Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλημέρα σας, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Παρακαλείται ο κύριος Γραμματέας να ανακοινώσει τις αναφορές προς το Σώμα.
.Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι πριν εισέλθουμε στη συζήτηση των επίκαιρων ερωτήσεων, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επίκαιρων ερωτήσεων της Παρασκευής 22 Ιανουαρίου 2021. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρα 130 παράγραφοι 2 και 3 και 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 300/16-1-2021 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Α΄ Αθηνών της Νέας Δημοκρατίας κ. Φωτεινής Πιπιλή προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, με θέμα: «Υπόθεση Μπεκατώρου: μέτρα από το Υπουργείο για την εξάλειψη ανάλογων φαινομένων». 2. Η με αριθμό 313/18-1-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Μαγνησίας του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία κ. Αλέξανδρου Μεϊκόπουλου προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Να μην συνεχιστεί η σιδηροδρομική απομόνωση της Μαγνησίας». 3. Η με αριθμό 303/18-1-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηλείας του Κινήματος Αλλαγής κ. Μιχάλη Κατρίνη προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Αύξηση της επιστρεπτέας προκαταβολής και μακροχρόνιες ρυθμίσεις των οφειλών χρειάζεται η αγορά για να σταθεί όρθια». 4. Η με αριθμό 318/18-1-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β3΄ Νότιου Τομέα Αθηνών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Χρήστου Κατσώτη προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Επικύρωση Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας για τους εργαζόμενους στην Εθνική Λυρική Σκηνή - συμβάσεις εργασίας στα κρατικά θέατρα». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρα 130 παράγραφοι 2 και 3 και 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 322/18-1-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηλείας του Κινήματος Αλλαγής κ. Μιχάλη Κατρίνη προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Η μυωπική στρατηγική των τραπεζών στραγγαλίζει τις ελληνικές επιχειρήσεις». 2. Η με αριθμό 323/18-1-2021 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Κινήματος Αλλαγής κ. Βασίλειου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Αδικαιολόγητη ταλαιπωρία και επιβάρυνση των αγροτών από το Υπουργείο Οικονομικών και την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) που θεωρούν εσφαλμένα ως επιδότηση, την αποζημίωση για τον COVID -19 αλλά και τις επενδυτικές ενισχύσεις». ΑΝΑΦΟΡΕΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (Άρθρο 130 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής 1. Η με αριθμό 2211/385/30-11-2020 ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγράφων του Βουλευτή Λακωνίας της Νέας Δημοκρατίας κ. Αθανασίου Δαβάκη προς την Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων, με θέμα: «Γιατί το Τμήμα Νοσηλευτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου απέρριψε την πρόταση συνεργασίας του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος»;» 2. Η με αριθμό 2742/16-12-2020 ερώτηση της Βουλευτού Χαλκιδικής του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία κ. Κυριακής Μάλαμα προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Απαράδεκτη πίεση των εισπρακτικών εταιριών στους δανειολήπτες εν μέσω πανδημίας». Εισερχόμαστε στη συζήτηση των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με έγγραφό του, ο Γενικός Γραμματέας Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων ενημερώνει το Σώμα ότι οι επίκαιρες ερωτήσεις, που θα συζητηθούν είναι οι εξής: Η υπ' αριθμόν 307/18-1-2021 επίκαιρη ερώτηση θα απαντηθεί από τον Υπουργό Εσωτερικών κ. Μαυρουδή Βορίδη. Οι υπ' αριθμόν 296/15-1-2021 και 314/18-1-2021 επίκαιρες ερωτήσεις θα απαντηθούν από τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Σπυρίδωνα - Παναγιώτη (Σπήλιο) Λιβανό. Οι υπ' αριθμόν 319/18-1-2021 και 320/18-1-2021 επίκαιρες ερωτήσεις θα απαντηθούν από τον Υφυπουργό Οικονομικών κ. Απόστολο Βεσυρόπουλο. Η υπ' αριθμόν 316/18-1-2021 επίκαιρη ερώτηση θα απαντηθεί από τον Υφυπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Νικόλαο Γιατρομανωλάκη. Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι ο χρόνος σας είναι δύο λεπτά για να κάνετε την ερώτηση και τρία λεπτά να απαντήσετε στον κύριο Υπουργό. Ξεκινούμε με τη συζήτηση της πρώτης με αριθμό 296/15-1-2021 επίκαιρης ερώτησης πρώτου κύκλου του Βουλευτή Ευβοίας ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία κ. Ευάγγελου Αποστόλου προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Προετοιμασία για τα ζητήματα της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της νέας προγραμματικής περιόδου». Κύριε συνάδελφε, έχετε το λόγο για δύο λεπτά.
Πολλές οι προκλήσεις που καλείστε να αντιμετωπίσετε, κύριε Υπουργέ, αναλαμβάνοντας το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Εύχομαι να φανείτε χρήσιμος για τον χώρο. Ο χώρος αυτός, την περασμένη χρονιά, είχε αρκετές επιπτώσεις στο εισόδημά του, τόσο εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού όσο και από φυσικές καταστροφές, που σε πολλές περιοχές και ιδιαίτερα στην Εύβοια εξελίχθηκαν σε τραγωδία. Για τις επιπτώσεις από την πανδημία δεν υπήρξε καμμία, θα σας έλεγα, ουσιαστική στήριξη. Σύμφωνα με τις δικές σας προχθεσινές δηλώσεις έχετε μέχρι σήμερα εκταμιεύσει 270 εκατομμύρια ευρώ, όταν οι ανάγκες ήταν και είναι πολλαπλάσιες, αφήνοντας εκτός των ενισχύσεων την πλειοψηφία των κατοίκων της υπαίθρου, που ασχολούνται με τη γεωργία. Αναφέρομαι ειδικά σε δύο κατηγορίες, που αφορούν και τη δική σας πατρίδα, κύριε Υπουργέ, στους αιγοπροβατοτρόφους και στους ελαιοκαλλιεργητές. Αποκλείστηκε πάνω από το 50%. Βέβαια, η ερώτησή μου αφορά ζητήματα, που έχουν σχέση με τους πόρους της επόμενης ΚΑΠ και του Ταμείου Ανάκαμψης. Οι υποχρεώσεις σας εντός του 2021 είναι πολύ σημαντικές, απαιτούν υψηλό συντονισμό ενεργειών και έγκαιρη λήψη αποφάσεων σε ζητήματα που έχουν σχέση, πρώτον, με την κατάρτιση και διαβούλευση του Εθνικού Στρατηγικού Σχεδίου της νέας ΚΑΠ, το οποίο θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί και να υποβληθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή έως το τέλος του έτους. Δεύτερον, έχουν σχέση με την οριστικοποίηση του πλαισίου χορήγησης των άμεσων ενισχύσεων, τη διετία 2021-2022, από το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο Στήριξης και το Ταμείο Ανάκαμψης και, τρίτον, τον προγραμματισμό, την κατανομή και τη δέσμευση των πρόσθετων κοινοτικών πόρων, που διατέθηκαν στη χώρα μας για τη μεταβατική περίοδο 2021-2022. Είναι δίπλα σας ο προκάτοχός σας, ο κ. Βορίδης. Για να ξεπεράσει την κριτική που του κάναμε για τη συγκεκριμένη διαδικασία, ιδιαίτερα τη διαδικασία εκπόνησης του εθνικού στρατηγικού σχεδίου, μας παρουσίασε μια SWOT ανάλυση στην αρμόδια επιτροπή, χωρίς να υπάρξει καμμία ουσιαστική αναφορά στα επίδικα της νέας πρότασης, της πολιτικής πρότασης, της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω, κυρία Πρόεδρε. Απαντήστε μας τελικά, κύριε Υπουργέ, ποια προετοιμασία και ποιος συντονισμός γίνεται από πλευράς του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης αυτή την περίοδο για να ανταποκριθεί σε αυτές τις υποχρεώσεις.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Είναι ιδιαίτερη τιμή για μένα να βρίσκομαι στην Αίθουσα αυτή ως Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και, αγαπητέ κύριε συνάδελφε, σας ευχαριστώ για το καλωσόρισμα με τη νέα αυτή ιδιότητα και για τις ευχές σας. Θέλω, επειδή είναι η πρώτη φορά που έρχομαι με τον ρόλο αυτόν στη Βουλή, να πω ότι δεσμεύομαι, τόσο εγώ όσο και οι Υφυπουργοί, να είμαστε παρόντες συνεχώς και να ανταποκρινόμαστε στον κοινοβουλευτικό έλεγχο, να δίνουμε απαντήσεις σε όλους τους Βουλευτές για όλα τα ζητήματα που αφορούν το αντικείμενό μας, τιμώντας έτσι έναν από τους βασικούς πυλώνες της Κοινοβουλευτικής μας Δημοκρατίας. Στο πλαίσιο αυτό, επειδή είναι η πρώτη φορά που συζητάμε μέσα στην Αίθουσα του Κοινοβουλίου για τα ζητήματα αυτά, θέλω να τονίσω και πάλι ότι κατά τη γνώμη μου το πεδίο της αγροτικής ανάπτυξης είναι ένα πεδίο σύνθεσης. Δεν μας δίνεται η δυνατότητα και δεν χρειάζονται οι άγονες κομματικές αντιπαραθέσεις και τα μικροκομματικά συμφέροντα δεν νομίζω ότι θα μπούμε ανάμεσά μας. Στο πλαίσιο αυτό ζητώ κι από εσάς ο διάλογος να είναι εποικοδομητικός και με προτάσεις. Ήδη πήρα την πρωτοβουλία και επικοινώνησα με όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, και με τον ΣΥΡΙΖΑ, και σήμερα το απόγευμα θα έρθει στο Υπουργείο ο κ. Αραχωβίτης για να κάνουμε την πρώτη συνάντηση. Παράλληλα, από την επόμενη εβδομάδα, θα ήθελα να έχουμε συναντήσεις με όλους τους πρώην υπουργούς. Οπότε, κύριε Αποστόλου, θα τα πούμε κατ' ιδίαν και νομίζω ότι η πορεία μας θα μπορεί να είναι παράλληλη και να βρίσκουμε αυτά που μας ενώνουν, αφήνοντας στο πλάι αυτά, που κάποιοι θέλουν να βάζουν ανάμεσά μας για να μας χωρίζουν. Αναφερθήκατε στο παρελθόν. Μιλήσατε για τις καταστροφές στην Εύβοια. Θεωρώ ότι ήταν μία από τις στιγμές που το κράτος έδειξε άμεση, πρωτοφανή άμεση ανταπόκριση. Όντως εκταμιεύθηκαν ήδη 270 εκατομμύρια, τα οποία νομίζω ότι είναι ένα πολύ μεγάλο ποσό σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Ως προς τις ελιές Καλαμών ξέρετε ότι βγήκαν 70 ευρώ το στρέμμα για αυτές που ήταν δηλωμένες και έχουμε ένα θέμα - το είχαμε ζητήσει από τον κ. Βορίδη στο παρελθόν, τώρα το χειρίζομαι εγώ - για να δούμε πώς θα ενταχθούν και αυτές οι ελιές Καλαμών που δεν δηλώνονταν ως τέτοιες. Σήμερα, όμως, το θέμα μας ήταν άλλο. Πρακτικά, ζητήσατε να μιλήσουμε για το Ταμείο Ανάκαμψης, την ΚΑΠ και την πρόοδο των εργασιών. Δεν είδα, όμως, να αναφέρεστε στην τοποθέτησή σας - και νομίζω ότι θα έπρεπε να το κάνετε - στην επιτυχία τόσο του Πρωθυπουργού όσο και του, παρισταμένου σήμερα με άλλη ιδιότητα, πρώην Υπουργού κ. Βορίδη για τη μεγάλη επιτυχία να φέρουμε περίπου 70 δισεκατομμύρια στο σύνολο και συγκεκριμένα 19,3 δισεκατομμύρια για τη νέα ΚΑΠ, τα οποία είναι πολύ χρήσιμα για αυτή τη δουλειά που θέλουμε να κάνουμε και είναι μια ευκαιρία για την αγροτική οικονομία, που αν δεν είχαν έρθει κι αν δεν υπήρχε αυτή η επιτυχία, που είναι εθνική επιτυχία και πρέπει να τη συμμερίζεστε κι εσείς, δεν θα κάναμε σήμερα αυτή τη συζήτηση. Όπως αντιλαμβάνεστε - το γνωρίζετε άλλωστε - εμείς ως Κυβέρνηση έχουμε συνέχεια και άρα εγώ πήρα τη σκυτάλη από εκεί που την άφησε ο συνάδελφος κ. Βορίδης. Είμαστε, από την πρώτη στιγμή που πήγα, σε συνεχείς συσκέψεις και συνεργασία για να αντιμετωπίσουμε και τα τρία μέτωπα, δηλαδή και τη διαμόρφωση του Ταμείου Ανάκαμψης, της ΚΑΠ και αυτό το μεσοδιάστημα των δύο ετών, όπου έχουμε κι εκεί πολλά προγράμματα για να στηρίξουμε την αγροτική παραγωγή. Πριν από λίγες βδομάδες - το γνωρίζετε - ήρθε εδώ στη Βουλή ο Υφυπουργός κ. Σκρέκας με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο και τον σύμβουλο, ο οποίος υπάρχει στο Υπουργείο μετά από διαγωνισμό, τον κ. Λιανό, και παρουσίασαν το πρώτο κομμάτι της SWOT ανάλυσης για το ζήτημα το οποίο με ρωτάτε. Φαντάζομαι ότι ήσασταν εκεί και παρακολουθήσατε αυτό το πολύ χρήσιμο εργαλείο το οποίο έχουμε. Θα συμπληρώσω σε αυτό ότι έχει προσληφθεί και η Παγκόσμια Τράπεζα ως ανεξάρτητος αξιολογητής για να μας συνεπικουρήσει στο έργο μας. Οι υπηρεσίες του Υπουργείου, οι δημόσιοι λειτουργοί, οι οποίοι κάνουν εξαιρετικά τη δουλειά τους, είναι καθημερινά σε επαφή και με τους συμβούλους και με την πολιτική ηγεσία, έτσι ώστε να διαμορφωθεί ακριβώς αυτό το πλαίσιο, μέσα στις προθεσμίες, τις οποίες μας επιβάλλει η ευρωπαϊκή πολιτική και το κανονιστικό πλαίσιο, για να μπορέσουμε να ανατάξουμε κομμάτια της αγροτικής οικονομίας που χρειάζεται, να εντάξουμε την πολιτική μας στην «πράσινη» πολιτική της Ευρώπης και να διαμορφώσουμε ακριβώς το πλαίσιο για να συνεχίσουμε να αναπτύσσουμε τις εξαγωγές μας, όπως πέτυχε η προηγούμενη ηγεσία επί ενάμιση χρόνο, και να διαμορφώσουμε τις συνθήκες, ώστε ο Έλληνας παραγωγός να μπορέσει να είναι επιτέλους και επιχειρηματίας, να εμπορεύεται ο ίδιος τα προϊόντα του. Σε αυτό το πλαίσιο, θεωρώ ότι είμαστε πολύ καλά αυτή τη στιγμή τοποθετημένοι, και απέναντι στις υποχρεώσεις μας και απέναντι στο πλάνο το οποίο έχουμε θέσει.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Υπουργέ. Κύριε συνάδελφε, παρακαλώ πολύ και δεν λέω μόνο για εσάς, το λέω και για τους κυρίους Υπουργούς να είμαστε στο χρόνο μας, γιατί ακολουθεί νομοθετικό έργο, είναι αρκετές οι ερωτήσεις και δεν έχουμε κανένα περιθώριο καθυστέρησης. Κύριε Αποστόλου, έχετε τον λόγο.
Θα προσπαθήσω, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, δεσμευθήκατε. Εμείς το ξέρετε, θα σας παρακολουθούμε, θα καταθέτουμε προτάσεις, όπως και εσείς ήδη γνωρίζετε, αλλά και ο προκάτοχός σας, κατά την πολιτική σας διαδρομή στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Βρήκατε να υπάρχουν προτάσεις και να έχουν μπει μερικά πράγματα πολύ σοβαρά για τον χώρο σε μια πορεία επίλυσης. Επιτρέψτε μας, όμως, και να σας κρίνουμε. Η κριτική είναι κύριο συστατικό της δικής μας διαδικασίας. Τα χρήματα που δώσατε για την αντιμετώπιση της πανδημίας στον χώρο - επαναλαμβάνω και πάλι - δεν καλύπτουν αυτούς τους αγρότες και όσους ασχολούνται με τη γεωργία και είναι κάτοικοι ορεινών και απομακρυσμένων περιοχών. Δεν θέλω να μπω τώρα σε άλλη διαδικασία. Δεν μπορεί να υπάρχουν επιστροφές χρημάτων από πρόστιμα, που είχαν επιβληθεί εξαιτίας της κακής διαχείρισης που γινόταν παλιότερα και αυτά τα χρήματα, που είναι περίπου 450 εκατομμύρια ευρώ, να μην έχετε πιέσει να δοθούν όσο γίνεται πιο έγκαιρα, πρωθύστερα, στον αγροτικό χώρο, για να μπορέσει να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Όσον αφορά ιδιαίτερα το κομμάτι για το οποίο σας ρωτώ, εμείς είχαμε κάνει μία μεγάλη προσπάθεια στα επίπεδα διαπραγμάτευσης της επόμενης Κοινής Αγροτικής Πολιτικής τόσο όσον αφορά τον προϋπολογισμό όσο και στο μεγάλο πρόβλημα εξωτερικής σύγκλισης. Μάλιστα, είχαμε δημιουργήσει πολύ νωρίς τις απαραίτητες συμμαχίες, οι οποίες μας βοήθησαν σ' αυτή τη διαδικασία. Άρα, λοιπόν, θα το πω, όντως ο προκάτοχός σας βάδισε πάνω σ' αυτά που εμείς είχαμε δρομολογήσει όσον αφορά τα συγκεκριμένα ζητήματα. Από εκεί και πέρα, αναφέρομαι στο θέμα της πρότασής μας όσον αφορά το στρατηγικό σχέδιο, την καθυστέρηση που υπάρχει, γιατί ναι μεν έγινε κάποια παρουσίαση, αλλά αναλυτικά πολιτικές δεν συζητήσαμε. Υπάρχουν πολλά προβλήματα, κύριε Υπουργέ, όπως για παράδειγμα είναι το μεγάλο ζήτημα, που υπάρχει με τα διαχειριστικά σχέδια των βοσκοτόπων. Ανακοινώσατε ότι κάνατε κάποιες συμφωνίες με τις περιφέρειες. Αργείτε πάρα πολύ και είναι κρίμα, διότι θα έχουμε τεράστιο πρόβλημα και με τις επιλεξιμότητες ιδιαίτερα στα ζητήματα των βοσκοτόπων, αλλά ταυτόχρονα και γιατί δεν θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της εξωτερικής σύγκλισης, εάν αθροίσουμε όλες αυτές τις εκτάσεις που απορρέουν από τη σύνταξη των διαχειριστικών σχεδίων των βοσκοτόπων χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί. Υπάρχει ένα μεγάλο ζήτημα, που έπρεπε να αντιμετωπιστεί διαφορετικά ιδιαίτερα όσον αφορά τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, που υπάρχουν και που έχουν κατατεθεί και ψηφιστεί ως πρόταση σε βάρος των μικρών αγροτών. Γιατί η ραχοκοκαλιά της ελληνικής γεωργίας είναι οι μικροί αγρότες, αυτοί οι οποίοι έχουν έσοδα από ενισχύσεις από 1.000 μέχρι 1.200 ευρώ. Αυτούς έπρεπε να τους βγάλετε έξω. Σας λέω τώρα δυο - τρεις περιπτώσεις οι οποίες είναι χαρακτηριστικές. Επαναλαμβάνω και πάλι, βιαστείτε, διότι για φανταστείτε, εάν δεν υπήρχε η μεταβατική περίοδος των δυο χρόνων, πού θα βρισκόμασταν σήμερα; Θα κινδύνευαν όλα να τιναχθούν στον αέρα, αλλά χάρις στη μεταβατική περίοδο έχετε τη δυνατότητα όσο πιο γρήγορα γίνεται να ολοκληρώσετε τη συγκεκριμένη διαδικασία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ. Αντιλαμβάνεστε και εσείς ότι αναφέρεστε σε πράγματα τελείως διαφορετικά απ' αυτά τα οποία καταθέσατε στην ερώτησή σας. Είναι, όμως, χαρά μου να απαντήσω σ' αυτά τα οποία είπατε και να αφήσω το μεγάλο θέμα του Ταμείου Ανάκαμψης και της ΚΑΠ να τα συζητήσουμε με κάποια άλλη ευκαιρία. Σας το είπα και πριν και το ξέρετε ότι αυτή είναι η θέση της Κυβέρνησής μας. Εμείς δεχόμαστε την καλόπιστη κριτική και τις συγκεκριμένες προτάσεις. Αυτά τα οποία είπατε πριν από λίγο, προφανώς, δεν εμπεριέχουν συγκεκριμένες προτάσεις. Εύχομαι, όταν συναντηθούμε την επόμενη φορά, να έρθετε να μας πείτε πράγματα τα οποία δεν έχουμε σκεφθεί, για να μπορέσουμε να τα χρησιμοποιήσουμε. Μιλάτε για καθυστερήσεις και αναφέρεστε σ' αυτή τη διετία του μέσου προγράμματος, όταν αυτό γνωρίζετε πολύ καλά ότι είναι γνωστό σε όλους ότι θα υπήρχε, ότι έχει βγει ο κανόνας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή των νέων χρημάτων με τους παλιούς όρους και πάνω σ' αυτό βαδίζουμε, δεν έχουμε κανένα πρόβλημα εκεί. Επίσης, ξεχάσατε να πείτε ότι επί τέσσερα χρόνια που εσείς κυβερνούσατε και σ' ένα κομμάτι αυτών ήσασταν και επικεφαλής του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης ο ίδιος καθυστερήσατε στα πάντα. Μεταξύ αυτών, καθυστερήσατε και για τα θέματα των ρυθμιστικών σχεδίων στα βοσκοτόπια, στα οποία αναφερθήκατε πριν από λίγο, που όμως η δική μας κυβέρνηση τα προχώρησε με πολύ καλό ρυθμό. Έχουν ήδη υπογραφεί με δυο περιφέρειες, αν δεν κάνω λάθος, οι συμφωνίες. Τυχαίνει και σας προλαβαίνουμε, διότι αύριο το απόγευμα έχουμε σύσκεψη με τους Αντιπεριφερειάρχες ακριβώς για αυτή τη δουλειά. Οπότε, προχωράμε πολύ καλά αυτή τη διαδικασία, μην ανησυχείτε. Στη συνέχεια, είναι η δουλειά η οποία έγινε σε σχέση με τη διαβούλευση. Διότι αυτό πρακτικά λέτε, ότι δεν υπήρξε διαβούλευση μετά απ' αυτή την παρουσίαση της SWOT ανάλυσης στο Κοινοβούλιο. Και εδώ κάνετε λάθος, διότι γνωρίζετε πολύ καλά ότι η διαβούλευση έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό. Για ενημέρωσή σας, θέλω να σας πω ότι έχουν γίνει ήδη δέκα ημερίδες στη Βέροια, στην Κοζάνη, στη Λαμία, στις Σέρρες, στην Καβάλα, στην Αλεξανδρούπολη, στη Θεσσαλονίκη, οι οποίες έχουν ήδη φέρει τα αποτελέσματα τα οποία εμείς συμπεριλαμβάνουμε στο σχεδιασμό μας. Έχουμε προγραμματίσει κάποιες συσκέψεις με τηλεδιάσκεψη τώρα, διότι αντιλαμβάνεστε ότι δεν μπορούμε να πάμε, να έχουμε φυσική παρουσία στις πόλεις. Με το που θα μας το επιτρέψει η υγειονομική επιτροπή και η Πολιτική Προστασία θα το κάνουμε. Το θέλουμε να είμαστε παρόντες παντού. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, με τους συνεργάτες που είπαμε πριν, που θεωρώ ότι δεν χωρά αμφισβήτηση για το εάν είναι ικανοί ή όχι να μας συνδράμουν, θα έχουμε αυτό το οποίο ζητάμε, δηλαδή ένα απόλυτα δημιουργικό και σωστό στρατηγικό σχέδιο και θα το καταθέσουμε μέχρι τον Δεκέμβριο του 2021, που είναι η συμβατική μας υποχρέωση. Θέλω να πω, όμως, γιατί είναι χρήσιμο και εσείς να μπείτε στη δική μας ταχύτητα δουλειάς ότι εμείς έχουμε βάλει κάποιους στόχους. Είπα πριν τους στόχους γενικά για τον τομέα μας. Θέλω να πω ότι ένας εξ αυτών, στον οποίο δεν αναφέρθηκα και εύχομαι να γίνουν συζητήσεις γι' αυτόν στο μέλλον, είναι αυτός της προσπάθειάς μας να κάνουμε έναν ψηφιακό μετασχηματισμό στην αγροτική μας οικονομία. Χθες - και θα ήταν καλό να κάνετε μια αναφορά και εσείς ως κόμμα - υπέγραψαν στον ΕΛΓΑ τη συμφωνία ανάμεσα στον οργανισμό και την «Κοινωνία της Πληροφορίας». Εκεί γίνεται μια επανάσταση. Εκτός του ότι νοικοκυρεύτηκαν τα οικονομικά του ΕΛΓΑ, γίνεται μια ψηφιακή επανάσταση. Αυτή ξέρετε πολύ καλά ότι θα είναι χρήσιμη και για τους ανθρώπους που εργάζονται στον ΕΛΓΑ, αλλά κυρίως για τους Έλληνες παραγωγούς. Σε αυτήν, λοιπόν, την πορεία εμείς σας θέλουμε μαζί μας, δίπλα μας και όχι με στείρα κριτική που αφορά στο χθες απέναντί μας. Ευχαριστώ.
Εγώ σας ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Συνεχίζουμε με την πρώτη με αριθμό 314/18-1-2021 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου της Βουλευτού Πέλλας του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία κ. Θεοδώρας Τζάκρη προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων με θέμα: «Κατασκευή του φράγματος Αλμωπαίου (Καλής)». Έχετε δύο λεπτά, κυρία συνάδελφε.
Κύριε Υπουργέ, συγχαρητήρια για την υπουργοποίησή σας και καλή επιτυχία στο έργο σας. Η διαχείριση και η εκμετάλλευση των υδάτων του ποταμού Αλμωπαίου με την κατασκευή φράγματος και τη δημιουργία ταμιευτήρα υδάτων στην κατάλληλη θέση, πέντε χιλιόμετρα βορειότερα από τους οικισμούς Καλής και Προφήτη Ηλία στην Πέλλα, πριν αυτά τα νερά καταλήξουν στον κάμπο, αποτελεί μια μεγάλη πρόκληση και ένα έργο πνοής για την Πέλλα, κύριε Υπουργέ, κι αυτό γιατί η αντιπλημμυρική θωράκιση της περιοχής, όπως επίσης και η ορθολογική διαχείριση του νερού είναι μια επιτακτική ανάγκη όχι μόνο από περιβαλλοντική άποψη, αλλά για όλη τη διαδικασία της αγροτικής παραγωγής. Να σας πω ότι αυτό είναι ένα έργο που έρχεται από το παρελθόν. Το 1990 είχε κάνει εκεί η ΔΕΗ προμελέτη για την κατασκευή υδροηλεκτρικού φράγματος. Το 1995 παρουσιάστηκε στα τότε Υπουργεία Γεωργίας, Οικονομίας, Οικονομικών και ΥΠΕΧΩΔΕ, όπως ήταν τότε, και από τότε ξεκινάει ο γολγοθάς. Το 2011 προκηρύχθηκε η μελέτη για την κατασκευή του έργου αυτού του φράγματος του Αλμωπαίου, τον Μάιο του 2014 εγκρίθηκαν οι πρώτες - ας το πω κατ' αυτή την έννοια - απαιτούμενες μελέτες για την προμελέτη του έργου, η γεωργική μελέτη, η γεωτεχνική, η γεωλογική μελέτη. Το 2016 επί ΣΥΡΙΖΑ εντάχθηκε στο επόμενο πρόγραμμα χρηματοδότησης του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2020 και το 2018 τον Απρίλιο εγκρίθηκαν οι περιβαλλοντικοί του όροι. Και ενώ θεωρούμε ότι οι περιβαλλοντικοί του όροι θα ενσωματωθούν πλέον στην οριστική μελέτη και θα εκδοθούν τα τεύχη δημοπράτησης, ξαφνικά ενημερωνόμαστε, κύριε Υπουργέ, ότι υπάρχει μια συμπληρωματική ανάγκη εκπόνησης ενός έργου δασικής οδοποιίας για έναν μικρό δρόμο εκατό μέτρων και ότι αυτό είχε ως ορίζοντα αποπεράτωσης, υλοποίησης τον Οκτώβριο του 2019. Ξαφνικά ο κ. Σκρέκας μάς ενημερώνει ότι αυτή η ημερομηνία παράδοσης αυτής της μικρής μελέτης παρατείνεται μέχρι το φθινόπωρο του 2021. Κύριε Υπουργέ, με δεδομένη τη σημασία που έχει αυτό το έργο για την Πέλλα, μια κατά βάση αγροτική περιοχή, αυτό που θέλω να σας ρωτήσω είναι το εξής. Είναι ένα σημαντικό έργο, γιατί θα βοηθήσει και τον εμπλουτισμό των υδάτων, όπως αντιλαμβάνεστε, αλλά και τη αντιπλημμυρική θωράκιση της περιοχής. Αυτό που πρέπει να σας ρωτήσω είναι γιατί καθυστερεί η ολοκλήρωση αυτών των τελευταίων προαπαιτούμενων μικρών μελετών, όπως αυτή η μικρή μελέτη δασικής οδοποιίας για έναν μικρό δρόμο, όπως ανέφερα, και ποια είναι η πρόθεση του Υπουργείου σας, εσάς ως καινούργιου Υπουργού, για την ένταξη αυτού του έργου για χρηματοδότηση στο πρόγραμμα του Ταμείου Ανάκαμψης για τη γεωργία.
Ευχαριστώ, κυρία συνάδελφε. Κατ' αρχάς, κύριοι συνάδελφοι, να σας θυμίσω ότι πρέπει να φοράτε τη μάσκα σας, όταν μιλάτε από το έδρανο. Ελάτε, κύριε Υπουργέ.
Κυρία συνάδελφε, σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Εύχομαι να ανταποκριθώ στις προσδοκίες σας. Ούτε κι εσείς βέβαια είπατε έναν καλό λόγο για την Κυβέρνηση και αυτά τα οποία κατάφερε για να μπορούμε να συζητάμε σήμερα για το Ταμείο Ανάκαμψης και για τα χρήματα τα οποία έχουμε στη διάθεσή μας. Επειδή μπήκατε πολύ συγκεκριμένα στην ουσία και αναφερθήκατε στην ιστορική διαδρομή του έργου αυτού στην Πέλλα, που αντιλαμβανόμαστε και θεωρούμε ότι είναι όντως σημαντικό, όπως και άλλα τέτοια τα οποία και θα βοηθήσουν τους Έλληνες παραγωγούς παντού στην Ελλάδα, αλλά βεβαίως θα στηρίξουν και την περιβαλλοντική διάσταση, την οποία εμείς έχουμε ως ακρογωνιαίο λίθο στην πολιτική μας, θέλω να σας πω, αν δεν το γνωρίζετε, ότι το Ταμείο Ανάκαμψης διαφέρει λίγο από τα άλλα προγράμματα επενδύσεων τα οποία έχουμε. Λειτουργεί με έναν τρόπο πιο ανοιχτό. Μπορούμε δηλαδή να έχουμε μεγαλύτερη ταχύτητα στην απορρόφηση από τη μια μεριά, αυτό είναι το θετικό του, έχει όμως ένα πιο αυστηρό κανονιστικό πλαίσιο σε σχέση με τα μέτρα τα οποία υπάρχουν για να εντάξουμε έργα και βέβαια πρέπει να διαφοροποιείται από τα άλλα μας ταμεία. Σε σχέση με αυτό υπάρχουν συγκεκριμένα κριτήρια τα οποία θα πρέπει να υπάρχουν για ένα έργο για να ενταχθεί, που είναι η ωριμότητα των μελετών του, η ενίσχυση μέσω αυτού της μακροχρόνιας ανάπτυξης, η δημιουργία θέσεων εργασίας, η συνεισφορά στην «πράσινη» μετάβαση και βεβαίως η προστιθέμενη αξία και οικονομικά και περιβαλλοντικά. Στο πλαίσιο αυτό, η πορεία που περιγράψατε πριν δεν είναι πορεία την οποία εμείς έχουμε βάλει ως εμπόδιο για την ένταξη του έργου αυτού. Περιμένουμε να ολοκληρωθούν αυτές οι μελέτες, οι οποίες είναι προαπαιτούμενα, και σε περίπτωση που όλα αυτά έχουν ενταχθεί μέσα στον φάκελο και υπάρχει ωριμότητα, όπως λέγεται, του έργου αυτού, εμείς είμαστε πρόθυμοι, όπως και άλλα, να τα υποστηρίξουμε. Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία γι' αυτό. Τώρα, στο αν θα υπάρχουν οι μελέτες από τη Δασική Υπηρεσία, οι γεωτεχνικές στις οποίες αναφερθήκατε και άλλες που έχω εδώ από τις υπηρεσίες μας, αυτό - όπως αντιλαμβάνεστε - δεν έχει να κάνει με την πολιτική βούληση που είναι να στηρίξουμε αυτού του είδους τα έργα, αλλά έχει να κάνει με το αν θα «τρέξουν» σωστά και μέσα στις προθεσμίες οι υπηρεσίες που δεν είναι αυτή τη στιγμή οι δικές μας, όπως το Δασαρχείο, και βεβαίως οι ανάδοχοι. Ο ανάδοχος έχει, με βάση την ενημέρωση που έχω, καταληκτική ημερομηνία 15 Σεπτεμβρίου του 2021. Εμείς είμαστε, λοιπόν, δίπλα στους πολίτες και στους παραγωγούς της Πέλλας, όπως και σε όλη την Ελλάδα, και περιμένουμε ακριβώς έτοιμα ώριμα έργα για να τα εντάξουμε.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Ελάτε, κυρία συνάδελφε, έχετε τρία λεπτά.
Κύριε Υπουργέ, όπως σας είπα και το παραδεχθήκατε κι εσείς στο τέλος, η μόνη μελέτη που υπολείπεται είναι αυτή η μικρή μελέτη δασικής οδοποιίας για έναν δρόμο εκατό μέτρων όλον κι όλον, στο οποίο έχει εμπλακεί και η Αρχαιολογική Υπηρεσία, όπως μαθαίνω εγώ, γιατί πρόκειται για την περιοχή μου, με έναν συμβασιούχο αρχαιολόγο που έχει υποδείξει η Εφορεία Αρχαιοτήτων Πέλλας κ.λπ.. Αυτή είναι μια πολύ μικρή μελέτη. Θέλω να ξέρετε ότι δεδομένης της σημασίας, όπως σας είπα προηγουμένως, αυτού του έργου, εγώ παρακολουθώ από την αρχή την εξέλιξη όλων των απαιτούμενων μελετών. Η γεωτεχνική και η γεωλογική που είπατε είναι μελέτες οι οποίες έχουν παραδοθεί και έχουν εγκριθεί, κύριε Υπουργέ, από το 2014. Δεν είναι αυτό το πρόβλημα. Μένει αυτός ο μικρός δρόμος, όπως σας είπα. Και απορώ γιατί ένας μικρός δρόμος χρειάζεται ορίζοντα υλοποίησης άλλων δεκαπέντε μηνών. Έχουν περάσει οι δεκαπέντε από τότε που ανακοινώθηκε και θα πάμε άλλον σχεδόν έναν χρόνο μέχρι το φθινόπωρο του 2021. Θέλω να ξέρετε, όπως σας είπα, ότι παρακολούθησα όλη την πορεία των μελετών παρεμβαίνοντας ουσιαστικά, αν θέλετε, και βοηθώντας κατά το στάδιο της περιβαλλοντικής αδειοδότησης, που είναι το σημαντικότερο στάδιο για την αδειοδοτική διαδικασία ενός συγκεκριμένου έργου και επίσης για την ένταξη των μελετών και για τη διασφάλιση της απρόσκοπτης χρηματοδότησης των υπολειπόμενων μελετών του έργου και την ένταξη αυτών σε συνεχιζόμενες πράξεις του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης. Όπως σας είπα προηγουμένως, υπάρχει ένα χρονικό κενό δεκαπέντε μηνών από τότε που ανακοινώθηκε ότι αυτή η μικρή δασική μελέτη πρέπει να τελειώσει. Θα σταθώ όμως σε αυτό που μας είπατε και θέλω να πιστεύω ότι βρισκόμαστε προς το τέλος για την ολοκλήρωση όλων αυτών των προαπαιτούμενων για να ξεκινήσει επιτέλους η κατασκευή του έργου. Το σημαντικότερο όμως που δεν μας είπατε εδώ - και γι' αυτό έκανα αυτή την ερώτηση - είναι να εντάξετε το έργο για χρηματοδότηση στον κατάλογο των προς κατασκευή έργων του Ταμείου Ανάκαμψης. Με δεδομένο ότι με βάση το συμφωνημένο κείμενο και το Ταμείο Ανάκαμψης το 30% του συνολικού ποσού πρέπει να διατεθεί το 2021 και το 70% το 2022, πρέπει να σας ρωτήσω και κάτι ακόμα. Πιστεύετε ότι το έργο θα καταφέρει να συμβασιοποιηθεί το αργότερο μέσα στο 2022 και αν ναι, πότε προβλέπεται να ολοκληρωθεί η κατασκευή του; Κοιτάξτε, ναι μεν το Δασαρχείο δεν σας ανήκει - δεν ξέρω ποιος είναι ο ανάδοχος που ανέλαβε να υλοποιήσει αυτή τη μικρή δασική μελέτη - αλλά για έναν δρομάκο εκατό μέτρων να χάσουμε και το «τρένο» του Ταμείου Ανάκαμψης, κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι είναι πολύ βαρύ πλήγμα για την Πέλλα, γιατί αντιλαμβάνεστε ότι το έργο αυτό θα παραπεμφθεί, αν χάσουμε και το «τρένο» από το Ταμείο Ανάκαμψης, στις ιστορικές καλένδες. Δεν ξέρω αν και πότε θα υπάρξει δυνατότητα χρηματοδοτικού προγράμματος για την υλοποίηση τόσο μεγάλων έργων κατασκευής, γιατί είναι αλήθεια ότι ο προϋπολογισμός του είναι αρκετά σημαντικός, ξεπερνάει τα 100 εκατομμύρια για την κατασκευή του φράγματος, χώρια που πρέπει να υπάρξουν και τα δίκτυα, όπως αντιλαμβάνεστε. Επομένως, αυτό που θέλω να δω από εσάς είναι η πολιτική σας βούληση να το εντάξετε στον κατάλογο των χρηματοδοτούμενων προς κατασκευή έργων από το Ταμείο Ανάκαμψης. Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κυρία συνάδελφε. Ελάτε, κύριε Υπουργέ.
Ευχαριστώ. Κυρία Τζάκρη, σας είπα και πριν ότι η πολιτική βούληση από εμάς υπάρχει να εντάξουμε όλα αυτά τα μεγάλα και ουσιαστικά έργα, τα οποία θα βοηθήσουν και τις τοπικές οικονομίες αλλά κυρίως τους παραγωγούς μας να κάνουν τη δουλειά τους. Επειδή προέρχομαι και από έναν αγροτικό νομό με πολλά τέτοια προβλήματα στις υποδομές του, ξέρω πολύ καλά την αγωνία των πολιτών και αντιλαμβάνομαι και τη δική σας. Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν - σας το είπα και πριν, σας το ξαναλέω - εμείς έχουμε την πολιτική βούληση να εντάξουμε αυτού του είδους τα έργα. Από εκεί και πέρα, δεν μπορώ - διότι δεν θα το θέλατε και εσείς - να κάνω αυτό το ατόπημα, να πάρω δηλαδή μία απόφαση την οποία δεν μπορούμε αυτή τη στιγμή να πάρουμε, αν δεν έχει ολοκληρωθεί ο φάκελος. Είμαι δίπλα σας και αν θέλετε να δουλέψουμε μαζί, για να μπορέσουμε να ολοκληρώσουμε αυτό τον φάκελο. Όπως πολύ σωστά είπατε, η Δασική Υπηρεσία δεν είναι στις δικές μας αρμοδιότητες. Να κάνουμε αυτό το οποίο θα μας υποδείξετε σε σχέση με αυτό και σε σχέση με τους ανάδοχους, τους οποίους εσείς μπορεί να γνωρίζετε ως εκπρόσωπος της τοπικής κοινωνίας - εγώ δεν τους γνωρίζω - και να δούμε και οποιαδήποτε άλλη σχετική και συγκεκριμένη πρόταση έχετε. Σας είπα και στην αρχή της τοποθέτησής μου ότι είμαι στη διάθεσή σας να λειτουργήσουμε από κοινού. Από εκεί και πέρα, συγκεκριμένη δέσμευση για ένταξη στο έργο δεν μπορώ να σας δώσω. Θα ήταν ανακόλουθο και επιπόλαιο αν το έκανα, οπότε φαντάζομαι ότι δεν θα ζητούσατε από εμένα να κάνω κάτι τέτοιο. Σας περιμένω, λοιπόν, με συγκεκριμένες ιδέες να διεκδικήσουμε μαζί και μαζί με τον λαό της Πέλλας, που για εμάς είναι πολύ σημαντικός, την ένταξη αυτού του έργου με τις σωστές προϋποθέσεις, που ορίζει όμως το κανονιστικό πλαίσιο. Ευχαριστώ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Πάμε τώρα στην τέταρτη με αριθμό 307/18-1-2021 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Β2΄ Δυτικού Τομέα Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Κρίτωνα Αρσένη προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Διαιώνιση της επισφάλειας για τους διορισθέντες δημοτικούς υπαλλήλους με την προκήρυξη 3Κ/2018 του ΑΣΕΠ». Στην ερώτηση θα απαντήσει ο Υπουργός Εσωτερικών κ. Μαυρουδής Βορίδης. Κύριε συνάδελφε, έχετε δύο λεπτά μόνο.
Ευχαριστώ θερμά, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, είναι ένα θέμα, που έχουμε συζητήσει σε αυτή την Ολομέλεια ξανά και ξανά, αλλά ελπίζω ότι η δική σας ανάληψη καθηκόντων μπορεί να δώσει μία λύση στο συγκεκριμένο ζήτημα, το οποίο είναι θέμα παραβίασης της κοινής λογικής. Έχουμε μία προκήρυξη, την 3Κ/2018. Προσλήφθηκε πάρα πολύς κόσμος στην καθαριότητα - πάνω από πέντε χιλιάδες - και στις ανταποδοτικές υπηρεσίες. Κατόπιν εορτής, ενάμιση χρόνο μετά, αφού προσλήφθηκαν αυτοί οι άνθρωποι, άλλαξαν οι όροι. Μπήκε αυτή η επταετία που απαγορεύει οποιαδήποτε κινητικότητα, απαγορεύει οτιδήποτε προβλέπει για τους μόνιμους δημοσίους υπαλλήλους ο Δημοσιοϋπαλληλικός Κώδικας. Για να είμαστε συγκεκριμένοι: Αν ο στόχος ενός τέτοιου μέτρου ήταν να προστατευτούν οι δήμοι από το να μην χάσουν τους εργαζομένους τους, αυτό δεν ισχύει, γιατί ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι δεν μπορεί να γίνει η κινητικότητα, αν έχει φύγει πάνω από το 65% των εργαζομένων. Δεν μπορεί να γίνει για τους δυσπρόσιτους δήμους. Υπάρχουν όλες οι δικλείδες προστασίας. Πέρα από αυτό το παράλογο και αντισυνταγματικό, από ό,τι φαίνεται τουλάχιστον, μέτρο σας, βλέπουμε ότι αλλάζουν διαρκώς οι πίνακες. Υπάρχουν στους προσωρινούς πίνακες άλλοι εργαζόμενοι. Είναι στους προσωρινούς πίνακες σε έναν δήμο, εργάζονται για δύο χρόνια και στους οριστικούς πάνε σε άλλον δήμο και στους αναμορφωμένους σε άλλον δήμο. Βγάλτε μία εγκύκλιο που να ζητάει να υπάρξει η αξιολόγηση των εργαζομένων πριν μονιμοποιηθούν. Έχει περάσει η διετία. Θα έπρεπε να μονιμοποιηθούν. Ο Δημοσιοϋπαλληλικός Κώδικας ορίζει ότι εντός διετίας πρέπει να μονιμοποιηθούν και να αξιολογηθούν. Εσείς τόσο καιρό μετά - έχουν περάσει πάνω από δυόμισι χρόνια - δεν έχετε ολοκληρώσει αυτή την αξιολόγηση και ενώ είναι ευθύνη της πολιτείας, οι άνθρωποι μένουν έωλοι, χωρίς να έχουν μονιμοποιηθεί και σε δοκιμαστική φάση. Αυτά είναι όλα τα παράλογα που σας καλούμε να λύσετε. Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Δεν θα τα χρειαστώ. Κύριε συνάδελφε, υποθέτω ότι το νόημα της ερωτήσεώς σας συνδέεται με την έλευση νέου Υπουργού στο Υπουργείο Εσωτερικών, αλλιώς δεν μπορώ να το εξηγήσω, διότι έχετε κάνει ακριβώς την ίδια ερώτηση και έχετε πάρει ακριβώς συγκεκριμένη απάντηση, ως προς το ζήτημα δηλαδή της επταετίας, δηλαδή των όρων του άρθρου 74 εν προκειμένω, από τον κ. Λιβάνιο. Δεν ξέρω, λοιπόν, εάν υποθέτετε ότι υπάρχει κυβερνητική αλλαγή. Η απάντηση είναι πως δεν υπάρχει κυβερνητική αλλαγή. Υπάρχει αλλαγή στο πρόσωπο του Υπουργού, αλλά όπως κατ᾽ επανάληψη έχω πει, υπάρχει συνέχιση της κυβερνητικής πολιτικής. Η απάντησή μου, λοιπόν, στο πρώτο ερώτημά σας - θα επανέλθω στη δευτερολογία μου για να απαντήσω στο δεύτερο, που αφορά την αξιολόγηση - είναι ότι δεν θα αποσύρω το άρθρο 74 για τους λόγους, που σας έχει εξηγήσει ο κ. Λιβάνιος.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Ήσασταν συντομότατος. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, ξέρετε, δεν είναι μόνο ότι άλλαξε ένας Υπουργός αυτή την περίοδο που πέρασε, από τον Σεπτέμβριο έως σήμερα. Ξέρετε, αυτό μπορεί να ενδιαφέρει λιγότερο την κοινωνία. Αυτό που συμβαίνει, κύριε Υπουργέ, είναι ότι πέρασαν δυόμισι χρόνια που είναι ακόμα σε δοκιμαστική φάση αυτοί οι άνθρωποι, ενώ ο νόμος προβλέπει ότι θα έπρεπε να είχαν μονιμοποιηθεί. Αυτή είναι η ουσία. Πώς εσείς με δική σας υπαιτιότητα - γιατί δική σας υπαιτιότητα είναι η καθυστέρηση της αξιολόγησης - τους κρατάτε ακόμα ομήρους; Αυτή είναι η ουσία. Οπότε, ναι, σας καλούμε να απαντήσετε. Να μας πείτε και το πολύ απλό. Δηλαδή, για εσάς δεν είναι παράνομο και δεν είναι απαξιωτικό για τον ΑΣΕΠ, όταν έχει βγει μία προκήρυξη με συγκεκριμένους όρους και ενάμισι χρόνο μετά, αφού έχουν προσληφθεί οι άνθρωποι, αλλάζουν οι όροι; Ήξεραν αυτοί οι άνθρωποι όταν έκαναν την αίτηση ότι δεν θα μπορούν να μπουν στην κινητικότητα για επτά χρόνια; Δεν είναι άνιση μεταχείριση μεταξύ δημοσίων υπαλλήλων αυτό; Και στο τέλος, για ποιον λόγο το κάνετε; Προφανώς δεν είναι για τις ανάγκες των δήμων. Είναι εκδικητικό απέναντι στην προηγούμενη κυβέρνηση; Τι ακριβώς παιχνίδια παίζετε στις πλάτες των εργαζομένων; Αυτά είναι τα κύρια ερωτήματα, κύριε Βορίδη. Εδώ πέρα οι υπηρεσίες δεν γνωρίζουν καν ποιος θα αξιολογήσει αυτά τα άτομα. Η υπηρεσία που δούλεψαν για δύο χρόνια, όταν ήταν οι προσωρινοί πίνακες; Η υπηρεσία στην οποία βρέθηκαν μετά τους μόνιμους ή μετά τους αναθεωρημένους; Σας φαίνεται λογικό εσάς αυτό; Αυτό το μπάχαλο σάς φαίνεται λογικό; Όμως, οι εργαζόμενοι το πληρώνουν. Θα επανέλθουμε ξανά και ξανά μέχρι να λυθούν αυτά τα ζητήματα. Υπάρχει κενό λογικής εδώ πέρα. Δεν έχει καμμία σχέση με συνέχιση του κυβερνητικού έργου. Έχει σχέση με ένα μάλλον πολιτικό παιχνίδι που παίζεται στις πλάτες περίπου πέντε χιλιάδων εργαζομένων στην καθαριότητα. Να σας συμπληρώσω και την ερώτηση που δεν απάντησε ποτέ και ο προκάτοχός σας. Τι θα γίνει με την «ουρά» της 3Κ; Έχουμε εδώ πέρα μία διακήρυξη ξανά και ξανά από τη Βουλή ότι θα γινόταν άμεσα η πρόσληψη άλλων δύο χιλιάδων ανθρώπων, η συνέχιση της προκήρυξης 3Κ. Έχουμε τον κορωνοϊό και οι ανάγκες για την καθαριότητα είναι πολλαπλάσιες. Είναι θέμα δημοσίου συμφέροντος περισσότερο από ποτέ. Τι θα γίνει; Θα προχωρήσει η νέα προκήρυξη; Θα προσληφθούν νέοι άνθρωποι στην καθαριότητα και στις ανταποδοτικές υπηρεσίες; Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Έχετε τον λόγο, κύριε Υπουργέ.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε συνάδελφε, πρώτον, μπορείτε να διαφωνείτε με μία κυβερνητική επιλογή. Δεν είναι, όμως κατά τη γνώμη μου ορθός τρόπος κοινοβουλευτικού ελέγχου να έχετε πάρει απάντηση επί των αιτιάσεών σας και των επιχειρημάτων σας και να επανέρχεστε, επειδή δεν σας αρέσει η απάντηση που σας δίνει η Κυβέρνηση. Η ερώτησή σας έχει απαντηθεί. Τα πράγματα είναι σαφή. Σας έχουν εξηγηθεί από τον κ. Λιβάνιο. Έχουν εκτεθεί τα επιχειρήματα. Τα άκουσαν αυτοί, που ήταν να τα ακούσουν. Τα ακούσατε και εσείς πρωτίστως, που είστε ο ερωτών. Δεν θα ερχόμαστε εδώ κάθε εβδομάδα να απαντάμε στην ίδια ερώτηση για την οποία έχετε πάρει απάντηση.
Το πρόβλημα δεν λύθηκε.
Αφήστε το πρόβλημα. Τα επιχειρήματά σας τα εκθέσατε και την προηγούμενη φορά, σας λέω. Τα είπατε αυτά που λέγονται τώρα περί ισότητας, περί συνταγματικότητας. Τα είπατε και πήρατε απαντήσεις επί του συγκεκριμένου ερωτήματος. Δεν σας αρέσουν οι απαντήσεις. Δικαίωμά σας. Δεν θα ερχόμαστε, όμως, να απαντάμε ξανά τα ίδια. Αυτό είναι το ένα, το οποίο είναι σαφές. Αν υπάρχει κάποια προστιθέμενη αξία εδώ στην ερώτηση, είναι το ζήτημα της αξιολόγησης. Για το ζήτημα της αξιολόγησης τα θέματα είναι απλά. Θα εφαρμοστούν οι διατάξεις που ισχύουν για όλους. Όπως αξιολογούνται όλοι, έτσι θα αξιολογηθούν κι αυτοί, στους ίδιους χρόνους, στις ίδιες προθεσμίες. Συνδέεται αυτό με τη μονιμοποίησή τους; Ακούστε εδώ. Συνδέεται αυτό; Ναι. Όμως, αυτό δεν είναι διάταξη, η οποία έχει προκύψει ξαφνικά. Είναι διάταξη του 2007, η οποία λέει ότι οι υπάλληλοι μονιμοποιούνται αυτοδικαίως με τη συμπλήρωση διετούς δοκιμαστικής υπηρεσίας, με εξαίρεση τους υπαλλήλους σε βάρος των οποίων έχει επιβληθεί πειθαρχική ποινή ή έχει ασκηθεί πειθαρχική δίωξη ή έχει εγκριθεί πόρισμα επί ένορκης διοικητικής εξέτασης, καθώς και τους υπαλλήλους των οποίων τα ουσιαστικά προσόντα βαθμολογούνται στην έκθεση αξιολόγησης με βαθμό μικρότερο του πέντε. Τι μας λέει η διάταξη εδώ εκ της απλής ερμηνείας; Δεν χρειάζονται ούτε εγκύκλιοι ούτε τίποτα. Ότι πρέπει να γίνει μια έκθεση αξιολόγησης, για να δούμε αν είναι πάνω από το πέντε ή κάτω από το πέντε . Άρα, λοιπόν, με τις προθεσμίες οι οποίες προβλέπονται στον ν.4369/2016, εκεί θα αξιολογηθούν. Προϋποθέτουν συγκεκριμένα πράγματα. Δεν υπάρχει κάποια ειδική μεταχείριση για τους υπαλλήλους αυτούς ούτε κάποιο ειδικό ζήτημα για να αντιμετωπίσουμε. Τέλος, γνωριζόμαστε κοινοβουλευτικά και ξέρετε ότι ο κοινοβουλευτικός έλεγχος είναι συγκεκριμένη διαδικασία, η οποία έχει μία αυστηρότητα, που σημαίνει τι; Με ρωτάτε κάτι κι εγώ σας απαντώ σε αυτό, που με ρωτάτε. Δεν θα την ανοίγουμε τη συζήτηση. Εάν εσείς εν τω μεταξύ σκεφτείτε ότι θέλατε να βάλετε και άλλα ερωτήματα, λυπάμαι, αλλά θα κάνετε μια καινούργια ερώτηση, για να συζητήσουμε για τα άλλα ερωτήματα σας.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Θα συζητηθεί τώρα η τρίτη με αριθμό 316/18-1-2021 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Γιάννη Δελή προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, με θέμα: «Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι σπουδαστές των καλλιτεχνικών σχολών». Στην ερώτηση θα απαντήσει ο Υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Νικόλαος Γιατρομανωλάκης. Κύριε Δελή, έχετε δύο λεπτά. Σας παρακαλώ, κρατήστε τον χρόνο γιατί δεν θα προλάβουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Αφού πρώτα σας ευχηθώ, κύριε Υπουργέ, καλή δύναμη, να συνεχίσω λέγοντας ότι, όπως γνωρίζετε, οι σπουδαστές και σπουδάστριες των καλλιτεχνικών σχολών και συγκεκριμένα των δραματικών σχολών του Εθνικού Θεάτρου, του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδας, της Κρατικής Σχολής Ορχηστρικής Τέχνης - εδώ κοντά στην Ομήρου - , καθώς και οι σπουδαστές όλων των ιδιωτικών δραματικών σχολών, των σχολών χορού και κινηματογράφου, όλοι αυτοί αγωνιούν. Αγωνιούν μα και αγωνίζονται - άλλωστε οι δύο αυτές λέξεις έχουν κοινή ετυμολογική ρίζα - και κινητοποιούνται γιατί αντιμετωπίζουν μια σειρά από προβλήματα. Ποια είναι η βασική αιτία για τα προβλήματα αυτών των σπουδαστών; Το κλείσιμο όλων αυτών των σχολών εξαιτίας της πανδημίας και η πραγματοποίηση των μαθημάτων τους μέσω τηλεκπαίδευσης. Και δεν είναι μόνο ότι αυτή η τηλεκπαίδευση παρουσιάζει πάρα πολλές ανομοιομορφίες από σχολή σε σχολή, ελλείψει ενός ενιαίου αναλυτικού προγράμματος σπουδών. Είναι και το ότι ένα μεγάλο μέρος της διδασκαλίας, που θα πραγματοποιούνταν διά ζώσης έχει παραλειφθεί τελείως από αυτή την τηλεκπαίδευση, ενώ υπάρχουν και εκείνα τα μαθήματα, όπως ξέρετε, τα οποία από τη φύση τους έχουν εντελώς πρακτικό χαρακτήρα και προϋποθέτουν τη ζωντανή ανθρώπινη επαφή. Μιλάω βέβαια για τα μαθήματα του χορού, της κίνησης, της υποκριτικής, της σκηνοθεσίας, της φωνής, του λόγου, τα οποία είτε δεν πραγματοποιούνται είτε πραγματοποιούνται με τεράστιες ελλείψεις, με αποτέλεσμα η εκπαίδευση των σπουδαστών να γίνεται κατά το δοκούν και σίγουρα με τρόπο μη κατάλληλο. Επιπλέον, καμμία μέριμνα δεν έχει υπάρξει μέχρι τώρα για μια αναπροσαρμογή, για μια αναδιάρθρωση της ύλης αυτών των σχολών, προκειμένου να καλυφθούν τα περσινά μεγάλα διδακτικά κενά που προέκυψαν από το κλείσιμο αυτών των σχολών στο πρώτο κύμα της πανδημίας, με αποτέλεσμα στα μεγάλα περσινά διδακτικά κενά αυτών των σχολών να προστίθενται και τα φετινά. Σας ρωτάμε, λοιπόν - κι εδώ καταλήγω, κυρία Πρόεδρε - τι θα κάνετε ώστε να καλυφθούν με ενιαίο τρόπο τα εκπαιδευτικά κενά, που έχουν δημιουργηθεί μέσα στην πανδημία και αυτό σημαίνει να λύσετε το πρόβλημα της ανυπαρξίας των ενιαίων προγραμμάτων σπουδών για τα καλλιτεχνικά αντικείμενα όλων αυτών των σχολών. Σας ρωτάμε τι θα κάνετε για να προγραμματιστούν επιτέλους οι αναπληρώσεις αυτών των μαθημάτων και οι προαγωγικές και διπλωματικές εξετάσεις, να στηριχθούν οι σπουδαστές, ώστε να μην αποκλειστεί κανείς από τις σπουδές του λόγω οφειλής διδάκτρων και να δοθεί σε όλους επιτέλους ένα πάσο για να κυκλοφορούν με μειωμένα εισιτήρια, μαζί βέβαια με τα υπόλοιπα μέτρα οικονομικής στήριξης, και να εξασφαλιστούν τέλος - και ίσως αυτό είναι το πιο σημαντικό - όλα τα μέτρα υγιεινής, καθαρισμού, απολύμανσης, εν πάση περιπτώσει να ικανοποιηθούν όλες εκείνες οι προϋποθέσεις για να ανοίξουν με ασφαλή υγειονομικό τρόπο οι καλλιτεχνικές σχολές. Ευχαριστώ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κύριε Υφυπουργέ, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Σας ευχαριστώ, κύριε Δελή, τόσο για τις ευχές σας όσο και για την ερώτηση αυτή, γιατί πραγματικά μας δίνει μία ευκαιρία να συζητήσουμε για ένα πολύ σημαντικό θέμα, αυτό της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης, το οποίο δυστυχώς δεν τυγχάνει πάντοτε της δέουσας προσοχής και σημασίας. Είναι γεγονός - και το ξέρουμε - ότι η αντιμετώπιση δομικών ζητημάτων που αντιμετωπίζει διαχρονικά η καλλιτεχνική εκπαίδευση δεν έχει γίνει με μακροπρόθεσμο και ολοκληρωμένο σχεδιασμό. Έχουν υπάρξει κατά καιρούς αποσπασματικές λύσεις, οι οποίες κάποιες φορές δημιούργησαν και πιο πολλά προβλήματα από αυτά τα οποία κλήθηκαν να λύσουν. Αυτό έχει δημιουργήσει λοιπόν ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Όμως, για εμάς η καλλιτεχνική εκπαίδευση αποτελεί έναν πυλώνα του πολιτισμού, γιατί ουσιαστικά είναι το φυτώριο του καλλιτεχνικού δυναμικού και της καλλιτεχνικής δημιουργίας στη χώρα μας. Έτσι από την πρώτη στιγμή - και τώρα πάω λιγάκι προ πανδημίας - η αναμόρφωση του πλαισίου, η αναβάθμιση των σπουδών και η θεσμική θωράκιση της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης ήταν και παραμένουν για το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού μία βασική προτεραιότητα και αναπόσπαστο μέρος της στρατηγικής μας. Εμείς είμαστε πεπεισμένοι - και το ξέρουμε - ότι η Ελλάδα μπορεί να καταστεί ένας πόλος διεθνούς εμβέλειας στην καλλιτεχνική εκπαίδευση, αρκεί όμως να αντιμετωπιστούν ουσιαστικά κάποιες αγκυλώσεις. Έτσι, είχαμε ξεκινήσει πολύ πριν την πανδημία και έναν κύκλο συζητήσεων όχι μόνο με τις κρατικές δομές καλλιτεχνικής εκπαίδευσης, στις οποίες αναφερθήκατε και εσείς, αλλά και με εκπροσώπους όλου του φάσματος του τομέα, εκπαιδευτικούς, ιδιοκτήτες, φυσικά σπουδαστές, αποφοίτους, οι οποίοι αντιμετωπίζουν γνωστά ζητήματα, αλλά και τους καλλιτέχνες και στόχος ήταν πάντοτε και παραμένει ένας ανοιχτός διάλογος για να καταγραφούν όλες οι πλευρές, όλες οι παρατηρήσεις και όλες οι προτάσεις. Στο μεταξύ προέκυψε το ζήτημα της πανδημίας, η οποία - όπως αναφέρατε κι εσείς - επέφερε μία σειρά από επιπτώσεις και στον κλάδο της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης. Αυτό τι έκανε; Ουσιαστικά, αυτό δεν αναπροσάρμοσε τις προτεραιότητές μας, αλλά την ιεράρχησή τους. Έτσι, προτεραιότητα - και μιλάω στο προηγούμενο ακαδημαϊκό έτος - κατέστη το να βρούμε τρόπους να συνεχιστεί η διαδικασία, να ανοίξουν με ασφάλεια ξανά οι δομές όταν θα το επέτρεπαν οι συνθήκες και να εξασφαλιστούν οι βέλτιστες δυνατές συνθήκες για τη διενέργεια εξετάσεων. Σκοπός ήταν να μην χαθεί το ακαδημαϊκό έτος και αυτός ο σκοπός την περίοδο 2019-2020 επετεύχθη. Επειδή αναφερθήκατε σε κενά, θέλω να σας πω ότι δεν υπάρχουν κενά την προηγούμενη χρονιά για τους εξής λόγους: Πρώτον, σχεδιάσαμε εξειδικευμένα υγειονομικά πρωτόκολλα για τις δομές σε συνεργασία με την Επιτροπή Λοιμωξιολόγων, τα οποία εφαρμόστηκαν με το που ξανάνοιξαν οι σχολές πέρυσι και ήταν αποτελεσματικά - το κρίνουμε εκ του αποτελέσματος - καθώς δεν καταγράφηκε πουθενά κάποιο κρούσμα ή κάποια υπερεστία του κορωνοϊού. Δεύτερον, μεριμνήσαμε στις κρατικές δομές για να αποκτήσουν τον απαιτούμενο εξοπλισμό για να γίνει η καλλιτεχνική εκπαίδευση με τηλεκπαίδευση στο μέτρο του δυνατού. Τρίτον, δώσαμε τη δυνατότητα διεξαγωγής μαθημάτων και σε άλλους χώρους λειτουργίας, όταν άνοιξαν οι σχολές, δηλαδή σε υπαίθριους χώρους, κάτι που το κάναμε σε συνεργασία με δήμους σε όλη τη χώρα, για να διευκολύνουμε τις συνθήκες. Και τέταρτον, όπου χρειάστηκε παρατείναμε το ακαδημαϊκό έτος, ώστε να αναπληρωθούν τα μαθήματα που είχαν χαθεί. Με υπευθυνότητα και ταχύτητα κινούμαστε και στο φετινό ακαδημαϊκό έτος, με γνώμονα όμως την προστασία της δημόσιας υγείας. Σχεδιάζουμε, λοιπόν, από την πρώτη στιγμή μέτρα, που έχουν στόχο τη διασφάλιση της συνέχειας και της συνέπειας της διαδικασίας και τη στήριξη των δομών, των εκπαιδευτικών και πρωτίστως των σπουδαστών. Αναγνωρίζουμε τις ιδιαιτερότητες αυτού του αντικειμένου και σχεδιάζουμε βάσει αυτού. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κύριε Υφυπουργέ. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, να πω εδώ ότι όπως γνωρίζετε, το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας αυτών των σχολών είναι πολύ παλιό. Έχει ψηφιστεί το 1981, δηλαδή πριν από σαράντα χρόνια, και σίγουρα χρειάζεται μία επικαιροποίηση. Αμφισβητήσατε σε έναν βαθμό το ότι δεν υπάρχουν σοβαρά εκπαιδευτικά κενά από τη λειτουργία όλο αυτό το διάστημα της πανδημίας αυτών των σχολών. Νομίζω ότι δεν έχετε δίκιο, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Αυτό που έρχεται από τις σπουδάστριες και από τους σπουδαστές είναι ότι υπάρχουν αυτά τα κενά, δεν έχουν, βέβαια, το ίδιο μέγεθος από σχολή σε σχολή. Να πούμε εδώ ότι η πανδημία ήταν σαν τον γάιδαρο που ήταν στραβό το κλήμα και το έφαγε από πάνω και αυτός, γιατί τα προβλήματα υπήρχαν από παλιά. Απλώς ήρθε τώρα και η πανδημία και λειτούργησε σωρευτικά και προσθετικά στα ήδη προϋπάρχοντα προβλήματα. Και στις ιδιωτικές σχολές υπήρχαν προβλήματα, οι οποίες λειτουργούν με αμιγώς επιχειρηματικά κριτήρια, όσο και στις κρατικές σχολές, οι οποίες υποχρηματοδοτούνται, μιας και όπως καλά γνωρίζετε επίσης, ο προϋπολογισμός του Υπουργείου Πολιτισμού στον κρατικό προϋπολογισμό έχει ένα τελείως συμβολικό ποσοστό συμμετοχής. Είναι υποβαθμισμένο σε έναν βαθμό - σε μεγάλο βαθμό μάλλον - το επίπεδο των σπουδών αυτών των σχολών. Και ένα από τα μεγαλύτερα και σοβαρότερα προβλήματα - το ξαναθέτουμε, κύριε Υπουργέ - που ταλανίζει αυτό τον χώρο παραμένει η ανυπαρξία ενός ενιαίου αναλυτικού προγράμματος σπουδών για κάθε καλλιτεχνικό τομέα. Και αυτό, βέβαια, αποτελεί δική σας ευθύνη, ευθύνη του Υπουργείου Πολιτισμού, την οποία οφείλετε κάποια στιγμή να αναλάβετε ως Υπουργείο. Ας δούμε μια πρακτική συνέπεια - για να γίνει κατανοητό - αυτής της έλλειψης του ενιαίου προγράμματος στους νέους, στους φετινούς σπουδαστές. Μετά από εξετάσεις οι οποίες διεξάγονται κάθε χρόνο από Σεπτέμβρη υπό την εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού - διορίζει την επιτροπή εξετάσεων και για τις δημόσιες και για τις ιδιωτικές σχολές - οι σπουδαστές αυτοί οι φετινοί που μπήκαν τον Σεπτέμβριο του 2020 δεν έχουν φοιτήσει ακόμα. Άλλοι από αυτούς φοιτούν μόνο μέσω τηλεκπαίδευσης, ενώ υπάρχουν και αρκετοί οι οποίοι δεν φοιτούν καθόλου, μιας και οι κλειστές σχολές τους δεν παρέχουν ούτε αυτή τη δυνατότητα. Τα διαφορετικά, λοιπόν, προγράμματα σπουδών αυτών των σχολών - γιατί υπάρχει μια πανσπερμία σχολών, στην Αττική μονάχα είναι είκοσι δύο ιδιωτικές δραματικές σχολές - και συμβάλλουν στη διαφοροποιημένη τους λειτουργία, που για κάποιες στην πανδημία σημαίνει και διακοπή λειτουργίας αυτών των σχολών και δεν επιτρέπουν επιπλέον έναν κοινό σχεδιασμό αναπλήρωσης της διδακτικής ύλης από το Υπουργείο. Θα θέλαμε μία απάντηση για μέτρα στήριξης αυτών των σπουδαστών, που αντιμετωπίζουν και αυτοί και οι οικογένειές τους αυξημένα οικονομικά προβλήματα, να τους δώσετε, να δώσετε σε όλους, να μεριμνήσετε να χορηγηθεί σε όλους ο κατάλληλος ηλεκτρονικός εξοπλισμός, για να παρακολουθούν την τηλεκπαίδευση. Πρέπει να πάρουν ένα πάσο - τουλάχιστον αυτό! - ένα πάσο για να κυκλοφορούν στα μέσα μαζικής μεταφοράς, να πάρουν και ένα επίδομα ενοικίου, βεβαίως. Το έχουν τόσο πολύ μεγάλη ανάγκη. Και εν πάση περιπτώσει, ελπίζουμε ότι στην αυριανή συνάντηση, που απ' ό,τι μάθαμε θα έχετε ως ηγεσία του Υπουργείου με τον Σύλλογο Σπουδαστών Χορού, Θεάτρου και Κινηματογράφου, να δώσετε συγκεκριμένες και πιο θετικές απαντήσεις. Τέλος, θα θέλαμε, κύριε Υπουργέ - και θα απαιτούσαμε μάλιστα - το Υπουργείο Πολιτισμού να αναλάβει δράση, έτσι ώστε να τηρηθούν όλες εκείνες οι υγειονομικές προϋποθέσεις για το άνοιγμα αυτών των σχολών διά ζώσης, γιατί καταλαβαίνετε ότι η τέχνη δεν μπορεί να υπηρετηθεί με το επίρρημα «τηλε - », από μακριά. Ευχαριστώ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ορίστε, κύριε Υφυπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Ευχαριστώ, κύριε Δελή. Πρώτα από όλα, ας ξεκινήσουμε με μία σαφή παραδοχή ότι προφανώς η καλλιτεχνική εκπαίδευση, όπως συνολικά ο κλάδος του πολιτισμού και ο κλάδος της εκπαίδευσης διεθνώς - όχι μόνο στη χώρα μας - καλείται να προσαρμοστεί σε κάποιες πολύ ιδιότυπες συνθήκες οι οποίες έχουν διαμορφωθεί από την πανδημία. Επομένως, πάντοτε αυτό που εμείς μπορούμε να κάνουμε και αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να παρακολουθούμε τα επιδημιολογικά δεδομένα σε συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας και την Επιτροπή των Λοιμωξιολόγων και προφανώς να είμαστε σε εγρήγορση, προκειμένου να προσαρμόζουμε κάθε φορά, βάσει των συνθηκών, τις κινήσεις μας με γνώμονα, όπως λέτε και εσείς, προφανώς πρώτα από όλα την καλύτερη, τη βέλτιστη δυνατή εκπαιδευτική διαδικασία και με γνώμονα πρωταρχικό την ασφάλεια όλων όσοι εμπλέκονται, σπουδαστών και εκπαιδευτικών. Προφανώς, αναγνωρίζουμε τις ιδιομορφίες - το είπα και νωρίτερα - της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης και ότι πάρα πολλά πράγματα από αυτά, που διδάσκονται τα παιδιά δεν μπορούν να διδαχθούν με τον ίδιο τρόπο εξ αποστάσεως, μέσω τηλεκπαίδευσης, από τη φύση του αντικειμένου. Όμως, θεωρούμε και πιστεύουμε ότι πρέπει να περιορίσουμε το ζήτημα που προκαλείται από αυτό. Έτσι, έχουν αναμορφώσει και οι κρατικές μας δομές ουσιαστικά το προγραμματισμό τους με τέτοιον τρόπο και στοχευμένα, μεθοδικά, ούτως ώστε, λοιπόν, να καλύπτουν τα ακαδημαϊκά ζητήματα - θεωρητικά κυρίως όσο διαρκεί το lockdown - και μετά να προχωρήσουν στα πιο πρακτικά. Αυτό το κάναμε, όπως είπα, το ακαδημαϊκό έτος 2019-2020. Είναι κάτι το οποίο κάνουμε και αυτή τη χρονιά. Επομένως, αυτό που εμείς έχουμε κάνει και συνεχίζουμε να κάνουμε είναι ότι μιλάμε με όλους. Προσφάτως συναντηθήκαμε με εκπροσώπους των σπουδαστών των δομών καλλιτεχνικής εκπαίδευσης. Επομένως, έχουμε πλήρη εικόνα και επίγνωση των συνθηκών, αλλά και των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν. Επίσης, συναντηθήκαμε και με εκπροσώπους των δραματικών σχολών και με εκπροσώπους των σχολών χορού. Επομένως, ξέρουμε πολύ καλά το αντικείμενο και γι' αυτό μάλιστα έχουμε σχεδιάσει μαζί με τους γιατρούς πάρα πολύ εξειδικευμένα υγειονομικά πρωτόκολλα, που πιάνουν ακόμα και λεπτομέρειες, όπως τη χρήση των πνευστών οργάνων, το πώς γίνεται ένα μάθημα χορωδίας, πώς γίνεται μία θεατρική πρόβα και ούτω καθεξής, ακριβώς, λοιπόν, επειδή έχουμε εμβαθύνει τόσο πολύ σε αυτό το ζήτημα και επειδή ακριβώς ακούμε και μαθαίνουμε από όλους εκείνους, που εμπλέκονται σε αυτή τη διαδικασία. Με αυτό το σκεπτικό δώσαμε πέρυσι και παράταση, με αυτό το σκεπτικό και φέτος θα κάνουμε οτιδήποτε χρειαστεί, ούτως ώστε σχολές οι οποίες έχουν μείνει πιο πίσω στην εκπαιδευτική τους διαδικασία να προλάβουν και να έχουν τον χρόνο, προκειμένου να έχουν οι φοιτητές τους, οι σπουδαστές τους την ίδια δυνατότητα πριν τις εξετάσεις να καλύψουν τα εκπαιδευτικά κενά και την ύλη και επομένως, μετά είτε να προβιβαστούν είτε να αποφοιτήσουν από τις σχολές τους. Δέσμευσή μας, επίσης, είναι ξεκάθαρα ότι δεν θα πάμε τα παιδιά κατευθείαν από το σπίτι στις εξετάσεις. Προφανώς, θα υπάρξει μία περίοδος προσαρμογής των παιδιών, δεν μπορούν να πάνε - ας πούμε - οι χορευτές ξαφνικά από το σπίτι να δώσουν εξετάσεις. Το ίδιο θα κάνουμε όπου χρειαστεί. Προφανώς, εάν χρειαστεί, θα δοθεί και παράταση του έτους, όπως έγινε και πέρυσι, όπως προείπα. Και φέτος μάλιστα, το ξεκινήσαμε νωρίτερα, το ξεκινήσαμε όπου ζητήθηκε νωρίτερα το ακαδημαϊκό έτος, ακριβώς για να προλάβουμε τέτοια ζητήματα. Κύριε Δελή, θα ήθελα να κλείσω λέγοντας ότι και για το κομμάτι της στήριξης του κλάδου είμαστε σε επικοινωνία με το Υπουργείο Οικονομικών, έχουμε εξετάσει από κοινού μία σειρά από μέτρα και νομίζω ότι θα είμαστε σε θέση πολύ σύντομα να τα συγκεκριμενοποιήσουμε ακόμα πιο πολύ. Κλείνοντας, να πω ότι παρακολουθούμε - να είστε βέβαιος - την εξέλιξη της πανδημίας. Είμαστε σε συνεχή επικοινωνία με όλους τους εμπλεκόμενους. Είμαστε σε εγρήγορση, ούτως ώστε να μην καθυστερήσει ούτε ένα λεπτό παραπάνω από όσο χρειάζεται το άνοιγμα των καλλιτεχνικών δομών, όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες με απόλυτη ασφάλεια, με πρωτόκολλα που έχουμε ήδη θέσει και έχουν εγκριθεί από την υγειονομική επιτροπή. Ο Πρωθυπουργός έχει επανειλημμένα πει ότι προτεραιότητα είναι η ασφάλεια όλων, να βγούμε όλοι από αυτή τη δύσκολη συνθήκη και επομένως, όλες μας οι προσπάθειες εστιάζουν προς αυτή την κατεύθυνση. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Επόμενη είναι η δεύτερη με αριθμό 319/18-1-2021 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Ηρακλείου του Κινήματος Αλλαγής κ. Βασίλειου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Αυτοτελής φορολόγηση εφημεριών ιατρικού προσωπικού νοσοκομείων, κέντρων υγείας, ΕΚΑΒ και όλων των υγειονομικών μονάδων». Στην ερώτηση θα απαντήσει ο Υφυπουργός Οικονομικών κ. Απόστολος Βεσυρόπουλος. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε δύο λεπτά για την ερώτηση.
Ευχαριστώ πολύ. Κύριε Υπουργέ, ήταν πάγιο αίτημα του ιατρικού κόσμου και γενικότερα όσων πραγματοποιούν εφημερίες στα δημόσια νοσοκομεία και στις μονάδες υγείας του ελληνικού κράτους να φορολογούνται αυτοτελώς για τα ποσά που προέρχονται από τις εφημερίες. Η πανδημία ανέδειξε την ανάγκη αυτό να αντιμετωπιστεί άμεσα, γιατί ο αυξημένος αριθμός εφημεριών σε συνδυασμό με το ισχύον φορολογικό σύστημα, να φορολογούνται συνολικά και προοδευτικά τα εισοδήματα με μεγαλύτερο συντελεστή, οδηγεί σε μία υπέρμετρη φορολόγησή τους, που δεν συνάδει και με τον σκοπό για τον οποίο έχουν αύξηση των εφημεριών. Εάν σε αυτό προσθέσουμε και τη φορολόγησή τους με την ειδική εισφορά αλληλεγγύης από την οποία δεν εξαιρέθηκαν ως εργαζόμενοι του δημοσίου, ενώ ρυθμίσατε το θέμα για τον ιδιωτικό τομέα, θα δούμε ότι πρέπει πραγματικά σε συνδυασμό με την προσφορά αυτών των ανθρώπων για την αντιμετώπιση της πανδημίας να αποδεχτείτε την πρότασή μας να υπάρχει αυτοτελής φορολόγηση των εφημεριών, της εφημεριακής απασχόλησης, τουλάχιστον για το 2020 και 2021, με το οποίο μπήκαμε ξανά σε μία φάση έντασης και ανάγκης ύπαρξης αυξημένης εφημεριακής απασχόλησης, και στο τέλος του 2021 να αξιολογηθεί αν θα πρέπει να συνεχιστεί με αυτό τον τρόπο ή αν θα πρέπει να γίνει η φορολόγηση με άλλο τρόπο. Γι' αυτό, λοιπόν, σας ρωτάω αν προτίθεστε να αποδεχθείτε να εξετάσετε την πρόταση την οποία σας έχουμε καταθέσει ως πράξη δικαιοσύνης, δίκαιης φορολόγησης όλου του προσωπικού των νοσοκομείων του ΕΣΥ, των κέντρων υγείας, του ΕΚΑΒ και όλων των κοινωνικών και υγειονομικών μονάδων ως ένδειξη από τη μία μεριά ενδιαφέροντος για την προσφορά τους και από την άλλη για να αποκατασταθεί το δίκαιο σύστημα φορολόγησής τους. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε πολύ καλά ότι η Κυβέρνησε εξαντλεί κάθε περιθώριο για να στηρίξει όλες τις κοινωνικές ομάδες στο πλαίσιο της διαχείρισης των επιπτώσεων από την πανδημία. Όλοι μας νιώθουμε ευγνωμοσύνη για την προσπάθεια που καταβάλλουν γιατροί, νοσηλευτές και όλοι οι εργαζόμενοι στον υγειονομικό τομέα. Η προσπάθεια αυτή αναγνωρίζεται και η Κυβέρνηση το απέδειξε έμπρακτα θεσπίζοντας λίγο πριν το Πάσχα μία έκτακτη παροχή στους υγειονομικούς υπαλλήλους. Συγκεκριμένα, καταβλήθηκε έκτακτη οικονομική ενίσχυση ίση με τον μισό βασικό μισθό τους σε εκατόν οκτώ χιλιάδες εργαζόμενους σε νοσοκομεία, στο ΕΚΑΒ, στον ΕΟΔΥ και τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας. Δικαιούχοι του επιδόματος ήταν όλοι οι απασχολούμενοι με οποιαδήποτε σχέση εργασίας δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, συμβάσεις έργου και λοιπά που απασχολούνταν σ' αυτούς τους φορείς. Η συγκεκριμένη έκτακτη παροχή ήταν ακατάσχετη και δεν υπόκειται σε ασφαλιστικές εισφορές κύριας και επικουρικής ασφάλισης, εφάπαξ παροχής, καθώς και υγειονομικής περίθαλψης. Γνωρίζετε ότι υπάρχουν συγκεκριμένα δημοσιονομικά περιθώρια, που δεν μπορούμε να υπερβούμε. Η χορήγηση αυτής της έκτακτης παροχής στους υγειονομικούς υπαλλήλους αποτέλεσε πρωτοβουλία και προτεραιότητα της Κυβέρνησης με δεδομένα τα δημοσιονομικά περιθώρια που υπήρχαν. Οι πόροι που διαθέτουμε δεν είναι ανεξάντλητοι και οφείλουμε να υπολογίζουμε τα πάντα. Οι διατάξεις του άρθρου 15 του ν.4172/2013 είναι ξεκάθαρες ως προς το ερώτημα που θέτετε. Όμως, όπως έχετε διαπιστώσει, η διαχείριση των επιπτώσεων της πανδημίας δεν είναι μια στατική διαδικασία. Η Κυβέρνηση λαμβάνει σε διαρκή βάση μέτρα στήριξης διαφόρων κοινωνικών ομάδων ανάλογα με τις προτεραιότητες που υπάρχουν, αλλά και με τις δημοσιονομικές αντοχές της χώρας. Εγώ δεν πρόκειται να μοιράσω ψεύτικες υποσχέσεις και μιλάω πάντα υπεύθυνα. Έχετε και έχουμε βιώσει όλη τη δύσκολη εκείνη περίοδο κατά την οποία ενώσαμε τις δυνάμεις μας για να κρατήσουμε όρθια τη χώρα απέναντι στον λαϊκισμό, την πλειοδοσία υποσχέσεων που παρέμειναν υποσχέσεις και τις εύκολες λύσεις που πρότειναν κάποιοι, αλλά αποδείχθηκαν ότι δεν υπήρχαν. Η στήριξη των υγειονομικών υπαλλήλων δεν περιορίστηκε μόνο στη χορήγηση της έκτακτης παροχής. Υπήρξαν και άλλα έμμεσα μέτρα στήριξης των υγειονομικών υπαλλήλων για τα οποία θα αναφερθώ στη δευτερολογία μου.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, αντιλαμβάνομαι από την τοποθέτησή σας στην πρωτομιλία σας ότι δεν σκοπεύετε να εξετάσετε την πρόταση μας. Όμως, σε σχέση με όσα είπατε, θα ήθελα να σας πω ότι δεν πρόκειται για νέες πρόσθετες παροχές. Δεν ζητάμε παροχές. Ζητάμε να μην τους πάρετε παραπάνω από αυτό που μπορούν να δώσουν, γιατί περί αυτού πρόκειται. Όταν ένας γιατρός σε οποιοδήποτε νοσοκομείο ή στο ΕΚΑΒ ή σε οποιαδήποτε υγειονομική μονάδα πραγματοποιήσει παραπάνω εφημερίες από αυτές που πραγματοποιούσε συνήθως, αλλάζει φορολογική κλίμακα, κάτι που γνωρίζετε πολύ καλά. Η αλλαγή της φορολογικής κλίμακας οδηγεί πολλές φορές ο φόρος να είναι ίσος ή και περισσότερος από σημαντικό αριθμό εφημεριών. Το ίδιο ισχύει και για την ειδική επιδότηση, την παροχή την οποία δώσατε. Και αυτή ήρθε να προστεθεί στο εισόδημα. Εγώ δεν λέω να είναι αφορολόγητη η παροχή. Προς θεού! Όμως, ο μεγάλος αριθμός των εφημεριών αλλάζει δραματικά την κλίμακα. Η αλλαγή της κλίμακας σημαίνει υπέρμετρη και άδικη φορολόγηση. Οι γιατροί δεν μπορούν να αρνηθούν τις παραπάνω εφημερίες, λόγω της κατάστασης της πανδημίας του κορωνοϊού. Θα μπορούσατε εναλλακτικά να εξετάσετε οι συνήθεις υποχρεωτικές εφημερίες να πάνε με το παλαιό καθεστώς και οι επιπλέον εφημερίες να είναι αφορολόγητες ή να πάνε με ένα άλλο καθεστώς. Όμως, δεν μπορεί να μην το εξετάσετε. Κύριε Υπουργέ, επειδή ίσως η δική μου κοινοβουλευτική παρέμβαση να είναι η μοναδική, που σας έχει θέσει αυτό το θέμα, θεωρώ ότι δεν έχει εξεταστεί εν συνόλω. Έχει τεθεί βεβαίως σε ανύποπτο χρόνο από τον ιατρικό κόσμο. Η περίοδος είναι τέτοια που άλλα είναι βεβαίως τα κυρίαρχα ζητήματα για την υγεία των ανθρώπων. Όμως, συναρτάται και αυτό το θέμα. Νομίζω, λοιπόν, ότι πρέπει να εξετάσετε αυτή την πρόταση και να δείτε πόσος είναι ο περισσότερος φόρος, που θα κληθούν να πληρώσουν αυτοί οι άνθρωποι. Ενώ μιλάμε για ελαφρύνσεις λόγω της πανδημίας, οι συγκεκριμένοι θα είναι ίσως οι μοναδικοί που θα πληρώσουν υπέρμετρο φόρο. Θα πρέπει, λοιπόν, να το εξετάσετε και αφού το εξετάσετε, να βγάλετε τελική θέση και απόφαση για να δούμε να εφαρμόζεται και το 2020 και το 2021 ένα διαφορετικό σύστημα από το κανονικό και βεβαίως με τη λήξη του 2021 και της πανδημίας που έχει πλήξει τον τόπο μας και όλον τον κόσμο να εξετάσουμε τη μόνιμη εφαρμογή. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ, κύριε συνάδελφε. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε συνάδελφε, όπως σας είπα και πριν, εκτός από την έκτακτη παροχή που χορηγήθηκε πέρυσι το Πάσχα, η Κυβέρνηση στήριξε έμπρακτα το έργο των υγειονομικών υπαλλήλων και με άλλους τρόπους αξιοποιώντας όλους τους διαθέσιμους πόρους. Το σημαντικό, βέβαια, είναι ότι αυτή η αξιοποίηση έγινε παραγωγικά και αποτελεσματικά. Συγκεκριμένα, τον Ιούλιο του 2019 παραλάβαμε πεντακόσιες πενήντα επτά κλίνες σε μονάδες εντατικής θεραπείας. Σήμερα είναι πάνω από χίλιες τριακόσιες. Δημιουργήσαμε πάνω από τέσσερις χιλιάδες εξακόσιες απλές κλίνες COVID σε νοσοκομεία. Προχωρήσαμε στην πρόσληψη επτά χιλιάδων επαγγελματιών υγείας, τεσσάρων χιλιάδων νοσηλευτών, που θα γίνουν αορίστου χρόνου και τριακοσίων εντατικολόγων. Όλα αυτά εκτός των προσλήψεων, που ήδη έχουν δρομολογηθεί μέσα από τους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ. Υπενθυμίζω, επίσης, ότι λόγω των έκτακτων συνθηκών που είχαν δημιουργηθεί, δώσαμε τη δυνατότητα στα δημόσια νοσοκομεία και στα κέντρα υγείας να συνεργάζονται με ιδιώτες γιατρούς συγκεκριμένων ειδικοτήτων ή με γιατρούς με εξειδίκευση σε μονάδες εντατικής θεραπείας με την έκδοση δελτίου παροχής υπηρεσιών διάρκειας έως δύο μήνες και με δυνατότητα παράτασης της συνεργασίας για δύο ακόμη μήνες. Η μηνιαία αμοιβή αυτών των γιατρών καθορίζεται στο ποσό των 2.000 ευρώ και είναι αφορολόγητη, ανεκχώρητη και ακατάσχετη στα χέρια του δημοσίου ή τρίτων. Στους υπαλλήλους του ΕΚΑΒ δόθηκε, επίσης, η ετήσια ειδική αποζημίωση για την αγορά και την αντικατάσταση της προβλεπόμενης υπηρεσιακής στολής, η οποία αποζημίωση είναι ακατάσχετη και αφορολόγητη. Θα σας έλεγα ότι είναι πολύ σημαντικό ότι αυτή τη στιγμή στις μονάδες εντατικής θεραπείας δεν υπάρχουν λίστες αναμονής. Υπενθυμίζω ότι σε άλλες εποχές, όταν δεν υπήρχε η πανδημία, είχαμε κατά μέσο όρο τριάντα έως τριάντα πέντε συνανθρώπους μας, που ήταν καθημερινά σε λίστες αναμονής, περιμένοντας να βρεθεί θέση σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Είμαι βέβαιος ότι είχατε κι εσείς ανάλογες εμπειρίες στην εκλογική σας περιφέρεια στο Ηράκλειο. Για να γίνουν όλα αυτά, απαίτησα πόρους που διατέθηκαν κατά κύριο λόγο από τον κρατικό προϋπολογισμό, ενώ υπήρχε και συνδρομή από ιδιώτες. Από εκεί και πέρα, θα επαναλάβω εδώ από το Βήμα της Βουλής την ευγνωμοσύνη όλης της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στους υγειονομικούς υπαλλήλους. Αυτή εκφράστηκε έμπρακτα από την Κυβέρνηση και αξιολογείται σε διαρκή βάση, ανάλογα με τα δημοσιονομικά περιθώρια που υπάρχουν, τα οποία όπως γνωρίζετε δεν είναι ανεξάντλητα. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Θα συζητήσουμε τώρα την τελευταία επίκαιρη ερώτηση του σημερινού κοινοβουλευτικού ελέγχου. Επομένως, θα συζητηθεί η δεύτερη με αριθμό 320/18-1-2021 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Ηρακλείου του Κινήματος Αλλαγής κ. Βασίλειου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Κίνδυνος άδικης φορολόγησης λόγω μη κάλυψης του προβλεπόμενου ορίου ηλεκτρονικών συναλλαγών» Στην ερώτηση θα απαντήσει επίσης ο Υφυπουργός Οικονομικών κ. Απόστολος Βεσυρόπουλος. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, χωρίς αμφιβολία πλέον το 2020 ήταν μία χρονιά στην οποία σημειώθηκε η υψηλότερη ύφεση της μεταπολεμικής ιστορίας του τόπου. Πολλοί εκτιμούν ότι θα φτάσει το 15%. Στην αιτιολογική έκθεση του προϋπολογισμού, που ήταν πολύ πριν κλείσει το 2020, η ιδιωτική κατανάλωση προβλεπόταν μειωμένη κατά 8% περίπου σε σχέση με το 2019. Τα πραγματικά στοιχεία δείχνουν ότι μειώθηκε η κατανάλωση από κάθε οικογένεια, από κάθε δραστηριότητα και έτσι η εφαρμογή της υποχρέωσης κάλυψης του 30% του ετησίου πραγματικού εισοδήματος με δαπάνες αγοράς αγαθών και παροχής υπηρεσιών με ηλεκτρονικά μέσα είναι αδύνατον να καλυφθεί για εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά και συμπολίτες μας, που σημαίνει ότι αν δεν υπάρχει κάλυψη σύμφωνα με την πρόβλεψη του σχετικού νόμου, θα υπάρξει για τη διαφορά για το ποσό αυτό φορολόγηση επιπλέον με 22%. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Η ερώτηση, λοιπόν, που σας υποβάλλω είναι αν το Υπουργείο έχει αποτυπώσει μέχρι στιγμής την εικόνα και τα στοιχεία για τον αριθμό των φορολογουμένων, που θα επιβαρυνθούν ενδεχομένως αδίκως με πρόσθετο φόρο λόγω αυτής της δυσπραγίας - κλειστή αγορά, κλειστές δραστηριότητες, μειωμένη κατανάλωση - και αν σκοπεύει να αναστείλει για τα εισοδήματα του 2020 την ισχύ των σχετικών διατάξεων. Βεβαίως, να θυμίσω ότι για τα προηγούμενα χρόνια το ποσοστό 30% ήταν 20%. Δεν έχει εφαρμοστεί ποτέ, δηλαδή, το 30%. Πρέπει να μας ενημερώσετε τι μέτρα σκέφτεστε να πάρετε, κύριε Υπουργέ, για να αποφευχθεί οποιοδήποτε ενδεχόμενο άδικης φορολόγησης εξαιτίας αυτής της διάταξης, η οποία δεν έχει εφαρμοστεί σε καμία περίπτωση ακόμα. Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε συνάδελφε, όπως θα έχετε διαπιστώσει τόσο εσείς, όσο και άλλοι συνάδελφοι, προσέρχομαι πάντα στη Βουλή για να δίνω απαντήσεις στον κοινοβουλευτικό έλεγχο, όχι μόνο λόγω σεβασμού προς τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες και τους συναδέλφους μου, αλλά και επειδή η Κυβέρνηση λειτουργεί υπεύθυνα, παράγει αποτελέσματα και έχει δώσει επαρκή δείγματα γραφής που αποδεικνύουν ότι έχει πλήρη συναίσθηση της πραγματικότητας. Γνωρίζω πολύ καλά όλα τα δεδομένα. Δεν είμαστε αποκομμένοι από τον κόσμο, από την πραγματική ζωή και τα καθημερινά προβλήματα. Το μέτρο των ηλεκτρονικών αποδείξεων, κύριε συνάδελφε, όταν θεσπίστηκε, είχε συγκεκριμένη στόχευση. Είναι ένα μέσο για να ενισχυθεί η φορολογική συνείδηση των πολιτών, αλλά και οι ηλεκτρονικές συναλλαγές που αποτελούν αποτελεσματικό μέσο περιορισμού της φοροδιαφυγής, αλλά και αύξησης των δημοσίων εσόδων. Άλλωστε, εκτός από την ανάπτυξη, ο περιορισμός της φοροδιαφυγής και η αύξηση των δημοσίων εσόδων είναι οι προϋποθέσεις που δημιουργούν δημοσιονομικό χώρο και οδηγούν σε νέες μειώσεις φόρων. Γι' αυτόν τον λόγο, άλλωστε, θεσπίστηκε το όριο του 30% του ετήσιου πραγματικού εισοδήματος, που πρέπει να αντιστοιχεί σε ηλεκτρονικές συναλλαγές με αποδείξεις που διενεργούνται με τραπεζικά μέσα πληρωμής, είτε ηλεκτρονικά, είτε με κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό. Όπως σας είπα και στην αρχή της ομιλίας μου, είχαμε και έχουμε πλήρη συναίσθηση της πραγματικότητας, όταν νομοθετούμε. Γι' αυτό, άλλωστε, θεσπίσαμε και τις απαλλαγές από την υποχρέωση συγκέντρωσης σε ηλεκτρονικές αποδείξεις του 30% του δηλωθέντος εισοδήματος. Οι απαλλαγές αφορούν τους ηλικιωμένους συμπολίτες μας που έχουν συμπληρώσει το εβδομηκοστό έτος της ηλικίας τους, τα άτομα με ποσοστό αναπηρίας 80% και άνω, όσους υπηρετούν τη στρατιωτική τους θητεία, ανήλικους που υποχρεούνται σε υποβολή δήλωσης φορολογίας εισοδήματος, όσους βρίσκονται σε δικαστική συμπαράσταση, φορολογικούς κατοίκους αλλοδαπής που υποχρεούνται σε υποβολή δήλωσης φορολογίας εισοδήματος στην Ελλάδα, δημόσιους λειτουργούς και υπαλλήλους που υπηρετούν στην αλλοδαπή, φορολογικούς κατοίκους Ελλάδας που διαβιούν ή εργάζονται στην αλλοδαπή, καθώς και τους μόνιμους κατοίκους χωριών με πληθυσμό μέχρι πεντακόσιους κατοίκους και νησιών με πληθυσμό κάτω των τριών χιλιάδων εκατό κατοίκων. Είναι δεδομένο ότι η πανδημία έχει περιορίσει την κατανάλωση και την οικονομική δραστηριότητα. Στη δευτερολογία θα σας απαντήσω στο πλαίσιο του ορθολογισμού και της εφαρμογής της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, εκλαμβάνω την τελευταία φράση σας ως θετική ένδειξη για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Θα ήθελα να πω ότι συμφωνούμε σε σχέση με την εμπέδωση της φορολογικής συνείδησης και με την ανάγκη αύξησης των ηλεκτρονικών συναλλαγών. Αυτό ισχύει για κανονικές συνθήκες. Δεν μπορεί αυτή η φορολογική συνείδηση να εμπεδωθεί, να εφαρμοστεί και να αξιολογηθεί κάτω από κανόνες ανατροπής, όπως είχαμε μέσα στο 2020. Καταστάσεις ανατροπής βίωσαν τα νοικοκυριά. Εκτός από τις κλειστές επιχειρήσεις, που δυσκόλεψαν την κατανάλωση και τις αγορές, οι συμπολίτες μας λόγω του αισθήματος ανασφάλειας περιόρισαν ακόμη περισσότερο τις καταναλωτικές τους δαπάνες. Είναι ένα θέμα το οποίο όπως ήδη προϊδεάσατε, το έχετε αποτυπώσει με βάση τα στοιχεία. Άρα, λοιπόν, τουλάχιστον για φέτος δεν πρέπει να υπάρξει η τιμωρητική διάθεση που φάνηκε ότι υπήρχε στην εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού του 2020, που αφορούσε την αύξηση εσόδων από αυτό το γεγονός. Η διαπαιδαγώγηση και η εμπέδωση φορολογικής συνείδησης και συνήθειας για τις ηλεκτρονικές συναλλαγές μπορεί, πράγματι, να γίνει με τις συνθήκες αύξησης και του ηλεκτρονικού εμπορίου, αλλά και της απλοποίησης των διαδικασιών πια, καθώς δεν υπάρχουν πια τα εμπόδια ούτε με τα POS που υπήρχαν το προηγούμενο διάστημα ούτε με άλλα ζητήματα. Υπάρχει, όμως, μία διαφορά. Δεν υπήρχε κανονική αγορά. Άρα, οφείλετε να εξαιρέσετε το 2020 από αυτή την υποχρέωση και βεβαίως να εκτιμηθεί στην πορεία και για το 2021, ανάλογα με την πορεία των πραγμάτων, εάν θα ισχύσει. Εγώ, επειδή δεν έχω τη δυνατότητα τριτολογίας, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω προκαταβολικά που ασχολείστε με το θέμα και να πω, βεβαίως, προσωπικά ότι πράγματι έχετε αποδείξει πως δίνετε λύσεις στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων σας. Βεβαίως, υπάρχουν ευρύτερα θέματα. Θεωρώ ότι για το προηγούμενο θέμα πρέπει να συνεργαστείτε με το Υπουργείο Υγείας για να δείτε το μέγεθος του προβλήματος. Δείτε το, παρακαλώ. Όμως, για να επικεντρώσουμε στη σημερινή ερώτηση, αναμένουμε θετική απάντηση για την αντιμετώπιση του ενδεχομένου να φορολογηθούν άδικα συμπολίτες μας, που δεν κατάφεραν να πραγματοποιήσουν το 30% των συναλλαγών τους για αγαθά ή για υπηρεσίες, που αφορά το πραγματικό τους εισόδημα, λόγω φυσικά της κατάστασης της πανδημίας. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Ο κύριος Υπουργός έχει τον λόγο.
Κύριε συνάδελφε, όπως ανέφερα και στην πρωτολογία μου, έχουμε πλήρη συναίσθηση της πραγματικότητας. Βλέπετε, άλλωστε, ότι διαρκώς λαμβάνουμε νέα μέτρα στήριξης νοικοκυριών και επιχειρήσεων, επικαιροποιούμε θεσμικές παρεμβάσεις και αναστέλλουμε ρυθμίσεις, που υπό τις παρούσες συνθήκες θα επιβάρυναν σημαντικά τους πολίτες. Όπως γνωρίζετε, υπάρχουν ήδη σκέψεις για διορθωτικές παρεμβάσεις σε ό,τι αφορά το πλαίσιο της επιστρεπτέας προκαταβολής, προκειμένου να στηρίξουμε τις επιχειρήσεις που έχουν υποστεί τις μεγαλύτερες επιπτώσεις από την κρίση. Γνωρίζετε, επίσης, ότι έχουμε προχωρήσει σε αναστολή φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων για τις επιχειρήσεις και τους επαγγελματίες που έχουν πληγεί από την πανδημία. Θεσπίσαμε νέο πλαίσιο ρυθμίσεων των οφειλών, που δημιουργήθηκαν την περίοδο της πανδημίας, το οποίο προβλέπει εξόφληση κατά περίπτωση σε δώδεκα δόσεις με μηδενικό επιτόκιο ή σε είκοσι τέσσερις δόσεις με επιτόκιο 2,5% για όλα τα φυσικά και νομικά πρόσωπα που επλήγησαν από τον κορωνοϊό για τις βεβαιωμένες οφειλές τους, που τελούν σε αναστολή μέχρι τις 30-4-2021. Παράλληλα, δώσαμε τη δυνατότητα επανένταξης στη ρύθμιση των εκατό ή εκατό είκοσι δόσεων ή εξωδικαστικού μηχανισμού για όσους την έχασαν. Παρέχουμε δεύτερη ευκαιρία σε όσους τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν σε αυτές τις ευνοϊκές ρυθμίσεις. Για όλους αυτούς γίνεται αναβίωση της συγκεκριμένης ρύθμισης που είχαν με όλα τα ευεργετήματά της. Η εφαρμογή του μέτρου της συγκέντρωσης των ηλεκτρονικών αποδείξεων θα γίνει με τις ακόλουθες παραμέτρους. Πρώτον, δεν θα αδικηθεί κανείς από τους φορολογουμένους. Όπως τόνισα και πριν, έχουμε πλήρη συναίσθηση της πραγματικότητας, του περιορισμού της κατανάλωσης, όπως είπα και προηγουμένως, και του εύρους των συναλλαγών λόγω του lockdown για αρκετούς μήνες μέσα στο 2020. Δεύτερον, η όποια παρέμβαση απαιτηθεί θα βασίζεται σε τεκμηριωμένα στοιχεία. Τα στοιχεία αυτά θα αντληθούν από τις ηλεκτρονικές συναλλαγές που πραγματοποιήθηκαν σε όλο το έτος. Με βάση αυτά τα στοιχεία θα αποφασιστεί το περιεχόμενο πιθανής παρέμβασης εφόσον αυτή απαιτηθεί. Να είστε απολύτως βέβαιος ότι, πρώτον, η όποια παρέμβαση απαιτηθεί θα γίνει εγκαίρως και πριν την υποβολή των φορολογικών δηλώσεων για τα εισοδήματα του 2020 και δεύτερον, δεν θα αδικηθεί κανένας φορολογούμενος πολίτης. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ κύριε Υπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η συζήτηση των επικαίρων ερωτήσεων. Θα διακόψουμε για λίγο και θα επανέλθουμε με την ημερήσια διάταξη της νομοθετικής εργασίας. Ευχαριστώ πολύ.
.Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. Σήμερα θα μιλήσουν και οι πολιτικοί Αρχηγοί και επειδή θα χάσουμε χρόνο, να ξεκινήσω με μία ανακοίνωση προς το Σώμα. Ο Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, οι Υπουργοί Οικονομικών, Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Εξωτερικών, Προστασίας του Πολίτη, Εθνικής Άμυνας, Παιδείας και Θρησκευμάτων, Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Υγείας, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Δικαιοσύνης, Εσωτερικών, Υποδομών και Μεταφορών, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Τουρισμού, Επικρατείας, οι Αναπληρωτές Υπουργοί Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Εξωτερικών και Εσωτερικών, καθώς και ο Υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού κατέθεσαν στις 19-1-2021 σχέδιο νόμου: «Ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική στον νησιωτικό χώρο, διατάξεις για συμμόρφωση με υποχρεώσεις διεθνούς ναυσιπλοΐας και την αναβάθμιση Λ.Σ - ΕΛ.ΑΚΤ. και ειδικές ρυθμίσεις για την ψηφιοποίηση και εν γένει ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής ναυτιλίας και μετά - COVID εποχή». Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω επίσης, να θέσω υπ' όψιν σας ότι η Διακομματική Κοινοβουλευτική Επιτροπή για την Ανάπτυξη της Θράκης, που έχει συσταθεί στις 24-7-2020, σύμφωνα με τα άρθρα 44 και 45 του Κανονισμού της Βουλής και για την οποία η Ολομέλεια της Βουλής έχει ορίσει προθεσμία υποβολής της έκθεσής της την 28η Ιανουαρίου 2021, ζητεί με ομόφωνη απόφασή της, που ελήφθη στη συνεδρίασή της στις 19-1-2021 παράταση της λειτουργίας της μέχρι την 28η Απριλίου 2021. Συμφωνεί το Σώμα να δοθεί παράταση υποβολής της σχετικής έκθεσης μέχρι και την 28η Απριλίου 2021;
Το Σώμα συνεφώνησε ομοφώνως, σύμφωνα με το παρακάτω έγγραφο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών: «Καθορισμός του εύρους της αιγιαλίτιδας ζώνης στη θαλάσσια περιοχή του Ιονίου και των Ιονίων Νήσων μέχρι το Ακρωτήριο Ταίναρο της Πελοποννήσου». Θα ξεκινήσουμε με τον συνάδελφο κ. Κωνσταντίνο Μπογδάνο. Έχουν ζητήσει από εχθές, που δεν πήραν τον λόγο, δύο Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, ο κ. Μπουκώρος - που είναι παρών - και ο Σκανδαλίδης - τον οποίο παρακαλώ το Κίνημα Αλλαγής να ειδοποιήσει να έρθει στην Αίθουσα - οι οποίοι θα ακολουθήσουν τον κ. Μπογδάνο. Μετά είναι ο κ. Δρίτσας, ο κ. Βολουδάκης, θα γίνει μια παρέμβαση του πρώην Προέδρου της Βουλής, του συναδέλφου μας, του κ. Νίκου Βούτση και θα προχωρήσουμε. Βέβαια, αυτά που σας είπα με την προϋπόθεση ότι οι Αρχηγοί των κομμάτων δεν θα έχουν έρθει στην Αίθουσα να ζητήσουν τον λόγο μέχρι τη στιγμή που σας είπα τους πέντε - έξι πρώτους ομιλητές, διότι δεν έχει ενημερωθεί το Προεδρείο για την ακριβή ώρα που ο κάθε Αρχηγός θα θελήσει να πάρει τον λόγο. Λοιπόν, κύριε Μπογδάνο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η φιλελεύθερη συντηρητική σκέψη βλέπει το έθνος και την κρατική του υπόσταση, το εθνικό δηλαδή κράτος, ως έναν ζωντανό οργανισμό. Ως ζωντανός, λοιπόν, οργανισμός, το έθνος και το εθνικό κράτος διέρχεται περιόδους ακμής και άλλες περιόδους υποχώρησης, περιόδους εξωστρέφειας και περιόδους ενδοσκόπησης. Διέρχεται, για να δανειστώ το αναλυτικό σχήμα του καθηγητού Στάθη Καλύβα, από στιγμές θριάμβου, αλλά και τραγωδίας. Το φιλελεύθερο στοιχείο αυτής της προσέγγισης είναι πως σε ό,τι αφορά αυτούς τους σχεδόν φυσικούς κύκλους οι λαοί, οι πολίτες δεν είμαστε έρμαια ή αθύρματα κάποια αναπόδραστης νομοτέλειας. Αντίθετα, είμαστε κύριοι της συλλογικής μας μοίρας, την οποία διαμορφώνουμε διαρκώς με τις αποφάσεις μας, με τις συλλογικές μας δράσεις, που έρχονται να απαντήσουν, αλλά και να διαπλάσουν τα αντικειμενικά δεδομένα. Μετά, λοιπόν, από την επώδυνη κρίση της προηγούμενης δεκαετίας, μετά από μία μακρά περίοδο ενδοσκόπησης, η Ελλάδα μέρα με τη μέρα αποδεικνύει στην πράξη ότι εισέρχεται σε μία νέα ιστορική φάση δυναμικής εξωστρέφειας και αυτό ξανά δεν οφείλεται σε καμμία νομοτέλεια, σε καμμία άμπωτη και πλημμυρίδα της ιστορίας, αλλά στις συγκεκριμένες επιλογές, τις αποφάσεις και τις ενέργειες της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αισθάνομαι βαθιά τιμή και συγκίνηση που συμμετέχω στη συνεδρίαση με την οποία η Ελλάδα αυξάνει τον χώρο της εθνικής της κυριαρχίας για πρώτη φορά μετά το 1947. Η Ελλάς ασκεί σήμερα το κυριαρχικό της δικαίωμα της επέκτασης των χωρικών υδάτων στην περιοχή του Ιονίου Πελάγους μέχρι το ακρωτήριο Ταίναρο από τα έξι στα δώδεκα ναυτικά μίλια, κάνοντας έτσι το πρώτο βήμα για την επέκταση των χωρικών μας υδάτων και στις υπόλοιπες περιοχές της ελληνικής επικράτειας, στην Κρήτη, στο Αιγαίο. Καταδεικνύουμε έτσι με τον πλέον σαφή τρόπο ότι η Ελλάδα βγαίνει από την περίοδο της αδράνειας και αξιοποιεί τις δυνατότητες, που της παρέχει το Διεθνές Δίκαιο. Άλλωστε, το βήμα που κάνουμε σήμερα είναι μέρος μιας πρωτοφανούς, συνεπούς, μυαλωμένης, μετρημένης, σθεναρής και πολύπλευρης ελληνικής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, που έχει κάνει και τον Πρόεδρο Ερντογάν να χάσει τον ύπνο του. Διότι η Ελλάδα σε μία ιδιαίτερα ευαίσθητη συγκυρία οικοδομεί το πολύτιμο, το αναγκαίο κεφάλαιο, ούτως ώστε η πατρίδα μας να μεγαλώνει και κυριολεκτικά και μεταφορικά, με τον αγωγό EastMed και τη στρατιωτική Συμφωνία MDCA με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με την για πρώτη φορά στην ιστορία μας κατοχύρωση ΑΟΖ. Ήμουν μικρό παιδί που μιλούσαμε για ΑΟΖ και δώδεκα μίλια και να 'το που γίνεται τώρα. Το κάνουμε σήμερα με τη στρατηγική συμμαχία και σχέση που οικοδομούμε με τη Γαλλία, με τη συμμαχία με την Αίγυπτο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, με τη συμφωνία αμυντικής συνεργασίας με το Ισραήλ και τη συναστρία των δύο αυτών εθνών και παλιών πολιτισμών στην ανατολική Μεσόγειο, με την αναβάθμιση των F -16 στο ανώτατο δυνατό διεθνές επίπεδο και την ανάσταση της ΕΑB, με τη συντήρηση των Μιράζ, επιτέλους, και την επιστροφή τους στη δράση, με τον υπερδιπλασιασμό της αμυντικής δαπάνης, με την απόκρουση - ας είμαστε σαφείς - μιας εισβολής - ασύμμετρης, αλλά εισβολής - στον Έβρο και το νέο τείχος στα χερσαία μας σύνορα, με το σφράγισμα των θαλασσίων συνόρων από το Λιμενικό και το Πολεμικό Ναυτικό, με τα πλοία μας να ακουμπούν, ουσιαστικά, τον αντίπαλο, με τα ελληνικά μαχητικά ξανά στην Κύπρο, με τα πρώτα ελληνικά Rafale να πετάνε μέσα στο 2021 και τις νέες φρεγάτες να ακολουθούν, με τα F -35 στο τραπέζι. Δεν υποχωρούμε εκατοστό, δεν παραχωρούμε εκατοστό, αλλά καθιστούμε σαφές ότι η Ελλάδα δεν παίζει ούτε αστειεύεται. Ούτε είναι παλληκαρισμός αυτή η στάση. Το «νταηλίκι» είναι τουρκική έννοια. Εμείς μιλάμε με ανδρεία. Αντίθετα, αυτό είναι μία αυτονόητη δέσμευσή μας έναντι του έθνους, όπως την συναισθάνεται άριστα η πλέον φιλελεύθερη Κυβέρνηση στην ιστορία του κράτους μας. Με βαθιές τομές, λοιπόν, που αυτή η Κυβέρνηση τολμά, στα πιο κρίσιμα πεδία της δημόσιας δράσης, στην εξωτερική πολιτική, στην παιδεία, στη δημόσια ασφάλεια, στη σχέση πολίτη - κράτους, σπάζοντας πρακτικές κατεστημένες, νοοτροπίες φαύλες δεκαετιών, με τη συνετή διαχείριση, τόσο της οικονομικής όσο και της κοινωνικής και υγειονομικής διάστασης της πανδημικής κρίσης, και με την κυριολεκτικά άνευ προηγουμένου προσήλωση στην παραγωγή συγκεκριμένων και χειροπιαστών αποτελεσμάτων για τη ζωή και την καθημερινότητα κάθε Ελληνίδας και κάθε Έλληνα καταδεικνύουμε καθημερινά ότι η χώρα αυτή έχει πλέον μπει σε μια ιστορική νέα φάση εξωστρέφειας και δυναμισμού. Και είναι αυτή η υπευθυνότητα, η αποφασιστικότητα, η συστηματικότητα, η αποτελεσματικότητα και πάνω απ' όλα η ειλικρίνεια, η τιμιότητα της σημερινής Κυβέρνησης που της επιτρέπει, παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες της συγκυρίας, να συσπειρώνει μια ευρύτατη πλειοψηφικά κοινωνική συμμαχία Ελληνίδων και Ελλήνων από διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες και αναφορές, που όμως, μας ενώνει όλους ο βαθύς πόθος η χώρα μας να προχωρήσει περήφανα μπροστά, στο μέλλον που αρμόζει στο όνομα Ελλάς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αισθάνομαι βαθιά τιμή και συγκίνηση που απευθύνομαι στη συνεδρίαση αυτή, που για πρώτη φορά μετά το 1947 μεγαλώνει την πατρίδα μας. Εύχομαι σύντομα, σε αυτήν κιόλας την κοινοβουλευτική περίοδο, να έχουμε την ευκαιρία να ολοκληρώσουμε αυτό που σήμερα ξεκινάμε, επικυρώνοντας πανηγυρικά την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στην Κρήτη, στο Αιγαίο, σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια. Ψηφίζουμε με ενθουσιασμό σήμερα αυτό το ιστορικό νομοσχέδιο. Ευχαριστώ για την προσοχή σας.
Τον λόγο θα πάρει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Χρήστος Μπουκώρος.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συνεδρίαση για το υπό συζήτηση νομοσχέδιο, που ακολουθεί βεβαίως τη χθεσινή, είναι πράγματι από τις καλές στιγμές του ελληνικού Κοινοβουλίου. Ο Έλληνας πολίτης που μας παρακολουθεί μόνο ικανοποίηση μπορεί να αισθάνεται για τον τρόπο προσέγγισης από πλευράς των πολιτικών δυνάμεων ενός τέτοιου ζητήματος. Ακόμα κι αν από ορισμένα πολιτικά κόμματα μπαίνουν ορισμένα ερωτήματα ή, αν θέλετε, κάποιες διαφοροποιημένες απόψεις, η ουσία είναι ότι στο μεγάλο και σημαντικό οι πολιτικές δυνάμεις στη συντριπτική τους πλειοψηφία συμφωνούν. Κι αυτό θέλει ο ελληνικός λαός. Όποιας ιδεολογικής τοποθέτησης κι αν είναι ο Έλληνας πολίτης, επιθυμεί κι απαιτεί από τις πολιτικές δυνάμεις, στα μεγάλα ζητήματα που αφορούν την ύπαρξη και την πορεία της χώρας στον σύγχρονο κόσμο, τις ελάχιστες συναινέσεις. Σήμερα παρουσιάζεται, κύριε Πρόεδρε, - θα μου επιτρέψετε να πω εδώ - μία μέγιστη και όχι ελάχιστη συναίνεση, σε ένα νομοσχέδιο το οποίο είναι πράγματι ιστορικής σημασίας. Η επέκταση των χωρικών υδάτων στο δυτικό θαλάσσιο μέτωπο ενισχύει, πρώτα και πάνω απ' όλα, την εθνική μας κυριαρχία. Η ψήφιση αυτού του ιστορικού νομοσχεδίου αναδεικνύει την αποφασιστικότητά μας να εφαρμόσουμε ένα αδιαμφισβήτητο εθνικό δικαίωμα, που απορρέει από το Διεθνές Δίκαιο. Δεν βάζουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και των συνεννοήσεων ζητήματα, που δεν στηρίζονται στο Διεθνές Δίκαιο. Αυτό ενισχύει και τον ρόλο και τη θέση και κυρίως την εικόνα της χώρας. Ασκούμε, λοιπόν, αυτό το εθνικό μας δικαίωμα. Η Κυβέρνηση θα αποφασίσει βεβαίως και για άλλα εθνικά μας δικαιώματα, που επίσης απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο, στον κατάλληλο χρόνο και όταν αυτό θα είναι επωφελές. Ελέχθη από όλες τις πλευρές, από τον Πρωθυπουργό από τον προηγούμενο Αύγουστο, από τον Υπουργό Εξωτερικών χθες, κατά την τοποθέτησή του, αλλά βλέπω και μια συμφωνία σ' αυτό το ζήτημα και από τις άλλες πολιτικές δυνάμεις. Γιατί, όμως, είναι ιστορικό αυτό το νομοσχέδιο; Διότι αυξάνουμε την εθνική μας κυριαρχία σε ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του θαλάσσιου χώρου μας. Στην ουσία - αυτό που ελέχθη από πολλούς συναδέλφους - η χώρα μεγαλώνει. Η επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης γίνεται κατ' εφαρμογή του άρθρου 27 παράγραφος 1 του Συντάγματος, το οποίο αφορά στη μεταβολή των ορίων της επικράτειας και για την οποία απαιτείται νόμος που ψηφίζεται από την απόλυτη πλειοψηφία των Βουλευτών. Κι εδώ θα υπάρχει σήμερα το βράδυ η συντριπτική πλειοψηφία των Βουλευτών του ελληνικού Κοινοβουλίου και το πιστώνεται ο πολιτικός κόσμος της χώρας αυτό το οποίο θα ψηφιστεί σήμερα το βράδυ. Αυτή, λοιπόν, είναι η διαδικασία που ακολουθείται. Όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις μέχρι τώρα υποστήριζαν ορθώς και με σθένος ότι τα δώδεκα ναυτικά μίλια αποτελούν αναφαίρετο κυριαρχικό μας δικαίωμα. Αυτή είναι εθνική πάγια θέση. Η απόφαση της Κυβέρνησης για επέκταση στα δώδεκα ναυτικά μίλια στο Ιόνιο, που ανακοινώθηκε από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, σηματοδοτεί μια μείζονα εξέλιξη, την οποία θέλω να υπογραμμίσω. Η ελληνική εξωτερική πολιτική εγκαταλείπει μια περίοδο αδράνειας. Η χώρα μας αξιοποιεί προς όφελος του εθνικού συμφέροντος όλες τις δυνατότητες, που δίνει το Διεθνές Δίκαιο. Και δεν φτάσαμε έτσι ξαφνικά εδώ, ούτε η Ελλάδα εγγράφει, χωρίς καμιά προεργασία, αυτό που σήμερα ψηφίζεται στο Κοινοβούλιο. Προϋπήρξε ένας διπλωματικός μαραθώνιος και μετά από πολλές δεκαετίες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φτάσαμε σε οριοθέτηση ΑΟΖ με τη γειτονική Ιταλία, ευρωπαϊκή χώρα επίσης. Υπήρξε η μερική διευθέτηση των θαλάσσιων ζωνών με την Αίγυπτο και υπήρξε η απόφαση για κοινή προσφυγή στο Δικαστήριο της Χάγης με την Αλβανία. Κι επειδή έγιναν κάποια σχόλια χθες και ακούστηκε κριτική για το ζήτημα αυτό, το γεγονός ότι το συνταγματικό δικαστήριο της Αλβανίας ακύρωσε τη συμφωνία για οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, που επετεύχθη πριν από δώδεκα χρόνια με Υπουργό Εξωτερικών την κ. Ντόρα Μπακογιάννη, αυτό δεν βαρύνει την Ελλάδα. Επίσης, το γεγονός ότι θα προσφύγουμε από κοινού στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, δεν σημαίνει ότι θα προσέλθουμε και με τα ίδια επιχειρήματα. Σαφώς και η γειτονική Αλβανία είναι αυτή που πρέπει να αιτιολογήσει και να δικαιολογήσει γιατί ακύρωσε εκείνη τη συμφωνία, η οποία είχε γίνει αποδεκτή από τις δυο πλευρές και υπεγράφη από τον τότε Υπουργό Εξωτερικών της Αλβανίας. Η διαδικασία είναι δυναμική. Υπάρχει η συναίνεση για την προσφυγή, αλλά τα επιχειρήματα βεβαίως δεν θα είναι κοινά. Αυτό νομίζω ότι είναι εύκολα αντιληπτό. Πιστεύω ότι θα ρυθμιστεί και αυτό το ζήτημα. Αποδεικνύουν και εκείνη η συμφωνία και το σημερινό νομοσχέδιο ότι τουλάχιστον η παράταξή μας - εμείς δεν διεκδικούμε αποκλειστικότητες, εμείς ξέρουμε ότι όταν υπάρχει ωριμότητα και σοβαρότητα από το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων, πολλά μπορούν να επιτευχθούν, μιλάω όμως για την παράταξή μας - έχει μακροπρόθεσμη στρατηγική στα ζητήματα αυτά. Δεν προέκυψε σήμερα έτσι ξαφνικά αυτό το νομοσχέδιο. Υπήρχε εκείνη η συμφωνία. Υπήρχαν οι συμφωνίες με την Αίγυπτο και με την Ιταλία. Υπήρξε μια προεργασία πάντα στη βάση του Διεθνούς Δικαίου και ερχόμαστε σήμερα να κάνουμε νόμο του κράτους την επέκταση της χώρας με τη συμφωνία της συντριπτικής πλειοψηφίας των γειτόνων μας. Είναι πολύ σημαντικό αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γιατί δεν χρειάζονται σε αυτά τα ζητήματα απερίσκεπτοι μικρομεγαλισμοί. Πρέπει να κάνεις συμφωνίες, πρέπει να συμμετέχεις σε συμμαχίες, πρέπει να παρεμβαίνεις στα διεθνή μείζονα ζητήματα που αφορούν την περιοχή μας. Μόνο έτσι ενισχύεις το λόγο σου και αυξάνεις την ισχύ σου και τότε πραγματικά οι θέσεις σου γίνονται και θέσεις και άλλων κρατών και άλλων διεθνών οργανισμών και έτσι αυξάνεται εκτός από την επικράτεια και η δύναμη της χώρας. Βλέπετε ότι όλο το κατηγορητήριο για το ό,τι συμβαίνει στην ανατολική Μεσόγειο και στη βόρεια Αφρική το εισπράττει σήμερα η Τουρκία με την απερίσκεπτη πολιτική της. Εμείς, λοιπόν, οφείλουμε να μην κάνουμε τα όσα κάνει η Τουρκία. Οφείλουμε να βαδίσουμε αυτόν τον δρόμο που σηματοδοτεί το σημερινό νομοσχέδιο. Έτσι θα αυξήσουμε την ισχύ της χώρας. Έρχεται το σημερινό νομοσχέδιο με την υπερψήφιση από τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων της χώρας να ακολουθήσει ένα άλλο νομοσχέδιο που αφορά τα εξοπλιστικά και την προμήθεια των μαχητικών αεροσκαφών Rafale, όπου και εκεί υπήρξε καλό κλίμα και συναίνεση. Και πιστέψτε με, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή η συναίνεση για τέτοιου είδους ζητήματα προκαλεί αισθήματα ικανοποίησης στον ελληνικό λαό. Εάν σε αυτά δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε, τότε αναρωτιέμαι σε τι. Καλώς, λοιπόν, συμφωνούμε. Ίσως να είπα ορισμένα πράγματα παραπάνω για τη συναίνεση που επιτεύχθηκε και σε αυτό το ιστορικό νομοσχέδιο. Όμως, πιστέψτε με, ενισχύει την ιστορικότητα του νομοσχεδίου αυτή η συναίνεση, γιατί οι Έλληνες στα μεγάλα και στα δύσκολα φέτος, που συμπληρώνονται διακόσια χρόνια από την εθνική παλιγγενεσία, από την εθνικοαπελευθερωτική επανάσταση, αποδεικνύουν και πάλι ότι για τα σημαντικά μπορούν και να συζητούν και να συμφωνούν και να ομονοούν. Από εκεί και πέρα, είναι επίσης σημαντικό ότι το ίδιο το σώμα του νομοσχεδίου υπογραμμίζει ότι η άσκηση αυτού του εθνικού μας κυριαρχικού δικαιώματος για αύξηση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα δώδεκα ναυτικά μίλια, μπορεί να ασκηθεί σε οποιαδήποτε περιοχή της επικράτειας, όταν η Κυβέρνηση, όταν η ελληνική πολιτεία το κρίνει επωφελές. Δεν πρέπει να μας παρασύρουν ούτε οι εξελίξεις ούτε οι προκλήσεις των γειτόνων που αυξάνονται και εν όψει των διερευνητικών εντολών, για τις οποίες θα πω δυο λόγια αμέσως μετά. Πρέπει να σχεδιάζουμε και να υπηρετούμε αυτόν τον στρατηγικό σχεδιασμό με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ενότητα. Εμείς ακούμε και την κριτική της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ότι είχαμε επιφυλάξεις όταν ήρθε το θέμα των δώδεκα ναυτικών μιλίων από την προηγούμενη κυβέρνηση, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μου επιτρέψετε να πω ότι αυτό το θέμα ετέθη κυριολεκτικά στο «και 5΄» από τον τότε Υπουργό Εξωτερικών, τον κ. Κοτζιά, όταν παρέδιδε την αρμοδιότητα του Υπουργείου Εξωτερικών στον πρώην Πρωθυπουργό, τον κ. Αλέξη Τσίπρα. Αυτά τα πράγματα απαιτούν μια σοβαρότητα και έναν καλύτερο σχεδιασμό, ευρύτερο. Αυτό, λοιπόν, έδωσε μια αίσθηση, εάν θέλετε, πολιτικής πτώχευσης, για να το πω πολύ κομψά. Επίσης, δεν υπήρχαν οι εξελίξεις στην ανατολική Μεσόγειο, οι οποίες πύκνωσαν τα δυο - τρία τελευταία χρόνια. Τρίτον, δεν υπήρχε και όλη η προεργασία, την οποία προανέφερα και στην οποία στάθηκαν πάρα πολλοί ομιλητές κατά τη διάρκεια της συζήτησης του νομοσχεδίου, την οποία έκανε ο σημερινός Πρωθυπουργός, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, και ο σημερινός Υπουργός Εξωτερικών, ο Νίκος Δένδιας. Πάμε με τη συναίνεση πάρα πολλών χωρών, εάν θέλετε, με συμμαχική δύναμη. Βεβαίως, ακούστηκαν πολλά και για τις διερευνητικές επαφές, που θα επαναρχίσουν στην Κωνσταντινούπολη στις 25 του μήνα, εάν θυμάμαι καλά, και υπάρχει μια επιφύλαξη για το τι θα συμβεί εκεί. Ακούστε, οι διερευνητικές εντολές είναι άτυπες συνομιλίες, προκειμένου να σκιαγραφηθούν, να ανακοινωθούν, να γνωστοποιηθούν οι θέσεις των χωρών που συζητούν. Και η Ελλάδα πάντα συζητά με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Έχει ξεκαθαρίσει προς τη γείτονα Τουρκία ότι το μόνο ζήτημα είναι το ζήτημα των θαλασσίων ζωνών και από εκεί και πέρα οι φόβοι ότι μπορούν να μπουν και άλλα θέματα στο τραπέζι των διερευνητικών δεν θεωρώ εγώ προσωπικά ότι είναι βάσιμοι. Πρώτον, γιατί είναι ανεπίσημες οι διαπραγματεύσεις και δεύτερον, γιατί κανένα σημείο του Διεθνούς Δικαίου δεν σε υποχρεώνει σε ένα τραπέζι τέτοιων διαπραγματεύσεων να δεχθείς ζητήματα τα οποία μπαίνουν μονομερώς από τη μια πλευρά. Όσο η Τουρκία θέτει μονομερώς ζητήματα, μιας και η ελληνική θέση είναι πάγια και ξεκάθαρη για τις διαφορές μας, μονομερώς τα θέτει, μονομερώς θα τα συζητάει η γειτονική Τουρκία. Κλείνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να εκφράσω για μία ακόμη φορά την ικανοποίησή μου για τη συναίνεση σε αυτό το νομοσχέδιο, που μεγαλώνει τη χώρα, για να το πω έτσι απλά και καθαρά. Θα έλεγα ότι πρέπει να ακολουθήσουμε αυτή την πολιτική και αυτόν τον στρατηγικό σχεδιασμό, να χτίζουμε συμμαχίες, όπως κάναμε με πλήθος χωρών με τις οποίες ουδέποτε είχαμε συμμαχήσει στο παρελθόν, Ισραήλ, Αίγυπτο, Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τη Σύνοδο Μεσογειακών Χωρών. Χτίσιμο συμμαχιών, λοιπόν, σημαίνει ενίσχυση του λόγου και της θέσης της χώρας μας. Αυτή την πολιτική εφαρμόζουμε και πιστεύουμε ότι ήδη δικαιώνεται και θα δικαιωθεί ακόμα περισσότερο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο τώρα θα πάρει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής, ο κ. Κωνσταντίνος Σκανδαλίδης. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συζήτηση είναι μια σημαντική ευκαιρία για δυο λόγους. Ο πρώτος είναι για να στείλει το μήνυμα παντού ότι οι Έλληνες μπροστά στην απόπειρα καταπάτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας ομονοούν, ότι η Βουλή δεν είναι μόνο ένα πεδίο κομματικών αντιπαραθέσεων και συγκρούσεων, αλλά ο κατ' εξοχήν χώρος προβολής του εθνικού συμφέροντος. Ο δεύτερος με αφορμή τη συγκεκριμένη νομοθετική πρόταση για τη επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στο Ιόνιο είναι, για να ανοίξει ένας ευρύτερος διάλογος για το κρίσιμο θέμα της εξωτερικής απειλής στο πλαίσιο των σημαντικών εξελίξεων και ανακατατάξεων στην περιοχή. Διάλογος που θα επιτρέψει στη χώρα μας να διαμορφώσει μια σύγχρονη εθνική στρατηγική, προσαρμοσμένη στις νέες συνθήκες και να χαράξει τις προτεραιότητες και τους στόχους της σε μια νέα κυριολεκτικά εποχή. Δεν υπάρχει καλύτερος και εγκυρότερος χώρος απ' αυτόν του εθνικού Κοινοβουλίου. Νομίζω ότι ο εισηγητής μας τόσο στην επιτροπή όσο και μετά τη συνάντησή του προχθές με τον Υπουργό και χθες με την εισήγησή του διαφώτισε όλες τις όψεις της συγκεκριμένης ρύθμισης. Η αποδοχή από εμάς της τμηματικής διευθέτησης μόνο ως μια αναγκαία αμυντική απάντηση στο δρομολογούμενο από την Άγκυρα επεκτατικό αναθεωρητισμό μπορεί να εννοηθεί. Η Κυβέρνηση, διά του Υπουργού των Εξωτερικών, χρησιμοποίησε έναν τόνο παραπάνω σε εγκωμιαστικά σχόλια για μια πολιτική που κατέστη μονόδρομος. Είναι η στοιχειώδης άμυνα απέναντι στα τετελεσμένα, που επιχειρεί να κατοχυρώσει η Τουρκία στην περιοχή σε βάρος της χώρας μας. Θα έλεγα ότι είναι η αυτονόητη απάντηση που στη συγκεκριμένη συγκυρία αποδεικνύεται θετική. Αυτό δεν αναιρεί την κατοχυρωμένη από το Διεθνές Δίκαιο δυνατότητα της χώρας για συνολική επέκταση και στο Αιγαίο και ασφαλώς κάτω από την Πελοπόννησο και στην περιοχή νότια και ανατολικά της Κρήτης. Είναι απαραίτητο στο πλαίσιο αυτής της τμηματικής προεργασίας, πρώτον, γρήγορα να συμπληρωθεί για τις δύο περιοχές, δεύτερον, να συνεχιστούν οι πρωτοβουλίες με τις χώρες της περιοχής, την Κύπρο, την Αίγυπτο, το Ισραήλ, ακόμη και τη Λιβύη, ώστε να περιχαρακωθεί ο χώρος των ΑΟΖ και, τρίτον, να επαναδιατυπωθεί ρητά και ως απόφαση, όχι μόνο της Κυβέρνησης, αλλά του εθνικού Κοινοβουλίου, ότι διατηρούμε ακέραιο και αναπαλλοτρίωτο το δικαίωμά μας στο Αιγαίο και την επιμονή μας η οριοθέτηση να οδηγηθεί στη Χάγη. Γίνεται μια κριτική, γιατί οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν κατέληγαν σε παρόμοιες οριοθετήσεις; Γιατί απλούστατα υπήρχε ως πάγια θέση της χώρας συνολική ρύθμιση. Σήμερα υπάρχει αλλαγή γραμμής, που απορρέει από άμυνα απέναντι στην αλλαγή στρατηγικής της Τουρκίας, την οποία πολλοί επιχειρούν να υποβαθμίσουν σε ένα συγκυριακό φαινόμενο, ενώ δεν είναι καθόλου συγκυριακό φαινόμενο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Τουρκία προσέρχεται στις διερευνητικές επαφές με όλες τις διεκδικήσεις της επί τάπητος. Την ίδια στιγμή άρχισε να μιλά απροκάλυπτα για δύο ξεχωριστά κράτη στην Κύπρο. Η πάγια θέση μας, που διαχρονικά ισχύει από τη μεταπολίτευση, είναι ότι η Κύπρος αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της στρατηγικής του ελληνισμού. Θεωρώ την εμφανή περιθωριοποίηση του Κυπριακού από την ημερήσια διάταξη των σημαντικών θεμάτων της διεθνούς κοινότητας σημαντικό σφάλμα, το οποίο πρωτίστως ανάγεται στην κυπριακή ηγεσία, αλλά ακουμπά και τη δική μας εξωτερική πολιτική. Είναι η ώρα να ασχοληθεί ξανά η Ελλάδα με το Κυπριακό στο πεδίο των συγκεκριμένων πρωτοβουλιών, σε συνεργασία με την κυπριακή ηγεσία. Το Κυπριακό πρέπει τώρα και όχι αύριο να αναβαθμιστεί σε ευρωπαϊκό και διεθνές ζήτημα ξανά. Είναι ύψιστο εθνικό μας χρέος. Όσο για τις διερευνητικές συζητήσεις και επειδή η Κυβέρνηση έχει αναγάγει το ζήτημα του διαλόγου με την Τουρκία ως καθοριστικό για τις εξελίξεις, νομίζω ότι δεν πρέπει να τρέφουμε ψευδαισθήσεις. Είναι σχεδόν προδιαγεγραμμένη η μοίρα και για άλλη μια φορά η κατάληξή τους. Αν η Κυβέρνηση ακολουθήσει άλλη θέση από αυτή των προϋποθέσεων, που έθεσε και στις οποίες προφανώς συμφωνούμε και πρέπει να επιμείνει, είναι φανερό ότι μόνο συγκυριακά μπορεί να επιτευχθεί ένα καλύτερο κλίμα στις σχέσεις με την Τουρκία. Για λόγους κλίματος ναι, είναι θετική. Ούτε στον ουσιαστικό διάλογο πρόκειται να καταλήξουν ούτε το όνειρο της προσφυγής στη Χάγη μπορεί να φανεί στον ορατό χρονικό ορίζοντα, έστω και αν κάποιοι επιδερμικοί αναλυτές πιστεύουν ότι είναι η στιγμή να ανοίξει η ατζέντα όλων των θεμάτων. Η εθνική μας στρατηγική δεν μπορεί να περιοριστεί στον διάλογο με την Τουρκία ως αυτοσκοπό ούτε να διαχωρίζει και να υποβαθμίζει θέματα κρίσιμης εθνικής προτεραιότητας, γιατί στις σημερινές συνθήκες η Ελλάδα φαίνεται να κρατά μια αμυντική στάση, που δεν προοιωνίζεται θετικές εξελίξεις στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα. Άρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η οριοθέτηση των νέων εθνικών γραμμών εξακολουθεί να αποτελεί ζήτημα ύψιστης προτεραιότητας και καθοριστικής σημασίας για το παρόν και το μέλλον του τόπου και δυστυχώς δεν έχουν καθοριστεί μέσα από συγκεκριμένες διαδικασίες εθνικής συνεννόησης τις οποίες πρέπει να έχει η σημερινή Κυβέρνηση με όλα τα κόμματα του Κοινοβουλίου, με όλες τις πολιτικές δυνάμεις, προκειμένου να υπάρξει αυτή η χάραξη, που είναι απολύτως αναγκαία για να μετατραπεί από αμυντική σε επιθετική η στάση μας στην περιοχή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μια ορισμένη ανάγνωση των ευρύτερων εξελίξεων στην περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου, που ακούγεται εύηχη και αισιόδοξη, εδράζεται σε δύο θεμελιακές προβλέψεις για το 2021: πρώτον, ότι οι ΗΠΑ μετά την αλλαγή στην ηγεσία τους επιστρέφουν στην περιοχή δριμύτερες και, δεύτερον, ότι η Τουρκία κάτω από το βάρος της οικονομικής κρίσης επιστρέφει στην Ευρώπη. Νομίζω ότι είναι λίγο υπερφίαλες αυτές οι αισιόδοξες προβλέψεις. Προφανώς η αλλαγή στην αμερικανική ηγεσία είναι κατ' αρχάς θετική για τα ελληνικά συμφέροντα. Όμως, πρέπει να τοποθετείται στο συγκεκριμένο και αδιατάρακτο πλαίσιο των ευρύτερων συμμαχιών της υπερδύναμης στην περιοχή. Είναι ίδιον της αθεράπευτης αισιοδοξίας μας ότι θα αλλάξουν ριζικά τα πράγματα, μόνο που αυτή η αισιοδοξία κάθε φορά εκφράζεται και κάθε φορά διαψεύδεται. Καλύτεροι ίσως όροι για την άσκηση πολυδύναμης εξωτερικής πολιτικής και διεθνούς διπλωματίας ναι, μπορεί να υπάρξουν. Θεαματική αλλαγή στάσης όμως όχι. Ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνει η Τουρκία για την Αμερική, τόσο στη θέση της στο υπογάστριο της Ρωσίας, όσο με τους τουρκογενείς πληθυσμούς που βρίσκονται ανατολικά της στο κέντρο της Ασίας, όσο επίσης και τη γενικότερη επιρροή που ασκεί στην περιοχή. Η Ελλάδα οφείλει να διεκδικήσει επιθετικά και δυναμικά τον δικό της ρόλο στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου και της Βαλκανικής και κάτω από αυτό το πρίσμα δύο ταξίδια πρωθυπουργών στις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια πολύ ελάχιστα κέρδισαν για τη χώρα σε σχέση με τη γενναιόδωρη στάση μας απέναντι στους Αμερικανούς. Καιρός είναι να βγούμε από αυτό το χαράκωμα. Μπροστά μας βρίσκεται ένας ασίγαστος οικονομικός και στρατηγικός πόλεμος για τις νέες κατανομές ισχύος με επίκεντρο την περιοχή μας. Δεν είναι ίσως η ώρα να πούμε το πώς, όμως έτσι κι αλλιώς οφείλουμε στο πλαίσιο των συμμαχιών μας να επαναδιαπραγματευτούμε τον ευρύτερο ρόλο μας τόσο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τις κυοφορούμενες αλλαγές όσο και στην περιοχή. Η γεωστρατηγική αναβάθμιση της χώρας μας πρέπει να καταστεί ο νέος ακρογωνιαίος λίθος της εθνικής στρατηγικής. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι επείγουσα ανάγκη να εγκαταλείψουμε τις ψευδαισθήσεις και τις επιδιώξεις της νέας στρατηγικής που αναπτύσσει με αξιοσημείωτη συνέπεια η Τουρκία. Θέλει να επιβάλει τον ρόλο της ως ισχυρής περιφερειακής δύναμης, εκμεταλλευόμενη τη σημαντική στρατηγική της θέση, την πληθυσμιακή της οντότητα και την οικονομική της δυνατότητα, παρά την κρίση που μαστίζει αυτή την εποχή. Εγκαταλείπει την προοπτική της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενισχύοντας στο εσωτερικό της το ισλαμικό απέναντι στο κοσμικό δυτικό κράτος. Διεκδικεί ρόλο ισότιμου συνομιλητή με τις μεγάλες δυνάμεις, που αντιπαρατίθενται στην περιοχή. Διεκδικεί σε κάθε κατεύθυνση ζωτικό χώρο για τα επεκτατικά της σχέδια και επιχειρεί να ηγεμονεύσει στον ευρύτερο χώρο του Ισλάμ. Το τουρκικό κράτος στην Κύπρο, η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, το «γκριζάρισμα» περιοχών, η επέκταση της κυριαρχίας της ΑΟΖ μέχρι τον παραλογισμό της μοιρασιάς στο Αιγαίο είναι μεν αβάσιμες και αστήρικτες διεκδικήσεις, που παραβιάζουν κάθε κανόνα Διεθνούς Δικαίου, αλλά συνιστούν συγκροτημένη και μακροπρόθεσμη στρατηγική και όχι τακτικές επιλογές εσωτερικής κατανάλωσης, όπως ισχυρίζονται μερικοί. Η «Γαλάζια Πατρίδα» δεν είναι ευφημισμός, είναι αρθρωμένη και κλιμακούμενη πολιτική, της οποίας οι επιδιώξεις θα εκτυλίσσονται κάθε φορά που οι περιστάσεις το ευνοούν. Είναι μια στρατηγική που, είτε το θέλουμε είτε όχι, οφείλουμε να συμβιώσουμε μαζί της για τον επόμενο πολύ χρόνο. Είναι φανερό ότι μέσα σε αυτό το τοπίο δεν μπορούμε να μείνουμε στο αμυντικό κάστρο του κατακτημένου ευρωπαϊσμού μας και να παρακολουθούμε τις εξελίξεις που συντελούνται στον χώρο. Οφείλουμε να σχεδιάσουμε, να διεκδικήσουμε και να κατακτήσουμε τον νέο ευρωπαϊκό, βαλκανικό και μεσογειακό μας ρόλο ως το ακραίο ευρωπαϊκό σύνορο. Ο πρώτος στόχος είναι να επιστρέψουμε με γρήγορα και αποφασιστικά βήματα στο κέντρο των ευρωπαϊκών εξελίξεων ως πρωταγωνιστής και όχι ως ουραγός. Να συνδέσουμε αυτή την επιστροφή με τη σταθερή προσήλωση στην επιτάχυνση και εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Η Ένωση πρέπει να αναχθεί όσο γίνεται ταχύτερα από συμπληρωματικός και αδύναμος πόλος σε ισχυρό παίκτη και πρωταγωνιστή στην παγκόσμια σκακιέρα. Ο δεύτερος στόχος είναι μέσα στο πλαίσιο των συμμαχιών μας η Ελλάδα να επαναδιαπραγματευτεί με τη Δύση στο σύνολό της τον νέο στρατηγικό της ρόλο. Δεν μπορεί να συνεχίσει να παραδίδει μαθήματα πιστού και σταθερού συμμάχου και να εκλιπαρεί προστασία απέναντι σε ενδοσυμμαχικές απειλές. Είμαστε η χώρα που μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια, την ειρήνη και τη συνεργασία στην ανατολική Μεσόγειο, που μπορεί να υποστηρίζει σθεναρά την ενσωμάτωση των δυτικών Βαλκανίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν είναι μόνο λόγοι συμπαράστασης και αλληλεγγύης αυτοί για τους οποίους η Ευρώπη και η Δύση οφείλουν να στηρίξουν τον νέο ρόλο. Είναι η ενεργός προστασία των συνόρων της. Είναι η δική της παραμεθόρια περιοχή. Για αυτό, όμως, θα πρέπει να ανασυντάξουμε εσωτερικά τις δυνάμεις μας, για να διασφαλίσουμε το παρόν και το μέλλον του Ελληνισμού, την ακεραιότητα και την κυριαρχία της χώρας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ούτε μία στιγμή ότι είμαστε ένα έθνος του οποίου ο πατριωτισμός αποτελεί συστατικό στοιχείο της φυσιογνωμίας και της ιστορικής του διαδρομής. Αυτό είναι το χρέος μας, πρωτίστως για την Κυβέρνηση που οφείλει όχι συγκυριακά, αλλά μόνιμα να συγκροτήσει ένα αδιατάρακτο εθνικό μέτωπο, έστω και τώρα, αλλά και κάθε υπεύθυνης πολιτικής δύναμης που οφείλει να συμβάλει θετικά σε αυτή την προσπάθεια. Είμαστε εδώ για να υποστηρίξουμε την πατρίδα μας, όπως κάναμε επί πάρα πολλές δεκαετίες. Ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε τον κ. Σκανδαλίδη. Καλείται στο Βήμα τώρα ο Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης
Δεν σας είδα για να σας χαιρετήσω.
Σας είδα εγώ, όμως και θα σας συγχαρώ για τα καινούργια σας καθήκοντα. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, περίπου τέτοιες ημέρες το 1818 ένα ελληνικό κρατικό μόρφωμα αποκτούσε τη συνταγματική του υπόσταση. Ήταν το Ηνωμένο Κράτος των Ιονίων Νήσων. Βεβαίως, αποτελούσε ακόμα βρετανικό προτεκτοράτο, δεν έπαυε όμως να είναι ταυτόχρονα ένα ημιαυτόνομο κρατίδιο. Ήταν η πρώτη μορφή εδαφικής αναφοράς του ελληνισμού μετά από σχεδόν τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς, μια εστία της εθνικής ιδέας για την επανάσταση, η οποία ακολούθησε τρία χρόνια αργότερα και ο χώρος, που το 1864 ενσωματώθηκε στο μικρό τότε Ελληνικό Βασίλειο, για να καταστεί αμέσως η πρώτη επέκταση της πατρίδας. Περισσότερο από δύο αιώνες μετά, στην ίδια περιοχή, η Ελλάδα μεγαλώνει ξανά! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Για πρώτη φορά μετά την προσάρτηση των Δωδεκανήσων το 1947, η εθνική επικράτεια μεγεθύνεται περίπου κατά 10%, όχι με απόσπαση εδαφών ούτε σε βάρος άλλων χωρών, αλλά με την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων στη θαλάσσια ζώνη, η οποία απλώνεται από τους Οθωνούς μέχρι το ακρωτήριο Ταίναρο και με διαδικασίες απόλυτα θεμελιωμένες στους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου. Θυμίζω ότι είχε προηγηθεί το πρώτο βήμα με το προεδρικό διάταγμα για τους κλειστούς κόλπους και τη χάραξη των γραμμών βάσης, μία προϋπόθεση της Σύμβασης Δικαίου της Θάλασσας για τον υπολογισμό αιγιαλίτιδας ζώνης και υφαλοκρηπίδας του κάθε κράτους. Σήμερα, στην αυγή του 2021, κάνουμε το δεύτερο μεγάλο, ουσιαστικό βήμα. Η χώρα μας επεκτείνει στα δώδεκα μίλια την κυριαρχία της στο Ιόνιο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Την επέκταση των χωρικών μας υδάτων την είχα ήδη αναγγείλει από τον Αύγουστο. Πράγματι, τέσσερις μήνες μετά οι θάλασσές μας εκεί διπλασιάζονται. Ένα δικαίωμα απόλυτα συμβατό με τη διεθνή νομιμότητα και το οποίο η Ελλάδα προφανώς μπορεί να ασκήσει και σε άλλες περιοχές, προφανώς και στην Κρήτη, αλλά και αλλού, όμως σε χρόνο, με τρόπο και υπό συνθήκες που η ίδια θα το επιλέξει. Είναι κάτι που αναφέρεται ρητά στο πρώτο κιόλας άρθρο του νομοσχεδίου, που συζητούμε σήμερα. Άλλωστε, η συγκεκριμένη αυτή δήλωση συνοδεύει από το 1995 και την επίσημη κύρωση της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας από την ελληνική Βουλή. Πρόκειται για ένα πολύ καθαρό μήνυμα, που στέλνει και τώρα η Κυβέρνηση σε όσους προσπαθούν με απειλές, με λεονταρισμούς να στερήσουν από την πατρίδα μας ό,τι της επιτρέπουν οι κανόνες του Διεθνούς Δικαίου. Αγαπητοί συνάδελφοι, η σημερινή εξέλιξη δεν προέκυψε τυχαία και τίποτα από όσα οδήγησαν σε αυτή δεν ήταν αυτονόητο. Όλα, όμως, υπήρξαν αποτέλεσμα της ενεργητικής διπλωματίας που άσκησε και ασκεί αυτή η Κυβέρνηση, περνώντας από την αμήχανη καταγραφή των δεδομένων στη δυναμική διαμόρφωσή τους, αφήνοντας πίσω αγκυλώσεις και παλιά φοβικά σύνδρομα και επιλέγοντας την κεντρική σκηνή των αποτελεσματικών κινήσεων από το μοναχικό θεωρείο των παρατηρήσεων, με λιγότερα λόγια και περισσότερη δράση. Έτσι, πριν φτάσουμε στον διπλασιασμό των χωρικών μας υδάτων, είχαμε καταλήξει σε διαδοχικές συμφωνίες με την Ιταλία, με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση των Αποκλειστικών Οικονομικών μας Ζωνών. Κλείσαμε, δηλαδή, ζητήματα που χρόνιζαν επί δεκαετίες και ανοίξαμε με τόλμη ένα νέο κεφάλαιο τόσο στις διμερείς μας σχέσεις, όσο και στην πολυμερή συνεργασία σε όλη την ανατολική Μεσόγειο. Οι συμφωνίες αυτές ήταν αποτέλεσμα σκληρών και δύσκολων διαπραγματεύσεων που διεξήχθησαν υπό τον Υπουργό Εξωτερικών, τον Νίκο Δένδια. Ψηφίστηκαν, όμως, ταχύτατα από την Εθνική μας Αντιπροσωπεία και το κείμενο της Συνθήκης με την Αίγυπτο έχει ήδη αναρτηθεί στη σχετική σελίδα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Σύντομα θα ακολουθήσει και η αντίστοιχη με την Ιταλία. Πρόκειται για δύο κρίκους ειρήνης και συνεργασίας μεταξύ των χωρών μας. Πρόκειται όμως και για ένα χειροπιαστό παράδειγμα, ένα υπόδειγμα ασφάλειας και σταθερότητας σε μία περιοχή που κάποιοι απειλούν να μετατρέψουν σε ναρκοπέδιο. Την ίδια ακριβώς περίοδο ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών συνεργάστηκε με τον Αλβανό ομόλογό του και τώρα οι όποιες διαφωνίες μας με τα Τίρανα οδεύουν πλέον προς διεθνές δικαιοδοτικό όργανο. Μόλις πρόσφατα, μάλιστα, ο Πρωθυπουργός της Αλβανίας δήλωσε ρητά και απερίφραστα ότι η επέκταση στα δώδεκα μίλια αποτελεί αναφαίρετο κυριαρχικό δικαίωμα της Αθήνας, προσθέτοντας ένα ακόμα επιχείρημα υπέρ της θέσης μας ότι τα νερά της Μεσογείου μπορούν να ενώνουν αντί να χωρίζουν λαούς. Τέλος, αυτή η διεύρυνση των δικαιωμάτων μας στη θάλασσα θα είχε παραμείνει χίμαιρα, αν η Ελλάδα δεν είχε δρομολογήσει με σχέδιο, με μεθοδικότητα, ένα ευρύ σύστημα συμμαχιών σε ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο. Ενδεικτικά αναφέρω ότι περίπου τέτοιες ημέρες πέρυσι με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και τον Πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου υπογράφαμε από κοινού τη συμφωνία για τον αγωγό EastMed, ενώ η συνεργασία μας με την Κύπρο, με την Αίγυπτο εμβαθύνεται διαρκώς μέσω του τριμερούς forum και ήδη πλαισιώνεται με μία αναβαθμισμένη σχέση με πολύ σημαντικούς παίκτες στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, όπως είναι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Σαουδική Αραβία. Με άλλα λόγια, η εξωτερική μας πολιτική ξεδιπλώνεται πλέον έμπρακτα σε πολλά επίπεδα και αποτυπώνεται κυρίως με συγκεκριμένα αποτελέσματα σε διαφορετικά σημεία του παγκόσμιου χάρτη. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σχεδόν σαράντα χρόνια από την κύρωση της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, το 1982, και άλλα είκοσι επτά από την ψήφισή της στην ελληνική Βουλή, η επέκταση των χωρικών υδάτων αποτελούσε μόνιμο επιχείρημα κάθε κυβέρνησης. Μόνο που σήμερα για πρώτη φορά αυτή η επαναλαμβανόμενη ρητορική, αυτή η έκφραση πρόθεσης μετατρέπεται σε χειροπιαστό αποτέλεσμα. Από μελλοντική δυνατότητα μετατρέπεται σήμερα σε τρέχουσα πραγματικότητα. Οι συνθήκες, κατά τη διάρκεια του 2020, δεν ήταν τόσο διαφορετικές από τα προηγούμενα χρόνια. Συνολικά διαφορετική, όμως, ήταν η ελληνική στάση απέναντι σε προκλήσεις. Το νέο δόγμα για την προστασία των θαλασσίων και των χερσαίων συνόρων μας συνδυάστηκε με την αξιοπιστία της χώρας μας, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και έτσι ο Έβρος και το Αιγαίο κατοχυρώθηκαν στην πράξη ως τα ανατολικά όρια ολόκληρης της ηπείρου μας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Μόλις προ ημερών και ο Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας επανέλαβε τη θέση της χώρας του, ότι η επέκταση των χωρικών υδάτων στα δώδεκα μίλια αποτελεί αναφαίρετο, νόμιμο δικαίωμα της Ελλάδας, ενώ με μελετημένες κινήσεις η Ελλάδα έχει πλέον καταστεί κομβικός σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών στην περιοχή. Και παρά τις διαφορετικές οπτικές σε πολλά ζητήματα, η συνεργασία μας με την απερχόμενη αμερικανική διοίκηση έφερε πολύ θετικά αποτελέσματα και με τη νέα ηγεσία η σύμπλευση αυτή θα γίνει ακόμα αποτελεσματικότερη. Γνωρίζω προσωπικά τον Πρόεδρο Μπάιντεν. Είναι ένας έμπειρος πολιτικός, που γνωρίζει όσο λίγοι την περιοχή μας αλλά και τις ευαισθησίες της. Είναι, επίσης, ένας ηγέτης, ο οποίος πορεύεται με σύνεση, αλλά και με αυτοπεποίθηση, κυρίως όμως πορεύεται με σταθερές και αδιαπραγμάτευτες αξίες. Αναλαμβάνοντας τα νέα του καθήκοντα, είμαι σίγουρος ότι οι ελληνοαμερικανικοί δεσμοί θα γίνουν πιο ισχυροί από ποτέ. Θα επαναλάβω, λοιπόν, ότι τα χειροπιαστά αποτελέσματα του σήμερα χτίστηκαν από τις αθόρυβες προσπάθειες του χθες, προσπάθειες που ξεδιπλώθηκαν σε όλη τη σκακιέρα της διεθνούς σκηνής, σε διμερές και σε βαλκανικό επίπεδο, στην Ευρώπη, στη Μεσόγειο, στο ΝΑΤΟ, στον αραβικό κόσμο, με μία πολιτική ενιαία, που ασκείται μάλιστα ταυτόχρονα στους στίβους της διπλωματίας, από τη μία, και της εθνικής άμυνας, από την άλλη. Γιατί στη δική μας αντίληψη η δεύτερη αποτελεί παράλληλο πυλώνα της πρώτης. Πράγματι, ήταν η επίπονη και επίμονη εργασία της ηγεσίας αλλά και των στελεχών του Υπουργείου Εξωτερικών που διαμόρφωσε αυτή τη δέσμη συμμαχιών της χώρας. Όμως, η δράση στα διεθνή μέτωπα δεν θα ήταν δυνατή χωρίς την εγγύηση ότι η θωράκιση της πατρίδας μας είναι εξασφαλισμένη. Γι' αυτό και η καλύτερη αναγνώριση του έργου των Ενόπλων Δυνάμεων δεν είναι άλλη από την έμπρακτη ενίσχυσή τους. Γνωρίζετε πως η συμφωνία για την αγορά δεκαοκτώ μαχητικών αεροσκαφών Rafale έχει ήδη ψηφιστεί, ευτυχώς με μεγάλη πλειοψηφία, από την Εθνική Αντιπροσωπεία και υλοποιείται με ρυθμούς ταχύτατους, πρωτόγνωρους για τα δεδομένα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και της ελληνικής δημόσιας διοίκησης εν γένει. Ταυτόχρονα, εξελίσσεται η αναβάθμιση των F -16, προχωρούν ενέργειες για την απόκτηση και νέων ανθυποβρυχιακών ελικοπτέρων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Για το Ναυτικό, όπως έχω δεσμευτεί, θα προχωρήσει ο εκσυγχρονισμός των φρεγατών MEKO, αλλά και η δρομολόγηση απόκτησης ναυπήγησης τεσσάρων νέων φρεγατών πολλαπλού ρόλου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Θα είναι η μεγάλη απόφαση την οποία πρέπει να πάρουμε ως χώρα, ως Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ως Εθνική Αντιπροσωπεία το πρώτο εξάμηνο του 2021. Και βέβαια προχωράμε και σε σημαντική ενίσχυση του Στρατού Ξηράς. Συνολικά, μιλάμε για ένα πολύ φιλόδοξο, μεγάλο πρόγραμμα εκατόν πέντε διαφορετικών πρωτοβουλιών ύψους 11,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, ενώ δρομολογείται ακόμα η ενίσχυση του δυναμικού των Ενόπλων Δυνάμεων με πρόσληψη ακόμα δεκαπέντε χιλιάδων επαγγελματιών νέων στελεχών. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Διπλωματία και άμυνα, λοιπόν, συμπλέουν σε μία ενιαία εθνική κοίτη, όπως ενιαία προφανώς είναι και η εξωτερική πολιτική, για την οποία συνεργάζεται ο Πρωθυπουργός με τον Υπουργό Εξωτερικών. Το λέω αυτό, διότι άκουσα χθες κάποιες αναφορές για δήθεν διαφοροποιήσεις. Είναι ισχυρισμοί χωρίς ίχνος αλήθειας. Και είναι, τουλάχιστον, παράξενο να ακούγονται από αυτούς, οι οποίοι είχαν αναθέσει την εθνική ευθύνη από τη μία πλευρά στον κ. Καμμένο και από την άλλη στον κ. Κοτζιά! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Επομένως, όλα έχουν ένα όριο. Εγώ θα κρατήσω από αυτή τη συζήτηση το γεγονός ότι διαμορφώνεται η συνθήκη για μια ουσιαστική διακομματική σύμπλευση στα θέματα εξωτερικής πολιτικής μεταξύ των περισσοτέρων κομμάτων της Εθνικής Αντιπροσωπείας και παρά τις επιμέρους διαφοροποιήσεις, την επιμέρους κριτική, αυτή η σύμπλευση είναι μια σύμπλευση θετική για την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων της χώρας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Κυβέρνηση εισηγείται σήμερα ένα νομοσχέδιο, το οποίο ενισχύει την εθνική υπόσταση, αλλά προφανώς έχει και μια διεθνή διάσταση. Μπορεί η επέκταση των χωρικών υδάτων να ασκείται κατά το Διεθνές Δίκαιο ως δική μας, ως εθνική πρωτοβουλία, η εμβέλεια και η επίδρασή της ωστόσο ξεπερνούν τα τοπικά δεδομένα. Γιατί ουσιαστικά εγκαθιστούν τη διεθνή νομιμότητα σε ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή, κατοχυρώνοντας έτσι - αν μου επιτρέπεται να το πω - ένα τετελεσμένο σταθερότητας και ασφάλειας στο ρευστό περιβάλλον της ανατολικής Μεσογείου. Για την Ελλάδα, η διάθεση κυριαρχίας δεν σημαίνει βούληση επικυριαρχίας. Η άσκηση εθνικού δικαιώματος αποτελεί ταυτόχρονα και άσκηση διεθνούς συνεργασίας και η επέκταση των υδάτων προς δυσμάς στέλνει αναπόφευκτα και ένα μήνυμα προς ανατολάς. Δείχνει πως η βία δεν παράγει δίκαιο, αλλά ότι - αντίθετα - είναι το δίκαιο αυτό το οποίο παράγει ειρήνη. Συνεπώς, στο ίδιο πνεύμα και με το ίδιο νομικό πλέγμα μπορούμε να ρυθμίσουμε και τη μεγάλη μας διαφορά με την Τουρκία, αρκεί η ηγεσία των γειτόνων να εγκαταλείψει το μονόλογο των αμφισβητήσεων και να προσέλθει στο διάλογο, στο τραπέζι των συνεννοήσεων. Είναι αλήθεια ότι το 2020 υπήρξε εξαιρετικά πυκνό, αλλά δυστυχώς καθόλου γόνιμο για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Θα έλεγα ότι καμμία ελληνική κυβέρνηση από το 1974 και μετά δεν είχε να διαχειριστεί τόσες πολλές, ταυτόχρονες και διαφορετικές προκλήσεις των γειτόνων μέσα σε τόσο λίγους μήνες και όλα αυτά μάλιστα σε συνθήκες πανδημίας. Από την άλλη πλευρά, η δική μας θέση υπήρξε απολύτως σαφής εξ αρχής: «Σταματούν οι προκλήσεις, ξεκινούν οι συζητήσεις», χωρίς όμως η Αθήνα να ξεχνά ούτε την προηγούμενη στάση ούτε συχνά και τη διπλή γλώσσα της Άγκυρας. Προσερχόμαστε, λοιπόν, με αισιοδοξία, με αυτοπεποίθηση, αλλά και με ελπίδες στις διερευνητικές επαφές, που θα ξεκινήσουν στις 25 Ιανουαρίου. Προσερχόμαστε, όμως και με μηδενική αφέλεια. Θυμίζω ότι οι διερευνητικές επαφές είναι άτυπες, μη δεσμευτικές συναντήσεις. Είχαν διακοπεί μετά από σχεδόν δεκαπέντε χρόνια, το 2016, επί της προηγούμενης κυβέρνησης. Και στόχος της δικιάς μας Κυβέρνησης είναι τώρα να συνεχιστούν από το σημείο στο οποίο σταμάτησαν, πολύ περισσότερο, όταν από το ξεκίνημα της πρόσφατης κρίσης, η Ελλάδα είχε πάντα ταχθεί υπέρ του διαλόγου, υπό δύο συνθήκες, όμως, να πάρουν τέλος οι επιθετικές ενέργειες της Τουρκίας εντός της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και να ξαναπιάσουμε το νήμα των διαπραγματεύσεων από το σημείο που διεκόπησαν το 2016. Οι δύο αυτές συνθήκες σήμερα ισχύουν, πληρούνται και επιπλέον, υπάρχει και το κεκτημένο των ρητών αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Υπάρχει η προοπτική ουσιαστικών κυρώσεων κατά της Τουρκίας, αν αυτή δεν διατηρεί έμπρακτη την αποκλιμάκωση και σε βάθος χρόνου. Υπάρχει η προοπτική της έκθεσης Borelli, η οποία θα παρουσιαστεί στην επόμενη Σύνοδο Κορυφής της 25ης και 26ης Μαρτίου, που προφανώς θα πρέπει να παρακολουθήσει τη συμμόρφωση της Τουρκίας με τη διεθνή νομιμότητα. Υπάρχει, βέβαια και η ανάλογη αποφασιστική στάση πια των Ηνωμένων Πολιτειών, με συνέπειες πια όχι μόνο διπλωματικές, αλλά και οικονομικές, γεωστρατηγικές. Πρόθυμα, λοιπόν, θα συζητήσουμε στο φως του διεθνούς δικαίου το ζήτημα για το οποίο διαφωνούμε εδώ και δεκαετίες και το οποίο και προκάλεσε την πρόσφατη ένταση, τον καθορισμό δηλαδή των θαλασσίων ζωνών στο Αιγαίο, αλλά και στην ανατολική Μεσόγειο. Ας μην ξεχνά κανείς ότι πρώτος εγώ έχω πει πολλές φορές και σε αυτή την Αίθουσα, αλλά και στην Ευρώπη ότι οι κυρώσεις αυτές καθαυτές δεν αποτελούν αυτοσκοπό, αλλά μέσο για να επανέλθουν οι γείτονες στον δρόμο του Διεθνούς Δικαίου και της κοινής λογικής, πως αυτές, εάν χρειαστεί να επιβληθούν, θα βλάψουν πρωτίστως τον τουρκικό λαό που έχει κάθε λόγο - κάθε λόγο! - να συνυπάρχει και να θέλει να συνυπάρχει ειρηνικά με τον ελληνικό λαό και ότι πρόθεσή μας είναι μία συνολική προσέγγιση που θα εξυπηρετούσε τελικά και τη λύση άλλων σοβαρών ζητημάτων, όπως το προσφυγικό και το μεταναστευτικό. Άλλωστε, κάθε διμερές θέμα στην περιοχή μας είναι τελικά και θέμα ευρωπαϊκό, είναι ένα ζήτημα διεθνούς σταθερότητας και η Ελλάδα πέτυχε τις όποιες διαφορές της με την Τουρκία να μην τις περιορίσει στο πλαίσιο της ανατολικής Μεσογείου, αλλά να καταστήσει απολύτως σαφές γιατί αυτές έχουν και σημαντικές ευρωπαϊκές επιπτώσεις. Με την ίδια παρρησία, όμως, διακηρύσσω ότι καμμία - καμμία! - συζήτηση δεν μπορεί να αφορά την εθνική κυριαρχία και τα δικαιώματα της χώρας ούτε προφανώς να αμφισβητεί διεθνείς συνθήκες και κανόνες Διεθνούς Δικαίου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Γι' αυτό και ακριβώς έχουμε πει πολλές φορές ότι αν δεν καταφέρουμε να συμφωνήσουμε, τότε πρέπει να είμαστε έτοιμοι να συμφωνήσουμε για τον τρόπο με τον οποίο θα παραπέμψουμε τη διαφωνία μας στα διεθνή δικαιοδοτικά όργανα. Και με την ευκαιρία αυτή επιτρέψτε μου και μία ακόμα παρατήρηση: Έχω πει πολλές φορές ότι στα εθνικά θέματα, τα οποία πολλές φορές έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε ανοιχτά στην Αίθουσα του ελληνικού Κοινοβουλίου, είναι πάντα καλύτερο να λέγονται λίγο λιγότερα και να πράττονται λίγα περισσότερα. Και ακόμα έχει αποδειχθεί ότι η εμπρηστική ρητορική δεν παράγει αποτελεσματική πολιτική. Θα καλούσα, λοιπόν, και ορισμένα μέσα μαζικής ενημέρωσης να δείξουν ίσως μεγαλύτερη ωριμότητα. Ας μην γίνονται εύκολα μεγάφωνα γειτονικών δηλώσεων, γιατί έτσι πυροδοτούν έναν αχρείαστο πόλεμο εντυπώσεων. Αγαπητοί συνάδελφοι, την ώρα που στη θάλασσα επεκτείνεται η εθνική επικράτεια, στον χρόνο επεκτείνεται και η εθνική μάχη κατά της πανδημίας. Μόλις την Παρασκευή είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε για σχεδόν επτά ώρες τα θέματα αυτά στην Εθνική Αντιπροσωπεία. Παρουσίασα τα τελευταία στοιχεία σχετικά με τον COVID, με την εκστρατεία «Ελευθερία», τον εμβολιασμό, τα μέτρα στήριξης της οικονομίας, ειδικά για το δύσκολο πρώτο τρίμηνο του 2021 και παρουσίασα και το πλήρες πρόγραμμα των εμβολιασμών με όλες τις δράσεις της πολιτείας, με αριθμούς, με στόχους, με χρονοδιαγράμματα. Η χώρα βαδίζει με μικρά, αλλά προσεκτικά βήματα προς αυτό που λέμε «μερική κανονικότητα». Επαναλειτουργούν βαθμίδες της εκπαίδευσης, άνοιξε το λιανεμπόριο, ενώ εξακολουθούν να ισχύουν γενικοί περιορισμοί, αλλά και τοπικές παρεμβάσεις σε περιοχές όπου διαπιστώνεται ότι υπάρχουν εστίες έξαρσης του ιού. Εφαρμόζεται, δηλαδή, το κυλιόμενο σχέδιο, σύμφωνα με το οποίο τα επιδημιολογικά δεδομένα των επτά προηγούμενων ημερών θα καθορίζουν τις ενέργειες για τις επόμενες. Έχουμε ξεπεράσει τους ενενήντα χιλιάδες οι εμβολιασθέντες, κλείνει ο πρώτος κύκλος του εμβολιασμού των υγειονομικών, αλλά και των συμπολιτών μας άνω των ογδόντα πέντε ετών που μπορούν να προσέλθουν να εμβολιαστούν μόνοι τους. Θα ανοίξει σύντομα η πλατφόρμα για τις ηλικίες από τα ογδόντα στα ογδόντα τέσσερα χρόνια. Όλα αυτά γίνονται χωρίς ουρές, χωρίς ταλαιπωρία. Από σήμερα αυξάνονται τα σημεία όπου διεξάγονται οι εμβολιασμοί, προστίθενται εξήντα πέντε κέντρα υγείας, εκατόν σαράντα τέσσερα νέα σημεία εμβολιασμού. Σύμφωνα με την ενημέρωση που είχα σήμερα το πρωί, όλα φαίνεται να εξελίσσονται ομαλά και βέβαια, από τον Φεβρουάριο και έως τα μέσα Μαρτίου θα μπουν και στη μάχη τέσσερα νέα μεγάλα κέντρα εμβολιασμού, τα οποία θα έχουν τη δυνατότητα από μόνα τους, μόνο αυτά να εξυπηρετούν είκοσι χιλιάδες συμπολίτες μας στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Όμως, θα το ξαναπώ, η παραγωγική δυνατότητα των εμβολίων δεν είναι, δυστυχώς, σταθερή. Κατά συνέπεια, ο ρυθμός των εμβολιασμών στη χώρα μας θα ακολουθεί τον ρυθμό των παραλαβών. Όσα εμβόλια έρχονται θα γίνονται ταχύτατα, φροντίζοντας πάντα να υπάρχει ένα απόθεμα, για να εξασφαλίσουμε τη δεύτερη δόση για όλους τους συμπολίτες μας. Από χθες ξεκίνησε και η έκδοση του ψηφιακού πιστοποιητικού εμβολιασμού, ακόμα μία ελληνική καινοτομία, που καταχωρείται αυτόματα στην ψηφιακή θυρίδα κάθε πολίτη, για να αξιοποιεί αυτό το πιστοποιητικό, όπως αυτός κρίνει. Όπως ξέρετε, έχω ήδη θέσει το ζήτημα ενός ενιαίου ευρωπαϊκού πρότυπου ενός τέτοιου πιστοποιητικού. Θέλω να το ξαναπώ, δεν πρόκειται για κάποιον περιορισμό, αλλά αντίθετα για απαλλαγή από περιορισμούς που εκ των πραγμάτων ο COVID θέτει σήμερα στις μετακινήσεις των Ευρωπαίων, κάτι που αφορά, βέβαια και τον τουρισμό και την οικονομία μας. Το ζήτημα αυτό θα έχω την ευκαιρία να το συζητήσω αύριο στην έκτακτη τηλεδιάσκεψη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και ξέρω ότι με τη θέση μου αυτή συμφωνούν ήδη και πολλοί συνάδελφοί μου και εύχομαι ότι σύντομα θα μπορούμε να καταλήξουμε σε ένα ενιαίο ευρωπαϊκό σύστημα πιστοποίησης. Θα έχω την ευκαιρία να εισηγηθώ και την ενεργοποίηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προς δύο ακόμα κατευθύνσεις. Η πρώτη είναι η άμεση έγκριση εμβολίων τα οποία βρίσκονται στο τελικό στάδιο της αδειοδότησης με πρώτο το εμβόλιο της «ASTRAZENECA», το οποίο ήδη έχει κριθεί ασφαλές από πολλές άλλες χώρες. Και βέβαια, δεύτερο σημείο στο οποίο πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας είναι να πιέσουμε την «PFIZER», ώστε να είναι απολύτως συνεπής στα χρονοδιαγράμματα για τα οποία έχει δεσμευθεί απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σχετικά με τις παραδόσεις εμβολίων το πρώτο τρίμηνο του 2021. Και τα δύο θα σημαίνουν περισσότερα εμβόλια και γρηγορότερο τέλος της πανδημίας στην Ευρώπη. Ταυτόχρονα, θα παρακολουθούμε σε ημερήσια, αλλά και σε εβδομαδιαία βάση με προσοχή τα επιδημιολογικά δεδομένα. Επόμενη προτεραιότητα της Κυβέρνησης είναι το άνοιγμα των γυμνασίων και των λυκείων. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Άλλες δραστηριότητες μπορούν να περιμένουν λίγο ακόμα για να επαναλειτουργήσουν. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κλείνω λέγοντας ότι με αυτό το σύστημα επιφυλακής και προόδου των εμβολιασμών στόχος είναι να φτάσουμε στην ασφάλεια και στην πλήρη επανεκκίνηση της οικονομικής και κοινωνικής δραστηριότητας, γιατί η γρήγορη θωράκιση της υγείας θα φέρει και ταχύτερη ανάκαμψη της οικονομίας και φυσικά μεγαλύτερη ανάσα στην κοινωνία. Αυτή, άλλωστε, βρίσκεται και στο επίκεντρο της πολυμέτωπης δράσης της Κυβέρνησης εδώ και δεκαοκτώ μήνες. Χωρίς ασφαλή τον πληθυσμό, χωρίς στιβαρή οικονομία και η εθνική πολιτική μένει μετέωρη και τομείς, σημαντικές πρωτοβουλίες, όπως η επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης που ψηφίζουμε σήμερα, δεν θα βρουν ποτέ το πραγματικό τους αντίκρισμα. Δεν νοείται αποτελεσματική διπλωματία με γονατισμένη την οικονομία. Και δύσκολα μπορούμε να αποκρούσουμε εξωτερικές απειλές, όταν την εσωτερική ζωή απειλούν κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία, αλλά και για το εισόδημα των πολιτών. Όλα αυτά, λοιπόν, συνδέονται μεταξύ τους. Κλείνω, λοιπόν, με τα διδάγματα του 2020 τα οποία μπορούν να σταθούν, να τα χρησιμοποιήσουμε ως φάρους για την πορεία μας το 2021. Και αυτά δεν είναι άλλα από την ενότητα και την εθνική αυτοπεποίθηση. Χάρη σε αυτές αναχαιτίσαμε τις εξωτερικές αμφισβητήσεις, περιορίσαμε τις επιπτώσεις του COVID, σφυρηλατήσαμε όμως μια νέα σχέση εμπιστοσύνης και αποδείξαμε ότι μπορούμε να μετατρέψουμε και πρωτοφανείς κρίσεις σε προωθητικές ευκαιρίες για τη χώρα. Χωρίς όλα αυτά, δεν θα κάναμε ίσως και το μεγάλο βήμα των δώδεκα ναυτικών μιλίων, γιατί σήμερα δεν διευρύνουμε μόνο τη θαλάσσια κυριαρχία μας, διευρύνουμε και την εθνική ομοψυχία μας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Με άλλα λόγια, με το νομοσχέδιο που σε λίγο θα ψηφίσουμε η Ελλάδα μεγαλώνει σε έκταση, αλλά ταυτόχρονα μεγαλώνει και σε πίστη, ανάστημα και σιγουριά για το μέλλον. Γι' αυτό και πρέπει να έχει την έγκριση όλων μας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Αμέσως μετά καλείται στο Βήμα ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ και Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Αλέξης Τσίπρας.
Κύριε Πρωθυπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ήθελα ευθύς εξαρχής να πω ότι καλωσορίζουμε την επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδας προς δυσμάς. Ταυτόχρονα, όμως, καλωσορίζουμε και εσάς προσωπικά και το κόμμα σας σε μία ακόμα στρατηγική επιλογή της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ την οποία λοιδορήσατε, λοιδορήσατε με μένος, όταν ήσασταν στην αντιπολίτευση. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και θέλω να θυμίσω τι ακριβώς λέγατε, όταν εμείς ανακοινώσαμε αυτή τη θέση, την πρόθεση τον Οκτώβριο του 2018 και τόσο εσείς όσο και κορυφαία στελέχη του κόμματός σας που τότε ήταν στην αντιπολίτευση έβγαιναν με δημόσιες δηλώσεις και σχεδόν έλεγαν ότι χωρίζουμε την Ελλάδα στα δύο, έλεγαν σχεδόν ότι προχωράμε σε μία επιλογή η οποία θα φέρει τεράστια ζημία στα εθνικά μας συμφέροντα, τα ίδια σχεδόν, λίγο χαμηλότερος ο τόνος, με όσα λέγατε για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Τουλάχιστον στο θέμα αυτό δεν κηρύξατε τον μεγάλο πατριωτικό πόλεμο, όπως κάνατε για τις Πρέσπες. Και τώρα εσείς οι ίδιοι, που πολεμήσατε τη θέση για την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στο Ιόνιο δεν έχετε κανένα πρόβλημα να χειροκροτάτε αλλήλους, να σηκώνεστε όρθιοι και να χειροκροτάτε. Με αυτόν τον τρόπο αποδεικνύετε ότι η αναξιοπιστία σας στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής δεν ήταν τελικά μια απλή σύμπτωση. Ενδεχομένως να ήταν μια απλή σύμπτωση αν αφορούσε ένα θέμα. Εσείς σχεδόν σε όλα τα θέματα άλλα λέτε, όταν είστε στα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και άλλα πράττετε, όταν είστε στα κυβερνητικά έδρανα. Η αναξιοπιστία σας στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής φαίνεται να είναι η δεύτερή σας φύση. Διότι δύο κρίσιμα θέματα εξωτερικής πολιτικής που αναδείξαμε με αίσθημα εθνικής ευθύνης κατά τη διάρκεια της κυβερνητικής μας θητείας και ενώ εσείς γνωρίζατε, απολύτως γνωρίζατε, ότι ορθώς τα ανοίξαμε και ότι ορθώς τα σχεδιάσαμε και ότι ορθώς τα επεξεργαστήκαμε και ότι ήταν εθνικό όφελος η ολοκλήρωσή τους, εσείς τα πολεμήσατε και τα δύο με υποκριτικό, όπως αποδείχτηκε, μένος όσο ήσασταν στην Αντιπολίτευση. Και όταν γίνατε Κυβέρνηση, κάνατε στροφή 180 μοιρών. Η προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών, κύριε Μητσοτάκη, έγινε τώρα τόσο επωφελής για τα συμφέροντα της χώρας, ώστε να απαιτείτε από τη Βόρεια Μακεδονία την τήρησή της, καλή τη πίστει μάλιστα, όπως είπατε στην πρόσφατη σχετική σας δήλωση, ενώ οι σαρκασμοί και οι καταγγελίες για την επέκταση των χωρικών μας υδάτων, όταν ήσασταν στην αντιπολίτευση έδωσαν τώρα τη θέση τους όχι μόνο στην υλοποίηση της στρατηγικής, αλλά και στα θερμά χειροκροτήματα. Και αναρωτιέμαι αν σας περνάει από το μυαλό ότι θα έπρεπε έστω σε κάποια στιγμή της τοποθέτησής σας αντί για θριαμβολογίες, αν θεωρούσατε ότι είναι χρήσιμη αν όχι για την ιστορία, τουλάχιστον για να δείξετε ότι έχετε διδαχθεί από τα λάθη σας και έτσι να ενισχύσετε κάπως την αξιοπιστία σας και μέσα και έξω από τη χώρα, να κάνετε μια κάποια αυτοκριτική. Θέλω να σας θυμίσω, γιατί ξεχνιούνται με το πέρασμα των ημερών, τι δήλωνε ο τομεάρχης εξωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Κουμουτσάκος - και θα το καταθέσω και στα Πρακτικά - εκείνη την εποχή στο άκουσμα, στην ανακοίνωση από την πλευρά μας ότι σκοπεύουμε να προχωρήσουμε στην επέκταση των χωρικών υδάτων. Ο κ. Κουμουτσάκος τότε μιλούσε για φθηνούς εντυπωσιασμούς, που υποσκάπτουν θεμελιώδεις θέσεις της εξωτερικής μας πολιτικής. Αυτό κάνετε σήμερα και χειροκροτάτε; [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλέξης Τσίπρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ακόμα και η κ. Μπακογιάννη, που συνηθίζει να έχει πολύ ειλικρινείς τοποθετήσεις στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και αποφεύγει, όχι όμως πάντα, τις τοποθετήσεις με βάση το μικροπολιτικό πρόσημο, έλεγε ότι πρόκειται για μία επιλογή, που κινείται αντίθετα με την πάγια άποψη της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, ότι οι αποσπασματικές επιμηκύνσεις της αιγιαλίτιδας ζώνης δίνουν περαιτέρω επιχειρήματα στην τουρκική πλευρά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλέξης Τσίπρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ο τομεάρχης άμυνας της Νέας Δημοκρατίας τότε, ο κ. Κικίλιας, μας έλεγε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται αντίθετα με την πάγια άποψη της εξωτερικής πολιτικής και ότι δεν γίνεται έτσι σοβαρή εξωτερική πολιτική, δημιουργώντας τετελεσμένα κατ' αποκοπή γεγονότα και προσχωρώντας στην επιχειρηματολογία της Τουρκίας. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλέξης Τσίπρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όταν, εμείς, ανοίγαμε το θέμα αυτό που εσείς σήμερα χειροκροτάτε, ο τομεάρχης άμυνας της Νέας Δημοκρατίας μάς έλεγε ότι προσχωρούμε στην επιχειρηματολογία της Τουρκίας. Και φυσικά ο κ. Γεωργιάδης, ο λαλίστατος, μας έλεγε ότι κάνουμε ζημιά για τον τόπο που ξεχωρίζουμε το Ιόνιο από το Αιγαίο. Ο κ. Συρίγος δε, ο νυν Υφυπουργός Παιδείας, αλλά γνωστός για τις τοποθετήσεις του διαρκώς στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, μας έλεγε τότε ότι είναι μέγα λάθος η εξαίρεση του Αιγαίου από το Ιόνιο και μας προέτρεπε να επεκτείνουμε άμεσα τα χωρικά ύδατα και εντός του Αιγαίου, στην Πελοπόννησο και την Κρήτη. Παρακαλώ, θα ήθελα κι αυτά να κατατεθούν στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλέξης Τσίπρας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτά λέγατε τότε. Και όλα αυτά πώς δικαιολογούνται με τους σημερινούς διθυράμβους και τα χειροκροτήματα; Αναρωτιέμαι! Κυρίως, πώς έχετε την εντύπωση ότι αν δεν αναθεωρήσετε τον τρόπο με τον οποίον αντιμετωπίζετε αλά καρτ και κατά περίπτωση τα εθνικά μας θέματα, με το βλέμμα διαρκώς σε εσωτερικές και σε κομματικές επιδιώξεις, μπορείτε ως Κυβέρνηση, αλλά και μπορούμε ως χώρα να έχουμε κάτι θετικό στο μέλλον; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου με αφορμή τα παραπάνω να αναφέρω μερικές γενικότερες σκέψεις καλή τη πίστει, με μόνο σκοπό ειλικρινά να συμβάλω ώστε τα λάθη - συχνά εγκληματικά - του παρελθόντος να μη συνεχιστούν τώρα που εσείς έχετε την ευθύνη των εθνικών μας θεμάτων, σκιάζοντας το σήμερα και το αύριο της χώρας. Πρώτη παρατήρηση, πρώτο ζήτημα που θέλω να θέσω είναι το εξής: Νομίζω ότι θα συμφωνήσουμε όλοι ότι τα εθνικά θέματα, ιδιαίτερα το ακανθώδες ζήτημα των σχέσεών μας με την Τουρκία, που το περιπλέκει και το καθιστά άκρως επικίνδυνο η προκλητική κλιμάκωση της στάσης της γείτονος τους τελευταίους μήνες και η τακτική του Προέδρου Ερντογάν, απαιτεί από το πολιτικό σύστημα, από τα πολιτικά κόμματα, κυρίως δε από το κυβερνών και το κόμμα της Μείζονος Αντιπολίτευσης, προσπάθεια για συνεννόηση και συναινέσεις. Δηλώνω από αυτό το Βήμα ότι σε αντίθεση με ό,τι κάνατε εσείς ως αντιπολίτευση, κύριε Μητσοτάκη, τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία όσο και εγώ προσωπικά καταβάλλουμε και είμαστε διατεθειμένοι να συνεχίσουμε να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια και είμαστε έτοιμοι να στηρίξουμε την Κυβέρνηση στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, όταν είναι για το καλό της πατρίδας, όπου χρειαστεί. Όμως, υπάρχει μία μόνο απλή προϋπόθεση, θα έλεγα, που νομίζω ότι αποτελεί και απαίτηση κάθε λογικού πολίτη, ότι η Κυβέρνηση θα δείξει και θα αποδείξει ότι χειρίζεται τα εθνικά μας θέματα, τα ελληνοτουρκικά πρωτίστως, με εθνική σοβαρότητα, με εθνική υπευθυνότητα, με σαφή εθνική γραμμή και με σταθερότητα εθνική και όχι μικροκομματική, όχι επικοινωνιακή, όχι εσωκομματική, όπως έγινε δυστυχώς πολλές φορές στο πρόσφατο παρελθόν από την παράταξή σας. Το δεύτερο που θέλω να καταθέσω είναι το εξής: Όλοι ξέρουμε ότι τον αποφασιστικό λόγο στον χειρισμό των εθνικών θεμάτων τον έχει ο Πρωθυπουργός, διότι υπήρξε και από την πλευρά του Υπουργού Εξωτερικών χθες μία τοποθέτηση κι εσείς σήμερα σπεύσατε - δεν καταλαβαίνω τι ήταν αυτό που σας παρακίνησε να σπεύσετε - να ξεκαθαρίσετε ότι έχετε τις ίδιες απόψεις. Προφανώς ο Πρωθυπουργός έχει την ευθύνη. Όταν, φαντάζομαι, σε κρίσιμα ζητήματα υπάρχει διαφωνία, ο Υπουργός Εξωτερικών δεν έχει άλλη επιλογή από το να ακολουθήσει τη γραμμή ή να αποχωρήσει. Όμως, αν μου επιτραπεί, θα ήθελα να πω - και θα το πω με απόλυτη ειλικρίνεια - ότι αυτός είναι και ένας από τους λόγους που ανησυχούμε. Ανησυχούμε ως Αξιωματική Αντιπολίτευση και νομίζω ότι και η ελληνική κοινωνία θα πρέπει να είναι σε επαγρύπνηση και σε ανησυχία. Ο λόγος της ανησυχίας μας είναι πρώτα απ' όλα το ιστορικό το δικό σας στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής. Αναφέρομαι κυρίως στον τρόπο με τον οποίο πολύ πρόσφατα ως Αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης αντιμετωπίσατε όλα τα μείζονα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, τη στάση που κρατήσατε, τη στάση που ήταν αντίθετη με το εθνικό συμφέρον και που επιχειρήσατε να εκμεταλλευτείτε εν γνώσει σας ότι κάνει ζημιά στο εθνικό συμφέρον και στα εθνικά μας θέματα, με κίνδυνο να οδηγηθούμε και σε κλίμα εμφύλιου πολέμου και αντιπαραθέσεων. Σας θυμίζω ότι τις εικόνες που είδαμε και όλοι καταδικάσαμε στο Καπιτώλιο της Ουάσιγκτον των Ηνωμένων Πολιτειών, τις ζήσαμε εδώ έξω από αυτή εδώ την Αίθουσα, όταν με πρωτοστάτες εσάς στις διαδηλώσεις εκείνες, αποσπάστηκε κομμάτι ακροδεξιών - της Χρυσής Αυγής και όχι μόνο - και επιχείρησε να εισέλθει μέσα στο Κοινοβούλιο.
Τα έχετε μπερδέψει, νομίζω.
… (δεν ακούστηκε)
Ήσασταν κι εσείς, κύριε Μπογδάνο; Γι' αυτό διαμαρτύρεστε; Ήσασταν παρών;
Να σας πω στη συνέχεια, κύριε Τσίπρα.
Εν γνώσει σας ότι συμβαίνει αυτό, οι Βουλευτές της πλειοψηφίας τότε στις περιφέρειές τους όχι μόνο δέχονταν σφαίρες και απειλητικά μηνύματα, αλλά διάφοροι βάνδαλοι πυρπολούσαν τις οικίες τους. Σ' αυτή την κατάσταση βρισκόμασταν δύο χρόνια πριν. Τα έχουμε ξεχάσει; Τα έχετε ξεχάσει εσείς, βεβαίως, γιατί τώρα κάνατε την κωλοτούμπα. Όμως, αυτή ήταν μία πραγματικότητα τότε και εν γνώσει σας οδηγήσατε σ' αυτά τα άκρα, σ' αυτή την εμφύλια αντιπαράθεση. Εν γνώσει σας στηρίξατε εκδηλώσεις ακραίου εθνικισμού. Εν γνώσει σας συμπλεύσατε με ακραίους και θολώσατε με τη συνδρομή φιλικών μέσων ενημέρωσης την εθνική αλήθεια, εν ονόματι του κομματικού και προσωπικού οφέλους, την αλήθεια που πολύ αργά βεβαίως, πολύ αργότερα, παραδεχτήκατε. Θα ήθελα να προσθέσω εδώ ότι αν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ υποχωρούσε τότε στις ασφυκτικές πιέσεις του κ. Μητσοτάκη και της Ακροδεξιάς και δεν είχε τη σοβαρότητα, την υπευθυνότητα, την αποφασιστικότητα, ακόμα και τη γενναιότητα να αποδεχθεί το πολιτικό και το κομματικό κόστος, σήμερα αντί στα βόρεια σύνορα της χώρας μας να είχαμε έναν φίλο, θα είχαμε έναν εχθρό και ενδεχομένως έναν ακόμα σύμμαχο της Τουρκίας του Ερντογάν, όπως τη Λιβύη. Και καταλαβαίνει κανείς τι θα σήμαινε αυτό στις συνθήκες της επικίνδυνης κλιμάκωσης της τουρκικής προκλητικότητας! Θυμάστε, αλήθεια, κύριε Μητσοτάκη, με τι ευκολία - και εθνική επιπολαιότητα, θα πω εγώ - σ' αυτήν εδώ την Αίθουσα μάς λέγατε τότε ότι η Συμφωνία των Πρεσπών αποτελεί εθνική ήττα που έχει ήδη ακυρωθεί στη συνείδηση του ελληνικού λαού και ένα εθνικό λάθος - «mot à mot» τα διαβάζω - που προσβάλλει και την αλήθεια και την ιστορία και την πατρίδα μας; Θυμάστε με τι ευκολία χειροκροτούσατε απ' αυτά εδώ τα έδρανα στις 25 Γενάρη του 2019 τον κ. Βορίδη, τον σημερινό Υπουργό Εσωτερικών, όταν αποκαλούσε την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ «κυβέρνηση εθνικής μειοδοσίας», κύριε Πρωθυπουργέ, για μία συμφωνία που τώρα και τηρείτε και τιμάτε, όπως δηλώνετε και που κατά τον Υπουργό σας των Εξωτερικών αποκατέστησε πλήρως την ιστορία; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ας σημειώσω παρεμπιπτόντως ποια εθνική σοβαρότητα δείχνει από τη μία να καλείτε τον Υπουργό Εξωτερικών της Βόρειας Μακεδονίας να τηρήσει πιστά τη συμφωνία και από την άλλη να μην τολμάτε, κύριε Μητσοτάκη, από αυτό εδώ το Βήμα, ως Πρωθυπουργός της χώρας, να αρθρώσετε καν τις λέξεις Βόρεια Μακεδονία, σε αυτήν εδώ την Αίθουσα; Ή τη μία ημέρα να ανακοινώνετε στα μέσα ενημέρωσης ότι δίνετε μάχες για τη Βόρεια Μακεδονία και την άλλη να μην τολμάτε - εδώ και μήνες δεν τολμάτε - να φέρετε στη Βουλή και να κυρώσετε επιτέλους τα μνημόνια με τη γειτονική χώρα; Ποια ένδειξη σοβαρής χώρας είναι αυτή; [[Χειροκροτήµατα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Είναι σοβαρότητα και υπευθυνότητα αυτό, στα θέματα εξωτερικής πολιτικής να κρύβεστε; Σε αυτά που συμφωνείτε κρύβεστε. Από τους Βουλευτές σας, από ποιον κρύβεστε; Άρα, λοιπόν, ένας από τους λόγους ανησυχίας μας είναι η ιστορία του κ. Μητσοτάκη στα θέματα εξωτερικής πολιτικής. Ο δεύτερος λόγος ανησυχίας μας είναι επίσης ο τρόπος με τον οποίον ως τώρα χειριστήκατε την κατάσταση στο Αιγαίο. Αμήχανη στρατηγική, ταλαντεύσεις, σπασμωδικές κινήσεις, εσωτερικές κυβερνητικές ασυνεννοησίες και πολλή σπατάλη επικοινωνίας για εσωτερική κατανάλωση. Αυτά είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του τρόπου με τον οποίο χειριστήκατε κρίσεις μικρές ή μεγαλύτερες το προηγούμενο διάστημα. Μπορούμε, λοιπόν, έτσι να ελπίζουμε βάσιμα ότι έχουμε ελπίδα, ότι έχουμε θετικά προγνωστικά, να το πω έτσι, ότι θα αντιμετωπίσουμε με επιτυχία τις προκλήσεις της γείτονος; Ας βγάλουμε τα συμπεράσματά μας. Εμείς ανησυχούμε. Λόγος ανησυχίας μας, τέλος, είναι η ασάφεια γύρω από το μείζον ζήτημα των επόμενων ημερών, την επανέναρξη των διερευνητικών συνομιλιών. Κρίσιμα ερωτήματα, τα οποία δεν έχουν αποσαφηνισθεί, είναι με ποια ατζέντα πάμε σε αυτές τις συνομιλίες, με ποιους στόχους πάμε σε αυτές τις συνομιλίες, με ποιες επιδιώξεις θα πάμε; Πώς θα αντιμετωπίσουμε τη στρατηγική Ερντογάν, που αξιοποιώντας στο έπακρο τη στάση Πόντιου Πιλάτου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων; Τι κινήσεις γίνονται στο προσκήνιο και στο παρασκήνιο για να εξασφαλίσουμε κάποιες συμμαχίες στην Ευρώπη και γενικότερα; Όλα αυτά για εμάς, αλλά πιστεύω και για την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, παραμένουν θολά. Και όσο παραμένουν θολά και όσο η Άγκυρα επιμένει σε ρόλο χωροφύλακα του Αιγαίου και όσο η διεθνής κατάσταση και η κατάσταση στην περιοχή παραμένει ρευστή, τόσο οι κίνδυνοι για τη χώρα αυξάνονται. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στις συνθήκες αυτές, ασκώντας κριτική και εκφράζοντας τους φόβους ενός μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινωνίας, θέλω να επαναλάβω ότι δεν πρόκειται σε καμμία περίπτωση, σε ό,τι μας αφορά τουλάχιστον, να μετατρέψουμε ένα μείζον, κρίσιμο εθνικό θέμα σε έξαλλη αντιπολιτευτική στάση, σε εθνικιστικές «κορώνες», σε μια πασαρέλα - όπως κάνατε εσείς στις Πρέσπες - αντιπολιτευτικής αντίστασης, με το βλέμμα όμως στην μικροπολιτική, γιατί αυτό κάνατε. Δεν έχω κανέναν δισταγμό να επαναλάβω: Εμείς παραμένουμε έτοιμοι να συμβάλουμε στην αναγκαία συνεννόηση και συναίνεση για τα κρίσιμα εθνικά θέματα και ιδίως σε σχέση με την Τουρκία. Συμπερασματικά και καλή τη πίστει θέλω να σας καλέσω, κύριε Μητσοτάκη και εσάς και την Κυβέρνησή σας, να ξεφύγετε από την ασάφεια, από το καταστροφικό «βλέποντας και κάνοντας» και να προτείνετε, να ανακοινώσετε, να γνωστοποιήσετε στα πολιτικά κόμματα πρωτίστως, αλλά και στον ελληνικό λαό, έναν σαφή οδικό χάρτη αντιμετώπισης των τουρκικών προκλήσεων με διπλωματικά μέτρα, με διεθνείς πρωτοβουλίες, αλλά και με όλα τα μέσα άμυνας, πρόληψης και απάντησης, με σαφείς εθνικές κόκκινες γραμμές. Πρέπει να γίνουν σαφείς όχι μόνο σε εμάς, αλλά σε κάθε κατεύθυνση, έτσι ώστε και οι Ευρωπαίοι και οι σύμμαχοι και η Άγκυρα να γνωρίζουν ότι είμαστε ανοιχτοί στον διάλογο, ότι πάμε εκεί για να βρούμε λύσεις, ότι η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα, που ζητάει την ένταση και τον πόλεμο, ότι είναι μια χώρα της ειρήνης και του σεβασμού στο Διεθνές Δίκαιο, αλλά δεν πρόκειται να δεχθεί τετελεσμένα και προκλήσεις. Εδώ, όμως, είναι το πρόβλημα, κύριε Μητσοτάκη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και θέλω να αναφερθώ λίγο πιο συγκεκριμένα σε αυτό. Το πρόβλημα κατ' εμάς - σας το έχουμε πει επανειλημμένως - είναι ότι δεν έχετε σαφή στρατηγική ούτε για το πώς θα προασπίσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα ούτε για το πώς θα επιλυθούν οι διαφορές με τη γείτονα. Βεβαίως, αυτό το έχετε αποδείξει όχι μόνο σε σχέση με τη στάση σας στο παρελθόν, αλλά όπως είπα και πιο πριν, και στο πώς χειριστήκατε τις προκλήσεις στο Αιγαίο. Περάσαμε όλο το 2020 με τις χειρότερες τουρκικές προκλήσεις από την εποχή των Ιμίων. Αντί να πείτε την αλήθεια στον ελληνικό λαό για το τι μπορούσαμε και τι δεν μπορούσαμε να κάνουμε, ποιες είναι, τι ακριβώς διακυβεύεται, αν υπάρχουν παραβιάσεις, αν δεν υπάρχουν παραβιάσεις, εσείς τι κάνατε; Βυθιστήκατε σε αντιφάσεις και πέρασε όλος αυτός ο χρόνος λέγοντας από την πλευρά σας πότε ότι η Τουρκία είναι απομονωμένη και ότι εμείς είμαστε η «ασπίδα» της Ευρώπης, πότε ότι η Τουρκία θα λάβει μια αποφασιστική απάντηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία και την Ευρωπαϊκή Ένωση και πότε ικανοποιούμενος με ανέξοδες και «άσφαιρες» δηλώσεις στήριξης των εταίρων μας. Ως προς τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, πήγατε και συναντήσατε τον σήμερα και επισήμως πια απερχόμενο Πρόεδρο Τραμπ με εκ των προτέρων μεγάλες παραχωρήσεις και με το μήνυμα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έπρεπε να στηρίξουν έναν πιστό και προβλέψιμο σύμμαχο. Και μετά για έναν σχεδόν χρόνο ο Πρόεδρος Τραμπ επέδειξε περισσότερη ανοχή και παρείχε περισσότερη στήριξη στον Τούρκο Πρόεδρο απ' ό,τι οποιοσδήποτε άλλος Αμερικανός Πρόεδρος των τελευταίων δεκαετιών σε Τούρκο ομόλογό του. Ως προς τη Γαλλία, όλο το καλοκαίρι μιλούσατε για την αγορά φρεγατών από τη Γαλλία με δυνατότητες αεράμυνας στην ανατολική Μεσόγειο και ταυτόχρονα για αμυντική συμφωνία με τη Γαλλία και την τελευταία στιγμή ακυρώσατε αυτήν την αγορά και ανοίξατε συζήτηση για την αγορά Rafale σχεδόν με την ίδια τιμή, αλλά άλλο πράγμα ζητούσαμε και συζητούσαμε και κυρίως δεν είδαμε αμυντική συμφωνία με τη Γαλλία. Ενδεχομένως δε αυτό να είχε και ως αποτέλεσμα την αποδυνάμωση της γαλλικής στήριξης στις θέσεις μας για κυρώσεις κατά τις τελευταίες κρίσιμες Συνόδους Κορυφής. Ως προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, κάνατε οκτώ μήνες να ζητήσετε κυρώσεις επισήμως, με τους Υπουργούς σας να διατυμπανίζουν ότι οι Ρώσοι δεν αποτελούν προτεραιότητα και τον Αναπληρωτή Υπουργό Εξωτερικών να δηλώνει ότι δεν είναι επιλογή σας. Μετά υπογράψατε ορθώς την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, αλλά χωρίς να διασφαλίσετε ότι θα παραμείνει κοντά στις θέσεις μας η Γερμανία, που αποτελεί μία κρίσιμη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με αποτέλεσμα για τέσσερις μήνες να είναι απέναντί μας στην προσπάθεια να υιοθετηθεί μηχανισμός κυρώσεων και βέβαια με κορυφαίο αποτέλεσμα να βλέπουμε προχθές έκπληκτοι όλοι τον Γερμανό Υπουργό Εξωτερικών στην Άγκυρα να παρακολουθεί σιωπηλός, άφωνος, τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών την ώρα που αυτός απειλούσε ένα άλλο κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την ίδια στιγμή δε που διεκδικούσατε κυρώσεις για παραβίαση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και το Ορούτς Ρέις όργωνε την περιοχή, εσείς αποδυναμώνατε τις θέσεις μας, λέγοντας δημόσια ότι δεν πραγματοποιούνται έρευνες και δεν υπάρχει καμμία παραβίαση, στέλνοντας έτσι συγκεχυμένα μηνύματα και στην απέναντι πλευρά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι η μόνη σας έγνοια και τώρα που είστε Κυβέρνηση είναι το δικό σας εσωτερικό κοινό, το εκλογικό σας κοινό και η εσωκομματική σας ισορροπία. Επίσης, κύριε Μητσοτάκη, εσείς στο άρθρο σας - αν δεν κάνω λάθος, σε τρεις αλλοδαπές εφημερίδες - στις 9-9-2020, μιλούσατε για έρευνες σε μη οριοθετημένες θαλάσσιες ζώνες, ενώ την ίδια στιγμή το Υπουργείο Εξωτερικών μιλούσε για παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων εντός της υφαλοκρηπίδας μας. Χθες ο κ. Δένδιας μάς είπε ότι η θέση της χώρας μας ως προς την ελληνική υφαλοκρηπίδα διατυπώνεται από τον νόμο Μανιάτη. Είναι γνωστό, βέβαια, το άρθρο, αλλά ας κατατεθεί. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλέξης Τσίπρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν άρθρο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αν, λοιπόν, δεν διακρίνετε εσείς αντιφάσεις σε αυτές τις δηλώσεις και τις τοποθετήσεις, είναι πασιφανές ότι όλοι οι υπόλοιποι διακρίνουμε μεγάλες αντιφάσεις. Και βέβαια, ενώ διατυμπανίζατε παντού ότι η Ελλάδα θα προασπίσει την κυριαρχία και τα κυριαρχικά της δικαιώματα, ο Υπουργός Επικρατείας, ο κ. Γεραπετρίτης, έλεγε δημόσια ότι η κόκκινη γραμμή μας είναι μόνο η κυριαρχία μας, δηλαδή τα χωρικά μας ύδατα στα έξι μίλια και τελεία. Όταν εμείς υπογραμμίζαμε ότι ο μόνος τρόπος να προασπίσεις ένα δικαίωμα, που παραβιάζεται είναι να το ασκήσεις και προτείναμε την επέκταση των χωρικών υδάτων νοτίως και ανατολικά της Κρήτης, ο κ. Γεραπετρίτης και πάλι μας απαντούσε, μιλώντας για εύκολους λεονταρισμούς. Ο κ. Χρυσοχοΐδης από αυτό εκεί το υπουργικό έδρανο χαρακτήρισε την πρόταση μας εθνικιστική. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εξακολουθείτε ακόμα και σήμερα να στέλνετε αντιφατικά μηνύματα και μάλιστα κατόπιν εορτής. Ακούσαμε χτες τον Υπουργό Εξωτερικών να λέει ότι η Κυβέρνηση σχεδιάζει τελικά την επέκταση των χωρικών υδάτων νοτίως και ανατολικά της Κρήτης. Σχεδιάζει αυτό που εμείς προτείναμε και μας λέγατε ότι είναι εθνικισμός, οι εύκολοι λεονταρισμοί, όπως έλεγε ο κ. Γεραπετρίτης. Τελικά ποια είναι η γραμμή σας; Η γραμμή Δένδια ή η γραμμή Γεραπετρίτη; Να έχουμε μία σαφή απάντηση σε αυτό το ζήτημα. Ξέρετε και κάτι ακόμα που είναι κρίσιμο; Διότι προφανώς δεν υπήρξε ποτέ κυβέρνηση, που να μην πει το αυτονόητο, ότι δηλαδή είναι κυριαρχικό μας δικαίωμα και όποτε θέλουμε θα το ασκήσουμε, αλλά η χρονικότητα, ο χρόνος που αποφασίζεις να ασκήσεις ένα δικαίωμα έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία. Διότι εμείς σας λέγαμε να το ασκήσετε όταν το Ορούτς Ρέις είχε γίνει σαν πλοίο της γραμμής στο νοτιοανατολικό Αιγαίο, στα Δωδεκάνησα - εκεί που ταξιδεύει ο κ. Σκανδαλίδης συχνά, στην πατρίδα του - είχε φτάσει λίγα μίλια έξω από τη Ρόδο και απειλούσε ότι θα φτάσει και στην Κρήτη. Είχε μεγάλη σημασία, λοιπόν, τότε να κάνεις μια κίνηση σαν αυτή για να δείξεις ότι έχεις όρια. Προφανώς, λοιπόν, τώρα η θέση όλων μας είναι ότι είναι κυριαρχικό μας δικαίωμα και όποτε θέλουμε θα το ασκήσουμε. Δεν φιλονικούμε σε αυτό. Εν κατακλείδι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ως προς τις διερευνητικές θα ήθελα να πω δυο λόγια. Οι συνθήκες υπό τις οποίες επανεκκινώνται δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι αρνητικές για τη χώρα και δυστυχώς ο τρόπος, που χειριστήκατε την τουρκική επιθετικότητα, οι αντιφάσεις, τα αντικρουόμενα μηνύματα, η έλλειψη στρατηγικής είναι ο κυριότερος λόγος γι' αυτό. Σε ό,τι μας αφορά, το μήνυμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης είναι σαφές: Στηρίζουμε την επανεκκίνηση των διερευνητικών για υφαλοκρηπίδα και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, με την προοπτική και την ελπίδα να επιτευχθεί μια έντιμη συμφωνία στη βάση του Διεθνούς Δικαίου είτε διμερώς είτε με προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Η Ελλάδα, όμως, πρέπει να είναι κάθετη απέναντι σε οποιαδήποτε συζήτηση για δήθεν γκρίζες ζώνες ή απέναντι σε οποιαδήποτε συζήτηση για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών μας. Πρέπει να είναι κάθετη, επίσης, απέναντι σε πιέσεις τρίτων για ζητήματα, που αφορούν την κυριαρχία και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Αυτή είναι η θέση μας. Είναι σαφής, είναι κρυστάλλινη, είναι ξεκάθαρη και παρακαλώ, αξιοποιήστε τη θετικά. Κυρίως, θέση μας είναι - και θέλω να το επαναλάβω - ότι πρέπει να είναι απολύτως διακριτές οι κόκκινες γραμμές μας. Όμως, δεν έχουμε καμμία εικόνα ποιοι θα είναι οι συγκεκριμένοι στόχοι της διαπραγμάτευσης και αυτό οφείλω να το πω και από αυτό εδώ το Βήμα. Δεν έχουμε καμμία εικόνα για το ποια θα είναι η τακτική που θα ακολουθήσουμε. Κύριοι της Κυβέρνησης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η επέκταση των χωρικών μας υδάτων στο Ιόνιο αποτελεί αναμφισβήτητα ένα θετικό βήμα για τη χώρα. Αν, όμως, δεν συνδυαστεί με την επιστροφή σε μια σοβαρή εθνική στρατηγική για τον διεθνή, ευρωπαϊκό και περιφερειακό ρόλο της χώρας, με σαφείς κόκκινες γραμμές, αλλά και αποφασιστικότητα και σχεδιασμό για λύσεις βάσει του Διεθνούς Δικαίου, οι κίνδυνοι είναι εδώ και είναι μεγάλοι. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι να βρεθούμε μπροστά σε ακόμα χειρότερες εξελίξεις για τον ελληνικό λαό, κλιμάκωσης έντασης, χειρότερες σε σχέση με αυτές που ζήσαμε το 2020. Οι καιροί ου μενετοί! Οφείλετε, κύριε Μητσοτάκη, εσείς ως Πρωθυπουργός και η Κυβέρνησή σας να αναλάβετε τις ευθύνες σας και εμείς ως Αντιπολίτευση είμαστε έτοιμοι - και το έχουμε αποδείξει - να αναλάβουμε αυτές που μας αναλογούν. Σας ευχαριστώ.
Καλείται στο Βήμα τώρα η Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδος του Κινήματος Αλλαγής κ. Γεννηματά.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ για σαράντα δευτερόλεπτα…
Όχι, κύριε Μπογδάνο.
Ήταν προσωπικό σχόλιο.
Δεν ήταν ειρωνικό σχόλιο.
Απευθύνεται στην Κοινοβουλευτική μας Ομάδα.
Σας παρακαλώ, δεν είναι προσωπικό. Αν ήταν, θα σας έδινα τον λόγο, πιστέψτε με.
Έλεος!
Θα επιμείνω μετά.
Να επιμείνετε μετά. Τώρα μου έχει δώσει τον λόγο ο κύριος Πρόεδρος. Σεβαστείτε το.
Παρακαλώ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σήμερα τα βλέμματα όλης της οικουμένης είναι στραμμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και στην ορκωμοσία του Τζο Μπάιντεν. Ιδιαίτερα μετά από όσα συνέβησαν στο Καπιτώλιο, η σημερινή μέρα αποκτά ιδιαίτερη συμβολική αξία και βεβαίως και ιδιαίτερη πολιτική σημασία. Οι επιθέσεις του λαϊκισμού και του διχασμού ηττήθηκαν και η νίκη της δημοκρατίας στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής είναι μια νίκη για όλους όσοι πιστεύουν σε ολόκληρο τον κόσμο στις αξίες και τις αρχές της. Εμείς ευχόμαστε ειλικρινά καλή θητεία και ελπίζουμε να ανοίξει μια νέα σελίδα για τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ψηφίζουμε το νομοσχέδιο. Η επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα δώδεκα μίλια στο Ιόνιο ως νόμιμη επέκταση της ελληνικής κυριαρχίας είναι θετική εξέλιξη. Παρ' ότι όλες οι κυβερνήσεις μέχρι σήμερα είχαν αποφύγει την τμηματική επέκταση, η συγκυρία το απαιτεί για να διασφαλίσουμε τα συμφέροντά μας. Η απόφαση αυτή, όμως, δεν είναι ολοκληρωμένη. Θα έπρεπε να συνοδεύεται με ταυτόχρονη επέκταση νότια και ανατολικά της Κρήτης. Η μη επέκταση σε αυτές τις περιοχές δημιουργεί προβλήματα και δημιουργεί προβλήματα ιδιαίτερα τώρα που φαίνεται ότι ξεκινούν οι διερευνητικές. Κρίνω ότι δεν χρειάζεται να επεκταθώ και να το εξηγήσω αυτό περισσότερο. Νομίζω ότι είναι κατανοητός ο λόγος και είναι εξαιρετικά σοβαρός. Ωστόσο, κύριε Πρωθυπουργέ, είναι δική σας ευθύνη να τοποθετηθείτε επί του ζητήματος και να μας εξηγήσετε γιατί δεν ολοκληρώθηκε η σχετική προετοιμασία ώστε να ψηφίσουμε σήμερα και την επέκταση αυτή, τώρα, που ήταν η ώρα να γίνει. Ζητώ λοιπόν να τοποθετηθείτε σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής και να μας πείτε καθαρά αν η επέκταση αυτή είναι στον σχεδιασμό σας και εφόσον είναι, να μας δώσετε κι ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η σημερινή συζήτηση πραγματοποιείται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή στις σχέσεις μας με την Τουρκία. Έχω πει πολλές φορές ότι η Τουρκία έχει χαράξει μια αναθεωρητική, νέο - οθωμανική στρατηγική και κλιμακώνει τις επιθετικές ενέργειες σε βάρος της χώρας μας. Το τουρκολιβυκό μνημόνιο, ο τουρκικός νόμος για την έρευνα και τη διάσωση, η παρουσίαση σε κάθε διεθνές βήμα των παράνομων χαρτών της «Γαλάζιας Πατρίδας», οι ρητά διατυπωμένες, από τα πιο επίσημα τουρκικά χείλη, απειλές, όχι μόνο έναντι των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων αλλά και της ίδιας της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας μας, με την αμφισβήτηση του καθεστώτος ακόμα και κατοικημένων ελληνικών νησιών, είναι μια συνεκτική ατζέντα των τουρκικών διεκδικήσεων. Τις διεκδικήσεις αυτές καμμιά ελληνική κυβέρνηση, καμμιά υπεύθυνη ελληνική πολιτική δύναμη δεν επιτρέπεται να αγνοήσει ή να υποτιμήσει. Αντίθετα, το σύνολο των πολιτικών μας πρέπει να κατατείνουν στην αποτελεσματική αποτροπή αυτής της συνεκτικής τουρκικής αναθεωρητικής στρατηγικής. Οι αποφάσεις της ελληνικής Κυβέρνησης είναι αδιανόητο, κύριε Πρωθυπουργέ, να συνεχίσουν να είναι αποσπασματικές και ανακλαστικές αντιδράσεις σε τουρκικές δράσεις. Χρειάζεται ένα συνολικό σχέδιο, μια επικαιροποιημένη εθνική γραμμή. Σας το ζητήσαμε, σας προκαλέσαμε πολλές φορές. Το αρνηθήκατε πεισματικά και κατ' επανάληψη, αναλαμβάνοντας την ευθύνη να χειριστείτε μόνος σας αυτά τα κρίσιμα ζητήματα της εξωτερικής μας πολιτικής. Η Κυβέρνηση, για άλλη μια φορά στα θέματα εξωτερικής πολιτικής λοιπόν, κινείται χωρίς συνολικό σχεδιασμό, χωρίς σταθερή γραμμή, και χαρακτηρίζει τις κινήσεις σας η αναβλητικότητα στις αποφάσεις αλλά και τα μπρος - πίσω στην εφαρμογή τους. Σε λίγες μέρες ξεκινούν και πάλι οι διερευνητικές επαφές. Είναι θετική εξέλιξη, καθώς μπορούν να συμβάλουν στην αποκλιμάκωση της έντασης και να ανοίξουν ενδεχομένως τον δρόμο για μια συμφωνημένη διευθέτηση του ζητήματος της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας - ΑΟΖ, της μοναδικής μας διαφοράς, σύμφωνα πάντα με το Δίκαιο της Θάλασσας. Το πλαίσιο που διαμορφώθηκε το 2002 και έγινε ακόμα πιο συγκεκριμένο από το 2013 και χρησιμοποιήθηκε ώσπου διακόπηκαν αυτές το 2016 είναι ένα κεκτημένο ευνοϊκό, καθώς προσδιορίζει το καταληκτικό αντικείμενο των διερευνητικών. Και κατά τη γνώμη μας αυτό δεν πρέπει να χαθεί. Δεν επιτρέπεται να συγχέονται οι διερευνητικές με τη διαπραγμάτευση. Η διαπραγμάτευση μπορεί να αρχίσει μόνο όταν προσδιοριστούν με σαφήνεια στις διερευνητικές οι εκατέρωθεν προσεγγίσεις επί της μίας και μόνης διαφοράς αλλά και συμφωνηθεί το πλαίσιο επίλυσης, που είναι αποκλειστικά οι προβλέψεις του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας. Εφόσον το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας γίνει αμοιβαία δεκτό ως το πλαίσιο της διαπραγμάτευσης, τότε στη συνέχεια η διαπραγμάτευση θα καταλήξει, είτε σε συμφωνία οριοθέτησης είτε, σε περίπτωση αποκλινουσών θέσεων και ερμηνειών του Διεθνούς Δικαίου, σε ειδική συμφωνία - συνυποσχετικό περί παραπομπής της οριοθέτησης στη διεθνή δικαιοσύνη, στη Χάγη. Όμως, οι διερευνητικές επαφές ο καθένας μέσα και έξω από αυτή την Αίθουσα μπορεί να αντιληφθεί ότι δεν μπορούν να διεξαχθούν μέσα σε ένα κλίμα έντασης και συνεχιζόμενων, ακόμη και σήμερα, προκλήσεων. Ούτε μπορεί να αφήσουμε να επαναληφθεί στην Ελλάδα αυτό, που δυστυχώς ανέχθηκε να συμβεί η Ευρωπαϊκή Ένωση στην Κύπρο, που με τη χλιαρή καταδίκη των τουρκικών παρανομιών στην κυπριακή ΑΟΖ επέτρεψε τη διαρκή παρανομία. Η Κυβέρνηση μέχρι τώρα δεν έχει επεξεργαστεί ένα συνεκτικό πλαίσιο διεθνούς ενεργοποίησης, σε συνδυασμό με πειστική εθνική στρατηγική αποτροπής. Η απουσία σχεδιασμού στα θέματα εξωτερικής πολιτικής και της προάσπισης των ζωτικών εθνικών συμφερόντων μπορεί, κύριε Πρωθυπουργέ, να οδηγήσει σε δυσμενείς εξελίξεις, που δύσκολα ανατρέπονται εκ των υστέρων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το τουρκολιβυκό σύμφωνο. Η Ελλάδα συγκεκριμένα, σε σχέση με αυτό, με τις παραδοσιακές φιλικές σχέσεις με τον λιβυκό λαό, θα μπορούσε να ήταν μεσολαβητής αξιόπιστος στην εσωτερική διαμάχη, αντί να τρέχει πίσω από τη μία ή την άλλη πλευρά και τελικά να αποκλείεται από τις διεθνείς πρωτοβουλίες ειρήνευσης. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή από την πλευρά μας, κι αυτό γιατί μπορεί η Τουρκία να έρχεται με δεύτερες σκέψεις, με την πρόθεση να χρεώσει πιθανή αποτυχία στην ελληνική πλευρά. Γι' αυτό από τώρα να γίνει σαφές από τη δική μας πλευρά αλλά και να υποδειχθεί από συμμάχους και εταίρους στην Τουρκία να υπογράψει τη Συνθήκη του Montego Bay και να ενσωματώσει στο Εθνικό της Δίκαιο το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Διότι αυτή είναι η μόνη βάση για παραγωγικό διάλογο και σχέσεις καλής γειτονίας. Αν υπάρξει αυτή η εξέλιξη, θα είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα για την πορεία των συνομιλιών. Άρα η χώρα μας πρέπει να δώσει μεγάλο βάρος και να ασκηθεί πίεση από τους εταίρους και τους συμμάχους μας προς την Τουρκία. Σε κάθε περίπτωση, έχουμε δυνατότητες να πετύχουμε μια καλή εξέλιξη. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Ευρωπαϊκή Ένωση, βεβαίως, δυστυχώς μέχρι σήμερα, δείχνει αμήχανη και διστακτική απέναντι στη νέα στρατηγική της Τουρκίας. Εγκλωβίζεται σε εθνικούς τακτικισμούς και αναβάλλει συνεχώς ουσιαστικές κυρώσεις, που θα την αναγκάσουν να αναστείλει τα σχέδιά της. Εδώ έχει καθοριστικό ρόλο και η ελληνική πλευρά, που είναι φανερό ότι μέχρι σήμερα δεν έχει πιέσει αποτελεσματικά στην κατεύθυνση αυτή. Αντίθετα, κάνει και δηλώσεις μεγάλης ικανοποίησης σε ατυχέστατες στιγμές. Σε αυτές τις συνθήκες είναι επιβεβλημένο λοιπόν η ελληνική Κυβέρνηση να κινηθεί με αποφασιστικότητα και αποτελεσματικότητα για την υπεράσπιση των δικαίων μας με κάθε διπλωματικό και αποτρεπτικό μέσο, με ξεκάθαρη εθνική γραμμή και κόκκινες γραμμές. Ατυχέστατες οι δηλώσεις για τις κόκκινες γραμμές στα έξι ναυτικά μίλια, που στην ουσία ακύρωναν στην πράξη από επίσημα χείλη τη δυνητική μας επέκταση κυριαρχίας, και όχι απλά κυριαρχικών δικαιωμάτων. Να μην επιτρέψει λοιπόν η ελληνική Κυβέρνηση δημιουργία τετελεσμένων. Η ανοχή στην επιθετικότητα και η πολιτική κατευνασμού έχει εξαντλήσει τα όριά της. Πρόσθετα, προτεραιότητα για τη χώρα μας αποτελεί, πρώτον, η ενίσχυση - το είπα και πριν - της αποτρεπτικής ικανότητας. Γι' αυτό στηρίξαμε τη σύμβαση με τα Rafale, παρ' ότι υπήρχαν προβλήματα και τα αναδείξαμε και καταθέσαμε σχετικές τροπολογίες για να την βελτιώσουμε. Γι' αυτό επιμείναμε στην αύξηση των δαπανών του προϋπολογισμού για την εθνική άμυνα. Θα θυμάστε ότι είχαμε αντιδράσει στις μειώσεις του προϋπολογισμού από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας το 2020 και αντίστοιχα είχαμε θετική στάση μετά από την αύξηση των σχετικών κονδυλίων για το 2021. Γι' αυτό επιμένουμε και στην αξιοποίηση της αμυντικής βιομηχανίας. Η δεύτερη σημαντική προτεραιότητα είναι η συνολικότερη οικονομική ανάπτυξη, για την οποία έχουμε παρουσιάσει ολοκληρωμένη πρόταση για το πώς μπορούν να αξιοποιηθούν οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης και αναφέρομαι σε δύο καθοριστικούς παράγοντες για την εθνική μας ισχύ. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο κ. Ερντογάν εκδήλωσε τη βούλησή του να συναντηθεί με το κ. Μητσοτάκη. Το επανέλαβα και την προηγούμενη φορά που συζητησαμε εδώ. Τότε μιλούσαμε για την πανδημία. Δεν θα αναφερθώ, κύριε Πρωθυπουργέ, καθόλου σήμερα στην πανδημία, νομίζω ότι ήταν πολύ ολοκληρωμένα όλα όσα σας είπαμε την προηγούμενη φορά. Περιμένουμε να δούμε τις κινήσεις από την πλευρά της Κυβέρνησής σας. Μια τέτοια, λοιπόν, συνάντηση - επανέρχομαι στο θέμα - θα μπορούσε να είναι χρήσιμη στην κατάλληλη στιγμή και με την κατάλληλη προετοιμασία, ώστε να μην εξελιχθεί σε φιάσκο, με απαράβατο όρο όμως να έχει σταματήσει κάθε προκλητική ενέργεια και επιθετικότητα της Τουρκίας σε βάρος της χώρας μας. Και αυτό επαναλαμβάνω ότι θα πρέπει να συμφωνηθεί στο επίπεδο των πολιτικών κομμάτων της χώρας μας μέσα σ' αυτή την Αίθουσα. Κρίσιμο θέμα σε σχέση με την πορεία των σχέσεων με την Τουρκία της Ελλάδας και της Ευρώπης αποτελεί το Κυπριακό. Επιχειρείται η επανεκίνηση της διαδικασίας για τη διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος. Εμείς στηρίζουμε πάντοτε την επίτευξη μια δίκαιης και βιώσιμης λύσης, στη λογική της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, με σεβασμό των σχετικών ψηφισμάτων του ΟΗΕ και του κεκτημένου της Ευρωπαϊκή Ένωσης. Είμαστε η παράταξη, εξάλλου, που έβαλε την Κύπρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ήταν κορυφαία στιγμή το Ελσίνκι το 1999, περίπου είκοσι χρόνια πριν, όπου η Ελλάδα έθεσε ως προϋπόθεση, για να λάβει η Τουρκία το καθεστώς της υποψήφιας για ένταξη χώρας, αφ' ενός ότι η Κύπρος θα μπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αφ' ετέρου ότι η διμερής διαφορά μας στην οριοθέτηση θα επιλυθεί ειρηνικά με βάση το Διεθνές Δίκαιο και το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Μία προϋπόθεση, που δεν αξιοποίησε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας το 2004 και επέτρεψε να προχωρήσει η έναρξη των συνομιλιών ένταξης της Τουρκίας, χωρίς να υποχρεωθεί να συμμορφωθεί στον όρο, που είχε ρηματικά τεθεί. Χάθηκε έτσι μία σημαντική ευκαιρία να πειστεί η Τουρκία και να ρυθμιστεί το θέμα της υφαλοκρηπίδας. Η Τουρκία και η νέα τουρκοκυπριακή ηγεσία επιδιώκουν τώρα τη λύση των δύο κρατών, δηλαδή την τυπική διχοτόμηση της Κύπρου με ουσιαστική νομιμοποίηση της εισβολής και κατοχής. Αυτό δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό από τη μεριά μας και οφείλουμε να αντισταθούμε με όλες μας τις δυνάμεις, γιατί δεν πρέπει να σπάσουν οι κρίκοι του ελληνισμού, ούτε επιτρέπεται να ακυρωθούν οι αλλεπάλληλες αποφάσεις του ΟΗΕ, ούτε να συμβιβαστεί η Ευρώπη με τη νομιμοποίηση της ένοπλης βίας. Γιατί το Κυπριακό είναι διεθνές πρόβλημα εισβολής και κατοχής και εάν γίνει δεκτό ότι η βία παράγει στο τέλος δίκαιο, τότε κινδυνεύει να ανοίξει ο ασκός του Αιόλου για την ίδια την Ευρώπη που έχει εν υπνώσει πολλές παρόμοιες εστίες προβλημάτων. Καλώ, λοιπόν, την Κυβέρνηση να αποσαφηνίσει και να ξεκαθαρίσει τη στάση της απέναντι στις εξελίξεις στο Κυπριακό. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο πατριωτισμός τολμώ να πω ότι είναι σήμα κατατεθέν της Δημοκρατικής Παράταξης. Είναι η σφραγίδα του ΠΑΣΟΚ που καθόρισε τον ρόλο και την ισχύ της χώρας κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης ως ένα κυρίαρχο και περήφανο εθνικό κράτος, που έπαιρνε διεθνείς πρωτοβουλίες. Είμαστε η παράταξη, που έφερε την εθνική συμφιλίωση και τις κρίσιμες στιγμές διατήρησε το αρραγές εθνικό μέτωπο. Γιατί μόνο όταν υπάρχει αρραγές εθνικό μέτωπο μπορεί η Ελλάδα να εκπέμπει αποφασιστικότητα και πυγμή, σιγουριά και αυτοπεποίθηση. Το Κίνημα Αλλαγής, λοιπόν, ακριβώς πάνω σ' αυτήν τη ρότα του γνήσιου πατριωτισμού εμμένει και πορεύεται με ευθύνη. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Γεννηματά. Καλείται στο Βήμα ο Πρόεδρος του Κόμματος Ελληνική Λύση κ. Κυριάκος Βελόπουλος.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα, ξεκινώντας τη σημερινή ομιλία, να αναφερθώ λίγο στα όσα άκουσα από τον Έλληνα Πρωθυπουργό. Πριν αναφερθώ σ' αυτά, θα πω κάτι, κύριε Πρωθυπουργέ. Ένα περίεργο πράγμα. Ενώ απουσιάζουν οι περισσότεροι Αρχηγοί των κομμάτων, ξαφνικά βρεθήκατε όλοι μαζί σήμερα. Γιατί δεν μας ενημερώσατε και εμάς ότι θα έρθετε να μιλήσετε;
Είχα ενημερώσει.
Οι υπόλοιποι πώς ήξεραν τι ώρα να έρθουν και ήρθαν κανονικά στην ώρα, δύο ώρες πριν και μια ώρα πριν; Και αναφέρομαι στον κ. Βαρουφάκη που δεν είναι εδώ και στον κ. Κουτσούμπα. Πρέπει να σας ακούσουμε όλοι. Πραγματικά θεωρώ ότι μπορεί το γραφείο σας να κάνει ένα τηλέφωνο, για να ξέρουν όλοι οι Αρχηγοί κομμάτων και να είναι εδώ να μιλήσουν.
Ούτε και εγώ το ήξερα.
Έχω άδικο, κύριε Βουλευτά του ΚΚΕ; Να μιλήσουμε όλοι και να σας ακούσουμε. Το σημαντικό είναι να ακούσουμε εσάς, γιατί εσείς κυβερνάτε, δεν κυβερνάμε εμείς. Το τι θα πούμε εμείς είναι μια άλλη ιστορία. Εν πάση περιπτώσει, ένας κακοπροαίρετος θα έλεγε ότι υπήρχε μια συμφωνία κυρίων για να είστε οι τρεις σας εδώ και να τα πείτε. Εγώ κάθε μέρα εδώ είμαι. Το δέχομαι. Είπα κακοπροαίρετος. Εγώ είμαι καλοπροαίρετος και δέχομαι ό,τι λέτε. Εγώ από το πρωί εδώ είμαι έτσι και αλλιώς. Κάθε μέρα είμαι εδώ. Όμως, είναι σημαντικό να σας ακούσουμε όλοι, ούτε από τηλεοράσεως ο κ. Βαρουφάκης ούτε ο κ. Κουτσούμπας. Δεν γίνομαι συνήγορός τους, αλλά κάποια στιγμή θεωρώ ότι σε τέτοια σημαντικά θέματα αυτό θα έπρεπε να γίνεται. Κύριε Πρωθυπουργέ, είπατε για τον κ. Μπάιντεν. Εγώ έχω μπροστά μου δημοσίευμα αμερικανικής εφημερίδας. Τον χάρτη του Μπάιντεν τον ξέρετε; Φαντάζομαι ότι ο κ. Δένδιας το γνωρίζει. Δεν είστε υποχρεωμένος να τα ξέρετε όλα. Αυτός είναι ο χάρτης, λοιπόν. Ο δημοσιογράφος της «WASHINGTON POST». Δημοσιεύτηκε από το State Department. Σχεδιάστηκε από χαρτογράφους της υπηρεσίας του State Department υπό τις οδηγίες του Μπάιντεν, όταν ο Ομπάμα ήταν Πρωθυπουργός. Θα τον καταθέσω στα Πρακτικά, γιατί αυτό δείχνει και τι θέλει ο Μπάιντεν για τις επόμενες μέρες. Είναι αυτός εδώ. Εάν δείτε, κύριοι συνάδελφοι, είναι ακριβώς ο χάρτης του Μπάιντεν το 2015- παρακαλώ! - από τη χαρτογραφική υπηρεσία του State Department, που αναφέρει ότι ο 28ος μεσημβρινός είναι εκτός. Δημοσίευμα αμερικανικής εφημερίδος. Το λέω αυτό, γιατί πολλές συμπτώσεις εμένα με ενοχλούν, με προβληματίζουν ιδιαίτερα. Γιατί και εσείς αυτό που κάνατε, από τον 28ο και ανατολικά, είναι ότι αφήσατε το πεδίο ελεύθερο στην τουρκική διεκδίκηση. Είπατε για τον Έβρο. Αυτό θέλω να το μελετήσετε καλά, για να μην επενδύουμε όλοι στον Μπάιντεν σε σχέση με αυτά που θα έρθουν. Δεν είναι καλό να επενδύουμε. Να θυμηθούμε λίγο την υπόθεση Κάρτερ με το Κυπριακό, που λέγαμε ότι εκλέγεται ο Κάρτερ και θα πάνε όλα καλά και τι υποστήκαμε αργότερα. Εν πάση περιπτώσει, είπατε για τον Έβρο. Γιατί το κάνετε αυτό συνέχεια στη Νέα Δημοκρατία, κύριε Πρωθυπουργέ; Δεν κερδίσατε πόλεμο, άτακτοι ήταν. Συμμορίες ατάκτων ήταν, δεν ήταν στρατός, εισβολείς. Ήταν μία καλή αστυνομική επιχείρηση. Δεν ενεπλάκη και καλώς ο Ελληνικός Στρατός. Μην κοροϊδευόμαστε. Όλοι οι Βουλευτές εδώ βγαίνετε και κομπορρημονεύεστε ότι «στον Έβρο κάναμε». Τι κάναμε; Ένα κράτος που σέβεται τα σύνορά του και τον εαυτό του έβαλε την Αστυνομία - και καλώς έπραξε, σωστή η επιλογή του Πρωθυπουργού να μην εμπλακεί ο στρατός - και απομακρύναμε τους ατάκτους. Εάν φοβόμαστε και τους ατάκτους, τότε έχουμε πρόβλημα ως χώρα. Πάμε στο δεύτερο, κύριε Πρωθυπουργέ. Μιλήσατε για εξοπλισμούς. Είμαστε οι πρώτοι, που σας στηρίξαμε σε αυτό το θέμα από την πρώτη στιγμή. Πολύ καλά κάνετε και μαζί σας είμαστε. Η Ελλάς από το 2004 έκανε εγκλήματα στην άσκηση εξοπλιστικών προγραμμάτων και έρχεται τώρα η Νέα Δημοκρατία να προλάβει τα δεκαπέντε αυτά χρόνια τρέχοντας, χωρίς όμως να έχει δυνατότητα να σχεδιάσει σοβαρά. Εδώ είναι ένα θέμα το οποίο πρέπει να το δούμε προσεκτικά. Τι λάθος κάνατε, κύριε Πρωθυπουργέ; Δεν μιλήσατε για την πολεμική μας βιομηχανία, για την ΕΑΒ, για την ΕΛΒΟ. Δεν είπατε, δηλαδή, παίρνουμε εμείς τα όπλα - γιατί υπάρχει και η διπλωματία των εξοπλισμών - και είμεθα υποχρεωμένοι να κάνουμε ό,τι και η Τουρκία, η οποία έχει στρατηγική. Κατασκευάζει όπλα με συμπαραγωγή. Δηλαδή, τα ελικόπτερά τους είναι ιταλικά, ιταλικοί οι κινητήρες. Για τα άρματα μάχης ψάχνουν να βρουν τώρα κινητήρα. Ό,τι φτιάχνουν είναι συμπαραγωγή, για να έχουν και την τεχνογνωσία. Πρέπει κάτι να κάνετε με την ΕΑΒ και την ΕΛΒΟ. Σας το έχω πει και άλλη φορά. Υπάρχουν πάρα πολλά προγράμματα που είναι εκκρεμή. Δώστε σε έναν Υφυπουργό εντολή να ψάξει το θέμα. Είπατε για τις φρεγάτες. Μόλις σήμερα δημοσιεύτηκε το δημοσίευμα - θα σας το προσκομίσω, κύριε Πρωθυπουργέ - ότι έλεγα εγώ εδώ μέσα: «Μην πάρετε αμερικανικές φρεγάτες. Είναι σκάφη ακτοφυλακής, τα έχει το Λιμενικό των Ηνωμένων Πολιτειών». Έβγαιναν οι Υπουργοί σας, κύριε Πρωθυπουργέ, δεν θα πω ονόματα και έλεγαν «θα πάρουμε αυτά τα συγκεκριμένα». Σήμερα η ώρα 10.00΄ το πρωί το Υπουργείο Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών αρνείται να παραλάβει τις συγκεκριμένες φρεγάτες. Έβγαλε ανακοίνωση σήμερα. Σας τα λέγαμε τρεις μήνες πριν εμείς. Οι Υπουργοί σας έλεγαν άλλα. Δείτε πόσο μπροστά είμαστε, κύριε Πρωθυπουργέ. Γιατί όμως; Γιατί μελετάμε. Δεν εξυπηρετούμε συμφέροντα άλλων χωρών πρώτα και μετά τα ελληνικά. Σήμερα, λοιπόν, οι Αμερικανοί οι ίδιοι αρνούνται να παραλάβουν τις φρεγάτες που εσείς κάνετε σημαία, οι Υπουργοί σας. Και δεν θέλω να εκθέσω κανέναν Υπουργό. Σας το λέω για να ξέρετε. Μας λοιδορούσαν. Μιλήσατε απαξιωτικά για τον κ. Κοτζιά. Κύριε Πρωθυπουργέ, την πολιτική Κοτζιά ακολουθείτε στις Πρέσπες. Κύριοι της Νέας Δημοκρατίας απαξιώνουν τον κ. Κοτζιά, ο οποίος στο παρά ένα έφερε κάτι, που σήμερα εσείς εφαρμόζετε και αναφέρομαι σε αυτά τα δώδεκα ναυτικά μίλια. Όμως, ο κ. Κοτζιάς έκανε τις Πρέσπες, τις Πρέσπες που εσείς επακριβώς σήμερα εφαρμόζετε, διασύροντας έναν ολόκληρο λαό της Νέας Δημοκρατίας, τους απλούς ψηφοφόρους, οι οποίοι πίστεψαν εσάς, κυρίως τους Μακεδόνες γιατί από 'κει προέρχομαι, ότι θα αλλάξετε την επαίσχυντη αυτή προσβλητική συμφωνία. Και σήμερα οι περισσότεροι από εσάς εθνοπατριώτες της Νέας Δημοκρατίας, καλοί άνθρωποι Βουλευτές, υπεραμύνεστε αυτής της συμφωνίας, όταν ο Πρωθυπουργός λοιδορεί τον Κοτζιά. Βρείτε το λάθος, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Βρείτε το λάθος. Κύριε Πρωθυπουργέ, μιλήσατε για κυρώσεις. Εντάξει. Εγώ είδα τον Υπουργό Εξωτερικών - και η κ. Μπακογιάννη πολύ εύστοχα χθες μέμφθηκε τον κ. Μάας - να του μιλάνε μπροστά του ακριβώς για πράγματα τα οποία θα ήταν κατάφωρη παραβίαση Διεθνούς Δικαίου, να ομιλεί ο κύριος συγκεκριμένος Υπουργός της Τουρκίας με έναν τρόπο άκομψο διπλωματικό και ο Μάας να τα καταπίνει. Τα μάσησε. Ο Μάας μάσησε τις προκλήσεις της Τουρκίας. Ποιες κυρώσεις; Εδώ η κ. Μπακογιάννη χθες αντέδρασε και καλώς έπραξε. Έτσι δεν είναι, κυρία Μπακογιάννη, ότι ο κ. Μάας δεν μίλησε; Κύριε Πρωθυπουργέ, είπατε ότι θέλετε διάλογο καλής γειτονίας. Όλοι θέλουμε διάλογο. Εδώ μέσα κανείς δεν θέλει πόλεμο, ξεκάθαρα πράγματα. Ειρήνη θέλουμε, να ευημερούν και οι Τούρκοι και οι Έλληνες, να ευημερούμε όλοι οι λαοί. Όποιος θέλει πόλεμο είναι τρελός, είναι παλαβός. Όμως, όταν πάω να κάνω διάλογο εγώ, κύριε Σκανδαλίδη, αλλά αυτός μου έχει βγάλει ΝAVTEX για όλον το χρόνο - η Τουρκία χθες ανακοίνωσε ΝAVTEX για όλον τον χρόνο - δείχνει η άλλη πλευρά ότι δεν έχει διάθεση φιλικής κουβέντας. Έχει διάθεση επιβολής πραγμάτων που είναι εναντίον του Διεθνούς Δικαίου και κατάφωρα παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο, αλλά κυρίως την εθνική μας κυριαρχία. Τι διάλογο να κάνεις με αυτούς; Τι διάλογο να κάνω εγώ, κύριοι συνάδελφοι, όταν στην Κάλυμνο οι ψαράδες μας, κύριε Λοβέρδο, πηγαίνουν να ψαρέψουν στην περιοχή, όχι στα Ίμια ή στα Λίμνια, πώς τα λένε εν πάση περιπτώσει, αλλά οπουδήποτε και τους παρενοχλούν οι Τούρκοι; Το τουρκικό ναυτικό, το πολεμικό ναυτικό, το λιμενικό τους. Πώς θα πάω σε διάλογο, αφού οι προθέσεις, οι ενέργειες και οι πράξεις δείχνουν το αντίθετο; Θέλω λογικά να το σκεφτούμε λιγάκι. Άλλο τι θα θέλαμε, άλλο το επιθυμητό. Όλοι θέλουμε να ζούμε στον παράδεισο, αλλά η γη δυστυχώς είναι μία κόλαση καθημερινά. Αν δεν θέλει ο γείτονάς σου καλή σχέση, δεν μπορεί να θες εσύ καλή σχέση μαζί. Δεν τη θέλει. Είπε ο κύριος Πρωθυπουργός, πολύ εύστοχα, για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Είπε ότι πρέπει να σταματήσουν να είναι φερέφωνα των τουρκικών θέσεων, απόψεων, δηλώσεων και τα λοιπά. Απόλυτο δίκιο. Ένα τηλέφωνο στον «ΣΚΑΪ»! Κύριε Τσίπρα, ένα τηλέφωνο στον «ΣΚΑΪ». Το σηκώνει και παίρνει ένα τηλέφωνο ο ίδιος, λέει: «Σταματήστε όλη μέρα να ακούτε από τον Κωστίδη τι λέει ο Ερντογάν». Απλά πράγματα είναι. Είναι καλό να τα λέμε εδώ, αλλά τα πιστεύουμε κιόλας αυτά που λέμε, όχι μόνο να τα λέμε. Και συμφωνούμε στη λογική του Πρωθυπουργού ότι πρέπει να κατέβουν οι τόνοι από πολλούς και κυρίως η προπαγάνδιση θέσεων τουρκικών, που είναι διεκδικήσεις ανεδαφικές, που γίνονται και πλύση εγκεφάλου στον ελληνικό λαό. Κύριε Πρωθυπουργέ, θα το πω με λύπη. Εγώ το έχω πει και άλλη φορά. Όπου είστε καλά και πράττετε σωστά, θα είμαστε δίπλα σας. Δεν γίνεστε όμως πειστικοί. Μια μικρή παρένθεση. Με μισές αλήθειες, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, δεν μπορεί να κάνετε πολιτική. Και κλείνω σε λίγο. Σας διαβάζω τη δήλωση, την επιστολή του Έλληνα Πρωθυπουργού σε σχέση με τα εμβόλια, για να λέμε όλη την αλήθεια στον ελληνικό λαό. Σταματήστε να του λέτε ψέματα. Παρένθεση είναι αυτό. Σας τη διαβάζω αυτούσια: Ενώ δεν πρόκειται να καταστήσουμε τον εμβολιασμό υποχρεωτικό - λέει ο Πρωθυπουργός - ή προαπαιτούμενο για να ταξιδέψει κάποιος - κύριε Τσίπρα - τα άτομα που έχουν εμβολιαστεί θα είναι ελεύθερα να ταξιδέψουν. Η επιστολή του αυτό λέει. Θα την καταθέσω στα Πρακτικά. Δηλαδή μας λέει ο κύριος Πρωθυπουργός: Ενώ δεν είναι προαπαιτούμενο, τα άτομα που εμβολιάστηκαν και θα εμβολιαστούν θα ταξιδεύουν. Οι υπόλοιποι; Οι υπόλοιποι τι θα γίνουν; Και να το πω και διαφορετικά. Κάποιος έχει υποκείμενο νόσημα, κύριε Πρωθυπουργέ, δεν μπορεί να κάνει το εμβόλιο. Και υπάρχουν πολλοί που έχουν υποκείμενα νοσήματα. Τι θα κάνουν; Θα τους κλείσουμε σπίτι τους; Δεν θα μπορούν να πάνε να δουν το παιδί τους, ξέρω 'γω, σε μία άλλη χώρα, αν είναι στη Γερμανία; Εγώ έχω συγγενείς στη Γερμανία. Τα πεθερικά μένουν εκεί, μόνιμοι κάτοικοι της Γερμανίας, οι γονείς της γυναίκας μου. Τι θα γίνει δηλαδή; Δεν θα μπορεί να έρθει στην Ελλάδα αυτός αν δεν θα κάνει το εμβόλιο ή δεν θα μπορώ να πάω να τον δω εγώ στη Γερμανία; Αυτό μου λέτε; Αυτό λέτε. Σας διαβάζω αυτούσια τη δήλωσή σας. Διαψεύστε την. Είναι η επιστολή σας. Λέει: «Ενώ δεν πρόκειται να καταστήσουμε τον εμβολιασμό υποχρεωτικό ή προαπαιτούμενο για να ταξιδέψει κάποιος, τα άτομα που έχουν εμβολιαστεί θα είναι ελεύθερα να ταξιδέψουν». Τι εννοεί ο ποιητής; Μήπως είναι λάθος η έκφραση σ' αυτό που γράψατε; Διορθώσετε το. Φτιάξτε το για να καταλάβουμε. Είναι υποχρεωτικό; Εάν δεν κάνω, θα ταξιδεύω εγώ; Να ξέρουμε κιόλας. Επίσης, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, κύριε Πρωθυπουργέ, άκουγα από το πρωί και από χθες τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να λένε ότι η Ελλάδα μεγάλωσε, η Ελλάδα μεγαλώνει. Για πρώτη φορά - είπε ένας Βουλευτής, τον άκουσα - μεγάλωσε η Ελλάδα! Σιγά μην πήραμε και την Πόλη! Σιγά μην πήραμε την Κωνσταντινούπολη! Θα σας απαντήσω τώρα. Πείτε μας, λοιπόν, αφού μεγάλωσε η Ελλάδα, σε ποια χώρα παγκοσμίως - μία χώρα - υπάρχει μειωμένη επήρεια. Γιατί όταν σου δίνεται μία δυνατότητα να κερδίσεις δέκα και εσύ κερδίζεις τα τέσσερα, σημαίνει ότι χάνεις τα έξι. Αυτό είναι στην εξωτερική πολιτική το λογικό και το επιχείρημα. Θέλω παραδείγματα, μία χώρα στον κόσμο που έκανε αυτό που κάνει η Ελλάδα. Αν μου πείτε μία, θα συμφωνήσω μαζί σας. Να σας απαντήσω εγώ: Στην δυτική πλευρά της χώρας μας στο Ιόνιο αφήσαμε Στροφάδες και Διαπόντια Νησιά εκτός. Οι Στροφάδες έχουν τη γαρίδα, έχουν και τα κοιτάσματα τα ωραία που θέλουν οι Ιταλοί. Τα Διαπόντια Νησιά το ίδιο. Άρα, λοιπόν, μεγαλώσαμε την Ελλάδα, αλλά με βάση το Διεθνές Δίκαιο την κοντύναμε κιόλας, δεν τη μεγαλώσαμε. Με βάση αυτά που δικαιούμαστε κόντυνε η Ελλάδα. Απλά είναι τα πράγματα. Να μην λέμε ψέματα. Αίγυπτος; Μειωμένη επήρεια. Γιατί μέχρι το Ταίναρο; Έχει ξιφίες, καρχαρίες πιο κάτω; Δηλαδή μέχρι το Ταίναρο; Παρακάτω τι έχει; Καρχαρίες; Τι έχει, φάλαινες και δεν μπορούμε να πάμε παρακάτω; Σας λέω, λοιπόν, ότι οι πομφόλυγες είναι καλές, να βγαίνουμε και να λέμε ότι μεγαλώσαμε τη χώρα και την κάναμε! Μακάρι να τη μεγαλώνατε και ό,τι μεγαλώνετε μαζί σας είμαστε και το ψηφίζουμε κι εμείς. Προς θεού. Και ένα εκατοστό ελληνικής γης να το κατοχυρώσει η Κυβέρνηση, θα είμαστε μαζί της. Και ένα εκατοστό ελληνικής γης! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Αλλά αφήνουμε άλλα δεκαπέντε εκατοστά ελεύθερα στην τουρκική προκλητικότητα. Και σύμφωνα με τον χάρτη Μπάιντεν, που θα καταθέσω στα Πρακτικά, σημαίνει ότι από το 2015-2016 οργανωνόταν η ιστορία, δεν είναι κάτι που γίνεται τώρα. Γιατί αν η Αντιπολίτευση μέμφεται την Κυβέρνηση σήμερα, θα μπορούσε την ιστορία του κ. Μανιάτη του ΠΑΣΟΚ να την υλοποιήσει. Δεν την κάνατε. Ρωτήστε τον Γιάννη τον Μανιάτη τι πέρασα εγώ το 2007, 2008, 2009, 2010, 2011 μαζί του. Ο Ανδρέας ο Λοβέρδος ήταν εδώ. Τι περνούσα με τον Γιάννη! Γιατί ο Γιάννης μου έλεγε: «Βοήθησέ με σε αυτό το θέμα, γιατί ακούμε συνέχεια για πετρέλαια και ΑΟΖ και κανείς δεν ξέρει εδώ μέσα τι συμβαίνει». Ρωτήστε τον Γιάννη τον Μανιάτη πόσες φορές έχει δηλώσει δημοσίως ο ίδιος ότι αν δεν υπήρχα εγώ, δεν θα περνούσαν τα νομοσχέδιά του. Έβγαινα και τον βοηθούσα. Και προς τιμήν του. Δεν είναι εδώ όμως ο άνθρωπος. Πάμε σε αυτό που δεν καταλαβαίνει η ελληνική Κυβέρνηση. Για να αντιμετωπίσεις έναν φίλο ή έναν εχθρό, κύριε Πρωθυπουργέ, πρέπει να τον ξέρεις. Δεν ξέρουμε την Τουρκία ή δεν θέλουμε να την ξέρουμε. Η Τουρκία με βάση το δόγμα της, έχει συγκεκριμένα δόγματα. Το πρώτο είναι το σχέδιο «Τουρκική Ημισέληνος». Τι σημαίνει αυτό. Αν ρωτήσω έναν Βουλευτή, δεν είναι υποχρεωμένος να το ξέρει ο Βουλευτής. Είναι υποχρεωμένος όμως να το ξέρει ο κ. Δένδιας, όπως το γνωρίζουν, φαντάζομαι, και οι διπλωμάτες μας. Τι σημαίνει «Τουρκική Ημισέληνος»; Στρατηγικός έλεγχος κρατών περιοχής διά επιρροής ή στρατιωτικού καταναγκασμού. Ξεκινάει από τη βόρεια Συρία, περνάει από βόρεια Κύπρο και φτάνει ως το Ισραήλ. Συνεχίζει στη δημοκρατία της Κύπρου, όπως αποκαλούν οι Τούρκοι την τουρκική Κύπρο. Υπάρχουν κι άλλα σχέδια. Υπάρχει το σχέδιο «Νότιος Ημισέληνος»: Κατάρ, Σομαλία, Λιβύη, Αλβανία. «Βορειοδυτική Ημισέληνος»: Βουλγαρία, Σκόπια, Κόσοβο, με κατάληξη Αλβανία. όλα αυτά είναι καταγεγραμμένα στο υπουργείο εξωτερικών της Τουρκίας. Σας διαβάζω τι λένε οι ίδιοι οι Τούρκοι, για να ξέρουμε με ποιους έχουμε να κάνουμε. Δεν έχουμε να κάνουμε με μια ειρηνική χώρα. «Ανατολική Ημισέληνος»: Κατάρ, κουρδικό Ιράκ, Αζερμπαϊτζάν, Ναγκόρνο Καραμπάχ. Φίλες και φίλοι, κύριοι συνάδελφοι, η Τουρκία έχει στρατηγική και προς τιμήν της. Μπράβο της γιατί έχει σχέδιο. Μια ζωή, είτε κεμαλικοί, είτε ακροδεξιοί, είτε ο Ερντογάν ο οθωμανός, έχουν μία στρατηγική την οποία εγώ επιδοκιμάζω γιατί για το καλό της πατρίδας τους κάνουν ό,τι μπορούν. Το θέμα είναι ότι δεν έχουμε στρατηγική εμείς. Σήμερα μιλάμε για ένα πολύ σημαντικό θέμα και δεν ενημερωθήκαμε ποτέ από τον Πρωθυπουργό τις σκέψεις του, τις βλέψεις του, το τι θέλει να κάνει. Ήρθαμε εδώ να μιλήσουμε και προσπαθώ να είμαι όσο μπορώ πιο επιεικής στις αναφορές μου. Όμως, η τελευταία προσπάθεια του Ερντογάν για βελτίωση των σχέσεών του με το Ισραήλ, τι αποδεικνύει, κύριε Κατρούγκαλε; Ότι όταν δεν περνάει το γαύγισμα, επιχειρεί με το γλείψιμο. Αυτή είναι η αλήθεια. Επιχειρεί να τα ξαναβρεί και καλά κάνει. Δεν πρέπει να χάσει το Ισραήλ από στρατηγικό σύμμαχο η χώρα μας. Ποτέ! Δεν πρέπει να χάσει ποτέ η Ελλάς - και καλά κάνει ο κ. Δένδιας - και ο Πρωθυπουργός το Ισραήλ ως στρατηγικό εταίρο. Επίσης, για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα, δεν λέμε «όχι» στον διάλογο. Το λέω για ακόμη μία φορά. Διάλογο, όμως, που θα περιλαμβάνει συγκεκριμένα πράγματα. Διάλογος με προαπαιτούμενα από τη μία πλευρά δεν μπορεί να υπάρχει. Παράδειγμα, θα το πω με απλά λόγια στους Έλληνες που βλέπουν τι κάνετε, κύριε Πρωθυπουργέ: Πηγαίνετε εσείς με αυτή τη λευκή κόλλα στον διάλογο. Λευκή κόλλα απαιτήσεων. Έρχεται η Τουρκία με δέκα διεκδικήσεις. Όταν θα διαλυθεί η συμφωνία αυτή - δεν θα τα βρούμε, είναι δεδομένο αυτό, είμαι βέβαιος ότι δεν θα τα βρούμε - και φύγετε από το τραπέζι, οι Γερμανοί ξέρετε τι θα σας πουν; «Μα, γιατί φύγατε, βρε παιδιά; Γιατί φύγατε; Μα, είναι δυνατόν; Δεν θέλετε διάλογο; Δεν θέλετε συζήτηση;». Μα, ζητάνε. Ναι, ζητάνε. Ζητήστε και εσείς, ως Νέα Δημοκρατία. Το έχω πει χίλιες φορές. Θα καταθέσω στον Πρωθυπουργό τις δεκαεπτά δικές μας αιτιάσεις, απαιτήσεις που μπορεί, με βάση το Διεθνές Δίκαιο, η χώρα μας να θέσει στην Τουρκία. Μπορεί! Ακούστε τώρα, για να ξέρουμε τι λέμε. Ο κ. Δένδιας έκανε μία πολύ καλή δήλωση χθες, αλλά μισή. Κύριε Δένδια, είπατε για την Ίμβρο και την Τένεδο. Πολύ εύστοχο. Πήγατε να κάνετε διά κυκλικής κίνησης, μία δήλωση η οποία, όμως, ήταν μισή. Με βάση τη Συνθήκη της Λωζάνης, η Ίμβρος και η Τένεδος έχουν αυτοδιοίκητο, κύριε Δένδια. Αυτό έπρεπε να πείτε. Πρέπει να έχουν δική τους αστυνομία, ελληνική, με βάση τη Συνθήκη της Λωζάνης. Θα σας δώσω το άρθρο, το έχω εδώ μπροστά μου. Είναι το άρθρο 14 της Συνθήκης της Λωζάνης. Θα το καταθέσω για τα Πρακτικά. Άρα, λοιπόν, εγώ περίμενα από τον Έλληνα Υπουργό Εξωτερικών - που τα είπατε καλά - , να πείτε ότι με βάση τη Συνθήκης της Λωζάνης, η Ίμβρος και η Τένεδος έχουν το αυτοδιοίκητο. Το λέει. Θέλετε να σας το διαβάσω; «Αι νήσοι Ίμβρος και Τένεδος, παραμένουσαι υπό την τουρκικήν κυριαρχίαν, θα απολαύουν ειδικής διοικητικής οργανώσεως, αποτελουμένης υπό τοπικών στοιχείων και παρεχούσης πάσαν εγγύησιν εις τον αυτόχθονα μη μουσουλμανικόν πληθυσμόν, όσον αφορά την τοπικήν αυτοδιοίκησιν και την προστασίαν των ατόμων και των αγαθών. Η τήρησις της τάξεως θα διασφαλίζεται υπό αστυνομίας στρατολογουμένης εκ του αυτόχθονος πληθυσμού». Τότε το 99,99% στην Ίμβρο και στην Τένεδο ήταν Έλληνες. Άρα, αυτό έπρεπε να πείτε. Και αυτά που είπατε καλά είναι. Για πρώτη φορά ακούστηκαν - να τα λέμε όλα - , αλλά κάντε πέντε βήματα παραπάνω. Δεν είναι κακό. Πέντε βηματάκια. Επίσης, η ανακοίνωση - απάντηση του κ. Δένδια - γιατί σας λέω με ενοχλεί ότι δεν αντιλαμβανόμαστε - που λέει για την Ίμβρο και την Τένεδο ήταν η Θράκη! Άρα, λοιπόν, ο στόχος των Τούρκων είναι η Θράκη μας, οι αδελφοί μας μουσουλμάνοι. Ο στόχος τους! Άρα, μιλάει η Τουρκία. Και όταν, κύριε Πρωθυπουργέ, τα λέει όλα αυτά, πώς πας σε διερευνητικές; Πώς πηγαίνουμε σε διερευνητικές; Σε ποιον βάλαμε; Το είπα αυτό και ο Πρόεδρος αντέδρασε. Να σας πω, λοιπόν, κύριε Τασούλα, επειδή συνηθίζετε να διορθώνετε μόνο εμένα από τους Προέδρους όταν μιλάνε, ο κ. Αποστολίδης είναι συνταξιούχος Πρέσβης, στέλεχος στο Υπουργείο Εξωτερικών του Γεωργίου Παπανδρέου, του κ. Πάγκαλου - γκρίζα Ίμια, κύριε Τασούλα - , πρώην Διοικητής της ΕΥΠ επί πρωθυπουργίας Σημίτη. Είχε θέση στην Alpha Bank, στο διοικητικό συμβούλιο, κύριοι συνάδελφοι, με αρμοδιότητα τις επενδύσεις στην Τουρκία. Αυτό λέει το βιογραφικό του. Αυτόν τον άνθρωπο που με τον Οτσαλάν απέτυχε, η Κυβέρνηση αποφάσισε να τον βάλει διαμεσολαβητή. Να το συζητήσουμε. Τι είπε ο ίδιος άνθρωπος, κύριε Τσίπρα, πριν λίγο καιρό; Τι είπε; «Έχει κάποιο δίκιο ο Νταβούτογλου για την ΑΟΖ Ελλάδος - Αιγύπτου». Αυτό έστειλαν. Αν δεν πιστεύετε, είναι στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», 4 Ιανουαρίου. Στέλνουμε αυτόν που λέει ότι έχει κάποιο δίκιο ο Νταβούτογλου να διαπραγματευτεί. Τον στέλνει και η Κυβέρνηση. Πώς τον στέλνει; Για πείτε μας εσείς. «Ο Νταβούτογλου μάς προειδοποίησε να μην οριοθετήσουμε ΑΟΖ με Αίγυπτο». Δηλώσεις Αποστολίδη. Πάμε στην επόμενη: «Οι διερευνητικές δεν αφορούν διαπραγμάτευση υφαλοκρηπίδας, όπως νομίζουν όλοι». Δήλωσή του στον «ΣΚΑΪ», στο κανάλι της Νέας Δημοκρατίας. Το φιλικό! «Αφορούν προκαταρκτικά θέματα. Κύριο προκαταρκτικό… Μην γελάτε, κυρία Γεννηματά. Δεν περάσατε ούτε από έξω. Ούτε από την Ποσειδώνος δεν μπορείτε να περάσετε να πάτε προς τον «ΣΚΑΪ».
Βγαίνει, βγαίνει.
Πότε; Όχι, δεν βγαίνει η κ. Γεννηματά. Μία φορά την Πρωταπριλιά. Εσείς βγαίνετε κάθε δύο χρόνια, μία φορά. Είναι οι συμπάθειες που έχουν. Τι να κάνουμε; Δεν είναι κακό αυτό. Συμπαθούν. Βέβαια, το ΕΣΡ άλλα λέει, κύριε Τσίπρα. Καλά, εσάς σας έχουν για ξεκάρφωμα, κύριε Τσίπρα. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Όποτε θέλουν να πλυθούν, βάζουν έναν Βουλευτή, δύο δημοσιογράφους φιλοκυβερνητικούς και έναν από τον ΣΥΡΙΖΑ και γίνεται το γης μαδιάμ. Ένας προς τρεις. Είναι η δημοκρατία του «ΣΚΑΪ». Λέει ο κ. Αποστολίδης «Κύριο προκαταρκτικό…
…(Δεν ακούστηκε)
Εσείς είχατε και εκπομπές, κύριε, παλιά. Σας έδιωξαν και από εκεί. «Το εύρος των χωρικών υδάτων…». Ακούστε τι λέει ο κ. Αποστολίδης στον «ΣΚΑΪ» ότι αφορούν. «Οι θαλάσσιες ζώνες ως όρος χρησιμοποιείται ευρέως!». Αυτό που λέει η Κυβέρνηση. «Αιγιαλίτιδα ζώνη - χωρικά ύδατα - , συνορεύουσα ζώνη, υφαλοκρηπίδα, Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη». Δηλαδή, μιλάτε για θαλάσσιες ζώνες εσείς και ο Αποστολίδης εννοεί αυτά. Όχι, κύριε Πρωθυπουργέ, δεν θα πάτε στις διερευνητικές μ' αυτό. Δεν θα πάτε. Βγάλτε τον Αποστολίδη απέξω. Αν τα έχει πει ή δεν τα έχει πει, υπάρχουν καταγεγραμμένα σε βίντεο, σε άρθρα. Δεν γίνεται! Βγάλτε τον απέξω. Δεν θα πω για τον Μάας, τις κυρώσεις, για τους φίλους. Θα πω, όμως, κάτι άλλο. Τι θα έκανα εγώ, κύριε Πρωθυπουργέ. Θέλω να μου απαντήσετε. Βέβαια, αρμόδιος είναι ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας. Κύριε Πρωθυπουργέ, ζητάνε οι Αμερικανοί άλλες είκοσι βάσεις στην Ελλάδα, ναι ή όχι; Είναι δίπλα ο Υπουργός Εξωτερικών. Τον ρωτάω να μου απαντήσει εδώ: Υπάρχει αμερικανικό αίτημα για δημιουργία νέων βάσεων; Ρωτάω. Τι θα πάρουμε έχει σημασία. Να τις δώσουμε. Δεν καταλάβατε, εγώ μαζί σας είμαι. Είμαστε φίλοι με τους Αμερικανούς, όσο είναι φίλοι αυτοί μαζί μας βέβαια. Αλλά, εν πάση περιπτώσει, να δώσουμε. Τι θα πάρουμε, όμως, έχει σημασία. Αφού δεν παίρνουμε τίποτα. Παίρνουμε ένα χτύπημα στην πλάτη και άντε πάτε στο καλό. Να δώσουμε κι άλλες βάσεις; Έχουν πέντε - έξι. Πόσες να τις κάνουμε; Να τις κάνουμε δεκαέξι; Να τις κάνουμε είκοσι; Να πει, λοιπόν, και ο Υπουργός Εξωτερικών και ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, πόσες βάσεις ζητούν οι Αμερικανοί - είναι είδηση αυτή! - και πόσες προτίθεται η Κυβέρνηση να δώσει και τι θα πάρει; Εδώ σας θέλω. Εδώ! Από Βήματος της Βουλής. Επίσης, γιατί «αδειάσατε» τη Γαλλία, κύριε Πρωθυπουργέ; Είναι η μόνη χώρα που θα μπορούσε - το είπε και ο κ. Τσίπρας πολύ εύστοχα και η κ. Γεννηματά - να μας βοηθήσει, λόγω συμφερόντων δικών της. Οι Γάλλοι δεν μας αγάπησαν. Έχουν τεράστια συμφέροντα στην Αφρική συγκρουόμενα με την Τουρκία, έχουν τεράστια συμφέροντα στην ανατολική Μεσόγειο συγκρουόμενα με την Τουρκία και είναι ο στρατηγικός εταίρος της χώρας μας εναντίον της Τουρκίας. Γιατί τους πουλήσαμε; Τους λέγατε Belharra. Πήγατε να πάρετε τα σκουπίδια των Αμερικανών, τα οποία οι ίδιοι οι Αμερικάνοι δεν τα δέχονται. Λέγατε αυτό, πάρτε Rafale. Μπράβο σας, μαζί σας, πρέπει να πάρετε Rafale. Αλλά η αμυντική συμφωνία γιατί δεν υπεγράφη; Γιατί, δηλαδή, πρέπει να έχουμε αμυντική συμφωνία μόνο με άλλες χώρες και όχι με τη Γαλλία, η οποία έχει κοινά συμφέροντα με τη χώρα μας; Κύριε Πρωθυπουργέ, κύριε Υπουργέ των Εξωτερικών, διαβάσατε τη δήλωση του διοικητού της Πολεμικής Αεροπορίας του Πακιστάν; Διαβάσατε τι είπε ο κ. Χαν; Ενβέρ Χαν λέγεται. Είναι ο διοικητής της Πολεμικής Αεροπορίας του Πακιστάν, στρατηγικός εταίρος της Τουρκίας. Αδελφές χώρες. Τι θα έκανα εγώ ως πρωθυπουργός, κύριε Δένδια; Όποιος Πακιστανός έμπαινε στη χώρα μου χωρίς χαρτιά, χωρίς ταυτότητες, χωρίς διαβατήρια, που είναι εν δυνάμει - λέω εγώ - μοχλός του Ερντογάν, θα έφευγε πίσω. Τελείωσε! Θα τον έκανα απέλαση. Αφήνω και τη δήλωση του διοικητή της Πολεμικής Αεροπορίας, του πτεράρχου τους. Θα ήθελα να πω το εξής: Να προσέξουμε λίγο τον Πατριάρχη. Θέλω να προσέξουμε λίγο τον Πατριάρχη, υπό την έννοια ότι ο άνθρωπος είναι υπό ένα περίεργο καθεστώς. Έχω συγκεκριμένη άποψη για το πώς πρέπει να είναι η λειτουργία, αλλά κάναμε ένα λάθος. Μπήκαμε στο μάτι της Ρωσίας πολλές φορές. Μία με τις απελάσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ, μία από τον μεγάλο Πατριάρχη της Ουκρανίας - που έκανε το λάθος ο Πατριάρχης, κατά την άποψή μου, δεν έπρεπε να ανακατευτούμε καθόλου, έπρεπε να γίνει μία οικουμενική σύνοδος και να αποφασίσουν - , μία με το εμπάργκο, κύριε Πρωθυπουργέ. Ο κ. Δένδιας επιχείρησε, από ό,τι έχω μάθει, να κάνει μια γέφυρα με τους Ρώσους με τους οποίους είχε αποκοπεί αυτή η γέφυρα. Βρείτε έναν τρόπο με τη Ρωσία, η οποία πλέον είναι εχθρική χώρα με την Ελλάδα, γιατί εμείς πρώτα της επιτεθήκαμε με τα εμπάργκο και τα υπόλοιπα που κάναμε, τα χαζά, κύριε Τσίπρα. Απελάσεις δεν κάνεις. Σηκώνεις ένα τηλέφωνο ως Πρωθυπουργός και τους λες «μαζέψτε τους και φέρτε άλλους», αν ήταν όντως πράκτορες των όποιων συμφερόντων. Κάνατε λάθος εκεί. Κλείνοντας, θα καταθέσω, κύριοι συνάδελφοι, τι θέλει η Ελληνική Λύση για να πάμε σε διάλογο. Δεν λέμε «όχι». Ελληνικά αιτήματα: Πρώτον, επέκταση των χωρικών υδάτων στα ναυτικά μίλια στο Αιγαίο, όπως και στο Ιόνιο και παντού. Το προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο. Δεύτερον, αναγνώριση όλης της ελληνικής ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο. Το προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο. Δεν κάνουμε βήμα πίσω από το Διεθνές Δίκαιο ή μπροστά. Αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων από την Κύπρο. Υπάρχουν ένα σωρό ψηφίσματα του ΟΗΕ. Έτσι πας σε διάλογο. Εφαρμογή της Συνθήκης της Λωζάνης για Ίμβρο και Τένεδο. Επιστροφή κληρονόμων και περιουσίας. Αυτοδιοίκητο, αστυνομία με κατοίκους. Πέμπτον, αποζημίωση και επιστροφή στην Κωνσταντινούπολη των εκδιωχθέντων Ελλήνων. Είναι εκατό χιλιάδες ψυχές. Οι κληρονομιές τους είναι και αυτό θέμα εφαρμογής δικαίου. Επιστροφή στο καθεστώς της Εκκλησίας όλων των εκκλησιών στην Τουρκία, που έχουν ανατραπεί σε τζαμιά και να επιτραπεί η ελεύθερη λειτουργία τους. Απορρέει από το Διεθνές Δίκαιο. Καθιέρωση της Αγίας Σοφίας ως εκκλησίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ιστορικό και δίκαιο αίτημα. Να σταματήσει ο Πατριάρχης να είναι αποκλειστικά Τούρκος υπήκοος. Κρατήστε το αυτό. Ισχύει για την Καθολική Εκκλησία. Μπορούμε να το κάνουμε κι εμείς. Διάλυση της στρατιάς του Αιγαίου, που απειλεί τα ελληνικά νησιά, μαζί με τα αεροδρόμια και τις βάσεις εκτοξεύσεως πυραύλων. Είναι μια στοιχειώδης πρόληψη για εξασφάλιση ειρήνης. Γιατί το βάζουμε αυτό; Γιατί ζητάνε αποστρατικοποίηση των νησιών οι Τούρκοι. Βάζεις εσύ, από την άλλη πλευρά, τη διάλυσή τους. Διάλυση του τουρκικού αποβατικού στόλου, που ως στόχο έχει μόνο απόβαση στον ελληνικό στόλο. Δημιουργία αποστρατικοποιημένης ζώνης σε βάθος πεντακοσίων χιλιομέτρων από την ελληνική θάλασσα, σύνορα στο Αιγαίο. Αναγνώριση από την Τουρκία της Γενοκτονίας των Ποντίων. Έχει ψηφιστεί από τη Βουλή μας. Αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, για τον ίδιο λόγο, Διεθνές Δίκαιο. Αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας. Αποζημίωση και επιστροφή των κληρονόμων. Μικρασιάτης είμαι, κύριε Σκανδαλίδη, όπως κι εσείς. Ο παππούς μου έφυγε από εκεί και άφησε περίπου χίλια πεντακόσια στρέμματα έτσι, χίλια πεντακόσια στρέμματα στο Ικόνιο, στην Προύσα. Εκεί μέναμε. Αυτή την περιουσία δεν την πήραμε ποτέ πίσω. Μας πέταξαν ένα κομμάτι ψωμί στην Ελλάδα - δεν είχε λεφτά η πατρίδα - και οι άνθρωποι από το μηδέν ξαναξεκίνησαν. Αυτά πρέπει να τα διεκδικήσουμε. Μπορούμε να τα διεκδικήσουμε. Υπάρχουν διεθνή δικαστήρια. Αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ασσυρίων. Αναγνώριση της Γενοκτονίας των Γεζίντι - Αλεβιτών, για τον ίδιο λόγο. Παύση επιτέλους της Γενοκτονίας των Κούρδων. Σας είπα δεκαεπτά προαπαιτούμενα. Με αυτά θα πήγαινα εγώ. Αφού η Τουρκία στις διερευνητικές πηγαίνει με άλλα, θα πήγαινα με αυτά. Θα τα καταθέσω στα Πρακτικά, για να υπάρχει για τον ιστορικό του μέλλοντος μία λίστα με το τι έλεγε η Ελληνική Λύση τότε και τι έκανε η Κυβέρνηση τώρα. Και τα δεκαεπτά αυτά αιτήματα θα τα κρίνει και ο ιστορικός του μέλλοντος. Κλείνοντας, κύριε Πρωθυπουργέ, εδώ θα σας πω το εξής: Μου άρεσε αυτό που κάνατε με τις διακόσιες σαράντα δόσεις. Μπράβο σας! Το διάβασα στη «REAL NEWS» ότι το σκέφτεστε για το Μάρτιο, για τις επιχειρήσεις. Εγώ σας το ξαναλέω. Οι διακόσιες σαράντα δόσεις είναι ανάσα για την ελληνική οικονομία, σε όλες τις επιχειρήσεις των τελευταίων δεκαπέντε - είκοσι ετών. Κάντε το! Θα πάρετε χρήματα. Σας το ξαναλέω. Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος. Όμως, αν κάνεις διακόσιες σαράντα δόσεις, μπορείς να πάρεις λίγα λίγα και μπορούν να μαζευτούν πολλά, πάρα πολλά και μπορεί να γίνει! Να σας πω και κάτι ακόμα, κύριε Πρωθυπουργέ, μιας και αναφέρθηκα στους ηγέτες. Οι ηγέτες, κύριε Πρωθυπουργέ - επειδή όλα τα κανάλια ελέγχονται έμμεσα από εσάς, πολλά λεφτά βρε παιδί μου, τον κ. Τσίπρα, την κ. Γεννηματά, τον κ. Κουτσούμπα, τον κ. Βαρουφάκη, πού και πού μας πετάνε για ξεκάρφωμα, οι Βουλευτές δεν υπάρχουν έτσι κι αλλιώς - δεν είναι αυτοί που πληρώνουν για να ακουστούν. Όχι! Οι ηγέτες είναι αυτοί που ακούγονται με τις πράξεις τους. Αυτό να το θυμάστε, κύριε Πρωθυπουργέ, γιατί είστε νέος Πρωθυπουργός και τα αποτελέσματα στην οικονομία θα τα βρούμε μπροστά μας, κύριοι συνάδελφοι. Το πρωτογενές έλλειμμα ήταν 18,2 δισεκατομμύρια. Το δημοσιονομικό ήταν 24 δισεκατομμύρια, έλλειμμα 15% του ΑΕΠ. Με τόσο οδηγηθήκαμε το 2009 στο μνημόνιο! Είχαμε το 2009 127% χρέος. Τώρα έχουμε 227%! Το 2009 ήταν 15 το ελληνικό ιδιωτικό χρέος, σήμερα είναι 150%! Δεν βγαίνει η οικονομία, δεν βγαίνει η οικονομία! Κι εδώ - το τονίζω - θα έχουμε τεράστια προβλήματα. Θα ήθελα να κάνω και μία καταγγελία, κύριε Πρωθυπουργέ, επειδή έχετε φιλικά μέσα πολλά. Δεν λέω να με βγάζουν. Δεν με βγάζουν έτσι κι αλλιώς, δεν πειράζει. Θα τους κρίνει ο ιστορικός του μέλλοντος. Όμως, θα ήθελα να μη λένε ψέματα. Έχετε τον κ. Ράπτη του «iefimerida.gr». Δικός σας είναι, Νέα Δημοκρατία, έχει πάρει λεφτά πολλά από το «Μένουμε σπίτι» και μπαίνουν στις τσέπες τα λεφτά! Ακούστε τι κάνει ο άνθρωπος - ναι, κυρία Γεννηματά, είναι ντροπή - και δείτε τι έγραψε, κύριε Πρωθυπουργέ, την πρώτη μέρα. «Απίστευτες θεωρίες συνωμοσίας στη Βουλή. Το εμβόλιο γεννά παιδιά χωρίς άκρα»! Ποτέ δεν είπα κάτι τέτοιο εγώ εδώ μέσα. Αυτό έγινε ολόκληρο αφιέρωμα, κύριε Πρωθυπουργέ! Αν αυτό λέγεται «δημοσιογραφία», κόψε - ράψε του Ράπτη επειδή ταΐζεται με λεφτά, κάνετε λάθος, κύριε Πρωθυπουργέ. Γιατί αυτό το βλέπει και η κόρη μου, το βλέπει και η φίλη της κόρης μου. Αυτά δεν τα είπα ποτέ εγώ. Αυτό το πράγμα λέγεται δημοσιογραφία! Να χαίρεστε, λοιπόν, τον κάθε Ράπτη που κόβει και ράβει ειδήσεις, μόνο και μόνο γιατί θέλει να εκθέσει ανθρώπους και συνειδήσεις. Ντροπή, ντροπή σε όλους! Και επίσης, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, κυρία Γεννηματά, κύριε Τσίπρα, τα ελληνικά αντί να ελέγχουν την Κυβέρνηση για λογαριασμό των ανθρώπων, των πολιτών, ελέγχουν τους ανθρώπους για λογαριασμό της Κυβέρνησης! Ντροπή! Ντροπή σε όλους μας που το ανεχόμαστε! Αυτή η ιστορία με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης πρέπει να σταματήσει. Θα λένε ό,τι πραγματικά συμβαίνει και ας μη μας βγάζουν. Όμως, να μη λένε ψέματα. Γιατί το ψέμα έχει κοντά ποδάρια, όπως έλεγε και ο Φλωράκης. Επαναλαμβάνω, κύριε Πρωθυπουργέ, πως ό,τι καλό κάνετε θα είμαστε δίπλα σας. Σε ό,τι καλό για την πατρίδα θα είμαστε κοντά σας, στην όποια κυβέρνηση και για τον ΣΥΡΙΖΑ κ.λπ.. Ό,τι καλό και αν γίνει, θα είμαστε δίπλα σας. Όμως, ό,τι είναι κακό θα σας το λέμε, για να μπορείτε να το αλλάξετε στην πορεία γιατί - δυστυχώς ή ευτυχώς - είστε Πρωθυπουργός της χώρας και είστε Πρωθυπουργός όλων των Ελλήνων. Αυτό που ζητάμε εμείς από τους Έλληνες είναι μία τετραετία, μία τετραετία ως κόμμα να κυβερνήσουμε, γιατί ως Ελληνική Λύση είμαστε, δυστυχώς ή ευτυχώς, η μοναδική λύση. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης για τη δευτερολογία του.
Κύριε Βελόπουλε, απ' ό,τι κατάλαβα η επιθυμία σας να συναντήσετε την πεθερά σας, ενδεχομένως να είναι τόσο έντονη που να καταφέρετε να ξεπεράσετε και τις αναστολές σας για το εμβόλιο!
Την αγαπώ την πεθερά μου! Κι εσείς την αγαπάτε, φαντάζομαι!
Το λέω αυτό, διότι το ελληνικό αίτημα για χορήγηση ευρωπαϊκού πιστοποιητικού εμβολιασμού δεν πρέπει σε καμμία περίπτωση να ταυτίζεται με την έννοια του υγειονομικού διαβατηρίου. Σήμερα που μιλάμε, ισχύουν όλων των ειδών οι περιορισμοί, με πρωτοβουλίες κρατών - μελών. Το κάθε κράτος - μέλος θέτει διαφορετικούς όρους και προϋποθέσεις για μετακινήσεις εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όμως, ένα είναι βέβαιο, ότι από τη στιγμή που θα έχουμε έναν σημαντικό αριθμό Ευρωπαίων συμπολιτών μας, οι οποίοι θα έχουν εμβολιαστεί, η προσκόμιση ενός τέτοιου ενιαίου ευρωπαϊκού αποδεικτικού εμβολιασμού θα διευκολύνει τις μετακινήσεις. Θα τις διευκολύνει, διότι - να είστε απολύτως σίγουρος - ότι μπορεί να ισχύουν άλλου είδους περιορισμοί γι' αυτούς οι οποίοι δεν έχουν εμβολιαστεί. Αυτή την πραγματικότητα θέλουμε να αντιμετωπίσουμε. Αυτό θα είναι προς όφελος της ελληνικής οικονομίας, προς όφελος του ελληνικού τουρισμού. Γι' αυτό εξάλλου και η προσπάθεια αυτή στηρίζεται και από παγκόσμια φόρα, που σχετίζονται με την ταξιδιωτική αγορά, όπως η «ΙΑΤΑ». Έρχομαι τώρα στα θέματα, επί των οποίων τοποθετήθηκαν οι πολιτικοί Αρχηγοί και πρέπει να σας πω ότι δεν είχα πρόθεση να δευτερολογήσω. Όμως, άκουσα ορισμένες παρατηρήσεις, οι οποίες χρήζουν κάποιας σύντομης απάντησης. Εξακολουθώ να θέλω η σημερινή μέρα να είναι μια μέρα γιορτής για τη Βουλή, διότι - σε πείσμα όσων ισχυρίστηκε ο κ. Βελόπουλος - η αλήθεια δεν επιδέχεται αμφισβήτησης. Για πρώτη φορά από το 1947 η Ελλάδα μεγαλώνει. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ασκεί το δικαίωμά της για επέκταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο και υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να δώσουμε μεγαλύτερη έμφαση σε αυτό το συμβάν και, τουλάχιστον στη σημερινή συνεδρίαση, να περιορίσουμε τους τόνους της κριτικής, για να μην - δεν αναφέρομαι τώρα σε εσάς, κύριε Βελόπουλε, αναφέρομαι στον κ. Τσίπρα αλλά και στην κ. Γεννηματά - μειώσουμε τη σημασία αυτής της απόφασης. Διότι αν αυτή η απόφαση ήταν τελικά τόσο αυτονόητη, γεννάται εύλογα το ερωτηματικό «γιατί δεν είχε γίνει τόσα χρόνια». Μάλιστα, για τον κ. Τσίπρα, μερικές φορές μου δίνετε την εντύπωση ότι είστε κυνηγημένος από το φάντασμα των ανεκπλήρωτων προσδοκιών σας. Και εξηγούμαι. Αναφερθήκατε στο τι έγινε το 2018 και θα ήθελα να φρεσκάρω λίγο τη μνήμη σας, αλλά να υπενθυμίσω και στο ελληνικό Κοινοβούλιο τα πραγματικά γεγονότα. Ο κ. Κοτζιάς ήταν αυτός ο οποίος, λίγο πριν αποχωρήσει από το Υπουργείο Εξωτερικών, εισηγήθηκε μέσω προεδρικού διατάγματος την επέκταση των χωρικών υδάτων, ισχυριζόμενος μάλιστα - κάτι το οποίο δεν μπορέσαμε στη συνέχεια να επιβεβαιώσουμε - ότι είχε κάνει και μία σημαντική προετοιμασία, προκειμένου αυτή η πολιτική απόφαση να υλοποιηθεί. Όντως, είναι αλήθεια ότι το 2018, πριν από δύο χρόνια, υπήρχαν και στη Νέα Δημοκρατία απόψεις, σκέψεις κατά το πόσο αυτή η επέκταση σε εκείνη τη χρονική συγκυρία - αναφέρομαι σε μία επέκταση χωρικών υδάτων, η οποία θα γινόταν πριν από την οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης - θα ήταν ωφέλιμη. Προσωπικά, δεν είδα να ανασύρατε κάποια δικιά μου δήλωση για το θέμα, γιατί εγώ προσωπικά για το θέμα αυτό δεν είχα τοποθετηθεί, επειδή αντιλαμβανόμουν την περιπλοκότητά του. Το ερώτημα, λοιπόν, εδώ πέρα γεννάται από το τι έγινε μετά την αποχώρηση του κ. Κοτζιά. Ο κ. Κοτζιάς στο βιβλίο του, το οποίο κυκλοφόρησε πρόσφατα - και θα είχε ενδιαφέρον να τοποθετηθείτε επ' αυτού, στο κάτω κάτω ήταν στενότατος συνεργάτης και στον βαθμό, που χαίρεστε τόσο πολύ για την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών σημαίνει ότι τουλάχιστον για μεγάλο χρονικό διάστημα υπήρξε και πολιτικός σας συνοδοιπόρος στα θέματα εξωτερικής πολιτικής - γράφει ο ίδιος επί λέξει τα εξής: «Μετά την παραίτησή μου στα μέση του Οκτώβρη του 2018 ο Τσίπρας έκανε πίσω» - ο Τσίπρας έκανε πίσω! - «πιθανόν τον φόβισαν οι συνεργάτες του, υποστηρίζοντας ότι μια τέτοια κίνηση δεν θα άρεσε στους Τούρκους». Είναι ακριβές αυτό ή όχι; Πρέπει να τοποθετηθείτε, διότι τα γεγονότα μάλλον επιβεβαιώνουν αυτό το οποίο λέει ο κ. Κοτζιάς. Είχατε στη διάθεσή σας αρκετό χρονικό διάστημα, εάν η επέκταση των χωρικών υδάτων προς δυσμάς ήταν δικιά σας απόφαση, να την υλοποιήσετε. Κατά την άποψή μας, η απόφαση αυτή έπρεπε να υλοποιηθεί μέσα από τη διαδικασία την οποία σήμερα ακολουθούμε, με προεδρικό διάταγμα το οποίο πρώτα θα έκλεινε τους κόλπους και θα όριζε γραμμές βάσης και στη συνέχεια, με ψήφιση από την Εθνική Αντιπροσωπεία σχετικού νόμου, μάλιστα με ονομαστική ψηφοφορία. Γιατί δεν το κάνατε, κύριε Τσίπρα; Γιατί δεν το κάνατε; Είναι αλήθεια αυτό το οποίο λέει ο κ. Κοτζιάς ότι φοβηθήκατε πιθανές αντιδράσεις ή υπήρχε κάποιος άλλος λόγος; Σε κάθε περίπτωση, πάντως, είναι - νομίζω - πολύ άδικο να ασκείτε κριτική σε μία Κυβέρνηση η οποία προχώρησε σε αυτή την πρωτοβουλία, όταν εσείς είχατε τη δυνατότητα να το κάνετε και για λόγους που φαντάζομαι ότι θα θέλετε να διευκρινίσετε κάποια στιγμή, επιλέξατε τελικά να ακολουθήσετε την πολιτική της δημιουργικής αδράνειας. Μας ασκήσατε και εσείς και σε μικρότερη ένταση η κ. Γεννηματά κριτική για έλλειψη στρατηγικής, έλλειψη κατεύθυνσης, έλλειψη αποτελεσμάτων στην εξωτερική πολιτική αυτούς τους δεκαοχτώ μήνες, που έχουμε την ευθύνη της Κυβέρνησης της χώρας. Θα ήθελα, λοιπόν και πάλι να κάνω μία πολύ σύντομη επισκόπηση του τι έχει πετύχει η ελληνική εξωτερική πολιτική αυτό το διάστημα και στη συνέχεια, με χαρά να τα βάλουμε στη ζυγαριά και να συγκρίνουμε αυτά τα οποία πετύχαμε εμείς με αυτά τα οποία πετύχατε εσείς. Έχουμε και λέμε, λοιπόν: Δύο συμφωνίες οριοθέτησης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, μία πλήρη με την Ιταλία, μία μερική για την Αίγυπτο. Για πρώτη φορά η χώρα απέδειξε έμπρακτα ότι μπορεί να πετυχαίνει τέτοιες συμφωνίες με γειτονικές χώρες. Εμείς το κάναμε, δεν το κάνατε εσείς. Είχατε τη δυνατότητα, δεν το κάνατε, ούτε τη συμφωνία με την Ιταλία ούτε τη συμφωνία με την Αίγυπτο. Κάναμε μία επί της αρχής συμφωνία με την Αλβανία για διευθέτηση της εκκρεμότητας η οποία υπάρχει από το 2009-2010, για υπογραφή Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μετά την υπαναχώρηση τότε της Αλβανίας - τη γνωστή ιστορία - αφού, όμως - το τονίζω - η Ελλάδα έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα, άρα, μειώνει σημαντικά το αντικείμενο της διαφοράς μας ως προς την οριοθέτηση της αποκλειστικής ζώνης. Έχουμε συμφωνήσει επί της αρχής με την Αλβανία, ο κ. Δένδιας με τον ομόλογό του και εγώ προσωπικά με τον κ. Ράμα ότι θα είμαστε σε θέση να υπογράψουμε συνυποσχετικό, για να πάμε σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο για την επίλυση αυτής της εκκρεμότητας. Αποδεικνύουμε, λοιπόν, έμπρακτα σε όλες και σε όλους ότι και στις περιπτώσεις, που δεν μπορούμε να λύσουμε τις διαφορές μας, υπογράφοντας μία συμφωνία οριοθέτησης, έχουμε τη δυνατότητα να συμφωνήσουμε τουλάχιστον ότι διαφωνούμε και να προσφύγουμε σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο. Είχατε - φαντάζομαι - τη δυνατότητα να το κάνετε και δεν το κάνατε. Τι άλλο πετύχαμε αυτό το διάστημα; Ενίσχυση όλου του πλέγματος των συμφωνιών, των συμμαχιών της χώρας, σε συνέχεια πρωτοβουλιών, που είχαν αναληφθεί από όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις, ενίσχυση της σχέσης με το Ισραήλ, της σχέσης με την Αίγυπτο, επένδυση στα σχήματα των τριμερών. Τα κάνατε και εσείς, ενισχύθηκαν επί των ημερών μας, αλλά κάναμε και καινούργιες συμμαχίες με σημαντικούς στρατηγικούς παίκτες, τους οποίους, δυστυχώς, είχε παραμελήσει η ελληνική εξωτερική πολιτική, όπως είναι η Σαουδική Αραβία και ειδικά τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Όσον αφορά τις σχέσεις μας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, είπατε κάτι το οποίο είναι εντελώς - μα, εντελώς! - εσφαλμένο. Είπατε επί λέξει ότι μετά την επίσκεψή μου στην Ουάσιγκτον δεν είδατε κανένα αποτέλεσμα ως προς την αλλαγή της στάσης των Ηνωμένων Πολιτειών απέναντι στην Τουρκία, που να στηρίζει τα ελληνικά συμφέροντα. Αλήθεια; Αλήθεια; Μπορεί να είχαμε πάρα πολλές διαφωνίες ύφους, κοσμοθεωρίας - θα έρθω και σε αυτό στη συνέχεια - με τον απερχόμενο Πρόεδρο Τραμπ. Δεν μπορείτε να αμφισβητήσετε, όμως, ότι οι δηλώσεις οι οποίες έγιναν από το State Department και από τον Υπουργό Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, τον κ. Πομπέο, ουδέποτε υπήρξαν τόσο υποστηρικτικές για τις ελληνικές θέσεις όσο το τελευταίο εξάμηνο του περασμένου έτους. Και αυτό προφανώς, δεν έγινε τυχαία, έγινε ως αποτέλεσμα ενεργούς διπλωματικής πίεσης η οποία ασκήθηκε στην Ουάσιγκτον και η οποία κατέληξε - κατέληξε, κύριε Τσίπρα! - και στην επιβολή κυρώσεων. Κυρώσεις επιβλήθηκαν μονομερώς από την αμερικανική κυβέρνηση, ασχέτως του πλαισίου το οποίο είχε συμφωνηθεί σε επίπεδο Κογκρέσου για κυρώσεις οι οποίες θα συμπαρασυρθούν από την ψήφιση του προϋπολογισμού. Αυτά είναι απτά αποτελέσματα ενεργής εξωτερικής πολιτικής. Αναφερθήκατε στη δυνητική στρατηγική συμμαχία με τη Γαλλία και στο ζήτημα των φρεγατών και της διαπραγμάτευσης για την ενίσχυση του ναυτικού. Εσείς, κύριε Τσίπρα, όχι αμυντική συμφωνία με τη Γαλλία δεν μας φέρατε, ούτε καν ανταλλακτικά για τα Μιράζ δεν είχατε φροντίσει να προμηθευτείτε κατά τη διάρκεια της δικής σας πρωθυπουργίας!
…(Δεν ακούστηκε)
Δεν πειράζει! Μην αγανακτείτε τόσο πολύ!
Παρακαλώ, κύριε συνάδελφε!
Έ, δεν είναι αλήθεια, κύριε Πρόεδρε!
Εσείς τα ξέρετε καλά! Εσείς τα ξέρετε πάρα πολύ καλά! [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και εν πάση περιπτώσει, δεν καταλαβαίνω, θα έπρεπε αυτή τη στιγμή για μία σημαντικότατη, ίσως την πιο σημαντική αγορά, την οποία θα κάνει η ελληνική Κυβέρνηση σε επίπεδο οπλικών συστημάτων να μην πορευθούμε με ανταγωνιστικές προσφορές, από τη στιγμή που καλούμαστε να ναυπηγήσουμε καινούργια πλοία; Αυτό εισηγείστε; Αυτό έπρεπε να κάνουμε; Δεν έπρεπε να ψάξουμε, να ρωτήσουμε, να δούμε ποια είναι η καλύτερη…
Τα Rafale…
Τα Rafale είναι διαφορετική περίπτωση, διότι τα Rafale είναι μεταχειρισμένα αεροσκάφη, τα οποία αντικαθιστούν τα Μιράζ 2000-5 και αυτό θα έπρεπε να το ξέρετε!
Παρακαλώ!
Αν εισηγείστε, λοιπόν, αυτό, παρακαλώ να το πείτε.
Απευθείας ανάθεση στις ιδιωτικές εταιρείες ήταν!
Μιλάμε για κάτι που ψηφίστηκε σχεδόν ομόφωνα τώρα!
Απορώ, αν είχατε επιφυλάξεις, γιατί τα ψηφίσατε; Εσείς δεν τα ψηφίσατε; Σταματήστε τη διγλωσσία και την υποκρισία! Τα ψηφίσατε, ναι ή όχι;
Να ξέρουμε γιατί μιλάμε!
Τα ψηφίσατε, λοιπόν, τα Rafale και καλά κάνατε.
Κύριε Ραγκούση, δεν έχετε τον λόγο!
Και καλά κάνατε και τα ψηφίσατε, διότι καταφέραμε με πολύ μεγάλη ταχύτητα να εξοπλίσουμε σημαντικά την Ελληνική Αεροπορία, αντικαθιστώντας παλαιότερα αεροσκάφη και πηγαίνοντας στον μόνο προμηθευτή ο οποίος μπορούσε να μας προσφέρει αυτήν ακριβώς τη λύση. Τώρα, όσον αφορά το τι κάνατε εσείς τα χρόνια που ήσασταν στην αντιπολίτευση, νομίζω ότι σε μεγάλο βαθμό έχει κριθεί από τον ελληνικό λαό εάν πραγματικά ενισχύθηκε συνολικά το κύρος της χώρας, εάν φυλάχθηκαν τα ελληνικά σύνορα, αν η Ελλάδα ήταν ένας αξιόπιστος συνομιλητής στην Ευρώπη, την ίδια στιγμή που ακόμη ήταν δέσμια του τρίτου μνημονίου, για το οποίο εσείς τελικά ήσασταν υπαίτιος που υπεγράφη. Όμως, νομίζω ότι όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν αυτή τη στιγμή. Οι Έλληνες πολίτες έχουν βγάλει τα συμπεράσματά τους, ειδικά στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής για το ποιος μπορεί να τα διαχειριστεί με μεγαλύτερη αξιοπιστία και με μεγαλύτερη υπευθυνότητα. Δεν μπορώ, όμως, να μην κλείσω την τοποθέτησή μου, αφήνοντας αναπάντητη μία φράση την οποία είπατε, προσπαθώντας να κάνετε έναν παραλληλισμό, μεταξύ των επεισοδίων που έγιναν στο Καπιτώλιο και κάποιων διαδηλώσεων, που έγιναν έξω από την ελληνική Βουλή με αφορμή την ψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών, για τις οποίες Πρέσπες θα σας πω ακόμα μία φορά ότι πάρα πολλές φορές από το Βήμα της Βουλής είχα πει ξεκάθαρα ότι εμείς διαφωνούμε με αυτή τη συμφωνία, αλλά άπαξ και ψηφιστεί, είμαστε υποχρεωμένοι να την εφαρμόσουμε. Ήμασταν απολύτως συνεπείς με αυτά τα οποία είπαμε και αυτά κάνουμε αυτή τη στιγμή. Είπατε, όμως, ότι η ομοιότητα με αυτά, που έγιναν στο Καπιτώλιο είχε να κάνει με τις διαδηλώσεις εκείνες που πράγματι είχαν αρκετά γραφικά στοιχεία και ενδεχομένως σε αυτές να είχαν εμφιλοχωρήσει και κάποιοι θύλακες της ακροδεξιάς. Αλήθεια, αυτή είναι η ομοιότητα; Αυτό σας θύμισε αυτό που έγινε στο Καπιτώλιο; Γιατί εμένα μου θύμισε κάτι άλλο; Γιατί όταν είδαμε τις σκηνές που έγιναν στο Καπιτώλιο κανείς στην ελληνική κοινωνία δεν θυμήθηκε το 2018, αλλά το 2011, όταν η «πάνω» και η «κάτω πλατεία» ενώθηκαν σε ένα παραλήρημα αμφισβήτησης της αστικής δημοκρατίας με διχασμό, με βιτριόλι, με κρεμάλες, με συνθήματα περί καψίματος του Κοινοβουλίου και με εσάς στην πρώτη γραμμή ως νέο «καβαλάρη», μιας και σας αρέσουν αυτές οι αναλογίες, του αντισυστημικού κινήματος;
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για να δευτερολογήσω.
Εσείς και το κόμμα σας ήσασταν οι μεγάλοι ωφελημένοι από τον διχασμό της ελληνικής κοινωνίας, εσείς «καβαλήσατε» αυτό ακριβώς το κύμα όχι μόνο του λαϊκισμού, αλλά του τοξικού λόγου, της περίπου κανονικοποίησης της βίας και του τρόπου κατασυκοφάντησης των πολιτικών σας αντιπάλων. Η «πάνω» και η «κάτω πλατεία» ενώθηκαν πολιτικά το 2015 και σας έφεραν στην εξουσία και γι' αυτό και κυβερνήσατε με τον κ. Καμμένο, χωρίς καμμία απολύτως δυσκολία.
Έχει ζητήσει τον λόγο που δικαιούται η κ. Παπαρήγα.
Κύριε Πρόεδρε, έχω ζητήσει τον λόγο.
Δεν το πρόσεξα. Ζητήσατε να απαντήσετε, κύριε Τσίπρα;
Ναι, κύριε Πρόεδρε.
Ο κ. Τσίπρας δικαιούται να δευτερολογήσει. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, φαντάζομαι ότι από εδώ θα μιλήσω με τη μάσκα, γιατί δεν ξέρω αν είναι απολύτως υγειονομικά ασφαλές να τη βγάλω. Κύριε Μητσοτάκη, προφανώς για την οικονομία του χρόνου δεν θα απαντήσω σε όλα όσα είπατε, δεν θα ανοίξω μια μεγάλη συζήτηση για τα εξοπλιστικά. Ωστόσο, είναι μία συζήτηση που θα γίνει το επόμενο διάστημα, διότι, πράγματι, βλέπω ότι κάνετε επιλογές οι οποίες θα φέρουν τα θέματα αυτά σε συζήτηση στη Βουλή. Το μόνο που θέλω να σας πω για τα εξοπλιστικά είναι ότι μας παραδώσατε - η παράταξή σας, όχι εσείς - μία χώρα χρεοκοπημένη με πολύ λιγοστές δυνατότητες για να μπορέσουμε να συντηρήσουμε τα οπλικά συστήματα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Παρ' όλα αυτά, αξίζει τον κόπο να ρωτήσετε ανθρώπους που είναι και σήμερα στην Κυβέρνησή σας, τότε ήταν στην ηγεσία των Όπλων, αν η Κυβέρνησή μας έκανε ή δεν έκανε αυτά που έπρεπε για να συντηρήσουμε τα οπλικά συστήματα, για να έχουμε έτοιμο το αξιοπόλεμο των Ενόπλων Δυνάμεων, την προετοιμασία τους και την αποτρεπτική τους δυνατότητα. Έρχομαι, όμως, σε κάποια που, κατά την άποψή μου, θεωρώ ότι είναι κρίσιμο να απαντηθούν. Πρώτα απ' όλα μου έκανε τρομακτική εντύπωση αυτό που είπατε σε σχόλιό μου για τις αρνητικές δηλώσεις σχεδόν όλων των κορυφαίων στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, σε σχέση με τη διακηρυγμένη πρόθεσή μας να προχωρήσουμε στην επέκταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο με νόμο, όπως εγώ είχα πει σχεδόν από την πρώτη στιγμή που ανέλαβα ως Πρωθυπουργός και το Υπουργείο Εξωτερικών τότε, αν θυμάστε, σε μια επιλογή ειδικού σκοπού, αν θέλετε, που αφορούσε την υλοποίηση και την ψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών. Όλα τα πρωτοκλασάτα στελέχη σας τότε είχαν βγει απέναντι. Και εσείς λέτε τώρα «εγώ δεν το είπα». Και μου κάνει τρομακτική εντύπωση αυτό. Διαχωρίζετε τη θέση σας με πολύ μεγάλη ευκολία από τους τομεάρχες σας. Διαχωρίζετε τον εαυτό σας από τα στελέχη του κόμματός σας, λες και δεν ήσασταν Πρόεδρος του Κόμματος τότε ή συνειδητά τους αφήνατε να τα λένε, ενώ εσείς είχατε άλλη άποψη. Και πολύ φοβάμαι ότι όταν αυτό το λέει ο Πρωθυπουργός από το Βήμα, από το πρωθυπουργικό έδρανο για στελέχη του, που και σήμερα είναι Υπουργοί, οι περισσότεροι από αυτούς, το ίδιο θα πράξει και στο μέλλον όχι για τα στελέχη του, αλλά για τους Υπουργούς του. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Θα τους αφήνει να εκτίθενται με δηλώσεις, είτε για στρατηγικές είτε για επιλογές, που ξέρει ότι δεν έχουν βάση, δεν έχουν έρεισμα και την τελευταία στιγμή ο ίδιος θα βγει και θα πει «εγώ δεν το είπα, εγώ είπα άλλα». Αυτό δεν είναι στάση ηγετικής ευθύνης όχι Πρωθυπουργού, αλλά ούτε Αρχηγού κόμματος που μετά βίας έχει πάρει 3% και έχει μπει στη Βουλή. Και σας παρακαλώ, κύριε Μητσοτάκη, να αναλάβετε επιτέλους τις ευθύνες σας. Δεν ξέρω αν το έχετε συνειδητοποιήσει, αλλά δεν μπορείτε να λέτε τέτοια πράγματα. Επαναλαμβάνω, από τη θέση του Πρωθυπουργού δεν μπορείτε να λέτε τέτοια πράγματα. Και θα αποκαταστήσω την αλήθεια, διότι έχει και μια ιστορική αξία. Όταν, κύριε Μητσοτάκη, ανέλαβα και Υπουργός Εξωτερικών, με ενημέρωσε ο κ. Κοτζιάς για μία προετοιμασία που υπήρχε. Γνώριζα, βεβαίως, γιατί είχαμε κουβεντιάσει, ήταν στρατηγική μας. Αναφέρομαι στην προετοιμασία για το κλείσιμο των κόλπων και την επέκταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο, μία προετοιμασία πάνω στην οποία στηρίχθηκε και η δική σας Κυβέρνηση για να παρουσιάσει το προεδρικό διάταγμα, κάτι που παραδέχθηκε χθες στην ομιλία του, αν δεν κάνω λάθος, και ο κ. Δένδιας. Όταν, λοιπόν, ενημερώθηκα ότι έχει έτοιμο προεδρικό διάταγμα, επιφυλάχθηκα να τοποθετηθώ επ' αυτού. Όμως, ως όφειλα, στις δηλώσεις που έγιναν κατά την παράδοση - παραλαβή, επαίνεσα το έργο του με απόλυτη ειλικρίνεια και το έργο ειδικά, που αφορούσε στην προετοιμασία όλων εκείνων των απαραίτητων διαδικασιών για την επέκταση προς δυσμάς στα δώδεκα ναυτικά μίλια.
Και τι κάνατε μετά;
Θα σας πω τι έκανα μετά, κύριε Μητσοτάκη, όπως θα σας πω και τι κάνατε εσείς μετά. Ενημερώθηκα, όπως φαντάζομαι κάνει και ο σημερινός Υπουργός Εξωτερικών και πρέπει να κάνει και κάθε επικεφαλής της διπλωματίας, που βρίσκεται σε αυτή τη θέση, από τους διπλωμάτες στο Υπουργείο Εξωτερικών, όπως και από τους ανθρώπους οι οποίοι έχουν τη γνώση των νομικών και της ερμηνείας του Συντάγματος. Ενημερώθηκα ότι το άρθρο 27 του Συντάγματος, αν δεν κάνω λάθος, προβλέπει ρητώς ότι η διεύρυνση των ορίων της επικράτειας μπορεί να γίνει μόνο μετά από ψήφιση νόμου και μάλιστα από εκατόν πενήντα έναν Βουλευτές. Ενημερώθηκα, επίσης, ότι κανένα προεδρικό διάταγμα…
…(δεν ακούστηκε)
Θέλετε να πείτε για ποιον λόγο. Θα μας πείτε αργότερα για ποιον λόγο, αν έχετε ένσταση ως προς αυτό. Ενημερώθηκα, επίσης, ότι κανένα προεδρικό διάταγμα δεν μπορεί να προχωρήσει, γιατί είναι κανονιστική διάταξη και πρέπει να περάσει από το Ε΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας, και πρέπει να περάσει από υπουργικό συμβούλιο σε ό,τι αφορά την επέκταση επικράτειας και μετά να πάει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Συνεπώς, λίγες μέρες μετά, βγήκα με ευθύνη και ανακοίνωσα ότι αυτή η πολιτική επιλογή θα προχωρήσει με νόμο και έδωσα εντολή στον Αναπληρωτή Υπουργό Εξωτερικών τότε, τον κ. Κατρούγκαλο, να ετοιμάσει τον σχετικό νόμο. Και πράγματι ο Αναπληρωτής Υπουργός ετοίμαζε τον νόμο και του ζήτησα να πάει στο Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής και να ενημερώσει τα κόμματα για τον νόμο αυτό. Ξέρετε ποια ήταν η απάντηση, που έλαβε τότε από τον εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας στο ΕΣΕΠ, τον κ. Κουμουτσάκο; Μην τολμήσετε και το φέρετε και δεσμεύσετε τη χώρα σε προεκλογική περίοδο. Αυτή ήταν η απάντηση και ήταν τέλη Φλεβάρη του 2019. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και έρχομαι τώρα στην ουσία, γιατί η ουσία είναι που έχει σημασία. Τέτοιου είδους πολιτικές παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες, κύριε Μητσοτάκη, που έχουν μείζονα σημασία για την εξωτερική μας πολιτική, για τη στρατηγική της χώρας προϋποθέτουν και ένα κλίμα, αυτονόητο θα έλεγα εγώ, πολιτικής συνεννόησης, ομόνοιας και ομοψυχίας. Το αυτονόητο, αυτό σας κατηγορώ ότι εσείς με ευθύνη και με επιλογή δεν δώσατε στην Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Δυο καρπούζια σε μία μασχάλη προφανώς και δεν χωράνε! Όταν, λοιπόν, εμείς έπρεπε να έρθουμε σε συνεννόηση και σε συμφωνία με την αξιωματική αντιπολίτευση - όπως κάνουμε εμείς σήμερα εδώ παρά τις τεράστιες διαφωνίες που έχουμε σε μία σειρά από ζητήματα, αλλά ψηφίζουμε - αντί να παράσχετε αυτή τη συναίνεση, εσείς βγαίνατε με δηλώσεις προκλητικές δεξιά και αριστερά και λέγατε «Μην τολμήσετε να το φέρετε, γιατί διχάζετε τη χώρα». Δεν το λέγατε, μάλιστα, μόνο εσείς. Θυμάμαι και άρθρα του κατά τα άλλα εξαιρετικά καταρτισμένου σε θέματα εξωτερικής πολιτικής κ. Βενιζέλου που τότε εκπροσωπούσε το Κίνημα Αλλαγής στο «ΒΗΜΑ», στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», που δημιουργούσαν ένα κλίμα τοξικό για ένα ζήτημα που θα έπρεπε να είχε λυθεί με μία στοιχειώδη συνεννόηση ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις. Αυτό κάνατε και γι' αυτό σας κατηγορώ, κύριε Μητσοτάκη. Σας κατηγορώ ότι συνειδητά το κάνατε. Και σήμερα βγαίνετε απλά να μας πείτε «Δεν τα είπα εγώ. Τα έλεγαν τα στελέχη μου». Όταν, λοιπόν, βγαίναμε μέσα από μία πολύ δύσκολη για το πολιτικό σύστημα περιπέτεια, που ήταν η ψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών, την οποία σήμερα εσείς όχι μόνο τηρείτε, αλλά και τιμάτε, κατά δηλώσεις στελεχών σας, κάνοντας στροφή 180 μοιρών, φαντάζεστε πόσο δύσκολο ήταν για μία κυβέρνηση να θέλει και να επιμείνει στις εκατόν πενήντα μία ψήφους. Όμως και αυτό ήμασταν αποφασισμένοι να το κάνουμε, διότι ήταν το ορθό για τη χώρα σε μία χρονικότητα, που εμείς είχαμε επιλέξει να είναι έξω από το προεκλογικό κλίμα τότε, καθώς ήταν και οι επικείμενες ευρωπαϊκές εκλογές. Και κλείνω με ένα θέμα, που κατά τη γνώμη μου έχει ένα ενδιαφέρον, κύριε Μητσοτάκη. Είπατε ότι κακώς συνέκρινα τα επεισόδια στο Καπιτώλιο στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής με όσα συνέβησαν εδώ, με το οργανωμένο σχέδιο δηλαδή εισόδου μέσα στην Ολομέλεια - είναι εδώ, αν δεν κάνω λάθος και ο τότε Πρόεδρος Νίκος Βούτσης, ο οποίος γνωρίζει και λεπτομέρειες γι' αυτό το οργανωμένο σχέδιο - για να κρεμάσουν σε κρεμάλες τους προδότες που θα ψήφιζαν τη συμφωνία. Θα σας πω το εξής, κύριε Μητσοτάκη: Εσείς είπατε ότι δεν είναι το 2018, αλλά είναι το 2011. Το κοινό χαρακτηριστικό των επεισοδίων στο Καπιτώλιο μ' αυτά, που συνέβησαν έξω από την ελληνική Βουλή το 2018- ήταν Γενάρης του 2019, αν δεν κάνω λάθος…
Δύο φορές, το 2018 και το 2019.
Και το 2018 και το 2019, δύο φορές. Το κοινό σημείο, λοιπόν, του Καπιτωλίου με την απόπειρα εισόδου στη Βουλή κατά τη διάρκεια συζήτησης ή ψήφισης της Συμφωνίας των Πρεσπών είναι ότι ακροδεξιοί ήταν εκεί, ακροδεξιοί ήταν κι εδώ, κύριε Μητσοτάκη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Το δε κοινό σημείο της πάνω πλατείας του 2011 με τα επεισόδια το 2018 και το 2019 έξω από τη Βουλή είναι ότι και στις δύο περιπτώσεις το κόμμα σας, κύριε Μητσοτάκη, η Νέα Δημοκρατία, ήταν στα συλλαλητήρια. Το 2011 ήταν Πρόεδρός σας ο κ. Σαμαράς, αν δεν κάνω λάθος και η Νέα Δημοκρατία τότε απέναντι στην Κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου είχε τη στάση όχι μόνο του Ζαππείου - αυτό είναι μία πολιτική θέση, προγραμματική - αλλά της στήριξης εκείνων των συλλαλητηρίων. Άρα, λοιπόν, κύριε Μητσοτάκη, μη μας κουνάτε το δάχτυλο. Μη μας κάνετε τον αθώο του αίματος. Εκτός αν για όλα ισχύει το: «Δεν τα είπα εγώ. Τα είπαν τα στελέχη μας και εγώ είμαι εκτός κάδρου»! Αυτά είναι τα κοινά σημεία, κύριε Μητσοτάκη και καλό είναι να τα λέμε και να τα θυμόμαστε ορισμένες φορές.
Τον λόγο έχει τώρα για την απάντησή του ο κύριος Πρωθυπουργός.
Για δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε Πρωθυπουργέ, έχετε τον λόγο για ελάχιστα λεπτά.
Αν κατάλαβα καλά απ' αυτά τα οποία είπατε, κύριε Τσίπρα, όταν αναλάβατε το Υπουργείο Εξωτερικών αντιληφθήκατε - τότε σας ενημέρωσαν οι υπηρεσιακοί για το τι λέει το Σύνταγμα - ότι έπρεπε όντως η επέκταση των χωρικών υδάτων να γίνει με νόμο, πλην όμως αυτή απαιτούσε ως προαπαιτούμενο ένα προεδρικό διάταγμα, το οποίο θα έκλεινε κόλπους και θα όριζε γραμμές βάσης. Το ερώτημα είναι πολύ συγκεκριμένο: Στείλατε ποτέ τέτοιο προεδρικό διάταγμα στο Συμβούλιο της Επικρατείας; Κάνατε τη σχετική προετοιμασία;
Στον νόμο…
Όμως, εσείς είπατε κάτι άλλο. Είπατε: «Δεν είχαμε χρόνο. Ήταν προεκλογική περίοδος. Διαφωνούσε η αντιπολίτευση». Είπατε με άλλα λόγια - αυτό κατάλαβα τουλάχιστον - ότι για μία τέτοια σημαντική εθνική πρωτοβουλία έπρεπε να υπάρχει η συναίνεση της αντιπολίτευσης, αλλιώς δεν μπορούσατε να το κάνετε. Αυτό δεν είπατε; Αυτό κατάλαβα εγώ τουλάχιστον. Φαντάζομαι ότι αυτό κατάλαβαν και οι υπόλοιποι συνάδελφοι. Έχω, λοιπόν, επ' αυτού δύο ερωτήματα. Το πρώτο είναι ότι αν θεωρούσατε ότι είναι τόσο σημαντικό, γιατί δεν επικοινωνούσατε απευθείας μαζί μου - φαντάζομαι ότι για κάτι τέτοιο είχαμε τη δυνατότητα, είχαμε μιλήσει αρκετές φορές - για να ζητήσετε τη στήριξη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης; Δεν το κάνατε ποτέ! Όμως, το πιο ενδιαφέρον είναι το εξής: Γιατί αυτή τη συναίνεση δεν την επιδιώξατε για τη Συμφωνία των Πρεσπών; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δηλαδή, τη Συμφωνία των Πρεσπών θα την περνούσατε και θα εμφανιζόσασταν ως ο μεγάλος πρωτεργάτης - αρχιτέκτονας της βαλκανικής εξωτερικής πολιτικής, όπου περίπου στο δικό σας το μυαλό ήταν μία αφορμή για να διχάσετε τη Νέα Δημοκρατία. Και όταν αντιληφθήκατε ότι αυτό το εγχείρημα δεν σας βγήκε πολιτικά, αποφασίσατε να προχωρήσετε μόνος σας. Κατάλαβα καλά, λοιπόν, ότι στη Συμφωνία των Πρεσπών για ένα θέμα πολύ πιο ευαίσθητο εθνικά ως προς τον τρόπο που το βίωνε η ελληνική κοινωνία επιλέξατε να προχωρήσετε μόνος σας, αλλά για την επέκταση των χωρικών υδάτων δεν προχωρήσατε, διότι δεν διασφαλίζονταν οι συνθήκες γιατί δήθεν ήμασταν σε προεκλογική περίοδο. Εξ όσων γνωρίζω είχατε πολλούς μήνες στη διάθεσή σας πριν πάρετε την απόφαση να πάτε σε εκλογές μετά την παταγώδη αποτυχία σας στις ευρωεκλογές του 2019. Εν πάση περιπτώσει, εξακολουθεί να υπάρχει η ευθεία τοποθέτηση του κ. Κοτζιά ότι επιλέξατε να μην το κάνετε, διότι φοβηθήκατε όχι τις αντιδράσεις της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, αλλά τις αντιδράσεις της Τουρκίας. Τα λέω όλα αυτά, διότι καθώς προχωράμε μπροστά είναι καλό να υπάρχει μία πλήρης ιστορική αποτύπωση της πραγματικότητας. Και η πραγματικότητα και η ιστορία θα γράψει ότι εξωτερική πολιτική μόνο με προθέσεις δεν γίνεται. Οι προθέσεις δεν φτάνουν. Ήσασταν Υπουργός ο ίδιος - ο Πρωθυπουργός έρχεται και αναλαμβάνει το Υπουργείο Εξωτερικών - και παρά ταύτα δεν προχωρήσατε. Κι έπρεπε να έρθει αυτή η Κυβέρνηση να ολοκληρώσει και αυτή την εκκρεμότητα. Φαντάζομαι ότι και αυτό εντάσσεται στο συνολικό κεφάλαιο το οποίο χαρακτηρίζει τη διακυβέρνησή σας «Θέλαμε, αλλά τι να κάνουμε; Και εδώ δεν προφτάσαμε».
Ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο, παρακαλώ.
Έχει ζητήσει τον λόγο για τη δευτερολογία της η κ. Γεννηματά ως Πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής. Ορίστε, κυρία Γεννηματά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υφυπουργέ, ήρθατε και μας είπατε σήμερα ότι μεγαλώσατε την Ελλάδα και αναρωτηθήκατε γιατί καμμία άλλη κυβέρνηση μέχρι σήμερα δεν το έπραξε αυτό. Σας προτείνω, επειδή έχουμε επιδείξει πολύ μεγάλη σοβαρότητα και υπευθυνότητα σε αυτή την Αίθουσα ιδιαίτερα στα εθνικά θέματα, να χαμηλώσετε λίγο τους τόνους, γιατί όλοι γνωρίζουμε μέσα και έξω από αυτή την Αίθουσα ότι δεν αποτέλεσε ποτέ μέχρι σήμερα επιλογή των ελληνικών κυβερνήσεων η τμηματική επέκταση των χωρικών μας υδάτων και ότι αυτό συμβαίνει ακριβώς επειδή έχουν αλλάξει οι συνθήκες, επειδή διαβάστηκαν με καθυστέρηση οι συνθήκες από την Κυβέρνησή σας και αναγκαστήκαμε να προχωρήσουμε σε αυτή την επιλογή που σήμερα, πράγματι, όλοι στηρίζουμε διότι όλοι αντιλαμβανόμαστε σε αυτή την Αίθουσα ότι στηρίζουν τα εθνικά μας συμφέροντα. Θα έλεγα, λοιπόν, να διαβάσετε καλύτερα το κλίμα που υπάρχει από όλες τις πολιτικές δυνάμεις και να κατεβάσετε λίγο τους τόνους της θριαμβολογίας. Μας χρεώσατε, μάλιστα, ότι ανεβάσαμε τους τόνους της αντιπολίτευσης και αυτό μειώνει τελικά τη σημασία αυτού που σήμερα ψηφίζεται στην Αίθουσα αυτή. Δυστυχώς, θέλω να σας πω, κύριε Πρωθυπουργέ, ότι εσείς μόνος σας μειώνετε τη σημασία αυτής της επιλογής, γιατί δεν την κάνετε ολοκληρωμένη. Δεν φτάνει που αναγκαστήκατε να αντιδράσετε με καθυστέρηση, όπως σας είπα πριν, αλλά ενώ έχετε τη δυνατότητα αφού υπάρχει η συμφωνία με την Αίγυπτο να μας έχετε φέρει σήμερα μία ολοκληρωμένη ρύθμιση που θα αφορούσε και την περιοχή γύρω από την Κρήτη και τη συμφωνία της Αιγύπτου, δεν το κάνετε αυτό. Καθυστερείτε και είναι μπροστά σας το ξεκίνημα των διερευνητικών. Σας ρώτησα, λοιπόν, με πολύ μεγάλη προσοχή αν προτίθεστε να κάνετε το επόμενο βήμα και αν υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα εν όψει των διερευνητικών. Επιλέξατε να μην απαντήσετε. Η ερώτηση, όμως, παραμένει στον τραπέζι. Σας έθεσα το πολύ σοβαρό ζήτημα, που αφορά στην πίεση που πρέπει να ασκηθεί στην Τουρκία για να δεχθεί επιτέλους στο εσωτερικό της να ενσωματώσει το Δίκαιο της Θάλασσας για να μπορεί να υπάρχει μία σοβαρή βάση για τη συζήτηση, για να καταλήξουμε με αξιώσεις - γιατί υπάρχουν αυτή τη στιγμή οι προϋποθέσεις - και να μη χρεωθεί η χώρα μας - γιατί υπάρχει αυτός ο κίνδυνος στον σχεδιασμό της Τουρκίας - πιθανά μια αποτυχία αυτών των συνομιλιών. Ούτε για αυτό μου είπατε τίποτα. Ίσως μετά από δέκα μήνες, όπως πράξατε για την πανδημία, σκεφτείτε, ζυμώσετε στο μυαλό σας όλες αυτές τις προτάσεις μας και επανέλθετε για να μας πείτε ότι έχουμε δίκιο και έχουμε ξανά επεξεργασμένες προτάσεις και για τα εθνικά θέματα. Επίσης, δεν μας δώσατε καμμία απάντηση για το ποια είναι η στάση σας και πώς πρόκειται να αντιμετωπίσετε τα θέματα, που ανοίγονται μπροστά μας σε σχέση με τη διευθέτηση του κυπριακού ζητήματος. Περιμένουμε και για αυτό να δούμε τι θα κάνετε. Τέλος, θέλω να κλείσω με το εξής. Η δημαγωγία και ο λαϊκισμός του 2011 με το αντιμνημόνιο φούντωσε όλο αυτό το κύμα της οργής και η χώρα το πλήρωσε πάρα πολύ ακριβά. Πρωτοστάτησαν τότε δυνάμεις όπως η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μπορείτε σήμερα να κάνετε κριτική, αν δεν κάνετε αυτοκριτική, κύριε Πρωθυπουργέ. Θα έπρεπε σήμερα να αναρωτηθούμε όλοι, ιδιαίτερα καθώς καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε την πανδημία, πού θα βρισκόταν η χώρα, αν δεν υπήρχε η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να βάλει πλάτη και να κρατήσει τη χώρα αυτή μακριά από τη χρεοκοπία και την έξοδό της από την Ευρώπη και την ευρωζώνη. Σας ευχαριστώ.
Έχει ζητήσει και ο κ. Βελόπουλος τον λόγο για μια σύντομη δευτερολογία, από ό,τι αντιλαμβάνομαι. Ορίστε, κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρωθυπουργέ, ανέμενα να ενημερωθείτε από το Υπουργείο Εξωτερικών ή από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας για να μας πείτε γι' αυτό που ρώτησα για τις βάσεις. Δεν μας είπατε: Ισχύει ή δεν ισχύει αυτή η είδηση; Δίπλα σας είναι. Μπορείτε να ρωτήσετε και τον κ. Παναγιωτόπουλο. Επίσης, δεν μου απαντήσατε αν ικανοποιείστε από τις δηλώσεις του Αποστολίδη. Εγώ δεν ήρθα εδώ απλώς να πω την άποψή μου και να φύγουμε. Να μου πείτε: Ικανοποιείστε με τις απόψεις Αποστολίδη, αυτά που είπε στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» και στον «ΣΚΑΪ»; Αυτό για να ξέρουμε με ποιον έχουμε να κάνουμε, γιατί εγώ πιστεύω εσάς. Πιστεύω ότι αυτό που είπε ο κ. Δένδιας, ότι κανείς Πρωθυπουργός δεν θα συζητήσει τίποτα περισσότερο αυτό είναι και το πρέπον και αυτό θα γίνει. Όμως, απαντήστε μας: Πώς θέλετε έναν τύπο, έναν άνθρωπο, πρώην πρεσβευτή, ο οποίος λέει άλλα πράγματα από εσάς, να εκπροσωπήσει τη χώρα μας; Υπάρχει αντιφατικότητα. Διακρίνω, επίσης, μια κομματική υποκρισία εδώ μέσα, διότι ακόμα και σε όσα συμφωνούμε βρίσκουμε σήμερα να διαφωνούμε και να κονταροχτυπιόμαστε για το κομματικό μας πελατολόγιο. Δύο πράγματα: Αν ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Τσίπρας, ο Πρωθυπουργός και ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως, θέλουν πραγματικά να ρίξουν φως σε άγνωστες πτυχές των Σκοπίων, ο Πρόεδρος της Βουλής έχει μία εξεταστική στο συρτάρι του εδώ και μήνες. Ας τη φέρει εδώ, να δούμε τι έγινε με τον Κοτζιά και για ποιον λόγο βιάστηκε τότε η κυβέρνηση να υπογράψει την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών, να δούμε τι έγινε. Ας αφήσουμε, λοιπόν, το χθες. Πραγματικά, το λέω αυτό, γιατί υποκριτικά ψάχνετε τι έγινε το 2010 και το 2011. Ήμουν και εγώ εδώ, κύριε Τσίπρα και το 2011 και αργότερα, αλλά αυτό που διακρίνω εδώ μέσα είναι ότι απευθυνόμαστε με όρους παρελθόντος για το μέλλον του τόπου. Ας αφήσουμε, λοιπόν, το παρελθόν, ας κοιτάξουμε τις επόμενες γενιές και όχι τα ποσοστά στις επόμενες εκλογές. Κλείνω, λέγοντας το εξής: Έχουμε μια κοινωνία, κύριε Πρωθυπουργέ, η οποία στενάζει. Έχουμε μια κοινωνία η οποία είναι σε πλήρη δυστυχία. Ας τους δώσουμε λίγο χαμόγελο. Ας κοιτάξουμε να κάνουμε ο καθένας προτάσεις για την οικονομία και να τις υλοποιήσετε. Σας έχουμε κάνει πάρα πολλές. Όμως, περιμένω και από την Κυβέρνησή σας πραγματικά να μη ζει εκτός κοινωνίας. Ας αφήσουμε τις ψευτοκόντρες μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Δημοκρατίας, γιατί, αν θέλετε την πραγματικότητα, θα σας την πω τώρα. Και οι δυο συμφωνείτε ότι δεν πρέπει να ανοίξετε τον φάκελο της Συμφωνίας των Πρεσπών, γιατί και οι δυο έχετε ενοχές για το έγκλημα που έγινε. Ανοίξτε, λοιπόν, κύριε Πρωθυπουργέ, τον φάκελο να δούμε τι θα γίνει. Και κάτι τελευταίο: Κύριε Πρωθυπουργέ, κύριε Δένδια, αλιευτικές ζώνες. Τελειώνει τον Μάρτιο. Από εκεί και πέρα θα πληρώνουμε και πρόστιμα. Θα κάνετε τις αλιευτικές ζώνες, κύριε Πρωθυπουργέ, ναι ή όχι, για να τελειώνει η ιστορία; Διότι η καταληκτική ημερομηνία είναι Μάρτιος του 2021. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Μετά την ολοκλήρωση των τοποθετήσεων του Πρωθυπουργού και των Αρχηγών, επανερχόμεθα στη ροή της συζητήσεως. Έχει ζητήσει τον λόγο, όπως δικαιούται, η κ. Παπαρήγα, Βουλευτής Επικρατείας του Κομμουνιστικού Κόμματος. Μετά είναι ο κ. Δρίτσας και μετά ο κ. Βολουδάκης.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο επί προσωπικού.
Σας έχω πει, κύριε Μπογδάνο, ότι δεν υπάρχει θέμα προσωπικό.
Κύριε Πρόεδρε, υπάρχει. Με τοποθέτησε κάπου όπου δεν είμαι. Θα ήθελα και μόνο για τα Πρακτικά…
Όχι, δεν σημαίνει ότι…
…να μου δοθεί η δυνατότητα να πάρω τον λόγο.
Ακούστε με, κύριε Μπογδάνο, σας παρακαλώ.
Είναι προσωπικό.
Ακούστε, σας παρακαλώ. Δεν σας έχω δώσει τον λόγο. Πρέπει να καταλάβετε, επειδή είστε νέος Βουλευτής, ότι δεν είναι προσωπικό με ό,τι διαφωνούμε. Δεν αρκεί να διαφωνείς με κάτι για να τεθεί θέμα προσωπικό. Καταλάβατε;
Αφορά το πού ήμουν.
Άρα, δεν υπάρχει θέμα προσωπικό. Έληξε το θέμα. Δεν έχετε τον λόγο. Ελάτε, κυρία Παπαρήγα, να λάβετε τον λόγο.
Ναι, αλλά δεν μπορώ να μιλάω με υπόκρουση Μπογδάνου.
Δεν έχετε τον λόγο, κύριε Μπογδάνο. Έχω το δικαίωμα να κρίνω αν είναι προσωπικό. Σας εξήγησα ότι δεν υπάρχει προσωπικό.
Έχω το δικαίωμα να διαμαρτύρομαι! Είναι προσωπικό!
Καλά κάνετε, αλλά έχει ήδη δώσει τον λόγο.
Δεν είναι προσωπικό. Σας παρακαλώ, κύριε Παφίλη! Δεν χρειάζονται περισσότερες εξηγήσεις Ορίστε, κυρία Παπαρήγα, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, δεν μπορώ να μιλάω με υπόκρουση Μπογδάνου.
Παύω, κυρία Παπαρήγα. Αυτό ήθελα να πω και δεν συνεχίζω.
Ας αναρωτηθούμε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αν είναι δόκιμος πολιτικός όρος αυτό που ο Πρωθυπουργός μία και δυο και τρεις φορές έχει πει ότι «μεγαλώνουμε την Ελλάδα», όταν φέρνει ένα νομοσχέδιο η Κυβέρνηση σύμφωνα με το οποίο λέει ότι κατοχυρώνει 100% την άσκηση του δικαιώματος να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη μέχρι τα δώδεκα ναυτικά μίλια. Δεν είναι και τόσο δόκιμος ο όρος. Προσέξτε. Ο εθνικισμός και ο κοσμοπολιτισμός αντάμα πάνε και προσέξτε, κατά τη γνώμη μας. Θεωρούμε ότι αποπροσανατολίζει εν πολλοίς ο καβγάς, που γίνεται ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Δημοκρατία ποιος είχε πρώτος την πρωτοβουλία να προετοιμάσει ένα σχέδιο νόμου για την περιοχή του Ιονίου, για τη συμφωνία με την Αλβανία, την Ιταλία κ.λπ., για την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα, αν το ξεκίνησε ο ΣΥΡΙΖΑ ή την πραγματική πρωτοβουλία την είχε η Νέα Δημοκρατία και όχι μόνο γιατί είναι ενάμισης χρόνος διαφορά και ίσως δεν έχει σημασία. Αυτό, όμως, που είναι βέβαιο είναι ότι και τα δύο κόμματα επιδιώξατε να κάνετε αυτό το πράγμα, ξεκινώντας από μια κοινή παραδοχή - βεβαίως, έπαιξε ρόλο και η αυξημένη τουρκική επιθετικότητα - ότι η Ελλάδα με τις αποφάσεις της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και στη συνέχεια, της Νέας Δημοκρατίας, έδωσε τα πάντα προκειμένου να γίνει η γεωστρατηγική αναβάθμιση της Ελλάδας στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και με τη συμφωνία ιδιαίτερα με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Μετατράπηκε η Ελλάδα σε ένα μεγάλο επιθετικό, κυριολεκτικά, προγεφύρωμα, με δεκατρείς τότε και τώρα αυξημένες σημερινές αποστολές που στρέφονται κατά των λαών της περιοχής και επομένως, κλείνετε το μάτι σε αυτούς που μέχρι τώρα αρνούνταν αυτό το δικαίωμα στην Ελλάδα μήπως ως αντάλλαγμα μπορείτε να πάρετε την επισφράγιση του δικαιώματος για τα δώδεκα ναυτικά μίλια κ.λπ., κ.λπ., κ.λπ.. Διότι και η Τουρκία, βεβαίως, βάζει και πάρα πολλά άλλα απαράδεκτα ζητήματα. Ένα ζήτημα ήταν αυτό, η γεωστρατηγική αναβάθμιση της Ελλάδας, που, για μας, είναι απολύτως επικίνδυνη για τον ελληνικό λαό και όχι μόνο για τον ελληνικό λαό, αλλά και για τους γειτονικούς λαούς. Δεύτερο στοιχείο. Λόγω της δεκάχρονης καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, της αναιμικής ανάπτυξης που προβλεπόταν από το 2018 και της νέας κρίσης που θα ερχόταν, αλλά και με την επενέργεια της πανδημίας, μαίνεται κυριολεκτικά ο πόλεμος για τον ενεργειακό πλούτο της ανατολικής Μεσογείου και ευρύτερα. Και σε αυτό τον πόλεμο δεν συμμετέχουν οι συνήθεις ύποπτοι που ήταν πριν από είκοσι, τριάντα χρόνια. Εδώ έως ένα βαθμό κρίνεται η πρωτοκαθεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών απέναντι στην Κίνα, αντίπαλος είναι η Ρωσία. Επίσης, έχουμε αντιθέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντιθέσεις μέσα στο ΝΑΤΟ και γι' αυτά τα ζητήματα. Σκεφτήκατε και τα δυο κόμματα ότι «εμείς εδώ ό,τι μας είπαν οι σύμμαχοί μας - όχι μόνο οι σύμμαχοί μας, αλλά και επιχειρηματικοί όμιλοι στην Ελλάδα, η αστική τάξη της Ελλάδας - αυτά τα κάναμε και με το παραπάνω και είμαστε διατεθειμένοι να δώσουμε και άλλα, και άλλα». Φτάνουμε τώρα μέχρι το Μάλι, τον Περσικό Κόλπο κ.λπ.. Μήπως ήρθε τώρα η ευκαιρία να κατοχυρώσουμε δικαιώματα τα οποία έχει κατοχυρώσει το Διεθνές Δίκαιο, ας πούμε, της Θάλασσας, από το 1982 και το 1994 ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών κ.λπ.. Βρήκατε αυτή την ευκαιρία να αξιοποιήσετε ως αιθεροβάμονες και τα δυο κόμματα τη δυσχέρεια των σχέσεων ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Τουρκία και κάθε φορά κρεμόσαστε από το τι θα πει ο Τράμπ και τι θα πει ο Πομπέο. Τώρα είσαστε κρεμασμένοι από το στόμα του νέου Προέδρου, του Μπάιντεν και του καινούριου Υπουργού Εξωτερικών του, που σημειωτέον έκανε σήμερα δήλωση, προκειμένου τι; Να κατοχυρώσετε δικαιώματα κυριαρχικά στο Αιγαίο αλλά και επίσης να μεγαλώσει η δυνατότητα κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων, να αντιμετωπίσετε προβλήματα της κρίσης. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ]] Μα, κοιτάξτε να δείτε: Φέρτε μου μια δήλωση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, που μιλάνε για τα δικαιώματα τα κυριαρχικά και αναγνωρίζονται κυριαρχικά δικαιώματα στην Ελλάδα. Το πολύ - πολύ να επικρίνουν με μία γλυκανάλατη γλώσσα κάποιες ενέργειες της Τουρκίας. Γι' αυτούς το πρόβλημά τους είναι το εξής: Αντιτίθενται με την Τουρκία γιατί γλυκοκοιτάζει και εκβιάζει τις Ηνωμένες Πολιτείες με τη συμμαχία της Ρωσίας που δεν έχει καμμία σχέση με τη Σοβιετική Ένωση, είναι μια καθαρά καπιταλιστική, περιφερειακή, σημαντική και με ευρύτερη σημασία δύναμη. Αυτό είναι το ζήτημα. Αυτό είπε σήμερα. Και σήμερα αυτός που θα διοριστεί, που θα γίνει Υπουργός Εξωτερικών αυτό το ζήτημα έβαλε. Κοιτάζετε να δείτε τι λέει ο Μενέντεζ, ο Γερουσιαστής του Δημοκρατικού Κόμματος. Λέει κάτι καλό για την Ελλάδα με όλα αυτά που έρχονται από τη διαπάλη που γίνεται ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Ρωσία για το ποιος θα χρησιμοποιήσει τη γεωστρατηγική δύναμη της Τουρκίας; Μόλις, βεβαίως, η Τουρκία υποκύψει στον εκβιασμό των ΗΠΑ ή επιλέξει να πάει με τις ΗΠΑ, έχει τελειώσει η ιστορία και τότε τα ζητήματα του Αιγαίου, όσον αφορά τα κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο, πάνε περίπατο. Επομένως, εμείς θα σας το πούμε καθαρά: Εμείς δεν αρνούμαστε ότι διεκδικεί η σημερινή Κυβέρνηση και όλες οι προηγούμενες το δικαίωμα επέκτασης στα δώδεκα ναυτικά μίλια. Εμείς δεχόμαστε ότι δεν θέλει να παραδώσει νησιά στην Τουρκία. Εμείς το δεχόμαστε, όμως, ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι αυτά όλα εξαρτώνται από τις συμμαχίες μέσα στις οποίες συμμετέχετε και ο λόγος - ήδη ο κ. Βελόπουλος το λέει καθαρά - είναι τι ανταλλάγματα παίρνουμε. Και μην σας φανεί περίεργο εάν, δεν ξέρω, ύστερα από ένα χρόνο, δυο, τρία, τέσσερα χρόνια φτάσουμε στη συνδιαχείριση στο Αιγαίο. Ας πούμε ότι υπάρχουν πολλές ορχήστρες, που παίζουν μεταξύ τους τον ίδιο σκοπό, οι μαέστροι προς τα εκεί κατευθύνουν την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών έτσι όπως καταγράφεται - το ξέρετε πάρα πολύ καλά - στη συνδιαχείριση. Δεν θέλουμε να προβλέψουμε πώς ακριβώς θα εξελιχθούν τα πράγματα, αλλά αυτό που μπορούμε να προβλέψουμε είναι ότι η γεωστρατηγική αναβάθμιση της Ελλάδας στα σχέδια, δηλαδή, των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, των πιέσεων, των πολέμων κατά των λαών και μέσω των πολέμων κατά φιλικών κρατών ή πρώην φιλικών κρατών λόγω ανταγωνισμών, όλα αυτά μπορεί να οδηγήσουν σε κάποια νέα ανταλλάγματα προς την αστική τάξη της Ελλάδας και όχι προς τον λαό με αντάλλαγμα τη συνδιαχείριση ή οτιδήποτε. Με αυτή την έννοια εμείς τοποθετηθήκαμε και στα προηγούμενα νομοσχέδια που φέρατε και στο σημερινό. Βεβαίως και είμαστε υπέρ της ενιαίας ελληνικής επικράτειας που συμπεριλαμβάνει τα νησιά και υπέρ του δικαιώματος επέκτασης στα δώδεκα ναυτικά μίλια και όποιο κράτος αρνείται αυτά τα πράγματα σημαίνει στην ουσία ότι ενδιαφέρεται για αλλαγή συνόρων. Μόνο - να το ξεκαθαρίσουμε - που όταν εμείς μιλάμε για την ενιαία ελληνική επικράτεια πριν από όλα παίρνουμε υπ' όψιν - σήμερα, στις σημερινές συνθήκες και με τον σημερινό συσχετισμό των δυνάμεων - ότι δεν πρέπει να επιτρέψουν ο ελληνικός λαός να χάσει όλο τον πλούτο ή μέρος του πλούτου που υπάρχει στο έδαφος, στο υπέδαφος, στη θάλασσα, στις υποθαλάσσιες περιοχές της Ελλάδας. Βεβαίως, αυτή τη στιγμή ο πλούτος δεν του ανήκει. Τον πλούτο έχουν πάρει οι επιχειρηματικοί όμιλοι μέσω των πολιτικών αποφάσεων των κυβερνήσεων που πέρασαν και αυτές που θα περάσουν και στο επόμενο άμεσο χρονικό διάστημα. Αυτός δεν είναι λόγος να αδιαφορήσουμε εμείς για τα ελληνικά σύνορα. Παλεύουμε για το πως θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις - και όταν ο λαός βρεθεί στην πραγματική εξουσία - αυτός ο πλούτος να γίνει δικός του και να αξιοποιηθεί προς δικό του όφελος για την λαϊκή του ευημερία. Με την ευκαιρία, επειδή μιλάμε για τον πατριωτισμό: Πολλές φορές έχει πει και από το Βήμα της Βουλής ο Γενικός Γραμματέας αλλά, νομίζω, και άλλοι Βουλευτές του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας το εξής: Επειδή μιλάμε για πατριωτισμό δεν αξίζει έστω σε μια εφημερίδα, σε ένα δελτίο ειδήσεων να γίνει λόγος για το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας, ένα κόμμα, που δρα σε πολύ χειρότερες, αν θέλετε, συνθήκες σε σχέση με το πώς δρα το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, διότι τυπικά το κόμμα είναι παράνομο, δεν αναγνωρίζεται συνταγματικά. Αυτό το κόμμα έχει τις ίδιες θέσεις που υποστηρίζουμε τα κόμματα επισήμως, και το ΚΚΕ, για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Τουρκίας και έχει τις ίδιες θέσεις για το κυπριακό. Είναι το μοναδικό κόμμα που κατήγγειλε την εισβολή της Τουρκίας στην Συρία. Μιλάει ο Μενέντεζ, κάνει μία δήλωση και πιάνει το μισό δελτίο ειδήσεων και ένα ολόκληρο άρθρο στις εφημερίδες και από την άλλη, υπάρχει ένα κόμμα που παλεύει, το οποίο το λένε «προδοτικό κόμμα» γιατί υποστηρίζει τις ίδιες θέσεις με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Αυτός δεν είναι πατριωτισμός; Πατριωτισμός είναι να μετέχουμε στις δεκατρείς αποστολές του ΝΑΤΟ σε βάρος των άλλων λαών, να αγοράζουμε Patriot για να τους στέλνουμε στη Σαουδική Αραβία, να πηγαίνουν στο Μάλι της Αφρικής ή να κάνουμε ασκήσεις που στρέφονται εναντίον κρατών με τα οποία έχουμε μεγάλη απόσταση; Με συγχωρείτε, γιατί δεν λύθηκε και δεν έχει λυθεί μέχρι τώρα το κυπριακό και το παλαιστινιακό, δυο ζητήματα τα οποία εκκρεμούν, το ένα από τη δεκαετία του 1970 και πιο πριν αλλά ας μιλήσουμε πιο καθαρά, μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή, και το άλλο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο; Για ποιο Διεθνές Δίκαιο μιλάτε και για ποιες συμμαχίες; Γιατί δεν λύθηκαν αυτά τα ζητήματα; Δεν έχω ακούσει την ελληνική Κυβέρνηση να παίρνει πρωτοβουλίες γι' αυτά, όταν παίρνει πρωτοβουλίες για να αντιμετωπίσει το θέμα του Ιράν, της Σαουδικής Αραβίας, να αντιμετωπίσει τα διάφορα γεωστρατηγικά συμφέροντα της μιας ή της άλλης δύναμης. Δεν έχω ακούσει καμμία πρωτοβουλία να έρθει για το παλαιστινιακό. Το κυπριακό είναι, βεβαίως, διεθνές ζήτημα αλλά κάποιες τέτοιες πρωτοβουλίες δεν έρχονται. Ο καθένας καταλαβαίνει γιατί το ΚΚΕ ανησυχεί - για να πω μόνο αυτή τη λέξη, «ανησυχεί» - για το πού τραβάνε τα πράγματα και με τις διερευνητικές εντολές.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Πριν δώσω τον λόγο στον κ. Δρίτσα να οργανώσουμε λίγο τη συζήτηση. Δεν έχουν ολοκληρωθεί οι ομιλίες των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων. Θα μιλήσει, ως δικαιούται, και ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής και υπάρχουν και είκοσι Βουλευτές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε να περιορίσουμε τα επτά λεπτά σε έξι, χωρίς να τηρούνται αυστηρώς, ενδεικτικά εκεί θα υπάρχει μια ανοχή;
Το Σώμα συνεφώνησε. Με τη συναίνεση του Σώματος θα είναι έξι τα λεπτά με ανοχή χωρίς να υπάρχει περιορισμός.
Κύριε Πρόεδρε…
Επτά λεπτά για όλους, κύριε Πρόεδρε. Γιατί;
Έτσι είπαμε γιατί έχουμε πολλούς, για να τελειώσουμε. Θα δούμε, κύριε Δρίτσα.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω τον λόγο επί προσωπικού.
Κύριε Μπογδάνο, θέσατε ένα θέμα, έχει κριθεί αυτό τώρα από τον Πρόεδρο της Βουλής, δεν μπορούμε να επανέλθουμε. Μην με φέρνετε σε δύσκολη θέση. Ο Κανονισμός είναι σαφής. Μπορεί να προβληθεί και μάλιστα μετά το τέλος της συζητήσεως που δημιουργείται, πλην όμως έχει μια προϋπόθεση ο Κανονισμός, το να μην έχει κριθεί. Δεν μπορούμε να το ξανακρίνουμε. Σας παρακαλώ πάρα πολύ μην φέρνετε το Προεδρείο σε δύσκολη θέση. Το αίτημα αυτό κρίθηκε από τον Πρόεδρο ότι δεν είναι προσωπικό. Σας ευχαριστώ πολύ. Τον λόγο έχει ο κ. Δρίτσας.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Με όλο τον σεβασμό, θα μου επιτρέψει η κ. Παπαρήγα την οποία διαδέχομαι στο βήμα με αφορμή μία πολύ σπουδαία αναφορά που έκανε, την ευκαιρία να πω ότι αξίζει τον κόπο να τ θέτουμε αυτό το ζήτημα στο ελληνικό Κοινοβούλιο και γενικά στην πολιτική ζωή. Μπορώ να καταλάβω στη ρητορική μας να μιλάμε για την Τουρκία, αλλά όχι για τους Τούρκους, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Ο τουρκικός λαός δεν σημαίνει ότι ενοχοποιείται από την εθνικιστική, αναθεωρητική και επιθετική πολιτική του Ερντογάν. Αντίθετα, το ατύχημα είναι ότι οι προοδευτικές δημοκρατικές και αριστερές δυνάμεις στην Τουρκία δεν έχουν εκείνες τη δύναμη για να αλλάξουν σ' αυτή τη συγκυρία τον συσχετισμό και η Τουρκία δεν είναι μια δημοκρατική χώρα. Κι αυτό είναι πάρα πολύ καίριας σημασίας ζήτημα, συνολικά για την πολιτική μας και για την αντιμετώπιση, που πρέπει να έχουμε. Πέρα από το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας, ισχυρότατο κόμμα με πάνω από 10% των ψήφων, το φιλοκουρδικό έχει τον ηγέτη του στις φυλακές. Κι αυτά είναι πράγματα για τα οποία η Ευρώπη κάνει πως δεν καταλαβαίνει. Ο τουρκικός λαός λοιπόν μπορεί να είναι και σύμμαχος και αλληλέγγυος στις επιδιώξεις του ελληνικού λαού. Και προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να κινούμαστε. Περνώ τώρα στο κύριο θέμα. Ο αξιότιμος Υπουργός Εξωτερικών κ. Δένδιας έχει μια πολιτική διαδρομή και ως Υπουργός Εξωτερικών, με την οποίαν πολλές φορές έχουμε διαφωνήσει στις επιλογές του και δεν είναι έξω από την κριτική μας. Όμως, θα μου επιτρέψετε να επισημάνω κάτι, που είναι πάρα πολύ χαρακτηριστικό, με εξαίρεση σε ένα βαθμό τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας κ. Μπουκώρο. Ο κ. Δένδιας, που εισηγείται σήμερα αυτό το νομοσχέδιο για τον καθορισμό του εύρους της αιγιαλίτιδας ζώνης στη θαλάσσια περιοχή του Ιονίου και των Ιονίων Νήσων μέχρι το ακρωτήριο Ταίναρο της Πελοποννήσου, και στην επιτροπή και στην Ολομέλεια πήρε τον λόγο με την έναρξη της συνεδρίασης και είπε: «Αισθάνομαι ευτυχής που η ιστορία μου έδωσε αυτή την τιμή να εισηγούμαι αυτό το νομοσχέδιο» και κάθισε κάτω. Κι από κει και πέρα το χάος, από τον Πρωθυπουργό μέχρι όλους σχεδόν τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, της Ελληνικής Λύσης , μία πατριδοκάπηλη έπαρση άνευ προηγουμένου. Κι ο κ. Δένδιας ξέρει πολύ καλά τι λέει. Διότι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το δικαίωμα να επεκτείνουμε την αιγιαλίτιδα ζώνη δεν είναι απλώς δικαίωμα, είναι πραγματικότητα, υπαρκτής και αδιαμφισβήτητης κυριαρχίας, τουλάχιστον από το 1955 ή και από το 1982. Αν το 1947 έγινε η ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων από την ηττημένη Ιταλία, μετά από εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες των Δωδεκανησίων, η διεθνής νομοθεσία στην πορεία της και η Συνθήκη του 1982 και η επικύρωση της με το νόμο για το Δίκαιο της Θάλασσας από την ελληνική Βουλή το 1995, είκοσι έξι χρόνια πριν, καθόρισε ότι όλα αυτά τα δεκαέξι μίλια, σε όλες τις περιοχές της χώρας, είναι πραγματικότητα δεδομένη και αδιαμφισβήτητη. Δεν είναι κυριαρχικό δικαίωμα, που μέλει να ασκηθεί. Είναι κυριαρχία. Κι εδώ τίθεται πάντα ένα καίριο ζήτημα. Η δυνατότητα και το δικαίωμα κάθε κράτους, όπου κανένα κράτος δεν λειτουργεί στο κενό, μέσα σε διεθνείς πραγματικότητες και συσχετισμούς λειτουργεί, να καθορίζει εκείνο πότε και πώς θα ασκήσει την κυριαρχία του. Αυτό είναι στοιχείο ήττας; Είναι στοιχείο υποχώρησης; Είναι στοιχείο εθνομηδενισμού και έλλειψης πατριωτισμού; Ή αντίθετα είναι στοιχείο κυριαρχίας; Αυτό ακριβώς, αν δεν το παραδεχτούμε, θα πρέπει να κινήσουμε διαδικασίες δικαστηρίου, λαϊκού δικαστηρίου ή εθνικού δικαστηρίου, για όλες τις κυβερνήσεις, τουλάχιστον από το 1995 μέχρι σήμερα . Αυτά είναι παραλογισμοί. Όμως υπάρχει πραγματική εξήγηση, γιατί τόσα χρόνια δεν έγινε επέκταση στα δώδεκα μίλια.. Επί σειρά ετών πράγματι, η κρατούσα άποψη στα πολιτικά κόμματα και στις κυβερνήσεις αλλά και στη διπλωματική ιεραρχία του Υπουργείου Εξωτερικών ήταν «μην τα κινείτε, θα έρθουν καλύτερες ημέρες και τότε θα μπορούμε». Αυτή ήταν η μία κυρίαρχη λογική και η άλλη λογική ήταν αυτό που και ο κ. Κουμουτσάκος το είπε, και πολλοί άλλοι το είπαν, και ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας το είπε, εμμέσως πλην σαφώς, ότι υπήρχε παγιωμένη και ηγεμονική άποψη στο Υπουργείο Εξωτερικών ότι ή το κάνουμε όλο ή ότι το μερικό είναι αρνητικό. Απεδείχθη ότι αυτό ήταν λάθος και δεν απεδείχθη τώρα, που έρχεται η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και εισηγείται αυτό το νομοσχέδιο, αλλά απεδείχθη ακριβώς από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, τον Αλέξη Τσίπρα, τον Νίκο Κοτζιά, τον Γιώργο Κατρούγκαλο, που αυτή την άποψη την αμφισβήτησαν και κίνησαν διαδικασίες μιας άλλης αντιμετώπισης του θέματος. Φυσικά χρειάζονται τακτικές κινήσεις. Φυσικά χρειάζεται χρόνος. Φυσικά χρειάζονται πρωθύστερες ενέργειες και προαπαιτούμενα. Αλλά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ήταν που τάραξε τα λιμνασμένα νερά ως προς αυτή την παγιωμένη, λάθος άποψη επί σειρά δεκαετιών. Και γι' αυτό η ανδρεία, που επικαλέστηκε και ο πρώτος ομιλητής σήμερα ο κ. Μπογδάνος, σε μία έπαρση, απαιτεί γενναιότητα. Και γενναιότητα σημαίνει, ακριβώς να αποτραπεί κάθε δηλητήριο που διχάζει και κάθε επιλογή που πάει να δημιουργήσει πατριώτες και μη πατριώτες, ικανούς και μη ικανούς. Εκεί ακριβώς χρειάζεται η γενναιότητα της παραδοχής , ότι αυτή τη λάθος πολιτική επί σειρά δεκαετιών, έστω επειδή οι συγκυρίες το επέτρεψαν, ή επειδή η κυβέρνησή μας είχε μια άλλη λογική, ή επειδή, ή επειδή γι΄ αυτό ακριβώς αυτά κινήθηκαν και δρομολογήθηκαν επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ. Και σήμερα ώριμα πλέον έρχονται να επιβεβαιωθούν. Αντί να έρθει ο κ. Μητσοτάκης να συγχαρεί την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, που κίνησε αυτή τη διαδικασία, επιμένει να επιβεβαιώνει και να επικροτεί επί της ουσίας ακόμη και σήμερα, τις αντιδράσεις, τότε, του κ. Κουμουτσάκου, της κ. Μπακογιάννη, του κ. Γεωργιάδη, του κ. Κικίλια, οι οποίες τι ήταν; Δεν ήταν προσωπικές απόψεις, αλλά ήταν το απροετοίμαστο για την αλλαγή πολιτικής σε μια παγιωμένη κρατούσα πολιτική στο Υπουργείο Εξωτερικών επί δεκαετίες. Περί αυτού πρόκειται. Γενναιότητα, λοιπόν, για να υπάρξει συναίνεση εκεί που πρέπει και για να καταλάβει κι ο ελληνικός λαός ότι δεν υπάρχουν «περίεργες» κυβερνήσεις, που δεν είναι πατριωτικές, αλλά υπάρχουν σωστές και λάθος πολιτικές.
Κύριε Δρίτσα, σας παρακαλώ ολοκληρώστε. Έχετε φτάσει στα οκτώμισι λεπτά
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Προς αυτή την κατεύθυνση έχουμε ακριβώς να λύσουμε και εκκρεμεί το πρόβλημα για το Κυπριακό το οποίο είναι πολύ μεγάλη υπόθεση, που πρέπει να την αντιμετωπίσουμε τώρα και όχι κρυφές και ανομολόγητες υπεκφυγές. Έπίσης μου κάνει τεράστια εντύπωση η επιλεκτική κριτική του Πρωθυπουργού. Ωραία, σχολίασε τον Πρόεδρο της Αξιωματικής Αντιπόλίτευσης τον κ. Τσίπρα και τα λεγόμενά του . Λογικό. Όμως για όλο αυτό το τοξικό κλίμα, τον κ. Βελόπουλο, δεν θα κάνει ένα σχόλιο ο Πρωθυπουργός και οι άλλοι; Ταυτίζεστε; Είστε πολυκατοικία; Σε αυτή την κατεύθυνση κινήστε;
Κύριε Δρίτσα, σας παρακαλώ, έχει τελειώσει ο χρόνος.
Τελειώνω με αυτό κύριε Πρόεδρε. Έτσι θα πάμε στις διερευνητικές επαφές;
Εάν μιλήσουν όλοι οι συνάδελφοι τόσα λεπτά, δεν θα τελειώσουμε.
Τελειώνω με αυτή τη φράση, κύριε Πρόεδρε. Τέλος κυρίες και κύριοι Βουλευτές οι διερευνητικές επαφές θα κρίνουν την ικανότητα της ελληνικής Κυβέρνησης να φτάσει σε αποτέλεσμα. Όχι να παίξουμε το ποιος θα έχει την ευθύνη ή πού απέτυχαν. Αυτό χρειάζεται πραγματικά συνδυασμένη πολιτική, για να πετύχουν οι διερευνητικές επαφές και να πάμε στη Χάγη. Αυτά είναι, λοιπόν, τα μέγιστα ζητήματα που πρέπει να συζητήσουμε και να αφήσουμε τις κοροϊδίες που υποβαθμίζουν και διχάζουν τον ελληνικό λαό και την κρίση του. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο επί προσωπικού.
Το αίτημά σας έχει κριθεί από τον Πρόεδρο και απερρίφθη. Τον λόγο έχει ο κ. Βολουδάκης. Μέχρι να ανέβει στο Βήμα, θέλω να κάνω μία ανακοίνωση προς το Σώμα. Ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και οι Βουλευτές του κόμματος κατέθεσαν σήμερα, στις 20-1-2021 πρόταση νόμου με θέμα: «Μέτρα για την ανακούφιση των αυτοαπασχολούμενων της πόλης και της υπαίθρου από τις συνέπειες της κρίσης και τη διαχείριση της πανδημίας του COVID -19». Παραπέμπεται στην αρμόδια Διαρκή Επιτροπή. Κύριε Βολουδάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σήμερα η επιφάνεια της εθνικής κυριαρχίας μεγαλώνει κατά περίπου δεκατρείς χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα. Τόση είναι η έκταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο συν το κλείσιμο των κόλπων, που προστίθενται με την επέκταση στα δώδεκα ναυτικά μίλια. Πρόκειται για αύξηση περίπου 10% του συνόλου της επιφάνειας της εθνικής κυριαρχίας. Η Ελλάδα από τη στιγμή της συγκρότησης του νέου ελληνικού κράτους, από το 1830 μέχρι και το 1947 επεκτεινόταν διαρκώς, ενσωματώνοντας όλο και περισσότερα εδάφη κατοικούμενα από Έλληνες. Ήταν μία διαδρομή κυριολεκτικά δια πυρός και σιδήρου αυτή. Σήμερα το Διεθνές Δίκαιο μας δίνει τη δυνατότητα να έχουμε την πρώτη επέκταση της κυριαρχίας μας με ειρηνικό τρόπο, μια δυνατότητα την οποία εκμεταλλεύτηκε επιτυχώς η εξωτερική πολιτική της Κυβέρνησης με σχέδιο και συνεκτική στρατηγική. Είναι, λοιπόν, μια ιστορική μέρα σήμερα και είναι πραγματικά ελπιδοφόρο το γεγονός ότι το υπό συζήτηση νομοσχέδιο υπερψηφίζεται από όλα τα κόμματα της Βουλής, εκτός του ΚΚΕ που ψηφίζει «παρών». Το βήμα που κάνουμε σήμερα προσκυρώνει στην πατρίδα μας μέρος από αυτό, που συνολικά δικαιούται βάσει της σχετικής Συμβάσεως των Ηνωμένων Εθνών του 1982. Ευθύνη και υποχρέωσή μας είναι να προχωρήσουμε και στα επόμενα βήματα. Έχει γίνει πολλή συζήτηση για το εάν καλώς ή κακώς κινούμαστε τμηματικά, εάν ορθώς ή λάθος σχεδιάζονταν αντίστοιχη κίνηση το 2018, χωρίς τότε να ολοκληρωθεί κ.λπ.. Θα ήθελα να πω πέρα από διαθέσεις κομματικής αντιπαράθεσης κάτι επί της ουσίας. Όλοι θα θέλαμε να πατήσουμε ένα κουμπί και να βρεθούμε στον τελικό σκοπό μας. Δεν είναι πάντα αυτό εφικτό στην πολιτική. Τεχνικές και άλλες ιδιαιτερότητες επιβάλλουν σήμερα τη σταδιακή άσκηση του δικαιώματος. Ως προς δε την αντιπαράθεση, που κυριάρχησε σήμερα στη συζήτηση, θα ήθελα να πω ότι ήταν εύλογη η ανησυχία, κατά την προσωπική μου άποψη, που εκφράστηκε και τότε και είναι εύλογη και η ανησυχία, που εκφράζεται και σήμερα για το τμηματικό ή όχι της επέκτασης. Τα ζητήματα αυτά είναι περίπλοκα, όπως πολύ σωστά είπε ο Πρωθυπουργός. Όμως, αυτό μπορούμε να κάνουμε σήμερα και αυτό κάνουμε. Γιατί ήταν και είναι εύλογη η ανησυχία; Γιατί λένε ορισμένοι ότι η Τουρκία μπορεί να εκλάβει λάθος το μήνυμα ότι σε ένα μόνο μέρος της επικράτειας σε αυτή τη φάση επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα. Στο χέρι μας, λοιπόν, είναι να δώσουμε το μήνυμα που πρέπει και κανείς να μην οδηγηθεί σε λάθος συμπεράσματα. Ήδη, ο Υπουργός Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι έρχεται στο αμέσως επόμενο διάστημα επέκταση στα νότια της Κρήτης και μάλιστα και στο ανατολικό τμήμα της Κρήτης, που είναι το κρίσιμο. Θα πρέπει η άσκηση αυτού του δικαιώματός μας να γίνεται σταδιακά όλο και ταχύτερα, ιδιαίτερα καθώς μπαίνουμε στη διαδικασία των διερευνητικών συνομιλιών, γιατί θα πρέπει να έχει προηγηθεί της ενδεχόμενης προσφυγής στη Χάγη. Άλλωστε, όπως πολύ σωστά επεσήμανε ο Πρωθυπουργός νωρίτερα σήμερα αναφερόμενος στην αντίστοιχη συζήτηση με την Αλβανία, η επέκταση των χωρικών υδάτων μειώνει το διακύβευμα της όποιας συζήτησης για την υφαλοκρηπίδα και για την ΑΟΖ. Έτσι, λοιπόν, θα δώσουμε το μήνυμα. Θεωρώ, κύριε Υπουργέ, ότι πρέπει να ακολουθήσει και η βόρεια Κρήτη και η γραμμή από το Ταίναρο μέχρι τα Κύθηρα, ώστε να είναι σαφές ότι η Ελλάδα πραγματικά ασκεί το σύνολο των δικαιωμάτων της στο χρόνο και με τον τρόπο που η ίδια επιλέγει, όπως πολύ σωστά το θέσατε. Δύο λόγια για τις διερευνητικές. Έχετε, κύριε Υπουργέ, πολύ σωστά εξηγήσει ότι το μόνο προς συζήτηση θέμα είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της υπερκείμενης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Είδαμε δημοσιεύματα και άλλες απόψεις να μιλούν για συζήτηση για χωρικά ύδατα. Είναι λάθος, προφανώς, και θέλω να πιστεύω ότι πρόκειται απλώς περί λάθους. Ενός λάθους, που ενδεχομένως προέκυψε λόγω του γενικόλογου όρου «θαλάσσιες ζώνες», που ατυχώς ίσως σε κάποιες περιπτώσεις επικράτησε στη σχετική συζήτηση. Πρέπει να είμαστε σαφείς ότι μιλάμε συγκεκριμένα περί υφαλοκρηπίδας και Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης και μόνο. Και όπως και πάλι πολύ σωστά ο κ. Δένδιας ανέφερε, η ελληνική υφαλοκρηπίδα ήδη περιγράφεται στο ν.4001/2011, τον νόμο Μανιάτη, για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων. Συνειδητοποιούμε βέβαια ότι δεν έχουμε και πολλά να περιμένουμε από τις διερευνητικές. Τι θα γίνει στον εξηκοστό πρώτο γύρο, που δεν έγινε στους προηγούμενους εξήντα; Όσο και αν έχουν αλλάξει οι συνθήκες, καθώς οι βασικές θέσεις των ενδιαφερομένων δεν έχουν αλλάξει, η κοινή πείρα διδάσκει ότι επαναλαμβάνοντας τις ίδιες κινήσεις παράγεις τα ίδια αποτελέσματα. Έχοντας πει όλα τα ανωτέρω, πρέπει να σημειώσω ότι καλώς προσερχόμαστε στις διερευνητικές, καθώς πρέπει παντού να καθιστούμε σαφές ότι επιδιώκουμε ειρήνη, σταθερότητα και συνεργασία. Πιστεύω ότι η συζήτηση στο εσωτερικό της χώρας περί του εάν πρέπει να προσέλθουμε ή όχι στις διερευνητικές, όταν διεξαγόταν η συζήτηση αυτή, στην πραγματικότητα δεν αφορούσε τις ίδιες τις διερευνητικές, αλλά απηχούσε - κακώς ενδεχομένως - μία διαφωνία γύρω από το εικαζόμενο επόμενο στάδιο και πιστεύω ότι πρέπει να μιλήσουμε ανοιχτά και γι' αυτό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό θα χρειαστώ, κύριε Πρόεδρε, γιατί η αλλαγή του χρόνου έγινε στη μέση της διαδικασίας. Υπάρχει μία σχολή σκέψης ακαδημαϊκή και πολιτική, που θέλει συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο. Είναι η λογική του «καζάν - καζάν» του κ. Ερντογάν, η οποία δεν απαντάται μόνο στην Τουρκία. Όσοι σκέπτονται με αυτό τον τρόπο τείνουν να βλέπουν τη θέση μας στον κόσμο με όρους και φιλοσοφία της αγοράς. Όμως, τα έθνη δεν είναι εταιρείες. Στην αγορά συγχωνεύονται εταιρείες εκχωρώντας κάτι η μία στην άλλη, για να μεγαλώσουν τη συνολική τους κερδοφορία και να είναι και οι δύο κερδισμένες. Δεν μπορούμε να το αναγάγουμε αυτό στις διακρατικές σχέσεις. Πέραν αυτού, στην περίπτωσή μας με βάση το Διεθνές Δίκαιο μόνο εμείς θα είχαμε να συνεισφέρουμε σε μια υποθετική τέτοια ανταλλαγή. Μόνο εμείς θα εκχωρούσαμε δικαιώματα, χωρίς να πάρουμε κάτι από την άλλη πλευρά. Δεν έχει κάτι να δώσει σε αυτή την υποθετική μοιρασιά η άλλη πλευρά. Η άλλη πλευρά απλώς θα έπαυε να μας ενοχλεί, σύμφωνα τουλάχιστον με τους υποστηρικτές της ιδέας της συνεκμετάλλευσης. Αυτό είναι το «καζάν - καζάν» του Ερντογάν: «Δώστε μου τα μισά από τα δικά σας, εγώ κρατάω τα δικά μου και δεν σας ξαναενοχλώ». Ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε. Αφήστε, που καμιά εγγύηση δεν υπάρχει ότι εάν σε τέτοιον γείτονα δώσεις αυτά που ζητά, δεν θα επανέλθει σε επόμενη φάση ζητώντας και άλλα. Για όλους αυτούς τους λόγους, η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων λέμε όχι στις λογικές της συνεκμετάλλευσης. Ο προγραμματισμός των εργασιών της Βουλής αυτών των ημερών, η αλληλουχία των νομοθετημάτων που ψηφίζονται, προβάλλει ηθελημένα ή όχι έναν ισχυρό πολιτικό συμβολισμό. Την περασμένη Πέμπτη ψηφίσαμε τη σύμβαση για την αγορά των Rafale και σήμερα ψηφίζουμε την πρώτη φάση επέκτασης των χωρικών υδάτων στα δώδεκα ναυτικά μίλια. Η Ελλάδα είναι μία χώρα που επιδιώκει την ειρήνη. Λέμε «ναι» στο Διεθνές Δίκαιο, στη διεθνή συνεργασία και στην ειρηνική συνύπαρξη. Δεν εκχωρούμε όμως τίποτα από τη σημερινή μας κυριαρχία και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, ούτε από τα δικαιώματα που το Διεθνές Δίκαιο μάς επιτρέπει να ασκήσουμε οποιαδήποτε στιγμή στο μέλλον. Η αλήθεια αυτή πρέπει να ακούγεται στην Αίθουσα αυτή και έξω από αυτήν. Η αλήθεια αυτή έρχεται από το μακρινό παρελθόν και αντηχεί και στο σήμερα και στο χθες και στο αύριο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε.
Ζητώ τον λόγο επί προσωπικού.
Το αίτημά σας έχει κριθεί από τον Πρόεδρο και απερρίφθη. Τον λόγο έχει ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής κ. Νικόλαος Βούτσης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω ευθέως να πω ότι στο πλαίσιο της παρέμβασής μου για ορισμένα ζητήματα που θα σταχυολογήσω, θέλω ακριβώς να τεκμηριώσω την επικίνδυνη έλλειψη στρατηγικής από πλευράς της ελληνικής Κυβέρνησης, η οποία ελπίζω να μην καταδειχθεί και στις διερευνητικές συνομιλίες, για τις οποίες προσερχόμαστε, όπως είπε ο κ. Δρίτσας και ο κ. Κατρούγκαλος, με ανοιχτή καρδιά, με οριοθετημένη τη συζήτηση, αλλά με πρόθεση να προχωρήσουν και να αποδώσουν, διότι ακριβώς ήταν μία στρατηγική επί ενάμιση χρόνο η οποία χαρακτηριζόταν κυρίως από «κορώνες» και από σιωπές. Θέλω ευθέως να πω ότι θα υπέγραφα την παρέμβασή μου ως την ανάγκη της επιδίωξης της ειρήνης για την οποία εργαζόμαστε. Εργαζόμαστε για την ειρήνη και προετοιμαζόμαστε για την ειρήνη, επιδιώκοντας την ειρήνη, με διπλωματία, με άμυνα, με το δίκαιο, το οποίο παράγει ειρήνη, όπως ακούστηκε προηγούμενα. Αυτό πρέπει να είναι η στρατηγική της Βουλής, η στρατηγική του πολιτικού συστήματος, αλλά και η στρατηγική, κατά τη γνώμη μου, των Ενόπλων Δυνάμεων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Πρωθυπουργός πριν από λίγο για δεύτερη φορά αποστασιοποιήθηκε από τους υπεύθυνους, από τα στελέχη και από τους Υπουργούς του κόμματός του. Δεν θα έλεγα ότι τους «άδειασε» ή οτιδήποτε άλλο, δεν θέλουν να δημιουργηθούν εντυπώσεις. Αποστασιοποιήθηκε όμως σαφώς ακριβώς λόγω της μικροκομματικής κατά τη γνώμη μου αντίληψης αντιπολίτευσης προς την Αντιπολίτευση στην παρούσα φάση και του τρόπου, που αντιπολιτευόταν την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για τη φάση την προηγούμενη την οποία συζητάγαμε. Για μεν τα προηγούμενα διευκρινίστηκαν στη συζήτηση με τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, τον κ. Τσίπρα, πώς ακριβώς κράτησε τον εαυτό του έξω από όλες τις δηλώσεις, που έγιναν και το 2018 και το 2019, που ήταν σε μια άλλη στρατηγική πλήρους αντίθεσης με τις πρωτοβουλίες τότε της ελληνικής κυβέρνησης για το παρόν ζήτημα, που συζητάμε της επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης. Θα επανέλθω σε αυτό, διότι έχει σημασία. Όμως, αποστασιοποιήθηκε και σήμερα. Ίσως θα προσέξατε - και παρακαλώ πολύ για τη χρήση των Πρακτικών για όσους δεν το πρόσεξαν - ότι ο κύριος Πρωθυπουργός από του Βήματος της Βουλής είπε ότι δεν άλλαξαν άρδην τα δεδομένα το 2020 και τώρα η Κυβέρνηση προχωράει διότι έχει μια στρατηγική ενεργού παρέμβασης κ.λπ.. Μα, τι ακούμε επί δέκα μέρες μέσα στη Βουλή, στις επιτροπές και εδώ στη συζήτηση που έγινε; Αυτό το οποίο ακούσαμε από όλες τις πλευρές ήταν πως προσχώρησε η Νέα Δημοκρατία σε αυτήν τη στρατηγική ακριβώς διότι λόγω του τουρκολυβικού συμφώνου - και όχι μόνο - άλλαξαν άρδην τα δεδομένα, που αναγκάζουν την ελληνική Κυβέρνηση να πάει σε τμηματική αναγνώριση και σε τμηματική κατοχύρωση. Αυτό ήταν το βασικό επιχείρημα όλων των εκπροσώπων της Κυβέρνησης και στις επιτροπές και εδώ. Ο κύριος Πρωθυπουργός το εκμηδένισε, προφανώς στο όνομα - επαναλαμβάνω - τού να κάνει αντιπολίτευση στην Αντιπολίτευση. Φαίνεται πως είναι ίδιον πολιτικής σκέψης, άκρως επικίνδυνο όμως, όταν συζητάμε για θέματα εξωτερικής πολιτικής. Να πω και για την ουσία του θέματος και της αντιπαράθεσης που είχε υπάρξει το 2018 και το 2019. Δεν είναι μόνο οι δηλώσεις οι οποίες είχαν την αντιπολιτευτική φόρτιση, όπως είχε γίνει και στη Συμφωνία των Πρεσπών ή την πλήρη αντίκρουση μιας στρατηγικής ενεργού παρέμβασης, που έκανε για πρώτη φορά ελληνική κυβέρνηση μετά από δεκαετίες, είπε ο κ. Λοβέρδος. Εγώ θα έλεγα, εν πάση περιπτώσει, ότι για πρώτη φορά με τόση σαφήνεια από την πλευρά μας κάναμε μια τομή στην μέχρι τότε στρατηγική που υπήρξε, γι' αυτό αναφέρομαι στον κ. Λοβέρδο, που είπε ότι μέχρι τότε η στρατηγική ήταν «ή παντού ή πουθενά». Βεβαίως υπήρξε τομή ως προς αυτήν την κατεύθυνση. Υπήρξε μια ενεργητική παρεμβατική εξωτερική πολιτική, η οποία εξελίχθηκε σε όλη την περιοχή για σταθερότητα, για ενεργή παρουσία, για ενίσχυση των θεμάτων της κυριαρχίας της χώρας και μέρος αυτής της στρατηγικής ήταν και η προετοιμασία για την αιγιαλίτιδα ζώνη. Η διαφορά η οποία τότε - δείτε όλες τις δηλώσεις - είχε εκφραστεί ήταν επί της ουσίας, δηλαδή μη διαφοροποίηση, μη τμηματική ενεργοποίηση αυτού του δικαιώματος. Δεν ήταν στο ότι δεν έγινε καλή προετοιμασία, στο ότι στέλνει λάθος μηνύματα. Αυτά ήταν τα επιπλέον τα οποία έρχονταν στην επιχειρηματολογία. Η διαφορά ήταν ουσιαστική: Μη τμηματική, διότι αυτό είναι εναντίον των εθνικών συμφερόντων της χώρας. Άρα, είναι προφανής και πολύ σωστή η εκ μέρους των εισηγητών μας επιμονή ότι υπήρξε μία προσχώρηση στη στρατηγική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ από τη σημερινή πολιτική της Νέας Δημοκρατίας. Θα αναφερθώ επίσης σε ένα άλλο πολύ συγκεκριμένο και σοβαρό ζήτημα, που μου προκάλεσε πολύ μεγάλη ανησυχία. Πριν από λίγες μέρες, παρ' ότι από αρκετές παρατάξεις του Κοινοβουλίου και από εμάς εκφράστηκαν ισχυρές διαφωνίες για τη διάτρητη, θα έλεγα, σύμβαση για τα Rafale, υπήρξε σε πολύ μεγάλη πλειοψηφία μια υπερψήφιση αυτού του προγράμματος, καθώς το ζήταγαν και οι Ένοπλες Δυνάμεις κ.λπ.. Προσέξτε τώρα. Από το πρωί ακούμε και χθες ακούγαμε ότι έρχονται συστήματα μέσα στο '21 και γρήγορα, για φρεγάτες, για επιπλέον εξοπλισμούς και βέβαια για τον Στρατό σε ό,τι του αναλογεί από το πρόγραμμα των 11,6 δισεκατομμυρίων. Ακούστηκε και από τον Πρωθυπουργό. Εμάς μας ειπώθηκε για μέχρι το '34 26 δισεκατομμύρια και το γνωρίζουμε αυτό. Βεβαίως, ακούστηκε κάτι και για F -35. Ακούστηκαν για τα πάντα. Βρισκόμαστε εν όψει διερευνητικών συζητήσεων, οι οποίες να ξεκινήσουν και να πάμε να βοηθήσουμε όσο γίνεται και να έχουν αποτέλεσμα κυρίως για την εμπέδωση ενός κλίματος ειρήνης. Δεν θα λύσουν το θέμα, ούτε θα το λύσουμε τώρα, αλλά να εμπεδωθεί ένα άλλο κλίμα που να απελευθερώσει και τους λαούς μας και τις χώρες μας από το κυνήγι των εξοπλισμών. Είναι δυνατόν εδώ στην ελληνική Βουλή με τόση μεγάλη άνεση να λέμε περί οπλικών συστημάτων, περί δεκάδων δισεκατομμυρίων, σαν να είναι κάτι το οποίο έρχεται αύριο - μεθαύριο και να χαιρόμαστε γι' αυτό; Το θέτω ευθέως και γι᾽ αυτό επιβεβαιώνεται η σωστή θέση του ΣΥΡΙΖΑ για το παρόν στον προϋπολογισμό, με την έννοια της επιφύλαξης για τη στρατηγική και επί των αμυντικών δαπανών, για τον τρόπο, για την προτεραιοποίηση, για τον χρόνο που θα υπάρξει όποια ενίσχυση πρέπει να υπάρξει, αναγκαία ενίσχυση, προς τις Ένοπλες Δυνάμεις. Το σημειώνω. Νομίζω ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Έρχομαι σε ένα άλλο πολύ σοβαρό ζήτημα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Προς τι η σιωπή; Εδώ φτάνουμε να λέμε και να προκαθορίζουμε, κατόπιν και πιέσεως, ότι και για την Κρήτη γίνεται ένας σχεδιασμός για την ανάπτυξη αυτής της στρατηγικής σε σχέση με τα δώδεκα μίλια κ.λπ.. Γιατί αυτή η σιωπή επί μήνες για τις δύο συμφωνίες με τη Βόρεια Μακεδονία; Επί μήνες έχουν «παγώσει» τα πάντα! Την ίδια ώρα, γίνονται συναντήσεις στα φόρα έξω, εδώ, υποδεχόμαστε Πρωθυπουργούς, Υπουργούς. Γίνεται μία έκκληση από όλες τις πλευρές και υπάρχουν και πρόνοιες - είμαι σίγουρος - για να προχωρήσει η συμφωνία κατά τα δεδομένα που δεν θα υπάρξει κανένα πρόβλημα. Γιατί; Σε ποιο ακροατήριο αυτή η Κυβέρνηση δίνει λογαριασμό, όταν ευθύτατα δεν φέρνει προς ψήφιση στην ελληνική Βουλή τις δύο συμβάσεις, οι οποίες υπάρχουν με τη Βόρεια Μακεδονία; Μένει ένα ερωτηματικό, το οποίο προστίθεται και τεκμηριώνει αυτό που σας είπα περί μιας στρατηγικής, που άλλοι τη λένε «μια στο καρφί και μια στο πέταλο», εγώ λέω με «κορώνες» και αντιφατικές σιωπές. Τέταρτον: Τι ωραία λόγια ακούστηκαν όλες αυτές τις ημέρες για το τι σήμα δίνει η ελληνική Βουλή όταν σχεδόν ομοφώνως έχει ευρύτατες συναινέσεις σε τέτοια κεντρικά ζητήματα, είτε αφορούσαν τα Rafale είτε κυρίως τώρα αυτή τη συμφωνία. Υπάρχουν ευρύτατες συναινέσεις. Πολύ ωραία. Και υπάρχουν και ωραία μηνύματα. Αυτή η λογική, αυτή η πολιτική λογική γιατί δεν πρυτάνευσε, ενώ αντίθετα πρυτάνευσαν απολύτως διαφορετικές λογικές, όταν ήρθε η Συμφωνία των Πρεσπών; Τότε δεν εστέλλοντο λάθος μηνύματα προς τη διεθνή κοινότητα; Έφτασε μάλιστα ο νυν Πρωθυπουργός τότε, αν θυμάστε, επανειλημμένα να μας καταμαρτυρήσει ότι τη Συμφωνία των Πρεσπών την έκανε ο κ. Τσίπρας, ο κ. Κοτζιάς, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ για να πάρει ως αντάλλαγμα την παράταση στο ζήτημα των συντάξεων. Αν είναι δυνατόν! Πού η ευθύνη; Πού υπήρχε η ευθύνη τότε και πού υπάρχει η έκκληση προς όλες τις άλλες δυνάμεις για ευθύνη τώρα και μάλιστα για όποιον φέρνει την οποιαδήποτε ένσταση, την οποιαδήποτε αίρεση, αμέσως έρχεται στην επιφάνεια το «αντεθνικώς δρων», το «αντεθνική σκέψη», το ότι υπάρχει μια έλλειψη ευθύνης προς όλες τις πλευρές. Θέμα ακατανόητο. Επίσης, υπάρχει μία πολύ μεγάλη σιωπή για το κυπριακό. Και από άλλες πλευρές - είδα και από την πλευρά του Κινήματος Αλλαγής - και τις δύο φορές ετέθη το ζήτημα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάνουμε πώς δεν καταλαβαίνουμε; Βγήκε ο κ. Ταράν - αν δεν κάνω λάθος πώς λέγεται - ως εκπρόσωπος της ψευτοβουλής, του ψευδοκράτους - να τα λέω επισήμως επειδή είμαι από Βήματος της Βουλής - και έθεσε επί τάπητος την επίσημη πολιτική ευθύτατα, όπως και οι Τούρκοι, το ζήτημα των δύο χωριστών κρατών. Άλλοι λένε για χαλαρή συνομοσπονδία. Θα φτάσουν να μας λένε πως θα είναι και υποχώρηση η χαλαρή συνομοσπονδία έναντι της κανονικής διχοτόμησης και πως γίνεται εν όψει τού ότι «η Κυπριακή Δημοκρατία σήμερα είναι ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τι να κάνουμε;». Ποιες δυνάμεις ενθάρρυναν - το λέω ευθύτατα - από πολλές πλευρές και όχι μόνο αυτήν που δυσκόλεψε ρητά - η τουρκική δηλαδή πλευρά, και όχι ο κ. Ακιντζί - , αυτά τα χρόνια αυτές τις συζητήσεις, για να φτάνουμε σε αυτήν την κατάσταση; Γιατί δεν μιλάμε ανοιχτά; Γιατί η Κυβέρνηση δεν παίρνει πρωτοβουλίες; Εγώ έχω ακούσει εδώ πέρα μέσα - και συμφωνούμε όλοι - εκατό φορές πως το κουμπί, το κλειδί των ελληνοτουρκικών σχέσεων, το κλειδί της ειρήνευσης στην ανατολική Μεσόγειο σε μεγάλο βαθμό, αν όχι αποκλειστικά, είναι η επίλυση του κυπριακού. Πού είναι, κύριοι Υπουργοί, πού είναι, κύριε Πρωθυπουργέ - που ήσασταν προηγούμενα εδώ στο Βήμα - αυτό το θέμα; Είναι εκτός ατζέντας, εκτός ύλης; Δηλαδή μια ad hoc συναίνεση, η οποία δεν εντάσσεται σε κανενός είδους στρατηγική για το πώς θα υπάρξει ειρήνη, με κυριαρχικά δικαιώματα, με το δίκαιο, με επίλυση εκκρεμοτήτων μεγάλων. Εκεί ανάγεται το Κυπριακό. Μία τέτοια στρατηγική. Όσα λόγια, όσες ώρες και αν περνάμε εδώ πέρα μέσα και συζητάμε, δεν εμφανίζεται αυτή η στρατηγική. Να μην μακρηγορήσω άλλο. Με συγχωρείτε, διότι ίσως είπα αρκετά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επαναλαμβάνω: Αν εννοούμε πράγματι - και ακούστηκε εδώ από όλες τις πλευρές - ότι εργαζόμαστε για την ειρήνη στην περιοχή, εργαζόμαστε για την κατοχύρωση κυριαρχικών δικαιωμάτων, εργαζόμαστε για την επιβολή και για να σπρώξουμε και για το Διεθνές Δίκαιο σε όλες του τις εκφάνσεις και τη γείτονα χώρα και άλλες χώρες στην ανατολική Μεσόγειο, θα πρέπει αυτό να το υπηρετούμε. Να το υπηρετούμε και στον εσωκομματικό διάλογο, χωρίς δηλαδή μικροκομματικές και μικροπολιτικές βλέψεις που επικυριαρχούν στις στρατηγικές αντιμετώπισης της εκάστοτε κυβέρνησης ή αντιπολίτευσης, αλλά κυρίως να το υπηρετούμε με μία σαφή στρατηγική και στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής και στα θέματα της άμυνας. Αλλιώς είναι προφανές, πως όλα τα «λουλούδια» ανθίζουν, και φιλοπολεμικές κραυγές και κάπηλοι και αναγνώριση θεμάτων που ύστερα τα αξιοποιεί η Τουρκία και η τουρκική επιθετικότητα. Δεν χάνει η επιθετικότητα του κ. Ερντογάν και η αναθεωρητική αντίληψη για την περιοχή, όταν εμείς έχουμε μία τέτοια στρατηγική. Αντίθετα, εάν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των συμμαχιών στην περιοχή αλλά και με μια ανοιχτή καρδιά αντιμετωπίσουμε έγκαιρα το σύνολο αυτών των ζητημάτων, θα ήταν πάρα πολύ πιο εύκολο και μέσω των διερευνητικών επαφών να προχωρήσουμε τα βήματα στα οποία όλοι ομολογουμένως θεωρούμε ότι πρέπει να προχωρήσουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Κεγκέρογλου από το Κίνημα Αλλαγής. Με την αλλαγή που έγινε, τον λόγο μετά τον κ. Κεγκέρογλου θα έχει ο κ. Κουμουτσάκος. Κύριε Κεγκέρογλου, έχετε τον λόγο.
Τα λουλούδια, κύριε Πρόεδρε, είναι ευκταίο να ανθίσουν. Τα αγκάθια θα πρέπει να εμποδίσουμε και να τα ξεριζώσουμε. Αυτό απαιτεί, πράγματι, χαμηλότερους τόνους και όχι λεονταρισμούς που ακούσαμε σήμερα και μεγάλες κουβέντες. Απαιτεί να λέμε τα ίδια ως κυβερνήσεις και ως αντιπολιτεύσεις. Δυστυχώς, τουλάχιστον για τις δύο τελευταίες διακυβερνήσεις, ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Δημοκρατίας, άλλα έπρατταν ως κυβερνήσεις και άλλα λένε ως αντιπολιτεύσεις. Αρνήθηκαν και αρνούνται την εθνική συνεννόηση για τη διαμόρφωση ισχυρής εθνικής στρατηγικής στα νέα δεδομένα - γιατί αυτό πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν μας - και ως αντιπολιτεύσεις ζητούσαν η Νέα Δημοκρατία και ο ΣΥΡΙΖΑ την εθνική συνεννόηση. Πρέπει να τελειώνουμε με αυτό. Σε κάποιον κύκλο αυτό πρέπει να σταματήσει. Εμείς πραγματικά θέτουμε τα ζητήματα επί τάπητος. Τοποθετήθηκε η Πρόεδρός μας και ιδιαίτερα με τη δευτερομιλία της ξεκαθάρισε τα πράγματα. Θα πρέπει να προχωρήσουμε, γιατί η Τουρκία έχει βεβαίως μια αναθεωρητική στρατηγική, έχει απεμπολήσει τον ευρωπαϊκό δρόμο, παρά τα όσα είπαν τις τελευταίες εβδομάδες κάποιοι κύκλοι ότι την επαναφέρουν και δυστυχώς κλιμάκωσε την επιθετικότητά της προκαλώντας «γκρίζες» περιοχές. Με μια σειρά ενεργειών πρόσβαλε το Διεθνές Δίκαιο - όχι μόνο την Ελλάδα - και δείχνει ότι δεν της αρκεί ο ρόλος μιας ισχυρής περιφερειακής δύναμης. Θέλει να εκφράσει όλον τον μουσουλμανικό κόσμο ανά τη γη. Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση και στις προκλήσεις στην ανατολική Μεσόγειο η Ευρωπαϊκή Ένωση έδειξε φοβικότητα. Πρέπει να ξεχωρίσουμε τη στάση της Γαλλίας για ένα σημαντικό διάστημα και βεβαίως να πούμε ότι έπαιξε ρόλο σ' αυτήν την κατεύθυνση η προεδρία της Μέρκελ και βεβαίως να στηλιτεύσουμε τη στάση του ΝΑΤΟ και να πούμε ότι και η Αμερική προέβη σε κυρώσεις όταν υπήρξε το θέμα των S -400, με τη διαφωνία βέβαια του κ. Τραμπ, ο οποίος αποχώρησε, του αποχωρούντος κ. Τράμπ. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας απέναντι σε αυτήν την κατάσταση έδρασε, αλλά αποσπασματικά και αναποτελεσματικά και χωρίς εθνική στρατηγική. Οι επιμέρους επιτυχίες δεν συγκροτούν επιτυχία. Αυτό θα πρέπει να το γνωρίζουμε, γιατί πραγματικά ακούστηκαν εδώ μεγάλες κουβέντες για το '47, ότι μεγαλώνει η Ελλάδα και τα λοιπά, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, για να μην αναπτύξουμε και καμμία σοβινιστική αντίληψη, να μην διαπαιδαγωγήσουμε και καμμία γενιά στη βάση του σοβινισμού. Όμως, ταυτόχρονα, λέμε για τις επιτυχίες και δεν λέμε για τις αποτυχίες. Δεν λέμε ότι η έλλειψη στρατηγικής διαχρονικά οδήγησε στη συρρίκνωση μέχρι εξαφάνιση του Ελληνισμού από την Κωνσταντινούπολη. Δεν ακούστηκε μία κουβέντα για την συρρίκνωση του Ελληνισμού στην Κύπρο! Συγγνώμη. Δεν έχουν υπάρξει αυτά από το '47 και μετά; Και αν δεν το αναδείκνυε το θέμα της Κύπρου η Πρόεδρός μας, μπορεί και να μη συζητιόταν σε αυτήν την Ολομέλεια, πέρα από άλλες απλές αναφορές. Είναι, λοιπόν, ζητήματα που θα πρέπει η Ελλάδα να τα δει με μία μακροπρόθεσμη στρατηγική στη βάση των νέων δεδομένων. Δυστυχώς, όπως σας είπα, αυτό δεν υπάρχει. Το αρνήθηκε ο κ. Μητσοτάκης. Επιμένει στην άρνησή του, ακολουθώντας την πεπατημένη του κ. Τσίπρα. Πρέπει να αλλάξει αυτό, να σπάσει αυτός ο αρνητικός κύκλος για την Ελλάδα. Εμείς θεωρούμε θετικό βήμα την επανεκκίνηση των διερευνητικών, αλλά με προϋποθέσεις. Το πρώτο είναι ότι είναι απόλυτη η θέση της Ελλάδας ότι δεν συζητείται τίποτα πλέον της υφαλοκρηπίδας και της οριοθέτησης της ΑΟΖ και μάλιστα στο πλαίσιο του ισχύοντος Διεθνούς Δικαίου, στο οποίο θα έπρεπε να συρθεί - από την Ευρωπαϊκή Ένωση και όχι μόνο, αλλά και με τη δικιά μας τοποθέτηση - η Τουρκία να αποδεχθεί, προκειμένου να ξεκινήσουν οι διερευνητικές. Δεν έγινε αυτό. Πρέπει, ταυτόχρονα, να είμαστε επιφυλακτικοί με τον Ερντογάν και τις πραγματικές του προθέσεις, διότι πλέον θέλει να κερδίσει χρόνο, να δει πώς διαμορφώνονται οι καινούργιες συνθήκες με τον νέο Πρόεδρο στην Αμερική και να βγάλει από πάνω του την ταμπέλα του ταραχοποιού της περιοχής. Και βεβαίως, θα επιμείνει και με κάθε τρόπο να θέτει ζητήματα και να διευρύνει την ατζέντα. Ακόμα και χθες μου είπαν ότι έκανε δηλώσεις σε σχέση με το νομοσχέδιο, που συζητούμε σήμερα. Και βέβαια εδώ έρχεται το ερώτημα και η παρατήρηση η δική μας ότι κακώς σταματήσαμε στο Ταίναρο. Έπρεπε με αυτό το νομοσχέδιο να γίνει όλη η επέκταση της κυριαρχίας μας από έξι σε δώδεκα μίλια. Με αυτό το νομοσχέδιο! Τη στιγμή που ξεκινούν οι διερευνητικές, υπάρχει θέμα για το ποιο είναι το επόμενο στάδιο. Διότι υποσχεθήκατε και στην τμηματική εξ ανάγκης συμφωνία με την Αίγυπτο ότι θα υπάρξει ολοκλήρωση. Δεν τη βλέπουμε. Όμως, εκεί προϋποθέτει τη συμφωνία της Αιγύπτου. Εδώ προϋποθέτει μόνο βούληση της Ελλάδας και προετοιμασία για να επιτευχθεί αυτό. Επισημαίνω ότι υπάρχει θέμα διαχείρισης - και άρα θα πρέπει όλες οι κυβερνήσεις να το δουν, αλλά πρωτίστως η σημερινή - των δικαιωμάτων των Ελλήνων ψαράδων στη ζώνη από έξι μέχρι δώδεκα μίλια, ώστε το οποιοδήποτε δικαίωμα - με βάση και τις ευρωπαϊκές οδηγίες - των ψαράδων της Ιταλίας, αλλά και άλλων ευρωπαϊκών χωρών, να μην είναι εις βάρος των Ελλήνων. Αυτό είναι ένα θέμα, το οποίο μπορεί να κατοχυρωθεί και να αντιμετωπιστεί. Έρχομαι στο θέμα που έχει να κάνει με ζητήματα για την τμηματική οριοθέτηση. Να θυμίσω ότι όταν κάναμε την τμηματική οριοθέτηση της ΑΟΖ με Αίγυπτο, υπήρχαν ερωτήματα σε σχέση με την επήρεια των νήσων. Θα πρέπει να υπενθυμίσω και να το επεξεργαστεί η ελληνική Κυβέρνηση σε αυτήν τη γραμμή, ότι θέση δικιά μας είναι - και νομίζω ότι εθνική γραμμή θα πρέπει να είναι -100% επήρεια των νησιών, επήρεια της Κρήτης ολόκληρης και των παρακείμενων νησίδων σε αυτήν, και της Ρόδου, καθώς και των νήσων του συμπλέγματος Καστελόριζου και αυτό να είναι κόκκινη γραμμή. Δεν θα το ξεχάσουμε αυτό. Πριν ολοκληρώσω την τοποθέτησή μου, οφείλω να επισημάνω την ουσιαστική κατ' εμάς εγκατάλειψη της Κύπρου και της στρατηγικής για τον ελληνισμό. Έκανα αναφορά και ξεκινώντας. Η αποδοχή των απαιτήσεων για συναίνεση, ακόμα και διά της σιωπής, σε λύσεις εις βάρος του Ελληνισμού της Κύπρου θα είναι ασυγχώρητη και θα καταγραφεί στην Ιστορία με μελανά χρώματα, πέρα από το γεγονός ότι δεν θα προσφέρει τίποτα απολύτως, τίποτα θετικό, στην αντιμετώπιση της αδηφαγίας και της επιθετικότητας της Τουρκίας. Ήδη η σιωπή, η ησυχία - να το πω έτσι - που ακολούθησε τις υποτονικές αντιδράσεις για τα Βαρώσια και τις άλλες προκλητικές ενέργειες είναι «σκιά». Δεν πρέπει να μείνει αυτή η «σκιά». Υπερασπιζόμαστε τα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Στηρίζουμε τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα. Γι' αυτό συνεχίζουμε να επιμένουμε στην ανάγκη εθνικής συνεννόησης και ισχυρής εθνικής στρατηγικής, μια εθνική στρατηγική, που δεν θα επιτρέπει να κλείνουν τα εθνικά θέματα με παραχωρήσεις, αλλά θα προωθεί βήμα - βήμα την κατοχύρωση των ελληνικών δικαιωμάτων και τη μετατροπή των κυριαρχικών δικαιωμάτων σε κυριαρχία. Το μπορούμε, υπάρχουν οι προϋποθέσεις και βεβαίως, όταν λειτουργήσουμε ως σύμμαχοι με αυτοπεποίθηση και με εθνική στρατηγική και όχι ως δορυφόροι, μπορούμε να το πετύχουμε. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Γιώργος Κουμουτσάκος από τη Νέα Δημοκρατία. Μετά τον κ. Κουμουτσάκο θα μιλήσει ο κ. Γιάννης Μπουρνούς από τον ΣΥΡΙΖΑ και ακολούθως ο κ. Κατσανιώτης. Θα το δούμε, αν δεν έχει γίνει μια αλλαγή με την κ. Σκόνδρα. Ορίστε, κύριε Κουμουτσάκο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σύμφωνα με το άρθρο 27 του Συντάγματος η Βουλή των Ελλήνων θα εγκρίνει σε λίγο με συντριπτική διακομματική πλειοψηφία την απόφαση της Κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη για την επέκταση των χωρικών μας υδάτων και του εθνικού εναέριου χώρου στα δώδεκα ναυτικά μίλια στο Ιόνιο, τα Ιόνια Νησιά έως το ακρωτήριο Ταίναρο στην Πελοπόννησο. Πρόκειται για ιστορική στιγμή. Η Ελλάδα προχωρά με εθνική ομοψυχία στην επέκταση της εδαφικής της κυριαρχίας, με εφαρμογή ενός αναφαίρετου δικαιώματός της απόλυτα θεμελιωμένου στο Διεθνές Δίκαιο, όπως αυτό αποτυπώνεται στο άρθρο 3 της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Έχει προηγηθεί, όπως ακριβώς έπρεπε, έκδοση του π.δ.107/2020, με το οποίο έκλεισαν οι κόλποι και χαράχτηκαν ευθείες γραμμές βάσης στην περιοχή της επέκτασης. Ταυτόχρονα, με τον νόμο, που θα ψηφίσει σήμερα η Ελλάδα δηλώνει ότι επιφυλάσσεται να ασκήσει το θεμελιώδες αυτό δικαίωμα της επέκτασης των χωρικών της υδάτων ως έκφραση της εθνικής της κυριαρχίας και στις λοιπές περιοχές της επικράτειάς της. Εάν σε αυτά συνυπολογίσουμε και προσθέσουμε τις σαφείς δηλώσεις της Κυβέρνησης, του Πρωθυπουργού και του Υπουργού των Εξωτερικών για εφαρμογή αυτού του δικαιώματος της Ελλάδας σε επόμενο προσεχές στάδιο και στην Κρήτη, μπορούμε να πούμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι όλοι μας έχουμε την τύχη και την τιμή να συμμετέχουμε σε ιστορική στιγμή. Σε τέτοιες στιγμές τέτοιες αποφάσεις εθνικής ομοψυχίας αποτελούν παράγοντα εθνικής ισχύος για την πατρίδα μας. Η απόφαση αυτή για διεύρυνση των χωρικών υδάτων και του εναερίου χώρου ως επέκταση της εδαφικής κυριαρχίας της Ελλάδας είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένης στρατηγικής, σοβαρής προετοιμασίας και διακομματικής ενημέρωσης, σοβαρής προετοιμασίας γιατί έχουν προηγηθεί οι συμφωνίες με την Ιταλία και την Αίγυπτο για οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, καθώς και η συνεννόηση με την Αλβανία για οριοθέτηση μετά από κοινή προσφυγή σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο, δηλαδή στη Χάγη. Για όλα αυτά υπήρξε συστηματική προηγούμενη ενημέρωση των πολιτικών δυνάμεων. Τίποτα δεν έγινε ξαφνικά, τίποτα δεν έγινε αυθαίρετα, τίποτα δεν έγινε την τελευταία στιγμή. Επιπλέον, η σημερινή απόφαση εντάσσεται στη συνολική αποτελεσματική στρατηγική της Κυβέρνησης για διπλωματική, επιχειρησιακή και αμυντική ανάσχεση της τουρκικής αναθεωρητικής και επεκτατικής πολιτικής των τελευταίων ετών και ιδιαίτερα των τελευταίων μηνών, πολιτική που προκάλεσε μακρά και επικίνδυνη ένταση στην περιοχή μας. Η προκλητική αυτή πολιτική της Άγκυρας εκφράστηκε με το κατά παράβαση του Διεθνούς Δικαίου και βιασμού της ίδιας της γεωγραφίας σύμφωνο Τουρκίας - Τρίπολης. Αποτυπώνεται δε αυτή η πολιτική και στο αποσταθεροποιητικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», που αποτελεί συνειδητή στρατηγική επιλογή και όχι λεκτική υπερβολή της τουρκικής ηγεσίας. Άλλωστε, αυτό επιβεβαιώθηκε όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα με δηλώσεις και ενέργειες προβολής ισχύος από πλευράς Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο, στη Συρία, στη Λιβύη, στον Καύκασο και βεβαίως, με τη συνεχιζόμενη παραβατική συμπεριφορά στο Αιγαίο. Όλα αυτά τα γεγονότα λειτούργησαν ως γεωπολιτικός επιταχυντής των ελληνικών σκέψεων, σχεδιασμών και αποφάσεων. Ό,τι επί σχεδόν μισό αιώνα είχε κριθεί ως μη ώριμο ή μη σκόπιμο από όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις και από γενιές διπλωματών, τεχνοκρατών, νομικών και διεθνολόγων γίνεται στις σημερινές περιστάσεις και ώριμο και σκόπιμο, εθνικά ορθό και επιβεβλημένο. Γίνεται στη σωστή στιγμή. Άλλωστε, ανακοινώθηκε και αποφασίζεται χωρίς επιπολαιότητες, χωρίς φτηνούς εντυπωσιασμούς και πάντως, κύριοι της Αντιπολίτευσης, όχι επ' ευκαιρία της εξωθήσεως σε παραίτηση του Υπουργού των Εξωτερικών, του τότε Υπουργού Εξωτερικών, που έκανε ανακοινώσεις για τόσο κρίσιμα εθνικά θέματα, την ώρα που παρέδιδε τα καθήκοντά του στον διάδοχό του που ήταν ο Πρωθυπουργός τότε της χώρας, ο Πρωθυπουργός που τον είχε εξαναγκάσει σε έξοδο από την κυβέρνηση. Ο κ. Κοτζιάς μιλούσε για προεδρικά διατάγματα, ο διάδοχός του κ. Τσίπρας, αλλά και ο σήμερα υπεύθυνος για την εξωτερική πολιτική και μετέπειτα Υπουργός Εξωτερικών κ. Κατρούγκαλος μιλούσε και μιλάει - και ορθώς - για νόμο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, παρακάλεσα να μου δώσετε δύο λεπτά ακόμα, γιατί το όνομά μου αναφέρθηκε πολλές φορές από την Αντιπολίτευση.
Δεν σας διέκοψα, απλώς…
Αυτά τα αλησμόνητα, λοιπόν, όταν δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν τα στελέχη της τότε κυβέρνησης μεταξύ τους, συνέβησαν στον αξέχαστο Οκτώβριο του 2018. Έκτοτε μεσολάβησε καιρός απραξίας. Και πότε επανέρχεται από την τότε κυβέρνηση το ζήτημα; Λίγο πριν από τις βεβαιωμένου καταστροφικού αποτελέσματος για την τότε κυβέρνηση ευρωεκλογές, τον Φεβρουάριο του 2019- ο κ. Λοβέρδος ήταν εκεί - και τον Απρίλιο του 2019, όταν οι ευρωεκλογές θα γίνονταν τον Μάιο του 2019, δηλαδή μερικές μέρες πριν από μια εκλογική διαδικασία, ουσιαστικά μέσα στην προεκλογική περίοδο. Και τότε ναι, είχα πει στο Εθνικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής «μην δεσμεύσετε τη χώρα, ενώ βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο». Σήμερα, λοιπόν, νέες, στέρεες, σοβαρές και στιβαρές αποφάσεις ελήφθησαν από την Κυβέρνηση και ορθώς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - και κλείνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε - η απόφαση, που θα λάβουμε σήμερα είναι σημαντική και λόγω της χρονικής στιγμής που αυτό γίνεται, λίγες μόνον ημέρες πριν από την επανέναρξη της διαδικασίας των διερευνητικών επαφών στη Κωνσταντινούπολη. Το γεγονός ότι αυτός είναι ο εξηκοστός πρώτος γύρος μιας διαδικασίας, που διαρκεί σχεδόν είκοσι χρόνια υποδηλώνει και επιβεβαιώνει τη μεγάλη πολυπλοκότητα και την ιδιαίτερη σοβαρότητα των ζητημάτων που διερευνώνται σε αυτές τις επαφές. Όμως, το ιδιαίτερα αυξημένο ενδιαφέρον που προκαλεί αυτός ο εξηκοστός πρώτος γύρος οφείλεται στο γεγονός ότι πραγματοποιείται μετά από μία μακρά περίοδο μεγάλης έντασης με τη γείτονα, μία ένταση για την οποία η Τουρκία έχει εξ ολοκλήρου την ευθύνη. Οι διερευνητικές επαφές είναι πλαίσιο διαλόγου, που είναι αναγκαίος μεταξύ των γειτόνων παρά τις διαφορές που ενίοτε έχουν. Δεν είναι, όμως, οι διερευνητικές επαφές διαπραγμάτευση. Είναι μία προδιαπραγματευτική διαδικασία ανίχνευσης του εδάφους για τον εντοπισμό τυχόν συγκλίσεων μεταξύ των δύο μερών, που θα επέτρεπαν - τότε και μόνο τότε - το πέρασμα στο επόμενο στάδιο, εκείνο της κύριας διαπραγμάτευσης. Σε αυτόν, λοιπόν, τον γύρο η Ελλάδα προσέρχεται με τη σιγουριά που της δίνει το Διεθνές Δίκαιο και ειδικότερα το Δίκαιο της Θάλασσας, στο οποίο θεμελιώνονται στέρεα όλες οι εθνικές θέσεις. Άλλωστε, το Δίκαιο της Θάλασσας αποτελεί και ευρωπαϊκό κεκτημένο. Προσέρχεται, επίσης, με το πλαίσιο που έχει ορίσει ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης, αποκλείοντας τη διευρυμένη τουρκική ατζέντα, δηλαδή θέματα αποστρατικοποίησης νησιών, αμφισβήτησης εθνικής κυριαρχίας επί ελληνικών νησιών, θέματα μειονοτήτων και άλλα. Η στάση, λοιπόν, της Ελλάδας είναι νομικά στέρεη, πολιτικά εποικοδομητική και διαπραγματευτικά καθορισμένη. Επιδιώκουμε σταθερότητα και ειρήνη στη βάση του Διεθνούς Δικαίου και των σχέσεων καλής γειτονίας. Σε αντίθετη τροχιά κινείται η Τουρκία, που με λόγια και πράξεις δημιουργεί ένταση, παραβιάζοντας το Διεθνές Δίκαιο και βιάζοντας ακόμα και τη γεωγραφία.
Παρακαλώ, ολοκληρώστε, έχετε πάει στα δέκα λεπτά.
Ολοκληρώνω. Οι πρόσφατες δηλώσεις του Υπουργού Εξωτερικών Τσαβούσογλου το επιβεβαιώνουν. Οι δηλώσεις αυτές, όμως, δεν μας κάμπτουν. Γνωρίζουμε την πολύ δύσκολη οικονομική, πολιτική και διπλωματική θέση απομόνωσης, στην οποία έχει θέσει τον εαυτό της η Τουρκία με την προβληματική της πολιτική έναντι όλων, εταίρων, συμμάχων, γειτόνων. Πορευόμαστε, λοιπόν, προς τις διερευνητικές επαφές με σιγουριά στα επιχειρήματά μας, στις θέσεις μας και στις δυνάμεις μας, όπως άλλωστε επιβεβαιώνει και η ομόφωνη απόφαση, που θα πάρει η Βουλή των Ελλήνων σε λίγο, όπως επιβεβαιώνει η εθνική ομοψυχία που είναι παράγων εθνικής ισχύος. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ σας ευχαριστώ, κύριε Κουμουτσάκο. Τον λόγο τώρα έχει ο Βουλευτής Λέσβου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Γιάννης Μπουρνούς. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σήμερα ερχόμαστε να ψηφίσουμε ένα νομοσχέδιο που στο πολύ πρόσφατο παρελθόν η τομεάρχης εξωτερικών και άμυνας της Νέας Δημοκρατίας μαζί με τον κ. Γεωργιάδη χαρακτήριζαν ως προσχώρηση στην επιχειρηματολογία της Τουρκίας και μεγάλη ζημιά, που υποτίθεται ότι ξεχώριζε το Ιόνιο από το Αιγαίο. Στην εξωτερική πολιτική έχετε πραγματικά καταπιεί τις δηλώσεις που κάνατε όλα τα τελευταία χρόνια, χωρίς να έχει μεσολαβήσει οποιαδήποτε αλλαγή συνθηκών και περιστάσεων, που να δικαιολογεί τέτοια μεταβολή θέσεων. Απλώς γίνατε Κυβέρνηση και αφήσατε πίσω σας τις περικεφαλαίες και τις σάρισες. Κάποιοι άλλοι σε άλλα κόμματα θα ντρέπονταν, ακόμη περισσότερο θα ντρέπονταν και θα ήθελαν να κρυφτούν αν είχαν χαρακτηρίσει μόλις λίγους μήνες πριν σε αυτήν εδώ την Αίθουσα ως εθνικιστική την επέκταση χωρικών υδάτων νότια και ανατολικά της Κρήτης, όπως είχε κάνει ο κ. Χρυσοχοΐδης ή ως εύκολους λεονταρισμούς, όπως το είχε περιγράψει ο κ. Γεραπετρίτης. Για να μην πούμε για το όνειδος της στάσης σας στη Συμφωνία των Πρεσπών που από δήθεν εθνική ήττα και εθνικό λάθος, έφτασε να ξεκαθαρίζει με σαφήνεια τι είχε συμβεί στην αρχαιότητα, όπως δήλωσε ο Υπουργός Εξωτερικών. Θα ενημερώσει κανείς γι' αυτά εκείνους, που οργάνωναν επιθέσεις με μολότοφ στα γραφεία και τα σπίτια των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ; Θα ζητήσετε έστω και τώρα μία συγγνώμη για τη σύμπλευσή σας στα συλλαλητήρια του μίσους με την εγκληματική ναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής; Η μετεκλογική προσχώρησή σας στην εξωτερική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία και σε νομοσχέδια, που με πολύ κόπο και σοβαρή δουλειά είχαν προετοιμαστεί τότε, όπως αυτό που συζητάμε, μπορεί να είναι μία πράξη ωριμότητας του κ. Δένδια, αλλά ταυτόχρονα είναι και μία θρασύτατη επίδειξη κυνισμού από τον κ. Μητσοτάκη και την Κυβέρνησή σας. Αν ήταν μόνο ο κυνισμός το θέμα σας, θα μπορούσαμε να το προσπεράσουμε. Όμως, ο κυνισμός είναι απλώς το σύμπτωμα μιας Κυβέρνησης και ενός Πρωθυπουργού, που πορεύεται χωρίς στρατηγική και με μόνο ενδιαφέρον την επικοινωνιακή προστασία της προσωπικής του ανασφάλειας και την εξαφάνιση των αλλεπάλληλων προσωπικών του αποτυχιών, όπως η αποτυχία απόσπασης κυρώσεων σε διαδοχικά Ευρωπαϊκά Συμβούλια, έρμαιο πιέσεων από ισχυρές χώρες, που δεν τον σέβονται και δεν τον υπολογίζουν, όπως δεν τον υπολογίζει και ο Ερντογάν. Και προφανώς σε κανέναν από όλους αυτούς δεν λέει κάτι η εγχώρια μιντιακή παντοδυναμία του κ. Μητσοτάκη. Δυστυχώς, με αυτό το θράσος και με αυτή την ανευθυνότητα σύρεστε σε διερευνητικές με την Τουρκία. Εμείς βεβαίως θεωρούμε ότι ο διάλογος με την Τουρκία είναι ο μόνος δρόμος για την επίλυση των υπαρκτών διαφορών και ούτε θέλουμε να σκεφτούμε τις υστερίες των Βουλευτών σας σε περίπτωση που θα προσερχόμασταν εμείς ως κυβέρνηση σε διερευνητικές. Εσείς, όμως, προσέρχεστε με «γκολ» από τα αποδυτήρια, καθώς είστε η μοναδική ελληνική Κυβέρνηση μέχρι σήμερα, που παρακολούθησε περίπου άπραγη το «γκριζάρισμα» υφαλοκρηπίδας και την παραβίαση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Εσείς πάτε για διερευνητικές με μία Κυβέρνηση, ένα καθεστώς που συστηματικά απειλεί με χρήση βίας, που έχει γελοιοποιήσει τις προβλέψεις της συμφωνίας της Μαδρίτης για αποφυγή μονομερών ενεργειών και προκλήσεων στο Αιγαίο και που κατά πάσα πιθανότητα έχει εξασφαλίσει στο Βερολίνο και με τη μεσολάβηση άλλων κυβερνήσεων Ευρωπαίων εταίρων μας τη συγκατάθεση του κ. Μητσοτάκη σε μία πολύ ευνοϊκή για εκείνον ατζέντα συζητήσεων. Είναι ένα καθεστώς, μάλιστα, που φαίνεται να κλονίζεται σοβαρά το τελευταίο διάστημα αν κρίνει κανείς από τις δηλώσεις του πρώην Πρωθυπουργού, του Αχμέτ Νταβούτογλου ότι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τελεί υπό την κηδεμονία στρατιωτικών του βαθέως κράτους. Είναι, εξάλλου, πάγια τακτική πολλών τουρκικών κυβερνήσεων να φέρνουν τα πράγματα στο όριο σύρραξης και να εξασφαλίζουν έμπρακτες αμφισβητήσεις κυριαρχίας και δικαιωμάτων και μετά να φορούν το προσωπείο της διαλλακτικότητας και της διπλωματίας και να κάθονται στο τραπέζι του πολιτισμένου διαλόγου. Δεν τα γνώριζε αυτά ο κ. Μητσοτάκης πριν επισκεφθεί ανέμελος τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες; Δεν θα μας εξέπληττε, βέβαια, αν ο κ. Μητσοτάκης τα γνωρίζει αυτά, αλλά έχει αποφασίσει να φανεί δήθεν ανοιχτόμυαλος και να κρατήσει ευχαριστημένες μερικές ισχυρές κυβερνήσεις στην Ευρώπη, αρκεί να τον διευκολύνουν σε άλλα πράγματα, όπως βλέπουμε να κάνει, για παράδειγμα, στο προσφυγικό, όπου έχει δεχθεί να γίνουν τα νησιά μας χώροι αποκλεισμού προσφύγων για λογαριασμό των ξενοφοβικών κυβερνήσεων της Ευρώπης. Από το καλοκαίρι του 2019 τρέχετε πίσω από τις εξελίξεις με την Τουρκία. Σας αιφνιδιάζουν και σας απειλούν, ενόσω ο κ. Δένδιας προσπαθεί να επιλύσει τις συγκρούσεις με το παράκεντρο εξωτερικής πολιτικής από την «αυλή» του κ. Μητσοτάκη στο Μαξίμου. Και μάλλον δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι όταν ο κ. Δένδιας μιλάει για «θαλάσσιες οικονομικές ζώνες» σαν αντικείμενο διαλόγου, ο κ. Μητσοτάκης μιλάει για «θαλάσσιες ζώνες» συνολικά, δηλαδή και για χωρικά ύδατα. Ελπίζουμε να μη δούμε κι άλλους αιφνιδιασμούς και «γκριζαρίσματα». Το σχέδιο νόμου, που θα εγκρίνει σήμερα η Βουλή δικαιώνει και συνεχίζει την εξωτερική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, ακόμη κι αν είναι λειψό και δεν περιλαμβάνει την Κρήτη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μακάρι να εντασσόταν σε μία συνεπή εθνική στρατηγική, που στις βασικές της γραμμές θα γινόταν σεβαστή από όλες τις κυβερνήσεις. Προς το παρόν, η μόνη στρατηγική είναι το «βλέποντας και κάνοντας» του ανερμάτιστου κ. Μητσοτάκη και η αγωνία να περικλείεται συνεχώς από την ασπίδα προστασίας του. Η εξωτερική πολιτική, όμως, θέλει κότσια και πολιτικό θάρρος και στρατηγικό σχεδιασμό και ενεργητικές πολυμερείς πρωτοβουλίες. Ακριβώς όσα κάναμε εμείς, ακριβώς όσα δεν κάνετε εσείς.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Ασημίνα Σκόνδρα από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, η Κυβέρνηση;
Σας εξηγώ, κύριε συνάδελφε, ότι δεν αλλάζει κάτι. Πρόκειται για εσωτερική αλλαγή δύο συναδέλφων από την ίδια παράταξη.
Δεν λέω αυτό, κύριε Πρόεδρε. Λέω ότι η Κυβέρνηση δεν εκπροσωπείται.
Εντάξει, κύριε συνάδελφε, θα έρθει ο κύριος Υπουργός. Μπορεί να υπήρξε κάποια ανάγκη και να έλειψε για λίγο. Ορίστε, κυρία Σκόνδρα, έχετε τον λόγο.
Κυρία Σκόνδρα, δεν θα σας ακούσει κανένας Υπουργός.
Η κ. Σκόνδρα θα απευθυνθεί σε όλους εσάς, αγαπητέ συνάδελφε. Θα ήθελα να πω ότι πραγματικά περίμενα άλλο ύφος και τόνο, αγαπητέ προλαλήσαντα συνάδελφε…
Ήρεμος είμαι, κυρία συνάδελφε!
…διότι σε λίγο θα ψηφίσετε και εσείς αυτό ακριβώς το νομοσχέδιο και αν μη τι άλλο στα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής πρέπει να στεκόμαστε με ομοψυχία και να δίνουμε το μήνυμα και το παράδειγμα παντού προς τα έξω. Ευχαριστώ λοιπόν, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, αλλά και ο τρόπος διασφάλισης των εθνικών συμφερόντων της πατρίδας μας αποτελούσαν διαχρονικά ένα πολύ ευαίσθητο κομμάτι τόσο της ελληνικής πολιτικής σκηνής, όσο και της κοινωνίας μας. Ασχέτως πολιτικών και ιδεολογικών πεποιθήσεων, όλες οι Ελληνίδες και όλοι οι Έλληνες γνωρίζουμε, πολύ καλά, ότι η γειτονιά μας είναι από άποψη γεωπολιτικής μία σύνθετη, περίπλοκη, θα έλεγα, περιοχή, όπου συναντιούνται και ενίοτε συγκρούονται εθνικά, όπως και πολλά διεθνή συμφέροντα. Δεν χρειάζεται να ανατρέξει κανείς στα βιβλία της ιστορίας για να αντιληφθεί ότι οι εξελίξεις που διαδραματίζονται τώρα σηματοδοτούν ένα νέο ισχυρό κεφάλαιο για την πατρίδα μας. Ως εκ τούτου, θεωρώ σημαντικό το γεγονός ότι οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας σε αυτή την κρίσιμη περίοδο έχουν τοποθετηθεί θετικά στο ζήτημα που κουβεντιάζουμε σήμερα. Είναι μείζονος σημασίας η Ελλάδα να ακολουθήσει μια σταθερή και συνάμα δυναμική πολιτική με ομοψυχία και ενότητα, μια πολιτική που θα εξασφαλίζει την ασφάλεια και την ειρήνη στη χώρα μας και την ευρύτερη περιοχή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι η επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στο Ιόνιο από τα έξι στα δώδεκα ναυτικά μίλια μετά και τη συμφωνία με την Ιταλία αποτελεί ιστορική στιγμή. Επιβεβαιώνει τόσο σε διμερές όσο και σε διεθνές επίπεδο τα αναφαίρετα δικαιώματα της Ελλάδας στον θαλάσσιο χώρο, τη δυνατότητα δηλαδή να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα δώδεκα μίλια όποτε και όπου κρίνει ότι είναι σκόπιμο. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υπό την καθοδήγηση του Πρωθυπουργού μας Κυριάκου Μητσοτάκη προχώρησε διά της διπλωματικής οδού, που επιτυχώς ακολούθησε ο Υπουργός των Εξωτερικών μας κ. Δένδιας, με συντεταγμένο και αποφασιστικό τρόπο στην επίτευξη της συμφωνίας με την ιταλική δημοκρατία για την επέκταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο. Πρόκειται επί της ουσίας για μια σημαντική μεταστροφή του τρόπου άσκησης της εξωτερικής πολιτικής μας. Η Ελλάδα μετά από χρόνια αφήνει πίσω της την αδράνεια και με όχημα το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας προχωράει με σχέδιο στην επίτευξη μιας συμφωνίας, που διασφαλίζει το έννομο συμφέρον της πατρίδας μας. Δεν θα σταθώ καθόλου στα όσα ακούστηκαν από την Αξιωματική Αντιπολίτευση σαν κριτική για τη στάση της Νέας Δημοκρατίας όταν βρισκόταν στην κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς είμαστε εδώ για να διαμορφώσουμε το αύριο και μιλάμε με όρους του μέλλοντος. Γι' αυτό επικεντρώνομαι στο γεγονός ότι η Βουλή των Ελλήνων επικυρώνει μία σημαντική συμφωνία επιδεικνύοντας την απαραίτητη πολιτική σοβαρότητα και ομοψυχία στο ζήτημα αυτό. Αυτό είναι σημαντικό διότι, όπως όλοι γνωρίζουμε, το τοπίο στην ανατολική Μεσόγειο πλέον έχει αλλάξει δραματικά. Η γείτονα χώρα εδώ και αρκετούς μήνες κρατά μια εξαιρετικά προκλητική και επιθετική στάση, η οποία μάλιστα την έφερε σε ευθεία σύγκρουση τόσο με την Ελλάδα όσο και με τους συμμάχους μας. Είναι καταγεγραμμένο ότι η αλαζονική τακτική της Τουρκίας δεν αλλάζει εύκολα και συνεπώς ο κίνδυνος της επιθετικότητας και διεκδικητικότητας παραμένει διαχρονικός. Γι' αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό που η πατρίδα μας έχει εξασφαλίσει δύο νόμιμες συμφωνίες με την Ιταλία και την Αίγυπτο κατοχυρώνοντας τα δικαιώματά της. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ιστορικά η Νέα Δημοκρατία έχει επιδείξει πατριωτισμό και εξαιρετική σοβαρότητα στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Υπάρχει εθνικός σχεδιασμός τον οποίο ακολουθούμε πιστά και υπεύθυνα. Υπάρχει στρατηγική η οποία είναι ολοκληρωμένη και στόχο έχει να κατοχυρώσει όλα τα εθνικά μας δικαιώματα και συμφέροντα. Ακούστηκαν κάποιες φωνές αντίδρασης κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου στην αρμόδια επιτροπή, αλλά και σήμερα εδώ, κυρίως με αφορμή τη στάση της Νέας Δημοκρατίας στη Συμφωνία των Πρεσπών. Χωρίς να χρειάζεται να εισέλθουμε σε πολλές λεπτομέρειες, θεωρώ αρκετό να τονίσω ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξαρχής επεσήμανε τότε ότι πρόκειται για μια αρνητική συμφωνία που όμως, παρά τις προειδοποιήσεις της Νέας Δημοκρατίας, κυρώθηκε από το Κοινοβούλιο με την πλειοψηφία της τότε κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, και ως εκ τούτου παράγει έννομα και μη αναστρέψιμα αποτελέσματα. Είναι επιτέλους καιρός να σοβαρευτούμε και να καταλάβουμε όλοι ότι το ελληνικό κράτος οφείλει να χαρακτηρίζεται από συνέπεια, συνέχεια και σοβαρότητα, ειδικά σε θέματα, που αφορούν τις διεθνείς σχέσεις και την εξωτερική πολιτική. Δεν νοείται να μην αναγνωρίζει μια επόμενη κυβέρνηση τα πεπραγμένα της προηγούμενης. Όσο αυτό, λοιπόν, και να πονάει, όσο και να διαφωνεί η νυν Κυβέρνηση με τις αποφάσεις της προηγούμενης, οφείλει διεθνώς να τιμήσει την υπογραφή της. Οτιδήποτε αντίθετο πλήττει τη χώρα και την αξιοπιστία της. Σήμερα, λοιπόν, και με δεδομένες τις συμφωνίες, που έχει υπογράψει η Ελλάδα με Ιταλία και Αίγυπτο, θα ξεκινήσει ένας νέος κύκλος διερευνητικών επαφών με την Τουρκία και - ασχέτως με το τι επιδιώκει η Τουρκία - για την πατρίδα μας αποκλειστικό αντικείμενο συζήτησης είναι η ΑΟΖ και η υφαλοκρηπίδα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι κλείνω τονίζοντας για μία ακόμη φορά ότι το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών για τον καθαρισμό του εύρους της αιγιαλίτιδας ζώνης στη θαλάσσια περιοχή του Ιονίου και των Ιονίων Νήσων μέχρι το ακρωτήριο Ταίναρο της Πελοποννήσου αποτελεί ένα νέο σημαντικό κεφάλαιο στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής της πατρίδας μας. Η Ελλάδα δεσμεύεται από τη διεθνή σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας που αποτελεί τμήμα του Εθνικού μας Δικαίου, όπως και του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Σε κάθε διάλογο, λοιπόν, με οποιαδήποτε τρίτη χώρα δεσμευόμαστε από το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Ενώ για πολλά χρόνια η πατρίδα μας αναζητούσε ουσιαστικές λύσεις, που θα διασφάλιζαν και θα δικαίωναν τα συμφέροντά της, τώρα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη ολοκληρώνουμε ένα σημαντικό βήμα, που φέρνει την Ελλάδα πιο κοντά σε αυτόν τον στόχο, μία Ελλάδα που μεγαλώνει, που ισχυροποιείται, που αποκτά στρατηγικό ρόλο στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Και εγώ ευχαριστώ, κυρία Σκόνδρα. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Ιωάννης Γκιόκας από το Κομουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Μετά θα μιλήσει ο κ. Κατσανιώτης από τη Νέα Δημοκρατία. Οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, που θα κάνουν χρήση της δευτερολογίας μπορούν να παίρνουν τον λόγο ανά δύο Βουλευτές. Όσοι κάνουν χρήση δευτερολογίας να το δηλώσουν για να κάνουμε μία ρύθμιση. Κύριε Γκιόκα, έχετε τον λόγο.
Ακούγοντας την Κυβέρνηση και τους κυβερνητικούς Βουλευτές όλες αυτές τις ημέρες ξεχώριζε κανείς ορισμένα βασικά επιχειρήματα, που χρησιμοποιούν όχι για να στηρίξουν ένα νομοσχέδιο που όντως αφορά την άσκηση ενός αναφαίρετου κυριαρχικού δικαιώματος, που πηγάζει από το Δίκαιο της Θάλασσας και από το Διεθνές Δίκαιο, αλλά για να στηρίξουν ένα ολόκληρο αφήγημα ότι τάχα τώρα δημιουργείται μια εξαιρετική συγκυρία για τη χώρα με ισχυρές συμμαχίες για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις, να λύσει τα προβλήματα, να, να, να. Όλα αυτά που ακούμε όλες αυτές τις ημέρες, όχι μόνο αγγίζουν τα όρια της υπερβολής, αλλά επί της ουσίας αντιστρέφουν πλήρως την αντικειμενική πραγματικότητα. Ποια είναι αυτά τα επιχειρήματα; Είναι: Πρώτον, ότι με αυτόν τον τρόπο μεγαλώνει η χώρα, μεγαλώνει η Ελλάδα. Και, δεύτερον, ότι έτσι θα αναχαιτίζεται η τουρκική επιθετικότητα. Αυτοί που υιοθετούν αυτά τα επιχειρήματα όμως θα πρέπει να απαντήσουν τουλάχιστον σε δύο βασικά ερωτήματα. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, όπως λέτε εσείς - όχι εμείς, εσείς τα λέτε - , για ποιο λόγο καθυστέρησε για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια - από το 1995 και μετά - η άσκηση αυτού του κυριαρχικού δικαιώματος αφήνοντας όλη αυτήν την περίοδο να μεσολαβήσει και επιτρέποντας στην Τουρκία να ανοίξει τη «βεντάλια» όλων των διεκδικήσεων; Και δεύτερον, γιατί η σημερινή άσκηση γίνεται τμηματικά, αφήνοντας ανοιχτό το παράθυρο η Τουρκία, αλλά και άλλοι διεθνείς παράγοντες, να θεωρήσουν ότι αυτή η τμηματική άσκηση μόνο για το Ιόνιο συνιστά μία έμμεση παραδοχή ότι το Αιγαίο αποτελεί κάποια ειδική περίπτωση, που πρέπει να εξαιρεθεί από το Δίκαιο της Θάλασσας και το Διεθνές Δίκαιο; Είναι προφανές, λοιπόν, ότι αυτά τα επιχειρήματα δεν αντέχουν σε σοβαρή κριτική. Είναι προφανές ότι σας οδηγούν σε αντιφάσεις. Όπως είναι προφανές - τουλάχιστον σε μας είναι προφανές - ότι ο χρόνος άσκησης αυτού του δικαιώματος μόνο για το Ιόνιο τώρα, και όχι όλα αυτά τα είκοσι πέντε χρόνια, δεν οφείλεται ούτε σε κάποιες επιδέξιες διπλωματικές κινήσεις ή συμμαχίες της Κυβέρνησης ούτε σε μια δήθεν πιο ευνοϊκή συγκυρία που το επέτρεψε, όπως προσπαθείτε να μας πείσετε. Οφείλεται στο γεγονός ότι τώρα είναι ο χρόνος που δρομολογούνται, και σε ορισμένες περιπτώσεις μπαίνουν σε πιο κρίσιμη φάση, όλοι αυτοί οι ανταγωνισμοί και όλες αυτές οι επικίνδυνες για τους λαούς διευθετήσεις, που γίνονται στον χώρο της Μέσης Ανατολής και της ανατολικής Μεσογείου. Πρόκειται για διευθετήσεις που γίνονται προς όφελος των ενεργειακών κολοσσών και άλλων ισχυρών μονοπωλίων, διευθετήσεις προς όφελος των συμμάχων σας, κυρίως προς όφελος της σταθερότητας στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, αλλά και προς όφελος των συμφερόντων περιφερειακών τμημάτων του κεφαλαίου στην περιοχή, που διεκδικούν και αυτές κομμάτι από το μοίρασμα της λείας που διεξάγεται στις πλάτες των λαών. Αυτά είναι τα κριτήρια. Αυτά είναι τα κριτήρια, με βάση τα οποία και η ελληνική άρχουσα τάξη έχει ως γνώμονα και συμμετέχει σε αυτούς τους σχεδιασμούς στην περιοχή, μέρος των οποίων είναι και οι συμφωνίες με την Ιταλία και η συμφωνία με την Αλβανία και η συμφωνία με την Αίγυπτο, αλλά και οι διερευνητικές συνομιλίες, που τώρα ξεκινάνε με την Τουρκία. Σε κάθε περίπτωση, λοιπόν, κριτήριό σας δεν είναι η προστασία των κυριαρχικών δικαιωμάτων ούτε πολύ περισσότερο η άσκηση αυτών των κυριαρχικών δικαιωμάτων προς όφελος του λαού, όπως λέμε εμείς, που για μας είναι το κρίσιμο ζήτημα. Και από κει απορρέουν και οι αντιφάσεις σας. Από εκεί απορρέουν και τα δύο μέτρα και δύο σταθμά. Γι' αυτόν τον λόγο, στο Ιόνιο η Ελλάδα μπορεί να μεγαλώνει, όμως τα δικαιώματα του λαού όχι μόνο δεν μεγαλώνουν, αλλά αντίθετα μικραίνουν, γιατί ο λαός βλέπει τον πλούτο που του ανήκει να παραδίδεται στις ορέξεις των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων. Γι' αυτόν τον λόγο, από την άλλη μεριά στο Αιγαίο μικραίνουν στην πράξη τα κυριαρχικά δικαιώματα, γιατί εκεί υπάρχουν τα προτάγματα της συνεκμετάλλευσης του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχουν τα ιδιαίτερα συμφέροντά τους με την Τουρκία, που θέλουν να τη διατηρήσουν στο δυτικό στρατόπεδο και γι' αυτόν τον λόγο υποθάλπουν την τουρκική επιθετικότητα. Κι αυτό φάνηκε ξεκάθαρα και με όλη αυτήν την ιστορία των περιβόητων κυρώσεων. Ποιο είναι το συμπέρασμα για μας και ποιο είναι το συμπέρασμα που κατά τη γνώμη μας πρέπει να βγάλει ο ελληνικός λαός; Είναι ότι όντως - αυτό το αναγνωρίζουμε - η αστική τάξη και οι κυβερνήσεις της δεν έχουν κανένα ταμπού. Μπορεί με την ίδια ευκολία να επιστρατεύουν και τις εθνικιστικές εξάρσεις και τις υποχωρήσεις και τον κοσμοπολιτισμό, άλλες φορές και τα δύο μαζί, αλλά πάντα με κριτήριο να υπηρετήσουν τα συμφέροντά τους. Και μπροστά σε αυτά τα συμφέροντα βάζουν στην κλίνη του Προκρούστη κυριαρχικά δικαιώματα, που κάτω από άλλες κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν πραγματικά για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Από αυτήν την άποψη, λοιπόν, εμείς δεν συμμεριζόμαστε ούτε τον εφησυχασμό ούτε την αισιοδοξία ούτε την ωραιοποίηση, που προσπαθείτε να καλλιεργήσετε ούτε υιοθετούμε αυτήν την καραμέλα της καθ' όνομα και μόνο εθνικής γραμμής και εθνικής συναίνεσης που υπερασπίζεστε όλοι οι υπόλοιποι μαζί, η οποία μιλά για γεωστρατηγική αναβάθμιση, για ακόμη πιο ακόμη πιο βαθιά εμπλοκή της Ελλάδας στα επιθετικά σχέδια του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για μαμούθ εξοπλιστικά προγράμματα, που δεν έχουν σχέση με την άμυνα της χώρας, αλλά με αυτούς ακριβώς τους σχεδιασμούς. Άκουγα προηγουμένως έναν Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ που μιλούσε για την αλληλεγγύη των λαών. Καλά, δουλευόμαστε; Τα όπλα που στέλνατε και με τη δική σας ευθύνη στη Σαουδική Αραβία - κι εσείς το ξεκινήσατε - ποια αλληλεγγύη των λαών υπηρετούσαν; Οι στρατιωτικές αποστολές από τη Μέση Ανατολή και την ανατολική Μεσόγειο μέχρι τη Βόρεια Θάλασσα, ποια αλληλεγγύη των λαών υπηρετούν; Τα 4 δισεκατομμύρια ευρώ στο ΝΑΤΟ κάθε χρόνο, τη στιγμή που ο λαός υποφέρει, ποια αλληλεγγύη των λαών υπηρετούν; Υπηρετούν τους σχεδιασμούς των Αμερικανών, του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλους αυτούς τους έχετε αναγορεύσει και η Κυβέρνηση και εσείς ως προστάτες και εγγυητές της ειρήνης, της ασφάλειας και της ευημερίας των λαών. Πρόκειται για μία γραμμή, που έχει χρεοκοπήσει ιστορικά και που κάθε μέρα χρεοκοπεί ολοένα και περισσότερο. Αυτό συμβαίνει, μάλιστα, σε μία περίοδο που οι συμμαχίες αναδιατάσσονται με πολύ μεγάλη ευκολία. Και όσοι έχουν ακουμπήσει τις ελπίδες τους στη Γαλλία ή στον Μπάιντεν, ας μην πολυεκτίθενται, γιατί πολύ σύντομα θα ψάχνουν σύννεφο για να πέσουν. Πολύ σύντομα θα ψάχνουν σύννεφο για να πέσουν! [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Όμως, είναι αυτή η γραμμή που έχετε όλοι σας. Αυτές τις μέρες ακούγαμε Βουλευτές και δεν ξέραμε αν ανήκουν στον ΣΥΡΙΖΑ, αν ανήκουν στη Νέα Δημοκρατία ή στο αν ανήκουν στο Κίνημα Αλλαγής. Χορτάσαμε από ομοψυχία, χαρά, συναίνεση, κ.λπ.. Είναι αυτή η κοινή γραμμή που έχετε. Η γραμμή που έχουμε εμείς και η γραμμή για την οποία πρέπει να παλέψει ο ελληνικός λαός είναι στην αντίπερα όχθη. Είναι η γραμμή της απεμπλοκής και της αποδέσμευσης από τους ιμπεριαλισμούς οργανισμούς και σχεδιασμούς. Είναι η πορεία για να γίνει ο λαός πραγματικά ιδιοκτήτης του πλούτου που του τον κλέβουν. Είναι η πορεία της διεθνούς αλληλεγγύης και των σχέσεων αμοιβαίου οφέλους. Είναι, τελικά, η πορεία για να πάρουν οι ίδιοι οι λαοί την εξουσία. Μόνο αυτή η πορεία μπορεί να εξασφαλίσει ότι θα επιλυθούν διαφορές είτε κληρονομημένες από το παρελθόν, είτε ακόμα κατασκευασμένες. Όλα τα υπόλοιπα οδηγούν σε πολύ μεγάλες περιπέτειες. Ευχαριστώ.
Εγώ ευχαριστώ, κύριε Γκιόκα. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Ανδρέας Κατσανιώτης από τη Νέα Δημοκρατία και μετά να ετοιμάζεται η κ. Χαρούλα Καφαντάρη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σημερινό νομοσχέδιο σηματοδοτεί μία ιστορική στιγμή στην εθνική στρατηγική της χώρας και στέλνει ηχηρά μηνύματα. Είναι ιστορικό, γιατί επεκτείνει τα χωρικά ύδατα και την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας, σε πρώτη φάση δυτικά. Είναι η στρατηγική που δείχνει ότι η Ελλάδα θέλει και μπορεί, που ασκεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα στη βάση των κανόνων του Εθνικού Δικαίου. Δεν κλείνει εκκρεμότητες, όπως κάποιοι λένε με ευκολία, γιατί στα εθνικά θέματα δεν κλείνουμε εκκρεμότητες. Εσείς, βέβαια, το κάνατε. Η Συμφωνία των Πρεσπών, της οποίας το περιεχόμενο ακόμα και σήμερα υποστηρίζετε, παραχώρησε με ευκολία και ιστορική ανευθυνότητα την ύπαρξη της δήθεν μακεδονικής γλώσσας στη γείτονα χώρα. Και η Βουλγαρία πρόβαλε βέτο. Αυτό σημαίνει «Λύνω εκκρεμότητες». Εμείς δεν κλείνουμε εκκρεμότητες. Δίνουμε λύσεις με έναν οδικό χάρτη, που ξεκίνησε από τη συμφωνία με την Αίγυπτο και έχει συνέχεια. Το σημερινό νομοσχέδιο είναι αποτέλεσμα μία μακροχρόνιας εθνικής στρατηγικής, που υπηρέτησαν όλες οι κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, μέσω της διαμόρφωσης ισχυρών συμμαχιών στην ανατολική Μεσόγειο, αλλά και ανάδειξης της επικίνδυνης για το σύνολο της περιοχής τακτικής της Τουρκίας. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ]] Επιτρέψτε μου να θυμίσω ότι η πολιτική δημιουργίας μίας ισχυρής συμμαχίας μεταξύ Ελλάδας, Ισραήλ και Αιγύπτου ξεκίνησε από την Κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή. Τα πρώτα σημαντικά αποτελέσματα ήρθαν με την Κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά και συνεχίστηκαν από τη σημερινή Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και είναι, επίσης, σημαντικό ότι αυτό το νομοσχέδιο ψηφίζεται τώρα, σε μία χρονική στιγμή που αναμένουμε την επανεκκίνηση των διερευνητικών επαφών με την Τουρκία. Όλοι γνωρίζουμε ότι οι διερευνητικές επαφές δεν μπαίνουν στην ουσία των ζητημάτων. Είναι μηχανισμός περισσότερο εκτόνωσης της έντασης και όχι μηχανισμός επίλυσης διαφορών. Άλλωστε, η Τουρκία ήταν αυτή που αποχώρησε από τις διερευνητικές. Έβαλε στη δημόσια συζήτηση μία σειρά από ανύπαρκτα θέματα και διεκδικήσεις. Έκανε τον πειρατή στο Αιγαίο και τώρα κάνει το καλό παιδί και ζητά συνομιλίες για όλα. Εμείς από την πλευρά μας, ακολουθώντας την πάγια εθνική στρατηγική, υποστηρίζουμε πως ασφαλώς και μπορούμε να καθίσουμε στο τραπέζι των συζητήσεων, όχι όμως, για να μπούμε σε ανατολίτικα παζάρια. Η διαφορά μας με την Τουρκία είναι μόνο η υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ. Τελεία! Αντίθετα, η Τουρκία έχει έναν στόχο, να «γκριζάρει» όσα περισσότερα σημεία μπορεί στο Αιγαίο, να προβάλει μία σειρά από απίθανες διεκδικήσεις και μετά να ζητήσει να συζητήσουμε γι' αυτές, προσπαθώντας να πείσει τη διεθνή κοινή γνώμη ότι εμείς είμαστε αδιάλλακτοι. Γι' αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία να τεθούν και από τη δική μας πλευρά μία σειρά από θέματα στη δημόσια συζήτηση, από τον σεβασμό στο παγκόσμιο μνημείο του πολιτισμού της Αγίας Σοφίας, μέχρι το καθεστώς στην Ίμβρο και την Τένεδο. Πρέπει, επίσης, να αναδείξουμε ότι η «ερντογανική» Τουρκία είναι κλασική περίπτωση αναθεωρητικής δύναμης, ένας παράγοντας αποσταθεροποίησης όλης της ανατολικής Μεσογείου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελλάδα έδειξε ότι διατηρεί διπλωματικό κεφάλαιο και υπολογίσιμους συντελεστές αποτροπής. Όπως στην κρίση του Έβρου έτσι και τώρα η Κυβέρνηση και οι πυλώνες ασφάλειας της χώρας επέδειξαν ετοιμότητα, ψυχραιμία και επαγγελματισμό. Έγινε μία συντονισμένη διπλωματική προσπάθεια, αξιοποιήθηκαν δίκτυα, κινητοποιήθηκαν συμμαχίες και παράλληλα, οι Ένοπλες Δυνάμεις κάλυψαν υποδειγματικά τον χώρο ευθύνης τους, διατήρησαν ακμαίο φρόνημα και έδωσαν καθαρό μήνυμα. Τελειώσαμε; Όχι, βέβαια. Όσο θα υπάρχει στο κάδρο ο αστάθμητος παράγων «Ερντογάν», με τη διακηρυγμένη πλέον νεοοθωμανική του αντίληψη, τον ακραίο αναθεωρητισμό του, την έλλειψη κάθε έννοιας συστολής και μέτρου στις αντιδράσεις του, τη διάθεσή του για επέκταση του πεδίου κυριαρχίας μέσω της «φινλανδοποίησης», δηλαδή της επιβολής του διά της απειλής, όλα είναι ανοιχτά. Απαιτείται διατήρηση της επαγρύπνησης, αξιοποίηση στον μέγιστο βαθμό των δικτύων τακτικής και στρατηγικής συνεργασίας που έχουμε χτίσει και συνολική αναβάθμιση της αποτρεπτικής μας ισχύος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι συγκρούσεις του 21ου αιώνα δεν θα είναι οι κλασικές συγκρούσεις που γνωρίζαμε μέχρι τώρα. Θα είναι υβριδικές συγκρούσεις, όπου τον κυρίαρχο λόγο θα διαδραματίζουν τα τεχνολογικά μέσα. Το βλέπουμε ήδη να συμβαίνει γύρω μας. Οι τεχνολογικά ανεπτυγμένες χώρες διασφαλίζουν σημαντικά πλεονεκτήματα στο πεδίο της ισχύος, ανεξάρτητα από το μέγεθός τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στη γειτονιά μας είναι το Ισραήλ, μία χώρα που επενδύει στην αιχμή της τεχνολογίας, γνωρίζοντας πως ο παραδοσιακός τρόπος συγκρούσεων ανήκει στο παρελθόν και που ξέρει ότι η τεχνολογική του υπεροχή διασφαλίζει και την εθνική ασφάλεια, αλλά και την οικονομία της χώρας του. Αυτός ο νέος τρόπος συγκρούσεων αποτελεί έναν τομέα που ευνοεί τις πιο μικρές χώρες, που θα σπεύσουν να εκμεταλλευτούν τις δυνατότητες που διανοίγονται. Το να ξοδεύουμε υπέρογκα ποσά από τον εθνικό μας πλούτο - που σωστά κάνουμε - για εξοπλισμούς, δεν αρκεί από μόνο του. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Οφείλουμε να αξιοποιούμε τις επενδύσεις αυτές για συμπαραγωγή οπλικών συστημάτων και τεχνολογιών άμυνας και ασφάλειας. Έχουμε τα μυαλά, έχουμε και τις υποδομές και η Ελλάδα των δέκα εκατομμυρίων ανθρώπων έχει όλες τις δυνατότητες να μετατραπεί σε πολύ ισχυρή περιφερειακή δύναμη, ακολουθώντας τη συνταγή επένδυσης στον τεχνολογικό τομέα και στον τομέα της καινοτομίας, προχωρώντας πέρα από τους αμυντικούς εξοπλισμούς - που είναι πάντοτε αναγκαίοι - σε σημαντικές επενδύσεις στον χώρο της τεχνολογίας. Η αλλαγή του μείγματος της πολιτικής ασφάλειας της χώρας προς αυτή την κατεύθυνση εκτιμώ πως θα είναι το κλειδί του μέλλοντος, ένα μείγμα που θα ανορθώσει την Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία και θα της δώσει νέους ορίζοντες, που θα αναβαθμίσει καθοριστικά την αμυντική ισχύ, αλλά και που θα αποφέρει σημαντικούς πόρους στην εθνική οικονομία, δεδομένου ότι ο συγκεκριμένος προσανατολισμός είναι έντονα εξαγωγικός και πολύ προσοδοφόρος. Κυρίες και κύριοι, προχθές γίναμε όλοι μάρτυρες της στάσης του Γερμανού Υπουργού Εξωτερικών στη συνάντησή του με τον κ. Τσαβούσογλου. Είναι σαφές ότι η έννοια του δικαίου, όπως την έχουμε εμείς στο μυαλό μας, δεν είναι ίδια για όλους. Τα συμφέροντα για κάποιους είναι πάνω από την ηθική. Ας καταλάβουμε ότι πρέπει να στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις. Όπως έλεγε ο Κίσινγκερ και μας θύμισε την Κυριακή ο Αλέξης Παπαχελάς σε άρθρο του στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», το να εξαρτάσαι από τη συνέχιση της καλής διάθεσης ενός άλλου κυρίαρχου κράτους σου διαλύει το ηθικό, γιατί είναι ομολογία αδυναμίας, ωθεί στην ανευθυνότητα, λόγω της πεποίθησης πως οι εξελίξεις δεν μπορούν να επηρεαστούν από τη δική σου θέληση.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Όμως, σήμερα αποδεικνύουμε ότι έχουμε θέληση, νηφάλια και αποφασιστικά αρχίζουμε τη διεύρυνση των εθνικών μας ορίων, σήμερα στο Ιόνιο, αύριο στην Κρήτη, μεθαύριο στο Αιγαίο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Παρακαλώ, λίγη προσοχή στον χρόνο. Τον λόγο τώρα έχει η κ. Χαρά Καφαντάρη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Θα ακολουθήσει ο κ. Μαρίνος, αμέσως μετά ο κ. Κατρίνης και θα συνεχίσουμε με τον τελευταίο κύκλο. Κυρία Καφαντάρη, έχετε τον λόγο για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πραγματικά όταν στην Ολομέλεια της Βουλής συζητούνται εθνικά θέματα, πάντα έχει μία ιδιαίτερη βαρύτητα και μία ιδιαίτερη σημασία. Αυτό, όμως, το οποίο, κύριοι, απαιτείται είναι ότι η πατρίδα μας πρέπει να έχει συγκεκριμένη, χαραγμένη εξωτερική πολιτική, μια εξωτερική πολιτική η οποία πρέπει να έχει στον μέγιστο βαθμό συναινέσεις, γιατί αφορά την πατρίδα, αφορά τα δικαιώματά μας, τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Βέβαια και αυτή η πολιτική, με τις συναινέσεις που απαιτούνται, πολύ περισσότερο δεν μπορεί να χαράσσεται από ένα άτομο, έστω και αν αυτός ο ένας είναι ο Πρωθυπουργός. Έρχομαι τώρα και λέω, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, το εξής: Καλώς ήρθατε στις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ! Η χθεσινή δήλωση του κυρίου Υπουργού Εξωτερικών, του κ. Δένδια, για επέκταση χωρικών υδάτων νότια και ανατολικά της Κρήτης είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα, ένα θέμα το οποίο έγκαιρα είχε θέσει και ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία και η δήλωση αποτελεί ένα θετικό βήμα. Όμως, η εξωτερική μας πολιτική απαιτεί στρατηγικό σχεδιασμό, σοβαρότητα και μια μακροχρόνια συνέπεια, θα έλεγα. Δεν θέλει η εξωτερική πολιτική κινήσεις σπασμωδικές, κινήσεις εντυπωσιασμού, επικοινωνιακές «εξυπνάδες» - εντός εισαγωγικών η λέξη - του στυλ «το πήρε ο αέρας το ερευνητικό σκάφος» ή «δεν κάνει έρευνες το ερευνητικό σκάφος λόγω του ότι γίνεται θόρυβος», κάτι που είναι άκρως και αντιεπιστημονικό ή άλλες ντροπιαστικές δηλώσεις του στυλ «εσείς αλλάξατε τις Πρέσπες με τις συντάξεις», που έλεγαν κορυφαία στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, όταν στη διακυβέρνηση της χώρας ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ, μετά τη Συμφωνία των Πρεσπών, που σήμερα τιμούν και σωστά. Ακόμα, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήθελε και ετοίμασε τη ρύθμιση για τα χωρικά ύδατα και ΑΟΖ στο Ιόνιο, οι δηλώσεις που έγιναν τότε ότι «χωρίζετε την Ελλάδα στα δύο» ή όταν για τα νότια της Κρήτης ακούστηκαν δηλώσεις του στυλ «λεονταρισμοί, εθνικισμός» κ.λπ., που έγιναν από κορυφαία στελέχη της Κυβέρνησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι μία υπεύθυνη πολιτική δύναμη, σταθερά υπέρ της εθνικής γραμμής, που κατοχυρώνει τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα, ενώ χειρίστηκε δύσκολες υποθέσεις - αναφέρομαι στη Συμφωνία των Πρεσπών - χρονίζουσες καταστάσεις που είχαμε την τόλμη σε πολύ δύσκολες συνθήκες - είχαμε μνημόνια τότε - εμείς και καταφέραμε και χειριστήκαμε και σήμερα, παρά τις κραυγές της αντιπολίτευσης εκείνης της εποχής, και η κυβέρνηση τιμά την εν λόγω συμφωνία. Ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία πορεύεται με τη γραμμή της εθνικής αξιοπρέπειας, όχι τη γραμμή της υποτέλειας. Ζητούμε σύγκληση Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών, να ενημερωθούν τα κόμματα, να ενημερωθεί ο ελληνικός λαός πώς πάμε στις διερευνητικές και ποιος είναι ο σχεδιασμός εξωτερικής πολιτικής που έχει η εν λόγω Κυβέρνηση. Ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης θα έλεγα ότι προσέρχεται σχετικά «αποδυναμωμένος» - εντός εισαγωγικών η λέξη - στις συγκεκριμένες συναντήσεις, καθώς δεν κατάφερε εδώ και δεκαοκτώ μήνες - θέλω να πιστεύω ότι δεν κατάφερε - να πείσει την Ευρωπαϊκή Ένωση για κάποιες κυρώσεις απέναντι στην Τουρκία μετά από όσα συνέβησαν, ειδικά το τελευταίο καλοκαίρι, μήνες, μέρες που το Ορούτς Ρέις σουλάτσαρε στο Αιγαίο προκλητικά. Χρειάζεται, λοιπόν, σχεδιασμός εξωτερικής πολιτικής, που θα βασίζεται στο Διεθνές Δίκαιο, το Δίκαιο της Θάλασσας και είναι αδιαπραγμάτευτα αυτά τα δύο στοιχεία και όποια λύση πρέπει να είναι με βάση τα ανωτέρω. Επειδή πολύς λόγος γίνεται και έγινε για το Δίκαιο της Θάλασσας, θα πω ότι δεν είναι μία απλή υπόθεση, είναι προϊόν προσπαθειών της διεθνούς κοινότητας, ώστε να καταλήξουμε εκεί. Μετά από τον πόλεμο του μπακαλιάρου, είκοσι χρόνια κράτησαν οι προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας. Τελικά, ευοδώθηκαν με τη σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, Σύμβαση Montego Bay, το 1982, που πάνω από εκατόν εξήντα χώρες συνυπέγραψαν τη σχετική σύμβαση, η οποία άρχισε επίσημη εφαρμογή το 1994. Εδώ θα πω ότι η Τουρκία δεν έχει υπογράψει το Δίκαιο της Θάλασσας. Την ίδια στιγμή ντε φάκτο το αναγνωρίζει, ανακηρύσσοντας χωρικά ύδατα δώδεκα μίλια στη Μαύρη Θάλασσα. Καθορίζει δικαιώματα παράκτιων κρατών σε περιοχές πέραν της κυριαρχίας χωρικών υδάτων, αναγνωρίζει ζώνες επιρροής κάθε κράτους και αποσαφηνίζει τα δικαιώματα αποκλειστικής εκμετάλλευσης. Η σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας βάζει κανόνες για τις σχέσεις μεταξύ των κρατών, καθορισμού ορίων δικαιοδοσίας και εκμετάλλευσης φυσικών πόρων, αλλά είναι χαρακτηριστικό ότι προωθεί περιφερειακή και διεθνή συνεργασία. Η σημαντική, όμως, υποχρέωση του παράκτιου κράτους, με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας είναι η ανάγκη προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος και της καλής κατάστασης των ιχθυαποθεμάτων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Πιστεύουμε ότι λείπει σήμερα το Υπουργείο Περιβάλλοντος στο εν λόγω σχέδιο νόμου, γιατί αναφέρει το άρθρο 56 στην παράγραφο β΄ την προστασία διατήρησης φυσικού περιβάλλοντος, το άρθρο 61 τη διατήρηση ζώντων πόρων, το δεύτερο μέρος από το άρθρο 116 τα δικαιώματα αλιείας στην ανοιχτή θάλασσα κι εδώ υπάρχει ένα θέμα με το εν λόγω σχέδιο νόμου το οποίο συζητάμε. Οι πρόσφατες πρωτοβουλίες, η επικύρωση συμβάσεων για εκμετάλλευση υδρογονανθράκων, η σύμβαση για τον υδράργυρο, η επικύρωση συμβάσεων για τον EastMed, ο καθαρισμός ΑΟΖ με Ιταλία - Αίγυπτο καθιστούν αδήριτη την ανάγκη για επικύρωση ενός συγκεκριμένου αριθμού διεθνών συμβάσεων και πρωτοκόλλων, με πρώτο απ' όλα, θα έλεγα, το Πρωτόκολλο της Βαρκελώνης. H ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της οδηγίας 30/2013 δεν αρκεί, αλλά πρέπει να υπάρξουν συγκεκριμένες προσθήκες, κύριε Υπουργέ, με το Πρωτόκολλο της Βαρκελώνης, το άρθρο 7 για τη βιοποικιλότητα και τις προστατευόμενες περιοχές, το 8 για τις υπεράκτιες δραστηριότητες, το 9 για την ολοκληρωμένη διαχείριση παράκτιων ζωνών. Είναι έτοιμη η Κυβέρνηση να διευθετήσει τα ανοιχτά θέματα, όπως τα δικαιώματα της αλιείας; Αυτό είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα και έχει να κάνει και με το νομοσχέδιο το οποίο συζητάμε. Έχουμε κάνει κοινοβουλευτική ερώτηση ως ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία για το Πρωτόκολλο της Βαρκελώνης κι αυτά που πρέπει να προστεθούν, τις διεθνείς συμβάσεις, και η απάντηση του τότε Υπουργού Περιβάλλοντος κ. Χατζηδάκη ήταν: «Στην παρούσα φάση ο φάκελος κύρωσης του πρωτοκόλλου είναι στην πολιτική ηγεσία και θα κρίνουμε πότε θα το επαναπροωθήσουμε στη Βουλή.». Πιστεύουμε βέβαια ότι η καινούργια ηγεσία του ΥΠΕΝ θα το δει, αλλά βέβαια αυτό είναι κι ένα θέμα που αφορά, σε μεγάλο βαθμό φυσικά, αφού είναι διεθνής σύμβαση, και το Υπουργείο Εξωτερικών. Κλείνοντας, απαιτείται συγκεκριμένη, σχεδιασμένη, εξωτερική πολιτική της πατρίδας και όλα να γίνονται με βάση τους διεθνείς κανόνες. Η εξωτερική πολιτική απαιτεί συναινέσεις ευρύτερες. Έτσι, ψηφίζοντας ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία σήμερα δίνει μια υπεύθυνη αντιπολίτευση, η οποία δεν είναι κραυγές και αλαλαγμοί, όπως κάποιοι άλλοι έκαναν κάποτε, αλλά είναι υπεύθυνη αντιπολίτευση. Τονίζω, κλείνοντας, για άλλη μία φορά, ότι η εξωτερική πολιτική δεν χαράσσεται από έναν. Απαιτούνται συναινέσεις ευρύτερες για το καλό της πατρίδας. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο κ. Μαρίνος για πέντε λεπτά.
Για δέκα λεπτά μας είχαν ενημερώσει για τη δευτερολογία.
Θα υπάρξει ανοχή χρόνου, αλλά με ενημέρωσε ο κύριος Πρόεδρος ότι θα πρέπει να πάμε στα πέντε λεπτά με ανοχή. Δεν το κάνω μόνο για εσάς, το κάνω για όλους.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, τόσο στην επιτροπή όσο και στην Ολομέλεια, αναφέρεται συγκεκριμένα στο νομοσχέδιο για την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης και τεκμηριώνει την ψήφο του «παρών». Παίρνει υπ' όψιν του ότι η επέκταση είναι δικαίωμα, που απορρέει από τη διεθνή σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας και ασκείται μέσα στο πλαίσιο μιας αντιλαϊκής πολιτικής, που επιφέρει βαριές συνέπειες στον λαό μας. Η ωραιοποίηση νομοσχεδίων και συνολικά της κατάστασης που βιώνει ο λαός είναι μια πάγια τακτική των αστικών κομμάτων και κυβερνήσεων, που εκπροσωπούν τα μεγάλα συμφέροντα και προσπαθούν να καλύψουν αυτή τη στρατηγική επιλογή πίσω από αβάσιμους ισχυρισμούς. Αυτό γίνεται όλα αυτά τα χρόνια από τις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό έγινε κι αυτές τις ημέρες στο νομοσχέδιο για την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης. Οι κυβερνητικοί πανηγυρισμοί θα υποχωρήσουν. Στην πράξη θα αποδειχθεί πολύτιμη η θέση του ΚΚΕ, που αποδομεί τις πλάνες και τα περί ομοψυχίας και καλεί τον λαό να μη δώσει ανοχή, να μη συναινέσει στην αντιλαϊκή πολιτική και το σύστημα, που καταπατά τις ανάγκες του και φτάνει να του παίρνει την μπουκιά από το στόμα. Από την αιγιαλίτιδα ζώνη θα μείνουν οι σχεδιασμοί των οικονομικών ομίλων για την εκμετάλλευση των ενεργειακών οικοπέδων, για να αυξήσουν τα κέρδη τους. Ο λαός θα είναι αντίκρυ με την ωμή πραγματικότητα. Παραμένει η βαθιά καπιταλιστική κρίση και οι βαριές συνέπειες της επίθεσης του κεφαλαίου ενάντια στην εργατική τάξη, στους βιοπαλαιστές αγρότες και τους αυτοαπασχολούμενους, οι μισθοί και οι συντάξεις πείνας, η υψηλή ανεργία, οι αβάσταχτοι φόροι. Παραμένει η άθλια κατάσταση του δημόσιου συστήματος υγείας, οι τραγικές ελλείψεις στα νοσοκομεία και την πρωτοβάθμια φροντίδα, η υποβάθμιση της μόρφωσης των μαθητών και των φοιτητών, το προκλητικό νομοσχέδιο της Κυβέρνησης, που βάζει χίλιους αστυνομικούς στα πανεπιστήμια, για να ελέγξει και να καταστείλει το φοιτητικό κίνημα. Θα παραμείνει το νομοσχέδιο, που καταργεί το οκτάωρο και επιβάλλει δεκάωρο, με διευθέτηση και απλήρωτη υπερωριακή αμοιβή. Παραμένουν οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και οι πόλεμοι στη γειτονιά μας, τα επικίνδυνα σχέδια του ΝΑΤΟ, των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον ανταγωνισμό με τη Ρωσία και την Κίνα, η εμπλοκή της χώρας μας στη βάση της υποδομής που έχει δημιουργήσει η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, τα κόμματα που στηρίζουν αυτή τη στρατηγική. Παραμένει η συνέχιση της αντιπαράθεσης των αστικών τάξεων της Ελλάδας και της Τουρκίας για τη γεωστρατηγική αναβάθμιση στην περιοχή, που βάζει σε περιπέτειες τους δύο λαούς. Έγινε αρκετή συζήτηση για τις διερευνητικές συνομιλίες μεταξύ της ελληνικής και της τουρκικής κυβέρνησης, για τις σχέσεις των δύο χωρών. Η επιθετικότητα της τουρκικής αστικής τάξης και της κυβέρνησης Ερντογάν εκδηλώνονται πολύμορφα. Η απειλή πολέμου, η αμφισβήτηση της κυριαρχίας ελληνικών νησιών και των συνόρων στο Αιγαίο συμβαδίζουν με τις επεμβάσεις στη Συρία, τη Λιβύη, τον Καύκασο αλλά και η ελληνική αστική τάξη και οι κυβερνήσεις, που εκπροσωπούν τα συμφέροντά της δεν είναι αθώες περιστερές. Η επιθετικότητα της ελληνικής αστικής τάξης εκφράζεται κι αυτή πολύμορφα, οικονομικά, πολιτικά αλλά και στρατιωτικά, μέσα από τον στόχο της γεωστρατηγικής αναβάθμισης, τον σχεδιασμό της και τη σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εκφράζεται, παραδείγματος χάριν, μέσα από τη βάση της Σούδας, στην οποία εφοδιάστηκαν αμερικανικά αντιτορπιλικά και αεροσκάφη, που εκτόξευσαν πυραύλους κατά του λαού της Συρίας και άλλων λαών. Εκφράζεται μέσα από τη συμμετοχή τμημάτων των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, αεροσκαφών, πολεμικών πλοίων, οπλικών συστημάτων σε ιμπεριαλιστικές αποστολές στο εξωτερικό. Ο ισχυρισμός ότι η πολιτική της εμπλοκής στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς βοηθάει στην αντιμετώπιση της επιθετικότητας της Τουρκίας είναι παντελώς αβάσιμος. Τα παραδείγματα είναι πολλά. Όταν οι ελληνικές κυβερνήσεις στηρίζουν το Ισραήλ, που διατηρεί την κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών, αντικειμενικά δίνουν εφόδια στην Τουρκία για την κατοχή στην Κύπρο. Όταν η Κυβέρνηση δίνει στη Σαουδική Αραβία που επεμβαίνει στρατιωτικά στην Υεμένη πυραύλους Patriot, δίνει προσχήματα στην Τουρκία και στην κυβέρνηση Ερντογάν για τις επεμβάσεις στη Συρία και στη Λιβύη. Στις συνθήκες της εμπλοκής της χώρας μας στους ευρω - ατλαντικούς σχεδιασμούς εκδηλώνονται διαχρονικά οι κρίσεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Κλιμακώνεται η ένταση στο Αιγαίο και βαδίζει η Κύπρος προς τη διχοτόμηση. Όλα αυτά αποτελούν ισχυρή βάση, για να βγάλει συμπεράσματα ο λαός μας. Είναι γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση διατηρούν στρατηγικές σχέσεις με την Τουρκία, επιδιώκουν πάση θυσία να την διατηρήσουν στο δυτικό στρατόπεδο, να γίνει συστατικό μέρος των δυνάμεων του ευρω - ατλαντισμού στον ανταγωνισμό με τη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν. Οι επιδιώξεις αυτές είναι αναμφισβήτητες. Καταγράφονται μέσω των νατοϊκών δηλώσεων, των δηλώσεων και της πρακτικής, που ακολουθεί ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ κ. Στόλτενμπεργκ. Έχουν καταγραφεί μέσω μεγάλου αριθμού επισκέψεων Αμερικανών παραγόντων στη γειτονική χώρα, μέσω των ισχυρών οικονομικών στρατιωτικών σχέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία, με τη στάση της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον Δεκέμβρη, που άδειασαν την Κυβέρνηση, όπως έγινε και το προηγούμενο διάστημα. Δεν είναι μόνο ο κ. Μάας, ο Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών, που δεν απάντησε στις προκλητικές δηλώσεις Τσαβούσογλου, αλλά συνολικά το επιτελείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης τηρεί την ίδια ή παρόμοια στάση. Πίσω από την επαναλαμβανόμενη προτροπή για διάλογο δεν προβάλλει ο καημός για εξεύρεση δίκαιης λύσης στην οριοθέτηση των θαλάσσιων οικονομικών ζωνών, αλλά η επιδίωξη της συνεκμετάλλευσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών της περιοχής, προς όφελος των ευρωπαϊκών και αμερικανικών ενεργειακών κολοσσών. Προκειμένου να αναβαθμίσει τη θέση της η αστική τάξη στην περιοχή και να υλοποιηθούν οι ευρω - ατλαντικοί στόχοι δεν θα διστάσουν να θυσιάσουν κυριαρχικά δικαιώματα ως Ιφιγένεια στο βωμό των δικών τους συμφερόντων. Αυτή την πραγματικότητα πρέπει να πάρει ο λαός μας υπ' όψιν του, να μην εγκλωβιστεί σε αυτήν την επιχειρηματολογία που καλλιεργεί ψεύτικες προσδοκίες και η οποία θα ενισχυθεί μετά την ορκωμοσία του κ. Μπάιντεν, αλλά είναι γνωστό ότι επί των δημοκρατικών Κλίντον και Ομπάμα διαλύθηκε η Γιουγκοσλαβία και σκοτώθηκαν χιλιάδες λαϊκοί άνθρωποι στην περιοχή των Βαλκανίων. Στη διακυβέρνηση του δημοκρατικού Ομπάμα έγιναν οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή, που οι συνέπειές τους κρατούν μέχρι σήμερα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Για να τελειώσω, κύριε Πρόεδρε, πολύ σύντομα θέλουμε να θέσουμε ένα σοβαρό ζήτημα. Στο τέλος του Μάρτη είναι η καταληκτική ημερομηνία εφαρμογής της οδηγίας 89/2014 της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί χωροταξικού σχεδιασμού των θαλάσσιων ζωνών και η οδηγία αυτή έχει ενσωματωθεί στην ελληνική νομοθεσία το 2018. Όπως πληροφορηθήκαμε, το θέμα το χειρίζεται το Υπουργείο Περιβάλλοντος, αλλά δεν υπάρχει ενημέρωση αν έχει γίνει κάτι και γνωρίζουμε πώς η οδηγία προβλέπει διαβουλεύσεις ακόμα και με γειτονικά κράτη. Για την υποκριτική θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο θέμα της προστασίας του περιβάλλοντος έχουμε τοποθετηθεί, αλλά το θέτουμε σήμερα, γιατί αφορά τις θαλάσσιες ζώνες και συνδέεται με τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο και συνεπώς απαιτείται ενημέρωση. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Τον λόγο θα πάρει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής, ο κ. Μιχάλης Κατρίνης, και ακολουθεί η κ. Σακοράφα. Κύριε Κατρίνη, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι είναι απογοητευτικό, θα έλεγα και λυπηρό, αυτό που συνέβη σήμερα, σε μία κρίσιμη συγκυρία για τη χώρα, ίσως την κρισιμότερη των τελευταίων ετών, όπου η εθνική ομοψυχία είναι ζητούμενη όσο ποτέ και μάλιστα είχαν διαμορφωθεί και συνθήκες ομοψυχίας τόσο στη συζήτηση στην επιτροπή, όσο και στη χθεσινή συζήτηση στην Ολομέλεια, με πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού και την αρωγή του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης όλη αυτή η συζήτηση να μετατρέπεται σε ένα μπαλάκι επίρριψης ευθυνών και μάλιστα με αναδρομή στο παρελθόν. Ο κ. Μητσοτάκης θυμήθηκε το 2011, όπου βεβαίως συνεργάτες του κ. Τσίπρα πρωταγωνιστούσαν τότε στην κάτω πλατεία, αλλά και ο ίδιος δεν πρέπει να ξεχνάει ότι το κόμμα του και η παράταξή του ήταν αυτοί που έδωσαν το αστικό άλλοθι σε ένα κίνημα αρχικά, το οποίο στην πορεία χειραγωγήθηκε για να οδηγηθούμε στις καταστάσεις και τα ευτράπελα, που αμφότεροι σήμερα καταδίκασαν με καθυστέρηση δέκα ετών. Βλέπουμε την Κυβέρνηση να έχει στην πρώτη γραμμή το Δίκαιο της Θάλασσας, τη διεθνή νομιμότητα για τα ελληνοτουρκικά, όπως έκανε και η προηγούμενη κυβέρνηση πριν από τέσσερα χρόνια και η Νέα Δημοκρατία την κατηγορούσε για ενδοτισμό. Ως αντιπολίτευση στα κάγκελα, ως κυβέρνηση νομιμόφρονες και συνεπείς. Και ενώ είναι συγκεκριμένα τα όρια δυνατοτήτων άσκησης εξωτερικής πολιτικής, τα όρια χρήσης της εξωτερικής πολιτικής για επικοινωνιακούς λόγους, δείχνουν ότι είναι απέραντα για τα κόμματα. Το λέω αυτό, γιατί ακούσαμε χθες τον Υπουργό Εξωτερικών να λέει ότι είναι η πρώτη επέκταση του εθνικού χώρου από το 1947, το επανέλαβε σήμερα ο Πρωθυπουργός, ο οποίος καταχειροκροτούμενος είπε για τρίτη φορά, αν δεν κάνω λάθος, σε αυτήν εδώ την Αίθουσα, ότι μεγαλώνουμε τη χώρα. Μιας και γυρίσαμε τον χρόνο πίσω, να δούμε αν αυτή η στρατηγική, που ακολουθεί σήμερα η Κυβέρνηση στα εθνικά θέματα μπορεί να συγκριθεί με τη στρατηγική πριν από είκοσι πέντε χρόνια. Και μιλάω για την περίοδο 1994-1995, όπου η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αποφασίζει εκτός από τη σθεναρή και αδιαπραγμάτευτη γραμμή για το δικαίωμα στα δώδεκα ναυτικά μίλια, να επιχειρήσει επαναπροσδιορισμό των σχέσεων Ελλάδας - Τουρκίας, μεταβάλλοντας το πλαίσιο της αντιπαράθεσης από ελληνο - τουρκικό σε ευρω - τουρκικό, εκμεταλλευόμενη τη δυναμική της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο αυτό θα άρει το βέτο τον Μάρτιο του 1995 για την τελωνειακή ένωση της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, λαμβάνοντας ημερομηνία για την έναρξη των διαπραγματεύσεων για την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διασφαλίζοντας την πορεία της Κυπριακής Δημοκρατίας και αφ' ετέρου το εγχείρημα μιας διαδικασίας εξευρωπαϊσμού, περιορισμού και, κατά το δυνατόν βεβαίως, ελέγχου της τουρκικής επιθετικότητας, χωρίς να κάνει πίσω σε ζητήματα κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων. Η Ελλάδα θα κυρώσει, ταυτόχρονα, τη σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, ενεργοποιώντας την απόφαση της τουρκικής εθνοσυνέλευσης και το casus belli. Είναι ακριβώς η περίοδος που ο Ανδρέας Παπανδρέου θα κάνει τη γνωστή πολύσημη και βαρυσήμαντη παρέμβαση σε συνέντευξη Τύπου, της Συνόδου των Καννών, όπου θα μιλήσει για την Τουρκία, θέτοντας ευθέως και ζητήματα δημοκρατίας στην εξέλιξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η επόμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τον Κώστα Σημίτη θα κινηθεί στην ίδια πολυδιάστατη κατεύθυνση, χωρίς παραχωρήσεις στην Τουρκία, αντιμετωπίζοντας δύσκολες καταστάσεις. Θυμάστε με την κρίση των Ιμίων τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, που ωρυόμενοι διαμαρτύρονταν. Αλήθεια, αναρωτιέμαι, αν έρχονταν είκοσι πέντε χρόνια μετά και άκουγαν τον κ. Γεραπετρίτη να μιλάει για κόκκινη γραμμή στα έξι ναυτικά μίλια, ποια θα ήταν η αντίδρασή τους; Αν και υπήρχαν πιέσεις, όπως με τη Συμφωνία της Μαδρίτης, παρ' όλα αυτά θα πετύχει στη Σύνοδο Κορυφής στο Ελσίνκι την απόφαση για ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας και θα δρομολογήσει τη διαδικασία διερευνητικών επαφών με την Τουρκία με ορίζοντα το 2004. Μία διαδικασία δυναμική, εξορθολογισμού διμερών σχέσεων, πολιτική υπεράσπισης της εδαφικής κυριαρχίας, κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας σε στεριά, θάλασσα και αέρα, στις δυναμικές τότε συνθήκες. Δυστυχώς η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας του κ. Καραμανλή που ακολούθησε εφάρμοσε το λεγόμενο «δόγμα της ακινησίας», φεύγοντας από τη διαδικασία Ελσίνκι και κλείνοντας το παράθυρο ευκαιρίας, που είχε ανοίξει η εξωτερική πολιτική των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, πολιτική ακινησίας που είναι ακατάλληλη σε δυναμικές συνθήκες γεωπολιτικής και γεωοικονομικής κινητικότητας και αυτό φάνηκε στη συνέχεια. Η Τουρκία από το '13 σταδιακά και εμφατικά από το '16 κινείται μεταξύ εξωτερικής υπερεπέκτασης και βαθιάς εσωτερικής κρίσης. Η επιθετικότητά της έχει οξυνθεί κατακόρυφα και βεβαίως με διαρκείς στρατιωτικές προκλήσεις και παρεμβάσεις, οι οποίες ακούστηκαν σε αυτήν την Αίθουσα στη συζήτηση και τις δύο μέρες και βεβαίως με σαφείς εκδηλώσεις τουρκικού αναθεωρητισμού που στοχεύει στην αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάννης του μεγάλου ξεριζωμού του '22, ένα δράμα της προσφυγιάς και του ξεριζωμού, που η ελληνική διπλωματία τότε με τον Ελευθέριο Βενιζέλο και πάλι επικεφαλής στις πολύμηνες διαπραγματεύσεις πέτυχε τη διατήρηση της κυριαρχίας της Ελλάδας στο Αιγαίο παρά τη στρατιωτική ήττα και αυτό πρέπει να το θυμόμαστε. Αυτό επιχειρεί η Τουρκία να ανατρέψει με τις ανιστόρητες διεκδικήσεις της. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο διακηρυγμένος στόχος της Τουρκίας είναι μετά το τείχος της Λευκωσίας και τη διχοτόμηση της Κύπρου να οικοδομηθεί το τείχος και η διχοτόμηση του Αιγαίου στον 25ο μεσημβρινό, να αποκοπούν τα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων από την υπόλοιπη χώρα. Και γι' αυτό αρνείται το Δίκαιο της Θάλασσας και βεβαίως μιλάει για την παράνομη θέση περί μη ύπαρξης υφαλοκρηπίδας. Η Ελλάδα σήμερα όσο ποτέ έχει ανάγκη από μια πολυδιάστατη πολιτική στις σύγχρονες συνθήκες. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να επανεισάγει το ζήτημα των ελληνοτουρκικών, ως τουρκικό πρόβλημα στις διεθνείς και ευρωπαϊκές συναντήσεις. Απαιτούνται πολύπλευρες συμμαχίες με χώρες της Μέσης Ανατολής, της Μεσογείου, των Βαλκανίων και βεβαίως συμφωνίες όπως αυτή που ποτέ δεν πήραμε επίσημη απάντηση, αμυντικής συνδρομής με τη Γαλλία σε περίπτωση τουρκικής προκλητικότητας, διεθνής παρέμβαση για τη διαρκή και απάνθρωπη εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού - προσφυγικού από τη γείτονα χώρα, συμμετοχή σε διερευνητικές επαφές στη βάση της μίας και μόνης διαφοράς νομικού χαρακτήρα για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ. Τέλος, συστηματική προετοιμασία, διπλωματική, πολιτική, αμυντική για άσκηση του δικαιώματος κυριαρχίας για εφαρμογή των δώδεκα μιλίων στο Αιγαίο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το δικαίωμα στα δώδεκα ναυτικά μίλια είναι ιστορικό δικαίωμα του ελληνικού λαού και όχι βεβαίως της άρχουσας τάξης, όπως απαράσκευα διατυπώνεται από μία, επιτρέψτε μου να πω, ψευτοαριστερή ρητορική. Τα δώδεκα ναυτικά μίλια είναι δικαίωμα του ελληνικού λαού που όσο δεν ασκείται, τόσο αποδυναμώνεται και τόσο η άσκησή του γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη. Η ιστορία, η γεωγραφία και το Διεθνές Δίκαιο το ορίζουν και το διασφαλίζουν. Είναι πράξη ειρήνης, δημοκρατίας, δικαιοσύνης, νομιμότητας αλλά και ανάπτυξης. Τα υπόλοιπα που διατυπώνονται από τους γείτονές μας κινούνται στον παραλογισμό μιας τουρκικής παθολογίας, προϊόν μιας αυτοκρατορικής εποχής η οποία δεν υφίσταται εδώ και εκατό χρόνια και το ξήλωμα της οποίας είχε ξεκινήσει πριν από διακόσια χρόνια με τον ηρωικό αγώνα της Ελληνικής Επανάστασης. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο τώρα έχει η κ. Σοφία Σακοράφα από το ΜέΡΑ25 για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΜέΡΑ25]] Κύριοι συνάδελφοι, είπα στην πρώτη μου τοποθέτηση ότι οι μεγαλόσχημες αυτάρεσκες ρητορείες του τύπου «εμείς μεγαλώνουμε τη χώρα» δεν έχουν καμμία σχέση με την πραγματικότητα, αλλά είναι και ανόητες. Θα πρέπει, πιστεύω, να ευχαριστείτε την καλή συγκυρία γιατί δεν έχετε απέναντί σας μια αντιπολίτευση, που να αντιμετωπίζει τον καθορισμό των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο με την ανευθυνότητα που εσείς το κάνατε σαν αντιπολίτευση, αλλά αυτό δεν οφείλεται καθόλου σ' εσάς, οφείλεται απλώς στη δική μας υπευθυνότητα. Εσείς, οι δήθεν πάντα υπεύθυνοι, την έχετε χαρακτηρίσει ως πρωτοφανή επιπολαιότητα, μία ενέργεια τμηματικής επέκτασης που υποσκάπτει τις θεμελιώδεις θέσεις της εξωτερικής μας πολιτικής και ότι δίνει τη δυνατότητα στην Τουρκία να επιμένει πως το Αιγαίο αποτελεί ειδική περίπτωση όπου δεν μπορεί να εφαρμοστεί πλήρως το Δίκαιο της Θάλασσας. Η πραγματικότητα είναι ότι, έστω και καθυστερημένα, έστω και τμηματικά, ασκούμε ένα δεδομένο και αυτονόητο κυριαρχικό μας δικαίωμα και αυτό εμείς το αντιμετωπίζουμε κατ' αρχάς θετικά, οπότε δεν θα σας μιμηθούμε να αρχίσουμε τους κανονιοβολισμούς περί μειοδοσιών και ανευθυνότητας με υπαινιγμούς προδοσίας και όλα τα παρόμοια. Η πραγματικότητα είναι πολύ καθαρή. Η Ελλάδα ασκεί τώρα, έστω και καθυστερημένα και μόνο τμηματικά, τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα που αποδίδει σε όλα τα κράτη η Διεθνής Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Είναι αυτονόητο ότι η σημερινή θετική μας στάση ενέχει τη δεδομένη παραδοχή ότι η συγκεκριμένη κίνηση αποτελεί ένα πρώτο και μόνο βήμα στον κυριαρχικό καθορισμό της αιγιαλίτιδας ζώνης της χώρας. Εάν θεωρούσαμε ότι η κίνηση αυτή δεν θα είχε συνέχεια, αν ο καθορισμός της αιγιαλίτιδας ζώνης άρχιζε και τελείωνε στο Ιόνιο, σαφώς και θα την καταψηφίζαμε. Και δεν θα μας συγκινούσε καθόλου η πλασματική ρητορεία σας για μεγάλωμα της Ελλάδας. Γι' αυτόν τον λόγο και για την ουσία των πραγμάτων έχει σημασία και η χθεσινή δήλωση του Υπουργού Εξωτερικών κ. Δένδια από το Βήμα της Βουλής για τον επικείμενο καθορισμό της αιγιαλίτιδας ζώνης σε όλη την Κρήτη. Θέλουμε να επισημάνουμε και πάλι ότι στην κατεύθυνση της άσκησης των σχετικών κυριαρχικών μας δικαιωμάτων θα πρέπει άμεσα ως αναγκαία κίνηση να δρομολογηθεί η χάραξη των γραμμών βάσης και το κλείσιμο των κόλπων για όλη την επικράτεια. Γνωρίζουμε πάντως ότι υπάρχει ο κίνδυνος η σημερινή επέκταση να χρησιμοποιηθεί ως προκαταβολικό αντίβαρο για τυχόν υποχωρήσεις στις επερχόμενες συνομιλίες με την Τουρκία, το οποίο και απευχόμαστε φυσικά, όπως απευχόμαστε και το ενδεχόμενο να θεσπίζεται σήμερα η μεταβλητότητα των χωρικών μας υδάτων, όχι προσωρινά, αλλά μόνιμα. Θα επαναφέρουμε, για να μην υπάρχουν παρανοήσεις, την απόλυτη αντίθεσή μας στο άρθρο 4 που αφορά την αδιάκριτη και a priori εκχώρηση δικαιώματος εκμετάλλευσης στον χώρο της εθνικής μας κυριαρχίας προς την ξένη αλιεία και μάλιστα χωρίς αμοιβαιότητα. Θα επισημάνουμε και πάλι τον σοβαρό προβληματισμό μας για τον συγχρονισμό των συνομιλιών με την Τουρκία και την Αλβανία για θαλάσσιες ζώνες, γιατί η πρώτη μπορεί να χρησιμοποιήσει τη δεύτερη σαν πρόσθετο μοχλό για την επίτευξη των δικών της στόχων και υπάρχει το ενδεχόμενο να αντιμετωπίσουμε και σκόπιμες παρελκύσεις. Μίλησα και στην πρώτη μου τοποθέτηση για την αποτυχία και την αναποτελεσματικότητα της ελληνικής πολιτικής συμμαχιών. Δεν μπορεί κανείς να παραβλέπει την προκλητική σιωπή του Υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας στις απειλές πολέμου, που εκτόξευσε μπροστά του ο Τούρκος ομόλογός του. Πρέπει να σας θυμίσω τον κεντρικό τίτλο της ιστοσελίδας του Υπουργείου του στο Βερολίνο το βράδυ της Καθαρής Δευτέρας πέρσι. Θυμάστε όλοι πολύ καλά τι συνέβαινε τότε στον Έβρο. Ξέρετε τι έγραφε η σελίδα; «Αλληλεγγύη με την Τουρκία», αυτό έγραφε. Το χειρότερο είναι ότι δεν πρέπει να μας εκπλήσσει η σιωπή του Γερμανού Υπουργού Εξωτερικών. Αυτό που μάλλον πρέπει να φοβόμαστε περισσότερο είναι η στιγμή που θα σπάσει τη σιωπή του. Τα γεωστρατηγικά συμφέροντα Γερμανίας και Τουρκίας είναι πάντα αλληλένδετα και οι ισχυρές οικονομικές τους αλληλεξαρτήσεις είναι διαχρονικές. Σήμερα έχουν και οι δύο αναθεωρητικές στοχεύσεις. Η ανάληψη ρόλου επιδιαιτησίας από το Βερολίνο για τον ελληνοτουρκικό διάλογο δεν δίνει βάση για καμμία ελληνική αισιοδοξία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Παράλληλα, κανείς από εμάς δεν μπορεί να παραβλέπει ότι στον συγκυριακό συγχρονισμό εντάσσεται και η διαρκής επιδείνωση των δεδομένων για το Κυπριακό. Τα μηνύματα είναι και εκεί πολύ ανησυχητικά με τις παντός είδους πιέσεις προς την κυπριακή πλευρά, πόσω μάλλον αφού ακόμα και από τον ΟΗΕ γίνονται κινήσεις υποβάθμισης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επισημαίνω ότι στην έκθεση της UNFICYP γίνεται συνεχώς αναφορά σε «ελληνοκυπριακές αρχές» και «τουρκοκυπριακές αρχές», ενώ αποφεύγεται η χρήση της επίσημης ονομασίας Κυπριακή Δημοκρατία. Εξισώνουν πλέον ένα επίσημα αναγνωρισμένο κράτος με το προϊόν μιας παραβίασης της διεθνούς νομιμότητας. Κύριοι συνάδελφοι, οι καιροί δεν είναι εύκολοι και δεν επιτρέπουν επανάπαυση σε ανέξοδες αυτοεπιβεβαιώσεις και - θα το επαναλάβω - σε ανόητους πανηγυρισμούς. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Εσείς, κυρία Πρόεδρε, ήσασταν παραπάνω από τυπική. Κάνατε τσάμπα συζήτηση για τα δέκα λεπτά. Δεν τα χρειαστήκατε. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Ιωάννης Λοβέρδος από τη Νέα Δημοκρατία για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα έχουμε την ιστορική ευθύνη να ψηφίσουμε όλοι μας ένα νομοσχέδιο το οποίο δίνει τη δυνατότητα στην Ελλάδα να γίνει όχι μόνο μεγαλύτερη, όπως είπαν ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Εξωτερικών, αλλά κατά τη γνώμη μου και ισχυρότερη. Ισχυρότερη εν όψει και των διερευνητικών επαφών, που ξεκινούν σε πέντε ημέρες από τώρα μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας, με μοναδικό αντικείμενο να βρούμε μία λύση επιτέλους στα θέματα των θαλασσίων ζωνών, της υφαλοκρηπίδας και των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών, γιατί αυτό είναι το μόνο θέμα που αφορά τις δύο χώρες. Θα έπρεπε η συζήτηση να έχει τελειώσει εδώ. Όλοι συμφωνούμε σε αυτό. Από ό,τι κατάλαβα, το σύνολο της Αντιπολίτευσης συμφωνεί και θα υπερψηφίσει το νομοσχέδιο αυτό, με την εξαίρεση του ΚΚΕ που θα ψηφίσει «παρών». Γιατί, όμως, κάνουμε τόσο μεγάλη συζήτηση και έφτασε στο σημείο να είμαστε στις 17.00´ και η συζήτηση να έχει ξεκινήσει στις 11.00´; Διότι δεν μείναμε εκεί μόνο. Προχωρήσαμε και παραπέρα. «Ναι μεν συμφωνούμε» λέει η Αντιπολίτευση και ιδιαίτερα ο ΣΥΡΙΖΑ «αλλά αν το είχατε δεχθεί παλιότερα…». Το δικαίωμα της Ελλάδος να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της από τα έξι στα δώδεκα ναυτικά μίλια είναι ένα δικαίωμα που το έχει με νόμο που ψηφίστηκε σε εφαρμογή του Δικαίου της Θάλασσας πριν από είκοσι πέντε και πλέον χρόνια. Δεν το εφήρμοσε όλα αυτά τα χρόνια η Ελλάδα. Κατά τη γνώμη μου, σωστά δεν το άσκησε αυτό το δικαίωμα εκείνη τη στιγμή. Κατά τη γνώμη μου, σωστά το ασκεί τώρα και μερικώς και αύριο και πιο ολοκληρωμένα, γιατί αυτό είναι ένα δικαίωμα, που εφαρμόζεται όταν κρίνεται έτσι σύμφωνα με το εθνικό συμφέρον. Το εθνικό συμφέρον τα προηγούμενα χρόνια έλεγε ότι δεν έπρεπε να ασκηθεί το δικαίωμα αυτό. Τώρα κρίνεται ότι πρέπει να ασκηθεί μερικώς, αρχίζοντας από τη δυτική Ελλάδα, αργότερα την Κρήτη και - γιατί όχι; - , αν κριθεί κατάλληλο, και στην περιοχή του Αιγαίου. Όλα αυτά, όμως, θα φανούν στην πορεία, όχι τώρα. Αυτό είναι μία σημαντική διαπίστωση, που πρέπει να κάνουμε και αυτό αποδείχτηκε και από την πολύμηνη αυτή αντιπαράθεση που υπήρξε με την Τουρκία τους τελευταίους μήνες. Κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες η Ελλάδα άντεξε, η Κυβέρνηση όχι μόνον τα κατάφερε, αλλά στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, κατόρθωσε να γυρίσει το δυσμενές κλίμα και σήμερα να μπορεί να συνομιλεί με την άλλη πλευρά όχι μόνο ως ίσος προς ίσον, αλλά, κατά τη γνώμη μου, ακόμη πιο δυνατός από ό,τι όταν ξεκίνησε αυτή η κρίση. Το δυστύχημα, όμως, είναι ότι αν και η Αντιπολίτευση πολύ σωστά - και μπράβο της - υπερασπίζεται και υποστηρίζει το νομοσχέδιο και θα το ψηφίσει - και εκεί θα έπρεπε να είχαμε τελειώσει, γιατί πράγματι η εθνική ομοψυχία σε θέματα εξωτερικής πολιτικής είναι πάνω από όλα - , δυστυχώς διαπίστωσα και στην ομιλία του αξιότιμου Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, του κ. Τσίπρα, ότι προσπαθεί να πιαστεί από διάφορα μικροπράγματα, τα οποία κατά τη γνώμη μου είναι μίζερα, όπως για παράδειγμα το θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών. Πράγματι, τη Συμφωνία των Πρεσπών δεν την υποστηρίξαμε και καλώς δεν την υποστηρίξαμε. Τη θεωρώ μία κακή συμφωνία. Ποτέ όμως - και το είπε ο κ. Τσίπρας - δεν τους αποκαλέσαμε ούτε προδότες ούτε τη συμφωνία προδοτική. Ούτε ο Μητσοτάκης ούτε εγώ ούτε ο Δένδιας, που είναι εδώ, δεν σας αποκαλέσαμε ούτε προδότες ούτε τίποτα. Είπα ότι ήταν μία κακή συμφωνία, που δεν έπρεπε να εφαρμοστεί. Και σωστά δεν έπρεπε να εφαρμοστεί. Από τη στιγμή, όμως - το είχαμε πει από την αρχή - , που η Βουλή θα επικύρωνε τη συμφωνία αυτή, δυστυχώς ήμασταν υποχρεωμένοι να την… [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Σπάνε και τα έδρανα, κύριε Παππά.
Με αυτά που ακούγονται εδώ!
Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι.
Είμαστε υποχρεωμένοι να την εφαρμόσουμε, όπως είχε πει ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως Αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης από τότε που δυστυχώς επικυρώθηκε από τη Βουλή. Θα ήθελα, τέλος, να αναφερθώ και σε κάτι που εμένα προσωπικά με πίκρανε, σε αυτό που είπε ο κ. Τσίπρας. Σε μία προσπάθεια που όλοι μας θέλουμε να έρθουμε κοντά και να βρούμε αυτά που μας ενώνουν και όχι αυτά που μας χωρίζουν, ο κ. Τσίπρας το πρωί προσπάθησε να επιρρίψει ευθύνες στη Νέα Δημοκρατία γιατί, δήθεν, κάποιοι οι οποίοι συμμετείχαν στο προ διετίας - νομίζω ότι πριν από δύο χρόνια ακριβώς έγινε - συλλαλητήριο εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών, είχαν στραφεί και είχαν προσπαθήσει να εισβάλουν στο Κοινοβούλιο. Πριν από δύο χρόνια έγινε ένα μεγάλο συλλαλητήριο. Εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος συμμετείχε σε αυτό, μεταξύ των οποίων και εγώ με τον τότε ανήλικο γιο μου - και είμαι υπερήφανος που συμμετείχα - , για να διαμαρτυρηθώ κατά μίας συμφωνίας που δεν θα έπρεπε ποτέ να είχε περάσει, όπως και πάρα πολλοί άλλοι από τη Νέα Δημοκρατία. Ουδείς από τη Νέα Δημοκρατία επιχείρησε να εισέλθει παράνομα στο Κοινοβούλιο. Κάποιοι μπράβοι, χουλιγκάνοι, αλήτες - και δεν ξέρω εγώ τι - ήταν, τους οποίους τους είχαμε επισημάνει εγκαίρως. Εγώ προσωπικά είχα ζητήσει από τον αστυνομικό διευθυντή να παρέμβει και να τους απομονώσει και δεν το έκανε τότε. Ως αποτέλεσμα αυτής της συμπεριφοράς πενήντα ατόμων εμείς δεχτήκαμε δακρυγόνα στην οδό Ερμού, όπου βρισκόμασταν. Έτσι διαλύθηκε το μεγαλειώδες τότε συλλαλητήριο κατά της συμφωνίας. Δεν θυμάμαι άλλη εισβολή στο Κοινοβούλιο, παρά μόνο τη εισβολή των «Ρουβικώνων». Τη θυμάστε ή την ξεχάσατε; Θυμάστε; Οι μπογιές εδώ πίσω από το Κοινοβούλιο υπάρχουν ακόμα. Τότε συνελήφθησαν και αφέθηκαν ελεύθεροι - δεν ξέρω αν τους είδατε - και μεταφέρθηκαν σπίτι τους με ταξί, όπως γράφτηκε στον Τύπο της εποχής. Αφέθηκαν ελεύθεροι. Τότε έγινε εισβολή στο Κοινοβούλιο. Θυμάστε τις κρεμάλες; Θυμάστε το «Να καεί, να καεί…» - να μην το πω - «η Βουλή»; Αυτά δεν τα έλεγαν οι νεοδημοκράτες. Ποτέ δεν θα τα έλεγαν αυτά οι νεοδημοκράτες, γιατί εμείς σεβόμαστε τους θεσμούς, σεβόμαστε τη δημοκρατία και σεβόμαστε πάνω από όλα το Κοινοβούλιο, το οποίο εκφράζει τη δημοκρατία. Θυμάστε ακόμα τους τοξοβόλους που ήταν έξω από τη Βουλή; Αυτοί δεν ήταν νεοδημοκράτες. Εμείς δεν θέλουμε να υπονομευθούν οι θεσμοί. Εμείς θέλουμε να ενισχύσουμε τους θεσμούς. Πιστεύουμε στον κοινοβουλευτισμό, πιστεύουμε στη δημοκρατία. Καλούμε και εσάς, αγαπητές φίλες και φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ, να έρθετε κοντά μας και να δείξουμε, επιτέλους, ότι η δημοκρατία σε αυτόν τον τόπο είναι πολύ ισχυρή και αντέχει όποιους την εχθρεύονται. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο τώρα έχει η κ. Σία Αναγνωστοπούλου από τον ΣΥΡΙΖΑ. Πάντως, όσοι ζήσαμε είτε τα γεγονότα του 2009, είτε του 2011, είτε τα γεγονότα με τα Σκόπια, είναι μία μεγάλη εμπειρία και κυρίως έχουν εμπειρία όσοι ήταν έξω από τα γεγονότα πάντα, είτε το 2009 είτε το 2010. Κυρία Αναγνωστοπούλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αποφεύγω μετά δυσκολίας να ασχοληθώ με τα γεγονότα και ποιοι προσπάθησαν να μπουν και ποιοι δεν προσπάθησαν να μπουν στη Βουλή. Να θυμίσω μόνο για την ιστορία ότι στέλεχος της Αριστεράς δεν σκότωσε ποτέ κανέναν καθηγητή. Αυτό έγινε από Πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ στην Πάτρα εναντίον του Τεμπονέρα. Για να βάζουμε λίγο τα πράγματα στη θέση τους. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Σήμερα συζητάμε για ένα νομοσχέδιο που όλες οι πολιτικές δυνάμεις, εκτός του ΚΚΕ που θα ψηφίσει «παρών», συμφωνούμε ότι είναι καλό, ότι είναι ένα δικαίωμα κυριαρχίας της χώρας που μπορεί να το ασκήσει κ.λπ.. Σε αυτή τη συζήτηση που έχει διεξαχθεί και στις επιτροπές και σήμερα και χθες στην Ολομέλεια, αναδεικνύεται το τι είναι για τη Δεξιά, παρ᾽ όλα αυτά, και πώς ορίζεται το εθνικό συμφέρον. Άκουσα μετ᾽ εκπλήξεως τον Πρωθυπουργό, άκουσα τους περισσότερους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, ευτυχώς όχι τον Υπουργό Εξωτερικών, τον κ. Δένδια, να ορίζουν το εθνικό συμφέρον ως συμφέρον που ορίζεται μονοπωλιακά και μόνο από τη Νέα Δημοκρατία. Αυτό, δηλαδή, που σε ένα νομοσχέδιο, το οποίο έχει προετοιμαστεί - θέλετε ή όχι - από τον ΣΥΡΙΖΑ, να μονωπολεί το εθνικό συμφέρον ότι το ορίζει μόνη της η Νέα Δημοκρατία, είναι η επιτομή της Δεξιάς. Αν αναφερόμαστε στη Συμφωνία των Πρεσπών και στο τι έγινε για την επέκταση στα δώδεκα ναυτικά μίλια στο Ιόνιο επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι, κύριε Λοβέρδο, επειδή έχουμε μιζέρια και θέλουμε να βγάλουμε μιζέρια και όλα αυτά. Εγώ δεν θα αναφερόμουν καν στη Συμφωνία των Πρεσπών ούτε στα δώδεκα ναυτικά μίλια επί δικής μας κυβέρνησης, εάν απλώς η Νέα Δημοκρατία, κρίνοντας ότι δεν είναι τόσο καλή συμφωνία, καταψήφιζε. Φευ! Σ' αυτή τη Βουλή δεν θα αναφερθώ μόνο σε αυτά τα περί προδοσίας και τα «κύριε Τσίπρα, για τολμήστε να ανεβείτε στη Θεσσαλονίκη» του κ. Μητσοτάκη. Θα τ' αφήσω στην άκρη. Εγώ θα αναφερθώ σ' ένα πράγμα, στο ότι η κεντρική ομιλία εδώ εκ μέρους της Νέας Δημοκρατίας έγινε από πρώην Πρωθυπουργό, ο οποίος αναθεωρούσε όλη την ελληνική ιστορία και κινητοποιούσε το θυμικό αυτής της κοινωνίας και στο όνομα του έθνους δημιουργούσε έναν τεράστιο εθνικό διχασμό. Το η «Μακεδονία είναι μία και είναι μόνο ελληνική» δεν διαγράφεται και εδώ έπρεπε να ήταν η αυτοκριτική της Νέας Δημοκρατίας. Οφείλω να αναφερθώ στο ότι σε εκείνες τις δύσκολες στιγμές - γιατί ήταν δύσκολες, δεν αναθεωρείται έτσι η ιστορία, γιατί δημιουργεί άλλα θυμικά και δημιουργεί τεράστιους διχασμούς - μόνο ένας άνθρωπος από τη Νέα Δημοκρατία είχε το θάρρος να σηκωθεί και να πει ότι «η Μακεδονία δεν είναι μία και δεν είναι μόνο ελληνική» και ήταν ο κ. Δένδιας. Και αυτό οφείλω να το λέω. Όταν, λοιπόν, το εθνικό συμφέρον τότε ορίστηκε με αυτούς τους αναθεωρητικούς όρους, εδώ σε αυτή τη Βουλή σήμερα θα έπρεπε να γίνει μία αναφορά, μία και μοναδική αναφορά, από τον Πρωθυπουργό, όχι από κανέναν άλλον. Όχι να ερχόσαστε σήμερα και να μας λέτε ότι η ιστορία ξεκινάει από τη στιγμή που ανέλαβε η Νέα Δημοκρατία. Για τα δώδεκα ναυτικά μίλια δεν τέθηκε θέμα από κανέναν από τους αντιδρώντες της Νέας Δημοκρατίας για τη χρονικότητα, για το αν έπρεπε, για το αν ήταν επιπόλαιη η απόφαση. Όχι, δεν τέθηκε τέτοιο θέμα. Τέθηκε επί της ουσίας, δηλαδή ότι δεν πρέπει να επεκτείνουμε τα δώδεκα ναυτικά μίλια στο Ιόνιο, γιατί αυτό είναι τμηματική απόφαση και ενισχύει την Τουρκία και όλα αυτά. Ήταν επί της ουσίας. Ήταν επί της ουσίας σε ένα θέμα, που η πολιτική της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ έκανε ένα μεγάλο πράγμα. Και αυτό οφείλετε να το παραδεχτείτε. Έσπασε την αδράνεια στην εξωτερική πολιτική. Απ' αυτό το σπάσιμο της αδράνειας βρισκόμαστε σήμερα να ψηφίσουμε ένα νομοσχέδιο, που όντως το έφτιαξε, το δρομολόγησε, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι ακριβώς η μεγάλη ρήξη με ένα εθνικιστικό φοβικό σύνδρομο, που, δυστυχώς, το δικό σας κόμμα καλλιέργησε. Εμείς, λοιπόν, συμφωνούμε. Σε αυτό που συμφωνούσαμε ως κυβέρνηση δεν μπορούμε ως Αξιωματική Αντιπολίτευση να έρθουμε και να πούμε «όχι, το εθνικό συμφέρον», γιατί θεωρούμε ότι έχουμε το μονοπώλιο. Γιατί θα καταλάβετε, κύριοι και κυρίες της Νέας Δημοκρατίας, ότι για μας ο πατριωτισμός είναι το συμφέρον της χώρας, το οποίο ορίζεται δημοκρατικά και με διαφάνεια, με συζήτηση. Δεν είναι μονοπώλιο ούτε του ΣΥΡΙΖΑ ούτε του ΚΚΕ ούτε της Νέας Δημοκρατίας ούτε του ΜέΡΑ25 ούτε κανενός. Δημοκρατικά και με διαφάνεια ορίζεται. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Πάμε, λοιπόν, στις διερευνητικές επαφές τώρα. Θα μου επιτρέψετε δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε, γιατί στις επιτροπές δεν μπορούσαμε να μιλήσουμε λόγω ψηφιακού ελλείμματος, υπήρχε κάποιο πρόβλημα. Σχετικά με τις διερευνητικές επαφές, εάν θέλουμε πράγματι - και πρέπει να θέλουμε - η χώρα μας να είναι χώρα και φορέας ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή, σε αυτές τις διερευνητικές επαφές αυτό που θα συζητηθεί, αν συζητηθεί και αν φτάσει σε συνυποσχετικό, πρέπει να γίνεται με διαφάνεια και δημοκρατικά. Για να υπάρχει εθνική ομοψυχία, πρέπει να υπάρχουν και διαδικασίες που οδηγούν εκεί. Προσέξτε. Φωνάζοντας σήμερα όλοι για εθνική ομοψυχία, αυτή δεν κατακτιέται έτσι. Η εθνική ομοψυχία προϋποθέτει κοινωνική συναίνεση. Με μία κοινωνία στα «κάγκελα» δεν μπορούμε να έχουμε εθνική ομοψυχία, την οποία βροντοφωνάζετε τόσο πολύ. Είπε και ο Πρωθυπουργός ότι «διευρύνθηκε σήμερα η εθνική ομοψυχία». Αυτό είναι λίγο ταυτολογία και παραδοξολογία. Ή υπάρχει ή δεν υπάρχει. Στις διερευνητικές επαφές, λοιπόν, αυτό που μας ενδιαφέρει δεν είναι να προσαρμόσουμε τα δικά μας συμφέροντα στα συμφέροντα μιας δύναμης και να ερχόμαστε εδώ μετά να λέμε ότι «γιατί η Γερμανία δεν είπε;», λες και δεν έχουμε καταλάβει τι γίνεται, αλλά τις «ρωγμές» που αφήνουν δυνάμεις να τις εκμεταλλευτούμε γι' αυτό που εμείς θεωρούμε εθνικό συμφέρον. Και πρέπει να το ορίσουμε δημοκρατικά και θα επιμείνω σε αυτό. Θα κλείσω με δύο λέξεις μόνο. Το να διεκδικούμε ως εθνικό συμφέρον την ειρήνη είναι ο πιο σταθεροποιητικός και χειραφετικός παράγοντας και για τους λαούς στην περιοχή και για τον τουρκικό λαό, ειδικά τις δημοκρατικές δυνάμεις. Και αυτό πρέπει να το διεκδικούμε και μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εμένα η στάση του Υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας με πειράζει περισσότερο σε αυτό το επίπεδο, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να γίνει φορέας ειρήνης. Εμείς εκεί πρέπει να φτιάξουμε «ρωγμές». Μία τελευταία τελευταία - τελευταία λέξη.
Σας παρακαλώ, κυρία συνάδελφε. Έχετε φτάσει τα οκτώμισι λεπτά.
Συγγνώμη, κύριε Πρόεδρε. Πρέπει σε αυτή τη Βουλή να συζητήσουμε για το Κυπριακό. Τα δύο κράτη είναι «ταφόπλακα» για το μέλλον όλης της περιοχής και αυτό δεν θα πρέπει να το αφήσουμε στην άκρη. Ευχαριστώ.
Συνεχίζουμε τώρα με τον κ. Παφίλη. Κύριε Παφίλη, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά, με ανοχή.
Δεν μπαίνω στον πειρασμό, λόγω χρόνου, να σχολιάσω τα γεγονότα και τις επιθέσεις το 2011, το 2012 και αργότερα ούτε το επίπεδο του πολιτικού λόγου: «Γερμανοτσολιάδες» από τη μία, «προδότες» από την άλλη, «κρεμάλες» και όλα τα υπόλοιπα, τα οποία, βέβαια, έγιναν για να κρύψουν στην πραγματικότητα ότι τα μνημόνια και όλα τα υπόλοιπα ήταν γέννημα του ίδιου του συστήματος, της κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος. Στο συγκεκριμένο θέμα - γιατί δεν θέλω να φάω χρόνο - και ο Γενικός Γραμματέας του κόμματός μας και ο εισηγητής μας, ο Γιώργος Μαρίνος, και οι ομιλητές αναφέρθηκαν αναλυτικά και με επιχειρήματα και για τη θέση μας, αλλά γενικότερα για την κατάσταση. Δεν ακούσαμε απάντηση. Εμείς καλούμε, λοιπόν, τον λαό με ψυχραιμία και αντικειμενικότητα να μην παγιδευτεί στις «κορώνες» περί μεγαλώματος της Ελλάδας και όλα τα υπόλοιπα, αλλά να κρίνει με βάση την εμπειρία του όλα αυτά τα χρόνια και με βάση την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί. Ασφαλώς, είναι δικαίωμα της Ελλάδας η επέκταση των χωρικών υδάτων και αυτό το λέμε από πάντα. Ωστόσο, αυτό το θέμα δεν μπορεί να το εξετάσουμε ξεκομμένο από τις εξελίξεις στην περιοχή, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, αλλά και παλαιότερα και δεν μπορούμε να το εξετάσουμε, κατά δεύτερο λόγο, ξεκομμένο από το ποια πολιτική και ποια συμφέροντα εξυπηρετεί η πολιτική, που ακολούθησαν όλες οι κυβερνήσεις. Η πολιτική ήταν αντιλαϊκή, ήταν σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων, τσάκισαν τον κόσμο όλα αυτά τα χρόνια υπέρ του κεφαλαίου. Ξέρετε, όπως παραδέχτηκε και ο Πρωθυπουργός, ότι δεν υπάρχει ξεκομμένη εξωτερική πολιτική από την εσωτερική, είναι ενιαία. Και, ακριβώς, με αυτά τα κριτήρια τα εξετάζουμε και εμείς. Θα αναφερθώ σε ορισμένα επιχειρήματα. Θέτουμε το εξής ερώτημα: Γιατί το αυτονόητο δικαίωμα της χώρας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα δώδεκα μίλια, που πηγάζει από τη διεθνή συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας, δεν ασκήθηκε είκοσι πέντε χρόνια τώρα. Γιατί; Δεν απάντησε κανένας. Γιατί δεν το έκαναν όλες οι κυβερνήσεις; Τι λέτε; «Δεν ήταν ώριμες οι συνθήκες, ενώ τώρα ωρίμασαν.» Και εδώ υπάρχει και ο καβγάς: Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει «Εμείς αρχίσαμε…» - το κλασικό, δηλαδή, παιχνίδι - «Όχι, εμείς…» - λέει η Νέα Δημοκρατία - «…Εσείς δεν κάνατε τίποτα». Στην ουσία, όμως, είναι η ίδια στρατηγική. Άλλαξαν οι συνθήκες; Είναι καλύτερες; Εμείς καλούμε τους εργαζόμενους και το λαό να σκεφτούμε μαζί και να απαντήσουμε με γεγονότα στο τι συνέβη, στο τι άλλαξε από το 1996 μέχρι σήμερα στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου. Πρώτον, οξύνθηκε η ιμπεριαλιστική επιθετικότητα. Πώς θέλετε να την πούμε, δηλαδή; Να μην την πούμε «ιμπεριαλιστική», όταν ΝΑΤΟ, ΗΠΑ κ.λπ. εξαπέλυσαν πολέμους; Εξαπέλυσαν ναι ή όχι; Ιράκ, Λιβύη, Συρία, ένταση των απειλών κατά του Ιράν. Ποιος τα έκανε όλα αυτά, κυρίες και κύριοι; Ποιος έσφαξε λαούς; Ποιος τους έστειλε στη φτώχεια, στη δυστυχία, στα αδιέξοδα; Ποιος ανέτρεψε κυβερνήσεις και προσπάθησε να ανατρέψει κι άλλες - εμείς δεν συμφωνούσαμε μαζί τους, αλλά αυτό ήταν δικαίωμα των λαών - στο όνομα της δημοκρατίας; Αλήθεια, η Σαουδική Αραβία, ο μεγάλος ο σύμμαχος, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και όλος ο σκοταδισμός που υπάρχει, είναι δημοκράτες; Ένα, λοιπόν, άλλαξε, ότι για το πετρέλαιο, για τους δρόμους μεταφοράς - εκτός αν μας πείτε ότι το έκαναν για άλλους λόγους, που θα είμαστε τουλάχιστον ηλίθιοι αν το πιστέψουμε - εξαπολύθηκαν επιθέσεις, πόλεμοι, χύθηκε πολύ αίμα, άλλαξε η περιοχή. Και μας μιλάτε για σταθερότητα και ασφάλεια; Καλά, δεν ντρέπεστε; Εδώ γίνεται σκοτωμός παντού όλα αυτά τα χρόνια. Ποιος θα απολογηθεί για τα εκατομμύρια των νεκρών, για τα εκατομμύρια των ξεσπιτωμένων, για τις εκατομμύρια καταστροφές σε διάφορες χώρες; Άλλαξε, λοιπόν, προς το χειρότερο. Δεύτερον, άνοιξε το θέμα της εκμετάλλευσης θαλασσίων κοιτασμάτων και, φυσικά, ελέγχου των δρόμων μεταφοράς στην ανατολική Μεσόγειο συνολικά, αλλά και στο Αιγαίο. Τι έγινε; Έγιναν συμφωνίες με πετρελαϊκές εταιρείες. Ποιος τις έκανε; Ο ΣΥΡΙΖΑ και τις επικύρωσε η Νέα Δημοκρατία. Και, μάλιστα, ήρθατε και στο επίπεδο της ντροπής να μην ψηφίζετε δικές σας συμφωνίες. Αυτό πώς επιδρά; Επιδρά στο ότι πλέον δημιουργήθηκαν μεγάλα συμφέροντα κολοσσών, οι οποίοι πιέζουν τώρα να διευθετηθούν ορισμένα πράγματα προσωρινά, για να αρχίσουν να βγάζουν τα κοιτάσματα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, μου βάλατε και πέντε λεπτά. Τρίτον, οξύνθηκαν οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Στην περιοχή γίνεται χαμός. Ηνωμένες Πολιτείες, χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ρωσία, Κίνα και περιφερειακές δυνάμεις συγκρούονται για τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών, για το γεωστρατηγικό, αν θέλετε, έλεγχο και, φυσικά, για τον έλεγχο των δρόμων μεταφοράς. Αυτές είναι καλύτερες συνθήκες; Ας απαντήσει ο καθένας που μας ακούει. Τέταρτον, οξύνθηκε η τουρκική επιθετικότητα κατά της Ελλάδας. Και τώρα - που είναι το ΠΑΣΟΚ; - μη μας κάνετε και τον κάμποσο. Ελσίνκι, Μαδρίτη. Τα θυμάστε ή θα φάμε λωτούς; Δημιούργησε τη δυνατότητα η Τουρκία να «γκριζάρει» το Αιγαίο, να μιλάμε για ζωτικά συμφέροντα κ.λπ.. Επομένως, οξύνθηκε η τουρκική επιθετικότητα με τις πλάτες των συμμάχων σας. Πέμπτον, η Ελλάδα, που είναι δεμένη στο αμερικανικονατοϊκό άρμα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σε αυτά τα χρόνια συμμετείχε και συμμετέχει ενεργά στα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Είναι αλήθεια ή όχι; Πού δεν πήγε; Αφγανιστάν; Πού δεν πήγε; Ιράκ; Πού δεν πήγε; Μάλι τώρα; Πού δεν πάει; Όπου της ζητάνε οι σύμμαχοι. Αλήθεια, εκεί είναι τα εθνικά μας συμφέροντα; Εκεί εξυπηρετούνται; Η Ελλάδα εμπλέκεται ακόμα και έχει μετατραπεί - πάρτε το χάρτη να τον δει ο ελληνικός λαός - σε μία απέραντη αμερικανική βάση και ετοιμάζεστε να δώσετε και καινούργια με την αμερικανική επέκταση και την έγκριση για πέντε χρόνια. Εμείς λέμε το εξής: Δεν σύρεται η Ελλάδα από τους Αμερικάνους και τους ισχυρούς. Όχι. Τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, των ελληνικών, όπως ενέταξαν τη χώρα στο ΝΑΤΟ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εξυπηρετούνται μέσα από τα ιμπεριαλιστικά σχέδια, για να πάρουν μέρος στο μοίρασμα, στη λεία, δηλαδή, που θα μοιραστεί στην περιοχή. Είναι ψέμα αυτό ή αλήθεια; Αυτή είναι η περιβόητη και ονομαζόμενη «εθνική στρατηγική», που λέτε ότι δεν υπάρχει. Τι μας λέτε τώρα; Η κριτική του ΣΥΡΙΖΑ και του Κινήματος Αλλαγής στη Νέα Δημοκρατία είναι ότι δεν έχει εθνική στρατηγική. Με συγχωρείτε, να σας ρωτήσω κάτι; Πού διαφέρετε; Με τους Αμερικάνους είστε, ναι ή όχι; Αν είστε λέει; Απογειώσατε. Πρωταθλητισμός. Και ο ΣΥΡΙΖΑ και το Κίνημα Αλλαγής. Με το ΝΑΤΟ είστε, ναι ή όχι; Με την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου είστε, ναι ή όχι; Ποια είναι η διαφορά; Ο καβγάς είναι ποιος θα διαχειριστεί αυτά τα συμφέροντα και ποιος θα βοηθήσει περισσότερο στην αναβάθμιση των συμφερόντων του ελληνικού κεφαλαίου που περνάει από το αίμα των λαών και πιθανά και του ελληνικού λαού. Επομένως, το επιχείρημα είναι έωλο ότι άλλαξαν οι συνθήκες. Άλλαξαν, αλλά έγιναν χειρότερες. Και τώρα επειδή έγιναν χειρότερες και επειδή βγήκαν τα μεγάλα μαχαίρια, μπαίνετε και εσείς στο παιχνίδι και με τα δώδεκα μίλια. Όχι ότι λέμε πως δεν το θέλατε. Τόσα χρόνια γιατί δεν το κάνατε; Τώρα, λοιπόν, αυτή είναι η ουσία. Και, βέβαια, λέτε ότι τώρα - θα τα πούμε και πιο αναλυτικά - έχετε συμμαχίες. Ξεκινάω από τις συμμαχίες που έχετε. Με ποιους; Ισραήλ. Επιθετικό κράτος, δολοφόνοι στην περιοχή. Αραβικά Εμιράτα. Τα ίδια. Σαουδική Αραβία. Τα ίδια. Τι, αλήθεια, θέλουν οι Patriots - σας ρωτάμε ξανά, για να μας το πείτε εδώ δημόσια - στη Σαουδική Αραβία; Ποιον σημαδεύουν; Σημαδεύουν το Ιράν ή όχι; Τι πρόβλημα έχουμε εμείς με το Ιράν που είναι χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά; Όχι ότι συμφωνούμε με το καθεστώς κ.λπ.. Έχουμε κανένα πρόβλημα; Όχι. Έχουν, όμως, πρόβλημα οι Ηνωμένες Πολιτείες, έχει το ΝΑΤΟ, η «νοτιοανατολική του πτέρυγα», που θέλει ως επόμενο στόχο το Ιράν. Τι πρόβλημα έχουμε εμείς με τη Ρωσία, που, σε τελευταία ανάλυση, ο μόνος που έκανε μια πιο ξεκάθαρη δήλωση ήταν ο Λαβρόφ; Εμείς δεν είμαστε με τη Ρωσία. Είναι καπιταλιστική η Ρωσία. Συμμετέχετε, όμως, ή όχι στην περικύκλωση της Ρωσίας με τα στρατιωτικά σχέδια του ΝΑΤΟ και των Αμερικάνων; Συμμετέχετε μέχρι τα μπούνια. Δεύτερο επιχείρημα: «Έχουμε το δίκιο με το μέρος μας και έχουμε και τη διεθνή στήριξη.» Τα είπε η κ. Μπακογιάννη. Αυτό είναι ανέκδοτο. Πραγματικά, μόνο ως ανέκδοτο μπορούμε να το πάρουμε. Για να δούμε: ΝΑΤΟ, Στόλτενμπεργκ: Πήρε ποτέ σαφή θέση; Δεν ξέρει πού είναι τα σύνορα της Ελλάδας; Δεν το ήξερε το βράδυ των Ιμίων, παραδείγματος χάριν; Τα ξέρει πολύ καλά. Γιατί δεν παίρνει θέση; Γιατί αυτό που τον ενδιαφέρει, είναι να κρατήσει την Τουρκία και δεν τον ενδιαφέρει, κιόλας, πού θα είναι τα σύνορα, γιατί το θεωρεί ενιαίο επιχειρησιακό χώρο. Ηνωμένες Πολιτείες, που πανηγυρίζετε, Μπάιντεν κ.λπ.: Ποιος πήρε σαφή θέση; «Βρείτε τα», λένε με κοινό συμφέρον, γιατί ακριβώς έχουν τεράστια οικονομικά συμφέροντα και γιατί θέλουν να κρατήσουν την Τουρκία στο δυτικό άρμα. Ευρωπαϊκή Ένωση: Όταν ακούω να λένε ότι έχει φοβικότητα, είναι κοροϊδία απέναντι στον ελληνικό λαό. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πήρε ξεκάθαρη θέση; Έβαλε κυρώσεις; Λέτε, «Τα σύνορα της Ελλάδας ευρωπαϊκά σύνορα». Όμως, ολόκληρη αυτοκρατορία όταν παραβιάζεται ο εναέριος χώρος της Ελλάδας, όταν αμφισβητούνται τα σύνορα, τι κάνει τόσο καιρό; Σφυρίζει αδιάφορα και στηρίζει και αναθερμάνει τώρα τις σχέσεις με την Τουρκία. Για ποια διεθνή στήριξη μιλάτε, λοιπόν; Ευρωπαϊκό, λέει, κεκτημένο. Για πείτε μας, όλοι σας δεν λέγατε πως αν μπει η Κύπρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα τελειώσει το θέμα; Πού πάει; Για διχοτόμηση. Αλήθεια, τα σύνορα της Κύπρου, η θάλασσα και η ΑΟΖ της Κύπρου δεν είναι ευρωπαϊκά σύνορα; Γιατί δεν έκανε τίποτα όταν η Τουρκία τα παραβίασε, όπως και για την Ελλάδα; Γιατί εξυπηρετεί τα δικά της συμφέροντα, γιατί τα δικά της τα μονοπώλια θέλει να μπουν στην περιοχή και δεν τους ενδιαφέρει τίποτε άλλο. Τέλος ισχυρίζεστε - και η Κυβέρνηση, αλλά και τα άλλα κόμματα, παρά τις διαφοροποιήσεις - ότι αυτή η τμηματική επέκταση των δώδεκα μιλίων έχει μία στρατηγική, ότι φτιάξαμε τις συμφωνίες πριν και τώρα προχωράμε με αυτό. Θέλουμε να σας βάλουμε ορισμένα ερωτήματα. Με την Ιταλία υπογράψατε συμφωνία με μειωμένη επήρεια των νησιών, ναι ή όχι; Ναι. Με την Αίγυπτο: Η Αίγυπτος 56% και εμείς 44%. Ναι ή όχι; Με την Αλβανία δεν ξέρουμε, που πάτε στη Χάγη, που είναι η ρομφαία της δικαιοσύνης και το ανεξάρτητο δικαστήριο.
Κύριε συνάδελφε, έχετε φτάσει στα δώδεκα λεπτά.
Τέλειωσα. Εντάξει, δεν πειράζει.
Καλά, το ξέρουμε.
Άμα διαμαρτύρονται, να το πουν οι Βουλευτές εδώ. Ρωτάμε, λοιπόν, αντικειμενικά: Στρώνει το έδαφος ή δημιουργεί, αν θέλετε, προσχήματα - για να μη σας κάνουμε και πολύ σκληρή κριτική - και στην Τουρκία και αλλού, ότι, τέλος πάντων, αφού εδώ έχεις μειωμένη επήρεια, αφού εκεί πας 56% -44%, άρα λοιπόν, και στο Αιγαίο μπορούμε να δώσουμε τέτοια λύση;
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε.
Και θυμάστε ότι χαιρέτισε ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας την πρώτη συμφωνία με την Ιταλία. Ο δρόμος είναι άλλος.
Ευχαριστούμε.
Είναι ο δρόμος των λαών κόντρα σε αυτήν την ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα. Είναι η οργάνωση της πάλης του λαού για μια άλλη κοινωνία. Γιατί ο πόλεμος είναι στοιχείο του ίδιου του συστήματος σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας. Γι' αυτό καλούμε τον ελληνικό λαό να φτιάξει το δικό του μέτωπο με άλλους λαούς για μια άλλη κοινωνία. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η κ. Χριστίνα Αλεξοπούλου από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Αν και η συνάδελφος του ΣΥΡΙΖΑ, η κ. Αναγνωστοπούλου μετά το τέλος της ομιλίας της αποχώρησε, θέλω να κάνω ένα σχόλιο γι' αυτό που είπε, πριν ξεκινήσω την ομιλία μου. Διότι αναφέρθηκε τόσο στην ΟΝΝΕΔ όσο και στην Πάτρα. Είναι συνάδελφος από την Αχαΐα και θυμήθηκε μία τραγική στιγμή της Πάτρας και της Ελλάδας και δεν σκέφτηκε να μας πει: Τι έκανε τεσσεράμισι - πέντε χρόνια ως Βουλευτής για την Αχαΐα μας; Αντί να την αναδεικνύει και να θυμάται κάτι που έγινε τριάντα χρόνια πριν - που κανείς δεν το επικρότησε ποτέ - , να μας πει κάτι θετικό, που έκανε για την περιοχή μας. Και να προσέχει πώς μιλάει - θα έλεγα και από αυτό το Βήμα - για τη μεγαλύτερη πολιτική, κομματική νεολαία της χώρας μας, που είναι και από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη. Γιατί ως εκπαιδευτικός θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτική, όταν αναφέρεται σε χιλιάδες νέους ανθρώπους, που διαχρονικά κάνουν τον αγώνα τους στην κοινωνία, στα πανεπιστήμια. Είναι πολύ άσχημο από έναν εκπαιδευτικό που συναναστρέφεται νέους ανθρώπους να αφήνει τέτοια υπονοούμενα τόσα χρόνια μετά. Λυπάμαι πάρα πολύ για την κυρία συνάδελφο.
Είχε σχέση με τον φόνο η νεολαία την οποία επικαλείστε τώρα;
Παρακαλώ, κύριε συνάδελφε! Δεν έχει δικαίωμα; Η κυρία Αλεξοπούλου μιλάει...
Κύριε Πρόεδρε, είναι ευθύνη σας και την παραλείψατε…
Κύριε Κατρούγκαλε!
Κύριε Πρόεδρε…
Όχι δεν θα σας ακούσω. Δεν έχετε κανένα δικαίωμα να σταματήσετε τη διαδικασία.
Κύριε Πρόεδρε…
Σας παρακαλώ, κύριε Κατρούγκαλε. Η κυρία Αλεξοπούλου μιλάει και θα πει την άποψή της. Η συνάδελφος ή ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ έχει τη δυνατότητα να πάρει τον λόγο μετά και να πει αυτό που θέλει, όπως γίνεται για οποιονδήποτε. Δεν σας καταλαβαίνω.
Ήμουν σαφής, κύριε Κατρούγκαλε. Είναι μία μέρα γιορτής, μία ιστορική μέρα για τη Βουλή μας, για το ελληνικό Κοινοβούλιο και μια τέτοια αναφορά ήταν πολύ άστοχη από τη συνάδελφο Βουλευτή της Αχαΐας. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως είπα, σήμερα είναι μία ιδιαιτέρως ξεχωριστή μέρα για το ελληνικό Κοινοβούλιο. Κι αισθάνομαι πολύ τυχερή και ιδιαιτέρως υπερήφανη που μπορώ να απευθυνθώ από αυτό το Βήμα, από το Βήμα της Βουλής, τόσο προς την ελληνική αντιπροσωπεία, όσο και προς τον ελληνικό λαό σε μια ιστορική συνεδρίαση, όπως αυτή. Σήμερα, λοιπόν, ψηφίζουμε ένα νομοσχέδιο με τεράστια γεωπολιτική, διπλωματική και οικονομική σημασία, που συμβολίζει την απόλυτη προσήλωσή μας στην εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας. Με αυτά ως θεμέλιο λίθο η Ελλάδα κατοχυρώνει τα δικαιώματά της, διασφαλίζει τα συμφέροντά της και αυξάνει την εθνική της κυριαρχία. Η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στο Ιόνιο και η επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα δώδεκα ναυτικά μίλια αποτελεί μία τεράστια επιτυχία προσωπικά του Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησής του. Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Δένδιας με προσεκτικά χαραγμένη στρατηγική, με αποφασιστικότητα, μέθοδο και αποτελεσματικότητα κλείνουν όλες τις εκκρεμότητες, εκεί που οι προηγούμενοι παρέμεναν σε δηλώσεις εντυπωσιασμού και αποσπασματικές ανακοινώσεις. Οι Έλληνες το αντιλαμβάνονται αυτό στο σύνολό τους. Θα περίμενα και από τους συναδέλφους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να βρουν το θάρρος να το παραδεχτούν. Με σκληρή δουλειά ξανακερδίσαμε τη θέση που μας αρμόζει στην Ευρώπη και στον κόσμο. Αποκτήσαμε οικονομική σταθερότητα και διεκδικούμε με αξιώσεις την εμπιστοσύνη των επενδυτών και των αγορών. Γίναμε παράδειγμα προς μίμηση το τελευταίο διάστημα στην αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊού. Η Κυβέρνηση αυτή τολμά να αναμετρηθεί πρόσωπο με πρόσωπο με τα δύσκολα και σε κάθε πεδίο δράσης της κερδίζουμε έδαφος. Σήμερα το κερδίζουμε και κυριολεκτικά. Η δυτική Ελλάδα μεγαλώνει. Η Ελλάδα μεγαλώνει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών ανάμεσα σε Ελλάδα και Ιταλία το καλοκαίρι που μας πέρασε έκλεισε έναν πολυετή κύκλο διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο χωρών και διευθέτησε τις εκκρεμότητες μεταξύ τους με τον πιο πρόσφορο και επωφελή τρόπο. Η πολύμηνη συνεργασία των Υπουργείων και των κυβερνητικών επιτελείων εκατέρωθεν, η οποία και στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, αναδεικνύει περίτρανα την αποτελεσματικότητα εφαρμογής του Διεθνούς Δικαίου, όταν τα δύο μέρη προσέρχονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με ειλικρινή πρόθεση επίλυσης των διαφορών τους. Η επιτυχής έκβαση των διαπραγματεύσεων αυτών αποτελεί καλή πρακτική και προλειαίνει το έδαφος για επόμενες συμφωνίες στη Μεσόγειο, κάτι που αποτελεί διαχρονική επιδίωξη της χώρας μας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κυρίαρχα, όμως, η συμφωνία αυτή επιβεβαιώνει το δικαίωμα των νησιών σε θαλάσσιες ζώνες και αναγνωρίζει ξεκάθαρα τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Η άσκηση, λοιπόν, του αναφαίρετου δικαιώματός μας για επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα δώδεκα ναυτικά μίλια στο Ιόνιο αποτελεί ορόσημο στα ελληνικά πολιτικά χρονικά. Η Κυβέρνηση κλείνει χρονίζουσες εκκρεμότητες με τρόπο ολοκληρωμένο και εξωστρεφή με μία ενεργητική εξωτερική πολιτική που σε αντίθεση με το παρελθόν δημιουργεί τις εξελίξεις, αντί να τις ακολουθεί. Κάνει δε σαφές πως το Διεθνές Δίκαιο είναι το ενδεδειγμένο και μοναδικό πλαίσιο συνεννόησης για την ειρηνική επίλυση κάθε μείζονος ζητήματος στη Μεσόγειο. Προχωράμε υπεύθυνα, σεβόμενοι τις υποχρεώσεις μας, όπως αυτές επιτάσσονται από τους διεθνείς κανόνες και παράλληλα, προασπίζουμε με σθένος τα εθνικά μας συμφέροντα. Είναι σημαντικό να υπερτονίσουμε πως η θετική αυτή εξέλιξη αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου εθνικού σχεδιασμού, μιας προσεκτικά χαραγμένης στρατηγικής από την Ελληνική Κυβέρνηση. Η Ελλάδα έχει το τελευταίο διάστημα προχωρήσει σε δύο νόμιμες και ισχυρές συμφωνίες οριοθέτησης θαλάσσιας ζώνης με την Ιταλία και την Αίγυπτο, ενώ πρόσφατα είχαμε τη συμφωνία με την Αλβανία για την από κοινού παραπομπή των διαφορών μας στο Δικαστήριο της Χάγης. Στο ίδιο διάστημα συνθέσαμε ένα πλέγμα συνεργασιών με χώρες του αραβικού κόσμου, όπως η Σαουδική Αραβία και η Ιορδανία. Με το Ισραήλ επιβεβαιώσαμε τη συναντίληψή μας σε μια σειρά θεμάτων, που αφορούν τόσο στην ανησυχία για την κατάσταση στην ανατολική Μεσόγειο, όσο και στο ενδιαφέρον για την περιφερειακή σταθερότητα και ασφάλεια. Και βεβαίως, στο εσωτερικό μεθοδικά και σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα επετεύχθη μια σημαντική ενίσχυση της αποτρεπτικής ικανότητας των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Ως επιστέγασμα της συντονισμένης εξωτερικής μας πολιτικής και πολιτικής άμυνας προχωρούμε σύντομα σε διερευνητικές επαφές με την Τουρκία. Η Κυβέρνηση, όπως έχει εκφράσει με κάθε τόνο, προσέρχεται με εποικοδομητική διάθεση, προκειμένου να δοθεί τέλος σε μία εκκρεμότητα που ταλανίζει τις διμερείς σχέσεις εδώ και δεκαετίες. Κλείνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο ουσιαστικός διάλογος και η επίτευξη διμερών συμφωνιών μεταξύ των χωρών της Μεσογείου λειτουργεί ως εχέγγυο σταθερότητας και ευημερίας για την περιοχή, κάτι που αναγνωρίζεται παγκοσμίως. Η συμφωνία Ελλάδας - Ιταλίας, η μεταξύ μας κατανόηση και σύμπνοια αποτελεί υπόδειγμα καλής συνεργασίας και παράδειγμα προς μίμηση. Η εθνική ομοψυχία σε μείζονα εθνικά θέματα είναι δείγμα πολιτικής ωριμότητας και ισχυροποιεί τις θέσεις της Ελλάδας στο εξωτερικό. Σήμερα δεν μας καλεί η Κυβέρνηση να υπερψηφίσουμε αυτό το νομοσχέδιο. Σήμερα μας καλεί να το κάνουμε όλος ο ελληνικός λαός. Ευχαριστώ.
Το λόγο έχει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25, κ. Κλέων Γρηγοριάδης για πέντε λεπτά με ανοχή. Κύριοι συνάδελφοι, να σας ενημερώσω ότι αυτήν τη στιγμή υπάρχουν ακόμα πέντε ομιλητές, οι δευτερολογίες των τριών ειδικών αγορητών και ο Υπουργός. Ορίστε, κύριε Γρηγοριάδη, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριε Υπουργέ, η επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης μας στο Ιόνιο στα δώδεκα ναυτικά μίλια αφαιρετικά και με συγχωρείτε που θα το πω, αγαπητέ κύριε Δένδια, εξαιρετικά αφαιρετικά ιδωμένη, αποτελεί άσκηση εντούτοις ενός κυριαρχικού μας δικαιώματος και γι' αυτόν τον λόγο αποκλειστικά και μόνο το ΜέΡΑ25 θα την υπερψηφίσει επί της αρχής, ενώ βεβαίως ασφαλέστατα θα καταψηφίσουμε το άρθρο 4 αυτής της συμφωνίας, ξέρετε, το άρθρο που παραχωρεί δικαιώματα αλιείας μεταξύ έξι και δώδεκα ναυτικών μιλίων. Εδώ θα μου επιτρέψετε να σταθώ στο παράλογο, κατά τη γνώμη μου. Τι υπήρχε πριν; Τα ναυτικά μας μίλια ήταν έξι. Σε αυτά δεν μπορούσαν να ψαρέψουν οι Ιταλοί. Τώρα, εμείς κάνουμε μια φοβερή κίνηση. «Παλιγγενεσία» ονομάστηκε από μερικούς Βουλευτές της Συμπολίτευσης, «εθνική στιγμή», «επέκταση της Ελλάδας», «διπλασιασμός» και διάφορα πράγματα τρελά ακούσαμε. Τέλος πάντων, κουτσά στραβά, λειψά, επεκτείνουμε επιτέλους στα δώδεκα ναυτικά μίλια σε ένα μέρος, που δεν απειλούμαστε από κανέναν ιδιαίτερα, αλλά εξαιρούμε από τα έξι νεοαποκτηθέντα τους Ιταλούς, οι οποίοι θα μπορούν να ψαρεύουν σε αυτά. Μα τότε κάναμε - συγγνώμη που θα το πω έτσι ωμά - , αγαπητοί συνάδελφοι, μια τρύπα στο νερό, γιατί έτσι κι αλλιώς και πριν από τη σημερινή συμφωνία, που υπερψηφίζουμε εμείς επί της αρχής, οι Ιταλοί μπορούσαν να φτάνουν στα έξι ναυτικά μίλια από τα νησιά μας. Το ίδιο θα ισχύει και τώρα. Μέχρις ώρας δεν πολεμάμε σε αυτήν την περιοχή. Δεν πρέπει από την άλλη να ξεχνάμε ότι το σημερινό σχέδιο νόμου έρχεται εδώ ως παράγωγο της συμφωνίας Ελλάδας - Ιταλίας για τη μεταξύ των δύο χωρών ΑΟΖ. Να θυμίσουμε ότι αυτή η συμφωνία κάνει παραχωρήσεις στην Ιταλία από την πλευρά μας αναφορικά με την επήρεια των νησιών του Ιονίου και με τα δικαιώματα αλιείας, ενώ βεβαίως - και αυτό είναι το σημαντικό κατά τη γνώμη μας στο ΜέΡΑ25 στο βάθος αυτό που υποκρύπτεται συστηματικά, το οποίο όλοι βεβαίως «οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ» το ξέρουν καλά, είναι ότι η συμφωνία για την ΑΟΖ έχει από πίσω της - τι άλλο; - τα πετρελαϊκά συμφέροντα τριών ή τεσσάρων μεγάλων πολυεθνικών ολλανδικών, γερμανικών και αμερικανικών εταιρειών. Εμείς καταψηφίσαμε αυτήν τη συμφωνία ακριβώς επειδή είμαστε αντίθετοι στις διμερείς συμφωνίες με επιδιαιτησία μάλιστα. Η συμφωνία αυτή, κύριε Υπουργέ, κατά τη γνώμη μας, εξυπηρετεί αποκλειστικά τα συμφέροντα της ελληνικής ολιγαρχίας, της ολιγαρχίας, ξέρετε, χωρίς σύνορα - γιατί είναι ελληνική, αλλά μια χαρά κάνει κολεγιά με ολιγάρχες άλλων χωρών - , που εξυπηρετεί τα συμφέροντα αποκλειστικά του εαυτού της και όχι των λαών του ελληνικού ή των λαών της ευρύτερης περιοχής μας. Ακολουθώντας, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, την τακτική αυτών των διμερών διαπραγματεύσεων με επιδιαιτησία, εγκλωβίζεστε οι ίδιοι και δεν καταλαβαίνετε ότι εγκλωβίζετε και τη χώρα ταυτοχρόνως. Πείτε μας, λοιπόν, επιτέλους, για να είμαστε εξηγημένοι, ποιες είναι για εσάς οι κόκκινες γραμμές; Να σας πω εγώ ποιες είναι; Πολύ φοβόμαστε ότι δεν υπάρχει καμμία κόκκινη γραμμή. Φοβόμαστε πολύ ότι οι κόκκινες γραμμές σας είναι απλώς οι απαιτήσεις κάθε φορά του Βερολίνου και της κ. Μέρκελ. Από την άλλη πλευρά, έχουμε, βέβαια, την Αξιωματική Αντιπολίτευση της πατρίδας μας, η οποία στηλιτεύει δήθεν όλο αυτό το πλαίσιο, αλλά, προσέξτε, ξέρει μέσα της ότι από το 2015 είναι δεσμευμένη να ακολουθήσει και να υπηρετήσει τελικά αυτό το πλαίσιο. Αν αποφάσιζε ο ΣΥΡΙΖΑ να σηκώσει μπαϊράκι, θα το ξεσήκωνε για θέματα πολύ πιο σοβαρά, όπως για το γεγονός ότι λιμοκτονεί ο μισός ελληνικός λαός εδώ και δέκα χρόνια. Από τη στιγμή που η Αξιωματική Αντιπολίτευση συμβιβάστηκε το 2015 και είπε «ναι» σε όλα, αυτομάτως από εκείνη τη στιγμή και μετά - δεν είμαστε μάντεις, αλλά είναι ηλίου φαεινότερον - θα υπερψήφιζε ή θα έφερνε μάλιστα και η ίδια αυτήν τη συμφωνία. Ας μην γελιόμαστε. Ξέρετε, τελικά, με δύο λέξεις, αυτή η συμφωνία επέκτασης δεν είναι μία κακή συμφωνία. Είναι μία παντελώς αδιάφορη συμφωνία. Για να το καταλάβετε, είναι σαν μόλις τώρα να κέρδισε η Κυβέρνησή σας μία θαυμάσια παρτίδα τάβλι, αλλά δυστυχώς, όμως, ήταν καλεσμένη η χώρα μας σε ένα διεθνές τουρνουά σκάκι και μάλιστα δύσκολο, με δύσκολους σκακιστές αντιπάλους. Αυτό συνέβη. Κοιτάξτε, εδώ και πάρα πολύ καιρό, εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες, γνωρίζουμε την τουρκική επιθετικότητα και τη διάθεση επέκτασης αυτής της χώρας. Ας μην γελιόμαστε. Τώρα τελευταία ειδικά, που ένας δικτάτορας, ένας φασίστας του κερατά - επιτρέψτε μου την έκφραση - κάνει κουμάντο στη γειτονική χώρα και η δημοκρατία έχει καταλυθεί από καιρό, η επιθετικότητα αυτή γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη. Εμείς, λοιπόν, κύριε Δένδια, τι κάναμε τόσο καιρό σε αυτήν την κατάσταση της επιθετικότητας; Ξέρετε τι κάναμε; Πήγαμε και κάναμε μία τριεθνή συμφωνία με το Ισραήλ και την Κύπρο για να εκμεταλλευτούν τέσσερις ξένες πάλι πολυεθνικές τους υδρογονάνθρακές μας, οι οποίοι - ξέρετε τη θέση μας - θα έπρεπε να μείνουν για πάντα στα έγκατα της γης για λόγους ασφάλειας και οικολογίας. Αυτό κάνατε. Τι επιφέρει επίσης αυτό μαζί του; Βρεθήκατε να συμπράττετε με τον κ. Νετανιάχου, γνωστό κατά συρροή δολοφόνο αμάχων και μικρών παιδιών. Να σας θυμίσω ότι δεν θα παίρναμε τίποτα. Θα ήταν 108 εκατομμύρια σε βάθος δεκαετίας - να το ακούσει και ο ελληνικός λαός - τα οφέλη από αυτήν τη συμφωνία για τους υδρογονάνθρακες και εβδομήντα θέσεις εργασίας, που θα γίνονταν τριάντα δύο θέσεις εργασίας ως μόνιμες αργότερα. Αυτό, όμως, έδωσε πάτημα στη γειτονική Τουρκία να λέει: «Λογαριάζετε χωρίς τον ξενοδόχο. Είμαστε και εμείς χώρα της νοτιοανατολικής Μεσογείου και δεν μπορείτε να κάνετε συμφωνίες για τους υδρογονάνθρακες ερήμην μας». Έτσι ξεκίνησε η νέα τουρκική προκλητικότητα. Και τότε τι κάνατε; Πήγατε στην κ. Μέρκελ και τη χρίσατε επιδιαιτητή και διαμεσολαβητή και δυστυχώς για εσάς απεδείχθη συντόμως ότι τα συμφέροντά της ήταν μεγαλύτερα στην Τουρκία από ό,τι στην Ελλάδα. Μόλις το πήρατε χαμπάρι, πήγατε στον κ. Μακρόν και είπατε: «Εσύ, έλα εδώ, θα πάρουμε φρεγάτες». Μόλις ο κ. Μακρόν είδε ότι δεν παίρνουμε φρεγάτες, γιατί τα δώδεκα μεταχειρισμένα Rafale και τα έξι καινούργια δεν φτάνουν προφανώς, ανέκρουσε πρύμναν και αυτός. Ποια είναι η μόνη λύση, για να μην κοροϊδευόμαστε εδώ μέσα; Η μόνη ρεαλιστική λύση είναι αυτή που προτείνει, φωνάζοντας το ΜέΡΑ25 εδώ και έναν χρόνο. Είναι η σύγκληση άμεσα, τώρα, χθες, κύριε Δένδια, περιφερειακής συνδιάσκεψης όλων των χωρών της περιοχής της νοτιοανατολικής Μεσογείου, ώστε όλα τα θέματα που θα προκύπτουν να διευθετηθούν συνολικά, με συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων. Εκεί η Τουρκία δεν θα μπορεί να κάνει τον τρελό, κύριε Υπουργέ, γιατί δεν θα έχει μία Ελλάδα που θα τη συκοφαντεί. Θα έχει πέντε χώρες που θα της λένε: «Μα, τι λες; Δεν ισχύει αυτό με βάση τις διεθνείς διατάξεις». Θα έχει πέντε χώρες οι οποίες πού και πού θα έχουν κοινά συμφέροντα με εμάς. Λέω, λοιπόν, ότι εάν η Τουρκία αρνηθεί τελικά να κάτσει σε ένα τέτοιο τραπέζι μαζί με όλες τις χώρες της περιοχής, τότε αυτό θα σημάνει για εμάς μία μεγάλη διπλωματική και επικοινωνιακή νίκη σε διεθνές επίπεδο. Θα τελειώσω με μία φράση μόνο. Άκουσα προχθές τον κύριο Πρωθυπουργό σε μια συνέντευξή του στον κ. Νίκο Χατζηνικολάου. Τον ακούσατε και εσείς. Σε ευθεία ερώτηση του κ. Νίκου Χατζηνικολάου - είναι προς τιμήν του που τολμάει να κάνει τέτοιες ερωτήσεις - αν υπάρχουν πολιτικά πρόσωπα που ενέχονται στο σκάνδαλο «NOVARTIS» απάντησε ο Πρωθυπουργός με παρρησία - και μου έκανε μεγάλη εντύπωση η παρρησία, αλλά και η αποκοτιά του - , χωρίς να το σκεφτεί ούτε στιγμή, το εξής: «Κανένα. Δεν υπάρχει κανένα». Δεδομένου ότι αυτήν τη στιγμή, σύμφωνα με την ελληνική δικαιοσύνη, όσον αφορά τον κ. Αβραμόπουλο, τον κ. Γεωργιάδη και τον κ. Λοβέρδο - δεν υπονοώ καθόλου ότι είναι ένοχοι οι άνθρωποι, στα χέρια της δικαιοσύνης είναι και θα αποφανθεί αυτή - δεν έχουν κλείσει οι υποθέσεις τους από τις διωκτικές αρχές, είναι ηλίου φαεινότερον για εμένα, κύριε Πρόεδρε, ότι εδώ πέρα σημειώθηκε μία επέμβαση - καθαρή, ξεκάθαρη - μιας άλλης εξουσίας - του Πρωθυπουργού συγκεκριμένα - στο έργο της δικαιοσύνης και καλά θα κάνει μία κυβέρνηση που φέρεται με αυτόν τον τρόπο στη δικαιοσύνη, να σταματήσει να λέει όλα όσα λέει για τα όσα έκαναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις στον χώρο της δικαιοσύνης. Σας ευχαριστώ πολύ για την ανοχή σας.
Συνεχίζουμε με τον κ. Βασιλειάδη Βασίλειο από τη Νέα Δημοκρατία για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρκετές και αρκετοί από εσάς αναφερθήκατε ήδη από εχθές στην ιστορικότητα της στιγμής. Πράγματι η χώρα μας μεγαλώνει με την ψήφιση του υπό συζήτηση σχεδίου νόμου και είναι θετικό ότι αυτό θα γίνει με την ψήφο της συντριπτικής πλειοψηφίας του Σώματος. Είναι μία ώρα ευθύνης για όλους. Για πρώτη φορά από το 1947 και μετά η ελληνική επικράτεια αυξάνεται, διευρύνοντας την κυριαρχία της στον αέρα, τη θάλασσα, τον βυθό και το υπέδαφος του Ιονίου Πελάγους. Η αιγιαλίτιδα ζώνη στα δυτικά της χώρας αυξάνεται από τα έξι στα δώδεκα ναυτικά μίλια. Είναι, επίσης, θετικό ότι η ενέργεια αυτή πραγματοποιείται στη βάση της αρχής της αμοιβαιότητας του Διεθνούς Δικαίου, καθώς τόσο η απέναντί μας Ιταλία, όσο και η όμορη Αλβανία έχουν ζώνες αντίστοιχου εύρους. Επιπροσθέτως, τουλάχιστον στην περιοχή του Ιονίου, ταυτίζεται πλέον η αιγιαλίτιδα ζώνη με τον εθνικό εναέριο χώρο, εξαλείφοντας έτσι μερικώς το παγκοσμίως μοναδικό ελληνικό παράδοξο να διαθέτει η χώρα έξι ναυτικά μίλια χωρικά ύδατα και δέκα ναυτικά μίλια εναέριο χώρο. Επιτρέψτε μου, όμως, κύριε Πρόεδρε, να κάνω μία αναφορά και στην πολύ σημαντική κατά τη γνώμη μου εξέλιξη η οποία προηγήθηκε. Δεν είναι άλλη από την έκδοση του π.δ.107/2020, με το οποίο η Ελλάδα κλείνει τους κόλπους και χαράσσει ευθείες γραμμές βάσης. Για μία χώρα όπως η Ελλάδα, η οποία διαθέτει πάνω από δεκατρείς χιλιάδες χιλιόμετρα μήκος ακτογραμμών, η χάραξη γραμμών βάσης αυξάνει τα οφέλη της επέκτασης των χωρικών υδάτων. Φυσικά τα οφέλη αυτά θα πολλαπλασιαστούν από την αντίστοιχη εφαρμογή στο Αιγαίο. Ας μην γελιόμαστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαστε σήμερα εδώ παίρνοντας μέρος σε αυτήν την ιστορική απόφαση, που αφορά στα δυτικά μας σύνορα ως αποτέλεσμα μιας νέας ελληνικής στρατηγικής απέναντι στον ανατολικό μας γείτονα. Και εξηγούμαι: Η Ελλάδα ουδέποτε αποποιήθηκε ή έχασε το δικαίωμά της να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη ή να ανακηρύξει οποιαδήποτε άλλη ζώνη εθνικής δικαιοδοσίας στο σύνολο της επικράτειάς της. Αυτό που συνέβαινε για πολλά χρόνια είναι ότι εκκρεμούσε η μοναδική διαφορά μας με την Τουρκία περί των ορίων της υφαλοκρηπίδας. Το status quo αυτό επέλεξε να διαταράξει εσχάτως η τουρκική κυβέρνηση αρχικά με την υπογραφή του κατάφωρα παράλογου τουρκολιβυκού συμφώνου και εν συνεχεία με τις προκλητικές ενέργειές της το περασμένο καλοκαίρι. Αυτή τη φορά η ελληνική απάντηση υπήρξε μεθοδική, συντονισμένη και ηχηρή. Ενώ, λοιπόν, η Τουρκία προσπαθεί μονομερώς και αδέξια να δημιουργεί τετελεσμένα στη νοτιοανατολική Μεσόγειο, αυτό που τελικώς πετυχαίνει είναι να πυροδοτήσει ένα μπαράζ διπλωματικών επαφών της Ελλάδας με τα υπόλοιπα κράτη, οι οποίες παράγουν απτά και καθ' όλα νόμιμα αποτελέσματα. Αναφέρομαι φυσικά στις συμφωνίες οριοθέτησης αποκλειστικής οικονομικής ζώνης με την Ιταλία και την Αίγυπτο, αλλά και στη συμφωνία με την Αλβανία για την από κοινού προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Ας μην ξεχνάμε βέβαια και την προμήθεια των πολεμικών αεροσκαφών Rafale, την οποία ψηφίσαμε μόλις πριν λίγες μέρες. Σήμερα ψηφίζουμε μία ακόμη τέτοια ηχηρή απάντηση. Το μήνυμα που αποστέλλεται στην άλλη πλευρά είναι ότι «κάθε μονομερής ενέργειά σας θα δημιουργεί απλώς μία δυσμενέστερη για εσάς κατάσταση». Και απ' ό,τι φαίνεται το μήνυμα έχει ήδη ληφθεί από τους γείτονές μας, καθώς η Τουρκία σύρεται στις διερευνητικές επαφές, που θα ξεκινήσουν στην Κωνσταντινούπολη στις 25 Ιανουαρίου. Αυτή είναι η αλήθεια. Η Τουρκία επιστρέφει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων από το οποίο αποχώρησε το 2016 αντιμετωπίζοντας μία νέα πραγματικότητα σαφώς λιγότερο ευνοϊκή για εκείνη. Η Ελλάδα για πρώτη φορά ίσως δείχνει γρήγορα αντανακλαστικά απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα. Μένει τώρα να αντιδράσει και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Πράγματι η ευρωπαϊκή στάση θα μπορούσε να είναι αρκετά πιο σκληρή. Το θετικό, όμως, είναι ότι σταδιακά τα ευρωπαϊκά κράτη με πρώτη τη Γαλλία αντιλαμβάνονται πλέον την πραγματική απειλή που μπορεί να αποτελέσει η Τουρκία για την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην ευρωπαϊκή γειτονιά μας. Έχοντας, λοιπόν, το Διεθνές Δίκαιο με το μέρος μας, τις Ένοπλες Δυνάμεις μας στο αξιόμαχο, που καθημερινώς αποδεικνύουν τα στελέχη μας και τη διεθνή και ευρωπαϊκή διπλωματία στο πλευρό μας, μπορούμε να διεκδικήσουμε για την Ελλάδα την άσκηση όλων των δικαιωμάτων της και την οριστική λύση της διαφοράς μας με ειρηνικό τρόπο. Μία τέτοια σημαντική άσκηση δικαιώματος, λοιπόν, αποτελεί και η επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στο Ιόνιο που ψηφίζουμε σήμερα. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο τώρα ο κ. Αρβανιτίδης από το Κίνημα Αλλαγής.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω ότι όλοι κατανοούμε ότι το 2021 θα είναι από κάθε άποψη μία πολύ κρίσιμη χρονιά για την εξέλιξη των θεμάτων της εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας. Η επέτειος των διακοσίων χρόνων της εθνικής παλιγγενεσίας θα πρέπει να μας βρει σε εθνική εγρήγορση όχι μόνο στο μέτωπο των ελληνοτουρκικών, αλλά και στο μέτωπο του Κυπριακού. Για να αντιμετωπίσουμε αυτά τα ζητήματα χρειάζεται ενιαία εθνική στρατηγική. Μια εθνική ενιαία στρατηγική, που θα διασφαλίζει την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στο Ιόνιο, στο Αιγαίο και σε ολόκληρη την νοτιοανατολική Μεσόγειο. Και όταν αναφέρομαι στη διασφάλιση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, αναφέρομαι σε όλες τις θαλάσσιες ζώνες, την αιγιαλίτιδα ζώνη, την υφαλοκρηπίδα, αλλά και την ΑΟΖ και στα κάθε είδους τεχνικά και οικονομικά οφέλη, τωρινά ή μελλοντικά, που μπορεί να προκύψουν για την Ελλάδα. Αυτά αφορούν όχι μόνο τα δικαιώματα των εξορύξεων αλλά και τα δικαιώματα για διελεύσεις υποβρύχιων καλωδίων και αγωγών, τα δικαιώματα αξιοποίησης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας από πλωτά αιολικά πάρκα, τα δικαιώματα επέκτασης προστασίας των θαλάσσιων πάρκων και των περιοχών «NATURA», τα δικαιώματα αλιείας. Χρειάζονται, όμως επίσης και ξεκάθαρα μηνύματα χωρίς διγλωσσία και περιθώριο παρερμηνειών από την πλευρά της Τουρκίας ή των συμμάχων μας για το ποιες είναι οι κόκκινες ελληνικές γραμμές. Το τονίζω αυτό διότι η τμηματική συμφωνία με την Αίγυπτο για την ΑΟΖ και η τμηματική επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα δώδεκα μίλια μόνο στο Ιόνιο μέχρι το Ταίναρο δεν θα πρέπει να εκληφθούν και ως μηνύματα τμηματικής άσκησης δικαιωμάτων ή τμηματικής κυριαρχίας υπό την απειλή του παράνομου τουρκικού casus belli. Η Ελλάδα αποφασίζει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να ασκήσει τα δικαιώματα που της δίνει το δίκαιο της θάλασσας και η σύμβαση του Montego Bay για επέκταση των χωρικών της υδάτων στα δώδεκα μίλια γιατί τώρα και με αυτόν τον τρόπο το κρίνει ως εθνικά ωφέλιμο. Αυτό πρέπει να είναι το σαφές μήνυμα προς όλες τις πλευρές χωρίς περαιτέρω τυμπανοκρουσίες. Με αυτό το σκεπτικό η παράταξή μας υπερψηφίζει την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης από τα έξι στα δώδεκα ναυτικά μίλια στο Ιόνιο μέχρι το ακρωτήριο Ταίναρο της Πελοποννήσου. Θεωρούμε αυτή τη σημαντική κίνηση ως το πρώτο βήμα μιας συνολικότερης πορείας για την πλήρη άσκηση αυτού του δικαιώματός μας παντού στην ελληνική επικράτεια. Στην Κρήτη, στα Κύθηρα και τα Αντικύθηρα, στο Αιγαίο και στην νοτιοανατολική Μεσόγειο, χωρίς άλλωστε να εμποδίζεται η διεθνής ναυσιπλοΐα. Σε σχέση με τα επόμενα βήματα θα ήθελα να σταθώ και στη διάταξη του άρθρου 4, το οποίο αφορά την απόφαση της χώρας μας να επιτρέψει σε αλιευτικά σκάφη χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ψαρεύουν μέσα στα χωρικά μας ύδατα που πλέον γίνονται δώδεκα ναυτικά μίλια και το οποίο ζήτημα θα εξειδικευτεί στο εσωτερικό μας δίκαιο με αποφάσεις του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης. Κατανοώ την ανάγκη συμβιβασμών με την Ιταλία, αλλά προκειμένου τόσο να διασφαλίσουμε τα δικαιώματα των Ελλήνων ψαράδων, όσο και για να μην ανοίξουμε κερκόπορτες για δικαιώματα άλλων γειτονικών χωρών, θα πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί στη συνέχεια βάζοντας συγκεκριμένους όρους, προϋποθέσεις και κανόνες, που θα τηρούνται από όλους τους ευρωπαϊκούς αλιευτικούς στόλους και που δεν θα μπορεί να ζητά το ίδιο, αύριο ή μεθαύριο, η Τουρκία με την όποια αντίστοιχη αναλογική εφαρμογή. Έτσι έρχομαι στην επικείμενη έναρξη του εξηκοστού πρώτου γύρου διερευνητικών συνομιλιών Ελλάδας - Τουρκίας για τα αποτελέσματα του οποίου μάλλον θα πρέπει να κρατάμε μικρό καλάθι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι κρίσιμο από την πλευρά μας να επισημάνουμε διαρκώς και σταθερά ότι και αυτός ο γύρος αφορά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ στην νοτιοανατολική Μεσόγειο στη βάση βέβαια του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας. Θα πρέπει, όμως, πάντοτε να έχουμε κατά νου ότι και η Τουρκία επικαλείται το Διεθνές Δίκαιο σε κάθε της ενέργεια ή τουλάχιστον επιδιώκει κάθε της πράξη να έχει μία νομιμοφανή κάλυψη και εκμεταλλεύεται νομικά κενά ή πολιτικά κενά, που εμφανίζονται είτε στη χώρα μας είτε διεθνώς. Αυτό έκανε και με την επέμβασή της στην Κύπρο. Αυτό έκανε και με την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί. Αυτό έκανε και με την υπογραφή του ανυπόστατου τουρκολιβυκού μνημονίου. Αυτό θα ξανακάνει σε οποιαδήποτε ευκαιρία της δοθεί, για να φανεί αυτή ως ο καλός και έντιμος παίκτης. Άρα, πέρα από το να επικαλούμαστε το Διεθνές Δίκαιο και το γεγονός ότι ασκούμε τα δικαιώματά μας, που απορρέουν από αυτό, θα πρέπει να αποφύγουμε την αυτoπαγίδευση σε ατέρμονες συζητήσεις με την Τουρκία. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, στο πιθανό σενάριο ναυαγίου των νέων συνομιλιών, για το ποιος θα αναλάβει την ευθύνη του αδιεξόδου. Η Τουρκία δεν θέλει να δεσμευτεί στην ατζέντα που θέτουμε εμείς και συνεχίζει καθημερινά τις προκλήσεις και τις απειλές της σε κάθε επίπεδο. Από την άλλη πλευρά, η Ευρωπαϊκή Ένωση φάνηκε ξεκάθαρα ότι δυστυχώς δεν είναι διατεθειμένη να επιβάλει σοβαρές κυρώσεις στην Τουρκία. Έτσι, το μπαλάκι έρχεται σ' εμάς για το πώς αντιδρούμε, πώς προσερχόμαστε στις συνομιλίες και πώς θα βάλουμε φραγή στην όποια διολίσθηση των συνομιλιών σε μια διμερή διαπραγμάτευση εφ' όλης της ύλης. Επισημαίνω ότι δεν ξεκινάμε με τους καλύτερους οιωνούς τον διάλογο και ας λέει η Κυβέρνηση ότι έγιναν δεκτοί οι όροι, που έθεσε για απόσυρση των ερευνητικών σκαφών και των προκλήσεων, προκειμένου να ξεκινήσουν οι συνομιλίες. Ήδη, χθες, η πρώην Υπουργός Εξωτερικών, η κ. Μπακογιάννη, χρειάστηκε να επισημάνει, κύριε Υπουργέ, κύριε Δένδια, την απαράδεκτη αφωνία του Γερμανού Υπουργού Εξωτερικών σε συνάντησή του με τον κ. Τσαβούσογλου όταν αυτός εκβιαστικά έθετε το δίλημμα: «Αν η Ελλάδα κάνει ό,τι θέλει, δεν θα έχουμε μόνο ατύχημα, αλλά η Άγκυρα θα κάνει αυτό που πρέπει». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ ελάχιστο χρόνο. Οι Τούρκοι ξεκίνησαν ήδη το παιχνίδι του μουτζούρη, εκτοξεύοντας απειλές και οι Ευρωπαίοι εταίροι θα λένε απλώς: «Βρείτε τα». Η κ. Μπακογιάννη, μάλιστα, πολύ διπλωματικά εκτίμησε ότι ο Γερμανός Υπουργός Εξωτερικών μπορεί να χάθηκε στη μετάφραση, γι' αυτό και δεν αντέδρασε. Ευσεβείς ελληνικοί διπλωματικοί πόθοι, θα έλεγα. Το βασικό, όμως, ζητούμενο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι να μην χαθεί στη μετάφραση η Ελλάδα και να διαβάσουμε και να αναλύσουμε σωστά τα δεδομένα της παρούσας συγκυρίας. Και τα δεδομένα της παρούσας συγκυρίας λένε ότι χρειάζεται η μέγιστη προσοχή. Δεν περιχαρακωνόμαστε σε ξύλινες διατυπώσεις περί Διεθνούς Δικαίου. Θέτουμε κόκκινες γραμμές προς όλους. Διαμορφώνουμε συμμαχίες στήριξης. Συζητάμε, αλλά δεν εκβιαζόμαστε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Νικόλαος Παππάς από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, εγγυητές της Συμφωνίας των Πρεσπών, σας καλωσορίζουμε στην υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων. Σας καλωσορίζουμε στη στρατηγική και την πολιτική την οποία η διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ χάραξε κατά τη διάρκεια των ετών 2015-2019. Είναι πλέον εκκωφαντική και κατατεθειμένη επίσημα η ομολογία σας ότι κατά τα χρόνια της αντιπολίτευσης βάζατε πάνω απ' όλα το δικό σας κομματικό συμφέρον και όχι το εθνικό. Αποδεικνύεται ότι ούτε ειλικρινείς ήσασταν ούτε, βεβαίως, στρατηγική είχατε. Και αυτό είναι οδυνηρό για τη χώρα, διότι αποδεικνύεται ότι για τη Δεξιά η εξωτερική πολιτική, τα μείζονα εθνικά ζητήματα, αποτελούν μάλλον ένα κομμάτι προπαγάνδας, αυτό που θα λέγαμε «marketing strategy», «στρατηγική εμπορική», για ένα κόμμα της αντιπολίτευσης στην προσπάθειά του να κερδίσει επιρροή. Τελειώσαμε με τα επιχειρήματα ότι εδώ έχουμε προσχώρηση - τάχα μου - στην επιχειρηματολογία της Τουρκίας και ότι είναι μεγάλη ζημιά για τα εθνικά συμφέροντα. Δεν περιποιεί τιμή σ' ένα κόμμα, όπως η Νέα Δημοκρατία, με το μέγεθός του και τον ρόλο που διεκδικεί να παίξει, να έχει έναν Αρχηγό, ο οποίος να λέει: «Δεν το είπα εγώ. Το είπε ο Κουμουτσάκος». Αυτό δεν είναι σοβαρό. Και είναι πολύ κακή παρακαταθήκη για το πώς λειτουργεί ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης. Διότι αύριο, μεθαύριο, μπορεί να ανέβει σε αυτό το Βήμα, να έχουμε αρνητικές εξελίξεις σε άλλα πεδία και να μας πει: «Δεν το έκανα εγώ. Μου τα έλεγε ο Τσιόδρας». Συνεννοούμαστε νομίζω. Προσέξτε, σκεφτείτε το και ζητήστε και εξηγήσεις από τον κ. Μητσοτάκη, τι ακριβώς σημαίνουν αυτά και αν πρέπει εμείς ως κόμματα της Αντιπολίτευσης να δίνουμε σημασία σε αυτά που λένε οι Υπουργοί του ή αν αύριο, μεθαύριο, θα βγει πάλι να μας πει: «Ο Υπουργός το είπε. Δεν το είπα εγώ». Δεν είναι, λοιπόν, εθνικιστική η συμφωνία. Είναι κομμάτι μίας πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής. Η δική μας διακυβέρνηση έβγαλε την ελληνική εξωτερική πολιτική από το τέλμα. Ακούγονται μέσα σε αυτήν την Αίθουσα απόψεις, οι οποίες έχουν αρχή, μέση, αλλά, κατά τη γνώμη μου, δεν έχουν τέλος. Διότι, βεβαίως, για κάθε χώρα της περιοχής μπορεί κάποιος να βρει και να κάνει κριτική για τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση της κάθε γειτονικής χώρας πολιτεύεται. Δεν μπορεί να επιλέξει μία εκλεγμένη ελληνική κυβέρνηση ποιος κυβερνάει μία διπλανή χώρα. Με βάση τον καμβά των υπαρκτών, λοιπόν, κυβερνήσεων πρέπει να χαράξεις μια στρατηγική. Πού κρίνονται οι στρατηγικές αυτές; Κρίνονται στο εάν συμβάλλουν στη διατήρηση της ειρήνης στην περιοχή και στη σταθερότητα. Και η δική μας πολιτική συνέβαλε. Άκουσα ότι θα έπρεπε να υπάρχει συμμαχία με τις χώρες τις Μεσογείου. Πότε ήταν άλλοτε, πέρα από τη δική μας διακυβέρνηση, η συμμαχία με τις χώρες της Μεσογείου πιο ισχυρή και βαθιά; Και μάλιστα, ήταν στη βάση του Διεθνούς Δικαίου. Ήξερε η Τουρκία ότι εάν ήθελε να αποτελέσει μέρος μιας λύσης, θα ήταν μέρος μιας λύσης, η οποία θα είχε στον καμβά το Διεθνές Δίκαιο και όχι τα τουρκολιβυκά σύμφωνα. Εκεί μετρούσαν όλοι τις δυνατότητές τους και η Τουρκία, η οποία είναι μία αναθεωρητική δύναμη και, βεβαίως, οι μεγάλες δυνάμεις. Δεν έχει κανένας αυταπάτες. Οι μεγάλες δυνάμεις έρχονται πάντα για να υπερασπιστούν τα δικά τους συμφέροντα. Το ζήτημα είναι σε ποιον καμβά διπλωματικό, επιχειρησιακό έρχονται να τα υπερασπιστούν και με ποιον θεωρούν ότι πρέπει να μιλήσουν πρώτα. Και η Ελλάδα ήταν πρωτοπόρα δύναμη στις εξελίξεις στην περιοχή κατά τη διάρκεια της δικής μας διακυβέρνησης. Αυτή είναι η ιστορική καταγραφή, όπως και να το κάνουμε. Εν πάση περιπτώσει, με τη δική μας πολιτική δεν φτάσαμε ποτέ κοντά σε θερμό επεισόδιο με την Τουρκία. Μία φορά είχαμε μία αναστάτωση, η οποία ήταν πολύ μικρότερης κλίμακας από αυτά που ζήσαμε πριν από λίγους μήνες. Ένα γενικό συμπέρασμα πρέπει να βγάλει ο ελληνικός λαός: Να μην ακούει τη Δεξιά για τα θέματα εξωτερικής πολιτικής, όταν αυτή είναι στην αντιπολίτευση. Όπως πολιτευτήκατε στο ζήτημα που συζητάμε σήμερα, πολιτευτήκατε και στο ζήτημα των σχέσεων με τη Βόρεια Μακεδονία. Εκεί ζήσαμε ακρότητες πραγματικά. Το πρόβλημα για την Ελλάδα, το πρόβλημα για τα εθνικά μας συμφέροντα είναι ότι δεν έχετε το ιδεολογικό και πολιτικό εκτόπισμα αυτήν την πολιτική να την υπηρετήσετε με συνέπεια, να είστε ενεργητικοί στα Βαλκάνια, να πάρετε πρωτοβουλίες, να μπείτε μπροστά, όπως είχαμε κάνει εμείς. Δεν είναι όλων των χωρών της Ευρώπης κοινά τα συμφέροντα με της Ελλάδας, σε σχέση με τα Βαλκάνια. Θα ήθελαν να είναι άλλες χώρες πρωταγωνίστριες. Αυτό δεν το είχαν καταφέρει κατά τη διάρκεια της δικής μας διακυβέρνησης. Εδώ, υπήρξαν, όμως, ολιγωρίες, οι οποίες άφησαν κενό πολιτικής. Νομίζω ότι αυτό θα πρέπει να το αξιολογήσετε και να κινηθείτε αναλόγως. Και με την ευκαιρία, θα ήθελα να σας καλέσω να ενεργοποιήσετε την Κοινοβουλευτική Ομάδα Φιλίας μεταξύ των Κοινοβουλίων Ελλάδας και Βόρειας Μακεδονίας. Προσέξτε, ζούμε το εξής παράδοξο: Στη συγκεκριμένη Επιτροπή Φιλίας, οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ είναι πλειοψηφία. Διότι δεν τολμούν της κυβερνητικής πλειοψηφίας οι Βουλευτές να συμμετέχουν. Κύριε Δένδια, και εσείς μπορείτε να το κάνετε. Θα υπάρξει παρέμβασή μας και στο Προεδρείο της Βουλής, για να συμβεί αυτό. Μπορεί να προσφέρει πολλά αυτού του τύπου η διπλωματία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ήθελα να πω μόνο μία κουβέντα, κύριε Πρόεδρε, για το ζήτημα των κινητοποιήσεων και το κίνημα των «αγανακτισμένων». Το κίνημα των «αγανακτισμένων» θα σας στοιχειώνει, όχι μόνο επειδή ήταν ένα γνήσιο, λαϊκό ξέσπασμα, αλλά επειδή βρέθηκε τρόπος να γίνει προανάκρουσμα μίας μεγάλης δημοκρατικής αλλαγής. Διότι θυμηθήκατε επιλεκτικά κάποιες εικόνες από το κίνημα των αγανακτισμένων, το οποίο είναι στρατηγικής σημασίας για τη Νέα Δημοκρατία να το συκοφαντήσει. Θέλω, όμως, να σας θυμίσω και την εικόνα των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ να κατεβαίνουν από τη Βουλή και να ενώνονται με το πλήθος, στέλνοντας ακριβώς το μήνυμα ότι η κοινωνική διαμαρτυρία και η πολιτική διαμαρτυρία μπορεί και πρέπει να έχει ζητούμενο τη δημοκρατική αλλαγή και να μη βάζει σε κίνδυνο τη δημοκρατία. Και όταν μπήκε σε κίνδυνο η δημοκρατία, οι αγωνιστές της Αριστεράς ήταν πρωτοπόροι εκεί για να μην πάρει αυτό το λαϊκό ξέσπασμα άλλες ατραπούς. Κι αυτή είναι μία μεγάλη ιστορική παρακαταθήκη. Εσείς φοβάστε. Και να σας πω γιατί φοβάστε; Διότι τώρα τα έχετε βάλει και με τη νεολαία και το μείγμα θα είναι εκρηκτικό. Η οικονομική δυσπραγία μαζί με το τυφλό μέτωπο που ανοίγετε στη φοιτητιώσα νεολαία και την εργαζόμενη νεολαία θα είναι η αρχή του τέλους της δικής σας διακυβέρνησης.
Ευχαριστούμε, κύριε Παππά. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Παναγής Καππάτος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: «Στον ευρύτερο γεωγραφικό χώρο που ανήκουμε υπάρχει αβεβαιότητα, ευκαιρίες και κίνδυνοι. Ο ρόλος που θα πρέπει η Ελλάδα να διεκδικήσει είναι αυτός του ισότιμου ευρωπαίου εταίρου που πρωταγωνιστεί σε αυτόν τον χώρο». Τα λόγια αυτά ανήκουν στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη το έτος 1990. Τηρουμένων των αναλογιών μπορούμε σήμερα να μιλούμε για μία ιστορική επιλογή που επιβεβαιώνει τα λόγια του. Το παρόν σχέδιο νόμου είναι ιστορικό και καθοριστικό για το μέλλον της χώρας. Είναι ιστορικό όχι μόνο γιατί μεγαλώνει γεωγραφικά την πατρίδα, αλλά και γιατί αναδεικνύει την Ελλάδα σε περιφερειακό παίκτη σταθερότητας, ασφάλειας και ανάπτυξης, γιατί επιβεβαιώνει τη στροφή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής προς την ενεργό εμπλοκή της στην ανατολική Μεσόγειο. Αυτό άλλωστε καταδεικνύουν τόσο οι συμφωνίες με την Ιταλία και την Αίγυπτο, όσο και οι ειλικρινείς επαφές μας με την Αλβανία. Καθίσταται συνεπώς προφανής η ιστορικότητα της επιλογής μας αυτής, αλλά και των ευθυνών που συνεπάγεται η δυναμική παρουσία της ελληνικής διπλωματίας στη γεωγραφική μας περιφέρεια, την Ευρώπη και τον κόσμο. Αποτελεί άλλωστε κοινό τόπο η αταλάντευτη προσήλωση της χώρας τόσο στην αρχή της διεθνούς συνεννόησης, όσο και την ενεργό συμμετοχή μας στις διαδικασίες και την κουλτούρα της διεθνούς κοινωνίας. Εκείνο όμως που τίθεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός μας δεν είναι άλλο από την προκλητικότητα, που η τουρκική πλευρά επιδεικνύει, από την παραβίαση κάθε έννοιας Διεθνούς Δικαίου που το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο επιφέρει, από τις πολύπλευρες, τέλος, απειλές που προκύπτουν από το ασταθές περιβάλλον που μόλις περιγράψαμε. Όσον αφορά στις επαφές Ελλάδας και Τουρκίας οφείλουμε να διευκρινίσουμε πως δεν μιλάμε για οτιδήποτε άλλο παρά για μία άτυπη διαδικασία καταγραφής θέσεων και αντιθέσεων χωρίς δεσμεύσεις. Με την ατζέντα των επαφών να αφορά μόνο ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα είναι σημαντικό οι πολιτικές δυνάμεις να ομονοήσουμε στο τι και πώς η Ελλάδα επιδιώκει. Με την Ελλάδα να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη στα δώδεκα ναυτικά μίλια στη θαλάσσια περιοχή του Ιονίου Πελάγους και των Ιονίων Νήσων, πρόκειται, όπως επεσήμανε ο κύριος Υπουργός, για την πρώτη διεύρυνση του εθνικού μας χώρου από το 1947. Την ίδια στιγμή πρόκειται και για τη θεμελίωση της σύμβασης του Δικαίου της Θάλασσας εφαρμόζοντας το αναφαίρετο δικαίωμα του κράτους να επεκτείνει τα χωρικά του ύδατα μέχρι και τα δώδεκα ναυτικά μίλια. Για την όποια μεταβολή βέβαια των ορίων επικράτειας απαιτείται από το Σύνταγμα ο νόμος να ψηφιστεί από την απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των Βουλευτών. Η πρόβλεψη αυτή είναι και η εγγύηση ότι ενωμένοι στα εθνικά και συνεννοημένοι στα μείζονα μπορούμε να διαφυλάξουμε τον χαρακτήρα της χώρας μας ως εγγυητή της σταθερότητας σε μία περιοχή, αλλά και σε μία περίοδο αστάθειας. Παρακολουθούμε την κριτική της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για τις επιφυλάξεις, που είχαμε εκφράσει όταν είχε προαναγγελθεί η επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στο Ιόνιο, χωρίς βέβαια εκείνη να έχει τελεσφορήσει. Και δεν τελεσφόρησε γιατί: Πρώτον, ανακοινώθηκε επιπόλαια από τον απερχόμενο τότε Υπουργό κ. Κοτζιά. Δεύτερον, ουδέποτε ήρθε σχετικό κείμενο στη Βουλή. Και τρίτον, ουδέποτε υπήρξε περιβάλλον ετοιμότητας και κοινοβουλευτικής συνοχής από μέρους της τότε κυβέρνησης. Για να είναι η χώρα και η κυβέρνηση έτοιμη να ανταπεξέλθουν στο απαιτητικό αυτό πλαίσιο, μια σειρά προϋποθέσεων καθίσταται αναγκαία πολύ πριν την όποια λήψη απόφασης και δράσης. Η ετοιμότητα ως προαπαιτούμενο για οποιαδήποτε κίνησή μας σε συνδυασμό με το ιστορικό και χρονικό πλαίσιο εντός του οποίου λαμβάνεται μία απόφαση πρέπει να συνυπολογίζονται σοβαρά και οργανωμένα. Ο επαυξημένος τουρκικός αναθεωρητισμός, αλλά και το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο διαμορφώνουν μία γεωπολιτικά φορτική πραγματικότητα. Το ίδιο όμως συμβαίνει και αντιστρόφως στο πλαίσιο μιας ενεργητικής εξωτερικής πολιτικής. Η εξαιρετική δουλειά της Κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, η ετοιμότητα του διπλωματικού μας προσωπικού και φυσικά τα αντανακλαστικά της ηγεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών ενίσχυσαν τη θέση της χώρας με δύο νόμιμες συμφωνίες με την Ιταλία και την Αίγυπτο. Είναι άλλωστε προφανές ότι η σημερινή συζήτηση και ψήφιση του σχεδίου νόμου είναι προϊόν αυτής ακριβώς της κινητοποίησης της εξωτερικής μας πολιτικής. Επιτρέψτε μου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να ολοκληρώσω τη σκέψη μου με μία αναφορά, που ακούσαμε αρκετές φορές κατά τη συζήτησή μας. Με τον καθορισμό της αιγιαλίτιδας ζώνης στην περιοχή του Ιονίου από τα έξι στα δώδεκα ναυτικά μίλια, η Ελλάδα επεκτείνει τα όριά της για πρώτη φορά από το 1947. Πρόκειται για μία διαπίστωση αληθή, πλην όμως ημιτελή. Και αυτό γιατί τον Μάιο του 1864 συντελείται ένα ακόμη ιστορικό γεγονός, το γεγονός της πρώτης εδαφικής επέκτασης του ελληνικού χώρου με την ένωση των Επτανήσων. Είναι ένα γεγονός που συμβάλλει καταλυτικά στην πορεία της χώρας προς την εθνική ολοκλήρωση και το μπόλιασμα της ελληνικής κοινωνίας με νέες ριζοσπαστικές ιδέες. Η πράξη της ένωσης του χώρου των Ιονίων Νήσων με την Ελλάδα αποτέλεσε την πρώτη επέκταση του ελεύθερου ελληνικού κράτους. Επιτρέψτε μου να επικαλεστώ τον ιστορικό της εποχής που έλεγε ότι στην τότε Βουλή της Ιονίου Πολιτείας οι Βουλευτές όρθιοι, χειροκροτώντας παρατεταμένα, ψήφισαν ομόφωνα την ένωση των Ιονίων Νήσων με τη μητέρα Ελλάδα. Η διεύρυνση της ελληνικής επικράτειας σήμερα βρίσκει τον χώρο των Επτανήσων ξανά πρωταγωνιστή. Η επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα δώδεκα ναυτικά μίλια στο Ιόνιο, από κοινού με την ανακοίνωση από τον Υπουργό των Εξωτερικών για τον σχεδιασμό στην περιοχή της Κρήτης, είναι η απόδειξη ότι ενωμένοι με σχέδιο και αγάπη για την πατρίδα μπορούμε να τα καταφέρουμε. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Ανδρέας Νικολακόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μέσα σε λίγες μέρες το ελληνικό Κοινοβούλιο ψηφίζει άλλο ένα σημαντικό νομοσχέδιο. Μετά τη σημαντική ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων με τα σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη Rafale έρχεται προς συζήτηση στην Ολομέλεια το παρόν νομοσχέδιο με το οποίο η χώρα μας επεκτείνει τα όρια της κυριαρχίας της από το Ιόνιο μέχρι το ακρωτήριο Ταίναρο. Η Ελλάδα μεγαλώνει και μάλιστα με ειρηνικό τρόπο με βάση το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας. Οι ιστορικές αυτές αποφάσεις, που λαμβάνονται στην αρχή μιας εμβληματικής χρονιάς, εντάσσονται στο πλαίσιο μιας γενικότερης στρατηγικής, που με συνέπεια εφαρμόζει η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας: Ενεργητική διπλωματία, προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο για ειρηνική επίλυση των διαφορών, προσφυγή στους διεθνείς οργανισμούς, σύναψη ισχυρών συμμαχιών σε διεθνές επίπεδο, αλλά και ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων. Αυτή η πολιτική απαιτεί συνέπεια, συνέχεια και κοινή εθνική γραμμή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σ' αυτήν την κρίσιμη εθνική συγκυρία, και όπως μας έχει διδάξει η ιστορία, απαιτείται ενότητα και υπευθυνότητα. Τη διχόνοια, τη μικροπολιτική και το λαϊκισμό την έχει πληρώσει ακριβά η χώρα μας και ο ελληνικός λαός. Αυτό που θα θεωρούσε κανείς αυτονόητο μπροστά στον εξωτερικό κίνδυνο τελικά δεν είναι και τόσο πολύ. Στα εθνικά θέματα μάλιστα η στάση αυτή δεν είναι μόνο ανεύθυνη, αλλά μπορεί να γίνει και επικίνδυνη. Η ενότητα που απαιτεί η συγκυρία πρέπει να είναι ουσιαστική και όχι φαινομενική, δηλαδή στα λόγια, με μόνη τη θετική ψήφο, αλλά με έναν διχαστικό λόγο. Και θα εξηγήσω τι εννοώ. Ακούσαμε την Αξιωματική Αντιπολίτευση να ασκεί κριτική στην Κυβέρνηση, λέγοντας ότι προσχωρήσαμε στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και ότι δήθεν στο παρελθόν ήμασταν κατά της πολιτικής τμηματικής επέκτασης της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης. Κατ' αρχάς σε αυτά τα θέματα και στην παρούσα φάση δεν θα έπρεπε να μιλάτε για πολιτική ΣΥΡΙΖΑ και πολιτική Νέας Δημοκρατίας, αλλά για μία ενιαία και συνεχιζόμενη εθνική πολιτική. Άρα, αν συνεχίζαμε την πολιτική σας, θα έπρεπε να δίνετε συγχαρητήρια και όχι ασκείτε κριτική. Είναι όμως έτσι; Είχατε μια συγκροτημένη πολιτική πάνω στο θέμα της επέκτασης των θαλασσίων ζωνών; Για πρώτη φορά ακούσαμε τον πρώην Υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά να μιλάει για πρόθεση και προετοιμασία τμηματικής επέκτασης των θαλάσσιων ζωνών στο Ιόνιο στις 20 Οκτωβρίου 2018 κατά την παράδοση του Υπουργείου Εξωτερικών στον τότε Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Και τα ερωτήματα που τίθενται είναι αμείλικτα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Θεωρείτε ενδεδειγμένο τρόπο και χρόνο δημοσιοποίησης ενός τόσο σημαντικού σχεδίου και στρατηγικής αυτόν τον τρόπο; Την ώρα που ο τότε Υπουργός Εξωτερικών εξωθείται σε παραίτηση πραγματοποιεί μια τέτοια ανακοίνωση, αναφέροντας μάλιστα ότι έχει έτοιμα τα προεδρικά διατάγματα σε μια διαδικασία εν κρυπτώ; Λίγο μετά ο τότε Πρωθυπουργός κ. Τσίπρας, όπως και ο ίδιος παραδέχτηκε σήμερα, δήλωσε ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει με προεδρικά διατάγματα, αλλά μόνο με νόμο. Τέτοιες εθνικές κυριαρχικές αποφάσεις, κυρίες και κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, δεν γίνεται να λειτουργούν ως επικοινωνιακό αντίβαρο ούτε να εξαγγέλλονται κατά τη διάρκεια κυβερνητικών αλλαγών. Και ποιος μπορεί να είναι ο λόγος αποχώρησης ενός Υπουργού Εξωτερικών, που προετοιμάζει ένα τόσο σημαντικό εθνικό σχέδιο, ο οποίος μάλιστα σύμφωνα με το δικό σας αφήγημα πιστώθηκε και τη μεγάλη «επιτυχία» της Συμφωνίας των Πρεσπών; Απ' ότι φαίνεται είτε ήταν τόσο ισχυρή η παρουσία του τότε συγκυβερνήτη σας Πάνου Καμμένου είτε υπήρχε σοβαρός λόγος διαφωνίας μεταξύ σας, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση. Αφού, λοιπόν, αυτή ήταν η στρατηγική και το σχέδιό σας τι έγινε στη συνέχεια; Πώς υπηρέτησε αυτή τη στρατηγική ο διαδεχθείς τον αποχωρήσαντα Υπουργό των Εξωτερικών πρώην Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, αλλά και στη συνέχεια ο μετέπειτα Υπουργός των Εξωτερικών κ. Κατρούγκαλος; Ποια ήταν η σταδιακή επέκταση που θα πραγματοποιούσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ όσον αναφορά την αιγιαλίτιδα ζώνη; Δεν προλάβατε για ακόμα μία φορά να υλοποιήσετε την πολιτική σας ούτε ο κ. Τσίπρας ούτε ο κ. Κατρούγκαλος, όπως είχε πει και η κ. Γεροβασίλη, ή δεν θεωρήσατε ότι είναι ο κατάλληλος χρόνος; Ή μήπως δεν θέλατε να προκαλέσετε, όπως είχε πει ο κ. Τριανταφυλλίδης και έγραψε και ο κ Κοτζιάς στο βιβλίο του; Όλα αυτά δεν μας τα έχετε εξηγήσει μέχρι σήμερα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι όλοι αντιλαμβάνονται ότι στην εξωτερική πολιτική τα δεδομένα και οι συνθήκες αλλάζουν και πολιτικές, που στο παρελθόν δεν ήταν σωστές ή απαραίτητες ή μη επείγουσες στο μέλλον μπορούν να καταστούν το αντίθετο. Όλοι μπορούμε να αντιληφθούμε ότι το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο αλλάζει τα δεδομένα, τις προτεραιότητές μας και αναπροσαρμόζει την εθνική στρατηγική. Αυτή είναι η αλήθεια που όλοι πρέπει να παραδεχτούμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορώ να μην αναφερθώ και στη στάση του Κομμουνιστικού Κόμματος, το οποίο ψηφίζει «παρών» στην επέκταση της ελληνικής κυριαρχίας και δεν λέει ξεκάθαρα «ναι». Όλες οι πολιτικές δυνάμεις κρινόμαστε. Κανένα κόμμα και κανένας πολιτικός δεν είναι υπεράνω κριτικής ειδικά εδώ στο Κοινοβούλιο μα, πάνω απ' όλα από τον ελληνικό λαό και από αυτόν θα κριθείτε, όπως και από τον ιστορικό του μέλλοντος για αυτή σας την επιλογή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η χώρα μας με το παρόν σχέδιο νόμου μεγαλώνει την επικράτεια της για πρώτη φορά από το 1947. Στο άρθρο 1 παράγραφος 2 ορίζεται ότι η Ελληνική Δημοκρατία επιφυλάσσεται για την άσκηση και στις λοιπές περιοχές της επικράτειας των αντιστοίχων δικαιωμάτων της, όπως αυτά απορρέουν από τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών της 10ης Δεκεμβρίου 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας, η οποία αποτυπώνει διεθνές εθιμικό δίκαιο. Και όπως έχει πει και ο Πρωθυπουργός, αλλά και ο Υπουργός των Εξωτερικών χθες εδώ στη Βουλή ήδη ετοιμάζεται η χώρα να πράξει το ίδιο και για την Κρήτη. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ]] Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας λαμβάνει ιστορικές αποφάσεις για την προάσπιση των συμφερόντων της χώρας, απαντώντας στην τουρκική προκλητικότητα και στον τουρκικό αναθεωρητισμό. Ας στείλουμε, λοιπόν, σήμερα όλοι μαζί ενωμένοι ένα ξεκάθαρο μήνυμα χωρίς μεμψιμοιρίες, ένα μήνυμα ειρήνης, αλλά και ένα μήνυμα ισχύος και αποφασιστικότητας. Ας ενώσουμε πραγματικά όλες τις δυνάμεις μας σ' αυτόν τον σκοπό. Σας καλώ, λοιπόν, όλους μαζί με αίσθημα ευθύνης, αλλά και υπερηφάνειας να ψηφίσουμε το παρόν σχέδιο νόμου για την επέκταση της ελληνικής επικράτειας από το Ιόνιο μέχρι το ακρωτήριο Ταίναρο από τα έξι στα δώδεκα ναυτικά μίλια. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Και να καλέσω στο Βήμα, αφού ετοιμαστεί υγειονομικά, τον Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, τον κ. Αλέξανδρο - Χρήστο Αυλωνίτη.
Είναι ο τελευταίος ομιλητής, κύριε Πρόεδρε;
Ως ομιλητής είναι ο τελευταίος, αλλά σύμφωνα με τα χθεσινά δεδομένα, κύριε Λοβέρδο, μετά έχουν το λόγο τρεις ακόμα εισηγητές: ο κ. Μυλωνάκης, ο κ. Κατρούγκαλος και ο κ. Χατζηβασιλείου και προφανώς θα κλείσει ο Υπουργός. Ορίστε, κύριε Αυλωνίτη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η συζήτηση άρχισε με Κερκυραίο Υπουργό και τελειώνει τουλάχιστον στον κατάλογο με Κερκυραίο Βουλευτή. Έλαχε σε εσάς, κύριε Υπουργέ, αγαπητέ κύριε Δένδια, αγαπητέ κύριε Νίκο, συνάδελφε στα δικηγορικά έδρανα και συντοπίτη, να φέρετε αυτό το νομοσχέδιο στη Βουλή, το νομοσχέδιο με το οποίο επεκτείνεται η αιγιαλίτιδα ζώνη μας κατά έξι ακόμα ναυτικά μίλια. Γι' αυτό χαίρομαι και είμαι βέβαιος ότι το πιστεύετε ότι χαίρομαι που έλαχε αυτός ο ρόλος σε εσάς και σε έναν Κερκυραίο πολίτη. Σας παρακολούθησα στην επιτροπή, αλλά και εδώ και διαπίστωσα πολλές φορές ότι βλέπετε στο Κοινοβούλιο εθνική ομοψυχία. Έτσι είναι. Δεν νομίζω, όμως, ότι το κόμμα σας συνολικά έχει την ίδια άποψη. Κατά τη γνώμη μου, στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας συνυπάρχουν δύο κόμματα, για να το πω πιο ευγενικά, δύο τμήματα, δύο πολιτικές. Υπάρχει ένα τμήμα, που λέει ότι εμείς είμαστε κάτι σαν εθνικοί μειοδότες - δεν θέλετε να το πείτε τόσο χοντρά - και το άλλο κομμάτι, που θεωρεί έστω και έτσι ότι συμβάλλουμε στην εθνική ομοψυχία. Σε αυτό ανήκετε εσείς, θα έλεγα κυρίως εσείς. Τι ακριβώς, όμως, είμαστε για τη Νέα Δημοκρατία πρέπει κάποια στιγμή να ξεκαθαριστεί. Είμαστε αυτό που λέμε μειωμένης εθνικής συνείδησης ή είμαστε Έλληνες, που αγαπάμε την πατρίδα μας και το αποδεικνύουμε σήμερα, το αποδείξαμε χτες με οποιαδήποτε ιδιότητα; Ο Αρχηγός σας, όμως, δεν νομίζω ότι ακολουθεί μια τέτοια στάση έτσι ώστε με βεβαιότητα να μας δίνει την πρέπουσα ταυτότητα που περιμένουμε από αυτόν. Εκείνο, όμως, που θα πρέπει να τονίσω έτσι σε μία αποστροφή της τοποθέτησής μου είναι ότι πολλές φορές ακούστηκε την προηγούμενη περίοδο η λέξη «προδοτική» συμφωνία για την Συμφωνία των Πρεσπών. Και θα πω κάτι που ίσως να μην έχει ακουστεί, γιατί ακούω τον Πρωθυπουργό να λέει ότι μία συμφωνία, που ψηφίστηκε εδώ μέσα δεν μπορεί με τέτοιο κύρος και μάλιστα διακρατική να την ακυρώσουμε. Αν όντως πιστεύατε ότι είναι προδοτική συμφωνία, κανένα διεθνές εθιμικό δίκαιο, κανένα Δίκαιο Εθνικό ή θετό δεν θα σας απαγόρευε να την ακυρώσετε. Απλώς προσπαθώ να καταδείξω το προσποιητό της όλης υπόθεσης και που τα εθνικά θέματα τα βάζετε στην προκρούστεια κομματική λογική. Αγαπητέ κύριε Υπουργέ, ο ΣΥΡΙΖΑ θα ψηφίσει το νομοσχέδιο, το θεωρεί εθνικό καθήκον. Θέλω, όμως, να σας θυμίσω για μία ακόμη φορά ότι όταν έβαλε σε δημόσια συζήτηση την πρόθεση να ψηφιστεί ακούστηκαν πάρα πολλά. Δεν ήμουν Βουλευτής τότε. Ακούστηκαν πάρα πολλά. Τα είπε το πρωί ο Αλέξης ο Τσίπρας ένα προς ένα. Και κάθε κουβέντα Βουλευτή, όπως η δική μου η κουβέντα, μπορεί να πληγώσει το κόμμα μου. Σήμερα όμως ο Πρωθυπουργός: «Όχι, βέβαια, τα είπαν οι άλλοι, όχι εγώ». Θα ήταν άδικο σε αυτό το σημείο - και θα τελειώσω εδώ - να μην αναφέρω ότι η προκείμενη ενέργεια της επέκτασης στα δώδεκα ναυτικά μίλια στο Ιόνιο έπρεπε να εντάσσεται και σε ένα συνολικό στρατηγικό σχέδιο. Το λογικό πρότερο - δεν το ακούτε για πρώτη φορά, το λέω για να το ακούσει και ο ελληνικός λαός, όσοι έχω την τιμή να με ακούνε - θα ήταν να προηγείται το κλείσιμο των κόλπων, η χάραξη των ευθειών γραμμών να έπεται, η επέκταση των χωρικών υδάτων και στη συνέχεια να γίνεται η διαπραγμάτευση για ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα. Έτσι έπρεπε να γίνει, έγινε αντίστροφα. Ας το δεχτούμε έτσι όπως έχει γίνει. Καλό είναι. Όμως, είναι εθνικά σωστό, δημοκρατικά σωστό, ανθρωπίνως σωστό να ακουγόταν σήμερα διά στόματος και του κ. Δένδια και του Πρωθυπουργού μία καλή κουβέντα για το τι έκανε το Υπουργείο Εξωτερικών μέχρι το 2018, αλλά και μετέπειτα. Δύο ολόκληρα χρόνια χαρτογράφοι και ξένοι και Έλληνες ασχολήθηκαν με τον καθορισμό των ορίων, ειδικά στους κόλπους. Αυτό το λέω, γιατί προηγουμένως ο κ. Νικολακόπουλος είπε ότι δεν προλάβαμε. Τα δύο χρόνια που χορηγήθηκαν για την τεχνική δουλειά; Θα τα πετάξουμε στην άκρη. Θεωρώ λοιπόν ότι ένα μεγάλο «ευχαριστώ» είναι αναγκαίο. Θεωρώ επίσης σωστό να ασκείται ενεργή πολιτική σπάζοντας τη λογική της αδράνειας που ζημιώνει την πατρίδα μας. Επί του θέματος, θα αναφερθώ, κύριε Δένδια, στο εξής. Τις τελευταίες μέρες ψαράδες της ευρύτερης περιοχής του Ιονίου, αλλά πιο ειδικά της Κέρκυρας παραξενεύτηκαν με το άρθρο 4. Σύμφωνα με το άρθρο 27 του Συντάγματος… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κ. Βουλευτή]] Επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε, αν έχετε την καλοσύνη. Εξάλλου είμαι τελευταίος ομιλητής. Το άρθρο 27 λοιπόν δίνει μία ιδιαιτερότητα στην ψήφιση ενός νομοσχεδίου, που αφορά την επέκταση της επικράτειας. Θέλει την απόλυτη πλειοψηφία, την επισημότητα που χρειάζεται, την οποία κρατήσαμε σε απόλυτο βαθμό. Πώς, βρε αδερφέ, μπήκε σε ένα τέτοιο νομοσχέδιο η παράγραφος 4 που μιλάει για τους ψαράδες; Λέει δηλαδή, ότι ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης μπορεί να δίνει άδεια στους ψαράδες της Ιταλίας σε αυτήν τη θαλάσσια λωρίδα, στην οποία επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα. Στέκει; Κατά την προσωπική μου γνώμη, δεν στέκει ιδιαίτερα αυτή η ιστορία και από νομοτεχνική άποψη. Τι είχε συμφωνηθεί μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας όταν καθορίστηκε η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη; Δεν είναι ένα ζητούμενο; Δεν θα πρέπει να το πείτε στην Εθνική Αντιπροσωπεία; Γιατί βάζετε το άρθρο 4 που δεν κολλάει με τίποτα; Πιστέψτε με, μιλάω και ως νομικός και νομίζω ότι το ζήτημα αυτό, δηλαδή, που δίνετε τη δυνατότητα στους Ιταλούς ψαράδες να μπαίνουν σε αυτή τη θαλάσσια λωρίδα της εθνικής μας κυριαρχίας, φαντάζομαι ότι θα έπρεπε να γίνει με αμοιβαίο τρόπο, με βάση την αρχή της αμοιβαιότητας. Εμείς θα πάμε, ας πούμε στη θαλάσσια λωρίδα της Ιταλίας; Φαίνεται μέσα από τον νόμο; Αυτό είναι ένα ζήτημα που θα πρέπει να απαντηθεί, όχι μόνο στους ψαράδες, σε μας όλους. Συνεχίζω και τελειώνω με το εξής. Δυτικά καλά τα πάμε, κύριε Υπουργέ. ανατολικά όμως για βδομάδες - θα το πω και εγώ - το Ορούτς Ρέις όργωνε γύρω γύρω. Τα έχει ξεχάσει ο ελληνικός λαός, όταν βγαίνατε και λέγατε διά του Κυβερνητικού Εκπροσώπου ότι μπήκε μέσα στα νερά μας το Ορούτς Ρέις, επειδή φυσούσαν τα μελτέμια του Αιγαίου; Τα ξέχασαν, τα ξεχάσαμε αυτά; Ξεχάσαμε το ότι λέγατε πως δεν κάνει έρευνα, διότι ο θόρυβος των παραπλεόντων πλοίων εμποδίζει τα μηχανήματα του Ορούτς Ρέις να κάνουν έρευνα; Να το ξεχάσουμε; Να ξεχάσουμε ότι έφτασε έξι μίλια από το Καστελόριζο και τη Ρόδο; Όλα αυτά δεν ξεχνιούνται. Υπήρξε μία δειλία στην αντιμετώπιση της πραγματικής αυτής κατάστασης. Αφού θεωρήσατε ως δεδομένο ότι για τις διερευνητικές επαφές συμφωνούμε και εμείς, ξεκινά αυτή η προπαρασκευαστική διαδικασία - έτσι ακριβώς την ονομάσατε - διαλόγου. Θα πρέπει οπωσδήποτε να μας εξηγήσετε ποιο είναι το πλαίσιο με το οποίο θα ξεκινήσει αυτή η κουβέντα, γιατί έχουμε αρνητικές προϋποθέσεις. Ποιες είναι οι κυρώσεις κατά της Τουρκίας που μετά βεβαιότητας θα εξασφάλιζε στα Ευρωπαϊκά Συμβούλια ο Πρωθυπουργός; Ποιο είναι το πλαίσιο εγγυήσεων ότι η Τουρκία δεν θα επιστρέψει στην επιθετικότητα; Ποιος δεν άκουσε τις απειλητικές θέσεις του Υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας και τη σιωπή, τη μουγκαμάρα, όπως είπε πολύ σωστά ο Γιάννης Ραγκούσης, του Υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας; Όλα αυτά δείχνουν ότι το πλαίσιο δεν είναι τέτοιο που, επαναλαμβάνω, επιθυμούμε για μια προπαρασκευαστική διαδικασία έναρξης ενός ουσιαστικού διαλόγου. Θα είναι χειρίστη, κατά την άποψή μας, ενέργεια να αποδεχτούμε τη διεύρυνση της ατζέντας, όπως ζητά η τουρκική πλευρά, σε θέματα κυριαρχίας, όπως τις γκρίζες ζώνες και την αποστρατιωτικοποίηση νησιών. Χείριστη θα είναι, αλλά και αναποτελεσματική η στάση να πάμε εκεί μόνο για να ακούσουμε τι θα πει η Τουρκία ή ακόμη χειρότερα ότι προεξοφλούμε το ναυάγιο των συζητήσεων. Εμείς, ως πατριωτική δύναμη, θα στηρίξουμε μια εθνική στρατηγική, εφόσον υπάρχει, η οποία προφανώς θα πρέπει να διαμορφωθεί από ένα συμβούλιο πολιτικών Αρχηγών, όχι από κηδεμόνες, όχι από προστάτες, όπως είπε ο εισηγητής μας, ο κ. Κατρούγκαλος. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Αυλωνίτη. Τον λόγο έχει τώρα ο ειδικός αγορητής της Ελληνικής Λύσης, ο κ. Μυλωνάκης, για τη δευτερολογία του, για δέκα λεπτά όπως συμφωνήσαμε χθες. Το τονίζω γιατί θέλω να σας παρακαλέσω να το τηρήσουμε. Ορίστε, κύριε Μυλωνάκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώνουμε σε λίγη ώρα στην Ολομέλεια το νομοσχέδιο το οποίο καταθέσατε για την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης, των χωρικών μας υδάτων δηλαδή, από το Ιόνιο, τις νήσους του Ιονίου μέχρι το ακρωτήριο Ταίναρο. Αποφάσισα να μιλήσω από τους τελευταίους, μαζί με άλλους δύο, τον εισηγητή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και τον κ. Χατζηβασιλείου της Νέας Δημοκρατίας, γιατί ήθελα να ακούσω σχεδόν όλους τους Βουλευτές, να δω πώς θα τοποθετηθούν. Ξέρετε, κύριε Υπουργέ, εδώ ακούστηκαν ορισμένα πράγματα τα οποία είναι απίστευτα. Είσαστε οι εγγυητές της Συμφωνίας των Πρεσπών, είπε ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρώην υπουργός, ο κ. Παππάς. Δηλαδή δανειολήπτες και εγγυητές έχετε κάνει μία συμφωνία προφανώς για να τηρήσετε και να τιμήσετε τη Συμφωνία των Πρεσπών. Γιατί από το 1995, όπως είπα και στην πρωτολογία μου, θα μπορούσαμε χωρίς δεύτερη κουβέντα να είχαμε ασκήσει το αναφαίρετο δικαίωμά μας της επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης σε όλη την επικράτεια. Ο κ. Παφίλης, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος, εξέθεσε την άποψη, όταν έκανε το ρητορικό ερώτημα, για ποιον λόγο τώρα; Ακούστε λοιπόν και την άποψη της Ελληνικής Λύσης που σας την είπαμε. Την είπε και ο Πρόεδρος, ο Κυριάκος Βελόπουλος, όμως καλό είναι, κύριε Υπουργέ, να καταλαβαίνει και ο ελληνικός λαός με απλά λόγια. Γιατί ο μέσος Έλληνας πολίτης δεν μπορεί να καθίσει να φιλοσοφήσει ή να παραμυθιάσει τον εαυτό του. Γιατί λοιπόν τώρα και όχι το 1995 μέχρι σήμερα, δηλαδή εδώ και είκοσι πέντε χρόνια; Γιατί τώρα η οριοθέτηση των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών με την Ιταλία και με την Αίγυπτο; Γιατί τώρα η μερική επήρεια των νήσων; Ο κ. Κεγκέρογλου μάλιστα, κύριε Λοβέρδο, από την πλευρά του Κινήματος Αλλαγής είπε ότι δεν δέχεται το Κίνημα Αλλαγής μερική επήρεια των νήσων, μικρότερη του 100%. Έτσι είπε προηγουμένως που μίλησε. Το Κίνημα Αλλαγής όμως ψήφισε τη συμφωνία με την Ιταλία παρά το ότι και οι Διαπόντιοι Νήσοι και οι Σοφάδες είχαν 75% και 32% αντίστοιχα μερική επήρεια. Αφού, λοιπόν, τακτοποιήσατε εν τάχει τη συμφωνία με την Ιταλία, η οποία είχε να τακτοποιηθεί από το 1977, αφού τακτοποιήσατε και εν συνεχεία με μερική επήρεια των νήσων - το τονίζω - , πήγατε και τα τακτοποιήσετε γρήγορα - γρήγορα τη συμφωνία με την Αίγυπτο πάλι αφήνοντας εκτεθειμένο όλο το σύμπλεγμα του Καστελόριζου - Μέγιστης, δηλαδή από το 28ο μεσημβρινό και ανατολικότερα, πάλι με μερική επήρεια των νήσων και μηδενική, έρχεστε τώρα να τακτοποιήσετε και την αιγιαλίτιδα ζώνη τμηματικώς μέχρι το ακρωτήριο Ταίναρο, κακώς λέει η Ελληνική Λύση από την πρώτη μέρα που το συζητήσαμε στην επιτροπή. Γιατί έγινε αυτό; Διότι γνωρίζατε πάρα πολύ καλά, κύριε Υπουργέ, όπως γνωρίζει όλος ο ελληνικός λαός και θα αποδειχθεί οσονούπω πλέον γιατί η «καυτή πατάτα» έπεσε στα χέρια σας ότι προσχεδιασμένο και προσυμφωνημένο είναι αυτό το οποίο πάμε να ξεκινήσουμε στις 25 Ιανουαρίου, τις διερευνητικές επαφές με την Τουρκία. Και ναι μεν, εσείς σκίζετε τα ρούχα σας και λέτε ότι μόνο για την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα θα μιλήσουμε, όμως ο Πρωθυπουργός μιλάει για θαλάσσιες ζώνες και έρχεται και η θαλάσσια ζώνη δένει με την αιγιαλίτιδα ζώνη, μαζί με την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα. Άρα, λοιπόν, γνωρίζατε πολύ καλά ότι κάποια στιγμή πολύ γρήγορα - και ήρθε το πλήρωμα του χρόνου - θα ξεκινήσουν οι διερευνητικές επαφές. Ξεκίνησε και η Τουρκία την πίεση. Οι σύμμαχοι γενικότερα και κυρίως η Γερμανία επέβαλαν τις διερευνητικές επαφές και έρχεστε τώρα να κάνετε διερευνητικές επαφές από τη Δευτέρα. Και όπως είπε ο Πρόεδρός μας, η Τουρκία θα έχει γεμάτη τη σελίδα της με αιτήματα και η δικιά μας θα είναι άδεια. Όμως για τον ιστορικό του μέλλοντος και καλό είναι οι ερευνητές δημοσιογράφοι να το ψάξουν κατέθεσε στα Πρακτικά της Βουλής κατά τη μεσημβρινή ομιλία του ο Κυριάκος Βελόπουλος δεκαεπτά σημεία τα οποία, κύριε Υπουργέ, σας παρακαλούμε πάρα πολύ να τα δείτε, να τα ενστερνίστηκε και να τα θέσετε σε διερευνητικές επαφές. Να τα δώσετε, τέλος πάντων, στον δικό σας τον κ. Αποστολίδη ο οποίος έχει πάρα πολύ μεγάλη εμπειρία από το 2007 που ξεκίνησε. Μην ξεχνάμε ότι ο ίδιος ήταν και πριν, στις κυβερνήσεις του Παπανδρέου. Μην ξεχνάμε ότι ο ίδιος ήταν και διοικητής στη ΕΥΠ. Μην ξεχνάμε ότι ο ίδιος ήταν ο άνθρωπος οποίος μιλούσε συχνά - πυκνά στις διερευνητικές επαφές με την Τουρκία. Αυτό είναι, λοιπόν, το σκεπτικό. Αυτή είναι η αλήθεια που πρέπει να ξέρει ο κόσμος. Όλα τα άλλα είναι παραμύθια της Χαλιμάς. Ο κ. Κουμουτσάκος είπε ότι: «Εγώ δεν είχα πει ποτέ το 2018 όταν ξεκίνησε ο ΣΥΡΙΖΑ να φτιάχνει και να ετοιμάζει, να προετοιμάζει το έδαφος - και πολύ καλά έκανε δηλαδή, δεν το αμφισβητεί κανείς αυτό - για την επέκταση της ζώνης». Είναι άλλο αν υπήρχε ένα πρόβλημα, όπως είπε ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας ότι δεν θα ήταν με προεδρικό διάταγμα κι έπρεπε να γίνει με νόμο στη Βουλή βάσει του άρθρου 27 του Συντάγματος και τα παραμύθια της Χαλιμάς. Και νόμος γινότανε, κύριε Κατρούγκαλε, μιας που σας έχω εδώ μπροστά μου και τα πάντα μπορούσατε να κάνετε. Το φοβικό σύνδρομο είχατε. Φοβηθήκατε να το κάνετε. Αυτή είναι η αλήθεια. Γιατί η Νέα Δημοκρατία είχε σηκώσει τότε το μπαϊράκι των μακεδονομάχων. Όμως ο Πρωθυπουργός ο κύριος Μητσοτάκης, κύριε Υπουργέ, είχε απόλυτο δίκιο, δεν ήταν μακεδονομάχος. Κακώς τον κατηγόρησε ο κ. Τσίπρας ότι: «Μα καλά, κύριε Πρωθυπουργέ, τα ρίξατε όλα επάνω στους σημερινούς Υπουργούς και τότε Βουλευτές του κόμματός σας, αυτά που λέγανε εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ για την αιγιαλίτιδα;». Είχε δίκιο. Δεν ήταν μακεδονομάχος ποτέ ο κ. Μητσοτάκης. Θυμάμαι και θυμίζω , όταν οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας - όχι όλοι βεβαίως, αλλά οι περισσότεροι εξ αυτών - είχαν σηκώσει τη φουστανέλα του τσολιά και έκαναν τους μακεδονομάχους και ντύνονταν Παύλος Μελάς κι έβγαιναν στο συλλαλητήριο, ο κ. Μητσοτάκης την ημέρα του συλλαλητηρίου στο Σύνταγμα, έκανε σκι. Δεν ήταν μακεδονομάχος. Δεν φώναζε για τη Μακεδονία ότι είναι μία και ελληνική. Δεν έλεγε ότι η Συμφωνία των Πρεσπών είναι προδοτική. Όλα κι όλα. Το λέω για να το καταλάβει και ο ελληνικός λαός. Τηρεί την υπόσχεσή του. Και τώρα έρχεστε εδώ δήθεν να τσακωθείτε με τον ΣΥΡΙΖΑ για να σας δει ο ελληνικός λαός για να πείτε τι; Ότι δεν τηρείτε τη Συμφωνία των Πρεσπών, κύριε Χατζηβασιλείου; Εσείς δεν είστε αυτός ο οποίος μαζί με άλλους Σερραίους και τον κ. Κώστα Καραμανλή το νεότερο, τον σημερινό Υπουργό πηγαίνατε στη Θεσσαλονίκη στο συλλαλητήριο και λέγατε: «Η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική. Είναι προδότες αυτοί οι οποίοι φτιάχνουν τη Συμφωνία των Πρεσπών»; Και τώρα είσαστε οι εγγυητές όπως λέει ο κ. Παππάς και καλά σας λέει. Σας «γλεντάνε» τώρα, διότι κοροϊδέψατε τον ελληνικό λαό. Τον παραμυθιάσατε όπως τον παραμυθιάσατε και σήμερα. Η Ελληνική Λύση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το έχει υποσχεθεί στην κοινωνία, στον κόσμο, σε αυτούς οι οποίοι μας έβαλαν στη Βουλή και σε αυτούς οι οποίοι θα μας ξαναβάλουν με διπλασιασμό το ποσοστό μας πλέον και πιστεύω κάποια στιγμή να μας δώσουν την ευκαιρία, έστω για μια τετραετία, να κυβερνήσουμε αυτήν τη χώρα, γιατί βλέπετε πως και οι καταγγελίες μας σ' αυτά τα οποία κάνει η Κυβέρνηση είναι σοβαρές και οι προτάσεις μας είναι εξίσου αποδοτικές, γι' αυτό και τις υλοποιείτε, κύριε Χατζηβασιλείου, σε πάρα πολλά θέματα. Γι' αυτό, λοιπόν, έστω κι ένα τετραγωνικό μέτρο να μεγαλώσει η πατρίδα μας, εμείς θα ψηφίζαμε τη συμφωνία. Συμφωνούμε σε όλα, όλα τα κόμματα, πλην του ΚΚΕ το οποίο ψηφίζει «παρών». Όλα τα άλλα κόμματα συμφωνούμε για την επέκταση της ζώνης. Όμως, κύριε Υπουργέ, επειδή είδα κάποια διαφορά απόψεων μεταξύ αυτών, που είπατε χθες για την άμεση επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στην Κρήτη, βορρά, νότο, ανατολή, δύση, - είπατε χθες ότι θα είναι και προς ανατολάς - με αυτό το οποίο είπε ο κύριος Πρωθυπουργός σήμερα στην ομιλία του ότι όταν πρέπει και όταν θα έρθει η ώρα θα το κάνουμε. Εσείς είπατε άμεσα, ο Πρωθυπουργός είπε όταν θα έρθει η ώρα. Η δεύτερη φάση έγινε. Άρα περιμένουμε την τρίτη φάση. Εσείς μας είχατε πει ότι η δεύτερη φάση περιλαμβάνει και την Κρήτη η οποία θα γίνει άμεσα. Άμεσα, λοιπόν, σας καλεί η Ελληνική Λύση να το κάνετε. Και θέλω να παρακολουθήσετε, πολύ σοβαρά, αυτή την πρόταση μας να επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα σε όλη την επικράτεια. Σταματήστε να κοροϊδεύετε τον ελληνικό λαό ότι το Ορούτς Ρέις έκανε απλώς βόλτες. Έκανε έρευνες και μάλιστα έξι μίλια έξω από τη Ρόδο και το Καστελόριζο. Ο κ. Γεραπετρίτης έλεγε και επέμενε ότι τα έξι μίλια είναι η κόκκινη μας γραμμή. Δεν είναι τα έξι μίλια, κύριε Υπουργέ, και το γνωρίζετε καλύτερα από τον καθένα, διότι είστε ένας έντιμος άνθρωπος. Είναι τα δώδεκα μίλια και καλούμε την Ελληνική Κυβέρνηση άμεσα να προχωρήσει στην επέκταση των δώδεκα μιλίων χωρίς φοβικά σύνδρομα σε όλη την επικράτεια. Στις διερευνητικές επαφές με την Τουρκία κανείς δεν λέει όχι. Όμως χωρίς ατζέντα συγκεκριμένη, χωρίς αιτήματα δικά μας όπως αυτά τα κατέθεσε ο Πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης ο Κυριάκος Βελόπουλος στα δεκαεπτά σημεία σήμερα στα Πρακτικά της Βουλής, μην πάτε. Αν θα πάτε έτσι, θα αναγκαστείτε πολύ γρήγορα να αποχωρήσετε. Τότε η σύμμαχός σας, η Γερμανία, που ο κ. Μάας «βούλωνε» το στόμα του και «βούλωνε» τα αυτιά του δίπλα στον Τσαβούσογλου όταν εκβίαζε και απειλούσε την Ελλάδα προχθές, θα έρθει να κατηγορήσει, όπως και άλλες χώρες, υποτίθεται σύμμαχες, όπως η Ισπανία με το ελικοπτεροφόρο που ετοιμάζει για την Τουρκία, και να πει ότι η Ελλάδα ευθύνεται πάλι γι' αυτό το θέμα. Η Ελληνική Λύση, εν κατακλείδι, στηρίζει και θα ψηφίσει το νομοσχέδιο της επέκτασης, εκτός από το άρθρο 4. Το είπαμε και χθες, το είπε και σήμερα ο Πρόεδρος. Δεν είναι δικό σας θέμα να κάνετε αλιευτικές ζώνες. Αυτό, όμως, περνάει και από το Υπουργείο Εξωτερικών μέχρι 31 Μαρτίου. Όμως, όταν τα ψαροκάικα των Ιταλών και των άλλων κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα μπαίνουν μέσα στα ελληνικά ύδατα, από τα έξι στα δώδεκα μίλια, πρέπει να έχει την ευκαιρία και τη δυνατότητα και το ελληνικό αλιευτικό να κάνει το ίδιο στα αντίστοιχα ύδατα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, ο κ. Κατρούγκαλος.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για μία παράκληση;
Ορίστε, κύριε Υπουργέ.
Θα ήθελα να κάνω μία παράκληση, επειδή μπορεί να λεχθεί κάτι το οποίο θα χρειαστεί απάντηση, θα ήθελα να ενημερώσω ότι στις 19.00΄ έχω τηλεφωνικό ραντεβού με τον Υπουργό Εξωτερικών της Ιρλανδίας και είναι σημαντικό. Δεν είχα προβλέψει ότι θα κρατήσει τόσο πολύ...
Κύριε Κατρούγκαλε, έχετε τον λόγο για δέκα λεπτά και θα σας παρακαλέσω να μείνετε εντός χρόνου, γιατί ο κ. Μυλωνάκης τον παραβίασε.
Θα προσπαθήσω να είμαι συνεπής, εν όψει και της εθνικής υποχρέωσης που έχει ο Υπουργός.
Δυστυχώς, δεν με ενημέρωσε ο Υπουργός. Διαφορετικά, και εγώ θα ήμουν διαφορετικός με την τήρηση των χρόνων. Έχετε τον λόγο, κύριε Κατρούγκαλε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είναι, προφανώς, ιδιαίτερα θετικό γεγονός ότι σχεδόν όλες οι πτέρυγες της Αίθουσας αποδέχθηκαν ως εθνική θέση τη στρατηγική επιλογή της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ να διαφοροποιηθεί από το κλίμα αδράνειας δεκαετιών και να προωθήσει την τμηματική επέκταση των χωρικών υδάτων αρχικά στο Ιόνιο, μετά στην Κρήτη, στη συνέχεια στο σύνολο της επικράτειας. Δυστυχώς, το θετικό αυτό γεγονός σκιάζεται από το ότι επιβεβαιώθηκε το διπλό κενό ειλικρίνειας και στρατηγικής εκ μέρους της Κυβέρνησης. Ως προς την ειλικρίνεια, η αυτονόητη υποχρέωση κάθε κόμματος είναι να λέει τα ίδια όταν είναι στην κυβέρνηση και όταν είναι στην αντιπολίτευση. Εδώ, ο Πρωθυπουργός, δυστυχώς, για να αποκρούσει την κατηγορία ότι ήταν ανειλικρινής όταν το κόμμα του καταδίκαζε και λοιδορούσε τη στρατηγική αυτή επιλογή ως αντίθετη στα εθνικά συμφέροντα της χώρας, προτίμησε να αποδεχθεί για τον εαυτό του την πολύ χειρότερη ιδιότητα του υποκριτή. Τι μας είπε; Ότι «αυτές οι δηλώσεις έγιναν από τους αρμόδιους τομεάρχες, έγιναν από τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, αλλά όχι από εμένα». Τι μας λέει αυτό για έναν αρχηγό που δεν παίρνει την ευθύνη για την πολιτική του κόμματός του και που, όπως «άδειασε» σήμερα τους τομεάρχες, αύριο, προφανώς, θα «αδειάσει» τους Υπουργούς του; Θα επανέλθω σε αυτό και προς το τέλος της ομιλίας μου και όταν θα μιλάω για το κενό στρατηγικής. Προφανώς, για μία ακόμη φορά αποδείχθηκε ότι δεν ήταν σημειακή ή μεμονωμένη η ανειλικρίνεια. Εμβληματική ήταν στην περίπτωση του μακεδονικού. Αλλά, δυστυχώς, για τον Πρωθυπουργό η πραγματικότητα είναι αυτή που φανερώνει την ανειλικρίνεια και την υποκρισία και την ιστορική αλήθεια. Όπως είπα και στην επιτροπή, χειροκροτώ τον Υπουργό Εξωτερικών, που ορθά, απευθυνόμενος στον ομόλογό του της Βόρειας Μακεδονίας, του υπενθύμισε ότι χάρη στη Συμφωνία των Πρεσπών είναι που δεν μπορεί κανείς συμπατριώτης του κ. Οσμάνι να ισχυριστεί ότι ήταν παρών δίπλα στον Μέγα Αλέξανδρο στη μάχη του Γρανικού, της Ισσού ή των Γαυγαμήλων. Αυτό, προφανώς, διαψεύδει τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την τοποθέτησή του στις 25 Ιανουαρίου στη Βουλή όταν έλεγε ότι είναι εθνικό λάθος, που προσβάλλει την ιστορία μας, η Συμφωνία των Πρεσπών. Επιβεβαιώθηκαν και τα πραγματικά γεγονότα που είχα ισχυριστεί σε σχέση με την πρωτοβουλία, που αναλάβαμε να προωθήσουμε, με νομοθετική ρύθμιση εν όψει του άρθρου 27, την τμηματική επέκταση των χωρικών υδάτων, ξεκινώντας από το Ιόνιο. Ο ίδιος ο συνάδελφος κ. Κουμουτσάκος αναφέρθηκε και παραδέχθηκε ότι δύο φορές, σε δύο Εθνικά Συμβούλια Εξωτερικής Πολιτικής είχε ανακοινωθεί η πρόθεση της Κυβέρνησης να καταθέσει σχετικό νομοσχέδιο και, με την ειλικρίνεια που τον χαρακτηρίζει, παραδέχθηκε ότι το ίδιος είχε ζητήσει να μην κατατεθεί άμεσα, στο πλαίσιο της προεκλογικής περιόδου των ευρωπαϊκών εκλογών. Ρώτησε ο Πρωθυπουργός στη δευτερολογία του - και γι' αυτό δεν μπόρεσε να απαντήσει ο Πρόεδρός μας - γιατί, αν ήταν έτσι τα πράγματα, δεν προχωρήσαμε τουλάχιστον με προεδρικό διάταγμα το κλείσιμο των κόλπων και τις ευθείες γραμμές. Η απάντηση προκύπτει από το σχέδιο νόμου, που είχαμε καταθέσει και που, προφανώς, βρίσκεται στο αρχείο του Υπουργείου Εξωτερικών, όπου είχαμε ενσωματώσει τον νόμο για την επέκταση των χωρικών υδάτων με τις ρυθμίσεις για το κλείσιμο των κόλπων και τις ευθείες γραμμές. Μάλιστα, οι συντεταγμένες είναι ακριβώς ίδιες με αυτές του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Η ίδια προετοιμασία για το κλείσιμο κόλπων και τις ευθείες γραμμές είχε ολοκληρωθεί και για την Κρήτη και για την ηπειρωτική Ελλάδα. Άρα, δεν ακριβολογεί ο ισχυρισμός ότι επειδή χρειαζόταν τεχνική προετοιμασία καθυστέρησε η επέκταση εκεί. Έρχομαι τώρα στο δεύτερο και μεγαλύτερο κενό, το κενό στρατηγικής. Όλοι αντιληφθήκατε τις δύο λέξεις, που δεν ανέφερε σήμερα ο Πρωθυπουργός, λέξεις που, όπως συχνά τονίζει ο Υπουργός Εξωτερικών, έχουν σημασία στη διπλωματία και τις οποίες ο ίδιος τόλμησε να αρθρώσει χθες. Είπε ότι θα ακολουθήσει η επέκταση των χωρικών υδάτων νότια και ανατολικά της Κρήτης. Το «ανατολικά» το είπε για πρώτη φορά χθες. Σήμερα, ο Πρωθυπουργός είπε ότι και για την Κρήτη, όπως και για κάθε άλλο σημείο της επικράτειας, έχουμε δικαίωμα να επεκτείνουμε τα χωρικά ύδατα σε χρόνο, που θα επιλέξουμε. Είναι σαφής η διαφορετική ποιότητα των δύο δηλώσεων. Δεν είναι μόνο ξανά η έλλειψη ειλικρίνειας, που χαρακτηρίζει επί του προκειμένου τον Πρωθυπουργό στο να μην προσδιορίζει ακριβώς ποια είναι η στρατηγική του. Εδώ αποδεικνύεται η αδυναμία του ή η υποκρισία του, αν είναι γνώστης του γεγονότος ότι ο χρονισμός παρόμοιων αποφάσεων είναι κρίσιμο στοιχείο της στρατηγικής. Έπρεπε να έχει ήδη συμβεί η επέκταση των χωρικών υδάτων νότια και ανατολικά της Κρήτης, αφ' ενός για να αποκρουστεί η τουρκική επιθετικότητα, όπως εκδηλωνόταν το προηγούμενο διάστημα, και εμβληματικά στο διάστημα ανάμεσα στα έξι και στα δώδεκα μίλια. Επίσης, εν όψει ενδεχόμενης μελλοντικής προσφυγής στη Χάγη, έχουμε και νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης - η πιο χαρακτηριστική είναι η απόφαση Κατάρ κατά Μπαχρέιν - που μας υποχρέωνε για κάτι τέτοιο. Άρα, η Κυβέρνηση δεν πρέπει να συνεχίζει να χρησιμοποιεί την εξωτερική πολιτική με όρους επικοινωνίας και δημαγωγικά να λέει άλλα όταν είναι στην αντιπολίτευση, άλλα όταν είναι στην κυβέρνηση. Πρέπει να διαμορφώσει εθνική στρατηγική απέναντι στην Τουρκία, ειδικά εν όψει των διερευνητικών επαφών. Δεν αρκεί μία αμυντική τακτική, που περιορίζεται στο να λέει ότι δεν θα διευρυνθεί η ατζέντα. Καλοδεχούμενη είναι, βέβαια, αυτή η δήλωση. Πρέπει να μας εξηγήσει με ποια θετική στρατηγική θα επιδιώξει έντιμη συμφωνία. Ούτε είναι ζητούμενο η καλύτερη τοποθέτηση σε ένα «blame game», που θα ακολουθήσει ναυάγιο των διερευνητικών, γιατί έτσι θα επιστρέψουμε στην κλιμάκωση της επιθετικότητας της Τουρκίας και, μάλιστα, χωρίς το αναγκαίο πλαίσιο κυρώσεων που απέτυχε ο Πρωθυπουργός να εξασφαλίσει και το οποίο θα παρείχε κάποιες εγγυήσεις εναντίον αυτού του ενδεχομένου. Τελειώνω με ένα ζήτημα, πράγματι, σεβασμού της ιστορικής αλήθειας και της υποχρέωσης ειλικρίνειας, με όσα ακούστηκαν για το ζήτημα των αγανακτισμένων και τον παραλληλισμό με αυτά που έγιναν στο Καπιτώλιο. Θα σας διαβάσω μία δήλωση εδώ στη Βουλή, στις 30 Μαΐου του 2011. «Είναι κάτι παραπάνω από αγανακτισμένοι. Είναι απελπισμένοι. Αλλά το κίνημά τους είναι ειρηνικό, ακομμάτιστο, ενωτικό και πανεθνικό. Δεν είναι κομματικά μπλοκ. Κρατάνε ελληνικές σημαίες. Σε αυτούς οφείλουμε να δώσουμε ελπίδα και προοπτική.» Ποιος πρώην Πρωθυπουργός, ποιος Αρχηγός μεγάλου κόμματος έκανε τη δήλωση αυτή; Νομίζετε ο Αλέξης Τσίπρας; Κάνετε λάθος. Ο Αντώνης Σαμαράς έκανε τη δήλωση αυτή. Και πέραν του τι έλεγε τότε ο Αντώνης Σαμαράς, η αλήθεια είναι μία. Καμμία σχέση δεν είχε το παλλαϊκό κίνημα εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων με τους γραφικούς ακροδεξιούς στο Καπιτώλιο. Αν υπήρχε μία ομοιότητα αυτού του κινήματος, ήταν με τα αντίστοιχα, δηλαδή του «Occupy Wall Street» στην Αμερική, του «Occupy Central» στο Χονγκ Κονγκ και των «Indignados», λαϊκών κινημάτων, δηλαδή, που αγκάλιαζαν τη δημοκρατία και με τη μορφή της άμεσης δημοκρατίας, χωρίς να αμφισβητούν την κοινοβουλευτική, που καμμία σχέση δεν είχαν με γραφικότητες των ακροδεξιών της πάνω πλατείας ή με τις γραφικότητες των ακροδεξιών όπως εκδηλώθηκαν στις πορείες και στα συλλαλητήρια για το μακεδονικό. Και αν θέλετε να σέβεστε την ιστορική αλήθεια, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, θα πρέπει να ξέρετε ότι μία μόνο φορά κατελήφθη, πράγματι, το Κοινοβούλιο από ακροδεξιούς τραμπούκους. Και αυτή ήταν στις 3 Ιουλίου του 1964 από ακροδεξιούς ΕΚΟΦίτες, που έφευγαν από την προεκλογική συγκέντρωση του υποψήφιου δημάρχου της Νέας Δημοκρατίας Πλυτά και κατέλαβαν το Κοινοβούλιο. Εμείς - και κλείνω με αυτό - δεν θέλουμε να αναφερόμαστε σε παλιά τραύματα σαν και αυτό. Εμείς θέλουμε να υπάρχει εθνική γραμμή, την οποία, όμως, διαμορφώνει, κατ' αρχάς, η Κυβέρνηση, επιδιώκοντας συναινέσεις, όχι με την υποκρισία που επέδειξε σήμερα, δυστυχώς, ο Πρωθυπουργός. Και η πρώτη σας υποχρέωση θα ήταν να επιδιώξετε τη συναίνεση αυτή, ξεκινώντας από ένα συμβούλιο πολιτικών Αρχηγών. Μέχρι τότε, διεκδικείτε για τον εαυτό σας το χαρακτηρισμό όχι μόνο του υποκριτή, αλλά και του ανεύθυνου κυβερνήτη. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε για ένα λεπτό;
Ορίστε, κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κλείνοντας αυτή τη διήμερη συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής, θα ήθελα να κάνω δύο παρατηρήσεις. Η πρώτη: Όποιος μιλά για τα γεγονότα 2010, 2011, 2012, τους αγανακτισμένους και τους ψεκασμένους, καλό είναι να ζητάει και τη γνώμη μου που ήμουν Υπουργός Εργασίας και Υπουργός Υγείας. Και όταν πρόκειται για τον ΣΥΡΙΖΑ, ας μιλάνε και μεταξύ τους, γιατί η νέα τους σύνθεση έχει και ανθρώπους που τα ξέρουν καλά τα γεγονότα. Το δεύτερο: Επειδή μίλησαν και από τις δύο πλευρές του Κοινοβουλίου για αδράνεια των προηγούμενων δεκαετιών, εγώ τοποθετήθηκα και στην επιτροπή και στην Ολομέλεια με τρόπο πολύ, πολύ κατηγορηματικό υπέρ αυτής της συμφωνίας και υπέρ αυτής της αλλαγής γραμμής πλεύσης και υπέρ των τμηματικών συμφωνιών. Όμως, δεν μπορούμε να μιλάμε με απρέπεια για προηγούμενους Υπουργούς Εξωτερικών και για προηγούμενους διπλωμάτες, κύριε Πρόεδρε, που στήριξαν την πατρίδα μας και την παλιά της στρατηγική, που τώρα έχουμε ξεπεράσει, με τον πιο πατριωτικό τρόπο. Σας ευχαριστώ.
Πράγματι, ήσασταν συνεπής στο ένα λεπτό. Αν και ο κ. Τάσος Χατζηβασιλείου δεν είναι Λάκων, αλλά Σερραίος, πιστεύω ότι θα ολοκληρώσει με τον ταχύτερο δυνατό τρόπο την τοποθέτησή του. Ορίστε, κύριε Χατζηβασιλείου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα πω πολλά πράγματα, μιας και εξαντλήσαμε τη συζήτηση σήμερα. Θα κάνω μόνο δύο μικρά σχόλια. Πρώτα απ' όλα, ο Πρωθυπουργός δεν επέδειξε σήμερα υποκρισία. Είπε το αυτονόητο, ότι η χώρα διατηρεί στο ακέραιο το δικαίωμά της να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη οπουδήποτε στη θαλάσσια περιοχή, σε όποια περιοχή επιλέξει, όπως και όταν το κρίνει εθνικά σκόπιμο. Δεύτερον, επειδή πολλοί συνάδελφοι μίλησαν για έλλειψη στρατηγικής, θα ήθελα να πω ότι δεν συμφωνώ. Είναι στρατηγική έλλειψη αυτά, που έχουν γίνει τους τελευταίους δεκαοκτώ μήνες; Δηλώνει κενό στρατηγικής η συμφωνία με την Ιταλία, με την Αίγυπτο, η συνεννόηση με την Αλβανία, το γεγονός ότι η χώρα έχει εταιρικές σχέσεις με το Ισραήλ, με αραβικά κράτη; Δεν είναι, λοιπόν, έτσι. Η χώρα έχει μία δυναμική εξωτερική πολιτική. Η Κυβέρνηση δρα, δεν αντιδρά στα γεγονότα. Θα κλείσω, λέγοντας ότι είναι μία όντως ιστορική μέρα η σημερινή. Χαίρομαι γιατί στέλνουμε ένα μήνυμα ενότητας και συναίνεσης, πράγμα πολύ σημαντικό για την κρίσιμη δεκαετία που έχει η χώρα. Ευχαριστώ πολύ.
Αποδείξατε ότι είστε λακωνικότατος. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για να κλείσετε τη διήμερη συνεδρίαση.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με συγχωρείτε για την αναγκαία επιτάχυνση. Δεν πρόκειται να επεκταθώ. Νομίζω ότι ειπώθηκαν και χθες, αλλά και σήμερα ο Πρωθυπουργός ευθέως τοποθετήθηκε επί του διαρκούς ισχυρισμού του ΣΥΡΙΖΑ περί πολλών γραμμών, περί διαφορετικών διατυπώσεων κ.λπ.. Τα λέει κανείς μία φορά, δύο φορές. Από εκεί και πέρα, δεν έχει νόημα να επαναλαμβάνονται. Εγώ απλώς θα ήθελα να επαναλάβω τη σαφή κατακλείδα του Πρωθυπουργού για τη διεύρυνση του πλαισίου της εθνικής ομοψυχίας. Νομίζω ότι αυτό πρέπει να κρατήσουμε από τη διήμερη αυτή συνεδρίαση και την παρουσίαση στην επιτροπή, τη δυνατότητα, δηλαδή, των κομμάτων να συμπαρατάσσονται υπέρ του εθνικού συμφέροντος. Ήταν μια εξαιρετική, κατά τούτο, συνεδρίαση και θεωρώ τιμή μου που εξ ονόματος της Κυβέρνησης Μητσοτάκη, εισηγήθηκα το συγκεκριμένο νομοθέτημα. Ευχαριστώ θερμά.
Ευχαριστούμε και εμείς τον κύριο Υπουργό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής και των άρθρων του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών: «Καθορισμός του εύρους της αιγιαλίτιδας ζώνης στη θαλάσσια περιοχή του Ιονίου και των Ιονίων Νήσων μέχρι το ακρωτήριο Ταίναρο της Πελοποννήσου». Σύμφωνα με το άρθρο 72 παράγραφος 1 εδάφιο γ΄ του Κανονισμού της Βουλής, θα διεξαχθεί ηλεκτρονική ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής, επί των άρθρων, καθώς και επί του συνόλου του νομοσχεδίου λόγω της ειδικής πλειοψηφίας, που απαιτεί το άρθρο 27 παράγραφος 1 του Συντάγματος. Συνεπώς διακόπτουμε τη συνεδρίαση για δέκα λεπτά (10΄) σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Συνεχίζεται η συνεδρίαση. Θα διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία επί της αρχής, επί του πρώτου άρθρου, επί του άρθρου δεύτερου, επί του άρθρου τρίτου, επί του άρθρου τέταρτου, επί του ακροτελεύτιου άρθρου και επί του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών. Σας επισημαίνουμε ότι η ψηφοφορία περιλαμβάνει την αρχή του νομοσχεδίου, τέσσερα άρθρα, το ακροτελεύτιο άρθρο και το σύνολο. Βεβαιωθείτε ότι έχετε ψηφίσει και τα επτά πεδία, που περιλαμβάνει η ψηφοφορία. Αφού καταχωρίσετε την ψήφο σας, έχετε τη δυνατότητα να την ελέγξετε ή και να την αναθεωρήσετε, έως τη λήξη της ψηφοφορίας. Για οποιαδήποτε απορία απευθυνθείτε στο Προεδρείο προκειμένου να σας συνδράμουν οι αρμόδιοι υπάλληλοι. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι έχουν έρθει στο Προεδρείο επιστολές ή τηλεομοιοτυπίες - φαξ συναδέλφων, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής και την απόφαση της Διάσκεψης των Προέδρων της Πέμπτης 24 Σεπτεμβρίου 2020, με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο τους. Οι ψήφοι αυτές θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει και καταχωρίζονται στα Πρακτικά. [[Οι προαναφερθείσες επιστολές κατατίθενται για τα Πρακτικά και βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] Εφόσον έχετε ολοκληρώσει τη ψηφοφορία, παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. Εψήφισαν συνολικά 300 Βουλευτές. Επί της αρχής: Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 284 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ουδείς ψήφισε. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισαν 16 Βουλευτές. Συνεπώς το σχέδιο νόμου έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 1: Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 284 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ουδείς ψήφισε. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισαν 16 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 2: Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 284 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ουδείς ψήφισε. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισαν 16 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 3: Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 284 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ουδείς ψήφισε. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισαν 16 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 4: Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 180 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 119 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισε 1 Βουλευτής. Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Επί του ακροτελεύτιου άρθρου: Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 284 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ουδείς ψήφισε. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισαν 16 Βουλευτές. Συνεπώς το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Επί του συνόλου: Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 284 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ουδείς ψήφισε. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισαν 16 Βουλευτές. Συνεπώς το σχέδιο νόμου έγινε δεκτό στο σύνολό του κατά πλειοψηφία. Οι θέσεις των Βουλευτών, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών: «Καθορισμός του εύρους της αιγιαλίτιδας ζώνης στη θαλάσσια περιοχή του Ιονίου και των Ιονίων Νήσων μέχρι το Ακρωτήριο Ταίναρο της Πελοποννήσου» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 20.06΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο ημέρα Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2021 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος νομοθετική εργασία: Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου: «Κύρωση της Πολυμερούς Σύμβασης για την εφαρμογή των μέτρων που σχετίζονται με τις φορολογικές συμφωνίες για την πρόληψη της διάβρωσης της φορολογικής βάσης και της μετατόπισης κερδών», σύμφωνα με τη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη που έχει διανεμηθεί.