Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. Εισερχόμεθα στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση επί των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας: «Ρύθμιση θεμάτων μεταθέσεων οπλιτών, μέριμνας προσωπικού και άλλες διατάξεις». Στην πρωινή συνεδρίαση συζητήθηκε και ψηφίστηκε το νομοσχέδιο επί της αρχής. Στην απογευματινή θα συζητηθούν τα άρθρα και οι τροπολογίες του νομοσχεδίου ως μια ενότητα. Η διαδικασία θα έχει ως εξής: Θα μιλήσουν πρώτα οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές επί των άρθρων και των τροπολογιών, κατόπιν οι εναπομείναντες ομιλητές επί της αρχής, οι οποίοι θα μιλήσουν και επί των άρθρων και επί των τροπολογιών και στη συνέχεια θα πάρουν τον λόγο επί των άρθρων και των τροπολογιών όσοι τυχόν εγγραφούν. Μπορούν, δηλαδή, να εγγραφούν και επί των άρθρων και των τροπολογιών όσοι θέλουν. Τον λόγο έχει η κ. Κοζομπόλη - Αμανατίδη για οκτώ λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν νομίζω ότι αμφισβητείται από κάποιον ότι πρέπει να γίνουν πολλά σε πολλά επίπεδα. Όμως, όλα από κάπου αρχίζουν. Υπάρχει το εναρκτήριο βήμα. Ένα τέτοιο βήμα αποτελεί το σημερινό νομοσχέδιο που έρχεται για ψήφιση, ένα βήμα στα πολλά, μια δημοκρατική τομή στις πολλές που πρέπει να γίνουν. Πολλά ειπώθηκαν για τις πελατειακές σχέσεις, όσον αφορά τη θητεία των πολιτών, ενώ ένα μέρος της ευθύνης αποδόθηκε στους πολίτες. Μερικοί πολίτες πιέζουν για μια καλύτερη μεταχείριση των ιδίων ή των παιδιών τους, για ειδική μεταχείριση που κατά τη γνώμη τους προκύπτει από κάποιο πρόβλημα. Όμως, όπως έχουν τα πράγματα μέχρι σήμερα, πού θα μπορούσε αλήθεια να αποταθεί ένας γονιός ή ένα παιδί αν υπήρχε ένα πραγματικό πρόβλημα; Ο Βουλευτής είναι ένας ενδιάμεσος κρίκος που έχει και τον ρόλο της μεταβίβασης ενός δίκαιου, κατά την υποκειμενική εκτίμηση του καθενός αίτημα. Αυτό αλλάζει με το σημερινό νομοσχέδιο. Δίνεται η δυνατότητα σε κάθε πολίτη να έχει την ίδια πιθανότητα επιλογής, θέσης και ειδικότητας, όπως και κάθε άλλος με τα ίδια προσόντα. Ακούστηκαν κατηγορίες ότι δεν είναι σαφής ο χαρακτήρας του σχεδίου νόμου που επεξεργαζόμαστε, που έρχεται σήμερα πλέον σε ψήφιση, αν στοχεύει δηλαδή στη βελτίωση των υπηρεσιακών και επιχειρησιακών αναγκών ή στοχεύει στην ικανοποίηση των λαϊκών αιτημάτων. Ως νομοσχέδιο του Υπουργείου Άμυνας στοχεύει κατά πρώτον στη βελτίωση της επιχειρησιακής ικανότητας των Ενόπλων Δυνάμεων και δευτερευόντως σε όλα τα άλλα, τα οποία όμως αν βελτιωθούν είναι συνάρτηση της υπηρεσιακής και επιχειρησιακής ικανότητας των Ενόπλων Δυνάμεων. Ακούστηκε ότι το σχέδιο νόμου ενισχύει την παρέμβαση της πολιτικής ηγεσίας ή της πολιτικής στις Ένοπλες Δυνάμεις. Πραγματικά, αυτός είναι ένας στόχος. Ο στόχος του διαφωτισμού, ο στόχος της κοινοβουλευτικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, που θέλει την πολιτική να είναι πάνω από την οικονομία και πάνω από τα ιδιαίτερα συντεχνιακά ή άλλα συμφέροντα, αλλιώς δεν υπάρχει κοινωνία των πολιτών. Είδαμε σε περιόδους που δεν υπήρχε πολιτική εκπροσώπηση, ένα επιχείρημα πόσο καλά κατάφεραν οι παράνομοι στρατιωτικοί σφετεριστές της εξουσίας να ενεργήσουν. Συνομολογήθηκε ότι δήθεν δεν είναι αντικειμενικό το σύστημα που κάνουμε τώρα και ότι υπήρχε αντικειμενικό σύστημα με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο. Όμως, όσοι ανέφεραν αυτό το επιχείρημα αναιρέθηκαν από επόμενους ομιλητές της ίδιας της παράταξής τους, οι οποίοι ομολόγησαν ότι υπήρχαν διαταγές που καθόριζαν τα μόρια και ξέρουμε καλά πόσο εύκολα μπορούν οι διαταγές να τροποποιηθούν. Αυτό το πρόβλημα έρχεται σήμερα νομοθετικά να θεσμοθετηθεί. Αυτά τα θέματα που ταλανίζουν εδώ και πολλά χρόνια την ελληνική κοινωνία, επιχειρείται για πρώτη φορά να λυθούν με τη δέουσα προσοχή που απαιτεί ένας ευαίσθητος χώρος και με την τήρηση της σχετικής ισορροπίας, ώστε να μην θίγονται επιχειρησιακά ζητήματα των Ενόπλων Δυνάμεων. Με το θετικό πνεύμα του νομοσχεδίου συμφώνησαν και όλοι οι φορείς που για πρώτη φορά παρέστησαν στην επιτροπή της Βουλής σε επεξεργασία νομοσχεδίου του Υπουργείου Άμυνας. Το παρόν νομοσχέδιο βεβαίως δεν μπορεί να λύσει όλα τα θέματα, όλα τα προβλήματα των Ενόπλων Δυνάμεων. Όμως, υπάρχει διαβεβαίωση -την ακούσαμε και πάλι το πρωί από τον κύριο Υπουργό - ότι ήδη βρίσκεται σε στάδιο επεξεργασίας νόμος - πλαίσιο που θα εκσυγχρονίσει, θα επιλύσει χρόνια προβλήματα και θα κωδικοποιήσει τη σχετική νομοθεσία. Σήμερα ερχόμαστε να λύσουμε το νομικό κενό που υπάρχει στο θέμα της μετακίνησης και τοποθέτησης των οπλιτών. Αυτό το νομικό κενό συνομολογήθηκε απ’ όλο το φάσμα των κομμάτων, απ’ όλες τις πτέρυγες αυτής της Βουλής, όπως συνομολογήθηκε και η παθογένεια του συστήματος των μεταθέσεων. Όμως, αυτή η παθογένεια δεν χτίστηκε από μόνη της, δεν ήλθε από παρθενογένεση. Κτίστηκε επί σειρά ετών και εδραιώθηκε από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας. Ως εκ τούτου, ηχεί υποκριτική και αντιφατική η απαίτηση να αλλάξει το άρθρο 1, ώστε να μην αποφασίζει ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας τις τοποθετήσεις και μεταθέσεις των οπλιτών. Με το ισχύον σύστημα, ο Υπουργός αποφασίζει για το θέμα αυτό. Εδώ η καινοτομία του παρόντος νομοσχεδίου είναι ότι η νομοθετική θέσπιση ενός μηχανισμού ελέγχου αυτού του συστήματος μοριοδότησης θεσμοθετείται νομοθετικά κι έτσι ελέγχεται ο αποφασίζων Υπουργός ή εκείνος που έχει κάθε φορά τις αρμοδιότητες μετά από τον Υπουργό, δηλαδή θεσμοθετείται όχι με διαταγές ή αποφάσεις κάποιου μονοπρόσωπου οργάνου, μία ασφαλιστική δικλίδα ότι εκείνος που εκδίδει μία διαταγή δεν θα ενεργήσει κατά το δοκούν αλλά με συγκεκριμένους κανόνες που διασφαλίζουν ισονομία και δικαιοσύνη. Το σύστημα μοριοδότησης θεσπίζεται στο άρθρο 3 και είναι ένα σύστημα αδιάβλητο. Κλείνει την πόρτα της ευνοιοκρατίας στο στράτευμα, της όποιας πελατειακής σχέσης μεταξύ του πολιτικού συστήματος, των οπλιτών και των οικογενειών τους και καθιερώνει ένα καθεστώς τοποθετήσεων και μεταθέσεων των οπλιτών που διέπεται από τις αρχές της διαφάνειας και της αξιοκρατίας. Η διαφάνεια είναι φανερή στην παράγραφο 11 του άρθρου 3, όπου δημοσιοποιούνται οι πενήντα οπλίτες που μετατίθενται και συγκέντρωσαν τη χαμηλότερη βαθμολογία. Με το άρθρο 4, ο οπλίτης για πρώτη φορά έχει λόγο με τη δήλωσή του για τον τόπο προτίμησής του. Στο άρθρο 5 θεσπίζεται η σύσταση μιας επιτροπής εξέτασης κατ’ εξαίρεση τοποθετήσεων - μεταθέσεων, για να αποφαίνεται στις περιπτώσεις που δεν προβλέπονται στα προηγούμενα άρθρα και για να μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της ανάγκης και της λογικής. Στο άρθρο 6 περιγράφονται οι κατηγορίες που εξαιρούνται από τη διαδικασία τοποθετήσεων και μεταθέσεων και αναφέρεται σε κοινωνικά ευάλωτες ομάδες. Οπλίτες που είναι δικαιούχοι κοινωνικών προγραμμάτων λόγω του γεγονότος ότι οι ίδιοι ή η οικογένειά τους ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, έχουν τη δυνατότητα μετά το πέρας της βασικής εκπαίδευσης να τοποθετηθούν στην πλησιέστερη μονάδα του τόπου επιθυμίας τους. Ανάλογη μέριμνα λαμβάνεται και για εξαρτημένους από ναρκωτικές ουσίες που έχουν ολοκληρώσει επιτυχώς το πρόγραμμα κ.λπ.. Για το ποσοστό του 2% δεν θα πω κάτι περισσότερο. Επιχειρηματολόγησε και ο κύριος Υπουργός πάνω σ’ αυτό. Είναι ένας περιορισμένος αριθμός σε κάθε ΕΣΣΟ. Υπάρχει αιτιολογημένη απόφαση γι’ αυτό και εξυπηρετεί πρωτίστως τις εργασιακές ανάγκες, αφού είναι οπλίτες με ειδικές ικανότητες και ειδικά χαρακτηριστικά. Στο δεύτερο μέρος λαμβάνεται μέριμνα για το προσωπικό. Στο άρθρο 8 ορίζεται ότι οι ιατροί οπλίτες μπορούν να καλύπτουν κενά αγροτικών ιατρείων στη διάρκεια της θητείας τους. Υπάρχει μια παρόμοια ρύθμιση και στο άρθρο 9 για εκείνους που έχουν αποφοιτήσει από τις νομικές σχολές, ενώ στο άρθρο 10 προβλέπεται η έκδοση προεδρικών διαταγμάτων για μια σειρά άλλες ειδικότητες και επαγγέλματα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα δύο λεπτά την ανοχή σας και ολοκληρώνω. Στο άρθρο 11 διευρύνεται το επίδομα εξομάλυνσης στους στρατιωτικούς που είναι διαζευγμένοι και έχουν στην επιμέλειά τους ανήλικο παιδί. Με το άρθρο 12 ρυθμίζονται οι ανυπότακτοι και εξαιρούνται από την πρόσκληση όσοι κηρύχθηκαν ανυπότακτοι και εκπλήρωσαν ήδη τη θητεία τους ή την εκπληρώσουν μέχρι τις 31-12-2017. Εξαλείφεται το αξιόποινο και παραγράφονται όλες οι διοικητικές ποινές και οι άλλες ποινικές κυρώσεις. Το ίδιο και για τους αντιρρησίες συνείδησης. Με το άρθρο 13 κωδικοποιούνται όλες οι διατάξεις σχετικά με τις άδειες του προσωπικού, ώστε να μην είναι διάσπαρτες σε εκατοντάδες σελίδες, ενώ με το άρθρο 15 επεκτείνεται το αμετάθετο για τον στρατιωτικό που έχει τουλάχιστον ένα τέκνο με ανίατο νόσημα. Εδώ θέλω να πω ότι όλες οι εξαιρέσεις που ακολουθούν και στο άρθρο 16 και άρθρο 17 διευρύνουν τα ήδη υπάρχοντα προνόμια εκείνων που έχουν άτομα με ειδικές ανάγκες, όχι όπως ειπώθηκε -αν θυμάμαι καλά - από την κ. Παπακώστα ότι προστίθεται ένα και αφαιρούνται κάποια άλλα δικαιώματα στην κατηγορία αυτή. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας μόνο μία λέξη για το άρθρο 28 που αφορά τα Γραφεία Στήριξης. Είναι φανερό ότι δεν μπορεί στην πρωινή αναφορά να βγει ένας οπλίτης και να τοποθετηθεί και να πει για τα συναισθηματικά του προβλήματα. Αυτό που ακούστηκε δεν νομίζω ότι μπορεί να έχει εφαρμογή στη συγκεκριμένη περίπτωση. Αυτό το Γραφείο Στήριξης των Οπλιτών είναι από ειδικούς επιστήμονες. Λειτουργεί κάθε μέρα και ακροάται τα προβλήματα σε προσωπικό επίπεδο. Αυτό λειτουργεί παράλληλα - δεν καταργείται καμμία δομή - με όλες τις υπάρχουσες δομές. Εν κατακλείδι, το νομοσχέδιο αυτό που ψηφίζουμε σήμερα λύνει πολλά και χρόνια προβλήματα των Ενόπλων Δυνάμεων και πρέπει να στηριχθεί. Χρειάζεται και άλλα βήματα; Βεβαίως και αναμφισβήτητα. Όμως για όλα τα πράγματα υπάρχει μία αρχή. Και αυτή είναι μία καλή αρχή και τη στηρίζουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ. Κύριε Βίτσα, θα έχετε τον λόγο για να υποστηρίξετε την τροπολογία «Θέματα αρμοδιότητος Πυροσβεστικού Σώματος» για δύο λεπτά. Σας φτάνουν;
Λίγο λιγότερο, κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ με την εξής έννοια: Είναι μια τροπολογία την οποία υποβάλλουμε…
Πάλι τροπολογία;
Θα δείτε. Φαντάζομαι ότι έγινε επειδή πέρασε σήμερα από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Στην ουσία επεκτείνονται το άρθρο 22 του ν. 4302/2014 και για το 2016. Δεν έχει τίποτα άλλο. Είναι αντιπυρηνική προστασία. Εάν προσέξετε τον προηγούμενο νόμο είναι για τα έτη 2014-2015.
Το ξέρω το θέμα. Έχει όμως και άλλα. Αυτό θα έπρεπε να είχε λυθεί από πέρυσι.
Αυτό είναι ένα ζήτημα που μπορούμε να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε, αλλά σας λέω περί τίνος πρόκειται.
Ευχαριστώ πολύ. Ο κ. Τσιρώνης θα υποστηρίξει την τροπολογία του άρθρου 12 παράγραφος 8 του ν. 3054/2002. Παρακαλώ έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω ότι το θέμα είναι σχεδόν τυπικό. Όσοι αυτήν τη στιγμή αποθηκεύουν πετρέλαιο εισαγωγής για έκτακτη ανάγκη είχαν υποχρέωση να κάνουν συμβάσεις τουλάχιστον μονοετείς, το οποίο ήταν πάρα πολύ επιβαρυντικό και δημιούργησε προβλήματα δυσκινησίας στην αγορά. Σε όλη την Ευρώπη αυτές οι συμβάσεις είναι ακόμα και μηνιαίες. Αυτό το «τουλάχιστον μονοετείς» δημιούργησε μια στρέβλωση και νομίζω ότι δεν θα διαφωνήσει κανένας να το κάνουμε προς το παρόν έξι μήνες στην κατεύθυνση όλης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για ευελιξία στην αγορά. Τέλος, να κάνω μια διευκρίνιση ότι το πρωί είχε κατατεθεί η τροπολογία 160 και συζητήθηκε, την οποία πραγματικά υποστηρίζουμε. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ και εγώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο;
Θέλετε να τοποθετηθείτε επί των τροπολογιών; Γιατί ακολουθεί στο Βήμα ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας. Αν θέλετε να πείτε κάτι επί των τροπολογιών να σας δώσω τον λόγο.
Δεν ξέρω ότι δεν μπορώ τώρα γιατί δεν έχω το δικαίωμα και θα έρθει η σειρά μου για να τοποθετηθώ. Όμως, θα φύγει ο κ. Τσιρώνης, γι’ αυτό ζητώ τον λόγο.
Δεν υπάρχει αντίρρηση.
Να σας δώσω τον λόγο. Πόσο χρόνο θέλετε, κύριε Λοβέρδο, δύο λεπτά;
Ούτε ένα. Η τροπολογία μπορεί να είναι χρήσιμη, αλλά επειδή και στην εισηγητική έκθεση και στο περιεχόμενό της μιλάτε για αποθηκευόμενα υλικά για λόγους ασφαλείας, το μυαλό μου πήγε αμέσως στα καύσιμα. Εσείς αναφέρατε το πετρέλαιο. Δεν είναι μόνο το πετρέλαιο. Στη σχετική υπουργική απόφαση όμως του 2012 ή 2013, που καθορίζει ποια είναι αυτά τα υλικά, υπάρχει και η άσφαλτος, κύριε Υπουργέ. Ρώτησα τον κ. Μανιάτη αν είναι η άσφαλτος καύσιμο και για ποιο πονηρό, μάλλον, λόγο μπήκε αυτή η προσθήκη. Μου είπε: «Δεν το γνωρίζω, δεν το έκανα εγώ. Ήταν του κ. Παπαγεωργίου». Μίλησα και με το συνάδελφο. Σας παρακαλώ πάρα πολύ, για την αρτιότητα της σχετικής ρύθμισης και για όσες τεχνικές και λειτουργικές παρεμβάσεις κάνετε, λύστε αυτό το πρόβλημα. Έχει προστεθεί ένα υλικό, το οποίο δεν είναι καύσιμο. Και η τήρηση αποθεματικών δημιουργεί προβλήματα. Κατ’ αρχάς καταστρέφεται το υλικό. Ή αβλεψία είναι ή κάποια πονηρία είναι. Θέλω να το δείτε, κύριε Υπουργέ.
Ο Υπουργός κ. Τσιρώνης έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, έχω και εγώ μια ερώτηση για τον κ. Τσιρώνη.
Να ομολογήσω ότι λόγω του σοβαρού οικογενειακού προβλήματος του κ. Σκουρλέτη - γιατί είναι αρμοδιότητάς του - η ενημέρωση που έχω αφορά για τα αποθέματα ασφαλείας καυσίμων. Στο κάτω - κάτω πουθενά δεν αναφέρεται στην τροπολογία ότι περιλαμβάνεται κάτι τέτοιο. Μιλάμε απλώς για τον περιορισμό της αρχικής πρόβλεψης του «τουλάχιστον ένα έτος» στο εξάμηνο. Αν σε αρχική διάταξη υπάρχει το πρόβλημα, να το δούμε. Δεν είναι κάτι που αναφέρεται πάντως στην τροπολογία.
Έχετε απόλυτο δίκιο. Στην τροπολογία όπως είπα και αυτά είναι κρίσιμα πράγματα…
Παρακαλώ, κύριε Λοβέρδο, μην κάνετε διαλογική συζήτηση. Παρακαλώ.
Επειδή πρόκειται για την τροπολογία.
Ναι, αλλά τοποθετήθηκε.
Θέλω απλώς να πω ότι είναι όπως τα λέει, όσον αφορά στη διατύπωση και της εισηγητικής έκθεσης και της τροπολογίας. Του ζητώ να δει αυτό το θέμα που από αβλεψία ή πονηρία στο παρελθόν έχει προκύψει και να το λύσει.
Ο κ. Κεφαλογιάννης, εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, σας είχα ζητήσει τον λόγο.
Αν το επιτρέπει ο κ. Κεφαλογιάννης, βεβαίως, γιατί καταλαβαίνετε ότι έτσι αλλάζουμε θέματα.
Δεν έχω αντίρρηση.
Παρακαλώ, κύριε Δανέλλη.
Γι’ αυτό σας ζήτησα τον λόγο. Επειδή προτίθεται ο κ. Τσιρώνης να αποχωρήσει, θα ήθελα μια διευκρίνιση. Η διατύπωση είναι «με απόφαση του Υπουργού Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής που εκδίδεται σε τριάντα ημέρες από την έναρξη λειτουργίας» κ.λπ.. Ισχύει σήμερα το ίδιο, «με απόφαση Υπουργού»; Αν ισχύει σήμερα «με απόφαση Υπουργού», γιατί να τροποποιήσουμε νόμο; Γιατί να φέρουμε νόμο; Αυτό μονάχα. Ευχαριστώ.
Κύριε Κεφαλογιάννη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα αρχίσω το σχολιασμό μου επί των άρθρων από την παράγραφο 2 του άρθρου 1, όπου υπάρχει η πρόβλεψη οι τοποθετήσεις και μεταθέσεις να αποφασίζονται από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας. Όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης συμφωνούν ότι αυτή η διάταξη δεν συνιστά μια καλή αρχή για την εφαρμογή του παρόντος νόμου. Και μόνο αυτό θα αρκούσε για να προβληματιστεί κανείς. Έλεγα και στη μεσημεριανή μου τοποθέτηση ότι όταν έχεις πειστεί ότι ένα σύστημα μεταθέσεων που εισάγεις είναι αδιάβλητο και κυρίως αντικειμενικό, τότε αυτό πρέπει να το περιβάλλεις και με ένα βαθμό εμπιστοσύνης στα στελέχη που καλούνται να το εφαρμόσουν. Όλοι μας λίγο ή πολύ έχουμε γνώση για το πώς κινείται σήμερα ο μηχανισμός των μεταθέσεων. Γι’ αυτό και θα πρέπει να παραδεχθούμε δημόσια ότι είναι αδύνατον ένας Υπουργός να λαμβάνει ουσιαστική γνώση για το σύνολο των τοποθετήσεων και μεταθέσεων που έρχονται στο γραφείο του. Θα πρέπει να είναι κάποιος αφελής να πιστεύει ότι ένα γραφείο Υπουργού ασχολείται με κάθε ΕΣΣΟ, με περίπου οκτώ χιλιάδες οπλίτες, για το πού τοποθετούνται ή μετατίθενται. Αυτό που στην πραγματικότητα γίνεται είναι ένα φιλτράρισμα αιτημάτων στη βάση κομματικών προτιμήσεων ή φιλικών εξυπηρετήσεων -για να το πω λίγο πιο κομψά. Το τραγικό αυτής της υπόθεσης είναι ότι ακόμα και για να ικανοποιηθεί το πελατειακό σύστημα απαιτείται απίστευτη σπατάλη εργατοωρών και σημαντικό δημοσιοοικονομικό κόστος. Ακόμα και σήμερα για την υπογραφή διαταγής μεταθέσεων από τον Υπουργό απαιτείται προηγουμένως η υπογραφή δέκα περίπου υπηρεσιακών παραγόντων. Αυτήν ακριβώς τη δαιδαλώδη γραφειοκρατία είναι που πρέπει να καταπολεμήσουμε, κύριε Υπουργέ. Και για να το κάνουμε αυτό πρέπει να μεριμνήσουμε ώστε να ασχολούνται όσο το δυνατό λιγότερα άτομα με αυτήν τη διαδικασία, αφού πρώτα έχουμε λύσει τα χέρια τους μέσα από ένα αντικειμενικό σύστημα αξιολόγησης. Γι’ αυτό και επιμένουμε ο ρόλος του Υπουργού και του γραφείου του στην όλη διαδικασία να είναι καθαρά εποπτικός. Και μπορεί εσείς, όπως το είπατε πράγματι και στην επιτροπή και στην Ολομέλεια πολλές φορές, να έχετε τη διάθεση να το δώσετε στα Επιτελεία, αλλά αύριο - μεθαύριο ένας άλλος Υπουργός μπορεί αυτήν την αρμοδιότητα να την πάρει πίσω και να συνεχιστεί αυτό το σύστημα το οποίο έχουμε δει ότι σήμερα είναι κάτι το οποίο πρέπει να το αλλάξουμε. Μάλιστα, για να ενισχύσουμε την αξιοπιστία έχουμε πει ότι θα μπορούσε για παράδειγμα το γραφείο Υπουργού να ασχολείται μόνο με τους πενήντα οπλίτες, ο αριθμός των μορίων των οποίων είναι ο μικρότερος δυνατός, όπως προβλέπει εξάλλου και η παράγραφος 11 του άρθρου 3. Όσον αφορά τα άρθρα 3, 5 και 6 και ως προς την ταξινόμηση των κριτηρίων και τις σχετικές εξαιρέσεις απ’ αυτά, υπάρχει ένα τελευταίο επιχείρημα το οποίο πρέπει να το θέσω υπ’ όψιν σας. Θα μπορούσαμε να τις δεχτούμε όλες αυτές τις εξαιρέσεις με μία προϋπόθεση, δηλαδή να έχουν τεκμηριωθεί στη βάση κάποιων ποσοτικών δεδομένων. Ζητήσαμε για παράδειγμα στην επιτροπή να δοθούν κάποια στοιχεία του αριθμού των οπλιτών ανά ΕΣΣΟ που απαιτούνται για να καλυφθούν οι υπηρεσιακές ανάγκες που ιεραρχείτε ως πρωταρχικές και φαντάζομαι ότι αυτές θα πρέπει να συμπίπτουν με την κατ’ ελάχιστο παραμονή των πέντε μηνών στις παραμεθόριες περιοχές. Ζητήσαμε, επίσης, κάποια στατιστικά στοιχεία των οπλιτών που σήμερα ζητούν κατ’ εξαίρεση τοποθέτηση ή μετάθεση για κοινωνικούς ή οικονομικούς λόγους. Αν δεν έχετε αυτά τα στοιχεία δεν μπορείτε να θεσμοθετήσετε καμμία επιπλέον εξαίρεση, πόσω μάλλον όταν αυτές ορίζονται από μία επιτροπή της οποίας δεν γνωρίζουμε τη σύνθεσή της, ούτε τα κριτήρια που αυτή χρησιμοποιεί. Ακόμα περισσότερο δεν μπορεί ο αριθμός των οπλιτών που εμπίπτουν σε αυτές τις εξαιρέσεις να ορίζεται αυθαίρετα και a priori στο 2% ανά ΕΣΣΟ. Γι’ αυτό και όλες οι πτέρυγες της Αντιπολίτευσης σημειώνουν ότι πρώτοι εσείς οι ίδιοι υπονομεύετε το οικοδόμημα που θεμελιώνετε. Στο άρθρο 20 για τα Γραφεία Στήριξης Οπλιτών, ως προς την πρώτη αρμοδιότητα ενός τέτοιου γραφείου, δηλαδή την ψυχολογική στήριξη, μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί από τα Επιτελεία τρεις πάγιες διαταγές γι’ αυτά τα ζητήματα. Όλες αυτές οι διαταγές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, περιγράφουν αναλυτικά μία διαδικασία πρόληψης και αντιμετώπισης ψυχολογικών ζητημάτων καθώς και τη στελέχωση ομάδων με ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και γιατρούς οι οποίοι λειτουργούν σήμερα, αυτήν τη στιγμή μάλιστα που μιλάμε, σε σχηματισμούς επιπέδου ταξιαρχίας. Οι οπλίτες αυτοί σε συνεννόηση με τη διοίκηση περιοδεύουν στις μονάδες που υπάγονται στο σχηματισμό και, τουλάχιστον απ’ όσο γνωρίζω, σε πολλές περιπτώσεις γίνεται μία εξαιρετική δουλειά, προλαμβάνοντας πολλές καταστάσεις. Δεν εισάγουμε, επομένως, κάτι το καινοφανές ως προς τη διάσταση αυτή του άρθρου 20. Το μόνο που κάνουμε είναι να δημιουργούμε μια επιπλέον δομή τη λειτουργία της οποίας μένει να δούμε σε σχέση με τις υπάρχουσες, οι οποίες μάλιστα ακριβώς επειδή έχουν ένα πιο αποκεντρωμένο χαρακτήρα βρίσκονται σαφώς πιο κοντά στον οπλίτη και τις ανάγκες του. Μένει να δούμε πώς θα λειτουργήσει στην πράξη. Ως προς την άλλη, όμως, αρμοδιότητα, αυτή των καταγγελιών και δη της προσβολής της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, νομίζω υπάρχουν πάρα πολλά προβλήματα. Ξέρετε, η προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, κύριε Υπουργέ, είναι από μόνη της αδίκημα και κανείς πολίτης ένστολος ή μη, εφόσον αποδειχθεί ότι το διαπράττει, δεν μπορεί να αποφεύγει τις συνέπειες του νόμου. Η πολιτεία μας έχει αρμόδια όργανα για να το κρίνει και αυτά δεν είναι άλλα από τα δικαστήρια. Αυτό που υπονοεί η διάταξη, αλλά σκοπίμως δεν το αναφέρει, είναι ότι θέλει να περιορίσει κάποια φαινόμενα κατάχρησης εξουσίας, κοινώς τα καψόνια. Όμως, και αυτή τιμωρείται από το Ποινικό Δίκαιο και μάλιστα πιο αποτελεσματικά από ένα Γραφείο Στήριξης Οπλιτών. Γι’ αυτό και έλεγα και στην επιτροπή ότι οι παραστάσεις που έχουν οι συγγραφείς αυτής της διάταξης από το στράτευμα αναφέρονται σε άλλες εποχές που δεν έχουν καμμία σχέση με τη σημερινή λειτουργία και τη συντριπτική πλειοψηφία των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, είτε προέρχονται από ανεκδοτολογικού τύπου συζητήσεις που έχει προμηθεύσει με άφθονο υλικό έναν κινηματογράφο που ειδικεύεται στις καλές κωμωδίες. Αυτά τα υπονοούμενα και οι παραδοχές για τις Ένοπλες Δυνάμεις αποκτούν σήμερα νομικό περιεχόμενο και αν είναι έτσι πρέπει όσοι τις υποστηρίζουν να το πουν ξεκάθαρα. Όλοι οι υπόλοιποι σε αυτήν την Αίθουσα νομίζω ότι θα πρέπει να τονίσουμε εμφατικά προς όλες τις κατευθύνσεις και με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι το φρόνημα των στελεχών του στρατεύματος είναι απολύτως δημοκρατικό. Και αυτό αν θέλετε, κύριε Υπουργέ, είναι μία από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις της Μεταπολίτευσης. Και πρέπει, επίσης, να πούμε ότι αν ποτέ κληθεί, που εύχομαι ποτέ να μην συμβεί αυτό, να δείξει την αποτρεπτική του ικανότητα, όσον αφορά τον εξωτερικό εχθρό, θα το κάνει ακριβώς και για να υπερασπιστεί και το δημοκρατικό πολίτευμα της χώρας και τα συμφέρονται όλων των Ελλήνων, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων. Όσον αφορά στο άρθρο 25 σε συνδυασμό με το άρθρο 29, σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση ο στόχος είναι να εξορθολογιστεί η κλίμακα αναβαθμολόγησης των σχολείων των Ενόπλων Δυνάμεων, λαμβάνοντας υπ’ όψιν την ακαδημαϊκή πρακτική. Να σημειωθεί, βέβαια, εδώ ότι η προτεινόμενη τροποποίηση επαναφέρει την κλίμακα του ν. 2439/1996, η οποία καταργήθηκε από τον ισχύοντα ν. 3883/2010. Αυτό που σκοπίμως δεν αναφέρει είναι ότι οι βαθμολογίες των ενστόλων είναι άμεσα συνδεδεμένες με τις κρίσεις προαγωγής. Χαμηλότερες βαθμολογίες συνεπάγονται περιορισμό των ευκαιριών ανέλιξης στα υψηλότερα αξιώματα των Ενόπλων Δυνάμεων. Στο σημείο αυτό υπεισέρχεται η παράγραφος 3 του άρθρου 29, η οποία στην αρχική της διατύπωση δίνει αναδρομική ισχύ στο άρθρο 25 του ν. 3883/2010. Θα ήθελα εδώ να επισημάνω κάτι, το οποίο επισήμανα και στην επιτροπή, ότι ακριβώς γι’ αυτήν την αναδρομικότητα ο νομοθέτης στην αιτιολογική έκθεση δεν μπήκε καν στον κόπο να μας δώσει μια εξήγηση. Βεβαίως, υπήρξε η εξήγηση από εσάς κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην επιτροπή, γι’ αυτό και μας δημιουργούνται πάρα πολλές αμφιβολίες για τον τελικό σκοπό αυτής της αναδρομικότητας. Χαμηλώνοντας την κλίμακα αξιολόγησης δίνεται η ευκαιρία σε έναν σημαντικό αριθμό αξιωματικών που με τον ισχύοντα νόμο δεν μπορούσαν να κριθούν προακτέοι σε ανώτερους βαθμούς, να κριθούν ως τέτοιοι σε βάρος συμμαθητών τους που κόπιασαν και πέτυχαν ψηλότερες βαθμολογίες, ώστε να διασφαλίσουν την ανέλιξή τους στο στράτευμα. Είναι προφανές ότι κάτι τέτοιο δεν μπορούμε να το επιβραβεύσουμε. Όχι μόνο γιατί δεν έχουμε το ηθικό δικαίωμα να αλλοιώνουμε νομοθετικά τη βαθμολόγηση στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων αλλά και γιατί δημιουργούμε ένα προηγούμενο ιστορικής βαρύτητας. Λέμε εμμέσως πλην σαφώς στις κοινωνικές ομάδες -εν προκειμένω σε εν ενεργεία στελέχη που παραδέχθηκαν και στην επιτροπή ότι παρενέβησαν στη διαμόρφωση αυτού του άρθρου - ότι «εάν έχεις μπάρμπα στην Κορώνη, διάβαινε»! [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω σε δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Συντελούμε έτσι σε μια κατάφωρη αδικία για να διαμορφώσουμε, υποτίθεται, μια άλλη αδικία προς εκείνα τα στελέχη, που δεν είχαν ή δεν θέλησαν να αξιοποιήσουν παρόμοιες προσβάσεις. Τέλος, όσον αφορά στην τροπολογία για τα ναυπηγεία Ελευσίνας, σας είπα και κατά τη μεσημεριανή μου τοποθέτηση ότι σε έναν βαθμό μας αιφνιδιάσατε. Ενώ κάνατε μια πολύ καλή αρχή - και είναι προς τιμήν σας - όταν ξεκινήσαμε έναν διάλογο κάποια στιγμή τον Νοέμβριο, δεν ενημερωθήκαμε ποτέ για την υπογραφή της παρούσας συμφωνίας. Την φέρατε εν είδει τροπολογίας, ενώ θα μπορούσατε να τη φέρετε στην επιτροπή να τη συζητήσουμε και εν τέλει καλούμαστε σήμερα να ψηφίσουμε επί αυτής της τροπολογίας, για την οποία σας είπα υπάρχουν κάποια σημεία τα οποία θα αναδείξω, που για εμάς είναι τουλάχιστον γκρίζα. Η ουσία της υπόθεσης είναι σχετικά απλή. Πρόκειται για ένα έργο που έχει παιχτεί κάμποσες φορές και στο παρελθόν, δηλαδή η αδυναμία μιας επιχείρησης να ανταποκριθεί στις συμβατικές της υποχρεώσεις έναντι του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει η έγκαιρη προμήθεια, εν προκειμένω του Πολεμικού Ναυτικού, με δύο τορπιλακάτους από τις επτά που έχει παραγγείλει συνολικά. Γνωρίζουμε ότι μέχρι σήμερα έχει καταβληθεί το 92% του συμβατικού τιμήματος, το οποίο ανέρχεται συνολικά σε 300 εκατομμύρια ευρώ. Απομένει ένα ποσό της τάξης των 24 εκατομμυρίων ευρώ, αλλά από τα οικονομικά στοιχεία που μας έχει παραθέσει ο κύριος Υπουργός και με δεδομένη την κακή οικονομική κατάσταση της εταιρείας, δεν αρκούν για την ολοκλήρωση της κατασκευής και παράδοσης των δύο πλοίων. Στην πραγματικότητα απαιτούνται άλλα περίπου 40 εκατομμύρια, που περιλαμβάνουν την προμήθεια υλικών, το μισθολογικό και ασφαλιστικό κόστος, καθώς και ένα μέρος των λογαριασμών κοινής ωφέλειας. Ποια λύση, όμως, προκρίνει τελικά η ελληνική Κυβέρνηση; Στην ουσία κρατικοποιεί εκείνο το κομμάτι των ναυπηγείων που αφορά την κατασκευή των τορπιλακάτων, αναλαμβάνοντας να πληρώσει το ποσό των 40 εκατομμυρίων ευρώ. Μέσα σε αυτό το ποσό περιλαμβάνονται τα 20 εκατομμύρια ευρώ του εναπομένοντος αρχικού τιμήματος, το 70% των αμοιβών των εργαζομένων και το 60% των λογαριασμών κοινής ωφέλειας. Επίσης, τίθεται ένα χρονοδιάγραμμα είκοσι εννέα μηνών από την ημέρα υπογραφής της συμφωνίας. Το ερώτημα που προκύπτει είναι εάν η συμφωνία είναι η καλύτερη δυνατή. Πραγματικά, εγώ δεν έχω εν προκειμένω μια απάντηση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Μπορούμε, όμως, να θέσουμε ορισμένα ερωτήματα, που καλό είναι να απαντηθούν από τον κύριο Υπουργό και είναι χρήσιμα, για να πάρουμε και συγκεκριμένες απαντήσεις και τελικά να δούμε τη στάση μας επί της τροπολογίας. Πρώτον, με δεδομένο ότι η εταιρεία δεν μπορούσε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, εξέτασε ή όχι το Υπουργείο τη δυνατότητα να καταγγείλει τη σύμβαση και να κηρύξει έκπτωτη την ανάδοχη εταιρεία; Μήπως σε αυτήν την περίπτωση θα μπορούσε να αξιοποιήσει το ποσό που έχει δεσμευτεί από τις εγγυητικές επιστολές, οι οποίες μαθαίνω ότι ανέρχονται στα 40 εκατομμύρια, προκειμένου να χρηματοδοτήσει την κατασκευή του έργου; Θα μπορούσε να απαντήσει κάποιος ότι τότε θα πτώχευε η εταιρεία. Στην πραγματικότητα, αυτό που ενδιαφέρει το ελληνικό δημόσιο δεν είναι εάν απέναντί του έχει τη σημερινή διοίκηση ή μια τράπεζα, η οποία έχει υποθηκεύσει την εταιρεία. Αυτό που ενδιαφέρει είναι να ολοκληρωθεί το έργο με το μικρότερο δυνατό κόστος και να συνεχίσουν οι εργαζόμενοι να έχουν δουλειά και τους επόμενους μήνες. Δεύτερον, έστω ότι η συμφωνία προχωρά και η κατασκευή ολοκληρώνεται. Τι θα γίνει με το ποσό των εγγυητικών επιστολών που έχει δεσμεύσει το ελληνικό δημόσιο; Θα επιστραφούν στην εταιρεία; Αυτό είναι ένα εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα, στο οποίο θα πρέπει να μας απαντήσετε. Ένα τρίτο ζήτημα είναι ότι πουθενά, εκτός από ένα σημείο, στην παράγραφο 3, του άρθρου 3, όπου λέτε «αν το ποσό υπερβεί τα 40 εκατομμύρια ευρώ», δεν υπάρχει κάποια άλλη ρήτρα. Ποια ρήτρα υπάρχει, για παράδειγμα, σε περίπτωση που η εταιρεία δεν καταβάλλει το 30% των δεδουλευμένων, το 40% των λογαριασμών κοινής ωφέλειας και ποια ρήτρα υπάρχει αν η εταιρεία δεν ολοκληρώσει εγκαίρως την κατασκευή σε είκοσι μήνες ή την καθέλκυση της έβδομης τορπιλακάτου σε δεκαέξι μήνες; Εδώ νομίζω ότι πρέπει να μπουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις από την πλευρά της εταιρείας, που θα διασφαλίζουν όλα τα παραπάνω. Επιπλέον, οι είκοσι εννέα μήνες που απαιτούνται για την ολοκλήρωση ισχύουν από την ημερομηνία υπογραφής της συμφωνίας ή μήπως θα έπρεπε να γίνει από την ημερομηνία παραλαβής των υλικών, καθόσον πληροφορούμαστε ότι θα υπάρξει ένα κενό μεταξύ της υπογραφής και της παραλαβής των υλικών; Τέλος, ποιος έχει την ευθύνη για την ολοκλήρωση του έργου; Στο κείμενο γίνεται αναφορά στον συντονισμό, ο οποίος θα γίνεται από το Πολεμικό Ναυτικό. Είναι, όμως, άλλο πράγμα ο συντονισμός κι άλλο η ευθύνη. Για όλα αυτά τα ερωτήματα θα θέλαμε πολύ συγκεκριμένες απαντήσεις. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Κασιδιάρης, ειδικός αγορητής της Χρυσής Αυγής.
Τονίσαμε και εις ό,τι αφορά την καταψήφιση του νομοσχέδιου από τη Χρυσή Αυγή επί της αρχής ότι και πάλι προάγεται το περιβόητο «βύσμα», δηλαδή η εμπλοκή πολιτικών προσώπων στις μεταθέσεις οπλιτών. Ξεκινώντας, λοιπόν, από το άρθρο 1, στο οποίο λέμε «όχι», που αφορά τις μεταθέσεις δόκιμων, έφεδρων, αξιωματικών και οπλιτών, φέρεται και πάλι εμπλοκή πολιτικών παραγόντων σε αυτήν τη υπόθεση. Λέτε ότι οι μεταθέσεις θα αποφασίζονται και θα υλοποιούνται και από τον Υπουργό Άμυνας. Αυτό είναι απαράδεκτο. Καταψηφίζουμε το άρθρο αυτό και λέμε ότι η αρμοδιότητα των μεταθέσεων θα πρέπει κανονικά να αφορά μόνο τους Αρχηγούς των Όπλων και μόνο ανώτερους αξιωματικούς, εν γένει και με αυτές τις αποφάσεις να μην έχουν καμμία σχέση πολιτικοί παράγοντες. Διότι έτσι δεν υπάρχει ουδεμία απολύτως έννοια αξιοκρατίας και δικαιοσύνης. Επαναλαμβάνω τις ψεύτικες εξαγγελίες, τις ψεύτικες τοποθετήσεις στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, που ακούσαμε όλοι όταν ανέλαβε η νέα συγκυβέρνηση, ότι θα πηγαίνουν όλοι οι άνδρες στον Έβρο και δεν θα πηγαίνουν στα αστικά κέντρα να κάθονται στα γραφεία. Όχι μόνο έγινε το ακριβώς αντίθετο αλλά πλέον το θεσμοθετείτε κιόλας, θεσμοθετείτε την κατάσταση αυτή με νόμο. Γι’ αυτό, λοιπόν, λέμε «όχι» στο άρθρο 1. Στο άρθρο 2, επίσης, λέμε «όχι». Δεν νοείται οι δόκιμοι έφεδροι αξιωματικοί να κατηγοριοποιούνται ως οπλίτες. Στο άρθρο 3 τονίσαμε την αντίθεσή μας στην περιβόητη υπόθεση του συμφώνου συμβίωσης. Αν είναι δυνατόν να ευνοούνται οπλίτες, υπαξιωματικοί και αξιωματικοί οι οποίοι έχουν παντρευτεί άνδρας με άνδρα ή γυναίκα με γυναίκα. Αν είναι δυνατόν! Στερείται κάθε σοβαρότητος αυτή η κατάσταση. Δεν θέλω να επεκταθώ περαιτέρω, για να μην ακουστούν βαριές εκφράσεις. Λέμε «όχι», λοιπόν, στο άρθρο 3. Βεβαίως, να τύχουν ειδικής μεταχείρισης εάν υπάρχουν πολύτεκνοι αξιωματικοί. Εφόσον δίνουν άνδρες στις Ένοπλες Δυνάμεις, ναι, να τύχουν μιας ευνοϊκότερης μεταχείρισης. Αυτά, όμως, περί συμφώνου συμβιώσεως είναι αχαρακτήριστα. Στο άρθρο 4, για την υποβολή δήλωσης του τόπου προτίμησης, λέμε επίσης «όχι». Λέμε «όχι» και στο άρθρο 5, που συστήνετε ειδική επιτροπή εξέτασης των καθ’ εξαίρεση μεταθέσεων και τοποθετήσεων. Θα πούμε «παρών» στο άρθρο 6, ιδίως εις ό,τι αφορά οπλίτες οι οποίοι πραγματικά δικαιούνται να εξαιρεθούν από το σύστημα μοριοδότησης, λόγω του ότι προέρχονται από φτωχές οικογένειες, έχουν γονείς ανθρώπους με ειδικές ανάγκες. Στο άρθρο 6 θα πούμε «παρών» γι’ αυτές τις συγκεκριμένες εξαιρέσεις. Θα πούμε, όμως, «όχι» στο άρθρο 7, διότι έρχεται στην ουσία να ανατρέψει ό,τι δίκαιο μπορεί να προτείνεται μέσω του άρθρου 6 και να υπάρχει υπουργική απόφαση η οποία θα αναστέλλει σε κάποιες περιστάσεις τα κριτήρια του συστήματος μοριοδότησης των μεταθέσεων που περιγράφονται στο προηγούμενο άρθρο. Με το άρθρο αυτό θα έχουμε, δηλαδή, ένα κατ’ εξοχήν πεδίο άσκησης μικροπολιτικής από τον εκάστοτε Υπουργό, που θα βολεύει τους δικούς του ανθρώπους για να κερδίζει ψήφους στις επερχόμενες εκλογές. Όσον αφορά τα άρθρα 8, 9, 10 και 11, δεν θεωρούμε ότι λύνονται τα συνολικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι στρατιωτικοί. Θα πούμε «παρών» στα άρθρα αυτά. Πάμε στο άρθρο 12, περί ανυποτάκτων και αντιρρησιών συνείδησης. Η ευνοϊκή μεταχείριση στους αντιρρησίες συνείδησης δεν είναι απλά παράνομη, είναι απολύτως αντισυνταγματική. Σύμφωνα με το Σύνταγμα όλοι οι πολίτες είμαστε ίσοι έναντι του νόμου και όλοι πρέπει να υπηρετούμε ευόρκως την πατρίδα στις Ένοπλες Δυνάμεις. Κανείς δεν πρέπει να εξαιρείται από την αρχή αυτή. Το να φέρνετε εδώ μέσα στη Βουλή ανθρώπους οι οποίοι στην πράξη θεωρούνται προδότες - γιατί δεν επιθυμούν να υπηρετήσουν τη στρατιωτική θητεία - είναι μια αθλιότητα, είναι μια πράξη απαράδεκτη. «Όχι», λοιπόν, στο άρθρο 12, καμμία νομιμοποίηση σε αντιρρησίες συνείδησης. Εγκλεισμός σε φυλακές για τους αντιρρησίες συνείδησης και καταναγκαστικά έργα, αυτό θα έκανε ένα σοβαρό εθνικό κράτος για τους πολίτες οι οποίοι δεν θεωρούν ότι είναι ίσοι με τους υπόλοιπους πολίτες και δεν πράττουν τα δέοντα εις ότι αφορά την υπηρεσία μας προς την πατρίδα. Στα άρθρα 13 έως 19 θα πούμε «παρών». Πάμε στο άρθρο 20 το οποίο είναι εξίσου απαράδεκτο. Εδώ είναι το πολυδιαφημισμένο Γραφείο Στήριξης Οπλιτών, όπου θα παίρνει ο κάθε πικραμένος να καταγγέλλει τους ανωτέρους του, τον διοικητή της μονάδας, τους αξιωματικούς και τους υπαξιωματικούς του επειδή κουράστηκε από τη γυμναστική, επειδή ενδεχομένως τον ταλαιπωρούν τα γυμνάσια, επειδή δεν θέλει να φοράει αρβύλες, αλλά αθλητικά παπούτσια. Αυτή, λοιπόν, είναι μια απαράδεκτη διαδικασία, η οποία χτυπάει στον πυρήνα του το πνεύμα που πρέπει να καλλιεργείται σε μία στρατιωτική μονάδα. Φανταστείτε εν καιρώ πολέμου ο στρατιώτης να εγκαταλείπει τη θέση του και να παίρνει τηλέφωνο γιατί τον αντιμετωπίζουν άσχημα οι ανώτεροί του. Δεν λειτουργεί έτσι ένα στράτευμα. «Όχι», λοιπόν, στο εν λόγω άρθρο το οποίο θεωρούμε ότι είναι κυριολεκτικά άθλιο. Θα πούμε «παρών» στα άρθρα 21, 22, 23, 24 και καταψηφίζουμε το άρθρο 25. Εδώ είναι η γνωστή ιδεοληψία του ΣΥΡΙΖΑ περί καταργήσεως της αριστείας. Αλλάζει προς τα κάτω η βαθμολογία του «λίαν καλώς» των σχολείων των Ενόπλων Δυνάμεων και από «17» έως «18,99» με άριστα το «20», πηγαίνει σε «15» έως «18,99». Δεν ξέρουμε τον λόγο που υπάρχει αυτή η ιδεοληψία, όχι μόνο σε ό,τι αφορά τον Στρατό αλλά και εις ό,τι αφορά την κατάργηση της αριστείας στο γυμνάσιο και στο λύκειο για τους μαθητές. Αυτή είναι μία πράξη απαράδεκτη και είναι δεδομένο ότι η Κυβέρνησή σας επειδή είναι μια Κυβέρνηση η οποία δεν λειτουργεί προς το συμφέρον του λαού και του έθνους, θέλει να επιπλέουν οι μετριότητες σε μία κοινωνία η οποία θα πάψει να αντιστέκεται. Είναι μία ακόμη ιδεοληψία του ΣΥΡΙΖΑ, που στην ουσία αλλάζει προς τα κάτω τη βαθμολογική κλίμακα στις σχολές και στα σχολεία των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας. Γι’ αυτό και καταψηφίζουμε το άρθρο 25. Τα επιμορφωτικά μαθήματα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο που περιγράφονται στο άρθρο 26, θεωρούμε ότι διευρύνουν την επιμόρφωση και τις δυνατότητες των μαθητών της ΣΣΑΣ. Θα πούμε «παρών». Σε ό,τι αφορά το άρθρο 27, είναι ένα ευαίσθητο ζήτημα η υπηρεσία -εάν είναι υπηρεσία - των Ολυμπιονικών στις Ένοπλες Δυνάμεις. Εμείς θεωρούμε πως δεν πρέπει οι Ολυμπιονίκες να γίνονται αξιωματικοί. Τιμούμε τους Ολυμπιονίκες, αναγνωρίζουμε την προσφορά τους στο έθνος. Ξέρετε, στην αρχαιότητα ήταν τιμή για τον Ολυμπιονίκη όχι να διορίζεται αξιωματικός. Στην αρχαία Σπάρτη ο Ολυμπιονίκης πολεμούσε στην πρώτη γραμμή της λακωνικής φάλαγγας και συνήθως έπεφτε δίπλα στον βασιλιά του. Σήμερα διορίζουμε τους Ολυμπιονίκες ως αξιωματικούς. Οι άνθρωποι δεν έχουν τη δυνατότητα να υπηρετήσουν τις Ένοπλες Δυνάμεις. Δεν έχει τη δυνατότητα κάποιος που δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του σε παραγωγική σχολή των Ενόπλων Δυνάμεων να χρεωθεί έναν λόχο και να πάει στον πόλεμο. Γι’ αυτό τον λόγο, καίτοι αναγνωρίζουμε την προσφορά τους εν γένει στο έθνος και στην πατρίδα, δεν θεωρούμε ότι θα έπρεπε να είναι αξιωματικοί στις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας. Θα πούμε «παρών» στο άρθρο 28 για τη φοίτηση των ανωτέρων αξιωματικών στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου, όπως και στο άρθρο 29. Υπάρχει εδώ κάποια νομοθετική βελτίωση, παρ’ ότι και εδώ υπάρχει το αιώνιο σύμπλεγμα του ΣΥΡΙΖΑ για την αριστεία. Στις μεταβατικές διατάξεις, δηλαδή, στα άρθρα 30 και 31, λέμε επίσης «παρών». Και θα ολοκληρώσω με τις τροπολογίες. Θα πούμε «παρών» στην τροπολογία για το Πυροσβεστικό Σώμα. Γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά ότι τα Σώματα Ασφαλείας, η Ελληνική Αστυνομία, το Πυροσβεστικό Σώμα δεν έχουν ούτε ανταλλακτικά για να κινούν τα οχήματά τους. Πληρώνουν από την τσέπη τους οι άνδρες που υπηρετούν στα Σώματα αυτά για να κάνουν σέρβις. Και αυτή είναι μία κατάσταση που δεν έχετε τη δυνατότητα να την αλλάξετε, γιατί εσείς προτιμάτε τους ελάχιστους πόρους του κράτους να τους διοχετεύετε αλλού και όχι εκεί που είναι χρήσιμοι για τον λαό και το έθνος. Προτιμάτε να δίνετε επιχορηγήσεις σε κόμματα, προτιμάτε να δίνετε συντάξεις σε Βουλευτές, παρά να έχουν ανταλλακτικά τα οχήματα της Αστυνομίας, της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, του Ελληνικού Στρατού, του Πολεμικού Ναυτικού, της Πολεμικής Αεροπορίας. Θα πούμε «όχι» στην τροπολογία για τα αποθέματα ασφαλείας καυσίμων, διότι δεν έχουμε καμμία απολύτως εμπιστοσύνη στην παρούσα Κυβέρνηση για το τι γίνεται με τα εν λόγω αποθέματα. Έχουμε δει ακόμα και μάγειρες σε μονάδες των Ενόπλων Δυνάμεων να μαγειρεύουν για λαθρομετανάστες και να γίνεται χρήση ακόμα και αποθεμάτων σίτισης για να σιτίζονται λαθρομετανάστες. Δεν έχουμε, λοιπόν, καμμία απολύτως εμπιστοσύνη τι θα κάνει ο αρμόδιος Υπουργός με αυτά τα αποθέματα και γι’ αυτό και καταψηφίζουμε την εν λόγω τροπολογία. Λέμε «ναι» στην τροπολογία που αφορά τη ναυπήγηση τορπιλακάτων στα ναυπηγεία Ελευσίνας. Πρέπει, βεβαίως, να γίνουν άπειρα βήματα προς την αυτάρκεια του ελληνικού έθνους σε όπλα και δεν υπάρχει καμμία τέτοια πρόθεση, διότι κατ’ εντολή της γερμανικής οικονομικής ολιγαρχίας προς όλες τις κυβερνήσεις, όχι μόνο προς τη δική σας, η χώρα μας δεν πρέπει να είναι αυτάρκης ούτε σε τρόφιμα ούτε σε καύσιμα ούτε σε φάρμακα ούτε σε όπλα. Πάγια θέση της Χρυσής Αυγής είναι η εθνικοποίηση, κρατικοποίηση και επιδότηση όλων των νευραλγικών αμυντικών βιομηχανιών. Στην υπόθεση αυτή, στην τροπολογία που αφορά τα ναυπηγεία Ελευσίνας, θα πούμε «ναι», καίτοι αναγνωρίζουμε ότι δεν έχει γίνει καμμία απολύτως προσπάθεια από την Κυβέρνησή σας για να είναι η Ελλάδα αυτάρκης σε όπλα, για να εργαστούν Έλληνες στις νευραλγικές αμυντικές βιομηχανίες της χώρας. Θα πούμε «παρών» στην τροπολογία για τη διετή θητεία του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας. Καταψηφίζουμε επί της αρχής το νομοσχέδιο και αναφέρθηκα συγκεκριμένα στα άρθρα τα οποία σε ένα μεγάλο αριθμό είναι απαράδεκτα και προάγουν την αθλιότητα στις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε Κασιδιάρη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, πενήντα τέσσερις μαθητές και μαθήτριες και πέντε συνοδοί εκπαιδευτικοί από το Γυμνάσιο Αγιάς Λάρισας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ’ όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Ανδρέας Λοβέρδος.
Κυρίες και κύριοι, το πρωί στην ομιλία μου επί της αρχής είχα υπενθυμίσει μία παρένθεση που κάναμε στη συζήτηση επί του προϋπολογισμού, επειδή τότε ήταν σε έξαρση το προσφυγικό - μεταναστευτικό, ακόμη μια φορά στην Ειδομένη. Είχε ευαισθητοποιηθεί τότε ο Υπουργός κ. Μουζάλας, είχε έρθει εδώ και είχαμε συζητήσει. Σήμερα έκανα την ίδια έκκληση, γιατί τα θέματα του προσφυγικού - μεταναστευτικού κάθε φορά που ο Πρωθυπουργός ή ο αρμόδιος Υπουργός συμμετέχουν σε κάποια συνεδρίαση οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης μάς επιστρέφονται με κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες παραπάνω υποχρεώσεις της χώρας μας για φιλοξενία προσφύγων μεταναστών. Η παράκλησή μας σήμερα δεν έγινε δεκτή. Ο Υπουργός λείπει; Δεν το γνωρίζω. Διευκρίνιση, πάντως, από την Κυβέρνηση δεν μας δόθηκε. Το Προεδρείο της Βουλής δεν ενημερώθηκε. Ενημέρωση δεν υπάρχει. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αντί να υπογραμμίζεται στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης η απαράδεκτη στάση της Τουρκίας, η «φοβερή» και «τρομερή» στάση της Κυβέρνησης μετατρέπει εμάς σε μαύρο πρόβατο. Όλες οι συζητήσεις που το πρωί υπογραμμίσαμε είναι συζητήσεις που γίνονται με τον πιο έντονο τρόπο για ένα εκρηκτικό θέμα, όπως όλοι συμφωνούμε. Και εμείς τις ευθύνες της Ένωσης τις υπογραμμίζουμε και στεκόμαστε στο πλάι της Κυβέρνησης σε αυτό, αλλά εδώ τι συμβαίνει; Ποιες υποχρεώσεις μας δεν εκπληρώνουμε κάθε φορά και μας θεωρούν μαύρο πρόβατο και μας φορτώνουν και άλλες υποχρεώσεις; Και αυτό που είπε ο κ. Δανέλλης το πρωί, εγώ δεν το είχα δει, κύριε συνάδελφε. Υπήρξε κριτική του κ. Μουζάλα στο Υπουργείο Εθνικής Αμύνης για μη υποστήριξη της πολιτικής της χώρας; Δεν απαντήσατε στην ομιλία σας. Και, επιτέλους, ας κάνει αυτά που πρέπει να κάνει ο κ. Μουζάλας και ας μην έρχεται στην Εθνική Αντιπροσωπεία. Εσείς ως προς αυτήν τη μομφή έχετε απαντήσει; Θέλουμε μία απάντηση, κύριε Υπουργέ. Είναι από τα σοβαρότερα θέματα που αντιμετωπίζει η χώρα. Μην το λέτε αυτό και δεν το εννοείτε. Και μιλάτε σε κόμματα της Αντιπολίτευσης που έχουν στηρίξει τις προσπάθειες. Αναφέρθηκα το πρωί σε αυτό. Τώρα σε ό,τι αφορά το σχέδιο νόμου και τη συζήτησή μας κατ’ άρθρο, πολλοί συνάδελφοι της Πλειοψηφίας το πρωί μίλησαν πάρα πολύ αυστηρά για το πελατειακό κράτος, στο οποίο έκανα επανειλημμένες αναφορές και στη Διαρκή Επιτροπή, αλλά και σήμερα το πρωί και θα ξανακάνω τώρα. Τα ίδια λέμε για την ανάγκη εξάλειψης αυτής της κακής πηγής πελατειακού κράτους στον χώρο των οπλιτών που υπηρετούν τη θητεία τους. Το θέμα, όμως, είναι να το λύσουμε το πρόβλημα και όχι να διατηρήσουμε τα ίδια. Άκουσα με πολύ ενδιαφέρον τις οκτώ προσθήκες που κάνει η Κυβέρνηση, όπως τις είπε ο Υπουργός το πρωί και τις ξαναείδα μετά, μία προς μία. Αν εξαιρέσουμε, συνάδελφοι, μία ή δύο, οι περισσότερες κατατεθείσες ως προσθήκες, λίγο ή πολύ υπάρχουν στο σημερινό νομοθετικό πλαίσιο. Συμφωνώ με τον κ. Κεφαλογιάννη. Θα έπρεπε να μας έχει με μία οιονεί προσημείωση δειχτεί γιατί το πελατειακό κράτος τώρα δεν θα λειτουργήσει, αφού σε πολύ μεγάλο βαθμό οι σχετικές ρυθμίσεις με τη μορφή κανονιστικών πράξεων, υπουργικών αποφάσεων, διαταγών από τα Επιτελεία λίγο - πολύ υπάρχουν. Και γιατί, κύριε Υπουργέ, αφού έχετε σκοπό να μεταφέρετε την αρμοδιότητα στα Επιτελεία, χρειάζεστε χρόνο τώρα να τα ενημερώσετε; Μόνο το παρόν σχέδιο νόμου, μόνο εδώ στη Βουλή είναι τρεις εβδομάδες και ορθώς είναι τρεις εβδομάδες. Δεν είχατε τον χρόνο να κάνετε αυτήν την ενημέρωση, ώστε να έχετε προσκομίσει και την υπουργική απόφαση εδώ, την εξουσιοδοτική από την πλευρά σας, που εκχωρείτε αρμοδιότητες στην ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, στα Σώματα; Γιατί δεν το έχετε κάνει; Οι υποψίες, συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, …
Για τι δεν έχω ενημερώσει τα Επιτελεία;
Αν είχατε κάνει την ενημέρωση και τη συνεννόηση με τα Επιτελεία, πάνω στην εφαρμογή των κριτηρίων, όλα αυτά που μας είπατε το πρωί εδώ…
Αυτή εδώ συνεχώς γίνεται.
Αν γίνεται συνεχώς και είστε έτοιμοι, φέρτε μέχρι να τελειώσει η συνεδρίαση, το σχέδιο υπουργικής απόφασης όπου εκχωρείτε την αρμοδιότητα.
Τι σχέση έχει το ένα με το άλλο;
Όποιος Υπουργός θέλει να πείσει την Εθνική Αντιπροσωπεία -με συγχωρείτε, εδώ έχω εμπειρία και την καταθέτω - ότι έχει σκοπό να εκχωρήσει και το πώς θα την εκχωρήσει, φέρνει και την απόφαση μαζί με τον νόμο του και λέει: «Εγώ αυτό σε δέκα μέρες, μετά τη δημοσίευση του νόμου, θα το έχω δημοσιεύσει στο ΦΕΚ.» Γι’ αυτό, συνάδελφοι εσείς που σηκώσατε ψηλά τον αμανέ το πρωί, διατηρούμε επιφυλάξεις. Εμείς θέλουμε να το στηρίξουμε αυτό και αν το κάνετε στην πράξη τις επόμενες μέρες, θα ακούσετε τη δημόσια στήριξή μας. Αλλά επειδή πολλά έχουμε ακούσει από πολλούς και από εμάς τους ίδιους και αυτό το θέμα δεν έχει θεραπευτεί και κατά καιρούς οι Υπουργοί Αμύνης έλεγαν η τάδε διαταγή, η τάδε υπουργική απόφαση και εμφάνιζαν επίλυση του προβλήματος, δεν μασάμε, κύριε Υπουργέ. Η εμπειρία μας μας οδηγεί εκεί και θέλουμε να τα δούμε όλα. Είμαστε οπτικοί τύποι. Άμα δεν τα δούμε, δεν πιστεύουμε. Και δεν μπορώ να ξεχάσω ότι από την κυβέρνηση Σημίτη έγινε προσπάθεια να μειωθεί η βάση του πελατειακού κράτους. Δεν είναι η Πελοπόννησος μεθοριακή γραμμή, ενώ από τις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, είχαμε στρατόπεδα στην Πελοπόννησο, που άνοιξαν και πάλι. Γιατί ο πειρασμός του πελατειακού κράτους είναι και σε εσάς παρών. Δείτε τι γίνεται με τους διορισμούς των μετακλητών. Να μην επεκτείνομαι. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κύριοι συνάδελφοι, εδώ είναι Βουλή, να τα ακούτε. Δεν είναι να τα λέτε. Θα τα λέτε και θα τα ακούτε. Με συγχωρείτε πολύ.
Να ακούτε και αυτά που λέτε εσείς, όμως.
Ο πειρασμός είναι πάντα εδώ κι άμα κάνετε τους αναμάρτητους, η ζωή σας διαψεύδει. Σχετικοποιήστε λιγάκι τα επιχειρήματά σας, θα κατεβεί και η μύτη σας. Πολύ ψηλά τη σηκώσατε και δεν αντιστοιχείται αυτό στις πρακτικές σας.
Και η δική σας έχει μακρύνει πάρα πολύ.
Εδώ θέλουμε να στηρίξουμε και δεν έχετε συνηθίσει εσείς το Σώμα προσφάτως με Αντιπολίτευση αυτού του επιπέδου, που όλα τα κόμματα σας επιφυλάσσουν, όχι μόνο εμείς. Μία δημιουργική Αντιπολίτευση. Εσείς επιμένετε μόνο στο «όχι» και στους προπηλακισμούς. Τώρα ακούτε κάτι άλλο. Θα το μάθετε, όμως, η εμπειρία είναι καλή. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Γιατί, λοιπόν, εδώ δεν έχετε προαναγγείλει έναν χρόνο τώρα -ίδιος Υπουργός είναι - αλλαγές στη δομή, στα στρατόπεδα, μία επαναφορά του πλαισίου του 2003-2004; Κάντε άλλο, καλύτερο, που ελαττώνει τους πειρασμούς. Κάθε χωριό και στρατόπεδο. Αυτά είναι τα μεγάλα θέματα. Μη σηκώνετε τώρα τον λόγο της κριτικής και τα δάκτυλα για πράγματα που δεν είστε βέβαιοι και εσείς. Εύχομαι να τα κάνετε καλύτερα. Άλλωστε η δημιουργική μας στάση προκύπτει από το σύνολο των άρθρων που θα υπερψηφίσουμε. Τώρα, σε ό,τι αφορά τα άρθρα. Σας είχα πει και στην επιτροπή για το άρθρο 3 παράγραφος 4, το εξής: Αφού οι ειδικότητες αποκτούνται βάσει των δεξιοτήτων, τι τα θέλετε τα κοινωνικά κριτήρια; Τώρα εμείς έχουμε δίκιο ή άδικο να τα υποψιαζόμαστε αυτά; Τα κοινωνικά κριτήρια προστίθενται για διάφορες ειδικές μεταχειρίσεις. Ορθά; Όμως, όταν πρόκειται για απονομή ειδικότητας και λες «θέλω τις δεξιότητες ως προϋπόθεση», τα κοινωνικά κριτήρια τι τα θες; Προφανώς για να ανατρέψεις τις δεξιότητες και να τις σχετικοποιήσεις. Δεν έστεκε και δεν στέκει στο άρθρο 3 παράγραφος 4 αυτό. Όσον αφορά στο άρθρο 5 σάς είχα πει ότι την επιτροπή που θα εξετάζει τα αιτήματα, τα παράπονα, πρέπει να μας την προσδιορίσετε ως προς τη σύνθεσή της. Λέτε «επιτροπή». Τι επιτροπή είναι αυτή; Είχα καταλάβει ότι την κάνατε πενταμελή. Δεν το είδα. Είχα καταλάβει ότι προσδιορίσατε τον αριθμό. Δεν το είδα. Σας είχα ζητήσει να προσδιορίσετε και τον αριθμό και τις ιδιότητες, το ποιοι άνθρωποι θα τις…
Προσδιορίζονται οι ιδιότητες. Δεν το είδατε; Οι επιστήμονες…
Για το άρθρο 5 λέω.
Για το άρθρο 5 ή για το άρθρο 20;
Σας παρακαλώ, μη διακόπτετε.
Στο άρθρο 7 παράγραφος 3, άλλη πηγή πελατειακού κράτους! Τα «κουμασάκια» που υπηρετούν σε θέσεις του εξωτερικού! Ποιες είναι αυτές οι θέσεις; Κάποιες είναι αναγκαίες. Σας ζητήσαμε την καταγραφή τους. Δεν την είχαμε. Έτσι, για να μη μιλάμε και με υπερβολές εντιμότητας, τιμιότητας και διαζυγίου με το πελατειακό κράτος! Λέμε «ναι» στο άρθρο 7 παρ’ ότι είναι στην Α΄ ενότητα, γιατί είναι ένα τεχνικό άρθρο. Δεν είμαστε παράλογοι. Λέμε «ναι» στο άρθρο 8 για τους γιατρούς. Στο άρθρο 9 ο συνάδελφος, ο κ. Κυριαζίδης, μου άνοιξε τα μάτια. Ο κ. Κυριαζίδης με έκανε να δω τη θέση νομικού συμβούλου που λέτε. Σωστά, - από την πρώτη στιγμή το επαινέσαμε - όσοι είναι σε θέση νομικού συμβούλου να νοείται αυτό κι ως άσκηση στη δικηγορία τους. Ο Υπουργός, εσείς, έχετε θέση νομικού συμβούλου για μετακλητό; Εμείς στα άλλα Υπουργεία είχαμε θέση συμβούλου και κάποιοι από αυτούς, οι πιο πολλοί, ήταν νομικοί. Αν είναι νομικού συμβούλου και εννοείτε τον χειριστή νομικών θεμάτων, αυτό ισχύει για όλες τις υπηρεσίες. Να μας το πείτε. Πρέπει να ισχύει για όλες τις υπηρεσίες που κάποιος με νομικά εφόδια, πτυχιούχος Νομικής, απασχολείται σε αντικείμενο που αναφέρεται στην επιστήμη του. Το άρθρο 9 θέλει συμπλήρωση. Από τη Χρυσή Αυγή υπήρξε μια παρατήρηση το πρωί, ότι λέτε -λέει - μόνο για δικηγόρους και γιατρούς. Το κουβεντιάσαμε αυτό στη Διαρκή Επιτροπή. Το άρθρο 10 λέει και για τους υπόλοιπους. Απλώς είναι οι ιδιαιτερότητες των άλλων επαγγελμάτων, που θέλει κανονιστική πράξη, και σωστά το άρθρο 10 είναι έτσι διατυπωμένο. Έρχομαι στο άρθρο 11 για το επίδομα εξομάλυνσης. Εμένα δεν με πείθει. Δεν με πείθει η έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου ότι έχει καταγράψει δαπάνες. Και επειδή εμείς συμφωνούμε με την τροπολογία σας, κύριε συνάδελφε, να επεκταθεί σε όλους τους ένστολους το επίδομα εξομάλυνσης, χωρίς προσδιορισμό ποσοτικό του τι κονδύλι είναι αυτό φαντάζομαι ότι όλο το άρθρο 11 είναι κάπου «στον αέρα» και συζητάμε εμείς να επεκταθεί ενώ και η βάση του δεν είναι δεδομένη. Έρχομαι τώρα στο άρθρο 12. Λυπάμαι πάρα πολύ για όσα λέγονται εδώ και από τον κ. Τασούλα. Στην επιτροπή από τη Χρυσή Αυγή το κατανοούσα, γιατί είναι η προσέγγιση τέτοια, ακραία και σκληρή και άδικη. Όμως ο κ. Τασούλας να λέει τα ίδια πράγματα σχεδόν για τα θέματα των αντιρρησιών συνείδησης; Είναι δυνατόν, όταν έχουμε ένα παρελθόν τριάντα ετών; Μας έλεγαν τη δεκαετία του 1980, όταν το θεσπίσαμε αυτό το ευεργέτημα που ολοκλήρωνε το κράτος δικαίου - έκανε τα πρώτα βήματα του κράτους δικαίου εν προκειμένω - ότι όλοι θα προφασίζονται ότι είναι αντιρρησίες. Η ζωή απέδειξε το αντίθετο, το ακριβώς αντίθετο! Κανένας δεν μπλέκει με αυτά τα θέματα εάν δεν το εννοεί. Και ερχόμαστε τώρα ακόμη να υποστηρίζουμε…; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δεν θα δευτερολογήσω, κύριε Πρόεδρε. Δεν έχω χρόνο να δευτερολογήσω. Είναι τόσες πολλές οι διατάξεις και τόσες οι τροπολογίες! Και υπάρχουν τροπολογίες από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ που τις στηρίζουμε. Δεν μπορεί, κύριοι συνάδελφοι, με τα πρόστιμα να γίνεται ό,τι γίνεται, με το κυνήγι των ανθρώπων αυτών που για το ίδιο παράπτωμα δικάζονται πειθαρχικά πολλές φορές. Όπως μας λέει και η Επιτροπή των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου σε σχετική εισήγησή της, για το ίδιο παράπτωμα δεν μπορεί να δικάζεσαι πάνω από μία φορά. Επίσης, για τη θητεία. Το μισό της κανονικής για τους άλλους επιπλέον είναι αρκετό. Στηρίζουμε και τις τρεις αυτές παρεμβάσεις και δεχόμαστε ότι για το προκείμενο δεν είναι το σχέδιο νόμου αυτό ο κατάλληλος νομοθετικός χώρος για να λύσουμε πολλαπλά το θέμα. Είναι, όμως, μια ευκαιρία και έχετε τόσα κόμματα και ανθρώπους και φορείς που σας λένε: «Κάντε το!». Στη θέση σας θα το είχα κάνει. Με την τιμή που νιώθω να έχω γράψει την πρώτη διάταξη το 1986-87 και να θυμάμαι τι ανοησίες απέδειξε η ζωή πως λέγονταν, σας ενθαρρύνω, κύριε Υπουργέ, να το κάνετε κι εμείς θα σας στηρίξουμε. Τώρα, για αυτούς που έχουν ιατρικά προβλήματα, δεν νομίζω ότι μια οποιαδήποτε βεβαίωση γιατρού αρκεί. Πρέπει να είναι βεβαίωση γιατρού από δημόσιο νοσοκομείο. Και παρακαλώ την συμπλήρωση αυτή να την κάνετε. Σας είπα το πρωί - και τελειώνω - για την πληρεξουσιότητα του άρθρου 13 παράγραφος 2 με τις παρατηρήσεις που σας επισημαίνει η Διεύθυνση Επιστημονικών Μελετών -και να το δείτε - ότι είμαστε θετικοί, μετά όμως από ενδελεχή μελέτη του προβλήματος με τις λύσεις που δίδονται από το άρθρο 29 παράγραφος 3 σε συνδυασμό με το άρθρο 25 για την επαναβαθμολόγηση διακοσίων περίπου αξιωματικών που αδικήθηκαν. Το ψάξαμε, συνάδελφοι. Κακώς εννοείται ότι εδώ υπάρχει μείωση της αριστείας. Είναι μια παρέμβαση που θεραπεύει ένα ελάττωμα. Είχαμε επιφυλάξεις. Ακούσαμε τα κόμματα που είχαν επιφυλάξεις. Συζητήσαμε. Ήρθαν οι φορείς. Πήραμε όλοι μηνύματα από ενδιαφερομένους, με επιχειρήματα. Τα αναγνώσαμε στη Διαρκή Επιτροπή. Θεωρώ ότι είναι μια καλή, τελικώς, επιλογή. Τώρα, για την τροπολογία Σκουρλέτη τα είπαμε. Και συλλυπητήρια! Όσον αφορά την τροπολογία του κ. Τόσκα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές - μετά μιλάμε για πελατειακό κράτος! - εμείς στηρίζουμε αυτόν τον Αρχηγό. Θα στηρίξουμε και τον επόμενο για να κάνει καλά τη δουλειά του. Δεν έχουμε κομματική διάθεση. Ούτε κάναμε εμείς την επιλογή του Αρχηγού αυτού, αλλά ήταν πολύ καλός. Αποδείχθηκε πολύ καλός στη δουλειά του. Ας αποδειχθεί και ο επόμενος. Η θητεία του παρόντος λήγει τον Απρίλιο. Τι το θέλετε τώρα αυτό εδώ; Θέλετε να τον αλλάξετε τώρα, δυο μήνες νωρίτερα - και εκτίθεστε γι’ αυτό - για να κάνει ο καινούργιος τις νέες διαδικασίες. Θέλετε να πούμε τώρα εδώ ότι δεν υποψιαζόμαστε την πρακτική; Εμείς - σας ξαναλέω - την επιλογή της Κυβέρνησης θα τη σεβαστούμε. Τον Αρχηγό της Αστυνομίας θα τον σεβαστούμε και θα υποστηρίξουμε το έργο του. Όμως τώρα εσείς μας βάζετε στον πειρασμό να σκεφτούμε τι σας κάνει να επείγεστε δυο μήνες πριν τη λήξη της διετούς θητείας του -δεν ανανεώθηκε. Και έχει αξιοπρέπεια ο άνθρωπος. Τι ζητάει άλλωστε; Τίποτα. Τι βιάζεστε τρεις μήνες πριν; Προφανώς, θέλετε να οργανώσετε εσείς τις επόμενες τοποθετήσεις. Αν αυτό δεν είναι άξιον υποψίας, ποιο θα ήταν άραγε; Να το δείτε. Δεν χάθηκε ο κόσμος για έναν μήνα. Εκτίθεστε για έναν μήνα. Να τα δείτε τα θέματα αυτά. Γιατί δεν μπορεί να λέτε και τα μεν και τα δε στην Αίθουσα αυτή και να θέλετε να βγαίνετε και από πάνω. Κυρίες και κύριοι, κλείνοντας, επιμένουμε στην άρνησή μας επί της αρχής για τους λόγους που αναφέραμε. Το εκφράσαμε και το πρωί στην ψηφοφορία επί της αρχής. Θα δείτε, όμως, ότι και για το δεύτερο και για το τρίτο τμήμα του νομοσχεδίου στην ολότητα σχεδόν των διατάξεων είμαστε σύμφωνοι και θα τις ψηφίσουμε και εύχομαι και καλή εφαρμογή. Ευχαριστώ.
Η κ. Κανέλλη, η ειδική αγορήτρια του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα προσπαθήσω να είμαι σύντομη και θα προσπαθήσω να τα περιλάβω όλα. Όμως εδώ μιλάμε για διόρθωση διαφόρων ζητημάτων και δεν έχουμε διορθώσει πράγματα εδώ μέσα. Για τα άρθρα δίνεται χρόνος οκτώ λεπτά. Επί της αρχής: δεκαπέντε λεπτά. Πείτε ποιος από τους εισηγητές εδώ είχε την άνεση να συρρικνώσει σε οκτώ λεπτά τριάντα, σαράντα, - υπάρχουν και νομοσχέδια με πενήντα, εξήντα, εβδομήντα άρθρα - και δώδεκα τροπολογίες που έχω εγώ εδώ; Αν θελήσω, δηλαδή, να κατανείμω τον χρόνο μου με τηλεοπτικούς όρους, γιατί εμείς έχουμε μάθει - τουλάχιστον στο επάγγελμά μου - να δουλεύουμε με δευτερόλεπτα, θα σας πω ότι δώδεκα τροπολογίες και τριάντα ένα άρθρα, αν τα διανείμετε στα οκτώ λεπτά, είναι από τέσσερα δεύτερα, πέντε δεύτερα, δέκα δεύτερα για κάθε θέση. Πώς μπορώ δηλαδή να το εξηγήσω αυτό; Θα πάμε στα άρθρα. Θα μου πείτε τώρα ότι σπαταλώ και χρόνο από όλα αυτά. Ε, δεν γίνεται. Δεν μπορεί εντελώς ξερά να έρχεσαι εδώ να μιλάς για πράγματα τα οποία μπορεί να είναι ζωτικής σημασίας για μερίδα του πληθυσμού, εν προκειμένω για μερίδα των στρατιωτικών και των οπλιτών. Διότι έχετε και τέτοια θέματα. Ας αρχίσουμε από το απαράδεκτο. Η συνεδρίαση αρχίζει στις 12.00΄ και φέρνετε τροπολογία που έχει κατατεθεί στις 12.00΄; Η συνεδρίαση στην Ολομέλεια! Φωνάζατε εδώ μέσα, μαζί μας φωνάζατε, ωρυόσασταν γι’ αυτήν την πρακτική! Τρεις τροπολογίες φέρατε - δεν είναι αστείες οι τροπολογίες που φέρατε - τη μία γιατί είναι κατεπείγον, την άλλη γιατί τη θυμήθηκε ο Υπουργός, την τρίτη γιατί θέλετε να προλάβετε τις κρίσεις. Δηλαδή, πώς θα λειτουργήσει αυτό το πράγμα επί της ουσίας; Για να καμωνόμαστε ότι τελείωσε το «βύσμα»; Δεν τελείωσε το «βύσμα»! Τακτοποιήθηκε, οριοθετήθηκε, θα είναι προς χρήσιν. Δεν το τελειώσατε το «βύσμα», δεν γίνεται να τελειώσει το «βύσμα» κάτω από αυτές τις συνθήκες. Δεν γίνεται εκ των πραγμάτων. Θα σας φέρω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Μας ξεφεύγουν, όταν τα καταθέτεις τελευταία στιγμή, ξεφεύγουν πράγματα. Έχετε φέρει μία τροπολογία που έχουμε πει να την ψηφίσουμε, για «την ειδική άδεια των αιρετών υπαξιωματικών». Καθόμαστε και τη διαβάζουμε. Μετά τη δεύτερη ανάγνωση, σε βάθος, να σας πω πού έχουμε πρόβλημα; Στην παράγραφο 1 προβλέπετε τη χορήγηση αδειών από τις Ένοπλες Δυνάμεις, για όσους εκλεγούν, άνευ αποδοχών ή ειδικά, κατά περίπτωση». Ενώ, όμως, το άρθρο αφορά τους υπαξιωματικούς, όπως φαίνεται από τον τίτλο του στο κείμενο της παραγράφου, αναφέρεται στην τροπολογία «στρατιωτικό προσωπικό». Εφόσον, το δικαίωμα του εκλέγεσθαι δεν αφορά και τους αξιωματικούς, θα έπρεπε να γράφετε «ανθυπασπιστές υπαξιωματικοί». Μόλις το γράψετε αυτό αναρωτιέται κάποιος: Τι θα γίνει αν οι τελευταίοι προαχθούν σε αξιωματικούς; Θα βγαίνουν από τη ρύθμιση γιατί δεν θα είναι υπαξιωματικοί, γιατί θα έχουν γίνει αξιωματικοί; Θα χάνουν το δικαίωμα να εκλέγονται; Τι πρέπει να κάνετε; Να το συμπληρώσετε με τρόπο που να αφορά και αξιωματικούς εξ υπαξιωματικών ή να τους εξαιρεί. Θα μου πείτε: λεπτομέρεια; Πηγαίνετε ρωτήστε τους αυτούς που έχουν το πρόβλημα. Δεν είναι λεπτομέρεια. Πάμε στη παράγραφο 2 της ίδιας τροπολογίας: «Ο χρόνος της προβλεπόμενης άδειας δεν υπολογίζεται για τις βαθμολογικές προαγωγές, τις μισθολογικές προσαυξήσεις των στρατιωτικών». Τι πάει να πει δεν υπολογίζεται εδώ; Θα εκλαμβάνεται ως χρόνος υπηρεσίας ο χρόνος που θα είναι εκλεγμένοι και θα προάγονται κανονικά; Εάν είναι εκλεγμένοι και εκλαμβάνεται αυτός ως χρόνος προϋπηρεσίας, το θεωρείτε δίκαιο για τους υπόλοιπους να εκλαμβάνεται ως χρόνος κανονικής προϋπηρεσίας, αν αφορά μάλιστα σε αλλεπάλληλες θητείες; Δεν πρέπει να το αλλάξετε; Δεν πρέπει να το διευκρινίσετε; Πώς θα το περάσουμε αυτό το πράγμα; Ξέρετε ότι την τελευταία στιγμή -ενδεικτικά θα μιλήσω και θα τοποθετηθώ όταν θα έρθει η ώρα να ψηφίσουμε, γιατί εάν μιλήσω για όλες τις τροπολογίες, που είναι πάρα πολλές και ουσιαστικές, δεν θα σας μιλήσω καθόλου για τα άρθρα - μας φέρνετε μία τροπολογία που αφορά στα πυροσβεστικά και στα ζητήματα αυτά κ.λπ.. Με ποιον υπογράφετε; Με το ΝΑΤΟ υπογράφετε, στην πραγματικότητα, και περιμένετε να σας πούμε «ναι»; Πώς θα σας πούμε «ναι», για να καλύψετε ανάγκες και «τρύπες»; Έχετε πράγματα δηλαδή εδώ μέσα τα οποία έρχονται και περνάνε σωρηδόν και ενίοτε, μέσα στην καλή πρόθεση ενδεχομένως - άντε να μην την αμφισβητήσω - περνάνε και κάποια λάθη. Πάμε στα άρθρα. Στο πρώτο άρθρο επιμένουμε. Μην μου λέτε τώρα ότι είναι πολιτικός προϊστάμενος των Ενόπλων Δυνάμεων ο Υπουργός! Και βέβαια είναι προϊστάμενος ο Υπουργός. Έχει τη δυνατότητα να ακυρώνει μεταθέσεις; Έχει τη δυνατότητα να καθορίζει τα μόρια; Έχει τη δυνατότητα να δίνει οδηγίες για τον καθορισμό μοριοδοτήσεων; Και εξακολουθεί να έχει τη δυνατότητα να μπορεί να προάγει πολιτική κατά κρίση, ατομική, υποκειμενική - για να μην χρησιμοποιώ βαριές κουβέντες, γιατί εδώ μέσα έχουν ακουστεί σήμερα τα χίλια μύρια όσα. Στο άρθρο 1 θα σας πούμε «όχι». Δεν υπάρχει περίπτωση, είναι και η αντίφαση τού ότι τελείωσε το «βύσμα». Δεν τελειώνει. Στο άρθρο 2 θα σας πούμε «ναι». Έρχομαι στο άρθρο 3 στην παράγραφο 5. Δεν μπορεί να έχετε αδιάβλητο μοριοδοτημένο σύστημα διαχείρισης του έφεδρου προσωπικού εάν αυτό δεν είναι αξιόπιστο - να μην παίζει κανένα ρόλο το πολιτικό γραφείο, διότι εδώ παίρνετε μέχρι και νομικούς συμβούλους για να βρείτε λύσεις, σε συνεργασία με τις αντίστοιχες υπηρεσίες κοινωνικής μέριμνας του ίδιου Υπουργείου, που ξέρουμε ότι είναι το μαύρο του το χάλι. Στην παράγραφο 10 συνδέετε τη διαδικασία μοριοδότησης με τα πειθαρχικά παραπτώματα. Και μόνο αυτό από μόνο του, από την ώρα που δεν διευκρινίζεται και θα πάμε στον στρατιωτικό κανονισμό όπου θα κάνουμε συνδυασμό, υποκειμενική ερμηνεία του πειθαρχικού παραπτώματος, άρα αλλάζουμε τη μοριοδότηση. Όχι τίποτε άλλο, αλλά να κοπούν οι μεγάλες κουβέντες. Δεν θα το ψηφίσουμε, λοιπόν, το άρθρο 3, διότι πάσχει. Στο άρθρο 4 θα πούμε «ναι». Στο άρθρο 5 θα σας πούμε «παρών», γιατί διατηρούμε επιφυλάξεις για τη δεύτερη παράγραφο και την αντικειμενική και δίκαιη κρίση του διοικητή. Αν ήταν όλες οι κρίσεις διοικητών αντικειμενικές και δίκαιες, δεν είχατε λόγο να φέρετε αυτό το νομοσχέδιο εδώ. Τι το φέρνετε, αν εξ ορισμού πιστεύετε ότι είναι αντικειμενική και δίκαιη η κρίση του διοικητή; Τι χρειάζεται τόσες άμυνες, ψυχολογικές στηρίξεις, πεντακόσια πράγματα; Γιατί; Στο άρθρο 5, λοιπόν, λέμε «παρών». Στο άρθρο 6 κάνατε την αλλαγή, η οποία είναι σωστή. Από κρατικούς οργανισμούς τα πιστοποιητικά για τους χρήστες που τελείωσαν με το πρόβλημα. Θα το ψηφίσουμε. Το άρθρο 7 θα το ψηφίσουμε. Στο άρθρο 8 προσπαθούμε να σας εξηγήσουμε: Δεν τα έχουμε με τους γιατρούς που από καλοσύνη θα καλύψουν, και με βάση τον νόμο αυτόν εδώ, το κενό στο κακόμοιρο νησί που δεν έχει γιατρό. Κάνετε ζημιά, στην πραγματικότητα. Προσπαθούμε να σας το εξηγήσουμε σε όλους τους τόνους. Πρώτα απ’ όλα, όταν βρίσκετε λύσεις δομικές μέσα απ’ το ίδιο το σύστημα για να καλύψετε μια τρύπα με μπάλωμα, αυτό είναι ουδέν μονιμότερο του προσωρινού. Τζάμπα είναι, απ’ τον Στρατό είναι. Σιγά μην ακολουθήσετε την πολιτική του ΚΚΕ για πρόσληψη γιατρών. Να τα μηχανήματα που χρειάζονται, να τα κέντρα υγείας από άκρου εις άκρον της χώρας, να ο τρόπος με τον οποίο θα περιθάλπονται. Ο ειδικευόμενος οπλίτης θα καλύψει την τρύπα και θα την καλύπτει ταυτόχρονα στη μονάδα του και στο χωριό και στο νησί. Γιατί; Καλύπτετε μια τρύπα με μπάλωμα. Το μπάλωμα είναι από τη σάρκα του ανύπαρκτου. Αυτό θα μπορούσατε να πείτε ότι μπορεί να σταθεί αν είχατε, για παράδειγμα, ένα σύστημα στο οποίο το κομμάτι της υγείας είναι από άκρου εις άκρον της χώρας άψογο. Άψογο! Θα περίσσευαν και πέντε, θα πηγαίνατε. Δεν μπορούμε να το ψηφίσουμε. Θα πούμε «παρών», διότι πάσχει στην ουσία του και παράγει και γιατρούς δύο ταχυτήτων. Παράγει γιατρούς δύο ταχυτήτων, διότι μοριοδοτεί μετά με παραπανήσια πράγματα. Στο άρθρο 9 ψηφίζουμε «παρών». Στο άρθρο 10 λέμε «ναι». Στο άρθρο 11 λέμε «ναι». Στο άρθρο 12 λέμε «παρών». Από το άρθρο 13 έως και το άρθρο 19 ψηφίζουμε «ναι». Στο άρθρο 20 εμείς όταν σας μιλήσαμε για δομές στήριξης των στρατιωτών στο επίπεδο του τάγματος δεν σας είπαμε να φτιαχτεί γραφείο απλώς ψυχολογικής υποστήριξης, με το οποίο δεν έχουμε αντίρρηση άμα θέλετε να το φτιάξετε. Δεν μιλάμε για ψυχολογική υποστήριξη. Μιλάμε για εκείνην την υποστήριξη που προκύπτει από την ανάλυση, καταγραφή, μοίρασμα εμπειριών στη βάση από τους οπλίτες στον χώρο ενός τάγματος. Υπάρχουν κοινά προβλήματα. Δεν είναι μόνο ατομικές αναφορές. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, αν χρειαστεί ας πάρω και τον χρόνο της δευτερολογίας μου. Νομίζω ότι η ανοχή μπορεί να υπάρξει για αυτό το ζήτημα. Δεν είναι για να παρακαμφθεί η ιεραρχία, που το φοβάστε. Δεν παρακάμπτεται η ιεραρχία. Ενισχύεται στο επίπεδο της δομής προς τα κάτω. Τι το φοβάστε; Σας το ξαναείπα: Τι φοβάστε να κάνετε ένα τέτοιο γραφείο, το οποίο να μην είναι γραφείο παραπόνων, κυτίο παραπόνων; Είχαμε και εκείνον τον ανεκδιήγητο Υπουργό που είχε φτιάξει δική του ιστοσελίδα και του έστελναν mail και τουϊτάκια οι στρατιώτες για να βγάλουν το πρόβλημά τους. Τι έγινε; Ξέρετε κάτι; Έχουν επιβαρυνθεί οι οπλίτες και οι οικογένειές τους από τη γενική κατάσταση. Έχουν λοιπόν και κοινά προβλήματα. Δεν είναι μόνο εξατομικευμένα υποκειμενικά προβλήματα ενός οπλίτη ο οποίος μπορεί να ζητήσει βοήθεια. Πειράζει να συνεννοούνται σε επίπεδο οργανωμένο κι όχι απλώς μιας ομάδας ή μιας γκρούπας που μαζεύεται σε ένα καφενείο; Τι θα πείραζε, δηλαδή, αυτού του είδους η προσέγγιση; Αν ήταν έτσι, τότε κι οι φαντάροι θα μάθαιναν συλλογικότητα κι όχι την αντίληψη «πώς το αντιμετωπίζουμε». Θα ψηφίσουμε λοιπόν «παρών». Στο άρθρο 21 η ανάγκη εξειδίκευσης που πρέπει να καλύπτει τη συγκεκριμένη επαγγελματική απαίτηση είναι τόσο γενικόλογη. Δεν υπάρχει υπηρεσιακή έρευνα. Σε ακαδημαϊκά ιδρύματα σας το προτείναμε - μπορούσατε να το περάσετε - να υπάρξει ένας κατάλογος πραγματικός τομέων με συγκεκριμένους αριθμούς φοιτητών, με προκαθορισμένα πρότυπα. Αυτά είναι που ισχύουν, ανεξάρτητα του ποιος είναι διοικητής, ανεξάρτητα του ποιος είναι Υπουργός. Αυτά θα καθάριζαν το πράγμα και θα βοηθούσαν και στην επαγγελματική καταξίωση. Θα πούμε «παρών». Μπορούσε να είναι καλύτερο. Στο άρθρο 22 λέμε «ναι». Στο άρθρο 23 λέμε «ναι». Στο άρθρο 24 λέμε «ναι». Στο άρθρο 25 λέμε «παρών». Στο άρθρο 26 θα σας πούμε «παρών», γιατί τα προγράμματα επιμόρφωσης μπορεί να είναι του ΝΑΤΟ και το ΝΑΤΟ έχει μια μανία να εκπαιδεύει σε ορισμένα πράγματα. Ξέρετε, μπορείς να μάθεις και ψυχολογία βασανισμού σε επίπεδο Γκουαντάναμο, χωρίς να αφήνεις ίχνη. Υπάρχει τεράστια διεθνής εμπειρία, από τι μπορεί να δώσει το ΝΑΤΟ ως υποτροφία. Ξέρετε, το ΝΑΤΟ είναι το ίδιο, το οποίο έλεγε τους Κοσοβάρους επαναστάτες και μετά τους είπε εμπόρους οργάνων και τώρα τους λέει νόμιμους που πρέπει να βγουν γρήγορα έξω και να εκπροσωπήσουν. Το ΝΑΤΟ είναι αυτό που αποφασίσει ποια χώρα είναι rock state, ποια δεν είναι, αν το Ιράν είναι καλό ή κακό, αν είναι λογοκρισία να κρύψεις τα γεννητικά όργανα ενός αγάλματος ή αν είναι φυσική ευγένεια. Ξέρετε, αυτά είναι μια allure, μια νοοτροπία δυτικής αντίληψης τάχα μου δήθεν του καλού και του κακού. Την ίδια ώρα, γυμνά τα πτώματα των παιδιών. Στο άρθρο 27 θα ψηφίσουμε «παρών», γιατί σας είπαμε ότι δεν είναι δυνατόν τα ολυμπιακά μετάλλια να μετατρέπονται σε βαθμό στον Στρατό. Κάνει κακό και στα ολυμπιακά μετάλλια, κάνει κακό και στον Στρατό και στερεί ανθρώπους με ταλέντο, εξειδικευμένους που θα μπορούσαν να προσφέρουν στον λαϊκό αθλητισμό και από θέσεις ομοσπονδιών, από θέσεις ειδικών για να μην ξεφυτρώνουν «FIFES». Και στον στίβο έχουμε «FIFES», έχουμε παντού. Για να μην ξεφυτρώνουν «FIFES» με διεθνή σκάνδαλα, νομίζουμε ότι τουλάχιστον το ήθος κάποιων αθλητών θα μπορούσε να βοηθήσει, μαζί με την πείρα τους, σε αυτόν τον τομέα. Στο άρθρο 29 θα σας πούμε «ναι», όπως και στα άρθρα 30 και 31. Με λίγα λόγια, δεν φέρατε επανάσταση. Δεν λιποθυμήσαμε από την καινοτομία. Δεν φέρατε αναγκαίες τροπολογίες. Φέρατε βολικές και χρήσιμες την κατάλληλη στιγμή. Δεν θα καθίσουμε να ασχοληθούμε τώρα με το πότε ακριβώς και με ποιον τρόπο θα γίνει η κρίση - και να παρουσιάζεται ως δημοκρατία - για τον Αρχηγό της Αστυνομίας. Στα ναυπηγεία αυτήν την στιγμή οι εκβιασμένοι και απλήρωτοι εργαζόμενοι θα δουν σαν μάννα εξ ουρανού τα ψωροψίχουλα που τους δίνετε με την τροπολογία που φέρνετε. Τους απλήρωτους εργαζόμενους αφορά. Και όταν οι εργαζόμενοι φθάνουν να δέχονται τα ψίχουλα ως μάννα εξ ουρανού, η ζημιά είναι πολύ μεγάλη για τους εργαζόμενους, καθώς και για τον χώρο της εργασίας. Είναι επιβίωση, δεν είναι ζωή! Μην παρουσιάζεται, λοιπόν, εδώ σαν κάτι σωτήριο. Τα χρήματα έτσι όπως είναι στην τροπολογία στον Ταβουλάρη πάνε. Να είμαστε ρεαλιστές. Τον επιδοτούν για να διατηρήσει στη ζωή ένα τμήμα των εργαζομένων. Και όμως είχατε πάει προεκλογικά, τους είχατε τάξει ότι θα υπάρχει συνεχής δουλειά, ότι θα υπάρχει συνεχής παραγγελία, ότι θα κατοχυρωθούν οι θέσεις και τώρα ερχόμαστε εδώ με μια τροπολογία στην τούρλα του Σαββάτου, πάνω στις ρυθμίσεις των ζητημάτων των οπλιτών, να πούμε «άντε να πληρωθούν και αυτοί στα ναυπηγεία». Τι θα σας πω; «παρών» θα σας πω. Θα τους αφήσετε απλήρωτους; Όχι. Η ουσία; «όχι» έπρεπε κι εγώ και οι εργαζόμενοι να σας πουν. Στριμωγμένα ψήφισαν να το δεχτούν. Γιατί; Γιατί μπήκαμε στην νοοτροπία ότι είναι κοινωνικό κράτος και «από το ολότελα καλή και η Παναγιώταινα». Κοντολογίς, λοιπόν, με βάση αυτά που σας είπα για τα άρθρα, το όλον του πράγματος κατέληξε απλώς «καλή και η Παναγιώταινα». Και αυτά δεν είναι ούτε ωραία ούτε αριστερά ούτε προοδευτικά ούτε υποβοηθητικά. Είναι απλώς ένα απλωμένο χέρι σε κινούμενη άμμο, με τους εργαζόμενους στην κινούμενη άμμο και το κοινό χέρι να γλιστράει χειρότερα από την κινούμενη άμμο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κυρία Κανέλλη. Θα πρέπει, όμως, να πούμε ότι το νομοσχέδιο αυτό έχει συζητηθεί σε τέσσερις συνεδριάσεις στην αρμόδια επιτροπή. Έχουν εκφραστεί οι Βουλευτές που μετέχουν και βεβαίως, έχουν ψηφιστεί ή καταψηφιστεί και τα άρθρα.
Οι πέντε χοντρές τροπολογίες ήλθαν σήμερα στις 12.00΄. Σε αυτές αναφέρθηκα.
Για τις τροπολογίες συμφωνώ μαζί σας.
Πέντε!
Στις τροπολογίες συμφωνώ μαζί σας. Όμως, ουσιαστικά, η Ολομέλεια γίνεται για τους Βουλευτές, οι οποίοι δεν μετέχουν στην επιτροπή, οι οποίοι είναι διακόσιοι πενήντα, διακόσιοι σαράντα, ανάλογα με την επιτροπή, που δεν μετέχουν.
Δεν πειράζει. Χρόνο έχουμε. Ας κάναμε τρεις - τέσσερις συνεδριάσεις.
Δεν το λέω για εσάς, κυρία Κανέλλη. Αλλά θα πρέπει να εκφραστούν οι Βουλευτές. Αν μιλούν, όμως, οι ίδιοι άνθρωποι οι οποίοι μιλούν στις επιτροπές, οι Βουλευτές δεν μιλούν. Γιατί, εδώ είχε αποφασιστεί το σημερινό νομοσχέδιο να τελειώσει σε μια συνεδρίαση. Οπότε πρέπει να δοθεί και ο χρόνος στους Βουλευτές, οι οποίοι είναι και η πλειοψηφία.
Για κοιτάξτε, πενήντα είμαστε εδώ.
Κυρία Κανέλλη, δεν διαφωνώ μαζί σας, αλλά πρέπει να δώσω κάποιες εξηγήσεις.
Βάλτε κι άλλη συνεδρίαση, κύριε Πρόεδρε. Τι συζητάμε τώρα;
Δεν την βάζουμε εμείς. Την βάζετε εσείς στη Διάσκεψη των Προέδρων, κύριε Παφίλη.
Ολόκληρη τροπολογία φέραμε για τον ένα μήνα του αξιωματικού της Αστυνομίας.
Γι’ αυτό που λέει η κ. Κανέλλη όσον αφορά στις τροπολογίες συμφωνώ μαζί της, αλλά πρέπει να δοθεί ο λόγος και στους Βουλευτές και η παράκλησή μου είναι προς αυτήν την κατεύθυνση. Ο κ. Δανέλλης από το Ποτάμι έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα περάσω όσο πιο σύντομα μπορώ στα επιμέρους άρθρα. Στην παράγραφο 1α του άρθρου 2, κύριε Υπουργέ, είχαμε προτείνει να μην υιοθετήσουμε νέο ορισμό όπου αναφερόμαστε για τις ανάγκες του παρόντος νόμου όπου αναφέρεται ο όρος «οπλίτες» και εννοούνται και οι δόκιμοι, έφεδροι, επίκουροι κ.λπ.. Υπάρχει ήδη ένας χρησιμοποιηθείς όρος: συστρατευμένοι στρατιωτικοί. Ο όρος αυτός υπάρχει στο άρθρο 4 του Στρατιωτικού Κώδικα 20-1, π.δ. 130/84. Μπορεί να υιοθετηθεί ο όρος «συστρατευμένοι στρατιωτικοί» και έτσι να ξεπεράσουμε -έστω και αν δεν το εννοείτε και προφανώς δεν το εννοείτε - το θέμα της υποβάθμισης των εφέδρων, δοκίμων, επίκουρων αξιωματικών, εφέδρων αξιωματικών κλπ.
Έχουμε αναδιατυπώσει το άρθρο 1 με τέτοιον τρόπο, ώστε να είναι ευδιάκριτο. Το 2.1 έχει αφαιρεθεί τελείως.
Ωραία. Σας ευχαριστώ. Στο άρθρο 5 επιμένουμε ότι η δημιουργία επιτροπής εξέτασης των κατ’ εξαίρεση τοποθετήσεων αποδυναμώνει τη φιλοσοφία του συζητούμενου νομοσχεδίου. Ούτε χρειάζεται μία επιπλέον επιτροπή και πολύ περισσότερο δεν χρειάζεται η αποσαφήνιση. Σε σχέση με το άρθρο 6, όπου περιγράφονται οι όροι και οι προϋποθέσεις των εξαιρέσεων, εμείς επιμένουμε ότι θα έπρεπε να αφαιρεθεί η παράγραφος 4, διότι έτσι μένει ουσιαστικά και δυνητικά ένα «παράθυρο» για επτακόσιες έως οκτακόσιες ρουσφετολογικές μεταθέσεις ανά ΕΣΣΟ, τις οποίες κανείς δεν μπορεί να ελέγξει παρά μονάχα ο εκάστοτε αρμόδιος Υπουργός. Όπως είχαμε πει στην πρωινή μας παρέμβαση επί της αρχής, είναι θετική η πρόβλεψη για την στρατολογική τακτοποίηση ενός σημαντικού αριθμού ανυπότακτων. Αυτό το θέμα δημιουργούσε ένα μεγάλο πρόβλημα και για τους ίδιους και για τις οικογένειές τους. Έτσι, η εξάλειψη του αξιοποίνου της ανυποταξίας και η δυνατότητα που δίνεται στους άνω των τράντα πέντε να εξαγοράζουν το υπόλοιπο της θητείας τους είναι εξαιρετικά θετικό σημείο. Είναι θετική η αποδοχή εκ μέρους σας της τροπολογίας που καταθέσαμε για τη μείωση του ποσού αποζημίωσης προς το δημόσιο του κάθε μήνα από τους μήνες τους οποίους όφειλαν να υπηρετήσουν. Αναφορικά με τη διάταξη του άρθρου 12 που αναγνωρίζει είκοσι μέρες θητεία στους άνω των τριάντα πέντε, είναι θετικότατη η αναπροσαρμογή του νομοσχεδίου. Στο δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου που αφορά στη μέριμνα του προσωπικού, στο άρθρο 8 συμφωνούμε ότι είναι χρήσιμο και θετικό στις ειδικότητες εκείνες που μπορεί ο χρόνος θητείας να είναι επωφελής για τους οπλίτες, να το υιοθετήσουμε και να το προωθήσουμε. Πρέπει να προσέξουμε, όμως, στα θέματα των γιατρών κατά πόσο ο γιατρός μιας μονάδας θα μπορεί να αντεπεξέλθει σε διπλά καθήκοντα, γιατί βεβαίως η πίεση θα είναι μεγάλη. Έχω κατά νου κυρίως τις παραμεθόριες περιοχές, τα νησιά κ.λπ.. Στο άρθρο 12 για τους αντιρρησίες, συμφωνούμε με τις τροπολογίες που έχουν καταθέσει συνάδελφοι από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μία σκέψη την οποία σάς καταθέτω είναι κατά πόσον μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα επιπλέον κίνητρο για τους αντιρρησίες, προκειμένου να παρέχουν υπηρεσίες σε μικρά νησιά, σε παραμεθορίους, στους δήμους εκείνων που δεν μπορούν να διασφαλίσουν το απαιτούμενο προσωπικό για να έχουν μία εύρυθμη λειτουργία. Είναι γνωστό ότι η Κάσος, ας πούμε, από τις είκοσι οκτώ οργανικές θέσεις, αν θυμάμαι καλά, καλύπτει σήμερα μονάχα μία. Έχει έναν δημοτικό υπάλληλο.
Αν μου επιτρέπετε, αυτό που λέτε για την παραμεθόριο προβλέπεται από την ισχύουσα νομοθεσία. Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει αντίστοιχος αριθμός.
Ναι, δεν υπάρχει. Γι’ αυτό αναφέρομαι. Ίσως είναι ένα επιπλέον κίνητρο αλλά και ένα εργαλείο καλύτερης αξιοποίησης της παροχής των υπηρεσιών των αντιρρησιών συνείδησης, που ως εναλλακτική θητεία μπορούμε να τους δημιουργήσουμε ένα επιπλέον κίνητρο να καλύψουν τέτοιου είδους παροχές υπηρεσιών χρήσιμες για τις τοπικές κοινωνίες. Στο τρίτο μέρος που αφορά στην εκπαίδευση, έχουμε πρόβλημα με το άρθρο 25. Η υποβάθμιση της βαθμολογίας των σχολών - με το σκεπτικό το οποίο αναφέραμε και στη συζήτηση στην επιτροπή - θεωρούμε ότι είναι προβληματική, γιατί συνολικότερα καλλιεργεί ένα πνεύμα ήσσονος προσπάθειας σε ένα κατ’ εξοχήν περιβάλλον αριστείας και προσήλωσης σε υψηλούς στόχους, όπως είναι οι σχολές των Ενόπλων Δυνάμεων. Στο άρθρο 27 εμείς διαφωνούμε. Η συνέχιση επιβράβευσης των αθλητών, των πρωταθλητών μας - τους οποίους προφανώς τιμούμε - με την απόδοση μιας θέσης αξιωματικού στις Ένοπλες Δυνάμεις υποβαθμίζει και εκείνους και, βεβαίως, τις Ένοπλες Δυνάμεις. Νομίζω ότι είναι παρωχημένης και αποτυχημένης αντίληψης όλη αυτή η υπόθεση, εάν τη δούμε στο χρόνο. Στο άρθρο 29 και ειδικότερα στα όσα προβλέπονται από την παράγραφο 3, ισχύουν αυτά στα οποία έχω αναφερθεί. Δεν θέλω να προσθέσω κάτι άλλο. Εμείς διαφωνούμε. Για το άρθρο 31, όπως είχα πει και το πρωί, κύριε Υπουργέ - νομίζω ότι δεν ήσασταν εκείνη τη στιγμή εδώ - ίσως είναι η κατάλληλη ευκαιρία να κλείσουμε και μια άλλη εκκρεμότητα που υπάρχει σε σχέση με το δικαίωμα των στρατευμένων πια νέων που υπηρετούν τη θητεία τους για άδειες, ευνοϊκές μεταθέσεις κ.λπ., εκείνων που είναι αιρετοί στην τοπική αυτοδιοίκηση. Είναι λίγοι οι τόσο νεαρής ηλικίας εκλεγμένοι στην τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά υπάρχουν, κατά το παράδειγμα, βεβαίως, των υπαξιωματικών που πολύ σωστά βελτιώσατε και συμπεριλάβατε κάποιες ευνοϊκές διατάξεις που ισχύουν για τους λοιπούς δημοσίους υπαλλήλους αλλά όχι για τους υπαξιωματικούς. Θεωρούμε ότι θα είναι δίκαιο, όμως, να προστεθεί και η παράγραφος 7 του άρθρου 93 του ν. 3852/2010 που αφορά στις μεταθέσεις των υπαξιωματικών, όπως ισχύει και για τους λοιπούς δημοσίους υπαλλήλους, για να μπορούν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους στην αυτοδιοίκηση. Έτσι και αλλιώς νομίζω ότι δεν θα έχει μεγάλη εφαρμογή η βελτίωση την οποία ήδη κάνατε. Έτσι, τουλάχιστον για τις μεταθέσεις, νομίζω ότι πρέπει να το δείτε ξανά και είναι ευκαιρία να το κάνουμε τώρα. Κλείνω την αναφορά μου στα άρθρα, επαναλαμβάνοντας για ακόμη μια φορά το αυτονόητο: Οι δίκαιοι και διάφανοι κανόνες του παιχνιδιού είναι ασφαλώς σαφώς αναγκαία συνθήκη. Η αναγκαία συνθήκη αυτή θα γίνει και ικανή μονάχα αν υπάρχει και η πολιτική βούληση να εφαρμόσουμε αυτό το πλαίσιο των κανόνων και των ρυθμίσεων και αυτό θα δοκιμαστεί και σήμερα και αύριο και μεθαύριο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θέλω δύο λεπτά, για να αναφερθώ πολύ σύντομα σε κάποιες από τις τροπολογίες. Για την τροπολογία η οποία μας ήταν γνωστή, μιας και συμμετείχαμε στις διαδικασίες ενημέρωσης και ανταλλαγής απόψεων για τα ναυπηγεία - που είναι ένα μεγάλο θέμα σε εκκρεμότητα και πρέπει, προφανώς, να βρεθεί μία συμβιβαστική λύση για να περπατήσει αυτή η τόσο αρρωστημένη υπόθεση επιτέλους - θα ήθελα, κύριε Υπουργέ, να μας πείτε εάν θεωρείτε ότι διασφαλίζεται η παράδοση των πλοίων με τις διατάξεις που καλούμαστε να ψηφίσουμε. Δηλαδή, εάν θεωρείτε ότι εγγυάται και η εργοδοσία του ναυπηγείου την ολοκλήρωση της κατασκευής και την παράδοση των πλοίων, ως οφείλει να κάνει. Όσον αφορά την τροπολογία που κατέθεσε ο κ. Τόσκας, να την αποδεχτούμε. Όμως, ενώ φαίνεται ορθολογική αυτή η εναρμόνιση των χρόνων, γιατί να μην ισχύσει από την επόμενη φορά; Αφού είναι θέμα μηνών να λήξει η θητεία του σημερινού Αρχηγού, γιατί να μην είμαστε αλλά και να φαινόμαστε τίμιοι; Νομίζω ότι δεν έχουμε πειστεί ότι υπάρχει τέτοια ανάγκη για μερικούς μήνες διαφοράς να έχουμε τη λήξη της θητείας του σημερινού Αρχηγού και την επιλογή νέου. Ας ισχύει από την επόμενη φορά αυτό το ορθολογικό της εναρμόνισης των χρόνων. Σε σχέση με τις τροπολογίες των συναδέλφων του ΣΥΡΙΖΑ αναφορικά με την εναλλακτική θητεία των αρνητών συνείδησης, θέλω να δηλώσω ότι εμείς τις υποστηρίζουμε. Συμφωνούμε. Ευχαριστώ πολύ.
Ο κ. Κατσίκης έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο μετά.
Έχουν δηλώσει κι άλλοι. Παρακαλώ, κύριε Κατσίκη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα συμφωνήσω με τον Πρόεδρο ότι πρέπει να δοθεί περισσότερο ο λόγος στους συναδέλφους Βουλευτάς παρά σε μας, οι οποίοι ως εκπρόσωποι και εισηγητές ο καθένας για το κόμμα του, συνεδριάσαμε τέσσερις φορές στην αρμόδια Επιτροπή Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων και δυο σήμερα, έξι στο σύνολο, για να πούμε λίγο - πολύ τα ίδια πράγματα με κάποιες ίσως μικροδιαφορές. Υποχρεούμαι, όμως, να το κάνω, πρώτον, διότι αυτό επιβάλλει η διαδικασία. Δεύτερον, διότι πρέπει για μια φορά ακόμα να δώσω έμφαση σε εκείνο που πιστεύουμε. Αυτό δεν είναι άλλο από το ότι αυτό το νομοσχέδιο είναι σημαντικό και πρέπει να το στηρίξουμε. Επιτρέψτε μου, πριν μπω στην ουσία της συζήτησης, να εκφράσω τη βαθιά μου λύπη και θλίψη, γιατί για πρώτη φορά στο ελληνικό Κοινοβούλιο από συνάδελφο Βουλευτή -και αναφέρομαι στον εκπρόσωπο της Χρυσής Αυγής - ακούστηκε ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας είναι ανίκανες. Όπως, επίσης, σχολίασε το που υπηρέτησε ο Πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων και Υπουργός Εθνικής Άμυνας σε σχέση με συγγενικό του πρόσωπο, το οποίο ήταν στην Αττική και σήμερα υπηρετεί πολλά χιλιόμετρα μακριά. Ας αποφασίσει, λοιπόν, ο κ. Κασιδιάρης τι είναι μεμπτό και κατακριτέο, να υπηρετεί κάποιος εντός του Λεκανοπεδίου ή πολλά χιλιόμετρα μακριά απ’ αυτό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως ανέφερα στην τοποθέτησή μου το πρωί ουσιαστικός στόχος του νομοσχεδίου είναι να τελειώσουν οριστικά οι πελατειακές μεταθέσεις και δοθεί τέλος στις αδιαφανείς διαδικασίες. Συνεχίζοντας την επεξεργασία του παρόντος νομοσχεδίου θα ήθελα να εστιάσω στην κατ’ άρθρον ανάλυση και ιδιαίτερα στα βασικότερα άρθρα του παρόντος νομοσχεδίου το οποίο χωρίζεται σε τρία μέρη. Στο πρώτο μέρος, το οποίο αφορά στις μεταθέσεις οπλιτών, θεσμοθετείται μια νέα και πιο δίκαιη διαδικασία των τοποθετήσεων και των μεταθέσεων στις Ένοπλες Δυνάμεις, προκειμένου η στελέχωση των μονάδων να επανδρώνεται με το μεγαλύτερο δυνατό ποσοστό και στους τρεις κλάδους των Ενόπλων Δυνάμεων, δηλαδή Στρατό Ξηράς, Πολεμική Αεροπορία και Πολεμικό Ναυτικό. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με το άρθρο 3 καθιερώνονται υπηρεσιακά, οικονομικά, κοινωνικά και αντικειμενικά κριτήρια. Όπως προείπα και το πρωί, μέχρι σήμερα για τις κατ’ εξαίρεση μεταθέσεις ίσχυαν μόνο κοινωνικά κριτήρια, όπως θέματα υγείας των στρατιωτών ή των γονέων τους. Στο παρόν άρθρο έχει προβλεφθεί η θέσπιση των οικονομικών κριτηρίων, λόγω της οικονομικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα μας Στα άρθρα 4 και 5 καθιερώνεται η διαδικασία εξέτασης αυτών των κριτηρίων από την υπηρεσία, η εξέταση των αιτημάτων των κατ’ εξαίρεση μεταθέσεων και η θεσμοθέτηση κατηγοριών ευπαθών ομάδων που εξαιρούνται από το γενικό σύστημα μοριοδότησης. Στο δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου, το οποίο αφορά στη μέριμνα προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων και πιο συγκεκριμένα στο άρθρο 8, πέρα από τα θετικά που ανέφερα κατά τη διάρκεια της πρωινής μου ομιλίας - όπως ότι δίνεται η δυνατότητα στους οπλίτες οι οποίοι είναι πτυχιούχοι Ιατρικής να υπηρετούν σε κενές θέσεις των περιφερειακών υπηρεσιών δημόσιας υγείας, άγονων, απομακρυσμένων και προβληματικών περιοχών - υπάρχει πρόβλεψη να παραμείνουν στην υπηρεσία υγείας που υπηρέτησαν ως τη συμπλήρωση του απαραίτητου χρόνου υπηρεσίας υπαίθρου με απόφαση του Υπουργού Υγείας. Στο άρθρο 12 επαναρρυθμίζονται οι στρατιωτικές υποχρεώσεις των ανυπότακτων. Επιπροσθέτως, καθορίζεται η εξάλειψη του αξιόποινου της ανυποταξίας και η άρση των διοικητικών και ποινικών συνεπειών γι’ αυτούς. Στο άρθρο 15 καθορίζεται ο τρόπος μεταθέσεων διαφόρων ειδικών κατηγοριών των στρατιωτικών, όπως πολύτεκνοι γονείς, μονογονεϊκές οικογένειες και πάσχοντες από ανίατα νοσήματα. Στο άρθρο 20 δημιουργούνται τα Γραφεία Στήριξης Οπλιτών ανά Γενικό Επιτελείο, τα οποία έχουν ως σκοπό τη στήριξη των οπλιτών και τη διερεύνηση τυχόν καταγγελιών ή παραλείψεων της διοίκησης. Στο τρίτο μέρος του σχεδίου νόμου προωθούνται ρυθμίσεις που αφορούν την εκπαίδευση των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Το άρθρο 21 παρέχει τη δυνατότητα στο μόνιμο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων να συμμετέχει σε προγράμματα προπτυχιακών ή μεταπτυχιακών σπουδών ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων με τη λήψη εκπαιδευτικής άδειας. Τέλος, με το άρθρο 24 καθιερώνεται η ιδιότητα των αποφοίτων των ανωτέρων στρατιωτικών σχολών υπαξιωματικών και ορίζεται ότι η φοίτησή τους είναι πλέον τριετής. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες υπερψηφίζουμε και κατ’ άρθρον το παρόν νομοσχέδιο, το οποίο προωθεί διατάξεις που ρυθμίζουν και επιλύουν σημαντικά και διαχρονικά προβλήματα των Ενόπλων Δυνάμεων. Κύριε Πρόεδρε, έκανα ό,τι μπορούσα για την οικονομία του χρόνου. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Κατσίκη, γιατί ήσασταν συνεπέστατος στο χρόνο, λαμβανομένου υπ’ όψιν ότι δεν έχει μιλήσει ακόμα για πρωτολογία κανένας Βουλευτής. Προχωρούμε με τον κ. Σαρίδη, εκ μέρους της Ένωσης Κεντρώων. Έχετε τον λόγο, κύριε Σαρίδη.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, ούτε και εγώ θα σας πάρω πολύ χρόνο. Οι διαδικασίες που προβλέπονται για ορθή νομοθέτηση τηρήθηκαν αυτήν τη φορά και ως εκ τούτου μπορούμε και εμείς, οι Βουλευτές της Αντιπολίτευσης, να είμαστε χρήσιμοι. Είναι το πρώτο νομοσχέδιο το οποίο δεν ήρθε με την ένδειξη του κατεπείγοντος, είναι το πρώτο νομοσχέδιο που πραγματικά συζητήθηκε και βελτιώθηκε. Με χαρά, λοιπόν, διαπιστώνω πως, επιτέλους, γίνεται κάποια δουλειά μετά από πολύ καιρό εδώ μέσα και αυτή η δουλειά αφορά το παρόν νομοσχέδιο. Η Κυβέρνηση άκουσε αυτά που της είπαμε σχετικά με τα πρόσωπα - στελέχη που φροντίζουν ΑΜΕΑ και περιμένουμε την εφαρμογή τους, σύμφωνα με τη δέσμευση για την άμεση ρύθμιση του θέματος σε επόμενο νομοσχέδιο αφού καθοριστεί και η οικονομική επιβάρυνση. Προχωρώ, λοιπόν, στην κατ’ άρθρο τοποθέτησή μας. Τα άρθρα 1 έως 6 πράγματι έχουν πολλά λεπτά σημεία που θα κρίνουν την επιτυχία του νόμου αυτού και την ευθύνη γι’ αυτό θα έχει και ο εκάστοτε Υπουργός. Από τη μια φυσικά οι πολλές αρμοδιότητες στον Υπουργό μας προβληματίζουν. Αυτό το είχαμε πει και στις επιτροπές. Το είχαμε θίξει σε όλες τις επιτροπές. Δεχόμαστε, όμως, την εξήγησή σας πως θα μεταφέρετε τις αρμοδιότητες στα Επιτελεία. Για να μην μακρηγορώ, τα άρθρα 1 έως 6 είναι πράγματι πρωτόγνωρα, αλλά οι προθέσεις δεν φτάνουν, όπως ξέρετε, οπότε και αυτά θα κριθούν κατά την εφαρμογή τους. Είναι προς έναν νέο δρόμο, είναι κάτι διαφορετικό, χρειάζονταν, υπήρχε έλλειψη σε αυτόν τον χώρο. Εμείς, ως Ένωση Κεντρώων, ψηφίζουμε τα εν λόγω άρθρα, λέμε «ναι» από το άρθρο 1 έως 6, με την ελπίδα να εφαρμοστούν σωστά και με την επισήμανση πως θα παρακολουθούμε στενά την εξέλιξή τους και τις επιπτώσεις τους. Τα άρθρα 7 έως 22 προβλέπουν αυτονόητα πράγματα που δεν θα μπορούσαμε να μην τα υπερψηφίσουμε στο σύνολό τους. Σωστή η σύζευξη του χρόνου της αγροτικής στρατιωτικής υποχρέωσης των ιατρών μας, σωστή η αναγνώριση του έργου των δικηγόρων μας, σωστή η δημιουργία του Γραφείου του Πολίτη. Oπότε, λέμε «ναι» στο άρθρο 7, λέμε «ναι» στο άρθρο 8 για τους γιατρούς, λέμε «ναι» στο άρθρο 9 για τον χρόνο υπηρεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων. Σαφώς λέμε «ναι» και στο άρθρο 10 για τη μοριοδότηση των οπλιτών θητείας. Όσον αφορά στο άρθρο 12, έχουμε υποβάλει και ένα σχετικό ερώτημα στο Υπουργείο για να γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό των ανυποτάκτων και επιφυλασσόμαστε σε αυτό το άρθρο, μέχρι να δούμε στην πράξη πώς θα εφαρμοστεί ο νόμος. Το άρθρο 13, εάν εφαρμοστεί σωστά, θα αποτελεί πραγματικά ένα χτύπημα στη γραφειοκρατία, καθώς η κωδικοποίηση όλων των αδειών εξυπηρετεί και μάλιστα διακλαδικά πρωτίστως τα συμφέροντα των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Το άρθρο 14 προβλέπει -και καλώς κάνει - την εφαρμογή δικαστικών αποφάσεων για την προσμέτρηση των ετών υπηρεσίας των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, που προέρχονται από το ΑΣΣΥ. Τα άρθρα 18 και 19 είναι καλά και μπορούμε να τα εντάξουμε στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο, το μεν 18 ως έμπρακτη απόδειξη σεβασμού της πολιτείας στις οικογένειες των στελεχών μας, που αποβιώνουν κατά την εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και ένεκα αυτής, το δε άρθρο 19 διότι αυτές οι χωρίς λόγο και ανορθόδοξες διακρίσεις που ίσχυαν μέχρι σήμερα, σχετικά με τη σίτιση των στελεχών στις λέσχες, που καλώς καταργεί το εν λόγω άρθρο, δημιουργούσαν πρόσφορο έδαφος για διακρίσεις. Αυτές οι διακρίσεις σε κάθε περίπτωση δεν ενίσχυαν το στρατιωτικό φρόνημα που στηρίζεται μεν στην τήρηση της ιεραρχίας, αλλά πρέπει να εμπνέεται από τις αρχές της ισότητας και του σεβασμού μεταξύ των στελεχών. Η ίδρυση του Γραφείου Στήριξης Οπλιτών είναι μια πρωτοβουλία που μένει να ελεγχθεί προφανώς για την αποτελεσματικότητά της στην πράξη. Θα πρέπει πράγματι να ληφθεί μέριμνα για τα συγκεκριμένα ζητήματα και η αναγνώριση της ανάγκης λειτουργίας του εν λόγω Γραφείου είναι από μόνης της ένα καλό βήμα. Όπως και όλα τα εν δυνάμει καλά νομοσχέδια έτσι και αυτό θα κριθεί στην εφαρμογή του. Σχετικά με τα άρθρα 21 έως 27 εκτιμώ πως αντιμετωπίζουν με αποτελεσματικό τρόπο κάποια πολύ σοβαρά ζητήματα που άπτονται της στρατιωτικής εκπαίδευσης και που αφορούν στην εξασφάλιση ίσων ευκαιριών για τη μόρφωση και τη συνεχή βελτίωση των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Φυσικά, για στο άρθρο 25 είχαμε πει τις επιφυλάξεις μας στις επιτροπές, οι οποίες όμως αίρονται μετά τις εξηγήσεις που δόθηκαν από τον Υπουργό. Σχετικά με την τροπολογία που αφορά τη λήξη της θητείας του Αρχηγού της Αστυνομίας, εμείς ως Ένωση Κεντρώων θα ψηφίσουμε «παρών». Σχετικά με την τροπολογία που αφορά στην Πυροσβεστική και την παράταση της αντιπυρικής περιόδου, θα ψηφίσουμε «ναι». Θα ψηφίσουμε «ναι» και στην τροπολογία που αφορά το Κτηματολόγιο. Σχετικά με την τροπολογία που έχει να κάνει με τις τορπιλακάτους, περιμένουμε τις απαντήσεις στις ερωτήσεις που έχει θέσει ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος κ. Καρράς. Συνοψίζοντας, θα έλεγα πως έχουμε στα χέρια μας ένα σοβαρό νομοσχέδιο. Με τη δέσμευσή σας -και το ξαναλέω - σχετικά με στελέχη που φροντίζουν ΑΜΕΑ, περιμένουμε την εφαρμογή και την άμεση ρύθμιση των θεμάτων αυτών. Ουσιαστικά, επί της αρχής υπερψηφίζουμε το νομοσχέδιο, το ίδιο και τα άρθρα όπως ακριβώς διατυπώθηκαν. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Σαρίδη. Επειδή έχει ειδικό λόγο και έχει ζητήσει προ πολλού τον λόγο ο κ. Παφίλης για να φύγει, θα του δώσω τον λόγο. Όπως πρέπει να σας πω ότι θα συνεχίσουμε με τρεις Βουλευτές. Την κ. Αντωνίου...
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να τοποθετηθώ, για λόγους κοινοβουλευτικής τάξης.
Παρακαλώ, κύριε Δένδια.
Ζήτησα να μιλήσω ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και θα μου επιτρέψετε να μιλήσω μετά τον κ. Παφίλη, του οποίου αναγνωρίζω το θέμα. Δεν τοποθετήθηκα το πρωί επί της αρχής, ακριβώς για να τοποθετηθώ το απόγευμα. Πρέπει να είμαστε σαφείς: Ο ρόλος του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου δεν είναι ο ρόλος του εκφράζοντος τις απόψεις του, έστω και κατά συνείδηση και κατά το Σύνταγμα. Έχει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του Αρχηγού του κόμματος, τις απόψεις του οποίου εκφράζει. Κατά συνέπεια, δεν είναι στην προσωπική διακριτική του ευχέρεια να είναι ευγενής ή να παραχωρεί στο Προεδρείο τη δυνατότητα να τοποθετηθούν δέκα ή πέντε ή έξι ή όσους Βουλευτές θέλει προ αυτού.
Κύριε Δένδια, εκτιμώ αυτό που λέτε, αλλά, όπως γνωρίζετε, ο Κανονισμός της Βουλής δεν λέει ότι πρέπει να μιλούν οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι με τη σειρά της δύναμης των κομμάτων τους.
Λαμβάνουν τον λόγο, εφόσον τον ζητήσουν. Δεν έχω μιλήσει από το πρωί, αν και για κάποιους συναδέλφους υπερέβημεν εαυτούς, τουλάχιστον καθόσον με αφορά.
Έχει, όμως, ζητήσει πριν από εσάς τον λόγο ο κ. Παφίλης.
Είναι τόσο κομψά ντυμένος που δεν μπορούμε να του στερήσουμε τον λόγο.
Μετά τον κ. Παφίλη, έχουν ζητήσει με τη σειρά τον λόγο ο κ. Θεοχάρης και ο κ. Θεοχαρόπουλος.
Να αλλάξουμε τον Κανονισμό τότε!
Κύριε Πρόεδρε, όχι οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι μαζί!
Παρακαλώ, κυρία Αυλωνίτου, μη διακόπτετε. Εάν, εφαρμόσουμε τον Κανονισμό, θα πάμε με τη σειρά αυτή. Εγώ, όμως, προτείνω να μιλήσουν και κάποιοι Βουλευτές που περιμένουν από το πρωί.
Δεν είναι στη διακριτική ευχέρεια του Προεδρείου.
Εάν, όμως, επιμένετε να εφαρμοστεί ο Κανονισμός…
Δεν είναι στη διακριτική ευχέρεια των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων να μην τοποθετούνται και δεν έχω τη δυνατότητα να μην επιμείνω σε αυτό.
Σας λέω ότι εάν επιμείνετε, θα εφαρμοστεί ο Κανονισμός, αλλά θα μιλήσουν με τη σειρά που έχουν δηλώσει οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι. Καταλάβατε;
Δεν έχω πρόβλημα.
Εγώ προσπαθώ να διευκολύνω τους Βουλευτές.
Κύριε Πρόεδρε, ας μην συνεχίσουμε αυτήν την άχαρη συζήτηση.
Εντάξει. Ούτε εγώ θέλω να τη συνεχίσουμε. Γιατί δεν έχω καμμία διάθεση να διαπληκτίζομαι με εσάς προσωπικά. Κύριε Παφίλη, έχετε τον λόγο.
Λέω ότι πρέπει να σταματήσει αυτή η ιστορία και να μην κοροϊδευόμαστε. Ποιον κατηγορείτε δηλαδή; Εσείς δεν αποφασίσατε να το συζητήσουμε σε δύο συνεδριάσεις, όπως και την προηγούμενη; Τι πάει να πει δηλαδή, «δεν μπορούν να μιλήσουν οι Βουλευτές»; Το λέτε και σε εμάς; Δύο μιλήσαμε. Πέστε τα στην Κυβέρνησή σας και στην πλειοψηφία που έχετε, να δώσει άλλη μία συνεδρίαση, για να έχει τη δυνατότητα να μιλήσει κι ο κάθε Βουλευτής.
Έτσι είναι!
Τι σας έβλαψε, δηλαδή, τα είκοσι λεπτά που μιλήσαμε εμείς μέχρι τώρα; Ούτε το πρωί μίλησα εγώ. Είπαμε να τοποθετηθούμε συνολικά. Τι θέλετε τελικά, να εφαρμοστεί ο Κανονισμός; Αν εφαρμοστεί, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος όποτε ζητήσει τον λόγο τον παίρνει και με τη σειρά που τον ζητάει.
Ο Κανονισμός θα εφαρμοστεί. Παρακαλώ προχωρήστε.
Επομένως, λέω ότι για τις εύλογες διαμαρτυρίες κι όλη αυτή η ιστορία να μιλήσουν και οι Βουλευτές, να απευθυνθείτε σε αυτούς που αποφασίζουν. Κι αποφασίζει αυτός που έχει το μαχαίρι και κόβει και το πεπόνι, δηλαδή η κυβερνητική πλειοψηφία. Διαμαρτυρηθείτε στο κόμμα σας.
Δεν είπαμε τίποτα εμείς.
Ο χρόνος είναι οκτώ λεπτά, κατά τον Κανονισμό, κύριε Παφίλη.
Δεν έχω οκτώ λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Ούτε το πρωί μίλησα. Δεύτερον, να διαμαρτύρεστε, αλλά να φέρνετε τροπολογίες στις 12: 00΄; Γιατί δεν λέτε τίποτα;
Κύριε Παφίλη, δεν είπε κανείς τίποτα!
Δεν διαμαρτύρεται κανένας.
Ξέρω πολύ καλά τι λέω, κύριε Λάππα. Γνωριζόμαστε. Λέω, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, ότι στις 12: 00΄ καταθέσατε τροπολογίες. Ήταν και εκπρόθεσμες. Δηλαδή, τώρα αυτό πώς λέγεται; Αυτό που κατηγορούσατε. Είπαμε, όμως, ο μαθητής βγαίνει καλύτερος από τον δάσκαλο, τις περισσότερες φορές. Για να μην σπαταλώ τον χρόνο, η Λιάνα Κανέλλη τοποθετήθηκε αναλυτικά. Θα πω μια γενική εκτίμηση που έχει το δικό μας κόμμα σε ό,τι αφορά το νομοσχέδιο και θα μιλήσουμε και για ορισμένα θέματα, τα οποία φαίνεται να μην σχετίζονται, αλλά έχουν σχέση και με το νομοσχέδιο και που ουδεμία πλευρά, εξ όλων των υπολοίπων, τολμάει να θίξει. Εμείς, λοιπόν, λέμε ότι το νομοσχέδιο προσπαθεί να αντιμετωπίσει κάποια προβλήματα, ωστόσο δεν δίνει λύσεις στα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι στρατευμένοι, οι στρατιώτες δηλαδή και οι στρατιωτικοί γενικότερα. Λύνει κάποια επί μέρους διαχειριστικά προβλήματα, γι’ αυτό και τα ψηφίζουμε, παρότι θα θέλαμε περισσότερα, αλλά συνολικά αυτό που λέγεται «τομή», «αλλαγή» κ.λπ., δεν ισχύει. Θέλουμε, όμως, να θέσουμε ένα ερώτημα. Ποιος είναι ο ρόλος των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας; Εμείς λέμε ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας πρέπει να υπερασπίζονται την εδαφική ακεραιότητα και τα σύνορα της χώρας. Τελεία. Συμφωνείτε όλες οι πτέρυγες; Εκτός από μία που δεν απευθύνομαι. Συμφωνείτε; Συμφωνείτε, κύριε Υπουργέ;
Τοποθετήθηκα το πρωί, κύριε Παφίλη, επ’ αυτού.
Είναι ρητορική η ερώτηση.
Ε τότε τι μου απευθύνετε το ερώτημα;
Ισχύει αυτό όμως; Ισχύει, λοιπόν, ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ελλάδας έχουν μοναδική αποστολή να υπερασπίζονται τα σύνορα της χώρας και την εδαφική της ακεραιότητα; Εμείς λέμε όχι, δεν ισχύει. Το ότι οι στρατιώτες, οι στρατιωτικοί, οι αξιωματικοί κ.λπ., αυτό θέλουν και αυτό πιστεύουν -αναγνωρίζουν, όμως, και την πραγματικότητα - δεν αλλάζει την ουσία. Την ουσία, λοιπόν -θα την αναλύσουμε - μπορεί να την βρει κανένας στην πολιτική που ακολουθείται όλα τα προηγούμενα χρόνια αλλά και τώρα. Τι έκαναν οι κυβερνήσεις και τι κάνει και η σημερινή λοιπόν; Εφαρμόζει κατά γράμμα τις νατοϊκές αποφάσεις που αφορούν το αμυντικό δόγμα, τις δομές, τη διοίκηση και τη διάρθρωση των Ενόπλων Δυνάμεων. Ναι ή όχι; Εμείς λέμε ναι. Και θα το αποδείξουμε. Το στρατιωτικό δόγμα της χώρας άλλαξε - εάν θυμάμαι καλά - επί κ. Τσοχατζόπουλου και ακολουθήθηκαν οι νατοϊκές επιταγές. Από καθαρό αμυντικό -τι έγινε; - έγινε αποτρεπτικό. Βέβαια, υπάρχει και το επόμενο βήμα που έχει υιοθετηθεί από το ΝΑΤΟ, που λέγεται προληπτικός πόλεμος, προληπτικό χτύπημα, που εξαγγέλθηκε επίσημα από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και υιοθετήθηκε απ’ όλα τα ιμπεριαλιστικά όργανα. Για να δούμε, λοιπόν -για να γνωρίζει και ο ελληνικό λαός - πώς κλιμακώθηκε αυτή η πολιτική και εάν ισχύουν αυτά που λέμε εμείς ή τα βγάζουμε από το μυαλό μας. Δεν θα πάω στα παλιά, στο τι ήταν το ΝΑΤΟ. Το ΝΑΤΟ ήταν πάντα το οπλισμένο χέρι του ιμπεριαλισμού. Ποτέ δεν άλλαξε. Έχει κάνει εκατόν είκοσι επεμβάσεις σε όλο τον κόσμο, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη. Είναι βουτηγμένο κυριολεκτικά στο αίμα από πάνω μέχρι κάτω. Για να πάμε, λοιπόν, να δούμε τι έγινε από το 1992 και μετά, δηλαδή από τη Σύνοδο της Ρώμης και στις συνεχείς Συνόδους του ΝΑΤΟ μέχρι και σήμερα. Μπήκαν, λοιπόν, τα θεμέλια από τη Ρώμη το 1992 για την προσαρμογή του ΝΑΤΟ στις νέες συνθήκες που δημιουργήθηκαν μετά την ανατροπή που έγινε στις σοσιαλιστικές χώρες και τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, με ποιο στόχο; Να διασφαλίσει διά πυρός και σιδήρου -και το απέδειξε - την ιμπεριαλιστική κυριαρχία σε ολόκληρο τον κόσμο. Πώς έγινε αυτό; Πρώτον αντικαταστάθηκε ο μύθος. Ο μύθος ήταν ο κομμουνιστικός κίνδυνος. Ψέμα! Γιατί το ΝΑΤΟ δημιουργήθηκε πέντε χρόνια πριν από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας. Αλλά ας το προσπεράσουμε αυτό. Ήταν κοροϊδία απέναντι στους λαούς και μάλιστα το έλεγαν και κυνικά. Το Σύμφωνο της Βαρσοβίας διαλύθηκε και το ΝΑΤΟ αντί να διαλυθεί, τι έκανε; Κατασκεύασε τον νέο εχθρό, τον νέο αντίπαλο. Ποιος ήταν; Ήταν οι ασύμμετρες απειλές, η απειλή διακοπής ροής φυσικών πόρων, η τρομοκρατία και όλα τα υπόλοιπα. Άρα, λοιπόν, στη θέση του κομμουνιστικού κινδύνου τι έθεσε στην πραγματικότητα σαν εχθρό; Τους λαούς όλου του κόσμου που έπρεπε να υποταχθούν στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα. Τι άλλο έκανε; Αντί να διαλυθεί και να μικρύνει, έκανε διεύρυνση παντού και στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες και έκανε και συμμαχίες -δεν έχω χρόνο να τα αναλύσω - σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη. Και δεν τα έκανε θεωρητικά. Στο Αφγανιστάν πήραν μέρος και οι Ιάπωνες, καταστρατηγώντας τις συμφωνίες που έγιναν μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη συντριβή του φασισμού. Τι άλλο έκανε; Διεύρυνε τα όρια δράσης. Ποια είναι σήμερα τα όρια δράσης του ΝΑΤΟ; Όλη η ανθρωπότητα. Από Βορειοατλαντικό Σύμφωνο, τι έγινε; Έγινε -αυτό που ήταν αλλά πέταξε τώρα και τον φερετζέ - ο παγκόσμιος χωροφύλακας των λαών. Τι άλλο έκανε για να τα υπηρετήσει; Άλλαξε καθαρά πλέον δομές. Και δημιουργεί μια δομή επιθετική σε όλες τις χώρες μέλη - αλλά επιδρά και πιέζει και άλλες χώρες - που στηρίζεται στη σύγχρονη αντίληψη του επιθετικού πολέμου, που λέγεται «Δυνάμεις Ταχείας Επέμβασης». Αυτά τα διακήρυξε μόνο; Όχι. Αυτά τα εφάρμοσε στην πράξη πρώτα. Πού τα εφάρμοσε; Στην Γιουγκοσλαβία. Τι έκανε στην Γιουγκοσλαβία; Βομβαρδισμός, πόλεμος, επέμβαση, κατοχή, διαμόρφωση πολιτικού συστήματος. Οι εκλογές έγιναν με τα νατοϊκά όπλα. Για φανταστείτε στην Ελλάδα να γίνονται οι εκλογές με τα νατοϊκά όπλα. Τι άλλο έκανε; Κατήργησε τον εκλεγμένο Πρόεδρο της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Ο κ. Ποπλάσεν τον κατήργησε. Εκλέχτηκε και τον κατήργησε. Τι άλλο έκανε; Χτύπησε διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, δεν έχω μιλήσει από το πρωί και σας παρακάλεσα να μου δώσετε χρόνο.
Θα ανακοινώσω την παρουσία ενός σχολείου και θα συνεχίσετε.
Όταν μιλώ εγώ, θα ανακοινώσετε την παρουσία; Αυτό δεν έχει ξαναγίνει ποτέ!
Έχει ξαναγίνει. Πρέπει να γίνει, διότι θα φύγει το σχολείο. Έλεος!
Εγώ δίνω την άδεια, δεν έχω πρόβλημα.
Θα φύγει το σχολείο, διότι είναι ορισμένος ο χρόνος.
Εγώ δίνω την άδεια για να το πείτε αλλά έχετε κόψει κανέναν ομιλητή άλλη φορά;
Βεβαίως, έχει ξαναγίνει.
Μάλιστα. Εγώ καλωσορίζω τους μαθητές και τους παρακαλώ να περιμένουν, για να μάθουν την αλήθεια, γιατί κανένας δεν τολμάει να την πει εδώ μέσα.
Μισό λεπτό διακοπή, λοιπόν, και συνεχίζετε.
Ναι. Μηδενίζεται ο χρόνος.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής των Ελλήνων, τριάντα δύο μαθητές και μαθήτριες και δύο συνοδοί εκπαιδευτικοί από το Γυμνάσιο Ελεούσας Ιωαννίνων. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ’ όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Και τώρα, αφού σας ξεκουράσαμε, κύριε Παφίλη, συνεχίζετε.
Συνεχίζω, λοιπόν. Και τι άλλο έκανε; Χτύπημα ειρηνικών διαδηλώσεων. Οι νατοϊκοί κτύπησαν διαδηλωτές στην πρώην ενιαία Γιουγκοσλαβία, οι οποίοι διαμαρτύρονταν για την επέμβαση του ΝΑΤΟ και για την κατάργηση του εκλεγμένου Προέδρου της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Αυτό είναι κανένας μύθος; Μα τα ίδια δεν έκαναν και στο Κιλκίς; Δεν έγινε άσκηση που την καταγγείλατε και εσείς του ΣΥΡΙΖΑ, που είστε Κυβέρνηση σήμερα, αντιμετώπισης διαδηλώσεων και του πλήθους, που προέβλεπε από οπλισμένο πλήθος μέχρι ειρηνικούς διαδηλωτές; Τα «σήκωσαν» όλα στο διαδίκτυο, τα είδαμε και τα καταγγείλατε και εσείς. Άλλαξε αυτό σήμερα; Ερώτημα. Δεν θα κάνετε τέτοιες ασκήσεις; Θα τις απαγορεύσετε; Εμείς λέμε όχι, ίσα - ίσα που τις πάτε και παραπέρα, μέχρι και βάση δίνετε. Παράλληλα, λοιπόν, απ’ αυτά, έχει μια σημασία, γιατί πολλοί μιλούν για ΟΗΕ. Ποιος ΟΗΕ, αλήθεια; Έχει καμμία σχέση ο ΟΗΕ μετά το 1990, με τον ΟΗΕ που γνωρίσαμε, με όλα τα προβλήματα που είχε, μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο; Το ΝΑΤΟ επιχείρησε με την αναθεώρηση του ΟΗΕ να θεωρηθεί ότι είναι όργανο του ΟΗΕ, ένα επιθετικό ιμπεριαλιστικό όπλο -θα το πούμε έτσι, γιατί όπλο είναι - που θα επιβάλει την ειρήνη. Επομένως, άλλαξε και ό,τι κατοχυρώθηκε και όπως κατοχυρώθηκε μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ορισμένες αρχές του ονομαζόμενου Διεθνούς Δικαίου, όπως για παράδειγμα την αρχή της μη επέμβασης στα εσωτερικά άλλων χωρών, την αρχή ότι κάθε λαός είναι υπεύθυνος να δώσει λύσεις στα προβλήματά του, που και αυτή βέβαια είχε καταπατηθεί από τον ιμπεριαλισμό. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ]] Αυτή είναι περιληπτικά η εξέλιξη του ΝΑΤΟ. Όσοι τάσσονται υπέρ του ΝΑΤΟ ή μπορεί να λένε ότι «εμείς είμαστε κατά του ΝΑΤΟ, αλλά να διαλυθεί», στην πράξη όσοι λένε, όπως η σημερινή Κυβέρνηση - γιατί οι άλλες το έλεγαν πιο ωμά ότι είναι νατοϊκές - ότι εμείς, η Ελλάδα θα είναι συνεπής στις διεθνείς της υποχρεώσεις, στην πραγματικότητα αποδέχονται όλο αυτό το δόγμα του ΝΑΤΟ και το κάνουν πράξη, όχι μόνο γενικά, θεωρητικά αλλά και μέσα στο ίδιο το στράτευμα. Σε αυτήν την πολιτική, λοιπόν, προσαρμόστηκε και η Ελλάδα ως μέλος του ΝΑΤΟ μετά το 1992 και πριν βέβαια και σε ό,τι αφορά τις δομές διοίκησης των Ενόπλων Δυνάμεων και φυσικά όλες οι Κυβερνήσεις και η σημερινή συναίνεσαν γι’ αυτό. Ποια είναι, λοιπόν, η κατεύθυνση και πού πάμε; Γιατί εμείς θέλουμε να τα πούμε, να τα γνωρίζει και ο ελληνικός λαός, πέρα από τις διακηρύξεις και τις προθέσεις ορισμένων ή το τι πιστεύουν ορισμένοι. Σταδιακά, λοιπόν, συγκροτείται ένας νατοϊκός στρατός, όπου στελέχη και μονάδες και μάλιστα οι πιο αξιόμαχες στην πραγματικότητα δεν υπόκεινται σε εθνικό έλεγχο αλλά στον έλεγχο του ΝΑΤΟ και τεχνικά και ιδεολογικά και πολιτικά. Σταδιακά μετατρέπεται και ο Ελληνικός Στρατός, όπως και σε άλλες χώρες, σε νατοϊκό στρατό απ’ όλες τις πλευρές. Θα πει κανένας: Έχει σχέση αυτό με αυτά που συζητάμε; Βεβαίως και έχει σχέση. Για να δούμε, λοιπόν, υπάρχουν Ένοπλες Δυνάμεις, παρά τα προβλήματα που έχουν όλοι, δύο ταχυτήτων σήμερα; Τι λέει το ΝΑΤΟ και το αποδέχεστε, κύριε Υπουργέ, και εσείς της Αριστεράς, όπως λέτε; Το 40% των Ενόπλων Δυνάμεων κάθε χώρας θα είναι μονάδες ταχείας επέμβασης που θα υπάγονται στο ΝΑΤΟ. Το εφαρμόζετε ή όχι; Το εφαρμόζετε παντού. Τι λέει το ΝΑΤΟ; Το 8% των Ενόπλων Δυνάμεων πρέπει να είναι στον πόλεμο. Το εφαρμόζετε, ναι ή όχι; Ποιες είναι οι συνέπειες, όμως, για όλα αυτά; Οι συνέπειες είναι ότι εκεί που είναι το 40% και το 8%, οι υποδομές, τα μέσα που χρησιμοποιούνται. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, έχετε κάνει λάθος στο χρόνο.
Συγγνώμη, δεν άκουσα.
Με το χρόνο έχουμε μπλέξει εδώ.
Όχι, από ό,τι με ενημέρωσε ο προηγούμενος...
Ούτε μίλησα το πρωί …
Απ’ ό,τι με ενημέρωσε ο κ. Κρεμαστινός είχατε στην πρωτολογία σας οκτώ λεπτά, τώρα είναι δευτερολογία, έχετε τέσσερα και είμαστε στα τεσσεράμισι. Ολοκληρώστε τη σκέψη σας, παρακαλώ.
Α, ωραία, εντάξει, ευχαριστώ. Λέω, λοιπόν, και επαναλαμβάνω ότι αντικειμενικά, πέρα από τα γενικά προβλήματα που υπάρχουν, υπάρχει στρατός δύο ταχυτήτων και μη μας πείτε τώρα διάφορα γι’ αυτό. Θέλετε να σας πούμε και παραδείγματα; Είναι η ίδια η κατάσταση στις νατοϊκές μονάδες και σε μονάδες που είναι έτοιμες να πάνε για επέμβαση με το υπόλοιπο στράτευμα; Όχι, δεν είναι η ίδια, από άποψη δομών, από άποψη εκπαίδευσης, από άποψη οπλισμού, από όποια άποψη θέλετε ποιοτικής και αριθμητικής στελέχωσης. Εκείνες τις μονάδες τις στελεχώνετε όλες. Έτσι οδηγούμαστε σε χειρότερο δρόμο. Έτσι θα πάει η πορεία, αν δεν ανατραπεί ριζικά αυτή η πολιτική. Επομένως τα υπόλοιπα τα οποία λέγονται, αφήστε τα. Κάνετε ακριβώς ό,τι και οι προηγούμενοι. Συνεχίζετε - εκεί που σταμάτησαν οι άλλοι - να υπηρετείτε την επιθετική πολιτική του ΝΑΤΟ και αυτό αποδεικνύεται από τις ασκήσεις που γίνονται. Υπάρχει άσκηση που δεν πήρατε μέρος μέχρι τώρα, γιατί είναι επιθετική; Υπάρχει τίποτα νατοϊκό που δεν το επικροτήσατε και μάλιστα ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας τρέχει -όχι ο Αναπληρωτής, ο Υπουργός αλλά σε λίγο θα τρέχει και ο Αναπληρωτής ποιος θα βγει πρώτος - να υπηρετήσει όλα τα νατοϊκά σχέδια. Έχετε πει κανένα όχι πουθενά, εδώ και ένα χρόνο; Οι προηγούμενοι έχουν πει κανένα όχι; Ποτέ δεν είπαν όχι. Και όσοι λένε ότι δεν συμμετείχαν σε πολέμους, σας απαντάμε ανοιχτά και ειλικρινά ότι όπου δεν συμμετείχατε -όπου δεν συμμετείχε η Ελλάδα δηλαδή - είναι γιατί δεν σας το ζήτησαν. Ό,τι σας ζήτησαν, τα είχατε, τα έχετε και τα δίνετε όλα και αυτό πρέπει να το γνωρίζει ο ελληνικός λαός. Το νομοσχέδιο, λοιπόν, λέει ότι κάνει τομή κ.λπ.. Θα βάλω εγώ ορισμένα ζητήματα, γιατί τα υπόλοιπα τα είπε η Λιάνα Κανέλλη …
Μην καθυστερήσετε πολύ, όμως, σας παρακαλώ.
Ένα λεπτό και τελειώνω. Καμιά φορά -πώς να το πω - ξέρετε, είμαστε ακριβοί στα πίτουρα και φθηνοί στο αλεύρι.
Εντάξει, κύριε Παφίλη, ξέρετε ότι δεν …
Εντάξει, θα φέρουμε πέντε ομιλητές την άλλη φορά, για να έχουμε περισσότερο χρόνο ή θα μιλάμε σε όλα και πρωτολογία και δευτερολογία και τριτολογία και ό,τι δικαιούμαστε. Δώστε μου λίγο χρόνο, δεν είμαστε από αυτούς που δημιουργούμε πρόβλημα. Πέρα από τα κριτήρια που μπαίνουν στη μοριοδότηση, στις μεταθέσεις, τα κοινωνικά κριτήρια, ουσιαστικά διατηρείται η σφραγίδα του Υπουργού. Ένα αυτό. Κυρίαρχος είναι ο Υπουργός. Δεύτερον, υπάρχει ένα τεράστιο θέμα -τα είπε η Λιάνα η Κανέλλη αναλυτικά - που αφορά τη δυσβάσταχτη οικονομική αιμορραγία, ειδικά των στρατεύσιμων που είναι παιδιά των λαϊκών στρωμάτων. Τι κάνετε γι’ αυτό; Τα ξέρετε πολύ καλά όσοι έχετε παιδιά, γνωστούς, συγγενείς που είναι φαντάροι. Αναγκάζονται να πληρώνουν από εισιτήρια, ένδυση, υπόδηση με το πρόσχημα του ενιάμηνου. Ακόμα και περικοπές στο συσσίτιο γίνονται. Οι εξοδούχοι δεν δικαιούνται μερίδας, γιατί θα βγουν έξω. Ορισμένοι διοικητές πιεζόμενοι από την πραγματικότητα, δίνουν άδειες, για να γλυτώσουν κάποια χρήματα. Αυτά δεν θα αντιμετωπισθούν; Εμείς τι λέμε; Είναι δυνατόν το κράτος να μην πληρώνει για μία αξιοπρεπή διαβίωση των Ελλήνων στρατιωτών; Σας κάναμε συγκεκριμένες τροπολογίες -δεν θέλω να «φάω» το χρόνο - τι απαντάτε; Δεν άκουσα καμμία απάντηση. Γιατί δεν τις δέχεστε; Τις απορρίπτετε; Γιατί; Τι ζητούν; Είναι σοσιαλιστικές; Ζητούν τη ριζική ανατροπή; Ούτε αυτές δεν δέχεστε. Επιτέλους, θα σας το πω και από το Βήμα, δεχθείτε μία του ΚΚΕ να την έχετε φύλλο συκής, να την κουνάτε ότι, ναι, δεχθήκαμε μία τροπολογία. Εκατό κάναμε, ούτε μία δεν δεχθήκατε. Τόσο πολύ φοβάστε; Τι, μη σας κατηγορήσουμε για τίποτα; Τι είναι αυτό το πράγμα; Δεύτερο θέμα, που αφορά ορισμένα ζητήματα τα οποία εμείς τα θέτουμε σε πρώτη γραμμή. Αντικειμενικά, πέρα από το τι λέει ή το τι μπορεί να κάνουν διάφοροι αξιωματικοί κ.λπ., η θέση των μονίμων στελεχών απέναντι στη φυσική ηγεσία της στρατιωτικής ιεραρχικής πυραμίδας είναι ιδιαίτερα ευάλωτη και το γνωρίζουν όσοι ασχολούνται με το θέμα. Δηλαδή οι νόμοι, οι κανονισμοί, οι διαταγές των επιτελείων, επιτρέπουν ύπαρξη αυθαιρεσιών. Στην πραγματικότητα, αν δεν υπήρχε η κινητοποίηση των ίδιων των στρατιωτικών, η διαμαρτυρία και η διεκδίκηση είναι απαγορευμένες με βάση το νομικό πλαίσιο. Είναι απαγορευμένες όχι μόνο τυπικά, είναι ουσιαστικά απαγορευμένες, γιατί υπάρχει ο φόβος - πέρα από το νομικό πλαίσιο της δυσμενούς μετάθεσης - της αρνητικής αναφοράς του ανωτέρου που παίζει αρνητικό ρόλο στην εξέλιξη του κάθε αξιωματικού. Εμείς, λοιπόν, σε αυτό τι λέμε; Συλλογική διεκδίκηση και έκφραση. Κάναμε πρόταση. Αναγνωρίστε την Πανελλήνια Ομοσπονδία -νομοθετικά εννοώ - Στρατιωτικών, την ΠΟΕΣ. Κάντε νομοθετική ρύθμιση γι’ αυτό. Διευκολύνετε συνολικά το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων για συλλογική δράση. Τι φοβάστε; Συλλογική θα είναι, που θα συμμετέχουν όλοι αυτοί. Να διευκολύνετε όχι μόνο αυτούς αλλά και τους στρατιώτες. Αντί να απομονώνεται κανένας με το πρόβλημά του και να τρέχει στο Γραφείο Ψυχολογικής Υποστήριξης, που άλλα πράγματα αντιμετωπίζει, να δημιουργηθούν επιτροπές.
Σας παρακαλώ, δεν μπορώ να σας δώσω άλλο χρόνο, κύριε Παφίλη.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Αλλά αυτό σημειώστε το. Δεν το λέω για εσάς. Μιλάω γενικά.
Τι να σημειώσω; Τα τέσσερα λεπτά που έγιναν δέκα;
Δώστε τη δυνατότητα συλλογικά οι στρατιώτες, οι οπλίτες να κάνουν προτάσεις, να έρθουν σε επαφή με την τοπική κοινωνία, με τον πολιτισμό, αυτό που λέγαμε κάποτε κάποιοι «ο στρατός με το λαό και όχι με το φασισμό». Ορισμένοι θα τα θυμούνται και κουνάνε το κεφάλι τους. Δώστε εμπιστοσύνη στη νεολαία, για να μπορέσει να ενταχθεί σε μία συλλογική δράση. Τι φοβάστε και δεν το κάνετε αυτό; Τέλος, θα αναφερθώ στην τροπολογία για τα ναυπηγεία. Αυτά που καταγγέλλατε, αυτά κάνετε και τώρα. Και επειδή κρέμεται πάνω στον κόσμο το ότι δεν έχει λεφτά - αυτή είναι η ουσία - γι’ αυτό και υποχωρεί. Δεν είναι σωστό. Η απόφαση ήταν 60% -40%. Το 60% ψήφισε υπέρ της συμφωνίας και το 40% κατά. Το 60% των εργαζομένων που ψήφισε υπέρ, το ψήφισε γιατί πεινάει η οικογένεια και σου λέει τουλάχιστον κάτι να πάρουμε. Αυτό δεν είναι λύση. Και αν τελειώσουν οι πυραυλάκατοι, τι θα γίνει; Θα το πω απλά. Είναι δύο. Πόσο θα κρατήσει; Είκοσι εννέα μήνες; Χώρια από το ότι δίνετε στον Ταβουλάρη. Τι θα γίνει μετά; Υπάρχει προοπτική;
Τι δίνουμε στον Ταβουλάρη; Θέλω να μου πείτε. Ποιο ευρώ δίνουμε;
Δεν δίνετε. Να σας το πω κομψά;
Όχι, χοντρά.
Όχι, κομψά. Δεν λέω ότι δίνετε. Λέω ότι δεν τον δεσμεύετε για τίποτα. Και δεν είναι θέμα προσώπου, θα μπορούσε να είναι ο κύριος τάδε, δεν έχει σημασία. Εμείς αποφεύγουμε να ονομάζουμε πρόσωπα αλλά εδώ είναι πρόσωπο που θα μπορούσε να είναι κάποιος άλλος, ο κύριος τάδε. Δεν έχει σημασία. Τους βοηθάτε αντικειμενικά, ή όχι; Τους βοηθάτε. Όμως, δεν είναι αυτό το κύριο. Το κύριο - είναι και αυτό - είναι αυτά που καταγγέλλατε προηγούμενα γιατί σε μία παρόμοια ρύθμιση είχατε ψηφίσει «κατά». Καταψηφίζουμε, λοιπόν, επί της αρχής για λόγους που ανέφερα και ψηφίζουμε όλα αυτά τα άρθρα στα οποία αναφέρθηκα και αντιμετωπίζουν ορισμένα προβλήματα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ. Σας παρακαλώ, να δείξουν σεβασμό στο χρόνο οι υπόλοιποι. Μην ακολουθήσουμε …
Κύριε Πρόεδρε, δεν έχουμε κάνει πρωτολογία.
Το ξέρω. Είμαστε στις πρωτολογίες, αλλά ας δείξουμε ένα σεβασμό. Όποιος θέλει να είναι μαζί και η δευτερολογία του να μου το πει. Ο κ. Θεοχαρόπουλος έχει τον λόγο από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος.
Κύριε Υπουργέ, κύριοι Βουλευτές, θέλω να ξεκινήσω από ένα ζήτημα πάρα πολύ κρίσιμο. Θα τα πούμε όλα σε σχέση και με τις τροπολογίες και με το νομοσχέδιο. Το προσφυγικό είναι ένα ζήτημα, το οποίο αυτές τις ημέρες αποτελεί βραδυφλεγή βόμβα σε σχέση με τα θεμέλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στη χώρα μας το επόμενο χρονικό διάστημα πρέπει να είμαστε υπεύθυνοι σε όλα τα επίπεδα. Αναφέρθηκε από ορισμένους Βουλευτές και συζητήθηκε η απάντηση σε σχέση με τις δηλώσεις και του κ. Μουζάλα, ο οποίος να το πούμε και εμείς, έχει βελτιώσει την κατάσταση σε σχέση με το προηγούμενο οκτάμηνο, όμως, τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα. Στη συνάντηση την οποία είχαμε στις 2 Νοεμβρίου με τον κ. Μουζάλα, επισημάναμε ότι θα είναι πολύ δύσκολο να ολοκληρωθούν τα πέντε hot spots στη χώρα μας την ημερομηνία που πρέπει. Ερχόμαστε, λοιπόν, αυτή τη στιγμή μπροστά σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες γιατί στις 17-18 Φεβρουαρίου θα υπάρχει αξιολόγηση. Πριν λίγες μέρες ήμουν στη Χίο, όπου πραγματικά οι τοπικές αρχές και η τοπική κοινωνία κάνουν μια εξαιρετική δουλειά για το προσφυγικό. Όμως, βλέπουμε ότι από την κεντρική εξουσία ο ένας ρίχνει την ευθύνη στον άλλον για τις καθυστερήσεις και τις ολιγωρίες. Βέβαια, και η Ευρωπαϊκή Ένωση στέκεται κατώτερη των περιστάσεων αυτές τις στιγμές και αρκετές χώρες βάζουν θέματα σε σχέση με τη συνθήκη Σένγκεν. Πρέπει να τονίσουμε εδώ, ότι αυτό που χρειάζεται η Ευρώπη είναι περισσότερη Σένγκεν και όχι λιγότερη Σένγκεν. Στο πλαίσιο αυτό, όμως, πρέπει να προσέχουμε, όταν αναλαμβάνουμε δεσμεύσεις. Μιλάω για την Κυβέρνηση που ανέλαβε δεσμεύσεις σε εκείνη την άτυπη Σύνοδο Κορυφής. Εμείς λέγαμε ότι αυτές οι δεσμεύσεις δεν μπορούν να υλοποιηθούν εύκολα και ότι πρέπει να είναι πολύ προσεκτική. Γιατί η χώρα μας έχει αναλάβει δεσμεύσεις για το επόμενο χρονικό διάστημα - που αφορούν την ολοκλήρωση των hot spots - οι οποίες είναι πάρα πολύ δύσκολες. Τώρα, λοιπόν, πρέπει να γίνει κάθε τι δυνατόν για να ολοκληρωθούν. Ο Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής είπε, επίσης, ότι δεν βλέπει από ορισμένους Υπουργούς ταχύτητα. Αναφέρθηκε στον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, τον Υπουργό του Υπουργείου στο οποίο έχουμε το νομοσχέδιο σήμερα. Και θέλουμε μια απάντηση. Είπε, μάλιστα, ότι μπαίνει σε μία διαδικασία παζαριού. Ζητάει κάτι και θέλει κάτι περισσότερο κάθε φορά. Και όπως είπε χαρακτηριστικά, το κάνουν και ορισμένοι δήμαρχοι, για να πω ακριβώς εκείνη τη δήλωσή του. Τι γίνεται εδώ; Εδώ όλη η Κυβέρνηση θα πρέπει να λειτουργήσει γρήγορα και αποτελεσματικά, διότι δεν είναι ένα θέμα απλό και δεν θα δεχθεί η Δημοκρατική Συμπαράταξη αυτή τη στιγμή - και σας το λέω - οποιαδήποτε διακινδύνευση της παραμονής της χώρας στην Σένγκεν. Ένα το κρατούμενο. Είναι πολύ σημαντικό αυτό και αφορά το συγκεκριμένο Υπουργείο, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Επειδή πριν από λίγο έγινε συζήτηση για την τροπολογία, θα ξεκινήσω, λέγοντας κάποια πράγματα σε σχέση με την τροπολογία για τα ναυπηγεία Ελευσίνας. Ο κ. Λοβέρδος, ο ειδικός αγορητής της Δημοκρατικής συμπαράταξης σήμερα, αναφέρθηκε αναλυτικά σε όλες τις τροπολογίες. Στον επιμερισμό, βεβαίως, θα αναφερθώ εγώ σε αυτή τη συγκεκριμένη, στα ναυπηγεία της Ελευσίνας. Συνεπώς δεν έχει νόημα να μιλήσω για κάθε μία τροπολογία ξεχωριστά. Γίνεται μία προσπάθεια δύσκολη. Είμαστε σε επικοινωνία και αυτό είναι πράγματι προς τιμήν σας. Ήμασταν σε επικοινωνία, για να μπορέσει να βρεθεί μια λύση στο συγκεκριμένο ζήτημα. Φέρατε μία τροπολογία, για την οποία από την αρχή θα πούμε ότι πρέπει να προσπαθήσουμε να δώσουμε μία λύση. Είναι θετικό το γεγονός ότι υπάρχει η εμπροσθοβαρής κατανομή των μισθών. Προβλέπεται να πληρωθούν δύο μηνιαίες αμοιβές εντός δέκα ημερών. Είπαμε και σας ζητήσαμε να είναι τρεις οι μηνιαίες αμοιβές. Προβλέπεται την τρίτη να την δώσετε, όταν υπάρξει καθέλκυση της πυραυλάκατου αριθμός 6. Και να πάω στο θέμα της καθέλκυσης της πυραυλάκατου 6. Υπήρξε μία διαφωνία στη συζήτηση η οποία γινόταν το προηγούμενο χρονικό διάστημα μεταξύ των εργαζομένων και των ειδικών, σε σχέση με το πόσους μήνες χρειάζεται για να γίνει η καθέλκυση. Υπήρχε μία άποψη που έλεγε δέκα μήνες και μία άλλη άποψη που έλεγε είκοσι τέσσερις μήνες. Τότε περιμέναμε να δούμε στην τροπολογία τι αποφασίστηκε τελικά. Μάλλον πετάτε τη μπάλα στην εξέδρα, γιατί για την πυραυλάκατο 7 λέτε για δεκαέξι μήνες, ενώ για την 6 δεν αναφέρετε τίποτα. Υπήρχε διαφωνία; Δεν κατέληξε κάπου; Να ενημερωθούμε για αυτό το θέμα. Γιατί σχετίζεται με τις υποχρεώσεις. Να πούμε ότι είναι απαραίτητη και για αυτό το γεγονός, γιατί πρέπει να υπάρξει μια λύση. Εμείς από την αρχή σας λέμε ότι θα είμαστε θετικοί σε αυτή τη διαδικασία. Όμως, θέλω να σας πω τι λέγατε εσείς ως Αξιωματική Αντιπολίτευση τον Δεκέμβριο του 2014. Γιατί άκουσα πριν να ανοίγει μία συζήτηση για το συγκεκριμένο θέμα. Έλεγε, λοιπόν, ο κ. Δρίτσας, τότε στη Βουλή ότι θα ψηφίσει «παρών», σε παρόμοια τροπολογία κι ότι ο μόνος λόγος που δεν ψηφίζει «κατά», είναι για να πληρωθούν οι εργαζόμενοι. Εμείς δεν θα το κάνουμε αυτό, εμείς λέμε ότι θα τη στηρίξουμε. Αλλά αυτή ήταν ή είναι μια στάση, που την προτείνετε και για εμάς τώρα; Να συνεχίσω λίγο για το τι έλεγε ο κ. Δρίτσας -όχι τι λέμε εμείς. « Ο μόνος λόγος που γίνονται αυτά σήμερα», έλεγε τότε, τον Δεκέμβριο του 2014, «είναι εμμέσως ενδεχομένως και εφόσον ο κ. Ταβουλάρης, προσωπικός και πολιτικός φίλος του κ. Σαμαρά, θα δεχθεί να πληρώσει τους εργαζομένους». Είναι πολύ σοβαρά θέματα αυτά. Η Βουλή δεν μπορεί να συζητήσει αυτή τη στιγμή σοβαρά ένα τέτοιο σπουδαίο ζήτημα Θέτουμε, λοιπόν, όλα αυτά τα ζητήματα που είναι σε εκκρεμότητα και λέμε «παρών», μόνο και μόνο για να πληρωθούν οι εργαζόμενοι. Εσείς τα λέγατε. Ο ΣΥΡΙΖΑ τα έλεγε, όχι παλιά, πριν ένα χρόνο. Εάν ισχύουν εκείνα, δεν θα έπρεπε να φέρετε αυτήν την τροπολογία. Εάν δεν ισχύουν, καλώς την έχετε φέρει και τη συζητάμε σήμερα. Εμείς λέμε το εξής: Πρέπει να υπάρχει μια λύση. Κι αυτή τη λύση η οποία συμφωνήθηκε στο τριμερές, εμείς θα τη στηρίξουμε και θα είμαστε θετικοί στην τροπολογία την οποία κάνατε. Αλλά απαιτείται μια απάντηση για όλα αυτά, το τι πραγματικά συμβαίνει. Δεν μπορεί να συμβαίνουν άλλα πριν από ένα χρόνο και άλλα τώρα. Να προχωρήσω λίγο σε σχέση με το νομοσχέδιο. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, για να καταστήσουμε την άμυνα της χώρας μας ικανή να ανταποκριθεί επιτυχώς στις σύγχρονες προκλήσεις και ανάγκες, χρειάζεται κατ’ αρχάς απόλυτη συναίσθηση των προβλημάτων, επανεξέταση της δομής και του νομικού πλαισίου λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων και στη συνέχεια βέβαια μια συνολική στρατηγική σχεδιασμού της εθνικής άμυνας που να συνεπάγεται τομές σε όλα τα επίπεδα. Το νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα ωστόσο, δεν σηματοδοτεί κατά τη γνώμη μας, - όπως θα όφειλε σε γενικές γραμμές ή όπως είχε δεσμευθεί η ίδια η Κυβέρνηση - αυτά τα γρήγορα βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση. Απουσιάζει ένας συνολικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις και το προσωπικό της. Τη χαρακτηριστικότερη ένδειξη αυτού, αποτελεί το πρώτο μέρος του νομοσχεδίου, το οποίο περιλαμβάνει ρυθμίσεις σχετικά με τις μεταθέσεις των οπλιτών, ρυθμίσεις αποσπασματικές και καμμιά φορά αντικρουόμενες. Δεν είναι, κύριε Υπουργέ, η επανάσταση του αυτονόητου. Δεν είναι! Δεν έχουν γίνει οι αλλαγές εδώ μέσα. Χρειάζεται η επανάσταση του αυτονόητου, έχετε δίκιο σ’ αυτό, στη χώρα μας σε πολλούς τομείς της πολιτικής. Δεν είναι, γιατί πολλά αυτονόητα πράγματα, αυτονόητες ρυθμίσεις δεν περιλαμβάνονται. Υπάρχουν κενά, ενώ πολλές λεπτομέρειες υπάρχουν, οι οποίες θα δημιουργήσουν ασάφεια κατά την εφαρμογή τους. Τα άλλα δυο μέρη -γιατί μιλάω για το πρώτο μέρος τώρα - πράγματι έχουν αρτιότερη μορφή νομοτεχνικά και αφορούν το μεν δεύτερο μέρος τη μέριμνα, το δε τρίτο μέρος την εκπαίδευση του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων. Για να γίνω, όμως, περισσότερο σαφής, το πρώτο μέρος του νομοσχεδίου αποτελείται από επτά άρθρα, καθιερώνει σύστημα τοποθετήσεων και μεταθέσεων οπλιτών και είναι σαφέστατα απαραίτητη, όπως αναφέρεται και στην αιτιολογική έκθεση, η εφαρμογή ενός τυποποιημένου, εύχρηστου, λειτουργικού συστήματος. Ας μην έχουμε, όμως, και κυρίως ας μην καλλιεργούμε αυταπάτες. Η εφαρμογή των διατάξεων του πρώτου μέρους δεν μπορεί να οδηγήσει στην απαραίτητη εξάλειψη του πελατειακού κράτους και να φέρει τη διαφάνεια. Εδώ θα είμαστε και το επόμενο χρονικό διάστημα, για να δούμε εάν έχει αλλάξει κάτι σ’ αυτό που θέλετε να αλλάξετε, αυτό το οποίο περιγράφηκε από πάρα πολλούς Βουλευτές συναδέλφους σε σχέση με το τι συμβαίνει σήμερα στα ζητήματα των μεταθέσεων. Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, θα αποφασίζει και θα υλοποιεί τις τοποθετήσεις, μεταθέσεις, αποσπάσεις και διαθέσεις των οπλιτών. Τέθηκε από πολλούς συναδέλφους και από τον εισηγητή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, το ερώτημα γιατί δεν ρυθμίζεται αυτό από τα χαμηλότερα κλιμάκια. Ο Υπουργός θα έπρεπε να επιβλέπει και όχι να αποφασίζει και να υλοποιεί. Άκουσα στην ομιλία σας ότι είπατε ότι αφαιρεί την πολιτική πίεση στα Επιτελεία. Άρα, τη μεταφέρουμε την πολιτική πίεση στον Υπουργό, αυτό είπατε. Θέλω να πιστεύω ότι εδώ θα γίνουν όλες οι απαραίτητες ενέργειες, έτσι ώστε άμεσα να μεταφερθούν στα χαμηλότερα κλιμάκια αυτές οι διαδικασίες. Επίσης, πώς θα κλείσουμε την πόρτα στην αδιαφάνεια, όταν στον προσδιορισμό των κριτηρίων στο σύστημα μεταθέσεων, αναφέρεται ως πρώτιστο υπηρεσιακό κριτήριο η κάλυψη των υπηρεσιακών ή και επιχειρησιακών αναγκών; Με δεδομένο ότι πρόκειται για κάτι εξ ορισμού, δεδομένο που δεν θα έπρεπε να θεωρείται ως κριτήριο για την τοποθέτηση ή μετακίνηση οπλίτη, ο χαρακτηρισμός του ως τέτοιο επιτρέπει την επίκληση του κριτηρίου αυτού για να ανατραπούν όλα τα υπόλοιπα. Ουσιαστικά, έτσι αναιρούνται τα πάντα και δίνεται απόλυτη εξουσία - ως προς τη διαχείριση των οπλιτών - στον Υπουργό Εθνικής Άμυνας. Επίσης, η πρόβλεψη ότι τα οικονομικά και κοινωνικά κριτήρια μοριοδοτούνται κατά σειρά προτεραιότητας και λαμβάνονται υποχρεωτικά υπ’ όψιν μαζί με τα υπηρεσιακά για την απονομή ειδικότητας και τις τοποθετήσεις και μεταθέσεις των οπλιτών, δημιουργεί ευλόγως ερωτηματικά. Η απονομή ειδικότητας συνδέεται προφανώς με τις δεξιότητες του οπλίτη και τις επιχειρησιακές απαιτήσεις. Άλλοι παράγοντες, όπως κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια, δημιουργούν ασάφειες και πρόσφορο έδαφος για αυθαιρεσίες. Νομίζω ότι καταλαβαίνετε πολύ καλά εδώ πέρα τι μπορεί να συμβεί. Ακόμη οι εξαιρέσεις εφαρμογής που εισάγει το νομοσχέδιο αυτό, εξαρτώνται από την εκάστοτε βούληση των Γενικών Επιτελείων, με αποτέλεσμα η νομοθετική πρωτοβουλία να κινδυνεύει να χαρακτηριστεί προσχηματική. Αφού, δηλαδή, προηγουμένως έχει αναδειχθεί η σημασία των οικονομικών και κοινωνικών κριτηρίων κι έχει προβλεφθεί η εξαίρεση απ’ τον Αρχηγό Γενικών Επιτελείων κατηγοριών οπλιτών λόγω σοβαρών προβλημάτων -αναγκαία ρύθμιση - , έρχεται το 2%, το οποίο θα εξαιρείται επίσης της μοριοδότησης. Διερωτάται, λοιπόν, κανείς, γιατί δίνει τη δυνατότητα παράκαμψης του νόμου και ποιους λόγους εξυπηρετεί η εξαίρεση αυτού του ποσοστού, του δύο τοις εκατό. Επίσης, οι ασαφείς διατυπώσεις που παρατηρούνται σε κάποια άρθρα του συγκεκριμένου μέρους και οι σχετικές παλινδρομήσεις με τις αρμοδιότητες να μεταφέρονται, υπονομεύουν εξαρχής την οποιαδήποτε, πιθανώς σωστή, πρόθεση της Κυβέρνησης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Οι διατάξεις, λοιπόν, του Πρώτου Μέρους, παρά τις παρεμβάσεις περί κριτηρίων, δεν αίρουν το πρόβλημα του πελατειακού κράτους απ’ τον χώρο της τοποθέτησης και μετακίνησης των οπλιτών. Γι’ αυτό σε αυτά τα άρθρα του Πρώτου Μέρους θα είμαστε αρνητικοί. Στο Δεύτερο Μέρος του νομοσχεδίου, πράγματι, γίνεται μια ειλικρινής προσπάθεια για τη μέριμνα του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων στην κατεύθυνση της μη απαξίωσης του θεσμού της θητείας, καθώς η μεγαλύτερη μερίδα των νέων της χώρας το βιώνει ως ένα αναγκαίο κακό, χωρίς καμμία παραγωγικότητα. Πρόκειται για τις διατάξεις εκείνες που παρέχουν τη δυνατότητα σε οπλίτες πτυχιούχους ιατρικής να υπηρετούν σε κενές θέσεις ιατρών άγονων απομακρυσμένων και προβληματικών περιοχών… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, αν μπορείτε να σταματήσετε το κουδούνι.
Ναι, αλλά έχετε…
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Δεν έχω χρησιμοποιήσει ούτε την πρωτολογία ούτε καμμία. Πρώτη φορά μιλάω.
Κύριε συνάδελφε, συγγνώμη για ένα λεπτό.
Παρακαλώ.
Κοιτάξτε, όσον αφορά την πρωτολογία - έγινε μια κακή αρχή και δεν υπάρχει λόγος να τη συνεχίσουμε - δεν συγχωνεύεται με τη δευτερολογία, ώστε να επιμηκυνθεί ο χρόνος. Γίνεται η πρωτολογία στον χρόνο της, μιλάνε οι Βουλευτές και μετά παίρνετε τη δευτερολογία. Αλλιώς οι Βουλευτές μας δεν θα μιλήσουν ποτέ ή θα μιλήσουν το βράδυ που δεν θα υπάρχει κανένας στην Αίθουσα.
Ολοκληρώνω…
Άρα, θα παρακαλέσω και εσάς…
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε.
Πρώτον, ολοκληρώστε και θα παρακαλέσω και τους επόμενους ομιλητές να περιοριστούν στον χρόνο της πρωτολογίας, για να μιλήσουν και οι Βουλευτές. Συνεχίστε, σας παρακαλώ, για πολύ λίγο, για να ολοκληρώσετε τη σκέψη σας, μόνο για αυτό.
Ολοκληρώνω. Το Δεύτερο και το Τρίτο μέρος του νομοσχεδίου, λοιπόν, έχει πολλά θετικά στοιχεία και εμείς τα άρθρα αυτά θα τα υπερψηφίσουμε. Επιχειρεί να τακτοποιήσει την εκκρεμότητα των ανυπότακτων πολιτών με την εξάλειψη του αξιοποίνου της πράξης τους και τη διαγραφή των διοικητικών προστίμων. Στις ίδιες ρυθμίσεις υπάγονται και οι αντιρρησίες συνείδησης - θέλουμε να το τονίσουμε αυτό - και στο σημείο αυτό οφείλουμε να σημειώσουμε ότι αφήνονται άλυτα, όμως, σε αυτό το θέμα πολλά από τα χρόνια ζητήματα κατάφορων παραβιάσεων των δικαιωμάτων των αντιρρησιών συνείδησης αλλά και της αρχής του Ποινικού Δικαίου ότι για το ίδιο αδίκημα δεν μπορεί ένας άνθρωπος να διώκεται δύο ή και περισσότερες φορές. Εδώ θα μπορούσαμε σήμερα συνολικά - και γι’ αυτό τοποθετήθηκαν πάρα πολλοί συνάδελφοι - να το επιλύσουμε αυτό το ζήτημα. Βεβαίως δεν αφορά το συγκεκριμένο νομοσχέδιο αλλά ήταν μια ευκαιρία. Και βεβαίως, όσον αφορά τη μειωμένη κοινωνική θητεία για αντιρρησίες συνείδησης θα πρέπει να υπάρχει κι ένα κίνητρο, εφόσον υπηρετούν σε υπηρεσίες παραμεθόριων περιοχών και μικρών νησιών, κάτι το οποίο τέθηκε και το οποίο θα πρέπει να προβλεφθεί. Το Τρίτο Μέρος του νομοσχεδίου περιλαμβάνει θετικές ρυθμίσεις. Δεν θα μείνω, γιατί έχουν αναλυθεί και από τους προηγούμενους. Θα σας κάνω και μια ερώτηση σε σχέση με την τροπολογία, την οποία έχετε καταθέσει, του κ. Τόσκα. Κοιτάξτε, θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε εδώ ότι αυτή η τροπολογία, σε σχέση με τον Αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας, θα εφαρμοστεί από την επόμενη φορά. Νομίζω ότι είναι κάτι λογικό και αφήνει πίσω και κάθε υποψία, αν πούμε ότι θα εφαρμοστεί από την επόμενη φορά. Επίσης, έτσι όπως είναι γραμμένο, κύριε Υπουργέ, θέλω να σας ρωτήσω το εξής: Αν ένας Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας φεύγει τον Αύγουστο - τον εκάστοτε Αύγουστο - και λήγει η διετή θητεία του και τον Φεβρουάριο έχουμε μια κρίση, θα μπορεί έξι μήνες πριν να αλλάζει; Τώρα πρόκειται για δύο μήνες. Θα μπορεί έξι επτά - μήνες πριν να γίνεται η αλλαγή; Πρέπει να διορθωθεί αυτό το σημείο, γιατί μπορεί στα δύο χρόνια τελικά να είναι δεκατέσσερις - δεκαπέντε μήνες κάποιος με αυτήν τη ρύθμιση.
Καλώς.
Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστούμε, κύριε Θεοχαρόπουλε. Ο κύριος Υπουργός ζήτησε τον λόγο για ένα λεπτό.
Μόνο για ένα λεπτό, διευκρινιστικά, για να μην επαναληφθεί το ίδιο λάθος περί πολιτικής υποκρισίας και πολιτικαντισμού. Όσον αφορά το ζήτημα της ναυπήγησης των δύο τορπιλακάτων και το προσφυγικό θα μιλήσω στο τέλος. Απλά, θα ήθελα να ενημερώσω τον κ. Θεοχαρόπουλο, ότι είναι άλλο πράγμα η καθέλκυση και άλλο πράγμα η ολοκλήρωση. Άρα, αυτό που λέμε για την τορπιλάκατο 7, μιλάει για δεκαέξι μήνες για την καθέλκυση. Η ολοκλήρωση του όλου έργου είναι είκοσι εννέα μήνες και αναφέρεται σαφώς. Δεν ορίζουμε, αλλά όπως καταλαβαίνετε η λογική λέει ότι η 6 θα καθελκυσθεί πιο νωρίς από την 7- όπως λέει η λογική, όχι τα νούμερα - απλά γιατί η 6 είναι σε ένα στάδιο και η 7 είναι πολύ πριν φθάσει στο στάδιο της 6.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό. Τον λόγο έχει ο κ. Θεοχάρης, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος από το Ποτάμι. Αν έχετε την καλοσύνη να περιοριστούμε στην πρωτολογία στα οκτώ λεπτά.
Τώρα, κύριε Πρόεδρε…
Όχι «Τώρα, κύριε Πρόεδρε». Δεν είναι δυνατόν να αφαιρέσουμε τον λόγο από τους Βουλευτές.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας είχε είκοσι πέντε λεπτά.
Να δώσουμε τον λόγο και στους Βουλευτές. Μια αυτοσυγκράτηση.
Θα προσπαθήσω, όσο μπορώ να μιλήσω γρήγορα.
Αυτό ζητάω. Μια αυτοσυγκράτηση για να μιλήσουν και οι Βουλευτές. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σκοπός του νομοσχεδίου που συζητάμε είναι, με βάση την αιτιολογική, να διορθώσει και να ρυθμίσει θέματα, που μέχρι σήμερα αντιμετωπίζονταν περιπτωσιακά είτε από εσωτερικές διαταγές των Γενικών Επιτελείων είτε από υπουργικές αποφάσεις. Επειδή, όμως, η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται, σας διαβάζω το πρώτο άρθρο του νομοσχεδίου, σχετικά με τις μεταθέσεις οπλιτών: «Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, κατόπιν εισήγησης του αρμοδίου κλάδου των Ενόπλων Δυνάμεων, αποφασίζει και υλοποιεί τις τοποθετήσεις, μεταθέσεις, αποσπάσεις και διαθέσεις του προσωπικού». Δημιουργείται συνεπώς εδώ εύλογο ερώτημα. Γιατί αυτή η αρμοδιότητα στον Υπουργό; Μήπως ο Υπουργός γνωρίζει καλύτερα από τη στρατιωτική ηγεσία τις πραγματικές υπηρεσιακές ανάγκες του στρατεύματος; Ασφαλώς, όχι. Εισάγεται, όμως, με το παρόν νομοσχέδιο μια παλαιοκομματική πρακτική, με μόνη προφανή εξήγηση τη διατήρηση από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ της πελατειακής διαχείρισης του θέματος. Τουλάχιστον μέχρι σήμερα, το ρουσφέτι δεν ήταν νομοθετημένο. Και ακόμη και αν ο Υπουργός βγάλει την απόφαση μεταφοράς των αρμοδιοτήτων, δεν σώζεται το ζήτημα. Ο επόμενος Υπουργός - που δεν ξέρουμε ποιος θα είναι - μπορεί να την ανακαλέσει και να πάρει πάλι πάνω του την αρμοδιότητα. Πλέον των ανωτέρω, ποιες είναι οι εξαιρετικές περιπτώσεις, κύριε Υπουργέ, σχετικά με τις καθ’ εξαίρεση τοποθετήσεις και μεταθέσεις και γιατί δεν περιγράφονται αναλυτικά; Μήπως υποκρύπτονται κομματικά και όχι εθνικά συμφέροντα πίσω από αυτήν την ασάφεια; Η γενική αναφορά στις επιχειρησιακές και υπηρεσιακές ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων είναι μια εύλογη πρόβλεψη, επιτρέπει όμως, να χρησιμοποιηθούν οι ανάγκες αυτές ως πρόσχημα και εργαλείο καταστρατήγησης του ίδιου του νόμου. Κύριε Υπουργέ, εμείς στο Ποτάμι συμφωνούμε επί της αρχής για θεσμική αντιμετώπιση του θέματος των μεταθέσεων, με τις επιφυλάξεις μας όπως τις διατυπώσαμε. Συμφωνούμε και με την επίλυση επιμέρους θεμάτων, όπως το επίδομα εξομάλυνσης για διαζευγμένους γονείς, προκειμένου να ανταποκριθούν στις ανάγκες διατροφής ή την αναβάθμιση των σχολών υπαξιωματικών. Προτείνουμε, επίσης, ως νομοθετική βελτίωση, να περιληφθούν στις διατάξεις για κάποια ευνοϊκή μεταχείριση και νέοι που παράλληλα είναι και αιρετοί στην τοπική αυτοδιοίκηση, με την τροπολογία. Ερχόμαστε, όμως, και στην τροπολογία που κάνατε αποδεκτή, κύριε Υπουργέ, σήμερα ουσιαστικά για την ενίσχυση των ναυπηγείων Ελευσίνας, του κ. Ταβουλάρη, προκειμένου για την ολοκλήρωση των δύο τορπιλακάτων τύπου Βόσπερ. Προφανώς, δεν είμαστε αντίθετοι με το να ολοκληρωθεί επιτέλους η κατασκευή των πλοίων και να παραδοθούν στο Πολεμικό Ναυτικό. Αλλά με τι όρους; Μας φέρνετε, όμως, σήμερα με τροπολογία την κύρωση σύμβασης, η οποία έχει ήδη υπογραφεί από τις 5 Δεκεμβρίου. Άλλη μια αιφνιδιαστική τροπολογία. Μίλησε ήδη ο κ. Θεοχαρόπουλος για το ζήτημα - και εσείς αναφερθήκατε - της παράδοσης σε είκοσι εννέα μήνες των τορπιλακάτων. Δεν θα τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα. Μόνο είκοσι τέσσερις μήνες θέλουν τα αξονικά, τα οποία δεν έχουν δοθεί σε παραγγελία, παρ’ όλο που το Πολεμικό Ναυτικό έχει δώσει εντολή εδώ και πάρα πολύ καιρό να δοθούν σε παραγγελία. Τα ναυπηγεία Ελευσίνας και ο κ. Ταβουλάρης, όμως, τα χρησιμοποιούν, μη φέρνοντας την παραγγελία, ως μέσο εκβιασμού του Πολεμικού Ναυτικού. Και εμείς υποκύπτουμε με αυτήν εδώ τη συμφωνία. Δεν πρόκειται σε είκοσι εννέα μήνες να παραδοθούν, όταν από τη στιγμή, ξαναλέω, που θα δοθεί η παραγγελία των αξονικών χρειάζονται είκοσι τέσσερις μήνες. Μας είπατε ότι το 90% του τιμήματος έχει ήδη καταβληθεί. Η τροπολογία όμως, αναφέρεται σε επιπλέον ενίσχυση 40 εκατομμυρίων. Σε τι υπέρβαση του αρχικού προϋπολογισμού έχουμε οδηγηθεί, μετά και την ενίσχυση που δόθηκε με τα άρθρα 3 και 4 του ν.4160/2013; Άλλη μία τροποποίηση αυτής της πολύπαθης σύμβασης. Οι δικοί μας αρχικοί υπολογισμοί μιλάνε για τουλάχιστον 35 εκατομμύρια του ελληνικού λαού τα οποία χάνονται, χωρίς να συνυπολογίζουμε τις συνεχείς μεταθέσεις στο μέλλον του χρόνου παράδοσης και το επιπλέον εργατικό κόστος. Ποιες οι διασφαλίσεις, κύριε Υπουργέ, ότι δεν ρίχνουμε τα χρήματα των φορολογουμένων -που δεν υπάρχουν - σε μία «μαύρη τρύπα»; Γιατί δεν αποδίδονται ευθύνες στα ναυπηγεία για τις καθυστερήσεις; Γιατί δεν καταλογίζονται πρόστιμα στα ναυπηγεία, όταν το Πολεμικό Ναυτικό πληρώνει ή αποκαθιστά μόνο του τα προβλήματα που έχει η τορπιλάκατος «ΡΙΤΣΟΣ», ενώ είναι σε εγγύηση, που έχει παραδοθεί από τα ναυπηγεία και δεν καταλογίζετε τα πρόστιμα που πρέπει να καταλογιστούν; Αντί γι’ αυτό, δίνετε και άλλα 40 εκατομμύρια. Γιατί αναλαμβάνει το Πολεμικό Ναυτικό την κάλυψη της μισθοδοσίας και των ασφαλιστικών εισφορών όλων των εργαζομένων και όχι μόνον αυτών που εργάζονται στις τορπιλακάτους; Για ποιον λόγο; Τα ναυπηγεία πρέπει να πληρώνουν τους εργαζόμενους οι οποίοι εργάζονται σε άλλα ζητήματα. Γιατί μ’ αυτήν τη σύμβαση κρύβετε «κάτω από το χαλί» και αυτές τις μισθοδοσίες; Γιατί δεν αναλαμβάνει το Πολεμικό Ναυτικό συνολικά την κατασκευή και έχει μόνο την εποπτεία, όταν υπήρχε τέτοιος όρος στη σύμβαση και μπορούσε να το αναλάβει; Τόσο πολύ, δηλαδή, εμπιστευόμαστε έναν αφερέγγυο επιχειρηματία; Τέλος, αυταπατάσθε αν νομίζετε ότι η ναυπηγοεπισκευαστική θα σωθεί με τα λεφτά του Πολεμικού Ναυτικού. Αν έστω αυτό ήταν, να τα καταπιούμε όλα και να πούμε ότι θα φτιάξουμε μία βιομηχανία. Όχι. Ρίχνουμε στον Καιάδα! Ούτε βιομηχανική πολιτική λέγεται αυτό ούτε -δυστυχώς - αμυντική πολιτική. Από την άλλη, αρκετές διατάξεις του νομοσχεδίου, όπως είπα ήδη, είναι ασαφείς και προχειρογραμμένες. Υπάρχουν διατάξεις που δεν εξασφαλίζουν τη νομιμότητα αλλά επαφίενται στην κρίση του έχοντος την εξουσία, να τις εφαρμόζει κατά το δοκούν. Με λίγα λόγια, είναι ένα νομοσχέδιο που διορθώνει κάποια από τα κακώς κείμενα του παρελθόντος αλλά αφήνει πολλά «παράθυρα» ρουσφετολογικής πρακτικής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορώ να μην πω δυο λόγια για την Σένγκεν και την πιθανότητα εξόδου απ’ αυτήν. Ο κ. Καμμένος μάς είπε προχθές ψέματα ότι είναι έτοιμα και τα πέντε hot spots. Είπε ψέματα εδώ, στον ελληνικό λαό, από το Βήμα της Βουλής - τόσο πολύ τον σέβεται - ενώ μόνο αυτό της Λέσβου είναι έτοιμο. Στα τέσσερα υπόλοιπα νησιά δεν είναι έτοιμα τα hot spots. Την επόμενη μέρα το Κολλέγιο των Επιτρόπων ήλθε να το διαψεύσει. Βέβαια, πέρασε καιρός από τότε που ο Πρωθυπουργός μάς έλεγε: «Ε, τι έγινε και αν μας πετάξουν έξω από τη Σένγκεν; Τι θα χάσουμε; Ε, κάποια πλεονεκτήματα συνεργασίας των αστυνομιών μεταξύ τους, την ελεύθερη διακίνηση υπηρεσιών, κεφαλαίων, πολιτών. Ε, δεν είναι και τίποτα». Δυστυχώς, πρέπει να προσέξουμε πολύ και υπάρχει ανάγκη για εθνική συνεννόηση. Αύριο ο επικεφαλής μας ο κ. Θεοδωράκης θα πάει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, σε μια προσπάθεια να καταθέσει και το Ποτάμι τις προτάσεις του για την εθνική συνεννόηση σ’ αυτό το θέμα. Θα κλείσω με δυο λόγια και για το θέμα της ημέρας. Έψαχναν τον Υπουργό οι αγρότες σήμερα στη Θεσσαλονίκη - κρύβεται από χωρίου εις χωρίον ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης - για το ασφαλιστικό. Μετά απ’ όσα ακούσαμε στην προχθεσινή προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση, η οποία έθεσε αυτό το θέμα το οποίο είναι πάρα πολύ σημαντικό και έχει κάνει ανάστατη τη χώρα, ένα πράγμα μου θύμισαν οι ομιλίες της συγκυβέρνησης. Θα αναφέρω μια φράση του Μένιου Κουτσόγιωργα, που δεν μου άρεσε όταν την πρωτοάκουσα όταν ήμουν παιδί, και γι’ αυτό μού εντυπώθηκε στο μυαλό. Ζητώ συγγνώμη που θα την πω αλλά δυστυχώς ταιριάζει. Δεν δικαιούστε να μιλάτε για το ασφαλιστικό, κυρίες και κύριοι της αυγκυβέρνησης, γιατί με ψέματα βγήκατε, με την δέκατη τρίτη σύνταξη που θα την δίνατε τον Δεκέμβριο που μας πέρασε και τώρα «πετσοκόβετε» συντάξεις. Δεν δικαιούστε να μιλάτε, γιατί δεν ξέρετε καν πως το συνταξιοδοτικό δεν είναι αναδιανεμητικό αλλά διανεμητικό. Αναδιανομή σημαίνει «ο πλούσιος να πληρώνει τον φτωχό» και αυτό είναι μόνο στη φορολογία. Στο ασφαλιστικό έχουμε διανομή. Ο εργαζόμενος πληρώνει τον συνταξιούχο και ο φτωχός εργαζόμενος των 700 ευρώ, πληρώνει τον πλουσιότερο συνταξιούχο των 3000 ευρώ. Αυτό είναι διανομή, όχι αναδιανομή. Δύο Υπουργοί και ο Πρωθυπουργός προχθές δεν ήξεραν αυτήν τη διαφορά. Τόσο πρόχειρα. Δεν δικαιούστε να μιλάτε, γιατί είστε τόσο πρόχειροι και τσαπατσούληδες, που εξισώσατε τις εισφορές μισθωτών και ελευθέρων επαγγελματιών όχι ως ποσά, δηλαδή τα ευρώ που κόβονται στην τσέπη αλλά ως ποσοστά. Συνεπώς 20% στον έναν -είπατε - , 20% στον άλλον. Αυτό είναι λανθασμένο και θα το αποδείξω μ’ ένα παράδειγμα. Αν είχαμε 100% εισφορές μισθωτών, σημαίνει 1000 ευρώ μισθού και 1000 ευρώ στο ΙΚΑ. Αν βάλουμε 100% στον ελεύθερο επαγγελματία, 2000 χιλιάδες βγάζει; Του τα παίρνουμε όλα. Πενήντα τοις εκατό είναι το ισοδύναμο. Άλλο το ποσοστό του μισθωτού, άλλο του ελεύθερου επαγγελματία για να είναι σωστό. Το αποτέλεσμα είναι ότι 20% για την κύρια σύνταξη και 6,75% για την υγειονομική, το ισοδύναμο είναι 23%. Μαθηματικά Α΄ γυμνασίου τα οποία κάνουμε στο πόδι. Και με αυτό εδώ το σχέδιο μάς λέτε, ότι πάτε και διαπραγματεύεστε. Τα φτιάχνετε στο γόνατο! Σας δίνω και ένα άρθρο του οικονομολόγου κ. Στρατόπουλου που τα εξηγεί. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Θεοχάρης (Χάρης) Θεοχάρης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Μας είπε προχθές ο κ. Κατρούγκαλος, πως δεν δίνετε την κοστολόγηση για να μην χαλάσετε τη διαπραγμάτευση. Όμως στη διαπραγμάτευση κρατάνε κρυφή τη διαπραγματευτική θέση και τις «κόκκινες γραμμές». Αυτές τις κάνετε φέιγ βολάν και δημόσιες και κρατάτε τάχα μου την κοστολόγηση, η οποία δεν κάνει τίποτα. Τη διαπραγμάτευση την καταστρέψατε ήδη. Ιδού, λοιπόν, το ψέμα σας. Δεν δικαιούστε να μιλάτε, γιατί δεν καταλαβαίνετε ποιο είναι καν το πρόβλημα με το ασφαλιστικό. Είναι πως δεν υπάρχει εμπιστοσύνη. Γιατί; Γιατί δεν θέλει ο κόσμος διανεμητικό σύστημα. Αυτό το σύστημα η Σουηδία, για παράδειγμα, που μας είπε ο Πρωθυπουργός για πρότυπο, δεν το έχει πια,ούτε καν η Σουηδία. Ο κόσμος θέλει τα λεφτά του να πιάνουν τόπο. Εσείς λέτε: ξέχνα τα λεφτά σου, αυτά πάνε στο συνταξιούχο τώρα. Αφού όμως πληρώνεις, σου εγγυώμαι εγώ, το κράτος, την σύνταξη. Όμως, το κράτος πτώχευσε. Πτώχευσε από τις προσλήψεις των συγγενών που συνεχίζετε, πτώχευσε από τις συνεννοήσεις με τα ΜΜΕ, που επίσης συνεχίζετε. Με την ευκαιρία, διάβασα πως ιδιοκτήτης διαχειριστής πτωχευμένου ΜΜΕ με μισό δισεκατομμύριο φέσι, πήγε από την πίσω πόρτα στου Μαξίμου, για να συζητήσει. Αληθεύει; Να μας το πει η Κυβέρνηση. Αν ναι, τι είπε; Για νέες άδειες και νέα φέσια; Την πήρε την άδεια; Μόνο ένα μεικτό σύστημα μπορεί να εγγυηθεί τις συντάξεις όπως στη Σουηδία. Να μαζεύονται τα λεφτά του κοσμάκη, να επενδύονται και να παίρνει το κέρδος ο ίδιος ο ασφαλισμένος, 50% κεφαλαιοποιητικό, 50% διανομή. Δεν δικαιούστε να μιλάτε, γιατί προχθές ομολόγησε ο κ. Κατρούγκαλος το πρόβλημά του. Είπε: οι εισφορές είναι δυσβάστακτες. Οι εισφορές θα φέρουν ύφεση και ανεργία. Αν τις κόψω θα μειωθούν οι συντάξεις και αυτό δεν το αντέχουν οι συνταξιούχοι. Αυτό είναι ο ορισμός του μη βιώσιμου συστήματος.
Κύριε Θεοχάρη,…
Τελειώνω σε δέκα δευτερόλεπτα.
Μα, κύριε Θεοχάρη, τελειώνετε αλλά πρώτον, κάνετε κατάχρηση του χρόνου και δεύτερον, πάτε σε άλλο νομοσχέδιο.
Δέκα δευτερόλεπτα. Τελειώνω.
Όχι, δεν είναι έτσι. Συγγνώμη, δεν είναι έτσι!
Πραγματικά τελειώνω σε δέκα δευτερόλεπτα. Σας παρακαλώ!
Εγώ σας παρακαλώ!
Μιλήσανε και άλλοι για άλλα θέματα. Ούτε στα δώδεκα δευτερόλεπτα δεν θα φτάσω.
Τόση ώρα δεν σας διέκοψα νομίζοντας ότι θα μπορέσετε με έναν τρόπο να συνδέσετε αυτό που λέτε με αυτό που συζητούμε.
Κοιτάξτε πού είμαι…
Μα, τώρα πάτε σε άλλο θέμα.
Πέντε σελίδες μίλησα για το θέμα της συζήτησης και μία…
Μιλήσατε για το αγροτικό. Τώρα πάτε στο ασφαλιστικό. Τι άλλο θέλετε; Και έχετε υπερβεί και τον χρόνο.
Σεβαστείτε τον χρόνο μας. Θα έρθει το ασφαλιστικό νομοσχέδιο, θα τα πείτε!
Επί παντός επιστητού θα μας μιλήσετε;
Κύριε Πρόεδρε, τελείωσα.
Σας παρακαλώ. Ολοκληρώστε μόνο τη σκέψη σας, τίποτε άλλο, μόνο μία φράση!
Αυτό, λοιπόν, είναι ο ορισμός του μη βιώσιμου συστήματος. Οι μη βιώσιμες, δυσβάστακτες εισφορές εγγυώνται συντάξεις πείνας. Αυτό λέγεται μη βιώσιμο. Κλείνω λέγοντας ότι δεν δικαιούστε να μιλάτε, γιατί δεν θα τολμήσετε καν να φέρετε το ασφαλιστικό, γιατί ούτε με την τρόικα τα βρίσκετε ούτε με τις «γραβάτες» ούτε με τα τρακτέρ. Εδώ είμαστε και θα σας περιμένουμε. Φέρτε τα και ψηφίστε τα!
Ευχαριστούμε τον κ. Θεοχάρη. Ο κ. Δένδιας έχει τον λόγο. Θα παρακαλούσα στο ίδιο πνεύμα, αν μπορείτε να δείξετε μια αυτοσυγκράτηση, για να διευκολύνουμε, θα βοηθούσε.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν έχω κανένα πρόβλημα αυτοσυγκράτησης και τήρησης του χρόνου, όμως είμαι υποχρεωμένος να επαναλάβω, αυτό το οποίο είπε προηγουμένως ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Παφίλης, ότι εδώ υπάρχει μία πολύ μεγάλη ευθύνη της Κυβέρνησης, με την οποία στερείται το εθνικό Κοινοβούλιο τη δυνατότητα να τοποθετούνται οι Βουλευτές. Δεν βλέπω κανέναν λόγο για τον οποίο το υπό κρίση νομοθέτημα θα έπρεπε να συζητηθεί μόνο σε μία συνεδρίαση. Εδώ έχουμε φτάσει σε ένα κοινοβουλευτικό έργο το οποίο είναι ή επείγον ή κατεπείγον ή πράξη νομοθετικού περιεχομένου ή τροπολογία. Άκουσα κάποιον εισηγητή μάλιστα το πρωί να συγχαίρει τον κύριο Υπουργό, γιατί είναι ο πρώτος Υπουργός που τουλάχιστον φέρνει κατά την κανονική διαδικασία ένα νομοσχέδιο, έστω και σε μία συνεδρίαση. Θα ξεκινήσω τώρα με το νομοθέτημα. Δεν χρειάζεται να αναφερθώ στα άρθρα, διότι αυτό το έκανε με σοβαρότητα και με επιτυχία ο επιμελής εισηγητής της Μειοψηφίας, ο κ. Γιάννης Κεφαλογιάννης. Θα ήθελα να πω απλώς, για να ξεκινήσω από κάτι καλό, ότι υπάρχει ένα θετικό κομμάτι στο νομοθέτημα, όχι πολύ μεγάλο βέβαια, όπως η επιχειρούμενη προσπάθεια επίλυσης θεμάτων μέριμνας του προσωπικού. Αναφέρομαι στην παροχή του επιδόματος εξομάλυνσης για τους στρατιωτικούς που τελούν σε διάζευξη. Κρατάω την παρατήρηση ότι αυτό πρέπει να επεκταθεί και στα Σώματα Ασφαλείας. Θέλω να πω ότι ακόμα και οι διατάξεις για τους ανυπότακτους, προς θετική κατεύθυνση είναι. Σας λέω όμως, κύριε Υπουργέ, ότι πρέπει να διευκρινίσετε στο άρθρο 12 παράγραφος 3, τον χρόνο εξάλειψης του αξιόποινου. Γιατί δεν το διευκρινίζετε; Αυτό σας το λέω ως δικηγόρος. Είναι από την ψήφιση του νομοθετήματος; Είναι από την κατάταξη; Μην αφήσετε στον δικαστή την εφαρμογή. Θα βρεθεί σε εξαιρετικά δύσκολη θέση και θα υπάρξουν εναλλακτικές ερμηνείες. Έρχομαι τώρα στα ευρύτερα θέματα. Αυτός είναι και ο ρόλος του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο όλον εμείς αυτό το νομοθέτημα επί της αρχής δεν το ψηφίζουμε. Γιατί δεν το ψηφίζουμε; Γιατί υπάρχουν διατάξεις οι οποίες δημιουργούν μείζονα προβλήματα. Αναφέρομαι κατ’ αρχάς στην δεύτερη παράγραφο του άρθρου 1 και για το οποίο ζήτησα από τον Υπουργό να βελτιώσει τη διατύπωση. Δεν το έπραξε. Κακώς δεν το έπραξε. Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας αποφασίζει και υλοποιεί τις τοποθετήσεις. Κύριες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό δεν είναι δουλειά του Υπουργού Εθνικής Άμυνας. Έχω υπάρξει Υπουργός Εθνικής Άμυνας για εξήντα μέρες. Δεν είναι δουλειά του Υπουργού Εθνικής Άμυνας. Το προηγούμενο καθεστώς αναφερόταν στην αρμοδιότητα της αρμοδιότητας του Υπουργού. Βεβαίως, ο Υπουργός έχει τη γενική αρμοδιότητα αλλά όχι για τις μεταθέσεις. Και εν πάση περιπτώσει, αν μόνο την αρμοδιότητα της αρμοδιότητας θέλει ο κύριος Υπουργός, τότε έχει την δυνατότητα να αφαιρέσει την λέξη «δύναται» να εκχωρεί στο Επιτελείο και διά του νόμου να εκχωρήσει στα Επιτελεία αυτή την αρμοδιότητα. Να σας πω και την αλήθεια, ψάξαμε το πρωί στα ανάλογα κείμενα ευρωπαϊκών χωρών. Βρήκαμε μόνον ένα ανάλογο «επ’ ονόματι βασιλέως», όταν οι Ένοπλες Δυνάμεις κάποιας χώρας είναι His ή Her Majesty’s. Έρχομαι στο άρθρο 29 παράγραφος 3, στην αναδρομική διάταξη, σε συνδυασμό με το άρθρο 25. Μας κάνει αλγεινή εντύπωση. Τόσο αλγεινή εντύπωση κάνει ακόμα και στον συντάκτη της αιτιολογικής έκθεσης του νόμου που, κυρίες και κύριοι της Πλειοψηφίας, φέρνετε εδώ για ψήφιση, που θα δείτε ότι το άρθρο 29, η μεταβατική διάταξη, δεν επεξηγείται στην αιτιολογική έκθεση. Δεν μας λέτε τίποτα γι’ αυτήν. Την αγνοείτε ως μη υπάρχουσα. Στη δε διάταξη του άρθρου 25, μάς λέτε απλώς ότι εξορθολογίζεται η κλίμακα βαθμολόγησης. Τη μόνιμη διαφωνία σας με την αριστεία, τη μόνιμη πτώση του επιπέδου προς τα κάτω, τη μόνιμη προσπάθειά σας να κολακεύσετε αυτούς οι οποίοι στις εξετάσεις δεν τα καταφέρνουν, την ονομάζετε εξορθολογισμό της κλίμακας. Δεν πάμε έτσι κάπου. Σας προλέγω δε ότι όλες οι κρίσεις περί προαγωγής που θα κάνετε με το άρθρο 29 παράγραφος 3, θα πέσουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας και στα διοικητικά δικαστήρια. Εν πάση περιπτώσει, το ερώτημα το οποίο τώρα καλούμαι πολιτικά εγώ ως εκπρόσωπος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να απαντήσω είναι. Αυτό εδώ είναι ένα μεμονωμένο ολίσθημα; Μια ατυχής στιγμή μιας Κυβέρνησης; Εδώ το συμπέρασμα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι χειρότερο. Δυστυχώς φαίνεται ότι σιγά - σιγά η Κυβέρνηση, όσο στερείται τη λαϊκή αποδοχή και τη λαϊκή έγκριση, τόσο ρέπει προς λύσεις οι οποίες τείνουν προς αυθαιρεσίες. Το λέω πάρα πολύ προσεκτικά και -αν θέλετε - με θλίψη, γιατί ήμουν από αυτούς που στην αρχή της κυβερνητικής θητείας ευχήθηκα ειλικρινά σ’ αυτή την Κυβέρνηση επιτυχία, όπως και σε κάθε κυβέρνηση, έστω κι αν έχουμε χάσει εμείς τις εκλογές. Τι ετοιμάζει η Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Τι πρόκειται να συμβεί; Τι συμβαίνει εδώ; Τι έχουμε αύριο; Αύριο έχουμε προσπάθεια ελέγχου δύο ανεξαρτήτων αρχών. Αυτό είναι το ουσιαστικό νομοθετικό έργο της αυριανής ημέρας. Αυτό σχεδιάζει η Κυβέρνηση. Αυτό ετοιμάζεται να νομοθετήσει η Κυβέρνηση. Έχουμε μια Κυβέρνηση. λοιπόν, που σήμερα αναθέτει στον Υπουργό τις μεταθέσεις, σήμερα σχεδιάζει κρίσεις αναδρομικές, σήμερα φέρνει τροπολογία με την οποία θέλει να αλλάξει τον Αρχηγό της Αστυνομίας, λέγοντάς μας ότι αυτό οφείλεται σε ασυμφωνία χρόνων των τακτικών κρίσεων. Αύριο σχεδιάζει να ελέγξει δύο ανεξάρτητες αρχές. Τι είναι αυτή η Κυβέρνηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Πού το πάει επιτέλους στη χώρα; Τι περιμένει από εμάς; Άκουσα τον κ. Θεοχαρόπουλο προηγουμένως. Κύριε Θεοχαρόπουλε, είχα εγώ την τύχη να είμαι στο έδρανο του Υπουργού, όταν ο κ. Δρίτσας είπε αυτά που επαναλάβατε για τον κ. Ταβουλάρη. Και τότε είπα του κ. Δρίτσα «αν μου τα ξαναπείτε αυτά, εγώ παίρνω την τροπολογία πίσω». Έτσι αναγκάστηκε και πήγε στο «παρών». Και αυτοί που πήγαν στο «παρών», σήμερα μας φέρνουν παρόμοια τροπολογία ενώ είχαν έναν ολόκληρο χρόνο να θεραπεύσουν το πρόβλημα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το στενάχωρο είναι ότι έχουμε να κάνουμε όλοι μαζί - γιατί όλοι μαζί εδώ έχουμε την ευθύνη απέναντι στον τόπο και την κοινωνία - με μια πάρα πολύ κακή Κυβέρνηση. Θέλετε να θεωρήσουμε ότι θα ήθελε η Κυβέρνηση; Είναι βέβαιο. Αλλά είναι απολύτως βέβαιο ότι αυτή η Κυβέρνηση δεν μπορεί. Σήμερα δεν υπάρχουν ειδήσεις, δεν υπάρχουν δελτία και έτσι αν θέλετε μπορούμε να μιλάμε και πιο ελεύθερα, διότι δεν μπορεί να θεωρηθεί, πως ό,τι λέμε εδώ το λέμε προς χάριν κάποιας προβολής. Όμως, αν μπείτε στο διαδίκτυο, σας παρακαλώ ρίξτε μια ματιά στις δηλώσεις του πρώην Υπουργού σας, του κ. Πανούση. Ο κ. Πανούσης δεν ανήκει στη Νέα Δημοκρατία, δεν ανήκει στις αντιπολιτευόμενες δυνάμεις. Ξέρετε πώς χαρακτηρίζει την Κυβέρνηση για το προσφυγικό; «Επιμηθείς και ολίγιστοι». Βαρύτερη κουβέντα για Υπουργούς εγώ δεν έχω ακούσει στα δεκαέξι χρόνια που υπηρετώ στο εθνικό Κοινοβούλιο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην αρχή της θητείας αυτής της Κυβέρνησης προσπαθούσα με κάθε τρόπο να εξηγήσω και σε εσάς, την κυβερνητική πλειοψηφία αλλά και στην Κυβέρνηση ότι η πολιτική της στο μεταναστευτικό οδηγεί σε πλήρες αδιέξοδο, ότι θα μετατρέψει τη χώρα σε αποθήκη ψυχών και ότι θα δώσει την ευκαιρία σε αυτούς που δεν συμπαθούν την Ελλάδα ή σε αυτούς που έχουν άλλες προτεραιότητες, να δημιουργήσουν τείχος στα Σκόπια και να μας αφήσουν απλώς εκτός. Και βλέπουμε επί ένα χρόνο να διολισθαίνουμε προς αυτή την κατεύθυνση και η Κυβέρνηση να μην κάνει τίποτε απολύτως ως προς αυτό και να έρχεται τώρα ο δικός σας Υπουργός - ο δικός σας Υπουργός - και να σας αποκαλεί ολίγιστους, όχι εσάς τους Βουλευτές αλλά την Κυβέρνηση. Πού πάτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Πού πάει αυτή η Κυβέρνηση; Πώς είναι δυνατόν αυτή η Κυβέρνηση να κάνει κάτι; Είναι μια Κυβέρνηση η οποία δεν έχει, δυστυχώς, αξιοπιστία. Θυμάστε τις υποσχέσεις που δίνατε στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων; Θυμάστε τη χορήγηση του επιδόματος παραμεθορίου που είχε αναγγείλει, κύριοι συνάδελφοι των ΑΝΕΛ, ο Πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων; Θυμάστε τις υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ περί άμεσης μισθολογικής αποκατάστασης των στρατιωτικών; Η πραγματικότητα είναι ότι μετά από ένα χρόνο, η μόνη μικρή αποκατάσταση που έγινε κατόπιν δικαστικής αποφάσεως, - για να μη σας ωραιοποιώ τα πράγματα - έγινε επί των ημερών μου, επί της κυβέρνησης Σαμαρά, όταν είχαμε αρχίσει να δίνουμε πίσω τα αναδρομικά το 2012. Επί ένα χρόνο δεν έχετε δώσει ούτε 1 ευρώ! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μπορείτε να βοηθήσετε αν θέλετε τις Ένοπλες Δυνάμεις με μικροπράγματα αλλά πολύ σημαντικά γι’ αυτούς. Παραδείγματος χάριν, με την καταβολή του βοηθήματος οικονομικής και επαγγελματικής αυτοτέλειας στα δεκαοκτώ, για να μπορέσουν να χρηματοδοτήσουν τις σπουδές των παιδιών τους, με την ένταξη του ατομικού τους δελτίου στα αναγνωρισμένα έγγραφα από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή ακόμα με την προγραμματισμένη στο Υπουργείο Άμυνας -ελπίζω να υπάρχει ακόμα ο προγραμματισμός - δημιουργία βρεφονηπιακών σταθμών εκεί που χρειάζονται. Μικρά πράγματα με ασήμαντο κόστος και με δυνατότητα βελτίωσης του επιπέδου ζωής των ανθρώπων που υπηρετούν την πατρίδα φορώντας το εθνόσημο. Σας προλέγω, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τελειώνοντας, για να μην καταχραστώ τον χρόνο, κύριε Πρόεδρε, - έστω και αν ευθύνη της Κυβέρνησης είναι το ότι οι Βουλευτές δεν έχουν τον απαραίτητο χρόνο για να διατυπώσουν τη σημαντική σκέψη τους στο εθνικό Κοινοβούλιο - και σας το λέω όχι με χαρά ότι η Κυβέρνηση έχει πάρει την κάτω οδό. Και σας το λέω, αν θέλετε και εξ εμπειρίας, ότι όταν αρχίσει αυτός ο κατήφορος δεν έχει τέλος. Ο κατήφορος αυτός επιταχύνεται και ακριβώς στην προσπάθεια ανάσχεσής του η Κυβέρνηση οδηγείται αυτή τη στιγμή σε λύσεις αυθαιρεσίας. Εάν κάτι μπορείτε να κάνετε για τον τόπο και για την υστεροφημία σας - γιατί αυτήν κοιτάξτε πια, κυβερνητικό μέλλον δεν έχετε - σας λέω: αποφύγετε τουλάχιστον τις αυθαιρεσίες, αποφύγετε αυτά τα οποία θα καταδικάσουν την παρουσία σας γι’ αυτό το μικρό διάστημα στο τιμόνι της χώρας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Δένδια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι οκτώ μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Γυμνάσιο Ελεούσας Ιωαννίνων (2ο Τμήμα). Η Βουλής σάς καλωσορίζει! [[Χειροκροτήματα απ’ όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει η κ. Βάκη, Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, για οκτώ λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πέρυσι ένα φάντασμα πλανιόταν πάνω απ’ αυτήν την Αίθουσα, το φάντασμα του Grexit. Δεν ευοδώθηκε το Grexit. Φέτος έχουμε απ’ όλη την Αντιπολίτευση το φάντασμα του Σένγκεν. Σε αυτήν την Αίθουσα σήμερα, με αφορμή το νομοσχέδιο που συζητούμε ανασύρθηκε πάλι η απειλή περί Σένγκεν και εξόδου. Η Ελλάδα πάλευε και παλεύει στα πλαίσια διεθνών συμφωνιών, ευρωπαϊκών συνθηκών και του Διεθνούς Δικαίου. Με ποιους είστε, συνάδελφοι; Με αυτούς τους κύκλους που επιθυμούν να στοχοποιήσουν την χώρα; Εμείς δεν θα διολισθήσουμε σε αυτό! Και γνωρίζετε ότι, σύμφωνα με τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, η μη διάσωση στη θάλασσα ισοδυναμεί με φόνο. Εμείς θα εξακολουθήσουμε να κάνουμε μια δημοκρατική και ανθρώπινη πολιτική στο προσφυγικό και από το υστέρημά μας! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εκτός εάν θέλετε να δημεύουμε τις περιουσίες των προσφύγων για να βγάλουμε τα έξοδα, όπως κάνουν στον πλούσιο Βορρά οι «πολιτισμένοι, δημοκράτες» Ευρωπαίοι. Διότι -προσέξτε - εχθές είχαμε και μια επέτειο. Τιμήσαμε τη μνήμη του Ολοκαυτώματος. Και από δημεύσεις περιουσιών και τιμαλφών και από κατηγοριοποιήσεις ανθρώπων σε κανονικούς, σε πρώτης και δεύτερης κατηγορίας, μέχρι τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ο δρόμος είναι πάρα πολύ μικρός. Ας μην ξαναγραφτεί μια δεύτερη, μελανή σελίδα βαρβαρότητας του 21ου αιώνα. Δεν θα συναινέσουμε σε αυτό! Και θα εξακολουθούμε να διαχειριζόμαστε το θέμα με τον τρόπο που το διαχειριζόμαστε και να σώζουμε, να μη βυθίζουμε βάρκες και να στέργουμε να βοηθήσουμε αυτούς τους ανθρώπους. Να σταματήσει, λοιπόν, αυτή η αντιπολίτευση. Δεν κάνετε αντιπολίτευση στην Κυβέρνηση. Αντιπολίτευση στην κοινωνία και στην έννοια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κάνετε! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Σχετικά με το νομοσχέδιο, θα μου επιτρέψετε να τοποθετηθώ γενικά. Άλλωστε είναι η πρώτη φορά σήμερα που παίρνω τον λόγο. Θα ήθελα να μιλήσω εν τω συνόλω, σχετικά και ιδιαίτερα να τονίσω το σκεπτικό, τη φιλοσοφία -εάν θέλετε - αυτού του νομοσχεδίου. Βεβαίως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αυτονόητο ότι δεν μπορώ να κρίνω εξ ιδίων την εν Ελλάδι στρατιωτική θητεία. Για τη στρατιωτική θητεία εν Ελλάδι γνωρίζω από προφορικές μαρτυρίες φίλων μου, οικείων, από την πάλαι ποτέ στήλη της «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ» με τίτλο «Φαντάρε πού πας;», που έδωσε σάρκα και οστά στο βιβλίο του Χριστόφορου Κάσδαγλη «Απολύομαι και τρελαίνομαι», από τα πασίγνωστα φανταρίστικα δίστιχα που μελοποίησε ο Λουκιανός Κηλαϊδόνης, μεταξύ άλλων. Οι παραστάσεις και οι εικόνες διατρέχουν τον χρόνο αναλλοίωτες. Η μοναξιά της ακούσιας ξενιτιάς, η αγωνία του νεοσύλλεκτου, ο χαμένος χρόνος, που κανείς όμως δεν νοσταλγεί και δεν αναζητεί, ένα αναγκαίο κακό η στρατιωτική θητεία, που για πολλούς ισοδυναμεί με νεκρό χρόνο και βαθμό ζωής μηδέν. Η μετάβαση, λοιπόν, από τον «πολίτη» στον «οπλίτη» είναι ένας ανεπαίσθητος αναγραμματισμός της γλώσσας αλλά δυστυχώς γίνεται ενίοτε μια εγκάρσια τομή στην κανονικότητα του βίου, στη δημιουργικότητα και κάποιες φορές στην επαγγελματική και την ακαδημαϊκή σταδιοδρομία. Πασίγνωστες λέξεις και φράσεις της στρατιωτικής ιδιολέκτου, όπως «το βύσμα», «ο νέος», «ο παλιός» κ.ο.κ, μπορεί να γέννησαν ανέκδοτα και κινηματογραφικές κωμωδίες αλλά ενίοτε έγιναν τα ψιμύθια που κάλυπταν το γερασμένο πρόσωπο ενός κράτους πελατειακού, κομματικού και προνεωτερικού, δηλαδή ενός κράτους όπου πρυτανεύει το προνόμιο πρόσβασης στον πολιτικό, στον Βουλευτή και όχι η καθολική εφαρμογή του νόμου. Πίσω από χαριτωμένες και ευτράπελες αφηγήσεις της στρατιωτικής καθημερινότητας, κρύβεται η σκληρότητα διλημμάτων που διέπουν τον Ελληνικό Στρατό, με κυρίαρχο το εξής: Για να επιβιώσεις ή θα αδικήσεις ή θα αδικηθείς! Η εξάρτηση, ωστόσο, μιας ευμενούς μετάθεσης από την πρόσβαση σε πολιτικούς και κυβερνητικούς θώκους αποδεικνύει ότι ο Στρατός φέρει ανεξίτηλες τις παθογένειες του κράτους. Τα δύο προαιώνια αιτήματα, μια θέση στο δημόσιο και μια καλή μετάθεση στον Στρατό, δημιουργούσαν πελατολόγια πολιτικών γραφείων και έκριναν και εκλογές βουλευτών. Θεμέλιοι λίθοι του προς ψήφιση νομοσχεδίου με τίτλο «Ρύθμιση θεμάτων μεταθέσεων οπλιτών, μέριμνας προσωπικού και άλλες διατάξεις» είναι οι αρχές της ισονομίας και της διαφάνειας, δηλαδή το οξυγόνο της δημοκρατίας. Και τούτο, διότι με το πρώτο μέρος τους παρόντος νομοσχεδίου θεσμοθετείται για πρώτη φορά ένα δίκαιο σύστημα μεταθέσεων των οπλιτών, που διέπεται από διαφάνεια και θεμελιώνεται σε ένα σύστημα μοριοδότησης, το οποίο λαμβάνει υπ’ όψιν όχι μόνο τις γραμματικές γνώσεις, την επαγγελματική εμπειρία, τα προσόντα και τις ειδικές δεξιότητες αλλά και κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια, όπως απώλεια συγγενούς πρώτου βαθμού, παθήσεις με ποσοστό αναπηρίας 67% των μελών της οικογένειας του οπλίτη, ύπαρξη τέκνου, οπλίτης τρίτεκνης ή πολύτεκνης οικογένειας, ενώ η εξαίρεση από τη διαδικασία μεταθέσεων κοινωνικά ευάλωτων ομάδων απηχεί μια πολιτική με γνώμονα την ανακούφιση συμπολιτών που ζουν στα όρια και δεν διασφαλίζουν ούτε καν τα βασικά μέσα διαβίωσης. Λαμβάνει, όμως, υπ’ όψιν και αντικειμενικά κριτήρια, που καθορίζονται από παράγοντες που επηρεάζουν τις συνθήκες διαβίωσης των πολιτών και κατηγοριοποιούν τις μονάδες ανάλογα με το βαθμό δυσκολίας, ενώ δίδεται για πρώτη φορά στον οπλίτη η δυνατότητα να δηλώσει τον τόπο προτίμησής του. Ο πυλώνας του δεύτερου μέρους του νομοσχεδίου είναι η άρση της διαχωριστικής τομής μεταξύ δημιουργικού, επαγγελματικού, εκπαιδευτικού χρόνου από τη μια και στρατιωτικού. Σκοπός είναι ο χρόνος της θητείας να μην εξισώνεται με νεκρό χρόνο και να καταστεί δημιουργικός. Να μην αποκόπτει τον οπλίτη από την επαγγελματική του δραστηριότητα. Τούτο πραγματοποιείται μέσω των άρθρων που δίνουν τη δυνατότητα στους οπλίτες γιατρούς που υπηρετούν τη θητεία τους, να υπηρετήσουν σε άγονες, δυσπρόσιτες, νησιωτικές περιοχές, σε αγροτικά περιφερειακά ιατρεία, κέντρα υγείας, νοσοκομεία νησιωτικών περιοχών κ.o.κ. αλλά και στους αποφοίτους νομικών σχολών να εκπληρώσουν τον χρόνο άσκησης που προβλέπεται για την απόκτηση άδειας ασκήσεως επαγγέλματος στα νομικά γραφεία στρατιωτικών συμβούλων. Οι παραπάνω διατάξεις δεν υπαγορεύονται μόνο από τη βούληση αλλαγής της φυσιογνωμίας της θητείας ως «νεκρού χρόνου», ενός πρόσκαιρου πλην βίαιου τέλους στη θεραπεία γνωστικών αντικειμένων και στην άσκηση επαγγέλματος αλλά συγχρόνως ανακουφίζει. Ανακουφίζει απομακρυσμένες ακριτικές περιοχές που πάσχουν σήμερα από έλλειψη γιατρού και επουλώνει πρόσκαιρα και την πληγή της μετανάστευσης νέων επιστημόνων γιατρών στο εξωτερικό. Στους παροικούντες, τώρα, την ακαδημαϊκή Ιερουσαλήμ, Έλληνας ανυπότακτος στο εξωτερικό ισοδυναμούσε, σχεδόν πάντοτε, με υποψήφιο διδάκτορα ή με έναν επαγγελματία καριέρας, το νήμα της οποίας θα διέκοπτε βίαια η υποχρέωση προς τη μητέρα πατρίδα. Τέλος, στη φιγούρα του ανυπότακτου, που πληρώνει βαρύ αντίτιμο για ένα καλό βιογραφικό σημείωμα, υπήρχε και μια άλλη φιγούρα όχληση στο αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων, αυτή του αντιρρησία συνείδησης. Το παρόν νομοσχέδιο προβλέπει τόσο για τον εξ ανάγκης ανυπότακτο όσο και για τον αντιρρησία συνείδησης ευνοϊκότερες διατάξεις, συμφιλιώνοντας την κοινωνία με αυτές τις δύο φιγούρες και εμπεδώνοντας, αν θέλετε, και ένα δημοκρατικό έθος, που λαμβάνει υπ’ όψιν και τον ρόλο που παίζει η συνείδηση, μια πολύ σημαντική κατηγορία στη δυτική φιλοσοφική παράδοση, στην επίδειξη πράξεων πολιτικής ανυπακοής. Από τον Θορώ, που αρνείται να πληρώσει τον κεφαλικό φόρο μέχρι την Αφρικανή, την Ρόζα Παρκς, που το 1955 αρνήθηκε να σηκωθεί από τη θέση της στο λεωφορείο και από τους αντιρρησίες συνείδησης μέχρι το φοιτητικό κίνημα κατά του πολέμου στο Βιετνάμ, η έννοια της πολιτικής ανυπακοής απετέλεσε και ένα δυσεπίλυτο γρίφο στον δημόσιο διάλογο μεταξύ πολιτικών φιλοσόφων, του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αμερική και πολιτικών. Υπάρχουν, μάλιστα και φιλελεύθεροι πολιτικοί φιλόσοφοι, όπως είναι ο Ρωλς και ο Ντουόρκιν αλλά και το Ανώτατο Δικαστήριο της Αμερικής, που υποστηρίζουν ότι η πολιτική ανυπακοή όχι μόνο επιτρέπεται αλλά είναι και όρος ύπαρξης, ένα συστατικό στοιχείο που εμπλουτίζει μία δημοκρατική, ευτεταγμένη πολιτεία. Αδήριτη, μάλιστα, προϋπόθεση της πολιτικής ανυπακοής είναι και ένα κράτος δικαίου άξιο υπακοής. Με άλλα λόγια, ο αντιρρησίας συνείδησης εκφράζει μη βίαια και δημόσια τη διαφωνία του σε ένα νόμο, εντός των ορίων του νόμου ή στις παρυφές της πίστης του στο νόμο, με σκοπό την αλλαγή ενός νόμου επί τα βελτίω ή της κυβερνητικής πολιτικής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το παρόν νομοσχέδιο εμφορείται από τις αρχές της ισονομίας, της διαφάνειας, της αξιοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και αποπειράται να συμβάλλει στον εκδημοκρατισμό και στον εκσυγχρονισμό των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Αποσκοπεί να μπει ένα φρένο στο πελατειακό κράτος και στον Στρατό ως προνομιακό πεδίο συναλλαγών και διαπλοκής. Φυσικά, καλές Ένοπλες Δυνάμεις μέσα σε ένα κακό, βαθύ, πελατειακό κράτος δεν μπορούν να λειτουργήσουν. Λειτουργούν μόνο ως μία νησίδα ή μία όαση και μάλιστα συνιστούν ένα οξύμωρο. Το νομοσχέδιο, λοιπόν, αυτό - μαζί με ένα άλλο, το οποίο συνιστά θεσμική τομή στη δημόσια διοίκηση - είναι ένα ακόμα βήμα στον εκδημοκρατισμό και στις θεσμικές τομές που επιχείρησε αυτή η Κυβέρνηση, ένα ακόμη βήμα μετά από μία σειρά νομοθετημάτων, όπως -να θυμίσω - την απόδοση της ιθαγένειας σε παιδιά μεταναστών, το σύμφωνο συμβίωσης, και το νομοσχέδιο το οποίο μεταξύ άλλων εξανθρώπιζε το σωφρονιστικό σύστημα. Και τέλος, είναι και ένα νομοσχέδιο που σέβεται εμπράκτως την έννοια των ανθρώπινων δικαιωμάτων, ούτως ώστε ο οπλίτης να μπορεί να είναι και πολίτης και αυτή η μετάβαση να είναι ένα αδιόρατο ελαφρύ στραμπούληγμα της γλώσσας ή απλώς ένας αναγραμματισμός. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Βάκη. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, κ. Κόκκαλης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλούμαστε να ψηφίσουμε ένα νομοσχέδιο το οποίο είναι, πράγματι, πρωτοποριακό. Ρυθμίζει θέματα τα οποία δεν είχαν ρυθμιστεί. Αφορά τις μεταθέσεις των οπλιτών, μέριμνα για το προσωπικό, την εκπαίδευση του στρατιωτικού προσωπικού και πολλά άλλα θέματα, τα οποία ο εισηγητής των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Κατσίκης επιμελέστατα σας τα ανέφερε και τα εξειδίκευσε. Θα μου επιτρέψετε, όμως, να κάνω κάποιες παρατηρήσεις για τη φιλοσοφία του νομοσχεδίου. Η βασική αιτία της αναξιοπιστίας του πολιτικού μας συστήματος αναμφίβολα ήταν οι πελατειακές σχέσεις. Ήταν ο βασικός λόγος για τον οποίο το παλιό πολιτικό σύστημα στη χώρα μας χρεωκόπησε. Η εθνική άμυνα ήταν το κλασικό πεδίο στο οποίο οι πελατειακές σχέσεις βρήκαν μεγάλη άνθιση. Δυστυχώς, δεν υπήρχε νόμος μέχρι και σήμερα, ο οποίος να ρυθμίζει θέματα όπως το στρατιωτικό προσωπικό. Όπως πολύ καλά γνωρίζετε, θέματα τα οποία έχουν να κάνουν με την πολιτεία και με τους πολίτες -γιατί και οι στρατεύσιμοι είναι πολίτες - ρυθμίζονται με νόμο. Έτσι λέει το Σύνταγμα τουλάχιστον. Τι γινόταν μέχρι σήμερα; Υπήρχαν εγκύκλιες διαταγές των Αρχηγών των Επιτελείων. Είχαν εκδοθεί δύο υπουργικές αποφάσεις - η μία, εάν ενθυμούμαι καλά το 1994 και η άλλη το 1998- οι οποίες, όμως, δεν είχαν έρεισμα σε εξουσιοδοτική διάταξη του νόμου. Όπερ σημαίνει ότι δεν καλύπτονταν από τη νομοθεσία. Να το πούμε πιο απλά, ότι όλες οι προηγούμενες ηγεσίες διαχειρίζονταν βασικές σχέσεις των Ελλήνων πολιτών, χωρίς να υπάρχει νόμος. Το είπε ο κ. Θεοχάρης. Βέβαια, λείπει τώρα από την Αίθουσα. Τουλάχιστον, λέει, το ρουσφέτι δεν ήταν νομοθετημένο. Με έκπληξή μου άκουσα τον κ. Δένδια να λέει, ότι η Κυβέρνηση ολισθαίνει στην αυθαιρεσία. Να το ακούσει καλά ο ελληνικός λαός. Τόσα χρόνια σχέσεις Ελλήνων πολιτών με την πολιτεία δεν διέπονταν από νόμο! Σήμερα αυτή η Κυβέρνηση ήρθε, κατέθεσε νομοσχέδιο και ζητά την ψήφιση του πρώτου νόμου και ολισθαίνει στην αυθαιρεσία; Δηλαδή, να μην υπάρχει νόμος ο οποίος να ρυθμίζει θέματα των οπλιτών, θέματα των Ενόπλων Δυνάμεων; Αυτό μας λέει η Νέα Δημοκρατία. Διότι διαπιστώνω μία πρόδηλη αμηχανία από τη Νέα Δημοκρατία που λέει «αφ’ ενός, ναι μεν δεν το ψηφίζουμε το νομοσχέδιο, διότι υπάρχουν συγκεκριμένες διατάξεις» και από άλλα κόμματα ακούω ότι το ψηφίζουν, όπως το Ποτάμι αλλά λένε «δεν ψηφίζουμε το ασφαλιστικό». Καμμία σχέση. Είναι πρόδηλη η αμηχανία τους στην πρωτοβουλία της Κυβέρνησης, επιτέλους, στο θέμα των Ενόπλων Δυνάμεων, των στρατευσίμων, να θεσπιστεί ένας νόμος. Και μιλάμε για περισσή υποκρισία, να μας κουνούν το δάχτυλο και να λένε ότι ολισθαίνουμε στην υποκρισία, όταν καταθέτουμε και ζητάμε την έγκριση του ελληνικού Κοινοβουλίου για θέσπιση νόμου. Το καταλαβαίνετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι τόσα χρόνια βασικές σχέσεις πολιτών κινούνταν στην παρανομία; Αυτή τη στιγμή μας κατηγορεί η Αξιωματική Αντιπολίτευση ότι ζητάμε την ψήφιση ενός νόμου. Πιθανότατα να έχει κάποιες ατέλειες. Μπορείτε να προτείνετε κάποια πράγματα. Όμως, τόσα χρόνια δεν υπήρχε νόμος. Τι θα πείτε στον κόσμο, δεν ψηφίζουμε, γιατί θέλουμε - όπως είπε ο κ. Θεοχάρης - το ρουσφέτι να μην είναι νομοθετημένο; Πείτε μας. Συνεπώς θέλετε να μην υπάρχει νόμος. Εάν το θέλετε, τότε θα σας κρίνει ο ελληνικός λαός. Έρχομαι και στον κ. Θεοχάρη. Ο κ. Θεοχάρης έχει όντως ένα ιδιαίτερο μένος με τον Πρόεδρο των Ανεξαρτήτων Ελλήνων και το δείχνει. Μάλλον, επειδή το Ποτάμι στέρεψε και κοιτά να πάει αλλού ή να βάλει κάποιο φράγμα, απευθύνεται συνεχώς με ψεύδη και με χαρακτηρισμούς συκοφαντικούς προς τον Πρόεδρο των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτέλους, σ’ αυτή τη χώρα και σ’ αυτή την Αίθουσα πρέπει να είμαστε σοβαροί. Πρέπει, επιτέλους, να παραδεχόμαστε ότι ένας νόμος είναι καλός. Ο πρώτος νόμος. Κύριε Δένδια, εσείς -ρητορική είναι η ερώτηση, δεν απευθύνομαι, για να μου απαντήσετε - όταν ήσασταν Υπουργός, θέλατε να μην υπάρχει νόμος; Πώς κάνατε τις μεταθέσεις; Χωρίς νόμο; Και κατηγορείτε τώρα εμάς ότι ολισθαίνουμε στην αυθαιρεσία;
Ευτυχώς που δεν θέλετε απάντηση.
Είναι απίστευτο! Θα καταλάβαινα να πείτε, «φέρνετε ένα νόμο, συμφωνώ με αυτά τα άρθρα, διαφωνώ με τα υπόλοιπα», αλλά το γεγονός ότι έρχεται πρώτη φορά ένα νομοσχέδιο που ρυθμίζει θέματα οπλιτών να το αναγνωρίσετε. Και μην αναφέρεστε στην αυριανή διάταξη, γιατί αυτό δείχνει αδυναμία, δηλαδή το γεγονός ότι εδώ μιλάμε σήμερα για τις μεταθέσεις των οπλιτών, για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και εσείς μιλάτε για αύριο. Εάν θέλετε, να μιλήσουμε για την άλλη εβδομάδα. Να αλλάξουμε τον Κανονισμό, να λέει ο καθένας ό,τι θέλει, όπως ο κ. Θεοχάρης. Δεν είχε τι να πει, «ναι μεν συμφωνώ αλλά δεν ψηφίζω το ασφαλιστικό, διαφωνώ με το προσφυγικό και με το αγροτικό, με οτιδήποτε άλλο». Ας είμαστε σοβαροί, επιτέλους! Όπως ανέφερα, τα άρθρα τα εξειδίκευσε ο κ. Κατσίκης. Νομίζω ότι σε αυτήν τη χώρα πλέον πρέπει στην πράξη … [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε, εγώ ποτέ δεν μιλάω με γραπτή ομιλία. Πρέπει να κάνουμε πράξη, ότι το παλιό πρέπει να το αφήσουμε οριστικά στο χθες και αυτό θα γίνει μόνο με νομοθετήματα, τα οποία προάγουν την αξιοκρατία και τη διαφάνεια. Θα ήταν υπεύθυνη εθνική στάση από τα κόμματα και ειδικά από το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να πει ότι, ναι το στηρίζουμε. Διαφωνούμε σε κάποια άρθρα αλλά τουλάχιστον το στηρίζουμε. Το συμπέρασμα, όμως, ποιο είναι; Ότι δεν θέλει η Νέα Δημοκρατία να υπάρχει νόμος που να διέπει σχέσεις πολιτών, όπως είναι οι στρατεύσιμοι με την πολιτεία. Εν’ όψει όλων αυτών, σας καλώ να υπερψηφίσουμε το παρόν νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Κόκκαλη. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής κ. Παππάς.
Κύριε Πρόεδρε, να κάνω γνωστό στο Σώμα ότι την έκθεση AGROTICA στη Θεσσαλονίκη δεν θα την εγκαινιάσει ο κ. Αποστόλου, διότι πολιόρκησαν το ‘’Βελλίδειο’’ Ίδρυμα τριάντα χιλιάδες περίπου εξεγερμένοι Έλληνες αγρότες, οι οποίοι έλαβαν την απάντηση της Αριστεράς με χημικά και ξύλο από τα ΜΑΤ. Οι αγρότες διαμαρτυρήθηκαν -υπολογίζεται, όπως προανέφερα, ότι ήταν τριάντα χιλιάδες, μία μεγαλειώδης συγκέντρωση, μία μεγάλη διαμαρτυρία - και έστειλαν ένα ηχηρό μήνυμα προς την Κυβέρνηση για το ασφαλιστικό. Μάλιστα, στις φωτογραφίες στο διαδίκτυο, είδαμε να έχουν φτιάξει μέχρι και σκιάχτρα που έλεγαν «δεν θα γίνουμε σκιάχτρα στη γη μας». Ήταν συγκινητικές οι στιγμές που είδαμε τα αδέρφια μας, τους Έλληνες αγρότες, τους δοκιμαζόμενους αγρότες, να ψάλλουν τον εθνικό ύμνο, σε έναν αγώνα, ο οποίος γίνεται, θα έλεγα, εκατόν δεκαέξι χρόνια μετά. Μία πραγματική αγροτική εξέγερση, ένας αγώνας εθνικός και κοινωνικός, ενάντια στους σύγχρονους κοτζαμπάσηδες, οι οποίοι δεν διαφέρουν σε τίποτα από τους φιλελεύθερους της Δεξιάς και οδηγούν αυτούς τους ανθρώπους στην ένδεια και στην καταστροφή. Συγχαρητήρια στους Έλληνες αγρότες! Εύχομαι και προτρέπω και άλλες κοινωνικές τάξεις να εξεγερθούν. Και να πω ότι οι αγρότες είναι η ραχοκοκαλιά του έθνους μας. Οι αγρότες, οι εργάτες, η νεολαία, οι στρατιώτες είναι οι πρωτοπόροι των εθνικών αγώνων και η Χρυσή Αυγή βρίσκεται στο πλευρό τους. Στο σημείο αυτό, επειδή παρακολούθησα πριν από λίγο, την τοποθέτηση του κ. Δένδια, θέλω να πω ότι ο κ. Δένδιας έχει περισσό θράσος στην Αίθουσα αυτή, να μας λέει για τους πρόσφυγες, να κατηγορεί την Κυβέρνηση, ενώ θα έπρεπε από το Βήμα αυτό που μίλησε, να κάνει αυτοκριτική. Δεν ήταν ο κ. Δένδιας αυτός που έπαιζε θέατρο μαζί με τον Αντώνη Σαμαρά, στην Ομόνοια, πίνοντας το καφεδάκι το γνωστό, έχοντας κάνει πογκρόμ η Αστυνομία προηγουμένως να καθαρίσει την Ομόνοια από λαθραίους και μετανάστες, προκειμένου να παίξει το θέατρο η κυβέρνηση της δεξιάς και να καθησυχάσει τον λαό; Την επόμενη ημέρα η Ομόνοια ήταν γεμάτη πάλι από λαθρομετανάστες. Να θυμίσω στον κ. Δένδια, που πήγαινε στην Καλογρέζα, στα tolls, στα αυτοκινούμενα -πώς τα λέμε - και έλεγε «Τι ωραία που είστε εδώ με τους Πακιστανούς. Θέλετε να μείνετε;». Και έλεγε ο καημένος ο Πακιστανός «Όχι, θέλω να φύγω». Και τους είχαν μαντρωμένους. Και λέει «Είστε ωραία, με φως, νερό, τηλέφωνο και air condition». Επαίρετο ο κ. Δένδιας ότι περνούν καλά οι λαθρομετανάστες και τώρα, προκειμένου η Νέα Δημοκρατία να πάρει λίγα ψηφαλάκια που της λείπουν, τώρα που καταρρέει η Νέα Δημοκρατία, το γυρίζουν στο προσφυγικό. Είστε συνυπεύθυνοι, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, για την κατάσταση που υπάρχει αυτή τη στιγμή στη χώρα. Δεν κοροϊδεύετε τον κόσμο. Δεν μπορείτε να κοροϊδέψετε τον κόσμο! Αυτογελοιοποιείστε με αυτές τις θέσεις που εξέφρασε ο κ. Δένδιας. Κύριε Υπουργέ, θέλω να ρωτήσω και εσάς -και χαίρομαι που έχετε πάρει τη θέση στα βουλευτικά έδρανα - και τον κ. Καμμένο, ο οποίος ενδεχομένως θα το δει σε ένα κλειστό κύκλωμα -δεν ξέρω αν οι υποχρεώσεις του και οι συναντήσεις του με τους Ισραηλινούς επισήμους, τού επιτρέπουν να παρακολουθήσει τον κοινοβουλευτικό ελεγχο και τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες - αν οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν ολοκληρώσει την αποστολή τους. Δηλαδή, το προσωπικό σιτίζεται σωστά; Στεγάζεται; Υπάρχει καθαριότητα; Γιατί διάβασα στην ιστοσελίδα του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμύνης ένα κείμενο με τίτλο: «Συνδρομή των Ενόπλων Δυνάμεων στη διαχείριση προβλημάτων των προσφυγικών ροών». Λέει ότι έχουν διατεθεί μέχρι τις 11 Ιανουαρίου 2016 συνολικά περί τις διακόσιες χιλιάδες μερίδες συσσιτίου, μηχανήματα για διαμόρφωση χώρων, για διαμόρφωση hot spots, πενήντα δύο οικίσκοι, εκατόν δέκα οικίσκοι, κλινοσκεπάσματα του στρατού κ.λπ.. Τι γίνεται; Αυτή είναι η αποστολή των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων; Σας είπα και στην επιτροπή, κύριε Υπουργέ, ότι υπάρχει μία στρατιωτική διαταγή των Ενόπλων Δυνάμεων, που ορίζει ότι οι αξιωματικοί που παίρνουν μετάθεση για να συνδράμουν τις ΜΚΟ έχουν άδεια δύο ετών, η συνδρομή τους αυτή στις ΜΚΟ θεωρείται σαν έξτρα προσόν. Μου είπατε δε ότι δεν γνωρίζετε το θέμα και θα το δείτε. Είναι ευκαιρία, αφού θα πάρετε τον λόγο - νομίζω στο τέλος - μετά από λίγο, να μας πείτε τι έγινε με αυτή την σκανδαλώδη υπόθεση των μεταθέσεων Ελλήνων αξιωματικών «βυσμάτων». Γιατί όπως έχουμε τα «βύσματα» στους στρατιώτες, που έλεγε χαρακτηριστικά ο Ηλίας Κασιδιάρης, ο συναγωνιστής μου, το πρωί που ανέφερε τη λέξη «βύσμα» -να μην το κρύψουμε, έχετε εμπειρία, ήσασταν Υφυπουργός Άμυνας - έχουμε και τα «βύσματα» στους αξιωματικούς. Έχετε στο Επιτελείο -δόξα τω θεώ - πολλούς αξιωματικούς που είναι «βύσματα». Και δεν αναφέρομαι στους αξιωματικούς που κάνουν σωστή επιτελική δουλειά. Αναφέρομαι στους αξιωματικούς που ασχολούνται με τα στρατιωτικά γραφεία των Υπουργών και Υφυπουργών, που ασχολούνται με τα ρουσφέτια και τις μεταθέσεις. Τι κάνετε εσείς σήμερα; Γιατί έλεγε ο κύριος των ΑΝΕΛ για τον νόμο. Τον έπιασε το παράπονο για τον νόμο. Τι κάνετε εσείς, λοιπόν, σήμερα; Νομιμοποιείτε με νόμο τα ρουσφέτια. Αναλαμβάνει την εκτέλεση αυτών των ρουσφετιών με το γράμμα του νόμου ο Υπουργός και οι συνεργάτες του στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το προειδοποιητικό κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Γιατί δεν υπάρχει στρατιωτικός κανονισμός; Λέει «Πώς γινόντουσαν μέχρι τώρα οι μεταθέσεις;». Γινόντουσαν με τον στρατιωτικό κανονισμό. Ο Στρατός να ορίζει τα του στρατού. Επιτέλους, έξω τα κόμματα από τον Στρατό! Άλλη είναι η αποστολή των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Εμείς, κύριε Υπουργέ, δεν θέλουμε τον Στρατό να εκτελεί χρέη και να είναι «Φιλιππινέζα», κυριολεκτικά, των λαθρομεταναστών, των μεταναστών, των παρατύπων, των προσφύγων, όπως θέλετε πείτε τους. Γιατί είχαμε ένα πρόσφατο δημοσίευμα στους «FINACIAL TIMES» περί της εγκατάστασης τριακοσίων - τετρακοσίων χιλιάδων προσφύγων στην Αθήνα. Σκέφτομαι και λέω τώρα, οι κτηριακές εγκαταστάσεις θα δοθούν στις διάφορες εταιρείες «ΑΚΤΩΡ» κ.λπ., ή θα τις κάνει, όπως τις κάνει στη Σάμο, ο Ελληνικός Στρατός. Διευκρινίστε το και αυτό. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, και λέω ότι τιμούμε τις Ένοπλες Δυνάμεις ως Χρυσή Αυγή, ως ελληνικό εθνικιστικό κίνημα. Τιμούμε, μέρες που είναι, τους πεσόντας στα Ίμια, αυτή την τραγική ημερομηνία και ιστορική στιγμή, το 1996, τους τρεις πεσόντας Αξιωματικούς του Πολεμικού μας Ναυτικού. Είμαστε το μόνο κόμμα που τιμάμε τους πεσόντες των Ιμίων εδώ και είκοσι χρόνια με καθιερωμένη συγκέντρωση κάθε τέλος Ιανουαρίου, όπως θα γίνει και φέτος στην πλατεία Ιμίων έξω από την Λέσχη Αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων. Θα είμαστε εκεί ενωμένοι δυνατοί να βροντοφωνάξουμε «Αθάνατοι!» στους ηρωικούς πεσόντας, όπως και να βροντοφωνάξουμε «Αθάνατοι!» στους πεσόντες του εθνικιστικού κινήματος, τον Μανώλη Καπελώνη και τον Γιώργο Φουντούλη. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Παππά. Εισερχόμεθα, επιτέλους, στον κατάλογο των ομιλητών. Είναι λίγοι οι ομιλητές και αν θέλουν οι ίδιοι μπορούν να περιορίσουν τον χρόνο. Εγώ δεν μπορώ να κάνω κάτι. Ήδη υπερέβησαν κατά πολύ τον χρόνο οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι. Η κ. Αυλωνίτου έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα το νομοσχέδιο: «Ρυθμίσεις θεμάτων μετάθεσης οπλιτών, μέριμνας προσωπικού και άλλες διατάξεις», ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου Άμυνας, και αν δεν κάνω λάθος όλοι εδώ μέσα έχουμε συνομολογήσει ότι τα θέματα του Υπουργείου Άμυνας είναι και θέματα εθνικά. Θα περίμενε, λοιπόν, κανείς, να δει πολλούς Βουλευτές να έχουν ενδιαφέραν να τοποθετηθούν για αυτά τα εθνικά θέματα. Κοιτάζοντας, όμως, τον κατάλογο, βλέπω ποιοι είναι οι ομιλητές Βουλευτές. Είναι πολλοί κυβερνητικοί Βουλευτές, πάρα πολύ λίγοι από την Αξιωματική Αντιπολίτευση και σχεδόν κανένας από τα άλλα κόμματα. Και λέω, γιατί άραγε; Είναι η αδυναμία να δικαιολογήσετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πώς θα καταψηφίσετε ένα νομοσχέδιο που - εντάξει, δεν θέλετε να πείτε ότι είναι τομή, αν και εγώ θεωρώ ότι με τις υπάρχουσες συνθήκες είναι τομή - για πρώτη φορά βάζει τάξη στα θέματα μετάθεσης οπλιτών με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης, διαφάνειας και ισονομίας. Σε όλα αυτά βάζει τάξη. Τι κάνετε, λοιπόν, εσείς; Γιατί αντιστέκεστε σε αυτό; Θα σας πω ότι το έχω πει πολλές φορές από αυτό εδώ το Βήμα. Η Κυβέρνηση θα προχωρήσει μπροστά με ή χωρίς εσάς. Θα προχωρήσουμε νομοθετώντας με όρους δικαιοσύνης, ισονομίας και διαφάνειας, αίροντας κάθε αδικία, όπου μπορούμε. Πρόκειται για αδικίες που δημιούργησε το πελατειακό σας κράτος τόσα χρόνια, ταλαιπωρώντας τόσο πολύ και πολύπλευρα την ελληνική κοινωνία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σημερινό νομοσχέδιο επιδιώκει να δημιουργήσει ένα αντικειμενικό και αξιοκρατικό σύστημα στις μεταθέσεις κληρωτών στις Ένοπλες Δυνάμεις, έτσι ώστε να μη γίνονται αδικίες και να αντιμετωπίζονται όλοι οι κληρωτοί ισότιμα. Απλά πράγματα, που θέλουν μονάχα λίγη καλή διάθεση για να μην ταλαιπωρούνται άδικα οι στρατευμένοι πολίτες και οι οικογένειές τους. Φυσικά, το σύστημα αυτό λαμβάνει υπ’ όψιν τις ανάγκες του Στρατού, αφού το τελικό αποτέλεσμα πρέπει να εξασφαλίζει αξιόμαχες και αποτελεσματικές Ένοπλες Δυνάμεις. Έτσι, προέχουν τα υπηρεσιακά και επιχειρησιακά κριτήρια του Στρατού. Ακολουθούν τα οικονομικά και κοινωνικά κριτήρια του στρατεύσιμου, ενώ μετράνε αρνητικά και τα πειθαρχικά παραπτώματα. Πρόκειται για ένα σύστημα δημοκρατικό που αντιμετωπίζει τον κληρωτό ως στρατεύσιμο πολίτη και όχι σαν υποζύγιο. Στο ίδιο πνεύμα της καλής διάθεσης αξιοποιούνται οι στρατευμένοι πτυχιούχοι ιατρικής για την κάλυψη των αναγκών του πληθυσμού σε απομακρυσμένες περιοχές, με την αναγνώριση αυτού του χρόνου για την εκπλήρωση της υποχρέωσης υπηρεσίας υπαίθρου των γιατρών. Ακόμα αναγνωρίζεται στους οπλίτες πτυχιούχους νομικούς ως χρόνος άσκησης, ο χρόνος κατά τον οποίον εκτελούν αντίστοιχα καθήκοντα στο Στρατό και αναγνωρίζεται κάθε άλλη πραγματική προϋπηρεσία στο Στρατό για τη μελλοντική, επαγγελματική εξέλιξη του στρατεύσιμου. Γίνεται δηλαδή η προσπάθεια ο χρόνος στράτευσης να μην είναι νεκρός χρόνος στην κατοπινή επαγγελματική πορεία του κληρωτού. Το νομοσχέδιο επιχειρεί ακόμα να αντιμετωπίζει προβλήματα προσαρμογής στρατευσίμων στις απαιτήσεις της στρατιωτικής ζωής με το νέο θεσμό των Γραφείων Στήριξης Οπλιτών του άρθρου 20. Τα γραφεία αυτά παρέχουν μια εξειδικευμένη υπηρεσία και είναι στελεχωμένα με εξειδικευμένο προσωπικό. Καλύπτουν δηλαδή μια ανάγκη, για την οποία δεν θα ήταν λογικό να δημιουργηθούν δομές σε κάθε μονάδα, προορίζονται κυρίως να παρέχουν στήριξη στην πρώτη φάση κατάταξης των στρατευσίμων, όπου λογικά εκεί θα εκδηλωθούν τα περισσότερα προβλήματα. Από εκεί και πέρα, αποτελούν μηχανισμό συγκέντρωσης και αξιολόγησης καταγγελιών παρανόμων ενεργειών, εξασφαλίζουν δηλαδή την τήρηση της νομιμότητας. Πρόκειται για ένα απαραίτητο μέτρο στις μέρες μας, καθώς η εξέλιξη της ελληνικής κοινωνίας, όπως και όλων των αναπτυγμένων δυτικών κοινωνιών, δεν προετοιμάζει τους νέους για τις ιδιομορφίες της στρατιωτικής ζωής. Φαίνεται πως ό,τι κερδίζουμε στην τεχνολογική επιδεξιότητα, το χάνουμε στη σκληραγώγηση, οπότε πρόκειται για μια αναγκαία προσαρμογή. Για να έχουμε βέβαια το μέγιστο όφελος από την τεχνολογική επιδεξιότητα, το νομοσχέδιο διευκολύνει στο μέγιστο δυνατό βαθμό την περαιτέρω εκπαίδευση των μονίμων στρατιωτικών μέχρι την εκπόνηση διδακτορικού σε επιλεγμένα αντικείμενα σπουδών, που σχετίζονται με την εκτέλεση του στρατιωτικού τους έργου. Αυτός είναι ο δρόμος του μέλλοντος σε όλους τους χώρους και στις Ένοπλες Δυνάμεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να σταθώ ιδιαίτερα και στο θέμα της ρύθμισης στρατιωτικών υποχρεώσεων ανυπότακτων, που ορίζεται στο άρθρο 12. Το άρθρο αυτό αντιμετωπίζει με επιείκεια όσους διετέλεσαν σε ανυποταξία στο παρελθόν, εφόσον τακτοποίησαν ή θα τακτοποιήσουν τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις με οποιονδήποτε νόμιμο τρόπο σε ορισμένο χρονικό διάστημα. Δυστυχώς, όμως, όπως είναι διατυπωμένο το άρθρο 12, δεν αντιμετωπίζει τις πολλές περιπτώσεις ανθρώπων, που αφού πλήρωσαν εξαχίλιαρα πρόστιμα ως ανυπότακτοι και νομίζοντας ότι εξαγόραζαν με αυτόν τον τρόπο τη θητεία τους, μετά καλούνται να ξαναπληρώσουν την ίδια γραφειοκρατικά, επαναλαμβανόμενη ανυποταξία. Τα προβλήματα αυτά, όμως, πρέπει να λύνονται κάποτε, όχι να σέρνονται εσαεί. Και πολύ σωστά, κύριε Υπουργέ, κάνατε αποδεκτή αυτή την τροπολογία την οποία καταθέσαμε, που ορίζει αποκλειστικά και περιοριστικά πότε διακόπτεται η ανυποταξία και καταργεί την επίδοση κλητηρίου θεσπίσματος ως γεγονότος που διακόπτει την ανυποταξία. Έτσι δεν οδηγείται ο ανυπότακτος σε επανειλημμένες διακοπές της ανυποταξίας του και επανειλημμένα διοικητικά πρόστιμα ταμειακού χαρακτήρα. Πολύ σωστά, λοιπόν, το ζήτημα των ανυπότακτων αντιμετωπίζεται χωρίς εκδικητικότητα ως θέμα προς επίλυση και όχι ως πηγή αύξησης των δημόσιων εσόδων. Τέλος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο αυτό από πολλές πλευρές αποτελεί μια μεταβατική κατάσταση στα θέματα άμυνας της χώρας, αντίστοιχη με τη μεταβατική κατάσταση που επικρατεί διεθνώς λόγω των κοινωνικών και τεχνολογικών εξελίξεων. Η βασική μας διαφορά από άλλες ανεπτυγμένες χώρες είναι, ότι εμείς βρισκόμαστε ακόμα σε οικονομική κρίση, οπότε πρέπει να κάνουμε πολλά, με λίγα μέσα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Το νομοσχέδιο, όμως, διέπεται εξ ολοκλήρου από την αντίληψη ότι η ποιότητα του ανθρώπινου δυναμικού είναι ο βασικός μας παράγων της άμυνας. Με αυτή τη βασική φιλοσοφία, θεωρώ ότι είναι σωστή και υπερψηφίζω το νομοσχέδιο. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Ελένη Αυλωνίτου, Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Τον λόγο έχει ο κ. Αντώνιος Συρίγος από τον ΣΥΡΙΖΑ, επίσης, για οκτώ λεπτά.
Κύριοι συνάδελφοι, θα αρχίσω με μια αναφορά, θα συνεχίσω με μια παραίνεση και θα κλείσω με ένα ερώτημα, γιατί πολλά ειπώθηκαν και πολλά ακούστηκαν σε σχέση με πολλά και διαφορετικά ζητήματα. Και παρ’ ότι δεν το συνηθίζω, θα κάνω μια παρέκβαση τουλάχιστον όσον αφορά την αποψινή συζήτηση. Αρχίζω κι εγώ - πρώτη ήταν η συνάδελφος κ. Κανέλλη, που έστρεψε τη σκέψη της στους πεσόντες των Ιμίων, ας μου επιτραπεί να πράξω κι εγώ το ίδιο - στρέφοντας τη σκέψη μου σ’ αυτούς, ως ελαχίστη σπονδή στη μνήμη τους. Προχωρώ στην παραίνεση. Αν θέλουμε να δούμε το κλίμα το οποίο επικρατούσε και τις γενεσιουργές αιτίες, το κλίμα το οποίο δημιούργησε αυτήν την κατάσταση στο Στρατό, ένα κλίμα δηλαδή το οποίο είχε σχέση με συμφέροντα, παρεμβάσεις, όχι μόνο πολιτικών παραγόντων ή κομματαρχών αλλά ακόμη και εκκλησιαστικών παραγόντων, θα πρότεινα σε όλους σας να ρίξετε μια ματιά σε ένα βιβλίο που έχει τον τίτλο: «Η στρατιωτική ζωή εν Ελλάδι». Αναφέρεται στα πρώτα μετεπαναστατικά χρόνια. Το ανέδειξε ο Μάριο Βίττι, ο οποίος είναι ένας νεοελληνιστής Ιταλός καθηγητής που ασχολείται με τη λογοτεχνία μας. Το βιβλίο αφορά την περιγραφή, την οποία κάνει κάποιος ανώνυμος Έλληνας της Διασποράς, ο οποίος αποφασίζει να έρθει να υπηρετήσει στον Ελληνικό Στρατό. Η πιο εκπληκτική του εμπειρία - απ’ αυτό το βιβλίο που αναφέρεται στα ρουσφέτια και σε όλα αυτά - είναι όταν πηγαίνοντας στο τότε Υπουργείο Στρατιωτικών, βρήκε κάπου στον δεύτερο όροφο δύο αίθουσες. Η μια ήταν μια αίθουσα στην οποία κάποιοι στρατιωτικοί έπαιζαν μπιλιάρδο και δίπλα υπήρχε μια αίθουσα που είχε τον τίτλο: «Γραφείο Αξιωματικών Άνευ Στρατού». Για να δείτε, δηλαδή πώς εκινείτο από τότε μια τέτοια λογική. Βεβαίως δεν ισχυρίζομαι ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει σήμερα. Τα πράγματα έχουν βελτιωθεί πάρα πολύ Και έρχομαι στο παρόν νομοσχέδιο. Ένα προσόν του είναι, ότι δημιουργεί το νομοθετικό πλαίσιο για τις μεταθέσεις των οπλιτών, εισάγοντας κριτήρια. Έγινε μια κριτική στο άρθρο 1 παράγραφος 2 για το ζήτημα του οργάνου, δηλαδή αν είναι ο Υπουργός, αν θα δύνανται να είναι οι Αρχηγοί των Επιτελείων κ.λπ.. Το άρθρο δεν πρέπει να διαβαστεί μόνο του. Υπάρχουν και τα επόμενα άρθρα. Όποιο όργανο κι αν επιληφθεί, υπακούει σε κριτήρια, τα οποία - κατά το άρθρο 3- είναι οικονομικά κριτήρια, είναι κοινωνικά κριτήρια, είναι αντικειμενικά κριτήρια. Τα αναφέρω ενδεικτικά. Ωστόσο, αυτό το οποίο σήμερα πρέπει να κρατήσουμε είναι, ότι δημιουργείται το αναγκαίο πλέον θεσμικό πλαίσιο, το οποίο - μετά την εφαρμογή του - κανείς δεν εμποδίζει κανέναν, αν παρατηρηθούν λάθη ή παραλείψεις, να το διορθώσει ή να το βελτιώσει. Σημασία, όμως, έχει ότι τώρα υπάρχει μια βάση επ’ αυτού. Αυτό στο οποίο αναφέρθηκα τώρα -μια και μιλάω και επί των άρθρων - αφορά τα άρθρα 1 έως 8. Το δεύτερο είναι ότι βεβαίως - και το έχουμε πει επανειλημμένα και κανείς δεν αφίσταται απ’ αυτό - ο Στρατός έχει συγκεκριμένο ρόλο, ο οποίος είναι η υπεράσπιση της πατρίδας. Ωστόσο, μπορεί να παρέχει και μια κοινωνική προσφορά και παράλληλα να εξυπηρετούνται και ο νέοι, οι οποίοι κατά το χρονικό αυτό διάστημα αποκόπτονται εκ των πραγμάτων από τις εργασίες τις οποίες έχουν. Πιστεύω ότι αυτό διορθώνεται και τονώνεται η κοινωνική προσφορά του στρατού με τα άρθρα που αφορούν τους δικηγόρους, τους γιατρούς και οι οποίοι και οι ίδιοι ωφελούνται αλλά και προσφέρουν στην κοινωνία, αλλά το κυριότερο χωρίς -κι αυτό λαμβάνεται υπ’ όψιν και αναφέρεται - να παραβλάπτεται ο σχεδιασμός ή η δομή του στρατεύματος. Είναι ένα προσόν του νομοσχεδίου το ότι παρεμβαίνει σε τομείς χωρίς να δημιουργεί ζητήματα. Ετέθη αυτό εδώ, εν είδει παραπόνου. Όμως, από το νομοσχέδιο, δεν προκύπτει ότι μπορεί να δημιουργήσει ζητήματα στη δομή, στην ιεραρχία ή τον σχεδιασμό του Ελληνικού Στρατού. Αυτό είναι ένα προσόν. Τέλος, επειδή έγινε πολύς λόγος για το Γραφείο Στηρίξεως Οπλιτών, αυτό πιστεύαμε και το βλέπαμε ότι έγινε προς υποβοήθησή τους και χωρίς να παραβιάζεται η ιεραρχία ή η δομή. Θα ήθελα σε αυτό το σημείο, να παραπέμψω στο ίδιο το άρθρο 20 όπου αναφέρεται ότι, «στα Γενικά Επιτελεία των κλάδων συστήνονται Γραφεία Στήριξης Οπλιτών που υπάγονται απευθείας στους Αρχηγούς». Στην προτελευταία παράγραφο αναφέρεται «η οργάνωση, η στελέχωση, ο τρόπος λειτουργίας, η ειδίκευση, καθώς και άλλη λεπτομέρεια ρυθμίζεται με μέριμνα των Αρχηγών. Η λειτουργία των Γραφείων υποστήριξης δεν τροποποιεί, καταργεί ή με οποιονδήποτε τρόπο επηρεάζει τις διαδικασίες ιεραρχικής προώθησης αναφορών και παραπόνων και τους χειρισμούς τους κατά τις κείμενες διαδικασίες». Μένω σε αυτά τα στοιχεία, τα οποία εκτιμώ ότι είναι βασικά προσόντα του νομοσχεδίου και επί των οποίων ασκήθηκε κριτική και υπήρξαν έντονες αιτιάσεις. Θα τελειώσω λέγοντας ότι δύο στοιχεία που προέκυψαν από τη διαδικασία και πρέπει να τα εκτιμήσουμε, για να υπερψηφιστεί το νομοσχέδιο, είναι τα εξής: Πρώτον, έχουμε την εκφρασθείσα κατά πλειοψηφία θετική γνώμη των φορέων, όπως διαπιστώσαμε κατά την ακρόασή τους. Δεύτερον, όπως θα διαπιστώσατε κι εσείς στο διάστημα των συζητήσεων, τόσο στις επιτροπές όσο και σήμερα την αρχική αρνητική ή επιφυλακτική στάση που υπήρξε σε πολλά κόμματα της Αντιπολιτεύσεως, με το διάλογο και τις προτάσεις τη διεδέχθη, αυτήν τη στάση, μια θετική μετατόπιση. Εγώ το εκτιμώ αυτό και ως ένα στοιχείο που δείχνει ότι το νομοσχέδιο έχει μια ευρεία αποδοχή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αναφερόμενος στην τροπολογία που αφορά το Κτηματολόγιο, θα ήθελα να πω ότι κι εγώ την υπερψηφίζω, διότι πιστεύω ότι λύνει πολλά προβλήματα. Κύριοι συνάδελφοι, πολλά ακούστηκαν σε αυτήν την αίθουσα και ετέθησαν και άλλα ζητήματα στα οποία δεν είναι ώρα να απαντήσω. Πλανάται, όμως, ένα βαρύτατο ερώτημα, στο οποίο κάποια στιγμή πρέπει να δοθεί απάντηση. Θεωρείτε θεμιτό να εμποδίζεται η εφαρμογή νόμων, ψηφισθέντων από την πλειοψηφία της Βουλής είτε με την καταχρηστική επίκληση δικαιωμάτων είτε με διακωλυτικές αντιρρήσεις και να επιλέγεται, αντί της κριτικής συναίνεσης ή της δημιουργικής συνεννόησης, μια συγκρουσιακή λογική, η οποία δεν οδηγεί πουθενά και βλάπτει τα πράγματα; Είναι ένα σοβαρότατο ερώτημα, το οποίο πρέπει να απαντηθεί, διότι είναι πάρα πολύ γνωστόν ότι η πλειοψηφία είναι αυτή η οποία αποφασίζει και αυτής τις θέσεις, αυτής τους νόμους υλοποιεί η εκάστοτε κυβέρνηση. Θεωρείτε, λοιπόν, θεμιτό κάτι τέτοιο; Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Αντώνη Συρίγο, Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Τον λόγο έχει η κ. Ευαγγελία Βαγιωνάκη, επίσης Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, για οκτώ λεπτά.
Εγώ θα είμαι σε άλλο ύφος από τον προηγούμενο συνάδελφο. Κατ’ αρχάς, ξεκινώντας ήθελα να διαμαρτυρηθώ αν και είμαστε λίγοι τώρα εδώ, καθώς οι περισσότεροι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι έχουν φύγει. Ξεκινήσαμε στις 18.00΄ και οι Βουλευτές άρχισαν να μιλούν στις 21.30΄.
Και πάλι καλά.
Αν αυτό εσείς το θεωρείτε σωστό, εγώ δεν το θεωρώ σωστό και θεωρώ επιβεβλημένο να υπάρξει γρήγορα - διότι το έχετε υποσχεθεί, κύριε Πρόεδρε, να γίνει αυτό το πράγμα - αλλαγή του Κανονισμού της Βουλής. Ξεκινάω τώρα σε σχέση με το νομοσχέδιο. Βασική στόχευση του παρόντος νομοσχεδίου αποτελεί κάτι που - μέχρι σήμερα τουλάχιστον - φάνταζε ακατόρθωτο, αν και αυτονόητο, αλλά στην Ελλάδα τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Και φυσικά, μιλώ για το ακανθώδες ζήτημα των μεταθέσεων, το οποίο παραμένει ακανθώδες εδώ και δεκαετίες, γιατί δεν υπήρξε ποτέ ούτε η πρόθεση ούτε η συνακόλουθη πολιτική βούληση να αλλάξει κάτι στη ρουσφετολογική λογική, που άφηνε ορθάνοιχτα τα παράθυρα σε επιλεκτικές εξυπηρετήσεις, εξυπηρετήσεις που, κακά τα ψέματα, αξιοποίησαν σε υπερθετικό βαθμό Βουλευτές και κομματάρχες του πρώην δικομματισμού, μοιράζοντας την «πίτα» και εξυπηρετώντας συστηματικά τα παιδιά της εκλογικής τους πελατείας. Αυτό το άθλιο σύστημα λειτούργησε σχεδόν για πενήντα χρόνια, ενώ παρέμεινε στεγανοποιημένο και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, παρ’ ότι ήταν κοινό μυστικό πως αν έχεις τις κατάλληλες γνωριμίες, όλα γίνονται. Μάλιστα, σύμφωνα με στοιχεία από τα χρόνια της κρίσης που είδαν το φως της δημοσιότητας, περί τους μισούς στρατιώτες μέσω ΕΣΣΟ υπηρετούν με ρουσφέτι. Ιδίως την τελευταία πενταετία, τα «κοινωνικά αιτήματα» -έτσι αποκαλούνται τα ρουσφέτια - αυξήθηκαν αλματωδώς λόγω της οικονομικής κρίσης. Ουσιαστικά, δηλαδή, ο Στρατός χρησιμοποιήθηκε από Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ κατά κάποιον τρόπο, ως αντιστάθμισμα στα σκληρά οικονομικά μέτρα που επιβλήθηκαν. Στέκομαι ιδιαίτερα στα παραπάνω, καθ’ ότι εκτιμώ πως η νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης καταδεικνύει με τον πλέον εμφατικό τρόπο τη νοοτροπία αλλά και την επιθυμία της να συγκρουστεί μια και καλή με λογικές και παθογένειες του παρελθόντος. Γίνεται πλέον ξεκάθαρο, ότι ως Κυβέρνηση δεν αρκεστήκαμε ούτε στη διαχείριση ούτε πολύ περισσότερο στην εκμετάλλευση ενός παγιωμένου συστήματος συνδιαλλαγής πολιτών και πολιτικών αλλά αντίθετα για πρώτη φορά καλούμε το νόμο να ρυθμίσει το συγκεκριμένο ζήτημα. Αυτή είναι μία ακόμα βασική ποιοτική διαφορά σε επίπεδο διακυβέρνησης της παρούσας με τις παλιότερες κυβερνήσεις. Γι’ αυτό, λοιπόν, σας καλώ όλους να υποδεχθούμε θερμά αυτή τη νομοθετική προσπάθεια και να σταματήσουν κάποιοι να βάζουν προσκόμματα στα αυτονόητα, προσβλέποντας ίσως σε νέες, μελλοντικές εξυπηρετήσεις. Συνεπώς ας αφήσουν τη χώρα να προχωρήσει μπροστά, ακόμα κι αν αυτοί θέλουν να μείνουν πίσω. Από εκεί και πέρα, σε άλλα σημεία του νομοσχεδίου θέλω να υπογραμμίσω την εξαιρετικής σημασίας ρύθμιση του τοπίου για τους ανυπότακτους, που συμπεριλαμβάνουν και τους αντιρρησίες συνείδησης. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας φαίνεται πως έχει ανοικτές κεραίες και λαμβάνει σοβαρά υπ’ όψιν τη δυσμενή οικονομική συγκυρία και τα προβλήματα της νεολαίας. Εξάλλου, τα νέα δεδομένα δείχνουν δραματική αύξηση του αριθμού των ανυπότακτων λόγω οικονομικής κρίσης, αφού πάρα πολλοί νέοι μετανάστευσαν στο εξωτερικό και σε αναζήτηση εργασίας παίρνοντας αναβολή, ενώ άλλοι, βρίσκοντας εδώ μια δουλειά και φοβούμενοι μην τη χάσουν, απέφευγαν τη στράτευση για να δουλέψουν. Συχνά, όμως, η αναβολή έληγε, με αποτέλεσμα να επιβάλλονται εξοντωτικά πρόστιμα, τα οποία έφθαναν και τις έξι χιλιάδες ευρώ. Θυμίζω, μάλιστα, ότι μετά το 2011 εφαρμόστηκε υπουργική απόφαση, η οποία προέβλεπε την αποστολή των προστίμων κατευθείαν στις εφορίες, ανεξαρτήτως της εξέλιξης της ποινικής δίωξης. Με το νομοσχέδιο αυτό, όμως, και για όσους εκπληρώνουν ακόμα ή θα καταταγούν προς εκπλήρωση της θητείας τους μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του 2016, εξαλείφεται το αξιόποινο της ανυποταξίας, παραγράφονται οι ποινικές και διοικητικές συνέπειες και τα διοικητικά πρόστιμα που έχουν επιβληθεί και βεβαιωθεί, ενώ σε περίπτωση μερικής αποπληρωμής διαγράφεται και το υπόλοιπο ποσό. Τελειώνοντας, εξαιρετικά θετικά πρέπει να αξιολογείται η δυνατότητα που δίνει το νομοσχέδιο στο προσωπικό για την περαιτέρω ενδυνάμωση της επιστημονικής κατάρτισης. Σε μια ολοένα μεταβαλλόμενη και απαιτητική εποχή, ρυθμίσεις όπως το να μπορεί το μόνιμο στρατιωτικό προσωπικό να λαμβάνει άδεια για τη συμμετοχή του σε προπτυχιακά ή μεταπτυχιακά προγράμματα των ΑΕΙ, εφόσον η εκπαίδευση αποσκοπεί στην επιστημονική κατάρτιση και το αντικείμενο είναι συνυφασμένο με τα καθήκοντά του, είναι πολύ σημαντικές. Εξίσου σημαντικός είναι ο χαρακτηρισμός των αποφοίτων των σχολών μόνιμων υπαξιωματικών σε αποφοίτους ανωτάτων στρατιωτικών σχολών και η μετατροπή της φοίτησης στις σχολές αυτές από διετή σε τριετή, όπως επίσης η παροχή δυνατότητας στους μαθητές της Στρατιωτικής Σχολής Αξιωματικών Σωμάτων να παρακολουθούν επιμορφωτικά μαθήματα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα είναι ένα καλό νομοσχέδιο. Λύνει πολλά διαδικαστικά, αλλά και προβλήματα ουσίας. Είναι προϊόν ευρείας διαβούλευσης. Συμπεριέλαβε προτάσεις και αντιρρήσεις της Αντιπολίτευσης. Βάζει τέλος σε παθογένειες του παρελθόντος και σε πληγές της κοινωνίας που έχουν κακοφορμίσει και συνεπώς οφείλει να τύχει της ανάλογης αντιμετώπισης. Βάσει των παραπάνω και ως μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας, σας καλώ να το υποδεχτείτε θετικά και να το υπερψηφίσετε, προκειμένου να προχωρήσουμε στις απαραίτητες τομές που έχει ανάγκη ο Ελληνικός Στρατός αλλά, θα συμπλήρωνα, και η πολιτική ζωή.
Ευχαριστούμε την κ. Ευαγγελία Βαγιωνάκη. Τον λόγο έχει ο κ. Δημήτριος Εμμανουηλίδης, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ο Ισοκράτης στην επιστολή του προς Δημόνικο αναφέρει: «Eάν τους άλλους λάθης, σεαυτώ συνειδήσεις.». Εάν ξεφύγεις από την κριτική των άλλων, δεν ξεφεύγεις από την αυτοκριτική. Αυτό βέβαια αφορά μια άλλη ποιότητα ανθρώπινης στάσης. Κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, με την τοποθέτησή σας πιστεύετε ότι μπορεί να ξεφύγετε από τη μνήμη, την κρίση και τη λογική της κοινωνίας. Το θράσος είναι ότι προσπαθείτε να πείσετε τον εαυτό σας για το ότι όλο αυτό το πολιτικό και κοινωνικό απόστημα, που για χρόνια υπήρχε στο κοινωνικό οργανισμό, δεν έχετε καμμία, μα καμμία, ευθύνη. Θα ξεκινήσω από ένα ρητορικό ερώτημα, που απευθύνω στους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Για ποιον λόγο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επί δεκαετίες τα κόμματά σας κρατούσαν σε κομματική ομηρία την κοινωνία μας με τις πελατειακές σχέσεις που είχαν δημιουργήσει και στο πεδίο της στράτευσης των νέων; Πρέπει επιτέλους να λογοδοτήσετε στην κοινωνία για την πολιτική σας, που επί δεκαετίες μεταχειρίζονταν τα στρατευμένα νιάτα μας ως πιόνια στην πολιτική σας σκακιέρα. Αναρίθμητες στρατιές γονιών συνωστίζονταν στα πολιτικά σας γραφεία για μια ευνοϊκή τοποθέτηση ή μετάθεση των στρατευμένων παιδιών τους. Καλούνταν οι νέοι από την πολιτεία να εκτελέσουν το χρέος προς την πατρίδα και εσείς εκτελούσατε τη στοιχειώδη ανθρώπινη αξιοπρέπεια, μετατρέποντάς τους σε ικέτες του πολυχρονεμένου πασά -διορθώνω - , του κυβερνητικού Βουλευτή. Με αυτό το αξιακό σύστημα, ή πιο σωστά και με αυτό το αξιακό σύστημα, κατορθώνατε να επιβιώνετε πολιτικά. Και έρχεται το σημερινό νομοσχέδιο να βάλει τέλος σε αυτό το κοινωνικό και πολιτικό απόστημα. Η στρατιωτική θητεία, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι εκ των πραγμάτων η θεμελιακή υποχρέωση του πολίτη έναντι της χώρας και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται από την πλευρά της πολιτείας, με τον απαιτούμενο σεβασμό στην έννοια της κοινωνικής δικαιοσύνης. Αυτήν πρωτίστως έρχεται να θεραπεύσει το παρόν νομοσχέδιο. Στοιχημένο στην αρχή της ισονομίας, μέσα στα οκτώ πρώτα άρθρα του τακτοποιεί εκκρεμότητες και αρρυθμίες δεκαετιών, καθώς καθιερώνει ένα πλήρες σύστημα μοριοδότησης των οπλιτών, προκειμένου το καθεστώς των μεταθέσεων και των τοποθετήσεων να διέπεται από τις αρχές της διαφάνειας και της αξιοκρατίας. Εισάγονται και κατηγοριοποιούνται αντικειμενικά κριτήρια, τα οποία διακρίνονται σε υπηρεσιακά, οικονομικά και κοινωνικά, καθόσον αυτά αποτελούν προϋπόθεση τόσο της διασφάλισης των επιχειρησιακών και υπηρεσιακών αναγκών του Στρατού όσο και της απαιτούμενης κοινωνικής δικαιοσύνης προς τους στρατευμένους. Με το άρθρο 8 δίνεται η δυνατότητα στους οπλίτες γιατρούς να υπηρετήσουν σε αγροτικά και περιφερειακά ιατρεία κέντρων υγείας. Για την παροχή υπηρεσιών σε αυτά θα καταβάλλεται μισθός ιατρού από το Υπουργείο Υγείας. Με τη ρύθμιση αυτή έχουμε πολλαπλά οφέλη και για τον στρατευμένο και κυρίως για την κοινωνία. Σηματοδοτείται και νοηματοδοτείται επιπλέον ο απαιτούμενος κοινωνικός ρόλος του στρατεύματος, εφόσον διασφαλίζεται η σύνδεση και η συνδρομή του προς την πολιτεία. Στην ίδια λογική βρίσκεται και το άρθρο 9, που δίνει στους οπλίτες πτυχιούχους της Νομικής τη δυνατότητα να αξιοποιούν τον χρόνο θητείας τους ως χρόνο άσκησης για την απόκτηση άδειας άσκησης του δικηγορικού επαγγέλματος, υπηρετώντας στα νομικά γραφεία στρατιωτικών νομικών συμβούλων. Με την προτεινόμενη ρύθμιση του άρθρου 20 προβλέπεται η ίδρυση Γραφείου Στήριξης Οπλιτών. Είναι σημαντική, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η λειτουργία αυτού του γραφείου, που θα παρέχει την απαιτούμενη ψυχολογική, συναισθηματική στήριξη των στρατευμένων, σε μια ηλικιακή φάση μάλιστα που ο ψυχισμός των νέων είναι ιδιαίτερα εύθραυστος. Κάνοντας οικονομία χρόνου, θα σημείωνα πως στο σύνολό τους τα άρθρα του νομοσχεδίου διαπνέονται από το ίδιο πνεύμα δικαιοσύνης και κοινωνικής ευαισθησίας, ευρισκόμενα σε διαμετρικά αντίθετη θέση από τα ισχύοντα μέχρι τώρα στο στράτευμα. Βεβαίως, υπάρχουν πολλές εκκρεμότητες, που θα πρέπει να τακτοποιηθούν. Η σύνδεση εν προκειμένω του Στρατού με την κοινωνία πρέπει και μπορεί να γίνει περισσότερο οργανική. Η πολιτεία οφείλει εν προκειμένω και μπορεί να συνδράμει στοιχειωδώς στην οικονομική στήριξη των οπλιτών, παρέχοντας ατέλεια στις μετακινήσεις των υπηρετούντων τη θητεία. Επιπλέον, ο χρόνος και ο χώρος της στράτευσης μπορεί να μετατραπεί με ευέλικτα προγράμματα, που θα εκπονούνται από τις στρατιωτικές μονάδες σε εκπαιδευτικό εργαστήριο, συνεισφέροντας στο εγχείρημα της διά βίου παιδείας. Προγράμματα εξοικείωσης με παραγωγικές δραστηριότητες, προγράμματα κοινωνικής στήριξης και πολιτιστικής δράσης, που συντείνουν στην ολοκλήρωση της προσωπικότητας των νέων, είναι ανάγκη να συμπεριληφθούν στον σχεδιασμό του Υπουργείου, καθόσον ο συγκροτημένος σε παιδεία νέος είναι αυτονόητο ότι γίνεται υπεύθυνος πολίτης, με ό,τι ο όρος «υπεύθυνος» συνεπάγεται. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη ιστορική στιγμή. Η χώρα μας και ο λαός μας, στοχοποιημένος από τους θεσμούς, απειλούνται καθημερινά όλο και εντονότερα από δεινά και δύστηνα. Η διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής είναι προϋπόθεση εκ των ων ουκ άνευ για την επιβίωσή της. Η κοινωνική συνοχή διασφαλίζεται μόνο με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης. Αυτή την ισονομία, την κοινωνική δικαιοσύνη επαγγέλλεται και υπηρετεί το προς ψήφιση νομοσχέδιο, καταθέτοντας στην κοινωνία μας το αριστερό αποτύπωμα της Κυβέρνησής μας.
Ευχαριστούμε τον κ. Εμμανουηλίδη. Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Δουζίνας, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων μου έκανε την μεγάλη τιμή να με εκλέξει ως Πρόεδρο και ήθελα τρία σύντομα σχόλια να κάνω αυτήν την ώρα, στις 21.30΄, γιατί ξεκινήσαμε σήμερα στην Επιτροπή Άμυνας στις 10.00΄ και κλείνουμε τώρα δωδεκάωρο. Το πρώτο, λοιπόν, σχόλιο που θέλω να κάνω έχει σχέση με τη λειτουργία της επιτροπής αυτής, όταν στις τέσσερις συνεδριάσεις που κάναμε συζητήσαμε διεξοδικά το παρόν νομοσχέδιο. Και νομίζω ότι είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι η συζήτηση που έγινε στην επιτροπή, έδειξε τη Βουλή και το νομοθετικό έργο στο καλύτερο δυνατό φως. Είχαμε ενδελεχή και λεπτομερή συζήτηση στις τρεις συνεδριάσεις και στην τέταρτη, τη δεύτερη εμβόλιμη, με τους φορείς. Και απ’ ό,τι άκουσα, δεν συνηθιζόταν στο παρελθόν σε νομοσχέδιο του Υπουργείου Άμυνας να υπάρχουν φορείς που έρχονται και κάνουν ακρόαση και κατάθεση των απόψεών τους. Είχαμε, λοιπόν, αρκετούς φορείς από τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο μέχρι τη Διεθνή Αμνηστία, τον Συνήγορο του Πολίτη και τον Σύνδεσμο των Αντιρρησιών Συνείδησης. Μου έκανε εξαιρετική εντύπωση ο τρόπος με τον οποίο οι συνάδελφοι, απ’ όλες σχεδόν τις πτέρυγες της Βουλής, είχαν λεπτομερή ενημέρωση και έκαναν σημαντικές προτάσεις, πολλές από τις οποίες τις αποδέχτηκε ο κύριος Υπουργός και βελτιώθηκε εξαιρετικά, νομίζω, το νομοσχέδιο που έχουμε τώρα μπροστά μας. Ήθελα να αναφερθώ και προσωπικά σε τρεις - τέσσερις συναδέλφους, την κ. Κοζομπόλη, τον κ. Κεφαλογιάννη, τον κ. Δανέλλη και βέβαια την κ. Κανέλλη, η οποία, όποτε μιλάει, πάντοτε ξυπνάμε, γιατί λέει κάτι διαφορετικό και εκτός αυτού μας βοηθάει να αποφεύγουμε τα σαρδάμ, τους σολοικισμούς, για να βελτιώνουμε την ελληνική γλώσσα και αυτό της το αναγνωρίζω. Πέρα απ’ αυτό όμως νομίζω ότι είναι σημαντικό επίσης να εκφράσω, ως Πρόεδρος και εκ μέρους της επιτροπής, τις ευχαριστίες μου στους νομικούς συμβούλους του Υπουργείου Άμυνας, που έκαναν μία εξαιρετική δουλειά -και νομοτεχνική αλλά και επιχειρησιακή- και βέβαια και στους υπαλλήλους της Βουλής. Εν προκειμένω να αναφερθώ στην κ. Μαρία Σπανού, που είναι η Γραμματέας της επιτροπής μας και στον κ. Κώστα Χριστόπουλο, τον Διευθυντή, οι οποίοι εμένα τουλάχιστον, που είμαι καινούργιος και δεν ξέρω πώς γίνονται τα πράγματα, με έχουν βοηθήσει σε εξαιρετικό βαθμό. Θα μπω σε δύο συγκεκριμένα σχόλια. Αλλά πριν από αυτό, θέλω να πω κάτι, ως νομικός κατ’ αρχάς, σε σχέση με την αναδρομικότητα, για την οποία ακούσαμε στον συνδυασμό του άρθρου 29 και 25. Η αναδρομικότητα βέβαια, όταν ακουστεί έτσι γενικά, είναι κάτι για το οποίο τα νομικά συστήματα - από το Ρωμαϊκό Δίκαιο με την περίφημη αρχή «nullum crimen, nulla poena sine lege» - προσπαθούν να απαγορεύσουν μία αναδρομική εφαρμογή του νόμου, η οποία όμως μεταβάλλει μία κατάσταση επί τα χείρω. Εδώ έχουμε μία αναδρομική ισχύ, η οποία αλλάζει μία κατάσταση επί τα βελτίω. Και απ’ αυτά που ακούσαμε από τον κύριο Υπουργό, αλλά και από τους εισηγητές και τους ομιλητές από τον ΣΥΡΙΖΑ, πρόκειται για ορισμένους, λίγους ανθρώπους και εδώ αυτό που γίνεται είναι να διορθωθεί μία αδικία, να βελτιωθεί μια κατάσταση. Και βέβαια αυτού του είδους η αναδρομικότητα στα νομικά συστήματα και στη νομική φιλοσοφία όχι μόνο δεν είναι καταδικαστέα, αλλά είναι κάτι που ο νόμος κάνει πάντα. Αλλά να μπω σε δύο ακόμη σχόλια από την εντύπωσή μου από τη συζήτηση και στην επιτροπή αλλά και σήμερα εδώ, στο Κοινοβούλιο. Το πρώτο είναι το εξής: Θεωρώ ότι αυτό το νομοσχέδιο είναι μία ψηφίδα, ένα κομμάτι σε ένα παζλ γενικότερων διοικητικών μεταρρυθμίσεων, τις οποίες επιχειρεί αυτήν τη στιγμή η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Και θα βάλω σε αυτές τις γενικότερες διοικητικές μεταρρυθμίσεις πρώτον το νομοσχέδιο για τη δημόσια διοίκηση, για το οποίο έχουμε ακούσει μερικά απ’ τα βασικά του χαρακτηριστικά και αρχές, δηλαδή το ότι θα δημιουργήσει ένα μητρώο για τους δημόσιους υπάλληλους ανάλογα με τις ειδικότητές τους και, επίσης, θα εισαγάγει ένα σύστημα αξιολόγησης στο οποίο και οι αξιολογητές θα αξιολογούνται, θα είναι αμφίδρομο και αμοιβαίο. Και το φτιάχνει ο φίλος και συνάδελφος, ο Χριστόφορος ο Βερναρδάκης, που απ’ ό,τι ακούσαμε προχθές έχει μόνο δύο συνεργάτες, ενώ ένας προηγούμενος Υπουργός του ιδίου Υπουργείου είχε πενήντα δύο.
Πρόσθεσε άλλους τέσσερις! Έρχονται και άλλοι.
Άλλους τέσσερις; Ναι. Από τους δύο να πάμε στους έξι. Ας πούμε έξι. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΑΡΕΜΕΝΟΣ]] Αυτό, λοιπόν, το νομοσχέδιο είναι ακριβώς κομμάτι μιας μεγάλης προσπάθειας, που μόνο μια κυβέρνηση της Αριστεράς πρέπει να παραδεχθούμε ότι θα μπορούσε να εισαγάγει. Διότι δεν έχει αυτά τα βαρίδια και αυτές τις υποχρεώσεις και τις υποθήκες, τις οποίες είχαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Σε σχέση με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, νομίζω ότι το αξιακό του υπόβαθρο γενικά είναι αυτό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Το βλέπουμε και στο άρθρο 4, που έχει σχέση με τις μεταθέσεις και τις τοποθετήσεις των κληρωτών. Εκεί εισάγεται μια λογική «δομημένης ελευθερίας», όχι απόλυτης. Διότι ο κληρωτός έχει το δικαίωμα μέσα στις πρώτες δέκα ημέρες της θητείας του να κάνει μια δήλωση και να δηλώσει σε ποιον τόπο θέλει να υπηρετήσει και μετά, με τη λειτουργία της μοριοδότησης των αντικειμενικών, των υπηρεσιακών και των κοινωνικών κριτηρίων, να αποφασιστεί πού θα πάει, βάζοντας μέσα στη λογική του Στρατού αυτό το στοιχείο της περιορισμένης -την είπα δομημένη - ελευθερίας της επιλογής και της αξιοπρέπειας. Η αξιοπρέπεια εμφανίζεται επίσης στο άρθρο που έχει σχέση με τις επιτροπές για τους οπλίτες, που εκεί καθαρά και ανοικτά λέγεται ότι «η προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας είναι μια βασική αρχή, την οποία αυτές οι ομάδες, οι επιτροπές για τη στήριξη των οπλιτών, θα λαμβάνουν υπ’ όψιν». Θα ήθελα να τελειώσω λέγοντας μερικές κουβέντες σαν μέλος της Εθνικής Επιτροπής των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η οποία στις 20 Ιανουαρίου εξέδωσε μια σειρά παρατηρήσεων και μου ζήτησε να τις μεταφέρω, όπως και έκανα, στην επιτροπή. Σε αυτές τις παρατηρήσεις της εθνικής επιτροπής σε σχέση με τους αντιρρησίες συνείδησης, υποστηρίζει η επιτροπή ότι είναι αναγκαίο, πρώτον, να αλλάξει η διάρκεια της εναλλακτικής υπηρεσίας των αντιρρησιών συνειδήσεως και να μην είναι μεγαλύτερη από το 50% της διάρκειας της κανονικής στρατιωτικής θητείας. Δεύτερον, η δυνατότητα συνεχών και αλλεπαλλήλων διώξεων των αντιρρησιών συνειδήσεως πρέπει και αυτή να σταματήσει. Μετά έθετε και το θέμα της σύνθεσης των επιτροπών, οι οποίες εξετάζουν την αίτηση για να γίνει κάποιος αντιρρησίας συνείδησης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω σε ένα λεπτό. Μερικές από αυτές τις αλλαγές τις έχει δεχθεί το Υπουργείο και νομίζω ότι είναι εξαιρετικά θετικό. Υπάρχουν άλλες, οι οποίες δεν έγιναν αποδεκτές, οι οποίες όμως είναι απαραίτητο σύντομα -όπως μας έχει πει ο κύριος Υπουργός - να μπουν σε ένα νέο ολοκληρωμένο σύστημα και νομοσχέδιο για τους αντιρρησίες συνείδησης. Τελειώνοντας, θα ήθελα να πω το εξής: Η κ. Φωτεινή Βάκη μίλησε, όπως κάνει ένας πολιτικός φιλόσοφος, για την πολιτική ανυπακοή. Εγώ θα ήθελα να το γενικεύσω, αγαπητοί συνάδελφοι. Η ανθρωπότητα αρχίζει με ανυπακοή. Στη θρησκευτική παράδοση ο Αδάμ και η Εύα παραβιάζουν, δεν υπακούουν στο Θεό και έτσι ξεκινάει η ανθρωπότητα. Στην ελληνική φιλοσοφική παράδοση, τη μυθολογία, ο Προμηθέας κλέβει τη φωτιά και έτσι ξεκινάει η ανθρωπότητα. Η ανυπακοή, η αντίρρηση, η αντίσταση δεν είναι απλώς κάτι το οποίο πρέπει, τέλος πάντων, επειδή είμαστε φιλελεύθεροι, να το παραδεχθούμε. Είναι συστατικό της ανθρώπινης ύπαρξης. Οποτεδήποτε σταθεροποιείται μια σχέση δύναμης, μια ισορροπία δυνάμεων, αυτόματα υπάρχει και αντίσταση. Ήταν προφανές ότι η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα έβρισκε αντιστάσεις από τους αγρότες και από άλλες ομάδες. Αυτή η δουλειά που έχει να κάνει τώρα ο ηθικός φιλόσοφος είναι…
Κύριε Δουζίνα, λόγω και του προχωρημένου της ώρας, κάνετε μια προσπάθεια να τελειώσετε. Τελικά τον Προμηθέα τον έδεσαν στον Καύκασο!
Τελειώνω με αυτό το επιχείρημα. Η διαφοροποίηση που θα κάνει ο ηθικός φιλόσοφος είναι ανάμεσα σε αντιστάσεις, οι οποίες είναι φυσικές, είναι ο νόμος της φύσης, αντιστάσεις που δεν είναι δυνατόν να αποφευχθούν και οι οποίες όμως προωθούν μόνο ατομικά ή συντεχνιακά συμφέροντα, και άλλες αντιστάσεις, οι οποίες στηρίζονται σε καθολικές αξίες και αρχές. Και συνείδηση τι ακριβώς σημαίνει; Σημαίνει το ηθικό υπόβαθρο στο οποίο στηρίζεται ο καθένας από εμάς. Όταν, λοιπόν, αυτό το ηθικό υπόβαθρο λέει ότι, είτε για λόγους ειρηνισμού είτε για άλλους λόγους, κάποιος δεν θέλει να πάει στον Στρατό, εμείς πρέπει όχι μόνο να το καταλάβουμε, να το αποδεχτούμε και να του δώσουμε την απόλυτη δημόσια αναγνώριση, αλλά επίσης να ευχαριστούμε αυτούς τους ανθρώπους. Γιατί χωρίς αυτή την ανυπακοή και την αντίρρηση συνείδησης και όλες τις άλλες αντιστάσεις, μερικές εκ των οποίων συμβαίνουν και σήμερα, οι κοινωνίες μας πεθαίνουν, γίνονται σκληρωτικές. Ο νόμος γίνεται πεπαλαιωμένος, δεν προχωρεί. Επομένως, είναι υποχρέωσή μας να καλοδεχόμαστε τον κόσμο, ο οποίος…
Κύριε Πρόεδρε, και η τήρηση του χρόνου είναι στοιχείο της δημοκρατίας.
Ευχαριστώ.
Η κ. Τριανταφύλλου έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είμαστε λίγοι στα έδρανα. Κατά την άποψή μου η ανυπακοή, αν είναι συνειδητή, συλλογική, έχει συγκεκριμένη στόχευση για αλλαγές, είναι αποτελεσματική. Ας πάμε λίγο στο θέμα μας. Κάθε νομοθέτημα παράγει ένα πολιτικό αποτέλεσμα, που πάντα θα βρίσκουμε μπροστά μας. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο δεν αποτελεί ριζοσπαστική θέσπιση, σε καμμία περίπτωση. Ρυθμίζει θέματα μεταθέσεων οπλιτών, υιοθετώντας ένα σύστημα κριτηρίων μοριοδότησης - δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση, τα είπαν όλα - , κριτήρια υπηρεσιακά, αντικειμενικά, διεύρυνση κοινωνικών κριτηρίων, καθιέρωση οικονομικών κριτηρίων και λοιπά. Άκουσα έωλα επιχειρήματα. Για παράδειγμα, άκουσα έναν συνάδελφο που έλεγε: «Πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν κριτήρια, όταν πρώτιστο κριτήριο είναι η επιχειρησιακές και οι υπηρεσιακές ανάγκες; Πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, όταν μιλάμε για Ένοπλες Δυνάμεις;». Χωρίς μεγαλοστομίες, είναι μία προσπάθεια να αμβλυνθεί, να ελαχιστοποιηθεί το πανθομολογούμενο φαινόμενο του «βύσματος». Γιατί, για να σπάσει η πελατειακή σχέση, να σπάσει η ευνοιοκρατία, δεν αρκεί ένας νόμος. Και σημειωτέον, δεν κάνουν όλοι οι Βουλευτές τα ίδια. Ακούστηκε από έναν συνάδελφο της Νέας Δημοκρατίας να παραδέχεται ότι έχει κάνει ρουσφέτια. Εγώ δεν έχω κάνει. Και νομίζω ότι, όπως εκείνος είχε το θάρρος να το πει, έτσι κι εγώ ή και πολλοί άλλοι συνάδελφοι πρέπει να έχουνε το δικαίωμα να το λένε και να το υπερασπίζονται. Αναρωτήθηκαν οι συνάδελφοι τι καινούργιο φέρνει το νομοσχέδιο και ποια η διαφορά ανάμεσα σε ένα νομοσχέδιο και στα κανονιστικά πλαίσια που υπήρχαν και βάσει των οποίων υλοποιούνταν οι μεταθέσεις και τα υπόλοιπα. Ούτε λίγο ούτε πολύ, ακούστηκε ότι είναι αχρείαστο το νομοσχέδιο, άρα είναι εκ του περισσού η όλη διαδικασία, η πρώτη φορά που αυτό το θέμα γίνεται αντικείμενο νομοθετικής ρύθμισης. Απάντησε ο Υπουργός με οκτώ σημεία στο τι καινούργιο φέρνει. Αλήθεια, κύριοι συνάδελφοι και συναδέλφισσες, είναι το ίδιο πράγμα αυτό που γινόταν ως τώρα, με ομολογημένο το ρουσφέτι, με τη δημοσιοποίηση και τον έλεγχο των μορίων; Γιατί για κάθε ΕΣΣΟ θα ανακοινώνονται οι πέντε χαμηλότερες βαθμολογίες και μεταθέσεις και οι τοποθετήσεις που προέκυψαν από αυτές. Και αυτή η διαδικασία στην εξέλιξή της θα δημιουργήσει μία τράπεζα δεδομένων, με τα χαρακτηριστικά, με το είδος, με τον αριθμό μορίων ανά κριτήριο, που συγκεντρώνουν οι οπλίτες οι οποίοι μετατίθενται. Θέλω να επιμείνω στην έννοια του ελέγχου και μάλιστα του πολιτικού ελέγχου. Ο πολιτικός έλεγχος των Ενόπλων Δυνάμεων είναι κατάκτηση της δημοκρατίας. Καθιερώνεται από το Σύνταγμα, αλλά υπονομεύεται από τον κομματικό έλεγχο και αυτό έχει επικίνδυνες συνέπειες, όχι μόνο στη λειτουργία, αλλά και στη συνοχή, το αξιόπιστο και το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων αλλά και στο σύνολο του δημόσιου βίου. Γίνεται πολύς λόγος για το αξιόμαχο και σωστά, το οποίο σωστά δεν αμφισβητείται, όπως δεν αμφισβητείται και η κοινωνική προσφορά των Ενόπλων Δυνάμεων. Οι Ένοπλες Δυνάμεις, όμως, δεν είναι τσιφλίκι κανενός και πρέπει να γίνει κατανοητό ότι οι αποφάσεις μας παράγουν κοινωνικά αποτελέσματα, παράγουν προβλήματα και για τις Ένοπλες Δυνάμεις, για τα στελέχη και για τους οπλίτες τους. Τα προβλήματα στον εκπαιδευτικό μηχανισμό και στα μέσα που διαθέτουν οι Ένοπλες Δυνάμεις, οι μισθολογικές περικοπές, οι ιδιωτικοποιήσεις τμημάτων της αμυντικής βιομηχανίας αφορούν άμεσα τις Ένοπλες Δυνάμεις. Αναφέρθηκαν αρκετοί στην τροπολογία για τα ναυπηγεία. Οι μόνιμες λύσεις, οι ουσιαστικές λύσεις είναι αυτές που μιλούν μόνο για εθνικό σχεδιασμό. Κρατάω το ότι υπάρχουν πολύ σημαντικά άρθρα στο νομοσχέδιο. Για την οικονομία του χρόνου δεν θα αναφερθώ σε αυτά. Ωστόσο, είναι άρθρα που προωθούν τη σύνθεση και τη σύμπραξη στρατιωτικών και πολιτικών δομών και αυτό είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Παρέχεται η δυνατότητα διασύνδεσης σπουδών, επαγγέλματος με τη στρατιωτική θητεία. Αναφέρθηκαν τα παραδείγματα των γιατρών, των δικηγόρων και λοιπά. Ρυθμίζονται θέματα μοριοδότησης και απόκτησης αναγνωρισμένης εργασιακής εμπειρίας και σε άλλες ειδικότητες. Υπάρχουν ρυθμίσεις -το είπαν όλοι οι προηγούμενοι συνάδελφοι - για τους αντιρρησίες συνείδησης και τους ανυπότακτους και βεβαίως υπάρχουν ρυθμίσεις για το μόνιμο προσωπικό. Ακούγονται και ακούστηκαν εκθειαστικά λογύδρια για τις Ένοπλες Δυνάμεις, οι οποίες -πρέπει να πούμε - υπερασπίζονται τα εθνικά συμφέροντα, δηλαδή τα λαϊκά συμφέροντα. Αναρωτιέμαι, ωστόσο, πώς θεωρείται δεδομένος ο σεβασμός μας προς αυτούς τους ανθρώπους, τα στελέχη και τους οπλίτες, ύστερα από τα μέτρα που μόλις προηγουμένως ανέφερα. Ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον να εξασφαλίσουμε τέτοιες αλλαγές, που δεν θα υποσκάπτουν το ηθικό των Ενόπλων Δυνάμεων. Είναι από τα επίδικα ζητήματα της πολιτικής πάλης και γνωρίζουμε όλοι, καθώς και αυτοί που υπηρετούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, για τον ελληνικό λαό ότι όλους μάς παρακολουθούν. Όλους μάς παρακολουθούν στον πολιτικό αγώνα που δίνουμε ο καθένας από την πλευρά του. Τα περισσότερα απ’ όσα ακούστηκαν σήμερα εδώ εντάσσονται στην προσπάθεια να πείσουν την ελληνική κοινωνία πως η σημερινή Κυβέρνηση είναι μία αλλοτριωμένη, ανίκανη, αδίστακτη και πλήρως υποταγμένη Κυβέρνηση, η οποία έρχεται να εφαρμόσει το τρίτο και καταστρεπτικότερο μνημόνιο, κι ότι όλοι είναι ίδιοι. Ένα μεγάλο μέρος του λαού μας που σήμερα κινητοποιείται, που έπαψε να διαχωρίζεται με κομματικούς και συνδικαλιστικούς όρους - αλλά ποτέ δεν θα πάψουν να υπάρχουν οι ταξικοί όροι - , διεκδικεί να ανοίξει ο κοινωνικός διάλογος και να παρθούν εκείνες οι αποφάσεις που θα θωρακίσουν τη λειτουργία του κοινωνικού κράτους. Ο λαός μας, που πρώτος σε όλη την Ευρώπη τόλμησε να συγκρουστεί με το παλιό και πήρε πολύ μικρή νίκη, είναι αλήθεια, γνωρίζει ποιοι είναι μαζί του και ποιοι όχι. Εγώ προτείνω να μάθουμε να τους ακούμε όλους. Βεβαίως πρέπει να ακούμε αυτούς που φωνάζουν, αλλά πρέπει να μάθουμε να ακούμε και αυτούς που σιωπούν. Νομίζω ότι πραγματικά θα μας ωφελήσει όλους. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Τριανταφύλλου, η οποία, παρ’ όλο που είχε μπόνους λόγω Αιτωλοακαρνανίας, δεν έκανε χρήση. Τον λόγο έχει η κ. Σταμπουλή.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, είναι δύσκολο βέβαια να μην επαναλάβω κάποια απ’ όσα είπαν οι προηγούμενοι ομιλητές και ομιλήτριες. Θα προσπαθήσω, αλλά δεν μπορώ να μην πω ότι το σημερινό νομοσχέδιο - για το οποίο πολλά ακούστηκαν ήδη - δεν κάνει τίποτε περισσότερο απ’ αυτό που λέει ο τίτλος του: «Ρύθμιση θεμάτων μεταθέσεων οπλιτών, μέριμνας προσωπικού και άλλες διατάξεις». Είναι διατάξεις σεβασμού δικαιωμάτων των ένστολων πολιτών, από το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης μέχρι το δικαίωμα στην άνοδο του μορφωτικού επιπέδου και από το δικαίωμα στη δίκαιη επαγγελματική κρίση χωρίς παράλογους αποκλεισμούς -πιθανόν και σκοπιμότητας - μέχρι το δικαίωμα να καταγγέλλονται οι αυθαιρεσίες, οι παραβιάσεις, οι καταχρήσεις εξουσίας -αν θέλετε να πούμε έτσι, κύριε Κεφαλογιάννη, δεν είναι εδώ ο εισηγητής σας, τέλος πάντων - όχι στο ίδιο το πρόσωπο που τις διέπραξε, αλλά σε κάποιο άλλο αρμόδιο, εξειδικευμένο, που αναφέρεται στην ιεραρχία και -o tempora o mores! - ενημερώνει και την αρμόδια επιτροπή της Βουλής. Πραγματικά δεν καταλαβαίνω τις αντιρρήσεις της Αντιπολίτευσης, που δεν αμφισβητεί την αναγκαιότητα ενός δίκαιου συστήματος τοποθετήσεων και μεταθέσεων, αλλά αντίθετα διεκδικεί την πατρότητά του, έστω και όχι σε επίπεδο νόμου. Δεν αμφισβητεί το ίδιο το σύστημα της μοριοδότησης. Αμφισβητεί τις καλές προθέσεις του πολιτικά υπεύθυνου Υπουργού για την εφαρμογή του νόμου. Με αυτόν τον τρόπο, όμως, ταυτόχρονα αμφισβητεί και τη συνταγματική τάξη, που ορίζει τον εκπρόσωπο της εκτελεστικής εξουσίας να έχει τον τελικό έλεγχο της εκτέλεσης όσων ψηφίζουμε εδώ και να υπόκειται αυτός στον δικό μας έλεγχο, στον κοινοβουλευτικό έλεγχο της νομοθετικής εξουσίας. Θεωρώ άξια επισήμανσης την προσπάθεια να εξαντλούνται οι δυνατότητες τοποθέτησης στον τόπο προτίμησης, αφού δηλώνονται τέσσερις δήμοι σε δύο τουλάχιστον φρουρές, τουτέστιν σε δύο περιφέρειες. Αυτό είναι δείγμα της πραγματικά λεπτομερούς και σε βάθος δουλειάς που έχουν κάνει οι αρμόδιες Υπηρεσίες για να συντάξουν αυτό το νομοσχέδιο. Όσο για τις εξαιρέσεις, όχι μόνο απαιτούνται αιτιολογημένες αποφάσεις της ιεραρχίας, αλλά και ενημερώνεται για αυτές επίσης η αρμόδια επιτροπή της Βουλής σε τακτά διαστήματα. Διπλά προστατευμένο, λοιπόν, είναι το σύστημα και από το πολιτικό και από το στρατιωτικό βύσμα. Μήπως γι’ αυτό δεν αρέσει στην Αντιπολίτευση, που είναι εθισμένη να τροφοδοτεί το ένα με το άλλο; Η εκπλήρωση μέρους της υποχρεωτικής υπηρεσίας υπαίθρου από οπλίτη γιατρό σε θέση που δεν πληρώθηκε με τις διαδικασίες του Υπουργείου Υγείας, συνήθως κατά το τελευταίο μέρος της θητείας του, δεν είναι κάτι καινοφανές. Υπήρχε και όταν έκανα και εγώ αγροτικό. Αδράνησε για κάποια χρόνια, για λόγους που δεν είναι του παρόντος, και επανέρχεται σ’ αυτό τον νόμο μαζί με τη δυνατότητα των νομικών να κάνουν μέρος της άσκησής τους και άλλων επαγγελματιών να μοριοδοτούνται από την άσκηση δραστηριότητας που σχετίζεται με το επάγγελμά τους στη διάρκεια της θητείας τους. Δεν έχει, όμως, τίποτα κοινό με άλλου τύπου φαεινές ιδέες -λείπει ο εμπνευστής τους- για απλήρωτη εργασία επιστημόνων με πρόσχημα τη θητεία. Πάμε στην άλλη διάταξη, που έχει δεχθεί τους μύδρους της Αντιπολίτευσης, το άρθρο 12, που δίνει τη δυνατότητα σε ανυπότακτους αλλά και αντιρρησίες συνείδησης, που, λόγω της στρεβλής αντιμετώπισής τους, χαρακτηρίζονται συνήθως και αυτοί ως ανυπότακτοι, να βγουν απ’ αυτόν τον φαύλο κύκλο, να τακτοποιήσουν τις υποχρεώσεις τους με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Στα σοβαρά τώρα, ζητά κάποιος να κάνουν εναλλακτική θητεία άνθρωποι οι οποίοι, όταν δήλωσαν αντιρρησίες συνείδησης πριν από το 1997, δηλαδή πριν από είκοσι χρόνια, δεν υπήρχε εναλλακτική θητεία και θα την κάνουν τώρα; Αυτό το θέμα αφορούν και οι τροπολογίες που έχουμε συνυπογράψει Βουλευτές και Βουλεύτριες του ΣΥΡΙΖΑ, κύριε Υπουργέ, και για τη σύνθεση του συμβουλίου που κρίνει ποιοι πληρούν τις προϋποθέσεις, για να χαρακτηριστούν αντιρρησίες συνείδησης, διότι η τωρινή του σύνθεση είναι μια βασική αιτία της στρεβλής αντιμετώπισης στην οποία αναφέρθηκα, και για την εύλογη μείωση της επιπλέον διάρκειας της εναλλακτικής θητείας στο συν 50% της ένοπλης και για τον εξορθολογισμό του υπολογισμού των διοικητικών προστίμων και του ποσού εξαγοράς για όσους έχουν αυτό το δικαίωμα, αλλά κυρίως για την κατάργηση του ονείδους των αλλεπάλληλων διώξεων, κυρώσεων και προστίμων, σε πρόσωπα που έχουν ήδη κηρυχθεί ανυπότακτα, πρακτική που έχει επιφέρει επανειλημμένες καταδίκες της χώρας από διεθνή δικαστήρια και οργανισμούς και που ο δικός μου πατριωτισμός αυτό δεν το ανέχεται και το θεωρεί ντροπή. Άλλες κατηγορίες και με άλλη προέλευση, βέβαια, όπως το γεγονός ότι δεν πνίγουμε τους αθώους ανθρώπους που ζητούν καταφύγιο στη χώρα μας, τις θεωρεί τιμή ο δικός μου πατριωτισμός. Το άρθρο 25 αναιρεί τον αποκλεισμό από την εξέλιξη στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων που βαθμολογήθηκαν από «15» μέχρι «18,99» στα «20» και επίσης έχει επικριθεί από την Αντιπολίτευση, η οποία επικαλείται την αριστεία, αλλά ξεχνά την αποστροφή της για τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις -αποστρατείες, εν προκειμένω - στις οποίες θα οδηγούσε αυτή η διάταξη, εάν παρέμενε όπως ήταν, ανθρώπους που κάθε άλλο παρά ανεπαρκείς στη δουλειά τους είναι, έστω και με το τεκμήριο αυτής της βαθμολογίας, δηλαδή «15», «16», «17» στα «20». Αφού κάποιοι -και αυτός λείπει - επέλεξαν να σχολιάσουν το παρόν, ανασύροντας από το παρελθόν το αλήστου μνήμης «δεν δικαιούσθε διά να ομιλείτε», θα ρωτήσω και εγώ: Δικαιούνται για να ομιλούν για την τωρινή αδυναμία της Κυβέρνησης να πληρώσει δέκατη τρίτη σύνταξη αυτοί που ωρύονταν το καλοκαίρι «φέρτε μια οποιαδήποτε συμφωνία»; Θα ρωτήσω: Δικαιούνται να μιλούν για ασφαλιστικό σύστημα, που τα λεφτά των ανθρώπων πιάνουν τόπο γιατί επενδύονται, σε ανθρώπους που πάρα πολύ πρόσφατα είδαν τα λεφτά των ταμείων τους να εξανεμίζονται, μία επειδή «επενδύθηκαν» στο Χρηματιστήριο, δύο επειδή ξαναεπενδύθηκαν στα δομημένα ομόλογα, τρεις επειδή παρέμειναν επενδεδυμένα και υπέστησαν το περίφημο PSI; Θα ρωτήσω: Δικαιούνται να ομιλούν οπαδοί του νεοφιλελευθερισμού για διατήρηση αυτόνομου του ΟΓΑ, τη στιγμή που αυτό εξαρτάται από τη χρηματοδότησή του από τον κρατικό προϋπολογισμό κατά ενενήντα τοις εκατό; Τέλος, θα ρωτήσω αν δικαιούνται να ομιλούν οι πολέμιοι της βίας, από όπου και αν προέρχεται, για να απαξιώσουν τη νηφάλια στάση του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης απέναντι στους διαμαρτυρόμενους αγρότες, αλλά και σε μερικές δεκάδες ροπαλοφόρων χρυσαυγιτών, που προσπαθούν να επωφεληθούν από την κατάσταση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Διότι ο λύκος στην αντάρα χαίρεται, αλλά το ψέμα έχει κοντά ποδάρια. Ο διάλογος με τους αγρότες θα αρχίσει, οι έξαλλες κραυγές δεν θα τον εμποδίσουν για πολύ και τότε θα γίνει πασιφανές ποιοι τούς κοροϊδεύουν και ποιοι τούς εξασφαλίζουν ένα βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα, που θα είναι ένα από τα επόμενα νομοσχέδια. Ευχαριστώ.
Ο κ. Κυριαζίδης έχει τον λόγο.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, προ πολλών ετών, δεκαετιών ενδεχομένως, ακούγαμε έναν Υπουργό της τότε κυβέρνησης, τον Κουτσόγιωργα, που έλεγε «δεν δικαιούσθε διά να ομιλείτε». Το ακούσαμε και από τη συνάδελφο που μόλις κατήλθε από το Βήμα, ότι δεν δικαιούμαστε να ομιλούμε. Αγαπητή συνάδελφε, έχουμε το δικαίωμα να ομιλούμε. Εάν και αυτό μας το απαγορεύσετε, νομίζω ότι ακολουθείτε έναν δρόμο πολύ ολισθηρό. Και βεβαίως σε ό,τι αφορά τους αγρότες, εάν εννοείτε για τη Θεσσαλονίκη σήμερα, άγριο ξύλο έπεσε, αν ανατρέξετε να δείτε στα μέσα ενημέρωσης. Άρα ακολουθείτε έναν δρόμο ολισθηρό.
Στον κ. Θεοχάρη τα παράπονα. Πόσες φορές να το πω;
Εύχομαι και ελπίζω η συνέχεια της διακυβέρνησής σας να είναι πιο μετριοπαθής και πιο ορθή, για το καλό αυτής της κοινωνίας. Αναγνωρίσαμε και πάρα πολλές φορές είπαμε για τα δικά μας λάθη, ελπίζοντας ότι δεν θα επαναληφθούν, αλλά δυστυχώς βλέπουμε να επαναλαμβάνονται κατά τον χειρότερο τρόπο. Κύριε Υπουργέ, ακούστηκε και από άλλους συναδέλφους που μίλησαν για συγκεκριμένα άρθρα, οφείλω όμως και πάλι να επαναλάβω, διότι δεν γνωρίζω αν τελικά θα υιοθετήσετε την άποψη σε ό,τι αφορά το άρθρο 9 για την αναγνώριση του χρόνου δικηγορικής άσκησης και σε εκείνους τους αξιωματικούς, οι οποίοι κατέχουν τη νομική επιστήμη, όχι βέβαια σε γραφεία Υπουργών ως σύμβουλοι, αλλά, όπως πολύ καλά γνωρίζετε και εσείς πλέον, που ασκούν αυτή τη νομική επιστήμη, θα έλεγα, επισταμένως, με καθαρό και παραγωγικό τρόπο. Είναι άδικο, λοιπόν, να διαχωρίζετε εντός των Ενόπλων Δυνάμεων εκείνους τους αξιωματικούς σε καλούς ή «όχι κακούς», με έναν τρόπο όχι ισόνομο, και βεβαίως τούτο είναι άδικο. Οφείλω να αναφερθώ και πάλι στο άρθρο 11, σε ό,τι αφορά το επίδομα εξομάλυνσης που αφορά συζύγους που τελούν σε διάσταση, είναι σε διάζευξη ή σε εκείνους τους άγαμους στρατιωτικούς, που πράγματι ορθά επεκτείνεται το επίδομα εξομάλυνσης - εννοώ στους άγαμους που έχουν τέκνα. Όμως, δυστυχώς δεν συμπεριλαμβάνετε και τους εργαζόμενους στα Σώματα Ασφαλείας, αστυνομικούς, πυροσβέστες και λιμενικούς. Εδώ είναι άξιον απορίας γιατί γίνεται αυτή η διάκριση, όταν μάλιστα είναι γνωστό ότι έχουν ίδιο καθεστώς μισθολογικό και όχι μόνο. Θα έλεγα ότι ο αριθμός δεν είναι τέτοιος, που να μην μπορεί κανείς να τον προσεγγίσει από οικονομικής πλευράς. Και στα τρία αυτά Σώματα περίπου χίλια στελέχη είναι αυτά τα οποία, θα έλεγα, ότι θα είχαν μία υποβοήθηση από αυτό το επίδομα. Δύο μέτρα και δύο σταθμά, λοιπόν, και βεβαίως είναι άξιον απορίας πώς η Αριστερά του δικαίου και σε αυτό το σημείο δεν εφαρμόζει την ισονομία, τη δικαιοσύνη. Θα ήθελα, βεβαίως, να αναφερθώ και στις ετήσιες κρίσεις - μιας και μιλάμε για τις τροπολογίες - , μια τροπολογία που θα έλεγα ότι εσπευσμένως έφερε ο Αναπληρωτής Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, σε ό,τι αφορά την «αποπομπή» του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας. Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι κανονικά οι κρίσεις ξεκινούν από τις 20 Γενάρη -τότε ξεκινούσαν - , έτσι ώστε οι ετήσιες εκθέσεις να διαβιβαστούν από όλη την Ελλάδα στο Αρχηγείο, προκειμένου στη συνέχεια να υπάρχει μία αξιολόγηση ολόκληρο τον Φλεβάρη και στη συνέχεια, αρχές Μάρτη, να αρχίσουν οι ετήσιες κρίσεις. Δυστυχώς, όλα αυτά έγιναν εσπευσμένως με ένα προεδρικό διάταγμα, το οποίο - όπως είπα και στην πρωτομιλία μου - από το Συμβούλιο της Επικρατείας εστάλη πίσω, προκειμένου να διορθωθεί. Εκεί βεβαίως υπήρχε εκείνη η πραξικοπηματική συμπεριφορά της Κυβέρνησης -εννοώ ως διάταξη - , που με προεδρικό διάταγμα προσπάθησε να θέσει εκτός Σώματος τον Αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας, όταν γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ότι το ΚΥΣΕΑ για συγκεκριμένους λόγους μπορεί να προχωρήσει σ’ αυτήν την «απόλυση» του Αρχηγού, είτε με δική του αίτηση είτε αν κριθεί ότι έχει διαπράξει κάποιο «ατόπημα», προκειμένου να αποπεμφθεί, ή αν δεν εκπληρώνει το κύρος και την αποστολή για την οποία έχει επιλεγεί. Τίποτε από όλα αυτά δεν συμβαίνει και όμως προχωράτε εκτάκτως, με διάταξη πλέον νόμου, γιατί σας το επέβαλε το Συμβούλιο της Επικρατείας. Δεν έγινε δυνατή αυτή η δική σας «υπέρβαση», με αποτέλεσμα σήμερα να έρχεται αυτή η τροπολογία, προκειμένου να προχωρήσετε εκτάκτως - άγνωστο για ποιον λόγο - σε αυτές τις κρίσεις. Πράγματι θα μπορούσε αυτή η ρύθμιση να ισχύσει από την επόμενη χρονιά, φυσιολογικά, θα έλεγε κανείς. Το ερώτημα που μπαίνει είναι: Γιατί αυτή η σπουδή; Γιατί δημιουργείτε αυτή την ανωμαλία στην Αστυνομία, στην οποία το προσωπικό βρίσκεται πλέον σε μία κατάσταση αναμονής και αναστολής κάθε λειτουργίας, καθότι δεν γνωρίζει τι ακριβώς θα συμβεί; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ στο ενδιαφέρον σας, σε ό,τι αφορά τη σημερινή τοποθέτηση του Υπουργού Οικονομικών κ. Χουλιαράκη, αναφορικά με εκείνο το επίμαχο θέμα που βασανίζει και τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας, τη συμμόρφωση της Κυβέρνησης με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Τελικά ο Υπουργός σήμερα το πρωί, απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση, με κάθε τρόπο έδωσε ένα τέλος στην όποια προσμονή των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, παρά τις όποιες δεσμεύσεις του Υπουργού Άμυνας πέρυσι. Διότι υπήρξαν δεσμεύσεις του Υπουργού Άμυνας πέρυσι, ότι το υπόλοιπο 50% από αυτό που είχε ρυθμίσει η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ θα δινόταν από εσάς. Οι Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας, τα στελέχη, βρίσκονταν σε μία ικανοποίηση κατά το ήμισυ και το άλλο ήμισυ θα το δίνατε εσείς ως Κυβέρνηση. Έρχεται, λοιπόν, στο τέλος Ιουνίου του χρόνου που πέρασε, δέσμευση του Υπουργού Άμυνας, προεκλογικά, ότι, αν δεν δοθεί μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου, θα αποσυρθεί, θα παραιτηθεί, διότι δεν εφαρμόζεται, δεν εφαρμόζει η Κυβέρνηση την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Σήμερα θα έλεγα ότι κατά έναν τρόπο τραγικό για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας αυτό πλέον είναι ένας μύθος. Με την απάντηση που έχει δοθεί με αυτόν τον τρόπο από πλευράς του αρμοδίου Υπουργού, έχει χαθεί -θα έλεγα - οποιαδήποτε προσμονή ότι πρόκειται να πάρετε το παραμικρό. Δυστυχώς, αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα. Ευχαριστώ.
Ακολουθεί ο κ. Ντζιμάνης. Ελάτε, Στρατηγέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί της διαδικασίας.
Ορίστε, κύριε Δαβάκη.
Κύριε Πρόεδρε, εδώ και αρκετή ώρα δεν παρίσταται ο αρμόδιος Υπουργός. Νομοθετούμε χωρίς την παρουσία της Κυβέρνησης.
Βγήκε για λίγο, κύριε Δαβάκη, και θα επιστρέψει.
Να περιμένουμε λίγο, κύριε Πρόεδρε. Δεν είναι δυνατόν να μην ακούει η Κυβέρνηση. Απλά είναι μόνος του ο άνθρωπος και χρειάστηκε να βγει λίγο έξω. Ας περιμένουμε.
Απλώς, θα πούμε κάποιες προτάσεις τώρα επί των άρθρων και νομίζω ότι θα πρέπει να είναι εδώ. Δεν έχει ξαναγίνει αυτό.
Θα ειδοποιηθεί να επιστρέψει στα έδρανα, κύριε Δαβάκη. Ορίστε, ήρθε. Κύριε Ντζιμάνη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε αυτό το σημείο θα ήθελα να κάνω μία παρέμβαση και να διατυπώσω την άποψή μου σχετικά με το θέμα, που και συζητήθηκε εκτεταμένα στην κοινοβουλευτική επιτροπή, αλλά και προβλήθηκε από κάποια μερίδα μέσων ενημέρωσης τις τελευταίες μέρες. Και βέβαια δεν είναι άλλο από το θέμα της βαθμολογίας των αξιωματικών στα υποχρεωτικά σχολεία εκπαίδευσης. Το παρόν νομοσχέδιο το μόνο που κάνει είναι να επαναφέρει τη σταθερότητα μιας κατάστασης που ίσχυε από το 1996 έως το 2010 και φυσικά να αποκαταστήσει την αδίκως, κατ’ εμέ αλλά και κατά κοινή ομολογία, διακοπτόμενη σταδιοδρομική εξέλιξη νέων αξιωματικών, που κινδυνεύουν να παραμεριστούν σταδιοδρομικά για το υπόλοιπο της καριέρας τους, λόγω της επίδοσής τους σε κάποιο υποχρεωτικό σχολείο των Ενόπλων Δυνάμεων. Θα μιλήσω συγκεκριμένα, καθώς η μακρόχρονη παρουσία μου στον χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων, όπου υπηρέτησα για τριάντα επτά και πλέον χρόνια, μου επιτρέπει να έχω σαφή άποψη για το θέμα. Κατ’ αρχάς, επειδή πολύς λόγος έγινε για τη δυνατότητα επιλεκτικής προώθησης κάποιων αξιωματικών σε ανώτατο βαθμό, σας ενημερώνω ότι σύμφωνα με τον ν. 3883/2010, ο οποίος θέσπιζε τα αυστηρότερα όρια της βαθμολογίας για την επίδοση «Λίαν Καλώς», ορίζεται πως, για όσα στελέχη μέχρι 31-12-2012 είχαν συμπληρώσει είκοσι πέντε χρόνια υπηρεσίας εξακολουθεί να ισχύει το παλιό, προϊσχύον, ευνοϊκότερο καθεστώς της βαθμολογίας του ν. 2439/1996. Δεν μπορούμε να μιλάμε για δήθεν ευνοϊκή και μεροληπτική μεταχείριση - κατά τα λεγόμενά σας - αξιωματικών, που με τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 91 του ν.3883/2010 σήμερα έχουν είκοσι εννέα χρόνια υπηρεσίας, έχοντας αποφοιτήσει από τα προβλεπόμενα υποχρεωτικά σχολεία με κριτήριο την ευνοϊκότερη βαθμολογία του ν. 2439/1996. Και τούτο, γιατί η σχετική υπουργική απόφαση προβλέπει ότι απαιτείται μέχρι και τον βαθμό του ταγματάρχη ο αξιωματικός να περατώσει τα υποχρεωτικά σχολεία. Η παραπάνω κατηγορία αξιωματικών έχει αποφοιτήσει με κριτήριο τη διευρυμένη βαθμολογία «Λίαν Καλώς» του ν.2439/1996. Επομένως δεν τίθεται ζήτημα αξιολόγησης της απόδοσης των υποχρεωτικών σχολείων των παλαιοτέρων αξιωματικών, που βρίσκονται σήμερα σε ανώτερους βαθμούς, παρά μόνο των νεότερων, που υπάγονται στον ν. 3883/2010. Ως υποχρεωτικά σχολεία εκπαίδευσης, σύμφωνα με την υπουργική απόφαση του 2011 με τίτλο «Σχολεία υποχρεωτικής φοίτησης μονίμων αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων», καθορίζονται το βασικό και προχωρημένο σχολείο στον βαθμό του ανθυπολοχαγού και λοχαγού αντίστοιχα και η Σχολή Διοίκησης Επιτελών μέχρι τον βαθμό του ταγματάρχη. Όσον αφορά το επιχείρημα που επικαλείστε για μερίδα αξιωματικών, οι οποίοι δεν πέτυχαν δήθεν την απαιτούμενη βαθμολογία «Λίαν Καλώς» στη Σχολή Πολέμου, η οποία αποτελεί προϋπόθεση για την κατ’ απόλυτο εκλογή τους, δεν ευσταθεί. Και θα σας εξηγήσω γιατί. Κατ’ αρχάς, σύμφωνα με το άρθρο 25 του ν.3883/2010, κριτήριο για την προαγωγή κατ’ απόλυτο εκλογή των αντισυνταγματαρχών αποτελεί η αποφοίτηση από τα υποχρεωτικά για προαγωγή σχολεία με βαθμό «Εξαίρετα». Το υπ’ όψιν σχέδιο νόμου δεν επιφέρει καμμία τροποποίηση σε αυτή την κλίμακα βαθμολογίας και κλείνει εδώ το συγκεκριμένο θέμα. Τώρα, όσον αφορά τους Συνταγματάρχες, προβλέπεται ότι, για να κριθούν προακτέοι κατ’ εκλογή, πρέπει κατά την κρίση των αρμοδίων συμβουλίων κρίσεων να έχουν αποφοιτήσει ευδοκίμως από την Ανωτάτη Διακλαδική Σχολή Πολέμου και για την προαγωγή κατ’ απόλυτο εκλογή με βαθμολογία «Λίαν Καλώς». Το επιχείρημα που προβάλλεται, ότι η διάταξή μας αποτελεί σαφή παρέμβαση στις επικείμενες κρίσεις του Μαρτίου, δεν ευσταθεί. Πράγματι, η βαθμολογία «Λίαν Καλώς» στην ΑΔΙΣΠΟ αποτελεί προϋπόθεση στην προαγωγή κατ’ απόλυτη εκλογή των συνταγματαρχών και πολλοί έσπευσαν να ερμηνεύσουν ότι η διάταξη που εισάγουμε έχει αυτή τη σκοπιμότητα. Και εδώ, όμως, ουδεμία παρέμβαση δύναται να πραγματοποιηθεί. Προσεκτικότερη ανάγνωση της διάταξης μας οδηγεί σε ένα άλλο συμπέρασμα: Η επανάληψη των κρίσεων προβλέπεται αποκλειστικά και μόνο για αξιωματικούς οι οποίοι κρίθηκαν διατηρητέοι στον γραπτό βαθμό, λόγω φοίτησης στα υποχρεωτικά σχολεία, με βαθμολογία «Καλώς». Κατηγορηματικά σας επισημαίνω ότι δεν μπορεί να γίνει και για την αναβαθμολόγηση της αξιολόγησης στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου. Ο λόγος είναι ότι οι συνταγματάρχες με απόδοση «Καλώς» στη ΑΔΙΣΠΟ, οι οποίοι ενδεχόμενα να προσφύγουν για επαναβαθμολόγησή τους μετά την εφαρμογή του νέου νόμου, δεν εμπίπτουν στην κατηγορία των αξιωματικών, που μέχρι σήμερα κρίθηκαν διατηρητέοι στον γραπτό βαθμό για την προαγωγή τους. Η απόδοση με βαθμολογία λιγότερο από «Λίαν Καλώς» στην ΑΔΙΣΠΟ δεν αποτελεί λόγο για τη δυσμενή κρίση διατηρητέος στον γραπτό βαθμό, όπως συμβαίνει για τις κατηγορίες νεότερων αξιωματικών στα υποχρεωτικά σχολεία. Μετά απ’ όλα αυτά, πιστεύω ότι οι ανησυχίες σας και οι αντιρρήσεις για την αριστεία και για την ιεραρχία των Ενόπλων Δυνάμεων δεν ευσταθούν. Η μόνη ανησυχία σας προκύπτει από τη συνειδητοποίηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτελεί μια αριστερή παρένθεση, αλλά ένα κόμμα το οποίο πρόκειται να κυβερνήσει για πολλά χρόνια ακόμα την Ελλάδα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστούμε. Ορίστε, κύριε Δαβάκη, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν αναφερθώ σε ορισμένα άρθρα για τα οποία ήθελα να κάνω κάποιες παρατηρήσεις, θα ήθελα να τοποθετηθώ σ’ αυτό που ελέχθη κατά κόρον σ’ αυτήν την Αίθουσα, σχετικά με το ότι η στρατιωτική θητεία αποτελεί χαμένο χρόνο για έναν νέο Έλληνα, για ένα Ελληνόπουλο, το οποίο υποχρεούμενο - είτε συνειδητοποιημένα είτε μη συνειδητοποιημένα, καταναγκαστικά κατά την άποψη τη δική σας - να υπηρετήσει τη θητεία του στις Ένοπλες Δυνάμεις, υπηρετεί το υψηλότερο, το ιερότερο, το ιδανικότερο απ’ όλα εκείνα τα στοιχεία που αποτελούν στοιχεία της εθνικής μας ταυτότητας και του πατριωτισμού μας, που είναι η υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας και της ανεξαρτησίας της χώρας μας. Άρα θεωρώ ότι ο χαμένος χρόνος δεν έχει καμμία σχέση με αυτό που λέτε. Πιστεύω ότι είναι προσβολή προς όλα εκείνα τα Ελληνόπουλα που δεκαετίες τώρα, όχι μόνο μεταπολεμικά, αλλά και πριν από τον Α΄ ή τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα Ελληνόπουλα εκείνα, που τους βρήκε η στρατιωτική τους θητεία κατά την περίοδο έκρυθμων καταστάσεων και πολεμικών περιόδων. Είναι μια ιστορική προσβολή και μια προσβολή στη μνήμη ακόμη και των νεκρών εκείνων που τους βρήκε σε υποχρέωση στρατιωτικής θητείας αυτή η έκρυθμη ή εμπόλεμη κατάσταση. Πιστεύω ότι πρέπει να το ξανασκεφθείτε ή να ξανασκεφθείτε την έννοια του χαμένου χρόνου. Δεν είναι χαμένος χρόνος, όταν ένας νέος Έλληνας μαθαίνει να χειρίζεται ένα όπλο. Δεν είναι χαμένος χρόνος, όταν ένας νέος Έλληνας συμμετέχει σε διάφορες διαδικασίες διάσωσης ή ιατρικής βοήθειας συμπολιτών μας σε ακριτικές περιοχές, όπως οι Ένοπλες Δυνάμεις παρουσιάζονται συνέχεια. Πιστεύω ότι μια ιδεολογική αγκύλωση πάνω σε ζητήματα, που πολλές φορές ενδεχομένως μπορεί να σας φαίνονται σαν παραδείγματα, σας ωθεί στο να λέτε ότι είναι χαμένος χρόνος η εκπλήρωση της στρατιωτικής θητείας των νέων Ελλήνων. Σχετικά με το άρθρο 6 παράγραφος 4 του 2%, κύριε Υπουργέ, πιστεύω ότι οι διακόσιοι περίπου που φέρονται στο 2% ανά ΕΣΣΟ, που μας κάνει χίλιους διακόσιους τον χρόνο, είναι ένα μεγάλο νούμερο, όπως είπα και το πρωί, ένα σοβαρό νούμερο, το οποίο ανοίγει διάπλατα την πόρτα σε αυτό που προσπαθείτε, με το νομοσχέδιο το οποίο συζητάμε, να κλείσετε. Πρέπει να το δείτε. Ή να γίνει 1% ή να απαλειφθεί τελείως. Μπορεί να γίνει. Υπάρχουν οι διαδικασίες και για υπηρεσιακούς λόγους και για λόγους ανάγκης κοινωνικής προσφοράς. Υπάρχουν οι διαδικασίες, υπάρχουν οι μέθοδοι, υπάρχουν οι συνθήκες να το διορθώσετε και να δημιουργήσετε αυτό το οποίο θέλετε, όσον αφορά αυτές τις περιπτώσεις. Η θεσμοθέτηση του 2% είναι μια παραδοχή που - εν σμικρώ ή όχι - εν πάση περιπτώσει, όμως, εμάς μας επιτρέπει να λέμε ότι αφήνετε την πόρτα ανοιχτή σε αυτό το οποίο προσπαθείτε να εξαλείψετε. Σχετικά με τους γιατρούς προστέθηκε το «εφόσον δεν μπορούν να καλυφθούν από το Υπουργείο Υγείας κάποιες θέσεις», δηλαδή αυτές που κηρύσσονται άγονες. Επαναλαμβάνω ότι είναι σωστή η διατύπωση, αλλά πρέπει πάνω απ’ όλα να λαμβάνονται υπ’ όψιν, όπως λέτε, οι ανάγκες των μονάδων σε υγειονομικό προσωπικό, οι ανάγκες οι εκπαιδευτικές για ασκήσεις κ.λπ., κι όλα αυτά τα οποία χρειάζονται οι παραμεθόριες περιοχές σχετικά με τους γιατρούς. Το Γραφείο Στήριξης Οπλιτών είναι μια υπόθεση η οποία έχει χλευαστεί από κάποιες πτέρυγες. Εγώ θεωρώ ότι είναι άστοχη αυτή η επιλογή. Το Γραφείο Στήριξης Οπλιτών μπορεί να εφαρμοστεί για ένα μικρό χρονικό διάστημα, αλλά θα γίνει το «έλα να δεις», κατά το κοινώς λεγόμενον, από διαφόρους τύπους, οι οποίοι είτε ελαυνόμενοι από διαδικασίες περίεργες είτε αυτοί οι οποίοι συνωθούνται στα πολιτικά γραφεία και μας λένε διάφορα για τις συνθήκες του Στρατού - και κυρίως είναι προβληματικές περιπτώσεις - είτε διάφορα άλλα. Θα έχουμε μια σύγκρουση ιεραρχίας, θα έχουμε ένα σοβαρό ζήτημα των διοικητών των μονάδων αλλά και των άλλων Υπηρεσιών και νομίζω ότι θα πάτε εκεί να κάνετε πράγματα για τα οποία θα βρεθείτε προ απροόπτων καταστάσεων, καταστάσεις οι οποίες δεν θα έλεγα ότι λύνουν προβλήματα. Ο προσφάτως κατελθών από το Βήμα, ο ανώτατος αξιωματικός κ. Ντζιμάνης, ανεφέρθη στο μισό άρθρο όσον αφορά το 25. Ανεφέρθη μέχρι τον αντισυνταγματάρχη. Δεν μίλησε, εν συνεχεία, για τους υπόλοιπους, θα έλεγα, επηρεασμούς της δικής σας επιλογής, που πειράζετε τη συγκεκριμένη νομοθετική ρύθμιση του ν. 3883. Το άρθρο αυτό αναφέρεται στην εξέλιξη των αξιωματικών. Αφορά τον προηγούμενο νόμο και θα έπρεπε να δούμε εξαρχής την όλη υπόθεση και όχι αποσπασματικά, όπως κάνετε τώρα. Συμφωνούμε στην τροποποίηση της βαθμολογίας των σχολών, επειδή θα λύσει κάποια υφιστάμενα προβλήματα στην εξέλιξη των αξιωματικών. Πρέπει, όμως, να επισημανθεί ότι υπάρχει πρόβλημα σχετικά με τα είδη των κρίσεων του άρθρου 25 του ν. 3883, το κατ’ απόλυτο και το κατ’ εκλογήν. Η κρίση απόλυτος εκλογή, κύριε Υπουργέ, όπως πολύ καλά θα γνωρίζετε, αφορά έναν μικρό αριθμό στελεχών από κάθε τάξη, αυτόν τον μικρό αριθμό που όλοι λέμε, τους «αρίστους» και οι οποίοι υπό προϋποθέσεις και κριτήρια προάγονται έναν χρόνο νωρίτερα από τους συμμαθητές τους και προορίζονται να αποτελέσουν συν τω χρόνω την αυριανή ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Ένα από τα κριτήρια για την προαγωγή κατ’ απόλυτο εκλογή, εκτός από τα προαπαιτούμενα υποχρεωτικά σχολεία, που πρέπει να έχουν αποφοιτήσει με βαθμό εξαίρετο, είναι ότι απαιτείται και να έχουν αποφοιτήσει από την Ανωτάτη Διακλαδική Σχολή Πολέμου με τον βαθμό «Λίαν Καλώς» - «17», δηλαδή, και άνω - που τώρα εσείς το πειράζετε και το κάνετε «15» και άνω. Έτσι υποβαθμίζετε το σημαντικότατο κριτήριο για την επιλογή των αρίστων. Γι’ αυτό ο κ. Ντζιμάνης, ελαυνόμενος από κομματικό καθήκον και ξεχνώντας - δεν ξέρω - το στρατιωτικό του μέχρι τώρα δεν διάβασε όλη τη ρύθμιση την οποία κάνετε και πειράζετε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελείωσα, κύριε Πρόεδρε. Η πρότασή μας είναι -σας το είπα και στην επιτροπή - στην παράγραφο 2β, εδάφιο 3, του άρθρου 25 του ν. 3883 να υπάρξει μια τροποποίηση ως εξής: «Αποφοίτηση από την Ανωτάτη Διακλαδική Σχολή Πολέμου με βαθμό «17» και άνω». Αν εμμείνετε, κύριε Υπουργέ, στην αρνητική άποψή σας, θα πω ότι είναι πάρα πολύ ύποπτο έναν μήνα πριν από την κρίση - ελέχθη και από τον εισηγητή μας, τον κ. Κεφαλογιάννη - , γιατί πειράζετε τα κριτήρια της απολύτου εκλογής, πάνω στο έδαφος της οποίας στηρίζεται το οικοδόμημα της αυριανής ιεραρχίας, της αυριανής ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων. Πρέπει να το σκεφτείτε πολύ σοβαρά αυτό, όταν μάλιστα πουθενά δεν υπάρχει αναφορά, ούτε στην αιτιολογική έκθεση ούτε πουθενά αλλού, στην αλλαγή των κριτηρίων. Είναι η ύστατη στιγμή να το δείτε, διότι δημιουργείται μια θρυαλλίδα σε ένα πάρα πολύ σημαντικό ζήτημα, που αφορά την εξέλιξη των αρίστων αξιωματικών, οι οποίοι αφεύκτως θα αποτελέσουν την αυριανή ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Σας ευχαριστώ.
Ο κ. Αϊβατίδης έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα καταστήσω σαφές ότι θα καταψηφίσω επί της αρχής το σχέδιο νόμου, αλλά θα καταψηφίσω και πληθώρα άρθρων, μεταξύ των οποίων επέλεξα να αναφερθώ στα 1,3 και 12. Όσον αφορά το άρθρο 1, ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης αναγορεύεται σε υπέρτατο διεκπεραιωτή εξυπηρετήσεων των οπλιτών. Σε κάθε περίπτωση η Χρυσή Αυγή πιστεύει ακράδαντα πως τον ρόλο αυτόν θα πρέπει να τον παίξουν τα Επιτελεία. Στο άρθρο 3 γίνεται μια σαφής αναφορά στο σύμφωνο συμβίωσης. Το σύμφωνο συμβίωσης αποτελεί μια προώθηση πολιτικού προϊόντος για τον ΣΥΡΙΖΑ, που το επαναφέρει με τον τρόπο αυτόν σε ένα σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης. Άραγε θα πρέπει να φέρουν κάποιοι το «ομοφυλοφιλόσημο» και ουχί το εθνόσημο, κύριε Υπουργέ; Γιατί κάποιοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ έφεραν αυτό το έμβλημα των ομοφυλοφίλων στο πέτο, κατά την ψήφιση του σχεδίου νόμου περί συμφώνου συμβίωσης. Όσον αφορά στο άρθρο 12, οι αντιρρησίες συνείδησης χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Είναι οι θρησκευτικοί και οι ιδεολογικοί. Θα ρωτήσω τους Ανεξάρτητους Έλληνες: Γνωρίζουν ποιους εξυπηρετούν με το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου; Εξυπηρετούν τους μάρτυρες του Ιεχωβά. Για τον ΣΥΡΙΖΑ: Ποιους εξυπηρετεί ο ΣΥΡΙΖΑ; Ο ΣΥΡΙΖΑ εξυπηρετεί τους αντιρρησίες ιδεολογίας, δηλαδή τους αντιεξουσιαστές, οι οποίοι αρνούνται να κρατήσουν όπλο για την πατρίδα, για την Ελλάδα. Όμως, κραδαίνουν με μεγάλη ευκολία τις μολότοφ. Είναι γνωστό αυτό. Η φύλαξη των συνόρων είναι θέμα, το οποίο μπορεί να επιλυθεί μόνο με έναν τρόπο. Δεν γίνεται φύλαξη συνόρων με την FRONTEX, παρά μόνο με τις Ένοπλες Δυνάμεις. Θα αναφερθώ σε δύο δεδομένα, διότι κάποιοι συνεχίζουν να επικαλούνται αυτό το ψευδεπίγραφο προσφυγικό ζήτημα, το οποίο είναι ουσιαστικά λαθρομεταναστευτικό. Η Σουηδία αποφάσισε να επαναπροωθήσει ογδόντα χιλιάδες άτομα, τα οποία ζήτησαν άσυλο και δεν τους δόθηκε. Αυτές οι ογδόντα χιλιάδες δεν πρέπει να αναρωτηθούμε από πού πέρασαν; Προφανώς, το μεγάλο τους ποσοστό, από την Ελλάδα. Δεύτερον, σήμερα στο Παρίσι, στην Ντίσνεϊλαντ, μουσουλμάνος φονταμενταλιστής επιχείρησε να τελέσει τρομοκρατική ενέργεια. Ήταν οπλισμένος και με εκρηκτικά και φυσικά με το Κοράνι μαζί του. Σαν σήμερα πριν από είκοσι χρόνια το περιπολικό του Πολεμικού Ναυτικού «ΑΝΤΩΝΙΟΥ» ύψωσε στη Μεγάλη Ίμια την ελληνική σημαία, ως όφειλε. Θα ενθυμίσω τα λεχθέντα από τον Χόλμπρουκ. Είχε πει, λοιπόν: «No troops, no ships, no flags.». Στη συνέχεια ο τότε Πρωθυπουργός, ο Κωνσταντίνος Σημίτης, θεωρήθηκε από κάποιους ως «αρχιερέας» της διαφθοράς. Θεωρώ ότι είναι ο «αρχιερέας» των γκρίζων ζωνών. Ξημερώματα της 31ης Ιανουαρίου του 1996, ο υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο Κερκυραίος αρχικελευστής Έκτωρ Γιαλοψός πέρασαν στην αιωνιότητα, στο πάνθεον των Ελλήνων ηρώων, κάτω από τουλάχιστον περίεργες συνθήκες. Η Χρυσή Αυγή θα τιμήσει τη μνήμη τους το Σάββατο και καλούμε όλους τους Έλληνες να παραστούν, όσους τουλάχιστον αισθάνονται Έλληνες. Αθάνατοι ήρωες! Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Καρρά, χρειάζεστε δύο λεπτά ή είναι πολλά;
Είναι πάρα πολλά, κύριε Πρόεδρε. Απλώς, αν έχετε την καλοσύνη, θα μου δώσετε για ένα λεπτό τον λόγο μετά την τοποθέτηση του κυρίου Υπουργού.
Μετά τον Υπουργό; Μα, θα κλείσει ο Υπουργός.
Έχω θέσει ορισμένα ερωτήματα.
Θέστε τα τώρα, για να απαντήσει.
Τα έχω θέσει από νωρίτερα, για να μην τρώω τον χρόνο.
Εντάξει. Δεν θα μιλήσετε ξανά. Ο κ. Σταμάτης έχει τον λόγο για τέσσερα λεπτά για τη δευτερολογία του.
Κύριε Πρόεδρε, θα μου αρκούσαν τέσσερα λεπτά, γιατί ανέβηκα στο Βήμα για συγκεκριμένο λόγο, αλλά δεν μπορώ να μη διατυπώσω την άποψή μου για την ομιλία του κ. Δουζίνα, που είναι και Πρόεδρος της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας. Ευγενέστατος ο άνθρωπος, δεν λέω, με καλλιέπεια ο λόγος του, αλλά δεν μπόρεσα να κατανοήσω τις απόψεις του όσον αφορά τους αντιρρησίες συνείδησης. Αντιρρησίες συνείδησης δεν παρουσιάζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Έχουν ξαναπαρουσιαστεί. Η τελευταία φορά που παρουσιάστηκαν ήταν στο Βυζάντιο, που προτιμούσαν να ενδυθούν το άμφιο του ιερέα, για να αποφύγουν τη στράτευση. Το αποτέλεσμα αυτής της αποφυγής στράτευσης γνωρίζουμε όλοι πόσο ακριβά το πλήρωσε ο Ελληνισμός και για πόσα χρόνια. Τα λέω αυτά, για να θυμόμαστε σε ποιους οφείλουμε ευχαριστίες και σε ποιους όχι. Σ’ αυτούς που θυσιάζονται οφείλουμε ευχαριστίες και όχι σ’ αυτούς που αποφεύγουν τη θυσία. Ο λόγος, όμως, για τον οποίο ανέβηκα στο Βήμα έχει σχέση με την τροπολογία του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης. Κύριε Υπουργέ, δεν είστε ο αρμόδιος Υπουργός, αλλά τι να κάνουμε; Εκπροσωπείτε την Κυβέρνηση. Υποτίθεται ότι η προτεινόμενη διάταξη έχει να κάνει με τη σύντμηση του χρόνου για την κρίση του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας. Μία δε από τις αιτίες που υποχρεώνουν, κατά την άποψη της Κυβέρνησης, να προβεί σ’ αυτήν τη ρύθμιση περιλαμβάνεται στην έκθεση αξιολόγησης συνεπειών ρυθμίσεων -επισυνάπτεται - στην οποία τι λέει; «Περαιτέρω, με το άρθρο 31 του π. δ. 24 του 1997, όπως αυτό τροποποιήθηκε με το π. δ. «…/2015», ορίζεται ότι οι αξιωματικοί της Ελληνικής Αστυνομίας πλην του Αρχηγού, κρίνονται τακτικώς κατά το χρονικό διάστημα από 21 Ιανουαρίου μέχρι 20 Φεβρουαρίου κάθε έτους.». Υπάρχει τέτοιο προεδρικό διάταγμα, κύριε Υπουργέ; Δεν υπάρχει. Τότε δύο τινά συμβαίνουν.
Πώς ξέρετε ότι δεν υπάρχει;
Διότι εδώ έχει τελίτσες.
Ναι, το είδα.
Το άμεσο, που βλέπετε εσείς, είναι ότι έχει τελίτσες. Δεν έχει αριθμό. Το δεύτερο είναι η πληροφόρηση που έχω. Η πληροφόρησή μου είναι ότι κατετέθη, πράγματι, προσχέδιο προεδρικού διατάγματος στο Σ.τ.Ε., αλλά δεν έχει ευδοκιμήσει η ΣΕΤΕ και δεν ξέρουμε εάν θα ευδοκιμήσει. Όμως δύο τινά συμβαίνουν. Ή ότι επιχειρεί η Κυβέρνηση να παραπλανήσει την Ελληνική Βουλή, παρουσιάζοντας προθεσμίες κρίσεως αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας σε ένα χρονικό διάστημα το οποίο στην πραγματικότητα δεν υφίσταται, διότι με βάση την άλλη προθεσμία -του προεδρικού διατάγματος που είναι εν ισχύι-, οι κρίσεις γίνονται τον Μάρτιο, του δε Αρχηγού τον Απρίλιο. Ποιος ο λόγος, λοιπόν, μιας επίσπευσης; Ή αυτό συμβαίνει ή κάτι άλλο. Ή αυτό αποτελεί προκαταρκτική κίνηση για απονενοημένο διάβημα της Κυβέρνησης. Εννοώ εκλογές. Το έχουμε ξαναδεί αυτό και στις κρίσεις των Ενόπλων Δυνάμεων. Και επειδή άκουσα μια διαμαρτυρία, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, αν δείτε τον Αρχηγό σας το επόμενο διάστημα να «αρματώνεται» με τα άρματα και τα φυσεκλίκια του επαναστάτη, ετοιμάστε τα εκλογικά σας βιβλιάρια. Όπως και να έχει το θέμα, επειδή η εισηγητική έκθεση, προκειμένου να στηριχθεί αυτή η διάταξη, είναι ελλιπής, εκτός αν κάνω λάθος, να μας παρουσιάσετε το προεδρικό διάταγμα που είναι εν ισχύι σήμερα και που έχει ως ημερομηνία κρίσης την 21η Ιανουαρίου. Εάν δεν συντρέχει αυτό, τότε οφείλει η Κυβέρνηση άμεσα να αποσύρει αυτήν τη διάταξη.
Δεν μπορεί να γίνει ψηφοφορία, κύριε Πρόεδρε!
Κάθε πέντε - έξι μήνες θα έχουμε εκλογές στην Ελλάδα. Αυτό είναι το συμπέρασμα. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για οκτώ λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, ίσως χρειαστώ λίγο περισσότερο χρόνο, διότι δεν μίλησα στην αρχή επί των άρθρων. Κατ’ αρχάς, θέλω να σας πω το εξής όσον αφορά τις τροπολογίες τις οποίες δεν δέχτηκα στο παρόν νομοσχέδιο: Υπάρχει μία πρόταση από την Ένωση Κεντρώων, η οποία γίνεται δεκτή και η οποία θα περιληφθεί, όπως έχω πει, στο αμέσως επόμενο νομοσχέδιο. Αφορά τους στρατιωτικούς, τους υπαξιωματικούς που έχουν την επιμέλεια συγγενών, πέραν του πρώτου βαθμού, για να είμαι πολύ συγκεκριμένος. Δεύτερον, τροπολογίες που έχουν γίνει από Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και από Βουλευτές του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας δεν πάνε χαμένες. Οι τροπολογίες που αφορούν τους αντιρρησίες συνείδησης, όπως έχω εξηγήσει πολλές φορές και στις επιτροπές -θα το ξαναπώ άλλη μία φορά - αυτό το ζήτημα - η συνολική τακτοποίηση - είναι λάθος να αφορά το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
Θα μπει σε ψηφοφορία. Να το φέρετε σε επόμενο νομοσχέδιο.
Με τον κ. Παρασκευόπουλο, τον Υπουργό Δικαιοσύνης, έχουμε πει ότι, παίρνοντας υπ’ όψιν όλες αυτές, θα καθίσουμε να συζητήσουμε αυτό το ζήτημα σε μια επιτροπή και το Υπουργείο Εσωτερικών και το Υπουργείο Δικαιοσύνης θα πρέπει να αναλάβουν τη σχετική νομοθετική πρωτοβουλία. Αυτό παρασύρεται σε σχέση με το άλλο. Με αυτήν την έννοια το λέω. Δεύτερον, μια σειρά τροπολογίες που κατέθεσε η κ. Κανέλλη και που αφορούν -θα έλεγε κανένας - την καθημερινή ζωή στο στράτευμα, πάλι δεν πάνε χαμένες. Όμως, πάλι πολλές απ’ αυτές έχουν να κάνουν με την αναγκαία ρύθμιση μαζί με άλλα Υπουργεία. Μερικές έχουν να κάνουν και με διαταγές. Δεν θα περάσουμε με νόμο πόσες θα είναι οι στολές στον Στρατό Ξηράς. Αυτά γίνονται και με απλά διατάγματα. Ωστόσο, άλλα ζητήματα έχουν να κάνουν με το Υπουργείο Οικονομικών, με το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και λοιπά. Μην ξεχνάτε πως ό,τι ακριβώς προβλέπει αυτός ο νόμος ήδη εμπεριέχεται, όσον αφορά στο οικονομικό του μέρος, στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Παίρνουμε υπ’ όψιν και την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή. Δεύτερον ζήτημα. Κάνουμε μια πολύ μεγάλη προσπάθεια να τιμήσουμε την ιστορία. Πάρτε ως παράλειψη την εξαρχής αποτίμηση φόρου τιμής στους ήρωες των Ιμίων. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας κάνει ειδικές εκδηλώσεις και σ’ αυτή την κατεύθυνση κινείται μόνιμα. Γνωρίζετε ότι μόλις πρόσφατα φέραμε από την Κύπρο τα λείψανα έξι ηρώων.
Τα οστά.
Πολύ σωστά, τα οστά έξι ηρώων της περιόδου 1964-1974. Πρόσφατα σε ειδική τελετή με εντολή αλλά και με αντίστοιχη ρύθμιση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας ήραμε -πώς να το πει κανείς; - τον λόγο σιωπής του ήρωα Δημήτριου Μητσάτσου -ζει ο άνθρωπος - , ο οποίος υπήρξε κυβερνήτης της ακταιωρού «ΦΑΕΘΩΝ» στη μάχη της Τηλλυρίας. Από το 1964, αν δεν κάνω λάθος, μέχρι τα τώρα, παρ’ ότι είχε χάσει το ένα του χέρι, δεν είχε μιλήσει ποτέ κρατώντας - θα έλεγα - απόρρητα. Άρα κάνουμε αυτή την προσπάθεια και νομίζω σ’ αυτή την κατεύθυνση πρέπει να συνεχίσουμε να κινούμαστε. Δεν θα μιλήσω για όλα, τα έχω πει πολλές φορές στην επιτροπή. Όμως, υπάρχουν ορισμένα ζητήματα, στα οποία θα ήθελα να αναφερθώ. Το πρώτο ζήτημα είναι η περίφημη συζήτηση που γίνεται εδώ σε σχέση με το άρθρο 1, που για μένα έχει και πολιτικά χαρακτηριστικά. Ξαναρωτάω. Ποιος έχει την πολιτική ευθύνη για τα συνολικά ζητήματα των Ενόπλων Δυνάμεων; Ποιος έχει την πολιτική αρμοδιότητα; Σαφώς η πολιτική ηγεσία, η οποία αναθέτει εποπτεύει και ελέγχει την εφαρμογή. Έτσι είναι και οι μεταθέσεις, έτσι και μια σειρά άλλων ζητημάτων. Η πολιτική αντίληψη, η οποία εκφράστηκε εν πολλοίς εδώ, είναι ότι ξέρουνε οι αξιωματικοί και οι ανώτατοι αξιωματικοί και περιττεύουν όλα τα άλλα. Θα το βάζατε αυτό στους εξοπλισμούς; Θα το βάζατε αυτό στην εθνική αμυντική βιομηχανική στρατηγική; Θα το βάζατε αυτό στις διαδικασίες ανασυγκρότησης των Ενόπλων Δυνάμεων; Βεβαίως, αυτοί εισηγούνται. Βεβαίως, αυτοί κάνουν αναλύσεις, μελέτες και λοιπά. Είπα πώς θα εφαρμοστεί ο νόμος. Πραγματικά, αυτή η πολιτική λογική μού δημιουργεί ένα πρόβλημα, τη στιγμή που κάνουμε μια πολύ μεγάλη προσπάθεια με τον Υπουργό, Πάνο Καμμένο, να συμβάλουμε στην αναβάθμιση του κοινοβουλευτικού ελέγχου και της λειτουργίας των επιτροπών του, όσον αφορά στα ζητήματα των Ενόπλων Δυνάμεων. Αυτή τη στιγμή πρέπει να σας πω, για να γνωρίζετε, ότι προσανατολιζόμαστε στα συστήματα που έχει η Γερμανία, που έχει η Κύπρος. Δεν μπορούμε κατευθείαν να τα μεταφέρουμε, αλλά σε επικοινωνία και επαφή με τα Γενικά Επιτελεία, όπως κάναμε και μ’ αυτό τον νόμο. Ξεκινήσαμε από τα Γενικά Επιτελεία, θα ολοκληρώσουμε με τα Γενικά Επιτελεία και θα αναθέσουμε στα Γενικά Επιτελεία. Αυτό θα κάνουμε. Σε σχέση με τις μεταθέσεις, ακούω μια λογική ανάθεσης διά νόμου, ώστε να ισχύει. Εδώ επενδύεται αυτό σε μια πονηρή σκέψη, ενώ για πέμπτη φορά σε συνεδρίαση έχω πει τη διαδικασία μετά τη διαμόρφωση των κριτηρίων, όποτε είναι έτοιμα και τα Γενικά Επιτελεία. Και άκουσα από κάποια πλευρά του Κοινοβουλίου, από Βουλευτή, ο οποίος συνήθως μιλάει από κάτω και όχι από πάνω γι’ αυτά τα πράγματα, να λέει «σιγά μην το αναθέσετε!». Θα το καταλάβετε σύντομα ότι θα το αναθέσουμε και θα το ακούσετε σύντομα, χωρίς να σας το πω εγώ. Θα το ακούσετε από τα παράπονα όσων έχουν συνηθίσει να υπερβαίνουν τους κανονισμούς και τους νόμους, μέσω των «κατάλληλων» ανθρώπων, αυτών που θα παίρνουν στα πολιτικά γραφεία και όλοι - και ο Υπουργός - θα λένε: «Δεν μπορεί να γίνει, υπάρχει νόμος γι’ αυτό το θέμα.». Δεύτερον, δεν θέλω να επεκταθώ, κύριε Λοβέρδο, σας το λέω, παρά μόνο για τη θέση του εξωτερικού. Δεν πρόκειται για θέση σε πρεσβείες. Σας θυμίζω μόνο ένα: Ελληνική Δύναμη Κύπρου. Για τέτοια πράγματα μιλάμε;
Προφανώς, όχι.
Προφανώς. Δεν πρόκειται για θέση σε πρεσβείες. Για τους Ολυμπιονίκες μάλλον έχει γίνει μια παρανόηση. Εμείς δεν ρυθμίζουμε την πρόσληψη Ολυμπιονικών. Λέμε το εξής: Εάν ένας Ολυμπιονίκης -τον οποίο έχουμε προσλάβει με προηγούμενο νόμο, που έχουν φέρει προηγούμενες κυβερνήσεις, άσχετα με το εάν εγώ συμφωνώ ή όχι- είναι ήδη τέσσερα χρόνια, αυτόν δεν τον στέλνουμε να πάει σε σχολείο βασικής εκπαίδευσης. Αυτό ρυθμίζουμε μόνο και τίποτε άλλο. Διαβάστε το προσεκτικά. Θα μιλήσω τώρα για τα ναυπηγεία Ελευσίνας και λογικά θα τελειώσω με αυτό. Εδώ υπάρχει περισσή πολιτική υποκρισία. Υπό μια έννοια, εγώ είχα εύκολη πολιτική δουλειά αποφυγής της ευθύνης. Θα μπορούσα από τις αρχές Οκτωβρίου να πω: «Τι με νοιάζει; Τον Φεβρουάριο λήγει όλη η προηγούμενη σύμβαση, δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί έτσι και αλλιώς η εταιρεία, θα τελειώσει αυτή η διαδικασία, θα πάω στις ρήτρες και στις εγγυητικές επιστολές.». Σκέφτηκα, όμως, τι θα πετύχω έτσι; Θα πετύχω τα εξής πράγματα: Πρώτον, το Πολεμικό Ναυτικό δεν θα έχει τις δύο τορπιλακάτους, όχι σε είκοσι εννέα μήνες αλλά ούτε σε εξήντα τέσσερις, δεύτερον, τα ναυπηγεία στην ουσία θα κλείσουν και, τρίτον, εξακόσιες οικογένειες θα μείνουν στον δρόμο. Αυτά τα τρία πράγματα.
Αυτά όμως σε εμάς δεν τα αναγνωρίζατε!
Μισό λεπτό. Τι κάνω, λοιπόν; Καλώ τα περισσότερα κόμματα και συζητάω μαζί τους, ρωτώντας: «Να προχωρήσουμε σε μια τέτοια συμφωνία;». Η απάντηση ήταν: «Να κάνουμε την προσπάθεια.». Συζητάω με τους εργαζόμενους, συζητάω με την ιδιοκτησία και με το Πολεμικό Ναυτικό και κάνουν την προσπάθεια. Μέσα σε αυτή τη διαδικασία τα κόμματα γενικά και πιο ειδικά είναι ενημερωμένα. Και εγώ δεν μπορώ να καταλάβω το οργίλο ύφος του κ. Θεοχάρη. Γιατί βεβαίως καταλαβαίνω ότι συνήθως στο παζάρι φωνάζει περισσότερο όποιος έχει να πουλήσει το πιο σάπιο πράγμα. Όμως, ειδικά με το Ποτάμι και με πρόσκληση βεβαίως από αυτό, πήγα στην Επιτροπή του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και έκανα μια προσπάθεια να εξηγήσω και πάντα είμαι έτοιμος να εξηγώ σε αυτή τη διαδικασία. Και δεν είναι έτσι όπως τα λέει ο κ. Παφίλης, ο οποίος δεν είναι εδώ. Το 60% ψήφισε τη συμφωνία και το 40% ήθελε το 70% του μισθού να γίνει εκατό τοις εκατό! Αυτή ήταν η διαφορά ανάμεσα στους εργαζόμενους. Γιατί εγώ έχω πάει στα ναυπηγεία Ελευσίνας και μία και δύο φορές και έχω κατηγορηθεί ότι πολύ το τραβάω το πράγμα. Τρίτον - και ας δούμε και τη διαφορά μετά με τα προηγούμενα - , το πρόγραμμα αφορούσε επτά τορπιλακάτους, ύψους περίπου 880 εκατομμυρίων. Πρακτικά, τι γινόταν κάθε φορά και φτάναμε -το λέω σαν ελληνικό κράτος - στο να μην μπορούμε να πάρουμε; Παίρναμε την προκαταβολή από την επόμενη και τη ρίχναμε στην προηγούμενη. Και ποιος το έκανε αυτό το πράγμα; Ποιος το έπαιρνε αυτό το πράγμα; Το έπαιρνε η ιδιοκτησία. Γι’ αυτό έβαλα το ζήτημα να μου πείτε μέσα στη σύμβαση 1 ευρώ που πηγαίνει στην ιδιοκτησία. Η ιδιοκτησία δεν παίρνει ούτε 1 ευρώ. Καθίσαμε - υπάρχει και μελέτη κοινά συμφωνημένη - με τους εργαζόμενους για το πόσα θα είναι τα χρήματα που θα πάνε στους εργαζόμενους, πόσα θα είναι τα χρήματα που θα πάνε στο ΙΚΑ και στις ασφαλιστικές εισφορές. Δεύτερον, τα δικαιώματα των εργαζομένων απέναντι στην ιδιοκτησία δεν απαλείφονται και τα δικαιώματα του Πολεμικού Ναυτικού απέναντι στην ιδιοκτησία και με την τροπολογία και με τη σύμβαση δεν φεύγουν, δεν αίρονται. Αυτό που εμείς θέλουμε είναι, ό,τι και να συμβεί, να πάρει τις δύο πυραυλακάτους - οι οποίες πρέπει να σας πω ότι είναι ένα υπέροχο επίτευγμα του Πολεμικού Ναυτικού και της τεχνογνωσίας και των ανθρώπων των ναυπηγείων Ελευσίνας - και αυτό προσπαθούμε να κάνουμε. Είσαι σίγουρος, με ρωτάνε, ότι η ιδιοκτησία θα ανταποκριθεί; Απαντώ. Με βάση τη συμφωνία και με βάση τον νόμο, με μία έννοια - επιτρέψτε μου να το πω με αυτόν τον τρόπο - έχω όλα τα δικαιώματα, αν δεν ανταποκριθεί, να ακολουθηθούν όλες οι νόμιμες και νομικές διαδικασίες και να πάρω και τις δύο πυραυλακάτους. Νομίζω ότι σε αυτό το επίπεδο μπορούμε να συμφωνήσουμε. Άρα εδώ καταλαβαίνω, από άποψη πολιτικής σκοπιμότητας, τι μπορεί να πει ο καθένας, αλλά αυτή είναι η λογική.
Αν συντομεύσετε κιόλας, η συμφωνία θα είναι πανηγυρική, κύριε Υπουργέ.
Ναι, κύριε Πρόεδρε. Δύο πράγματα θα πω ακόμα. Όσον αφορά την αριστεία, γίνεται και ξαναγίνεται αυτή η συζήτηση. Ανακυκλώνεται μια εξαιρετικά ασθενής επιχειρηματολογία. Είπε κάτι ο Βουλευτής και απόστρατος Στρατηγός, ο κ. Ντζιμάνης. Θέλω, όμως, να επικαλεστώ την κοινή λογική. Η Νέα Δημοκρατία υποστηρίζει σθεναρά αυτή τη στιγμή έναν νόμο που, αν δεν κάνω λάθος, καταψήφισε στη Βουλή. Ένα ζήτημα είναι αυτό. Εναντιώνεστε σε βαθμολογίες, τις οποίες χρησιμοποιήσατε σαν Νέα Δημοκρατία και δεν τις αλλάξατε. Κι ας πάμε πιο συγκεκριμένα. Θέλω εγώ την αριστεία και στα σχολεία; Βεβαίως, τη θέλω και στις σχολές. Όμως, ένας αξιωματικός ο οποίος έχει μια καριέρα σαράντα χρόνων, έχει μόνο το εξάμηνο και το ενιάμηνο υποχρεωτικό σχολείο; Δεν είναι η επιχειρησιακή και επαγγελματική του κατάρτιση, δεν είναι η διαχείριση προσωπικού, δεν είναι η αποτελεσματικότητά του, οι οποίες τον καθιστούν άριστο; Θέλω να σας πω μια προσωπική γνώμη - δεν θέλω να πω κάτι - και φαντάζομαι θα συμφωνήσετε σε αυτό το πράγμα. Εγώ θεωρώ άριστο αξιωματικό τον Δημήτρη Ίτσιο, ο οποίος ήταν λοχίας. Φαντάζομαι τον γνωρίζετε όλοι και γνωρίζετε και την ιστορία του. Κι αν αρχίζουμε και συζητάμε μετά και μπούμε στη διαδικασία τι είναι και ποιοι είμαστε οι «Ελληναράδες» και ποιοι δεν είμαστε, ήταν και βλάχικης καταγωγής, ως γνωστόν. Δεν είναι άριστος; Θα το συγκρίνω αυτό; Θα μου πει κανείς -και σωστά θα μου το πει - ότι υπάρχει μία άλλη διαδικασία τώρα. Είπα για την πολιτική υποκρισία. Επιτρέψτε μου να πω και για τον πολιτικαντισμό. Όσον αφορά το προσφυγικό και τις μεταναστευτικές ροές -αφορά όλη την Κυβέρνηση - , θέλω να κάνω μια ιδιαίτερη αναφορά και στον Υπουργό Συντονισμού και στο Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής και στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και στο Υπουργείο Ναυτιλίας και στο Υπουργείο Μεταφορών και στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, που σηκώνει το μεγαλύτερο βάρος. Προσπαθούμε και συνεργαζόμαστε. Το να ψάχνει κάποιος να βρει, να απομονώσει, μία λέξη και να δημιουργήσει με αυτόν τον τρόπο -πώς να το πω; - ντόρο, είναι κατά τη γνώμη μου πολιτικαντισμός. Και όσον αφορά τις Ένοπλες Δυνάμεις και το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ήθελα να σας πω το εξής: Έχει συμβάλει τα μέγιστα στην έρευνα και τη διάσωση. Έχει συμβάλει τα μέγιστα με εκατομμύρια. Κάτι που διαβάστηκε για 200.000 αφορά μόνο ένα Σώμα -αν δεν κάνω λάθος - το Ναυτικό. Εάν πάμε στον Στρατό Ξηράς, θα δείτε ότι πρόκειται για εκατομμύρια. Έχει προτείνει οκτώ και έχει δώσει στρατόπεδα προς εκμετάλλευση. Μην ξεχνάμε ότι η Μόρια και το άλλο στρατόπεδο είναι πρώην στρατόπεδα. Έχει δώσει δυνάμεις για τη διαμόρφωση χώρων. Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος -δεν το λέω γι’ αυτό, θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε άλλος - που έσφιξα το χέρι του ανθρώπου της χρονιάς, ο οποίος είναι λοχίας ΕΠΟΠ στη δύναμη της ΕΛΔΥΚ και έσωσε την έγκυο στη Ρόδο το καλοκαίρι. Τα γνωρίζετε από τα πρωτοσέλιδα. Εδώ, όμως, πάμε συγκεκριμένα για το ζήτημα που μπαίνει σε σχέση με τη Σένγκεν. Συμφωνεί κανείς εδώ μέσα με τις πιο ακραίες φωνές και πρακτικές ευρωπαϊκών συντηρητικών πολιτικών δυνάμεων; Συμφωνεί με το γεγονός ότι χώρες της Ευρώπης δεν ανταποκρίνονται; Και ενώ έχουμε εκατόν εξήντα χιλιάδες, έχουν πάει να μετεγκατασταθούν τετρακόσιοι. Τα είπε ο κ. Αβραμόπουλος. Σε αυτή τη λογική -αν θέλετε - εμείς πρέπει να προσπαθήσουμε να κάνουμε το καλύτερο, όπως και οι άλλοι, γιατί έχουν ευθύνες. Και αυτά που ανέφερα για τις Ένοπλες Δυνάμεις, θέλω να πω ότι τα πληρώσαμε βασικά από τον προϋπολογισμό μας. Αυτό είναι ένα βασικό, κατά τη γνώμη μου, ζήτημα. Μπορεί καθένας να ψάχνει να βρει το πιο ειδικό θέμα και να βλέπει από πίσω -θα έλεγε κανένας - πονηριές. Δεν είμαστε, όμως, όλοι ίδιοι. Και θα ήθελα μια γενιά πολιτικών, η οποία δεν θα είναι ίδια με την προηγούμενη. Και αυτό έχει μεγάλη σημασία. Θέλω να πω ένα ακόμη και να κλείσω και ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή. Διάβασα πρώτη φορά το «Πόλεμος και Ειρήνη», όταν ήμουν στο δημοτικό. Το έχω διαβάσει πέντε φορές. Κάθε φορά μού έμενε μία φράση, την πρώτη φορά ως απορία, τη δεύτερη ότι -ας πούμε - έτσι γίνεται στην κοινωνία και κάποια άλλη φορά με βάση τη λογική ότι εγώ δεν θέλω να γίνεται έτσι στην κοινωνία, αλλά θέλω να είμαι άλλο πράγμα. Ήταν η φράση του Τολστόι ότι τα γαλόνια συνήθως δεν κερδίζονται στα πεδία των μαχών, αλλά στα σαλόνια των στρατηγών. Εγώ, εμείς, εσείς, οι Ένοπλες Δυνάμεις, θα πρέπει να είμαστε αντίθετοι στο να κερδίζονται τα γαλόνια στα γραφεία των στρατηγών. Και πρέπει να σας πω και να σας ομολογήσω ότι, όσο έχω στη γνώση μου, το σύνολο των Ενόπλων Δυνάμεων, η συντριπτική πλειοψηφία -δεν θέλω να πω και 100% - λειτουργεί σε αυτή τη λογική, ότι θα κερδίσουν τα γαλόνια τους στα πεδία των μαχών, της αποτροπής, της κοινωνικής προσφοράς και όχι με ρουσφέτια, όχι στα σαλόνια των στρατηγών. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί των άρθρων και των τροπολογιών…
Μισό λεπτό, επειδή είχε κάνει μία ερώτηση ο κ. Σταμάτης και νομίζω ότι είναι σοβαρό και γι’ αυτό έπρεπε να επικοινωνήσω. Το καταλαβαίνει και ο ίδιος.
Μην ξεπεράσουμε το «Πόλεμος και Ειρήνη», σε διάρκεια εννοώ, κύριε Υπουργέ.
Είναι το π.δ. 4/2016 άρθρο 1 παράγραφος 2, ΦΕΚ Α8 του 2016. Και αυτές γίνονται από 21 Ιανουαρίου έως 20 Φεβρουαρίου. Αυτή είναι η ενημέρωση που έχω - όπως καταλαβαίνετε - και από το Υπουργείο.
Πότε είναι αυτό;
Το είπα και θα σας το δώσω. Είναι το π.δ. 4/2016 άρθρο 1 παράγραφος 2.
Ημερομηνία;
Είναι 22 Ιανουαρίου, ΦΕΚ Α8 του 2016 και γίνονται από 21 Ιανουαρίου έως 20 Φεβρουαρίου. Αυτό για το τυπικό, αλλά ουσιαστικό πολιτικά ζήτημα που βάλατε.
Αυτή είναι η δεύτερη εκδοχή που προανέφερα, κύριε Υπουργέ. Προετοιμάζετε εκλογές.
Η πολιτική σας εκτίμηση, βεβαίως, είναι σεβαστή. Συνήθως, κύριε Σταμάτη, είναι και ατυχής.
Να σας το εξηγήσω…
Κύριε Σταμάτη, θα το λύσουμε αυτήν την ώρα το θέμα; Εγώ προτείνω, αντί κάθε πέντε μήνες, να κάνουμε κάθε τρεις μήνες εκλογές στην Ελλάδα.
Κύριε Πρόεδρε, επί της διαδικασίας της ψηφοφορίας ζητώ τον λόγο.
Παρακαλώ;
Μία, νομίζω, πρόταση διευκολυντική επί της διαδικασίας θα ήθελα να προτείνω.
Κυρία Κανέλλη, σας ακούμε.
Επειδή οι τροπολογίες είναι πολλές, επειδή τα άρθρα είναι πολλά και η ώρα είναι περασμένη, θα παρακαλούσα τουλάχιστον στις τροπολογίες να λέγονται καθαρά, ένα ένα τα νούμερα, έτσι ώστε να μη γίνει λάθος, γιατί έχουν μπερδευτεί. Υπάρχουν τροπολογίες της πρώτης μέρας, τροπολογίες της δεύτερης συζήτησης ή σημερινές και πρέπει να μπορέσουμε να ψηφίσουμε με νηφαλιότητα.
Θα γίνει προσπάθεια, κυρία Κανέλλη. Κύριε Κατσίκη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, συμφωνώ απόλυτα με αυτό που είπε η κ. Κανέλλη.
Ωραία.
Θα παρακαλούσα, όμως, να γίνει μία επιβεβαίωση των τροπολογιών, τις οποίες πρότεινε και έκανε δεκτές ο κύριος Υπουργός ως προς τους αριθμούς, για να μην μπερδευτούμε.
Κύριε Πρόεδρε, επειδή δεν ακούγεται στα μέσα τι ψηφίζουμε…
Σημειώνεται.
…προτείνω να επαναλαμβάνετε εσείς από μικροφώνου.
Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας: «Ρύθμιση θεμάτων μεταθέσεων οπλιτών, μέριμνας προσωπικού και άλλες διατάξεις» και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 3 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 5 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 5 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 6, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 6 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 7 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 7 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 8 ως έχει;
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 8 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 9 ως έχει;
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 9 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 10 ως έχει;
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 10 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 11 ως έχει;
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 11 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 12 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 12 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 13 ως έχει;
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 13 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 14 ως έχει;
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 14 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 15 ως έχει;
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 15 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 16 ως έχει;
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 16 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 17 ως έχει;
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 17 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 18 ως έχει;
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 18 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 19 ως έχει;
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 19 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 20 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 20 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 21 ως έχει;
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 21 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 22 ως έχει;
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 22 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 23 ως έχει;
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 23 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 24 ως έχει;
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 24 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 25 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 25 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 26 ως έχει;
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 26 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 27 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 27 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 28 ως έχει;
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 28 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 29 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 29 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 30 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο 30 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 31 ως έχει;
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς το άρθρο 31 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 163 και ειδικό 17, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 163 και ειδικό 17 έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 165 και ειδικό 18;
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 165 και ειδικό 18 έγινε δεκτή κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 166 και ειδικό 19;
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 166 και ειδικό 19 έγινε δεκτή κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 167 και ειδικό 20;
Παρών.
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 167 και ειδικό 20 έγινε δεκτή κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 162 και ειδικό 16;
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 162 και ειδικό 16 έγινε δεκτή κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 160 και ειδικό 14;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 160 και ειδικό 14 έγινε δεκτή κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 152 και ειδικό 12;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 152 και ειδικό 12 έγινε δεκτή κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 161 και ειδικό 15, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό;
Παρών.
Κατά πλειοψηφία.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 161 και ειδικό 15 έγινε δεκτή, όπως τροποποιήθηκε από τον κύριο Υπουργό, κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Κατά πλειοψηφία.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας: «Ρύθμιση θεμάτων μεταθέσεων οπλιτών, μέριμνας προσωπικού και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία επί της αρχής και επί των άρθρων. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Κατά πλειοψηφία.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας: «Ρύθμιση θεμάτων μεταθέσεων οπλιτών, μέριμνας προσωπικού και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Το Σώμα παρέσχε την ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 23.48' λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2016 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος, νομοθετική εργασία: Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στην Οδηγία 2009/138/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης (Φερεγγυότητα ΙΙ), στα άρθρα 2 και 8 της Οδηγίας 2014/51/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Απριλίου 2014 σχετικά με την τροποποίηση των Οδηγιών 2003/71/ΕΚ και 2009/138/ΕΚ, και των Κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1060/2009, (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 και (ΕΕ) αριθ. 1095/2010, όσον αφορά τις εξουσίες της Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων (εφεξής ΕΑΑΕΣ) και της Ευρωπαϊκής Αρχής Κινητών Αξιών και Αγορών, καθώς και στο άρθρο 4 της Οδηγίας 2011/89/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2011, σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία των χρηματοπιστωτικών οντοτήτων που ανήκουν σε χρηματοπιστωτικούς ομίλους ετερογενών δραστηριοτήτων και συναφείς διατάξεις της νομοθεσίας περί της ιδιωτικής ασφάλισης».