Mijnheer de voorzitter, ik vraag het woord in het kader van de regeling van de werkzaamheden. Ik heb een tiental samengevoegde vragen maar dat zijn vragen die ik eigenlijk schriftelijk had ingediend. Het betreft vragen waarbij cijfers worden opgevraagd en die niet binnen de termijn beantwoord zijn. Ik heb die dus als mondelinge vragen ingediend. Als ik de antwoorden kan meekrijgen, wil ik die gerust opnieuw laten omzetten in schriftelijke vragen zodat de agenda voor u een beetje verlicht wordt. Op deze wijze kan ik ook collega Jambon gaan interpelleren in de commissie voor de Binnenlandse Zaken.
Dat vormt geen probleem voor u, mijnheer de minister? Nee, dus vragen nrs. 14128, 14129, 14130, 14131, 14132, 14133, 14134, 14135, 14136, 14137 en 14138 van mevrouw Barbara Pas worden omgezet in schriftelijke vragen.
Monsieur le ministre, vous avez annoncé, en 2014, votre intention de réformer de manière globale et approfondie le code des sociétés, en y intégrant toutes les activités économiques, y compris les activités commerciales, mais aussi les activités sociales et les ASBL. En droit commercial, vous aviez annoncé un avant-projet en juin 2016, à l'occasion des discussions sur la proposition de loi visant les coopératives et les sociétés coopératives et participatives (SCOP). Toutefois, aucun texte n'a encore été déposé. Un groupe de travail associant des professeurs issus des différentes universités du pays planche sur ce projet. Ceux-ci ont, entre autres, publié un livre, je pense que vous figuriez parmi les co-auteurs. Leur travail a par la suite continué à votre demande. J'ai lu la réponse que vous avez donnée à Mme Fonck il y a quelques semaines, mais je n'y ai pas trouvé de réponses aux questions que je voulais vous poser. Tout d'abord, concernant le groupe de travail inter-universitaire, quel est l'état d'avancement de ses travaux? Quelles orientations lui avez-vous données? Dans quels délais attendez-vous des conclusions? Quelle est la composition actuelle de ce groupe de travail, sachant qu'il semble que certains participants n'y sont plus actifs? Quelle est la répartition entre universités francophones et flamandes, mais aussi entre les universités de manière générale? Concernant l'objet de cette réforme, votre intention est de supprimer la distinction entre l'acte commercial et l'acte civil, le tout devenant acte économique. Comptez-vous également intégrer la loi de 1921 sur les ASBL dans la réforme du code des sociétés? Quel est l'avenir des sociétés à finalité sociale? Quelle place consacrez-vous aux sociétés coopératives dans cette réforme et y intégrez-vous la possibilité de créer des SCOP? Des critères comme la taille des structures pour les ASBL et les fondations font-ils partie des éléments pris en compte? La loi de 1921 est en attente de modifications et de transformations depuis très longtemps. En présentant la réforme comptable des sociétés le 18 novembre 2015, lors de la journée de la Commission des normes comptables, vous aviez annoncé que cette adaptation de la législation comptable, entre autres des ASBL, était une priorité pour vous. Je voudrais donc savoir où en sont les projets. Comptez-vous les soumettre bientôt pour pouvoir en discuter ou cela aura-t-il lieu au cours de la discussion sur la réforme du Code des sociétés? La suppression que vous envisagez de la différence entre l'acte commercial et l'acte civil aura un impact direct sur les modalités de taxation des ASBL. Prévoyez-vous d'associer des modifications de l'impôt des sociétés et de l'impôt des personnes morales à cette réforme du Code des sociétés? La dernière question "combinée" est relative à la digitalisation des documents. Actuellement, pour les entreprises, les associations et les fondations, il n'est pas possible d'introduire via l'application e-greffe les publications au Moniteur en rapport avec les modifications statutaires ou les autres publications obligatoires, à l'exception des dossiers de création d'associations et d'entreprises. Seuls les notaires ont la possibilité d'introduire toutes les publications par internet. Cette impossibilité ne permet pas de réduire l'engorgement des greffes du tribunal puisqu'il faut passer par là et provoque des retards dans le transfert des données entre les greffes, le Moniteur et la Banque-Carrefour des Entreprises. Y a-t-il une raison qui explique cette impossibilité aujourd'hui encore? Craignez-vous des fraudes? Cette crainte est-elle à la base de ce retard? Si tel est le cas, quelle procédure mettez-vous en place pour parer à ce risque? Quel est le calendrier de cette fameuse digitalisation?
Ik kom maar af en toe naar de commissie hier, omdat de vzw-wetgeving tot uw bevoegdheden behoort. Naar aanleiding van de hervorming van het Wetboek van de vennootschappen wordt eraan gedacht om ook de wetgeving voor de verenigingen en de stichtingen te moderniseren en die samen met het vennootschapsrecht op te nemen in een wetboek. Zo heb ik dat toch begrepen. Dat zou niet veel ingrepen vragen, omdat ze nu al sterk op elkaar zijn afgestemd. Vorig jaar werd ook de Europese boekhoudrichtlijn omgezet in nationale wetgeving. Dat heeft ervoor gezorgd dat onder meer de drempels voor de kleine vennootschap, met name de verplichting tot het opstellen van een geconsolideerde jaarrekening en de toelichtingsvereisten, worden gewijzigd. Die wijzigingen zijn alleen van toepassing op de vennootschappen en niet op de verenigingen. Een paar weken geleden was er een studiedag van de Commissie voor Boekhoudkundige Normen. Daar is een vertaling van de wijzigingen voor de vennootschappen naar de verenigingen en de stichtingen aangekondigd. Klopt dat? Wie is er daarvoor bevoegd? Wat is de stand van zaken van het dossier? Wat is de timing? De integratie van het verenigings- en vennootschapsrecht in het Wetboek van Vennootschappen en Verenigingen kan leiden tot ongerustheid bij de verenigingen, want die vrezen met meer verplichtingen en extra verantwoordelijkheden voor de vrijwilligers te worden geconfronteerd. Hoe ver staat het met dat initiatief? Is er al overleg met de sector geweest? Wat is daarvan het resultaat?
Monsieur le président, chers collègues, je commencerai mon intervention en commençant par répondre aux questions de Mme Gerkens. Madame, je compte compléter un premier texte martyr pour les sociétés avant la fin de l'année, et j'espère pouvoir déposer un projet de loi à la Chambre dans le courant de 2017. Je me réfère à l'échange d'idées que nous avons eu avec vos collègues en commission Droit commercial et Économie, le 6 octobre 2015. Les lignes directrices de la réforme visée peuvent être résumées en six points. Premièrement, la suppression de la distinction entre affaires civiles et commerciales et la notion de but lucratif. Deuxièmement, la réforme des sociétés de personnes. Troisièmement, la réforme des sociétés de capitaux. Quatrièmement, la suppression de la distinction entre les sociétés publiques et les sociétés qui ont fait un appel public à l'épargne et les sociétés cotées. Cinquièmement, l'introduction de la doctrine du siège statutaire avec une possibilité de transfert transfrontalier du siège. Sixièmement, l'intégration structurelle du droit des associations dans un Code unique des sociétés et des associations. Pour rappel, les groupes de travail sont à composition variable en fonction du sujet spécifique. Un groupe de travail en matière du droit des sociétés composé des professeurs Foriers, Nellisen Grade, De Wulf et Wyckaert est à l'œuvre. Les travaux sont suivis par tous les professeurs en droit des sociétés belge réunis au sein du Centre belge du droit des sociétés, centre qui est, pour l'instant, présidé par MM. Horsmans et Dieux. Le droit des associations sera intégré structurellement dans un Code unique des sociétés et associations. Cela ne nécessitera qu'une intervention limitée, les deux systèmes juridiques étant, dans une large mesure, de facto harmonisés. L'association continuera d'exister comme entité de fait ou comme personne morale, avec une variante internationale dans ce dernier cas. La fondation sera maintenue. Il est donc évident que la spécificité du droit des associations sera bien prise en considération. Tous les objectifs qui peuvent être réalisés via une société à finalité sociale peuvent également l'être via une société coopérative ou coopérative agréée. Il est dès lors préférable de supprimer la société à finalité sociale en tant que modalité de société distincte, mais la discussion n'est certainement pas close quant à cela. La société coopérative à responsabilité limitée continuera d'exister en tant que forme juridique distincte dans le cadre de laquelle l'action est posée sur l'effort commun des membres et/ou le service commun aux membres dans une perspective à long terme. Pour le reste, le régime de la SCRL doit être, pour la plus grande partie, parallèle à celui de la SPRL. Dans cette optique, une forme juridique séparée de société à gestion coopérative et participative ne me semble, à première vue, pas nécessaire. Concernant les ASBL, les AISBL (ASBL internationales) et les fondations, les discussions dans le cadre de la modernisation visée sont en cours. Sans vouloir anticiper, il va de soi que les seuils concernant les ASBL sont réexaminés à la lumière des seuils concernant les sociétés. Comme les sociétés et les associations seront intégrées dans un seul code, ces textes seront présentés ensemble à la Chambre. Les réformes visées n'auront aucun impact sur les règles fiscales. Enfin, en ce qui concerne les services informatiques de mon administration, celle-ci a développé un module des actes modificatifs. Il s'agit d'une application informatique au sein de l'e-greffe pour la digitalisation des actes modificatifs, ce qui constitue une seconde étape après la digitalisation des actes constitutifs. Cette application est actuellement en phase de test. Par ailleurs, ce module n'est pas encore accessible au grand public, parce qu'il ne peut pas être fait appel à un grand public pour cela, en raison d'une absence de grands fournisseurs ayant un volume de dépôt important, si bien que d'éventuels problèmes techniques n'apparaissent qu'au compte-gouttes. Wat de vragen van de heer Vercamer betreft, het verenigingsrecht zal inderdaad worden geïntegreerd in het Wetboek van Vennootschappen en Verenigingen. Zoals ik al zei aan mevrouw Gerkens; verenigingen hebben een eigen boekhoudrecht, hetzij volgens het model op grond waarvan de kleine verenigingen hun boekhouding moeten voeren en hun jaarrekening moeten opmaken, hetzij voor de grote verenigingen via een aanpassing van het gemeen boekhoudrecht aan de vereisten die volgen uit de bijzondere aard van de activiteiten en hun wettelijk statuut. In hoeverre die regels zullen worden aangepast of samengebracht, moet nog worden bekeken. Aangezien de genootschappen en verengingen in een wetboek geïntegreerd worden, zullen de regels die strikt betrekking hebben op vennootschappen en verenigingen in een wetboek worden geïntegreerd. Hoewel de integratie tot een wetboek slechts tot beperkte ingrepen noopt, nu beide rechtstelsel de facto al sterk op mekaar zijn afgestemd, zal gepaste aandacht besteed worden aan de eigenheid van het verenigingsrecht. De integratie in een wetboek zal dus niet per definitie leiden tot meer verplichtingen en extra verantwoordelijkheden voor de leden en de bestuurders van de verenigingen. Ik hoop de hervorming onder de huidige legislatuur te kunnen afronden en, zoals gezegd, de teksten inzake vennootschapsrecht reeds volgend jaar aan het Parlement te kunnen voorleggen. De hervorming moet uiteraard gepaard gaan met een zeer goed uitgewerkt overgangsrecht dat alle vennootschappen en verenigingen, welke bestaan op het moment van de inwerkingtreding, meer dan voldoende tijd laat om hun weg te vinden in het nieuwe recht en hen zeker niet nodeloos opzadelt met kosten en formaliteiten.
Concernant la digitalisation, nous en sommes à la phase test (…).
[[…]]
[[…]]
Mijnheer de minister, bedankt voor uw antwoord. Het wordt met sprekend gemak gezegd, maar ik wil toch nog eens beklemtonen dat wij rekening moeten houden met de eigenheden van de verenigingen als wij met de hervorming integratie tot stand willen brengen. Verenigingen hebben nu eenmaal een heel andere aanpak en graad van professionaliteit in vergelijking met vennootschappen. In geval van integratie moeten wij erover waken dat we de verenigingen niet opzadelen met heel veel extra formaliteiten en verantwoordelijkheden. Vrijwilligers in verenigingen zijn toch een heel ander gegeven dan bestuurders en personeelsleden in professionele vennootschappen. Ik hoop dat er daarmee voldoende rekening wordt gehouden en dat er wordt overlegd met de sector.
La question n° 13875 de Mme Stéphanie Thoron est transformée en question écrite, tout comme la question n° 13924 de Mme Carina Van Cauter.
Monsieur le président, monsieur le ministre, vous avez récemment annoncé dans la presse plusieurs modifications à apporter aux législations relatives à la sécurité routière. Celles-ci viseraient à mieux détecter et à sanctionner plus lourdement les auteurs de récidives. D'après mes informations, plusieurs mesures concrètes sont envisagées comme, par exemple, l'augmentation du nombre d'heures du retrait temporaire du permis de conduire, passant de deux ou trois à six heures au delà de 0,5 gramme d'alcool dans le sang. Une banque de données regroupant les infractions devrait également être testée à partir du mois d'octobre. Elle devrait permettre aux forces de l'ordre de mieux détecter les conducteurs privés de leur permis et qui continuent à rouler en toute illégalité. Ensuite, les conducteurs ayant fait l'objet d'un retrait pour des raisons médicales ou psychologiques pourraient demander à récupérer leur sésame s'ils font la preuve qu'ils travaillent de manière intensive à leur problème d'addiction ou suivent une thérapie adaptée. Enfin, une augmentation du budget pour les tests salivaires est également annoncée en 2017. La route fait encore trop de victimes chaque année. Il est donc important de renforcer notre régime de sanctions afin d'augmenter au maximum la sécurité de tous les usagers. Quel est, par conséquent, l'agenda prévu pour la mise en place de ces différentes mesures? Quel est l'état de la concertation avec le secteur - IBSR, police fédérale, acteurs régionaux de la mobilité, etc. - sur ce dossier, notamment en termes d'information et de sensibilisation du grand public?
Monsieur le président, à l'occasion du lancement de la "semaine sans délit de fuite", organisée par l'ASBL Rondpunt et l'Institut belge pour la Sécurité routière (IBSR), des chiffres inquiétants ont été mis en exergue. On constate en effet que l'année dernière, 27 personnes ont été tuées, 223 gravement blessées et 4 508 légèrement lors de 4 273 accidents corporels avec délit de fuite. On compte qu'il y a environ 200 délits de fuite par jour en prenant en considération les accidents avec des dommages uniquement matériels. Face à ce constat, vous avez annoncé votre intention, en concertation avec votre collègue, M. le ministre François Bellot, de durcir les peines pour les délits de fuite. Votre solution consisterait donc à relever les peines maximales pour délit de fuite de deux à trois ans de prison et d'allonger le délai de prescription à trois ans. Or, il a déjà été démontré à plusieurs reprises que le durcissement des peines n'a pas d'effet dissuasif. Il nous est donc permis de douter qu'un tel durcissement des peines influence le comportement des automobilistes. En ce qui concerne les 200 délits de fuite par jour, s'agit-il de condamnations ou de constatations? Il a notamment été question de créer une nouvelle banque-carrefour appelée "Mercurius" afin de lutter contre la récidive; que contiendrait-elle comme données et comment serait-elle utilisée? Que pensez-vous de l'opportunité de réunir un comité interministériel afin d'agir en matière de prévention et de suivi des récidivistes?
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, de collega’s hebben al voldoende de communicatie in de maand september geschetst over door u geplande wijzigingen in de verkeerswetgeving. Ik zal mij beperken tot de vragen die ik ter zake wil stellen. Wilt u de maatregelen die in de pipeline zitten toelichten? Welke timing hanteert u voor het eventueel behandelen van een wetsontwerp in dit Huis? Wat de kruispuntbank Mercurius betreft, heeft uw collega-minister van Mobiliteit in de commissie voor de Infrastructuur eind april gezegd dat het Mercuriusproject eind dit jaar in productie zou gaan. U hebt in september gezegd dat het deze maand al zou kunnen worden getest. Kunt u meer uitleg geven bij het proefproject en de precieze uitrol ervan? Is die volledige uitrol tegen het einde van dit jaar haalbaar?
Mijnheer de voorzitter, madame Ben Hamou, mevrouw Lahaye-Battheu, monsieur Calomne, ik heb enkele weken geleden inderdaad samen met mijn collega van Mobiliteit, de heer Bellot, aangekondigd dat wij in het licht van een verhoging van de verkeersveiligheid bepaalde vormen van zware verkeersmisdrijven harder zullen aanpakken. Het gaat onder andere over een kordatere aanpak van vluchtmisdrijven, rijden zonder rijbewijs, rijden tijdens het verval van rijbewijs, de niet-verzekering en de alcoholintoxicatie. Wij stellen voor sommige inbreuken strenger te bestraffen alsook in een strengere sanctionering bij herhaling te voorzien. Mon collègue Bellot et moi-même mettons la dernière main à des projets de textes législatifs qui seront soumis ensuite aux secteurs concernés (police, magistrature, entités fédérées). Nous escomptons que le projet de loi pourra être examiné par le parlement dans le courant du premier semestre de 2017. En ce qui concerne plus spécifiquement les délits de fuite, les chiffres communiqués la semaine dernière par l'Institut belge de la Sécurité routière (IBSR) sont significatifs. Environ 200 délits de fuite sont constatés par jour. Ce ne sont pas des condamnations mais des constatations effectuées par la police. En 2014, un total de 78 938 condamnations de déchéance du droit de conduire ont été prononcées. Les données statistiques ne permettent pas de déterminer combien de condamnations portent spécifiquement sur les délits de fuite. En ce qui concerne la banque de données Mercurius, je peux vous dire que, selon moi, outre le fait que la police, la justice et les communes pourront y encoder les retraits temporaires de permis de conduire et les déchéances du droit de conduire, elle permettra de savoir en temps réel si la personne est déchue, temporairement ou pas, du droit de conduire. Cela aura pour conséquence que les acteurs concernés sauront si la personne est privée du droit de conduire. Je pense surtout aux différentes zones de police mais aussi aux communes à qui on viendrait demander un duplicata du permis de conduire alors qu'on est déchu du droit de conduire. Operationalisering op het terrein is gepland voor eind 2016. Niet alleen het departement Justitie maar ook de politiediensten en het departement Mobiliteit zijn daarbij betrokken. Si mon département était sollicité pour participer à un comité interministériel afin d'agir en matière de prévention et de suivi des récidivistes, ma réponse serait certainement positive.
Je remercie le ministre pour ses réponses.
Je remercie le ministre pour ses réponses.
Mijnheer de minister, ik dank u op mijn beurt voor de stand van zaken. Ik wil u vragen in het overleg blijvend aandacht te hebben voor straffen op maat, binnen een redelijke termijn tussen de overtreding en de bestraffing. Ik wil u ook vragen om straffen die uit te voeren zijn. Wij hebben in dit Huis de straffen wegens verkeersmisdrijven al herhaaldelijk strenger gemaakt. Laatst nog die voor recidivisten. Recidivisten worden thans veel zwaarder gestraft. Zij moeten nu vier proeven afleggen voor zij hun rijbewijs terugkrijgen: een theoretische, een praktische, een psychologische en een medische proef. Onze wetgeving moet leiden tot meer discipline, en niet tot meer strafontwijking. Op het terrein stel ik jammer genoeg vast dat de straffen zodanig zwaar zijn, en voor sommige mensen onuitvoerbaar of onbetaalbaar, dat die mensen gewoon weer gaan rijden hoewel dat niet mag in de periode van ontzetting. Dat moeten wij vermijden, en dat wou ik in deze repliek meegeven.
Mijnheer de minister, deze vraag is een opvolgingsvraag. Wij hebben u al een aantal keer ondervraagd over het tijdelijk huisverbod bij intrafamiliaal geweld. In een vorig antwoord hebt u gezegd dat in de periode 2013-2014 65 daders van intrafamiliaal geweld een dergelijk tijdelijk huisverbod opgelegd kregen. U hebt er ook op gewezen dat de maatregel heel verschillend toegepast wordt in onze arrondissementen. In sommige arrondissementen kent men de maatregel en past men die toe. In andere arrondissementen kent men de maatregel blijkbaar nog altijd niet. In uw antwoord hebt u gezegd dat het College van procureurs-generaal de omzendbrief over het huisverbod zou evalueren tegen september 2016. Men zou nagaan of er wetswijzigingen nodig zijn. U hoopte door de toepassing het effect te kunnen zien van de nieuwe richtlijnen ter zake, verwijzend naar de geactualiseerde versie van de COL 4/2006 in verband met partnergeweld, die inhoudt dat de politie en het gerecht regels opgelegd kregen om in dossiers van huiselijk geweld meer aandacht te hebben voor de kinderen en om in het pv duidelijk te vermelden of er kinderen in het gezin wonen, of zij aanwezig waren toen het geweld zich afspeelde, enzovoort. Zijn de evaluatie van de wet en de richtlijn intussen klaar? Zo ja, wat zijn de resultaten ervan? Is er al een effect merkbaar van de geactualiseerde versie van de COL 4/2006? Kunt u ons eventueel recentere cijfers bezorgen van de toepassing ervan in onze arrondissementen?
Mijnheer de minister, ik heb ook enkele opvolgingsvragen in verband met de wet op het huisverbod en de rondzendbrieven die daarmee samenhangen. Ik kom onmiddellijk tot mijn vragen, want ze vergen geen inleiding. U kondigde een evaluatie van de wet aan. Hoever staat het daarmee? Wat zijn de resultaten? Welk effect ressorteert de geactualiseerde versie van de COL 4/2006? Inzake de toepassing van de wet op het huisverbod bleek in het verleden dat de coderingsrichtlijnen niet correct werden gevolgd. Hoe werd dat intussen verholpen? Hoever staat de ontwikkeling en ingebruikname van het risicotaxatie-instrument? Uit eerdere antwoorden is gebleken dat de gevangenisdirectie in Sidis Suite niet kan vaststellen of de overtreding van de artikelen 372 tot 387 van het Strafwetboek gebeurde binnen de context van artikel 410, dus binnen een intrafamiliale context. Hoever staat het met de aanpassingen in Sidis Suite teneinde die vaststelling wel toe te laten? Wanneer zal die toepassing klaar zijn? In een vorig antwoord op een van mijn mondelinge vragen zei u dat het uw persoonlijke overtuiging is dat daders van huiselijk geweld tot inkeer kunnen komen indien niet alleen tijdig wordt opgetreden, maar ook indien ze een passende therapeutische begeleiding krijgen om zich te leren beheersen en inzicht te krijgen in de nefaste gevolgen van geweld. Dat veronderstelde volgens u voldoende samenwerking met de hulpverleningssector, waarvoor de Gemeenschappen bevoegd zijn. Welke stappen inzake samenwerking met de hulpverleningssector werden er intussen reeds gezet?
Mevrouw Lahaye-Battheu en mevrouw Van Vaerenbergh, op 30 september, toen ik vergaderde met het College van procureurs-generaal, hebben de procureurs-generaal mij meegedeeld dat zij het evaluatie-onderzoek nog niet konden afronden en dat het ook nog enige tijd zal vergen. Ik heb erop aangedrongen dat dit met de grootste spoed zou geschieden. Zoals ik al eerder heb gezegd, is het belangrijk dat wij een beter zicht krijgen op de toepassing van het instrument van het tijdelijk huisverbod in het kader van het intrafamiliaal geweld, zoals ook voorzien is in de geactualiseerde rondzendbrief 2006/4, alvorens eventuele wetswijzigingen worden doorgevoerd of richtlijnen worden bijgestuurd. Het aantal dossiers inzake tijdelijk huisverbod, ingeleid bij de correctionele parketten tussen 1 januari 2013 en 31 december 2015 is voor alle arrondissementen samen respectievelijk 32, 33 en 38 voor de jaren 2013, 2014 en 2015. Het aantal zaken van overtreding van het tijdelijk huisverbod betreft respectievelijk 10, 14 en 11 dossiers voor elk van deze jaren. Ik zal meer in detail gaan op deze cijfers in het kader van het antwoord op de schriftelijke vraag 1233 van mevrouw Van Vaerenbergh. Gelet op de relatief beperkte aantallen geregistreerde dossiers, merken de statistische analisten van het College van procureurs-generaal op dat dit doet vermoeden dat de coderingsrichtlijnen niet in alle correctionele parketten strikt gevolgd worden. Het College van procureurs-generaal nuanceert echter dat er zich geen noemenswaardige problemen voordoen. De registratie dient in het kader van de evaluatieopdracht eveneens nader te worden bekeken. Wat het risicotaxatie-instrument betreft, kan ik u meedelen dat dit in opdracht van het Instituut voor de Gelijkheid van de Vrouwen en de Mannen, waarvoor collega Sleurs bevoegd is, door de hogeschool Thomas More werd ontwikkeld. Er zullen overigens eerstdaags brieven vertrekken, getekend door mezelf en collega Sleurs, aan de voorzitter van het College van procureurs-generaal en de directeur van het Instituut voor de gerechtelijke opleiding, teneinde dit instrument van risicotaxatie verspreiding te laten vinden bij de referentiemagistraten en de opleidingen aangaande het gebruik ervan te laten opnemen in het opleidingsprogramma voor de magistratuur. Wat de codering van intrafamiliaal geweld in Sidis Suite betreft, laat het directoraat-generaal EPI weten dat deze specificatie vooralsnog niet is opgenomen binnen Sidis omdat de kennis van de feiten waarvoor iemand is veroordeeld al op een andere wijze beschikbaar is binnen de gevangenis waar de gedetineerde verblijft, meer bepaald op basis van de inhoud van vonnissen, de uiteenzetting der feiten enzovoort. De gevangenisdirectie kan er derhalve rekening mee houden bij het nemen van bepaalde beslissingen omtrent de voorwaardelijke invrijheidstelling. Wat de hulpverlening in het kader van huiselijk geweld betreft, moet ik u bijtreden dat dit inderdaad een bevoegdheid van de Gemeenschappen is. Het zoeken naar passende begeleiding voor daders met een geweldbeheersingsproblematiek of agressieprobleem is een taak voor de psychosociale dienst van de gevangenissen, die dit nauwgezet opneemt. De contacten met de sector ter zake zijn ruim en constructief. Op het vlak van multidisciplinariteit en samenwerking tussen alle lagen van het bestuur, vormen volgens mij de charters die onlangs werden ondertekend door de bevoegde ministers en andere mandatarissen van de Family Justice Centers in Hasselt en Antwerpen een voorbeeld. De situatie wordt natuurlijk ingewikkelder wanneer er naast de voornoemde problematiek van intrafamiliaal geweld ook andere problemen zijn, zoals middelenafhankelijkheid op het vlak van drugs of alcohol. Bij een dubbele diagnose is het vinden van een passende aanpak problematischer. Dat is een permanent aandachtspunt in de samenwerking met de Gemeenschappen.
Mijnheer de minister, ik dank u voor deze stand van zaken. Ik schrik een beetje van het aantal overtredingen. In een van de drie gevallen zou er een overtreding zijn van het opgelegde huisverbod. De problematiek moet zeker verder worden onderzocht voor een efficiënte aanpak door de diensten. We volgen dat verder op.
Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord. Ik kijk uit naar de verdere evaluatie. Ik moet de cijfers nog eens bestuderen, ook aan de hand van de schriftelijke vraag die ik u heb gesteld. Het valt me op dat het huisverbod niet veel wordt toegepast. Het is heel belangrijk dat het bekender wordt gemaakt bij de parketten. Het kan een heel nuttig instrument zijn om een bepaalde situatie te ontladen. De risicotaxatie kan een heel goed instrument zijn om gepaster te kunnen reageren op dit soort geweld.
La question n° 13949 de M. Van Hecke est transformée en question écrite. Mme Jadin n’est pas présente pour poser sa question n° 13960.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, tijdens een verkeerscontrole in mijn provincie West-Vlaanderen einde september, waaraan politie, parket, douane, belastingdienst, RVA en sociale inspectie meewerkten, recupereerde de Vlaamse Belastingdienst 20 000 euro aan openstaande verkeersbelasting. Voor de douane was dat 6 000 euro aan openstaande geldboetes, en voor de politie 2 000 euro aan onmiddellijke inningen. De procureur van Veurne noemde de samenwerking een primeur voor Vlaanderen en stelt voor om het systeem uit te breiden, maar hiaten in de wetgeving zouden volgens hem verhinderd hebben dat de opbrengsten nog hoger lagen. Zo mag de douane alleen geldboetes innen uit verkeerszaken. Dat erkende uw collega Van Overtveldt ook enkele weken geleden in zijn antwoord op een parlementaire vraag. Na een proefproject in 2013 gebruikten momenteel alle 28 mobiele brigades van douane en accijnzen de 21 ANPR-camera’s om voertuigen op te sporen waarvan de eigenaars nog achterstallige betalingen hebben. Hij zei samen met u te werken aan een uitbreiding van het systeem zodat alle boetes in aanmerking komen voor het gebruik van de ANPR-scanners. Ik heb hierover twee vragen. Overweegt u initiatieven om acties, zoals die er geweest zijn in september in West-Vlaanderen, ook in andere arrondissementen te laten plaatsvinden? Zo ja, welke? Wat is de stand van zaken in het creëren van de mogelijkheid voor de douane om met ANPR-camera’s ook penale boetes te innen die niet voortvloeien uit verkeerszaken?
Mijnheer de voorzitter, mevrouw Lahaye-Battheu, deze actie kan een succes worden genoemd dankzij een goede samenwerking tussen de verschillende diensten. Als minister van Justitie kan ik dergelijke initiatieven alleen maar aanmoedigen en hopen dat het voorbeeld wordt gevolgd in de andere provincies. De nodige initiatieven zijn ondertussen al genomen om de douane via de ANPR-scanners alle penale boetes en niet alleen de verkeersboetes te laten invorderen. Mijn beleidscel heeft in samenwerking met deze van Financiën al een voorontwerp van wet uitgewerkt ter bescherming van de invordering van douane- en accijnsschulden in penale boetes. Momenteel wordt het besproken in interkabinettenwerkgroepen. Het voorontwerp beoogt het toepassingsgebied van de huidige wet van 17 juni 2013 houdende betere inning van de penale boetes uit te breiden tot alle boetes en tot de douane- en accijnsschulden en ook de procedure te vereenvoudigen. Het voorontwerp biedt aan de ambtenaren van de Algemene Administratie van de Douane en Accijnzen die tijdens een controle op de openbare weg een voertuig detecteren waarvan de eigenaar of de titularis van het kenteken van het voertuig nog openstaande boetes of schulden heeft, de mogelijkheid het voertuig in beslag te nemen zonder daartoe eerst de machtiging van de beslagrechter te vragen. De huidige procedure van immobiliseren voor beslag is inderdaad vrij omslachtig en leidt vaak tot hoge takelings- en stallingskosten. Ik hoop zo snel mogelijk met het initiatief naar de Ministerraad te kunnen gaan. Het initiatief kadert in een ruimer afdwingingsplan dat tevens voorziet in de creatie van een uitvoerbare titel door het parket, het bevel tot betalen, zodat Financiën beter gewapend is om de invordering uit te voeren en de uitvoering van de vervangende gevangenisstraf voor wie echt volhardt in de boosheid van niet-betaling van zijn verkeersboetes.
Mijnheer de minister, ik dank u voor het antwoord.
Mijnheer de minister, de aanleiding voor deze vraag is alweer een initiatief uit mijn provincie. Ik ben een beetje chauvinistisch vandaag. Het komt erop neer dat er in verkeerszaken, vooraleer een strafvermindering of alternatieve straf wordt gegeven, eerst wordt nagegaan of er nog boetes openstaan op naam van de beklaagde. Er werden over het initiatief al een aantal vragen gesteld, zowel in de commissie voor de Justitie als de in commissie voor de Financiën. Mijnheer de minister, in februari verwees u naar het overleg met uw collega Van Overtveldt over de gegevensuitwisseling tussen Financiën en Justitie. De inzage in de databank van Financiën door personeelsleden van Justitie kwam aan bod als een mogelijk denkspoor. Dat onbetaalde penale boetes een probleem blijven, blijkt ook uit de meest recente cijfers, die in september vrijgegeven werden. Tussen 2012 en 2015 spraken rechters voor 915 miljoen euro aan boetes uit. Daarvan was begin september nog maar 368 miljoen euro geïnd en 547 miljoen euro nog niet. Hoe ver staat het met de mogelijkheid voor de parketten om zelf de databanken met onbetaalde boetes te raadplegen? Indien de parketten dat nog niet kunnen, welke praktische belemmeringen moeten nog worden weggewerkt en wat is de timing? In het algemeen, welke initiatieven werden de afgelopen maanden gepland of staan nog op stapel om gegevens automatisch uit te wisselen? Tot wanneer lopen de proefprojecten in de politierechtbanken van Antwerpen, Luik en Brussel? Wanneer mogen we daarvan een evaluatie verwachten?
Mevrouw Lahaye-Battheu, zoals u aangeeft, is er inderdaad een principieel akkoord tussen collega Van Overtveldt en mezelf om de parketten toegang te verlenen tot de databank die gebruikt wordt door de diensten bevoegd voor de invordering van de boetes bij de FOD Financiën. Aangezien die databank werd opgezet met een ruimere einddoelstelling, is het niet aangewezen om toegang te verlenen tot de gehele databank. De technische besprekingen voor een afgebakende toegang zijn nog aan de gang. Het punt werd eind september nog besproken in het overlegorgaan voor de coördinatie van de invordering van niet-fiscale schulden in strafzaken. Er werd afgesproken om hier snel uitvoering aan te geven. De pilootprojecten in Antwerpen, Luik en Brussel om de boetes van de politierechtbanken rechtstreeks door te sturen naar Financiën, werden positief afgesloten. Er werd beslist om de automatische doorstroming uit te breiden naar alle rechtbanken. Op 12 september 2016 werden alle politierechtbanken gekoppeld met de automatische doorstroming naar de FOD Financiën. Voor de zittingen die vanaf dat moment verwerkt worden, zal de informatie met betrekking tot de in te vorderen boetes automatisch naar de FOD Financiën worden doorgestuurd.
Bedankt voor uw antwoord, mijnheer de minister. Vooral het laatste deel is heel positief: eindelijk is er de automatische koppeling tussen de politierechtbanken en Financiën. Dat zal veel werk besparen en de efficiëntie van de uitvoering van de straffen verbeteren.
Monsieur le président, monsieur le ministre, la rentrée judiciaire belge a été marquée par un appel à l'aide des juges et, malheureusement pour certains ou apparemment, en tout cas, ce n'est pas leur devoir de réserve qui suffira à faire taire leur colère. Dans un geste aussi exceptionnel que désespéré, selon moi, bien que j'espère que ce ne soit pas le cas, les dix premiers présidents des cours d'appel et des cours du travail ont joint leurs forces dans un discours unique déplorant l'état de la justice belge. Ce n'est pas la première fois, ces derniers temps, que nous assistons à ce genre de grogne dans le monde judiciaire. On a même parlé de grève à un certain moment. À l'époque, vous vous étiez montré rassurant et à l'écoute mais, aujourd'hui, malgré vos réformes empressées, le discours des magistrats ne semble pourtant pas s'être adouci. Au premier plan de leurs revendications se trouve le remplissage intégral des cadres actuels du personnel judiciaire et des magistrats, ainsi que leur association aux décisions d'investissements dans l'informatique et la communication électronique. En effet, les magistrats n'ont pas été invités à la table lorsque le protocole de coopération en matière informatique a été conclu. C'est sans concertation préalable non plus que les contrats d'abonnement à la documentation juridique des cours et tribunaux ont été résiliés sur décision ministérielle. Je vous avais d'ailleurs interrogé en ce sens à l'époque. Vous m'aviez dit qu'il y aurait un marché public centralisé en la matière. Selon les mots du procureur général Christian De Valkeneer, la justice est en train de rater la révolution numérique des années 2000 alors que l'informatisation de la justice belge permettrait pourtant de faire des économies. Je crois savoir qu'il a beaucoup l'oreille de certains politiques. Il est tout aussi affligeant de constater que certains magistrats ont dû prononcer leur discours sous un filet suspendu au toit, pour les protéger de la chute de matériaux. Si vous le voulez, je peux vous citer le palais de justice concerné. Tant le bien-être au travail que la sécurité du personnel sont affectés par le délabrement et la désuétude de certains bâtiments de la justice. Je me doute que, par rapport aux bâtiments, vous allez me renvoyer vers le ministre chargé de la Régie des Bâtiments, mais je le souligne tout de même. Dès lors, quelles initiatives prendrez-vous pour remédier aux graves dysfonctionnements de la justice pointés par la mercuriale de la rentrée? Comptez-vous désormais respecter le principe de concertation en incluant les autorités judiciaires dans la confection du protocole de coopération en matière informatique? Ce protocole de coopération est-il par ailleurs toujours d'actualité? Le cas échéant, quand devrait-il être mis en œuvre? Pouvez-vous assurer que, dans le cadre des négociations sur l'autonomie de gestion, l'enveloppe budgétaire sera suffisamment sérieuse pour permettre à la justice d'accomplir sa mission?
Monsieur le président, monsieur Massin, dans toutes mes actions, je m'efforce toujours d'entrer en concertation avec les autorités judiciaires, et en particulier avec les deux collèges de l'Ordre judiciaire. Au cours de l'année écoulée, je me suis concerté à plusieurs reprises avec les collèges. En outre, la magistrature est étroitement associée à des projets plus spécifiques via divers groupes de travail. Trois jours à peine avant les discours de rentrée judiciaire, je me suis réuni une journée entière avec des représentants des deux collèges, parmi lesquels des premiers présidents et des procureurs généraux. Je pense que les premiers présidents et procureurs généraux présents confirmeront que cette réunion s'est déroulée dans une atmosphère très constructive. Vous comprendrez dès lors que je sois étonné d'entendre que l'on me reproche un manque de concertation. C'est d'autant plus étonnant en matière de documentation juridique. Le groupe de travail consacré, composé notamment de représentants des collèges, a été mis au courant de chaque étape accomplie dans le domaine de la documentation juridique. Le protocole avec les professions juridiques vise en premier lieu à mettre en place une coopération entre le service d'encadrement ICT du SPF Justice et les organisations des professions juridiques. Les autorités judiciaires avaient été mises au courant auparavant. Ce protocole est actuellement mis en œuvre avec les partenaires concernés. Il existe, par ailleurs, un protocole en matière d'ICT, qui avait été conclu avec les précurseurs des collèges. Avec l'arrivée des collèges et en attendant l'implémentation de la gestion autonome, nous nous trouvons dans une nouvelle constellation. Néanmoins, une concertation en matière d'ICT a été prévue entre-temps. Ma cellule stratégique invite régulièrement des représentants des collèges pour une concertation. De plus, il y a une concertation continue avec les présidents des tribunaux de chaque spécialité, ainsi qu'avec des magistrats ou des greffiers dans des groupes de travail portant sur des projets spécifiques. Des étapes importantes ont été franchies entre-temps sur le plan de l'informatisation, du fonctionnement de l'ordre judiciaire et de ses partenaires directs. En juin, j'ai eu l'occasion de présenter trois importants projets: l'introduction de l'e-box et de l'e-deposit qui doivent permettre l'échange et le dépôt électronique des conclusions et des documents, et l'informatisation des tribunaux de commerce. Pour ce qui est de la mise en œuvre de la gestion autonome, je suis en concertation avec les collèges. Le volet budgétaire et le volume de l'enveloppe sont des points cruciaux de la discussion, qui seront évidemment déterminés en fonction des compétences transférées. Il est donc prématuré de faire des déclarations à ce propos.
Monsieur le ministre, je vous remercie pour vos réponses. Je peux comprendre que vous vous étonniez de ces discours officiels. Ce n'est pas moi qui dis qu'il n'y a pas de concertation, ce sont les présidents des cours d'appel et des cours du travail. C'est peut-être vers eux que vous devez vous retourner. Au-delà de ces discours, ils ont l'impression d'être écoutés mais pas entendus! Dans ce cas, c'est un problème d'équilibre qui se pose dans le cadre de la concertation entre ce qui est pris en compte au niveau des remarques qui sont faites. Vous trouvez que certaines réunions sont très constructives, dont acte! Manifestement, ce ne semble pas être le cas du monde judiciaire. Sans doute un travail supplémentaire de pédagogie doit-il être fourni. J'ai pris bonne note de ce qu'il en était concernant la documentation. Concernant l'ICT, on est au milieu du gué. Malheureusement, en matière informatique, la justice revient de loin, voire même n'est pas encore sortie du trou. C'est ce qui me revient des magistrats que je rencontre. Il faut mettre un accent particulier là-dessus et même donner un coup d'accélérateur. Je vous parlais également du cadre. On vous a déjà interrogé à maintes reprises en la matière, mais je me permets d'y revenir. Des tribunaux crient famine, avec des audiences supprimées simplement parce que des magistrats sont en burn out, en situation de maladie prolongée. Aujourd'hui, il n'y a plus assez de magistrats pour tenir toutes les audiences et il faut malheureusement en supprimer. J'espère que cette situation va bientôt trouver un terme.
Monsieur Massin, il est rare que je réplique mais en ce qui concerne l'informatique, l'Inspection des Finances a approuvé la commande de 6 000 laptops. Le 22 juillet, nous avons publié 70 vacances de magistrats et aujourd'hui, vous trouverez encore 45 vacances de magistrats au Moniteur. Contrairement à ce que vous dites, je suis toujours à l'écoute. Par ailleurs, nous sommes en train d'écouter les magistrats en ce qui concerne les emplois vacants au sein du personnel du greffe. L'avenir étant à l'autonomie de gestion, il importe que les collèges me donnent leur avis et me précisent les vacances à déclarer. Sachez que nous oeuvrons aussi rapidement que possible étant donné les circonstances. Celles-ci sont plus fructueuses que vous ne le décrivez.
Monsieur le président, la parole revenant in fine au parlement, je me permets de la reprendre. Commander des ordinateurs est une bonne chose. Certains sont particulièrement obsolètes. Mais le plus important c'est le software. Des ordinateurs de magistrats ou de greffiers fonctionnent encore sur Microsoft Office 97 alors qu'il n'existe plus ni maintenance ni antivirus corrects. C'est non seulement dramatique mais dangereux. Pour autant que le magistrat travaille avec l'ordinateur qui lui a été fourni par le ministère de la Justice, n'importe qui pourrait aller voler le délibéré. C'est un gigantesque problème. De l'autre côté, on fournit du hardware, mais vous devez savoir que certains programmes informatiques sont incompatibles. Ainsi, des projets sont numérisés et transmis, mais ne peuvent être ouverts ou mis en forme. Je vous entends bien sur le cadre. Vous connaissez la province d'où je proviens. En matière correctionnelle, des audiences correctionnelles ont dû être supprimées dans certains tribunaux parce qu'il n'y avait pas suffisamment de magistrats (sièges de Tournai, Mons et Charleroi). J'entends bien que vous ouvrez des places, que les demandes sont criantes, mais quand les situations perdurent – je crois qu'on en est au moins à neuf mois -, les problèmes s'amplifient car certains craquent. Des certificats médicaux sont rendus, outre le fait que certains problèmes médicaux doivent être traités dans l'urgence, ce qui ne vient jamais qu'amplifier la situation.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, in 2012 werd door de FOD Justitie een publieke aanbesteding uitgeschreven voor het ontwikkelen van een boekhoudprogramma voor het COIV. Het COIV beheert honderden miljoenen euro’s, maar beschikte op dat ogenblik blijkbaar niet over een eigen boekhouding. Daar werd een opdracht voor uitgeschreven ten bedrage van 425 000 euro, zo blijkt uit het jaarverslag. Ik heb u daarover al schriftelijke vragen gesteld. In 2015 antwoordde u mij dat er vertraging was bij het implementeren van de boekhoudingapplicatie. Dat had te maken met de migratie van historische data en de aanpassingen naar aanleiding van de opmerkingen tijdens de testfase. U voegde eraan toe dat de definitieve applicatie in de loop van 2015 in gebruik zou worden genomen. U zei toen ook dat u aan de hand van de werking van het nieuwe programma en de resultaten zou evalueren of een interne audit zich opdringt en een meerwaarde voor het COIV kan bieden. Over de aanbevelingen van het Rekenhof is daarnaast een verslag gemaakt in 2007. Ook die aanbevelingen zouden dan worden bekeken en er zou worden nagegaan of alles beantwoordt aan het voeren van een boekhouding van een staatinstelling. Op 28 september stelde ik daarover opnieuw een vraag, waarop u mij toen antwoordde dat het boekhoudsysteem niet op 1 juni 2015 in werking is getreden, zoals eerst werd aangekondigd, maar dat het op verzoek van de directeur van het COIV werd opgeschort, zonder dat sindsdien een nieuwe datum van indienststelling werd vooropgesteld. Dat betekent dat het oude boekhoudsysteem, waarvan wij weten dat het absoluut ontoereikend is, nog altijd wordt toegepast. Volgens de reacties in de media verwijst de huidige directeur van het COIV naar uw kabinet. Er zou volgens hem een consultant zijn aangesteld om het nieuwe boekhoudprogramma te installeren, maar zijn contract werd wegens besparingen niet verlengd. De directeur zegt ook dat hij al sinds januari niets meer van uw kabinet heeft gehoord. Bovendien zou er onenigheid zijn over de transitie van het oude naar het nieuwe boekhoudsysteem, in die zin dat uw kabinet de medewerkers van het COIV dubbel werk zou willen laten uitvoeren bij de input. De directeur haalde voorts nog aan dat het nieuwe boekhoudprogramma volledig is betaald en de leverancier licentiefacturen van tienduizenden euro’s blijft sturen. En dat allemaal voor een programma dat niet wordt gebruikt! Mij werd ooit gezegd niet alles te geloven wat in de krant staat. Vandaar, mijnheer de minister, mijn volgende vragen. Ik weet niet of de beweringen allemaal juist zijn, maar ik zou graag van u weten om welke reden het boekhoudsysteem dat in 2012 werd gegund en 425 000 euro kostte, werd opgeschort. Zijn daar mankementen aan? Zo ja, bleken die eventuele mankementen uit de testfase? Zo ja, waarom hebt u daarvan dan niets gezegd toen ik u daarover een vraag stelde? Waarom is er geen nieuwe datum van indienststelling van het boekhoudsysteem bekend? Ik mag hopen, aangezien ervoor betaald werd, dat het toch nog de bedoeling is om dat in dienst te nemen. Klopt het, gelet op de uitspraken van de directeur en de verwijten die hij maakt, dat het contract van de consultant niet verlengd werd, waardoor de inwerkingstelling van het boekhoudsysteem werd tegengehouden? Klopt zijn verwijt dat de medewerkers van het COIV dubbel werk zouden moeten uitvoeren en dat er geen contact meer heeft plaatsgevonden tussen uw kabinet en hemzelf? In verband met de prijs voor het boekhoudkundig programma werd het bedrag van 425 000 euro vernoemd. De vraag is of dat bedrag werd overschreden, want als ik de directeur mag geloven, zijn er heel wat bijkomende facturen ingediend, onder andere voor licenties. Hoeveel facturen zijn er al ingediend en wat is het totaalbedrag van die facturen? Hoeveel daarvan werd door Justitie al betaald? Graag had ik uw mening gekend over de hele kwestie. Waar ligt het aan dat er na al die jaren voorbereiding nog steeds geen deftig boekhoudkundig systeem is bij het COIV? Graag had ik van u ook vernomen welke houding de directeur in dat dossier aanneemt. Tot slot, een belangrijke vraag. De verwijten gingen over en weer en daarom wil ik vragen of een goede samenwerking tussen u en uw kabinet, enerzijds, en de huidige directeur van het COIV, anderzijds, nog mogelijk is na zijn uithalen aan uw adres. Zal deze kwestie meespelen in het kader van zijn eventuele herbenoeming? Toen ik daarover in een vorige vergadering vragen stelde, hebt u twee vragen niet beantwoord, die ik nu in mijn ingediende vraag hernomen heb. Het gaat om de volgende vragen. Overweegt u een interne audit bij het COIV? Zo ja, om welke redenen? Zo nee, waarom niet? Voldoet het huidig oud systeem aan de aanbevelingen van het Rekenhof omtrent het voeren van een boekhoudkundig systeem van een staatsinstelling? Zo nee, welke oplossingen kunnen er ondertussen worden uitgewerkt?
Mijnheer de voorzitter, mevrouw De Wit, de invoering van een geïnformatiseerde boekhouding is een terechte beslissing, die al werd genomen in 2015. Een en ander werd onder leiding van het COIV gerealiseerd. Daarvoor werden de nodige budgetten op de begroting van het COIV ingeschreven, de openbare aanbesteding werd door het COIV gerealiseerd en de uitvoering werd door het COIV volledig op zich genomen. De stafdienst ICT van de FOD Justitie werd daarbij niet betrokken, behoudens voor het leveren van de nodige serverruimte, hardware en dataverbindingen. Sedert mijn aantreden hebben wij alle vragen tot ondersteuning voor de realisatie van het project in de mate van het mogelijke beantwoord. Uit mijn antwoord op uw andere vraag van vandaag over de personeelssituatie zult u kunnen vaststellen dat de vraag om personeelsversterking positief werd beantwoord. Ook op de vraag om wetgevend een aantal structurele procedureproblemen aan te pakken, wordt positief gereageerd. Ik hoop binnen afzienbare tijd wetteksten ter verbetering van sommige procedures in het Parlement te kunnen voorleggen. Ook de vraag om consultantenassistentie inzake ICT te bekomen, werd positief beantwoord. Een externe consultant werd gedurende enkele maanden ter beschikking gesteld van het COIV, om het bij de opstart van het project bij te staan. Bovendien werden initiatieven genomen, om de instroom van informatie bij het COIV in de toekomst te digitaliseren en te verbeteren. Behalve de invoering van een informaticaboekhouding is dat een investering die een snellere afhandeling van de dossiers kan bevorderen. De informaticaleverancier, de externe consultant en de vertegenwoordigers van mijn kabinet waren samen met de directeur een opstartdatum van het boekhoudpakket op 1 juni 2015 overeengekomen. Een opfrissingopleiding voor de gebruikers in de lokalen van de leverancier was vastgelegd. Het is het COIV dat op het laatste ogenblik de opleiding en de opstart heeft opgeschort. Twee elementen verklaren de moeilijke opstart van het project. Ten eerste, de te grote ambitie om al van bij de start alle historische bankverrichtingen te willen opladen. U mag daaronder verstaan dat men retroactief de boekhouding sedert het bestaan van het COIV in de nieuwe boekhouding wilde opnemen. Bij de overstap van een papieren boekhouding naar een informaticaboekhouding is dat ongebruikelijk en het is vaak ook een onmogelijke uitdaging, wat ook hier blijkt. Het volstaat de eindbalans van de vorige boekhouding als startbalans van het nieuwe boekhoudprogramma te nemen. Ten tweede, er was de discussie tussen de leverancier en de klant over de vraag of het informaticaprogramma voldoende van kinderziekten en bugs is ontdaan. Hier heeft de ter beschikking gestelde consultant belangrijk werk geleverd, waaruit is gebleken dat slechts een beperkt aantal aanpassingen diende te gebeuren, die de leveranciers zonder verwijl hebben uitgevoerd. De meeste problemen waren gelegen in de onvoldoende kennis van en vertrouwdheid met de nieuwe manier van werken. Daarom werd in de bijkomende opleiding voor de opstart voorzien. De investering in het boekhoudprogramma was en is een goede beslissing. Het is aan het COIV om zijn project verder te zetten en zoals in het verleden kan het COIV daarbij rekenen op mijn volle steun en deze van de FOD Justitie. Ik wil uiteraard geen vruchteloze polemiek starten. In die geest wil ik antwoorden op uw concrete vragen. Ten eerste, het bedrag voor de gunning werd volgens mijn informatie niet overschreden. Ten tweede, de bijkomende facturen voor een totaal bedrag van 21 039 euro betreffen de jaarlijkse licenties voor het gebruik van de software. Dit is gewoon de uitvoering van het aanbestede contract. Ook betreffen deze facturen beperkte bijkomende prestaties die aan de leverancier werden gevraagd en die niet onder het oorspronkelijke contract vielen. Een derde concrete vraag, het mandaat van de huidige directeur van het COIV nam op 10 oktober een einde. De procedure voor de invulling van de volgende mandaattermijn loopt. Op basis van de ingediende kandidaturen en het advies van het College van procureurs-generaal zal ik zo snel mogelijk en in alle objectiviteit een benoeming doen. Ik plan vandaag geen interne audit maar sluit die niet uit in de komende maanden als zou blijken dat de opstart van de boekhouding op 1 januari eerstkomend niet mogelijk is. Ik zal in mijn eerste onderhoud met de mandaathouder voor de volgende jaren een kortetermijnactieplan vragen en er nauw op toezien dat dit wordt uitgevoerd. Ten slotte ga ik ervan uit dat het boekhoudpakket voldoet aan de door het Rekenhof gestelde voorwaarden. Ik wil opmerken dat het hier om een boekhouding gaat die derdengelden beheert. De gewone boekhouding van de kosten van de werking van het COIV is opgenomen in de boekhouding van de FOD Justitie zelf. Mevrouw De Wit, ik wil preciseren dat er wel degelijk veel contacten zijn tussen mijn kabinet en het COIV. Op uitnodiging van het COIV heeft op 12 september nog een ontmoeting plaatsgevonden in het bureau van de directeur met hemzelf en twee verbindingsmagistraten.
Mijnheer de minister, dank u voor het antwoord. Ik kan niet anders dan vaststellen dat er heel wat tegenstrijdigheden bestaan tussen uw antwoord en de reactie die de huidige directeur in de media heeft gegeven. Het heeft inderdaad geen zin om dit allemaal op te kloppen. Belangrijk is wel dat er wordt voortgewerkt. Er is een investering gedaan van een half miljoen euro, wat toch niet min is. Er worden ook omvangrijke sommen beheerd en dat moet op een correcte manier gebeuren. Als ik u hoor, begrijp ik echt niet dat er slechts een beperkt aantal aanpassingen nodig was. Als er bijkomende opleidingen zijn gegeven, dan kan ik eigenlijk heel moeilijk begrijpen dat dit project zonder meer is stopgezet. Wij zijn binnenkort anderhalf jaar verder en de investering rendeert niet. Dat is geen gezonde situatie. Ik hoop dat er snel een oplossing wordt aangereikt. Ik herinner mij nog heel goed dat de toenmalige directeur — de voorganger van de huidige — zei dat men daar nog werkte zoals in de oudheid. Ik stel vast dat er, een mandaat later, nog geen stap vooruit is gezet op dat vlak. Dat is verloren tijd. Anno 2016 geeft dat geen pas. Ik hoop dus dat er snel een oplossing wordt gevonden. U zult de reactie van de directeur wellicht ook hebben gelezen. Deze klonk helemaal anders dan wat u zegt. Ik hoop echter dat uw relaas het juiste is en ik ga er dus van uit dat ik niet mag geloven wat via de media wordt verspreid. Als het echter anders is, dan vind ik dat een geweldig droevige zaak.
Mijnheer de minister, in zijn zelfde reactie op het artikel “Complete chaos bij de inbeslagnamedienst justitie”, trok de directeur aan de alarmbel voor wat betreft de personeelscontinuïteit bij het COIV. Daar was onzekerheid over 13 van de 45 personeelsleden die een tijdelijk contract kregen tot het einde van het jaar, waarbij een verlenging van die contracten onzeker bleek. Daarover zegt hij dat het een levensgroot probleem wordt wanneer een verlenging niet gebeurt. Mijn vragen zijn de volgende. Klopt deze bewering? Welke maatregelen zal u nemen om de continuïteit te verzekeren? Wanneer zullen de 13 personeelsleden duidelijkheid krijgen over hun toekomst? Hoe ziet u de toekomst van het COIV, waarvan we reeds weten dat het al een puinhoop is, wanneer het contract van deze mensen niet wordt verlengd? Wat is de verhouding statutairen/contractuelen bij het COIV? Wat is het personeelsverloop de voorbije jaren? Er is immers al een bepaalde zekerheid voor sommige leden, hoorde ik u zeggen.
Dank u wel, mevrouw De Wit. Mijnheer de voorzitter, er is geen reden tot ongerustheid. Om het hoofd te bieden aan de achterstand op de verwerking van de dossiers bij het COIV is dit jaar in een versterking van het personeelsbestand voorzien, zowel structureel als tijdelijk, waarbij de procedures correct worden gerespecteerd. Zoals u weet, maakt, overeenkomstig artikel 2 van de wet van 26 maart 2003 houdende oprichting van het Centraal Orgaan voor de Inbeslagneming en de Verbeurdverklaring’, het COIV deel uit van het Openbaar Ministerie. Uitgaande van structurele behoeften werden bij de verdeling van de beschikbare budgettaire marges in het voorjaar diverse contractuele wervingen gerealiseerd bij het COIV. In september werden daarenboven, zoals trouwens in diverse andere wetsmachten, een aantal kortetermijncontracten aangegaan met het oog op de optimale benutting van de operationele marge. De directeur van het COIV verwijst naar het totaal van 13 contracten van bepaalde duur. Hiervan zijn, op grond van structurele behoeften, acht contracten tot 31 december 2016 aangegaan. Mijn administratie neemt inmiddels de nodige initiatieven om deze contracten op te nemen in de begrotingsperspectieven voor 2017, zodat dan ook eerstdaags een dossier aan de Inspectie van Financiën zal worden voorgelegd, met het oog op een contractverlenging vanaf 1 januari 2017. Dit dossier kent een normaal verloop, er is dus geen reden tot onrust. De vijf andere contracten zijn voor bepaalde duur van niveau C en werden specifiek aangegaan voor een beperkte periode van vier maanden, namelijk tot eind december 2016. Deze actie, opgestart in overleg met het College van het Openbaar Ministerie, was van bij de aanvang beperkt tot dit jaar. Reeds van bij de aanvang werden de voorwaarden duidelijk gemeld en in de directeur van het COIV ervan op de hoogte dat deze gerichte actie tijdelijke contracten betreft waarvoor geen verlenging is voorzien. Behoudens de directie en de verbindingsmagistraten zijn in het COIV momenteel zeven statutaire personeelsleden in dienst en 30 contractuele, exclusief de vijf contracten die beperkt zijn tot 2016. Dertig plus zeven maakt 37 in totaal, in vergelijking met 23 in 2012.
La question n° 14061 de M. Rob Van de Velde est transformée en question écrite. La question n° 14081 de M. Philippe Goffin est reportée, ainsi que la question n° 14103 de M. Émir Kir.
Monsieur le président, monsieur le ministre, nous allons un peu sortir des frontières de la Belgique avec ma question. Une rencontre a été organisée à l'ONU à propos de la lutte contre l'impunité des atrocités de masse au Moyen-Orient, que commettent depuis des années des groupes armés terroristes, notamment Daesh, que je préfère appeler les "nazislamistes". L'objectif est de s'assurer que ces criminels soient un jour traduits en justice. Ces groupes se sont fait une règle, une gloire de se filmer lors de leurs forfaits et de publier comme une provocation, mais aussi à des fins de propagande, une multitude de vidéos où ils se montrent avec morgue en train de commettre leurs crimes: décapitations, exécutions, défenestrations, immolations ... Je suis un peu gêné de parler de tout cela devant des dames. Sur ces vidéos, on voit clairement leur visage et ceux de leurs complices qui applaudissent ou poussent des cris de joie en voyant périr leurs innocentes victimes. Monsieur le ministre, la Belgique a affirmé avec force la volonté de juger tous les auteurs des crimes odieux, barbares, que je viens de citer, rappelant que les crimes contre l'humanité sont imprescriptibles. Le Conseil des Nations unies a la même volonté et s'attachera à poursuivre, capturer et livrer à la Cour pénale internationale de La Haye, les auteurs de cette barbarie. Lors du rapport d'enquête sur la destruction de l'avion MH17 de la Malaysia Airlines au-dessus de l'Ukraine le 17 juillet 2014, des enquêteurs ont appuyé leur démonstration sur des images pour déterminer qui étaient les auteurs du tir de missile qui avait abattu l'avion. Les vidéos de Daesh qui ont inondé la toile vont-elles être utilisées pour identifier les criminels qui ont sévi au Moyen-Orient? Pourront-elles être utilisées, au titre du droit, comme élément de preuve, lors de l'instruction puis du jugement des auteurs de ces crimes horribles? De même, ces supports peuvent-ils servir à identifier les returnees coupables d'exactions et de crimes, afin de les priver de liberté et ainsi, avant même tout jugement, légitimer leur incarcération?
Monsieur Flahaux, notre pays veut rester un pays pionnier dans la lutte contre l'impunité. Nous le faisons de plusieurs manières, notamment en apportant notre contribution aux instances internationales, comme la Cour pénale internationale, et en poursuivant nous-mêmes certaines infractions. Dans les procédures pénales belges, la force probante de chaque élément de preuve est décidée par le juge. Les images circulant sur internet peuvent notamment être utilisées dans ce cadre. Cela vaut aussi pour les personnes soupçonnées d'avoir rejoint des groupes terroristes en Syrie avant de rentrer sur le territoire belge. La détention préventive, avant le jugement, est bien entendu possible et doit être décidée par un juge. La loi dite Terro III, adoptée en juillet, a assoupli les conditions de détention préventive pour certaines infractions terroristes. Il existe également des règles de preuve spécifiques pour les poursuites par les instances internationales.
Monsieur le ministre, je vous remercie pour votre réponse. Je ne doute pas que la Belgique sera, comme ce fut le cas dans le passé vis-à-vis de certains crimes - je pense au Rwanda -, à la pointe de la lutte et du jugement contre ces terroristes.
Mijnheer de minister, ik stel u deze vraag omdat het schrijnend is via de media te moeten vernemen dat er geen handhaving mogelijk is van de te respecteren wetgeving omdat politiezones, vooral in West-Vlaanderen, geen bloedproeven meer kunnen uitvoeren omdat ze geen testbuisjes hebben. Op die manier geven we een verkeerd signaal, want chauffeurs die eigenlijk gecontroleerd zouden moeten worden, dreigen zo door de mazen van het net te glippen. Ik wil u dan ook de volgende vragen stellen, mijnheer de minister. Klopt het wat ik gelezen heb, dat het budget voor testbuisjes voor bloedproeven op is? Zo ja, hoe zal de FOD Justitie dit probleem oplossen? Hoe zult u ervoor zorgen dat dit in de toekomst vermeden wordt? Wanneer de politie binnen haar eigen structuur een aanvulling van de stock vraagt, zou daar waarschijnlijk sneller en adequater op gereageerd moeten worden. Dat is ook wat de politie vraagt. Zou het daarom niet beter zijn om het budget hiervoor onder te brengen bij Binnenlandse Zaken? Dat is slechts een suggestie.
Ook voor 2016 heeft de FOD Justitie in een budget voorzien om de aanvragen van de verscheidene politiezones naar testbuisjes voor de bloedproeven te betalen. De kredieten worden verdeeld in functie van de behoeften zoals aangegeven door de politiezones, waarbij rekening wordt gehouden met de stock die nog voorhanden is bij bepaalde politiezones. Het probleem dat zich voordoet, is er dus geen van een tekort aan budget maar heeft te maken met een administratieve vertraging op de vrijmaking van de volgende budgetschijf op basis van de ramingsstaten die aan de inspectie van Financiën moeten worden voorgelegd. Il n'est donc pas exact qu'aucun approvisionnement n'aura lieu durant les quatre prochains mois. Dès que le volume des crédits pour le marché public en cours aura été augmenté, les commandes seront envoyées, de sorte que les zones de police recevront les tubes de prélèvement sanguin demandés. Le processus de commande peut effectivement être amélioré. La répartition a lieu en concertation avec les zones de police, qui doivent veiller elles-mêmes à ce qu'elles soient réalisées de manière optimale. Une vue claire et en temps utile des besoins sur le terrain est essentielle pour pouvoir planifier efficacement le budget et libérer des tranches de budget. Mieux les besoins des zones de police se répartissent sur l'année et peuvent être estimées, mieux mon département est en mesure de veiller à ce que l'offre satisfasse en continu à la demande. Wat uw vraag betreft om de aanvulling van de stocks binnen de eigen structuur van de politie te laten gebeuren en hiertoe dan het budget voor speekseltesten en bloedproeven onder te brengen bij het budget van Binnenlandse Zaken, wens ik te benadrukken dat er, ter bewaking van het gerechtelijk procedureverloop, strikt op moet worden toegezien dat de aangeleverde tests op technisch en wetenschappelijk vlak volledig beantwoorden aan de regelgevende bepalingen ter zake en dienstig zijn als volwaardig overtuigingsstuk. Om die reden staat de FOD Justitie in voor het afsluiten van de overheidsopdracht, waarbij voor het toewijzen van de opdrachten de technische en wetenschappelijke kwaliteit van de voorgestelde test door het NICC wordt geanalyseerd. Dit neemt niet weg dat in de toekomst naar een verdere optimalisatie kan worden gestreefd inzake de organisatie van de bestellingen en de manier van bevoorraden van de politiezones. Alleszins zal ik hiertoe een initiatief nemen tot overleg met de geïntegreerde politie.
Mijnheer de minister, bedankt voor de bezorgdheid die u laat blijken uit het antwoord op mijn vraag. Het administratief en formalistisch kader is er blijkbaar de oorzaak van dat een aantal politiezones zonder die buisjes dreigen te raken. Ik hoor in uw antwoord dat u daar even bezorgd over bent als ik en dat u dat zult opvolgen. Onder welk departement het valt, maakt voor mij eigenlijk niet uit, zolang de wetgeving gehandhaafd kan worden en de chauffeurs weten dat ze gecontroleerd kunnen worden. Ik dank u alvast voor de inspanningen die u op dit vlak zult leveren.
Monsieur le président, monsieur le ministre, le Disaster Victim Investigation (DVI) est le service judiciaire chargé d'identifier les victimes à la suite d'un accident, une catastrophe naturelle ou encore un attentat. Ses missions permettent de faciliter la remise des dépouilles aux familles, afin d'entamer leur processus de deuil. Il s'agit évidemment d'une mission de première importance, dans des conditions très difficiles. Eu égard aux tragiques attentats du 22 mars dernier, les membres du DVI ont travaillé sans relâche pendant une semaine. Je tiens d'ailleurs, à saluer ici leur courage et leur dévouement au service du pays. Malheureusement, il s'avère que les membres de ce service font régulièrement face à des lourdeurs administratives après leur intervention. En effet, selon des informations parues dans la presse, il semblerait qu'ils ne sont rémunérés et défrayés qu'une, voire deux années après leur mission. Il semblerait que la cause de ce dysfonctionnement provienne de problèmes de clarté au niveau ministériel quant à l'autorité responsable. Je cite un expert interrogé dans un média: "Le paiement des missions est vraiment un gros problème. Pour les honoraires des experts, tout finit par se résoudre, mais les problèmes viennent de l'indécision au niveau ministériel. Qui lance la mission? Qui paie? Rien n'est bien fixé au départ. Ce fut le cas lors d'expéditions au Kosovo et, par la suite, l'expédition en Thaïlande, en raison du tsunami. Les ministres se renvoient la balle l'un l'autre". Vous en conviendrez, monsieur le ministre, ce témoignage interpelle, et il impératif que le DVI soit payé dans un délai convenable, sous peine de voir une partie de ses membres quitter les services dont question. Monsieur le ministre, pouvez-vous nous confirmer les informations exposées, à savoir les fréquents retards de paiement au DVI? Selon les informations à votre disposition, quelle est, en moyenne, le délai de remboursement des frais concernés? Quelles sont les mesures que vous comptez prendre pour améliorer la situation, et à quelle échéance? Des concertations ont-elles lieu à ce sujet avec vos collègues du gouvernement? Le cas échéant, quels en sont les résultats?
Monsieur le président, cher collègue, le DVI est un service spécialisé de la police fédérale qui intervient dans deux types de contexte: le contexte civil et le contexte pénal. Il s'entoure d'experts Forensic pour réaliser son travail d'identification, notamment d'experts médico-légaux, d'odontologues, d'anthropologues, de spécialistes en ADN. Lorsque ces experts interviennent pour des missions civiles, telles que l'expédition au Kosovo, en Thaïlande (dossier MH17), ils font partie intégrante du team DVI. Pour ces missions, il n'existe pas de barème. Dès lors, chacun transmet ses honoraires sur la base des ses propres barèmes. Les experts belges qui sont intervenus pour l'identification des victimes du MH17, en juillet 2014, n'ont toujours pas été payés. Cette affaire est, aujourd'hui, au civil. Il n'appartient, en tout cas, pas à l'État de les payer. Ce type de problème doit être réglé entre les parties concernées et si nécessaire par le juge. Lorsqu'ils interviennent dans le cadre pénal, comme ce fut le cas lors des attentats de Bruxelles du 22 mars 2016, les tarifs des barèmes des frais de justice s'appliquent. Ces experts-ci interviennent le plus souvent à la demande du DVI et sans réquisitoire écrit d'un magistrat. C'est a posteriori que les demandes sont adressées au magistrat pour régulariser leurs interventions par le biais de la rédaction des réquisitoires. C'est ce qui s'est passé concernant les odontologues et les médecins légistes intervenus pour les identifications des victimes des attentats du 22 mars. Une fois que les identifications demandées par les juges d'instruction ont été réalisées, le magistrat en chef des identifications reçoit les états de frais des experts justifiant leur intervention et surtout leurs honoraires. À ce jour, certains réquisitoires n'ont toujours pas été rédigés par les magistrats. Dès lors, il faudra attendre encore plusieurs mois avant que leurs prestations soient payées via le service des frais de justice. Dans le cadre des attentats terroristes du 22 mars 2016, les conseillers Forensic de l'INCC ont été requis pour coordonner les expertises Forensic pour les faits de Zaventem et de Maelbeek. Ils ont coordonné les expertises ADN, balistiques et les consultations des banques de données ADN, mais pas les identifications de victime, la mission ayant été confiée au DVI. Ils ont apporté de nombreux appuis au DVI, afin que celui-ci mène à bien son travail d'identification dans un délai court, et notamment la coordination des analyses ADN avec la KUL, la mise à disposition des chambres froides pour le stockage des fragments des corps et la participation à la commission d'identification. Dans les dossiers pénaux, il est envisageable que les conseillers Forensic prennent en charge la gestion des réquisitoires pour les experts intervenant pour les identifications. On travaille actuellement à l'élaboration de réquisitoires standards pouvant être facilement générés de manière électronique et de simplifier significativement le travail des experts et magistrats. En automatisant le contrôle à trois stades, c'est-à-dire, le bon de commande qui est le réquisitoire au pénal, la facture et le paiement, il sera possible d'écourter fortement le processus de paiement.
Monsieur le ministre, je vous remercie pour vos réponses. J'ai bien pris note que vous tentez actuellement de remédier au maximum à ce problème de retard et qu'on peut espérer que, dans les prochains mois, les délais de paiement puissent être raccourcis.
Mijnheer de minister, de problematiek van de gokverslaving is ruim bekend. We zien wel een sterke stijging van de problemen. Ik las enkele artikels over bepaalde inkomsten waarin stond dat enkel het online gokken al is toegenomen van 285 miljoen euro naar 787 miljoen euro. Het aantal Belgen dat blijkbaar een gokverslaving zou hebben, is ook gestegen, namelijk tot 173 000, waarvan er 43 000 ernstig verslaafd zijn. We krijgen dus een maatschappelijk probleem dat uitdeint. Ook op lokaal niveau merken we dat. Medewerkers van onze OCMW’s zien dat dit zelfs in landelijke gemeenten een toenemend fenomeen is. De Kansspelcommissie heeft in de pers dan ook verklaard daarmee bezig te zijn. Uzelf bereidt een ontwerp van koninklijk besluit voor om bijvoorbeeld reclameboodschappen in te perken en om goksites voor minderjarigen en probleemgebruikers minder toegankelijk te maken. Daaromtrent had ik op 18 juli een schriftelijke vraag ingediend, maar aangezien ik daar nog geen antwoord op heb gekregen, terwijl er enkele nieuwe elementen in de pers verschenen, stel ik u nu deze mondelinge vraag. Mijnheer de minister, zal de leeftijd voor online gokken verhoogd worden van 18 naar 21 jaar? Hoe staat het met de controle op de onlineprofielen? In welke mate kunt u garanderen dat minderjarigen of gokverslaafden geen profielen van iemand anders gebruiken? Blijkbaar worden mensen die als gokverslaafd bekendstaan, toch nog lastiggevallen door gokkantoren. Welke acties kunnen er daartegen ondernomen worden? Is er een strenger toezicht mogelijk? Worden er inzake ontrading- en sensibiliseringcampagnes in samenspraak met de Kansspelcommissie en met de Jury voor Ethische Praktijken maatregelen genomen? In de pers was er sprake van een koninklijk besluit. Hebt u een zicht op de timing voor de publicatie daarvan?
Mijnheer Geerts, de Kansspelcommissie heeft een jaarlijkse rapportageplicht ten aanzien van het Parlement die ze steeds heeft vervuld. Deze jaarverslagen werden toegestuurd aan het Parlement en zijn ook terug te vinden op de website van de Kansspelcommissie. Een van de maatregelen om de onlinespeler te beschermen, is de uitvoering van artikel 43/8, paragraaf 2 van de kansspelwet. Samen met het sluitend maken van de spelersprofielen is dit een van de prioriteiten die ik als voogdijminister de Kansspelcommissie heb meegegeven bij mijn aantreden. Deze koninklijke besluiten werden tijdens de vorige legislatuur opgesteld en genotificeerd aan Europa, en worden nu op mijn vraag geactualiseerd door de Kansspelcommissie. Wat de spelersprofielen betreft, heeft de Privacycommissie recent adviezen uitgebracht die opnieuw duidelijk de complexiteit van de problematiek aantonen. Er is nog een weg af te leggen om een geheel sluitend identificatiesysteem op basis van het rijksregister te realiseren. Het is de bedoeling om het steeds moeilijker te maken om op een niet-correcte manier te registreren. Daarbij kan niet worden uitgesloten dat minderjarigen of gokverslaafden profielen gebruiken van andere personen, zeker niet als het met toestemming van de derde gebeurt. De aanpassing van de leeftijdsvoorwaarden is een van de manieren om de minderjarige spelers beter te beschermen en vergemakkelijkt de toepassing van de wetgeving. Nu is de leeftijdsvereiste 18 jaar voor weddenschappen en 21 jaar voor casino’s en speelhallen, zowel online als offline. Voor café- en tv-spelen is de leeftijdsdrempel eveneens 18 jaar. Door de leeftijd op een lijn van 21 jaar te brengen, vereenvoudigt de controle door de toezichtsautoriteit. Wij mogen aannemen dat iemand van 21 jaar meer weloverwogen keuzes van vrijetijdsbesteding zal maken dan iemand van 18 jaar. Hoewel dit een ingrijpende wijziging in de huidige organisatie van de kansspelmarkt zou betekenen, meen ik dat het welzijn van onze jongeren en hun opvoeding tot sociaalvaardige volwassenen, die een volwaardige bijdrage kunnen leveren aan de maatschappij, belangrijker is. Het aanpassen van de leeftijdsvereiste vereist een wetswijziging. Een belangrijk element in de ontrading is het inperken van de reclame voor gokken. Ik heb de Kansspelcommissie reeds herhaaldelijk gevraagd op dit punt actie te ondernemen. Men deelde mij mee dat er op de vergadering van de Kansspelcommissie van 26 oktober een ontwerp zou worden voorgelegd. Vergunde kansspeloperatoren, die de spelregels niet respecteren, zullen worden gesanctioneerd. Met respect voor de bevoegdheden van elkeen hecht ik veel waarde aan het incorporeren van een gezondheidsbeleid in een kansspelbeleid. De wetgever heeft ook dit signaal gegeven waardoor ook de minister van Volksgezondheid in de Kansspelcommissie is vertegenwoordigd. De Kansspelcommissie geeft ook ondersteuning aan initiatieven inzake gezondheidszorg die vanuit de regio’s, bevoegd voor de preventie, komen en aan gokken gerelateerd zijn. Zo ondersteunde de Kansspelcommissie in het verleden reeds de ontwikkeling van voorlichtingsfilms en pedagogische pakketten, en wordt nauw samengewerkt met het VAD et Le Pélican.
Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoorden. Ik heb een zeer concrete vraag. Ik weet natuurlijk ook dat het verhogen van de leeftijd van 18 naar 21 jaar een wetswijziging vereist. Zal de regering daarvoor de nodige initiatieven nemen of verwacht u dit van het Parlement?
Wij zijn ermee bezig.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, mijn twee vragen over matchfixing werden samengevoegd. De eerste vraag gaat specifiek over de ratificatie van de conventie van de Raad van Europa, die op 18 september 2014 werd aangenomen onder de officiële titel Betreffende de Manipulatie van Sportcompetities. De doelstelling van de conventie bestond in het voorkomen, het ontdekken en het bestraffen van de manipulatie van sportwedstrijden, maar ook het bevorderen van de informatie-uitwisseling en ervoor te zorgen dat er een nationale en internationale samenwerking is tussen openbare instanties, sportbonden en aanbieders van weddenschappen op sportwedstrijden. De conventie van de Raad van Europa vroeg aan de regeringen van de lidstaten om de gepaste maatregelen te nemen, waaronder dus ook een aanpassing van de nationale wetgeving. In antwoord op de schriftelijke vraag nr. 544 van mijn collega Christoph Dhaese hebt u in november 2015 laten weten dat u bereid bent om deze conventie te ondertekenen. Op 15 april 2016 steunde de Vlaamse regering het voorstel van Vlaams minister van Sport Philippe Muyters om het Europees verdrag ter bestrijding van de manipulatie van sportwedstrijden te ondertekenen. De Vlaamse regering gaf de federale overheid de opdracht om het verdrag in naam van Vlaanderen te ondertekenen. Ik heb twee concrete vragen over die ratificatie van deze conventie. Ten eerste, wat hebben de andere deelstaatregeringen ondertussen beslist, naast de Vlaamse regering dus? Ten tweede, wat is de stand van zaken met betrekking tot de ondertekening en zeker de ratificatie van de conventie door België? Mijn tweede vraag gaat over matchfixing in de bredere zin van het woord, namelijk hoe wij er zelf op nationaal vlak mee omgaan. Op welke manier doen wij dat praktisch? Wij hebben hier de spectaculaire zaak gehad van Zheyun Yé in het Belgisch voetbal en vorig jaar de internationale omkopingsaffaire van tennissers. Telkens opnieuw duikt matchfixing op, een beetje als het monster van Loch Ness: men weet nooit waar, maar het zal altijd terugkomen en meestal in een komkommerperiode. Matchfixing komt men tegen in sporttakken zoals tennis, voetbal en basketbal. De problemen lijken mij het grootst in de voetbalsector — waar ik zelf nogal wat affiniteit mee heb — eenvoudigweg omdat er zowel nationaal als internationaal grotere bedragen worden ingezet op voetbalwedstrijden. Volgens een rapport van Federbet, een internationale belangengroep van kansspelen, zou er tot 50 miljoen euro worden ingezet op een wedstrijd in de hoogste klasse in België. Voor de voormalige tweede klasse zou er ooit maximaal 10 miljoen euro zijn ingezet. Dat zijn grote bedragen. De weddenschappen gebeuren niet altijd via legale constructies maar ook via illegale circuits, meestal vanuit Azië. Het belangrijkste is matchfixing te bestrijden op een coherente en gecoördineerde manier. Veel instanties zijn daarmee bezig op dit moment, op bestuurlijk en gerechtelijk niveau, om te zorgen voor een effectieve aanpak. Ondertussen hoor ik dat er een platform wordt opgericht, of eigenlijk meer een uitbreiding van een werkgroep. Ten eerste, hoeveel personen onder uw bevoegdheid houden zich bezig met matchfixing? Op welke diensten zijn zij actief? Ten tweede, welke concrete acties zijn er door deze personen ondernomen om matchfixing te bestrijden tijdens deze legislatuur? Ten derde, hoe verloopt het overleg met andere federale diensten? Ik denk dan vooral aan de federale politie en het federale parket. Ten vierde, hoe verlopen de contacten met de verschillende regio’s als het gaat over match-fixing? Op welke ogenblikken is er contact met de regio’s tijdens deze legislatuur?
Mijnheer de voorzitter, mijnheer Vermeulen, er is een groeiend besef in België dat de aanpak van matchfixing best multidisciplinair kan gebeuren. De aanleiding was een verzameling van alle actoren rond dit opgangmakend fenomeen door Interpol en het Belgisch Olympisch Comité op 22 april van dit jaar. Als minister van Justitie ben ik betrokken via het Openbaar Ministerie, de federale gerechtelijke politie, de Kansspelcommissie en de administratie Wetgeving, die sinds enige tijd rond dit fenomeen werken. Het federale parket heeft een magistraat aangeduid die zich op het fenomeen concentreert en bij de Centrale Dienst voor de Bestrijding van Corruptie werd de nationale coördinator sportfraude aangesteld. Bij de Kansspelcommissie werken dan weer twee personen gedeeltelijk op het fenomeen en bij de administratie Wetgeving zijn er zelfs drie personen betrokken, een vanuit de internationale aspecten, een vanuit het fenomeen corruptie en een vanuit de kansspelwetgeving. Al die personen werken actief mee in een lopend onderzoek met betrekking tot inbreuken op artikel 4, paragraaf 3 van de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de speler. Dat artikel bepaalt dat het eenieder verboden is deel te nemen aan enig kansspel, indien de betrokkene een rechtstreekse invloed kan hebben op het resultaat ervan. Het onderzoek is toegespitst op spelers die weddenschappen zouden hebben geplaatst op wedstrijden waaraan zij zelf deelnamen, onder meer in de Pro League competitie. Justitie is dan ook alom vertegenwoordigd bij de oprichting van een nationaal platform ter bestrijding van matchfixing. Het is de bedoeling om dat platform de concrete en geïntegreerde aanpak te laten verwezenlijken van wedstrijdvervalsing die de conventie 215 vooropstelt. Het is de bedoeling om een structureel overleg tussen alle betrokken actoren te organiseren, een actieplan op te stellen, best practices uit te wisselen en afspraken te maken over de geïntegreerde, preventieve en repressieve aanpak. De volgende instanties maken deel uit van het nationaal platform: het openbaar ministerie, de federale gerechtelijke politie, de Voetbalcel, de administratie Wetgeving van de FOD Justitie, de Kansspelcommissie, de Gemeenschappen, met name l’Adeps, het Agentschap Sport Vlaanderen en de Duitstalige Gemeenschap, en enkele sportfederaties. De samenwerking verloopt goed en constructief. Inzake voetbal bestaat reeds sedert 2010 een meldpunt bij de federale gerechtelijke politie, met een hotline, 088 44 442, die zeven dagen per week en 24 uur per dag bereikbaar is. Het meldpunt werd uitgebouwd tot een operationele cel en een netwerk dat niet alleen dienst doet als kennis- en informatiecentrum, maar ook onderzoeken initieert, leidt en coördineert, in nauwe samenwerking met de daartoe aangewezen federale magistraat, cfr. het recente dossier van matchfixing in het tennis. Die operationele cel kan te allen tijde een beroep doen op de ervaren medewerkers en de onderzoekers van de Centrale Dienst voor de Bestrijding van de Corruptie en van de Centrale Dienst voor de Bestrijding van de Georganiseerde Economische en Financiële Delinquentie. In het kader van matchfixing is de politionele coördinator van het meldpunt bij de Centrale Dienst voor de Bestrijding van de Corruptie ook het nationale contactpunt voor de Interpol Match-Fixing Task Force en het Europol Focal Point Sports Corruption. De Centrale Dienst voor de Bestrijding van de Corruptie stelt twee verbindingsofficieren ter beschikking van de Kansspelcommissie. De verbindingsofficieren staan onder andere in voor de gegevensuitwisseling met alle entiteiten van de geïntegreerde politie. België heeft deelgenomen aan de workshop die het DG Home Affairs van de Europese Commissie op 17 en 18 februari 2016 heeft georganiseerd om de ondertekening van de overeenkomst 215 van de Raad van Europa tegen matchfixing te bevorderen. De federale regering is van plan om dit najaar nog de overeenkomst 215 te ondertekenen, uiterlijk tijdens de interministeriële conferentie van de ministers van Sport, die op 29 november 2016 plaatsvindt in Boedapest. Dit onderwerp werd besproken tijdens de werkgroep Gemengde Verdragen van 22 september 2016. De voorbereidingen werden getroffen opdat de Vlaamse minister van Sport de volle bevoegdheid krijgt om de overeenkomst in naam van de federale regering en de deelstaten te tekenen.
Mijnheer de minister, ik dank u voor uw zeer volledige uiteenzetting. Ik wist dat het de bedoeling was dat de Vlaamse minister naar Boedapest zou gaan met hopelijk de bevoegdheid om te ondertekenen. U bevestigt dat er verwacht mag worden dat het inderdaad zo zal gebeuren. Ik heb nog wel een bedenking bij de werking van het platform zoals het nu gestart is. Ik vernam van een aantal mensen dat het parket zich bij matchfixing vooral zal focussen op de grotere zaken. Het is uiteraard van belang dat de grote zaken aangepakt worden. Zo zou echter wel het risico bestaan dat kleinere zaken, onder andere wegens de grote uitdagingen op het vlak van terreur, wat in de schaduw komen te staan en niet vervolgd worden. Ik spreek in de voorwaardelijke wijs, omdat het behoort tot de autonome bevoegdheid van het parket en niet van de politiek om te beslissen welke zaken vervolgd zullen worden. Ik ben wel bezorgd dat een aantal zaken onder de radar zouden kunnen blijven. Ik zal dat in de toekomst blijven opvolgen.
Mijnheer de minister, we zijn dit jaar al getuige geweest van een aantal belangrijke syndicale acties, onder meer bij het gevangenispersoneel. Ook uw kabinet heeft daaronder te lijden gekregen. We hebben in de media alsook via de sociale media uitvoerig de beelden kunnen aanschouwen van de vernielingen die werden aangebracht bij de FOD Justitie en uw kabinet: de ramen werden kapotgeslagen, deuren ingetrapt, meubels hebben er aan moeten geloven, een zware fotokopieermachine werd door het raam naar buiten gekieperd. Dat was een vrij traumatiserende ervaring voor de personeelsleden die daar de wacht hielden en vermeende of echte vakbondsmensen ontvingen en dat zo hebben zien gebeuren. De ravage op dinsdag 17 mei was enorm. We hebben via een bericht in De Standaard ook gelezen over een leukemiepatiënt die niet vanuit de gevangenis naar het ziekenhuis kon worden overgebracht, omdat er geen personeel was. Mij gaat het vooral over het incident op 17 mei aan uw kabinet. Dat heeft tot heel wat consternatie geleid. In feite zijn er verschillende mogelijkheden om daar tegen op te treden. Ik had toen alle begrip voor uw houding die er één was van pacificatie, om ervoor te zorgen dat het sociale conflict dat bestond, niet verder uit de hand liep. Alle begrip ervoor dat u toen vooral bezig was met het zoeken naar een oplossing voor het probleem van de syndicale actie zelf. Nu het stof wat is neergedaald moeten de vakbonden zelf begrijpen dat wat daar gebeurd is absoluut niet door de beugel kan. Men kan daartegen optreden. Ten eerste, zouden de vakbonden het lidmaatschap van die mensen kunnen afnemen, wat ik hoop dat eventueel gebeurd is. Men zou echter ook tuchtrechtelijk kunnen optreden, aangezien het blijkbaar over mensen van de FOD Justitie gaat die aan het kabinet van de bevoegde minister op die manier tekeer zijn gegaan. Hoe staat het met het onderzoek naar de feiten? Ik weet dat als er een gerechtelijk onderzoek loopt, u mij niet alles uit de doeken kunt doen. Wat weet u daarover? Loopt er een onderzoek? Weet u wat daarvan kan worden verwacht? Werden er verdachten geïdentificeerd en voor de rechter gebracht? Bij mijn weten niet. Lopen er tuchtrechtelijke procedures tegenover ambtenaren van de FOD Justitie? Heeft u weet van disciplinaire acties die genomen zijn door de vakbonden zelf tegenover deze militanten?
Mijnheer de voorzitter, de situatie werd reeds uitgebreid geschetst door mijn collega. We herinneren het ons nog wel; we zouden het bijna vergeten, maar zolang is die stakingsgolf nog niet geleden. Het trieste dieptepunt was op 17 mei, toen uw kabinet werd binnengevallen en daar een spoor van vernieling werd achtergelaten. We zijn dat zeker niet vergeten. Ik heb u daar een vraag over gesteld in juni 2016. U hebt toen laten weten dat u het kostenplaatje nog niet helemaal kende, dat door de politie een onderzoek werd ingesteld en een proces-verbaal zou worden opgemaakt. De procureur moest dan oordelen of er verder zou worden vervolgd. U heeft toen ook aangekondigd dat het gebouw, toch alleszins het onthaal, zou worden versterkt en dat er beveiligd glas zou worden aangebracht. Mijn vragen betreffen dan ook de stand van zaken. Kent u ondertussen het volledige kostenplaatje van de vernielingen die op die dag zijn toegebracht? Zo ja, hoe hoog zijn die kosten? Weet u of de procureur reeds een beslissing heeft genomen omtrent de verdere gevolgen? Zijn de daders al geïdentificeerd? Zijn er naar aanleiding van de vernieling ontslagen of andere disciplinaire sancties genomen ten aanzien van de geïdentificeerde daders, hetzij door de FOD Justitie, hetzij door de vakbond zelf? Tenslotte, zijn alle aangekondigde werken ter versterking van de beveiliging van het onthaal ondertussen al uitgevoerd? Zo ja, wat was daarvan de kostprijs? Ik dank u voor uw antwoord.
Dank u wel, mevrouw De Wit. Mijnheer de voorzitter, mijnheer Lachaert, zoals ik reeds in juni heb gezegd, werd het parket van de procureur des Konings te Brussel in kennis gesteld van de feiten die zich in het gebouw van de FOD hebben afgespeeld. Het onderzoek loopt en ik wacht op informatie over het gevolg dat het Openbaar Ministerie eraan zal geven. Het lijkt erop dat bepaalde daders werden geïdentificeerd, aan de hand van beelden die wij hebben bezorgd, en reeds werden verhoord door de gerechtelijke politie. Deze week werd mij door de politie bevestigd dat het dossier bijna rond is en dat het parket vermoedelijk dit najaar de verdachten in het kader van de versnelde procedure zou dagvaarden. De Belgische Staat zal zich dan burgerlijke partij stellen, met name zodra de zaak voor de feitrechter komt, en de terugbetaling van de geleden materiële schade eisen. Ik heb aan de administratie gevraagd om contact op te nemen met de procureur des Konings om te zien of ze reeds de namen kunnen krijgen van de geïdentificeerde personeelsleden van de FOD, zonder het onderzoek te schaden. Tot voor kort was het pas mogelijk tuchtrechtelijke procedures af te ronden nadat de strafprocedure was afgerond. Sinds 1 oktober 2016 is het mogelijk dat voordien te doen. Mijn administratie zal bekijken of ze over voldoende gegevens beschikt om tuchtprocedures op te starten tegen de betrokken personeelsleden. De nieuwe regelgeving voorziet erin dat, indien een opgelegde tuchtstraf onverenigbaar blijkt te zijn met een latere in kracht van gewijsde getreden strafrechtelijke uitspraak, de tuchtoverheid de opgelegde sanctie dient in te trekken, en dit met terugwerkende kracht vanaf de datum waarop de tuchtstraf is uitgesproken. Op dit moment is er reeds voor 5 294 euro aan facturen betaald voor schoonmaak en herstelling. Wat betreft de bijkomende werken aan het onthaal, deze zijn bijna afgerond. Het totale kostenplaatje hiervan is nog onbekend.
Dank u wel, mijnheer de minister. Collega De Wit vroeg u vooral naar de schade. Er loopt een strafonderzoek, maar ondertussen werken die mensen gewoon verder. Ik kan begrijpen dat men het einde van een onderzoek en een eventuele veroordeling afwacht, maar er zijn andere maatregelen mogelijk, zoals een preventieve schorsing, zodat die mensen van de werkvloer worden verwijderd. Wat daar gebeurd is, is immers onwaardig voor iemand die voor de overheid werkt. Als er niet snel uitsluitsel komt, hoop ik toch dat men het nodige zal doen. In afwachting van de uitkomst van een gerechtelijk onderzoek doet men volgens mij niets verkeerd met een preventieve schorsing. Het einde van het onderzoek en een eventuele veroordeling zal ongetwijfeld nog een tijdje duren, en daarom lijkt het mij aangewezen om op te treden tegen de betrokken personen. Misschien is men nog niet helemaal zeker, hoewel er nochtans beelden zijn die het verhaal bevestigen. Als er eenmaal een zekere graad van zekerheid is over wie het juist gaat, lijkt het mij aangewezen die personen van de werkvloer weg te halen, in afwachting van de uitspraak die dan een echte tuchtsanctie kan verantwoorden. Ik hoop dat wij dit ter harte nemen, gelet op het schabouwelijke gedrag.
(…)
Mijnheer de minister, wij kennen de voorgeschiedenis al. Er zijn al een paar jaar centrale aanmeldpunten. Er zijn daarmee problemen inzake de financiering en de bevoegdheid. Het is echter duidelijk dat de CAP’s zeker nodig zijn, gelet op de duizenden aanvragen van gedetineerden voor hulp en bijstand. Het contract liep echter maar voor vijf jaar, tot februari 2016. Ondertussen wordt al een paar maanden gediscussieerd: wie is nu bevoegd, kan het CAP nu blijven, hoe zit het met het personeel? In mijn vraag heb ik de voorgeschiedenis nog eens geschetst, maar die kent u ondertussen beter dan wie dan ook. Op een eerdere vraag van mijzelf en collega Lahaye-Battheu in september antwoordde u dat u in beroep was gegaan tegen de beslissing van Financiën, maar dat uw beroep was afgewezen op grond van de bevoegdheidskwestie. Daarnaast waren er ook nog bezwaren inzake overheidsopdrachten en budgettaire bezwaren. U zei echter dat er toch een opening was gecreëerd voor de tijdelijke verlenging op basis van de monopoliepositie van de huidige dienstenaanbieders. U gaf daarom de dienst Aankopen van het DG EPI de opdracht gegeven om een nieuw dossier voor te bereiden voor de tijdelijke verlenging. Ook bleek dat Vlaanderen een extern juridisch advies had aangevraagd over de bevoegdheidskwestie, maar dat advies was toen nog niet bekrachtigd en vrijgegeven. U meende dat de Gemeenschappen sowieso een rol te spelen hebben, maar dat de vraag eerder is of het een gedeelde bevoegdheid is waarbij ook de federale overheid nog een rol te spelen heeft, bijvoorbeeld in de informatieverstrekking. Dit dossier is eigenlijk een heel mooi voorbeeld van de pijnlijke gevolgen van de zesde staatshervorming, waarin een soort samenwerkingsfederalisme met samenwerkingsakkoorden tot stand had moeten komen. Toen bleek dat het probleem zich ook in Brussel en Wallonië voordoet, waar de contracten voor een vergelijkbare CAP-werking in september ook waren afgelopen. Ondertussen evolueert het dossier systematisch. Vlaams minister van Welzijn Jo Vandeurzen liet weten dat hij in de Vlaamse begroting van 2017 middelen vrijmaakt om de CAP’s over te nemen. Dat konden wij lezen in De Standaard van 5 oktober. Voor mij maakt het niet zoveel uit wie het doet, als het maar gebeurt, want de bijstand aan drugsverslaafden is essentieel. Dat is belangrijker dan wie het doet. Ik heb hierbij de volgende vragen, mijnheer de minister. Is er ondertussen een akkoord gesloten tussen de Vlaamse en federale overheid over de overname van de CAP’s door Vlaanderen? Zal de CAP-werking in de huidige vorm worden overgenomen door Vlaanderen? Heeft de Vlaamse minister toegezegd om in voldoende middelen hiervoor te voorzien? Zal de CAP-werking reeds vanaf 1 januari effectief kunnen worden beheerd door Vlaanderen of gebeurt dat vanaf een latere datum? Zal de CAP-werking exclusief door Vlaanderen worden overgenomen of zal zij, zoals u suggereerde, een gedeelde bevoegdheid zijn? Indien het dat laatste is, welke taken zal de federale overheid blijven uitvoeren en in welke middelen voorziet u hiervoor? Wat zijn in dat geval de eventuele bevoegdheden voor Volksgezondheid? Is het extern juridisch advies dat Vlaanderen inwon over deze bevoegdheidskwestie ondertussen bekrachtigd en vrijgegeven? Hoe luidt dat advies? Gebeurt de overdracht conform dit advies? Zal er in afwachting van de overname door Vlaanderen in 2017 nog in een tijdelijke overgangsmaatregel worden voorzien door de federale overheid? Wat is de stand van zaken van het dossier dat de minister liet opmaken door de dienst Aankopen van het DG EPI? Indien dat dossier nog niet is afgerond, wanneer wordt dat verwacht? Hebt u intussen nog gesprekken gevoerd met de minister van Begroting teneinde een oplossing te vinden voor de bezwaren die de minister van Begroting uitsprak tegen een tijdelijke verlenging van de CAP’s? Zo ja, wat was daarvan het resultaat? Zo niet, plant u nog een terugkoppeling? Tot slot, is er ondertussen ook voor de Brusselse en Waalse gevangenissen met de bevoegde Gemeenschappen een oplossing uitgewerkt om de soortgelijke CAP-werking over te nemen? Zo ja, wat is de inhoud van dat akkoord? Zo niet, wanneer zal de minister met zijn collega’s uit die Gemeenschappen aan tafel gaan zitten om ook daar snel een oplossing te vinden voor de hulpverlening aan drugsverslaafde gedetineerden?
Mijnheer de minister, ik zal mij beperken tot een aantal vragen die mijn collega misschien nog niet gesteld heeft. Ik heb ze niet allemaal gehoord. Toen wij u op 28 september ondervroegen in deze commissie kwam uw antwoord er eigenlijk op neer dat het dossier nog in een impasse zat maar dat het federale niveau in een overgangsperiode zou moeten voorzien voor die CAP-werking. Enkele dagen later vernamen we via de pers dat volgens uw collega Vandeurzen eigenlijk alles opgelost was en dat de CAP-werking vanaf 2017 zou worden overgenomen door Vlaanderen. Die berichtgeving is toch wel tegenstrijdig en ook onbegrijpelijk voor mij. Kunt u dat uitklaren? Is er in dit dossier samengewerkt of is er jammer genoeg naast elkaar gewerkt? Hoe moeten wij die toch wel tegenstrijdige communicatie interpreteren? Ten tweede, wat betreft de voltijds equivalenten die er werkzaam waren op het moment van de stopzetting van de CAP’s, is het mogelijk om die aantallen per regio te geven? Kunt u bevestigen dat intussen alle contracten beëindigd zijn in het hele land en dat de expertise jammer genoeg ook weg is? Is de bevoegdheidsdiscussie vandaag eigenlijk beslecht? Zal het federale niveau geen enkele rol meer spelen? Wat met Brussel en Wallonië? Hebt u van deze regio’s al een reactie gekregen nu ook daar die CAP-werking gestopt is?
Wat het engagement van de Vlaamse minister van Welzijn, Jo Vandeurzen, betreft, kan ik verwijzen naar de antwoorden die hij op vragen ter zake in het Vlaams Parlement heeft geformuleerd op 5 oktober jongstleden. Tot mijn grote tevredenheid heeft hij aangegeven dat hij de werking die in de Vlaamse gevangenissen tot voor kort door de Centrale Aanmeldingspunten werd ontplooid verder zal financieren vanaf 2017, en dat hiervoor in middelen voorzien is in de Vlaamse begroting. Dit is nodig daar een nieuwe overheidsopdracht voor de langdurige verlenging van de CAP’s in hun huidige vorm niet meer zal worden toegestaan omdat hun werking ook sterk aan de bevoegdheden van de Gemeenschappen raakt. Eenzelfde engagement werd nog niet genomen aan Brusselse en Franstalige zijde, maar dit wordt binnenkort verder besproken. Het spreekt vanzelf dat ik mij niet verder zal uitspreken over de budgettaire engagementen van mijn Vlaamse collega. Dit project zal worden bekeken, en geïntegreerd in een ruimere beweging die op Vlaams niveau is ingezet om de verslavingszorg in te kantelen in de geestelijke gezondheidszorg. Ook gedetineerden met geestelijke gezondheidsproblemen of verslavingsproblemen zullen daarvan gebruik kunnen maken in het kader van hun uitstroom naar voorwaardelijke invrijheidsstelling. Ik wil ook in herinnering brengen dat de Centrale Aanmeldingspunten voor gedetineerden met een drugsverslavingsproblematiek niet zelf aan drugshulpverlening deden maar dat zij de psychosociale diensten in de gevangenissen bijstonden en ervoor zorgden dat de gedetineerden vlotter met het drugshulpverleningnetwerk in contact konden komen in het kader van de toekenning van hun strafuitvoeringsmodaliteiten. Het zijn nog steeds de psychosociale diensten van de gevangenissen die de gedetineerden begeleiden bij het uitwerken van hun reclasseringsplan. Er is geen enkele discussie over de bevoegdheid dienaangaande. Indien de gedetineerde echter met een drugsverslaving kampt, is de ondersteuning van de contactpunten daarbij belangrijk. Het is in die context dat de zogenaamde gedeelde bevoegdheid van de Gemeenschappen en de federale overheid moet worden bekeken. De bevoegdheidsstudie waarnaar u verwijst, betreft een omstandig extern juridisch advies, opgeleverd begin september en uitgevoerd in opdracht van het Vlaams Agentschap Zorg en Gezondheid. Ik stel voor dat in het Vlaams Parlement aan collega Vandeurzen, als eigenaar van deze studie, een kopie wordt gevraagd. Deze studie komt inderdaad tot de conclusie dat er op basis van de huidige werking van de CAP’s geen exclusieve bevoegdheidsverwijzing kan zijn naar de Gemeenschappen of de federale overheid, daar bepaalde aspecten als Gemeenschapsbevoegdheid en andere als federale bevoegdheid moeten worden beschouwd. Belangrijker is echter de beslissing welke rol en opdrachten de Centrale Aanmeldingspunten in de toekomst zullen opnemen en welke taakverdeling daarbij zal worden vastgelegd. Er kan daarbij worden gedacht aan een samenwerkingsprotocol of service level agreement, waarin de engagementen van alle betrokken actoren worden geconcretiseerd. Dit zal echter veelvuldig overleg vergen op basis van de resultaten van het wetenschappelijk onderzoek naar de effectiviteit van de Centrale Aanmeldingspunten. Dit wetenschappelijk onderzoek werd inmiddels beëindigd maar concrete aanbevelingen zijn nog niet beschikbaar. De gesprekken met de Gemeenschappen over de CAP-werking op langere termijn worden wel eerstdaags opgestart in de Cel Gezondheidszorg in de gevangenissen. Tot slot wil ik u meedelen dat ik, wat de tijdelijke verlenging van de contracten betreft, noch van de Inspectie van Financiën, noch van de collega van Begroting groen licht heb gekregen. Ik verwijs hierbij naar mijn antwoorden op eerdere vragen over dit onderwerp. In de afwijzende beroepsbeslissing van de collega van Begroting werd weliswaar een kleine opening gelaten voor een tijdelijke verlenging. De dienst aankopen van het DG EPI kreeg daarom van mij de opdracht om een nieuw dossier voor te bereiden ter attentie van de inspectie van Financiën. Dat wordt eerstdaags ingediend maar ik kan de slaagkansen ervan niet inschatten, zeker niet in het licht van de bevoegdheidskwestie en het feit dat de lopende contracten reeds hun maximale duur hadden bereikt. Aangezien de werking van de CAP’s intussen is stilgevallen, zal ook een vlotte heropstart niet evident zijn, maar ik doe wat binnen mijn wettelijke mogelijkheden ligt.
Mijnheer de minister, ik dank u voor uw antwoord. Ik stel vast dat de onduidelijkheid nog steeds blijft. Als we hier één ding uit moeten leren, is het wel dat we zullen moeten evolueren naar meer homogene bevoegdheidspakketten. Het belangrijkste is dat de geïnterneerde, de drugsverslaafde, een beroep kan blijven doen op die werking. Daarom vind ik het zo belangrijk dat dit kan blijven bestaan, ook zolang het niet definitief aan Vlaanderen toegewezen wordt. Het is bijzonder jammer dat we nu met deze situatie geconfronteerd worden. We hebben gisteren cijfers gezien die een hoge recidive aanduiden. Men kan dat aan allerlei factoren wijten. Ik heb heel wat gedetineerde drugsverslaafden gezien toen ik nog regelmatig in de gevangenis kwam als advocaat en heb gezien wat dat doet met iemand, en met een drugsverslaafde in het bijzonder. Als we die ondersteuning niet aanbieden, zijn deze mensen een vogel voor de kat van zodra ze de gevangenispoort achter zich laten. De essentie is dus om iets aan deze problematiek te doen. We moeten erop inzetten, zonder dat de onduidelijkheid blijft bestaan over wie nu bevoegd is. Er moet dan maar een overgangstermijn bepaald worden, als dat nodig is voor de omschakeling. Ik vind het heel erg dat deze mensen nu het slachtoffer zullen zijn van heel dat ingewikkelde kluwen. Ik hoop echt dat alles zo snel mogelijk kan worden heropgestart en dat die dienstverlening er terug zal zijn.
Mijnheer de minister, ook ik bedank u voor uw antwoord. Ik kan enkel vaststellen dat elke werking is stopgezet. Alle mensen die in de CAP’s tewerkgesteld waren, zijn intussen andere oorden gaan opzoeken. De expertise is weg. Ik kan enkel benadrukken dat het volgens mij ook belangrijk is dat de leemte die er nu is zo snel mogelijk wordt opgevuld, niet alleen in Vlaanderen, maar ook in Brussel en in Wallonië. Ik hoop dat er daarvoor met vereende krachten zal worden samengewerkt.
Les questions nos 14289, 14290 et 14314 de Mme Vanheste sont transformées en questions écrites. Les questions nos 14315, 14316, 14317 et 14318 de M. Maingain sont reportées. La question n° 14326 de M. Vanhecke est transformée en question écrite, de même que sa question n° 14380. La question n° 14420 de Mme Temmerman est reportée.
Mijnheer de minister, sinds 2011 maakt een wet het mogelijk om voor tal van misdrijven een schikking te treffen met de openbare aanklager. Na de betaling van de afgesproken geldsom volgt er dan geen veroordeling meer. In juni heeft het Grondwettelijk Hof in een arrest geoordeeld dat de wet op de verruimde minnelijke schikking of de afkoopwet ongrondwettelijk is. Er is namelijk geen rechter die controleert of de afgesloten deal wel door de beugel kan. Er zijn daarover al heel wat parlementaire vragen gesteld. In juni antwoordde u: "lk plan ook reeds in het kader van de vierde potpourriwet, die binnenkort in het Parlement zal worden ingediend, een wettelijke aanpassing ter zake. Wij zullen binnen de regering bespreken in welke zin wij de wet zullen aanpassen om haar in overeenstemming te brengen met de nieuwe jurisprudentie van het Grondwettelijk Hof." De vierde potpourriwet is ondertussen ingediend, maar er werd niet in een oplossing voorzien. Uit de berichtgeving van gisteren, onder andere in De Tijd, blijkt dat de openbare aanklagers in afwachting van een oplossing het zekere voor het onzekere nemen. Ze volgen de instructie van het College van procureurs-generaal om geen nieuwe onderhandelingen over de verruimde minnelijke schikkingen meer op te starten. Lopende onderhandelingen werden on hold gezet. Bovendien vrezen openbaar aanklagers een persoonlijke aansprakelijkheid te riskeren als ze momenteel wel een schikking treffen. Op dit ogenblik is het dus nog steeds wachten op de herstelwet. Wanneer plant u die? Waarom duurt het zolang? Om welke reden werkte u geen oplossing uit in het kader van de vierde potpourriwet, zoals u had aangekondigd? Uit welke krijtlijnen zal die herstelwet bestaan en op welke wijze wordt gevolg gegeven aan de uitspraak van het Grondwettelijk Hof? Vreest u voor een uitholling van de wet als degene die de schikking met de openbaar aanklager treft geen garantie meer heeft dat het akkoord niet wordt overruled door een rechter? Die bedenking werd gemaakt door de tweede hoogste parketmagistraat van het rechtsgebied Antwerpen-Limburg. Ik verzin dat dus niet. Waarom hebt u geen oplossing uitgewerkt in het raam van de vierde potpourriwet zoals was aangekondigd. Ik ben gewoon benieuwd wanneer de nieuwe reparatiewet er zal komen en naar de inhoud ervan.
Mijnheer de voorzitter, mevrouw De Wit, mijn diensten hebben het arrest van het Grondwettelijk Hof van 2 juni 2016 met aandacht bestudeerd en hebben reeds een voorstel van wetswijziging klaar om artikel 216 van het Wetboek van strafvordering te herstellen. Het blijft mijn bedoeling, zoals reeds voor het zomerreces was afgesproken binnen de regering om die wetswijziging bij wijze van amendement op de vierde potpourriwet in te leiden, samen met de teksten van de verruimde toepassing van de bemiddeling in strafzaken. Zoals u immers kan opmerken in het voorontwerp van de vierde potpourriwet, dat voor advies aan de Raad van State werd toegestuurd, werd het toepassingsgebied van artikel 216ter van het Wetboek van strafvordering op dat van artikel 216bis afgestemd. Bijgevolg lijken de bezwaren van het Grondwettelijk Hof ten aanzien van de verruimde minnelijke schikking, in het bijzonder wat betreft de gerechtelijke controle en de motiveringsplicht door het openbaar ministerie, onverminderd ook van toepassing te zijn op de verruimde bemiddeling in strafzaken. De uitgewerkte reparatie zal de wettelijke regeling van de minnelijke schikking niet uithollen. Wel zal de rechter in het kader van de aan de uitvoering voorafgaande homologatie van het akkoord dat door het openbaar ministerie wordt voorgesteld een volwaardige toetsing doen van de proportionaliteit en wettelijkheid van het voorstel en zal het openbaar ministerie het voorstel moeten motiveren. Daarmee zal, mijns inziens, een zeer evenwichtige regeling worden voorgesteld waarmee het Openbaar Ministerie opnieuw aan de slag kan en waarbij de rechter een ruimere toetsingsbevoegdheid krijgt. De amendementen dienaangaande zullen, zoals gezegd, afgehandeld worden samen met de andere aanvullingen aan de vierde potpourriwet. De aanvullingen zullen na de herfstvakantie in de Kamercommissie aan bod komen in het kader van de discussie ten gronde over het wetsontwerp van de vierde potpourriwet.
Mijnheer de minister, dat is dan nieuws, want volgens mij stond dat nog niet in de teksten. Het is goed dat wij daaraan zullen kunnen werken.
Het is géén nieuws.
Ik ben alleszins blij. Men kan voor of tegen de afkoopwet zijn, maar het is wel een feit dat door die wet de verjaring van veel zaken tegengehouden kon worden. De afkoopwet heeft ook veel geld opgebracht, wat op zich ook niet onnuttig is. Het is in ieder geval beter dan dat een betrokkene onder een zaak uitkomt door een verjaring. Goed, ik kijk ernaar uit om die teksten samen met u nader te bestuderen.
Mijnheer de minister, mensen die deelnemen aan kansspelen en weddenschappen hebben nu en dan het geluk tot het winnende kamp te behoren. Tot daar het goede nieuws. Wie de algemene voorwaarden van de aanbieders van weddenschappen en kansspelen doorneemt, stelt echter snel vast dat het niet evident is het gewonnen bedrag ook uitbetaald te krijgen. De meest frappante verschijningsvorm die jaarlijks terugkeert, zijn de verhalen van mensen die een bepaald bedrag winnen maar in het geheel niet worden uitbetaald, bijvoorbeeld omdat ze gespeeld hebben onder een andere account of middels valse identificatiegegevens. Beschikt u over cijfers van het aantal gevallen waarin gokoperatoren niet zijn overgegaan tot het uitbetalen van spelwinsten aan deelnemers aan kansspelen of weddenschappen? Graag de cijfers op jaarbasis. Hebt u een zicht op de bedragen waarover we hier spreken, met andere woorden de bedragen die door deelnemers aan kansspelen werden gewonnen in de periode 2011-2016 en die door de operatoren niet werden uitbetaald? Wat gebeurt er met het geld dat door de gokoperatoren niet als winst aan de deelnemers aan kansspelen wordt uitgekeerd?
Tot eind 2013 beschikte de Kansspelcommissie over cijfers inzake inzetten. De Kansspelcommissie deelt mij mee dat deze registratie van inzetten, winsten en verliezen werd stopgezet wegens andere prioriteiten binnen de bestaande middelen. Ik kan u alleen zeggen dat de dienst Financiën van de Gewesten die bevoegd zijn voor de inning van de kansspelbelastingen, een zicht op de uitbetaling van de spelwinsten hebben. Ondanks mijn herhaaldelijk aandringen heeft de Kansspelcommissie nog geen sluitend initiatief genomen om de problematiek van niet-uitbetaalde winsten aan te pakken. Nochtans wordt dit als zeer onrechtvaardig aangevoeld door spelers die wel kunnen inzetten maar de winsten niet kunnen opstrijken. Ik vestig er de aandacht op dat het hier gaat om spelers die zich niet correct hebben geïdentificeerd. Mijn vertegenwoordigers binnen de commissie zullen niet nalaten om op de volgende zitting van eind oktober aan te dringen op een snelle en adequate oplossing.
Mijnheer de minister, ik dank u voor het antwoord. Ik ben ervan overtuigd dat u inderdaad de opdracht aan de Kansspelcommissie geeft om hun werkzaamheden voort te zetten. Dat is ook dringend nodig omdat alles wat met gokken te maken heeft een beetje uit de hand aan het lopen is. Ik heb ook de indruk dat de commissie haar taken af en toe niet goed weet te prioritiseren. Ik denk dat het nuttig is dat u als minister richtlijnen geeft inzake prioriteiten, vooral als het gaat over de uitvoering van de kansspelwetgeving, de KB’s die nog moeten worden uitgevoerd en wat u zelf vooropstelt met betrekking tot het inperken van reclame. Ik wens u heel veel succes om tijdens deze legislatuur nog een aantal stappen vooruit te zetten. Ik zal dat van nabij blijven opvolgen. Ik zal mijn oor ook te luisteren leggen op het Vlaamse niveau ter zake.
Monsieur le ministre, entré en vigueur en février dernier, le "pot-pourri II" permet la correctionnalisation de tous les crimes, avec pour conséquence une diminution sensible des procédures d’assises. Cette réforme, qui vise une plus grande efficacité de la justice, a été critiquée par certains acteurs du monde judiciaire, qui regrettent la réduction de l’oralité des débats et d’une procédure jugée plus équilibrée. Il existe également une crainte d’une utilisation trop grande de la procédure d’appel, en cas de généralisation de la correctionnalisation. Faisant face à ces critiques, vous avez récemment annoncé que votre cabinet planche, dans le cadre d’un brainstorming général avec des pénalistes, sur des "assises 2.0". Selon les informations parues dans les médias, ce projet pourrait avoir comme finalité la mise sur pied d’un jury populaire de moindre taille, passant de 12 à 6 membres, et des experts pourraient venir épauler les magistrats en tant qu’assesseurs. Le procès serait plus court mais l’oralité des débats serait toutefois conservée. Monsieur le ministre, pouvez-vous nous confirmer ces informations et, le cas échéant, nous communiquer les grandes lignes du projet évoqué? Quelles sont les différentes pistes envisagées quant à ces "assises 2.0", et quelles sont les options qui recueillent votre préférence à ce stade? Enfin, quel est l’agenda escompté pour ce dernier chantier?
Monsieur Calomne, comme je l'ai annoncé, je travaille sur un nouveau code d'instruction criminelle, un nouveau code pénal et un nouveau code d'exécution des peines. La détermination des infractions passibles de peines criminelles et leur traitement sur le fond par un tribunal dédié, une chambre criminelle ou des assises 2.0 sont des sujets importants dans les réformes du droit pénal matériel et de la procédure. Vendredi dernier, la Commission de réforme du droit de la procédure pénale a exposé les lignes directrices à la commission de la Justice. L'objet de votre question y a été évoqué. Par ailleurs, avant les vacances parlementaires, les experts de la Commission de réforme du code pénal ont exposé les nouveaux principes à la commission de la Justice. Comme je l'ai annoncé aux médias, mon intention est d'instaurer un autre système de traitement judiciaire pour les crimes en question, comme par exemple le meurtre ou l'homicide. Je vous en communique les axes qui doivent encore être détaillés. D'abord, une chambre criminelle spéciale au niveau de la première instance et, en cas d'appel, au niveau de la cour d'appel, est compétente pour juger des crimes. Au sein de ces chambres criminelles, les citoyens auront un rôle juridictionnel et décideront avec les magistrats de la culpabilité et de la sentence à prononcer. La composition de ce jury de citoyens pourrait impliquer des personnes disposant d'une expertise utile, le cas échéant. La loi prévoira une plus grande immédiateté dans l'administration de la preuve et plus de débats à l'audience que cela n'est actuellement le cas dans les tribunaux et chambres correctionnels. Des experts et des témoins importants pourront exposer leurs constatations et conclusions dans un débat oral contradictoire durant l'audience. Des experts travaillent en lien étroit avec ma cellule stratégique et l'administration du SPF Justice pour traduire les lignes directrices en textes législatifs que nous voulons finaliser d'ici à la fin de l'année prochaine.
Merci, monsieur le ministre,pour toutes ces réponses complètes.
Monsieur le ministre, pouvez-vous confirmer que la loi du 5 mai 2014 relative à l'internement est entrée en vigueur le 1er octobre? Toutes les difficultés techniques relevées dans le cadre de la discussion relative au projet de loi dit pot-pourri III ont-elles été levées? Les nouvelles chambres de protection sociale ont-elles été installées à temps dans tous les tribunaux d'application des peines? Sont-elles prêtes à siéger? Le transfert aux Communautés des compétences relatives aux maisons de justice est-il terminé? Les Communautés sont-elles désormais en mesure d'exercer pleinement ces compétences?
Monsieur le président, le chapitre 17 de la loi du 4 mai 2016 est effectivement entré en vigueur le 1er octobre 2016. Ce chapitre contient des modifications de la loi du 5 mai 2014 relatif à l'internement des personnes. Les services de mon département ont fait le maximum pour permettre aux nouvelles chambres de fonctionner. Il se pourrait qu'elles doivent faire face, comme dans toute nouvelle entreprise, à des maladies de jeunesse. Mes services assureront le soutien technique nécessaire. Les nouvelles chambres ont été dotées des magistrats et assesseurs nécessaires à leur fonctionnement. À Liège, aucun magistrat effectif ne s'est toutefois porté candidat pour la nouvelle chambre. Les magistrats siègeront dans un premier temps à tour de rôle. Le tribunal de première instance francophone de Bruxelles, quant à lui, ne disposera, durant les premières semaines, que d'un assesseur spécialisé en psychologie clinique suppléant, à défaut de candidat pour l'emploi d'assesseur effectif. Une nouvelle sélection organisée cette année devrait permettre de pourvoir très rapidement à l'emploi d'assesseur effectif déclaré à nouveau vacant. Il convient de noter par ailleurs que le Code judiciaire offre suffisamment de moyens pour pallier les absences tant des magistrats que des assesseurs. La loi du 4 mai 2016 a ainsi encore complété le Code judiciaire par un article 196quinquies, permettant le détachement d'un assesseur d'un ressort vers un autre. La modification de la loi du 5 mai 2014 a été présentée au sein de la Conférence interministérielle pour les maisons de justice. La conférence a été instaurée dans le cadre de l'accord de coopération du 17 décembre 2013 entre l'État fédéral, la Communauté flamande, la Communauté française et la Communauté germanophone relatif à l'exercice des missions des maisons de justice. J'ai aussi informé les Communautés, vu leur compétence en ce qui concerne l'accompagnement de la personne internée, de la nouvelle loi et des adaptations qui y ont été apportées par la loi pot-pourri III. La loi a été mise à l'ordre du jour de la Conférence interministérielle du 17 octobre 2015 et du 16 février 2016. Je vous remercie.
La question n° 14079 de M. Philippe Goffin est transformée en question écrite.
Monsieur le ministre, ma question a trait à la procédure de recrutement des nouveaux agents pénitentiaires, lancée suite aux grèves du printemps dernier. Certains nouveaux agents engagés conformément au protocole d'accord sont-ils entrés en fonction? Le cas échéant, ont-ils suivi l'entièreté de la formation initiale? De manière générale, tous les nouveaux agents suivent-ils l'entièreté de la formation initiale avant d'intégrer les équipes d'un établissement? Est-il vrai que certains agents entrent en fonction sans avoir suivi cette formation initiale?
Monsieur le président, le Selor a organisé des sélections pour assistants de surveillance pénitentiaires à différentes dates. Au mois de juin, 4 507 personnes y avaient été invitées; parmi celles-ci 610 ont participé et 280 ont réussi. Fin août et fin septembre, une sélection a été organisée pour les provinces de Flandre occidentale et de Flandre orientale, parce que les besoins y sont très importants. Les 8, 11, 12 et 13 octobre, le Selor a organisé de nouveau une sélection pour presque toute la Belgique. Plus de 5 000 personnes y avaient invitées. Plus de 600 personnes avaient confirmé leur participation. Depuis le 1er octobre, 105 personnes nouvellement recrutées et 44 ex-contractuelles sont en stage. Un programme de 50 jours de formation de base, comprenant 35 heures de cours, est réservé à chaque nouvel agent entrant en service. Ces dix semaines de cours sont réparties sur une année de stage. L'option a été prise d'accroître la présence sur le terrain durant la phase initiale, afin que les candidats puissent acquérir une connaissance de base suffisante. L'agent reçoit immédiatement deux semaines de cours successives lors de son entrée en service, avant d'aller sur le terrain. À partir de la troisième semaine, il suit généralement une semaine de formation par mois. Les vacances scolaires étant préservées, il arrive que, de manière sporadique, l'agent doive suivre deux semaines de formation au cours d'un même mois. Tout membre du personnel en stage, à l'exception des membres du personnel contractuel, entré en service depuis l'entrée en vigueur du protocole d'accord, participe à la formation de base. Les membres du personnel qui sont statutarisés sont convoqués en fonction des modules de formation qu'ils doivent encore suivre, et en fonction des possibilités de l'établissement.
Monsieur le ministre, je vous remercie d'avoir dressé cet état de la situation.
La question n° 14382 de Mme Özlem Özen est reportée.