρίστες να κυκλοφορούν στη θάλασσά μας, παρά εξέδρες καυσίμων. Η Ισπανία, επίσης, απέκλεισε μεγάλες ζώνες μεσογειακής θαλάσσιας επικράτειάς της από εξορύξεις ενώ στη Δανία η κρατική εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου ανακοίνωσε πως εγκαταλείπει σταδιακά τις παραδοσιακές δραστηριότητες για να επενδύσει στην υπεράκτια αιολική ενέργεια. Αυτά, λοιπόν, γίνονται στον κόσμο γύρω μας και εμείς εδώ στην Ελλάδα, μια χώρα πλούσια σε προίκα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αφού έχουμε πολύ αέρα, πολύ ήλιο, πολύ κύμα και έντονη γεωθερμία, δεσμεύουμε ενεργά κεφάλαια, δεσμεύουμε τη χώρα και τις προσπάθειές μας σε μια παρωχημένη οικονομία, αυτήν του άνθρακα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πάμε να δούμε τις περιοχές έρευνας και πιθανής εκμετάλλευσης, τη σημασία που έχουν και τους κινδύνους που γεννώνται γι' αυτά τα φυσικά περιβάλλοντα. Κόλπος Ιονίου. Στο Ιόνιο, λοιπόν, έχουμε κητώδη, τις θαλάσσιες χελώνες, έχουμε τους βυθούς, οι οποίοι σύμφωνα με τους ειδικούς, τους επιστήμονες, τους περιβαλλοντολόγους, αυτούς που ασχολούνται με τη φύση επιστημονικά και με αντικειμενική ματιά, μπορεί να δεχθούν πλήγματα λόγω των μεθόδων σεισμικών κυμάτων. Για τα σεισμικά θέλω να σας πω, κύριε Υπουργέ, ότι αν έχω διαβάσει σωστά το νομοσχέδιο - και νομίζω ότι το έχω διαβάσει σωστά - στη φάση των σεισμικών ερευνών δεν απαιτείται μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ακόμα και σε περιοχές «NATURA 2000». Σημειώστε, κύριε Υπουργέ, το ερώτημα. Είναι ένα απ' αυτά που σας έθεσα και στην επιτροπή. Πείτε μας: Υποχρεούνται οι εταιρείες να εκπονήσουν και να καταθέσουν μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων, όταν κάνουν σεισμικές έρευνες, ναι ή όχι; Αυτό είναι το πρώτο και βασικό. Δεύτερον, σας το είπα και στην επιτροπή, αλλά δεν μου απαντήσατε. Είχατε μια αυθόρμητη αντίδραση την ώρα που το ανέφερα, αλλά μετά δεν μου απαντήσατε για την υδραυλική ρωγμάτωση, το περιβόητο fracking. Πείτε μας για το σχιστολιθικό αέριο. Γιατί σας φαίνεται συμπαθητικό και χαρούμενο και χαμογελάτε; Δεν αναφέρομαι σε σας, κύριε Υπουργέ, αλλά στους συμβούλους σας. Σας φαίνεται κάτι απ' αυτά που είπα χαριτωμένο και χαμογελάτε; Εδώ σας λέω ότι ως προς το σχιστολιθικό αέριο διεθνώς απομακρύνονται από την υδραυλική ρωγμάτωση, αυτήν τη μέθοδο που χρησιμοποιεί χημικά, που χρησιμοποιεί άμμο και νερό με μεγάλες πιέσεις και ερωτώ αν στην Ελλάδα θα επιτραπεί ή όχι, γιατί όπως είναι γραμμένο στο νομοσχέδιο, δεν διευκρινίζεται ούτε αν απαγορεύεται ούτε αν επιτρέπεται. Γιατί δεν το διευκρινίζετε; Γιατί δεν κάνετε μια τροπολογία, μια διαφορετική νομοτεχνική διατύπωση έτσι ώστε…
Δεν αφορά τις τέσσερις συμβάσεις.
Αφού δεν το αποκλείει.
Κύριε Αμυρά, δεν αφορά στις τέσσερις συμβάσεις. Έχουμε συγκεκριμένες συμβάσεις.
Αφού δεν το αποκλείει, πώς δεν τις αφορά; Εγώ λέω, λοιπόν, σε σας που υποτίθεται ότι είστε υπεύθυνοι, που δεν είστε, όχι εσείς προσωπικά - προς θεού - αλλά η Κυβέρνηση, για τα περιβαλλοντικά ζητήματα: Γιατί δεν δίνουμε και αυτήν την ασφάλεια, δεν βάζουμε και αυτήν τη δικλίδα ασφαλείας, να είμαστε σίγουροι, ώστε ο κάθε Αμυράς να μην έχει να πει τίποτε και να είναι και ήρεμος ότι όντως δεν θα προχωρήσει καμμία εταιρεία σε υδραυλική ρωγμάτωση; Αυτό είναι το δεύτερο, λοιπόν, ερώτημα που σας θέτω και θέλω να σας πω το εξής. Σας ρώτησα και για τις αποζημιώσεις. Είχα πει ότι ειδικά στο στάδιο της έρευνας που υπάρχει σημαντική επιβάρυνση του περιβάλλοντος, η αποζημίωση θα έπρεπε να είναι μεγαλύτερη. Επίσης, έχω ξαναπεί ότι οι αποκαταστάσεις σε μερικές περιοχές ίσως κοστίσουν περισσότερο απ' ό,τι τα έσοδα των αποζημιώσεων και ξαναρωτάω και ξαναλέω εάν αυτού του είδους οι στρεμματικές και άλλες αποζημιώσεις είναι σε ένα ύψος παρόμοιο με ό,τι συμβαίνει στη διεθνή πρακτική και δη στη βόρεια Ευρώπη. Θα ήθελα και σε αυτό μία απάντηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το φυσικό περιβάλλον της Ηπείρου είναι το μεγαλύτερό της θησαυροφυλάκιο, είναι η μεγαλύτερή της αξία. Δεν είμαι πεπεισμένος ακόμη και από τις μη απαντήσεις που έχω λάβει για το εάν υπάρχουν οι συνθήκες ασφαλείας του περιβάλλοντος. Επίσης, δεν έχω αντιληφθεί ποιο είναι το προσδοκώμενο όφελος χρηματικά, οικονομικά, δημοσιονομικά για το κράτος. Η κάθε εταιρεία που θα έρθει και θα κάνει την έρευνά της έχει βάλει κάτω τους αλγόριθμούς της, τους υπολογισμούς της και ξέρει ότι εάν βρούμε τόση ποσότητα καυσίμου μ' αυτόν τον δείκτη, θα έχουμε βιώσιμη επενδυτική δραστηριότητα ή όχι. Εμείς ξέρουμε; Έχουμε μια τάξη μεγέθους να δούμε τι προσδοκούμε; Να μην επανέλθω πάλι στα λόγια του κ. Καμμένου, του συγκυβερνήτη σας, ο οποίος έλεγε για πολλές δεκάδες δισεκατομμυρίων, που όμως να, αυτοί οι κακοί της «ROTHSCHILD», με τους οποίους συνεργάζεστε και τους δίνετε και 3,5 εκατομμύρια ως αμοιβή, αυτοί έχουν βάλει στην άκρη τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους της χώρας και τους απομυζούν ή τους επιβουλεύονται για το μέλλον. Θα μας δώσετε, λοιπόν, μια διευκρίνιση; Θα μας πείτε κάτι και δημοσιονομικά; Στην έκθεση λέει ότι θα έχουμε ενδεχομένως και απώλεια εσόδων δημοσιονομικά για τα πρώτα χρόνια. Τι γίνεται; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να τονίσω ότι υπάρχει και άλλο ένα περιβαλλοντικό ζήτημα που πρέπει να το λάβετε υπ' όψιν σας. Σε μέρος της λεγόμενης ελληνικής τάφρου, δηλαδή της θαλάσσιας περιοχής δυτικά της Κέρκυρας, δυτικά της Πελοποννήσου και των Επτανήσων φυσικά, νοτίως της Κρήτης και αργότερα βορείως και ανατολικά έως τη Σάμο, ζει ένας πληθυσμός φαλαινών φυσητήρων, διακοσίων ατόμων . Είναι ο μεγαλύτερος στη Μεσόγειο και μάλιστα υπάρχει και μια διεθνής συμφωνία, η Accobams, στην οποία συμμετέχει και η Ελλάδα και έχει προτείνει την ελληνική τάφρο ως σταθμό μεγάλης σημασίας για τον πληθυσμό των φαλαινών, μία από τις σημαντικότερες περιοχές προστασίας των φυσητήρων. Θέλω να πω το εξής: Προσέξτε, με ό,τι σήμερα πάμε να ψηφίσουμε, στην ουσία μην κατεδαφίσουμε όλους τους νόμους προστασίας γι' αυτήν τη θαλάσσια περιοχή. Εγώ δίνω αγώνα, μάλιστα, τα τελευταία δύο χρόνια ώστε να μετατοπιστούν οι πλόες, οι γραμμές των καραβιών που πηγαινοέρχονται στην Κρήτη κατά λίγα ναυτικά μίλια, έτσι ώστε να διασωθεί ένας πληθυσμός δύο τον χρόνο φυσητήρων φαλαινών που βρίσκονται νεκρές, χτυπημένες από προπέλες μεγάλων καραβιών και είμαστε σε επικοινωνία με τους διεθνείς ναυτικούς οργανισμούς. Θα κάνουμε την πρόταση στο Υπουργείο Ναυτιλίας. Έχω καταθέσει ερωτήσεις. Ήδη κάνουμε μια σοβαρή δουλειά. Θέλω να πω, δηλαδή, μη τυχόν όλα αυτά που κάνουμε ο καθένας από την πλευρά του μεμονωμένα ή και σε συνεργασία με άλλους, ξαφνικά κατεδαφιστούν, επειδή υπάρχει μια αστοχία στην πετρελαϊκή εκμετάλλευση και εξόρυξη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει όμως και μια ευκαιρία, αν προχωρήσουμε μ' αυτές τις συμβάσεις. Υπάρχει η ευκαιρία να δημιουργηθεί ένα ποσοστό εξειδικευμένων επιστημόνων και δη νέων ανθρώπων που θα εκπαιδευτούν στα ορυκτά καύσιμα με στόχο την καινοτομία και την πρωτοπορία στην έρευνα και κυρίως στη μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων από την έρευνα και την εξόρυξη των ορυκτών καυσίμων. Η Ελλάδα πρέπει να θέσει στόχους και προτεραιότητες μ' αυτόν τον ενεργειακό σχεδιασμό τον μακροχρόνιο, που τρία χρόνια τον ακούμε και τρία χρόνια δεν γίνεται, σαν το γεφύρι της Άρτας. Πρέπει να ακολουθήσουμε τη στάση των αναπτυγμένων χωρών για την απανθρακοποίηση της οικονομίας, να ενισχύσουμε τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, την ηλεκτροκίνηση, την προώθηση μέσων μαζικής μεταφοράς, την ενεργειακή αναβάθμιση και εξοικονόμηση ενέργειας και την ανάπτυξη της κυκλικής οικονομίας. Εγώ διατηρώ ακόμα την επιφύλαξή μου, κύριε Υπουργέ. Περιμένω να ακούσω τις απαντήσεις σας στα συγκεκριμένα ερωτήματα που σας έθεσα και βάσει των απαντήσεών σας, θα αποφασίσουμε και τη δική μας ψήφο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Αμυρά. Θα συνεχίσουμε με τους Κοινοβουλευτικούς Εκπρόσωπους. Έχει ζητήσει τον λόγο να μιλήσει πρώτος ο κ. Σαρίδης. Όμως, βλέπω ότι δεν είναι εδώ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να μιλήσω εγώ τώρα;
Ναι, αν θέλετε, κύριε Υπουργέ. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, με τη σημερινή κύρωση ανοίγουμε μια νέα σελίδα, θα μπορούσα να πω, στο κεφάλαιο της αξιοποίησης των υδρογονανθράκων. Η Ελλάδα σήμερα βρίσκει τον βηματισμό της, έναν κοινό βηματισμό με χώρες στην ευρύτερη περιοχή όπως είναι η Κύπρος, το Ισραήλ και η Αίγυπτος, χώρες που έχουν σημειώσει σημαντική πρόοδο στον τομέα αυτόν εν μέσω μιας πολύ σημαντικής και καθοριστικής μετεξέλιξης του χώρου της νοτιοανατολικής Μεσογείου σε χώρο εν δυνάμει παραγωγής υδρογονανθράκων. Να υπενθυμίσω ότι η ενεργειακή στρατηγική της χώρας είναι λίγο ως πολύ σαφής και δεδομένη. Αυτό είναι προφανές εφόσον έχουμε υπογράψει τη Συμφωνία του Παρισιού και ταυτόχρονα είμαστε από τις ευρωπαϊκές χώρες που ζητάμε τον ενεργειακό σχεδιασμό το 2030 για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ανοίγω παρένθεση για να απαντήσω και στην υποτιθέμενη καθυστέρηση του ενεργειακού σχεδιασμού. Ενεργειακό σχεδιασμό θα υποβάλλουν όλες οι ευρωπαϊκές χώρες το 2018 στο πλαίσιο των δεσμεύσεων που θα αναλάβουμε και των στόχων που θα συναποφασίσουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση για το 2030 και το 2050. Το λέω αυτό διότι είναι ένας ενεργειακός σχεδιασμός που όλες οι χώρες υποχρεούμαστε να κάνουμε, που έχει έναν συγκεκριμένο τρόπο, μία δομή και αποτυπώνει και ποσοτικούς δείκτες και μέτρα ενεργειακής πολιτικής, προκειμένου να επιτευχθούν αυτοί οι δείκτες και μια σειρά από άλλα πράγματα. Άρα, είναι ένα συγκεκριμένο, θα έλεγα, φορμάτ ενεργειακού σχεδιασμού, το οποίο καλούμαστε να κάνουμε. Υπενθυμίζω ότι η Ελληνική Επιτροπή ξεκίνησε τη δουλειά της την περασμένη εβδομάδα. Κλείνω αυτήν την παρένθεση, λοιπόν, και λέω: με δεδομένο ότι η Ελλάδα υποστηρίζει ότι η Ευρώπη πρέπει να αποκτήσει υψηλούς στόχους όσον αφορά στη συμμετοχή των ΑΠΕ και την εξοικονόμηση ενέργειας, τους δύο πυλώνες για το 2030 και δεσμευτικούς για όλες τις χώρες, είναι αυτονόητο ότι η στρατηγική μας θα πάει σε μια πολύ μεγάλη διείσδυση των ΑΠΕ μέχρι το 2030, γύρω στο 50% και ότι το ενεργειακό μας μείγμα θα αλλάξει και πολύ περισσότερα θα γίνουν στην εξοικονόμηση ενέργειας. Υπ' αυτούς τους όρους και υπ' αυτές τις συνθήκες νομίζω ότι ενώ η ενεργειακή στρατηγική είναι δεδομένη, το θέμα των υδρογονανθράκων έχει ένα ξεχωριστό στοιχείο, διότι όλη αυτή η μετάβαση που θα γίνει - και με την οποία συμφωνούμε - θα έχει και υδρογονάνθρακες στη μεγάλη μεταβατική περίοδο των τριάντα έως σαράντα χρόνων. Άρα, είναι απόλυτα σεβαστή η θέση των φίλων οικολόγων, οι οποίοι καταστατικά διαφωνούν στην αξιοποίηση υδρογονανθράκων. Θεωρώ ότι πρέπει να σεβαστούμε την καταστατική τους θέση, αλλά και τη συμβολή τους στον τρόπο που συζητάμε γενικώς όλα τα θέματα της ενέργειας είτε στην απομείωση της πυρηνικής ενέργειας με αυτό που γίνεται πλέον στη Γερμανία και αλλού είτε στην απανθρακοποίηση ή και στην ιδέα ότι ο κόσμος, οι οικονομίες και οι κοινωνίες μας μπορούν να κινηθούν με πολύ ταχύτερους ρυθμούς προς μια άλλη κατεύθυνση. Αυτή η πλευρά, λοιπόν, είναι απόλυτα σεβαστή. Επανέρχομαι στην Κυβέρνηση. Η Κυβέρνηση είχε δεσμευτεί από την αρχή ότι θα προχωρήσει στην αξιοποίηση των υδρογονανθράκων, ένα τεράστιο στοιχείο πλούτου. Οφείλουμε, λοιπόν, εμείς να προχωρήσουμε συντεταγμένα και να οδηγηθούμε στην καλύτερη δυνατή αξιοποίηση αυτού του πλούτου του υπεδάφους μας. Θα σταθώ λίγο στον τρόπο που προσεγγίσαμε. Είναι προφανές ότι η νομοθεσία είχε προηγηθεί και ότι είχαν προηγηθεί και οι προκηρύξεις για τα είκοσι οικόπεδα. Όμως, να επισημάνω, για μια ακόμα φορά, τη διαφορά στον τρόπο που προσεγγίζουμε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις: Και η προκήρυξη τότε ήταν διαφορετική, με αποτελέσματα που πρέπει να τα αξιολογήσουμε, γιατί στα περισσότερα οικόπεδα υπήρξε ενδιαφέρον, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο εμφανίστηκε στους Έλληνες πολίτες ως το νέο Ελντοράντο της Ελλάδας, το οποίο έδωσε και τρομερά νούμερα για το μέλλον. Μακριά, λοιπόν, σε αντίθεση με μας που τα τελευταία τρία χρόνια και σήμερα δεν θα πανηγυρίσουμε ούτε για νούμερα ούτε για υποσχέσεις για ένα μελλοντικό Ελντοράντο - δεν το κάναμε το προηγούμενο διάστημα, δε θα το κάνουμε και σήμερα - και θα επιβεβαιώσουμε, για μία ακόμη φορά, ότι αντιμετωπίζουμε το θέμα αυτό με μεθοδικότητα, σοβαρότητα και νηφαλιότητα, κυρίως διαφάνεια και ιδιαίτερη μέριμνα για την αυστηρή προστασία του περιβάλλοντος. Σήμερα, κατ' αρχάς - και πρέπει να είμαστε όλοι σ' αυτήν την κατεύθυνση - πρέπει να έχουμε μία καλύτερη εικόνα των κοιτασμάτων, του είδους τους και των δυνατοτήτων που υπάρχουν. Χωρίς αυτήν την εικόνα νομίζω ότι οποιαδήποτε άλλη μελλοντολογία τείνει να γίνει προβληματική. Το δεύτερο δε σημαντικό είναι ότι έχουμε για πρώτη φορά σημαντική εμπλοκή ενεργειακών ομίλων διεθνούς βεληνεκούς. Οι συμβάσεις που φέρνουμε σήμερα προς κύρωση είναι με δύο πολύ σημαντικές εταιρείες παγκοσμίως τη γαλλική «TOTAL» και την ιταλική «EDISON». Παράλληλα, το ενδιαφέρον για την έρευνα και την εκμετάλλευση στην Κρήτη, όπως γνωρίζετε, προέκυψε μόλις πριν από λίγους μήνες από την «EXXON MOBIL», η οποία διαδικασία προχώρησε σε χρόνο ρεκόρ: Καλύφθηκε η δουλειά που έπρεπε να κάνει η χώρα μας, δημοσίευσε επί τρείς μήνες στην Ευρώπη, στην εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η προκήρυξη του διαγωνισμού που έχει γίνει κλείνει στις 5 Μαρτίου. Και υπενθυμίζω ότι πολύ σύντομα θα έχουμε την ολοκλήρωση της διαδικασίας του διαγωνισμού. Ταυτόχρονα, λοιπόν, με τη δεύτερη αξιοποίηση αυτών, βήμα προς βήμα, με τη συμμετοχή των συμβάσεων που φέρνουμε σήμερα και την νότια Κρήτη, όλα τα υπόλοιπα οικόπεδα, τα οποία - επαναλαμβάνω - στην, κατά την γνώμη μας, βιαστική πρώτη προκήρυξη έμειναν χωρίς ενδιαφέρον, προχωράμε στην απόκτηση νέων δεδομένων γι' αυτά και πιθανόν επανασχεδιασμού τους, προκειμένου να διερευνηθούν με πιο αξιόπιστο τρόπο εάν έχουν προοπτική και μπορούμε να τα πολλά να επαναπροκηρύξουμε με διαφορετικό τρόπο. Τώρα, πάω στα θέματα που άπτονται αυτού του θεσμικού πλαισίου. Όπως ξέρετε, βέλτιστες πρακτικές άλλων χωρών, κυρίως - επαναλαμβάνω - της Νορβηγίας και της Κύπρου, ήταν μέρος της συζήτησης μας και της τεχνογνωσίας μας και αποτέλεσαν μέρος των διαπραγματεύσεων, ειδικά για το «Block 2» και, ως εκ τούτου, σήμερα τα επιπρόσθετα κενά που μπορεί να υπάρξουν στο υφιστάμενο νομικό πλαίσιο τα μελετάμε, προκειμένου η νομοθεσία μας να είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένη - επαναλαμβάνω - κυρίως και με τη νομοθεσία της Κύπρου, που έχουμε μελετήσει πολύ, και με τις πρακτικές της Νορβηγίας. Υπενθυμίζω ότι δεν υπήρξε καθυστέρηση. Προηγούμενες συμβάσεις, οι οποίες υπεγράφησαν το 2014, χρειάστηκε να περάσουν έξι μήνες για να έρθουν στη Βουλή. Για να διευκρινίσω και κάτι άλλο όσον αφορά στις συμβάσεις όπως είναι σήμερα. Η κριτική ακούστηκε από τη Νέα Δημοκρατία. Οι βασικοί νόμοι που δεν χρειάζεται να ενσωματωθούν μέσα στις συμβάσεις, αλλά έχουν ισχύ και δεν υπάρχει μ' αυτήν την έννοια κενό στις συμβάσεις - αφορά στους ν.4374/16, 4403/16- , που ενσωμάτωσαν τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2013/50 και 2013/34 αντίστοιχα και που αφορούν στη διαφάνεια και δημοσιοποίηση στοιχείων και καταστάσεων εταιρειών, αποτελούν ήδη νόμους του κράτους που εφαρμόζονται, δίχως να απαιτείται η επανάληψή τους στο σώμα των συμβάσεων. Συνεπώς δεν υπάρχει κενό στο θέμα των συμβάσεων αυτών. Όσον αφορά στα δύο μοντέλα, ο νόμος που υπήρχε από την προηγούμενη κυβέρνηση προβλέπει και τα δύο μοντέλο. Τα υπενθυμίζω. Είναι η σύμβαση μίσθωσης, lease agreement, αυτές που εφαρμόζουμε ως χώρα και οι σημερινές που έρχονται προς επικύρωση, και η σύμβαση διάθεσης παραγωγής, production share agreement. Το δημόσιο εκεί συμμετέχει και στην εκμετάλλευση, μοιράζεται όμως και το όποιο ρίσκο. Τα είπα επ' αφορμή διαφόρων δημοσιευμάτων του συντηρητικού Τύπου. Ένα αστειάκι είπα και το πήρε πολύ σοβαρά, ότι γενικά ο συντηρητικός Τύπος έχει μια τάση να μην αναγνωρίζει τα καλά πράγματα που κάνει η Κυβέρνηση. Τώρα, για παράδειγμα στην επικύρωση των συμβάσεων, επειδή μάλλον είναι ένα καλό πράγμα, απ' ό,τι φαίνεται, φαντάστηκαν κάποιοι στον συντηρητικό Τύπο ότι θα μπορούσαν να καταγγείλουν την Κυβέρνηση ότι σκέφτεται «μοντέλο Βενεζουέλας». Έχει αρνητικό πρόσημο η Βενεζουέλα τελευταία, υποθέτω. Έκανα το αστειάκι γιατί δεν έγραψαν «μοντέλο Κύπρου» σκέφτεται ο Υπουργός Σταθάκης και ο ΣΥΡΙΖΑ για το μέλλον, γιατί και η Κύπρος εφαρμόζει το ίδιο μοντέλο. Να επανέλθουμε σοβαρά και να θέσουμε ευθέως για μία ακόμη φορά αυτά που σας είπα και στην επιτροπή. Οι συμβάσεις μίσθωσης είναι πιο κατάλληλες για ανώριμες οικονομίες, που δεν έχουν συσσωρεύσει τεχνογνωσία, εμπειρία και κυρίως έχουν να κάνουν με τα οικονομικά δεδομένα της κάθε εκμετάλλευσης. Συνεπώς, είναι η πιο κατάλληλη μορφή και αυτή χρησιμοποιείται. Ενώ αντίθετα, οι συμβάσεις διάθεσης παραγωγής εφαρμόζονται κατά κύριο λόγο σ' αυτές που έχουν ή πολύ μεγάλα αποθέματα - είναι γνωστά - ή έχουν συσσωρεύσει τεχνολογία ή με αυτήν την έννοια επιλέγονται από αυτές τις χώρες και για αυτό ανέφερα επί μακρόν τις αραβικές χώρες που τη χρησιμοποιούν, τη Βενεζουέλα επίσης που τη χρησιμοποίησε. Να θυμάστε και τα ιστορικά δεδομένα, ότι όλη η πολιτική σύγκρουση στη Βενεζουέλα έγινε γι' αυτό το θέμα, διότι η Βενεζουέλα από το '50 είχε το production share agreement. Στη δεκαετία του '90, με διάφορες πιέσεις αμερικανικές, πήγε στο lease agreement. Η σύγκρουση μεταξύ των δύο πολιτικών πόλων στη Βενεζουέλα αφορούσε αυτό, την επαναφορά του production share agreement που έγινε με τον Τσάβες. Άρα, αντί να ιδεολογίζουν διάφοροι μ' όλα αυτά και να μην αναγνωρίζουν κάποια πράγματα που πρέπει να γίνονται όπως γίνονται, καλό θα είναι να το διευκρινίσουμε για μία ακόμη φορά. Οι συμφωνίες είναι όλες lease agreement και οι επόμενες θα συνεχίσουν να είναι lease agreement, έως ότου κριθεί από οποιαδήποτε πολιτική ηγεσία στο μέλλον ότι υπάρχουν συνθήκες μιας πιο επωφελούς κατάστασης, εξετάζοντας το δεύτερο μοντέλο. Επαναλαμβάνω ότι ο νομοθέτης έχει και τα δύο μοντέλα μέσα. Τώρα, ποιος κάνει τη διαχείριση όλου αυτού του θέματος και των συμβάσεων κ.λπ.; Όπως ξέρετε, η «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ» που προβλεπόταν στον νόμο του '11 πρακτικά δεν είχε τεθεί σε λειτουργία. Ήταν ουσιαστικά ανενεργή. Εμείς κινητοποιήσαμε αυτήν την εταιρεία, εννοώ πως ορίστηκε πρόεδρος, διευθύνων σύμβουλος, αντιπρόεδρος κ.λπ. το 2016. Σήμερα διαθέτει υπόσταση, γραμματεία, νομική σύμβουλο, εξειδικευμένο προσωπικό και κ.ο.κ.. Εμείς ως Υπουργείο μεταφέρουμε από τον περασμένο Μάιο σταδιακά, από την αντίστοιχη διεύθυνση που είχε το Υπουργείο, το σύνολο των αρμοδιοτήτων και του περιεχομένου που προβλέπεται να το διαχειρίζεται πλέον η ΕΔΕΥ. Η ΕΔΕΥ προφανώς θα λειτουργεί με τη μεγαλύτερη ευελιξία. Προσομοιάζει περισσότερο στον ιδιωτικό τομέα. Παραμένει υπό την επίβλεψη του Υπουργείου μας και ταυτόχρονα τα θέματα ασφάλειας - θα σταθώ πιο κάτω στο περιβάλλον - αποτελούν και μέρος μιας πρώτης ουσιαστικής μελέτης που κάνει η ΕΔΕΥ με τους Νορβηγούς. Μάλιστα αυτές τις μέρες παρουσιάζονται τα πρώτα αποτελέσματα. Συνεπώς, η ΕΔΕΥ θα αναλάβει de facto αναπτυσσόμενη όλη τη διαχείριση αυτού του θέματος, το οποίο μέχρι τώρα γινόταν από το Υπουργείο. Πάμε στα θέματα της προστασίας του περιβάλλοντος. Από την αρχή είχαμε θέσει το θέμα να είναι συμβατό με τις άλλες δραστηριότητες της χώρας, τον τουρισμό και πολλές άλλες. Εκεί διατυπώνονται πάρα πολλές υπερβολικές φοβίες. Υπενθυμίζω ότι η περιοχή του Πρίνου είναι επί δεκαετίες αντικείμενο αξιοποίησης. Εκεί είχαμε το ανάποδο. Δεν εμπόδισε την ανάπτυξη του τουρισμού, που ήταν πολύ σημαντική στην ευρύτερη περιοχή της Καβάλας. Άρα, υπάρχουν προϋποθέσεις, αρκεί να υπάρχουν οι κανόνες και η ασφάλεια την οποία πρέπει να παράγει η εφαρμογή της νομοθεσίας μας. Νομίζω ότι έχουμε κάνει δύο πράγματα: Πρώτον, η Ελλάδα έχει ενσωματώσει πλήρως - το υπογραμμίζω το «πλήρως» - όλη τη σχετική ευρωπαϊκή νομοθεσία που είναι η αυστηρότερη διεθνώς και η οποία έχει παραχθεί μετά τα ατυχήματα που είχαν συμβεί διεθνώς. Ως εκ τούτου, έχει ενσωματώσει ένα πολύ μεγάλο μέρος επιπρόσθετων μηχανισμών ασφαλείας, εξαιρετικά σημαντικό. Τι σημαίνει αυτό ανάμεσα στα άλλα; Οι εταιρείες καλούνται εξ αρχής να εκπονούν σχέδια μεγάλων κινδύνων και αυτό αφορά κάθε μονάδα εκμετάλλευσης που πρέπει να έχει εκπονήσει το δικό του σχέδιο αντιμετώπισης ενδεχόμενων κινδύνων και αυτά να αποτελούν μέρος του ελέγχου που γίνεται για τη λειτουργία αυτών των μονάδων. Καταθέτω ένα σχετικό έγγραφο. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γεώργιος Σταθάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επιπρόσθετα, οι περιβαλλοντικές μελέτες γίνονται διαδοχικά για κάθε επιμέρους στάδιο και για κάθε δραστηριότητα η οποία υπάρχει σε όλες τις φάσεις. Επίσης, ο ανάδοχος έχει την υποχρέωση να δημιουργήσει ξεχωριστή μονάδα περιβάλλοντος σε κάθε εγκατάσταση. Όποια εγκατάσταση και να υπάρξει, θα πρέπει να υπάρχει μονάδα περιβάλλοντος την οποία να την έχει εντάξει στο οργανόγραμμα, να την έχει στελεχώσει και αυτή να είναι σε διαρκή επαφή με τις τοπικές κοινωνίες και να διαθέτει ελεύθερα προς πρόσβαση σε κάθε ενδιαφερόμενο όλα τα δεδομένα που συγκεντρώνει. Από ό,τι μου λένε οι συνεργάτες μου, αυτό αφορά και την προστασία από θαλάσσια είδη τα οποία είναι μέρος της διαδικασίας αυτής. Δηλαδή, θα πρέπει να υπάρχει ειδική μέριμνα, σε συνεννόηση και σε συνεργασία με αντίστοιχους φορείς που γνωρίζουν αυτό το θέμα. Για τις περιοχές «NATURA», όπως ξέρετε, η Ελλάδα είναι στο 28%. Οι συμβάσεις του παρελθόντος περιείχαν ειδικές πρόνοιες για τις περιοχές «NATURA» πλην όμως αυτές ήταν περισσότερο περιγραφικές. Το καθεστώς αυτό ισχύει για τις τρεις από τις συμβάσεις που φέρνουμε σήμερα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Δώστε μου λίγα λεπτά, κύριε Πρόεδρε, για να μπορέσω να κάνω και λίγο κριτική στη Νέα Δημοκρατία που μου αρέσει πολύ να επιτίθεμαι τελευταία. Η ελληνική ιδιαιτερότητα διατηρεί ακόμα πιο αυστηρές ρυθμίσεις. Η συγκεκριμένη - αναφέρομαι στο θαλάσσιο Block 2- εξαιρεί ρητά τις περιοχές «NATURA» και μάλιστα προβλέπει ζώνη ασφαλείας ένα χιλιόμετρο απ' αυτές. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ]] Υπενθυμίζω επίσης ότι ένα από τα νομοσχέδια που θα έρθουν πολύ σύντομα στη Βουλή αφορά και στη θαλάσσια χωροταξία. Είναι ένα νέο νομοσχέδιο - τομή το οποίο οφείλουμε ως χώρα να εισάγουμε. Νομίζω ότι είμαστε η τελευταία χώρα στην Ευρώπη που δεν το έχει εισάγει. Σχετικά με το «fracking», θέλω να διαβεβαιώσω πως καμμία από τις συμβάσεις δεν προβλέπει την εφαρμογή. Δεν πρόκειται να γίνει εκμετάλλευση με τη μέθοδο «fracking». Πέρα από την ξεκάθαρη δική μας θέση, κάτι τέτοιο δεν είναι αποδεκτό. Οι ειδικοί αναφέρουν πως δεν έχουν γεωλογικούς σχηματισμούς που να το απαιτούν. Είναι ανοικτό στο μέλλον - σε άλλη νομοθεσία φυσικά - για να καταλαγιάσουμε τις αγωνίες που εκφράστηκαν από τον τελευταίο ομιλητή και φίλο. Τα οφέλη για την κοινωνία έχουν διατυπωθεί. Τα ανταποδοτικά οφέλη από την έρευνα, νομίζω, αναλύθηκαν από τους εισηγητές. Μπορώ, λοιπόν, να κλείσω την ομιλία μου με μια μικρή επίθεση στη Νέα Δημοκρατία, μιας και έθεσε θέμα ότι δεν κάνουμε την πολιτική της. Αυτό το ακούω εδώ και τρία χρόνια. Πραγματικά λυπάμαι που άλλαξε η κυβέρνηση το 2015 και δεν κερδίσατε εσείς, αλλά κερδίσαμε εμείς. Κερδίζοντας εμείς, ακόμα και στο θέμα των ιδιωτικοποιήσεων, κάνουμε άλλα πράγματα από αυτά που κληρονομήσαμε από εσάς: Κληρονομήσαμε τη «μικρή» ΔΕΗ και την ακυρώσαμε. Προχωράμε στην αποεπένδυση της ΔΕΗ, με ένα διαφορετικό σχέδιο, κατά τη γνώμη μας πολύ καλύτερο από το «μικρή» ΔΕΗ που ακυρώσαμε. Πήραμε την ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ με τους δικούς σας όρους και την ακυρώσαμε. Κάναμε τον ΑΔΜΗΕ με 51% στο δημόσιο ενώ εσείς πουλάγατε το 66%. Φέραμε στρατηγικό επενδυτή με εξαιρετικά υψηλό αντίτιμο. Ήταν διαφορετικού τύπου προσέγγιση. Με τον ΔΕΣΦΑ είχατε κάνει μια ιδιωτικοποίηση η οποία έμεινε μετέωρη. Είπατε ότι εμείς φταίμε που έμεινε μετέωρη, επειδή ο κακός Υπουργός της εποχής άλλαξε κάτι σε μια νομοθεσία. Εν τω μεταξύ, διαπιστώθηκε ότι η Ευρώπη τον ενέκρινε. Σήμερα ολοκληρώνεται ο νέος διαγωνισμός του ΔΕΣΦΑ. Ελπίζω ότι σε λίγες μέρες θα μπορούμε να συγκρίνουμε τι διαφορετικά πράγματα έγιναν με τη μία ή με την άλλη εκδοχή. Μας «φάγατε» με το Ελληνικό δύο χρόνια: να παρακάμψουμε την αρχαιολογική υπηρεσία, να παρακάμψουμε τα δασαρχεία, να ακολουθήσουμε παράτυπες διαδικασίες. Σήμερα υπεγράφη το προεδρικό διάταγμα με την έγκριση του ΣτΕ, με όλες τις νόμιμες διαδικασίες στη θέση, με την έγκριση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, με την έγκριση του κεντρικού συμβουλίου του Υπουργείου μου, με την έγκριση του Υπουργείου Περιβάλλοντος κ.ο.κ.. Άρα, ναι, υπάρχουν διαφορές. Σε όλα τα πράγματα υπάρχουν διαφορές. Ο «Αστέρας» τρεις φορές είχε απορριφθεί στον ΣτΕ. Εμείς το κάναμε και προχωράει. Επιτέλους ξεκινάει άμεσα. Μεγάλες επιτυχίες. Η Ακαδημία Πλάτωνος τα ίδια κ.λπ.. Άρα η απάντηση είναι πάρα πολύ απλή, ποτέ δεν πίστευα ότι εσείς στη Νέα Δημοκρατία μπορείτε να χειριστείτε αυτά τα θέματα με αξιοπιστία, με διαφάνεια και κυρίως με αποτελεσματικότητα. Δυστυχώς, και στα θέματα αυτά, όπως και σήμερα, η Κυβέρνησή μας δείχνει έναν άλλο δρόμο τον οποίον οι πολίτες θα τον εκτιμήσουν. Ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Δένδιας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, θέλω να σας ευχαριστήσω και εσάς που ευγενώς ζητήσατε να προταχθείτε, διότι έτσι είχα την ευκαιρία να ακούσω την τοποθέτησή σας και ιδίως - πρέπει να σας πω - την κατακλείδα της τοποθέτησής σας, τις αναφορές σας στη Νέα Δημοκρατία, και να αισθανθώ ιδιαίτερα ευχαριστημένος. Αν κατάλαβα, κύριε Υπουργέ, ο βασικός πυρήνας αυτής της κατακλείδας, η οποία μάλιστα σας ευχαριστεί πολύ, μιας και μας είπατε ότι τον τελευταίο καιρό σας αρέσει να επιτίθεστε στη Νέα Δημοκρατία, έχει να κάνει με το ότι είσαστε αποδοτικότεροι από εμάς στις ιδιωτικοποιήσεις. Αυτό είπατε. Είπατε δηλαδή ότι παραλάβατε τα πράγματα στα οποία εμείς δεν ήμασταν επαρκείς και ορθοί και ότι εσείς...
Καλά, τώρα. Εντάξει. «Διαφορετικά» είπα.
Στη ΔΕΗ, βεβαίως, πώς τα έχετε καταφέρει ο Θεός να φυλάξει, αλλά εν πάση περιπτώσει δεν είναι αυτή η έννοια της σημερινής συζήτησης. Το Ελληνικό το καυχηθήκατε ότι το πάτε πάρα πολύ γρήγορα. Γενικά είπατε ότι επί των ημερών σας ο λαός θα εκτιμήσει τα σχέδια επενδύσεων, τα οποία εσείς φέρνετε σε πέρας. Δεν είναι έτσι όπως το λέτε, αλλά δεν έχω κανένα πρόβλημα να σας καλωσορίσω σε μία νέα εποχή σκέψης και να σας προσκαλέσω στην πραγματικότητα, την οποία προφανώς όχι μέχρι το 2015 αγνοούσατε, αλλά και αρκετοί Υπουργοί της Κυβέρνησης, στην οποία συνυπηρετείτε, αγνοούν και μέχρι σήμερα. Διότι, παραδείγματος χάριν, εγώ έχω δει Υπουργό κλαίοντα - έστω διά λόγου - για τα θέματα του Ελληνικού, έχω δει Υπουργό κλαίοντα για τα θέματα των ιδιωτικοποιήσεων. Ειλικρινά, λοιπόν, σας λέω ότι χαίρομαι πάρα πολύ που έρχεστε εσείς σήμερα και μας λέτε ότι μπαίνουμε στο ευγενές πεδίο συναγωνισμού ως προς τα θέματα αποδοτικότητας στις ιδιωτικοποιήσεις. Είμαι βέβαιος ότι ο διάλογος στο μέλλον θα διεξάγεται ακριβώς σε αυτό το επίπεδο: ποιος είναι καλός στις ιδιωτικοποιήσεις, ποιος είναι καλός και βοηθάει την ελεύθερη οικονομία, κ.λπ.. Με την ευκαιρία, βέβαια, καλωσορίζω και τη γαλήνη με την οποία εκφραστήκατε και διατυπώσατε την ομιλία σας, γιατί η μέρα δεν το πολυεπιτρέπει. Αν δεν απατώμαι, η Κυβέρνησή σας είναι μείον άλλους δύο Υπουργούς. Μάλιστα, σήμερα το νομοθέτημα το οποίο συζητάμε, κύριοι συνάδελφοι, γίνεται με μια πολυτελή και αργή διαδικασία. Θα είχατε παρατηρήσει ότι το πρόγραμμα ήταν για μία ώρα μόνο. Αυτό το οποίο κάνουμε αυτήν τη στιγμή είναι ότι καλύπτουμε και τον χρόνο του άλλου νομοθετήματος, το οποίο είχε υπογράψει ο Υπουργός Ανάπτυξης, ο κ. Παπαδημητρίου, και το οποίο βεβαίως άρον άρον απεσύρθη, διότι δεν φέρει την υπογραφή υπάρχοντος Υπουργού. Επίσης, καλύπτουμε τη γενική κατάσταση της Κυβέρνησης, η οποία δεν θα έλεγα ότι είναι και σπουδαία, κύριε Υπουργέ. Εγώ δεν έχω λόγο να αναφερθώ στο νομοθέτημα ιδιαίτερα. Δεν έχω λόγο να αναφερθώ στο νομοθέτημα, διότι με επιμέλεια και με απόλυτη επάρκεια το έκανε ο εισηγητής μας, ο κ. Κατσαφάδος, προηγουμένως. Αυτό το οποίο θέλω να πω πάντως και το οποίο παρατήρησα στην ομιλία του Υπουργού είναι ότι διέθεσε δυόμισι περίπου λεπτά για να επιδαψιλεύσει τρυφερότητα και αγάπη στους δύο συναδέλφους, οι οποίοι καταψηφίζουν το νομοθέτημα, να δηλώσει απόλυτο σεβασμό στις απόψεις τους, κατανόηση, σχεδόν περηφάνεια για το γεγονός ότι καταψηφίζουν το νομοθέτημα το οποίο εισηγείται. Είναι και αυτός ένας τρόπος να κυβερνάς: να ευχαριστείς αυτούς που καταψηφίζουν το νομοθέτημά σου και, φαντάζομαι, να μην ευχαριστείς αυτούς που το υπερψηφίζουν. Είναι και αυτός ένας τρόπος διαρκούς αντίφασης με την οποία πορευόμαστε προς το μέλλον, κύριε Υπουργέ. Εγώ απλώς σαν κατάληξη θα ήθελα να σας πω ότι η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας απεικονίζεται στο ελληνικό ομόλογο. Εάν μου τα λένε καλά σήμερα, είναι 4,37%. Η κατάσταση της Πορτογαλίας, για να πάρουμε μια άλλη χώρα που έχει βγει από το μνημόνιο, σήμερα είναι 2,1%. Δηλαδή, είμαστε εκατόν κάτι τοις εκατό χειρότερα από τους Πορτογάλους. Φαντάζομαι και αυτό είναι κάτι για το οποίο μια Κυβέρνηση μπορεί να υπερηφανεύεται και να λέει «εμείς στην οικονομία σκίζουμε κ.λπ.». Δεν θέλω να καταναλώσω πολύ χρόνο των συναδέλφων, θα ήθελα όμως με την ευκαιρία, γιατί ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος είμαι υποχρεωμένος να έχω και μία ευρύτερη θεώρηση των πραγμάτων, να αναφερθώ και στο γενικότερο κλίμα που υπάρχει στην Ελλάδα αυτές τις ημέρες. Αναφέρομαι σε αυτά τα οποία ξέρετε όλοι, στα ζητήματα της δημόσιας ασφάλειας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χθες το βράδυ βανδαλίστηκε η οδός Ερμού. Και εάν καλά με πληροφορούν, υπήρξε και μία κατάληψη στην «ΑΥΓΗ» Όμως, για αυτό δεν είμαι σίγουρος. Είμαι βέβαιος ότι εσείς της Πλειοψηφίας θα το ξέρετε καλύτερα. Όμως, έτσι με πληροφόρησαν. Επίσης, ξέρετε ότι χθες υπήρξε μια βόμβα στη Γλυφάδα, η οποία ήταν ακόλουθο και προσομοίαζε με την άλλη βόμβα στο Μαρούσι προ ολίγων ημερών. Επίσης, προχθές υπήρξε μία δολοφονία στη Φωκίωνος Νέγρη. Ρίχτηκε μία χειροβομβίδα στο Αστυνομικό Τμήμα της Καισαριανής και μάλιστα ήταν τέτοια η εγρήγορση που εγένετο αντιληπτή η χειροβομβίδα αργότερα, θεωρηθείσα μάλιστα ως ξεκαθάρισμα λογαριασμών - αν είναι δυνατόν! - οπωροπωλείου. Επίσης, κατελήφθη η πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών και οι χρυσαυγίτες επετέθησαν σε ένα στέκι αντιεξουσιαστών, όπου συνάδελφος στη δικηγορία, η κ. Ελευθερία Τομπατζόγλου, τραυματίστηκε. Για όσους δεν την γνωρίζουν θα ήθελα να πω ότι είναι η συνάδελφος, η οποία ασκεί την πολιτική αγωγή στη δίκη για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Στις 25 Φεβρουαρίου είχαμε κάτι που νομίζω ότι αποτελεί πανευρωπαϊκή πρωτοτυπία. Εγώ δεν το έχω ξανακούσει ποτέ. Υπήρξε παρέμβαση αντιεξουσιαστών έξω από την οικία του κ. Παπαδήμου, του πρώην Πρωθυπουργού. Ποιο ήταν το αντικείμενο; Διαμαρτυρόμαστε εναντίον του θύματος για τη μεταγωγή του βομβιστή θύτη. Αυτό, ειλικρινά σας λέω, ουδέποτε έχει ξανακουστεί, τουλάχιστον δεν έχει φτάσει στα αφτιά μου, στην Ευρώπη ή σε άλλη χώρα στον πολιτισμένο κόσμο, να εγκαλείται το θύμα για τη μεταγωγή του θύτη. Επίσης, βέβαια, λίγες μέρες πριν είχε υπάρξει άλλη «παρέμβαση» έξω από το σπίτι της Εφέτου της κ. Κλάπα. Και σε όλα αυτά - αναφέρομαι στις τελευταίες δέκα μέρες, μη νομίζετε ότι έχω πλατειάσει - θα ήθελα να σας προσθέσω αρκετές βόμβες μολότοφ το σαββατοκύριακο, αλλά αυτό συνηθίζεται πια. Είναι ένα στοιχείο του τουριστικού προορισμού που ονομάζεται Κέντρο των Αθηνών. Αυτά, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, αποτελούν κατά την Κυβέρνηση δείγματα μιας χώρας η οποία επιστρέφει στην κανονικότητα. Μάλιστα, δεν μπορώ παρά να θυμηθώ εδώ την οργισμένη παρουσία του κ. Τσίπρα, πριν από δύο μήνες, στην προ ημερησίας που είχε προκαλέσει ο κ. Μητσοτάκης, όπου απευθύνθηκε στον κ. Μητσοτάκη έντονα, καταγγέλλοντάς τον, σχεδόν, γιατί είχε προκαλέσει τη συζήτηση, ωσάν να μην υπήρχε θέμα δημόσιας ασφάλειας στην Ελλάδα. Και μάλιστα, για να αποστομώσει τον κ. Μητσοτάκη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Πρωθυπουργός είχε κάνει το εξής απίστευτο. Είχε επικαλεστεί στοιχεία εξαμήνου ως στοιχεία έτους, πήρε, δηλαδή, τα στοιχεία του μισού 2017, τα παρουσίασε ως στοιχεία του έτους και είπε στον κ. Μητσοτάκη ότι έχουμε μείωση σε όλους τους δείκτες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να επανέλθουμε στη σοβαρότητα και στο θλιβερό του γεγονότος, αυτή τη στιγμή στη χώρα δεν υφίσταται δημόσια ασφάλεια, όπως αυτή τη στιγμή στη χώρα δεν υφίσταται και σωφρονιστικό σύστημα. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Καταλαβαίνουμε όλοι ότι αυτό είναι ένα θέμα που διαπερνά την κοινωνία κι αποτελεί απαραίτητο στοιχείο και μιας ευρωπαϊκής χώρας. Βέβαια, άκουσα τον κύριο Υπουργό να υπερασπίζεται τη Βενεζουέλα, εμμέσως, σε πρώτη αναφορά του λόγου του, αμέσως, σε δεύτερη αναφορά του λόγου του. Φαντάζομαι ότι αυτό είναι κατάλοιπο του παλιού ΣΥΡΙΖΑ. Μάλλον θα διέφυγε ή κάποιος εκ των συνεργατών του έχουν αντιληφθεί ότι άλλαξαν οι καιροί και το πρώτο κομμάτι της ομιλίας αφορούσε τις ιδιωτικοποιήσεις, το έβαλε εκεί. Εν πάση περιπτώσει, όμως, επειδή δεν έχουμε την πρόθεση η Ελλάδα να μετατραπεί σε Βενεζουέλα, θα πρότεινα στην Κυβέρνηση - και το λέω με απόλυτη σοβαρότητα - να επανέλθει στην πραγματικότητα. Δεν είναι δυνατόν να γίνει ανεκτή αυτή η κατάσταση. Η Νέα Δημοκρατία είναι υποχρεωμένη να κάνει ό,τι μπορεί για να προασπίσει, με τον δικό της συνταγματικό ρόλο, την περιουσία, τη ζωή, την ακεραιότητα των Ελλήνων πολιτών. Η κατάσταση, ως έχει, δεν είναι ανεκτή. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε για την οικονομία του χρόνου.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ρωτήσω κάτι τον κύριο Υπουργό.
Έχετε τον λόγο, κύριε Αμυρά.
Κύριε Υπουργέ, απλώς ήθελα να διευκρινίσω κάτι για τα περιβαλλοντικά, για τις μελέτες. Έχει γίνει μόνο η στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Δεν έχουν γίνει οι επιμέρους.
Κάθε κομμάτι…
Ναι, αλλά ήδη έχουν αρχίσει έρευνες σε διάφορα σημεία της Ηπείρου, χωρίς να συνοδεύονται από τις επιμέρους περιβαλλοντικές μελέτες. Τι έχετε να πείτε γι' αυτό; Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Δημαράς.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξέρετε ότι είμαι μέλος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, προερχόμενος, όμως, από τους Οικολόγους Πράσινους και σήμερα θα μιλήσω για τη θέση της οικολογίας, για τη θέση των Οικολόγων Πράσινων σε αυτά τα ζητήματα που συζητάμε. Συζητάμε την Κύρωση των Συμβάσεων μίσθωσης με πετρελαϊκές εταιρείες για τέσσερις περιοχές της χώρας, Άρτα, Πρέβεζα, Αιτωλοακαρνανία, Βορειοδυτική Πελοπόννησο και στη θαλάσσια περιοχή, στο Ιόνιο, βορειοδυτικά της Κέρκυρας. Οι συμβάσεις αυτές αφορούν την παραχώρηση των δικαιωμάτων έρευνας όσο και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων. Όπως δήλωσα στη συνεδρίαση της επιτροπής, η θέση του κόμματος των Οικολόγων Πράσινων και ημών των δύο Βουλευτών, του Γιώργου Δημαρά και του Γιώργου Τσιρώνη, ως οικολόγων και μέλων των Οικολόγων Πράσινων, είναι αρνητική. Η απόφασή μας είναι να καταψηφίσουμε το νομοσχέδιο. Οι Οικολόγοι Πράσινοι είναι αντίθετοι στις εξορύξεις υδρογονανθράκων και γενικά και ειδικά για τις συγκεκριμένες περιοχές. Και για τις συγκεκριμένες περιοχές, βεβαίως, είναι αντίθετη η Οικολογική Κίνηση Πάτρας, πολλοί φορείς της Ηπείρου, το WWF κ.λπ.. Είναι στον πυρήνα της πολιτικής οικολογίας η προστασία της φύσης, η δράση κατά της κλιματικής αλλαγής, αλλά και η οικοδόμηση βιώσιμης οικονομίας. Πρόκειται, επίσης, για θέμα αρχής και για τους Ευρωπαίους Πράσινους, αλλά και το παγκόσμιο Πράσινο Κίνημα. Η αντίθεσή μας βασίζεται στους εξής λόγους: Πρώτος και βασικός λόγος είναι η άμεση ανάγκη αλλαγών στο ενεργειακό μοντέλο, για την αντιμετώπιση του προβλήματος της κλιματικής αλλαγής του πλανήτη. Είναι ένα πρόβλημα που αφορά όλους μας, αλλά και τις επόμενες γενιές. Οι εξορύξεις πετρελαίου πρέπει να αποτελέσουν παρελθόν, ειδικότερα επειδή η χώρα μας είναι πλούσια σε ενεργειακούς πόρους και ανανεώσιμες πηγές. Γι' αυτό και επιμένουμε ότι θα έπρεπε ήδη να έχει προχωρήσει θεσμικά ο νέος μακροχρόνιος ενεργειακός σχεδιασμός με πολύ πιο γρήγορα βήματα απεξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα. Είναι κοινός τόπος πλέον πώς οι σημαντικές κλιματικές αλλαγές αποτελούν τον μεγαλύτερο κίνδυνο για τον πλανήτη και τη ζωή του ανθρώπου πάνω σε αυτόν. Για πρώτη φορά φαίνεται ένα περιβαλλοντικό πρόβλημα να απειλεί το φυσικό θεμέλιο των κοινωνιών. Η μέχρι σήμερα, όμως, αντίδραση της ανθρωπότητας είναι εντελώς άτολμη. Αυτό που λείπει είναι η αποφασιστικότητα των κυβερνήσεων των περισσοτέρων κρατών να προχωρήσουν άμεσα και από κοινού στις απαραίτητες αλλαγές πολιτικής στους βασικότερους τομείς της οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να προστατευθεί αποτελεσματικά το παγκόσμιο κλίμα. Οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου δεν είναι απλά η αιτία της αλλαγής του κλίματος. Είναι και το σύμπτωμα του βρώμικου, σπάταλου και παράλογου μοντέλου παραγωγής και κατανάλωσης που ακολουθείται δεκαετίες τώρα. Η πρωτοφανής κλιματική απειλή που αντιμετωπίζουμε, πρέπει να μετατραπεί σε μία ευκαιρία για συνολική επαναξιολόγηση του μοντέλου αυτού. Πρέπει να οδηγήσει σε έναν επανακαθορισμό αυτού που εννοούμε ευημερία και διαγενεακή δικαιοσύνη. Πρέπει να οδηγήσει σε μια άμεση στροφή των οικονομιών μας προς βιώσιμη κατεύθυνση. Μία τέτοια στροφή θα οδηγήσει ταυτόχρονα και σε έξοδο από τη σημερινή οικονομική και κοινωνική κρίση, δημιουργώντας εκατομμύρια πράσινες θέσεις εργασίας. Επιπλέον, θα ελαχιστοποιήσει την ενεργειακή, πολιτική και οικονομική εξάρτηση από τις χώρες παραγωγούς των ορυκτών καυσίμων. Τα αποτελέσματα της υπερθέρμανσης του πλανήτη γίνονται όλο και πιο αισθητά και οδηγούν ήδη σε ερημοποίηση τεράστιες εκτάσεις σε πολλές περιοχές. Δεν είναι τυχαίο ότι μέχρι το 2013 και την προσφυγική κρίση λόγω του πολέμου στη Συρία, οι κλιματικοί πρόσφυγες ήταν η πιο πολυπληθής ομάδα προσφύγων. Χιλιάδες συνάνθρωποί μας που δεν μπορούσαν να καλλιεργήσουν τη γη τους, εγκαταλείπουν τον τόπο τους σε αναζήτηση καλύτερης τύχης. Η Ελλάδα, σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, ανήκει στις δεκαοχτώ πιο τρωτές περιοχές του πλανήτη εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής. Οι καθοριστικότερες επιπτώσεις θα έχουν να κάνουν με τη μείωση των βροχοπτώσεων, την ένταση των καιρικών φαινομένων και τη γρήγορη εξάτμιση και μη απορρόφηση από το έδαφος. Θα έχουμε επιτάχυνση των φαινομένων ερημοποίησης περιοχών, μείωσης της γεωργικής παραγωγής, μειωμένη ροή ποταμών και διαθεσιμότητα υδάτινων πόρων, ενώ τα δάση θα είναι ευάλωτα σε καταστροφικές μέγα πυρκαγιές. Η άνοδος της μέσης θερμοκρασίας θα συνοδευτεί από συχνότερα και εντονότερα κύματα καύσωνα. Η Γαλλία απαγόρευσε τις εξορύξεις σε στεριά και θάλασσα. Επίσης, η Νορβηγία ενώ έχει κάνει ένα πρόγραμμα περιορισμού, τώρα προχωράει στην πλήρη κατάργησή τους. Και πρέπει να πούμε ότι από πολλά χρόνια η Νορβηγία παράγει όλο το ηλεκτρικό ρεύμα από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και εξάγει μάλιστα ηλεκτρικό ρεύμα. Δεν μπορούμε, λοιπόν, να συγκριθούμε. Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο είμαστε αντίθετοι στις εξορύξεις υδρογονανθράκων στη χώρα μας, είναι οι σοβαροί περιβαλλοντικοί κίνδυνοι. Είναι άμεσα συνδεδεμένοι με τις εξορύξεις σε χερσαίες περιοχές, όπως είναι η Ήπειρος, όπου ήδη προχωρούν οι έρευνες με επιπτώσεις στα αποθέματα του υπογείου νερού. Κρίσιμους θεωρούμε τους κινδύνους για τις περιπτώσεις εξορύξεων υδρογονανθράκων στις θάλασσες, για την πλούσια βιοποικιλότητα, τα ιχθυοαποθέματα, αλλά και τις συνέπειες στον τουρισμό. Γνωρίζουμε καλά ότι δεν υπάρχει η έννοια της απόλυτης προστασίας. Και η ανησυχία μας αυτή εντείνεται συνεχώς, διότι ως χώρα έχουμε σοβαρές ελλείψεις στο υφιστάμενο νομικό πλαίσιο και στους μηχανισμούς εποπτείας και ελέγχων. Ως διεθνής εμπειρία είναι αρνητική ακόμη και σε χώρες που έχουν καλύτερη οργάνωση ελεγκτικών μηχανισμών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η μεγάλη καταστροφή στον Κόλπο του Μεξικού αλλά και το δικό μας ατύχημα, του Σαρωνικού, που δεν έγινε μεν από τη διαδικασία εξόρυξης, αλλά καράβια πάνε και έρχονται μεταφέροντας και πυκνώνουν οι μεταφορές ορυκτών και καυσίμων. Ο τρίτος λόγος που είμαστε αντίθετοι στις εξορύξεις των υδρογονανθράκων, είναι ότι δεν πιστεύουμε στα τελικά οικονομικά οφέλη από τις εξορύξεις, αν συνεκτιμηθούν όλοι οι παράγοντες. Θεωρούμε ότι υπάρχουν αρνητικές επιπτώσεις στις υφιστάμενες, αλλά και αναπτυσσόμενες παράλληλες οικονομικές δραστηριότητες, όπως ο τουρισμός, η παραγωγή προϊόντων ποιοτικών προδιαγραφών κ.λπ.. Γιατί δίνεται η εικόνα ότι θα λυθεί το οικονομικό πρόβλημα της χώρας από αυτή τη διαδικασία εξορύξεων πετρελαίου και γενικώς υδρογονανθράκων. Ακόμη τονίζουμε ότι η σωρευτική και ταυτόχρονη κύρωση συμβάσεων παραχώρησης σε πολλές περιοχές της χώρας δεν είναι επιλογή που έχει χαρακτηριστικά οικονομικής βιωσιμότητας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω σε δύο λεπτά. Τέταρτος λόγος είναι η ηθική ευθύνη, η αίσθηση δικαίου απέναντι στις επόμενες γενιές. Με βάση τα παραπάνω στο θέμα αυτό εκφράζουμε τη διαφωνία μας στις υπογραφείσες συμβάσεις και καταψηφίζουμε, όπως είπα και εγώ και ο κ. Τσιρώνης, το νομοσχέδιο αυτό. Γνωρίζουμε ότι είμαστε αντίθετοι στην κυρίαρχη πολιτική αντίληψη, που είναι θέση σχεδόν όλων των κομμάτων. Αυτή είναι η ουσιώδης διαφορά της πολιτικής της οικολογίας και των Οικολόγων Πράσινων που αμφισβητούν το κυρίαρχο παραγωγικό μοντέλο και το υπόδειγμα ζωής που έχει διαμορφώσει αυτό το μοντέλο. Η λύση για βιώσιμη οικονομία στον τομέα της ενέργειας είναι ο γενικός αναπροσανατολισμός των οικονομικών πόρων και της εργασίας σε εξοικονόμηση ενέργειας, κτήρια, μεταφορές, βιομηχανική παραγωγή, και μεγαλύτερη στροφή σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας με αποκεντρωμένα χαρακτηριστικά. Και σε αυτή την κατεύθυνση πολύ σωστά ψηφίστηκε ο νόμος για ενεργειακές κοινότητες. Συνάδελφοι, στα χέρια μας είναι το μέλλον του πλανήτη, στα χέρια του κάθε πολίτη, του κάθε Βουλευτή, του κάθε Υπουργού και είναι θέμα ευθύνης. «Να αγαπάς την ευθύνη, να λες: «Εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γη. Αν δεν σωθεί, εγώ φταίω»». Νίκος Καζαντζάκης. Δηλώνουμε ότι καταψηφίζουμε το νομοσχέδιο, αλλά θα ήθελα να αναφερθώ και σε δύο παρατηρήσεις. Ο κ. Αρβανιτίδης λέει ότι άλλες καθυστερήσεις στις ενέργειες και στην εξόρυξη υδρογονανθράκων δεν θα μας συγχωρήσει η ιστορία. Απαντώ: Η Παγκόσμια Ιστορία, κύριε Αρβανιτίδη, θα γράφει «μαύρες» σελίδες για τον παραλογισμό «των έλλογων όντων», που λέγονται άνθρωποι, γιατί ως ανόητοι έκοψαν το κλαδί όπου κάθονταν, γιατί με δικές τους πράξεις οδηγήθηκαν στην αυτοκαταστροφή, χάρη μιας ψεύτικης ευημερίας, που δεν είναι ευημερία. Είναι ευημερία των ψυχιατρείων και της εξαθλίωσης της μεγάλης πλειοψηφίας του παγκόσμιου πληθυσμού. Θέλω να πω στον κ. Κατσαφάδο ότι μου αρνήθηκε το συνταγματικό δικαίωμα…
Κύριε Δημαρά, ολοκληρώστε. Φαντάζομαι ότι οι οικολόγοι έχουν θέση υπέρ της καλής χρήσης του χρόνου.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Μου αρνήθηκε το συνταγματικό δικαίωμα της ψήφου κατά συνείδηση, βάσει των θεμελιωδών αρχών της πολιτικής της οικολογίας. Γιατί; Γιατί η στάση μου ξεφεύγει από το αρχηγικό μοντέλο του κόμματός του και της άρνησης της διάκρισης των εξουσιών Βουλής και Κυβέρνησης που εμείς πιστεύουμε. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ. Ο κ. Καρράς έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Οι κυρώσεις, οι οποίες έρχονται στη Βουλή για να πάρουν τη μορφή τυπικού νόμου, βεβαίως ως προς τους τεχνικούς και οικονομικούς όρους έχουν συζητηθεί, ήδη τόσο στην επιτροπή όσο και στην Ολομέλεια. Η δική μου ένσταση συνίσταται στο έλλειμμα ενημέρωσης, το οποίο με τον τρόπο που νομοθετείτε, προέκυψε. Γίνομαι πιο συγκεκριμένος: Δεν είναι κυρώσεις διεθνούς χαρακτήρα, διεθνείς συμβάσεις της χώρας, ούτως ώστε να πούμε ότι θα μπορούμε με την ταχύτατη διαδικασία να τις συζητήσουμε στη Βουλή και να τις εκδώσουμε ως νόμο. Είναι κυρώσεις, είναι συμβάσεις ουσιαστικά ιδιωτικού δικαίου μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και εταιρειών και επομένως, είχαν το περιεχόμενο, ώστε να ακολουθηθεί η συνήθης διαδικασία στις επιτροπές, να ακουστούν οι απόψεις των φορέων, να γίνει η επεξεργασία και να συνοδεύονται και από ένα κείμενο νομοθετικό και όχι μόνο να έρχεται ένα άρθρο και να λέει ότι κυρώνεται και αποκτά ισχύ νόμου η σύμβαση, που ήδη έχει ολοκληρωθεί, για την οποία αντικείμενο δεν έχει κανένα πλέον η Βουλή να πει, παρά μόνο «ναι» ή «όχι». Έτσι, λοιπόν, περιορίζεται ο ρόλος της Βουλής στη συγκεκριμένη διαδικασία, για τον λόγο ότι είτε μπορεί να απορρίψει κανείς συνολικά είτε να αποδεχθεί συνολικά. Παρέμβαση στο κείμενο της σύμβασης δεν μπορεί να κάνει. Στο κάτω κάτω, αυτές οι συμβάσεις ήδη έχουν αποκτήσει δεσμευτικότητα για το ελληνικό κράτος ως αντισυμβαλλόμενο ιδιωτικών εταιρειών. Και αρχίζουν τα ερωτήματα. Ήταν αναγκαίο; Θα μου πείτε, η διεθνής πρακτική το επιβάλει πολλές φορές. Όμως, μη φθάνουμε μέχρι του σημείου εκείνου που αφαιρούμε εξουσίες κοινοβουλευτικές. Θα πω, λοιπόν, δυο παραδείγματα. Εδώ συζητήθηκε ο τρόπος του μισθώματος, ποιος θα είναι ο υπολογισμός του μισθώματος, αν θα είναι με την παραγωγή σε είδος ή αν θα είναι έναντι χρηματικού ανταλλάγματος. Ήταν κάτι το οποίο θα μπορούσε να συζητηθεί και να αναλυθεί. Με τον τρόπο, όμως, που έρχεται δεν δύνεται καμμία δυνατότητα συζήτησης και αντίθετα δεσμεύεται το κράτος για το μέλλον να ξανακολουθήσει το ίδιο μοντέλο, ακόμη και αν διαφοροποιηθούν οι συνθήκες, αλλάξουν ή κριθεί στη διαδρομή ότι ήταν ανεπιτυχές το μοντέλο το οποίο επιλέχθηκε, διότι πλέον θα αρχίσουμε να παραβιάζουμε την αρχή της ισότητας. Θα δώσω ένα ακόμα παράδειγμα. Αυτές οι εταιρείες, οι γνωστές, οι πετρελαϊκές, μετασχηματίζονται καθημερινά. Εδώ είναι απλές κοινοπραξίες. Δεν έχουν καν οι περισσότερες, νομική, ίδια, προσωπικότητα. Θα αρχίσουν οι συναλλαγές στο μέλλον, να μεταβιβάζονται ποσοστά, να μεταβιβάζονται δικαιώματα. Έχει λόγο το ελληνικό κράτος σ' αυτά να αρνηθεί ή απλώς θα ακολουθεί την πεπατημένη και θα λέμε ότι η χ΄ εταιρεία - για να μην αναφέρω τα ονόματα των εταιρειών - μεταβίβασε εκ του ποσοστού της στην κοινοπραξία 20% με τίμημα - ξέρω εγώ -500 εκατομμύρια ή 1 δισεκατομμύριο, από τα οποία δεν θα πάρει ποτέ κράτος; Δεν θα τα πάρει ποτέ το κράτος. Δεν έχουμε αντιρρήσεις, βεβαίως, με την έννοια της εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων. Έχουμε αντιρρήσεις, όμως, για την έννοια της ελάχιστης απόδοσης στο κράτος, διότι τουλάχιστον - προσωπική γνώμη εκφράζω αυτή την στιγμή - είναι ελάχιστη η απόδοση των ανταλλαγμάτων. Βεβαίως, θα μου απαντήσει κανείς, ναι, διότι αφού θα προηγηθούν ερευνητικές εργασίες, δεν μπορούμε να έχουμε τα αποτελέσματα εκ προοιμίου και επομένως, τελούν υπό την αίρεση του αποτελέσματος και όχι υπό την υποχρεωτικότητα των συμβάσεων. Έχει, όμως, την κυριαρχική εξουσία το ελληνικό κράτος να παραχωρήσει δικαιώματα ερευνών στην αρχή και μετά να επιφυλαχθεί του δικαιώματος της διαπραγμάτευσης, σ' ένα ελάχιστο έστω περίγραμμα όρων το οποίο θα έχει περιγραφεί με τη σύμβαση ερευνών. Δηλαδή, η σύμβαση παραχώρησης θα μπορεί να είναι προσύμφωνο παραχώρησης για το μέλλον, υπό την επιφύλαξη όρων. Εδώ μας έρχεται ένα πακέτο, λοιπόν, το οποίο λέει επτά χρόνια ερευνών σε τρία στάδια, μετά θα ακολουθήσει ένα στάδιο είκοσι πέντε ετών εκμετάλλευσης, εάν και εφόσον υπάρχουν τα αποτελέσματα και κρίνονται ικανοποιητικά, με δυο πενταετείς παρατάσεις. Οι όροι, όμως, της παραχώρησης της μίσθωσης όρων συμφωνούνται έστω και λίγο εναλλακτικά από τώρα. Νομίζω, λοιπόν, ότι αυτό είναι πάρα πολύ πρόωρο και απλώς δίνει το δικαίωμα και ίσως ενδεχόμενα αποτελεί ένα κίνητρο και για άλλες μελλοντικές παραχωρήσεις, αλλά κατά την προσωπική μου άποψη - και θα επιμείνω - δεν εξασφαλίζει τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου, ιδιαίτερα στον τομέα των υδρογονανθράκων, για τον λόγο ότι δεν γνωρίζουμε τι κρύβεται. Δεν το γνωρίζουμε. Κάποιες ελάχιστες προκαταρκτικές έρευνες έχουν γίνει, αλλά είναι αναγκαίες οι περαιτέρω έρευνες. Πάμε παρακάτω. Αυτά όλα θα επέμενα ότι πρέπει να έχουν ενταχθεί σ' ένα σχέδιο εθνικής στρατηγικής για τους ορυκτούς πόρους. Μιλάμε για σχέδιο εθνικής στρατηγικής για την ενέργεια. Μάλιστα, πομπωδώς, προ ημερών, η Κυβέρνηση δημοσίευσε μία πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου, η οποία πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου συνιστά μία εθνική επιτροπή για την ενέργεια και για το κλίμα. Τη διάβασα. Είναι ένα παράρτημα των δημοσίων υπηρεσιών. Δεν μπορεί να φτιάξει μία εθνική επιτροπή με 9/10 γενικούς γραμματείς, τουτέστιν πολιτικές θέσεις και έναν - δύο εμπειρογνώμονες ιδιώτες, της επιλογής πάλι του Υπουργού. Έχω την αίσθηση ότι αυτά δεν μπορούν να αποδώσουν. Χρειάζεται, τουλάχιστον για τους υδρογονάνθρακες, δεδομένης της γεωπολιτικής θέσης της Ελλάδας, δεδομένης της ατμόσφαιρας η οποία υπάρχει γύρω ή της έντασης που υπάρχει και των ενεργειακών διόδων που θα υπάρξουν στο μέλλον, να έχουμε μια εθνική στρατηγική και όχι να σπεύδουμε αυτήν τη στιγμή να παραχωρούμε. Να παραχωρήσουμε, αλλά να επιφυλαχθούμε και για κυριαρχικά δικαιώματα. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι η διεθνής πρακτική προβλέπει το μεν ή το δε, διότι αυτή τη στιγμή δεν αξιοποιούμε το στρατηγικό σημείο, στο οποίο βρίσκεται η Ελλάδα. Δεχόμεθα τυπικές συμβάσεις, οι οποίες είναι των πετρελαϊκών εταιρειών - οφείλω να το πω - διότι διάβασα τους όρους. Δυστυχώς, δεν μπόρεσα να διαβάσω και τις τέσσερις. Διάβασα τη μία τουλάχιστον και είδα ότι είναι ταυτόσημοι οι όροι. Δεν μπορούμε, λοιπόν, να επιβάλλουμε όρους. Δεν έχουμε σχέδιο εθνικής στρατηγικής για τον ορυκτό πλούτο - κάνω μία παρένθεση και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε - , όπως αντίστοιχα δεν είχαμε σχέδιο για τον ορυκτό πλούτο των μεταλλευτικών και λατομικών προϊόντων, των λατομικών ορυκτών. Ήρθε προ μηνός - και λιγότερο ίσως - ένας νόμος, ο οποίος έβαλε μέσα διατάξεις που αφορούν διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις - λέει - του προγράμματος οικονομικής προσαρμογής και άλλαξε ουσιαστικά τη λειτουργία της λατομικής δραστηριότητας στην Ελλάδα, η οποία είναι από τις ελάχιστες που δεν χρήζουν τραπεζικού δανεισμού, που δεν έχουν υπερχρεωμένες επιχειρήσεις, που έχουν προοπτική εξαγωγική. Και τι έκανε; Το μόνο που πέτυχε - βεβαίως, αυτό θα συζητηθεί στο μέλλον πάρα πολύ - είναι να θέσει υπό ομηρία τις υφιστάμενες υγιείς επιχειρήσεις. Εδώ πλέον θα πρέπει να εκφράσω προβληματισμό αν υπήρχε πρόθεση για αλλαγή του σκηνικού πλέον στον τομέα αυτόν. Δεν το γνωρίζω, δεν το υποστηρίζω, αλλά και δεν το απορρίπτω. Αν, λοιπόν, ακολουθούμε και στους υδρογονάνθρακες ανάλογες επιδερμικές ενέργειες, φοβούμαι ότι δεν εξυπηρετούμε τα συμφέροντα της χώρας και δεν επιτυγχάνουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ για την ανοχή σας.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Καρρά. Ο κ. Κασιδιάρης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής, έχει τον λόγο.
Θα ξεκινήσω με την καταγγελία μίας τρομοκρατικής επίθεσης, που έλαβε χώρα σήμερα το πρωί στο Ηράκλειο της Κρήτης, όπου μία εγκληματική συμμορία, μία εγκληματική οργάνωση, ένα τάγμα εφόδου της άκρας Αριστεράς, στις 8.00΄ η ώρα το πρωί, σε ώρα αιχμής, επιτέθηκε στα γραφεία του Κόμματος της Χρυσής Αυγής στο Ηράκλειο Κρήτης, προξένησε σοβαρότατες φθορές. Έσπασαν την πόρτα με τσεκούρια και βαριοπούλες και μετά ανέβηκαν από την εξωτερική σκάλα στον πρώτο όροφο και κατέστρεψαν τα γραφεία στο εσωτερικό τους. Συνοδεία της Αστυνομίας! Καμμία σύλληψη, καμμία προσαγωγή με την απόλυτη κάλυψη της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ! Δεν υπήρξε, βεβαίως, καμμία καταδίκη από τα πολιτικά κόμματα. Διότι αυτές οι επιθέσεις, οι τρομοκρατικές επιθέσεις σε βάρος της Χρυσής Αυγής, είναι βούτυρο στο ψωμί των ανθελληνικών κομμάτων, τα οποία διοικούν σήμερα την Ελλάδα. Άκουσα από τη Νέα Δημοκρατία προηγουμένως να ψελλίζει κάτι περί επίθεσης Χρυσαυγιτών. Καλά κάνει και τα λέει αυτά ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, γιατί θα κληθεί να τα πει και στο δικαστήριο, όταν του κάνουμε αγωγή. Και ξέρετε, στο αστικό δεν υπάρχει κάλυψη από βουλευτική ασυλία. Δεν υπάρχει η κάλυψη που παρέχει ο Τσίπρας με το να μην φέρνει τις δικογραφίες της Νέας Δημοκρατίας, όπως τη δικογραφία για τον Σαμαρά και τις εντολές του σε εισαγγελείς για τις προφυλακίσεις Βουλευτών της Χρυσής Αυγής. Θα έρθει στο αστικό η Νέα Δημοκρατία, ο εκπρόσωπός της, να μας εξηγήσει σχετικά με αυτές τις ψευδείς, ανυπόστατες και άθλιες συκοφαντίες, τις οποίες εξαπέλυσε σε βάρος μας. Πάμε, λοιπόν, στο σημερινό ζήτημα, που είναι μείζον ζήτημα για την οικονομία της Ελλάδος και για την εθνική μας ανεξαρτησία. Είναι το ζήτημα της ενέργειας. Εδώ και δεκαετίες η Χρυσή Αυγή φωνάζει ότι η βάση για την άνθιση της ελληνικής οικονομίας είναι η ενέργεια, είναι οι υδρογονάνθρακες, είναι το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, που περικλείονται στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Κάποτε, όταν τα λέγαμε αυτά, ήμασταν φασίστες και χουντικοί, σύμφωνα με το πολιτικό σύστημα της διαφθοράς. Σήμερα, όταν πλέον οι πάντες, όλες οι διεθνείς δυνάμεις, όλοι οι διεθνείς τοκογλύφοι, όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου, έχουν ομολογήσει ότι εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Ελλάδος περικλείεται ένας θησαυρός ορυκτού πλούτου, δεν μιλάει κανείς. Και εδώ οι αριθμοί είναι συγκεκριμένοι. Εις ό,τι αφορά την ΑΟΖ, εις ό,τι αφορά τις περιοχές όπου κρύβεται ο υποθαλάσσιος πλούτος της Ελλάδος, δεν είναι τυχαίο ότι το σημερινό νομοσχέδιο αναφέρεται μόνο στη δυτική Ελλάδα, στην περιοχή των Ιωαννίνων, του Κατάκολου, της Ηλείας και δεν τολμά, βεβαίως, να κάνει η Βουλή καμμία αναφορά στη χρυσοφόρο υποθαλάσσια περιοχή νοτίως της Κρήτης, στην περιβόητη Λεκάνη του Ηροδότου, που είναι η φυσική συνέχεια των κοιτασμάτων της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, για την οποία τόσος θόρυβος γίνεται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης τελευταία. Στη συγκεκριμένη περιοχή, λοιπόν, για την οποία δεν τολμά να πει λέξη ούτε η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ούτε οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ παλαιότερα, σύμφωνα με έγκριτους καθηγητές ελληνικών πανεπιστημίων, σύμφωνα με τους επαΐοντες, υπάρχουν τεράστια ενεργοφόρα κοιτάσματα. Συγκεκριμένα, ο καθηγητής κ. Φώσκολος μιλάει για τρεισήμισι τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, δηλαδή - μεταφράζω σε χρήμα -437 δισεκατομμύρια δολάρια σε είκοσι πέντε χρόνια εργασιών, τριακόσιες χιλιάδες θέσεις εργασίας σε πρωτογενή και δευτερογενή τομέα. Ο κ. Αβραάμ Ζεληλίδης, καθηγητής Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, μιλάει για κάλυψη της ενεργειακής αυτάρκειας της Ευρώπης για δεκαετίες από τη Λεκάνη του Ηροδότου. Εδώ, βεβαίως, δεν έρχεται τυχαία πλέον το γερμανικό κράτος, γιατί γνωρίζουν ότι έχουν ανάγκη τα ελληνικά κοιτάσματα για να σπάσει το μονοπώλιο της Ρωσίας. Για να τροφοδοτηθεί η γερμανική βιομηχανία και η οικονομία έχουν ανάγκη τα ελληνικά κοιτάσματα. Το κόστος αυτό, τα 437 δισεκατομμύρια δολάρια, που λέει ο καθηγητής κ. Φώσκολος, το έχει υπολογίσει εδώ και μια πενταετία και η Deutsche Bank. Μάλιστα, σήμερα οι Γερμανοί στέλνουν και πάλι ωκεανογραφικό. Στέλνουν και πάλι ένα πλοίο για να κάνει τις σχετικές έρευνες νοτίως της Κρήτης, στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Ελλάδος. Υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον από ενεργειακούς κολοσσούς και η δουλειά εκεί μπορεί να γίνει μόνο με δύο. Δεν μπορεί να γίνει ούτε με τους Ιταλούς. Ήταν απόλυτα λανθασμένη ενέργεια να δοθεί το Οικόπεδο 3 της κυπριακής ΑΟΖ στην «ENI» και στο ιταλικό κράτος, διότι οι Ιταλοί δεν κάνουν για τις δουλειές αυτές. Απεδείχθησαν λίγοι. Οι Γάλλοι ήταν πολύ πιο συνεπείς. Το Γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό με μία φρεγάτα του περιφρούρησε τη γεώτρηση της «TOTAL». Οι Ιταλοί δεν ήταν ικανοί να πράξουν κάτι τέτοιο. Η δουλειά στη Λεκάνη του Ηροδότου, στην ελληνική ΑΟΖ, μπορεί να γίνει μόνο με την «EXXONMOBIL» ή την «GAZPROM», με όποιον πλειοδοτήσει για την ακρίβεια. Δείτε πόσο εύθραυστες είναι οι διεθνείς ισορροπίες. Οι Ρώσοι πριν από έναν χρόνο και κάτι με την κατάρριψη του Sukhoi Su -24 από την τουρκική πολεμική αεροπορία ήταν ένα βήμα πριν τον πόλεμο με τους Τούρκους και σήμερα φαίνεται να είναι εταίροι των Τούρκων. Τα οικονομικά συμφέροντα είναι αυτά που καθορίζουν τις εξελίξεις στη διεθνή γεωπολιτική σκακιέρα και εδώ η Ελλάδα με αυτό το τεράστιο όπλο που έχει στα χέρια της θα έπρεπε να διαπραγματεύεται στα ίσια με τις δύο υπερδυνάμεις, Αμερικανούς και Ρώσους, για το ποιος θα κάνει μαζί μας αυτή τη δουλειά. Βέβαια, πώς μπορεί να γίνει μια τέτοια διαπραγμάτευση αν η Βουλή δεν έχει τολμήσει ακόμη να ψηφίσει τον νόμο που η Χρυσή Αυγή από το 2012 έχει καταθέσει στο αρμόδιο Υπουργείο, τον νόμο περί ανακηρύξεως της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης; Σε μια μόνο ημέρα η ελληνική Βουλή μπορεί με απόλυτη πλειοψηφία να ψηφίσει την ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας, με βάση την αρχή της μέσης γραμμής για την περιοχή από τις εκβολές του Έβρου μέχρι και το Καστελόριζο, διότι με βάση το Διεθνές Δίκαιο κάθε κατοικημένη νήσος, κάθε κατοικημένη νησίδα δικαιούται ΑΟΖ. Με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας η Τουρκία δεν έχει κανένα πάτημα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο και παραμένει αποκλεισμένη στις ακτές της. Η ενέργεια αυτή είναι πολύ απλή και πρέπει να γίνει και μπορεί να γίνει σε μια ημέρα. Ψήφιση του πρώτου νομοσχεδίου που κατέθεσε ο Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή μπαίνοντας στην ελληνική Βουλή: «Ανακήρυξη της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης». Η Ελλάδα έτσι γίνεται κυρίαρχη δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο. Εν συνεχεία, να υπάρξει υπογραφή συμβάσεων με την Αίγυπτο και την Κύπρο, που αναγνωρίζουν τα ελληνικά Δίκαια, που αναγνωρίζουν το Δίκαιο της Θάλασσας, που αναγνωρίζουν την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη που οριοθετείται από το σύμπλεγμα της Μεγίστης και που αποκλείουν την Τουρκία στα παράλιά της. Αίγυπτος και Κύπρος και ανακήρυξη της ΑΟΖ στην ελληνική Βουλή. Όσα λέγονταν δε για σύμπραξη με το κράτος του Ισραήλ, απεδείχθησαν με τις τελευταίες εξελίξεις στην κυπριακή ΑΟΖ, η μέγιστη απάτη. Διαφήμιζαν επιχειρήσεις ειδικών δυνάμεων του Ισραήλ στο όρος Τρόοδος και άξονα Αθηνών - Λευκωσίας - Τελ Αβίβ. Και τώρα που οι Τούρκοι έστειλαν δύο κορβέτες στην ΑΟΖ της Κύπρου, οι Εβραίοι ήταν εξαφανισμένοι. Η συγκεκριμένη υπόθεση, λοιπόν, είναι μια υπόθεση τελειωμένη και δεν χρειάζεται να γίνεται λόγος για οποιαδήποτε σύμπραξη Ελλάδος με Ισραήλ. Η Ελλάς με τις δυνάμεις της - που είναι επαρκέστατες - μπορεί να επιβάλλει την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου στην Ανατολική Μεσόγειο και μπορεί και οφείλει να ανακηρύξει τα δώδεκα ναυτικά μίλια, ούτως ώστε το Αιγαίο Πέλαγος να καταστεί κλειστή ελληνική θάλασσα. Εκεί, βέβαια, υπάρχει το τουρκικό casus belli. Και εδώ το ερώτημα που οφείλουμε να απαντήσουμε είναι εάν υπάρχει πραγματική απειλή πολέμου εκ μέρους της Τουρκίας, αν δηλαδή τολμούν να κάνουν πόλεμος σε βάρος της Ελλάδος οι Τούρκοι, διότι τα κανάλια διαφημίζουν καθημερινά τον Ερντογάν, όλη μέρα βλέπουμε γελοίες δηλώσεις και αφιερώματα στον Ερντογάν. Δεν υπάρχει άλλη τηλεόραση διεθνώς να παίζει τόσο πολύ Ερντογάν στα δελτία ειδήσεων όσο η ελλαδική τηλεόραση. Και αυτό δεν είναι τυχαίο, διότι υπάρχει ανορθόδοξος πόλεμος, υπάρχουν τεράστια τουρκικά κεφάλαια που έχουν μπει στα ελληνικά κανάλια σε επικοινωνιακό επίπεδο. Συνεργάτης του Αλαφούζου είναι ένας Τούρκος, αυτός ο οποίος αποβλακώνει τις μάζες στην Ελλάδα με κάτι ηλίθια και χαμηλού επιπέδου ριάλιτι τηλεπαιχνίδια, με κάτι αθλιότητες που θέλουν να κάμψουν το εθνικό φρόνημα των Ελλήνων και την ίδια ώρα βλέπουμε τον Ερντογάν να παρουσιάζει στρατιωτάκια - αγοράκια και κοριτσάκια - και να απειλεί με πόλεμο την Ελλάδα. Τι γίνεται, λοιπόν - αυτό είναι το ερώτημα - σε μία περίπτωση ελληνοτουρκικής σύρραξης; Ποιος θα νικήσει σε έναν ενδεχόμενο ελληνοτουρκικό πόλεμο; Εδώ ξεκινώ την ανάλυσή μου με ένα βασικό δεδομένο: Το πεδίο του πολέμου - Έβρος, νησιά και Κύπρος - δεν ευνοεί την ανάπτυξη μεγάλων ικανών δυνάμεων. Δεν ευνοεί, δηλαδή, την Τουρκία η οποία έχει ποσοτική υπεροχή, αλλά όχι ποιοτική έναντι των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Η νίκη, λοιπόν, σε αυτή την περίπτωση, η νίκη σε μια ενδεχόμενη ελληνοτουρκική σύρραξη, σύμφωνα και με τον μεγάλο καθηγητή Κονδύλη, θα κριθεί από το πρώτο αποφασιστικό πλήγμα. Θα κριθεί, δηλαδή, σε επίπεδο κεραυνοβόλου πολέμου. Και εδώ επικαλούμαι τον πατριωτισμό του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ και των Αρχηγών των Όπλων. Δεν μιλάω για τους πολιτικούς, δεν μιλάω για την άθλια, τη γελοία, την κωμικοτραγική εικόνα που δίνει η ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, που είναι για να γελάς πραγματικά. Είναι σαν τον Σεφερλή στο «Δελφινάριο», όπως εμφανίζεται ο Καμμένος στις μονάδες. Είχε βάλει και τον Τσίπρα την άλλη φορά στον «Παρμενίωνα» να φορέσει παραλλαγή. Οι άνθρωποι αυτοί είναι φυγόστρατοι και αστράτευτοι και δεν αναφέρομαι σε αυτούς. Αναφέρομαι στους Έλληνες αξιωματικούς. Η λύση για τη νίκη της Ελλάδος σε μία ενδεχόμενη σύρραξη με την Τουρκία είναι η μεταφορά ελληνικών δυνάμεων στην Κύπρο, είναι να σταθμεύουν στο αεροδρόμιο της Πάφου τα αναβαθμισμένα ελληνικά F -16 block 52+, είναι να σταθμεύουν στην Κύπρο οι πύραυλοι S 300. Έτσι, τριπλασιάζεται το στρατηγικό βάθος της Ελλάδος. Έτσι, όπως έλεγε ο Κονδύλης, θα μπορούσαμε απευθείας να στοχεύουμε και να δώσουμε ισχυρά πλήγματα στο μαλακό υπογάστριο της Τουρκίας. Αυτό υποστηρίζει και το δόγμα της Χρυσής Αυγής για την εξωτερική πολιτική, το δόγμα του «στρατηγικού βάθους». Το 1922 χάσαμε τον πόλεμο γιατί φθάσαμε μέχρι την Άγκυρα, γιατί μέχρι εκεί έπρεπε να φθάσουμε για να πληγούν στις βάσεις τους οι κεμαλικοί. Και πάλι δεν ήταν βέβαια η νίκη, ακόμα και αν καταλαμβάναμε την Άγκυρα. Σήμερα, εάν μετασταθμεύσουν επαρκείς ελληνικές δυνάμεις στην Κύπρο, τότε μπορούμε να χτυπήσουμε πέρα από την Άγκυρα, μπορούμε να χτυπήσουμε τις βάσεις της τουρκικής Αεροπορίας, που είναι στα βάθη της Μικράς Ασίας με F -16 block 52+, με Mirage 2000-5, που φέρουν τους πυραύλους Scalp, που είναι πύραυλοι Cruise, που μπορούν να θέσουν στόχους και να καταστρέψουν στόχους, αεροδρόμια, υποδομές σε βάθος εξακοσίων χιλιομέτρων. Αυτή είναι η στρατηγική της Χρυσής Αυγής. Και βέβαια, με αυτή τη στρατηγική, όπως αναλύω, μπορούμε να χτυπήσουμε την τουρκική Αεροπορία πριν τα αεροσκάφη της σηκωθούν από τα αεροδρόμια, όπως έκαναν οι Εβραίοι στον Πόλεμο των Έξι Ημερών και έπιασαν τους Αιγύπτιους και τους Σύριους στον ύπνο και τους κατέστρεψαν στη βάση τους. Από εκεί και πέρα, η Ελλάς διαθέτει στρατηγικά όπλα, τα οποία ακόμα δεν διαθέτει η Τουρκία, όπως είναι τα υποβρύχια type 214, τα οποία έχουν αναερόβια πρόωση, δηλαδή μπορούν για δέκα μέρες να είναι κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και αόρατα. Και αυτά μπορούν να καταστρέψουν τον τουρκικό στόλο στη βάση του. Αυτό που δεν έγινε δηλαδή το 1821, όταν η πρώτη φάση του σχεδίου της Φιλικής Εταιρείας ήταν ο εμπρησμός του τουρκικού στόλου στο λιμάνι της Κωνσταντινούπολης, μπορεί άνετα να γίνει σήμερα, αν βεβαίως αγοράσουμε τορπίλες για αυτά τα υποβρύχια. Έχουμε το νούμερο ένα στρατηγικό όπλο στον κόσμο, τα πιο εξελιγμένα υποβρύχια στον κόσμο και η άθλια εδώ συγκυβέρνηση δεν έχει μεριμνήσει να έχουν τορπίλες αυτά τα υποβρύχια, ώστε να καταστρέψουν τον εχθρό. Από εκεί και πέρα, στο μέτωπο του Έβρου υπάρχουν τα Apache, τα επιθετικά ελικόπτερα και τα Leopard 2 HEELL. Οι Τούρκοι δεν διαθέτουν τέτοιο επίπεδο αρμάτων μάχης. Είδαμε τα τουρκικά άρματα να καταστρέφονται στο μέτωπο της Αφρίν, να έχουν υποστεί τεράστια ζημία από Κούρδους πεζικάριους με απλά αντιαρματικά και να βγαίνει ο Ερντογάν να κλαίγεται και να λέει ότι του φταίει ο κακός καιρός - που έχει 20 βαθμούς ζέστη - και ότι θα φτιάξει τηλεκατευθυνόμενα άρματα όπως το Drone, λες και ο πόλεμος είναι play station. Εκεί φαίνεται η γελοιότητα της πολυδιαφημισμένης τουρκικής πολεμικής μηχανής. Υπάρχουν επίσης στο ελληνικό οπλοστάσιο τα αυτοκινούμενα πυροβόλα Panzer Howitzer. Αυτά είναι πολύ εξελιγμένα συστήματα, τα καλύτερα στον κόσμο, με έξυπνα αυτοκινούμενα, αυτοκατευθυνόμενα πυρομαχικά που μπορεί να πλήξουν στόχους σε βάθος σαράντα χιλιομέτρων. Μπορούμε δηλαδή από τα νησιά μας να βομβαρδίσουμε τη Σμύρνη. Μπορούμε να προελάσουμε με τα Leopard στην Ανατολική Θράκη και να βομβαρδίσουμε την Κωνσταντινούπολη. Μπορούμε με αποβατικές δυνάμεις να αποβιβαστούμε στην Ίμβρο και στην Τένεδο. Με αυτό το δόγμα, το δόγμα της ισχύος, η Ελλάδα μπορεί να απαντήσει στην τουρκική προκλητικότητα, όπως και με το δόγμα του κεραυνοβόλου πολέμου και του πρώτου μαζικού πλήγματος. Αυτή είναι η λύση, αυτή είναι η απάντηση στην τουρκική επιθετικότητα. Αυτό βεβαίως θα μπορούσε να το κάνει πράξη ως μέσο αποτροπής μόνο μια πραγματικά εθνική κυβέρνηση, η οποία σέβεται και έχει υπηρετήσει τις Ένοπλες Δυνάμεις, η οποία αγαπάει την πατρίδα και αυτή μπορεί να είναι μόνο μια Κυβέρνηση, του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα έξι μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το Γενικό Λύκειο Κρανιδίου Αργολίδας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Η κ. Καφαντάρη έχει τον λόγο. Δεν πειράζει, κύριε Μανιάτη, και μια φορά οι απλοί Βουλευτές να προηγηθούν των κοινοβουλευτικών εκπροσώπων.
Ίσα - ίσα, να καλωσορίσουμε τα παιδιά από το Κρανίδι, από την Αργολίδα.
Το πιάσαμε το υπονοούμενο. Κυρία Καφαντάρη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η γεωπολιτική αναβάθμιση της χώρας μας είναι ένα γεγονός. Σε μια περιοχή της Μεσογείου, σε μια περιοχή αποσταθεροποίησης και δυστυχώς εμφυλιοπολεμικών συγκρούσεων - τα ζούμε άλλωστε - ο ρόλος της χώρας μας είναι ουσιαστικά σταθεροποιητικός και φιλειρηνικός. Το λέω αυτό γιατί ακούσαμε πριν και πολεμικές διακηρύξεις κατά κάποιο τρόπο. Η χώρα μας ακολουθεί μια τακτική συνεργασίας μέσα από τριμερείς συναντήσεις μεταξύ της Ελλάδας, της Κύπρου, του Ισραήλ, της Αιγύπτου. Μετά από επτά χρόνια πραγματικά σκληρής λιτότητας και ύφεσης φαίνεται ότι η χώρα μας αρχίζει να ανακάμπτει αναπτυξιακά. Έχουμε γίνει ουσιαστικά ένας κόμβος σημαντικός στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, είτε εμπορικός, είτε διαμετακομιστικός, είτε ακόμα και ενεργειακός. Αυτό είναι πάρα πολύ σοβαρό και έχει να κάνει και με την πολιτική των αγωγών και με τον ΤΑΠ που προχωρεί, με τον IGB, με συζητήσεις που γίνονται για τον EAST MED και διάφορα και βέβαια με την αποθήκευση LNG σε διάφορα σημεία της χώρας. Βέβαια, δεν μας ξεφεύγει ότι στόχος μας πάντα είναι η απανθρακοποίηση της οικονομίας όσον αφορά το κλίμα. Στόχος μας επίσης είναι να αντιμετωπιστεί η κλιματική αλλαγή και βεβαίως αυτό θα συμβεί μέσα από διαδικασίες αλλαγής του ενεργειακού μίγματος της χώρας εις βάρος των ορυκτών καυσίμων και υπέρ των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Όμως η πραγματικότητα σήμερα, μέχρι να φτάσουμε σε αυτό το σημείο, είναι συγκεκριμένη. Η χώρα μας εισάγει το 74% της ενέργειας που καταναλώνει και από την άλλη μεριά ο μέσος όρος σε επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 54%. Με το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα το οποίο αφορά τις συμβάσεις παραχώρησης δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων, θα έλεγα ότι ουσιαστικά συνεχίζεται μια πορεία για την έρευνα πρώτα από όλα. Το τονίζω αυτό, γιατί ούτε λογικές success story μπορούμε να δεχθούμε ούτε λογικές του τύπου που κάποιοι έλεγαν πριν από χρόνια ότι θα βγούμε από την κρίση αξιοποιώντας τα πετρέλαια κλπ.. Με σοβαρότητα, με νηφαλιότητα προχωρούμε σε μια πορεία για πιθανή ύπαρξη υδρογονανθράκων πετρελαίου, φυσικού αερίου κ.λπ., χωρίς να πανηγυρίζουμε. Η σιγουριά θα έλθει μόνο μετά από ερευνητικές γεωτρήσεις. Αυτή είναι η επιστημονική άποψη συγκεκριμένα. Όμως, δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε και να μην πούμε το μεγάλο ενδιαφέρον μεγάλων ενεργειακών κολοσσών - «ExxonMobil, Repsol» κ.λπ. - ουσιαστικά για έρευνες υδρογονανθράκων στη δυτική Ελλάδα και νοτιοδυτικά της Κρήτης. Αυτό δείχνει τι; Δείχνει πλέον την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία. Αυτό είναι πάρα πολύ σοβαρό και βέβαια, οι συγκεκριμένες διαδικασίες - διαγωνισμός κ.λπ. - θα γίνουν τον Μάρτιο. Συζητούμε, σήμερα, λοιπόν την κύρωση των τεσσάρων συμβάσεων παραχώρησης δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης. Πρόκειται, όπως ξέρουμε, για τρεις χερσαίες περιοχές, Άρτα, Πρέβεζα, Βορειοδυτική Πελοπόννησος, που κατοχυρώθηκαν στα ΕΛΠΕ και την περιοχή Αιτωλοακαρνανία, που κατοχυρώθηκε στην «ENERGEAN OIL & GAS». Η τέταρτη σύμβαση αφορά τη θαλάσσια περιοχή δυτικά της Κέρκυρας, ΙΟΝΙΟ ΙΙ, που έχει κατοχυρωθεί στην κοινοπραξία «TOTAL - EDISON». Όλες αυτές οι συμβάσεις είναι με βάση τον νόμο που ψήφισαν προηγούμενες κυβερνήσεις, τον ν.4001/2011. Εδώ, όμως, πρέπει να πω ότι ο νόμος αυτός, ο ν.4001/2011, μείωσε τη φορολογία που προβλεπόταν από προηγούμενο νόμο του ίδιου του ΠΑΣΟΚ στη φορολογία των πετρελαϊκών εταιρειών, από 40% στο 25%, απεμπολώντας συγχρόνως και το δικαίωμα του δημοσίου στην οποιαδήποτε συμμετοχή στην έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων. Η ίδρυση της «ΕΔΕΥ» με τον ίδιο νόμο δεν έσωσε την κατάσταση, αφού η εταιρεία αποτελεί αποκλειστικά και μόνο διαχειριστική αρχή και αφ' ετέρου, οι πολιτικές απαξίωσης που υιοθέτησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις ως προς την «ΕΔΕΥ» είναι συγκεκριμένες. Μόνο πρόσφατα η «ΕΔΕΥ Α.Ε.» απέκτησε προσωπικό, με αποτέλεσμα να αρχίσει να μπορεί να παίζει τον ρόλο της στη διαχείριση και τον έλεγχο της καλής εκτέλεσης των συμβάσεων που κυρώνουμε. Γενικά, αναφέρθηκε και πριν ότι οι συμβάσεις είναι δύο ειδών: Μίσθωσης ή διανομής παραγωγής, δηλαδή μίσθωσης και η άλλη είναι Production Sharing Agreement for contract, PSA or PSC. Kαι οι δύο τύποι συμβάσεων προβλέπονται από την ελληνική νομοθεσία. Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε συμβάσεις μίσθωσης. Με τη σύμβαση ο ανάδοχος αναλαμβάνει τη μελέτη εκτέλεσης της έρευνας και εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων, έχων το προς τούτο αποκλειστικό δικαίωμα. Ο ανάδοχος διαθέτει με δικές του δαπάνες πάντα τα απαιτούμενα για την εκτέλεση του έργου τεχνικά μέσα - υλικά, προσωπικό, κεφάλαιο - έχει τη διεύθυνση του έργου και φέρει τον επιχειρηματικό κίνδυνο αυτού καθ' όλη τη διάρκεια της Σύμβασης. Ο ανάδοχος, ανεξαρτήτως πραγματοποίησης ή μη κερδών, υποχρεούται να καταβάλει στον εκμισθωτή ως μίσθωμα μέρος της παραχθείσης ποσότητας υδρογονανθράκων. Στη συνέχεια, υπόκειται σε φόρο επί του προκύπτοντος καθαρού φορολογητέου εισοδήματος. Στην χώρα μας, με βάση τον ν.2289/1995 και τον ν.4001/2011, το κατά περίπτωση μίσθωμα μπορεί να κλιμακώνεται, συνεκτιμουμένων σωρευτικά ή διαζευκτικά το ύψος της παραγωγής των γεωγραφικών, γεωλογικών και λοιπών χαρακτηριστικών της περιοχής και του συντελεστή εσόδων - εξόδων. Ο φόρος επί των κερδών ορίζεται σε 25%, από τα οποία το 5% προορίζεται για τις τοπικές κοινωνίες. Πέραν αυτού και ανάλογα με τη σύμβαση καταβάλλονται στρεμματικές αποζημιώσεις, έξοδα για εκπαίδευση προσωπικού του δημοσίου, bonus για την υπογραφή της σύμβασης και της παραγωγής, καταβάλλονται royalties ανάλογα με την επιτευχθείσα παραγωγή. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, να διευκρινίσω δυο - τρία ζητήματα, επειδή στον δημόσιο διάλογο ακούγονται πολλά. Πρώτα απ' όλα, σε σχέση με το fracking και τις διαδικασίες fracking, της υδραυλικής ρωγμάτωσης - απάντησε και ο Υπουργός συγκεκριμένα - εγώ θα πω ότι ουσιαστικά δεν έχουμε αυτή τη στιγμή εξόρυξη ή οποιαδήποτε έρευνα για σχιστολιθικό αέριο ή σχιστολιθικό πετρέλαιο, που εκεί είναι διαδικασία fracking, άρα δεν είναι ένα ζήτημα που αφορά αυτές τις συμβάσεις. Στο άρθρο 8, επίσης, προβλέπεται η ύπαρξη ειδικού λογαριασμού - το λέω γιατί έγινε αναφορά όταν συζητήθηκε στην επιτροπή για την αποξήλωση και απομάκρυνση των εγκαταστάσεων - στον οποίο θα σωρεύονται κεφάλαια τα οποία θα χρησιμοποιηθούν για την αποξήλωση και απομάκρυνση εγκαταστάσεων μετά το τέλος της περιόδου της εκμετάλλευσης και την αποκατάσταση του περιβάλλοντος στην πρότερα κατάσταση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Πάμε τώρα στην περιβαλλοντολογική προστασία. Κατ' αρχάς, θα πω ότι αυτή η Κυβέρνηση τον Αύγουστο του 2016 ενσωμάτωσε την οδηγία 30 του 2013 που οι προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν στο συρτάρι - εμείς την ενσωματώσαμε τον Αύγουστο του 2016- και αφορά την ασφάλεια από υπεράκτιες εξορύξεις υδρογονανθράκων. Επίσης, σχετικά με το θέμα που αφορά τα ζητήματα με «NATURA» περιοχές, όπως είπε και ο κύριος Υπουργός, πρότυπο συμβάσεων είναι το «μπλοκ ΙΙ» στο Ιόνιο, όπου εκεί υπάρχει η ρητή δέσμευση. Πολλοί μας είπαν ότι καθυστέρησε η Κυβέρνηση. Η προηγούμενη κυβέρνηση κυοφορούσε τις τρεις χερσαίες συμβάσεις οχτακόσιες εξήντα τρεις ημέρες πριν την υπογραφή τους. Θα πρέπει να αναφερθεί ότι στις συμβάσεις για τις χερσαίες περιοχές υπήρχαν και ενστάσεις και νομικές διαδικασίες στο ΣτΕ κ.λ.π.. Επίσης, ακούσαμε ότι κρύβουμε τα πετρέλαια του Ιονίου και τα χαρίζουμε στα μονοπώλια. Εδώ πρέπει να πούμε για τις μεγάλες υπεράκτιες εκμεταλλεύσεις της Ευρώπης που βρίσκονται στη Βόρεια Θάλασσα, όπως ελέχθη, εκεί το μέσο βάθος είναι μόνο πενήντα με εκατόν είκοσι μέτρα. Στην Κύπρο το κοίτασμα «Αφροδίτη» βρίσκεται σε βάθος χίλια εξακόσια σαράντα εφτά μέτρα, ενώ η περιοχή στο «μπλοκ 2» στο Ιόνιο υπολογίζεται οχτακόσια με χίλια μέτρα. Δυστυχώς, μέχρι στιγμής σε παγκόσμιο επίπεδο υπάρχουν λίγα πλωτά γεωτρύπανα σε όλο τον κόσμο που μπορούν να εκτελέσουν υποθαλάσσιες γεωτρήσεις σε τέτοια βάθη.
Κυρία Καφαντάρη, παρακαλώ ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Σας παρακαλώ. Λίγοι ομιλητές είμαστε. Ας ελπίσουμε, λοιπόν, ότι θα είμαστε τυχεροί και θα βρεθούν κοιτάσματα υδρογονανθράκων μέσα από έρευνες - και επαναλαμβάνω μόνο με γεωτρήσεις αυτό επαληθεύεται - ώστε να μπορέσουμε να καλύψουμε μεγάλο μέρος των αναγκών της χώρας, χωρίς να γίνεται σημαντική μεταφορά κεφαλαίων και πόρων σε σεΐχηδες του Κόλπου στη μεταβατική περίοδο, που όλοι λένε ότι θα μεταβούμε σε οικονομία χαμηλού ή μηδενικού άνθρακα. Θα ήθελα μόνο μια κουβέντα να απαντήσω σε κάτι που ελέχθη από τον Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας, σε μια κριτική για την οδηγία 30 του 2013, που ουσιαστικά αφορά την προστασία από υπεράκτιες εξορύξεις.
Παρακαλώ να είναι τελευταία αυτή η κουβέντα.
Ναι, κύριε Πρόεδρε, τελειώνω. Αναφέρθηκε στην τοποθέτησή του σε μια ανεξάρτητη αρχή και ότι εμείς σαν Κυβέρνηση δεν προβλέψαμε αυτές τις ανεξάρτητες αρχές και τα λοιπά. Εγώ θα πω από τη συζήτηση που έγινε τότε, το 2013, που έτυχε να εισηγούμαι από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ ότι προβλέπεται στην οδηγία η ίδρυση ανεξάρτητης αρχής, η οποία, όμως, θα είναι ανεξάρτητη από την αρχή για αδειοδότηση, για παροχή δικαιώματος έρευνας, διοικητικά και οικονομικά, αλλά προβλέπει ότι αυτή δημιουργείται όταν υπάρξουν έξι υπεράκτιες εγκαταστάσεις, ενώ τώρα στην Ελλάδα ουσιαστικά έχουμε μία, δύο δηλαδή σε μία, τη νότια Καβάλα και τον Πρίνο και ξεκινάει τώρα και η σύμβαση για τον Πατραϊκό.
Παρακαλώ, κυρία Καφαντάρη. Τι είναι αυτό που κάνετε;
Άρα, όταν υπάρξουν έξι υπεράκτιες, θα υπάρξει και με βάση την οδηγία τη συγκεκριμένη η ίδρυση αυτής της ανεξάρτητης αρχής. Ευχαριστώ πολύ. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Τις ανεξάρτητες αρχές γιατί δεν τις ψηφίσατε;
Πιστεύω ότι ήταν αριστερόβουλη η θέση του κ. Κωνσταντόπουλου ότι πρέπει να μιλήσει όσο θέλει η κ. Καφαντάρη.
Είμαστε λίγοι ομιλητές, κύριε Πρόεδρε.
Έχετε τον λόγο, κύριε Κωνσταντόπουλε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλείται σήμερα η Ολομέλεια της Βουλής να κυρώσει τέσσερις συμβάσεις παραχώρησης του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων. Αγαπητοί συνάδελφοι, σήμερα ουσιαστικά δικαιώνεται μια μεγάλη πατριωτική προσπάθεια του ΠΑΣΟΚ, που αποτέλεσε στοίχημα όλων μας. Ποια; Η αξιοποίηση των εθνικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Είναι μια προσπάθεια που άρχισε το 1995 επί ΠΑΣΟΚ με τον ν. 2289/1995 ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της έρευνας και των υδρογονανθράκων στη χώρα μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προκηρύχθηκε τότε ο πρώτος διεθνής διαγωνισμός και άρχισαν δειλά - δειλά να γίνονται οι πρώτες έρευνες. Ωστόσο, δεν ακολουθήθηκε η αρχική συμφωνία για το βάθος των γεωτρήσεων, με αποτέλεσμα να μην υπάρξουν σημαντικά ευρήματα. Έκτοτε, αγαπητέ Υπουργέ, χρειάστηκαν δεκαέξι χρόνια μέχρι την αναθεώρηση του ν.4001/2011 επί κυβερνήσεως και πάλι του ΠΑΣΟΚ. Τυχαίο; Όχι, βέβαια. Γιατί όμως, επανήλθαμε τότε; Για να εκσυγχρονισθεί το τότε υφιστάμενο νομικό πλαίσιο και να εναρμονισθεί με τις διεθνείς πρακτικές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νέο νομικό πλαίσιο προέβλεπε ενισχυμένα επενδυτικά κίνητρα, αλλά και αυστηρές περιβαλλοντικές ρήτρες και φυσικά βέλτιστες πρακτικές στην παραχώρηση δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων. Εμείς, κύριε Υπουργέ, δημιουργήσαμε τον ελληνικό φορέα υδρογονανθράκων. Προκηρύχθηκε το 2012 βάσει του νέου νομικού πλαισίου ένας διεθνής γύρος παραχωρήσεων για τα τρία οικόπεδα: Πατραϊκό, Κατάκολο, Ιωάννινα και αρχίσαμε να διαμορφώνουμε την νέα αγορά. Να θυμίσω ότι κεντρικό ρόλο στην χάραξη της νέας πολιτικής διαδραμάτισε ο καθηγητής και Υπουργός τότε του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Μανιάτης. Ήταν ο πρωτεργάτης αυτής της προσπάθειας. Αισθάνομαι, λοιπόν, χρέος να τονίσω ότι το 2013 ο Γιάννης Μανιάτης ως Υπουργός Περιβάλλοντος εισηγήθηκε στο Σώμα με νόμο έναν μηχανισμό κοινωνικής αλληλεγγύης κατά τρόπο ιδανικό. Εισηγήθηκε τι; Εισηγήθηκε τη δημιουργία του Εθνικού Λογαριασμού Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γενεών από την εκμετάλλευση των ελληνικών υδρογονανθράκων στα νορβηγικά πρότυπα. Δηλαδή τι; Ένας ειδικός λογαριασμός που σκοπό δεν είχε τίποτα περισσότερο, αλλά τη δημιουργία ενός αποθεματικού. Γιατί και αυτό το αποθεματικό τι θα έκανε; Θα χρηματοδοτούσε τον κλάδο σύνταξης των φορέων κοινωνικής ασφάλισης και κυρίως τι; Τη διασφάλιση των συντάξεων των νέων γενεών. Ας δούμε, λοιπόν, τι προέβλεπε ο νόμος αυτός, ο νόμος Μανιάτη. Ο νόμος αυτός προέβλεπε το 75% των εσόδων του δημοσίου από την εκμετάλλευση των ελληνικών υδρογονανθράκων θα πηγαίνει στον εθνικό αυτόν λογαριασμό, ως γνωστό Ταμείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γενεών. Το 5% πού θα πήγαινε; Θα πήγαινε σε περιφερειακό πόρο, όπως και το 20% στο Πράσινο Ταμείο για έργα περιβάλλοντος, ανάπτυξης, περιφέρειας και στους δήμους ως ένα μικρό ή μεγάλο ανταποδοτικό όφελος για τις τοπικές κοινωνίες. Ουσιαστικά, αγαπητοί συνάδελφοι, ο νόμος Μανιάτη ήταν ένας νόμος που έβαζε την Ελλάδα στην αναπτυξιακή τροχιά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έστω και αργά, μετά από τρία χρόνια, θα έλεγα, η Κυβέρνηση φέρνει αυτές τις συμβάσεις προς κύρωση στη Βουλή. Καθυστερήσατε πάρα πολύ, κύριε Υπουργέ, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ, όπως λέει και ο σοφός λαός. Και το «ποτέ» πού πάει; Πάει στην αντιμνημονιακή περίοδο, θα έλεγα, του ΣΥΡΙΖΑ, τότε που εσείς καταψηφίζατε τις τρεις πρώτες τότε συμβάσεις και δηλώνατε «παρών» στην τέταρτη, μιλώντας για ετεροβαρή μονομέρεια ως μισθωτοί. Επειδή εμείς τώρα δεν ζούμε στην εποχή του περασμένου αιώνα, ώστε να πούμε τα περασμένα, ξεχασμένα και δεδομένου ότι η Δημοκρατική Συμπαράταξη είναι η παράταξη της ευθύνης, δεν έχουμε τη λογική της αντιπολίτευσης για την αντιπολίτευση. Θεωρούμε, λοιπόν, ότι με τις συμβάσεις αυτές διαγράφονται μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης για τον τόπο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αισθάνομαι δικαίωση, λοιπόν, που η προσπάθεια που άρχισε από την παράταξή μου, από το ΠΑΣΟΚ, συνεχίζεται σήμερα, συνεχίζεται από τους αρχικώς επικριτές της. Και μάλιστα, κύριε Υπουργέ, συνεχίζεται τώρα από την πλευρά της Κυβέρνησης. Διότι τι; Γίνεται συνείδηση ότι η χώρα μας μετατρέπεται σε ενεργειακό παίκτη όχι μόνο της περιοχής της Μεσογείου, αλλά της ευρύτερης περιοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η διαπίστωση, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι μία: Η Ελλάδα τι; Η Ελλάδα ενεργειακός κόμβος, δημιουργώντας μια νέα αγορά με νέες θέσεις απασχόλησης. Ενδεικτικό, κύριε Υπουργέ, της σημασίας είναι οι εκτιμήσεις για την εκμετάλλευση του Πατραϊκού Κόλπου. Ας δούμε, λοιπόν, τι δίνει ο Πατραϊκός Κόλπος. Ο Πατραϊκός Κόλπος δίνει εκατό εκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο. Αυτό σημαίνει ότι δημιουργούνται τριακόσιες έως χίλιες νέες θέσεις εργασίας και δίνονται ετησίως 120 έως 150 εκατομμύρια ευρώ στο Ταμείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γενεών. Σε βάθος βέβαια εικοσιπενταετίας αναμένεται το δημόσιο να λάβει 3 δισεκατομμύρια ευρώ έσοδα. Οι παραπάνω αριθμοί δείχνουν τη μεγάλη προοπτική ανάπτυξης. Να τονίσω μάλιστα ότι τα οικόπεδα που έχει η χώρα προς εκμετάλλευση δίνουν δέκα φορές το αποτέλεσμα του Πατραϊκού Κόλπου και αυτό είναι το πιο σημαντικό. Έρχομαι στην εκλογική μου περιφέρεια την Αιτωλοακαρνανία. Ειδικότερα για την Αιτωλοακαρνανία αναμένεται να δημιουργηθούν διακόσιες νέες θέσεις εργασίας - αυτό είναι σημαντικό - με άξονα την παραγωγή επεξεργασίας των υδρογονανθράκων. Αυτό, κύριε Υπουργέ, για εμάς είναι σημαντικό. Kαι επειδή είναι σημαντικό, θέλω να δεσμευτείτε ότι θα εφαρμοστούν οι καλύτερες πρακτικές σε σχέση με το περιβάλλον. Διότι αυτό που μας διέπει όλους είναι ο σεβασμός στο περιβάλλον. Κύριε Υπουργέ, για την Αιτωλοακαρνανία προβλέπεται μια σειρά μέτρων για την προστασία του περιβάλλοντος. Συγκεκριμένα, προβλέπεται η προστασία στην ακτογραμμή, η προστασία στο υδρογραφικό δίκτυο, η προστασία στην πανίδα καθώς και η προστασία των τουριστικών παράκτιων περιοχών. Αγαπητοί συνάδελφοι, τα μέτρα αυτά θα πρέπει, θα έλεγα, να τηρηθούν με ευλάβεια, ώστε οι τοπικές κοινωνίες να μην επιβαρυνθούν. Για εμάς η έρευνα με τη συνεργασία των υδρογονανθράκων στην Αιτωλοακαρνανία θα αποτελέσει ένα μεγάλο αναπτυξιακό έργο, που σαν αποτέλεσμα θα έχει να τη μετατρέψει σε έναν πρωταγωνιστή νομό στα ενεργειακά. Ήδη με τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια που διαθέτει, τις ανεμογεννήτριες και την καλύτερη αξιοποίηση των φωτοβολταϊκών δείχνει την καλή πρακτική ενεργειακής αξιοποίησης. Τι απομένει, αγαπητοί συνάδελφοι; Απομένει, λοιπόν, στην Κυβέρνηση να διασφαλίσει τις διαδικασίες αυτές για την έρευνα και την επεξεργασία σε όλα τα οικόπεδα, οι οποίες θα συμφωνούν με τα προβλεπόμενα στις συμβάσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο στόχος είναι κοινός και ένας: Να μη γίνουν αυθαιρεσίες, να μην παρατηρηθούν παρατυπίες, να διαφυλάξουμε το εθνικό και τοπικό συμφέρον και να βάλουμε επιτέλους τη χώρα μας σε μια αναπτυξιακή τροχιά. Διότι, αγαπητέ Υπουργέ, ανάπτυξη σημαίνει πρόοδος, ανάπτυξη σημαίνει πλούτος. Αυτό είναι το ζητούμενο, γιατί τα δανεικά τελείωσαν. Γι' αυτό, κύριε Υπουργέ και αγαπητοί συνάδελφοι, εμείς λέμε «ναι». Ναι, λοιπόν, στην έρευνα και την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Ο κ. Ιωάννης Μανιάτης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, έχει τον λόγο.
Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, κατ' αρχάς να ευχαριστήσω τον συνάδελφο κ. Δημήτρη Κωνσταντόπουλο για τα καλά του λόγια. Επίσης, θα ήθελα να πω ότι οι προσπάθειες σε κάθε κυβέρνηση είναι συλλογικές και όχι ατομικές. Επιπλέον, θα ήθελα να σημειώσω, αγαπητέ Υπουργέ και αγαπητοί συνάδελφοι, ότι ο εισηγητής μας κ. Γιώργος Αρβανιτίδης περιέγραψε με απόλυτη σαφήνεια τη θέση μας. Όμως, κύριε Υπουργέ, επειδή είστε ένας χαλαρός άνθρωπος και χαίρομαι να συνδιαλέγομαι μαζί σας πολιτικά, πρέπει να σας πω ότι στην τοποθέτησή σας κάπου μου δώσατε την εντύπωση ότι χάνετε την αίσθηση του χρόνου. Μας είπατε με άνεση «Τι έγινε, ρε παιδιά; Τι χάσαμε που το Ελληνικό καθυστερεί τρία χρόνια;» Γιατί οι μπουλντόζες στο Ελληνικό έπρεπε να μπουν στις αρχές του 2015 και φιλοδοξείτε να τις βάλετε το 2018.
…το προεδρικό διάταγμα…
Αυτό προέβλεπε η σύμβαση την οποία παραλάβατε. Και βεβαίως - θα αναφερθώ αναλυτικότερα στη συνέχεια - μιλούμε για τέσσερις συμβάσεις, τρεις εκ των οποίων έπρεπε επίσης να έχουν υπογραφεί εδώ και τρία χρόνια, Υπουργέ μου. Διότι το μόνο που κάνατε, όπως λέει ο συνάδελφός σας κ. Παύλος Πολάκης, είναι ένα «κόπι πάστε». Βρήκατε τρεις έτοιμες συμβάσεις, οι οποίες είχαν κυρωθεί το 2014, κάνετε πλήρη αντιγραφή όλων των δεδομένων, προϋποθέσεων και προδιαγραφών και διαφοροποιήσατε μόνο τη γεωγραφική περιοχή αναφοράς και τον ανάδοχο. Ευτυχώς, τουλάχιστον ούτε εσείς, κύριε Υπουργέ, ούτε κανένας από τους ομιλητές του ΣΥΡΙΖΑ δεν διανοήθηκε να πει πόσο καλύτερες συμβάσεις φτιάξατε σε σχέση με αυτές που βρήκατε το 2014, γιατί ακριβώς δεν έχετε προσθέσει τίποτα καινούργιο. Κυρία Καφαντάρη, θέλω να σας πω κάτι με πολλή εκτίμηση. Όταν γίνεται κάτι καλό από προηγούμενες κυβερνήσεις, λέμε «οι προηγούμενες κυβερνήσεις». Όταν γίνεται κάτι κακό, έχουν ονοματεπώνυμο οι κυβερνήσεις, κατά τη δική σας πολιτική προσέγγιση. Πρέπει, λοιπόν, να σας πω ότι όλα αυτά τα καλά που είπατε για μας, τις προηγούμενες κυβερνήσεις, έχουν ονοματεπώνυμο και πρωθυπουργό. Ο ν.4001/2011 έγινε με πρωθυπουργό τον Γιώργο Παπανδρέου. Οι έρευνες ξεκίνησαν με την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και τον Γιώργο Παπανδρέου και συνεχίστηκαν με την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου, χωρίς να διακοπούν στο ενδιάμεσο από τις κυβερνήσεις Πικραμμένου και Παπαδήμου. Χρήσιμο είναι, λοιπόν, να λέμε και τα ονοματεπώνυμα, όταν λέμε έστω και έμμεσα μια καλή κουβέντα.
Το είπαμε μέχρι παρεξηγήσεως!
Όμως, δεν αντέχω πια να μη σας πω ότι «ναι» το 2011 για να φέρω επενδυτές, μείωσα τη φορολογία. Σε ποιους; Θα σας πω αμέσως μετά τι θα φέρουν αυτοί οι επενδυτές. Εσείς ξέρετε, όμως, τι κάνετε; Πριν δύο μήνες μειώσατε τη φορολογία στα καζίνα. Από 37% την κατεβάσατε στο 20%, κι εάν υπερβαίνουν ένα ποσό τα κέρδη των καζίνων, θα τα φορολογείτε μόνο με 8%. Αυτή είναι η διαφορά μας. Γι' αυτό και δεν είμαστε ίδιοι. Γι' αυτό δεν μοιάζουμε. [[Χειροκροτήματα]] Και επειδή στα θέματα που συζητάμε απαιτείται σοβαρότητα και υπευθυνότητα, θέλω να σημειώσω ότι δυστυχώς ζούμε σε ένα βαλτωμένο πολιτικό περιβάλλον με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης. Είναι ένα περιβάλλον διχασμού, διχόνοιας, ρητορικής μίσους, που καταλήγει στο τέλος να μεταφράζεται σε απέχθεια και αποστροφή των πολιτών προς την πολιτική και τους πολιτικούς. Είναι ό,τι χειρότερο θα μπορούσε να κάνει μια κυβέρνηση σε μια κρίσιμη κατάσταση κατά την οποία διακυβεύονται σοβαρότατα εθνικά θέματα και που υποτίθεται ότι μπαίνουμε τον Αύγουστο του 2018 σε μια άλλη φάση της ιστορίας. Λυπάμαι που το λέω, αλλά όλα αυτά που γίνονται με ευθύνη της Κυβέρνησης κάθε άλλο παρά βοηθούν τη συνεννόηση και τη συνεργασία. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, εγώ θέλω να σας μιλήσω για τον πραγματικό, σύγχρονο, προοδευτικό πατριωτισμό, τον πατριωτισμό των ανθρώπων που πιστεύουν σε μια εξωστρεφή, ευρωπαϊκή, κοσμοπολίτικη Ελλάδα και που πιστεύουν ταυτόχρονα βαθιά στη μεγάλη δύναμη που μας δίνει τόσο η γεωπολιτική μας θέση όσο και τα μυαλά των ανθρώπων μας. Αυτό συνιστά το μεγάλο πλεονέκτημα της πατρίδας μας για τα επόμενα χρόνια. Σας θυμίζω, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, ότι καταψηφίσατε τα πάντα, όλα για τα οποία τώρα επαίρεστε, περηφανεύεστε. Καταψηφίσατε τον ΤΑΠ. Ήσασταν απέναντι στον ελληνοβουλγαρικό «IGB». Ήσασταν απέναντι στον East - Med που συνδέει τα κοιτάσματα του Ισραήλ και της Κύπρου με την Ιταλία. Ήσασταν απέναντι στις τρεις συμβάσεις που φέραμε το καλοκαίρι του 2014. Και τώρα; Πολιτική αυταπάτη ή απάτη; Τα παρουσιάζετε και από το Βήμα της Βουλής σαν να είναι δικά σας έργα. Τα πολεμήσατε, τα σαμποτάρετε, τα υποσκάψατε. Ήσασταν απέναντι με σκληρό τρόπο και πολλές φορές ανάρμοστο, χυδαίο. Ανεβαίνατε στα κεραμίδια εδώ μέσα. Μας κατηγορούσατε ότι ξεπουλάμε τον εθνικό πλούτο. Και έρχεσαι τώρα και λέτε ότι είναι και δικά σας! Ο Βαγγέλης Βενιζέλος λέει μια καλή έκφραση: «γλείφετε εκεί που φτύνατε». Όμως, επειδή τα πράγματα είναι πάρα πολύ σοβαρά αυτό το χρονικό διάστημα, κύριε Υπουργέ, στο άρθρο 156 του ν.4001/2011 υπάρχει, κατά τη γνώμη μου, μια από τις σοβαρότερες πατριωτικές παρεμβάσεις που έκανε η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Είναι το άρθρο με το οποίο η Ελληνική Δημοκρατία δηλώνει πώς προσδιορίζεται η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της χώρας με τις γειτονικές ή τις απέναντι χώρες από τη στιγμή που θα ανακηρυχθεί, με βάση την αρχή της μέσης γραμμής ίσων αποστάσεων. Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Μανιάτης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Θυμίζω ότι με βάση το άρθρο αυτό έχουν κατατεθεί όλες οι ρηματικές διακοινώσεις της Ελληνικής Δημοκρατίας στα Ηνωμένα Έθνη, όταν οι Τούρκοι παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο. Καταθέτω, επίσης, για τα Πρακτικά, τον χάρτη που δημοσιεύσαμε για τις έρευνες υδρογονανθράκων το 2014 με όρια ΑΟΖ με Αλβανία, Ιταλία και Λιβύη. Και στη Λιβύη με τον κόλπο της Σύρτης ανοικτό και με τη Γαύδο να έχει πλήρη επήρεια και με τα διαπόντια νησιά να έχουν πλήρη επήρεια. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Μανιάτης καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα χάρτη, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Γιατί τα αναφέρω αυτά από το Βήμα; Είναι σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις για την ελληνοαλβανική συμφωνία των ζωνών πολλαπλών χρήσεων. Είναι σε εξέλιξη η αδιανόητα προκλητική στάση της Τουρκίας και του Ερντογάν. Έχουμε μπροστά μας μία Ευρώπη η οποία απλώς εκφράζει την καλή της βούληση να μας βοηθήσει. Απαιτείται από την πλευρά της Κυβέρνησης, εν όψει και της συνάντησης Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας στη Βάρνα στις 26 Μαρτίου, να συμμετάσχει και η Ελλάδα και η Κύπρος στη συνάντηση αυτή. Άλλως, δεν θα έχετε υπερασπιστεί όσο πρέπει το Εθνικό Δίκαιο. Τώρα, δεν θέλω να αναφερθώ καθόλου σε αυτά που είπατε, κύριε Υπουργέ, ότι έγινε ο διαγωνισμός και δεν εκδηλώθηκε το ενδιαφέρον που θέλαμε. Βεβαίως και δεν εκδηλώθηκε, γιατί διώχνετε τους επενδυτές...
Εμείς;
Εσείς! Θέλετε να σας πω ένα παράδειγμα; Οι τρεις συμβάσεις που μας φέρνετε σήμερα...
Μας οδηγείτε σε απόγνωση!
Ήρεμα, Υπουργέ μου, εδώ είμαστε. Έχουμε και δευτερολογίες και τριτολογίες. Κύριοι συνάδελφοι, ξέρετε πότε προκηρύχθηκαν οι τρεις από τις τέσσερις συμβάσεις που συζητούμε σήμερα; Το 2014. Πότε κατατέθηκαν οι φάκελοι; Τον Φεβρουάριο του 2015. Γιατί προκηρύχθηκαν αυτές οι τρεις χερσαίες περιοχές; Να σας το θυμίσω; Θα έχει ενδιαφέρον. Οι τρεις χερσαίες περιοχές Άρτα - Πρέβεζα, Αιτωλοακαρνανία και Αχαΐα προκηρύχθηκαν γιατί απέστειλε εκδήλωση ενδιαφέροντος στο Υπουργείο ο ιταλικός κολοσσός ENEL. Και τον Φεβρουάριο που ήταν να κατατεθούν οι προσφορές, η ENEL δεν κατέθεσε προσφορά. Γιατί δεν ρωτάτε τα ΕΛΠΕ, που τα εποπτεύετε, και που είχαν κάνει μέχρι και συμφωνία με την ENEL να καταθέσουν από κοινού φάκελο, γιατί η ENEL δεν κατέθεσε φάκελο; Γιατί τη διώξατε εσείς ως επερχόμενη κυβέρνηση και μόλις είδε ότι γίνατε Κυβέρνηση, δεν κατέθεσαν φάκελο. Έχετε το τραγικό προνόμιο να είμαστε στον χώρο των υδρογονανθράκων και ο πρώτος μεγάλος επενδυτής που εξεδιώχθη από την Ελλάδα, ενώ είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον, να είναι η ιταλική ENEL. Φαντάζομαι δεν πρέπει να υπερηφανεύεστε γι' αυτές τις συμπεριφορές. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα αξιοποιήσω και τη δευτερολογία μου. Επόμενη παρατήρηση. Επειδή μιλούμε για τα θέματα του περιβάλλοντος, που είναι μαζί με τον τουρισμό τα δύο κορυφαία θέματα ενός νέου παραγωγικού μοντέλου στο οποίο θέλουμε να βαδίσει η χώρα μας, να συνεννοηθούμε και γι' αυτά. Η οδηγία 30/2013 διαμορφώθηκε από εμάς στο Συμβούλιο Υπουργών Περιβάλλοντος και στο Συμβούλιο Υπουργών Ενέργειας κόντρα και απέναντι σε κράτη - μέλη που ήθελαν πολύ πιο ελαφρές διαδικασίες. Είναι πραγματικά η αυστηρότερη οδηγία σε παγκόσμιο επίπεδο.
Δεν την περάσατε, όμως.
Δεν θα μας εγκαλέσετε κιόλας ότι δεν προλάβαμε να την κάνουμε νόμο, γιατί έπεσε η κυβέρνηση. Στο Συμβούλιο Υπουργών, όμως, η οδηγία δομήθηκε. Θέλω να πω και ένα δημόσιο «ευχαριστώ» στα στελέχη του Υπουργείου Περιβάλλοντος, στα στελέχη του ΕΛΚΕΘΕ και στους καθηγητές του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου που μας βοήθησαν να διατυπώσουμε τις εθνικές θέσεις. Όσον αφορά το Ταμείο Αλληλεγγύης Γενεών ο συνάδελφος κ. Δημήτρης Κωνσταντόπουλος τα είπε όλα. Να θυμίσω ότι το Ταμείο Αλληλεγγύης Γενεών το καταψηφίσατε. Και να θυμίσω επίσης ότι στο πλαίσιο του προγράμματος Θεσσαλονίκης, αυτού του παράλληλου προγράμματος, ενώ υπήρχε νόμος, ο κ. Τσίπρας εξήγγειλε ότι θα το δημιουργήσει. Ευτυχώς τουλάχιστον δεν κάνατε ούτε το ένα ούτε το άλλο. Αφήσατε τον νόμο να τρέχει, μόνο που δεν φροντίσατε να εκδώσετε ούτε μια διοικητική πράξη για να ενταχθεί έστω και ένα ευρώ στο συγκεκριμένο ταμείο. Κύριε Υπουργέ, περιμένω ακόμα απάντηση στην ερώτηση που σας έχω καταθέσει για το πόσα λεφτά έχουν μπει σε αυτό το ταμείο, γιατί έχετε εισπράξει χρήματα από τα signature bonus, τα bonus των υπογραφών, από τα διάφορα loyalties, τα fees κ.λπ.. Μπορείτε να μας πείτε πόσα χρήματα είναι; Διότι περίπου ένα εκατομμύριο από αυτά τα χρήματα πρέπει να δαπανάται κάθε χρόνο για εκπαίδευση και μετεκπαίδευση δημοσίων υπαλλήλων και να δίνουμε και λεφτά με βάση τον δικό μας νόμο στα μεταπτυχιακά προγράμματα των ελληνικών πανεπιστημίων για τα νέα παιδιά της χώρας που θέλουν να σπουδάσουν για την αξιοποίηση υδρογονανθράκων. Τώρα υπάρχει ένα ερώτημα: Πόσο γρήγορα μπορούν να έρθουν αυτά τα καλά; Εγώ θα σας απαντήσω με την ίδια τη ζωή. Το γιγαντιαίο κοίτασμα «Zohr» της Αιγύπτου ανακαλύφθηκε από την Ιταλική ENI πριν μόλις δυόμισι χρόνια. Σήμερα που μιλάμε, το κοίτασμα «Zohr» μετά από πίεση της αιγυπτιακής κυβέρνησης προς την εταιρεία είναι σε πλήρη αξιοποίηση. Κατασκευάστηκε αγωγός που μεταφέρει φυσικό αέριο από το κοίτασμα «Zohr» στην Αίγυπτο και κάθε χρόνο μεταφέρονται 5 bcm, 5 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου από το κοίτασμα στην Αίγυπτο. Σε δυόμισι χρόνια έγινε η ανακάλυψη, η παραγωγική διαδικασία, η κατασκευή του αγωγού που μεταφέρει φυσικό αέριο και η αξιοποίησή του για την αιγυπτιακή οικονομία. Αυτά είναι που πρέπει να ακολουθήσετε. Κατά συνέπεια όλα τα άλλα για το δήθεν μακρύ μέλλον είναι είτε λόγια άσχετων είτε λόγια αυτών που θέλουν να υποσκάψουν μια εθνική προσπάθεια. Θα αναφερθώ τώρα στον Πατραϊκό Κόλπο. Τον Πατραϊκό Κόλπο πάντα τον χρησιμοποιούμε ως παράδειγμα για να ξέρουμε τι μας γίνεται, γιατί τα στοιχεία δεν τα δίνουμε εμείς, τα δίνουν τα ΕΛΠΕ, ο ανάδοχος. Kαι τα έδωσαν τώρα που εποπτεύονται από εσάς. Το «οικόπεδο του Πατραϊκού» - και έχουμε πει ότι η Ελλάδα έχει τουλάχιστον δέκα «Πατραϊκούς» - θα απορροφήσει - ακούστε! - τόσες επενδύσεις όσες περίπου το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού, 2 δισεκατομμύρια για επενδύσεις ανάπτυξης και 5 δισεκατομμύρια για δαπάνες λειτουργίας, 7 δισεκατομμύρια μόνο ένα οικόπεδο. Θα αποφέρει 4,5 δισεκατομμύρια στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας και 700 με 800 εκατομμύρια στις Περιφέρειες Ιονίων νήσων και Δυτικής Ελλάδας, χίλια τριακόσια άτομα απασχόληση και το παραγόμενο κοινωνικό προϊόν σε τοπικό επίπεδο σε βάθος εικοσιπενταετίας θα ξεπεράσει τα 3 δισεκατομμύρια. Όλα αυτά συνιστούν απάντηση από την επιχείρηση που είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο, που είναι εποπτευόμενη από την Κυβέρνηση και η οποία δίνει τα νούμερα αυτά. Για τον τουρισμό, τον Πρίνο και την Καβάλα δεν χρειάζεται να πω τίποτα. Είναι περηφάνεια της Ελλάδας ότι για τριανταπέντε χρόνια ο Πρίνος έχει δώσει εκατόν είκοσι πέντε εκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο και δεν έχει χυθεί μια σταγόνα έξω. Ας παραδειγματιστούμε από αυτό και ας παραδειγματιστούμε και από κάτι άλλο. Θα καταθέσω για τα Πρακτικά ένα χάρτη που έχει δημοσιεύσει η WWF και αναφέρονται εδώ οι θαλάσσιες περιοχές, στις οποίες γίνονται σήμερα έρευνες στη Μεσόγειο. Παρακαλώ τους συναδέλφους να δουν τι γίνεται στην Αδριατική. Οι Ιταλοί σήμερα που μιλάμε έχουν πάνω από εβδομήντα πέντε εξέδρες άντλησης πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Αδριατική, την τουριστικά αναπτυγμένη Αδριατική απέναντι από την Κροατία, την εξίσου τουριστικά αναπτυγμένη. Και βεβαίως να δείτε τι γίνεται στην Κύπρο που είναι εξίσου τουριστικά αναπτυγμένη. Αυτό για να ξέρουμε να μιλάμε με σοβαρότητα και για τα θέματα του περιβάλλοντος και για τα θέματα του τουρισμού. Καταθέτω τον χάρτη για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Μανιάτης καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα χάρτη, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Προτελευταία παρατήρηση. Διαβάζουμε στις εφημερίδες και μαθαίνουμε ότι είναι σε εξέλιξη μια ολόκληρη διαδικασία αμφισβήτησης των ερευνών υδρογονανθράκων στο «οικόπεδο» της Ηπείρου, των Ιωαννίνων. Κύριε Υπουργέ, στα Γιάννενα διακυβεύεται η πορεία εξέλιξης των ερευνών υδρογονανθράκων στη χώρα. Γιατί αν εκεί δεν πείσετε εσείς - είναι καθήκον σας, της Κυβέρνησης - την τοπική κοινωνία ότι έχετε πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα, γνωρίζετε πολύ καλά ότι και η Κέρκυρα και η Άρτα ετοιμάζονται για αντίστοιχες διαδικασίες. Σας κάνω μία πρόταση με δύο σκέλη. Κατ' αρχάς, προφανώς, - βέβαια είναι δικαίωμά σας να το υλοποιήσετε - να πάτε και να μιλήσετε στο περιφερειακό συμβούλιο και σε ανοικτή συγκέντρωση εσείς ο ίδιος, γιατί ο Υπουργός πάντα έχει την πολιτική ευθύνη, και να πείσετε τους πολίτες με τα αυστηρότερα μέτρα που μπορούμε να πάρουμε. Και να σας βοηθήσουμε, αν χρειάζεται. Κανένα πρόβλημα. Η δεύτερη πρόταση είναι: εδώ στο εθνικό Κοινοβούλιο, στην Επιτροπή Περιβάλλοντος, να κάνουμε μια ανοικτή, δημόσια συζήτηση, με ανοικτές τις κάμερες, να παρακολουθήσουν όλοι οι Έλληνες πολίτες, για το θέμα της αξιοποίησης ορυκτού πλούτου της χώρας και κυρίως υδρογονανθράκων και να καλέσουμε όποιους επιστήμονες θέλει η κάθε πλευρά. Τρεις μέρες να το συζητάμε. Όταν πρόκειται για ένα εθνικής σημασίας ζήτημα έχει απόλυτο νόημα και η διαφάνεια και η ανοικτή συζήτηση και το εθνικό Κοινοβούλιο να συμβάλει θετικά, ώστε να ξεπεραστούν τα όποια προβλήματα.
Εξαντλήσατε και τη δευτερολογία σας. Τριτολογία δεν υπάρχει.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Και βεβαίως, να πω ότι είναι έξω από κάθε λογική, είναι παράνομο, απαράδεκτο και δεν πρόκειται να υπάρξει το λεγόμενο «fracking», η υδραυλική ρωγμάτωση. Ήδη από το 2013 στο Συμβούλιο Υπουργών Περιβάλλοντος και Ενέργειας η Ελληνική Δημοκρατία έχει δηλώσει ότι το fracking δεν πρόκειται ποτέ να εφαρμοστεί στην Ελλάδα. Και πρέπει να σας πω, για όσους ασχολούνται με το θέμα, ότι η Γαλλία και πάρα πολλές άλλες χώρες έχουν πει ένα μεγάλο, σωστό «όχι» στο fracking. Κι έτσι πρέπει. Θα ήταν αδιανόητο, με την πληθυσμιακή σύνθεση της Ευρώπης και ακόμη περισσότερο την οικολογική και περιβαλλοντική ευαισθησία της Ελλάδας, να υπάρχει έστω και ένας που θα διανοείτο ποτέ να δώσει άδεια ή να σκεφτεί έστω ότι υπάρχει περίπτωση να εφαρμοστεί το fracking.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Για να ολοκληρώσω, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, εμείς είχαμε κάνει τη σκέψη να καταθέσουμε ονομαστική ψηφοφορία, γιατί υπήρχαν οι πληροφορίες ότι ο Υπουργός της Κυβέρνησης κ. Τσιρώνης επρόκειτο να καταψηφίσει το νομοσχέδιο. Κι επειδή θεωρούμε αδιανόητο να παραμένει Υπουργός σε μία Κυβέρνηση ένας άνθρωπος ο οποίος καταψηφίζει ένα κορυφαίας σημασίας νομοσχέδιο, θέλαμε να αναδείξουμε τις ευθύνες που έχει ο Πρωθυπουργός κ. Τσίπρας, που πρέπει να τον αποπέμψει αμέσως, εάν καταψηφίσει όταν θα έρθει η ώρα της τελικής ψήφου ή και ο ίδιος να παραιτηθεί πριν τον «παραιτήσει» ο κ. Τσίπρας. Πρέπει να σας πω ότι ελπίζω, ως έσχατο μέτρο διαφύλαξης της αξιοπρέπειας του πολιτικού κόσμου της χώρας, να γίνει ένα από τα δύο: είτε να παραιτηθεί ο κ. Τσιρώνης είτε να τον «παραιτήσει» ο Πρωθυπουργός κ. Τσίπρας. Δεδομένου ότι ο συνάδελφος κ. Δημαράς μάς είπε, επισήμως πια, ότι ο κ. Τσιρώνης θα καταψηφίσει - ήταν παρών μάλιστα ο κ. Τσιρώνης - θεωρούμε ότι περιττεύει πια η κατάθεση του αιτήματος διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ. Ήσασταν σαφής. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ξυδάκης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ο εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης μου έλυσε μια απορία, ένα ερώτημα που θα του απηύθυνα σχετικά με το γιατί ζητά ονομαστική ψηφοφορία, εφόσον υπερψηφίζει το νομοσχέδιο. Κατά τη γνώμη μου είναι η απόλυτη προϋπόθεση ο σεβασμός στην ψήφο κατά συνείδηση κάθε Βουλευτή από τους τριακόσιους ή έστω από τους Βουλευτές του λεγόμενου «συνταγματικού τόξου». Οφείλουμε απόλυτο σεβασμό στη διάκριση των εξουσιών. Και είναι και μια εκδήλωση πολιτικού πολιτισμού μεταξύ των Βουλευτών όλων των παρατάξεων να σεβόμαστε και να τιμούμε αυτή την παράδοση και αυτή την συνταγματική υποχρέωση, να ψηφίζουμε κατά συνείδηση σύμφωνα με τις αξίες μας και με αυτό που επιτάσσει ο νους μας, η σκέψη μας και η υποχρέωσή μας απέναντι στους ανθρώπους που μας έστειλαν εδώ και προσδοκούν κάτι από εμάς. Εν πάση περιπτώσει, ελύθη αυτό το θέμα, όπως το διευκρίνισε ο κ. Μανιάτης. Έθεσε, επίσης, ορισμένα ενδιαφέροντα ερωτήματα σχετικά με το γενικότερο πολιτικό κλίμα, ένα κλίμα - και εμείς το περιγράφουμε - διχόνοιας, διχασμού, συγκρούσεων, έριδος. Επανειλημμένως και εγώ προσωπικά και άλλοι συνάδελφοι από τον ΣΥΡΙΖΑ έχουμε δηλώσει ότι οι συγκρούσεις είναι απαραίτητες, αναγκαίες και γόνιμες για την παραγωγή πολιτικής στη δημοκρατία. Μόνο διά των συγκρούσεων και των αντιθέτων θα παραχθεί το νέο αποτέλεσμα. Και ασφαλώς είναι εντελώς άλλο πράγμα η διχόνοια, ο διχασμός, η επιδίωξη ισοπέδωσης όχι του επιχειρήματος, αλλά της προσωπικότητας του αντιπάλου. Ωστόσο, όπως εμείς, μετά από τρία χρόνια στην Κυβέρνηση, ήδη βρισκόμαστε στη φάση και της αυτοκριτικής για όσα έχουμε πράξει, για όσα πράττουμε, θα περίμενα από τους πολιτικούς οι οποίοι κυβέρνησαν με τη μία ή την άλλη μορφή στην πρώτη ή στη δεύτερη περίοδο, στα σαράντα πέντε χρόνια περίπου της Μεταπολίτευσης, να υπάρχει μια πιο γνήσια αυτοκριτική και όχι μόνο αυτή η λυσσώδης μανία αυτοδικαίωσης: «Εμείς το είπαμε πρώτοι, εμείς το είχαμε πει τότε». Όλοι θα λέμε στα καφενεία όταν θα πάρουμε σύνταξη ή λέμε κιόλας - γιατί μας παίρνει η ηλικία - «το είχα πει και εγώ και δεν με άκουσαν». Είμαστε, όμως, ενεργοί και δρώντες μέσα σε ένα Κοινοβούλιο, σε μια ιστορική περίοδο κατά την οποία διαδραματίζονται μεγάλες εξελίξεις, τίθενται μεγάλα, ιστορικά ερωτήματα και για την πολιτειακή συνοχή και για την εθνική ασφάλεια και για το μέλλον της χώρας και των νεότερων γενιών και όλη αυτή η εμπρηστική αντιπαράθεση δεν οφείλεται πια μόνο στην Κυβέρνηση. Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο ίδιος που ήταν πριν από οκτώ και δέκα χρόνια. Έχουν αλλάξει οι ιστορικές συνθήκες, έχει αλλάξει η ιστορική εμπειρία, έχει σωρευτεί χρόνος και πείρα και γνώση. Γι' αυτό θα ήθελα να ρωτήσω τον κ. Μανιάτη: Οι εμπρηστές υπάρχουν στον ΣΥΡΙΖΑ; Βλέπει κανέναν να πηδάει πάνω στα έδρανα; Εγώ, αντιθέτως, που δεν είμαι στην τάξη των εμπρηστών - είμαι στην τάξη των πελταστών - ενίοτε ακούω από την Αντιπολίτευση φρικτά πράγματα, με τα οποία σοκάρομαι, όντας τριάμισι χρόνια Βουλευτής. Θα ήθελα να έρθω σε κάτι άλλο, το οποίο όλοι αναγνωρίζουμε. Πρέπει να υπάρχει η συνέχεια του κράτους. Επικαλεστήκατε μια συνέχεια κυβερνήσεων όσον αφορά την ενεργειακή πολιτική και είπατε ότι αυτά που έκανε η κυβέρνηση Παπανδρέου τα συνέχισε η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου. Βάλατε και την κυβέρνηση Πικραμμένου των είκοσι ημερών και την κυβέρνηση Παπαδήμου, που δεν ήταν μια αμιγώς πολιτική κυβέρνηση. Υπήρχε μόνο με τη συναίνεση πολιτικών κομμάτων. Υπήρχε η συναίνεση του κ. Σαμαρά και του κ. Βενιζέλου για να υπάρξει εκείνη η κυβέρνηση. Θέλω να σας ρωτήσω για τις δύο αμιγώς πολιτικές κυβερνήσεις, του Παπανδρέου και του Σαμαρά - Βενιζέλου. Θα θυμάστε ασφαλώς ότι στη δεύτερη κυβέρνηση υπήρξε απονομοθέτηση ή απαξίωση νομοθετικών πρωτοβουλιών και μεταρρυθμίσεων που έκανε η κυβέρνηση Παπανδρέου. Να σας θυμίσω τον νόμο περί αξιολόγησης, τον οποίο εισήγαγε ο κ. Ραγκούσης και κατακρημνίστηκε το καλοκαίρι του 2014 εν τη πράξει; Να σας θυμίσω τις υγειονομικές διατάξεις που είχε νομοθετήσει ο κ. Λοβέρδος, τις οποίες απονομοθέτησε και τις έκανε πιο ανθρώπινες η κ. Σκοπούλη και τις επανέφερε ο κ. Γεωργιάδης; Να σας θυμίσω πόσο ταλαιπωρήθηκε ο νόμος της ιθαγένειας του κ. Ραγκούση και ότι ήρθε στη συνέχεια η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να τον εδραιώσει, να τον πάει επί τα βελτίω και να τον καταστήσει λειτουργικό; Να σας θυμίσω πως κινδύνευσε ο σχετικός με τη «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» νόμος από τον κ. Μητσοτάκη, τότε Υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης; Υπήρξαν λοιπόν και εκεί ασυνέχειες, κυβερνητικές και θεσμικές, επί μειζόνων μεταρρυθμίσεων και οι Βουλευτές της πρώτης κυβερνήσεως ήταν Βουλευτές και στη δεύτερη, ήταν εδώ. Εδώ γίνονταν οι απονομοθετήσεις. Ας τα ξεπεράσουμε, λοιπόν, αυτά και ας έρθουμε στο επισφράγισμα των όσων είπε και ο κ. Δένδιας εκ μέρους της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος με ήρεμο τόνο και μάλλον με μια πολιτική ευπρέπεια έκανε κάποιες νύξεις σε ένα κύμα βίας - το ξέρει και γι' αυτό ήταν μετρημένος - και επεσήμανε - και προς τιμήν του - και την επίθεση που έκαναν τα φασίζοντα στοιχεία στον κοινωνικό χώρο «Φαβέλα» στον Πειραιά. Όλες αυτές τις μέρες και στον λόγο του ο κ. Μητσοτάκης, ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, δεν ανέφερε τίποτα. Σε δε μαζικά μέσα ενημέρωσης αναφερόταν η επίθεση, αυτό που ανέφερε ο κ. Δένδιας, έμπειρος Υπουργός Δημοσίας Τάξεως, και βρέθηκε αντιμέτωπος με τους φασίζοντες και με τη Χρυσή Αυγή. Το ανέφερε ως επίθεση. Ήταν μια φονική επίθεση. Βρέθηκε συνήγορος δικηγόρος με κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Αναφέρθηκε ως επεισόδιο, κάποια επεισόδια, κάποιοι αντιδικούσαν. Το μικρό ατόπημα ή και μεγάλο, αναλόγως πώς θα το ερμηνεύσουμε, του κ. Δένδια είναι ότι υπάρχουν κάποιες πράξεις πολιτικής βίας τον τελευταίο καιρό, αλλά δεν μπορούμε να τις τσουβαλιάζουμε με πράξεις που είναι ξεκαθαρίσματα λογαριασμών. Είναι άλλο πράγμα τα τρικάκια και άλλο πράγμα οι λοστοί που πέφτουν πάνω σε κεφάλια ανθρώπων. Είναι άλλο πράγμα η δολοφονία στον δρόμο από συμμορίες και άλλο πράγμα η κατάληψη ενός χώρου. Φυσικά και καταδικάζουμε τη βία. Φυσικά και καταδικάζουμε κάθε παραβατική πράξη, που θέτει σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα ή την περιουσία ενός άσχετου φιλήσυχου πολίτη αλλά, πρώτον, δεν πρέπει να παραποιούμε την πραγματικότητα και να τρομοκρατούμε την κοινή γνώμη υπερμεγεθύνοντας ή τεχνητά μεγεθύνοντας ή παραποιώντας πραγματικά γεγονότα για πολιτική εκμετάλλευση, δεν βοηθά κανέναν. Δεν έχουμε καμμία παρόξυνση ή διόγκωση των μεγεθών στα εγκλήματα. Πριν από δύο - τρεις μήνες, με αφορμή την τραγική απώλεια του δικηγόρου Ζαφειρόπουλου, εδώ μέσα σε αυτή την Αίθουσα ο συνάδελφος κ. Τζαβάρας έδωσε αμέσως πολιτική χροιά. Το χέρι των δολοφόνων το οπλίζουν οι φραστικές παροξύνσεις μέσα στη Βουλή. Του επεσήμανα αμέσως εκείνη τη στιγμή ότι δεν ξέρουμε απολύτως τίποτα από τις αρχές για το τι έχει συμβεί και αυτό είναι παρόξυνση. Ήταν λάθος. Δεν πέρασε μία ώρα και απεδείχθη ότι τον διακεκριμένο αυτόν δικηγόρο και διακεκριμένο στέλεχος της συντηρητικής παρατάξεως τον δολοφόνησε ένας κοινός ποινικός εγκληματίας, αναμεμειγμένος σε ένα τεράστιο οικονομικό σκάνδαλο που πιθανόν να έχει και άλλες διατάσεις, το σκάνδαλο της «ENERGA». Ένα θύμα, λοιπόν, της μαφίας απεδόθη έτσι όπως απεδόθη από βιασύνη - το αναγνωρίζω - αλλά αυτή η βιασύνη μπορεί να μας βάλει σε περιπέτειες και να δίνουμε πολιτικό βάρος σε πράγματα που δεν έχουν καμμία πολιτική αφετηρία. Θα ζητούσα, λοιπόν, με αφορμή και τους ανεβασμένους τόνους της Νέας Δημοκρατίας περί βίας και ανομίας, να ζητήσει τα στατιστικά από την Ελληνική Αστυνομία και από το Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως. Θα διαψευστεί. Είναι διαφορετικά. Δεν υποστηρίζω ότι όταν λιγοστεύουν οι φόνοι λιγοστεύει η βία, αλλά είναι μια κάποια ένδειξη και θα ήταν σωστό να μην εμφυσούμε στους πολίτες αίσθηση διαρκούς κινδύνου και ότι όταν θα έρθουμε εμείς, θα «καταργηθεί» το έγκλημα. Είναι αφελές και είναι και πολιτικά επιβλαβές και εγκληματικό. Ας μη βάζουμε στην ατζέντα της πολιτικής αντιπαράθεσης - έχουμε πάρα πολλά θέματα να βάλουμε - ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, ζητήματα εθνικά και ζητήματα εσωτερικής ασφάλειας με τον τρόπο που αρχίζει και τα ξαναβάζει στην ατζέντα της η Νέα Δημοκρατία, με τον τρόπο μιας «ακροδεξίζουσας» υστερίας. Ουδείς υποστηρίζει τη βία και την παραβίαση της συνταγματικής τάξης. Το εντελώς αντίθετο. Όλοι έχουμε ορκιστεί στην τήρηση της συνταγματικής τάξεως και της νομιμότητας. Οι μόνοι που αρνούνται τη δημοκρατία, τη συνταγματική τάξη και οι μόνοι που έχουν ως εργαλείο τη βία, είναι υπόδικοι στα δικαστήρια, ως αρνητές της δημοκρατίας και ως καταχραστές βίας. Ας πέσουν, λοιπόν, οι τόνοι σε αυτό το πράγμα, στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής και στα θέματα της εσωτερικής ασφάλειας. Η ελληνική δημοκρατία κινδυνεύει από τους αρνητές της και όχι από αυτούς που είναι ταγμένοι και πιστεύουν πραγματικά στην υπεράσπισή της. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων κ. Σαρίδης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι λυπηρό αυτό το οποίο συμβαίνει σήμερα στη χώρα μας. Και είναι λυπηρό, γιατί συζητάμε αυτή τη στιγμή για θέσεις εργασίας για μετά από είκοσι χρόνια, όταν δεν ξέρουμε πόσοι θα έχουμε μείνει στη χώρα μας. Είναι λυπηρό που σήμερα το εθνικό Κοινοβούλιο καλείται να κυρώσει στο όνομα του ελληνικού λαού, με την εξουσία την οποία του έχουν δώσει οι Έλληνες πολίτες, το άνοιγμα της πόρτας στα θηρία, στους κολοσσούς και, μάλιστα, όχι της πίσω πόρτας αλλά της κύριας πόρτας, της μπροστινής πόρτας. Σήμερα, την ίδια ώρα που προσπαθεί το ελληνικό Κοινοβούλιο να προχωρήσει σε αυτή την κύρωση, όσοι φέρουν την ευθύνη της ενημέρωσης των πολιτών, θεωρούν πιο σημαντικό να μετρήσουν με τον χάρακα από τα τηλεπαράθυρα σε ζωντανή σύνδεση το πόση αξιοπιστία δίνει σε μία είδηση ένα retweet του πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Σήμερα, λοιπόν, η Κυβέρνηση υποχώρησε τελικά μπροστά στον φόβο μήπως κλονιστεί το τελευταίο της επιχείρημα - το μόνο που της έχει μείνει όρθιο, για να είμαστε και ειλικρινείς - εκείνο, δηλαδή, που λέει ότι «εμείς ό,τι και να είμαστε, κλέφτες πάντως δεν είμαστε». Καρατόμησε την κ. Αντωνοπούλου που, για να είμαστε ειλικρινείς, χάρη στο δικό της έργο απέκτησαν ουσιαστικό περιεχόμενο οι λέξεις «κοινωνική οικονομία» και καρατόμησε, μετά φυσικά από δική του παραίτηση, τον κ. Παπαδημητρίου, τον μόνο ίσως Υπουργό που σεβόταν τους Βουλευτές και απαντούσε στον κοινοβουλευτικό έλεγχο στον χρόνο στον οποίο έπρεπε να απαντήσει. Σήμερα, λοιπόν, που οι Τούρκοι δεν νιώθουν, αγαπητοί συνάδελφοι, την ανάγκη να προσπαθούν να κρύψουν από τη διεθνή κοινότητα το πραγματικό τους πρόσωπο, εκείνο που απειλεί με αλλαγές συνόρων, εκείνο που παραβιάζει κάθε έννοια διεθνούς δικαίου, εκείνο που απαιτεί ανθρώπινο αίμα, η Κυβέρνηση αποφάσισε πως είναι πιο ηθικό να καρατομήσει δύο Υπουργούς από το να χάσει ένα επιχείρημα. Σήμερα, που τα συζητάμε όλα αυτά, η Αξιωματική Αντιπολίτευση είναι απασχολημένη με την επικοινωνιακή διαχείριση του σκανδάλου στον χώρο της υγείας και με την επικοινωνιακή διαχείριση της συνεχούς τραμπάλας στο Σκοπιανό, στο εθνικό μας θέμα. Την ίδια στιγμή, σήμερα δηλαδή, οι Τούρκοι έχουν το δάκτυλο στη σκανδάλη και προκαλούν ατυχήματα και μεταφέρουν στρατεύματα. Σήμερα, η Ελλάδα των μνημονίων, η Ελλάδα της κρίσης, η Ελλάδα των capital controls, η Ελλάδα της μη ανάληψης πολιτικών ευθυνών, η Ελλάδα που διώχνει τα παιδιά της, αυτή η Ελλάδα, η πληγωμένη Ελλάδα, άγεται και φέρεται, αγαπητοί συνάδελφοι. Η Ελλάδα μπαίνει στο ενεργειακό παιχνίδι, θέλει δεν θέλει, υπό το καθεστώς απειλών και εκβιασμών, με δεκάδες ανοιχτά μέτωπα, με τη θηλειά των μνημονίων στον λαιμό, με το πολιτικό σύστημα διχασμένο όσο ποτέ άλλοτε, με το πολιτικό σύστημα να μην αντιλαμβάνεται το μέγεθος της ευθύνης του, με το πολιτικό σύστημα να αρέσκεται σε μεταγραφές ψηφοθηρικού και μόνο χαρακτήρα για το μέλλον - ποιο μέλλον; της Ελλάδος ή το κομματικό μέλλον; - με μια Αξιωματική Αντιπολίτευση να ισχυρίζεται πως έχει καταλυθεί το κράτος δικαίου και να αφήνει υπόνοιες πως ευθύνεται γι' αυτό με κάποιον τάχα μου απροσδιόριστο τρόπο η Κυβέρνηση για την τουρκική επιθετικότητα. Η Κυβέρνηση, σήμερα που μιλάμε, αποδέχεται ουσιαστικά μέσω και των σημερινών κυρώσεων πως η μοναδική προστασία που θα έχει ο φυσικός μας πλούτος θα είναι οι κανόνες της ελεύθερης αγοράς. Δηλαδή μια αριστερή Κυβέρνηση, σημερινή αριστερή Κυβέρνηση, αναγνωρίζει πως το μόνο που θα μπορεί να ελέγχει τη συμπεριφορά των ενεργειακών κολοσσών στη χώρα μας θα είναι οι βιομήχανοι του τουρισμού. Λυπάμαι πάρα πολύ, αλλά ένα πυκνό σύννεφο είναι αυτό το οποίο έχει σταθεί πάνω από το Κοινοβούλιό μας και δεν έχετε καμμιά δικαιολογία, καμμιά απολύτως. Λυπάμαι. Άναρχες σκέψεις, ελλιπής σχεδιασμός και ένα όραμα που περιορίζεται μονάχα στο πώς θα βγάλουμε την τετραετία μας! Αυτό είναι το όραμα που έχουμε! Αν προεκτείνουμε τη σκέψη μας και στηριχθούμε στα συμπεράσματα που βγαίνουν από τη μελέτη των συμβάσεων, σε αυτό ακριβώς καταλήγουμε, πως δηλαδή η Κυβέρνηση πιστεύει ότι η τουριστική βιομηχανία, που δραστηριοποιείται στη Μεσόγειο, υπό τον φόβο να μη χάσει την αξία του το τουριστικό προϊόν της Μεσογείου θα υποχρεώσει τις εταιρείες της ενέργειας να σεβαστούν και να προστατεύσουν το περιβάλλον. Υπό αυτές τις συνθήκες, αγαπητοί συνάδελφοι, δεν είναι να απορεί κανείς γιατί οι συμβάσεις, τις οποίες συζητούμε και καλούμαστε να κυρώσουμε με την ψήφο μας, είναι όσο ασαφείς χρειάζεται να είναι, είναι όσο πρόχειρες εξυπηρετεί να είναι και είναι όσο προσαρμοσμένες πρέπει να είναι, για να μεγιστοποιηθεί το κέρδος και όχι για να προστατευθεί το δημόσιο συμφέρον. Και για να είμαι ξεκάθαρος, δεν υπάρχει διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος, γιατί δεν υπάρχει διασφάλιση της προστασίας του περιβάλλοντος. Με λίγα λόγια, εμείς στην Ένωση Κεντρώων δεν ξεχωρίζουμε τις έννοιες «δημόσιο συμφέρον» και «προστασία του περιβάλλοντος» αλλά, αντιθέτως, τις θεωρούμε ταυτόσημες. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πριν κατέβω από το Βήμα, θα ήθελα να κάνω μια σημαντική, κατά τη γνώμη μου, επισήμανση. Εδώ και καιρό οι Έλληνες ακούνε πως ο λόγος που τραβάνε αυτά που τραβάνε είναι γιατί εκβιαζόμαστε και έχουμε υποκύψει, γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Αυτή η τραγικά απλή και αληθινή εξήγηση από μόνη της δεν αρκεί για να αποτελέσει δικαιολογία για το οτιδήποτε. Παραλάβατε, αγαπητοί συνάδελφοι της Κυβέρνησης, μια εξαιρετικά άσχημη κατάσταση. Κανείς δεν το αμφισβητεί αυτό. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι, με το να διαχειριστείτε καλύτερα τους εκβιασμούς από κάποιους άλλους, είσαστε και επιτυχημένοι. Μιας και μιλάμε σήμερα για το μέλλον της χώρας μετά από είκοσι - είκοσι πέντε χρόνια, τότε δηλαδή που δεν θα ξέρουμε πόσοι θα έχουν μείνει στη χώρα μας για να το διαχειριστούν, θα ήθελα να σας πω ότι μέσα στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, που έχει υποχρέωση και δικαίωμα να κάνει κάθε Βουλευτής, κάθε δέκα μήνες ο ομιλών καταθέτει μια ερώτηση στο Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης και ρωτάει για την εξέλιξη των επενδυτικών σχεδίων. Τον Μάρτιο του 2017 είχα καταθέσει μια τέτοια ερώτηση και το Υπουργείο μού είχε απαντήσει ότι υπήρχαν σε εξέλιξη δεκατρία επενδυτικά σχέδια. Τον Ιανουάριο του 2018 ξανακάνω την ίδια ερώτηση και θέτω δύο ερωτήματα: Ποια είναι η εξέλιξη καθενός από τα παραπάνω δεκατρία επενδυτικά σχέδια στο διάστημα που μεσολάβησε από τον Μάρτιο του 2017 έως σήμερα; Η απάντηση του Υπουργείου, την οποία θα καταθέσω και αργότερα στα Πρακτικά, είναι η εξής: «Δύο έχουν κλείσει από τα δεκατρία…» - πριν από πάνω από ενάμιση χρόνο - «…μέχρι τώρα, μέχρι τον Ιανουάριο του 2018». Δύο από τα δεκατρία! Στη δεύτερη ερώτησή μου για το ποια άλλα σχέδια τυχόν είχαν υπαχθεί από τον Μάρτιο του 2017 μέχρι τότε που μιλούσαμε, τον Ιανουάριο του 2018, στον σχετικό νόμο, ξέρετε τι μου απάντησε το Υπουργείο; Δύο! Καταθέτω την απάντηση του Υπουργείου στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Σαρίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και μετά μιλάμε αυτή τη στιγμή για το μέλλον της χώρας μετά από είκοσι πέντε χρόνια με ασαφείς διατάξεις. Η ανοχή τελείωσε μαζί με τις αντοχές του ελληνικού λαού. Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλο, αγαπητοί συνάδελφοι.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα μαθήτριες και μαθητές και πέντε συνοδοί εκπαιδευτικοί τους από το Γυμνάσιο Αιανής και το Γυμνάσιο Ξηρολίμνης Κοζάνης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Νικόλαος Φίλης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθώ με ενδιαφέρον τον διάλογο που αναπτύσσεται εδώ στην Ολομέλεια γύρω από το νομοσχέδιο που αφορά την εξόρυξη υδρογονανθράκων στη χώρα μας. Είναι ένα σοβαρό νομοσχέδιο για πολλούς λόγους. Θα ήθελα να πω ότι τόσο η Κυβέρνηση όσο και τα συγκυβερνώντα κόμματα, ο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα των Οικολόγων και οι ΑΝΕΛ, νομίζω, διαθέτουν μια περιβαλλοντική ευαισθησία όχι γενικού τύπου αλλά πολύ συγκεκριμένη και εφαρμοστέα. Υπ' αυτό το πρίσμα, λοιπόν, πρέπει να αντιμετωπίσουμε το νομοσχέδιο που έχουμε μπροστά μας. Δεν είμαι ειδικός και έτσι θα προσπαθήσω να θέσω ερωτήματα με βάση την εμπεριστατωμένη επιστολή που έστειλε προς τους Βουλευτές η WWF και η Greenpeace. Οι δύο αυτές οργανώσεις μάς καλούν να καταψηφίσουμε τα νομοσχέδια, διότι με τις προβλεπόμενες εκμεταλλεύσεις υδρογονανθράκων εγκλωβίζεται η χώρα σε ένα εξαιρετικά ρυπογόνο και επικίνδυνο για ανθρώπους και περιβάλλον μοντέλο ανάπτυξης. Επισημαίνεται ότι η εξόρυξη ορυκτών καυσίμων οδηγεί σε οικονομικό μαρασμό τις τοπικές οικονομίες. Έτσι δίνουν απάντηση στα επιχειρήματα τα πολύ υποθετικά και ολίγον φαντασμαγορικά ότι εκατοντάδες και χιλιάδες θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν από οποιεσδήποτε τέτοιες επενδύσεις. Επίσης, επισημαίνουν στην επιστολή τους αυτές οι δύο οργανώσεις ότι οι συμβάσεις που είναι υπό την κρίση μας δεν δίνουν καμμία εικόνα οικονομικής ωφέλειας για τη χώρα, εκτός από την πρωτοφανή και σαρωτική διακινδύνευση σημαντικών φυσικών περιοχών και πολύτιμων πόρων που αποτελούν περιουσία με διαγενεακή αξία. Δεν είναι σπίτι μας, δεν είναι η δική μας μόνο γενιά. Τα κληρονομήσαμε και θα το κληροδοτήσουμε το περιβάλλον. Τα οικονομικά των συμβάσεων δίνουν μία εικόνα αμφίβολων εσόδων για τον κρατικό προϋπολογισμό, τα οποία εξαρτώνται από το εισόδημα και τα κέρδη του μισθωτή. Και άλλα λένε οι δύο αυτές οργανώσεις. Πρέπει να σας πω ότι δεν είναι μόνο οι «ύποπτοι» κατά της ανάπτυξης περιβαλλοντολόγοι ή οι περιβαλλοντικές οργανώσεις που λένε αυτά τα πράγματα, αλλά ένας κατ' εξοχήν υπέρ της ανάπτυξης και με κυρίαρχους τρόπους οργανισμός, όπως είναι η Παγκόσμια Τράπεζα. Διαβάζουμε εδώ το εξής: «Η Παγκόσμια Τράπεζα θα σταματήσει να χρηματοδοτεί αποστολές εντοπισμού και επιχειρήσεις εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου το 2019», όπως ανακοινώθηκε στη Διάσκεψη στο Παρίσι, «σε μία προσπάθεια για στροφή προς τις πηγές ενέργειας που είναι φιλικότερες προς το περιβάλλον» και άλλα τινά. Πληροφορούμαι επίσης ότι μεγάλες χώρες, με παράδοση στην εξόρυξη υδρογονανθράκων και μάλιστα και στη στεριά, αναστέλλουν ή και παύουν αυτές τις γεωτρήσεις, όπως η Ιταλία. Μεγάλες ασφαλιστικές εταιρείες, ακολουθώντας το παράδειγμα και της Παγκόσμιας Τράπεζας και μεγάλων χωρών της Ευρώπης, που δεν θέλουν το περιβάλλον να αποτελέσει άλλο ένα πεδίο εις βάρος δικαιωμάτων των πολιτών, παύουν να ασφαλίζουν τέτοιες επενδύσεις, όπως αυτές που φέρνουμε στη Βουλή σήμερα. Πρέπει να πω ότι το νομοσχέδιο αυτό δεν είναι κατ' επιταγήν της τρόικας. Είναι μία επιλογή που κάνουμε εμείς ως Κυβέρνηση σε συνέχεια προηγούμενων κυβερνητικών επιλογών προηγούμενων κυβερνήσεων. Δεν σημαίνει ότι η συνέχεια του κράτους είναι συνέχεια υπεράνω πολιτικών επιλογών. Προφανώς και υπάρχει συνέχεια σε δεσμεύσεις, αλλά προφανώς υπάρχουν και οι αλλαγές που προκύπτουν από την ανατροπή των πολιτικών συσχετισμών σε ένα Κοινοβούλιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε εδώ για να συνεχίσει, να δημιουργήσει ένα νέο περιβάλλον συνέχειας αλλά και ανατροπών και τομών σε επιλογές μεγάλης εθνικής σημασίας, όπως είναι αυτές που αφορούν τις απειλές κατά του περιβάλλοντος. Δεν θα ήθελα να επεκταθώ περισσότερο. Νομίζω ότι ο κύριος Υπουργός, ο οποίος διακρίνεται και για την επιμέλειά του στα ζητήματα που παρουσιάζει, αλλά και για την περιβαλλοντική του ευαισθησία, θα έχει την καλοσύνη να απαντήσει στην κριτική που ασκείται από αυτές τις οργανώσεις, καθώς επίσης και στην απόφαση της Παγκόσμιας Τράπεζας. Κλείνοντας, με εμπιστοσύνη προς τις επιλογές που πρέπει να κάνουμε, θα ήθελα να πω ότι υπάρχει και μία ιδιαίτερη πτυχή. Κατάγομαι εκ πατρός από την Αιτωλοακαρνανία. Δεν μπορώ να φανταστώ - και δεν έχω δει και περιβαλλοντικές μελέτες - τι σημαίνει να αρχίσει η εξόρυξη υδρογονανθράκων σε ένα κλειστό σύστημα, όπως είναι η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου και του Αιτωλικού. Επίσης, δεν μπορώ να φανταστώ τι σημαίνει σε άλλες περιοχές, όπως στην Ήπειρο και μάλιστα κοντά σε περιοχές «NATURA», όπως είναι το Ζαγόρι, να αρχίσουν να γίνονται εξορύξεις, έστω δειγματοληπτικές. Τι νόημα, όμως, έχει η δειγματοληψία, πέρα από το να έχουμε στοιχεία για την περαιτέρω εκμετάλλευση; Και τι σημαίνει εκμετάλλευση υδρογονανθράκων σε τόσο λεπτές ως προς την οικολογική τους προστασία περιοχές; Τέλος, πιστεύω ότι υπάρχει και ένας άλλος κίνδυνος, που δεν προκύπτει σήμερα από τη συζήτησή μας. Όμως, τρώγοντας έρχεται η όρεξη. Είναι ο κίνδυνος των σχιστολιθικών πετρωμάτων. Είναι η νέα αμερικανική πολιτική. Λένε ότι σε ορισμένες περιοχές της Ελλάδος υπάρχει αυτή η δυνατότητα. Ας μην το διανοηθούμε και αυτό. Οι δειγματοληπτικές εξορύξεις, όμως, σημαίνουν ότι ανοίγουμε τον δρόμο για τέτοιου είδους καταστροφικές επιλογές. Επαναλαμβάνω ότι με εμπιστοσύνη πιστεύω ότι η Κυβέρνησή μας θα πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα, ώστε να αποτραπούν τα χειρότερα. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα την υπ' αριθμόν 1008 από 27-2-2018 πρόταση που κατέθεσαν ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης και εβδομήντα τρεις Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας για τη σύσταση Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής προς διενέργεια προκαταρτικής εξέτασης, κατά τις διατάξεις των άρθρων 86 παράγραφος 3 του Συντάγματος, 153 επ. του Κανονισμού της Βουλής και 5 του ν.3126/2003: «Ποινική Ευθύνη των Υπουργών», όπως ισχύουν, σχετικά με την τιμολόγηση φαρμάκων και την εν γένει φαρμακευτική δαπάνη κατά τα έτη 2015, 2016. Η πρόταση θα καταχωριστεί στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης, θα τυπωθεί, θα διανεμηθεί στους Βουλευτές και θα εγγραφεί σε ειδική ημερήσια διάταξη, όπως ορίζει ο Κανονισμός της Βουλής.
Γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι δύο συνάδελφοι Βουλευτές αιτούνται άδεια ολιγοήμερης απουσίας στο εξωτερικό, ο κ. Δημήτριος Γάκης από 6 Μαρτίου έως 8 Μαρτίου 2018 και ο κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης από 24 Μαρτίου έως 29 Μαρτίου 2018. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τις ζητηθείσες άδειες. Έχει ολοκληρωθεί ο κύκλος των ομιλητών. Να ρωτήσω τον κύριο Υπουργό αν θέλει να προσθέσει κάτι;
Εκκρεμεί μια απάντηση από τον κύριο Υπουργό σε μια ερώτηση.
Σας την έδωσα.
Σας θυμίζω το ζήτημα των περιβαλλοντικών μελετών.
Σας κατέθεσα…
Τι καταθέσατε;
Τι προβλέπεται.
Εγώ σας λέω ότι έχει γίνει μόνο η στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Δεν έχουν γίνει οι επιμέρους.
Επανέρχεστε σε ένα θέμα το οποίο είναι σαφές και ακούω διάφορα από εδώ κάποιες διαρροές από την Ήπειρο κ.λπ.. Δεν μπορούμε να κάνουμε συζήτηση χωρίς περιεχόμενο.
Για ποιες διαρροές; Εδώ μιλάμε αν υπάρχουν επιμέρους μελέτες. Αυτό ερωτώ.
Ο νόμος είναι σαφής. Σας τον έδωσα. Κάθε βήμα αδειοδοτείται περιβαλλοντικά. Και τα προσεισμικά που υπονοήσατε, όλα θέλουν ΑΕΠΟ. Κάθε βήμα θέλει ΑΕΠΟ. Έχουν γίνει συζητήσεις δημόσια στην Ήπειρο. Έχουν γίνει όλες οι συζητήσεις - απαντώ και στον φίλο μου, τον κ. Φίλη - δημόσια, είναι πλέον σαφή τα δεδομένα. Έχει φτιαχτεί μια μυθοπλασία τώρα ότι δεν υπάρχει επαρκής περιβαλλοντική προστασία για κάθε βήμα. Για κάθε βήμα υπάρχει περιβαλλοντική αδειοδότηση.
Άλλο η αδειοδότηση, άλλο…
Δεν έχει να προσθέσει τίποτα άλλο ο κύριος Υπουργός. Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου των σχεδίων νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της εταιρείας ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη χερσαία περιοχή «Άρτα - Πρέβεζα»». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι, αλλά με δυσκολία σας το λέω με την επιφύλαξη των περιβαλλοντικών ζητημάτων. Δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι είχαμε στέρεες απαντήσεις. Ευχαριστώ.
Δεν κατάλαβα, κύριε Αμυρά. Ποια είναι η ψήφος σας;
Είπα «ναι», αλλά διατηρώ…
Εντάξει.
Όχι εντάξει. Κύριε Πρόεδρε, με συγχωρείτε.
Το διευκρινίσατε πριν. Δεν υπάρχει διευκρίνιση ψήφου.
Το ξέρω, αλλά είναι παράδοση και πάγια τακτική σε κάποια θέματα, οι Βουλευτές να διατυπώνουν και την επιφύλαξή τους, την ανησυχία τους.
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της εταιρείας ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη χερσαία περιοχή «Άρτα - Πρέβεζα»» έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση των άρθρων. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο πρώτο ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο πρώτο έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της εταιρείας ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη χερσαία περιοχή «Άρτα - Πρέβεζα»» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων. Προχωρούμε στην ψήφιση του νομοσχεδίου και στο σύνολο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της εταιρείας ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη χερσαία περιοχή «Άρτα - Πρέβεζα»» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
«Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των εταιρειών «Total E&P Greece B.V.», «Edison International S.p.A.» και «Ελληνικά Πετρέλαια Ανώνυμη Εταιρεία» για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη θαλάσσια Περιοχή 2, Ιόνιο Πέλαγος». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των εταιρειών «Total E&P Greece B.V.», «Edison International S.p.A.» και «Ελληνικά Πετρέλαια Ανώνυμη Εταιρεία» για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη θαλάσσια Περιοχή 2, Ιόνιο Πέλαγος» έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση των άρθρων. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο πρώτο ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο πρώτο έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των εταιρειών «Total E&P Greece B.V.», «Edison International S.p.A.» και «Ελληνικά Πετρέλαια Ανώνυμη Εταιρεία» για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη θαλάσσια Περιοχή 2, Ιόνιο Πέλαγος» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων. Προχωρούμε στην ψήφιση του νομοσχεδίου και στο σύνολο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και των εταιρειών «Total E&P Greece B.V.», «Edison International S.p.A.» και «Ελληνικά Πετρέλαια Ανώνυμη Εταιρεία» για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη θαλάσσια Περιοχή 2, Ιόνιο Πέλαγος» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
«Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της εταιρείας ENERGEAN OIL & GAS - ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΙΓΑΙΟΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη χερσαία περιοχή «Αιτωλοακαρνανία»». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της εταιρείας ENERGEAN OIL & GAS - ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΙΓΑΙΟΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη χερσαία περιοχή «Αιτωλοακαρνανία»», έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση των άρθρων. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο πρώτο ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο πρώτο έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της εταιρείας ENERGEAN OIL & GAS - ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΙΓΑΙΟΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη χερσαία περιοχή «Αιτωλοακαρνανία»», έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων. Προχωρούμε στην ψήφιση του νομοσχεδίου και στο σύνολο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της εταιρείας ENERGEAN OIL & GAS - ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΙΓΑΙΟΥ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη χερσαία περιοχή «Αιτωλοακαρνανία»», έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
«Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της εταιρείας ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη χερσαία περιοχή «Βορειοδυτική Πελοπόννησος»». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της εταιρείας ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη χερσαία περιοχή «Βορειοδυτική Πελοπόννησος»», έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση των άρθρων. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο πρώτο ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο πρώτο έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της εταιρείας ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη χερσαία περιοχή «Βορειοδυτική Πελοπόννησος»» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων. Προχωρούμε στην ψήφιση του νομοσχεδίου και στο σύνολο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Κύρωση της Σύμβασης Μίσθωσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της εταιρείας ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στη χερσαία περιοχή «Βορειοδυτική Πελοπόννησος»» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο των παραπάνω νομοσχεδίων.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαβίβασε στη Βουλή, σύμφωνα με το άρθρο 86 του Συντάγματος και τον ν.3126/2003 «Ποινική ευθύνη των Υπουργών», όπως ισχύει, στις 27-02-2018: Ποινική δικογραφία που αφορά στον Πρωθυπουργό κ. Αλέξιο Τσίπρα, στον Αναπληρωτή Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Δημήτριο Παπαγγελόπουλο και στον Αναπληρωτή Υπουργό Υγείας κ. Παύλο Πολάκη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 17.02΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Πέμπτη 1 Μαρτίου 2018 και ώρα 9.30΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: α) κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων και β) νομοθετική εργασία, σύμφωνα με τη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη που θα διανεμηθεί.