Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[Λόγω του μεγάλου όγκου του κειμένου το προαναφερθέν πόρισμα βρίσκεται σε αρχείο μορφής PDF στην παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση:]] Εισερχόμαστε στη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού: «Κέντρο Πολιτισμού και Δημιουργίας ΑΚΡΟΠΟΛ και λοιπές διατάξεις». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της, στις 9 Ιουλίου 2020, τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία συνεδρίαση ενιαία επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών. Το Σώμα συμφωνεί;
Το Σώμα συνεφώνησε. Πριν δώσω τον λόγο στον εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας κ. Γιάννη Λοβέρδο, θα προβώ σε τέσσερις ανακοινώσεις προς το Σώμα. Και οι τέσσερις ανακοινώσεις είναι από τις 16-7-2020. Η Διαρκής Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού: «Κέντρο Πολιτισμού και Δημιουργίας ΑΚΡΟΠΟΛ και λοιπές διατάξεις». Οι Υπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Οικονομικών, Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Προστασίας του Πολίτη, Παιδείας και Θρησκευμάτων, Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Υγείας, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Δικαιοσύνης, Εσωτερικών, Μετανάστευσης και Ασύλου, Υποδομών και Μεταφορών, Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Τουρισμού, Επικρατείας, καθώς και ο Υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού κατέθεσαν στις 15-7-2020 σχέδιο νόμου: «Απλούστευση πλαισίου άσκησης οικονομικών δραστηριοτήτων αρμοδιότητας Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και άλλες διατάξεις». Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Η Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Κοινοβουλευτικής Δεοντολογίας καταθέτει τις εκθέσεις της στις αιτήσεις της εισαγγελικής αρχής για τη χορήγηση άδειας άσκησης ποινικής δίωξης κατά Βουλευτών. Η Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή προς διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, σχετικά με τη διερεύνηση αδικημάτων που τυχόν έχουν τελεσθεί από τον πρώην Αναπληρωτή Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Δημήτριο Παπαγγελόπουλο κατά την άσκηση των καθηκόντων του», υπέβαλε στις 15 Ιουλίου 2020 το πόρισμά της στον Πρόεδρο της Βουλής, το οποίο καταχωρίζεται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχει ως εξής: https://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/510129c4-d278-40e7-8009-e77fc230adef/ΠΟΡΙΣΜΑ_pagenumber.pdf) Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό θα ανοίξει το σύστημα ηλεκτρονικής εγγραφής ομιλητών και παρακαλώ μέχρι και τον δεύτερο εισηγητή, δηλαδή μέχρι το τέλος της ομιλίας της κ. Χρηστίδου, της εισηγήτριας του ΣΥΡΙΖΑ, να εγγραφείτε. Ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Ιωάννης - Μιχαήλ Λοβέρδος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κυρία Υπουργέ, σήμερα συζητάμε ένα νομοσχέδιο το οποίο αφορά τον πολιτισμό στη χώρα μας. Εδώ γίνεται μία μεγάλη αντίφαση, θα έλεγα, ανάμεσα στις απόψεις της Αντιπολίτευσης και τις δικές μας. Από ιδεολογικής πλευράς δεν είναι κακό. Έχετε διαφορετική αντίληψη για τα πράγματα. Εμείς έχουμε άλλο όραμα για τον πολιτισμό και άλλο όραμα έχετε εσείς. Δεκτό είναι, σε δημοκρατία ζούμε, είναι ελεύθερες οι απόψεις και ο καθένας πρέπει να τις παρουσιάζει. Εμείς έχουμε την άποψη ότι ο πολιτισμός δεν υπαγορεύεται ούτε από την Κυβέρνηση, ούτε από το κράτος, ούτε φυσικά από το Υπουργείο Πολιτισμού. Εγώ προσωπικά, χωρίς να θέλω να θίξω την κ. Μενδώνη - να μην της στερήσω τη δουλειά - δεν θα ήθελα να υπάρχει καν Υπουργείο Πολιτισμού, εάν φθάναμε σε τέτοιο επίπεδο λειτουργίας του καλλιτεχνικού και του πολιτιστικού χώρου, γιατί αυτός πρέπει να είναι ανεξάρτητος από κάθε κυβερνητική δραστηριότητα. Ο καλλιτέχνης και ο δημιουργός είναι από τη φύση του αντεξουσιαστής. Δεν μπορεί να συμβιβάζεται με νόρμες και γι' αυτό, κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει και δεν πρέπει να υπάρχει στρατευμένη τέχνη, όπως είπα και χθες στην επιτροπή. Οι μεγάλοι δημιουργοί, οι μεγάλοι καλλιτέχνες ζουν, γιατί αυτό βγαίνει από μέσα τους. Ό,τι και να τους πει το κράτος, ό,τι και να τους πει η Κυβέρνηση, τον Πικάσο δεν τον έκανε κανένα Υπουργείο Πολιτισμού, τον Καζαντζάκη δεν τον έκανε κανένα Υπουργείο Πολιτισμού, το ίδιο και τον Χατζιδάκι, τον Θεοδωράκη, τον Τσαρούχη και όλους τους μεγάλους Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες, που τους τιμάμε και πολύ σωστά τους τιμάμε μέχρι τώρα. Έχουμε και μία διαφορετική αντιμετώπιση σε ό,τι αφορά αυτό που η Αριστερά λέει - το θυμάμαι από τα νεανικά μου χρόνια - εμπορευματοποίηση της τέχνης ή του αθλητισμού. Μα, μοιραία θα υπάρχει και αυτό. Ο μεγάλος καλλιτέχνης αναγνωρίζεται από την κοινωνία. Η κοινωνία τον ανταμείβει και τον ανταμείβει οικονομικά γι' αυτό. Δεν καταλαβαίνω για ποιον λόγο υπάρχει αυτή η άποψη για τη δήθεν εμπορευματοποίηση. Είναι πολύ λογικό. Ο Θεοδωράκης έγραψε καταπληκτική μουσική. Η μουσική αυτή αγοράστηκε από τους πολίτες όλου του κόσμου και ο Θεοδωράκης έβγαλε και καλώς έβγαλε πάρα πολλά χρήματα. Το ίδιο και πάρα πολλοί καλλιτέχνες που προέρχονται και από την Αριστερά. Γιατί, κακό είναι να πλουτίσει κάποιος με το δημιουργικό και καλλιτεχνικό του έργο; Αντίθετα, μάλιστα, θα έλεγα, αυτό συμβαίνει, διότι είναι δημοφιλής. Ο δημοφιλής καλλιτέχνης πρέπει να ανταμείβεται, όχι όμως από το κράτος και αυτή είναι η μεγάλη μας διαφορά. Εμείς θέλουμε να ανταμείβεται από το κοινό, από τους ανθρώπους που αναγνωρίζουν την ποιότητα του έργου του, όχι από το κράτος. Δεν θέλουμε επιδοματούχους καλλιτέχνες, δεν θέλουμε σιτιζόμενους από τον δημόσιο κορβανά καλλιτέχνες. Και αυτό σε κάποιο βαθμό, σε μεγάλο βαθμό, θα έλεγα, προκύπτει και από το παρόν νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα σε αυτήν εδώ την Ολομέλεια. Και θα πρέπει να συμφωνήσω με την άποψη που εξέφρασε χθες ο κ. Φίλης, ότι πρέπει να είμαστε περισσότεροι στην Ολομέλεια και όχι τόσο λίγοι που είμαστε σήμερα, γιατί η Βουλή πρέπει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Εγώ το αναγνωρίζω. Όταν ακούω κάτι σωστό από την πλευρά της Αντιπολίτευσης, θα το πω. Έρχομαι στο νομοσχέδιο. Άκουσα την εισηγήτρια της Μειοψηφίας στην εναρκτήρια συνεδρίαση των επιτροπών να προσπαθεί να αυτοπροσδιοριστεί εκείνη και το κόμμα της ως πλουραλιστές. Δικαίωμά της, φυσικά, να λέει την άποψή της, τη σέβομαι απόλυτα και ούτε διαστρεβλώνω τα λόγια της, όπως με κατηγόρησε χθες. Δεν έχω κανέναν τέτοιο σκοπό. Αντίθετα, σέβομαι κάθε εκλεγμένο Βουλευτή εδώ μέσα, σε αυτό το Κοινοβούλιο. Σημασία δεν έχει τι λες ότι είσαι, αλλά τι είσαι και κυρίως τι κάνεις. Αυτό βλέπει ο κόσμος και ο κόσμος σε μία δημοκρατία ψηφίζει αναλόγως. Θα μου επιτρέψετε να ξεκινήσω λίγο ανάποδα. Με αφορμή τις διατάξεις του άρθρου 21 του δεύτερου μέρους του νομοσχεδίου για τη σύσταση αυτοτελούς τμήματος δημοσίων σχέσεων και εθιμοτυπίας στο Υπουργείο μας κατηγόρησε η συνάδελφος του ΣΥΡΙΖΑ ότι στήνουμε παραμάγαζο. Καλό θα είναι αυτή τη λέξη, ειδικά από τον ΣΥΡΙΖΑ, να μην τη λέτε, ούτε για μαγαζιά ούτε για παραμάγαζα. Καλό είναι να αποφεύγετε τέτοιες λέξεις, γιατί στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε ποτέ για σκοινί. Ξέρετε, είναι πραγματικά αστείο να μας κατηγορεί η Αξιωματική Αντιπολίτευση, ειδικά μετά τις τελευταίες αποκαλύψεις, ότι εμείς στήνουμε παραμάγαζο. Κατανοώ ασφαλώς ότι σε μερικές περιπτώσεις η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση, αλλά για να το κάνεις, πρέπει να έχεις και τα όπλα. Και στην περίπτωση αυτή, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, δεν τα έχετε. Αν θέλετε να μιλήσουμε για παραμάγαζο, να σας θυμίσω - αν το έχετε ξεχάσει - την περίπτωση του Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού, επί υπουργίας του αγαπητού κ. Νίκου Παππά, όταν εξωθήσατε σε παραίτηση τον κ. Κριμιζή, διεθνώς αναγνωρισμένο επιστήμονα, λόγω των αυταρχικών παρεμβάσεων του τότε γενικού γραμματέα του Υπουργείου, που ουδεμία σχέση είχε με το αντικείμενό του oργανισμού. Φυσικά ο κ. Κριμιζής δεν ήταν ούτε κομματικός της Νέας Δημοκρατίας ούτε εγκάθετος. Δεν μπορώ, επίσης, να μην σχολιάσω τον ζήλο με τον οποίο η εισηγήτρια της Μειοψηφίας επιδόθηκε στην αντιπολιτευτική της ρητορεία, παρασυρμένη, όμως, σε τέτοιο βαθμό απ' αυτόν ώστε να διολισθήσει σε λάθη. Έτσι, για παράδειγμα, η κ. Χρηστίδου διαμαρτυρόμενη για το περιεχόμενο του νομοσχεδίου στην εναρκτήρια ομιλία της στην επιτροπή, υποστήριξε ότι το δικό τους περσινό νομοσχέδιο, που δεν πρόλαβε να κατατεθεί - όπως πολλά δεν προλάβατε να τα κάνετε, όπως ισχυρίζεστε - θα προσέφερε υποστήριξη, υποδομές, τεχνολογική βοήθεια και χρηματοδότηση στους καλλιτέχνες, ενώ στις αίθουσές του θα γίνονταν ανοιχτές πρόβες, σεμινάρια, συμμετοχικές συναντήσεις, εκθέσεις, παραστάσεις, συνέδρια, φεστιβάλ. Ακριβώς, δηλαδή, τα ίδια πράγματα που περιλαμβάνονται στο δικό μας νομοσχέδιο. Αρκούσε μια απλή ανάγνωση της έκθεσης του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, εκείνης που επικαλέστηκαν οι σύντροφοί σας για να υποστηρίξουν ότι δήθεν βλάπτεται το δημόσιο συμφέρον. Σας καταλαβαίνω, όμως. Επειδή το φέρνει η Νέα Δημοκρατία προς ψήφιση, φυσικό είναι να προσπαθείτε να αντιδράσετε για ό,τι φέρνει η Κυβέρνηση να ψηφιστεί. Ξέρετε, υπάρχουν πολλές ευκαιρίες να κοντραριστούμε, σε πάρα πολλά μεγάλα ζητήματα. Σε αυτό το συγκεκριμένο νομοσχέδιο βλέπω ελάχιστες τέτοιες ευκαιρίες και, πραγματικά, με θλίβει το ότι μιλάτε τόσο έντονα κατά αυτού του νομοσχεδίου. Αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση δεν πρέπει να γίνεται, ούτε εγώ έχω σκοπό να κάνω αντιπολίτευση στην Αντιπολίτευση. Ποια είναι η ουσία; Η ουσία είναι ότι το παρόν νομοσχέδιο έρχεται κυριολεκτικά την κατάλληλη στιγμή, αμέσως, δηλαδή, μετά το μεγάλο οικονομικό πλήγμα που δέχθηκε ο κλάδος των καλλιτεχνών, του πολιτισμού, της δημιουργίας εξαιτίας της υγειονομικής κρίσης, για να παράσχει στο μέτρο του δυνατού τις απαραίτητες εκείνες προϋποθέσεις για την ανάκαμψή του. Είναι στην ουσία κατά το μέρος που αφορά το «ΑΚΡΟΠΟΛ» ένα ΚΕΠ για τον χώρο του πολιτισμού και της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Δεν υπάρχει τίποτα το σκοτεινό που να υποκρύπτεται, ούτε εξυπηρετούνται αλλότρια συμφέροντα. Είναι απλά και ξεκάθαρα ένα νομοσχέδιο που φιλοδοξεί να κάνει πιο εύκολη τη ζωή όλων εκείνων που εμπλέκονται στην παραγωγική, καλλιτεχνική, πολιτισμική δημιουργία, ειδικά τώρα, μετά το πλήγμα. Σκοπός είναι η ανάπτυξη της καλλιτεχνικής και πολιτιστικής δημιουργίας στο πλαίσιο της οποίας, όπως προείπα, περιλαμβάνονται όλα αυτά που είπα: διοργάνωση δράσεων, εκδηλώσεων, εκθέσεων, υλοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων, χορήγηση υποτροφιών, φιλοξενία καλλιτεχνών, συμμετοχή σε διεθνή φεστιβάλ, χρηματοδότηση παραγωγής καλλιτεχνικών έργων, σύσταση και λειτουργία κόμβου πληροφόρησης για τα μέλη του πολιτιστικού κλάδου κ.λπ.. Δεν θέλουμε, ενώ υπάρχουν τα κονδύλια τα οποία μπορούν να αξιοποιηθούν, οι πολιτιστικοί δημιουργοί να πένονται επειδή δεν έχουν τον χρόνο, τη γνώση και τις ικανότητες, γιατί έχουν άλλου είδους ικανότητες και δεξιότητες, για να προσεγγίζουν προγράμματα, να καταθέτουν φακέλους και να συντάσσουν τεχνικά δελτία για να τα διεκδικήσουν. Αυτά θα τα κάνει το «ΑΚΡΟΠΟΛ». Θα βοηθήσει τον καλλιτεχνικό και δημιουργικό κόσμο να πάρει τους πόρους οι οποίοι υπάρχουν. Πέρα από την ίδρυσή του, δίνει λύση στο πρόβλημα της αξιοποίησης του πρώην ξενοδοχείου «ACROPOLE PALACE», το οποίο ανήκει στο Υπουργείο Πολιτισμού και το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως έργο τέχνης και είναι. Και αυτό πρέπει να το εκμεταλλευθούμε ως έργο τέχνης. Μπορεί οι συνάδελφοι της Αριστεράς να οραματίζονταν το «ΑΚΡΟΠΟΛ» ως ένα αυτοδιαχειριζόμενο στέκι. Θα μου πει πάλι η κ. Χρηστίδου ότι διαστρεβλώνω τα λόγια της. Δεν τα διαστρεβλώνω. Αυτή είναι η αντίληψη από αυτά που άκουσα να λέει. Είπε για «κυψέλη ώσμωσης των καλλιτεχνών» και άλλα πολύ ωραία, σαν λόγια αλλά χωρίς κανένα περιεχόμενο. Εμείς δεν θέλουμε να κάνουμε το «ΑΚΡΟΠΟΛ» ένα αυτοδιαχειριζόμενο νέο «ΒΟΞ» ή νέο «ΕΜΠΡΟΣ» με χρήματα του κράτους επιπλέον. Δεν είμαστε αυτής της λογικής. Στη δύσκολη συγκυρία που βρισκόμαστε, θέλουμε ως Κυβέρνηση να δώσουμε πραγματική βοήθεια στον πολιτιστικό τομέα. Και αυτό δεν μπορεί να γίνει αφήνοντάς τον στην τύχη του ή ασκώντας πολιτιστική πολιτική μέσω καταλήψεων δημοσίων κτιρίων από διάφορες αυτοεπονομαζόμενες «καλλιτεχνικές ομάδες». Χρειάζεται οργάνωση και συντεταγμένος τρόπος ενίσχυσης όλων των εμπλεκομένων στον χώρο αυτό. Αυτό επιδιώκει να κάνει το παρόν νομοσχέδιο που θα ψηφιστεί απόψε από τη Βουλή των Ελλήνων. Το πλέγμα δραστηριοτήτων που καλύπτεται από το «ΑΚΡΟΠΟΛ» αφορά τις τέχνες του θεάματος, μουσική, εικαστικές τέχνες, φωτογραφία, παραδοσιακές τέχνες, βιβλία, οπτικοακουστικά και διαδραστικά μέσα, ντιζάιν κ.ο.κ. και επωφελούνται, όπως είναι φυσικό, νομικά ή φυσικά πρόσωπα, ανεξαρτήτως μορφής, τα οποία δραστηριοποιούνται κατ' επάγγελμα στην παραγωγή, δημιουργία και διανομή των παραπάνω αγαθών και υπηρεσιών. Θα μου επιτρέψετε, λοιπόν, να συνεχίσω για το άρθρο 20, που ξεσήκωσε και τις περισσότερες αντιδράσεις από την πλευρά της αντιπολίτευσης. Έχω να σημειώσω κατ' αρχάς, ότι δεν ξεκινά από την τροποποίηση των διατάξεων για την αναπαραγωγή και διάδοση στο κοινό απεικονίσεων και αντιγράφων μνημείων, αλλά των όρων επίσκεψης και παραχώρησης αρχαιολογικών και άλλων συναφών χώρων. Να θυμίσω, λοιπόν, στους αγαπητούς συναδέλφους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ότι στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν είχαμε γίνει κοινωνοί των γνωστών γραφειοκρατικών εμποδίων, που υψώνονταν από τη δημόσια διοίκηση στις περιπτώσεις κινηματογράφησης αρχαίων μνημείων και αρχαιολογικών χώρων. Το Υπουργείο, αναγνωρίζοντας το πρόβλημα, εισήγαγε τις σχετικές ρυθμίσεις του άρθρου 20, για τις οποίες η αρμόδια Υπουργός - το είπε και στην επιτροπή, θα το πει υποθέτω και στην Ολομέλεια - μπορεί να σας κατατοπίσει πληρέστερα από εμένα. Από την πλευρά μου, πάντως, θα ήθελα να σημειώσω ότι το περιστατικό του 2018, που εμένα προσωπικά - και νομίζω τους περισσότερους εχέφρονες πολίτες - με προσέβαλε, σχετικά με το αν θα έπρεπε ή όχι να γίνει το πολύωρο γύρισμα της «Μικρής τυμπανίστριας», της τηλεοπτικής σειράς του «BBC» στον Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο και οι ακρότητες που ακολούθησαν απλώς ανέδειξαν το σοβαρό αυτό πρόβλημα. Δεν αποκλείεται, πάντως, να χάθηκαν δύο χρόνια από το περιστατικό αυτό. Το 2016, πάλι, είχαμε κι άλλο ένα παρόμοιο συμβάν, πάλι με κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ, με το σίριαλ του «BBC» «The Night Manager», με πρωταγωνιστή τον γνωστό Hugh Laurie - αν βλέπατε το «House MD». Τι έκανε νομοθετικά η τότε κυβέρνηση για να επιλύσει αυτό το πρόβλημα; Απάντηση: τίποτα. Τίποτα. Γιατί χτες ο κ. Σκουρολιάκος μου είπε ότι αυτό προβλεπόταν από τους νόμους της Νέας Δημοκρατίας. Να το δεχτώ. Κακώς υπήρχαν αυτοί οι νόμοι. Αλλά τώρα δεν πρέπει να το αλλάξουμε; Δεν πρέπει να δώσουμε αυτήν τη δυνατότητα, όπως σε όλες τις πολιτισμένες χώρες του κόσμου; Πολύς λόγος γίνεται επίσης για τη μη πρόσκληση από την Επιτροπή του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων. Και τι δεν ακούσαμε από την Αξιωματική Αντιπολίτευση, ότι δεν κλήθηκαν επειδή τους φοβάται η κυρία Υπουργός, ότι φιμώθηκαν επειδή είχαν αντίθετη άποψη για τις επίμαχες διατάξεις περί αδειοδότησης απεικονίσεων και αντιγράφων μνημείων. Η αλήθεια είναι ότι μπορούσαν όπως τόσοι άλλοι φορείς να στείλουν τις απόψεις τους με υπόμνημα, το οποίο δεν έστειλαν από ό,τι ξέρω και από ό,τι είπε ο Πρόεδρος της επιτροπής. Ο ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίστηκε ψευδώς, διαστρεβλώνοντας - δεν θα πω «σκόπιμα», αλλά μάλλον επειδή δεν το κατάλαβε αρκετά - το πνεύμα των ρυθμίσεων ότι θεσμοθετείται η απώλεια εσόδων για το δημόσιο και μη εξουσιοδοτημένη και μη αδειοδοτημένη εμπορική χρήση των αντιγράφων και των απεικονίσεων μνημείων ακόμη και για κακόβουλη χρήση. Ακούστηκε μάλιστα ο ισχυρισμός ότι με τις προτεινόμενες διατάξεις δίνεται η δυνατότητα στις εταιρείες να τυπώσουν ακόμη και σε σακούλες σκουπιδιών στάμπες με τον Παρθενώνα ή ακόμη και με το Μέγαρο της Βουλής. Η κ. Μενδώνη στη χθεσινή της ομιλία σάς απέδειξε ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Για να επανέλθω όμως στη σοβαρότητα που επιτάσσει ο ρόλος μας εδώ μέσα, στη Βουλή, όλων μας, θέλω στο σημείο αυτό να επισημάνω και μια σκόπιμη διαστρέβλωση που γίνεται και έχει σκοπό να αποπροσανατολίσει από την ουσία των προτεινόμενων ρυθμίσεων. Συγκεκριμένα, με τα έως τώρα ισχύοντα ένας οποιοσδήποτε πολίτης που ζωγραφίζει ένα μνημείο θα πρέπει να πάρει άδεια από την Υπουργό, από τον κάθε Υπουργό, και αποδεικτικό καταβολής τέλους. Και γιατί; Γιατί η ζωγραφιά του είναι παραγωγή απεικόνισης μνημείου και υπάγεται στη διάταξη. Αν δεν τα έχει, τυπικά τουλάχιστον, νόμιμα τουλάχιστον δεν μπορεί να ζωγραφίσει το μνημείο. Εάν το κάνει είναι παράνομος. Το ίδιο παράνομος είναι και ο απλός επισκέπτης του αρχαιολογικού χώρου που τον φωτογραφίζει ή τον βιντεοσκοπεί με το κινητό του. Μπορεί να μη συμβαίνει στην πράξη, αλλά τυπικά αυτό λέει ο νόμος. Όπως καταλαβαίνετε, αυτά δεν μπορεί να συνεχιστούν. Γι' αυτό και αναλάβαμε σχετικές πρωτοβουλίες με την εισαγωγή των διατάξεων του άρθρου 20. Η Αντιπολίτευση, από την άλλη, παρασυρμένη από τον αντιπολιτευτικό της οίστρο ανακάλυψε για άλλη μία φορά σκοτεινά κεκαλυμμένα συμφέροντα ιδιωτών που κρύβονται πίσω από το επίμαχο για αυτήν άρθρο. Δεν δίστασε, μάλιστα, να επιτεθεί ο αγαπητός σε εμένα παλιός μου φίλος ο Νίκος ο Φίλης ανοίκεια στην Υπουργό σε προσωπικό επίπεδο, αφήνοντας υπονοούμενα για την εντιμότητά της και την ακεραιότητά της. Μέχρι και ότι θα δώσουμε τον Παρθενώνα στην «COCA - COLA» ακούσαμε. Μέσα στις λοιπές διατάξεις του παρόντος νομοσχεδίου περιέχονται πολύ σημαντικές ρυθμίσεις που πέρασαν σχεδόν απαρατήρητες. Θα ήθελα στον λίγο χρόνο - δεν θα εκμεταλλευτώ τον χρόνο, κύριε Πρόεδρε - να κάνω μία πολύ σύντομη παρουσίαση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Η δωρεάν παραχώρηση για διάρκεια είκοσι ετών του κτηρίου Φιξ στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης επιλύει το ζήτημα στέγασής του σε βάθος χρόνου. Ειδικά αυτή η πολύ σημαντική ρύθμιση πέρασε σχεδόν ασχολίαστη, ενώ δίνει λύση σε χρονίζον πρόβλημα του μουσείου. Πιστεύω άξιζε καλύτερης αντιμετώπισης. Για τους επιχειρηματίες στους τομείς του θεάτρου και του κινηματογράφου μετά τη μεγάλη οικονομική ζημιά εξαιτίας του COVID -19, προβλέπεται με το άρθρο 19 αυτοδίκαιη παράταση των μισθώσεων των χώρων αυτών, χωρίς αύξηση του μισθώματος μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου του 2021. Ο ΣΥΡΙΖΑ, φυσικά, κάνοντας εύκολη αντιπολίτευση υπερθεματίζει, ζητώντας τη μείωση των μισθωμάτων, ωσάν αυτό να μπορεί να λύνεται με υπουργική απόφαση. Λύνεται, επίσης, το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί λόγω των ακυρώσεων ή αναβολών εκδηλώσεων, λόγω της πανδημίας, με τις ρυθμίσεις του άρθρου 16. Με το άρθρο αυτό δίνεται η δυνατότητα στον διοργανωτή να προσφέρει στον πελάτη ισόποσο πιστωτικό σημείωμα πάλι μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου του 2021. Η πρόβλεψη του άρθρου 24, τώρα, για τη σύσταση της θέσης διοικητικού οικονομικού διευθυντή σε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου που διαθέτει καλλιτεχνικό διευθυντή ήταν αίτημα των ίδιων των καλλιτεχνικών διευθυντών. Δεν κατάλαβα γιατί ηγέρθη τόσο μεγάλη αντίδραση από την Αντιπολίτευση. Ορθώς οι καλλιτεχνικοί διευθυντές θέλουν να παραμείνουν απερίσπαστοι στην καθ' ύλην αρμοδιότητά τους, απαλλαγμένοι από πάσης φύσεως διοικητικά φορτία. Δεν ευσταθούν, λοιπόν, οι αιτιάσεις της Αντιπολίτευσης...
Κύριε Λοβέρδο, παρακαλώ να συντομεύσετε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Μέσα στο παρόν νομοσχέδιο περιέχονται και άλλες διατάξεις βελτιωτικές της υφιστάμενης κατάστασης για το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης κ.ο.κ.. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας μην ψάχνουμε να βρούμε φαντάσματα, συνωμοσίες και σκοτεινά σημεία εκεί που δεν υπάρχουν. Το «ΑΚΡΟΠΟΛ» έναν και μόνο σκοπό έχει. Να κάνει τη ζωή των πολιτιστικών δημιουργών λίγο καλύτερη, λίγο ευκολότερη. Αυτό, μαζί με τις υπόλοιπες διατάξεις του δεύτερου μέρους του νομοσχεδίου είναι μία συντονισμένη προσπάθεια αναβάθμισης του πολιτιστικού τομέα και της καλλιτεχνικής δημιουργίας με τρόπο που μόνο θετικά αποτελέσματα μπορεί να έχει για τον τόπο μας. Γι' αυτό σας καλώ να το υπερψηφίσουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Καλείται στο Βήμα η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ κ. Χρηστίδου Ραλλία. Παρακαλώ, να τηρείται ο χρόνος - αυτό είναι προς όλους τους ομιλητές - εν όψει του ότι η ημέρα είναι πολύ βεβαρημένη. Υπάρχουν αλλεπάλληλες επιτροπές και στην αρμόδια Διάσκεψη των Προέδρων η επιλογή Αντιπροέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου και πολλοί θα λείψουν. Απλώς να τηρούμε τον χρόνο όσο είναι δυνατόν, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι δεν θα εξαντληθούν οι τοποθετήσεις των εισηγητών.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, και σήμερα η Νέα Δημοκρατία επιλέγει και ο εισηγητής της, δυστυχώς, να είναι εκτός θέματος. Και σήμερα εκτός θέματος. Και σήμερα καταναλώθηκε ο περισσότερος χρόνος για να κάνουμε αντιπολίτευση στη μείζονα Αντιπολίτευση. Αν εγώ προσωπικά υποθέσουμε ότι δεν ξέρω να διαβάζω, εσείς, κύριε εισηγητά της Νέας Δημοκρατίας, σίγουρα δεν μπορείτε να ακούσετε. Σίγουρα τα αυτιά σας δεν ακούνε καλά. Συνεχίζετε και σήμερα να εμμένετε σε φαντασιώσεις, να εμμένετε πιστός στις ιδεοληψίες σας. Και τελικά, μας προκαλεί κατάπληξη και εντύπωση και αναρωτιόμαστε αν τόσο πολύ σας ελκύει ο αναρχοαυτόνομος χώρος, που με το ζόρι τον βάζετε στην κουβέντα. Είναι εντυπωσιακό, πραγματικά! Μήπως έχετε κάποιο θέμα με αυτό, κάποιο απωθημένο; Και χθες και προχθές και αντιπροχθές με το ζόρι! Όσο και αν προσπαθείτε να αποπροσανατολίσετε τον κόσμο, δεν πρόκειται να το καταφέρετε. Με τη διαστρέβλωση, με τις ειρωνείες, με το σύστημα «κάνω αντιπολίτευση στην Αντιπολίτευση», με τις προσβολές επί προσωπικού δεν πρόκειται να κρύψετε την ουσία του νομοσχεδίου. Και θα κλείσω την παρένθεση και με συγχωρείτε κιόλας που την κάνω, απευθύνομαι στους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των υπόλοιπων κομμάτων της Αντιπολίτευσης. Το γεγονός ότι ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας θεωρεί ότι θα ήταν προτιμότερο μέσα στο πλαίσιο του φιλελευθερισμού τον οποίο υποστηρίζει - και θέλει να μας πείσει με το ζόρι ότι είναι φιλελεύθερος - να μην υπάρχει καν Υπουργείο Πολιτισμού αυτό νομίζουμε ότι είναι ενδεικτικό. Κλείνω την παρένθεση, λοιπόν. Σας ευχαριστούμε πολύ που μας δώσατε αυτή τη δυνατότητα να πούμε κάποια πράγματα και θα μπούμε τώρα στην ουσία. Και έχω σπαταλήσει μόλις δύο λεπτά και έντεκα δευτερόλεπτα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ερχόμαστε σήμερα στην Ολομέλεια να συζητήσουμε ένα νομοσχέδιο που φέρει τον τίτλο «Κέντρο Πολιτισμού και Δημιουργίας ΑΚΡΟΠΟΛ και άλλες διατάξεις», ενώ θα έπρεπε να ονομάζεται «Κέντρο Εμπορικής Προώθησης Πολιτισμού «ΑΚΡΟΠΟΛ» και λοιπές διατάξεις», όπου στις άλλες διατάξεις, φυσικά, περιλαμβάνονται κάποια πολύ σοβαρά άρθρα, τα οποία πράγματι δεν μπήκαν ποτέ σε δημόσια διαβούλευση και για τα οποία πράγματι έχουμε πάρα πολύ σοβαρές αντιρρήσεις. Θα ξεκινήσω με το πρώτο μισό του νομοσχεδίου που αφορά το «ΑΚΡΟΠΟΛ». Είναι γεγονός ότι φέρατε στο Κοινοβούλιο σχέδιο νόμου που το διαπερνά μια εντελώς διαφορετική φιλοσοφία απ' ό,τι το σχέδιο που είχε ετοιμάσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Πράγματι! Σε ποια σημεία, όμως; Και δεν θα μιλήσω τώρα με φαντασιώσεις, θα μιλήσω με γεγονότα. Το πόσο συγκίνησε και το πόσο ενδιαφέρει αυτή η πρόταση του Υπουργείου το κυβερνών κόμμα φάνηκε στις τέσσερις συνεδριάσεις της επιτροπής. Από τους είκοσι οκτώ Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που μετέχουν στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων ούτε ένας, ούτε μία δεν πήρε τον λόγο να μιλήσει, πλην του εισηγητή φυσικά. Και γιατί το κάνουν αυτό; Για ποιον λόγο; Είναι τόσο μίζερο και τόσο μικρό το σχέδιό σας για το «ΑΚΡΟΠΟΛ», που δεν προσφέρεται ούτε για υπερασπιστικές ομιλίες και δεν αντέχει, φυσικά και στον πολιτικό διάλογο. Όταν εμείς ως ΣΥΡΙΖΑ την άνοιξη του 2019 καταθέταμε το δικό μας σχέδιο για την αξιοποίηση αυτού του υπέροχου κτηρίου επί της Πατησίων 51, κυριότητας του Υπουργείου Πολιτισμού, το οποίο έχει χαρακτηριστεί ήδη ως έργο τέχνης από το 1991, όταν λοιπόν εμείς σχεδιάσαμε και καταθέσαμε στη Βουλή το δικό μας σχέδιο, προτείναμε ένα κέντρο, έναν φιλόξενο χώρο με υποδομές χρήσης για τους καλλιτέχνες, έναν δημόσιο κόμβο υποστήριξης της σύγχρονης ανεξάρτητης καλλιτεχνικής παραγωγής χωρίς διακρίσεις, με διάθεση να ενισχυθούν οι νέες φωνές, ένα σημείο συνάντησης νεανικών κοινών, καινοτομίας και πειραματισμού. Το «ΑΚΡΟΠΟΛ» επρόκειτο επί ΣΥΡΙΖΑ να χαράξει πολιτιστική πολιτική ως δημόσιος φορέας, ως αντίλογος σε ένα πεδίο που σήμερα οι όροι του - και έχει σημασία αυτό να το ακούσετε - διαμορφώνονται αφ' ενός από τους επιχειρηματίες της τέχνης και αφ' ετέρου από τα ιδιωτικά μεγάλα πολιτιστικά ιδρύματα. Αναρωτιέμαι - και καλό είναι να αναρωτηθείτε και εσείς και ο κόσμος που μας βλέπει και μας ακούει: Δεν έχουμε ανάγκη, δηλαδή, ως τόπος από μια τέτοια δημόσια παρέμβαση; Δεν έχουμε ανάγκη μια δημόσια παρέμβαση που δεν θα είναι προστατευτική, καθοδηγητική, αλλά θα είναι πραγματικά απελευθερωτική, μια παρέμβαση που θα επιτρέπει σε χίλια λουλούδια να ανθίσουν, στον αντίποδα της λογικής που επιζητά να καλλιεργούνται μόνο συγκεκριμένα καλλιτεχνικά προϊόντα και υποπροϊόντα ακίνδυνα και υπάκουα; Αυτό οραματιστήκαμε εμείς. Εσείς τι μας φέρνετε; Αφού αναγγείλατε την ενοποίηση του «ΑΚΡΟΠΟΛ» με το Αρχαιολογικό Μουσείο και τους χώρους του Πολυτεχνείου, μια εξαγγελία που σπεύσατε να μαζέψετε, όταν είδατε κατόπιν εορτής ότι αντίκειται σε άρθρα του Συντάγματος, αφού στη συνέχεια ανακοινώσατε σχέδια υπογειοποιημένης ενοποίησης «ΑΚΡΟΠΟΛ» και Αρχαιολογικού, σχέδια που καμμία πολιτιστική στρατηγική δεν φανερώνουν - πλην του ανούσιου εντυπωσιασμού - και άλλα σχέδια που λόγω κόστους θα μείνουν ξανά στα χαρτιά, αφού λοιπόν είπατε και ξείπατε ξανά και ξανά για το «ΑΚΡΟΠΟΛ», μας φέρνετε ένα σχέδιο νόμου που οραματίζεται να μετατρέψει τους καλλιτέχνες σε μπακάληδες. Θέλω να πω, όμως, πως οι μπακάληδες, που είναι ιδιαίτερα συμπαθείς και ως επαγγελματική ομάδα, επιτελούν μια εντελώς διαφορετικού είδους εργασία. Ποια είναι αυτή; Υπολογίζουν τα προϊόντα που θα θέσουν στα ράφια τους, με πρώτο και αποκλειστικό γνώμονα το κέρδος. Δεν συμβαίνει το ίδιο και με τους καλλιτέχνες. Οι δημιουργοί ασχολούνται με την τέχνη τους πρώτα - πρώτα για να εκφράσουν και τις δικές τους ανησυχίες, αλλά και τον κοινωνικό σφυγμό, ακόμα και όταν δεν τον ξεχνούν. Κομμάτι της ψυχής τους, αυτό είναι που μοιράζονται οι καλλιτέχνες. Δεν τους ενδιαφέρει σε πρώτο χρόνο αν θα πουλήσουν ή όχι. Τους ενδιαφέρει πρώτα να παράξουν και μετά αυτό κάπου να φτάσει, σε κάποια αυτιά, σε κάποια μάτια, σε κάποιες ψυχές. Ειπώθηκε πολλές φορές από τη Νέα Δημοκρατία η φράση «όλοι οι μεγάλοι δημιουργοί». Και οι μεγάλοι δημιουργοί και οι μικρότεροι δημιουργοί, ξεκινώντας από το προσωπικό βίωμα αγγίζουν το συλλογικό πρόταγμα. Τι λέτε σε αυτούς τους καλλιτέχνες; Τι λέτε σε αυτούς τους ανθρώπους με το νομοσχέδιό σας; Λέτε: «Εντάξει, πολύ ωραία όλα αυτά περί τέχνης. Έλα τώρα να σε επιμορφώσουμε. Έλα τώρα να σου πούμε πώς θα πλασάρεις το προϊόν σου στο κοινό. Έλα να σου δείξουμε πώς θα βρίσκεις χορηγούς και πώς θα τρυπώνεις στα προγράμματα του ΕΣΠΑ». Αυτή η αντιμετώπισή σας δείχνει κατ' αρχάς άγνοια του καλλιτεχνικού πεδίου. Απέχει έτη φωτός από τις πραγματικές ανάγκες των καλλιτεχνών. Δεν λαμβάνει υπ' όψιν το γεγονός ότι ήδη υπάρχουν πανεπιστημιακά τμήματα, από τα οποία αποφοιτούν νέες και νέοι εξειδικευμένοι σ' αυτά που εσείς σχεδιάζετε να τους διδάξετε μέσω σεμιναρίων, ζηλεύοντας τα κατορθώματα του κ. Βρούτση με τα «σκοιλ ελικικού» κ.λπ. εν μέσω πανδημίας. Ταυτόχρονα, βέβαια, η αντιμετώπισή σας αποδεικνύει ότι υπάρχει ένα όριο της σχέσης με τον πολιτισμό. Μας τα είπε και η Υπουργός στην τελευταία ομιλία της. Μίλησε για θέσεις εργασίας, για διεθνείς εκθέσεις οικονομικών συνεπειών από την αναπτυγμένη πολιτιστική αγορά και λέγοντας όλα αυτά, πολύ απλά απέδειξε ότι δεν αντιλαμβάνεται ότι όλα αυτά που είπε είναι πολύ σωστά, αλλά δεν είναι το πρώτο θέμα. Δεν είναι η ουσία. Αυτά που είπε είναι δευτερεύουσες συνέπειες που προϋποθέτουν την πρώτη ύλη. Και η πρώτη ύλη του πολιτισμού είναι οι άνθρωποι που χρειάζονται χώρο και χρόνο να αφιερωθούν, να πειραματιστούν, να εμβαθύνουν στην τέχνη του ο καθένας και όχι χώρο και χρόνο για να μάθουν τι ζητάει η αγορά. Το θέμα είναι να έχουν όλοι πρόσβαση στην παραγωγή πολιτιστικού έργου, στην παραγωγή καλλιτεχνικής δημιουργίας. Εκεί είναι το θέμα. Εκεί πρέπει να δώσουμε βάση. Το υπόλοιπο θα έρθει μετά. Εσείς αντιστρέφετε την προτεραιότητα. Και ποιοι θα επωφεληθούν; Φυσικά, θα επωφεληθούν εκείνοι που το έχουν λύσει το θέμα τους, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δεν έχουν ανάγκη. Το έχουν λύσει το θέμα τους ως προς την παραγωγή. Θα προχωρήσουν παρακάτω. Να μην ξεχάσω να αναφέρω ότι όλοι οι φορείς που κατέθεσαν τις απόψεις τους στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων ήταν όλοι ενάντια στο νομοσχέδιο! Όλοι σχεδόν εξήγησαν πως άλλο πράγμα είναι ο καλλιτέχνης και άλλο πράγμα είναι ο μάνατζερ της τέχνης. Όλοι, επίσης, ζήτησαν ειδικούς και κυρίως θεσμούς που να διευκολύνουν την επαφή δημιουργών και κοινού, εξηγώντας πολύ απλά ότι αυτό έχουν ανάγκη και όχι τη μετατροπή του πνευματικού δημιουργού σε μάνατζερ του εαυτού του! Επίσης, το γεγονός ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του «ΑΚΡΟΠΟΛ» και ο διορισμένος από την Υπουργό διευθυντής δεν απαιτείται καν να έχει ουδεμία σχέση ούτε με την τέχνη ούτε τον πολιτισμό είναι με κάποιο τρόπο κάτι από τα αναμενόμενα από τη λογική αυτού του νομοσχεδίου, που είναι η λογική της αγοράς και μόνον. Πρόκειται για άρθρα που το μόνο που έχουν ως σκοπό μέσα σε αυτήν την ασάφεια της ηγεσίας είναι να έχουν τα χέρια της ηγεσίας λυτά, ώστε να τοποθετήσουν όποιον θέλουν - για την ακρίβεια, όποιον φίλο θέλουν - όπως άλλωστε κάνουν παντού, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτόν τον ένα χρόνο της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και όχι βέβαια μόνο στον πολιτισμό. Το νομοσχέδιο για το «ΑΚΡΟΠΟΛ» αποτελεί την εύλογη συνέπεια μιας πολιτικής που είδαμε να ξεδιπλώνει το Υπουργείο όλον τον προηγούμενο καιρό, ειδικά κατά τη διάρκεια της πανδημίας και έπειτα. Αφού προηγήθηκε η πλήρης αδιαφορία για τους καλλιτέχνες, οι οποίοι αναγκάστηκαν να βγουν δυναμικά στον δρόμο, ήρθε το Υπουργείο, ανακοίνωσε μέτρα ανεπαρκή και σε θεσμικό, αλλά και σε οικονομικό επίπεδο, αφού αφορούσαν ελάχιστο μέρος καλλιτεχνών, για ακόμα μία φορά, καθώς και επιδοτήσεις αδιαφανείς χωρίς κριτήρια, χωρίς πρόσκληση ενδιαφέροντος, προκειμένου να διασπάσει και να σπείρει τη διχόνοια ανάμεσα σε χρηματοδοτούμενους και μη. Πάλι το ίδιο μοτίβο, πάλι κοινωνικός αυτοματισμός, η μία ομάδα απέναντι στην άλλη. Το ίδιο έργο. Πάλι το ίδιο έργο βλέπουμε. Προσπαθείτε να επιβάλλετε το δόγμα «σωπάστε, σωπάστε για να συμπεριληφθείτε στους ευνοούμενους». Δεν ξεχνάμε ούτε τη στάση του Υπουργείου απέναντι στον κ. Κραουνάκη ούτε τη στάση απέναντι στον κ. Δεληβοριά ούτε φυσικά τη στάση απέναντι στον κ. Ξαρχάκο, που ΣΥΡΙΖΑ δεν τον λες, σε καμμία περίπτωση. Το «ΑΚΡΟΠΟΛ», λοιπόν, είναι η εύλογη συνέχεια όλων αυτών των προηγούμενων πολιτικών. Οφείλουμε, όμως, να μιλήσουμε - και θα μιλήσουμε και θα προλάβω να μιλήσουμε - και για το δεύτερο μέρος του σχεδίου νόμου. Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για διάφορα, για το νεοσύστατο Τμήμα Εθιμοτυπίας, για παράδειγμα, που υπάγεται και στελεχώνεται απευθείας από τον Υπουργό έχοντας κάθε λογής αρμοδιότητα, λειτουργώντας όχι εξορθολογιστικά, όπως ισχυρίστηκε η Υπουργός, αλλά συγκεντρωτικά. Και ο εξορθολογισμός πράγματι θα ήταν ένα στοιχείο του φιλελευθερισμού, τον οποίο τόσο πολύ υπερασπίζεστε. Ο αυταρχισμός όμως δεν είναι στοιχείο του φιλελευθερισμού, είναι του ρεαλισμού. Και επιμένω ως προς αυτό. Μην προσπαθείτε να μας πείσετε για πράγματα που φαίνονται και φαίνονται και στον κόσμο, που δεν καταλαβαίνει απαραίτητα τις διαφορές. Συγκεντρωτική υπήρξε η πολιτική του Υπουργείου σε σχέση με τους υπαλλήλους του όλο το προηγούμενο έτος. Συγκεντρωτική και αυταρχική. Τι να πρωτοαναφέρουμε; Την απομάκρυνση με το «καλημέρα» του αρχιφύλακα της Ακρόπολης και την αντικατάστασή του από μέλος της ΔΑΚΕ; Την αλλαγή σύνθεσης στο ΚΑΣ; Την αποπομπή του αναπληρωτή, ελλείποντος προϊσταμένου, της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης της Θεσσαλονίκης, επειδή τόλμησε να διατυπώσει άλλη γνώμη για τα αρχαία στον σταθμό Βενιζέλου; Τη μετακίνηση της διευθύντριας διοικητικού σε άλλη διεύθυνση χωρίς αιτιολογία κατά παράβαση του νόμου, υπόθεση για την οποία έχει γίνει ήδη προσφυγή στα διοικητικά δικαστήρια; Την παύση της διευθύντριας του ΤΑΥΠΥΠΠΟ; Ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό, κυρίες αι κύριοι Βουλευτές. Σε όλα αυτά η δημιουργία ενός νέου τμήματος απευθείας από τον Υπουργό αποτελούν δυστυχώς την εύλογη συνέχεια. Υποχρεωτικά πρέπει να αναφερθώ στο άρθρο 24. Το άρθρο προβλέπει τη σύσταση θέσης οικονομικού διοικητικού διευθυντή στα εποπτευόμενα από το Υπουργείο νομικά πρόσωπα. Πρόκειται για ένα άρθρο - γιατί βιάζεστε - στο οποίο δεν είμαστε από θέση αντίθετοι, αλλά τουναντίον θα μπορούσαμε να υπερψηφίσουμε. Όμως, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όταν η αρμοδιότητα της θέσης και οι διαδικασίες επιλογής οικονομικού διευθυντή στα εποπτευόμενα από το Υπουργείο νομικά πρόσωπα παραπέμπονται σε υπουργικές αποφάσεις, σε αποφάσεις δηλαδή εκτός κοινοβουλευτικού ελέγχου, δεν είναι δυνατόν να συναινέσουμε. Άφησα για το τέλος σκόπιμα τα απαράδεκτα άρθρα 20 και 25, που αποτελούν ένα εξόφθαλμο σκάνδαλο, μια λαθροχειρία στα οικονομικά του δημόσιου ταμείου, την οποία αναγνωρίζει ακόμα - και επιμένουμε - και η έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, που σημειώνει ότι με τις ρυθμίσεις αυτές θα υπάρξει ενδεχόμενη απώλεια, το ύψος της οποίας μάλιστα δεν μπορεί να υπολογίσει. Επιδίωξε το Υπουργείο με τη βοήθεια του Προέδρου της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων να μην ακουστεί η άποψη των ειδικών για τα άρθρα αυτά. Παρά τις επίμονες αιτήσεις μας, παρεμποδίστηκε η κλήση του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων στην ακρόαση φορέων στην επιτροπή. Και μάλιστα για ακόμα μία φορά με το γνωστό σύστημα της μονταζιέρας από το Βήμα εμφανίστηκαν επιλεκτικά δυο, τρεις προτάσεις από ανακοίνωση του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, η οποία πρόταση είχε διατυπωθεί δύο χρόνια πριν. Θα σας διαβάσω λοιπόν τρεις λέξεις, γιατί σε αντίθεση με τα όσα μας κατηγορεί ο Υπουργός, εμείς ξέρουμε και να διαβάζουμε και να καταλαβαίνουμε αυτό που διαβάζουμε. Σας διαβάζω λοιπόν αυτά που λέει ο Επιστημονικός Συνδικαλιστικός Σύλλογος Εργαζομένων του Υπουργείου Πολιτισμού: «Με το προτεινόμενο άρθρο 20 επέρχονται ουσιαστικές αλλαγές στο άρθρο 46 του αρχαιολογικού νόμου, του ν.3028/2002, οι οποίες, σύμφωνα και με την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους που συνοδεύει το παρόν νομοσχέδιο, θα επιφέρουν μείωση των εσόδων του ΤΑΠΑ. Το άρθρο 46 του αρχαιολογικού νόμου, όπως ισχύει μέχρι σήμερα, διαφυλάσσει τόσο τα έσοδα του δημοσίου από αναπαραγωγές ή αναπαραστάσεις μνημείων ή ευρημάτων για άμεσους ή έμμεσους εμπορικούς σκοπούς, αλλά και εξασφαλίζει την απαλλαγή από αντίστοιχα τέλη για την καλλιτεχνική δημιουργία, τις επιστημονικές απεικονίσεις και το εκπαιδευτικό υλικό, όπως και για τις εκδηλώσεις μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα».
Ολοκληρώστε, κυρία συνάδελφε, σας παρακαλώ. Έχετε πάει στα δεκαεπτά λεπτά.
Ναι, κύριε Πρόεδρε, ένα λεπτό θα χρειαστώ. «Το άρθρο 46, όπως ισχύει, προβλέπει εξουσιοδοτικές διατάξεις για τη ρύθμιση των λεπτομερειών των θεμάτων αυτών και εάν η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού διέγνωσε δυσλειτουργίες ή καθυστερήσεις στα θέματα αυτά, όπως ισχυρίζεται, θα μπορούσε να εκδώσει νέες υπουργικές αποφάσεις για να τα ρυθμίσει. Αντί να το κάνει αυτό, η πολιτική ηγεσία φέρνει τροποποίηση του νόμου που αφήνει περιθώρια στην παράκαμψη της αδειοδότησης και της καταβολής τελών. Επιπλέον, αντικαθιστά την ισχύουσα αδειοδότηση «για παραγωγή, αναπαραγωγή και διάδοση στο κοινό με οποιονδήποτε τρόπο και μέσο…
Σας ευχαριστούμε πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, δεν δικαιούμαι δευτερολογία;
Έχετε πάει όμως στα δεκαοκτώ λεπτά.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.
Δεκαπέντε λεπτά είναι το ανώτερο.
Λίγο ανοχή, κύριε Πρόεδρε.
Με συγχωρείτε. Δείξτε λίγο ανοχή.
Καταλαβαίνω, αλλά θα περιορίσουμε τον χρόνο στους Βουλευτές στα έξι λεπτά με μια ανοχή. Δεν γίνεται αλλιώς. Παρακαλώ, ελάτε.
Θα είχε τελειώσει τώρα.
Μα, όπως ξέρετε, δεν διακόπτουμε κανέναν. Απλώς να συντομέψουν. Ο περιεκτικός λόγος είναι ωφέλιμος.
Κύριε Πρόεδρε, τρέχει το χρονόμετρο.
Συνεχίστε.
«Αντί λοιπόν να το κάνει αυτό η πολιτική ηγεσία, φέρνει τροποποίηση του νόμου που ανοίγει περιθώρια στην παράκαμψη της αδειοδότησης και της καταβολής τελών. Με την προτεινόμενη διάταξη αντικαθιστά την ισχύουσα έννοια «για άμεσο ή έμμεσο οικονομικό ή εμπορικό σκοπό», με την ιδιαίτερα περιοριστική έννοια «με σκοπό το κέρδος». Επιπλέον, αντικαθιστά την ισχύουσα αδειοδότηση «για παραγωγή αναπαραγωγή και διάδοση στο κοινό με οποιονδήποτε τρόπο και μέσο, στα οποία συμπεριλαμβάνονται οι τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνίας αντιγράφων και απεικονίσεων» με την ιδιαίτερα περιοριστική προτεινόμενη διάταξη «απεικόνιση μνημείου νοείται η πιστή αποτύπωση της υφιστάμενης εικόνας του μνημείου συνολικά ή τμηματικά». «Με τον τρόπο αυτό αφήνει ελεύθερο, χωρίς αδειοδότηση από το Υπουργείο Πολιτισμού, ώστε να ελεγχθεί και η επιστημονική ακρίβεια, ένα μεγάλο φάσμα απεικονίσεων μνημείων, όπως είναι οι 3D αναπαραστάσεις ή απεικονίσεις, δημιουργίες επαυξημένης πραγματικότητας και άλλες τεχνολογίες. Αφήνει επίσης ανοικτό το ενδεχόμενο να μπορεί μια επιχείρηση με το επιχείρημα ότι συγκεκριμένες δράσεις της δεν έχουν σκοπό το κέρδος, με το επιχείρημα ότι χρησιμοποιεί μη πιστή απεικόνιση μνημείου, να πραγματοποιεί και προωθητικές ενέργειες, συνδέοντας το όνομά της ή τα προϊόντα της με αρχαιολογικά μνημεία ή ευρήματα χωρίς όμως να ελέγχεται, χωρίς να πληρώνει τέλη γι' αυτήν την υπόθεση». Συνεχίζουν: «Δυστυχώς, στο υπό ψήφιση νομοσχέδιο καταστρατηγούνται θεμελιώδη δικαιώματα του δημοσίου προς όφελος ιδιωτικών συμφερόντων, καθώς εφαρμόζεται περιοριστική ερμηνεία στον όρο «απεικονίσεις μνημείων»». Συνεχίζουν: «Άμεσος ή έμμεσος εμπορικός σκοπός αντικαθίσταται με την διατύπωση «με σκοπό το κέρδος». Περιορίζει δηλαδή έτι περαιτέρω το σύνολο των μνημείων για τα οποία απαιτείται η έκδοση άδειας και η καταβολή τέλους, καθώς ο οποιοσδήποτε μπορεί να ισχυριστεί χρησιμοποιώντας απεικόνιση μνημείου ότι το κάνει όχι με σκοπό το κέρδος, αλλά για εκπαιδευτικούς σκοπούς». Κλείνω, κύριε Πρόεδρε - και σας ευχαριστώ για την ανοχή σας - με κάτι το οποίο θα καταθέσω και στα Πρακτικά. Είναι μία εικόνα του 1992, αυτή εδώ. Επίσης, θέλω να καταθέσω και στα Πρακτικά και το υπόμνημα του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων αλλά και του Ενιαίου Συλλόγου Υπαλλήλων. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Ραλλία Χρηστίδου καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Η τελευταία εικόνα, αυτή που κατέθεσα, είναι μια εικόνα του 1992 επί κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Πρόκειται για μια διαφήμιση της εποχής εκείνης, μια διαφήμιση πολύ γνωστής πολυεθνικής μάρκας αναψυκτικών, στην οποία οι κολώνες του Παρθενώνα έχουν αντικατασταθεί από μπουκάλια του εν λόγω αναψυκτικού. Η διαφήμιση αυτή τότε, όπως θυμάστε ίσως καλύτερα από μένα, είχε αποσυρθεί μετά από τεράστιο σάλο. Με τον αρχαιολογικό νόμο, όπως ίσχυε μέχρι σήμερα, μια τέτοια διαφήμιση πολύ απλά δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Όμως, με το σχέδιο νόμου που έρχεται εδώ σήμερα από το Υπουργείο, μια τέτοια διαφήμιση θα είναι καθ' όλα νόμιμη. Δεν θα χρειάζεται ούτε άδεια ούτε θα μπορεί να παρεμποδιστεί, αφού το μνημείο δεν θα απεικονίζεται με ακρίβεια, αλλά η απεικόνισή του θα είναι περιορισμένη και πειραγμένη. Τέτοιες πρακτικές είχε στο μυαλό της, ενδεχομένως, η Υπουργός και το Υπουργείο, όταν, παραπλανώντας το Σώμα, μας μίλησε και στην επιτροπή για σχολικά ημερολόγια με εικόνες του Παρθενώνα και για φωτογραφίες τουριστών στο Σούνιο. Απευθύνομαι στους Βουλευτές της Συμπολίτευσης κυρίως και αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν να δέχεστε αδιαμαρτύρητα η κληρονομιά αυτή, που ανήκει σε όλες και σε όλους, να γίνεται αντικείμενο δωρεάν εκμετάλλευσης επιτηδείων, που ούτε καν άδεια θα ζητούν, κάτι που μέχρι τώρα δεν επιτρεπόταν. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αναρωτιέμαι τι θα απαντάτε μεθαύριο σε όσους αγαπούν και σέβονται την ιστορία και τα μνημεία αυτού του τόπου πραγματικά, όταν θα σας ρωτούν πώς ψηφίσατε μια τέτοια ντροπιαστική ρύθμιση. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Με την άδεια των ειδικών αγορητών, κύριε Κωνσταντόπουλε και επειδή έχει μια επιτροπή στην οποία πρέπει να πάει ο κ. Γρηγοριάδης και είναι λίγοι οι Βουλευτές, να προηγηθεί; Είστε και εσείς; Κύριε Γρηγοριάδη, θα μπορούσατε να μιλήσετε μετά τον κ. Κωνσταντόπουλο;
Κανένα πρόβλημα, κύριε Πρόεδρε. Εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα, ακόμα και αν μου δοθεί ο λόγος στις δώδεκα παρά τέταρτο. Αυτό είναι το ζητούμενό μου. Έχουμε παραπάνω από μια ώρα μέχρι τότε.
Ωραία.
Ζήτησα να προηγηθώ από την Ελληνική Λύση, αν χρειαστεί.
Ωραία. Έχει και ο κ. Κωνσταντόπουλος επιτροπή, οπότε αμέσως μετά...
Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Δελή, πριν από εσάς μπορεί να προηγηθεί ο κ. Γρηγοριάδης, γιατί πρέπει να πάει σε επιτροπή;
Φυσικά.
Ωραία. Ευχαριστώ πολύ. Ορίστε, κύριε Κωνσταντόπουλε, έχετε τον λόγο.
Θα κάνω χρήση της δευτερολογίας μου τώρα. Τουλάχιστον τον ίδιο χρόνο που δώσατε στη συνάδελφο. Κύριε Πρόεδρε, κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού: «Κέντρο Πολιτισμού και Δημιουργίας ΑΚΡΟΠΟΛ και λοιπές διατάξεις». Αγαπητοί συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο αποτελείται από δύο μέρη. Το Μέρος Α΄ αφορά στην ίδρυση ενός φορέα, του «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ», ο οποίος θα εποπτεύεται από το Υπουργείο Πολιτισμού και θα έχει διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια. Το Μέρος Β΄ αφορά σε ρυθμίσεις θεμάτων σχετικά με τις εκδηλώσεις που αναβλήθηκαν λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, με αποσπάσεις εργαζομένων, με τη λειτουργία του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης στο κτήριο ΦΙΞ και άλλα σημαντικά θέματα, όπως η αδειοδότηση για την παραγωγή και αναπαραγωγή απεικονίσεων και αντιγράφων μνημείων, καθώς και τη σύσταση αυτοτελούς τμήματος δημόσιων σχέσεων και εθιμοτυπίας του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Αρχικά, θα ήθελα να αναφέρω, κυρία Υπουργέ και αγαπητοί συνάδελφοι, ότι επιβάλλεται η αξιοποίηση του «ΑΚΡΟΠΟΛ» και είναι ένα θετικό βήμα. Θα έλεγα, μάλιστα, ότι ήδη έχει αργήσει. Ο δημιουργικός και πολιτιστικός κλάδος εξακολουθεί να είναι ακόμη ανώριμος και αυτό το βλέπουμε καθημερινώς τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο και ενώ υπάρχουν αυξημένες δυνατότητες κερδοφορίας, παραμένει άτονη η ανάπτυξή του λόγω απουσίας μιας ολιστικής εθνικής στρατηγικής. Και επειδή στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή που συζητήθηκε το νομοσχέδιο είδαμε μια ήδη ιδεολογικοπολιτική αντιπαράθεση μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Δημοκρατίας, θα ήθελα να πω εν όψει της Ολομέλειας ότι για εμάς, το Κίνημα Αλλαγής, που εργαζόμαστε με κόπο να κρατήσουμε όρθια τη δημοκρατική παράταξή και να συνεχίσουμε το δημιουργικό έργο του ΠΑΣΟΚ, ο πολιτισμός είναι ένα δημόσιο κοινωνικό αγαθό. Παράλληλα, όμως, ο οικονομικός κλάδος που συγκροτείται γύρω από αυτόν μπορεί να αποτελέσει ένα βασικό, αν όχι κεντρικό, πυλώνα ανάπτυξης της εθνικής μας οικονομίας. Γι' αυτό και θεωρούμε, κυρία Υπουργέ, ότι η αξιοποίηση του «ΑΚΡΟΠΟΛ ΠΑΛΛΑΣ», του πρώην εμβληματικού ξενοδοχείου στην οδό Πατησίων, και η μετατροπή του σε κέντρο πολιτισμού και δημιουργίας είναι ένα σημαντικό εγχείρημα που πρέπει όμως να γίνει υπό όρους. Ποιους όρους; Διαφάνεια και διαύγεια παντού, καθώς και αντικειμενικότητα. Αγαπητοί συνάδελφοι, το ακίνητο του «ΑΚΡΟΠΟΛ ΠΑΛΛΑΣ» ανήκει στο Υπουργείο Πολιτισμού και έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο και έργο τέχνης από το 1991. Βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας, πλάι στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, δίπλα από το Πολυτεχνείο και μπορεί να ενσαρκώσει - θα έλεγα - ένα υπερτοπικό φυσικό ψηφιακό σημείο αναφοράς τόσο για τους δημιουργούς όσο και για τους παραγωγούς. Ας μη διολισθαίνουμε, λοιπόν, σε ατραπούς μικροκομματικών συμφερόντων και ιδιαίτερα σε θέματα που αφορούν τον πολιτισμό. Οφείλουμε, αγαπητοί συνάδελφοι, μετά από μια δεκαετή οικονομική κρίση και μέσα στην αβέβαιη πραγματικότητα που ζούμε, λόγω της πανδημίας, τουλάχιστον εντός του Κοινοβουλίου, όλες οι δυνάμεις να ασκούν δημιουργική, γόνιμη και προγραμματική αντιπολίτευση. Τότε είμαστε και χρήσιμοι. Και όχι να κάνουμε αντιπολίτευση δηλαδή για την αντιπολίτευση! Αυτό επιβάλλει, όπως είπα και πριν, ο πολιτικός πολιτισμός και ιδιαίτερα ο πολιτισμός. Κυρία Υπουργέ, σημαντικό και μεγαλόπνοο εγχείρημα το «ΑΚΡΟΠΟΛ», όπως είπα και στις επιτροπές. Ωστόσο η περιγραφή των σκοπών του νέου φορέα στο νομοσχέδιο είναι ένα από τα αδύνατά του σημεία - και αυτό να κρατηθεί - για τα οποία ασκήθηκε κριτική και από άλλους συναδέλφους, αλλά και από τους φορείς. Κατανοούμε, κυρία Υπουργέ, ότι στη σύσταση νέων φορέων ίσως χρησιμεύει η δημιουργική ασάφεια. Αλλά στην παρούσα συγκυρία με την πανδημία να έχει πλήξει δραματικά τον κλάδο του πολιτισμού, υπάρχει ανάγκη για περισσότερη σαφήνεια. Επίσης, υπάρχουν παραδείγματα του παρελθόντος που ξεκίνησαν με μεγαλεπήβολα σχέδια και στην πορεία απέτυχαν παταγωδώς. Εδώ να θυμίσω το Εθνικό Κέντρο Θεάτρου και Χορού του κ. Βουλγαράκη που εν τέλει δημιούργησε τεράστια λειτουργικά έξοδα που στέρησαν πόρους από τον σύγχρονο πολιτισμό, χωρίς φυσικά να προσφέρει το παραμικρό και χωρίς φυσικά να αποδοθούν μέχρι σήμερα ευθύνες. Ως προς τα όργανα διοίκησης του φορέα, κυρία Υπουργέ, προτείναμε και στην επιτροπή τη συμμετοχή εκπροσώπου των εργαζομένων στο διοικητικό συμβούλιο. Είπατε ότι θα κάνετε δεκτή την πρότασή μας αυτή. Εάν είναι έτσι, το βρίσκουμε θετικό. Επίσης, να τεθούν κάποια εχέγγυα ως προς τον ορισμό των μελών του διοικητικού συμβουλίου. Διότι, αγαπητοί συνάδελφοι, ο ορισμός τους προβλέπεται με απόφαση του Υπουργού, του εκάστοτε Υπουργού. Αυτό, όμως, είναι προβληματικό διότι δεν εγγυάται την αντικειμενικότητα και δεν εγγυάται την αξιοκρατία. Θυμίζει δηλαδή κάποιες άλλες εποχές με τις γαλάζιες συνεντεύξεις. Άλλη μια αδυναμία εντοπίζουμε στην ασαφή περιγραφή ως προς την άντληση πόρων. Αναφέρατε, κυρία Υπουργέ, αόριστα γενικές κατηγορίες. Στην ειδική έκθεση αναφέρεται ετήσια δαπάνη 547.000 ευρώ. Γίνεται κατόπιν ανάλυση ως προς τα ποσά που προορίζονται για τα τακτικά λειτουργικά έξοδα, για τον καθορισμό των αποδοχών του διευθυντή, τη μισθοδοσία του προσωπικού, των νομικών συμβούλων και την αμοιβή των ορκωτών ελεγκτών. Σε κάθε περίπτωση ως προς την ετήσια δαπάνη για τη διοργάνωση εκδηλώσεων, δράσεων κ.λπ., χρειάζεται να βάλετε ένα μέγιστο όριο, κυρία Υπουργέ. Σας το είπαμε και στις επιτροπές. Κατανοούμε ότι εξαρτάται από πραγματικά γεγονότα, αλλά το μέγιστο όριο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως δικλείδα ασφαλείας για την ορθή διαχείριση του δημόσιου χρήματος. Συνοψίζοντας, φοβάμαι, αγαπητοί συνάδελφοι, ότι η ευρεία κλίμακα πόρων και εσόδων αποδεικνύει έλλειψη συγκεκριμένης στρατηγικής. Γιατί, κυρία Υπουργέ, το ζητούμενο δεν είναι να δημιουργήσουμε έναν ακόμη φορέα χωρίς σαφείς αρμοδιότητες, χωρίς σαφή χρηματοδότηση, χωρίς σαφείς στόχους, απλά και μόνο για να το δημιουργήσουμε. Ας αποφύγουμε δηλαδή λάθη του παρελθόντος. Το ζητούμενο είναι ο φορέας αυτός να λειτουργήσει προς όφελος της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Άλλωστε, όποτε και να φύγει κανείς από το δρόμο του λάθους ωφέλεια είναι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ανέφερα σε όλες τις συνεδριάσεις της επιτροπής, αισθάνομαι το χρέος να το πω και στην Ολομέλεια: Το επάγγελμα του καλλιτέχνη είναι ένα πολύ ιδιαίτερο και επισφαλές επάγγελμα. Οι περισσότεροι καλλιτέχνες ζουν στη φτώχεια, ζουν στην αβεβαιότητα και χρήζουν της στήριξής μας για το βιοπορισμό τους, καθώς και την στήριξη της καθημερινότητάς τους. Είδαμε στην πανδημία τι έγινε. Για να πάρουν ένα ειδικό επίδομα, δεδομένου ότι συγκεντρώνουν τα ένσημα που χρειάζονται με μεγάλη δυσκολία, γνωρίζουμε ότι στην αγορά των παραγωγών υπάρχουν πρακτικές εργασιακού μεσαίωνα, δηλαδή εδώ κυριαρχεί η αδήλωτη εργασία. Πολλές ώρες πρόβας, όπως είπα και χθες στην δεύτερη ανάγνωση - γιατί; για ένα ένσημο. Υψηλές απαιτήσεις απόδοσης, αλλά υπάρχουν περιπτώσεις που ο μισθός τους δεν τους αποδίδεται καν. Γνωρίζουμε την πολυπλοκότητα των εργασιακών σχέσεων στο χώρο του πολιτισμού. Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν πολλά ζητήματα. Υπάρχουν έντονες αντιπαραθέσεις για τα πνευματικά δικαιώματα και την πνευματική ιδιοκτησία. Ιδιαίτερα στη νέα ψηφιακή εποχή απαιτείται ένα σύγχρονο πλαίσιο για την κατοχύρωση και την προστασία τους. Και βεβαίως, αγαπητοί συνάδελφοι, γνωρίζουμε το μείζον πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι καλλιτέχνες σχετικά με τα πτυχία τους. Είναι ένα τεράστιο πρόβλημα, χωρίς μέχρι σήμερα καμμία απάντηση, «φωνή βοώντος εν τη ερήμω», βέβαια. Οι καλλιτέχνες, ηθοποιοί, χορευτές, σκηνοθέτες, μουσικοί παίρνουν ένα πτυχίο που δεν αναγνωρίζεται από το Υπουργείο Παιδείας, έχει όμως αυστηρές εξετάσεις από το Υπουργείο Πολιτισμού. Και όχι μόνο, θα έλεγα εδώ, αποκλείονται από τη δυνατότητα να διδάξουν στη μέση εκπαίδευση, αλλά αποκλείονται και από άλλες δυνατότητες, όπως να ακολουθήσουν μεταπτυχιακές σπουδές ή να αναζητήσουν την τύχη τους σε έναν άλλον κλάδο, μία θέση εργασίας ως πτυχιούχοι. Δεν είναι δυνατόν, αγαπητοί συνάδελφοι, σε όλη την Ευρώπη να αναγνωρίζουν τα πτυχία και στην Ελλάδα όχι. Εδώ δηλαδή υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Κυρία Υπουργέ, θα πρέπει να το δείτε και να συνεννοηθείτε με την Υπουργό Παιδείας να δώσουμε λύση - επιτέλους - στο πρόβλημα αυτό. Είπατε, κύρια Υπουργέ, ότι η ανωτατοποίηση των σπουδών τους εξετάζεται από το Υπουργείο Παιδείας και θα έρθει σε ξεχωριστό νομοσχέδιο. Πότε; Αυτά έλεγε και ο ΣΥΡΙΖΑ, την προηγούμενη τετραετία, τεσσεράμισι χρόνια τα ίδια έλεγε, λύση δεν δώσατε. «Θα έρθει», λοιπόν, «σε ξεχωριστό νομοσχέδιο», είπατε. Θα θέλαμε εδώ να μας ενημερώσετε πότε. Το περιμένουμε, κυρία Υπουργέ, γιατί είναι παράλογο να μην υπάρχει ούτε αντίστοιχη βαθμίδα στο Υπουργείο Παιδείας, ούτε διαδικασία αναγνώρισης ισοτιμίας των πτυχίων αυτών, δηλαδή πρέπει επιτέλους να σταματήσει η ομηρία των πτυχιούχων καλλιτεχνών. Αγαπητοί συνάδελφοι, το «ΑΚΡΟΠΟΛ» είναι ένα θετικό βήμα, το είπα και χθες και το είπα και στις επιτροπές. Ξαναλέω, λοιπόν, ότι δεν χρειάζεται να κάνουμε αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση. Δεν αρκεί η αντιπολίτευση για να αναπτυχθεί ο πολιτισμός. Άλλωστε, όπως είπα και χθες, χρειάζεται ολιστική προσέγγιση και κυρίως να αρχίσουμε με τρία θεμελιώδη βήματα: Πρώτον, να διασφαλίσουμε ανώτατα πτυχία για τους καλλιτέχνες. Αναφέρθηκα και νωρίτερα. Δεύτερον, να περιορίσουμε στο ελάχιστο την αδήλωτη εργασία στον πολιτισμό. Να τεθεί ένα πλαίσιο που θα εγγυάται αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας με δίκαιες αμοιβές για όλον τον πολιτιστικό κλάδο. Τρίτον, τα καλλιτεχνικά μαθήματα να διατρέχουν όλα τα προγράμματα σπουδών από την προσχολική ηλικία έως την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη έλεγε, στο όραμα της για την εισαγωγή της θεατρικής αγωγής στα σχολεία από την πρώτη δημοτικού: «Αν επιτευχθεί η ευαισθητοποίηση του παιδιού στον πολιτισμό, θα δημιουργήσουμε μία άλλη κοινωνία, μια άλλη νοοτροπία, μια άλλη πολιτική». Δηλαδή πολιτισμός ίσον παιδεία. Γι' αυτό οι καλλιτέχνες, οι άνθρωποι του πολιτισμού, χρειάζονται τη στήριξή μας, ιδιαίτερα τώρα, μέσα στην πανδημία που έχει αναδείξει πολλαπλώς τα προβλήματά της και πολλές παθογένειες και το Υπουργείο οφείλει να βρει τρόπους να ανταποκριθεί και να δώσει λύσεις. Εν κατακλείδι, λοιπόν, αγαπητοί συνάδελφοι, χρειάζεται το Κέντρο Πολιτισμού και Δημιουργίας «ΑΚΡΟΠΟΛ», δεν αρκεί όμως για την ανάπτυξη του πολιτισμού. Χρειάζεται μία ολοκληρωμένη στρατηγική, η οποία θα υπηρετηθεί από συγκεκριμένη τακτική, στήριξη των καλλιτεχνών και της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης και ρυθμίσεις που θα διασφαλίζουν τη διαφάνεια, την αξιοκρατία και την αντικειμενικότητα. Έρχομαι στις λοιπές διατάξεις. Θα αναφερθώ στις μισθώσεις των κινηματογράφων και των θεάτρων που παρατείνονται αυτοδικαίως έως την 30η Σεπτεμβρίου του 2021. Στη διάταξη αυτή, κυρία Υπουργέ, αναφέρεται ότι δεν επιτρέπεται η αύξηση του μισθώματος από τη δημοσίευση του νόμου έως και την 30η Σεπτεμβρίου του 2021. Λάβετε, όμως, υπ' όψιν σας ότι ίσως πρέπει να δούμε την αναδρομική ισχύ της διάταξης αυτής. Επίσης, ως προς τη σύσταση αυτοτελούς τμήματος δημοσίων σχέσεων και εθιμοτυπίας στο Υπουργείο Πολιτισμού, εδώ θα πρέπει να σημειωθεί, αγαπητοί συνάδελφοι, ότι και πάλι υπάρχουν γενικότητες στη διατύπωση και δεν προβλέπεται ξεκάθαρα η στελέχωσή του και ο προϋπολογισμός του και αυτό πρέπει να ληφθεί υπ' όψιν. Τέλος, όσον αφορά την τροπολογία που καταθέσατε για την προστασία των δικαιωμάτων της πνευματικής ιδιοκτησίας στο διαδίκτυο, εννοείται ότι στεκόμαστε στο πλευρό των δημιουργών απέναντι σε κάθε προσβολή. Ωστόσο, η διαδικασία που προβλέπεται με τη σύσταση επιτροπών, τη διατύπωση γνώμης κ.λπ., φοβάμαι ότι θα είναι χρονοβόρα και φυσικά αναποτελεσματική σε περιπτώσεις πειρατείας, που συντελούνται σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή και τούτο διότι μέχρι να συνεδριάσει η επιτροπή, η προσβολή θα έχει ήδη γίνει και δεν θα ανατρέπεται, δηλαδή αν έρθουμε, θα έρθουμε καθυστερημένα. Τέλος, καταθέσαμε δύο τροπολογίες για τη στήριξη των εποχιακά εργαζομένων, καθώς και των εργαζομένων στο πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι». Αγαπητοί συνάδελφοι, κυρία Υπουργέ, δεν είναι δυνατόν να μένουν έξω από τα μέτρα στήριξης εργαζόμενοι που έχουν εξασφαλίσει δικαίωμα επιδότησης ανεργίας για ογδόντα πέντε μέρες και όχι για ογδόντα. Αυτό καταντά αστείο. Ας σοβαρευτούμε. Πρέπει να το δείτε και να το κάνετε πράξη. Θα έλεγα να αποδεχθείτε την τροπολογία μας. Κλείνω με μια αναφορά στο Μουσείο - Ελαιοτριβείο Βρανά στη Λέσβο που περιμένουμε άμεσα να θεσμοθετηθεί από το Υπουργείο. Θυμίζω ότι το εν λόγω μουσείο προέρχεται από τη δωρεά του σπουδαίου Νίκου Κούνδουρου. Γνωρίζουμε ότι το Υπουργείο έχει επεξεργαστεί τη ρύθμιση, ωστόσο ακόμα περιμένουμε την υλοποίησή της. Αυτό που πρέπει να τονιστεί, κυρία Υπουργέ, είναι ότι πρόκειται για το αρχαιότερο και το πιο αξιόλογο βιομηχανικό μουσείο της Ελλάδας. Φέρτε το, λοιπόν, σύντομα για θεσμοθέτηση. Επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ δύο φορές είχε τεθεί και τελικά δεν έγινε δυνατό να θεσμοθετηθεί. Θεσμοθετήστε το εσείς. Τέλος, κυρία Υπουργέ, περιμένω να ακούσω την τοποθέτησή σας και θα αποφανθώ τόσο επί της αρχής όσο και επί της ψήφισης των άρθρων στο πέρας της συνεδρίασης, αναμένοντας φυσικά τις απαντήσεις σας στις προτάσεις μας και στις επισημάνσεις μας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κωνσταντόπουλο. Ο Υφυπουργός Υγείας κ. Βασίλειος Κοντοζαμάνης έχει τον λόγο για να αναπτύξει την τροπολογία με γενικό αριθμό 400 και ειδικό 8. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να υποστηρίξω την τροπολογία με γενικό αριθμό 400 και ειδικό 8. Είναι μια επείγουσα ρύθμιση που αφορά κυρίως την παράταση των συμβάσεων των εργαζομένων που προσελήφθησαν στο πλαίσιο της από 25/2/2020 πράξης νομοθετικού περιεχομένου στον ΕΟΔΥ. Το προσωπικό αυτό είναι απαραίτητο, προκειμένου να καλύψει ο ΕΟΔΥ επαρκώς τις ανάγκες του λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Επίσης, στην ίδια τροπολογία ρυθμίζεται και ένα θέμα που αφορά τον Εθνικό Οργανισμό Παροχής Υπηρεσιών Υγείας που και ο ΕΟΠΥΥ έχει κληθεί να ανταποκριθεί στις έκτακτες ανάγκες για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού και προβλέπεται η παράταση των συμβάσεων παροχής υπηρεσιών του ΕΟΠΥΥ που αφορούν στην αρχειοθέτηση και διαχείριση του αρχείου του οργανισμού. Τέλος, ρυθμίζουμε τη δυνατότητα μετακίνησης νοσηλευτικού προσωπικού από νοσοκομεία, κέντρα υγείας ή πολυδύναμα περιφερειακά ιατρεία σε κλιμάκια του ΕΟΔΥ και της Πολιτικής Προστασίας σε όλα τα σημεία εισόδου της χώρας προς τον σκοπό της αντιμετώπισης της έκτακτης ανάγκης της δημόσιας υγείας από την έξαρση του κορωνοϊού. Σας ευχαριστώ πολύ.
Επί της τροπολογίας θέλει να πάρει τον λόγο για ένα λεπτό η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, η κ. Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. [[Στο σημείο αυτό η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Στυλιανή Μενδώνη καταθέτει για τα Πρακτικά τις προαναφερθείσες νομοτεχνικές βελτιώσεις, οι οποίες έχουν ως εξής:]] [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] [[ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΟΙ ΣΕΛΙΔΕΣ 92-93]] Κύριε Υφυπουργέ θα μελετήσουμε την τροπολογία και θα τοποθετηθούμε στη συνέχεια. Εγώ, όμως, θα ήθελα να σας θέσω, επειδή η τροπολογία αναφέρεται στη συνέχεια των υγειονομικών προσπαθειών για την αντιμετώπιση της πανδημίας, τι θα γίνει με τις μόνιμες προσλήψεις στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Γιατί καλές οι παρατάσεις, καλές οι προσπάθειες, όπου είδατε ότι και εμείς με υπευθυνότητα στηρίξαμε τα υγειονομικά μέτρα, αλλά νομίζω το κρίσιμο ζήτημα είναι η μακροπρόθεσμη στήριξη του Εθνικού Συστήματος Υγείας, η δέσμευση και επιτέλους η υλοποίηση από την πλευρά της Κυβέρνησης των αναγκαίων προσλήψεων ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός για μία διευκρίνιση.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Ξενογιαννακοπούλου, ευχαριστούμε για την παρατήρηση. Είναι πολύ σημαντικό. Το έχουμε τονίσει πάρα πολλές φορές ότι πρέπει να υπάρχουν μόνιμες λύσεις στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Έχουμε κατ' επανάληψη πει σ' αυτήν την Αίθουσα και στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, αλλά και σε νομοσχέδια, ότι ο σχεδιασμός μας για την υλοποίηση προκηρύξεων και πλήρωσης θέσεων μονίμου προσωπικού προχωράει. Ολοκληρώνονται τους επόμενους μήνες, μέχρι το τέλος Αυγούστου, οι κρίσεις εννιακοσίων σαράντα τριών θέσεων ιατρικού προσωπικού. Ήδη τις προηγούμενες ημέρες προκηρύξαμε ογδόντα επιπλέον θέσεις ιατρικού προσωπικού, οι οποίες κυρίως έρχονται να καλύψουν ανάγκες άγονων περιοχών και απομακρυσμένων περιοχών της χώρας. Το επόμενο χρονικό διάστημα ολοκληρώνουμε την προετοιμασία μας για την προκήρυξη τετρακοσίων και πλέον μόνιμων θέσεων ιατρικού προσωπικού. Η πλειονότητα των θέσεων αυτών αφορά σε κέντρα υγείας της χώρας και βεβαίως σε νοσοκομεία της χώρας. Υπάρχει σχεδιασμός βεβαίως για την επόμενη χρονιά όπου τη μερίδα του λέοντος από τις προσλήψεις που έχουν προγραμματιστεί για την επόμενη χρονιά θα τις έχει το Υπουργείο Υγείας. Από εκεί και πέρα, έχουμε τονίσει και δια στόματος Πρωθυπουργού ότι όπου υπάρχουν ανάγκες, κυρίως στον νοσηλευτικό τομέα, οι προσλήψεις επικουρικού προσωπικού θα μετατραπούν σε μόνιμες προσλήψεις και τις θέσεις επικουρικού ιατρικού προσωπικού σταδιακά θα τις μετατρέψουμε σε θέσεις επιμελητών Β΄, έτσι ώστε να έχουμε μόνιμες θέσεις στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και μέσα από μια διαδικασία κρίσεων να πληρωθούν αυτές οι θέσεις. Βεβαίως, το Εθνικό Σύστημα Υγείας έχει ανάγκη και από άλλες θέσεις και λοιπό προσωπικό, όπως για παράδειγμα τραυματιοφορείς κ.ο.κ.. Εξετάζουμε τη δυνατότητα ενίσχυσης του συστήματος και με αυτές τις θέσεις. Ήδη είναι σε διαδικασία προκήρυξης από το ΑΣΕΠ οι χίλιες εκατό θέσεις λοιπού προσωπικού. Ολοκληρώνεται η προκήρυξη 2Κ από το ΑΣΕΠ που είχε ξεκινήσει στις αρχές του 2018 και έχουμε σε εξέλιξη και το θέμα - το έχουμε επίσης πάλι στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου - των τεσσάρων χιλιάδων συμβασιούχων του ΟΑΕΔ. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Γρηγοριάδη, σας ταλαιπωρήσαμε, αλλά ήταν απαραίτητη η διαδικασία αυτή. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ίσα - ίσα, κύριε Πρόεδρε, μου παραχωρήσατε τόσες θέσεις. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ πολύ όλους τους συναδέλφους που προσφέρθηκαν. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το σημερινό νομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού για το οποίο συζητάμε εδώ στην Ολομέλεια έχει τον τίτλο: «Κέντρο Πολιτισμού και Δημιουργίας ΑΚΡΟΠΟΛ και λοιπές διατάξεις». Το παρόν νομοσχέδιο αποτελείται, όπως ξέρετε, από είκοσι έξι άρθρα, εκ των οποίων τα πρώτα δεκατέσσερα αναφέρονται στη σύσταση και τη λειτουργία του νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ», ενώ τα υπόλοιπα δώδεκα αφορούν διάφορα ζητήματα του Υπουργείου Πολιτισμού. Δεν θα σας παραθέσω για άλλη μια φορά τα άρθρα. Νομίζω μετά από τέσσερις συνεδριάσεις της αρμόδιας επιτροπής τα έχουμε εμπεδώσει όλοι μια χαρά και δεν έχει νόημα να σας κουράσω. Θα προχωρήσω κατευθείαν στην ουσία των σκέψεων μας ως ΜέΡΑ25. Πολλά ελέχθησαν και ακούστηκαν κατά τη διάρκεια της διαβούλευσης, αγαπητοί συνάδελφοι, στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων. Σχετικά με τη σύσταση του νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ» η αιτιολογική έκθεση περιγράφει με μάλλον πληθωρικό - θα έλεγα - τρόπο την πρωτοβουλία αξιοποίησης του σημαίνοντος κτιρίου του «ΑΚΡΟΠΟΛ» στα πλαίσια ενός εν μέρει επιδοτούμενου νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου για τον πολιτισμό μας. Μελετώντας κανείς την αιτιολογική αυτή έκθεση διαπιστώνει ότι το εν λόγω σχέδιο νόμου τοποθετεί την προώθηση του πολιτισμού και την πολιτιστική διαχείριση σε ένα πλαίσιο αμιγώς επιχειρηματικό, εμπορικό, επιτελικό, νεοφιλελεύθερο, όπου κεντρικό ρόλο έχει ο μάνατζερ και όχι δυστυχώς ο καλλιτέχνης. Εδώ θα μου επιτρέψετε μια αναφορά στη χθεσινή μου αναφορά στη δεύτερη ανάγνωση στην επιτροπή όπου είπα χαριτολογώντας ότι πολύ φοβάμαι ότι αν ο διάσημος Βαν Γκογκ, ο μεγαλύτερος ζωγράφος όλων των εποχών, είχε διαβάσει την αιτιολογική έκθεση του παρόντος νομοσχεδίου κι αν ακόμα χειρότερα την είχε πάρει στα σοβαρά, πολύ φοβάμαι - ειλικρινά σας το λέω κοιτώντας σας στα μάτια - ότι θα είχε σταματήσει να ζωγραφίζει. Δεν θα είχαμε τον Βαν Γκογκ, ο οποίος όπως ξέρετε δεν ήταν καθόλου προσοδοφόρος όσο ζούσε. Είπα και χθες ότι κατάφερε να πουλήσει ένα έργο όλη του τη ζωή μόνο στον αδερφό του ο οποίος το αγόρασε από οίκτο προς το αδερφάκι του. Θυμάμαι πολύ καλά ότι είχα την τύχη να πρωτοπαίξω στο θέατρο πριν από τριάντα τέσσερα συναπτά έτη συμπρωταγωνιστώντας δίπλα στο πλευρό της πολύ σπουδαίας, ίσως της σπουδαιότερης εν ζωή Ελληνίδας ηθοποιού, κ. Ρένης Πιττακή, στον «Ήχο του όπλου», αντικαθιστώντας τότε τον Στράτο Τζώρτζογλου. Ήταν μια επιτυχία καθώς δυο μέρες πριν την πρεμιέρα είχαμε την τεράστια απώλεια του δασκάλου μας Καρόλου Κουν. Η επιτυχία, λοιπόν, και λόγω της πολύ συγκινητικής απώλειας του δασκάλου είχε κάνει το θέατρο να είναι σχεδόν για όλη τη χρονιά γεμάτο. Έτσι όταν εγώ αντικατέστησα τον Στράτο βρέθηκα σε ένα γεμάτο θέατρο. Ξέρετε, το «Υπόγειο» είναι σαν μια σμίκρυνση της Επιδαύρου σε ένα υπόγειο. Τα τρία διαζώματα και το πλαϊνό ήταν πάντα γεμάτα. Μια μέρα, κάτι είχε συμβεί, ποιος ξέρει τι - δεν υπήρχε κορωνοϊός τότε - μπαίνω στο θέατρο και είναι σχεδόν άδειο. Είναι δηλαδή μόνο το μεσαίο διάζωμα και τα άλλα δυο άδεια. Τρέχω πανικόβλητος στην κ. Πιττακή και της λέω: «Τι είναι αυτό;». Μου λέει: «Τι;». Λέω: «Είναι ένα άδειο θέατρο». Μου λέει: «Όχι και άδειο. Έχουμε πάνω από εκατό άτομα». Της λέω: «Μα, δεν θα μπορέσω να παίξω έτσι. Δεν το έχω συνηθίσει». Μου λέει: «Αχ, παιδί μου, ο ηθοποιός είναι όπως έχει συνηθίσει. Εμείς επί χρόνια δεν μπορούσαμε να παίξουμε όταν άρχισε να γεμίζει». Ξέρετε γιατί σας το λέω αυτό; Σας το λέω γιατί ο πολύ μεγάλος θεατράνθρωπος, ο άνθρωπος που κατά κοινή ομολογία, κατά ομολογία του Πήτερ Μπρουκ, του Πήτερ Στάιν, κινούσε το θέατρο, εξέλισσε το θέατρο παγκοσμίως για είκοσι συναπτά έτη, είχε συνηθίσει να έχει ένα άδειο θέατρο ως επί το πλείστον, κυρίως στις αναζητήσεις του. Σας θυμίζω ότι είχε την τύχη να ανεβάσει πρώτος Ιονέσκο στην Ελλάδα. Μόνο στο Παρίσι είχε ανέβει ο Ιονέσκο τη δεκαετία του 1960, που τον ανέβασε ο ίδιος. Είχαμε την τιμή να ανεβάσει πρώτος σ' αυτή τη χώρα τον συγγραφέα του «Λεωφορείον ο Πόθος» Τενεσί Ουίλιαμς. Ως ομοφυλόφιλος τότε ήταν περίπου σαν κακιά μάγισσα που έπρεπε να θανατωθεί στην πυρά. Τα λέω όλα αυτά για να σας πω ότι πραγματικά το να συνδέεται το έργο τέχνης με την οικονομική αποδοτικότητά του είναι εγκληματικό. Πρέπει να αδιαφορεί χαρακτηριστικά για το αν θα αρέσει ή δεν θα αρέσει. Δυστυχώς, για μια ακόμα φορά η Κυβέρνηση και το Υπουργείο αντιμετωπίζει την καλλιτεχνική δημιουργία ως εμπόρευμα με τα μέτρα της αγοράς και του χρήματος. Τα κενά, οι ελλείψεις και οι παραλείψεις που ταλανίζουν εδώ και δεκαετίες τον χώρο μας, τον χώρο του πολιτισμού, δεν μπορούν - πιστέψτε με - να λυθούν ως δια μαγείας με τη σύσταση ενός φορέα, ο οποίος μάλιστα θα λειτουργεί με πρωταρχικό γνώμονα την εμπορευματοποίηση της τέχνης και θα χρησιμοποιεί τον καλλιτέχνη - επιτρέψτε μου να πω - ως μάνατζερ, ως κάποιον που θα επικοινωνεί το έργο τέχνης έχοντας ως πρώτο μέλημά του το ταμείο. Η πολιτιστική διαχείριση χρειάζεται πολυσύνθετη διαχείριση. Χρειάζεται πολυσύνθετη προσέγγιση κι ανοιχτές αντιλήψεις που δεν θα οριοθετούν την καλλιτεχνική παραγωγή. Η κρατική πολιτιστική διαχείριση οφείλει να παρέχει ίσες ευκαιρίες σε όλους τους καλλιτέχνες όλων των πεδίων. Να υποστηρίζει το σύνολο του καλλιτεχνικού κόσμου δίχως διακρίσεις και διαχωρισμούς και να αφήσει στην άκρη τη γραφειοκρατία, τη στείρα εμπορευματοποίηση, τη διαμεσολάβηση της τέχνης και της καλλιτεχνικής δημιουργίας με όρους και πρακτικές νεοφιλελευθερισμού, όπου το αποτέλεσμα της καλλιτεχνικής εργασίας είναι πάντα απλώς και μόνο ένα προϊόν. Τι σχέση μπορεί να έχει ένα προϊόν με την τέχνη, κυρίες και κύριοι Βουλευτές; Ανησυχούμε ευθέως και ιδιαιτέρως για τη στόχευση του Υπουργείου να μετατρέψει την καλλιτεχνική δημιουργία και τον ίδιο τον καλλιτέχνη σε εμπορευματοποιημένο προϊόν. Είναι πάγια και επιτακτική η ανάγκη - η οποία μάλιστα εντείνεται μετά από την κρίση που επέφερε η πανδημία του κορωνοϊού στις μέρες μας - ο πολιτισμός μας να απομακρυνθεί από την αγοραία ανταγωνιστική εκδοχή του. Το ιδεολόγημα των άριστων, πιστέψτε με, δεν χωρά στην τέχνη και στον πολιτισμό. Δεν χρειαζόμαστε έναν ακόμη φορέα που θα παίρνει κάτω από τη σκέπη του μόνο την ελίτ. Τέτοιους έχουμε ήδη αρκετούς. Έχουμε τη «Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών», έχουμε το «Σταύρος Νιάρχος». Δεν λέω ότι είναι κακό που υπάρχουν, αλλά έχουν κάτω από τη σκέπη τους την ελίτ. Ας κοιτάξουμε και τους υπόλοιπους. Διαπιστώνουμε, επίσης, ότι το Υπουργείο Πολιτισμού διατηρεί το δικαίωμα να χρησιμοποιεί τους χώρους του «ΑΚΡΟΠΟΛ» για δικές του εκδηλώσεις όποτε το θελήσει. Αυτό, άραγε, σημαίνει ότι ανάλογα με τις προθέσεις και τις διαθέσεις του το Υπουργείο θα παρεμβαίνει και στον προγραμματισμό αυτού του νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου κατά το δοκούν και σύμφωνα με τις ανάγκες του; Μάλιστα, όπως αναφέρεται στα άρθρα 4, 5 και 7, σχετικά με το διοικητικό συμβούλιο, τον διευθυντή και το προσωπικό, παρατηρούμε ότι επιχειρείται να δημιουργηθεί ένα μικρό προσωποπαγές διοικητικό σχήμα. Το πενταμελές και με τριετή θητεία ΔΣ θα ορίζεται από τον εκάστοτε Υπουργό Πολιτισμού, θα συμμετέχει αποφασιστικά στις προσλήψεις, τις προμήθειες, την οικονομική διαχείριση κ.λπ., αλλά δεν θα αμείβεται. Και ενώ κατ' αρχάς η μη αμοιβή των μελών του διοικητικού συμβουλίου μοιάζει θετική, σε πρώτο άκουσμα, πέφτουμε νομίζω σε παγίδα. Και νομίζω ότι πέφτουμε σε παγίδα καθώς, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όσοι έχουν δικαίωμα λήψης απόφασης, κατά τη γνώμη μας στο ΜέΡΑ25, ειδικά όταν διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα, μ' αυτό το δικαίωμα πρέπει να αμείβονται για την ενίσχυση τόσο της λογοδοσίας τους, όσο και για το αίσθημα πως επιτελούν έργο και όχι «κοινωνική προσφορά». Αντίθετα με το διοικητικό συμβούλιο, ο διευθυντής θα αμείβεται κατόπιν δημόσιας πρόσκλησης ενδιαφέροντος, θα διορίζεται και εκείνος από τον Υπουργό. Όλα τα αναφερόμενα χαρακτηριστικά, παραδείγματος χάριν τυπικά χαρακτηριστικά και οι αρμοδιότητες που έχει θέσει, δυστυχώς - και το λέω με ειλικρινή θλίψη - παραπέμπουν ευθέως σε μάνατζερ ιδιωτικής κερδοσκοπικής εταιρείας και όχι σε διευθυντή δημόσιου πολιτιστικού οργανισμού. Από την ίδια αυτή διάταξη συνάγεται ότι σκοπός του διευθυντή του «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ» είναι να μεγιστοποιήσει τα κέρδη του κέντρου και όχι να προάγει τον πολιτισμό, δίνοντας βήμα έκφρασης, παρουσίασης και συνδρομής σε όσο το δυνατόν περισσότερους αληθινούς καλλιτέχνες. Σχετικά με το προσωπικό θα ήθελα να πω πως στο κέντρο συστήνονται δεκαεπτά θέσεις πλήρους απασχόλησης ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και δύο θέσεις νομικών συμβούλων. Η πλήρωση των θέσεων διενεργείται με απόφαση του διοικητικού συμβουλίου κατόπιν εισήγησης του διευθυντή. Εδώ υπάρχει έντονη οσμή βολέματος «ημετέρων», αν δεν κάνω λάθος. Μακάρι να κάνω. Στο άρθρο 9 διαβάζουμε ότι στο «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ» συστήνεται διεθνής συμβουλευτική επιτροπή, η οποία συγκροτείται με απόφαση της Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού. Η διεθνής συμβουλευτική επιτροπή είναι πενταμελής και τα μέλη της είναι προσωπικότητες εγνωσμένου κύρους στον χώρο των τεχνών, των γραμμάτων, της τεχνολογίας και εν γένει των επιστημών. Προσέξτε λίγο τη διατύπωση γιατί έχει ενδιαφέρον: Ο Πρόεδρος και τα μέλη της επιτροπής ορίζονται με απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού. Γίνεται μια απόπειρα διεθνοποίησης του κέντρου για προσέλκυση διεθνών παραγωγών, αλλά και κοινού από το εξωτερικό. Καλό είναι αυτό. Φοβόμαστε, όμως, πως η στελέχωση θα ακολουθήσει τον «μαρκετινίστικο» - συγγνώμη για την έκφραση - χαρακτήρα όλου αυτού του νομοσχεδίου. Ελπίζουμε ειλικρινά να διαψευστούμε. Μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο της πολιτικής της αριστείας το σχέδιο νόμου μιλά ξεκάθαρα και για τον εξωραϊσμό της περιοχής του «ΑΚΡΟΠΟΛ». Αναρωτιέται, λοιπόν, εύλογα νομίζω κάποιος αν ο εξωραϊσμός αυτός σημαίνει αυτόματα και την εγκαθίδρυση μιας ελίτ, μιας μικρής κοινότητας βγαλμένης από διαφήμιση, θα έλεγε κάποιος, έτσι όπως τη φαντασιώνεται σε πλείστες περιπτώσεις η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, η οποία ελίτ θα εργάζεται εκεί και θα προσελκύσει με την παρουσία της και άλλα «εξέχοντα» μέλη της κοινωνίας που δεν καταδέχονται να συγχρωτίζονται παρά με ομοίους τους. Άραγε όλοι οι υπόλοιποι χώροι - θέατρα, μουσικές σκηνές, γκαλερί, χώροι τέχνης - οι οποίοι δεν βρίσκονται σε τέτοιες περιοχές που η Κυβέρνηση έχει στόχο να τις εξωραΐσει, θα αφεθούν στη μοίρα τους χωρίς καμμία απολύτως στήριξη από την πολιτεία; Τι θα συμβεί στα αλήθεια, αγαπητοί συνάδελφοι, μ' όλους αυτούς τους ανθρώπους οι οποίοι κάνουν καθημερινό αγώνα εδώ και χρόνια για να επιβιώσουν οι ίδιοι και οι χώροι τους, ενώ αποτελούν ζωτικά σημεία πολιτιστικής δράσης και καλλιτεχνικής δημιουργίας σε διάφορες γειτονιές της Αθήνας αποκεντρωμένα και ενώ μένουν σταθερά εκτός επιχορηγήσεων ή άλλης κρατικής στήριξης, παρά το γεγονός ότι πληρούν όλες τις προδιαγραφές; Όλοι αυτοί σίγουρα δεν είναι «άριστοι» σύμφωνα με τα πρότυπα της Κυβέρνησης. Ειδική μνεία πρέπει να κάνουμε και στο άρθρο 20 για τις ρυθμίσεις σχετικά με την απεικόνιση μνημείων και τη Γενική Διεύθυνση Αναστήλωσης, Μουσείων και Τεχνικών Έργων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Το εν λόγω άρθρο, αν και κομμάτι των λοιπών διατάξεων, μη σχετιζόμενο, δηλαδή, άμεσα με το «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ», κινείται ακριβώς στο αγοραίο πλαίσιο με τα οποία η Νέα Δημοκρατία ως Κυβέρνηση αντιμετωπίζει τον πολιτισμό, είτε τον σύγχρονο είτε την πολιτιστική μας κληρονομιά. Με λίγα λόγια, αυτό που επιχειρεί να θεσμοθετήσει η εν λόγω διάταξη είναι να εμπορευματοποιήσει τα δικαιώματα του πολιτισμού και να πατήσει πάνω στη δόξα των αρχαίων προγόνων μας, με σκοπό το οικονομικό κυρίως κέρδος, άκριτα και πρόχειρα, χωρίς σχέδιο, χωρίς όραμα, χωρίς καμμία ευαισθησία. Επέλεξα να κλείσω την εισήγησή μου με ένα απόσπασμα - και, κατά τη γνώμη μου, είναι ό,τι σημαντικότερο θα ακούσετε από εμένα σήμερα εδώ - από μία συνέντευξη που δημοσιεύθηκε μόλις πριν από δύο μέρες. Μια συνέντευξη του χαΐνη, του κ. Δημήτρη Αποστολάκη κατά κόσμον, αφού ζητήσω προκαταβολικά την επιείκεια - όχι τη δική σας - του κ. Αποστολάκη, μια και η λέξη «χαΐνης», η οποία προέρχεται από την αραβική «hain» σημαίνει «επαναστάτης», σημαίνει «εκείνος που γυρίζει στα βουνά», ενώ οι χαΐνηδες, όπως ξέρετε μάλλον, ήταν οι χριστιανοί αντάρτες που εμφανίστηκαν στην Κρήτη μετά την κατάκτηση του νησιού τους από τους Τούρκους. Ίσως και ο ίδιος να νιώσει ότι τα λόγια του δεν πρέπει να περιορίζονται ανάμεσα σε τοίχους, πόσω μάλλον ανάμεσα σε τοίχους ενός κοινοβουλίου. Ωστόσο, ο λόγος του είναι εδώ, είναι παρών και είναι ο λόγος ενός καλλιτέχνη και ενός διανοούμενου συνάμα. Γιατί ο καλλιτέχνης, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, καλείται να επιτελέσει και τον ρόλο του διανοούμενου σε μια εποχή που, δυστυχώς, οι διανοούμενοι της χώρας μοιάζει να έχουν σωπάσει από καιρό. Λέει, λοιπόν, ο χαΐνης κ. Δημήτρης Αποστολάκης: «Μετά από όλη αυτή την περιπέτεια των τελευταίων μηνών, καραντίνες, φευγιά, ηχογραφήσεις, κατάλαβα για άλλη μια φορά, με άλλον τρόπο, τον πλούτο, την απλότητα, το βάθος της δημοτικής ποίησης και του λαϊκού πολιτισμού μας. Κατάλαβα για άλλη μια φορά ότι οι άνθρωποι είναι τα ζωντανά βιβλία. Κατάλαβα για άλλη μια φορά ότι καθένας είναι μοναδικός και αναντικατάστατος. Τι λυπηρό να το διαπιστώνουμε όταν πια απουσιάσει! Κατάλαβα για άλλη μια φορά ότι η μαγεία της ζωής βρίσκεται στη συνέργεια να φτιαχτεί με όρεξη κάτι που να δίνει απάντηση σε ένα ανύπαρκτο ερώτημα. Γιατί, αλήθεια, ποιος έχει ανάγκη την τέχνη σ' έναν κόσμο που οι άνθρωποι μοιάζουν όλο και περισσότερο με τα κομπιούτερ; Κατάλαβα για άλλη μια φορά ότι το απόλυτο, ο θεός, που εκδιώχθηκε από τις εκκλησίες, τα κοινοβούλια, τα δικαστήρια, κρύφτηκε «κουρελιασμένος» στις ψυχές μερικών ελάχιστων καλλιτεχνών του κάθε μέρα. Γι' αυτό η εξουσία ήταν πάντα εχθρική με την τέχνη. Ήθελε να ανατινάξει το τελευταίο καταφύγιο του θεού. Οι μοντέρνοι θεοί, όπως το κέρδος, η φήμη, η ανάπτυξη, η ασφάλεια είναι θεαματικοί. Κάθε μέρα ανθρωποθυσίες. Εξουσία σημαίνει ιεραρχία, υποταγή στον κοινωνικό νόμο. Τέχνη σημαίνει ελευθερία και αρμονία με τον φυσικό νόμο. Κι όμως, η εξουσία συμπεριφέρεται στους καλλιτέχνες όπως λέει η παροιμία «πόθανε να σ' αγαπώ και ζε να μη σε θέλω». Είναι να τρελαίνεσαι. Τα λεφτά και την εθνική μας περηφάνια τα αντλούμε από τα έργα κάποιων αρχαίων και νεότερων καλλιτεχνών, τραγωδών, γλυπτών και ούτω καθεξής. Και μην ξεχνάτε ότι η εξουσία είστε εσείς, αγαπητοί συνάνθρωποι. Η δουλειά του κράτους είναι να ξυλοφορτώνει τους καλλιτέχνες όπου τους βρει. Εσείς, όμως; Εσείς, μουσικόφιλοι, θεατρόφιλοι, τι κάνετε; Δεν είναι δουλειά δική σας, και μόνο δική σας, να προστατέψετε τέχνες και τεχνίτες - δεν ξέρω πώς - σαν το θησαυροφυλάκιο ελευθερίας, πολιτισμού και ιστορικής μνήμης για τα παιδιά σας; Και εμείς; Εμείς, αγαπητοί συνάδελφοι, έχομε την ιερότητα και το θάρρος να ζήσουμε από την αλληλεγγύη όσων εμπνέουμε, όπως θα έπρεπε να κάνουν οι παπάδες και όπως κάνουν οι περήφανοι ασκητές; Κατάλαβα ακόμα ότι η αρρώστια ενός ατόμου ή συνόλου σημαίνει αρρυθμία, έλλειψη αρμονικού κύματος μεταξύ συμπληρωματικών ποσοτήτων. Ο πλανήτης τις τελευταίες δεκαετίες συμπεριφέρεται σαν κανένα λυσσασμένο, αρσενικό αρπακτικό: Κερδοφορία, ανάπτυξη, πρόοδος, σκοπός, επιδίωξη, επιτυχία, καταλήστευση του οικοσυστήματος. Λίγοι άνθρωποι μάθανε κάτι από την έστω επιβεβλημένη ακινησία και βραδύτητα. Ελάχιστοι τόλμησαν να ταξιδέψουν στο εσωτερικό αχαρτογράφητο σύμπαν. Η πλειοψηφία ζούσε στο ψέμα των οθονών και ανυπομονούσε να επιστρέψει στην πρότερη, αρρωστημένη κανονικότητα. Όμως, οι θηλυκές ποιότητες, η βάση κάθε πολεμιστή, αυτές μόνο μπορούν να κινήσουν έναν τελματωμένο και ανισόρροπο πλανήτη. Κατάλαβα για άλλη μία φορά τι τρομερό έγκλημα διαπράξαμε που στηριχθήκαμε στον τριτογενή τομέα - υπηρεσίες, τουρισμός - και απεμπολήσαμε τον πρωτογενή - μονοκαλλιέργειες - , απαξιώσαμε τα υλικά και πνευματικά αγαθά μας. Ο συντομότερος δρόμος για να χάσει ένας λαός την αυτάρκεια, την ανεξαρτησία, την ελευθερία του. Στις μέρες καραντίνας φάνηκε καθαρά ότι το φανταστικό είναι πολυτιμότερο του πραγματικού. Διασώθηκε η ψυχή μόνο κάποιων ελάχιστων ανθρώπων που καταδύθηκαν στα μυστικά μιας τέχνης και καταπιάστηκαν με μια λυτρωτική της λεπτομέρεια. Η ζωή μας έχει μυθολογική βάση, αφού το βασικό ερώτημά της θα παραμένει αναπάντητο. Ο αχαλίνωτος πραγματισμός είναι δυστοπία, μοναξιά και δυστυχία. Η τέχνη είναι η κιβωτός του μύθου. Κατάλαβα ότι η υγεία δεν είναι το σημαντικότερο αγαθό, δεν είναι αυτοσκοπός. Η υγεία είναι μέσο για να προχωρήσουμε στον δρόμο της ελευθερίας, της αρμονίας, της δικαιοσύνης, της αξιοπρέπειας. Πριν με πετροβολήσετε γι' αυτά που γράφω, σκεφτείτε την εξής μαθηματική πρόταση: Κανένας σκλάβος δεν είναι ποτέ πραγματικά υγιής, κανένας πραγματικά υγιής δεν είναι σκλάβος!». Σας ευχαριστώ πολύ.
Πολύ ενδιαφέρον, κύριε συνάδελφε! Τον λόγο έχει τώρα ο ειδικός αγορητής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Ιωάννης Δελής. Ορίστε, κύριε Δελή, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι αλήθεια πως η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και η ίδια η Υπουργός Πολιτισμού δεν χάνουν ποτέ την ευκαιρία να διακηρύσσουν την πίστη τους και να προβάλλουν την εμπορευματική πλευρά κυρίως, για να μην πω δηλαδή και αποκλειστικώς, της τέχνης και του πολιτισμού. Έτσι και χθες, με την τοποθέτησή της η κυρία Υπουργός και προκειμένου να υπερασπιστεί αυτή τη θέση, έκανε επίκληση πρώτα της διεθνούς βιβλιογραφίας, γενικώς και αορίστως φυσικά, μετά μιας μελέτης της Τράπεζας της Ελλάδος του 2014, λες και οι τραπεζίτες μπορούν να δουν τον κόσμο και αλλιώς εκτός από το να τα βλέπουν όλα ως εμπορεύματα και ως κέρδη, καθώς και μιας μελέτης της UNESCO, λησμονώντας όμως ότι σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς αντανακλώνται τελικά πάντα οι διεθνείς συσχετισμοί. Και όλοι σήμερα γνωρίζουν ποιοι είναι αυτοί οι συσχετισμοί και πόσο αρνητικοί είναι αυτοί οι συσχετισμοί για τους λαούς και για τα δικαιώματά τους. Με λίγα λόγια, η Κυβέρνηση θεωρεί ως δεδομένο ότι η τέχνη αποτελεί εμπόρευμα και, επομένως, αυτό που πρέπει να μας απασχολεί είναι το πώς αυτό το εμπόρευμα θα γίνει πιο κερδοφόρο, πώς θα συμβάλλει αποτελεσματικότερα στην καπιταλιστική ανάπτυξη και στην αναβάθμιση της διεθνούς θέσης της ελληνικής αστικής τάξης. Όλα αυτά περικλείονται μέσα σε λίγες φράσεις στην αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου. Τη διαβάζω: «Ο πολιτιστικός και δημιουργικός τομέας στηρίζει την οικονομική ανάπτυξη, χαρακτηρίζεται από υψηλής έντασης εργασία, προσφέρει θέσεις εργασίας σε ένα ευρύ φάσμα επαγγελματιών και συμβάλλει ουσιαστικά, τόσο στην καθημερινή ζωή των πολιτών, όσο και στην επιδραστικότητα της χώρας διεθνώς, καθώς αποδεδειγμένα αποτελεί πηγή ήπιας ισχύος». Όχι, αυτό δεν είναι απόσπασμα από μια διάλεξη μαθήματος σε κάποια οικονομική σχολή. Είναι η εισαγωγή του σημερινού νομοσχεδίου του Υπουργείου Πολιτισμού! Και ξαφνικά εκεί που δεν το περιμένεις εμφανίζεται και ο ΣΥΡΙΖΑ λάβρος ενάντια στην εμπορευματοποίηση της τέχνης και του πολιτισμού από τη Νέα Δημοκρατία. Αφήνω στην άκρη το γκροτέσκο του όλου σκηνικού. Μάλιστα, ποιος εμφανίζεται; Ποιος; Ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο οποίος ως κυβέρνηση υπηρέτησε πιστά και βάθυνε την εμπορευματοποίηση του πολιτισμού και της τέχνης, όπως έδειξε με τη στάση του τόσο στο θέμα της αμαρτωλής ΑΕΠΙ, αλλά και γενικότερα στο θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων των δημιουργών. Ποιος; Ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο οποίος δεν δίστασε να υπογράψει την κατάπτυστη μεταβίβαση στο λεγόμενο υπερταμείο για ενενήντα εννέα - παρακαλώ! - χρόνια όλων των αρχαιολογικών χώρων και των πολιτιστικών μνημείων της πατρίδας μας για να αξιοποιηθούν αυτά εμπορικά. Στην πραγματικότητα και στον πολιτισμό Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ θυμίζουν εκείνη τη γνωστή παροιμία «το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δυο μαζί το πρόσωπο», δηλαδή την επιχειρηματικότητα, άρα την εμπορευματοποίηση του πολιτισμού. Φυσικά κανείς, ούτε και εμείς ασφαλώς αρνούμαστε την πραγματικότητα. Απλώς εμείς - ξέρετε - παλεύουμε να αλλάξουμε αυτήν την πραγματικότητα χωρίς ποτέ να υποτασσόμαστε και να υποκλινόμαστε σε αυτήν. Μια πραγματικότητα η οποία λέει ότι στον καπιταλισμό όλα θεωρούνται ή όλα μετατρέπονται σε εμπορεύματα και ασφαλώς ούτε η τέχνη ούτε ο πολιτισμός εξαιρούνται απ' αυτόν τον καπιταλιστικό κανόνα. Εδώ όμως ξέρετε προκύπτει και ένα θεμελιώδες ερώτημα: Ποιος είναι τελικά ο σκοπός και ο λόγος ύπαρξης του πολιτισμού; Πότε πραγματώνεται ουσιαστικά η αληθινή λειτουργία της τέχνης; Όταν υποτάσσεται στην επιχειρηματικότητα καταδικασμένη να γίνει μια μηχανή κερδών για λίγους ή όταν εξανθρωπίζει τον άνθρωπο, όταν καλλιεργεί την ψυχή του, όταν εξευγενίζει το συναίσθημά του, όταν του δείχνει την αλήθεια της ζωής και της πραγματικότητας, όταν τον βοηθά να κατανοεί τη δύναμή του, να αλλάζει αυτή την πραγματικότητα, να αλλάζει αυτόν τον κόσμο προς το καλύτερο, δηλαδή σύμφωνα με τις τωρινές, σύγχρονες ανάγκες του; Και αυτό ξέρετε, κυρία Μενδώνη, δεν είναι μια απλή έκθεση ιδεών, όπως μάλλον υποτιμητικά είπατε χθες, αλλά είναι το μεγάλο, είναι το πραγματικό δίλημμα της εποχής μας και στον πολιτισμό, όπως και σε όλα τα κοινωνικά φαινόμενα. Και η απάντηση που δίνετε σ' αυτό το δίλημμα έχει πάρα πολύ συγκεκριμένα πρακτικά αποτελέσματα ειδικά για τους ανθρώπους, τον λαό. Να, λοιπόν, γιατί η αντιμετώπιση του πολιτισμού ως εμπόρευμα είναι καταστροφική για τον ίδιο τον πολιτισμό κατ' αρχάς, όχι γιατί κατ' ανάγκην η εμπορική τέχνη είναι κακή, αλλά γιατί είναι σημαδεμένη απ' αυτόν τον ίδιο το σκοπό της, καθώς η εμπορευματοποιημένη τέχνη δεν είναι μια ελεύθερα αναπτυσσόμενη τέχνη, αλλά είναι μια τέχνη που την καθορίζει, που την κατευθύνει η μεγιστοποίηση του κέρδους για τον επιχειρηματία και για την καπιταλιστική οικονομία. Και εάν τώρα το περιεχόμενο ενός έργου τέχνης είναι ψεύτικο, είναι βλαβερό, αντικοινωνικό, αυτό καθόλου, μα καθόλου δεν ενδιαφέρει. Το μόνο που ενδιαφέρει την αντίληψη της εμπορευματοποιημένης τέχνης είναι το έργο αυτό να πουλάει. Και όταν μιλάμε εδώ - ξέρετε - για το κέρδος δεν το εννοούμε μόνο με τη στενή οικονομική του έννοια, αλλά και με την ευρύτερή του, την ιδεολογική. Με αυτό ακριβώς το πνεύμα είναι εμποτισμένο μέχρι το μεδούλι το σημερινό νομοσχέδιο. Μόνη του έγνοια είναι η δημιουργία προϋποθέσεων για τη μεγιστοποίηση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας των επενδύσεων στον σύγχρονο πολιτισμό μέσα από το τετράπτυχο: επιχειρηματικότητα, εξωστρέφεια, ψηφιακός μετασχηματισμός, σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Ποιο είναι το ζουμί του νομοσχεδίου; Η ίδρυση του φορέα με την ονομασία «Κέντρο Πολιτισμού και Δημιουργίας ΑΚΡΟΠΟΛ», το οποίο θα έχει ως αποστολή αυτό το κέντρο να γίνει το εργαλείο, να γίνει το όχημα ώστε να κατευθυνθεί η μικρή καλλιτεχνική παραγωγή - η οποία στη χώρα μας κυριαρχεί ακόμη - στα πλοκάμια της μεγάλης επιχειρηματικότητας. Θα αρκούσε αυτό και μόνο για να το καταψηφίσουμε, όμως για να το δούμε και λίγο τα πιο βασικά του σημεία. Η επιλογή της λειτουργίας του «ΑΚΡΟΠΟΛ» ως νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου εξηγείται από τον στόχο του. Από τη στιγμή που αυτό το κέντρο πολιτισμού τίθεται στην υπηρεσία της επιχειρηματικότητας είναι πολύ λογικό να λειτουργεί και το ίδιο με όρους επιχειρηματικότητας και σκοπό το κέρδος για την αύξηση των εσόδων του και ας αναφέρεται στο νομοσχέδιο, τελείως υποκριτικά ασφαλώς, ότι τάχα είναι ίδρυμα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Το «ΑΚΡΟΠΟΛ» εμφανίζεται, λοιπόν, ως ένας φορέας που επιδιώκει να βοηθήσει τους αυτοαπασχολούμενους καλλιτέχνες και τις μικρές εκείνες καλλιτεχνικές ομάδες να γίνουν πετυχημένοι επιχειρηματίες προσφέροντάς τους - ακούστε - και επιχορηγήσεις, αλλά κυρίως τεχνογνωσία για να βρίσκουν χρηματοδότηση, επιχειρηματικές δεξιότητες, κόμβους πληροφόρησης, ευκαιρίες προβολής του έργου τους, μεθόδους αξιοποίησης της σύγχρονης τεχνολογίας, δομές φιλοξενίας για ανταλλαγή καλλιτεχνικών εμπειριών, τα περίφημα residences, δυνατότητες διασύνδεσης και μεταξύ τους, κυρίως όμως δυνατότητες διασύνδεσης - και εδώ είναι η ουσία - και ευκαιρίες συμπράξεων με τα γνωστά και πολυδιαφημισμένα ιδρύματα των μεγαλοκαπιταλιστών, οι οποίοι ουσιαστικά έχουν αναλάβει, με το αζημίωτο πάντα, την υπόθεση του πολιτισμού στη χώρα μας. Ονόματα δεν λέμε. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο στόχος είναι να καταστούν βιώσιμες οι μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις του πολιτισμού. Είναι, όμως, αυτό θέμα μόνο επιχειρηματικών δεξιοτήτων και κατάλληλης τεχνογνωσίας; Όχι βέβαια. Απόδειξη; Ακόμα και επιχειρηματικοί κολοσσοί - παρακαλώ - της πολιτιστικής βιομηχανίας, με τεράστια τεχνογνωσία στο marketing και τις δημόσιες σχέσεις, βλέπουμε να καταρρέουν κάτω από την πίεση του καπιταλιστικού ανταγωνισμού. Άλλος είναι ο πραγματικός στόχος και ας μην αναφέρεται ρητά. Στόχος είναι να πάψουν να υπάρχουν τόσες πολλές μικρές επιχειρήσεις και μεμονωμένοι αυτοαπασχολούμενοι καλλιτέχνες, δηλαδή να συγκεντρωθεί μέσα και από τη δραστηριότητα του «ΑΚΡΟΠΟΛ» - όχι αποκλειστικά μόνο μέσα από αυτό - η καλλιτεχνική παραγωγή σε μεγαλύτερες επιχειρήσεις και σε όσες μικρές επιχειρήσεις τέλος πάντων αποδειχθούν πιο ανθεκτικές, προκειμένου να γίνουν τι; Δορυφόροι των μεγάλων του πολιτιστικού χώρου και των γνωστών ιδρυμάτων που έχουν στήσει όλοι σχεδόν οι μεγάλοι κεφαλαιοκράτες, ιδρυμάτων που δεν φημίζονται βέβαια και ιδιαίτερα για την πρωτογενή καλλιτεχνική τους παραγωγή, παρά την ψάχνουν να τη βρουν έτοιμη. Εξίσου άμεσος στόχος του νομοσχεδίου είναι και η όσο γίνεται πιο μαζική προσέλκυση ειδικά των νέων καλλιτεχνών - που πένονται αυτό το διάστημα με ιδιαίτερα σκληρό τρόπο σ' αυτήν την εποχή της πανδημίας, χωρίς μάλιστα για τους περισσότερους απ' αυτούς την παραμικρή βοήθεια από το κράτος - , ώστε να δουν όλοι αυτοί οι νέοι καλλιτέχνες το όλο εγχείρημα του κέντρου «ΑΚΡΟΠΟΛ» ως μια σανίδα σωτηρίας, αφού όμως πρώτα αυτοί οι νέοι καλλιτέχνες πληρώσουν και ένα πάρα πολύ ακριβό αντίτιμο για τους ίδιους μα και για την τέχνη τους. Ποιο είναι αυτό το αντίτιμο; Η υποχρέωσή τους να ενστερνιστούν και να ζυμωθούν με τις κάλπικες αξίες της καπιταλιστικής αγοράς, να εγκολπωθούν τις στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου για τον πολιτισμό και να ενσωματωθούν σ' αυτές τις επιλογές. Με ποιον, άραγε, σκοπό; Στην καλύτερη περίπτωση για τους περισσότερους από αυτούς τους νέους καλλιτέχνες, να αποτελέσουν ένα χρήσιμο για τα κέρδη και αναλώσιμο φθηνό εργατικό δυναμικό, βορά των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων και καύσιμη ύλη της αποκαλούμενης πολιτιστικής οικονομίας. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα της φράσης του νομοσχεδίου της αιτιολογικής έκθεσης «περί της ανάπτυξης», όπως λέει, «πλαισίου που θα χαρακτηρίζεται από βιώσιμα εργασιακά μοντέλα». Λόγος στο νομοσχέδιο γίνεται και για το κοινό της τέχνης και του πολιτισμού, το οποίο, σύμφωνα με το νομοσχέδιο, επιδιώκεται να μεγαλώσει. Καλό ακούγεται αυτό. Και θα περίμενε κάποιος κατ' αρχάς, αυτή η προσπάθεια να ξεκινά συστηματικά από το σχολείο, για να ανυψωθεί το μορφωτικό, το πολιτιστικό επίπεδο των λαϊκών στρωμάτων, ώστε να μπορούν να κατανοούν, να μπορούν να συλλαμβάνουν και να απολαμβάνουν κάθε μορφή της τέχνης. Όμως, τι βλέπουμε; Στην ίδια Κυβέρνηση από τη μία το Υπουργείο Πολιτισμού να μιλά για την αύξηση του καλλιτεχνικού κοινού και από την άλλη, το Υπουργείο Παιδείας να υποβαθμίζει και να καταργεί τα καλλιτεχνικά μαθήματα στα σχολεία. Υποκρισίας το ανάγνωσμα, λοιπόν! Και κάτι ακόμη: Είναι γνωστό το πόσο απαραίτητος είναι ο ελεύθερος χρόνος για να έχει κάποιος επαφή με την τέχνη. Πού να τον βρουν, όμως, αυτόν τον χρόνο, τον ελεύθερο, οι περισσότεροι εργαζόμενοι με τα σπαστά και ακανόνιστα ωράρια; Πού να τον βρουν αυτόν τον χρόνο τα νέα κορίτσια, οι νέες γυναίκες που τρέχουν με την ψυχή στο στόμα από το σπίτι στη δουλειά και στα παιδιά και αυτό που τους μένει είναι να εκτίθενται όλο και περισσότερο στα σκουπίδια της υποκουλτούρας; Όχι, δεν ασχολείται με τίποτα και καθόλου από αυτά το νομοσχέδιο. Και τότε με ποιον τρόπο σκοπεύει να αυξήσει αυτό το κοινό της τέχνης το κυβερνητικό νομοσχέδιο; Μα, με το μάρκετινγκ και με τις νέες ψηφιακές τεχνικές διανομής. Έτσι, για να μας θυμίσει ξανά, ότι η τέχνη ως εμπόρευμα στον καπιταλισμό απευθύνεται αποκλειστικά σε αγοραστές και όχι σε κοινωνούς. Το νομοσχέδιο δεν αφήνει καμμία αμφιβολία ότι μέσα από το κέντρο θα επιχειρηθεί ο βαθύτερος έλεγχος των ιδεολογικών κατευθύνσεων της τέχνης, με επιλεκτική ανάδειξη και χρηματοδότηση πολύ συγκεκριμένων και αρεστών στο σύστημα καλλιτεχνικών αντιλήψεων, όπως οι τελευταίου τύπου μεταμοντέρνες, αλλά και πολύ συγκεκριμένων καλλιτεχνών, αντίστοιχα. Και αν οι εθνικοί πόροι θα είναι πολύ ισχνοί, που θα είναι σίγουρα; Ωστόσο, οι πόροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα είναι διαθέσιμοι μόνο εφόσον οι δράσεις που θα υποστηρίζει το «ΑΚΡΟΠΟΛ», θα συνάδουν με τους πολιτικούς, οικονομικούς, αλλά και ιδεολογικούς στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως καταλαβαίνετε, λοιπόν, σε ένα τέτοιο κέντρο πολιτισμού, το οποίο θα λειτουργεί επιχειρηματικά, και το διοικητικό του συμβούλιο και ο διευθυντής του, αλλά και η συμβουλευτική του επιτροπή θα απαρτίζονται από πατενταρισμένους εκπροσώπους της επιχειρηματικής αντίληψης για την τέχνη, με το ανάλογο, φυσικά, ιδεολογικό της περιεχόμενο. Και, φυσικά, σε έναν τέτοιο οργανισμό δεν υπάρχει θέση στο διοικητικό συμβούλιο για τους εκπροσώπους των φορέων των ανθρώπων του πολιτισμού και των τεχνών, ακόμη κι αν αυτοί είναι κρατικοί φορείς, όπως είναι το Εικαστικό Επιμελητήριο, το οποίο αποκλείεται και αυτό, όπως όλοι, φυσικά, από αυτό το κέντρο. Για το δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου θα χρειαστώ, ίσως, δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε.
Συνεχίστε, κύριε συνάδελφε.
Ευχαριστώ. Υπάρχουν πολλές ετερόκλητες διατάξεις και ισχύουν πάλι λίγο ή πολύ όσα είπαμε και για το πρώτο μέρος. Θα ψηφίσουμε, βέβαια, τη διάταξη του άρθρου 15 που προβλέπει την παράταση των αποσπάσεων των εργαζομένων στις κρατικές σκηνές, αλλά δεν θα συναινέσουμε στη διάταξη του άρθρου 17 για το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, μιας και δεν δίνει οριστική και μόνιμη λύση στο ζήτημα της στέγασης του μουσείου στον χώρο του πρώην «ΦΙΞ», δηλαδή εκεί όπου στεγάζεται σήμερα, που τώρα ανήκει στην «ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ Α.Ε.». Η καλύτερη λύση - το είπαμε και προχθές - είναι αυτή η διάταξη να αποσυρθεί και να έρθει μια καινούργια, η οποία θα ορίζει ότι οι σημερινές κτηριακές εγκαταστάσεις, που χρησιμοποιούνται για τη στέγαση του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, περνάνε στην κυριότητά του ως περιουσιακό του στοιχείο, κάτι που το υποσχέθηκε - θυμίζω - και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός. Αφήσαμε για το τέλος το άρθρο 20, το κερασάκι στην επιχειρηματική τούρτα του νομοσχεδίου. Παρά το ότι η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι βελτιώνει την υπάρχουσα νομοθεσία ως προς την προστασία των μνημείων - κινητών και ακινήτων - στην πραγματικότητα με τα όσα γράφονται στο σημείο β΄ της παραγράφου 4δ΄ του άρθρου 20 για την απεικόνιση και την αποτύπωση - τις ξεχωρίζει αυτές τις έννοιες - ενός μνημείου, ανοίγει διάπλατα κερκόπορτες στο νομοσχέδιο για να απαλλάσσονται από την υποχρεωτική αδειοδότηση ή το προβλεπόμενο τέλος για την απεικόνιση ή τη χρήση των μνημείων οι κάθε λογής επιχειρηματίες. Και δεν μιλάμε εδώ βέβαια για έναν ζωγράφο, όπως είπε ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος θα αποτυπώνει ένα κλασικό μνημείο. Μιλάμε εδώ για μια πολυεθνική εταιρεία, που με μια απλή αλλοίωση της εικόνας, την οποία θα εμφανίζει μάλιστα και ως καλλιτεχνική παρέμβαση, θα ξεφεύγει από την υποχρέωση της άδειας και θα το εκμεταλλεύεται εμπορικά, μιας και, όπως λέει το άρθρο 20- το διαβάζω ακριβώς - θα πρόκειται για αποτύπωση που έχει μεν ως αφετηρία την υφιστάμενη εικόνα του μνημείου, αλλά την υπερβαίνει δημιουργικά, προσθετικά, αφαιρετικά ή με οποιονδήποτε άλλον τρόπο, όπως με επιστημονική ερμηνεία, καλλιτεχνική δημιουργία ή φανταστική έμπνευση του δημιουργού. Έτσι, καθόλου δεν αποκλείεται, το περιμένουμε φυσικά, πολύ σύντομα να δούμε σε διαφημίσεις τους κίονες του Παρθενώνα να παίρνουν τη μορφή μπουκαλιών αναψυκτικού ή μπύρας και ίσως αυτό να είναι το λιγότερο, δηλαδή. Και αυτό τώρα να θεωρείται πια και με το νόμο, όπως διάβασα, εικαστική παρέμβαση ή δημιουργική παρέμβαση στην εικόνα του μνημείου. Ανοίξαμε και σας περιμένουμε, λέει η Κυβέρνηση στους επιχειρηματικούς ομίλους. Ελάτε για μπίζνες με τα μνημεία μας. Σας απαλλάσσουμε από την περιττή γραφειοκρατία της προστασίας αυτών των μνημείων. Εκμεταλλευτείτε εμπορικά για τα κέρδη σας όλον τον απέραντο αρχαιολογικό πλούτο της χώρας μας. Δεν το καταψηφίζουμε απλώς αυτό το άρθρο. Το καταγγέλλουμε. Εκάς οι βέβηλοι, κυρία Υπουργέ. Θα μπορούσε κλείνοντας το «ΑΚΡΟΠΟΛ» να γίνει πράγματι ένας κόμβος πολιτιστικής δημιουργικότητας, ανταλλαγής, επικοινωνίας, ενίσχυσης και προβολής της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Αντ' αυτού, θεσμοθετείτε ένα διευθυντήριο για τη διαχείριση χρημάτων του πολιτισμού με κριτήρια εμπορευματικά, εγκλωβισμό της καλλιτεχνικής δημιουργίας τελικά στα όρια της πολιτικής σκοπιμότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Φυσικά καταψηφίζουμε επί της αρχής και τα περισσότερα άρθρα αυτού του νομοσχεδίου. Ευχαριστώ και για την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε.
Καλείται στο Βήμα η ειδική αγορήτρια της Ελληνικής Λύσης, η κ. Σοφία Ασημακοπούλου. Μετά την κ. Ασημακοπούλου θα πάρει τον λόγο ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ελληνικής Λύσης κ. Κυριάκος Βελόπουλος.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση που αφορά στον τομέα του πολιτισμού είναι πάντα επίκαιρη. Ιδίως τις μέρες που διανύουμε οι οποίες έχουν επηρεάσει σχεδόν το σύνολο των εκφάνσεών του, είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Τον αφήσατε να ματώσει, γιατί δεν υπάρχει στρατηγικό σχέδιο. Είδαμε τους καλλιτέχνες να παρακαλούν την Κυβέρνηση να τους στηρίξει. Ρίξατε τους ανθρώπους που υπηρετούν τον πολιτισμό στην επαιτεία για όσα αυτονοήτως δικαιούνταν. Έπρεπε να τους δείτε πρώτα να αγανακτούν και να δηλώνουν προδομένοι για να ασχοληθείτε μαζί τους. Και δεν είναι μόνο εκείνοι που έχουν πληγεί ήδη από την υγειονομική κατάσταση. Πίσω από τα έργα πολιτισμού βρίσκονται χιλιάδες τεχνικοί, φροντιστές, μουσικοί, παραγωγοί. Και είναι άγνωστο τι θα ακολουθήσει για όλους αυτή τη χειμερινή σεζόν. Η τέχνη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την κοινωνία. Γι' αυτό δεν γίνεται όλοι αυτοί οι επαγγελματίες να κινδυνεύουν με αφανισμό και εμείς να είμαστε απλοί παρατηρητές στην κατάρρευσή τους. Όπως, επίσης, δεν γίνεται να τους αφήσετε πάλι στη μοίρα τους μέχρι την ύστατη στιγμή, σε περίπτωση που βιώσουμε της ίδιας εκτάσεως κρίση τους επόμενους μήνες. Τα στοιχεία που συνδυαμορφώνουν οι διάφορες μορφές τέχνης κάθε κοινωνίας καθρεπτίζουν τις τάσεις και το πνεύμα του πολιτισμού της εποχής διατηρώντας πολύ συχνά ανοικτή επαφή με τον πολιτισμό παλαιότερων περιόδων. Πρόκειται δηλαδή για ένα πνευματικό φαινόμενο που εξελίσσεται στο πλαίσιο των κοινωνικών ομάδων ως μέσο έκφρασης και επικοινωνίας ιδεών, σκέψεων και αξιών. Η σχέση τέχνης και κοινωνίας είναι ιδιαιτέρως στενή. Δεν παρέχει απλώς πληροφορίες, αλλά ανοίγει νέους τρόπους σκέψης. Συμβάλλει καταλυτικά στην πνευματική άνοδο και στην εύρυθμη λειτουργία των κοινωνικών ομάδων. Όλα αυτά τα αναφέρουμε, για να τονίσουμε τη σπουδαιότητα ως φορέα έκφρασης πολιτισμού και να επισημάνουμε την έντονη απαξίωση που εκείνοι και οι άνθρωποί της υφίστανται. Πέραν τούτου, οι Έλληνες πολίτες νιώθουν να απειλούνται από τους λαθρομετανάστες σε πολιτισμικό επίπεδο και αυτό πρέπει να ακουστεί. Η πολιτιστική ζωή της χώρας υποβαθμίζεται, λόγω της παρουσίας τους και οι πολίτες επιθυμούν την αυτονόητη πολιτισμική ομοιογένεια της χώρας. Γιατί οι Έλληνες πρέπει να είμαστε ενωμένοι απέναντι στις προκλήσεις των καιρών. Η μεγαλύτερη εξ αυτών, η οποία δεν αποτελεί μόνο πρόκληση, αλλά ξεκάθαρη ύβρη, είναι η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί. Είναι η μεγαλύτερη προσβολή κατά της Ορθοδοξίας. Η χλιαρή αντιμετώπιση από ελληνικής πλευράς θα οδηγούσε σ' αυτήν την καταστροφική συνέπεια, κάτι που εμείς στην Ελληνική Λύση μέσω του Προέδρου μας είχαμε επισημάνει επανειλημμένως. Στο υπό ψήφιση σχέδιο νόμου, το οποίο ξεκινά με τη δημιουργία ενός νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία «Κέντρο Πολιτισμού και Δημιουργίας AΚΡΟΠΟΛ» και τον διακριτικό τίτλο «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ» δημιουργούνται πολλά ερωτηματικά, σχετικά με την επιλογή σας να δημιουργήσετε έναν νέο φορέα, προκειμένου να δώσετε ζωή στο κτίριο του πρώην ξενοδοχείου «ACROPOL PALACE». Από την αιτιολογική έκθεση δεν τεμηριώνεται επαρκώς ο λόγος για τον οποίο πρέπει να προχωρήσετε σε νέα σύσταση. Για να αξιοποιηθούν οι υπάρχοντες υπάλληλοι του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού ούτε λόγος, ενώ στο να επιβαρυνθεί και άλλο η δημόσια διοίκηση είστε πρώτοι. Η ονομασία «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ» θα έπρεπε κατά τη γνώμη μας κανονικά να μεταφραστεί στα ελληνικά και ίσως κάπου να δικαιολογούσαμε την απόφασή σας από την εξέταση των σκοπών του νέου αυτού φορέα. Ένας προς ένας, όμως, οι σκοποί δημιουργίας του, δεν απαντούν στο ερώτημα, ποιες θα είναι οι δαπάνες προκειμένου να καλυφθούν όλες αυτές οι στοχεύσεις; Ανταποκρίνονται άραγε στην πραγματικότητα ή θέλετε να γεμίσετε τις σελίδες του υπό ψήφιση σχεδίου νόμου; Και αν ανταποκρίνονται, όπως λέτε, τι θα κοστίσουν στην τσέπη των Ελλήνων φορολογουμένων; Βλέπουμε ότι σχεδόν τα πάντα θα γίνονται με απόφαση του εκάστοτε Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού. Στο άρθρο 4, για παράδειγμα, το ΔΣ του «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ», το οποίο θα αποτελείται από τον Πρόεδρο, τον Αντιπρόεδρο και τρία μέλη, θα ορίζεται μαζί με τους αναπληρωτές του, με απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού. Μιλάτε γενικά για προσωπικότητες του καλλιτεχνικού, πνευματικού και επιστημονικού κόσμου, νομικοί, οικονομολόγοι ή πρόσωπα με εμπειρία συναφή προς τους σκοπούς του φορέα ή εμπειρία σε διοίκηση οργανισμών. Μήπως επειδή τους έχετε ήδη διαλέξει, οπότε δεν χρειάζεται να μας γνωστοποιήσετε περαιτέρω στοιχεία; Δεν σκεφθήκατε ότι θα μπορούσαν να επιλεγούν μέσω διαγωνισμού ή από αρμόδια επιτροπή της Βουλής και ότι επειδή στο άρθρο 5 θα προκύπτει από τη βούληση του εκάστοτε Υπουργού. Ειδικά δε, τα κριτήρια που πρέπει να πληροί για τη θέση μιλούν από μόνα τους. Ο διευθυντής μάλλον έχει ήδη επιλεγεί. Θα λαμβάνει μάλιστα και αποδοχές τις οποίες μας τις κρατάτε για έκπληξη μιας και αυτές θα καθορίζονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Πολιτισμού και Αθλητισμού. Με το άρθρο 7 συνιστώνται δεκαεπτά θέσεις πλήρους απασχόλησης ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και δύο θέσεις νομικών συμβούλων. Εικάζουμε ότι γι' αυτές τις προσλήψεις θα πρέπει να υπάρχουν κάποια κριτήρια επιλογής, τα οποία τεχνηέντως παραβλέπετε να μας γνωστοποιήσετε. Προφανώς οι υπάλληλοι αυτοί που θα στελεχώνουν τον φορέα θα αμείβονται. Ούτε τις αποδοχές τους δεν μας έχετε γνωστοποιήσει.Η απουσία της διαφάνειας είναι διάχυτη σ' αυτό το νομοσχέδιο. Βλέπουμε να γίνεται αναφορά σε αναθέσεις, να προσλαμβάνονται άτομα για την κάλυψη επειγουσών εποχικών ή απρόβλεπτων αναγκών, με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου. Και δεν μας έχετε πει ούτε πόσα άτομα, ούτε πόσο θα πληρώνονται. Το «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ» θα διαρθρώνεται σε τέσσερα τμήματα, ενώ θα υπάρχει και γραφείο νομικής υπηρεσίας, που θα υπάγεται απευθείας στο ΔΣ. Τόσα πολλά τμήματα για να δικαιολογηθούν οι θέσεις; Δεν εξηγείται αλλιώς. Ως προς τη Διεθνή Συμβουλευτική Επιτροπή παρατηρούμε ότι και αυτή θα συγκροτείται με απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού, χωρίς να μάθουμε τα κριτήρια επιλογής της στελέχωσής της. Μόνο δαπάνες και άγνωστη η έκβαση της συνεργασίας της με το ΔΣ. Επίσης, δεν αναφέρετε με τι τρόπο θα χρησιμοποιεί τις υποδομές το «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ» σχετικά με τους πόρους του άρθρου 12. Ειλικρινά, θέλουμε να μάθουμε ποιο θα είναι το ύψος των επιχορηγήσεων από τον τακτικό προϋπολογισμό του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Το ίδιο ισχύει και για τις επιχορηγήσεις από το εθνικό σκέλος του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Επιπλέον, κάνετε λόγο για εμπρόσθετα έσοδα από οποιαδήποτε άλλη νόμιμη πηγή, που συναρτάται με την εξυπηρέτηση των σκοπών του φορέα. Και επειδή δεν ξεκαθαρίζετε, θέλουμε να ξέρουμε αν υπάρχει περίπτωση να πρόκειται και για ΜΚΟ. Ο εσωτερικός κανονισμός λειτουργίας του νέου αυτού φορέα θα εγκρίνεται πάλι με απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού; Στις μεταβατικές διατάξεις του άρθρου 14 βλέπουμε ότι σπεύσατε να δρομολογήσετε τον διορισμό του διευθυντή του «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ» μέσα σε δύο μήνες από τη δημοσίευση του παρόντος, με θητεία δύο ετών. Σοβαρό ζήτημα, επίσης, ανακύπτει στις ρυθμίσεις για την ακύρωση και αναβολή εκδηλώσεων του άρθρου 16, όπου παρέχετε το δικαίωμα στον διοργανωτή να προσφέρει στον πελάτη ισόποσο πιστωτικό σημείωμα για την ίδια ή άλλη εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί μελλοντικά. Αντί να επιβάλλετε την υποχρέωση στους διοργανωτές να επιστρέφουν το ποσό που έχουν καταβάλει οι πελάτες, εισάγετε αυτήν τη λύση, χωρίς να υπολογίζετε τους αγοραστές, αφού, βεβαίως, δεν σας ενδιαφέρει το συμφέρον τους, αλλά εκείνο των διοργανωτών. Εάν, μάλιστα, η συνολική αξία της υπηρεσίας που θα παρακολουθήσει τελικά ο πελάτης, υπερβαίνει την αξία του πιστωτικού σημειώματος, η διαφορά καταβάλλεται από τον πελάτη στον διοργανωτή. Να πληρώσουν κι από πάνω. Μόνο κατά τη λήξη ισχύος του πιστωτικού σημειώματος και στην περίπτωση που αυτό δεν έχει χρησιμοποιηθεί από τον πελάτη, ο πελάτης δικαιούται και ο διοργανωτής υποχρεούται να καταβάλει στον πελάτη χρηματικό ποσό ίσο με την αξία του πιστωτικού σημειώματος έως τις 31-10-2021. Φέξε Μάη μου να φας τριφύλλι δηλαδή. Κι αν δεν πάρουν τα χρήματά τους μέχρι τότε, θα κάνουν δικαστήρια; Παρατάσεις βλέπουμε στο άρθρο 18 ως προς την έκδοση των κανονισμών λειτουργίας του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Εύλογο, αλλά ελέγξατε γιατί καθυστέρησαν να εκδοθούν; Σχετικά με το Αυτοτελές Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Εθιμοτυπίας του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, το οποίο θα υπάγεται απευθείας στον Υπουργό Πολιτισμού, τι να πούμε; Ολόκληρο τμήμα διοργάνωσης ταξιδιών και συνεδρίων. Και, μάλιστα, χρειάζεται και προϊστάμενος γι' αυτό. Στο άρθρο 22 για το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, λειτουργούν τέσσερις διευθύνσεις. Προκαλεί μεγαλύτερη εντύπωση, όμως, η υπερεξουσία που δίνεται σε ένα άτομο, στον διευθυντή φεστιβάλ, από το να επιλέγει τα κινηματογραφικά έργα που συμμετέχουν στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου, το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ και το Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου και να καθορίζει την ημέρα και τη σειρά προβολής τους, μέχρι να καταρτίζει τους κανονισμούς διεξαγωγής των τριών φεστιβάλ, τους οποίους στη συνέχεια υποβάλλει προς έγκριση στον γενικό διευθυντή. Και στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου το ΔΣ το ορίζει ο εκάστοτε Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού. Θα προσλαμβάνεται και προσωπικό με σύμβαση μίσθωσης έργου, χωρίς καμμία περαιτέρω διευκρίνιση. Λίγο πριν το τέλος, στο άρθρο 24, ολοκληρώνετε με μία ακόμα σύσταση, αυτήν τη φορά με τη θέση διοικητικού οικονομικού διευθυντή στα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, με φωτογραφικά προσόντα φυσικά. Εμείς, στην Ελληνική Λύση, πιστεύουμε ότι η διαφύλαξη και η εξέλιξη του πολιτισμού μας αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα όπλα μας. Είναι σπουδαία η επένδυση σε αυτόν, ιδίως στη χώρα που τον γέννησε. Γι' αυτό το χρέος μας είναι διπλό και δεν πρέπει να ξεχνούμε το παρελθόν, ούτως ώστε να παρευρεθούμε με επιτυχία προς το μέλλον. Δεν πρέπει να ξεχνούμε τους ανθρώπους που τον υπηρετούν. Ας αναγνωρίσουμε, επιτέλους, τον κρίσιμο οικονομικό, πολιτιστικό και κοινωνικό αντίκτυπο του πολιτισμού στη ζωή του έθνους μας. Σας ευχαριστώ.
Μέχρι να ετοιμαστεί το Βήμα και να λάβει τον λόγο ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης, ο κ. Βελόπουλος, τον λόγο έχει η κυρία Υπουργός για δύο λεπτά για τις νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα διανεμηθούν οι νομοτεχνικές βελτιώσεις. Απλώς θέλω να πω τα σπουδαιότερα, κατά τη γνώμη μου. Στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 2 του άρθρου 1, η φράση «είκοσι (20) έτη» αντικαθίσταται από τη φράση «ενενήντα εννέα (99) έτη». Το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 4 αντικαθίσταται ως εξής: «Το ΔΣ του ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ είναι πενταμελές, διορίζεται με απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού, που δημοσιεύεται στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως, και αποτελείται από τον Πρόεδρο, τον Αντιπρόεδρο και δύο (2) μέλη, οι οποίοι ορίζονται από τον Υπουργό και έναν υπάλληλο της Γενικής Διεύθυνσης Σύγχρονου Πολιτισμού της Γενικής Γραμματείας Σύγχρονου Πολιτισμού του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού, υπηρετούντα σε θέση ευθύνης, τον οποίον υποδεικνύει η Γενική Συνέλευση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.». Στην παράγραφο 2 του άρθρου 4 μετά τη λέξη «τριετής» προστίθεται η φράση «, η οποία μπορεί να ανανεωθεί». Στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 17 η φράση «για είκοσι (20) έτη» διαγράφεται. Στο πρώτο και δεύτερο εδάφιο της εσωτερικής παραγράφου 1 του άρθρου 19 η χρονολογία «30η Σεπτεμβρίου του 2021» αντικαθίσταται από τη χρονολογία «31η Δεκεμβρίου του 2021». Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριοι συνάδελφοι, επειδή έχουμε πέσει πάρα πολύ έξω στον χρόνο - δεν έχει μιλήσει ακόμα κανένας Κοινοβουλευτικός και υπάρχουν είκοσι ένας ομιλητές - με την ανοχή σας θα κάνουμε τα λεπτά των Βουλευτών από την αρχή έξι λεπτά, για να μην αδικηθούν οι τελευταίοι ομιλητές, με μια ανοχή βέβαια. Παρακαλώ, όμως, να τηρείται το εξάλεπτο. Συμφωνεί το Σώμα;
Το Σώμα συνεφώνησε. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης κ. Κυριάκος Βελόπουλος.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Φίλες και φίλοι, το ότι υπάρχει ηγεμονική θέση της Αριστεράς στον πολιτισμό φαίνεται από τη διάθεση του ΣΥΡΙΖΑ και των υπόλοιπων αριστερών κομμάτων να είναι εδώ σήμερα για να μιλήσουν. Δυστυχώς, θα ήθελα, ξεκινώντας, κυρία Υπουργέ, να απευθυνθώ στην Κυβέρνησή σας. Είστε Υπουργείο του ελληνικού πολιτισμού; Τι σημαίνει «ΑΚΡΟΣ»; Το άκρον της πόλεως ξέραμε ότι είναι η Ακρόπολη. Το αποκαλείτε «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ», «άκρος»; Τι σημαίνει; Για να καταλάβω, δηλαδή, πού είναι ο ελληνικός πολιτισμός; Ένα ελληνικό όνομα δεν μπορούσαν να βγάλουν; «Άκρον», «ακρός». Κάντε το «μοτοκρός», τουλάχιστον, που το ξέρουν όλοι ως έκφραση. Δηλαδή τα ελληνικά μας λίγο! Διαβάζοντας, βέβαια, το νομοσχέδιο, βλέπουμε πάλι ρουσφέτια, πάλι προσλήψεις, δύο χιλιάδες οκτακόσιοι άνθρωποι. Προσλαμβάνετε σε κάθε νομοσχέδιο. Δεν είναι μόνο δικό σας το θέμα αυτό. Όλοι οι Υπουργοί της Νέας Δημοκρατίας που φέρνουν ένα νομοσχέδιο, από τα παράθυρα βάζουν κόσμο. Από τα παράθυρα, από τις πόρτες, από τις χαραμάδες. Δημιουργείτε νέο στρατό εξηρτημένων ψηφοφόρων, για να μην πω κομματικό στρατό. Είναι στο πλαίσιο της παλαιοκομματικής αντιλήψεως δεκαετιών που είχαν τα κόμματα, εσείς, η Νέα Δημοκρατία, γιατί έχετε έναν νέο Πρωθυπουργό. Ο ίδιος αυτοαποκαλείται «μεταρρυθμιστής». Μεταρρυθμιστής με παλαιοκομματική αντίληψη τουλάχιστον σε εμένα δεν μου κολλάει καλά. Επιτροπές, μέλη, θέσεις απασχόλησης, χωρίς ακριβή όμως πρόβλεψη αμοιβών. Δηλαδή λέτε, «Θα προσλάβω δύο χιλιάδες οκτακόσιους ανθρώπους». Εγώ, ας πούμε, στην επιχείρησή μου, όταν θέλω να κάνω προσλήψεις δέκα, είκοσι ανθρώπων - εσείς λέτε δύο χιλιάδες οκτακόσιους, γιατί δεν βάζετε από την τσέπη σας τα λεφτά, ενώ εγώ θα τα βάλω από την τσέπη μου - υπολογίζω το μισθολογικό κόστος. Δεν υπάρχει! Αφηρημένα! Το να γίνονται τώρα αφηρημένοι σχεδιασμοί, μόνο στην ελληνική πραγματικότητα υπάρχουν. Επίσης, κυρία Υπουργέ - και ως Κυβέρνηση - για να μιλήσουμε λίγο ουσιαστικά για τον πολιτισμό, θέλω να σας ρωτήσω το εξής: Επειδή εγώ έχω μια άλλη αντίληψη για τον πολιτισμό, έχουν καταγραφεί - ψάχνοντας από το πρωί ρώτησα τους συνεργάτες μου και διαψεύστε με - όλα τα κάστρα που έχει η Ελλάδα στο Υπουργείο Πολιτισμού; Είναι καταγεγραμμένα;
Ναι.
Είναι καταγεγραμμένα. Ξέρετε, τον 19ο και κυρίως τον 20ο αιώνα στην Ευρώπη σχεδόν όλα τα κάστρα που ήταν εγκατελειμμένα, αναπαλαιώθηκαν και έγιναν πόλοι τουριστικής έλξεως και αναπτύξεως. Στην Αυστρία, στη Γερμανία που ζω εγώ, τα περισσότερα έγιναν. Πείτε μου εσείς στην Ελλάδα τα τελευταία εκατό χρόνια ποια κάστρα αναπαλαιώθηκαν, ποια κάστρα αναδημιουργήθηκαν, αναγεννήθηκαν. Στον Πλαταμώνα, ας πούμε, που ήμουν εγώ πριν από τρεις μέρες, κυρία Υπουργέ, το βορειοδυτικό τμήμα γκρεμίζεται, πέφτει. Το ξέρετε; Στείλτε τις υπηρεσίες σας. Για να μην πω ότι αυτά τα κάστρα θα μπορούσαν να δημιουργήσουν όντως αναπτυξιακό πολιτισμικό υπόβαθρο για τις ευρύτερες περιοχές. Μου λένε ότι υπάρχουν περίπου χίλια κάστρα στην Ελλάδα και είναι ανεκμετάλλευτα. Πηγαίνετε στη Μεθώνη να δείτε το κάστρο, κυρία Υπουργέ. Πέφτουν οι πέτρες στη θάλασσα, γκρεμίζεται το κάστρο. Κάποιοι το θεωρούν λίγο περίεργο. Δεν είναι περίεργο. Σηματοδοτεί έναν πολιτισμό, μια εξέλιξη. Και το πρόβλημα δεν είσαστε εσείς. Τα κονδύλια που δεν έχετε είναι το πρόβλημα. δυστυχώς! Και κανένα Υπουργείο Πολιτισμού δεν είχε πραγματικά κονδύλια για να κάνει αυτήν τη δουλειά. Για εμένα η χώρα μας προσφέρει πολιτισμό, προσφέρει φως. Γι' αυτόν τον πολιτισμό θα μπορούσαμε να δώσουμε τεράστια κονδύλια στο Υπουργείο Πολιτισμού για να κάνει αρχαιολογικές ανασκαφές, να κάνει συντηρήσεις, να κάνει αναπαλαιώσεις. Θα δώσω ένα παράδειγμα. Πηγαίντε απέναντι, κυρία Υπουργέ, στο Υπουργείο Εξωτερικών. Δεξιά έχει ένα τετράγωνο κτήριο. Να μιλήσουμε για την αισθητική του; Δεν φταίτε εσείς. Σας το είπα. Δεκαετίες πέρασαν. Γκρεμίσαμε τα νεοκλασικά κτήρια και φτιάξαμε τετράγωνα κουτιά. Αυτή η αισθητική - γιατί είναι πόλη η Αθήνα - δεν υπάρχει σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις το κέντρο παρέμεινε κέντρο. Εδώ το ρημάξαμε, δεν αφήσαμε τίποτε όρθιο. Είναι μερικά πράγματα που στο μάτι του καθενός θα μπορούσε να γίνει και η αρχή μιας πολιτισμικής και πολιτιστικής ανάταξης. Δεν γίνεται. Ας ξεκινήσουμε από κάπου. Θυμάμαι ότι στη Γερμανία, σε συγκεκριμένη πόλη, κυρία Υπουργέ, πριν από τριάντα, σαράντα χρόνια δόθηκαν λεφτά για τις προσόψεις των κτηρίων - στο κέντρο - για να κάνουν τη γερμανική αρχιτεκτονική. Θα μπορούσαμε αυτό να το κάνουμε και στην Αθήνα - τόσα λεφτά ξοδεύουμε - ώστε αισθητικά να φτιαχτεί το κτήριο απ' έξω. Εγώ χάρηκα πάρα πολύ, κυρία Υπουργέ, με την απάντησή σας για το ιστορικό μοναστήρι Αγράφων του 1736, το οποίο από σεισμούς έχει πάθει τεράστια ζημιά. Είπατε ότι θα στείλετε επιτροπή. Ελέγξτε το, γιατί καθυστερούν.
Θα το κάνουμε.
Δεν φταίνε οι Υπουργοί. Το πρόβλημα είναι στην ελληνική διοίκηση. Πολλές φορές το πρόβλημα είναι η γραφειοκρατία των υπαλλήλων, είτε γιατί δεν προλαβαίνουν λόγω φόρτου εργασίας, είτε γιατί δεν έχουν λειτουργήσει έτσι. Να πιέσουμε λίγο παραπάνω. Μιλάμε, λοιπόν, για πολιτισμό όλοι εδώ στην Ελλάδα. Θα δείξω μια φωτογραφία. Αυτήν τη φωτογραφία δεν ξέρω πόσοι την ξέρετε. Ήταν ένα από τα ωραιότερα ξενοδοχεία του Παλαιού Φαλήρου. Κοιτάξτε αυτό το κτήριο. Ήταν το «ΑΚΤΑΙΟΝ». Έτσι λεγόταν. Στολίδι. Το γκρεμίσαμε, κυρία Υπουργέ, και το κάναμε πολυκατοικίες και τετράγωνα κτήρια. Υπάρχει έλλειψη αισθητικής εδώ και έναν αιώνα στην Ελλάδα. Και είναι επί της ουσίας αυτή είναι η ένστασή μου. Δεν είναι γενικόλογα, να μιλήσω για τους καλλιτέχνες. Οι καλλιτέχνες είναι ένα κομμάτι του ευρύτερου πολιτισμού. Αν δεν έχεις, όμως, την αισθητική για τον πολιτισμό, δεν μπορείς να μιλάς μόνο για τους καλλιτέχνες. Πρέπει μόνοι μας και ως πολίτες και ως πολιτικοί να μιλήσουμε για πολιτισμό και να δημιουργήσουμε πλέον πολιτισμό, αφού δεν έχουμε παραγωγικό ιστό, γιατί ο πολιτισμός είναι και πόλος έλξης και για την ανάπτυξη και για τον τουρισμό και για τα υπόλοιπα πράγματα. Τα λέω με πολύ απλά λόγια. Οι προτάσεις μας: Κυρία Υπουργέ, είστε Υπουργός Πολιτισμού. Δεν είναι αρμόδιο το Υπουργείο σας, αλλά θα πάω λίγο σε κάποια άλλα θέματα. Εδώ και μέρες έχουμε μια σύγκρουση σε σχέση με την Αγιά Σοφιά μας. Για εμένα είναι εκκλησία - το έχω πει χίλιες φορές - και τελείωσε η ιστορία. Όμως, δεν έχει καμμία σημασία το τι λέω εγώ. Η Κυβέρνηση έχει σημασία τι λέει. Η δική μας πρόταση: Υπάρχουν πληροφορίες ότι θέλουν οι Τούρκοι το Φετιγιέ Τζαμί κάτω από την Ακρόπολη να το ξανακάνουμε τζαμί. Μην το κάνετε.
Δεν θα το κάνουμε.
Άλλο λέω εγώ. Βγείτε δημοσίως ως Κυβέρνηση και να πει ο αρμόδιος Υπουργός, ότι παρά τις πιέσεις του Ερντογάν, δεν πρόκειται να γίνει ποτέ. Στον Βοτανικό γιατί βιάζεστε να κάνετε τα εγκαίνια; Πείτε μου εσείς. Για ποιον λόγο βιαζόμαστε; Τι χρεία σπουδής έχουμε να βιαστούμε να προστρέξουμε να κάνουμε στον Βοτανικό το τζαμί, όταν οι άλλοι κάνουν τις εκκλησιές μας τζαμιά; Ερωτώ εσάς. Η Υπουργός, η κ. Κεραμέως, πριν από τρεις μήνες έφερε εδώ ένα νομοσχέδιο και άνοιξε τζαμιά στα Δωδεκάνησα, γιατί στην Κω έχει εκατόν πενήντα και στη Ρόδο τριακόσιους μουσουλμάνους τουρκογενείς κατοίκους. Τούρκους τους αποκαλεί. Γιατί να τα ανοίξουμε; «Παγώστε» τα. Βρείτε γραφειοκρατικό τρόπο να «παγώσουν». Δεν λέω η Κυβέρνηση να αναλάβει την ευθύνη, γιατί είστε και φοβικοί. Όχι εσείς προσωπικά, αλλά ως Κυβέρνηση, ως Νέα Δημοκρατία. Να σας το αποδείξω αυτό. Υπάρχει ένας νόμος που απαγορεύει τις συναθροίσεις. Υπάρχει ο νόμος; Απαγορεύονται οι συναθροίσεις. Μπαίνει στα μαγαζιά η Αστυνομία, συλλαμβάνει κόσμο και κλείνει ένα μαγαζί με δεκαπέντε χιλιάδες πρόστιμο. Και καλά κάνει! Έτσι είναι ο νόμος. Συλλαμβάνουμε παπάδες, συλλαμβάνουμε μητροπολίτες, αλλά χθες αφήσαμε έξω από τη Βουλή να συναθροίζονται οι αναρχοάπλυτοι ή αυτοί οι κακοί παρακρατικοί των ΜΚΟ, γιατί είναι παρακρατικοί. Χθες, λοιπόν, στην πλατεία Βικτωρίας έγινε μια συγκέντρωση. Θέλετε ακραίων; Θέλετε κατοίκων της περιοχής; Την έκαναν οι κάτοικοι. Το εκμεταλλεύτηκαν, βέβαια, και τα ναζιστικά στοιχεία - άλλο αυτό, το προσπερνάμε, το καταδικάζουμε - , πήγε και κάποιος Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Απέναντι ακριβώς έκαναν αντισυγκέντρωση κάποιοι τύποι με κράνη και με ρόπαλα, οι οποίοι ήταν - οι ίδιοι οι «μπαχαλάκηδες» - διακόσια άτομα. Δεν συνελήφθη κανένας. Πώς αφήσατε αυτούς τους διακόσιους ανθρώπους εκεί να κάνουν αυτά που έκαναν; Αντισυγκεντρώσεις. Με ποιο δικαίωμα παρανόμως γίνονται αντισυγκεντρώσεις; Ερωτώ εσάς. Βέβαια, το σύνθημα που υπήρχε εκεί ξέρετε ποιο ήταν; Ότι θα χορέψει στον τάφο του λεβέντη του Έλληνα επάνω. Δηλαδή, η ντροπή είναι ότι έλεγαν σύνθημα για νεκρούς Έλληνες. Δεν ξέρω αν το ακούνε αυτό η Νέα Δημοκρατία και ο Υπουργός, ο Χρυσοχοϊδης. Μιλούσαν για τον λεβέντη Έλληνα που θέλουν να κάνουν γλέντι πάνω στον τάφο του. Άχνα. Κανένα κανάλι δεν το έδειξε. Αυτά τα παιδιά είναι τα αγαπημένα παιδιά των μέσων ενημερώσεως, τα περίεργα παιδιά των παρακρατικών στοιχείων, των κουκουλοφόρων και των μολοτοφόρων. Για αυτό και σας είπαμε εδώ - και στον κ. Χρυσοχοΐδη - κυρία Υπουργέ μου, να κάνετε κακούργημα όλες αυτές τις ενέργειες για να μην επαναληφθούν. Γιατί συνελήφθησαν την πρώτη μέρα οκτώ, εννιά άτομα και τους έβγαλε την επόμενη μέρα έξω η δικαιοσύνη. Έτσι θα γίνεται. Ή θα πάρουμε μέτρα κατασταλτικά ή δεν θα νομοθετούμε μόνο. Δεν γίνεται. Και πάμε στην υπόθεση «NOVARTIS». Κύριοι συνάδελφοι, επαναλαμβάνεται - όχι με «ε», αλλά με «αι», για να μην αποδώσω και φορτώσω ευθύνες σε κανέναν - η ίδια πολιτική φάρσα δεκαετίες τώρα. Εξεταστική, προανακριτική διαφορετικά πορίσματα όλοι. Είναι πολιτική φάρσα. Κοροϊδεύουμε τον κόσμο. Διαφορετικά πορίσματα. Αυτό σημαίνει ότι ο συριζαίος Βουλευτής έχει άλλη αντίληψη για τη δικαιοσύνη, ο νεοδημοκράτης άλλη αντίληψη, το ΠΑΣΟΚ άλλη αντίληψη, το ΚΚΕ άλλη αντίληψη και δεν μπορούμε να βρούμε την έννοια περί της δικαιοσύνης. Θέλετε να πιστέψω ότι θέλετε πραγματικά να βρείτε τους ενόχους, αν είναι σκευωρία, αν είναι ψέμα κ.λπ.; Βρείτε τα λεφτά. Τα κλεμμένα λεφτά της «NOVARTIS» θέλω πίσω. Τις πολιτικές κόντρες σας και τις πολιτικές φάρσες με εξεταστικές και με δεκαπέντε πορίσματα να τις σταματήσετε. Ζητήστε αποζημιώσεις από τη «NOVARTIS» σε λεφτά, cash, όχι όπως κάνατε με τη «SIEMENS» εδώ μέσα, που κάνατε σεμινάρια για αφελείς και σεμινάρια ανοήτους ως συμψηφισμό. Λεφτά θέλω, να τα επιστρέψουμε στον Έλληνα, στον συνταξιούχο, στον αγρότη, τον αλιέα και οποιοδήποτε Έλληνα εργαζόμενο. Τα λεφτά που έκλεψε η «NOVARTIS» θέλω να φέρετε πίσω. Τα υπόλοιπα είναι δικαιολογίες, για να κάνετε μικροπολιτικές και να κάνετε ψευτοκόντρες. Πάμε και σε ένα σοβαρό. Έχω απάντηση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας. Κύριοι συνάδελφοι, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, η Ελλάς διαθέτει πέντε Σούπερ Πούμα από το 2013, τα οποία είναι στην ΕΑΒ. Πέντε Σούπερ Πούμα. Θα την καταθέσω στα Πρακτικά. Η απάντηση του Υπουργού λέει ότι η συντήρηση για το κάθε Σούπερ Πούμα κοστίζει περίπου δυόμισι εκατομμύρια. Τα δυόμισι εκατομμύρια επί πέντε μας κάνουν περίπου 12,5 εκατομμύρια ευρώ, για να έχει η Ελλάς πέντε ετοιμοπόλεμα Σούπερ Πούμα αύριο το πρωί. Θα το πω στον Πρωθυπουργό. Θα του στείλω επιστολή σήμερα για να κάνει παρέμβαση. Δεν τα έχουμε, γιατί δεν έχουμε τα λεφτά. Δεν κατατέθηκαν. Και δώσατε 20 εκατομμύρια ευρώ σε κάθε ολιγάρχη, σε κάθε διαπλεκόμενο για να μας κάνει πλύση εγκεφάλου για το πόσο καλό είναι να μένουμε σπίτι. Δώσαμε 20 εκατομμύρια! Ακούστε, καλά κάνατε, αν θέλετε, όχι για τα λεφτά που δώσατε, αλλά ότι σώσατε την Ελλάδα. Δεν ξέρω, θα φανεί στην πορεία αν τη σώσατε ή αν τη θάψατε περισσότερο οικονομικά. Όμως, έκανε κάτι η Κυβέρνηση. Για 12,5 εκατομμύρια ευρώ να μην τα έχει ο Ελληνικός Στρατός που τα χρειαζόμαστε; Τι είδους κυβέρνηση είναι αυτή; Σας είχα πει για τα οκτώ τεθωρακισμένα και δεν με άκουγε κανένας. Πήρα ο ίδιος τον Πρωθυπουργό και ευτυχώς ο άνθρωπος μερίμνησε και τα πήγαν πάνω στον Έβρο. Πέντε Σούπερ Πούμα είναι. Γιατί δεν μπήκαμε εδώ για να κάνουμε αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση. Μπήκαμε για να σας προτείνουμε, να έχουμε πρόγραμμα, σχέδιο και κυρίως να μας ακούτε, γιατί αυτά που σας λέμε ισχύουν. Ψάξτε το, πέντε Σούπερ Πούμα. Πάμε τώρα και στις γκάφες, γιατί πιέζει ο χρόνος. Έχετε κάνει άπειρες γκάφες στη Νέα Δημοκρατία ως Κυβέρνηση, πολλές. Η γκάφα η μεγάλη έγινε την ίδια μέρα που ο Ερντογάν ανακοίνωνε ότι θα κάνει την Αγία Σοφία τζαμί. Την ίδια ώρα οι Ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και των υπολοίπων κομμάτων, κυρία συνάδελφε και του ΣΥΡΙΖΑ, δυστυχώς, έδωσαν το πράσινο φως για να πάρει 500 εκατομμύρια ευρώ η Τουρκία, την ίδια ώρα, την ίδια στιγμή, από την Ευρωβουλή. Χθες εστάλη μία επιστολή, εξαιρετική επιστολή, από τον Ευρωβουλευτή τον δικό μας, στην οποία ζητούσαμε από τον Επίτροπο Εμπορίου να προστατεύσει τα ελληνικά προϊόντα από την τουρκική διείσδυση και την ευρωπαϊκή. Δηλαδή, τα τουρκικά προϊόντα να μην είναι ανεξέλεγκτα στην Ευρώπη. Δεν υπέγραψε ούτε ένας Ευρωβουλευτής των δικών σας κομμάτων, ούτε ένας, για τα τουρκικά προϊόντα, στον Επίτροπο Εμπορίου. Να προστατευτούν τα ελληνικά προϊόντα ζητούσαμε και ελέγχους ποιοτικούς των τουρκικών προϊόντων. Δεν υπέγραψε κανένας Ευρωβουλευτής σας, μόνο ένας από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και αυτός ήταν Σλοβάκος. Υπέγραψε ακόμη και η Λεπέν. Ακόμη και αυτή υπέγραψε, η Λεπέν. Ο Σαλβίνι υπέγραψε. Το VOX υπέγραψε, το ECR υπέγραψε. Tο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα δεν υπέγραψε. Άλλη γκάφα: Μυστική διπλωματία. Τι τα θέλετε; Στο χωριό μου ξέρετε τι λένε; « - Μπορείς να κλέψεις; - Μπορώ. - Μπορείς να κρυφτείς; - Όχι. - Ε, μην κλέβεις». Πήγατε και σας ξεπουπούλιασε ο Ερντογάν. Πήγατε να κάνετε μυστική διπλωματία πίσω από την πλάτη του πολιτικού κόσμου, πίσω από την πλάτη των Ελλήνων πολιτών. Έστειλε την αρμόδια του γραφείου του για διεθνή θέματα ο κύριος Πρωθυπουργός και εμπιστεύτηκε - ποιον; - τον Ερντογάν, που κατ' επανάληψη η Τουρκία δείχνει ότι δεν έχει μπέσα και λειτουργεί μπαμπέσικα. Δεν είναι η πρώτη φορά και ντρέπομαι ειλικρινά. Αν νομίζετε ότι με τη μυστική διπλωματία θα χωρίσουμε την Ελλάδα και θα κάνετε συνεκμετάλλευση με τους Τούρκους, κάνετε λάθος. Και εγώ θέλω από τα υπόλοιπα κόμματα να μου πουν: Είναι υπέρ της συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο, ναι ή όχι; Να ακούσω την άποψή τους θέλω, πραγματικά, αν συμφωνεί ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και όλα τα υπόλοιπα κόμματα περί ειρηνικής συνύπαρξης με συνεκμετάλλευση. Είναι σημαντικό να το ακούσει ο ελληνικός λαός ποιοι μοιράζουν τα ιμάτια της χώρας. Γιατί από τη Νέα Δημοκρατία θεωρώ ότι αυτό είναι το σκεπτικό τους, αυτή είναι η αντίληψή τους, όχι των Βουλευτών, της Κυβέρνησής τους. Γιατί το λέω αυτό; Δεν μπορεί, ρε παιδιά, να έρχεται η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και να κάνει ειδικό νόμο για να δώσει χρήματα στο ΕΛΙΑΜΕΠ. Το ΕΛΙΑΜΕΠ το ξέρετε; Στο άρθρο 52 του επόμενου νομοσχεδίου, αν δεν κάνω λάθος, δίνει στο ΕΛΙΑΜΕΠ λεφτά του ελληνικού κράτους. Και ρωτώ εγώ εσάς τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας: Το ΕΛΙΑΜΕΠ έχει σημαία τη συνεκμετάλλευση. Πώς η Νέα Δημοκρατία και ο Υπουργός δίνουν λεφτά σε ένα ινστιτούτο το οποίο μιλάει για συνεκμετάλλευση συνεχώς και του δίνει λεφτά και έχει τον κ. Ντόκο ο Πρωθυπουργός ως σύμβουλό του στα εθνικά θέματα; Ψάξτε το λιγάκι, γιατί εδώ μυρίζει. Μυρίζει άσχημα και όταν μυρίζει άσχημα κάτι, αρχίζουν τα πράγματα και οδηγούνται στη σήψη. Όταν βγαίνει ο κ. Δένδιας σήμερα και αποκαλύπτει σε συνέντευξή του ότι η απόφαση Ερντογάν για μετατροπή σε τζαμί δεν θα επηρεάσει τις εργασίες για το τέμενος στο Βοτανικό - σήμερα το πρωί το είπε ο κύριος αυτός, ο κ. Δένδιας - , τι πρέπει να κάνει η Τουρκία παραπάνω για να κάνουμε αντίμετρα εμείς; Όχι μέτρα εναντίον της, αλλά αντίμετρα αμυντικά. Για πείτε μου! Και δηλώνει ο κ. Δένδιας: Ετέθη από τον Ερντογάν και ο Πρωθυπουργός του είπε: «Δεν θα γίνει επειδή μου το ζητάς εσύ το τζαμί στο Βοτανικό. Θα το κάνουμε για να έχουν οι μουσουλμάνοι κάπου να προσεύχονται». Έχω εδώ το σχέδιο νόμου με το άρθρο 52. Η Κυβέρνησή σας δίνει λεφτά στο ΕΛΙΑΜΕΠ. Ειλικρινά το λέω αυτό, είμαι σίγουρος ότι πολλοί Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας δεν συμφωνούν με όλα αυτά και δεν μπορούν να συμφωνούν, γιατί είναι πατριώτες ή γιατί πιστεύουν στην Ελλάδα. Με ενοχλεί ως άνθρωπο που δεν μιλάνε πολλοί. Δεν μιλάνε! Συμβαίνουν τραγικά πράγματα και όταν λέω τραγικά, πολύ πιο τραγικά απ' ό,τι φαντάζεστε. Βγαίνει ο κ. Αποστολάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ - για να δείτε σε ποια χώρα ζούμε, σε παράλληλο σύμπαν - και λέει την ιστορία με τους οκτώ, εννιά Τούρκους, ότι όταν συνέβη το πραξικόπημα - ακούστε τι είπε ο Υπουργός τότε Άμυνας - ήμασταν έτοιμοι να στείλουμε ελικόπτερο για να σώσουμε τον Ερντογάν. Ήταν έτοιμη η Ελλάδα, είπε ο ίδιος ο αρμόδιος Υπουργός Εθνικής Άμυνας σε συνέντευξή του, θα έστελνε η Ελλάδα να σώσει τον Ερντογάν. Βρε, αφήστε τους να σφαχτούν μεταξύ τους. Να πάω να σώσω εγώ τον Ερντογάν; Το είπε ο Υπουργός. Και βέβαια ζητάει και με θράσος η Τουρκία να τους δώσουμε και τους αξιωματικούς στρατιωτικούς τους. Ας πάρει πίσω, λοιπόν, τους εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες που έστειλε εδώ, να ανοίξει την εκκλησία να την κάνει ξανά εκκλησία την Αγιά Σοφιά, να φύγουν από την Κύπρο τα στρατεύματά τους, να σταματήσουν να διεκδικούν και να προκαλούν σε Θράκη και Αιγαίο και να δούμε αν μπορούμε να τον βοηθήσουμε και σε αυτό. Αλλά όχι όλα τζάμπα. Δεν γίνεται. Και κλείνοντας, γιατί ξέρω ότι δεν έχετε πολύ χρόνο, κύριε Πρόεδρε, ακούστε κύριοι συνάδελφοι, το είπα και προχθές. Η Τουρκία δεν θέλει να είναι ευρωπαϊκή χώρα. Καταλαβαίνετε το. Δεν μπορεί να είναι ευρωπαϊκή χώρα. Η Τουρκία είναι ισλαμική χώρα, είναι ασιατική. Και αν δεν καταλάβετε τι πάει να κάνει ο Ερντογάν τώρα, φοβάμαι ότι θα ηττηθούμε οικτρά. Ο Ερντογάν θέλει να κάνει ένα σουνιτικό, ισλαμικό, οθωμανικό, σουλτανικό κράτος με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη. Σουνιτικό! Γιατί το σιιτικό το έχουν οι Ιρανοί. Ας κάνουμε και λίγο μαθήματα γεωπολιτικής, δεν είναι κακό αυτό. Τι σημαίνει αυτό; Θέλει να ξαναφτιάξει την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το έχει πει ο ίδιος, το έχει δηλώσει. Είναι μέλος της μουσουλμανικής αδελφότητας. Τι παραπάνω να κάνει για να αποδείξει ότι είναι ισλαμοφασίστας, ναζιστής, ακραίος, αυταρχικός και - αυτό που θα πω για άλλη μια φορά - ανθέλληνας; Είναι ανθέλληνας. Πώς θα κάνω διάλογο, λοιπόν, με αυτόν; Πώς κάνω μυστική συνομιλία; Πήγατε να κάνετε μυστική συνομιλία με ποιον; Με τον φασίστα, τον δικτάτορα, τον Ερντογάν; Ακούστε, όση μυστική συνομιλία και να κάνετε, ό,τι θέλετε και να κάνετε, μυστική συνομιλία, κάντε ό,τι θέλετε εσείς, αλλά ασυλία από εμάς δεν θα έχετε ποτέ σε οποιαδήποτε δρομολόγηση αντεθνική. Ξεκάθαρα πράγματα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Και για να το καταλάβετε και κλείνω, οι Τούρκοι, φίλες και φίλοι, λειτουργούν πραγματικά σοβινιστικά, ιμπεριαλιστικά, μιλιταριστικά και έχουν απέναντι έναν κατευνασμό και μια συνεχή υποχωρητικότητα, την οποία δυστυχώς από το ΄74 μέχρι και σήμερα τη βαπτίσαμε διάλογο και μέσο οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Σας είπα για τα πέντε ελικόπτερα. Αύριο το πρωί κάποιος από εδώ μέσα, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, να μιλήσει σήμερα, θα επιχειρήσω να μιλήσω και εγώ με τον Πρωθυπουργό, για να πάμε να πάρουμε τα ελικόπτερα. Προχθές είχαμε επεισόδια στην Αρμενία με Αζέρους. Το ακούσατε αυτό; Έπρεπε να πάει ο Υπουργός στην Αρμενία, σήμερα, χθες. Κατέρριψαν οι Αρμένιοι δύο UAV Αζέρων. Και βγαίνει ο Ακάρ και δηλώνει ότι θα πολεμήσει την Αρμενία. Οι άνθρωποι είναι φαύλοι, είναι επικίνδυνοι. Συρία, Βόρειο Ιράκ, Λιβύη, Αίγυπτο, Ελλάδα. Έχουν ανοίξει παντού μέτωπα. Τους βλέπετε ότι ψάχνουν ζωτικό χώρο για να κάνουν την αυτοκρατορία τους. Τι διάλογο να κάνετε μαζί τους; Πείτε μου εσείς. Όταν ο ένας διεκδικεί συνεχώς και o άλλος δεν διεκδικεί, ο χαμένος θα είναι αυτός που δεν θα διεκδικήσει. Και δυστυχώς μια κυβέρνηση παλινδρομεί. Μου θυμίζει κυβέρνηση για τα πανηγύρια. Γιατί το λέω αυτό; Γιατί κλείνετε μεν τα πανηγύρια, αλλά αφήνετε τα αεροπλάνα να έρχονται χωρίς κανέναν έλεγχο από την Αγγλία που έχουν αυξημένα κρούσματα κορωνοϊού. Πείτε μου τη λογική σας. Κλείνουμε ελληνικά μαγαζιά, κλείνουν πανηγύρια, μαζί σας αν θέλετε να προστατεύσουμε τον Έλληνα, αλλά γιατί φέρνετε κόσμο από την Αγγλία ανεξέλεγκτα; Για πείτε μου. Και ταυτόχρονα διπλωματικοί σύμβουλοι των ηγετών της Ελλάδας και της Τουρκίας κάνουν συναντήσεις. Ξέρετε, όλα αυτά δείχνουν κάτι πολύ απλό. Έναν φόβο στη Νέα Δημοκρατία γι' αυτά που έρχονται. Εγώ το αντιλαμβάνομαι, γιατί έρχονται δυσάρεστες εξελίξεις. Αλλά επειδή μιλάμε για εθνικά θέματα και όχι μόνο για οικονομία, θα σας πω κάτι πολύ απλό. Αν θέλετε να κάνετε κάτι σοβαρό, πρέπει να ασκήσετε σοβαρή πολιτική. Τι σημαίνει αυτό; Ενημέρωση των πολιτικών Αρχηγών για τις προθέσεις του Πρωθυπουργού. Μυστική διπλωματία; Και πώς ζητάτε από εμάς πανεθνική ομόνοια και ομοψυχία, όταν κάνετε μυστική διπλωματία εσείς και ζητάτε ασυλία από εμάς; Δεν θα την έχετε αυτήν την ασυλία. Δεν μπορούμε να σας τη δώσουμε, γιατί δεν ξέρουμε τι συζητάτε. Μάλλον εγώ ξέρω, ακούω, βλέπω. Το ζήτημα είναι να καταλάβετε εσείς τι λάθη κάνετε και δεν τα καταλαβαίνετε. Και επειδή είπα προηγουμένως για το σύνθημα, ακούστε σύνθημα που ακούστηκε χθες στην πλατεία Βικτωρίας. Αν δεν σας ενοχλεί, εμένα με ενοχλεί. «Έλληνα λεβέντη, στον τάφο σου θα ρίξουμε το πιο μεγάλο γλέντι». Κύριε συνάδελφε, το έλεγαν αυτοί με τα κράνη, με τα ρόπαλα. Για οποιονδήποτε άνθρωπο αν το έλεγαν αυτό, θα ήμουν απέναντί τους. Για οποιονδήποτε! Γιατί αυτό είναι ρατσισμός. Όταν λες «Έλληνα λεβέντη, στον τάφο σου θα ρίξουμε το πιο μεγάλο γλέντι», αυτό είναι υποκίνηση σε βία και ρατσισμός έναντι των Ελλήνων. Έγινε στην πλατεία Βικτωρίας χθες. Κανείς δεν μίλησε. Γιατί, κύριοι, δεν μιλάτε; Τους φοβάστε ακόμα; Γιατί δεν μιλάτε; Καταλάβατε τι είπαν οι άνθρωποι αυτοί; Και δεν συνελήφθη κανένας.
Ολοκληρώστε, κύριε Πρόεδρε.
Ναι, κύριε Πρόεδρε. Κλείνω με αυτά που έγιναν στα Σκόπια. Να τη χαίρεστε τη Συμφωνία των Πρεσπών, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Να τη χαίρεστε! Σας ζητάμε μια εξεταστική για να δούμε γιατί ο Κοτζιάς υπέγραψε, κυρία Υπουργέ. Έχουμε κάνει το γραπτό αίτημα, το δικαιούμαστε με τον Κανονισμό της Βουλής. Δεν υπογράφει η Νέα Δημοκρατία για να μάθουμε για ποιον λόγο προδόθηκε η Μακεδονία και πρόδωσαν τη Μακεδονία κάποιοι εδώ μέσα με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Έγιναν εκλογές. Ποιος κέρδισε, ξέρετε; Οι Αλβανοί, αν το καταλάβατε καλά. Δεν κέρδισε κανένας Ζάεφ. Ουσιαστικά τα Σκόπια είναι όμηρος των αλβανικών προθέσεων, δυστυχώς για εμάς, αντί να είναι όμηρος των ελληνικών προθέσεων και αντιλήψεων να πάρουν πίσω το όνομα. Να λέγονται Βαρντάρσκα. Όπως θέλουν να λέγονται. Και να κάνουμε μια εξεταστική για να δούμε ποιος έβαλε τον Κοτζιά να υπογράψει την επαίσχυντη αυτή δυστυχώς Συμφωνία των Πρεσπών. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Μπαίνουμε τώρα στον κατάλογο των ομιλητών. Ο κ. Αθανάσιος Λιούπης από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι ιδιαίτερες συνθήκες που αντιμετωπίζουμε τους τελευταίους μήνες, μας έχουν αναγκάσει να στρέψουμε την προσοχή μας κυρίως προς τη δημόσια υγεία και την τόνωση της οικονομίας. Όμως, το σημερινό νομοσχέδιο αποδεικνύει ότι η Κυβέρνηση δεν αφήνει σε δεύτερη μοίρα τον πολιτισμό. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΒΔΕΛΑΣ]] Ιδρύεται το Κέντρο Πολιτισμού και Δημιουργίας «ΑΚΡΟΠΟΛ» ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Με αυτόν τον τρόπο αξιοποιείται το εξαιρετικής αρχιτεκτονικής κτήριο του ξενοδοχείου «ΑΚΡΟΠΟΛ ΠΑΛΛΑΣ». Κυρίως, όμως, ανοίγει ο δρόμος για ενίσχυση των πολιτιστικών και καλλιτεχνικών δρώμενων. Η νομική μορφή που επελέγη για το «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ», όπως θα είναι ευρέως γνωστό, μόνο τυχαία δεν είναι. Εξασφαλίζεται η διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια του κέντρου. Η διοίκηση του «ΑΚΡΟΠΟΛ» έχει την ευχέρεια να κινείται χωρίς τα γνωστά γραφειοκρατικά εμπόδια του δημοσίου, ενώ ταυτόχρονα όλες οι δράσεις κατευθύνονται στην ενίσχυση του δημόσιου συμφέροντος. Διαμορφώνεται έτσι ένα πολύ δημιουργικό περιβάλλον που θα συμβάλει σημαντικά στη γενικότερη προώθηση του πολιτισμού αλλά και στην ανάδειξη της περιοχής. Το «ΑΚΡΟΠΟΛ» θα παρέχει στήριξη στους φορείς πολιτισμού μέσω χρηματοδότησης και επιδότησης από εθνικά και ενωσιακά προγράμματα και με την παροχή υποτροφιών σε δημιουργούς. Σημαντική είναι η επιδιωκόμενη επικοινωνία και διασύνδεση πολιτιστικών φορέων με τεχνολογικούς, ερευνητικούς και χρηματοδοτικούς οργανισμούς. Πρωτοπόρα για την ενίσχυση σύγχρονων πολιτιστικών τάσεων είναι η ανάδειξη της αλληλεπίδρασης πολιτισμού και τεχνολογίας. Το «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ» επιφορτίζεται ακόμα με τη διεθνή και εσωτερική προώθηση της καλλιτεχνικής παραγωγής και την παροχή κινήτρων σε νέους παραγωγούς για παραμονή και δραστηριοποίηση στη χώρα μας. Το νέο κέντρο που δημιουργείται αναλαμβάνει επίσης τον ρόλο της επαφής του κοινού με τα καλλιτεχνικά δρώμενα. Επιτυγχάνεται με τη διοργάνωση εκθέσεων εντός του κτηρίου και τον σχεδιασμό εκπαιδευτικών προγραμμάτων για παιδιά, οικογένειες, άτομα με αναπηρία. Επίσης, το «ΑΚΡΟΠΟΛ» επιδιώκει να διαδραματίσει έναν καθοριστικό ρόλο στην αναγέννηση της περιοχής στην οποία στεγάζεται. Θα αποτελεί σημείο επαφής για τους κατοίκους του κέντρου της Αθήνας μέσω και της λειτουργίας αναψυκτηρίου και εστιατορίου. Σημαντικό είναι ότι το διοικητικό συμβούλιο θα αποτελείται από πέντε άμεσα μέλη, ανθρώπους του καλλιτεχνικού, πνευματικού, επιστημονικού κόσμου, νομικούς, οικονομολόγους ή άτομα με εμπειρία στη διοίκηση οργανισμών. Ο διευθυντής θα πρέπει να διαθέτει συγκεκριμένα αυξημένα προσόντα: κάτοχος πτυχίου ΑΕΙ με μεταπτυχιακό ή διδακτορικό τίτλο, τουλάχιστον πενταετή εμπειρία στη διοίκηση δημόσιων οργανισμών και άριστη γνώση δύο ξένων γλωσσών. Προκειμένου να αποκτήσει το «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ» διεθνή προσανατολισμό, συστήνεται διεθνής συμβουλευτική επιτροπή. Σκοπός της επιτροπής είναι να αποτελέσει τον σύνδεσμο για τη συνεργασία ελληνικών και ξένων φορέων πολιτισμού και να προσελκύσει επενδύσεις. Από τις υπόλοιπες διατάξεις του νομοσχεδίου ξεχωρίζει η παράταση μέχρι 30 Σεπτεμβρίου 2021 σε μισθώσεις ακινήτων για κινηματογράφους και θέατρα, προσφέροντάς τους σταθερή στέγη και μάλιστα χωρίς αύξηση του μισθώματος. Το άρθρο 25 προσφέρει πιο ισχυρή προστασία στα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας από προσβολές που προκύπτουν μέσω του διαδικτύου. Είναι μια αναγκαία ρύθμιση που προβλέπει ταχείες διαδικασίες απομάκρυνσης από το διαδίκτυο του περιεχομένου που προσβάλλει το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας καθώς και χρηματικές ποινές πεντακοσίων έως χιλίων ευρώ για κάθε ημέρα μη συμμόρφωσης. Το συνολικό εγχείρημα του «ΑΚΡΟΠΟΛ» στοχεύει στην ανάπτυξη του καλλιτεχνικού κλάδου, ώστε πέραν όλων των άλλων να στηριχτούν οι δημιουργοί που έχουν πληγεί σοβαρά από την υγειονομική και οικονομική κρίση. Οι αιτιάσεις της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης περί εμπορευματοποίησης της τέχνης με το παρόν νομοσχέδιο είναι κατά τη γνώμη μου απολύτως ανεδαφικές. Το να στηριχτούν οικονομικά οι καλλιτέχνες ώστε να μην ζουν σε συνθήκες ένδειας, όχι μόνο δεν μπορεί να θεωρηθεί εμπορευματοποίηση, αλλά θα έπρεπε να είναι επιδίωξη όλων των πολιτικών παρατάξεων. Η όποια επιδοματική πολιτική, εάν αυτή είναι η μέθοδος στήριξης των καλλιτεχνών, δεν επενδύει στο μέλλον και δεν μπορεί να λύσει κανένα πρόβλημα του κλάδου. Οι προοπτικές ανάπτυξης σε αυτόν τον τομέα είναι μεγάλες. Συχνά παραβλέπουμε τη δυναμική που έχει ο πολιτισμός στον χώρο της οικονομίας. Η διασύνδεση των καλλιτεχνών με πηγές χρηματοδότησης μόνο θετικά αποτελέσματα θα έχει και στη συνολική οικονομία. Συνοψίζοντας, το όραμα για το «ΑΚΡΟΠΟΛ» είναι να αποτελέσει ένα σημείο συνάντησης για όλο τον πολιτιστικό και καλλιτεχνικό κόσμο αλλά και έναν χώρο ανοιχτό στο ευρύ κοινό. Είναι αυτό ακριβώς που έλειπε από τα πολιτιστικά δρώμενα μέχρι σήμερα. Ένας χώρος μέσα στην καρδιά της πόλης που θα είναι δίπλα σε όλους, δημιουργούς και πολίτες. Ο πολιτισμός δεν είναι κάτι απόμακρο, δεν προορίζεται για τους λίγους. Είμαστε όλοι μέρος του σύγχρονου πολιτισμού και τον συνδιαμορφώνουμε. Η ανάγκη για καλλιτεχνική έκφραση και για πολιτιστική δράση υπάρχει σε όλους μας. Οι Έλληνες ως φορείς μιας τεράστιας πολιτιστικής κληρονομιάς, έχουμε επιπλέον υποχρέωση να συνεχίσουμε την καλλιτεχνική δημιουργία. Ο Αμερικανός ιστορικός Γουίλ Ντυράν είχε πει «ο πολιτισμός δεν κληρονομείται. Κάθε γενιά πρέπει να τον μάθει και να τον κερδίσει από την αρχή». Αυτό ακριβώς κάνουμε κι εμείς, το χρέος μας, δηλαδή, για τη στήριξη των δημιουργών και την πρόοδο της πολιτιστικής παραγωγής στη χώρα μας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς, κύριε Λιούπη. Καλημέρα σας και από μένα. Ξεκινήσαμε με τον κατάλογο των ομιλητών. Πρώτος ήταν ο κ. Λιούπης. Συνεχίζουμε με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κ. Χριστόφορο Βερναρδάκη.
Αγαπητές συναδέλφισσες και συνάδελφοι, το νομοσχέδιο για το «ΑΚΡΟΠΟΛ» είναι το πρώτο νομοσχέδιο, αν δεν κάνω λάθος, για τον σύγχρονο πολιτισμό που φέρνει αυτή η Κυβέρνηση. Χρειάστηκε ένας ολόκληρος χρόνος γι' αυτό το πρώτο νομοσχέδιο και μάλιστα για ένα θέμα στο οποίο η προηγούμενη κυβέρνηση είχε προχωρήσει σε τελικό στάδιο. Χρειάστηκε, επίσης, ένας χρόνος σε ένα άλλο πεδίο του σύγχρονου πολιτισμού για να κάνει το αυτονόητο η Κυβέρνηση, να αδειοδοτήσει την ΕΔΕΜ, χάνοντας υπερπολύτιμο χρόνο σε ένα σοβαρό πεδίο ρύθμισης των πνευματικών δικαιωμάτων. Χρειάστηκε όμως μερικές βδομάδες από την ανάληψή της για να αποκεφαλίσει τη διοίκηση του οργανισμού πνευματικής ιδιοκτησίας, να αντικαταστήσει μια δραστήρια διοίκηση που ασκούσε τον εποπτικό της ρόλο και να εγκαθιδρύσει μια διοίκηση άχρωμη που αδυνατεί να ασκήσει τον ρυθμιστικό της ρόλο. Μάλιστα, τον βασικό πυρήνα των αρμοδιοτήτων της τον ανέθεσε σε μια μυστηριώδη νομοπαρασκευαστική επιτροπή με επικεφαλής ένα αμφιλεγόμενο πρόσωπο ως προς τη σύγκρουση συμφερόντων που εκπροσωπεί και της οποίας μάλιστα την τύχη και το έργο το αγνοούμε. Ελπίζω να μην το αγνοείτε και εσείς. Πουθενά πολιτική βιβλίου. Άφαντος ο νέος οργανισμός. Πουθενά πολιτική ενίσχυσης των εργαζομένων στον πολιτισμό που αγνοήθηκαν επιδεικτικά κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Αλήθεια, γιατί δεν ενισχύθηκαν οικονομικά οι οργανισμοί συλλογικής διαχείρισης με μια πρόσθετη επιχορήγηση, όπως έκαναν όλες οι χώρες της Ευρώπης; Γιατί ήταν τόσο δύσκολο να ενισχυθούν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες δημιουργοί με ένα σοβαρό καθολικό επίδομα όπως έγινε σε όλες τις χώρες της Ευρώπης; Όμως, επιπλέον, καμμιά πολιτική δημοσίων επενδύσεων στον χώρο του σύγχρονου πολιτισμού, καμμιά πολιτική μεταφοράς πόρων από τα έσοδα του κλασικού πολιτισμού στον σύγχρονο, καμμιά αξιολόγηση και αντικειμενική επιλογή των επικεφαλής των πολιτιστικών οργανισμών όπου συνεχίζεται η πολιτική των διορισμών από τους εκάστοτε Υπουργούς. Και φτάσαμε στο σημερινό «ΑΚΡΟΠΟΛ». Κι εδώ προκαλεί απορία πραγματικά ο τρόπος με τον οποίον ορισμένοι άνθρωποι μέσα στο Υπουργείο Πολιτισμού σκέφτονται για να καταλήξουν σε μια τέτοια νομοθετική πρόταση. Αντί για έναν πρωτοποριακό θεσμό υποστήριξης της ανεξάρτητης καλλιτεχνικής παραγωγής χωρίς διακρίσεις για όλες τις τέχνες με το βλέμμα, τις ιδέες, τις πράξεις στραμμένες στη συμμετοχή του κοινού και στην παραγωγή πρακτικών σύγχρονου πολιτισμού, ιδρύεται ένα στενό διευθυντήριο με ισχυρούς μηχανισμούς αδιαφάνειας και παράκαμψης που θα διαχειρίζεται και θα ελέγχει τη λεγόμενη «δεξαμενή καλλιτεχνών». Από νεολογισμούς καλά πάμε. Αντί για έναν θεσμό στο επίκεντρο των σύγχρονων ρευμάτων, που να δίνει χώρο στους χιλιάδες δημιουργούς να δημιουργήσουν και να αποτελέσει μετά από πολλά χρόνια τον πρώτο δημόσιο θεσμό υποστήριξης του κόσμου της δημιουργίας, που να συνδέεται με την περιφερειακή πολιτική πολιτισμού, με την καλλιτεχνική εκπαίδευση, με τη δημιουργία συμβουλίου τεχνών, με τον οργανισμό βιβλίου που περιμένουμε, με τις κολεκτίβες νέων καλλιτεχνών, με τους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης όλων των αντικειμένων, συγκροτείται μια απομονωμένη νησίδα με στόχο την κατάρτιση. Ξανά η κατάρτιση, ξανά και ξανά και ξανά κατάρτιση και κατάρτιση και κατάρτιση σε όλα τα μήκη και πλάτη της κυβερνητικής πολιτικής, από το Υπουργείο Παιδείας έως το Υπουργείο Εργασίας και από το Υπουργείο Πολιτισμού έως το Υπουργείο Ναυτιλίας στη διαχείριση και την προώθηση εργασιακών και επιχειρηματικών μοντέλων. Αντί, ειδικά στον χώρο αυτό, να αποφύγουμε την ιδιωτικοποίηση, που αποτελεί τον αργό θάνατο της αυθεντικής δημιουργίας, αφού ο μουσικός δεν έχει χώρο να παίξει, ο εικαστικός δεν έχει χώρο να εκθέσει, ο σκηνοθέτης δεν έχει χώρο να ανεβάσει παράσταση, ο συγγραφέας δεν έχει τρόπο να εκδώσει, μέσω του «ΑΚΡΟΠΟΛ» ξαναεμφανίζεται το φάντασμα ενός διευθυντή - «υπερμάνατζερ», ενός μικρού και έμπιστου διοικητικού συμβουλίου που όλοι διορίζονται από τον Υπουργό και σε μια έκταση εξίμισι χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων αναλογεί ένας πολύ μικρός και απολύτως ανεπαρκής αριθμός εργαζομένων, αφού προφανώς - και είναι αυτό που κρύβεται στο νομοσχέδιο - καραδοκούν οι εργολαβίες και το outsourcing. Να κάνω εδώ και μια παρένθεση γι' αυτή την περίφημη αυτοτελή Διεύθυνση Δημοσίων Σχέσεων, η οποία έρχεται πάλι από το παράθυρο σε ένα νομοσχέδιο. Εδώ τείνει να γίνει συνήθεια, η συνήθεια που έγινε λατρεία σε κάθε νομοσχέδιο. Επιχειρείται παρέμβαση στον Οργανισμό του κάθε Υπουργείου με ιδρύσεις διευθύνσεων, αυτοτελών τμημάτων, τμημάτων κ.ο.κ.. Έχω ξαναπεί κάποια στιγμή ότι ο κ. Γεραπετρίτης πρέπει να έρθει να μας πει τι στο καλό κάνει με αυτό το επιτελικό κράτος. Αντί να ακολουθείται η πάγια πρακτική ελέγχου συνταγματικότητας μέσω των οργανισμών με το προεδρικό διάταγμα, έχουμε από το παράθυρο συνεχώς εισαγωγές νέων αυτοτελών τμημάτων, προϊσταμένων κ.ο.κ.. Δυστυχώς, χάνεται μια μεγάλη ευκαιρία και χάνεται γιατί το πολιτικό προσωπικό της Κυβέρνησης - κι εδώ δεν θα κακίσω τόσο την Υπουργό Πολιτισμού, όσο το σύνολο των στελεχών που κινούνται γύρω από το Υπουργείο - δεν έχει καμμία σχέση με τον σύγχρονο πολιτισμό. Όμως, θα πρέπει να κακίσουμε την Υπουργό Πολιτισμού για κάτι άλλο πολύ σοβαρό που υπάρχει στο νομοσχέδιο. Είναι το δεύτερο μέρος, το οποίο δεν υπήρχε καν στη διαβούλευση, αλλά εισήχθη αιφνιδιαστικά, και το οποίο αποτελεί την καταστρατήγηση του θεμελιώδους άρθρου 46 του αρχαιολογικού νόμου του 2002 και αφορά την πρόσβαση και χρήση μνημείων και χώρων. Πρόκειται για τα άρθρα 20 και 25 του νομοσχεδίου. Ενώ έχουμε τροποποίηση του αρχαιολογικού νόμου, ω του θαύματος, ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων αποκλείεται προκλητικά από την ακρόαση φορέων. Και παρά το γεγονός ότι έχουν υπάρξει και έχουν εγερθεί μεγάλα ζητήματα γύρω από αυτό το ζήτημα, σιγή ιχθύος. Καταργείται η αδειοδότηση από το Υπουργείο Πολιτισμού και η καταβολή τέλους στο ελληνικό δημόσιο, στο Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων δηλαδή, οι απεικονίσεις μνημείων που δεν είναι πιστές αποτυπώσεις της υφιστάμενης εικόνας, σχέδια με μικρότερες ή μεγαλύτερες διαφορές σε σχέση με την υφιστάμενη εικόνα που έχουν υποστεί επεξεργασία μπορούν να χρησιμοποιηθούν ελεύθερα για οικονομικό, εμπορικό ή διαφημιστικό σκοπό, καταργείται όλο το ρυθμιστικό πλαίσιο που είχε φτιάξει η προηγούμενη κυβέρνηση για μήτρες, μοντέλα, εκμαγεία, πιστά αντίγραφα, ανοίγοντας παραθυράκι για παραχώρηση όλης αυτής της μεγάλης παραγωγής σε ιδιώτες. Έχουμε δηλαδή παραχώρηση δικαιωμάτων και δικαιωμάτων υπεραξίας που έχει το ελληνικό δημόσιο για τα μνημεία της χώρας, τα οποία είναι δημόσιο αγαθό βεβαίως. Έχουμε μια σκανδαλώδη διάτρηση του σημαντικότερου δημόσιου πλούτου της χώρας από ιδιωτικά συμφέροντα με το Υπουργείο Πολιτισμού να απομακρύνεται από τομείς της ρυθμιστικής του υποχρέωσης. Πρώτη φορά δημόσιο απεκδύεται αρμοδιοτήτων ελέγχου και ρύθμισης αυτού του χώρου, προκειμένου να εξυπηρετήσει διαφαινόμενα προφανώς, οιονεί προφανώς ιδιωτικά συμφέροντα. Εδώ η Υπουργός δεν έχει καμμία δικαιολογία. Θα μπορούσε να αντιγράψει το νομικό πλαίσιο του Μουσείου της Ακρόπολης, το οποίο ορθώς δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο για τις αρχαιότητες που διαχειρίζεται. Και κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Σε μια συγκυρία που η Αγία Σοφία έφερε στο προσκήνιο τη μεγάλη σημασία των συμβόλων του πολιτισμού για ολόκληρο τον κόσμο, είναι περίεργο ή τουλάχιστον περίεργο η Υπουργός Πολιτισμού να φέρνει διάταξη η οποία επιτρέπει σε μια οποιαδήποτε εταιρεία, για παράδειγμα, να βγάλει με το κινητό μια φωτογραφία του Παρθενώνα, να την επεξεργαστεί και να τη χρησιμοποιήσει ελεύθερα για διαφημιστικούς σκοπούς νόμιμα, χωρίς να χρειάζεται να ζητήσει άδεια και χωρίς να καταβάλει τέλη. Η διάταξη της Κυβέρνησης έρχεται σε συνέχεια της ελαφρότητας με την οποία ο ίδιος ο Πρωθυπουργός αντιμετώπιζε μέχρι πρότινος την επανένωση των γλυπτών του Παρθενώνα μιλώντας για τον δανεισμό τους, με αφορμή και τους εορτασμούς του 2021, αλλά και σε συνέχεια της απόφασης για την αποξήλωση της βυζαντινής Θεσσαλονίκης στον σταθμό του μετρό στη Βενιζέλου. Πρόκειται για γεγονός που έχει γίνει αρνητικό θέμα για τη χώρα σε όλον τον κόσμο. Νομίζω ότι και τα δύο αυτά άρθρα πρέπει να αποσυρθούν. Καλώ τους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας να ελέγξουν τώρα τα δύο αυτά άρθρα και να βοηθήσουν ώστε να αποσυρθούν και αν υπάρχει παρεξήγηση - που δέχομαι και την άποψη του εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας - ας δώσουμε τον αναγκαίο χρόνο και στους επιστημονικούς φορείς και στους Βουλευτές, σε όλους εμάς που είμαστε τουλάχιστον «κακόπιστοι», να το πω έτσι, για να αποσαφηνιστούν οι καταστάσεις. Άλλωστε, σήμερα για το «ΑΚΡΟΠΟΛ» ψηφίζουμε και όχι για μια πονηρή καταστρατήγηση εμμέσως του αρχαιολογικού νόμου. Ας το δούμε αυτό καλόπιστα, επαναλαμβάνω. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Ακολουθεί ο κ. Γεώργιος Μουλκιώτης από το Κίνημα Αλλαγής.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το παρόν νομοσχέδιο η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας διαμηνύει ότι το αριστουργηματικό art nouveau κτήριο «ΑΚΡΟΠΟΛ» στην Πατησίων θα γίνει στέγη ενός διεθνούς εμβέλειας φορέα, του «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ». Μάλιστα, όπως η ίδια η κυρία Υπουργός ανέφερε κατά τη διάρκεια της συζήτησης του νομοσχεδίου στις επιτροπές, αυτό το νομοσχέδιο θα πρέπει να το δούμε όλοι σαν ένα βήμα ενδυνάμωσης των καλλιτεχνών και των δημιουργών. Ως εδώ, όλα καλά. Κρατάμε σαν κεντρικό άξονα τη συζήτηση ότι το κράτος οφείλει να δημιουργεί τις κατάλληλες δομές και τούτο για την υποστήριξη των καλλιτεχνών στο έργο τους. Φοβάμαι, όμως, ότι η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν διαθέτει ένα συνολικό προγραμματισμό για τον πολιτισμό, αλλά «κοπιάζει» για τη χάραξη ενός δρόμου στρωμένου με καλές προθέσεις που στην ουσία αναπαράγουν το εργασιακό καθεστώς που θυμίζει πολύ δύσκολες εποχές. Κι αυτό σας το λέμε διότι η πρωτοβουλία σας δεν αρκεί για να ανατρέψει τη ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουν οι άνθρωποι της τέχνης και του πολιτισμού. Αποδεδειγμένα τα έως τώρα μέτρα σας εδώ κι έναν χρόνο, αλλά και μέσα στην κρίση των τελευταίων μηνών, ήταν ανεπαρκή ως προς τη στήριξη των ανθρώπων στον χώρο της τέχνης και του πολιτισμού. Επίσης, όποια μέτρα στήριξης ελήφθησαν τελικά ήρθαν με πολύ μεγάλη καθυστέρηση. Αναφέρθηκε εκτενώς ο εισηγητής μας κ. Κωνσταντόπουλος. Δυστυχώς, αυτή η πραγματικότητα, όπως είναι και όπως την περιέγραψα, αναφέρεται στην αλήθεια, σε μια πραγματικότητα ισχυρή και ζοφερή. Και όπως τη βιώνουν αυτήν την πραγματικότητα οι άνθρωποι στον χώρο της τέχνης και του πολιτισμού, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τη βιώνουν και οι εργαζόμενοι σε διάφορους άλλους κλάδους. Αναφέρομαι συγκεκριμένα στους εποχικούς εργαζόμενους στον επισιτισμό - τουρισμό και σε αρκετούς εργαζόμενους στο πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι», για τους οποίους εμείς ως Κίνημα Αλλαγής καταθέσαμε στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο δύο τροπολογίες, με τις οποίες επιχειρούμε να γίνει άρση μεγάλων αδικιών και ανισοτήτων. Η πρώτη τροπολογία, με αριθμό 397/6 του 2020, αφορά στους εποχικούς εργαζόμενους στον επισιτισμό - τουρισμό. Ειδικότερα, αυτή τη στιγμή με τις διατάξεις του ν.4690/2020 του άρθρου 33 παράγραφος 1 προβλέφθηκε η χορήγηση μηνιαίας έκτακτης αποζημίωσης στους εργαζόμενους οι οποίοι απασχολούνταν εποχικά σε επιχειρήσεις του τουρισμού και του επισιτισμού και για τους οποίους δεν υπάρχει υποχρέωση επαναπρόσληψης κατά την τρέχουσα τουριστική περίοδο. Ωστόσο, με βάση τις παραπάνω διατάξεις και την ακολουθούσα κοινή υπουργική απόφαση 23102/477/20, ένας σημαντικός αριθμός εποχικά απασχολούμενων στον τουρισμό και επισιτισμό χωρίς δικαίωμα επαναπρόσληψης ανά την επικράτεια αποκλείεται από τη λήψη συγκεκριμένου επιδόματος, γιατί οι ημέρες επιδότησης λόγω ανεργίας υπερβαίνουν τις ογδόντα. Μάλιστα, ειδικά σε αυτές τις περιοχές που η τουριστική περίοδος διαρκεί συχνά μέχρι και τον Νοέμβριο μήνα οι ημέρες απασχόλησης των εποχικά εργαζομένων στον τουρισμό και επισιτισμό είναι κατά μέσον όρο υπέρτερες από άλλες τουριστικές περιοχές. Κατά συνέπεια, αφ' ενός, η διάρκεια της τακτικής επιδότησης ανεργίας υπερβαίνει τους τρεις μήνες και πέντε ημέρες, δηλαδή τις ογδόντα ημέρες, αφετέρου η καταβολή του επιδόματος ανεργίας αρχίζει για πολλούς εργαζόμενους τον Δεκέμβριο μήνα και φθάνει μέχρι και τον Απρίλιο μήνα του επόμενου έτους. Λόγω όλων αυτών, το αποτέλεσμα είναι ότι στη Ρόδο, παραδείγματος χάριν, από τους έξι χιλιάδες εποχικά εργαζόμενους και απασχολούμενους στον τουρισμό - επισιτισμό δικαιούνται την επιδότηση μόλις πεντακόσια άτομα. Επαναλαμβάνω: Από τα έξι χιλιάδες άτομα δικαιούνται την επιδότηση μόλις πεντακόσια άτομα. Παρόμοια είναι και η ζοφερή κατάσταση στην Κρήτη. Γι' αυτό και εμείς προτείνουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τροπολογία με την οποία, αφ' ενός, ορίζεται σαν προϋπόθεση η λήψη επιδότησης ανεργίας για τουλάχιστον ογδόντα ημέρες και, αφ' ετέρου, ο χρόνος λήψης αυτής να παρατείνεται μέχρι και τον Απρίλιο του έτους 2020. Η δεύτερη τροπολογία στην οποία αναφέρομαι, με αριθμό 398/7 στις 15-7-2020, αφορά εργαζόμενους στο πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι». Ειδικότερα, σας αναφέρω ότι σε πολλούς δήμους ανά την Ελλάδα, όπως και στον Δήμο Καβάλας, με αποφάσεις μονομελών πρωτοδικείων αναγνωρίστηκε είτε πρωτοδίκως είτε και τελεσίδικα και κρίθηκε ότι για τους υπαλλήλους που εργάζονται με συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου στο πλαίσιο του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι» οι συμβάσεις χαρακτηρίζονται ψευδεπίγραφα κάθε φορά ως ορισμένου χρόνου, αφού στην πραγματικότητα όλες οι παραπάνω συμβάσεις αποτελούν καθεμιά τους μία ενιαία για κάθε ενάγοντα σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, δεδομένου ότι από την αρχική τους πρόσληψη κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Και αυτό ήταν γνωστό στους πάντες και μόνο κατ' υποκρισία δεν το αναγνώριζαν. Συνεπώς η έναρξη της απασχόλησης αυτών των εργαζομένων, όπως αυτές δικαστικώς αναγνωρίστηκαν - επαναλαμβάνω, δικαστικώς αναγνωρίστηκαν - και κρίθηκαν τελεσίδικα ανάγεται σε χρόνο προγενέστερο της 18-12-2018, ήτοι της καταληκτικής ημερομηνίας για την εφαρμογή της διάταξης του ν.4583/18, άρθρο 91 παράγραφος 6, που θα μπορούσε να οδηγήσει στην κατάταξη αυτών σε προσωποπαγείς θέσεις ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στη νέα υπηρεσία του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι», που ερήμην συνέστησαν με τροποποίηση του Οργανισμού της Εσωτερικής Υπηρεσίας τους. Επομένως, εν όψει του κινδύνου να μείνουν όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι, ακόμα και αν αναγνωρίστηκε δικαστικά ότι συνδέονται με τα νομικά πρόσωπα και τις δημοτικές επιχειρήσεις με συμβάσεις αορίστου χρόνου, εκτός μόνιμων θέσεων παρατείνεται με την παρούσα τροπολογία και προτείνεται ώστε να εφαρμοστεί αναλόγως και σ' αυτούς η διάταξη του άρθρου 91 παράγραφος 6 του ν.4583/18 διά της συστάσεως προσωποπαγών θέσεων ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στην ίδια ειδικότητα στην οργανική μονάδα που συνεστήθη από τους οικείους δήμους με τη συντελεσθείσα τροποποίηση του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας για την άσκηση αυτού του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι». Κατόπιν αυτού, κύριε Υπουργέ, σας καλούμε σ' αυτό το νομοσχέδιο να δείτε τις τροπολογίες, να δείτε τη βασιμότητα των λόγων τους και η Κυβέρνηση να δει ότι αυτή την περίοδο οφείλει ειδικά να μεριμνήσει και διπλά για την κοινωνική συνοχή και την οικονομική ανάπτυξη με όρους δικαιοσύνης και κοινωνικής αλληλεγγύης, ακούγοντας και εφαρμόζοντας τις τελεσίδικες αποφάσεις των δικαστηρίων. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς σας ευχαριστούμε. Καλείται στο Βήμα ο κ. Κωνσταντίνος Μπούμπας από την Ελληνική Λύση και τον κάμπο των Σερρών με την Κερκίνη και τον Άη - Λιά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην τέχνη δεν πρέπει να μπαίνουν όρια, αλλά και η τέχνη πρέπει να έχει τέμπο, πρέπει να έχει χαρακτήρα, πρέπει να έχει πάνω απ' όλα έναν ρυθμό. Ο Μπουκόφσκι είχε πει ότι ο διανοούμενος είναι αυτός που λέει ένα εύκολο πράγμα ενδεχομένως με δύσκολο τρόπο. Ο καλλιτέχνης παρουσιάζει ένα δύσκολο τρόπο με απλό. Δηλαδή, ο καλλιτέχνης μιλάει απλά, μιλάει τη γλώσσα της κοινωνίας, μιλάει τη γλώσσα του κόσμου και όπως αυτή εκφράζεται και την ερμηνεύει ανάλογα ο καθένας συνειδητά, όπως τουλάχιστον παίρνει την τέχνη για να την ερμηνεύσει. Η τέχνη, όμως, δεν μπορεί να μπει σε μία βιομηχανοποίηση. Δηλαδή, ο καλλιτέχνης όταν κάνει ένα δημιούργημα δεν βάζει πάνω απ' όλα πόσο θα το πουλήσει ή τι κέρδος θα βγάλει. Εδώ, με το «ΑΚΡΟΠΟΛ» ως κέντρο πολιτισμού προσπαθείτε, κυρία Υπουργέ, να βάλετε τον καλλιτέχνη σε αυτό το «τριπάκι». Δηλαδή, να βρει και τον χρηματοδότη - χορηγό, για να μπορέσει να χρηματοδοτήσει το έργο του. Δεν μπορούμε να πάμε σ αυτή τη λογική του μάνατζμεντ απέναντι σε ένα ιστορικό κτήριο, όπως το έχω μελετήσει, εξίμισι χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων, επταώροφο, το οποίο κατασκευάστηκε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Έχουμε πολλά να θυμηθούμε απ' αυτό το κτήριο. Φιλοξένησε μεγάλες προσωπικότητες. Ήταν στην κοσμική ζωή της Αθήνας. Ένας μεγάλος καλλιτέχνης αρχιτέκτονας το έχει διακοσμήσει και η UNESCO το 1991 στη Βιέννη το χαρακτήρισε ως ένα κληροδότημα, θα λέγαμε, ως ένα αρχιτεκτονικό κτήριο το οποίο πρέπει να μείνει διαχρονικά για τις επόμενες γενεές. Από εκεί και πέρα, όμως, αν δείτε στο Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς, το λεγόμενο ΕΣΠΑ 2007-2013, πώς ήταν η χρηματοδότηση του έργου, δεν ξεκινήσαμε καλά. Ο προϋπολογισμός ήταν λίγο πιο πάνω από 14 εκατομμύρια ευρώ. Απορρόφησε μόνο τα 8.200.000 ευρώ και μετά το 2013, το 2016, απορρόφησε άλλο 1 εκατομμύριο. Δηλαδή, δεν έγινε μία ολοκληρωμένη απορροφητικότητα του έργου. Από εκεί και πέρα, το θέμα είναι να μη χαθούν οι «δορυφόροι» της τέχνης, όπως είναι τα δημοτικά περιφερειακά θέατρα, όπως είναι οι καλλιτέχνες οι οποίοι πραγματικά κάνουν μεγάλη παραγωγή έργου στην περιφέρεια. Να μην αισθανθούν απομονωμένοι και παροπλισμένοι από την όλη αυτή κατάσταση, όπως δημιουργείται. Υπάρχουν οι αγιογράφοι, για τους οποίους δεν βλέπω να γίνεται λόγος. Υπάρχουν οι αγιογραφίες, τα μοναστήρια μας, ο εκκλησιαστικός αυτός κόσμος ο οποίος εκφράζει την τέχνη διαχρονικά. Υπάρχει το θέατρο σκιών από τους φορείς. Ο Καραγκιόζης είναι πολιτισμός, ο Καραγκιόζης έφερε την Επανάσταση. Δηλαδή, η τέχνη έχει διάφορες πτυχές. Θα πω αυτό που, επίσης, έλεγε ο Μπουκόφσκι, ότι αυτός που δουλεύει με τα χέρια είναι εργάτης, αυτός που δουλεύει με τα χέρια και το μυαλό είναι τεχνίτης, αυτός που δουλεύει με το μυαλό, τα χέρια και την καρδιά είναι καλλιτέχνης. Ο καλλιτέχνης μπορεί να εκφράσει τα κακώς κείμενα. Ο Λουκιανός είχε πει «δάκρυα, τα προοίμια της τέχνης». Η τέχνη «κλαίει». Αν η τέχνη δεν κλάψει με όλα αυτά τα οποία συμβαίνουν γύρω μας, δεν μπορεί να εκφραστεί. Άρα, λοιπόν, δεν μπορούμε να πάμε σε μία λογική «βρες τον χορηγό για να επιδοτήσω το έργο σου». Είναι ένα ιστορικό κτήριο το οποίο προσπαθεί να συνδεθεί - νομίζω - και με το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο μελλοντικά. Όμως, δεν πρέπει να περιχαρακωθεί η τέχνη και να το βάλουμε σε μία λογική ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, κυρία Υπουργέ. Δεν πρέπει να μπούμε σε αυτό το καλούπι των ιδιωτών που θα χρηματοδοτούν την τέχνη. Η τέχνη πρέπει να μείνει ελεύθερη να εκφράζεται απέναντι στα κοινωνικά στρώματα. Χωρίς την τέχνη δεν μπορούμε να ζήσουμε . Η ίδια η φύση είναι τέχνη. Είναι αυτό που έλεγε ο Βίκτωρ Ουγκώ, ότι η σάρκα της γυναικός πρέπει να δείχνει στη φύση ως μάρμαρο, πρέπει να είναι μαρμάρινη. Όμως, η τέχνη πρέπει να αναδείξει το μάρμαρο ως σάρκα. Αυτή είναι η διαφορά. Αυτό έλεγε ο Βίκτωρ Ουγκώ για να δείξει την αξία της τέχνης. Πάμε λίγο τώρα σε όλα αυτά που γίνονται στην επικαιρότητα με την Αγία Σοφία, στο σχέδιο της Τουρκίας να καταρρακώσει το θρησκευτικό σύμβολο. Για εμάς στην Ελληνική Λύση είναι εκκλησία, είναι ορόσημο, είναι πυξίδα, είναι φάρος του Χριστιανισμού και της Ορθοδοξίας. Προχθές οι Τούρκοι κατέβασαν τις πινακίδες στις οποίες αναφέρεται ως Μουσείο. Τρίζουν τα κόκκαλα του Ιουστινιανού, του Ανθέμιου, του Ισίδωρου από το 537 μ.Χ.. Σήμερα, λοιπόν, μιλάμε για ένα σχέδιο το οποίο υλοποιείται από την εποχή του Μεντερές το 1951. Το Φετιγιέ είναι ένα τζαμί το οποίο έγινε στην Κωνσταντινούπολη και είναι η Παμμακάριστος Σχολή. Πάνω από είκοσι εκκλησίες έχουν γίνει τζαμιά στην Κωνσταντινούπολη. Πριν από τέσσερα χρόνια, ορθόδοξη Εκκλησία στο Αϊβαλί έγινε τζαμί και το περάσαμε στα ψιλά γράμματα. Σήμερα, λοιπόν, η Αγία Σοφία, πραγματικά βάλλεται και ως θρησκευτική ακτινοβολία απέναντι σ' αυτή την πολυπολιτισμική Ελλάδα, ενώ γίνεται λόγος και για το Βατικανό. Σας καταθέτω σήμερα στα Πρακτικά, γιατί η Ελληνική Λύση θα τα αποκαλύπτει και θα σας τα λέει όλα, για να είναι ενήμερος ο ελληνικός λαός, ονόματα και διευθύνσεις. Μόλις στο Λεκανοπέδιο της Αττικής, κυρίες και κύριοι, έχουμε πάνω από πενήντα τζαμιά. Είναι του δόγματος προσηλυτισμού Ταμπλίγι. Το μεγαλύτερο τζαμί - σας δίνω και διεύθυνση - έχει φύγει από τους Αμπελόκηπους και έχει πάει στο Μοσχάτο. Είναι Πειραιώς και Κύπρου 2, χωρητικότητας τριών χιλιάδων θέσεων, χιλίων οκτακοσίων τετραγωνικών μέτρων - ιδιόκτητο, παρακαλώ! - το οποίο αγοράστηκε 2,5 εκατομμύρια ευρώ το 2007 από Σαουδάραβα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Στη Θράκη έχουμε τριακόσια είκοσι τζαμιά. Σύμφωνα με το άρθρο 14 της Λωζάνης, αντιστοιχεί ένα τζαμί ανά τετρακόσιους μουσουλμάνους. Στην Τουρκία που έχουμε έξαρση σε ό,τι αφορά την κατασκευή Τεμένους, αντιστοιχεί ένα τζαμί σε οκτακόσιους εβδομήντα έξι Τούρκους. Αντιλαμβάνεστε για τι μιλάμε; Και μετά λέμε ότι οι μουσουλμάνοι δεν έχουν χώρο προσευχής στην Ελλάδα; Πενήντα επτά τζαμιά υπάρχουν! Τα καταθέτω με διευθύνσεις. Είναι του δόγματος Ταμπλίγι, Ισλάμ - Πακιστάν. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Κωνσταντίνος Μπούμπας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτά εδώ πρέπει να τα γνωρίζει η ελληνική κοινωνία για να βλέπει πού βαδίζουμε και πόσα τζαμιά έχουμε στο Λεκανοπέδιο. Τετρακόσια τζαμιά είναι στην Ελλάδα! Και μιλάμε για τον Βοτανικό; Φανταστείτε ότι αυτό που είναι Πειραιώς και Kύπρου 2 είναι μεγαλύτερο και από αυτό που θέλετε να κατασκευαστεί στον Βοτανικό. Τα στοιχεία λένε ότι είχαμε ορθόδοξο χριστιανικό πληθυσμό 98,5% και με όλους αυτούς που ήρθαν τώρα, έχουμε φτάσει στο 85%. Και συζητάμε για τον Βοτανικό, κυρίες και κύριοι; Ακόμα, θέλω να πω ότι έχουμε και ένα άλλο μεγάλο ζήτημα. Πέρα από το γεγονός ότι ως Ελληνική Λύση σάς έχουμε καταθέσει στοιχεία, με βάση αυτά που λέει ο κ. Κανελλόπουλος, καθηγητής του Πανεπιστημίου του Ηρακλείου της Κρήτης, για τον κόλπο Αλί Αγά και για το πώς οι Τούρκοι μολύνουν τη Μεσόγειο με βαρέα μέταλλα διαλύοντας πλοία και το πώς διακινούν λαθρομετανάστες με αυτά τα πλοία για να μην τους πιάνει ο δορυφόρος στις ακτές της Μικράς Ασίας, περιμένουμε να δούμε τι απάντηση και τι καταγγελίες μπορούν να γίνουν στην Τουρκία που παραβιάζει τη Συνθήκη της Βασιλείας. Κλείνοντας, θα μιλήσω για τον πυρηνικό αντιδραστήρα του Ακκουγιού, ο οποίος ετοιμάζεται και θα παράγει 1200 MW ο κάθε αντιδραστήρας, ενώ θα έχει τέσσερις αντιδραστήρες. Προσέξτε τώρα! Ενώ βγαίνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και λέει στην Τουρκία να μην τον κατασκευάσει στη συγκεκριμένη περιοχή, διότι έχει δώσει μεγάλους σεισμούς στο παρελθόν και ενδεχομένως θα έχουμε πρόβλημα, καθώς στα Άδανα το 1998 είχαμε σεισμό 6,3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, οι Τούρκοι δεν συμμορφώνονται και τον κατασκευάζουν. Μάλιστα, επισπεύδουν τις διαδικασίες για το Ακκουγιού. Πάμε, όμως, στο δεύτερο μελανό σημείο, διότι το πρόβλημα από την Τουρκία έρχεται με τα πυρηνικά, κυρίες και κύριοι και η Ευρώπη και το ΝΑΤΟ κωφεύουν. Η Τουρκία μπήκε σε πρόγραμμα απεμπλουτισμού ουρανίου και πλουτωνίου. Ο Ερντογάν ήρθε σε επαφή με τον Ιάπωνα Πρωθυπουργό και θα κατασκευάζει πυρηνικά. Μέχρι το 2025 ετοιμάζει να κατασκευάσει άλλους δύο πυρηνικούς αντιδραστήρες. Μάλιστα, όπως λέγεται, ο ένας θα είναι στη Θράκη. Τι κάνει το Υπουργείο Εξωτερικών; Έχει επαφή με αυτό το σημείο; Διότι η Τουρκία θα έχει στα χέρια της επικίνδυνα πυρηνικά όπλα με τον Ακκουγιού. Εμείς θα τα λέμε, μπας και μπορέσουμε και συνέλθουμε και ταρακουνηθούμε ως Έλληνες. Διότι στην Ελληνική Λύση λέμε «Πρώτη η Ελλάδα, πρώτα οι Έλληνες»! Σας ευχαριστώ.
Να είστε καλά, σας ευχαριστούμε. Και τώρα καλείται στο Βήμα η Σαλονικιά κ. Άννα Ευθυμίου από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κυρία Ευθυμίου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο έρχεται να καλύψει ένα κενό. Και ποιο είναι αυτό; Ενώ ο τομέας του πολιτισμού στη χώρα μας συμβάλλει οικονομικά και δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας σε ένα πολυποίκιλο φάσμα υποστήριξής του, εντούτοις όμως δεν καθίσταται ανταγωνιστικότερος και ανθεκτικότερος. Το κενό, λοιπόν, αυτό σε ένα σημαντικό μέρος του έρχεται να καλύψει το Κέντρο Πολιτισμού και Δημιουργίας «ΑΚΡΟΠΟΛ», διότι είναι ένας αναπτυξιακός πολιτιστικός φορέας με βασικό στόχο ακριβώς να καταστεί ανθεκτικότερος και ανταγωνιστικότερος ο δημιουργικός τομέας και να επιτευχθούν συστηματικές διεθνείς συνεργασίες που θα προβάλλουν τη σύγχρονη δημιουργία της Ελλάδας. Το νομοσχέδιο αυτό έρχεται σε μια χρονικά κρίσιμη στιγμή για τον πολιτισμό και τους ανθρώπους του, τη στιγμή που ο κλάδος του πολιτισμού και της καλλιτεχνικής δημιουργίας δέχτηκε ένα μεγάλο οικονομικό πλήγμα, εξαιτίας της υγειονομικής κρίσης του COVID -19. Ως Βουλευτής όλο αυτό το χρονικό διάστημα έχω ασχοληθεί επισταμένως με τον κλάδο του πολιτισμού, τόσο εκπονώντας δημόσιο διάλογο με αντιπροσωπευτικά σωματεία του κλάδου, όσο και με τη διαδικασία του κοινοβουλευτικού ελέγχου καταθέτοντας προτάσεις για την υποστήριξη του κυβερνητικού έργου, διότι είναι ένας κλάδος με πολλές εργασιακές ιδιαιτερότητες, κάτι που γνωρίζω μέσα από την επαγγελματική μου εξειδίκευση στο εργατικό δίκαιο. Στο σημείο αυτό, θα μου επιτρέψετε να κάνω μια γενική παρατήρηση. Η πανδημία έδωσε την αφορμή πάνω στον κλάδο αυτό να βγουν στην επιφάνεια και να καταδειχθούν οι αδυναμίες και οι αρρυθμίες στο εργασιακό καθεστώς τους. Τα αρμόδια Υπουργεία προσπάθησαν να τις καλύψουν κατά την περίοδο αυτή κατά το δυνατόν. Τώρα, όμως, που η πολιτεία έχει εμπεδώσει αυτές τις ιδιαιτερότητες, θεωρώ εύλογα ότι οι αρμόδιοι Υπουργοί ήδη επιχειρούν να προστρέξουν να θεραπεύσουν αυτές τις αδυναμίες και να θωρακίσουν τα εργασιακά δικαιώματα των ανθρώπων του πολιτισμού, διότι η πλειονότητά τους είναι ακάλυπτη εργασιακά. Για παράδειγμα, κυριαρχούν κατά κόρον οι συμβάσεις μιας ημέρας. Επανέρχομαι, λοιπόν, στο νομοσχέδιο το οποίο αποτελείται από τρεις άξονες. Ο πρώτος έχει κέντρο ενδιαφέροντος τα ίδια τα μέλη του πολιτιστικού και δημιουργικού κλάδου. Και εδώ δεχόμαστε μια κριτική από τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι δήθεν οι καλλιτέχνες καλούνται να μάθουν πώς θα μετατραπούν από δημιουργοί σε επιχειρηματίες, δηλαδή ότι τους εμπορευματοποιούμε. Αυτό, θα μου επιτρέψετε να πω, ότι είναι λάθος. Και είναι λάθος, γιατί η ίδια εισηγήτρια του νομοσχεδίου από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ είπε στην πρώτη συνεδρίαση της επιτροπής ότι αυτή τη στιγμή η πολιτιστική αγορά της χώρας μας συντηρείται κυριολεκτικά με τεχνητή αναπνοή. Δεν πρέπει να κάνουμε κάτι γι' αυτό; Διότι εμείς δεν θέλουμε να έχουμε καλλιτέχνες οι οποίοι πένονται, ενώ υπάρχουν κονδύλια τα οποία μπορούν να αξιοποιηθούν. Θέλουμε καλλιτέχνες και δημιουργούς που να είναι αξιοπρεπείς, να εργάζονται με αξιοπρέπεια και να μην προσβλέπουν στην όποια επιδοματική πολιτική που κάποιοι θέλουν να καθιερώσουν. Θέλουμε ανθρώπους και επαγγελματίες που να πατάνε στα πόδια τους και να έχουν την υποστήριξη που τους αξίζει. Όλα αυτά, βέβαια, υπό την προϋπόθεση - και το κατανοώ πλήρως - ότι ένας καλλιτέχνης δεν μπορεί να αναλώνει τον χρόνο του ούτε τον νου του στο να προσεγγίζει προγράμματα, να καταθέτει φακέλους και να συντάσσει τεχνικά δελτία. Σε καμμία περίπτωση! Και πρέπει να υπάρχει η προϋπόθεση ότι θα διασφαλίζεται και θα ενισχύεται ο σεβασμός και η ελευθερία του στην έκφραση της τέχνης του στον χώρο και στον χρόνο που χρειάζεται ένας καλλιτέχνης. Το «ΑΚΡΟΠΟΛ» με το νομοσχέδιο αυτό και με τον θεσμό του «ΑΚΡΟΠΟΛ», με τον φορέα αυτό, επιτρέπει και βοηθάει τον καλλιτεχνικό και δημιουργικό κόσμο να πάρει τους πόρους οι οποίοι υπάρχουν και τους οποίους εκμεταλλεύονται, τουλάχιστον σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι καλλιτέχνες στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Και θα μου επιτρέψετε να καταδείξω τα λεγόμενά μου με μία έρευνα. Η έρευνα αυτή είναι της EUROSTAT και εκπονήθηκε το 2017. Σύμφωνα με αυτή την έρευνα, η Ελλάδα κατέχει τη δεύτερη θέση στη σημασία που δίνουν οι κάτοικοί της στην πολιτιστική κληρονομιά. Εντούτοις έχει ενδιαφέρον η θέση της Ελλάδος στην οποία απεικονίζονται τα έξοδα της κάθε κυβέρνησης για τις υπηρεσίες που αφορούν τον πολιτισμό. Η Ελλάδα δυστυχώς κατέχει την 4η θέση από το τέλος και αυτό δείχνει ότι η προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν έκανε τις αναμενόμενες και απαιτούμενες επενδύσεις στον πολιτισμό, παρ' όλο που οι Έλληνες δείχνουν αυξημένο ενδιαφέρον. Επίσης, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, η Ελλάδα βρίσκεται πολύ ψηλά στην κατάταξη με τους φοιτητές που σπουδάζουν σε σχολές συναφείς με τον πολιτισμό. Ωστόσο βρίσκεται πολύ χαμηλά στο ποσοστό των εργαζόμενων σε επαγγέλματα συναφή με τον πολιτισμό και επίσης βρίσκεται στις υψηλότερες θέσεις, όσον αφορά το ποσοστό των αυτοαπασχολουμένων στο χώρο της τέχνης. Καταθέτω την έρευνα για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Άννα Ευθυμίου καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτά λοιπόν τα συμπεράσματα της έρευνας αυτής καταδεικνύουν την κατεύθυνση που πρέπει να πάρουμε στο χώρο του πολιτισμού, η οποία πρέπει να είναι και προς την πλευρά της ανάπτυξης και της δημιουργίας θέσεων εργασίας. Επανέρχομαι λοιπόν και πάλι στο νομοσχέδιο και λέω ότι στον πρώτο άξονα τονίζουμε και συστηματοποιούμε τον διεθνή θεσμό της φιλοξενίας καλλιτεχνών και δημιουργών. Κι αυτό είναι σημαντικό γιατί αφορά και τους Έλληνες καλλιτέχνες και τους καλλιτέχνες του εξωτερικού οι οποίοι θέλουν να έρθουν στην Ελλάδα. Και θέλουμε να έρθουν στην Ελλάδα, γιατί θέλουμε να συνεργαστούν με το δικό μας καλλιτεχνικό δυναμικό. Ένας δεύτερος άξονας του νομοσχεδίου αυτού έχει κέντρο ενδιαφέροντος τη σύγχρονη ελληνική δημιουργία, το πάντρεμα καινοτομίας και τεχνολογίας με τον πολιτισμό και την ανάπτυξη προγραμμάτων γύρω από τη σχέση αυτή καθώς και διερεύνηση και συμπερίληψη καινοτόμων πρακτικών στις διάφορες μορφές καλλιτεχνικής δημιουργίας. Ο τρίτος άξονας, που είναι το γενικό καλό, έχει ως σκοπό τη διάχυση της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας όχι μόνο μέσω της διοργάνωσης εκδηλώσεων και εκθέσεων αλλά μέσω της διάδρασης με το κοινό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, σε ένα λεπτό. Κι εδώ θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό ότι λαμβάνεται μέριμνα για ειδικές κοινωνικές ομάδες, παιδιά, οικογένειες, άνω των εξήντα πέντε ετών άτομα, άτομα με προβλήματα κινητικότητας. Και θα ήθελα να κάνω και μια γενική υπόμνηση ότι ακόμα στον τομέα του πολιτισμού, πρέπει να δώσουμε κάθε περιθώριο και κάθε δυνατότητα για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, για τα άτομα με αναπηρία, όπως το να αξιοποιούμε τη γραφή Braille για την περιγραφή των εκθεμάτων στους μουσειακούς χώρους, αλλά να γίνει και σχετική πρόβλεψη για καλλιτέχνες μεγαλύτερης ηλικίας. Επίσης, στο προτεινόμενο σχέδιο νόμου προβλέπεται κι ο θεσμός της διεθνούς συμβουλευτικής επιτροπής, κάτι που δεν είναι πρωτότυπο, εφαρμόζεται και αλλού κι έχει πετύχει. Γιατί να μην το εφαρμόσουμε κι εμείς; Θα κάνω μια μικρή αναφορά - και θα κλείσω - στο άρθρο 24 που αφορά τον οικονομικό διευθυντή. Άκουσα από την εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί συναίνεση στο άρθρο αυτό - και πράγματι - γιατί είναι μια απαίτηση όλων των καλλιτεχνικών διευθυντών. Είναι απαραίτητος ο οικονομικός διευθυντής, γιατί οι καλλιτεχνικοί διευθυντές δεν πρέπει να ασχολούνται με το διοικητικό και οικονομικό κομμάτι. Και εφόσον επιτευχθεί μια κοινή παραδοχή ότι ο οικονομικός διευθυντής αναγκαστικά πρέπει να είναι τοποθετημένος για να μη χαθούν μεγάλα κονδύλια, στη συνέχεια και από την πλευρά του Υπουργείου ίσως θα μπορούσαν να δοθούν και από τώρα κάποιες διευκρινίσεις για τη λειτουργία και να αποσαφηνιστεί το καθεστώς και οι διαδικασίες που αφορούν τον οικονομικό διευθυντή. Καταλήγοντας λοιπόν στόχος του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού είναι τα κεφάλαια που επενδύονται στον πολιτιστικό και δημιουργικό κλάδο να λειτουργήσουν πολλαπλασιαστικά και να μεγιστοποιηθεί η προστιθέμενη αξία που μπορούν να προσφέρουν τα χρήματα αυτά στον πολιτισμό του τόπου και στην ανάπτυξη της οικονομίας της χώρας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε κυρία Ευθυμίου. Ακολουθεί η Νέα Δημοκρατία Καρδίτσας. Πρώτα είναι η κ. Ασημίνα Σκόνδρα και στη συνέχεια ο κ. Κωτσός. Ορίστε, κυρία Σκόνδρα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου πριν μπω στο νομοσχέδιο να εκφράσω την αγανάκτησή μου και να καταδικάσω απ' αυτό το Βήμα την απόφαση της Τουρκίας να μετατρέψει την Αγιά Σοφιά σε τζαμί, μια απόφαση προκλητικότατη, διότι η Αγία Σοφιά είναι ένα ορόσημο χριστιανικό και πολιτιστικό και κατά συνέπεια ανήκει σε όλους μας, σε όλη την παγκόσμια κοινότητα. Επί του νομοσχεδίου τώρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο πολιτισμός αποτελεί αδιαμφισβήτητα ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια της πατρίδας μας. Είναι ο εθνικός μας πλούτος για τον οποίο εισπράττουμε τον παγκόσμιο θαυμασμό και μέχρι σήμερα μας κατατάσσει σε περίοπτη θέση στην παγκόσμια πολιτιστική σκακιέρα. Παράλληλα όμως - και δεν μπορούμε να το παραβλέψουμε - παράγει και οικονομικό πλούτο, όπως επίσης και πολυπόθητες θέσεις εργασίας. Πολιτισμός είναι το σύνολο των επιτευγμάτων στην ιστορική διαδρομή ενός λαού. Ως εκ τούτου η πολιτιστική κληρονομιά μας δεν περιορίζεται μόνο στα μνημεία του αρχαίου Ελληνισμού, τον φιλοσοφικό πλούτο του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, τον επιστημονικό πλούτο του Αρχιμήδη και του Πυθαγόρα, τον ποιητικό πλούτο και την αρχαία κωμωδία του Αριστοφάνη, του Αισχύλου και του Ευριπίδη. Υπάρχει και ο ζωντανός και πρόσφατος πολιτιστικός πλούτος. Υπάρχουν καλλιτέχνες, ποιητές, άνθρωποι των τεχνών που τις περασμένες δεκαετίες μέσα από τις δημιουργίες τους πρόσφεραν, έγιναν οι καλύτεροι πρεσβευτές της χώρας μας και πρόβαλαν την Ελλάδα και τον Ελληνισμό σε ολόκληρη την υφήλιο. Ελύτης, Θεοδωράκης, Σεφέρης, Μούσχουρη, Κάλλας, Μερκούρη και πολλοί άλλοι που ταξίδεψαν, μάγεψαν με τις δημιουργίες τους εκατομμύρια ανθρώπους απ' όλο τον κόσμο. Υπάρχει και ο σύγχρονος δημιουργικός καλλιτεχνικός κόσμος που χτυπήθηκε αλύπητα όχι μόνο από την δεκαετή κρίση αλλά και από την πανδημία τελευταία. Σήμερα λοιπόν το Υπουργείο Πολιτισμού έχοντας όλα αυτά κατά νου εισάγει το νομοσχέδιο για τη σύσταση ενός νέου αναπτυξιακού πολιτιστικού φορέα. Βασικός στόχος της Κυβέρνησης είναι να εκσυγχρονιστούν οι δομές και να αξιοποιηθούν τα διαθέσιμα κονδύλια τόσο του ΕΣΠΑ όσο και του εθνικού προϋπολογισμού που θα βοηθήσουν τους καλλιτέχνες και τους δημιουργούς στην πορεία τους. Ζούμε πλέον σε έναν κόσμο που οι αποστάσεις έχουν συμπτυχθεί, τα φυσικά σύνορα εκλείπουν όλο και περισσότερο και η τεχνολογική πρόοδος ανοίγει νέες μορφές ανθρώπινης συνύπαρξης και έκφρασης. Δημιουργώντας υποστηρικτικούς φορείς που καθιστούν τον δημιουργικό τομέα ισχυρότερο και ανταγωνιστικότερο βοηθάμε τους ίδιους τους καλλιτέχνες να προβάλλουν τα έργα τους ευκολότερα σε μεγαλύτερο κοινό. Αυτός είναι επί της ουσίας ο ρόλος που καλείται να διαδραματίσει το «ΑΚΡΟΠΟΛ», υποστηρίζοντας την καλλιτεχνική δημιουργία και βοηθώντας τον καλλιτεχνικό και δημιουργικό κόσμο να αποκτήσει για παράδειγμα πρόσβαση σε ευρωπαϊκούς πόρους οι οποίοι είναι διαθέσιμοι αλλά έως σήμερα δεν αξιοποιούνται. Θα τους παρέχει ακριβώς εκείνα τα εργαλεία που θα τους ενδυναμώσουν να κινήσουν τη δραστηριότητά τους και με τον τρόπο αυτό θα παραμείνουν κι απερίσπαστοι στο έργο και στη δημιουργία τους. Η δραστηριότητα του «ΑΚΡΟΠΟΛ» θα βασίζεται σε τρεις άξονες: Ο πρώτος αφορά τους ίδιους τους καλλιτέχνες και τους δημιουργούς που παραμένουν έως σήμερα ευάλωτοι και παλεύουν να ανταποκριθούν σε διάφορες περίπλοκες γραφειοκρατικές διαδικασίες και προθεσμίες, σε εργατικές νομοθεσίες και σε οικονομικές υποχρεώσεις. Αυτούς σκοπεύει να βοηθήσει με την ανάπτυξη δράσεων εξωστρέφειας και προγραμμάτων επιμόρφωσης. Επίσης υπάρχει το πρόγραμμα «Erasmus+», πρόγραμμα που δεν περιορίζεται σε μαθητές αλλά αφορά επίσης καλλιτέχνες και δημιουργούς. Ελάχιστοι είναι όμως αυτοί που γνωρίζουν πώς να το αξιοποιήσουν αυτό μέχρι σήμερα. Αυτό λοιπόν αλλάζει. Επιδιώκουμε τη σύμπραξη και συνεργασία Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών που για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα θέλουν να εργαστούν μαζί προκειμένου να δημιουργήσουν ένα καλλιτεχνικό έργο - είτε έρθουν ξένοι καλλιτέχνες εδώ στην Ελλάδα είτε πάνε Έλληνες στο εξωτερικό - κι υπάρχουν προγράμματα που μπορούν να αξιοποιηθούν, που εξασφαλίζουν την παραμονή τους και ό,τι άλλο χρειάζεται. Αντίστοιχα, συστήνεται κόμβος ψηφιακής και φυσικής πληροφόρησης προκειμένου η δημιουργική και καλλιτεχνική κοινότητα να ενημερώνεται για όλες τις δράσεις και δυνατότητες, για τις πηγές χρηματοδότησης, για νέα εργαλεία και για πληθώρα άλλων ζητημάτων που τους αφορούν. Ο δεύτερος άξονας αφορά την υποστήριξη της σύγχρονης ελληνικής δημιουργίας και την ανάδειξη όλων των αναδυόμενων καλλιτεχνικών δυνάμεων. Το «ΑΚΡΟΠΟΛ» καλείται να βοηθήσει στην προαγωγή καινοτόμων πρακτικών που θα ευνοήσουν την προαγωγή διαφόρων μορφών καλλιτεχνικής δημιουργίας μέσα από σύγχρονα μέσα έκφρασης. Τέλος, ο τρίτος άξονας αφορά στη διάχυση της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας στο ευρύτερο κοινό. Μέσα από την ανάπτυξη και υλοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων για το γενικό κοινό και για ειδικές κοινωνικές ομάδες το Υπουργείο Πολιτισμού στοχεύει στην αναζωογόνηση της περιοχής του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και τη δημιουργία ενός νέου προορισμού πολιτισμού και αναψυχής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν κάνει πολιτική με λόγια, ευχολόγια και επιφανειακές ευαισθησίες. Περνάει σε πράξεις, όπως και με το παρόν νομοσχέδιο που φέρνει η Υπουργός μας κ. Λίνα Μενδώνη. Υλοποιείται η προγραμματική μας δέσμευση για τη δημιουργία ενός σύγχρονου, ευέλικτου και πρότυπου φορέα για τον σύγχρονο πολιτισμό. Από πλευράς της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ακούστηκαν διάφορες μομφές, κυρίως συγκρίνοντας το παρόν σχέδιο νόμου με το νομοσχέδιο που είχε προτείνει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ το 2019, αλλά που δεν πέρασε από τη Βουλή. Αξίζει να σημειωθεί ότι, σε αντίθεση με τη δική σας αρχική πρόταση, το «ΑΚΡΟΠΟΛ» δεν θα είναι απλώς ένας εκθεσιακός χώρος που θα φιλοξενεί εκδηλώσεις. Δημιουργούμε ένα θεσμικό εργαλείο χρηματοδότησης του πολιτιστικού και δημιουργικού κλάδου. Υποστηρίζουμε έμπρακτα τους καλλιτέχνες και τους δημιουργούς. Επίσης, σχετικά με τη στελέχωσή του η Νέα Δημοκρατία δημιουργεί φορέα με προσωπικό μόλις δεκαεπτά ατόμων όταν στα δικά σας σχέδια προβλεπόταν υπερδιπλάσιος αριθμός υπαλλήλων. Αντίστοιχα, το διοικητικό συμβούλιο το προβλέπατε επταμελές και αμειβόμενο όταν το δικό μας είναι πενταμελές και μη αμειβόμενο. Όλοι, λοιπόν, αντιλαμβάνονται τη διαφορά μεταξύ του βολεύω καμμιά εικοσαριά δικούς μου σε έναν εκθεσιακό χώρο από το δημιουργώ ενεργό φορέα διοικητικής και χρηματοδοτικής υποστήριξης των Ελλήνων καλλιτεχνών. Το «ΑΚΡΟΠΟΛ», οι πόροι του οποίου δεν επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό, αλλά προέρχονται από το ΕΣΠΑ, είναι ένας σύγχρονος φορέας που θα προσφέρει ένα ολοκληρωμένο πακέτο υπηρεσιών με απώτερο στόχο την αναβάθμιση ολόκληρου του τομέα της πολιτιστικής παραγωγής και δημιουργίας. Μέσω αυτού του ιδρύματος βάζουμε τέλος σε έναν πεπαλαιωμένο και αποσπασματικό τρόπο λειτουργίας υφιστάμενων δομών, προωθούμε την αναβάθμιση του πολιτιστικού τομέα και της καλλιτεχνικής δημιουργίας με οργανωμένο τρόπο, διότι ο πολιτισμός μας αξίζει την έμπρακτη και ουσιαστική υποστήριξή μας. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς σας ευχαριστούμε. Παραμένουμε στην Καρδίτσα και στη Νέα Δημοκρατία και τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Κωτσός.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αλήθεια ότι σήμερα η χώρα μας μετά την επιτυχή αντιμετώπιση της επιδημιολογικής κρίσης του COVID -19 έχει μπει σε μία διαφορετική τροχιά και η πολιτική αλλαγή είναι ορατή στο σύνολο της κοινωνίας. Είναι αλήθεια, όμως, ότι αυτή η πανδημία δημιούργησε και μια σειρά από προβλήματα και σε οικονομικό επίπεδο, αλλά και σε κοινωνικό επίπεδο. Σίγουρα ο κλάδος του πολιτισμού είναι από τους κλάδους που δέχθηκαν ισχυρότατο πλήγμα. Και εδώ να σημειώσω πως όλοι αναγνωρίζουμε ότι ο πολιτισμός είναι το πρόσωπο της Ελλάδας και μέσα από αυτόν θα αναδείξουμε το νέο ισχυρό πρόσωπο της χώρας μας στο εξωτερικό. Θα πρέπει με στοχευμένες δράσεις να συνδέσουμε την κλασική πολιτιστική κληρονομιά με την Ελλάδα του αύριο, με την Ελλάδα της εξωστρέφειας. Αυτό θα το πετύχουμε στηρίζοντας τους επαγγελματίες αυτού του χώρου και προσελκύοντας επενδύσεις στον κλάδο αυτόν, οι οποίες με τη σειρά τους μπορούν να αποφέρουν περισσότερα οικονομικά οφέλη και να συμβάλλουν στην περαιτέρω ανάπτυξη της οικονομίας μας. Κατ' αυτή την έννοια λοιπόν, έρχεται να λειτουργήσει και το σχέδιο νόμου δημιουργώντας τον φορέα «ΑΚΡΟΠΟΛ». Είναι σημαντικό, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, να υπάρχει ένας κεντρικός δημόσιος φορέας που θα μπορεί να διαδραματίζει δομικό ρόλο στον ελληνικό πολιτισμό και σε όλες τις τέχνες του θεάματος, μουσική, εικαστικά, φωτογραφία, παραδοσιακές τέχνες κ.λπ. και επιπλέον να στηρίζει φυσικά και νομικά πρόσωπα ανεξαρτήτως νομικής μορφής. Πολλοί καλλιτέχνες και δημιουργοί σήμερα δεν μπορούν να αναδείξουν το ταλέντο τους διότι δεν διαθέτουν την τεχνογνωσία - και δεν είναι αναγκαίο εξάλλου να την κατέχουν - , την οργάνωση που απαιτείται και προσκρούουν σε εμπόδια φορολογικά, γραφειοκρατικά κ.λπ. Ιδιαίτερα στην επαρχία τα ζητήματα αυτά είναι ακόμη πιο επικίνδυνα και πολύ πιο δύσκολα. Επομένως είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουν οι άνθρωποι του πολιτισμού, είτε φυσικά πρόσωπα είτε σύλλογοι, οι οποίοι προσπαθούν με ό,τι μέσα διαθέτουν να αναδείξουν την πολιτιστική τους δημιουργία, τα ήθη και τα έθιμα των τοπικών κοινωνιών, ότι υπάρχει ένας κεντρικός δημόσιος φορέας που μπορεί να είναι στο πλευρό τους και να τους παρέχει τα εργαλεία που χρειάζονται για να υποστηρίξει το έργο τους είτε με τη διοργάνωση σεμιναρίων είτε να τους φέρει σε επαφή με άλλους φορείς μέσα από τη διάχυση της δουλειάς τους, προκειμένου να αναδείξουν αυτή τους τη δημιουργία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Επίσης θα μπορούν να γνωρίζουν και τα προγράμματα χρηματοδότησης και να ετοιμάζονται επαρκώς για να διεκδικήσουν ισότιμες θέσεις με φορείς του εξωτερικού. Εδώ θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ σε τρία πολύ συγκεκριμένα παραδείγματα πολιτιστικής δημιουργίας που αφορούν την περιοχή μου, την Καρδίτσα, που είναι, αν θέλετε, παραδείγματα αναφοράς και που μπορούν να λειτουργήσουν πιλοτικά και για όλη την Ελλάδα και που κυρίως αυτά τα παραδείγματα και αυτή η πολιτιστική δημιουργία έρχεται και ξεκινά μέσα από την ίδια την τοπική κοινωνία. Αναφέρομαι στο διεθνές παραδοσιακό φεστιβάλ «Καραϊσκάκεια» που κάθε χρόνο γιορτάζεται επ' αφορμή του θανάτου του Γεωργίου Καραϊσκάκη, του μεγάλου ήρωα της Επανάστασης και μάλιστα είναι και επίκαιρο μιας και του χρόνου θα γιορτάσουμε τα διακόσια χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, όπου η Καρδίτσα μέσα από τη διοργάνωση που κάνει η Ένωση Πολιτιστικών Συλλόγων Καρδίτσας, ένα δευτεροβάθμιο πολιτιστικό όργανο, γίνεται το επίκεντρο διεθνώς πολιτιστικών δράσεων και παραγωγής, με τη συμμετοχή πολλών συγκροτημάτων απ' όλον τον κόσμο. Ένα δεύτερο παράδειγμα είναι το Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου όπου πραγματικά άνθρωποι εραστές της τέχνης, ερασιτέχνες ηθοποιοί, ερασιτέχνες θιασάρχες παρουσιάζουν τη δουλειά τους για μία εβδομάδα στην Καρδίτσα. Πάλι είναι μια πρωτοβουλία χωρίς κεντρική υποστήριξη, που έρχεται να χρηματοδοτηθεί είτε από την τοπική αυτοδιοίκηση της περιοχής είτε από τους ίδιους τους φορείς μέσω της Ένωσης Πολιτιστικών Συλλόγων Καρδίτσας. Και τρίτο παράδειγμα είναι το πανελλήνιο ή αν θέλετε τώρα τελευταία πήρε και τη μορφή Διεθνούς Χορωδιακού Φεστιβάλ Παιδικών Χορωδιών με τη συμμετοχή παιδικών χορωδιών από όλη την Ελλάδα με σχολεία, αλλά και από τα Βαλκάνια. Τώρα πιστεύω ότι μέσα από το «ΑΚΡΟΠΟΛ» αυτές οι πρωτοβουλίες, οι τοπικές πρωτοβουλίες, που εξαρτώνται και στηρίζονται κυρίως από τους ανθρώπους της επαρχίας, θα βρουν έναν συμπαραστάτη και σε κεντρικό επίπεδο. Διότι το «ΑΚΡΟΠΟΛ» θα διαθέτει ακόμα και τη δυνατότητα να εξελίξει έναν καλλιτέχνη σε leader manager μιας ομάδας δημιουργώντας ικανά στελέχη που θα συνδυάζουν καλλιτεχνικά και διοικητικά προσόντα, κάτι το οποίο εκλείπει από τον συγκεκριμένο χώρο. Σε όλον τον κόσμο, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, οι φορείς της τεχνολογίας συνεργάζονται με πολιτιστικούς οργανισμούς, με στόχο πάντα τη δημιουργία νέων εμπειριών για το κοινό. Στη χώρα μας για πρώτη φορά με το «ΑΚΡΟΠΟΛ» θα διερευνηθεί κατά πόσο η τεχνολογία αλληλοεπιδρά με τον πολιτισμό. Θέλουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μία κοινωνία σύγχρονη με βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη, που θα συμμετέχουν όλοι οι πολίτες σε αυτήν. Εδώ να σημειώσω μία κυρίαρχη ιδεολογική μας διαφορά με τον ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς προφανώς και δεν είμαστε υπέρ της κρατικοδίαιτης πολιτιστικής δημιουργίας, κάτι που άνθησε κυρίως τη δεκαετία του 1980, όταν το ΠΑΣΟΚ μέσα από τη δημιουργία πολλών συλλόγων και την ισχυρή χρηματοδότησή τους, συλλόγων που πραγματικά είχαν να παρουσιάσουν κάποιο έργο, αλλά και κάποιων άλλων που ήταν «σφραγίδες», προσπάθησε επί της ουσίας να κάνει τη διείσδυση στην κοινωνία και δημιούργησε μια παθογένεια γύρω από το πολιτιστικό κίνημα. Εμείς στηρίζουμε την παραγωγή πολιτιστικού έργου, ενθαρρύνουμε πρωτοβουλίες και δράσεις και διευκολύνουμε τη διάχυσή τους στην κοινωνία. Γιατί στόχος μας είναι κανείς πολίτης να μην είναι αποκλεισμένος από τις δράσεις του πολιτισμού. Και πιστεύω, κύριε Υπουργέ, ότι θα τα καταφέρουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε, και για τον χρόνο σας. Κύριος, με όλα τα γράμματα κεφάλαια. Η επόμενη τετράδα ομιλητών έχει άρωμα γυναίκας μόνο και πολύ ΣΥΡΙΖΑ. Καλείται στο Βήμα η κ. Φωτεινή Πιπιλή από τη Νέα Δημοκρατία. Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κυρία Υπουργέ, αναφέρομαι σε εσάς προσωπικά και στον κ. Γιατρομανωλάκη γιατί έχω πολλούς λόγους να σας συγχαρώ, ανεξαρτήτως του αν είμαι τώρα Βουλευτής ή όχι, ως Αθηναία που θεωρώ ότι ζωντανεύετε τις μνήμες όλης, μα όλης της δυτικής, κατεστραμμένης διαχρονικά, Αθήνας, αυτές τις λαμπρές συνοικίες που το μεγάλο τους κόσμημα ήταν πάντα το «ΑΚΡΟΠΟΛ ΠΑΛΛΑΣ» της οικογένειας Καραδόντη. Κάνω μια παρένθεση: Υπάρχουν πολλοί από τους διανοούμενους και του πολιτισμού ανθρώπους που μου επισήμαναν ότι κακώς αφαιρέσατε το «ΠΑΛΛΑΣ» από την ονομασία «ΑΚΡΟΠΟΛ». Εγώ τους απάντησα, βέβαια, ότι θα είχαμε κάποια ντράβαλα - πιθανολογώ - , οπότε είπα «παιδιά, ας το αφήσουμε καλύτερα». Η Πατησίων, πραγματικά, αποκτά ξανά το κόσμημά της, η Πατησίων που είναι το μοναδικό και μεγαλύτερο βουλεβάρτο σε όλη την Αθήνα, που από την Αγίου Μελετίου βλέπει μονίμως για πολλή απόσταση τον Παρθενώνα, την Ακρόπολη. Είναι ανακηρυγμένο από την UNESCO το κτήριο του «ΑΚΡΟΠΟΛ ΠΑΛΛΑΣ» από το 1991 ως ένα από τα σημαντικότερα δείγματα art nouveau στην Ευρώπη, έργο του Σωτήρη Μαγιάση, που τα έπιπλα φιλοξενούνται τώρα στην Εθνική Πινακοθήκη. Ευχαριστώ πολύ τον κ. Κωνσταντόπουλο, τον Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας, που έδωσε χρόνο και αυτός να δούμε πόσο σημαντικό είναι ως τοπόσημο και πόσο πιο σημαντικό γίνεται με την επιλογή του Υπουργείου Πολιτισμού να γίνει αυτού του είδους ο φορέας. Να σας πω και κάτι: Το «ΑΚΡΟΠΟΛ ΠΑΛΛΑΣ» παγκοσμίως είναι γνωστό από την περίφημη μοναδική αποτύπωση σε φιλμάκι τριάντα πέντε δευτερολέπτων από τον Ολλανδό δημοσιογράφο Αλμπέρ Κουρόν - που εμείς οι πιο παλιοί τον γνωρίσαμε - που αποτύπωσε ως ένοικος του γωνιακού δωματίου την εισβολή του τανκ. Προτείνω, κυρία Υπουργέ και κύριε Γιατρομανωλάκη, να τοποθετηθεί στον χώρο της εισόδου του «ΑΚΡΟΠΟΛ» του Υπουργείου Πολιτισμού μια αναμνηστική πλακέτα και πιθανόν μια ψηφιακή αποτύπωση του συγκλονιστικού αυτού γεγονότος.
Ούτως ή άλλως θα υπάρχει η ιστορία του κτηρίου.
Ωραία! Όχι, εγώ αναφέρθηκα στον συνάδελφο, τον δημοσιογράφο. Πάντως χαίρομαι πάρα πολύ. Δημιουργείται, λοιπόν, νομικό πρόσωπο. Ακούσαμε από συναδέλφους της Συμπολίτευσης σε τι ακριβώς θα βοηθήσει και πόσο προχωρημένο είναι. Εγώ θα σταθώ στο ότι το μόνιμο προσωπικό είναι δεκαέξι άτομα, επί Κυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας, ενώ στο νομοσχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ ήταν 50% αυξημένο, διότι τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου και του επιστημονικού συμβουλίου θα είναι άμισθα, ενώ στο νομοσχέδιο της κ. Ζορμπά θα ήταν επ' αμοιβή. Τα λέμε αυτά για να ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα. Ενδυνάμωση, λοιπόν, των επαγγελματιών του κλάδου με δεξιότητες, ικανότητες, τεχνογνωσία και λοιπά, καθώς και ανάπτυξη του κοινού του πολιτισμού, το audience development. Και εδώ στέκομαι ιδιαίτερα σε αυτή την ευφυή ιδέα που έχετε ως Υπουργείο να περιστοιχίζεται από τζαμαρία το ισόγειο, οπότε ο κόσμος που περνάει θα βλέπει ένα ζωντανό σύμβολο του πολιτισμού. Γιατί, μην ξεχνάμε, υπάρχει ο πολιτισμός της καθημερινότητας που λείπει πάρα πολύ από την Αθήνα. Όμως, έχουμε εδώ αντιδράσεις από συναδέλφους, από τον ΣΥΡΙΖΑ κυρίως και το ΜέΡΑ25, ότι ξαφνικά οι καλλιτέχνες είναι σαν να είναι εξωγήινοι, δηλαδή είναι ελεύθεροι, άρα δεν πρέπει να τους επιβάλλει κανείς κάτι. Φοβάμαι ότι υποτιμάτε και απαξιώνετε τη σχέση καλλιτέχνη με κοινό, διότι, ξέρετε, η κοινωνία έχει άποψη όταν πληρώνει από την τσέπη της αυτού του είδους τις δραστηριότητες. Έχει άποψη από τη συντεχνιακή λογική ότι υπάρχουν κάποιοι άλλοι που είναι περισσότερο ίσοι από τους άλλους. Αυτό, λοιπόν, να το προσέξετε. Πάμε στο θέμα της αδειοδότησης για κινηματογραφήσεις. Παγκόσμια μνημεία είναι τα ελληνικά μνημεία, παγκόσμιο μνημείο είναι και ο Παρθενώνας και ως παγκόσμιο μνημείο δεν μπορούμε να απαγορεύουμε στην παγκόσμια κοινότητα να μπορεί να αποτυπώνει τις σκηνές τις μοναδικές του παγκόσμιου θησαυρού. Μιλάτε για χορηγίες και ότι δεν θέλουν οι καλλιτέχνες - προστάτες. Μα, εγώ δεν ξέρω κανέναν είτε τραγουδιάρη, είτε τραγουδιάρα, είτε ηθοποιό, είτε καλλιτέχνη, είτε ζωγράφο που να μην έχει τουλάχιστον χορηγούς είτε μπύρες είτε αναψυκτικά. Δεν λέμε για τους αρχαιολογικούς χώρους. Ξέρουμε, επίσης, και τραγικά αποτελέσματα διαφόρων, ειδικά θεατρανθρώπων, που καταστράφηκαν οικονομικά - είναι πολύ γνωστοί - γιατί δεν είχαν ακριβώς το know how. Έρχεται, λοιπόν, ο φορέας να τους πει «Ρε φίλε, μην κάνεις τον θεατρώνη, γιατί δεν μπορείς να το κάνεις». Και πάω στο κυριότερο που με απασχολεί. Βλέπω αντιδράσεις για την προστασία των αρχαίων μνημείων. Σημειωτέον, ο Παρθενώνας δεν κινδυνεύει από την «COCA COLA», αλλά αφισοκολλείται από το ΚΚΕ και άλλες δυνάμεις. Αυτό για να ξέρουμε τι λέμε για τα πανό στον Παρθενώνα που κανείς καλλιτέχνης…
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ…
Δεν κάνουμε διάλογο, σας λέω πραγματικά γεγονότα.
Αφήστε την να ολοκληρώσει.
Κανείς καλλιτέχνης απ' όλους αυτούς τους ελεύθερους και ευαίσθητους ουδέποτε στο παρελθόν ασχολήθηκε και έκανε κατακραυγή για τους βανδαλισμούς μνημείων, αρχαιολογικών χώρων, όλων των κτηρίων του Υπουργείου Πολιτισμού στην Πλάκα, αποκεφαλισμό της Λέλας Καραγιάννη, μπογιάτισμα στον Κωστή Παλαμά. Επίσης, ποτέ δεν έκλαψαν για τα θύματα της MARFIN, που ήταν και σε ένα ιστορικό κτήριο. Ακούμε και άλλα τραγικά. Όμως το κυριότερο: Πείτε μου εσείς - δυστυχώς ο printer μου είχε ένα πρόβλημα - δεν πρέπει να ντρέπεται η συντεχνία των διαφόρων οργανωμένων καλλιτεχνών και ειδικά η Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών για αυτό το αίσχος στο εργοστάσιο «Σικιαρίδειον» - δεν θυμάμαι τώρα - το υφαντουργείο που έχει μεταστεγαστεί χρόνια η Σχολή Καλών Τεχνών και έχει αυτή την αποτρόπαιη εμφάνιση εδώ και πέντε χρόνια, στην Πειραιώς 256; Για αυτό το κτήριο οι ευαίσθητοι γενικά του ανεξάρτητου πνευματικού και του καλλιτεχνικού χώρου δεν μίλησαν ποτέ. Ντροπή!
Ευχαριστούμε πολύ. Μου χάλασε την τετράδα η κ. Βέττα η οποία μπήκε ασθμαίνοντας στην Αίθουσα. Χρειάζεται ανάσες. Θα τις της δώσει ο κ. Σκουρολιάκος, ο οποίος θα προηγηθεί αυτής. Όμως, πρώτα θα δώσουμε τον λόγο στην κ. Κυριακή Μάλαμα από τον ΣΥΡΙΖΑ και την όμορφη Χαλκιδική, που σαν την Χαλκιδική δεν έχει. Κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα σχολιάσω την ομιλία της συναδέλφου. Νομίζω ότι θα αναρτηθεί στο διαδίκτυο και θα το κρίνουν αυτό οι συνάδελφοι καλλιτέχνες. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το νομοσχέδιο αυτό για την αξιοποίηση του κτηρίου του «ΑΚΡΟΠΟΛ» και για δημιουργία ενός φορέα για τη σύγχρονη τέχνη απέχει χιλιόμετρα από τη δική μας οπτική για το συγκεκριμένο ζήτημα. Το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα έχει μία τελείως διαφορετική στρατηγική κατεύθυνση από εκείνη του νομοσχεδίου που είχε θέσει σε δημόσια διαβούλευση ο ΣΥΡΙΖΑ τον Απρίλιο του 2019. Εμείς οραματιστήκαμε το «ΑΚΡΟΠΟΛ», ως κόμβο σύγχρονης τέχνης και δημιουργίας, ως χώρο ανοικτής έκφρασης και έμπνευσης και ενίσχυσης αυτής της παραγωγής, ενώ εσείς το οραματίζεσθε, δυστυχώς, ως κέντρο επαγγελματικής κατάρτισης. Η δική μας κατεύθυνση ήταν αυτή της προώθησης των εφαρμοσμένων εικαστικών και παραστατικών τεχνών, της ένωσής τους με τον κοινωνικό χώρο και με τον χώρο της πόλης. Η δική σας στόχευση είναι η παροχή τεχνογνωσίας για την εξεύρεση πόρων, η δικτύωση με χρηματοδοτικούς οργανισμούς και η ανάδειξη στελεχών στον τομέα της πολιτιστικής διαχείρισης. Και το ερώτημα που προκύπτει από αυτή τη διαφοροποιημένη στόχευση, είναι διπλό. Το πρώτο αφορά την ίδια την τέχνη και την άκρατη εμπορευματοποίησή της και το δεύτερο, την τριτοβάθμια εκπαίδευση της χώρας μας. Ως προς την εμπορευματοποιημένη οπτική σας για την τέχνη, δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα, γιατί είναι γνωστές οι θέσεις της Νέας Δημοκρατίας. Μετατρέποντας, όμως, το «ΑΚΡΟΠΟΛ» σε ΚΕΚ, τι ακριβώς λέτε στους απόφοιτους των τμημάτων των ελληνικών και ξένων πανεπιστημίων που ασχολούνται με το αντικείμενο της διαχείρισης των πολιτιστικών αγαθών; Ότι η γνώση τους είναι άχρηστη; Ότι εσείς ξέρετε καλύτερα; Ότι ένας οργανισμός με είκοσι μετακλητούς θα φέρει, ως διά μαγείας, λεφτά από το πουθενά στον κλάδο της σύγχρονης τέχνης; Η Κυβέρνηση, λοιπόν, πίσω από αυτή τη νεοφιλελεύθερη φρασεολογία που επέλεξε για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο αποκρύπτει την απουσία σχεδίου για την τέχνη και για τον πολιτισμό γενικότερα. Ο κόσμος του πολιτισμού περνάει τις πιο μαύρες μέρες του στην ιστορία τον τελευταίο χρόνο. Οι ορχήστρες έχουν σιγήσει, οι χοροί έχουν σταματήσει, τα τραγούδια έχουν σωπάσει και η δημιουργία έχει ατονήσει. Τα αρχαία μνημεία έχουν βυθιστεί στην απαξίωση και στο σκοτάδι. Κι εσείς, μέσα σε όλον αυτόν τον ζόφο, ισχυρίζεστε ότι κατέχετε το διαχειριστικό μυστικό, για να βγάλετε λεφτά από τον ελληνικό πολιτισμό. Τότε, γιατί επί έναν χρόνο ο πολιτισμός μας έχει καταρρεύσει; Γιατί οι άνθρωποί του έχουν αφεθεί στο έλεος της τύχης, γενικότερα; Κάνοντας το «ΑΚΡΟΠΟΛ» κέντρο κατάρτισης που θα μοιράζει voucher, πώς ακριβώς θα συμβάλετε στη στήριξη της χώρας που σήμερα περνάει αυτές τις δύσκολες μέρες; Το «ΑΚΡΟΠΟΛ» αποτελεί το δικό σας γεφύρι της Άρτας. Στην αρχή της θητείας σας οραματιστήκατε το «ΑΚΡΟΠΟΛ» ως συνέχεια του Αρχαιολογικού Μουσείου. Στη συνέχεια, θέλατε να το υπογειοποιήσετε. Τελικά, επιλέγετε να το καταστήσετε τεχνικό γραφείο προς εξεύρεση χρηματοδοτήσεων. Όμως, και σ' αυτό είμαστε βέβαιοι ότι θα αποτύχετε, γιατί όσο και αν η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι γνωρίζει την αγορά, το μόνο που έχει καταφέρει είναι να τη βυθίσει και μαζί της να καταστρέψει όλους όσους δραστηριοποιούνται στα επιχειρηματικά ζητήματα της τέχνης. Άλλωστε, η πολιτική σας για τον πολιτισμό είναι εδώ και έναν χρόνο τελείως αποτυχημένη. Από τις αποφάσεις σας για την απόσπαση των αρχαιοτήτων στη Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη, μέχρι την εικόνα εγκατάλειψης που εκπέμπει σήμερα η Ακρόπολη και όλος ο αρχαιολογικός περίπατος της Αθήνας, το έργο σας στον πολιτισμό δεν διαπρέπει, κυρία Υπουργέ, ούτε η επιλογή σας στους Φιλίππους, ούτε η απαράδεκτη εικόνα εγκατάλειψης εκατοντάδων αρχαιολογικών χώρων σε όλη τη χώρα, ούτε βέβαια η πολιτική σας για τα πνευματικά δικαιώματα των καλλιτεχνών, που συρθήκατε αναγκαστικά προς τα εκεί. Το μόνο που θυμάται κανείς μέχρι τώρα από την Κυβέρνησή σας είναι το ύφος της εξουσίας και η αδιαφορία σας για τους καλλιτέχνες, όπως καλή ώρα τώρα. Ως προς τα υπόλοιπα ζητήματα του νομοσχεδίου, θεωρούμε απαράδεκτη τη διατύπωση του άρθρου 20, με την οποία μπορεί πλέον ο οποιοσδήποτε να σκιτσάρει ένα αρχαίο μνημείο και σας θυμίζω ότι τον Οκτώβριο του 2019, όταν η «COCA COLA» είχε σκιτσάρει τον Παρθενώνα πάνω στο μπουκάλι της, η Υπουργός είχε κατηγορήσει τον ΣΥΡΙΖΑ ότι αυτός φταίει.
Με τη δική σας άδεια.
Δεν σας διέκοψα.
Παρακαλώ.
Σήμερα η Υπουργός νομοθετεί την απαλλαγή από κάθε δέσμευση όσων προβαίνουν σε αποτύπωση του μνημείου και όχι σε απεικόνιση. Τι είναι η αποτύπωση, λοιπόν; Μας το λέει το ίδιο το νομοσχέδιο. Η αποτύπωση, μας λέτε στο νομοσχέδιο, έχει μεν ως αφετηρία την υφιστάμενη εικόνα του μνημείου, αλλά την υπερβαίνει δημιουργικά, προσθετικά, αφαιρετικά ή με οποιονδήποτε άλλον τρόπο. Αν αυτό δεν είναι η φωτογραφία του σκίτσου στο μπουκάλι της «COCA COLA», τότε τι είναι; Θα ήθελα στο σημείο αυτό να αναφερθώ και σε ένα μείζον ζήτημα της επικαιρότητας, αυτό της μετατροπής της Αγιάς Σοφιάς σε τζαμί. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Παρακαλώ.
Είναι σαφές ότι όλοι καταδικάζουμε τον αναθεωρητισμό της κυβέρνησης της Τουρκίας και εκφράζουμε την αμέριστη προσήλωσή μας στην προσπάθεια θεσμικής διεθνοποίησης του ζητήματος, ώστε να αποτραπούν αυτά τα σχέδια. Το ζήτημα όμως που σχετίζεται με το Υπουργείο Πολιτισμού της χώρας μας είναι πιο συγκεκριμένο. Η Ελλάδα την προηγούμενη πενταετία δούλεψε πάρα πολύ μεθοδικά στο θέμα της ενίσχυσης της πολιτιστικής διπλωματίας. Αυτή την πολιτιστική διπλωματία δεν φαίνεται να την κινητοποιεί τώρα η αρμόδια Υπουργός. Πριν από δύο χρόνια, θυμίζω, είχαμε φιλοξενήσει στην Αθήνα το forum των αρχαίων πολιτισμών, όπου είχαμε καλέσει δέκα χώρες, μεταξύ των οποίων χώρες του μουσουλμανικού κόσμου. Στα τότε συμπεράσματα των εργασιών είχαμε συμφωνήσει στην ενίσχυση του πολιτισμού ως παράγοντα προώθησης του διαλόγου, σε σχέση με την προστασία των παγκόσμιων μνημείων. Δυστυχώς, εκτός από μία εκ των υστέρων ανακοίνωση του Υπουργείου Πολιτισμού, δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιος - οποιοσδήποτε - σχεδιασμός για τη διεθνοποίηση της προσπάθειας προστασίας του μνημείου της Αγιάς Σοφιάς. Μάλιστα, σε σχετική δημόσια ανακοίνωση του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων μαθαίνουμε ότι η Τουρκία έχει χαράξει την ίδια μοίρα και για την Αγιά Σοφιά της Τραπεζούντας, αλλά και για την Αγιά Σοφιά της Βιζύης, στην οποία μάλιστα οι εργασίες μετατροπής της σε τζαμί έχουν φέρει τεράστιες ζημιές. Πρέπει, λοιπόν, άμεσα να ξαναδείτε τη στρατηγική σας και να ενεργοποιήσετε την πολιτιστική διπλωματία, όπως θα πρέπει και η Βουλή και το Υπουργείο Εξωτερικών να ενεργοποιήσουν τη θρησκευτική διπλωματία. Και οι «γαλάζιοι» δήμαρχοί σας να ενεργοποιήσουν τη διπλωματία των πόλεων, γιατί αυτές τις κινήσεις πρέπει να κάνουν και όχι να αναρτούν οι Βουλευτές σας γραφικές κορώνες με ξιφολόγχες και λιανοντούφεκα. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς σας ευχαριστούμε, κυρία Μάλαμα. Τον λόγο έχει ο κ. Παναγιώτης Σκουρολιάκος από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα μου επιτρέψετε μια παρατήρηση ξεκινώντας. Αυτή τη στιγμή, βεβαίως, τα έδρανα της Νέας Δημοκρατίας είναι άδεια - είναι ένας Βουλευτής από ό,τι βλέπω εδώ - αλλά προηγουμένως που ήρθαν και μίλησαν κάποιοι Βουλευτές και έφυγαν, έβαλαν ενστάσεις για τις οποίες θα μπορούσαν πραγματικά να είχαν πάρει απαντήσεις, αν παρακολουθούσαν τις εργασίας της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων, όπου και εκεί δεν προσήλθαν να συζητήσουν και να υποστηρίξουν αυτό το νομοσχέδιο. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στο νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα, θα μπορούσε να πει κανείς πως πράγματι συγκρούονται δύο διαφορετικοί κόσμοι. Ο ένας είναι ο κόσμος της δημιουργίας, της συνεργασίας, της υποστήριξης της σύγχρονης ανεξάρτητης καλλιτεχνικής παραγωγής, ο κόσμος της έρευνας, της ανταλλαγής απόψεων και καλλιτεχνικών εμπειριών. Αυτός είναι ο κόσμος που πρότεινε ο ΣΥΡΙΖΑ στο δικό του νομοσχέδιο για το «ΑΚΡΟΠΟΛ», που δεν πρόλαβε, λόγω εκλογών, να ψηφίσει. Με αυτόν τον κόσμο συντάσσονται και οι φορείς των καλλιτεχνών που συμμετείχαν στις διαδικασίες της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων. Κάποιους από αυτούς τους ευχαρίστησε η κυρία Υπουργός. Βεβαίως, όλοι αυτοί διαφώνησαν και ακόμη σήμερα έχουμε αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπως την ανάρτηση του υπευθύνου κ. Λεοντάρη από το SUPPORT ART WORKERS, που μας ευχαρίστησε, αλλά λέει: να μην ξεχνιόμαστε, είμαστε αντίθετοι με αυτό το νομοσχέδιο. Ο άλλος κόσμος, τώρα, είναι εκείνος της νεοφιλελεύθερης αντίληψης, όπου τα πάντα αποτιμώνται με κέρδος και το μόνο που χρειάζεται να κάνει το νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου «ΑΚΡΟΠΟΛ» είναι να λειτουργήσει σαν μια δεξαμενή καλλιτεχνών υπό τον έλεγχο επίδοξων κρατικών μάνατζερ. Έρχεται, δηλαδή, η Κυβέρνηση να επιμορφώσει, λέει, τους καλλιτέχνες στο να διαχειρίζονται οικονομικά την καλλιτεχνική τους ύπαρξη και το έργο τους. Αυτός είναι ο κόσμος της Κυβέρνησης. Στη φούρια τους, όμως, να στήσουν όπως - όπως ένα νομοσχέδιο, κανείς δεν τους είπε ότι αυτό που οραματίζονται συμβαίνει ήδη. Σοβαρά; Αυτό το όραμα έχουν γι' αυτό το «ΑΚΡΟΠΟΛ»; Δεν έχει κανένα άλλο περιεχόμενο η πρότασή τους; Πάντα οι καλλιτέχνες ήταν μάνατζερ του εαυτού τους. Το έχουμε πει πάρα πολλές φορές και το ξέρουμε από προσωπική πείρα. Όμως, η αντιμετώπιση των καλλιτεχνών, αλλά και των προβλημάτων τους, ειδικά την περίοδο της πανδημίας, ήταν επιεικώς απαράδεκτη και απαξιωτική από μέρους της Κυβέρνησης Μητσοτάκη. Μοιράσατε εκατομμύρια, σε απευθείας αναθέσεις προς καλλιτέχνες και επιχειρήσεις, χωρίς να δεχθείτε δημόσιες αιτήσεις από κανέναν που θα ήθελε να αιτηθεί στήριξης με τη δική του πρόταση, κάτι σαν τη λίστα «Μητσοτάκη - Πέτσα» για τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Αφήσατε πάνω από δώδεκα χιλιάδες δημιουργούς εκτός των μέτρων στήριξης - σας τα έχουμε πει, σας έχουμε κάνει ερωτήσεις, τα ξέρετε - παρ' ότι τους υποχρεώσατε σε ακούσια ανεργία. Παρ' ότι χιλιάδες καλλιτέχνες βρίσκονται στα όρια της φτώχειας, εξακολουθείτε να μην παίρνετε ούτε ένα μέτρο στήριξής τους. Οι καλλιτέχνες καθημερινά βρίσκονται στο δρόμο και διεκδικούν, όπως χθες το απόγευμα, αλλά εσάς δεν ιδρώνει το αυτί σας. Θα μπορούσα να πω κι άλλα παραδείγματα. Ο χρόνος, όμως, είναι περιορισμένος. Φέρνετε, λοιπόν, ένα νομοσχέδιο απολύτως κενό περιεχομένου. Τι νομοθετεί; Διορισμούς. Διορισμούς Δ.Σ., διορισμό μιας διεθνούς επιτροπής, διορισμούς υπαλλήλων χωρίς ΑΣΕΠ, αποσπάσεις υπαλλήλων. Δεκαεπτά θέλουμε εμείς, τριάντα δύο έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ. Αποσπάσεις υπαλλήλων από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Διορισμό, και όχι προκήρυξη για το διευθυντή. Αλλεργία έχετε με την πλήρωση των δημόσιων θέσεων ευθύνης με διαφάνεια. Τακτική σας ο διορισμός ανθρώπων σας πίσω από κλειστές πόρτες, στρατιές γαλάζιων παιδιών στο δημόσιο, συνωστισμός εν μέσω κορωνοϊού. Όμως, αυτό το κενού περιεχομένου νομοσχέδιο στήθηκε για να κρύψετε αμαρτωλές διατάξεις, που ήρθαν τελευταία στιγμή. Τολμάτε, λοιπόν, να καταργήσετε την αδειοδότηση από το Υπουργείο Πολιτισμού και την καταβολή τέλους στο δημόσιο, στο Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων, για απεικονίσεις μνημείων που δεν είναι πίστες αποτυπώσεις της υφιστάμενης εικόνας του μνημείου. Θα καταθέσω φωτογραφίες εδώ. Όταν αυτό έγινε επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, δεν απαγορεύτηκε αμέσως μόνον η διαφήμιση - και αυτό έγινε - αλλά εδόθη εντολή από την Υπουργό, την κ. Ζορμπά, να γίνει γνωστό ποιος έδωσε αυτή την άδεια. Γιατί δεν την έδωσε ο Υπουργός. Δεν την έδωσε η εξουσία του ΣΥΡΙΖΑ, που ήταν στον τελευταίο όροφο του Υπουργείου.
Έβγαλε απόφαση χωρίς νομική γνωμοδότηση.
Αυτό το κενό περιεχομένου νομοσχέδιο, λοιπόν, φέρνει κι άλλα χειρότερα. Καταργείτε το ρυθμιστικό πλαίσιο και ανοίγετε τον δρόμο για την παραχώρηση σε ιδιώτες της παραγωγής και εμπορίας πιστών αντιγράφων, αυτά που πωλούνται περισσότερο και κοστίζουν στον αγοραστή πιο ακριβά. Παραχωρείτε σε ιδιώτες, δηλαδή, δικαιώματα και υπεραξία από τα δικαιώματα του δημοσίου πάνω στα μνημεία της χώρας. Πείτε μας ξεκάθαρα, με ένα ναι ή ένα όχι, δίνετε την ευκαιρία να παραχθούν και να πωληθούν πιστά αντίγραφα από ιδιώτες; Χάνει το δημόσιο πόρους;
Όχι.
Σας παρακαλώ, κυρία Υπουργέ.
Γιατί έχετε τόση αγωνία, κυρία Μενδώνη;
Κύριε Σκουρολιάκο, μην κάνετε διάλογο.
Μην έχετε αγωνία. Μη με διακόπτετε, κυρία Μενδώνη.
Δεν έχω αγωνία. Ζητήσατε απάντηση.
Κύριε Σκουλοριάκο, σας παρακαλώ ολοκληρώστε.
Μην έχετε τόσο μεγάλη αγωνία. Μην είστε τόσο εκνευρισμένη. Μάθετε να λειτουργείτε δημοκρατικά, μάθετε να ακούτε.
Όχι από εσάς, κύριε Σκουρολιάκο…
Δεν είσαστε στο γραφείο του Υπουργείου σας, κυρία Μενδώνη, και δεν είμαστε υπάλληλοί σας. Είμαστε εκλεγμένοι Βουλευτές και δεν πρέπει να μας διακόπτετε! Δεν είμαστε υπάλληλοί σας!
Κύριε Σκουρολιάκο, σας παρακαλώ!
Θέλατε απάντηση. Σας έδωσα απάντηση.
Μην τον διακόπτετε, κυρία Υπουργέ. Συνεχίστε, κύριε Σκουρολιάκο, σας παρακαλώ.
Χάνει το δημόσιο πόρους, όπως αποφαίνεται το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, αλλά και η επιτροπή αξιολόγησης του Υπουργείου. Βεβαίως, δεν καθορίζουν ακριβώς τη ζημία του δημοσίου, γιατί δεν γνωρίζουν ακόμα το πλήθος των πωλήσεων. Εκεί πάει το «ενδεχομένως», από το οποίο προσπαθεί να γαντζωθεί η Υπουργός, ότι δεν χάνει σίγουρα. Ο ιδιώτης, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όποια τέλη και να αποδώσει στο Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων, θα κερδίσει πολλαπλάσια. Αυτά τα πολλαπλάσια τα χάνει το δημόσιο, δηλαδή ο ελληνικός λαός. Εσείς που λέτε πως ο πολιτισμός πρέπει να είναι αυτοχρηματοδοτούμενος, του στερείτε τα χρήματα που μπορεί να φέρει στο Δημόσιο από το δικαίωμά του να παράγει και να πωλεί πιστά αντίγραφα του πολιτιστικού μας πλούτου. Στη συζήτηση των φορέων δεν δεχτήκατε τη συμμετοχή των αρχαιολόγων, που με χθεσινή ανακοίνωσή τους - θα την καταθέσω - αποδομούν το νομοσχέδιό σας. Κρίμα. Από την αρχαιολατρία σας φτάσαμε στην παντελή αδιαφορία σας για τον πολιτισμό, αρχαίο και σύγχρονο. Κυρίες και κύριοι της κυβερνητικής Πλειοψηφίας, κανείς από τους είκοσι οκτώ Βουλευτές σας που συμμετέχουν στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, δεν πήρε τον λόγο σε τρεις συνεδριάσεις για να υποστηρίξει το νομοσχέδιό σας. Αναιμική και η σημερινή συμμετοχή σας ως Κοινοβουλευτική Ομάδα εκατόν πενήντα οκτώ Βουλευτών. Αντιλαμβανόμαστε τη δύσκολη θέση σας και σας κατανοούμε. Να πω και κάτι άλλο. Φέρατε κάποια διόρθωση. Την αποδεχόμαστε και θα την υπερψηφίσουμε. Πρόκειται για την επέκταση της παραχώρησης από τα είκοσι ξανά στα ενενήντα εννιά χρόνια για το κτήριο του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Το άρθρο 4, όμως, δεν μπορούμε να το δεχτούμε και το καταψηφίζουμε, γιατί προσθέτει μεν εκπρόσωπο των εργαζομένων στο διοικητικό συμβούλιο - είναι στη σωστή κατεύθυνση - αλλά η δική μας άρνηση εστιάζει στο ότι στα υπόλοιπα μέλη του διοικητικού συμβουλίου δεν είναι υποχρεωτικά - έστω ως ποσόστωση - κάποιοι καλλιτέχνες, αλλά όποιος θέλει ο Υπουργός. Γιατί τέτοια αλλεργία απέναντι στους καλλιτέχνες; Ή δεν υπάρχουν τόσο πολλοί πρόθυμοι; Δεν ξέρω.
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Ολοκληρώνω και θα είχα ολοκληρώσει, αν με άφηνε η κυρία Υπουργός να κάνω τη δουλειά μου όπως πρέπει. Κυρία Υπουργέ, εδώ κι ένα χρόνο σε καμμία από τις εξαγγελίες σας δεν έχετε πέσει μέσα. Όλα πάνε αργότερα και αργότερα και αργότερα: αναβατόρια ανθρώπων, ενοποίηση χώρων. Εδώ κι ένα χρόνο θα ενοποιηθούν τα πάντα, κι ακόμα όπως ήταν παραμένουν, και πολλά άλλα. Μας φέρατε ένα νομοσχέδιο που βάζει ταφόπλακα στις προσδοκίες του καλλιτεχνικού κόσμου. Χρησιμοποιείτε το «ΑΚΡΟΠΟΛ» ως προπέτασμα καπνού για τον πραγματικό στόχο σας, που είναι το ξεπούλημα σε ιδιώτες του Παρθενώνα και όλων των άλλων ιστορικών συμβόλων της χώρας μας. Και, μάλιστα, σε ποια συγκυρία; Της μέρας που η Αγία Σοφία, το οικουμενικό σύμβολο του πολιτισμού, ταλαιπωρείται βάναυσα, αντιμετωπίζεται με πρωτοφανή βαρβαρότητα. Αλήθεια, τις περικεφαλαίες από το Μακεδονικό τι τις κάνατε; Τις πετάξατε; Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η επόμενη προοδευτική κυβέρνηση θα αποδώσει το «ΑΚΡΟΠΟΛ» στους καλλιτέχνες και, βεβαίως, θα προασπίσει τους πόρους του δημοσίου που απορρέουν από τη διαχείριση της πολύτιμης κληρονομιάς μας. Ήρθατε με κούφια λόγια για να χτίσετε. Αλίμονο όμως, ένα χρόνο γκρεμίζετε, γκρεμίζετε, γκρεμίζετε. Δεν θα συνεχίσετε για πολύ. Ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Σκουρολιάκο. Θα συνεχίσουμε με την κ. Αναστασία Γκαρά, Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ, από τον ακριτικό Έβρο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με αφορμή το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού δεν θα μπορούσα παρά να αρχίσω την ομιλία μου, εκφράζοντας από αυτό το Βήμα τον αποτροπιασμό μου αλλά και τη βαθιά μου θλίψη και οργή για την αποτρόπαια, παρανοϊκή απόφαση του Τούρκου Προέδρου να μετατρέψει τον Ιερό Ναό της Αγίας Σοφίας σε τζαμί. Κι αναρωτιέμαι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: Με ποιο δικαίωμα προσβάλλει κάποιος ένα μοναδικό μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, σύμβολο πολιτισμού και χριστιανισμού της οικουμένης; Με ποιο δικαίωμα προσβάλλεται ο χαρακτήρας και η ιστορικότητα της Αγίας Σοφίας; Με ποιο θράσος μπορεί να κρύψει κανείς τις μοναδικές αυτές τοιχογραφίες, που αφηγούνται την τέχνη, την ιστορία αλλά και τη βιαιότητα που ασκήθηκε στους λαούς αλλά και στο ίδιο το μνημείο στο πέρασμα των αιώνων; Με ποιο θράσος να πνίξει κανείς, να εγκλωβίσει το δέος που προκαλεί στην οικουμένη η Αγία Σοφία; Αναρωτιέμαι, επίσης: Ποια η στάση της ελληνικής Κυβέρνησης όχι μόνο σ' αυτή την αποτρόπαια απόφαση, αλλά και στο σύνολο της αυξανόμενης τουρκικής προκλητικότητας; Είναι δυνατόν η απάντηση της ελληνικής πολιτείας σε όλα τα παραπάνω να είναι η μυστική διπλωματία και οι κρυφές συναντήσεις με την Τουρκία και τη Γερμανία, τις οποίες η Βουλή και τα κόμματα της Αντιπολίτευσης πληροφορούνται από δηλώσεις πολιτικών προσώπων ξένων χωρών; Το Υπουργείο Πολιτισμού σε ποιες ενέργειες προχώρησε άραγε; Ποια η στρατηγική που ακολουθείται; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πολιτική - και ειδικά η εξωτερική πολιτική - απαιτεί την πρόβλεψη. Είναι ισχυρό στοιχείο της εξωτερικής πολιτικής η πρόβλεψη. Απαιτεί την πρόβλεψη των κινήσεων του άλλου, προκειμένου να δημιουργήσεις το πεδίο ώστε να αποτρέψεις επιθετικές κινήσεις. Δυστυχώς, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αδυνατεί να αναλύσει, να «διαβάσει» την τουρκική εξωτερική πολιτική, με αποτέλεσμα να τρέχει πίσω από τα γεγονότα, τηρώντας μια υποχωρητική και αλλοπρόσαλλη στάση πολλές φορές. Αρχικά αντιμετώπιζε τον Ερντογάν ως απομονωμένο. Τα γεγονότα, όμως, δεν το αποδεικνύουν. Το παράνομο τουρκολυβικό σύμφωνο, η εργαλειοποίηση και η κατεύθυνση προσφύγων στα σύνορα, τα λίγα δεκάδες μέτρα του κ. Δένδια, το «ΟΡΟΥΤΣ ΡΕΪΣ» που το πήρε ο άνεμος και έφτασε μέχρι την Κρήτη, ο αποκλεισμός μας από τις διεθνείς συζητήσεις και άλλα πολλά γεγονότα αποδεικνύουν μια προβληματική στάση της ελληνικής Κυβέρνησης στην εξωτερική πολιτική. Να θυμηθούμε ότι μέλη της Κυβέρνησης, όπως ο Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών της χώρας μας, έκαναν δηλώσεις μία μόλις ημέρα πριν ο Τούρκος Πρόεδρος ανακοινώσει τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί και έλεγε ότι δεν θα τολμήσει να το κάνει. Τόσο καλά είχαν «διαβάσει» τον Ερντογάν! Επίσης, θυμίζω τη συνομιλία του κ. Μητσοτάκη με τον Ερντογάν δέκα μέρες πριν, αφού είχε ανακοινωθεί η πρόθεση μετατροπής σε τζαμί από την τουρκική πλευρά. Τέθηκε, άραγε, από τον Πρωθυπουργό το θέμα της Αγίας Σοφίας με πυγμή; Ενημέρωση σε εμάς δεν υπάρχει, αλλά η εξέλιξη προκαλεί πολλά ερωτηματικά. Γι' αυτό κι εμείς επιμένουμε στη σύσταση ενός εθνικού μετώπου, που θα ασκήσει μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική συμμαχιών, όπως και την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία. Αν δεν είναι τώρα η ώρα, πότε είναι; Σε ό,τι αφορά το παρόν νομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δυστυχώς για το σύνολο των καλλιτεχνών και των ανθρώπων του πολιτισμού το νομοσχέδιο είναι μια πιστή συνέχεια των καταστροφικών επιλογών της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Πολιτισμού κατά τη διάρκεια της υγειονομικής κρίσης. Δεν μας ξαφνιάζει. Δεν φτάνει που η Κυβέρνηση Μητσοτάκη την περίοδο της κρίσης, αφού επέβαλε καθολικές απαγορεύσεις, άφησε στο έλεος της πείνας τους καλλιτέχνες, με πενιχρά μέτρα στήριξης - τα ελάχιστα, δε, χρήματα που τελικά δόθηκαν, μοιράστηκαν με αδιαφάνεια και με τη δημιουργία ενός κλίματος διχόνοιας μεταξύ των καλλιτεχνών - , σήμερα η Υπουργός Πολιτισμού φέρνει ένα νομοσχέδιο για το «ΑΚΡΟΠΟΛ» που μιλά για επιμόρφωση καλλιτεχνών, για ζητήματα της αγοράς, για εργαστήρια μάρκετινγκ, για το πώς θα χειρίζονται προγράμματα ΕΣΠΑ και τηλεκαταρτίσεις. Μετατρέπει την καλλιτεχνική δημιουργία σε εμπορεύσιμο προϊόν και δεν προάγει την τέχνη, αλλά κυρίως το μάνατζμεντ. Είναι το μόνο που τους ενδιαφέρει. Το ερώτημα που τίθεται, βέβαια, είναι ποια σχέση έχουν όλα τα παραπάνω με την τέχνη και τον πολιτισμό. Η απάντηση είναι απλή: Όση σχέση είχαν και τα μαθήματα τηλεκατάρτισης τύπου «σκόιλ ελικίκου» του κ. Βρούτση με την ενίσχυση των νέων επιστημόνων για την αντιμετώπιση της τρέχουσας κρίσης. Το μόνο που εξυπηρετείται, τελικά, είναι η εμπορευματοποίηση της τέχνης. Παράλληλα, είναι άλλο ένα νομοσχέδιο της Νέας Δημοκρατίας βολέματος «ημετέρων», πάγια τακτική της Κυβέρνησης από τότε που ανέλαβε τη διακυβέρνηση, εδώ και έναν χρόνο. Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την άλλη, έχει μια εντελώς διαφορετική πρόταση για τη λειτουργία του «ΑΚΡΟΠΟΛ» ως κέντρο ενίσχυσης των τεχνών και του πολιτισμού. Ένας δημόσιος θεσμός, ένας καλλιτεχνικός κόμβος, που θα αγκαλιάζει τις τέχνες και τους καλλιτέχνες και θα ενισχύει την αυτόνομη καλλιτεχνική σκηνή, τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία. Βεβαίως, δεν μπορώ να μη σχολιάσω και το άρθρο 20 στο δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου, που προφανώς είναι και ο κύριος λόγος που έρχεται όλο αυτό το νομοσχέδιο. Αυτός είναι ο στόχος. Με το άρθρο αυτό, λοιπόν, επιτρέπεται η χρήση της απεικόνισης ενός μνημείου για εμπορικούς λόγους. Μπορεί, για παράδειγμα, οποιαδήποτε εταιρεία να βγάζει μια φωτογραφία του Παρθενώνα ή οποιουδήποτε άλλου ιστορικού μας μνημείου και στη συνέχεια να την τοποθετεί σε μια συσκευασία ή σε ένα προϊόν και να την εμπορεύεται. Παραχωρείτε, δηλαδή, τα δικαιώματα και την υπεραξία των μνημείων της χώρας μας και, μάλιστα, χωρίς όρους, χωρίς αδειοδότηση. Εμπορεύεστε, δηλαδή, τη δόξα των προγόνων μας, την αυταξία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Η ειρωνεία, δε, είναι ότι η διάταξη αυτή έρχεται τις ημέρες που πλήττεται η αξία του μνημείου της Αγίας Σοφίας στο συμβολικό της επίπεδο. Κλείνοντας, κυρία Υπουργέ, θα ήθελα να απευθύνω δύο επίκαιρα ερωτήματα που απασχολούν χιλιάδες συμπολίτες μας. Η Κυβέρνηση πήρε την απόφαση να απαγορεύσει τη διεξαγωγή εκδηλώσεων και πανηγυριών για υγειονομικούς λόγους και σωστά. Ποια μέτρα στήριξης θα λάβετε για τις χιλιάδες μουσικούς, καλλιτέχνες και τεχνικούς που απασχολούνται σε αυτά; Γνωρίζετε, και γνωρίζουμε όλοι, ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι προσπορίζονται απ' αυτή τη δουλειά και δεν έχουν κανένα άλλο εισόδημα. Έχετε προνοήσει γι' αυτούς τους επαγγελματίες ή είναι και αυτοί αόρατοι για την Κυβέρνηση, όπως και χιλιάδες άλλοι εργαζόμενοι; Επιπλέον, θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να μας ενημερώσετε σχετικά με το τι σχεδιάζετε να κάνετε και πώς σκέφτεστε να συνδράμετε και να ενισχύσετε τις χιλιάδες πολιτιστικούς συλλόγους, οι οποίοι είναι οι διοργανωτές αυτών των εκδηλώσεων, σύλλογοι με σπουδαίο έργο και συμβολή στον πολιτισμό και την παράδοση, που δίνουν ζωή κυρίως στην περιφέρειά μας, σύλλογοι που καλύπτουν τα έξοδά τους για τη λειτουργία και την έρευνά τους από τα έσοδα αυτών των εκδηλώσεων και των πανηγυριών. Δυστυχώς, κυρία Υπουργέ, δεν σας απασχολούν αυτά τα επίκαιρα ζητήματα, αυτά τα ζητήματα βιωσιμότητας των καλλιτεχνών. Δεν έχετε πάρει καμμία πρωτοβουλία, παρά βάζετε σε προτεραιότητα ένα νομοσχέδιο το οποίο κρύβει, ουσιαστικά, την εμπορευματοποίηση των ιστορικών μας μνημείων, της τέχνης και του πολιτισμού. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε κι εμείς. Από τον Έβρο πάμε στην Κοζάνη και στην κ. Καλλιόπη Βέττα από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κυρία Υπουργέ - η οποία λείπει - , δεν μπορώ να μη σχολιάσω το πόσο μόνοι υπήρξατε στην υπεράσπιση αυτού του νομοσχεδίου κατά την εξέτασή του στις τέσσερις συνεδριάσεις της επιτροπής. Πέρα από τον εισηγητή της Πλειοψηφίας, δεν βρέθηκε ούτε ένας συνάδελφος της Νέας Δημοκρατίας να μιλήσει για αυτό. Οι αρχαιολόγοι αποκλείστηκαν αναίτια από την επιτροπή, για να μην τοποθετηθούν στο δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου, που μας φέρατε χωρίς δημόσια διαβούλευση, ενώ οι φορείς του σύγχρονου πολιτισμού που κλήθηκαν στην επιτροπή στάθηκαν επικριτικά απέναντι σε αυτό, στάθηκαν επικριτικά στην επιλογή σας να μετατρέψετε το ιστορικό «ΑΚΡΟΠΟΛ» σε ένα ιδιότυπο κέντρο εκπαίδευσης και κατάρτισης καλλιτεχνών. Και αυτό γιατί δεν καταφέρνει να αποτελέσει έναν πνεύμονα ελεύθερης καλλιτεχνικής έκφρασης και δημιουργίας, όπως οραματίστηκε το αντίστοιχο νομοσχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ και μια ανάσα για τον σύγχρονο πολιτισμό, όπως ήταν το όραμα του καλλιτεχνικού κόσμου. Αλήθεια, θυμίζει κάτι στην κυρία Υπουργό η ημερομηνία 9 Γενάρη του 2012, όταν ήταν Γενική Γραμματέας στο Υπουργείο Πολιτισμού; Ήταν η μέρα που το ιστορικό «ΑΚΡΟΠΟΛ» τυλίχτηκε στις φλόγες για δεύτερη φορά μέσα σε λίγους μήνες, ενώ γίνονταν εργασίες αποκατάστασής του. Ήταν τότε που σκοτείνιασαν τα μπαλκόνια του, εκείνα τα μπαλκόνια από τα οποία τραβήχτηκε το μοναδικό ιστορικό ντοκουμέντο για την επίθεση του τανκ της χουντικής κυβέρνησης στο Πολυτεχνείο, γκρεμίζοντας διεθνώς την προπαγάνδα του κέντρου επιχειρήσεων της χούντας που είχε στηθεί σε άλλο δωμάτιο το «ΑΚΡΟΠΟΛ» για να δυσφημίσει την εξέγερση. Αυτοί είναι οι συμβολισμοί που φέρνει το πανέμορφο «ΑΚΡΟΠΟΛ». Και είναι κρίμα. Δεν του πρέπει, δεν του αξίζει να εγκλωβιστεί σε μια στενόμυαλη ιδέα, σε μια ρότα μικρή, δεν του αξίζει να καταντήσει από όραμα και από μπαλκόνι τέχνης και ιδεών, ανοιχτό στον κόσμο, ένας ταπεινός διαχειριστής κονδυλίων και προγραμμάτων. Ούτε, φυσικά, αξίζει στα μοναδικά και λαμπερά εκθέματα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου να υπογειοποιηθούν, απλά και μόνο για να γίνουν ακόμη κάποιες εργολαβίες. Επίσης, δεν αξίζει και στο Υπουργείο Πολιτισμού της χώρας να λείπει από τον σχεδιασμό και από τις εγκρίσεις που απαιτούνται για τον «μεγάλο περίπατο» στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας. Και σίγουρα δεν αξίζει στην Ακρόπολη και στον Ιερό Βράχο να μην είναι φέτος προσβάσιμος για άτομα με αναπηρία, επειδή πέσατε έξω σε κάθε χρονοδιάγραμμα για τον ανελκυστήρα εν μέσω εμπλοκής ιδιωτών, καταγγελιών και ντροπιαστικών ικριωμάτων, εκθέτοντας διεθνώς τη χώρα. Κανένας σχεδιασμός πουθενά. Οι καλλιτέχνες και οι εργαζόμενοι στον πολιτισμό βρίσκονται σε πλήρη απόγνωση, χωρίς καμμία στήριξη, ιδιαίτερα τώρα, και η πολιτιστική μας κληρονομιά σε κίνδυνο. Μοιάζει σαν να μην αντιλαμβάνεστε καν ως Κυβέρνηση ότι ο πολιτισμός είναι παντού και προσπαθείτε να τον φέρετε στα μέτρα σας. Καταστρέφετε μοναδικές αρχαιότητες - δώρα για τη χώρα και τη συμπρωτεύουσα. Φιμώνετε την Αρχαιολογική Υπηρεσία. Αργείτε να αντιδράσετε για την Αγία Σοφία. Ζητάτε απερίσκεπτα τον δανεισμό των κλεμμένων γλυπτών του Παρθενώνα και πλέον εισάγετε χωρίς διαβούλευση, χωρίς συνείδηση και χωρίς σεβασμό τροποποίηση του αρχαιολογικού νόμου, επιτρέποντας σε κάθε ιδιώτη και ιδιωτική εταιρεία την άκρατη και αισχρή εμπορευματοποίηση των μνημείων της χώρας. Με τα άρθρα 20 και 25 καταργείται η αδειοδότηση από το Υπουργείο Πολιτισμού και η καταβολή τέλους στο ελληνικό δημόσιο, στο ΤΑΠ, για τα απλά αντίγραφα και τις απεικονίσεις μνημείων που δεν είναι πιστές αποτυπώσεις της υφιστάμενης κατάστασής τους. Παλαιότερες φωτογραφίες, σχέδια με μικρότερες ή μεγαλύτερες διαφορές σε σχέση με την υφιστάμενη κατάσταση, φωτογραφίες μνημείων που έχουν υποστεί κάποια επεξεργασία μπορούν να χρησιμοποιηθούν ελεύθερα για οικονομικό, εμπορικό ή διαφημιστικό σκοπό. Επίσης, καταργείται το ρυθμιστικό πλαίσιο και ανοίγει η κερκόπορτα για την παραχώρηση σε ιδιώτες ακόμα και της παραγωγής και εμπορίας πιστών αντιγράφων και εκμαγείων, ενώ ακόμα και για τις ελάχιστες χρήσεις απεικονίσεων που χρήζουν αδειοδότησης και καταβολής τελών έχουν αφαιρεθεί οι ποινικές διατάξεις σε περίπτωση που χρησιμοποιηθούν με σκοπό το κέρδος, σε αντίθεση με όσα αναφέρονται στην αιτιολογική έκθεση, και έχουν παραμείνει μόνο στα ακριβή αντίγραφα. Κυρία Υπουργέ, πού είναι, άραγε, το ενδιαφέρον σας για το brand name των μνημείων, που δήθεν θα το αναβαθμίζατε, όπως λέγατε εσείς και ο Πρωθυπουργός στις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης έναν χρόνο πριν; Νομίζετε πως θα το καταφέρετε αυτό καταστρατηγώντας το συγκεκριμένο άρθρο, που στην ουσία προφυλάσσει τα οικονομικά και ηθικά δικαιώματα του ελληνικού δημοσίου επί των μνημείων της χώρας; Με το να θεσμοθετείτε συνειδητά το πώς ένας ιδιώτης - ακόμη και με σκοπό το κέρδος - θα αποφύγει με νομιμοφάνεια την αδειοδότηση και την καταβολή των προβλεπόμενων τελών στο δημόσιο; Με ποιο δικαίωμα το κάνετε αυτό; Με ποια εντολή ταπεινώνετε τη δημόσια περιουσία, την κληρονομιά, την υπερηφάνεια του ελληνικού λαού; Ακόμη και η μικρότερη ιδιωτική εταιρεία ξέρει να διαφυλάττει καλύτερα τα συμφέροντά της και τα δικαιώματά της, σε αντίθεση με την Κυβέρνηση της χώρας, που επιλέγει να νομοθετήσει έτσι ώστε η ίδια η χώρα να τα απολέσει. Κατά τα άλλα, στο κτήριο του «ΑΚΡΟΠΟΛ» θα στεγάζεται - φαντάζομαι - και πωλητήριο του ΤΑΠ. Νομοθετείτε ώστε να αναπτυχθεί μια παρασιτική οικονομία, για να πωλούνται ελεύθερα, χωρίς αδειοδότηση και τέλη, ανταγωνιστικά του προϊόντα, δηλαδή ελαφρώς παραλλαγμένα αντίγραφα, καρικατούρες μνημείων και δήθεν εμπνευσμένες αποτυπώσεις μνημείων σε ψηφιακές εφαρμογές. Και, παρ' ότι τόσο από τους αρχαιολόγους όσο και από τους λοιπούς εργαζόμενους του Υπουργείου Πολιτισμού διαψεύδονται με πάταγο όλα τα επιχειρήματα της κ. Μενδώνη περί του αντιθέτου, επιμένει στην απαράδεκτη ρύθμιση, την ώρα που όλοι ζητούν την απόσυρση της για να μη ζημιωθεί το δημόσιο. Η δε διαστρέβλωση της αλήθειας που επιχειρείται είναι πρωτοφανής. Εμμένει, δε, μέχρι σήμερα σε χαρακτηρισμούς σπίλωσης και αναπόδεικτους ισχυρισμούς, όπως χθες στην επιτροπή, αλλά και όπως πριν από λίγο, για να χρεώσει στον ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και το γεγονός ότι η «COCA COLA» απεικόνισε μνημεία της χώρας πέρυσι το καλοκαίρι στις ετικέτες των προϊόντων της. Φυσικά, κυρία Μενδώνη, δεν παρουσιάσατε ούτε σε κοινοβουλευτική ερώτηση που σας έκανα τον Οκτώβρη του 2019 καμμία σχετική άδεια που να εξέδωσε Υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ, όπως λέτε, γι' αυτή τη χρήση. Οφείλουμε, όμως, εμείς, κύριε Πρόεδρε, να καταθέσουμε στα Πρακτικά της Βουλής τα εξής, για να σταματήσει, επιτέλους, αυτή η ψευδολογία. Το πρώτο έγγραφο που θα καταθέσω σε λίγο είναι η κατεπείγουσα εντολή της πρώην Υπουργού Πολιτισμού κ. Μυρσίνης Ζορμπά στις 26-6-2019 προς τις αρμόδιες γενικές διευθύνσεις, αμέσως μόλις καταγγέλθηκε η συγκεκριμένη χρήση, όπου ζητούνται αμελλητί κατεπείγουσες ενέργειες και διερεύνηση της υπόθεσης και του χειρισμού της από τις εμπλεκόμενες υπηρεσίες του ΥΠΠΟ, με γνώμονα την προάσπιση των συμφερόντων του ελληνικού δημοσίου. Το δεύτερο έγγραφο που θα καταθέσω, με ημερομηνία 4-7-2019, απεστάλη ως απάντηση της Γενικής Διεύθυνσης Αναστήλωσης του Υπουργείου, όπου επισημαίνεται ότι δεν έχει γίνει κανένα αίτημα για τη διαφημιστική καμπάνια της «COCA COLA», δεν έχει χορηγηθεί κανενός είδους έγκριση ή άδεια για την εμπορική εκμετάλλευση των μνημείων και η εταιρεία δεν έχει καταβάλει τα απαιτούμενα προς το ΤΑΠ τέλη, σύμφωνα με το άρθρο 46 του ν.3028/2002. Δεδομένου, λοιπόν, ότι το έγγραφο έφτασε στο γραφείο του Υπουργού την τελευταία εργάσιμη μέρα πριν από τις εκλογές, θα είχε ενδιαφέρον πραγματικά, κυρία Υπουργέ, να ακούσουμε σε ποιες ενέργειες προέβη η ίδια η Υπουργός αμέσως μετά από αυτές για την τήρηση της νομιμότητας. Η αλήθεια είναι προφανής: Ο ΣΥΡΙΖΑ προστάτευσε τόσο τα ηθικά όσο και τα οικονομικά δικαιώματα του ελληνικού δημοσίου και των μνημείων της χώρας, ενώ η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έρχεται τώρα να νομοθετήσει για να καταστήσει την εικόνα τους, την υπόσταση και την ταυτότητα αγοραίο προϊόν για πάσα εκμετάλλευση και χρήση. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η κυρία Υπουργός για μια παρέμβαση.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ούτως η άλλως είχα σκοπό να μιλήσω και να τα πω όλα στο τέλος, αφού ακούσω όλα όσα λέγονται, αλλά να θυμίσω λίγο τις ημερομηνίες. Τον Αύγουστο του 2018- τα είπα και χτες - αν δεν κάνω λάθος ήταν κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Τον Αύγουστο του 2018 γνωστή εταιρεία αναψυκτικών, η «COCA COLA», παρουσίασε αναμνηστική συλλεκτική φιάλη, η οποία είχε άμεση σχέση με το Παλάτι της Κνωσού, στην Ακρόπολη. Η αρμόδια υπηρεσία αποφάνθηκε ότι δεν απαιτείται η λήψη αδείας για τη χρήση αυτή. Το 2018, τον Αύγουστο, η πολιτική ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ουδόλως αντέδρασε. Και σωστά δεν αντέδρασε τότε. Τον Νοέμβριο του 2018 η ίδια εταιρεία απευθύνθηκε στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Αθηνών, προκειμένου να ζητήσει άδεια ελεύθερης σχεδιαστικής σύνθεσης για διαφήμισή της. Τον Νοέμβριο του 2018 ήταν πάλι κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Φτάσαμε την τελευταία εργάσιμη μέρα προ των εκλογών για να ζητάει η Υπουργός, γιατί ζήτησε από αναρμόδια υπηρεσία και έλαβε απάντηση από αναρμόδια υπηρεσία και όχι από την αρμόδια. Διότι, προφανώς, την τελευταία εργάσιμη ημέρα προ των εκλογών είχε να κάνει πολλές άλλες δουλειές, να ακυρώνει αποφάσεις και να παραπέμπει υπαλλήλους στα πειθαρχικά συμβούλια. Για να δούμε, λοιπόν, τα πράγματα με τη σειρά τους. Την άδεια για την «COCA COLA» πράγματι δεν την έδωσε η κ. Ζορμπά με δική της υπογραφή. Και έδωσε αυτό που λέτε, εντολή να ερευνηθεί ποιος έδωσε την άδεια. Και τι βγήκε από την έρευνα της αρμόδιας υπηρεσίας; Ότι ορθά οι υπηρεσίες έδωσαν την άδεια, διότι το επέτρεπε η υφιστάμενη διάταξη, δηλαδή αυτή που μας λέτε ότι την καταστρατηγούμε και υπέρ της οποίας υπεραμύνεστε. Και τι έκανε τότε η κ. Ζορμπά; Εξέδωσε, χωρίς νομική εξουσιοδότηση, υπουργική απόφαση για να ιδρύσει απαγόρευση, δικαιώνοντας τις κορώνες της. Και μετά τι έγινε; Η υπουργική απόφαση, επειδή ήταν εκτός εξουσιοδότησης, ακυρώθηκε. Και ακυρώθηκε από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. Έτσι απλώς, για να βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους.
Ευχαριστούμε πολύ την κυρία Υπουργό. Τον λόγο έχει ο κ. Θεόφιλος Ξανθόπουλος από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, έχει πολύ ενδιαφέρον η σημερινή συζήτηση, γιατί είναι ένα νομοσχέδιο στο οποίο αναδεικνύονται με ενάργεια και πολύ καθαρά οι διαφορές της οπτικής ανάμεσα στη συντηρητική και στην προοδευτική παράταξη. Aφορά αυτή η θέαση, αυτή η προσέγγιση στο μείζον θέμα του πολιτισμού. Ίσως δεν είναι τυχαίος ο συμβολισμός ότι εισηγητής της Πλειοψηφίας είναι ο κ. Λοβέρδος, ένας διαπρύσιος κήρυκας του «laissez - faire, laissez - passer», ο οποίος ήρθε και μας ανέλυσε την προσέγγιση του κόμματος της κυβερνητικής πλειοψηφίας για το πώς αντιλαμβάνονται τη λειτουργία του πολιτισμού. Για την Πλειοψηφία, λοιπόν, η διάσταση του πολιτισμού είναι πρωτίστως οικονομική. Για εμάς είναι κυρίως δημιουργική. Για εσάς της Πλειοψηφίας είναι σχέσεις κόστους επένδυσης - απόδοσης. Για εμάς ο πολιτισμός είναι στοιχείο της ανθρώπινης υπόστασης. Αυτό, λοιπόν, είναι το στοιχείο, αυτή είναι η αφετηρία από την οποία ξεκινούμε εμείς για να διαμορφώσουμε την πολιτική μας και εσείς για να στοιχειοθετήσετε την πρότασή σας. Μιλάμε σήμερα για το «ΑΚΡΟΠΟΛ», το οποίο είναι διατηρητέο έργο τέχνης και ως έργο τέχνης εξ ορισμού έχει συμβολισμούς και περιεχόμενο. Θυμίζω, για όσους από εδώ ξεφυλλίζουν και κανένα βιβλίο, ότι υπάρχει πάντα η διαλεκτική σχέση μορφής και περιεχομένου. Βεβαίως, το περιεχόμενο διασπά τη μορφή, την ξεπερνά, αλλά πάντα σε μια σχέση μαζί της. Σ' αυτό το κτήριο, στο «ΑΚΡΟΠΟΛ», δεν μπορείτε να κάνετε ένα ΙΕΚ κατάρτισης καλλιτεχνών. Αποτελεί ύβρη. Αποτελεί προσβολή. Η λειτουργία του έργου τέχνης είναι να ανοίγει δρόμους, να είναι πιο μπροστά από την εποχή του, αλλά πάντα σε σχέση με αυτή. Οι καλλιτέχνες δεν είναι μάνατζερ. Οι καλλιτέχνες είναι δημιουργοί. Αυτό στο οποίο στοχεύει ουσιαστικά το νομοσχέδιο που μας φέρνετε να συζητήσουμε στην Εθνική Αντιπροσωπεία είναι να δώσει μια πεζή, μια διαχειριστική άποψη της τέχνης, να την αφυδατώσει από το επαναστατικό, από το προοδευτικό, από το βαθιά ουμανιστικό της περιεχόμενο, σαν να είναι μια διαχείριση οποιουδήποτε προϊόντος. Κατ' αρχάς, αυτός καθαυτό ο νόμος, ο μισός, έρχεται χωρίς διαβούλευση και αυτό είναι ενδεικτικό τού πώς αντιμετωπίζετε το θέμα της καλής νομοθέτησης. Εισάγετε αδιαφανή κριτήρια χρηματοδότησης στις καλλιτεχνικές ομάδες και τους καλλιτέχνες. Η δόξα της λίστας Πέτσα - Μητσοτάκη φαίνεται διαπερνά οριζόντια το κυβερνητικό έργο και ξεκίνησε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, γιατί ακριβώς είναι η ναυαρχίδα της επικοινωνίας, και θα φτάσει και στον πολιτισμό. Δεν είναι τυχαίο ότι οι φορείς του πολιτισμού είναι απέναντι. Οι αρχαιολόγοι δεν κλήθηκαν στην αρμόδια επιτροπή που εξέτασε το νομοσχέδιο, με το πρόσχημα ότι δεν τους αφορά, ενώ το άρθρο 20 μιλάει ακριβώς για την αρχαία κληρονομιά. Ποιον πάτε, δηλαδή, να κοροϊδέψετε; Ό,τι σας ενοχλεί και ό,τι βρίσκετε ότι είναι εμπόδιο, έστω και προφορικά και κατά δήλωση στα σχέδιά σας, το αποκλείετε από τη δημόσια συζήτηση; Εάν δεν αφορά τους αρχαιολόγους ένα μείζον θέμα πολιτιστικής πολιτικής και διαχείρισης της αρχαιοελληνικής κληρονομιάς, ποιον αφορά επιτέλους; Αντιλαμβανόμαστε την προσέγγιση που έχετε. Η παραχώρηση, ας πούμε, σε ιδιώτες της κατασκευής και της πώλησης αντιγράφων των αρχαιοτήτων είναι μέσα στους στόχους σας; Προηγουμένως δηλώσατε, διακόπτοντας τον εισηγητή μας, ένα «όχι». Θα έχετε την ευγενή καλοσύνη και την πολιτική υποχρέωση να απαντήσετε στην Εθνική Αντιπροσωπεία εάν μέσω αυτού του τρόπου στοχεύετε και αυτό το κομμάτι να το εκχωρήσετε σε ιδιώτες; Σας είπε ο κ. Σκουρολιάκος προηγουμένως ότι επίκειται απώλεια εσόδων. Πόσο δεν γνωρίζουμε, γιατί ακριβώς δεν ξέρουμε πόσα αντικείμενα θα πουληθούν. Αλλά αυτή καθαυτή η πρωτοβουλία και αυτή καθαυτή η επιλογή είναι καταδικαστέα, γιατί αφαιρεί πόρους ακριβώς από το κομμάτι του πολιτισμού, ο οποίος αφ' ενός μεν εσείς θέλετε να είναι αυτοχρηματοδοτούμενος και αφ' ετέρου τον καταδικάζετε σε μια ασφυξία, περιορίζοντας και αυτούς τους ελάχιστους πόρους. Δείτε τώρα πώς έρχεται η ειρωνεία της ιστορίας και σήμερα μιλάμε υπό το κράτος και υπό την πίεση της αχαρακτήριστης παρέμβασης του Ερντογάν στο μνημείο της Αγίας Σοφίας. Αντιλαμβάνεστε τι συμβολισμό και τι βαρύτητα έχουν τα μνημεία και ειδικά τα μνημεία που βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια. Όλο σας το νομοθέτημα, όλες σας οι επεξεργασίες ξεκινούν από τη λογική ότι ο πολιτισμός φέρνει χρήματα. Δεν είναι αυτό το κυρίαρχο. Άλλες είναι οι παραγωγικές δραστηριότητες που φέρνουν χρήματα. Ο πολιτισμός είναι δημιουργία. Αλλά αυτό για εσάς είναι εξαιρετικά δύσκολο να το αντιληφθείτε μέσα στη νεοφιλελεύθερη οίηση που σας διακατέχει. Κλείνω. Ως Βουλευτής της Δράμας, κυρία Υπουργέ, θεωρώ πολύ θετική τη χρηματοδότηση του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας με το ενάμισι εκατομμύριο. Ήταν μια χρηματοδότηση που άνοιξε με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Την ολοκληρώσατε. Ορθώς την κάνατε και το πιστώνεστε. Εάν μας επιτρέψει η πανδημία στα μέσα Σεπτεμβρίου θα είστε στη Δράμα, με το καλό, για το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους. Να είμαστε όλοι υγιείς. Και εκεί θα περιμένουμε έως δραμινή κοινωνία. Τι κάνουμε με την καπναποθήκη της οδού Περδίκα, τι γίνεται με τη Σχολή Κινηματογράφου, κάτι για το οποίο επί έναν χρόνο και παρ' όλες τις συμφωνίες που έχουμε κάνει δημόσια δεν έχουμε κάποια απάντηση. Σας ευχαριστώ πολύ.
Εμείς, κύριε Ξανθόπουλε, και για την τήρηση του χρόνου. Και μιας και ο λόγος για τους καλλιτέχνες, και δικαίως, τον λόγο έχει μια επιτυχημένη Λαρισαία, η κ. Άννα Βαγενά από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Χαίρομαι που επανήλθε στην Αίθουσα ο κ. Λοβέρδος, γιατί θα κάνω αναφορές σ' εσάς, κύριε Λοβέρδο. Θα ήθελα να αναφερθώ σε όσα είπατε στην εισήγησή σας, στη χθεσινή ομιλία σαν εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας σχετικά με τους καλλιτέχνες που ασχολούνται με την πολιτική καθώς και τη στρατευμένη τέχνη. Είπατε επί λέξει ότι «εγώ δεν θα ήθελα ούτε καν να ασχολούνται με την πολιτική οι καλλιτέχνες». Αγαπητέ κύριε Λοβέρδο, κάθε μας πράξη είναι πολιτική. Η στάση μας στη ζωή είναι πολιτική. Οι καλλιτέχνες δικαιούνται, όπως όλοι οι πολίτες, να συμμετέχουν ενεργά στην πολιτική. Η ζωή τους και το έργο τους είναι συνυφασμένη. Δεν ξεχωρίζει. Περιέχει το ένα το άλλο. Εκείνοι που πρέπει να είναι προσεκτικοί κατά τη γνώμη μου στην αντιμετώπιση των καλλιτεχνών που ασχολούνται με τα κοινά είναι άλλοι. Για παράδειγμα, εγώ πολλές φορές μέσα σε αυτή την Αίθουσα δέχτηκα προσβολές από συναδέλφους σας της κυβερνώσας παρατάξεως του τύπου «μη μιλάς εσύ, εδώ δεν είναι θέατρο». Λες και το θέατρο είναι κάτι το υποτιμητικό. Όχι, κύριοι. Είναι τιμή μου που είμαι ηθοποιός του ελληνικού θεάτρου, όπως είναι και τιμή μου που είμαι μέλος του ελληνικού Κοινοβουλίου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και τι θα πει «στρατευμένη τέχνη»; Όπως είπε ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Λοβέρδος επί λέξει, «για εμάς στη Νέα Δημοκρατία δεν υπάρχει θέμα στρατευμένης τέχνης». Κύριε Λοβέρδο, έχω να σας απαντήσω ότι αν δεν είχα ποτιστεί και στρατευτεί από τα εφηβικά μου χρόνια από τα ιδανικά της Αριστεράς μέσα από τη νεολαία Λαμπράκη, της οποίας ιδρυτής και εμψυχωτής ήταν ο Μίκης Θεοδωράκης, που πολλές φορές αναφέρεται στην εισήγησή σας, η θεατρική αποκέντρωση στον τόπο μας ίσως να μην είχε γίνει. Μιλάω για τη δημιουργία του Θεσσαλικού Θεάτρου το 1975, που υπήρξε ο πρωτεργάτης και οδηγός για τη δημιουργία των δημοτικών περιφερειακών θεάτρων και κατά συνέπεια της θεατρικής αποκέντρωσης. Στρατευμένη τέχνη ήταν αυτό που κάναμε τότε. Να πάμε το καλό θέατρο, δηλαδή, και στο τελευταίο χωριό της Θεσσαλίας, της πατρίδας μας. Αν δεν πιστεύαμε στις ιδέες της Αριστεράς, ότι η καλή τέχνη είναι για όλους, πλούσιους και φτωχούς, χωρικούς και αστούς, αυτό το θαύμα, όπως το αποκάλεσε τότε ο Κώστας Γεωργουσόπουλος σε ένα άρθρο του στα «ΝΕΑ» με τίτλο «Θεσσαλικό Θέατρο - θαύμα στην επαρχία», δεν θα είχε γίνει. Κι ακόμα έχω να σας πω από την προσωπική μου εμπειρία, θα μου επιτρέψετε, όταν ευτυχώς πολλές φορές μού έχουν πει θεατές ότι έχουν συγκλονιστεί με τον τρόπο που ερμηνεύω τις απλές γυναίκες του λαού, τους απαντώ ότι τις ερμηνεύω έτσι επειδή τις πονάω αυτές τις γυναίκες, γιατί από μικρό παιδί έχω ζήσει δίπλα τους, στους καθημερινούς αγώνες τους, είμαι παιδί μιας τέτοιας μάνας, της Μαρίας Βαγενά. Αυτό για μένα είναι στρατευμένη τέχνη, να αφουγκράζεσαι τις χαρές και τις λύπες και τις αγωνίες του κόσμου και γιατί όχι να τις οσμίζεσαι, δηλαδή να τις εισπράττεις με τις αισθήσεις σου και να τις μετουσιώνεις σε τέχνη. Πριν μιλήσω για το θέμα μας, το «ΑΚΡΟΠΟΛ», θα ήθελα να πω ότι ο σύντροφός μου, Λουκιανός Κηλαηδόνης, ονειρευόταν να κάνει στην ταράτσα του «ΑΚΡΟΠΟΛ» ένα θέαμα με τίτλο: «Media Luz». Ελπίζω να μην τον κατηγορούσατε για καταληψία τύπου «ΒΟΞ». Σχετικά με το νομοσχέδιο που συζητάμε, θα ήθελα να πω πως φοβάμαι ότι πάει να προστεθεί ακόμα ένας εποπτευόμενος φορέας του Υπουργείου Πολιτισμού ο οποίος θα χειραγωγείται από την εκάστοτε, προσέξτε με, κυβέρνηση. Άλλωστε, η πρόθεση είναι σαφής. Ο διευθυντής θα διορίζεται για τα δύο πρώτα χρόνια τώρα από την Υπουργό Πολιτισμού με δικαίωμα ανανέωσης. Συγχωρέστε με, αλλά η πολυετής εμπειρία μου σε σχέση με αυτό το Υπουργείο με κάνει επιφυλακτική. Αν αυτός ο οργανισμός θα έχει σαν κύριο σκοπό του την επιμόρφωση των καλλιτεχνών ώστε να μανατζάρουν οι ίδιοι τη δουλειά τους και τις διεθνείς επαφές τους, κάπως περίεργα μού ακούγονται εμένα όλα αυτά. Εκείνο που έχει ανάγκη ο πολιτισμός και οι καλλιτέχνες στη χώρα μας και ιδιαίτερα στις δύσκολες παρούσες συνθήκες είναι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ουσιαστική, δίκαιη και άμεση οικονομική ενίσχυση. Επαναλαμβάνω, κυρία Υπουργέ, δίκαιη και άμεση. Τα θέατρα διανύουν τον πέμπτο μήνα που είναι κλειστά, με χιλιάδες εργαζόμενους ανέργους. Σας παρακαλώ και σας ζητώ να αυξήστε μόνιμα τον ετήσιο κρατικό προϋπολογισμό, το κονδύλι για τον πολιτισμό. Δεν είναι προσβολή η ενίσχυση των καλλιτεχνών και της καλλιτεχνικής δημιουργίας, ακόμα και με επιδόματα. Μη φοβάστε τη λέξη. Επαναλαμβάνω: στην παρούσα δύσκολη κατάσταση είναι αναγκαία προϋπόθεση επιβίωσης για πολλούς. Είμαι στη δυσάρεστη θέση να αναφέρω κάτι. Πριν από λίγο μέσα στη Βουλή μού ήρθε μια καταγγελία από μια κάτοικο του Δήμου Αγίας Βαρβάρας ότι στη Δραματική Σχολή του Δήμου Αγίας Βαρβάρας εν μέσω πανδημίας διορίστηκε Διευθυντής ο σύζυγος της Βουλευτού του Κινήματος Αλλαγής κ. Νάντιας Γιαννακοπούλου. Πρόκειται για άξιο συνάδελφο ηθοποιό. Κατά σύμπτωση, όμως, είναι και κουμπάρα του Δημάρχου της Αγίας Βαρβάρας, του κ. Λάμπρου Μίχου, πρώην ΠΑΣΟΚ και τώρα στηριγμένου ολόψυχα από τη Νέα Δημοκρατία. Τώρα εξηγούνται πολλά πράγματα. Θα ήθελα να κλείσω την ομιλία μου με ένα ποίημα του Βασίλη Μάγγου, που πέθανε προχθές από οξύ πνευμονικό οίδημα, σύμφωνα με την αρμόδια ιατροδικαστική εξέταση, αφού είχε ξυλοκοπηθεί άγρια από τις αστυνομικές δυνάμεις πριν από λίγες εβδομάδες, γιατί πήρε μέρος σε μια διαμαρτυρία για ένα θέμα οικολογικό του Βόλου. Ο Βασίλης Μάγγος προερχόταν από μια οικογένεια που είχε σχέση με την τέχνη στον Βόλο. Ο παππούς του ήταν αρχιμαέστρος στον Βόλο. Το ποίημα έχει τίτλο: «Δεν θέλησα ποτέ να γίνω καλλιτέχνης». Είναι καλό για εσάς αυτό, κύριοι. Λέει: «Είναι αυτές οι ώρες που δεν υπάρχει καθόλου έμπνευση, κανένας οίστρος. Αυτές τις ώρες καθόλου δεν πιέζω τον εαυτό μου να γράψει ούτε τον πιέζω να πιει νερό. Αφήνομαι απλά στον στροβιλισμό της ύπαρξής μου κι ίσως το μόνο που κάνω είναι να ανασαίνω.». Τώρα πια αυτό το παιδί δεν ανασαίνει καν. Σας ευχαριστώ.
Εμείς ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε μια μικρή παρέμβαση, επειδή με ανέφερε προσωπικά;
Κύριε Λοβέρδο, όχι, σας παρακαλώ.
Δεν θέλω να πω τίποτα κακό.
Θα έρθει ο κ. Μπουκώρος να μας τα πει. Τον λόγο έχει ο κ. Νικόλαος Φίλης του ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε ένα νομοσχέδιο το οποίο έχει δύο μεγάλα μέρη. Το πρώτο είναι το «ΑΚΡΟΠΟΛ». Διεξοδικά έχουμε τοποθετηθεί για τη λανθασμένη αντίληψη, τη συγκεντρωτική, την κρατική, τη «μανατζίριαλ» για την τέχνη που υπηρετεί αυτό το μοντέλο που προτείνει η Κυβέρνηση, σε αντίθεση με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η οποία προχώρησε και σε μεγάλο βαθμό έφτασε στο τέλος, για λίγο δεν λειτούργησε το «ΑΚΡΟΠΟΛ», με μια αντίληψη αυτοοργάνωσης των καλλιτεχνών και ενίσχυσης της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Να δεχτώ ότι αυτή η διαφορά είναι μια διαφορά γενικότερη και οι εκλογές δίνουν τη μια ή την άλλη κατεύθυνση. Τα ερωτήματα αφορούν το δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου, που είναι μια προσπάθεια απροκάλυπτης εμπορευματοποίησης των πολιτιστικών θησαυρών της χώρας. Δύο ερωτήματα: Πρώτον, γιατί αυτά τα άρθρα δεν τα βάλατε στη διαβούλευση και τα φέρατε κρυφά, εν κρυπτώ και παραβύστω, μόλις ήρθε το θέμα στην επιτροπή της Βουλής. Γιατί; Δεύτερον, γιατί αρνηθήκατε να συμμετάσχει στον διάλογο στην επιτροπή της Βουλής ο σύλλογος αρχαιολόγων; Είμαστε σε μια περίοδο που ακούμε τους ειδικούς. Έτσι δεν λέμε; Αν για το ζήτημα της πολιτιστικής κληρονομιάς και της αξιοποίησής της δεν ακούμε τους κατ' εξοχήν ειδικούς, όχι μόνο λόγω γνώσεων αλλά και λόγω βιωμάτων και λόγω προσφοράς, που είναι οι αρχαιολόγοι, ποιους ακούμε; Ακούμε τις διάφορες εταιρείες που θέλουν να κάνουν μπίζνες με τα ομοιώματα του Παρθενώνα; Θέλω να καταθέσω στη Βουλή, για να υπάρχουν στα Πρακτικά της Ολομέλειας της Βουλής, τις θέσεις του συλλόγου των αρχαιολόγων, οι οποίοι ζητούν να ανακληθεί το νομοσχέδιο. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Φίλης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Η Υπουργός Πολιτισμού περιέλαβε ορισμένες ρυθμίσεις για τη χρήση της εικόνας των μνημείων, που είναι στο σύνολό τους αρνητικές για το δημόσιο συμφέρον. Να σημειώσω ότι σε κάθε χώρα τα ιστορικά μνημεία αποτελούν αγαθό προς κοινό όφελος, αξία που ως σήμερα ο αρχαιολογικός νόμος έχει προστατέψει, παράγοντας συν τοις άλλοις πλούτο για τους Έλληνες. Είναι κοινή διαπίστωση ότι μεταπολεμικά η ελληνική αρχαιολογική νομοθεσία ήταν από τις θετικότερες στην Ευρώπη, αλλά από μόνο του αυτό δεν αρκεί. Βοήθησε ότι την υπηρέτησαν άνθρωποι, επιστήμονες και τεχνικοί, με γνώσεις και φιλότιμο, με υψηλή αίσθηση επιστημοσύνης και εθνικής αντίληψης. Χωρίς αυτούς, ο νόμος θα ήταν κενό γράμμα. Ήταν επίσης θετική η αυστηρότητα της νομοθεσίας, γιατί όχι μόνο έσωζε τα μνημεία, αλλά καλλιέργησε στο κοινό την αντίληψη ότι η προστασία τους μπορεί να είναι μερικές φορές επώδυνη και ακριβή, αλλά αυτά είναι πρόσκαιρα, ενώ το κέρδος για τον πολιτισμό και την εθνική οικονομία είναι μόνιμα. Σήμερα προδίδεται η παράδοση της αρχαιολογικής νομοθεσίας και αυτό είναι κάτι που θα έχει συνέπειες. Αποδυναμώνονται και αδυνατίζουν οι διατάξεις που θέτουν όρια και αποδίδουν πόρους στο δημόσιο από τη χρήση της εικόνας των μνημείων. Το ίδιο το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους στην έκθεσή του που συνοδεύει το νομοσχέδιο μιλάει γι' αυτόν τον κίνδυνο απώλειας δημοσίων εσόδων. Οι αλλαγές που νομοθετούνται - και πρέπει να τις πάρετε πίσω, κυρία Υπουργέ - αντιστρατεύονται αξίες που διαχρονικά έχει υπηρετήσει η Αρχαιολογική Υπηρεσία. Η κυριότερη ειδική ρύθμιση αφορά την αλλαγή επί το δυσμενέστερο των περιπτώσεων εμπορικής αξιοποίησης της εικόνας ενός μνημείου χωρίς καταβολή τέλους. Με μια πονηρή διάταξη που περνάει στα «ψιλά» αντικαθίσταται η φράση του ισχύοντος αρχαιολογικού νόμου, η οποία προβλέπει ότι τέλη καταβάλλουν, αφού απαραίτητα αιτηθούν και τη σχετική άδεια, όσοι έχουν «άμεσο ή έμμεσο εμπορικό οικονομικό σκοπό». Αυτή η φράση αντικαθίσταται με τη φράση «όταν έχουν σκοπό το κέρδος». Όταν αφαιρείται ο άμεσος ή έμμεσος εμπορικός ή οικονομικός σκοπός, αφαιρείται η πλειονότητα των περιπτώσεων χρήσης από επιχειρήσεις και μετατρέπεται η Αρχαιολογική Υπηρεσία σε κριτή της λεπτομέρειας. Παράγεται άραγε άμεσα κέρδος από τη συγκεκριμένη χρήση; Αυτή την πονηρή διατύπωση η Υπουργός επιχείρησε να δικαιολογήσει με ανήκουστες απλοποιήσεις. Θα εξηγήσω ευθύς αμέσως τι στην πραγματικότητα σημαίνει και γιατί μπορεί να ωφελήσει επιχειρηματικά συμφέροντα, προκαλώντας ανοιχτά ζημία στο ελληνικό δημόσιο, όπως και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους σημειώνει στην έκθεσή του. Μια επιχείρηση δεν ωφελείται μόνο επειδή πουλάει, για παράδειγμα, t - shirt με την Ακρόπολη, όπως ανέφερε η κυρία Υπουργός. Μπορεί να ωφεληθεί με πολλούς έμμεσους τρόπους. Μπορεί να προάγει και να αναβαθμίζει την εικόνα της στο κοινό, κάνοντας χρήση της εικόνας ενός μνημείου, χωρίς εκείνη τη στιγμή να πουλάει ένα προϊόν και να εισπράττει. Είναι κάτι που πλέον με τη νομοθέτησή σας είτε επιτρέπετε χωρίς κώλυμα είτε αναγκάζετε τα ολιγάριθμα στελέχη της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας να πρέπει να εξετάζουν αν προκύπτει άμεσο κέρδος και να τσακώνονται με τους απεσταλμένους των μεγάλων εταιρειών. Και, φυσικά, αφήνει απ' έξω όλες τις μη κερδοσκοπικές εταιρείες, τα ιδρύματα, για παράδειγμα, να έχουν πλέον πάτημα να πουν ότι «εγώ καταστατικά δεν έχω σκοπό το κέρδος, άρα κάθε ενέργεια που κάνω, ακόμα και η πώληση ενός προϊόντος, είναι θεμιτή και δεν οφείλω τίποτα στο ΤΑΠ». Έκανε εδώ στη Βουλή η κυρία Υπουργός μια απίστευτη παραπλάνηση των Βουλευτών και του κοινού που μας ακούει. Γιατί βλέπετε ότι ο λαϊκισμός έχει πολλά ποδάρια και εκφράσεις. Μας είπε η Υπουργός ότι αυτή η συσταλτική διαφοροποίηση νομοθετείται για να μπορούν να παίρνουν εύκολα selfie οι νέοι σε αρχαιολογικούς χώρους. Θαρρείς και υπήρξε ποτέ αρχαιολόγος που κυνήγησε τουρίστα επειδή ανέβασε στο Facebook φωτογραφία των παιδιών του στον Nαό του Ποσειδώνα στο Σούνιο, διαφημίζοντας στην πραγματικότητα τη χώρα μας. Θαρρείς και η προηγούμενη διάταξη, που καθόριζε ότι καταβάλλονται τέλη όταν οι σκοποί είναι εμπορικοί, περιελάμβανε τη selfie του τουρίστα. Γιατί, λοιπόν, την αλλάζετε, κυρία Υπουργέ; Ας πάμε στην αιτιολογική έκθεση, μήπως μας διαφωτίσει, αφού και στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων δεν είπε λέξη η κυρία Υπουργός για τη συγκεκριμένη αλλαγή. Δεν μπορεί. Αιτιολογική έκθεση είναι αυτή, θα εξηγεί τι κακό είχε η προηγούμενη ρύθμιση - άμεσος ή έμμεσος εμπορικός ή οικονομικός σκοπός - για να αντικαθίσταται με τη μικρότερη, την πιο συσταλτική φράση «με σκοπό το κέρδος». Αιτιολογείται, λοιπόν, στην εισηγητική έκθεση: «Η υποχρέωση της αδειοδότησης όταν η απεικόνιση των μνημείων χρησιμοποιείται με κερδοσκοπικό σκοπό έχει στόχο την αποτροπή της κερδοσκοπίας», μια ανόητη ταυτολογία, δηλαδή. Θαρρείς και η προηγούμενη διάταξη προήγαγε την κερδοσκοπία. Ποιον κοροϊδεύετε, κυρία Υπουργέ, και ποιους εξυπηρετείτε; Να διευκρινίσουμε, λοιπόν, στην κυρία Υπουργό και τους συντάκτες της αιτιολογικής έκθεσης ότι «αιτιολογώ» σημαίνει «εξηγώ γιατί αλλάζω το προηγούμενο», που προφανώς κι αυτό έλεγχε το κέρδος, με πιο διασταλτική ερμηνεία όμως. Τι πρόβλημα είχε η προηγούμενη διάταξη; Ήταν εμπορικός ή οικονομικός σκοπός η selfie του τουρίστα; Ήταν εμπορικός ή οικονομικός σκοπός η καλλιτεχνική δημιουργία; Αλλιώς, σε τέτοιες κακής ποιότητας αιτιολογικές εκθέσεις απλώς κοροϊδεύετε τους Βουλευτές και κυρίως τους Βουλευτές σας. Πώς σας έπεισε η κυρία Υπουργός στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων, εξακολουθώντας τη λαϊκίστικη επιχειρηματολογία της, ότι οι προηγούμενες διατάξεις υποχρέωναν τους μαθητές ενός σχολείου που ήθελαν να βάλουν μια φωτογραφία του Παρθενώνα στο ημερολόγιό τους και να το πουλήσουν για να μαζέψουν χρήματα για την εκδρομή τους έκαναν εμπορική πράξη, χωρίς να έχουν σκοπό το κέρδος; Και τώρα - λέει - απαλλάσσονται, ενώ πριν θα τους κυνηγούσε η Αρχαιολογική Υπηρεσία υποχρεωμένη από τον νόμο. Αφήνω κατά μέρος ότι κανείς δεν ασχολήθηκε να κυνηγήσει μαθητή που έβαλε τον Παρθενώνα στο ημερολόγιο της τάξης του. Αλλά είναι φοβερό να χρησιμοποιούνται οι μαθητές, τα νέα παιδιά, για να κτυπήσει η κατάλληλη «χορδή» των πολιτών που ακούν, ενώ μέσω της διάταξης απαλλάσσονται οι επιχειρήσεις, το μεγάλο κεφάλαιο, που θα επικαλούνται εμπορικό μεν σκοπό, αλλά όχι με στόχο το κέρδος. Ντροπή! Εδώ, λοιπόν, είναι ξεκάθαρα τα θέματα. Να αποσύρετε αμέσως τη διάταξη και αφ' ενός να αποσυνδέσετε την αδειοδότηση από την καταβολή τελών, αφ' ετέρου να μην τροποποιήσετε τη διάταξη που παύει να υποχρεώνει σε καταβολή πόρων, εφόσον δεν παράγεται άμεσα κέρδος. Διαφορετικά, προκαλείτε ζημία στο δημόσιο, για την οποία κάποια στιγμή μπορεί να κληθείτε να απολογηθείτε.
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Τελειώνω και ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είπατε στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων και για τους καλλιτέχνες. Ισχυριστήκατε ότι αυτούς θέλετε να βοηθήσετε με τις ρυθμίσεις σας. Εμείς δήθεν τους θέλαμε στρατευμένους, αυτούς και την τέχνη τους, και μαθημένους στα επιδόματα να εξαρτώνται από εμάς. Και εξυψώσατε τη Νέα Δημοκρατία, τη φιλελεύθερη παράταξή σας, όπως είπατε, που βρίσκεται στον αντίποδα, γιατί θέλει τους καλλιτέχνες στα πόδια τους. Τι υποκρισία! Εγκαταλείψατε πλήρως τους καλλιτέχνες την περίοδο της κρίσης, μόλις προχθές. Ήταν ο μοναδικός κλάδος που μέσα στην κρίση του κορωνοϊού έκανε διαδήλωση έξω από τη Βουλή και απαιτούσε το βλέμμα σας, μια στοιχειώδη επιδότηση. Γιατί είναι ένας κλάδος που η ανεργία τον κτυπάει, όχι μόνο τους δύο πρώτους μήνες του κορωνοϊού, αλλά για πολλούς μήνες, στο άμεσο μέλλον. Προφανές είναι ότι εσείς επιμένετε, απ' ό,τι φαίνεται, στο ότι οι ποιητές και κατ' επέκταση οι καλλιτέχνες - πώς το λέει ο πρώην Υπουργός σας; - είναι λαπάδες. Τι να πούμε; Θα περιμέναμε, κυρία Υπουργέ, να έρθετε εδώ με πρόσθετα μέτρα επιδότησης των καλλιτεχνών, με ένα γενναίο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων για τον πολιτισμό, με αξιοποίηση της ευρωπαϊκής εμπειρίας για τη χρηματοδότηση των καλλιτεχνικών δημιουργιών και των δημιουργών. Τίποτα απ' όλα αυτά. Είδαμε, εξάλλου, και ως γενική γραμματέας τότε, που ήταν άλλοι Υπουργοί πάνω από εσάς και «η φιλελεύθερη παράταξίς μας, η Νέα Δημοκρατία», όπως είπατε, είδαμε πώς τους αντιμετωπίσατε με την «αμαρτωλή» ΑΕΠΥ τους καλλιτέχνες, η οποία ουδένα έλεγχο και περιορισμό είχε επί των ημερών σας και εξευτέλιζε τους καλλιτέχνες. Ήπιε κυριολεκτικά και το δικό τους μεδούλι. Αλλά και τους επιχειρηματίες, οι οποίοι οδηγούνταν στα δικαστήρια επειδή καθυστερούσαν την καταβολή των τελών, που πήγαιναν στις τσέπες των ιδιοκτητών τους, οι οποίοι, ας μη ξεχνάμε, μετά από πρωτοβουλία για έλεγχο, που έκανε η δική μας κυβέρνηση, διώκονται για κακουργήματα που διεπράχθησαν με την ανοχή των δικών σας παλαιότερων κυβερνήσεων.
Σας παρακαλώ, ολοκληρώστε, κύριε Φίλη.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχουν και άλλα ζητήματα για τα οποία οφείλουμε να καταψηφίσουμε αυτό το νομοσχέδιο. Κάνω έκκληση στους ελάχιστους που σήμερα είναι εδώ Βουλευτές της Πλειοψηφίας. Δυστυχώς δεν είχαν ενδιαφέρον μεγάλο γι' αυτό το νομοσχέδιο οι συνάδελφοι. Ξέρω, σε άλλα θέματα μπορούμε να διαφωνήσουμε με βάση πολύ συγκεκριμένες ιδεολογικοπολιτικές διαφορές. Αλλά εδώ υπάρχει το κοινό καλό του πολιτισμού. Μην παραιτείστε από το δικαίωμά σας να μιλήσετε με βάση τη συνείδησή σας, με βάση τη συνείδηση του Έλληνα Βουλευτή. Και μη συντρέχετε και εσείς σε μια προσπάθεια ιδιωτική εταιρεία να καπηλευθεί τα δικαιώματα που έθνους, τα πολιτιστικά δικαιώματα. Και, όπως κάνει η κ. Μενδώνη και ο Κυριάκος Μητσοτάκης - ή μήπως το στενό πρωθυπουργικό περιβάλλον; - μη βάλετε κι εσείς υποσημείωση στην αξία του Παρθενώνα. Είπε η κυρία Υπουργός - και τελειώνω - ότι επί των ημερών του ΣΥΡΙΖΑ η «COCA COLA» θέλησε να βάλει αντί για τις κολόνες στον Παρθενώνα τις μποτίλιες της και υπήρξε αντίδραση. Και κατηργήθη η αντίδραση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, γιατί υπήρχε πρόβλημα από τη νομοθετική εξουσιοδότηση. Μάλιστα! Και ποια είναι η απάντηση; Η απάντηση θα ήταν να οχυρώσετε νομοθετικά τη δυνατότητα του κράτους να απαγορεύει τον εξευτελισμό του Παρθενώνα από την «COCA COLA» και από άλλες εταιρείες, όχι να αφήσετε ασύδοτα πια νομοθετικά αυτή τη δυνατότητα. Να αποσύρετε τον νόμο. Σας το ζητούν όλοι όσοι γνωρίζουν, όλοι όσοι ενδιαφέρονται, σας το ζητούν ανάμεσά τους οι κατ' εξοχήν ειδικοί, οι αρχαιολόγοι. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για να απαντήσω…
Όχι. Θα τη δώσει την απάντηση ο κ. Μπουκώρος, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, όταν έρθει η ώρα.
Κύριε Πρόεδρε, χρειάζεται μια απάντηση για κάτι που είπε. Δεν είπε ποτέ ο Μητσοτάκης ότι είναι λαπάδες οι καλλιτέχνες.
Είπα, «ο Υπουργός».
Για τους ποιητές είπε κάποιος Υπουργός, αλλά όχι ο Μητσοτάκης.
Όχι, όχι.
Κύριε Χατζηδάκη, μίλησε δεκατρία λεπτά, μη μου βάζετε φωτιές. Κύριε Φίλη, κύριε Χατζηδάκη, σας παρακαλώ. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης κ. Βασίλειος Βιλιάρδος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το «ΑΚΡΟΠΟΛ» είναι πρώτα απ' όλα στολίδι για την Αθήνα, δείγμα αρχιτεκτονικής Art Nouveau, που εγκαινιάστηκε ως μεγάλο ξενοδοχείο το 1928 με εκατόν επτά δωμάτια. Υπήρξε το μοναδικό Grand Hotel του Μεσοπολέμου, όπου συνωστιζόταν όλη η κοσμική Αθήνα. Συνέχιζε δε να αποτελεί σημείο αναφοράς για την περιοχή και την κοινωνική ζωή της Αθήνας έως τη δεκαετία του 1980 με δεξιώσεις και εκδηλώσεις. Για όσους από εμάς έχουν σχέση με την περιοχή, είτε ως κάτοικοι είτε ως φοιτητές στην ΑΣΟΕΕ και στο Πολυτεχνείο, στα επεισόδια του οποίου μάλιστα είχε στεγάσει και τηλεοπτικά συνεργεία, είναι εμβληματικό. Σίγουρα θλιβερό να το βλέπουμε κουφάρι να αποσυντίθεται, όπως όλη η περιοχή, άλλωστε, γεγονός που είναι κρίμα, επειδή αποτελεί το κέντρο της Αθήνας που σε καμμία άλλη ευρωπαϊκή πόλη, και μάλιστα τουριστική, δεν είναι τόσο υποβαθμισμένο. Τα σπίτια καταλήφθηκαν από εγκληματικά και άλλα στοιχεία. Καταστράφηκαν. Μιλάμε για αρχιτεκτονικά και ιστορικά μνημεία, μέρος της ιστορίας της πόλης, της ποιότητας ζωής, αν θέλετε, και του τουριστικού προϊόντος. Η εισηγήτρια τώρα της Ελληνικής Λύσης αναφέρθηκε εκτενώς στο σημερινό νομοσχέδιο για το «ΑΚΡΟΠΟΛ», οπότε δεν υπάρχει κάτι άλλο να προσθέσουμε. Εμείς, πάντως, το πρώτο που σκεφτήκαμε διαβάζοντάς το είναι το γνωστό «σαν να μην πέρασε μία μέρα», με την έννοια πως μετά από την υπερχρέωση της Ελλάδας λόγω της σπατάλης του πελατειακού κράτους και της πολιτικής διαφθοράς, μετά από τη χρεοκοπία της με το ειδεχθές έγκλημα του PSI, μετά από την υποθήκευση των πάντων για ενενήντα εννέα χρόνια, μετά από την υπογραφή ενός τρίτου μνημονίου εκ μέρους της χώρας μας για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία, μετά από δέκα ολόκληρα χρόνια βαθιάς κρίσης και ούτω καθεξής, δεν μάθαμε απολύτως τίποτα, αφού για ένα κτήριο, όπως το «ΑΚΡΟΠΟΛ», το δημόσιο θεωρεί σωστό να ιδρύσει μία νέα εταιρεία ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με δεκαεπτά υπαλλήλους και με ένα οργανόγραμμα πολυεθνικής, στην οποία μεταφέρει το κτήριο. Και αυτό, παραδόξως επίσης για ενενήντα εννέα χρόνια, όπως ακριβώς ό,τι έχουμε και δεν έχουμε στους δανειστές, γεγονός που σημαίνει πως το έχει πια συνηθίσει. Όπως λένε «μία φορά κλέφτης, πάντα κλέφτης». Βρήκε, λοιπόν, την ευκαιρία να ιδρύσει και να στελεχώσει μία επιπλέον εταιρεία η Κυβέρνηση ενός κράτους που ακόμη δεν έχει δρομολογήσει την καταμέτρηση των υπαλλήλων του, παρά τις συνεχείς συστάσεις της Διεθνούς Διαφάνειας Ελλάδος, αλλά και πολλών άλλων, τελευταία, στις 16 Οκτωβρίου του 2019, πρόσφατα. Γιατί δεν το κάνει; Γιατί τους αύξησε με το επιτελικό κράτος ή με το «ΑΚΡΟΠΟΛ» σήμερα και όχι μόνο; Απλούστατα για να συνεχίσει να τρέφει κυριολεκτικά από τις σάρκες των εξαθλιωμένων πια Ελλήνων το κομματικό, πελατειακό κράτος που χρεοκόπησε και θα χρεοκοπήσει σύντομα ξανά την Ελλάδα - και εννοούμε επίσημα - μια πάμπλουτη για το μέγεθός της και πολλαπλά προικισμένη χώρα, που όμως λεηλατείται χρόνια τώρα από την εγχώρια και διεθνή ολιγαρχία, χωρίς δυστυχώς να αντιδρούν οι πολίτες έχοντας χειραγωγηθεί μεταξύ άλλων, έτσι ώστε να πιστεύουν στο γνωστό «μαζί τα φάγαμε». Έχουν μετατραπεί, δηλαδή, σε θύματα που νομίζουν πως είναι θύτες με ευθύνη κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ που τους έπεισε με την αποτρόπαιη προδοσία του 2015 ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση και πως το πρόβλημα, τα μνημόνια και η υποταγή στους ξένους, είναι η λύση. Πρόκειται για ένα έγκλημα που δεν πρέπει να ξεχαστεί ποτέ. Μετά από αυτό το έγκλημα, ήταν πάντως εύλογο να βυθιστεί με τη σειρά του στη διαφθορά, σύμφωνα με τις ηχογραφήσεις που έχουμε όλοι ακούσει, αποτελώντας έτσι ντροπή για την Ελλάδα, κυρίως όμως για την Αριστερά. Θα συνεχίσουμε τώρα από το ότι δεν καταλαβαίνουμε γενικότερα την αισιοδοξία της Κυβέρνησης, κατανοώντας από την άλλη πλευρά τους επαίνους των μέσων μαζικής επικοινωνίας, αφού τροφοδοτήθηκαν ανεύθυνα με μεγάλα διαφημιστικά ποσά από τα χρήματα των φορολογουμένων Ελλήνων. Επειδή θεωρούμε δε πως είναι καταστροφικό να συμπεριφέρεται κανείς ως αιθεροβάμων, ειδικά αυτή την εποχή, θα αναφερθούμε επιγραμματικά στα εξής τρία θηριώδη προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα. Πρώτον, στα εθνικά. Εν προκειμένω, οι προκλήσεις της Τουρκίας έχουν μετατραπεί από καιρό τώρα σε διεκδικήσεις, αφ' ενός μεν λόγω των τεράστιων οικονομικών της προβλημάτων που θα επιδεινωθούν κατακόρυφα από την πτώση των τουριστικών της εσόδων και, αφ' ετέρου, εξαιτίας της αδύναμης θέσης της Ελλάδας που μειώνει συνεχώς τις αμυντικές της δαπάνες τα τελευταία δέκα χρόνια, ενώ είναι χρεοκοπημένη. Άλλωστε, διαθέτει μία ελίτ - εννοούμε την ελληνική ελίτ - που το μόνο ενδιαφέρον της είναι η οικονομική της ευμάρεια, αδιαφορώντας για την πατρίδα της και με κριτήριο μεταξύ άλλων το άρθρο 52 του νέου νομοσχεδίου του Υπουργείου Ανάπτυξης με το οποίο επιδοτείται από το δημόσιο το γνωστό για τον αντεθνικό του ρόλο ΕΛΙΑΜΕΠ μέσω του Ελληνικού Ιδρύματος Έρευνας και Καινοτομίας. Αν είναι δυνατόν! Η πρόσφατη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί από την Τουρκία, η εμπλοκή της στη Θράκη δήθεν για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τής δήθεν τουρκικής μειοψηφίας, ο βίαιος εποικισμός των νησιών μας από παράνομους μετανάστες, η απαίτηση συνεκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου στο Αιγαίο με τη διενέργεια γεωτρήσεων με δικά της μέσα, η συμφωνία ΑΟΖ με τη Λιβύη, οι κινήσεις της στην Κύπρο και ούτω καθεξής δεν είναι μόνο ανησυχητικές, αλλά και εξαιρετικά επικίνδυνες. Και αυτό ως αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, της πολιτικής του κατευνασμού της Κυβέρνησής μας απέναντί της, η οποία υποδηλώνει την αδυναμία προστασίας της εθνικής μας κυριαρχίας. Υπάρχει, όμως, και κάτι ευχάριστο. Ο «ΣΚΑΪ» σταμάτησε τις τουρκοσειρές, μετά από πιέσεις ακτιβιστών, όπως φυσικά και δικές μας, που ανάγκασαν τις εταιρείες να διακόψουν τις διαφημίσεις τους. Οπότε έχει μείνει πλέον μόνο το «STAR». Το δεύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα είναι το μεταναστευτικό. Το συγκεκριμένο θέμα ασφαλώς δεν έχει καμμία ρατσιστική ή εθνικιστική χροιά για εμάς, ενώ φυσικά δεν συμπεριλαμβάνει τους νόμιμους μετανάστες, αλλά τους παράνομους και κυρίως αυτούς που χρησιμοποιούνται ως όπλο εισβολής της Τουρκίας, ενώ επιβαρύνουν οικονομικά τη χώρα μας με το κόστος της φροντίδας τους σε μια πολύ δύσκολη οικονομική συγκυρία για την Ελλάδα. Όταν δε αντιληφθούν πως η πρόσβασή τους στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν πρόκειται να τους επιτραπεί ποτέ, ενώ θα σταματήσει η οικονομική στήριξη που τους προσφέρεται από τις ΜΚΟ ή από το κράτος μας, θα συμπεριφερθούν ανάλογα με τις άλλες χώρες, όπως στη Σουηδία, στη Γαλλία, στο Βέλγιο κ.λπ., δηλαδή θα δημιουργήσουν γκέτο και συμμορίες για να επιβιώσουν, οπότε θα εκτοξευθεί η εγκληματικότητα στα ύψη και θα έχει επιπλέον κόστος αστυνόμευσης για την Ελλάδα. Τελευταίο πρόβλημα είναι η οικονομία. Ξεκινώντας από αυτά που συμβαίνουν διεθνώς, στην αρχή της κρίσης του COVID -19 όλοι περίμεναν μία ανάκαμψη τύπου «V», δηλαδή μια περιορισμένη ύφεση που θα την ακολουθούσε μία ραγδαία ή έστω ανάλογη ανάπτυξη. Επίσης, περίμεναν πως η οικονομία μετά από ένα μικρό διάλειμμα δύο μηνών, κατά τη διάρκεια του οποίου θα στηριζόταν με μεγάλα ποσά από τα κράτη, θα θεραπευόταν συνεχίζοντας από εκεί που βρισκόταν πριν από την κρίση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Εν τω μεταξύ, όμως, φτάσαμε στον Ιούλιο συνειδητοποιώντας πως η ανάκαμψη τύπου «V» ήταν απλά ένα ευχολόγιο, αφού η εξέλιξη της οικονομίας μετά την πανδημία, που κανένας δεν γνωρίζει εάν θα υπάρξει ένα δεύτερο και τρίτο κύμα, ήταν το λιγότερο αναιμική. Εν προκειμένω, το ΔΝΤ προβλέπει πως η οικονομία στα τέλη του 2021 δύσκολα θα φτάσει στα επίπεδα του 2019 παγκοσμίως. Θα είναι μειωμένη κατά 4% σε περιοχές, όπως η Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Η Ελλάδα όμως δεν αντιμετωπίζει μόνο τα προβλήματα που έχουν τα υπόλοιπα κράτη, αλλά επιπλέον τα πολύ μεγαλύτερα δικά της που υπήρχαν πριν από την κρίση, όπως είναι το λανθασμένο οικονομικό μοντέλο, ο αποψιλωμένος παραγωγικός ιστός, το θηριώδες δημόσιο χρέος, το ασύλληπτο κόκκινο ιδιωτικό χρέος, οι χρεοκοπημένες τράπεζες και τόσα πολλά άλλα. Απαιτούνται λοιπόν πραγματικά σκληρές αποφάσεις κι επώδυνες με στόχο τη θεραπεία και των τριών πληγών, όχι τα συνήθη ευχολόγια που υιοθετεί η Κυβέρνηση με μια θεατρινίστική αισιοδοξία που δεν τεκμηριώνεται από τίποτα και πουθενά. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Βιλιάρδο. Θα συνεχίσουμε με Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο και αυτή τη φορά με τον κ. Γεώργιο Καμίνη από το Κίνημα Αλλαγής. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η φωτιά στο ιστορικό ξενοδοχείο «ΑΚΡΟΠΟΛ» επί της Πατησίων τον Ιανουάριο του 2012 ήταν ένα καίριο πλήγμα για την Αθήνα. Ως δήμαρχος της πόλης τότε είχα επανειλημμένα ζητήσει από την πολιτεία να προβεί σε εργασίες αποκατάστασης και αξιοποίησης του ιστορικού αυτού κτιρίου και αυτό στο πλαίσιο ενός συνολικού σχεδίου ανάπλασης και αναμόρφωσης του χώρου που περιβάλλει το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Μόλις στα τέλη του 2019 μπήκε στην τελική ευθεία η αποκατάσταση του κτιρίου, το οποίο ήδη από το 1991 είχε χαρακτηριστεί ως έργο τέχνης. Με το νομοσχέδιο δημιουργείται ένα Κέντρο Πολιτισμού και Δημιουργίας υπό τη μορφή νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ», του οποίου οι δραστηριότητες θα στεγαστούν στο ιστορικό κτίριο της οδού Πατησίων για είκοσι χρόνια. Χωρίς αμφιβολία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πανδημική κρίση επέφερε καθοριστικό πλήγμα στον χώρο του πολιτισμού. Γι' αυτό και επείγουν από την πλευρά της πολιτείας πρωτοβουλίες που θα συμβάλουν στην επανεκκίνηση του. Η κυρία Υπουργός εξέφρασε τη φιλοδοξία το «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ» να γίνει το ΚΕΠ των καλλιτεχνών. Μακάρι! Γιατί στο παρόν νομοσχέδιο υπάρχουν αρκετά σημεία για τα οποία μπορεί κανείς να είναι επιφυλακτικός. Ο ειδικός αγορητής του Κινήματος Αλλαγής, ο συνάδελφός μου, ο Δημήτρης Κωνσταντόπουλος, τόσο στις συνεδριάσεις της επιτροπής όσο και σήμερα στην ολομέλεια έχει αναλύσει τις επιμέρους αντιρρήσεις κι έχει διατυπώσει τις προτάσεις του Κινήματος Αλλαγής. Και κρίνουμε θετικό το γεγονός ότι κάνατε δεκτή την πρότασή μας να συμπεριληφθεί στο διοικητικό συμβούλιο και εκπρόσωπος των εργαζομένων. Τα πλέον προβληματικά άρθρα είναι το 13 και το 14. Στο μεν άρθρο 13 προβλέπεται η έκδοση εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας του νομικού προσώπου, αλλά μέχρι την έκδοσή του τα ζητήματα θα ρυθμίζονται από το διοικητικό συμβούλιό του. Και πώς θα προκύψει στο Δ.Σ.; Αυτό μας το λέει το άρθρο 14. Ο πρώτος διευθυντής του διορίζεται με μόνη την απόφαση της Υπουργού Πολιτισμού, κατά παρέκκλιση των προβλέψεων του άρθρου 5 παράγραφος 1 του νομοσχεδίου, δηλαδή χωρίς πρόσκληση ενδιαφέροντος, για δύο έτη. Παράλληλα μέσα σε δύο μήνες η Υπουργός θα έχει συγκροτήσει με απόφασή της το διοικητικό συμβούλιο, το οποίο πρέπει μέσα σε πέντε μήνες να υποβάλλει τον εσωτερικό κανονισμό. Δηλαδή ο ίδιος ο νόμος δίνει τη δυνατότητα μέχρι το τέλος του έτους στην καλύτερη περίπτωση το Κέντρο Πολιτισμού και Δημιουργίας να λειτουργήσει μέσα σε μία γκρίζα ζώνη. Το άρθρο 7 προβλέπει τη σύσταση δεκαεφτά θέσεων πλήρους απασχόλησης ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και δύο νομικών συμβούλων. Το ποιες ειδικότητες θα έχουν αυτοί οι δεκαεπτά θα καθοριστεί από τον εσωτερικό κανονισμό. Αλλά έως ότου εκδοθεί αυτός, το διοικητικό συμβούλιο που διορίζεται από την Υπουργό έχει την απόλυτη διακριτική ευχέρεια να καλύψεις αυτές τις θέσεις με όποιες ειδικότητες το ίδιο νομίζει. Και σαν να μην έφτανε αυτό, κατά τον πρώτο χρόνο λειτουργίας μπορεί να αποσπάσει, όπως λέει, κατά παρέκκλιση των κειμένων διατάξεων προσωπικό από το Υπουργείο Πολιτισμού. Κατά σύμπτωση σήμερα δημοσιεύεται στην «ATHENS VOICE» ένα άρθρο που υπογράφω μαζί με την κ. Έφη Στεφοπούλου, υπεύθυνη του τομέα δημόσιας διοίκησης του Κινήματος Αλλαγής, για τις κατά παρέκκλιση διατάξεις σε θέματα όχι μόνο αποσπάσεων αλλά και δημοσίων συμβάσεων και τοποθέτησης σε θέσεις προϊσταμένων κ.λπ. που έχει φέρει η Κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή που κατέθεσε νομοσχέδιο. Έχουμε βρει πάνω από σαράντα περιπτώσεις και οι περισσότερες απ' αυτές, η συντριπτική τους πλειονότητα, δεν αφορά τον κορωνοϊό. Είναι μία Κυβέρνηση η οποία διαρκώς νομοθετεί κατά παρέκκλιση. Τι θα γίνει λοιπόν με αυτό το προσωπικό που θα αποσπαστεί κατά παρέκκλιση των κειμένων διατάξεων; Θα γίνει αυτό που μας λέει το επόμενο άρθρο, το άρθρο 15. Προσέξτε τι λέει το άρθρο 15. Το άρθρο 15 παρέχει τη δυνατότητα μετάταξης στους αποσπασμένους του Υπουργείου Πολιτισμού - αυτούς που έχουν αποσπαστεί στο Εθνικό Θέατρο, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, την Εθνική Λυρική Σκηνή - και των οποίων η απόσπαση ανανεώνεται αυτοδίκαια μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του έτους αυτού με δυνατότητα ισόχρονης ανανέωσης. Και λέτε στο άρθρο αυτό ότι οι αποσπασμένοι τρεις μήνες πριν από τη λήξη της απόσπασής τους μπορούν να κάνουν αίτηση μετάταξης σε κενές οργανικές θέσεις του φορέα υποδοχής που βρίσκονται. Φαντάζομαι ότι αυτό γίνεται κατά παρέκκλιση βεβαίως των διατάξεων για την κινητικότητα. Ουσιαστικά με μια αίτηση μετατάσσονται στον φορέα υποδοχής και αυτό, γιατί - όπως βλέπουμε - πρόκειται για υπαλλήλους που βρίσκονται σε αυτό το καθεστώς εδώ και δεκαπέντε χρόνια. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, κ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ]] Αυτό συμβαίνει διαρκώς στο κράτος μας - και η παρούσα Κυβέρνηση έχει κάνει μεγάλη κατάχρηση - να συνιστώνται οργανισμοί κατά παρέκκλιση και να αποσπώνται υπάλληλοι απ' άλλες υπηρεσίες. Και «κατά παρέκκλιση» σημαίνει χωρίς τη γνώμη, δηλαδή χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της υπηρεσίας από την οποία προέρχεται ο υπάλληλος. Και με αυτόν τον τρόπο διαρκώς πολλαπλασιάζονται οι οργανικές θέσεις στο δημόσιο, δηλαδή αναπαράγεται το φαινόμενο εκείνο το οποίο ήρθε το μνημόνιο ακριβώς να εξαλείψει, γιατί ήταν μία διαρκής αιτία χρεοκοπίας της χώρας, δηλαδή, το γεγονός ότι πολλαπλασιάζαμε διαρκώς τις θέσεις στο δημόσιο, χωρίς να αφαιρούμε θέσεις από εκεί που περισσεύουν. Έρχομαι στην τροπολογία που έχει υποβάλει το Κίνημα Αλλαγής σχετικά με την έκτακτη αποζημίωση στους εργαζόμενους που απασχολούνται εποχικά σε επιχειρήσεις του τουρισμού και του επισιτισμού, για τους οποίους ο ν.4690/2020 δεν έχει προβλέψει ότι η ως άνω μηνιαία έκτακτη αποζημίωση που ανέρχεται σε ποσό που ισούται με το τελευταίο μηνιαίο επίδομα ανεργίας που έλαβαν μπορεί να εισπραχθεί. Με βάση τις παραπάνω διατάξεις και την κοινή υπουργική απόφαση που ακολούθησε την 23102/477/13-06-2020, ένας σημαντικός αριθμός εποχικά απασχολούμενων στον τουρισμό - επισιτισμό χωρίς δικαίωμα επαναπρόσληψης ανά την επικράτεια, αποκλείεται από τη λήψη του συγκεκριμένου επιδόματος γιατί οι ημέρες επιδότησης λόγω ανεργίας υπερβαίνουν τις ογδόντα. Ειδικά σε περιοχές που η τουριστική περίοδος διαρκεί συχνά μέχρι και τον Νοέμβριο οι ημέρες απασχόλησης των εποχικά εργαζομένων στον τουρισμό - επισιτισμό είναι κατά μέσο όρο πολύ περισσότερες από άλλες τουριστικές περιοχές με συνέπεια αφ' ενός η διάρκεια της τακτικής επιδότησης της ανεργίας να υπερβαίνει τους τρεις μήνες και τις πέντε ημέρες αφ' ετέρου η καταβολή του επιδόματος ανεργίας να αρχίζει για πολλούς εργαζομένους τον Δεκέμβριο και να φτάνει μέχρι τον Απρίλιο του επόμενου έτους. Η διάταξη της παραγράφου 1 του άρθρου 33 του ν.4690 δεν το λαμβάνει υπ' όψη της αυτό. Και ανέφερε ο Βουλευτής μας κ. Γιώργος Μουλκιώτης το παράδειγμα της Ρόδου. Από τους έξι χιλιάδες εποχικά απασχολούμενους τελικά δικαιούνται την επιδότηση ανεργίας μόλις οι πεντακόσιοι, δηλαδή λιγότερο από το 5%. Για τη θεραπεία του προβλήματος αυτού προτείνουμε την παρούσα τροπολογία. Υπάρχει το άρθρο 21 του νομοσχεδίου που αφορά τη σύσταση αυτοτελούς Τμήματος Δημοσίων Σχέσεων και Εθιμοτυπίας, το οποίο υπάγεται στην Υπουργό Πολιτισμού. Εδώ μας προκαλεί εντύπωση το εξής: Περιγράφετε αρμοδιότητες, αλλά δεν περιγράφετε με ποιες διαδικασίες θα στελεχωθεί το αυτοτελές αυτό τμήμα. Θα γινεί ενδοϋπηρεσιακά; Θα γίνει με προσκλήσεις για αποσπάσεις στο ενιαίο σύστημα κινητικότητας; Θα το στελεχώσετε με μετακλητούς, όπως είναι η συνήθης πρακτική αυτής της Κυβέρνησης; Καλό θα ήταν να μας το πείτε αυτό, κυρία Υπουργέ, γιατί το άρθρο 10 του π.δ.4/2008, που προβλέπει τη σύσταση αυτοτελούς Τμήματος Τύπου και Επικοινωνίας, προβλέπει τη διαδικασία του άρθρου 67 του ν.1943/1991 που αφορά τη στελέχωση γραφείων τύπου και δημοσίων σχέσεων. Εδώ τι θα ισχύσει τελικά; Υπάρχουν κάποια θετικά στο νομοσχέδιο που αξίζει μεταξύ άλλων να τονίσουμε. Είναι η σύσταση της Διεθνούς Συμβουλευτικής Επιτροπής του άρθρου 9. Είναι ειδικότερες πρόνοιες του άρθρου 16 για την αντιμετώπιση των συνεπειών της πανδημίας, όπως και ότι σύμφωνα με το άρθρο 17 το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης θα στεγάζεται πλέον στους χώρους του πρώην εργοστασίου «ΦΙΞ», που ανήκει κατά κυριότητα στην εταιρεία «ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ». Και ως προς την κυβερνητική τροπολογία του Υπουργείου Υγείας είμαστε μεν σύμφωνοι με την παράγραφο 1 για την παράταση συμβάσεων του ΕΟΔΥ λόγω κορωνοϊού, δεν συμφωνούμε όμως με την παράγραφο 3, που αντί να προβεί σε προσλήψεις έκτακτου προσωπικού επιλέγεται να μετακινηθεί προσωπικό στα σημεία εισόδου της χώρας από τα νοσοκομεία, τα κέντρα υγείας κ.λπ., με συνέπεια να αποδυναμωθούν αυτοί οι φορείς υγείας σε εποχή κορωνοϊού. Θετικό, επίσης, θεωρούμε ότι στα νομικά πρόσωπα του Υπουργείου προβλέπεται πια μια θέση διοικητικού οικονομικού διευθυντή διαφορετική από αυτή του καλλιτεχνικού διευθυντή. Η σύγχυση των αρμοδιοτήτων αυτών σε ένα πρόσωπο με αρμοδιότητες που απαιτούν εντελώς διαφορετικές δεξιότητες έχει οδηγήσει στο παρελθόν σε τραγελαφικά φαινόμενα. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η κ. Φωτίου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι ευτυχής συγκυρία που ψηφίζεται αυτό το νομοσχέδιο. Εννοώ τη συγκυρία της μετατροπής της Αγιάς Σοφιάς σε τζαμί, δηλαδή την προσβολή των πανανθρώπινων συμβόλων και της ιστορίας τους. Για να δούμε, όμως, μήπως η συγκεκριμένη Κυβέρνηση Μητσοτάκη και η συγκεκριμένη Υπουργός προσβάλλει επίσης τα δικά μας μνημεία, σύμβολα είτε της νεωτερικότητας είτε τα αρχαιότερα, της νεότερης ιστορίας και της αρχαίας ιστορίας. Φαίνεται υπερβολή η σύγκριση; Για να δούμε. Πάμε πρώτα στο «ΑΚΡΟΠΟΛ». Ένα μνημείο της νεότερης αρχιτεκτονικής μας ιστορίας, παράδοσης και πολιτισμού από τα λίγα πολυώροφα εκλεκτικιστικά κτήρια που υπάρχουν στην Αθήνα της περιόδου 1919-1929 όταν η κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου επιτρέπει για πρώτη φορά την καθ' ύψος επέκταση της πόλης για να γίνει μεγαλούπολη η Αθήνα από εκεί που είναι ένα χωριό με διώροφα χαμηλά σπίτια. Μεγάλη η πορεία του «ΑΡΚΟΠΟΛ», μεγάλη η ιστορία, άδοξη η κατάληξη. Την αγνοεί η Κυβέρνησή σας και με το που εκλέγεται αρχίζει τους επικοινωνιακούς πομφόλυγες του μεγαλοϊδεατισμού σας. Λέει, «το “ΑΚΡΟΠΟΛ” θα συναποτελέσει την τριλογία του νέου αρχαιολογικού μουσειακού συγκροτήματος Αρχαιολογικό Μουσείο - Πολυτεχνείο - “ΑΚΡΟΠΟΛ”». Ολίγο μετά εβυθίσθη αυτό το μεγαλόπνοο σχέδιο που έρχεται και επανέρχεται από τη Δεξιά. Δηλαδή ποιο είναι το σχέδιο; Δεν ήταν το «ΑΚΡΟΠΟΛ» το σχέδιο. Το Πολυτεχνείο ήταν. Ένα ζωντανό ίδρυμα της χώρας, το Πολυτεχνείο, το υπέρτατο πανεπιστήμιο, την παγκόσμια μνήμη της αντίστασης του λαού μας κατά της χούντας να το κάνει η Δεξιά μουσείο μπας και ξεχάσουμε. Αυτό δεν θα το καταφέρετε ποτέ. Σας διαβεβαιώ με όσους νόμους Χρυσοχοΐδη και αν ψηφίσετε. Αμέσως μετά υπήρξε η μεγάλη έμπνευση της υπόγειας σύνδεσης Μουσείου - «ΑΚΡΟΠΟΛ». Για ποιον λόγο; Για να καλούνται σε δεξιώσεις ξένοι αξιωματούχοι του πολιτισμού και να μην τους βλέπει κανείς; Για να διορίζετε ημέτερους χωρίς γνώση των πολιτιστικών ζητημάτων στο Δ.Σ. και χωρίς καλλιτεχνικό διευθυντή που αποκτάται από δημόσια πρόσκληση; Το «ΑΚΡΟΠΟΛ» όφειλε να είναι ο δημόσιος πολιτιστικός χώρος σε διάλογο με την πόλη, με το Πολυτεχνείο, με το σημαντικότερο μουσείο της χώρας που είναι το Αρχαιολογικό πράγματι. Εμείς λέμε ότι όταν θα ξαναποκτήσει προοδευτική κυβέρνηση αυτή η χώρα θα το επαναφέρουμε στον ρόλο που πρέπει να έχει. Πάμε τώρα στα απαράδεκτα άρθρα 20-25 του νομοσχεδίου. Εδώ πραγματικά επιτυγχάνετε κάτι που κανείς Υπουργός όχι μόνο δεν θα τολμούσε, αλλά δεν θα μπορούσε και να το καταφέρει. Αρχικά, απεμπολείτε το αποκλειστικό δικαίωμα του κράτους στη διαχείριση και εκμετάλλευση της πολιτιστικής κληρονομιάς και το καταφέρνετε με το εξής καταπληκτικό δίπολο: Από τη μια ζημιώνετε το κράτος με την απώλεια τεράστιων εσόδων, εκχωρώντας τα αντίγραφα των αρχαιολογικών θησαυρών της χώρας σε ιδιώτες καθώς και τα όποια έσοδα προκύπτουν από την απεικόνισης των αρχαιολογικών τόπων και μνημείων και από την άλλη ευτελίζετε τα μνημεία του τόπου μας. Φανταστείτε, δηλαδή, όλο αυτό το κιτσαριό που θα προκύψει από αυτή την εκχώρηση που κάνετε, από τη μια της αναπαράστασης και από την άλλη των νέων αντιγράφων που θα είναι λίγο πειραγμένα. Με έναν σμπάρο δύο τρυγόνια, δηλαδή, κυρία Υπουργέ. Ευτελισμός των πανανθρώπινων μνημείων και αρχαιολογικών θησαυρών και, από την άλλη, ζημιά του κράτους και του Υπουργείου Πολιτισμού σε έναν τομέα που πραγματικά σε όλες τις χώρες χρηματοδοτεί αθρόα τον πολιτισμό. Ξέρετε πολύ καλά, διότι είναι αδύνατο να το αγνοείτε, ότι έσοδα που προκύπτουν από τα αντίγραφα του Λούβρου, του Μουσείου του Καΐρου, του British Museum, του Μουσείου της Ακρόπολης κ.λπ. ακόμη πολλές φορές είναι τόσο μεγάλα, ώστε αυτά χρηματοδοτούν ακόμα και την ελεύθερη πρόσβαση στα μουσεία αυτά. Ποιος δεν το ξέρει; Είναι τεράστια τα έσοδα. Χάνει λοιπόν, το κράτος, αλλά συγχρόνως ευτελίζεται και το σύμπαν. Δεν είναι τυχαίο ότι δεν μετέχουν οι Βουλευτές σας σε αυτή τη συζήτηση. Δεν ενδιαφέρονται για αυτά, για τον πολιτισμό. Δεν είναι λόγω της ακτινοβολίας της Υπουργού, είναι γιατί αυτά είναι έξω από τη λογική της Δεξιάς. Εγώ πιστεύω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ προστάτευσε τα δικαιώματα του δημοσίου επί των μνημείων, αλλά και των ίδιων των μνημείων, που δεν έχουν φωνή, ενώ η Νέα Δημοκρατία και καταστρέφει τα μνημεία, όπως κάνει με το μετρό Θεσσαλονίκης παρά τις διεθνείς επιστημονικές αντιδράσεις, και ξεπουλάει την εικόνα τους, την υπόστασή τους, την ταυτότητά τους για πάσα χρήση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Με αυτόν τον τρόπο η Κυβέρνηση Μητσοτάκη επιχειρεί να κάνει καθεστώς την εμπορευματοποίηση των μνημείων και των συμβόλων της χώρας από τον οποιονδήποτε ιδιώτη, χωρίς να δίνει κανέναν λογαριασμό στον ιδιοκτήτη - τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, δηλαδή στο κράτος, καταστρατηγώντας το δικαίωμά του να έχει λόγο για τη χρήση των συμβόλων του. Εμείς, κυρία Υπουργέ, κύριοι συνάδελφοι, δεσμευόμαστε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία θα επαναφέρει και θα κατοχυρώσει πλήρως τα συγκεκριμένα δικαιώματα του ελληνικού δημοσίου και του ελληνικού λαού όταν ξαναγίνει κυβέρνηση, καταργώντας τη συγκεκριμένη διάταξη, εφόσον αυτή ψηφιστεί. Σας ευχαριστώ.
Ο κύριος Βασίλειος Σπανάκης από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάθε νομοσχέδιο που φέρνει η Κυβέρνηση Μητσοτάκη στη Βουλή αποδεικνύει τη διαφορετική νοοτροπία, τη διαφορετική κουλτούρα που έχουμε με την παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ, σε όλα όμως τα επίπεδα. Κάθε νομοσχέδιο που φέρνουμε σκοπό έχει την ανάπτυξη, τις νέες θέσεις εργασίας, την αναβάθμιση των περιοχών μας και τη δημιουργία μιας καλής, σταθερής βάσης για την Ελλάδα που θέλουμε, για την πατρίδα που αξίζει στους Έλληνες. Βάζουμε βάσεις για σωστές υποδομές στην πολιτιστική προβολή της χώρας. Δημιουργούμε ένα σύγχρονο και ευέλικτο μοντέλο διοίκησης. Ας μην ξεχνούμε ότι νομοθετούμε το έτος 2020 για το μέλλον της πατρίδας μας και των παιδιών μας. Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι χάθηκε πολύ σημαντικός χρόνος, αλλά ταυτόχρονα είναι και μια εποχή - ευκαιρία για να κάνουμε όσα δεν έγιναν τα προηγούμενα χρόνια. Στο νομοσχέδιο αυτό που καλείται σε λίγες ώρες το Κοινοβούλιό μας να ψηφίσει γίνεται μια αρχή για να υλοποιήσουμε πολιτικές για την προώθηση του πολιτιστικού μας προϊόντος. Ταυτόχρονα, όμως, διαφαίνεται για τα καλά ότι ήρθε η ώρα να πάμε σε πιο γενναίες πολιτικές προσέλκυσης επενδύσεων σε όλα τα επίπεδα, και στον πολιτισμό. Και για να έρθουν επενδύσεις στον πολιτισμό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, απαιτούνται και γενναία φορολογικά κίνητρα. Διαβάζοντας κανείς το άρθρο 12 αυτού του νομοσχεδίου, θα διαπιστώσει ότι μία από τις πηγές εσόδων του νέου νομικού προσώπου με τον διακριτικό τίτλο «ΑΚΡΟΠΟΛ» είναι από χορηγίες, δωρεές, κληρονομιές καθώς και από κάθε είδους κοινωνικούς πόρους. Και επιτρέψτε μου από το Βήμα αυτό να πω ότι ήρθε η ώρα να πάμε σε πιο γενναία φορολογική πολιτική για την πολιτιστική ανάπτυξη της χώρας μας, με μεγαλύτερα κίνητρα, με φοροαπαλλαγές, τόσο για τα φυσικά όσο και για τα νομικά πρόσωπα. Άκουσα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τους συναδέλφους όλων των παρατάξεων και διάβασα με ιδιαίτερη προσοχή την έκθεση της αρμόδιας επιτροπής και διαπίστωσα ότι η εισηγήτρια της Μειοψηφίας, η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ, εισηγήθηκε τη μη ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου. Προσέξτε το εξής: Είναι τουλάχιστον υποκριτική η στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στους ανθρώπους του πολιτισμού, δηλαδή ρυθμίσεις όπως αυτές που προβλέπονται στο άρθρο 16, για την ακύρωση και αναβολή εκδηλώσεων λόγω του κορωνοϊού, να τις καταψηφίζετε σε αυτή την Αίθουσα! Να τα ακούσει ο ελληνικός λαός! Εσείς, λοιπόν, ενδιαφέρεστε για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και θα έρθετε σε αυτή την Αίθουσα να καταψηφίσετε αυτή την σημαντική διάταξη; Ή το άρθρο 19, που αφορά την παράταση των μισθώσεων κινηματογράφων και θεάτρων έως τις 30 Σεπτεμβρίου του 2021 λόγω κορωνοϊού; Σε κάθε περίπτωση ο ΣΥΡΙΖΑ άλλα ψηφίζει εδώ μέσα, άλλα λέει στον ελληνικό λαό. Σε κάθε περίπτωση κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι το νομοσχέδιο αυτό πρέπει το Κοινοβούλιό μας να το υπερψηφίσει γιατί φέρνει σημαντικές ρυθμίσεις, όπως είναι αυτές για το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης επί της λεωφόρου Συγγρού, στο πρώην εργοστάσιο του «ΦΙΞ», ένα μουσείο σημαντικό για τα νότια προάστια, για την Αττική, για ολόκληρη τη χώρα. Φέρνει σημαντικές ρυθμίσεις για το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, για το Ελληνικό Φεστιβάλ και εκσυγχρονίζει τον τρόπο διοίκησης των νομικών προσώπων που εποπτεύονται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Κυρία Υπουργέ, θέλω να σας συγχαρώ για τις πρωτοβουλίες σας. Γνωρίζω τις αγωνίες και τις ανησυχίες σας. Θέλω μέσα σε αυτό το πλαίσιο των πρωτοβουλιών σας να εντάξετε και την ανάδειξη της οδού Πειραιώς σε δρόμο πολιτισμού, μιας οδού που ενώνει την πρωτεύουσα της χώρας με το μεγάλο λιμάνι του Πειραιά, μιας οδού με ιστορία, πλάι στα Μακρά Τείχη, με σημαντικά ιδρύματα, όπως της Ειρήνης Παππά, του Μιχάλη Κακογιάννη, του Μείζονος Ελληνισμού, της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών, του κτηρίου του Εθνικού Ωδείου επί της Πειραιώς, κοντά στην Ομόνοια όπου φοίτησε ο Μίκης Θεοδωράκης, λίγα μέτρα από τον Ελαιώνα με μια υπέροχη θέα στην Ακρόπολη. Τέτοια νομικά πρόσωπα, όπως αυτό που ιδρύεται σήμερα, πρέπει να είναι η αρχή για μια συνέχεια γρήγορη για να μη χαθεί άλλος πολύτιμος χρόνος. Δεν μπορούμε να κάνουμε αντιπολίτευση πάνω στα θέματα του πολιτισμού και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Ο πολιτισμός μας δείχνει τον δρόμο του μέλλοντος και γι' αυτό η Βουλή μας πρέπει να πάρει πρωτοβουλίες ακόμα πιο σημαντικές. Κλείνοντας, θέλω να πω ότι αυτό το νομοσχέδιο δίνει μια απάντηση σε αυτούς που μέχρι χθες έξω από εδώ υπερασπίζονταν, δήθεν, τα προβλήματα που έχουν οι εργαζόμενοι στον πολιτισμό και έρχονται σήμερα να καταψηφίσουν αυτό το νομοσχέδιο ως μια πράξη υποκρισίας προς τους εργαζομένους του χώρου του πολιτισμού. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ και εγώ τον κ. Σπανάκη, ειδικά για την τήρηση του χρόνου. Καλείται τώρα στο Βήμα η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25 κ. Φωτεινή Μπακαδήμα.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε νομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού που αφορά τη δημιουργία του Κέντρου Πολιτισμού «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ». Διαβάζοντας την αιτιολογική έκθεση προκαλεί εντύπωση το γεγονός πως εξαρχής ως ένας εκ των βασικότερων στόχων είναι η προσέλκυση δημιουργών διεθνούς διαμετρήματος. Και γιατί λέω πως προκαλεί εντύπωση; Ο λόγος που το λέω είναι πολύ συγκεκριμένος. Στη χώρα μας, ειδικά την περίοδο μετά την πανδημία, θεωρούμε πως θα ήταν καλύτερο και πιο ωφέλιμο να επικεντρωθούμε, πριν επιδοθούμε σε προσπάθειες προσέλκυσης δημιουργών του εξωτερικού, να φροντίσουμε να στηρίξουμε τους δικούς μας δημιουργούς, συντελεστές και καλλιτέχνες όλων των τομέων, ανθρώπους που είτε έμειναν εκτός μέτρων στήριξης και πλέον αντιμετωπίζουν σοβαρότατο πρόβλημα βιοπορισμού και επιβίωσης είτε περιμένουν να ζήσουν με το έκτακτο επίδομα μη γνωρίζοντας τι θα γίνει τους επόμενους μήνες. Είναι πολλοί αυτοί οι άνθρωποι. Είναι ηθοποιοί, μουσικοί, χορογράφοι, χορευτές, καλλιτέχνες με αναπηρία, είναι πάρα πολλοί. Ο κατάλογος πραγματικά είναι μακρύς. Σε όσες συναντήσεις και συνομιλίες και αν είχαμε σαν ΜέΡΑ25 απ' όλο το φάσμα και απ' όλους τους τομείς της τέχνης, απ' όποιο μετερίζι και αν την υποστηρίζουν, είτε είναι τεχνικοί, ηχολήπτες, φωτιστές είτε είναι μπροστά ή πίσω από τις κάμερες, μπροστά ή πίσω από ένα μικρόφωνο, η αγωνία τους για το αύριο ήταν κοινή. Υπάρχει η αβεβαιότητα για το μέλλον, ο φόβος ότι θα αντιμετωπίσουν σοβαρά προβλήματα ακόμα και αν δεν έχουμε μια νέα έξαρση, που δυστυχώς οι αριθμοί δείχνουν πως πηγαίνουμε σ' ένα νέο κύμα πανδημίας και ίσως αναγκαστούμε να πάρουμε νέα μέτρα και να επιβάλουμε νέους περιορισμούς. Στην καλύτερη περίπτωση αυτοί οι άνθρωποι εκτιμούν και περιμένουν να ομαλοποιηθεί η καθημερινότητά τους και η εργασία τους σ' έναν με ενάμιση χρόνο. Έως τότε τόσο αυτοί όσο και οι οικογένειές τους θα συνεχίσουν να ζουν σε ένα καθεστώς καθημερινού άγχους και τεράστιας ανασφάλειας. Την ίδια στιγμή εκτός από τους επαγγελματίες της τέχνης, το Υπουργείο άφησε εκτός στήριξης τους ερασιτέχνες, τα ερασιτεχνικά θέατρα, τους πολιτιστικούς συλλόγους και άλλους φορείς και ανθρώπους που στηρίζουν την πολιτιστική παραγωγή της χώρας. Έσπευσε, όμως, να φέρει προς συζήτηση ένα νομοσχέδιο που στοχεύει στην προσέλκυση ξένων δημιουργών και αποσκοπεί, όπως διαβάζουμε, στο να επιδράσει καταλυτικά στη σύγχρονη ελληνική δημιουργία στη χώρα, στις συνθήκες που επικρατούν στον πολιτιστικό και δημιουργικό τομέα, στη στήριξη και ενδυνάμωση των επαγγελματιών του κλάδου, στην εθνική οικονομία και στην προβολή του σύγχρονου προσώπου της Ελλάδας στον κόσμο. Όμως, όλοι ξέρουμε ότι οι Έλληνες δημιουργοί και καλλιτέχνες είναι το πρόσωπο της Ελλάδας, του πολιτισμού της Ελλάδας στον κόσμο. Όσο συντομότερα το αντιληφθούμε αυτό, όσο συντομότερα αποφασίσουμε να τους στηρίξουμε, τόσο δυνατότερος θα γίνει ο σύγχρονος πολιτιστικός τομέας της χώρας και μόνο τότε θα μπορέσει να συγκεντρώσει και να προσελκύσει το ενδιαφέρον ξένων δημιουργών που θα επιλέξουν τη χώρα μας για να προβάλουν το έργο και τη δράση τους. Δηλώσατε στην επιτροπή, κυρία Υπουργέ, ότι ο πολιτισμός είναι ένα βαθιά πολιτικό θέμα που αναγνωρίζει και δίνει την ευκαιρία να φανούν οι ιδεολογικές μας διαφορές, αλλά μας καλέσατε αυτό το νομοσχέδιο να μην το δούμε μικροπολιτικά, αλλά ως ένα βήμα ενδυνάμωσης των καλλιτεχνών και των δημιουργών. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας. Είναι πράγματι πολιτικό θέμα ο πολιτισμός. Οποιαδήποτε πράξη μας είναι πολιτική, από το πρωί που θα σηκωθούμε, από το τι θα κάνουμε όταν ξυπνήσουμε μέχρι την κάθε μικρή ή μεγάλη απόφαση που παίρνουμε στη ζωή μας. Πράγματι, ο πολιτισμός είναι πολιτικό θέμα και έκφραση και - πιστέψτε με - προσπάθησα να μη δω με κανέναν μικροκομματικό φακό και πρίσμα το προτεινόμενο από εσάς νομοθέτημα. Παρ' όλα αυτά δεν μπορώ και δεν μπορούμε ως ΜέΡΑ25 να παραβλέψουμε αρκετά σημεία που είναι - να το πω κομψά - το λιγότερο προβληματικά, όπως για παράδειγμα η σύσταση δεκαεπτά θέσεων πλήρους απασχόλησης ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και δύο θέσεων νομικών συμβούλων, η πλήρωση των οποίων διενεργείται με απόφαση του διοικητικού συμβουλίου κατόπιν εισήγηση του διευθυντή. Έχει, δηλαδή, την ευχέρεια ο διευθυντής του κέντρου να αποφασίζει τους υπαλλήλους που θέλει να διορίσει. Οφείλω να ομολογήσω ότι από μια Κυβέρνηση που έχει κάνει σημαία της την αριστεία, τουλάχιστον σε θεωρητικό επίπεδο - γιατί σε πρακτικό, ας είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας, δεν τηρείται - θα περιμέναμε ειλικρινά μια καλύτερη πρόβλεψη επί του θέματος. Κυρία Υπουργέ, δηλώσατε επίσης στην επιτροπή ότι η στράτευση της τέχνης είναι ίδιον άλλων κομμάτων και όχι μιας φιλελεύθερης παράταξης. Δυστυχώς, όμως, για εμάς και για την τέχνη, μιας και η Νέα Δημοκρατία έχει τη διακυβέρνηση της χώρας, είναι ίδιον μιας φιλελεύθερης παράταξης αυτό που διαφαίνεται και από το υπό συζήτηση νομοσχέδιο, δηλαδή η εμπορευματοποίηση της τέχνης. Πιστέψτε με, αυτή είναι σαφέστατα χειρότερη. Ταυτόχρονα επισημάνατε ότι θέλετε οι εργαζόμενοι στον τομέα του πολιτισμού να ζουν με αξιοπρέπεια και να εργάζονται χωρίς να περιμένουν την κρατική επιχορήγηση ή τα επιδόματα του κράτους. Όλοι το επιθυμούμε αυτό και οι εργαζόμενοι στην τέχνη δεν θα είχαν ανάγκη επιδομάτων αν δεν είχε διαλύσει κάθε έννοια καλλιτεχνικής παραγωγής ειδικά φέτος στη χώρα μας ο κορωνοϊός. Βλέπουμε ότι ελάχιστες εκδηλώσεις και παραστάσεις θα πραγματοποιηθούν, αν τελικά γίνουν και αυτές, ενώ εκατοντάδες έως και χιλιάδες άλλες έχουν παραπεμφθεί στις καλένδες. Την ίδια στιγμή, όμως, που θέλετε το καλό των εργαζομένων, στην ακρόαση των φορέων δεν προσκλήθηκε το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, ένα σωματείο που εκπροσωπεί ένα τεράστιο κομμάτι εργαζομένων στον τομέα της τέχνης. Δεν φταίτε εσείς προφανώς γι' αυτό, παρ' όλα αυτά δεν γίνεται να μην το σχολιάσουμε, με δεδομένο ότι η απόφαση αυτή δείχνει πολλά για τον τρόπο σκέψης της κυβερνώσας παράταξης, μιας και από το δικό σας κόμμα προέρχεται ο πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής που επεξεργάστηκε το νομοσχέδιο και προχώρησε στην επιλογή και τη συνακόλουθη πρόσκληση των φορέων σε ακρόαση. Βλέπουμε επίσης να διατρέχει ολόκληρο το νομοσχέδιο μια προσπάθεια να περιγραφεί η τέχνη ως εμπόρευμα και ο καλλιτέχνης - δημιουργός να παίρνει τη θέση επιχειρηματία. Σε μια - επιτρέψτε μας να πούμε - εξόχως αγοραία προσέγγιση της τέχνης και του πολιτισμού που μας ξενίζει, αν αναλογιστούμε τον τεράστιο πλούτο της χώρας, αλλά και την αξιοσημείωτη πολιτιστική παραγωγή του σύγχρονου πολιτισμού, το να θέλουμε να μετατρέψουμε τους καλλιτέχνες και τους δημιουργούς σε dealers τέχνης όχι μόνο δεν έχει να προσδώσει κάτι, αλλά μακροπρόθεσμα είναι κάτι που θα στοιχίσει. Συμφωνώ μαζί σας, κυρία Υπουργέ, ότι το καλλιτεχνικό μάνατζμεντ είναι σε εμβρυακό στάδιο στη χώρα μας και θα έπρεπε να αναπτυχθεί, αλλά ας δώσουμε τη δέουσα προσοχή πρώτα στη στήριξη της εγχώριας παραγωγής, ώστε να μην πεινάνε οι άνθρωποι της τέχνης και να μην έχουν ανάγκη τα επιδόματα που τους δίνουμε και έπειτα ας ασχοληθούμε με το cultural management, με το gentrification και με όλες τις άλλες έννοιες που θα μπορούσαν να εισαχθούν σε δεύτερο χρόνο στη συζήτηση και να κάναμε και μια μεγάλη συζήτηση επ' αυτού. Επιστρέφω τώρα στο Δ.Σ., όπως αυτό περιγράφεται. Δεν μπορούμε να μην προσέξουμε ότι με απόφαση της Υπουργού Πολιτισμού ορίζεται ο πρώτος διευθυντής, όπως και το διοικητικό συμβούλιο. Για τους υπόλοιπους διευθυντές θα ακολουθηθεί η διαδικασία της δημόσιας πρόσκλησης ενδιαφέροντος, άρα θα πρέπει να είναι λίγο ως πολύ αναμενόμενο ότι οι θέσεις θα καλυφθούν από άτομα εμπιστοσύνης της Υπουργού, συνακολούθως και της Κυβέρνησης. Όλα τα αναφερόμενα χαρακτηριστικά του διευθυντή όπως τα τυπικά προσόντα και οι αρμοδιότητες που έχουν θέσει, παραπέμπουν περισσότερο σε μάνατζερ ιδιωτικής κερδοσκοπικής εταιρείας και όχι σε διευθυντή δημόσιου πολιτιστικού οργανισμού. Από το ίδιο άρθρο, το άρθρο 5, συνάγεται ότι σκοπός του διευθυντή του «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ» είναι να μεγιστοποιήσει τα κέρδη του κέντρου και επ' ουδενί να προάγει τον πολιτισμό δίνοντας βήμα έκφρασης, παρουσίας και συνδρομής σε όλους τους καλλιτέχνες. Δυστυχώς μολονότι το «ΑΚΡΟΠΟΛ» θα μπορούσε πραγματικά να αποτελέσει μια κοιτίδα πολιτισμού, έναν ανοικτό δημόσιο χώρο ο οποίος θα ήταν αφιερωμένος στις τέχνες χωρίς κανέναν αποκλεισμό, που θα ενθάρρυνε νέους και παλαιότερους καλλιτέχνες και θα αποτελούσε ένα κομβικό σημείο συνάντησης, αλλά και ώσμωσης μεταξύ τους, έναν τόπο καινοτομίας και πειραματισμού, τώρα έχουμε τη μετατροπή του σ' έναν χώρο που κανείς μπορεί να δει να γίνονται επιδείξεις μόδας και - γιατί όχι - κοσμικές εκδηλώσεις, οι οποίες όμως θα αποφέρουν πολλά κέρδη στο κέντρο και πλέον το κέρδος θα πρέπει είναι ο απώτερος στόχος των δημιουργών, αλλά φυσικά είναι και της διοίκησής του. Δυστυχώς βλέπουμε να θυσιάζεται ο πολιτισμός στον βωμό της νεοφιλελεύθερης αντίληψης ότι όλα είναι μια επιχείρηση με στόχο τη μεγιστοποίηση του κέρδους και τη μείωση των απωλειών. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο πολιτισμός δεν είναι εμπόρευμα, οι καλλιτέχνες δεν είναι πωλητές ή επιχειρηματίες, αλλά είναι δημιουργοί που αφιερώνουν τη ζωή τους, την τέχνη τους, όποια και αν είναι αυτή, είτε είναι το θέατρο, η μουσική, η ζωγραφική, οι παραστατικές τέχνες, είτε είναι όποια μορφή τέχνης έχουν επιλέξει να υπηρετήσουν. Οφείλουμε να τους στηρίζουμε και όχι να συζητάμε ένα τόσο σοβαρό νομοσχέδιο σε μια συγκυρία εξαιρετικά δύσκολη για τον καλλιτεχνικό κλάδο που ακόμα αντιμετωπίζει τα οικονομικά «απόνερα» της πανδημίας του κορωνοϊού. Επίσης δεν θα πρέπει επ' ουδενί να συγχέουμε την τέχνη με το πολιτιστικό προϊόν, όπως συχνά κάνει το νομοσχέδιο. Παρ' ότι δεν είναι κάτι που συνηθίζω, θα κλείσω κάνοντας μια σύντομη αναφορά σε συνάδελφο που μίλησε πριν από εμένα. Ακούσαμε εκφράσεις που σίγουρα θα κρίνουν οι πολίτες εκεί έξω που θα δουν το βίντεο. Θεωρώ ότι το να χρησιμοποιούμε εκφράσεις του στυλ «τραγουδιάρα», «τραγουδιάρης» δεν τιμά κανέναν μας. To λέω αυτό, γιατί είναι πάρα πολλοί συνάδελφοι που είναι καλλιτέχνες. Εγώ έχω φάει αρκετά χρόνια της ζωής μου να σπουδάζω κλασικό τραγούδι. Είμαι πάρα πολύ υπερήφανη, γιατί έχω δουλέψει σαν μουσικός σε μουσικές σκηνές. Δεν θεωρώ ότι θα πρέπει να ντρέπεται κανείς, αλλά εκφράσεις τέτοιου ύφους και τέτοιου στυλ δεν έχουν χώρο στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ, κυρία Μπακαδήμα. Καλείται τώρα στο Βήμα από τον ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Βασίλειος Βασιλικός.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καθώς είναι η πρώτη φορά που μιλάω από το Βήμα της Βουλής, είμαι ιδιαίτερα συγκινημένος. Το πρώτο άρθρο του νομοσχεδίου που αναφέρει ότι ο πολιτιστικός και δημιουργικός τομέας στηρίζει την οικονομική ανάπτυξη, που παρακάτω λέει επίσης για ενδυνάμωση των επαγγελματιών του κλάδου του πολιτισμού και της δημιουργίας με δεξιότητες, ικανότητες και τεχνογνωσία και για ανάπτυξη ενός πλαισίου που χαρακτηρίζεται από βιώσιμα επιχειρηματικά και εργασιακά μοντέλα, όλα αυτά αποτελούν κάτι το οποίο δεν έχει ακριβώς σχέση με τον πολιτισμό. Υπήρξε ένα έτοιμο και μετά από μακρά διαβούλευση νομοσχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ που αγνοήθηκε παντελώς. Αυτό που απουσιάζει, όμως, σκανδαλωδώς από το νομοσχέδιο για το «ΑΚΡΟΠΟΛ» είναι η ίδια η Ακρόπολη. Η Ακρόπολη του πολιτισμού είναι ο λόγος, «εν αρχή ην ο λόγος». Διασώθηκαν κείμενα από τους προσωκρατικούς φιλοσόφους, αποσπασματικά βέβαια, από τον Δημόκριτο που εφεύρε το άτομο, δηλαδή το μη τεμνόμενο περαιτέρω, που κατέληξε - δυστυχώς - πρώτα στην ατομική βόμβα και στις μέρες μας στην ατομική πίτσα, δηλαδή το μη τεμνόμενο περαιτέρω, και ο Λεύκιππος που πρώτος ανακάλυψε τις συνάψεις των νευρώνων στον εγκέφαλο. Εν συνεχεία, ακολούθησε ο Πλάτων. Και ο μεν Σωκράτης μπορεί να ήπιε το κώνειο, όμως αργότερα ο Χριστός που ήθελε να σταυρωθεί για να περάσει το μήνυμα της Ανάστασης και της Δεύτερης Παρουσίας, διαιωνίστηκε με τη γραφή των τεσσάρων Ευαγγελιστών. Άρα το βιβλίο, το γραπτό είναι που διασώζει την πρώτη αποκτημένη εμπειρία και την προωθεί. Χωρίς το βιβλίο δεν θα υπήρχε πολιτισμός, αλλά χωρίς το «ΑΚΡΟΠΟΛ» η Ακρόπολη θα συνέχιζε να υπάρχει, οπότε αυτή η πρωτοφανής περιφρόνηση για το βιβλίο από το Υπουργείο Πολιτισμού ισούται με την Ακροναυπλία, όταν πρωτεύουσα του νεοελληνικού κράτους ήταν το Ναύπλιο και όπου αργότερα εκεί ο Μανιαδάκης φυλάκιζε τους κομμουνιστές επί Μεταξά. Και δεν θα υπήρχε εξέλιξη των ειδών χωρίς το βιβλίο του Δαρβίνου, όπως δεν θα υπήρχε η γνώση της οικονομίας της αγοράς χωρίς το Κεφάλαιο του Μαρξ. Το «Capital», δηλαδή κεφάλαιο, προέρχεται από το cattle, δηλαδή αγελάδα. Ο καπιταλισμός, άρα, αρμέγει όλο το γάλα της αγελάδας και το προωθεί τώρα ως καταπραϋντικό της πανδημίας του κορωνοϊού. Και εγώ πίνω χυμούς και ονειρεύομαι φρούτα! Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Στύλιος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σίγουρα υπάρχουν πιο ειδικοί να μιλήσουν για τον πολιτισμό για ένα εξειδικευμένο αντικείμενο, ένα εξειδικευμένο θέμα από εμένα, διότι δεν τον έχω υπηρετήσει, δεν έχω εργαστεί στον πολιτισμό. Είναι τελείως διαφορετική η εκπαίδευσή μου, οι εγκύκλιες σπουδές μου, οι πανεπιστημιακές, οι μεταπτυχιακές και ο εργασιακός μου βίος. Γνωρίζω ότι η κυρία Υπουργός Πολιτισμού υπηρετεί από θέσεις ευθύνης τον πολιτισμό όλη της τη ζωή. Ξέρω - και το διαπίστωσα κατά τις συνεδριάσεις της επιτροπής μας, συζητώντας το συγκεκριμένο νομοσχέδιο - ότι υπάρχουν συνάδελφοι Βουλευτές, πολιτικοί από όλα τα κόμματα, που γνωρίζουν τις ιδιαιτερότητες του χώρου του πολιτισμού και σίγουρα έχουν να πουν αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα για το σχέδιο νόμου. Η δική μου τοποθέτηση, ως ένας άνθρωπος με τα χαρακτηριστικά που περιέγραψα πιο πριν, θα είναι διαφορετική. Θα εστιαστεί στην προστιθέμενη αξία του σχεδίου νόμου, έτσι όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι, αλλά θα είναι μια προσέγγιση η οποία έχει βαθιά αγάπη για το πολιτιστικό αγαθό της χώρας μας και για την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας έτσι όπως εγώ την έχω ζήσει και έτσι όπως την αντιλαμβάνομαι. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΒΔΕΛΑΣ]] Με τη συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία στηρίζονται έμπρακτα οι άνθρωποι της τέχνης και του πολιτισμού που έχουν χτυπηθεί όσο κανένας άλλος κλάδος από την κρίση του κορωνοϊού. Δείχνουμε την ευαισθησία απέναντί τους, όπως και στις υπόλοιπες κοινωνικές ομάδες, για να καταφέρουμε όλοι να ξεπεράσουμε τη συγκεκριμένη δυσκολία. Προσπαθούμε να δώσουμε στους ανθρώπους αυτούς τις προϋποθέσεις για την ανάκαμψή τους και αυτό όχι για λόγους κοινωνικούς - αν θέλετε - καθώς δεν αντιμετωπίζουμε τον πολιτισμό με μια επιδοματική πολιτική, αλλά για λόγους οικονομικούς, αναπτυξιακούς, ενίσχυσης της διεθνούς εικόνας της χώρας, του νέου προσώπου που θέλουμε να παρουσιάσουμε στον κόσμο, τη σύνδεσή του με τον τουρισμό, τη σύνδεσή του με το εξαγώγιμο προϊόν της χώρας μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα όπως είπε ο εισηγητής μας, ο κλάδος του πολιτισμού στη χώρα απασχολεί πάνω από το 3% των εργαζομένων. Στον χώρο αυτόν δραστηριοποιούνται εκατό χιλιάδες και πλέον εργαζόμενοι και περισσότερες από σαράντα χιλιάδες επιχειρήσεις, στην πλειοψηφία τους μικρές και μικρομεσαίες. Γίνεται, λοιπόν, αντιληπτό ότι κάθε επένδυση στον δημιουργικό και πολιτιστικό τομέα δύναται να αποφέρει πολλαπλάσια οφέλη και προστιθέμενη αξία γενικότερα στην ανάπτυξη και την οικονομία της χώρας. Βάζει ο πολιτισμός από μόνος του έναν πολλαπλασιαστή μεγάλο. Ως εκ τούτου, προκύπτει η ανάγκη να καταστεί ο κλάδος ανθεκτικότερος, ανταγωνιστικότερος και να προσελκύσει δημιουργούς διεθνούς διαμετρήματος. Για να υπηρετηθούν όλα τα παραπάνω είναι αναγκαίο να δημιουργηθεί το κατάλληλο πλαίσιο που θα δίνει στους επαγγελματίες του κλάδου τεχνογνωσία, πληροφορία, αναπτυξιακά εργαλεία για την ενίσχυση της εξωστρέφειας και της δυναμικής του, συμβουλευτική, όπως θα το λέγαμε, υπηρεσίες γενικότερα συμβουλευτικής. Κατά τη γνώμη μου αυτόν τον σκοπό έρχεται να υπηρετήσει το Κέντρο Πολιτισμού και Δημιουργίας «ΑΚΡΟΠΟΛ», ένας νέος φορέας με αντικείμενο δραστηριότητας σε τρεις άξονες: Ο πρώτος με κέντρο ενδιαφέροντος τα ίδια τα μέλη του πολιτιστικού και δημιουργικού κλάδου, ο δεύτερος με κέντρο ενδιαφέροντος τον σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό και ο τρίτος με κέντρο ενδιαφέροντος το γενικότερο κοινό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι δημιουργοί και οι καλλιτέχνες σήμερα και κυρίως όσοι βρίσκονται στο ξεκίνημά τους συγκροτούνται κατά βάση σε άτυπα σχήματα που έχουν να αντιμετωπίσουν έναν κυκεώνα διοικητικών, φορολογικών, εργατικών και συμβατικών βαρών που ξεπερνούν κατά πολύ την καλλιτεχνική δημιουργία. Γιατί, κακά τα ψέματα, ο καλλιτέχνης δεν μπορεί να αναλώνει τον χρόνο του ούτε τον νου του για να προσεγγίσει προγράμματα, να καταθέσει φακέλους, να συντάσσει τεχνικά δελτία. Από την άλλη, ξέρουμε όλοι ότι κανένας δεν δίνει χρήματα χωρίς να υπάρχει μια τεκμηριωμένη πρόταση, να την αξιολογήσει και να γνωρίζει πώς αυτά τα χρήματα - μιλώ για τα ευρωπαϊκά κονδύλια και τα κονδύλια που μοιράζει το κράτος - θα διατεθούν και πώς θα αξιοποιηθούν. Το «ΑΚΡΟΠΟΛ», λοιπόν, έρχεται να καλύψει αυτό το κενό κατά τη δική μας γνώμη. Δεν είναι, δηλαδή, μια επιπλέον λέσχη προβληματισμού, στην ουσία, που θα παράσχει τα εργαλεία που θα βοηθήσουν στην ενίσχυση των δομών αυτών, αλλά θα τους δώσουν ικανότητες διοικητικές, οργανωτικές, μάρκετινγκ, δικτύωσης κυρίως μέσω της διοργάνωσης σεμιναρίων, εργαστηρίων και της συνύπαρξης - σύμπραξής τους και των συνεργασιών τους σε cluster με εκπαιδευτικούς, πολιτιστικούς ερευνητικούς φορείς που τόσους πολλούς έχουμε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Θα συνεπικουρεί, λοιπόν, την προσπάθειά τους να βρουν χρηματοδότηση που την έχουν ανάγκη. Ξέρετε και εσείς και όλοι μας, ότι μπορεί να έχεις πολύ καλές ιδέες, αλλά χρειάζεσαι και χρήματα για να καταφέρεις να υλοποιήσεις αυτές τις ιδέες. Πρόκειται, λοιπόν, κατά τη δική μου γνώμη, για μια παρέμβαση, για μια προσπάθεια προστιθέμενης αξίας, η οποία θέλει να βοηθήσει και να ενισχύσει τους καλλιτέχνες όλης της χώρας μας. Στο νομοσχέδιο, επίσης, υπάρχουν και διατάξεις που αποσαφηνίζουν τους όρους και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες θα επιτρέπεται η διοργάνωση διεθνών παραγωγών στη χώρα μας, έτσι ώστε να μην οδηγούμαστε σε περιστατικά που δυσφημίζουν την πατρίδα μας. Μόλις πριν από μερικές μέρες ψηφίστηκε το νομοσχέδιο του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής που συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με δύο μόνο κουβέντες, κατά τη γνώμη μου ο πολιτισμός και η τέχνη δεν ανήκουν σε κανέναν πολιτικό χώρο. Ανήκουν σε όλους μας. Είναι ένα νήμα αόρατο και παντοδύναμο που μας κρατά ενωμένους εδώ και αιώνες, που μας δίνει λόγο ύπαρξης. Η τέχνη υπερβαίνει την πεζή πραγματικότητά μας, νοηματοδοτεί τον βίο, δίνει αξία και λόγο στην ύπαρξή μας. Όλοι εδώ στη Βουλή έχουμε να προσθέσουμε κάτι, το δικό μας λιθαράκι, για να πάμε τον πολιτισμό μας πιο μπροστά, να στηρίξουμε το έθνος μας και την πατρίδα μας. Ευχαριστώ πολύ.
Καλείται στο Βήμα ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΜέΡΑ25 κ. Γιάνης Βαρουφάκης.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κυρία Υπουργέ, διάβασα πολύ προσεκτικά το νομοσχέδιο. Διακατέχεται από μια αγωνία η οποία είναι εύλογη. Είναι η αγωνία για το πώς θα βρεθούν πόροι για τον πολιτισμό και πώς η ίδια η πολιτιστική παραγωγή θα παραγάγει πόρους. Πράγματι, η τέχνη απαιτεί χρήμα. Πάντοτε απαιτούσε χρήμα. Και, ναι, οι καλλιτέχνες, οι μουσικοί, οι άνθρωποι του θεάτρου του κινηματογράφου, πρέπει να βοηθηθούν, να φτάσουν στο σημείο να μπορούν να πουλάνε τα έργα τους αλλά και εισιτήρια και να μη ζουν μόνο από το κράτος ή από την ελεημοσύνη κάποιου ηγεμόνα. Πράγματι - και εκεί θα συμφωνήσουμε - ότι η σύγχρονη ελληνική πολιτιστική παραγωγή πρέπει να διεθνοποιηθεί. Έχει πολύ σημαντική αξία, η οποία, δυστυχώς, δεν προβάλλεται στο εξωτερικό, όπως θα έπρεπε. Πρέπει να αποκτηθεί, να δημιουργηθεί ένα κοινό τόσο εντός όσο και εκτός της Ελλάδας. Όμως, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, το νομοσχέδιό σας συγχέει πράγματα τα οποία δεν έπρεπε να συγχέει. Συγχέετε την παραγωγή πολιτισμικών αγαθών με την αγορά τους, την τιμή ως ακούσιο, αλλά καλοδεχούμενο, υποπροϊόν μιας ανεκτίμητης αξίας, με την τιμή ως αντικείμενο του πόθου του καλλιτέχνη ο οποίος παρουσιάζεται ως επιχειρηματίας, μια μορφή επιχειρηματία. Το βλέπουμε στο νομοσχέδιό σας κάθε φορά που υπάρχει κάποια αναφορά στον καλλιτέχνη. Ο καλλιτέχνης, σωστά, χρειάζεται χρήματα και αρκετά χρήματα για να ζει και καλά. Όμως, ο καλλιτέχνης ο οποίος λειτουργεί ως μια μορφή επιχειρηματία, αυτοαναιρείται. Όπως ο μαθηματικός ή ο μουσικός. Ο καλλιτέχνης πρέπει να υπερβεί τον εαυτό του, το εγώ του, για να μπορέσει να δημιουργήσει κάτι ανεκτίμητο. Πρέπει να μην μπορεί να κάνει αλλιώς από αυτό που κάνει. Όχι να το κάνει εργαλειακά για να πετύχει κάτι άλλο, είτε αυτό είναι η φήμη είτε αυτό είναι το κέρδος. Πρέπει, δηλαδή, να είναι ακριβώς το αντίθετο του επιχειρηματία, του entrepreneur, ο οποίος εάν δεν κινητοποιείται από το κέρδος, θα πάψει να είναι επιχειρηματίας, θα πτωχεύσει. Πρέπει να είναι το αντίθετο του κυνικού, τον οποίο ο Όσκαρ Ουάιλντ τον όρισε ως εκείνον που γνωρίζει την τιμή τού καθετί, αλλά αγνοεί την αξία τού οτιδήποτε. Κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, έχετε παραστρατήσει από την ιδεολογία της Νέας Δημοκρατίας παλαιότερων δεκαετιών. Έχετε ενστερνιστεί έναν ακραίο ψευδονεοφιλελευθερισμό που κάλλιστα μπορεί να σας οδηγήσει στο να θέσετε το ερώτημα - το έχω ακούσει αυτό το ερώτημα από ανθρώπους της παράταξής σας - «και γιατί δεν μπορεί να θεωρηθεί τέχνη η ικανότητα μεγιστοποίησης του κέρδους του καλλιτέχνη μέσα από την τέχνη του;». Υπάρχει μια τέτοια παράδοση και στην τέχνη, δυστυχώς, τον τελευταίο καιρό, που, βεβαίως, αυτοαπαξιώνεται. Όποιος γνωρίζει τον Ντάμιεν Χιρστ ξέρει τι εννοώ. Η απάντηση στο ερώτημα: «γιατί η μεγιστοποίηση των προσόδων από την τέχνη δεν συνάδει με την τέχνη;», δίνεται από τον Αριστοτέλη, όχι από εμένα. Να σας θυμίσω ότι για τον Αριστοτέλη καμμία δραστηριότητα δεν είναι ενάρετη εάν δεν έχει τέλος. Και δίνει το παράδειγμα του να χτίσεις ένα πλοίο, μια βάρκα. Έχει αρχή, μέση και τέλος. Επειδή ακριβώς έχει τέλος, αυτό το τέλος την καθιστά εν δυνάμει ενάρετη, ενώ η μεγιστοποίηση του κέρδους - επειδή το κέρδος τείνει στο άπειρο, ιδίως αν είσαι Μπιλ Γκέιτς, Έλον Μασκ, Ντέμιεν Χιρστ - εξ ορισμού δεν μπορεί να είναι ενάρετη, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη. Κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, το κόμμα σας είναι ξεκάθαρο - διαβάζοντας και το νομοσχέδιό σας - ότι αγνοεί την πεμπτουσία της πολιτιστικής παραγωγικής διαδικασίας, το βασικό γλυκό παράδοξο από τη μια μεριά των ακούσιων κινήτρων και από την άλλη μεριά του αποτελέσματος. Είχα γνωρίσει έναν μαθηματικό στο Κέιμπριτς αρχές της δεκαετίας του '80, ο οποίος μου είχε πει για τη θεωρία των αριθμών, «Number Theory», με την οποία ασχολείτο τότε. Όταν τον ρώτησα: «τι είναι αυτά τα θεωρήματα με τα οποία ασχολείσαι, τι είναι η θεωρία των αριθμών», μου λέει: «κοίταξε, το βασικό τους χαρακτηριστικό είναι ότι δεν έχουν καμμία απολύτως πρακτική αξία». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Συμπολίτευσης, ξέρετε ότι σήμερα τα κινητά σας δεν θα λειτουργούσαν εάν δεν υπήρχε η θεωρία των αριθμών μαθηματικών, όπως εκείνος, που θεωρούσαν ότι δεν έχουν καμμία πρακτική αξία. Η πρακτική αξία, τελικά, είναι σαν ένα υποπροϊόν, κάτι σαν την ευτυχία που την επιτυγχάνεις μόνο αν δεν προσπαθείς να είσαι ευτυχισμένος. Γιατί αν προσπαθείς να είσαι ευτυχισμένος, η δυστυχία είναι εξασφαλισμένη. Το ίδιο ανέφερε ο Κλέων Γρηγοριάδης, στο παράδειγμα του Βαν Γκογκ. Ο Βαν Γκογκ τελικά κατέληξε να έχει δημιουργήσει έργα τα οποία μοσχοπουλιούνται για δισεκατομμύρια, ακριβώς επειδή δεν ήταν στόχος του αυτός. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μεγιστοποιούν τα έσοδα όσοι δημιουργούν ανεκτίμητες αξίας. Όμως, για να δημιουργήσεις μια ανεκτίμητη αξία δεν μπορεί να είναι ο στόχος σου η μεγιστοποίηση των εσόδων. Για να δημιουργηθούν οι ανεκτίμητες αξίες, είτε είναι στα μαθηματικά είτε είναι στη μουσική είτε είναι στο θέατρο είτε είναι στα εικαστικά, ο μόνος τρόπος είναι μέσω της απελευθέρωσης των δημιουργών από την αγωνία της δημιουργίας τιμών, να απελευθερωθούν έτσι ώστε να μπορούν να δημιουργούν χωρίς αυτή την αγωνία μόνο και μόνο επειδή ένας πραγματικός καλλιτέχνης δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Για να σας βοηθήσω να καταλάβετε αυτό το γλυκό παράδοξο, θα σας πω το εξής: Όταν λες σε κάποιον άνθρωπο - ιδίως νέο - «πήγαινε να κάνεις τέχνη σκεπτόμενος το πώς θα βγάλεις λεφτά ώστε να ζεις, να χρηματοδοτήσεις το έργο σου», είναι σαν του λες ή να της λες «έσο αυθόρμητος». Για σκεφτείτε το, «έσο αυθόρμητος»! Είναι μια προσταγή που αυτοϋπονομεύεται την ώρα που την ξεστομίζεις. Είναι αδύνατον να προσπαθήσεις να είσαι αυθόρμητος; Είναι αδύνατον να κυνηγήσεις το χρήμα ως πραγματικός καλλιτέχνης. Η κοινωνία πρέπει, λοιπόν - αν εκτιμούμε την τέχνη - να απελευθερώσει τους δημιουργούς από την αγορά, όχι να τους σκλαβώσει στην αγορά. Το αντίθετο, δηλαδή, από αυτό που κάνει το νομοσχέδιο σας, το αντίθετο της δικής σας νοοτροπίας. Πρέπει να ξεκινήσουμε από νωρίς, από το σχολείο. Ο Πικάσο, αν θυμάστε, έλεγε ότι όλα τα παιδιά γεννιούνται καλλιτέχνες, το ζήτημα είναι πώς θα τους κρατήσουμε καλλιτέχνες όταν μεγαλώσουν. Είδαμε, όμως, τη συνάδελφό σας στο Υπουργείο Παιδείας, τη χυδαιότητα με την οποία αντιμετωπίσατε τα καλλιτεχνικά μαθήματα. Εμείς στο ΜέΡΑ25 προτείνουμε καλλιτεχνικά μουσικά γυμνάσια και λύκεια σε κάθε γειτονιά, για κάθε παιδί, ακόμα και γι' αυτά που δεν θέλουν να γίνουν καλλιτέχνες. Πόροι για καλλιτέχνες μέσα από συναγωνιστικές διαδικασίες από κριτικές επιτροπές. Ναι, στη διεθνοποίηση της ελληνικής πολιτιστικής παραγωγής. Αλλά πώς διεθνοποίηση; Έχουμε αυτό το κόσμημα που έφτιαξε η Άννα Καφέτση στη Συγγρού, στο Φιξ, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το οποίο κάθεται και αραχνιάζει τόσα χρόνια από όλες τις μνημονιακές κυβερνήσεις. Αυτό θα έπρεπε να είναι ο πόλος έλξης ξένων καλλιτεχνών στην Ελλάδα και η πηγή από την οποία η ελληνική σύγχρονη δημιουργία θα βγαίνει στο εξωτερικό μέσα από συμφωνίες μεταξύ του ΕΜΣΤ και σημαντικών μουσείων τέχνης. Όχι αυτό που γίνεται στην Ελλάδα, όπου συγκεκριμένοι ολιγάρχες έρχονται εδώ, επιλέγουν δυο - τρεις ντόπιους καλλιτέχνες, τους αναμειγνύουν με εισαγόμενα έργα μεγάλης εμπορικής αξίας και ουσιαστικά, λόγω και της πτώχευσης του ελληνικού δημοσίου τόσα χρόνια, αυτό που κάνουν είναι να έχουν πλήρη ηγεμονία επί της πολιτιστικής σκηνής. Ο Tζον Κένεντι, για να μη λέτε ότι αναφέρομαι μόνο σε Αριστερούς, είχε πει ότι αν θέλουμε η τέχνη να θρέψει τις ρίζες του πολιτισμού, η κοινωνία πρέπει να απελευθερώσει τους καλλιτέχνες ώστε να ακολουθήσουν το όραμά τους εκεί που τους ωθεί, το αντίθετο από εκείνο που κάνει το νομοσχέδιό σας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο καλλιτέχνης ως δημιουργός και όχι ως μιας τρίτης μορφής κατηγορίας επιχειρηματίας είναι ανύπαρκτος στο νομοσχέδιο, είναι απών από την ίδια τη λογική τού νομοσχεδίου σας. Το νομοσχέδιό σας είναι ξεκάθαρο ότι δεν συλλαμβάνει το σημαντικό δυϊσμό που βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτιστικής παραγωγής. Ποιος δυϊσμός; Από τη μία μεριά ένας σοβαρός καλλιτέχνης, ένας σοβαρός δημιουργός δημιουργεί ανεκτίμητη αξία, αξία που δεν μπορεί να ποσοτικοποιηθεί. Την ίδια στιγμή είναι ένας άνθρωπος, όπως όλοι μας, εργαζόμενος, που έχει ανάγκη να ζήσει, έχει ανάγκη ποσοτικοποιημένης αξίας πρώτης ύλης, είδη πρώτης ανάγκης, αυτός ο συνδυασμός, η ανεκτίμητη αξία που παράγεται με διατιμημένες ανάγκες και κόστη ευκαιρίας. Αυτός ο δυϊσμός δεν είναι κανένα παράδοξο το οποίο πρέπει να το συνθλίψουμε, που πρέπει και η παραγωγή και οι πρώτες ύλες της παραγωγής να μετατραπούν, τελικά, σε ποσοτικοποιήσιμη μονάδα, σε μέγεθος το οποίο είναι μετρήσιμο. Το δικό σας νομοσχέδιο προσπαθεί να συνθλίψει αυτά τα δύο, να συνθλίψει αυτό το παράδοξο. Αν το συνθλίψετε, όμως, δεν θα έχετε τέχνη. Ο Μαρξ είχε γράψει κάποτε ότι «η τέχνη πάντα και παντού είναι η κρυφή εξομολόγηση και την ίδια στιγμή η κρυφή κίνηση της εποχής της». Μιλάει το νομοσχέδιό σας για τη σημασία να δημιουργήσουμε ένα κοινό το οποίο να είναι ευαισθητοποιημένο απέναντι στον πολιτισμό, στα πολιτιστικά αγαθά, στην τέχνη. Έχετε δίκιο. Είναι πολύ σημαντικό. Όμως, συνεχίζει ο Μαρξ: «Όπως κάθε προϊόν, έτσι και το αντικείμενο της τέχνης δημιουργεί ένα κοινό, το οποίο ευαισθητοποιείται στην τέχνη και χαίρεται την ομορφιά της». Η παραγωγή, συνεπώς, όχι μόνο παράγει αντικείμενα για τα υποκείμενα, αλλά και υποκείμενα για τα αντικείμενα. Αυτή είναι ρήση του Καρόλου Μαρξ. Παρακολουθώ πολύ προσεκτικά τη λογική του νομοσχεδίου σας. Ωθώντας τους καλλιτέχνες προς τη λογική της αγοράς, εάν πετύχει η δική σας πολιτιστική πολιτική, θα δημιουργήσετε ένα κοινό ανίκανο να εκτιμήσει έργα τέχνης για οτιδήποτε υπερβαίνει την ανταλλακτική τους αξία. Μόνο ωθώντας τους καλλιτέχνες να μην τους καίγεται καρφάκι για την τιμή του έργου τους θα δημιουργήσετε ένα κοινό που μπορεί να δει την τέχνη ως κάτι ανεκτίμητο και τελικά να είναι έτοιμο να πληρώσει όσα - όσα γι' αυτή. Εδώ είναι το μέγα παράδοξο. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι ξεκάθαρο ότι στο κόμμα της Συμπολίτευσης - αλλά και γενικότερα στο μνημονιακό τόξο - δεν θέλετε κοινό που να μπορεί να εκτιμά την τέχνη για την τέχνη. Ο Αντόρνο είχε περιγράψει τον συγκεντρωμένο ακροατή της μουσικής ως κάποιον που εκείνη τη στιγμή χάνεται μέσα της και που εκείνη τη στιγμή - είτε είναι ταξιτζής είτε βιομηχανικός εργάτης είτε καθηγητής πανεπιστημίου - είναι ένας συμμέτοχος στη διαδικασία της μουσικής παραγωγής. Αυτή η ιδέα του συγκεντρωμένου, συνεπούς ακροατή της μουσικής ή κοινού της τέχνης σάς τρομάζει. Κι έχετε δίκιο να σας τρομάζει. Ένα τέτοιο κοινό, ένα κοινό που δεν καταναλώνει, αλλά βιώνει την τέχνη, ζει την τέχνη, δεν είναι εύκολα χειραγωγήσιμο. Είναι ένα κοινό έτοιμο να αντισταθεί στην καθεστηκυία τάξη, είναι έτοιμο να αντισταθεί στη μίζερη, κιτς, παρασιτική ολιγαρχία, ιδίως αυτής της χώρας. Για εσάς - διαβάζοντας το νομοσχέδιό σας, με όλη την καλή διάθεση, αλλά διαβάζοντας κι άλλα νομοσχέδια του Υπουργείου Παιδείας, του Υπουργείου Υγείας - τέχνη, μόρφωση και υγεία κρίνονται ως προς την αξία τους, σύμφωνα με αξίες που - ντε και καλά - πρέπει να μετρηθούν, να ποσοτικοποιηθούν μέσω της αποξενωμένης, αφηρημένης δύναμης της ανθρωπότητας. Και ποια είναι η αποξενωμένη, αφηρημένη δύναμη της ανθρωπότητας σύμφωνα με τον Μαρξ; Το χρήμα. Με άλλα λόγια, οτιδήποτε δεν διατιμάται, για εσάς δεν έχει αξία λόγου στα νομοσχέδιά σας. Εμείς δεν είμαστε αιθεροβάμονες. Εμείς θέλουμε και χρήματα να παράγονται από τους καλλιτέχνες και πόροι να παράγονται μέσα από την καλλιτεχνική κοινότητα και πωλήσεις έργων σε υψηλές τιμές θέλουμε και πωλήσεις εισιτηρίων ικανές να συντηρήσουν μια θεατρική παράσταση, ένα κινηματογραφικό έργο. Όμως, αυτά τα θέλουμε ως υποπροϊόντα κι όχι ως σκοπό. Για εμάς η τέχνη, η μόρφωση και η υγεία είναι αυτοσκοπός. Δεν είναι εργαλεία για να πετύχουμε κάτι άλλο, αντίθετα με εσάς. Αυτός ο μισανθρωπισμός της ανταποδοτικότητας είναι αυτό που διαχωρίζει εσάς από εμάς. Και ξέρετε κάτι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας; Το λέω και το ξαναλέω και δεν σας αρέσει καθόλου, αλλά πρέπει να το λάβετε πολύ σοβαρά υπ' όψιν σας γιατί νομίζω ότι έχω δίκιο. Δεν είστε φιλελεύθεροι. Προσποιείστε τους φιλελεύθερους. Έχω αναφερθεί ξανά στον Άνταμ Σμιθ εδώ μέσα και παρακαλώ να με διαψεύσετε. Για τον Άνταμ Σμιθ η αγορά, είτε είναι η αγορά πορτοκαλιών είτε έργων τέχνης, είναι ένα εργαλείο. Είναι ένα πολύ καλό και χρήσιμο εργαλείο η αγορά. Είναι ένα εργαλείο για την επίτευξη, όμως, άλλων στόχων, ανεξάρτητων από την αγορά, κοινωνικών στόχων. Εσείς βλέπετε την ίδια την αγορά ως αυτοσκοπό και όχι ως εργαλείο για την επίτευξη κάποιου άλλου σκοπού. Ως αυτοσκοπό! Κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, έχετε ξεστρατίσει από τον δρόμο του φιλελεύθερου συντηρητισμού. Χαθήκατε στη ζούγκλα της εξίσωσης του εργαλείου της κοινωνίας με την ίδια την κοινωνία. Τα πάντα υπό το αγοραίο πρίσμα της στυγνής ανταποδοτικότητας. Όποιος διαβάσει επιμελώς και αντικειμενικά το νομοσχέδιό σας, αυτό θα δει. Είναι μια γενικότερη αντιμετώπιση. Είμαι σίγουρος ότι σκέπτεστε την αποτελεσματικότητα ενός νοσοκομείου από το πόσα κέρδη είχε ή, εν δυνάμει, θα μπορούσε να έχει, ενός σχολειού από το τι δίδακτρα χρεώνει ή τι δίδακτρα εν δυνάμει θα μπορούσε να χρεώσει, το πόσο πουλήθηκε ένας πίνακας ή το πόσα εισιτήρια έκοψε η τάδε ταινία. Αυτή η νοοτροπία της μισανθρωπικής χυδαίας ανταποδοτικότητας βρίσκεται και πίσω από αυτά που βλέπουμε σχεδόν κάθε μέρα σε αυτή την Ολομέλεια. Είναι πατριωτικό κόμμα, υποτίθεται, η Νέα Δημοκρατία που επιδίδεται στο γενικό ξεπούλημα των πάντων. Να το κλειδί στην ερώτηση. Γιατί τα κάνετε όλα αυτά; Γιατί ξεστρατίσατε από τη δική σας ιδεολογία, την πολιτική φιλοσοφία, την ηθική φιλοσοφία; Γιατί είστε δέσμιοι μιας κιτς, παρασιτικής ολιγαρχίας. Αυτήν εκπροσωπείτε εδώ στα έδρανα της Βουλής και στα υπουργικά έδρανα. Είτε πουλάτε κόκκινα δάνεια, είτε πουλάτε τον Ερημίτη στην Κέρκυρα, είτε φέρνετε το νομοσχέδιο για το «ΑΚΡΟΠΟΛ», όπου και να κοιτάξουμε, βλέπουμε αυτή την κιτς αισθητική που αποπνέει η δουλικότητα και η ταύτισή σας με την παρασιτική σας ολιγαρχία. Κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, τι σχέση έχει ο «μεγάλος περίπατος» του δημάρχου σας με τις εξαίσιες πεζοδρομήσεις ενός Στέφανου Μάνου ή ενός Κώστα Λαλιώτη; Παλιά, η Νέα Δημοκρατία είχε σχέση με μία ολιγαρχία, βεβαίως, που, όμως, είχε εργοστάσια και παρήγαγαν πράγματα, με τα προβλήματά τους, με τις διαπλοκές τους, με τις αναποτελεσματικότητες. Ήσασταν, όμως, κομμάτι μιας αστικής τάξης που παρήγαγε πλυντήρια, σίδερο, κάτι. Σήμερα τι παράγει; Παρεμπιπτόντως, ακριβώς επειδή είχατε σχέση με μια αστική τάξη που παρήγαγε πλυντήρια και σίδερο, είχατε και έναν Χατζιδάκι στο «Τρίτο Πρόγραμμα». Σήμερα τι παράγει, ακριβώς, η παρασιτική ολιγαρχία, που εσείς εκπροσωπείτε; Αναδιάρθρωση κόκκινων δανείων. Φτιάχνετε πακετάκια από κόκκινα δάνεια, τα βάζετε μέσα σε αρπακτικά ταμεία και ρίχνετε και μια εγγύηση από το κρατικό δημόσιο, δηλαδή φορτώνετε περισσότερο δημόσιο χρέος στις πλάτες του κόσμου. Αυτή είναι η ολιγαρχία που βρίσκεται από πίσω σας και σας βάζει πλάτες και τώρα εσείς σήμερα εξαργυρώνετε τα «γραμμάτια». Και ποια είναι η αισθητική που εσείς παρουσιάζετε εκ μέρους αυτής της παρασιτικής ολιγαρχίας; Ο «μεγάλος περίπατος» του δημάρχου σας και τα κανάλια της συμφοράς. Το χειρότερο με την κιτς παρασιτική ολιγαρχία σας είναι ότι δεν είναι μόνο αντιαισθητική και χυδαία, αλλά ρέπει και στον αυταρχισμό. Βλέπουμε μέσα στο νομοσχέδιό σας να μιλάτε για εξευγενισμό, gentrification, της περιοχής. Εμείς στο ΜέΡΑ25 είμαστε 100% υπέρ της αναβάθμισης της περιοχής, της βελτίωσης της περιοχής, του να γίνει πιο ασφαλής η περιοχή, να γίνει πιο όμορφη η περιοχή για τους κατοίκους της, για τους επισκέπτες, για τους τουρίστες, για όλους. Πώς θα γίνει αυτό, κυρία Υπουργέ; Με πωλητήριο και καφετέρια στο «ΑΚΡΟΠΟΛ»; Πώς θα γίνει ακριβώς; Εμείς τι παρατηρούμε; Παρατηρούμε μια επικίνδυνη αναβίωση στην πλατεία Βικτωρίας αυτών που γινόντουσαν στην πλατεία του Αγίου Παντελεήμωνος μια περίοδο που η Χρυσή Αυγή επιδιδόταν στο να δημιουργεί διαδηλώσεις δήθεν εξαγριωμένων κατοίκων στο πλαίσιο της δημιουργίας εκείνου του μορφώματος. Ήταν η ίδια Χρυσή Αυγή που βοήθησε στον «εξευγενισμό» της περιοχής Γκάζι, αν θυμάστε τότε που όταν φτιαχνόντουσαν ως τρομοκρατική οργάνωση, ουσιαστικά, μισθώνονταν οι χρυσαυγίτες με την ώρα για να διώχνουν ξένους, να διώχνουν διάφορους κατοίκους, έτσι ώστε να καθαρίσει η περιοχή και να αγοραστεί η περιοχή από συγκεκριμένα συμφέροντα Real Estate. Είναι ή δεν είναι αλήθεια ότι Βουλευτής σας εμφανίστηκε δίπλα σε γνωστό χρυσαυγίτη αυτές τις μέρες στην πλατεία Βικτωρίας; Αυτό εννοείτε εξευγενισμό; Εμείς, ξέρετε, τι εννοούμε μιλώντας για εξευγενισμό; Να εισάγουμε καλλιτεχνικά μαθήματα στα παιδιά που ζουν κοντά στο «ΑΚΡΟΠΟΛ». Να δώσουμε τη δυνατότητα στις οικογένειες που ζουν εκεί, στους ανθρώπους που ζουν εκεί, να πάνε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, να αναβαθμίσουμε την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, να λειτουργήσουμε το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Αυτό για μας είναι αναβάθμιση. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ας κλείσουμε με λίγο Ιπποκράτη: «Ο βίος βραχύς, η δε τέχνη μακρή, ο δε καιρός οξύς, η δε πείρα σφαλερή, η δε κρίσις χαλεπή». Ναι, η απόφαση που παίρνουμε είναι γεμάτη ευθύνες. Εσείς τις ευθύνες σας τις καταλαβαίνετε ως διεκπεραίωση εκ μέρους της κιτς, παρασιτικής, αντιφιλελεύθερης ολιγαρχίας. Εμείς τις ευθύνες μας τις βλέπουμε απέναντι στην πολιτιστική παραγωγή και τον πολιτικό πολιτισμό. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Βαρουφάκη.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για μισό λεπτό, γιατί εκ παραδρομής δεν είπα κάτι.
Ορίστε, κυρία Βαγενά.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Επειδή στη συνεδρίαση αυτή κατηγορηθήκαμε επανειλημμένα ότι δεν ξέρουμε να διαβάζουμε, δεν ξέρουμε γράμματα και δεν ξέρω τι άλλο, θέλω να πω ότι το νομοσχέδιο στο άρθρο 2 λέει τα εξής: «Στο «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ» παραχωρείται χωρίς αντάλλαγμα για ενενήντα εννέα χρόνια…» - νομίζω ότι τώρα έγινε για είκοσι χρόνια - «…η χρήση του ακινήτου του πρώην ξενοδοχείου «ACROPOLE PALACE», που βρίσκεται στην Αθήνα επί των οδών 28ης Οκτωβρίου - Πατησίων 51, Αβέρωφ και Μάρνης». Παρακαλώ πάρα πολύ, επειδή αγαπώ πολύ την ελληνική γλώσσα, Μάρνης δεν υπάρχει. Εμείς μπορεί να μην πήγαμε σε κολέγια, μπορεί να μην είμαστε άριστοι, αλλά ξέρουμε καλά την ελληνική γλώσσα. Η οδός είναι Μάρνη. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κυρία Βαγενά. Ο τελευταίος από τον κατάλογο των ομιλητών είναι ο κ. Ιωάννης Πασχαλίδης από τη Νέα Δημοκρατία. Μην ξεχνάμε ότι είστε και από την όμορφη Καβάλα! Ορίστε, κύριε Πασχαλίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το παρόν νομοσχέδιο συστήνεται ένας νέος αναπτυξιακός πολιτιστικός φορέας με πολλές καινοτομίες στη δομή, που επιχειρούν να δημιουργήσουν εντελώς νέα δεδομένα και προκλήσεις. Πρόκειται για το «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ» έναν διεθνούς εμβέλειας φορέα, που στοχεύει στην ενίσχυση και την προβολή Ελλήνων δημιουργών και καλλιτεχνών και θα στεγάζεται στο εμβληματικό κτήριο του «ΑΚΡΟΠΟΛ» στην Πατησίων. Ο δημιουργικός και πολιτιστικός κλάδος και φυσικά οι επαγγελματίες του, οι περίφημες σύγχρονες δημιουργικές βιομηχανίες, βρίσκουν επιτέλους έναν φορέα στήριξης και ανάδειξης, που θα στεγαστεί σε ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα κτήρια της εποχής του Μεσοπολέμου. Με το παρόν νομοσχέδιο ορίζεται με ακρίβεια η φυσιογνωμία, οι σκοποί και η δράση του νέου εποπτευόμενου φορέα του Υπουργείου Πολιτισμού. Είναι ο πρώτος φορέας του Υπουργείου που δεν έχει ένα αντικείμενο δράσης, δεν έχει δηλαδή μια κάθετη δράση άλλα οριζόντια στο σύνολο του σύγχρονου πολιτισμού και του δημιουργικού κλάδου, δηλαδή σε όλες τις κλασικές μορφές πολιτισμού αλλά και στις νεότερες και έως σήμερα εντελώς παραγκωνισμένος από την ελληνική πολιτεία, όπως είναι η μόδα, το design, η φωτογραφία και ούτω καθεξής. Σκοπός του νέου φορέα είναι η διοργάνωση αλλά και η συμμετοχή σε διεθνείς εκθέσεις, καθώς και η σύναψη προγραμματικών ή άλλων συμβάσεων με δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς της Ελλάδας και του εξωτερικού. Στους σκοπούς του «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ» περιλαμβάνονται, επίσης, η διεξαγωγή μελετών και ερευνών για τη συμμετοχή στον σύγχρονο πολιτισμό, καθώς και η διοργάνωση δράσεων, εκδηλώσεων και εκθέσεων τόσο μέσα στο κτήριο όσο και στην ευρύτερη περιοχή. Όσον αφορά τη διοίκηση του φορέα, θα επιλέγεται διευθυντής κατόπιν πρόσκλησης ενδιαφέροντος, θα οριστεί διοικητικό συμβούλιο, αλλά θα μπει για πρώτη φορά στο ελληνικό δημόσιο και διεθνής συμβουλευτική επιτροπή. Η απόφαση για τη σύσταση αυτής της επιτροπής αντικατοπτρίζει την εν γένει φιλοσοφία που διέπει το «ΑΚΡΟΠΟΛ ΑΚΡΟΣ», καθώς και την πρόθεσή του να αποτελέσει πρότυπο φορέα. Κεντρική ιδέα της εισαγωγής του εν λόγω θεσμού είναι η δημιουργία μιας επιτροπής στην οποία θα συμμετέχουν εγνωσμένου κύρους προσωπικότητες, οι οποίες με τις γνώσεις και το διεθνές κύρος τους θα συμβάλουν τόσο εισφέροντας τεχνογνωσία, όσο και πηγές χρηματοδότησης. Η επιτροπή δεν θα συνδέεται οργανικά και λειτουργικά με τον φορέα και δεν θα αμείβεται από αυτόν. Θα ήθελα, επίσης, να επισημάνω ότι η επιλογή στέγασης του διεθνούς φορέα στο κτήριο του «ΑΚΡΟΠΟΛ» δεν είναι τυχαία. Το μοναδικής αίγλης κτήριο που βρίσκεται απέναντι από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και πολύ κοντά στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, θα γίνει η καρδιά και μαζί ο αιματοδότης του σύγχρονου πολιτισμού. Χάρη στον νέο φορέα θα έχει, επίσης, αναψυκτήριο, εστιατόριο και πωλητήριο με πλήθος μοναδικών δημιουργιών μέσα στο κτήριο της Πατησίων. Έτσι, οι πολίτες και οι χιλιάδες επισκέπτες του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου θα έχουν ένα ακόμα σημείο αναφοράς, επίσκεψης και κατανάλωσης στο σημείο αυτό της πόλης. Όπως προαναφέρθηκε, βασικός στόχος του φορέα είναι η δημιουργία μιας δεξαμενής καλλιτεχνών, οι οποίοι θα διαθέτουν προσόντα που θα μπορέσουν να τους αναδείξουν σε ικανούς διοικητές μιας καλλιτεχνικής δημιουργικής ομάδας. Και τούτο, διότι στους καλλιτεχνικούς οργανισμούς παρατηρείται συχνά το φαινόμενο να είναι δυσχερής η εξεύρεση ενός προσώπου το οποίο να συγκεντρώνει ταυτόχρονα καλλιτεχνική αξία και διοικητικά προσόντα. Σύμφωνα, επίσης, με το παρόν νομοσχέδιο, στο «ΑΚΡΟΠΟΛ» θα εφαρμοστεί και ο θεσμός φιλοξενίας καλλιτεχνών και δημιουργών. Ο θεσμός αυτός συνίσταται στη δυνατότητα καλλιτεχνών και δημιουργών από όλο τον κόσμο να ζήσουν και να εργαστούν σε τόπο εκτός του τόπου κατοικίας τους, σε χώρους κατάλληλα διαμορφωμένους, προκειμένου να μπορέσουν να παραγάγουν το καλλιτεχνικό τους έργο για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα κάποιων μηνών. Άλλες δράσεις του νέου φορέα είναι η διοργάνωση έρευνας πεδίου και ταξιδιών μελέτης με συμμετοχή διεθνών προσωπικοτήτων αλλά και η υποστήριξη της συμμετοχής εθνικών αντιπροσώπων σε αντίστοιχες διεθνείς συναντήσεις, που θα οδηγήσει στην ισχυροποίηση των δεσμών και στην αύξηση των ευκαιριών συνεργασίας. Ακόμα ο νέος φορέας θα θεσμοθετήσει προγράμματα που θα στοχεύουν στη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ της σύγχρονης τέχνης και της ελληνικής παράδοσης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η αξιοποίηση του «ΑΚΡΟΠΟΛ» αποτελεί ένα σημαντικότατο βήμα ωρίμανσης του δημιουργικού και πολιτιστικού κλάδου τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Στηρίζουμε το παρόν νομοσχέδιο για τις καινοτόμες ρυθμίσεις του, έχοντας πάντα στο μυαλό μας ότι κάθε επένδυση στον δημιουργικό και πολιτιστικό τομέα, συμβάλλει καθοριστικά στην ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας και προβολή του σύγχρονου προσώπου της Ελλάδος στον κόσμο. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Πασχαλίδη και για την τήρηση του χρόνου και με το παραπάνω. Να είστε καλά. Θα δώσω τον λόγο στην Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, την κ. Στυλιανή Μενδώνη. Στη συνέχεια θα μιλήσει η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου και αν θελήσει να απαντήσει η Υπουργός, φυσικά θα έχει τον λόγο. Θα μιλήσει και ο κ. Μπουκώρος μετά. Επισημαίνω ότι δεν θα κλείσει εδώ η διαδικασία με την ομιλία της Υπουργού. Ορίστε, κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Βουλευτές, κύριε Πρόεδρε, να δούμε λίγο τα διαδικαστικά. Έχουν κατατεθεί πέντε βουλευτικές τροπολογίες οι οποίες είναι εκπρόθεσμες και μία υπουργική τροπολογία, αυτή που υποστήριξε ο Υφυπουργός Υγείας. Η υπουργική τροπολογία του Υπουργείου Υγείας γίνεται δεκτή. Όσον αφορά τις βουλευτικές τροπολογίες: Αυτή η οποία ανέπτυξε ο κ. Καμίνης προηγουμένως - κατετέθη από το Κίνημα Αλλαγής - για την επιδότηση της ανεργίας των εργαζομένων στον τουρισμό και τον επισιτισμό είναι ενδιαφέρουσα. Θα θέλαμε πολύ να τη δούμε. Υπάρχει όμως το εκπρόθεσμο από τη μια και από την άλλη, ακριβώς επειδή δεν το ξέραμε εγκαίρως, δεν προλάβαμε να κάνουμε την διαβούλευση που έπρεπε με τα συναρμόδια Υπουργεία και ιδιαίτερα με το Υπουργείο Οικονομικών. Όμως, μπορούμε τη συζήτηση αυτή να την μεταφέρουμε και να δούμε πώς θα το αντιμετωπίσουμε. Επίσης η τροπολογία η οποία κατετέθη για την παράταση της θητείας των διοικητικών οργάνων των πολιτιστικών σωματείων είναι και αυτή εκπρόθεσμη. Επομένως, δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Θα δούμε εάν μέσα πάλι από μια διαβούλευση, μπορεί κι αυτή να προχωρήσει. Τώρα πριν μπω στο θέμα του «ΑΚΡΟΠΟΛ», του νομοσχεδίου και των λοιπών διατάξεων, άκουσα με πολλή προσοχή όσα ελέχθησαν - τα οποία φυσικά ήταν εκτός του περιεχομένου του σχεδίου νόμου - και επιλεκτικά θα απαντήσω σε κάποια απ' αυτά. Διότι, αν μη τι άλλο, πρέπει να καταγράφονται στα Πρακτικά της Βουλής όχι μόνο αυτά τα οποία λέγονται ή επισημαίνονται αλλά και οι σχετικές απαντήσεις, για να μπορεί κι ο ιστορικός του μέλλοντος να κρίνει σε τελευταία ανάλυση. Μας κατηγόρησε η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ για την πρώτη πράξη που κάναμε, για την αλλαγή του αρχιφύλακα της Ακρόπολης, ναι, πράγματι, αλλάξαμε τον αρχιφύλακα της Ακρόπολης ,όταν διαπιστώσαμε ότι ήταν ελέγχων και ελεγχόμενος, όταν ενώ ήταν διαχειριστής του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων, ήταν συγχρόνως κι αρχιφύλακας. Αυτό τουλάχιστον για τη λογική του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να μην έχει πρόβλημα αλλά για τη δική μας λογική έχει πρόβλημα. Επίσης, όταν κάναμε πρόσκληση για την τοποθέτηση αρχιφύλακα στην Ακρόπολη, δεν προσήλθε ο συγκεκριμένος ή κάποιος άλλος ως υποψήφιος. Προσήλθε απλώς μία υποψήφια, η οποία συμπτωματικά ήταν στέλεχος της ΔΑΚΕ. Αλλά δεν υπήρχε και άλλος υποψήφιος. Να πάμε τώρα σε αυτό το οποίο μας κατηγορήσατε και το οποίο έρχεται και σε μια απόλυτη αντίφαση με αυτά που λέτε, ότι μετακινήσαμε κάποιο διευθυντικό στέλεχος από τη διοίκηση παρανόμως και γι' αυτό η δικαιοσύνη παρενέβη. Προφανώς δεν παρενέβη η δικαιοσύνη. Δεν υπάρχει καμμία προσωρινή δικαστική προστασία. Δεν ξέρω αν ζητήθηκε, αλλά σε κάθε περίπτωση απερρίφθη, γιατί τίποτα δεν έχει φτάσει στο Υπουργείο. Την δε συγκεκριμένη υπάλληλο τη μετακινήσαμε στη Διεύθυνση Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης, ακριβώς διότι θέλαμε να δώσουμε ιδιαίτερη έμφαση στην καλλιτεχνική εκπαίδευση. Και, όπως γράφει και η απόφαση μετακίνησής της, ακριβώς, επειδή έχει ικανότητες, γι' αυτόν τον λόγο μετακινήθηκε στην άλλη διεύθυνση της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης. Επομένως, να είμαστε λίγο προσεκτικοί σε αυτά που λέμε. Όσο για το αναβατόριο της Ακρόπολης, πάντα μας παραπέμπει στις σκηνές του 2018 και του 2019, όταν ήταν μέρα παρά μέρα χαλασμένο, όταν μαθητές τους πήραν στα χέρια για να τους ανεβάσουν στον βράχο. Και φυσικά το αναβατόριο θα ήταν εγκαίρως στη θέση του, αλλά μεσολάβησε ο κορωνοϊός, μεσολάβησαν εβδομήντα δύο εργάσιμες ημέρες που ήταν κλειστό το εργοστάσιο στην Ιταλία. Επομένως, αυτό το αντικειμενικό μπορεί να ισχύσει για οπουδήποτε αλλού, κατά τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, όχι όμως για το αναβατόριο της Ακρόπολης. Μιλήσατε για ανεπαρκή μέσα ως προς τη στήριξη των καλλιτεχνών την περίοδο της πανδημίας. Έχω απαντήσει σε δεκάδες ερωτήσεις, έχω μιλήσει από αυτό το Βήμα σε επίκαιρες ερωτήσεις. Η Κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή υποστήριξε τους επαγγελματίες του καλλιτεχνικού κλάδου, έτσι όπως υποστήριξε όλους τους πληττόμενους επαγγελματίες. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ]] Πέρα από τα οριζόντια μέτρα τα οποία εφαρμόστηκαν ήδη από τον Μάρτιο, για να μη μιλάμε για καθυστερήσεις, και διευρύνθηκαν σε τέτοιο βαθμό ώστε στο τέλος να δικαιούνται επιδόματος όσοι έχουν απλώς ασφαλιστική ικανότητα, δηλαδή εισόδημα 2.022,5 ευρώ στους δώδεκα μήνες, υπήρξε και το πακέτο των αναπτυξιακών μέτρων, το οποίο εσείς μπορεί να θέλετε να το ξεχνάτε, όμως, οι προκηρύξεις είναι στον αέρα. Είναι 22 εκατομμύρια ευρώ τα αναπτυξιακά μέτρα, είναι πέντε προκηρύξεις αυτές που βρίσκονται ήδη στον αέρα. Οι προηγούμενες έχουν ολοκληρωθεί. Έχουν δοθεί επιχορηγήσεις και αφορούν στο θέατρο, στον χορό, για πρώτη φορά στην ελεύθερη αγορά τα εικαστικά, το video game development, το design. Το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου πήρε επιπλέον της συνήθους χρηματοδότησής των 4,5 εκατομμυρίων 2.000.800 ευρώ, ακριβώς για να ενισχύσει ανθρώπους οι οποίοι επλήγησαν από την πανδημία, και ενισχύθηκαν για πρώτη φορά οριζόντια. Δόθηκε περίπου 1,5 εκατομμύριο ευρώ, είναι σε διαδικασία εκταμίευσης, προς τις περιφέρειες, ακριβώς για να ενισχυθούν οι συναυλίες, ενώ βρισκόμαστε σε συνεργασία με τον ΟΑΕΔ και με το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού για την ενίσχυση του βιβλίου, η οποία απλώς έπρεπε να επιλύσει ορισμένα διαδικαστικά θέματα. Να πάμε τώρα σε αυτά που είπε ο κ. Βερναρδάκης. Πράγματι δεν κάναμε τα ίδια με εσάς στο πεδίο των οργανισμών συλλογικής διαχείρισης. Πιο συγκεκριμένα, εσείς με τον ν.4491/2017 συστήσατε ένα αμφιλεγόμενο νομικό μόρφωμα το οποίο λειτουργούσε ως υπηρεσία του ΟΠI, δίνοντάς του επιχορήγηση 3 εκατομμύρια ευρώ από το αποθεματικό του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, εγείροντας ζητήματα υγειούς ανταγωνισμού. Γι' αυτό το θέμα έχουν γίνει σοβαρές καταγγελίες. Ενώ συστήσατε αυτόν τον κρατικό φορέα, επιχειρήσατε με εξουσιοδοτικές διατάξεις που δεν έχουν σαφή εμβέλεια να μεταφέρετε περιουσία του ελληνικού δημοσίου στον νέο οργανισμό συλλογικής διαχείρισης. Ο νόμος σας ψηφίστηκε το 2017. Γιατί δεν προβήκατε στην αδειοδότηση του νέου ΟΣΔ, της ΕΔΕΜ δηλαδή, μέχρι τον Ιούλιο του 2019; Διότι είπατε ότι καθυστερήσαμε οκτώ μήνες μέχρι τον Φεβρουάριο του 2020, ενώ εσείς επί είκοσι μήνες δεν είχατε κάνει τίποτα. Γιατί; Γιατί εμπαίζετε τους δημιουργούς. Γιατί εμείς αδειοδοτήσαμε τον νέο οργανισμό συλλογικής διαχείρισης, την ΕΔΕΜ, μόλις αυτή προσκόμισε την έκθεση βιωσιμότητας για την οποία υπάρχει πρόβλεψη στο δικό σας νομοσχέδιο. Επίσης, ο προσωρινός διαχειριστής της ΕΥΕΔ, που εμείς ορίσαμε, έκανε δύο μεγάλες διανομές που ωφέλησαν απολύτως τους δημιουργούς. Αντίθετα, η δική σας διαχειρίστρια, η κ. Βλάχου, παραιτήθηκε άρον - άρον τον Οκτώβρη. Τέλος, συγκροτήσαμε ομάδα εργασίας μετά από πρόταση των ΟΣΔ, για να εξεταστεί ένα συνολικό πακέτο στήριξης. Στην ομάδα εργασίας συμμετέχουν εκπρόσωποι των αρμοδίων Υπουργείων Οικονομικών και Ανάπτυξης υπό τον Γενικό Γραμματεία Σύγχρονου Πολιτισμού μαζί με εκπροσώπους των ΟΣΔ. Είναι σε διαδικασία αυτή η επιτροπή και πολύ σύντομα θα κατατεθεί το πόρισμά της. Το σχέδιο που υποβάλατε για τα πνευματικά δικαιώματα όχι απλώς ήταν ατελές, αλλά είχε σκοπό να εγκλωβίσει σε αδιέξοδο τους δημιουργούς και τη δημιουργία. Αυτό το οποίο εμείς κάναμε, είναι μέσα από συγκεκριμένη και νόμιμη διαδικασία να αδειοδοτήσουμε την ΕΔΕΜ και να κλείσουμε το συγκεκριμένο μόρφωμα το οποίο εσείς δημιουργήσατε. Επιπλέον, μας είπε ο κ. Βερναρδάκης ότι φέρνουμε για τον σύγχρονο πολιτισμό ένα σχέδιο νόμου μετά από έναν χρόνο διακυβέρνησης. Μα, τα δικά σας τρία νομοσχέδια, που υποτίθεται αφορούσαν τον σύγχρονο πολιτισμό, κατετέθησαν με τέσσερα χρόνια καθυστέρηση, γι' αυτό και δεν πρόλαβαν να περάσουν από τη Βουλή. Επίσης, εθίγη το θέμα του Μουσείου Βρανά στη Λέσβο. Οι Υπουργοί Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ είχαν δεσμευθεί ότι θα τακτοποιήσουν το Μουσείο Βρανά και θα το κρατικοποιήσουν. Δεν έγινε κάτι τέτοιο επί ΣΥΡΙΖΑ παρά τις δεσμεύσεις σας ,και δεν έγινε γιατί υπήρχαν αντικειμενικές δυσκολίες τις οποίες επιλύουμε και το Μουσείο Βρανά θα συμπεριλαμβάνεται στο επόμενο νομοσχέδιό μας. Και για να τελειώσω με αυτά τα οποία είναι στο περιθώριο του σημερινού σχεδίου νόμου, να πω στον κ. Σπανάκη ότι η οδός Πειραιώς προφανώς είναι ο δεύτερος άξονας μαζί με τη Συγγρού και οπωσδήποτε είναι ένας άξονας που πρέπει πολιτιστικά να αναδειχθεί. Αυτό θα είχε γίνει, εάν το 2015 η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε σταματήσει τη διαδικασία που είχε ξεκινήσει ο τότε Υπουργός Πολιτισμού, ο κ. Τασούλας, ο νυν Πρόεδρος της Βουλής, για την αξιοποίηση του εργοστασίου Τσαούσογλου για μόνιμη στέγαση του Υπουργείου Πολιτισμού και του Φεστιβάλ. Αυτά όλα σταμάτησαν επί ΣΥΡΙΖΑ. Τα έχουμε επαναφέρει και ήδη είμαστε σε συνεννόηση με την Εθνική Τράπεζα, στην οποία ανήκει το συγκρότημα Τσαούσογλου, και σύντομα θα μπορούμε να δώσουμε μια εικόνα για το τι κάνουμε στην Πειραιώς. Είπα και στις επιτροπές ότι ο πολιτισμός είναι μια βαθιά πολιτική έννοια. Υπ' αυτή την έννοια, βεβαίως, το νομοσχέδιο το οποίο εμείς φέρνουμε στη Βουλή είναι διαφορετικό από το νομοσχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί απλώς έχουμε διαφορετική αντίληψη, έχουμε διαφορετική ιδεολογία. Όμως, ας μην κρυβόμαστε, έχουν περάσει δώδεκα μήνες αλλά η δική σας πολιτική πολιτισμού, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και οι άλλες πολιτικές κρίθηκαν από τον ελληνικό λαό. Έχω πει και άλλες φορές και θα το πω και σήμερα, η πολιτική σας επί του πολιτισμού κρίθηκε και επί της ουσίας ατομικά όταν εκ των πέντε Υπουργών Πολιτισμού που είχατε, οι τέσσερις έβαλαν υποψηφιότητα και ουδείς εξελέγη στο Κοινοβούλιο.
Είναι ντροπή να το λέτε αυτό τη στιγμή που είστε διορισμένη. Δεν μπήκατε στη διαδικασία.
Δεν σας διέκοψα. Όπως ήδη έχω επισημάνει, με το προτεινόμενο σχέδιο νόμου υλοποιούμε προγραμματική μας δέσμευση για τη δημιουργία ενός σύγχρονου, ευέλικτου και, κυρίως, πρότυπου φορέα, που θα βοηθά, θα ενισχύει και θα ενδυναμώνει τον καλλιτεχνικό και δημιουργικό κόσμο να ενημερώνεται, να αξιοποιεί ευκαιρίες, να αξιοποιεί χρηματοδοτικά εργαλεία, να διαλέγεται με την τεχνολογία, να επικοινωνεί τόσο μεταξύ των μελών του όσο και με το γενικό κοινό και να είναι σε διαρκή επαφή με το διεθνές καλλιτεχνικό και πολιτιστικό γίγνεσθαι. Το επεσήμανα και στη χθεσινή συνεδρίαση. Οι αρνητικοί σχολιασμοί που ακούστηκαν σχετικά με το «ΑΚΡΟΠΟΛ», εξαντλούνται σε μια κινδυνολογία περί εμπορευματοποίησης της τέχνης, που δήθεν θα επέλθει, διότι κατά τους κινδυνολογήσαντες μεταξύ των σκοπών του νέου φορέα εντοπίζεται και η μέριμνα να καλλιεργήσει δεξιότητες στα μέλη του πολιτιστικού και δημιουργικού κλάδου. Ο σκοπός αυτός ερμηνεύτηκε ως στόχος μας να μεταλλάξουμε τους καλλιτέχνες και τους δημιουργούς σε μάνατζερ και διαχειριστές. Μας ειπώθηκε, κυρίως από τους Βουλευτές της Μείζονος Αντιπολίτευσης, ότι οι καλλιτέχνες δεν ενδιαφέρονται καθόλου να μάθουν πώς να λειτουργούν μια επιχείρηση ή πώς να λειτουργούν εντός μιας επιχειρηματικής δράσης, και αυτό ενώ η ίδια η πραγματικότητα τους διαψεύδει, αν λάβουμε υπ' όψιν ότι εδώ και χρόνια οι καλλιτέχνες προσπαθούν να δημιουργήσουν με συμπράξεις, είτε πρόκειται για θιάσους είτε πρόκειται για συνεργατικά μουσικά σχήματα είτε πρόκειται για κοινές εκθέσεις τέχνης. Μας είπαν, επίσης, ότι οι καλλιτέχνες πένονται και πρέπει να ενισχυθούν μέσω επιδομάτων και επιχορηγήσεων. Μα, αυτό δεν αναιρεί τους σκοπούς του «ΑΚΡΟΠΟΛ». Το είπα και χθες. Το Υπουργείο Πολιτισμού δεν αφίσταται των αρμοδιοτήτων ούτε των υποχρεώσεών του, εάν θέλετε. Το γεγονός ότι ενδέχεται να προκύψουν λόγοι για τους οποίους οι καλλιτέχνες πρέπει να ενισχυθούν οικονομικά από την πολιτεία, δεν σημαίνει ότι είναι περιττός ο εφοδιασμός τους με την ικανότητα να εκπροσωπούν και να διαχειρίζονται αποτελεσματικά τις δικές τους καλλιτεχνικές δομές στον καιρό της ομαλότητας, εκτός εάν θέλουμε τους καλλιτέχνες μονίμως ευάλωτους, μονίμως σε ανάγκη. Είναι και αυτό μια σαφής πολιτική επιλογή. Χαίρομαι, κύριε Κωνσταντόπουλε, που εκτιμήσατε την ίδρυση του «ΑΚΡΟΠΟΛ» ως θετικό βήμα, ανεξαιρέτως από το έδρανο που κάθεται ο καθένας. Σας ευχαριστώ που εντοπίσατε ότι υποστηρίζει τη δικτύωση και τη διασύνδεση μεταξύ των ίδιων των φορέων του δημιουργικού κλάδου, την παροχή τεχνογνωσίας στη διακίνηση των έργων των δημιουργών και την ανάπτυξη πολιτικών προσέλκυσης του κοινού. Χαίρομαι που συμφωνήσαμε κι εσείς ότι ο πολιτισμός απαιτεί συνέργειες. Φυσικά και συμφωνώ μαζί σας ότι το επάγγελμα του καλλιτέχνη είναι επισφαλές και ότι υπάρχει μια πολυπλοκότητα των εργασιακών σχέσεων στον χώρο του πολιτισμού. Όμως, αυτή την επισφάλεια φιλοδοξεί να μετριάσει τουλάχιστον ο συγκεκριμένος σκοπός του «ΑΚΡΟΠΟΛ». Ας μην προσβάλλουμε - και δεν αναφέρομαι στον κ. Κωνσταντόπουλο, άλλωστε αρκετές από τις προτάσεις του τις κάναμε ήδη δεκτές - τους καλλιτέχνες φυλακίζοντάς τους σε μια διαρκή ανάγκη ενίσχυσής τους από το κράτος. Ας τους δώσουμε την ευκαιρία να είναι οι ίδιοι οι γνώστες και οι διαχειριστές της δουλειάς τους, να πληροφορούνται και να αξιοποιούν τις ευκαιρίες, τα προγράμματα, τα χρηματοδοτικά εργαλεία και νομίζω ότι όλοι θα εκπλαγούμε ευχάριστα. Σας είπα και χθες, ο πολιτισμός σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία - εμένα μου αρέσει να αναφέρομαι στη διεθνή βιβλιογραφία, την οποία, εάν θέλετε, μπορώ να την δώσω και πολύ συγκεκριμένα - αναγνωρίζεται σαφώς ως διακριτός τομέας της οικονομίας, που χρησιμοποιεί πόρους, παράγει προϊόντα και υπηρεσίες, δημιουργεί εισόδημα και θέσεις εργασίας. Η οικονομία του πολιτισμού απασχολεί όλο και περισσότερο τα κράτη, τους επιστημονικούς οργανισμούς, τους επαγγελματικούς φορείς. Δεν είναι, συνεπώς, ασύμβατες οι έννοιες πολιτισμός και οικονομία, όπως επιχειρείτε, όπως προσπαθείτε συνεχώς να μας πείσετε. Εκτός εάν μιλάμε για καλλιτέχνες που βιοπορίζονται από άλλη πηγή. Αυτοί είναι μάλλον οι τυχεροί του κλάδου. Στα αλήθεια, όμως, πόσους τέτοιους καλλιτέχνες ξέρετε; Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σύμφωνα με την UNESCO - και δεν αναφέρομαι σ' έναν οποιονδήποτε οργανισμό, αναφέρομαι στην UNESCO - οι πολιτιστικές και δημιουργικές βιομηχανίες είναι ο πλέον ανερχόμενος οικονομικά τομέας. Μας λέει η UNESCO ότι η ευαίσθητη κατηγορία των καλλιτεχνών, με την κατάλληλη υποστήριξη, μπορεί όχι απλώς να επιβιώσει οικονομικά αλλά να ανθίσει, να αποφέρει έσοδα, να παράσχει θέσεις εργασίας χάρις στο ταλέντο των δημιουργών. Αυτό φιλοδοξεί να κάνει και το «ΑΚΡΟΠΟΛ». Όλα αυτά, κατά τη γνώμη σας, καθιστούν τον πολιτισμό και την τέχνη αγοραία προϊόντα. Μα, όλα αυτά που είπα προηγουμένως δεν τα λέμε εμείς, τα λέει η UNESCO, τα εκτιμούν όλοι οι διεθνείς οργανισμοί, από τον ΟΗΕ στον ΟΟΣΑ. Εάν έχετε επιχειρήματα περί του αντιθέτου, ευχαρίστως να τα ακούσουμε. Επιχειρήματα όμως, όχι αντιπολιτευτικές αυτοσκοπικές κινδυνολογίες. Εάν δεν έχετε, βοηθήστε στη δημιουργία αυτού του φορέα. Επιμένω, τα αποτελέσματα θα μας εκπλήξουν όλους θετικά. Πριν μπω στο δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου, θα ήθελα να κάνω δυο - τρεις παρατηρήσεις. Κατ' αρχάς, ο κ. Γρηγοριάδης, για να στηρίξει την αιτίασή του περί βολέματος στο «ΑΚΡΟΠΟΛ», διάβασε τη μισή φράση από το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 2 του άρθρου 7, όπου διευκρινίζεται ότι ο διορισμός γίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του 2190/1994, δηλαδή του ΑΣΕΠ. Δεν τις κάνουμε έτσι όπως μας έρχονται τις προσλήψεις, τις κάνουμε μέσω ΑΣΕΠ και έπειτα από εγκριτική απόφαση της ΠΥΣ 33/2006. Άρα, το «ΑΚΡΟΠΟΛ» εντάσσεται πλήρως στους κανόνες διαφάνειας του δημόσιου τομέα. Όσο για τον προβληματισμό της κ. Ασημακοπούλου, επαναλαμβάνω, γιατί το έχω ήδη πει, οι αμοιβές του προσωπικού είναι βάσει του ενιαίου μισθολογίου, δηλαδή του ν.4354/2015. Δεν είναι αμοιβές τις οποίες τις καθορίζουμε εμείς, τις καθορίζει το ενιαίο μισθολόγιο. Επίσης, από κανένα σημείο δεν προκύπτει η οποιαδήποτε σχέση του ΑΚΡΟΠΟΛ με ΜΚΟ. Για να κλείσουμε και αυτό το ερώτημα, δεν έχουμε συνεργασία με ΜΚΟ. Επίσης, δεν υπάρχουν μετακλητοί υπάλληλοι. Κανένας μετακλητός υπάλληλος στο «ΑΚΡΟΠΟΛ». Όλοι διορίζονται με ΑΣΕΠ. Τέλος, επειδή άκουσα ότι στο νομοσχέδιο αναφέρουμε τη λέξη εξευγενισμός για την ευρύτερη περιοχή, δεν υπάρχει πουθενά μέσα στο κείμενο η λέξη εξευγενισμός. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υπουργού]] Επίσης, αυτά τα οποία ακούσαμε για το ΕΜΣΤ, προφανώς το ΕΜΣΤ πρέπει να λειτουργήσει ως ένας τέτοιος φορέας, ο οποίος θα βγάζει την ελληνική τέχνη προς τα έξω διεθνώς. Μα το ΕΜΣΤ άνοιξε. Το ΕΜΣΤ παρελήφθη ως κτήριο τον Φεβρουάριο του 2013. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν έκανε τίποτα επί πέντε χρόνια να το ανοίξει. Και το ΕΜΣΤ άνοιξε, σύμφωνα με τον προγραμματισμό μας, πριν το τέλος του Φεβρουαρίου του 2020. Τέλος, επειδή έγιναν δύο - τρεις αναφορές στο σχέδιο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου και της ευρύτερης αναγέννησης της περιοχής ότι δήθεν δεν προχωρεί, κάνετε πολύ μεγάλο λάθος. Είναι μία από τις προγραμματικές δεσμεύσεις του Πρωθυπουργού, του Κυριάκου Μητσοτάκη. Προφανώς, δημιουργούμε το τρίγωνο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο - Πολυτεχνείο - «ΑΚΡΟΠΟΛ». Μας είπατε ότι δεν ξέρουμε την επιταγή του Συντάγματος για το Πολυτεχνείο. Μα εμείς ουδέποτε είπαμε - ουδέποτε είπαμε! - ότι στο Πολυτεχνείο θα μεταφερθούν εκθέσεις του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Από την αρχή έχουμε πει ότι στο Πολυτεχνείο θα συνεχίσει να λειτουργεί η Αρχιτεκτονική Σχολή, την οποία θέλουμε να λειτουργεί εκεί. Είπαμε ότι το Πολυτεχνείο θα συνεχίσει να το διαχειρίζεται το ίδιο το Πολυτεχνείο, διότι αυτό πρέπει να γίνει. Ήδη το Πολυτεχνείο στα διοικητικά του επίπεδα έχει βγάλει τις πρώτες αποφάσεις του για το κτήριο Γκίνη. Ουδέποτε, λοιπόν, εμείς είπαμε ότι θα μεταφέρουμε το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στο Πολυτεχνείο. Είπαμε, αντίθετα, ότι το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο θα επεκταθεί εν υπογείω. Σας είπα και χτες ότι θα έρθουν όλες οι χωροταξικές ρυθμίσεις τον Σεπτέμβρη, οι οποίες θα διευκολύνουν τους μελετητές να κάνουν τις σωστές μελέτες, για να τελειώνουμε μία ώρα αρχύτερα από τις μελέτες. Και έχουμε πει ότι το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο θα συνδέεται με το «ΑΚΡΟΠΟΛ», γιατί πρέπει να συνδέεται. Γιατί οι σύγχρονες μουσειολογικές αντιλήψεις, όλες οι σύγχρονες τάσεις συνδέουν τον κλασικό πολιτισμό, τον κλασικό ελληνικό πολιτισμό με τη σύγχρονη δημιουργία. Λοιπόν, δεν ακούτε, δεν διαβάζετε και τα Πρακτικά. Είναι η τρίτη φορά που το επαναλαμβάνω αυτό για το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Πάμε τώρα στο Δεύτερο Μέρος του νομοσχεδίου. Νομίζω ότι σε κάποια άρθρα δεν χρειάζεται καν να επανέλθω. Τα είπε και ο εισηγητής μας. Νομίζω ότι έχω εξαντλήσει και εγώ το θέμα. Θα σταθώ επιλεκτικά στο άρθρο 16, με το οποίο ρυθμίζεται το ζήτημα των εκδηλώσεων που ακυρώθηκαν ή αναβλήθηκαν λόγω της πανδημίας. Συγκεκριμένα, προβλέπουμε τη δυνατότητα του διοργανωτή να προσφέρει στον πελάτη, σε αυτόν που αγόρασε δηλαδή ένα εισιτήριο, το ισόποσο πιστωτικό σημείωμα, το οποίο θα ισχύει για την παρακολούθηση της ίδιας της αναβληθείσας εκδήλωσης, αν πραγματοποιηθεί, ή άλλης εκδήλωσης η οποία θα πραγματοποιηθεί μέχρι 30-9-2021. Σε άλλη περίπτωση, ο διοργανωτής επιστρέφει τα χρήματα στον κάτοχο του πιστωτικού σημειώματος. Είναι προφανές ότι επιχειρούμε μια ισορροπία μεταξύ αφ' ενός μεν του αγοραστή, που έδωσε τα χρήματά του για μία παράσταση που δεν πραγματοποιήθηκε, αφ' ετέρου των διοργανωτών, οι οποίοι προφανώς δεν μπορούν να διαχειριστούν την άμεση και συνολική επιστροφή των αντιτίμων χωρίς να οδηγηθούν σε καταστροφή, και μάλιστα χωρίς ευθύνη τους, αφού η πανδημία ήταν ανώτερη βία. Είναι εφικτό κάποιος από εμάς να περιμένει να πάρει πίσω τα χρήματα τα οποία έδωσε για ένα εισιτήριο. Άλλωστε η πλειοψηφία των εισιτηρίων, ένας μέσος όρος, δεν ξεπερνά τα 20 με 30 ευρώ. Δεν είναι, όμως, εφικτό να ζητηθούν διά μιας αυτά τα ποσά εκ μέρους όλων των πελατών από τον διοργανωτή ξαφνικά και συνολικά. Τα επισημαίνω αυτά, διότι ακούστηκε ότι νομοθετούμε σε βάρος των πελατών. Πρέπει να έχουμε και κάποιο μέτρο και κάποια όρια σε αυτά που λέμε. Θα τονίσω και πάλι τη σημασία του άρθρου 17. Με τις νομοτεχνικές ρυθμίσεις βγάλαμε το είκοσι χρόνια και δώσαμε πλήρη χρήση στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, χωρίς αντάλλαγμα, στο κτήριο του Φιξ. Σχετικά με το άρθρο 21, γιατί και για αυτό ακούστηκαν διάφορα πράγματα, πώς και αν θα στελεχωθεί με μετακλητούς κ.λπ., μα το άρθρο 21 δεν κάνει τίποτε άλλο από το να εξορθολογίζει το άρθρο 10 του π. δ.4 του 2018, το οποίο προέβλεπε ένα αυτοτελές Τμήμα Τύπου, Επικοινωνίας και Προβολής. Εμείς, λοιπόν, αφήνουμε το Τμήμα Τύπου και Προβολής να κάνει τη δουλειά του, και δημιουργούμε ένα άλλο Τμήμα Εθιμοτυπίας, το οποίο είναι απαραίτητο και υπάρχει σε όλα τα Υπουργεία Πολιτισμού των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι οι ίδιοι υπάλληλοι που υπηρετούν. Η μόνη διαφορά που θα υπάρξει, είναι ένας τμηματάρχης επιπλέον με το επίδομα του τμηματάρχη, τα 250 ευρώ. Αυτή είναι η διαφορά. Σχετικά με το άρθρο 22, που ορίζει τον Διευθυντή Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ως όργανο διοίκησης, θα τονίσω ξανά ότι πρόκειται για θέση τέτοιου φόρτου και ευθύνης, που δικαιολογεί τη φύση του ως οργάνου διοίκησης και τον καθορισμό των αποδοχών του με κοινή υπουργική απόφαση. Εμείς αναγνωρίζουμε το βάρος της θέσης αυτής και ρυθμίζουμε το ζήτημα, χωρίς καθόλου να μας απασχολεί ότι το πρόσωπο που κατέχει σήμερα τη θέση το διόρισε ο ΣΥΡΙΖΑ και χωρίς προκήρυξη. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ, έκανε προκηρύξεις όπου ήθελε. Σε πολλές άλλες περιπτώσεις διόριζε. Εκεί δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Επαναλαμβάνω, οι προκηρύξεις τις οποίες κάνατε ήταν χωρίς νομική εξουσιοδότηση. Σε πάρα πολλές δε περιπτώσεις οι φορείς σας είχαν κατηγορήσει για φωτογραφικές ρυθμίσεις. Πάμε, λοιπόν, παρακάτω. Στο άρθρο 23, διευρύνονται οι αρμοδιότητες του διοικητικού συμβουλίου του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και ρυθμίζονται θέματα για τον τρόπο πρόσληψης, την κάλυψη θέσεων μέσω αποσπάσεων και την ανάθεση έργου σύμφωνα με τον ν.4412/2016. Με το άρθρο 24, συστήνουμε θέση διοικητικού οικονομικού διευθυντή σε κάθε νομικό πρόσωπο, το οποίο έχει κύριο σκοπό καλλιτεχνική και πολιτιστική φύση, ιδίως μουσεία και θέατρα. Με τη ρύθμιση αυτή ικανοποιούμε αίτημα των ήδη υπηρετούντων καλλιτεχνικών διευθυντών, καθώς ο διοικητικός και οικονομικός διευθυντής θα αναλάβει την εποπτεία και τον συντονισμό των διοικητικών και οικονομικών υπηρεσιών, ενώ οι καλλιτεχνικοί διευθυντές θα μπορούν πλέον να επιτελέσουν απερίσπαστοι το καλλιτεχνικό και επιστημονικό τους έργο, χωρίς να είναι επιφορτισμένοι με διοικητικά βάρη. Τέλος, σχετικά με το άρθρο 20, το οποίο ρυθμίζει το ζήτημα της άδειας που απαιτείται να λάβει κανείς από το Υπουργείο Πολιτισμού, προκειμένου να απεικονίσει ένα μνημείο, δηλαδή προκειμένου να το φωτογραφήσει, να το βιντεοσκοπήσει, να διαδώσει τις φωτογραφίες ή το βίντεο στο κοινό. Το πιο εντυπωσιακό από όσα ακούστηκαν είναι ότι όσοι δεν συμφωνούν, δεν συμφωνούν ακριβώς και γιατί δεν συμφωνούν. Για παράδειγμα, κάποιοι μας κατηγόρησαν ότι πρέπει να απελευθερωθούμε από την υποχρέωση καταβολής τέλους στις απεικονίσεις μνημείων. Κάποιοι άλλοι μας κατηγόρησαν ότι εμπορευματοποιούμε τα μνημεία. Είναι μια αντίφαση αυτή. Θα τα ξαναπώ, λοιπόν, από την αρχή. Η ρύθμιση που προτείνουμε, επαναλαμβάνει ακριβώς τη ρύθμιση που ισχύει αυτή τη στιγμή, που ισχύει σήμερα, περί αδειοδότησης έναντι τέλους υπέρ του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων. Σχετικά με τη δυνατότητα των ιδιωτών να παράγουν ακριβή αντίγραφα, για την οποία ο κ. Σκουρολιάκος με μεγάλη αυστηρότητα μου ζήτησε να του απαντήσω με ένα ναι ή ένα όχι, αλλά όταν του είπα όχι μάλλον θύμωσε, λέω, λοιπόν, και επαναλαμβάνω. Όχι! Ρητά και κατηγορηματικά δεν παρέχεται τέτοια δυνατότητα. Το έχω πει πολλές φορές το λέω άλλη μία. Όχι! Δεν μπορεί ένας ιδιώτης να παραγάγει ακριβές αντίγραφο μνημείου. Και αν το κάνει παρανόμως, αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης. Αυτό προβλέπεται ήδη στην υφιστάμενη ρύθμιση και αυτό δεν το αλλάζουμε. Κάντε τον κόπο να διαβάσετε τη διάταξη. Είναι σαφής η διατύπωσή της. Απαντώ ξανά και σε εσάς, κυρία Χρηστίδου. Εδώ δεν μένουν απροστάτευτα τα βυζαντινά μνημεία.
Δεν μίλησα εγώ.
Χτες τα είπατε. Τόση ώρα επιχειρηματολογούσατε για τα βυζαντινά μνημεία. Πώς να το κάνουμε; Να την εμπεδώσουμε λίγο την απάντηση. Η διάταξη υπάγει σε αδειοδότηση τα μνημεία που ανήκουν στο ελληνικό δημόσιο και τα βυζαντινά μνημεία ανήκουν στο ελληνικό δημόσιο εκ του νόμου. Παρεξηγηθήκατε που σας είπα ότι δεν έχετε διαβάσει τη διάταξη. Προσέξτε, δεν σας είπα ότι δεν ξέρετε να διαβάσετε, όπως παραπονεθήκατε. Διάβασα τα Πρακτικά επισταμένως. Σας είπα επακριβώς ότι δεν έχετε διαβάσει τη διάταξη. Προστρέξτε στα Πρακτικά και θα επιβεβαιωθώ.
Προσέτρεξα. Δεν είπατε αυτό αλλά δεν πειράζει.
Λυπάμαι, ειλικρινά, αλλά με όλον το σεβασμό, θα σας το ξαναπώ: Δεν έχετε διαβάσει τη διάταξη ούτε εσείς ούτε άλλοι Βουλευτές του κόμματός σας που μίλησαν. Αν την είχατε διαβάσει, θα βλέπατε ότι τα ακριβή αντίγραφα απαγορεύεται να τα παράγουν ιδιώτες. Η διάταξη είναι σαφής. Αν την είχατε διαβάσει, θα βλέπατε ότι όλα τα μνημεία που ανήκουν στο δημόσιο υπάγονται στη διάταξη. Αν την είχατε διαβάσει, θα βλέπατε ότι σε αντίθεση με όσα μας είπατε χτες - και υπάρχουν καταχωρημένα στα Πρακτικά - δεν επιτρέπεται η σάρωση για παραγωγή τρισδιάστατου μοντέλου χωρίς άδεια, ακόμα και αν αυτή η σάρωση δεν έχει κερδοσκοπικό σκοπό. Διαβάστε τη διάταξη. Ως προς τη μείωση εσόδων που τόσο σας έχει στενοχωρήσει, ξαναλέω ότι η ισχύουσα ρύθμιση προβλέπει δυνατότητα να προβλεφθεί απαλλαγή από την καταβολή τέλους, δυνάμει κοινής υπουργικής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Πολιτισμού. Ούτε αυτό το αλλάζουμε. Δεν το αλλάζουμε, τι να κάνουμε; Συνεπώς, καμμία μείωση εσόδων δεν επέρχεται από την προτεινόμενη ρύθμιση, αφού η δυνατότητα απαλλαγής από το τέλος ήδη προβλέπεται. Αναφέρεστε συνεχώς στην έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, που κάνει λόγο για απώλεια εσόδων. Γιατί επιχειρείτε να μας προσβάλλετε τόσο πολύ τη νοημοσύνη μας; Σε αυτή την Αίθουσα όλοι γνωρίζουμε ότι σε όλες τις διατάξεις δημοσιονομικού ενδιαφέροντος το Γενικό Λογιστήριο κάνει μια τέτοια εκτίμηση. Στην προτεινόμενη ρύθμιση, πράγματι, προβλέπεται δυνατότητα απαλλαγής από την καταβολή τελών. Ωστόσο ξαναλέω ότι η πρόβλεψη αυτή δεν είναι καινοτομία δική μας, του σχεδίου νόμου. Η δυνατότητα αυτή της απαλλαγής προβλέπεται στην ήδη ισχύουσα διάταξη, την οποία ούτε τροποποιούμε αλλά ούτε και καταργούμε. Εφόσον, λοιπόν, εξακολουθεί να υφίσταται στη διάταξη αυτή η δυνατότητα απαλλαγής, εύκολα επισημαίνει το Γενικό Λογιστήριο την ενδεχόμενη απώλεια εσόδων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υπουργού]] Κύριε Πρόεδρε, θα με αφήσετε να τελειώσω. Δεν μίλησα καθόλου, ενώ θα μπορούσα. Θέλω για το συγκεκριμένο άρθρο να ολοκληρώσω αυτά που πρέπει να πω. Συνεχίζει, βεβαίως, λέγοντας ότι εξαιτίας των προτεινόμενων ρυθμίσεων θα υπάρξει αύξηση εσόδων από την καταβολή τέλους για τη χορήγηση αδείας για την πραγματοποίηση πολιτιστικών ή άλλων εκδηλώσεων. Εσείς, αυτό το θέμα της δεύτερης παραγράφου, της αύξησης εσόδων, το κρύβετε επιμελώς. Επομένως, σας παρακαλώ μην επιχειρείτε να δημιουργείτε συνεχώς εντυπώσεις τουλάχιστον με διαδικαστικά ζητήματα, που είναι γνωστά στον χώρο του Κοινοβουλίου. Για να τελειώνουμε με το άρθρο 20, ποιο είναι το νέο στοιχείο που εισάγει; Το νέο στοιχείο που εισάγει είναι ότι ορίζει την έννοια της απεικόνισης μνημείου, σύμφωνα με την υπόδειξη και τη γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, κατά τρόπο που να είναι σαφές ότι δεν χρειάζεται να ζητήσει άδεια από το Υπουργείο Πολιτισμού, για να πληρώσει τέλη ο καλλιτέχνης, που εμπνέεται να ζωγραφίζει ένα μνημείο. Γιατί δεν χρειάζεται; Γιατί το απαγορεύει η συνταγματική ελευθερία της τέχνης και η νομοθεσία περί πνευματικής δημιουργίας. Επίσης, δεν χρειάζεται άδεια και καταβολή τέλους κάθε πολίτης που ανεβάζει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μια φωτογραφία του μπροστά σε ένα μνημείο. Γιατί δεν χρειάζεται; Γιατί τα μνημεία είναι και πρέπει να είναι μέρος της κοινωνικής μας ζωής. Μόνο έτσι προστατεύονται ουσιαστικά. Σχολιάζοντας την τοποθέτηση της εισηγήτριας του ΣΥΡΙΖΑ για έκδοση υπουργικής απόφασης, αναφέρω τα εξής: Οι ρυθμίσεις εισάγονται στον πραγματικό και νομικό κόσμο με νόμο και όχι με υπουργικές αποφάσεις, γιατί αυτό είπατε «γιατί δεν βγάζουμε υπουργικές αποφάσεις». Συνεπώς, η πρόταση που μας είπατε να εισάγουμε ρυθμίσεις με υπουργικές αποφάσεις, αντί να αλλάξουμε τον νόμο, μπορεί να δικαιολογείται όταν προέρχεται από υπηρεσιακούς παράγοντες του Υπουργείου Πολιτισμού - γιατί από το έγγραφό τους μας το διαβάσατε - δεν δικαιολογείται, όμως, αυτό να υιοθετείται από μέλος του Κοινοβουλίου. Ακούσαμε, επίσης, ότι δεν καλέσαμε τους ειδικούς, δηλαδή τον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων, το συνδικαλιστικό όργανο των εργαζομένων στο Υπουργείο Πολιτισμού. Μα, ακούσαμε τους ειδικούς, διότι το άρθρο αυτό δεν το φτιάξαμε μόνοι μας. Ούτε εγώ το συνέταξα μόνη μου ούτε οι νομικοί μου σύμβουλοι. Το άρθρο αυτό το πρότεινε mot à mot επιτροπή, η οποία έχει συσταθεί στο Υπουργείο και αποτελείται από υπηρεσιακούς παράγοντες, αρχαιολόγους με θέσεις ευθύνης κάποιοι εξ αυτών και από μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Η δε επιτροπή αυτή κατέληξε στο κείμενο, το οποίο ενσωματώσαμε στο σχέδιο νόμου μετά από δεκαέξι συνεδρίες. Μεταξύ των όσων έλαβε υπ' όψιν της η συγκεκριμένη Επιτροπή είναι οι απόψεις που ακούστηκαν για το ζήτημα των απεικονίσεων σε ειδική συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου που έλαβε χώρα επί ΣΥΡΙΖΑ. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε από το Κεντρικό Συμβούλιο να γνωμοδοτήσει. Στη συνεδρίαση αυτή, λοιπόν, μέλη του ΚΑΣ, που είναι εξαιρετικά διαπρεπή μέλη της επιστημονικής κοινότητας, κατέθεσαν ακριβώς αυτό που προβλέπει η ρύθμιση που προτείνουμε, ότι δηλαδή πρέπει να υπόκειται σε άδεια και τέλος η πιστή αποτύπωση της εικόνας του μνημείου, όχι όμως και η φαντασιακή παράσταση αυτού. Στη συγκεκριμένη συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου - τότε που έγινε - ζήτησε να παραστεί - και παρέστη - ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων διά της προέδρου και της ταμείου του. Τι κατέθεσαν; Ότι «σε περίπτωση που οι αναπαραστάσεις είναι φανταστικές, φαντασιακές, είναι κάτι που δεν μας ενοχλεί, πχ ένας ζωγράφος απεικονίζει το Ναό της Απτέρου Νίκης» και ότι εκεί που πρέπει να εστιάσουμε είναι η εμπορική χρήση, που να αποδίδει, να βγάζει λεφτά από το μνημείο. Αυτό ακριβώς κάνει και η προτεινόμενη ρύθμιση. Μας είπε ο κ. Φίλης ότι η υπάρχουσα διάταξη προέβλεπε άδεια και τέλος για απεικόνιση με εμπορικό σκοπό «Ο νέος που ανεβάζει φώτο στο facevbook δεν είχε εμπορικό σκοπό, άρα τον εξασφάλιζε η διάταξη και συνεπώς, δεν χρειαζόταν αλλαγή του άρθρου». Κάνετε λάθος. Η υπάρχουσα διάταξη προβλέπει άδεια και τέλος για κάθε περίπτωση διάδοσης στο κοινό απεικονίσεων μνημείων, ανεξάρτητα από τον εμπορικό σκοπό. Αν η διάδοση είχε και εμπορικό σκοπό, τότε η έλλειψη άδειας ήταν και ποινικό αδίκημα. Συνεπώς, η υπάρχουσα διάταξη δεν εξασφάλιζε έναν νεαρό που ήταν παράνομος και ας μην είχε εμπορικό σκοπό αυτό το οποίο έκανε. Ο αρχαιολογικός νόμος, ο ν.3028/2002- γιατί ακούσαμε να τον επικαλείστε συνεχώς - έχει ακριβώς ενσωματώσει πλήρως τις διεθνείς συμβάσεις και δίνει ιδιαίτερη σημασία στην προστασία και την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς, στην ανάδειξη και την προβολή και τη διάδοση των πολιτιστικών μας αγαθών, ακριβώς γιατί η ολοκληρωμένη προστασία του πολιτιστικού αποθέματος της χώρας, κατά τη διεθνή βιβλιογραφία και τις διεθνείς συμβάσεις, τις οποίες έχει κυρώσει η χώρα μας, εμπεριέχει ως βασική συνιστώσα τη διάδοση και την κοινωνικοποίηση του πολιτιστικού αποθέματος. Σας είπα και χτες ότι είχα την τύχη και την τιμή να συμμετάσχω ενεργά στη σύνταξη του ν.3028. Τον ξέρω, λοιπόν. Ξέρω πολύ καλά τη σημασία των διατάξεών του. Αυτή, λοιπόν, τη διάσταση της κοινωνικοποίησης του πολιτιστικού αποθέματος, αυτή τη συνιστώσα αναδεικνύει η ρύθμιση του άρθρου 20, χωρίς καmμία έκπτωση στην προστασία του μνημειακού μας πλούτου και χωρίς καmμία έκπτωση στο δημόσιο συμφέρον. Μη με απειλείτε, λοιπόν, ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να απολογηθώ γι' αυτό. Υποστηρίζω το δημόσιο συμφέρον, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, από τότε που είμαι στη δημόσια ζωή. Ο καθένας έχει την ιστορία του σε αυτό τον τόπο και ο καθένας μπορεί, χωρίς να χρειάζεται ιδιαίτερη δυσκολία, να υπερασπιστεί τις επιλογές του. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κυρία Υπουργό. Καλώ τώρα στο Βήμα την Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ κ. Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αλήθεια ότι τώρα, που έκλεισε ένας χρόνος διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας υπάρχουν κάποια γενικά χαρακτηριστικά. Αυτά τα γενικά χαρακτηριστικά τα βλέπουμε σε κάθε τομέα πολιτικής και δυστυχώς τα βλέπουμε και στον τομέα του πολιτισμού και της δημιουργίας. Πρόκειται για χαρακτηριστικά, που έχουν να κάνουν αφενός με μία αντίληψη καθαρά νεοφιλελεύθερη, όσον αφορά τη λειτουργία της οικονομίας, της κοινωνίας και της εργασίας - βλέπουμε και την κρίση να είναι μία αφορμή για αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων και για τη λογική τού όποιος επιβιώσει και της ανοσίας της αγέλης - και αφετέρου, βλέπουμε μία αδυναμία ύπαρξης ενός ολοκληρωμένου σχεδίου. Πραγματικά, όλες αυτές οι επιλογές - εδώ, κυρία Υπουργέ, θέλω να πω ότι δεν είναι κάτι προσωπικό, που απευθύνεται σε εσάς, απευθύνεται συνολικά σε μία κυβερνητική πολιτική - τελικά θίγουν το δημόσιο συμφέρον. Γιατί το δημόσιο συμφέρον εν τέλει, είναι μία έννοια, η οποία λαμβάνει κι ένα συγκεκριμένο περιεχόμενο. Κατ'εμάς, θίγεται το δημόσιο συμφέρον, όταν γίνονται άκριτες ιδιωτικοποιήσεις. Θίγεται το δημόσιο συμφέρον, όταν αυτή τη στιγμή υπάρχει μία λογική, η οποία είπατε ότι είναι μια διαφορετική αντίληψη και γύρω από τον πολιτισμό, όπως υπάρχει και γύρω από την οικονομία. Θίγεται το δημόσιο συμφέρον, όταν δεν προστατεύονται με τον τρόπο που εμείς πιστεύουμε - που όλα τα προηγούμενα χρόνια διαχρονικά οι κυβερνήσεις προστάτευαν - ο πολιτισμός μας, η κληρονομιά και τα μνημεία της χώρας μας. Η αλήθεια είναι ότι την περίοδο της κρίσης η Κυβέρνηση επέδειξε μεγάλη ανεπάρκεια και επέλεξε τον τρόπο αντιμετώπισης. Δεν πήρε εμπροσθοβαρή μέτρα, δεν στήριξε την εργασία και βέβαια, βλέπουμε τώρα τις συνέπειες με τις συνεχείς διορθωτικές κινήσεις και τη διεύρυνση της ύφεσης. Όμως είναι επίσης αλήθεια, κυρία Υπουργέ, ότι υπήρξε πολύ μεγάλη καθυστέρηση στον χώρο του πολιτισμού, των καλλιτεχνών και των εργαζομένων στον πολιτισμό, που είναι χιλιάδες. Αυτό δεν είναι κάτι που το λέμε εμείς, απλώς για να κάνουμε αντιπολίτευση. Ήταν μια κραυγή αγωνίας εκείνη την περίοδο, όταν στα πρώτα μέτρα, που τότε ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός, δεν υπήρχε καμμία πρόβλεψη για τον κόσμο του πολιτισμού. Έπρεπε να γίνουν μεγάλες κινητοποιήσεις, παρ'ότι ήταν εν μέσω πανδημίας, έπρεπε να έρθει τότε ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή και τα άλλα κόμματα της Αντιπολίτευσης και να το θέσουν αυτό μετ' επιτάσεως, προκειμένου με καθυστέρηση, αλλά και αποσπασματικά να παρθούν κάποια μέτρα, τα οποία βέβαια, δεν μπόρεσαν να στηρίξουν με τον τρόπο που θα έπρεπε αυτή τη στιγμή τους καλλιτέχνες. Υπάρχουν και πάρα πολλά παράπονα και καταγγελίες για τις διαδικασίες που ακολουθήθηκαν, όπως επίσης δεν έχουν φτάσει όλα αυτά τα μέτρα στήριξης σε πάρα πολλούς. Μου αναφέρθηκε χαρακτηριστικά το θέμα των μικρών θεατρικών επιχειρήσεων, που δεν έχουν λάβει μετά από τόσους μήνες την παραμικρή απ' όλες αυτές τις επιχορηγήσεις, όπως επίσης το έχουμε δει συνολικά από τα μέτρα, που κατά καιρούς εξαγγέλλονται από την Κυβέρνηση. Εμείς, από την πλευρά μας, από την πρώτη στιγμή, αναδείξαμε το θέμα στήριξης των καλλιτεχνών και των εργαζομένων στον πολιτισμό, συνολικά ενός τομέα, που πλήττεται ιδιαίτερα όλο αυτό το τετράμηνο, που περνάμε αυτό το δύσκολο καλοκαίρι. Είχαμε πει ότι χρειάζεται να υπάρξει ένα γενναίο πακέτο στήριξης του πολιτισμού και των εργαζομένων σε αυτόν. Είχαμε πει ότι πρέπει να υπάρξουν ενισχύσεις μη επιστρεπτέες, όσον αφορά τη λειτουργία ακριβώς αυτών των επιχειρήσεων, για τις οποίες εσείς μιλάτε στον καλλιτεχνικό χώρο. Είχαμε πει ότι πρέπει να στηριχθούν οι καλλιτέχνες και οι εργαζόμενοι πραγματικά και ουσιαστικά, όχι απλώς με κάποια οριζόντια μέτρα, αλλά ειδικότερα αυτοί οι αόρατοι εργάτες του πολιτισμού, οι οποίοι αυτό το τετράμηνο είναι στην ουσία στην πλήρη επισφάλεια. Κάναμε κι εκεί συγκεκριμένες προτάσεις για ένα έκτακτο κοινωνικό εισόδημα το οποίο μπορούσε από τη δημοσιονομική δυνατότητα της χώρας πραγματικά να καταβληθεί μέσα στη συνολική αυτή προσπάθεια. Προτείναμε, ακόμα και στην αναπτυξιακή τράπεζα, να υπάρξει ένα ειδικό ταμείο για τον χώρο του πολιτισμού και της δημιουργίας. Δυστυχώς, τίποτε απ' όλα αυτά δεν έχει εισακουστεί και οι συνέπειες στον χώρο του πολιτισμού, όπως και του τουρισμού, αλλά και συνολικά της οικονομίας να τις βλέπουμε καθημερινά. Να έρθω όμως τώρα στο νομοσχέδιο. Η εισηγήτριά μας κ. Χρηστίδου, έκανε μια πολύ εμπεριστατωμένη ανάλυση και κατ' άρθρον και στο σύνολο, όσον αφορά το σχέδιο νόμου, οπότε δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, γιατί εκεί όλοι οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ που πήραν τον λόγο αναφέρθηκαν γύρω απ' όλα αυτά τα ζητήματα. Εγώ θα ήθελα να σταθώ σε δύο θέματα κυρίως. Το ένα είναι και θέμα φιλοσοφίας, το δεύτερο είναι και θέμα δημοσίου συμφέροντος. Το πρώτο θέμα αφορά το «ΑΚΡΟΠΟΛ». Ακούσαμε πολλά από τους συναδέλφους της πλειοψηφίας. Είναι παρών και ο αγαπητός συνάδελφος, ο εισηγητής κ. Λοβέρδος. Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ στο σχέδιο νόμου ήταν συγκεκριμένη. Εμείς βλέπαμε το «ΑΚΡΟΠΟΛ» ως έναν δημόσιο θεσμό για ένα κέντρο πολιτισμού, δημιουργίας και τέχνης. Δεν είναι τίποτε απ' όλα αυτά που ακούσαμε εδώ, τα οποία προσπαθούν να απαξιώσουν και τη σκοπιμότητα και τον στόχο, που είχε η δική μας πρόταση. Γιατί όπως ακριβώς υπάρχουν πάρα πολλά κέντρα πολιτισμού, τα οποία είναι αξιόλογα είτε από ιδιωτικά ιδρύματα είτε από ιδιωτική πρωτοβουλία - κανείς δεν είναι αντίθετος και πολλά από αυτά είναι πάρα πολύ σημαντικά - πρέπει όμως σε μια δημοκρατική πολιτεία να υπάρχουν και δημόσιοι θεσμοί, που να στηρίζουν πραγματικά τη δυνατότητα της δημιουργίας και της τέχνης. Αυτό εμείς οραματιζόμασταν μέσα από το σχέδιο νόμου για το «ΑΚΡΟΠΟΛ». Εσείς έρχεστε εδώ και φέρνετε μια νομοθετική διάταξη, που όπως πολύ εύστοχα είπαν πάρα πολλοί συνάδελφοι, με μια αντίληψη ενός ΚΕΚ, στην ουσία επιχειρηματικότητας στον πολιτισμό, η οποία δεν έχει καμμία σχέση με την αντίληψη στήριξης δημιουργία και τον πολιτισμό. Βέβαια, αν εσείς κρίνατε και αν μας πείθατε ότι υπάρχει ανάγκη να στηριχτούν σε επίπεδο ενημέρωσης οι καλλιτέχνες, οι άνθρωποι του πολιτισμού γύρω από διάφορα θέματα κοινοτικών προγραμμάτων και χρηματοδοτήσεων, υπάρχουν οι αρμόδιες διευθύνσεις του Υπουργείου. Θα μπορούσε εκεί, πραγματικά, να υπάρχει και η ενημέρωση, αν χρειάζεται και κάποια καλλιτεχνικά σχήματα να μπορούν να αξιοποιήσουν τέτοιες δυνατότητες. Δεν ήταν ανάγκη να φτιάξετε έναν ολόκληρο τέτοιο θεσμό μέσα στο «ΑΚΡΟΠΟΛ», χωρίς να κάνετε αυτό που σήμερα χρειάζεται, έναν δημόσιο θεσμό. Εδώ, όμως, θέλω να πω κάτι, αγαπητέ κύριε Λοβέρδο, επειδή ξέρω ότι σας αρέσει η ιστορία. Δεν είναι αλήθεια ότι στη δημοκρατική πολιτεία η στήριξη του πολιτισμού είναι χειραγώγηση και κρατικός έλεγχος. Το αντίθετο. Η ιστορία της τέχνης δείχνει ότι η τέχνη πού στηριζόταν πάντα; Υπήρχε χειραγώγηση και έλεγχος στον Μεσαίωνα και στην Αναγέννηση, από την εκκλησία και τους φεουδάρχες, στη συνέχεια από τις βασιλικές και αυτοκρατορικές αυλές και από τους ισχυρούς του χρήματος και μόλις μετά τη Γαλλική Επανάσταση και στο σύγχρονο δημοκρατικό πολιτικό κράτος άρχισε να υπάρχει η αντίληψη της δημόσιας στήριξης του πολιτισμού, άρα και η απελευθέρωση. Εδώ θέλω να κάνω μια αναφορά. Κλείνουν φέτος τα διακόσια πενήντα χρόνια από τη γέννηση του Μπετόβεν. Ο Μπετόβεν ήταν το γνήσιο τέκνο του ρομαντισμού και της επαναστατικής περιόδου, που ακολούθησε τη Γαλλική Επανάσταση. Ήταν ο πρώτος μεγάλος καλλιτέχνης, ο οποίος αντιτάχθηκε τότε στην πατρωνία των ισχυρών φεουδαρχών και πλήρωσε το κόστος. Άρα, το να έχεις μια αντίληψη για τον πολιτισμό, ως συντεταγμένη πολιτεία και να τον στηρίζεις πραγματικά με την καλλιτεχνική εκπαίδευση, να τον στηρίζεις με τις δυνατότητες και με τους θεσμούς, δεν είναι χειραγώγηση. Είναι απελευθέρωση της τέχνης και του πολιτισμού. Ξέρετε πολύ καλά, κυρία Υπουργέ κι εσείς και φυσικά οι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, ότι ακόμα και σε χώρες με πολύ νεοφιλελεύθερη αντίληψη, όπως είναι οι αγγλοσαξονικές χώρες, υπάρχουν θεσμοί δημόσιοι για τη Λυρική τους Σκηνή, για το Εθνικό Θέατρο, για τις Εθνικές Βιβλιοθήκες, ακριβώς γιατί ακόμα και εκεί που υπάρχει μια ισχυρή νεοφιλελεύθερη αντίληψη υπάρχει η έννοια της δημόσιας παρέμβασης και του θεσμού για την τέχνη και τον πολιτισμό. Έρχομαι στο δεύτερο μείζον θέμα. Εκεί μπαίνει θέμα δημοσίου συμφέροντος, σύμφωνα με τη δική μας αντίληψη και πιστεύω ότι εκφράστηκε κατά κόρον από όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Κυρία Υπουργέ, πρέπει να πω ότι, ενώ οι συνάδελφοι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας ήταν λαλίστατοι για το θέμα του «ΑΚΡΟΠΟΛ», με τη δική τους αντίληψη και φιλοσοφία, δεν τοποθετήθηκαν για τα άρθρα 20 και 25. Εκεί πέρα είναι σαφές ότι υπάρχει αμηχανία, γιατί εκεί δεν είναι θέμα ιδεολογικής διαφοράς. Εκεί υπάρχει σαφής αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου, που ίσχυε από το 2002, το οποίο παρείχε μια συγκεκριμένη προστασία. Δεν είναι αλήθεια ότι δεν υπάρχει αλλαγή. Είναι σαφείς οι αλλαγές που υπάρχουν. Φυσικά, όπως ειπώθηκε, το πρόβλημα δεν είναι ο τουρίστας, που θα βγάλει μια φωτογραφία από το κινητό του ούτε ο ξένος φοιτητής με το σακίδιο, που θα βγάλει και θα ανεβάσει στο Facebook μια φωτογραφία. Προς Θεού! Δεν είναι αυτό το θέμα. Το ζήτημα εδώ είναι ότι έρχεστε και μειώνετε την προστασία και θίγετε το δημόσιο συμφέρον, αφ' ενός, γιατί υπάρχει απώλεια εσόδων, αλλά υπάρχει και κάτι άλλο, που είναι πολύ σημαντικό όσον αφορά στο δημόσιο συμφέρον, ότι δεν υπάρχει πια η εποπτεία, ο έλεγχος για τη χρήση όλων αυτών των αποτελεσμάτων, που τώρα πλέον επιτρέπονται. Δηλαδή, πάτε στη στενή λογική της απεικόνισης και βγάζετε την αναπαράσταση. Υπήρξε πλήρης ανάλυση τι σημαίνει αυτό. Άρα, εκεί και τα έσοδα χάνονται και δεν σας ενδιαφέρει και η χρήση. Σαφώς, δεν αφορά τον φοιτητή και τον τουρίστα, όταν έρχεστε και αλλάζετε την έμμεση και άμεση οικονομική και εμπορική συνέπεια με τη λέξη του κέρδους κι αυτό αναλύθηκε επαρκώς. Σίγουρα, όσον αφορά στα πιστά αντίγραφα, είπατε ότι επάνω στο λεκτικό της ρύθμισης αυτά παραμένουν. Βάζετε, όμως, μια λέξη μέσα σε αυτό το άρθρο, που στην ουσία, ανοίγετε το παράθυρο στο μέλλον, προκειμένου και εδώ να υπάρχει καταστρατήγηση. Θα μου επιτρέψετε να κλείσω - επειδή, όπως είπατε, κυρία Υπουργέ, οφείλουμε στη Βουλή να μιλάμε με ακρίβεια και για τα Πρακτικά και για τον ελληνικό λαό που ενημερώνεται και για τον ιστορικό του μέλλοντος - λέγοντας ότι δεν είναι τα πράγματα, όπως μας τα είπατε σε σχέση με την Υπουργό του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ζορμπά και την υπόθεση τότε με τη διαφημιστική καμπάνια της «COCA - COLA». Η συνάδελφος κ. Βέττα έχει καταθέσει και τη σχετική απόφαση της Υπουργού και όσον αφορά το έγγραφο που έστειλε η Γενική Διεύθυνση Νεωτέρων Μνημείων. Εδώ πρέπει να είμαστε σαφείς. Από αυτή την ίδια απόφαση, αλλά και από το έγγραφο του Γραφείου της Υπουργού Πολιτισμού κ. Ζορμπά είναι σαφές ότι οι διαφημιστικές πινακίδες αναρτήθηκαν τον Μάιο του 2019. Στις 20 Μαΐου του 2019 υπάρχει το αίτημα της εταιρείας - υπάρχουν και τα πρωτόκολλα - στην Εφορεία Αρχαιοτήτων. Αμέσως το Γραφείο τής κ. Ζορμπά αντέδρασε, δηλαδή αμέσως ζήτησε στις 26 Ιουνίου να υπάρξει μία σχετική διαλεύκανση του θέματος και προς δύο τις Γενικές Διευθύνσεις, καθώς και οι δύο ήταν αρμόδιες γιατί, όπως ξέρετε πολύ καλά, δεν ήταν μόνο τα αρχαία μνημεία, δεν ήταν μόνο ο Παρθενώνας ή η Ροτόντα της Θεσσαλονίκης, ήταν και το κτήριο της Βουλής, που ανήκει στα νεότερα μνημεία. Μάλιστα, το έγγραφο που κατατέθηκε δείχνει με σαφήνεια όσον αφορά τη Γενική Διεύθυνση Νεωτέρων Μνημείων ότι δεν υπήρξε ούτε τέτοιο αίτημα ούτε καλυπτόταν. Πολύ περισσότερο είναι σαφές ότι δεν συνεχίστηκε αυτή η διερεύνηση και έγινε μία ερμηνεία της πολιτικής ηγεσίας, η οποία βασίστηκε και σε μία γνωμοδότηση του αρμόδιου Τμήματος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους περί διαφοράς απεικόνισης και αναπαράστασης. Είναι όμως σαφές ότι ο νόμος του 2002 δεν το κάλυπτε αυτό. Γι' αυτό - μεταξύ άλλων - έρχεστε σήμερα και το γενικεύετε πλέον για όλες τις περιπτώσεις. Αυτά για τα Πρακτικά. Εμείς σας καλούμε, ακόμα και τώρα, να αποσύρετε τα άρθρα 20 και 25. Τα καταψηφίζουμε και θεωρούμε ότι πραγματικά, θίγουν το δημόσιο συμφέρον με κάθε έννοια και θα είναι μία μελανή στιγμή όσον αφορά την προστασία των μνημείων. Είπατε ότι είχατε μία επιτροπή. Δεν το αμφισβητεί κανείς αυτό. Είδατε όμως σήμερα ότι ο Σύλλογος των Ελλήνων Αρχαιολόγων σαφώς διαφωνεί, έχει πολύ σημαντικά στοιχεία και δυστυχώς, παρ' ότι επιμείναμε στην επιτροπή, ποτέ δεν εκλήθησαν να πουν τις απόψεις τους. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε και εμείς την κ. Ξενογιαννακοπούλου. Έχει ζητήσει η κυρία Υπουργός τον λόγο, για να απαντήσει σε κάτι. Κυρία Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Άκουσα με πολλή προσοχή αυτά που είπε η κ. Ξενογιαννακοπούλου. Θα ξεκινήσω, λέγοντας δυο λόγια γι' αυτό που είπατε για την καθυστερημένη αντίδραση έναντι των καλλιτεχνών στην πανδημία. Ξέρετε, παρουσιάσαμε το αναπτυξιακό πακέτο στις 2 Απριλίου. Το lockdown έγινε στις 12,13 Μαρτίου. Εμείς παρουσιάσαμε αναπτυξιακό πακέτο στις 2 Απριλίου. Εάν είχαμε καθυστερήσει, δεν θα ήμαστε έτοιμοι στις 2 Απριλίου να το πούμε με τόσες λεπτομέρειες, που το είπαμε. Στις 2 Απριλίου παρουσιάσαμε όλους τους σχετικούς με τα πολιτιστικά επαγγέλματα ΚΑΔ. Εάν είχαμε καθυστερήσει, δεν θα ήμαστε έτοιμοι να το κάνουμε. Οι δικαιούχοι του πρώτου πακέτου των οριζόντιων μέτρων, αυτοί δηλαδή που αντιμετωπίστηκαν αμέσως από την Κυβέρνηση, ήταν σαράντα πέντε χιλιάδες επιχειρήσεις και απασχολούμενοι στον τομέα του πολιτισμού. Αυτά για το θέμα της καθυστερημένης αντίδρασης.
Ήταν εργαζόμενοι. Δεν ήταν επιχειρήσεις.
Επίσης έχω να πω και κάτι άλλο: Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες που είχαμε από το Υπουργείο Εργασίας, οι δικαιούχοι στο σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ», αφού ανοίξαμε την περίμετρο για το επίδομα των 800 ευρώ, είναι περισσότεροι από είκοσι πέντε χιλιάδες. Ξέρετε πόσοι έχουν κάνει τις αιτήσεις τους για να πληρωθούν; Λιγότεροι από δύο χιλιάδες. Γι' αυτό ζητήσαμε από το Υπουργείο Εργασίας να παρατείνει την περίοδο μέχρι 31 Ιουλίου, μήπως πάνε και κάποιοι ακόμα. Αυτό εμένα με προβληματίζει. Υποθέτω ότι θα πρέπει να προβληματίσει και σας.
Θα μιλήσω μετά.
Είπατε ότι σας ειδοποίησαν κάποιες μικρές θεατρικές επιχειρήσεις ότι δεν έχουν επιχορηγηθεί. Η παρούσα κ. Βαγενά γνωρίζει πάρα πολύ καλά ότι φέτος διπλασιάσαμε την επιχορήγηση των ΑΜΚΕ, των θεατρικών επιχειρήσεων - ειδικά των θεατρικών επιχειρήσεων - ακριβώς λόγω της πανδημίας, από 1 εκατομμύριο που ήταν προγραμματισμένο, την κάναμε 2 εκατομμύρια. Οι περισσότερες μικρές θεατρικές επιχειρήσεις είναι ΑΜΚΕ. Όλες οι ΑΜΚΕ χρηματοδοτήθηκαν. Πείτε μου ότι οι 2.000 που δώσαμε είναι πολύ λίγα χρήματα. Αυτό είναι μια άλλη ιστορία. όμως, όλες οι ΑΜΚΕ δικαιούνται χρηματοδότησης οριζόντια. Έχω υπογράψει πάρα πολλές τέτοιες αποφάσεις. Όσοι φέρνουν τα δικαιολογητικά τους στις υπηρεσίες, πληρώνονται. Οι αόρατοι εργαζόμενοι. Βεβαίως αόρατοι εργαζόμενοι. Μιλήσαμε και χθες και προχθές για γκρίζα και μαύρη εργασία. Δεν είδα την περίοδο της πενταετίας του ΣΥΡΙΖΑ να έγινε κάτι προς αυτήν την κατεύθυνση. Φταίμε όλοι οι υπόλοιποι, οι πριν και οι νυν. Αλλά δεν είδα και στα πέντε χρόνια να υπήρξαν ρυθμίσεις για να περιοριστεί η μαύρη και γκρίζα εργασία στον καλλιτεχνικό κόσμο. Εμείς προχωρήσαμε και είπαμε ότι συγκροτούμε το Μητρώο των Καλλιτεχνών και Δημιουργών, των ανθρώπων που δουλεύουν γενικώς στα πολιτιστικά επαγγέλματα. Το μητρώο είναι ανοιχτό. Μπορεί να έχει προβλήματα και γι' αυτό προσπαθούμε να τα λύσουμε με το Υπουργείο Εργασίας, γιατί είναι η πρώτη φορά, που γίνεται κάτι τέτοιο. Υπολογίζουμε θεωρητικά τον κλάδο γύρω στους εκατό χιλιάδες. Η εγγραφή στο μητρώο μέχρι την προηγούμενη βδομάδα ήταν μόλις έξι χιλιάδες. Γιατί άραγε; Να πω και δυο κουβέντες για το «ΑΚΡΟΠΟΛ». Φυσικά, χρειάζονται ειδικά ταμεία. Φυσικά, χρειάζονται χρηματοδοτικά εργαλεία. Φυσικά, χρειάζεται συνεργασία με την Αναπτυξιακή Τράπεζα. Όλα αυτά όμως, τα προβλέπει το «ΑΚΡΟΠΟΛ». Γιατί, ακόμη και αν δεν συμφωνείτε, «το ΑΚΡΟΠΟΛ» είναι ένας δημόσιος θεσμός, είναι ένας δημόσιος οργανισμός, όπως όλα τα νομικά πρόσωπα του Υπουργείου Πολιτισμού. Το άρθρο 20 νομίζω ότι το εξαντλήσαμε κατά κόρον. Ως προς αυτά που είπατε για την αλληλογραφία ανάμεσα στις υπηρεσίες του Υπουργείου, το γραφείο Υπουργού και την κ. Ζορμπά να επισημάνω ότι εγώ δεν είπα κάτι διαφορετικό. Είπα ότι στο τέλος, η κ. Ζορμπά επειδή απεδείχθη ότι οι αδειοδοτήσεις είχαν δοθεί από τις υπηρεσίες - διότι δεν υπήρχε θεσμικό πλαίσιο - έβγαλε μία απόφαση υπουργική. Δεν την αμφισβητώ. Στερείτο, όμως, νομικής εξουσιοδότησης. Έχετε θητεύσει σε υπουργικές θέσεις και ξέρετε ότι αν δεν έχουμε εξουσιοδότηση δεν μπορούμε να βγάζουμε υπουργικές αποφάσεις. Επομένως, τα δήθεν έσοδα, τα οποία χάθηκαν δεν μπορούσαν να χαθούν, γιατί δεν υπήρχε θεσμοθετημένη η λογική της αναπαράστασης. Για να μην δημιουργούμε περισσότερες σκιές σ' αυτά τα οποία λέμε. Συμφωνώ κι εγώ απολύτως ότι στη Βουλή πρέπει όλα να λέγονται καθαρά και ξάστερα. Το 2002 έγινε ο αρχαιολογικός νόμος. Είναι ένας νόμος σοφός και δίκαιος. Είμαι ο άνθρωπος, ο οποίος θα το λέει μέχρι την τελευταία στιγμή. Είναι ένας νόμος, ο οποίος έχει κριθεί στα επιστημονικά fora ως ο καλύτερος νόμος προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς στην Ευρώπη και όχι μόνο. Το 2002 η τεχνολογία ήταν δεκαοχτώ χρόνια πίσω. Στα δεκαοχτώ χρόνια που μεσολάβησαν η τεχνολογία έχει κάνει άλματα. Όταν το 2002, με τον τότε Υπουργό Πολιτισμού φέραμε τον αρχαιολογικό νόμο 3028 στη Βουλή, το τότε δικό σας κόμμα ήταν αντίθετο, διότι υποστήριζε με πάθος την ορθότητα του ν.5351/1932. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Δεν χρειάζεται. Είπατε, υπήρξαν σαφείς απαντήσεις της κυρίας Υπουργού. Δεν συμφωνούμε όλοι. Κλείνουμε με τον κ. Μπουκώρο, τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας.
Με συγχωρείτε, κύριε Πρόεδρε. Δεν υπήρξαν. Σας παρακαλώ. Αναφέρθηκε το όνομά μου.
Ορίστε, τι θέλετε; Δεν μπορείτε να πάρετε τον λόγο. Προσωπικό θέμα δεν υπήρξε. Δεν υπάρχει η δυνατότητα από τον Κανονισμό. Αν θέλετε κάτι, που δεν το καταλάβατε, στο τέλος θα ρωτήσετε την Υπουργό κατευθείαν.
Ιδιωτικά να τη ρωτήσω; Αναφέρθηκε το όνομά μου και δημιουργείται λάθος εντύπωση.
Τώρα δεν μπορείτε να πάρετε τον λόγο. Κατά τον ίδιο τρόπο θα μπορούσαν οι πάντες. Κύριε Μπουκώρο, ξεκινήστε. Έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είναι δεδομένη η ευαισθησία της κ. Βαγενά, πλην όμως είναι δεδομένες και οι διαδικασίες και ο Κανονισμός της Βουλής.
Κι αυτό σημαίνει ότι όποιος μιλάει τελευταίος, έχει τα δίκια. Όποιος δεν μιλάει τελευταίος, δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Πάρα πολύ ωραία διαδικασία!
Δεν θα χρειαστώ όλο τον χρόνο, κύριε Πρόεδρε, αρκεί να επικρατήσει ησυχία στην Αίθουσα. Άλλωστε, η κυρία Υπουργός - με χαροποίησε ιδιαίτερα το γεγονός αυτό - κυριολεκτικά δεν άφησε τίποτα να πέσει κάτω. Απάντησε στην κάθε παρατήρηση, στον κάθε Βουλευτή, στον κάθε εισηγητή για όλα τα ζητήματα που τέθηκαν, για όλα τα άρθρα του νομοσχεδίου και ιδιαιτέρως του δεύτερου μέρους, για το οποίο υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις. Βλέπω την Αξιωματική Αντιπολίτευση να διαπιστώνει ότι υπέστη πλήγμα, εξαιτίας της πανδημίας και το παραγόμενο πολιτιστικό προϊόν. Είναι γεγονός αυτό, κύριε Πρόεδρε. Όλοι οι τομείς της οικονομίας υπέστησαν σοβαρά πλήγματα. Αλλά βλέπω την Αξιωματική Αντιπολίτευση να διολισθαίνει αργά, αλλά σταθερά σε ένα είδος αντιπολίτευσης, που επιχειρεί να ενοχοποιήσει για το οικονομικό αποτύπωμα της πανδημίας την Κυβέρνηση. Σε λίγο θα μας κατηγορήσουν ότι κατασκευάσαμε τον ιό στα υπόγεια του Μεγάρου Μαξίμου. Δεν βλέπουν οι κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ότι τουλάχιστον κατά το πρώτο τρίμηνο του 2020 η ύφεση στη χώρα μας, σε σχέση με τον μέσο ευρωπαϊκό όρο ύφεσης, ήταν πολύ χαμηλότερη, κατά το ένα τέταρτο. Βεβαίως, θα κλείσει αυτή η ψαλίδα το επόμενο και τα επόμενα τρίμηνα. Όλοι το γνωρίζουμε. Αλλά ας μην είμαστε βέβαιοι για τις εκτιμήσεις. Για το ζήτημα του νομοσχεδίου, καλό θα είναι να είμαστε περισσότερο υπεύθυνοι όταν λέμε ότι οδηγεί η Κυβέρνηση - η Κυβέρνηση που εισέπραξε τα εύσημα για τη διαχείριση της πανδημίας! - τον ελληνικό λαό σε μια λογική ανοσίας της αγέλης. Γιατί δεν λέει η Αξιωματική Αντιπολίτευση ευθέως εδώ στο Κοινοβούλιο: κλείστε τα σύνορα, να μη δουλέψει καθόλου ο τουρισμός;
Όχι, κύριε συνάδελφε, είπαμε: στην οικονομία. Όχι στο υγειονομικό.
Στην οικονομία. Σας είπα με αριθμούς προηγουμένως ότι αυτό δεν συμβαίνει. Σας είπα, όμως, ότι ακούω από πολλούς συναδέλφους της Αντιπολίτευσης να λένε πως είναι αντιφατική η πολιτική να λαμβάνονται μέτρα στο εσωτερικό της χώρας και από την άλλη να ανοίγουμε τα σύνορα στους Άγγλους τουρίστες. Γιατί είναι αντιφατική αυτή η πολιτική, όταν έχουν πολλαπλασιαστεί οι έλεγχοι για τα τεστ; Εν πάση περιπτώσει, όσοι λένε και υποστηρίζουν, με επιχειρήματα όμως, ότι είναι αντιφατική μια τέτοια πολιτική, ας κάνουν και την πρόταση για συνολικό lockdown. Είπαμε ότι αυτό δεν θα συμβεί. Θα αντιμετωπιστεί το όλο ζήτημα κατά περίπτωση, γιατί η χώρα πρέπει να ανοίξει, η οικονομία και ο τουρισμός πρέπει να δουλέψουν στον βαθμό που μπορούν να δουλέψουν αυτήν τη δύσκολη χρονιά και να περιοριστεί η ζημιά. Για το νομοσχέδιο τώρα, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: οι μονοδιάστατες πολιτικές ούτε στον πολιτισμό μπορούν να αποδώσουν. Είπε ξεκάθαρα η κυρία Υπουργός ότι δεν αποποιείται με το «ΑΚΡΟΠΟΛ» των αρμοδιοτήτων του το Υπουργείο Πολιτισμού. Ό,τι στήριζε και ό,τι στηρίζει μέχρι σήμερα θα εξακολουθεί να το στηρίζει και στο πλαίσιο αυτό. όμως, απόψεις τού τύπου ότι η παραγωγή πολιτιστικού προϊόντος και ο καλλιτεχνικός κόσμος, ο πνευματικός κόσμος της χώρας πρέπει να στηρίζονται αποκλειστικά και μόνο από κρατικά κονδύλια, είναι απόψεις που εμάς δεν μας βρίσκουν σύμφωνους και πράγματι, αναδείχθηκε μια διαφορετική προσέγγιση και μια μεγάλη ιδεολογική διαφορά στο ζήτημα αυτό. Ασφαλώς, το κράτος δεν αποποιείται των ευθυνών του. Ασφαλώς το κράτος, όμως, πρέπει να δημιουργήσει και τα εργαλεία εκείνα - αυτό κάνει το νομοσχέδιο για το «ΑΚΡΟΠΟΛ» - που θα δώσουν τη δυνατότητα στους καλλιτέχνες, όχι να εμπορευματοποιήσουν το καλλιτεχνικό τους προϊόν και την πνευματική τους αναζήτηση, όπως έτσι - αν θέλετε - άκομψα υποστηρίξατε - αυτό μπορεί να είναι η απότοκος αυτών των εργαλείων - αλλά όλα αυτά τα εργαλεία που δημιουργεί το νομοσχέδιο θα τους δώσουν τη δυνατότητα να αυξήσουν την απήχησή τους. Αν αυτό φέρει και οικονομικά οφέλη, δεν νομίζω ότι είναι αρνητικό στο ζήτημα της παραγωγής πολιτιστικού προϊόντος. Εν πάση περιπτώσει, οι δικές μας απόψεις είναι υπέρ των χορηγιών, αλλά ταυτόχρονα, απέχουν πάρα πολύ από τη στρατευμένη τέχνη. Έχουμε ζήσει εποχές στρατευμένης τέχνης από πολλά και διάφορα καθεστώτα. Η δική μας λογική απέχει. Αν μόνος οικονομικός πόρος στήριξης της πνευματικής ζωής του τόπου είναι τα κρατικά έσοδα, πάμε σε άλλες παρενέργειες και σε άλλες παθογένειες: Στο ποιοι επιδοτούνται, πώς επιδοτούνται, πόσο επιδοτούνται, πόσο αρεστοί είναι σε εκείνους που μοιράζουν κονδύλια και ένα άλλο πλήθος παθολογιών που τα έχουμε δει σε διάφορες ιστορικές περιόδους και σε διάφορες ιστορικές φάσεις. Έρχεται, λοιπόν, αυτό το νομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού και της Υπουργού κ. Μενδώνη να λειτουργήσει θεραπευτικά και να δώσει εναλλακτικές. Όταν δίδονται εναλλακτικές σε δύσκολες εποχές, όπως είναι αυτές που διανύουμε, λειτουργούν αθροιστικά, σωρευτικά και δεν προσβάλλουν τον πνευματικό κόσμο ούτε εμπορευματοποιούν το πολιτιστικό προϊόν, αλλά ενισχύουν την παραγωγή του πολιτιστικού προϊόντος. Αυτό ακριβώς κάνει το νομοσχέδιο, κατά τις δικές μας αντιλήψεις. Θα ήθελα να ευχαριστήσω για μια ακόμη φορά την Υπουργό που απάντησε πραγματικά σε κάθε ερώτημα, που ακούστηκε σε αυτήν την Αίθουσα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Μπουκώρο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού: «Κέντρο Πολιτισμού και Δημιουργίας «ΑΚΡΟΠΟΛ» και λοιπές διατάξεις». Εισερχόμαστε στην ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Σας επισημαίνουμε ότι η ψηφοφορία περιλαμβάνει την αρχή του νομοσχεδίου, είκοσι έξι άρθρα, μία τροπολογία, το ακροτελεύτιο άρθρο, καθώς και το σύνολο του νομοσχεδίου. Κάθε φορά, στην οθόνη εμφανίζονται ως τέσσερα άρθρα προς ψήφιση. Για να ψηφίσετε και τα υπόλοιπα, θα πρέπει να κυλήσετε την οθόνη αφής (scroll down). Στο πάνω δεξί μέρος της οθόνης εμφανίζεται κάθε φορά ο αριθμός των άρθρων, που απομένουν για ψήφιση. Βεβαιωθείτε ότι έχετε ψηφίσει όλα τα άρθρα, την τροπολογία, καθώς και το ακροτελεύτιο άρθρο και το σύνολο του νομοσχεδίου. Αφού καταχωρίσετε την ψήφος σας, έχετε τη δυνατότητα να την ελέγξετε ή και να την αναθεωρήσετε έως τη λήξη της ψηφοφορίας. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εφόσον έχετε ολοκληρώσει την ψηφοφορία, παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Οι θέσεις των κομμάτων, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά την ολοκλήρωση της ψηφοφορίας με το ηλεκτρονικό σύστημα, το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού: «Κέντρο Πολιτισμού και Δημιουργίας ΑΚΡΟΠΟΛ και λοιπές διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής, των άρθρων και στο σύνολό του κατά πλειοψηφία και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 17.47΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Παρασκευή 17 Ιουλίου 2020 και ώρα 9: 00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: κοινοβουλευτικό έλεγχο, α) συζήτηση επίκαιρων ερωτήσεων και β) συζήτηση της υπ' αριθμόν 24/13/26-6-2020 επίκαιρης επερώτησης, σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί.