Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλημέρα σας. Διαπιστωθείσης της απαρτίας, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 25-7-2016 εξουσιοδότηση του Σώματος επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα Πρακτικά της ΡΞΗ΄ συνεδριάσεώς του, της Δευτέρας 25 Ιουλίου 2016, σε ό,τι αφορά στην ψήφιση στο σύνολο του σχεδίου νόμου: «Πλαίσιο για την ασφάλεια στις υπεράκτιες εργασίες έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων, ενσωμάτωση της Οδηγίας 2013/30/ΕΕ, τροποποίηση του π.δ. 148/2009 και άλλες διατάξεις»]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ΕΙΔΙΚΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ Συζήτηση και λήψη απόφασης, σύμφωνα με τα άρθρα 68 παράγραφος 2 του Συντάγματος και 144 του Κανονισμού της Βουλής, επί της προτάσεως που κατέθεσαν ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης και οι Βουλευτές του κόμματός του, για σύσταση εξεταστικής επιτροπής, σχετικά με τη διερεύνηση των αιτιών επιβολής τραπεζικής αργίας και κεφαλαιακών περιορισμών, υπογραφής του τρίτου μνημονίου και ανάγκης νέας ανακεφαλαιοποίησης των πιστωτικών ιδρυμάτων. Η συζήτηση επί της προτάσεως για σύσταση εξεταστικής επιτροπής διεξάγεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 144 και με ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 137 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής. Ειδικότερα, ως προς την οργάνωση της συζήτησης, θα πρότεινα η διαδικασία να αρχίσει με έναν πρώτο κύκλο οκτώ κατά προτεραιότητα ομιλητών, έναν από κάθε Κοινοβουλευτική Ομάδα. Πρώτος θα λάβει τον λόγο, ως είθισται, ο Βουλευτής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, που έχει καταθέσει και την πρόταση για τη σύσταση της εξεταστικής επιτροπής, σύμφωνα με το άρθρο 144 παράγραφος 4 του Κανονισμού της Βουλής. Κάθε Βουλευτής θα λαμβάνει τον λόγο για δέκα λεπτά χωρίς δικαίωμα δευτερολογίας. Στο σημείο αυτό, ανοίγω μια μικρή παρένθεση. Σε συνεννόηση με τον Πρόεδρο της Βουλής, ο κ. Σταϊκούρας και ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ θα έχουν αυξημένο χρόνο - και αυτό είθισται - δεκαπέντε λεπτά ο καθένας. Επίσης, τα κόμματα έχουν ήδη υποβάλει καταστάσεις ομιλητών και έχει καταρτιστεί από την υπηρεσία ενιαίος κατάλογος με εναλλαγή ομιλητών, κατά αναλογία της κοινοβουλευτικής δύναμης των κομμάτων, όπως έχει εφαρμοστεί με κοινοβουλευτική πρακτική και κατά το παρελθόν. Ο χρόνος ομιλίας των Προέδρων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων θα είναι οριζόμενος από το άρθρο 97 του Κανονισμού της Βουλής, δηλαδή, ο Πρωθυπουργός και ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης θα λάβουν τον λόγο για είκοσι λεπτά και οι λοιποί Αρχηγοί των κομμάτων για δεκαπέντε λεπτά. Ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης κ. Ιωάννης Δραγασάκης, εφόσον το επιθυμεί, θα λάβει τον λόγο για δέκα λεπτά. Ο Υπουργός Οικονομικών κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος θα λάβει τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά της ώρας και ο Αναπληρωτής Υπουργός κ. Γεώργιος Χουλιαράκης για δέκα λεπτά της ώρας. Οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι είναι αυτονόητο ότι μπορούν να παρέμβουν μετά την πρώτη οκτάδα και θα εναλλάσσεται ένας ανά Κοινοβουλευτική Ομάδα. Βεβαίως, καλό θα είναι να μιλήσουν, για να μην περιοριστεί ο χρόνος τους, πριν μιλήσουν οι Αρχηγοί των κομμάτων. Σε συνεννόηση με τον Πρόεδρο της Βουλής, είπαμε μέχρι τις 18.00΄ - και το έχουμε χρονομετρήσει, εφόσον οι χρόνοι τηρηθούν, γιατί οι άλλοι ομιλητές θα είναι από έξι λεπτά - να έχει τελειώσει όλος αυτός ο κύκλος με τους Υπουργούς, τους συναδέλφους και τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους. Στις 18.00΄ θα αρχίσουν με ανάστροφη φορά, δηλαδή από τον κ. Λεβέντη και θα φτάσουμε μέχρι τον κ. Μητσοτάκη και τον κ. Τσίπρα, οι ομιλίες των Αρχηγών των κομμάτων, ώστε γύρω στις 21.00΄ - τώρα, λίγο πριν, λίγο μετά, αυτά ξέρετε ότι δεν μπαίνουν με το μοιρογνωμόνιο - να περατωθεί η συζήτηση και να πάμε στην ονομαστική ψηφοφορία. Χοντρικά, αυτή είναι η εισήγηση και η διαδικασία, με βάση και ό,τι έχει γίνει και στο παρελθόν. Επομένως, εάν δεν υπάρχει αντίρρηση…
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Καραθανασόπουλε.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Επειδή δεν είναι πρώτη φορά που συζητάμε αντίστοιχες πρωτοβουλίες κομμάτων, είθισται το εξής: Οι πρώτοι ομιλητές, όλων των κομμάτων, να έχουν τον ίδιο χρόνο και όχι να υπάρχει ειδική μεταχείριση για τους δύο πρώτους ομιλητές και για τους υπόλοιπους διαφορετική μεταχείριση. Άλλωστε και στο νομοθετικό έργο οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές έχουν τον ίδιο χρόνο.
Εντάξει, εδώ δεν είναι θέμα νομοθετικού έργου όμως.
Μιλάω και για προτάσεις αντίστοιχες για συγκρότηση εξεταστικών επιτροπών. Ο πρώτος κύκλος όλων των ομιλητών έχει τον ίδιο χρόνο. Δεν μπορεί να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά, για τους δύο πρώτους ομιλητές από τη Νέα Δημοκρατία και τον ΣΥΡΙΖΑ δεκαπέντε λεπτά και για τους υπόλοιπους δέκα λεπτά. Πρέπει όλοι του πρώτου κύκλου να έχουν τον ίδιο χρόνο, δεκαπέντε λεπτά, για να μπορούν με πληρότητα να αναπτύξουν τις απόψεις τους.
Κύριε Καραθανασόπουλε, γίνεται με τη διαδικασία της επερώτησης και ξέρετε ότι δεν είναι έτσι όπως το λέτε. Παρά ταύτα, αυτονόητο είναι - ήθελα να το διευκρινίσω εξαρχής - ότι θα υπάρξει κάποια ανοχή και για τους άλλους συναδέλφους, τους πρώτους οκτώ δηλαδή, γιατί εκεί είναι η ένστασή σας από ό,τι καταλαβαίνω, στα υπόλοιπα συμφωνείτε.
Ίδια μεταχείριση.
Θα υπάρχει μια μικρή ανοχή. Απλά παράκληση να τελειώσουμε, ει δυνατόν, στις 18.00΄, πριν αρχίσουν οι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Λοβέρδο.
Κύριε Πρόεδρε, σε γενικές γραμμές η πρόταση που κάνετε είναι δεκτή, είναι θετική. Την παρατήρηση του συναδέλφου, του κ. Καραθανασόπουλου, την καταλαβαίνουμε και νομίζω ότι κι εσείς ως Προεδρείο πρέπει να τη συνεκτιμήσετε και να την συνυπολογίσετε. Σας ζητώ, όμως, τον λόγο για έναν άλλο σκοπό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το άρθρο 68 του Συντάγματος που καθορίζει τα θέματα των εξεταστικών επιτροπών, όπως εξειδικεύεται από το άρθρο 144 του Κανονισμού που αναφέρατε, δεν επιτρέπει σε Κοινοβουλευτικές Ομάδες όπως η δική μας, να ασκήσουν αυτή τη μορφή κοινοβουλευτικού ελέγχου. Έχουμε, όμως, από τον Δεκέμβριο του 2015 καταθέσει μία πρόταση όλοι οι Βουλευτές της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ζητώντας να γίνει η εξέταση των πραγμάτων και των προσώπων από την ένταξη της χώρας στο ευρώ και μέχρι σήμερα, με ειδική αναφορά στην περίοδο των capital controls προφανώς. Αυτή μας την άποψη εκφράσαμε και στην προηγούμενη περίοδο της Βουλής, όταν είχε γίνει με πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ εκείνη τη φορά μία πρόταση εξεταστικής επιτροπής που ψηφίστηκε και με τη δική μας ψήφο και με την ψήφο της Νέας Δημοκρατίας και του Ποταμιού, αν θυμάμαι καλά. Εκείνη, λοιπόν, η πρόταση έλεγε να πάμε σε μια εξέταση των πραγμάτων για να βρούμε τον ένα και μοναδικό φταίχτη, το ΠΑΣΟΚ. Εμείς λέγαμε από το 2002…
Δεν είναι…
Μην άγχεστε, κύριε Μαντά. Πρέπει να πω τα επιχειρήματά μου. Αν κάπου σφάλω να με διορθώσετε.
Πείτε το διά ταύτα, όμως.
Κύριε Μαντά, ένα λεπτό. Μη χάνουμε χρόνο. Ένα - δύο λεπτά θέλει για να ολοκληρώσει ο κ. Λοβέρδος.
Πήγαμε σε εκείνη την εξεταστική επιτροπή. Δουλέψαμε με θάρρος, με αποφασιστικότητα όλοι πρέπει να πω, αλλά, κύριε Πρόεδρε, διεκόπη λόγω των εκλογών εκείνη η διαδικασία. Ζητήσαμε με τη νέα περίοδο της Βουλής να συνεχίσει εκείνη η επιτροπή τη δουλειά της και η πλειοψηφία δεν το δέχτηκε. Έρχεται τώρα η Αξιωματική Αντιπολίτευση και καταθέτει την πρότασή της. Όπως ψηφίσαμε την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ θα ψηφίσουμε και την πρόταση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Αναρωτιέμαι, όμως: Δεν υπάρχει κανένας στην Αίθουσα αυτή που να θέλει να δούμε την ελληνική οικονομία από το 2002 και μετά; Εάν υπάρχει και αν η εμπειρία μάς έκανε να φύγουμε από την κάλπικη θεωρία του ενός και μοναδικού φταίχτη και να μπούμε στην περίοδο προ του 2009, κύριε Πρόεδρε, και να μπούμε στην περίοδο από την στιγμή που η χώρα μπήκε στο ευρώ, έχουμε καταθέσει αυτή την πρότασή μας. Παρακαλώ τις Υπηρεσίες της Βουλής, παρ' ότι είναι γνωστή η πρόταση, να τη διανείμουν στους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους όλων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων και να δούμε μέχρι το τέλος της διαδικασίας τη διαμόρφωση ενός θέματος ψηφοφορίας, κύριε Πρόεδρε, που να είναι η πραγματική αναζήτηση της αλήθειας, η πραγματική εξέταση προσώπων και πραγμάτων για όλη τη φάση της ύπαρξης της χώρας μας μέσα στο ευρώ. Δεν ζητάω τίποτε περισσότερο από την ειλικρίνεια, με την οποία πρέπει να σταθούν οι πολιτικές δυνάμεις και θα περιμένουμε - καταθέτοντας το κείμενο αυτό - κάθε Βουλευτή της συμπολίτευσης ή της αντιπολίτευσης που θα μιλά, κάθε κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο και κάθε Αρχηγό να παίρνει θέση επ' αυτού.
Συντόμως, ένα λεπτό. Πρώτον, η διαδικασία που διακόπηκε λόγω των εκλογών, δεν μπορεί να συνεχιστεί μετά. Είναι σαφής ο Κανονισμός.
Με απόφαση της Βουλής μπορεί.
Όχι. Εκ νέου, εξαρχής, όχι η ίδια που διεκόπη. Το γνωρίζετε αυτό. Κακώς το βάλατε επομένως. Δεύτερον, πράγματι…
Κύριε Πρόεδρε, με συγχωρείτε…
Κύριε Λοβέρδο, δεν κάνω διάλογο μαζί σας. Με συγχωρείτε. Σας άκουσα και το Προεδρείο απαντά και είναι όπως σας το λέω. Δεύτερον, πράγματι, στις 22-12-2015 καταθέσατε αυτήν την πρόταση, την οποία ζητήσατε να διανεμηθεί εκ νέου. Αυτό δεν είναι κακό. Αφού την καταθέσατε είπα να φωτοτυπηθεί, να διανεμηθεί και να δοθεί ένα αντίγραφο στους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους. Τρίτον - το γνωρίζετε, είστε παλιός συνάδελφος και αν μη τι άλλο καθηγητής ειδικός στα θέματα αυτά - σήμερα συζητείται αποκλειστικά η πρόταση σύστασης εξεταστικής επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας. Σύμπτυξη με άλλη πρόταση δεν μπορεί να γίνει, με βάση τον Κανονισμό της Βουλής. Για το εάν υπάρχουν μέσα σε αυτήν την Αίθουσα Βουλευτές που να συμφωνούν με τη δική σας πρόταση, εάν και δεν μου επιτρέπεται, σε ανύποπτο χρόνο, επί κυβερνήσεως Σαμαρά, έχω για παράδειγμα τοποθετηθεί δημοσίως εγώ. Το κλείνουμε το θέμα, λοιπόν. Κύριε Σταϊκούρα, καλείστε στο Βήμα. Έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε σήμερα - είναι αλήθεια με μεγάλη καθυστέρηση - την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας που κατατέθηκε από τον Μάρτιο για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής με αντικείμενο τους κυβερνητικούς χειρισμούς στην οικονομία κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015. Ξεκαθαρίζω ότι η Νέα Δημοκρατία δεν έχει πρόθεση να κυνηγήσει μάγισσες, ούτε να ενοχοποιήσει αβασάνιστα πολιτικούς της αντιπάλους. Όμως θέλει να είναι συνεπής με το χρέος της, που απορρέει εκ του θεσμικού της ρόλου, να θέσει προς διερεύνηση μη ερμηνεύσιμους με τη λογική χειρισμούς, οι οποίοι είχαν τεράστιο κόστος για τη χώρα και τους πολίτες. Πρόκειται για ανερμάτιστους κυβερνητικούς χειρισμούς, που οδήγησαν στο κλείσιμο των τραπεζών, σε κεφαλαιακούς περιορισμούς, σε μια νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, σε πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα και στο τρίτο μνημόνιο και εγείρουν μια σειρά από ερωτηματικά, τα οποία απαιτούν απαντήσεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ το πρώτο εξάμηνο του 2015, διέπραξε σειρά σφαλμάτων πρωτοφανούς έκτασης και βαρύτητας. Μεταξύ άλλων, στηρίχθηκε σε εξωπραγματικές παραδοχές χωρίς καμμία τεκμηρίωση, όπως ότι οι απόψεις της θα γίνονταν αποδεκτές από τους δανειστές ή ότι θα εξασφάλιζε οικονομική ενίσχυση από άλλες πηγές ή άλλες χώρες. Αγνόησε τους κανόνες διαπραγμάτευσης, με αποτέλεσμα να θεωρεί εσφαλμένα ότι όσο περνάει ο χρόνος οι εταίροι θα υποχωρούν. Παρασύρθηκε από δογματισμούς, ιδεοληψίες, μαξιμαλιστική ρητορική. Συζητούσε ακατάπαυστα μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης, καλλιεργώντας περιβάλλον δημιουργικής ασάφειας. Χρησιμοποίησε τη χώρα ως case study για την εμπειρική επαλήθευση της θεωρίας των παιγνίων. Κατανάλωσε σημαντικό διαπραγματευτικό κεφάλαιο και χρόνο σε θέματα διαδικαστικά και επουσιώδη, δίνοντας έμφαση στην επικοινωνία και όχι στην ουσία. Κινήθηκε στη λογική της πολιτικής διαπραγμάτευσης για να αποφύγει την αλήθεια των αριθμών, η οποία με το πέρασμα των μηνών γινόταν όλο και πιο ζοφερή. Κορύφωση της ασυναρτησίας υπήρξε η διεξαγωγή του δημοψηφίσματος, μιας πρωτοβουλίας καταστροφικής, τόσο ως προς το περιεχόμενο, όσο και ως προς τον χρόνο χρησιμοποίησής της. Όμως εκτός αυτών των ολέθριων για τη χώρα σφαλμάτων, την ίδια περίοδο φαίνεται να αναπτύσσεται από μέλη της Κυβέρνησης σκηνικό σύγκρουσης με τους εταίρους και εξόδου της χώρας από το ευρώ. Κάποιοι προετοίμαζαν σχέδια Β και επιθυμούσαν να μην πληρωθούν μονομερώς οι υποχρεώσεις προς τους δανειστές. Άλλοι ανέπτυσσαν σχέδια εισβολής στο Νομισματοκοπείο και άλλοι μιλούσαν για παράλληλο σύστημα πληρωμών και για δημιουργία ενός άτυπου διπλού νομίσματος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το αποτέλεσμα αυτών των πράξεων και παραλείψεων της Κυβέρνησης κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015, που έλαβαν χώρα στο εμφανές, αλλά και στο γκρίζο, αν όχι σκοτεινό πεδίο, ήταν οδυνηρό για τη χώρα. Πρόσφατα, οι εκτιμήσεις του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος και του επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας ανεβάζουν το κόστος της δήθεν ηρωικής διαπραγμάτευσης του πρώτου εξαμήνου του 2015 από τα 86 δισεκατομμύρια μέχρι τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ. Θα καταθέσω για τα Πρακτικά το υπ' αριθμόν «συνημμένο 1» έγγραφο, αυτές τις εκτιμήσεις. Γιατί αυτό το κόστος; Πρώτα από όλα χάθηκε πολύτιμος δυνητικός πλούτος αυτή την περίοδο. Θα καταθέσω για τα Πρακτικά το υπ' αριθμόν «συνημμένο 2» έγγραφο, τις σχετικές εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, διότι «σκουπίστηκαν» τα ταμειακά διαθέσιμα του δημοσίου. Θα καταθέσω για τα Πρακτικά το υπ' αριθμόν «συνημμένο 3» έγγραφο, το δελτίο του δημοσίου χρέους, διότι διογκώθηκαν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του δημοσίου κατά 83% την εν λόγω περίοδο. Θα καταθέσω για τα Πρακτικά το υπ' αριθμόν «συνημμένο 4» έγγραφο, το σχετικό δελτίο Γενικής Κυβέρνησης, διότι προστέθηκαν νέα δημοσιονομικά μέτρα πλέον, σύμφωνα με το συμπληρωματικό μνημόνιο που δεν έχει έρθει ακόμα στη Βουλή, 9 δισεκατομμύρια ευρώ μέχρι το 2018. Θα καταθέσω για τα Πρακτικά το υπ' αριθμόν «συνημμένο 5» έγγραφο, το απόσπασμα του συμπληρωματικού μνημονίου, διότι επιβαρύνθηκε η βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους. Θα καταθέσω για τα Πρακτικά το υπ' αριθμόν «συνημμένο 6» έγγραφο, την τελευταία έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που επιβεβαιώνει μια επιβάρυνση της τάξης των τριάντα ποσοστιαίων μονάδων του ΑΕΠ, διότι επιβλήθηκαν κεφαλαιακοί περιορισμοί και διότι χρειάστηκε μια νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, αποκλειστική ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης. Θα καταθέσω για τα Πρακτικά το υπ' αριθμόν «συνημμένο 7» έγγραφο, όλες τις εκθέσεις της Τράπεζας της Ελλάδος, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που επιβεβαιώνουν ότι το κόστος της νέας ανακεφαλαιοποίησης οφείλεται αποκλειστικά στη διαπραγμάτευση του πρώτου εξαμήνου του 2015. Θα καταθέσω για τα Πρακτικά το υπ' αριθμόν «συνημμένο 8» έγγραφο. Ανακεφαλαιοποίηση που επέφερε μεγάλο κόστος στους φορολογούμενους και τεράστια ζημιά στους μετόχους των πιστωτικών ιδρυμάτων, μικρούς και μεγάλους, ιδιώτες και δημόσιο αλλάζοντας την ιδιοκτησιακή δομή των τραπεζών. Ενδεικτικά και μόνο, η αξία της συμμετοχής του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας κατρακύλησε κάτω από τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ από 12 δισεκατομμύρια ευρώ, που ήταν στο τέλος του 2014, απώλειες πολύ υψηλότερες ακόμα και από την αρνητική απόδοση που καταγράφηκε κατά την προηγούμενη τετραετία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκτός αυτού του υπαρκτού κόστους, που πλέον το ομολογούν οι πάντες, εντός και εκτός Ελλάδας, κόστους που θα πρέπει να διερευνηθεί, εγείρεται και ένα πλήθος ερωτηματικών για πράξεις και παραλείψεις της Κυβέρνησης που ζητά απαντήσεις. Ενδεικτικά, πρώτον, γιατί η Κυβέρνηση δεν ολοκλήρωσε έγκαιρα την αξιολόγηση τον Φεβρουάριο του 2015, ειδικά όταν τότε εγγράφως στα πρακτικά του Eurogroup, όπως τα διένειμε ο τότε Υπουργός Οικονομικών, η Κυβέρνηση εκφραζόταν ιδιαίτερα θετικά για τα πρωτογενή πλεονάσματα που επετύγχανε η προηγούμενη κυβέρνηση και δεσμεύοταν σε αντίθεση με τις προεκλογικές δεσμεύσεις ότι θα εφαρμόσει και το 70% του μνημονίου; Θα καταθέσω για τα Πρακτικά το υπ' αριθμόν «συνημμένο 9» έγγραφο, τη σχετική εισήγηση του κ. Βαρουφάκη στο Eurogroup. Δεύτερο ερώτημα. Γιατί η Κυβέρνηση δεν ολοκλήρωσε έγκαιρα την αξιολόγηση, ενώ γνώριζε τις δυσμενείς για τη χώρα συνέπειες; Ανικανότητα, απρονοησία, αυταπάτες ή σχεδιασμός; Ο κ. Γκάλμπρεϊθ, στενός συνεργάτης του κ. Βαρουφάκη, γράφει στο βιβλίο του ότι στις 8 Φεβρουάριου - συγκρατήστε το αυτό - ο τότε Υπουργός Οικονομικών αναρωτήθηκε αν οι πολίτες θα εξακολουθούσαν να είναι μαζί του όταν κλείσουν οι τράπεζες. Θα καταθέσω για τα Πρακτικά το υπ' αριθμόν «συνημμένο 10» έγγραφο. Αλήθεια, με την έναρξη της θητείας της νέας Κυβέρνησης, ο τότε Υπουργός Οικονομικών γνώριζε ότι θα κλείσουν οι τράπεζες; Μήπως σχεδίαζε να κλείσουν οι τράπεζες; Τι έπραξε ο Πρωθυπουργός βλέποντας τον Υπουργό του να οδηγεί τη χώρα στο χείλος της αβύσσου; Προφανώς, η απάντηση στο πλαίσιο συνέντευξης δεν επαρκεί, ειδικά όταν ο Πρωθυπουργός έχει χαρακτηρίσει ως «asset» της Κυβέρνησής του τον πρώην Υπουργό Οικονομικών. Τρίτο ερώτημα. Ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος δήλωσε, σε συνέντευξή του στις 12 Ιανουαρίου του 2016, ότι είχε πληροφόρηση για σχέδια εισβολής στο Νομισματοκοπείο και δημιουργίας ενός άτυπου διπλού νομίσματος. Θα καταθέσω για τα Πρακτικά σχετικό συνημμένο έγγραφο. Σύμφωνα με μαρτυρίες, τέτοια σχέδια αναπτύχθηκαν από μέλη της Κυβέρνησης κατά τη διάρκεια υπουργικών συμβουλίων. Ποια ήταν αυτά τα σχέδια; Τέταρτο ερώτημα. Στο Υπουργείο Οικονομικών φαίνεται - και επιβεβαιώνεται από μαρτυρίες και γεγονότα - ότι λειτουργούσε μια διαπραγματευτική ομάδα με δύο εντελώς αντίθετες στρατηγικές. Ποια ήταν η στάση του Πρωθυπουργού γι' αυτή τη διαρχία; Πέμπτο ερώτημα. Ο κ. Γκάλμπρεϊθ στο ίδιο βιβλίο αναφέρεται στην πληρωμή του Μαΐου που έγινε προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τότε που αποφεύχθηκε η στάση πληρωμών. Χαρακτηριστικά γράφει: «Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος είχε έρθει σε επαφή με τον Έλληνα εκτελεστικό διευθυντή στο ΔΝΤ και κανόνισε να γίνει η πληρωμή με 700 εκατομμύρια δολάρια σε ειδικά τραβηκτικά δικαιώματα που βρίσκονταν στον ελληνικό λογαριασμό στο ΔΝΤ». Συγκρατήστε τι λέει μετά: «Ο Υπουργός Οικονομικών δεν ήταν ενήμερος κι ενώ είχαμε προετοιμαστεί για στάση πληρωμών, καταληφθήκαμε εξαπίνης». Άρα, μήπως ο τότε Υπουργός Οικονομικών και οι συνεργάτες του επιδίωκαν τη χρεωκοπία της χώρας; Θα καταθέσω για τα Πρακτικά το υπ' αριθμόν «συνημμένο 16» σχετικό έγγραφο. Έκτο ερώτημα. Ο ίδιος συγγραφέας στο ίδιο βιβλίο υποστηρίζει ότι ο κ. Βαρουφάκης στο τέλος Μαρτίου τού ζήτησε να αρχίσει την προετοιμασία ενός σχεδίου Β που θα ήταν μια συνοπτική περιγραφή του τι θα κάναμε αν ναυαγούσαν οι διαπραγματεύσεις και η Ελλάδα εξαναγκαζόταν να βγει από το ευρώ. Ποιο ήταν το ολοκληρωμένο σχέδιο Β που παρέδωσε ο κ. Γκάλμπρεϊθ στον τότε Υπουργό Οικονομικών; Έβδομη σειρά ερωτημάτων. Αν, πράγματι, ήταν σχέδιο Β, γιατί ο κ. Γκάλμπρεϊθ - θυμίζω ότι ήταν στενός συνεργάτης του τότε Υπουργού Οικονομικών - τον Ιούλιο του 2015 υποστήριζε - και υπάρχει μέσα στο βιβλίο, το καταθέτω στα Πρακτικά - ότι τα διαθέσιμα εργαλεία φαίνονται επαρκή, προκειμένου η έξοδος να γίνει πολύ γρήγορα και απολύτως ομαλά, με το σύστημα πληρωμών έτοιμο να λειτουργήσει σχεδόν αμέσως; Και γιατί σε άλλο άρθρο του υποστήριζε ότι το μήνυμα θα είναι σαφές στους πολίτες των άλλων λαών; Μήνυμα ότι «στρέψου σε μετρητά το δυνατόν συντομότερο και βγες από το ευρώ όσο πιο γρήγορα μπορείς». Και κάτι ακόμη. Σύμφωνα με την κατάληξη του πορίσματος του σχεδίου Β και συγκρατήστε το αυτό: «Δεν υπάρχει τελικά λόγος να μην καταφέρει η Ελλάδα με εθνικό νόμισμα, ελεύθερη από τους δογματισμούς της Ευρωζώνης και έχοντας προσαρμόσει την πολιτική της σε εθνικές ανάγκες και συνθήκες, να ανακάμψει οικονομικά και τελικά να γνωρίσει μεγαλύτερη ευημερία από σήμερα». Αυτή είναι η κατάληξη του πορίσματος, όπως φαίνεται μέσα στο βιβλίο. Θα καταθέσω για τα Πρακτικά το υπ' αριθμόν «συνημμένο 18» σχετικό έγγραφο. Μήπως τελικά, δηλαδή, για κάποιους στην Κυβέρνηση και συνεργάτες τους το σχέδιο Β ήταν σχέδιο Α; Όγδοη σειρά ερωτημάτων. Δημοψήφισμα, μεγάλο κεφάλαιο. Γιατί η Κυβέρνηση προχώρησε στο δημοψήφισμα, ενώ γνώριζε τις αρνητικές επιπτώσεις τόσο της διεξαγωγής του, όσο και του πιθανού αποτελέσματός του; Γνώριζε ότι θα κλείσουν οι τράπεζες, ότι θα επιβληθούν κεφαλαιακοί περιορισμοί, ότι θα υπάρξουν καταστροφικές επιπτώσεις στο τραπεζικό σύστημα, το δημόσιο, τους φορολογούμενους και την πραγματική οικονομία. Πώς αυτό επιβεβαιώνεται ότι το γνώριζε; Ο κ. Τσίπρας, αναφερόμενος στις 30 Νοεμβρίου του 2011 στο δημοψήφισμα που σχεδίαζε τότε ο κ. Παπανδρέου, ανέφερε χαρακτηριστικά: «Αν επιχειρήσει ο Πρωθυπουργός να θέσει τέτοια ζητήματα, η πτώχευση θα επισυμβεί, όπως και η κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος και της οικονομίας, πολύ πριν φθάσουμε στην κάλπη». Γιατί, συνεπώς, ο Πρωθυπουργός προχώρησε σε δημοψήφισμα, ενώ γνώριζε τις αρνητικές συνέπειες διεξαγωγής του; Κι όχι μόνο αυτό. Ο Πρωθυπουργός γνώριζε, όπως είπα πριν, από τον Μάιο το σχέδιο Β, το οποίο περιείχε, σε περίπτωση υλοποίησής του, κήρυξη της χώρας σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, εθνικοποίηση τραπεζών, ανακεφαλαιοποίηση με νέα δραχμή, έκδοση υποσχετικών για πληρωμή μισθών και συντάξεων, επιστράτευση δημοσίων υπαλλήλων. Συνεπώς, επαναλαμβάνω, αφού ο Πρωθυπουργός τα γνώριζε αυτά από τον Μάιο, γιατί αποφάσισε δημοψήφισμα τον Ιούλιο; Ήξερε τις δυσμενείς επιπτώσεις από τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος. [[Στο σημείο αυτό χτυπά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα σας πω και κάτι ακόμα. Η απόφαση που πήρε ο Πρωθυπουργός και ενέκρινε το Υπουργικό Συμβούλιο στα τέλη Ιουνίου, τοποθετούσε τη διενέργεια δημοψηφίσματος πέντε ημέρες μετά την εκπνοή του προγράμματος δανειακής στήριξης της χώρας. Δηλαδή, ο Πρωθυπουργός ήξερε ότι η απόφασή του έβγαζε τη χώρα εκτός προγράμματος. Ήξερε, κατά συνέπεια, ότι από εκείνη τη στιγμή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ήταν αναγκασμένη να διακόψει τη χορήγηση της έκτακτης χρηματοδότησης. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα να κλείσουν οι τράπεζες και να επιβληθούν κεφαλαιακοί περιορισμοί. Έτσι κι έγινε. Μάλιστα - θα καταθέσω στα Πρακτικά το υπ' αριθμόν «συνημμένο 19» σχετικό έγγραφο - σε συνέντευξή του στο ΣΚΑΪ στις 19 Ιανουαρίου 2016, ο κ. Βαρουφάκης στο ερώτημα αν την ώρα που αποφάσισαν το δημοψήφισμα ήξεραν ότι θα κλείσουν οι τράπεζες, απάντησε με τη λέξη «προφανώς». Συνεπώς, επαναλαμβάνω για μία ακόμα φορά, γιατί ο Πρωθυπουργός προχώρησε σε δημοψήφισμα, ενώ γνώριζε τις αρνητικές συνέπειες διεξαγωγής του; Τελικά, αποφύγαμε τα χειρότερα, γιατί ο Πρωθυπουργός άλλαξε στάση σε σχέση με αυτό που του έδειχνε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συμπερασματικά, το κόστος του πρώτου εξαμήνου του 2015 είναι τεράστιο και τα ερωτήματα πολλά. Χρειάζονται απαντήσεις, ώστε να μάθουμε την αλήθεια, να αναζητήσουμε ευθύνες και να μην επαναλάβουμε στο μέλλον τα ίδια σφάλματα. Εκτιμώ ότι σ' αυτήν την κατεύθυνση θα συμβάλετε κι εσείς, συνάδελφοι της κυβερνητικής Πλειοψηφίας, αν θέλετε να είστε συνεπείς με την περυσινή υπερψήφιση της πρότασης για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για τα προηγούμενα μνημόνια και της οποίας οι εργασίες όλως περιέργως σταμάτησαν πριν από τις εκλογές με την ψήφιση του τρίτου μνημονίου πέρυσι το καλοκαίρι και βεβαίως χωρίς να ολοκληρωθούν. Ενδεικτικά πάντως, για να ανατρέξουμε λίγο στο παρελθόν - θα καταθέσω στα Πρακτικά το υπ' αριθμόν «συνημμένο 20» σχετικό έγγραφο - τον Απρίλιο του 2015, όταν ο κύριος Πρωθυπουργός ανέπτυσσε την πρότασή του για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής, ανέφερε: «Το αποτέλεσμα προηγούμενων ανακεφαλαιοποιήσεων ήταν οι τραπεζικές μετοχές του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας να πουληθούν έναντι πινακίου φακής, με άμεση ζημία του ελληνικού δημοσίου και ταυτόχρονη επιβάρυνση του ελληνικού χρέους». Σας θυμίζει κάτι αυτό; Και συνεχίζει λέγοντας: «Δεν έχουν περάσει και πολλά χρόνια. Τα θυμόμαστε. Φως θέλουμε να ρίξουμε σε όλα αυτά». Τέλος, καταλήγει λέγοντας: «Αυτή η πρακτική, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξέρετε, στη διεθνή χρηματοοικονομική έχει όνομα. Ονομάζεται «dilution» και η νομιμότητά της είναι κάτι παραπάνω από αμφίβολη στην περίπτωση αυτή». Τότε ψηφίσατε αυτό το σκεπτικό. Τώρα θα πρυτανεύσει η συνέπεια ή θα κάνετε μία ακόμα κυβίστηση, οπότε και θα επιβεβαιώσετε ότι όλα τα θέματα τα αντιμετωπίζετε με αποκλειστικό κριτήριο το συμφέρον του κόμματός σας; Αναμένουμε, χωρίς βέβαια να τρέφουμε αυταπάτες. Αυτές τις τρέφει εδώ και χρόνια, κατ' εξακολούθηση και συρροή, ο κ. Τσίπρας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Να σας ενημερώσω ότι σε συνεννόηση με τον Πρόεδρο της Βουλής, για να μην υπάρχει παράπονο περί μη ισονομίας, εφ' όσον το επιθυμούν και οι υπόλοιποι επτά από τους πρώτους οκτώ, μπορούν να μιλήσουν για δεκαπέντε λεπτά και εθιμικώ δικαίω, εφ' όσον το επιθυμεί - και απ' ό,τι αντιλήφθηκα, το επιθυμεί - τη συζήτηση απόψε ως είθισται, πάλι σε συνεννόηση με τον Πρόεδρο της Βουλής, θα κλείσει ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Ορίστε, κύριε Μπαλαούρα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αν έβαζα έναν τίτλο στην παρέμβασή μου τη σημερινή, θα έλεγα το γνωστό «κοίτα ποιος μιλάει». Εκείνοι που μιλάνε είναι αυτοί που έφεραν τον ελληνικό λαό στην απόγνωση, αυτοί που μείωσαν τον πλούτο της χώρας κατά 25%, που γέμισαν την κοινωνία με εκατομμύρια ανέργους, που έστειλαν τους νέους μας στις νέες φάμπρικες της Γερμανίας και του Βελγίου τις στοές, που διέλυσαν την παραγωγική βάση της χώρας, που χάριζαν δάνεια στους ημέτερους, στα ΜΜΕ, στα κόμματά τους, που χρεωκοπούσαν επιχειρήσεις και έφτιαχναν πλούσια τζάκια. Τώρα βγαίνει όλη η σαπίλα από την επιτροπή για τα δάνεια προς τα ΜΜΕ και τα κόμματα, που υπάρχει και λειτουργεί στα πλαίσια της Βουλής. Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας κατατέθηκε δύο μέρες πριν από την αντίστοιχη πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την εξεταστική επιτροπή για τα δάνεια στα κόμματα και στα μέσα ενημέρωσης. Δηλαδή η Νέα Δημοκρατία προσπάθησε να κάνει αντιπερισπασμό, όταν όλος ο κόσμος, όλα τα ΜΜΕ βούιζαν ότι θα υπάρξει αυτή η πρόταση από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ. Αντιπερισπασμός. Πότε γίνεται άραγε ο αντιπερισπασμός; Γίνεται όταν δεν έχουν θέσεις, όταν επιλέγουν τις τακτικές κινήσεις από την ουσία της πολιτικής, όταν επιλέγουν τον αποπροσανατολισμό. Άλλωστε η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας έχει κριθεί από τον ελληνικό λαό. Για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της χώρας - υπογραμμίζω για πρώτη φορά - πήγαμε σε εκλογές τον Σεπτέμβρη, γνωρίζοντας ο ελληνικός λαός τι ακριβώς έχει συνομολογηθεί και πού προχωράμε, δεν κρύψαμε απολύτως τίποτα, σε αντίθεση με όλη την πολιτική ιστορία, όχι μόνο της χώρας, αλλά και διεθνώς. Επομένως, το παραμύθι σας, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, δεν έχει πια δράκο! Μιλάτε για plan B. Εγώ δεν θα πω πολλά πράγματα, απαντώντας στον κ. Σταϊκούρα. Θα πω αυτό που ο προηγούμενος Αρχηγός σας, ο κ. Μεϊμαράκης, είπε - και σωστά το είπε, το έχουμε πει πολλάκις εμείς εδώ πέρα, από τον Πρωθυπουργό, μέχρι τον οποιοδήποτε Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ - ότι ναι και plan B και plan C και plan X θα φτιάχναμε, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε το βασανιστήριο του πνιγμού που προσπαθούσαν να μας επιβάλλουν. Να πω και ένα ερώτημα ρητορικό. Κερδίσαμε το δημοψήφισμα. Θα επανέλθω μετά σε αυτό. Είχαμε, λοιπόν, όπως λέτε εσείς, plan B για να φύγουμε από το ευρώ. Γιατί, λοιπόν, αφού είμαστε κραταιοί, πήραμε ένα περήφανο 63% του ελληνικού λαού; Είχαμε και τα τεχνικά δεδομένα του plan X, ή όπως αλλιώς το λέτε, γιατί δεν προχωρήσαμε στην έξοδο από το ευρώ; Στηρίζεστε σε αφηγήματα, τα οποία είναι ενδιαφέροντα για να περνάμε στις διακοπές, αλλά δεν μπορούν να στηριχθούν πολιτικές θέσεις πάνω σε αυτά. Εγώ οφείλω, όμως, να πω και οφείλω να ομολογήσω ότι πράγματι υπήρχε plan B για την έξοδο της χώρας από το ευρώ. Πράγματι! Ήταν του Σόιμπλε. Ποτέ δεν είπατε, όμως, λέξη όταν βγήκε δημοσίως και το είπε. Δεν είπατε λέξη, ούτε το καταγγείλατε. Όμως δεν τολμάτε όχι απλώς να το καταγγείλετε, αλλά ούτε καν τολμάτε να το σχολιάσετε. Είπε ο κ. Σταϊκούρας ότι ο κ. Στουρνάρας ενημέρωσε το ΔΝΤ πως θα πληρώσει από τα ειδικά τραβηχτικά δικαιώματα που είναι κατατεθειμένα στην Τράπεζα της Ελλάδος για τον λογαριασμό του ΔΝΤ. Δεν είναι αληθές. Ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης έχει πάρει εισήγηση - και ένας από αυτούς που το εισηγήθηκε ήμουν εγώ - για τα ειδικά τραβηχτικά δικαιώματα, πολύ πριν κατατεθούν στον ΔΝΤ. Επομένως, ήταν πρωτοβουλία της Κυβέρνησης και όχι κάποιων άλλων θεσμικών ή οποιωνδήποτε άλλων φορέων. Συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, η στρατηγική σας, η στρατηγική των κυρίαρχων συντηρητικών κύκλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για «αριστερή παρένθεση» κατέρρευσε παταγωδώς. Είχατε επενδύσει σε αυτό, ότι σε δύο, σε τρεις, σε τέσσερις μήνες - πού θα πάει; - θα πέσουν αυτοί και θα μας αφήσουν ξανά το έδαφος, θα μας αφήσουν το πάρτι το ατελείωτο να το συνεχίσουμε. Γι' αυτό δεν τελειώσατε την πέμπτη αξιολόγηση, την οποία έπρεπε να την είχατε κάνει επτά μήνες πριν. Από τον φθινόπωρο του 2014 δεν την προχωρήσατε. Γιατί άραγε; Τα λέει ο πρώην Πρωθυπουργός σας, ο κ. Σαμαράς, «δεν κλείσαμε την αξιολόγηση για να την φορτώσουμε στην επόμενη κυβέρνηση». Και έτσι έγινε. Η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου, βλέποντας ότι επελαύνει ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν ζήτησε και δεν πήρε ούτε καν τις δόσεις για να στραγγαλίσει τη νέα Κυβέρνηση από την έλλειψη ρευστότητας, που τη βλέπαμε ζωντανά εκείνη την περίοδο. Capital control. Άρχισε ο πόλεμος. Ένας τέτοιος πόλεμος, κύριε Σταϊκούρα, θα ήθελα πραγματικά να μου απαντήσετε - έστω και ιδιωτικώς - πότε ένας τέτοιος πόλεμος συνέβη στην Ευρώπη; Νομίζω ότι και εσείς θα ξέρατε ότι παρόμοιοι πόλεμοι και με άλλα μέσα ταυτόχρονα, συνέβαιναν μόνο στα κράτη της Λατινικής Αμερικής. Ουδέποτε στην Ευρώπη επήλθε τέτοιο σενάριο με στραγγαλισμό, με τη μη παροχή ρευστότητας από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Ρωτάω ξανά, κύριε Σταϊκούρα: Μπορούσε, επέτρεπε από το καταστατικό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να μην χορηγεί ρευστότητα στην Ελλάδα, στην Τράπεζα της Ελλάδας και γενικότερα; Πού το λέει; Το αντίθετο λέει, ότι δηλαδή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει την επιμέλεια λειτουργίας του χρηματοπιστωτικού συστήματος εν συνόλω και για κάθε κράτος ξεχωριστά. Να, λοιπόν, πώς παίζονταν οι εκβιασμοί. Και μάλιστα, για να μην δημιουργηθεί ντόμινο για τις τράπεζες της Ευρώπης, τι έκανε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα; Έδινε ελάχιστα και πανάκριβα λεφτά, προκειμένου να μην καταρρεύσουν οι ελληνικές τράπεζες και συμπαρασύρουν τις άλλες μέσω του ELA. Η εξήγηση βέβαια που μας έδωσε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ήταν ότι δεν ήμασταν στο πρόγραμμα και γι' αυτό σταματάει τη ρευστότητα. Κύριε Σταϊκούρα, ήσασταν στα πράγματα τότε. Επί δύο μήνες η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου δεν ήταν σε πρόγραμμα και ούτε ένα ευρώ δεν κόπηκε από την ρευστότητα. Επί δύο μήνες! Γιατί λοιπόν αυτή η διαφοροποίηση; Ας ερμηνεύσει ένας καλόπιστος παρατηρητής, αυτή τη διαφοροποίηση μεταξύ ημών και υμών. Ασκήσατε, μαζί με τη μαύρη προπαγάνδα και ασκήθηκε λευκή τρομοκρατία. Ο τότε Πρωθυπουργός Σαμαράς - Πρωθυπουργός παρακαλώ - έλεγε: «Από την ημέρα της ανάληψης από τον ΣΥΡΙΖΑ της Κυβέρνησης, θα κλείσουν τα ΑΤΜ». Ναι ή όχι; Τα έλεγε ο Πρωθυπουργός της χώρας παραμονές των εκλογών του Γενάρη; Ο Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Γεωργιάδης, έδωσε το σύνθημα ότι θα βγάλει τα λεφτά του έξω όταν θα έρθει η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Η κ. Μπακογιάννη - μην το ξεχνάμε - με την αυτοεκπληρούμενη προφητεία της, είπε ότι θα κλείσουν οι τράπεζες το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος. Και τι δεν έλεγαν! Διεθνή μέσα ενημέρωσης, εγχώρια «παπαγαλάκια» για κούρεμα του χρέους, για χρεοκοπία των τραπεζών, ότι θα έρθει ο εωσφόρος και θα μας βουτήξει από τα αυτιά. Ο κ. Ντάισελμπλουμ, Πρόεδρος του Eurogroup, στις 19 Μαρτίου, μίλησε για σενάρια Κύπρου και για περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων. Γιατί, γιατί άραγε; Την άλλη μέρα, λοιπόν, το αποτέλεσμα, ποιο ήταν; Είχαμε 300 εκατομμύρια ευρώ εκροή από τις ελληνικές τράπεζες προς το εξωτερικό, 300 εκατομμύρια ευρώ έφυγαν την άλλη μέρα από τις δηλώσεις του περιβόητου Ντάισελμπλουμ! Να δούμε λίγο τα στοιχεία. Το Δεκέμβριο του 2014 η εκροή ήταν 4,2 δισεκατομμύρια ευρώ. Όταν άρχισε η τρομοκρατία, το Γενάρη του 2015, πριν αναλάβουμε εμείς Κυβέρνηση, ήταν 12,8 δισεκατομμύρια ευρώ. Το Φεβρουάριο του 2015 ήταν 2 δισεκατομμύρια ευρώ και συνέχισε κυμαινόμενη μεταξύ 3 και 4 δισεκατομμυρίων ευρώ κάθε μήνα. Και το μεγαλύτερο μέρος από αυτήν την εκροή σε εκείνο το διάστημα ήταν για τα σεντούκια, όπως παραδέχεται και η Τράπεζα της Ελλάδος. Επομένως, μας επιβλήθηκαν παρατύπως, παρανόμως και εκβιαστικά τα capital controls και μάλιστα μία εβδομάδα πριν το δημοψήφισμα. Ενδεχομένως - το βάζω σαν προβληματισμό - να έπρεπε να είχαμε επιβάλει εμείς τα capital controls νωρίτερα. Αλλά ήταν ένα μήνυμα καλής θέλησης προς πολλούς αποδέκτες, κυρίως την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, και δεν προχωρήσαμε σε αυτό το σενάριο. Κύριοι συνάδελφοι, θυμίζω τον περιβόητο Τόμσεν και την αποκαλυπτική συνομιλία που είχε, για νέο σενάριο πνιγμού της ελληνικής οικονομίας, προκειμένου να γονατίσει ξανά στην τελευταία αξιολόγηση που έγινε. Είπατε, κύριε Σταϊκούρα, διάφορα πράγματα. Ξεχάσατε, όμως, να πείτε κάτι, διαβάζοντας το μυθιστόρημα του φίλου μας του Γκάλμπρεϊθ. Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, ο Αλέξης Τσίπρας, μήπως άραγε ζήτησε ολιγοήμερη παράταση του προγράμματος, προκειμένου να μην προχωρήσουμε στο κλείσιμο των τραπεζών; Κάναμε ό,τι μπορούσαμε. Θυμίζω ότι δεν πληρώσαμε το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα γιατί δεν θέλαμε να στερήσουμε από τον ελληνικό λαό τους μισθούς και τις συντάξεις. Πήγαμε, λοιπόν, κόντρα στα ψεύδη και στην προπαγάνδα των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Θυμόσαστε τι έγινε στο δημοψήφισμα. Ακόμα και σκελετούς από τα ντουλάπια, ακόμα και φυλακισμένους για διαφθορά βγάλανε στα κανάλια για να υποστηρίξουν το «ναι». Ναι ή όχι; Για θυμηθείτε, λοιπόν. Κι όμως, ένας ολόκληρος λαός ψήφισε περήφανα με το συντριπτικό 63% κόντρα σε όλους αυτούς, αφήνοντας άφωνους τους Ευρωπαίους πάτρωνες σας και απελπισμένους τους εγχώριους και φλογίζοντας τα κινήματα της Ευρώπης και του κόσμου, θα έλεγα. Το έχω ξαναπεί ότι η ιστορία του δημοψηφίσματος πρέπει να διδάσκεται στην πολιτική ιστορία των πανεπιστημίων, για το πώς ένας λαός προχωράει και σηκώνει το ανάστημά του. Λέτε ότι ήταν καταστροφικό το δημοψήφισμα. Γιατί άραγε; Ποια ήταν η εναλλακτική λύση στο «ναι» ή «όχι»; Το «ναι» ήταν η πρόταση της Κομισιόν, η οποία είχε βάρβαρα μέτρα σαν τα δικά σας, όπως τα είχατε συνομολογήσει στο πρόγραμμα που δεν ολοκληρώσατε. Εμείς το απορρίψαμε αυτό το τελεσίγραφο. Βεβαίως, δεν τα καταφέραμε στη γραμμή που είχαμε, στη θέση που είχαμε. Όμως εξακολουθήσαμε και εξακολουθούμε να έχουμε τη στήριξη των κινημάτων, παρά το γεγονός που αναφέρατε για κράτη, κ.λπ.. Έγινε ένας επώδυνος συμβιβασμός. Άλλωστε, η ιστορία είναι γεμάτη από τέτοιους συμβιβασμούς. Εκείνο που πρέπει να μας κάνει να προβληματιστούμε είναι αν στο τέλος μπορεί να χάθηκε η μάχη, αλλά αν η νίκη είναι του πολέμου ή όχι. Και καταφέραμε μετά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, 20 δισεκατομμύρια λιγότερα από φόρους και πρωτογενή πλεονάσματα, δυσθεώρητα πρωτογενή πλεονάσματα. Καταφέραμε να μην υπάρξει ρήτρα μηδενικού ελλείμματος που ισοπέδωνε τις συντάξεις κυριολεκτικά για ενδέκατη φορά. Σας θυμίζω τι είπε ο Υπουργός σας, ο κ. Χαρδούβελης, ο οποίος ανέφερε ότι η αξιολόγησή τους - η δικιά σας, δηλαδή - δεν θα ολοκληρωνόταν, παρά μόνο με την αποδοχή τεράστιων πλεονασμάτων που δεν έβγαιναν. Το είπε Υπουργός σας, πρώτος τη τάξη οικονομικός Υπουργός. Ανακεφαλαιοποίηση. Βάζετε θέμα. Ποιοι, όμως, είσαστε εσείς που βάζετε θέμα; Αυτοί που κατάντησαν τις τράπεζες σαράφικα παραπήγματα. Σαν σαράφικα παραπήγματα του Μεσοπολέμου δουλεύανε. Ζόμπι που ρουφούσαν το αίμα, παίρνοντας ζεστό αίμα για να αιμοδοτούν τους ημέτερους, που πλήρωσε ο ελληνικός λαός με τις ίδιες διοικήσεις, που δεν λάμβαναν υπόψη ούτε καν τα ανοίγματα στα κόκκινα δάνεια. Κάνατε ανακεφαλαιοποίηση και δεν υπολογίσατε τις επιπτώσεις από τα κόκκινα δάνεια. Λέτε, κύριε Σταϊκούρα, ότι οι μετοχές των τραπεζών κατρακύλησαν. Αλλά δεν είπατε όλη την αλήθεια. Γιατί τον Σεπτέμβριο οι μετοχές των τραπεζών, που κατείχε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, ήταν 16,5 δισεκατομμύρια. Τον Δεκέμβριο είχαν πέσει από τα 16,5 δισεκατομμύρια στα 12 δισεκατομμύρια. Επομένως, η μεγάλη πτώση είχε συμβεί με την κυβέρνηση τη δικιά σας, δηλαδή η απαξίωση των μετοχών των τραπεζών ήταν από την κυβέρνηση τη δικιά σας. Σήμερα οι τράπεζες, κύριε Σταϊκούρα - και να το πείτε κι αυτό - , έχουν τον καλύτερο δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Προλάβαμε - και, βέβαια, το κάναμε - να γίνει ανακεφαλαιοποίηση μέχρι την 1η του Ιανουαρίου του 2016, για να αποφευχθεί ο κίνδυνος κουρέματος των καταθέσεων. Βλέπετε τι γίνεται τώρα στην Ιταλία. Όλοι το συζητάμε. Μιλάτε εσείς και ο τέως Υπουργός και νυν διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος ότι η διαπραγμάτευση κόστισε 86 δισεκατομμύρια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα παρακαλέσω να έχω τον ίδιο χρόνο ακριβώς με τον κ. Σταϊκούρα.
Δεν δικαιούστε τον ίδιο, διότι είναι ο κυρίως επερωτών. Αλλά προχωρήστε και κλείστε σε δύο λεπτά, το πολύ.
Από πού προκύπτουν τα 86 δισεκατομμύρια; Τα 2/3 προκύπτουν από αναχρηματοδότηση του χρέους. Δηλαδή, κερδίσαμε. Τα υπόλοιπα 25 δισεκατομμύρια είχαν υπολογιστεί για την ανακεφαλαιοποίηση και χρησιμοποιήθηκαν μόνο τα 5 δισεκατομμύρια. Τα 7 από αυτά - όχι από τα 5, από το σύνολο των 86 που λέτε - θα πάνε για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του μπαταχτσίδικου κράτους που φτιάξατε εσείς με το ΠΑΣΟΚ, που δεν πλήρωνε τις υποχρεώσεις του. Ενώ ο πολίτης και οι επιχειρήσεις πληρώνανε, εσείς δεν τις πληρώνατε. Πήραμε, λοιπόν, 7 δισεκατομμύρια για να πληρώσουμε τα ανοίγματα που είχατε εσείς. Και τέλος, οι αναλυτές, ξένοι, σοβαροί αναλυτές με κύρος, λένε ότι με αυτήν την ιστορία υπήρξε απομείωση του χρέους κατά 40 δισεκατομμύρια. Σήμερα, συνάδελφοι - και τελειώνω με αυτό - , πήρε μπρος η μηχανή για την έξοδο από τη μεγάλη μέγγενη της κρίσης. Υπάρχει θετικό ισοζύγιο πια και στον κόσμο των επιχειρήσεων. Τα προχθεσινά μηνύματα είναι ότι νέες, καθαρές δηλαδή από αυτές που έκλεισαν και από αυτές που δημιουργήθηκαν, επτακόσιες τριάντα επτά περισσότερες επιχειρήσεις ήδη δημιουργήθηκαν, συν διακόσιες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. Είναι ένα ρεκόρ εικοσαετίας από το 2001. Γιατί δεν τα λέμε αυτά στον ελληνικό λαό; Δεν είμαστε ευχαριστημένοι. Πήραμε την ανεργία στο 27,5% και είναι σήμερα στο 24%. Δεν μπορούμε να πούμε ότι είμαστε ευχαριστημένοι. Είναι, όμως, μηνύματα. «Διαφθορά - Φοροδιαφυγή». Ανοίγουμε με πενιχρά μέσα, με λίγους ανθρώπους, αλλά με μεγάλη θέληση, τις καταχωνιασμένες λίστες. Ήδη εισπράξαμε 1 δισεκατομμύριο ευρώ. Το ξαναλέω, εισπράξαμε από τις λίστες 1 δισεκατομμύριο ευρώ. Πού είναι τα αργύρια τα δικά σας; Ούτε καν τριάκοντα δεν ήταν, κύριε Σταϊκούρα.
Κύριε Μπαλαούρα, πρέπει να ολοκληρώσετε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Οι Παπασταύροι και οι Σκλαβούνηδες, σάρκες εκ της σαρκός σας, θα πολλαπλασιαστούν. Θα αποκαλυφθεί το μεγάλο φαγοπότι, το πάρτι της διαφθοράς με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και με τα κόμματα. Το παραμύθι σας δεν έχει πια δράκο. Η ιστορία όμως έχει δράκο, τη λαϊκή νέμεση για την καταστροφή της χώρας, για τους νέους, για τις λαμογιές, για τη λεηλασία. Το καραβάνι της Κυβέρνησης προχωρά. Ευχαριστώ.
Καλείται εις το Βήμα ο συνάδελφος Ιωάννης Αϊβατίδης, εκ μέρους της Χρυσής Αυγής. Ορίστε, κύριε συνάδελφε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Μελετώντας το από 30 Μαρτίου του τρέχοντος έτους έγγραφο της Νέας Δημοκρατίας με την πρόταση για σύσταση εξεταστικής επιτροπής, θα ήθελα να παρατηρήσω τρία πράγματα. Το πρώτο είναι ότι δεν υπήρξε σπουδή στο να εισαχθεί η πρόταση αυτή στο Σώμα, στην Ολομέλεια και καθυστέρησε περίπου τρεις μήνες. Αυτό, ίσως εμπεριέχει μια έννοια ενοχής, αμηχανίας και αδράνειας από πλευράς Κυβερνήσεως. Το δεύτερο το οποίο θα ήθελα να παρατηρήσω και είναι συναφές του πρώτου, είναι η δήλωση του κ. Τσακαλώτου στις Βρυξέλλες τον Ιούνιο, ότι το μνημόνιο φέρνει νέα δημοσιονομικά μέτρα και τα νέα δημοσιονομικά μέτρα φέρνουν νέο μνημόνιο. Ουσιαστικά, λοιπόν, ομολογεί έναν φαύλο κύκλο μνημονίων και δημοσιονομικών επαχθών για τον λαό μέτρων, ενώ τα υπηρετεί. Δηλαδή, είναι και καταγγέλλων και υπηρετών τα μνημόνια. Είναι η γνωστή, λοιπόν, ερμαφρόδιτη πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Το τρίτο που ήθελα να τονίσω - και είναι για μένα πραγματικά παράδοξο - είναι το εξής: Η Νέα Δημοκρατία ζητάει σύσταση εξεταστικής επιτροπής και για την υπογραφή του τρίτου μνημονίου, μνημονίου που ουσιαστικά συνυπέγραψε. Στις 27 Ιουνίου του 2015, ημέρα Κυριακή, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αποφάσισε με νομοθετική ρύθμιση να εγκαθιδρύσει ελέγχους στις κινήσεις των κεφαλαίων, τα γνωστά capital controls. Ποιες είναι οι συνέπειες, όπως έχουν καταγραφεί, έναν χρόνο μετά; Πριν θα πω ότι όλοι το γνωρίζουμε πολύ καλά, το βιώνουμε ότι έχει σχεδόν νεκρώσει η αγορά και η επιχειρηματικότητα έχει πληγεί ανεπανόρθωτα. Από την άλλη πλευρά ευνοείται η διακίνηση μαύρου χρήματος. Οι συνέπειες, λοιπόν, των capital controls στον ένα περίπου χρόνο που έχει παρέλθει από την εγκαθίδρυσή τους: Μείωση των εξαγωγών κατά 11,7%, ύφεση 1,3%, αποεπένδυση 2,7%, μείωση στην κατανάλωση 4,3%, πτώση του δείκτη οικονομικού κλίματος στις 89,7 μονάδες, κλείσιμο είκοσι έξι χιλιάδων επιχειρήσεων, απώλεια έξι θέσεων στην ανταγωνιστικότητα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι περιορισμοί στα κεφάλαια δεν συνάδουν με ανάπτυξη. Αντιθέτως οδηγούν, με μαθηματική ακρίβεια, σε ύφεση. Όσον αφορά στην ανακεφαλαιοποίηση θα ήθελα να ενθυμίσω ότι ένα προοίμιο αυτής, ήταν η βοήθεια που είχε δώσει ο τότε Υπουργός, ο κ. Αλογοσκούφης, το 2009 με νομοθετική ρύθμιση στις τράπεζες. Η πρώτη ανακεφαλαιοποίηση έγινε την άνοιξη του 2013. Ήταν περίπου 50 δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία αντλήθηκαν από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Και ενώ οι τράπεζες θα έπρεπε να περάσουν στον έλεγχο του δημοσίου, η πορεία έδειξε κάτι πολύ διαφορετικό: κατέληξαν να αφελληνιστούν και να οδηγηθούν στα χέρια ξένων κεφαλαιοκρατών. Η δεύτερη ανακεφαλαιοποίηση έγινε την άνοιξη του 2014. Το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας παραιτήθηκε και άνοιξε η Κερκόπορτα για τις τράπεζες και τον αφελληνισμό τους. Η τρίτη ανακεφαλαιοποίηση, η οποία έγινε το φθινόπωρο του 2015, που προκάλεσε επιπλέον ζημία στα ασφαλιστικά ταμεία 1,5 με 2 δισεκατομμύρια - να θυμίσω ότι το PSI είχε οδηγήσει σε ζημία 12 με 13 δισεκατομμύρια ευρώ - , ήταν μια άκρως επιθετική νεοφιλελεύθερη ιδιωτικοποίηση, που δεν έχει βέβαια καμμία σχέση με το αριστερό πρόσημο πολιτικής που διατείνεται η Κυβέρνηση πως έχει. Θυμίζω ότι οι τιμές των μετοχών των συστημικών τραπεζών ήταν για την Εurobank 0,01 ευρώ, για την Εθνική Τράπεζα 0,02 ευρώ, για την Πειραιώς 0,03 ευρώ, για τη δε Alpha Bank 0,04 ευρώ. Θα ενθυμίσω επίσης ότι η Συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και η συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ απηύθυναν αλληλοκατηγορίες για τις νομοθετικές ρυθμίσεις που εισήγαγαν. Η Νέα Δημοκρατία κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ ότι δεν όρισαν κατώτερη τιμή πωλήσεως των μετοχών αυτών, ο δε ΣΥΡΙΖΑ με τη συνδρομή των ΑΝΕΛ κατηγορεί τη Νέα Δημοκρατία ότι επέτρεψε πώληση των μετοχών σε τιμή κάτω από την τιμή κτήσεως. Αυτές οι αλληλοκατηγορίες σημαίνουν ένα και μόνο πράγμα, ότι είναι συνυπεύθυνοι. Ανακεφαλαιοποίηση σημαίνει, όπως έγινε στη χώρα μας τουλάχιστον, ότι το κράτος πήρε δάνειο από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το οποίο χορήγησε ουσιαστικά, δώρισε κατά έναν τρόπο στους τραπεζίτες, ενώ χρεώθηκε ο πολίτης, υπό την έννοια της διογκώσεως του δημοσίου χρέους. Το αποτέλεσμα ήταν ο αφελληνισμός των τραπεζών, αφού ξένα funds πλέον κάνουν κουμάντο. Το δε βαλκανικό τραπεζικό θαύμα αποδείχθηκε κενό περιεχομένου, μια ουτοπία. Θα κάνω μια σύντομη αναδρομή σε αμαρτωλές ιστορίες των κομμάτων των δύο συγκυβερνήσεων. Το σκάνδαλο της ΕΛΣΤΑΤ κόστισε ουσιαστικά 210 δισεκατομμύρια ευρώ, το σκάνδαλο PSI 12 με 13 δισεκατομμύρια ευρώ. Η εποχή Βαρουφάκη, όπου είδαμε την συμπεριφορά της κυβερνήσεως με Υπουργό τον κ. Βαρουφάκη και Πρωθυπουργό βεβαίως τον Αλέξη Τσίπρα, ουσιαστικά προκάλεσε ζημία 80 με 100 δισεκατομμυρίων ευρώ. Μια απλή εξήγηση που θα μπορούσε να δοθεί είναι ότι ο κ. Βαρουφάκης ζήλεψε τη δόξα του Ηρόστρατου. Άκουσα τον εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ, τον κ. Μπαλαούρα, να επαίρεται για το δημοψήφισμα και την περιφανή νίκη του «όχι», όμως η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ μετέτρεψε το περήφανο «όχι» του ελληνικού λαού σ' ένα ταπεινωτικό «ναι», ακολουθώντας μια ερμαφρόδιτη πολιτική, που ακόμα και σήμερα ακολουθεί. Θυμίζω τις δηλώσεις του κ. Τσακαλώτου στο οικονομικό φόρουμ στις Βρυξέλλες τον Ιούνιο, όπως περιέγραψα προηγουμένως. Όσον αφορά στις συνέπειες των μνημονίων, είναι γνωστές σε όλους. Ανεργία: Η Ελλάδα κατέχει τα πρωτεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση με μια ανεργία της τάξεως του 24% τουλάχιστον, με ανεργία στους νέους πάνω από 50%, ενώ ο μέσος όρος για τους νέους στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ξεπερνά το 18,8%. Να θυμίσω ότι η ανεργία στη Γερμανία αγγίζει το 7%. Ανεργία, λοιπόν, φυγή επαγγελματιών και επιστημόνων στο εξωτερικό, ανέχεια, φτωχοποίηση, αυτοκτονίες. Οι δύο συγκυβερνήσεις είναι συνυπεύθυνες για όλα αυτά. Ως Χρυσή Αυγή θα δηλώσουμε «παρών» στην πρόταση της Νέας Δημοκρατίας και αυτό διότι ζητάμε, απαιτούμε μια εφ' όλης της ύλης εξεταστική επιτροπή, αν γίνεται από την εποχή που εισήλθε η χώρα στο ευρώ. Άρα απαντώντας στην πρόταση του κ. Λοβέρδου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, την βλέπουμε θετικά, όμως θα πρέπει να συμπεριληφθούν όλα τα σκάνδαλα και να μην υπάρξει κανένα πρόσωπο το οποίο να τύχει ασυλίας. Εκείνο που έχω να τονίσω είναι ότι οι δύο συγκυβερνήσεις, ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΟΚ, είναι οι όψεις του ιδίου νομίσματος, ένα κίβδηλο πολιτικό νόμισμα, που και στις δύο όψεις του έχει τον Εφιάλτη απεικονισμένο. Ο ελληνικός λαός θα αποσύρει αυτό το νόμισμα και αρωγός στην προσπάθειά του αυτή, καταλύτης, θα έλεγα, θα είναι ο Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή. Μια εθνική κυβέρνηση της Χρυσής Αυγής θα απαλλάξει τη χώρα, το έθνος από τα κατάπτυστα, επαχθή, εθνοφθόρα μνημόνια. Το κόμμα των κομμάτων όμως, χρησιμοποιεί ένα τμήμα του το οποίο είναι αντιμνημονιακό, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, ως έναν κατασταλτικό μηχανισμό εναντίον αυτών που αντιδρούν, εναντίον της Χρυσής Αυγής. Σε κάθε περίπτωση όλοι μαζί, όλα τα κόμματα, το κόμμα των κομμάτων του ψευδεπίγραφου συνταγματικού τόξου, αναφωνείτε, κύριοι, «memorandum über alles», ενώ η Χρυσή Αυγή αναφωνεί «το Έθνος υπεράνω όλων». Ευχαριστώ.
Ο κ. Ιωάννης Κουτσούκος από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συζήτηση είναι μια ευκαιρία για τη Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ - Κινήσεις Πολιτών να παρουσιάσει την πρόταση που κατέθεσε στις 22-12-2015 για τη σύσταση μιας και μόνης εξεταστικής επιτροπής, η οποία θα διερευνούσε από μια βέβαιη και ασφαλή βάση, δηλαδή από την εποχή που η χώρα μας μπήκε στην ΟΝΕ, την εξέλιξη όλων των δημοσιονομικών μεγεθών, αυτών που οδήγησαν την Ελλάδα να έχει ανάγκη προγραμμάτων στήριξης, των γνωστών μνημονίων, και για το πώς όλα αυτά εξελίχθηκαν. Για να μην είμαστε και εμείς συμμέτοχοι σε αυτό το παιχνίδι του επιφανειακού δικομματισμού που συντηρείται για λόγους μικροκομματικούς, θέλουμε να πούμε ότι η ειλικρίνεια κάθε πρόθεσης, όπως καταγράφεται με τις προτάσεις για εξεταστικές επιτροπές, κρίνεται κάθε φορά εάν βάζεις και τον εαυτό σου μέσα, εάν αυτή η περίοδος που προτείνεις να διερευνηθεί σε αφορά κιόλας. Θέλω, λοιπόν, να σας πω ότι εμείς προτείνουμε να διερευνηθεί η περίοδος 2000-2004, η περίοδος που οδήγησε την Ελλάδα στην ΟΝΕ, με στοιχεία που δεν αμφισβητούνται - γιατί η Ελλάδα μπήκε στην ΟΝΕ με το σπαθί της - , μια περίοδος που η Ελλάδα είχε τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης στην Ευρώπη και μια περίοδος, αγαπητοί φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ - που η Ελλάδα με την ψήφο της δεν επέτρεψε να επιβληθούν μέτρα στη Γερμανία για παράβαση του συμφώνου δημοσιονομικής σταθερότητας. Ρωτήστε και τον κ. Χριστοδουλάκη, κύριε Υπουργέ - τον έχετε στους προαλειφόμενους για υπουργοποίηση - να σας το επιβεβαιώσει. Ζητούμε να διερευνηθεί κι αυτή η περίοδος, για να πάμε μετά στην περίοδο από το 2004 μέχρι το 2009, κατά τη διάρκεια της οποίας υπήρξε ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός που οδήγησε στην ανάγκη των μνημονίων, γιατί η κρίση έφερε τα μνημόνια. Και να δούμε μετά πώς διαχειριστήκαμε εμείς το πρώτο μνημόνιο, πώς ήρθε το δεύτερο μνημόνιο και πώς οδηγηθήκαμε στο τρίτο, επαχθέστερο και κοστοβόρο μνημόνιο. Αυτή είναι μια συνολική πρόταση, που μπορεί να στηριχθεί σε δημοσιονομικά αξιόπιστα δεδομένα. Θέλετε της Τράπεζας της Ελλάδος; Θέλετε της ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, που είναι υπό την εποπτεία της Eurostat; Θέλετε του ΚΕΠΕ; Θέλετε οποιουδήποτε άλλου; Για να δούμε πως εξελίχθηκαν τα πράγματα. Γιατί μέχρι τώρα οι προτάσεις για εξεταστικές επιτροπές εξαντλούνται σε μια μικροκομματική αντιπαράθεση για μικροκομματικά οφέλη. Αυτό γίνεται. Βεβαίως η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας με αφορμή τις διαρροές και τα δημοσιεύματα γύρω από τις ευθύνες του κ. Βαρουφάκη και το plan X έχει μια αξία, γιατί καταλαμβάνει μια περίοδο, μια περίοδο που εμείς λέμε ότι υπήρξε μια μεγάλη καταστροφή στην ελληνική οικονομία. Λέει ο ΣΥΡΙΖΑ «εμείς φταίμε για όλα;». Προφανώς, αγαπητοί συνάδελφοι, δεν φταίτε εσείς για όλα. Φταίτε όμως γιατί μια περίοδο, κατά την οποία, μετά από κόπους και θυσίες του ελληνικού λαού πέντε ετών, αχνοφαινόταν μια πορεία εξόδου από την κρίση, όπως την είχαμε δρομολογήσει, εσείς την ανατρέψατε. Δικαιούμαστε να σας κάνουμε αυτήν την κριτική εμείς που υποστήκαμε το κόστος, όταν εσείς ήσασταν στις πλατείες και οι άλλοι ήσαντε στα Ζάππεια. Πρώτα εμείς υποστήκαμε το κόστος, για να μπει η Ελλάδα σε μια τροχιά που θα απέτρεπε μια βίαιη χρεοκοπία. Θυμίζω ότι στο τέλος του 2014 υπήρξε μια προοπτική ανάπτυξης για το 2015, το 2016 και τα επόμενα χρόνια. Την βεβαίωναν οι διεθνείς οργανισμοί. Υπήρχαν πρωτογενή πλεονάσματα. Υπήρχε το σχέδιο για έξοδο από τα μνημόνια με την πιστωτική προληπτική γραμμή, με την αξιοποίηση των 11 δισεκατομμυρίων του ΤΧΣ, τα οποία πήραν οι εταίροι μας από τα χέρια του κ. Βαρουφάκη - δεν ξέρω αν το κατάλαβε όταν τα έδωσε ή τα έδωσε ενσυνείδητα - και με έξοδο στις αγορές. Αυτό το σχέδιο το ανατρέψατε και πήγαμε σε μια περιδίνηση, η οποία έφερε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού. Σύμφωνα με τον κ. Στουρνάρα κόστισε 86 δισεκατομμύρια, με τον κ. Ρένγκλιγνκ 100 δισεκατομμύρια, με το Ινστιτούτο της Λισαβόνας 45 δισεκατομμύρια. Βάλτε τα νούμερα όπως θέλετε. Εγώ λέω 20 δισεκατομμύρια και πάνω απώλεια του ΑΕΠ, 40 δισεκατομμύρια απώλεια καταθέσεων, 12,5 δισεκατομμύρια μέτρα, φόροι και περικοπές δαπανών. Κάντε όπως θέλετε τον λογαριασμό. Μας κόστισε δύο χρόνια με καινούρια βάρη στον λαό, για να γυρίσουμε εκεί που ήμασταν το 2014. Γίνεται μια συζήτηση για τη βιωσιμότητα του χρέους. Θέλω να δείτε τη μελέτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για το πώς αυτή η πορεία υπονόμευσε αυτό που φαινόταν ως κατάκτηση, ότι δηλαδή η Ελλάδα είχε κόστος εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους που ήταν στο 15% του ΑΕΠ και θα χρειαστούν όλα αυτά τα μέτρα για να ξαναγυρίσουμε εκεί που ήμασταν. Προφανώς ο κ. Τσακαλώτος την ξέρει αυτήν την μελέτη, την καταθέτω στα Πρακτικά γιατί ενδεχομένως να είναι χρήσιμη στους συναδέλφους της Πλειοψηφίας. Επίσης, καταθέτω και την πρότασή μας για εξεταστική επιτροπή. Είναι αυτή που ζήτησε ο κ. Λοβέρδος να διανεμηθεί. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γιάννης Κουτσούκος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτήν την ίδια περίοδο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπήρξε η ανάγκη μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών με ένα κόστος τεράστιο. Έχει να κάνει και με τον αφελληνισμό των τραπεζών και με την απώλεια των αξιών του ελληνικού Δημοσίου. Θυμίζω ότι το 2014 μετά την ανακεφαλαιοποίηση η αξία των ελληνικών τραπεζών ήταν 31 δισεκατομμύρια και η αξία των μετοχών του ελληνικού δημοσίου ήταν 18,5 δισεκατομμύρια. Είχαμε την πρόθεση αυτά να τα συζητήσουμε στη Βουλή σε μια επερώτηση που κάναμε στις 30-11-2015, αλλά επειδή όλα λειτουργούν καλά σ' αυτήν τη Βουλή ουδέποτε συζητήθηκε. Την καταθέτω κι αυτή στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γιάννης Κουτσούκος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Από εκεί και πέρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι διαρροές οδήγησαν το Υπουργείο, σε μία, θα έλεγα, πολιτική άμυνας. Οι διαρροές, η συνέντευξη του κ. Βαρουφάκη, το βιβλίο του κ. Γκάλμπρεϊθ για τις ευθύνες της Κυβέρνησης, τότε - που είχε ένα διπλό σχέδιο, απ' ό,τι φαίνεται, το οποίο ενδεχόμενα διέλαθε της προσοχής σας - , οδήγησε τον κ. Χουλιαράκη στην επιτροπή ισολογισμού και απολογισμού της Βουλής να προβεί σε μία εξομολόγηση - απολογία. Διότι πολλοί του έκαναν επίθεση όταν από αυτό το Βήμα είπε «ποιος είναι αυτός ο κ. Γκάλμπρεϊθ;». Το είπε ο κ. Χουλιαράκης, κύριε Υπουργέ. Είπε ο κ. Χουλιαράκης, λοιπόν, στην επιτροπή ισολογισμού και απολογισμού της Βουλής ότι «ήταν άλλη η δικιά μας διαπραγματευτική ομάδα, που κουβεντιάζαμε για μια σοβαρή διαπραγμάτευση και ότι ήταν άλλο πράγμα αυτό που έκανε ο κ. Βαρουφάκης». Αν θέλετε να τα μελετήσετε, τα καταθέτω και αυτά για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γιάννης Κουτσούκος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Γιατί, προφανώς, δεν μπορείτε να κρύψετε ότι όλοι αυτοί συμμετείχαν σε συζητήσεις για το λεγόμενο plan X, το οποίο έγινε με εντολή του Πρωθυπουργού. Και φυσικά, αυτή η δολιχοδρομία οδήγησε στο δημοψήφισμα, οδήγησε στη συμφωνία του Ιουλίου και στα σκληρά μέτρα που βιώνει τώρα η χώρα μας. Άρα να μελετηθεί αυτή η περίοδος. Όμως αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, η πρόταση που καταθέσατε εδώ τον Μάρτη του 2015 για να ερευνηθεί η περίοδος του μνημονίου από τον Οκτώβριο του 2009 έως τον Ιανουάριο του 2015, δεν είναι μια καλή ευκαιρία, τώρα που συζητούμε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, να επανέλθει συμπληρωμένη με αυτό που δεν τολμάτε να πείτε; Και εδώ είναι το μέγα ερώτημα. Δεν τολμάτε να πείτε για το πώς η Ελλάδα έφτασε το 2009 να έχει αυτά τα ελλείμματα και αυτό το χρέος που κατέστη μη εξυπηρετούμενο. Διότι στην προηγούμενη πρότασή σας, που είχατε καταθέσει 5-9-2012, κύριε Μαντά και κύριε Φάμελλε, που εκπροσωπείτε την πλειοψηφία, κάτι ψελλίσατε για την κρίση του 2008. Τις λέξεις «Καραμανλής» και «Νέα Δημοκρατία» δεν τις βάλατε στο στόμα σας. Τώρα, το 2015, στην πρόταση που καταθέσατε, είναι ως να μην υπήρχε αυτή η περίοδος στην ελληνική πολιτική ζωή, ως να μην υπήρχαν αυτά τα πρόσωπα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της πλειοψηφίας, την έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις 28-3-2014, που μιλάει για τις στατιστικές λαθροχειρίες, την έχετε υπόψη σας; Την έχετε υποστηρίξει. Θυμάμαι, όταν ήρθαν εδώ οι αντιπρόσωποι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της ομάδας εργασίας, για να κρίνουν πώς συμπεριφέρθηκε η τρόικα - που είναι αποτέλεσμα αυτού του ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου - υποστηρίξατε αυτήν την ομάδα εργασίας. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Γιάννης Κουτσούκος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Επιλεκτικά κάνετε την πολιτική σας; Δεν έχετε διαβάσει τη σελίδα 8, που λέει πώς παραποιήθηκαν ιστορικά τα στοιχεία από το 2007, το 2008, το 2009, για να φτάσουμε εκεί που φτάσαμε; Ξεχάσατε, κύριοι συνάδελφοι, ότι ο κ. Μπαρόζο, ο ομογάλακτος συντηρητικός του κ. Καραμανλή, έβγαλε την Ελλάδα από την επιτήρηση το 2007, ακριβώς για να κάνει εκλογές εν μέσω πυρκαγιών ο κ. Καραμανλής και να τις κερδίσει κινδυνολογώντας; Κι αμέσως μετά, η Ελλάδα, βεβαίως, μπήκε σε επιτήρηση. Θα πάρετε, λοιπόν, την ευθύνη σας για να συζητήσουμε επί της ουσίας όλα αυτά τα πράγματα και να κλείσουμε μία περίοδο με αντικειμενικότητα και με ειλικρίνεια; Γιατί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή η περίοδος, 2000-2004, που ήταν η καλύτερη της Ελλάδας και την οποία παρέλαβε να διαχειριστεί ο κ. Καραμανλής και η κυβέρνησή του, κατέληξε το 2009 να έχει ελλείμματα 35 δισεκατομμύρια σε ετήσια βάση, 15,4% του ΑΕΠ, και χρέος 320 δισεκατομμύρια, με σπατάλες, μειώσεις εσόδων, αυξήσεις δαπανών και τα γνωστά δίδυμα ελλείμματα, δηλαδή, δημοσιονομικό έλλειμμα και έλλειμμα ισοζυγίου εμπορικών συναλλαγών, που μας οδήγησαν εκεί που μας οδήγησαν. Έτσι, λοιπόν, τίθενται τα θέματα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Λύνονται με ειλικρίνεια και όρους ιστορικής αντικειμενικότητας με βάση τα στοιχεία αν έχετε την πολιτική βούληση να πάρουμε μια τέτοια απόφαση. Ακούστε, άκουσα τον εισηγητή της Πλειοψηφίας - απουσιάζει - που μίλησε για το παραμύθι με τους δράκους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, θέλετε να συντηρείτε τους δράκους και τα φαντάσματα για να τσαλαβουτάτε επιλεκτικά και να δημιουργείτε ένα κλίμα αντιπαράθεσης με τον άλλο εταίρο του μικρού δικομματισμού σε αυτό το παιχνίδι της εξουσίας και να συντηρούμε αυτές τις ψευδολογίες που έχουν κάνει τον λαό να λοιδορεί την πιο δημιουργική περίοδο της χώρας, την ιστορικά πιο μακρόχρονη ειρηνική περίοδο, την μεταπολίτευση; Αυτό θέλετε να κάνετε; Για να δικαιώνετε τις πολιτικές σας έναντι αυτών που κατέστρεψαν την Ελλάδα, αλλά να τα χρησιμοποιείτε επιλεκτικά; Η πρότασή μας, λοιπόν, είναι πάρα πολύ συγκεκριμένη. Και επειδή ο κ. Τσίπρας χθες μίλησε για την αλλαγή της σελίδας, η αλλαγή της σελίδας δεν γίνεται έξω στο προαύλιο της Βουλής, η αλλαγή της σελίδας γίνεται εδώ, με τη συνεννόηση του πολιτικού συστήματος και των κομμάτων. Διότι μόνο έτσι θα πάμε σε μια μεταπολίτευση με όρους και προϋποθέσεις που θα καταξιώνει τους θεσμούς έναντι της λοιδορίας που έχουν υποστεί και με δική σας ευθύνη, που πολλές φορές η ρητορική σας ήταν ίδια με της άκρας δεξιάς απέναντι στην ιστορία του πολιτικού συστήματος με όλες αυτές τις λοιδορίες και τις συκοφαντίες. Αν, λοιπόν, θέλετε εδώ είμαστε. Εμείς, έτσι κι αλλιώς έχουμε το πλεονέκτημα που δεν έχετε εσείς. Έχουμε το ηθικό πλεονέκτημα γιατί: Πρώτον, θέτουμε εξεταστική επιτροπή που έχει και τους εαυτούς μας. Δεύτερον, έχουμε ψηφίσει όλες τις εξεταστικές επιτροπές. Και του ΣΥΡΙΖΑ την ψηφίσαμε και θα ψηφίσουμε και της Νέας Δημοκρατίας τώρα. Ψηφίσαμε κατ' αρχάς την πρόταση για εξεταστική επιτροπή που αφορούσε το ίδιο μας το κόμμα, την οποία κάνατε για τους γνωστούς λόγους που την κάνατε. Άρα με αυτό το πλεονέκτημα που αυτό είναι το ηθικό πλεονέκτημα στην πολιτική, να βάζεις και τον εαυτό σου μέσα στην κρίση της ιστορίας, σας καλώ να συμφωνήσουμε για να αλλάξουμε τη σελίδα, αλλιώς θα μείνετε σε αυτήν την ψεύτικη αντιπαράθεση που αναπαράγει κάτι το οποίο υποτίθεται όλοι θέλουμε να αλλάξουμε, αλλά, δυστυχώς, με τις πρακτικές μας όχι απλά δεν το αλλάζουμε αλλά το αναπαράγουμε. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Συνεχώς να λέγεται - παρ' ότι δεν ήμουν στην Βουλή τότε, αλλά αν ενθυμούμαι καλώς και νομίζω ότι ενθυμούμαι καλώς - τον Φεβρουάριο του 2010 σύσσωμη η τότε Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας κατέθεσε αίτηση εξεταστικής επιτροπής στη Βουλή για τη δεκαετία 2000-2010.
Να την ψηφίσουμε.
Καιρός να την ψηφίσουμε.
Λέω ότι έχει ήδη κατατεθεί - να το επικαλείστε - από τη Νέα Δημοκρατία τον Φεβρουάριο του 2010. Ο κ. Νικόλαος Καραθανασόπουλος έχει τον λόγο. Έγινε δεκτό το αίτημά σας απ' ότι καταλαβαίνετε. Έχετε δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ. Η ιστορία - έλεγε ένας μεγάλος - επαναλαμβάνεται είτε ως φάρσα είτε ως τραγωδία. Και σήμερα έχουμε και τα δύο αυτά χαρακτηριστικά. Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για τη συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής είναι και φάρσα και τραγωδία ταυτόχρονα που προσπαθεί να συγκαλύψει. Και είναι φάρσα από τη στιγμή που προσπαθούν να εξαπατήσουν ακόμα μια φορά τον ελληνικό λαό και να τον αποπροσανατολίσουν, αλλά ταυτόχρονα και τραγωδία, γιατί προσπαθούν να συγκαλύψουν τις τεράστιες ευθύνες που έχουν και ως Κυβέρνηση και ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, ψηφίζοντας όλα τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους για τα προβλήματα, τα οποία βιώνει σήμερα η εργατική τάξη και τα πλατιά λαϊκά στρώματα. Πρόκειται επί της ουσίας, λοιπόν, για μια πρόταση παρωδία. Έτσι την κρίνουμε, ως ΚΚΕ, όπως είχαμε κρίνει και την αντίστοιχη πρόταση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για τη συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής για τα δύο πρώτα μνημόνια πέρυσι, έναν χρόνο, περίπου, πριν. Αυτήν ακριβώς τη λέξη είχαμε χρησιμοποιήσει και στη συγκεκριμένη εξεταστική του ΣΥΡΙΖΑ και είναι ακριβώς παρωδία γιατί επιδιώκει να καλλιεργήσει τον αποπροσανατολισμό σε μία περίοδο όπου υπάρχει μια ευρύτατη συναίνεση ανάμεσα στα κόμματα του ευρωμονόδρομου, είτε πρόκειται για κόμματα της Κυβέρνησης είτε της Αντιπολίτευσης, όσον αφορά τις επιλογές, την ασκούμενη πολιτική, μια ευρύτατη συναίνεση, μια σύμπλευση και συμφωνία για τις στρατηγικές επιλογές όπως αυτή η ευρύτατη συμφωνία επικυρώθηκε πέρυσι τον Αύγουστο με την ψήφιση από μεριάς των κομμάτων αυτών του τρίτου μνημονίου. Και ακριβώς αυτή η σύμπλευση και στρατηγική συμφωνία, εδράζεται στην ανάγκη να εξυπηρετηθούν οι προϋποθέσεις, οι προτεραιότητες και οι ανάγκες του κεφαλαίου, εδράζεται στην ανάγκη να υλοποιηθούν οι σχεδιασμοί της αστικής τάξης στη χώρα μας, στους οποίους συμφωνείτε, να υλοποιηθούν οι στρατηγικές επιλογές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες δεν αμφισβητούνται από κανένα απ' αυτά τα κόμματα. Και όλη αυτή η πολιτική να δρομολογείται και να υλοποιείται σε συνθήκες κυριαρχίας των μονοπωλίων, όχι μόνο στην οικονομία, αλλά και στην κοινωνία και στη διακυβέρνηση του τόπου. Έτσι, λοιπόν, η συζήτηση για τη συγκρότηση αυτής της επιτροπής και το όποιο αποτέλεσμα θα έχει, αν συγκροτηθεί ή όχι, διευκολύνει στο να οξύνεται μια ανούσια αντιπαράθεση, οι γνωστές κοκορομαχίες, με τις οποίες υπάρχει ένας σαφής στόχος, δηλαδή, να εγκλωβίσουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια ανάμεσα στη Σκύλα και στη Χάρυβδη, ανάμεσα στους δύο πόλους, που θέλουν να διαμορφωθούν, διαχείρισης του αστικού συστήματος σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, ανάμεσα, από τη μια μεριά, στους ΣΥΡΙΖΑ και στους ΑΝΕΛ, στα κόμματα της Συγκυβέρνησης, που εφαρμόζουν μια βάρβαρη, αντιλαϊκή, ταξική πολιτική και από την άλλη μεριά, στον άλλο πόλο, που με κορμό τη Νέα Δημοκρατία, κατηγορεί την Κυβέρνηση για αδυναμίες διαχείρισης ή και για ζητήματα τα οποία έχουν ελάχιστη σχέση με την πραγματικότητα. Όμως το βασικό πρόβλημα δεν είναι η δημιουργία του αποπροσανατολισμού. Υπάρχει μία γενικότερη, μια πιο βαθιά στόχευση, που βρίσκεται στον πυρήνα και της συγκεκριμένης πρότασης της Νέας Δημοκρατίας για τη συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής. Ποια είναι αυτή; Να συσκοτίσει από τα πλατιά λαϊκά στρώματα τους πραγματικούς υπεύθυνους των προβλημάτων που αντιμετωπίζει σήμερα ο λαός, να συσκοτίσει τον χαρακτήρα του καπιταλιστικού συστήματος ως ενός βαθιά σάπιου και εκμεταλλευτικού συστήματος που όσο διαρκεί στη ζωή τόσο η κατάσταση των πλατιών λαϊκών στρωμάτων θα χειροτερεύει μέρα με την ημέρα. Γιατί ακριβώς δεν είναι μόνο οι συνθήκες της καπιταλιστικής κρίσης που επιτάχυναν την υλοποίηση μιας βαθιάς αντιλαϊκής πολιτικής στο όνομα της διαχείρισής της, που σηματοδότησαν μια ολομέτωπη επίθεση στο βιοτικό επίπεδο του λαού μέσα από την αύξηση της φορολογίας, μέσα από τις μειώσεις στους μισθούς, στις συντάξεις και στις κοινωνικές παροχές, αλλά και ταυτόχρονα διαμόρφωσαν το έδαφος για να δημιουργηθούν ακριβώς αυτοί οι μηχανισμοί οι οποίοι θα αναπαράγουν, μέσω των μεταρρυθμίσεων, στο επόμενο χρονικό διάστημα και στο διηνεκές, μια όλο και πιο φθηνή εργατική δύναμη χωρίς συγκροτημένα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα και ταυτόχρονα θα διευρύνουν τις ασυδοσίες του μεγάλου κεφαλαίου. Και σε συνθήκες καπιταλιστικής ανάπτυξης η μοίρα για τον λαό, για την εργατική τάξη δεν πρόκειται να βελτιωθεί, γιατί ακριβώς η λογική της θωράκισης της ανταγωνιστικότητας και της καπιταλιστικής κερδοφορίας αποτελεί και το βασικό παράγοντα της απόλυτης για μια σειρά τμήματα του λαού μας, αλλά και της σχετικής επιδείνωσης της θέσης για τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα. Απ' αυτήν την άποψη, επειδή η λογική της ανταγωνιστικότητας και της καπιταλιστικής κερδοφορίας δεν είναι κάτι που έχει ημερομηνία λήξης, έτσι και οι θυσίες στις οποίες υποβάλλεται σήμερα ο λαός μας, είναι και αυτές χωρίς ημερομηνία λήξης. Γιατί σήμερα τις κάνει τις θυσίες για να μπορέσει να έρθει η καπιταλιστική ανάκαμψη και αύριο θα τον καλέσουν τα ίδια κόμματα, δηλαδή το πολιτικό υπαλληλικό προσωπικό της άρχουσας τάξης της χώρας μας, να συνεχίσει τις θυσίες, για να διατηρούνται η ανταγωνιστικότητα, η καπιταλιστική ανάπτυξη και η καπιταλιστική κερδοφορία. Γι' αυτό ακριβώς και είναι μέτρα, τα οποία ήρθαν να σημαδέψουν την καρδιά, την ζωή της εργατικής τάξης και των υπόλοιπων λαϊκών στρωμάτων, εάν δεν αλλάξουν με την ίδια τους την πάλη η εργατική τάξη και ο λαός μας την κατάσταση ριζικά, εάν δεν συγκρουστούν επί της ουσίας με αυτούς τους υπεύθυνους. Βεβαίως, η συσκότιση του χαρακτήρα του συστήματος συμβάλλει και στο να συγκαλυφθούν οι υπεύθυνοι. Τι λέει σήμερα η Νέα Δημοκρατία με την πρόταση νόμου; Λέει ότι φταίει η διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και η διαπραγμάτευση που έκανε που οδηγηθήκαμε στα capital controls, στην ανακεφαλαιοποίηση, σε νέα μέτρα σε βάρος του λαού και σε 80-100 δισεκατομμύρια επιπλέον μέτρα σε βάρος της οικονομίας. Δηλαδή, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ευθύνεται για τα προβλήματα και όχι το γεγονός ότι σήμερα εδώ αυτό το οποίο παρατηρούμε είναι ακριβώς η απόρροια της ίδιας της καπιταλιστικής κρίσης. Αλήθεια, το κρατικό χρέος μόνο στην Ελλάδα παρουσιάζει αύξηση; Στις υπόλοιπες ανεπτυγμένες καπιταλιστικές οικονομίες δεν παρουσιάζει αύξηση; Το κρατικό χρέος παρουσίασε αύξηση 20% μεσοσταθμικά την τελευταία πενταετία, συνολικά. Γιατί έγινε αυτό; Για να μπορέσει ακριβώς το κράτος να πάρει μέτρα για να «σώσει» μεγάλους μονοπωλιακούς ομίλους. Τα διάφορα κράτη, δηλαδή, πήραν τα ιδιωτικά χρέη και τα μετέτρεψαν σε κρατικά, είτε ήταν του χρηματοπιστωτικού τομέα, είτε ήταν των αυτοκινητοβιομηχανιών, είτε ήταν μία σειρά άλλων μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων. Έρχομαι στο δεύτερο στοιχείο, το οποίο προσπαθούν να συγκαλύψουν. Αυτή η κατάσταση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα παρουσιάζεται μόνο στην Ελλάδα; Υπάρχουν τα αντίστοιχα παραδείγματα της Ιρλανδίας, της Κύπρου, της Ισπανίας και σήμερα της Ιταλίας. Πού οφείλονται αυτά; Οφείλονται στη λανθασμένη διαχείριση από μεριάς των εκάστοτε κυβερνήσεων; Το σκάσιμο των κόκκινων δανείων, με μεγάλο ασθενή τις ιταλικές τράπεζες σήμερα, αλλά και τη Deutsche Bank και μία σειρά από άλλους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους που βρίσκονται στο κόκκινο πού οφείλεται; Οφείλεται ακριβώς στην υπερσυσσώρευση του κεφαλαίου, στο ότι παρείχαν αφειδώς δάνεια για τα πάντα στην προσπάθειά τους να αποτρέψουν την εκδήλωση της καπιταλιστικής κρίσης και ότι αυτή η υπερσυσσώρευση του κεφαλαίου διαμόρφωσε τις συγκεκριμένες φούσκες των κόκκινων δανείων, το πλασματικό δηλαδή κεφάλαιο το οποίο πρέπει να «κουρευτεί», πρέπει να καταργηθεί, για να μπορέσει να αυξηθεί επί της ουσίας το ποσοστό κέρδους. Βεβαίως, η όποια ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, οι δύο προηγούμενες των κυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ, αλλά και η τρίτη ανακεφαλαιοποίηση έγιναν με διαφορετικά χαρακτηριστικά; Δεν είχαν κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα; Δεν φόρτωσαν στο λαό νέο κρατικό χρέος; Το κόστος για το λαό των δύο πρώτων ανακεφαλαιοποιήσεων, που τις έκαναν η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ και οι οποίες «αυγάτισαν» το κρατικό χρέος, ήταν 39 δισεκατομμύρια. Αυτά τα 39 δισεκατομμύρια εξαϋλώθηκαν πλέον, δεν πρόκειται ποτέ να ανακτηθούν. Αναφέρομαι σ' αυτά που προσέφερε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας ως κεφάλαιο για την ανακεφαλαιοποίηση των συστημικών τραπεζών, για την πρώτη και την δεύτερη ανακεφαλαιοποίηση και σήμερα το κράτος - ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ - με άλλα 5 δισεκατομμύρια συνέβαλαν στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα να ελαφρυνθούν τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά; Άλλαξε η θέση τους; Όχι. Η υπερχρέωση παραμένει και μάλιστα με την κυβερνητική πολιτική αρχίζει να «ξηλώνεται» και το πουλόβερ προστασίας από τους πλειστηριασμούς για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά με πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας και των υπόλοιπων μέσων που μπορεί να έχουν ως περιουσιακά στοιχεία τα λαϊκά στρώματα. Αυτή η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών δεν οδήγησε και σε ακόμη μεγαλύτερη συγχώνευση και συγκέντρωση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα; Μείνανε τέσσερις συστημικές τράπεζες και μπορεί ενδεχομένως να μείνουν και λιγότερες. Και αυτή η συγκέντρωση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα που ξεκίνησε από τη Νέα Δημοκρατία και ολοκληρώνεται σήμερα με τους ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ - η πρώτη της φάση και θα έχουμε και συνέχεια μετά - δεν είχε ως αποτέλεσμα την επιδείνωση της θέσης των τραπεζοϋπαλλήλων; Και οι δύο είστε υπεύθυνοι. Και η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ και οι ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Τέλος, αυτή η τεράστια φυγή των καταθέσεων, εξαιτίας της οποίας επιβλήθηκαν τα capital control, ήταν μόνο χαρακτηριστικό γνώρισμα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ; Και τη δική σας διακυβέρνηση δεν υπήρχε τεράστια φυγή καταθέσεων από το χρηματοπιστωτικό σύστημα; Και δεν ευθύνεται η ελευθερία κίνησης κεφαλαίων που υπερασπίζεστε με νύχια και με δόντια όλα τα κόμματα, χαρακτηριστικό γνώρισμα της συνθήκης του Μάαστριχτ; Δηλαδή, ο καθένας έχει δικαίωμα να μεταφέρει τα κεφάλαιά του όπου θέλει στα πλαίσια της ενοποίησης του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος και δεν υπάρχει πρόβλημα κανένα. Άρα λοιπόν, νομίμως όπως θεωρείτε εσείς, βγάλανε τις καταθέσεις στο εξωτερικό κάποιοι, προστάτευσαν τα περιουσιακά τους στοιχεία τα στελέχη του συστήματος, οι κεφαλαιοκράτες και οδήγησαν στη χρεωκοπία το χρηματοπιστωτικό σύστημα μέσα από αυτές τις κινήσεις, χρεωκοπία που κλήθηκε να την πληρώσει ο ελληνικός λαός και η εργατική τάξη. Και γι' αυτούς ούτε γάτα ούτε ζημιά. Αυτοί δεν θα υποστούν τίποτα που νομίμως, με βάση τα αστικά σας δίκαια και τις συμφωνίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης βγάλανε τα χρήματά τους και διασφάλισαν τα τεράστια περιουσιακά τους στοιχεία στο εξωτερικό. Βεβαίως, η κυβερνητική πολιτική ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, την οποία παρακολουθήσαμε το περασμένο χρονικό διάστημα από τον Γενάρη του 2015, δεν ήταν κάτι διαφορετικό από την κυβερνητική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ.
Υπερβολές.
Είχαμε συνέχιση επί της ουσίας και αυτή η συνέχιση, κύριε Τσακαλώτο, επισφραγίστηκε με τη συμφωνία της 20ής Φλεβάρη που παρατείνατε το δεύτερο μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση για τέσσερις μήνες. Άρα λοιπόν, δεν αμφισβήτησε η διαπραγμάτευση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ τη συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ποτέ δεν το αμφισβήτησε αυτό το πράγμα. Και μάλιστα, από την πρώτη στιγμή και προεκλογικά, προ των εκλογών του Γενάρη, ο κ. Τσίπρας δήλωνε ότι εμείς θα σεβαστούμε τις υποχρεώσεις μας απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα σεβαστούμε τις στρατηγικές επιλογές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πότε, λοιπόν, τα αμφισβητήσατε αυτά; Αμφισβητήθηκαν ποτέ όλα αυτά; Και ακριβώς εξαιτίας της μη αμφισβήτησης αυτής της θέσης της Ελλάδας και εξαιτίας του ότι ο κ. Βαρουφάκης είχε δηλώσει και στην ίδια την κ. Λαγκάρντ ότι εμείς θα εξυπηρετούμε το κρατικό χρέος στο διηνεκές, πού οδηγηθήκατε μετά τη συμφωνία της 20ης Φλεβάρη; Στο να καταφύγετε στον εσωτερικό δανεισμό, για να πληρώνετε με ευλάβεια την εξυπηρέτηση του κρατικού χρέους. Έτσι, λοιπόν, η σκληρή διαπραγμάτευση την οποία κάνατε, δεν την κάνατε με στόχο να ανακουφιστεί ο λαός, αλλά την κάνατε με στόχευση να αντιμετωπιστούν οι αδυναμίες και οι ανεπάρκειες των προηγούμενων μνημονίων, όπως τονίζατε. Και ποιες ήταν αυτές; Ότι δεν μπόρεσαν γρήγορα να οδηγήσουν στην ανάκαμψη την οικονομία, δηλαδή στην καπιταλιστική ανάκαμψη. Για ποιον, λοιπόν, την κάνατε αυτή τη διαπραγμάτευση; Για λογαριασμό του κεφαλαίου και των μονοπωλιακών ομίλων. Γι' αυτό είχατε και διαχρονικά τη στήριξη του ΣΕΒ σε αυτή σας τη διαπραγμάτευση την οποία κάνατε, γιατί μέσα από αυτή τη διαδικασία θέλετε να διαμορφώσετε ένα ακόμη πιο ευνοϊκό έδαφος, για να μπορέσουν να αναπτυχθούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι στη χώρα μας και να ανοίξει ο δρόμος προς την ανάκαμψη. Αυτό ήταν, λοιπόν, το άλλο μίγμα. Το άλλο μίγμα ήταν πώς θα δίναμε κρατικό μίγμα ζεστό στους καπιταλιστικούς ομίλους και όχι στην εξυπηρέτηση του κρατικού χρέους. Επί της ουσίας, η διαπραγμάτευσή σας ήταν ένα μέρος μιας γενικότερης διαπραγμάτευσης που διεξαγόταν και σήμερα συνεχίζεται να διεξάγεται ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, τις Ηνωμένες Πολιτείες από τη μια μεριά και την Ευρωπαϊκή Ένωση με τη Γερμανία ως επικεφαλής από την άλλη, για το ποιο κέντρο θα επωμιστεί το μεγαλύτερο τμήμα της καπιταλιστικής κρίσης και της διαχείρισης των τεράστιων κρατικών χρεών. Αυτό είναι το ζήτημα. Γι' αυτό ακριβώς και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι η μόνιμη επωδός της ανάγκης κουρέματος των κρατικών χρεών όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και των υπολοίπων κρατών που έχουν υψηλά κρατικά χρέη. Σε αυτό το πλαίσιο μιας ευρύτερης διαπάλης ανταγωνισμών ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα εντάχθηκε, παίρνοντας μέρος πότε με τη μια ή πότε με την άλλη ιμπεριαλιστική πλευρά, η διαπραγμάτευση που κάνατε.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Άρα, το συμπέρασμα, το οποίο βγαίνει, είναι ότι όσο σκληρή κι αν είναι η διαπραγμάτευση εντός των τειχών, σε συνθήκες κυριαρχίας του κεφαλαίου και αποδεχόμενοι τις στρατηγικές επιλογές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη συμμετοχή της Ελλάδας σε αυτές, δεν πρόκειται ποτέ να οδηγήσει σε ανακούφιση τα λαϊκά στρώματα. Αυτό φάνηκε και από την πρώτη αξιολόγηση, που κάνατε, και από τη δεύτερη αξιολόγηση που θα κάνει η Κυβέρνηση το επόμενο διάστημα, το φθινόπωρο, για την υλοποίηση των μνημονιακών στόχων. Από αυτήν την άποψη, εμείς λέμε ότι ο λαός δεν πρέπει να δείξει καμμία ανοχή. Πρέπει άμεσα να οργανώσει την πάλη του, να αντεπιτεθεί απέναντι στην Κυβέρνηση, διεκδικώντας όχι μόνο την ανακούφιση, αλλά και τη συνολικότερη ρήξη και ανατροπές. Από αυτήν την άποψη, κύριε Πρόεδρε - και κλείνω με αυτό και σας ευχαριστώ για την ανοχή του χρόνου - το ΚΚΕ θα ψηφίσει «παρών» στη συγκρότηση της συγκεκριμένης εξεταστικής επιτροπής, όπως είχαμε κάνει, άλλωστε, και στην πρόταση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για την συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής για τα μνημόνια. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο κ. Ιάσονας Φωτήλας από το Ποτάμι.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τι συνέβη στην πατρίδα μας το πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Ιούλιο του 2015, όχι από αίσθημα εκδίκησης, αλλά γιατί οι συνέπειες για την οικονομία και την κοινωνία ήταν καταστροφικές με την αποτυχημένη διαπραγμάτευση των κυρίων Τσίπρα και Βαρουφάκη. Άλλωστε, το ομολόγησε και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός λίγους μήνες μετά, ότι ήταν κακή επιλογή η αργοπορία στην ολοκλήρωση της συμφωνίας. Καταθέτω στα Πρακτικά τη συνέντευξή του στις 3-9-2015 στο ραδιοφωνικό σταθμό του ΣΥΡΙΖΑ «Στο Κόκκινο», όπου ξεκάθαρα δηλώνει, «Από τον Φεβρουάριο του 2015 έπρεπε να είχαμε τελειώσει με τη διαπραγμάτευση». [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιάσονας Φωτήλας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όμως, πρέπει να ξαναδούμε την περίοδο αυτή, γιατί, όπως είπα, υπήρξαν αρνητικές συνέπειες και στην οικονομία, αλλά και στην κοινωνία, από το κλίμα διχασμού που έσπειρε η Κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου - Βαρουφάκη. Ας τα πάρουμε, όμως, με τη σειρά. Με την εκλογή σας στις 25 Ιανουαρίου του 2015 σπεύσατε να σχηματίσετε κυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ και εγκαινιάσατε, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, την περιλάλητη σκληρή διαπραγμάτευση με τους θεσμούς. Στο πλαίσιο αυτό καλλιεργήσατε προσδοκίες ότι δήθεν υπήρχε μια άλλη πολιτική, όπου όλα διά μαγείας θα λυθούν. Θα κουρευτούν τα χρέη, ενώ γνωρίζατε ότι αυτό θα μας οδηγούσε σε άτακτη χρεοκοπία, δεν θα πληρωνόταν ο ΕΝΦΙΑ, ενώ ξέρατε πως ήταν αδύνατον να βρεθούν από αλλού λεφτά, θα αυξάνονταν οι συντάξεις, ενώ γνωρίζατε πως δεν είχατε τις δυνατότητες, θα μειώνονταν οι φόροι και θα πλήρωναν δήθεν μόνο οι πλούσιοι. Επίσης, καλλιεργήσατε στην κοινωνία σταθερά το μίσος απέναντι στην Ευρώπη. Καταθέτω στα Πρακτικά φωτογραφία του συναδέλφου μου και Βουλευτή, του κ. Δημήτρη Καμμένου, που συνέκρινε την Ευρώπη με το Νταχάου, τάζοντας, ταυτόχρονα, διά μέσου ανεύθυνων Υπουργών παραδείσους για δήθεν δισεκατομμύρια ευρώ, που θα εισέρρεαν από τρίτες χώρες, τους Ρώσους, τους Κινέζους. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιάσονας Φωτήλας καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα φωτογραφία, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και βέβαια, δεν θέλατε να υπογράψετε συμφωνία, σπιλώνοντας όποιον σας προέτρεψε από τότε να το κάνετε. Θυμάμαι τι λέγατε στον επικεφαλής μας, τον κ. Θεοδωράκη, και στους Βουλευτές μας κάθε φορά που σας λέγαμε να κλείσετε μια έντιμη συμφωνία: Υποταγμένους, συμβιβασμένους, ανθρώπους της τρόικας και λοιπά φαιδρά. Όμως, τι γινόταν στην πραγματική οικονομία; Η εκροή καταθέσεων από τις τράπεζες άρχισε προοδευτικά να αυξάνει λόγω του κλίματος ανασφάλειας που καλλιεργήσατε. Τα 47 δισεκατομμύρια, που έκαναν φτερά από τις τράπεζες μέσα σε λίγους μήνες, δεν ήταν τα λεφτά των μισθοσυντήρητων ή των μικροσυνταξιούχων. Ήταν - ειδικά μέχρι τον Μάρτιο του 2015- τα λεφτά που έβγαιναν από τους κατέχοντες. Η δήθεν σκληρή εξάμηνη διαπραγμάτευσή σας έδωσε όλο το χρόνο και τη δυνατότητα να βγάλουν τα λεφτά τους έξω, όσοι είχαν υψηλές καταθέσεις, προθεσμιακές και επενδύσεις ρευστοποιήσιμες. Έτσι, τον Ιούνιο απέμειναν τα ασφαλιστικά ταμεία και διάφοροι οργανισμοί, τα χρήματα μισθοδοσίας και κίνησης για τις επιχειρήσεις, κάποιες καταθέσεις υπερηλίκων και οι πολίτες με ελάχιστες καταθέσεις, όποιος, δηλαδή, δεν πρόλαβε ή δεν μπορούσε πια να στείλει έξω τα λεφτά του. Το κλίμα αισιοδοξίας εξανεμίστηκε μέσα σε λίγους μήνες και η αγωνία επέστρεψε ξανά. Η κατάληξη της δήθεν διαπραγμάτευσης είναι γνωστή. Το δημοψήφισμα - φιάσκο, το κλείσιμο των τραπεζών και στο τέλος η υπογραφή ενός τρίτου μνημονίου, του πιο σκληρού από όλα, που εφαρμόζετε τώρα κόντρα σε όλα όσα είχατε υποσχεθεί στους πολίτες, με εξοντωτική υπερφορολόγηση για αυτούς και τις επιχειρήσεις. Ο ΕΝΦΙΑ όχι μόνο δεν έφυγε, αλλά ήρθε και αυξημένος, ο ΦΠΑ πήγε στο 23% και σήμερα στο 24%, οι ιδιωτικοποιήσεις έγιναν για εκατό χρόνια, οι συντάξεις όχι μόνο δεν αυξήθηκαν, αλλά μειώθηκαν - έρχονται και άλλες μειώσεις τον χειμώνα - και το ΕΚΑΣ κόπηκε. Πρώτη φορά υπάρχουν τόσα ψέματα και υποσχέσεις, που δεν τηρήθηκαν. Οι τράπεζες, ειδικά, αφού τις κλείσατε ως συνέπεια της πολιτικής σας με απόφαση και υπογραφή των Τσίπρα και Βαρουφάκη, επιβάλλοντας περιορισμούς στην κίνηση χρημάτων, έχασαν την αξία τους και χρειάστηκαν νέα κεφάλαια, με αρκετά επιπλέον δισεκατομμύρια ευρώ, για να κινηθούν. Η ελληνική οικονομία επανήλθε σε ύφεση για το 2015 και το 2016 και τα περί χαμηλότερων πλεονασμάτων, που δήθεν λέτε ότι πετύχατε, αποτελούν έπεα πτερόεντα. Όσο κι αν προσπαθείτε να αλλάξετε την ατζέντα με εκλογικούς νόμους ή φιέστες για την συνταγματική αναθεώρηση, η πραγματικότητα αυτή δεν αλλάζει. Ήδη, μάλιστα, βιώνετε την οργή των πολιτών για τον πολιτικό σας τυχοδιωκτισμό και τις υποσχέσεις που δεν υλοποιήθηκαν. Τελείωσε απότομα η ερωτική σχέση που έλεγε ο κ. Τσίπρας ότι έχει οικοδομήσει με τον κόσμο. Και τα χειρότερα είναι μπροστά μας, τον χειμώνα. Αυτές, λοιπόν, ήταν οι συνέπειες της πολιτικής σας και για αυτήν είσαστε υπόλογοι. Όπως αποκάλυψε ο κ. Galbraith, πρόσφατα είχατε ετοιμάσει συνεργασία με τον ανερμάτιστο κ. Βαρουφάκη αλλά και τη συνεργασία του Στρατού, με τον κ. Καμμένο, εναλλακτικό σχέδιο άλωσης του κράτους με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, που ευτυχώς στο τέλος δεν ενεργοποίησε ο Πρωθυπουργός. Απαιτούμε απαντήσεις για τα σχέδια εφόδου στο Νομισματοκοπείο, την έκδοση IOUs ως τρόπου πληρωμής, και τον ρόλο του στρατού. Κύριοι της Κυβέρνησης - και ειδικά ο κ. Τσίπρας - πρέπει να λογοδοτήσετε για το plan A που τελικά εφαρμόσατε και μας οδήγησε σε περιπέτειες. Αλήθεια, κύριοι συνάδελφοι, εμείς είμαστε υπέρ της σύστασης εξεταστικής επιτροπής, για να χυθεί άπλετο φως στην υπόθεση και να καταλογιστούν ευθύνες. Άλλωστε, ο κ. Τσίπρας είχε δεχτεί τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τα μνημόνια. Γνωρίζετε ότι η μοναδική εξεταστική επιτροπή η οποία δεν έχει ακόμα και σήμερα ολοκληρωθεί, η οποία δεν έχει ακόμα βγάλει πόρισμα, είναι η εξεταστική για τα μνημόνια; Θυμάμαι τα μεγάλα λόγια, τις βαρύγδουπες δηλώσεις, «θα χυθεί άπλετο φως», «ευθύνες». Ξαφνικά ανοίξαμε το συρτάρι, την βάλαμε από κάτω και πάμε για άλλα. Αλήθεια, τώρα, έχετε να φοβηθείτε κάτι από την εξέταση των συνθηκών από τις οποίες οδηγηθήκαμε στην ψήφιση του δικού σας, του τρίτου μνημονίου; Πρέπει να πληροφορηθεί ο ελληνικός λαός ακριβώς τι έγινε την περίοδο εκείνη και κυρίως για το άσχημο παιχνίδι που παίξατε με τις οικονομίες μιας ζωής που κινδύνευσε να χάσει ο κόσμος. Κάνατε, όμως, επίσης, κυρίες και κύριοι Βουλευτές της Συμπολίτευσης, όπως είπα και πιο πάνω, ένα επιπλέον κακό στην ελληνική κοινωνία, την ίδια περίοδο, για το οποίο είστε, επίσης, υπόλογοι. Και δεν είναι ποτέ αργά να ζητήσετε συγγνώμη από τον ελληνικό λαό. Σπείρατε το μικρόβιο του διχασμού στην ελληνική κοινωνία με αποκορύφωμα την εβδομάδα του δημοψηφίσματος - παρωδία. Θυμηθείτε εκείνη την εβδομάδα, στις αρχές Ιουλίου του 2016. Εβδομάδα διχασμού, ανοησίας, μίσους, εβδομάδα που θα μπορούσε να έχει βαφτεί με αίμα και με εμφύλια σύγκρουση. Ήταν μέρες της ανερμάτιστης διακυβέρνησής σας, που αφού διέλυε την οικονομία και την προοπτική της κοινωνικής συνύπαρξης, ρίχνοντας στον Καιάδα όλες τις προηγούμενες θυσίες του ελληνικού λαού, οικοδόμησε έναν νέο διχασμό αντί της αναγκαίας συνεννόησης. Εμείς από την πλευρά μας, σε αντίθεση με τη δική σας διχαστική πολιτική, κρατήσαμε μια στάση αρχών, από την αρχή της παρουσίας μας στη Βουλή. Σας το είπαμε από την αρχή - αν και χλευαζόμασταν, όπως είπα, στην αρχή - ότι θα έπρεπε να έχετε καταλήξει σε μια έντιμη συμφωνία για να προχωρήσουμε τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και να τα αλλάξουμε όλα προς όφελος των πολιτών. Τώρα, όμως, είναι η ώρα των εξηγήσεων, που πρέπει να δώσετε στη Βουλή και τους πολίτες για όσα δεινά προκαλέσατε και για όσα δεινά συνεχίζετε να προκαλείτε στον ελληνικό λαό. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ σας ευχαριστώ. Προχωράμε στον κ. Δημήτρη Καμμένο, Εκπρόσωπο των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι, ενάμισι χρόνο στη Βουλή έχω παραστεί σε πάρα πολλές συζητήσεις, έχω κάνει αρκετές εισηγήσεις και έχω ακούσει πάρα πολλά επιχειρήματα, σε σχέση με τα οικονομικά της χώρας. Έχουμε κάνει προϋπολογισμούς. Έχουμε ελέγξει προϋπολογισμούς. Έχουμε κάνει απολογισμούς. Συμμετείχα στην εξεταστική επιτροπή για το πώς μπήκαμε στα μνημόνια, η οποία σταμάτησε λόγω των εκλογών. Είχαν, όμως, βγει αρκετά συμπεράσματα σε αυτή. Θα καταθέσω αρκετά στοιχεία σήμερα από την προηγούμενη εξεταστική επιτροπή. Η Κυβέρνηση αυτή, όταν έλαβε την εξουσία πέρυσι τον Ιανουάριο, είχε έναν σκοπό και μια εντολή, την οποία συνέχισε και στην επανεκλογή μας στην Κυβέρνηση το Σεπτέμβρη του 2015. Ήταν η σωτηρία της χώρας ως ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης εντός του ευρώ - ήταν σαφής η εντολή και σαφές το πλέγμα - με την επίκληση του δικαίου. Και εδώ θα κάνω μια παρένθεση, λέγοντας όχι του αναγκαστικού δικαίου ή του δικαίου της ανάγκης. Νομίζω πως καταλαβαίνουμε τι θέλω να πω. Έγινε μια διαπραγμάτευση αποφασιστική, με πάρα πολλά επιχειρήματα τεχνικά, τεχνοκρατικά, αλλά και πολιτικά. Υπήρχαν σαφείς προτάσεις στο τραπέζι. Να θυμίσω την ανταλλαγή του χρέους με χαμηλά επιτόκια. Τα συζητούσαμε πέρυσι τον Απρίλιο αυτά. Είχαμε κάνει κοστολογήσεις για swaps με το χρέος, με τον ESM και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, για τα χρέη τα διακρατικά, για τα 52,9 δισεκατομμύρια, για τα χρέη του EFSF τότε. Πάντοτε σκοπός μας ήταν η προστασία των ευαίσθητων ομάδων και τίποτα παραπάνω από αυτό. Οι επιπτώσεις των δύο πρώτων μνημονίων ήταν σαφείς, δυσβάσταχτες και σε απόλυτους αριθμούς - θα το πω σε λίγο - εξωπραγματικές για οποιαδήποτε κυβέρνηση έπαιρνε στα χέρια της τη διακυβέρνηση της χώρας εκείνη τη στιγμή. Έπρεπε να ανακουφίσουμε φτωχοποιημένα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Το κάναμε αυτό. Προσπαθήσαμε να ανοίξουμε κάποιες επιχειρήσεις. Τα τελευταία στοιχεία της EUROSTAT δεν τα αναφέρει κανένας, γιατί δεν συμφέρουν. Η ανεργία έπεσε από το 27% στο 23%. Παραλάβαμε, όμως, εννιακόσιους ενενήντα οχτώ χιλιάδες νέους ανέργους και μείον διακόσια τριάντα δύο χιλιάδες λουκέτα στις επιχειρήσεις. Για τη διαχείριση μιας χώρας, οι οικονομολόγοι γνωρίζουν το βασικό: Όλα είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Για παράδειγμα, οι εννιακόσιοι ενενήντα οχτώ χιλιάδες νέοι άνεργοι, που δημιούργησαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, είχαν άμεσο αντίκτυπο στις ασφαλιστικές εισφορές. Είχαμε μειωμένες εισφορές κατά 8,3 δισεκατομμύρια λόγω ανεργίας. Δηλαδή, άδειασαν τα ταμεία. Και μετά, ήρθε το PSI και τα διέλυσε με άλλα 12,5 δισεκατομμύρια, μαζί με τις τράπεζες. Στην περσινή διαπραγμάτευση για το χρέος, σε σχέση και με το κόστος, το οποίο έχει αναλυθεί πάρα πολλές φορές, πολύ γρήγορα καταφέραμε - και εδώ έπρεπε τουλάχιστον να ακούσουμε ένα «μπράβο» από σύσσωμη την Αντιπολίτευση - τα 54,5 δισεκατομμύρια, που ήταν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές της τριετίας, τα τοκοχρεολύσια, τα οποία μας τα παρέδωσε το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, αντί να τα πληρώσουμε σε τρία χρόνια, τα πήγαμε στα τριάντα δύο και μισό και το μεσοσταθμικό επιτόκιο 3,8% του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου - που ξεπερνούσε το 4% - το πήγαμε στο 1%. Όπως λέει και ο κ. Βενιζέλος, συνταγματικά οικονομολόγος, αυτό σε καθαρή παρούσα αξία πέφτει κάτω από το 20% της αξίας των 54 δισεκατομμυρίων. Ένα «ευχαριστώ», ένα «μπράβο» δεν ακούσαμε. Και είπα και στον κ. Μοσχοβισί - και συμφώνησε - ότι η Ευρώπη έχει αποδεχθεί ήδη κούρεμα του ελληνικού χρέους, με αναδιάρθρωση των 54 δισεκατομμυρίων που κατάφερε αυτή η Κυβέρνηση για τα επόμενα χρόνια. Πήραμε ένα πλαφόν για τις τράπεζες που δεν χρησιμοποιήσαμε. Πήραμε 7 δισεκατομμύρια και άλλα 2,5 δισεκατομμύρια για πληρωμές στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δυνητικές, διότι διαπραγματευόμασταν να μην είναι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο - και ακόμα - μέσα στη συμφωνία. Πέρυσι, ο κ. Σόιμπλε είχε διαφορετικές απόψεις και ήθελε να μας βγάλει από το ευρώ μαζί με τον κ. Ντάισελμπλουμ και τον κονκλάβιο του plan Z». Θα κλείσω την ομιλία μου με το plan Z, το περσινό. Θα καταθέσω το προφίλ του χρέους για όλους, με τέλος Ιουνίου 321 δισεκατομμύρια, με όλη την ανάλυση, για να ξέρουμε πού βρισκόμαστε και τι παραλάβαμε. Έρχομαι, τώρα, γρήγορα στο θέμα με τις τράπεζες, γιατί είναι το μεγάλο θέμα. Εδώ, έχουμε πάρα πολλά ζητήματα και ζητάω επισήμως και ευθέως ευθύνες από την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, το «ταμείο της καρδιάς μας», το ταμείο το οποίο πήρε ομόλογα 25 δισεκατομμύρια ευρώ από τον EFSF και συνολικό κεφάλαιο ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών περίπου 41 δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία έβαλε στις τράπεζες αντί ανακεφαλαιποίησης. Θα καταθέσω από την οικονομική κατάσταση του ΤΧΣ - όχι δικά μου νούμερα - ότι στις 31-3-2015- δηλαδή εμείς είχαμε ένα μήνα κυβέρνηση - οι σωρευμένες ζημιές, η απομείωση της αξίας των μετοχών του δημοσίου, δηλαδή των δανεικών που πήρε ο ελληνικός λαός και μας παρέδωσε και η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, ήταν 30,169 δισεκατομμύρια. Ζημιές! Είχαμε χάσει 30,2 δισεκατομμύρια το Μάρτιο του 2015 από το κεφάλαιο που είχαμε βάλει στις τράπεζες, από τα τριάντα εννέα. Από άλλα επίσημα στοιχεία του ΔΝΤ στις 31-12-2014, τρεις μήνες πριν, οι ζημίες ήταν 25,2 δισεκατομμύρια. Θα το καταθέσω. Είναι τα επίσημα στοιχεία, όλη η απομείωση της αξίας της περιουσίας του ελληνικού λαού. Γι' αυτήν την απαξίωση ποιος θα κάνει εξεταστική; Ποιος είχε ευθύνη για την απαξίωση 30,2 δισεκατομμυρίων της αξίας των μετοχών; Η δική μας διακυβέρνηση; Εμείς δεν ήμασταν Κυβέρνηση στις 31-12. Ήμασταν ένα μήνα Κυβέρνηση τον Μάρτιο του 2015. Να, μία ωραία ευθύνη και μια ωραία πρόταση για εξεταστική. Πού πήγαν 30 δισεκατομμύρια και γιατί χάθηκαν; Από ποια διακυβέρνηση; Ποια λάθη έγιναν και χάσαμε 30 δισεκατομμύρια μέχρι το Μάρτιο του 2015; Η επίδραση των μέτρων των προηγούμενων κυβερνήσεων στην Ελλάδα - έχω ένα δισέλιδο να καταθέσω, με πλήρη ανάλυση - είναι 61 δισεκατομμύρια ευρώ, 58 δισεκατομμύρια το ύψος των μέτρων 2010-2014 και το αποτύπωμα πάνω στο ΑΕΠ 61,1 δισεκατομμύρια. Είναι η πλήρης ανάλυση για όποιον θέλει να τα μελετήσει. Εδώ θα σας αφήσω κι έναν πίνακα των ληξιπρόθεσμων, διότι η ανεργία, τα λουκέτα και τα ληξιπρόθεσμα, μαζί με την αύξηση των κόκκινων δανείων - θα καταθέσω και αυτόν τον πίνακα για τα Πρακτικά - γιατί από τα 22 δισεκατομμύρια πήγαμε στα 79 δισεκατομμύρια. Μέσα σε τέσσερα χρόνια αυξήσαμε κατά 53 δισεκατομμύρια τα κόκκινα δάνεια. Προσθέστε τα όλα αυτά. Κι έρχεται η δική μας Κυβέρνηση να δώσει λύση. Δηλαδή, προσθέσαμε 55 δισεκατομμύρια κόκκινα δάνεια μαζί με αυξημένες 27 δισεκατομμύρια τις ληξιπρόθεσμες οφειλές. Είναι όλη η ανάλυση μήνα με το μήνα. Δεν υπάρχει ψέμα. Είναι από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Μία βόμβα! Στο τέλος του 2014, όταν δεν κατάφερε η Κυβέρνηση του κ. Σαμαρά να τελειώσει τη διαπραγμάτευση - δεν είναι βέβαια τώρα ο τόπος και ο χρόνος να το αναλύσουμε αυτό - μας έλεγε για την ανάπτυξη και την ανεπτυγμένη οικονομία. Θέλω να πω ότι η απαξίωση της ελληνικής οικονομίας από το Σεπτέμβριο του 2014 ως το Δεκέμβριο του 2014 ήταν τέτοια ώστε η Ελλάδα να είναι στα πρόθυρα χρεοκοπίας το 2014. Εδώ είναι ο πίνακας των ασφαλίστρων κινδύνου, πώς εκτινάχθηκαν τον Δεκέμβρη του 2014. Οι αγορές έλεγαν στην Κυβέρνηση του Σαμαρά ότι θα χρεοκοπήσουμε. Αυτό ήταν το success story που παραλάβαμε κι έγιναν εκλογές μετά από ενάμιση μήνα. Εδώ είναι τα CDs της πενταετίας της Ελλάδας. Κοιτάξτε τι γίνεται το Δεκέμβρη του 2014. Θα το καταθέσω κι αυτό. Πάμε τώρα στις ανακρίβειες που ακούσαμε σε σχέση με το πόσο καλή ήταν η διαπραγμάτευση και τι ωραία συμφωνία θα μας παρέδιδαν ή θα συνέχιζαν αν δεν γινόντουσαν εκλογές. Προληπτική γραμμή στήριξης. Πόσοι από εσάς έχουν ακούσει τους όρους κι έχουν δει το term C που λέμε; Τι είναι η προληπτική γραμμή στήριξης; Είναι μια γραμμή στήριξης την οποία δίνει ο ESM. Θα σας τα καταθέσω όλα. Στην παράγραφο 4,2- το έχω γραμμοσκιάσει - λέει ότι είναι προαπαιτούμενο στην προληπτική γραμμή στήριξης. Είναι χαρτιά του ESM που θα υπέγραφε ο κ. Σαμαράς. Αυτά έκρυβαν, γιατί δεν ήθελαν να σου πουν τι είναι η προληπτική, ότι είναι το μαξιλάρι. Δηλαδή, μας μιλούσαν για τζάμπα χρήμα. Εγώ τζάμπα χρήμα δεν ξέρω, ούτε τζάμπα δείπνο είχα στη ζωή μου ποτέ. Υπάρχει αντίτιμο. Το αντίτιμο είναι η υπογραφή μνημονίου - σαφής όρος, προαπαιτούμενο - υπογραφή σύμβασης με μετέχοντα το ΔΝΤ - χωρίς το ΔΝΤ δεν υπάρχει προληπτική γραμμή στήριξης αν τη θέλεις - και θα ισχύσει για όσο χρόνο ισχύσει η προληπτική γραμμή στήριξης όλη η συμφωνία. Στο άρθρο 5 το λέει στα αγγλικά πολύ ωραία. «Enhance surveillance», δηλαδή ενισχυμένη εποπτεία με το ΔΝΤ, τον ESM και πρόγραμμα μνημονίου. Αυτή ήταν η προληπτική γραμμή. Βέβαια, κανένας δεν ξέρει τους όρους της προληπτικής γραμμής. Θα τους δώσω μαζί με όλο το άρθρο και το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης για να δούμε τι γλιτώσαμε. Δηλαδή, μας πήγαιναν κατευθείαν σε μνημόνιο με το ΔΝΤ, με συμφωνία μέχρι τον Νοέμβριο του 2015 και αν! Συγχρόνως, είχαν συμφωνήσει και για τα κρυφά μέτρα - τα οποία βέβαια δεν ήταν κρυφά σε εμάς που διαβάζαμε - τον Ιούνιο του 2014 στην έκθεση του ΔΝΤ. Ποσό ύψους 7,566 δισεκατομμυρίων ευρώ ήταν αδιευκρίνιστα μέτρα, συν έξι γραμμές πιο πάνω στο πρόγραμμα του ΔΝΤ, στον πίνακα 12,1 έχει αύξηση και στις εισφορές και στα ασφαλιστικά ταμεία. Όλα μαζί έβγαιναν περίπου 11 δισεκατομμύρια ευρώ μέτρα μέχρι το 2016, όχι το 2017 και 2018. Οι τράπεζες, λοιπόν, καταστράφηκαν επί ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας. Και αυτό αποδείχτηκε από την απαξίωση των μετοχών του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Θα καταθέσω για τα Πρακτικά ερώτηση που έκανα στον κ. Πανταλάκη, ο οποίος ήταν Διοικητής στην Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδας όταν έγινε το κούρεμα του PSI. Τον ρωτάω: «Πείτε μας την άποψή σας για το PSI και τι κουρέψατε». Μου απάντησε: «Βρήκα 4,2 δισεκατομμύρια ομόλογα ελληνικού δημοσίου από τον κ. Μηλιάκο στα χαρτοφυλάκια της Τραπέζης. Τελικώς…» - προσέξτε παρακαλώ! - «…προστέθηκαν άλλα 4 δισεκατομμύρια ομόλογα από μετατροπή δανείων και καταθέσεων, συνολικά 8,2 δισεκατομμύρια. Από αυτά, το κόστος το οποίο έφαγε η τράπεζα στα κεφάλαια ήταν 4,5 δισεκατομμύρια ευρώ». Θα καταθέσω κομμάτι από τα Πρακτικά από την κατάθεση του κ. Πανταλάκη. Τι λέει εδώ ο κ. Πανταλάκης; Ότι κατά τη διάρκεια του εθελοντικού PSI πήραν μετρητά, καταθέσεις και δάνεια οργανισμών του δημοσίου, τα οποία δεν ήταν ομόλογα, τα έκαναν ομόλογα και μαζί με τα 4,2 δισεκατομμύρια μας έφτασαν άλλα 4, δηλαδή 8,2 δισεκατομμύρια, και τα «κούρεψαν»! Εξεταστική Νο 2, μετά την πρώτη για τα 30 δισεκατομμύρια. Είναι σαφής η πρότασή μου. Να γίνει εξεταστική για το PSI. Και θα συνεχίσω με το PSI, διότι ήταν κατά τη γνώμη μου ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα - εάν όχι το μεγαλύτερο - που έχει συντελεστεί στην Ελλάδα. Εδώ έχουν αποκρυβεί και κάποια άλλα στοιχεία. Την ώρα που γινόταν το «κούρεμα», η Κυβέρνηση με Υπουργό των Οικονομικών τον κ. Βενιζέλο - αν δεν κάνω λάθος - πήρε χρήματα από το Ταμείο Εγγυοδοσίας Καταθέσεων, από το ΤΕΚΕ, τα πήρε ομόλογα της «ΜΑRΥ LIDES» και τα έδωσε στις τράπεζες του κ. Λαυρεντιάδη, στη «Νέα PROTON BANK» και στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Έδωσε συνολικά περίπου 1 δισεκατομμύριο ευρώ το Ταμείο Εγγυοδοσίας Καταθέσεων. Αυτά τα καταθέτω από τον πίνακα του ΤΕΚΕ. Δεν είναι δικός μου. Το ταμείο που εγγυάται τις καταθέσεις των Ελλήνων, πήραν λεφτά και έκαναν, κατά τη γνώμη μου, παράνομη ανακεφαλαιοποίηση σε τράπεζες σε ομόλογα της «ΜΑRΥ LIDES». Να γίνει άλλη μια εξεταστική λοιπόν! Γιατί πήρες λεφτά; Με ποιο δικαίωμα πήρες λεφτά από το Ταμείο Εγγυοδοσίας Καταθέσεων των Ελλήνων πολιτών;
Να την ψηφίσουμε. Να τα δούμε όλα μαζί!
Πρέπει να τα πω, κύριε Λοβέρδο.
Είναι εμφανές ότι απευθύνεται στην Κυβέρνηση και έχει ζητήσει τέσσερις εξεταστικές μέχρι στιγμής!
Φυσικά! Εδώ έχω την πλήρη ανάλυση της απαξίωσης των ασφαλιστικών εισφορών από όλα τα ασφαλιστικά ταμεία κατά τη διακυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - Νέας Δημοκρατίας, την οποία θα καταθέσω. Από 20,600 δισεκατομμύρια ασφαλιστικές εισφορές φτάσαμε στα 8,402 δισεκατομμύρια. Πρόκειται για άλλη μια τρύπα. Ας πάμε τώρα για άλλη μια φορά στο PSI. Θα καταθέσω όλον τον πίνακα. Από τα ασφαλιστικά ταμεία χάσαμε 12.450.000.000 ευρώ. Εξαιρετικά! Τα χάσαμε! Σχετικά με τις τρεις ανακεφαλαιοποιήσεις και το πού πήγαν τα λεφτά, 41 δισεκατομμύρια έβαλε το δημόσιο και 7 δισεκατομμύρια έβαλαν οι ιδιώτες, στο σύνολο 56,4 δισεκατομμύρια. Έχω εδώ την πλήρη ανάλυση, για όποιον δεν την ξέρει. Είναι από ουδέτερο οργανισμό, την «GOLDMAN SACHS». Είναι όλη η ανάλυση που έγινε πέρυσι το καλοκαίρι για το πού πήγαν τα λεφτά και το πώς άλλαξε και φτιάχτηκε το μείγμα. Άκουσα εδώ τους φίλους να μιλούν για κακή διακυβέρνηση. Όταν μπήκαμε στα μνημόνια, τα ομόλογα ελληνικού δημοσίου ήταν 218 δισεκατομμύρια. Δεν ήταν 78 δισεκατομμύρια που μας λένε οι γερμανικές και οι γαλλικές τράπεζες. Είναι πλήρης ανάλυση από έκθεσης της «BARCKLAYS» την οποία θα καταθέσω στα Πρακτικά. Τις τράπεζές τους σώσαμε και πήγαμε εθελοντικά και καταστρέψαμε 38 δισεκατομμύρια στις τράπεζες, 8 δισεκατομμύρια στην Αγροτική, όπως είπε ο κ. Μηλιάκος. Πήραμε τα μετρητά και τα κάναμε ομόλογα εθελοντικά, για να τα «κουρέψουμε». Η ζημιά στις τράπεζες ήταν 37.733.000.000 ευρώ από το PSI. Θα μπορούσε, είπε ο κ. Μηλιάκος, αντί να «κουρέψουμε» τα κεφάλαια αυτά, να τα χρησιμοποιήσουμε για ανακεφαλαιοποίηση στις τράπεζες. Εκείνη την εποχή η τράπεζα είχε 18 δισεκατομμύρια ευρώ καταθέσεις. Παρ' όλα αυτά προτιμήσαμε να σώσουμε τις ευρωπαϊκές τράπεζες, τα αμοιβαία κεφάλαια, τις ασφαλιστικές εταιρείες, λίγες τράπεζες της Αμερικής, για 218 δισεκατομμύρια τα ομόλογα ελληνικού δικαίου. Δεν άκουσα κανέναν να μιλάει για την απάτη των swaps του κ. Σημίτη. Βεβαίως, οι φίλοι από το Ποτάμι και από την Νέα Δημοκρατία, όψιμοι φίλοι και οι λοιποί, όλοι αγκάλιασαν τον Σημίτη. Μέχρι και ο Σαμαράς προεκλογικά έβγαινε μαζί με τον κ. Σημίτη. Ο κ. Σημίτης, ο γκουρού των οικονομικών, έκανε swaps, μας τα έφερε στο τριάντα επτά, 19 δισεκατομμύρια. Έχω την πλήρη ανάλυση. Όμως, δεν την καταθέτω αυτή τη στιγμή, γιατί δεν έχει καμμία ουσία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Έκανε το «BLOOMBERG» αγωγή στον κ. Τρισέ και του είπε «Θέλω τα πρακτικά, γιατί ο κ. Σημίτης έκλεψε και εξαπάτησε την Ευρώπη». Και λέει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα «Δεν σας απαντώ, διότι αν σας απαντήσω, θα διασαλευτεί η ισορροπία του ευρώ». Αυτά είναι στα πρακτικά της δίκης, της αγωγής του «BLOOMBERG». Για τον κ. Σημίτη δεν μάθαμε τίποτα.
Κλείστε, κύριε Καμμένε.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, σε ένα λεπτό. Ακούσαμε για τη μη πληρωμή στο ΔΝΤ. Να επαναφέρω και να ξαναπώ ότι αθέτηση πληρωμής ή καθυστέρηση στο ΔΝΤ - τα είχα γράψει από πέρυσι - δεν αποτελεί χρεοκοπία, σε καμμία περίπτωση, ούτε στάση πληρωμών. Εδώ παραποιούμε την αλήθεια. Αθετήσαμε την πληρωμή και δεν τους πληρώσαμε - και καλά κάναμε εκείνη την περίοδο - διότι δεν υπήρχε περίπτωση να χρεοκοπήσει η πατρίδα, άρα ήμασταν σε ασφαλές περιβάλλον. Η βασικότερη εξεταστική που θα έπρεπε να ζητήσει η Νέα Δημοκρατία, θα ήταν προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα καταθέσω το πλήρες plan Ζ που είχαν έτοιμο οι φίλοι μας οι Ευρωπαίοι με τον κ. Ντάϊσελμπλουμ, τον κ. Άσμουσεν, τον κ. Σόιμπλε για να μας πετάξουν από το ευρώ. Ήταν έτοιμο. Ήταν τουλάχιστον ένα από τα πλάνα που είχαν για το Grexit το οποίο επιδίωκαν. Είχαν βάλει όλη τη μελέτη με τα IOUs. Αυτή ήταν η ομάδα, ο κ. Άσμουσεν, ο κ. Μπούτι, ο κ. Τόμας Βίζερ και ο κ. Τόμσεν. Αυτή είναι η ομάδα που έκανε το plan Ζ, το σχέδιο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ και αυτοί έφτιαξαν τα IOUs, σαν την Αργεντινή. Αυτοί έφτιαξαν το νόμισμα βάσει μελέτης του αμερικάνικου στρατού.
Ολοκληρώστε, κύριε Καμμένε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Είναι σαφές. Είναι όλα τα στοιχεία εδώ. Αυτοί οι άνθρωποι είχαν έτοιμη την Ελλάδα για έξοδο, είχαν μελετήσει τα IOUs, είχαν μελετήσει να κλείσουν τα ATM. Τα λέει όλα μέσα, τα έχω σημειώσει. Είχαν μελετήσει να κλείσουν τα ΑΤΜ στην Ελλάδα, να μας πετάξουν έξω…
Κύριε Καμμένο, δεν μπορώ να σας αφήσω να μιλήσετε περαιτέρω. Παρακαλώ, κλείστε.
Αυτοί οι κύριοι θα έκλειναν και τις διατραπεζικές συναλλαγές. Είναι ένας τεχνικός όρος τον οποίον δεν θα σας αναλύσω τώρα. Δεν θα είχε η Ελλάδα τρόπο να κάνει κανένα swift, να στείλει λεφτά πουθενά. Για το plan Ζ των φίλων Ευρωπαίων, που ήξεραν από το 2011 και 2012, οι κύριοι Σαμαράς και Βενιζέλος δεν έκαναν τίποτα. Εμείς ήρθαμε να χειριστούμε ένα έτοιμο σχέδιο εξόδου με IOUs και κλείσιμο ΑΤΜ από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Παρακαλώ να μελετηθεί από όλους και να δούμε ποιος στο τέλος της ημέρας έχει την ευθύνη για όλα αυτά. Ευχαριστώ πολύ. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Δημήτριος Καμμένος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Και όσον αφορά τα assets έχουμε ακούσει…
Έχετε κλείσει. Δεν γράφεται πλέον τίποτα από αυτά που λέτε στα Πρακτικά. Η κατάχρηση ήταν δικαιολογημένη, γιατί ο Πρόεδρος του Κόμματος, ο κ. Καμμένος, ευρισκόμενος στο εξωτερικό, δεν θα μιλήσει το βράδυ, οπότε πήγε λίγο παραπάνω ο χρόνος. Τον λόγο έχει ο κ. Γεωργιάδης και κλείνουμε τον κύκλο. Να ενημερώσω απλά ότι ο κύριος Υπουργός ερωτήθηκε και είπε ότι δεν θέλει να μιλήσει αμέσως μετά την πρώτη οκτάδα. Κατόπιν τούτου, θα μπούμε στον κύκλο των υπόλοιπων ομιλητών, με μια παρέμβαση του κ. Λοβέρδου που είπε ότι, ανεξάρτητα αν θα μιλήσει ο κύριος Υπουργός ή όχι, θέλει να κάνει χρήση της ομιλίας του ως Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου. Για το ίδιο ενημερώνω και τους άλλους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους. Αν επιθυμούν μπορούν να κρατήσουν την ομιλία τους μετά την ομιλία του Υπουργού ή αν θέλουν μπορούν να παρεμβληθούν.
Θα μιλήσω στις 13.00΄, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Γεωργιάδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι Βουλευτές, καλημέρα σας. Ακριβώς ενάμιση χρόνο πριν, άρχισε δυστυχώς για την πατρίδα μας μια απίθανη περιπέτεια, μια καταστροφική πορεία, μία σύγχρονη οδύσσεια περιπλάνησης στο άγνωστο, δηλαδή η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ! Και αν στο μεγαλειώδες έπος του Ομήρου κυβερνήτης ήταν ο ικανός και πολυμήχανος βασιλιάς Οδυσσέας, που συνέβαλε, βέβαια, στα μέγιστα στην κατάληψη της Τροίας, και έμελλε σε δέκα χρόνια να επιστρέψει και στα νερά της Ιθάκης, στην εποχή μας έχουμε μείνει παρατημένοι στο έλεος του Θεού, των ανέμων και των δανειστών, χωρίς σοβαρή ηγεσία - κακά τα ψέματα - που να εμπνέει και να δίνει ελπίδα στον λαό ότι η σωτηρία βρίσκεται κοντά, έστω και στην επόμενη δεκαετία. Σε αυτόν τον ενάμιση χρόνο τα είδαμε όλα από την «Πρώτη φορά Αριστερά». Αυτοί που έσκιζαν τα μνημόνια, πρόλαβαν και ψήφισαν το τρίτο, που είναι ίσως το χειρότερο απ' όλα. Κι έρχεται σήμερα η Αξιωματική Αντιπολίτευση να φέρει πρόταση σύστασης εξεταστικής επιτροπής για τα καμώματα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, σχετικά με τα όσα έγιναν πέρυσι τέτοια εποχή: capital controls, αρνητικό κλίμα, νέο μνημόνιο. Γιατί, όμως, αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, να διερευνήσουμε μόνο το πώς φθάσαμε στο τρίτο μνημόνιο; Δεν προηγήθηκαν το πρώτο του ΠΑΣΟΚ, του Γεωργίου Παπανδρέου, και το δεύτερο Σαμαρά - Βενιζέλου; Αυτά ήταν τα καλά, τα έξυπνα και τα παραγωγικά μνημόνια και τώρα έχουμε έρθει στα κακά μνημόνια; Όντως, το σχήμα ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έδειξε τραγική ανευθυνότητα και επέτεινε το δυσμενές οικονομικό και κοινωνικό κλίμα της χώρας μας. Σε αυτό οφείλουμε να συμφωνήσουμε μαζί σας. Εσείς, όμως, τώρα, κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, εισάγετε ένα νέο είδος λαϊκισμού και δημαγωγικής τάσης. Η πρόταση σύστασης εξεταστικής επιτροπής θα επιδιώξει απόδοση ευθυνών σε συγκεκριμένα πρόσωπα. Μα, δεν είναι γνωστές αυτές οι ευθύνες; Γνωρίζουμε και ποιοι ήταν υπεύθυνοι στο οικονομικό επιτελείο και ποιοι ήταν στην ηγεσία του κυβερνητικού σχήματος. Εσείς τι θέλετε τώρα να ψάξετε; Για κάποιον ειδικό σύμβουλο ή γραμματέα που έκανε κάποιο συγκεκριμένο σφάλμα και πήγε στραβά η διαπραγμάτευση; Και για να τα λέμε όλα, για ποια διαπραγμάτευση μιλάμε; Ταξίδια αναψυχής έκαναν. Κατά δεύτερον, μιλάμε για πολιτική ευθύνη. Αυτό είναι το βασικότερο. Ολόκληρη η στρατηγική ήταν λάθος εξαρχής. Και τι δεν ακούσαμε; Ακούσαμε για υποκλοπές στο Eurogroup. Ακούσαμε για «ντου» στο Νομισματοκοπείο. Ακούσαμε για εκτύπωση και διανομή υποσχετικών αντί χρημάτων για μισθούς και συντάξεις. Και μέσα σε ένα σταθερό και προστατευμένο ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό περιβάλλον, καταφέραμε να οδηγήσουμε τις τράπεζες στο προσωρινό κλείσιμο, στην επιβολή κεφαλαιακών περιορισμών. Φθάσαμε μάλιστα το καλοκαίρι να κάνει διάγγελμα ο πρώην Υπουργός Οικονομικών, πριν τον Πρωθυπουργό, και να μας λέει για καλιφορνέζικες υποσχετικές, τα λεγόμενα IOUs, για αποθέματα σε καύσιμα και φάρμακα για ορισμένο χρονικό διάστημα και ούτω καθεξής. Ο κόσμος παρακολουθούσε μουδιασμένος και άναυδος όλες αυτές τις εγκληματικές εξελίξεις. Στα φανερά, βέβαια, μιλούσαν για δήθεν διαπραγμάτευση, για δήθεν κόκκινες γραμμές, για δήθεν δεκαεπτάωρες συσκέψεις, προσπαθώντας να δικαιολογήσουν την πραγματικά τραγική απώλεια των έξι πολύτιμων και ευνοϊκών μηνών. Έφθασαν μάλιστα στο σημείο να διαφημίζουν το δικό τους μνημόνιο σαν να είναι ο μοναδικός οδηγός επιβίωσης που οδηγεί στην ανάπτυξη και να δυσφημούν τα υπόλοιπα σαν χάρτες που οδηγούν στην καταστροφή. Τι να πρωτοπεί κανείς για τον απάνθρωπο χαρακτήρα και των τριών μνημονίων; Εργασιακές σχέσεις ανατράπηκαν, χιλιάδες άνθρωποι έμειναν χωρίς δουλειά, οικογένειες καταστράφηκαν, οι φόροι πολλαπλασιάστηκαν και οι μισθοί μειώθηκαν στο μισό. Οι περισσότεροι συμπολίτες μας υποφέρουν ή είναι σε απόγνωση, γιατί κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι τους. Όταν, λοιπόν, έχεις ως κόμμα και ως κυβέρνηση υπογράψει μνημόνιο σε βάρος του λαού, όταν έχεις πετσοκόψει συντάξεις από φτωχούς ανθρώπους, όταν έχεις βάλει λουκέτο σε χιλιάδες επιχειρήσεις, όταν με μια υπογραφή απολύεις υπαλλήλους, πόσο θράσος διαθέτεις για να ζητήσεις να διερευνηθούν τα αίτια του μνημονίου του αντιπάλου σου; Τελικά, όμως, φαίνεται ότι σε αυτή τη χώρα μόνο το πολύ θράσος περισσεύει. Δεν υπάρχουν φιλολαϊκά και αντιλαϊκά μνημόνια, αγαπητοί συνάδελφοι. Και τα τρία μέχρι σήμερα στόχευαν κυριολεκτικά κατά μέτωπο τα χαμηλά οικονομικά στρώματα, τους μικροεπαγγελματίες, τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους. Μη μας επαναλαμβάνετε, λοιπόν, συνεχώς ότι το περίφημο e - mail Χαρδούβελη περιελάμβανε δήθεν ήπια μέτρα - «χάδια», όπως τα αποκαλείτε - και ότι οι δανειστές τα είχαν αποδεχθεί πλήρως, γιατί αν το επιθυμούσατε, υπήρχε άνεση χρόνου να υπογράψετε το δικό σας μνημόνιο πριν το τέλος του 2014. Ό,τι φταίει για το δικό σας μνημόνιο, φταίει και για τα μνημόνια του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ. Δεκαετίες αλόγιστων δαπανών, διορισμών, ρουσφετιών, υπερδανεισμού και φοροαπαλλαγών στους έχοντες είναι οι κύριοι λόγοι για όλα τα μνημόνια. Μπορεί, βέβαια, ο ΣΥΡΙΖΑ να μην έχει κυβερνήσει για δεκαετίες, αλλά κοινή εκτίμηση είναι ότι αρκούν και λίγοι μήνες για να σας μοιάσει, διότι η αλήθεια είναι ότι πέρυσι η χώρα μας κινδύνευσε όσο ποτέ άλλοτε - για να πούμε και του στραβού το δίκιο - και συνέβησαν απίθανα πράγματα στο πρώτο εξάμηνο του 2015. Παρατρεχάμενοι Κινέζοι σύμβουλοι, άλλοι γνωστοί και άλλοι άγνωστοι παγκοσμίως, εκτός του συστήματος της επίσημης Κυβέρνησης, εισηγούνταν, δήθεν, σχέδια σωτηρίας για τη χώρα μας. Ποιο είναι το κοινό χαρακτηριστικό τους; Ήταν μέλη της μυστικής ομάδας εργασίας που σύστησε ο πρώην Υπουργός Οικονομικών κ. Βαρουφάκης, κατόπιν πάντα εντολής του Πρωθυπουργού, με έργο τη σχεδίαση και οργάνωση σειράς εξωθεσμικών ενεργειών, με τελικό σκοπό την έξοδο της χώρας από το ευρώ και την Ευρωζώνη. Και τι δεν ακούσαμε για το plan Β, το plan Χ ή όπως αλλιώς θέλετε να το ονομάσετε! Ακούσαμε για κήρυξη της χώρας σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, για εκτύπωση υποσχετικών για πληρωμή μισθών, για χορήγηση κουπονιών για βασικά είδη ανάγκης, για κρατικοποίηση των τραπεζών. Ακόμα και για χρήση ιντερνετικού χρήματος ακούσαμε - το «bitcoins» - ή για αιώνια επιστράτευση των δημοσίων υπαλλήλων και άλλα πολλά παλαβά. Υπολογισμοί κάνουν λόγο για απώλεια από τη λεγόμενη «διαπραγμάτευση Βαρουφάκη» ύψους 86 δισεκατομμυρίων ευρώ, η οποία οφείλεται στη διαρροή καταθέσεων, στην ανακεφαλαιοποίηση και το ξεπούλημα των τραπεζών και στη γενικότερη περαιτέρω επιδείνωση του οικονομικού κλίματος, χωρίς να λάβουμε υπ' όψιν τις χιλιάδες απολύσεις από τα δεκάδες «κανόνια» μεγάλων γνωστών εταιρειών, οι οποίες δεν άντεξαν στις κρατικές πιέσεις. Ποιος θα αποζημιώσει τους Έλληνες για τις περικοπές και τους μισθούς τους, για τη «σφαγή» στις συντάξεις και την υποβάθμιση για άλλη μία φορά του επιπέδου ζωής τους; Περίτρανη δε απόδειξη είναι ότι αυτά τα αστρονομικά ποσά φορτώθηκαν στις πλάτες της χαμηλότερης οικονομικής τάξης, των λεγόμενων «φτωχών στρωμάτων», αποτελεί το τρίτο μνημόνιο που υπογράψατε - και το υπογράψατε όλοι - μία πραγματική ταφόπλακα για κάθε «πλούσιο» - εντός εισαγωγικών - Έλληνα, που τυγχάνει να λαμβάνει μισθό ή σύνταξη πάνω από 600 ευρώ. Εκπλήρωσε έτσι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ την υπόσχεσή της, ότι δηλαδή τα μέτρα στοχεύουν στους πλουσίους Έλληνες. Τα 600 ευρώ τον μήνα θα είναι στο εξής το όριο όχι της φτώχειας, όπως μας υπόσχονταν μέχρι τώρα, αλλά του πλούτου. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, το περσινό κακό που πάθαμε ως χώρα από τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με την άτσαλη διαπραγμάτευση με την Ευρώπη που οδήγησε στο τρίτο μνημόνιο, ίσως περάσουν και πάνω από δέκα χρόνια για να το ξεπεράσουμε και σίγουρα πρέπει να αποδοθούν ευθύνες στους υπαίτιους. Όμως, αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, η πρότασή σας για σύσταση εξεταστικής επιτροπής δεν είναι ολοκληρωμένη, πρώτον γιατί όλοι ξέρουμε ποιοι φταίνε για την κατάντια της Ελλάδας μας και αυτοί δεν είναι άλλοι από όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων σαράντα ετών και, δεύτερον, γιατί και εσείς και το ΠΑΣΟΚ έχετε τεράστιες ευθύνες για όλα τα μνημόνια. Θεωρούμε απαράδεκτο και υποκριτικό να περιοριστεί η πρότασή σας για επιτροπή μόνο στη διερεύνηση αιτιών που οδήγησαν στο τρίτο μνημόνιο, αλλά και οξύμωρο, αφού το έχετε ψηφίσει και εσείς το προηγούμενο καλοκαίρι. Η δική μας πρόταση είναι να συσταθεί εξεταστική επιτροπή για τα συνολικά αίτια της κρίσης τουλάχιστον από το 2004 και ύστερα. Αυτή εισηγούμαστε, αυτή θέλουμε. Εμείς στην Ένωση Κεντρώων δεν κάνουμε εκπτώσεις και έτσι εκ των πραγμάτων αυτή τη μεμονωμένη και δακτυλοδεικτούμενη πρότασή σας δεν μπορούμε να την ψηφίσουμε. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ για τη συντομία του χρόνου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα προηγηθούν οι συνάδελφοι κ. Θεοπεφτάτου, κ. Τζαβάρας και κ. Φάμελλος. Θα ακολουθήσει ο κ. Λοβέρδος και ο κ. Δένδιας, ο οποίος είχε μείνει. Μετά θα μιλήσουν - λέω τα ονόματα των συναδέλφων για να ειδοποιηθούν - ο κ. Παναγιώταρος, ο κ. Σπαρτινός και ο κ. Δήμας. Κυρία Θεοπεφτάτου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλούμαστε να συζητήσουμε την πρόταση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας για το αν θα συσταθεί ή όχι εξεταστική επιτροπή ως προς τα πεπραγμένα της Κυβέρνησής μας πέρυσι. Όπως γνωρίζουμε, τον Ιανουάριο του 2015 η χώρα μας βρέθηκε μπροστά σε έναν ασφυκτικό δημοσιονομικό κλοιό. Η συγκυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου δεν είχε ολοκληρώσει την πέμπτη αξιολόγηση του δεύτερου μνημονίου, το οποίο είχε λήξει ήδη στις 31-12-2014. Υπήρξε μια δίμηνη παράταση ως τις 28-2-2015, με την πέμπτη αξιολόγηση ανολοκλήρωτη από το καλοκαίρι του 2014. Στόχος προφανής ήταν η χώρα να μπει σε δημοσιονομική ασφυξία, η νέα Κυβέρνηση να μην μπορέσει να προχωρήσει και να υποταχθεί σε όσα είχαν συμφωνηθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση ή να καταρρεύσει πολιτικά. Ήταν ένα παιχνίδι εκβιασμού με γραμμή «κάντε αυτά που δεν έκανε ο Σαμαράς και μετά συζητάμε για τα υπόλοιπα». Τι περιλάμβανε αυτήν η πέμπτη αξιολόγηση. Πρώτα - πρώτα περιλάμβανε πρωτογενή πλεονάσματα: Το 2015, 3%. Το 2016, 4,2%. Το 2017, 4,5%, κ.ο.κ.. Τι ισχύει σήμερα μετά την «καταστροφική διαπραγμάτευση» της δικής μας διακυβέρνησης, όπως ισχυρίζεται η Νέα Δημοκρατία; Για το 2015,-0,25%. Για το 2016, +0,5%. Για το 2017, 1,5%. Για το 2018, 3,5%. Δηλαδή κατά 20 δισεκατομμύρια χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα. Όλοι αναγνωρίζουν σήμερα τη σημασία των χαμηλότερων πρωτογενών πλεονασμάτων. Ακόμα και αυτοί που υπέγραφαν το 4,5% πλεόνασμα, αναγνωρίζουν ότι λογικά πρωτογενή πλεονάσματα είναι γύρω στο 2%. Εδώ, βεβαίως, δεν χρειάζεται να είσαι ΣΥΡΙΖΑ για να πεις ότι η ελληνική οικονομία δεν μπορούσε να αντέξει τέτοια πρωτογενή πλεονάσματα. Όπως είπε και ο εισηγητής μας, ο ίδιος ο τότε Υπουργός Οικονομικών, ο κ. Χαρδούβελης, ομολόγησε σε συνέντευξή του ότι αυτά τα πλεονάσματα όντως δεν έβγαιναν, γιατί δεν ήταν ρεαλιστικά. Η Κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε μέχρι το καλοκαίρι του 2015, όπου βρέθηκε αντιμέτωπη με την πρόταση των εταίρων, την πρόταση Γιουνκέρ, που τέθηκε σε δημοψήφισμα στον ελληνικό λαό. Τι περιλάμβανε η πρόταση αυτή, για όσους ξέχασαν; Δύσκολα δημοσιονομικά μέτρα, που και σήμερα αντιμετωπίζουμε, αλλά με μια θεμελιώδη διαφορά, χρηματοδότηση της χώρας για τέσσερις μήνες, μέχρι τον Νοέμβρη του 2015, και από εκεί και πέρα κανείς δεν ξέρει. Όμως, το πιο πιθανό ήταν μια νέα μνημονιακή συμφωνία, καθώς το διάστημα των τεσσάρων μηνών ήταν πάρα πολύ μικρό. Η ελληνική Κυβέρνηση διαπραγματεύθηκε μια νέα συμφωνία που καλύπτει τη χώρα μέχρι το 2018, μια συμφωνία με τις αδυναμίες της, αλλά και με σημαντικά πλεονεκτήματα, αν συγκριθεί είτε με την πέμπτη αξιολόγηση είτε με την πρόταση Γιούνκερ. Να μην ξεχνάμε ότι στη διαπραγμάτευση του 2015 απαιτούσαν από την Ελλάδα, παρά την πολιτική αλλαγή, τη συνέχιση της ίδιας πολιτικής. Κάθε σημείο που βελτιώθηκε στη διαπραγμάτευση, κερδήθηκε με μεγάλη δυσκολία, αφού οι εταίροι θεωρούσαν την πέμπτη αξιολόγηση ως βάση συζήτησης, ως κεκτημένο έδαφος. Ας έρθουμε, όμως, στον πυρήνα του ερωτήματος της Νέας Δημοκρατίας για τα κρίσιμα ζητήματα. Στη χώρα επιβλήθηκαν κεφαλαιακοί περιορισμοί την επόμενη μέρα της ανακοίνωσης του δημοψηφίσματος, σε μια πρωτοφανή προσπάθεια κατατρομοκράτησης του εκλογικού σώματος και με προφανή στόχο την ποδηγέτηση του αποτελέσματος. Μπορούμε να θυμηθούμε δηλώσεις κορυφαίων στελεχών της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης αυτής της εποχής για κίνδυνο των καταθέσεων, συνεπικουρούμενες από δημοσιεύματα εγχώριων και ευρωπαϊκών οικονομικών ελίτ. Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας και ενώ είχε εξαγγείλει ένα δημοψήφισμα, ζήτησε την παράταση του υφιστάμενου μέχρι τότε προγράμματος για δεκαπέντε ημέρες, προκειμένου η χώρα να μην προχωρήσει σε δημοψήφισμα σε συνθήκες στραγγαλισμού. Το αίτημα απορρίφθηκε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Μου θυμίζετε έστω και μία δήλωση του τότε Αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ ή του Ποταμιού που να αναφέρεται στο ζήτημα; Καλώς, δηλαδή, οι δανειστές απέρριψαν το ελληνικό αίτημα για παράταση του προγράμματος ή κακώς; Συνεχίστηκαν, λοιπόν και τα σενάρια φόβου, σε πείσμα των «αξιόπιστων» δημοσκοπήσεων. Εάν θυμάστε, η πιο αισιόδοξη πρόβλεψη για το «ΌΧΙ» ήταν 51% -49%. Το αποτέλεσμα ήταν 62% και αυτό έδωσε την απάντηση που άρμοζε σε όλο το παλαιό πολιτικό κατεστημένο και αποτέλεσε το βασικό διαπραγματευτικό χαρτί στη συνέχεια των προσπαθειών της Κυβέρνησης. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες και πάλι με «αξιόπιστα» δεδομένα δημοσκοπήσεων, ακολούθησαν οι εκλογές του Σεπτέμβρη και ο λαός έδωσε πάλι τη δυναμική της πρωτιάς στον ΣΥΡΙΖΑ και μας εμπιστεύθηκε. Και αυτή είναι η πιο καθαρή και δημοκρατική απάντηση που πήρατε στο αίτημα για εξεταστική επιτροπή, σας το είπε ο λαός στις 20 Σεπτεμβρίου 2015. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ακόμη όμως και οι οικονομικοί δείκτες δείχνουν ότι αυτά που λέτε είναι ατεκμηρίωτες υπερβολές. Η ελληνική οικονομία είχε σχεδόν μηδενική ανάπτυξη το 2014 και σχεδόν μηδενική ύφεση το 2015, για την ακρίβεια ήταν-0,2%, όταν μόλις τρεις μήνες πριν οι εκτιμήσεις μιλούσαν για ύφεση 7%. Και κάτι που δεν ήρθε το 2015, αλλά ήρθε το 2016 και νομίζω ότι αξίζει να το ξαναπούμε. Το 2014, στον προϋπολογισμό του 2015, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ αναζητούσαν πιστοποιητικά βιωσιμότητας για το χρέος. Σήμερα και ενώ υπάρχει ένα ανώτερο πλαφόν 15% του ΑΕΠ για την αποπληρωμή χρέους, που δεν υπήρχε τότε, όλο και περισσότεροι συζητούν για την περαιτέρω διαδικασία ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους. Γι' αυτά δεν θα γίνει ποτέ αυτοκριτική; Το χρέος συζητήθηκε για πρώτη φορά από τη δική μας Κυβέρνηση. Η οικονομία έχει σταθεροποιηθεί στα μακροοικονομικά της μεγέθη, η ανεργία έχει αρχίσει να μειώνεται. Προφανώς παραμένει υψηλή και δεν πανηγυρίζουμε, αλλά αποκλιμακώνεται. Το 2015 η Ελλάδα έσπασε ρεκόρ στην απορροφητικότητα ευρωπαϊκών κονδυλίων καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση στην Ευρωζώνη με 97,1%. Δύο εκατομμύρια ανασφάλιστοι έχουν δωρεάν ιατροφαρμακευτική κάλυψη. Αντιμετωπίζεται η ανθρωπιστική κρίση. Αυξήθηκε ο προϋπολογισμός για την υγεία κατά 300 εκατομμύρια και μετά από έξι χρόνια γίνονται προσλήψεις. Για πρώτη φορά έχουμε αποτελέσματα στην πάταξη της φοροδιαφυγής και την έρευνα των καταθέσεων του εξωτερικού, τις γνωστές λίστες που είχαν ξεχαστεί σε κάποια συρτάρια.
Κυρία συνάδελφε, πρέπει να κλείσετε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, ζητώ συγγνώμη. Από την αρχή η διαπραγμάτευσή μας ήταν εντός ευρώ, εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υπήρξαν σχέδια από πλευράς του ημέτερου πολιτικού σας χώρου, τα σχέδια του Σόιμπλε και επίσης σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση συρρικνώνεται από τις ανεύθυνες επιλογές της βρετανικής δεξιάς…
Κυρία Θεοπεφτάτου, ολοκληρώνετε. Έχετε πάρει ήδη 30% επιπλέον του χρόνου. Έξι λεπτά είναι ο χρόνος των ομιλητών και έχετε μιλήσει ήδη οκτώ λεπτά και τριάντα εννέα δευτερόλεπτα.
Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Συρρικνώνεται, λοιπόν, η Ευρωπαϊκή Ένωση από τις ανεύθυνες επιλογές της βρετανικής δεξιάς, που ένα κομμάτι της υπό τον κ. Τζόνσον συνέπραξε με την λαϊκίστικη ακροδεξιά του κ. Φάραντς. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΥΚΟΥΔΗΣ]] Ανέφερα τα παραπάνω γιατί αποτελούν μία πραγματικότητα, που δεν πρέπει να ξεχνάμε. Και καλούμε αυτή η εξεταστική να διερευνήσει, εκτός των άλλων, και πολιτικές που δεν επελέγησαν πολιτικά, τελικά δεν εφαρμόστηκαν και δεν παρήγαγαν αποτελέσματα. Όμως εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να προχωρήσουμε.
Ο συνάδελφος κ. Κωνσταντίνος Τζαβάρας έχει τον λόγο. Ορίστε, κύριε Τζαβάρα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Και για να συνεχίσω από εκεί που έμεινε η προλαλήσασα συνάδελφος, πράγματι, κύριοι Βουλευτές της Συμπολιτεύσεως, προχωράτε. Προχωράτε, όμως, με μια περπατησιά που έχει πρωτόγνωρα και πρωτοφανή χαρακτηριστικά, αν κρίνω από τη χθεσινή φιέστα, η οποία έλαβε χώρα έξω από το Κοινοβούλιο. Και ασφαλώς, με βάση την αρχή της άτυπης πολιτικής δράσης που έχει υιοθετήσει προ πολλού ο Πρωθυπουργός, είχε σαν αντικείμενο την έναρξη της διαδικασίας της συνταγματικής αναθεώρησης. Πλην όμως, έγινε εκτός του Κοινοβουλίου, παρά το γεγονός ότι το άρθρο 110 του Συντάγματος ορίζει ότι την ανάγκη της συνταγματικής αναθεώρησης την αποφασίζει η Βουλή και όχι ο Πρωθυπουργός. Και δεύτερον, αυτή γίνεται εντός του Κοινοβουλίου. Και γίνεται εντός του Κοινοβουλίου, κύριοι συνάδελφοι, για έναν απλούστατο λόγο: γιατί στο Κοινοβούλιο αντιπροσωπεύεται όλος ο λαός συνολικά, δηλαδή και η Αντιπολίτευση και η Συμπολίτευση. Και αυτό ακριβώς έχει πολύ μεγάλη αξία. Γιατί αν είναι κάτι, από το οποίο πάσχει αυτό το αμεσοδημοκρατικό προσκλητήριο που έκανε χθες ο Πρωθυπουργός, είναι ακριβώς η επιθυμία του να εξουδετερώσει από αυτό τον διάλογο την Αντιπολίτευση. Και εδώ βεβαίως αξίζει ιδιαίτερης μνείας η δημοκρατική του ευαισθησία. Γιατί αν είναι κάτι που αξίζει να ζει κανένας σε αυτό που λέγεται δημοκρατικός πολιτισμός, είναι η υποχρέωσή του να σέβεται και να δίνει λόγο στην αντίθετη άποψη. Αυτό το εξασφαλίζει μόνο το Κοινοβούλιο. Και υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα: Χθες ακούστηκαν χιλιοειπωμένα λόγια, φθαρμένα από τη χρήση. Τα έχουμε ακούσει εδώ και πολλά χρόνια και από άλλα χείλη άλλων Πρωθυπουργών. Και το πιο σημαντικό είναι ότι κάποιες φράσεις από αυτές είναι πολύ μεγάλης ιστορικής σημασίας, όπως αυτό που είπε ο Πρωθυπουργός, ότι ξεκινάει έναν διάλογο με τον λαό, έναν διάλογο για ένα νέο Σύνταγμα, έναν διάλογο που επαναθεμελιώνει τη δημοκρατία - με πολλά θαυμαστικά - και κυρίως έναν διάλογο που συγκροτεί την πολιτεία, αυτή η προσπάθεια από τον λαό, με τον λαό, για τον λαό. Είναι μια φράση, που όλοι ξέρουμε ότι στις 19 Νοεμβρίου 1863 την είχε πει ο Αβραάμ Λίνκολν. Είναι ο περίφημος λόγος του Γκέτισμπεργκ, όταν θάβοντας τους πρώτους νεκρούς του Εμφυλίου Πολέμου και κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου είπε αυτή την περιώνυμη φράση, ότι η διακυβέρνηση του λαού από τον λαό για τον λαό είναι αυτό που θα πρέπει να μείνει αιώνια. Αυτό, λοιπόν, που πρέπει να κάνει ο Πρωθυπουργός είναι να κυβερνάει από τον λαό για τον λαό. Και αυτό, δυστυχώς, όχι μόνο δεν το βλέπουμε, αλλά πολλώ δε μάλλον σήμερα εδώ, απ' ό,τι άκουσα από τους προλαλήσαντες εκπροσώπους Βουλευτές συναδέλφους της Πλειοψηφίας, κάθε άλλο παρά είναι διαθέσιμοι εντός του Κοινοβουλίου να υλοποιήσουν ως δημοκρατική υποχρέωση αυτό που τότε είπε ο Αβραάμ Λίνκολν, εννοώντας βεβαίως τα πολύ μεγάλα και σπουδαία χαρακτηριστικά που έχει η αντιπροσωπευτική δημοκρατία και όχι η άμεση δημοκρατία. Στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία, λοιπόν, υπάρχει και η Αντιπολίτευση, η οποία χθες ήταν απούσα. Και για χάρη αυτής της Αντιπολίτευσης είναι που η διάταξη του άρθρου 144 του Κανονισμού, με βάση την οποία συζητείται σήμερα αυτή η αίτηση για σύσταση εξεταστικής επιτροπής, ο νομοθέτης - και ο συνταγματικός για τη διάταξη του άρθρου 168, αλλά και εκείνος που έκανε τον Κανονισμό - αναγνωρίζει στην Αντιπολίτευση το δικαίωμα να ζητά τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής, για να εξεταστεί ζήτημα δημοσίου ενδιαφέροντος. Το ότι σήμερα βεβαίως προκύπτει αυτή η αναφορά στα προνόμια της Αντιπολίτευσης είναι σαφές. Το λέει η διάταξη του άρθρου 2, όπου εκεί απαιτείται κατ' ανώτατο και κατ' ελάχιστο αριθμό το 1/5 των Βουλευτών να υπογράψουν την αίτηση και βεβαίως στο τέλος η απόφαση λαμβάνεται με πλειοψηφία των παρόντων, που δεν μπορούν να είναι λιγότεροι από τα 2/5 της Βουλής. Άρα, ως προς αυτή τη συγκεκριμένη διάταξη όπως αναφέρεται, αλλά και από καταγωγής ιστορικής, καθώς είναι μια διάταξη την οποία την είχε εισηγηθεί ο Μαξ Βέμπερ, κατά τις εργασίες της διαμόρφωσης του τελικού κειμένου του Συντάγματος της Βαϊμάρης - και εκεί βεβαίως αυτή ήταν η φιλοσοφία της διάταξης - σήμερα εδώ καλείστε να δείξετε πόσο δημοκράτες είστε και μάλιστα όταν έχει προηγηθεί κάτι το οποίο για εσάς αποτελεί δέσμευση. Έχετε ήδη ζητήσει και έχει αποφασίσει η Βουλή να γίνει εξεταστική επιτροπή, προκειμένου να ερευνηθούν τα δύο πρώτα μνημόνια κι εμείς ψηφίσαμε ως Αξιωματική Αντιπολίτευση. Σήμερα, λοιπόν, γιατί ακριβώς ο ίδιος είναι ο λόγος που επιβάλλει και τη σύσταση της σημερινής εξεταστικής επιτροπής, είστε υποχρεωμένοι, εάν θέλετε να είστε ουσιαστικά δημοκράτες, να την υπερψηφίσετε. Διαφορετικά, θα συμφωνήσω με τον φίλο μου τον Μάκη τον Μπαλαούρα που προηγουμένως μιλούσε για παραμύθια. Όμως, αυτό το παραμύθι που μας δίνετε την ευκαιρία να ζήσουμε, εσείς ειδικά, εδώ και ενάμιση χρόνο είναι το παραμύθι της ενάρετης κοκκινοσκουφίτσας απέναντι στον κακό γαλάζιο λύκο. Να είστε καλά.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Σωκράτης Φάμελλος από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πράγματι το πρώτο εξάμηνο του 2015 ήταν το πιο κρίσιμο εξάμηνο της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Γιατί μια χώρα τριπλά χρεοκοπημένη, με δύο πιστωτικά γεγονότα, με άδεια ταμεία, αλλά και με αποσαθρωμένη κοινωνία και οικονομία αποφάσισε να πάει κόντρα στο κύμα, να πάει κόντρα στον καιρό, να σταθεί όρθια, όρθια από τον βάλτο στον οποίο την είχαν ρίξει οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Ας δούμε, όμως, με τη σειρά τα γεγονότα που μας οδήγησαν στο πρώτο εξάμηνο του ΄15. Αποτυχία της πρώτης αξιολόγησης, Δεκέμβριος του 2014, μιας αξιολόγησης με δείκτες που όπως ο ίδιος ο κ. Χαρδούβελης δήλωσε, δεν έβγαινε. Η δήλωσή του ήταν ξεκάθαρη στο «ΒΗΜΑ FM». Όλη η διαπραγμάτευση της κυβέρνησης βρισκόταν στον αέρα. Η περίφημη αξιολόγηση που θα μας έφερνε στην ανάπτυξη δεν έβγαινε, παρά μόνο με αποδοχή μεγάλων πλεονασμάτων, δηλαδή με την υποχρέωση νέων, βαρύτερων μέτρων. Όμως, και ο κ. Σαμαράς ήταν ξεκάθαρος στη συνέντευξή του στη «REAL», όπου έλεγε ότι οι δανειστές δεν έδωσαν στην κυβέρνησή μας τα 7,5 δισεκατομμύρια, γιατί δεν ήθελαν δυόμισι μήνες αργότερα να βρεθούν τα χρήματα αυτά στα χέρια μιας άλλης κυβέρνησης. Παρόλο, λοιπόν, που γνώριζε ότι καταρρέει και ερχόταν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, προχώρησε στην αξιολόγηση για να δεσμεύσει τη χώρα με σκληρότερα μέτρα, ενώ παράλληλα άφησε και τα ταμεία άδεια, για να μην βρεθούν αυτά τα χρήματα στα χέρια μιας κυβέρνησης εκλεγμένης από τον ελληνικό λαό. Στόχος του ήταν να εξαναγκάσει την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ σε αριστερή παρένθεση, κάτι το οποίο έγινε πολλαπλώς αποδεκτό από πάρα πολλά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας. Είχαμε στερέψει και από χρηματοδότηση. Είχαν σταματήσει οι χρηματοδοτήσεις, γιατί πολύ απλά ως κακοί μαθητές φεύγαμε από την αξιολόγηση. Είχαν αποτύχει πλήρως στο δικό τους σενάριο. Το είχε παραδεχτεί και ο κ. Σταϊκούρας, όταν ο ίδιος έλεγε εδώ στη Βουλή ότι πράγματι τα ταμεία δεν μπορούσαν να πληρώσουν τους μισθούς και τις συντάξεις δημοσίων υπαλλήλων στο τέλος του Φεβρουαρίου του 2015 και μάλιστα το έλλειμμα ανερχόταν στα 452 εκατομμύρια ευρώ. Αυτό ήταν το εφεύρημα της αριστερής παρένθεσης. Θυμόμαστε τον κ. Σαμαρά στη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος μαζί με τον κ. Ραχόι να διαπραγματεύονται εις βάρος των συμφερόντων της χώρας, εις βάρος των συμφερόντων των Ελλήνων και βέβαια αυτό το συνεπικουρούσαν και πολλά στελέχη εδώ. Άλλα μας προέτρεπαν να αγοράσουμε χαρτιά υγείας και άλλα δεσμεύονταν ότι τέλος Φλεβάρη δεν θα ζουν στην Ελλάδα, εάν υπάρχει κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας. Όμως, είμαστε ακόμα εδώ και είμαστε όρθιοι, γιατί αντέξαμε και άντεξε η κοινωνία ένα σύστημα εξουσίας να πηγαίνει κόντρα στη θέληση του λαού, ένα σύστημα εξουσίας σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας ζωής να αμφισβητεί τη διάθεση αλλά και την απόφαση του ελληνικού λαού να αλλάξει το παλιό, να πάει μπροστά. Και είναι γεγονός ότι η προηγούμενη κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου ναρκοθέτησε την Ελλάδα - όχι την Κυβέρνηση - και τα συμφέροντα των επόμενων πολιτών για το δικό της μικροκομματικό όφελος, για να ξαναπάρει την καρέκλα της εξουσίας και να νέμει πάλι τη διαπλοκή. Όμως, ποια είναι τα ερωτήματα της Νέας Δημοκρατίας; Μας ρωτάει στην πρώτη σελίδα της σημερινής της τοποθέτησης: «Επιλέξαμε να μην ολοκληρώσουμε την αξιολόγηση του τότε υφιστάμενου προγράμματος». Προφανώς. Δηλαδή, θέλετε εμείς να ολοκληρώσουμε μια αξιολόγηση, όπως έλεγε και το «λόττο» του κ. Τσακαλώτου που είχε 25% μείωση του ΑΕΠ, 27% ανεργία, 33% φτώχεια, 20 δισεκατομμύρια άμεσα μέτρα, ξεπούλημα της κατοικίας, ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, απολύσεις, κατάργηση όλων των εργασιακών δικαιωμάτων; Αγνοήσαμε και αδιαφορήσαμε για τους ευρωπαϊκούς κανόνες διαπραγμάτευσης και τεχνοκρατική διαπραγμάτευση. Δεν έχετε καταλάβει τι ακριβώς γίνεται στην Ευρώπη; Αυτό είναι το πρόβλημα της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας, που είναι απομονωμένη από τη λαϊκή βούληση και τη λειτουργία των κοινωνιών. Προφανώς και έπρεπε η πολιτική να ξαναγυρίσει στη συζήτηση της Ευρώπης. Επιλέξαμε να μην χρησιμοποιήσουμε υφιστάμενους και διαθέσιμους χρηματοδοτικούς πόρους; Τι κρίμα που ο κ. Σαμαράς σας διαψεύδει. Ο ίδιος δήλωσε ότι τα λεφτά δεν μπήκαν στα ταμεία και η Ελλάδα δεν είχε λεφτά και ο κ. Σταϊκούρας το επιβεβαίωσε. Μήπως πρέπει να συνεννοείστε καλύτερα όταν γράφετε κείμενα; Και πλέον μας κατηγορούν γιατί επιλέξαμε να λήξει το πρόγραμμα και να μην βρεθεί το δημόσιο εντός προστασίας. Μήπως ξεχνάτε ότι στις 21 Ιουνίου στη Σύνοδο Κορυφής ο Πρωθυπουργός κατέθεσε πρόταση - που τότε θυμάμαι βγήκε ο κ. Ντάισελμπλουμ και είπε ότι «ναι, είναι μια βάση για συζήτηση» και αν δεν γινόταν η συμφωνία τότε της συντηρητικής Ευρώπης να μας πετάξουν στον εκβιασμό, θα υπήρχε λύση με ελληνική πρωτοβουλία της δικής μας ελληνικής Κυβέρνησης; Όμως, για εμάς είναι ξεκάθαρο. Και η πρόταση η σημερινή είναι κομμάτι του σκοπού σας που είναι η υπεράσπιση ενός δομημένου και ασφυκτικού συστήματος εξουσίας, που είχε κυριαρχήσει σε όλες τις δημόσιες λειτουργίες, όχι μόνο στην πολιτική, αλλά και στην οικονομία και στην κοινωνία, στις ελεγκτικές αρχές, στις τράπεζες και σε όλο το δημόσιο. Πρόκειται για ένα σύστημα εξουσίας, το οποίο σχεδιάστηκε για δύο λόγους, πρώτον, για να τακτοποιείτε με ρουσφέτι τα δικά σας τα παιδιά, γι' αυτό κάνατε αυτό το άναρχο, ανορθολογικό δημόσιο και, δεύτερον, για να ανανεώνει αυτό το δημόσιο το δικό σας σύστημα εξουσίας. Αυτό εξάλλου τροφοδότησε τα συνθήματα του Γενάρη. Δεν ακούσατε τότε την κοινωνία που ήθελε περισσότερη δημοκρατία, περισσότερη δικαιοσύνη, περισσότερη αξιοκρατία; Και κάθε μέρα πέφτουμε από τα σύννεφα, γιατί αποκαλύπτεται ακόμα ένα σκάνδαλο το οποίο είναι συνδεδεμένο με τη δική σας πολιτική διοίκηση. Το νέο το οποίο φέρνετε πια είναι ότι περίπου 60 δισεκατομμύρια με 70 δισεκατομμύρια ευρώ έχουν φύγει παράτυπα, αφορολόγητα σε τράπεζες του εξωτερικού, με την δική σας κάλυψη. Και αυτό γιατί μάλλον έφυγαν κι από μια τράπεζα, στην οποία δεν δεχτήκατε να πάρετε τις καταθέσεις του εξωτερικού - ο κ. Σαμαράς - , στην οποία υπεύθυνος του τομέα ανάπτυξης ήταν στέλεχός σας μέχρι προχτές, ο οποίος παραιτήθηκε χωρίς εσείς να πείτε κουβέντα και ο οποίος είχε την ευθύνη και τον είχατε και στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Εμείς τώρα πια σε συνεργασία με διεθνείς ελεγκτικούς οργανισμούς που δεν είχατε δεχτεί, υποτιμώντας τα συμφέροντα της χώρας, προσπαθούμε να ρίξουμε φως σε υποθέσεις που έχουν ταλανίσει την ελληνική κοινωνία. Όμως, επί δεκαετίες μια κάστα ανέγγιχτων εύπορων επιχειρηματιών διακινούσε μαύρο χρήμα και φοροδιάφευγε, γιατί πολύ απλά η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ δεν είχαν καμμία διάθεση να ενοχλήσουν τους φίλους τους. Τους πληροφορούμε, λοιπόν, ότι αυτή η εποχή της ανομίας, του κουκουλώματος και του δούναι και λαβείν με τους φοροφυγάδες έχει παρέλθει. Και αν αυτό σας ενοχλεί και κάνετε σήμερα πρόταση εξεταστικής επιτροπής, καλά κάνετε και καλά κάνετε και σας ενοχλεί και καλά κάνετε και φοβάστε, γιατί τραντάζετε αυτό το σύστημα εξουσίας. Με σενάρια παρελθόντος δεν μπορείτε να προχωρήσετε μπροστά και γι' αυτό ίσως βάζετε αυτήν τη συζήτηση για το πριν, διότι για το σήμερα και για το αύριο δεν έχετε να πείτε καμμία πρόταση. Μας κατηγορείτε για μια έξοδο που είχε προετοιμάσει ο κ. Σόιμπλε, για ένα πλάνο εναλλακτικό, που ο ίδιος ο κ. Μεϊμαράκης είπε ότι και το είχατε συζητήσει στο παρελθόν και έπρεπε να το συζητήσουμε κι εμείς. Μας κατηγορείτε για όλα αυτά που γλιτώσαμε από την παγίδα που εσείς στήσατε. Όμως, περιμένουμε ακόμα να πάρετε θέση για το πραξικόπημα, που ενώ όλη η υφήλιος τρανταζόταν από το hashtag «this is a coup» εσείς δεν είπατε κουβέντα. Ρωτάμε: Θέλατε να το αποδεχτούμε; Καμμία χρηματοδότηση, μόνο νέα μέτρα, δυσβάστακτα πλεονάσματα και νέο μνημόνιο; Γιατί αυτή ήταν η πρόταση του Γιούνκερ. Σας πειράζει όμως και το δημοψήφισμα. Ξέρουμε ότι έχετε απέχθεια σε όλες τις μορφές έκφρασης της κοινωνίας. Θέλετε την κοινωνία απ' έξω από τις αποφάσεις, τους πολίτες ψηφοφόρους μιας αριστοκρατικής πολιτικής ηγεσίας. Αυτό αποδεικνύεται από τη συζήτηση που γίνεται για την απλή αναλογική και το Σύνταγμα. Σας πειράζει, όμως, γιατί δεν μπορείτε να δεχτείτε και το αποτέλεσμα. Διαφορά 26% σε ένα δημοψήφισμα που είχατε μαζί σας όλη τη συστημική Ελλάδα και απέναντι όλη την κοινωνία, που ήθελε να αποφασίζει η ίδια για τα συμφέροντά της και τη ζωή της. Εμείς το είχαμε ξεκαθαρίσει. Το έλεγε «Η Αυγή» πρωτοσέλιδο: «Συμφωνία την Τρίτη, μέσα στην ευρωζώνη, με κυρίαρχη τη λαϊκή κυριαρχία και την Ελλάδα». Και αυτό πετύχαμε. Θα ακολουθήσουμε την προτροπή - και ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε - , του κ. Σταϊκούρα που μας είπε να μην ξανακάνουμε τα ίδια λάθη. Γιατί αυτό είναι το άγχος σας. Μην ξανακάνουμε ποτέ ξανά τίμια, περήφανη, πατριωτική διαπραγμάτευση και διεκδίκηση. Εμείς, λοιπόν, θα συνεχίσουμε, γιατί είναι ξεκάθαρο. Είναι πολλαπλώς επιζήμια για τη χώρα η λειτουργία της Νέας Δημοκρατίας. Και πριν και μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου υποθήκευσε τα συμφέροντα της χώρας και αυτό πράγματι θα οδηγούσε σε συγκρότηση Εξεταστικής Επιτροπής.
Ούτε οι συνταγματάρχες δεν τα λένε αυτά!
Δεν ντρέπεστε;
Κύριε συνάδελφε, φθάσαμε στα οκτώ λεπτά.
Όμως, μη δυσανασχετείτε. Η καλύτερη εξεταστική επιτροπή για την πολιτική σας ήταν οι τρεις εκλογές του 2015. Ο λαός αποφάσισε, έκρινε και σας έκρινε μετεξεταστέους και αυτή είναι η λαϊκή κυριαρχία η οποία δημοκρατικά λειτουργεί στη χώρα μας.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Εμείς θα είμαστε με την κοινωνία και με τον λαό. Εσείς να μείνετε με τη διαπλοκή και τα συμφέροντα. Εμείς θα είμαστε με την κοινωνία, με το Σύνταγμα και τη δημοκρατία. Με περισσότερη δημοκρατία προχωράμε, με όρθιο το κεφάλι, γιατί είμαστε υπερήφανοι για την πολιτική μας. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Ανδρέας Λοβέρδος για οκτώ λεπτά.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τον κ. Βαρουφάκη τον ξέραμε πριν γίνει Υπουργός. Τον ξέραμε, διότι μαζί με τον κ. Σταθάκη και τον κ. Τσακαλώτο, καλεσμένοι συνήθως της τηλεόρασης στις πρωινές ζώνες, στα «βοθροκάναλα» - κατά τη φρασεολογία σύγχρονων κοτζαμάνηδων - αυτοί οι τρεις έλεγαν πως υπάρχει λύση απέναντι στις λύσεις των μνημονίων των προδοτών, των «Τσολάκογλου», των «Πινοσέτ», όπως έλεγε ο νυν Πρωθυπουργός ως Αρχηγός κόμματος τότε στη Βουλή, φράσεις από τις οποίες κανένας μα κανένας από σας της Πλειοψηφίας δεν πήρε μία αντίθετη θέση. Σήμερα λέμε ότι αυτά ήταν υπερβολές, λέμε ότι ήταν αυταπάτες. Δεν ήταν ψέματα, ήταν αυταπάτες. Αυτός, όμως, που έχει πολιτικές αυταπάτες λέγεται πολιτικός αυταπατεώνας, ενώ πρέπει να μας πείτε πώς λέγεται αυτός τότε, όταν με βάση τις αυταπάτες του εξαπατά κάποια εκατομμύρια ανθρώπων, πώς λέγεται δηλαδή ο αυταπατώμενος που εξαπατά τους πολλούς. Όμως, ο κ. Βαρουφάκης τα παράτησε. Οι άλλοι δύο συνεχίζουν, οι φοβεροί οικονομολόγοι των άλλων γραμμών, της άλλης πολιτικής, πράττοντας τα αντίθετα απ' όσα υποστήριζαν και παραβιάζοντας τον λόγο της πολιτικής τους τιμής, όση διαθέτουν, όταν λες το άλφα και κάνεις το βήτα, πρωταθλητές μιας visage du pantomime, δηλαδή ενός όπλου που έχουν στα χέρια τους οι κλόουν και το οργανωμένο έγκλημα. Δεν μπορούν, όμως, να αξιοποιήσουν την παντομίμα αυτή με τρόπο σοβαρό, γιατί ο κόσμος στην τσέπη του τους καταλαβαίνει και τους έχει πάρει χαμπάρι. Αυτά έλεγαν, κυρίες και κύριοι, περί άλλων γραμμών. Μάλιστα, θυμάμαι τον Βαρουφάκη την Παρασκευή προ των εκλογών, μία από τις δεκάδες ιδέες των Lazard freres που απέρριπταν οι δανειστές, να την παρουσιάζει ως εναλλακτική λύση για την οικονομική μας πολιτική. Η υποδοχή που τού γινόταν εκείνη την Παρασκευή από πρωινή ζώνη ήταν «μπράβο» με τυμπανοκρουσίες, «μπράβο» σε κάτι που ακουγόταν καλό, αλλά δεν υπήρχε. Μπράβο. Από τη Δευτέρα μετά τις εκλογές άρχισε το «πάρτι», «ουάου», «plan X». Τον Απρίλιο του '15 τον χαρακτήρισα κλόουν, όταν έσπευδαν να φωτογραφηθούν μαζί του εκατοντάδες ή και χιλιάδες άνθρωποι εξαπατημένοι. Ο ίδιος, όμως, φωτογραφιζόταν στο σπίτι του με τρόπο προκλητικό. Τον καιρό εκείνο, επειδή είχα καταλάβει την πορεία και είχα εμπειρία, είπα ότι αυτός είναι κλόουν. Διαμαρτύρονταν τότε οι της Πλειοψηφίας και μετά απ' όλα αυτά, δημοψήφισμα και capital controls, ύφεση, τρίτο αχρείαστο μνημόνιο, ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και απώλεια δεκάδων δισεκατομμυρίων, αφελληνισμός των τραπεζών που συντελείται ακόμα και σήμερα και - το ξεχάσαμε; Δεν το ξεχάσαμε - μεταφορά όλης της περιουσίας του δημοσίου σε μία εταιρεία για έναν αιώνα. Ένας ιστορικός πολιτικός, Πρόεδρος αυτού του Κοινοβουλίου επί αρχής του εθνικού διχασμού, έλεγε: «Τους εντεύθεν κινδύνους πας τις εννοεί», αλλά δεν είχε δίκιο και αυτό στην Ελλάδα επαναλήφθηκε πολλές φορές. Εγώ ανέφερα προηγουμένως για την πρόσφατη ιστορία. Όλα φαινόντουσαν και όλα ήταν γνωστά. Κανείς δεν δικαιολογείται να λέει «δεν ήξερα». Τα ήξερες και έλεγες τα αντίθετα. Τώρα αυτούς που πολέμαγες με τους χειρότερους όρους τους καλείς να επιδείξουν με την άλφα ή τη βήτα ευκαιρία αδιάπτωτη αλληλεγγύη. Χθες συντελέστηκε αυτό που έχει πάψει να παράγει αποτελέσματα εδώ και χρόνια: να επιχειρούν οι πολιτικοί να αντλήσουν κύρος από το κύρος του Συντάγματος, απονομιμοποιούμενοι να νομιμοποιηθούν από το κείμενο. Δεν γίνονται αυτά. Αυτά έγιναν τις δεκαετίες του 70΄ και του 80΄. Από τη δεκαετία του 90΄ και μετά στερεύουν ξανά. Αυτά δεν δίνουν τίποτα, όταν ο πολίτης σε καταλαβαίνει στην τσέπη του και λόγω της τσέπης του και αυτών που βλέπει και στο μυαλό του. Κυρίες και κύριοι, οι μέρες για να μιλάμε για τον «ΣΥΡΙΖΑ Β» είναι πολλές. Κάθε μέρα εδώ αυτό κάνουμε άλλωστε, αντιπολιτευόμενοι εμείς, συμπολιτευόμενοι εσείς. Ο «ΣΥΡΙΖΑ Α» είναι το θέμα σύμφωνα με την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας που εξετάζουμε εδώ και ο Βαρουφάκης, ο βασικός Υπουργός ενός ανύπαρκτου σχεδίου, τον οποίο πολύ από εσάς που είστε και στη νέα πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ καταχειροκροτούσατε. Χειροκροτούσατε με πρωτοφανή ζήλο και ενθουσιασμό όταν έλεγε εδώ αυτά τα οποία έλεγε. Ο Πρωθυπουργός αφού τον έδιωξε - ή αφού παραιτήθηκε ο άνθρωπος - τον χαρακτήριζε «asset» και απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση της κ. Γεννηματά τον εκθείασε περίπου έναν χρόνο πριν από τώρα. Και άλλη μια στιγμή που εμείς δεν θα ξεχάσουμε από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη. Παρατήσατε το προηγούμενο πρόγραμμα. Βαρουφάκης. Τον κατηγορείτε ότι δεν ήθελε αλλά εσείς τον βάλατε. Τα έχετε μπλέξει. Μια εξεταστική θα τα ξέμπλεκε αυτά. Ετοιμαζόμασταν για νέες πολιτικές δραχμής με ανάμειξη του στρατού, κατά μαρτυρίες, υποσχετικές αντί μισθών και συντάξεων κ.λπ.. Φέρατε την ύφεση, κάνατε δημοψήφισμα, κλείσατε τις τράπεζες. Τα είπα πριν από λίγο. Επαναλαμβάνω, για να προσθέσω κάτι, ότι όταν κλείσατε τις τράπεζες ο Πρωθυπουργός σε συνέντευξή του είπε στην ΕΡΤ πως εκτίμησε λάθος τη δυνατότητα και τη διάθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να ασκήσει πολιτικές, αφού η Ελλάδα βγήκε έξω από πρόγραμμα, που έφεραν την Ελλάδα στο να αποφασίσει το κλείσιμο των τραπεζών. Μα, δεν ήταν θέμα εκτίμησης του κ. Ντράγκι και ακόλουθης εκτίμησης του Πρωθυπουργού της Ελλάδας. Ήταν νομικός μονόδρομος. Με αδικαιολόγητη άγνοια ο Πρωθυπουργός έκανε όσα έκανε και άσκησε κριτική στον εαυτό του όπως την άσκησε. Είχε άγνοια όταν έπρεπε και είχε ασυγχώρητη άγνοια, όταν ασκούσε αυτοκριτική για μια ακόμη αυταπάτη του. Πόσο κόστισε η πολιτική σας; Πόσο κόστισαν αυτά; Ο κ. Κουτσούκος έκανε μια προσπάθεια να αποτιμήσουμε τη ζημία αναφερόμενος σε εκτιμήσεις περί δισεκατομμυρίων ηγητόρων των ευρωπαϊκών θεσμών, των ευρωπαϊκών οργάνων. Αυτά θα πρέπει να τα δούμε σε μια εξεταστική των πραγμάτων και των προσώπων επιτροπή, η οποία όπως εμείς υποστηρίζουμε - και το υποστηρίξαμε τον Μάρτιο - Απρίλιο του 2015 όταν ήταν εδώ η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ - να ξεκινήσει από την ένταξη της χώρας στο ευρώ. Θεωρούμε αδικαιολόγητο - και φάνηκε και γιατί το κάνατε - να αφήνετε την περίοδο 2004-2009 απ' έξω. Για να μην πείτε ότι το κάνουμε επίτηδες για να ασκήσουμε κριτική στην περίοδο Καραμανλή, ήμουν από εκείνους που έλεγαν «όχι προανακριτικές και εξεταστικές» όταν η Ελλάδα καιγόταν το 2009-2010. Εν πάση περιπτώσει εμείς λέμε να γίνει από το 2002, από την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ, δηλαδή και για αυτήν να γίνει λόγος και για την περίοδο 2004-2009, που ήταν μια περίοδο ανεπίγνωστης άσκησης πολιτικών, και για την περίοδο μετά και για όσα είπε ο εκπρόσωπος την Ανεξαρτήτων Ελλήνων σήμερα, αλλά και για τα πάντα. Να τα δούμε με δικαιοσύνη. Δεν το δέχεστε. Όμως, η αποτίμηση και η δυνατότητα να αποκτήσει επιτέλους η Εθνική Αντιπροσωπεία κοινή συνείδηση αριθμών, μόνο σε μια τέτοια εξεταστική επιτροπή μπορεί να γίνει, μπορεί να αποκτήσει, μπορεί να μας δοθεί αυτή η πολυτέλεια. Και ντρέπεται κανείς να το λέει ότι είναι πολυτέλεια η ανάγκη να εντοπίσουμε κοινούς αριθμούς και να σταματήσουν και οι υποκρισίες. Κυρίες και κύριοι, ακούσατε τον εκπρόσωπο των ΑΝΕΛ σήμερα το πρωί; Πάλι για το PSI. Ζήτησε εξεταστική επιτροπή για το PSI. Λέμε «ναι». Λέμε «ναι» στο πλαίσιο που προείπα. Αλλά ξεχνάτε, εσείς της Πλειοψηφίας, ότι στο Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου οι δικηγόροι του ελληνικού δημοσίου, με την πολιτική σας εποπτεία, υπερασπίστηκαν όλα τα επιχειρήματα του Βαγγέλη Βενιζέλου; Όλα.
Κέρδισαν τη δίκη.
Και κέρδισαν και αυτή τη δίκη. Όπως κερδήθηκε πέρυσι η δίκη ενώπιον του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου, όπως, νομίζω το 2013, κερδήθηκε η σχετική δίκη στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Έχουν κερδηθεί όλες οι δίκες. Βέβαια, χρωστάμε και χρωστάτε στους μικροομολογιούχους. Έχουμε αναλάβει υποχρεώσεις. Εγώ έχω προτείνει γι' αυτούς να μην ισχύει η εισφορά αλληλεγγύης ως ένα μέτρο αναγνώρισης μιας οφειλής απέναντί τους. Αλλά πέρα από τους μικρούς ομολογιούχους που εμπιστεύθηκαν το ελληνικό δημόσιο, για όλα τα υπόλοιπα λέτε απίστευτα πράγματα εδώ - ο Πρωθυπουργός, εδώ - , ενώ οι δικηγόροι του ελληνικού δημοσίου την ίδια στιγμή λένε άλλα στα διεθνή δικαστήρια.
Κύριε συνάδελφε, να ολοκληρώνουμε.
Πώς αντέχετε όμως τόσα ψέματα; Πώς αντέχει ο Πρωθυπουργός στην πρόσφατη συνέντευξή του να χαρακτηρίζει δίκαιους τόκους αυτούς του δανεισμού των μνημονίων, που χαρακτήριζε τοκογλυφία πριν από λίγο καιρό; Αλλά πέραν των ερωτήσεών μας γι' αυτά που αισθάνεστε ή που σκέφτεστε χωρίς να λέτε, υπάρχει ένα αμείλικτο ερώτημα που σας τίθεται σήμερα. Γιατί λέτε «όχι» εσείς η Πλειοψηφία στην εξεταστική; Τι φοβάστε; Είπα στην αρχή κάτι που ο κ. Κακλαμάνης δεν άκουσε όπως είπα. Ξέρω ποια είναι η σημερινή συζήτηση για την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας. Αλλά τι φοβάται η Πλειοψηφία να γενικεύσει; Γιατί ντρέπεται να επαναφέρει έστω και την περσινή πρότασή της, που οδήγησε σε εξεταστική επιτροπή στην οποία εμείς συμμετείχαμε πάση δυνάμει. Λέγαμε στους συναδέλφους εκεί «έρχεται και τρίτο μνημόνιο». Και όσοι ήσασταν εκεί το θυμάστε. Λέγατε «Όχι, με τίποτα». Και ήρθε. Φοβάστε τη σκιά σας; Με τον φόβο δεν κάνεις πολιτική. Ο φόβος δεν είναι λύση ούτε πολιτική επιλογή. Δεν σε σώζει τίποτα αν ο πολίτης σε βάλει στο μάτι, αλλά η αναζήτηση ευθυνών και έστω, κυρίες και κύριοι - και μ' αυτό κλείνω - η κατάληξη σε κοινούς αριθμούς για την πορεία της ελληνικής οικονομίας είναι απολύτως απαραίτητες πολιτικές διεργασίες. Πάρτε θάρρος κι αν σήμερα δεν προλαβαίνετε να αλλάξετε γραμμή, φέρτε την πρότασή μας σε επόμενη συνεδρίαση, να την ψηφίσει όλη η Εθνική Αντιπροσωπεία. Κι άλλα κόμματα σήμερα εκφράζονται θετικά. Έτσι θα μπορέσουμε και τις ευθύνες να αποδώσουμε κατά το δυνατόν δικαιότερα και επιτέλους η Ελληνική Δημοκρατία να έχει ένα πολιτικό σύστημα που μιλά πολιτικά με βάση τους ίδιους αριθμούς. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Έχουν ζητήσει με τη σειρά τον λόγο δύο κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι. Ο κ. Δένδιας από τη Νέα Δημοκρατία κι ο κ. Χρήστος Παππάς από τη Χρυσή Αυγή. Θα ήθελα να παρακαλέσω αν είναι δυνατόν να παρεμβληθούν και κάποιοι συνάδελφοι Βουλευτές, για να μπορέσει να ισορροπήσει λίγο ο κατάλογος, κύριε Δένδια. Ο κ. Ηλίας Παναγιώταρος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πριν ξεκινήσω να υπενθυμίσω ότι πέρασαν χίλιες ημέρες από τη μαφιόζικη, παρακρατική δολοφονία των δύο νεαρών συναγωνιστών μας, του Γιώργου Φουντούλη και του Μανώλη Καπελώνη, και τον βαρύτατο τραυματισμό ενός τρίτου, του Αλέξανδρου Γέροντα, απ' αυτό το φαύλο, σάπιο, ελληνικό κράτος και παρακράτος, το οποίο συγκαλύπτει επιμελώς αυτό το στυγερό έγκλημα. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κύριε Πρόεδρε, time out, για να αδειάσει ο αγωνιστικός χώρος, γιατί έχει πολλές φασαρίες. Βλέπουμε με περίσσιο πολιτικό θράσος χιλίων pokemon να έρχεται η Νέα Δημοκρατία και να επιθυμεί εξεταστική επιτροπή για τη διερεύνηση, λέει, της τραπεζικής αργίας και των περιορισμών των κεφαλαίων για την υπογραφή του τρίτου μνημονίου και την ανάγκη νέας ανακεφαλαιοποίησης των πιστωτικών ιδρυμάτων. Ποιοι; Οι συνυπεύθυνοι, οι απόλυτοι συνυπεύθυνοι της οικονομικής - και όχι μόνο - καταστροφής της πατρίδας μας για σαράντα και πλέον έτη, με τους χιλιάδες αυτόχειρες, τους εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες οι οποίοι μετανάστευσαν στο εξωτερικό, τα εκατομμύρια των ανέργων, τις διακόσιες σαράντα πέντε χιλιάδες επιχειρήσεις, ήτοι το 29% των επιχειρήσεων, οι οποίες έκλεισαν οριστικά τα τελευταία επτά χρόνια - αυτήν την επταετία και όχι σαν κάτι άλλες επταετίες που άνοιγαν επιχειρήσεις αντί να κλείνουν - , με τα 350 δισεκατομμύρια χρέος που φορτώσατε στον ελληνικό λαό με διάφορες ενέργειές σας όλα αυτά τα χρόνια, με την πονηρή και ύποπτη είσοδο της πατρίδας μας στα μνημόνια, η οποία στηρίχθηκε σε μία στοχευμένη, σκόπιμη αλλοίωση των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ, κάτι για το οποίο κανείς πλέον δεν ομιλεί. Μόνο για τη δεκαετία 1999-2009 το ελληνικό κράτος δανείστηκε 490 δισεκατομμύρια ευρώ - και οι πηγές είναι από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και την Τράπεζα της Ελλάδος - , από τα οποία μόνο περίπου 20 δισεκατομμύρια πήγαν σε πραγματικά χρέη που είχαμε και τα υπόλοιπα 450 δισεκατομμύρια περίπου πήγαν σε αποπληρωμή τόκων, τοκοχρεολυσίων και άλλων ληστρικών καταστάσεων. Για ποια τραπεζική αργία ομιλείτε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας αλλά και των υπολοίπων κομμάτων της Αντιπολίτευσης; Του πολλάκις χρεοκοπημένου και φαύλου τραπεζικού συστήματος, όπου το 71% του κρατικού προϋπολογισμού πηγαίνει, όπως προείπαμε, σε αποπληρωμή χρεών που δημιουργήσατε εσείς, όπου από τον Δεκέμβριο του 2008 το τραπεζικό σύστημα πήρε κρατικές εγγυήσεις 168 δισεκατομμυρίων ευρώ; Πήρε 28 δισεκατομμύρια το Δεκέμβρη του 2008, 15 δισεκατομμύρια τον Μάιο του 2010, 10 δισεκατομμύρια τον Ιούλιο του 2010, 25 δισεκατομμύρια τον Σεπτέμβριο του 2010, 30 δισεκατομμύρια τον Μάιο του 2011, 30 δισεκατομμύρια τον Σεπτέμβριο του 2011 και 30 δισεκατομμύρια τον Δεκέμβριο του 2011. Όσο για την εξεταστική που ζητάτε για τη νέα ανακεφαλαιοποίηση, θα σας υπενθυμίσουμε ότι μέχρι στιγμής έχουν γίνει τέσσερις ανακεφαλαιοποιήσεις. Την τελευταία βέβαια την ψήφισε με χέρια και με πόδια και η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Από την πρώτη, το 2009, 5 δισεκατομμύρια πήραν οι φαύλες και πολλάκις χρεοκοπημένες τράπεζες, με τη δεύτερη ανακεφαλαιοποίηση το 2013 πήραν 40 δισεκατομμύρια, την τρίτη ανακεφαλαιοποίηση το 2014 πήραν 8,3 και με την τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση τώρα το 2015 από ένα ποσό που κυμαίνεται από 7 έως 13 δισεκατομμύρια. Όλα αυτά από ένα φαύλο ταμείο χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, το οποίο είναι ένα νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, το οποίο όμως πήρε κοντά 50 δισεκατομμύρια από τον ελληνικό λαό, ο οποίος δανείστηκε με επαχθέστατους όρους, για να παίρνει το ΤΧΣ και το ΤΧΣ με τη σειρά του να τα δίνει σε τράπεζες και σε κάτι απίθανους τραπεζίτες, οι οποίοι όπου πηγαίνουν χρεοκοπούν τις τράπεζες και συνεχώς το κράτος τους επιβραβεύει ξανά με νέα κεφάλαια. Να σας θυμίσουμε τα θαλασσοδάνεια κατ' αρχάς των κομμάτων σας, εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ για τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Να θυμηθούμε τα θαλασσοδάνεια που δίνατε σε φίλους, σε κολλητούς, σε ημέτερους, τα οποία φυσικά δεν πήγαιναν ποτέ στην πρωτογενή παραγωγή, στην ανάπτυξη, αλλά γίνονταν λογαριασμοί στο εξωτερικό, γίνονταν βίλες, σπίτια και οτιδήποτε άλλο και όλα αυτά πάνω στην καμπούρα του ελληνικού λαού. Να σας θυμίσουμε τις μίζες των κομμάτων σας; Πρωταθλητής βέβαια το ΠΑΣΟΚ όπου καμμιά δεκαπενταριά Υπουργοί του είτε είναι φυλακή είτε είναι υπόδικοι είτε κρύβονται στο εξωτερικό για μια πληθώρα σκανδάλων. Μιλάμε για τον ορισμό της εγκληματικής οργάνωσης με στόχο την αποκόμιση χρηματικών ωφελημάτων, όπερ και εγένετο τότε με αυτά τα κόμματα. Αναφέρεστε σε μία εξεταστική επιτροπή, λέτε, για το τρίτο μνημόνιο. Μα, όλοι μαζί το ψηφίσατε το τρίτο μνημόνιο. Άρα γιατί κάνετε και πράττετε εντελώς υποκριτικά ως προς αυτό το ζήτημα. Μαζί με αυτό το τρίτο μνημόνιο ψηφίσατε και όλα τα επώδυνα μέτρα που περιλαμβάνονταν στο τρίτο μνημόνιο, για τα οποία τώρα υποκριτικά σκούζετε ή βγάζετε την ουρίτσα σας απ' έξω και με διάφορες δικαιολογίες είτε ψηφίζετε τμήμα αυτών είτε κάποια που δεν ψηφίζετε, γιατί γνωρίζετε ότι θα τα ψηφίσουν οι άλλοι. Ακούσαμε τον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας να μιλάει για illusion, για παραισθήσεις. Μάλλον παραισθήσεις πρέπει να έχει το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας με όλα όσα συμβαίνουν στην πατρίδα μας και συνέβησαν όλα αυτά τα χρόνια. Είστε πολύ στενοχωρημένοι, γιατί βλέπετε ότι κάποιοι άλλοι παίρνουν τα μέτρα τα οποία διακαώς επιθυμούσατε να πάρετε εσείς για να δείξετε το καλό πρόσωπο στους διεθνείς τοκογλύφους που απεργάζονται τη διάλυση της πατρίδας μας. Είναι θράσος να αναφέρεστε σε «καταστροφικό δημοψήφισμα». Το 63% του ελληνικού λαού συμμετείχε και ψήφισε σε αυτό το δημοψήφισμα ένα περήφανο «όχι», «όχι» στα μνημόνια, «όχι» σε όλους αυτούς που απεργάζονται τη διάλυση της πατρίδας μας. Φυσικά, βρέθηκαν οι άλλοι εντολοδόχοι, οι οποίοι μετέτρεψαν το «όχι» του 63% του ελληνικού λαού σε ένα υποτακτικό «ναι» και μάλιστα με τους πλέον δυσβάσταχτους όρους. Αποτελεί θράσος να ομιλείτε για διόγκωση του ελλείμματος, εσείς που είχατε ξεπεράσει το οτιδήποτε σε αυτή την πατρίδα. Αποτελεί θράσος, όταν έρχεται στο νου μας αυτό το περίφημο PSI, όπου οι τράπεζες έχασαν 29 δισεκατομμύρια ευρώ και δεν έμεινε τίποτα απολύτως για τους μικροομολογιούχους, που και αυτοί έχασαν δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα μου δώσετε λίγο χρόνο, γιατί είχαμε πριν εδώ τις φωνασκίες. Δυστυχώς, μόλις προχθές βγήκε μία απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, την οποία υποστήριξε και ο ΣΥΡΙΖΑ, που άλλα έλεγε στους μικροομολογιούχους και τώρα λέει άλλα, και με τα ίδια επιχειρήματα των προηγούμενων επέτυχαν να μην μπορέσουν οι μικροομολογιούχοι να κάνουν κάτι προς το παρόν. Αφού μιλάμε για εξεταστική, σίγουρα θα έπρεπε να γίνει εξεταστική και να είναι υπόλογος, κυρίως, ο ΣΥΡΙΖΑ για την μετατροπή του περήφανου «όχι» του 63% του ελληνικού λαού σε ένα υποτακτικό «ναι». Θα πρέπει να γίνει μία εξεταστική όχι μόνο γι' αυτούς τους λίγους μήνες που αναφέρεται η Νέα Δημοκρατία, αλλά να πάμε πιο παλιά, από το 1996, με το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, με τα τοξικά ομόλογα, όπου χάνονταν δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ και δραχμές πριν από το ευρώ, προς όφελος λίγων. Θα πρέπει να γίνει εξεταστική για το σκάνδαλο των Ολυμπιακών Αγώνων, όπου κι εκεί εκατοντάδες δισεκατομμύρια κατασπαταλήθηκαν, τα οποία τώρα χαρίζετε έναντι πινακίου φακής σε διάφορους Λάτσηδες, με τα Ολυμπιακά Ακίνητα που βρίσκονται εντός του Ελληνικού, και σε άλλους. Να γίνει εξεταστική επιτροπή για το σκάνδαλο του Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, όπως προείπαμε.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω σε ενάμισι λεπτό. Επιτρέψτε μου. Θα πρέπει να γίνει εξεταστική επιτροπή για το περιβόητο PSI. Να γίνει εξεταστική επιτροπή για τους εκατόν είκοσι επτά χιλιάδες Έλληνες συμπατριώτες μας που εργάζονται αυτή τη στιγμή για 100 ευρώ τον μήνα και για τους τριακόσιους σαράντα τρεις χιλιάδες επτακόσιους εξήντα που εργάζονται για 400 ευρώ μεικτά. Να γίνει εξεταστική επιτροπή για το περίφημο brain drain, για τα μυαλά μας, τους μορφωμένους νέους της πατρίδας μας, που κατά εκατοντάδες χιλιάδες φεύγουν στο εξωτερικό. Έχει γίνει ένας υπολογισμός ότι μόνο από αυτήν τη φυγή έχουν χαθεί 13 δισεκατομμύρια και οι προβλέψεις για το μέλλον, φυσικά, δεν είναι καθόλου ευοίωνες. Θα χαθούν δεκάδες άλλα δισεκατομμύρια από τη φυγή όλων αυτών. Θα έπρεπε να γίνει μία εξεταστική επιτροπή για την τραγική κατάσταση στην οποία έχετε φέρει τον ελληνικό λαό, με την κατάθλιψη, τη θνησιμότητα, τη γενοκτονία που γίνεται, τη βίαιη αλλαγή του πληθυσμού, μέσω όλων αυτών των επαχθών μέτρων που παίρνετε.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω σε ένα λεπτό. Είχαμε και το πρόβλημα.
Ποιο πρόβλημα, κύριε συνάδελφε, είχατε; Δεκαπέντε δευτερόλεπτα ήταν και σας τα αφαίρεσα από τον λόγο.
Δεν ήταν δεκαπέντε. Ήταν παραπάνω. Δώστε μου ένα λεπτό και τελειώνω.
Ακολουθεί ο συνάδελφός σας, ο κ. Παππάς, μετά από δύο - τρεις συναδέλφους.
Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ. Θα έπρεπε να γίνει εξεταστική, επιτέλους, γιατί δεν εφαρμόζεται το Σύνταγμα, που στο άρθρο 95, παράγραφος 5, λέει ότι η Κυβέρνηση θα πρέπει να υπακούει στις τελικές, τελεσίδικες αποφάσεις δικαστηρίων. Αφορά τις χιλιάδες αποφάσεις υπέρ δανειοληπτών, που δεν τις παίρνετε για να βοηθήσετε τους δανειολήπτες. Θα έπρεπε να γίνει εξεταστική επιτροπή για την περίπτωση που δεν είχαμε - που τελικά δεν είχαμε, φαίνεται - plan Β, σε μία δύσκολη κατάσταση που βρισκόταν η πατρίδα μας. Γι' αυτά και για πολλά άλλα, όμως, θα έπρεπε να υπάρχει μία εθνική κυβέρνηση. Φυσικά, αυτή η εθνική κυβέρνηση, αν ποτέ θελήσει Θεός, θα γίνει με τη Χρυσή Αυγή, έτσι ώστε οι άνθρωποι και οι Έλληνες πολίτες να μπαίνουν πριν και πάνω απ' όλα, πριν από τις τράπεζες. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ο κ. Σπαρτινός έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Νέα Δημοκρατία έχει απορίες και ζητάει εξεταστική επιτροπή για να τις ξεδιαλύνει. Στη σχετική πρόταση προς τον Πρόεδρο της Βουλής, αλλά και στην τοποθέτηση του εισηγητή της σήμερα το πρωί, αναπτύσσει όλο το τραγελαφικό, αντικυβερνητικό της αφήγημα, το οποίο, απ' ό,τι ακούσαμε πριν από λίγο, συνυπογράφει ασμένως και ο κ. Λοβέρδος. Στον πυρήνα αυτού του αφηγήματος η προσφιλής θεωρία συνωμοσίας περιλαμβάνει - ποιον άλλον; - τον κ. Βαρουφάκη, του οποίου εδώ και καιρό έχει αναλάβει η Νέα Δημοκρατία να συντηρεί τον μύθο, πράγμα που είναι βέβαια έγνοια και του ίδιου του κ. Βαρουφάκη αυτήν την περίοδο. Ακόμη περιλαμβάνει το σχέδιο κατάληψης του Νομισματοκοπείου, σενάριο χολιγουντιανής παραγωγής, το διπλό νόμισμα, το πλάνο Β ή το πλάνο Χ - ρώτησαν άραγε την γνώμη του κ. Μεϊμαράκη πάνω στο θέμα αυτό; - αλλά και το Grexit, που ήταν το σχέδιο του ομογάλακτού τους κ. Σόιμπλε. Μαζί με αυτά βλέπουμε επίδειξη αφ' υψηλού κριτικής για την μέθοδο και τους κανόνες της διαπραγμάτευσης, που τους κατείχαν μόνο αυτοί και όχι αυτή η Κυβέρνηση, μιας διαπραγμάτευσης που δεν τόλμησαν ποτέ ούτε οι κυβερνήσεις τους ούτε οι τεχνοκράτες τους να διανοηθούν ότι θα μπορούσαν να κάνουν, εκτός από το να συμφωνούν από την πρώτη στιγμή με την απέναντι πλευρά. Είναι, όμως, προφανές ότι η Νέα Δημοκρατία με την πρότασή της δεν στοχεύει σε τίποτε άλλο από το να κρύψει και να κρυφτεί. Να κρύψει τις δικές της ευθύνες και των συμμάχων της για την κατάσταση που παρέδωσε ως αποτέλεσμα ανατριχιαστικού στον κυνισμό του σχεδίου σε βάρος όχι του ΣΥΡΙΖΑ αλλά της ελληνικής κοινωνίας, ενός σχεδίου που ξεπέρασε σε αμοραλισμό ακόμα και τις πολιτικές που είχαν εφαρμόσει τα προηγούμενα χρόνια. Μιλώ για το σχέδιο της περίφημης αριστερής παρένθεσης που προέβλεπε την προσχεδιασμένη τραπεζική ασφυξία, την πρόκληση κλίματος bank run, την παράδοση της κοινωνίας στο απόλυτο χάος για χάρη των κομματικών, των ταξικών αλλά και των προσωπικών τους συμφερόντων. Ήταν απόλυτα σαφείς οι πρόσφατες δηλώσεις Σαμαρά πως είχε σχεδιάσει την πέμπτη αξιολόγηση - μία αξιολόγηση τελικά που δεν τόλμησε να ολοκληρώσει - για να δεσμεύσει τη χώρα με σκληρά μέτρα, ενώ παράλληλα άδειασε τα ταμεία για να μην βρεθούν χρήματα στα χέρια της επόμενης κυβέρνησης. Παράλληλα ήταν και η δήλωση Χαρδούβελη ότι ακριβώς αυτή η πέμπτη αξιολόγηση δεν έβγαινε. Ας θυμηθούμε και δηλώσεις στελεχών της, που προέτρεπαν τους πολίτες να σηκώσουν από τις τράπεζες τα ευρώ και από τα σουπερμάρκετ τα χαρτιά υγείας. Επιπλέον, η Νέα Δημοκρατία προσπαθεί να κρυφτεί, γιατί μία άλλη εξεταστική επιτροπή βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη. Είναι αυτή που μελετά τι συνέβαινε για πολλά χρόνια σχετικά με δανειοδοτήσεις κομμάτων και ΜΜΕ, για το πώς ακριβώς βρέθηκαν οι τράπεζες με μια σειρά από θαλασσοδάνεια - «κατακόκκινα», θα έλεγε κανείς - που συνέβαλαν και αυτά μαζί με πολλά άλλα στην ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης. Είναι μία εξεταστική επιτροπή που ρίχνει φως στο σύνολο του συστήματος, που η Αξιωματική Αντιπολίτευση και το πάλαι ποτέ κραταιό ΠΑΣΟΚ είχε οικοδομήσει. Την ίδια στιγμή διάσημοι για την θρασύτητά τους και τις σχέσεις τους με το πολιτικό σύστημα οικονομικοί παράγοντες ξεσκεπάζονται, ερευνώνται τα πεπραγμένα αλλά και τα σπίτια τους, μπαίνουν στην δικαιοδοσία της δικαιοσύνης. Πρέπει να κρυφτεί η Νέα Δημοκρατία, για να ξεχαστεί η λαχτάρα του κ. Σαμαρά για δέκα Παπασταύρου και πιθανόν του κ. Μητσοτάκη για δέκα Σκλαβούνηδες, απαραίτητοι και οι δύο για μία σίγουρη και σε υγιείς βάσεις ανάπτυξη της χώρας! Πρέπει, όμως, να κρυφτεί και κάτι άλλο. Πρώτα απ' όλα, ότι έχουν ήδη επιστρέψει στο τραπεζικό σύστημα πάνω από 4 δισεκατομμύρια από τον Ιούλιο του 2015, ότι η Ελλάδα εντάσσεται στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης και θα έχουμε σύντομα την άρση των capital controls, που ήδη την προηγούμενη εβδομάδα ελαφρύνθηκαν ακόμα περισσότερο για φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις. Έχουμε ήδη για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια μείωση της ανεργίας, θετικό ισοζύγιο σε θέσεις εργασίας και σε δημιουργία νέων επιχειρήσεων. Πολλά απ' αυτά τα παραδέχθηκε ο κ. Στρουνάρας - στον οποίο η Νέα Δημοκρατία κάνει επιλεκτική αναφορά - πρόσφατα σε επιτροπή της Βουλής. Πριν λίγες μέρες πάλι σε επιτροπές της Βουλής ο κ. Μοσκοβισί έδωσε θετικό μήνυμα για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ανάγκη να θυμίσουμε και πάλι στη Νέα Δημοκρατία κάτι που βρίσκεται στον αντίποδα των δικών της πρακτικών και αντιλήψεων. Το περυσινό δημοψήφισμα έγινε, ενώ τα capital controls είχαν ήδη εφαρμοστεί μία εβδομάδα πριν, κάνοντας προφανές ποιοι και γιατί τα επέβαλαν. Θα τοποθετηθεί ποτέ η Νέα Δημοκρατία αν συμφωνεί με την άρνηση των θεσμών να δώσουν τότε ολιγοήμερη παράταση στην ελληνική Κυβέρνηση; Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες τότε απάντησαν με ψυχραιμία και υπερηφάνεια, περνώντας τα γεγονότα από τον έλεγχο της δικής τους εξεταστικής, όπως ακριβώς ήσαν ενήμεροι και στη συνέχεια, στις εκλογές του Σεπτεμβρίου. Προσπαθεί, λοιπόν, να κρύψει και κρυφτεί η Νέα Δημοκρατία δημιουργώντας θόρυβο. Με όλον τον σεβασμό, θα ήθελα να προτείνω στους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας να μην κουνάνε πολύ την φτέρη πίσω από την οποία προσπαθούν να κρυφτούν, γιατί τώρα πια κακό μπορεί μόνο να κάνουν στην κεφαλή τους. Εγώ, πάντως, κύριε Πρόεδρε, τους εύχομαι να είναι πάντα καλά.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Νίκος Δένδιας. Ακολουθούν τρεις συνάδελφοι και μετά εσείς, κύριε Παππά.
Κύριε Πρόεδρε, κατ' αρχάς οφείλω να ευχαριστήσω, για την φιλόφρονα ευχή του να είμαστε καλά, τον συνάδελφο της Συμπολίτευσης. Βεβαίως, και σε επίπεδο προσωπικής αβροφροσύνης έρχεται σε ευθεία αντίθεση με προηγούμενη δήλωση ομιλητή της κυβερνητικής πλειοψηφίας ότι η Αξιωματική Αντιπολίτευση βλάπτει το πολίτευμα, τη δημοκρατία, τη χώρα - δεν θυμάμαι τι ακριβώς είπε ότι βλάπτουμε. Καλοδεχούμενη. Πάμε τώρα λίγο - πολύ στην ουσία του θέματος. Κατ' αρχάς, όσον αφορά τον χρόνο: γιατί συζητάμε σήμερα; Συζητάμε σήμερα στις 26 Ιουλίου, τέσσερις - πέντε ημέρες πριν κλείσει η Ολομέλεια και μάλιστα κατ' ευθεία παράβαση του άρθρου 144 του Κανονισμού της Βουλής. Δεν θέλησε η Κυβέρνηση να ακολουθηθεί ο Κανονισμός της Βουλής. Σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής η πρόταση για την εξεταστική - το άρθρο 144 δεν αφήνει καν περιθώριο ερμηνείας - κατατίθεται, διανέμεται, συζητείται. Όσον αφορά εμάς, κατατίθεται, διανέμεται, δεν συζητείται. Και χρειάστηκαν έντονες παρεμβάσεις για να φτάσουμε να το συζητήσουμε λίγο πριν κλείσει η Βουλή, σε επικοινωνιακά επιλεγμένο χρόνο, ώστε η ελληνική κοινωνία, με τη γνωστή καλοκαιρινή ραστώνη, να μην μπορεί να εστιάσει στη σημερινή συζήτηση. Αυτό, αν θέλετε, ίσως μπορεί να το θεωρεί επικοινωνιακό όφελος ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως είναι απώλεια για τη χώρα, γιατί αυτή η συζήτηση πρέπει να γίνει. Το δεύτερο θέμα είναι η ουσία του θεσμού της εξεταστικής επιτροπής. Ο κ. Τζαβάρας αναφέρθηκε με επάρκεια στο νομικό της υπόβαθρο. Εγώ πρέπει να σας πω το εξής: Η εξεταστική επιτροπή, έστω και αν έχει εκληφθεί ως δικαίωμα της Πλειοψηφίας, υπό την έννοια ότι διά της Πλειοψηφίας αποφασίζεται πλέον, δεν είναι δικαίωμα της Πλειοψηφίας, αλλά είναι στοιχείο του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Κοινοβουλευτικό έλεγχο ασκεί η Μειοψηφία και όχι η Πλειοψηφία στα κοινοβούλια. Κατά συνέπεια η πρόταση από την Αξιωματική Αντιπολίτευση για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής έπρεπε να αρκεί να περάσει το όριο των δύο πέμπτων. Θα έπρεπε αυτό το όριο των δύο πέμπτων να δημιουργεί και να διεγείρει τη δημοκρατική ευαισθησία της Πλειοψηφίας, ώστε να ψηφίζει αυτήν την πρόταση. Άλλωστε, τι είχε να φοβηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ; Επί της εξεταστικής επιτροπής που θα εδημιουργείτο θα είχε την πλειοψηφία. Τι είχε να φοβηθεί; Γιατί αυτή η αντίρρηση εδώ; Σε τι καθιστά ισχυρότερη την ιστορία της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας η κάθετη άρνηση να ερευνήσουμε μια περίοδο που, εν πάση περιπτώσει, δεν είναι απλή; Θα σας πω, όμως, πού υπάρχει το θέμα. Γιατί υπάρχει θέμα. Τι έρχονται εδώ και μας λένε οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ; Μας λένε μια ιστορία η οποία είναι αντίθετη με αυτά που λένε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, στις συνομιλίες τους έξω, στην επαφή τους με την κοινωνία. Δεν ξεχωρίζουν την περίοδο διακυβέρνησης σε πρώτη και δεύτερη περίοδο διακυβέρνησης. Μας λένε εδώ ότι όλα έγιναν σωστά, ότι ο κ. Βαρουφάκης, η τότε Κυβέρνηση, η πρώτη Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ τα έκανε όλα πάρα πολύ καλά, δεν υπήρξε κανένα σφάλμα. Βεβαίως, στο τέλος μιας πορείας χωρίς κανένα σφάλμα ομολογούν ότι χάθηκε η μάχη. Όμως, αυτό για την ιστορία αυτή δεν φαίνεται να δημιουργεί κανένα πρόβλημα. Η απώλεια της μάχης για το μυαλό ή τη διάθεση των όσων θέλουν να υποστηρίξουν αυτή την αντίληψη δεν συνιστά κανένα στοιχείο το οποίο πρέπει να μας πάει πίσω και να δούμε τι κάναμε στραβά. Όχι, όλα τα κάναμε σωστά, όλα τα κάναμε άριστα, πάρα πολύ ωραία τοποθετηθήκαμε, λαμπρά διαπραγματευθήκαμε, αλλά χάσαμε τη μάχη. Αυτό, όμως, δεν έχει καμμία σημασία. Ξέρετε κάτι, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Θα σας στεναχωρήσω. Για το ισχύον δίκαιο της χώρας έχει μία μικρή σημασία. Μου κάνετε μία χάρη, σας παρακαλώ; Ανοίγετε λίγο τον Ποινικό σας Κώδικα στο άρθρο 151, το οποίο μάλιστα, απ' ό,τι πληροφορούμαι, ήθελε να το μνημονεύσει και ο συνάδελφος, ο κ. Λοβέρδος; Θέλετε να το ανοίξετε και να διαβάσετε τι λέει; Ξέρετε τι λέει; Όποιος πληρεξούσιος διεξάγει υπόθεση για λογαριασμό της χώρας εις βλάβη της χώρας τιμωρείται με κάθειρξη. Μήπως σας έρχεται κάποιος κύριος ή κάποια ομάδα ανθρώπων στο μυαλό, που να μπορεί να εμπίπτει κάτω απ' αυτή την επικεφαλίδα του άρθρου 151 του Ποινικού Κώδικα; Μήπως θυμάστε κανέναν ο οποίος να μετείχε στην πρώτη Κυβέρνησή σας ή μερικούς που να μετείχαν στην πρώτη Κυβέρνησή σας; Μήπως τελικά η ανάγκη σας εδώ να μην συζητηθεί είναι η προσπάθειά σας να περάσει και η δεύτερη Σύνοδος της Βουλής, ώστε να υπάρχει το ποινικό ακαταδίωκτο για όλα τα εγκλήματα που ακολουθούν το άρθρο 151 του ισχύοντος Ποινικού Κώδικα; Μήπως αυτό είναι που σας οδηγεί σ' αυτή τη λογική αντίφαση, του να έχετε αλλάξει πορεία μεν κατά 180 μοίρες, αλλά να επιμένετε ότι και οι δύο πορείες - και η πρώτη και η δεύτερη - παρά την αλλαγή, ήταν και οι δύο σωστές; Πάω δυτικά, είναι σωστά. Γυρίζω, πάω ανατολικά, πάλι σωστά. Όλα σωστά! Για όλες αυτές τις ασυναρτησίες - ας μου επιτραπεί ο χαρακτηρισμός - υπάρχει πάντα εξήγηση και πιθανότατα σας την είπα την εξήγηση. Διότι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει το γεγονός ότι η χώρα υπέστη μία τεράστια ζημιά από τα πεπραγμένα της έντιμης, ισχυρής, περήφανης, λαμπρής, επιτήδειας κ.λπ. διαπραγμάτευσής σας το πρώτο εξάμηνο, η οποία ζημιά έχει περίπου αποτιμηθεί. Εγώ δεν θα σας πω τι έλεγαν οι δικοί μας πολιτικοί αναλυτές - δεν έχει και καμμία σημασία στο τέλος τέλος - ή οι οικονομικοί αναλυτές. Νέα Δημοκρατία είναι, μπορεί να λένε αυτό που συμφέρει εμάς. Δεν θα σας πω καν τι λέει ο κ. Στουρνάρας. Θα σας πω, όμως, εδώ αυτό που λέει ο κ. Ρέγκλινγκ και επιτρέψτε μου να σας το διαβάσω. Τον ρωτούν «τι ζημιά έφερε;» και λέει: «Αυτό είναι δύσκολο να σας το πω. Δεν υπάρχει επιστημονικός τρόπος να το υπολογίσει με ακρίβεια κανείς. Γνωρίζω ότι η Τράπεζα της Ελλάδος έχει υπολογίσει 80 δισεκατομμύρια. Θα μπορούσε να σταθεί κανείς και στις προβλέψεις για την ανάπτυξη, που πριν αλλάξει η κυβέρνηση, η εκτίμηση του ΔΝΤ τον Δεκέμβρη του 2014 είναι δημοσιοποιημένη και μιλούσε για ανάπτυξη 2,5% και 3,5% για το 2016. Αυτό αθροιστικά μας κάνει 6%.» Αφού, λοιπόν, κάνει τους λογαριασμούς, λέει: «Περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια ευρώ». Προφανώς, δεν ισχυρίζεστε ότι εμείς πιάσαμε τον κ. Ρέγκλινγκ, τον πήραμε αγκαλιά και του είπαμε, «έλα εδώ τώρα εσύ, θα συκοφαντήσεις τον ΣΥΡΙΖΑ». Τα έκανε όλα λαμπρά ο ΣΥΡΙΖΑ, κερδίσαμε, βάλαμε 20 δισεκατομμύρια στην τσέπη και έρχεται τώρα ο επικεφαλής του ESM και λέει: «Όχι, χάσατε 100 δισεκατομμύρια, γιατί εγώ θέλω να κάνω τη χάρη στη Νέα Δημοκρατία». Αυτό το παραμύθι ήρθαμε να ακούσουμε σήμερα εδώ. Αυτό είναι πειστικό, το ακούει η ελληνική κοινωνία και σας πιστεύει; Βεβαίως, μας επικαλείστε το άλλο τρομερό επιχείρημα, το οποίο - ειλικρινά σας λέω - κάθε φορά που το ακούμε «ιδρώνουμε», τις τρεις εκλογικές σας νίκες, με το οποίο επιχείρημα μας κατακεραυνώνετε στο τέλος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξέρετε, η εντολή του λαού δεν είναι αμετάκλητη. Δεν δίδεται εφάπαξ και διά παντός. Το έχετε υπ' όψιν σας; Ξέρετε ότι αριθμείτε τουλάχιστον τριάντα εκλογές στις οποίες ήσασταν γύρω στο 3%; Σας είπαμε τότε ποτέ ότι είστε στο πολιτικό περιθώριο;
Ναι.
Α, σας το είπαμε! Ε, μάλλον δίκιο θα είχαμε τότε! Εκεί θα επανέλθετε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα σας το πω ειλικρινά. Ως Κυβέρνηση έχετε μία μεγάλη ευτυχία. Η ευτυχία είναι ότι δεν έχετε ενδιάμεσους κάβους να περάσετε, όπως προεδρική εκλογή κ.λπ.. Όμως, είστε σε αποδρομή. Έχετε μόνο μία δυνατότητα, να βαδίζετε επί τη βάσει της κοινής λογικής, για να προστατεύσετε ως ένα βαθμό και την προσωπική σας και την κομματική σας υστεροφημία. Συζητήσεις όπως η σημερινή, με τη θέση την οποία υποστηρίζετε σήμερα, δεν βοηθούν σ' αυτή την τακτική. Θα σας πρότεινα, λοιπόν, να επανέλθετε στη λογική. Σας λέω δε και το εξής. Μπορεί ίσως να πετύχετε τον στόχο: Να γίνει η επόμενη Σύνοδος της Βουλής και να παραγραφεί η ευθύνη από το νόμο περί ευθύνης Υπουργών. Όμως, εμείς στη Νέα Δημοκρατία δεν είμαστε υπέρ της ποινικής αντιδικίας. Δεν θέλουμε να καθίσουμε κάτω έναν κατηγορούμενο, δεν είναι αυτή η φέρουσα θέση μας. Η διάθεσή μας είναι να εμφανίσουμε την εικόνα στον ελληνικό λαό. Κατά συνέπεια, εξεταστική γι' αυτό το θέμα θα κάνουμε. Θα κάνουμε, είτε στο πλαίσιο της παρούσας Βουλής, είτε στο πλαίσιο της επόμενης Βουλής. Θα κάνουμε. Κάτι ακόμα, για να το έχετε και αυτό υπ' όψιν σας. Γι' αυτούς που θέλετε να προστατεύσετε, αν θέλετε να τους προστατεύσετε, μπορεί να παραγραφεί η ποινική ευθύνη. Η αστική και αδικοπρακτική ευθύνη παραγράφεται στην πενταετία κατά τις κοινές διατάξεις. Σας ευχαριστώ.
Ο συνάδελφος κ. Παναγιώτης Σκουρολιάκος από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα περίπου έναν χρόνο μετά από την ψήφιση της συμφωνίας με τους θεσμικούς εταίρους, συζητάμε στην Ολομέλεια της Βουλής την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για σύσταση εξεταστικής επιτροπής, σχετικά με τη διερεύνηση των αιτιών επιβολής τραπεζικής αργίας και κεφαλαιακών περιορισμών υπογραφής του τρίτου μνημονίου και ανάγκης νέας ανακεφαλαιοποίησης των πιστωτικών ιδρυμάτων. Ας προσπαθήσουμε να έρθουμε σε επαφή με την πραγματικότητα, λοιπόν. Δεν μου αρέσουν οι εύκολοι αφορισμοί, αλλά λυπάμαι να πω πως η Νέα Δημοκρατία κάτω από τον βαρύγδουπο τίτλο της πρότασης που ανέφερα ήδη, ανακινεί ένα ζήτημα από το πουθενά, προκειμένου να κάνει αντιπολίτευση. Φοβούμαι πως εργάζεται με μεθόδους και εργαλεία του παρελθόντος. Συνηθισμένη να κάνει, όπως παλαιότερα, αντιπολίτευση στο ΠΑΣΟΚ και μη μπορώντας να λειτουργήσει πια με τη λογική της αλληλοκάλυψης και του συμψηφισμού που χαρακτήριζε τη συμπληρωματική παρουσία αυτών των δύο κομμάτων στην πολιτική ζωή του τόπου, απλώς έχει χάσει τον προσανατολισμό της. Η πεπατημένη δεν λειτουργεί πια. Τότε που ο ένας έκανε τη χάρη στον άλλον, με αντάλλαγμα της είσπραξης και ανάλογης χάρης αργότερα για τις δικές του αμαρτίες. Τώρα έχετε, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, να κάνετε με άλλο κόμμα και τώρα βρίσκεστε σε άλλη εποχή. Αντιλαμβάνομαι τη δυσκολία σας. Νομίζετε πως φτάνει ένα ψευδές δημοσίευμα, ένα τρολ, μερικές λασπολογίες σε μερίδα του Τύπου ή σε κάποια αργυρώνητη ιστοσελίδα, σαν αυτές που τάιζε αφειδώς το ΚΕΕΛΠΝΟ επί των ημερών σας, για να στοιχειοθετήσουν την ανάγκη δημιουργίας εξεταστικής επιτροπής στη Βουλή των Ελλήνων, που θα ασχοληθεί σοβαρά με κατασκευασμένες κατηγορίες. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κύριε Πρόεδρε, ελπίζω να μην ενοχλώ τους συναδέλφους με την ομιλία μου, να ακούγονται μεταξύ τους όταν μιλάνε. Ας δούμε, λοιπόν, ποιος προετοίμαζε επιμελώς τον δρόμο για τα capital controls. Στήσατε το αφήγημα περί αχρείαστης διαπραγμάτευσης. Κάτι τέτοιο μπορεί να το ισχυριστεί μόνο κάποιος που δεν διαπραγματεύτηκε ποτέ, που δεχόταν αδιαμαρτύρητα ό,τι απαιτούσαν οι εταίροι. Δεν έπρεπε να γίνει η διαπραγμάτευση, λοιπόν, έπρεπε να τιμήσουμε τη συμφωνία της Κυβέρνησής σας. Καμμία προστασία της πρώτης κατοικίας, πλήρης κατάργηση των επικουρικών διά των μηδενικών ελλειμμάτων και άλλα τέτοια ευχάριστα. Σας ενόχλησε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος. Μα, με το δημοψήφισμα γλύτωσε η χώρα, κυρίες και κύριοι, από αυτό που παραδέχτηκε και ο ίδιος ο κ. Χαρδούβελης, ότι ήταν ανέφικτο. Δεν έβγαινε το πρόγραμμά σας, ήταν σαφής ο Υπουργός σας. Γι' αυτό ίσως και ο ίδιος ως Υπουργός των Οικονομικών της Κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου, έκανε τη γνωστή εξαγωγή συναλλάγματος, όσον αφορά τις οικονομίες του. Αλήθεια, έκλεισαν οι τράπεζες και ήρθαν τα capital controls. Ποιος απειλούσε και προ των εκλογών του Ιανουαρίου του '15 πως αν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ θα πάρει τα λεφτά του και θα βγει από τη χώρα; Θυμίστε μου, ποιος τα έλεγε όλα αυτά; Ποιος ήταν αυτός που είπε ότι η Ελλάδα θα ακολουθήσει το μοντέλο της Κύπρου στις τράπεζες και την ίδια μέρα έφυγαν 300 εκατομμύρια από τη χώρα; Αυτός ήταν ο κ. Ντάισεμπλουμ, του Λαϊκού Κόμματος, του κόμματος στο οποίο συμμετέχετε. Προσπαθήσατε, κυρίες και κύριοι, να ανατρέψετε την Κυβέρνηση με τρόπους που επιβάρυναν την κοινωνία. Διακινούσατε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει το Grexit. Εκ του αποτελέσματος πρέπει τουλάχιστον να ζητήσετε συγγνώμη. Αλήθεια, κυρίες και κύριοι, στις συναντήσεις του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στις οποίες συμμετέχετε, θέσατε το ερώτημα αν υπήρχε σχέδιο εξόδου της χώρας μας από το ευρώ; Ρωτήσατε τον ομοϊδεάτη σας, κ. Σόιμπλε αν επεδίωκε κάτι τέτοιο; Άραγε, ποιος προετοίμασε τα capital controls; Δεν κάνατε τίποτε άλλο από το να περιγράφετε μία καταστροφή που δεν ήρθε. Ναι, διαπραγματευτήκαμε, παρ' ότι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων είχαμε να αντιμετωπίσουμε τις υποχωρήσεις που είχε κάνει ήδη η προηγούμενη κυβέρνηση, η κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ και φέραμε μία καλύτερη συμφωνία. Κάνετε πάρα πολύ θόρυβο με τα 86 εκατομμύρια κόστους της διαπραγμάτευσης. Άντε, πάλι από την αρχή. Είναι 54 εκατομμύρια παλιό χρέος, 25 είχαν προϋπολογισθεί για την ανακεφαλοποίηση των τραπεζών και χρειάστηκαν μόλις 5. Ιδιωτικό χρέος 7 δισεκατομμύρια, όχι νέο, εκ των οποίων τα 4,5 είναι από το 2014, δηλαδή δικό σας χρέος. Δεν ξέρω πόσα διδακτορικά χρειάζονται για να αντιληφθεί κάποιος αυτά τα απλά νούμερα. Με λιγότερα βάρη, λοιπόν, για τον ελληνικό λαό ήρθε η δική μας συμφωνία. Εξήντα δισεκατομμύρια τον φορτώσατε με τα δύο μνημόνιά σας. Η συμφωνία της παρούσας Κυβέρνησης επιβαρύνει με 5,4 δισεκατομμύρια και δεν είναι λίγα. Όμως, είναι αναγκαία για να μπει ένα τέλος στην ελεύθερη πτώση, στην οποία μας είχατε καταδικάσει και να αρχίσει η αναστροφή της πορείας του πλοίου, το οποίο εσείς οδηγούσατε στα βράχια. Σύμφωνα με την «ΕΡΓΑΝΗ» διακόσιες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας περισσότερο από τις απώλειες. Ακόμα το ισοζύγιο της δημιουργίας νέων επιχειρήσεων καταγράφει τον θετικό αριθμό 800. Είναι χθεσινή είδηση αυτή. Στα οικονομικά είμαστε 1% πάνω από το στόχο. Σταθεροποιείται η οικονομία και το χρέος. Φτάνουν όλα αυτά; Όχι. Όμως, είναι η αρχή της ανοδικής πορείας που περιμένει ο ελληνικός λαός. Να περάσω και στο εξωφρενικό plan B. Κατ' αρχάς, ποια κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο έκτακτης ανάγκης, ιδιαίτερα σε καταστάσεις σαν αυτές, στις οποίες βρεθήκαμε και βρισκόμαστε. Εσείς δεν είχατε; Αν είχατε, ποιο ήταν αυτό; Είναι κάτι, το οποίο δεν μας το έχετε αποκαλύψει, και αν δεν το αποκαλύψετε, δεν θα το μάθουμε ποτέ. Όμως, εσείς γνωρίζετε επακριβώς ποιο ήταν το πλάνο της Κυβέρνησης, υιοθετώντας ό,τι γράφεται, ό,τι πετάει και ό,τι κολυμπάει. Ας μιλήσουμε καθαρά. Αυτό που διακινείται ως plan B της Κυβέρνησης έχει τόσα πολλά χαρακτηριστικά κατασκευασμένης είδησης, που ελάχιστα πείθει ότι είναι πραγματικό. Έχει κάθε λόγο ο καθένας να το διεκδικεί. Ο καθένας έχει κάθε λόγο να το συμπεριλαμβάνει στο βιβλίο του και έχετε το δικαίωμα να το επιλέγετε, να το υιοθετείτε, να συζητάτε εδώ πέρα για υποσχετικές, για στρατούς και πάει λέγοντας και να πανηγυρίζετε. Να πανηγυρίζετε, γιατί η αλήθεια είναι ότι οι πιο άξιοι παραπληροφορητές στην υπηρεσία της αντι - ΣΥΡΙΖΑ προπαγάνδας δεν θα μπορούσαν να είχαν σκεφθεί κάτι τέτοιο. Όμως, φοβάμαι, κυρίες και κύριοι, ότι θα έπρεπε να αναζητήσετε κάτι περισσότερο αληθοφανές. Εάν θέλετε, λοιπόν, να προσφέρετε κάποια θετική υπηρεσία, προτείνω να εισέλθετε στην πραγματικότητα, να αφήσετε πίσω τις παλιές μεθόδους, να αποχαιρετίσετε τα παλιά σας κόλπα και να καταθέσετε σοβαρές προτάσεις για την οριστική έξοδο της χώρας και του λαού από τον κύκλο του τρόμου και της καταστροφής, στην οποία καταδικάσατε αυτά τα χρόνια το λαό. Με πολύ αγαλλίαση βλέπω ότι το παρακολουθείτε. Είστε τρισευτυχισμένοι γι' αυτό που κάνατε!
…μία χώρα χωρίς κανένα πρόβλημα.
Προτείνω, λοιπόν, το σημαντικό εργαλείο των εξεταστικών επιτροπών να το χρησιμοποιούμε για λόγους υπαρκτούς και να μην το ευτελίζουμε στο βωμό της μικροπολιτικής. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο κ. Χρίστος Δήμας από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο. Κύριε Δήμα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Βλέπω ότι όλοι οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ αναπαράγουν το non paper που έβγαλε το Υπουργείο Οικονομικών. Λίγη πρωτοτυπία, κύριοι συνάδελφοι, δεν θα έβλαπτε. Είμαστε εδώ σήμερα για να εξετάσουμε το ενδεχόμενο συγκρότησης εξεταστικής επιτροπής για την επιβολή των capital controls, μία κατάσταση που κόστισε πολύ στη χώρα και έχει ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς μέσα σε αυτή την Κυβέρνηση και όχι μόνο. Το κόστος αυτής της απόφασης του κ. Τσίπρα αποδείχθηκε δυσβάσταχτο, κάτι που πλέον το αντιλαμβάνεται και ο ίδιος, φροντίζοντας επιμελώς να οικοδομήσει την υπερασπιστική του γραμμή. Όμως, η δικαιολογία της αυταπάτης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Δεν υπάρχει καμμία αυταπάτη. Δεν υπάρχει καμμία ιδεαλιστική ψευδαίσθηση, όταν την Κυβέρνηση την είχαν προειδοποιήσει οι πάντες, από τους Ευρωπαίους Αξιωματούχους, την Αντιπολίτευση, το Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, αλλά και το σημερινό Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών, τον κ. Χουλιαράκη, ο οποίος στην Επιτροπή Απολογισμού πρόσφατα τόνισε ότι κάθε σοβαρός οικονομολόγος γνώριζε ότι οι συνέπειες ενός Grexit θα ήταν τραγικές, αναφέροντας και ιστορικά παραδείγματα από χώρες που τόλμησαν ή αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν από κοινό νόμισμα. Καταθέτω στα Πρακτικά το απόσπασμα από τις δηλώσεις του κ. Χουλιαράκη. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρίστος Δήμας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αν για κάποιο λόγο ο Πρωθυπουργός δεν ήθελε να ακούσει όλους αυτούς, θα μπορούσε να ανατρέξει στον ίδιο του τον εαυτό. Ο ίδιος ο κ. Τσίπρας στις 30 Νοεμβρίου του 2011 στον τηλεοπτικό σταθμό «ALTER», σχολιάζοντας το ενδεχόμενο πραγματοποίησης δημοψηφίσματος από τον Γιώργο Παπανδρέου, είχε πει χαρακτηριστικά: «Αν επιχειρήσει ο Πρωθυπουργός να διενεργήσει δημοψήφισμα και να θέσει στο λαό το δίλημμα «ευρώ και μέτρα ή έξοδος», τότε η κατάρρευση της οικονομίας και η πτώχευση της χώρας θα έρθει πολύ πριν την κάλπη. Αυτό δεν θα είναι δημοψήφισμα. Θα είναι μία επικίνδυνη ζαριά για τη χώρα μας». Καταθέτω στα Πρακτικά τη συνέντευξη του Πρωθυπουργού. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρίστος Δήμας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Συνεπώς, ας μην πέφτουμε στην παγίδα να αναπαράγουμε την υπερασπιστική τους γραμμή. Καμμία αυταπάτη δεν είχε ο κ. Τσίπρας. Αυτό που πρέπει να εξετάσουμε είναι αν είχε δόλο. Πάμε τώρα στα δεδομένα. Συνέντευξη του Γιάννη Βαρουφάκη, 12 Μαΐου 2016 στο Athens Life: «Η συμφωνία με τον Τσίπρα ήταν πως κεκλεισμένων των θυρών θα τους απειλούμε με GREXIT». Καταθέτω στα Πρακτικά το απόσπασμα από τη συνέντευξη του τότε Υπουργού. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρίστος Δήμας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Στην ίδια συνέντευξη, μάλιστα, αποκαλύπτεται πως και ο ίδιος ο σημερινός Υπουργός Οικονομικών, ο κ. Τσακαλώτος, ήταν μέρος του σχεδίου. Δύο φορές που τον έχω ρωτήσει δημόσια αποφεύγει να απαντήσει, ενώ του έχω καταθέσει και γραπτή ερώτηση εδώ και κάποιους μήνες, την οποία δεν έχει καταδεχτεί ακόμα να απαντήσει. Ήξερε, λοιπόν, ο κ. Τσακαλώτος; Γιατί ο κ. Βαρουφάκης αναφέρει στη συνέντευξή του πως γνώριζε. Στις 4 Φεβρουαρίου του 2015 ήταν παρών ο σημερινός Υπουργός Οικονομικών, όταν ο κ. Γιάνης Βαρουφάκης απείλησε τον Mario Draghi με μονομερή αναδιάρθρωση των ελληνικών ομολόγων που κατέχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, κάτι που περιλαμβανόταν στο σχέδιο Β της Κυβέρνησης και αν υλοποιούταν, θα οδηγούσε κατευθείαν στη δραχμή. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρίστος Δήμας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Με απλά λόγια, ο κ. Γιάνης Βαρουφάκης λέει ότι αν οι Ευρωπαίοι επέμεναν, ο κ. Τσίπρας και οι συνεργάτες του θα έθεταν σε ισχύ το σχέδιό τους. Ποιο ήταν αυτό; Σύμφωνα με τον κ. Βαρουφάκη, εκτός από την άμεση αναδιάρθρωση των ελληνικών ομολόγων που είχε στην κατοχή της η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, θα δημιουργούσαν ένα παράλληλο σύστημα ηλεκτρονικών πληρωμών και θα προχωρούσαν σε εθνικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδος. Αυτό το σχέδιο, μάλιστα, τονίζει ο πρώην Υπουργός Οικονομικών σε συνέντευξή του στις 6 Ιουλίου στην εφημερίδα «Real News», ήταν προϋπόθεση για να δεχθεί ο κ. Γιάνης Βαρουφάκης την ανάληψη του Υπουργείου Οικονομικών και το είχε συμφωνήσει με τον κ. Τσίπρα. Καταθέτω και αυτό στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρίστος Δήμας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ο κ. Βαρουφάκης, όμως, είναι πραγματικά χείμαρρος και πολύ περήφανος, μάλλον, για όσα κατάφερε, για όσα λέει και άλλα. Σύμφωνα με τον ίδιο, ήδη από τις 30 Ιανουαρίου 2016, ο κ. Dijsselbloem είχε πει στον ίδιο ότι χωρίς μνημόνιο το πρόγραμμα θα καταρρεύσει και τότε θα καταρρεύσουν οι τράπεζες είτε θα επιβληθούν capital controls. Επιπλέον, πάλι ο Υπουργός Οικονομικών σε συνέντευξή του στο «ΣΚΑΪ» ,στις 19 Ιανουαρίου 2016, αποκάλυψε πως την ώρα που αποφάσισαν το δημοψήφισμα ήξεραν ότι θα κλείσουν άμεσα οι τράπεζες. Καταθέτω και αυτό στα Πρακτικά. Και σαν να μην έφτανε αυτό, συνεργάτης του κ. Βαρουφάκη, ο κ. Galbraith με κείμενό του στις 23 Φεβρουαρίου του 2015 στο «Social Europe» τονίζει με αφορμή τη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου, ότι αν η Ελλάδα μείνει κάποια στιγμή δίχως μνημόνιο, τότε αυτό θα σήμαινε επιβολή ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων, χρεοκοπίες τραπεζών, κήρυξη χρεοστασίου και πρόωρη έξοδο από το ευρώ. Καταθέτω και αυτό στα Πρακτικά. Με απλά λόγια, είναι προφανές ότι όλοι στην Κυβέρνηση ήξεραν τι θα συμβεί στην περίπτωση που δεν έχουμε συμφωνία με τους δανειστές έξι μήνες πριν. Όμως, προχώρησαν απερίσπαστοι στο σχέδιό τους. Αυτό που τώρα ονομάζουν σχέδιο Β ήταν στην πραγματικότητα το σχέδιο Α. Εξάντλησαν τα αποθεματικά του κράτους, μας απομόνωσαν διεθνώς, δεν πλήρωσαν τη δόση του ΔΝΤ, εξευτελίζοντας τη χώρα σε ζωντανή σύνδεση. Πόσο μας κόστισε αυτό; Ένας μετριοπαθής υπολογισμός του Διοικητή της Τραπέζης Ελλάδος αναφέρει 86 δισεκατομμύρια ευρώ, την ώρα που ο επικεφαλής του ESM ο κ. Regling τονίζει ότι το κόστος ξεπέρασε τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ. Η ΕΣΥΕ κάνει ακόμα πιο λεπτομερή ανάλυση, τονίζοντας ότι τα capital controls είχαν ως συνέπεια τη μείωση του ΑΕΠ κατά 1,6%, τη μείωση των εξαγωγών κατά 11,7% και τη μείωση των επενδύσεων κατά 2,7%. Δεν υπάρχει καμμία περίπτωση αυταπάτης. Η υπόθεση επιβολής capital controls ήταν ξεκάθαρα μέρος του πλάνου της Κυβέρνησης, προκειμένου, ρίχνοντας το ανάθεμα στους ξένους, να υλοποιήσει το σχέδιό της και να οδηγήσει τη χώρα στη δραχμή. Προετοιμάζονταν για ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Ομολογεί ο κ. Βαρουφάκης ότι ανέλαβε το Υπουργείο Οικονομικών, έχοντας προειδοποιήσει εγγράφως από το 2014 τον κ. Τσίπρα για τον κίνδυνο επιβολής capital controls και πριν αποδεχτεί τη θέση του ο Υπουργός, συμφώνησαν από πριν με τον Πρωθυπουργό ένα σχέδιο που θα υλοποιήσουν. Είναι ενδεικτική η αυθόρμητη παρότρυνσή του άλλωστε στον κόσμο, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στα Χανιά για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου, να είναι μαζί με την Κυβέρνηση και μετά τη ρήξη. Για ποια ρήξη μιλούσε τότε ο κ. Βαρουφάκης; Κάτι ακόμα: Θα μας απαντήσει κάποιος από την Κυβέρνηση, ποιος ήταν ακριβώς ο ρόλος του κ. Γκάλμπρεϊθ; Πώς γίνεται να ήταν ένας άτυπος, άμισθος σύμβουλος του κ. Βαρουφάκη και ταυτόχρονα να γνώριζε τα πάντα για το σχέδιο Β; Πώς γίνεται ένας άνθρωπος με καμμία θεσμική θέση να νομιμοποιείται να μιλάει εκ μέρους του Υπουργείου με τον αμερικανικό Τύπο και αξιωματούχους των ΗΠΑ, όπως για παράδειγμα, ο Υφυπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ; Μήπως είχε όλη αυτή τη δυνατότητα, επειδή ήταν ο άτυπος συντονιστής του Grexit; Ποιοι ήταν οι πέντε - έξι, που αποτελούσαν αυτήν την ομάδα; Θα μάθουμε ποτέ; Θα μας πείτε; Κλείνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να πω ότι σήμερα εδώ τελειώνει ο μύθος της αυταπάτης του κ. Τσίπρα. Καμμία αυταπάτη δεν είχε ο Πρωθυπουργός. Το μόνο που είχε, ήταν ένα σχέδιο για να βάλει τη χώρα σε περιπέτειες. Κι αυτό το κατάφερε. Αυτό που δεν κατάφερε, είναι να μας πείσει πως διαπραγματεύτηκε, πως δεν είχε το Grexit στο πίσω μέρος του μυαλού του και πως ευθύνη για ό,τι συνέβη την έχουν οι ξένοι. Το επιχείρημα περί αυταπάτης αποτελεί την υπερασπιστική γραμμή της Κυβέρνησης, προκειμένου να μην αντιμετωπίσει της ευθύνες της για τη ζημιά που προκάλεσε στην οικονομία και τη ζωή των πολιτών. Οφείλουν, όμως, να εξηγήσουν στον ελληνικό λαό, πόσο μας κόστισε η περήφανη διαπραγμάτευση και να αποδείξουν πως για όλα αυτά δεν είχαν δόλο.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο κ. Θεόδωρος Παπαθεοδώρου από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα ακούσαμε ότι δεν χρειάζεται να συζητηθεί η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για δύο λόγους σημαντικούς: Πρώτον, διότι ακούσαμε σήμερα το πρωί ότι η πρόταση κρίθηκε. Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για την εξεταστική κρίθηκε στις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου. Διερωτώμαι αν ήξερε ο λαός που ψήφιζε αυτά τα πράγματα, αυτά τα οποία συζητάμε σήμερα. Διερωτώμαι αν ήξερε για το πολεμικό συμβούλιο, για το Plan X και για όλα αυτά. Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι τα ήξερε. Το δεύτερο, λοιπόν, επιχείρημα είναι ότι δεν πρέπει να συζητήσουμε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας γιατί όλοι εμείς οι κακοί εδώ έχουμε συμφωνήσει, για να συντηρήσουμε το μύθο του κ. Βαρουφάκη. Πείτε μου για να καταλάβω: Σε ποια Κυβέρνηση ήταν Υπουργός το asset; Στη δική μας; Δεν ήταν στην Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ; Ποιος έχει ομολογήσει, εδώ σε αυτήν την Αίθουσα - ο κύριος Πρωθυπουργός στην κ. Γεννηματά - ότι, βεβαίως, του έχει δώσει εντολή για τη σύνταξη αυτού του συγκεκριμένου πορίσματος; Όχι μόνο για αυτό, αλλά και για την προετοιμασία ενός σχεδίου, γιατί πήγαινε στον πόλεμο. Στον πόλεμο που πήγαινε, έπρεπε να έχει ένα Plan B. Αυτό το είπε ο κύριος Πρωθυπουργός. Δεν το είπε ο κ. Βαρουφάκης, για να συντηρήσουμε εμείς τον μύθο του. Αυτό, όμως, που θα πρέπει να δούμε είναι το εξής: Για εσάς δεν υπάρχει καμμία ευθύνη και άρα δεν πρέπει να συζητήσουμε. Ούτε πολιτική ευθύνη υπάρχει, ούτε ηθική ευθύνη, ούτε αστική, ούτε ποινική. Ωραία, εγώ θα σας προτείνω να δούμε ότι όλη αυτή η διαδικασία ήταν ένα κι ενιαίο σχέδιο, το οποίο εξελίχθηκε σε πολλές πράξεις. Το λέω αυτό, διότι αν ξεκινήσουμε από αρχή να δούμε ποια είναι τα στοιχεία, τα οποία θα μπορούσε σήμερα μία εξεταστική επιτροπή να διερευνήσει, θα πρέπει να ξεκινήσουμε από το πρώτο, το οποίο φαίνεται ότι βρίσκεται σε δηλώσεις του κ. Βαρουφάκη και στο βιβλίο του κ. Γκάλμπρεϊθ, αλλά εν πάση περιπτώσει, ο δεύτερος αμφισβητείται. Ο κ. Βαρουφάκης έχει πει ότι από τα μέσα Μαρτίου του 2015 υπάρχει η σύσταση ενός πολεμικού συμβουλίου, το οποίο - λέει ο Γκάλμπρεϊθ μετά - εργαζόταν σε πλήρη μυστικότητα, χρησιμοποιώντας ασφαλείς επικοινωνίες και συχνά δρώντας εκτός Υπουργείου ή εκτός χώρας. Αυτό εσάς σας φαίνεται για μία δημοκρατική πολιτεία, για ένα κοινοβουλευτικό σύστημα μία κανονική διαδικασία, που δεν χρειάζεται να τη διερευνήσουμε. Χειρότερα: Η μυστικότητα και η συνωμοτικότητα, την οποία οι πρωταγωνιστές αυτοί παρουσιάζουν στη σύνταξη αυτού του υπομνήματος αποδίδεται από τον κ. Γκάλμπρεϊθ στο γεγονός ότι, αν είχε μαθευτεί, θα μπορούσε να εκθέσει τον κ. Βαρουφάκη σε ακόμη δριμύτερες δημόσιες επιθέσεις, που μπορεί να του στοίχιζαν τη θέση του, αλλά και τη θέση της Κυβέρνησης και να άφηναν όλους έκθετους στην κατηγορία ότι προκαλούσαν την κατάρρευση του ευρώ. Αυτό δείχνει ότι οι συμμετέχοντες είχαν απόλυτη συνείδηση σε τι συμμετείχαν, είχαν συνείδηση για την κατάρρευση του ευρώ από δικές τους ενέργειες. Άρα εδώ έχουμε ένα παράλληλο σύστημα κατά τον κ. Βαρουφάκη - το έχει ονομάσει έτσι - στο Υπουργείο Οικονομικών, με παρακρατικά χαρακτηριστικά, από την άποψη ότι αυτοί οι οποίοι συμμετείχαν στο συγκεκριμένο σύστημα δεν είχαν εντολή από τους κρατικούς φορείς. Ήταν συνειδητοποιημένοι οι συμμετέχοντες στο πολεμικό συμβούλιο και ακολουθούσαν συνωμοτικές πρακτικές. Πάλι δεν μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε απορία για το πώς συγκροτήθηκε και ποιοι συμμετείχαν σε αυτό το σχέδιο. Τα ζητήματα που προετοίμαζε η ομάδα αυτή, καθ' ομολογία του κ. Βαρουφάκη, αλλά και του Γκάλμπρεϊθ, ήταν τα εξής: Έλεγχος κεφαλαίου, υποσχετικές, παράλληλο νόμισμα σε περίπτωση εξόδου από την Ευρωζώνη, ενώ είχε μελετήσει και τα ζητήματα εκτύπωσης νέων χαρτονομισμάτων. Καμμία συνωμοσιολογία σε όλα αυτά. Σας λέω τι λένε αυτοί οι οποίοι προετοίμασαν ένα πόρισμα το οποίο κατόπιν το έδωσαν στον Πρωθυπουργό. Προετοίμασαν ακόμη και τη διάρκεια των αποθεματικών καυσίμων, την ασφάλεια των καταστημάτων και των σουπερμάρκετ, πώς θα έπρεπε να πληρωθούν οι φαρμακευτικές εταιρείες αυτό - το είχε πει και ο ίδιος ο κ. Βαρουφάκης - ένα παράλληλο σύστημα πληρωμών. Αυτό που θα πρέπει να συγκρατήσουμε από αυτή την προπαρασκευαστική διαδικασία είναι ότι υπάρχει ο σχεδιασμός της κατάστασης ανάγκης στη χώρα. Κάποιοι σχεδιάζουν την κατάσταση ανάγκης στη χώρα εν μέσω λειτουργίας δημοκρατικού πολιτεύματος, εν αγνοία της Βουλής και βεβαίως και των αρμόδιων άλλων Υπουργών. Αυτό, τουλάχιστον, υποστηρίζετε, ότι κανένας άλλος Υπουργός δεν ήξερα τίποτα. Τρίτον, το υπόμνημα με το σχέδιο αυτό παραδίδεται από τον ίδιο τον κ. Βαρουφάκη - κατά δήλωσή του και κατά δήλωση του Πρωθυπουργού - τον Μάιο του 2015 στον Πρωθυπουργό. Το επιβεβαίωσε προχθές στη συνέντευξη σε τηλεοπτικό σταθμό. Παράλληλα, ο κ. Γκάλμπρεϊθ μας λέει ότι τα προβλήματα ήταν τόσα πολλά που η διαδικασία φαινόταν απειλητική για την κοινωνική ευημερία και την επιβίωση του κράτους. Ο Πρωθυπουργός μας λέει στη συνέντευξή του, ότι μόλις διάβασε το υπόμνημα, τρόμαξε για τις συνέπειες που θα είχε η έξοδος από την Ευρωζώνη για τη χώρα και εκεί αποφάσισε, ενώ είχε αρχίσει να του εμπεδώνεται η άποψη αυτή, ότι έπρεπε με κάθε τρόπο να μείνουμε στο ευρώ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, πραγματικά δεν θα χρειαστώ παραπάνω από ένα λεπτό. Ερώτημα: Όλα αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δηλαδή σχέδιο εκτάκτου ανάγκης που απαιτούσε τη συνδρομή των Ενόπλων Δυνάμεων, των Σωμάτων Ασφαλείας, για την προστασία των τραπεζών, του Νομισματοκοπείου, των δημόσιων κτηρίων υπήρχε, έγιναν εν αγνοία των αρμόδιων Υπουργών; Δηλαδή, ο κ. Καμμένος και ο κ. Πανούσης δεν ήξεραν τίποτα για την προετοιμασία του Στρατού και της Αστυνομίας; Γι' αυτά, επειδή έχουν δηλωθεί σε ανύποπτο χρόνο, θα πρέπει να δούμε αν υπάρχει και η ευθύνη ενός κυβερνητικού συμβουλίου, το οποίο αποφάσισε ομόφωνα ότι η χώρα πηγαίνει στα βράχια, γνωρίζοντας όλα αυτά. Πάντως, τα αντικειμενικά γεγονότα, χωρίς καμμία κρίση, είναι: Στις 2 Ιουλίου 2015, τρεις μέρες πριν από το δημοψήφισμα, γίνεται το πρωτοφανές για κοινοβουλευτικά χρονικά: Ο κύριος Πρωθυπουργός μεταβαίνει στο Υπουργείο Εθνικής Αμύνης και τον υποδέχεται ο Υπουργός του, ο οποίος του λέει, «Κύριε Πρωθυπουργέ, σας υποδέχομαι σήμερα ως επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων, εδώ στο Πεντάγωνο και θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι έτοιμες να διασφαλίσουν σταθερότητα στο εσωτερικό της χώρας». Όλα αυτά, η συνωμοτικότητα, η συγκρότηση του σχεδίου έκτακτης ανάγκης, η κινητοποίηση του Στρατού και της Αστυνομίας…
Κύριε συνάδελφε, για το εσωτερικό της χώρας.
…το σχέδιο το οποίο ήρθε στην επιφάνεια μήνες μετά, πιστεύετε ότι το ήξεραν οι πολίτες και ήρθαν να το επιβεβαιώσουν με την ψήφο τους. Ξέρετε κάτι; Όταν μετέβη ο κύριος Πρωθυπουργός στο Υπουργείο Εθνικής Αμύνης, η κ. Γεννηματά είχε κάνει μία δήλωση για να επικρίνει τον κ. Τσίπρα που άφησε το παραλήρημα του Υπουργού Άμυνας κ. Καμμένου, και του θυμίζει ότι αυτή η φράση που είπε για το εσωτερικό της χώρας και όχι για το εξωτερικό, είναι ανοιχτή απειλή για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες του ελληνικού λαού και του κάθε πολίτη ξεχωριστά. Αυτό ήταν το ενιαίο σχέδιο, το οποίο εξελίχθηκε σε περισσότερες πράξεις και τελείωσε τον Ιούλιο του 2015 με την απόφαση την οποία πήρατε.
Παρακαλώ, κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Το ερώτημα δεν είναι εάν όλα αυτά στοιχειοθετούν κάποια ποινική, αστική ή πολιτική ευθύνη. Αυτό θα το αποφασίσει η δικαιοσύνη κάποια στιγμή. Όμως, πραγματικά, δεν θέλετε να ξέρετε και να διερευνήσετε καμμία πτυχή αυτής της περιόδου, το «άσε, τα έκανε όλα καλά» και από την άλλη πλευρά ο Πρωθυπουργός τα ήξερε; Είχαμε ένα οικονομικό πραξικόπημα σε εξέλιξη και ταυτόχρονα η χώρα βρισκόταν στο χείλος του γκρεμού, με τα οικονομικά της συμφέροντα να διακυβεύονται και για όλα αυτά - είτε κρίθηκαν από τον ελληνικό λαό τον Σεπτέμβριο είτε όχι - εσείς δεν θέλετε να μάθετε τίποτα; Εμείς έχουμε πει ότι οι ευθύνες που βαρύνουν την Κυβέρνηση είναι πολύ μεγάλες. Ας πάμε να τα συζητήσουμε με μία εξεταστική η οποία θα ξεκινάει από το 2002 και θα καταλήγει σήμερα. Να είναι όλοι μέσα. Από την άλλη πλευρά, το γεγονός ότι σήμερα αποποιείστε με τόση ευκολία τον κ. Βαρουφάκη και ενδεχομένως ξεχνάτε τα λόγια του Πρωθυπουργού, δείχνει ότι μάλλον έχετε συνείδηση αυτής της ευθύνης. Γι' αυτό εμείς θα ψηφίσουμε για τη σύσταση αυτής της εξεταστικής επιτροπής, όπως θα ψηφίσουμε και…
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Χρήστος Παππάς έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, η σημερινή συζήτηση επί της αιτήσεως της Νέας Δημοκρατίας για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής σε ό,τι αφορά στο τρίτο μνημόνιο, ένα μνημόνιο που και εκείνη ψήφισε πριν από ένα χρόνο περίπου, για την επιβολή τραπεζικής αργίας και περιορισμών, δηλαδή αυτό που λέγεται αγγλιστί capital controls και την σκανδαλώδη για άλλη μία φορά ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών - στην πραγματικότητα καθόλου ελληνικών τραπεζών - , γίνεται σε μία χρονική συγκυρία κατά την οποία έχουμε τρία πολύ σημαντικά και επίκαιρα πολιτικά γεγονότα. Πρώτον, την απορριφθείσα πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για έναν νέο εκλογικό νόμο, με τον οποίο προσδοκούσε να έχει εξασφαλισμένη τη νομή της εξουσίας, τη συμμετοχή του, δηλαδή, στη νέα κυβέρνηση που θα προκύψει μετά τις επόμενες εκλογές. Η συζήτηση εκείνη έγινε κατ' ουσίαν για επικοινωνιακούς λόγους και όπως λέγεται με ποδοσφαιρική ορολογία - ας μου επιτραπεί η έκφραση, κύριε Πρόεδρε - για να πετάξει ο Τσίπρας τη μπάλα στην εξέδρα. Έγινε για να παραβλεφθούν τα ογκωδέστατα προβλήματα της ανέχειας και της ανεργίας, η οποία - σημειωτέον - αυξάνει σε τουριστική περίοδο, και να αποκρυβεί η παραχώρηση των ελληνικών κρατικών υποδομών σε ξένους ιδιώτες, η οποία λαμβάνει χώρα αυτή τη στιγμή. Την τακτική αυτή συνεχίζει ο κύριος Πρωθυπουργός με τις χθεσινές του δηλώσεις περί δήθεν αναθεώρησης του Συντάγματος και άλλα τινά. Λες και αυτό είναι το πρόβλημα του ελληνικού λαού! Στη συζήτηση για τον εκλογικό νόμο κυριάρχησε η έντιμη πολιτική στάση της Χρυσής Αυγής, ως ανεξάρτητης πολιτικής δύναμης η οποία εκφράζει τον λαό, υπάρχει για τον λαό και διατρανώνει μαζί με τον λαό το, «Πάνω από όλα η Ελλάδα, πριν από όλα οι Έλληνες». Η θέση αυτή εκφράστηκε διά του Αρχηγού της Χρυσής Αυγής, του κ. Νικολάου Μιχαλολιάκου, ο οποίος ανέφερε χαρακτηριστικά: «Η Χρυσή Αυγή είναι ελεύθερη και δεν είναι ουρά κανενός, ούτε της Νέας Δημοκρατίας ούτε του ΣΥΡΙΖΑ». Δεύτερο θέμα πολιτικής επικαιρότητας, κύριε Πρόεδρε, είναι ο εορτασμός της επετείου της Μεταπολιτεύσεως του 1974, η οποία, ως γνωστόν, εορτάστηκε στο Προεδρικό Μέγαρο και στην οποία ήσαν παρόντες όλοι οι πολιτικοί Αρχηγοί, πλην του κ. Νικολάου Μιχαλολιάκου, γεγονός που αποσιωπήθηκε από τα «μέσα μαζικής παραπληροφόρησης». Σας πληροφορώ, κυρίες και κύριοι, ότι ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής δεν θα παρίστατο στον εορτασμό μιας αιματοβαμμένης Μεταπολιτεύσεως, που οργανώθηκε από επιόρκους στρατιωτικούς και πολιτικούς πάνω στην κατοχή και τον διαμελισμό της Κύπρου μας, με τον «Αττίλα Ι», με τον «Αττίλα ΙΙ», δηλαδή τις επιχειρήσεις του Ιουλίου και Αυγούστου του 1974. Υπάρχει φάκελος γι' αυτή την προδοσία, την προδοσία της Κύπρου, με μαρτυρίες, από σχετική επιτροπή που έλαβε χώρα το 1986, φάκελος επτασφράγιστος που υπάρχει στα υπόγεια της Βουλής. Γιατί άραγε; Γιατί δεν ανοίγει αυτός ο φάκελος;
Παραδόθηκε.
Γιατί, άραγε, στις συνεχείς αιτήσεις μας, έγγραφες και προφορικές, σε Προέδρους της Βουλής και των δύο συγκυβερνήσεων, υπάρχει αυτή η ένοχη σιωπή; Τρίτο γεγονός είναι αυτό της απρόσκοπτης, από πλευράς εκτελεστικής εξουσίας, διαδηλώσεως - ευτυχώς να πω, ολιγομελούς και αποτυχημένης - τουρκοφρόνων στο κέντρο της ελληνικής Κομοτηνής, οι οποίοι διεκδικούν την ανεξαρτησία - άκουσον, άκουσον - της ελληνικής Θράκης. Δυστυχώς, συνοδοιπόροι τους βρίσκονται και στην Αίθουσα αυτή. Δεν ομιλώ μόνο για το ΣΥΡΙΖΑ και την τουρκολάγνα πολιτική του, που χαϊδεύει το σουλτάνο Ερντογάν, το βλέπουμε τελευταία. Ομιλώ για εσάς, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Ακούστε, λοιπόν, για να το μάθει και ο ελληνικός λαός. Προ ημερών, τα Wikileaks ανήγγειλαν ότι θα έδιναν στη δημοσιότητα χιλιάδες ηλεκτρονικά μηνύματα που αντήλλασσαν Τούρκοι Υπουργοί του Ερντογάν. Η αναγγελία της αποδεσμεύσεως της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, των e - mails, έχει προκαλέσει έντονη κινητοποίηση των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, οι οποίες είχαν πραγματοποιήσει μαζικές ηλεκτρονικές επιθέσεις για να αποτρέψουν αυτές τις αποκαλύψεις. Ένα σημαντικό μέρος των αποκαλύψεων, που βεβαίως δεν έλαβαν δημοσιότητα στο ελληνικό μιντιακό κατεστημένο - και ερωτώ, μήπως πήρε τηλέφωνο ο Σαμαράς πάλι; - ήταν ότι στην ηλεκτρονική αλληλογραφία των Τούρκων Υπουργών υπήρχε σημαντική αναφορά στην τρίτη πολιτική δύναμη του τόπου, τη Χρυσή Αυγή. Συγκεκριμένα, οι Τούρκοι Υπουργοί είχαν ανταλλάξει αλληλογραφία σχετικά με την ηχηρή παρέμβαση των Ευρωβουλευτών της Χρυσής Αυγής στην τουρκοσύναξη που είχε διοργανώσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, στο οποίο συμμετέχει η πατριδοκάπηλη Νέα Δημοκρατία. Κυρίες και κύριοι, όποιος Έλληνας πολίτης, ιδιώτης ή πολιτικός, αισθάνεται Τούρκος, να πάει στην Τουρκία. Είδατε πως ενώθηκαν οι Τούρκοι πράκτορες με το ανθελληνικό κράτος, αλλά και πώς οι κάτοικοι της Κομοτηνής - και οι Έλληνες μουσουλμάνοι μεταξύ τους - αντέδρασαν αυθόρμητα, ελληνικά και δυναμικά. Το σύνθημά τους δονούσε το κέντρο της πόλης. Το σύνθημά τους ήταν «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες». Συγχαρητήρια, λοιπόν, σε αυτούς τους Έλληνες πατριώτες, στους ξεχασμένους από το κράτος ηρωικούς κατοίκους της Κομοτηνής, που είχαν το θάρρος με τις ελληνικές σημαίες να σώσουν την τιμή και αξιοπρέπεια όχι μόνο της ελληνικής Θράκης, αλλά και ολόκληρης της ελληνικής πατρίδας. Όσον αφορά την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, είχα πει στην τοποθέτησή μου στην πρόταση για το νέο εκλογικό νόμο, «Στο σπίτι του κρεμασμένου, δεν ομιλούν για σχοινί». Δυστυχώς, εσείς, κύριοι της νεοφιλελεύθερης παράταξης, δεν με ακούσατε. Εφαρμόζετε κι εσείς την τακτική του κ. Τσίπρα. Πετάτε την μπάλα στην εξέδρα. Γιατί; Γιατί δεν έχετε πρόγραμμα, γιατί δεν έχετε ιδεολογία. Αποκτήσατε με τρόπους ελεγχόμενους πολιτικό Αρχηγό, με τρόπους παρασκηνιακούς. Να θυμίσω τις ματαιωθείσες ψηφοφορίες. Αποκτήσατε πολιτικό Αρχηγό που όχι μόνο δεν «τραβάει», αλλά και δεν εμπνέει. Σύντομα αυτός ο πολιτικός Αρχηγός θα αποτελεί άλλη μία φωτογραφία στους τοίχους των γραφείων σας. Απορώ με την υποκρισία της Νέας Δημοκρατίας. Η μνημονιακή Νέα Δημοκρατία πυροβολεί τα πόδια της. Με αυτή την πρόταση προσπαθεί να ξεγελάσει τον ελληνικό λαό παριστάνοντας την δήθεν αντιμνημονιακή; Να ξέρετε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας ότι ο λαός γνωρίζει ποιος ευθύνεται για τα καταστροφικά μνημόνια χωρίς εξεταστικές επιτροπές. Γνωρίζει ποιοι ξεκίνησαν και ομιλούσαν για επώδυνα μέτρα, παραδίδοντας την εξουσία στον Γεώργιο Παπανδρέου. Γνωρίζει ποιος προσπάθησε να καπηλευτεί την αντίσταση του ελληνικού λαού, παριστάνοντας τον αντιμνημονιακό και στη συνέχεια αποδεικνυόμενος ως μνημονιακότερος των μνημονιακών. Ποιος άλλος από τον Αντώνη Σαμαρά; Δικά σας στελέχη. Δικός σας είναι ο Αντιπρόεδρος που επαίρονταν ότι τα επαχθή μέτρα είναι δικά τους και όχι καθ' υποβολή της τρόικα. Εσείς χαριεντίζεστε με την Μέρκελ, τον Σόιμπλε, τον Γιούνγκερ και τα υπόλοιπα κοράκια της διεθνούς τοκογλυφίας, τέχνη που την έμαθε καλά από εσάς και ο συνεργάτης σας στο μνημόνιο, ο κ. Αλέξης Τσίπρας. Αναρωτιέμαι, γιατί όχι εξεταστική επιτροπή από την εποχή του Κώστα Σημίτη; Γιατί όχι εξεταστική επιτροπή από την κολεγιά Σημίτη - «GOLDMAN SACHS»; Γιατί όχι εξεταστική επιτροπή για το σκάνδαλο της ΕΛΣΤΑΤ του Γεωργίου, του προστατευόμενου και εγκαθέτου του ξένου παράγοντα; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Γιατί όχι εξεταστική επιτροπή για το PSI των Σαμαρά και Βενιζέλου που κούρεψε τους μόχθους και το προϊόν εργασίας χιλιάδων Ελλήνων, καθώς και την εμπιστοσύνη που έδειξαν χιλιάδες μικροεπενδυτές στη σταθερά ενός κράτους που αποδείχθηκε ληστρικό, αντιλαϊκό και εν τέλει, ανθελληνικό; Γιατί να μείνει στο απυρόβλητο ο Σημίτης; Ο Παπανδρέου, που τελευταία συνομιλεί με τον κύριο Πρωθυπουργό, με ποια ιδιότητα συνομιλεί; Του ειδικού στα μνημόνια και την προδοσία; Τι εκπροσωπεί ο Τζέφρι Παπανδρέου; Τι εκπροσωπεί στον ελληνικό λαό; Και τι συζητά με τον Αλέξη Τσίπρα; Τη μεταφορά τεχνογνωσίας; Γιατί να μείνουν έξω από την επιτροπή ο Σαμαράς, ο Στουρνάρας, ο Παπαδήμος και οι συν αυτώ; Γιατί μιλάτε μόνο για το δήθεν αριστερό μνημόνιο, που είναι και δεξιό, αφού μαζί το ψηφίσατε; Γιατί όχι για όλα τα μνημόνια που το ένα είναι συνέχεια του άλλου κι έρχεται να δέσει τη χώρα και τις γενιές των Ελλήνων στην ξενοκρατία για εκατό και πλέον χρόνια; Υποκρισία μεγάλη, λοιπόν, της Νέας Δημοκρατίας, που προσπαθεί να χρησιμοποιήσει μία ανώδυνη για τον ΣΥΡΙΖΑ πρόταση, αφού και ο Βαρουφάκης είναι παρελθόν για την Κυβέρνηση, αλλά και ως Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν έχει πλειοψηφία. Πέραν από τα τερτίπια σας, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, ο λαός γνωρίζει και να είστε σίγουροι ότι θα έρθει η ώρα που θα τιμωρήσει. Εμείς θα δηλώσουμε «παρών». Όσο για εσάς τους Νεοδημοκράτες, εσείς είστε πραγματικά πολιτικά κρατούμενοι του πολιτικού σας ενστίκτου. Το αποδεικνύετε καθημερινά, τουλάχιστον στην έξι μηνών πολιτική σας παρουσία. Ακούστε, όμως, τα λόγια ενός αληθινού πολιτικού κρατουμένου. Δεν γνωρίζω αν μπορείτε να ενηλικιωθείτε πολιτικά, διότι με τις επιλογές σας έχετε φυλακίσει την ελπίδα και το μέλλον όλων των Ελλήνων. Εμείς οι Έλληνες εθνικιστές δηλώνουμε από το Βήμα τούτο όχι μόνο την πρόθεση που έχουμε για την ελληνική πατρίδα, αλλά και την κατάληξη. Θα πάρουμε την πατρίδα μας πίσω.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Η συνάδελφος κ. Αικατερίνη Ιγγλέζη από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κι έτσι, λοιπόν, ο δολοφόνος επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος και μάλιστα ως ανακριτής. Ζητάει να εξεταστούν τα αίτια και να βρεθούν οι ένοχοι, όχι, όμως, για το έγκλημα αυτό καθ' αυτό, αλλά για τις προσπάθειες εξομάλυνσης των συνεπειών του. Ωραία, λοιπόν. Ας εξετάσουμε, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, τις αιτιάσεις σας μία προς μία. Λένε ότι τα χρυσόψαρα έχουν κοντή μνήμη. Ευτυχώς, όμως - και δυστυχώς για εσάς, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας - η Ελλάδα δεν είναι μια γυάλα με χρυσόψαρα. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας τον Ιανουάριο του 2015. Σε τι κατάσταση βρισκόταν τότε ο ελληνικός λαός; Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, με τις συμφωνίες τους τα προηγούμενα χρόνια, συρρίκνωσαν την οικονομία κατά 25%, λεηλατώντας τα δημόσια ταμεία. Οι οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων έφεραν τις οικογένειες σε απόγνωση. Οι χιλιάδες απολύσεις σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα και τα λουκέτα στις επιχειρήσεις οδήγησαν τη χώρα σε μία πρωτοφανή για περίοδο ειρήνης ανθρωπιστική κρίση. Η ανεργία είχε φθάσει στο 27,1%. Οι άστεγοι πολλαπλασιάστηκαν. Οι αυτοκτονίες λόγω οικονομικών προβλημάτων έγιναν καθημερινό φαινόμενο. Αυτή, λοιπόν, τη ζοφερή κατάσταση είχε να αντιμετωπίσει η νέα Κυβέρνηση. Ποιοι, αλήθεια, είχαν οδηγήσει τη χώρα σε αυτή την κατάσταση; Έφταιγε μόνο η παγκόσμια οικονομική κρίση ή και οι πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων; Η διαφθορά, η διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, τα «μαύρα» ταμεία, οι λίστες των αδήλωτων καταθέσεων, όπου, ω του θαύματος, καθημερινά ανακαλύπτεται και ένα στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας. Λέτε, λοιπόν, ότι η Κυβέρνηση επέλεξε να μην ολοκληρώσει την αξιολόγηση του τότε υφιστάμενου προγράμματος, δηλαδή να μην ολοκληρώσει την πέμπτη αξιολόγηση. Αλήθεια, όμως, γιατί δεν την ολοκλήρωσε η κυβέρνηση Σαμαρά; Πολύ απλά, γιατί δεν έβγαινε. Ο κ. Χαρδούβελης παραδέχθηκε σε συνέντευξή του ότι η συμφωνία που διαπραγματευόταν η τότε κυβέρνηση με τους δανειστές, προκειμένου να ολοκληρωθεί η πέμπτη αξιολόγηση του δεύτερου μνημονίου, δεν έβγαινε. Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Χαρδούβελης παραδέχθηκε πως παρ' όλο που το πλεόνασμα 4,5% που ζητούσαν οι δανειστές για το 2016 ήταν αδύνατο να επιτευχθεί, η Κυβέρνηση Σαμαρά ήταν έτοιμη να το αποδεχθεί, φέροντας ακόμα πιο σκληρά μέτρα ώστε να κλείσει την αξιολόγηση. Φυσικά, υπάρχει και ένας άλλος λόγος για σας πολύ σημαντικός, γιατί πάσχετε από σύνδρομο στέρησης της εξουσίας. Ο στόχος ήταν να παραδώσουν στην επόμενη κυβέρνηση, αυτή του ΣΥΡΙΖΑ, που έβλεπαν ξεκάθαρα να έρχεται, μία χώρα και μία οικονομία στο χείλος του γκρεμού, ποντάροντας ότι η νέα διακυβέρνηση δεν θα τα καταφέρει και θα αναγκαστεί να συνθηκολογήσει. Μιλάμε, βέβαια, για μία συνθηκολόγηση με τεράστιο πολιτικό κόστος, η οποία θα οδηγούσε σε πτώση της Κυβέρνησης και στην υλοποίηση του διαβόητου ονείρου Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ περί αριστερής παρένθεσης. Μόνο που ο λαός δεν σας έκανε τη χάρη. Τρεις φορές μέσα σε έναν χρόνο έδειξε την εμπιστοσύνη του στον ΣΥΡΙΖΑ. Λέτε, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, ότι η Κυβέρνηση αγνόησε τους ευρωπαϊκούς κανόνες διαπραγμάτευσης και αδιαφόρησε γι' αυτούς. Μήπως γιατί εσείς δεν είχατε ούτε το σθένος, αλλά πολύ περισσότερο ούτε καμία διάθεση να διαπραγματευθείτε για τους δικούς σας πολιτικούς λόγους; Η δική σας δήθεν διαπραγμάτευση περιλάμβανε υποταγή στις πιο ακραίες απαιτήσεις των δανειστών, βάρβαρα μέτρα, φτωχοποίηση και εξαθλίωση του ελληνικού λαού. Η σθεναρή στάση και η σκληρή και επίπονη διαπραγμάτευση της σημερινής Κυβέρνησης πέτυχε και μείωσε τα εξωφρενικά πρωτογενή πλεονάσματα της Κυβέρνησης Σαμαρά, ακυρώνοντας 20 δισεκατομμύρια ευρώ μέτρα. Λέτε ότι οι χειρισμοί της Κυβέρνησης επέφεραν τεράστιο μετρήσιμο κόστος στη χώρα και την οικονομία. Ποια είναι, όμως, η μετρήσιμη πραγματικότητα; Ήδη, στο πρώτο εξάμηνο του έτους, η ελληνική οικονομία καταγράφει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5 δισεκατομμύρια ευρώ πάνω από τον στόχο στης νέας συμφωνίας. Για άλλη μία φορά καταγράφονται έσοδα πάνω από τον στόχο. Αναλυτικά, τα έσοδα στο πρώτο εξάμηνο του 2016 είναι αυξημένα κατά 3,83% έναντι του Προϋπολογισμού, ενώ και οι επιστροφές φόρων είναι αυξημένες κατά 13,93% έναντι του Προϋπολογισμού. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Σύμφωνα με τα στοιχεία του συστήματος ΕΡΓΑΝΗ, η απασχόληση στον ιδιωτικό τομέα φέτος κάνει ρεκόρ 16ετίας από το 2001 και μετά. Ειδικότερα, το ισοζύγιο για το πρώτο πεντάμηνο του έτους που διανύουμε, διαμορφώνεται στις διακόσιες μία χιλιάδες πενήντα έξι νέες θέσεις εργασίας, ενώ ειδικά για τον μήνα Μάιο ήταν θετικό κατά εβδομήντα έξι χιλιάδες πεντακόσιες ενενήντα μία θέσεις εργασίας. Μόνο στην Αθήνα το πρώτο εξάμηνο του έτους άνοιξαν επτακόσιες τριάντα επτά νέες επιχειρήσεις περισσότερες απ' αυτές που έκλεισαν. Το 2015, η Ελλάδα έσπασε ρεκόρ στον τουρισμό με είκοσι πέντε εκατομμύρια επισκέπτες και έκανε ρεκόρ στην απορροφητικότητα ευρωπαϊκών κονδυλίων καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση στην Ευρωζώνη με 97,1%. Αυξήθηκε κατά 5,5% το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων στα 6,75 δισεκατομμύρια ευρώ. Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών κόστισε στο δημόσιο 5,7 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ στη συμφωνία είχαν προβλεφθεί 25 δισεκατομμύρια ευρώ. Μη μιλάτε, λοιπόν, για μετρήσιμο κόστος. Οι αριθμοί σας διαψεύδουν αμείλικτα. [[Στο σημείο αυτό χτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Όμως, δεν θα μιλήσω άλλο με αριθμούς, γιατί πράγματι παρ' όλο που αυτοί είναι που καθορίζουν την επιβίωση και την καθημερινότητα του λαού μας, σήμερα φαντάζουν πεζοί, διότι σήμερα είναι μία ξεχωριστή ημέρα για τη χώρα μας, μία ξεχωριστή ημέρα για τη δημοκρατία. Εχθές το βράδυ ο Πρωθυπουργός εξήγγειλε τις προτάσεις της Κυβέρνησης και τις έθεσε προς διαβούλευση στον ελληνικό λαό για τη συνταγματική αναθεώρηση. Μιλάμε για μία συνταγματική αναθεώρηση από τον λαό για τον λαό, για ένα νέο Σύνταγμα, μία νέα Μεταπολίτευση, μία νέα Ελλάδα, για να αναγεννηθεί η δημοκρατία στον τόπο που γεννήθηκε. Το παλαιό, το φθαρμένο και διεφθαρμένο αντιδρά. Προσπαθεί να ανακόψει στην πορεία του το νέο, το φρέσκο, το διαυγές. Όμως, δεν θα τα καταφέρει, γιατί το μέλλον δεν μπορεί να περιμένει. Όπως έλεγε, μάλιστα και ο ποιητής, το μέλλον δεν θα έρθει μοναχό του νέτο, σκέτο. Θα φροντίσουμε εμείς γι' αυτό.
Ευχαριστούμε την κυρία συνάδελφο. Ο συνάδελφος κ. Αθανάσιος Βαρδαλής από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, παίρνοντας υπ' όψιν τη μέχρι τώρα συζήτηση, καθώς και την πρόταση για εξεταστική της Νέας Δημοκρατίας, νομίζω πως η φράση «σε δουλειά να βρισκόμαστε» είναι πολύ κοντά στην πραγματικότητα, για να μην πω ότι εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο την πραγματικότητα. Αυτό γιατί η αιτία, για όλους τους λόγους που επικαλείται η Νέα Δημοκρατία με την πρότασή της, είναι γνωστή. Βεβαίως, στην προσπάθεια αποπροσανατολισμού από αυτή τη γνωστή, την κύρια αιτία, η αλήθεια είναι πως με μια εξεταστική επιτροπή «ξεχνιέσαι» και λίγο. Ξεχνιέσαι από το γεγονός ότι η πολιτική των μνημονίων είναι εδώ, πανταχού παρούσα. Ξεχνιέσαι από το γεγονός πως όλοι οι μνημονιακοί, αντεργατικοί, αντιλαϊκοί νόμοι είναι όλοι τους σε ισχύ. Ξεχνιέσαι από τα πρωτογενή πλεονάσματα, τις ιδιωτικοποιήσεις, τις μειωμένες δαπάνες για υγεία, πρόνοια, παιδεία, την αβάσταχτη φορολογία. Ξεχνιέσαι από το γεγονός ότι η στρατηγική ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας, της ανάκαμψης των κερδών των μεγάλων επιχειρήσεων, η στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης σημαίνουν μνημόνια διαρκείας για τους λαούς. Ξεχνιέσαι από το γεγονός ότι αποδείχθηκε περίτρανα πως ο διαχωρισμός μνημονιακών - αντιμνημονιακών ήταν απάτη για τον λαό. Ξεχνιέσαι, επίσης, από το γεγονός ότι η Συγκυβέρνηση δεν διαπραγματεύεται και μάλιστα σκληρά προς όφελος του λαούς, αλλά για λογαριασμό του κεφαλαίου, που ζητά περισσότερο χρήμα και διευκολύνσεις για τις επενδύσεις του. Κυρίες και κύριοι, πέρα όμως από την προσπάθεια αποπροσανατολισμού, ένα αστικό κόμμα που σέβεται τον εαυτό του και την αποστολή του - δηλαδή να προστατεύσει τα συμφέροντα του κεφαλαίου, να προστατεύσει την κερδοφορία του και μάλιστα σε δύσκολους καιρούς, καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης - θέλει να κουκουλώσει και κάτι άλλο, το οποίο, κατά τη γνώμη μας, είναι το πιο σημαντικό: Με μία εξεταστική επιτροπή θέλετε να ξεχάσει ο λαός το κύριο, δηλαδή τι ήταν αυτό που έφερε τα δύο προηγούμενα, αλλά και το τρίτο μνημόνιο. Ήταν το ότι η καπιταλιστική οικονομική κρίση, που βρίσκεται στο DNA, στην ίδια τη φύση και τη λειτουργία του σημερινού κοινωνικο - οικονομικού συστήματος, έφερε τα μνημόνια, και όχι οι όποιες διαχειριστικές ανεπάρκειες και λάθη. Αυτό θέλετε να ξεχάσει ο λαός, την πραγματική αιτία. Η κρίση, λοιπόν, δηλαδή η απώλεια του ενδιαφέροντος από την πλευρά του κεφαλαίου για επενδύσεις, που οδήγησε στο κλείσιμο των εργοστασίων και των επιχειρήσεων, στην καταστροφή μικρών επαγγελματοβιοτεχνών, που εκτίναξε την ανεργία στα ύψη, είναι αυτή που έφερε και το τρίτο μνημόνιο. Τα μνημόνια είναι ο τρόπος με τον οποίο το κεφάλαιο φόρτωσε τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, διαμορφώνοντας τις προϋποθέσεις, τσακίζοντας μισθούς και δικαιώματα, για να πραγματοποιηθεί η περιβόητη «ανάκαμψη». Με αυτά βρήκαν την ευκαιρία σε σύντομο χρονικό διάστημα να πάρουν μέτρα που τα είχαν στο συρτάρι, που βρίσκονταν στις πάγιες κατευθύνσεις του ΟΟΣΑ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και άλλων ευαγών ιδρυμάτων του καπιταλισμού, ήδη από τη δεκαετία του '90 και καθυστερούσε η εφαρμογή τους στην Ελλάδα. Ποια είναι η ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ; Είναι το γεγονός ότι όχι μόνο δεν κατάργησε τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους, αλλά αντίθετα τα εφαρμόζει ήδη κανονικότατα και τα επεκτείνει παραπέρα. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ συγκαλύπτει συνειδητά τις πραγματικές αιτίες που οδήγησαν στα μνημόνια και τα αντιλαϊκά μέτρα, επειδή ακριβώς κινείται στον ίδιο δρόμο με τους προηγούμενους. Η Νέα Δημοκρατία με την πρότασή της επιχειρεί να αποσιωπήσει το γεγονός πως το τρίτο μνημόνιο ήταν αποτέλεσμα της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, που άλλωστε ακόμα βρίσκεται σε εξέλιξη και που φυσικά και η ίδια ψήφισε. Είναι φυσικό, λοιπόν, ο ένας να ρίχνει τα βάρη στον άλλον και να τα περιορίζει στα ζητήματα της διαχείρισης. Τέλος πάντων, πρέπει να σταματήσει αυτό το θέατρο με τις ευθύνες του παλιού πολιτικού κατεστημένου, όπως ισχυρίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ, ή το ότι φταίει η διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, όπως ισχυρίζεται η Νέα Δημοκρατία. Αυτό γιατί; Γιατί και οι δυο μαζί επιχειρούν να βγάλουν λάδι την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και τις απαιτήσεις του κεφαλαίου που υλοποιήθηκαν στην Ελλάδα από τα μνημόνια με βίαιο και γρήγορο τρόπο, όμως αποτελούν κατεύθυνση που εφαρμόζεται σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όταν ξεκόβεις τα μνημόνια από τις αιτίες τους που τα δημιουργούν, όταν δεν απαντάς για ποιον εφαρμόζεται αυτή η πολιτική, όταν κρύβεις ότι στην πολιτική των μνημονίων ενσωματώνονται βασικές κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι φυσικό και εύκολο να τα εμφανίζεις ως αποτέλεσμα λάθους, πολιτικής ορισμένων ανίκανων διαχειριστών, στην καλή ή κακή διαπραγμάτευση, σε ανερμάτιστους κυβερνητικούς χειρισμούς, στη δημιουργική ασάφεια και άλλα πολλά. [[Στο σημείο αυτό χτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Τα μνημόνια ήταν επιλογή της άρχουσας τάξης στην Ελλάδα για να φορτωθεί η κρίση στις πλάτες των εργαζόμενων και για να γίνει ελεγχόμενα η όποια απαξίωση του κεφαλαίου που συνοδεύει αναγκαστικά τις οικονομικές κρίσεις. Από αυτήν την άποψη, υπάρχουν αδιαμφισβήτητες πολιτικές ευθύνες σε όλες τις κυβερνήσεις από το 2009 μέχρι και σήμερα. Η λύση είναι μία, ο ίδιος ο λαός να φτιάξει τη δική του τελική «εξεταστική επιτροπή», σε βάρος όμως της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του κεφαλαίου και όλων των κυβερνήσεων που τους υπηρετούν και χθες και σήμερα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Γεωργαντάς από τη Νέα Δημοκρατία.
…(δεν ακούστηκε)
Βάσει σχεδίου ήταν.
Τελικά, μόνο ο Πρόεδρος είχε σχέδιο εναλλακτικό. Κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθώ από το πρωί τις τοποθετήσεις και των εισηγητών και των Βουλευτών και διαπιστώνω το εξής. Καταλήγουμε όλοι - έξω από τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ - ότι υπάρχει ανάγκη διερεύνησης αυτού του πρώτου εξαμήνου, αυτής της διαπραγμάτευσης της πρώτης Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, η οποία οδήγησε στο τρίτο μνημόνιο. Η ανάγκη αυτή υπάρχει, γιατί υπάρχουν αμείλικτα ερωτήματα. Συμφώνησε και ο εισηγητής των ΑΝΕΛ, ο οποίος μάλιστα, εάν σημείωσα σωστά, είπε ότι πρέπει να γίνουν τουλάχιστον τέσσερις εξεταστικές, για επιμέρους ζητήματα, από το PSI μέχρι προηγούμενες χρονικές περιόδους. Δεν διαφωνούμε σε αυτό. Ως Νέα Δημοκρατία δεν διαφωνήσαμε ποτέ στην ανάγκη να διερευνηθούν - διερεύνηση γίνεται - ζητημάτων τα οποία έχουν το δημόσιο ενδιαφέρον. Θέλει να πει κανείς ότι δεν υπάρχει ενδιαφέρον στην κοινωνία για όλα τα ζητήματα τα οποία έχουν ανακύψει από εκείνη την περίοδο; Εάν θα πει κάτι τέτοιο, τότε να κλείσουμε τη συζήτηση εδώ σήμερα. Νομίζω, λοιπόν ότι η αναγκαιότητα γι' αυτή τη συζήτηση προκύπτει. Δεν πρέπει να μένουμε σε αυτή την Αίθουσα σήμερα εδώ πέρα σε κορώνες ή σε λαϊκίστικες εξάρσεις. Εδώ υπάρχουν ζητήματα συγκεκριμένα, τα οποία πρέπει να διερευνηθούν. Με τη διαστροφή που χαρακτηρίζει τους νομικούς είμαι υποχρεωμένος να αναφέρω κάποια γεγονότα, τα οποία δεν μπορούμε να προσπεράσουμε: Γεγονός πρώτο και αδιαμφισβήτητο, υπογράφηκε ένα τρίτο μνημόνιο. Υπήρξε μία εξάμηνη διαπραγμάτευση, η οποία οδήγησε σε ένα τρίτο μνημόνιο. Γεγονός δεύτερο και αδιαμφισβήτητο, υπήρχαν κεφαλαιακοί περιορισμοί και τραπεζική αργία. Και γεγονός τρίτο, υπήρξε ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζικών ιδρυμάτων. Αυτά τα τρία γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα. Θέτουμε τώρα τα ερωτήματα: Υπάρχει μία μερίδα των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που ισχυρίζεται ότι ουσιαστικά καλά έγιναν όλα αυτά. Αν κάποιος έρχεται σήμερα και το επαναλάβει εδώ - γιατί εμμέσως το λένε μερικοί, δηλαδή λένε ότι αυτό το τρίτο μνημόνιο δεν ήταν τελικά κάτι επαχθές, ήταν ουσιαστικά ένα τρίτο μνημόνιο, που ήρθε όμως να μας σώσει από τα προηγούμενα, γιατί έχει αναπτυξιακή κατεύθυνση, γιατί ουσιαστικά είχε ελάφρυνση του χρέους συνολικά - εάν κάποιος το ισχυρίζεται αυτό, να το πει ευθέως από εδώ, γιατί εάν το πει ότι ήταν κάτι καλό το τρίτο μνημόνιο, ήταν καλοί οι κεφαλαιακοί περιορισμοί, τότε να μη συζητάμε, δεν υπάρχει κανένα ζήτημα για διερεύνηση. Υπάρχει όμως η μεγαλύτερη μερίδα των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που ισχυρίζεται το εξής: Ναι, αναγκαστήκαμε να κάνουμε έναν επώδυνο συμβιβασμό - σε αυτόν, λοιπόν, τον επώδυνο συμβιβασμό τίθενται ερωτήματα - και λένε μάλλον ότι αυτό ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσαμε να κάνουμε. Αυτό ισχυρίζονται. Έρχονται τώρα τα αμείλικτα ερωτήματα: Δηλαδή, ήταν πολύ καλός Υπουργός ο κ. Βαρουφάκης, αφού κάνατε ό,τι καλύτερο μπορούσατε; Ήσασταν προετοιμασμένοι και σωστά έτσι συντονισμένοι για να κάνετε τη διαπραγμάτευση; Είχατε μετρήσει σωστά τα ευρωπαϊκά δεδομένα; Είχατε πλάνο Α ή και πλάνο Β; Παρένθεση: Για το πλάνο Β, το οποίο αναφέρετε ότι υπήρχε - και καλώς υπήρχε - , δεν έχω ακούσει λεπτομέρειες τι ήταν ακριβώς αυτό. Βασικά δεν έχουμε καταλάβει ποιο ήταν το πλάνο Α, αλλά σε κάθε περίπτωση το πλάνο Β, που ισχυρίζεστε ότι το είχατε - και ορθώς το είχατε - , μας το εξήγησε ποτέ κανείς; Μας το έφερε ποτέ κανείς; Μας είπε τις λεπτομέρειές του; Μας είπε ακριβώς ποιος το επεξεργάστηκε, ποιος το είχε έτοιμο, ποιος θα το διαχειριζόταν, ποιος θα το εκτελούσε; Εάν, λοιπόν, έγιναν όλα καλά, εάν είστε ευχαριστημένοι από αυτό το επτάμηνο, εάν δεν λάβατε υπ' όψιν σας όλες τις προειδοποιήσεις ότι το δημοψήφισμα θα μας οδηγήσει σε κλείσιμο των τραπεζών, εάν είχατε υπολογίσει σωστά κι αυτό το ενδεχόμενο και παρ' όλα αυτά αποφασίσατε να το πράξετε, γιατί θεωρήσατε ότι το δημοψήφισμα ήταν ένα πολύ καλό διαπραγματευτικό ατού στα χέρια σας, εάν λοιπόν όλα αυτά τα πράξατε σωστά, από τη στιγμή που έχετε την πλειοψηφία εδώ σήμερα, γιατί δεν αποφασίζετε να γίνει μια εξεταστική επιτροπή, έτσι ώστε να διευκρινιστούν και σε εμάς και στον ελληνικό λαό κάποια ζητήματα που εμείς προφανώς δεν τα ξέρουμε, δεν τα γνωρίζουμε; Αυτό ρωτάμε. Τα κάνατε όλα καλά, έτσι λέτε. Εμείς έχουμε ερωτήματα. Υπάρχουν ερωτήματα τα οποία είναι αναπάντητα. Και ξέρετε, κύριοι συνάδελφοι; Έξω από τη σημερινή συζήτηση, η συνάντησή σας με την ιστορία είναι νομοτελειακή και εκεί η σύγκρουση θα είναι αναπόφευκτη, θα είναι οδυνηρή για εσάς, γιατί ξεκινήσατε μια διαπραγμάτευση στηριζόμενοι σε ένα ψέμα. Ξεχνάμε κάτι: Η αφετηρία σας, η εντολή με την οποία κερδίσατε τις εκλογές του Ιανουαρίου το 2015 δεν ήταν ουσιαστικά για να διαπραγματευτείτε. Ξεγελάσατε τον ελληνικό λαό λέγοντας: «Βγάλτε μας, για να σκίσουμε το μνημόνιο». Αυτή ήταν η εντολή με την οποία βγήκατε. Δεν λέγατε ότι: «Θέλουμε να βγούμε για να διαπραγματευτούμε καλύτερα». Ουσιαστικά λέγατε στον ελληνικό λαό: «Βγάλτε μας, για να σκίσουμε το μνημόνιο». Τελικά, κάνατε μια διαπραγμάτευση η οποία επιβάρυνε τον ελληνικό λαό με έναν αφόρητο τρόπο, η οποία έδειξε ανευθυνότητα και κινήσεις οι οποίες έφεραν σε μεγάλο κίνδυνο τη χώρα και δεν αισθάνεστε την ανάγκη αυτά όλα να διερευνηθούν εδώ. Να διερευνηθούν. Μπορεί σωστά να τα πράξατε όλα. Μπορεί τίποτα άλλο να μην είχατε να κάνετε. Μπορεί ο κ. Βαρουφάκης να ήταν ένας καλός Υπουργός, μπορεί οι δηλώσεις του, αυτές που έχει κάνει, να είναι δηλώσεις που έγιναν εκ των υστέρων, από πικρία απλά, αλλά κατά το εξάμηνο στο οποίο τον είχατε δίπλα σας ήταν ο άριστος Υπουργός που έφερε τα άριστα αποτελέσματα. Μην φοβάστε, λοιπόν, να αντιμετωπίσετε την ιστορία. Ούτως ή άλλως, θα κληθείτε κάποια στιγμή να το κάνετε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ένωσης Κεντρώων κ. Γεώργιος Καρράς έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ένωσης Κεντρώων]] Ήδη διανύουμε τον όγδοο χρόνο της κρίσης. Τι πρέπει να κάνουμε; Να συζητήσουμε για τα αίτια; Να αναζητήσουμε ευθύνες; Να απαντήσουμε σε ερωτήματα; Νομίζω ότι πρέπει να τα κάνουμε όλα μαζί. Και γιατί το λέω αυτό; Πλέον είναι κραυγαλέα ηχηρό ότι αυτά οφείλονται και στην κατάσταση της δημοκρατίας στη χώρα. Ακούω απόψεις, η Νέα Δημοκρατία ότι είναι χρήσιμο να αναζητήσουμε το εξάμηνο της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, η ελάσσων Αντιπολίτευση έχει υποβάλει προτάσεις κατά καιρούς για εξεταστικές επιτροπές, για επιτροπές αναζήτησης της αλήθειας από παλαιότερα. Θέλετε να πω κάτι; Τα οκτώ χρόνια δεν είναι αποτέλεσμα μιας έκρηξης, δεν είναι αποτέλεσμα ενός αιφνίδιου γεγονότος. Τα οκτώ χρόνια κρίσης τα οποία διανύουμε πρέπει να τα δούμε, να τα αναλύσουμε από τη στιγμή εκείνη που η ελληνική οικονομία και κατ' αντανάκλαση η ελληνική κοινωνία άρχισαν να γίνονται προβληματικές.Πότε έγιναν προβληματικές; Όταν πλέον μια αχαλίνωτη όρεξη πλούτου κυρίευσε τη χώρα. Θέλω να θυμίσω κάτι. Θα πάω πίσω και θα μου το επιτρέψετε. Έγινε η προσπάθεια εισαγωγής στο ευρώ. Δεν έγινε με τον καλύτερο και τον εντιμότερο τρόπο. Είναι η γνωστή ανταλλαγή χρέους, η οποία έγινε - τα λεγόμενα swaps - , ούτως ώστε να βάλουμε κάτω από το χαλί ένα μεγάλο μέρος του εθνικού χρέους, του δημόσιου χρέους, για να μπορούμε να πάμε να λέμε ότι έχουμε καλύψει τις προϋποθέσεις εκείνες, τα τότε προαπαιτούμενα, για την εισαγωγή του ευρώ. Το κάναμε. Οι κουτόφραγκοι, αν θέλετε, το δέχθηκαν, δεν το κατάλαβαν, δεν έχει καμμιά σημασία.
Δεν έχει καμμιά σημασία, κύριε Θεωνά. Γίναμε έξυπνοι. Τι κάναμε τότε; Γίναμε ιδιαίτερα έξυπνοι. Είπαμε, λοιπόν, ότι θα κυκλοφορήσει το φθηνό δανεικό χρήμα. Το κυριότερο πού ήταν; Η τιτλοποίηση πλέον των δανείων. Σήμερα τα δάνεια είναι κοκκινισμένα κοντά στα 100 δισεκατομμύρια. Το μεγαλύτερο μέρος αφορούν στεγαστικά και καταναλωτικά, τα οποία ο ελληνικός λαός είχε αναγκαστεί να πάρει, είτε θεωρώντας ότι θα μπορούσε να βελτιώσει το επίπεδο της καθημερινής του ζωής, είτε να μπορέσει ακόμα και να δείξει ότι έχει μια ευμάρεια. Η τιτλοποίηση, όμως, το 2003 έφερε κάτι άλλο. Έφερε το χρήμα κυκλικά - τη λεγόμενη μόχλευση του χρήματος - και σήμερα είναι 87 δισεκατομμύρια. Θα μπορούσαν να υπάρχουν άλλες λύσεις, άλλη αντιμετώπιση. Πάμε στο επόμενο. Έρχεται η Νέα Δημοκρατία το 2004, γίνεται κυβέρνηση υπερηφάνως. Τι κάνει λοιπόν, ποια είναι η πρώτη κίνηση; Ειδικούς λογαριασμούς. Βρήκε, βέβαια, μια προϊστορία ειδικών λογαριασμών από την προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ - δεν θέλω να τα ισοπεδώσω όλα - και άρχισαν να χρησιμοποιούν τους εκτός προϋπολογισμού ειδικούς λογαριασμούς περισσότερο απ' όλα για κομματικές εξυπηρετήσεις, κομματικούς σκοπούς. Θα το πω. Γιατί λοιπόν; Γιατί κυκλοφορούσαν επιδόματα. Πράγματι, έδιναν εισόδημα σε πολύ κόσμο. Στον περιορισμένο κόσμο, όμως, του δημοσίου. Εκείνους οι οποίοι ήταν στον στενό πυρήνα του δημοσίου, τα λεγόμενα επιδόματα των ειδικών λογαριασμών. Δεν πέρασαν από τον προϋπολογισμό αυτά ποτέ. Δημιούργησαν όμως τα ελλείμματα, εκείνα τα οποία συνέχισαν να υπάρχουν συνεχώς και να δημιουργούν τη λεγόμενη επιτήρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και δεν ήταν μόνο τα ελλείμματα. Μια ολόκληρη γενιά εκατόν είκοσι χιλιάδες νέοι μορφωμένοι, με την Κίρκη του διορισμού στο δημόσιο, μπήκαν και αυτοί. Και μπήκαν με έναν τρόπο ανορθόδοξο. Δεν έχω τίποτα με τα παιδιά. Καλά έκαναν, επιδίωκαν μια σταθερότητα στη ζωή τους. Τα κορόιδεψαν κι αυτά τα παιδιά. Οκτάμηνα, εξάμηνα, stagiers ορισμένου χρόνου - να καλυφθεί και με τη συνεργασία ακόμα και δικαστηρίων, αν θέλετε, χωρίς να το καταλάβουν ίσως - να μετατραπούν σε αορίστου χρόνου. Είναι εκείνες οι περίφημες εκατόν είκοσι χιλιάδες νέων, οι οποίες αφαιρέθηκαν αν θέλετε και από την ιδιωτική οικονομία, από την εθνική οικονομία. Διότι η άποψη η δική μου τουλάχιστον είναι ότι ο υπερπληθωρισμός του δημοσίου από πλευράς προσωπικού δεν δημιουργεί εισόδημα. Αφαιρεί πλούτο εν τέλει. Δεν δημιουργεί εισόδημα. Ενώ θα έπρεπε να υπάρχει μια ισορροπία ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, ούτως ώστε ο ιδιωτικός τομέας να χρηματοδοτεί τον δημόσιο τομέα και ο δημόσιος τομέας ανταποδοτικά να επιστρέφει τις εισφορές, τους φόρους στον κόσμο, στον λαό, στους πολίτες. Ούτε αυτό έγινε. Φθάσαμε, λοιπόν, να έρθει μια οικονομική κρίση από το εξωτερικό και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις του πρώτου δανεισμού των τραπεζών, τα γνωστά 10 δισεκατομμύρια Αλογοσκούφη, ενίσχυση τραπεζών - δεν είναι του παρόντος το θέμα - τα οποία έφτασαν προχθές να είναι μηδενικής αξίας, διότι και οι προνομιούχες μετοχές οι οποίες είχαν δοθεί από τις τράπεζες μετά την τρίτη ανακεφαλαιοποίηση κατ' ανάγκη εκμηδενίστηκαν και νομοθετικά ακόμα, η παρούσα Βουλή το ψήφισε. Και πάμε λοιπόν στα μνημόνια με το «λεφτά υπάρχουν». Πάμε, λοιπόν, στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Και εδώ αρχίζουν πλέον τα προβλήματα, τα οποία είναι υπαρκτά. Δεν είναι πλέον μυστικά. Φαίνονται, βγαίνουν πάνω από το χαλί. Αρχίζουν οι περικοπές, αρχίζει η υπερφολόγηση, αρχίζει η δυσκολία κυκλοφορίας του χρήματος, οι επιχειρήσεις εξοντώνονται, αποβιομηχανοποιείται η χώρα. Πάμε και στο δεύτερο μνημόνιο. Ήταν κι αυτό εξίσου καταστροφικό. Δεν ήταν καταστροφικό μόνο το προηγούμενο που μας οδήγησε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Με το λεγόμενο PSI «στέγνωσε» η ιδιωτική αποταμίευση, η μεγαλύτερη απάτη όλων των εποχών, αν θέλετε να την ονομάσω, όπως και η αφαίρεση των πόρων. Τα αποθεματικά των κοινωνικών φορέων θεωρήθηκαν ιδιωτικές απαιτήσεις. Φτάσαμε και σ' αυτό. Προχωράμε μετά και τι βλέπουμε μπροστά μας; Νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Φτάνουμε πλέον στην επίδοξη Κυβέρνηση της «πρώτης φοράς Αριστερά». Τι έκανε; Αδράνησε. Δεν δίνω άλλον χαρακτηρισμό. Το πρώτο εξάμηνο αδράνησε με μια εντελώς παράλογη, αν θέλετε, λογική. Δεν αντιμετώπισε κανένα θέμα. Περίμενε την εξ ύψους βοήθεια. Φτάσαμε, λοιπόν, οι τράπεζες να μην έχουν λεφτά, ο κόσμος να μην έχει λεφτά και αναγκαστήκαμε να κλείσουν οι τράπεζες. Θα δώσω μια μικρή διάσταση και θα τελειώσω στο σημείο αυτό, κύριε Πρόεδρε. Δημοσιεύτηκε προχθές σαν μεγάλη, σαν περήφανη νίκη ιδιώτου ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας δέχθηκε ότι δεν μπορεί να επιμηκύνεται η παραγραφή απαιτήσεων του δημοσίου νομοθετικά κι έτσι, λοιπόν, απήλλαξε αυτόν τον οφειλέτη του δημοσίου από μια οφειλή - νομίζω - τετρακοσίων χιλιάδων ευρώ. Δεν έχει σημασία το ποσό. Τι μας λέει αυτό; Αβελτηρία του συνόλου των κυβερνήσεων, διότι πρέπει να θυμηθούμε ότι και η φορολογική διοίκηση δεν λειτούργησε όλα αυτά τα χρόνια. Για ποιον λόγο δεν λειτούργησε; Για τον λόγο ότι έπρεπε να αφεθεί να αναπτυχθεί η φοροδιαφυγή, για να μείνουμε όλοι ικανοποιημένοι. Μ' αυτά τα λίγα παραδείγματα τα οποία μπόρεσα να δώσω στον χρόνο που μου διαθέσατε, κύριε Πρόεδρε, θέλω να πω το εξής: Εγώ συντάσσομαι και με την πρόταση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Αν αναζητάμε πραγματικά την ακριβή αλήθεια, θα πρέπει να αναχθούμε τουλάχιστον από την ημερομηνία εισόδου της χώρας στο ευρώ για να δούμε τι κρύβεται, διότι αν μείνουμε στην πρόταση της Νέας Δημοκρατίας που απομονώνει ένα κομμάτι για να το ελέγξουμε, να το εξετάσουμε με τη μορφή μιας εξεταστικής επιτροπής, θα δώσουμε πολιτική ασυλία και παραγραφή. Οι ποινικές ευθύνες των προηγουμένων έχουν παραγραφεί ήδη με το άρθρο 86 του Συντάγματος. Ας αποδώσουμε τουλάχιστον κάποια στιγμή τις πολιτικές ευθύνες. Πρέπει να τις δούμε σωρευτικά, διότι αν τις απομονώσουμε στην τελευταία περίοδο, στο πρώτο εξάμηνο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, τότε τι κάνουμε; Βγάζουμε «πάνω από το χαλί» αυτά τα προβλήματα και αφήνουμε «κάτω από το χαλί» όλα τα υπόλοιπα. Πρέπει να έχουμε μια συνολική απάντηση στη χώρα για να δούμε αν η χώρα μπορεί να συνεχίσει, αν μπορεί να εξορθολογιστεί, αν μπορεί να σηκώσει ψηλά το κεφάλι. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε, κύριε Καρρά. Ο κ. Γρηγόρης Ψαριανός από το Ποτάμι έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συζητάμε, λοιπόν, για τη συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής για την «βαρουφακειάδα», για το πρώτο εξάμηνο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΞΕΛ από του Αγίου Γρηγορίου ως τον Σεπτέμβριο, ως τις επόμενες εκλογές. Ήταν μια περίοδος υπερήφανης διαπραγμάτευσης. Με ψηλά το κεφάλι διαπραγματευτήκαμε με τους τοκογλύφους δανειστές απέναντι στους «μερκελιστές», στους «γερμανοτσολιάδες», στους «δοσίλογους», στους «Quislings», στους «Τσολάκογλου» και σ' όλους αυτούς τους τρισάθλιους τύπους που ήθελαν να παραδώσουν τη χώρα δεμένη χειροπόδαρα στους τοκογλύφους δανειστές - εκβιαστές, μέχρι που έχουμε φτάσει στο σημείο τώρα οι Υπουργοί της «δεύτερης φοράς αριστεροδεξιάς» κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΞΕΛ με δάκρυα στα μάτια και με λυγμούς να υπογράφουν φρικαλέα μνημόνια και συμφωνίες, στις οποίες υπέκυψαν εκβιαζόμενοι και απειλούμενοι. Οι προηγούμενοι υπέγραφαν γελώντας και χοροπηδώντας και χορεύοντας «τσιγκολελέτα», γιατί ήταν κάτι «δοσίλογοι», «γερμανοτσολιάδες», «πουλητάρια». Οι αγωνιστές της Αριστεράς και της ψεκασμένης δεξιάς υπογράφουν με δάκρυα στα μάτια, πολύ βαρύτερες συμφωνίες, πολύ αγριότερες, με ενενήντα εννιά χρόνια, κόφτες, ιστορίες, παραμύθια κ.λπ.. Δεν έχουμε βάλει ακόμα όμως τον Πινόκιο σήμα της Κυβέρνησης, όχι μόνο του κυρίαρχου βασικού κόμματος που τη συγκροτεί. Αυτή η περήφανη διαπραγμάτευση, λοιπόν, των έξι, επτά πρώτων μηνών τι απέφερε; Για την τωρινή Κυβέρνηση, τη βελτιωμένη και επαυξημένη της προηγούμενης αλλά με αρκετές απώλειες - ας μη ρωτήσουμε τον Λαφαζάνη, την Κωνσταντοπούλου, τον Στρατούλη για τις συμφωνίες που υπογράφονται και για τους αγώνες που γίνονταν μέσα στην προηγούμενη φάση της Κυβέρνησης, την περίοδο της «μπαρουφακιάδας» - να δούμε τώρα τι λέει. Τώρα λέμε, ότι ήταν μια περήφανη διαπραγμάτευση, αλλά όμως έπρεπε να έχουμε κλείσει τη συμφωνία - είπε ο Πρωθυπουργός - τον Φλεβάρη του 2015. Κακώς την αφήσαμε, γιατί έγινε επαχθέστερη, δυσκολότερη. Αφού πρώτα καλέσαμε τον λαό να ψηφίσει ένα περήφανο «όχι», δείχναμε με το δάχτυλο τους «νενέκους», συνταχθήκαμε με τις οχιές, αλλά σε ένα βράδυ οι οχιές έγιναν «νενέκοι». Μέσα σε ένα βράδυ, την άλλη μέρα! Τρομερές μεταλλάξεις και μεταμορφώσεις των ανθρώπων, των στελεχών, των κυβερνητικών παραγόντων! Τρομερές! Ξεχάσαμε το κίνημα «Δεν πληρώνω» και τα τρισάθλια διόδια των ληστών εργολάβων, τα οποία αυξήσαμε. Βάλαμε και καινούργια διόδια, περισσότερα από τα προηγούμενα και αυξήσαμε τις τιμές στα διόδια που κατεβαίναμε με το «Δεν πληρώνω». Φωνάζαμε στον κόσμο να μην πληρώσει τον ΕΝΦΙΑ κ.λπ.. Αυτά όλα τα καταργήσαμε και τώρα θέλουμε τον ΕΝΦΙΑ, μάλιστα σε λιγότερες δόσεις από ό,τι κανόνιζαν οι άλλοι, οι γερμανοτσολιάδες, δεδομένου ότι αυτό το περίφημο mail Χαρδούβελη ήταν 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ, 2 δισεκατομμύρια ευρώ, 3 δισεκατομμύρια ευρώ, 5 δισεκατομμύρια ευρώ; Δεν ήταν 100 δισεκατομμύρια ευρώ ούτε 85 δισεκατομμύρια ευρώ, ούτε 120 δισεκατομμύρια ευρώ. Δεν ήταν πολλαπλάσιο του δέκα. Ακόμα δεν ξέρουμε πόσες φορές πολλαπλασιάζουμε το δέκα για να φτάσουμε στο σημερινό κόστος. Το Ποτάμι, η Δημοκρατική Συμπαράταξη και οι δεξιοί εδώ πέρα ήταν η τρόικα εσωτερικού, αν θυμάστε. Τώρα τι γίνεται; Ποια είναι εσωτερικού και ποια είναι εξωτερικού; Ή έχουμε και μέσα έξω; Έχουμε και εντός και εκτός και επί τα αυτά και εναλλάξ; Και μια και μιλάμε για εντός, εκτός, εναλλάξ και για γεωμετρία να θυμηθούμε και τον Πρωθυπουργό, ο οποίος ως απόφοιτος του Πολυτεχνείου μάς είπε: «Μην περιμένετε από εμένα να κάνω στροφή τριακοσίων εξήντα μοιρών». Μετά από λίγο καιρό το επανέλαβε ως γνώστης της γεωμετρίας, απόφοιτος του Μετσόβιου, και είπε ότι μπορεί να χρειαστεί να κάνουμε στροφή τριακοσίων εξήντα μοιρών. Ξέρετε τι στροφή είναι αυτή! «Ντουγρού» πας, όπως πήγαινες, απλώς λες διάφορα ψέματα ενδιάμεσα για να καλύψεις αυτό τον κύκλο που συνεχίζει στην ίδια πορεία, απλώς σκεπάζοντας και εξαφανίζοντας Γαβρήλους, Λαφαζάνηδες, Προέδρους της Βουλής εξαφανίζοντας στελέχη, κολλητούς. Το πολυτεχνείο όλο εξαφανίστηκε, μην σας πω ονόματα. Έχουμε εξαφανιστεί όλοι αυτοί! Τώρα είναι κάτι καινούργιοι, οι οποίοι αφού φώναζαν για τις Σκουριές, τώρα «κάνουν γαργάρα». Φώναζαν για τον ΟΛΠ, τώρα «κάνουν γαργάρα». Φώναζαν για το Ελληνικό, για όλα αυτά τα πράγματα. Αυτό το ξεπούλημα τώρα έγινε αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Όλες αυτές οι μεταμορφώσεις και οι μεταλλάξεις μάς έφεραν εδώ πού είμαστε. Και θυμόμαστε όλοι όταν ο Πρωθυπουργός και στελέχη της προηγούμενης και αυτής της Κυβέρνησης έλεγαν ότι το ευρώ δεν είναι φετίχ και ότι δεν υπήρχε ποτέ σχέδιο να βγούμε. Και διαβάζουμε τώρα και τους «μπαρουφάκηδες» που έφυγαν από εδώ - τους κρεμάσαμε στα μανταλάκια να μην ανοίξουν καλύτερα το στόμα τους και να μην βγάλουν τις κασέτες που συνήθιζαν να γράφουν - και έχουν πάει έξω και κάνουν κάτι μεροκάματα σε κάτι πανεπιστήμια. Και τώρα μείναμε εδώ εμείς να δείχνουμε αυτούς λέγοντας ότι έφταιγαν για ό,τι κακό έγινε, αλλά που δεν ήταν κακό, γιατί ήταν μια περήφανη διαπραγμάτευση και συνεχίζουμε στην ίδια πορεία. Μιλάμε για σχιζοφρένεια. Μιλάμε για κανονική σχιζοφρένια! Μιλάμε για ανθρώπους που ρέκαζαν - όπως έλεγε η γιαγιά μου - για τις Σκουριές, τα Ελληνικά και τον ΟΛΠ και τώρα πανηγυρίζουν ότι είναι πολύ χρήσιμες αυτές οι συμφωνίες, όπου αντί για εκατό, που τα «πουλητάρια», οι «δωσίλογοι» θέλανε, τώρα τα δώσαμε με δέκα. Και είναι πολύ περήφανο αυτό! Γιατί δεν θέλουμε να γίνει η εξεταστική επιτροπή; Εμείς θέλαμε να γίνει και η προηγούμενη. Την ψηφίσαμε. Θέλετε να γίνει από το μηδέν; Από το μηδέν του μηδενός; Να ξεκινήσουμε από το μηδέν. Να γίνει. Κι ας μην υπάρχουν ποινικές ευθύνες. Να βρούμε τις πολιτικές ευθύνες σε όλη αυτή τη μακρά διαδρομή. Από την είσοδο στο ευρώ; Μάλιστα. Αλλά όχι να κάνουμε από τον Γιωργάκη χωρίς τον Κωστάκη. Όχι να κάνουμε με τον Βαρουφάκη, αλλά χωρίς τα επόμενα; Γιατί δεν θέλουμε να προχωρήσουμε σε μια διαδικασία εξεταστικών επιτροπών να δούμε πού είμαστε και πώς φτάσαμε εδώ; Μπορεί να μην έχει ποινικές ευθύνες. Αν έχει θα πάμε σε προανακριτική. Γιατί αρνούμαστε την εξεταστική επιτροπή; Να σας πω γιατί; Γιατί το ένα φέρνει το άλλο. Και γιατί ξέραμε ότι ο βαρουφακισμός, η έφοδος στο Νομισματοκοπείο και η εγγύηση του στρατού μπροστά στον Πρωθυπουργό δεν ήταν αυτοσχεδιασμός. Είπε ότι ο στρατός εγγυάται την εσωτερική ισορροπία, την τάξη και την ασφάλεια στο εσωτερικό της χώρας, δίπλα στον Πρωθυπουργό - το είπε - και ο Πρωθυπουργός «έκανε την πάπια». Δεν του είπε: «Ρε, μάστορα, τι λες; Ποιο στρατό εντός της χώρας;». Τίποτα. Κιχ. Άχνα. Αυτά όμως όλα δεν υπήρξαν. Αυτά κάποιοι τα φέρνουν ως σενάρια. Επίσης, δεν είναι πια «Ολαντρέου» εκείνος ο Γάλλος. Δεν είναι «Ολαντρέου» τώρα. Είναι «μεσιέ Ολάντ». Μαθαίνουμε και λίγο γαλλικό ενδεχομένως. Ούτε είναι «μαϊμού» και δήθεν Αριστερά ο Ρέντσι. Κι αυτά όλα έχουν αλλάξει. Και τώρα αυτά όλα που κάνουμε δεν μετριούνται σε στροφές ενενήντα μοιρών, εκατόν ογδόντα μοιρών, τριακοσίων εξήντα μοιρών. Γιατί δεν είναι θέμα γεωμετρίας. Είναι ασκήσεις εδάφους με την κορδέλα, πιρουέτες, κωλοτούμπες και διάφορες άλλες κομανεντσιές. Συνεχίστε.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Ευχαριστώ, πάρα πολύ. Χαιρετισμούς στο σπίτι.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Κωνσταντίνος Ζουράρις από τους Ανεξάρτητους Έλληνες έχει τον λόγο.
Τα σέβη μου, κύριε Πρόεδρε. «Μα τι γυρεύουν οι ψυχές μας πάνω σε καταστρώματα κατελυμένων καραβιών στριμωγμένες με γυναίκες κίτρινες και μωρά που κλαίνε;» Καλέ μου Σταϊκούρα, ίσως το κείμενο αυτό έχει πολύ τη σφραγίδα της δικής σου σεμνότητας. Το διάβασα με μια, βεβαίως, νωχελική επιμέλεια. Ξαφνικά υπάρχει μια έκφραση τύπου καρτούν, διότι, λέει: «Αγνόησε αυτή η Κυβέρνηση» - ό,τι έχει μείνει εκεί πάνω τελοσπάντων - «τους ευρωπαϊκούς κανόνες διαπραγμάτευσης». Έτσι το γράφει το κείμενό σας. Καλέ μου Σταϊκούρα, τους ευρωπαϊκούς κανόνες διαπραγμάτευσης τούς έχει διατυπώσει ήδη ο Θουκυδίδης στο Γ 11 και στο Η 89, καθώς επίσης και ο Ισοκράτης. Να σας πω, λοιπόν, ποιος είναι ο κεντρικός κανόνας. Να θυμηθείτε κι αυτό το ορθότατο που είπε ο Καραθανασόπουλος του ΚΚΕ για τη φύση του δημοσίου χρέους τον τελευταίο χρόνο, όπου η μεσοσταθμική αύξηση τα τελευταία τέσσερα χρόνια σε όλη την Ευρωζώνη είναι 20%. Αν βάλεις μάλιστα και τους οργανισμούς που έχουν απομείνει εκεί, όπως είπε ορθότατα ο Καραθανασόπουλος, ουσιαστικά πρόκειται για μία ακόμη επίρρωση της ληστρικής χρηματονομισματικής υπερισχύσεως αυτή τη στιγμή του κεφαλαιοκρατικού συστήματος εις βάρος των λαών, διότι έφυγε και ο «μπαμπούλας» που υπήρχε, η Σοβιετική Ένωση. Εξακολουθεί ακόμα ο λαός να μην αντιδρά παρά με την αύξηση, ίσως, ακροδεξιών σχημάτων στη Δυτική Ευρώπη, διότι οι δυτικοί έχουν άλλη παιδεία από τη δική μας. Τι συμβαίνει; Έχω διαπιστώσει ότι στη μείζονα και ελάσσονα αντιπολίτευση κάνατε - θα έλεγα ότι είναι επιστημονικό λάθος αλλά δεν είναι, γιατί ίσως υπάρχει μια πολιτική σκοπιμότητα, γιατί δεν μπορείτε να κάνετε τέτοια επιστημονικά λάθη - το εξής: Όταν λέτε, για παράδειγμα: «Αυτοί απέτυχαν, αυτή η κυβέρνηση διαλύθηκε, τι έκαναν κ.λπ.», είναι σαν να μιλάτε σε ένα vacuum ενός δοκιμαστικού σωλήνα, όπου δεν υπάρχει αήρ. Υπάρχει ο συνομιλητής. Ο συνομιλητής είναι αυτά τα τρωκτικά. Θυμάστε τα προηγούμενα; Είχε λυσσάξει όλη η Ευρώπη, ακόμα και η δική τους Ευρώπη, με την «Goldman Sachs» με μέλος τον Μπαρόζο. Ο Μπαρόζο ξαφνικά με το «pantouflage» - όπως λένε τόσα χρόνια στη Δυτική Ευρώπη - πέρασε από την Προεδρία της Κομισιόν στην «Goldman Sachs», η οποία είχε κάνει το επονείδιστο εκείνο κατόρθωμα με την κυβέρνηση Σημίτη, να διαμορφώσει, να πάρει τις οικονομίες του λαού, να τις μετατρέψει σε ανταλλαγή νομισμάτων - έτσι έλεγαν τα swaps τότε - και να το πληρώσουμε οχτώ φορές παραπάνω σε οχτώ χρόνια. Τέλος πάντων μην πούμε πώς λέγεται αυτό, γιατί είπαμε ότι εδώ πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Όμως, μου έκανε εντύπωση με το κείμενο αυτό - για να μην πω την κακιά λέξη - ότι οι ενεχόμενοι, όπως λέει ένα παλιό γνωμικό, επανέρχονται πάντα στον τόπο του ενέχεσθαι. Να μην πω τα άλλα. Οι ενεχόμενοι εις τον τόπο του ενέχεσθαι. Πρέπει να αποφασίσετε να συμπεριλάβετε στον προφορικό και γραπτό σας λόγο τη διαπίστωση της εριστικής συνυπάρξεως πάντοτε στην πολιτική, δηλαδή ότι είχαμε δύο στρατόπεδα ουσιαστικά. Είχαμε την ελληνική Ψωροκώσταινα, η οποία παρέλαβε τα δεκαπέντε χιλιάδες μερόνυχτα της δικής σας διακυβερνήσεως κι εσείς κόπτεστε για την αποτυχία των εκατόν πενήντα ημερών τους. Βεβαίως, στις εκατόν πενήντα ημέρες μπορούν να γίνουν ζημιές μεγαλύτερες από τα δεκαπέντε χιλιάδες μερόνυχτα τα δικά σας, αλλά να το δούμε. Επομένως, τι είναι εκείνο το οποίο πρέπει να πάρετε; Ότι υπάρχει σύγκρουση και στη σύγκρουση υπάρχει νίκη, πότε - πότε ισοπαλία και πότε - πότε ήττα. Και ο Ναπολέων νικήθηκε από τον Ουέλινγκτον κατά μία εκδοχή. Πλην, όμως, κανένας δεν ξέρει τον Ουέλινγκτον. Δεν ενίκησε ο Ουέλινγκτον, νικήθηκε ο Ναπολέων. Ποιος θυμάται; Ένα σταθμό έχει ο Ουέλινγκτον. Επειδή μέσα από ολόκληρη τη σταδιοδρομία στην Ευρώπη, τους ξέρω πάρα πολύ καλά, αν δεν καταλάβετε ότι αυτό ακριβώς το σύστημα το ολιγαρχικό και ολιγοκεντρικό, το πλουτοκρατικό, το οποίο χτύπησε μια ανήμπορη χώρα, ακόμα και πληθυσμιακά, όπου εσείς επί σαράντα, πενήντα χρόνια, από τη Μεταπολίτευση, κατορθώσατε να τη φέρετε να είναι ευάλωτη, τότε ακριβώς δεν μπορείτε να έχετε οργανωμένη πολιτική και επιστημονική σκέψη.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Σαρίδης από την Ένωση Κεντρώων.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεκαετίες αλόγιστων δαπανών, διορισμών, ρουσφετιών, υπερδανεισμού, φοροαπαλλαγών, υποσχέσεων είναι οι κύριοι λόγοι που μας οδήγησαν στα μνημόνια, σε όλα τα μνημόνια. Στο μνημόνιο Παπανδρέου, στο μνημόνιο Σαμαρά - Βενιζέλου, στο μνημόνιο Τσίπρα - Καμμένου και όσων το στήριξαν με την υπογραφή τους. Περικοπές μισθών, απολύσεις, «σφαγή» συντάξεων, αυτοκτονίες, κλείσιμο επιχειρήσεων, φυγή επιχειρήσεων, φτωχοποίηση, θυμός, απογοήτευση, υποβάθμιση επιπέδου ζωής, ξενιτειά, κατάντια. Οι ευθύνες της πορείας προς τα μνημόνια διαχέονται σε ολόκληρο το πολιτικό σύστημα, που επέλεξε να μεταθέτει τα προβλήματα για το μέλλον. Το μέλλον ήρθε και μας καλούν να πληρώσουμε τον λογαριασμό. Ποιες ήταν οι επιπτώσεις του πρώτου μνημονίου; Σίγουρα άνοιξε την πόρτα της Ευρώπης για τις ιδέες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, δημιουργώντας έτσι ένα πεδίο πολιτικών αντιπαραθέσεων πάνω στις ζωές των Ελλήνων. Η Ευρώπη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο τσακώνονται από τότε για το καλό μας, την ίδια ώρα που ισοπέδωναν κάθε έννοια κοινωνικού κράτους. Σε αυτό συμφωνούσε και η Ευρώπη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο: «Η Ελλάδα δεν έχει τα χρήματα για κοινωνική πολιτική. Έχει χρέη να πληρώσει». Άλλο αν το άνοιγμα της πόρτας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ήταν αυτό ακριβώς που οδήγησε και στο δεύτερο μνημόνιο. Όταν η αρχή είναι στραβή, στραβή θα είναι και η συνέχεια. Το δεύτερο μνημόνιο κόστισε την υποθήκευση του μέλλοντος των Ελλήνων πολιτών. Τα δημοκρατικά κεκτημένα, τα εργασιακά δικαιώματα, οι οικονομικές επιτυχίες των Ελλήνων δόθηκαν για να αποπληρωθούν οι τόκοι. Και όλα αυτά, μετά τη δικαιολογημένη αγανάκτηση των Ελλήνων, οδήγησαν στην εκλογή μιας κυβέρνησης που επιδίωξε «να διαπραγματευτεί για κάτι, αντί του να τα δέχεται όλα αμάσητα», όπως η ίδια έλεγε. Τη συγκρουσιακή πορεία με τα θεσμικά όργανα των εταίρων, είτε ήταν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, είτε ήταν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, είτε η Κομισιόν, την επέλεξαν οι ψηφοφόροι της τρέχουσας Κυβέρνησης. Θέλετε με δημαγωγία, θέλετε με λαϊκισμό, οι ψηφοφόροι τους πίστεψαν ότι υπήρχε εύκολη λύση και αυτήν προτίμησαν. Προτίμησαν τον δρόμο που επέλεξαν εκείνοι, τον δρόμο, όμως, που οι πολιτικές σας τους οδήγησαν να σκεφτούν, οι πολιτικές που είχαν εφαρμοστεί μέχρι το 2015. Και αυτή η Κυβέρνηση, όμως, «έφαγε τα μούτρα της». Απέτυχε. Κι έτσι, με το τρίτο μνημόνιο αναγκαστήκαμε τελικά να παραδώσουμε και την εθνική μας κυριαρχία. Αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, μας καλέσατε εδώ για να αποφασίσουμε αν πρέπει να διερευνήσουμε ως Κοινοβούλιο τις ευθύνες που ενδεχομένως υπάρχουν για το γεγονός ότι φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Εμείς, στην Ένωση Κεντρώων έχουμε τοποθετηθεί και ήδη επισημάνει ότι το τρίτο μνημόνιο ήταν αχρείαστο και πως ο μόνος λόγος που μας επεβλήθη ήταν το έλλειμμα αξιοπιστίας που δημιούργησε μέσα σε επτά μήνες η πρώτη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Αυτή η έλλειψη εμπιστοσύνης προς την ελληνική Κυβέρνηση φόρτωσε την Ελλάδα με περισσότερες υποχρεώσεις, την υποχρέωσε σε μεγαλύτερες υποχωρήσεις, την ανάγκασε να υποθηκεύσει αυτό που ο λαός ονομάζει πάρα πολύ απλά τα «ασημικά». Το τρίτο μνημόνιο επεβλήθη στην Ελλάδα γιατί η μετατροπή του «όχι» σε «ναι» από τον κ. Τσίπρα δεν ήταν πειστική για τους δανειστές. Πίστευαν πως οι Έλληνες έλεγαν «όχι» στο ευρώ, «όχι» στην Ευρώπη. Για να τους πείσουμε πως άλλο λέγαμε, ζήτησαν την υπογραφή ολόκληρου του πολιτικού συστήματος και την πήραν. Αυτή είναι η αλήθεια. Στο όνομα του ελληνικού λαού, όλες οι πολιτικές παρατάξεις υπέγραψαν τον Αύγουστο του 2015 πως η Ελλάδα επιθυμεί να παραμείνει στην Ευρώπη και στο ευρώ. Μας ζητήθηκαν, όμως, έμπρακτες αποδείξεις πως το εννοούμε αυτό και εκεί μας έφεραν το τρίτο μνημόνιο. Τότε, όπως διαπιστώνει κανείς εύκολα, όποιος έκατσε και διάβασε τι υπογράψατε όλοι σας, ουσιαστικά παραδώσατε μέρος της εθνικής κυριαρχίας. Απωλέσαμε το δικαίωμα του νομοθετείν. Αποδεχθήκαμε όρους οικονομικής υποτέλειας. Αποποιηθήκαμε πολλών δικαιωμάτων μας. Εγκαταλείψαμε πολιτικές ανάπτυξης. Καταργήσαμε κοινωνικά κεκτημένα δεκαετιών σε μία νύχτα. Η Νέα Δημοκρατία έκατσε τότε στο ίδιο τραπέζι με τον ΣΥΡΙΖΑ και υπέγραψε το ίδιο χαρτί με τον κ Τσίπρα. Μαζί σας ήταν και το ΠΑΣΟΚ, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες και το Ποτάμι. Σύσσωμο το ελληνικό Κοινοβούλιο, για το καλό του τόπου, υπέγραψε. Και σας ρωτώ. Μόνο υπό την απειλή της καταστροφής της χώρας, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού, βρίσκετε λόγο για να κάτσετε στο ίδιο τραπέζι διαλόγου;Δηλαδή, η προκοπή της χώρας, η αναγέννηση της οικονομίας, η επόμενη μέρα, δεν είναι λόγος να κάτσουμε ξανά στο ίδιο τραπέζι; Μόνο εάν μας απειλούν οι ξένοι μπορούμε να συνυπάρξουμε; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Τα μνημόνια και οι δεσμεύσεις της Ελλάδας απ' αυτά αποτελούν την αρχή της περίφημης «νέας μεταπολίτευσης». Τα μνημόνια είναι το τέλος της μεταπολίτευσης και η αρχή της νέας μεταπολίτευσης. Και ρωτώ: Έτσι πρέπει να ξεκινήσουμε αυτήν τη νέα αρχή, ποινικοποιώντας την πολιτική ζωή για να βγάλουμε συμπεράσματα σχετικά με το ποιος φταίει; Δεν προσφέρουμε έτσι κατά την γνώμη μου έργο στον ελληνικό λαό. Ίσως, όμως, και να είμαστε υποχρεωμένοι στο όνομα του ελληνικού λαού να εξετάσουμε το τι έγινε από την είσοδό μας στο ευρώ και μετά. Θα πρέπει ενδεχομένως το Κοινοβούλιο για την αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας και μόνο να καταλήξει κάποτε για το τι ακριβώς έγινε. Δεν μπορούμε να αμνηστεύσουμε τα λάθη κανενός εάν πάρουμε τον δρόμο που σήμερα μας ζητάτε να πάρουμε. Σε αυτόν τον δρόμο, όμως, εμείς δεν θα σας ακολουθήσουμε. Δεν πολώνουμε, δεν αποπροσανατολίζουμε τον λαό. Η Ελλάδα μας έχει ανάγκη όλους μαζί. Στον δρόμο που εσείς επιλέξατε, είσαστε μόνοι σας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο Ανεξάρτητος Βουλευτής κ. Θεοχάρης Θεοχάρης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ζητάω προκαταβολικά την ανοχή σας. Οι Ανεξάρτητοι δεν έχουμε κατά προτεραιότητα ομιλητές, οι οποίοι πήραν και δεκαπέντε λεπτά αντί για δέκα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο τελευταίος ενάμισης χρόνος είναι μία από τις σπάνιες στιγμές στην ιστορία του νέου ελληνικού κράτους που η πολιτική ελπίδα μετατράπηκε τόσο γρήγορα σε φόβο, στη συνέχεια στην υποταγή και εν τέλει σε παραίτηση. Η «υποταγή» δεν είναι βαριά λέξη; Όχι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Ο κ. Μπαλαούρας έκλεισε την ομιλία του με την αραβική παροιμία για το καραβάνι και τα σκυλιά. Η αραβική παροιμία που ταιριάζει στη διαπραγμάτευσή σας είναι αυτή που λέει ότι η ράχη της καμήλας έσπασε από ένα άχυρο. Η καμήλα είναι οι Έλληνες. Και ο άκαρδος καμηλιέρης που φόρτωσε και τα κασόνια και το άχυρο, είναι οι δανειστές και οι Γερμανοί. Το μόνο που κάνετε είναι να εκλιπαρείτε για ανθρωπιά ευτελίζοντας την χώρα. Επί δύο χρόνια ο κ. Τσίπρας ζητούσε εκλογές, γιατί αυτός θα διαπραγματευόταν καλύτερα και θα έκανε μία πρόταση στους εταίρους, που δεν θα μπορούσαν να αρνηθούν. Αντί γι' αυτό η Κυβέρνηση αγνόησε τους κινδύνους και τα πρότερα γεγονότα, φέρνοντας τη χώρα ένα βήμα πριν την άτακτη χρεοκοπία. Ήδη, όμως, από το τέλος της προηγούμενης χρονιάς το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ ανακήρυξε τον κ. Τσίπρα ως τον χειρότερο διαπραγματευτή της χρονιάς. Σε λίγο θα υπάρξει και διδακτορικό για το πώς μπορεί μία χώρα να αυτοπυροβοληθεί, «Ελλάδα 2015». Εκπλήσσομαι, όμως, που ακόμα και τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ προσεγγίζει τις διαπραγματεύσεις ως πόλεμο. Ακούσαμε προ ολίγου τον εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ιρλανδία τι θα έπρεπε να πει; Η Ιρλανδία είχε πρόβλημα σε μόνο δύο τράπεζες με μόνο το 4% των καταθέσεων των Ιρλανδών πολιτών. Εκβιάστηκε από τους Ευρωπαίους να φορτωθεί χρέος 85 δισεκατομμύρια ευρώ για να αποφευχθεί το πλήγμα στις γαλλικές, γερμανικές και βρετανικές τράπεζες. Αυτό ήταν πραγματικός πόλεμος. Η Κυβέρνηση αγνόησε το προηγούμενο των επιστολών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας προς τις αρμόδιες αρχές της Ιρλανδίας και της Ισπανίας, όπου ρητά αναφερόταν πως το τραπεζικό σύστημα στις χώρες που ήταν εκτός προγράμματος θα θεωρούνταν αφερέγγυο και άρα δεν μπορούσε να χρηματοδοτηθεί από το ευρωσύστημα. Τις καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Θεοχάρης (Χάρης) Θεοχάρης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δεν δικαιούστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, της Συμπολίτευσης να λέτε πως δεν ξέρατε. Και στη συνέχεια, όταν η διαπραγμάτευση έφτασε σε αδιέξοδο, η Κυβέρνηση οργάνωσε ένα δημοψήφισμα - παρωδία. Μόλις χθες ο Πρωθυπουργός μίλησε για την ανάγκη πρόβλεψης στο Σύνταγμα για τη διενέργεια δημοψηφισμάτων για μια σειρά κρίσιμων θεμάτων. Τι να τα κάνουμε όταν τα αγνοείτε, τα ευτελίζετε, όταν εξαπατάτε τον λαό; Στην αρχαία Αθήνα υπήρχε η γραφή παρανόμων, όταν εισηγούνταν νόμους οι οποίοι ήταν αντισυνταγματικοί. Γραφή εναντίον των πολιτών που τους εισηγούνταν, δηλαδή μήνυση. Σήμερα, βέβαια, έναν χρόνο μετά, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός υποστήριξε πως η πρωθυπουργία είναι διαφορετική στην πράξη απ' ό,τι στη θεωρία, πως τώρα έχει μεγαλύτερη επίγνωση των ευρωπαϊκών συσχετισμών και των δυνατοτήτων της χώρας απ' ό,τι πριν αναλάβει την πρωθυπουργία, πως είχε ρομαντική προσέγγιση αναφορικά με το πώς θα υπολόγιζε η Ευρωπαϊκή Ένωση το πολιτικό κόστος του αδιεξόδου στις διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα. Ο ρομαντισμός, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει θέση στη ζωή, όχι όμως στην πολιτική και ειδικά στη διακυβέρνηση της χώρας είναι καταστροφικός. Ρομαντικές αυταπάτες έχουν οδηγήσει χώρες σε εθνικές καταστροφές. Βέβαια, δεν μας είπατε αν και το σχέδιο Β ήταν και αυτό μια αυταπάτη. Όταν το κατήγγειλα απ' αυτό εδώ το Βήμα, στις 29-6 πέρυσι, με απειλήσατε με εισαγγελέα. Η αλήθεια, βέβαια, αποκαλύφθηκε γρήγορα δείχνοντας πως υπήρχαν όντως κύκλοι εντός της Κυβέρνησης που σχεδίαζαν και σκέφτονταν σοβαρά την έκδοση εθνικού νομίσματος, ενώ ταυτόχρονα άλλοι κύκλοι εισηγούνταν σχέδια για την κινητοποίηση του στρατού για τη διατήρηση της κοινωνικής ειρήνης - θυμίζω τις δηλώσεις Καμμένου ενώπιον του κ. Τσίπρα. Αυτό λέγεται θεσμική ανευθυνότητα, λέγεται θεσμική εκτροπή, λέγεται αδυναμία και ανικανότητα του Πρωθυπουργού να ελέγξει την ίδια την Κυβέρνησή του. Σίγουρα, όμως, δεν λέγεται αυταπάτη. Και το αποτέλεσμα είναι ότι το χάος του καλοκαιριού αύξησε την αβεβαιότητα και γύρισε την οικονομία στην ύφεση. Τα 74,5 δισεκατομμύρια «κόκκινα» δάνεια έγιναν 110, οι μετοχικές αξίες των τραπεζών εξαϋλώθηκαν, όπως και η επένδυση του ΤΧΣ. Η αναγκαία ανακεφαλαιοποίηση έγινε με τεράστια έκπτωση στις χρηματιστηριακές αξίες σηματοδοτώντας την πλήρη απαξίωση του τραπεζικού συστήματος. Ας ελπίσουμε ότι το success story της ανακεφαλαιοποίησης με 5,5 δισεκατομμύρια, ενώ υπήρχαν 25, αυτό το success story που εμποδίζει τώρα τις τράπεζες να λύσουν το θέμα των «κόκκινων» δανείων, δεν θα οδηγήσει σε νέα ανακεφαλαιοποίηση. Τέλος, το 2015 είδαμε και την παγκόσμια πρωτοτυπία της αύξησης μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας Αττικής ακριβότερα από τη χρηματιστηριακή αξία. Σε τέτοια ευκαιρία που εκτός από το ΤΣΜΕΔΕ, που έβαλε 643 εκατομμύρια, συμμετείχαν και άλλες εταιρείες και φορείς του ελληνικού δημοσίου, όπως το ΤΑΠΙΛΤΑΤ, η ΕΥΔΑΠ, ο Αερολιμένας Αθηνών κ.λπ.. Μετά αναρωτιόμαστε πού πάνε τα λεφτά των συνταξιούχων. Σήμερα η απάτη ολοκληρώνεται, τα 30 λεπτά της Αττικής αξίζουν 8 λεπτά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να απαντήσουμε και σε αυτό που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ πως κρίθηκαν τα γεγονότα με τις εκλογές. Εδώ δηλώνετε εσείς οι ίδιοι οι Βουλευτές πως παραπλανηθήκατε με το ΕΚΑΣ και δεν καταλάβατε τι ψηφίζατε και τι θα γινόταν, δηλαδή, τη σφαγή που έγινε το καλοκαίρι. Πόσο άνανδρο είναι να λέτε πως κρίθηκαν όλα αυτά ρίχνοντας το βάρος σε αυτούς που εξαπατήσατε;
Ποιος Βουλευτής είπε ότι παραπλανήθηκε;
Άρα, λοιπόν, τα θέλατε, ξέρατε ότι θέλατε να κόψετε το ΕΚΑΣ. Ξέρατε πολύ καλά.
Όταν ψήφιζες «ναι» στο δημοψήφισμα δεν το ήξερες;
Κύριοι συνάδελφοι, τι θα γίνει τώρα; Θα γίνει διάλογος;
Μην ανησυχείτε, ξέρω ότι η αλήθεια είναι δύσκολη.
Εσείς «ναι» δεν ψηφίσατε;
Είναι κατανοητό ότι η αλήθεια σας πειράζει. Δεν πειράζει, όμως, θα την ακούσετε. Είναι αυτή η λειτουργία του Κοινοβουλίου να ακούτε τις αλήθειες.
Μην κάνεις το κορόιδο!
Ψηφίσατε ή δεν ψηφίσατε, κύριε Θεοχάρη;
Κύριοι Μπαλαούρα, ησυχία.
Ψήφισες την κατάργηση του ΕΚΑΣ ή όχι; Τις εξετάσεις τις πέρασες, εντάξει!
Κλείνω. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχοντας υπ' όψιν πως ο κ. Τσίπρας και η Κυβέρνησή του είναι προσωπικά υπεύθυνοι για την απώλεια της προληπτικής πιστωτικής γραμμής των 10 δισεκατομμυρίων, έχοντας υπ' όψιν πως ο κ. Τσίπρας και η Κυβέρνησή του είναι προσωπικά υπεύθυνοι για το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις, έχοντας υπ' όψιν πως ο κ. Τσίπρας και η Κυβέρνησή του είναι προσωπικά υπεύθυνοι για την επιβολή των capital controls και το κλείσιμο των τραπεζών, έχοντας υπ' όψιν πως ο κ. Τσίπρας και η Κυβέρνησή του είναι προσωπικά υπεύθυνοι για τα 86 δισεκατομμύρια κόστος, που φορτώθηκε η ελληνική κοινωνία το καλοκαίρι του 2015…
Κύριοι συνάδελφοι, τι έχετε πάθει; Με τους ομιλητές διαφωνούμε δεν αγανακτούμε.
Αυτός είναι ο σεβασμός και θέλουν να αλλάξουν και το Σύνταγμα, κύριε Πρόεδρε, για περισσότερη δημοκρατία. Αυτός είναι ο σεβασμός προς τη δημοκρατία.
Να μας σέβεσαι για να σε σεβόμαστε.
Έχοντας υπ' όψιν πως το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης ήταν το κόψιμο του ΕΚΑΣ, έχοντας υπ' όψιν πως το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης ήταν ο ΕΝΦΙΑ, που αλλάζατε με την ουρά στα σκέλια ξεχνώντας το ταξικό πρόσημο, γιατί μας λέγατε ότι με ταξικό πρόσημο βάζατε τον ΕΝΦΙΑ άρα τώρα αφαιρείτε από τους πλούσιους επιβαρύνσεις, έχοντας υπ' όψιν πως το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης ήταν οι ληστρικές αυξήσεις των εισφορών από 1-1-2017, έχοντας υπ' όψιν πως το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης θα είναι το κουτσούρεμα των εργασιακών δικαιωμάτων, έχοντας υπ' όψιν πως το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης είναι πως ο κόφτης έχει ήδη ενεργοποιηθεί, αφού για να ισοσκελίσετε τον προϋπολογισμό, δεν χρηματοδοτείτε το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, που είναι όνειδος για αριστερή διακυβέρνηση.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώνετε, παρακαλώ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Έχοντας υπ' όψιν πως οι πολίτες έχουν δικαίωμα να μάθουν τι συνέβαινε εν αγνοία τους, όταν βάζατε σε κίνδυνο τη ζωή τους, την περιουσία τους και το μέλλον των παιδιών τους, η Δημοκρατική Ευθύνη στηρίζει την πρόταση, αν και δεν ελπίζουμε πως θα μπορέσει να φέρει αποτελέσματα, δεδομένης της πλειοψηφίας του ΣΥΡΙΖΑ σ' αυτήν. Όμως, είστε τόσο φοβισμένοι, που ακόμη και την ελεγχόμενη επιτροπή την φοβάστε και δεν την ψηφίζετε. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Συμεών Μπαλλής από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Φοβάμαι, κύριοι συνάδελφοι, ότι το δια ταύτα μιας εισαγγελικής παραπομπής, που μόλις ακούσαμε, μάλλον βασίζεται σε λανθασμένη αιτιολογική βάση. Θα το δούμε στην πορεία. Αυτό που θέλω να πω, ξεκινώντας την ομιλία μου, είναι ότι η Νέα Δημοκρατία με την πρότασή της προσπαθεί να εμφανιστεί συνεπής σε παλαιότερες δεσμεύσεις της, εκείνες που ως Αντιπολίτευση είχε κάνει ο κ. Σαμαράς λέγοντας και δεσμευόμενος ότι όταν θα γίνει πρωθυπουργός, όταν θα γίνει κυβέρνηση, αμέσως θα προχωρήσει σε εξεταστική επιτροπή για την ένταξη στο πρώτο μνημόνιο από το ΠΑΣΟΚ. Μετά τον κυβερνητικό συνεταιρισμό τη δέσμευση την ξέχασε. Έρχεται, όμως, τώρα η Αξιωματική Αντιπολίτευση, η Νέα Δημοκρατία, να ζητήσει εξεταστική για το πρώτο επτάμηνο της Κυβέρνησης το 2015, διότι ως γνωστόν σ' αυτό το επτάμηνο, στο πρώτο επτάμηνο του 2015, μαζεύτηκαν όλα τα δεινά και της χώρας και της οικονομίας. Ζητά απαντήσεις και έχει ενδιαφέρον αναζητώντας αυτές τις απαντήσεις να θυμηθούμε και το περιβάλλον που είχαν δημιουργήσει τα δικά της στελέχη, της Νέας Δημοκρατίας, λίγο πριν και αρκετά μετά από τις εκλογές του 2015, από τότε δηλαδή που όλα έδειχναν ότι η Νέα Δημοκρατία κατέρρεε, από τότε που κατά δική του δήλωση ο κ. Σαμαράς - τότε Πρωθυπουργός - δεν υπέγραφε την αξιολόγηση, για να μην βρει η επερχόμενη Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ χρήμα στα ταμεία. Να θυμηθούμε μερικά. Στις αρχές του Δεκεμβρίου του 2014, λίγο πριν από τις εκλογές δηλαδή, ο κ. Στουρνάρας, παίζοντας βασικό ρόλο στη διαμόρφωση αυτού του παιχνιδιού των αρνητικών προβλέψεων για την οικονομία μας, προειδοποιεί για ενδεχόμενη έλλειψη ρευστότητας στις τράπεζες. Με αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο κάνει μία ουσιαστική πολιτική παρέμβαση εν όψει των εκλογών, αλλά ουσιαστικά δίνει το σήμα για να ξεκινήσει το «bank run», να ξεκινήσει το κύμα φυγής των καταθέσεων από τις τράπεζες. Στις 15 Ιανουαρίου 2015, λίγο πριν από τις εκλογές, τη σκυτάλη πήρε ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης, δηλώνοντας: «Όταν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα πάρω τα λεφτά μου από τις τράπεζες.». Να θυμίσω ότι στις αρχές Φεβρουαρίου η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποσύρει την εγγύηση από τα ελληνικά ομόλογα, μεγαλώνει την ανησυχία των καταθετών, επιτείνει τη φυγή των καταθέσεων. Τους επόμενους μήνες δίνουν και παίρνουν τα σενάρια για χρεοκοπία της οικονομίας, οι φήμες για «κούρεμα» των καταθέσεων, οι προβλέψεις για έξοδο από το ευρώ και στις 22 Απριλίου 2015 μία άλλη δήλωση στα «Parapolitika FM»: «Μετά την πράξη νομοθετικού περιεχομένου για τα αποθεματικά, η Κυβέρνηση του Τσίπρα θα πάρει και τις καταθέσεις του κοσμάκη.». Το σκηνικό πλέον έχει στηθεί. Η στρατηγική της δημιουργίας πιστωτικής ασφυξίας και η μεθόδευση για την εμπέδωση ενός κλίματος αβεβαιότητας στη χώρα απλώνονται. Απλώνονται με την αγαστή συνεργασία Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, πρώην κυβερνητικών της εταίρων, τραπεζιτών και εκπροσώπων ευρωπαϊκών θεσμών. Να θυμηθούμε εν τάχει και το τι είχε προηγηθεί και των capital controls, από το κόψιμο της χρηματοδότησης προς τις ελληνικές τράπεζες από τον μηχανισμό του ΕLΑ τη στιγμή που τα ταμειακά μας διαθέσιμα ήταν 2,3 δισεκατομμύρια ευρώ όλα κι όλα, τις δηλώσεις του Ντράγκι την ίδια ημέρα για πιθανή χρεοκοπία της Ελλάδας, κάτι που επιτείνει περισσότερο το «bank run», την απόφαση στις 28 Μαΐου του Eurogroup να απευθύνει τελεσίγραφο προς την Ελλάδα για το κλείσιμο της αξιολόγησης και τη σύσταση του Συμβουλίου Συστημικής Ευστάθειας προς την Κυβέρνηση να επιβάλει την τραπεζική αργία και τον έλεγχο στην κίνηση των τραπεζικών κεφαλαίων. Η Κυβέρνηση πλέον έχει οδηγηθεί μεθοδευμένα στη μέγγενη των εκβιαστικών πιέσεων. Λέει και υποστηρίζει η Αντιπολίτευση: «Η διαπραγμάτευση που κάνατε μας πρόσθεσε 86 δισεκατομμύρια ευρώ βάρη στο χρέος». Αλήθεια; Τρεις το λάδι τρεις το ξύδι, πάλι τα υπολογίζετε και τα προσθέτετε όλα μαζί; Για να δούμε ποια είναι η αλήθεια. Να σας το θυμίσουμε. Το ακούσατε. Το συνολικό ύψος του δικού μας προγράμματος ήταν 86 δισεκατομμύρια. Από αυτά όμως, τα 54 δισεκατομμύρια ήταν για την αναχρηματοδότηση του παλαιότερου χρέους και μάλιστα με χαμηλότερο επιτόκιο. Κάναμε το παλαιό χρέος φθηνότερο στην αποπληρωμή του. Κέρδος, δηλαδή, για την οικονομία. Ήταν 25 δισεκατομμύρια για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Χρησιμοποιήθηκαν 5,3 δισεκατομμύρια. Τα υπόλοιπα αχρησιμοποίητα δεν αποτελούν χρέος, μην τα προσθέτετε. Και τα 7 δισεκατομμύρια που απομένουν ήταν και είναι για την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου. Μια άλλη μορφή χρέους. Χρήματα, όμως, που πέφτουν στην πραγματική οικονομία. Ανταλλαγή υπάρχοντος χρέους με ενίσχυση του ΑΕΠ, στην ουσία δηλαδή και με μαθηματικούς οικονομικούς όρους με μείωση της αναλογίας χρέους προς ΑΕΠ. Προσθέτει η Νέα Δημοκρατία στα όσα υποστηρίζει και την ανησυχία της για τη μείωση των τραπεζικών καταστημάτων, των τραπεζικών υπαλλήλων κ.λπ.. Όμως, η αλήθεια είναι - κατά τη γνώμη μου και δυσκολεύεστε να το κρύψετε - ότι το ενδιαφέρον σας δεν είναι για το μέλλον των τραπεζικών καταστημάτων, περισσότερο καίγεστε για το μέλλον των τραπεζιτών, αυτών που σας διευκόλυναν επί χρόνια με τα θαλασσοδάνεια, αυτών που η αλληλοκάλυψη σας, τους επέτρεψε να σας τροφοδοτήσουν με δανεικά και αγύριστα. Διακόσια εκατομμύρια έχει φτάσει για εσάς ο λογαριασμός και άλλα τόσα έχει φτάσει για το ΠΑΣΟΚ. Αυτό που σας καίει είναι ότι αντιλαμβάνεστε ότι πλέον μπαίνουν κανόνες στο παιχνίδι. Μπαίνουν οι όροι της διαφάνειας, της ισονομίας, του ελέγχου και της απόδοσης ευθυνών. Για την τύχη άλλων εξεταστικών ανησυχείτε στην πραγματικότητα, όχι για την παρούσα πρόταση. Και όσο και αν προσπαθείτε, με τουφεκιές στον αέρα, με άκυρες χρονικά προτάσεις, δεν αλλάζετε την πραγματικότητα. Έχετε μείνει μόνοι σας οπισθοφυλακή, σε έναν αγώνα για την υπεράσπιση του παλιού και διεφθαρμένου που χτίσατε και συντηρήσατε επί χρόνια. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας συνάδελφος κ. Σπυρίδων - Άδωνις Γεωργιάδης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, κύριε συνάδελφε, εφόσον μου κάνατε την τιμή να αναφερθείτε σε εμένα, η δική μου δήλωση έγινε το Σεπτέμβριο του '14, πολύ πριν τη δήλωση του κ. Στουρνάρα, για να πάμε σε μια σειρά. Τώρα, επειδή το ίδιο επιχείρημα το άκουσα από πολλούς συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ, είναι μεγάλη τιμή να θεωρείτε ότι μπορώ να έχω τόσο μεγάλη επιρροή στο τραπεζικό σύστημα της χώρας. Σας υπενθυμίζω ότι από την ώρα που εκλεγήκατε στην εξουσία έφυγαν περίπου 46 δισεκατομμύρια. Αυτό θα σήμαινε ότι σχεδόν το σύνολο των καταθετών της χώρας θεώρησε ως δόκιμη τη δική μου συμβολή. Καταλαβαίνετε πόσο μεγάλη τιμή θα ήταν αυτό για εμένα, αλλά προφανώς είναι εξαιρετικά ψευδές. Όσον αφορά την αναφορά στον κ. Στουρνάρα, για να δείτε ότι πραγματικά στον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί μεν να έχετε μπει στον ορθό δρόμο και να ψηφίζετε όλα τα μνημόνια που κατηγορούσατε, αλλά μυαλό δεν έχετε βάλει, θα σας πω μόνο το εξής: Ο κ. Στουρνάρας τον Δεκέμβριο του '14 είπε ότι ενδεχόμενη πολιτική αναταραχή θα προκαλέσει πολύ μεγάλη ζημία στην οικονομία και ο κ. Στουρνάρας τώρα, μετά από δύο χρόνια λέει, επίσης, το ίδιο πράγμα, ότι πρέπει να υπάρχει πολιτική σταθερότητα και πολιτική ομαλότητα, γιατί αυτή είναι η σταθερή γραμμή του ως κεντρικός τραπεζίτης. Δεν έχει να κάνει με ποιο κόμμα είναι στην κυβέρνηση, έχει να κάνει με τη σταθερή του άποψη. Όταν ο κ. Στουρνάρας στρέφεται εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ - θεωρείτε εσείς - , κάνατε ολόκληρες παραστάσεις εδώ θυμάμαι την επόμενη μέρα για να κατηγορήσετε τον Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος. Μετά βεβαίως, όταν είστε στην εξουσία, τον ευχαριστείτε για τη θετική συμβολή του στο ξεπέρασμα της κρίσης. Αυτό για να καταλάβουμε το μέγεθος της υποκρισίας σας. Πάμε, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να τα πάρουμε από την αρχή τα πράγματα μήπως μπορέσουμε και συνεννοηθούμε. Τι συνέβη; Είχαμε δύο πολιτικές παρατάξεις, τους ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που σήμερα κυβερνούν, οι οποίες ζούσαν σε έναν δικό τους φαντασιακό κόσμο. Θυμάμαι τον κ. Τέρενς Κουίκ ο οποίος φώναζε για τους τοκογλύφους. Έλεγε καταστρέφουν την Ελλάδα και πήγαινε μαζί με τον Πάνο Καμμένο έξω από τη γερμανική πρεσβεία όταν έκανε την επίσκεψη στην Ελλάδα η Καγκελάριος Μέρκελ και φώναζε για να αντιδράσει να μην έρθει η Καγκελάριος στην Ελλάδα. Κύριε Κουίκ, χαίρομαι που είστε εδώ. Ακούσατε τι είπε ο κ. Τσίπρας ο Πρωθυπουργός σας προχθές στην συνέντευξή του στον κ. Παπαχελά; Όταν τον ρώτησε ο κ. Παπαχελάς πότε θα βγούμε στις αγορές, ο κ. Τσίπρας απήντησε: «Μα, γιατί να βγούμε κύριε Παπαχελά στις αγορές, αφού από το πρόγραμμα δανειζόμαστε με 0,9, ενώ οι αγορές θα μας δανείσουν τουλάχιστον με 5». Δηλαδή, πάλι οι τοκογλύφοι! Οι κακοί τοκογλύφοι, για τους οποίους τρέχατε στην γερμανική Πρεσβεία, τώρα λέει ο Πρωθυπουργός σας - του οποίου είστε και Υφυπουργός - ότι είναι οι καλοί άνθρωποι που μας δανείζουν με το χαμηλότερο επιτόκιο. Αυτό το απλό πράγμα που είπε ο κ. Τσίπρας στην συνέντευξή του με τον κ. Παπαχελά, εάν το είχατε καταλάβει λίγα χρόνια νωρίτερα, θα είχαμε γλιτώσει 100 δισεκατομμύρια. Πάμε, λοιπόν, στη σημερινή πρόταση. Υπάρχουν δύο βασικές αιτίες για να γίνει αυτή η εξεταστική: Οι δύο βασικές δηλώσεις των δύο κορυφαίων θεσμών που έχουμε για να μετράμε την οικονομία στην Ευρώπη. Δήλωση πρώτη του επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, του κ. Ρέγκλινγκ. Τι δήλωσε ο κ. Ρέγκλινγκ; Ότι το πρώτο εξάμηνο του 2015, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ - δεν είπε γενικά από το 1974, δεν είπε από το 2004, δεν είπε από το 2010, είπε το πρώτο εξάμηνο του 2015, δηλαδή το εξάμηνο για το οποίο σήμερα συζητάμε - υπέστημεν ζημία 100 δισεκατομμύρια. Ερώτηση: Εσείς, οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ως εκπρόσωποι του ελληνικού έθνους, δεν έχετε την ανάγκη να διερευνήσετε αν αυτό που λέει ο κ. Ρέγκλινγκ είναι αληθές ή ψευδές; Ας δεχθώ εγώ, κύριοι Υπουργοί, ότι λέτε εσείς πως λέει ψέματα ο κ. Ρέγκλινγκ. Μάλιστα. Ποιο είναι το πρόβλημα το να έρθετε στην εξεταστική επιτροπή, να παρουσιάσετε όλα τα οικονομικά σας στοιχεία και να αποδείξετε ότι ο κ. Ρέγκλινγκ είναι ένας τσαρλατάνος, ότι δεν ξέρει τι του γίνεται και κακώς σας φόρτωσε 100 δισεκατομμύρια; Όμως, πλην του κ. Ρέγκλινγκ, υπάρχει και ο κ. Γιάννης Στουρνάρας, ο Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, ο οποίος τι μας είπε; Ότι η ζημιά το πρώτο εξάμηνο του 2015 υπερβαίνει τα 86 δισεκατομμύρια. Δεν θέλετε εσείς, οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, αυτά τα επιχειρήματα των δύο κορυφαίων θεσμών να έρθετε με τα στοιχεία σας και να τα αντιπαλέψετε, για να μην αφήνετε αυτούς τους συκοφάντες να σας κατηγορούν κατ' αυτόν τον τρόπο; Επαναλαμβάνω: Εδώ είναι το επιχείρημα περί της ζημιάς που έκαναν - λέει - τα προηγούμενα κόμματα. Και οι δύο δηλώσεις αναφέρονται ονομαστικά στο πρώτο εξάμηνο του 2015. Και πώς βγαίνει η ζημία;
Το μνημόνιο ποιος το υπέγραψε;
Ακούστε, αν δεν θέλετε και δεν σας αρέσει ο κ. Στουρνάρας, να μην συναλλάσσεστε μαζί του. Όμως, οι Υπουργοί σας μην τον καλούν ξαφνικά το βράδυ στο Χίλτον, για να σας λύσει τα προβλήματα με την τρόικα. Γιατί, αν ο κ. Στουρνάρας δεν είναι καλός, γιατί τον καλείτε να σας λύσει τα προβλήματα στη διαπραγμάτευση; Εάν είναι καλός, γιατί αγνοείτε τη δήλωσή του; Αν δεν σας αρέσει και ο κ. Ρέγκλινγκ, κύριε Θεωνά, γιατί πάτε και τον παρακαλάτε να σας δώσει τα λεφτά του; Να μην τον παρακαλάτε, αφού ο κ. Ρέγκλινγκ δεν ξέρει τι του γίνεται, να μην πηγαίνουν οι Υπουργοί σας να παρακαλάνε αυτούς τους ανθρώπους που δεν ξέρουν τι τους γίνεται.
Το τέταρτο κριτήριο για την ΟΝΕ ποιος το υπέγραψε;
Όμως, ακούστε πώς βγαίνει η ζημία, για να το τελειώσουμε. Η πέμπτη λεγόμενη αξιολόγηση επί της κυβερνήσεως του Σαμαρά, δεν έκλεισε. Γιατί δεν έκλεισε; Γιατί μεταξύ τους οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, δηλαδή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Κομισιόν και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο διαφωνούσαν ως προς το ύψος του δημοσιονομικού κενού για την τριετία 2015-2018. Πόσο υπολόγιζαν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί το κενό; Το υπολόγιζαν 23 δισεκατομμύρια. Πόσο υπολόγιζε το κενό το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Το υπολόγιζε 26 δισεκατομμύρια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Πόσο τελικώς χρειαστήκατε να πάρετε δάνειο έξι μήνες μετά;
Εσείς τι λέγατε;
Θα ολοκληρώσω χωρίς διακοπή, παρακαλώ πολύ. Και αν θέλετε να με ρωτήσετε, δέχομαι να έρθω να σας κάνω και φροντιστήριο. Ακούστε τώρα. Ενώ έξι μήνες πριν η διαφωνία τους είναι αν θα χρειαζόμασταν την τριετία 23 ή 26, έξι μήνες μετά οι ίδιοι είπαν ότι χρειαστήκαμε 86. Να πάρουμε τη μεγάλη εκδοχή: 26 μείον 86, μας κάνουν 60 δισεκατομμύρια. Αυτό είναι το ένα νούμερο.
Το κενό εσείς πόσο το λέγατε;
Βάλτε στο πλάι τώρα το εξής: Τον Νοέμβριο του 2014 οι ελληνικές τράπεζες είχαν ολοκληρώσει με επιτυχία την ανακεφαλαιοποίησή τους και είχαν περάσει με επιτυχία τα stress test της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τραπέζης. Έναν χρόνο μετά το ελληνικό τραπεζικό σύστημα χρειάστηκε νέα ανακεφαλαιοποίηση ύψους 25 δισεκατομμυρίων. Αθροίστε τα 60 δισεκατομμύρια με τα 25 δισεκατομμύρια και θα βγάλετε τον αριθμό της ζημίας, ήρεμα και ωραία. Όμως, επαναλαμβάνω το εξής: Ας υποθέσουμε ότι όλα αυτά τα νούμερα είναι λάθος. Μα, τι καλύτερο, αφού αυτά είναι λάθος, να έρθετε στην εξεταστική επιτροπή και να τα αντιπαλέψετε. Να φέρει τα νούμερα ο κ. Βερναδάκης και να πει ότι είναι λάθος αυτά που λέει ο Στουρνάρας, λάθος αυτά που λέει ο Ρέγκλινγκ, λάθος αυτά που λένε όλοι αυτοί που δεν ξέρουν και αντιπαλεύουν τη μεγάλη Κυβέρνηση της Αριστεράς. Όμως, πράγματι, φοβάστε. Ξέρετε γιατί φοβάστε, αλήθεια; Και με αυτό κλείνω. Γιατί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι ξέρετε τι θα συνέβαινε, εάν γινόταν αυτή η εξεταστική. Και μην έχετε καμμία αμφιβολία, αυτή η εξεταστική θα γίνει από την επόμενη Βουλή. Απλώς αναβάλλετε το αναπόφευκτον. Όταν θα έρθει ο κ. Βαρουφάκης και θα πει στην εξεταστική επιτροπή αυτά που λέει στα κανάλια, όταν θα έρθει ο κ. Galbraith και θα πει στην εξεταστική επιτροπή αυτά που γράφει στο βιβλίο του, δεν θα πρέπει να προσκαλέσουμε και τον κ. Τσίπρα να μας πει τη γνώμη του, ο οποίος μέχρι τώρα ποιεί την νήσσαν, κοινώς, κάνει την πάπια; Προφανώς και θα πρέπει να τον καλέσουμε. Επειδή, λοιπόν, δεν θέλετε να έρθει ο κ. Τσίπρας και να δώσει εξηγήσεις στον ελληνικό λαό για τη ζημία την οποία καταλογίσουν στην Κυβέρνηση όλοι οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, πάει και κρύβεται πίσω από εσάς. Και εσείς γίνεστε συνεργοί σε αυτή την πράξη. Γιατί εμείς, ως Νέα Δημοκρατία, όσες προτάσεις εξεταστικής επιτροπής φέρατε, τις υπερψηφίσαμε όλες. Εσείς, όμως, οι «κήρυκες της διαφθοράς», οι «διαπρύσιοι πολέμιοι της διαφθοράς» κρύβεστε πίσω από την πλειοψηφία. Θα έρθει ο ελληνικός λαός στις επόμενες εκλογές, θα αλλάξει την πλειοψηφία στη Βουλή και θα γίνει αυτή η εξεταστική. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, ο κ. Θανάσης Παφίλης.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Υπουργέ, έχω την εντύπωση ότι δεν έγινε αναφορά τέτοια που να σας ωθεί να μιλήσετε. Είναι προσωπικό τα θέμα ή απλώς θέλετε να δώσετε μια απάντηση;
Θέλω να δώσω μια απάντηση, κύριε Πρόεδρε.
Έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Επειδή έχει μάθει πολλά κόλπα από τις τηλεοπτικές του εμφανίσεις, ομολογώ ότι τα ξέρω καλύτερα τα κόλπα με τέτοια παιδεία που έχω σαράντα πέντε χρόνια στην τηλεόραση. Άρα, δεν πρόκειται να προσχωρήσω σε έναν διάλογο, ο οποίος θα τον αναδείξει πάλι σε πρωταγωνιστή των μίντια. Απλά και μόνο θέλω να σας πω ότι στην κουβέντα πάνω δεν άκουσα για το εγκληματικό PSI που κατέρρευσε ομολογιούχους, πανεπιστήμια, ταμεία. Για εγκλήματα μιλάμε. Και βέβαια δεν θα σχολιάσω τη μη παρέμβαση του Εισαγγελέα, όταν υπήρχαν Βουλευτές, οι οποίοι έλεγαν τον μήνα Ιανουάριο «αποσύρετε τα λεφτά σας από τις ελληνικές τράπεζες». Αναφέρομαι στο 2015. Δεν έχω καμμία άλλη παρατήρηση, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ. ΣΠΥΡΙΔΩΝ - ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣΚύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Κύριε Γεωργιάδη, μην αρχίσουμε τώρα να πετάμε το μπαλάκι. Θα προκαλέστε νέα ανταπάντηση.
Μόνο για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, αγαπητέ κύριε Κουίκ, αφήστε τα περί μέσων μαζικής επικοινωνίας και μίντια. Μου το λέτε σε κάθε συζήτηση για να αποφύγετε την ουσία. Πρώτον, εάν θέλετε να κάνετε εξεταστική για το PSI, γιατί δεν την κάνετε; Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν! Κάντε για το PSI. Μεγαλύτερο παραμύθι από το ότι το PSI έχει βλάψει την Ελλάδα δεν υπάρχει. Και ξέρετε ποιοι έχουν υπογράψει ότι το PSI ωφέλησε την Ελλάδα, κύριε Κατρούγκαλε; Εσείς! Γιατί το μνημόνιο το οποίο υπογράψατε στην πρώτη σελίδα, κύριε Κουίκ, λέει πόσο ωφέλιμη ήταν για την ελληνική οικονομία η πράξη του PSI το 2012. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ]] Και μην γελάτε, κύριε Κατρούγκαλε, γιατί κάτω από αυτή τη φράση έχει υπογράψει ο «Γεώργιος Κατρούγκαλος». Εκτός αν δεν ξέρετε πού βάζετε την υπογραφή σας. Κάτω από την φράση, κύριε Κουίκ, για το πόσο καλό είναι το PSI έχει υπογράψει ο Πάνος Καμμένος, ο άλλος «αντιμνημονιακός» ηγέτης. Και φυσικά έχουν υπογράψει και όλοι οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Αν θέλετε, λοιπόν, κύριε Κουίκ να κάνετε εξεταστική για το PSI, κάντε την. Αλλά εδώ δεν μιλάμε τώρα για το PSI, αφού εσείς κρύβεστε. Εδώ μιλάμε για το εξής. Και θέλω να μου απαντήσετε. Εσείς και στη Βουλή και στις εκπομπές σας λέγατε «έξω οι τοκογλύφοι» και τώρα ο κ. Τσίπρας μας είπε ότι αυτοί οι τοκογλύφοι μας δανείζουν με το χαμηλότερο επιτόκιο στον κόσμο! Έχετε να μας πείτε κάτι επ' αυτού, κύριε Κουίκ, ή θα συνεχίσετε να κρύβεστε; Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο να απαντήσω;
Να μην κάνουμε διάλογο, κύριε Υπουργέ.
Δεν γίνεται αυτό το πράγμα τώρα. Τι θα γίνει;
Δεν γίνεται. Συγγνώμη. Κύριε Παφίλη, έχετε απόλυτο δίκιο. Κύριε Κουίκ, αν έχετε την καλοσύνη, μην απαντήσετε καθόλου. Είναι ντροπή να περιμένει στο Βήμα ο κ. Παφίλης. Ντρέπομαι κι εγώ, δηλαδή.
Έχω τον λόγο ή όχι; Δεν γίνεται αυτό το πράγμα. Θα κάθομαι εδώ πέρα; Θα τα βρείτε μετά, έτσι κι αλλιώς. Δεν υπάρχει πρόβλημα.
Εάν, κύριε Πρόεδρε, το να τον αγνοώ είναι παράσημο στο στήθος μου, ναι, ευχαριστώ πολύ, αυτό θα κάνω.
Πολύ ωραία. Λοιπόν, κύριε Παφίλη, έχετε τον λόγο και συγγνώμη για την ταλαιπωρία που υποστήκατε.
Όχι, δεν υπάρχει πρόβλημα. Θα κάνω ένα σχόλιο και για τους δύο που μίλησαν και δεν λέω ονόματα. Μόνο που ξεχνάτε κάτι, κύριε Γεωργιάδη, κι εσείς και οι υπόλοιποι: Όλα αυτά τα δισεκατομμύρια, που τα τριγυρνάτε πέρα δώθε, κι εσείς και η Κυβέρνηση, τα πληρώνει ο εργαζόμενος, ο ελληνικός λαός. Πείτε μας, λοιπόν: Πόσα πλήρωσαν οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι πάντες μέσα στην κρίση; Κι εσείς κι εσείς, πείτε μας, πόσα πληρώνουν τώρα. Τίποτα. Πόσα δισεκατομμύρια έφαγαν από τα ασφαλιστικά ταμεία, αίμα και ιδρώτα των πατεράδων μας και των δικών μας; Όσο, όμως, συγκλίνετε, τόσο μεγαλώνει ο καυγάς. Και για να πω και για τη συζήτηση τώρα, μια από τα ίδια είναι. Είναι επανάληψη, για να μην πω κασέτες. Τι έχουμε; Έχουμε ένα συνηθισμένο σκηνικό δικομματικό με εναλλαγές ρόλων. Έχουμε έναν δικομματικό καυγά, με στόχο τον αποπροσανατολισμό του λαού, τον εγκλωβισμό στην αντιπαράθεση σε δευτερεύοντα θέματα - γιατί εκεί είναι η αντιπαράθεση και θα εξηγήσω, εξήγησε και ο εισηγητής μας ο Νίκος Καραθανασόπουλος - , ώστε να αποκρύπτονται οι πραγματικές αιτίες, που οδηγούν σε αδιέξοδο τον λαό, που τον οδηγούν στη φτώχεια, στην ανεργία, στη δυστυχία και σε όλα όσα ζει καθημερινά. Η οξύτητα της αντιπαράθεσης αυτής προσπαθεί να κρύψει την κοινή στρατηγική των κομμάτων, που αφορούν τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, ποιος θα τον υπηρετήσει καλύτερα και φυσικά, τα άγια των αγίων, που είναι η θέση της Ελλάδας μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία Ευρωπαϊκή Ένωση διασφαλίζει και οικονομικά και στρατιωτικά, με το ΝΑΤΟ, την καπιταλιστική κυριαρχία. Επαναλαμβάνω και παραπέμπω τους παλαιότερους που μας ακούν στο παρελθόν: Όσο το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία σχεδόν ταυτίζονταν στη στρατηγική, τόσο πιο σκληρός γινόταν ο καυγάς. Ζήσαμε και τα προηγούμενα χρόνια την ίδια αντιπαράθεση. Απευθύνομαι στον ελληνικό λαό και στους εργαζόμενους: Πιστεύουμε ότι τα χρόνια από το 2009 μέχρι σήμερα, παρ' ότι δεν είναι πολλά, είναι επτά, δίνουν μια τεράστια, ασύγκριτη εμπειρία με τα επτά χρόνια, θα έλεγα ότι δίνουν μια εμπειρία μισού αιώνα, για να βγάλουν ορισμένα συμπεράσματα. Παραδείγματος χάριν, η σύγκρουση από το 2009 και μετά για τα μνημόνια. Τι γινόταν όλο το προηγούμενο διάστημα; Ο ένας φόρτωνε στον άλλο τα προβλήματα όλα και στο απυρόβλητο έμενε πάντα η καπιταλιστική κρίση, το ίδιο το σύστημα και τα αδιέξοδα, η χρεοκοπία ενός συστήματος που λέγεται καπιταλιστικό, που οδηγεί τον τόπο στην βαρβαρότητα. Όλη η ιστορία εκεί παιζόταν, ότι το μνημόνιο είναι κάτι ξεχωριστό από το σύστημα, κάτι διαφορετικό και ότι δεν είναι οι απαιτήσεις του κεφαλαίου και ότι μπορεί, τέλος πάντων, με κάποια εναλλαγή και μια άλλη διαχείριση να υπάρξει διαφορετική πολιτική. Υπήρχε άγνοια; Εμείς δεν πιστεύουμε ότι υπήρχε άγνοια, ούτε από τη Νέα Δημοκρατία - μιλάω σαν βασικό πόλο για το ΠΑΣΟΚ - , οι οποίοι γνωρίζουν πολύ καλά και υπηρετούν αυτό το σύστημα - δικαίωμά τους - , αλλά και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Και δεν εννοώ τον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ συνολικά, αλλά την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Και λείπουν από εδώ οι οικονομικοί εγκέφαλοι. Δεν γνώριζαν τους νόμους του καπιταλισμού; Δεν γνώριζαν ότι είναι κλασική, καραμπινάτη καπιταλιστική κρίση στις σύγχρονες συνθήκες, συγχρονισμένη με όλα τα χαρακτηριστικά, που ζήσαμε τα προηγούμενα χρόνια; Το γνώριζαν πολύ καλά αυτό. Τι έκαναν όμως; Πρόσφεραν τη μεγαλύτερη υπηρεσία που θα μπορούσαν στο σύστημα. Τι πρόβαλαν εκείνη τη στιγμή; Πρόβαλαν την - υποτίθεται - εύκολη λύση. Φόρτωσαν τα προβλήματα στους διαχειριστές, στο ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία - βεβαίως, και έχουν ευθύνη - , αθώωσαν το σύστημα και την Ευρωπαϊκή Ένωση και έταξαν στον κόσμο την ουτοπία, η οποία κατέρρευσε με πάταγο, με ρυθμό ατομικής βόμβας, ότι θα μπορέσουν, όταν μπουν αυτοί, μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης να φέρουν μια φιλολαϊκή πολιτική. Αυτό τι έκανε; Οδήγησε τον κόσμο να επιλέξει μια εύκολη λύση, κατά τη γνώμη του. Κι αυτό ήταν μεγάλη και συνειδητή απάτη απέναντι στον λαό και κυρίως, ευνούχισε τη ριζοσπαστικοποίηση του λαού. Όταν άρχισε ο λαός να σκέφτεται ότι δεν είναι μόνο τα κόμματα που κυβερνούν, αλλά είναι το ίδιο το σύστημα, γιατί σε όλο τον κόσμο γίνονται τα ίδια, τότε ήρθε και του είπε: «Όχι, δεν είναι αυτό. Θα έρθουμε εμείς, χωρίς να αλλάξουμε το σύστημα, μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θα φέρουμε κάτι διαφορετικό». Και καλλιέργησε και την απογοήτευση. Απευθύνομαι από αυτό το Βήμα, εκ μέρους του ΚΚΕ, προς τον κόσμο που έχει απογοητευτεί, να σηκώσει το κεφάλι. Υπάρχει άλλος δρόμος, άλλη λύση σε σύγκρουση με το σύστημα, στην ανατροπή του συστήματος και ας μην πιστεύει στο παραμύθι της ανάπτυξης και όλα αυτά που σερβίρονται σήμερα από εδώ και από εκεί. Το αποτέλεσμα, λοιπόν, κρίθηκε από τη ζωή. Κι εδώ θα πρέπει ορισμένοι - και μιλάω και για τον ΣΥΡΙΖΑ, για τη Νέα Δημοκρατία θα τα πω μετά - να συμμαζευτούν λίγο για το τι λένε. Κρίθηκε από την ίδια την πράξη. Καταργήσατε το μνημόνιο; Όχι. Τα εφαρμόζετε όλα; Ναι. Φέρατε τρίτο μνημόνιο; Ναι. Άλλαξε η Ευρώπη; Όχι. Άρα κατέρρευσε το παραμύθι, το story που σερβίρετε στο λαό. Τότε εμείς πήγαμε κόντρα και το πληρώσαμε πολιτικά και το ξέραμε, αλλά είπαμε την αλήθεια. Έχει καταρρεύσει από την ίδια την πραγματικότητα. Υπάρχει και κάτι ακόμα. Πέρσι τέτοιον καιρό, τον Αύγουστο, στις 14 Αυγούστου, άπαντες που υπερασπίζονται το καπιταλιστικό σύστημα, όλοι μαζί με χέρια και με πόδια ψηφίσατε το τρίτο μνημόνιο. Γιατί διαμαρτύρεστε, λοιπόν; Και από τη Νέα Δημοκρατία και από το ΠΑΣΟΚ και οι υπόλοιποι τι ψηφίσατε; Να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Να παραμείνει για να τσακίσουν τον λαό, να τον συντρίψουν και βγαίνετε σήμερα σαν τον γάτο που κάνει τη δουλειά και φωνάζει κι από πάνω, για να μην το περιγράψω όπως το λένε στο χωριό μου και καταλαβαίνουν. Τι λέει, λοιπόν, τώρα η Νέα Δημοκρατία, για να δούμε πώς στήνεται η ιστορία; Λέει: «Όλα καταστράφηκαν στο εφτάμηνο. Ήμασταν έτοιμοι να απογειωθούμε και ξαφνικά έπεσαν τα καύσιμα και ξαναπροσγειωθήκαμε στη γη». Αλήθεια; Δηλαδή το κρατικό χρέος αυξήθηκε στους εφτά μήνες; Δεν είχε αυξηθεί παντού; Και σε άλλες χώρες γιατί αυξάνεται γενικότερα; Τα είπε ο Νίκος ο Καραθανασόπουλος. Το τραπεζικό σύστημα, τα προβλήματα που πέρασε, τα πέρασε στο εφτάμηνο μόνο; Εσείς δεν κάνατε ανακεφαλαιοποιήσεις πριν; Και ξαναλέω και σε εσάς του ΣΥΡΙΖΑ και σε εσάς της Νέας Δημοκρατίας: Πώς τις κάνατε τις ανακεφαλαιοποιήσεις; Με δάνειο. Ναι ή όχι; Ε, κύριε Μηταράκη, με δάνειο δεν τις κάνατε; Ποιος θα το πληρώσει το δάνειο; Οι τραπεζίτες τι θα πληρώσουν; Οι βιομήχανοι τι θα πληρώσουν; Οι εφοπλιστές τι θα πληρώσουν; Η ολιγαρχία τι θα πληρώσει; Τα μονοπώλια τι θα πληρώσουν; Τίποτα! Θα τα πληρώσει ο εργάτης που δεν έχει να φάει και που δουλεύει από το πρωί μέχρι το βράδυ για 200, 300 και 400 ευρώ. Δεν τα κάνατε εσείς αυτά; Ποιος τα έκανε; Φυγή καταθέσεων! Τι φωνάζετε και διαμαρτύρεστε; Σταματήστε τους. Μπορείτε; Τι λέει η Ευρωπαϊκή Ένωση; Ελευθερία κίνησης κεφαλαίων. Έχει ευθύνη και ο ΣΥΡΙΖΑ σε αυτόν τον τομέα, αλλά μην παριστάνετε τους αθώους, ότι όλα έγιναν μέσα σε ένα εξάμηνο. Την ίδια πολιτική δεν ακολουθήσατε κι εσείς; Την ίδια στρατηγική γραμμή δεν ακολουθήσατε; Δεν ψηφίζετε κάθε μέρα μαζί όλοι σας τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τους εφαρμοστικούς νόμους και τσακώνεστε για τα επιμέρους; Ο ΣΥΡΙΖΑ, βέβαια, τα φορτώνει όλα στη Νέα Δημοκρατία και στο ΠΑΣΟΚ και μάλιστα τα φορτώνει, όταν κινείται στην ίδια πολιτική. Αυτό έχει αναστήσει τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ και βγαίνουν στα κεραμίδια, το ότι ακολουθείτε την ίδια στρατηγική γραμμή. Και όσον αφορά τη Νέα Δημοκρατία θα θυμίσω τι έλεγε για τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι θα κάνει σοβιέτ. Τα θυμάστε τι έλεγε; Εμείς λέγαμε ότι δεν πρόκειται να κάνει τέτοια πράγματα ο ΣΥΡΙΖΑ, θα ακολουθήσει την ίδια γραμμή που υπαγορεύει το κεφάλαιο. Και θέλω να κάνω και δυο σχόλια, πριν τελειώσω, να μου δώσετε δύο λεπτά. Το ένα θέμα είναι ότι είναι θράσος από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ να επικαλείται την περήφανη διαπραγμάτευση, η οποία κατέληξε στην υιοθέτηση των δύο μνημονίων και στην υπογραφή ενός τρίτου και πιο βάρβαρου και δεύτερον, να επικαλείστε και το δημοψήφισμα - έλεος δηλαδή! - , το περήφανο «όχι» του ελληνικού λαού, που κατέληξε πού; Καλά, δεν έχετε αίσθηση πραγματικότητας; Πώς ζει ο κόσμος σήμερα; Δεν έχετε αίσθηση τι μέτρα έχετε πάρει μετά το τρίτο μνημόνιο; Φιλολαϊκά είναι τα μέτρα ή τσάκισαν περισσότερο τον κόσμο; Υπάρχει κανένας σοβαρός που μπορεί εδώ να ισχυριστεί ότι περνάει καλύτερα ο κόσμος από τον Σεπτέμβρη και μετά; Και ακούω ορισμένους ομιλητές του ΣΥΡΙΖΑ και μου θυμίζουν τους ομιλητές της Νέας Δημοκρατίας το 2014: «Τόσο η ανεργία, τόσο το ένα, τόσο το άλλο». Στην κοινωνία δεν βγαίνετε; Δεν ζείτε; Δεν βλέπετε τι συμβαίνει στην πραγματικότητα; Επομένως, το να επικαλείστε το δημοψήφισμα και μάλιστα ο Μάκης ο Μπαλαούρας να λέει ότι πρέπει να διδάσκεται στα πανεπιστήμια, βεβαίως, αλλά ως η κορυφαία απάτη απέναντι στο λαό. Ρίχνεις «όχι» και βγαίνει «ναι» από την άλλη μεριά. Αυτό έγινε ουσιαστικά. Τι άλλαξε δηλαδή μετά το δημοψήφισμα; Σταμάτησε η φορολεηλασία; Καταργήθηκε η εργασιακή ζούγκλα; Τι έγινε; Αυξήθηκαν οι συντάξεις; Τίποτα! Χειρότερα έγιναν όλα αυτά. Εμείς, λοιπόν, και τελειώνω εδώ, θα σας πω τι είπαμε όταν κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ την πρόταση για εξεταστική επιτροπή για το μνημόνιο. Έρχεται η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, προτείνει εξεταστική επιτροπή για τα μνημόνια από το 2009. Τα φορτώνει σε όλους τους προηγούμενους. Κατά τη γνώμη μας - μακάρι να διαψευστούμε, αλλά δεν είναι έτσι - αναζητά άλλοθι για το γεγονός ότι όχι μόνο δεν τα κατάργησε με ένα νόμο κι ένα άρθρο, αλλά υπέγραψε συμφωνία στις 20 Φλεβάρη, που συνεχίζει το μνημόνιο, συνεχίζει τη δανειακή σύμβαση και προετοιμάζεται για νέο μνημόνιο, όπως και να το πει. Μπορεί και να το πει αλλιώς. Άλλωστε, είμαστε στην εποχή που γίνονται πολλά βαφτίσια: Η τρόικα γίνεται «θεσμός», το μνημόνιο μπορεί να γίνει «νέα συμφωνία» ή «αναπτυξιακή συμφωνία». Δεν είμαστε μάγοι ούτε μάντεις. Αυτά τα είπαμε πριν, όταν καταθέσατε την πρόταση, πριν από ενάμιση χρόνο.
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Ταυτόχρονα, η θεωρία της καμένης γης και όλων των υπολοίπων είναι ισχυρισμός κάθε κυβέρνησης, που έρχεται σε συνέχεια της προηγούμενης, για να προετοιμάσει τον λαό ότι επειδή βρήκε καμένη γη και άδεια ταμεία, πρέπει να χαμηλώσει τις απαιτήσεις του και να μην ζητάει πολλά. Αυτή η συζήτηση αυτό ακριβώς προσπαθεί να προετοιμάσει: τον ελληνικό λαό να καθίσει στα αυγά του. Εμείς του λέμε να βγει στον δρόμο, να οργανωθεί, να χτίσει μια μεγάλη λαϊκή συμμαχία, η οποία θα κατευθύνεται στην ανατροπή αυτού του βάρβαρου συστήματος, που δεν έχει γιατρειά. Και αυτοί που υπόσχονται ότι θα του δώσουν γιατρειά είναι κομπογιαννίτες και δεν έχουν καμμία σχέση με την πραγματικότητα.
Ευχαριστούμε τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του Κομμουνιστικού Κόμματος, τον κ. Παφίλη. Τον λόγο έχει ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος για δέκα λεπτά.
Ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα θυμάστε το κλίμα που επικρατούσε στη Βουλή μετά την πρώτη εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και τον σχηματισμό της Κυβέρνησης τον Ιανουάριο του 2015. Τότε, γεμάτος ενθουσιασμό ο ΣΥΡΙΖΑ και από δίπλα οι Ανεξάρτητοι Έλληνες είχαν ως προτεραιότητά τους τη διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο εντάχθηκε η χώρα στα «επάρατα» μνημόνια και φυσικά την ανάληψη πρωτοβουλιών για την αντιμετώπιση του «επονείδιστου» χρέους, του «διαγραπτέου». Χθες ο κ. Τσίπρας οργάνωσε την κομματική του εκδήλωση για την πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος στο προαύλιο της Βουλής, ακολουθώντας με έναν χρόνο καθυστέρηση την αισθητική της κ. Κωνσταντοπούλου, που είχε οργανώσει στο προαύλιο της Βουλής μεγάλη εκδήλωση εναντίον του επονείδιστου χρέους και υπέρ της διαγραφής του. Όμως, βλέπετε ότι οι μνήμες στοιχειώνουν τον χώρο. Γιατί τότε, όταν ήρθε προς συζήτηση η πρόταση για σύσταση εξεταστικής επιτροπής για το πρώτο και το δεύτερο μνημόνιο, η οποία λειτούργησε κάποιες εβδομάδες υπό την προεδρία του κ. Βίτσα, είχα πει από αυτό εδώ το Βήμα ότι είναι καλοδεχούμενη και εξαιρετικά χρήσιμη η επιτροπή αυτή, γιατί θα μας δοθεί η ευκαιρία μέσω αυτής να διερευνήσουμε όχι μόνο τι έγινε από την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ μέχρι το δεύτερο μνημόνιο, αλλά και το πώς θα μπει η χώρα στο τρίτο μνημόνιο. Αυτό για εμάς ήταν κάτι προφανές, αλλά δεν είχε γίνει αντιληπτό από έναν μεγάλο αριθμό κυβερνητικών και κοινοβουλευτικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, πιστεύω ότι το ήξερε ο σκληρός και κλειστός ηγετικός πυρήνας της Κυβέρνησης του κ. Τσίπρα, που οδήγησε τα πράγματα συνειδητά στο παιχνίδι με τη φωτιά και τελικά στην πλήρη υποταγή. Ερχόμαστε τώρα, όντας μέσα στο τρίτο μνημόνιο, στο «τρίτο μνημόνιο plus» και σε ένα μνημόνιο μετά το μνημόνιο, το τέταρτο, το διηνεκές μνημόνιο, γιατί η χώρα έχει βεβαίως τεθεί υπό διεθνή και διαρκή οικονομικό έλεγχο, κατά έναν τρόπο προσβλητικό και τυφλό, που ποτέ δεν είχε γίνει δεκτός μέχρι την ανάληψη της ευθύνης από την παρούσα Κυβέρνηση. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, έχω παρακολουθήσει βέβαια από πολύ κοντά τη συζήτηση για τις τραγικές, τις ανυπολόγιστες αναπτυξιακές επιπτώσεις του επταμήνου του 2015. Μην νομίζετε ότι ξεχάστηκε και ξεπεράστηκε κάτι λόγω της κυνικής μεταστροφής της Κυβέρνησης, η οποία τώρα έχει γίνει ultra μνημονιακή και επαίρεται για την πλήρη εξυπηρέτηση των οδηγιών των εταίρων. Έχω δει επίσης και την επίκαιρη, την πιο πρόσφατη απάντηση του Υπουργείου Οικονομικών για το πώς πρέπει να υπολογιστεί η βλάβη που έχει προκληθεί. Τι τα θέλουν και τα σκαλίζουν αυτά οι υπεύθυνοι του Υπουργείου Οικονομικών; Όπως και αν υπολογιστεί η ζημία, είναι πραγματικά τεράστια και η βλάβη ανήκεστος, δυστυχώς, για την εθνική οικονομία. Θέλετε να δούμε τα στοιχεία του τραπεζικού συστήματος, την απαξίωση των μετοχών, την απαξίωση των προηγούμενων ανακεφαλαιοποιήσεων, τον εκμηδενισμό του χαρτοφυλακίου του δημοσίου, που είχε μια χρηματιστηριακή αξία που είχε φτάσει μέχρι τα 24 δισεκατομμύρια ευρώ, όταν σύμφωνα με τη μελέτη βιωσιμότητας του χρέους η προσδοκία μας ήταν να ανακτήσουμε 16 δισεκατομμύρια ευρώ από την ανακεφαλαιοποίηση; Να μιλήσουμε για τη βλάβη που συνεπάγεται η απόσυρση τόσων δισεκατομμυρίων, περίπου 45 δισεκατομμυρίων, καταθέσεων από τις παραμονές των εκλογών του 2015 έως σήμερα; Να μιλήσουμε για την επίπτωση της τραπεζικής αργίας και των capital controls; Θέλετε να μιλήσουμε με όρους αμιγώς μακροοικονομικούς; Το θέμα είναι αν ήταν υπεραισιόδοξες οι προβλέψεις για ανάπτυξη το 2015 και το 2016 ή το τραγικό γεγονός ότι ξαναγυρίσαμε σε ύφεση και σε πρωτογενή ελλείμματα; Εκείνο που επηρεάστηκε, που είναι άυλο, αλλά τελικά παράγει πολύ μεγάλο αρνητικό οικονομικό αποτέλεσμα, είναι το κλίμα, η καταρράκωση της εμπιστοσύνης, στην πραγματικότητα η απομάκρυνση των επενδυτών και όχι των ξένων μεγάλων επενδυτών, αλλά η αποθάρρυνση κάθε ελληνικής επιχείρησης να κινηθεί μέσα σε ένα περιβάλλον που είναι εχθρικό και ανασφαλές. Είδα και τις αναλύσεις για τη δυναμική και την επιβάρυνση του δημοσίου χρέους. Μα, τέτοια παραποίηση της πραγματικότητας; Η μελέτη βιωσιμότητας του χρέους, όπως είχε καταρτιστεί από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που τώρα πάλι αγάπησε η Κυβέρνηση, μέσω του κ. Λιου, μας έλεγε ότι το 2059 που λήγει το χρέος, θα βρισκόταν ως ονομαστική τιμή και ως ποσοστό του ΑΕΠ κάτω από το 70% του ΑΕΠ και οι χρηματοδοτικές ανάγκες δεν θα ξεπερνούσαν το όριο του 15% του ΑΕΠ κάθε χρόνο, θα ήταν πιο κοντά στο 8% του ΑΕΠ. Και μετά τον Ιούλιο του 2015, τα νέα δεδομένα, που περιλαμβάνονται στην τελευταία επικαιροποιημένη μελέτη βιωσιμότητας, μας λένε ότι η δυναμική του χρέους για το 2059 τώρα είναι 250% του ΑΕΠ και οι ανάγκες χρηματοδότησης ξεπερνούν το 60% του ΑΕΠ, γιατί μικρές μεταβολές σε μεγάλο χρονικό διάστημα λειτουργούν πολλαπλασιαστικά, με γεωμετρική πρόοδο. Τινάζουν στον αέρα όλο το οικοδόμημα. Αυτή είναι η μεγαλύτερη βλάβη και αυτός είναι ο πιο ακριβής υπολογισμός της βλάβης που έχει προκληθεί το τραγικό επτάμηνο του 2015. Η επίπτωση η συμβολική, η εμβληματική, αλλά και η χρηματοοικονομική με το υπερταμείο, με τον απόλυτο έλεγχο των ξένων στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, με τον απόλυτο έλεγχο σε όλο το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, είναι μια εικόνα που είναι καταθλιπτική και η οποία βεβαίως δεν επιτρέπει να κάνει κανείς καμμία αισιόδοξη πρόβλεψη, δυστυχώς. Έχω μιλήσει εδώ και πολύ καιρό για τον κίνδυνο της στασιμοχρεοκοπίας. Χαίρομαι που αυτή η έννοια έχει υιοθετηθεί, γιατί αυτή δεν είναι μια έννοια, αλλά ένας κίνδυνος από τον οποίο πρέπει να ξεφύγουμε. Όμως, πώς να ξεφύγουμε χωρίς μία κυβέρνηση που να μπορεί να διευθύνει πολιτικά τη χώρα, την κοινωνία, την οικονομία, να συνεγείρει τις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου, να δώσει προοπτική, να εμπνεύσει εμπιστοσύνη; Γι' αυτό, η βλάβη είναι οικονομική, αλλά και πολιτική. Η πολιτική βλάβη, η θεσμική τροφοδοτεί την οικονομική και τούμπαλιν. Και τώρα τι κάνουμε; Μπορούμε να συγκρίνουμε πού βρισκόταν η χώρα το Φθινόπωρο του 2014 με το πού βρίσκεται σήμερα; Πότε ήμασταν καλύτερα; Τι λέει ο κάθε απλός Έλληνας πολίτης, ο κάθε άνθρωπος της αγοράς και των επιχειρήσεων, ο κάθε εργαζόμενος; Πότε θα γυρίσουμε στα δεδομένα του Φθινοπώρου του 2014; Το 2019 και αν, ίσως. Δυστυχώς, ούτε αυτό διαφαίνεται τώρα. Όμως, το μείζον θέμα είναι το φλερτ με την κατάλυση των θεσμών. Όταν ένας Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Χρυσόγονος, μαθητής μου και συνάδελφός μου, είχε πει τον Μάρτιο του 2015 ότι Grexit με δημοκρατία και κράτος δικαίου δεν μπορούν να συμβαδίσουν, λίγοι έδωσαν σημασία. Ήταν μια έκλαμψη ειλικρίνειας, γιατί, βεβαίως, απεκαλύφθησαν τα σενάρια όχι Γκάλμπρεϊθ και Βαρουφάκη, αλλά τα σενάρια Τσίπρα. Και τι μας λένε τα σενάρια Τσίπρα; Και το λέω αυτό, γιατί με σημερινό άρθρο τους οι κύριοι. Βαρουφάκης και Γκάλμπρεϊθ επιβεβαιώνουν το σενάριο και ενοχοποιούν τον κ. Τσίπρα στην «ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ». Έχει, λοιπόν, πολύ μεγάλη σημασία να δούμε πώς αναπτύχθηκε αυτό το φλερτ με την κατάλυση των θεσμών, με τον περιορισμό των συνταγματικών ελευθεριών, με την ανάμειξη του στρατού στην τήρηση της τάξης και με την αναστολή εφαρμογής του Συντάγματος. Το δημοψήφισμα ξεκίνησε ως μέθοδος ανατροπής του θεσμικού κεκτημένου. Και το γεγονός ότι, ευτυχώς, ανετράπη το δημοψήφισμα και όχι το πολίτευμα είναι ένα μεγάλο επίτευγμα για τη χώρα τελικά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θέλω να σας πω ξανά και ξανά ότι είναι άλλο μια Κυβέρνηση να έχει εναλλακτικό σχέδιο, πλάνο Β, καλού κακού για φυσικές ή ανθρωπογενείς καταστροφές, για εξωτερικές επεμβάσεις που δεν τις θέλει και θέλει να τις αποτρέψει. Τέτοια σχέδια πάντα υπάρχουν σε όλες τις κυβερνήσεις. Και είναι άλλο να ετοιμάζεις, να επεξεργάζεσαι και να υιοθετείς ένα πλάνο Χ, ως επιλογή σου, εν γνώσει σου και με εντολή του Πρωθυπουργού, όχι για να το έχεις ως εναλλακτική λύση, αλλά για να το έχεις ως επιλογή πολιτικής γραμμής, σε βάρος των θεσμών και σε βάρος της προοπτικής της χώρας. Δηλαδή, να έχεις ως στόχο την περιθωριοποίηση της χώρας, την ένταξη της χώρας ούτε καν στον τρίτο κόσμο, αλλά στο διεθνές περιθώριο του τέταρτου κόσμου. Και η ειρωνεία και το θράσος είναι ότι εκείνη την περίοδο που συνέβαιναν αυτά, που είχαμε το φλερτ με την κατάλυση του Συντάγματος, το μεγάλο σύνθημα είναι «this is a coup», ότι εδώ πάει να γίνει πραξικόπημα εναντίον της Κυβέρνησης που επεξεργαζόταν το σχέδιο της κατάλυσης των θεσμών. Ενώ θα έπρεπε να θυμηθούμε τον Φρανσουά Μιτεράν, που έλεγε ότι αυτό είναι ένα «Coup d' état permanent», ότι αυτό είναι ένα διαρκές πραξικόπημα, που αλλοιώνει την αντίληψή μας για τους θεσμούς, την ευαισθησία μας. Είναι ένας μιθριδατισμός. Είναι η στάγδην δηλητηρίαση της αντίληψής μας για τη σημασία των δημοκρατικών θεσμών και των θεσμών του κράτους δικαίου. Να γίνει, λοιπόν, αυτή η εξεταστική επιτροπή, όπως τη ζητά η Νέα Δημοκρατία και την αποδέχεται η Δημοκρατική Συμπαράταξη και το Ποτάμι ή όπως την θέλει η Κυβέρνηση, να δούμε τα προ του μνημονίου, το πρώτο, το δεύτερο και το τρίτο; Να τα δούμε όλα μαζί, αλλά να τα δούμε. Να δούμε την αλήθεια. Γιατί εδώ η χώρα βαδίζει στα σαθρά θεμέλια μεγάλων και επαναλαμβανόμενων ψεμάτων, που αλλοιώνουν την αντιληπτική ικανότητα της κοινωνίας. Και αυτό δεν οδηγεί σε μια θετική λύση υπέρβασης της κρίσης. Το πρόβλημα θεσμών και δημοκρατίας είναι, δυστυχώς, διαρκές. Βλέπουμε πρωτοφανείς καταστάσεις στη δικαιοσύνη, συγκρούσεις, μηνύσεις, πειθαρχικές έρευνες, απειλές μεταξύ ανωτάτων δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών. Βλέπουμε την καταρράκωση των ανεξαρτήτων αρχών, το πάθος της Κυβέρνησης κατά των ανεξαρτήτων αρχών, για να υφαρπαγεί η αρμοδιότητα του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης και να γίνει η επέμβαση στο νέο επικοινωνιακό τοπίο, που βλέπουμε ποιοι είναι αυτοί που διεκδικούν μια θέση και έναν ρόλο ως αντίπαλοι της διαπλοκής και εγγυητές της διαφάνειας. Και μετά την ήττα ως προς το εκλογικό σύστημα, την ήττα τής δήθεν μαγκιάς - γιατί ο κ. Τσίπρας προσπάθησε να μετατρέψει την ηττοπάθειά του, την παραδοχή της ήττας του, σε δήθεν πρωτοβουλία, λέγοντας «θα αλλάξω το εκλογικό σύστημα, θα ανακόψω την πορεία των πραγμάτων» - , έχουμε το παιχνίδι με το Σύνταγμα, τη χθεσινή πρωτοβουλία του κ. Τσίπρα, η οποία, όπως εξήγησα, δεν μπορεί να είναι κυβερνητική, διότι η Κυβέρνηση δεν είναι, κατά το Σύνταγμα, παράγων της αναθεωρητικής διαδικασίας, αλλά μια κομματική πρωτοβουλία που παίζει με τα πάντα. Πρόκειται για μία πρωτοβουλία που αλλοιώνει τον πυρήνα του κοινοβουλευτικού συστήματος διακυβέρνησης παίζοντας με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, καθώς από συναινετικό τον μετατρέπει ξαφνικά σε κομματικό και συγκρουσιακό μέσω της άμεσης εκλογής. Παίζει με τον πυρήνα του κράτους δικαίου που είναι ο δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων, υπονομεύοντας στην πραγματικότητα την αρμοδιότητα των δικαστηρίων μέσω ενός οιονεί δικαστικού οργάνου συμβουλευτικού παρά τω Προέδρω της Δημοκρατίας, αφαιρώντας τη βασική αρμοδιότητα που έχει η δικαιοσύνη ως εγγυήτρια του κράτους δικαίου. Άρα αλλοιώνεται και ο πυρήνας του δημοκρατικού κοινοβουλευτικού αντιπροσωπευτικού πολιτεύματος και ο πυρήνας των θεμελιωδών δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου.
Ολοκληρώστε τη σκέψη σας, κύριε Βενιζέλο, σας παρακαλώ.
Αυτή είναι η πρόταση για την Ελλάδα του 2021, για να γιορτάσουμε τα διακόσια χρόνια από την εθνική παλιγγενεσία, δηλαδή για να οργανώσουμε ένα μνημόσυνο γύρω από τη συντεταγμένη πολιτεία, η οποία θυσιάζεται στον βωμό της προσπάθειας του κ. Τσίπρα να οργανώσει τη συντεταγμένη υποχώρησή του από την εξουσία πέφτοντας στα μαλακά. Το παιχνίδι με τους θεσμούς είναι αδίστακτο και γίνεται για λόγους μικροκομματικούς, επικοινωνιακούς. Πρόκειται για έναν γιγαντιαίο αντιπερισπασμό. Αυτά θα τα ερευνήσει κάποια Βουλή. Και δεν ματαιοπονούμε. Προσωπικά, δεν ματαιοπονώ. Δεν πιστεύω ότι αυτό θα γίνει στην παρούσα Βουλή, αλλά θα γίνει στην επόμενη. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Βενιζέλο. Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Μορφίδης, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν κατάλαβα καλά, ούτε ο κ. Θεοχάρης που μίλησε προηγουμένως ούτε ο κ. Γεωργιάδης ούτε ο κ. Βενιζέλος ήταν Υπουργοί σε αυτή τη χώρα, αλλά και αν ήταν, πέρασαν πολλά χρόνια από τότε και ουδεμία ευθύνη φέρουν για την κατάστασή της. Αντίθετα, όλη η ευθύνη έχει συσσωρευθεί τους τελευταίους δεκαέξι μήνες ή κυρίως στο πρώτο επτάμηνο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι τραγικό να προσπαθεί η Αξιωματική Αντιπολίτευση να φορτώσει στην Κυβέρνηση την αποτυχία της δικής της πολιτικής. Δεν αναφέρομαι σε αποτυχημένη πολιτική μόνο για την περίοδο που είχε την ευθύνη της διακυβέρνησης τα τελευταία χρόνια, αλλά και σε αποτυχημένες πολιτικές επιλογές και κατά την περίοδο από τον Γενάρη του 2015 μέχρι σήμερα. Τα αποτελέσματα της κυβερνητικής πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ είναι γνωστά και ο ελληνικός λαός την έχει καταδικάσει στις τέσσερις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις. Ωστόσο, είναι καλό να τα υπενθυμίζουμε συνεχώς, γιατί φαίνεται ότι η Αντιπολίτευση επιδιώκει να τα απωθεί, ελπίζοντας ότι οι πολίτες θα υποστούν ένα συλλογικό Αλτσχάιμερ. Η ελληνική οικονομία είχε σχεδόν μηδενική ανάπτυξη το 2014, γιατί η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, με τις συμφωνίες που είχαν κάνει, συρρίκνωσαν την οικονομία κατά 25% λεηλατώντας τα δημόσια ταμεία, έφθασαν την ανεργία στο 27,1% και έσπασαν κάθε ρεκόρ σε λουκέτα στην αγορά. Πήραν ένα χρέος από το 112,9% του ΑΕΠ το 2008 και το παρέδωσαν στο 180,1% του ΑΕΠ το 2014. Είχαν δεσμευτεί και ο τότε πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και ο Υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης ότι το 2014 θα ολοκλήρωναν την πέμπτη αξιολόγηση με όλα τα προβλεπόμενα μέτρα λιτότητας και θα κάλυπταν με νέα μέτρα λιτότητας το δημοσιονομικό κενό των 2 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ωστόσο, καθυστέρησαν την αξιολόγηση για επτά μήνες και δεν την ολοκλήρωσαν ποτέ. Ο σκοπός ήταν προφανής: Με τη χώρα στα πρόθυρα κατάρρευσης, η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ που ερχόταν να αναγκαστεί να υποχωρήσει και να πραγματοποιηθεί το σενάριο της αριστερής παρένθεσης. Εκείνοι θα επανέρχονταν ως σωτήρες και το 2015 θα έπαιρναν νέα μέτρα λιτότητας για να πιάσουν τον νέο στόχο πρωτογενούς πλεονάσματος που ήταν διπλάσιος από τον προηγούμενο και επιμένοντας ότι το χρέος είναι βιώσιμο, θα επιδίωκαν νέο δανεισμό. Ο κ. Χαρδούβελης, βέβαια, ομολόγησε ότι τίποτα από τα παραπάνω δεν έβγαινε, πάρα μόνο με τη λήψη νέων επαχθών μέτρων. Από τη στιγμή που η Νέα Δημοκρατία πέρασε στα έδρανα της Αντιπολίτευσης, έχει επιδοθεί σε μια απέλπιδα προσπάθεια να πείσει ότι όλοι οι δείκτες χειροτερεύουν συνεχώς, και βέβαια ότι η διαπραγμάτευση του ΣΥΡΙΖΑ οδήγησε στα capital controls και ότι κόστισε στην Ελλάδα 86 δισεκατομμύρια ευρώ. Τι και αν έχουμε εξηγήσει το πώς αναλύονται αυτά τα 86 δισεκατομμύρια ευρώ - που έχουμε πει ότι τα 54 δισεκατομμύρια ευρώ πάνε για την εξυπηρέτηση του χρέους, τα 7 δισεκατομμύρια ευρώ πάνε για να πληρωθούν τα χρέη προς τους ιδιώτες, που είχαν δημιουργήσει οι προηγούμενες κυβερνήσεις - , τίποτα από αυτά δεν μετράει. Επιμένουν να αναπαράγουν εν γνώσει τους ένα ψέμα για αυτό το ποσό. Βεβαίως, η Νέα Δημοκρατία προσπαθεί, επίσης, να πείσει ότι έχουμε οδηγήσει όλα τα πράγματα στο χάος. Είναι αυτή η πραγματικότητα; Σήμερα η κατάσταση εξακολουθεί να είναι δύσκολη. Όμως, η ελληνική οικονομία έχει σχεδόν μηδενική ύφεση για το 2015. Η ανεργία έχει πέσει στο 23,3% και συνεχώς μειώνεται. Δεν είμαστε ευχαριστημένοι από αυτό, αλλά καταβάλλουμε προσπάθεια να μειωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο. Δεν εξέλιπαν τα λουκέτα. Όμως, είναι ενδεικτικό ότι μόνο στην Αθήνα το πρώτο εξάμηνο του έτους άνοιξαν επτακόσιες τριάντα επτά επιχειρήσεις περισσότερες από αυτές που έκλεισαν. Το χρέος δεν μηδενίστηκε, - πώς ήταν δυνατό να γίνει αυτό - , αλλά για πρώτη φορά στα χρόνια της κρίσης μειώθηκε λίγο και πήγε στο 176,9% από το 180,1%. Όμως, μειώθηκε! Για να φτάσουμε στο σημείο αυτό, της αντιστροφής δηλαδή της κατάστασης που εσείς δημιουργήσατε, χρειάστηκε μια διαπραγμάτευση που ήταν επίπονη, αλλά, στον βαθμό που ήταν δυνατόν, επιτυχής. Αυτήν είναι η σημερινή πραγματικότητα. Εσείς αρνούμενοι να συζητήσετε τα αίτια που σας οδήγησαν στην ήττα στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις, προτείνατε τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για να διερευνηθεί: Πρώτον, αν το Μαξίμου απεργαζόταν παράλληλο σχέδιο περί εξόδου από το ευρώ, παράλληλο νόμισμα, κουρέματα και εισβολές. Η πραγματικότητα, όπως εξελίχθηκε από τότε μέχρι σήμερα, διαψεύδει όλα όσα διατυπώνετε, γιατί η κυβερνητική πολιτική δεν υλοποιείται στη βάση κάποιων σκέψεων που έχουν ή καταθέτουν κάποια από τα μέλη της Κυβέρνησης, αλλά στη βάση των αποφάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου και της Βουλής. Και αυτές οι αποφάσεις κρίνονται, όχι τα δημοσιεύματα και οι θεωρίες συνομωσίας ή θεωρίες περί καταλήψεως του Νομισματοκοπείου και των χειμερινών ανακτόρων. Δεύτερον, ζητάτε να διερευνηθεί το δήθεν τεράστιο μετρήσιμο χρέος της χώρας και της οικονομίας που προέκυψε από τους υποτιθέμενους αυτούς χειρισμούς. Μιλάτε για την επιστροφή της χώρας στην ύφεση. Είχαμε ανάπτυξη το 2014; Γιατί δεν το καταλάβαμε; Μιλάτε για τη συρρίκνωση της τάσης της αποκλιμάκωσης της ανεργίας. Εμείς δεν μιλάμε για φανταστικές τάσεις, αλλά καταθέτουμε πραγματικά στοιχεία. Στη συνέχεια καταγράφετε τα προβλήματα που επισώρευσαν τα μνημόνια στη χώρα, αλλά τα αποδίδετε μόνο στη Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Πριν τον ΣΥΡΙΖΑ όλα πηγαίναν δεξιά! Ναι, υπάρχουν αυτά τα προβλήματα, τα οποία θα ήταν οξύτατα αν εξακολουθούσατε να εφαρμόζετε την πολιτική σας και να πηγαίνουν όλα δεξιά. Εμείς παλεύουμε βήμα - βήμα να τα αμβλύνουμε και να τα εξουδετερώσουμε. Ξέρουμε ότι είναι δύσκολο. Και με τα δύσκολα αναμετριόμαστε και τα καταφέρνουμε και αυτό σας τρομάζει. Το μόνο που καταφέρνετε είναι να κυνηγάτε τη σκιά σας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κωνσταντίνο Μορφίδη, Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Σαχινίδης από τη Χρυσή Αυγή.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εδώ και τέσσερις περίπου ώρες - γύρω στις δώδεκα το μεσημέρι - και ενώ περάσαν γύρω στους τριάντα ομιλητές, αν δεν κάνω λάθος, ουδείς αναφέρθηκε σε ένα δυσάρεστο γεγονός το οποίο έλαβε χώρα στη βόρεια Γαλλία και συγκεκριμένα στην πόλη του Σεντ Ετιέν. Δύο ισλαμιστές του ΙSIS κρατήσανε πέντε ομήρους, τον ιερέα της εκκλησίας, δύο καλόγριες και άλλους δύο ή τρεις πιστούς. Το αποτέλεσμα ήταν εντός της εκκλησίας να αποκεφαλιστεί ο ιερέας. Οι πληροφορίες μιλάνε για έναν ακόμα νεκρό. Τέλος, έπεσαν νεκροί οι τζιχαντιστές από τα πυρά των αστυνομικών. Προ ολίγων λεπτών υπήρξε μια ανακοίνωση στα τούρκικα μέσα μαζικής ενημέρωσης από τον σουλτάνο Ερντογάν. Απείλησε ότι θα πλημμυρίσει, κύριοι Υπουργοί, την Ελλάδα με λαθρομετανάστες. Λάβετε τα μέτρα σας! Και εμείς εδώ συζητάμε και αλληλοκατηγορείστε για το ποιος έφαγε τα περισσότερα και ποιος είναι υπεύθυνος περισσότερο. Και αφού σκοτώνεστε εσείς μεταξύ σας, για εμάς όλα δείχνουν ότι δεν έχετε να χωρίσετε απολύτως τίποτα. Και θα αναφερθώ στη συζήτηση και στο διαπληκτισμό που είχατε, κύριε Υπουργέ, προηγουμένως με τον κ. Γεωργιάδη, σε ό,τι αφορά τα PSI. Οι μικροομολογιούχοι που προσέφυγαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, έχασαν την υπόθεση και οι εκπρόσωποι της Ελληνικής Κυβέρνησης είχαν ακριβώς τις ίδιες θέσεις με τους προκατόχους σας. Ο κ. Βορίδης έχει απόλυτο δίκιο, είστε το ίδιο νόμισμα με διαφορετική όψη. Ακούσαμε μάλιστα και μία αφαίρεση από τον κ. Γεωργιάδη και μάλλον δεν ξέρει να μετράει καλά. Αναφέρθηκε ότι εάν αφαιρέσουμε από τα 86 τα 26, μας μένει υπόλοιπο 66, οπότε φαντάζομαι τι θα γίνει αναλάβει την Κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία και είναι Υπουργός Οικονομικών ο κ. Γεωργιάδης. Και τον ενημερώνω...
Είπε 60 ο κ. Γεωργιάδης.
Είπε ότι από τα 86, εάν αφαιρέσουμε 26, έχουμε 66 υπόλοιπο. Έχει άλλα δέκα δάκτυλα στα πόδια, να μάθει να μετράει. Θα αναφερθώ στο τι είπαν οι εισηγητές και οι προηγούμενοι ομιλητές. Ακούσαμε από τον κ. Σταϊκούρα να μιλάει για εισβολή - κάτι που το αναφέρετε και στο έγγραφο στο οποίο έχετε καταθέσει με τη πρότασή σας - στο Νομισματοκοπείο. Εισβολή από ποιον και να κάνει τι; Γιατί δεν ακούμε ονόματα σε αυτή την Αίθουσα τέλος πάντων; Ποιος ήταν αυτός που θα εισέβαλλε σε ένα κρατικό κτίριο, στο Εθνικό Νομισματοκοπείο και θα έκοβε εθνικό νόμισμα; Αυτό αν μη τι άλλο, είναι μια απλή παραχάραξη. Ακούσαμε τον κ. Μπαλαούρα να αναφέρεται στη Νέα Δημοκρατία και να τους λέει «έχετε ασκήσει λευκή τρομοκρατία». Γιατί δεν βγήκατε να τα καταγγείλετε όλα αυτά που μας λέτε τώρα την επομένη των εκλογών; Γιατί δεν ενημερώσατε αμέσως τον ελληνικό λαό ότι η Νέα Δημοκρατία δεν έκλεισε την αξιολόγηση, επειδή είχε σκοπό να δημιουργήσει επιπλέον προβλήματα στην Κυβέρνησή σας και μας τα λέτε τώρα; Κύριε Μπαλαούρα, κάνατε επανειλημμένα αναφορά στο υπερήφανο «όχι» του 62% και τι το κάνατε αυτό το περήφανο «όχι»; Καταστρέψατε τα όνειρα, την ελπίδα και τη αξιοπρέπεια των Ελλήνων πολιτών. Ας το δηλώνατε από την αρχή ότι το δημοψήφισμα, το οποίο έχετε κάνει, είναι συμβουλευτικού χαρακτήρα και όχι δεσμευτικό. Όλοι σας εδώ μέσα σε αυτή την Αίθουσα σταματήστε, επιτέλους, να κοροϊδεύετε τον ελληνικό λαό. Θα έπρεπε να ντρέπεστε. Είπατε επίσης, κύριε Μπαλαούρα, ότι πήρε μπρος η μηχανή. Για ποια μηχανή μιλάτε; Αυτή την οποία ξεπουλήσατε όλοι σας του συνταγματικού τόξου; Μας γυρίσατε με τις πολιτικές που έχετε ασκήσει όλα αυτά τα χρόνια στην παλαιολιθική εποχή. Μάλλον, δεν έχετε ανακαλύψει ακόμα ούτε τον τρόπο. Ο κ. Κουτσούκος από το ΠΑΣΟΚ αναφέρθηκε σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο, η οποία θα πρέπει, λέει, να κλείσει με αντικειμενικότητα και με ειλικρίνεια. Γιατί, κύριε Κουτσούκο, περιορίζετε τη χρονική περίοδο όπως σας βολεύει στο ΠΑΣΟΚ; Εάν θέλετε να είστε αντικειμενικοί και ειλικρινείς, όπως λέτε, διευρύνετε αυτή τη χρονική περίοδο στην οποία αναφέρεστε περισσότερο, παραδείγματος χάριν, από την αρχή της λεγόμενης αποκατάστασης της δημοκρατίας, την οποία και όλοι σας του συνταγματικού τόξου γιορτάσατε την ημέρα που θα έπρεπε να τιμάτε τη μνήμη των πεσόντων και μαχόμενων στη μαρτυρική μας Μεγαλόνησο, την Κύπρο. Εμείς, η Χρυσή Αυγή, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, θα δεχθούμε τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής υπό την προϋπόθεση, όμως, αυτή να εξετάσει και τα τρία μνημόνια που είχατε υπογράψει - και ας μην ξεχνάμε ότι τα δύο απ' αυτά τα είχατε υπογράψει εσείς - όλες τις ανακεφαλαιοποιήσεις τραπεζών που έχουν γίνει όχι μόνο τώρα, αλλά και πριν, επί δικών σας κυβερνήσεων. Επίσης, ζητάμε και τον λογιστικό έλεγχο όλου αυτού του χρέους για να μάθουμε επιτέλους και πώς προέκυψε το χρέος αυτό, για να αποδοθούν ευθύνες, όπου αυτές υπάρχουν. Πιστεύω ότι έχετε μεγάλο θράσος. Συντάξατε ένα κείμενο κάνοντας πρόταση για σύσταση εξεταστικής επιτροπής. Αλήθεια, ξέρετε τι μου θυμίζει αυτή η εξεταστική επιτροπή; Μου θυμίζει μια άλλη εξεταστική επιτροπή η οποία είχε παραπέμψει κάποτε σε ειδικό δικαστήριο έναν Αρχηγό κόμματος, τον Ανδρέα Παπανδρέου. Και θυμάστε την κατάληξή της; Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν 6-5. Νομίζω ότι το αποτέλεσμα αυτής της ψηφοφορίας των δικαστών ήταν τέτοιο, ώστε να φανεί οριακά ότι αθωώθηκε ο τότε κατηγορούμενος Αρχηγός του ΠΑΣΟΚ. Ηθικό δίδαγμα; Μαζί τα τρώγατε τότε, μαζί τα τρώτε και σήμερα. Ας επανέλθουμε, όμως, στην πρότασή σας για εξεταστική επιτροπή. Ειλικρινά διαβάζοντας το έγγραφο δεν κατάλαβα στην αρχή ότι την κάνει η Νέα Δημοκρατία. Κοιτάζω πάνω - πάνω στο έγγραφο και διαβάζω ένα «ΝΕΑ». Σκέφτηκα ότι ίσως η εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» έχει στείλει κάποια πρόταση σε όλους τους Βουλευτές. Μετά σκέφτηκα μήπως είναι κάποιο νεοσύστατο κόμμα ή κίνημα. Όμως, γυρνώντας τη σελίδα μού λύθηκαν όλες οι απορίες. Πρώτη υπογραφή, Κυριάκος Μητσοτάκης. Αμέσως σκέφτηκα ότι αφού υπογράφει αυτός ο μέγας ηγέτης, δεν μπορεί, θα είναι τεκμηριωμένα όσα αναφέρει το κείμενο. Δεν μπορεί να κάνει λάθος ένας άνθρωπος ο οποίος έξι μηνών εξορίστηκε για τα πολιτικά του πιστεύω και την ιδεολογία του στην άθλια πόλη των Παρισίων, με μουχλιασμένο τυρί, με μαύρο χαβιάρι, με παλιό κρασί! Δεν μπορεί, είπα. Αυτός ο άνθρωπος πέρασε τόσες δυσκολίες και μάλιστα και οικονομικές, γιατί τα χρήματα που έστελνε η κακιά φασιστική χούντα των Συνταγματαρχών στους εξόριστους πολιτικούς των Παρισίων ήταν λίγα. Δεν μπορεί, είπα στον εαυτό μου, με τέτοιες εμπειρίες, αυτός ο ηγέτης ξέρει πάρα πολύ καλά τι κάνει. Επίσης, στην πρόταση που καταθέσατε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, αναφέρεται και η λέξη «διαπραγμάτευση». Σήμερα, η σημερινή συγκυβέρνηση έχει αυτή τη δυνατότητα να διαπραγματευτεί. Αύριο ή μεθαύριο εκδικάζεται η υπόθεση των οκτώ συλληφθέντων Τούρκων στρατιωτικών. Κοιτάξτε να διαπραγματευτείτε, κύριοι Υπουργοί. Εμείς θα δεχτούμε να εκδώσετε αυτούς τους οκτώ στρατιωτικούς, εάν η Τουρκία μάς παραδώσει τους δολοφόνους του Τάσου Ισαάκ, του Σολωμού Σολωμού, του Κωνσταντίνου Ηλιάκη, του Έκτορα Γιαλοψού, του Χριστόδουλου Καραθανάση και όλων όσων έχουν σκοτωθεί από τους Μογγόλους τους Τούρκους. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Φωτεινή Βάκη, Βουλευτίνα του ΣΥΡΙΖΑ, για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για σύσταση εξεταστικής επιτροπής και τα όσα ακούστηκαν παραπαίουν μεταξύ ενός κακόφωνου παραληρήματος και μιας πολιτικής φάρσας. Τις απαντήσεις για την εξέταση των συνθηκών αναζητήστε τις στους δικούς σας κύκλους και όχι σε τερπνά αναγνώσματα, αλλά σε αριθμούς που είναι αμείλικτοι και δεν επιδέχονται αμφισβητήσεις. Πάμε, λοιπόν: Ανακεφαλαιοποιήσεις τραπεζών. Πρώτη το 2013, κόστος 40 δισεκατομμύρια. Δεύτερη το 2014, κόστος 9 δισεκατομμύρια. Σύνολο περίπου 50 δισεκατομμύρια. Δεύτερον, εκροές κεφαλαίων από τα τραπεζικά ιδρύματα. Το 2009 το σύνολο των καταθέσεων στις ελληνικές τράπεζες ήταν 230 δισεκατομμύρια. Μέχρι την ημέρα που ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας έφυγαν 100 δισεκατομμύρια. Δανεισμός: Τα πέντε προηγούμενα μνημονιακά χρόνια πήρατε 214 δισεκατομμύρια. Τι οφέλη εκόμισαν στην ελληνική κοινωνία αυτά; Το 40% του πληθυσμού κάτω από το όριο της φτώχειας και ενάμισι εκατομμύριο ανέργους, μεταξύ άλλων και βεβαίως, το χρέος για εσάς μέχρι πρότινος ήταν απολύτως βιώσιμο. Και πάμε στο καλύτερο. Πέμπτη αξιολόγηση. Όταν καταλάβατε ότι δεν μπορούσε να ολοκληρωθεί, επιλέξατε να δημιουργήσετε συνθήκες χρηματοπιστωτικής ασφυξίας για τη χώρα, με στόχο τι άλλο, να παγιδευτεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Για του λόγου το αληθές «ΒΗΜΑ FM», συνέντευξη του κ. Χαρδούβελη που έγινε και γνωστός για το περιβόητο mail: «Πράγματι ήταν αρκετά αυστηρό το πλαίσιο του 2014. Ήθελα να έχουμε ένα πλεόνασμα 4,5%. Δεν θέλαμε να το φέρουμε στον τραπέζι. Θέλαμε να το φέρουμε στο 3%». «Μα θα το δέχονταν οι δανειστές;» ερωτούν οι δημοσιογράφοι ευλόγως; Απάντηση: «Δεν μπορούσαμε να το βάλουμε στο τραπέζι το '14, γιατί θα χάναμε την αξιοπιστία μας. Έπρεπε πρώτα να κλείσουμε την αξιολόγηση. Θα το δέχονταν, πιστεύω». Ατράνταχτο επιχείρημα. Τα συμφωνούσατε στο τραπέζι σε πλεόνασμα 4,5%, δηλαδή 7,5 δισεκατομμύρια μέτρα και αφού θα είχατε υπογράψει, οι δανειστές θα δέχονταν το 3%, διότι έτσι πίστευε ο κ. Χαρδούβελης. Μνημείο αξιοπιστίας οι διαπραγματεύσεις σας, κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης. Για να μην αναφέρουμε και τη συνέντευξη του πρώην Πρωθυπουργού, κ. Σαμαρά, στην «REAL NEWS», όταν ομολόγησε ότι «οι δανειστές δεν θέλησαν να δώσουν στη δική μας Κυβέρνηση την εκταμίευση των 7,5 δισεκατομμυρίων και δύο μήνες αργότερα, να βρεθούν τα χρήματα αυτά στα χέρια μιας άλλης κυβέρνησης». Αλίμονο! Υπογράφουμε την πέμπτη αξιολόγηση, για να δεσμευτεί η χώρα σε σκληρά μέτρα, ενώ παράλληλα αφήνουμε τα ταμεία της χώρας άδεια. Ευσεβής, γαρ, ο πόθος της αριστερής Κυβέρνησης, που δεν ευοδώθηκε τελικά.
Παρένθεσης.
Παρένθεσης, με συγχωρείτε. Αναζητά, λοιπόν, σήμερα ευθύνες η Νέα Δημοκρατία στον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί πάλεψε να ανατρέψει αυτή τη χρηματοπιστωτική ασφυξία και ταυτόχρονα, γιατί είπαμε «όχι» στα τερατώδη πρωτογενή πλεονάσματα, στα οποία δεσμεύσατε τη χώρα. Γιατί είπαμε «όχι» σε όλα όσα εσείς είχατε υποσχεθεί, με συγκλονιστική προθυμία στις πιο ζοφερές όψεις της μνημονιακής πολιτικής. Γιατί είπαμε «όχι» στις απολύσεις, τις ομαδικές απολύσεις, τη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, στην απόλυτη κατάργηση κάθε προστασίας της πρώτης κατοικίας. Δεν είπε, όμως, μόνο «όχι» η Κυβέρνηση. Ένα βροντερό «όχι», αψηφώντας τα capital controls και την απύθμενη τρομοκρατία από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, είπε και ο ελληνικός λαός, γράφοντας μια σύγχρονη εποποιία και αφήνοντας μια παρακαταθήκη δημοκρατίας. Μόνο το δημοψήφισμα, που λοιδορήθηκε τόσο ένθεν κακείθεν δεν είχε ως όρο «ευρώ ή δραχμή», ήταν «ναι ή όχι» στο πακέτο μέτρων, δρακόντειων μέτρων της 25ης Ιουνίου. Μείναμε Ευρώπη και τα δικά σας «Μένουμε Ευρώπη» ισοδυναμούσαν με μια οσφυοκαμψία του «ναι» σε όλα. «Ναι» στο ευρωιερατείο της λιτότητας, «ναι» στην περιφρόνηση των δημοκρατικά εκλεγμένων κυβερνήσεων, που έχει απολήξει σήμερα σε ένα εκβαρβαρισμό και ακροδεξιά και εξάλειψη κάθε μνημονικού ίχνους στην Ευρώπη. Αντιμετωπίζατε το δημοψήφισμα, το ύψιστο δημοκρατικό δικαίωμα ενός λαού, σχεδόν ως πραξικόπημα. Για άλλα πραξικοπήματα, όμως, ποιούσατε την νήσσα. Να θυμίσουμε μερικές δηλώσεις τότε Ευρωπαίων αξιωματούχων: «Λυπάμαι τους Έλληνες για την Κυβέρνηση που εξέλεξαν», Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. «Θα είναι πολύ καλό για την Ελλάδα, ο Τσίπρας να βγει ηττημένος από το δημοψήφισμα, για να ανοίξει τον δρόμο για συνομιλίες με μια άλλη κυβέρνηση στην Αθήνα», Ραχόι. «Όσο υπάρχουν στα πράγματα οι κομμουνιστές Τσίπρας και Βαρουφάκης, δεν θα δεχθεί η Γερμανική Κυβέρνηση να εκταμιευτεί ούτε ένα σεντ του ευρώ», «FINANCIAL TIMES» από ανώτατο γερμανικό αξιωματούχο. Έγκυρο έντυπο η «FINANCIAL TIMES». Ποιος φοβάται τη δημοκρατία, συνάδελφοι; Plan X: Το μόνο παγκοίνως γνωστό plan B ή Χ, πείτε το όπως θέλετε, ήταν ένα πολυσέλιδο πόνημα, καλά φυλαγμένο σε συρτάρια γραφείων των Βρυξελλών για την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, διά χειρός Σόιμπλε. Το ξέρουμε. Δημοσίως το είπαν και οι ηγέτες τους, πως η Γαλλία και η Ιταλία αντέδρασαν και απέτρεψαν την υλοποίηση του. Μήπως να καλέσετε κι αυτούς στην εξεταστική; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω σε ένα λεπτό, την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε. Το τελευταίο κρίσιμο ερώτημα: Πώς δημιουργήθηκε ο τραπεζικός πανικός, που οδήγησε στην επιβολή των τραπεζικών περιορισμών; Από ποιους προκλήθηκε;
Από ποιους;
Ποιοι ήταν εκείνοι που έλεγαν ότι αν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγάλουν τα χρήματά τους από τις τράπεζες. Θα στεναχωρήσω τον κ. Γεωργιάδη, αλλά θα το πω για νιοστή φορά. Ναι, το 2014 σε τηλεοπτικό πάνελ, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι αν πέσει η κυβέρνηση Σαμαρά, θα βγάλει τα λεφτά του στο εξωτερικό - επί λέξει - για να μην του τα φάει ο ΣΥΡΙΖΑ. Δημόσια δήλωση της κ. Μπακογιάννη στις 25 Μαΐου του 2015, η οποία προανήγγειλε το κλείσιμο των τραπεζών την ερχόμενη Δευτέρα. Αυτά, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, συμπεριλαμβάνονται στην πρότασή σας για την εξεταστική των πραγμάτων επιτροπή; Περιλαμβάνει η εξεταστική σας και το θέμα των θαλασσοδανείων των ελληνικών τραπεζών; Τα δάνεια που έλαβαν τα κόμματα; Τα κανάλια ή οι άλλοι επιφανείς επιχειρηματίες από τις τράπεζες;
Αυτό το ψηφίσαμε.
Δεν βλέπουμε να συμμετέχετε με ιδιαίτερο ζήλο στην εξεταστική επιτροπή που συζητά αυτά τα θέματα.
Δεν έχω λείψει ποτέ, κυρία Βάκη.
Δεν υπάρχει συσχέτιση; Με τα Panama papers; Με τα UBS και τους εντιμότατους φίλους σας, που παρελαύνουν στις περιώνυμες λίστες; Τίποτα; Τελειώνω, επειδή ακούστηκαν πολλά για τις χθεσινές εξαγγελίες του Πρωθυπουργού, θα ήθελα να πω μία λέξη. Κοιτάξτε, για εσάς το προσκλητήριο στην επανίδρυση της δημοκρατίας, πάνω στην οποία ασέλγησε ένα χρεοκοπημένο, οικονομικά και αξιακά πολιτικό σύστημα επί σειρά ετών, ισοδυναμεί με φιέστα. Για σας η άμεση δημοκρατία - το ακούσαμε κι αυτό - και το όραμα της λαϊκής κυριαρχίας ισοδυναμούν με λαϊκισμό. Δική σας η λογική, δεν σάς τη διεκδικήσαμε. Εμείς συνεχίζουμε να παλεύουμε και για την πρόοδο των θεσμών και για τη συμμετοχή των πολιτών στην πολιτική και για το ξερίζωμα της διαπλοκής και για τη διαφάνεια και για τη δημοκρατία και σε αυτή την πορεία θα συνεχίσουμε να βαδίζουμε και να είσαστε βέβαιοι ότι θα τα καταφέρουμε. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Νικόλαος Παναγιωτόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία συνάδελφε, υποθέτω ότι αν τα ταμεία ήταν τόσο άδεια όσο είπατε ότι σας τα αφήσαμε, δεν θα υπήρχε η δυνατότητα να καλυφθούν για ένα επτάμηνο οι δαπάνες λειτουργίας του κράτους μέχρι να τα αδειάσετε εσείς. Μία απλή λογική υπόθεση κάνω. Από κει και πέρα, θα προσθέσω το εξής, απευθυνόμενος βέβαια προς τους συναδέλφους της κυβερνητικής πλειοψηφίας οι οποίοι δεν θέλουν, φαίνεται, να ερευνηθούν όλα αυτά: Έχουμε μία ευκαιρία σήμερα να ψάξουμε, να αναζητήσουμε την αλήθεια, όχι για τη συνολική αποτίμηση της πορείας της ελληνικής οικονομίας τα τελευταία δέκα, είκοσι, τριάντα χρόνια όπου κατ' άλλους καταστράφηκε η Ελλάδα και κατ' άλλους πήγε και λίγο μπροστά, αλλά για μία πολύ συγκεκριμένη χρονική περίοδο, το πρώτο εξάμηνο - επτάμηνο του 2015 που, όπως και να το κάνουμε, κατέληξε σε εξελίξεις μη κανονικές, γιατί εγώ δεν θυμάμαι στα προηγούμενα είκοσι, τριάντα, σαράντα χρόνια να έκλεισαν οι τράπεζες μέσα σ' ένα σαββατοκύριακο και βέβαια αργότερα να ακολουθήσει …
… (Δεν ακούστηκε)
Σας παρακαλώ, κύριε συνάδελφε, ακούστε. Έχει ενδιαφέρον. Θα αποκομίσετε κάτι. Και βέβαια τα πράγματα εξελίχθηκ όπως εξελίχθηκαν με την επιβολή του τρίτου μνημονίου. Ας συνεργαστούμε, λοιπόν, μαζί στο πλαίσιο των ευκαιριών που μας δίνουν η κοινοβουλευτική και η συνταγματική διαδικασία για να βρούμε την αλήθεια σε μια πολύ συγκεκριμένη, ειδική και περίπλοκη υπόθεση με περίεργες, αν όχι επικίνδυνες, προεκτάσεις για τη χώρα, ακόμα και για το ίδιο το δημοκρατικό πολίτευμα. Δεν έχετε ούτε να φοβηθείτε, ούτε να κρύψετε τίποτα, υποθέτω - κανένας από μας δεν έχει - και η αλήθεια απελευθερώνει, ακόμα και αυτούς που δεν έχουν και τόσο καλή σχέση μαζί της. Για να δούμε λοιπόν: To καλοκαίρι του '15, περίπου πέρυσι τέτοιες μέρες, ήταν ιδανική εποχή για τους φίλους των γνωστών εσχάτως μαοϊκών ρητών. Είχε προηγηθεί η συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου μερικούς μήνες πριν και η έναρξη της σκληρής, ασυμβίβαστης αλλά εν τέλει όχι και τόσο ευμενούς για τη χώρα διαπραγμάτευσης. Θυμίζω τις γνωστές χρονοτριβές, το ροκάνισμα του χρόνου, τις παρελκυστικές τακτικές, την απόλυτη απομόνωση στους κόλπους των εταίρων και δανειστών, τη σταδιακή ασφυξία στην οικονομία, την απαξίωση στις τράπεζες, όπου ένα πρόβλημα ρευστότητας μετατράπηκε σε πρόβλημα φερεγγυότητας και άρα πολύ δυσκολότερο και ευρύτερο πρόβλημα, τις ακροβασίες στο χείλος του γκρεμού της άτακτης χρεοκοπίας, τις υποχωρήσεις αργότερα, τους συμβιβασμούς, το τρίτο μνημόνιο και τον λογαριασμό στον ελληνικό λαό, έναν βαρύτατο λογαριασμό. Η Κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε το μέλλον της χώρας με χαρτοπαικτικούς κυριολεκτικά όρους: Μπλόφα, ρέστα, ταπί και ψύχραιμοι. Θυμίζω κάποιες λεπτομέρειες, διότι καλό είναι να τα θυμίζουμε: Στις 30 Ιουνίου έληξε η παράταση του προγράμματος χρηματοδότησης της χώρας κατά τα συμφωνηθέντα στη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου. Χωρίς εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, η χώρα σίγουρα θα αθετούσε προγραμματισμένες πληρωμές υποχρεώσεών της και επομένως θα έμπαινε και επισήμως σε καθεστώς στάσης πληρωμών και άρα χρεοκοπίας. Χωρίς καμμία χρηματοδοτική «ομπρέλα», η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν θα μπορούσε να διατηρήσει τις «ενέσεις» ρευστότητας στο τραπεζικό σύστημα της χώρας - που ήδη ασφυκτιούσε - από τον γνωστό ELA, τον μηχανισμό παροχής ρευστότητας έκτακτης ανάγκης. Οι ενδείξεις υπήρχαν ότι η διαπραγμάτευση όδευε σε πορεία ρήξης, το πακέτο Γιούνκερ τελούσε υπό απόρριψη, ήδη επίκειτο η προκήρυξη δημοψηφίσματος και ήδη είχε συντελεστεί η φυγή των καταθέσεων που έπαιρνε χαρακτήρα μαζικό. Αναπόφευκτα λόγω της κατάστασης επιβλήθηκαν τραπεζική αργία αφ' ενός, περιορισμός στην κίνηση κεφαλαίου αφ' ετέρου, ευθύς αμέσως μετά. Στα τριάντα χρόνια - το ξαναλέω - που οι άλλοι κατέστρεφαν τη χώρα, αυτό το πράγμα, αυτή η κατάσταση δεν είχε προκύψει. Όλα αυτά αποτέλεσαν μοιραίο πλήγμα στην πραγματική οικονομία που ήδη είχε περάσει σε τροχιά ύφεσης. Και, βέβαια, η εξέλιξη αυτή προέκυψε - και το λέω αυτό για να δικαιολογήσω όλα αυτά που ζητάμε να ερευνηθούν σχετικά με την επιβολή του καθεστώτος περιορισμού στην κίνηση κεφαλαίων - γιατί αυτοί οι κανόνες ίσχυαν και εξακολουθούν να ισχύουν όσον αφορά τον ELA για όλους. Η Ελλάδα επέλεξε να θεωρήσει ότι δεν ισχύουν αυτοί οι κανόνες, με τα γνωστά επιχειρήματα για πολιτική διαπραγμάτευση κ.λπ. και απλά υπέστη τις συνέπειες. Αργότερα ήρθαν και οι συνεντεύξεις - τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα - καθώς και οι αποκαλύψεις, αλλά και τα σενάρια για μυστικά σχέδια, για άλματα στο κενό. Τη φράση που χρησιμοποιώ, τη δανείζομαι από τον καθηγητή Γκάλμπρεϊθ. Δεν είναι το βιβλίο του τερπνόν ανάγνωσμα, υποθέτω όσο δεν είναι τερπνόν ανάγνωσμα το non paper του Μαξίμου που αναπαράγεται με τόση συνέπεια και ομοιοτυπία στις τοποθετήσεις σας, κύριοι της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Υπήρξε πλούσια ορολογία: «Δόγμα υποταγής απέναντι στο πλάνο αποτροπής της απειλής», «η τακτική της ορθολογικής ανυπακοής», «το σχέδιο Ζ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για αποπομπή της χώρας», σχέδιο των άλλων. Και, βέβαια, το σχέδιο Χ της ολιγομελούς πολεμικής ομάδας για τη διαχείριση της εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη. Είναι ένα σχέδιο που στόχος ήταν να μην ενεργοποιηθεί ποτέ, αφού η μπλόφα θα έπιανε. Μόνο που η μπλόφα δεν έπιασε και ήρθαν τα υπόλοιπα. Είναι μια μελέτη επιπτώσεων ή μία αποτίμηση επιπτώσεων - δεν έχει σημασία - ένα σχέδιο του οποίου η εκπόνηση ήταν με εντολή του Πρωθυπουργού, ο οποίος είχε πλήρη γνώση, αφού το είχε ζητήσει. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα λίγο την ανοχή σας. Μόλις πέρασα τα έξι λεπτά. Διαβάζω από το πόνημα του καθηγητή Γκάλμπρεϊθ, ο οποίος, απ' ό,τι ξέρω, δεν είχε αναλάβει συμβουλευτικές υπηρεσίες για λογαριασμό κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας: «Συγκεκριμένες δράσεις για την έξοδο θα απαιτούνταν ευθύς ως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα καταργούσε τον ELA. Πρώτον, κήρυξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Δεύτερον, άμεση εθνικοποίηση της Τραπέζης της Ελλάδος ή εναλλακτικά κήρυξη χρεοκοπίας, δημιουργία νέου φορέα και διορισμός επιτρόπου ως διοικητή. Τρίτον, εθνικοποίηση των εμπορικών τραπεζών και επιβολή τραπεζικής αργίας.». Το σχέδιο. «Τέταρτον, επαναπροσδιορισµός όλων των καταθέσεων και των δανείων που διέπονταν από την ελληνική νομοθεσία σε νέα δραχμή, ΝΔ.». Αν είναι δυνατόν, διαστροφική έμπνευση σχεδόν. Πάλι η ΝΔ στο σχέδιο Χ. «Πέμπτον, ισχυρά, κατάλληλα και εμφανή μέτρα που θα εγγυώνται τη δημόσια τάξη, την ασφάλεια και τις στοιχειώδεις προμήθειες και υπηρεσίες.». Να, εδώ η συνάφεια με τη δήλωση που πολλοί βρήκαν παράξενη, του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, ότι ο Στρατός εγγυάται την εσωτερική ασφάλεια της χώρας. Δεν ήξερε τότε, αλλά άλλοι δούλευαν για αυτόν. Διαβάζω λίγο παρακάτω, όπου εξειδικεύοντας ο κ. Γκάλμπρεϊθ λέει: «Λάβαμε πολύ σοβαρά υπ' όψιν μας τα προβλήματα διαχείρισης της κατάστασης έκτακτης ανάγκης και της δημόσιας τάξης κατά τη διαδικασία της μετάβασης.». Γι' αυτά θα ήταν υπεύθυνοι οι υπουργοί Άμυνας και Εσωτερικών. Και συνεχίζω από εκεί που σταμάτησα, στο καλύτερο: «Επικοινωνία µε την ελληνική κοινή γνώμη, την παγκόσμια κοινή γνώμη και τον τουριστικό τομέα για να καθησυχαστούν όλοι ότι η αναστάτωση θα ήταν ελεγχόμενη και προσωρινή». Θα πήγαινε, δηλαδή, το επικοινωνιακό επιτελείο να πει στους τουρίστες ότι, «Κοιτάξτε, σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης είναι η χώρα, αλλά μην ανησυχείτε, όλα καλά». Πάλι καλά που δεν εμπνεύστηκε κανείς να το πει και αυτό στον Τούρκο Πρόεδρο αυτή τη στιγμή.
Ολοκληρώστε σας παρακαλώ τη σκέψη σας.
Αυτά είναι ζητήματα τα οποία θα πρέπει να ερευνηθούν, κύριοι συνάδελφοι. Δεν είναι έκτακτη κατάσταση. Στοιχηματίζω ότι ούτε και εσείς τα γνωρίζετε αυτά. Δεν τα ξέρετε. Τώρα τα μαθαίνετε σιγά - σιγά. Δεν θέλετε να μάθετε κάτι παραπάνω. Ας αναζητήσουμε μαζί την αλήθεια. Ο ελληνικός λαός έχει δικαίωμα να μάθει την αλήθεια. Έγινε μεγάλη ζημιά στη χώρα το πρώτο επτάμηνο του 2015. Ακόμα και ο αναθεωρημένος ΕΝΦΙΑ, για τον οποίο συζητάμε σήμερα, είναι μια από τις συνέπειες αυτής της ζημιάς.
Καλώς, κύριε Παναγιωτόπουλε. Κλείστε σας παρακαλώ.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Εμείς ζητάμε να μάθουμε για αυτά τα πράγματα. Υπάρχουν θέματα τα οποία πρέπει να διερευνηθούν. Ζητάμε να ενεργοποιηθούν οι σχετικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες διερεύνησής τους. Ζητάμε την αλήθεια σε όλο της το εύρος και σε όλο της το ύψος. Σας ευχαριστώ.
Προχωρούμε με τον κ. Γεώργιο Παπαφιλίππου, Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ για έξι λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαι απολύτως βέβαιος ότι στην κοινοβουλευτική ιστορία της χώρας μας η συζητούμενη σήμερα πρόταση της Νέας Δημοκρατίας θα καταγραφεί ως μνημείο παραπληροφόρησης, πλήρους διαστρέβλωσης της αλήθειας και υποκρισίας. Για τη θεμελίωση του παραπάνω ισχυρισμού μου είναι αναγκαίο να θυμίσω στους συναδέλφους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ορισμένα αδιαμφισβήτητα γεγονότα, τα οποία παρά του ότι έλαβαν χώρα κατά το πρόσφατο παρελθόν, φαίνεται πως τα έχουν λησμονήσει. Να είναι, όμως, βέβαιοι ότι ο ελληνικός λαός ούτε τα λησμόνησε ούτε πρόκειται να τα λησμονήσει ποτέ. Πιο συγκεκριμένα, πρώτον, οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ κατά το έτος 2008 παρέλαβαν χρέος ύψους 102,9% του ΑΕΠ και παρέδωσαν στην Κυβέρνησή μας χρέος ύψους 180,1% του ΑΕΠ. Δεύτερον, οι ίδιες κυβερνήσεις εκτόξευσαν την ανεργία από το 12% στο 27,1% κατά την ίδια περίοδο, οδηγώντας εκατομμύρια συμπολίτες μας στην ανεργία και τη φτώχεια. Τρίτον, είχαν δεσμευθεί, έναντι των δανειστών, να πετύχουν για την τετραετία 2015-2018 τα εξής πρωτογενή πλεονάσματα. Για το έτος 2015, 3%, για το έτος 2016, 4,2%, για το έτος 2017, 4,5% και για το έτος 2018, 4,5% επίσης. Τέταρτον, μείωσαν του μισθούς και τις συντάξεις σε ποσοστά της τάξης του 30% έως 45%. Πέμπτον - και κυριότερο - δεν ολοκλήρωσαν την πέμπτη αξιολόγηση που έπρεπε να ολοκληρώσουν από τον Ιούνιο του 2014, γιατί είχαν επίγνωση ότι τα μέτρα λιτότητας που ήταν υποχρεωμένοι να λάβουν και ήταν κυριολεκτικά δυσβάσταχτα, ήταν αντικειμενικά αδύνατον να υλοποιηθούν λόγω της οικονομικής εξαθλίωσης των συμπολιτών μας και της καταβαράθρωσης της ελληνικής οικονομίας. Θυμίζω στους επιλήσμονες συναδέλφους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, καθώς και στους συναδέλφους της Συμπαράταξης και του Ποταμιού, που δήλωσαν ότι θα υπερψηφίσουν την πρότασή της, ότι για την ολοκλήρωση της πέμπτης αξιολόγησης, εκτός από τα προαναφερθέντα πλεονάσματα, απαιτούνταν και η λήψη μεταξύ άλλων και των εξής πρόσθετων μέτρων. Πρώτον, κάλυψη του δημοσιονομικού κενού ύψους 2 δισεκατομμυρίων ευρώ λόγω μη επιτυχίας του συμφωνηθέντος στόχου για πρωτογενές πλεόνασμα του έτους 2014. Υστέρηση κατά 1,2%. Δεύτερον, κατάργηση ουσιαστικά των επικουρικών συντάξεων από 1-1-2015 με την αποδοχή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος. Τρίτον, εκποίηση μεγάλου μέρους της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου με κάκιστους και επιβλαβείς για το δημόσιο όρους. Τέταρτον, έλλειψη κάθε προστασίας για την πρώτη κατοικία. Η αποδοχή των παραπάνω μέτρων από μέρους της συγκυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ, θα σήμαινε τη λήψη, κατά το έτος 2015, πρόσθετων δημοσιονομικών μέτρων ύψους πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ για την κάλυψη του στόχου επίτευξης πρωτογενούς πλεονάσματος 3%. Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με το πρόγραμμα προβλεπόταν χρηματοδότηση από τους θεσμούς μέχρι το έτος 2015 και ότι στη συνέχεια θα έπρεπε να εξασφαλιστεί από τις αγορές. Υπάρχει, όμως, στον πλανήτη οποιοσδήποτε σοβαρός οικονομολόγος που να πιστεύει ότι ήταν υλοποιήσιμος στόχος αυτός; Η απάντηση φυσικά είναι αρνητική. Άλλωστε, υπάρχει και το προηγούμενο success story του 2014 που κατέληξε σε βατερλό, όπως θα θυμάστε. Η αδυναμία, όμως, εξασφάλισης χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας από τις αγορές είναι βέβαιο ότι θα οδηγούσε τη χώρα μας σε χρεοκοπία, καθώς και σε κοινωνικό και οικονομικό Αρμαγεδδώνα. Από τα προαναφερθέντα προκύπτει ότι η πέμπτη αξιολόγηση ήταν αδύνατον να ολοκληρωθεί, γιατί τα μέτρα που θα έπρεπε να ληφθούν από την συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ ήταν ανέφικτα. Το γεγονός, άλλωστε, αυτό ομολογήθηκε πρόσφατα με τον πλέον πανηγυρικό τρόπο από τον τότε Υπουργό, κ. Γκίκα Χαρδούβελλη. Η συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ και ιδίως ο Πρωθυπουργός της Αντώνης Σαμαράς, έχοντας επίγνωση της αδυναμίας της να ολοκληρώσει την πέμπτη αξιολόγηση για την εξασφάλιση χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας - διότι η δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ δεν ανακόπτεται - σε συνεννόηση με τους πιο συντηρητικούς κύκλους της Ευρώπης σχεδίασε την αριστερή παρένθεση. Η αριστερή, δε, παρένθεση δεν ήταν απλώς επικοινωνιακό τρικ, αλλά συνιστούσε πολιτικό σχέδιο, δεδομένου ότι θα μετέθετε για το 2015 τα δύσκολα δημοσιονομικά μέτρα που είχε συνομολογήσει η τότε συγκυβέρνηση. Ταυτόχρονα, θα δημιουργούσε όρους οικονομικής ασφυξίας για την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Μόλις αναλάβαμε, μαζί με το κόμμα των ΑΝΕΛ, τη διακυβέρνηση της χώρας μας, ξεκινήσαμε μια κυριολεκτικά τιτάνια διαπραγμάτευση για την επίτευξη μιας συμφωνίας με τους εταίρους μας που θα ήταν απαλλαγμένη από τα μέτρα της λιτότητας που είχε συμφωνήσει η προηγούμενη συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ, όπως άλλωστε είχαμε υποσχεθεί στον ελληνικό λαό και λάβαμε τη σχετική εντολή. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, δύο λεπτά σάς παρακαλώ θερμά. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημανθεί ότι τόσο η τρόικα όσο και οι εσωτερικοί σύμμαχοί της, δηλαδή ΠΑΣΟΚ - Νέα Δημοκρατία, συστημικά μέσα μαζικής ενημέρωσης και η εγχώρια οικονομική ελίτ, πίεζαν και εκβίαζαν την Κυβέρνησή μας να αποδεχθεί τα μέτρα που απαιτούνταν για την ολοκλήρωση της πέμπτης αξιολόγησης και που η συγκυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ δεν είχε ολοκληρώσει. Καθ' όλη τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης, υπό δυσμενέστατο συσχετισμό δυνάμεων, ουδέποτε σκέφθηκε η Κυβέρνησή μας να βγάλει τη χώρα από την Ευρωπαϊκή Ένωση και ουδέποτε είχε καταρτίσει σχέδιο εξόδου απ' αυτήν, όπως ισχυρίζεται ψευδέστατα η Νέα Δημοκρατία και τα δύο κόμματα που την υποστηρίζουν. Και ούτε, φυσικά, κινούνταν κατά τις διαπραγματεύσεις με βάση το δήθεν παραπάνω σχέδιο, με σκοπό την έξοδο της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αντίθετα, σχέδιο εξόδου της χώρας μας είχε ο κ. Σόιμπλε και οι σύμμαχοί του. Με δεδομένες, όμως, τις επιδιώξεις του κ. Σόιμπλε, η Κυβέρνηση όφειλε να έχει - και σίγουρα είχε - καταρτίσει ένα σχέδιο αντιμετώπισης των έκτακτων συνθηκών που θα δημιουργούνταν σε περίπτωση ευόδωσης του παραπάνω σχεδίου. Την αναγκαιότητα, δε, του παραπάνω σχεδίου την παραδέχθηκε και ο προηγούμενος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Μεϊμαράκης.
Ολοκληρώστε παρακαλώ, κύριε Παπαφιλίππου.
Αυτό, άλλωστε, είναι κανόνας όχι μόνο για την πολιτική και τη διακυβέρνηση, αλλά και για τις μεγάλες επιχειρήσεις και τις τράπεζες. Θα παραλείψω, κύριε Πρόεδρε, τα όσα εκθέτω για τους υπόλοιπους ισχυρισμούς της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και θα καταλήξω λέγοντας τα εξής: Από τα όσα έχουν εκτεθεί τόσο από εμένα όσο και από τους υπόλοιπους συναδέλφους μου, προκύπτει ότι δεν συντρέχει περίπτωση σύστασης της εξεταστικής επιτροπής που ζητάει η Νέα Δημοκρατία. Η Νέα Δημοκρατία, όμως, έχει καταθέσει τη συζητούμενη πρόταση με σκοπό τον αποπροσανατολισμό και την παραπλάνηση του ελληνικού λαού, γιατί έχει συνειδητοποιήσει ότι μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης και της επιτυχούς και καθόλου ζημιογόνας ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών, σε συνδυασμό με τις πραγματοποιηθείσες και επικείμενες θεσμικές αλλαγές και τομές, τις επιτυχίες στους τομείς πάταξης της διαφθοράς, της διαπλοκής και της φοροδιαφυγής, καθώς και με την επίτευξη συμφωνίας για την αναδιάρθρωση του χρέους, έχει επιτευχθεί πολιτική σταθερότητα και είναι επί θύραις η ανάκαμψη της οικονομίας, το όφελος από την οποία θα διανεμηθεί με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Παπαφιλίππου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα κάτω δυτικά θεωρεία, δεκατρία μέλη της Επιτροπής Προϋπολογισμού της Βουλής των Αντιπροσώπων της Ιαπωνίας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Μανιάτης, Βουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, για έξι λεπτά.
Καλώς ορίζουμε τους συναδέλφους της Ιαπωνίας και είμαι βέβαιος ότι αυτοί θα βιώνουν καλύτερο πολιτικό περιβάλλον απ' αυτό που βιώνουμε εμείς το τελευταίο χρονικό διάστημα στη χώρα. Αγαπητοί συνάδελφοι, τελικά με τη σημερινή συζήτηση πέφτει και το τελευταίο φύλλο συκής, ο τελευταίος φερετζές, αν θέλετε, του δήθεν ηθικού πλεονεκτήματος της δήθεν αριστερής Κυβέρνησης. Δείτε τώρα πού βρισκόμαστε. Μια Κυβέρνηση η οποία είπε ότι κάποια στιγμή έγινε «πραξικόπημα» στο Συμβούλιο Κορυφής, αλλά μετά από δεκαεπτά ώρες πολύ σκληρής διαπραγμάτευσης, ο ηρωικός κύριος Πρωθυπουργός κατάφερε και το απέτρεψε, μια Κυβέρνηση η οποία τον Μάρτη του 2015 ξεκίνησε μία εξεταστική επιτροπή για πώς φτάσαμε στο πρώτο και το δεύτερο μνημόνιο, η ίδια αυτή κυβερνητική πλειοψηφία αρνείται το αυτονόητο, να πάμε τώρα να δούμε και στο πρώτο μνημόνιο πώς φτάσαμε και στο δεύτερο μνημόνιο πώς φτάσαμε και στο τρίτο μνημόνιο, στο αχρείαστο μνημόνιο Τσίπρα, το χειρότερο, πως φτάσαμε. Πρόκειται για το μνημόνιο που βάζει τη χώρα εις το διηνεκές υπό επιτροπεία και λειτουργεί πια η δημόσια περιουσία υπό τον φόβο και τις αποφάσεις των κατακτητών. Και η Κυβέρνηση δεν θέλει να το διερευνήσει! Αναρωτιέμαι, δεν υπάρχουν μερικά πράγματα που πιθανά θα στοιχειώνουν τη συνείδηση των καλοπροαίρετων συναδέλφων του ΣΥΡΙΖΑ; Δεν αναρωτιέστε αν υπάρχει ιστορική απάντηση στο γιατί Πορτογάλοι, Ιρλανδοί, Κύπριοι βγήκαν από τα μνημόνια και την ώρα που αυτοί έβγαιναν, εμείς μπαίναμε στο τρίτο, το βαθύτερο, το χειρότερο; Και δεν σας στοιχειώνει, επίσης, και μια άλλη ερώτηση, καλοπροαίρετη, με τους φίλους, τους συγγενείς, τους πολιτικούς φίλους. Τον Δεκέμβρη του 2014 ήμασταν καλύτερα απ' ότι τώρα ή χειρότερα; Αυτά, θεωρητικά, εάν αισθανόσασταν ότι έχετε ένα συγκριτικό πλεονέκτημα, με μεγάλη χαρά θα δεχόσασταν να το συζητήσουμε και θα αποδεχόσασταν όχι την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας που λέει μόνο για το τρίτο, το δικό σας μνημόνιο, αλλά την πρόταση τη δική μας, την πρόταση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης που καταθέσαμε τον Δεκέμβρη του 2015 που λέει, επιτέλους, ας τα δούμε όλα. Ξέρετε, ο Αριστοτέλης λέει κάτι. «Το όλον είναι μεγαλύτερο των επιμέρους». Εδώ έχουμε μία επιμέρους εξεταστική για το μνημόνιο Τσίπρα. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε εξεταστική για τα δύο προηγούμενα. Εμείς λέμε το Αριστοτέλειο «όλον», πώς μπήκε η χώρα στην ΟΝΕ, πώς έγινε η δημοσιονομική εκτροπή 2004-2009, πώς φτάσαμε στο πρώτο, δεύτερο, τρίτο μνημόνιο και κυρίως, να βγάλουμε ορισμένα συμπεράσματα. Αγαπητοί συνάδελφοι, επειδή είμαστε εξήντα πέντε μήνες σε μνημόνιο, από τους οποίους τους είκοσι, δηλαδή σχεδόν το 25%, σε μνημόνιο ΣΥΡΙΖΑ, νομίζω ότι ο ελληνικός λαός δικαιούται να συζητηθούν στο Εθνικό Κοινοβούλιο δυο μεγάλες ηθικές αξίες, δυο μεγάλες εθνικές προτεραιότητες. Η πρώτη εθνική προτεραιότητα είναι, επιτέλους, να διερευνήσουμε, να μάθουμε και να αποκαλύψουμε την αλήθεια των αριθμών και την αλήθεια των πολιτικών αποφάσεων, έτσι ώστε ο κόσμος πια να μην λοιδορεί το πολιτικό σύστημα, να μην αποστρέφεται την πολιτική. Αν η κοινωνία μάθει την αλήθεια, θα πάψει πια να αισθάνεται ως η κοινωνία της ήττας. Να καταλάβει η κοινωνία αν ήταν παραμύθι ή δεν ήταν παραμύθι ότι μας δανείζουν οι διεθνείς τοκογλύφοι, όταν ο Πρωθυπουργός είπε ότι αυτοί οι διεθνείς τοκογλύφοι μας δανείζουν με το χαμηλότερο επιτόκιο που έχει υπάρξει ποτέ, το 0,9%, το παραμύθι αν θα μπορούσαμε μονομερώς να διαγράψουμε το χρέος. Μαζί, όμως, με την αλήθεια, έχουμε βαθιά ανάγκη και από κάτι άλλο. Να μάθουμε από τα λάθη όλων μας, γιατί όλοι έχουμε κάνει λάθη, και να αποκτήσουμε μια νέα εθνική αυτογνωσία. Να καταλάβουμε πού κάναμε λάθη, πώς πρέπει να διαμορφώσουμε νέες συνθήκες. Να αποκτήσουμε μία νέα εθνική αυτοπεποίθηση μιας κοινωνίας κι ενός πολιτικού συστήματος που ξαναπιστεύει σε μία προοδευτική πατρίδα και σε μια κοινωνία που μπορεί να ξανασηκωθεί όρθια. Αυτά τα δύο, την ιστορική αλήθεια και την απόκτηση μιας νέας προοδευτικής, εθνικής αυτοπεποίθησης, δεν πρέπει επιτέλους να τα διερευνήσουμε; Εμείς ψηφίσαμε και στηρίξαμε και την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για το πρώτο και το δεύτερο μνημόνιο, θα ψηφίσουμε και την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για το τρίτο μνημόνιο Τσίπρα. Και λέμε, ελάτε να ελέγξουμε και τον εαυτό μας, από το 2000 μέχρι τώρα. Άραγε το έλλειμμα των 36 δισεκατομμυρίων του 2009 δεν θέλετε να το μάθετε; Η χώρα χρεοκόπησε το 2009. Τι επίπτωση είχαν τα Ζάππεια και οι Θεσσαλονίκες στην πορεία της χώρας δεν θέλετε να τα μάθουμε; Να μην μάθουμε πώς φθάσαμε σήμερα σε ύφεση, ενώ τον Δεκέμβρη του 2014 είχαμε 0,7% ανάπτυξη; Τα 18,5 δισεκατομμύρια που χάσαμε από την τρίτη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών - λεφτά όχι των τραπεζών, αλλά λεφτά του ΤΧΣ, λεφτά του ελληνικού λαού, του ελληνικού δημοσίου - είναι στον αέρα. Το αγαπημένο σας ΔΝΤ είπε τον Ιούνιο του 2015 ότι εάν δεν είχε προηγηθεί η διαπραγμάτευση Τσίπρα, τότε το 2060 το χρέος της χώρας θα ήταν κάτω από 60% του ΑΕΠ, ενώ μετά τη διαπραγμάτευση Τσίπρα το χρέος θα είναι το 2060 στο 250%. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Και το τελευταίο. Δεν θέλουμε να μάθουμε τα αποτελέσματα μιας μεγάλης διαπραγμάτευσης που χαρακτηρίστηκε από το Harvard ως η χειρότερη ιστορική διαπραγμάτευση όλων των εποχών; Δεν θέλουμε να μάθουμε εάν έχει δίκιο ο Ρέγκλινγκ που λέει ότι χάσαμε 100 δισεκατομμύρια ή ο Στουρνάρας που μιλάει για τα 86 δισεκατομμύρια; Δεν θέλουμε να μάθουμε γιατί έφυγαν 40 δισεκατομμύρια καταθέσεων μέσα σε ένα εξάμηνο; Επειδή είμαι βέβαιος ότι πρέπει να τα μάθουμε, οφείλω να καταθέσω την άποψη ότι δυστυχώς στη χειρότερη, την πιο κρίσιμη μεταπολεμική περίοδο της χώρας μας κυβερνά μια Κυβέρνηση που ζει σε αυταπάτες ή σε πολιτικές απάτες ή και στα δύο. Επειδή, λοιπόν, αυτό δεν μπορεί να γίνει ανεκτό, σας καλούμε όλους να προχωρήσουμε έτσι όπως έχουμε ζητήσει, για να μπορούμε πια όλοι μαζί να κοιτάμε τον ελληνικό λαό στα μάτια. Να τα εξετάσουμε όλα από το 2000 μέχρι και το 2015. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μανιάτη. Τον λόγο έχει ο κ. Νάσος Αθανασίου από τον ΣΥΡΙΖΑ για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η Κοκκινοσκουφίτσα ή - με συγχωρείτε διορθώνω - η Γαλαζοσκουφίτσα είναι γενναίο παιδί. Αποφάσισε να διασχίσει το ευρωπαϊκό δάσος και να σώσει τη γιαγιά Ελλάδα. Γεμίζει το καλαθάκι της με τρόφιμα και φάρμακα, αλλά στον δρόμο καραδοκεί ο κακός λύκος που ονομάζεται ΣΥΡΙΖΑ. Γεννώνται δύο ερωτήματα. Έσωσε τη γιαγιά; Δεύτερον, δεν πρέπει να σκοτώσουμε τον λύκο ή έστω να τον περάσουμε από μια εξεταστική επιτροπή; Ρωτάτε αν υπάρχει σχέδιο εξόδου της χώρας από το ευρώ. Καλά, πού ζείτε; Διαβάζετε καμιά σοβαρή εφημερίδα; Δεν πήρατε είδηση το σπρώξιμο του Σόιμπλε; Στις 17 Ιουλίου του 2015 ο «SPIEGEL» χρησιμοποιεί οκτώ δημοσιογράφους για να περιγράψει μια φοβερή ημέρα, την ημέρα που ο Σόιμπλε προσπαθεί να ωθήσει την Ελλάδα εκτός ευρώ. Η περιγραφή ξεκινά από τη στιγμή που ο Γερμανός Υπουργός μπαίνει στο ασανσέρ του Ράιχσταγκ - είναι ανατριχιαστική η περιγραφή και δεν διαψεύστηκε - και περιέχει μια φράση. Επαναλαμβάνω ότι ο «SPIEGEL» τα λέει αυτά, όχι εγώ. Μεταφράζω με απόλυτη ακρίβεια. «Τώρα η γερμανική πολιτική ως προς την Ευρώπη αποκαλύπτεται ως ένα παράξενο μείγμα αναποφασιστικότητας και κτηνωδίας. Η κτηνωδία προέρχεται κυρίως από τον Σόιμπλε». Μήπως μεταφράζω λάθος τη λέξη brutality; Καλά, πού ζείτε; Τσάμπα πλήρωναν οι γονείς σας - το λέω για ορισμένους, όχι όλους, από τη Νέα Δημοκρατία που τους γνωρίζω προσωπικά - δίδακτρα για να μάθετε ξένες γλώσσες; Η επαρχία είναι ωραία, αλλά ο επαρχιωτισμός είναι απαράδεκτος. Δεν είδατε το εξώφυλλο του «ECONOMIST» στις 11 Αυγούστου του 2012 που καλούσε την Άνγκελα Μέρκελ να αποφασίσει είτε την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ είτε - προσέξτε - την έξοδο της Ελλάδας και άλλων χωρών; Μιλάτε για το δημοψήφισμα. Εδώ, όμως, κάποιοι από τη Νέα Δημοκρατία διέπραξαν μια αθλιότητα. Έχω το κείμενο των ψηφοδελτίων των δύο δημοψηφισμάτων, του ελληνικού και του βρετανικού. Αυτό είναι το βρετανικό και αυτό είναι το ελληνικό. Είναι θέμα απλής γνώσης γραφής και ανάγνωσης. Το βρετανικό αναφέρει «Θα έπρεπε το Ηνωμένο Βασίλειο να παραμείνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση;». Το ελληνικό αναφέρει «Πρέπει να γίνει αποδεκτό το σχέδιο της συμφωνίας που μας κατέθεσαν και τιτλοφορείται έτσι και έτσι;». Σχεδόν αμέσως ο κ. Σόιμπλε είπε ότι «δεν ψηφίζετε γι' αυτό που γράφει το ψηφοδέλτιό σας, αλλά για το αν θα μείνετε ή θα φύγετε από την Ευρωζώνη». Η αθλιότητα είναι ότι ορισμένοι τουλάχιστον από τη Νέα Δημοκρατία υποστηρίξατε αυτή την άποψη. Την υποστηρίξατε, διότι την προηγούμενη φορά είχε πετύχει. Πώς είχε πετύχει; Εδώ, αν γινόταν αυτή η εξεταστική επιτροπή, θα υπέφεραν πολύ ορισμένοι, γιατί θα έπρεπε να απαντήσουν και στο δημοσίευμα των «FINANCIAL TIMES», που βασίζεται και σε μαγνητοφωνημένο υλικό. Τι ανέφερε; Ότι με απαίτηση Μπαρόζο, Σαμαράς και Βενιζέλος έκαναν συμφωνία να σκοτώσουν το δημοψήφισμα του Γιώργου Παπανδρέου, συμφωνία που θα έφερνε τον Σαμαρά στην Πρωθυπουργία και τον Βενιζέλο στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ. Νομίζετε ότι ξεχάστηκε το δημοσίευμα αυτό, ότι έσβησαν τα μαγνητοφωνημένα στοιχεία; Γιατί δεν κάνουν ορισμένοι μήνυση; Μιλώντας για τις συνέπειες του «όχι», ο τότε Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης επέδειξε ένα χαρτονόμισμα της Ζιμπάμπουε, αυτό. Αλλά, κύριε Μητσοτάκη, στην τσέπη σας σήμερα έχετε ευρώ, όχι χαρτονομίσματα της Ζιμπάμπουε. Ευχαριστείτε αυτούς που το κατάφεραν έχοντας απέναντί τους τουλάχιστον τρεις ισχυρές χώρες της Ευρωζώνης και εσάς ως συνεργούς στη συμμορία - μην με παρεξηγήσετε, μεταφράζω Πολ Κρούγκμαν - της λιτότητας; Χαρακτηρίσατε τότε τις διαπραγματεύσεις Τσίπρα - τροϊκανών ως σύγκρουση μιας νταλίκας με ένα φιατάκι. Το φιατάκι είναι εδώ, είμαστε μέσα και προχωράμε. Και από πού πήρατε μαθήματα για τέτοιον λαϊκισμό; Προεκλογικά ο φωνασκών Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας παρουσίασε από την τηλεόραση μια φωτογραφία, ένα στιγμιότυπο, ένα μεγάλο τρένο, που είναι η Ευρώπη, και ένα μικρό τρένο, που είναι η Ελλάδα. Το μεγάλο τρένο εκτόπιζε το μικρό φυσικά. Δεν αντιλήφθηκε, όμως, ούτε ο φωνασκών Αντιπρόεδρος ούτε ο σημερινός Πρόεδρός του ότι σημασία δεν έχουν τα μεγάλα και τα μικρά τρένα, αλλά οι ράγες. Οι ράγες είναι η Ευρώπη και κάθε σύγκρουση που καταστρέφει τις ράγες είναι εγκληματική. Σεβαστείτε τη Νέα Δημοκρατία, κύριοι, μην τη θεωρείτε τρενάκι. Φυσικά μιλάμε για τη Νέα Δημοκρατία του κ. Μητσοτάκη, διότι υπάρχει και εκείνη η οποία χρησιμοποίησε σε αυτήν εδώ μέσα την Αίθουσα τον όρο «κοινωνικός φιλελευθερισμός», τον όρο που χρησιμοποιούσε κατά κόρον ο κ. Κωστής Στεφανόπουλος, όταν ίδρυσε το δικό του κόμμα. Σε άλλη περίπτωση, στις 11 Ιουλίου 2015 από αυτό το Βήμα ο κ. Μεϊμαράκης είπε στον κ. Τσίπρα: «Θέλουμε την Κυριακή να γυρίσετε με συμφωνία. Είμαστε μαζί σας σε αυτή την πορεία, γιατί θέλουμε να σωθεί η χώρα. Μας ενώνει η Ελλάδα, μας ενώνει η Ευρώπη, μας ενώνει το ευρώ, μας ενώνει η κοινή πορεία». Σήμερα ο κ. Μητσοτάκης δεν θέλει ενώσεις, θέλει χωρισμούς. Ο κ. Μεϊμαράκης τα έλεγε αυτά, ενώ κάποιοι έπαιζαν το παιχνίδι της άλλης πλευράς. Έδωσε μια συνέντευξη στον Νίκο Χατζηνικολάου. Στην υπενθύμιση του δημοσιογράφου ότι plan Β είχε και η κυβέρνηση Παπαδήμου, όταν ο Σόιμπλε μιλούσε και τότε για Grexit, ο κ. Μεϊμαράκης απάντησε ότι οι κρατικές αρχές πρέπει να έχουν εναλλακτικά σχέδια. Ενώ κορυφώνονταν οι διαπραγματεύσεις, διαδηλώνατε με κεντρικό σύνθημα «Μένουμε Ευρώπη». Βρετανοί είστε; Το ψηφοδέλτιο μιλούσε για συγκεκριμένη συμφωνία. Δεν ήσασταν Βρετανοί, αλλά αφελείς ή επικίνδυνοι. Το χειρότερο, αυτό που με άφησε εμβρόντητο, είναι το εξής: Από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας έγινε αναφορά σε άρθρο του Ποινικού Κώδικα και στην κάθειρξη που προβλέπει. Το γράφετε στην πρότασή σας, ότι αναζητείτε προπαρασκευαστικές ενέργειες, αρχή εκτελέσεως. Ποινικά πράγματα δηλαδή. Ένας Μητσοτάκης ζήτησε την ποινική δίωξη του Ανδρέα Παπανδρέου και του Δημήτρη Τσοβόλα και άλλος ένας Μητσοτάκης αναφέρεται σήμερα στον Ποινικό Κώδικα. Ρωτήστε τον πατέρα σας, κύριε Μητσοτάκη, πού οδηγούν αυτές οι συνήθειες. Μας γυρίζετε στο 1989; Είναι δυνατόν; Ντροπή σας!
Τον λόγο έχει ο κ. Νότης Μηταράκης, Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου ένα αρχικό σχόλιο. Επέστεψα πριν από λίγες ώρες από τη Χίο, όπου βιώσαμε μια πολύ μεγάλη καταστροφή, η οποία περιορίστηκε μόνο χάριν στις υπεράνθρωπες προσπάθειες της Πυροσβεστικής, του Στρατού και των εθελοντών. Κύριε Υπουργέ, οι ζημιές είναι σημαντικότατες, ειδικά στη μαστίχα, που είναι βασική πηγή βιοπορισμού για τα νοτιόχωρα της Χίου. Θα χρειαστούν δέκα τουλάχιστον χρόνια για να ξαναποκτήσουν οι παραγωγοί ένα αξιοπρεπές εισόδημα. Χθες όλη μέρα και όλη νύχτα μείναμε στα βουνά, παρακολουθώντας τις εστίες. Σήμερα βλέπουμε καθαρότερα την καταστροφή που έχει επέλθει και είναι άμεση ανάγκη να ενισχυθούν οι κάτοικοι και οι παραγωγοί και να σχεδιαστεί το ταχύτερο η ανασύσταση των καλλιεργειών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά από πολλές καθυστερήσεις, σήμερα η Κυβέρνηση έφερε στην Ολομέλεια τη συζήτηση για την ανάγκη σύστασης εξεταστικής επιτροπής, για να μάθουμε τι συνέβη πράγματι το 2015. Ο προλαλήσας συνάδελφος με έπεισε ότι χρειάζεται μια τέτοια επιτροπή. Γιατί, όταν ο ίδιος λέει ότι υπήρχαν πολλοί εκτός Ελλάδος οι οποίοι ήθελαν την έξοδο της χώρας, κάτι το οποίο επανειλημμένα είχαμε πει από το 2012 και όταν ακούμε ότι υπήρχαν άνθρωποι στην Ελλάδα που πίστευαν στην ίδια στρατηγική, είμαι σίγουρος, κύριε συνάδελφε, ότι και εσείς θέλετε να ακούσετε την αλήθεια, γιατί ήδη κάποιοι σε αυτή την Αίθουσα έχουν μιλήσει για αυταπάτες και νομίζω ότι χρειαζόμαστε συγκεκριμένες απαντήσεις. Η Νέα Δημοκρατία στήριξε αντίστοιχες προσπάθειες σύστασης εξεταστικών επιτροπών για θέματα ήσσονος σημασίας με το ζητούμενο της σημερινής συζήτησης και περιμέναμε από την Κυβέρνηση να ακολουθήσει την ίδια στάση. Όλοι πρέπει να επιδιώκουμε την αλήθεια. Ο ελληνικός λαός, που έκανε πολύ μεγάλες θυσίες για να φτάσουμε το 2014 εκεί που ήμασταν, για να σταθεί τότε ξανά όρθια η ελληνική οικονομία, έχει ανάγκη να μάθει γιατί επιστρέψαμε στην ύφεση, γιατί πήραμε τόσα νέα μέτρα, γιατί υπάρχει σήμερα τόση ανασφάλεια σε κάθε νοικοκυριό. Τρία σχόλια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για τον εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ. Πρώτον, στην ομιλία του επέδειξε μια πρωτοφανή κοινοβουλευτική αλαζονεία, αρνούμενος στην Αξιωματική Αντιπολίτευση το δικαίωμα να ρωτήσει αυτά που σήμερα ρωτά όλη η Ελλάδα: Γιατί γκρεμίστηκαν οι προσπάθειές μας; Ποιος έπαιξε στα ζάρια την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας; Ποιος ευθύνεται για το κλείσιμο των τραπεζών; Ποιος ευθύνεται για τη μεγάλη χασούρα των μετοχών που είχε το ελληνικό δημόσιο; Ποιος ευθύνεται για τις συνθήκες ασφυξίας που βιώνουμε σήμερα στην ελληνική οικονομία και τα λουκέτα που πολλαπλασιάζονται; Ποιος ευθύνεται για τον αφελληνισμό των ελληνικών τραπεζών; Ποιος ευθύνεται για το τρίτο και πιο επαχθές μνημόνιο; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καταφέρατε κάτι μοναδικό στην ιστορία, να χαμηλώσετε τους στόχους του πρωτογενούς πλεονάσματος, πολλαπλασιάζοντας τους φόρους που επιβάλατε. Χαμηλότεροι στόχοι, περισσότερα μέτρα. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει στην παγκόσμια οικονομική θεωρία! Και σε όσους από εσάς είπατε ότι καταφέρατε να έχουμε πλέον πολύ χαμηλούς στόχους, σας θυμίζω ότι το πρωτογενές πλεόνασμα από το 2018 πρέπει να επανέλθει στο 3,5%. Επίσης, ο εισηγητής είπε ότι για πρώτη φορά ο ελληνικός λαός ψήφισε το 2015 γνωρίζοντας το νέο πρόγραμμα. Δεν είναι αλήθεια. Αφ' ενός στις εκλογές του Σεπτεμβρίου και πάλι μιλάγατε για το δήθεν παράλληλο πρόγραμμα, το οποίο δεν ήρθε ποτέ, αλλά ήρθε ο «κόφτης» και αφ' ετέρου σας θυμίζω ότι και στις εκλογές του 2012 είχε ήδη υπογραφεί το δεύτερο πρόγραμμα της ελληνικής οικονομίας και η κυβέρνηση Σαμαρά εξελέγη έχοντας στηρίξει το δεύτερο πρόγραμμα της ελληνικής οικονομίας. Τρίτον, είπατε - και το είπαν και άλλοι συνάδελφοι - ότι στην εξεταστική επιτροπή που ήδη λειτουργεί για τα κόμματα και τα μέσα μαζικής επικοινωνίας θα αποκαλυφθεί η διαφθορά των κομμάτων και των ΜΜΕ. Ενδιαφέρον σχόλιο. Είμαστε ακόμα στη φάση εξέτασης των μαρτύρων. Μήπως η πλειοψηφία έχει βγάλει ήδη πόρισμα; Αν έχει βγάλει ήδη πόρισμα, τουλάχιστον να το ξέρουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να μην πηγαίνουμε τόσες ώρες στην επιτροπή. Πρόσφατα, οι εκτιμήσεις του Διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος και του επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας ανέβασαν το κόστος της δήθεν ηρωικής διαπραγμάτευσης από τα 86 μέχρι τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτό, γιατί σκουπίστηκαν τα ταμειακά διαθέσιμα του δημοσίου, διογκώθηκαν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές. Προστέθηκαν νέα δημοσιονομικά μέτρα, επιβαρύνθηκε η βιωσιμότητα του χρέους. Επιβλήθηκαν κεφαλαιακοί περιορισμοί στο κάθε νοικοκυριό μετά από εκροές 45 δισεκατομμυρίων ευρώ. Χρειάστηκε τελικά μια νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Χάθηκε έντονα δυνητικός πλούτος της χώρας. Είχαμε αρχίσει να έχουμε μια πορεία στις επενδύσεις και αυτό το θυμίζω σε κάθε ομιλία μου. Σύμφωνα με το ΚΕΠΕ, τον Μάιο του 2014 η Ελλάδα προσέλκυσε μέσα σε μια διετία 37 δισεκατομμύρια ευρώ νέες επενδύσεις. Και σας ρωτώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είχατε πει ότι μετά την αξιολόγηση θα απογειωθούμε, οι επενδύσεις θα ρέουν. Πείτε μου νέες επενδύσεις που αυτή η Κυβέρνηση έχει φέρει στη χώρα. Μη μου πείτε αυτές που ολοκληρώνετε από την προηγούμενη κυβέρνηση π.χ. TAP, π.χ. Ελληνικό, π.χ. ΟΛΠ, π.χ. περιφερειακά αεροδρόμια. Πείτε μου καινούριες επενδύσεις που έρχονται σε αυτή τη χώρα. Τελικά η περήφανη διαπραγμάτευση το μόνο που ουσιαστικά κατάφερε είναι αντί η τρόικα να λέγεται τρόικα να λέγεται θεσμός και αντί να βρισκόμαστε στη Νίκης στο Υπουργείο, που είναι το αξιοπρεπές πράγμα να κάνει μια σοβαρή δημοκρατία, τρέχανε οι Υπουργοί στα ξενοδοχεία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο λαός θέλει να μάθει γιατί φτάσαμε εδώ και θέλω να πιστεύω ότι και οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, αφού έχετε μια τόσο έντονη άποψη ότι θα ψηφίσετε αυτή την εξεταστική επιτροπή. Σας θυμίζω αυτό που είπαν όλοι οι προλαλήσαντες συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ως το κυβερνών κόμμα θα έχει την πλειοψηφία στην εξεταστική επιτροπή. Δεν θέλετε εσείς να μάθετε αν τελικά υπήρχε plan Β ή plan Χ ή plan δραχμής και πώς αυτό έδενε, αν θέλετε, με σχέδια που μπορεί να υπήρχαν στο εξωτερικό; Δεν θέλετε να μάθετε γιατί μειώνονται οι συντάξεις και οι επικουρικές; Δεν θέλετε να μάθετε γιατί περικόπτονται τα εφάπαξ, οι αναπηρικές και οι συντάξεις χηρείας; Γιατί καταργείται το ΕΚΑΣ; Και κυρίως, δεν θέλετε να μάθετε γιατί αναγκάστηκε αυτή η χώρα να παραδώσει τον δημόσιο έλεγχο των οικονομικών; Όταν πλέον δεν θα είναι η Βουλή αυτή που θα νομοθετεί δημοσιονομικά μέτρα, αλλά με προεδρικό διάταγμα οι θεσμοί, αυτό είναι μεγάλη αλλαγή για ένα δημοκρατικό κράτος. Δεν θέλετε να μάθετε γιατί έγινε αυτό; Δεν θέλετε να μάθετε γιατί πουλάμε όλα τα κόκκινα και μη κόκκινα δάνεια σε ξένα funds, χωρίς καμμία εξαίρεση, γιατί η εξαίρεση της πρώτης κατοικίας λήγει σε δυο χρόνια; Δεν θέλετε να μάθετε γιατί αφελληνίζεται το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, γιατί παραδώσαμε τον έλεγχο; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρόσφατα σε μια αποστροφή του λόγου του ο Πρωθυπουργός είπε ότι πλέον δυσκολεύεται να παρακολουθήσει τον κ. Βαρουφάκη. Το θέμα, όμως, δεν είναι ποιος παρακολουθεί ποιον μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ ή στον πρώην ΣΥΡΙΖΑ. Το θέμα είναι ότι ο ελληνικός λαός δεν μπορεί να σας παρακολουθήσει άλλο. Γιατί, όπως είπε ο Αβραάμ Λίνκολν, «μπορείς να κοροϊδεύεις πολλούς για λίγο, μπορείς να κοροϊδεύεις λίγους για πολύ, αλλά δεν μπορείς να κοροϊδεύεις όλους για πάντα». Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Νότη Μηταράκη. Τον λόγο έχει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Χρήστος Μαντάς για οκτώ λεπτά.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αν και δεν είμαστε αυτή τη στιγμή πολλοί στην Αίθουσα και πολλές, νομίζω ότι αξίζει πραγματικά να αξιοποιήσουμε αυτή τη δυνατότητα που δίνει η πρόταση για εξεταστική επιτροπή για το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, προ του επταμήνου της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, για να κάνουμε ορισμένες διαπιστώσεις και να σκεφθούμε ορισμένα πράγματα. Πρώτα απ' όλα, θέλω να πω ότι πρέπει να έχουμε υπ' όψιν μας το γενικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται αυτή η συζήτηση. Και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ζούμε, θα έλεγα, σε ταραγμένες εποχές και αυτό πρέπει να το έχουμε όλες και όλοι στον νου μας. To λέω κυρίως διότι δεν φαίνεται η Ευρώπη, τουλάχιστον προς το παρόν, να προσανατολίζεται σε μια κατεύθυνση δημοκρατίας, κοινωνικής αλληλεγγύης, σε μια κατεύθυνση που θα έκανε τον κόσμο να νιώθει λίγο διαφορετικά. Αντίθετα, νομίζω ότι η έξαρση του ευρωσκεπτικισμού, έτσι όπως εκφράστηκε και με όλα τα τελευταία γεγονότα, αλλά και με αυτά που έχουμε μπροστά μας, - θυμίζω το περίφημο δημοψήφισμα για τα προσφυγικά στην Ουγγαρία που επίκειται, θυμίζω τις αυστριακές εκλογές για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που είναι μπροστά μας, με τη συνύπαρξη ενός ακροδεξιού στη διεκδίκηση της υποψηφιότητας για Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Αυστρία - όλα αυτά δημιουργούν ένα κλίμα και ένα περιβάλλον που πραγματικά οφείλουμε να το λάβουμε υπ' όψιν μας και να μας προβληματίσει σε κάθε περίπτωση. Το λέω αυτό γιατί θέλω να πω ένα κεντρικό πολιτικό συμπέρασμα που πρέπει κανείς να έχει στο μυαλό του και πρέπει, θα έλεγα, και γενικότερα οι δημοκρατικές προοδευτικές δυνάμεις να έχουν στο μυαλό τους μιλώντας για την διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, για την «πρώτη φορά αριστερά». Κοιτάξτε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ήταν κρίσιμο πράγμα για τη χώρα μας και για την Ευρώπη να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ στη διακυβέρνηση. Σκεφτείτε - και θέλω να το σκεφτούμε όλοι μαζί - πώς η ακροδεξιά θα μπορούσε να πάρει άλλη μια δυνατότητα και στη χώρα μας. Και αυτός ο κίνδυνος δεν έχει σταματήσει. Από αυτή την άποψη, θα έλεγα, κλείνοντας αυτό το γενικό μέρος, ότι η πρωτοβουλία της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης νομίζω ότι είναι μια άσφαιρη πρωτοβουλία και εξελίσσεται ως μια τέτοια. Είναι άσφαιρη πρωτοβουλία, χωρίς ουσιαστικό στόχο και λίγο μίζερη, θα έλεγα. Είναι μίζερη γιατί περιορίζεται σε αυτό το μικρό χρονικό διάστημα, προσπαθώντας να στοχοποιήσει. Και μάλιστα αναφέρεται στο πρώτο επτάμηνο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και δεν είναι τόσο large, ας πούμε, όπως η πρόταση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ή παλαιότερη πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, που έλεγε «από το 1981 εξεταστική», αν θυμάμαι καλά, αλλά νομίζω ότι θυμάμαι καλά. Προσωπικά δεν είμαι ιδιαίτερα φαν, ας το πω έτσι, των εξεταστικών επιτροπών και γενικά των δικαστικών δρόμων διερεύνησης της ιστορίας. Άλλο αυτό. Επειδή άκουσα και μερικά, θα έλεγα, ίσως ακραία πράγματα σε σχέση με το ποινικό κομμάτι, που ειπώθηκαν από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας, νομίζω ότι πρέπει να είμαστε λίγο προσεκτικοί και σε αυτά. Η Νέα Δημοκρατία και οι συστημικές δυνάμεις της Αντιπολίτευσης έχουν ένα βαθύ τραύμα και μια κρίσιμη απώλεια της πρόσφατης μνήμης. Το βαθύ τραύμα είναι η απώλεια της εξουσίας και η απομάκρυνση της αριστερής παρένθεσης. Είναι ένα πράγμα, το οποίο είναι αδύνατον, όπως όλα δείχνουν, να το χωνέψουν. Είναι κάτι, το οποίο όλο και το επαναφέρουν. Βεβαίως, έχουν μια κρίσιμη απώλεια της πρόσφατης μνήμης, διότι συστηματικά ξεχνούν ότι μέσα σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα υπήρξαν κάποιες εκλογικές αναμετρήσεις, υπήρξαν κάποιες εκλογές. Εσείς μπορείτε να πιστεύετε ότι δεν έγιναν ποτέ, αλλά να που έγιναν και να που έδωσαν τα αποτελέσματα που έδωσαν. Ο στόχος της Νέας Δημοκρατίας, συνοψίζοντας είναι να πάρει επιτέλους μια πρωτοβουλία. Έχει χάσει την πρωτοβουλία. Έχει κλείσει η αξιολόγηση και συνεχώς νομίζει ότι αυτή η περίφημη αριστερή παρένθεση θα κλείσει, αλλά δεν γίνεται, δεν κλείνει. Και όλο αγωνιά και δωσ' του ξανά και τον Σεπτέμβρη νέος στόχος. Καταρρέετε, αποδράμετε, ξέρω εγώ, φεύγετε, όλα αυτά. Και μάλιστα αυτό γίνεται τώρα που τα αποκαλυπτήρια στην εξεταστική επιτροπή προχωρούν σταθερά. Δεν θέλω να πω τίποτα περισσότερο ούτε να βγάλω πρόωρα συμπεράσματα. Όμως, θέλω να πω κάτι, το οποίο νομίζω ότι πρέπει να είναι σαφές προς όλες τις πλευρές. Εμείς, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είμαστε περήφανοι για ολόκληρη την προσπάθειά μας από τον Γενάρη του 2015 και μέχρι σήμερα και στη συνέχεια. Και είμαστε περήφανοι για ολόκληρη την προσπάθειά μας, διότι έχουμε γνώση ότι κάναμε μια έντιμη, συστηματική, αγωνιώδη, σε πολύ δύσκολες συνθήκες προσπάθεια, με βάση την εντολή του λαού και δεν παραβήκαμε την εντολή του λαού. Αυτό ξεχνάτε. Τον Γενάρη είχαμε μια πολύ συγκεκριμένη εντολή. Την εξαντλήσαμε. Φτάσαμε ως το δημοψήφισμα κάτω από ασφυκτικές συνθήκες, έχοντας καταθέσει πριν - το ξεχνάτε αυτό πολλές φορές - στις 22 Ιουνίου στο Eurogroup τη δική μας πρόταση με τα prior actions, αυτά που είχαν μέσα και λιτότητα και είχαν και πλευρές που εμείς δεν τις θέλαμε. Την απέρριψαν. Μας έφεραν έναν απίστευτο εκβιασμό, επί πέντε μήνες, ένα πάρα πολύ βάρβαρο μνημόνιο με τέσσερις αξιολογήσεις. Το ξεχνάτε. Και φτάσαμε στο δημοψήφισμα. Φτάσαμε σε έναν επώδυνο συμβιβασμό και φέραμε αυτόν τον επώδυνο συμβιβασμό στον λαό. Και πήραμε την έγκρισή του να προχωρήσουμε. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Αυτά είναι τα γεγονότα. Θα ήθελα να πω και δύο πλευρές, που νομίζω ότι είναι κεντρικές στην ερώτηση και στην κατάθεση της πρότασης της Νέας Δημοκρατίας, που αφορούν και την ανακεφαλαιοποίηση και το περίφημο κόστος της διαπραγμάτευσης και θα κλείσω με αυτά. Πρώτα από όλα, επειδή είπε και ο Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας για τους δύο θεσμικούς παράγοντες που πρέπει να ρωτήσουμε, εννοώντας τον κ. Ρέγκλινγκ και τον κ. Στουρνάρα, ας ρωτήσουμε και δύο, επίσης, θεσμικούς παράγοντες σε προηγούμενη περίοδο για αυτά που λένε, τον κ. Σαμαρά και τον κ. Χαρδούβελη, οι οποίοι έχουν κάνει σαφέστατες δηλώσεις. Δεν θέλω να τις επαναλάβω. Ας δούμε, λοιπόν, για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών ποιο ήταν το κρίσιμο θέμα. Ποιο ήταν το κρίσιμο θέμα; Ότι σε όλες τις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις το δημόσιο έδινε ως κίνητρο για την προσέλκυση ιδιωτών την απώλεια του δικαιώματός του ως μετόχου της πλειοψηφίας, αλλά και την κυριότητα των μετοχών του. Έδινε αποκλειστικά δικαιώματα επαναγοράς ομολόγων στο ΤΧΣ και έτσι διατηρούσαν την κυριαρχία τους οι ιδιώτες που είχαν μειοψηφικό πακέτο στις τράπεζες. Αυτό το οποίο γινόταν, ήταν ότι τα κόκκινα δάνεια, τα οποία ουδέποτε αντιμετωπίστηκαν - ουδέποτε έγινε σοβαρή προσπάθεια για τα κόκκινα δάνεια και αυτό σημειώνεται μέσα στην έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος - έγιναν εκρηκτικό πρόβλημα και στα τέλη του 2013 μαζί με τις επισφαλείς αναδιαρθρώσεις έφθαναν το 40%. Άρα η ανάγκη για ανακεφαλαιοποίηση υπήρχε έτσι κι αλλιώς και εξελισσόταν. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Η άλλη πραγματικότητα, την οποία νομίζω ότι ξέχασε ο κ. Γεωργιάδης, όταν έκανε τις προσθέσεις, ήταν ότι η ανακεφαλαιοποίηση, παρά τις όποιες προβλέψεις, 5 δισεκατομμύρια ευρώ και κάτι στοίχισε. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Τώρα, να πω μια κουβέντα - και να κλείσω με αυτό - για το περίφημο θέμα του κόστους. Θα πάω μόνο - γιατί τα υπόλοιπα έχουν ειπωθεί - στο επιχείρημα της βιωσιμότητας, σε αυτό το επιχείρημα που αναφέρθηκε κυρίως από τον κ. Βενιζέλο, αλλά και μερικούς άλλους, όπου έγινε μια - νομίζω - λαθροχειρία, που οφείλουμε να την πούμε. Κοιτάξτε, είναι διαφορετικό πράγμα να λέει κάποιος ότι στην εκτίμηση βιωσιμότητας του χρέους μιλάμε για ένα χρέος, το οποίο θα γίνει 250% το 2060 και να μην λέμε ότι αυτό γίνεται με παραδοχή πρωτογενών πλεονασμάτων 4,5% για πάντα και διαφορετικό πράγμα να λέμε για την πρόβλεψη του 2016 του ΔΝΤ, που για το ίδιο χρονικό διάστημα είναι 250% με 1,5% πρωτογενή πλεονάσματα. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Σημαίνει ότι αν πηγαίναμε στην πρώτη εκδοχή, θα σήμαινε τουλάχιστον ένα ύψος μέτρων κάθε χρόνο κοντά στα 9 δισεκατομμύρια ευρώ . Το δεύτερο σενάριο σημαίνει πρακτικά ότι έχουμε μπροστά μας αυτό που η Κυβέρνηση στις 24 Μάιου πέτυχε, δηλαδή, τη διαδικασία αναδιάρθρωσης του χρέους. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Αυτή είναι η αλήθεια. Συνεπώς - για να κλείσω - είμαστε μπροστά σε έναν πολύ μίζερο, θα έλεγα, αντιπερισπασμό της Νέας Δημοκρατίας. Δεν υπάρχει περίπτωση. Ήταν η πιο ανοιχτή διαπραγμάτευση που έγινε στην ιστορία αυτού του τόπου. Συνεπώς, κατά τη γνώμη μου, και ο ιστορικός του μέλλοντος και όλοι εμείς, μέσα από τις διαδικασίες μας, θα μάθουμε την αλήθεια, η οποία, ποτέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορεί να είναι μια αλήθεια ουδέτερη. Το θυμίζω αυτό.
Ευχαριστούμε τον κ. Μαντά, Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ. Τον λόγο έχει η κ. Αικατερίνη Μάρκου από το Ποτάμι για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ας είμαστε καθαροί και ξάστεροι από την αρχή. Την επίμαχη περίοδο για την οποία συζητάμε σήμερα, προετοιμαζόταν αφανώς και ιερογλυφίως, τουλάχιστον από μερίδα της τότε κυβέρνησης, με τη σιωπηρή όμως αποδοχή της υπόλοιπης, η κατάλυση της νομιμότητας, η κατάλυση των δημοκρατικών θεσμών και του κράτους δικαίου. Η σημερινή Πλειοψηφία κάνει την ανήξερη, ή μάλλον κλείνει το μάτι στους ψηφοφόρους, υπονοώντας ότι δεν φταίει ο τωρινός, αλλά ο προηγούμενος ΣΥΡΙΖΑ. Έχουμε, δηλαδή, το επιχείρημα των δύο εαυτών του ιδίου μορφώματος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε δηλαδή άλλη μια πρωτοφανή πρωτοτυπία. Ο τωρινός και ο αλλοτινός μου εαυτός. Εγώ θα έλεγα ο κάθε διαφορετικός εαυτός, ανάλογα με το τι τους βολεύει. Διότι μη ξεχνάμε, έχουμε και τον εαυτό του ΣΥΡΙΖΑ τον περασμένο Σεπτέμβρη, ο οποίος συγκροτήθηκε πάνω στην ιδέα ότι ψηφίζουμε, αλλά δεν αποδεχόμαστε τα μέτρα, κλείνοντας το μάτι στους ψηφοφόρους, λέγοντάς τους ουσιαστικά ότι δεν θα εφαρμοστούν τα όποια μέτρα ψηφίσουμε από ανάγκη, γιατί μας εκβιάζουν. Τρελά πράγματα δηλαδή. Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ λεγόταν αλλιώς, θα λεγόταν χαμαιλέων. Δεν θέλω να εξιστορήσω τα γεγονότα. Είναι πια σε όλους γνωστά. Μόνο ένας κακόπιστος δεν θα αναγνώριζε στον κ. Βαρουφάκη, όχι μόνο έναν μακελάρη της χώρας, έναν αριβίστα σαλτιμπάγκο, όπως τον είχα χαρακτηρίσει τον Φεβρουάριο του 2015, ενώ πολλοί θαύμαζαν τότε τα αδίστακτα σαλταρίσματά του, την παθογένεια της προσωπικότητάς του, την αρρωστημένη ωραιοπάθειά του, την αναίδειά του. Ο αδίστακτος αυτός άνθρωπος δεν έχει μόνος την ευθύνη φυσικά. Ο κύριος Πρωθυπουργός, κατά την προσφιλή του μέθοδο, διορίζει και παρακολουθεί, γελώντας σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Και μετά, όταν ο κόμπος φτάσει στο χτένι, παρεμβαίνει, ενώ όμως έχει γίνει η ζημιά. Αφήνω το ότι και η παρέμβασή του ζημιά πάνω στη ζημιά τελικά είναι. Η απραξία του - λυπάμαι να το πω - μου θυμίζει την παρόμοια απραξία των περιόδων 2007 με 2009 και 2009 με Μάιο 2010, όταν δύο Πρωθυπουργοί παραδόθηκαν, αλλά και παρέδωσαν μια ρημαγμένη χώρα, έτοιμη να υπογράψει ό,τι και όσα μνημόνια της υπαγόρευαν, στο έλεος, πραγματικά, των αγορών και των πιστωτών. Συνεχίζω να πιστεύω, βέβαια, ότι με τα όποια λάθη και τις ευθύνες τους, οι Ευρωπαίοι εταίροι έσωσαν τη χώρα. Αυτή, όμως, είναι μια διαφορετική συζήτηση. Αυτό που μας αφορά σήμερα είναι ότι την έσωσαν και από την οργανωμένη παράνοια και την αυτοκαταστροφή της. Αυτά συνάγονται από τα λεγόμενα του κ. Γκάλμπρεϊθ, όχι από το δικό μας το μυαλό. Αν είναι ψευδή όλα αυτά, ας βγει ο υπεύθυνος Πρωθυπουργός να πει ότι όλα αυτά είναι ψέματα ασύστολα και μετά θα δούμε τι θα απαντήσουν οι κατήγοροι, δηλαδή οι χθεσινοί φίλοι του. Μερικοί στην Κυβέρνηση ψιθυρίζουν το επιχείρημα ότι πρέπει όλα αυτά να γίνουν για να τεστάρουμε τα όρια των πιστωτών και να πάρουμε ό,τι καλύτερο. Αλλά τι να κάνουμε; Πάλι είμαστε συμπαθείς στους ψηφοφόρους, λέγοντας ότι εμείς προσπαθήσαμε τουλάχιστον, υπονοώντας ότι οι άλλοι θα δέχονταν αδιαμαρτύρητα όλα αυτά. Ασφαλώς, πρόκειται για άποψη εντελώς αλυσιτελή. Και ο τελευταίος καταλαβαίνει σήμερα ότι η Κυβέρνηση περνάει ό,τι της πουν, αρκεί να παραμείνει στην καρέκλα. Ας επιστρέψουμε, όμως, για λίγο στην κρίσιμη περίοδο. Θέλω να επισημάνω τη διαφορά μεταξύ plan B και plan X. Δεν επρόκειτο περί σχεδίου έκτακτης ανάγκης της Κυβέρνησης, δηλαδή, ενός plan B, αλλά περί ενός λελογισμένου σχεδίου αλλαγής καθεστώτος. Όλα τα στοιχεία συνηγορούν σε αυτό. Είναι γνωστά. Να μην τα επαναλάβω. Απλώς, δεν τους βγήκε. Ούτε έχει σημασία φυσικά και η εξάντληση των πόρων της χώρας για την πληρωμή των οφειλομένων στο εξωτερικό. Αξιοσημείωτη ήταν και η περιφρόνηση στο τραπεζικό σύστημα. Όλα ήταν μέρος της προπαγάνδας ότι ο λαός είναι από τη μια και οι κλέφτες τραπεζίτες, η εσωτερική τρόικα, οι οπαδοί τού «ΝΑΙ» και οι πιστωτές από την άλλη. Η ευκολία να χρησιμοποιηθεί ο διχασμός της πατρίδας για να εξυπηρετηθεί η παράνοια και η παραφροσύνη της «πρώτη φορά Αριστεράς» θα μείνει στην ιστορία παροιμιώδης. Κουβέντα για τις καταθέσεις του λαού, για τις δουλειές του λαού, για τα εισοδήματα του λαού, για τα ασφαλιστικά ταμεία του λαού, για τη δημόσια περιουσία του λαού. Τελικά φτάσαμε στο απόγειο του πολιτικού αμοραλισμού και γκαγκστερισμού, το λεγόμενο δημοψήφισμα. Ο ύστατος τρόπος της αναγωγής και επιθετικής επαιτείας της τότε κυβέρνησης μέσα σε ένα κλίμα παροξυσμού και αναβρασμού, που στο τέλος εξευτέλισε τη χώρα και την κυβέρνησή της. Δεν χρειάζεται να απαριθμήσω τα δεινά που επέφερε η όλη αυτή κατάσταση. Το επιχείρημα που υπάρχει είναι ότι «Δεν έγινε και τίποτα. Τα μέτρα που παίρνουμε μέχρι σήμερα θα τα είχε πάρει και η κυβέρνηση των Σαμαρο - Βενιζέλων». Ουδέν ψευδέστερον αυτό, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Ο πρωτοετής φοιτητής των οικονομικών γνωρίζει ότι και το παραμικρό τυχαίο γεγονός μπορεί να αφαιρέσει ετησίως από το εισόδημα της χώρας ένα πολύ σημαντικό ποσό, να στείλει την οικονομία πίσω, να καταστρέψει θέσεις εργασίας, επιχειρήσεις, που απλώς θα πνιγούν από έλλειψη ρευστότητας. Είναι το παράδειγμα του ποδηλάτη που σταματάει για λίγο. Δεν θα μείνει εκεί στάσιμος και όρθιος, αλλά θα πέσει. Η χώρα, λοιπόν, πληρώνει σήμερα παιδαριώδεις αλλά και αδίστακτες συμπεριφορές, πρακτικές και πολιτικές και η Κυβέρνηση συνεχίζει να τρίβει στη μούρη των ψηφοφόρων με κυνισμό τις οπορτουνιστικές επιδιώξεις της. «Αριστερά όπως μας βολεύει»! Αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα. Να μην υποτιμούμε, όμως, το φαινόμενο. Υπάρχει, όπως έχει σωστά ειπωθεί, και ο αφανής εταίρος. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Τα πιο μαύρα και πελατειακά στοιχεία του παλαιού πελατειακού συστήματος έχουν βρει καταφύγιο στην Κυβέρνηση αυτή. Δεν μιλώ μόνο για πολιτικά στελέχη, αλλά και μερίδα ατομικών, μικρών και μεγάλων συμφερόντων, που καθοδηγούν την παράσταση με βασικό όρο να μην αγγιχτεί η περίοδος που κατέστρεψε τη χώρα και φανεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μέρος του παλιού. Τελικά, όμως, κανένας και τίποτα δεν ξέφυγε από την ιστορική αποτίμηση, την οποία ο ίδιος λίγο - πολύ ορίζει με τις πράξεις του. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει γίνει πλέον μαριονέτα. Φοβούμαι ότι το πρόβλημα είναι πια άλλο. Μετά από όλα αυτά, που έγιναν και συζητάμε σήμερα, εύχομαι πραγματικά αυτό που θα έρθει μετά να μην είναι σαν την αντίδραση του Ερντογάν απέναντι στο πραξικόπημα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Μάρκου. Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Κατσίκης από τους Ανεξάρτητους Έλληνες.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, και παρακαλώ θερμά για την ανοχή σας στον χρόνο, προκειμένου να καταφέρω να ολοκληρώσω εκείνο που θα ξεκινήσω να πω στην τοποθέτησή μου και εξαιτίας του γεγονότος ότι ο Πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων δεν θα μιλήσει σήμερα, διότι βρίσκεται στο εξωτερικό. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για άλλη μια φορά σήμερα η Νέα Δημοκρατία επικαιροποιεί την αγάπη της και την προτίμησή της σε αυτό που στο συντακτικό ονομάζαμε «σχήμα πρωθύστερο». Έρχεται σήμερα για συζήτηση μια πραγματικά άκαιρη πρότασή της για σύσταση εξεταστικής επιτροπής, που αφορά το περσινό κλείσιμο των τραπεζών, την ανακεφαλαιοποίησή τους, τους κεφαλαιακούς περιορισμούς (capital controls) και την υπογραφή του τρίτου μνημονίου. Η αναγκαιότητα λήψης των μέτρων αυτών υπαγορεύτηκε τη συγκεκριμένη στιγμή ως αποτέλεσμα εγκληματικών ενεργειών σειράς των προηγούμενων ετών. Το τρίτο μνημόνιο δεν ήταν αυτοφυές. Ήταν επακόλουθο του πρώτου μνημονίου του ΠΑΣΟΚ, τότε που λεφτά υπήρχαν! Ήταν επακόλουθο του δεύτερου μνημονίου της Νέας Δημοκρατίας, που θα έστελνε στη φυλακή αυτούς που υπέγραψαν το πρώτο. Ας σοβαρευτούμε, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και ας αντιμετωπίσουμε με στοιχεία τα καλοκαιρινά «πυροτεχνήματα» της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Και ξεκινώ την παράθεσή τους κάνοντας σύντομη αναδρομή και επισκόπηση των πραγμάτων. Η περίοδος μετά το 1974 υπήρξε περίοδος μεγάλου δανεισμού για την Ελλάδα, με συνέπεια τη γρήγορη διόγκωση του χρέους. Μεταξύ του 1980 και 1993 το χρέος εκτινάχθηκε από 28,6% σε 111,6% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος. Την ίδια περίοδο το έλλειμμα ήταν, επίσης, υψηλό. Με λογιστικές πρακτικές άρχισε να εμφανίζεται μείωση του χρέους και το έλλειμμα έπεσε εικονικά μέχρι το 1999 κάτω από 3%, καθιστώντας τελικά την Ελλάδα μέλος της Οικονομικής Νομισματικής Ένωσης. Κακώς βέβαια. Αργότερα αποκαλύφθηκε πως οι σχετικά υψηλές επιδόσεις που παρουσιάζονταν αυτή την περίοδο, οφείλονταν σε αποκρύψεις ελλειμμάτων και δανείων, πρακτική που ονομάστηκε «δημιουργική λογιστική», στην υλοποίηση της οποίας βοήθησε και η επενδυτική τράπεζα Goldman Sachs. Το φθινόπωρο του 2004 ο τότε Υπουργός Οικονομικών Γεώργιος Αλογοσκούφης προχώρησε σε οικονομική απογραφή, κατόπιν πίεσης από την EUROSTAT. Η απογραφή αποκάλυψε αποκρύψεις δαπανών της προηγούμενης κυβέρνησης, της κυβέρνησης Σημίτη δηλαδή, με αποτέλεσμα να αναθεωρηθούν τα ελλείμματα των προηγούμενων ετών προς τα πάνω. Το γεγονός αυτό οδήγησε σε μείωση της αξιοπιστίας της χώρας και σε τριετή επιτήρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Την ίδια χρονιά η EUROSTAT προχώρησε σε αναθεώρηση παλαιοτέρων ελλειμμάτων της Ελλάδας, από τα οποία προέκυπτε ότι η Ελλάδα δεν ικανοποιούσε ποτέ τα κριτήρια σύγκλισης του Μάαστριχτ, αφού ακόμα και την κρίσιμη χρονιά του 1999 εξακολουθούσε να έχει έλλειμμα πάνω από 3%. Την τριετία 2004-2007, επί κυβερνήσεως Καραμανλή, το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξάνεται. Από το φθινόπωρο του 2008, λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, που ξέσπασε τότε, η ελληνική οικονομία εκτροχιάζεται. Έτσι, το έλλειμμα αλλά και το χρέος αρχίζουν να αυξάνονται με γρήγορους ρυθμούς. Τον Νοέμβριο του 2010 η EUROSTAT προχώρησε σε αναθεώρηση των ελληνικών ελλειμμάτων των τελευταίων ετών. Σύμφωνα με τα στοιχεία, το χρέος του 2009 αναθεωρείται στο 126,8% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος, που αντιστοιχεί σε 298 δισεκατομμύρια ευρώ. Τον Ιανουάριο του 2009 ο οίκος αξιολόγησης «STANDARD AND POOR'S» υποβάθμισε τη μακροπρόθεσμη πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας, αυξάνοντας το κόστος δανεισμού της χώρας. Το πραγματικό ετήσιο δημοσιονομικό έλλειμμα της τάξεως του 15% για το 2009 σήμαινε ότι μέσα σε έναν χρόνο, το δημόσιο χρέος αυξήθηκε από περίπου 110% σε πάνω από 125% ως ποσοστό του Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος. Ως εκ τούτου, το ετήσιο έλλειμμα απλά προσετίθετο στο χρέος. Η τότε κυβέρνηση προσπάθησε να αποκρύψει τα δυσάρεστα αυτά δεδομένα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τις διεθνείς χρηματαγορές. Ωστόσο, η προσπάθεια αυτή ήταν μάταιη, αφού υπήρχαν δημοσιευμένοι και άλλοι δείκτες, που απεικόνιζαν ξεκάθαρα την έκταση του προβλήματος. Το ίδιο έτος, το 2009, τις εκλογές κερδίζει το ΠΑΣΟΚ, με υποσχέσεις για αυξήσεις μισθών στα όρια του πληθωρισμού, συνοδευόμενες από τη δήλωση «Λεφτά υπάρχουν». Κατά τον μήνα Δεκέμβριο του 2009 η πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδος υποβαθμίστηκε τρεις φορές. Στις 3 Μαΐου του 2010 η Ελλάδα αιτήθηκε 80 δισεκατομμύρια ευρώ από τις υπόλοιπες δεκαπέντε χώρες του ευρώ και 30 δισεκατομμύρια από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Στις 8 Μαΐου 2010 εγκρίθηκε η δανειακή σύμβαση με εκπροσώπους των τριών δανειστών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της «τρόικας», όπως αποκαλείτο. Εγκαθίστανται, λοιπόν, στην Ελλάδα και αναλαμβάνουν την επιτήρηση των όρων της δανειακής συμβάσεως. Το μνημόνιο υπερψηφίστηκε στις 6 Μαΐου με την στήριξη ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ και Ντόρας Μπακογιάννη, η οποία διαγράφηκε αμέσως, κύριοι συνάδελφοι. Τρία σκληρά πακέτα μέτρων λιτότητας χρειάστηκε να ληφθούν, για να εξυπηρετηθούν οι δανειακές υποχρεώσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ήθελα την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε. Ωστόσο, η Ελλάδα δεν κατάφερε να βγει στις αγορές και μετά από μία τρικυμία πολιτικών γεγονότων, στις 12 Φεβρουαρίου 2012 η Βουλή υπερψηφίζει το δεύτερο μνημόνιο. Στην κυβέρνηση τότε, έπειτα από συμφωνία τριών κοινοβουλευτικών κομμάτων, του κυβερνώντος κόμματος, του ΠΑΣΟΚ, του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, της Νέας Δημοκρατίας και του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, διορίστηκε Πρωθυπουργός ο κ. Λουκάς Παπαδήμος από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια. Τον Μάρτιο του 2012 πραγματοποιήθηκε η μεγαλύτερη αναδιάρθρωση χρέους παγκοσμίως, με το «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων, αλλά κατέληξε σε μια, επίσης, παγκόσμια αποτυχία. Με το PSI διαγράφηκε χρέος ύψους 120 δισεκατομμυρίων ευρώ, αλλά το πλαίσιο συμφωνίας με τους δανειστές προέβλεπε τη λήψη νέου δανείου ύψους 130 δισεκατομμυρίων ευρώ. Από τα νέα δάνεια, τα 49 δισεκατομμύρια ευρώ δεσμεύτηκαν για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών και τότε που υπέστησαν μεγάλο πλήγμα στην κεφαλαιακή τους επάρκεια, ενώ έμειναν χωρίς ανταλλάγματα τα ασφαλιστικά ταμεία, οι φορείς του δημοσίου, που έτυχε να έχουν επενδύσει σε ελληνικά ομόλογα και βέβαια τα φυσικά πρόσωπα, που εν μία νυκτί έχασαν τις περιουσίες τους, έχασαν τις αποταμιεύσεις πολλών ετών. Κεντρικός στόχος του PSI ήταν να τεθεί υπό έλεγχο το ελληνικό χρέος και να καταστεί βιώσιμο, δηλαδή διαχειρίσιμο. Απέτυχε όμως, αφού τέσσερα χρόνια μετά η συζήτηση είναι ξανά στο ίδιο επίπεδο, δηλαδή στη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, με το ΔΝΤ να υποστηρίζει πως χωρίς νέο «κούρεμα», δεν υπάρχει λύση. Τα λάθη που έγιναν στο PSI ήταν δύο και σκόπιμα κατά τη γνώμη μας, όπως αποδεικνύεται άλλωστε. Αρχικά δόθηκε από τους εταίρους χρόνος στις ξένες τράπεζες να ξεφορτωθούν ελληνικά ομόλογα, τα οποία φορτώθηκαν οι ελληνικές τράπεζες. Με τη διαδικασία αυτή οι ξένοι θεσμικοί περιόρισαν τις απώλειες στο ελάχιστο και διογκώθηκε η ζημιά για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Το δεύτερο λάθος του PSI ήταν η εξαίρεση από το «κούρεμα» των τίτλων που κατείχαν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και οι κεντρικές τράπεζες της Ευρωζώνης, ποσού ύψους 56 δισεκατομμυρίων ευρώ. Οι εκλογές στις 17 Ιουνίου 2012 ανέδειξαν τη Νέα Δημοκρατία πρώτο κόμμα, χωρίς όμως αυτοδυναμία. Με τη συνεργασία του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ επιτεύχθηκε σχηματισμός κυβέρνησης συνεργασίας, με Πρωθυπουργό τον κ. Σαμαρά. Η κυβέρνηση Σαμαρά με την τρόικα κατέληξαν στην κατάρτιση του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής για τα έτη 2013-2016. Το πολυνομοσχέδιο κατατέθηκε στη Βουλή στις 5 Νοεμβρίου, σε ένα άρθρο διακοσίων δεκαέξι σελίδων, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος. Προέβλεπε μέτρα ύψους 18,9 δισεκατομμυρίων ευρώ από τα οποία τα 9,4 δισεκατομμύρια αφορούσαν το έτος 2013. Ενδεικτικά θα αναφέρω μερικά από τα σκληρότερα μέτρα. Αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης κατά δύο έτη από 1-1-2013, μείωση στις συντάξεις από 5% έως και 15% από τα 1000 ευρώ και άνω, μειώσεις στο εφάπαξ, κατάργηση της καθολικότητας της εθνικής γενικής συλλογικής σύμβασης εργασίας, κατάργηση των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα, όπως και των επιδομάτων αδείας για τους δημοσίους υπαλλήλους και τους συνταξιούχους. Κλείνοντας - και ευχαριστώ για την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε - θέλω να πω το εξής. Κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, αν εσείς θεωρείτε, ύστερα από τα παραπάνω λεπτομερώς εκτεθέντα κατά χρονική περίοδο, πως η πρότασή σας για σύσταση εξεταστικής επιτροπής, αποκλειστικά και μόνο για την περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, συνεισφέρει στην εξυγίανση του πολιτικού και κοινοβουλευτικού τοπίου, μάλλον πάσχετε από στοχευμένη εμμονική καταδίωξη. Αυτός ο τμηματικός πολιτικός σας αμοραλισμός πρέπει να αναδειχθεί και να τεθεί στην κρίση των λογικά σκεπτόμενων Ελλήνων, με την υπενθύμιση πως ο ΣΥΡΙΖΑ τον Νοέμβριο του 2012 είχε καταθέσει πρόταση σύστασης εξεταστικής επιτροπής, ώστε να εντοπιστούν οι ευθύνες και οι υπεύθυνοι που οδήγησαν τη χώρα υπό μορφή πειραματόζωου στην προκρούστεια κλίνη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Όμως, εσείς και οι κυβερνητικοί σας εταίροι του ΠΑΣΟΚ καταψηφίσατε αυτή την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ το 2012. Ντροπή, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι. Σας δηλώνω πως εμείς, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, θα υπερψηφίσουμε την πρότασή σας, με μια όμως ελαφρά διαφοροποίηση, η διερεύνηση για την απόδοση ευθυνών θα ξεκινά από το 2009, γιατί και εσείς γνωρίζετε - ανεξάρτητα αν η κομματική σας μονολιθικότητα δεν σας επιτρέπει να το δεχθείτε - πως αυτή μόνο είναι η έντιμη, αληθινή και ηθική πολιτική θέση. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κατσίκη από τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Τελευταίος ομιλητής είναι ο κ. Δημήτριος Καβαδέλλας από την Ένωση Κεντρώων για έξι λεπτά. Κύριε Καβαδέλλα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είστε, κύριοι, ικανοποιημένοι εδώ που φθάσαμε; Είστε υπερήφανοι που μετατρέψαμε αυτή την Αίθουσα σε αρένα προσωπικών διαφορών, εκδικήσεων και αντεκδικήσεων; Και δεν γίνεται για πρώτη φορά αυτό τώρα. Ο κ. Τσίπρας στον λόγο του περί ασυμβατότητας μετόχων εταιρειών εξωτερικού και πολιτικής ιδιότητας έθεσε μια φωτογραφική διάταξη για την οικογένεια Μητσοτάκη. Και τώρα η συνέχεια. Ο κ. Μητσοτάκης θέτει θέμα για το τρίτο μνημόνιο. Ας μας πει, όμως, ο κ. Μητσοτάκης, γιατί νοιάζεται μόνο για το τρίτο μνημόνιο. Πρώτο μνημόνιο δεν υπάρχει; Δεύτερο δεν υπάρχει; Ο λαός θα σας ρωτήσει κάποια στιγμή πώς φθάσαμε ως εδώ, κύριοι; Μόνο ο κ. Τσίπρας φταίει; Τι ήταν ο κ. Τσίπρας τη δεκαετία του 1980 και του 1990, τότε που γινόταν το μεγάλο φαγοπότι, τότε που παίρναμε τα λεφτά των «κουτόφραγκων» και αντί για επενδύσεις, τα κάναμε τζιπ, τα τρώγαμε στο καζίνο και κάναμε και διορισμούς; Εμείς δεν μπορούμε να μετέχουμε σε τέτοιες διαδικασίες και να κάνουμε το χατίρι της Νέας Δημοκρατίας. Διότι το θέμα, όπως ετέθη, δεν καλύπτεται από τα δεδομένα, δεν αγγίζει την ιστορική πραγματικότητα. Διότι ο κ. Μητσοτάκης δεν έχει τις ίδιες ευαισθησίες με τις γνωστές λίστες. Δεν έχει τις ευαισθησίες για τη «SIEMENS», που ένας - ένας οι υπόδικοι εξαφανίζονταν καθώς έφευγαν σαν κύριοι στο εξωτερικό. Στο γραφείο του υπήρχαν κάποιες συσκευές και κάποια ξεχασμένα τιμολόγια. Εγώ αν ξεχάσω να εξοφλήσω κάτι, θα μου χτυπούν την πόρτα κάθε μέρα. Τι έγινε εκεί; Πώς ξεχάστηκαν τόσο καιρό εκείνα τα τηλεφωνικά κέντρα και ο λοιπός εξοπλισμός που είχε εγκατασταθεί στο γραφείο σας, κύριε Μητσοτάκη; Ποιον κοροϊδεύετε; Και μια συμβουλή: Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν πρέπει να μιλάει κάποιος για σκοινί, γιατί κάνει κακό. Και ο κ. Τσουκάτος, που κουβάλαγε τα εκατομμύρια στις τσάντες, τι απέγινε; Το ξεχάσαμε αυτό. Η δε δικαιοσύνη έχει δείξει μεγάλη υπομονή. Να μη θυμηθώ, λοιπόν, τα θέματα των υποβρυχίων, τη φτωχοποίηση των ταμείων. Σας θυμίζω, κύριοι, ότι εμείς ανήκουμε στο Κέντρο. Συμπολιτευόμαστε το δίκαιο και αντιπολιτευόμαστε το άδικο. Δεν είμαστε πιόνι κανενός. Και αυτό το λέω και σε αυτούς που έβαλαν κάτι σκυλιά να με φάνε. Όταν χρειάστηκε, συγκρουστήκαμε με τον κ. Παππά στο θέμα της αδειοδότησης των τηλεοπτικών σταθμών. Εμείς, όμως, δεν είμαστε εκδικητικοί. Κακοποιηθήκαμε στις τηλεοράσεις. Παρουσιαστήκαμε ως φαιδροί, ως ανύπαρκτοι. Μόνο ουρά δεν είπαν ότι έχουμε. Όμως, δεν εκδικούμαστε. Επιθυμούμε την εξυγίανση των μέσων και όχι το κλείσιμό τους. Οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ από το ένα κανάλι έβγαιναν και στο άλλο έμπαιναν. Τα κανάλια τούς έκαναν Κυβέρνηση, όταν ψευδολογούσαν και έταζαν τα πάντα ασύστολα. Τώρα τα λένε «βοθροκάναλα». Κάνετε, όμως, ένα λάθος τώρα, γιατί σε όσους στερήσατε την άδεια, θα πάνε στον δορυφόρο. Και από τον δορυφόρο δεν μπορείτε να τους κατεβάσετε, διότι θα έχουν άδεια ενός ξένου κράτους και θα λένε ό,τι τους αρέσει, χωρίς να μπορείτε να τους βάλετε «σε τάξη». Από την απληστία σας, λοιπόν, να φτιάξετε ένα δικό σας σύστημα διαπλοκής, για να ελέγχετε τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, χάνετε το παιχνίδι. Προς τον κ. Μητσοτάκη απευθύνομαι τώρα. Μας καλείτε, κύριε Μητσοτάκη, εν είδει μομφής - γιατί ξέρετε ότι αυτό αποκλείεται, επειδή υπάρχει η δυνατότητα της Κυβέρνησης, λόγω των ψήφων, να το αντιπαρέλθει - να υπερψηφίσουμε την πρότασή σας. Σας απαντούμε ότι δεν είμαστε ενεργούμενα κανενός και δεν σας πιστεύουν ούτε οι οπαδοί σας, ο κόσμος της Νέας Δημοκρατίας. Είναι σκεπτόμενος κόσμος, γι' αυτό και σας εγκαταλείπει σιγά σιγά και μεταφέρεται προς το Κέντρο. Ο λαός αυτός γνωρίζει την αλήθεια. Μήπως ο κ. Τσίπρας παρέλαβε μια ανθηρή οικονομία με επενδύσεις και υγιείς τράπεζες; Δικής σας έμπνευσης δεν ήταν ο ΕΝΦΙΑ, ο άδικος φόρος τεκμηρίων; Βεβαίως, ο κ. Τσίπρας έκανε πάρα πολλά λάθη και συνεχίζει να κάνει λάθη. Πρέπει, όμως, να του αναγνωρίσουμε ότι στο κόμμα του τουλάχιστον δεν έχει κλέφτες. Ασφαλώς και οι χειρισμοί του κ. Βαρουφάκη ήταν επικίνδυνοι και γελοίοι. Οπωσδήποτε τα πράγματα χειροτέρεψαν λόγω ψευδαισθήσεων και λόγω της ύπαρξης μυστικών ομάδων, που επεξεργάζονταν τερατώδη σενάρια. Υπήρχαν κάποιοι Κινέζοι μυστικοσύμβουλοι και κάποια σχέδια να κάνουν ένα «ντου» στο χρηματιστήριο. Όμως και οι λογαριασμοί των τραπεζών άρχισαν να αδειάζουν πολύ νωρίτερα λόγω του φόβου που διέσπειραν στελέχη της Νέας Δημοκρατίας περί κουρέματος κ.λπ.. Η ερώτησή σας, λοιπόν, κύριε Μητσοτάκη είναι αλά καρτ. Δεν περιλαμβάνει τα μνημόνια ένα και δύο. Παραγνωρίζει δικά σας λάθη. Ας γίνει η εξεταστική, εμείς δεν έχουμε αντίρρηση. Να δούμε και τα προηγούμενα. Γιατί η καταλήστευση της Ελλάδος άρχισε με τη Μεταπολίτευση, με σκάνδαλα, με διορισμούς, με κουμπάρους, με το χρηματιστήριο, με τα δανεικά και αγύριστα «ημετέρων», κομμάτων, μέσων μαζικής ενημέρωσης κ.λπ.. Το μεγάλο φαγοπότι έχει λήξει, κύριοι, τα χρήματα τελείωσαν. Όλοι έχετε ευθύνες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Αν, κύριε Μητσοτάκη, είχατε αυξημένη αίσθηση δικαίου, τότε θα δεχόσασταν και την απλή αναλογική. Εμείς πάντως λέμε στον κ. Μητσοτάκη ότι η ώρα απαιτεί εθνική συνοχή. Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω και αν γίνει εξεταστική, να θέσουμε το 2000 ως απαρχή της διερεύνησης. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Καβαδέλλα. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Ποτάμι, κ. Μαυρωτάς, για οκτώ λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Μιας κι έχουμε ακούσει πολλά παραμύθια τελευταία, επιτρέψτε μου να αρχίσω την ομιλία με τον κλασικό τρόπο: Μια φορά κι έναν καιρό, λοιπόν, υπήρχε μια εξεταστική επιτροπή για τα μνημόνια, την οποία δεν θυμάται κανείς πλέον ούτε εκείνοι που τη ζήτησαν. Στις 31 Μαρτίου του 2015. Η επιτροπή εξέτασε το γιατί μπήκαμε στα μνημόνια, ολοκλήρωσε το έργο της, αποδόθηκαν ευθύνες και το σημαντικότερο προέκυψαν διδάγματα, τα οποία αξιοποιήθηκαν προς όφελος του ελληνικού λαού. Κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα! Ας πάμε, όμως, τώρα και στην πραγματικότητα. Η επιτροπή αυτή ουδέποτε ολοκλήρωσε το έργο της, ουδέποτε υπέβαλε το πόρισμα κατά το άρθρο 148. Και φυσικά κανείς δεν ζει καλύτερα. Αυτή η εξεταστική επιτροπή εξατμίστηκε. Κρίμα το αρχικό πάθος να λάμψει η αλήθεια. Γιατί εξατμίστηκε; Διότι από τότε ήρθε κι άλλο ένα μνημόνιο, το τρίτο. Μην πολυσκαλίζουμε, λοιπόν, τα πράγματα, θα σκέφθηκαν κάποιοι στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Να έρθουμε, όμως και στο παρόν. Να δούμε αν και σε τι θα ωφελούσε μια εξεταστική επιτροπή για την ταραγμένη περίοδο, που παραλίγο να ρίξει τη χώρα στον γκρεμό. Δεν θα ωφελούσε σε τίποτα αν γινόταν από ρεβανσιστική διάθεση για να πληγεί η Κυβέρνηση. Το έχουμε δει το έργο αυτό πολλές φορές στο παρελθόν, «κόβει εισιτήρια» αλλά από ουσία τίποτα. Θα ωφελούσε, λοιπόν, μόνο αν ο σκοπός ήταν να φωτιστεί η αλήθεια να αντλήσουμε μαθήματα από το παρελθόν για να μην επαναληφθούν στο μέλλον τα ίδια λάθη. Ας κάνουμε, λοιπόν, μια αναδρομή στο παρελθόν της Κυβέρνησης. Το πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, χαρακτηρίστηκε από μια επικοινωνιακή αλλά όχι πραγματική διαπραγμάτευση. Απ' ό,τι φάνηκε τελικά, υπήρχε ένα θεωρητικό σχέδιο του κ. Βαρουφάκη βασισμένο στη θεωρία των παιγνίων, στο game theory, που βρήκε την ευκαιρία ο εμπνευστής του να το εφαρμόσει σε πραγματικές συνθήκες. «Γιάνη προχώρα», θα του είπε ο Πρωθυπουργός και κάπως έτσι ο Γιάνης προχώρησε για τη ρήξη. Τη λέξη αυτή δεν τη λέω εγώ. Την έχει πει ο ίδιος, όπως θα θυμάστε, την 25η Μαρτίου στα Χανιά on camera, όταν τον είχαν περικυκλώσει οι οπαδοί που τους είπε να είστε μαζί μας και μετά τη ρήξη. Το αποτέλεσμα το ξέρετε. Ο ελληνικός λαός παρακολούθησε το ακριβότερο μάθημα «game theory» στην ιστορία, πληρώνοντας δίδακτρα μερικά δισεκατομμύρια ευρώ. Το ερώτημα όμως που δεν έχει ακόμα ξεκαθαρίσει στο μυαλό μου είναι το εξής: Ήταν η ρήξη εξαρχής σχέδιο του προϊσταμένου του κ. Βαρουφάκη, του κ. Τσίπρα ή ο κ. Τσίπρας δεν ήξερε τις προθέσεις του κ. Βαρουφάκη; Πραγματικά δεν ξέρω τι απ' αυτά τα δύο είναι χειρότερο. Να μην ξέρεις τι κάνουν οι υφιστάμενοί σου ή να τους πουλάς, όταν αποτυγχάνει το σχέδιο; Ας πάμε και στην περίφημη διαπραγμάτευση. Ως γνωστόν σε μια διαπραγμάτευση ο χρόνος κυλάει υπέρ του ισχυρότερου. Αν παίζεις για παράδειγμα εναντίον της Μπαρτσελόνα, θέλεις το παιχνίδι να λήξει στα πρώτα δέκα λεπτά, μπας και έχεις καταφέρει να πάρεις το μηδέν - μηδέν ή αν χάνεις ένα - μηδέν που είναι ένα τιμητικό σκορ. Αν επιδιώκεις να πάει το παιχνίδι στο ενενήντα, είσαι καταδικασμένος, εκτός κι αν έχεις την αυταπάτη ότι στην ομάδα σου έχεις πέντε Μέσι και πέντε Νεϊμάρ. Αυτή την αυταπάτη - που είναι η νέα λέξη της μόδας - φαίνεται ότι είχε η Κυβέρνηση. Το Ποτάμι ήδη από την άνοιξη του 2015 προειδοποιούσε: «Κλείστε τη συμφωνία, πριν βρεθούμε με την πλάτη στον τοίχο» και όταν τον Ιούνιο του 2015 ο κ. Τσίπρας αμφιταλαντευόταν, γιατί φοβόταν ότι θα τον αδειάσει το ίδιο του το κόμμα, όπως και έγινε τελικά, το Ποτάμι βγήκε και είπε «Συμφωνείστε και εμείς θα σας στηρίξουμε στη Βουλή», για να του λύσει τα χέρια. Αλλιώς, το πιθανότερο στο ρευστότατο τοπίο ήταν ο Πρωθυπουργός να ενέδιδε στον «δραχμοΣΥΡΙΖΑ». Άλλωστε και ο ίδιος τελικά παραδέχθηκε αυτό που του έλεγε τότε το Ποτάμι, όταν σε μία συνέντευξή του στις 29-7-2015 στον ραδιοσταθμό «ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ» είχε πει κατά λέξη: «Ήταν λάθος μας όταν μετά την 20η Φλεβάρη παρασυρθήκαμε σε μία διαπραγμάτευση διαρκούς φθοράς». Ήρθε, λοιπόν, στα λόγια μας, κατηγορώντας μας όμως συγχρόνως κατά την προσφιλή του συνήθεια. Φθάσαμε, λοιπόν, τον Ιούνιο του 2015 και εκεί που περιμέναμε «να χορεύουν οι αγορές στα νταούλια μας», οι αγορές κοίταζαν παγερά αδιάφορες τον δικό μας χορό του Ζαλόγγου. Το σχέδιο είχε αρχίσει να φαίνεται ότι κακοφορμίζει και κάπου εκεί στην απόγνωση ήρθε η έμπνευση για τη διακοπή των συνομιλιών και την προκήρυξη του δημοψηφίσματος, όπερ μεταφραζόμενο σήμαινε: «Ελληνικέ λαέ, τα έχουμε κάνει σαλάτα. Βοήθα να ξεμπλέξουμε ή, τέλος πάντων, πάρε εσύ την ευθύνη της αποτυχίας». Τυχοδιωκτισμός; Ανευθυνότητα; Ηρωική έξοδος; Ίσως όλα αυτά μαζί. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά. Το δημοψήφισμα δίχασε τον ελληνικό λαό τη στιγμή που χρειαζόταν η μέγιστη ενότητα. Ο κ. Καμμένος, μάλιστα, είπε το αμίμητο στεκόμενος δίπλα στον Πρωθυπουργό: «Οι Ένοπλες Δυνάμεις εγγυώνται τη σταθερότητα στο εσωτερικό της χώρας», μία δήλωση που έκανε πολλούς να ανατριχιάσουν, όχι όμως τον Πρωθυπουργό που ήταν δίπλα. Έκλεισαν οι τράπεζες, κάτι που ήταν εκ των προτέρων γνωστό κατά τον κ. Βαρουφάκη, όπως είπε σε μεταγενέστερη συνέντευξη στον «ΣΚΑΪ». Στη συνέχεια, ήρθαν τα «capital controls», κ.λπ., κ.λπ.. Το 63% είπε «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα, το οποίο τελικά μεταφράστηκε σε «ΟΧΙ στον Γιάννη Βαρουφάκη», ο οποίος απομακρύνθηκε την ίδια ημέρα. Ακολούθησε η Διάσκεψη των Αρχηγών, η δεκαεπτάωρη διαπραγμάτευση και το τρίτο μνημόνιο, το μνημόνιο, που και εμείς ψηφίσαμε στη Βουλή, κρατώντας τη χώρα στην Ευρώπη, όταν κάποιοι σύντροφοί σας τραβούσαν το χαλί κάτω από τα πόδια της χώρας. Όμως, κύριοι της Συμπολίτευσης, επειδή ακούω πολλές φορές το «κι εσείς το ψηφίσατε», πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι, μια και καλή. Ψηφίσαμε τον προορισμό, την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. Τη διαδρομή επιλέξατε να τη χαράξετε μόνοι σας, παρά τις δικές μας παραινέσεις πέρυσι τον Αύγουστο. Μη ζητάτε, λοιπόν, τώρα τα ρέστα. Το άλλοθι που επικαλείστε συχνά - πυκνά: «Τον Σεπτέμβριο στις εκλογές κερδίσαμε ξανά», να το σκεφτείτε ξανά. Σκεφτείτε μήπως η ψήφος του λαού μεταφράζεται σε: «Δεν σ' αφήνω να δραπετεύσεις έτσι όπως τα έκανες» ή σκεφτείτε μήπως ο λαός θεώρησε ότι εσείς μπορείτε καλύτερα να εφαρμόσετε το μνημόνιο που υπογράψατε. Από την Ευρώπη, άλλωστε, φαίνεται να συμφωνούν με αυτό. Κλείνοντας επιτρέψτε μου να πω δυο λόγια για τη σκοπιμότητα ψήφισης της εξεταστικής επιτροπής. Είμαι μέλος της εξεταστικής επιτροπής για τα δάνεια των κομμάτων και των μέσων μαζικής ενημέρωσης, την οποία ψηφίσαμε ομόφωνα πριν από τρεις - τέσσερις μήνες. Πρόκειται για μία εξεταστική επιτροπή με πλούσιο αντικείμενο, που ρίχνει φως στο τρίπτυχο «πολιτικό σύστημα - τράπεζες - μέσα μαζικής ενημέρωσης». Οι Βουλευτές της Συμπολίτευσης έχουν αναφερθεί πολλές φορές στο πόσο χρήσιμη και διαφωτιστική είναι αυτή η εξεταστική επιτροπή. Όντως είναι. Πιστεύω ότι αυτό το λένε όχι με μία ρεβανσιστική διάθεση απέναντι σε κόμματα και μέσα μαζικής ενημέρωσης, αλλά γιατί θα διαπιστωθούν προηγούμενες παθογένειες, έτσι ώστε να μην επαναληφθούν στο μέλλον. Η αγάπη, λοιπόν, για την αλήθεια και τη διαφάνεια δεν μπορεί να είναι αλά καρτ. Άλλωστε και ο Πρωθυπουργός κ. Τσίπρας στις 15 Απριλίου του προηγούμενου έτους, όταν συζητιόταν η εξεταστική επιτροπή, είχε πει: «Ζητάμε να βγουν στο φως αυτά που θέλει να μάθει ο ελληνικός λαός». Όντως, ο κόσμος θέλει διαφάνεια, θέλει αλήθεια και όχι κουκουλώματα, για να αποκατασταθεί κάπως η τρωθείσα αξιοπιστία του πολιτικού μας συστήματος. Ακούω τον λαλίστατο πρώην Υπουργό Οικονομικών - που έχει γίνει μάλιστα τώρα και εικονογραφημένο κόμικ, απ' ό,τι έχω δει, στα βιβλιοπωλεία - να κατηγορεί την παρούσα Κυβέρνηση. Διαβάζει τα βιβλία των πρώην συνεργατών, όπως ο κ. Γκαλμπρέιθ και ακούει την πρώην Πρόεδρο της Βουλής να ξιφουλκεί κατά του Πρωθυπουργού. Εσείς δεν θέλετε να τα αποκρούσετε όλα αυτά; Να μην είναι ακόμα μία φορά ομόφωνη η απόφαση της Βουλής για φως στα γεγονότα; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα ακόμα ένα λεπτό. Θα ήθελα να κάνω και μία παρένθεση. Επειδή άκουσα να λέει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ σε σημερινή του συνέντευξη ότι το Ποτάμι ξεπουλήθηκε στη Νέα Δημοκρατία, πόθεν αυτό το συμπέρασμα;
Ποιος το είπε αυτό;
Ο κ. Φάμελλος το είπε. Το είπε επειδή δεν έχουμε πέσει θύμα της γοητείας του κ. Τσίπρα, όπως ο κ. Λεβέντης, που τελευταία σας ακολουθεί κατά πόδας; Για τον ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή, όποιος δεν είναι μαζί του, είναι πουλημένος; Ωραία λογική, εποικοδομητική και προοδευτική! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν δούμε την παρούσα εξεταστική επιτροπή ως προϊόν ρεβανσισμού, τότε έχουμε χάσει. Αν τη δούμε ως μια διαδικασία αποτίμησης ενεργειών και πολιτικών, έχουμε πολλά να μάθουμε για το μέλλον, έτσι ώστε να αποφύγουμε παρόμοιες ήττες, όχι ήττες του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ήττες του πολιτικού συστήματος, που επί επτά χρόνια δεν μπόρεσε να μας βγάλει από την κρίση Ας δούμε και ας κάνουμε την αυτοκριτική μας. Τι δεν κάνουμε καλά; Γιατί είμαστε οι μοναδικοί που δεν έχουμε βγει από τα μνημόνια; Τι έκαναν οι Κύπριοι, οι Πορτογάλοι, οι Ιρλανδοί και τα κατάφεραν; Πιστεύω ότι ορθολογικές δυνάμεις υπάρχουν σε όλα τα κόμματα ευρωπαϊκού προσανατολισμού, όπως και οπισθοδρομικές. Για να βγούμε από την κρίση, όμως, χρειάζεται να συνθέσουμε τα πλεονεκτήματά μας και όχι να αθροίσουμε τις παθογένειές μας. Ας ρίξουμε, λοιπόν, μια ματιά στο ρευστό διεθνές περιβάλλον και ας συνειδητοποιήσουμε επιτέλους ότι δεν έχουμε την πολυτέλεια να επαναλαμβάνουμε τα λάθη του παρελθόντος. Επειδή πιστεύουμε ότι για να μην επαναλαμβάνονται τα λάθη του παρελθόντος από όλους μας πρέπει να αναδεικνύονται και να φωτίζονται, γι' αυτό είμαστε υπέρ της σύστασης της παρούσας εξεταστικής επιτροπής. Γίναμε που γίναμε φτωχότεροι, ας γίνουμε τουλάχιστον σοφότεροι. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μαυρωτά, τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο από το Ποτάμι. Τον λόγο έχει ο κ. Θανάσης Παπαχριστόπουλος, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από τους Ανεξάρτητους Έλληνες, για οκτώ λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω λίγο ανορθόδοξα. Θα ξαναθυμίσω σε τι κατάσταση βρισκόμαστε αυτήν τη στιγμή. Θέλω πάντως, πριν πω οτιδήποτε, να παραδεχθώ ότι η αγορά δεν είναι στην καλύτερή της θέση. Ένα μεγάλο μέρος Ελλήνων πολιτών υποφέρει τώρα που μιλάμε. Το θέμα του ΕΚΑΣ, όπως και μερικές άλλες κινήσεις που κάναμε, δεν ήταν ό,τι καλύτερο. Νομίζω ότι γρήγορα πρέπει να τις διορθώσουμε. Και θέλω να πιστεύω ότι θα γίνει και αυτό, με μια διαφορά, ότι εμείς διαχειριζόμαστε - βαριά κουβέντα - μια λεηλασία που έγινε στη χώρα τα τελευταία σαράντα χρόνια. Πώς γίνεται καμμιά φορά, που είναι πολλοί στο τραπέζι και την πληρώνει ο τελευταίος, έτσι διαχειριζόμαστε αυτή την πραγματικότητα αυτή τη στιγμή και λογικό είναι να έχουμε πολιτικό κόστος, γιατί ο πολίτης δίκαια - δεν τα βάζουμε ποτέ μαζί του - ζητάει από εμάς τις ευθύνες, γιατί εμείς κυβερνάμε. Θέλω, όμως, εδώ να θυμίσω τα εξής: Επειδή αυτή τη στιγμή που μιλάμε κάποιοι άνθρωποι μετά από τρία χρόνια θα πάρουν εφάπαξ κουτσουρεμένο, πρέπει να δούμε γιατί θα είναι κουτσουρεμένο, γιατί θα είναι κομμένο. Κάποια ληξιπρόθεσμα χρήματα ήδη μπαίνουν στην αγορά. Ήδη εκταμιεύθηκαν 800 εκατομμύρια και θα εκταμιεύονται κάθε μήνα μέχρι του ποσού των 5,4 δισεκατομμυρίων. Το ΕΣΠΑ πια δεν πηγαίνει εκεί που πήγαινε, σε κάποιους «ημέτερους». Πηγαίνει όπως πρέπει να πηγαίνει. Νομίζω ότι και αυτό θα βοηθήσει αργά ή γρήγορα την οικονομία. Οι δημόσιες επενδύσεις, επίσης, χειρίζονται με σωστό, για πρώτη φορά, τρόπο, γύρω στα 6,5 δισεκατομμύρια. Επενδύσεις, επίσης, που λίμναζαν τα τελευταία χρόνια από τη γραφειοκρατία, γύρω στα 14 δισεκατομμύρια, έχουν ήδη δρομολογηθεί. Το ταξίδι του Πρωθυπουργού στην Κίνα σηματοδότησε μια καινούργια - κάποιοι δεν θέλουν να το παραδεχθούν, δικαίωμά τους, αυτά έχει η δημοκρατία - εποχή. Το λιμάνι είναι ήδη πύλη εισόδου για μια δυνατή οικονομία, όπως είναι η οικονομία της Κίνας - και όχι μόνο αυτό. Δύο φορές ο Πρωθυπουργός είδε τον Πρόεδρο της Ρωσίας, τον Πούτιν. Κάτι σημαίνει και αυτό. Το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι ο Ομπάμα δέχθηκε τον Πρωθυπουργό για δυο ώρες. Και ο Λιου πρόσφατα δεσμεύθηκε σχεδόν - απίστευτη δήλωση - ότι το χρέος θα ρυθμιστεί, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, πριν ο Ομπάμα φύγει από την εξουσία. Είναι σημάδια ότι κάτι αλλάζει στην ελληνική οικονομία. Για πρώτη φορά από το πλεόνασμα του 1,8 δισεκατομμυρίου το περσινό που όλοι κινδυνολογούσαν, αλλά έγινε 800 εκατομμύρια - τα χειρίζεται ήδη η κ. Θεανώ Φωτίου - και σωστά για τους πιο αναξιοπαθούντες Έλληνες, γι' αυτούς που ζουν, όχι κάτω από το όριο της φτώχειας, που ζουν με συσσίτια από την Εκκλησία και τους δήμους και από τους κάδους απορριμμάτων. Και όχι μόνο αυτό. Απολογούμαι μόνο σε αυτούς που έχασαν το ΕΚΑΣ και τους λέω ότι εδώ είμαστε, σε εγρήγορση και σύντομα θα ακούσουν και αυτοί νέα, πέρα από τη διευθέτηση του ΕΝΦΙΑ τους, πέρα από τη διευθέτηση των φαρμάκων, πέρα από οποιεσδήποτε παροχές τέτοιου είδους, πιστεύω ότι θα έρθουν κι άλλες. Και ζητάω και μία συγγνώμη, εγώ προσωπικά ως Βουλευτής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, από αυτούς τους ανθρώπους. Θέλω, όμως, να θυμίσω μερικά πράγματα για να συνεννοηθούμε σε αυτή την Αίθουσα. Για πρώτη φορά - δεν αρέσει ίσως σε κάποιους, ενοχλούνται - ψάχνονται οι λίστες των φοροφυγάδων. Μήπως πρέπει να γίνω λίγο δυσάρεστος και να σας θυμίσω ποιοι ήταν μέσα σε αυτές τις λίστες; Στη λίστα Λαγκάρντ, για παράδειγμα, δεν υπήρχε κανένα όνομα, από κανένα άλλο κόμμα, πλην δύο κομμάτων, του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Δεν θέλω να πω τώρα ονόματα, τα έλεγα όταν δεν είχα βουλευτική ασυλία. Να μην τα θυμίσω αυτά τα ονόματα. Και από αυτή τη λίστα και από τη λίστα Μπόργιανς - που πρόσφατα ένας άνθρωπος, που πρόσκειται στη Νέα Δημοκρατία, παραιτήθηκε, έπαιζε μεγάλο ρόλο στη UBS, την οποία ψάχνει όλη η αμερικάνικη δικαιοσύνη - και εκεί ψάχνονται κάποιοι φοροφυγάδες. Και πάνω απ' όλα είδαμε γνωστούς δημοσιογράφους, κήρυκες της αλήθειας, υποστηρικτές των δύο κομμάτων για χρόνια, να φιγουράρουν σχεδόν σε όλα, όπως ήταν το Price Waterhouse, που είχαν τα ονόματα των πάντων πλέον εκεί πέρα. Και κάθε μέρα βγαίνουν αυτοί οι δημοσιογράφοι, οι επιχειρηματίες που έχουν εφημερίδες και μας διδάσκουν αλήθεια, δημοκρατία και πάει λέγοντας. Είδαμε τον κ. Μπερνίτσα, είναι ειδικό πρόσωπο, είναι ο άνθρωπος που χειρίστηκε το θέμα της «SIEMENS», τα δύο εκατομμύρια που καταλόγισε η επιτροπή τα έφτασε στα 160, καλός δικηγόρος, πολύ καλός για τη «SIEMENS», που δεν τα πήραμε ποτέ και κάποιες άλλες παροχές, που ακόμη δεν τις έχουμε πάρει από τη «SIEMENS». Ο κ. Μπερνίτσας, κατά παράξενο τρόπο ακολουθούσε τον τότε Πρωθυπουργό για επενδύσεις στο εξωτερικό στις αραβικές χώρες. Κατά περίεργο τρόπο, κατά σύμπτωση, ήταν ο άνθρωπος, ο οποίος ήταν στις αποκρατικοποιήσεις δικηγόρος. Κατά περίεργο τρόπο είχε σχέση και με το C4I, το πολύ αμαρτωλό C4I - δεν τα έχουμε δει αυτά ακόμη - και βρέθηκε να έχει και αυτός μία offshore στα Panama papers. Ποιοι άλλοι είναι; Δεν θέλω να γίνω κακός αυτή τη στιγμή. Ειλικρινά σας το λέω. Στη λίστα της κ. Τσάκαλου, της γραμματέως του κ. Χριστοφοράκου, δεν υπάρχει κανένα όνομα από οποιοδήποτε άλλο κόμμα εκτός από τα δύο κόμματα, του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας - το ξαναλέω - από κανένα άλλο κόμμα! Φυλάγεται αυτή η γυναίκα. Έχει κινδυνεύσει η ζωή της κάμποσες φορές. Είναι η γραμματέας του κ. Χριστοφοράκου, που ο κ. Σίκατσεκ είχε δηλώσει γύρω στα εκατόν σαράντα τέσσερα ονόματα. Θέλω ακόμη να θυμίσω για τα σαράντα τέσσερα ονόματα - που δεν μάθαμε ποτέ - δωροδοκημένων Ελλήνων πολιτικών με το 2% από τη «SIEMENS», αυτή η υπόθεση που καθυστερεί, κάποιοι μάλιστα έχουν παρεξηγηθεί, γιατί λέμε ευθαρσώς ότι όπως και στους γιατρούς - οι γιατροί που κάνουν εφημερία βράδυ στην εφημερία του «Ευαγγελισμού» και παίρνουν 800 ευρώ, δεν δωροδοκούνται, κάποιοι γιατροί δωροδοκούνται, τι να κάνουμε; - έτσι και μέσα στη δικαιοσύνη υπάρχει και ένα κύκλωμα περίεργο. Είναι κακό να το πούμε αυτό; Δεν το κατάλαβα αυτό! Θέλω να πω το εξής. Είδαμε πέντε τραπεζίτες, έτσι κυβερνιόταν η χώρα. Πήρε τράπεζα ο Λαυρεντιάδης. Κάποιοι θα πρέπει να είναι πιο σεμνοί μέσα σε αυτήν εδώ την Αίθουσα. Το πώς πήρε την τράπεζα ο Λαυρεντιάδης, ο οποίος είναι υπόδικος, κάνει τριάντα χρόνια να το μάθει ο Έλληνας πολίτης. Να μάθει ο Έλληνας πολίτης πως εκείνο το περίεργο βράδυ ο Γιάννης Τραγάκης διηύθυνε, όπως τώρα οι Πρόεδροι, κανόνιζε την ασυλία όλων των τραπεζιτών, που έδιναν χωρίς εγγύηση δάνεια, που έφευγαν κατευθείαν για το εξωτερικό. Κι αν υπάρχει ένας σε αυτήν την Αίθουσα, που αμφισβητεί ότι πάνω από 300 ή 400 δισεκατομμύρια έφυγαν με αυτόν τον τρόπο στις λίστες, στα διάφορα κέντρα, στα UBS, στα Κέιμαν και στις offshore, να μας το πει. Έτσι έφυγαν. Και συνήργησαν δύο συγκεκριμένα κόμματα με μια συγκεκριμένη πλειοψηφία. Ούρλιαζε τότε ο Παπαδημούλης με τον Καμμένο. Αποχώρησαν από τη Βουλή. Τέλειωσε αυτή η ιστορία. Και πόσες άλλες τέλειωσαν; Πάρα πολλές. Θα μπορούσαμε να μιλάμε μέχρι αύριο. Δεν θέλω να φάω χρόνο. Θέλω απλά να θυμίσω και να τελειώσω με αυτό. Το καθεστώς Χριστοφοράκων, το καθεστώς των Ψυχάρηδων, το καθεστώς των Βγενόπουλων, το καθεστώς των Μαρτίνηδων και των καθεστώς των Λιακουνάκων έχει περάσει ανεπιστρεπτί από αυτή τη χώρα. Κάποιοι να το πάρουν απόφαση! Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Θανάση Παπαχριστόπουλο, Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Μπαίνουμε τώρα στις αγορεύσεις των Αρχηγών των κομμάτων και των Υπουργών. Πρώτος είναι ο κ. Λεβέντης, Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων. Κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Καλησπέρα, κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί και κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Σήμερα το πρωί - θα αρχίσω έτσι την αγόρευσή μου - βρέθηκα εις τον «ΣΚΑΪ» και με πλησιάζει ένας δημοσιογράφος - να μην πω το όνομά του, να μην εκθέσουμε πρόσωπα και πράγματα - και μου λέει: «Θέλω να ξέρω τι πήρες από τον Τσίπρα και του προσφέρεις τέτοια βοήθεια». Τον κοίταξα, του λέω: «Τι βοήθεια προσέφερα; Εκείνος παρητήθη του μπόνους. Ήταν πενήντα ετών αίτημα δικό μου αυτό, της Ένωσης Κεντρώων και της Κεντροαριστεράς ολόκληρης. Εκείνος παρητήθη κι όταν είδα ότι δεν αστειευόταν, το ψήφισα. Το χρέος μου έκανα, γιατί τούμπα δεν μπορούσα να κάνω σε κάτι που πίστευα πενήντα χρόνια. Άλλοι που προσέφεραν πενήντα έδρες στον κ. Μητσοτάκη, εις αυτούς πρέπει να ρωτήσεις τι πήραν». Γύρισε και με κοίταζε. Εγώ, λέω, δεν έδωσα τίποτα στον Τσίπρα. Εγώ απλά είδα έναν Τσίπρα, ο οποίος είπε ότι θέλει να πάμε σε κυβερνήσεις συμμαχικές και μου άρεσε πάρα πολύ αυτό - δεν το κρύβω, είναι το όνειρό μου - και είπα αμέσως ότι με μεγάλη χαρά το ψηφίζω. Άλλοι έδωσαν εις τον κ. Μητσοτάκη τις πενήντα έδρες και αυτοί οφείλουν εις την ιστορία να πουν τι πήραν, σύμφωνα με το πνεύμα του δημοσιογράφου. Μπορεί να μην πήραν τίποτα. Μπορεί να πήραν υποσχέσεις. Στην πολιτική υπάρχουν και κορόιδα, που παίρνουν υποσχέσεις μόνο και μετά πουλιόνται κιόλας. Να μη νομίζουν ότι πήραν. Μπορεί και να πήραν, εγώ δεν μπορώ να ξέρω. Πόσο είναι, μια βδομάδα έχει περάσει που ψηφίσαμε την απλή αναλογική; Εγώ σαν Βασίλης Λεβέντης δεν έχω κοιμηθεί πολλές νύχτες. Δεν μπορώ να εξηγήσω της Φώφης τη στάση.
Και μείνατε άυπνος γι' αυτό;
Δεν κάνω συζήτηση. Μετά θα μιλήσει ο Αρχηγός σας. Ούτε άκουσα κιόλας τι είπατε. Λοιπόν, δεν μπορώ να το εξηγήσω. Δηλαδή στον ύπνο μου σηκώνομαι και τραντάζομαι και λέω τι είναι αυτό τώρα. Γιατί είχα ελπίσει ότι με την ψήφο δύο κομμάτων, που παρουσιάζονται ως φιλοκεντρώα, του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού, θα πέρναγε η απλή αναλογική, το είχα ελπίσει. Η κοινή λογική, αυτή την οποία επικαλείται ο κ. Μητσοτάκης, με έκανε να το πιστεύω. Άρχισαν κάτι θεωρίες περί κυβερνησιμότητας, περί σταθερών κυβερνήσεων, ότι θα μείνουμε ακυβέρνητοι, τα γνωστά αυτά τα παραμύθια, με τα οποία επί πενήντα χρόνια ταΐζεται η χώρα. Με φοβικά σύνδρομα, έτσι κυβερνιέται αυτή η χώρα. Πάντως, ακόμα δεν το έχω ξεπεράσει το θέμα αυτό. Σας το λέω ειλικρινά. Το ότι το ΠΑΣΟΚ προσήλθε και έδωσε πενήντα έδρες δώρο στη Νέα Δημοκρατία, αυτό το φέρω βαρέως και θα το φέρει βαρέως και ο λαός. Αυτό δεν θα εξηγηθεί ποτέ. Πιστεύω ότι θα έχει βαρύτατη τιμωρία από την κοινωνία, γιατί ήταν μια ευκαιρία να γυρίσει η σελίδα των αυτοδύναμων κυβερνήσεων και να πάμε σε κυβερνήσεις συνεργασίας. Γιατί οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις έχουμε πει ότι είχαν τα ρουσφέτια, είχαν τις παρανομίες, τα σκάνδαλα, την προσπάθεια παραμονής στην εξουσία και από εκεί πτώχευσε και η χώρα. Η χώρα δεν πτώχευσε με κυβερνήσεις συνεργασίας. Η χώρα πτώχευσε με αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Αυτό είναι τοις πάσι γνωστό. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΟΥΤΣΗΣ]] Πώς θα το εξηγήσουν οι κύριοι που προσέθεταν την ψήφο ομογενών; Ο πυρήνας της απλής αναλογικής είναι το μηδέν μπόνους. Τα υπόλοιπα, όπως η ψήφος των ομογενών, το σπάσιμο των περιφερειών, είναι δευτερεύοντα. Το πρωτεύον ήταν το μηδέν μπόνους. Προσέθεταν, ιδιαίτερα από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, και τέσσερα - πέντε άλλα και έλεγαν να αρχίσει η συζήτηση από την αρχή, κάτι πράγματα τα οποία εγώ τα λέω προφάσεις εν αμαρτίαις. Ας λήξει το θέμα όσο μπορεί να λήξει, γιατί εγώ θα το φέρω επί μακρόν βαρέως. Διότι, η ευκαιρία να ψηφίσουμε με απλή αναλογική δεν πιστεύω να δοθεί γρήγορα πάλι. Αυτά είναι ζητήματα σοβαρά, που απαιτούν κάποιος Πρωθυπουργός να πατήσει πόδι. Το ότι βρέθηκε αυτός ο Πρωθυπουργός και πάτησε πόδι, είναι κάτι σημαντικό. Εγώ διαφωνώ με την ασκημένη πολιτική εδώ και ενάμιση χρόνο, αλλά είδα έναν Πρωθυπουργό που τίμησε αυτά που μου είπε. Εν τω μεταξύ να ξέρετε ότι πολλοί από εσάς τους δεξιούς με έπαιρναν τηλέφωνο και μου έλεγαν: «θα δεις που θα σε πουλήσει. Θα βάλει τριάντα μπόνους, για να πάρει την ψήφο και των άλλων. Θα βρει μέσες λύσεις και θα σε πουλήσει, κύριε Λεβέντη». Αυτά μου έλεγαν μέχρι την τελευταία μέρα. Πράγματι, έκατσα να ακούσω τον Τσίπρα στου Παπαχελά τη συνέντευξη και όταν διαπίστωσα ότι εμμένει στο μηδέν μπόνους, κατάλαβα ότι ο Πρωθυπουργός έχει τουλάχιστον σοβαρότητα. Διότι πράγματι, αν άρχιζε τις διαπραγματεύσεις με τους υπολοίπους, ο μόνος τρόπος μετά θα ήταν να αποσυρθεί το νομοσχέδιο. Για το θέμα της Αναθεώρησης του Συντάγματος, που έκανε εχθές ο κ. Τσίπρας - πήγα, καθώς με τίμησε, αφού με κάλεσε, οι άλλοι πολιτικοί Αρχηγοί δεν πήγαν κι ο καθένας έχει την ευθύνη του, εγώ είμαι υπέρ του διαλόγου και γι' αυτό πήγα - έχω κάποιες παρατηρήσεις. Καλό είναι να τις ακούσει ο κ. Τσίπρας από το γραφείο του, που πιστεύω ότι είναι τώρα. Το θέμα της εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας καλό είναι να μην το πειράξουμε, ούτε με δημοψηφίσματα ούτε με τίποτα. Αν θέλουμε να βοηθήσουμε να μη γίνονται εκλογές, να βάλουμε στην τρίτη ψηφοφορία εκατόν εξήντα. Γιατί αν καταφεύγουμε στον λαό μεταξύ των δύο πρώτων, μπορεί ο λαός να μην εγκρίνει κανέναν και μετά ο διχασμός μεταφέρεται στον λαό, να διαλέξει. Ο Πρόεδρος πρέπει να είναι κοινής αποδοχής. Δεν πρέπει να φθάσουμε σε ψηφοφορία στον λαό και να φωνάζουμε «Δήμας», «Παυλόπουλος», οι μισοί υπέρ του ενός, οι μισοί υπέρ του άλλου. Είναι διχασμός αυτός, γιατί όποιος επιλεγεί Πρόεδρος πρέπει να είναι αποδεκτός από όλη την κοινωνία. Στις εκλογές βγαίνει ένα κόμμα, σχηματίζει κυβέρνηση ή δύο ή τρία, αλλά εκεί πια είναι μια πολιτική επιλογή του λαού. Ενώ στο θέμα του Προέδρου, που πρέπει να είναι κοινής αποδοχής, πολώνουμε πολύ το κλίμα και διχάζουμε τον λαό, αν τον καλέσουμε. Θεωρώ, λοιπόν, ότι αν όντως θέλουμε να λιγοστέψουν οι πιθανότητες υποχρεωτικής προσφυγής στον λαό, καλύτερα να βάλουμε στην τρίτη ψηφοφορία τον αριθμό εκατόν εξήντα. Επίσης, κάτι είπε ο Πρωθυπουργός να μη βγαίνει τεχνοκράτης Πρωθυπουργός. Γιατί έχουμε ταμπού; Θυμάμαι ότι ο Γεώργιος Παπανδρέου πρότεινε έναν Πετσάλνικο. Ήταν καλύτερος ο Πετσάλνικος; Μπορούσε να σηκώσει το βάρος της χώρας; Εγώ πιστεύω, λοιπόν, ότι δεν πρέπει να περιορίζουμε το ποιος είναι Πρωθυπουργός κάθε φορά, γιατί δεν ξέρουμε την κρίση. Δεν ξέρουμε σε τι κατάσταση θα είναι η χώρα. Δεν μπορούμε, δηλαδή, να βάλουμε ο Πρωθυπουργός να βγαίνει από τη Βουλή. Αν η Βουλή εκείνη την εποχή δεν παρέχει άντρα κατάλληλο για κάποιους λόγους ή γιατί είναι οι συνθήκες τέτοιες, θα βάλουμε εμείς Βουλευτή γιατί το προβλέπει το Σύνταγμα; Είμαι βέβαιος ότι και ο Τσίπρας θα το καταλάβει αυτό. Κάποιοι σύμβουλοι τού το είπαν. Όσο για τα δημοψηφίσματα, να μην καταφεύγουμε εκεί πολύ εύκολα, γιατί είναι διχασμός το να γίνονται συχνά. Στο εξωτερικό γίνονται δημοψηφίσματα σε πόλεις, σε δήμους για τοπικά θέματα. Για εθνικούς λόγους σε όλη την επικράτεια γίνονται πολύ σπάνια δημοψηφίσματα. Έτσι, πιστεύω ότι τα δημοψηφίσματα με συλλογή πεντακοσίων χιλιάδων υπογραφών είναι κάτι παρακινδυνευμένο. Δεν είναι αυτό που μας έλειπε για να έχουμε δημοκρατία. Το Σύνταγμα - έχω την άποψη, θα το πω και στον κ. Τσίπρα, γιατί έχουμε μια συνάντηση προσεχώς - να μην το πολυπειράξει. Το Σύνταγμα δεν πάσχει από ελλείψεις που πρέπει να καλύψουμε. Πάσχει από το ότι το πατάσσουμε, δεν το τηρούμε, είτε η εκτελεστική είτε η νομοθετική εξουσία. Από κει πάσχει. Δεν πάσχει από το ότι έχει φοβερές ελλείψεις και πρέπει να το διορθώσουμε, να το ξέρετε αυτό. Κάποτε, όταν ήμουν νέος και ασχολούμουν με την πολιτική, είχα μιλήσει με έναν πεθαμένο τώρα, τον Κωνσταντίνο Τσάτσο, που ήταν πρόεδρος της επιτροπής του Συντάγματος, ορισμένος από τον Καραμανλή. Του είχα πει κάτι για τα άρθρα 21 και 24, που είχε συμπεριλάβει, τα οποία εγώ είχα γράψει με τον Κυπριανό Μπίρη. Είχα γυρίσει από το εξωτερικό και τα γράψαμε. Ήταν για τους οικισμούς και για το περιβάλλον. Δεν έβαλε κάποια πράγματα ο Τσάτσος και του λέω: «Είναι αοριστία έτσι που δεν το έβαλες». Μου είπε: «Το Σύνταγμα είναι σοφό, διαμορφώνεται. Εδώ η Αγγλία δεν έχει καθόλου Σύνταγμα και έχει συνταγματική νοοτροπία κατοχυρωμένη, δηλαδή συνταγματική τάξη». Έτσι μου είχε απαντήσει. Μπορεί να ήταν κάποιας αποχρώσεως ο Τσάτσος, αλλά ήταν σοβαρός άνθρωπος. Επίσης, επειδή στην Ελλάδα γίνονται ρουσφέτια και χρησιμοποιείται το κράτος για λόγους ψηφοθηρίας, πρέπει να βάλουμε και το 3%, να παραπέμπεται ο Πρωθυπουργός σε δίκη, αν το έλλειμμα υπερβαίνει το 3%. Στη Γερμανία το έβαλαν για τον Καγκελάριο. Στη Γερμανία ο Καγκελάριος παραπέμπεται αν πάει στο 3,5% το έλλειμμα. Γιατί να μη βάλουμε κι εδώ έναν «κόφτη» για το έλλειμμα; Ελπίζω και ο κ. Τσακαλώτος να μην έχει αντίρρηση επ' αυτού. Είναι προηγμένη χώρα η Γερμανία και όταν το έλλειμμα υπερβαίνει το 3%, υπάρχει το δικαίωμα να εγερθεί ποινική δίωξη κατά του Πρωθυπουργού. Γιατί το έβαλαν; Για να φοβάται, για να μην το υπερβεί, για να μην έχουμε αυτά που είχαμε εδώ. Συζητάμε εδώ περί μιας εξεταστικής επιτροπής. Αυτή η εξεταστική επιτροπή δεν θα ήταν κάτι κακό. Φυσιολογικά θα έπρεπε να την ψηφίσει και η Ένωση Κεντρώων, για να μάθουμε. Ό,τι είναι να μάθουμε δεν είναι κακό. Αλλά γιατί την επιμερίζετε μόνο στην περίπτωση του 2015; Κάντε την πρόταση να ξεκινήσει από το 2004, να συμπεριληφθεί και η θητεία του Καραμανλή, να συμπεριληφθεί και η θητεία του Γιώργου Παπανδρέου και πιστεύω ότι τότε θα ψήφιζε και ο κ. Τσίπρας. Δεν θα είχε αντίρρηση. Έτσι όπως το κάνετε, επιλεκτικά η τάδε περίοδος, έχοντας τη μειοψηφία, τι ελπίδες έχετε να εγκριθεί; Μηδαμινές. Το κάνουμε απλά για να γίνεται εδώ συζήτηση. Κάνουμε συζήτηση, για να γίνεται συζήτηση. Αντί να είμαστε στα καφενεία, είμαστε εδώ και συζητάμε περί της ιδέας του Μητσοτάκη να γίνει εξεταστική. Δεν ξέρω αν ο κ. Μητσοτάκης είχε αληθινή διάθεση να ψάξουμε την όλη κρίση, γιατί η κρίση μπορεί να ξέσπασε τώρα, αλλά μπορεί οι τριακόσιες εξήντα χιλιάδες, που διόρισε ο Καραμανλής με προγράμματα «STAGE» ως μαθητευόμενους να ήταν πολύ σημαντικό ποσό. Μπορεί ο Γιώργος Παπανδρέου να έχασε πολύτιμο χρόνο. Να τα ψάξουμε. Γιατί δεν κάνετε μια σωστή κίνηση; Τότε θα είχατε σίγουρα την ψήφο και ενός κόμματος σαν την Ένωση Κεντρώων. Με κατηγορούν όλα τα site ότι είμαι δεκανίκι του ΣΥΡΙΖΑ. Ακούστε κάτι. Δεν θα υπάρξει το μέλλον να αποδείξει ποιος σ' αυτή την Αίθουσα είναι δεκανίκι; Δεν θα έλθει και η άλλη εβδομάδα και η παρα - άλλη εβδομάδα, να φανεί ποιος είναι δεκανίκι; Γιατί βιάζεστε; Εγώ δήλωσα ότι μπήκα στη Βουλή, μετά από τριάντα πέντε ετών αγώνες, για να κάνω την Ένωση Κεντρώων αρχικά μικρή, μετά μεγαλύτερη και μετά πολύ μεγαλύτερη. Δεν κρύβω τη φιλοδοξία μου. Δεν θα ήταν, λοιπόν, ούτε έξυπνο από πλευράς μου να γίνω δεκανίκι, όπως κατηγορούμαι. Και, προς τιμήν του, δεν μου το ζήτησε ούτε ο Τσίπρας. Ειλικρινά, όσες φορές τον έχω συναντήσει, δεν μου το είπε ποτέ. Το λέω ειδικά σε εσάς τους Βουλευτές, γιατί μπορεί να μην το πιστεύετε. Δεν μου είπε ποτέ: «Κύριε Λεβέντη, θέλεις να μπεις στην Κυβέρνηση»; Ποτέ! Και χθες, όταν τελείωσε η ομιλία του για την συνταγματική Αναθεώρηση, μου είπε: «Επί των όσων ακούσατε, παρακαλώ, εάν θέλετε να μου στείλετε εγγράφως τις παρατηρήσεις σας». Του απάντησα να με αφήσει λίγες μέρες. Εγώ διεκδικώ έναν ρόλο συναινετικό για την Ένωση Κεντρώων, να μεγαλώσει. Και θα κάνω μια παρατήρηση, να την ακούσει ο κ. Τσίπρας. Επειδή αν μείνει μόνος στην πρόταση περί απλής αναλογικής και συνεχιστεί η όξυνση ή οι συγκρούσεις, τότε θα του προσάψουν όλοι ότι την απλή αναλογική δεν την έκανε επειδή πιστεύει στην συναίνεση, αλλά γιατί θέλει να κλείσει τον δρόμο στον Μητσοτάκη. Πλέον πρέπει με τη συμπεριφορά του, εφεξής, όσο καιρό μείνει στην Κυβέρνηση, ο κ. Τσίπρας να δείξει ότι αλλάζει διαγωγή και τάσσεται υπέρ της συναίνεσης. Πρέπει να συγκαλεί συχνότερα τους πολιτικούς Αρχηγούς, να διαπραγματεύεται μαζί τους, να συνεννοείται. Στα νομοσχέδια, πριν τα φέρει, να μη μας αιφνιδιάζει, να αποφεύγει να περνάει νομοσχέδια με εκατόν πενήντα τρεις ψήφους. Δηλαδή, πρέπει να αλλάξει και η διαγωγή του Πρωθυπουργού. Να είναι Ευρωπαίος Πρωθυπουργός. Τον κατηγορεί η Νέα Δημοκρατία ότι είχε σχέδιο να πάει τη χώρα στη δραχμή και ότι ήταν σύμφωνος με τον Βαρουφάκη. Άλλο συνέβη και πρέπει να το γνωρίζετε. Ο Βαρουφάκης υποσχόταν στον κ. Τσίπρα ότι θα υποκύψει τελικά η Μέρκελ. Ο Βαρουφάκης παρέσυρε τον κ. Τσίπρα να περιμένει και του έλεγε: «θα δεις στο τέλος ότι δεν θέλουν να διαλύσουν την Ευρωζώνη». «Τελικά, θα μας κάνουν τα χατίρια», του έλεγε ο Βαρουφάκης. Εκεί παρεσύρθη ο Τσίπρας και χάσαμε χρόνο. Είναι πολιτική η ευθύνη του Τσίπρα. Για όνομα του θεού, μη φθάσουμε στο σημείο ότι ο Τσίπρας είχε συναινέσει να πάμε στο Νομισματοκοπείο, να πάμε στη δραχμή και κάτι τέτοιες ανοησίες, που πιστεύω ότι δεν τις πιστεύει ούτε ο - πιστεύω - σοβαρός, καινούργιος Αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας. Δεν το θεωρώ πιθανό. Ζητώ και από τους δύο, και από τον κ. Μητσοτάκη και από τον κ. Τσίπρα, γιατί μπαίνουμε σε πολύ κρίσιμη περίοδο, να αλλάξουν στάση, να έρθουν προς τη συναίνεση. Εγώ, βέβαια, δεν κρύβω ότι το ότι δεν ψηφίστηκε η απλή αναλογική το θεωρώ έγκλημα αυτής της Βουλής. Δεν μπορώ να συγχωρήσω τη στάση της Φώφης και του κ. Θεοδωράκη. Δεν θα τους συγχωρήσω ποτέ, ούτε και η Ιστορία. Ευτυχώς που το ΚΚΕ ψήφισε τελικώς την απλή αναλογική, διότι αλίμονο εάν συνετάσσετο με αυτούς που έχουν κάνει συμφωνίες με τον κ. Μητσοτάκη. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Λεβέντη. Τον λόγο έχει ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών κ. Γεώργιος Χουλιαράκης για δέκα λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Η σημερινή προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή μάς δίνει, νομίζω, την ευκαιρία να κατανοήσουμε καλύτερα την καταγωγή του τρίτου προγράμματος προσαρμογής. Και θα είμαι σύντομος. Η θέση μου είναι πως το τρίτο πρόγραμμα προσαρμογής, που υπέγραψε η Κυβέρνηση της Αριστεράς τον Αύγουστο του 2015, είναι το αποτέλεσμα των αδυναμιών σχεδιασμού και της αποτυχίας των δύο προηγούμενων προγραμμάτων. Ο μόνος, ίσως, κρίσιμος δείκτης που μπορεί να προβλέψει με ασφάλεια την επιτυχή ολοκλήρωση ενός προγράμματος προσαρμογής είναι η πορεία των επιτοκίων δανεισμού του δημοσίου χρέους. Συνήθως τα επιτόκια δανεισμού - δείκτης εμπιστοσύνης των αγορών στις προοπτικές μιας οικονομίας - αρχίζουν να αποκλιμακώνονται σταδιακά έξι με εννέα μήνες πριν την ολοκλήρωση ενός προγράμματος. Με την ολοκλήρωση του προγράμματος βρίσκονται ήδη σε επίπεδα συμβατά με τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους. Ας δούμε λίγο το παράδειγμα των δύο άλλων χωρών, που βρέθηκαν σε πρόγραμμα, το παράδειγμα της Πορτογαλίας αλλά και της Ιρλανδίας. Έξι μήνες πριν την ολοκλήρωση του προγράμματος της Πορτογαλίας τα επιτόκια δανεισμού εκεί - και αναφέρομαι στα δεκαετή επιτόκια του πορτογαλικού δημοσίου χρέους, των ομολόγων της Πορτογαλίας - τα επίπεδα των επιτοκίων, τα ονομαστικά επιτόκια ήταν στο 6%. Τέσσερις μήνες πριν ήταν στο 5,2%. Τρεις μήνες πριν ήταν στο 4,9% και δύο μήνες πριν στο 4,4%. Μια σημαντική αποκλιμάκωση από ένα σχετικά υψηλό επίπεδο μέχρι την ολοκλήρωση του προγράμματος και την έξοδο από την επιτροπεία στην Πορτογαλία, όπου τα επιτόκια είχαν πια σταθεροποιηθεί στο 3,7%. Κάτι αντίστοιχο έγινε και στην Ιρλανδία με επιτόκια που αποκλιμακώθηκαν από το 4%, πέντε και έξι μήνες πριν την ολοκλήρωση, στο 3,5% τον μήνα εξόδου από το πρόγραμμα. Ας δούμε λίγο την ελληνική εμπειρία. Έξι μήνες πριν την ολοκλήρωση του προγράμματος, το καλοκαίρι, δηλαδή, του 2014, θυμηθείτε, στην καρδιά του success story της προηγούμενης κυβέρνησης, τα επιτόκια ήταν λίγο - πολύ ήταν εκεί που ήταν και τα πορτογαλικά έξι μήνες πριν ολοκληρωθεί το δικό τους πρόγραμμα, στο 6%. Τον Οκτώβριο του 2014, ενώ τα πορτογαλικά επιτόκια αντίστοιχα είχαν αρχίσει να αποκλιμακώνονται, τέσσερις μήνες πριν την ολοκλήρωση του ελληνικού προγράμματος, στο τέλος Φεβρουαρίου του 2015, τα ελληνικά επιτόκια πήραν την ανιούσα: 7,3%. Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, θυμηθείτε, δύο μήνες πριν τις εκλογές, τα ελληνικά επιτόκια ήταν στο 8,1%.
Επειδή ερχόσασταν, κύριε Υπουργέ, ανέβαιναν.
Τα πορτογαλικά επιτόκια τέσσερις μήνες πριν την ολοκλήρωση στο 4,9%. Τον Δεκέμβριο του 2014, πριν την προκήρυξη των εκλογών, τα ελληνικά επιτόκια ήταν ήδη στο 8,5%.
Τον Ιανουάριο;
Η δικιά μου ερώτηση στην Αξιωματική Αντιπολίτευση είναι αν σχεδίαζαν τον Φεβρουάριο του 2015 χωρίς εκλογές να βγουν στις αγορές με επιτόκια 8,5%.
Επειδή ερχόσασταν, κύριε Υπουργέ, ανέβαιναν.
Δεύτερον: Στην περίπτωση της Πορτογαλίας η έξοδος από το πρόγραμμα συνοδεύτηκε με χτίσιμο χρηματικών διαθεσίμων για την κάλυψη των δικών τους χρηματοδοτικών αναγκών του έτους, που έπεται της εξόδου, του τέλους του προγράμματος, ύψους ενός έτους. Είχαν, δηλαδή, στην άκρη οι άνθρωποι, είχε η πορτογαλική κυβέρνηση στην άκρη, χρηματοδοτικά αποθέματα ενός έτους για να καλύψει τις ανάγκες των επόμενων δώδεκα μηνών. Στην περίπτωση της Ιρλανδίας η ολοκλήρωση του προγράμματος συνοδεύτηκε με αποθέματα 20 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η Ιρλανδία δεν βγήκε από το πρόγραμμα χωρίς να έχει στην άκρη 20 δισεκατομμύρια. Ξέρετε ποιο ήταν το απόθεμα στην περίπτωση της Ελλάδας; Μηδέν. Τρίτον: Οι χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας μετά την ολοκλήρωση του δεύτερου προγράμματος ήταν κατά τεκμήριο 33 δισεκατομμύρια ευρώ. Ακόμα κι αν η Ελλάδα τολμούσε να βγει στις αγορές με την προληπτική γραμμή στήριξης, που έδινε 10 δισεκατομμύρια ευρώ, πώς θα κάλυπτε τα υπόλοιπα 23 δισεκατομμύρια; Με δανεισμό 8,2%; Η ιστορία ότι η ελληνική οικονομία θα έβγαινε από το δεύτερο πρόγραμμα στις αγορές δεν στέκει.
Χρειαζόταν και τρίτο μνημόνιο δηλαδή;
Τον Φεβρουάριο του 2015 η προηγούμενη κυβέρνηση χωρίς εκλογές θα ήταν υποχρεωμένη να βάλει τη χώρα σε τρίτο πρόγραμμα. Και ξέρετε γιατί; Γιατί το δεύτερο πρόγραμμα ήταν άσχημα σχεδιασμένο.
Αυτό λέγατε, ότι θέλατε ένα καλό μνημόνιο;
Διότι το δεύτερο πρόγραμμα στηριζόταν, όπως και το πρώτο, σε εμπροσθοβαρή επιθετική δημοσιονομική πολιτική με κατ' έτος επιβάρυνση 12 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ ταυτόχρονα αγνοούσε τις δομικές βασικές παθογένειες της ελληνικής οικονομίας κάνοντας ελάχιστα σε μεταρρυθμίσεις, σχετικά με τους αδύναμους δημοσιονομικούς θεσμούς, με τη μικρή φορολογική βάση, με την πολύ μικρή φορολογική συνείδηση και εισπραξιμότητα, με δομικές αδυναμίες στο σύστημα δικαιοσύνης, στις αγορές προϊόντος που αγνοήσατε - και δεν ξέρω γιατί - και φυσικά τη δημόσια διοίκηση. Η μόνη περιοχή στην οποία δώσατε βάρος ήταν η απορρύθμιση των αγορών εργασίας, χωρίς αποτέλεσμα, όμως, στην ανταγωνιστικότητα. Το τρίτο πρόγραμμα, που διαπραγματεύθηκε η Κυβέρνηση της Αριστεράς, άντλησε σημαντικά διδάγματα από την εμπειρία του πρώτου και δεύτερου προγράμματος. Οδήγησε τη χώρα, λοιπόν, σε μία δημοσιονομική πολιτική με σημαντικά χαμηλότερους στόχους πρωτογενών πλεονασμάτων, σημαντικά ηπιότερη, με μέση ετήσια δημοσιονομική επιβάρυνση όχι 12 δισεκατομμύρια, αλλά λίγο πάνω από 2 δισεκατομμύρια κατ' έτος, από το 2015 έως και την ολοκλήρωσή του το 2018, με όχι μόνο επιτυχή ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, αλλά και με ταυτόχρονη λύση του θέματος των μη εξυπηρετούμενων δανείων, με έμφαση από εδώ και πέρα στις μεταρρυθμίσεις των αγορών προϊόντων, αλλά και της δικαιοσύνης, εκεί που πονάει η δυναμική της ελληνικής οικονομίας και, κυρίως, με αποκατάσταση των μεγάλων πληγών που άφησε πίσω η πενταετής ύφεση, στο μέτρο του δυνατού, με τα μέτρα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης του 2015 και του 2016, με το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης από το 2017 και μετά, με την τόνωση των δαπανών σε τομείς όπως είναι η υγεία και η καταπολέμηση της ανεργίας, αλλά φέρνοντας πάλι στο τραπέζι και το κρίσιμο ζήτημα του χρέους. Όλα αυτά, λοιπόν, συνιστούν ένα πρόγραμμα διαφορετικό από τα προηγούμενα, με εσωτερική συνοχή, βιώσιμο, που ήδη έχει φέρει τη σταθεροποίηση της ελληνικής οικονομίας και ήδη ανοίγει θετικές προοπτικές ανάκαμψης. Κύριε Σταϊκούρα, στην τοποθέτησή σας ασχοληθήκατε ιδιαίτερα με το βιβλίο του Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ, άμισθου συμβούλου του πρώην Υπουργού Οικονομικών. Δεν θα επανέλθω σε ένα θέμα που έχω αναφερθεί εκτενώς από το Βήμα της Βουλής, από την Ολομέλεια αλλά και από την επιτροπή. Νομίζω ότι ήσασταν παρών και στις δύο παρεμβάσεις μου. Δεν θα σχολιάσω καν τα σχόλια που κάνει ο ίδιος ο κ. Γκάλμπρεϊθ για μένα, αναφέροντας ότι δεν άκουγα τις εντολές του Υπουργείου Βαρουφάκη στη διαπραγμάτευση του Απριλίου - Αυγούστου και ότι ήμουν κομμάτι μιας εσωτερικής τρόικας, που επεδίωκε την ολοκλήρωση του προγράμματος. Θα τα κρίνει η ιστορία. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι η διαπραγμάτευση της ελληνικής κυβέρνησης το διάστημα Απριλίου - Αυγούστου δεν στηρίχθηκε σε καταστροφικές απειλές εξόδου από το ευρώ. Στηρίχθηκε στη συστηματική, τεκμηριωμένη διαπραγμάτευση, στην αποκατάσταση της αξιοπιστίας βήμα - βήμα, στην αποκατάσταση σχέσεων εμπιστοσύνης, στη δημιουργία συμμαχιών, στην αξιοποίηση αντιθέσεων στο πλαίσιο της Ευρωζώνης. Δούλεψε, δηλαδή, ακριβώς όπως ξέρει να δουλεύει η Ευρώπη, γιατί η Ελλάδα είναι αδιαπραγμάτευτα κομμάτι της. Με αυτή, λοιπόν, τη διαπραγμάτευση καταφέραμε να χαράξουμε έναν δρόμο ανάμεσα στην καταστροφική εμπειρία των δύο προηγούμενων μνημονίων από τη μία, αλλά και στον τυχοδιωκτικό σχεδιασμό εξόδου από το ευρώ, που κάποιοι συνηγορούσαν, για να σταθεί η χώρα όρθια με αξιοπρέπεια και προοπτική και για να σταθεί και η Αριστερά όρθια, με αξιοπρέπεια σαν κυβερνώσα Αριστερά. Τελειώνοντας θα ήθελα να αναρωτηθώ εάν χρειάζεται πράγματι μελέτη της περιόδου της κρίσης από το 2010 μέχρι σήμερα. Η απάντηση είναι, αναμφίβολα, ναι. Χρειάζεται γιατί η ελληνική κοινωνία πρέπει να αντλήσει διδάγματα, πρέπει να αναστοχαστεί, πρέπει να επουλώσει τις πληγές στην κοινωνική και συλλογική ταυτότητα και συνείδηση που άφησε πίσω της η κρίση. Κι αυτό πρέπει να γίνει στην ώρα του και πρέπει να γίνει με τον κατάλληλο τρόπο, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, μακριά από τηλεοπτικά σόου, ακριβώς όπως έγινε στη Μεγάλη Βρετανία με την έκθεση Τσίλκοτ για το πώς πήγε η χώρα στον πόλεμο του Ιράκ. Και μια τέτοια πρωτοβουλία θα την καλωσορίζαμε. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Χουλιαράκη. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ κ. Δημήτρης Κουτσούμπας για δεκαπέντε λεπτά, με ευελιξία.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές η κοροϊδία και ο αποπροσανατολισμός γενικά καλά κρατεί. Χθες ο Πρωθυπουργός παρουσίασε μια υποτιθέμενη νέα μεταπολίτευση με νέο Σύνταγμα σε μια νέα Ελλάδα, κοροϊδεύοντας ξεδιάντροπα τον ελληνικό λαό. Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι αγρότες, οι επαγγελματίες, οι λαϊκές οικογένειες σε αυτή τη χώρα δεν μπορούν να επιβιώσουν ούτε με διαβουλεύσεις συνταγματικές ούτε με συνελεύσεις εκλογικές. Αυτά δεν γεμίζουν με φαΐ το άδειο στομάχι, ούτε γεμίζουν τις τσέπες με ευρώ, για να πληρωθεί ο ΕΝΦΙΑ και τα άλλα φορολογικά χαράτσια. Και από το φθινόπωρο, βέβαια, ετοιμάζονται και νέα μέτρα, λες και δεν μας έφθαναν όλα αυτά μέχρι τα τώρα. Σήμερα ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης με τη σειρά του θέλει να παίξει και αυτός σε αυτό το παιχνίδι του αποπροσανατολισμού προσδοκώντας σε μία νέα δικομματική κοκορομαχία από τα παλιά μέσα στη Βουλή, λες και θα συμβάλει έτσι για να χορτάσει και να ανακουφιστεί ο λαός μας από τα μνημόνια, τους αντεργατικούς νόμους που μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ και άλλα κόμματα ψήφισαν πέρυσι τέτοιον καιρό εδώ μέσα. Ο λαός, όμως, δεν χορταίνει ούτε με εξεταστικές επιτροπές ούτε με τέτοιες συζητήσεις εντός της Βουλής. Μόνο με κατάργηση των νόμων, που ψηφίζετε όλοι σας χρόνια τώρα και σήμερα, μπορεί να ανοίξει ο δρόμος έστω για ανάκτηση των τεράστιων οικονομικών απωλειών, των εισοδημάτων που είχε ο λαός. Γιατί το πολιτικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα με βασική ευθύνη του πολιτικού προσωπικού, που μέχρι σήμερα έχει κυβερνήσει είτε με Πρωθυπουργό τον Γιώργο Παπανδρέου είτε με Πρωθυπουργό τον Παπαδήμο ή τον Σαμαρά είτε τον Τσίπρα τώρα, δεν λύνεται με εξεταστικές επιτροπές. Πολιτική πρέπει να είναι η καταδίκη λέμε εμείς, αφού πολιτικές είναι και οι αποφάσεις. Τα ήξεις - αφήξεις του ΣΥΡΙΖΑ τους έξι πρώτους μήνες πέρυσι - όχι ότι δεν συνέχισε και μετά δηλαδή, αλλά, τέλος πάντων, μιας και γι' αυτή την περίοδο γίνεται κυρίως λόγος σήμερα - κατέληξαν σε ένα δημοψήφισμα που αποδείχτηκε «μαϊμού» από τους διοργανωτές τους και από τα ίδια τα ερωτήματα που έβαζε, όπως ακριβώς το είχε προβλέψει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Μέσα σε μία νύχτα το πραγματικά περήφανο «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού, έτσι όπως το αισθανόταν και έτσι όπως το εξέφρασε, μετατράπηκε σε ένα πελώριο «ΝΑΙ» στα μνημόνια, στο κουαρτέτο, δηλαδή στη σφαγή του λαού μας. Αυτό που αισθάνεται ο ελληνικός λαός και η νεολαία είναι ότι για ακόμη μία φορά εξαπατήθηκαν. Είδαν να διαψεύδονται οι ελπίδες τους. Βλέπουν ότι και οι σημερινοί κυβερνώντες και οι χθεσινοί συγκυβερνώντες τού βάζουν ψεύτικα διλήμματα, εκβιαστικά διλήμματα, χωρίς να θίγουν στο ελάχιστο όλους αυτούς που φταίνε πραγματικά για την οικονομική κρίση για την κατάντια της χώρας, για την ανεργία, τη φτώχεια. Και αυτοί δεν είναι άλλοι από τα μονοπώλια, το μεγάλο κεφάλαιο. Δεν θα κουραστούμε να το λέμε. Είναι ο καπιταλιστικός δρόμος που ακολουθείτε αδιαλείπτως, μόνο με κάποια εναλλαγή προσώπων για να αλλάζει ο Μανωλιός και να βάζει τα ρούχα τους αλλιώς! Είναι η λυκοσυμμαχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην οποία συμμετέχει η χώρα μας και που μας κατασπαράζει χρόνια τώρα συνεχόμενα, χωρίς σταματημό, πότε με δεξιό, πότε με αριστερό κυβερνητικό πρόσημο. Ο ελληνικός λαός πρέπει πιο αποφασιστικά απ' ότι μέχρι χθες με βάση και τη μεγάλη του πείρα πλέον, να βροντοφωνάξει όχι άλλη κοροϊδία, όχι άλλη αναμονή. Αυτό τον δρόμο δείχνει το ΚΚΕ. Κύριοι της Κυβέρνησης πέρυσι τέτοιον καιρό επιλέξατε την προσφυγή σε δημοψήφισμα με τα διλήμματα της άρχουσας τάξης, του κεφαλαίου, με εκείνα τα ερωτήματα που είτε απαντούσε «ΝΑΙ» είτε «ΟΧΙ» ο ελληνικός λαός, θα έβγαινε έτσι και αλλιώς χαμένος, όπως και έγινε. Συνεχίζεται μέχρι σήμερα η σφαγή του. Έχει νέες μεγάλες απώλειες το εισόδημά του. Επιλέξατε το δημοψήφισμα για να κάμψετε λαϊκές αντιδράσεις, τη συνεχώς ογκούμενη αγανάκτηση του ελληνικού λαού, που έφτανε μέχρι και την ουσιαστική, τότε, αμφισβήτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, των κυβερνητικών επιλογών, των μνημονίων, των εφαρμοστικών τους νόμων και που άρχιζε να δυναμώνει και σε αυτούς που σας ψήφιζαν και ευρύτερα μέσα στις λαϊκές δυνάμεις. Και χέρι βοηθείας σε αυτό σας έδωσαν, βέβαια, και οι υπέρμαχοι αστοί της αντίδρασης και του «ΝΑΙ», αλλά και τα φιλαράκια σας του «ΌΧΙ» εντός του ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι εκτός της Βουλής, της ονομαζόμενης μη κυβερνώσας Αριστεράς, που στο τέλος τους στείλατε όλους αδιάβαστους, τους εκπαραθυρώσατε, τους εξαπατήσατε, βέβαια, και αυτούς αφού πρώτα τους χρησιμοποιήσατε για να τους πετάξετε. Το πρόβλημα τελικά δεν ήταν ούτε είναι οι ονειρώξεις του κ. Βαρουφάκη και άλλων οπαδών του plan X, που ταυτίζονται με τα διάφορα plan ορισμένων τμημάτων του κεφαλαίου στην Ελλάδα, στην Ευρώπη αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες και εκτιμούν ότι η αλλαγή του νομίσματος ευνοεί τα δικά τους κέρδη. Το πραγματικό πρόβλημα βρίσκεται στην ίδια την πολιτική σας, που και με plan X και με plan A και με plan B είναι αντεργατική, αντιλαϊκή, βρίσκεται στον αντίποδα της ολοκληρωμένης πρότασης που προβάλλει το ΚΚΕ, που συνδέει την αποδέσμευση από τις αλυσίδες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όλων των λυκοσυμμαχιών με το πέρασμα του πλούτου, που παράγει ο λαός μας, σε κοινωνικό έλεγχο, δηλαδή, σε μια κοινωνία όπου την εξουσία θα την έχει πραγματικά ο λαός, η εργατική τάξη. Κοροϊδέψατε επανειλημμένα, όχι μόνο μια φορά, ωμά και προκλητικά τον λαό ότι ισχυρίζεστε με τη συμφωνία, που εσείς προτείνατε και διαπραγματευτήκατε, ότι θα εξασφαλίζατε ό,τι καλύτερο μπορούσε να γίνει. Δηλαδή, εδώ που τα λέμε, βαφτίσατε έτσι τις νέες μειώσεις σε μισθούς, σε συντάξεις, τις αντιλαϊκές δεσμεύσεις, τις αυξήσεις στους άδικους φόρους, τις ιδιωτικοποιήσεις, τη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, της υγείας, της πρόνοιας, της παιδείας, τα πάντα, τα ελάχιστα εναπομείναντα δικαιώματα του λαού. Έτσι βαφτίσατε και τα capital control, την ανασφάλεια, την αβεβαιότητα για το αύριο. Χώρια όλα τα άλλα, όπως η πληρωμή ξανά του ΕΝΦΙΑ, του φόρου με τον οποίο πληρώνει νοίκι κάποιος και για το δικό του σπίτι ακόμα και μάλιστα στα προβλεπόμενα των προηγούμενων χρόνων της εισφοράς αλληλεγγύης που βάζει τον εργάτη να δείχνει αλληλεγγύη τελικά για τον βιομήχανο, γιατί εκεί καταλήγει αυτός ο φόρος σε τελευταία ανάλυση. Οι ιδιωτικοποιήσεις, η απελευθέρωση τομέων στρατηγικής σημασίας, όπως τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, με αρνητικές συνέπειες και για τους εργαζόμενους στους κλάδους αυτούς, αλλά και για όσους κάνουν χρήση αυτών των υπηρεσιών από τις λαϊκές οικογένειες της χώρας μας. Η αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών σε εργαζόμενους και συνταξιούχους τι είναι πάλι; Οι κόκκινες γραμμές της Κυβέρνησης έγιναν μαύρες για χιλιάδες ασφαλισμένους, στους οποίους αυξήθηκαν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, καταργήθηκαν δικαιώματα πρόωρης συνταξιοδότησης, προχώρησαν όλες οι παραπέρα ανατροπές ασφαλιστικών δικαιωμάτων, η ενοποίηση ταμείων, έγιναν νέες περικοπές. Οι μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις ήταν και είναι μόνιμα πάνω στο τραπέζι αυτής της διαπραγμάτευσης Κυβέρνησης - δανειστών, γιατί μόνιμοι είναι οι στόχοι για τα πρωτογενή πλεονάσματα, οι δεσμεύσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ανταγωνιστικότητα. Άλλωστε οι μειώσεις στους μισθούς είναι στην ημερήσια διάταξη σε όλες τις επιχειρήσεις σήμερα του ιδιωτικού τομέα εκεί που οργιάζουν οι ατομικές, οι επιχειρησιακές συμβάσεις, οι μειώσεις που συμπαρασύρουν προς τα κάτω και τις συντάξεις. Χθες είχα συνάντηση με την Ομοσπονδία Εργαζομένων στη Χημική Βιομηχανία και με το Σωματείο Λιπασμάτων της Καβάλας. Ένα εργοστάσιο λιπασμάτων στην Καβάλα έχει απομείνει. Ό,τι έχει απομείνει αυτό είναι σήμερα στην Ελλάδα. Και αυτό με την πολιτική σας, που ευνοεί μόνο τη μεγαλοεργοδοσία, ετοιμάζεται να βάλει οριστικό λουκέτο ή και να αλλάξει χαρακτήρα, επειδή έτσι βολεύει τους πολιτικούς φίλους σας. Απολύονται συνδικαλιστές, δεν πληρώνονται αποζημιώσεις, κατά παράβαση και των νόμων, εργαζόμενοι σέρνονται στα δικαστήρια με ανυπόστατες κατηγορίες και χαλκευμένα στοιχεία. Πού θα πάει, λοιπόν, αυτή η κατάσταση; Τι να σας ρωτήσουμε, αν ντρέπεστε λιγάκι, αν νιώθετε έστω κάποιες τύψεις; Όμως, ξέρουμε, η Κυβέρνησή σας ξέρει μόνο να κοροϊδεύει προκλητικά τον λαό, όταν αναμασά την καραμέλα της κοινωνικής δικαιοσύνης, γιατί τάχα η δική σας πρόταση και τα δικά σας μέτρα θα έχουν αναδιανεμητικό χαρακτήρα και θα είναι δήθεν κοινωνικά δίκαια. Η πραγματικότητα, όμως, είναι μία, πως μόνο η εργατική τάξη, ο ελληνικός λαός πληρώνει συνεχώς τη λυπητερή. Ο λαός πρέπει να πει, λέμε εμείς, ένα μεγάλο «όχι» σε όλη αυτή την πολιτική και τη δική σας και των προηγούμενων. Πρέπει να κουμπώνεται διπλά, όταν σας ακούει να του μιλάτε για περήφανη και σκληρή διαπραγμάτευση. Αυτή τη ζούμε δεκαοκτώ μήνες τώρα, όπως τη ζήσαμε και με τους προηγούμενους. Όλοι σας κάνετε σκληρές διαπραγματεύσεις, αλλά, κύριε Τσίπρα, και στην κατ' ιδίαν συνάντηση που είχαμε σας είπα: «Καλύτερα να μην κάνεις καμμία διαπραγμάτευση, άφησέ τα καλύτερα στον αυτόματο πιλότο του κεφαλαίου και των θεσμών, γιατί όσες φορές μας είπες ότι θα διαπραγματευθείς σκληρά, το πληρώσαμε πάρα πολύ ακριβά.». Ο ελληνικός λαός, δηλαδή, το έχει πληρώσει πάρα πολύ ακριβά. Γιατί ακριβώς, κυρίες και κύριοι, δεν είναι θέμα ικανότητας του οποιουδήποτε, είναι θέμα επιλογής, στρατηγικής πολιτικής πρότασης. Είτε θα είσαι με το θηρίο είτε θα είσαι με τον λαό. Είτε θα είσαι με το αδηφάγο κεφάλαιο, που για τα κέρδη του δεν υπάρχει έγκλημα που να μην είναι διατεθειμένο να κάνει, είτε θα είσαι με τον λαό και τα προβλήματά του. Είτε θα είσαι με τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες τύπου Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΝΑΤΟ και δεν συμμαζεύεται, είτε θα είσαι με την ισότιμη επωφελή συνεργασία και συμμαχία, την αλληλεγγύη των λαών. Όλα όσα έπραξε και η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όλα όσα έπραξαν οι κυβερνήσεις Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ προηγουμένως, οδήγησαν μόνο σε συμφωνίες - λαιμητόμους για τον λαό, σε αντιλαϊκά μέτρα, σε κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης σε βάρος μισθωτών, αυτοαπασχολουμένων, επαγγελματιών, αγροτών, βιοπαλαιστών και άλλων. Τα μέτρα που ακόμη παίρνετε, που προτείνουν και οι μεν και οι δε, δηλαδή, έρχονται να προστεθούν στους εκατοντάδες εφαρμοστικούς νόμους, που παραμένουν σε ισχύ, στη στάση πληρωμών που έχει επιβάλει η Κυβέρνηση σε νοσοκομεία, πανεπιστήμια, κοινωνικές υπηρεσίες, στην τοπική αυτοδιοίκηση και παντού. Είστε όλοι σας, τελικά, μια μεγάλη απάτη. Γι' αυτό και το βασικό και κύριο πρόβλημα δεν λύνεται με εξεταστικές. Ο ίδιος ο λαός πρέπει να αναλάβει την τιμωρία όλων σας, όσων κυβερνήσατε ή δώσατε και δίνετε χέρι βοηθείας σε τέτοιες κυβερνήσεις, αστικές, καπιταλιστικές, αντιλαϊκές, ευρωλιγούρικες - ονομάστε τις όπως θέλει ο καθένας - και αργά ή γρήγορα ο λαός θα επιβάλει την τιμωρία σας. Η πολιτική σας τιμωρία για τις επιλογές σας πρέπει να ξεκινήσει από τώρα μέσα από την οργάνωση μεγάλων μαχητικών αγώνων, με ενότητα της εργατικής τάξης, με κοινωνική συμμαχία όλων των λαϊκών στρωμάτων, των αδικημένων αυτής της χώρας, σε συντονισμό και κοινή δράση και με άλλους λαούς της Ευρώπης, του κόσμου, με το να σας γυρίσουν την πλάτη πολιτικά, εκλογικά, να συσπειρωθούν με το ΚΚΕ, στη μοναδική δύναμη αλήθειας του δίκαιου, της συνέπειας, της σταθερότητας και της πραγματικής, εάν θέλετε, επανάστασης και όχι της επανάστασης που μας ανακοίνωσε χθες ο κύριος Πρωθυπουργός ότι ξεκινά να κάνει με τη συνταγματική Αναθεώρηση από το Περιστύλιο της Βουλής. Η ψήφος μας σήμερα στην πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για εξεταστική επιτροπή είναι «παρών». Είμαστε παρόντες στην καταγγελία όλων αυτών που ήδη αναφέραμε σε αντιστοιχία και συμφωνία με άλλες ανάλογες εξεταστικές του παρελθόντος, που δεν οδήγησαν βέβαια πουθενά, παρά μόνο σε μια επανάληψη της κοροϊδίας, για να παίζει παιχνίδι ο δικομματισμός παλαιότερα, ο διπολισμός σήμερα, που άλλωστε είναι ένα και το αυτό. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Κουτσούμπα. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Οικονομικών κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αφού ευχαριστήσω τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας για τη σύντομη βιβλιοπαρουσίαση και βιβλιοκριτική του βιβλίου του Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ, δεν θα συνεχίσω, επειδή δεν το έχω διαβάσει το βιβλίο, αλλά θα πω ότι μου κινήσατε το ενδιαφέρον να το διαβάσω, οπότε θα επανέλθω όταν θα το έχω διαβάσει. Άρα επιστρέφω σε αυτά που θα ήθελα να πω έτσι κι αλλιώς. Η ιστορία των μνημονίων αρχίζει το 2010, όταν γίνεται μία απόφαση να μπούμε σε ένα σταθεροποιητικό πρόγραμμα, χωρίς πρώτα την αναδιάρθρωση του χρέους, όπως συνήθως κάνει το ΔΝΤ και χωρίς είτε υποτίμηση είτε χαλαρή νομισματική πολιτική. Θα θυμάστε τότε ότι ο Τρισέ ακόμη φοβόταν τον πληθωρισμό. Αυτό είναι το αρχικό πρόβλημα. Αυτό είναι που εξηγεί ότι χάσαμε 25% του εισοδήματός μας, ότι μπήκαμε στην παγίδα χρέους που δεν μπόρεσε το PSI να το ανατρέψει, αυτό είναι που εξηγεί τον φαύλο κύκλο από μέτρα, ύφεση, άλλα μέτρα. Γιατί έγινε αυτό το λάθος, γιατί πήγαμε εκεί; Μία εξήγηση είναι ότι οι διαπραγματευτές τότε δεν ήξεραν τη δύναμη που είχαν, σε σχέση με το ότι οι τράπεζες των πιστωτών μας είχαν πάρα πολλά ελληνικά ομόλογα και, άρα, είχαν πολύ μεγαλύτερη διαπραγματευτική δύναμη απ' ό,τι νόμιζαν. Μια άλλη εξήγηση ήταν ότι οι οικονομολόγοι εκείνης της εποχής πραγματικά πίστευαν ότι θα είχαμε ένα μικρό σταθεροποιητικό πρόγραμμα ένα - δύο χρόνια και μετά θα γυρνάγαμε στα παλιά. Ένα τρίτο ήταν ότι πολλοί εκείνη τη στιγμή λέγανε «να, η ευκαιρία να κάνουμε τις αλλαγές που πάντα θέλαμε». Λέγανε ότι αυτά τα μέτρα έπρεπε να τα κάνουμε και χωρίς μνημόνιο και, άρα, θέλανε τις μειώσεις των μισθών, θέλανε τις μειώσεις των συντάξεων, θέλανε τη συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους και, βεβαίως, δεν θέλανε με τίποτε να πλήξουν την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς. Αλλά είχαμε και πολιτικές συνέπειες αυτής της πρώτης απόφασης. Οι πολιτικές συνέπειες ήταν η σύγκλιση της Κεντροαριστεράς και της Κεντροδεξιάς που είδαμε μετά με την κυβέρνηση Παπαδήμου, με την κυβέρνηση Σαμαρά και που διαπιστώθηκε στην τελευταία ψηφοφορία για την απλή αναλογική. Από εδώ και πέρα στις επόμενες εκλογές - έχει δίκιο ο κ. Μαυρωτάς, δεν είπε κανένας ότι πουληθήκατε στη Δεξιά - όλοι οι κεντρώοι ψηφοφόροι θα έχουν τον εκβιασμό να ψηφίσουν Τσίπρα ή Μητσοτάκη και για πρώτη φορά δεν θα είναι ο εκβιασμός από εμάς. Εσείς είστε που είπατε «θέλουμε να εκβιαστούμε, επειδή δεν θέλουμε την απλή αναλογική». Και το κάνατε - για να απαντήσω στον κ. Λεβέντη - γιατί θέλετε να ήσαστε μαζί με τη Νέα Δημοκρατία. Και δεν υπάρχει μέλλον για τη σοσιαλδημοκρατία, αν δεν ξεφύγετε από τον κ. Λοβέρδο και από τον κ. Βενιζέλο. Αυτό να το ακούσετε από εμένα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Άρα υπήρχε και κάτι άλλο. Υπήρχε και η αριστερή παρένθεση ότι η τελευταία πληρωμή που είχαμε ήταν τον Αύγουστο του 2014, ότι τα κλιμάκια ήρθαν τον Σεπτέμβρη και δεν δόθηκε ποτέ λύση για να κλείσει η πέμπτη αξιολόγηση. Αυτό στα εβραϊκά λέγεται chutzpah. Είναι το θράσος, αλλά είναι πολύ πιο ωραία και από την αγγλική λέξη και από την ελληνική λέξη. Chutzpah να λέτε μέσα στο αίτημά σας, γιατί δεν κλείσαμε εμείς το πρόγραμμα, την πέμπτη αξιολόγηση, όταν εσείς είχατε επτά μήνες και δεν το κάνατε. Γιατί δεν το κάνατε; Γιατί πιστεύατε ότι θα είναι αριστερή παρένθεση. Και πιστεύατε ότι, εάν γίνει αριστερή παρένθεση θα μπορείτε να επιστρέψετε και γι' αυτό είναι προφανές ότι δεν μας δώσατε την επέκταση του προγράμματος για έξι μήνες, που είχατε την ευκαιρία και μας το δώσατε μόνο για δύο και άρα ήταν ναρκοθετημένη η δική μας διαπραγμάτευση και η δική μας διακυβέρνηση από την πρώτη στιγμή οι εξαγγελίες. Τι κάναμε εμείς στη διαπραγμάτευση; Για το πρώτο που λέτε γιατί δεν μάθαμε από τους κανόνες της διαπραγμάτευσης, πρέπει να σας πω ότι δεν υπάρχει ανάρτηση κάπου στην Κομισιόν ή στο ΔΝΤ για το πώς κάνεις διαπραγμάτευση και σίγουρα δεν μπορούσαμε να μάθουμε από εσάς. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Δεν μας δώσατε μαθήματα πώς να κάνουμε διαπραγμάτευση και γι' αυτό ο ελληνικός λαός μας έδωσε εντολή ούτε για σύγκρουση χωρίς όριο αλλά ούτε και να συνεχίσουμε όπως ήταν πριν. Μας έδωσε μία σαφή οδηγία, να κάνουμε σύγκρουση όπως μπορούσαμε και να βρούμε συναίνεση εκεί που μπορούσαμε. Γι' αυτό η σύγκρουση δεν ήταν μόνο δική μας επιλογή, γιατί δύο φορές επιδίωξαν οι Ευρωπαίοι να υπάρχει σύγκρουση. Η πρώτη ήταν με τη συμφωνία του Φλεβάρη, όπου πουθενά σε αυτή τη συμφωνία δεν μιλά για την πέμπτη αξιολόγηση αλλά λέει ότι θα πάρουμε μέτρα και αλλαγές και μεταρρυθμίσεις από τα παλιό και το καινούργιο. Αμέσως μετά οι Αρχηγοί, οι επικεφαλής των θεσμών αποδόμησαν αυτή τη συμφωνία και είπαν, βεβαίως εννοούμε ότι πρέπει να κλείσει η πέμπτη αξιολόγηση και συμφωνείτε εσείς με αυτό, γιατί λέτε και μας ρωτάτε - αυτό είναι το αίτημά σας - γιατί δεν ολοκληρώσατε τη συμφωνία του προγράμματος που υπήρχε. Δηλαδή συμφωνείτε με τους επικεφαλής των θεσμών, ότι έπρεπε να κλείσει. Τόση μεγάλη υποστήριξη είχαμε! Η δεύτερη, είναι με το περιβόητο Γιούνκερ plan, το Γιούνκερ σχέδιο που ήταν για τέσσερις μήνες, που δεν είχε κανένα συμβιβασμό, λίγο για τα πρωτογενή πλεονάσματα. Ήταν η αρχική θέση των θεσμών, ενώ εμείς είχαμε καταθέσει σε πνεύμα συμβιβασμού, σαράντα επτά σελίδες που δεν ήταν οι δικές μας ιδέες αλλά προσπαθούσαν να καταγράψουν τον κοινό τόπο και εσείς λέτε ότι σε αυτό έπρεπε να πούμε «ναι». Αυτό είπατε. Ακούω για το ΕΚΑΣ ότι δεν πρέπει να φύγει. Ψηφίσατε υπέρ στο να φύγει το ΕΚΑΣ, όχι στις εκλογές, όχι στη συμφωνία, αλλά όταν έγινε το δημοψήφισμα. Η ασυμμετρία ανάμεσα στη δική μας αντιπολίτευση και τη δική σας αντιπολίτευση νομίζω ότι είναι ξεκάθαρη, γιατί εμείς όταν κάναμε αντιπολίτευση, θέλαμε να ισχυροποιήσουμε το χέρι σας για να φέρετε όσο καλύτερη συμφωνία μπορείτε, ενώ εσείς λέγατε ψηφίστε, υπογράψτε ό,τι θέλετε. [[Θόρυβος - γέλωτες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Έτσι δεν λέγατε, κύριε Δένδια; Δεν λέγατε να υπογράψουμε; Εκείνο το βράδυ δεν το λέγατε; Μήπως το ξεχάσατε; [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Βέβαια αυτό το λέγατε στο δημοψήφισμα, το λέγατε και μετά στη συμφωνία.
Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι ησυχάστε.
Τώρα έχετε γίνει αντιμνημονιακοί.
Βάλε τώρα φόρους εσύ!
Σας παρακαλώ, κυρία Βούλτεψη.
Όμως θέλω να σας πω, όταν μου το επιτρέψει η κ. Βούλτεψη, ότι …
Κάντε ησυχία, σας παρακαλώ. Κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ μην αναφέρεστε ονομαστικά.
Δεν αναφέρθηκα, κύριε Πρόεδρε. Όμως, θα σταματήσω.
Προηγουμένως είπατε «κύριε Δένδια», για αυτό το λέω. Σας παρακαλώ, όχι ονομαστικές αναφορές.
Κάνε τη δουλειά σου. Υπουργός είσαι.
Κυρία Βούλτεψη, σας παρακαλώ! Κύριοι συνάδελφοι, σας παρακαλώ ησυχάστε.
Θα κάνω τώρα μια αναφορά ονομαστική θετική, κύριε Πρόεδρε. Όταν γίνατε τώρα αντιμνημονιακοί και δεν ψηφίζετε αυτά…
Κάνε τη δουλειά σου!
Κύρια Βούλτεψη, τι κάνετε ακριβώς; Σας παρακαλώ.
Ε τι, θα βρίζει συνέχεια;
Ποιον έβρισα, κυρία Βούλτεψη;
Συνέχεια λες, «εσείς», «εσείς».
Το «εσείς» δεν είναι βρίσιμο.
Τα μνημόνια να κοιτάξεις που υπέγραψες!
Σας παρακαλώ, κυρία Βούλτεψη. Είναι απόγευμα. Κύριε Τσακαλώτο, συνεχίστε.
Κύριε Πρόεδρε, πήγα να πω κάτι καλό για τον κ. Βορίδη αλλά δεν με αφήνει η κ. Βούλτεψη. Προσπαθώ τόση ώρα να πω κάτι καλό, γιατί είχα δώσει μια υπόσχεση στον κ. Βορίδη ότι μετά από τις εκλογές, που γίνατε αντιμνημονιακοί, θα πάω χέρι - χέρι με τον κ. Βορίδη στην Ευρώπη και θα πω σε όλους τους Ευρωπαίους: «Μη στεναχωριέστε για την αντιμνημονιακή αλλαγή της Νέας Δημοκρατίας. Δεν βασίζεται σε τίποτα. Είναι μόνο ένα πολιτικό σχέδιο για να βγουν και να ξέρετε ότι θα είναι και νεοφιλελεύθεροι και δικοί σας όταν θα γίνουν οι εκλογές μετά.».
Παρακαλώ!
Πάμε τώρα στο σχέδιο Β, στο σχέδιο Ζ…
Σας παρακαλώ, μην απευθύνετε τον λόγο. Κύριε Τσακαλώτο, συνεχίστε.
Πάμε τώρα στο σχέδιο Β, στο σχέδιο Ζ. Η αλήθεια έχει ως εξής: Κάθε Κυβέρνηση πρέπει να δείχνει - και είχαμε κι εμείς - ιδιαίτερη μέριμνα, ώστε να έχει σχεδιασμούς για διάφορα ενδεχόμενα, όπως επειδή κινδύνευε το ευρώ έτσι κι αλλιώς κ.λπ.. Σας θυμίζω ότι το 2012, όλοι φοβόντουσαν για το ευρώ μέχρι να πει ο Ντράγκι το περίφημο, «Θα κάνω ό,τι χρειαστεί». Αυτή η περίοδος ποτέ δεν τελείωσε και ακόμα συνεχίζει με το Brexit. Άρα θα ήταν ανεύθυνη η οποιαδήποτε κυβέρνηση, να μην αντιμετωπίσει τη γενική πιθανότητα μιας τέτοιας κρίσης. Βεβαίως υπήρχαν και διάφορα σχέδια, όπως τι θα γίνει αν μας πιέσουν με τη ρευστότητα, τι θα γίνει αν μας πιέσουν με κάποιο άλλο τρόπο. Όμως σε τίποτα δεν έχετε παρουσιάσει ότι αυτό συγκροτεί ένα σχέδιο Β. Πόσω μάλλον αφού δεν υπήρχε σχέδιο Β. Σε τίποτα δεν έχετε δώσει έστω κι ένα δεδομένο ότι αυτό το σχέδιο Β κάποτε ήταν σχέδιο Α. Δεν υπάρχει ούτε μια απόδειξη ούτε ένα επιχείρημα για αυτό. Απλώς λέτε, αφού θα υπήρχε, θα μπορούσε να ήταν σχέδιο Α. Νομίζω ότι δεν πείθετε ούτε τους δικούς σας. Πάμε τώρα στο κόστος της διαπραγμάτευσης. Καταλαβαίνω ότι υπάρχει εδώ πέρα μια γενική ιδέα ότι ήταν μεταξύ 86 δισεκατομμυρίων και 100 δισεκατομμυρίων ευρώ το κόστος. Δηλαδή λέτε περίπου, ότι αν είχατε την ευτυχία εσείς και ακόμα περισσότερο ο ελληνικός λαός, να είχατε κερδίσει τις εκλογές τον Γενάρη του 2015, τον Γενάρη του 2016, αντί το χρέος να είναι 300 δισεκατομμύρια ευρώ και κάτι, θα ήταν 200 δισεκατομμύρια ευρώ και κάτι, αφού εμείς σας βάλαμε 100 δισεκατομμύρια ευρώ και αφού τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ θα ήταν λιγότερα. Πρέπει να σας πω ότι είμαι πιο έτοιμος να πιστέψω ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι πολιτικός κρατούμενος, παρά να πιστέψω αυτό. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Πάμε τώρα στο κόστος, στην πραγματικότητα. Σχετικά με το κόστος αυτό, ξέρουν οι οικονομολόγοι σας - το ξέρουν και αυτό με στενοχωρεί - ότι μεγάλο μέρος του καινούργιου δανείου είναι ανακύκλωση του παλιού. Ξέρουν, επίσης, ότι αυτή η ανακύκλωση, επειδή είναι με καλύτερους όρους και σε επιτόκιο και σε ωρίμανση, ουσιαστικά είναι αναδιάρθρωση του χρέους. Ξέρουν, επίσης, ότι τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ για τις τράπεζες - όχι τα 20 δισεκατομμύρια ευρώ στις τράπεζες - είναι επειδή όταν κάνατε εσείς ανακεφαλαιοποίηση, δεν την κάνατε με τον σωστό τρόπο. Τι λέει όλη η διεθνής βιβλιογραφία για το πώς πρέπει να κάνεις την ανακεφαλαιοποίηση; Λέει ότι πρώτον, πρέπει να την κάνεις γρήγορα. Εσάς σας πήρε πολύ καιρό. Δεύτερον, πρέπει να την κάνεις για να έχεις καβάντζα, δηλαδή να έχουν μεγαλύτερη κεφαλαιακή επάρκεια οι τράπεζες από αυτό που χρειάζονται και τρίτον, πρέπει να την κάνεις με τέτοιον τρόπο, που να διορθώνεις τα κόκκινα δάνεια. Ο καβγάς για το ποιος φταίει περισσότερο ή λιγότερο, δεν μας ενδιαφέρει εδώ. Μας ενδιαφέρει ότι εσείς δεν κάνατε τίποτα για τα κόκκινα δάνεια. Υπάρχει και η μελέτη του ΔΝΤ που το λέει αυτό, την οποία θα καταθέσω στα Πρακτικά. Επίσης υπάρχει στο προηγούμενο τεύχος της Οικονομικής Επιθεώρησης της Τράπεζας της Ελλάδος, άρθρο που κάνει τη διαφοροποίησή ανάμεσα στη διαφωνία…
Κυρία Βούλτεψη, παρακαλώ μη με αναγκάζετε να μιλάω προσωπικά. Δεν το θέλω ούτε πρέπει. Δεν είναι πρέπον.
Τι λέει αυτό το άρθρο, κυρία Βούλτεψη; Κοιτάξτε, με τον νόμο των πιθανοτήτων, κυρία Βούλτεψη, αν ακούσετε μια φορά, θα μάθετε και κάτι. Υπάρχει και αυτός ο νόμος των πιθανοτήτων.
Από εσένα οπωσδήποτε!
Παρακαλώ, κάντε ησυχία.
Ακούστε, λοιπόν. Τι λέει η εμπειρία; Ποια είναι η μεγάλη διαφορά των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ιαπωνίας σε σχέση με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών; Ότι στην Αμερική μαζί με την ανακεφαλαιοποίηση, αντιμετώπισαν και τα κόκκινα δάνεια. Τι δεν έκαναν στην Ιαπωνία; Ακριβώς αυτό. Αν θέλετε να ξέρετε γιατί έχει μεγαλύτερη ύφεση η Ιαπωνία και γιατί της πήρε πολύ περισσότερο καιρό να φτάσει στην ανάπτυξη από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο λόγος ήταν αυτός και εσείς αυτό κάνατε. Κάνατε μια ανακεφαλαιοποίηση και δεν αντιμετωπίσατε το πρόβλημα των κόκκινων δανείων. Βεβαίως για τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ, υπάρχουν και οι θεωρίες που υποστηρίζουν ότι θα είχαμε τόσο μεγάλη ανάπτυξη αλλά αυτό χάθηκε με τον ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια αυτά είναι προβλέψεις, δεν είναι γεγονότα. Πρέπει να διαβάσετε τις προηγούμενες εκθέσεις μου στον προϋπολογισμό της Βουλής, για να δείτε πόσο έξω είχαν πέσει οι προηγούμενες προβλέψεις και το 2012 και το 2013 και το 2014. Δεύτερον, υπήρχε η υπόθεση ότι θα μπορούσαμε να έρθουμε στην ανάπτυξη και συγχρόνως να έχουμε τα πλεονάσματα 4% και πάνω. Δεν νομίζω ότι υπάρχει σοβαρός οικονομολόγος που να το πιστεύει αυτό. Μάλιστα δεν το πιστεύετε κι εσείς, γιατί τώρα λέει ο Κυριάκος Μητσοτάκης να πάμε στο 2%. Τότε είχατε υποσχεθεί ανάπτυξη με 4% σχεδόν για πάντα. Αυτό δεν έχετε εξηγήσει ποτέ πώς θα ήταν δυνατόν να γίνει. Η αλήθεια είναι ότι υπήρχαν από την διαπραγμάτευση του ΣΥΡΙΖΑ και ήττες και νίκες. Εμείς αποφασίσαμε μόλις υπογράψαμε, ότι θα εφαρμόσουμε τα συμφωνηθέντα και ότι θα διαπραγματευτούμε και διαπραγματευτήκαμε σκληρά. Εδώ έχει πολύ άδικο ο κ. Κουτσούμπας. Κάναμε και την εθνική ασφάλεια, κάναμε και μια προοδευτική αλλαγή στο φόρο εισοδήματος. Μπορούσαμε να καλύψουμε τους ανασφάλιστους. Κάναμε ένα ταμείο που έχει και επένδυση και το οποίο δεν είναι μόνο για τις ιδιωτικοποιήσεις. Η απομόνωση του ΣΥΡΙΖΑ τελείωσε. Πρέπει να σας πω ότι στο τελευταίο Eurogroup, που μας κάλεσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να συζητήσουμε, εμένα, τον Σαπέν, τον Ντάισελμπλουμ, τον Ντε Γκίντος, όλους τους βασικούς Υπουργούς Οικονομικών, συζητήσαμε όλα αυτά τα πράγματα - εσείς δεν τα πιστεύετε καν, γιατί είστε με το Λαϊκό Κόμμα - που το τότε ΠΑΣΟΚ έλεγε: «Δεν γίνονται στην Ευρώπη αυτά». Αυτή ήταν η ατζέντα και ήμασταν εμείς σε αυτό το τραπέζι να τα συζητήσουμε. Το πιο βασικό, όμως, είναι ότι η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, και απέτρεψε, όπως είπε ο Χρήστος Μαντάς, ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος, την άνοδο της ακροδεξιάς σε αυτή τη χώρα και δεύτερον, αυτό ήταν ένα ξύπνημα για την Ευρώπη. Διότι σχεδόν όλη η Ευρώπη τώρα λέει αυτά που έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ, ότι δηλαδή, αυτή η Ευρωζώνη έχει δομικές αδυναμίες που πρέπει να διορθωθούν στην κατεύθυνση της δικαιοσύνης. Πολύ καλά το είπε ο Αλέξης ότι χρειαζόμαστε, όχι περισσότερη Ευρώπη ούτε λιγότερη Ευρώπη αλλά μια πιο κοινωνική και πιο δημοκρατική Ευρώπη, κάτι που δεν έχω ακούσει από το Λαϊκό Κόμμα στην Ευρώπη αλλά ούτε από εσάς. Επιτρέψτε μου να τελειώσω με το εξής: Αποτύχατε στην αριστερή παρένθεση. Αποτύχατε στο ότι το καλοκαίρι θα πέφταμε με την διαπραγμάτευση την προηγούμενη. Αποτύχατε στο ότι δεν θα κλείσει η πρώτη αξιολόγηση. Αποτύχατε στο ότι δεν θα πάρουμε τίποτα για το χρέος. Αποτύχατε στο ότι θα είμαστε στην απομόνωση και δεν θα μας μιλάει κανένας. Τι σας μένει να πείτε για το παρελθόν; Θέλετε να μιλήσουμε για το παρελθόν, για να μην ακούει ο κόσμος τι λέει ο Κυριάκος Μητσοτάκης για το νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα, που είναι ακριβώς το ίδιο με αυτό το πρόγραμμα, που είχαν όλοι οι νεοφιλελεύθεροι πριν από τη μεγάλη κρίση του 2009. Άρα αυτό που θα αποφασίσει ο ελληνικός λαός είναι το εξής: Υπάρχει μια άλλη δύναμη που θα φέρει την ανάπτυξη με ποιοτικά στοιχεία, όσον αφορά την αναδιανομή του εισοδήματος και τις εργασιακές σχέσεις, ποιοτικά στοιχεία, όσον αφορά την περιφερειακή διάσταση, ποιοτικά στοιχεία, όσον αφορά τη δημοκρατία στη λήψη αποφάσεων; Υπάρχει μια δύναμη, που αυτή την ανάπτυξη θα την κάνει πέντε μεγάλα νομοσχέδια για την υγεία, για την παιδεία και για την κοινωνική οικονομία; Υπάρχει αυτή η δύναμη, που όταν είναι στην ανάπτυξη θα μπορέσει να φέρει και αλλαγές στο πολίτευμα, για να υπάρχει περισσότερη δημοκρατία ή θα πάμε πίσω σε μια νεοφιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία, που με τη βοήθεια του ΠΑΣΟΚ, που δεν ψήφισε την απλή αναλογική, λέει να πάμε εκεί απ' όπου άρχισε αυτή η κρίση; Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο, σας παρακαλώ.
Κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κι εγώ τον λόγο.
Κύριε Βορίδη, εσάς δεν σας ανέφερε προσωπικά.
Με ανέφερε, κύριε Πρόεδρε.
Α, ναι, σας ανέφερε. Θα δώσω πρώτα τον λόγο στον κ. Λοβέρδο, ο οποίος επίσης αναφέρθηκε προσωπικά. Ύστερα θα πάρει τον λόγο ο κ. Βορίδης, ο οποίος επίσης αναφέρθηκε προσωπικά και αν είχε ζητήσει και ο κ. Δένδιας τον λόγο, που δεν ζήτησε, θα του έδινα επίσης τον λόγο γιατί αναφέρθηκε προσωπικά. Παρακαλώ, κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, είναι ένα θέμα ηθικής τάξης, μεταξύ άλλων, να προσπαθείς να κάνεις πολιτική κερδοσκοπία, θίγοντας την πολιτική ιστορία και το πολιτικό παρόν ανθρώπων, που ανήκουν στους πολιτικούς σου αντιπάλους που σου ασκούν αντιπολίτευση. Το κάνετε αυτό ως ΣΥΡΙΖΑ πάρα πολύ σταθερά τον τελευταίο καιρό και το κάνατε και σήμερα. Θέλω να σας πω πρώτα απ' όλα, ότι όσα λέτε πολιτικά και σε ό,τι με αφορούν, είναι ανυπόστατα. Δεύτερον, θέλω να σας πω ότι εσείς που κάνατε μια ολόκληρη σταδιοδρομία προετοιμασίας στην πολιτική, μιλώντας σε όλα τα πρωινάδικα της Ελλάδας για ένα οικονομικό πρόγραμμα άλφα και τώρα στην πράξη εδώ κι ένα χρόνο, είστε ο νούμερο 1 στο Υπουργείο Οικονομικών που εφαρμόζει ένα πρόγραμμα ωμέγα και, μάλιστα, με αυτόν τον ενθουσιασμό, με αυτή τη χαρά, είστε ο τελευταίος που θα μου πείτε εμένα τι θα κάνω. Δεύτερον, κύριε Υπουργέ, μην αναφέρεστε…
Παρακαλώ! Μη διαμαρτύρεστε παρακαλώ! Αφήστε να μιλήσει ανεμπόδιστα ο κ. Λοβέρδος, διότι, πράγματι, έγινε μία επισήμανση.
Δεύτερον, κύριε Υπουργέ, μετά τη διακοπή των συναδέλφων σας, θέλω να σας πω ότι εσείς με αυτή την ιστορία, την πρόσφατη μεν αλλά πολύ χαρακτηριστική, είστε και ο τελευταίος που θα μιλήσετε για την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία. Αλήθεια, κύριε Υπουργέ, τι γίνεται το Ευρωπαϊκό Κόμμα της Αριστεράς; Είστε εκεί ή έχετε επιλέξει τώρα μια άλλη ιδιότητα αυτή του παρατηρητή του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος που σας προετοιμάζει, σας προπονεί γι' αυτό που θα γίνετε μετά τις επόμενες εκλογές, παρατηρητής της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Να μας κάνετε τη χάρη να μιλάτε καλύτερα!
Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Κύριε Τσακαλώτο, όχι.
Όχι, δεν μπορεί…
Μπορεί. Κύριε Τσακαλώτο, σας παρακαλώ πολύ.
Κατ' αρχάς, δεν είχε κανένα προσωπικό…
Σας παρακαλώ πολύ, κύριε Τσακαλώτο, εγώ κάνω τη διεύθυνση.
Κύριε Πρόεδρε, δεν είχε κανένα προσωπικό και μου είπε να μιλάω καλύτερα.
Το αν είχε προσωπικό ή δεν είχε, επιτρέψτε μου, κύριε Τσακαλώτο…
Δεν είχε κανένα προσωπικό και μου είπε να μιλάω καλύτερα.
Μπορείτε να μην παίρνετε τον λόγο;
Εγώ είπα, πως κρίνω ότι η σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα με Βενιζέλο και Λοβέρδο δεν έχει κανένα μέλλον. Αυτή είναι μία πολιτική κρίση.
Επειδή το επαναλαμβάνετε τώρα και μπορεί να προκαλέσει άλλο κύκλο προσωπικών…
Όχι, δεν μπορεί…
Μπορεί. Πολλά μπορούν…
Δεν είχε κανένα προσωπικό. Είναι πολιτική εκτίμηση.
Δεν είναι θέμα πολιτικής εκτίμησης. Είναι ονομαστική αναφορά γι' αυτή την πολιτική εκτίμηση. Καλά έκανε.
Κύριε Πρόεδρε, η ονομαστική αναφορά δεν είναι υβριστικό.
Επιτρέψτε μου να σας πω ότι έπονται τόσο η επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, όσο και ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και θα παρακαλούσα πολύ αυτά να ενσωματωθούν, αν θέλουν να απαντήσουν εκ μέρους των κομμάτων, διότι είναι γενικότερες πολιτικές αναφορές που εμπεριέχουν κορυφαία στελέχη εκεί. Να μην επιμείνουμε σε αυτά. Κύριε Βορίδη, παρακαλώ πολύ έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα και πάλι τον λόγο για τριάντα δευτερόλεπτα…
Κύριε Λοβέρδο, απαντήσατε αναλυτικά.
Τριάντα δευτερόλεπτα χρειάζομαι.
Αν έχει τριάντα δευτερόλεπτα ο κ. Λοβέρδος, θα έχω κι εγώ τριάντα.
Τότε θα έχει τριάντα και ο κ. Τσακαλώτος.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο για τριάντα δευτερόλεπτα.
Κύριε Λοβέρδο, δεν έχετε τον λόγο. Ήσασταν πάρα πολύ σαφής και απαντήσατε στην ουσία του θέματος που έθεσε ο κ. Τσακαλώτος. Γιατί επιμένετε;
Τον ζητώ.
Θα απαντήσω, όμως.
Μα ύστερα θα μιλήσει και ο κ. Τσακαλώτος. Δεν είναι σωστό. Γιατί το κάνετε αυτό το πράγμα; Είστε εξαιρετικά έμπειρος, ίσως από τους πιο έμπειρους σε αυτή την Αίθουσα. Η αναφορά που έκανε δύο φορές ο κ. Τσακαλώτος, αφορά το σύνολο του κόμματός σας, εσάς προσωπικά και οπωσδήποτε την Αρχηγό σας. Αντιληφθείτε το.
Κύριε Πρόεδρε, για τριάντα δευτερόλεπτα μόνο.
Τέλος πάντων, δεν καταλαβαίνετε τι θέλω να σας πω με αυτό που λέω, οπότε πάρτε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, δεν ακούσατε τον Πρόεδρο της Βουλής, που σας επισήμανε ότι χρησιμοποιείτε για δεύτερη φορά στον λόγο σας, αυτό για το οποίο αισθάνθηκα την προσβολή και ζήτησα τον λόγο επί προσωπικού. Αν δεν καταλαβαίνετε τι λέτε, είναι δικό σας θέμα. Επειδή, όμως, πιστεύω ότι καταλαβαίνετε πάρα πολύ καλά τι λέτε κι έχουμε καταλάβει πολύ καλά τι κάνετε, αυτό που κάνετε αποτέλεσμα δεν έχει. Όσο τα λέτε αυτά, τόσο προκαλείτε στο χώρο της κεντροαριστεράς αντισυσπείρωση. Αυτή την αντισυσπείρωση θα τη δείτε στις επόμενες εκλογές.
Ο κ. Τσακαλώτος έχει τον λόγο.
Κύριε Λοβέρδο, πρέπει να σας πω ότι καταλαβαίνω πολύ καλά και καταλαβαίνω ότι για πρώτη φορά στην ιστορία αυτού του τόπου, δεν θα εκθειάσει ψηφοφόρους η Κυβέρνηση που θα πει,: «Ψηφίστε εμένα, για να μην έρθει η κακιά Δεξιά», ούτε η αντιπολίτευση που θα πει: «Ψηφίστε εμένα, για να μην έρθει η κακιά Αριστερά». Άρα οι εκβιαστές είσαστε εσείς - ο εκβιασμός έρχεται από εσάς - που λέτε στους ψηφοφόρους σας ότι η χαμένη ψήφος ισχύει και άρα εσείς που θέλετε συμφωνία…
Άσε μας τώρα!
Γιατί δεν θέλετε να ακούσετε, κύριε Λοβέρδο; Γιατί δεν θέλετε; [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Επειδή εσείς θέλετε να κάνετε συμμαχία με την κ. Μπακογιάννη που σας υποστηρίζει, άρα ψηφίστε τη Νέα Δημοκρατία.
Λοιπόν και οι δύο συνάδελφοι έχετε μπροστά σας τρία χρόνια, να συγκροτήσετε τα επιχειρήματά σας επ' αυτού. Τον λόγο έχει ο κ. Βορίδης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ομολογώ, κύριε Τσακαλώτο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι δεν είχα αντιληφθεί ότι όλον αυτόν τον καιρό που καλοί συνάδελφοι στην προηγούμενη Βουλή μας έδιναν ραντεβού «στα γουναράδικα», μας έλεγαν ότι μας περιμένουν κρεμάλες και μας αποκαλούσαν «γερμανοτσολιάδες», το έκαναν για να μας ενισχύσουν στη διαπραγμάτευση! Αυτό μου είχε διαφύγει! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αλλά είναι μια ερμηνεία και αυτό.
Είναι κανείς από αυτούς εδώ;
Η αλήθεια είναι ότι μου φαίνεται πως αυτοί οι καλοί συνάδελφοι, δεν είναι κοντά μας πια! Όμως αυτό είναι δικό σας ζήτημα.
Παρακαλώ, κάνετε όλοι σας ησυχία!
Το δεύτερο το οποίο θα ήθελα να διευκρινίσω, είναι το εξής: Κύριε Τσακαλώτο, το να μιλάτε εσείς για το νεοφιλελευθερισμό, έχοντας μέσα σε τέσσερις μήνες κάνει τέσσερις αποκρατικοποιήσεις, κάπως ακούγεται! Εγώ μετά χαράς είμαι μαζί σας, όπου θέλετε, με τις εξής προϋποθέσεις: Ότι θα φτιάξετε ένα πρόγραμμα που θα μειώνετε τους φόρους, που θα πάρετε πίσω τις επαγγελματοκτόνες ασφαλιστικές εισφορές και που θα καταργήσετε το ταμείο που ψηφίσατε. Σε αυτή την κατεύθυνση, λοιπόν, μετά χαράς συμμετέχω, σε όποια διαπραγμάτευση θέλετε. Αλλά σε αυτή την κατεύθυνση, όχι στο αριστερό μνημόνιο!
Ευχαριστούμε. Η κ. Φωτεινή Γεννηματά, Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε της Βουλής, με όλον τον σεβασμό στο πρόσωπό σας και στον θεσμό που εκπροσωπείτε, θέλω να σας πω ότι εμείς δεν δεχόμαστε υποδείξεις στα στελέχη μας, για το πώς θα τοποθετούνται και τι θα λένε στην Αίθουσα αυτή. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Έχουν απόλυτη ελευθερία λόγου και επειδή είναι η δεύτερη φορά που συμβαίνει - δυστυχώς από τη φασαρία που γινόταν, δεν άκουγα τι έλεγε η Αντιπρόεδρος που προήδρευε την προηγούμενη φορά - φτάνει στα όρια της λογοκρισίας, ο τρόπος που παρεμβαίνετε πολλές φορές όλοι από την Έδρα αυτή. Έρχομαι στα θέματα της σημερινής συνεδρίασης. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η χώρα μας βρίσκεται σε ένα κρίσιμο ιστορικά σταυροδρόμι. Η μεγαλύτερη κρίση μετά τη Μεταπολίτευση ανακυκλώνεται και οι Έλληνες λένε καθημερινά, κάθε πέρυσι και καλύτερα! Από τις απαντήσεις, λοιπόν, που θα δώσουμε συλλογικά ως λαός, θα εξαρτηθεί το μέλλον αυτής της χώρας και το τι θα παραδώσουμε τελικά ως κληρονομιά στα παιδιά μας. Για να δώσει, όμως, ο ελληνικός λαός τις σωστές απαντήσεις, πρέπει να γνωρίζει όλα τα δεδομένα, το τι συνέβη όλα αυτά τα χρόνια. Γι' αυτό για εμάς, η ειλικρίνεια είναι πάνω από όλα. Η αλήθεια είναι η πυξίδα της πολιτικής μας στρατηγικής. Αλήθεια, όμως, που δεν θα είναι ωραιοποιημένη, όχι με make up ιδεολογικό, ως άλλοθι για συνέχιση αντιλαϊκών πολιτικών. Βέβαια αλήθεια, χωρίς συμβιβασμούς και συμψηφισμούς, που στο τέλος της ημέρας θυμώνουν ακόμα περισσότερο τον ελληνικό λαό, που οδηγείται στο να απαξιώνει συλλήβδην τους πολιτικούς και το πολιτικό σύστημα. Εάν όλο αυτό συνεχιστεί έτσι, το ερώτημα είναι το εξής: Πού θα καταλήξουμε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές; Σε κάποιον Τραμπ αλά ελληνικά; Αυτή θα είναι η λύση για τη χώρα; Κάθε απόπειρα κουκουλώματος, είναι βούτυρο στο ψωμί του αντιδημοκρατικού λαϊκισμού και της ακροδεξιάς δημαγωγίας, που απειλεί να βάλει τέλος στην Ευρώπη, στον δυτικό πολιτισμό έτσι όπως τον γνωρίσαμε και ζούμε μέχρι σήμερα. Όλα, λοιπόν, στο φως! Τίποτα στο σκοτάδι! Γι' αυτό πριν από λίγο καιρό ψηφίσαμε την πρόταση της Κυβέρνησης για σύσταση εξεταστικής επιτροπής, προκειμένου να διερευνηθούν τα δάνεια που πήραν τα κόμματα και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Γι' αυτό και σήμερα ψηφίζουμε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, για την ανάγκη να δημιουργηθεί μια εξεταστική επιτροπή, που θα διερευνήσει τις ευθύνες αυτής της περιόδου, τι συνέβη πραγματικά το καλοκαίρι του 2015. Όμως για τους ίδιους ακριβώς λόγους επιδιώκουμε και διεκδικούμε, να ψηφίσει επιτέλους αυτή η Βουλή και να ψηφιστεί από όλα τα κόμματα του συνταγματικού τόξου η πρόταση που καταθέσαμε, από τον Δεκέμβριο σχεδόν, οι Βουλευτές της Δημοκρατικής Συμπαράταξης για τη σύσταση εξεταστικής, που θα διερευνήσει όλη την περίοδο από το 2001 μέχρι σήμερα, προτάσσοντας βεβαίως την επίμαχη περίοδο Βαρουφάκη. Θα είναι τεράστιο ιστορικό λάθος να μην αποκαλυφθούν όλα, να αφήσουμε τον ελληνικό λαό θύμα της παραπληροφόρησης και της σεναριολογίας, της συνωμοσιολογίας. Ζούμε όλα αυτά τα χρόνια μια τραγωδία και μόνο μέσα από μια κάθαρση όσο σκληρή κι αν είναι αυτή για όλα τα κόμματα, για όλες τις πολιτικές δυνάμεις, θα μπορέσουμε επιτέλους να κερδίσουμε τη χαμένη μας αξιοπιστία ως πολιτικό σύστημα, θα μπορέσουμε να πείσουμε ότι μαθαίνουμε από τα λάθη μας, ότι αλλάζουμε, ότι μπορούμε να εγγυηθούμε πραγματικά με αξιοπιστία, μια νέα μεταπολίτευση. Δεν αρκεί να τσακώνεστε για το ποιος το είπε πρώτος, αλλά πώς μπορούμε πραγματικά να το εγγυηθούμε σε τούτη εδώ τη χώρα που στενάζει και θέλει να νιώσει ξανά υπερηφάνεια. Το μήνυμα, λοιπόν, είναι να μεταδώσουμε πως πήραμε το μήνυμα, γιατί κάθε άλλο παρά αυτό κάνουμε τα τελευταία χρόνια. Δυστυχώς αρνητικά ήταν και τα μηνύματα με ευθύνη της Κυβέρνησης και της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, τα οποία στείλαμε από τον εκλογικό νόμο. Το ίδιο πάει να γίνει και με το Σύνταγμα. Δυστυχώς ο Πρωθυπουργός απέφυγε χθες τη Βουλή. Επέλεξε να μείνει στο προαύλιο και ο στόχος είναι προφανής. Δεν ενδιαφέρεται για τη συνταγματική Αναθεώρηση, όπως δεν ενδιαφερόταν ούτε για την απλή αναλογική. Το θέμα είναι πώς θα ξεφύγει από την κρίση και πώς ο ελληνικός λαός θα σταματήσει να ασχολείται με τα μεγάλα προβλήματα που βιώνει καθημερινά. Για να το πετύχει αυτό, δεν διστάζει να υποβιβάσει την κορυφαία δημοκρατική λειτουργία, που είναι η συνταγματική Αναθεώρηση, σε μια κομματική αντιπαράθεση ως ένα εργαλείο επιδίωξης δικών του στόχων. Ο διάλογος, κύριε Πρωθυπουργέ, για τη συνταγματική Αναθεώρηση, δεν μπορεί να γίνει έτσι όπως τον σκηνοθετείτε. Δεν υπάρχουν περιθώρια για προσχήματα. Επιτέλους εμείς σας προκαλούμε ξανά. Έχετε τους πενήντα Βουλευτές. Ελάτε αύριο στη Βουλή και ξεκινήστε τη διαδικασία. Εμείς είμαστε απολύτως έτοιμοι με τις προτάσεις μας και είμαστε υπέρ των τολμηρών αλλαγών. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στις 28 Ιουλίου του 2015, κατέθεσα επίκαιρη ερώτηση εδώ στον Πρωθυπουργό, με αφορμή τότε τις δηλώσεις του κ. Βαρουφάκη, ο οποίος έλεγε plan B υπό τον έλεγχο του Πρωθυπουργού υπήρχε. Μας είχε δώσει εντολή να το κάνουμε». Επί λέξει αυτά είπε ο κ. Βαρουφάκης τότε και ο κ. Τσίπρας απαντώντας μου, έσπευσε να τον καλύψει απολύτως. Τον χαρακτήρισε μάλιστα τότε ως asset για τη χώρα, last year! Μερικούς μήνες μετά όσα έλεγε το asset ήταν ανοησίες και πολύ εύκολα τον έριξαν στην πυρά όλοι οι πρώην συνοδοιπόροι του. Ο κ. Τσίπρας έρχεται τώρα και πιστεύει ότι με το να επικαλείται αυταπάτες και ψευδαισθήσεις, απαλλάσσεται από τις ευθύνες του. Με συγχωρείτε πολύ αλλά δεν είναι καθόλου έτσι. Αυταπάτες ή όχι, μιλάμε για συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές, για συγκεκριμένες ευθύνες, γιατί εδώ υπάρχουν συνέπειες για τη χώρα. Χάθηκε χρόνος, χάθηκε χρήμα, χάθηκε ελληνικό χρήμα. Η χώρα βρίσκεται σε μόνιμη επιτροπεία. Συνθηκολόγηση ηττημένου έχετε υπογράψει, το έχετε αντιληφθεί; Μνημόνιο για πάντα και ο δημόσιος πλούτος ενέχυρο για έναν αιώνα. Χάθηκαν 86 δισεκατομμύρια από την ελληνική οικονομία, 20 δισεκατομμύρια χάθηκαν από το δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία μέσα από την απομείωση της αξίας των μετοχών των τραπεζών. Ύφεση, ανεργία, φοροκαταιγίδα, λουκέτα στις επιχειρήσεις. Είκοσι πέντε χιλιάδες επιχειρήσεις έκλεισαν μέσα σε έναν χρόνο. Δωδεκάμισι δισεκατομμύρια τα νέα μέτρα και το «μάρμαρο» καλούνται να το πληρώσουν οι φτωχότεροι. Δεν προστατεύετε τους πιο αδύναμους. Αντίθετα δημιουργείτε όλο και περισσότερους φτωχούς. Το κρισιμότερο είναι ότι έχουμε υποστεί πανωλεθρία στο ανθρώπινο δυναμικό. Εκατοντάδες χιλιάδες νέοι επιστήμονες εγκατέλειψαν τη χώρα και ζουν κι εργάζονται στο εξωτερικό. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο κ. Γκάλμπρεϊθ στο βιβλίο του, μας πληροφορεί ότι όλα ήταν στο πρόγραμμα σε αυτό το περίφημο σχέδιο X. Υπάρχουν αναφορές για τον ρόλο του στρατού, προτάσεις για επιστράτευση εργαζομένων, επίταξη οργανισμών, κατάληψη της Τράπεζας της Ελλάδος, έκδοση νέου νομίσματος, χακάρισμα του ΑΦΜ των πολιτών και πολλά άλλα ανατριχιαστικά. Στη σχετική ερώτηση προς τον Πρωθυπουργό, που φαίνεται ότι ήταν προφητική όπως αποδεικνύεται, έθεσα συγκεκριμένα ερωτήματα για τους κρυφούς σχεδιασμούς της Κυβέρνησης αυτό το μοιραίο για τη χώρα διάστημα. Τότε ο κ. Τσίπρας, με μια δήθεν αφοπλιστική αφέλεια, μου απάντησε επί λέξει: «Ναι, φυσικά, εγώ είχα δώσει τις σχετικές εντολές για την επεξεργασία εναλλακτικού σχεδίου, για την περίπτωση που η εξέλιξη της διαπραγμάτευσης οδηγούσε τη χώρα σε αδιέξοδα και θα έπρεπε, κυρία Γεννηματά, να με εγκαλέσετε, αν αυτό δεν το είχα κάνει, όχι τώρα». Πλήρης ανάληψη της ευθύνης από τον κύριο Πρωθυπουργό. Όμως το επιχείρημά σας είναι σαθρό και έωλο. Πρόκειται για μια ακόμη σοφιστεία και μια απόδειξη αδυναμίας. Διότι έτσι, κύριε Πρωθυπουργέ, γίνονται οι εναλλακτικοί σχεδιασμοί για την αντιμετώπιση μιας έκτακτης κατάστασης στις δημοκρατικές χώρες; Από μηχανισμούς στα όρια παρακρατικής λειτουργίας; Εν κρυπτώ; Σε παρακάμερες; Δίπλα από υπουργικά γραφεία; Και με ποιους; Με ξένους; Με φίλους, κολλητούς, περαστικούς, μη θεσμικούς; Πού τα έχετε ξανακούσει αυτά; Στα αλήθεια, έχετε διαπράξει αυτό το ατόπημα; Το κάνατε πραγματικά; Εγώ ρωτώ. Εξηγηθείτε, επιτέλους. Έναν χρόνο σας ρωτάμε. Αφού δώσατε αυτή την εντολή, θα καταθέσετε, επιτέλους, στη Βουλή το σχέδιο έτσι όπως διαμορφώθηκε από αυτή την επιτροπή; Ζητάμε τα χαρτιά από πέρυσι και δεν έχουμε δει τίποτα. Εμείς δεν θα υποκύψουμε στη σεναριολογία «ήξερε, δεν ήξερε, ήταν plan A, ήταν plan B, ήταν plan X, υπήρχε δόλος ή δεν υπήρχε», πολύ απλά γιατί όλα αυτά πρέπει να διερευνηθούν και από τη Βουλή αλλά και από τη δικαιοσύνη, για να μάθει, επιτέλους, ο ελληνικός λαός τι συνέβη, τι ήταν αυτό που οδήγησε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού και της καταστροφής και να διερευνηθούν οι πολιτικές και οι τυχόν ποινικές ευθύνες και πολιτικών αλλά και άλλων προσώπων. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θεωρώ αδιανόητο η εξεταστική επιτροπή να μην επεκταθεί και στη διερεύνηση όλων των οικονομικών επιλογών από το 2001 μέχρι σήμερα, όπως ακριβώς αναφέρουμε στην πρότασή μας. Αρκετά ταλαιπωρείται επί έξι χρόνια ο ελληνικός λαός. Πρέπει να μάθει τι συνέβη, γιατί δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Δεν φθάσαμε ξαφνικά στα τεράστια ελλείμματα, στα 35 δισεκατομμύρια, στα χρέη και στο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας το 2009 και προφανώς δεν ξεκίνησε η οικονομία το 2009. Η κρίση έφερε τα μνημόνια και όχι τα μνημόνια την κρίση. Επιτέλους ας το παραδεχτούμε σε αυτή την Αίθουσα και σε αυτή τη χώρα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Αλλά όταν ανοίγει αυτή η συζήτηση, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία που σκοτώνονται για όλα τα άλλα θέματα, όπως βεβαίως και για τον κ. Βαρουφάκη, ξαφνικά τα βρίσκουν. Ανίερη συμφωνία σιωπής! Καμμιά κουβέντα για το τι έγινε από το 2004 μέχρι το 2009. Λωτοφάγοι! Δεν θυμάται κανένας τίποτα! Συνένοχοι στη σιωπή τους! Όμως αυτήν την περίοδο έγινε ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός. Τότε τινάχθηκαν στον αέρα οι δημόσιες δαπάνες, η σπατάλη στην υγεία, τα χρέη και έγιναν εκατοντάδες χιλιάδες προσλήψεις. Κύριε Μητσοτάκη, καταψηφίσατε την εκλογή του κ. Παυλόπουλου, γιατί όπως είπατε τότε, διαφωνούσατε με τις πολιτικές που ασκήθηκαν εκείνη την εποχή. Τώρα γιατί έχετε γλωσσοδέτη; Η ερώτηση, βεβαίως, είναι ρητορική. Η απάντηση είναι προφανής. Το ερώτημα, όμως, που πραγματικά είναι απορίας άξιον, είναι γιατί ο κ. Τσίπρας δεν θέλει να διερευνήσει τις ευθύνες της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας από το 2004 έως το 2009. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Απόλυτη προστασία στα πεπραγμένα εκείνης της εποχής. Συγχαρητήρια στην πρώτη φορά Αριστερά! Όμως ως εδώ! Είναι ώρα να μιλήσουμε για όλους και για όλα. ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία κερδοσκόπησαν πολιτικά την περίοδο της κρίσης σε βάρος μας, αλλά, όπως αποδείχθηκε, και σε βάρος της χώρας. Το ΠΑΣΟΚ, ανέλαβε την ευθύνη μόνο του να δώσει τότε τη μάχη και δεν μετανιώνουμε γι' αυτό. Μάλιστα ήμασταν μόνοι μας, απέναντι και σε μια Ευρώπη που ήταν ανέτοιμη να αντιμετωπίσει την κρίση. Το κάναμε αυτό πρωτίστως για λόγους εθνικής ασφάλειας και σήμερα σ' αυτή τη συγκυρία αποδεικνύεται πόσο δίκιο είχαμε, που παλέψαμε με νύχια και με δόντια να παραμείνουμε στην Ευρώπη και στην Ευρωζώνη. Εμείς δεν αρνηθήκαμε ποτέ ότι έγιναν λάθη και αδικίες και ότι υπήρχαν παραλείψεις. Αρνήθηκαν, όμως, πεισματικά ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Δημοκρατία οποιαδήποτε συνεννόηση, συμμετοχή και συνευθύνη. Βρέθηκαν μαζί στις πλατείες του διχασμού και έπαιζαν μαζί τη χώρα στα ζάρια στα Ζάππεια και στη Θεσσαλονίκη. Αποτέλεσαν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Λαϊκισμός και ανευθυνότητα. Τώρα, όμως, είναι η ώρα ο ελληνικός λαός να τα μάθει όλα, χωρίς εξαιρέσεις και περιορισμούς. Φως για τις πράξεις, τις ενδεχόμενες παραλείψεις και τα λάθη όλων! Ιδού η Ρόδος! Ελάτε να σχηματίσουμε μαζί μια μεγάλη κοινοβουλευτική πλειοψηφία ειλικρίνειας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Όπως λέει μάλιστα και ένας στίχος του Τάσου Λειβαδίτη: «Η ειλικρίνεια αρχίζει εκεί που τελειώνει κάθε άλλος τρόπος να σωθείς». Οι Βουλευτές της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, από τις 22-12-2015 έχουμε καταθέσει πρόταση εξεταστικής επιτροπής, για να διερευνήσει όλα όσα έγιναν για τους πάντες, για τις οικονομικές πολιτικές των περιόδων 2001-2004 και 2004-2009, για τη διαδικασία ένταξης στους μηχανισμούς στήριξης του πρώτου μνημονίου και αν υπήρχαν πραγματικά άλλοι εναλλακτικοί δρόμοι, για τα αποτελέσματα του πρώτου μνημονίου, για το πώς φθάσαμε στο δεύτερο και ποια ακριβώς ήταν τα αποτελέσματα από το PSI, για τη μεγάλη αναδιάρθρωση και απομείωση του χρέους το 2012, και, βέβαια, για το πώς φθάσαμε στα capital controls, στο τρίτο μνημόνιο και στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, που τις παρέδωσε για κάτι ψίχουλα σε ξένα funds. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εμείς τολμήσαμε. Δυστυχώς οι δεκαέξι Βουλευτές της Δημοκρατικής Συμπαράταξης δεν επαρκούν. Καλέσαμε όλα τα κόμματα του συνταγματικού τόξου να συνυπογράψουν, αλλά απάντηση δεν πήραμε. Η κλήση μας προωθείται. Επανέρχομαι, όμως, σήμερα και σας ρωτώ. Κύριε Τσίπρα, θα υπογράψετε, ναι ή όχι; Καθαρές κουβέντες! Θα συνταχθείτε μ' αυτή την καθαρτήρια διαδικασία, για να αφήσουμε το χθες πίσω και να γυρίσει η χώρα σελίδα με ασφάλεια; Θα αναλάβετε τις δικές σας ευθύνες για το τρίτο μνημόνιο ή για πάντα θα φταίνε για όλα οι άλλοι; Κύριε Μητσοτάκη, θα υπογράψετε την πρότασή μας, ναι ή όχι; Θέλουμε καθαρές κουβέντες από εσάς. Γιατί, κύριε Μητσοτάκη, οι μεταρρυθμιστές κάνουν ρήξεις με το παρελθόν, δεν γίνονται συνένοχοι του χθες. Σας ζητώ, λοιπόν, να τολμήσετε να συνυπογράψετε την πρότασή μας. Περιμένουμε τις καθαρές απαντήσεις από όλους. Όσο μάς αφορά, καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται! Όμως, προσέξτε, γιατί η λαϊκή κρίση θα είναι αυστηρή και η εκδίκηση της ιστορίας θα είναι σκληρή για όσους σήμερα επιλέξουν το κουκούλωμα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ, κυρία Γεννηματά. Πριν προχωρήσουμε, να σας πω για την οικονομία της συζήτησης, ότι μίλησαν τριάντα επτά Βουλευτές, είκοσι οκτώ από τον ενιαίο κατάλογο, οκτώ εισηγητές και ένας πρώην Πρόεδρος Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Μίλησαν οκτώ Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι. Επίσης μίλησαν τρεις από την Κυβέρνηση, με τον κ. Δραγασάκη που θα μιλήσει αμέσως μετά, και τέσσερις Πρόεδροι Κοινοβουλευτικών Ομάδων. Εν συνόλω μίλησαν πενήντα δύο ομιλητές στη δεκάωρη διαδικασία της συζήτησης. Επίσης επειδή εδώ είμαστε αρκετοί και αρκετές, να πω ότι η λειτουργία της Βουλής θα διακοπεί από τις 6 Αυγούστου μέχρι τις 28, δηλαδή θα υπάρχει κοινοβουλευτικός έλεγχος στις 5 Αυγούστου με επίκαιρες ερωτήσεις και ύστερα τη Δευτέρα στις 29 Αυγούστου επίσης με επίκαιρες ερωτήσεις. Παρακαλώ πολύ, τον λόγο έχει ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης κ. Ιωάννης Δραγασάκης.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μελέτησα με προσοχή την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής. Κατά τη γνώμη μου όμως, η πρόταση αυτή με το γενικόλογο περιεχόμενο το οποίο έχει, αντανακλά την αμηχανία της Νέας Δημοκρατίας και τη δυσκολία της να μιλήσει τόσο για το παρελθόν όσο και για μέλλον. Δυσκολία να μιλήσει για το παρελθόν, διότι αν το κάνει, πρέπει να μιλήσει και για τις δικές της ευθύνες για τη χρεοκοπία της χώρας. Δυσκολία να μιλήσει για το μέλλον, διότι τα προβλήματα την υπερβαίνουν και θα αποκαλύψει την κρίση ταυτότητας που χαρακτηρίζει τη συγκεκριμένη παράταξη. Το μόνο που μένει, λοιπόν, αν κάποιος δεν μπορεί να μιλήσει ούτε για το παρελθόν ούτε για το μέλλον, είναι να κατασκευάζει αφηγήματα, βασισμένος σε αφηγήματα άλλων, τους οποίους μάλιστα χαρακτηρίζει αναξιόπιστους και αφού τους χαρακτηρίζει αναξιόπιστους, τους χρησιμοποιεί ως βασική πηγή για την τεκμηρίωση της θέσης της. Αυτό έκαναν πολλοί ομιλητές σήμερα εδώ. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το θέμα, όμως, που συζητάμε υπερβαίνει τη συγκυρία. Επιτρέψτε μου, λοιπόν, μια σύντομη ιστορική αναφορά. Πολλοί ίσως οικονομολόγοι θα γνωρίζουν από τα φοιτητικά τους χρόνια, ότι πριν από ογδόντα χρόνια, το 1936, ο υφηγητής τότε του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο αείμνηστος Άγγελος Αγγελόπουλος, σε ένα έργο του με τίτλο «Το δημόσιον χρέος της Ελλάδος» έκανε μια διαπίστωση που έμεινε ιστορική. Η διαπίστωση ήταν ότι η ιστορία του δημοσίου χρέους, είναι ταυτόχρονα και η ιστορία της οικονομικής ζωής της χώρας μας. Όταν μιλάμε, λοιπόν, για χρεοκοπίες, όταν μιλάμε για χρέη του κράτους, στη χώρα αυτή μιλάμε για την ίδια μας την ιστορία και όχι μόνο την οικονομική αλλά και την πολιτική. Τόσο ο Αγγελόπουλος, όσο και πριν από αυτόν ο Αλέξανδρος Ανδρεάδης, και στη συνέχεια πολλοί άλλοι διανοητές, προσπάθησαν να απαντήσουν στο κρίσιμο ερώτημα «τις πταίει», ποιες είναι δηλαδή οι αιτίες και ποιος ο μηχανισμός επανάληψης και αναπαραγωγής αυτής της τραγωδίας που μας συνοδεύει ως κράτος από την ίδρυσή του και που κάθε φορά που συμβαίνει, φτωχοποιείται η κοινωνία και καταστρέφεται μεγάλο μέρος του πλούτου της. Το πρώτο, λοιπόν, που με εντυπωσιάζει εμένα στην πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, είναι η έλλειψη ιστορικού βάθους, η έλλειψη ιστορικού πλαισίου. Το 2015, είναι κάτι αυτόνομο χωρίς πριν και χωρίς μετά. Αποσιωπώνται, για να μην πω ότι αποκρύπτονται σκόπιμα κρίσιμα ερωτήματα. Γιατί συνέβη η χρεοκοπία της χώρας μας, μία ακόμα στην ιστορία της; Ποιες δυνάμεις και ποιες πολιτικές οδήγησαν σε αυτήν; Ποιες από τις αιτίες αυτές είναι εσωτερικές και ποιες εξωγενείς; Πώς συνδέεται δηλαδή η δική μας κρίση με την αντίστοιχη ευρωπαϊκή; Ποια είναι τελικά η απάντηση στο σύγχρονο «τις πταίει»; Φταίνε οι τεμπέληδες του Νότου για την κρίση στην Ευρώπη ή μήπως φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι για την κρίση και τη χρεοκοπία τη δική μας; Τα λέω αυτά και με έναν τόνο προσωπικό, διότι ήμουν σε αυτή την Αίθουσα μαζί με πολλούς από εσάς και υπήρχαν τότε φωνές σε αυτιά μη ακουόντων. Τότε ήταν γραφικός - μιλώ στη δεκαετία του 2000 τουλάχιστον - όποιος μιλούσε για την υπερχρέωση της χώρας και την επικείμενη καταστροφή. Η πρόταση δεν αναφέρεται σε τίποτε από αυτά. Το κάνει σκόπιμα ,διότι με τον τρόπο αυτόν θέλει να κρύψει τις ευθύνες ή τις συνευθύνες της παράταξης της Νέας Δημοκρατίας. Η πρόταση, λοιπόν, αποτελεί έναν άπελπιν τακτικισμό, μια προσπάθεια στρεβλής κατασκευής της ιστορίας στη βάση του ότι δήθεν η κρίση άρχισε όταν χάσατε την εξουσία. Η κρίση για εσάς αρχίζει, όταν ο λαός επέλεξε τον ΣΥΡΙΖΑ να κυβερνήσει αυτή τη χώρα. Εμείς είμαστε εδώ για να απαντήσουμε και στα κατά συνθήκη ψεύδη αλλά και σε εύλογα ερωτήματα τα οποία υπάρχουν, διότι μας ενδιαφέρει η αλήθεια και η πραγματικότητα, διότι ο αναστοχασμός του παρελθόντος είναι προϋπόθεση για τον σχεδιασμό του μέλλοντος, αλλά και διότι - επιτρέψτε μου να πω κυρίως - για εμάς ό,τι έγινε το 2015, ήταν μια πράξη, ένα έργο που συνεχίζεται, ήταν μια μάχη σε έναν πόλεμο που δεν έχει τελειώσει. Τι έγινε, λοιπόν, στ' αλήθεια το πρώτο εξάμηνο του 2015; Έχει γίνει κατανοητό, έστω και τώρα, ποιο ήταν το πραγματικό επίδικο της διαπραγμάτευσης; Ήταν ένας πόλεμος με ή χωρίς εισαγωγικά, με επίδικο τη δημοκρατία και τη λαϊκή κυριαρχία στην κλίμακα της Ευρώπης. Αυτή η Κυβέρνηση πάλεψε να πετύχει μια νέα συμφωνία, που θα ενσωμάτωνε τη βούληση του ελληνικού λαού και θα σεβόταν ταυτόχρονα τους ευρωπαϊκούς κανόνες, πάλεψε για μια Ευρώπη της αλληλεγγύης, της δημοκρατίας, της συνεννόησης και του ανθρωπισμού. Μας εγκαλείτε, όπως γράφει η πρότασή σας, ότι δεν επιλέξαμε να ολοκληρώσουμε την αξιολόγηση του προηγούμενου προγράμματος. Ας δούμε τι ακριβώς σημαίνει αυτό. Έτυχε να είμαι παρών στο πρώτο Eurogroup στις 11 Φεβρουαρίου. Σε εκείνο το Eurogroup, όπως και σε επόμενα, διατυπώθηκαν δύο απόψεις με πολλή μεγάλη σαφήνεια. Θα αποφύγω να πω τα πρόσωπα που τις εξέφρασαν. Η μία άποψη έλεγε ότι: «δεν μας ενδιαφέρει εάν έγιναν εκλογές στην Ελλάδα, δεν μας ενδιαφέρει το αποτέλεσμα των εκλογών, πρέπει να συνεχίσετε από εκεί που άφησαν οι προηγούμενοι, πρέπει να ολοκληρώσετε την πέμπτη αξιολόγηση του προηγούμενου προγράμματος». Υπήρχε μια δεύτερη άποψη, η οποία έλεγε ότι: «θα πρέπει να υπάρξει ένας συνδυασμός της δημοκρατικής ετυμηγορίας του ελληνικού λαού με τους ευρωπαϊκούς κανόνες και τις υποχρεώσεις που απορρέουν απ' αυτούς». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που θα ψηφίσετε αυτή την πρόταση, εάν ήσασταν στο Eurogroup, με ποια από τις δυο απόψεις θα ήσασταν, με την άποψη που αναγνωρίζει τη δημοκρατία και τη σημασία των εκλογών ή με την άποψη που έλεγε «ολοκλήρωση της πέμπτης αξιολόγησης και μετά βλέπουμε»; Πολύ φοβούμαι ότι η πρόταση την οποία υποβάλλετε στο ελληνικό Κοινοβούλιο, υπονοεί ότι θα ήσασταν με την πιο σκληρή, συντηρητική άποψη, η οποία άποψη αποδείχθηκε και αντίθετη με τα συμφέροντα της χώρας μας αλλά και αντίθετη με τις προοπτικές της Ευρώπης. Η πρότασή σας μιλάει για τη συνέχιση του προγράμματος. Ποιου προγράμματος; Του δεύτερου μνημονίου. Ποιου μνημονίου; Εκείνου που η κ. Λαγκάρντ είπε προχθές, ότι η Ελλάδα δεν είναι ένα επιτυχές παράδειγμα, εκείνου του οποίου ο κ. Χαρδούβελης είχε πει, ότι το πρόγραμμα αυτό δεν βγαίνει, εκείνου του οποίου είχε πει το Γραφείο για τον Προϋπολογισμό της Βουλής ήδη από το 2013, ότι τα πλεονάσματα που προβλέπονταν 4% και άνω, δεν ήταν ρεαλιστικά. Μας εγκαλείτε, επειδή θελήσαμε να σταματήσουμε το λάθος; Μας εγκαλείτε, λέγοντας ότι έπρεπε να συνεχίσουμε εκείνο το πρόγραμμα της καταστροφής; Η χώρα και η Κυβέρνηση στο πρώτο εξάμηνο του 2015, δέχτηκε έναν πόλεμο με ασύμμετρα μέσα. Δέχτηκε έναν ξεκάθαρο εκβιασμό με μέσο τη χρηματοπιστωτική ασφυξία. Αυτόν τον πόλεμο δεν τον δέχτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτόν τον πόλεμο τον δέχτηκε η χώρα μας και η εκλεγμένη από τον λαό ελληνική Κυβέρνηση. Δυστυχώς δεν κερδίσαμε τη μάχη του 2015, αλλά όπως είπα, ο πόλεμος συνεχίζεται και αφορά όχι μόνο εμάς, αφορά τώρα πια τις τύχες όλης της Ευρώπης. Εσείς μας εγκαλείτε επομένως, επειδή δώσαμε αυτή τη μάχη. Μας εγκαλείτε, επειδή προσπαθήσαμε και επιχαίρεστε - ορισμένοι τουλάχιστον - προφανώς επειδή τον Ιούλιο υπό την απειλή του Grexit, υποχρεωθήκαμε σε μια αναδίπλωση. Εμείς επιμένουμε ότι πράξαμε το δίκαιο και το σωστό και επιμένουμε ότι η πρότασή μας ήταν η καλύτερη δυνατή λύση και για εμάς αλλά και για την Ευρώπη. Δεν είναι τυχαίο, που πολλοί διεθνείς αναλυτές συνδέουν το Grexit ως απειλή με το Brexit που τελικά ήρθε. Διότι η Ευρώπη είναι αυταπάτη μεγάλη και επικίνδυνη, για όσους πιστεύουν ότι μπορεί να ενωθεί με βάση τον φόβο και την επιβολή. Καθ' όλη τη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του 2015, η δημοκρατικά εκλεγμένη Κυβέρνηση της χώρας αντιμετώπισε όλη αυτήν την πίεση, έχοντας να διαχειριστεί ένα αθωράκιστο κράτος και σε ορισμένες περιπτώσεις, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένα διαβρωμένο κράτος. Αυτό είναι κάτι που το γνωρίζετε όσοι κυβερνήσατε αυτή τη χώρα, διότι δική σας κληρονομιά είναι το κράτος που περιγράφω εδώ. Δυνάμεις μέσα από τη δική σας παράταξη συμμετείχαν σε αυτόν τον ασύμμετρο πόλεμο, στο όνομα της λεγόμενης αριστερής παρένθεσης. Μας εγκαλείτε ότι δεν τηρήσαμε όπως λέει η πρότασή σας, τους κανόνες διαπραγμάτευσης. Ποιοι είναι οι κανόνες διαπραγμάτευσης ανάμεσα σε δύο μέρη, όταν συνδέονται με μια ασύμμετρη σχέση, όταν ο ένας μπορεί να καταστρέψει τον άλλο, χωρίς ο άλλος να έχει γραμμές άμυνας; Εμείς κινηθήκαμε εξαρχής με τη λογική του κοινού εδάφους, του common ground, που περιλήφθηκε τελικά, χωρίς να τηρηθεί όμως στην απόφαση του Φεβρουαρίου. Κινηθήκαμε, δηλαδή, με βάση τη λογική της αναζήτησης μιας κοινά αποδεκτής συμφωνίας και κινηθήκαμε όλοι ως Κυβέρνηση κι όχι μόνο κάποιοι από την Κυβέρνηση. Εννοείτε, όμως, τους κανόνες της πίεσης και του εκβιασμού και της τεχνητής ασφυξίας, ως κανόνες στους οποίους θα έπρεπε να υποκύψουμε χωρίς καμμία αντίδραση; Ρωτάτε για την αξιοποίηση από την πλευρά μας των υφιστάμενων διαθεσίμων χρηματικών πόρων και κάποιοι ομιλητές είπαν εδώ - νομίζω ο κ. Σταϊκούρας - ότι «σκουπίσαμε» τα ταμειακά διαθέσιμα. Ποια ταμειακά διαθέσιμα; Ανοίγω μια παρένθεση για να πω ότι η αλήθεια για το 2015, δεν έχει λεχθεί ολόκληρη και ούτε απόψε μπορεί να λεχθεί ολόκληρη. Θα γίνει, όμως, γνωστή στην ώρα της, όταν θα μπορούν να λεχθούν τα πάντα και για εδώ και για τους έξω. Θα ήθελα πάντως να καταθέσω σήμερα για τα Πρακτικά τον επίσημο πίνακα του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους για τον μήνα Φεβρουάριο και Μάρτιο του 2015, ο οποίος δείχνει ότι παραλάβαμε το ταμειακό έλλειμμα με μείον 516 εκατομμύρια στις 2 Φεβρουαρίου του 2015. [[Στο σημείο αυτό ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης κ. Ιωάννης Δραγασάκης καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα πίνακα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Καταθέτω για τα Πρακτικά, επίσης, έναν πίνακα, ο οποίος δείχνει την πορεία των εντόκων γραμματίων στη χώρα μας, για να φανεί ότι παραλάβαμε εξαντλημένο το όριο των εντόκων γραμματίων στα 14,8 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή δεν μπορούσε η νέα Κυβέρνηση να εκδώσει ούτε ένα έντοκο γραμμάτιο για να καλύψει έκτακτες ανάγκες. [[Στο σημείο αυτό ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης κ. Ιωάννης Δραγασάκης καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα πίνακα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τέλος, καταθέτω στα Πρακτικά τον πίνακα με τα repos. Τα repos είναι ο βραχυπρόθεσμος δανεισμός που κάνει το κράτος, με βάση τις καταθέσεις διαφόρων δημοσίων φορέων και δήμων στην Τράπεζα της Ελλάδας. Όπως θα δείτε, τον Φεβρουάριο του 2014 ήταν μηδέν, δηλαδή δεν υπήρχε τέτοιος δανεισμός. Ο δανεισμός αρχίζει τον Μάρτιο του 2014 με 2 δισεκατομμύρια και φθάνει τον Δεκέμβριο του 2014 στα 10 δισεκατομμύρια. [[Στο σημείο αυτό ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης κ. Ιωάννης Δραγασάκης καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα πίνακα, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτό ήταν το success story. Με δανεικά. Με δανεικά χτίστηκε το πρωτογενές πλεόνασμα. Ούτε εμείς τα γνωρίζαμε αυτά τα στοιχεία. Τα μάθαμε μετά. Για ποια ταμεία, λοιπόν, μας μιλάτε; Βέβαια, να πω και κάτι εδώ, χωρίς να το αναλύσω. Υπήρξαν δήμαρχοι πέρυσι και η Πρόεδρος της Βουλής μάλιστα, που αρνήθηκαν να συνεισφέρουν τα αποθεματικά τους στην Τράπεζα της Ελλάδος, για να μπορεί το κράτος να δανειστεί και να μπορεί να αντιμετωπίσει τον εκβιασμό, διότι ο εκβιασμός ήταν ή μισθούς να πληρώσουμε ή να χρεοκοπήσουμε. Αυτή είναι η αθωράκιστη χώρα που μας παραδώσατε. Ποιος ευθύνεται, λοιπόν, για τη δημοσιονομική ασφυξία; Δεν θα απαντηθεί αυτό το ερώτημα; Ο ΣΥΡΙΖΑ, που η Κυβέρνησή του ορκίστηκε αρχές του Φλεβάρη ευθύνεται γι' αυτά τα οποία σας περιγράφω; Ηταν αντικειμενικό αυτό το γεγονός ή σχεδιάστηκε κιόλας; Καταθέτω στα Πρακτικά ένα ακόμα έγγραφο, το τελευταίο. Είναι από το «REUTERS», 4 Δεκεμβρίου του 2014, όπου εδώ αναφέρεται ότι οι Ευρωπαίοι πρότειναν τότε στην Κυβέρνηση μια τεχνική παράταση του προγράμματος κατά έξι μήνες και η Κυβέρνηση ζήτησε η παράταση να είναι μόνο μερικές εβδομάδες. Τελικά ήταν δύο μήνες. [[Στο σημείο αυτό ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης κ. Ιωάννης Δραγασάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Ότι η Κυβέρνηση σχεδιασμένα επέλεξε το πρόγραμμα να λήξει τέλος Φεβρουαρίου, άρα η νέα Κυβέρνηση από τις 16 του Γενάρη που εκλέχτηκε μέχρι τέλος Φεβρουαρίου, θα έπρεπε είτε να υποταχθεί είτε να βρεθεί αντιμέτωπη με το φάσμα της χρεοκοπίας. Ποιος ευθύνεται, λοιπόν, για όλα αυτά; Όπως βλέπετε, εγώ αναφέρομαι σε γεγονότα. Δεν κάνω αξιολογήσεις.
Παρακαλώ, κάντε ησυχία.
Κατανοώ τη νευρικότητα. Ο κ. Μητσοτάκης θα μιλήσει μετά και αν θέλει μπορεί να απαντήσει.
Παρακαλώ πολύ.
Επενδύσατε, κυρίες και κύριοι, μαζί ενδεχομένως και με κέντρα του εξωτερικού στην αριστερή παρένθεση, και νομίζω το ομολόγησε με τον τρόπο του ο κ. Σαμαράς πρόσφατα, όταν είπε ότι ο λόγος που οι ξένοι, οι δανειστές δεν έδωσαν τη δόση που έπρεπε να δώσουν των 7 δισεκατομμυρίων, ήταν ότι προέβλεπαν τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν ήθελαν η νέα Κυβέρνηση να βρει στα ταμεία αυτά τα 7 δισεκατομμύρια. Αυτό το θεωρείτε απλό πράγμα; Προσπαθήσατε με την πρότασή σας να γίνετε κατήγοροι αλλά είστε κατηγορούμενοι. Για την χρεοκοπία της χώρας στην οποία δεν αναφέρεστε, αλλά και διότι επενδύσατε, όχι όλοι σας. Εδώ ανοίγω μια παρένθεση, για να πω - νιώθω υποχρέωση να το πω - ότι και από την παράταξη της Νέας Δημοκρατίας υπήρξαν στελέχη της, τα οποία μου έδωσαν την εντύπωση ότι ειλικρινά ενδιαφέρονταν να επιτύχει η διαπραγμάτευση, να επιτύχει η συμφωνία και δεν θα ήθελα να είμαι ισοπεδωτικός. Από την άλλη, όμως, μεριά υπήρξαν δυνάμεις, οι οποίες επένδυσαν στην κατάρρευση της χώρας, για να φύγει με τον τρόπο αυτόν από τη μέση η Κυβέρνηση της Αριστεράς. Μας ρωτάτε κατά κόρον για το plan B. Μας εγκαλείτε για κάτι το οποίο δεν συνέβη. Διότι αν υπήρχε plan B, θα το εφαρμόζαμε μετά το δημοψήφισμα. Προς τι, λοιπόν, η κατηγορία για κάτι, το οποίο δεν υπήρξε ως γεγονός; Δεν προβληματίζεστε ούτε τώρα γι' αυτό που ονομάζω «ασύμμετρη σχέση»;
Παρακαλώ, κάντε ησυχία.
Δεν προβληματίζεστε …
Μα τώρα μας έλεγε για το plan B ο κ. Τσακαλώτος.
Ναι το άκουσα σιωπηρά. Τώρα το λέτε και φωναχτά. Όλοι ακούμε εδώ πέρα τι λέει ο καθένας. Σας παρακαλώ. Από το πρωί αλήθειες κατατίθενται με την έννοια της οπτικής του καθένα. Συνεχίστε, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, δεν με ενοχλεί εμένα. Αν ήμουν στη θέση τους, θα αντιδρούσα ίσως και χειρότερα. Δείχνουν μεγάλη ψυχραιμία. Δεν προβληματίζεστε, ωστόσο, γι' αυτό που ονομάζουμε «ασύμμετρη σχέση»; Δεν έπρεπε, δηλαδή, μια Κυβέρνηση που είναι σ' αυτή τη θέση - και όλες οι κυβερνήσεις ήταν - να αναζητήσει εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης ή να σκεφτεί για εναλλακτικά συστήματα πληρωμών; Οι ασύμμετρες σχέσεις στη χρηματοπιστωτική ασφυξία επιβάλλουν αυτές τις διερευνήσεις. Ρωτάτε για τον λογαριασμό με τον οποίο πληρώσαμε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο τον Μάιο και, αν καταλαβαίνω καλά, δίνετε εύσημα στην Τράπεζα της Ελλάδας που μας υπέδειξε τον λογαριασμό. Ούτε εδώ είναι ακριβώς αυτή η αλήθεια. Η Τράπεζα της Ελλάδας, μάς πίεσε να πάρουμε τα χρήματα των ασφαλιστικών ταμείων για να πληρώσουμε μισθούς και εμείς αντιδράσαμε έντονα, διότι με τον κ. Στουρνάρα έχω θεσμική σχέση και συνεργαζόμαστε και συμφωνούμε αλλά και τσακωνόμαστε και συγκρουόμαστε. Μετά, λοιπόν, απ' αυτή την αντίδραση αποκαλύφθηκε ότι υπήρχε ένας «μαγικός» λογαριασμός στην Τράπεζα της Ελλάδος με 700 εκατομμύρια, τον οποίο κανείς δεν μας είχε αναφέρει. Όλα τα παραπάνω έδειξαν, όπως είπα και στην αρχή, ότι η πρόταση δεν αναφέρεται στο παρελθόν, αλλά βεβαίως δεν μπορεί να μιλήσετε και για το μέλλον. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία σάς υπερβαίνουν, διότι αντιμετωπίζετε ως παράταξη μία διαταραχή πολιτικής ταυτότητας. Αυτοπροβάλλεστε ως αντιλαϊκιστές, λαϊκίζοντας από το πρωί ως το βράδυ. Διεκδικείτε ταυτότητα φιλελευθέρων, αλλά η ατζέντα που προωθείτε είναι σκληρά συντηρητική. Ευαγγελίζεστε συμφωνίες αλήθειας, αλλά αναπαράγετε το ψέμα. Δεν μπορείτε να σχεδιάσετε το μέλλον της κοινωνίας, όντας προσκολλημένοι σε συμφέροντα, λογικές και νοοτροπίες του παρελθόντος. Εμείς έχουμε ξεκινήσει να σχεδιάζουμε το μέλλον και να ετοιμαζόμαστε για τις μάχες που μας περιμένουν, για τη βιώσιμη και δίκαιη ανάπτυξη, για τη συνταγματική μεταρρύθμιση που θα φέρει τον λαό στο προσκήνιο, για το νέο κοινωνικό κράτος που έχουμε ανάγκη. Πολλοί ομιλητές από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης έκαναν δίκη προθέσεων. Ο κ. Δένδιας σ' ένα άρθρο του - δεν τον άκουσα σήμερα - είπε ότι φλερτάραμε επί μακρόν, για να οδηγήσουμε τη χώρα εκτός ευρώ, ο κ. Βενιζέλος ότι είχαμε κρυφό σχέδιο κατάλυσης των θεσμών. Όλα αυτά δείχνουν αδυναμία ουσιαστικής κριτικής. Μοναδική πρόθεση της Κυβέρνησης και στόχευση όλων των μελών της ήταν να τιμήσουμε τον όρκο που δώσαμε στο Σύνταγμα και στη συνείδησή μας, να υπερασπιστούμε τα συμφέροντα της χώρας και του λαού με όλα τα πρόσφορα μέσα. Εμείς ποτέ δεν κρύψαμε ούτε ως αντιπολίτευση ούτε ως Κυβέρνηση, ότι βεβαίως μας ενδιέφερε να ερευνήσουμε, όπως και κάναμε, όλες τις δυνατές εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης, όλα τα εναλλακτικά πιθανά συστήματα πληρωμών, για κάθε τι που θα μπορούσε να χαλαρώσει τη θηλειά που υπήρχε στο λαιμό μας. Είναι αξιοσημείωτο - και το σημειώνω αυτό - ότι ένα χρόνο μετά ούτε από τα αριστερά του πολιτικού φάσματος ούτε από τα δεξιά έχει ακουστεί κάποια πρόταση, που θα μπορούσαμε πέρυσι να υλοποιήσουμε. Ό,τι, όμως, επιχειρήσαμε - και αυτό θα ήθελα να υπογραμμίσω - ή ό,τι αναζητήσαμε, δεν εντασσόταν σε κάποια μυστική στρατηγική εξόδου από το ευρώ, διότι αυτή την επιλογή την είχαμε συζητήσει, την είχαμε καταψηφίσει, την είχαμε απορρίψει ως επιλογή για το κυβερνητικό μας σχέδιο. Ό,τι επιχειρήσαμε, λοιπόν, ήταν ενταγμένο στη μία και μοναδική διαφανή στρατηγική που είχαμε, και αυτή ήταν η επίτευξη μιας κοινά αποδεκτής συμφωνίας. Αυτή είναι η μία και μόνη ιστορική αλήθεια. Ας προσαρμοστούμε, λοιπόν, όλοι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στις ανάγκες της εποχής μας. Συμφωνώ με τη φράση ότι ζούμε σε ένα ιστορικό σταυροδρόμι και ως χώρα και ως Ευρώπη. Η επιτυχία της πολιτικής της Κυβέρνησης δεν αποτελεί κομματικό στόχο, αλλά η έκβαση της μάχης που δίνουμε, αφορά όλη την κοινωνία. Είτε θα βάλουμε τις βάσεις για την έξοδο από την κρίση είτε θα καταδικαστούμε σε μια μακρά στασιμότητα. Ας συνειδητοποιήσουμε, λοιπόν, ότι μπαίνουμε σε μια περίοδο, όπου είναι αναγκαίες οι καθαρές επιλογές, άρα και οι αντιπαραθέσεις στη βάση, όμως, αρχών και προγραμμάτων. Άλλωστε η απλή αναλογική που ψηφίστηκε, το κάνει αυτό ακόμη πιο επιτακτικό. Από την άλλη μεριά, όμως, μεριά χρειάζεται ταυτόχρονα δυνατότητα συνεννόησης πάνω σε κοινούς στόχους, που ορίζουν τους συλλογικούς όρους της κοινωνικής μας ζωής. Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, θεωρώ ότι δεν υπηρετεί αυτόν τον στόχο και για αυτό σας καλώ να την καταψηφίσουμε. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, χρειάστηκε να περάσουν τέσσερις μήνες για να συζητηθεί η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής, η οποία θα διερευνήσει τα πεπραγμένα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ κατά τους πρώτους έξι μήνες της διακυβέρνησής σας. Δεν εκπλήσσομαι καθόλου με αυτή την καθυστέρηση. Αντιλαμβάνομαι ότι αυτή η συζήτηση σας κάνει να αισθάνεστε εξαιρετικά άβολα, τόσο άβολα που ο κ. Τσίπρας δεν πήρε καν τον λόγο στη σημερινή συζήτηση και άφησε τον κ. Δραγασάκη σε ρόλο απολογούμενου. Με το προαύλιο της Βουλής τα πάει μια χαρά ο κ. Τσίπρας. Με την Ολομέλεια βλέπω τελευταία να έχει κάποιες δυσκολίες. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Πληροφορήθηκα ότι και ο κ. Καμμένος απουσιάζει στη Βουλγαρία. Νομίζω και στη Μογγολία θα πήγαινε, για να αποφύγει την παρουσία του στη σημερινή συζήτηση. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αφού κάνατε ό,τι περνάει από το χέρι σας για να καθυστερήσετε αυτή τη συζήτηση, την προγραμματίσατε σήμερα 26 Ιουλίου κατακαλόκαιρο. Αν μπορούσατε, Δεκαπενταύγουστο φαντάζομαι θα σας βόλευε ακόμα περισσότερο. Ο κ. Τσίπρας αντιμετωπίζει τους πρώτους έξι μήνες της διακυβέρνησής του περίπου ως ένα κακό όνειρο. Μόνο που, δυστυχώς, είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια δυσάρεστη ανάμνηση, γιατί η περίοδος αυτή άφησε πολύ βαριά τραύματα πάνω στο σώμα της ελληνικής οικονομίας και οι επιπτώσεις μάς συνοδεύουν ακόμα. Η οικονομία βούλιαξε στην ύφεση, οι επιχειρήσεις έκλεισαν, άνθρωποι έχασαν τις δουλειές τους, το κράτος απώλεσε πολύτιμα περιουσιακά στοιχεία και φυσικά η διεθνής εικόνα της χώρας καταβαραθρώθηκε. Οι πολίτες σήμερα, κύριοι Υπουργοί, πληρώνουν τον λογαριασμό. Ο αυξημένος ΕΝΦΙΑ και οι περικομμένες συντάξεις είναι το οδυνηρό τίμημα αυτής της καταστροφικής περιόδου. Σήμερα καλούμαστε όλοι οι Βουλευτές να αποφασίσουμε, εάν θα συσταθεί τώρα μια εξεταστική επιτροπή η οποία θα διαλευκάνει, όπως το ζητάμε και στο αίτημά μας, τις συνθήκες υπό τις οποίες η χώρα σύρθηκε σε ένα αχρείαστο, κύριοι Υπουργοί, τρίτο μνημόνιο, τις συνθήκες οι οποίες προκάλεσαν το κλείσιμο των τραπεζών, την επιβολή κεφαλαιακών περιορισμών και την επιπλέον ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών. Θα επανέλθω σε αυτό το θέμα. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι, λίγη ησυχία. Αν δεν θέλετε, μπορείτε να αποχωρήσετε από την Αίθουσα. Δεν πειράζει. Εξάλλου βλέπω πολύ περιορισμένη συμμετοχή.
Δεν είναι δυνατόν να λέμε…
Θέλετε να αρχίσω να λέω ονόματα τώρα; Σας παρακαλώ, απόλυτη ησυχία.
Μα είναι δυνατόν να λέει «φύγετε»; Στο σπίτι του είμαστε;
Δεν ντρέπεσαι; Δεν έμαθες ότι είσαι στη Βουλή;
Σας παρακαλώ.
Αυτό είναι το πρόβλημα. Ότι δεν καταλαβαίνετε ότι είστε στη Βουλή. Αυτό είναι το τραγικό. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Προσέξτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Συζητάμε αν αυτή η εξεταστική επιτροπή συσταθεί τώρα. Διότι ένα είναι βέβαιο. Αν καταψηφιστεί, όπως εκτιμώ, η πρότασή μας, στην επόμενη Βουλή αυτή η εξεταστική θα γίνει. Αυτό είναι δέσμευση της Νέας Δημοκρατίας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Η άρνησή σας να προσυπογράψετε την πρότασή μας, η απουσία του κ. Τσίπρα από τη Βουλή σήμερα, γεννά εύλογα ερωτήματα. Φοβάστε κάτι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Δεν πιστεύετε, πραγματικά, ότι είναι προς το συμφέρον του ελληνικού λαού να μάθουμε ακριβώς τι έγινε αυτούς τους έξι μήνες; Άκουσα από τους Υπουργούς διαφορετικές ερμηνείες για το κόστος της διαπραγμάτευσης. Ελάτε, κύριοι Υπουργέ, να τα συζητήσουμε. Να έρθετε με τα στοιχεία σας. Διότι όσο μένουν αναπάντητα αυτά τα ερωτήματα για το τι πραγματικά έγινε από τον Ιανουάριο μέχρι τον Ιούλιο, τόσο θα οργιάζει η σπέκουλα, θα δίνονται συνεντεύξεις, θα γράφονται βιβλία, θα υπάρχουν ανακοινώσεις. Άκουσα ότι σήμερα ανακοίνωσε ο κ. Βαρουφάκης ότι προτίθεται να φτιάξει κόμμα και να κατέβει στις εκλογές και να δώσει και τα πρακτικά του Eurogroup στη δημοσιότητα. Μέσα στην ομίχλη αυτής της παραφιλολογίας ελπίζει η Κυβέρνηση ότι με ένα μαγικό τρόπο ο πανδαμάτωρ χρόνος θα τα γιατρέψει όλα και ότι όσο απομακρυνόμαστε από τα τραγικά γεγονότα, ειδικά του Ιουνίου και του Ιουλίου του 2015, τόσο μικρότερη, πιστεύει ο κ. Τσίπρας, ότι είναι η ανάγκη να διαλευκάνουμε ακριβώς τι έγινε αυτούς τους μήνες. Κάνετε μεγάλο λάθος, κυρίες και κύριοι Υπουργοί, διότι οι Ερινύες θα σας καταδιώκουν για πάντα για το τι έγινε. Ακόμα και όταν η αλήθεια αποκαλυφθεί. Μιλώντας για την Ελλάδα του 2021, δεν παίρνετε συγχωροχάρτι για το τι έγινε στην Ελλάδα του 2015. Γιατί επί των ημερών σας, από ανικανότητα, από πρόθεση, δεν το γνωρίζουμε αλλά ένα είναι βέβαιο, φτάσαμε πάρα πολύ κοντά σε μια μεγάλη εθνική τραγωδία. Ξέρετε, θα τρίζουν τα κόκκαλα του Κωνσταντίνου Καραμανλή στο άκουσμα για νέα μεταπολίτευση, από έναν άνθρωπο ο οποίος έθεσε σε κίνδυνο τη μεγαλύτερη εθνική κατάκτηση της χώρας, τη συμμετοχή στην ευρωπαϊκή οικογένεια. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Η εξεταστική επιτροπή την οποία ζητάμε, έχει ένα κύριο αντικείμενο. Να τεκμηριώσουμε το πραγματικό κόστος για την ελληνική οικονομία, για την ελληνική κοινωνία από τους τραγικούς χειρισμούς του πρώτου εξαμήνου της Κυβέρνησης Τσίπρα - Καμμένου. Θα αναδείξει αυτή η εξεταστική επιτροπή, όταν γίνει, το κόστος της υποτιθέμενης διαπραγμάτευσης, το κόστος του χαμένου χρόνου, της κωλυσιεργίας, το κόστος της αφόρητης διγλωσσίας, το κόστος του ερασιτεχνισμού, της προχειρότητας, της έπαρσης, της ιδεοληψίας, των εμμονών, του ψεύδους, του μικροκομματικού τακτικισμού. Tο συνολικό κόστος, όπως κι αν το υπολογίσετε, είναι τεράστιο. Αναφέρθηκαν και οι εισηγητές της Νέας Δημοκρατίας - αλλά όχι μόνο και ομιλητές άλλων κομμάτων - στις δηλώσεις του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, ο οποίος υπολόγισε το κόστος για το πρώτο εξάμηνο στα 86 δισεκατομμύρια ευρώ. Ο κ. Ρέγκλινγκ, το υπολόγισε στα 100 δισεκατομμύρια ευρώ στις 23 Ιουνίου 2016. Όσο κι αν επιχειρείτε να διαστρεβλώσετε την πραγματικότητα, ξέρετε, τα γεγονότα δεν επιδέχονται αμφισβήτηση. Για πάμε να δούμε, λοιπόν, πρώτον, τι ακριβώς έγινε στις τράπεζες, κυρίες και κύριοι Υπουργοί, και πόσα χρήματα ακριβώς χάθηκαν από την αχρείαστη τρίτη ανακεφαλαιοποίηση. Έχω εδώ έναν ενδιαφέροντα πίνακα, τον οποίο θα σας καταθέσω στα Πρακτικά. Στις 30 Ιουνίου του 2014, η αξία της συμμετοχής του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας στις τέσσερις συστημικές τράπεζες ήταν 19,7 δισεκατομμύρια ευρώ. Ξέρετε πόσο ήταν στις 18 Φεβρουαρίου του 2016, στην τελευταία ημερομηνία που δημοσιεύτηκαν στοιχεία; Ήταν 1,4!
Τον Δεκέμβρη του 2014 να μας πείτε.
Το Δεκέμβρη του 2014 ήταν λίγο λιγότερο, αλλά πάλι πολύ περισσότερο από αυτό που ήταν όταν εσείς γίνατε Κυβέρνηση και ποια ήταν η συμμετοχή, κύριε Υπουργέ, του ελληνικού δημοσίου στις τράπεζες; [[Θόρυβος - φωνασκίες στην Αίθουσα]] Μη φωνάζετε! Η αλήθεια είναι εδώ.
Παρακαλώ ησυχία.
Ποια αλήθεια;
Η αλήθεια είναι εδώ. Ποια ήταν η συμμετοχή, κύριε Υπουργέ, του ελληνικού δημοσίου στις τράπεζες;
Πες ένα νούμερο.
Πόσο ήταν;
Μην εκτίθεστε, κύριε Φίλη.
Παρακαλώ κάντε ησυχία.
Το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας είχε 57% στις τέσσερις συστημικές τράπεζες. Ξέρετε πόσο έχει σήμερα; 20% [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Γι' αυτό εγκαλείστε σήμερα, κύριοι. Για την τεράστια ζημιά την οποία προκαλέσατε στον Έλληνα φορολογούμενο, για το γεγονός ότι η τρίτη αχρείαστη ανακεφαλαιοποίηση άλλαξε την ιδιοκτησιακή δομή των τραπεζών και συρρίκνωσε την ελληνική συμμετοχή, για το γεγονός ότι οι τράπεζες αγοράστηκαν από ξένα funds και από ξένους επενδυτές, οι οποίοι απέκτησαν τον έλεγχό τους έναντι μόλις 5,3 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αυτά για τις τράπεζες. Για να δούμε, λοιπόν, τι έγινε και στην πραγματική οικονομία. Σας τα έχω ξαναπεί τα νούμερα. Επιμένετε να τα αγνοείτε. Το ΑΕΠ της χώρας θα ήταν 195 δισεκατομμύρια ευρώ, εάν είχαν επιβεβαιωθεί οι προβλέψεις στο τέλος του 2014 και θα είναι 175 δισεκατομμύρια. Μας στοιχίσατε 20 δισεκατομμύρια ευρώ, κύριοι, 5.000 ευρώ σε κάθε ελληνική οικογένεια. Μας φορτώσατε ένα τρίτο αχρείαστο μνημόνιο. Αλήθεια μου έκανε εντύπωση - ανοίγω μια παρένθεση εδώ, γιατί το σημείωσα - η τοποθέτηση του κ. Χουλιαράκη ότι υπογράψατε τρίτο μνημόνιο, γιατί απέτυχαν τα προηγούμενα δύο. Έτσι δεν είπατε; Συγγνώμη εσείς δεν σκίζατε τα μνημόνια; Έχετε το θράσος να έρχεστε σήμερα εδώ και να λέτε αυτή την κουβέντα, όταν κερδίζατε εκλογές λέγοντας ότι θα σκίσετε τα μνημόνια; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Πήρατε 9 δισεκατομμύρια, λοιπόν, πρόσθετα μέτρα και με τον ΕΝΦΙΑ να ξεπερνάει τα 3,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Βάλατε καπέλο και στις μικρές ιδιοκτησίες και στα αγροτεμάχια και βέβαια υποχωρήσετε άτακτα υπό την πίεση της Νέας Δημοκρατίας και βέβαια…
…(δεν ακούστηκε)
Κύριε Παπαδόπουλε, ησυχία. Σας παρακαλώ.
Οι έλεγχοι στα capital controls, τις κινήσεις κεφαλαίων διέλυσαν την πραγματική οικονομία. Δεν θα σταθώ ούτε στα στοιχεία των εξαγωγών ούτε στα λουκέτα ούτε στο Χρηματιστήριο. Όλα αυτά είναι γνωστά. Όμως όποιος κινείται στην πραγματική οικονομία, αυτές οι εξαγωγικές επιχειρήσεις που πασχίζουν να επιβιώσουν σε αντίξοες συνθήκες, γνωρίζουν πάρα πολύ καλά ποιο ήταν το κόστος από την επιβολή των κεφαλαιακών ελέγχων. Βέβαια σε αυτά που σας λέω, δεν έχω συμπεριλάβει το κόστος του πρόσθετου δανεισμού, που κατευθύνεται όχι για την αναχρηματοδότηση υφιστάμενων δανειακών αναγκών, περίπου 20 δισεκατομμύρια ούτε βέβαια τις επιπτώσεις από τη μετανάστευση εκατοντάδων αν όχι χιλιάδων επιχειρήσεων στο εξωτερικό και βέβαια δεν περιλαμβάνουν και κάτι ακόμα. Το άυλο κόστος από την τεράστια ζημιά την οποία η ανικανότητα σας έκανε στην εικόνα της χώρας, την τεράστια καταστροφή την οποία προξενήσατε. Η πρώτη φορά Αριστερά, τραυμάτισε πολύ βαριά την εικόνα της χώρας στην Ευρώπη, μια Κυβέρνηση κατώτερη των περιστάσεων που έπαιξε το μέλλον της χώρας στα ζάρια. Κοροϊδέψατε, εκβιάσατε και τελικά τραπήκατε σε μια άτακτη υποχώρηση μπροστά στο φάσμα της επερχόμενης καταστροφής. Μετά απορήσατε, γιατί το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ σας έδωσε το βραβείο της χειρότερης διαπραγμάτευσης για το 2015. Αυτή ήταν η χειρότερη διαπραγμάτευση του αιώνα όχι του 2015. Το αξίζατε το βραβείο αυτό ξέρετε, αλλά δεν το άξιζε ο ελληνικός λαός. Δεν άξιζε ο ελληνικός λαός αυτά που του συνέβησαν. Πραγματικά σας κοιτάω από το Βήμα και αναρωτιέμαι. Ποιος εχέφρων άνθρωπος σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, θα άφηνε ανεξιχνίαστες τις συνθήκες που οδήγησαν σε αυτή την καταστροφή; Προφανώς και υπάρχουν πολιτικές ευθύνες. Για να μπορούμε, όμως, να τις καταλογίσουμε, πρέπει να μάθουμε ακριβώς τι συνέβη, αν υπήρχε λάθος, αν υπήρχε αμέλεια, αν υπήρχε πρόθεση και αυτές οι ευθύνες πρέπει να καταλογιστούν. Σας το έχουμε πει πολλές φορές. Δεν το κάνουμε από ρεβανσισμό. Δεν είναι αυτό το κίνητρο της Αντιπολίτευσης. Θέλουμε να μάθει ο ελληνικός λαός την αλήθεια, για να μπορέσουμε όλοι να μάθουμε από τα λάθη μας, αλλά κυρίως να αποτρέψουμε όσους μελλοντικούς, λαοπλάνους, λαϊκιστές, δημαγωγούς και ψεύτες, διανοηθούν και πάλι να παίξουν τις τύχες του ελληνικού λαού κορώνα - γράμματα. Ο κ. Τσίπρας, είναι ξεκάθαρο ότι δεν θέλει αυτή την εξεταστική επιτροπή. Διότι εάν συνέβαινε, θα έπρεπε να δώσει μία απάντηση στο αμείλικτο ερώτημα αν έλεγε συνειδητά ψέματα ή αν δεν ήξερε τι του γινόταν ή - για να το πω πιο κομψά, στη δικιά σας γλώσσα - αν είχε αριστερές αυταπάτες. Το πιο πιθανό είναι ότι συνέβαιναν και τα δύο ταυτόχρονα. Για να ξεκαθαρίσουμε κάτι, κύριοι Υπουργοί, διότι σας άκουσα και σήμερα να το λέτε. Τον Ιανουάριο του 2015, δεν πήρατε καμμία εντολή ισχυρής διαπραγμάτευσης. Πήρατε εντολή να σκίσετε τα μνημόνια, με έναν νόμο κι ένα άρθρο, να οδηγήσετε την Ελλάδα σε μία έξοδο από την κρίση με κάποια μαγική συνταγή και αποτύχατε παταγωδώς. Εγώ δεν θυμάμαι κανέναν να ψηφίζει διαπραγμάτευση. Θυμάμαι, όμως, πολίτες να σας ψηφίζουν, γιατί τους είπατε ότι θα καταργήσετε τον ΕΝΦΙΑ, ότι θα χορηγήσετε δέκατη τρίτη σύνταξη, ότι θα αυξήσετε τον κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ, ότι θα υλοποιήσετε το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Γι' αυτά σας ψήφισαν, όχι για να κάνετε καμμιά διαπραγμάτευση. Σας πίστεψαν και σας ψήφισαν για όσα υποσχεθήκατε και δεν κάνατε ποτέ πράξη. Όσα, λοιπόν, διημείφθησαν μεταξύ του Ιανουαρίου του 2015 και του Ιουλίου του 2015, ήταν ένα θέατρο σκιών, για να απεμπλακείτε από τα ατελείωτα ψέματα στα οποία οφείλετε την εκλογική σας νίκη, διότι δεν είχατε ποτέ σχέδιο εξόδου από την κρίση. Ένα σχέδιο υπήρχε. Το πώς θα καταλάβετε την εξουσία. Η περιθωριοποίηση του ΠΑΣΟΚ, η προσέλκυση όσο το δυνατόν περισσότερων ψηφοφόρων του που το εμπιστεύθηκαν στο παρελθόν, ήταν πραγματικά το σχέδιό σας. Ήταν μία επιχείρηση στηριγμένη σε ψέματα, σε δημαγωγία, σε ψεύτικα διλήμματα. Ο κ. Τσίπρας, γνώριζε από την αρχή ότι οι εξαγγελίες του δεν μπορούσαν να πραγματοποιηθούν. Πραγματικά, πιστεύω ότι γνώριζε ότι δεν μπορούσε να καταργήσει το μνημόνιο με έναν νόμο και ένα άρθρο και τα γνωρίζατε όλα αυτά από την πρώτη στιγμή. Γνωρίζατε, επίσης, ότι θα ήταν προς το συμφέρον της χώρας κι εμείς σας το λέγαμε συνέχεια - και χαίρομαι που, τουλάχιστον, ο κ. Δραγασάκης το αναγνώρισε - «κλείστε τη συμφωνία όσο το δυνατόν πιο σύντομα». Εγώ, στην πρώτη μου ομιλία ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, σας το έλεγα. Όμως, βέβαια, αν το κάνατε αυτό, θα αιφνιδιάζατε τους ψηφοφόρους σας, οι οποίοι σας εμπιστεύθηκαν. Και γι' αυτό επιλέξατε αυτή τη μακρόσυρτη διαπραγμάτευση, εξαιρετικά χρήσιμη πολιτικά για εσάς, εξαιρετικά καταστροφική για τον ελληνικό λαό. Απορρίψατε ένα σχέδιο της προηγούμενης κυβέρνησης, το οποίο είχε αρχίσει να φέρνει αποτελέσματα. Προκαλέσατε αχρείαστες εκλογές, καταστρατηγώντας το πνεύμα του Συντάγματος. Και τώρα, άκουγα τον κ. Τσίπρα να κόπτεται για την αποσύνδεση της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από τη διάλυση της Βουλής. Είναι, τουλάχιστον, ειρωνικό! Ποιον κοροϊδεύετε, επιτέλους; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ανακόψατε την αναπτυξιακή πορεία της χώρας, υποσχόμενοι μια λύση, η οποία υπήρχε μόνο στο φαντασιακό σας υποσυνείδητο. Θα επιχειρήσω να συνοψίσω σε έξι σημεία την πορεία σας τους πρώτους εννέα μήνες του 2015. Αχαλίνωτα ψέματα και ανυπόστατες υποσχέσεις, για να κερδίσετε εκλογές. Εξάντληση του χρόνου της διαπραγμάτευσης, ώστε να βρεθούμε τελικά, όπως το ομολογήσατε, με την πλάτη στον τοίχο, προ του αμείλικτου διλήμματος «εντός ή εκτός ευρώ». Δημοψήφισμα - τρίτο στάδιο - για να δραματοποιηθεί η κατάσταση και να αιτιολογηθεί η αναστροφή πορείας. Πλήρης συνθηκολόγηση, υπογραφή του τρίτου μνημονίου και υπερψήφισή του, στηριζόμενοι στην πατριωτική ευαισθησία αυτής της παράταξης και των υπόλοιπων κομμάτων της Αντιπολίτευσης, που κράτησαν όρθια τη χώρα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και βέβαια, να μην αμελήσω και το έκτο στάδιο, τις αιφνιδιαστικές εκλογές. Γιατί άραγε; Για να απαλλαγείτε από τους εσωκομματικούς σας αντιπάλους, που δεν μπόρεσαν να σας παρακολουθήσουν στην κυβίστηση ή μήπως, για να παραγραφούν ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες, που θα βάραιναν την Κυβέρνηση για τους χειρισμούς του πρώτου εξαμήνου; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως και εάν το δει κανείς, το αποτέλεσμα των πρώτων έξι μηνών της διακυβέρνησής σας ήταν καταστροφικό. Η χώρα βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο, αντιμέτωπη με πιεστικές διαρκώς αυξανόμενες χρηματοδοτικές ανάγκες, με διευρυμένο δημοσιονομικό κενό, σε συνθήκες ύφεσης και χρηματοπιστωτικής ασφυξίας, με κλειστές τράπεζες και χωρίς ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, χωρίς χρόνο και, όπως απεδείχθη τελικά, χωρίς συμμάχους. Και υπό αυτήν την πίεση, τελικά η Κυβέρνηση κατέληξε στην υπογραφή του τρίτου μνημονίου, αποτέλεσμα αναμφισβήτητα επώδυνο, αλλά σίγουρα πιο επώδυνο απ' ότι θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί πριν την διεξαγωγή του δημοψηφίσματος και σίγουρα, ακόμα πιο επώδυνο, εάν είχατε επιλέξει να ολοκληρώσετε τη διαπραγμάτευση στους πρώτους δύο μήνες της διακυβέρνησής σας. Το δημοψήφισμα - παρωδία της 5ης Ιουλίου ήταν αυτό που σας ανάγκασε τελικά να υπογράψετε το τρίτο μνημόνιο. Ήταν ένα άλλοθι, για να μπορέσει να ξεφύγει ο κ. Τσίπρας από τον ορυμαγδό των ψεύτικων προεκλογικών του υποσχέσεων. Και το δημοψήφισμα, κυρίες και κύριοι, ήταν αυτό το οποίο έκλεισε τις τράπεζες, που προκάλεσε τον πανικό, τις ουρές στα ΑΤΜ, αυτό που τρομοκράτησε, φόβισε και γονάτισε τελικά τις Ελληνίδες και τους Έλληνες. Και το γνωρίζατε ότι ακριβώς αυτό θα συμβεί.
Ησυχία παρακαλώ.
Ξέρετε, όμως, έχω την εντύπωση ότι για εσάς, κύριοι της Πλειοψηφίας, τα capital controls δεν ήταν πρόβλημα. Σκεφτήκατε κυνικά. Κάποιος που παίρνει τον μισθό του και την σύνταξή του δεν θα στεναχωρηθεί ιδιαίτερα από τα capital controls. Μόνο που παραγνωρίσατε ότι με αυτόν τον τρόπο διαλύσατε την παραγωγική οικονομία και οδηγήσατε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπων στην ανεργία. Και αυτή είναι η μοίρα που επιφυλάσσετε, δυστυχώς, στον ελληνικό λαό: Η διαρκής φτωχοποίηση. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Για προσέξτε, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αντί να φωνασκείτε, την αλληλουχία των γεγονότων. Και θέλω εδώ λίγο την προσοχή σας, όπως και των Υπουργών. Πότε πάρθηκε η απόφαση για το δημοψήφισμα; Στο Υπουργικό Συμβούλιο της 26ης Ιουνίου του 2015. Πότε τοποθετήθηκε το δημοψήφισμα ως ημερομηνία; Ποια ημερομηνία καθορίστηκε; Η 5η Ιουλίου, πέντε μέρες μετά την εκπνοή του προγράμματος της δανειακής στήριξης. Γνωρίζατε πολύ καλά ότι η απόφασή σας έβγαζε τη χώρα εκτός προγράμματος. Και ξέρατε πολύ καλά ότι από εκείνη τη στιγμή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ήταν υποχρεωμένη να διακόψει τη χορήγηση της έκτακτης βοήθειας του ELA προς τις ελληνικές τράπεζες και αυτό θα είχε ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα να κλείσουν οι τράπεζες και να επιβληθούν capital controls. Για να δούμε, λοιπόν. Δεν πήγατε, κύριε Δραγασάκη, μαζί με τον κ. Τσακαλώτο στις 27 Ιουνίου του 2015 στον κ. Ντράγκι; Και τι είπατε μετά; Το αποκαλύψατε σε συνέντευξή σας στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» στις 24-1-2016. Συζητήσατε - εκ των υστέρων τα είπατε - για την επιβολή ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων και ζητήσατε βοήθεια, ώστε αυτό να γίνει με τρόπο ομαλό και αναστρέψιμο. Και τι μας είπε ο έτερος πρωταγωνιστής της κρίσης - θα επανέλθω σε αυτόν - κ. Βαρουφάκης; Τι μας αποκάλυψε στις 2-7-2015 για εκείνη την τραυματική συνομιλία στην πρώτη συνάντηση, που είχε σε ζωντανή μετάδοση με τον κ. Ντάισεμπλουμ; Ότι είχε επισημάνει τότε ο Πρόεδρος του Eurogroup πως, χωρίς μνημόνιο, το πρόγραμμα θα καταρρεύσει και ή θα καταρρεύσουν οι τράπεζες ή θα επιβληθούν capital controls. Και όταν ο κ. Βαρουφάκης στην σχετικά πρόσφατη συνέντευξη που έδωσε στον ΣΚΑΙ ερωτήθηκε εάν εκείνη την ώρα που αποφασιζόταν το δημοψήφισμα ήξεραν - δηλαδή ξέρατε - ότι θα κλείσουν οι τράπεζες, απάντησε κατηγορηματικά ότι προφανώς και το ξέρατε. Και την βεβαιότητα αυτή ότι χωρίς πρόγραμμα θα κλείσουν οι τράπεζες, μέχρι και ο κ. Γκάλμπρεϊθ, την είχε επισημάνει σε άρθρο του από τον Φεβρουάριο του 2015. Γνωρίζατε, λοιπόν, ακριβώς τι θα συμβεί, γνωρίζατε ότι θα κλείσουν οι τράπεζες, γνωρίζατε ότι θα επιβληθούν capital controls και παρά ταύτα, προχωρήσατε στο δημοψήφισμα. Βέβαια, εκ των υστέρων, γνωρίζουμε και κάτι άλλο, δηλαδή, ότι ο κ. Τσίπρας ζήτησε να ετοιμαστεί plan B. Έχω μπλεχτεί λίγο με αυτά τα οποία είπατε, κύριοι Υπουργοί. Ο ίδιος ο κ. Τσίπρας μας είπε ότι ζήτησε plan B και «έλαβε» - προσέξτε, χρησιμοποιώ τα δικά του λόγια - «το περιεχόμενο αυτής της μελέτης». Κατ' αρχάς, αυτήν τη μελέτη δεν θα έπρεπε να τη γνωρίζει ο ελληνικός λαός; Θα την καταθέσετε, επιτέλους, στη Βουλή; Γιατί την κρύβετε από τον ελληνικό λαό αυτήν τη μελέτη; Γιατί τέτοια μυστικοπάθεια για το plan b, κύριε Τσίπρα και κύριοι Υπουργοί της Κυβέρνησης; Και, βέβαια, εδώ έχω μια εύλογη απορία: Χρειαζόσασταν κάποια μελέτη, για να αντιληφθείτε ότι μια ασύντακτη έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη θα ισοδυναμούσε με χρεοκοπία; Δεν το γνωρίζατε αυτό; Έπρεπε να ζητήσετε ειδική μελέτη; Αλήθεια, πόσο κοντά, ακριβώς, βρεθήκαμε στην υλοποίηση του περιβόητου σχεδίου β; Υπήρχε πράγματι προετοιμασία για παράλληλο νόμισμα, για εναλλακτικό σύστημα πληρωμών; Διότι αυτά ισχυρίζεται ο κ. Βαρουφάκης και ο κ. Γκαλμπρέϊθ στο βιβλίο τους και μάλιστα, με εξόχως διαφωτιστικές λεπτομέρειες, που παραπέμπουν σε πραξικοπηματικές μεθοδεύσεις και στη χρήση του Στρατού για την επιβολή της δημόσιας τάξης. Δεν μπορώ να ξεχάσω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι τρεις ημέρες πριν το δημοψήφισμα ο κ. Τσίπρας επισκέφθηκε τον κ. Καμμένο στο Πεντάγωνο και ο κ. Καμμένος έκανε μία εντυπωσιακή δήλωση. Την επαναλαμβάνω, έχει μία αξία. Τότε, ίσως, δεν καταλαβαίναμε ακριβώς τι εννοούσε, παρ' ότι την είχαμε στηλιτεύσει και εμείς με ανακοίνωσή μας. Τι είχε πει τότε ο κ. Καμμένος; «Οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας διασφαλίζουν τη σταθερότητα στο εσωτερικό της χώρας». Θα έπρεπε να γνωρίζετε ότι αυτή είναι δουλειά του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και όχι των Ενόπλων Δυνάμεων. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα δήλωση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αν, λοιπόν, υπάρχει έστω και ψήγμα αλήθειας σε αυτούς τους ισχυρισμούς, τότε υπήρχε όντως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σενάριο εκτροπής. Και έρχεστε να μας πείτε τώρα ότι μπορείτε, με ήσυχη τη συνείδησή σας, με ειρωνικά χαμόγελα, να ψηφίσετε κατά της πρότασής μας για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής, για ένα ζήτημα, που δεν αφορά μόνο την οικονομία, αλλά αφορά και την ίδια τη δημοκρατία. Και προσέξτε εδώ το οξύμωρο: Συστήσαμε πριν από δυόμιση μήνες εξεταστική επιτροπή για τα δάνεια των κομμάτων και των μέσων μαζικής ενημέρωσης, για κάποιες εκατοντάδες εκατομμύρια. Εμείς ψηφίσαμε τη σύσταση αυτής της εξεταστικής επιτροπής, κυρίες και κύριοι. Και καλά κάναμε, που την κάναμε.
Τα δάνεια δεν τα πληρώσατε, όμως.
Εσείς τα πληρώσατε τα δάνεια;
Ήσυχα, παρακαλώ!
Και είχα ζητήσει τότε από τον εξαφανισμένο σήμερα κ. Τσίπρα να συμφωνήσουμε στο αυτονόητο, δηλαδή, να ψηφίσουμε εμείς τη δική σας πρόταση και να ψηφίσετε και εσείς τη δική μας. Η δική σας πρόταση δική αφορούσε μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια. Η δική μας πρόταση αφορά 100 δισεκατομμύρια ευρώ και την καταψηφίζετε σήμερα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κοιτάξτε, καμμία ευνομούμενη πολιτεία δεν μπορεί να προχωρήσει με τόσους σκελετούς στο ντουλάπι. Και κάτι ακόμα: Ποιος ήταν τελικά ο πραγματικός ρόλος του κ. Βαρουφάκη; Τι κρυβόταν πίσω απ' αυτόν τον ανυπόφορο και προκλητικό ναρκισσισμό; Είχε τη δική του ατζέντα ή δρούσε τελικά σε συνεννόηση με τον Πρωθυπουργό; Διότι εγώ θυμάμαι τον κ. Τσίπρα στις 28 Απριλίου - προσέξτε - να μας λέει «Ο Γιάνης Βαρουφάκης είναι ένα σημαντικό asset για την Κυβέρνηση και για τη χώρα». Τα έλεγε στις 28 Απριλίου. Το καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Μήπως τελικά το plan b ήταν plan a και μήπως την τελευταία στιγμή - όπως τον κατηγορεί ο κ. Βαρουφάκης - ο κ. Τσίπρας απλώς φοβήθηκε και τα έδωσε όλα στους δανειστές; Διότι αυτή είναι η κατηγορία του κ. Βαρουφάκη.Και εάν υπήρχε πρόβλημα με τον κ. Βαρουφάκη, γιατί αλήθεια δεν τον αντικαταστήσατε νωρίτερα, όταν αντιληφθήκατε τις πραγματικές του προθέσεις; Κοιτάξτε, δεν υπάρχει εδώ ζήτημα Βαρουφάκη. Yπάρχει ζήτημα Τσίπρα. Δεν μπορεί ο κ. Τσίπρας να κρύβεται άλλο πίσω από τον κ. Βαρουφάκη! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν από δύο ημέρες γιορτάσαμε τα σαράντα δύο χρόνια από την αποκατάσταση της δημοκρατίας μας και πίσω από τις συχνά στερεότυπες δηλώσεις, τα αμήχανα χαμόγελα, υπήρξε μία κοινή συνισταμένη. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Καμμία κοινωνία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορεί να προχωρήσει μπροστά χωρίς συλλογική αυτογνωσία και καμμία ηγεσία δεν μπορεί να πείσει τους πολίτες ότι μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των καιρών, εάν δεν τους πείσει ότι έμαθε από τα λάθη της. Ο κ. Τσίπρας θα έπρεπε να είναι ο πρώτος που θα έπρεπε να επιθυμεί να συγκροτηθεί αυτή η εξεταστική επιτροπή, εάν ήθελε να στείλει ένα μήνυμα, ότι πραγματικά αλλάζει, ότι η πρώτη περίοδος της διακυβέρνησής σας είχε χαρακτηριστικά πολιτικής ενηλικίωσης, ότι η αφέλεια της ρομαντικής Αριστεράς συγκρούστηκε με την ανελέητη και σκληρή πραγματικότητα και φυσικά, επικράτησε η δεύτερη. Θα ήταν, λοιπόν, κυρίες και κύριοι Βουλευτές και Υπουργοί, η εξεταστική επιτροπή μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για εσάς να πείτε ένα δυνατό «συγγνώμη». Όμως, δεν το κάνετε, διότι δεν έχετε καμμία διάθεση να μάθετε από τα λάθη σας, διότι εξακολουθείτε και σήμερα να αρνείστε τις ευθύνες σας. Και σήμερα ακόμη που μιλάμε, έχετε πάρει διαζύγιο και από την αλήθεια και από την πραγματικότητα και εξακολουθείτε να αντιλαμβάνεσθε την πολιτική με όρους επικοινωνίας. Η νομή της εξουσίας είναι για εσάς ο απόλυτος αυτοσκοπός και μένει ο Πρωθυπουργός - δεν μπορώ να μην κάνω μία αναφορά σ' αυτό - ασυγκίνητος μπροστά στην ακραίας χυδαιότητας φράση του κυβερνητικού εταίρου για την κ. Γεννηματά… [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] … για να μη διαταράξετε την ισορροπία του ετερόκλητου συνασπισμού. Και έχετε το θράσος μετά να μιλάτε για τις αξίες της Αριστεράς! Συνεχίζετε να κοροϊδεύετε τον ελληνικό λαό. Κανένα σχέδιο εξόδου της χώρας από την κρίση δεν έχετε. Με πολιτικούς τακτικισμούς κινείστε κάθε ημέρα. Γι' αυτό θυμηθήκατε όψιμα την απλή αναλογική και βέβαια, υποστήκατε μία δεινή πολιτική και κοινοβουλευτική ήττα, γιατί βρήκατε απέναντί σας ένα μέτωπο δημοκρατικής ευθύνης.
Με εκατόν ογδόντα Βουλευτές ήττα;
Γι' αυτό επιτρέψατε στους δεκαεξάρηδες και δεκαεπτάρηδες να ψηφίζουν. Ξέρετε, όμως, το ρεύμα απογοήτευσης που κυριαρχεί σ' αυτές τις ηλικίες δεν θα το θεραπεύσετε με το να δώσετε στα νέα αυτά παιδιά δικαίωμα ψήφου. Γι' αυτό, βέβαια, και μέσα στο κατακαλόκαιρο ξεκινήσατε τη διαδικασία της συνταγματικής Αναθεώρησης, προφανώς όχι με όρους ουσίας, αλλά με όρους επικοινωνίας. Η «νέα μεταπολίτευση» και η «νέα Ελλάδα» ως σκηνοθετικό φόντο ενός απερχόμενου Πρωθυπουργού, ο οποίος χάνεται με το που σβήνουν τα φώτα. Και τι μένει; Φόροι, ανεργία, ύφεση, απόγνωση, βαθιά απαισιοδοξία όλων των Ελλήνων για το μέλλον της πατρίδας μας. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Διότι δεν σας ενδιαφέρει πραγματικά η θεσμική αναβάθμιση της χώρας και η Αναθεώρηση του Συντάγματος. Γι' αυτό και η χθεσινή παρουσίαση ήταν τόσο ρηχή, τόσο επιφανειακή. Αγνόησε προκλητικά ζητήματα, τα οποία θα έπρεπε να είναι στον πυρήνα μίας τεκμηριωμένης πρότασης,που αφορά στην ανασυγκρότηση και στην αλλαγή και στην Αναθεώρηση του Συντάγματος. Δεν κάνατε ούτε μία αναφορά - προσέξτε! - κύριοι της Κυβέρνησης, κύριε απόντα Πρωθυπουργέ, στην ανάπτυξη, στην παιδεία, στο περιβάλλον, στη δημόσια διοίκηση, λες και αυτά τα ζητήματα δεν αφορούν στο Σύνταγμα. Βέβαια, το χειρότερο απ' όλα ήταν ο απόλυτα απαξιωτικός τρόπος, με τον οποίο αναφέρθηκε ο κ. Τσίπρας στους θεσμούς της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Υποτιμήσατε προκλητικά το Κοινοβούλιο και το υποτιμά και σήμερα ο Πρωθυπουργός με την απουσία του, όχι μόνο γιατί το ντύσατε με τα κομματικά σας λάβαρα - πρωτοφανές για τα δεδομένα του Κοινοβουλίου! - αλλά γιατί περίπου μας είπε ο Πρωθυπουργός - προσέξτε! - επικαλούμενος τον Ρουσσώ, πριν από τριακόσια χρόνια, ότι η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι σκλαβιά. Είναι σκλαβιά, μας είπε, γιατί οι πολίτες αποφασίζουν για την τύχη τους κάθε τέσσερα χρόνια! Και τελειώσατε…
Παρακαλώ, κάντε ησυχία.
Εξεταστική για τον Ρουσσώ! Εξεταστική θέλουμε.
Ησυχία, παρακαλώ!
Και τελειώσατε, κύριε Τσίπρα, την ομιλία σας με την εξής φράση: «Για πρώτη φορά η δημοκρατία στην εξουσία». Δεν ντρέπεστε λίγο; Πώς προσβάλλετε έτσι, κύριοι, τη χώρα, τους θεσμούς, τους πολίτες, την ίδια της την ιστορία; Πώς έχετε το θράσος να ταυτίζετε και να εξισώνετε τη δημοκρατία με την Αριστερά; Ήσασταν πραγματικά θλιβερός, κύριε Τσίπρα, χθες.
Εσείς το λέτε, που συνδέσατε την Κυβέρνηση με τον Παπασταύρου; Εσείς;
Θλιβερός!
Μπράβο, Πρόεδρε!
Παρακαλώ!
Θλιβεροί, θλιβεροί!
Μπράβο, Πρόεδρε!
Και ακόμη πιο θλιβερό είναι ότι χάνεται επί της Πρωθυπουργίας σας, κύριε Τσίπρα, η μια ευκαιρία μετά την άλλη, για τη θεσμική αναβάθμιση της χώρας και την ανάπτυξή της.
Και οι δικτατορίες από την Αριστερά ήρθαν στην Ελλάδα;
Παρακαλώ, σταματήστε.
Από τα σπλάχνα σας…(δεν ακούστηκε)
Κύριε Πρόεδρε, μπορείτε να επιβάλετε την τάξη ή θα εξακολουθείτε να ανέχεστε τους φωνασκούντες Βουλευτές της Συμπολίτευσης;
Κύριε Σκουρολιάκο, παρακαλώ πολύ, σταματήστε. Ελάτε, κύριε Πρόεδρε.
Ξέρετε, όμως, καμμία Κυβέρνηση δεν μακροημέρευσε με αυτήν τη λογική. Το κύμα της λαϊκής αγανάκτησης σας έχει ήδη σκεπάσει και το μόνο ερώτημα, το οποίο μένει πια, είναι πόση ζημιά θα κάνετε ακόμη στη χώρα, πριν αποχωρήσετε από την εξουσία, την οποία με τόσο πάθος αγαπήσατε, αλλά περιφρονήσατε ως εργαλείο βελτίωσης της ζωής των πολιτών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνω με την εξής επισήμανση: Ο κ. Γκάλμπρεϊθ, περιγράφοντας τον ΣΥΡΙΖΑ, έγραψε - ακούστε, έχει ενδιαφέρον πώς σας περιέγραφε ο σύμβουλός σας - «ένας συνασπισμός από πρώην κομμουνιστές, συνδικαλιστές, «πράσινους» και καθηγητές πανεπιστημίου» - αυτή είναι η περιγραφή του κ. Γκάλμπρεϊθ για εσάς - «δεν ανεβαίνει στην εξουσία, παρά μόνο σε εποχές απελπισίας».
Απελπισία μιας κοινωνίας που ζούσε στη διαφθορά… (δεν ακούστηκε)
Για σας τα γράφει, ο σύμβουλός σας! Τον πληρώνατε κιόλας, για να τα λέει αυτά;
Κάτι δικό σας θα πείτε;
Παρακαλώ, ησυχία.
Η απελπισία, όμως, σύντομα θα δώσει τη θέση της στην ελπίδα της αλήθειας. Διότι, η αλήθεια είναι προϋπόθεση για την ανάπτυξη και την ευημερία. Και γι' αυτό και πρέπει να γίνει η εξεταστική επιτροπή για τα πεπραγμένα της Κυβέρνησής σας, διότι η χώρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, απείχε μια ανάσα από το να διολισθήσει στην ασύντακτη χρεοκοπία και να μετατραπεί σε Βενεζουέλα της Μεσογείου. Και το πάθημά σας - αυτή είναι η βασική αξία της εξεταστικής - πρέπει να γίνει μάθημα σε όλους, για τα τραγικά αδιέξοδα, στα οποία μπορεί να οδηγηθεί η πατρίδα από τις πολιτικές του λαϊκισμού, της δημαγωγίας, του οπορτουνισμού και της ανευθυνότητας. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη χρησιμότητα της εξεταστικής, που προτείνουμε, για να μην ξαναζήσει ποτέ η χώρα το πρώτο τραγικό εξάμηνο του 2015, για να μην κυβερνηθεί ποτέ ξανά η χώρα από ένα τόσο αδίστακτο, ανίκανο και ιδεοληπτικό σύστημα εξουσίας, για να επιστρέψει η πραγματική δημοκρατία στον τόπο και για να ατενίζουμε το μέλλον μας πάλι με αισιοδοξία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Πρόεδρε, κύριε Μητσοτάκη. Ο κ. Τσακαλώτος θέλει να κάνει μια παρέμβαση και ύστερα, βεβαίως, έχει δικαίωμα, αν χρειαστεί, να λάβει τον λόγο ο κ. Δένδιας. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Θέλω να κάνω δυο διευκρινήσεις στην αρχή και μετά θα πω μόνο τρία σημεία….
Αφού κλείνει με τον Πρόεδρο. Αφού τώρα έφυγε ο Αρχηγός!
Σας παρακαλώ, είναι ο κ. Δένδιας εδώ.
Να έρθει ο Πρόεδρος!
Γιατί κάνετε υποδείξεις; Δεν υπάρχουν δευτερολογίες. Σας παρακαλώ πολύ! [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κύριε Αυγενάκη, σας παρακαλώ πολύ. Δεν θα διευθύνουμε από κοινού τις διαδικασίες αυτής της Βουλής.
Να έρθει ο Τσίπρας!
Δεν είναι δική σας απόφαση. Αυτό δεν είναι δική σας απόφαση. Δεν μπορεί να μιλήσει.
Σας παραπέμπω στα προχθεσινά και θέλω να μην ξαναμιλήσετε, εάν είναι δυνατόν, διαδικαστικά. Εντάξει; Ο κ. Τσακαλώτος έχει τον λόγο ως Υπουργός Οικονομικών, για να πει τρία πράγματα…
Δεν μπορεί να πάρει δευτερολογία κανείς.
…και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος μπορεί να απαντήσει.
Από πού προκύπτει αυτό, κύριε Πρόεδρε;
Από ποιο άρθρο, σε ποια διαδικασία… (δεν ακούστηκε)
Κύριε Τζαβάρα και κύριε Μπούρα, σας παρακαλώ, είστε παλαιοί.
Από πού προκύπτει αυτό;
Δεν προκύπτει από πουθενά αυτό!
Κύριε Τζαβάρα, δεν μπορώ να καταλάβω το πώς συμπεριφέρεστε και σήμερα και προχθές.
Γιατί κάνετε συστηματική παραβίαση του Κανονισμού.
Σας παρακαλώ πολύ, κύριε Τζαβάρα! Μπορώ να σας πω …
Σας πειράζει η αλήθεια; Αυτή είναι η δημοκρατία σας; Σας πειράζει η αλήθεια, που θα πει ο κ. Τσακαλώτος; Εδώ τελειώνει η δημοκρατία σας!
Κάνετε συστηματική παραβίαση του Κανονισμού και της κοινοβουλευτικής δεοντολογίας. Γι' αυτό ακριβώς φωνάζω.
Σας παρακαλώ, κύριε Τζαβάρα…
Αυτό κάνετε μονίμως. Έχετε αναδειχθεί σε έναν κομματικό Πρόεδρο.
Ευχαριστώ πάρα πολύ για την εκτίμησή σας.
Δεν ντρέπεστε!
Παρακαλώ, να μη συνεχίσετε να μιλάτε. Εάν σας παραπέμψω στα Πρακτικά, κύριε Μπούρα…
Τη διαδικασία την έχουμε συμφωνήσει. Η διαδικασία είναι συμφωνημένη! Αυτό πρέπει να διαβάσετε.
Πάμε στην ψηφοφορία τώρα!
Σας παρακαλώ πολύ, κάντε ησυχία. Κύριε Τζαβάρα, έχουμε δώσει όλοι εξετάσεις. Έχουμε δώσει εξετάσεις δέκα μήνες εδώ μέσα τώρα, από αυτές τις θέσεις. Καταλάβατε;
Αλλά εκεί που έχετε δώσει εσείς εξετάσεις, δεν έχουμε δώσει εμείς!
Σας παρακαλώ πολύ, αφήστε την ετοιμολογία. Δεν σας τιμά.
Ούτε και εσάς!
Κύριε Τζαβάρα, δεν σας τιμά αυτό το οποίο κάνετε, και είναι για δεύτερη συνεδρίαση. Συνεπώς, δεν σας τιμά καθόλου. Να το γνωρίζετε αυτό. Εντάξει; Εάν σας δώσω τα Πρακτικά των τεσσάρων προηγούμενων εξεταστικών επιτροπών - και οι παλαιότεροι θα έπρεπε να τα ξέρετε - αφού μάλιστα έχουμε τον χρόνο, στο τέλος, υπήρχε η δυνατότητα και αναπτυσσόταν ένας ελάχιστος διάλογος με Υπουργούς των κυβερνήσεων…
Μόνο με τους Αρχηγούς.
Μεταξύ ποιων; Μεταξύ των Αρχηγών;
Μην παρεμβαίνετε, κύριε Τζαβάρα. Θα σας παραπέμψω σε συγκεκριμένα Πρακτικά των τεσσάρων τελευταίων συνεδριάσεων της εξεταστικής. Το αντιλαμβάνεστε; Είναι ο υπεύθυνος Υπουργός Οικονομικών της χώρας και η εξεταστική, την οποία ζητήσατε αφορά στην οικονομία. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κύριε Αυγενάκη και κύριε Τζαβάρα, εάν θέλετε να παίξετε αυτόν τον ρόλο, ένα πράγμα θα σας πω: Είμαι σίγουρος ότι δεν σας τον έχουν αναθέσει από την παράταξή σας. Σε καμμία περίπτωση. Και γι' αυτό εξαιρετικά μιλάτε με αυτόν τον τρόπο. Το καταλάβατε;
Μα, δεν ντρέπεστε; Δώστε μου τον λόγο παρακαλώ. Ζητώ τον λόγο επί προσωπικού!
Ο κ. Τσακαλώτος έχει τον λόγο. Κύριε Τζαβάρα, σας παρακαλώ, αφήστε τα επεισόδια!
Προσβάλλετε εσείς, ο Πρόεδρος του Σώματος, έναν αντιπρόσωπο του ελληνικού λαού; Είστε Πρόεδρος του Κοινοβουλίου εσείς; Λυπάμαι!
Εσείς προσβάλετε τη διαδικασία!
Ελάτε τώρα που σας προσβάλω!
Είστε Πρόεδρος του Κοινοβουλίου εσείς; Λυπάμαι πάρα πολύ.
Κύριε Τζαβάρα, σας παρακάλεσα και την προηγούμενη φορά. Δεν σέβεστε τίποτα!
Σέβομαι το αξίωμά σας, αλλά λυπάμαι πάρα πολύ, διότι λειτουργείτε ως κομματάρχης. Πρώτη φορά συμβαίνει κάτι τέτοιο στην ιστορία του Κοινοβουλίου! Πρέπει να σκεφτείτε καλά το βιολί που έχετε αρχίσει….
Είναι ντροπή σας αυτό που λέτε. Καταλάβατε;
…έπρεπε να το σκεφτείτε καλά. Δημιουργείτε τεράστια προβλήματα στον κοινοβουλευτισμό και τη δημοκρατία! Και πρέπει να το σκεφτείτε καλά. Γιατί είστε μεροληπτικός και μονίμως προσβάλλετε συναδέλφους, που δεν ανήκουν στην παράταξή σας!
Φοβάμαι ότι έχετε την αλαζονεία της μονοκομματικής αντίληψης. Καταλάβατε; Έχετε αλαζονεία. Θεωρούσατε….
Εμείς έχουμε αλαζονεία;
Μην μιλάτε στον πληθυντικό. Εσείς έχετε την αλαζονεία της μοναδικότητας. Θεωρούσατε ότι από αυτήν την Έδρα θα μπορούσε να διευθύνεται η διαδικασία μόνο για τα συμφέροντα και για τον λόγο ορισμένων. Αυτό δεν μπορεί να γίνει. Αυτό λέει ο Κανονισμός. Αυτό λέει το Σύνταγμα. [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Σας είπα και την προηγούμενη φορά και το λέω ευθύτατα και πολύ ήρεμα. Εάν, ως παράταξη, έχετε οποιοδήποτε πρόβλημα - δεν λέω παράπονο, γιατί ενστάσεις, παράπονα, αντιπαραθέσεις έχουμε καθημερινά - διεύθυνσης των διαδικασιών της Βουλής, να υποβάλετε πρόταση μομφής. Σας το είπα ευθύτατα και ατομικά και συλλογικά να το κάνετε. Αλλά δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση. Τη διαδικασία θα τη διευθύνω εγώ. Δεν θα τη διευθύνουμε μαζί από κοινού και μάλιστα με κραυγές. Εντάξει;
Κύριε Πρόεδρε, ζητάω τον λόγο. Δώστε μου τον λόγο!
Ο κ. Τσακαλώτος έχει τον λόγο. Είναι εδώ ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας και μπορεί να μιλήσει.
Α, έτσι; Αυτό λέγεται τυραννία. Δεν λέγεται δημοκρατία! [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] … σε έναν Βουλευτή που τον προσβάλλετε συστηματικά εδώ και πέντε λεπτά. Με προσβάλλετε προσωπικά και δεν μου δίνετε το δικαίωμα να ακουστώ Αυτό λέγεται δημοκρατία;
Πώς δεν σας δίνω; Έχετε ακουστεί πολλαπλά από μένα και με εκφράσεις, που εγώ δεν χρησιμοποίησα. Για δε την τυραννία, αφήστε κάποιοι να ξέρουν παραπάνω από εσάς. Εντάξει; [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Ο κ. Τσακαλώτος έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να κάνω δύο διευκρινήσεις στην αρχή. Από αυτήν τη μεριά του Κοινοβουλίου, από το 1974 και μετά, παλεύουμε για την απλή αναλογική. Όψιμα, δεν το λες. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] [[Χειροκροτήματα από τις πτέρυγες του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ]] Δεύτερον, φαίνεται ότι ο Αρχηγός, σας λόγω δύσκολης παιδικής ηλικίας, δεν έχει διαβάσει καλά τον Ρουσσώ.
Δεν ντρέπεσαι; Να μην το ξαναπείς!
Εσύ να ντραπείς!
Εκατομμυριούχε του Λονδίνου, θα μας πουλήσεις και πνεύμα;
Παρακαλώ, μην κάνετε προσωπικές αναφορές.
Άσε μας, τώρα.
Παρακαλώ!
Δεν ντρέπεσαι καθόλου; Άντε να μην αρχίσουμε κι εμείς τώρα.
Όχι καθόλου. Ειδικά όταν έχω…
Παρακαλώ!
Να μιλήσεις εσύ από το ‘Ιτον, με τα εκατομμύρια;
Άντε, φύγε από εδώ.
Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ!
Γελοίε!
Είσαι και φαίνεσαι!
Παρακαλώ!
Είσαι η πεμπτουσία του γελοίου!
Κύριε Υπουργέ!
Το απόσταγμα!
Κύριε Τσακαλώτο, μην κάνετε προσωπικές αναφορές και ούτε χιούμορ επί του προσωπικού. Σας παρακαλώ πολύ, μόνο πολιτικά.
Επαναλαμβάνω, για κάποιο λόγο…
Αν δεν μάθεις ελληνικά… (δεν ακούστηκε)
Παρακαλώ!
Θα έπρεπε να ντρέπεσαι!
Εσύ να ντραπείς! [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ναι, τι κρίμα, να μας πει ότι είναι πολιτικός κρατούμενος.
Κύριε Τσακαλώτο, παρακαλώ. Δεν μας τιμά αυτή η εικόνα.
Να ανακαλέσει!
Σας παρακαλώ!
Επιτρέψτε μου…
Σας παρακαλώ, όχι επί προσωπικού.
Όχι επί προσωπικού, αλλά επειδή…
Για οποιοδήποτε πολιτικό θέμα θεωρείτε ότι είπε.
Δεν θέλω να γίνει συζήτηση.
Κύριε Πρόεδρε, να ανακαλέσει! Δεν μπορεί να ειρωνεύεται έτσι.
Δεν γίνεται έτσι.
Εντάξει.
Ο ίδιος είπε ότι είχε δύσκολη παιδική ηλικία.
Διευκολύνετε λίγο τη συζήτηση, παρακαλώ.
Εγώ μόνο ένα θέλω να πω, γιατί πήρα επίθεση για τα ελληνικά μου, όπως πήρα επίθεση για τα ελληνικά μου κάποτε από έναν Βουλευτή της Χρυσής Αυγής.
Δεν «πήρες» επίθεση. Δέχτηκες επίθεση.
Είπα τότε στη Χρυσή Αυγή, όταν βγαίνετε στο εξωτερικό, να λέτε…
Κάτσε κάτω. Δεν μας ενδιαφέρουν τα προσωπικά σας, κύριε. Εδώ είστε Υπουργός και μιλάτε για λογαριασμό της Κυβέρνησης.
Δεν ντρέπεσαι να διακόπτεις;
Τι παρεμβαίνετε;
Δεν ντρέπεσαι να διακόπτεις; Ποια είναι η παιδεία σου;
Να αντιστέκομαι στον εθνικισμό και την παρακμή. Αυτή είναι η παιδεία μου.
Κάντε ησυχία.
Δεν πρόκειται να σας επιτρέψουμε να οδηγήσετε τον τόπο σε αυτό το κατάντημα.
Κύριε Τζαβάρα!
Κι επειδή με ρωτήσατε για την παιδεία μου…
Κύριε Τζαβάρα, κάντε ησυχία!
…να αντιστέκομαι…
Κύριε Τζαβάρα, κάντε ησυχία!
Κύριε Πρόεδρε, θα τελειώσω σε ένα λεπτό.
Κάντε ησυχία και επί τη ευκαρία…
Κύριε Πρόεδρε, ένα λεπτό θέλω, να πω ότι δεν θα μιλήσω…
Ένα λεπτό, αλλά όχι επί προσωπικών θεμάτων.
…γιατί η Νέα Δημοκρατία προφανώς, έχει στρατηγική να μην ακουστεί αντίλογος στον κ. Μητσοτάκη. Δεν μιλάω. Νομίζω είναι συγκροτημένη, συγκεκριμένη πολιτική.
Μας αποστόμωσες!
Μάλιστα. Ευχαριστώ. Κύριε Τζαβάρα, μη μαλώνετε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Τσακαλώτο, παρακαλώ πολύ. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κύριε Κέλλα, καθίστε κάτω, σας παρακαλώ. Παρακαλώ πολύ, κάντε ησυχία! Κάντε ησυχία. Κύριε Τζαβάρα, παρακαλώ! Πριν δώσω τον λόγο στον κ. Δένδια, κύριε Τζαβάρα, θα ήθελα να εκφράσω την εκτίμησή μου για το πρόσωπό σας μέσα στην Ολομέλεια, ανεξαρτήτως της έντασης που υπήρξε προηγουμένως μεταξύ μας. Το λέω ευθύτατα για την παρουσία σας εδώ τόσα χρόνια, αλλά και τον τελευταίο καιρό. Ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο κ. Δένδιας.
Κύριε Πρόεδρε, πρέπει κατ' αρχάς να πω ότι η δήλωση την οποία μόλις κάνατε, σας τιμά. Και τιμά και εσάς, ως πρόσωπο και τη θέση του Προέδρου της Βουλής. Λυπάμαι, κύριε Υπουργέ των Οικονομικών. Δεν μπορώ να πω το ίδιο για εσάς. Πρέπει να σας πω ότι ενόχλησε ιδιαίτερα και εμένα, αλλά κυρίως τη Νέα Δημοκρατία στο σύνολό της η ειρωνική αναφορά σας στον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη.
Γιατί;
Το αγοραίο ύφος, με το οποίο μου απευθύνεστε, ιστάμενος πίσω στην πολυθρόνα και το γιατί θα σας το εξηγήσω αμέσως.
Εσείς δεν με αφήσατε να μιλήσω. Τριάντα άτομα δεν με αφήσανε να μιλήσω και τώρα…
Γιατί μιλάς;
Με διακόπτετε, κύριε Υπουργέ, ή αντιλαμβάνομαι…
Παρακαλώ, κάντε ησυχία.
Πού ήταν η οικογένειά σου;
Εμένα τι μου κάνατε; Τριάντα άτομα δεν με αφήσατε να μιλήσω.
Θέλετε να με αφήσετε να συνεχίσω, διότι ίσως τότε θα επωφεληθείτε, για να ζητήσετε συγγνώμη;
Να μου ζητήσετε συγγνώμη για τους Βουλευτές σας και να σας ζητήσω συγγνώμη.
Παρακαλώ πολύ, να εξελιχθεί η συζήτηση.
Να μου ζητήσετε συγγνώμη για τους Βουλευτές σας, που δεν με άφησαν να μιλήσω.
Κύριε Υπουργέ, τελειώσατε το παραλήρημα;
Να μου ζητήσετε συγγνώμη, που με διακόψατε.
Παρακαλώ πολύ, ηρεμήστε!
Ειρωνευτήκατε τον Αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας, απόντα εκ της Αιθούσης, για το «δύσκολον της νεαρής του ηλικίας». Κατ' αρχάς, να σας διαφωτίσω στο τι συμβαίνει, γιατί πιθανόν σας διαφεύγει η ιστορική αλήθεια. Προφανώς, στη δική σας ιδεοληψία, κατά της δικτατορίας πολέμησε μόνον η Αριστερά και μόνον η Αριστερά δικαιούται υστεροφημία…
Παρακαλώ πολύ, μη θορυβείτε.
Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, βρέφος σε ηλικία μηνών, εξαιτίας του πατέρα του, βρισκόταν με όλη την οικογένεια Μητσοτάκη σε κατ' οίκον περιορισμό. Απαγορευόταν σε όλη την οικογένεια Μητσοτάκη να βγει από το σπίτι της. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Αν έχετε την καλοσύνη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.
Σας παρακαλώ, κάντε ησυχία, χωρίς σχόλια.
Αναχώρησε δε στο εξωτερικό μετά από παρέμβαση του Ερυθρού Σταυρού, αβάπτιστος, μαζί με το σύνολο της οικογένειάς του, με προσωρινό χορηγηθέν διαβατήριο, το οποίο έγραφε «αβάπτιστος». Μεγάλωσε στο Παρίσι, μέχρι να πέσει η δικτατορία, και γύρισε στην Ελλάδα, χωρίς να ξέρει καν τα ελληνικά, τα οποία μάθαινε στο σπίτι του. Υπό αυτήν την έννοια, κύριε Υπουργέ…
Κάντε ησυχία, παρακαλώ, για να ολοκληρώσει ο κ. Δένδιας.
Δεν πειράζει, κύριε Πρόεδρε. Εγώ έχω υπομονή. Υπό αυτήν την έννοια, κύριε Υπουργέ, το μόνο πράγμα που μπορείτε να κάνετε, το μόνο - και σας παρατηρώ τώρα - είναι να μιλάτε και να προκαλείτε τους Βουλευτές μας. Και μετά, παραπονείστε ότι σας αντιμιλάνε…
Παρακαλώ, δεν χρειάζεται εκνευρισμός! Κύριε Τσακαλώτο, παρακαλώ, δεν χρειάζεται εκνευρισμός. Σας παρακαλώ! Δεν χρειάζεται εκνευρισμός! Αλίμονο! [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] [[Γέλωτες από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Παρακαλώ, κυρία Ζαρούλια. Ο κ. Δένδιας έχει τον λόγο.
Το μόνο πράγμα που μπορείτε να κάνετε είναι να εγερθείτε και να ζητήσετε συγγνώμη από τον κ. Μητσοτάκη γι' αυτό το οποίο είπατε. Είναι κρίμα, διότι η γενική παρουσία σας εδώ - και θέλω να το πω αυτό - δεν προσιδιάζει σε αυτό που μόλις κάνατε. Αλλά πέραν αυτού, σας λέω ότι και ως άνθρωπο δεν σας τιμά. Σας ζητώ, λοιπόν, και σας λέω ότι αυτό αρμόζει να κάνετε, και εσάς θα βοηθήσει και το Κοινοβούλιο θα τιμήσει, να σηκωθείτε και να ζητήσετε συγγνώμη από τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη και την οικογένειά του. Έρχομαι τώρα στα υπόλοιπα. Μας κατηγορήσατε…
Εγώ δεν μπόρεσα να μιλήσω και τώρα θα μιλήσει εκείνος; Εμένα δεν με αφήσατε να μιλήσω και τώρα κάνει ομιλία;
Ναι, κύριε Τσακαλώτο. Δεν προλάβατε εσείς να μιλήσετε επί των ουσιαστικών. Κι εσείς, κύριε Δένδια, έχετε τον λόγο επ' ολίγον κι αν χρειαστεί πάλι ύστερα, θα πει κάτι ο κ. Τσακαλώτος. Είτε έτσι είτε αλλιώς, σήμερα ο τελευταίος λόγος είναι δικός, σε κάθε περίπτωση. Έχετε κάνει την πρόταση για την εξεταστική.
Δεν θα ήθελα, όμως, κύριε Πρόεδρε, ο τελευταίος λόγος να αφορά….
Δεν αντιδικούμε γι' αυτά τα θέματα.
…τέτοιες παρεμβάσεις από τον Υπουργό. Δεν θα το ήθελα. Θα ήθελα να μιλάμε επί της ουσίας.
Ελάτε.
Επί της ουσίας, λοιπόν. Μας κατηγόρησε ο Υπουργός, λέγοντάς μας ότι έπρεπε να κάνει την τρίτη επανακεφαλαιοποίηση, επειδή εμείς δεν κάναμε σωστά τη δεύτερη επανακεφαλαιοποίηση. Δηλαδή, αν αντιλαμβάνομαι καλά, κύριε Υπουργέ, η σωστή επανακεφαλαιοποίηση στις τράπεζες προϋποθέτει πρώτα το κλείσιμό τους, την πλήρη καταστροφή τους, για να λειτουργήσει μετά το σύστημα. Εμείς που τις ανακεφαλαιοποιήσαμε ανοιχτές, δεν το κάναμε καλά. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Όπως μας είπατε, επίσης, κύριε Υπουργέ, ότι δεν κάναμε τίποτα εμείς για τα κόκκινα δάνεια. Εμείς ψηφίσαμε έναν νόμο για τα κόκκινα δάνεια, τον ν.4307/2014. Επί ενάμιση χρόνο, δεν τον εφαρμόσατε, επί ενάμιση χρόνο δεν εκδώσατε καν τα templates, τα οποία προέβλεπε, επί ενάμιση χρόνο υποσχόσασταν στην αγορά καλύτερες ρυθμίσεις κι αυτό το οποίο κάνατε στο τέλος, ήταν να φέρετε απλώς έναν νόμο, με τον οποίο, εκεί που είχε φτάσει το πράγμα, δεν μπορούσε να γίνει τίποτε άλλο, παρά να δημιουργήσετε δευτερογενή αγορά, για να μπορέσουν να βρουν κάποια χρήματα οι τράπεζες. Και βεβαίως, ήρθατε εδώ και αμφισβητήσατε τελείως αυτά που έχει πει ο κ. Στουρνάρας, εντάξει, και αυτά που έχει πει ο κ. Ρέγκλινγκ, ο οποίος ανεβάζει τα 86 σε 100 δισεκατομμύρια. Κύριε Υπουργέ, δεν μας πείσατε σήμερα.
Ευχαριστούμε, κύριε Δένδια.
Κύριε Πρόεδρε, μισό λεπτό. Κύριε Υπουργέ, δεν μας πείσατε σήμερα, αλλά το ότι δεν μας πείσατε είναι λίγο το κακό. Δεν περιμέναμε να μας πείσετε. Αυτό, όμως, το οποίο επαναλαμβάνω και σας ζητώ και σας το ζητώ εντόνως είναι, μόλις καθίσω, να εγερθείτε και να ζητήσετε συγγνώμη. Αυτό τουλάχιστον είναι το ελάχιστο απαραίτητο.
Επειδή ετέθησαν δύο, τρία ζητήματα επί της ουσίας της συζήτησης, παρακαλώ τον κ. Τσακαλώτο να λάβει τον λόγο.
Νομίζω ότι έχουνε πει ότι δεν πρέπει να μιλάω.
Παρακαλώ, όχι, όχι! Κύριε Τσακαλώτο…
Εμείς πάντως, τον κ. Δένδια τον αφήσαμε να μιλήσει. Ούτε ευγένεια δεν έχουν!
Παρακαλώ πολύ. Επί της ουσίας, αν θέλετε. Από κει και πέρα, είναι φανερό ότι η αντιδικία που υπήρξε κατεγράφη και καθένας βγάζει τα συμπεράσματά του, κύριε Υπουργέ.
Το βασικό σημείο είναι τι θα γινόταν το 2015. Μας είπε ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ότι το 2015 εμείς βυθίσαμε τη χώρα στην ύφεση, στο-0,02%. Θα ήθελα να ξέρω, αν είναι βύθιση το-0,02%, το 25% το προηγούμενο, τι ήταν; Τι λέει η Νέα Δημοκρατία; Ότι «εάν είχαμε κερδίσει εμείς τις εκλογές ή τέλος πάντων, εάν δεν είχε αποτραπεί το «success story», θα είχαμε ανάπτυξη 2,7%». Αυτό το υπολογίζω, γιατί έλεγε ότι θα είχε φτάσει το εθνικό εισόδημα στα 195 δισεκατομμύρια. Τι δεν μας λέει; Ότι το πρωτογενές έλλειμμα το 2014 ήταν 0,2% και ο στόχος για το 2015 ήταν 3%. Πόσα μέτρα χρειάζονταν; Χρειάζονταν μέτρα 5,4 δισεκατομμυρίων. Με 5,4 δισεκατομμύρια, δηλαδή, θα φτάναμε σε ανάπτυξη 2,7%, που θα ήταν ιστορικό προηγούμενο για όλες τις άλλες χώρες. Γι' αυτό, πολύ σωστά ο κ. Χουλιαράκης ανέπτυξε ότι δεν είχαμε δυνατότητα να βγούμε στις αγορές. Και μου έχει ζητήσει να καταθέσω στα Πρακτικά τον πίνακα, που δείχνει πόσο μακριά ήμασταν από τις αγορές. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Οικονομικών κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ο κύριος Αντιπρόεδρος σας έθεσε ένα άλλο ζήτημα: Στην Ευρώπη το 2015 υπήρχαν δύο τάσεις. Η μία τάση έλεγε να τα βρουν με τους Έλληνες, ότι υπάρχει η δημοκρατική εντολή του ελληνικού λαού και υπάρχουν και άλλες δεκαοκτώ εντολές, άρα πρέπει να γίνει ένας συμβιβασμός. Υπήρχε και η άλλη τάση - δεν ονόμασε ο κύριος Αντιπρόεδρος ποιοι ήταν σε κάθε πλευρά - που έλεγε «οι κανόνες είναι κανόνες και δεν χρειάζεται κανένας συμβιβασμός». Εγώ κατάλαβα από την ομιλία του κ. Μητσοτάκη ότι ήταν με τη δεύτερη. Ότι, καλώς έκαναν δύο μήνες επέκταση και όχι έξι μήνες, ότι κακώς κάναμε εμείς και δεν υπογράψαμε την πέμπτη αξιολόγηση, που εσείς δεν υπογράψατε και καλώς έκαναν οι Ευρωπαίοι το καλοκαίρι, όταν δεν μας έδωσαν επέκταση του προγράμματος για δέκα ημέρες, για να βγει το πρόγραμμα. Αυτό κατάλαβα, ότι σε αυτές τις τρεις διαμάχες, εσείς θα ήσασταν με τους Ευρωπαίους.
Ό,τι θέλει, καταλαβαίνει!
Κύριε Τσακαλώτε, συνοψίστε.
Για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Και ύστερα έχει τον λόγο ο κ. Δένδιας.
Το βασικό, όμως - γιατί ο κ. Δένδιας έθεσε θέμα ύφους και ήθους - είναι ότι δεν είναι σωστό ο Πρόεδρός σας και κάποιοι άλλοι να μιλάτε για «ψεύτες», «δημαγωγούς» και «λαϊκιστές». Να αποκαλείτε τον Πρωθυπουργό της χώρας «τυχοδιώκτη» και «κατά συρροή ψεύτη». Εάν θεωρείτε ότι με αυτόν τον τρόπο δημιουργείτε τον δημοκρατικό διάλογο, νομίζω ότι κάνετε πολύ μεγάλο λάθος! Μπροστά σε αυτά, αυτό που είπα εγώ για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που ήταν αστείο, είναι πταίσμα! Όταν ένας άνθρωπος έχει πάει στο Χάρβαρντ και μιλάει έτσι απαξιωτικά και για τον Πρωθυπουργό της χώρας, αλλά και για όλους τους αντιπάλους του, εγώ δεν έχω καταλάβει τι έμαθε στο Χάρβαρντ. Να λέει «ψεύτες», να λέει «λαϊκιστες» κ.λπ. ή να έχει επιχειρήματα; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Άρα, εάν είσαστε πραγματικά ειλικρινείς, από εδώ και πέρα, να λέμε επιχειρήματα. Αλλά, αυτό ισχύει και για τις δύο πλευρές. Γιατί, όλες οι κατηγορίες για «Τσολάκογλου» και «προδότες» που είπατε, ελάχιστα ακούστηκαν από τους ανθρώπους που είναι εδώ!
Ελάχιστα;
Πείτε μου έναν από εδώ! Ποιος το είπε; Ο Δραγασάκης, ο Χουλιαράκης, ο Τσίπρας; Από αυτούς που είναι εδώ, είπα, κυρία Μπακογιάννη!
Παρακαλώ, ολοκληρώστε, κύριε Τσακαλώτε.
Θέλετε καλύτερη πολιτική αντιμετώπιση; Θέλετε να συζητάμε με τον τρόπο που μιλάτε; Δεν μπορείτε να λέτε για τον Πρωθυπουργό ότι είναι «ψεύτης» και «τυχοδιώκτης». Αυτό νομίζω ότι είναι τόσο βαρύ, που αυτό που είπα εγώ πραγματικά, δεν μετράει με κανέναν αριθμητή.
Κύριε Δένδια, θα σας δώσω το λόγο. Επιτρέψτε μου απλώς να κάνω ένα σχόλιο. Κύριε Τσακαλώτο, όλα αυτά τα αυτονόητα δεν έχουν σχέση ούτε με το Χάρβαρντ ούτε με την Οξφόρδη. Είναι αυτονόητα είτε έτσι είτε αλλιώς. Κύριε Δένδια, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κατ' αρχάς, με όσα είπε ο κ. Τσακαλώτος, αμφισβήτησε την πρόβλεψή μας για ανάπτυξη το 2015 και το 2016. Η πρόβλεψη για ανάπτυξη το 2015 και το 2016, κύριε Υπουργέ, κατ' αρχάς, δεν ήταν μόνο δική μας πρόβλεψη, για να σας τα πω εγώ σωστά, γιατί πέσατε κάποια δεκαδικά έξω, με τις διαιρέσεις που κάνατε. Η πρόβλεψη ήταν 2,5% το 2015 και 3,5% το 2016. Αυτά τα έχει δεχθεί επίσης και το περιέργως σκληρότατο σε όλες τις άλλες περιπτώσεις Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τα επαναλαμβάνει ο κ. Ρέγκλινγκ. Επίσης, επειδή μας είπατε για το πρωτογενές πλεόνασμα, εγώ δεν θα σας πω τι λέγαμε εμείς, αλλά σας παραπέμπω σ' αυτό που λέει το ίνδαλμα των πρώτων έξι μηνών του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Γιάνης Βαρουφάκης, στο Eurogroup στις 11 Φεβρουαρίου, όπου ρητά αναφέρει «primary surplus has reached 1,5%», το πρωτογενές πλεόνασμα έχει φτάσει το Φλεβάρη το 1,5%. Έρχομαι τώρα, μετά τα ουσιαστικά και λίγο στα θέματα αγωγής και συμπεριφοράς. Κατ' αρχάς, ο κύριος Υπουργός, το μέγα ατόπημα, προσπάθησε να το δικαιολογήσει ως ανταπόδοση απέναντι στην Νέα Δημοκρατία, επειδή απεκλήθη «ψεύτης» ο Πρωθυπουργός. Εγώ δεν το ξέρω και δεν το άκουσα τώρα. Κύριε Υπουργέ, όμως, πρέπει να σας πω ένα πράγμα. Αν εδώ σηκωνόμασταν όλοι με μια φωνή και λέγαμε «φιλαλήθη» τον Πρωθυπουργό, νομίζω ότι η κοινωνία έξω θα μας έπαιρνε με τα λεμόνια. Πέραν αυτού, ως προς τη δική σας συμπεριφορά, για να είμαστε συνεννοημένοι, σας έδωσα μια ευκαιρία, κύριε Υπουργέ και δεν την εκμεταλλευτήκατε. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ]] Σας το λέω, λοιπόν, λιανά και σταράτα. Η αναφορά σας στον κ. Μητσοτάκη και απέναντι στην Νέα Δημοκρατία υπήρξε ανάγωγη, ανεπίτρεπτη και απαράδεκτη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Σας λέω, πέραν αυτών, πως αν νομίζετε ότι μπορείτε, επ' ονόματι κάποιας θεωρητικής ποσότητας, που ονομάζεται «ήθος της Αριστεράς», αφού υβρίζετε αυτήν την παράταξη επί πέντε ολόκληρα χρόνια, αφού έχετε εξεμέσει ως κόμμα ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς - μας έχετε πει προδότες, γερμανοτσολιάδες, πουλημένους και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε - να έρχεστε τώρα εδώ και να έχετε το θράσος να παριστάνετε τον προσβεβλημένο, επειδή κάποιος απεκάλεσε «ψεύτη» τον Πρωθυπουργό, τότε σας επιστρέφω το θράσος σας και την αγωγή σας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η συζήτηση επί της προτάσεως που κατέθεσαν ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης και οι Βουλευτές του κόμματός του για σύσταση εξεταστικής επιτροπής, σχετικά με τη διερεύνηση των αιτιών επιβολής τραπεζικής αργίας και κεφαλαιακών περιορισμών, υπογραφής του τρίτου μνημονίου και ανάγκης νέας ανακεφαλαιοποίησης των πιστωτικών ιδρυμάτων. Θα ακολουθήσει ονομαστική ψηφοφορία, που θα διεξαχθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 72 του Κανονισμού της Βουλής. Οι αποδεχόμενοι την πρόταση λέγουν «ΝΑΙ». Οι μη αποδεχόμενοι την πρόταση λέγουν «ΟΧΙ». Οι αρνούμενοι ψήφο λέγουν «ΠΑΡΩΝ». Κύριοι συνάδελφοι, έχουμε λόγους να επιταχύνουμε την ψηφοφορία, διότι πρόκειται να συνεδριάσουν δύο επιτροπές. Καλούνται επί του καταλόγου η Γραμματέας της Βουλής κ. Αναστασία Γκαρά από το ΣΥΡΙΖΑ και ο Γραμματέας της Βουλής κ. Ιωάννης Κεφαλογιάννης από την Νέα Δημοκρατία. Σας ενημερώνω, επίσης, ότι έχουν έρθει στο Προεδρείο τηλεομοιοτυπίες (φαξ) συναδέλφων, ευρισκομένων σε αποστολή της Βουλής στο εξωτερικό, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο τους. Οι ψήφοι αυτές θα ανακοινωθούν και θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει. Παρακαλώ να αρχίσει η ανάγνωση του καταλόγου.
Υπάρχει συνάδελφος, ο οποίος δεν άκουσε το όνομά του; Κανείς. Οι επιστολές, οι οποίες απεστάλησαν στο Προεδρείο από τους συναδέλφους, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, καταχωρίζονται στα Πρακτικά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ενημερώνω ότι έχουν έλθει στο Προεδρείο επιστολές των συναδέλφων κ. Νικολάου Κοτζιά, κ. Δημητρίου Μπαξεβανάκη, κ. Δημητρίου Καμμένου, οι οποίοι μας γνωρίζουν ότι απουσιάζουν από την ψηφοφορία και ότι αν ήταν παρόντες θα ψήφιζαν «ΟΧΙ». Επίσης, ο κ. Θεόδωρος Καράογλου, ο κ. Κωνσταντίνος Σκανδαλίδης, η κ. Χαρούλα (Χαρά) Κεφαλίδου και ο κ. Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος απουσιάζουν και με επιστολή μάς γνωρίζουν ότι αν ήταν παρόντες θα ψήφιζαν «ΝΑΙ». Οι επιστολές αυτές, οι οποίες εκφράζουν πρόθεση ψήφου, θα καταχωρισθούν στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης, αλλά δεν συνυπολογίζονται στην καταμέτρηση των ψήφων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η ψηφοφορία και παρακαλώ τους κυρίους ψηφολέκτες να προβούν στην καταμέτρηση των ψήφων και την εξαγωγή του αποτελέσματος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ψηφοφορίας. Ψήφισαν συνολικά 271 Βουλευτές. Υπέρ της προτάσεως, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 96 Βουλευτές. Κατά της προτάσεως, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 155 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισαν 20 Βουλευτές, σύμφωνα με το παρακάτω πρωτόκολλο ονομαστικής ψηφοφορίας:
Συνεπώς η πρόταση που κατέθεσαν ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης και οι Βουλευτές του κόμματός του, για σύσταση εξεταστικής επιτροπής, σχετικά με τη διερεύνηση των αιτιών επιβολής τραπεζικής αργίας και κεφαλαιακών περιορισμών, υπογραφής του τρίτου μνημονίου και ανάγκης νέας ανακεφαλαιοποίησης των πιστωτικών ιδρυμάτων, απορρίπτεται. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών της σημερινής συνεδρίασης.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 21.45΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Τετάρτη 27 Ιουλίου 2016 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: νομοθετική εργασία, σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη που σας έχει διανεμηθεί.