Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 9-11-2015 εξουσιοδότηση του Σώματος επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα Πρακτικά της ΚΑ΄ συνεδριάσεώς του, της Δευτέρας 9 Νοεμβρίου 2015, σε ό,τι αφορά την ψήφιση στο σύνολο της πρότασης: «Για την τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής (Μέρος Β΄)» ΦΕΚ 51/Α/10-4-1997]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Πέμπτης 12 Νοεμβρίου 2015. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 93/9-11-2015 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Ηλείας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Ευσταθίας Γεωργοπούλου - Σαλτάρη προς τον Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, σχετικά με τη διασφάλιση της πολυετούς λειτουργίας του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου «ΟΛΥΜΠΙΑ» για παιδιά και νέους που πραγματοποιείται στον Πύργο του Νομού Ηλείας. 2. Η με αριθμό 97/9-11-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Δράμας της Νέας Δημοκρατίας κ. Δημητρίου Κυριαζίδη προς τον Υπουργό Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, σχετικά με τον αναπτυξιακό σχεδιασμό για τον Νομό Δράμας. 3. Η με αριθμό 88/6-11-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Ηλία Παναγιώταρου προς τον Υπουργό Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, σχετικά με τα γραφειοκρατικά εμπόδια στην παραγωγή του θρυλικού ελληνικού αυτοκινήτου «PONY». 4. Η με αριθμό 87/6-11-2015 επίκαιρη ερώτηση του ΣΤ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Δωδεκανήσου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Δημητρίου Κρεμαστινού προς τον Υπουργό Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, σχετικά με την προοπτική ανάπτυξης της χώρας. 5. Η με αριθμό 86/4-11-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Αθηνών του Ποταμιού κ. Θεοχάρη Θεοχάρη προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, σχετικά με τη στάση του Υπουργείου για την αντιμετώπιση των διεθνών αξιολογητών στις Σχολές του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. 6. Η με αριθμό 91/9-11-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Πειραιά των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Δημητρίου Καμμένου προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με την έλλειψη σαφούς νομικής βάσης για τον καταλογισμό κηδεμόνα των σχολαζουσών κληρονομιών. Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρο 130 παράγραφοι 2 και 3 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 94/9-11-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Σάμου του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Δημητρίου Σεβαστάκη προς τον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, σχετικά με την ανάγκη άμεσης απομάκρυνσης του πλοίου «ΜΥΤΙΛΗΝΗ» από τον λιμένα Καρλοβασίου Σάμου. 2. Η με αριθμό 98/9-11-2015 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Σερρών της Νέας Δημοκρατίας κ. Φωτεινής Αραμπατζή προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, σχετικά με την καθυστέρηση της καταβολής της ενιαίας ενίσχυσης στους Έλληνες παραγωγούς. 3. Η με αριθμό 89/6-11-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Πειραιά του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Νικολάου Κούζηλου προς τον Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, σχετικά με την αναβάθμιση της ναυτικής εκπαίδευσης. 4. Η με αριθμό 95/9-11-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αχαΐας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Θεόδωρου Παπαθεοδώρου προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, σχετικά με την αυτοδυναμία του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου. 5. Η με αριθμό 92/9-11-2015 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Λάρισας των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Βασιλείου Κόκκαλη προς τον Υπουργό Οικονομικών, σχετικά με τους πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της….
Κύριε Πρόεδρε, φοβούμαι ότι δεν μπορούμε να το κάνουμε…
Μην ακυρωθεί ο απολογισμός του 2013!
Ρωτώ και, εάν συναινεί το Σώμα, μπορούμε να ξεκινήσουμε.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ τον λόγο.
Τον λόγο έχει ο κ. Κουτσούκος.
Ο απολογισμός του 2013 και ο ισολογισμός του κράτους είναι σχέδιο νόμου, που έχει εισαχθεί προς συζήτηση στην Ολομέλεια. Κατά συνέπεια δεν μπορεί να συζητηθεί χωρίς την παρουσία του αρμόδιου Υπουργού.
Είναι στον δρόμο ο κύριος Υπουργός. Ρωτώ εάν συναινεί το Σώμα να ξεκινήσουμε, γιατί έχουμε και κάποιες ανακοινώσεις να κάνουμε.
Ας ξεκινήσουμε έτσι, με αυτήν την έννοια.
Με αυτήν την έννοια το ρωτώ. Φυσικά και χωρίς την παρουσία του Υπουργού δεν μπορεί να γίνει συζήτηση. Αυτό είναι ευνόητο. Αν συναινεί το Σώμα, να ξεκινήσουμε - γιατί είναι στον δρόμο ο κύριος Υπουργός - με ανακοινώσεις τουλάχιστον. Έχουμε κάποιες ανακοινώσεις να κάνουμε. Συναινείτε;
Τις ανακοινώσεις, ναι, αλλά όχι τη συνέχιση της συζήτησης.
Ωραία, να κάνουμε τις ανακοινώσεις.
Με ερασμιακή προφορά, που είναι πιο αργόσυρτη.
Αιτωλοακαρνανική ή ηπειρώτικη; Έχω την τιμή να κάνω τις εξής ανακοινώσεις προς το Σώμα: Η Διαρκής Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων καταθέτει τις εκθέσεις στα σχέδια νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών: Α. «Κύρωση της Συμφωνίας Σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας και των Κρατών Μελών τους, αφενός, και της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, αφετέρου, μετά του συνημμένου σ' αυτήν Πρωτοκόλλου Διόρθωσης». Β. «Κύρωση της Συμφωνίας Σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας και των Κρατών Μελών τους, αφενός, και της Ουκρανίας, αφετέρου, και του Πρακτικού Διόρθωσης αυτής». Γ. «Κύρωση της Συμφωνίας Σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας και των Κρατών Μελών τους, αφενός, και της Γεωργίας, αφετέρου, μετά του συνημμένου σ' αυτήν Πρωτοκόλλου Διόρθωσης». Η Διαρκής Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση: α) της από 28 Ιουνίου 2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Τραπεζική αργία βραχείας διάρκειας» (Α΄ 65), β) της από 30 Ιουνίου 2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Τροποποίηση του άρθρου πρώτου της από 28 Ιουνίου 2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου “Τραπεζική αργία βραχείας διάρκειας”» (Α΄ 66), γ) της από 14 Ιουλίου 2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Συμπλήρωση της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου της 28ης Ιουνίου 2015 “Τραπεζική αργία βραχείας διάρκειας” (Α΄ 65), όπως τροποποιήθηκε με την από 30 Ιουνίου 2015 Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (Α΄ 66) και ισχύει, αναφορικά με την παράταση διάρκειας τραπεζικής αργίας, ρύθμιση θεμάτων συναλλαγών κατά τη διάρκεια αυτής, περιοριστικών μέτρων, αναστολή πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης, καταβολής εγγυοδοσιών και πάσης φύσεως παραβόλων καθώς και της παράτασης της λύσης και εκκαθάρισης του ΟΔΙΕ» (Α΄ 79), δ) της από 18 Ιουλίου 2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Επείγουσες ρυθμίσεις για τη θέσπιση περιορισμών στην ανάληψη μετρητών και τη μεταφορά κεφαλαίων και τις τροποποιήσεις των νόμων 4063/2012, 4172/2013, 4331/2015 και 4334/2015» (Α΄ 84), ε) της από 31 Ιουλίου 2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Τροποποιήσεις στις από 28 Ιουνίου 2015, 14 Ιουλίου 2015 και 18 Ιουλίου 2015 Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου και κατεπείγουσες ρυθμίσεις για αξιόγραφα και για την υποστήριξη της διαπραγμάτευσης της Ελληνικής Κυβέρνησης με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (Ε.Μ.Σ.), την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Ε.Κ.Τ.) και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ.) (Α΄ 90), στ) της από 17 Αυγούστου 2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Κατεπείγουσες Ρυθμίσεις για την Αποκατάσταση των Ζημιών από Ακραία Καιρικά Φαινόμενα στην Περιφερειακή Ενότητα Έβρου» (Α΄ 97), ζ) της από 19 Αυγούστου 2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Προσθήκη διάταξης στον ν. 2292/1995 «Οργάνωση και λειτουργία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, διοίκηση και έλεγχος των Ενόπλων Δυνάμεων και άλλες διατάξεις» (Α΄ 100), η) της από 22 Αυγούστου 2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Επείγουσες ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης που έχει δημιουργηθεί σε νησιά του ανατολικού Αιγαίου λόγω της αιφνίδιας, απρόβλεπτης και μαζικής εισόδου μεγάλου αριθμού μεταναστών» (Α΄ 101), θ) της από 26 Αυγούστου 2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Κατεπείγουσες ρυθμίσεις για την ομαλή λειτουργία των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης» (Α΄ 102), ι) της από 10 Σεπτεμβρίου 2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Κατεπείγουσες ρυθμίσεις για την απρόσκοπτη έναρξη του σχολικού έτους 2015-2016 και την εύρυθμη λειτουργία των σχολικών μονάδων» (Α΄ 108), ια) της από 25 Σεπτεμβρίου 2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Τροποποίηση του άρθρου 13 του ν. 4111/2013» (Α΄ 119) και ιβ) της από 7-10-2015 Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου «Ρύθμιση κατεπειγόντων θεμάτων των Υπουργείων Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων και Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων» (Α΄ 127). Όπως βλέπετε από πράξεις νομοθετικού περιεχομένου έχουμε αρκετές. Πάμε καλά. Τέλος, η Διαρκής Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας: «Κύρωση της τροποποίησης της Ντόχα στο Πρωτόκολλο του Κιότο στη Σύμβαση - πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος, που έχει κυρωθεί με τον ν. 3017/2002» (Α΄ 117). επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα πέντε μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 6ο Γυμνάσιο Νέας Σμύρνης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Επίσης, η Βουλευτής κ. Μαρία Αντωνίου ζητεί άδεια ολιγοήμερης απουσίας στο εξωτερικό - και συγκεκριμένα στις Βρυξέλλες - από τις 15 έως τις 17 Νοεμβρίου. Τα έξοδα μετακίνησης και διαμονής θα καλυφθούν ιδιωτικά. Η Βουλή εγκρίνει;
Η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια.
Κύριε Πρόεδρε, κι εγώ θέλω άδεια.
Και εσείς θέλετε άδεια; Δεν μας δώσατε χαρτί.
Κύριε Πρόεδρε, μήπως πήγε στην Παλαιά Βουλή ο Υπουργός;
Προτείνω να διακόψουμε για δέκα λεπτά. Δεν έχουμε άλλον τρόπο για να περιμένουμε τον κύριο Υπουργό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επαναλαμβάνεται η διακοπείσα συνεδρίαση. Όπως καταλαβαίνετε, είχαμε βγει σε αναζήτηση. Δεν υπάρχει και «amber alert» για Υπουργούς. Κύριε Υπουργέ, θα μπορούσατε να δώσετε μια εξήγηση στο Σώμα για την αργοπορία σας, διότι δεν μπορώ να φανταστώ ότι υποδηλώνει έλλειψη σεβασμού για το Κοινοβούλιο.
Κοιτάξτε, έρχομαι από τηλεδιάσκεψη. Πρέπει να πω ότι οι υποχρεώσεις που έχω είναι περισσότερες από μία. Οι υποχρεώσεις της Βουλής, η υποχρέωση της διαπραγμάτευσης…
Όλοι είχαμε.
Είχα τηλεδιάσκεψη το πρωί και θα ακολουθήσει στις 16.00΄ - ελπίζω να έχουμε τελειώσει μέχρι τότε - νέα συνάντηση.
Δεν το ξέρετε αυτό.
Και είναι βέβαια και η υποχρέωση του προϋπολογισμού.
Θα μείνετε;
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε συνάδελφε, σύντομα όμως, για να ξεκινήσουμε.
Αν υπάρχει τέτοιο πρόβλημα - και φαίνεται ότι υπάρχει συνεχώς αυτό το πρόβλημα - με τους Υπουργούς, λόγω τηλεδιασκέψεων, συσκέψεων, λόγω επαφών με την τρόικα και τους λοιπούς, ας βάλουν επιπλέον έναν, δύο Υπουργούς να έρχονται να ενημερώνουν και να απαντούν στους «παρακατιανούς» εδώ μέσα. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα κι εγώ τον λόγο για λίγο.
Ορίστε, κύριε Λοβέρδο.
Κύριε Υπουργέ, ίσως είναι έλλειψη εμπειρίας, αλλά το ύφος και το περιεχόμενο των λόγων σας είναι πραγματικά απαράδεκτο και δεν σας τιμά. Διότι, το να λέτε «έχω κι άλλες σοβαρότερες δουλειές» - αυτός είναι ο ήχος της φωνής σας και το περιεχόμενο των λόγων σας - δεν τιμά το Κοινοβούλιο ούτε εσάς προσωπικά. Είναι κατανοητό ότι μπορεί να υπάρχει μια άλλη προτεραιότητα, ειδικά όταν είναι διεθνής ή εσωτερική. Η Κυβέρνηση έχει πολλούς Υπουργούς όμως και Υφυπουργούς. Οι διαδικασίες μπορούν να ξεκινούν με σχετικές προβλέψεις. Και το δικό σας Υπουργείο έχει πλείονα πολιτικά στελέχη, πλείονα του ενός. Συνεπώς το θέμα αυτό θα έπρεπε να το έχετε δει. Εν πάση περιπτώσει, αφού δεν το είδατε λόγω απειρίας, ένας ευγενικότερος τρόπος του ομιλείν είναι καλός τρόπος, καλύτερος τρόπος. Να σέβεστε το Κοινοβούλιο, κύριε, ειδικά όταν είστε διορισμένος και πολιτικός.
Κύριε Πρόεδρε!
Κύριε Μαντά, θέλετε τον λόγο ή να το κλείσουμε εδώ το θέμα;
Θα ήθελα τον λόγο για λίγο, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ θα ήθελα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Σταϊκούρα, να το κλείσουμε εδώ το θέμα;
Πραγματικά, κύριε Υπουργέ, χρειάζεται σεβασμός στο Κοινοβούλιο. Θέλω να σας πω ότι σε αυτό το Υπουργείο και ο προκάτοχός σας, που είχε την ίδια ιδιότητα, ήταν πάντα συνεπής και είχε επίσης διαπραγματεύσεις. Και άλλοι που ήταν στο παρελθόν, επίσης ήταν συνεπείς στην Ολομέλεια. Άρα το ύφος και ο τρόπος τον οποίο μιλήσατε ήταν κατά την άποψή μου απαράδεκτος. Επίσης, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω το εξής: Κατά τη διάρκεια της δικής σας φυσικής παρουσίας σε όλες τις επιτροπές, πάντα έχετε το ίδιο επιχείρημα και πάντα μέχρι τώρα σε τέσσερις συνεδριάσεις έχετε παρουσιάσει μια καθυστέρηση από τριάντα λεπτά μέχρι πενήντα λεπτά, επικαλούμενος συνέχεια ότι προέχει η διαπραγμάτευση με την τρόικα και ότι έχετε να κάνετε περισσότερα πράγματα. Επαναλαμβάνω: Αυτό δείχνει έλλειψη σεβασμού στο Κοινοβούλιο. Υπάρχουν συνάδελφοί σας, όπως είναι ο κ. Μάρδας…
Βάλτε μια τελεία, σας παρακαλώ.
…που ήταν παρών και όλα τα μέλη των προηγούμενων κυβερνήσεων ήταν πάντα παρόντα και είχαν…
Ας συμφωνήσουμε στο εξής, ότι δεν πρέπει να επαναληφθεί. Να προχωρήσουμε;
Για λίγο θα ήθελα κι εγώ τον λόγο.
Για μισό λεπτό.
Με συγχωρείτε, κύριε Χουλιαράκη, μισό δευτερόλεπτο. Νομίζω ότι είναι στιγμές που όλοι καταλαβαίνουμε και τις δυσκολίες που έχουνε και τις διαδικασίες που έχουνε, χωρίς αυτό να σημαίνει σε καμμία περίπτωση ότι, εν όψει αυτών των διαδικασιών που τρέχουν και θα συνεχίσουν να τρέχουν, μπορεί το Κοινοβούλιο να υποτιμάται, χωρίς να σημαίνει αυτό. Εγώ δεν άκουσα τον κύριο Υπουργό, μπήκα μόλις τελείωνε, δεν μπορώ λοιπόν να μιλήσω ούτε για ύφος ούτε για τέτοια πράγματα. Θέλω όμως να πω και να παρακαλέσω να κλείσουμε εδώ, μη δίνουμε μεγαλύτερες διαστάσεις για ένα θέμα στο οποίο μπορούμε όλοι να συμβάλουμε να σταματήσει εδώ. Ευχαριστώ πολύ.
Είχε και άλλον Υπουργό η Κυβέρνηση και θα μπορούσε να τον στείλει στη θέση του.
Ναι, αλλά χθες ο κ. Λοβέρδος έβαλε θέμα για τον κ. Μάρδα, γιατί δεν είχε υπογράψει. Δεν μπορεί και το ένα και το άλλο να γίνονται.
Τελεία! Ξεκινάμε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί των σχεδίων νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: α. «Κύρωση του Απολογισμού του Κράτους οικονομικού έτους 2013» και β. «Κύρωση του Ισολογισμού του Κράτους οικονομικού έτους 2013». Η συζήτηση του απολογισμού και του ισολογισμού του κράτους γίνεται όπως ορίζει ο Κανονισμός της Βουλής, με ανάλογη εφαρμογή των άρθρων 122, 123 παράγραφοι 8, 107 και 97. Σύμφωνα, λοιπόν, με το άρθρο 107 που εφαρμόζεται αναλόγως, η Διάσκεψη των Προέδρων στη συνεδρίασή της στις 5 Νοεμβρίου 2015 αποφάσισε να διεξαχθεί η συζήτηση σε μία συνεδρίαση και, αν χρειαστεί, να προχωρήσουμε σε δεύτερη. Προτείνουμε να γίνει εγγραφή ομιλητών με κάρτα και να μη δοθεί κατάλογος ομιλητών από τα κόμματα, για να υπάρξει ευρύτερη συμμετοχή Βουλευτών, με χρόνο ομιλίας πέντε λεπτά και με εναλλαγή Βουλευτών. Δικαίωμα δευτερολογίας στη διαδικασία αυτή έχουν μόνον οι εισηγητές μετά την ολοκλήρωση της ομιλίας του τελευταίου ομιλητή. Τον λόγο έχει, λοιπόν, ο κ. Γιαννακίδης από το ΣΥΡΙΖΑ για οκτώ λεπτά.
Καλημέρα σας. Σήμερα συζητάμε τον απολογισμό και τον ισολογισμό του κράτους. Είναι μια συζήτηση που αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική κοινοβουλευτική διαδικασία καθώς η Κυβέρνηση λογοδοτεί ενώπιον του Κοινοβουλίου σχετικά με την εκτέλεση του υπό συζήτηση προϋπολογισμού και την επαλήθευση των προβλέψεων και των προσδοκιών της. Στη σημερινή συνεδρίαση, όμως, βρισκόμαστε μπροστά στο οξύμωρο να συζητήσουμε και να επικυρώσουμε την εκτέλεση ενός προϋπολογισμού που συντάχθηκε και εκτελέστηκε από μια άλλη κυβέρνηση, μια κυβέρνηση με διαφορετική πολιτική και οικονομική αντίληψη και πάνω σε ένα πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, που, όπως αποδεικνύουν με τον πλέον εμφατικό τρόπο και τα στοιχεία που παρατείνουν οι σχετικές εκθέσεις, είχε σαν αποτέλεσμα την ύφεση, τη διαρκή συρρίκνωση του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος και τη διόγκωση του λόγου του δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ. Γιατί ο προϋπολογισμός που εκτελέστηκε το 2013 όχι μόνο κληρονόμησε τη βαθιά ύφεση του 2012, αλλά ενσωμάτωνε και μια λογική δημοσιονομικής προσαρμογής, βασισμένη στους ίδιους λανθασμένους μακροοικονομικούς σχεδιασμούς των προηγούμενων ετών. Πάνω στην ήδη χειμαζόμενη από την ύφεση ελληνική οικονομία, η τότε κυβέρνηση συνέχισε την ίδια ακριβώς πολιτική, επιδεινώνοντας περαιτέρω το οικονομικό κλίμα. Πιο συγκεκριμένα, η δημοσιονομική προσπάθεια του 2013 μεταφράστηκε σε μέτρα περίπου 7,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, με αποτέλεσμα ο αριθμός μεγέθυνσης του ΑΕΠ να μειωθεί κατά 4%, όπως και η εγχώρια ζήτηση συρρικνώθηκε κατά το ίδιο ποσοστό, ενώ η ανεργία αυξήθηκε στο 27,5%. Για να το θέσω σχηματικά, συζητάμε για τον απολογισμό μιας χρονιάς που προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι των απολύσεων του μεσοπρόθεσμου, η κυβέρνηση Σαμαρά κατέβασε μαύρα ρολά στην ΕΡΤ, έθεσε μαζικά σε διαθεσιμότητα δημόσιους υπαλλήλους και γενικά «συμμάζευε» τα δημόσια οικονομικά. Υπάρχει ο ισχυρισμός πως αυτή ακριβώς η επώδυνη προσαρμογή των ετών 2011-2013 ήταν που οδήγησε την ελληνική οικονομία στην ανάπτυξη το 2014. Αφήνοντας κατά μέρος τις διαλυτικές συνέπειες αυτής της προσαρμογής για την κοινωνία και χωρίς πολλές τεχνικές λεπτομέρειες αναφέρω απλά το εξής: Το κυκλικά διορθωμένο πρωτογενές πλεόνασμα που κατέγραψε η ελληνική οικονομία το 2013 ήταν 6,5%, ενώ για το 2014 το αντίστοιχο μέγεθος κυμάνθηκε στο 4,5%. Είχαμε δηλαδή μία χαλάρωση της δημοσιονομικής πολιτικής, που οδήγησε σε μία αναιμική ανάπτυξη της τάξης του 0,75%, ακριβώς το ανάποδο σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Ο λόγος είναι προφανής: Έρχονταν εκλογές. Τίποτα διαφορετικό από έναν τυπικό εκλογικό κύκλο, του τύπου «σφίγγουμε τα λουριά με μία αδιέξοδη δημοσιονομική πολιτική για δύο χρόνια και τα χαλαρώνουμε λίγο πριν από τις εκλογές, για να μαζέψουμε μερικές ψήφους». Την ίδια στιγμή πίσω στο 2013 καταγραφόταν υπέρβαση στον προϋπολογισμό ανά έξοδα και τα βασικά μεγέθη της οικονομίας συνέχιζαν να επιδεινώνονται. Πιο συγκεκριμένα, στον απολογισμό του 2013 καταγράφηκε πρωτογενές έλλειμμα ύψους 5,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, έναντι στόχου για πρωτογενές έλλειμμα 2,3 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ την ίδια στιγμή το έλλειμμα της κεντρικής διοίκησης ανήλθε σε 11,7 δισεκατομμύρια ευρώ, έναντι του στόχου των 11,2 δισεκατομμυρίων. Τα καθαρά εισπραχθέντα έσοδα ανήλθαν στο ποσό των 54,4 δισεκατομμυρίων ευρώ, υπολειπόμενα οριακά του στόχου κατά 1,14%, υποβοηθούμενα σε σημαντικό βαθμό από τα μη φορολογικά έσοδα, λόγω και της επιστροφής ποσών από τις κεντρικές τράπεζες της Ευρωζώνης που κατέχουν ελληνικά κρατικά ομόλογα. Την ίδια στιγμή, όμως, καταγράφηκαν σημαντικές αστοχίες στο σκέλος των φορολογικών εσόδων και ειδικά στα έσοδα από τον ΦΠΑ στα πετρελαιοειδή, στον ΦΠΑ σε λοιπές δραστηριότητες, στα έσοδα από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στο ντίζελ, καθώς και επί των προσδοκώμενων εσόδων από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων, αστοχίες που κατά την άποψή μας δείχνουν το πόσο λίγο είχε αντιληφθεί η τότε κυβέρνηση τις αντοχές και τα όρια της ελληνικής κοινωνίας η οποία έβλεπε κάθε χρόνο το διαθέσιμο εισόδημά της να συρρικνώνεται. Ήταν αστοχίες που αποτυπώνουν τη στόχευση των εισπρακτικών μέτρων απέναντι στα μεσαία και φτωχότερα στρώματα, τη στιγμή που οι εμπλεκόμενοι στις λίστες τύπου Λαγκάρντ απολάμβαναν ασυλίας. Ταυτόχρονα, οι ίδιες αστοχίες καταδεικνύουν την ανάγκη για ενίσχυση των ελεγκτικών και εισπρακτικών μηχανισμών του κράτους, τόσο με την ενίσχυση σε προσωπικό και εργαλεία ελέγχου όσο και από πλευράς υιοθέτησης των βέλτιστων πρακτικών σε διεθνές επίπεδο. Επιπρόσθετα, παρατηρήθηκε για άλλο ένα έτος αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών. Πρόκειται για οφειλές που αφορούν ως επί το πλείστον σε άμεσους και έμμεσους φόρους καθώς και σε προσαυξήσεις, πρόστιμα και χρηματικές ποινές. Πιο συγκεκριμένα, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές αυξήθηκαν κατά περίπου 7 δισεκατομμύρια ευρώ σε σχέση με το 2012, ξεπερνώντας έτσι τα 62 δισεκατομμύρια ευρώ ή, αλλιώς, το 34% του ΑΕΠ. Το μέγεθος αυτό, σε συνδυασμό με τη σημαντική απόκλιση που καταγράφηκε στο κομμάτι του δημόσιου δανεισμού, καταδεικνύει εμφατικά τρία πράγματα: Πρώτον, επιβεβαιώνει το γεγονός ότι τα φτωχότερα εισοδηματικά στρώματα είχαν ήδη από το 2013 φθάσει - αν όχι ξεπεράσει - τα όρια των φοροδοτικών τους αντοχών και ικανοτήτων. Θα πρέπει, λοιπόν, να αναδιανεμηθούν τα φορολογικά βάρη προς όφελος των ασθενέστερων και επιβαρύνοντας αυτούς που πραγματικά έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν, δηλαδή τους πιο εύπορους. Δεύτερον, καταδεικνύει την επιτακτική ανάγκη βελτίωσης της αποτελεσματικότητας των εισπρακτικών μηχανισμών του κράτους. Τρίτον, υποδεικνύει την ανάγκη να επαναπροσδιοριστεί το καθεστώς επιβολής προστίμων και προσαυξήσεων, έτσι ώστε αυτά να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, τόσο ως προς την εισπραξιμότητά τους όσο και ως προς την επίπτωση που έχουν στις οικονομικές καταστάσεις του κράτους. Σε αυτό το σημείο θέλω να σημειώσω την επισήμανση του Ελεγκτικού Συνεδρίου περί της μη περίληψης των μη εισπραχθέντων εσόδων των τελωνείων στο εισπρακτέο υπόλοιπο του κρατικού απολογισμού, γεγονός που έρχεται σε αντίθεση με τις προβλεπόμενες από το Σύνταγμα και τον νόμο διατάξεις. Τέλος, ειδικής μνείας χρήζουν τα πιστωτικά έσοδα, ο δανεισμός δηλαδή στον οποίο προχώρησε κατά τη διάρκεια της χρονιάς το ελληνικό δημόσιο και ο οποίος ήταν αυξημένος, σε σχέση με τα προβλεπόμενα στον προϋπολογισμό, κατά 16%, περίπου δηλαδή 10,4 δισεκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων 3 περίπου δισεκατομμύρια ευρώ αφορούσαν σε υπέρβαση του ορίου έκδοσης εντόκων γραμματίων του ελληνικού δημοσίου. Να σημειωθεί ότι όταν κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015 η ελληνική κυβέρνηση θέλησε να εφαρμόσει την ίδια πρακτική, προκειμένου να τονώσει τη ρευστότητα των κρατικών ταμείων της, της απαγορεύτηκε από τους θεσμούς, ενώ και η αντιπολίτευση ήταν απέναντι. Αντιθέτως, η Ελλάδα υπήρξε η μόνη χώρα στην ιστορία των σχετικών προγραμμάτων που επί περίπου έναν χρόνο αποπλήρωνε τις δανειακές της υποχρεώσεις από ίδια κεφάλαια, χωρίς τη δυνατότητα νέου δανεισμού. Περνώντας στο κομμάτι των δαπανών, οι πραγματικές δαπάνες ανήλθαν σε περίπου 134 δισεκατομμύρια ευρώ, καταγράφοντας απόκλιση της τάξης των 12,5 δισεκατομμυρίων ευρώ ή 10% σε σχέση με τις προβλέψεις. Η υπέρβαση αυτή οφείλεται κατά κύριο λόγο σε δύο παράγοντες: Πρώτον, σε πληρωμή ύψους 7,2 δισεκατομμυρίων ευρώ για τη συμμετοχή του ελληνικού δημοσίου στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και δεύτερον, σε επιχορηγήσεις συνολικού ύψους 5,3 δισεκατομμυρίων ευρώ, κυρίως προς οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης και νοσηλευτικά ιδρύματα. Σημειώνεται πως τα αρχικά κονδύλια που προβλέπονταν ανέρχονταν σε 1,6 δισεκατομμύριο ευρώ και 100 εκατομμύρια ευρώ αντιστοίχως. Όπως τονίζεται και στην έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, οι αποκλίσεις αυτές αποτέλεσαν μείζονες αλλαγές στη σύνθεση του προϋπολογισμού και θα έπρεπε να έχει υποβληθεί συμπληρωματικός προϋπολογισμός. Αντιθέτως, θετικά αποτιμάται το γεγονός της μείωσης της δαπάνης για την εξυπηρέτηση των τόκων του δημοσίου χρέους κατά 2 δισεκατομμύρια ευρώ, υποδηλώνοντας έτσι μείωση του κόστους δανεισμού μέσω των δανείων του Μηχανισμού Στήριξης. Περιμένουμε βέβαια και σήμερα από την Αντιπολίτευση να αναγνωρίσει την προσπάθεια της παρούσας Κυβέρνησης για περαιτέρω μείωση του κόστους δανεισμού, κάτι που ήδη επετεύχθη σε έναν βαθμό μέσω των μειωμένων επιτοκίων που προβλέπει η νέα δανειακή σύμβαση με τον ESM. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Λίγο την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω.
Μα, δεν έχει λήξει ο χρόνος σας.
Κύριε Πρόεδρε, με συγχωρείτε. Πρέπει να ξεκαθαριστεί το θέμα του χρόνου, για να ξέρει κι ο εισηγητής μας πόσο ακριβώς θα μιλήσει, όπως και οι άλλοι εισηγητές.
Είναι οκτώ λεπτά.
Όχι, δεν είναι οκτώ λεπτά. Είναι κανονική διαδικασία συζήτησης νομοσχεδίου. Δεκαπέντε λεπτά είναι ο χρόνος για τους εισηγητές.
Οκτώ λεπτά είναι.
Όχι, κανονική διαδικασία νομοσχεδίου είναι.
Υπήρξε ανοχή στους πρώτους ομιλητές. Οι υπόλοιποι να προσαρμοστούν αναλόγως.
Δεν υπάρχει περίπτωση. Είναι κανονικό νομοσχέδιο.
Δεν είναι επείγον, κύριε Πρόεδρε, για να είναι οκτώ λεπτά. Η κανονική διαδικασία προβλέπει δεκαπέντε λεπτά.
Κανονική διαδικασία είναι. Δεκαπέντε λεπτά χρόνο έχουν οι εισηγητές.
Είναι νομοσχέδιο, είναι δεκαπέντε λεπτά.
Είναι κανονικό νομοσχέδιο.
Και μας το είπατε και τώρα.
Προχωράμε.
Με ποια αιτιολογία, κύριε Πρόεδρε, είναι οκτώ τα λεπτά;
Συνεχίστε, κύριε συνάδελφε.
Σχετικά με τον ισολογισμό, θέλω να σταθώ στις παρατηρήσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου, οι οποίες, παρά το γεγονός ότι έχουν εκφραστεί επανειλημμένως, συνεχίζουν να μην λαμβάνονται υπ' όψιν. Ως αποτέλεσμα, ο ισολογισμός αδυνατεί να απεικονίσει την πραγματικότητα στην ολότητά της. Παρά, λοιπόν, τις επισημάνσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου σε εκθέσεις προηγούμενων οικονομικών ετών, εξακολουθεί να μην υφίσταται Κρατικό Μητρώο Παγίων, δηλαδή το ελληνικό δημόσιο δεν γνωρίζει επακριβώς ποια είναι η περιουσία του, δεν μπορεί να αποτιμήσει την αξία της και δεν μπορεί να απεικονίσει λογιστικά τυχόν παραχωρήσεις. Την ίδια στιγμή, δεν προσδιορίζεται το ύψος των επισφαλών απαιτήσεων, οι οποίες έχουν υψηλή πιθανότητα αθέτησης, ενώ δεν διενεργούνται ούτε οι ανάλογες λογιστικές εγγραφές. Ως αποτέλεσμα, το κράτος δεν μπορεί να υπολογίσει επακριβώς ποιες από τις ληξιπρόθεσμες οφειλές μπορεί να εισπράξει. Κρίνεται, λοιπόν, απαραίτητη η ενεργοποίηση των διαδικασιών διάκρισης των ληξιπρόθεσμων οφειλών σε εισπράξιμες και μη, η ενδεχόμενη διαγραφή χρεών καθώς και η ανάπτυξη πληροφοριακών συστημάτων παρακολούθησης των σχετικών διαδικασιών. Αξίζει να σημειωθεί ότι η παρούσα Κυβέρνηση επιχείρησε να δράσει προωθητικά ως προς το ζήτημα των ληξιπρόθεσμων οφειλών, εισάγοντας τη ρύθμιση των εκατό δόσεων, μέτρο το οποίο απέφερε σημαντικά αποτελέσματα και που, παρά τις τροποποιήσεις που επήλθαν, εξακολουθεί να αποτελεί ένα εξαιρετικά σημαντικό εργαλείο αντιμετώπισης του προβλήματος. Όσον αφορά το δημόσιο χρέος, αυτό διαμορφώθηκε στα 321 δισεκατομμύρια ευρώ, ήτοι στο 176% του ΑΕΠ. Από το 2009 και μετά, με μόνη εξαίρεση το 2012 λόγω PSI, ο λόγος του δημόσιου χρέους προς το ΑΕΠ διαρκώς αυξάνεται, ενώ η ελληνική οικονομία βυθίζεται στην ύφεση, με το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν να υποχωρεί πάνω από 25%. Καθίσταται, λοιπόν, φανερό ότι το χρέος ως έχει είναι μη βιώσιμο. Και γι' αυτόν τον λόγο, σε συνεργασία με τους εταίρους σκοπεύουμε να προχωρήσουμε στην κατά το συντομότερο δυνατόν αναδιάρθρωσή του, με τρόπο που να επιτρέπει στην ελληνική οικονομία να ανασάνει. Και αυτή είναι μια προσπάθεια στην οποία θα πρέπει να πάμε όλοι μαζί, έχοντας εξασφαλίσει τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση. Τέλος, θέλω να αναφερθώ στο ΕΣΠΑ, το οποίο αποτελεί ένα σημαντικότατο εργαλείο ανάπτυξης και ανάσα χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας μέσα σε ένα πλαίσιο σχεδόν μηδενικής ρευστότητας. Όπως αναφέρει και η έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, για το 2013 οι στόχοι που είχαν τεθεί επετεύχθησαν σε μεγάλο βαθμό και αυτό είναι κάτι που αποτιμάται θετικά. Η σημερινή Κυβέρνηση δίνει διαρκή μάχη για την αύξηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων που εισρέουν στη χώρα μας και σκοπεύει να βελτιστοποιήσει τόσο την απορρόφηση όσο και την αποδοτικότητά τους. Σε αυτήν την κατεύθυνση θεωρούμε ότι θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα στις επισημάνσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου περί σχεδιασμού και λειτουργίας ενός αποτελεσματικότερου συστήματος παρακολούθησης και ελέγχου υλοποίησης των έργων ΕΣΠΑ, τη λειτουργική ενοποίηση των πληροφοριακών συστημάτων των εμπλεκόμενων Υπηρεσιών και Υπουργείων καθώς και της αποτύπωσης των ποσοτικών στοιχείων υλοποίησης των προγραμμάτων, προκειμένου να τίθενται συγκεκριμένοι στόχοι και να διευκολύνεται η αξιολόγηση επίτευξής τους. Ποια είναι λοιπόν τα διδάγματα που αποκομίζουμε από τη σημερινή συζήτηση του απολογισμού; Σίγουρα μια πρώτη απάντηση αποτελεί η αποφυγή των εμπροσθοβαρών μέτρων, όπως αυτή ακολουθήθηκε το διάστημα 2012-2014. Δεύτερον, η αντιστάθμιση των όποιων υφεσιακών μέτρων από στοχευμένες παράλληλες δράσεις και - το σημαντικότερο - η ανάγκη για τη δημιουργία ενός ιστού προστασίας των πλέον κοινωνικά αδύναμων. Σ' αυτό το σημείο θα ήθελα να τονίσω ότι η δική μας φιλοσοφία είναι πολύ διαφορετική από αυτή της σημερινής Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και του κοινωνικού μερίσματος. Εμείς δεν μπορούμε και δεν γίνεται να αντιληφθούμε την κοινωνική πολιτική σαν φιλοδώρημα, σαν ελεημοσύνη, σαν παροχή από αυτά που περισσεύουν. Χρειάζονται δομές, ενδελεχής σχεδιασμός και πολιτική συνέχεια. Ο νόμος για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης αποτελεί μια τέτοια προσπάθεια, καθώς εμπεριέχει στοχευμένες παρεμβάσεις στους τομείς της στέγασης, της σίτισης και άλλων βασικών αναγκών. Αντίθετα το πολυδιαφημιζόμενο κοινωνικό μέρισμα, πέρα από τη λογική του περισσεύματος την οποία ενσωμάτωνε, αποτέλεσε πιλοτικό πρόγραμμα, για τη συνέχιση του οποίου στο δεύτερο εξάμηνο του 2015 η τότε κυβέρνηση δεν είχε καν εγγράψει το σχετικό κονδύλι στον προϋπολογισμό. Συνεπώς ούτε θεσμικά ούτε επιχειρησιακά ούτε οικονομικά έχει διασφαλιστεί η άμεση συνέχισή του. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω πως δεν χρειάζεται να τονίσω την κρισιμότητα της συγκυρίας. Τα μηνύματα όμως που έρχονται από τα ανοικτά μέτωπα είναι θετικά. Τα αποτελέσματα των stress tests προοιωνίζουν την επιτυχή ολοκλήρωση της διαδικασίας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, αποκαθιστώντας έτσι τα όποια ζητήματα εμπιστοσύνης προς το τραπεζικό σύστημα. Παράλληλα, εξασφαλίζεται η προστασία των καταθέσεων αλλά και τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου. Την ίδια στιγμή, ξεκινάει η εισροή των ευρωπαϊκών κονδυλίων για τη στήριξη της ανάπτυξης. Η Ευρωβουλή, με συντριπτική πλειοψηφία, ενέκρινε την παροχή 35 δισεκατομμυρίων ευρώ στην Ελλάδα με ευνοϊκούς όρους, για την περίοδο 2014-2020, καθώς και την αποπληρωμή όλων των υπολειπόμενων ποσών της περιόδου 2007-2013, χωρίς να απαιτείται εθνική συγχρηματοδότηση, με άμεση ωφέλεια για τη χώρα μας 2 δισεκατομμύρια ευρώ. Τέλος, όλα τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι η ύφεση για το τρέχον έτος θα είναι ηπιότερη των προβλέψεων, γεγονός που λειτουργεί προωθητικά στις προσπάθειες για ταχύτερη έξοδο από την κρίση. Δική μας προτεραιότητα εξακολουθεί να παραμένει η υπεράσπιση των πιο αδύναμων και η διαφύλαξη της κοινωνικής συνοχής. Σ' αυτή την κατεύθυνση η αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, η καταπολέμηση της ανεργίας και η δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών θα πρέπει να αποτελέσουν βασικούς άξονες της στοχοθεσίας του προϋπολογισμού για το επερχόμενο έτος. Σας ευχαριστώ.
Η πρακτική σε αντίστοιχες συζητήσεις ήταν ο χρόνος που εισηγήθηκα στην αρχή, από τη στιγμή που έχουμε μια συνεδρίαση μόνο. Όμως επειδή βλέπω ότι ο κατάλογος των ομιλητών από την πλευρά των Βουλευτών δεν είναι τεράστιος, θα έχετε τον χρόνο που ζητήσατε, δηλαδή δεκαπέντε λεπτά απαρεγκλίτως. Θέλω να σας ανακοινώσω ότι η Νέα Δημοκρατία ορίζει για τη σημερινή συζήτηση Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο τον Βουλευτή Κυκλάδων κ. Βρούτση. Ο Λαϊκός Σύνδεσμος - Χρυσή Αυγή ορίζει ειδικό αγορητή τον Βουλευτή της Β΄ Αθηνών κ. Παναγιώταρο και Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο τον Βουλευτή Αττικής κ. Ηλία Κασιδιάρη. Από την πλευρά της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ορίζεται ειδικός αγορητής ο Βουλευτής Ηλείας κ. Γιάννης Κουτσούκος. Από το Ποτάμι ορίζεται ειδικός αγορητής ο Βουλευτής κ. Χάρης Θεοχάρης και Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ο Βουλευτής κ. Σπύρος Δανέλλης. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες ορίζουν ειδικό αγορητή τον Βουλευτή κ. Δημήτριο Καμμένο και Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο τον Βουλευτή κ. Βασίλειο Κόκκαλη. Τον λόγο έχει ο κ. Σταϊκούρας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συμμετέχουμε σήμερα - βέβαια με πολύ μεγάλη χρονική καθυστέρηση - σε μια σημαντική διαδικασία λογοδοσίας, διαδικασία κατά την οποία αξιολογείται, μέσω της συζήτησης και κύρωσης του απολογισμού και του ισολογισμού του κράτους, η αξιοπιστία της κατάρτισης και της εκτέλεσης του κρατικού προϋπολογισμού για το οικονομικό έτος 2013. Πρόκειται για ένα σημαντικό έτος, ένα έτος κατά το οποίο επιτεύχθηκαν οι περισσότεροι στόχοι του προϋπολογισμού, γεγονός σπάνιο για την ελληνική και όχι μόνο οικονομία, ένα έτος καμπή στη δημοσιονομική πορεία της χώρας, ένα έτος κατά το οποίο η χώρα επέστρεψε μετά από πολλά χρόνια, νωρίτερα από τις προβλέψεις, με τις θυσίες των πολιτών, στη δημοσιονομική ισορροπία, επιτυγχάνοντας σημαντικό, υψηλότερο έναντι του στόχου, πρωτογενές πλεόνασμα. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι οι εκτιμήσεις και οι προβλέψεις της τότε κυβέρνησης ήταν προϊόν ρεαλιστικής ανάλυσης των δεδομένων της πραγματικότητας. Αντιθέτως, οι εκτιμήσεις και οι προβλέψεις του τότε γενικού εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ και σημερινού Υπουργού Οικονομικών έπεσαν τελείως έξω. Υπενθυμίζω ότι κατά τη διάρκεια της συζήτησης του προϋπολογισμού του 2013, ο τότε γενικός εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ υποστήριζε με βεβαιότητα ότι «δεν υπάρχει οικονομολόγος που να πιστεύει πραγματικά ότι αυτός ο προϋπολογισμός θα βγει». Δεν θα επιχειρήσω καν να αντιστρέψω τη θέση αυτή, που τότε ήταν προσβλητική για εμάς. Άλλωστε, εκ του αποτελέσματος, βρίσκεται σε ευθεία αντίθεση με την πραγματικότητα. Συνεπώς θα την προσπεράσω, αφού την εκλάβω ως μία ακόμα από τις πλεονάζουσες λεκτικές υπερβολές και ανεδαφικές προβλέψεις των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο προϋπολογισμός του 2013 καταρτίστηκε σε περιβάλλον αρχικής και σταδιακής δημοσιονομικής και μακροοικονομικής σταθεροποίησης, το οποίο ήταν αποτέλεσμα των πρωτοβουλιών που ανελήφθησαν και υλοποιήθηκαν από την τότε κυβέρνηση από το καλοκαίρι του 2012, για την αντιμετώπιση των συνθηκών έντονης αβεβαιότητας και ασφυξίας που τότε είχαν συσσωρευθεί. Προτεραιότητες και στόχοι της οικονομικής πολιτικής τότε για το έτος 2013 ήταν η σταθεροποίηση της ελληνικής οικονομίας, με σκοπό τη γρήγορη ανάταξή της και τη βιώσιμη ανάπτυξή της τα επόμενα έτη, η επίτευξη διατηρήσιμων πρωτογενών πλεονασμάτων σε επίπεδο όχι μόνο κρατικού προϋπολογισμού, αλλά γενικής κυβέρνησης και η διαμόρφωση των συνθηκών εξόδου της χώρας στις αγορές για την κάλυψη των χρηματοδοτικών της αναγκών. Σήμερα, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, σύμφωνα με τον Απολογισμό και τον Ισολογισμό του Κράτους για το 2013, η χώρα επέτυχε τους βασικούς της στόχους. Συγκεκριμένα: Πρώτον, η ύφεση επιβραδύνθηκε σημαντικά, ενώ ήταν - και αυτό είναι σημαντικό - και χαμηλότερη από τις προβλέψεις. Συγκεκριμένα, η ύφεση διαμορφώθηκε στο 3,2% το 2013 από 7,3% το 2012. Μάλιστα, η πρόβλεψη για το 2013 ήταν για πολύ βαθύτερη ύφεση, ύψους 4,5%. Αυτή η εξέλιξη αποτέλεσε τη βάση για την επιστροφή της χώρας σε θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης το 2014, γεγονός που δυστυχώς, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, δεν επαναλαμβάνεται το 2015. Δεύτερον, το οικονομικό, καταναλωτικό, επιχειρηματικό, επενδυτικό κλίμα ενισχύθηκε. Η ψυχολογία της αγοράς βελτιώθηκε. Τρίτον, το κόστος δανεισμού μειώθηκε αισθητά. Η διαφορά αποδόσεων μεταξύ του ελληνικού και του γερμανικού δεκαετούς κρατικού ομολόγου αποκλιμακώθηκε ραγδαία, από τις δύο χιλιάδες επτακόσιες μονάδες βάσης τον Φεβρουάριο του 2012 στις εξακόσιες μονάδες βάσης στο τέλος του 2013, ενώ το επιτόκιο των εξάμηνων εντόκων γραμματίων του ελληνικού δημοσίου στο τέλος του 2013 ήταν χαμηλότερο και από τις αρχές του 2010. Τέταρτον, υλοποιήθηκαν σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές. Η Ελλάδα ήταν η χώρα με τον υψηλότερο, μεταξύ των κρατών - μελών του ΟΟΣΑ, ρυθμό προώθησης των μεταρρυθμίσεων, ενώ και η πορεία υλοποίησης του ΕΣΠΑ 2007-2013 ήταν ικανοποιητική. Συγκεκριμένα, όπως επιβεβαιώνει και η έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου που έχουμε στην κατοχή μας, «διαπιστώθηκε επιτάχυνση της υλοποίησης του ΕΣΠΑ, καθώς αυξήθηκε η απορροφητικότητα της συνολικά διαθέσιμης συγχρηματοδοτούμενης δαπάνης από το 46% το 2012 στο 68% το 2013». Πέμπτον, αποπληρώθηκε μεγάλο μέρος των ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα. Οι υποχρεώσεις αυτές, όπως επιβεβαιώνει και η έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, μειώθηκαν σημαντικά, από τα 9,6 δισεκατομμύρια ευρώ το 2012 στα 4,8 δισεκατομμύρια ευρώ το 2013- δηλαδή μείωση περίπου 5 δισεκατομμύρια ευρώ σε έναν χρόνο!, - παρουσιάζοντας μία κατακόρυφη μείωση της τάξεως του 50% σε ένα έτος, στο 2013, ενισχύοντας έτσι ουσιαστικά τη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει το προσχέδιο προϋπολογισμού της σημερινής Κυβέρνησης για το 2016, «η προσπάθεια ξεκίνησε το έτος 2012 με την ενεργοποίηση ενός προγράμματος χρηματοδότησης για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων προς τρίτους, με την τήρηση συγκεκριμένων προϋποθέσεων, το οποίο» όπως λέει το προσχέδιο της σημερινής Κυβέρνησης, - «υλοποιήθηκε ως το τέλος του 2014». Δυστυχώς, εφέτος, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές έχουν και πάλι εκτοξευθεί και είναι ήδη 50% υψηλότερες από το τέλος του 2014. Έκτον, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ενισχύθηκε. Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών έγινε πλεονασματικό και παρέμεινε πλεονασματικό το 2014. Δυστυχώς, εφέτος, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ υποβαθμιζόμαστε συνεχώς στις θέσεις της διεθνούς ανταγωνιστικότητας. Έβδομον, οι καταθέσεις σταθεροποιήθηκαν και σταδιακά επέστρεψαν στο τραπεζικό σύστημα. Συγκεκριμένα, το ύψος των καταθέσεων επιχειρήσεων και νοικοκυριών ενισχύθηκε και διαμορφώθηκε περίπου στα 163 δισεκατομμύρια ευρώ στο τέλος του 2013. Υπενθυμίζω ότι σήμερα, με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, οι καταθέσεις έχουν κατρακυλήσει στα 122 δισεκατομμύρια ευρώ. Ήταν 163 δισεκατομμύρια ευρώ στο τέλος του 2013 και σήμερα είναι 122 δισεκατομμύρια ευρώ. Όγδοον, οι στόχοι της δημοσιονομικής πολιτικής επετεύχθησαν για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και η χώρα μετά από πολλά έτη επέστρεψε στα πρωτογενή πλεονάσματα, ενώ ο στόχος του προϋπολογισμού - κατά πρόγραμμα - ήταν για ισοσκελισμένο πρωτογενές πλεόνασμα το 2013. Αυτό το πρωτογενές πλεόνασμα, σε διαρθρωτικούς όρους, ήταν το υψηλότερο στην Ευρωζώνη. Ένατον, η επίτευξη και η υπερκάλυψη του δημοσιονομικού στόχου για τη χρονιά που εξετάζουμε, δηλαδή το 2013, και η εξασφάλιση επαρκούς ταμειακής ρευστότητας το 2014 ως αποτέλεσμα της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης που ακολουθήθηκε, έδωσε τη δυνατότητα διανομής κοινωνικού μερίσματος για το 2014, για τη στήριξη πολιτών και οικογενειών με χαμηλό συνολικό ετήσιο εισόδημα και ακίνητη περιουσία μικρής αξίας. Ο αριθμός των δικαιούχων που έλαβαν το κοινωνικό μέρισμα ανήλθε στις επτακόσιες χιλιάδες νοικοκυριά και το συνολικό ποσό που διατέθηκε διαμορφώθηκε στα 455 εκατομμύρια ευρώ. Υπενθυμίζω ότι το ποσό που χορηγεί η σημερινή Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ για την ανθρωπιστική κρίση, που επίσης είναι, κύριοι συνάδελφοι, εκτός προϋπολογισμού, ανέρχεται μόλις στα 200 εκατομμύρια ευρώ - ήταν 455 εκατομμύρια ευρώ την προηγούμενη χρονιά και 200 εκατομμύρια ευρώ τώρα - ενώ αναζητούνται ακόμα τα δημοσιονομικά ισοδύναμα για τη χορήγησή του. Δέκατον, οι στόχοι επιτεύχθηκαν, τόσο στο σκέλος των εσόδων όσο και των δαπανών. Ενδεικτικά, σύμφωνα με την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, τα καθαρά εισπραχθέντα έσοδα του προϋπολογισμού ανήλθαν στο ύψος των στόχων, παρά τη βαθιά και παρατεταμένη ύφεση. Μάλιστα, τα έσοδα σε δημοσιονομική βάση υπερκάλυψαν τους στόχους που είχαν τεθεί, γεγονός που συμβαίνει για πρώτη φορά την τελευταία επταετία και για φέτος, σε μία χρονιά μάλιστα που για πρώτη φορά από το 2010 επήλθαν στοχευμένες ελαφρύνσεις σε φόρους, όπως είναι ενδεικτικά η μείωση κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες του συντελεστή ΦΠΑ στην εστίαση που έγινε τότε. Ακολούθησαν και άλλες το 2014, κάτι που επιβεβαιώνει - και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό - η χθεσινή έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που βγήκε για πρώτη φορά, σύμφωνα με την οποία οι μειώσεις της άμεσης φορολογίας, κυρίως το 2014, συνέβαλαν καθοριστικά στην ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών από το δεύτερο εξάμηνο του 2014, δηλαδή από το καλοκαίρι του 2014. Άρα έγιναν στοχευμένες φορολογικές ελαφρύνσεις, που τις είδαν οι πολίτες ως αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος από τη μέση του 2014 και μετά. Αυτό το επιβεβαιώνει για πρώτη φορά η έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που βγήκε χθες, σε αντιδιαστολή με τις μεγάλες νέες φορολογικές επιβαρύνσεις που έχει επιβάλει από φέτος η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Οι πρωτογενείς δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού διαμορφώθηκαν χαμηλότερα από τους στόχους του προϋπολογισμού. Η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει το γεγονός ότι είχε ελεγχθεί η διαχείριση και είχε προωθηθεί η δημοσιονομική πειθαρχία στο σκέλος των δημοσίων δαπανών, με αποτέλεσμα η απόδοση των παρεμβάσεων δημοσιονομικής πολιτικής να ανταποκρίνεται στις αρχικές εκτιμήσεις. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι και οι πληρωμές του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων ήταν αυξημένες κατά 6%, σε σχέση με το 2012, υποστηρίζοντας και αυτές τη σταθεροποίηση της ελληνικής οικονομίας. Ενδέκατον, ο ρυθμός αύξησης του δημοσίου χρέους, παρά την προσωρινή, πράγματι, κλιμάκωσή του, περιορίστηκε. Μάλιστα, σε απόλυτο μέγεθος, όπως επιβεβαιώνει και η έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το δημόσιο χρέος μειώθηκε κατά 46 δισεκατομμύρια ευρώ την περίοδο 2011-2013. Η αύξηση του χρέους το 2013 ήταν παροδική, χρονικά ορισμένη και, το σημαντικότερο, αντιρροπείτο από την απόκτηση περιουσιακών στοιχείων από το ελληνικό δημόσιο. Συγκεκριμένα, αυτή η φαινομενική αύξηση χρέους εκείνη τη χρονιά ήταν προϊόν της υποχρέωσης απεικόνισης της εκταμίευσης των κεφαλαίων, προκειμένου να επιτευχθεί η χρηματοδότηση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών. Ωστόσο, το χρέος που δημιουργήθηκε από την εκταμίευση των κεφαλαίων αντικρίζεται από περιουσιακά στοιχεία που αποτελούσαν και αποτελούν ιδιοκτησία του ελληνικού δημοσίου με προβλεπόμενη εκποίησή τους και με σημαντική, εκείνη την περίοδο βέβαια, αξία μεταπώλησης. Αξία, βέβαια, που σήμερα με αποκλειστική ευθύνη της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ έχει εξανεμιστεί. Ενδεικτικά, η αξία των μετοχών που κατέχει το ελληνικό δημόσιο στις συστημικές τράπεζες από την προηγούμενη ανακεφαλαιοποίηση διαμορφώνεται σήμερα, περίπου, στα 3 δισεκατομμύρια ευρώ, από 15 δισεκατομμύρια που ήταν στο τέλος του 2014, δηλαδή μείωση 80% φέτος, με τεράστιο δυνητικό, βέβαια, κόστος για τους Έλληνες φορολογούμενους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Σε αυτό το σημείο και σε αντίθεση με αυτά που είπε ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, σ' ό,τι αφορά το χρέος, να σημειώσω τα εξής, που τα επισημαίνει και το Ελεγκτικό Συνέδριο: Πρώτον, το μεγαλύτερο μέρος του διακρατείται πλέον από τους εταίρους και το ευρωσύστημα. Δεύτερον, η μεσοσταθμική διάρκειά του έχει χρονικά επεκταθεί. Όπως επιβεβαιώνει και η έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η μέση υπολειπόμενη φυσική διάρκειά του στο τέλος του 2013 υπερέβαινε τα δεκαέξι έτη. Τρίτον, το μεσοσταθμικό επιτόκιο νέου δανεισμού, σύμφωνα με την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ήταν ιδιαίτερα χαμηλό, 1,76% σε ταμειακή βάση. Τέταρτον, οι δαπάνες για τόκους διαμορφώθηκαν στα 6,1 δισεκατομμύρια ευρώ από το 2013, από 12 δισεκατομμύρια το 2012. Όλα αυτά τα στοιχεία βελτίωσαν τη δομή, το προφίλ όπως λέγεται του χρέους και αποτελούν βασικά στοιχεία της αξιολόγησης της βιωσιμότητάς του. Δωδέκατον, δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για την έξοδο της χώρας στις αγορές, έξοδος που έγινε με επιτυχία δύο φορές το 2014 με την έκδοση πενταετούς και τριετούς ομολόγου, για πρώτη φορά μετά τον αποκλεισμό από τις διεθνείς αγορές, τον Μάιο του 2010, και με επιτόκια που η χώρα έχει να δει από το 2008. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω σε ένα λεπτό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συμπερασματικά ο απολογισμός και ο ισολογισμός για το 2013 αποτυπώνουν τόσο τον ρεαλισμό των προβλέψεων κατά την κατάρτιση του προϋπολογισμού όσο και την αποτελεσματική εκτέλεσή του. Αυτά τα στοιχεία βελτίωσαν ποσοτικά και ποιοτικά το κεφάλαιο αξιοπιστίας της χώρας και αποτέλεσαν εφαλτήριο ώστε η χώρα το 2014, όπως συνομολογεί και το προσχέδιο προϋπολογισμού της σημερινής Κυβέρνησης, να επιστρέψει σε θετικό ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης, τα δημόσια οικονομικά να έχουν μπει σε συνθήκες σταθεροποίησης, το διαθέσιμο εισόδημα να έχει αυξηθεί, η ανταγωνιστικότητα να έχει ενισχυθεί και να έχουν αντληθεί επιτυχώς και πάλι πόροι από τις διεθνείς αγορές κεφαλαίων. Είναι, όμως, αλήθεια ότι η κατάσταση της οικονομίας εξακολουθούσε να είναι εύθραυστη. Έτσι από τις αρχές του 2015 μέχρι και σήμερα η σύγχυση, η αβελτηρία οι παλινωδίες και η αναποτελεσματικότητα της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ επιφέρουν τεράστιο για την ελληνική οικονομία και οδυνηρό για τους πολίτες κόστος. Δυστυχώς, έχουμε μπει και πάλι σε καθοδικό σπιράλ.
Κύριε Σταϊκούρα, είναι προφανές ότι τα επιτεύγματα δεν χωράνε στον χρόνο. Βάλτε, σας παρακαλώ, κάποια στιγμή μια τελεία.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Η χώρα με βαριά βήματα σημειωτόν κατρακυλάει, βουλιάζει στο τέλμα και όχι μόνο στον τομέα της οικονομίας. Υπ' αυτήν την έννοια, αργά ή γρήγορα - και προφανώς γρήγορα - η δεύτερη Κυβέρνηση της Αριστεράς θα πρέπει να δώσει εξετάσεις αποτελεσματικότητας και να τις περάσει. Ευτυχώς, οι πολίτες έχουν αρχίσει να κατανοούν, πέραν της πλήρους διάψευσης των υποσχέσεων, την αδυναμία της Ριζοσπαστικής Αριστεράς να προβλέψει, να σχεδιάσει ρεαλιστικά, να εκτελέσει αποτελεσματικά. Η διαδικασία κλιμάκωσης της δυσφορίας τους έχει ξεκινήσει. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι πέντε μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 6ο Γυμνάσιο (Β΄ τμήμα) Νέας Σμύρνης. Επίσης, τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν δεκαεννιά μαθήτριες και μαθητές και ένας συνοδός εκπαιδευτικός από το Δημοτικό Σχολείο «Νέα Γενιά Ζηρίδη». Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Παναγιώταρος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πριν ξεκινήσω να μιλάω για τον απολογισμό και ισολογισμό του προϋπολογισμού του 2013, θα ήθελα να σχολιάσω για μια ακόμα φορά εν τάχει τη στάση του νέου «πουλέν» των δανειστών κ. Χουλιαράκη, ο οποίος, όπως δείχνει, έχει σε πλήρη απαξίωση το Κοινοβούλιο. Επίσης, θα ήθελα να σχολιάσω τη συνεχιζόμενη προσπάθεια των δηλώσεων του κ. Γιούνκερ και των λοιπών «φίλων» μας, οι οποίοι αναφέρθηκαν στο «πρόβλημα» των δέκα χιλιομέτρων θάλασσας που υπάρχει μεταξύ των τωρινών συνόρων Ελλάδας - Τουρκίας, λέγοντας «θα τσακωνόμαστε για δέκα χιλιόμετρα θάλασσας;». Εμείς, λοιπόν, του απαντούμε ότι γι' αυτά τα 10 χιλιόμετρα θάλασσας και για κάθε σπιθαμή γης ελληνικού εδάφους αλλά και θαλάσσιου χώρου έχουν δώσει τη ζωή τους εκατομμύρια Ελλήνων στο παρελθόν και θα συνεχίσουν να το κάνουν και στο μέλλον. Οπότε, ο κ. Γιούνκερ και οι λοιποί φίλοι του να σταματήσουν να κάνουν με αφορμή το προσφυγικό τέτοιες δηλώσεις εις βάρος της εθνικής κυριαρχίας της πατρίδας μας. Διότι η Ελλάδα έχει και θαλάσσια σύνορα και υπάρχει και τρόπος να τα υπερασπιστεί. Έρχομαι και σε κάτι ακόμα. Προχθές ένας Βουλευτής της Χρυσής Αυγής δέχθηκε μια συντονισμένη επίθεση από γνωστούς παρακρατικούς ή κάποιους άλλους και δεν υπήρξε καμμία καταδίκη από κανέναν. Αυτή είναι η υποκρισία του πολιτικού συστήματος, του «συνταγματικού τόξου» εις βάρος της Χρυσής Αυγής. Φανταστείτε ο κ. Λάμπρου να έχει καθ' οιονδήποτε τρόπο κάποια έμμεση σχέση με τη Χρυσή Αυγή. Θα είχε αρχίσει πάλι η υπόθεση ο «Μπάμπης» να παίρνει τηλέφωνο τον «Παναθηναϊκάκια» και να του λέει «καλημέρα, κύριε Αθανασίου» και να αρχίζουν συλλήψεις, εισβολές και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο. Όμως, όταν ένας πρώην Υπουργός της δικής σας Κυβέρνησης βγάζει ατράνταχτα στοιχεία, εσείς προσπαθείτε να εξηγήσετε και να πείσετε τον κόσμο ότι δεν συμβαίνει τίποτα απολύτως. Άλλωστε, διάφοροι συνεργάτες σας και στελέχη σας το ξέρουν από το παρελθόν αυτό. Ο ίδιος ο κ. Τσίπρας πρώτος πρώτος έβαζε υπογραφές για αποφυλακίσεις και ενίσχυση τρομοκρατών. Οι δικηγόροι οι οποίοι πρόσκεινται σε εσάς συνεχώς όλα αυτά τα χρόνια με το που γίνεται κάποιο περιστατικό είναι απίκο και υπερασπίζονται τους τρομοκράτες και γίνονται όλα αυτά. Και εσείς επί της ουσίας δεν λέτε λέξη! Προσπαθείτε να υποβαθμίσετε το θέμα και να τους βγάζετε όλους τρελούς. Και τώρα ας έρθουμε και στο προκείμενο σχέδιο νόμου, την κύρωση του απολογισμού και ισολογισμού του προϋπολογισμού του 2013, που, όπως είπε και ο κ. Σταϊκούρας, είναι μια πολύ σημαντική διαδικασία λογοδοσίας. Τότε ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στα κάγκελα, κατήγγειλε τον προϋπολογισμό και οτιδήποτε άλλο γινόταν και μάλιστα με εντονότατο τρόπο. Aς θυμηθούμε τον κ. Λαφαζάνη ή ακόμα και τον κ. Τσίπρα που μιλούσε για έλλειμμα δημοκρατίας ή για άλλες καταστάσεις παρεκτροπής από τα νόμιμα και δημοκρατικά χρηστά ήθη αυτής της κοινωνίας. Tώρα, όμως και εσείς πράττετε τα ίδια ακριβώς και μάλιστα στον υπερθετικό βαθμό, ενώ η Νέα Δημοκρατία τώρα σας εγκαλεί γιατί λειτουργείτε ακριβώς όπως λειτουργούσε αυτή τότε - ο παραλογισμός σε όλο του το μεγαλείο - όταν συγκυβερνούσε μαζί με τους έτερους οικονομικούς φωστήρες του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι είναι βασικοί συνυπεύθυνοι για την οικονομική κατάντια της πατρίδας μας και για τις εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, που οφείλουμε νόμιμα ή παράνομα. Και στη μέση φυσικά είναι ο ελληνικός λαός, ο οποίος συνθλίβεται στις συμπληγάδες πέτρες του εμπαιγμού, της προδοσίας, του παραλογισμού και των διαφόρων συμφερόντων, συγκεκριμένων ανθρώπων, καταστάσεων, ομίλων, αλλά σίγουρα όχι του ελληνικού λαού. Και εκ του αποτελέσματος κρινόμεθα και κρίνονται όλοι και όλα και τα πάντα και η ορθότητα του προϋπολογισμού. Και όπως είπατε, κύριε Σταϊκούρα, η κυβέρνηση πέτυχε τους στόχους της, η τότε κυβέρνηση. Μετά από δυο και πλέον έτη, το αποτέλεσμα φαίνεται: Τραγικότατο! Και όσο και αν προσπαθείτε να δικαιολογηθείτε ότι όλα συνέβησαν τους τελευταίους επτά μήνες, αυτό δεν μπορεί να γίνει, διότι υπήρχε ένα σαθρό υπόβαθρο δεκαετιών και ειδικότερα των τελευταίων πέντε ετών με τις ενέργειες και τις πράξεις τις δικές σας, των κυβερνήσεών σας, του ΠΑΣΟΚ, της Δημοκρατικής Αριστεράς, του ΛΑΟΣ και όλων όσοι ψήφισαν και εφάρμοσαν τα μνημόνια με τον πλέον επαχθέστερο τρόπο. Για να πάρουμε μερικά νούμερα, που τόσο πολύ σάς αρέσουν. Οι δείκτες της ανεργίας να μην έχουν καμμία καθοδική πορεία, αλλά δυστυχώς να ανεβαίνουν. Έχουμε τον μεγαλύτερο δείκτη ανεργίας σε ολόκληρη την Ευρώπη και οι προβλέψεις είναι - και φυσικά με την αρωγή και τη βοήθεια της πρώτης και δεύτερης φοράς Αριστεράς - να ανέβουν για το 2016. Για τη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία, που μίλησε ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας εδώ γελάμε, γιατί δεν υπάρχει κανενός είδους ρευστότητα και δεν υπάρχει καμμία πραγματική οικονομία, γιατί την έχετε εξαλείψει με όποιον τρόπο μπορούσατε. Και συνεχίζετε και το πράττετε αυτό. Οι δείκτες της ύφεσης σαφώς και έχουν ανοδική τάση, αν και από το 2013 είχατε βγάλει μια απίστευτη ορολογία και λέγατε ότι υπάρχει μείωση της αυξητικής τάσης της ύφεσης. Ούτε σε τριτοκοσμικούς της Νοτίου Αμερικής να απευθυνόσασταν, όπως όταν πήγαιναν οι Ισπανοί εκείνης της εποχής. Για τις αυτοκτονίες τα είδαμε τα αποτελέσματα των προϋπολογισμών σας. Συνεχίζονται ακάθεκτες δυστυχώς οι αυτοκτονίες, οι άνθρωποι που δεν μπορούν πλέον να αντεπεξέλθουν και επί της πρώτης φοράς και δεύτερης φοράς Αριστεράς, η οποία τα στηλίτευε όλα αυτά και ήταν στο πλευρό όλων αυτών. Για τη φυγή των επιχειρήσεων στο εξωτερικό τι έχετε να πείτε; Για μετρήστε πόσες εταιρείες και ιδιωτικές επιχειρήσεις έκλεισαν το 2013, όταν εσείς εφαρμόζατε αυτόν τον προϋπολογισμό; Πόσες δεκάδες επιχειρήσεις έφυγαν και πήγαν στο εξωτερικό, όπου μπορούσαν, Βουλγαρία, Ρουμανία, Λουξεμβούργο, Αγγλία, οπουδήποτε αλλού, όπου μπορούσαν να βρουν ένα πιο σταθερό, σίγουρο επιχειρηματικό περιβάλλον; Για τις ιδιωτικοποιήσεις, που τόσο πολύ τις διαφημίζετε, δεν έχει γίνει και τίποτα. Έγινε η ιδιωτικοποίηση του Ελληνικού, που το χαρίσατε σε κάποιους, έχουν περάσει δυο έτη από τότε, καμμία ενέργεια περαιτέρω δεν έχει γίνει, δεν έχει προχωρήσει τίποτα απολύτως. Και τώρα ξαναγίνονται συζητήσεις για να δούμε τι θα γίνει. Αλήθεια, το δεύτερο μέρος της προκαταβολής - της μικρής προκαταβολής - για το Ελληνικό, έχει δοθεί στο ελληνικό δημόσιο; Να θυμηθούμε και κάποιες άλλες επενδύσεις. Όταν υπογράφατε τη συμφωνία για τον αγωγό TAP, λέγατε ότι θα έχουμε χιλιάδες νέων θέσεων εργασίας, ότι οι ελληνικές βιομηχανίες θα έχουν κομμάτι της πίτας κατασκευής των αγωγών και όλα αυτά. Και τελικά, τίποτα. Τις σωληνώσεις τις κατασκευάζουν γερμανικές κοινοπραξίες. Εργαζόμενοι ελάχιστοι και φυσικά όχι δέκα χιλιάδες, όπως λέγατε εσείς. Και το μόνο που καταφέρατε είναι να έχετε αναστατώσει τις τοπικές κοινωνίες, διαλύοντας εύφορα σημεία στα οποία οι αγρότες των περιοχών αυτών καλλιεργούσαν και παρήγαν προϊόντα και έβγαζαν κάποιο εισόδημα, το οποίο θέλετε να τους το εξαφανίσετε. Όσο για το φοβερό επίτευγμα της αύξησης του ρυθμού προώθησης μεταρρυθμίσεων, όπως λέτε το ζητούμενο δεν είναι αν θα είμαστε πρώτοι στην Ευρώπη σε μεταρρυθμίσεις. Το ζητούμενο είναι τι μεταρρυθμίσεις κάνουμε. Κάνουμε μεταρρυθμίσεις προς όφελος της πατρίδας μας και του ελληνικού λαού; Κάνουμε μεταρρυθμίσεις, οι οποίες διαλύουν και συνθλίβουν τον ελληνικό λαό; Κάνουμε μεταρρυθμίσεις προς όφελος συγκεκριμένων οικονομικών συμφερόντων - όπως κάνετε συνεχώς και το βλέπουμε παντού - ή προς όφελος κάποιων άλλων, όπως με την αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά, την αύξηση του ΦΠΑ στον τουρισμό, όταν ανταγωνιστικές ευρωπαϊκές χώρες που μας επιβάλλουν αυτά τα μέτρα έχουν ΦΠΑ στο 1/3 ή στο 1/4 από ό,τι έχουμε εμείς; Αλήθεια, με τους προϋπολογισμούς του 2013, αλλά και των προηγούμενων ετών, για το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης, που είναι μια σοβαρή παράμετρος λειτουργίας μιας κοινωνίας και οικονομίας, τι γίνεται; Βλέπουμε τα δεδομένα σας. Στις Ένοπλες Δυνάμεις, με την απίστευτη μείωση των κονδυλίων, φθάσαμε να έχουν προϋπολογισμό λιγότερο από 200 εκατομμύρια ευρώ, όταν προ κρίσεως είχαν άνω των 700 εκατομμυρίων ευρώ. Πιστεύετε ότι υπάρχει δυνατότητα αποτροπής όλης αυτής της οργανωμένης μαζικής εισβολής αλλόθρησκων, οι οποίοι το μόνο το οποίο θέλουν και το λένε ανοικτά είναι η κατάκτηση ολόκληρης της Ευρώπης; Εδώ φθάσαμε και στο σημείο να βλέπουμε ισλαμιστικές οργανώσεις, ΜΚΟ, να έρχονται και να κάνουν κουμάντο στη Λέσβο, στην Κω και αλλού, προς όφελος κανείς δεν ξέρει ποιου. Καλά, δεν υπάρχει εθνικό κυρίαρχο κράτος; Επίσης για την υγεία, είδαμε πόσο καλά τα πήγε ο προϋπολογισμός του 2013. Κανένας, πλέον, που πάει σε δημόσιο νοσοκομείο δεν έχει τύχη. Οι καταστάσεις είναι τραγικές. Όσοι από εσάς επισκέπτεστε για κάποιον λόγο δημόσια νοσοκομεία, θα έχετε πάρει μια γεύση. Για την παιδεία, τα βλέπουμε τα καμώματα. Τα κονδύλια συνεχώς φθίνουν με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Για τη συνεχόμενη συρρίκνωση του ΑΕΠ δεν μας είπατε κάτι. Για την αύξηση του χρέους, το οποίο συνεχώς διογκώνεται, παρ' ότι πέντε χρόνια τώρα παίρνουμε δυσβάστακτα μέτρα για τον ελληνικό λαό, δεν είπατε λέξη. Είπατε ότι ήταν μια στιγμιαία επιβάρυνση, η οποία θα πέσει. Και με τα νέα μέτρα που έφερε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, το χρέος θα ξεπεράσει τα 400 δισεκατομμύρια ευρώ. Αναφερθήκατε και στην πολύ καλή πορεία των καταθέσεων των Ελλήνων στις συστημικές τράπεζες και λέτε ότι τότε υπήρχαν 133 δισεκατομμύρια, αν δεν κάνω λάθος, ενώ τώρα έχουν φθάσει στα 122 δισεκατομμύρια. Όλα αυτά στα χαρτιά, βέβαια, γιατί στις τράπεζες δεν υπάρχει σάλιο, παρ' ότι έχουν ανακεφαλαιοποιηθεί πολλάκις από τον ελληνικό λαό, που έχουν εισπράξει άνω των 200 εκατομμύριων ευρώ από το 2007 έως τώρα. Συνεχώς χρεοκοπούν και κάνετε ό,τι μπορείτε να χρεώνετε έναν ολόκληρο ελληνικό λαό, όπως έγινε και με το πρώτο μνημόνιο με τον Γιώργο Παπανδρέου, και να τα φορτώνετε στην πλάτη του ελληνικού λαού. Αυτές είναι οι επιτυχίες του προϋπολογισμού του 2013 και αντίστοιχες θα είναι και του 2014 και του 2015, όπως ήταν και του 2012 και του 2011 και πάει λέγοντας. Όλοι οι διεθνείς οργανισμοί και οι θεσμοί, οι οποίοι σάς κατευθύνουν σαν να είστε μαριονέτες - οι προηγούμενοι, οι τωρινοί και ενδεχομένως και οι επόμενοι - στο να οδηγείτε τη χώρα στην ολοκληρωτική καταστροφή, είναι αυτοί οι ίδιοι θεσμοί, οι ίδιοι οργανισμοί, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα και άλλοι, που συνεχώς σας υπενθυμίζουν με δικιές τους ανακοινώσεις την αποτυχία όλου αυτού του εγχειρήματος, του προγράμματος, δηλαδή ότι έχουν πέσει έξω όλες τους οι προβλέψεις. Αλλά βλέπετε, δεν τους ενδιαφέρει καθόλου. Δεν έχουν καμμία ευθύνη, ούτε ποινική ούτε πολιτική ούτε οικονομική ούτε τίποτα άλλο. Ο ελληνικός λαός είναι το πειραματόζωο πάνω στο οποίο κάνουν όλοι αυτοί οι θεσμοί ό,τι θέλουν. Όσο γι' αυτά τα οποία λέγατε, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, μέχρι πρότινος περί λογιστικού ελέγχου, κουρέματος, διεκδίκηση του κατοχικού δανείου, κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, αύξηση κατώτατου μισθού και συντάξεων, που μαζί με πολλές άλλες υποσχέσεις ήταν οι αντιπροτάσεις σας στην κρίση, πήγαν στον κάλαθο των αχρήστων. Κι εσείς πράττετε τα ίδια και χειρότερα από τους προκατόχους σας. Φέρατε ένα μνημόνιο, το οποίο ψήφισε και η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι - όλοι το ψήφισαν στις 14 Αυγούστου, αν θυμάστε καλά - το οποίο κάνει τα προηγούμενα δύο μνημόνια να φαντάζουν ως κάτι πολύ χαλαρό και όχι κάτι το ιδιαίτερο. Συμπερασματικά θα ήθελα να υπενθυμίσω τη λέξη «λογοδοσία», που ανέφερε και ο κ. Σταϊκούρας λέγοντας πως «σήμερα ομιλούμε για μια λογοδοσία, σχετικά με τα πεπραγμένα του 2013». Να είστε σίγουροι αμφότεροι ότι κάποια στιγμή θα γίνει μια πραγματική λογοδοσία για όλα όσα έχουν συμβεί στην πατρίδα μας - επανέρχομαι στο πρώτο θέμα - που προσπαθούν να περάσουν οι δανειστές μας, οι οποίοι πλέον κάνουν ό,τι θέλουν και σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και να επιβάλουν κοινές περιπολίες στο Αιγαίο με τους Τούρκους. Η απάντηση της Χρυσής Αυγής σε αυτό, όπως και σε άλλα, είναι: Αιγαίο μόνο ελληνικό και τίποτα άλλο κι ας το πάρουν χαμπάρι αυτό φίλοι και εχθροί.
Ο ειδικός αγορητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Γιάννης Κουτσούκος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συζητάμε σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με σχετική καθυστέρηση, τον απολογισμό του 2013 και θα ήλπιζε κάποιος ότι αυτή η συζήτηση θα αξιοποιηθεί για την εξαγωγή χρήσιμων συμπερασμάτων, για το πώς και υπό ποιες συνθήκες τίθενται δημοσιονομικοί στόχοι, ποιο σχέδιο υπηρετούν, πώς επηρεάζουν την πραγματική οικονομία και το οικονομικό κλίμα και ποιο είναι το συνολικό αποτέλεσμα που παράγουν για τον λαό και τη χώρα. Δηλώνω προκαταβολικά, όμως, ότι ακούγοντας τόσο τον εισηγητή της Πλειοψηφίας, αλλά και έχοντας υπ' όψιν μου όσα είπε ο κ. Χουλιαράκης την προηγούμενη εβδομάδα στην Επιτροπή Οικονομικών η συζήτηση αυτή, για την Πλειοψηφία δεν είναι παρά μία ακόμα ευκαιρία για την επανάληψη των γνωστών συνθημάτων για την κατάρρευση της χώρας που την έκαναν οι κακοί, δηλαδή εμείς, την ίδια ώρα που τις καταστροφικές συνέπειες της δικής της πολιτικής προσπαθεί να τις παρουσιάσει ως επιτυχίες, των οποίων μάλιστα είναι και θύμα - Τσακαλώτος έφη - όταν το ένα και μοναδικό θύμα είναι ο ίδιος ο λαός, που τελικά καλείται να πληρώσει τα 6,4 δισεκατομμύρια μέτρα του τρίτου μνημονίου για το 2015-2016, για να επιτύχουμε στόχους στο τέλος της τριετίας που τους θεωρούσαμε κεκτημένο της πεντάχρονης προσπάθειας δημοσιονομικής προσαρμογής που προηγήθηκε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο προϋπολογισμός του 2013, τον απολογισμό του οποίου σήμερα συζητάμε, αποτέλεσε συνέχεια μιας δύσκολης προσπάθειας δημοσιονομικής προσαρμογής που ξεκίνησε το 2010. Θυμίζω - για τον ιστορικό του μέλλοντος - ότι κατατέθηκε από τον τότε Υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα, της τρικομματικής κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, που εκπροσωπούσε 48%, παρακαλώ, του εκλογικού σώματος και η οποία σχηματίστηκε τον Ιούνιο του 2012 μετά τις δεύτερες εκλογές του Ιουνίου, καθώς είχε απορριφθεί η πρόταση του ΠΑΣΟΚ μετά τις εκλογές του Μαΐου για σχηματισμό κυβέρνησης ευρύτερης συμμετοχής και συγκρότηση εθνικής διαπραγματευτικής ομάδας. Τα λέω αυτά για να έχουμε υπ' όψιν το πολιτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο συγκροτήθηκε τότε η κυβέρνηση και πάρθηκαν ορισμένες αποφάσεις. Ο προϋπολογισμός, λοιπόν, του 2013 στόχευε στη συνέχιση της πορείας δημοσιονομικής προσαρμογής με την επίτευξη διατηρήσιμων πρωτογενών πλεονασμάτων, τη σταθεροποίηση της ελληνικής οικονομίας και τη δημιουργία όρων για την επιστροφή στην ανάπτυξη, την αντιστροφή δηλαδή της υφεσιακής πορείας, που θυμίζω ότι ξεκίνησε στη χώρα μας από το 2008. Θυμίζω ακόμα ότι βρεθήκαμε το 2009 στην κορύφωση ενός δημοσιονομικού εκτροχιασμού, ο οποίος οδήγησε στην αμφισβήτηση της δυνατότητας της χώρας μας να δανείζεται για να καλύψει τα ελλείμματα και χρειάστηκε τότε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να πάρει δραματικές αποφάσεις, ώστε να δημιουργήσει ένα πλαίσιο πρωτόγνωρο για την Ευρώπη, μέσα στο οποίο η χώρα μας θα μπορούσε κι έπρεπε να αποφύγει την άτακτη χρεοκοπία. Θυμίζω ότι το 2009 το έλλειμμα ήταν 15,7% του ΑΕΠ ή περίπου 36 δισεκατομμύρια σε ετήσια βάση και το χρέος είχε διπλασιαστεί την περίοδο 2004-2009 και ήταν κοντά στα 360 δισεκατομμύρια. Είναι γνωστό επίσης - αλλά θέλω να το επαναλάβω - ότι τη διετία 2010-2012 το διαρθρωτικό δημοσιονομικό έλλειμμα μειώθηκε από το 19,1% του ΑΕΠ στο 8,3% του ΑΕΠ το 2011 και στο 2,6% το 2012, ενώ από το 2013 και μετά παρουσιάζονται και πλεονάσματα. Πρέπει να σημειώσουμε ότι τα 2/3 αυτής της διαρθρωτικής προσαρμογής, δηλαδή η απόσταση που καλύψαμε, γύρω στα 27 δισεκατομμύρια από το 2009 μέχρι το τέλος του 2014, οφείλεται στις αποφάσεις που πήραμε μέχρι το 2012, ενώ το υπόλοιπο αναλογεί στις αποφάσεις που πήραμε με τη συγκυβέρνηση μετά το 2012. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με τις αποφάσεις του Συμβουλίου της 26ης και 27ης Οκτωβρίου του 2011 η χώρα διασφάλισε το δεύτερο πρόγραμμα, που της έδωσε τη δυνατότητα στη συνέχεια να μειώσει το χρέος μέσω του PSI, και σε συνδυασμό με την επαναγορά του χρέους, που έγινε μερικούς μήνες αργότερα, κατάφερε αυτό που και πάλι είναι πρωτοφανές σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τη μείωση του χρέους κατά 126 δισεκατομμύρια. Παράλληλα, με αυτό το πρόγραμμα διασφαλίστηκαν 50 δισεκατομμύρια για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, που σώθηκαν εκείνη την περίοδο, επέστρεψαν οι καταθέσεις και μάς περίσσεψαν και 11 δισεκατομμύρια στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, τα οποία θέλαμε να τα αξιοποιήσουμε στο σχέδιο μας για την έξοδο της χώρας μας από τα μνημόνια. Δυστυχώς, όμως, αυτά η σημερινή Κυβέρνηση τα επέστρεψε γιατί έκρινε ότι ήταν αχρείαστα. Αυτή η πρωτοφανής δημοσιονομική προσαρμογή που δεν έχει γίνει σε άλλη ευρωπαική χώρα, ούτε σε χώρα του ΟΟΣΑ, είναι σίγουρο - και το γνωρίζουμε - ότι έγινε σε πολύ δύσκολες και πρωτοφανείς συνθήκες στις οποίες το πολιτικό κόστος το επωμίστηκε μία παράταξη, η παράταξή μας, το ΠΑΣΟΚ. Εκτιμούμε, όμως, ότι τα αποτελέσματα θα ήταν καλύτερα και για την οικονομία και για την κοινωνία, χωρίς δηλαδή τις τεράστιες κοινωνικές επιπτώσεις στο επίπεδο ζωής, και στην ανεργία και στο οικονομικό κλίμα, εάν είχαμε τότε και τη στήριξη άλλων πολιτικών δυνάμεων που επένδυαν στην αντιμνημονιακή ρητορεία, που προσαρμόστηκαν, όμως, αργότερα και σταδιακά όταν βρέθηκαν αντιμέτωπες με τη σκληρή πραγματικότητα. Αναφέρομαι στην αντιμνημονιακή Νέα Δημοκρατία των «Ζαππείων» και στις απίστευτες αντιμνημονιακές θεωρίες των σημερινών μνημονιακών, της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Φυσικά, είναι γνωστό ότι όταν παίρνεις περιοριστικά μέτρα, έχεις επιπτώσεις στο κοινωνικό επίπεδο. Το κάνεις, όμως, συνειδητά για να αποφύγεις τα χειρότερα, προκειμένου να φθάσεις σε μία άλλη περίοδο που θα μπορείς να εφαρμόσεις προοδευτικές πολιτικές, αν το σχέδιό σου υλοποιηθεί. Αν δεν υλοποιηθεί το σχέδιό σου, τότε τα πράγματα θα γίνουν ακόμα χειρότερα. Εύκολες και επιτυχημένες συνταγές δεν υπάρχουν, ούτε θαύματα γίνονται, όπως αποδεικνύει και η σημερινή σκληρή πραγματικότητα του τρίτου αχρείαστου και επαχθέστατου μνημονίου. Στο επίπεδο, λοιπόν, των συμπερασμάτων, ο απολογισμός του 2013 επιβεβαιώνει ότι από το 2010 και μετά μπήκαμε σε μια πορεία αξιόπιστων πραγματικών προϋπολογισμών, αφού οι αποκλίσεις προϋπολογισθέντων και πραγματοποιηθέντων εσόδων και δαπανών είναι μικρές, με επιμέρους αποκλίσεις στοιχείων που καλύφθηκαν από βελτιωμένες αποδόσεις άλλων. Η θετική αυτή εξέλιξη, απ' ό,τι φαίνεται, θα ανατραπεί για τον προϋπολογισμό του 2015 για τους λόγους που ανέφερα και κατά τη συζήτηση του προσχεδίου προϋπολογισμού στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, δηλαδή στην πολιτική αβεβαιότητα και αστάθεια της περιόδου από το τέλος του 2014 έως και το πρώτο επτάμηνο του 2015. Επίσης, ο απολογισμός του 2013 διαπιστώνει την επίτευξη των στόχων του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων για είσπραξη εσόδων κυρίως από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ επιβεβαιώνεται η επίσπευση των διαδικασιών εκταμίευσης του ΕΣΠΑ. Αποτυπώνει, επίσης, για πρώτη φορά την αύξηση μη φορολογικών εσόδων λόγω επιστροφής κερδών των ευρωπαϊκών κεντρικών τραπεζών από τη διακράτηση ομολόγων του ελληνικού δημοσίου - τα γνωστά ΑΝFA - σύμφωνα με την απόφαση της 21ης Φεβρουαρίου του 2012 του Eurogroup. Όμως, ο απολογισμός του 2013 επιβεβαιώνει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κυρίως την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων και μάλιστα βελτιωμένων στο επίπεδο της γενικής κυβέρνησης, συνεκτιμωμένων των δαπανών για τη συμμετοχή του ελληνικού δημοσίου στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου του ΤΧΣ και στην εξόφληση ληξιπρόθεσμων οφειλών, που σηματοδότησε την έναρξη της περιόδου δημιουργίας πρωτογενών πλεονασμάτων. Δυστυχώς, αυτή η πορεία ανακόπτεται, όπως προκύπτει και από το προσχέδιο του προϋπολογισμού που είναι γνωστό σε όλους. Παράλληλα, το 2013 ήταν ένας χρόνος με ιδιαίτερη συμβολή στην αντιμετώπιση των λεγομένων «δίδυμων ελλειμμάτων», αφού πέρα από την επίτευξη του στόχου για πρωτογενές πλεόνασμα και το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών κατέγραψε πλεόνασμα 0,6% του ΑΕΠ. Αξίζει, πάντως, να σημειώσουμε ότι ως ΠΑΣΟΚ είχαμε επισημάνει κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού του 2013 την επιβάρυνση του από πρόσθετα μέτρα, τα οποία θα μπορούσαμε να είχαμε αποφύγει, αν η υλοποίηση του προγράμματος δεν είχε ανακοπεί από την εμμονή της Νέας Δημοκρατίας για προκήρυξη εκλογών τον Μάιο, καθώς και από τις πολιτικές σκοπιμότητες που οδήγησαν στις δεύτερες εκλογές του Ιουνίου. Η περίοδος αυτή, ουσιαστικά το πεντάμηνο Μάιος - Σεπτέμβριος του 2012, οδήγησε στην ανάγκη κάλυψης του δημοσιονομικού κενού που παρουσιάστηκε κατά την περίοδο της ακυβερνησίας. Να το κρατήσουμε, παρακαλώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι αυτό, γιατί πρέπει να έχουμε όλοι υπ' όψιν μας - και κυρίως ο λαός που μας ακούει και πληρώνει - τι επιπτώσεις έχουν οι πολιτικές εμμονές και σκοπιμότητες στην οικονομία, πολύ, δε, περισσότερο όταν η ακυβερνησία και η αβεβαιότητα συνοδεύεται από ψευδολογίες, τυχοδιωκτισμούς και πολιτικούς πειραματισμούς, όπως συνέβη από το Δεκέμβρη του 2014 μέχρι τον Ιούλιο του 2015. Δυστυχώς όλα εδώ πληρώνονται! Στον απολογισμό επίσης, του 2013 αποτυπώνεται η βελτίωση των μεγεθών του δημοσίου χρέους ως αποτέλεσμα του PSI, η αλλαγή της σύνθεσής του και η μείωση του κόστους εξυπηρέτησής του. Επειδή, λοιπόν, η συζήτηση κατά το επόμενο διάστημα θα αφορά και τη διαπραγμάτευση του χρέους, η βελτίωση των παραμετρικών στοιχείων του χρέους που επιτεύχθηκε, που σε συνθήκες πραγματικής παρούσης αξίας θα ήταν περίπου στο 60% του ΑΕΠ, όπως το εκτιμούν διεθνείς οίκοι, επιτρέπει την παραπέρα βελτίωση των παραμετρικών του στοιχείων, σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου Κορυφής το Νοέμβριο του 2012, όπως επαναλήφθηκε μερικώς - κουτσουρεμένη δηλαδή - με τη συμφωνία στις 12-7-2015, με την προϋπόθεση, βέβαια, ότι θα ξεπεράσουμε - αν το ξεπεράσουμε - το πισωγύρισμα των πειραματισμών του προηγούμενου επτάμηνου, που έχει επηρεάσει αρνητικά όλα τα μεγέθη της ελληνικής οικονομίας. Συμπερασματικά, λοιπόν, θα πρέπει να δούμε τον απολογισμό του προϋπολογισμού του 2013 σαν ένα σταθμό στη δύσκολη αυτή πορεία της χώρας, η οποία συνεχίστηκε βελτιούμενη το 2014. Κι αν δεν είχε συμβεί η ανατροπή της προσπάθειας απεγκλωβισμού από τα μνημόνια και το ΔΝΤ, όπως τη σχεδιάζαμε και την προωθούσαμε με ένταξη της χώρας μας στην πιστωτική προληπτική γραμμή και έξοδο στις αγορές, σήμερα θα ήμασταν σε πολύ καλύτερο σημείο, χωρίς των ανάγκη του τρίτου μνημονίου και των επαχθών μέτρων που περιέχει. Σε ό,τι αφορά τις παρατηρήσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου για μια σειρά ζητήματα, νομίζω ότι πρέπει να τύχουν ιδιαίτερης προσοχής από την ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών. Εμείς, με τις παρατηρήσεις αυτές, θα ψηφίσουμε τον απολογισμό του 2013. Περιμένω, βέβαια, να ακούσω τι θα πει ο κ. Τσακαλώτος, ο οποίος ως Υπουργός Οικονομικών είναι υποχρεωμένος να ψηφίσει τον απολογισμό που διαπιστώνει την υλοποίηση του προϋπολογισμού του 2013, που ο ίδιος είχε προβλέψει ότι δεν θα υλοποιηθεί. Ως επίλογο οφείλω να καταθέσω τον προβληματισμό μου, καθώς, παρακολουθώντας τα μακροοικονομικά δεδομένα όπως κάθε φορά αποτυπώνονται στις εισηγητικές εκθέσεις των προϋπολογισμών, κυρίως από την περίοδο της κρίσης μέχρι και σήμερα, γεννάται ένα ερώτημα το οποίο δεν φαίνεται να έχει απαντηθεί, ούτε, όμως, απαντιέται από τις προοπτικές του νέου προγράμματος του τρίτου μνημονίου της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Αναφέρομαι στα πολύ υψηλά επίπεδα της ανεργίας οι ρυθμοί ανόδου της οποίας ανακόπηκαν την περίοδο 2014, αρχές του 2015. Επανέρχονται αυξανόμενοι, όμως, σύμφωνα με τις προβλέψεις για το 2016. Το μείζον αυτό ζήτημα για την κοινωνία μας, την οικονομία και το κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα, μάς υποχρεώνει να απαντήσουμε στο κρίσιμο ερώτημα για το ύψος των επενδύσεων που απαιτούνται για να δημιουργηθούν σε ετήσια βάση τουλάχιστον πενήντα χιλιάδες θέσεις εργασίας, καθώς και του τρόπου προσέλκυσης αυτών των επενδύσεων. Το ερώτημα, πέρα από τις επιμέρους προτάσεις για τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης που κάθε κόμμα - όπως κι εμείς - έχει καταθέσει, δεν έχει ακόμα απαντηθεί. Η απάντηση αυτή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χρειάζεται πολιτικές προϋποθέσεις, που σήμερα δεν υπάρχουν καθώς η πορεία της Κυβέρνησης όχι μόνο δεν τις διαμορφώνει στην καθημερινή άσκηση εξουσίας, αλλά φαίνεται να μην την απασχολούν τουλάχιστον προς το παρόν. Αναφέρομαι στην αναγκαία πολιτική συνεννόηση και την κοινωνική συναίνεση για ένα μακρόχρονο σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης που θα υπερβαίνει τους όρους του τρίτου μνημονίου. Η απάντηση σε όλα αυτά από την Κυβέρνηση είναι στο συνθηματολογικό επίπεδο, «Εσείς καταστρέψατε τον τόπο και δεν δικαιούστε να ομιλείτε», αποσιωπώντας συστηματικά ότι τα οικονομικά δεδομένα του Γενάρη του 2015, όταν έγιναν Κυβέρνηση, με πρωτογενή πλεονάσματα και την ανάπτυξη να ξεκινάει έστω και δειλά, τους έδιναν τη δυνατότητα, μαζί και με τις δικές μας ευχές - σας θυμίζω - εδώ στις προγραμματικές δηλώσεις, για μια γρήγορη και αποτελεσματική διαπραγμάτευση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης της ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Θυσίασαν, όμως, τους κόπους του λαού μας για την επίτευξη αυτών των αποτελεσμάτων στην προεκλογική και μετεκλογική ρητορεία, «Σκίζω τα μνημόνια». Σε θεωρητικά επίπεδο τώρα, διά του οικονομικού επιτελείου, όπως ακούσαμε και από τον κ. Χουλιαράκη στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων, επιχειρείται ένα πολιτικό μασάζ, κυρίως προς την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ που καλείται να ψηφίσει τα αντιλαϊκά και αχρείαστα μέτρα του τρίτου μνημονίου. Η ρητορεία αυτή λέει, «Εμείς δεν έχουμε προκυκλικά υφεσιακά μέτρα όπως εσείς και η μείωση του στόχου των πρωτογενών πλεονασμάτων αποτελεί διαπραγματευτική επιτυχία της Κυβέρνησης που δίνει έναν άλλο αέρα στην ελληνική οικονομία.». Αυτές, κυρίες και κύριοι, οι μεταμνημονιακές ψευδολογίες καταρρίπτονται από το γεγονός ότι τα δημοσιονομικά μέτρα - φόροι και περικοπές ύψους 6,4 δισεκατομμυρίων για την περίοδο 2015-2016- έχουν υφεσιακή επίδραση στην οικονομία και βαρύνουν τους αδύναμους αν σκεφτεί κανείς ότι τα 2,2 δισεκατομμύρια είναι από το ΦΠΑ που θα πληρώσει ο λαός στις καταναλωτικές δαπάνες. Η μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων είναι το κόστος: Έντεκα δισεκατομμύρια από τη μείωση του ΑΕΠ, τα χρήματα για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών λόγω των capital controls χάριν στο νέο πολιτικό σχέδιο, όπως διαπιστώνει και η εισηγητική έκθεση του προσχεδίου του προϋπολογισμού του 2016 που κατέθεσε η συγκυβέρνηση. Κατά συνέπεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το μήνυμα που εκπέμπεται από την εξέλιξη των πολιτικών και οικονομικών δεδομένων, διαψεύδει και τις νέες, προσαρμοσμένες μεταμνημονιακά, ελπίδες που καλλιέργησε το δίδυμο ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Αυτή η ελπίδα αναζητείται σε ένα νέο, εντελώς διαφορετικό πολιτικό πεδίο για το οποίο εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να δουλέψουμε και δουλεύουμε συστηματικά. Σας ευχαριστώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.
Ο ειδικός αγορητής του κόμματος το Ποτάμι κ. Θεοχάρης έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μια εταιρεία εισηγμένη στο χρηματιστήριο είναι υποχρεωμένη να κλείνει τις οικονομικές καταστάσεις στο τέλος της χρήσης και να τις εγκρίνει εντός τριμήνου. Έτσι γίνεται σωστή παρακολούθηση της οικονομικής και χρηματοοικονομικής κατάστασης της εταιρείας και αποδίδονται ανάλογα τα εύσημα ή οι ευθύνες, ενώ λαμβάνονται αποφάσεις για την πορεία της εταιρείας. Αν δούμε τους εαυτούς μας ως τη γενική συνέλευση μιας μεγάλης εταιρείας - και για τους σκοπούς του ισολογισμού αυτό θα έπρεπε να κάνουμε - τότε καλούμαστε σήμερα να εγκρίνουμε τις οικονομικές καταστάσεις για μια περίοδο που υπήρχε διαφορετικό διοικητικό συμβούλιο και μια άλλη εταιρική πολιτική. Το παρομοίασα στην επιτροπή σαν να βλέπουμε έγχρωμες ταινίες και ξαφνικά να μπούμε στο σινεμά και να δούμε μια ασπρόμαυρη. Βλέπουμε τη σημερινή Κυβέρνηση να αντικρούει τον ισολογισμό και την Αντιπολίτευση να τον επικροτεί. Είναι, ίσως, ένα ευχάριστο διάλειμμα! Τι δείχνει όλη η διαδικασία; Ότι για άλλη μια φορά το ελληνικό κράτος κινείται τόσο αργά που οι διαδικασίες σχεδόν χάνουν το νόημά τους, διότι οι πράξεις μας έχουν ξεπεραστεί προ πολλού από την ίδια την πραγματικότητα. Και ρωτάω όλους τους συναδέλφους της τότε Αντιπολίτευσης και τώρα Συμπολίτευσης, απολογισμός και ισολογισμός του 2013 είχε υποβληθεί στη Βουλή από τον Οκτώβριο του 2014. Γιατί το συζητάμε σήμερα, δεκατρείς μήνες μετά; Ξέχασα! Είχαμε εκλογή του Πρόεδρου της Δημοκρατίας, μετά εκλογές, μετά δημιουργική ασάφεια, διαπραγμάτευση χωρίς τέλος και δημοψήφισμα, κλείσιμο τραπεζών και ξανά εκλογές. Πού καιρός για τα λιγότερο σημαντικά; Ήδη πριν λίγο ακούσαμε τον Υπουργό να θεωρεί λιγότερο σημαντική την παρουσία του στη Βουλή από αυτά. Ας είναι! Ποτέ δεν είναι αργά να πάρουμε μαθήματα από τις πράξεις και τις παραλήψεις του παρελθόντος, αρκεί, βέβαια, να μην βλέπουμε μόνο τα νούμερα και μετά να ξεχνάμε και να προχωράμε στα επόμενα, αλλά να διορθώνουμε τα κακώς κείμενα και να επαναλαμβάνουμε τα θετικά. Το 2013, λοιπόν, από δημοσιονομικής πλευράς, ακόμα και ο πιο επιφυλακτικός κριτής δεν μπορεί παρά να το χαρακτηρίσει «κακό». Ως πρώτο μάθημα για το μέλλον, όμως, θέλω να αναφερθώ στα φορολογικά έσοδα εκείνης της χρονιάς, όπου έγινε μια μεγάλη και ειλικρινής προσπάθεια και μέσα από συστηματική δουλειά επετεύχθηκε μια σειρά στόχων. Όχι όλοι, όμως, αρκετοί και θα έλεγα ίσως και οι περισσότεροι. Σε σχέση, λοιπόν, με τον προϋπολογισμό του 2013, τα έσοδα από φόρους εισοδήματος ήταν στο 107,9% εκ των οποίων οι φόροι εισοδήματος νομικών προσώπων ήταν στο 168% σε σχέση με τον προϋπολογισμό, ενώ το ΕΕΤΗΔΕ εισπράχθηκε σχεδόν στο 100% του προϋπολογισμού. Η είσπραξη των άμεσων φόρων συναρτάται ευθέως με την αποδοτικότητα των εισπρακτικών μηχανισμών. Η σύγκλιση στόχων και αποτελεσμάτων για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια, όπως επισημαίνει και το Ελεγκτικό Συνέδριο, αποδεικνύει τη βελτίωση της λειτουργίας του μηχανισμού. Υπάρχουν, βέβαια, και μια σειρά από αστοχίες, με την υστέρηση στους έμμεσους στόχους να είναι στο 4%, γεγονός, όμως, που έχει να κάνει περισσότερο με τη γενικότερη πορεία της αγοράς και της κατανάλωσης. Κι εκεί, ίσως, θα έπρεπε να κάνουμε κι εμείς περισσότερα. Πού βρισκόμαστε, σήμερα, δύο χρόνια μετά και αφού έγινε τότε εκείνη η προσπάθεια; Σύμφωνα με το οριστικό Δελτίο Εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού τα καθαρά έσοδα υστερούν κατά δύο δισεκατομμύρια, σε σχέση με τον στόχο που ήταν εννέα μίνιμουμ. Δηλαδή, έχουμε υστέρηση της τάξης του 5,6% έναντι της αντίστοιχης εκτίμησης, όπως αυτή αποτυπώνεται στο προσχέδιο του προϋπολογισμού του 2016, οι οποίες έχουν ήδη επικαιροποιηθεί προς τα κάτω. Αλλιώς, θα ήμασταν σε πάνω από τέσσερα δισεκατομμύρια υστέρηση.
Πέντε.
Το Γραφείο του Προϋπολογισμού της Βουλής εντοπίζει υστέρηση 0,33 δισεκατομμύρια ή 1,1% στο σκέλος των φορολογικών εσόδων, με το μεγαλύτερο μέρος να οφείλεται σε υστέρηση του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων. Αντίστοιχα και τα έσοδα από έμμεσους φόρους. Αντί, δηλαδή, να προχωράμε μπροστά, να διατηρούμε τα θετικά που βλέπουμε στο 2013 και να διορθώνουμε τις όποιες παραλείψεις - υπαρκτές και στο 2013- είμαστε κάθε πέρυσι και καλύτερα ή, στην περίπτωση αυτή, κάθε πρόπερσι και καλύτερα. Πρέπει να αλλάξουμε κατεύθυνση επειγόντως! Και ας μην μας πει πάλι η Κυβέρνηση ότι η υστέρηση αυτή ήταν εξαιτίας της διαπραγμάτευσης και των αλλεπάλληλων εκλογικών αναμετρήσεων. Είστε υπεύθυνοι και για το είδος της διαπραγμάτευσης και για τα αποτελέσματά της και για την πρόκληση όλων των εκλογικών αναμετρήσεων. Εξάλλου, ο στόχος της δημόσιας διοίκησης είναι να λειτουργεί ανεξάρτητα από τον πολιτικό κύκλο, η κρατική μηχανή να κάνει τη δουλειά της χωρίς να επηρεάζεται από εκλογές και πολιτικές σκοπιμότητες. Εσείς, όμως, κάνετε αυτό ακριβώς. Χρησιμοποιήσατε του μηχανισμούς και τους θεσμούς ως όπλο στο πολιτικό παιχνίδι. Ελπίζω να μπορέσετε να μαζέψετε τους στόχους αυτούς ως το τέλος του χρόνου, αλλιώς θα έρθουν για τον κόσμο δύσκολες μέρες. Αυτό εξάλλου πιστεύετε, ότι η δημόσια διοίκηση πρέπει να υπηρετεί τους πολιτικούς σκοπούς όχι καλώς εννοούμενα, αλλά κακώς. Το βλέπουμε παντού: ΕΛΠΕ, εποπτευόμενοι φορείς, νοσοκομεία κ.λπ.. Κατήγγειλα και πάλι χθες κομματοκρατία, αφού διορίσατε στην «ΕΛΛΗΝΙΚΟ Α.Ε.», θυγατρική του ΤΑΙΠΕΔ, πρώην σύζυγο και συνεταίρο σε τεχνικό γραφείο του διευθύνοντος συμβούλου του ΤΑΙΠΕΔ. Αυτά τα πράγματα δεν πρέπει να γίνονται. Δεν πρέπει να γίνονται! Σταματήστε τα! Έχουμε βιογραφικά πλούσια από ανθρώπους που είναι άνεργοι. Αξιοποιήστε την κοινωνία. Ανοιχτείτε. Δεν θα χάσετε και δεν θα χάσει η χώρα μας. Δεύτερο μάθημα για το μέλλον: Το Ελεγκτικό Συνέδριο, ως ο αρμόδιος θεσμός, διατυπώνει επανειλημμένα μια σειρά από επιφυλάξεις, οι οποίες επαναλαμβάνονται από έτος σε έτος. Κι αν θεωρήσουμε ως ορθό το ρητό, «Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού», τι λέει, άραγε, για τη σοφία του ελληνικού κράτους η επανάληψη των ίδιων λαθών και παραλείψεων επί σειρά ετών; Το π.δ. 115 ορίζει τον τρόπο σύνταξης των χρηματοοικονομικών καταστάσεων του ελληνικού κράτους. Είναι κείμενο του 2011. Σήμερα, κλείνουμε το 2015 και ακόμα δεν έχει καταρτιστεί Μητρώο Παγίων του Ελληνικού Δημοσίου. Από το 2011 στο 2015! Δεν ξέρουμε τι και γιατί μας ανήκει, πόσο τιμάται και το κυριότερο αν οι τιμές στις οποίες πουλάμε περιουσιακά στοιχεία, είναι και οι ορθές. Δηλαδή, δεν γνωρίζουμε την πραγματική περιουσία του ελληνικού λαού και έτσι αφήνουμε χώρο είτε σε πώληση περιουσιακών στοιχείων αντί πινακίου φακής, είτε σε φωνές που μιλάνε για ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας χωρίς κανένα στοιχείο, άρα μόνο για λαϊκή κατανάλωση και άρα, ουσιαστικά, συγκαλύπτοντας τα πραγματικά σκάνδαλα. Διότι όταν φωνάζεις «λύκος», «λύκος», «λύκος» κάθε φορά χωρίς να αποδεικνύεται τίποτα, όταν έρθει ο λύκος ξέρουμε τι θα συμβεί ή τι συμβαίνει. Τι άλλο μας επισημαίνει το Ελεγκτικό Συνέδριο; Μας επισημαίνει ότι επαναλαμβάνεται διαχρονικά η συσσώρευση ληξιπρόθεσμων οφειλών κυρίως των φορέων υγείας, οι οποίες καλύπτονται με επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού, χωρίς ωστόσο να αντιμετωπίζονται διαχρονικά οι αιτίες που προκαλούν τη δημιουργία τους. Και το αποτέλεσμα ποιο είναι; Ο «Ευαγγελισμός» να είναι στα όρια της λειτουργίας του. Μας επισημαίνει ότι πρέπει να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα των εισπρακτικών μηχανισμών του κράτους, ότι πρέπει να επαναπροσδιοριστεί το καθεστώς επιβολής προστίμων και προσαυξήσεων, ώστε αυτά να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Μας επισημαίνει ότι πρέπει οι επισφαλείς απαιτήσεις να προσδιορίζονται και να αποτυπώνονται με βάση την πιθανότητα αθέτησης και να διακρίνονται σε εισπράξιμες και ανεπίδεκτες είσπραξης. Μας επισημαίνει ότι πρέπει να ελέγχονται στενότερα οι φορείς της γενικής κυβέρνησης, ώστε να μην επιβαρύνεται ο κρατικός προϋπολογισμός για την κάλυψή τους. Ορίστε κάποια από τα ισοδύναμά σας, κυρίες και κύριοι της συγκυβέρνησης. Μόνο που είναι ισοδύναμα που θέλουν δουλειά! Πεδίον δόξης λαμπρό για εσάς να έρθουμε κάποια στιγμή - ελπίζω όχι σε δύο χρόνια - να κάνουμε τον απολογισμό της δικής σας εφαρμογής του προϋπολογισμού, να έχουν μειωθεί οι παρατηρήσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου και να βλέπουμε όλοι τα θετικά αποτελέσματα της διακυβέρνησής σας. Έως τότε, βέβαια, θα μας επιτρέψετε να αμφιβάλλουμε. Και θα αμφιβάλλουμε γιατί τα σημάδια γύρω μας δεν μας επιτρέπουν να είμαστε αισιόδοξοι. Τα γράφει το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής, τα διαβάζουμε και στο Δελτίο Οικονομικών Προβλέψεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η Ελλάδα το 2015 γύρισε πίσω στην αβεβαιότητα και τα σημάδια μιας ισχνής ανάπτυξης εξαφανίστηκαν. Μας το είπε και ο κ. Ρέγκλινγκ χθες. Για το 2015 αναμένουμε ύφεση της τάξης του 1,4%, το 2016 περαιτέρω ύφεση 1,3% και μόνο το 2017 επιστροφή στην ανάκαμψη 2,7% εάν εφαρμοστούν όλες οι διαρθρωτικές αλλαγές. Τι μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο την εικόνα; Η τακτοποίηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου προς την αγορά και η πλήρης απορρόφηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων. Όχι να είναι σε κίνδυνο τα κονδύλια του ΟΑΕΔ, του οποίου, όπως διαβάζουμε σήμερα, τελειώνουν τα χρήματα. Τι μπορεί να χειροτερεύσει ακόμα περισσότερο την εικόνα; Η αδυναμία ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών και η αδυναμία υλοποίησης των συμφωνηθέντων. Κι ενώ σήμερα έπρεπε να είχατε κλείσει τα πρώτα προαπαιτούμενα και να βαδίζουμε προς την εκταμίευση της δόσης και την ταχεία ανακεφαλαιοποίηση, εσείς ακόμα, υποτίθεται, συζητάτε για τα κόκκινα δάνεια. Με τι σενάριο; Ποιες προτάσεις; Προτάσεις υπάρχουν. Σας το λέμε συνεχώς. Εμείς είμαστε ξεκάθαροι: Μην διανοηθείτε να θέσετε σε κίνδυνο την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και τις καταθέσεις των Ελλήνων πολιτών. Μη διανοηθείτε να πλειστηριάσετε πρώτη κατοικία χωρίς συναίνεση του δανειολήπτη. Όποιος δεν μπορεί να δώσει τη δόση του, σύμφωνα με την ανάλυση των εύλογων δαπανών, όποιου, δηλαδή, οι εύλογες δαπάνες ισοδυναμούν με το εισόδημα του, άρα δεν του περισσεύει να πληρώνει, θα πρέπει να προστατευθεί. Όποιου του περισσεύει κάτι, πρέπει να το δίνει για το δάνειο, το υπόλοιπο ποσό να παγώνει, για να του χαρίζεται σταδιακά εφόσον είναι τακτικός και συνεπής στις δόσεις του. Όχι τυχαία νούμερα εισοδηματικά και περιουσιακά. Δώστε και άλλες επιλογές εκτός από αυτές που έδωσα, σύμφωνα με όσα έχουν φανεί στη δημοσιότητα και από τις προτάσεις της Τράπεζας της Ελλάδος, σε όποιον προτιμάει μια από τις υπόλοιπες επιλογές που έχουν γραφτεί. Και αυτές μπορούν να μπουν στο καλάθι των επιλογών των δανειοληπτών. Δώστε, όμως, λύση πραγματική. Αυτά, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης είναι αποκλειστική ευθύνη σας να τα υλοποιήσετε ή να τα αποφύγετε. Σας τα είπαν όλοι, από τον πιο καλοπροαίρετο σύμμαχο ως τον πιο επιφυλακτικό αντίπαλο. Δεν έχετε δικαιολογίες. Στην «πρώτη φορά αριστερά» καταστρέψατε τα δειλά σημάδια ότι οι κόποι του ελληνικού λαού είχαν αρχίσει να αποδίδουν καρπούς. Καταστρέψατε μαζί και το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Στη «δεύτερη φορά Αριστερά», μαζί με το παράλληλο πρόγραμμα, θα καταστρέψατε τα όσα εσείς οι ίδιοι μας φέρατε και υποσχεθήκατε; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχετε πάρει τον ηλεκτρολογικό πίνακα της Ελλάδας και κατεβάζετε μία μία τις ασφάλειες. Κάτω τα δημόσια ΙΕΚ, έκλεισαν. Κάτω τα νηπιαγωγεία ειδική αγωγής. Τεράστια προβλήματα. Κάτω τα επιδόματα του ΟΑΕΔ. Διαβάζω ότι τελειώνουν. Κάτω ο «Ευαγγελισμός» και τα νοσοκομεία. Διαβάζω ότι είναι στα όριά του ο «Ευαγγελισμός» από υλικά και προσωπικό. Κάτω τα σπίτια των ανθρώπων που δεν έχουν να πληρώσουν. Κάτω τα δικαιώματα των συνταξιούχων. Κάτω οι αγρότες - τους είδα στην επαρχία - οι οποίοι είναι αόρατοι για εσάς. Κάτω οι άνεργοι που δεν βλέπουν να ανοίγουν δουλειές. Κάτω οι εργαζόμενοι που ζουν σε συνεχή ανασφάλεια. Πού είναι η ανάταση που υποσχεθήκατε; Το ότι ψηφίζουμε «ναι» στον ισολογισμό και τον απολογισμό δεν σημαίνει ότι δεν βλέπουμε και παρακολουθούμε έντρομοι την αποτυχία σας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι από τα άνω δυτικά θεωρεία παρακολουθούν τη συνεδρίαση, αφού ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα επτά μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί από το 25ο Δημοτικό Σχολείο Περιστερίου. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής των ΑΝΕΛ κ. Δημήτριος Καμμένος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα συμφωνήσω με τον κ. Θεοχάρη. Δεν καταλαβαίνω γιατί μετά από δύο χρόνια πρέπει να κάνουμε απολογισμό - ισολογισμό που έχει κλείσει το 2013. Νομίζω ότι πρέπει όλοι να κάνουμε μια εισήγηση, να την συνυπογράψουμε και να κλείνει το πρώτο τετράμηνο του επόμενου έτους για να έχουμε και πρόσφατα στοιχεία τόσο πολιτικά όσο και χρηματοοικονομικά. Από εκεί και πέρα, καλούμαστε να ψηφίσουμε. Φυσικά ψηφίζουμε το κλείσιμο του απολογισμού του συγκεκριμένου προϋπολογισμού. Θα είμαι εξαιρετικά σύντομος με δύο - τρεις μικρές παρατηρήσεις. Μίλησαν οι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης για την επιτυχή ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών τότε. Υπάρχουν τα Πρακτικά της Βουλής για την ερώτησή μου στον κ. Βαρουφάκη για τα 10-11 δισεκατομμύρια που γυρίσαμε πίσω στον EFSF - αναγκαστήκαμε να τα γυρίσουμε, δεν ήταν επιλογή μας - τέλος του Φεβρουαρίου. Και θέλω να πω εδώ ότι έγινε ανακεφαλαιοποίηση δύο τραπεζών - δεν θα αναφέρω τα ονόματά τους - με μετρητά από τα διαθέσιμα και όχι από τα ομόλογα που είχαμε από τον EFSF γι' αυτόν τον σκοπό από την προηγούμενη κυβέρνηση. Αυτό είναι μια πολιτική ερώτηση; Είναι μια προσωπική ερώτηση ενός πολίτη, που την είχα κάνει τότε; Την κάνω και σαν Βουλευτής. Ποιος θα ασχοληθεί με την ευθύνη του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και της διευθύνουσας τότε, της κ. Σακελλαρίου, με τις ευθύνες του τότε Υπουργείου Οικονομικών και να μας εξηγήσει επαρκώς γιατί πήρε μετρητά 2,285 δισεκατομμύρια από το ταμείο και δεν χρησιμοποίησε μέρος των ομολόγων που είχαμε πάρει για την ανακεφαλαιοποίηση; Ποιο σκοπό εξυπηρέτησε η χρήση των μετρητών; Υπήρχε μία αιτιολόγηση λίγο τεχνική, η οποία δεν με κάλυψε. Η αιτιολόγηση ήταν ότι από το ομόλογο, το οποίο είναι ένα χρέος που έχει εκδώσει ο EFSF για την ανακεφαλαιοποίηση, έχουμε ένα κουπόνι και κερδίζουμε χρήματα. Δηλαδή μας δίνουν το χρέος τους για να ανακεφαλαιοποιήσουμε τις τράπεζες και εμείς κερδίζουμε απ' αυτό το ομόλογο κάποιο ποσό και συγχρόνως μας χρεώνουν τόκο πάνω σε αυτό, το οποίο είναι παράνομο, αλλά είναι μια άλλη συζήτηση. Για να μην χάσουμε, λοιπόν, το έσοδο του ομολόγου, χρησιμοποιήσαμε τα μετρητά. Προσωπικά ως οικονομολόγος - και επειδή έχω κάνει τη συγκεκριμένη δουλειά αρκετά χρόνια πριν - το θεωρώ απαράδεκτο να χρησιμοποιείς τα μετρητά και να μην χρησιμοποιείς τα ομόλογα που ήδη είχες, γιατί τότε δεν θα χρειαζόταν να τα επιστρέψεις πίσω. Ένα δεύτερο ζήτημα που προέκυψε εκείνες τις χρονιές ήταν - όπως είπε ο κ. Σταϊκούρας - ότι δεν επιστράφηκαν κάποια χρήματα. Υπήρχε αύξηση της ανεργίας και κλείσιμο των επιχειρήσεων μαζί με ένα απαράδεκτο φορολογικό σύστημα, το οποίο κυνηγούσε τον οποιονδήποτε. Και να θυμίσουμε ότι απαγορεύεται να βάλουμε το χαράτσι στο λογαριασμό της ΔΕΗ. Είναι σαφέστατη η εισήγηση σημαίνοντος στελέχους του ελληνικού Κοινοβουλίου. Μετά από ένα χρόνο αναγκάστηκε - να το πούμε ευγενικά - να περάσει τον τότε φόρο ακίνητης περιουσίας και να εισπράττεται από το λογαριασμό της ΔΕΗ. Το αποτέλεσμα ήταν να ζήσουμε και τα μαγκάλια, δηλαδή ανθρώπους που πέθαιναν από χρήση τοξικών ουσιών για να ζεσταθούν μέσα στο σπίτι τους, διότι τους είχε κοπεί το ρεύμα, διότι κατ' επέκταση το ανάλγητο κράτος που με παράνομο και καταχρηστικό τρόπο πέρασε ένα εισπρακτικό μέσο πάνω σε ένα δημόσιο αγαθό ανάγκασε κάποιον να μην έχει ρεύμα και τους χειμώνες εκείνους πέρα από την μόλυνση του περιβάλλοντος ζήσαμε και θανάτους. Θα πρέπει να πούμε εδώ ότι όταν ερχόμαστε σήμερα να κριτικάρουμε αυτήν την Κυβέρνηση γι' αυτά που κάνει, θα δεχτούμε κάθε κριτική, θα έλεγα, στην εκτέλεση του προϋπολογισμού - διαβάσαμε ήδη το προσχέδιο - σε ένα χρόνο ή σε δύο χρόνια από τώρα. Δεν θα ήθελα να κάνουμε έλεγχο σε δύο χρόνια. Θα ήθελα να κάνουμε έλεγχο, όταν κλείνει η φορολογική χρονιά, δηλαδή στο τέλος του 2016 που θα κλείσει ο προϋπολογισμός τον οποίο εισηγηθήκαμε τώρα. Το πρώτο τρίμηνο του 2017 να γίνει ο απολογισμός του 2016 μέχρι και τον Απρίλιο του 2017. Αυτό εισηγούμαι και αυτό είναι και το λογικό να γίνει και για εμάς στην Κυβέρνηση και για όλη τη Συμπολίτευση, η οποία θα πρέπει να έχει φρέσκα τα στοιχεία, τόσο πολιτικά όσο και λογιστικά, από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, από τον ΟΔΔΗΧ, από το Υπουργείο Οικονομικών, από το Τμήμα Εσόδων και απ' όλα τα συναρμόδια Υπουργεία και Υφυπουργεία, έτσι ώστε να καθόμαστε όλοι μαζί και να βλέπουμε τι πήγε καλά, τι πήγε λάθος πολιτικά αλλά και λογιστικά. Και το λογιστικό βέβαια έχει άμεσο αντίκτυπο - αν θέλετε - και πάνω στην ευημερία των πολιτών. Αυτό το κράτος έχει πάρα πολλά προβλήματα. Μπήκαμε εμείς και ακολουθήσαμε την ουρά των μνημονιακών πολιτικών, διότι διαφορετικά θα έπρεπε ή να πάμε να κάνουμε ντου στο Νομισματοκοπείο να τυπώσουμε δραχμές ή να βγούμε. Δεν υπήρχε άλλη λύση τέλος πάντων - όπως εξήγησα και χθες στην επιτροπή - από το να βρούμε τα 54 δισεκατομμύρια για τα μνημονιακά χρέη και τις υποχρεώσεις της τριετίας, τα οποία ήταν του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Έπρεπε να βρούμε χρηματοδότηση για τις άμεσες ανάγκες. Έπρεπε και πρέπει να καθίσουμε ψύχραιμα στην Κυβέρνηση μαζί με την Αντιπολίτευση να βρούμε δημιουργικές προτάσεις για το κατά πόσο θα υπάρχει ένα στρατηγικό σχέδιο αναδιοργάνωσης του κράτους. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ]] Το κράτος δεν είναι - αν θέλετε - ένας μηχανισμός που δουλεύει αυτόματα. Θα πρέπει όλοι να ελέγχουν ο ένας τον άλλον. Και εμείς εδώ είμαστε - και νομίζω είναι όλοι οι Υπουργοί και εμείς που συγκυβερνούμε - ανοικτοί σε έλεγχο. Να έρθει μία πρόταση για το πώς μπορεί να λειτουργήσει η βιομηχανία στην Ελλάδα. Δεν υπάρχει παράλληλο πρόγραμμα, υπάρχει παράλληλη σκέψη. Δεν υπάρχει παράλληλο σύμπαν, υπάρχουν παράλληλες προτάσεις. Πρέπει να γίνονται προτάσεις για να ελεγχθούμε για την κοστολόγησή τους, για το πώς μπορούν να διαμορφώσουμε το ελληνικό σύστημα, την ελληνική οικονομία, μαζί με το τραπεζικό σύστημα, μαζί με τις επιχειρήσεις, τη νέα επιχειρηματικότητα, μαζί με το ΕΣΠΑ και με ό,τι χρηματοδοτικό εργαλείο έχει η Ελλάδα, ό,τι μπορεί να καταλάβει και να φέρει η ίδια η Κυβέρνηση. Αλλά παράλληλα πρέπει και η Αντιπολίτευση να φέρνει προτάσεις και να καθόμαστε να τις συζητάμε, να πιέζει - αν θέλετε - την Κυβέρνηση. Έρευνα και καινοτομία. Τι να πούμε ότι έγινε τα τελευταία πέντε χρόνια και στους δικούς μας οκτώ μήνες για την έρευνα και την καινοτομία; Τίποτα. Υπάρχει κράτος, χώρα που να μην επενδύει στην έρευνα και στην καινοτομία; Και αυτό δεν είναι κάτι το οποίο το λέμε φιλολογικά. Θυμίζω ότι πριν δύο εβδομάδες σε άλλη εισήγησή μου είπα εδώ για τον νόμο του ιρλανδικού κοινοβουλίου - τον διάβαζα χθες - του ιρλανδικού Υπουργείου Οικονομικών που μειώνει τον φόρο από 12% στο 6,5% για τη διαχείριση πατέντας στην Ιρλανδία. Να σας τον φέρω να τον διαβάσετε; Είναι διακόσιες σελίδες. Δεν είναι δουλειά του καθενός. Το έκαναν, όμως, οι Ιρλανδοί. Το έφερε ο Νούναν. Και λέει «φέρτε εδώ τις πατέντες και τις καινοτομίες να τις διαχειριστώ εγώ και σας κάνω ειδικό act, ειδικό νόμο με μισή φορολογία». Η Ελλάδα - ερώτηση Βουλευτού που κυβερνά, αλλά και του κάθε πολίτη - γιατί δεν μπορεί να το κάνει; Γιατί να πηγαίνουν τα μυαλά στην Ιρλανδία με τη διαχείριση της πατέντας και της καινοτομίας; Και ξέρουμε ότι εκεί είναι η «MICROSOFT» και η «GOOGLE» για το φορολογικό και όχι μόνο καθεστώς. Δεν είναι το ζήτημα της ανταγωνιστικότητας μόνο στη θεωρία. Η ανταγωνιστικότητα - όπως έχω εξηγήσει πολλές φορές - έχει δώδεκα πυλώνες. Ένας από τους δώδεκα πυλώνες είναι η έρευνα και καινοτομία, η οποία στην Ελλάδα δυστυχώς γίνεται μέσα στα πανεπιστήμια και δεν έχει καμμία σύνδεση με την πραγματική οικονομία. Ορίστε προτάσεις. Το Κοινοβούλιο πρέπει να φτιάξει ελεγκτικούς μηχανισμούς, να πάει στα πανεπιστήμια και να τα διαλύσει. Αυτή είναι η άποψή μου. Να διαλύσει το σύστημα. Δεν μπορείς να κάνεις μια μελέτη σαν καθηγητής και να την κρατάς για πάρτη σου και να τη δίνεις στον ιδιωτικό τομέα και να βγάζεις μεροκάματο. Πρέπει στρατηγικά το κράτος να «δέσει» την τεχνολογία με την παραγωγικότητα. Να βγαίνει η μελέτη του φοιτητού, ο οποίος παίρνει το μάστερ, το διδακτορικό, να έχει εφαρμογή στην καθημερινότητα και στο εμπόριο, να πληρώνεται νόμιμα από μια βιομηχανία, να παίρνει τα δικαιώματα και όλα τα έσοδα, και τα υλικά και τα άυλα, να μένουν στην ελληνική οικονομία. Εδώ, δεν συνδέεις το πανεπιστήμιο με τη βιομηχανία, διότι θεωρείς τη βιομηχανία κάτι κακό ή κάτι εχθρικό ή κάτι το περίεργο που βγάζει λεφτά. Ναι, άμα δεν βγάλει η βιομηχανία λεφτά να δώσει δουλειές, πώς θα γίνει να λύσουμε το θέμα το ασφαλιστικό και πόσω μάλλον των εσόδων της ελληνικής οικονομίας και την ανεργία; Εργασιακό περιβάλλον, εταιρικό δίκαιο. Τι να πιάσουμε; Τα πιάνω λίγο αποσπασματικά, διότι μιλάμε για επενδύσεις, κλείνουμε έναν ισολογισμό. Εμείς, όμως, έχουμε κάνει εισήγηση για προϋπολογισμό, για τον οποίο, όπως είπα, θα θέλαμε να ελεγχθούμε σε ένα χρόνο και δεκαπέντε μήνες από τώρα. Ποια είναι η εταιρική ευθύνη; Ποιο είναι το νέο πτωχευτικό δίκαιο; Τι λέμε στον νέο επενδυτή που θα έρθει; Πότε θα κλείσουν οι εκκρεμείς υποθέσεις στις εισαγγελίες; Πότε θα κλείσουν οι εκατοντάδες χιλιάδες φάκελοι στις εφορίες; Πότε θα πάρουμε προσωπικό να κάνει προληπτικό έλεγχο στο ΦΠΑ, όπως είπα στην κ. Βαλαβάνη, που δεν μπορούσαμε πέρυσι, γιατί δεν το ήξερα κι εγώ; Είπε ότι θα τους πάρουμε τον Οκτώβριο. Μα, λέω, θα έχει περάσει το καλοκαίρι. Πότε θα κάνουμε προληπτικό έλεγχο, το χειμώνα για το επόμενο καλοκαίρι; Μα, αυτός είναι ο νόμος! Ε, να τον αλλάξουμε! Δεν μπορούσαμε να πάρουμε υπαλλήλους από το ΑΣΕΠ για να κάνουμε προληπτικούς ελέγχους στον ΦΠΑ το καλοκαίρι, που είναι και η σεζόν την οποία θέλουμε να δούμε τα έσοδα. Ταχύτητα απονομής δικαιοσύνης. Είναι το άλφα και το ωμέγα. Συναρμόδια Υπουργεία πολλά. Υπεύθυνο Υπουργείο είναι το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Θα πρέπει να δοθεί λύση. Όλα αυτά που λέω ένα - ένα δημιουργούν τεράστιο έμμεσο κόστος στην ελληνική οικονομία, το οποίο είναι απίστευτο και επειδή είναι άυλο και δεν καταγράφεται σε ισολογισμούς, δεν μετράται. Εάν κάποιος κάνει κοστολόγηση του άυλου κόστους της καθυστέρησης της απονομής δικαιοσύνης, θα κατανοήσει ότι κάτι πάει πολύ στραβά για την ελληνική οικονομία, διότι κανένας δεν επενδύει. Γιατί - σου λέει - σε δέκα χρόνια, κατά μέσο όρο, θα εκδικαστεί η υπόθεσή μου. Γιατί να επενδύσω; Και γιατί μπορεί και έχει δικαίωμα ο οποιοσδήποτε να καταφύγει σε οποιοδήποτε διοικητικό ή αστικό δικαστήριο για μια απόφαση η οποία δεν θα τελεσιδικήσει σύντομα, θα εκκρεμεί. Για τους μετόχους όλων των εταιρειών δεν μπορεί να εκκρεμοδικούν οι πρόεδροί τους. Δεν γίνεται να υπάρχουν εκκρεμοδικίες γιατί δεν μπορεί να λειτουργήσει η εταιρεία. Υπάρχουν εταιρικές ευθύνες. Άνθρωποι σε σοβαρές εταιρείες μπαίνουν στη φυλακή ή δεν μπαίνουν στη φυλακή. Πρέπει να τελειώσει, όμως. Πρέπει να ληφθεί μια απόφαση. Το κράτος, για να διορθωθεί, πέρα από τα νούμερα τα οποία είναι αυτά τα οποία πρέπει να ελέγχουμε, πρέπει να διορθώσει όλες του τις δομές. Το δημόσιο συμφέρον είναι πολύ σημαντικό, αλλά το κόστος συμμόρφωσης με κάποιες διεθνείς πρακτικές είναι πάρα πολύ μικρό. Καλούμε από το Βήμα της Βουλής και τα πανεπιστήμια να αλλάξουν τον τρόπο σκέψης, να δώσουν διατριβές διδακτορικές και μάστερ πάνω σε αντικείμενα τα οποία θα μπορούσαν να βοηθήσουν και την ελληνική διοίκηση και τα ελληνικά Υπουργεία, ανά Υπουργείο. Γιατί να μην υπάρχουν μία ή δύο ή τρεις ή πέντε ή και παραπάνω διατριβές στο σύστημα υγείας; Τα κεφάλια των Ελλήνων, οι εγκέφαλοι, είναι από τους καλύτερους στον κόσμο. Γιατί να μην τους χρησιμοποιήσουμε; Ντρεπόμαστε ότι είναι καλύτεροι από εμάς; Μα σε κάθε διοίκηση, τουλάχιστον στη δικιά μου γενιά, θέλαμε πάντα καλύτερους από μας, για να λειτουργούμε μία εταιρεία, όχι ίσους, και ποτέ χαμηλότερου επιπέδου, γιατί οι καλύτεροι θα σε πάνε μπροστά και θα σε τραβήξουν. Να συνδέσουμε και σαν Κοινοβούλιο και σαν δημόσιο την πανεπιστημιακή μόρφωση με το καλώς έχειν στο μέλλον του ελληνικού δημοσίου. Δεν ξέρουμε τα πάντα. Δεν είμαστε παντογνώστες. Το παρελθόν δείχνει ότι έχουμε κάνει πολλά λάθη. Δεν θα πρέπει να συνεχίσουμε τα ίδια λάθη. Διότι, αν συνεχίσουμε τα ίδια λάθη, νομίζοντας ότι ξέρουμε τα πάντα και ότι κρατάμε το μαγικό ραβδί, το χτυπάμε και βγαίνει το τζίνι και πολιτικά μάς σώνει για έξι μήνες, για ένα χρόνο, σε ενάμισι χρόνο ξαναβρισκόμαστε σε ένα αρνητικό ταμείο, να πρέπει να το διαχειριστούμε πολιτικά εμείς σαν Κυβέρνηση, η Αντιπολίτευση να κάθεται απέναντι να λέει «δεν πιάσατε τα νούμερα» ή «δεν κάνατε καλή διοίκηση» και τελικά ο ένας φταίει, ο άλλος φταίει. Τα νούμερα, όμως, και τα χρόνια περνάνε και πάει πίσω η πατρίδα και πάει πίσω η στρατηγική, η οποία θα έπρεπε να έχουμε σαν χώρα. Κλείνοντας, σας λέω τα έξι μεγαλύτερα εμπόδια, σε ιεράρχηση από το χειρότερο και το πιο σημαντικό ως το λιγότερο σημαντικό - τα έξι, γιατί είναι περισσότερα - τα οποία εμποδίζουν τις ξένες επενδύσεις στην Ελλάδα. Το πρώτο είναι η εγκατάσταση, αδειοδότηση επιχειρήσεων και δραστηριοτήτων. Τεράστια γραφειοκρατία. Χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες πρόσβασης στη χρηματοδότηση. Αυτό είναι και φαινόμενο των τελευταίων πέντε ετών. Φορολογία, εισφορές και λοιπές επιβαρύνσεις. Απονομή δικαιοσύνης, αναπτυξιακά κίνητρα και δημόσιες συμβάσεις. Με προτεραιότητα αυτά είναι τα προβλήματα που βλέπουν οι επενδυτές. Δεν φταίει κανένας για εμένα. Μπορούμε τώρα να κάνουμε κάτι να λύσουμε αυτά τα προβλήματα, να φέρουμε επενδύσεις, να ελεγχθούμε όλοι για να πάει μπροστά η οικονομία, για να μην έχουμε σε ενάμισι χρόνο πάλι τη συζήτηση να ψηφίσουμε τον προϋπολογισμό του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων και να λέμε τι κάνατε και τι δεν κάνατε; Ας κάνουμε κάτι σωστά όλοι μαζί, να ελεγχθούμε και φέρτε προτάσεις για να ελεγχθούμε και να τα κάνουμε όλοι μαζί, για να πάμε παρακάτω την πατρίδα. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Καμμένο. Προχωρούμε στους ομιλητές μετά τους ειδικούς αγορητές. Η κ. Αικατερίνη Παπανάτσιου έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, χωρίς να θέλω να διακόψω τη συνάδελφο, μου επιτρέπετε;
Παρακαλώ, κύριε συνάδελφε.
Είχα ζητήσει ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος τον λόγο, λόγω απουσίας του ειδικού αγορητή μας. Είχε ένα κώλυμα.
Επειδή δεν το είχα υπ' όψιν μου, κύριε Καρρά, έδωσα τον λόγο. Μπορείτε να ζητήσετε να σας δώσω το λόγο αμέσως μετά.
Θα περιμένω τη συνάδελφο, κύριε Πρόεδρε. Το είχα πει στον κ. Βαρεμένο.
Εντάξει, μετά. Ελάτε, κυρία συνάδελφε, δεν πειράζει, τώρα σηκωθήκατε. Τον λόγο έχει η κ. Αικατερίνη Παπανατσίου.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε την κύρωση του απολογισμού και του ισολογισμού του προϋπολογισμού του 2013 και τώρα καλούμαστε όλοι από διαφορετικούς ρόλους να συζητήσουμε την εκτέλεσή του. Παρ' όλο που ο προϋπολογισμός σχεδιάστηκε από μια άλλη κυβέρνηση, οφείλουμε να συνομολογήσουμε πως πάντα από τα οικονομικά μεγέθη που ενυπάρχουν σε ένα τέτοιο κείμενο, όπως ο προϋπολογισμός, δίνεται η ευκαιρία για να γίνει μια συζήτηση και να εξαχθούν τα ανάλογα συμπεράσματα. Εγώ θα ήθελα να επισημάνω κάποια στοιχεία του σχεδίου που είναι και τα σημαντικότερα, κατά τη γνώμη μου. Αναφέρθηκαν αρκετά και στην ακρόαση της επιτροπής, αλλά θα πρέπει να σταθούμε σε συγκεκριμένα μεγέθη για να καταδείξουμε ότι οι λάθος συνταγές οδηγούν σε λάθος αποτελέσματα. Αναφέρατε, λοιπόν, ότι τα καθαρά εισπραχθέντα έσοδα του προϋπολογισμού υπολείπονται των στόχων σε ποσοστό 1,14% και αντιπροσωπεύουν το 29,9% του ΑΕΠ αντί του στόχου που ήταν το 26,9%. Μάλιστα, στον απολογισμό του 2013 καταγράφηκε πρωτογενές έλλειμμα ύψους 5,5 δισεκατομμυρίων ή 3,05% του ΑΕΠ, όταν ο στόχος για πρωτογενές έλλειμμα ήταν 2,3 δισεκατομμύρια ευρώ και τα οποία με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές αυξήθηκαν κατά περίπου 7 δισεκατομμύρια ευρώ σε σχέση με το 2012. Τα έσοδα που υστέρησαν έναντι του στόχου ήταν κυρίως τα φορολογικά και εισπρακτικά έσοδα. Γίνεται εμφανές, λοιπόν, πως σε μια κοινωνία ρημαγμένη από τις περιοριστικές πολιτικές της λιτότητας που ακολουθήθηκαν, δεν γινόταν να αποδώσουν παραπάνω. Παράλληλα είναι προφανές πως υπάρχει ανάγκη για ενίσχυση των ελεγκτικών και εισπρακτικών μηχανισμών του κράτους. Ένα άλλο και αρκετά σημαντικό σημείο που αναφέρεται στον απολογισμό είναι τα πιστωτικά έσοδα, στον δανεισμό δηλαδή που προχώρησε το δημόσιο και ο οποίος παρουσιάζει απόκλιση σε σχέση με τις προβλέψεις του κρατικού προϋπολογισμού κατά 15,78%. Αξίζει να δούμε σε αυτό το σημείο το όριο έκδοσης των εντόκων γραμματίων, το οποίο η τότε κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είχε υπερβεί κατά 3 δισεκατομμύρια, πράγμα που στην επόμενη κυβέρνηση οι εταίροι το αρνήθηκαν, αφήνοντας τη χώρα να εξυπηρετεί τις εσωτερικές και εξωτερικές υποχρεώσεις της με τα ίδια μέσα. Σχετικά με τις προβλέψεις εξόδων του προϋπολογισμού της κεντρικής διοίκησης, μαζί με τις πραγματικές δαπάνες παρουσιάζουν απόκλιση σε σχέση με τις σχετικές προβλέψεις κατά 12,5 δισεκατομμύρια και ποσοστό 10,31%. Θα ήθελα, επίσης, να σταθώ για λίγο και στο αρκετά σημαντικό κομμάτι, στο πιο σημαντικό θεωρώ, δηλαδή αυτό του δημοσίου χρέους. Σημειώνεται, λοιπόν, ότι υπάρχει σημαντικότατη απόκλιση μεταξύ της πρόβλεψης και του υπολοίπου στις 31-12-2013 στον προϋπολογισμό του 2013 το οποίο προϋπολογιζόταν σε 352.320 εκατομμύρια ευρώ και του υπολοίπου του που εμφανίστηκε στον ισολογισμό και το οποίο ανήλθε στα 321.478 εκατομμύρια ευρώ. Η σύγκριση λοιπόν, της διαχρονικής εξέλιξης του δημοσίου χρέους της κεντρικής διοίκησης σε σχέση με το ΑΕΠ συνεχώς αυξάνεται με μόνη εξαίρεση το 2012 και αυτό λόγω κουρέματος, του PSI, φτάνοντας από 129,01% το 2009 στο 176,25% το 2013. Και όλο αυτό μετά από δύο προγράμματα με υφεσιακά μέτρα συνεχώς ανακυκλώσιμα, με οριζόντιες περικοπές δαπανών που έφτασαν την οικονομία της χώρας στον αντίποδα απ' αυτό που ονομάζεται, κύριοι της Αντιπολίτευσης, επιστροφή στην ανάπτυξη. Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ και σε τρεις βασικές επισημάνσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που επισημάνθηκαν και από άλλους ομιλητές, αλλά θεωρώ ότι είναι υποχρέωσή μου να το αναφέρω, που αναφέρονται και στην έκθεση, καθώς αποτελούν δείγμα της μη τήρησης των προβλεπόμενων σύννομων διατάξεων και παράλληλα καταδεικνύουν την έλλειψη, από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, για την τήρηση των οικονομικών του κράτους. Η πρώτη επισήμανση αφορά τη μη ύπαρξη Μητρώου Ενσωμάτων Παγίων Περιουσιακών Στοιχείων της κεντρικής διοίκησης με άμεση συνέπεια να μην φαίνεται η καταγραφή και κίνηση των αντίστοιχων λογαριασμών, αλλά ούτε και η παραχώρηση των ακινήτων του ελληνικού δημοσίου. Η δεύτερη αφορά τη μη συμπερίληψη των ανείσπρακτων εσόδων των τελωνείων στο εισπρακτέο υπόλοιπο του κρατικού απολογισμού, το οποίο είχε σαν συνέπεια το υπόλοιπο να εκκρεμεί προς είσπραξη από τις αρμόδιες αρχές, να είναι διαφορετικό απ' αυτό που εμφανίζεται στον απολογισμό. Η μη καταγραφή λοιπόν αυτών των στοιχείων στον απολογισμό έρχεται σε αντίθεση με τις αρχές της ειλικρίνειας και της ακρίβειας του υπολογισμού καθώς και με τις αντίστοιχες διατάξεις του Συντάγματος σύμφωνα με τις οποίες όλα τα έσοδα και έξοδα του κράτους πρέπει να αναγράφονται στον προϋπολογισμό και τον απολογισμό. Η τρίτη και τελευταία παρατήρηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου είναι ο συμπληρωματικός προϋπολογισμός που έπρεπε να πραγματοποιηθεί σχετικά με την υπέρβαση στα έξοδα που αφορούσαν τις δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού και ανήλθαν περίπου στα 134 δισεκατομμύρια ευρώ, καταγράφοντας απόκλιση της τάξης των 12,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Οι προαναφερόμενες αποκλίσεις είναι αρκετά σημαντικές, καθώς επέφεραν αλλαγές στη σύνθεση του προϋπολογισμού και συνεπώς θα έπρεπε να είχε υποβληθεί συμπληρωματικός προϋπολογισμός, κάτι που όμως δεν πραγματοποιήθηκε. Με βάση, λοιπόν, τα προαναφερθέντα θα ήθελα να τονίσω το άσκοπο της προσπάθειας της Αντιπολίτευσης να δείξει πως η οικονομία βάδιζε προς ένα νέο ξεκίνημα με ρυθμούς ανάπτυξης που θα έβγαζαν τη χώρα από την αδιέξοδη ως τότε κρίση. Η συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας και επί της ουσίας η καταστροφή της βάσης της οικονομίας, όπως διαφαίνεται από τους αριθμούς, είναι προϊόν της λανθασμένης συνταγής του πολιτικού μείγματος που ακολούθησε πιστά τα τελευταία, αλλά και τα επόμενα χρόνια και η τότε κυβέρνηση, καταφέρνοντας να βαθύνει και άλλο την κρίση, βυθίζοντας την οικονομία και τις παραγωγικές δυνάμεις της χώρας στην ύφεση. Αντίθετα, η σημερινή ύφεση είναι και προϋπολογισμένη και μικρότερη και με ηπιότερη και πιο ρεαλιστική προσαρμογή, γεγονός που διαφαίνεται και από τα χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα που βρίσκονται στη νέα συμφωνία της ελληνικής Κυβέρνησης με τους θεσμούς. Επιπρόσθετα, η σημερινή ύφεση είναι το αποτέλεσμα της ελληνικής διαπραγμάτευσης μέσα σε συνθήκες πιστωτικής ασφυξίας εξαιτίας της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της μη χρηματοδότησης της ελληνικής οικονομίας από τους εταίρους από τον Αύγουστο του 2014. Τώρα πια πρέπει να ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, η οποία λύνει το θέμα της βιωσιμότητας και με τη σειρά της θα επιφέρει την ομαλοποίηση της ρευστότητας στην αγορά. Σειρά έχει η διευθέτηση του χρέους που, όπως ανέφερα, όχι μόνο βιώσιμο δεν είναι, αλλά συνεχίζει να αυξάνει την τελευταία πενταετία παράλληλα με τη συρρίκνωση του ΑΕΠ, επιφέροντας πλήγματα στον παραγωγικό και κοινωνικό ιστό της χώρας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω σε μισό δευτερόλεπτο, κύριε Πρόεδρε. Η δική μας οπτική για το μείγμα της πολιτικής που κατανέμει τα βάρη της κρίσης άνισα είναι η άμεση αναδιάρθρωσή της. Οφείλουμε να προστατέψουμε τους ασθενέστερους, βάζοντας τις βάσεις για να υπάρξει στροφή και αλλαγή πολιτικής στα επόμενα χρόνια. Τα ρήγματα, που ολοένα γίνονται πιο εμφανή στην Ευρώπη, θα μεγαλώσουν και με τα μάτια στραμμένα στους λαούς της Ευρώπης θα τα καταφέρουμε. Ήδη, βλέπουμε και τις αλλαγές στην Πορτογαλία. Η λιτότητα και οι ασκούμενες πολιτικές των συντηρητικών κύκλων της Ευρώπης θα τερματιστούν, γιατί πολύ απλά δεν αποδίδουν. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ. Κύριε Καρρά, έχετε τον λόγο. Ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος δικαιούστε κατά τον Κανονισμό έξι λεπτά, αλλά λόγω της σημερινής ανοχής…
Θα προσπαθήσω να μιλήσω τέσσερα λεπτά.
Όχι τέσσερα λεπτά.
Έξι λεπτά τότε και δεν θα τα χρησιμοποιήσω.
Πρώτη φορά το Προεδρείο λέει όχι σε κάποιον που λέει ότι θα χρησιμοποιήσει λιγότερο χρόνο.
Κύριε Καρρά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, δεν ήταν στις προθέσεις μου να μιλήσω, γιατί βλέπω ότι το ζήτημα έχει εξαντληθεί. Θέλω, όμως, να κάνω δύο ή τρεις σημαντικές παρατηρήσεις. Ποιες είναι αυτές; Διαβάζοντας το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής, βλέπουμε ότι μας λέει ότι μέσα σε ένα χρόνο πρέπει να έχει εισαχθεί στην Ολομέλεια της Βουλής ο νόμος περί απολογισμού του κράτους και του ισολογισμού του κράτους - οι δύο αυτοί νόμοι - και αυτό έχει κάποια σκοπιμότητα. Ποια είναι η σκοπιμότητα; Να είναι επίκαιρος ο έλεγχος της τηρήσεως του προϋπολογισμού. Βεβαίως, αυτό συνδέεται και με την περίοδο των εκλογών, η οποία δίνει ένα περιθώριο μάξιμουμ τεσσάρων ετών. Προϋποτίθεται, λοιπόν, ότι η Κυβέρνηση που έχει ψηφίσει τον προϋπολογισμό θα είναι εκείνη, η οποία θα πρέπει να απολογείται και για την εφαρμογή του. Ο απολογισμός του κράτους δεν είναι μία μηχανιστική εργασία και λυπάμαι που διαπιστώνω αυτό σήμερα, ότι δηλαδή με ένα μηχανιστικό τρόπο λέμε τις απόψεις μας, το ξεπερνάμε, τελειώσαμε. Είναι ένα εργαλείο δουλειάς, στο οποίο οφείλουμε όλοι να στεκόμεθα για να βοηθήσουμε την απόδοση των οικονομικών του κράτους. Σε τι συνίσταται αυτό; Θα φέρω ένα παράδειγμα από το Εταιρικό Δίκαιο. Ποια ανώνυμη εταιρεία ή νομική οντότητα δεν έχει την υποχρέωση εντός τριμήνου ή εξαμήνου, όπως παραδείγματος χάριν οι ανώνυμες εταιρείες, από τη λήξη του οικονομικού έτους να συντάξουν ισολογισμό και να δημοσιεύσουν τα αποτελέσματά του, για να αποκτήσουν την ευρύτητα η οποία απαιτείται; Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί πρέπει να είναι επίκαιρος ο απολογισμός. Ο συγκεκριμένος απολογισμός, ο οποίος έρχεται - βεβαίως, η Ένωση Κεντρώων δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά και θα τον ψηφίσει - όπως παρατηρήθηκε και από τους συναδέλφους μου προηγουμένως, μετά από δεκαπέντε και περισσότερους μήνες έχει ξεπεραστεί από τα πράγματα. Έχει ψηφιστεί ο προϋπολογισμός του 2014, έχει εφαρμοστεί ο προϋπολογισμός του 2014 και καθόμαστε και μιλάμε για το 2013. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, ποια συμπεράσματα μπορούν να εξαχθούν αυτή τη στιγμή από το πώς εφαρμόστηκε ο προϋπολογισμός του 2013, εάν εφαρμόστηκε σωστά ή εσφαλμένα και τι διδάγματα θα μας δώσει για να μην επαναληφθούν τυχόν τα σφάλματα που διαπιστώνονται κατά την εφαρμογή του; Νομίζω τίποτα. Φοβάμαι ότι η διαδικασία αυτή είναι μία διαδικασία μηχανιστική, η οποία έχει μία πολυτέλεια βέβαια από το Σύνταγμα, μία πολυτέλεια από την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, αλλά δεν φαντάζομαι ποτέ ότι και η έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου θα δώσει τη βοήθεια για την εφαρμογή ορθότερων μέτρων. Ερχόμεθα σήμερα μετά από έξι συνεχή χρόνια κρίσης - και φοβούμεθα ότι εισερχόμεθα στο έβδομο έτος ύφεσης - και δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση. Γιατί; Μέσα στη Βουλή βλέπουμε συνεχώς νέα υφεσιακά μέτρα, τα οποία όμως δεν έχουν την αναπτυξιακή διάσταση η οποία απαιτείται. Λένε ότι η ανεργία δεν μεγάλωσε. Μα, πώς να μεγαλώσει, όταν η ανεργία έχει φθάσει στον πάτο; Πώς να μεγαλώσει το εισόδημα της χώρας, το ΑΕΠ, όταν έχει φθάσει στον πάτο; Και να μην λειτουργεί η χώρα, ένα εισόδημα, ένα ΑΕΠ, θα το δώσει. Και να μην λειτουργεί ο ιδιωτικός τομέας, θα δώσει κάποιες θέσεις εργασίας εκ των πραγμάτων. Δεν μπορεί να φθάσει παρακάτω. Ο νέος, λοιπόν, προϋπολογισμός, ο οποίος θα απαιτηθεί, δεν θα αρκείται να πρέπει να έχει μόνο την έννοια της διαχείρισης του κράτους - διότι αυτό διαπιστώνουμε, διαχειριστική λειτουργία γίνεται τελικά - αλλά και με τον προϋπολογισμό και με τον απολογισμό θα πρέπει να δώσει μία διάσταση αναπτυξιακή. Ποια μπορεί να είναι αυτή; Δεν έχουμε πρόταση να πούμε ότι στην επόμενη χρονιά το ΑΕΠ θα αυξηθεί κατά 2% ή 3% ή 5%. Αντικειμενικά είναι αδύνατον αυτό. Κανείς δεν μπορεί να το υποσχεθεί, κανείς δεν μπορεί να το μελετήσει. Mόνο ίσως θεωρητικά σε σενάρια οικονομικών σχολών ή κάποιων ινστιτούτων μπορεί να βγει αυτό. Έχουμε, όμως, την απαίτηση τους επόμενους μήνες να δημιουργηθούν κάποιες θέσεις εργασίας, να μπορέσει η φοροδιαφυγή - αυτή που ταλαιπωρεί τη χώρα μας - να αντιμετωπισθεί. Προχθές, στη συζήτηση του προηγούμενου νομοσχεδίου, παρατηρήσαμε ότι ήρθε μια διάταξη, η οποία ποσοστικοποιεί, κατά την έννοια του κειμένου - δεν γνωρίζω τη λέξη, το είπα - τις υποθέσεις που θα αντιμετωπιστούν και αφήνει εμμέσως να παραγραφούν πάρα πολλές άλλες. Αυτό είναι, λοιπόν, αυτό το οποίο επιδιώκουμε; Επιδιώκουμε τις εντυπώσεις ή το αποτέλεσμα; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Νομίζω, λοιπόν - και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε - ότι ο απολογισμός του κράτους και ο ισολογισμός πρέπει να λειτουργεί αντίστοιχα, όπως λειτουργεί στον ιδιωτικό τομέα των εταιρειών, να είναι εργαλείο δουλειάς, να είναι εργαλείο παραδείγματος, για να μπορούμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα. Δυστυχώς διάβασα και τον νόμο και την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, έχουν μεταξύ τους μια τεράστια απόσταση, δεν βλέπουμε να προτείνονται εκείνα τα οποία διαπιστώνει το Ελεγκτικό Συνέδριο. Νομίζω, λοιπόν, ότι υποχρεωτικά θα φτάσουμε στην κύρωσή του, γιατί είναι ανεπίκαιρος, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο, αλλά στο μέλλον, ας είμαστε περισσότερο προσεκτικοί. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Καρρά. Ο κ. Καράογλου έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε σήμερα ένα ιδιαίτερα σημαντικό νομοσχέδιο, ένα νομοσχέδιο που έχει σχέση με την κύρωση του απολογισμού και του ισολογισμού του Κράτους για το οικονομικό έτος 2013. Είναι μια πολύ σημαντική κοινοβουλευτική διαδικασία που στόχο έχει τη διαφάνεια και τον έλεγχο των δημόσιων οικονομικών του ελληνικού κράτους από το ελληνικό Κοινοβούλιο. Άλλωστε, πρέπει να ομολογήσουμε ότι την περίοδο που διανύουμε η δημοσιονομική διαφάνεια ενισχύει το κύρος και την αξιοπιστία του Κοινοβουλίου και τους θεσμούς της πολιτικής γενικότερα. Όμως, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω, θέτοντας ένα ζήτημα που έχει σχέση με τη μεγάλη χρονική καθυστέρηση. Είναι ένα ζήτημα διαδικασίας, αλλά θεωρώ ότι είναι ένα ζήτημα πολύ μεγάλης σημασίας πραγματικά. Συζητούμε σήμερα για την κύρωση απολογισμού και ισολογισμού για το 2013, δηλαδή δύο χρόνια μετά. Κατανοώ τη βαρύτητα και την ευθύνη που έχουν οι υπηρεσίες του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους για τον έλεγχο των στοιχείων αυτών, αλλά θα μπορούσε, κατά την ταπεινή μου άποψη, αυτή η διαδικασία να γίνεται πιο γρήγορα, δηλαδή εντός του επόμενου εννιαμήνου από τη λήξη του οικονομικού έτους, έτσι ώστε τους επόμενους τρεις μήνες, δηλαδή - εν πάση περιπτώσει - εντός ενός έτους το αργότερο από τη λήξη της διαχειριστικής περιόδου, να γίνεται αυτή η διαδικασία. Είναι ένα ζήτημα το οποίο πάντοτε μας απασχολούσε, πάντοτε το θέταμε και μακάρι η Κυβέρνηση να ενεργήσει έτσι ώστε να αντιμετωπιστεί. Έρχομαι τώρα στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο. Δεν υπάρχει αμφιβολία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι το 2013 αποτέλεσε μια πολύ σημαντική χρονιά για την πατρίδα μας, μια χρονιά κατά την οποία τέθηκαν οι περισσότερες προτεραιότητες και επιτεύχθηκαν οι περισσότεροι στόχοι της οικονομικής πολιτικής. Οι στόχοι αυτοί άλλωστε δεν ήταν άλλοι από τη σταθεροποίηση της ελληνικής οικονομίας, την επίτευξη διαχειρίσιμων πρωτογενών πλεονασμάτων, τη μακροχρόνια βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους, τη διαμόρφωση των συνθηκών για την έξοδο της χώρας μας στις αγορές, προκειμένου να καλύψει τις χρηματοδοτικές της ανάγκες, να επανέλθει δηλαδή στην κανονικότητά της. Με άλλα λόγια το 2013, αγαπητοί συνάδελφοι, ήταν μια κομβική χρονιά για τη δημοσιονομική πορεία της χώρας, καθώς η χώρα επέστρεψε νωρίτερα στη δημοσιονομική σταθερότητα, χάριν φυσικά των τεράστιων θυσιών του ελληνικού λαού, επιτυγχάνοντας την ίδια στιγμή, πρωτογενές πλεόνασμα μετά από τριάντα δυο χρόνια. Τελευταία χρονιά που είχαμε πρωτογενές πλεόνασμα ήταν το 1981 και η δεύτερη, μετά από τριάντα δύο χρόνια, το 2013. Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτή η δημοσιονομική προσπάθεια επικεντρώθηκε στην υλοποίηση δράσεων με στόχο την περιστολή δαπανών, αλλά και την αύξηση των δημοσίων εσόδων. Οι προβλέψεις δηλαδή της τότε κυβέρνησης, της κυβέρνησης εθνικής συνεργασίας του Αντώνη Σαμαρά, ήταν αποτέλεσμα ρεαλιστικών μετρήσεων και αναλύσεων, όπως αποδείχθηκε εκ του αποτελέσματος. Οι παρεμβάσεις, δηλαδή, γίνονταν δεδομένων των συνθηκών και της οικονομικής πραγματικότητας. Άλλωστε, ο προϋπολογισμός του 2013, καταρτίστηκε μέσα σε ένα περιβάλλον δημοσιονομικής σταθεροποίησης, αφού νωρίτερα και συγκεκριμένα το καλοκαίρι του 2012, ανελήφθησαν και υλοποιήθηκαν από την κυβέρνηση σημαντικές πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση των συνθηκών αβεβαιότητας, αλλά και οικονομικής ασφυξίας της χώρας, που τότε - το καλοκαίρι του 2012- επικρατούσαν. Τα οικονομικά στοιχεία αποδεικνύουν ότι η ύφεση το 2013 επιβραδύνθηκε σημαντικά και ήταν χαμηλότερη ακόμη και από τις προβλέψεις. Δηλαδή, διαμορφώθηκε τελικά στο 3,2% του ΑΕΠ από 7,3% που ήταν το 2012, ενώ η πρόβλεψη ήταν της τάξης του 4,5%. Αυτό αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα προόδου και επιστροφής τη χώρας μας σε θετικό ρυθμό για το 2014, κάτι που δυστυχώς δεν ισχύει σήμερα, καθώς το 2015 η πατρίδα μας επέστρεψε εκ νέου εξαιτίας των λανθασμένων κινήσεων της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στο φαύλο κύκλο της ύφεσης. Ακόμη θα πρέπει να σημειώσουμε ότι το οικονομικό κλίμα βελτιώθηκε σημαντικά το 2013 με το σχετικό δείκτη να διαμορφώνεται για το Δεκέμβριο του 2013 στις 91,2 μονάδες σε αντίθεση με τις 86,8 μονάδες που ήταν το Δεκέμβριο του 2012. Αυτό σήμαινε - και σημαίνει - πρακτικά ότι αντιστράφηκε το αρνητικό κλίμα, ότι ενισχύθηκε το επενδυτικό και καταναλωτικό περιβάλλον και ότι εν τέλει βελτιώθηκε η ψυχολογία της αγοράς. Βεβαίως, σε όλα αυτά θα πρέπει να επισημάνουμε και το εύρος των διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων, που η χώρα μας κατείχε υψηλή θέση στο ρυθμό προώθησης των μεταρρυθμίσεων, σύμφωνα πάντοτε με σχετικές εκθέσεις του ΟΟΣΑ. Αυτό άλλωστε διαφαίνεται και στην πορεία υλοποίησης του ΕΣΠΑ, όπου η απορροφητικότητα από το 46% που ήταν το 2012 σκαρφάλωσε στο 68% το 2013. Όλα αυτά είναι θέματα, τα οποία δεν τα λέμε εμείς ως Νέα Δημοκρατία, αλλά τα μαρτυρούν τα μεγέθη και οι εκθέσεις φορέων και οργανισμών, όπως είναι ο ΟΟΣΑ, το Ελεγκτικό Συνέδριο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κ.ά. Επίσης, να μην μας διαφεύγει ότι τη συγκεκριμένη χρονιά αποπληρώθηκε ένα ποσό της τάξης των 5 δισεκατομμυρίων από τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα, ενισχύοντας με αυτό τον τρόπο τη ρευστότητα στην πραγματική οικονομία, σε αντίθεση βέβαια με αυτό που συμβαίνει σήμερα, που δυστυχώς οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τον ιδιωτικό τομέα από την πλευρά του κράτους έχουν κορυφωθεί. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προσκολλημένοι στις ιδεοληψίες σας και τις εμμονές σας καταδικάζατε κάθε είδους επένδυση, τη στιγμή που η τότε κυβέρνηση, η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά, ενίσχυε με κάθε τρόπο την ανταγωνιστικότητα μέσω της προσέλκυσης επενδύσεων και της τόνωσης της επιχειρηματικότητας μεγεθύνοντας τους ρυθμούς τους ελληνικής οικονομίας. Και όλα αυτά, αγαπητοί συνάδελφοι, είχαν αντίκρισμα στην κοινωνία. Συνεπάγονταν δράσεις και μέριμνα για τη στήριξη των αδύναμων κοινωνικά συμπολιτών μας. Η εξασφάλιση επαρκούς ταμειακής ρευστότητας για το 2014 είχε ως αποτέλεσμα την ενίσχυση των πολιτών με χαμηλό εισόδημα μέσω της διανομής κοινωνικού μερίσματος. Δυστυχώς εσείς ακόμη αναζητάτε ισοδύναμα την στιγμή που πλήττετε με τη βάρβαρη φοροεπιδρομή σας όλα τα στρώματα της ελληνικής οικονομίας. Αυτή άλλωστε είναι και η δήθεν αριστερή φιλολαϊκή πολιτική σας: επιστροφή στα πρωτογενή ελλείμματα, νέοι φόροι, νέες περικοπές σε κύριες και επικουρικές συντάξεις, επιστροφή - με δύο κουβέντες - εκ νέου στην ύφεση. Την ίδια στιγμή, παράλληλα, συνέβαιναν τα εξής: προσλήψεις καθαριστριών στο Υπουργείο Οικονομικών που στη συνέχεια μετατάσσονται στα δικαστήρια και τις εισαγγελίες της χώρας, προσλήψεις μιας στρατιάς συμβούλων στα γραφεία Υπουργών και μελών της Κυβέρνησης και μια σειρά άλλων τέτοιων ρουσφετολογικών διατάξεων. Όταν η προηγούμενη Κυβέρνηση με τις παρεμβάσεις και τις δράσεις της σταθεροποίησε την κατάσταση, προχώρησε άμεσα σε φορολογικές ελαφρύνσεις και στήριξη των συμπολιτών μας που βρίσκονταν σε δεινή οικονομική κατάσταση, εσείς σήμερα δυστυχώς πράττετε το ακριβώς αντίθετο. Μέσα σε ένα διαρκώς επιδεινούμενο κλίμα επιβαρύνετε ακόμη περισσότερο τον κρατικό προϋπολογισμό και κατ' επέκταση τον Έλληνα φορολογούμενο αποκλειστικά και μόνο προς εξυπηρέτηση της εκλογικής σας πελατείας και των έντονων ιδεοληψιών σας. Κλείνοντας, αποδεικνύεται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τα μεγέθη και τους αριθμούς - και οφείλετε να το αναγνωρίσετε όλοι σας - ότι ο απολογισμός για το 2013 ήταν αποτέλεσμα σοβαρών εκτιμήσεων και πραγματικών αναλύσεων, δημιουργώντας τις κατάλληλες συνθήκες σταθεροποίησης της εθνικής μας οικονομίας, ώστε να μπορέσει η πατρίδα μας από τον αμέσως επόμενο χρόνο του 2014 να επιστρέψει σε θετικό ρυθμό ανάπτυξης. Όμως, δυστυχώς σήμερα η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική. Η κατάσταση της οικονομίας μας επιδεινώθηκε με τις παλινωδίες και τις αστοχίες της Κυβέρνησής σας, έχοντας ως αποτέλεσμα ένα τεράστιο κόστος για την εθνική οικονομία και για τον Έλληνα φορολογούμενο. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Καράολγου. Παρακαλώ, κύριε Τασούλα, έχετε τον λόγο.
Η διαδικασία εγκρίσεως των απολογισμών και των ισολογισμών θα έπρεπε κανονικά να είναι η πιο ενδιαφέρουσα διαδικασία στην οικονομική διαχείριση της χώρας και όχι ο προϋπολογισμός. Είμαστε μια χώρα, όπου προτιμούμε τα εγκαίνια από τις αποπερατώσεις και προτιμούμε τις προγνώσεις από τις επαληθεύσεις. Ίσως είναι και αυτό μία από τις αιτίες του γιατί φτάσαμε εδώ. Είναι εντυπωσιακό να σκεφτεί κανείς ότι ο απολογισμός του 2013 στην πραγματικότητα επιβραβεύεται από το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού που τον Οκτώβριο κατέθεσε η παρούσα Κυβέρνηση. Το 2013, όπως περιέγραψε ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Σταϊκούρας, αλλά όπως είπε και ο κ. Καράογλου που μόλις κατήλθε από το Βήμα, ήταν ένα κρίσιμο έτος, πάνω στο οποίο άρχισε να οικοδομείται η έξοδος της χώρας από την κρίση, με μεγάλες θυσίες των Ελλήνων - προφανέστατα! - , και είναι η περίοδος στην οποία οικοδομήθηκε αυτό που περιγράφει η σημερινή Κυβέρνηση στο προσχέδιο του προϋπολογισμού. Τι περιγράφει; «Η οικονομική προσαρμογή της περιόδου 2010-2014 είχε ως αποτέλεσμα την επίτευξη των στόχων του προγράμματος, δηλαδή της μείωσης του ελλείμματος και της ισοσκέλισης του πρωτογενούς ισοζυγίου της γενικής κυβερνήσεως και της διόρθωσης του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών.». Είχαμε μία θηριώδη μείωση του ελλείματος από 15,2% στο 3,5% και εμφανίστηκαν πρωτογενή πλεονάσματα «το δε ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών - λέει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στο προσχέδιο του προϋπολογισμού του Οκτωβρίου - κατέγραψε το 2013 και το 2014 πλεόνασμα. Συνεπώς, οι βασικοί δείκτες μακροοικονομικής ανισορροπίας της οικονομίας, τα περιβόητα δίδυμα ελλείμματα, βελτιώθηκαν.». Αυτά όλα δεν έγιναν στο κενό. Έγιναν πάνω στην πλάτη του ελληνικού λαού και έγιναν χάριν στις προσπάθειες μιας κυβερνήσεως, η οποία μετά τη de facto χρεοκοπία της χώρας αντελήφθη τις ευθύνες της και παραγνώρισε το πολιτικό κόστος. Παρουσιάζουμε μια ενδιαφέρουσα απόδοση ως λαός, ως χώρα, ως κυβερνητικοί παράγοντες εις τη διαχείριση του απροχώρητου. Η Ελλάδα άργησε σαράντα χρόνια από την Επανάσταση του '21 να μοιράσει τις εθνικές γαίες. Υπήρχαν περί τα πέντε εκατομμύρια καλλιεργήσιμα στρέμματα στην Ελλάδα που μοιράστηκαν το 1871 από τον Υπουργό των Οικονομικών Σωτήρη Σωτηρόπουλο - πληρεξούσιο Τριφυλίας παρακαλώ - ο οποίος, σημειωτέον, εξελέγη Βουλευτής και ανέλαβε υπουργικά καθήκοντα σε ηλικία τριάντα ετών. Και αυτό το λέω προς γνώση όσων παριστάνουν ότι μόνο η σημερινή εποχή είναι αυτή η οποία ασπάζεται τη μυθολογία της νεότητος. Αυτά πάντα υπήρχαν στην Ελλάδα και δεν είναι πρωτότυπο να θέλει ο λαός να δίνει την ευκαιρία σε νέους ανθρώπους να δοκιμαστούν. Μόνο που παλιότερα έδινε σε άξιους νέους ανθρώπους, ενώ σήμερα δίνει σε επικοινωνιακούς νέους ανθρώπους. Είναι διαφορετική αυτή η προσέγγιση. Τι ήταν εκείνο το οποίο οδήγησε τη χώρα να μοιράσει τις εθνικές γαίες το 1871; Έφτασε στο απροχώρητο η ληστεία. Με τη σφαγή στο Δήλεσι, κύριοι συνάδελφοι, εξοργίστηκαν οι πάντες και υπέστη η Ελλάδα μία τερατώδη μείωση του κύρους και της φήμης της, επειδή μία συμμορία ληστών που ελυμαίνετο την ύπαιθρο απήγαγε και σφαγίασε ξένους διπλωμάτες και ξένους περιηγητές και το κράτος δεν μπόρεσε να το αποτρέψει. Η ληστεία ήταν αποτέλεσμα και της μη διανομής των εθνικών γαιών - πέραν του αγρίου ενστίκτου που υπαγόρευε αυτή τη συμπεριφορά - , διότι υπήρχαν άνεργοι και αδύναμοι να ασκήσουν οικονομική δραστηριότητα στην ύπαιθρο. Η κυβέρνηση που προέκυψε μετά τη σφαγή στο Δήλεσι έπιασε τον ταύρο από τα κέρατα, διαχειρίστηκε το απροχώρητο και εκεί που εσχόλαζαν οι εθνικές γαίες, έγινε μία τεράστια διανομή τριών εκατομμυρίων στρεμμάτων χάρη στη νομοθεσία του 1871. Η σφαγή του Δήλεσι η αντίστοιχη για τη σημερινή εποχή είναι η de facto χρεοκοπία της χώρας και όλη η δυσφήμιση, την οποία υπέστη η χώρα οφείλεται στην κατάρρευση όχι ενός καπιταλιστικού συστήματος, αλλά ενός συστήματος πελατειακού, οικογενειοκρατικού, το οποίο έθαλλε και είχε με μεγάλη γενναιοδωρία στηριχθεί από τους πάντες τα χρόνια της Μεταπολιτεύσεως. Η σφαγή του Δήλεσι ήταν η de facto χρεοκοπία της χώρας, η οποία συνήγειρε κάποιους από το πολιτικό σύστημα, οι οποίοι αποφάσισαν να παραγνωρίσουν το πολιτικό κόστος. Ο ΣΥΡΙΖΑ αρνείται να αναγνωρίσει τα νέα δεδομένα, αρνήθηκε να παραδεχθεί τα λάθη του, τα τερατώδη ψέματά του, αρνήθηκε να συμπλεύσει με την πραγματικότητα και οδήγησε τη χώρα σε ένα τρίτο μνημόνιο με μόνη παρηγοριά ότι την οδήγησε με κλαυθμό, ενώ εμείς την οδηγούσαμε χαριεντιζόμενοι. Παραγνωρίζοντας την προφανή γελοιότητα αυτού του επιχειρήματος, θα καλέσω τον απόντα Υπουργό Οικονομικών - εάν διαβάσει τα Πρακτικά - να αντιληφθεί ότι αυτό το οποίο συμβαίνει στη χώρα είναι ότι ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος προσαρμόστηκε στην πραγματικότητα, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ πεισματικά και τώρα αρνείται να προσαρμοστεί. Ας μελετήσετε καλύτερα τον απολογισμό του 2013 που θα ψηφίσετε. Ας μελετήσετε καλύτερα την περίοδο του Δεκεμβρίου του 2014 που με τεράστιες θυσίες του ελληνικού λαού και τεράστια εκ μέρους μας παραγνώριση του πολιτικού κόστους - που δεν έχετε το φιλότιμο να παραδεχθείτε ότι δεν τολμάτε να κάνετε - η χώρα είχε μπει στο κατώφλι της εξόδου από την κρίση και προσαρμοστείτε στην πραγματικότητα. Είναι μονόδρομος η πραγματικότητα. Αντ' αυτού, σήμερα, η χώρα η οποία δεν μπορεί να ανασάνει, η χώρα η οποία βρίσκεται σε μία διαρκή έκπτωση διαδικασιών, λειτουργιών, αξιών παρατηρεί εμβρόντητη και την σκανδαλώδη συνέργεια της Κυβέρνησης με έγκλειστους για τρομοκρατικές ενέργειες στις φυλακές και όλα αυτά τα χαρακτηρίζετε «μυθομανίες», «μυθοπλασίες» και οτιδήποτε άλλο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο προϋπολογισμός του 2013 ήταν το προανάκρουσμα της εξόδου από την κρίση. Εάν δεν αντιληφθείτε την πραγματικότητα, θα πάνε χαμένες - ήδη έχουν πάει χαμένες - πολλές από τις θυσίες των Ελλήνων και όλος ο λαϊκισμός, όλο το κύκνειο άσμα της Μεταπολίτευσης το οποίο εκφράζετε θα μεταστραφεί εναντίον σας με τέτοιο τρόπο, ο οποίος μπορεί να είναι ασυμμάζευτος για τη χώρα. Η έξοδος από την κρίση υπαγορεύεται από συγκεκριμένες υποχρεώσεις, τις οποίες επιδεινώσατε λόγω της δημαγωγίας, λόγω του λαϊκισμού και της εμμονής σας σε θηριώδη ψέματα. Έστω και τώρα, μελετήστε καλύτερα αυτό που θα εγκρίνετε. Περιέχει πόνο, αλλά περιέχει και αποτέλεσμα. Δείτε ότι δεν είναι δυνατόν αυτές οι θυσίες των Ελλήνων, αυτό το αποτέλεσμα να σπαταλάται, επειδή δεν τολμάτε να αναλάβετε τις ευθύνες σας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Εάν δεν τις αναλαμβάνετε εσείς, θα τις αναλάβει σύντομα ο ελληνικός λαός, γιατί είναι βέβαιο ότι έτσι όπως οδηγείτε τα πράγματα, όσο κι αν φαίνεται παράξενο αυτό που λέω, εκεί θα αναγκαστείτε σύντομα να οδηγηθείτε.
Ευχαριστούμε, κύριε Τασούλα. Τον λόγο έχει ο κ. Βενιζέλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, παίρνω τον λόγο γιατί το επιβάλλει η ιστορική αλήθεια και η πολιτική ηθική. Η κυβερνητική πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ - Ανεξάρτητοι Έλληνες ψηφίζει σήμερα τους κυρωτικούς νόμους του απολογισμού και του ισολογισμού του κράτους του οικονομικού έτους 2013. Φανταστείτε τι θα συνέβαινε αν η σημερινή συζήτηση διεξαγόταν υπό άλλες πολιτικές συνθήκες, εάν δεν είχανε μεσολαβήσει οι εκλογές του Ιανουαρίου, το δημοψήφισμα του Ιουλίου, η μεταστροφή, οι εκλογές του Σεπτεμβρίου, εάν ήμασταν ακόμη στην αντιμνημονιακή και δημαγωγική σφαίρα που έφερε τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Τι θα λέγανε σήμερα οι υπερασπιστές του τρίτου μνημονίου και οι εισηγούμενοι την υπερψήφιση των κυρωτικών νόμων για τον ισολογισμό και τον απολογισμό του 2013; Νομίζετε ότι η Κυβέρνηση και η κοινοβουλευτική Πλειοψηφία ψηφίζει «υπέρ» για λόγους τυπικούς, γιατί υπάρχει κάποια συνταγματική υποχρέωση της εκάστοτε κοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας να κυρώνει τον απολογισμό των προηγουμένων ετών; Όχι. Η υποχρέωσή σας είναι διεθνής. Είναι υποχρέωση αξιοπιστίας σε σχέση με τη διαπραγμάτευση που γίνεται για την εφαρμογή και την εξειδίκευση του μνημονίου Τσίπρα - Καμμένου. Ψηφίζετε υπέρ της οικονομικής διαχείρισης του 2013 και των αποτελεσμάτων της, επειδή γλύφετε εκεί που φτύνατε, λόγω της ριζικής μεταστροφής, επειδή αναγνωρίσατε ότι λέγατε ψέματα, ανευθυνότητες, πράγματα εθνικώς επικίνδυνα και προσχωρήσατε στην στρατηγική μας και στην πολιτική μας. Και ενώ εμπράκτως και διά της ψήφου σας αναγνωρίζετε τον κόπο, την προσπάθεια, τον ιδρώτα, εξακολουθείτε να μη λέτε συγγνώμη για τα ψέματα, τις λοιδορίες, τις συκοφαντίες, την εμπάθεια με την οποία ποτίσατε τον ελληνικό λαό, περιορίζοντας τη δυνατότητά του να βλέπει όλη την εικόνα και να κρίνει δίκαια. Βιώνετε, λοιπόν, τις αντιφάσεις σας με τεράστιo κόστος για τη χώρα και την οικονομία. Άκουσα στη συζήτηση, διαβάζοντας και τα Πρακτικά της κοινοβουλευτικής επιτροπής, ότι η Κυβέρνηση αναπτύσσει τρία επιχειρήματα κατά των προηγουμένων δύο προγραμμάτων. Το πρώτο επιχείρημα, είναι ότι είχαν υπερβολικά έντονα υφεσιακά αποτελέσματα τα δύο προηγούμενα προγράμματα, η σωρευτική ύφεση είναι πρωτοφανώς μεγάλη και η εκτόξευση της ανεργίας κοινωνικά απαράδεκτη. Προφανώς! Δεν το ξέρουμε; Δεν το λέγαμε διαρκώς και καθημερινά στη σκληρή διαπραγμάτευση που κάναμε με τους εταίρους, με την τρόικα, με τους θεσμούς, με την Ευρώπη, με το ΔΝΤ από το 2010 έως τον Ιανουάριο του 2015; Σκεφτείτε τα αποτελέσματα της σκληρής διαπραγμάτευσης εάν την είχε κάνει την περίοδο εκείνη ο κ. Τσίπρας, όταν έκανε διαπραγμάτευση το 2015 με τη χώρα σε θετικό ρυθμό ανάπτυξης, σε πρωτογενές πλεόνασμα, σε κάμψη μικρή της ανεργίας και είχε το αποτέλεσμα που είχε εις βάρος της οικονομίας. Εις βάρος της οικονομίας, εις βάρος της προόδου, εις βάρος των ασθενών κοινωνικών ομάδων μάς έφερε αυτό το αποτέλεσμα του τρίτου μνημονίου και κυρίως επέφερε τη βλάβη που επέφερε στην οικονομία και την κοινωνία και τους θεσμούς και το κλίμα. Φανταστείτε να είχε κάνει αυτός και η ομάδα του τη διαπραγμάτευση υπό τις συνθήκες του 2010, του 2011, του 2012, του 2013, δηλαδή με την απειλή της άμεσης χρεοκοπίας. Το επιχείρημα του κ. Τσίπρα είναι ότι αν κάναμε αυτά που λέγαμε το Γενάρη, θα οδηγούσαμε τη χώρα σε απόλυτη καταστροφή, άρα έπρεπε να πάμε στο μνημόνιο 3. Αυτό το επιχείρημα δεν ισχύει για το 2010 και για το 2011; Είχαμε δυνατότητα να πάμε σε άλλη λύση; Tότε μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε τη λύση του Grexit; Για να πάμε πού, με πρωτογενές έλλειμμα 15,7%, χωρίς να έχουμε τη δυνατότητα να χρηματοδοτήσουμε μισθούς, συντάξεις, νοσοκομεία, σχολεία και Ένοπλες Δυνάμεις; Kαι με τις τράπεζες απροστάτευτες και τους καταθέτες απροστάτευτους, χωρίς μηχανισμό στήριξης. Το δεύτερο επιχείρημα της Κυβέρνησης, είναι ότι έχει σχεδιαστικά προβλήματα το πρώτο και το δεύτερο πρόγραμμα. Βεβαίως έχει. Δεν τα έχουμε εντοπίσει; Δεν έχουμε αναλύσει κατά κόρον στις διαπραγματεύσεις το πρόβλημα των πολλαπλασιαστών και τα σχεδιαστικά προβλήματα των προγραμμάτων, τα οποία ομολόγησε το ΔΝΤ; Προσωπικά, έχω εξηγήσει στην Επιτροπή Ανεξαρτήτου Εσωτερικού Ελέγχου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου διεξοδικά και με κάθε λεπτομέρεια, ποια είναι κατά τη γνώμη μου τα σχεδιαστικά προβλήματα και οι ευθύνες και του ταμείου και των θεσμών και τα έχω πει σε όλα τα διεθνή φόρα. Όμως, είχαμε εμείς επιλογή να πάμε σε ταχύρρυθμη δημοσιονομική προσαρμογή μέσα σε τέσσερα χρόνια; Είχαμε άλλη οδό; Υπάρχουν αντιλήψεις που κυριαρχούν, αντιλήψεις πολιτικές, αντιλήψεις της αγοράς και αντιλήψεις των δανειστών, όταν σου δίνουν αυτό το τεράστιο δάνειο, που τελικά φτάνει τα 300 δισεκατομμύρια, με την επιβάρυνση που προκάλεσε ο κ. Τσίπρας. Είχαμε δική μας δυνατότητα; Δυστυχώς, δεν είχαμε. Αλλά, δεν είχαν και τώρα οι κυβερνώντες, οι οποίοι έλεγαν τα εύκολα, μεγάλα λόγια και πουλούσαν τις φρούδες ελπίδες. Το δεύτερο πρόγραμμα, όμως, προέβλεψε την παρέμβαση στο χρέος, η οποία ονομαστικά οδήγησε σε μείωση 126 δισεκατομμυρίων ευρώ και σε όρους καθαρής παρούσης αξίας μέσα από το OSI που έχει γίνει, δηλαδή την επιβάρυνση, το έμμεσο κούρεμα του χρέους που κατέχει ο επίσημος τομέας, η Ευρωζώνη, το EFSF, το ESM, σε ένα συνολικό κέρδος για τη χώρα που ξεπερνά τα 200 δισεκατομμύρια ευρώ και είναι το μεγαλύτερο στα παγκόσμια χρονικά. Τώρα πλέον η εκτίμηση που κάνουν εταιρείες που κατέχουν ελληνικά ομόλογα και ενδιαφέρονται για λόγους εμπορικούς να προωθήσουν την άποψή τους ότι η Ελλάδα έχει σε όρους καθαρής παρούσης αξίας το μικρότερο χρέος στην Ευρώπη - οι υπολογισμοί φτάνουν να λένε ότι σε καθαρή παρούσα αξία είναι μόλις 18% του ΑΕΠ το χρέος της Ελλάδας - , τώρα δημοσιεύονται και επιστημονικά περιοδικά. Είδα στο Intermarkets να δημοσιεύεται μελέτη, είδα στο Business School του Harvard να δημοσιεύεται μελέτη για το θέμα αυτό. Η συζήτηση δεν γίνεται στις εφημερίδες, γίνεται στην επιστημονική κοινότητα. Το τρίτο επιχείρημα - μεγάλη «επιτυχία» του μνημονίου Τσίπρα - Καμμένου - είναι ότι μειώθηκαν οι στόχοι για το πρωτογενές πλεόνασμα. Μα, πώς να είναι παραπάνω οι στόχοι για το πρωτογενές πλεόνασμα, όταν η χώρα έκανε τέτοια οπισθοδρόμηση, πήγε ξανά σε ύφεση και έχασε το πρωτογενές πλεόνασμα; Εμείς θα μέναμε στον στόχο για πρωτογενές πλεόνασμα 4,5% του ΑΕΠ; Το 4,5% του ΑΕΠ, προέκυπτε ως στόχος από τη μελέτη βιωσιμότητας του χρέους, με αντίστοιχο στόχο για ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης τουλάχιστον 2,5% και σε μια μελέτη βιωσιμότητας του χρέους, που δεν είχε εκτιμήσει την πραγματική μείωση σε καθαρή παρούσα αξία και την εντυπωσιακή μείωση του κόστους του χρέους και των τόκων που πληρώνει η χώρα κάθε χρόνο, δηλαδή αυτήν την εντυπωσιακή ιστορική ελάφρυνση του βάρους του χρέους. Προφανώς, το λεγόμενο fiscal space, ο ζωτικός δημοσιονομικός χώρος για να αναπνεύσει η χώρα θα προβλεπόταν και στην προληπτική πιστωτική γραμμή που θα παίρναμε στις 28 Φεβρουαρίου του 2015. Διότι, ήταν δέσμευση του Eurogroup η νέα παρέμβαση στο χρέος, την οποία μακάρι να ολοκληρώσει η Κυβέρνηση τώρα, εάν ζητήσει βοήθεια και καταλάβει πώς πρέπει να χειριστεί το θέμα. Και έτσι θα φτάναμε και σε μείωση του στόχου του πρωτογενούς πλεονάσματος. Όμως, είναι άλλο να μειώνεις τον στόχο, επειδή δεν σου χρειάζεται και άλλο να τον μειώνεις, επειδή δεν μπορείς να τον πετύχεις και βάζεις τη χώρα σε νέο μνημόνιο για τουλάχιστον τρία χρόνια ακόμη, με σκληρότατους όρους, με νέους φόρους, με νέο ασφαλιστικό, με υπονόμευση του κοινωνικού κράτους. Διότι λέει η Κυβέρνηση: «Τώρα, εκτός από το μικρότερο πλεόνασμα, έχω και δείκτη κοινωνικής προστασίας». Τι λέτε; Πώς τολμάτε; Αφήστε την προστασία της πρώτης κατοικίας στο επίπεδο που βρήκατε, στο επίπεδο που ίσχυε νομοθετικά μέχρι 31 Οκτωβρίου 2015. Όμως, δεν μπορείτε. Τίποτα δεν μπορείτε να αφήσετε στο ίδιο επίπεδο ούτε την προστασία της πρώτης κατοικίας ούτε το εγγυημένο επίπεδο, το οποίο καταστρέψατε, ενώ το βρήκατε σε πιλοτική εφαρμογή. Και βέβαια, έχουμε τώρα, πέρα από τη φορολογική επιβάρυνση, το νέο ασφαλιστικό και δυστυχώς τη δημοσιονομική και χρηματοοικονομική κατάρρευση του ΕΟΠΥΥ. Να προσέχετε τι λέτε! Από τον απολογισμό και τον ισολογισμό που ψηφίζετε, που αναδεχθήκατε και εισηγείστε αλλά και από το σχέδιο προϋπολογισμού που καταθέσατε με τις υπογραφές σας αναγνωρίζετε το μέγεθος της παρέμβασης του 2012 στο δημόσιο χρέος - διότι δεν μπορείτε να κάνετε διαφορετικά, όταν βάζετε υπογραφές κάτω από αριθμούς - και βέβαια, αποδέχεστε ότι το 2013 είχαμε πρωτογενές πλεόνασμα, σύμφωνα με τα κριτήρια του προγράμματος και υπερβάλλον πλεόνασμα, το οποίο διανεμήθηκε ως κοινωνικό μέρισμα. Αυτός, λοιπόν, είναι ο απολογισμός του 2013 και πολύ καλύτερος είναι ο απολογισμός του 2014, που θα συζητήσουμε στη Βουλή. Το θέμα είναι τι κάνετε εσείς το 2015, ποιος θα είναι ο απολογισμός και ο ισολογισμός του 2015, που είναι το δικό σας έτος, έτος οπισθοχώρησης, επιβράδυνσης, έτος ζημιογόνο και βλαβερό για την οικονομία, έτος μεταστροφής και ριζικής διάψευσης. Ξεπεράσατε την αβεβαιότητα που εσείς οι ίδιοι παράγετε πολιτικά; Όχι! Την αναπαράγετε συνεχώς και την ανακυκλώνετε. Υπονομεύετε το κλίμα, την επιχειρηματικότητα, τις επενδύσεις. Θέτετε σε κίνδυνο την ανακεφαλαιοποίηση με συμμετοχή ιδιωτών στις τράπεζες, όχι υπέρ των τραπεζιτών αλλά υπέρ της οικονομίας και των καταθετών. Έχετε αντιληφθεί, βεβαίως, κύριες και κύριοι Βουλευτές, ότι το χαρτοφυλάκιο του δημοσίου στον τραπεζικό τομέα περνάει στο νέο ταμείο των 50 δισεκατομμυρίων, ότι υπάρχει πια πλήρης εξωτερικός έλεγχος. Στο ασφαλιστικό συνεχώς η κοινωνία δέχεται πυροβολισμούς φόβου, στο φορολογικό το ίδιο. Ισοδύναμα δεν υπάρχουν. Στα «κόκκινα» δάνεια παίζετε με τον πόνο των ανθρώπων, ενώ δεν υπάρχει πραγματικό πρόβλημα με τα στεγαστικά. Οι τράπεζες μπορούν να διασφαλίσουν την κατοικία του νοικοκυριού στα στεγαστικά δάνεια. Αλλά υπάρχει πρόβλημα με τις δυνατότητες δανεισμού των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, γιατί η αξιολόγηση του χαρτοφυλακίου των τραπεζών έγινε με τρόπο που καθιστά, όπως έχω πει, εξαιρετικά δύσκολο το να χρηματοδοτούνται μικρομεσαίες επιχειρήσεις με ανταγωνιστικά επιτόκια λόγω των εποπτικών κεφαλαίων που χρειάζονται. Και βέβαια, επίκειται η αναδιάρθρωση των επιχειρηματικών δανείων και άρα, των επιχειρήσεων στους πιο κρίσιμους τομείς της ελληνικής οικονομίας, όπως είναι, για παράδειγμα, ο τουρισμός. Αυτό είναι το θέμα, πώς θα γίνει αυτή η αναδιάρθρωση και ποιες είναι οι προοπτικές της οικονομίας. Πού είναι το μοντέλο; Τι διαπραγματεύεστε; Σε ποιο στρατηγικό σχεδιασμό για την ανάπτυξη, για το μέλλον, για τις επενδύσεις, για την απασχόληση; Σε τίποτα! Επίσης, δεν υπάρχει τίποτα και για το προσφυγικό. Έχετε συνδέσει την οικονομική κρίση και διαπραγμάτευση με θέματα μείζονος σημασίας στην εξωτερική πολιτική. Δεν αντιλαμβάνεστε τι συμβαίνει με θέματα έρευνας και διάσωσης στο Αιγαίο.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ, έχει παρέλθει, δυστυχώς, ο χρόνος.
Και βεβαίως, υπάρχει το ζήτημα - και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε - της θεσμικής κρίσης της χώρας, κλίμα εκφοβισμού στη δικαιοσύνη, απόπειρα κατάργησης των ανεξαρτήτων αρχών, καταγγελίες Καμμένου - Γιαννακόπουλου, που αξίζει να διερευνηθούν, διότι είναι πρωτοφανείς, και τώρα η υπόθεση καταγγελιών του πρώην Υπουργού κ. Πανούση, που θα έρθει και ενώπιον της αρμόδιας Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής να παρουσιάσει τα θέματα, τα οποία έχουν τεράστια σημασία. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, τι συμβαίνει στον τόπο; Αντιλαμβάνεστε πού θα ήσασταν τώρα, αν αυτά συνέβαιναν επί άλλων κυβερνήσεων; Όχι καθισμένοι ήρεμα αλλά πάνω στα έδρανα και θα φωνάζατε στο όνομα της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης, του κράτους δικαίου, της διαφάνειας! Τώρα; Παρακολουθείτε τη διάλυση του θεσμικού ιστού της χώρας; Χωρίς θεσμικό ιστό δεν υπάρχει ανάπτυξη, δεν υπάρχει εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης. Είναι, λοιπόν, μια εξαιρετική ευκαιρία η ψήφος σας υπέρ του απολογισμού και του ισολογισμού του οικονομικού έτους 2013. Είναι ψήφος αποκατάστασης της ιστορικής αλήθειας και της δικαιοσύνης. Όμως, το κάνετε χωρίς να έχετε συνείδηση, το κάνετε έτσι, μηχανικά. Δεν το κάνετε συνειδητοποιώντας τη μεγάλη αλλαγή που έχει γίνει. Και αυτό φυσικά παρεμποδίζει την κοινή γνώμη να το αντιληφθεί αλλά παρά τα εμπόδια, η κοινή γνώμη θα το αντιληφθεί!
Ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Ποτάμι κ. Δανέλλης.
Και εγώ, κύριε Πρόεδρε.
Μετά θα μιλήσει ο κ. Κασιδιάρης και εσείς, κύριε Λοβέρδο, όπως έχετε δηλώσει.
Όχι, έχουμε τον λόγο οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, κύριε Πρόεδρε, με τη σειρά που υπάρχει.
Δεν ζητήσατε τον λόγο. Ο Κανονισμός, κύριε Βρούτση, λέει ότι οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι ζητούν τον λόγο και μιλούν κατά τη σειρά. Δεν προβλέπει σειρά κομμάτων. Πρέπει να τον ζητήσετε και τον παίρνετε μετά.
Τότε θέλω κι εγώ μετά τον λόγο.
Βεβαίως, μετά. Ο κ. Δανέλλης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο τόπος, η κοινωνία, οι πολίτες και ιδιαίτερα η Αριστερά έχουν πληρώσει εξαιρετικά βαρύ τίμημα στο παρελθόν και όχι στο τόσο μακρινό παρελθόν, στο παρακράτος της Δεξιάς. Δεν πιστεύουμε αυτές τις μέρες στα μάτια και στα αυτιά μας, ακούγοντας ότι μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να φλερτάρει ή να ανέχεται και να καλύπτει εκείνους που αποδεδειγμένα φλερτάρουν με την ιδέα της δημιουργίας ενός αριστερού παρακράτους. Δεν είναι δυνατόν να αποδεχόμαστε κάποιους, οι οποίοι μπορεί να παζαρεύουν νομοσχέδια με καταδίκους του κοινού ποινικού δικαίου ή απεχθείς τρομοκράτες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό είτε γίνεται από αφέλεια είτε γίνεται από ιδεοληψίες είτε γίνεται από μικροκομματικές ιδιοτέλειες, είναι αποκρουστικό και εξαιρετικά επικίνδυνο. Ο Πρωθυπουργός δεν μπορεί να παραμένει θεατής. Και βεβαίως ο Υπουργός Δικαιοσύνης έχει εκτεθεί ιδιαιτέρως. Τώρα στο νομοσχέδιό μας. Στα χρόνια προ κρίσης, το κράτος ξόδευε πολύ περισσότερα από αυτά που εισέπραττε. Οι προϋπολογισμοί ήταν μονίμως ελλειμματικοί. Η χώρα αναπόφευκτα οδηγούταν στον εύκολο τότε και φθηνό δανεισμό, φορτώνοντας βεβαίως τις επόμενες γενιές, ενώ το χρέος διογκωνόταν, χωρίς κανείς να μεριμνά πραγματικά γι' αυτό. Όμως «ανάγκα και Θεοί πείθονται». Έτσι ο απολογισμός και ισολογισμός που συζητούμε σήμερα, είναι σίγουρα σε μια διαφορετική λογική, μια διαφορετική λογική που επεβλήθη εκ των πραγμάτων και όχι από επιλογή. Το ελληνικό κράτος, είχε το 2013 πρωτογενές πλεόνασμα που έφθανε στο 1,2%, όταν ο στόχος ήταν στο 0%. Σήμερα καλούμαστε να το επικυρώσουμε με καθυστέρηση δεκατριών μηνών από την ημερομηνία κατάθεσής του. Πρόκειται βεβαίως για μια σουρεαλιστική διαδικασία. Το ελληνικό Κοινοβούλιο μοιάζει να δουλεύει με τους δικούς του ρυθμούς, απομονωμένο όμως από την καθημερινότητα των πολιτών και κυρίως από την πραγματική οικονομία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Συμπολίτευσης, αλήθεια είστε θύματα της ίδιας σας της επιτυχίας, όπως δήλωσε μετά τη συνεδρίαση του κρίσιμου για μας προχθεσινού Eurogroup ο Υπουργός Οικονομικών; Και αναρωτιέμαι γιατί με τόσες επιτυχίες στο ενεργητικό σας, ξεσηκώνετε τον κόσμο για αντίσταση αύριο, Πέμπτη, ημέρα γενικής απεργίας; Είναι ο διπλός ρόλος και η διπλή αντίληψη της πραγματικότητας. Συνειδητοποιείτε ότι στους μήνες διακυβέρνησής σας, έχουν χαθεί πέντε μονάδες του ΑΕΠ, ισόποσες με περίπου 9 δισεκατομμύρια ευρώ, όπως μόλις χθες είπε ο κ. Ρέγκλινγκ ; Τη στιγμή που όλη η ελληνική κοινωνία ανησυχεί για τις αποφάσεις που θα παρθούν από τους θεσμούς για την υποδόση των 2 δισεκατομμυρίων τις αμέσως επόμενες ημέρες, εμείς ακόμη ασχολούμαστε εντελώς ετεροχρονισμένα με τον ισολογισμό και τον απολογισμό του 2013. Το σουρεαλιστικό του πράγματος, όμως, δεν εξαντλείται εδώ. Έχουμε μια Κυβέρνηση που επιχειρεί να μας πείσει για τα αρνητικά του νομοσχεδίου και του απολογισμού, παρ' ότι η ίδια το εισηγείται, και μια Αντιπολίτευση, που πασχίζει για το αντίθετο, θέλοντας να μας θυμίσει τις «χρυσές» μέρες του 2013. Ζούμε μια μάχη εντυπώσεων, που συνοψίζεται σε φράσεις που προσβάλλουν τη νοημοσύνη μας και βεβαίως αυξάνουν την αναξιοπιστία μας απέναντι στην κοινωνία. Success story από τη μια, θύματα της επιτυχίας από την άλλη. Την ίδια στιγμή, τα θύματα αυτής της επιτυχίας - δηλαδή οι Έλληνες πολίτες - ανησυχούν, αναρωτιούνται, απαιτούν λύση στο θέμα της προστασίας της πρώτης κατοικίας, θέμα που η Κυβέρνηση καθυστερεί και αναπόφευκτα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει ρεαλιστικά, θέμα για το οποίο δεν έχει, ακόμη και τώρα, μια ρεαλιστική, μια εφικτή λύση. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, είναι πλέον καιρός να καταλάβετε πως η κλεψύδρα, πραγματικά, αδειάζει αυτήν τη φορά. Δεν μπορείτε να συνεχίσετε να νομοθετείτε στο παρά πέντε ή ακόμη και στο και πέντε. Η ελληνική οικονομία δεν αντέχει άλλους πειραματισμούς, δεν αντέχει άλλους ερασιτεχνισμούς, που μονότονα επιβεβαιώνουν μόνο ιδεοληψίες. Στέκομαι σε δύο σημεία της έκθεσης του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Το πρώτο, αφορά την απουσία μητρώου παγίων του ελληνικού δημοσίου. Συζητάμε για ιδιωτικοποιήσεις ή για την αξιοποίηση της περιουσίας του ελληνικού δημοσίου, χωρίς στην πραγματικότητα να έχουμε γνώση για το ποια είναι αυτή η περιουσία και πόσο αποτιμάται. Εξαντλούμαστε σε εκτοξεύσεις ένθεν κακείθεν κατηγοριών, για το ποιος ξεπουλάει φθηνότερα τη δημόσια περιουσία, χωρίς στην πραγματικότητα όμως να έχουμε πλήρη αντίληψη του πόσο κοστίζει αυτή με τα σημερινά δεδομένα. Το δεύτερο σημείο, αφορά τη διαχρονική συσσώρευση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου. Οι φορείς υγείας τείνουν να καταστούν σε βαρέλι δίχως πάτο για τον κρατικό προϋπολογισμό. Οι αιτίες που διαχρονικά δημιουργούν τη ζοφερή αυτή οικονομική κατάσταση, δυστυχώς, δεν αντιμετωπίστηκαν ούτε στο παρελθόν, πολλώ δε μάλλον στο παρόν αποτελεσματικά. Οι ελεγκτικοί και οι εισπρακτικοί μηχανισμοί του κράτους παραμένουν αδύναμοι, χωρίς επαρκές προσωπικό, χωρίς σχεδιασμό. Ο ισολογισμός - απολογισμός του 2013 έχει πέρα από κάθε αμφιβολία θετικά στοιχεία. Τα έσοδα του κράτους πήγαν καλύτερα, η οικονομία, αν και παρέμενε εύθραυστη, ως ένα βαθμό σταθεροποιήθηκε και η χώρα αργά αλλά σταθερά γύριζε από την ύφεση στην ανάπτυξη. Σήμερα, δύο χρόνια μετά, αναμένουμε ύφεση της τάξης του 1,4% για το 2015, τα ληξιπρόθεσμα προς το δημόσιο αυξάνονται δραματικά, όπως επίσης αυξάνουν και οι οφειλές του δημοσίου. Η πραγματική οικονομία ασφυκτιά και η ανεργία συνεχίζει να σκαρφαλώνει στα ύψη. Δεν υπάρχει άλλος χρόνος. Είναι προφανές αυτό. Προχωρήστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Κυβέρνησης, στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, που είναι μονόδρομος για τη σταθεροποίηση της οικονομίας και την έξοδο από την κρίση. Οι επαναστατικές κορώνες, συνοδευόμενες από το επικοινωνιακό παιγνίδι εντυπώσεων, δεν είναι σίγουρα συνταγή επιτυχίας. Αντιθέτως είναι συνταγή βεβαίας αποτυχίας. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Δανέλλη. Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Κουτσούμπας και οι Βουλευτές του κόμματός του, κατέθεσαν πρόταση νόμου: «Μέτρα ανακούφισης της λαϊκής οικογένειας». Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παράλληλα έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «1974: Η αποκατάσταση της δημοκρατίας», που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, τριάντα μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί - συνοδοί τους από το 15ο Γενικό Λύκειο Αθηνών. Τους καλωσορίζουμε. [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής κ. Ηλίας Κασιδιάρης έχει τον λόγο.
Ο προϋπολογισμός του 2013, όπως και αυτοί του 2014 και του 2015, είναι προϋπολογισμοί μνημονιακοί. Αφορούν μέτρα καταστροφικά. Έχουν σκοπό τη διάλυση της ελληνικής οικονομίας και εκ των πραγμάτων είναι εκτός στόχων και αποτυχημένοι. Έχουμε πει επανειλημμένως ότι η υπερφορολόγηση η οποία εφαρμόζεται, αυτό το σύστημα των νομοθετημάτων τα οποία έρχονται στην Ελλάδα από ξένα κέντρα εξουσίας, από την τρόικα, γραμμένα στα αγγλικά, γραμμένα σε ξένη γλώσσα, επιβάλλονται εδώ στη Βουλή και ψηφίζονται από πλειοψηφίες, οι οποίες όμως δεν εκφράζουν τον ελληνικό λαό, έχουν μοναδικό στόχο τη διάλυση της εθνικής μας οικονομίας και την καταστροφή της Ελλάδας, ώστε πολύ σύντομα οι διεθνείς παράγοντες που επιβάλλουν αυτά τα νομοθετήματα, να βάλουν στο χέρι την εθνική περιουσία της πατρίδας μας. Ήδη, με μία δήθεν αριστερή Κυβέρνηση ξεπουλήθηκαν δεκατέσσερα αεροδρόμια, τα οποία παρήγαγαν πλούτο στην Ελλάδα. Κανένα κράτος δεν ξεπουλά εκείνες τις επιχειρήσεις οι οποίες παράγουν πλούτο. Κανένα κράτος δεν ξεπουλά τον ΟΠΑΠ, που φέρνει χρήματα στο δημόσιο. Κανένα κράτος δεν ξεπουλά τα αεροδρόμια, τα οποία έχουν τεράστια εισοδήματα για τα κρατικά ταμεία. Ως εκ τούτου, λοιπόν, όλοι αυτοί οι προϋπολογισμοί - και όχι μόνο αυτού του έτους του οποίου τον προϋπολογισμό συζητούμε σήμερα - είναι προϋπολογισμοί εθνικής καταστροφής. Είναι καταδικασμένοι σε απόλυτη αποτυχία. Έχουμε πει επανειλημμένως ότι ο νυν Πρωθυπουργός Τσίπρας, ο οποίος εξελέγη Πρωθυπουργός εξαπατώντας τον Έλληνα πολίτη, εξαπατώντας τον λαό με ψευδείς εξαγγελίες, είχε προσυμφωνήσει όλα αυτά τα μέτρα, όλη αυτήν την πολιτική η οποία είναι πρωτίστως καταστροφική για τα λαϊκά στρώματα, τα οποία οδηγούνται σε αυτοκτονία και σε αργό θάνατο. Είχε πάρει εργολαβία, λοιπόν, ο νυν Πρωθυπουργός Τσίπρας να περάσει ένα μνημόνιο, το οποίο αδυνατούσαν να περάσουν ο Σαμαράς με τον Βενιζέλο. Η Μέρκελ, ο Σόιμπλε, ο Ντάισελμπλουμ, όλοι οι διεθνείς τοκογλύφοι οι οποίοι δυστυχώς διαχειρίζονται σήμερα τις τύχες της Ελλάδας, γνώριζαν ότι με την παλαιότερη μνημονιακή συγκυβέρνηση, με τα παλαιότερα κατεστημένα κόμματα, δηλαδή με το ΠΑΣΟΚ, τη Νέα Δημοκρατία και τους παρατρεχάμενούς τους, δεν υπήρχε καμμία περίπτωση να περάσουν όλα αυτά τα μέτρα τα οποία βλέπουμε σήμερα να γίνονται πράξη. Ήξεραν ότι με Σαμαρά και Βενιζέλο, δεν περνούσε άλλο μνημόνιο, γιατί δεν θα το δεχόταν ο λαός. Γι' αυτό χρησιμοποίησαν τον Τσίπρα, για να εξαπατήσει τους Έλληνες πολίτες. Προσωρινά το έχουν καταφέρει. Βλέπουμε σημεία και τέρατα. Βλέπουμε μία Κυβέρνηση η οποία εκτελεί τον Έλληνα πολίτη, να καλεί αύριο σε απεργία. Βλέπουμε έναν Υπουργό - αναφέρομαι στον Τσακαλώτο - ο οποίος έχει υπογράψει μία σωρεία αντεθνικών και αντιλαϊκών νομοθετημάτων, να λέει «είμαστε θύματα της επιτυχίας μας». Αναρωτιέται ο Έλληνας πολίτης που ακούει όλα αυτά τα πράγματα για το εξής: Είστε τρελοί; Είστε τρελοί για δέσιμο εσείς της Κυβέρνησης ή απλά νομίζετε ότι ο Έλληνας τρώει κουτόχορτο; Νομίζετε ότι απευθύνεστε σε κάφρους και τα λέτε όλα αυτά; Καλείτε σε απεργία τους πολίτες, που εσείς οι ίδιοι εκτελώντας εντολές ξένων κέντρων τούς καταδικάσατε σε θάνατο. Αυτές τις ημέρες παίζετε ένα θέατρο διαπραγμάτευσης. Παίζετε, πραγματικά, ένα θέατρο, όπως θέατρο παιζόταν για μήνες, το οποίο κορυφώθηκε με την υπόθεση του κίβδηλου δημοψηφίσματος, στο οποίο προδώσατε την ετυμηγορία του ελληνικού λαού. Μιλώ για θέατρο, διότι οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας έχουν προσυμφωνηθεί με την τρόικα εδώ και πολύ καιρό, όπως είχε προσυμφωνηθεί και το τρίτο μνημόνιο της δήθεν Αριστεράς. Αυτά τα έλεγε η Χρυσή Αυγή πριν από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου. Λέγαμε ότι ο Τσίπρας από την ημέρα που πήγε στο London School of Economics, στο Τέξας, στη λίμνη Κόμο, σε όλα τα διεθνή fora των ξένων τοκογλύφων, προσυμφώνησε να εφαρμόσει το τρίτο και καταστροφικότερο μνημόνιο στην Ελλάδα. Όλα αυτά επαληθεύονται σήμερα. Δεν είμαστε, λοιπόν, ο μάντης του Μαντείου των Δελφών. Γνωρίζουμε, όμως, άριστα ότι ήδη έχουν πέσει οι υπογραφές κάτω από το τραπέζι και έχουν προσυμφωνηθεί οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας. Το σχέδιο είναι οι ξένοι τοκογλύφοι μέσω των τραπεζών να πάρουν τις οικίες των φτωχών Ελλήνων, αυτών που δούλευαν και είχαν κάποια εισοδήματα προ μνημονίου και που με τα μέτρα τα οποία εφαρμόσατε παράνομα και σε αντίθεση με την ετυμηγορία του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα, σήμερα έχασαν τα εισοδήματά τους. Όμως οι τράπεζες, απαιτούν να αποπληρώσουν τις δήθεν υποχρεώσεις τους. Έτσι θα χάσουν τα σπίτια τους πάρα πολλοί Έλληνες, εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες πολίτες. Σ' αυτά τα σπίτια, βεβαίως, θα εγκατασταθούν λαθρομετανάστες. Αυτό είναι το σχέδιο που εξελίσσεται. Αυτές είναι οι εντολές της ανθελληνικής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτές τις εντολές, οι οποίες εφαρμόζονται βεβαίως σε αγαστή συνεργασία με το τουρκικό κράτος και παρακράτος, τις εφαρμόζει η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μιλάμε, λοιπόν, για μία εθνική προδοσία, για τη συγκάλυψη της οποίας έχετε εφεύρει όλους αυτούς τους ανεκδιήγητους τύπους, έχετε βάλει μπροστά τον Φίλη να λέει αυτές τις αθλιότητες σε βάρος της ελληνικής Ιστορίας, μόνο και μόνο για αποπροσανατολισμό. Γιατί κανείς στα δελτία ειδήσεων δεν ασχολείται σήμερα με το ξεπούλημα της Ελλάδος, με τη διάλυση της ελληνικής οικονομίας. Ασχολούνται με τον Φίλη, με τον Πανούση. Βέβαια, είδαμε και τις περιβόητες «χρυσαυγιάδες», όπου για την περίπτωση Κουμουτσάκου, βεβαίως μας υβρίζατε για μία ολόκληρη εβδομάδα κι ακόμα μας υβρίζετε, ενώ δεν βρέθηκε ούτε ένα κόμμα για να καταδικάσει το επεισόδιο με τον κ. Χατζησάββα, τον Βουλευτή της Χρυσής Αυγής. Τα κανάλια πανηγυρίζανε. Τα κόμματα πανηγυρίζανε για αυτό το γεγονός. Δεν βρέθηκε ούτε ένας εδώ μέσα να πει «καταδικάζω τη βία από όπου και αν προέρχεται». Όμως έχουμε γίνει μάρτυρες άθλιων καταστάσεων. Θυμόμαστε πολύ καλά τις δολοφονίες νεαρών παιδιών της Χρυσής Αυγής, για τις οποίες δεν έγινε απολύτως τίποτα. Οι κρατικές αρχές αδιαφόρησαν. Ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, δεν έστειλε ούτε μία συλλυπητήρια επιστολή στις οικογένειες των εκλιπόντων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Παρεμπιπτόντως, ο Τόσκας, ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, εμφανίστηκε στην κρατική τηλεόραση και είχε αναγγείλει συλλήψεις - λέει - στελεχών της Χρυσής Αυγής. Είχε εμπλέξει τη Χρυσή Αυγή, λέγοντας ότι είναι στέλεχος της Χρυσής Αυγής ο δράστης εκείνου του επεισοδίου με τον Βουλευτή Κουμουτσάκο της Νέας Δημοκρατίας. Πού είναι τώρα ο Τόσκας; Γιατί δεν ζητάει συγγνώμη; Τα «μάζεψε». Βγήκε και είπε «Όχι, έχουν ιδεολογική συγγένεια» και κάτι τέτοιες ανοησίες. Γιατί δεν βγαίνει εδώ να ζητήσει συγγνώμη, που καταδίκασε ένα ολόκληρο κόμμα, το τρίτο πολιτικό κόμμα της χώρας; Βλέπουμε τώρα την υπόθεση Πανούση, όπου έχουμε συγκεκριμένες καταγγελίες από πρώην Υπουργό και πανεπιστημιακό και δεν κινείται φύλλο κατά του ΣΥΡΙΖΑ. Όταν τη Χρυσή Αυγή την είχαν καταγγείλει οι ψευδομάρτυρες «Α», «Β», «Γ» και «Δ» και λέγανε κάτι ιστορίες επιστημονικής φαντασίας με αμνοερίφια μέσα, με κάτι μαντριά στην Μαλακάσα, με κάτι τανκς - λέει - που ετοιμάζαμε να μπούμε στη Βουλή, πήγαμε όλοι φυλακή! Τώρα που υπάρχουν πολύ συγκεκριμένα ντοκουμέντα για άμεση συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τρομοκράτες, οι οποίοι έχουν δολοφονήσει μέλη της Χρυσής Αυγής, δεν κινείται φύλλο, δεν μιλάει κανείς. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Η Χρυσή Αυγή, είναι ο μοναδικός αντίπαλος σε αυτό το διεφθαρμένο σύστημα του μνημονίου, για αυτόν τον λόγο και μας πολεμάτε με όλους αυτούς τους άθλιους τρόπους. Εις ό,τι αφορά τους λασπολόγους, τον Φίλη, τον Τόσκα και όλους αυτούς, θα τα πούμε πολύ σύντομα στα δικαστήρια. Εφόσον δεν ζητάνε συγγνώμη για τα ψέματά τους, θα κληθούν να απολογηθούν και να εξηγήσουν για ποιον λόγο συκοφάντησαν την τρίτη πολιτική δύναμη της χώρας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Κασιδιάρη. Κύριε Υπουργέ, θέλετε να μιλήσετε τώρα;
Θα μιλήσω τώρα, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η σημερινή διαδικασία της Ολομέλειας της Βουλής, με αντικείμενο την Κύρωση του Απολογισμού και του Ισολογισμού του Κράτους για το οικονομικό έτος 2013, προσφέρει μία πολύτιμη ευκαιρία για να αντλήσει κανείς συμπεράσματα, - θα έλεγα - να αντλήσει διδάγματα από την εμπειρία, τις αποτυχίες, τα λάθη αλλά και τις ενδεχόμενες επιτυχίες των τελευταίων χρόνων. Θα επιχειρήσω να το κάνω, χρησιμοποιώντας τα κύρια μακροοικονομικά μεγέθη των ετών 2012-2014 με κέντρο προφανώς το 2013, που μας αφορά και που είναι το αντικείμενο της συζήτησης. Πριν ξεκινήσω, θα ήθελα να συμφωνήσω με τον κ. Καράογλου στο ότι πράγματι η χρονική υστέρηση της συζήτησης είναι μεγάλη. Το Γενικό Λογιστήριο, εδώ και καιρό κάνει προσπάθεια αναβάθμισης του πλαισίου του δημόσιου λογιστικού συστήματος της χώρας. Η προσπάθεια αυτή εντείνεται. Ελπίζω ότι πολύ σύντομα θα είμαστε σε θέση να κάνουμε την κύρωση, να κλείνουμε - αν θέλετε - τα βιβλία των οικονομικών ετών πολύ πιο γρήγορα από ό,τι κάναμε μέχρι τώρα. Ας επιστρέψω, λοιπόν, στο μάθημα - θα έλεγα - οικονομικής ιστορίας που μας δίνει η τριετία 2012-2014 και στα συμπεράσματα που κανείς μπορεί να βγάλει από την τριετία αυτή. Το 2012, βρίσκει την ελληνική οικονομία σε συνθήκες βαθιάς, παρατεταμένης οικονομικής ύφεσης. Ο ρυθμός μεγέθυνσης για το 2012, με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ - και χρησιμοποιώ τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, γιατί μας επιτρέπουν τη σύγκριση μέχρι το 2014- είναι -6,6%, σε σταθερές τιμές. Η ύφεση δηλαδή, το βάθος της ύφεσης για το 2012 είναι -6,6%. Πιο συγκεκριμένα, η εγχώρια ζήτηση, δηλαδή οι καταναλωτικές δαπάνες των νοικοκυριών αλλά και οι επενδύσεις σε πάγιο κεφάλαιο των επιχειρήσεων, μειώνεται κατά 9,6% το 2012- ακόμα δηλαδή περισσότερο από το συνολικό μέγεθος της ύφεσης - και η ανεργία αυξάνει περίπου στο 24% -25%. Θυμηθείτε ότι το 2011, η ανεργία ήταν κοντά στο 12% -13%. Το παραγωγικό κενό, αυτό που ένας οικονομολόγος θα χρησιμοποιούσε ως βασικό δείκτη του μεγέθους της ύφεσης - αν θέλετε, η απόκλιση της πραγματικής κατάστασης της οικονομίας από την παραγωγική δυναμικότητά της, από αυτό που θα μπορούσε να παράγει αν δεν ήταν σε ύφεση - είναι γύρω στο 11% -12%. Η οικονομία, λοιπόν, το 2012, παράγει περίπου 20-22 δισεκατομμύρια ευρώ λιγότερα από αυτά που θα μπορούσε να παράγει αν δεν ήταν σε ύφεση. Είναι προφανώς μια εικόνα χωρίς προηγούμενο, όχι μόνο για τη μεταπολεμική ιστορία της ελληνικής οικονομίας, του ελληνικού καπιταλισμού αλλά και για την παγκόσμια οικονομία, συγκρίσιμη θα έλεγα μόνο με τη μεγάλη ύφεση των Ηνωμένων Πολιτειών το 1929-1932. Νομίζω πως δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι η κύρια αιτία της επιδείνωσης των οικονομικών μεγεθών του 2012, είναι τόσο ο λανθασμένος σχεδιασμός της μακροοικονομικής πολιτικής όσο και οι λανθασμένες εκτιμήσεις για την επίδραση που έχει αυτός ο σχεδιασμός πάνω στην πραγματική οικονομία. Χαίρομαι πολύ που ακούω τον κ. Βενιζέλο να αναγνωρίζει ότι σε πραγματικό χρόνο - και όχι εκ των υστέρων - είχε γνώση των λανθασμένων εκτιμήσεων πάνω στις οποίες στηρίχθηκε ο σχεδιασμός της οικονομικής πολιτικής τότε. Αναρωτιέμαι, όμως, για ποιον λόγο αυτό δεν τροφοδότησε τα επιχειρήματα της ελληνικής πλευράς στη διαπραγμάτευση, δεν επηρέασε τη διαμόρφωση της οικονομικής πολιτικής τότε. Πιο συγκεκριμένα, θα έλεγα ότι η ένταση της ύφεσης οφείλεται τόσο στο μέγεθος της δημοσιονομικής προσαρμογής, όσο - και αυτό θέλω να το τονίσω - και στον εμπροσθοβαρή χαρακτήρα, στην προσπάθεια δηλαδή η προσαρμογή να περιοριστεί σε ένα πάρα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, σε μια δημοσιονομική πολιτική προκυκλική που αυξάνει τα έσοδα και μειώνει τις δαπάνες σε συνθήκες ύφεσης. Και βέβαια, όπως είπα, οφείλεται ταυτόχρονα και σε λάθος εκτιμήσεις για τα μεγέθη των πολλαπλασιαστών και άρα την επίδραση που θα είχε αυτή η δημοσιονομική πολιτική πάνω στην πραγματική οικονομία. Το 2012, λοιπόν, κληρονομεί στο 2013 μια οικονομία σε βαθιά ύφεση. Τι διδάγματα βγάζει η Κυβέρνηση τον Δεκέμβριο του 2012, όταν καταθέτει τον προϋπολογισμό, από την εμπειρία του 2012, από την εμπειρία των συνεπειών της δημοσιονομικής προσαρμογής πάνω στην πραγματική οικονομία; Δεν βγάζει κανένα συμπέρασμα. Το 2013 και ο προϋπολογισμός του 2013 ακολουθεί ακριβώς την ίδια πολιτική, θα έλεγα ότι εντείνει την ίδια προκυκλική δημοσιονομική πολιτική, με όρους κυκλικά διορθωμένου ή, αν θέλετε, δομικού πρωτογενούς ισοζυγίου. Η δημοσιονομική προσπάθεια που καταβάλλεται το 2013, είναι της τάξης του 3,8% του ΑΕΠ, της τάξης των 7-7,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η Κυβέρνηση, λοιπόν, στον προϋπολογισμό του 2013, επιχειρεί μια επιθετική, εμπροσθοβαρή, περαιτέρω προκυκλική δημοσιονομική πολιτική της τάξης του 3,8% του ΑΕΠ. Ποιο το αποτέλεσμα; Το αποτέλεσμα το 2013, είναι ότι το παραγωγικό κενό βαθαίνει κι άλλο. Θυμηθείτε ότι το παραγωγικό κενό του 2012, ήταν 11% -12%, το 2013, πλησιάζει το 14% του ΑΕΠ, πάντα με βάση τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, και η ανεργία από το 24% φτάνει στο 27,5%. Ο ρυθμός μεγέθυνσης του ΑΕΠ, σε σταθερές τιμές πάντα, μειώνεται περαιτέρω κατά 4%, ενώ η εγχώρια ζήτηση κατά 4,5%. Η ύφεση - εάν θέλετε - βαθαίνει ακόμα περισσότερο. Η αξιωματική αντιπολίτευση ισχυρίζεται ότι ακριβώς αυτή η επώδυνη δημοσιονομική προσαρμογή των ετών 2012-2013, είναι αυτή που οδηγεί το 2014 την οικονομία σε ήρεμα νερά, σε οικονομική ανάκαμψη και στον ρυθμό μεγέθυνσης του 0,75% το 2014, είναι - εάν θέλετε - η βάση της ιστορίας επιτυχίας του 2014, του λεγόμενου success story. Θέλω να τονίσω κάτι που έχω ήδη πει δυο ή τρεις φορές. Ένας ρυθμός οικονομικής μεγέθυνσης της τάξης του 0,75%, δεν μπορεί να θεωρείται επιτυχημένος. Ο ρυθμός ανάπτυξης που χρειάζεται για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας από την ύφεση πρέπει να είναι μεγαλύτερος από αυτόν που οι οικονομολόγοι λένε «μακροχρόνιο ρυθμό οικονομικής μεγέθυνσης» και για την Ελλάδα είναι γύρω στο 2% με 2,2%. Ένας ρυθμός, λοιπόν, της τάξης του 0,75% είναι απελπιστικά χαμηλός, ουσιαστικά κλειδώνει την οικονομία σε μακροχρόνια ύφεση. Δεν είναι, λοιπόν, επιτυχία ο ρυθμός του 0,75%. Παρ' όλα αυτά εγώ θα δεχθώ ότι είναι ένας θετικός ρυθμός, τη στιγμή που τα τρία προηγούμενα χρόνια, θα έλεγα τα τέσσερα προηγούμενα χρόνια από το 2009, η ελληνική οικονομία γνώρισε μια σειρά είκοσι έξι τριμήνων ύφεσης. Ας ρίξουμε, όμως, ξανά μια ματιά στα δημοσιονομικά μεγέθη του 2014, για να δούμε πού οφείλεται αυτός ο αναιμικός ρυθμός οικονομικής μεγέθυνσης, το success story της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Θυμηθείτε. Το 2013, ξανά με όρους δομικού πρωτογενούς ισοζυγίου, το πρωτογενές πλεόνασμα ήταν 6,5%, ενώ το 2014, έκλεισε με πρωτογενές πλεόνασμα 4,5%. Τι συμβαίνει, λοιπόν, ανάμεσα στο 2013 και το 2014; Προσέξτε το αυτό, γιατί έχει ιδιαίτερη σημασία. Ανάμεσα στο 2013 και το 2014 η προηγούμενη κυβέρνηση, η σημερινή Αξιωματική Αντιπολίτευση, κάνει το αντίθετο από αυτό που έκανε τον προηγούμενο χρόνο, ακολουθεί ουσιαστικά μια χαλαρή δημοσιονομική πολιτική της τάξης του 2% του ΑΕΠ. Για ποιον λόγο κάνει ακριβώς το ανάποδο το 2014; Πού οφείλεται, εάν θέλετε, το success story της κυβέρνησης το 2014; Οφείλεται στις εκλογές του 2015. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ, δεν κάνει τίποτε άλλο από αυτό που έκανε για πάρα πολλά χρόνια, τις προηγούμενες τρεις δεκαετίες από το 1981 και μετά. Ακολουθεί έναν τυπικό πολιτικό εκλογικό κύκλο, σφίγγει τα λουριά με μια αδιέξοδη προκυκλική δημοσιονομική πολιτική, όταν μπορεί ή όταν υποχρεώνεται αλλά τα χαλαρώνει όταν θέλει να μαζέψει ψήφους πριν τις εκλογές. Αυτό είναι το success story της σημερινής Αξιωματικής Αντιπολίτευσης! Τι διδάγματα βγάζει η σημερινή Κυβέρνηση από την εμπειρία του 2013 αλλά και του 2014; Τα βασικά συμπεράσματα είναι τέσσερα: Πρώτον, δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι τα μελλοντικά βιβλία οικονομικής ιστορίας, θα αναφερθούν εκτενώς στο γεγονός ότι η εμπροσθοβαρής προκυκλική δημοσιονομική πολιτική με την επιθετικότητα που ακολουθήθηκε στην Ελλάδα, οδηγεί σε βάθεμα και όχι σε έξοδο από την ύφεση. Το δεύτερο μεγάλο μάθημα - συμπέρασμα, εάν θέλετε - που αξιοποίησε η σημερινή Κυβέρνηση είναι, ότι ακόμα και όταν η δημοσιονομική πολιτική είναι υποχρεωτικά συσταλτική - δεν κρυβόμαστε, αρκετά από τα μέτρα που υποχρεωθήκαμε να πάρουμε τον Αύγουστο αλλά και τώρα, έχουν ήπια υφεσιακά αποτελέσματα - θα πρέπει οπωσδήποτε να αντισταθμίζεται από αντίστοιχα μέτρα επέκτασης. Και το δικό μας πρόγραμμα, η δική μας συμφωνία του Αυγούστου ενσωματώνει τέτοια μέτρα, ενσωματώνει την εμπροσθοβαρή εκταμίευση της εξόφλησης των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς την πραγματική οικονομία, ενσωματώνει την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους για τη δημιουργία δημοσιονομικού χώρου το 2016 και το 2017 και από εκεί και πέρα, έτσι ώστε να αντισταθμίσει τις ήπιες συνέπειες, θα έλεγα, της συσταλτικής πολιτικής που υποχρεωνόμαστε να ακολουθήσουμε. Το τρίτο μεγάλο μάθημα είναι, πως όταν η οικονομία βρίσκεται σε ύφεση, προστατεύεις πρώτα από όλα τους αδύναμους. Αν θέλετε, προχωράς σε αναδιανομή του εισοδήματος, για να επουλώσεις τις συνέπειες της ύφεσης, πάνω σε αυτούς που σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος. Ακριβώς αυτό κάναμε το 2015, όχι δίνοντας το φιλοδώρημα του «κοινωνικού μερίσματος» που έδωσε η προηγούμενη κυβέρνηση το 2014 αλλά δημιουργώντας νέες δομές, τα μέτρα αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης, αναδιανέμοντας πόρους υπέρ των μέτρων αυτών και, όπως θα αποτυπωθεί στον προϋπολογισμό του 2016, προχωρώντας στην περαιτέρω επεξεργασία των νέων αυτών μέτρων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αναπληρωτή Υπουργού]] Κύριε Πρόεδρε, δώστε μου σας παρακαλώ ένα λεπτό. Θα ήθελα να σταθώ σε ένα σημείο που ανέφερε ο κ. Βενιζέλος, το οποίο νομίζω πως αξίζει να το σχολιάσω. Το κλειδί, αν θέλετε, της επιτυχίας του νέου προγράμματος είναι ακριβώς οι χαμηλότεροι δημοσιονομικοί στόχοι πρωτογενούς ισοζυγίου που πέτυχε στη διαπραγμάτευση η Κυβέρνηση της Αριστεράς. Θυμίζω ότι ο στόχος για το 2015 είναι-0,25% του ΑΕΠ, για το 2016 είναι 0,5%, για το 2017 είναι 1,75% και ανεβαίνει το 2018 και πέρα στο 3,5%. Θα ήθελα να συγκρίνω τους στόχους αυτούς. Οι χαμηλοί δημοσιονομικοί στόχοι, επιτρέπουν στην Κυβέρνηση να αποφύγει τη λήψη περαιτέρω μέτρων και στα επόμενα τρίμηνα δημιουργούν τον χώρο που θα επιτρέψει την χρηματοδότηση ακριβώς των προγραμμάτων στήριξης των κοινωνικά ευάλωτων στρωμάτων, των εισοδηματικά χαμηλότερων στρωμάτων. Θα ήθελα να συγκρίνω, λοιπόν, τους στόχους αυτούς με τους στόχους του προηγούμενου προγράμματος, τους στόχους που με σκληρή διαπραγμάτευση, όπως είπε ο κ. Βενιζέλος, κατάφερε να πετύχει η προηγούμενη κυβέρνηση. Και για να είναι συγκρίσιμα τα μεγέθη - προσέξτε το αυτό, παρακαλώ - θα συγκρίνω τα έτη που ακολουθούν το τελευταίο έτος ύφεσης της προηγούμενης κυβέρνησης - το 2014 είναι θετικός ο ρυθμός με ύφεση, αν δεν κάνω λάθος, στα πρώτα δύο τρίμηνα του χρόνου - με τους στόχους πρωτογενούς ισοζυγίου που ακολουθούν το τελευταίο έτος ύφεσης της Κυβέρνησης της Αριστεράς.
Πείτε όμως και τα μέτρα που μεσολάβησαν.
Συγκρίνουμε, λοιπόν, τους εξής δημοσιονομικούς στόχους του πρωτογενούς ισοζυγίου. Για τη σημερινή Κυβέρνηση, 0,5% του ΑΕΠ. Για την προηγούμενη κυβέρνηση 3% του ΑΕΠ. Για τη σημερινή Κυβέρνηση, το 2017 1,75% του ΑΕΠ. Αντίστοιχα, τον δεύτερο χρόνο μετά την ύφεση, για την προηγούμενη κυβέρνηση 4,5% του ΑΕΠ. Τον τρίτο χρόνο μετά την ύφεση, για τη σημερινή Κυβέρνηση 3,5% του ΑΕΠ και για την προηγούμενη κυβέρνηση 4,5% του ΑΕΠ. Και πάει λέγοντας. Η δημιουργία δημοσιονομικού χώρου της τάξης του 7,25% του ΑΕΠ είναι μεγάλη επιτυχία, απελευθερώνει, απεγκλωβίζει την ελληνική οικονομία από τον φαύλο κύκλο της προκυκλικής δημοσιονομικής πολιτικής και μαζί με την αναδιάρθρωση του χρέους, επιτρέπει την ανάκαμψη και την έξοδο από την κρίση. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε Χουλιαράκη. Έχει ζητήσει τον λόγο επί προσωπικού ο Πρόεδρος κ. Βενιζέλος. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ο κ. Χουλιαράκης, αναφέρθηκε κατ' επανάληψη στις απόψεις μου, τις οποίες μετέτρεψε σε μομφή κατά του προσώπου μου και της πολιτικής που ασκήσαμε. Θέλω, λοιπόν, να διευκρινίσω τα εξής, πάρα πολύ συνοπτικά. Λέει ο κ. Χουλιαράκης: «Είχε συνειδητοποιήσει η προηγούμενη Κυβέρνηση ότι υπάρχει πρόβλημα σχεδιαστικό στο πρόγραμμα, ότι λειτουργούν εσφαλμένα οι πολλαπλασιαστές, ότι παράγεται υπέρμετρη ύφεση;» Προφανώς. Δεν έτυχε να πληροφορηθεί ότι στις 31 Αυγούστου του 2011, ακριβώς με την επιχειρηματολογία αυτή φθάσαμε σε μια δραματική ρήξη με την τρόικα, στην αποχώρησή της από το γραφείο μου στο Υπουργείο Οικονομικών και σε μια πάρα πολύ σκληρή διαπραγμάτευση που μας οδήγησε στο δεύτερο πρόγραμμα; Διότι πήραμε ένα δεύτερο πρόγραμμα με επιμήκυνση του χρόνου προσαρμογής, με πολύ μεγαλύτερο δάνειο, με πολύ ευνοϊκότερους όρους δανεισμού, με δραστική παρέμβαση στο χρέος, με τεράστια μείωση, πραγματική, του χρέους. Και επίσης πήραμε τη ρήτρα βαθύτερης ύφεσης, η οποία επέτρεπε την αυτόματη επιμήκυνση του προγράμματος, εάν διαπιστώναμε ότι οι επιπτώσεις είναι υφεσιακές λόγω των σχεδιαστικών προβλημάτων που είχε το πρόγραμμα με ευθύνη των εταίρων και κυρίως του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που ερευνά τώρα τα δικά του προβλήματα αλλά εσείς θεωρείτε ότι είναι ο καλός εταίρος ο οποίος σας συμβουλεύει σε σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τι προσδοκία υπήρχε σε σχέση με το πρόγραμμα; Να γίνει επέμβαση στην πραγματική οικονομία, στην ανταγωνιστικότητα, ώστε να αλλάξει η λειτουργία της πραγματικής οικονομίας. Επετράπη αυτό; Όχι, γιατί υπήρχε η πλατεία των αγανακτισμένων, γιατί υπήρχε πλήρης απουσία συναίνεσης, γιατί υπήρχε η κακοπιστία, γιατί υπήρχε το ψέμα, γιατί υπήρχε η δημαγωγία, γιατί υπήρχε το λαθρεμπόριο φρούδας ελπίδας. Η Κυβέρνηση της Αριστεράς, στην οποία αναφέρθηκε ο κ. Χουλιαράκης, αποσιωπώντας την τερατογένεση των ΑΝΕΛ, η εθνικολαϊκιστική Κυβέρνηση η οποία πλήττει τους θεσμούς τώρα στον πυρήνα τους, τι έκανε; Αποδέχεται τους όρους των δανειστών το 2015 και κατηγορείτε εμάς, γιατί μέσα από μία διαπραγμάτευση αποδεχθήκαμε όρους των δανειστών το 2010, το 2011, το 2012. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει του κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Λέει ο κ. Χουλιαράκης: «Δείτε πόσο μικρότερους στόχους πρωτογενούς πλεονάσματος έχουμε τώρα». Βεβαίως. Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει μακροχρόνια παραμονή στο μνημόνιο, νέους σκληρούς όρους τρίτου μνημονίου, νέα φορολογικά μέτρα, παρέμβαση στο ασφαλιστικό που αποδεκατίζει στην πραγματικότητα τους συνταξιούχους και καμμία προοπτική σε σχέση με την πραγματική οικονομία, διότι η Κυβέρνηση δεν ασχολείται με το θέμα αυτό. Ασχολείται μόνο με το πώς θα τακτοποιήσει αριθμούς και πώς θα ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις που ανέλαβε μετά τη δήθεν σκληρή διαπραγμάτευση, διότι παράγει αβεβαιότητα, διότι δεν έχει σχέδιο, διότι αποθαρρύνει τους επενδυτές, διότι δεν υπάρχει κανένα κλίμα αισιοδοξίας, συσπείρωσης, συναίνεσης και κανένα κλίμα ασφάλειας γι' αυτούς που ασχολούνται με τις επιχειρήσεις, την επιχειρηματικότητα, την απασχόληση. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζει η χώρα.
Κύριε Πρόεδρε, δεν είναι προσωπικό αυτό πάντως.
Το επιχείρημα είναι ότι έχουμε μικρότερους στόχους πρωτογενούς πλεονάσματος; Βεβαίως και έχουμε αλλά έχουμε ταυτόχρονα και την προσδοκία τώρα να πάρουμε τη δεύτερη φάση της μείωσης του χρέους που κι εμείς την είχαμε. Εμείς, δηλαδή, όταν θα συμφωνούσαμε με τους όρους της προληπτικής πιστωτικής γραμμής, δεν θα είχαμε πάλι τα πλεονεκτήματα που τώρα διεκδικεί - και μακάρι να αποκτήσει - η χώρα; Τι λογική είναι αυτή;
Κύριε Πρόεδρε, πού είναι το προσωπικό; Έλεος.
Έρχεστε και κάνετε τον απολογισμό του 2013 και δεν λέτε μία κουβέντα για την ανακολουθία, για την μεταστροφή, γι' αυτά που έχουν ειπωθεί και είναι ψέματα;
Ευχαριστώ πολύ. Θα ήθελα να παρακαλέσω, όταν ο Υπουργός ή οι Υπουργοί γενικώς αναφέρονται σε πολιτικές, δεν υπάρχει προσωπικό. Μπορεί να αναφέρονται σε πρόσωπα, σε πρώην Προέδρους, σε πρώην Πρωθυπουργούς. Το ίδιο θα έκανα ως Προεδρεύων στο Προεδρείο αν ζητούσαν τον λόγο ο κ. Καραμανλής, ο κ. Σαμαράς ή οποιοσδήποτε άλλος πρώην Πρόεδρος, διότι όταν αναφέρονται προσωπικά στην πολιτική που άσκησαν, είμαι υποχρεωμένος προσωπικά να δώσω τον λόγο. Δεν γίνεται για οποιονδήποτε άλλον λόγο και σας το ξεκαθαρίζω αυτό το σημείο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Για ένα λεπτό; Πόσο χρόνο θέλετε;
Λιγότερο από ένα λεπτό. Μπορώ να μιλήσω από εδώ, φαντάζομαι.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Θα ήθελα να ρωτήσω τον κ. Βενιζέλο. Θα ήθελα μία διευκρίνιση, κύριε Βενιζέλε…
Θα ανοίξετε προσωπικό τώρα. Μην κάνετε τέτοιον διάλογο.
Όχι, δεν είναι προσωπικό θέμα.
Παρακαλώ. Θα δώσετε απλώς μία διευκρίνιση για να μη συνεχιστεί η συζήτηση. Το αντιλαμβάνεστε. Συνεχίστε, παρακαλώ.
Κύριε Βενιζέλε, αν κατάλαβα καλά, αποδίδετε την ύφεση του '12 και του '13, δηλαδή το -6,6% του '12 και το -4% του '13, στο κίνημα των πλατειών.
Όχι! Αυτό καταλάβατε;
Δεύτερον, είπατε ότι «χαμηλά πρωτογενή πλεονάσματα» σημαίνει παράταση του προγράμματος και μεγαλύτερο χρέος σε βάθος χρόνου. Είστε υπέρ των υψηλότερων πρωτογενών πλεονασμάτων; Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο για να απαντήσω;
Με συγχωρείτε, κύριε Πρόεδρε, μισό λεπτό. Κύριε Υπουργέ, όταν ρωτάτε, αυτομάτως προκαλείτε σε απάντηση και οι Βουλευτές διαμαρτύρονται.
Αυτό επιβάλλει η κοινοβουλευτική λογική.
Έχετε τον λόγο, κύριε Βενιζέλο.
Αυτό που είπα, κύριε Χουλιαράκη, είναι ότι χωρίς να έχεις πολιτικό και κοινωνικό κλίμα, χωρίς συναίνεση, χωρίς συστράτευση, χωρίς πίστη σε έναν εθνικό σκοπό, δεν μπορείς να προχωρήσεις ένα τόσο φιλόδοξο και επώδυνο πρόγραμμα. Διότι, όταν επιβάλλουν σε μια χώρα - όπως η Ελλάδα - και ταχύρρυθμη και βαθιά δημοσιονομική προσαρμογή και εξαιρετικά φιλόδοξες διαθρωτικές αλλαγές, δεν έχεις την κοινωνία μαζί σου στις διαθρωτικές αλλαγές, γιατί η κοινωνία πονάει λόγω των βαρών της δημοσιονομικής προσαρμογής. Και αυτό ελπίζω η Κυβέρνηση τώρα, που δεν είναι Κυβέρνηση της Αριστεράς αλλά είναι Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, να το αντιληφθεί, διότι θα της φανεί πάρα πολύ χρήσιμο. Και όσον αφορά το αν θέλω πρωτογενή υψηλά πλεονάσματα, σας είπα ότι εμείς είχαμε θέσει το ζήτημα της μείωσης του στόχου. Ο στόχος αυτός από πού προέκυπτε; Το 4,5% πώς προέκυπτε; Προέκυπτε μέσα από μία μελέτη βιωσιμότητας του χρέους, που ήταν τεχνικά αναγκαία στις αρχές του 2012, για να μπορέσουμε να πάρουμε το κούρεμα του χρέους και το νέο πρόγραμμα. Δεν θα έμενε αυτή η μελέτη βιωσιμότητας ως ευαγγέλιο, διότι το κούρεμα στο χρέος και το κούρεμα στο κόστος εξυπηρέτησης, ήταν πολύ μεγαλύτερο από αυτό που είχε εκλάβει ως υπόθεση εργασίας η ίδια η μελέτη βιωσιμότητας του χρέους. Εάν ο κ. Τσίπρας διαπραγματεύτηκε δεκαεπτά ώρες, επειδή εγώ έχω διαπραγματευτεί αμέτρητες μέρες και ώρες και ξέρω εις βάθος το πλαίσιο αυτής της διαπραγμάτευσης, σας το λέω για να το συνειδητοποιήσετε και εσείς που είχατε διαμορφώσει ένα προφίλ πολύ θετικό, γιατί δεν μιλούσατε, όπως και ο κ. Τσακαλώτος, γιατί ήταν πίσω από τον κ. Βαρουφάκη. Τώρα, όμως, που έχετε βγει - και ορθώς - στην πρώτη γραμμή του πυρός, βλέπω ότι λέτε πολιτικά επιχειρήματα τα οποία θα μου επιτρέψετε να πω ότι είναι πολιτικώς αβάσιμα και κυρίως είναι ανιστόρητα σε σχέση με αυτό που έχει τραβήξει η χώρα.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Βρούτσης ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος για οκτώ λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα συζητάμε την κύρωση του ισολογισμού και του απολογισμού του έτους 2013. Νομίζω ότι ο ιστορικός του μέλλοντος θα το καταγράψει ως το μνημείο της αποκατάστασης της πολιτικής και οικονομικής αλήθειας της περιόδου εκείνης που συζητάμε σήμερα, υπό την έννοια ότι για πρώτη φορά όχι μόνο πέφτει εκείνη η περίοδος και ο προϋπολογισμός της στους περισσότερους στόχους μέσα αλλά επιβεβαιώνεται και κάτι άλλο, ότι δύο Κοινοβουλευτικές Ομάδες, αυτή της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ εκείνη την περίοδο, αγνοώντας το πολιτικό κόστος, με πολιτική γενναιότητα και πολιτικό θάρρος, πάλεψαν μέσα σε αυτήν την Αίθουσα σε μια άνιση μάχη. Ήταν μια μάχη, γιατί απέναντί τους είχαν το λαϊκισμό, τη δημαγωγία από την τότε Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, που προσανατολιζόταν στο σκίσιμο του μνημονίου, και των ΑΝΕΛ. Παλέψαμε και δώσαμε αυτήν την άνιση μάχη και τα καταφέραμε. Αποκαταστήσαμε τους δημοσιονομικούς στόχους και το 2013 είναι σίγουρο, κύριε Χουλιαράκη, κύριε Υπουργέ, ότι ο ιστορικός του μέλλοντος - όσο και αν προσπαθείτε προσωπικά να παραχαράξετε την ιστορία - επειδή οι αριθμοί είναι αμείλικτοι, θα το χαρακτηρίσει ως έτος νοικοκυρέματος και θα δώσει εύσημα στους πολιτικούς που εκείνη την περίοδο έδωσαν τη μάχη για την πατρίδα. Θα συνιστούσα όμως καθώς διαδέχομαι τον κ. Χουλιαράκη στο Βήμα τρία πράγματα. Πρώτον, δεν ξέρω ποιο θα είναι το μέλλον αλλά του συνιστώ να προετοιμαστεί πάρα πολύ, αν του χρόνου θα κληθεί να δικαιολογήσει τον προϋπολογισμό και τους στόχους υλοποίησης του 2015. Εκεί θα έχουμε να πούμε πάρα πολλά, κύριε Χουλιαράκη, για το 2015, γιατί θα πρέπει να δικαιολογήσετε πώς η ελληνική οικονομία και πώς οι θυσίες των Ελλήνων πήγαν χαμένες, όταν είχαμε ισορροπήσει δημοσιονομικά τα πράγματα. Θα πρέπει να πείτε πάρα πολλά και να προετοιμαστείτε κατάλληλα. Δεύτερον, και μένα με εντυπωσιάζετε αρνητικά, υπό την έννοια ότι σας είχα για έναν πιο μετριοπαθή άνθρωπο που θα λέγατε την αλήθεια ως τεχνοκράτης. Χρειαζόμαστε τις ψύχραιμες φωνές σήμερα στη δημόσιο διάλογο. Και εσείς αυτό το μνημείο αποκατάστασης της αλήθειας για το 2013, έρχεστε να το παραχαράξετε με εφευρήματα. Θα σας έλεγα, λοιπόν, να προετοιμαστείτε, διότι τα πράγματα δημοσιονομικά δεν πάνε καλά για τη χώρα. Ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός στον οποίον βρισκόμαστε σήμερα, θα έχει άμεσες επιπτώσεις. Και κάτι ακόμα. Σταματήστε τα βαφτίσια. Σας άκουσα λίγο πριν, στην προέκταση αυτού που είπε ο κ. Τσακαλώτος - δεν ξέρω που το βρήκε αυτό το «θύματα της επιτυχίας» - εσείς να βαπτίζετε με έναν άλλο τρόπο τα επιτεύγματά σας, υπό την έννοια της ήπιας συνέπειας της συσταλτικής πολιτικής σας. Έτσι το ονομάσατε. Να σας πω τι εννοείτε για να καταλάβει ο ελληνικός λαός τι λέει ο κ. Χουλιαράκης; Λέει, λοιπόν, ο κ. Χουλιαράκης και ονομάζει «ήπια συσταλτική πολιτική» το 26% φορολογία στους αγρότες, που δε χρειαζόταν, το αχρείαστο μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ που δεν χρειαζόταν, τα 14,4 δισεκατομμύρια ευρώ της ανακεφαλαιοποίησης που δεν χρειάζονταν, την επιβολή και την άρση αυτού του ευεργετήματος του ΦΠΑ για τους νησιώτες που δεν χρειαζόταν, το 23% στην ιδιωτική εκπαίδευση που δεν χρειαζόταν, την οριζόντια εφαρμογή 23% στο ΦΠΑ στα περισσότερα αγαθά που δεν χρειαζόταν, στην κατάργηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης των αγροτών, των κτηνοτρόφων και των αλιέων που δεν χρειαζόταν και μια σειρά από άλλα πράγματα - για να καταλήξω και στο ασφαλιστικό - που δεν χρειάζονταν καμμία άλλη παρέμβαση στο επίπεδο αυτών που λέει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Κατρούγκαλος «δομικής αλλαγής και μεταρρύθμισης». Υποκρύπτεται μια ασύστολη οριζόντια μείωση των συντάξεων, 3,2 δισεκατομμύρια ευρώ μείωση η παρέμβαση στο ασφαλιστικό σύστημα, κατάργηση, δηλαδή, του ΕΚΑΣ και δριμεία παρέμβαση στις κατώτατες συντάξεις. Αυτή είναι η ήπια συσταλτική πολιτική κατά τον κ. Χουλιαράκη και κατά τον ΣΥΡΙΖΑ. Θα έλεγα, λοιπόν, να είστε πιο προσεκτικοί και επειδή σήμερα καθώς συζητάμε, μας παρακολουθεί ο ελληνικός λαός που πλέον βιώνει στο πετσί του τι θα πει «ήπια συσταλτική πολιτική» κατά τον ΣΥΡΙΖΑ, να διαβάσετε καλύτερα την περίοδο εκείνη, να την μελετήσετε περισσότερο, γιατί τα επιτεύγματα δεν ήταν μόνο σε επίπεδο δημοσιονομικών στόχων, όπως ανέφερε πολύ εύστοχα ο κ. Σταϊκούρας και ο κ. Βενιζέλος λίγο πριν για τους στόχους, την επίτευξή τους και την προσπάθεια που έκαναν την περίοδο εκείνη οι δυο Κοινοβουλευτικές Ομάδες. Υπήρχαν και παρεμβάσεις, διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις μοναδικές, όσον αφορά στο χτίσιμο σε υγιείς βάσεις ενός κοινωνικού κράτους που έλειπε. Θέλω να απαριθμήσω μερικά πράγματα - για να τα δείτε, από τα Πρακτικά της Βουλής - για τους καινούργιους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Να τα μελετήσετε και εύχομαι, ως κατακλείδα της παρέμβασής μου αυτής στη Βουλή σήμερα με την ευκαιρία του ισολογισμού του 2013, να κάνετε τουλάχιστον τα μισά απ' αυτά που εμείς πετύχαμε. Να χτίσετε πάνω στα δικά μας. Αυτή είναι η ευχή που δίνω. Σας θυμίζω, λοιπόν, ότι το Νοέμβριο του 2012 και στο ξεκίνημα του 2013, κάναμε τη μεγαλύτερη κοινωνική παρέμβαση. Χτίσαμε το πιο σύγχρονο κοινωνικό κράτος, ψηφίζοντας το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Είναι αυτό που αρνηθήκατε ξεδιάντροπα μέσα στη Βουλή, το καταψηφίσατε και ήρθε η τρόικα να σας το επιβάλει. Αυτή είναι η μεγαλύτερη κοινωνική παρέμβαση και στον προϋπολογισμό του 2016. Το έχετε και ως ειδικό κείμενο και το διανθίζετε ως μεγάλη επιτυχία. Το 2013, κάναμε τη μεγάλη κοινωνική παρέμβαση και δώσαμε για πρώτη φορά τα οικογενειακά επιδόματα με τον πιο σύγχρονο τρόπο που είχαν δοθεί ποτέ. Από 500 εκατομμύρια ευρώ, που ήταν ο προϋπολογισμός για πολλά χρόνια πριν, την περίοδο εκείνη του '13 το ανεβάσαμε - ήταν ο μοναδικός δημοσιονομικός δείκτης που ανέβηκε - στα 755 εκατομμύρια, δίνοντας τη δυνατότητα σε εξακόσιες σαράντα χιλιάδες αδύναμες οικογένειες, να πάρουν αυτό το μέρισμα μέσα από το Α21, με τον πιο σύγχρονο και τον πιο διαφανή τρόπο που υπήρχε ποτέ. Είναι αυτά τα ψίχουλα που ονομάσατε λίγο πιο πριν - και θα αναφερθώ - τα «ψίχουλα» τα οποία δεν μπορείτε να δώσετε τώρα. Ήταν η περίοδος, που στο ασφαλιστικό σύστημα κάναμε μεγάλες παρεμβάσεις διαρθρωτικού χαρακτήρα. Την 1η Μαρτίου του 2013, φέραμε με νομοθεσία την «ΑΡΙΑΔΝΗ». Την καταψηφίσατε. Ήταν το σύστημα με το οποίο νικήσαμε τις «μαϊμού» συντάξεις, που πετάξαμε έξω τριάντα χιλιάδες «μαϊμού» συντάξεις. Πέντε δισεκατομμύρια στοίχιζε στο ασφαλιστικό σύστημα. Το είχατε καταψηφίσει. Και την 1η Ιουνίου του 2013, κύριε Υπουργέ, παρουσιάστηκαν στην Ελλάδα για πρώτη φορά, τα στοιχεία, η ακτινογραφία του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας. Με το σύστημα «ΗΛΙΟΣ» μάθαμε πόσοι είναι οι συνταξιούχοι, τη διαστρωμάτωση των συντάξεων. Αυτά τα ξέρουμε από την 1η Ιουνίου για κάθε μήνα. Και σήμερα, κύριε Πρόεδρε, είμαι υποχρεωμένος να καταγγείλω το Υπουργείο Εργασίας και την πολιτική του ηγεσία, που πέντε μήνες επιστρέφει στον σκοταδισμό και στον Μεσαίωνα και δεν παρουσιάζει τα στοιχεία του «ΗΛΙΟΣ», φέρνοντας και πάλι την αδιαφάνεια στη δημόσια ζωή του τόπου μας, όσον αφορά το κρίσιμο ζήτημα του ασφαλιστικού. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Την 1η Μαρτίου του 2013 δημιουργήσαμε την «ΕΡΓΑΝΗ», τον πιο καινοτόμο και πρωτοποριακό κι εξελιγμένο σύστημα μέτρησης της μισθωτής απασχόλησης στην εργασία, κάτι το οποίο ευτυχώς συνεχίζετε αλλά το αποδομείτε, διότι ήταν το απόλυτο όπλο εναντίον της εισφοροδιαφυγής και το απόλυτο όπλο για τη διάγνωση αναγκών εργασίας μακροχρόνια και βραχυχρόνια και το σταματήσατε. Σταματήσατε ό,τι είχαμε προγραμματίσει στο Υπουργείο Εργασίας στους δύο αυτούς πολύ σημαντικούς τομείς. Κοιτάξτε το αποτέλεσμα. Δεκέμβριος 2014. Αδήλωτη εργασία καταγεγραμμένη 13,2%. Τόσο σας την παραδώσαμε. Σήμερα, με Κυβέρνηση πρώτη φορά Αριστερά, 25% και παραπάνω η αδήλωτη εργασία. Αυτές είναι οι πολιτικές σας. Προχωρήσαμε το 2013 σε ένα μοναδικό εγχείρημα - κι ό,τι είπα με μηδέν κόστος για το δημόσιο - στο σύστημα «ΕΣΤΙΑ». Τι κάναμε; Καταγράψαμε για πρώτη φορά ηλεκτρονικά - και είναι στη δυνατότητα του κάθε Έλληνα πολίτη να το δει - όλη την ακίνητη περιουσία του ασφαλιστικού συστήματος. Η καταγραφή έδειξε ότι η αξία είναι 1,4 δισεκατομμύρια ευρώ και υπάρχει δυνατότητα από κει, μέσα από το σύστημα αυτό, ο κάθε Έλληνας πολίτης να το βλέπει… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θέλω λίγο χρόνο, κύριε Πρόεδρε, με την ίδια ανοχή που δείξατε και σε προηγούμενους ομιλητές. Δύο λεπτά.
Η ανοχή που δείξαμε στους εισηγητές, ήταν δεκαπέντε λεπτά. Είπαμε στους…
Με μένα ξεκινάει, κύριε Πρόεδρε. Μην το κάνετε αυτό. Σέβομαι την άποψή σας.
Για να μην έχουμε παράπονα, πόσο χρόνο θέλετε;
Δώστε μου τρία λεπτά.
Βλέπετε, κύριε Βρούτση; Διαμαρτύρονται οι Βουλευτές. Δύο λεπτά.
Αναδείξαμε το σύστημα «ΕΣΤΙΑ» με μηδέν κόστος για το δημόσιο και πλέον είναι σε ένα ηλεκτρονικό μητρώο διακυβέρνησης όλη η ακίνητη περιουσία των ασφαλιστικών ταμείων. Το αφήσατε αναξιοποίητο. Για το ασφαλιστικό μας σύστημα, θα σας πω πολύ απλά ότι προχωρήσαμε σε διαρθρωτικές αλλαγές πολύ σημαντικές. Καθιερώσαμε την ηλεκτρονική μηνιαία αναλυτική περιοδική δήλωση για το ΙΚΑ και το κάναμε το ίδιο και στα επικουρικά ταμεία. Αποτέλεσμα ήταν 280 εκατομμύρια ευρώ όφελος για το ΙΚΑ, μόνο με αυτήν την παρέμβαση και τη διασταύρωση που έγινε, το cross με τις τράπεζες - αν δηλαδή κάποιος πλήρωνε - κι 70 εκατομμύρια για τα επικουρικά ταμεία. Αυτές είναι οι διαρθρωτικές παρεμβάσεις. Και στη συνέχεια, διαμορφώσαμε το 2013 και τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, κάτι το οποίο ήταν για σας ο απόλυτος δαίμων, η ενοχοποιημένη έννοια. Και βλέπω ότι προσχωρείτε σιγά σιγά στην αντίληψη αυτή, διότι η άλλη άποψη του κ. Κατρούγκαλου περί κατάργησης των επικουρικών ταμείων, θα μας βρει απέναντι όλους και πολύ δυναμικά. Επίσης, το 2013 προχωρήσαμε για πρώτη φορά μέσα από το πλεόνασμα, από το νοικοκύρεμα των οικονομικών της χώρας, στην καταβολή του κοινωνικού μερίσματος. Μιλάμε για 450 εκατομμύρια ευρώ και ο κ. Χουλιαράκης το είπε λίγο πριν «ψίχουλα». Αλήθεια, αυτά τα «ψίχουλα», γιατί δεν τα δώσατε φέτος στις πεντακόσες χιλιάδες αδύναμους συμπολίτες μας, κύριε Υπουργέ, και τα ονομάζετε «ψίχουλα», αντί να επιβραβεύσετε την προσπάθεια, το ότι ο απολογισμός του '13 μας έδωσε για πρώτη φορά τη δυνατότητα να νοικοκυρέψουμε τα οικονομικά του κράτους μας; Φυσικά, καταλήγω στη μεγάλη μεταρρύθμιση του «ΑΤΛΑΣ». Είναι κάτι το οποίο συζητιέται πάρα πολύ ως μια παθογένεια του ασφαλιστικού συστήματος. Κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, ακούστε το αυτό. Έγινε με μηδέν κόστος, με τους υπαλλήλους του Υπουργείου Εργασίας και των ασφαλιστικών ταμείων. Καταγράψαμε τον ιστορικό βίο από το τέλος του 2013 μέχρι τον Δεκέμβριο του 2014 όλων των Ελλήνων, γι' αυτό καταργήσαμε πλέον και τα θεωρημένα βιβλιάρια. Είκοσι ένα χρόνια ιστορικής αναδρομής ασφαλιστικού βίου, είναι πλέον ηλεκτρονικά για τον κάθε Έλληνα. Και αυτό το έργο, που θα έδινε τη δυνατότητα η σύνταξη να δίνεται σε ένα μήνα πραγματικά χωρίς εμπλοκή κανενός δικηγόρου ή ειδικών γραφείων, το σταματήσατε. Είναι η περίφημη μεταρρύθμιση «ΑΤΛΑΣ».
Σας παρακαλώ πολύ, κύριε συνάδελφε, να ολοκληρώσετε.
Για όλους αυτούς του λόγους συστήνω να είμαστε πιο προσεκτικοί, ειδικά τώρα που κάνετε τον απολογισμό των ετών που ήσασταν απέναντι και κραυγάζατε από τις πλατείες: «Θα σκίσουμε το μνημόνιο». Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ και εγώ. Τον λόγο έχει ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι η πρώτη φορά που συμμετέχω ενεργά σε αυτήν τη διαδικασία. Και με την εμπειρία που συλλέγω από το πρωί αλλά και από τις συζητήσεις στην αρμόδια επιτροπή και την μελέτη που έκανα, για να μπορέσω να σταθώ ενώπιον σας, συμφωνώ με αυτό που ακούστηκε ότι είναι πιο κρίσιμη και σημαντική διαδικασία από αυτήν του προϋπολογισμού, που εν μέρει εμπεριέχει και στοχεύσεις που δεν είναι βέβαια, όπως ήταν παλιά, ευσεβείς πόθοι αλλά εν πάση περιπτώσει είναι στοχεύσεις. Εδώ μιλούμε για πεπραγμένα και θεωρώ ότι αυτή η στιγμή της ψήφισης του απολογισμού και του γενικού ισολογισμού για το έτος 2013, είναι μια κρίσιμη στιγμή. Βέβαια, κύριε Υπουργέ, υπάρχει ένα ερώτημα. Τι θα συνέβαινε, συνάδελφοι, αν δεν το ψηφίζαμε; Ο κ. Κουτσούκος, το έθεσε σε συζήτηση που είχαμε προηγουμένως. Τι συνεπάγεται αυτό πολιτικά; Εσείς ως αρμόδιος Υπουργός πρέπει να έχετε την απάντηση. Η δική μας εκτίμηση είναι, πως συνεπάγεται πολιτική αποδοκιμασία του παρελθόντος αλλά νομικά δεν έχει κάποιες άλλες συνέπειες εκτός από τις συνέπειες που σχετίζονται με τη διαπραγμάτευση της χώρας, με τη σχέση της με τους δανειστές, με την αίσθηση ή τη γνώμη ότι αυτή είναι μια σοβαρή χώρα και οι πολιτικοί της, τουλάχιστον ως προς τους αριθμούς, διεξάγουν έναν αγώνα δρόμου με κοινά στατιστικά. Ίσως γι' αυτό έχετε και την ευθύνη να παρουσιάζετε ένα προσχέδιο προϋπολογισμού με τις συνολικές παραδοχές για τα οικονομικά του 2009 και μετέπειτα, τα οικονομικά της κρίσης δηλαδή, την αλήθεια των οποίων παρ' όλα όσα λέγατε αντιπολιτευτικά δεν μπορέσατε να αποφύγετε. Θα έρθω, όμως, εκεί. Αυτό θα είναι το κυρίως θέμα της ομιλίας μου, αφού όμως πριν κάνω τρεις παρατηρήσεις, πολιτικές παρατηρήσεις. Αύριο, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, έχουμε κινητοποιήσεις συνδικαλιστικού, διεκδικητικού περιεχομένου. Το να καλείτε ως κυβερνών κόμμα, ως πλειοψηφούν κόμμα τον κόσμο να συμμετάσχει και οι διαρροές από το Μαξίμου ότι και ο Πρωθυπουργός θα το έβλεπε πάρα πολύ καλά, γιατί αυτές είναι διαμαρτυρίες απέναντι στους δανειστές, οι οποίοι εν πάση περιπτώσει δεν θέλουν το καλό μας κ.ο.κ., είναι μια ομολογία πολιτικής χρεοκοπίας. Είναι μια ομολογία πολιτικής χρεοκοπίας και ομολογία ότι δεν σας χρειάζεται ο τόπος. Αν δεν είστε Κυβέρνηση και οι πολίτες που διαμαρτύρονται απευθύνονται στην τρόικα, στο κουαρτέτο, τι σας χρειαζόμαστε εσάς; Να απευθύνεται όλο το ελληνικό πολιτικό σύστημα εκεί. Είναι εξευτελισμός αυτό το οποίο κάνετε χωρίς να έχετε συνείδηση ότι έχει τέτοια μεγάλη πολιτική βαρύτητα και σημασία. Θα έλεγα ότι πρέπει να τα αποφύγετε αυτά και να σοβαρευτείτε. Είστε Κυβέρνηση δέκα μήνες τώρα. Ούτε κανένα κόμμα με ευγενείς προσθέσεις είστε ούτε αυτά που θέλετε να φαντασιώνεστε. Είστε ένα κόμμα που κυβερνά τον τόπο μαζί με τους ΑΝΕΛ. Δεύτερο θέμα που θέλω να παρατηρήσω πολιτικό και αυτό. Σήμερα είναι η όγδοη μέρα χωρίς να συλληφθούν οι τραμπούκοι που χτύπησαν τον Κουμουτσάκο. Όγδοη μέρα! Τις πρώτες μέρες μας είχατε πει ότι ταυτοποιήσατε τους ενόχους. Δεν έχουν συλληφθεί την όγδοη μέρα που είμαστε σήμερα. Την περασμένη Πέμπτη εδάρη ανηλεώς και με τρόπο πολύ επικίνδυνο και για τη ζωή του ο κ. Κουμουτσάκος. Τρίτο και τελευταίο, οι καταγγελίες του κ. Πανούση. Κοιτάξτε, ο κ. Πανούσης, για να είμαστε και συνεννοημένοι, είναι ο ένας από τους δύο τρεις ανθρώπους, που οδήγησαν τη χώρα σε εκλογές. Είναι από τους δύο τρεις εκείνους, που στην προηγούμενη περίοδο της Βουλής υπονόμευσαν την εκλογή συναινετικού Προέδρου της Δημοκρατίας. Δεν έχουμε συμπάθεια, σε πολιτικό επίπεδο, στο πρόσωπό ούτε αμυνόμαστε γι' αυτόν επειδή έχουμε κάποιες σχέσεις μαζί του. Αντιθέτως, υποσημειώνω αυτό το περσινό και φετινό στην αρχή της χρονιάς γεγονός, για να σας δηλώσω πράγματα της προσφάτου μνήμης, που δεν πρέπει να σας διαφεύγουν. Ωστόσο, οι δηλώσεις που κάνει - υπάρχει μία επαληθευμένη από τον ίδιον - αφορούν δύο Βουλευτές. Κυρίες και κύριοι, σωστά είπε το Μαξίμου ότι αυτή είναι μια διαδικασία που πρέπει να πάει στη δικαιοσύνη. Σωστό. Ήταν λάθος, όμως, όταν υποστήριξε πως η δημοσιότητα δεν αξίζει τη διαχείριση τέτοιου θέματος και πως τα ΜΜΕ δεν είναι ο χώρος που τέτοια θέματα τίθενται. Όχι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Είναι για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος, έχει να κάνει με την ανάγκη προστασίας ενός προσώπου, όποιο κι αν είναι αυτό. Η δημοσιότητα προστατεύει. Και ο δεύτερος λόγος είναι δικός μας. Εγώ, από την πρώτη στιγμή είπα ότι δεν μπορεί ένα ή δύο πρόσωπα να χαρακτηρίζουν ένα κόμμα. Και θυμάμαι, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, δικά σας στελέχη - ανάμεσα σε αυτά τον κ. Καμμένο τότε - που κατηγορούσαν τον Ανδρέα Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ ως 17 Νοέμβρη. Ήταν άδικο εκείνο και η ιστορία το απέρριψε παταγωδώς. Δεν θα πω τα ίδια πράγματα εγώ τώρα και διαχωρίζω και τη θέση μου με ορισμένους συνάδελφους της Νέας Δημοκρατίας, τους οποίους άκουσα στα μέσα ενημέρωσης, να ταυτίζουν το ΣΥΡΙΖΑ με την τρομοκρατία. Δεν λέω αυτό. Λέω, όμως, πως όταν ακούγεται ότι δύο Βουλευτές το βλέπουν κι αλλιώς το πράγμα, δεν διαφωνούν μαζί μας και μας καταγγέλλουν, μας καταδικάζουν, συγκρουόμαστε αλλά έχει κι άλλο το κόλπο, αν δεν συμφωνούμε, τότε τα πράγματα είναι αλλιώς. Και δεν μπορεί σε αυτήν την Αίθουσα να συζητάμε, συγκρουόμενοι - δεν έχω αντίρρηση - αλλά να υπάρχει η σκέψη ότι ο άλφα ή ο βήτα μπορεί να είναι πίσω από αυτά. Κι επειδή θεωρώ χαρακτηριστικό ρουφιανιάς να προβληματίζεσαι ποιος ή ποια είναι, θεωρώ ότι είναι έντιμο πρώτα απ' όλα από τον Πανούση, να βγει να πει για ποιους Βουλευτές μιλά κι αν δεν το κάνει, να το κάνει η Κυβέρνηση, που είναι ενημερωμένη κι όχι να περιμένουμε τις παράνομες διαρροές από τις δικαστικές αρχές.
Από ποιον είναι ενημερωμένη η Κυβέρνηση;
Γιατί και για το πρόσωπο που ακούστηκε, η διαρροή είναι παράνομη. Η λειτουργία της δικαιοσύνης πρέπει να περιβάλλεται από άκρα μυστικότητα για τόσο σοβαρά θέματα. Άρα, η διαφάνεια και η δημοσιότητα όχι μόνο προστατεύει το πρόσωπο, αλλά προστατεύει και τη λειτουργία του Κοινοβουλίου. Και ως προς αυτό, τοποθετηθήκαμε εδώ από τη Δευτέρα το απόγευμα. Κύριε Υπουργέ, διάβασα με πάρα πολύ προσοχή τις θέσεις όλων των εισηγητών των κομμάτων, αλλά - λογικό είναι - με περισσότερη φροντίδα τη δική σας. Λέτε - ανάμεσα σε πολλά, δεν έχω χρόνο, μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, όμως, αυτό για τα μαθήματα της αντιμετώπισης της κρίσης 2010-2013- ότι ένα μάθημα που πρέπει να πάρει το πολιτικό μας σύστημα και οι κυβερνήσεις μας, σχετίζεται με την ανάγκη, όταν κάνεις περιοριστικές επιλογές, να κοιτάς όσο μπορείς και την επέκτασή σου. Και χαρακτηρίσατε ως αντιπαράδειγμα τη θητεία της κυβέρνησης Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά και ως καλό παράδειγμα το δείγμα γραφής που δώσατε για το 2015. Επειδή έχετε - τουλάχιστον έτσι ακούω, δεν είμαι οικονομολόγος ούτε μπορώ να σας κρίνω - ένα κύρος ως επιστήμονας, μην το φθείρετε με διαπιστώσεις που δεν αντέχουν στην πραγματική ζωή. Επειδή μου έκανε εντύπωση, όχι μόνο από το δικό σας λεχθέν αλλά και από συναδέλφους που υπεραμύνονται της σημασίας του προγράμματος για την ανθρωπιστική κρίση, όπως το λέτε, έκανα μία καταγραφή, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, των παρεμβατικών πολιτικών τα περασμένα χρόνια της κρίσης και αυτής του 2015. Το κοινωνικό μέρισμα του 2014 το αμφισβητείτε; Πριν δοθεί, το αμφισβητούσατε. Αμφισβητείτε ότι δόθηκε σε εξακόσιες πενήντα χιλιάδες οικογένειες μία εφάπαξ ενίσχυση 700 με 1500 ευρώ; Όποιος το αμφισβητεί, να το πει εδώ. Και αφορούσε - το ξαναλέω - εξακόσιες πενήντα χιλιάδες οικογένειες. Αμφισβητείτε ότι το δικό σας πρόγραμμα σίτισης για το 2015 αφορά εκατόν σαράντα τρεις χιλιάδες οικογένειες και για τρεις μήνες είναι από 70 ευρώ το μήνα, δηλαδή συνολικά 210 ευρώ; Αμφισβητείτε αυτούς τους αριθμούς; Είναι ο πρώτος αριθμός που έχω να σας δώσω.
Είναι το ρεύμα...
Θα φτάσω εκεί. Περιμένετε. Αμφισβητείτε ότι για το ΤΕΒΑ τον Δεκέμβριο του 2014 εξασφαλίσαμε 330 εκατομμύρια ευρώ - για το πρόγραμμα επισιτιστικής βοήθειας - και μέχρι στιγμής δεν έχετε απορροφήσει ούτε ένα ευρώ. Και είστε δέκα μήνες Κυβέρνηση! Διαφωνούμε στον αριθμό - για αριθμούς μιλώ - ότι για το πρόγραμμα των αστέγων και τις παροχές τροφίμων σε αυτούς και τα συσσίτια που κάνουν οι μη κυβερνητικές οργανώσεις, η Εκκλησία, οι δήμοι έχουν πάρει ενίσχυση από τα 20 εκατομμύρια που είχε εξασφαλίσει η προηγούμενη κυβέρνηση στο πλαίσιο αυτό, στο πρόγραμμα στέγασης και επανένταξης, για χίλιους διακόσιους αστέγους και εργασία για τετρακόσιους απ' αυτούς; Και αυτά όλα τα πετύχαμε και τα εφαρμόζετε. Για το 2016 ποια πρόβλεψη έχετε κάνει; Το 2015 κλείνει τώρα. Αμφισβητείτε το πρόγραμμα για τις τριάντα χιλιάδες ωφελημένους από το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα σε δεκατρείς δήμους που εφαρμόστηκε πιλοτικά; Το καταγγείλατε, αλλά τελικά το αποδεχτήκατε στο τρίτο μνημόνιο με εφαρμογή το 2017 και με την παράλληλη κατάργηση του ΕΚΑΣ που είναι ένα άλλο μέτρο και αφορά άλλους ανθρώπους. Και τέλος γι' αυτό που είπε η συνάδελφος, για το ρεύμα, αμφισβητείτε ότι εξακόσιες εξήντα χιλιάδες οικογένειες είχαν πάρει ηλεκτρικό ρεύμα με μείωση 45% - περίπου δύο εκατομμύρια ανθρώπους αφορούσε εκείνο το μέτρο - και πως σε όλες τις κοινωνικές δομές, από τα ΚΑΠΗ μέχρι την οποιαδήποτε κοινωνική δομή, είχαμε 75% έκπτωση; Αμφισβητείτε ότι χωρίς κανένα πελατειακό μέσο δώδεκα χιλιάδες οικογένειες είχαν πάρει απολύτως δωρεάν ρεύμα; Ποια είναι η αντίστοιχη ωφέλεια της πολιτικής σας για τα ρεύμα και για πόσους πολίτες, πέραν των ενενήντα ενός περιπτώσεων σε ολόκληρη την Αττική όπου η κ. Δούρου αποκατέστησε διακοπή ρεύματος; Δεν υπήρχε για άλλον διακοπή ρεύματος. Σε ολόκληρη την Αττική ενενήντα μία οικογένειες. Τα αμφισβητείτε αυτά; Γιατί, κύριε Υπουργέ, εσείς κάνατε μια διαφορετική πολιτική; Κάνατε μια πολιτική στην κατεύθυνση της ενίσχυσης των φτωχότερων, με την ίδια λογική που κινηθήκαμε και με πολύ πενιχρά αποτελέσματα. Και τη διαφημίζετε. Και καλά να τη διαφημίζουν οι Βουλευτές σας, για να έχουν, τουλάχιστον, τη συναίσθηση ότι κάτι κάνετε από εκείνα που είπατε, αλλά εσείς που έχετε την ευθύνη της μακροπολιτικής της χώρας, της κεντρικής οικονομικής πολιτικής της χώρας, μας λέτε αυτά;
Ολοκληρώστε, αν έχετε την καλοσύνη, κύριε Λοβέρδο.
Μας λέτε ότι με αυτά διαφοροποιήθηκε η οικονομική πολιτική και σχεδιάστηκε το μνημόνιο με παρεμβατικές επεκτατικές πολιτικές σε ό,τι αφορά την ενίσχυση των φτωχότερων; Και λέτε για την κάρτα αλληλεγγύης. Ε, εντάξει, η κάρτα αλληλεγγύης είναι το μέσο. Δεν είναι το περιεχόμενο ενός προγράμματος κοινωνικής αναδιανομής. Εμείς προφανώς θα ψηφίσουμε τον απολογισμό και τον γενικό ισολογισμό του κράτους για το έτος 2013, αλλά είμαστε συνεπείς. Εσείς δεν έχετε πρόβλημα πολιτικό όταν αυτά για τα οποία κινητοποιήσατε έναν ολόκληρο λαό, έρχεστε σήμερα και τα ψηφίζετε; Εσείς δεν έχετε πρόβλημα ως Βουλευτές της Πλειοψηφίας; Εμείς ευθυγραμμιζόμαστε με τη λογική, τη σοβαρότητα και τη συνέπεια και αυτά τα οποία σχεδιάσαμε και υλοποιήσαμε, τα ψηφίζουμε σήμερα και ως απολογισμό και ισολογισμό. Εσείς δεν έχετε πρόβλημα με τον εαυτό σας, δεν έχετε πολιτικό πρόβλημα;
Ολοκληρώνετε, σας παρακαλώ τη σκέψη σας, κύριε Λοβέρδο.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Κάνετε το ίδιο λάθος, γιατί επισημαίναμε πάρα πολλοί και Υπουργοί και Βουλευτές τα προηγούμενα χρόνια, ότι όταν μιλούσαν οι Υπουργοί των Οικονομικών και οι Πρωθυπουργοί - εξαιρώ τον Βαγγέλη Βενιζέλο, ο οποίος μιλούσε για την ανάγκη ενός αφηγήματος - στεκόσασταν και περιοριζόσασταν στα δημόσια οικονομικά. Οι Υπουργοί Οικονομικών, όμως, όλοι έχετε ως αντικείμενο τα δημόσια οικονομικά προφανώς, μα και την πορεία της οικονομίας, της πραγματικής οικονομίας και των ανθρώπων που στενάζουν από τη γραφειοκρατία όλα αυτά τα χρόνια. Η γραφειοκρατία δεν μειώθηκε. Μάλιστα, επί των ημερών σας αυξάνεται. Ο αριθμός των υπογραφών αυξάνει. Και η έννοια που έχετε για την ένοχη, τάχα, ιδιωτική οικονομία στην οποία πρέπει να προσθέσετε θεσμικές εγγυήσεις - βλέπε γραφειοκρατία, βλέπε διαφθορά - είναι μια παρούσα πολιτική στους δέκα μήνες που είσαστε εσείς.
Κλείστε, σας παρακαλώ, κύριε Λοβέρδο.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Πρέπει να βάλετε στο μυαλό σας ότι τη Βουλή την παρακολουθούν οι άνθρωποι της πραγματικής οικονομίας. Τις ομιλίες σας τις παρακολουθούν αυτοί οι άνθρωποι και θέλουν να ξέρουν όχι μόνο τι λέτε ή τι στοχεύετε για τα δημόσια οικονομικά, αλλά τι λέτε και για την πορεία της οικονομίας. Είστε αρμόδιοι γι' αυτό και σε καμμία περίπτωση δεν πρέπει αυτή η ανάγκη να σας διαφεύγει. Ειδάλλως, θα φαίνεται παράλογο να ακούμε - αυτό που φάνηκε χθες, συνάδελφοι, και κλείνω με αυτό - τον κ. Τσακαλώτο, τον Υπουργό των Οικονομικών, να λέει περίπου «συμφωνώ από το πολύ μυαλό κ.λπ., δεν μπορούμε να διαχειριστούμε την επιτυχία μας». Ξέρω πώς το είπε και για ποιο λόγο το είπε. Όταν, όμως, ο διάλογος έγινε μονόλογος για τα δημόσια οικονομικά και δεν στέκεται ποτέ και πουθενά στην πραγματική και ιδιωτική οικονομία, τότε όλα αυτά παρεξηγούνται και θα είστε σε λίγο άξιοι της τύχης σας. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Λοβέρδο. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Χρήστος Μαντάς.
Εγώ, κύριε Πρόεδρε;
Μετά είστε εσείς, κύριε Κόκκαλη. Παρακαλώ, κύριε Μαντά, να τηρήσουμε το χρόνο.
Πώς να τηρήσουμε το χρόνο;
Θα προσπαθήσω μέσα στα οκτώ λεπτά, κύριε Πρόεδρε, αλλά καταλαβαίνετε ότι θα χρειαστώ για λίγο την ανοχή σας. Σε λίγο η διαδικασία του απολογισμού και του ισολογισμού του 2013 θα περάσει στην ιστορία, αυτή που κατά κύριο λόγο αφορά τη σημερινή συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής. Ωστόσο, νομίζω ότι ήταν έτσι και αλλιώς δεδομένο ότι θα γινόταν αφορμή για μία πιο γενικευμένη συζήτηση και για το τι ακριβώς ψηφίζουμε εμείς όταν ψηφίζουμε τον απολογισμό και τον ισολογισμό του 2013, αλλά και για τη σημερινή πραγματικότητα και για θέματα της επικαιρότητας, που έτσι και αλλιώς τέθηκαν στη διαδικασία του δημόσιου διαλόγου. Θέλω να κάνω μία - δυο γενικές παρατηρήσεις στην αρχή. Υπάρχει - θα χρησιμοποιήσω μια λέξη που δεν τη χρησιμοποιώ συνήθως - μία αγωνία και ένα σύνδρομο δικαίωσης πάρα πολύ έντονο σ' αυτήν την Αίθουσα από διάφορες πλευρές του Κοινοβουλίου. Εγώ προσωπικά το καταλαβαίνω και πολιτικά το εκτιμώ αυτό, δηλαδή εκτιμώ την επιμονή από τις διάφορες πλευρές της Βουλής να επιμένουν ότι η πολιτική τους δικαιώνεται μέσα στο πέρασμα του χρόνου και τα αποτελέσματα και να είναι έτσι και να είναι αλλιώς κ.λπ.. Υπάρχει, όμως, ταυτόχρονα με αυτό και ένα άλλο το οποίο μου φαίνεται κάπως παράξενο και θα το πω και αυτό. Υπάρχει μία επιμονή να μας πείσουν ντε και καλά να πούμε «ήμαρτον!». Ε, δεν θα το πούμε αυτό! Δεν πρόκειται να πούμε «ήμαρτον» και «συγγνώμη», επειδή έχουμε μία σταθερή αντινεοφιλελεύθερη κατεύθυνση. Δεν πρόκειται να το κάνουμε αυτό, όσο και αν προσπαθούν ενδοχώριοι και εξωχώριοι, θεσμικοί και άλλοι, παράγοντες να μας φέρουν στην αγκαλιά τους και να πούμε όλοι μαζί και αγαπημένοι ότι είμαστε με αυτήν την πλευρά και πάμε με αυτήν την πλευρά. Δεν πρόκειται να το πούμε. Όχι μόνο δεν πρόκειται να το πούμε έτσι, χάριν ας πούμε της τρέχουσας πραγματικότητας, αλλά και γιατί βαθιά πιστεύουμε ότι σ' αυτόν τον επώδυνο συμβιβασμό που οδηγηθήκαμε κάτω από τους συγκεκριμένους συσχετισμούς και τις συγκεκριμένες συνθήκες, έχουμε πλήρη γνώση και συναίσθηση του τι ακριβώς συμβαίνει σε κοινωνικά στρώματα που θέλουμε και θα συνεχίσουμε με σταθερότητα να εκπροσωπούμε. Ξέρουμε τι συμβαίνει, ξέρουμε πόσο επώδυνες για κατηγορίες που θέλουμε να εκπροσωπήσουμε είναι ορισμένες πλευρές των μέτρων που εφαρμόζουμε. Ε, λοιπόν, δεν πρόκειται, όπως μας συμβουλεύουν διάφοροι, να δεχθούμε την ιδιοκτησία τους με την έννοια που το εννοείτε εσείς. Δεν πρόκειται να προσχωρήσουμε σ' αυτόν τον δρόμο, πολύ περισσότερο όταν πονέσαμε και ματώσαμε σε μία διαδικασία πολύ σκληρής διαπραγμάτευσης. Και μη μου πείτε ότι ήταν το ίδιο, όταν από την πρώτη στιγμή, από την πρώτη μέρα, από την πρώτη ώρα, έκοψαν τα weaver, δεν μας έδιναν έντοκα γραμμάτια, μας είχαν σε πιστωτική ασφυξία κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή. Μη μου πείτε ότι είναι το ίδιο και μη μου πείτε ότι αυτός ο αγώνας κι αυτή η προσπάθεια δεν άφησε κανένα αποτύπωμα στην Ευρώπη. Δείτε στην Πορτογαλία τι συμβαίνει. Κοιτάξτε λίγο τι γίνεται και στον ευρύτερο χώρο των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων της Ευρώπης, τι κινήσεις μπορούν να γίνουν, οι οποίες πράγματι μπορούν να ανατρέψουν. Και εκεί νομίζω ότι πρέπει να δούμε με καθαρό μάτι αυτό το ιστορικό αποτύπωμα που έχει αφήσει η διαπραγμάτευση της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Συνεπώς νομίζω ότι πρέπει να σταματήσει αυτή η διπλή προσπάθεια, τουλάχιστον ως προς το δεύτερο σκέλος της. Διότι είναι άγονη, μην τη συνεχίζετε. Επειδή άκουσα και τον κ. Βενιζέλο να μιλά για τα χρόνια 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, εγώ θα ήθελα να απευθύνω ένα ρητορικό ερώτημα απ' αυτό το Βήμα, αν και δεν είναι ο κ. Βενιζέλος εδώ. Αναρωτιέμαι, λοιπόν - επειδή διαβάζω προσεκτικά και ακούω προσεκτικά όλα όσα λέει κι αν θέλετε, και με μια προσπάθεια κατανόησης κ.λπ. - το εξής: Συμφωνεί, άραγε, ο κ. Βενιζέλος με τις επιλογές του 2010, με την είσοδό μας στο μνημόνιο, κάτω απ' αυτές τις συνθήκες, με τη διακήρυξη του Καστελόριζου; Αλήθεια, συμφωνεί; Και επειδή μίλησε για σχεδιαστικά προβλήματα, θα ρωτήσω: Σχεδιαστικό πρόβλημα ήταν ο λάθος πολλαπλασιαστής; Ήταν τόσο απλό που το πάλεψε σε μια σκληρή διαπραγμάτευση κ.λπ.; Ήταν τόσο απλό; Κι επειδή δεν διαβάζετε σωστά τα σχέδια προϋπολογισμών, πίσω από τη σελίδα 9 του σχεδίου προϋπολογισμού που λέει για όλα τα επιτεύγματα, όπως λέτε εσείς, γιατί εγώ λέω πραγματικά αποτελέσματα, αφού λέει ότι βελτιώθηκαν τα θέματα της μακροοικονομικής ανισορροπίας της ελληνικής οικονομίας και τα δίδυμα ελλείμματα, από κάτω έχει άλλες δυο - τρεις παραγράφους, που λένε ότι το μέγεθος, όπως και η ένταση της οικονομικής προσαρμογής είχαν σοβαρές αρνητικές οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις: Απώλεια 25% του πραγματικού Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος, ανεργία πρωτοφανή, που είχε αύξηση μέσα σ' αυτό το διάστημα κατά 14,1 μονάδες, μείωση της ζήτησης που διάβρωσε πραγματικά τη δυναμική της οικονομίας. Όλα αυτά δεν τα διαβάζετε; Διαβάζετε μόνο την πρώτη σελίδα; Τη δεύτερη δεν τη μελετάτε; Θα ήθελα να πω, λοιπόν - και το λέω και στον εαυτό μου και σε όλους - να είμαστε πιο συνολικοί στις αποτιμήσεις μας. Να διαβάζουμε όλες τις σελίδες. Όπως δεν διαβάζετε τι είπε ο κ. Τσακαλώτος. Το λέτε και το ξαναλέτε. Ο κ. Λοβέρδος υπαινίχθη ότι το διάβασε όλο. Εγώ θα το διαβάσω, λοιπόν, όλο. Τι είπε ο κ. Τσακαλώτος; Πιεζόμαστε λίγο, ανάμεσα στα άλλα, διότι, όπως γνωρίζετε, η ανακεφαλαιοποίηση πηγαίνει πιο γρήγορα απ' όσο πιστεύαμε και υπό αυτήν την έννοια είμαστε «θύματα της ίδιας μας της επιτυχίας», διότι οι τράπεζες δείχνουν να ανακεφαλαιοποιούνται λίγο νωρίτερα, οπότε ορισμένα από τα θέματα που θα μπορούσαμε να διευθετήσουμε αργότερα, καλούμαστε να τα διευθετήσουμε νωρίτερα. Αυτό επαναλήφθηκε απ' όλες τις πλευρές της Βουλής καμμιά δεκαριά φορές. Ας διαβάζουμε και ας αποτυπώνουμε, λοιπόν, συνολικά μία γνώμη που έχει, ιδιαίτερα ο Υπουργός Οικονομικών της χώρας, κι όχι επιλεκτικά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επιτρέψτε μου - διότι ο χρόνος πράγματι δεν βοηθάει σ' αυτό - να πω ένα πράγμα για το 2013 και δυο - τρία σχόλια για την επικαιρότητα και θα επιχειρήσω να τελειώσω σε δυο, τρία λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω ότι ένα κρίσιμο μέγεθος, που γι' αυτό κάνουμε κριτική - δεν υιοθετούμε την κατεύθυνση - είναι ότι υιοθετούμε - και το είπε με έναν τρόπο ο κ. Λοβέρδος - τα νούμερα, αυτά λέμε ότι είναι πραγματικά. Ναι, είναι πραγματικά. Αυτό ψηφίζουμε. Δεν υιοθετούμε την κατεύθυνση. Και σε αυτό ακριβώς το σημείο σημειώνω το εξής, που νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό και το επανέλαβε και ο Υπουργός: Παραγωγικό κενό του 2012 κοντά στο 11% με 12%. Παραγωγικό κενό του 2013 κοντά στο 13%. Είναι, λοιπόν, μία επανάληψη και μία κατεύθυνση του προϋπολογισμού και της οικονομικής πολιτικής - να το πω έτσι - και του 2012 και του 2013, η οποία δεν οδηγεί - και ούτε θα οδηγούσε - σε μια σταθερή, όπως ισχυρίζεστε, έξοδο της οικονομίας από την κρίση, διότι ό,τι λέτε από τα τέλη του 2014, και αρχές του 2015 και μετά, αποτελεί μια υπόθεση. Σας ζητάω να κοιτάξετε ξανά την πραγματικότητα. Υπόθεση είναι το ότι έτσι θα εξελίσσονταν τα πράγματα, διότι ούτε τη συμφωνία είχατε κλείσει με όποιο mail Χαρδούβελη ή όχι mail Χαρδούβελη, αλλά και γιατί υπήρχαν έτσι και αλλιώς μέσα στη διάρκεια του επόμενου χρόνου πολλά πράγματα, τα οποία έπρεπε να καλύψει - πολλά δισεκατομμύρια, δεκάδες δισεκατομμύρια, υποχρεώσεις του ελληνικού κράτους - η όποια ελληνική κυβέρνηση. Αυτά τα ξεχνάτε! Ευτυχώς που δεν συνεχίζει ο κ. Μεϊμαράκης να λέει ότι φορτώσαμε με 90 δισεκατομμύρια χρέος τη χώρα μας. Το έχει λίγο περιορίσει αυτό, γιατί καταλαβαίνει αυτό που στην πραγματικότητα έγινε με τη νέα συμφωνία, στην οποία δεν περιμένατε ότι μπορούσαμε, έστω και με αυτούς τους επώδυνους όρους, τελικά να καταλήξουμε. Αυτή ήταν η δικιά σας - να το πω - αγωνία, ότι, δηλαδή, δεν θα καταφέρναμε στο τέλος να κλείσουμε συμφωνία και θα καταρρέαμε. Εκεί πηγαίνατε το πράγμα, όχι μόνο εσείς αλλά και άλλοι. Ε, λοιπόν, κλείσαμε μια συμφωνία, με επώδυνα μέτρα, αλλά στο κάτω - κάτω με έναν χρονικό ορίζοντα σημαντικό και με βραχυπρόθεσμη αναδιάρθρωση του χρέους που ξέρετε ότι πήγε τριάντα τρία χρόνια μετά, εννοώ για το άμεσο χρέος του 2015, κοντά στα 50 δισεκατομμύρια και με πολύ χαμηλότερο επιτόκιο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Μια μίνι αναδιάρθρωση του χρέους ήδη επιτεύχθηκε. Και το κυριότερο; Μετά τη λήξη αυτής της πολύ δύσκολης, ανοίγουμε το θέμα του χρέους. Και θα το ανοίξουμε με έναν ουσιαστικό τρόπο. Και σας καλούμε, πράγματι, να βοηθήσετε σε αυτήν την πορεία.
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να τελειώσω με το εξής: Άκουσα για τις κινητοποιήσεις. Έχετε την εντύπωση, με τον τρόπο που προσπάθησα να αναλύσω το πώς λειτουργούμε εμείς μέσα σε αυτήν τη διαδικασία, ότι υπήρχε περίπτωση να πούμε στον κόσμο μας ή στους εργαζόμενους ή στους ανέργους, «καθήστε στα σπίτια σας»; Τι να τους πούμε; Δηλαδή, είναι δυνατόν εμείς ποτέ τεχνητά - να το πω έτσι - να καπακώσουμε οποιαδήποτε κοινωνική, δυναμική κινητοποίηση υπάρχει; Μέσα εκεί θα είμαστε. Γιατί σας φαίνεται παράξενο αυτό; Επειδή είμαστε και Κυβέρνηση; Γιατί σας φαίνεται παράξενο; Δυστυχώς, δεν μπορείτε να το καταλάβετε. Ίσως χρειάζεται πολύ περισσότερος χρόνος για να το κατανοήσετε. Δεύτερον, σχετικά με τις αναφορές στις καταγγελίες του κ. Πανούση: Δεν συμβουλεύω κανέναν άνθρωπο για το πώς πρέπει να λέει κάποια πράγματα εδώ. Θα έλεγα, όμως, να είμαστε λίγο πιο προσεχτικοί, διότι έκανε ένα πάρα πολύ σοβαρό - κατά τη γνώμη μου - πολιτικό ολίσθημα ο κ. Πανούσης. Πήγε πρώτα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, όντας για εφτά μήνες πριν Υπουργός, να δημοσιοποιήσει συνομιλίες, διαβαθμισμένα έγγραφα κ.λπ., απόρρητα έγγραφα και να αφήσει να εννοηθεί κάτι για δύο Βουλευτές. Δεν είναι, λοιπόν, καλό να το επαναλαμβάνουμε και να το αναπαράγουμε αυτό και μάλιστα από το Βήμα της Βουλής, διότι έχει γίνει ήδη και μηνυτήρια αναφορά από τον κ. Παρασκευόπουλο και τον κ. Τόσκα εκ μέρους της Κυβέρνησης. Τα πράγματα έχουν οδηγηθεί στη δικαιοσύνη. Πρέπει με πάρα πολύ μεγάλη προσοχή και όλοι μαζί να λέμε ότι δεν είναι δυνατόν στα δελτία των οκτώ να παίζονται διαβαθμισμένα έγγραφα - από οποιονδήποτε, λέω εγώ. Δεν είναι δυνατόν! Αυτό δεν συνιστά καμμία σοβαρότητα. Δυστυχώς, έρχομαι και το λέω, ενώ πρόκειται για έναν άνθρωπο με τον οποίο πραγματικά - λέω και την προσωπική μου γνώμη - συνεργαστήκαμε άψογα, όπως θυμάμαι, στο νομοσχέδιο των ναρκωτικών. Κι όμως γίνονται αυτά τα πράγματα τώρα. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε με αυτόν τον τρόπο στη δημόσια σφαίρα.
Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Χρειάζεται μεγαλύτερη σοβαρότητα στην προσέγγιση αυτών των θεμάτων. Σε κάθε περίπτωση, εμείς θα παλέψουμε με όλη μας τη δύναμη για μια αντινεοφιλελεύθερη κατεύθυνση, που μπορεί βραχυπρόθεσμα να περιλαμβάνει αυτήν τη δύσκολη περίοδο, αλλά είμαστε αποφασισμένοι μεροληπτικά να παλέψουμε για την συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας και να δώσουμε τη μάχη ως το τέλος. Τα όνειρα για εσπευσμένες πολιτικές εξελίξεις θα μείνουν όνειρα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο, παρακαλώ;
Έχω ζητήσει κι εγώ τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Για ποιο θέμα;
Κοιτάξτε, διαδικαστικά, μπορώ να τον ζητήσω, επειδή έκανε δύο αναφορές σ' εμένα, ως προσωπικό. Δεν είναι προσωπικό όμως. Δεν θέλω να καταστρατηγώ τον Κανονισμό…
Ναι.
…ούτε να σας…
Μη με φέρνετε κι εμένα σε δύσκολη θέση…
Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος είναι ο κ. Μαντάς και σοβαρός συνάδελφος. Θέλω να του πω μόνο μια κουβέντα - με την άδειά σας.
Ένα λεπτό…
Εκτός εάν συμφωνήσουμε, συνάδελφοι, σε κάτι. Δεν υπάρχει κατάλογος ομιλητών που να παρεμποδίζονται από το να πάρουν τον λόγο. Η Βουλή δεν ψηφίζει με ονομαστική ψηφοφορία.
Είναι θέμα κοινοβουλευτικής τάξης όμως. Να μην ξεχειλώσει το πράγμα.
Ακριβώς. Συμφωνώ μαζί σας. Εάν θέλετε να μας δώσετε μία δίλεπτη δευτερολογία, θα το πω τότε. Δεν επείγομαι.
Υπάρχει αυτό σαν διαδικασία.
Διαδικαστικά υπάρχει, αλλά είναι στη διακριτική σας ευχέρεια.
Ναι, υπάρχει διαδικασία. Λοιπόν, να το δούμε.
Εγώ δεν είχα σκοπό να δευτερολογήσω.
Περιμένετε να μιλήσει ο κ. Κόκκαλης. Κύριε Δανέλλη, θα σας δώσω μετά τον λόγο. Τον λόγο έχει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, ο κ. Βασίλης Κόκκαλης, για οκτώ λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, καλούμαστε να ψηφίσουμε τον απολογισμό του έτους 2013. Πριν, όμως, θα μου επιτρέψετε να κάνω κάποια σχόλια για την επικαιρότητα, τα οποία είναι επιβεβλημένα και αναγκαία, όσον αφορά τις καταγγελίες του κ. Πανούση. Ακούστε, πιθανότατα να έχει δίκιο ο άνθρωπος. Είναι πιθανόν. Ο τρόπος, όμως, που χειρίζεται την υπόθεση μαρτυρά το ακριβώς αντίθετο. Καταγγέλλει ποινικά αδικήματα, τελώντας ο ίδιος ποινικά αδικήματα. Το είπε ο κ. Λοβέδρος. Η διαρροή της δικογραφίας ή έγινε από την κ. Κουτζαμάνη, την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ή έγινε από τον ίδιο. Από την κυρία εισαγγελέα αποκλείεται. Τις τηλεφωνικές συνομιλίες πώς τις πήρε; Επακολούθησε βούλευμα δικαστηρίου, ώστε να είναι νόμιμες; Αυτά είναι αναπάντητα ερωτήματα. Και εγκαλείται η Κυβέρνηση, διότι δεν παίρνει θέση. Η Κυβέρνηση τηρεί τη σωστή και την υπεύθυνη στάση. Περιμένει την απόφαση της δικαιοσύνης. Αυτό όφειλε και ο κ. Πανούσης. Επαναλαμβάνω ότι πιθανότατα έχει δίκιο. Ο τρόπος, όμως, που χειρίζεται την υπόθεση δείχνει το ακριβώς αντίθετο. Και κλείνω με το θέμα του κ. Πανούση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελλάδα, η χώρα μας, τα τελευταία χρόνια ζει ίσως τη μεγαλύτερη κρίση. Στην περίοδο της έντονης οικονομικής δυσπραγίας μια Κυβέρνηση, όπως η σημερινή ΣΥΡΙΖΑ - Ανεξαρτήτων Ελλήνων, πάνω από όλα φροντίζει για την ανακούφιση των ευαίσθητων κοινωνικά ομάδων. Πάνω από όλα πρέπει να ακούσει την κοινωνία. Γνωρίζει αυτή η Κυβέρνηση ότι χιλιάδες συμπολίτες μας αντιμετωπίζουν ακόμα και προβλήματα επιβίωσης. Η πρώτη και χρυσή ευκαιρία είναι με τα κόκκινα δάνεια και με τους πλειστηριασμούς. Πολλή κουβέντα γίνεται για το θέμα αυτό. Θα μου επιτρέψετε να πω ότι ο λαϊκισμός είναι στο έπακρο. Όσον αφορά τους πλειστηριασμούς, δυστυχώς οι πολιτικές των τελευταίων κυβερνήσεων δημιούργησαν αυτό το πρόβλημα. Θα σας πω το γιατί. Λέει η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ «εμείς προστατεύαμε την πρώτη κατοικία». Ο τρόπος όμως που την προστατεύατε δημιούργησε δύο κατηγορίες ταχυτήτων στην κοινωνία: αυτούς οι οποίοι πλήρωναν και αυτούς οι οποίοι δεν πλήρωναν. Είχατε εφαρμόσει την καθολική προστασία. Μας κατηγορούν τώρα «μα, εσείς δεν λέτε για καθολική προστασία;». Κάποιος ο οποίος έχει σαράντα χιλιάδες ευρώ εισόδημα ή πενήντα χιλιάδες ευρώ εισόδημα και έχει δάνειο, εάν του πούμε «προστατεύεται η πρώτη σου κατοικία», τι θα κάνει; Δεν θα πληρώσει. Συνεπώς δημιουργούμε μια δεύτερη γενιά υπερχρεωμένων. Και αυτή δεν είναι η βούληση της Κυβέρνησης. Η βούληση της Κυβέρνησης είναι να προστατευτεί η μικρομεσαία τάξη και αυτός ο οποίος αντικειμενικά δεν μπορεί να πληρώσει τα δάνειά του, αυτός ο οποίος έχει εισόδημα δέκα χιλιάδες ευρώ, δέκα πέντε χιλιάδες ευρώ και αυτός ο οποίος δεν μπορεί να πληρώσει τη ΔΕΗ. Κατηγορήστε μας, αν θέλετε, γιατί προστατεύουμε τους μικρομεσαίους. Όσον αφορά τα κόκκινα δάνεια, έχουν γίνει αποσπασματικές νομοθετικές κινήσεις μέχρι τώρα. Καλούμαστε ό,τι δεν έκαναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις να το λύσουμε τις επόμενες ημέρες. Μία λέξη θα χαρακτηρίζει και θα διαπνέει τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης: «Δικαιοσύνη». Διότι δημιουργήσατε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, διαχωρισμό στην κοινωνία, στους ενήμερους, σε αυτούς οι οποίοι πληρώνουν και είναι συνεπείς και σε αυτούς οι οποίοι δεν πληρώνουν και πίστευαν και πιστεύουν ότι πιθανότατα θα έχουν και διαγραφή δανείων. Μερικές φορές, η διαγραφή αυτή είναι επιβεβλημένη. Η βούληση αυτής της Κυβέρνησης είναι η νομοθετική πρωτοβουλία την οποία θα λάβει και θα ξεδιπλωθεί τις επόμενες ημέρες να διαπνέεται από δικαιοσύνη. Επίσης, βούληση της Κυβέρνησης είναι η βελτίωση του νόμου Κατσέλη. Και το εύχομαι προσωπικά αυτό. Μία δεύτερη χρυσή ευκαιρία είναι για τη ΔΕΗ. Ξέρετε, το να κόβεις το ρεύμα σε δύσκολες στιγμές είναι ό,τι πιο εξοντωτικό. Σήμερα κατέθεσα επίκαιρη ερώτηση στον αρμόδιο Υπουργό ότι η διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος είναι, κατά πρώτον, αντισυνταγματική. Σε καμμιά χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν διακόπτεται το ηλεκτρικό ρεύμα. Για ποιο λόγο διακόπτει η ΔΕΗ το ηλεκτρικό ρεύμα; Το κόβει λόγω χρέους. Το χρέος δεν μπορεί να εισπραχθεί με διαφορετικό τρόπο, όπως με βεβαίωση στην εφορία; Μπορεί. Γιατί να μην το εφαρμόσουμε αυτό; Πρόσφατα, η ΔΕΗ καταδικάστηκε από δικαστήριο και έχει τροποποιήσει κατά πολύ τις συμβάσεις. Περιμένω με αγωνία την απάντηση του Υπουργού, εάν εφαρμόζονται οι καινούργιες συμβάσεις και στους οικιακούς καταναλωτές. Η διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος είναι αντίθετη με την αρχή της προσωπικότητας, διότι το ρεύμα είναι δημόσιο αγαθό. Χωρίς ρεύμα κάποιος δεν μπορεί να παρασκευάσει φαγητό στο σπίτι - προσβάλλουμε την αξιοπρέπειά του - να κοιμηθεί. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, η διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος είναι το έσχατο μέσο. Η ΔΕΗ οφείλει, πριν διακόψει το ηλεκτρικό ρεύμα, να εισπράξει το χρέος με άλλους τρόπους. Υπάρχουν άλλοι τρόποι: οι βεβαιώσεις στην εφορία ή η δικαστική επιδίωξη. Μαζί όμως με την αντιμετώπιση όλων των ως άνω, είναι και οι προτάσεις του κόμματος το οποίο στηρίζει αυτήν την Κυβέρνηση, των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Μαζί όμως με την αντιμετώπιση των δυσμενέστατων συνεπειών που έχει αυτή η κρίση, για τις οποίες η Κυβέρνηση σύντομα θα αναλάβει τις νομοθετικές πρωτοβουλίες, πρέπει επιτέλους να έρθει κι αυτή η πολυπόθητη ανάπτυξη. Μετά από μια δύσκολη διαπραγμάτευση και με πολλά λάθη, όντως, η ελληνική Κυβέρνηση υπέγραψε μια συμφωνία για την έξοδο από την κρίση. Όπως πρόσφατα είπε και ο κ. Αλεξιάδης, τώρα υλοποιούμε τα προαπαιτούμενα τα οποία τα ψήφισαν διακόσιοι είκοσι Βουλευτές. Οι πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης θα ξεδιπλωθούν - και ειδικά οι φορολογικές - τους επόμενους μήνες με άμεση ανακατανομή των φορολογικών βαρών, με φορολογική δικαιοσύνη. Ξέρετε ότι χωρίς επενδύσεις δεν μπορεί να επέλθει η πολυπόθητη ανάπτυξη. Μόνο σε ένα σταθερό φορολογικό περιβάλλον, μπορεί ο επενδυτής να έρθει στην Ελλάδα. Συνεπώς είναι μια συμφωνία για έξοδο από την κρίση. Επίσης, να πω και δυο λόγια για τους αγρότες. Αυτή η Κυβέρνηση, η οποία πρέπει και οφείλει να κριθεί εντός της τετραετίας, πρέπει να ανακατανείμει τα φορολογικά βάρη. Οι κατά κύρια και αποκλειστική απασχόληση αγρότες δεν μπορεί να πληρώνουν τα ίδια βάρη, τον ίδιο φορολογικό συντελεστή με αυτούς οι οποίοι είναι συνταξιούχοι και αγρότες ή γιατροί και αγρότες ή δημόσιοι υπάλληλοι και αγρότες. Άμεσα πρέπει να ξεκαθαρίσει το Μητρώο Αγροτών. Ήδη ο κ. Αποστόλου έχει δεσμευτεί και σύντομα θα κατατεθεί και το σχετικό νομοσχέδιο. Συνεπώς με τη λογική ότι η συμφωνία την οποία υπογράψαμε και ψηφίσαμε και η οποία ψηφίστηκε από αρκετά κόμματα, από διακόσιους είκοσι περίπου Βουλευτές, είναι συμφωνία για έξοδο από την κρίση και με τη συμφωνία ότι πρέπει να έχουμε ένα τσουνάμι επενδύσεων στηρίζουμε και ψηφίζουμε τον απολογισμό του 2013. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Κόκκαλη, Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, και για τη συνέπεια στο χρόνο. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Καραθανασόπουλος, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος, για οκτώ λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ο αποπροσανατολισμός καλά κρατεί και βέβαια ο αποπροσανατολισμός είναι χρήσιμος για μια σειρά παράγοντες. Παράγοντας πρώτος: Μέσα από αυτήν τη διαδικασία η Κυβέρνηση επιδιώκει να συγκαλύψει την κλιμάκωση της αντιλαϊκής πολιτικής, να συγκαλύψει δηλαδή ότι αποτελεί συνέχιση των προηγούμενων κυβερνήσεων, ότι συνεχίζει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να βαδίζει στον ίδιο δρόμο με τις προηγούμενες κυβερνήσεις, ανεξάρτητα των όποιων αλλαγών ή εναλλαγών στο βηματισμό κάνει. Ο αποπροσανατολισμός είναι χρήσιμος και για την Αντιπολίτευση, Αξιωματική και όχι μόνο, για τα κόμματα του ευρωμονόδρομου. Γιατί μέσα από αυτόν τον τρόπο επιδιώκουν να συγκαλύψουμε τη συμφωνία την οποία έχουν με την κυβερνητική πολιτική και με την Κυβέρνηση, τόσο όσον αφορά, όχι μόνο τις στρατηγικές επιλογές αλλά και επί της ουσίας, γιατί τους αφήνει άφωνους εξαιτίας της λογικής ότι έχει μετατοπιστεί και υλοποιεί την πολιτική που αυτοί ως κόμματα κυβερνητικά, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, εμφάνισαν και εφάρμοσαν το προηγούμενο χρονικό διάστημα. Και τρίτη επιδίωξη είναι ότι μέσα από αυτήν τη διαδικασία επιδιώκεται να χειραγωγηθεί η λαϊκή συνείδηση, να αμβλυνθεί η ριζοσπαστικοποίηση του κόσμου. Βεβαίως εδώ δεν θα αναφέρω ότι διαμορφώνει και ένα έδαφος για προβοκατόρικες ενέργειες σε μια περίοδο που η επιδίωξη θα είναι να αποτραπεί με κάθε τρόπο η προσπάθεια οργάνωσης της πάλης του λαού, δηλαδή με οργανωμένο και αγωνιστικό τρόπο σε ταξική κατεύθυνση να εκδηλωθεί η λαϊκή δυσαρέσκεια. Τέτοιοι, όμως, σχεδιασμοί είναι φανερό ότι δεν πρόκειται να περάσουν και ότι η λαϊκή πάλη δεν πρόκειται να αποτραπεί με τέτοιου είδους ενέργειες. Και βεβαίως μόνο ως ανέκδοτο της ημέρας μπορεί να θεωρηθεί η άποψη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει τις απεργιακές κινητοποιήσεις, ότι είστε μαζί με τους απεργούς τους αυριανούς. Είστε απέναντι! Και είστε απέναντι γιατί η Κυβέρνηση που στηρίζετε εφαρμόζει την αντιλαϊκή πολιτική και είστε απέναντι γιατί και εσείς οι ίδιοι με την ψήφο σας εγκρίνετε και στηρίζετε αυτήν την κυβερνητική πολιτική. Aπό αυτήν την άποψη, λοιπόν, και η αντιπαράθεση, την οποία παρακολουθούσαμε εδώ το προηγούμενο διάστημα για το νομοσχέδιο επικύρωσης του απολογισμού και του ισολογισμού του κράτους για το έτος 2013, είναι μια αντιπαράθεση ξένη. Είναι μια αντιπαράθεση που βρίσκεται μακριά από τις σημερινές λαϊκές ανάγκες, βρίσκεται μακριά από την κατάσταση την οποία βιώνουν σήμερα τα λαϊκά νοικοκυριά και από την ανάγκη να συζητηθεί με ποιο τρόπο αυτές οι ανάγκες θα ικανοποιηθούν, πώς θα αντιμετωπιστούν δηλαδή τα λαϊκά προβλήματα. Στη βάση της αντιπαράθεσης η οποία έγινε το προηγούμενο χρονικό διάστημα δεν είναι τίποτε άλλο παρά το ποιος θα υπηρετήσει καλύτερα τις ανάγκες αναπαραγωγής του κεφαλαίου σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, πώς δηλαδή θα επιδιωχθεί καλύτερα η αναθέρμανση της οικονομίας, η ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας. Βεβαίως, αυτό το πλαίσιο της άγονης και αντιλαϊκής αντιπαράθεσης έρχεται να συμπληρωθεί με τις άναρθρες κραυγές των χρυσαυγιτών, που αποτελούν για μια ακόμη φορά «τζάμπα μάγκες», που όταν τα αφεντικά τους τούς τραβάνε το αυτί γίνονται «κοτούλες» και ψηφίζουν στο Ευρωκοινοβούλιο το ευρωπαϊκό εξάμηνο, δηλαδή όλα αυτά τα μέτρα που προβλέπουν την προληπτική εποπτεία των κρατικών προϋπολογισμών όλων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αυξημένη εποπτεία για χώρες που βρίσκονται στο μνημόνιο. Αυτά τα μέτρα, λοιπόν, του ευρωπαϊκού εξαμήνου τα ψήφισαν οι Ευρωβουλευτές της Χρυσής Αυγής την προηγούμενη εβδομάδα. Βεβαίως, η συζήτηση η οποία διεξήχθη είχε να κάνει με το ζήτημα εάν η Κυβέρνηση έχει βγάλει συμπεράσματα. Και το βασικό συμπέρασμα, το οποίο δήλωσε ο ίδιος ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών, ήταν ότι μπορεί να λαμβάνουμε περιοριστικά μέτρα ήπιου χαρακτήρα, αλλά ταυτόχρονα να παίρνουμε και επεκτατικά μέτρα, σε αντίθεση με την προηγούμενη κυβέρνηση. Τι είδους επεκτατικά μέτρα; Προωθούμε την αναδιάρθρωση του κρατικού χρέους, άρα δηλαδή τη μείωση των αναγκών εξυπηρέτησης του κρατικού χρέους, επιταχύνουμε την υλοποίηση των κοινοτικών προγραμμάτων και ταυτόχρονα θέλουμε να εφαρμόσουμε και έναν νέο αναπτυξιακό νόμο. Άρα, λοιπόν, από τη μια μεριά για την εργατική τάξη και το λαό λαμβάνετε αντιλαϊκού χαρακτήρα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής, τα βάρη της κρίσης και της διαχείρισης τα πληρώνει ο λαός μέσα από τη φορολογική πολιτική, τις μειώσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, τις ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις και στο ασφαλιστικό σύστημα και ταυτόχρονα, ως αντιστάθμισμα αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής, παίρνετε μέτρα που εξυπηρετούν τις ανάγκες του μεγάλου κεφαλαίου. Εάν αυτό δεν είναι ο ορισμός της ταξικής πολιτικής, τότε ποιος είναι; Με άλλα λόγια, λοιπόν, ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών ανέφερε ακριβώς τον ορισμό της ταξικής πολιτικής! Ότι χτυπάμε τον λαό, αφαιρούμε δικαιώματα και κατακτήσεις από τον λαό, για να δώσουμε στο μεγάλο κεφάλαιο. Και ως αντιστάθμισμα όλων αυτών, θα προσπαθήσουμε - λέει - να κάνουμε μια αναδιανομή για τα πιο φτωχά και εξαθλιωμένα λαϊκά στρώματα. Από αυτήν την άποψη, είναι φανερό ότι αυτή η πολιτική για την οποία αντιπαρατίθεστε με την προηγούμενη κυβέρνηση και με τα κόμματα του ΠΑΣΟΚ της Νέας Δημοκρατίας ή και με το Ποτάμι είναι μια πολιτική, η οποία δεν απαντάει στις ανάγκες του λαού, δηλαδή δεν λέει τίποτα για την ταμπακιέρα. Είναι, λοιπόν, φανερό ότι το μόνο που σας απασχολεί είναι πώς θα εξυπηρετηθούν καλύτερα οι ανάγκες της καπιταλιστικής οικονομίας. Και κάτω από αυτό το πρίσμα βλέπετε και μια σειρά από ζητήματα, όπως για παράδειγμα τα κόκκινα δάνεια και η προστασία της πρώτης κατοικίας. Από ποια σκοπιά τα βλέπετε και θέλετε να τα προσεγγίσετε; Από τη σκοπιά της εξυγίανσης του χαρτοφυλακίου των τραπεζών σε μια διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Αυτή η εικόνα δεν είναι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση. Η πρόσφατη έκθεση που δημοσιεύθηκε αναφέρει ότι οι τράπεζες σε διεθνές επίπεδο έχουν ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης ύψους 1,3 τρισεκατομμυρίων δολαρίων! Άρα, τα 14 δισεκατομμύρια των αναγκών των ελληνικών τραπεζών για την ανακεφαλαιοποίηση είναι σταγόνα στον ωκεανό της τεράστιας πληγής του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος. Από αυτήν, λοιπόν, την άποψη, γι' αυτόν τον λόγο γίνεται αυτή η συζήτηση για την προστασία - υποτίθεται - της πρώτης κατοικίας και γίνεται συλλογική συζήτηση για το πώς θα αφαιρέσουμε ακόμη περισσότερο τις όποιες μικρές παρεμβάσεις γίνονταν για την προστασία της, όχι από τη σκοπιά του ότι πρέπει οι τράπεζες να πληρώσουν, κουρεύοντας χρέη των υπερχρεωμένων λαϊκών νοικοκυριών, όσον αφορά τα στεγαστικά ή τα επαγγελματικά και αγροτικά δάνεια των επαγγελματιών, των αυτοαπασχολούμενων και των φτωχών κτηνοτρόφων. Έτσι, λοιπόν, η επικαιρότητα της πρότασης που κατέθεσε σήμερα το ΚΚΕ είναι εμφανής. Είμαστε σίγουροι ότι αν συζητηθεί στη Βουλή, όλα τα υπόλοιπα κόμματα θα την καταψηφίσουν, γιατί ακριβώς βάζει το δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων ότι απάντηση στην κατάσταση που βιώνουν σήμερα τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά θα δοθεί μόνο μέσα από το γενναίο κούρεμα των χρεών που έχουν προς τις τράπεζες και ότι πρέπει οι τράπεζες να πληρώσουν αυτήν τη διαδικασία. Γι' αυτό, δεν είναι τυχαίο ότι όλη η διαπάλη την οποία παρακολουθήσαμε το προηγούμενο διάστημα επικεντρώθηκε στη λογική της διαχείρισης των ακραίων φαινομένων της φτώχειας και της εξαθλίωσης. Κατηγορεί, λοιπόν, η Κυβέρνηση τα κόμματα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και το ΠΑΣΟΚ ότι όποια μέτρα είχαν πάρει το προηγούμενο διάστημα ήταν στη λογική της φιλανθρωπίας, ενώ εκείνη κάνει στοχευμένες παρεμβάσεις και διαμορφώνει δομές για την προστασία της φτώχειας, των φτωχών και των εξαθλιωμένων. Τι θέλει να πει, λοιπόν, η Κυβέρνηση; Ότι η συζήτηση γίνεται για τα ψίχουλα, είτε στη μία είτε στην άλλη περίπτωση, αλλά ταυτόχρονα ότι πρέπει να μάθουμε να ζούμε εδώ πέρα με τη φτώχεια και την εξαθλίωση και ότι όσον αφορά την πορεία εξέλιξης των πραγμάτων, δεν πρόκειται να απαλλαγούμε από την ευρύτητα της φτώχειας και της εξαθλίωσης που θα πλήττει όλο και περισσότερα λαϊκά στρώματα. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο χρειάζονται κάποια μέτρα, κάποιες δομές στην κατεύθυνση προστασίας αυτών που θα κληθούν να πληρώσουν, των λιγότερο φτωχών, γιατί δεν θα πληρώσει το μεγάλο κεφάλαιο. Από αυτήν την άποψη, το κυρίαρχο ερώτημα το οποίο προβάλλει είναι γιατί θεωρείται φυσιολογικό στις σημερινές συνθήκες του 2015, όχι μόνο στο επίπεδο της χώρας μας αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο, να υπάρχουν αυτοί οι φτωχοί και οι εξαθλιωμένοι. Τι φταίει; Φταίει το κακό το ριζικό τους; Φταίει ο Θεός που τους μισεί; Γιατί υπάρχει αυτή η φτώχεια, τη στιγμή που και παραγωγικές δυνατότητες υπάρχουν, αλλά και που η επιστήμη και η τεχνολογία έχει κάνει τεράστια άλματα και έχει βελτιώσει τόσο πολύ την παραγωγικότητα της εργασίας; Γιατί είναι νομοτέλεια στις σημερινές συνθήκες, αλλού με μικρότερο ή αλλού με γρηγορότερο ρυθμό, να αφαιρούνται δικαιώματα και κατακτήσεις, να συρρικνώνεται και να επιδεινώνεται το βιοτικό επίπεδο των λαϊκών στρωμάτων σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε όλες τις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές οικονομίες και να θεωρούμε παρωχημένη τη σταθερή εργασία, τη μείωση του εργάσιμου χρόνου, την αύξηση των αποδοχών, τη βελτίωση της θέσης της λαϊκής οικογένειας, να τσακωνόμαστε για το αν μπορεί ή όχι να κόβει η ΔΕΗ τα τιμολόγια του ρεύματος, αντί να συζητάμε για το ότι υπάρχει τόσο μεγάλη ενεργειακή επάρκεια στην Ελλάδα, που θα μπορούσε να είχε καλύψει το σύνολο των λαϊκών αναγκών και να εξάγει κιόλας ενέργεια και για το ότι υπάρχει τέτοια μεγάλη στη χώρα μας ενεργειακή φτώχεια; Αυτό είναι, λοιπόν, το ερώτημα. Ποιος φταίει γι' αυτό; Φταίει η ανικανότητα των σημερινών, των προηγούμενων κυβερνήσεων ή φταίει κάτι άλλο, ότι είναι παιδί του συστήματος, ενός συστήματος σάπιου και εγκληματικού, το οποίο έχει ως συνέπεια από τη μια να δημιουργεί τεράστιο πλούτο και από την άλλη μεριά αυτοί που δημιουργούν τον πλούτο να απαξιώνονται από τον πλούτο που δημιουργείται και να ζουν σε συνθήκες φτώχειας και εξαθλίωσης, να καταστρέφονται; Αυτό είναι, λοιπόν, το βασικό ερώτημα. Σε αυτές τις συνθήκες καθένας καλείται να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα και από την ταξική απάντηση την οποία δίνει, φαίνεται αν θέλει να συνεχιστεί μια αντιλαϊκή πολιτική, να μακροημερεύσει ένα σύστημα το οποίο γεννά φτώχεια και εξαθλίωση για τον λαό και πλούτο για τους κεφαλαιοκράτες ή όχι. Έτσι, λοιπόν και ο κρατικός προϋπολογισμός, αλλά και ο απολογισμός - ισολογισμός δεν αποτελούν τίποτα άλλο παρά εργαλεία υλοποίησης αυτών των σχεδιασμών, αυτών των αναγκών. Γι' αυτό και το ΚΚΕ καταψήφισε με συνέπεια και τον κρατικό προϋπολογισμό του 2013 και θα καταψηφίσει και τον απολογισμό και τον ισολογισμό. Η απάντηση, βεβαίως, δεν είναι να συνηθίσουμε, να διαπαιδαγωγήσουμε τον λαό να μάθει να ζει με τη φτώχεια και την εξαθλίωση, να μάθει να καλύπτει τις ανάγκες του με τη φιλανθρωπία, αλλά αντίθετα να διαπαιδαγωγήσουμε τον λαό στην ανάγκη οργάνωσης της λαϊκής πάλης. Έτσι, λοιπόν, η απάντηση πρέπει να δοθεί στον δρόμο, στο πεζοδρόμιο, στην οργάνωση των απεργιακών κινητοποιήσεων. Η αυριανή απεργία φιλοδοξούμε εμείς, ως ΚΚΕ, να αποτελέσει σταθμό σε μία πορεία αναγέννησης και ανασυγκρότησης του εργατικού λαϊκού κινήματος, στο δρόμο για συνολικότερες ρήξεις και ανατροπές που θα βάλουν στο επίκεντρο όχι το καπιταλιστικό κέρδος, αλλά την ικανοποίηση των λαϊκών αλλαγών. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε και για την ανοχή σας.
Ευχαριστούμε τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Καραθανασόπουλο. Για να τηρήσουμε μια διαδικασία, να δώσουμε τον λόγο τώρα στον κ. Σταϊκούρα, που θέλει να δευτερολογήσει, για τέσσερα λεπτά…
Κύριε Πρόεδρε, έχω ζητήσει και εγώ τον λόγο.
Και εγώ, κύριε Πρόεδρε.
Αμέσως μετά στον κ. Λοβέρδο και τον κ. Δανέλλη ή αντιστρόφως, θα το δούμε.
Και εγώ θα ήθελα τον λόγο για τρία λεπτά, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ για δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε.
Θα δώσουμε τον λόγο και στους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους για δύο λεπτά και κλείνουμε τη συζήτηση. Ο κ. Σταϊκούρας έχει τον λόγο για τέσσερα λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να συμφωνήσουμε κατ' αρχάς τι συζητάμε σήμερα. Σήμερα συζητάμε για τον απολογισμό και ισολογισμό του κράτους για το οικονομικό έτος 2013. Τι σημαίνει αυτό; Συζητάμε για το ρεαλισμό της κατάρτισης εκείνου του προϋπολογισμού και την αξιοπιστία της εκτέλεσης. Άρα, ουσιαστικά, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, ψηφίζετε το ρεαλισμό της κατάρτισης και την αξιοπιστία της εκτέλεσης, γιατί αυτά αποδεικνύονται μέσα στα έγγραφα. Η τότε κυβέρνηση πέτυχε όχι όλους, αλλά τους περισσότερους από τους στόχους που είχε θέσει. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Δεύτερον, η τοποθέτηση του κυρίου Υπουργού δείχνει ότι έχει πάρει οριστικά διαζύγιο από την αλήθεια. Πρώτα απ' όλα, μίλησε με απαξιωτικό τρόπο για το 2013 και 2014, επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά τους επικεφαλής των θεσμών που πρόσφατα είπαν ότι η τελευταία κυβέρνηση όχι μόνο ποτέ δεν διαπραγματεύθηκε, αλλά ότι ουσιαστικά η συμφωνία που έφερε ήταν πολύ χειρότερη από αυτή πριν το δημοψήφισμα. Η τοποθέτηση αυτή διαψεύδεται από τις ίδιες τις θέσεις των θεσμών. Στο έγγραφο της προηγούμενης Πέμπτης η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναφέρεται με διθυραμβικούς λόγους στο 2014 και θα το καταθέσω στα Πρακτικά. Διαψεύδει όμως ο κύριος Υπουργός και τον ίδιο του τον εαυτό. Στα Eurogroup του Φεβρουαρίου, που έδωσε στη δημοσιότητα ο κ. Βαρουφάκης, μιλούσε με ιδιαίτερα κολακευτικά λόγια για το 2013 και 2014, το οποίο θα το καταθέσω στα Πρακτικά. Το καλύτερο απ' όλα; Διαψεύδετε το ίδιο το ΣΟΕ που είστε επικεφαλής. Τον Απρίλιο του 2015 αναφέρατε: «Η πρόοδος που επετεύχθη το 2013 και 2014 αντικατοπτρίζεται εύγλωττα στα θεμελιώδη μακροοικονομικά μεγέθη και είναι αποτέλεσμα των σημαντικών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, σε μακροοικονομικό επίπεδο, που έλαβαν χώρα». Και συνεχίζετε στο κείμενο που εσείς υποστηρίξατε: «Η δημοσιονομική θέση της χώρας βελτιώθηκε σημαντικά» - και ακούστε το καλύτερο - «αλλά τέθηκαν και οι βάσεις, ώστε η πρόοδος που επετεύχθη στα μακροοικονομικά μεγέθη να μην είναι μόνο κυκλικού χαρακτήρα» - τα αντίθετα από αυτά που λέγατε, αυτά έχετε δώσει στην Ευρώπη - «αλλά να έχει και σημαντικό διαρθρωτικό χαρακτήρα». Όλα αυτά τα καταθέτω στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Σταϊκούρας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δεύτερη παρατήρηση. Είπατε ότι δεν πήραμε κανένα μάθημα μεταξύ πρώτου και δεύτερου μνημονίου και ακολουθήσαμε την ίδια πολιτική. Το καταλαβαίνω, γιατί ήσασταν χρόνια εκτός Ελλάδος. Όμως, αν δείτε, μεταξύ πρώτου και δεύτερου μνημονίου έγιναν ουσιαστικές αλλαγές, γιατί ακριβώς ο σχεδιασμός του πρώτου μνημονίου ήταν λανθασμένος. Θα σας αναφέρω μόνο τρεις. Πρώτον, οι δημοσιονομικοί στόχοι πήγαν πίσω δύο χρόνια. Όλοι οι δημοσιονομικοί στόχοι, ναι, στο ίδιο επίπεδο, πήγαν δύο χρόνια μετά. Δεύτερον, άλλαξε το μείγμα της δημοσιονομικής προσαρμογής. Μέχρι τότε το 70% της προσαρμογής ήταν αύξηση φόρων και το 30% μείωση δαπανών. Εμείς αλλάξαμε το μείγμα, γι' αυτό με θυσίες των πολιτών εν πολλοίς επιτεύχθηκαν οι στόχοι. Τώρα αλλάζετε ξανά το μείγμα και εφαρμόζετε το εσφαλμένο, για τον ιδιωτικό τομέα, μείγμα του πρώτου μνημονίου. Τρίτη διαφορά, έγινε αναδιάρθρωση του χρέους, τόσο στο ύψος όσο και στο προφίλ. Με όλο τον σεβασμό στον αγαπητό συνάδελφο κ. Μαντά, που πολλές φορές μιλά με μειλίχιο τρόπο και είναι πολύ προσεκτικός, αλλά είπε σήμερα από το Βήμα «θα ανοίξουμε το θέμα του χρέους». Επειδή διαβάζετε τα κείμενα, σύμφωνα με την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το χρέος την περίοδο 2011-2013 μειώθηκε κατά 46 δισεκατομμύρια. Αν συνεπώς εσείς ανοίξετε για πρώτη φορά το θέμα του χρέους τώρα, πώς μειώθηκε το χρέος τότε; Με κάποιο τρόπο μειώθηκε. Με ποιο τρόπο μειώνεται το χρέος; Μειώνεται το ύψος, με κούρεμα. Έγινε. Βελτιώνεται η δομή του χρέους, τα επιτόκια, οι τόκοι. Έγινε. Αποκτά η χώρα πρωτογενή πλεονάσματα, κάνει αποκρατικοποιήσεις, αποκτά θετικούς ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης. Με αυτό τον τρόπο βελτιώνεται η βιωσιμότητα του χρέους και αυτά έγιναν. Τρίτη παρατήρηση. Είπε ο κύριος Υπουργός ότι το 2014 δεν πήγε καλά στο τέλος, γιατί η προηγούμενη κυβέρνηση ήθελε να μαζέψει ψήφους, γι' αυτό και άφησε τους εισπρακτικούς μηχανισμούς - εικάζω - χωρίς να τους ελέγξει. Πρώτα από όλα, αν το έκανε αυτό, γιατί τον Φεβρουάριο, που δημοσιονομικά πηγαίνει στο 2014, είχαμε κατάρρευση εσόδων; Τον Φεβρουάριο εσείς ήσασταν στην Κυβέρνηση. Δεύτερον, αν το κάναμε εμείς αυτό, εσείς τι κάνατε, που πήγατε όλες τις φορολογικές υποχρεώσεις των πολιτών - και το λέει η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής την Πέμπτη - στο 2015; Τρίτον, για να ξεκαθαρίσουμε την αλήθεια, την οποία οφείλετε να ξέρετε, γιατί οι υπηρεσίες σας σας έχουν δώσει το σημείωμα που είχαν δώσει και σε εμένα, όταν ήμουν στην ίδια θέση. Η πραγματικότητα είναι ότι στο πρώτο ενδεκάμηνο του 2014 υπήρξε μια απόκλιση εσόδων περίπου ενός δισεκατομμυρίου ευρώ σε σχέση με τους στόχους - αυτή είναι η αλήθεια, η οποία υπερκαλύφθηκε από αντίστοιχη μείωση δαπανών ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, χωρίς να δημιουργούνται ληξιπρόθεσμες οφειλές. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τους μήνες Δεκέμβριο, Ιανουάριο και Φεβρουάριο - που οι μήνες Ιανουάριος και Φεβρουάριος εκάστου οικονομικού έτους πηγαίνουν δημοσιονομικά στην προηγούμενη χρονιά - είχαμε πλήρη κατάρρευση εσόδων 2 δισεκατομμύρια, γιατί είχαμε την προκήρυξη των προεδρικών εκλογών - προεδρικές εκλογές, βουλευτικές εκλογές, αβεβαιότητα διαπραγμάτευσης - άρα η απόκλιση στους δημοσιονομικούς στόχους του 2014 οφείλεται στην απόκλιση στα έσοδα την περίοδο Δεκέμβριος 2014- Φεβρουάριος 2015.
Ολοκληρώστε παρακαλώ.
Ένα σημείο, κύριε Πρόεδρε. Θα είμαι πολύ σύντομος. Ληξιπρόθεσμες οφειλές. Μα, αφού τις δημιουργήσατε, τώρα ελάτε να τις πληρώσετε. Πρέπει να βρείτε λεφτά για να τις πληρώσετε. Όπως λέει και το προσχέδιο του δικού σας προϋπολογισμού ορθώς, την περίοδο 2012-2014 αποπληρώθηκαν 5 δισεκατομμύρια ληξιπρόθεσμες οφειλές. Κατά 50% αυξήθηκαν αυτές φέτος. Αποφυγή νέων μέτρων - και κλείνω με αυτό - και δημοσιονομικό κενό. Θα σας φέρω ξανά το ίδιο επιχείρημα. Φέτος, οι Θεσμοί έλεγαν ότι το Νοέμβριο του 2014 η χώρα θα πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα 2% του ΑΕΠ. Πράγματι, έλεγαν ότι «δεν θεωρούμε ότι θα πιάσετε το 3%» και μας ζητούσαν μέτρα. Συνεπώς 2% του ΑΕΠ πρωτογενές πλεόνασμα φέτος χωρίς μέτρα. Σύμφωνα με το μνημόνιο που έχετε ψηφίσει, το πρωτογενές έλλειμμα φέτος χωρίς μέτρα είναι 1,5%, άρα, το πρωτογενές πλεόνασμα 2% χωρίς μέτρα και πάμε σε πρωτογενές έλλειμμα 1,5% χωρίς μέτρα. Αναρωτιέμαι το εξής: Αν είναι, λοιπόν, επιτυχία οι χαμηλότεροι στόχοι για τα πρωτογενή πλεονάσματα - προφανώς και τα πρωτογενή ελλείμματα - γιατί πήρατε μέτρα φέτος; Γιατί αναγκαστήκατε να πάρετε μέτρα, αφού παρουσιάζετε ως επιτυχία τους χαμηλότερους δημοσιονομικούς στόχους; Η αλήθεια είναι ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι θα πρέπει να αξιολογούνται μαζί με τους ρυθμούς οικονομικής μεγέθυνσης της οικονομίας. Όταν η οικονομία γυρίζει από +3% στο -1,5%, είναι προφανές ότι για να πετύχετε και ακόμα χαμηλότερους δημοσιονομικούς στόχους, θα πρέπει να πάρετε επιπλέον μέτρα κι αυτό αναγκαστήκατε να κάνετε φέτος. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Σταϊκούρα. Τον λόγο έχει ο κ. Κουτσούκος για δυο λεπτά και μετά μπαίνουμε στους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους, από δύο λεπτά επίσης.
Αναφέρθηκα, κύριε Πρόεδρε, στην εισήγησή μου για το 2013, σαν ένα σταθμό στη σκληρή και επώδυνη προσπάθεια δημοσιονομικής εξυγίανσης και παρέθεσα και στοιχεία που αποδεικνύουν πού ήμαστε το 2009, τι πετύχαμε το 2013 με κόπους και θυσίες και τι προοπτικές υπήρχαν, όπως αποδείχθηκε από την εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2014 και τι διαφαινόταν ότι θα συμβεί το 2015, αν δεν είχαμε μια ανακοπή αυτής της πορείας. Είναι φανερό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι κανένας όχι μόνο εδώ στην Αίθουσα, αλλά κανένας πολίτης, αν συγκρίνει πού βρισκόμαστε σήμερα και πού ήμαστε στο τέλος του 2014, δεν θα βγάλει το συμπέρασμα ότι είμαστε καλύτερα σήμερα και ως πολίτες που πρέπει να πληρώσουμε και ως οικονομία με τις προοπτικές της. Είπε ο κύριος Υπουργός ότι αυτά ήταν στα σχέδια, ήταν στα χαρτιά. Προφανώς, υπήρχε ένα σχέδιο απεγκλωβισμού από το μνημόνιο, από το ΔΝΤ, να περάσει η χώρα στην προληπτική πιστωτική γραμμή, να βγει στις αγορές, να γίνει μια κανονική χώρα. Αυτό δεν υλοποιήθηκε και σαν να μην έφτανε μόνο αυτό, αλλά την κατάσταση που παρέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ το Γενάρη του 2015 δεν την εκμεταλλεύτηκε για να κλείσει μια διαπραγμάτευση με ευνοϊκούς όρους. Ας μην έκλεινε με το ένα δισεκατομμύριο του κ. Χαρδούβελη, ας έκλεινε με κάτι λιγότερο, μια και είναι πιο φιλολαϊκοί από εμάς. Όμως, η χώρα θα ήταν αλλού. Αυτήν τη στιγμή, λοιπόν, αποτυπώνεται στο προσχέδιο του προϋπολογισμού - και θα έχουμε την ευκαιρία να το συζητήσουμε - ότι γυρίσαμε πίσω. Γυρίσαμε στα ελλείμματα, στην ύφεση και στην αύξηση της ανεργίας. Επειδή, μάλιστα, ο κύριος Υπουργός μάς παραθέτει συγκριτικά τα αποτελέσματα στα πρωτογενή πλεονάσματα από το πρώτο έτος του τέλους της ύφεσης του δικού μας προγράμματος με τα αντίστοιχα του προγράμματος - του μνημονίου, δηλαδή - της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, θα ήθελα να πω ότι αυτό δεν είναι τίποτα άλλο παρά η παραδοχή της χαμένης τριετίας, ότι δηλαδή θα πληρώσουμε για να γυρίσουμε ξανά σε αυτά που είχαμε κατακτήσει με κόπους και θυσίες. Αυτές ήταν οι παρατηρήσεις μου, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Κουτσούκο. Κύριοι συνάδελφοι, θα αρχίσουμε τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους με αντίστροφη σειρά από τη σειρά των κομμάτων. Ο κ. Δανέλλης έχει τον λόγο για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να πω δυο κουβέντες μονάχα σε σχέση με τις παρατηρήσεις του καλού συναδέλφου, του κ. Μαντά. Έχουμε συμβιβαστεί στην ιδέα ότι ζούμε σε σουρεαλιστικούς καιρούς. Όμως, νομίζω ότι προσκρούει βάναυσα στον ορθό λόγο και είναι αρκούντως κυνικά υποκριτικό να θεωρούμε ότι είναι φυσιολογικό το κυβερνών κόμμα να καλεί την κοινωνία σε διαδηλώσεις αντιπαράθεσης με την κυβερνητική πολιτική της Κυβέρνησης που το ίδιο στηρίζει. Επειδή οι καιροί είναι εξαιρετικά δύσκολοι και όλοι μας θα έπρεπε να είμαστε πολύ σοφότεροι και πολύ σοβαρότεροι, νομίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να αναθεωρήσει τέτοιου είδους προσεγγίσεις μιας πολύ σκληρής πραγματικότητας και μιλώντας τη γλώσσα της αλήθειας στην κοινωνία και επιδιώκοντας την πραγματική συνεννόηση και συναίνεση με τα πολιτικά κόμματα, να προσπαθήσει να ανιχνεύσει το δρόμο της εξόδου από τη χρεοκοπία και την κρίση που μαστίζει την κοινωνία μας. Το δεύτερο ζήτημα είναι όντως πολύ λεπτό και πολύ σοβαρό. Είδατε ότι δεν έκανα καμμία αναφορά στο αστυνομικό μέρος της υπόθεσης. Εξάλλου, δυστυχώς αυτό έχει επιλέξει η Κυβέρνηση να κάνει και αυτό αποδεικνύει η κυβερνητική κουστωδία που οδηγήθηκε σήμερα στον Άρειο Πάγο για να υποβάλει μήνυση στον τέως Υπουργό της Κυβέρνησής σας, προκειμένου να τον φιμώσει. Δεν είναι εκεί το ζήτημα. Το ζήτημα είναι εξαιρετικά σοβαρό. Είπα λίγο πριν ότι δεν μπορεί να φλερτάρει η Αριστερά με οποιοδήποτε τρόπο ή να ανέχεται φλερτ με τον υπόκοσμο ή με την τρομοκρατία, είτε αυτό συμβαίνει για λόγους αφέλειας, είτε συμβαίνει για λόγους ιδεοληψίας κάποιων, είτε συμβαίνει - ακόμα χειρότερο - από μικροκομματικούς υπολογισμούς. [[Στο σημείο αυτό κτυπά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Νομίζω ότι δεν είναι δυνατόν να αποδεχόμαστε - γιατί είναι γεγονότα που δεν έχουν διαψευστεί και γι' αυτόν τον λόγο ο κύριος Πρωθυπουργός θα έπρεπε άμεσα να έχει κάνει τις δηλώσεις διάψευσης τέτοιων γεγονότων - να φαίνεται το Υπουργείο Δικαιοσύνης ότι ανοιχτά παζαρεύει νομοσχέδια με υπόκοσμο και με τρομοκρατία. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο από το Ποτάμι κ. Σπυρίδωνα Δανέλλη. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Λοβέρδος, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, ομοίως για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Από τα όσα είπε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ αλίευσα τρία σημεία που ήταν - με αναφορά στο όνομά μου ή και χωρίς - αναφορές σ' αυτά τα οποία είπα και θέλω να τα σχολιάσω. Κατά πρώτον, κύριε Κοινοβουλευτικέ Εκπρόσωπε, ξέρετε τι όφελος θα είχε αυτή η χώρα, αν είχε συμφωνήσει τα τελευταία χρόνια της κρίσης για τους αριθμούς; Η συμφωνία επί των αριθμών σήμερα επιτέλους είναι κατάκτηση! Όμως, αυτοί που περιφρονούσαν τους αριθμούς ή τους υποτιμούσαν, δεν καταλάβαιναν τη διαφορά ανάμεσα σε πρωτογενές έλλειμα 15,7% και 7% και αγνοούσαν την πορεία των πολιτικών εξελίξεων που στηριζόταν, δυστυχώς, σ' αυτούς τους αρνητικούς αριθμούς όλα αυτά τα χρόνια, πρέπει εδώ κάτι να πουν γι' αυτά. Αυτό το νόημα είχε η δική μου τοποθέτηση. Επ' ευκαιρία της αναφοράς μου σε αριθμούς, επειδή οι αριθμοί του 2010 και μετά μάς απασχόλησαν, θέλω να πω ότι είμαστε πολλοί συνάδελφοι μέλη της εξεταστικής επιτροπής και σ' αυτήν την περίοδο της Βουλής και ότι αυτή είναι εκκρεμής υπόθεση κοινοβουλευτικών εργασιών. Σας ζητάμε να συνεχίσετε. Σας ζητάμε ως πλειοψηφία να φέρετε το θέμα εδώ. Το έχει ανοίξει ο κ. Βρούτσης για όλες τις εκκρεμείς κοινοβουλευτικές υποθέσεις της περασμένης περιόδου. Εμείς για δεύτερη φορά σήμερα εδώ σας λέμε ότι θέλουμε να συνεχίσουμε τις εργασίες αυτής της εξεταστικής επιτροπής. Δεύτερον, κύριε Υπουργέ, στο διαδίκτυο στις δημοσιογραφικές πληροφορίες και στο ρεπορτάζ που γράφουν ότι ακόμα και ο Πρωθυπουργός δεν ενοχλείται από τις κινητοποιήσεις, αλλά πιστεύει ότι πρέπει να είναι και μεγάλες και σοβαρές, του δίνουν το όνομα «πονηρίδης». Εγώ για πονηρία σας εγκάλεσα, όχι για λάθος. Για πονηρία! Όπως ακριβώς το εννόησε ο κ. Δανέλλης. Οι κινητοποιήσεις γίνονται εναντίον μιας πολιτικής που εσείς ψηφίζετε και η Κυβέρνηση εφαρμόζει. Εσάς έχουν στόχο οι κινητοποιήσεις. Το να λέτε ότι δεν το καταλαβαίνετε αυτό και μάλιστα τις καλείτε, είναι πονηρία - φθηνή όμως - αλλά και υποκρισία. Εμείς θα είχαμε αντίρρηση σε κινητοποιήσεις; Είχαμε όταν ήμασταν Κυβέρνηση; Τα συνδικάτα με δικές μας ηγεσίες, μέλη των εκτελεστικών γραφείων μας, ήταν στο δρόμο και μας σφυροκοπούσαν. Είμαστε συνηθισμένοι εμείς σε αυτά. Όμως, πονηροί ουδέποτε υπήρξαμε. Ευθείς ήμασταν και η κρίση απαιτεί ευθύτητα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τέλος, δεν κατάλαβα γιατί δεν καταλάβατε τη φορά του δικού μας λόγου ως Δημοκρατική Συμπαράταξη για το θέμα Πανούση. Ήμουν πάρα πολύ αναλυτικός και για δεύτερη φορά. Δεν σας συζητώ γιατί ο Πανούσης τώρα και όχι τότε. Αυτά τα λέμε εκτός Αιθούσης. Η δική μου αναφορά ήταν στην ανάγκη να μην υπάρχουν σύννεφα μέσα στη Βουλή για δύο μέλη της. Η δική μου αναφορά αφορούσε τους Βουλευτές που σας χρεώνει ως συνεργάτες της τρομοκρατίας και ως απειλούντες έναν πρώην Υπουργό. Ήσασταν πρώην Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Πλειοψηφίας, του ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα εκπροσωπείτε την Κοινοβουλευτική Ομάδα. Δεν σας δυσαρεστεί το γεγονός ότι μπορεί να υπάρχουν τέτοιες σκιές και ότι μπορεί κάποιοι συνάδελφοι, μέλη της Ομάδας σας, να αισθάνονται σε άμυνα όταν στα μέσα ενημέρωσης εγκαλούνται - κακώς, κατά τη γνώμη μου - ότι, τάχα, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει σχέση ως κόμμα με την τρομοκρατία; Εμείς διαχωρίσαμε τη θέση μας με αυτό από την πρώτη στιγμή. Όμως, δεν μπορεί να περνάνε οι βδομάδες και οι μέρες και αυτό το θέμα να είναι στον αέρα. Και είπα ότι πρώτος ο Πανούσης έχει την υποχρέωση να δώσει τα ονόματα και να μην αφήνει την Ελλάδα στο έλεος των παράνομων, όπως το συμπλήρωσε και ο κ. Κόκκαλης, διαρροών από κύκλους της δικαιοσύνης - όχι φαντάζομαι δικαστές. Από την άλλη πλευρά, ούτε ο Πρωθυπουργός που ξέρει ποιοι είναι αυτοί οι δύο - εντός εισαγωγικών - «συνάδελφοι» πρέπει να μας αφήνει να περνάμε τις μέρες μας έτσι. Σας υπογράμμισα ότι είναι άλλο να συγκρουόμαστε εδώ - και με τη μεγαλύτερη ένταση - και άλλο να ξέρω ότι εσείς, άμα συγκρουστούμε, το βράδυ κάτι θα σκεφτείτε για εμένα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Είστε ένα άνθρωπος, όπως όλοι το χαρακτηρίζουν, απολύτως κόσμιος στα κοινοβουλευτικά σας ήθη και τη συμπεριφορά και αυτό πρέπει να το καταλαβαίνετε. Επειδή εγώ έκανα αυτήν τη αναφορά, μην μου λέτε «γιατί τώρα και όχι τότε;»! Αυτά είναι δικά σας θέματα.
Καλώς, κύριε Λοβέρδο.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, δεν θέλω κάτι άλλο να πω. Σχετικά με τα όλα όσα είπα στον κύριο Αναπληρωτή Υπουργό για τη δήθεν παρεμβατική πολιτική κοινωνικής αναδιανομής που κάνουν, τα καταγράψαμε και τα συστηματοποιήσαμε σε έναν φάκελο. Είναι στη διάθεση του κάθε συναδέλφου που θέλει να τα στηρίξει ή να τα αντικρούσει.
Ευχαριστούμε, κύριε Λοβέρδο. Προτελευταίος ομιλητής είναι ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Ιωάννης Βρούτσης. Κύριε Βρούτση, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, στη δευτερολογία μου δεν μπορώ να μην αναδείξω το ζήτημα ότι ήδη έχουν περάσει επτά μέρες…
Οκτώ!
Έχουν περάσει οκτώ μέρες από εκείνη την μέρα που δειλοί, φασιστοειδή επετέθησαν εναντίον του κ. Κουμουτσάκου. Είναι πρωτόγνωρο για την ελληνική Βουλή, για το δημόσιο βίο του τόπου μας να μην έχουν συλληφθεί, τη στιγμή που σε όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι και ονοματισμένοι και φωτογραφημένοι. Εδώ η Κυβέρνηση πρέπει να πει κάτι και δεν λέει, κύριε Υπουργέ. Οκτώ μέρες μετά! Πού ακούστηκε; Σε ποια ευνομούμενη χώρα της Ευρώπης! Δεύτερον, το ζήτημα το οποίο συζητάμε σήμερα με μαθηματική βεβαιότητα και ακρίβεια θα στοιχειώνει, κύριε Πρόεδρε, κάθε φορά το ΣΥΡΙΖΑ, όταν έρχεται η στιγμή που θα κάνει τη σύγκριση. Σήμερα, κύριε Υπουργέ, πέρα από αυτά τα οποία ειπώθηκαν και πέρα από το διάλογο ο οποίος αναπτύχθηκε, δεν υπάρχει ούτε ένας Έλληνας άνεργος, εργαζόμενος, επιχειρηματίας, αγρότης, Ελληνίδα νοικοκυρά, γενικά Έλληνας πολίτης που να λέει ότι σήμερα ζει και αισθάνεται και βιώνει τα πράγματα καλύτερα από πέρσι. Όλα είναι χειρότερα και αυτό θα σας στοιχειώνει. Και τρίτον, όσον αφορά την κυβερνητική διαδήλωση εναντίον της Κυβέρνησης, είναι ένα ζήτημα που πρέπει να το δείτε. Δεν είναι μόνο ο εμπαιγμός της νοημοσύνης του ελληνικού λαού, αλλά το θράσος που χωρίς ίχνος ντροπής κοροϊδεύετε κατάμουτρα όλους τους Έλληνες. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας κ. Ιωάννη Βρούτση. Τελευταίος ομιλητής είναι ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Χρήστος Μαντάς. Ορίστε, κύριε Μαντά, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Κατ' αρχάς, όσον αφορά το ζήτημα που συζητάμε σήμερα στην Ολομέλεια, άκουσα με προσοχή, όπως κάνω πάντα, τον κ. Σταϊκούρα. Πρώτα, λοιπόν, ήθελα να αναρωτηθώ δημόσια εάν υιοθετείτε, χωρίς κάποια κριτική απόσταση, θα έλεγα, κατευθείαν τις απόψεις των Θεσμών. Ξέρετε, οι Θεσμοί - το κουαρτέτο, η τρόικα κ.λπ. - δεν είναι ένα ενιαίο πράγμα, ενώ επιπλέον δεν έχουν πάντα και την ίδια γνώμη. Κατά τη γνώμη μου - και το λέω με πλήρη σεβασμό - δεν είναι σκόπιμο, ας το πω έτσι, και δεν είναι και παραγωγικό για την προσπάθεια που κάνει η χώρα μας να λέγεται εδώ ως επιχείρημα «σας το είπαν και οι Θεσμοί». Διότι τη μια φορά μπορεί να πουν αυτό και την άλλη να πουν το άλλο, ενώ μεταξύ τους μπορεί να πουν και αντίθετα πράγματα. Το ένα είναι αυτό. Δεύτερον, όσον αφορά το μείγμα της πολιτικής - για το οποίο είπατε τη διαφορά ανάμεσα στο πρώτο, το δεύτερο και ίσως και το τρίτο μνημόνιο - , θέλω να σας θυμίσω ότι η αλλαγή του μείγματος - για την οποία εσείς είπατε - είχε μέσα στο περιεχόμενό της τον περιορισμό των δημόσιων δαπανών, μέσα στις οποίες ήταν και το θέμα των απολύσεων των δημοσίων υπαλλήλων. Ή μήπως όχι; Αν η μνήμη μου δεν με απατά, ήταν και αυτό μέσα. Εγώ, εμείς δεν θέλουμε να υπάρχει αυτή η κατάσταση - και θα την παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις - τόσο στο δημόσιο όσο και τον ιδιωτικό τομέα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Και έρχομαι και στο τρίτο - και τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, και με συγχωρείτε - θέμα. Η βιωσιμότητα του χρέους ήταν ένα ζήτημα, για το οποίο είχαμε μακρές αντιπαραθέσεις για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Για κάποια περίοδο εσείς λέγατε ότι το χρέος είναι βιώσιμο, διότι μπορούμε να το εξυπηρετούμε, ενώ τώρα λέτε ότι πιθανά δεν είναι βιώσιμο. Εν πάση περιπτώσει, αυτό που προσπάθησα να πω στην ομιλία μου - μάλιστα θυμάμαι και τα λόγια μου ακριβώς - ήταν ότι τώρα ουσιαστικά ανοίγουμε το ζήτημα του χρέους. Είπα αυτή τη φρασούλα. Το πιστεύω και γι' αυτό το είπα, διότι νομίζω ότι τώρα ανοίγει ουσιαστικά το θέμα του χρέους, χωρίς να υποτιμώ - και θέλω να το πω αυτό - τις όποιες προσπάθειες έγιναν σ' αυτήν την κατεύθυνση και την προηγούμενη περίοδο. Και έρχομαι στο τέταρτο και τελευταίο. Εμείς ως αριστεροί άνθρωποι έχουμε την αντίληψη ότι είναι διαφορετικό το κόμμα και διαφορετική η Κυβέρνηση. Έχουν διαφορετικές σχέσεις. Εμείς έτσι το αντιλαμβανόμαστε. Με αυτήν την έννοια, δεν βλέπουμε καθόλου σουρεαλιστικό το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ να καλεί τον κόσμο να κινητοποιηθεί ενάντια στη λιτότητα με αυτόν τον τρόπο που το κάνει, που εν πάση περιπτώσει…
…(δεν ακούστηκε)
Κύριε Δανέλλη, δεν σας διέκοψα. Σας άκουσα με προσοχή. Εν πάση περιπτώσει, πραγματικά δεν νιώθουμε καμμία ανάγκη να εκχωρήσουμε σε κανέναν τον αγώνα ενάντια στη λιτότητα, τόσο στη χώρα μας όσο και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, έστω κι αν αυτή τη συγκεκριμένη στιγμή - και το είπα ευθαρσώς και στην ομιλία μου - λειτουργούμε μέσα σε έναν ασφυκτικό κλοιό και παίρνουμε και επώδυνα μέτρα για τους ανθρώπους που θέλουμε πράγματι να εκπροσωπήσουμε. Και αυτό δεν συμβαίνει πρώτη φορά στην ιστορία της Αριστεράς, για να μη θυμίσω στον κ. Καραθανασόπουλο πολύ παλιότερες εποχές. Πέμπτον, αυτό που προσπάθησα να πω σε σχέση με το θέμα του κ. Πανούση είναι ότι πρώτον, επικρίνουμε το γεγονός ότι ξεκίνησε μια διαδικασία από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης με αυτόν τον τρόπο για διαβαθμισμένα έγγραφα. Και νομίζω ότι από όλες τις πλευρές της Βουλής αυτό είναι κατακριτέο. Και το δεύτερο είναι ότι έχει μπει μέσα σε μια διαδικασία διερεύνησης από τη δικαιοσύνη. Και το τελευταίο - και θα παρακαλέσω πάρα πολύ γι' αυτό - εγώ θέλω να πω κάτι, επειδή ο κ. Λοβέρδος έκανε και προσωπική αναφορά, όπως και ο κ. Δανέλλης, και θέλω να το πω με πλήρη συναίσθηση: Όποιος δρόμος ανοίγεται στο να επανέλθει η ιστορία των δύο άκρων είναι ένας δρόμος επικίνδυνος για τη δημοκρατία.
Ακριβώς.
Και να είστε βέβαιος, κύριε Λοβέρδε, και όλοι οι άλλοι συνάδελφοι, ότι δεν υπάρχει καμμία σκιά για κανέναν Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και τέλος. Και να τελειώσει αυτή η ιστορία εδώ.
Ναι, ναι.
Να μην αναπαράγουμε, λοιπόν, τέτοιες διαδικασίες, παρακαλώ, μέσα στη Βουλή.
Ευχαριστώ, κύριε Μαντά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί των σχεδίων νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: Α) «Κύρωση του Απολογισμού του Κράτους οικονομικού έτους 2013», Β) «Κύρωση του Ισολογισμού του Κράτους οικονομικού έτους 2013». Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση του Απολογισμού του Κράτους οικονομικού έτους 2013»; Οι αποδεχόμενοι το σχέδιο νόμου παρακαλώ να εγερθούν. [[Εγείρονται οι αποδεχόμενοι το σχέδιο νόμου]] Προφανώς ηγέρθησαν οι περισσότεροι. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση του Απολογισμού του Κράτους οικονομικού έτους 2013» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία σε μόνη συζήτηση και έχει ως εξής:
Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση του Ισολογισμού του Κράτους οικονομικού έτους 2013»; Οι αποδεχόμενοι το σχέδιο νόμου παρακαλώ να εγερθούν. Προφανώς ηγέρθησαν οι περισσότεροι. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση του Ισολογισμού του Κράτους οικονομικού έτους 2013» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία σε μόνη συζήτηση και έχει ως εξής:
Παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών της συνεδρίασης της Τετάρτης 11 Νοεμβρίου 2015, στην οποία περιλαμβάνεται η συζήτηση και η ψήφιση του Απολογισμού και του Ισολογισμού του Κράτους οικονομικού έτους 2013.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 15.22΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2015 και ώρα 9.30΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: κοινοβουλευτικός έλεγχος, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.