Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Παρακαλείται η κυρία Γραμματέας να ανακοινώσει τις αναφορές προς το Τμήμα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν εισέλθουμε στη συζήτηση των επικαίρων ερωτήσεων, θα ήθελα να κάνω κάποιες ανακοινώσεις προς το Τμήμα. Ο Βουλευτής Β΄ Θεσσαλονίκης της Ένωσης Κεντρώων Αριστείδης Φωκάς με επιστολή του προς τον Πρόεδρο της Βουλής δηλώνει την αποχώρηση και ανεξαρτητοποίησή του από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ένωσης Κεντρώων.
Επίσης, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Τμήμα ότι, πρώτον, η Διαρκής Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Τουρισμού: «Κύρωση της Συμφωνίας μεταξύ της Κυβέρνησης της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού (ΠΟΤ) για τη διοργάνωση της 8ης Διεθνούς Συνάντησης του ΠΟΤ για τον τουρισμό στον Δρόμο του Μεταξιού». Δεύτερον, η Διαρκής Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «I) Κεντρικά Αποθετήρια Τίτλων, II) Προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας στις διατάξεις της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/2258 και άλλες διατάξεις και III) Λοιπές διατάξεις του Υπουργείου Οικονομικών». Τρίτον, η Διαρκής Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Υγείας: «Κύρωση Σύμβασης Δωρεάς μεταξύ του Κοινωφελούς Ιδρύματος «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Σ. ΩΝΑΣΗΣ», του Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου (Ω.Κ.Κ.) και του Ελληνικού Δημοσίου και λοιπές διατάξεις».
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στη συζήτηση των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ Από το σημερινό δελτίο επικαίρων ερωτήσεων θα συζητηθούν μόνο τέσσερις επίκαιρες ερωτήσεις, μία του Υπουργείου Υγείας και τρεις του Υπουργείου Παιδείας. Πριν ξεκινήσουμε, όμως, επιτρέψτε μου πρώτα να ανακοινώσω τις επίκαιρες ερωτήσεις που δεν θα συζητηθούν, οι οποίες είναι: Η τρίτη με αριθμό 58/24-9-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Εμμανουήλ Συντυχάκη προς την Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με θέμα: «Για την μη καταβολή της αποζημίωσης απόλυσης των ωρομίσθιων εκπαιδευτικών του ΟΑΕΔ και τη συνεχιζόμενη εργασιακή τους ομηρία», δεν συζητείται λόγω κωλύματος του Βουλευτή. Η έκτη με αριθμό 50/17-9-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Κιλκίς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή κ. Χρήστου Χατζησάββα προς την Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, με θέμα: «Αναίτια βία άσκησε η ΕΛ.ΑΣ. στη διαδήλωση της Θεσσαλονίκης που διεξήχθη ενάντια στη συμφωνία των Πρεσπών», δεν συζητείται. Η τέταρτη με αριθμό 56/20-9-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Θεσσαλονίκης της Ένωσης Κεντρώων κ. Αριστείδη Φωκά προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Αίτηση αποζημίωσης ύψους 750 εκατομμυρίων από την εταιρεία «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ» προς το ελληνικό δημόσιο», δεν θα συζητηθεί λόγω των εξελίξεων που μόλις ακούσατε. Η όγδοη με αριθμό 43/13-9-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Νικόλαου Μωραΐτη προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Προβλήματα στη λειτουργία του Κέντρου Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης (ΚΕΦΙΑΠ) Αμφιλοχίας», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Αναπληρωτή Υπουργού Υγείας κ. Παύλου Πολάκη. Αιτία: φόρτος εργασίας. Η ένατη με αριθμό 33/5-9-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Κιλκίς του Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσής Αυγή κ. Χρήστου Χατζησάββα προς τον Υπουργό Εξωτερικών, με θέμα: «Υπήρξε εμπλοκή των Η.Π.Α. στο σκοπιανό ζήτημα;», δεν θα συζητηθεί λόγω κωλύματος του Υφυπουργού Εξωτερικών κ. Μάρκου Μπόλαρη. Αιτία: φόρτος εργασίας. Για όλα τα παραπάνω κωλύματα που ακούσατε υπάρχει η σχετική επιστολή από τον Γενικό Γραμματέα της Κυβέρνησης. Αρχίζουμε, λοιπόν, τη συζήτηση με την πέμπτη με αριθμό 60/24-9-2018 επίκαιρη ερώτηση του Ζ΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Α΄ Αθηνών του Ποταμιού κ. Σπυρίδωνος Λυκούδη προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Είναι υποχρεωτικός ή όχι ο εμβολιασμός;». Κύριε Λυκούδη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, σε πρόσφατη επιστολή τους προς τον Γενικό Γραμματέα Δημόσιας Υγείας του Υπουργείου σας η Ένωση Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων του Νομού Αττικής ζητά διευκρινίσεις σχετικά με το ζήτημα του υποχρεωτικού εμβολιασμού των παιδιών ως προαπαιτούμενο για την εγγραφή τους στα σχολεία πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Οι παιδίατροι στην επιστολή τους εστιάζουν στο κενό που υπάρχει στο θεσμικό πλαίσιο, προκειμένου να καταστεί πραγματικά υποχρεωτικός ο εμβολιασμός των παιδιών καθώς και στις συνέπειες που θα έχει η ενδεχόμενη άρνηση των γονέων τους να συμμορφωθούν με τις σχετικές οδηγίες. Με δεδομένο ότι το αντιεμβολιαστικό κίνημα έχει αυξητική τάση - το ξέρετε - αποδοχής από τους γονείς, ότι οι ασθένειες υπό εξαφάνιση, όπως η ιλαρά, έχουν επανεμφανιστεί και μάλιστα έχουν προκαλέσει τέσσερις θανάτους μέχρι στιγμής, ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου σχετικά με τον αντίκτυπο στο σύνολο του πληθυσμού από αυτή την κατάσταση ερωτάστε, κύριε Υπουργέ: Πρώτον, είναι λόγος ανησυχίας για το Υπουργείο η ανάπτυξη αυτού του αντιεμβολιαστικού κινήματος; Εάν ναι, σε ποιες ενέργειες σκοπεύετε να προβείτε και εάν όχι, σε ποια στοιχεία μπορεί να βασίζεται ενδεχόμενος δικός σας εφησυχασμός; Δεύτερον, έχει πρόθεση το Υπουργείο να συμβάλει στην ανακοπή του κινήματος αντιεμβολιασμού και εάν ναι, με ποιες δράσεις; Τρίτον, ποια είναι η στρατηγική της Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Υγείας επί του θέματος; Τέταρτον, πώς χρηματοδοτούνται και από πού οι δράσεις αγωγής και προαγωγής υγείας στη χώρα και ποια είναι τα αποτελέσματα των δράσεων αυτών; Πέμπτον, το ΚΕΕΛΠΝΟ έχει κάποια αρμοδιότητα ή και συγκεκριμένο ρόλο στην παροχή οδηγιών για τη λήψη μέτρων και δράσεων σε τέτοιου είδους περιπτώσεις; Και τελευταίο, είναι το Υπουργείο Υγείας σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων - ευτυχής σύμπτωση ότι είστε εδώ, κύριε Υπουργέ Παιδείας, για να παρακολουθήσετε αυτόν τον διάλογο - προκειμένου να συνταχθεί ένα ενιαίο και ολοκληρωμένο κανονιστικό πλαίσιο για την επίλυση της υποχρεωτικότητας των εμβολιασμών χωρίς παρερμηνείες και χωρίς παραθυράκια; Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, αγαπητέ συνάδελφε. Νομίζω ότι όντως είναι μια επίκαιρη ερώτηση αυτή, γιατί αυτή την περίοδο υπήρξε μια δημόσια συζήτηση επ' αφορμή αυτής της ανακοίνωσης που αναφέρατε και εσείς. Άρα, κατ' αρχάς να ξεκαθαρίσουμε τι ισχύει και αν υπάρχει λόγος για να προκαλείται αυτή η συζήτηση. Σας διαβεβαιώνω, λοιπόν, κατηγορηματικά ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα στην εμβολιαστική πολιτική της χώρας ούτε στην στρατηγική που έχει το Υπουργείο Υγείας και το Υπουργείο Παιδείας σε αυτό το θέμα. Αυτό που ισχύει και που κάθε χρόνο επαναλαμβάνεται είναι μια εγκύκλιος του Υπουργείου Παιδείας του 2010, με ημερομηνία 16-9-2010, η οποία κάθε χρόνο στην αρχή της σχολικής περιόδου επαναλαμβάνεται και δίνει τις κατευθύνσεις με βάση ένα έγγραφο του Υπουργείου Υγείας του 2008, το οποίο έχει ενσωματώσει μία οδηγία της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών. Δεν έχει, λοιπόν, αλλάξει τίποτα. Αυτό το οποίο επικαλείται η Ένωση Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων - μια σύντομη παρένθεση και όχι η Ελληνική Παιδιατρική Εταιρεία που είναι το επιστημονικό όργανο εκπροσώπησης των παιδιάτρων της χώρας - είναι μια γραπτή απάντηση σε κοινοβουλευτικό έλεγχο σε γραπτή ερώτηση το 2015 του τότε Υπουργού Παιδείας, του κ. Φίλη, η οποία κάνει ακριβώς αναφορά σε αυτό το έγγραφο και σε αυτή την εγκύκλιο του 2010 και η οποία, αγαπητέ συνάδελφε, πραγματικά - είναι πολύ ενδιαφέρον αυτό - την ίδια απάντηση σε παρόμοια γραπτή ερώτηση έχει δώσει και η κ. Χριστοφιλοπούλου το 2011, όντας Υφυπουργός Παιδείας. Τα καταθέτω για τα Πρακτικά. Είναι copy - paste οι ίδιες απαντήσεις, ακριβώς επειδή η ίδια υπηρεσία τις έχει συντάξει. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός κ. Ανδρέας Ξανθός καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Άρα, λοιπόν, για να είμαστε σαφείς, δεν έχει αλλάξει τίποτα στην εμβολιαστική πολιτική. Αυτό είναι το ένα. Φέτος έχει γίνει ένα μικρό βήμα αυστηροποίησης και όχι ελαστικοποίησης του πλαισίου των εμβολιασμών, με μια σύσταση που μας έδωσε η Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών. Αυτό είναι το αρμόδιο επιστημονικό όργανο. Είναι μια εικοσαμελής επιτροπή, με επιστήμονες υψηλού κύρους, επιδημιολόγους, παιδιάτρους, λοιμωξιολόγους, που παρακολουθούν τα θέματα αυτά και παρακολουθούν και τη διεθνή επιστημονική συζήτηση, τα διεθνή guidelines κ.λπ.. Αυτούς ακούμε και αυτούς συμβουλευόμαστε. Η Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών, λοιπόν, επειδή ακριβώς υπήρξε τον προηγούμενο ενάμιση χρόνο αυτή η επιδημική έξαρση της ιλαράς και στην Ευρώπη, αλλά και στη χώρα μας, συστήνει στα παιδιά τα οποία θα φοιτήσουν σε βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς να είναι υποχρεωτικό να έχουν κάνει το MMR, δηλαδή το τριπλό εμβόλιο το οποίο συμπεριλαμβάνει και τον ιό της ιλαράς. Αυτό είναι το ισχύον σήμερα. Άρα, θεωρώ ότι πρώτον, κατά την άποψή μου, έχουμε μια κατασκευασμένη ανησυχία κι έναν θόρυβο ο οποίος δεν αντιστοιχεί σε κάτι πραγματικό, από την άποψη δηλαδή ότι έχει διαφοροποιηθεί και υπάρχει μια αλλαγή γραμμής. Δεν πρόκειται περί αυτού του πράγματος. Το θέμα ουσίας είναι αυτό που είπατε. Έχουμε, όντως, μία τάση, κυρίως στην Ευρώπη, αύξησης μιας - εγώ δεν θέλω να το λέω κίνημα - αμφισβήτησης της επιστημονικής αξίας των εμβολίων, στην οποία πρέπει να είμαστε απόλυτοι και κατηγορηματικοί. Τα εμβόλια είναι κρίσιμο μέτρο προστασίας της δημόσιας υγείας και προστασίας της ατομικής υγείας και των παιδιών, που είναι ευάλωτος πληθυσμός, αλλά και ειδικών κατηγοριών ενηλίκων. Περί αυτού δεν υπάρχει καμμία επιστημονική αμφισβήτηση διεθνώς και βεβαίως, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συμφωνεί. Είναι ένα μέτρο, μια εξέλιξη θεραπευτική και προληπτική, σε παγκόσμιο επίπεδο, που πραγματικά έχει αυξήσει το προσδόκιμο ζωής των ανθρώπων σε όλες τις χώρες και έχει καταστήσει παρελθόν σοβαρά λοιμώδη νοσήματα, τα οποία θέριζαν τις προηγούμενες δεκαετίες. Και προφανώς, δεν τίθεται δίλημμα «ναι» ή «όχι» στον εμβολιασμό. Υπάρχει θέμα, κατά την άποψή μας, στο πώς ενισχύουμε την κουλτούρα του εμβολιασμού. Το λέω πολύ σχηματικά. Υπάρχει υποχρεωτικότητα στην τήρηση του εμβολιαστικού προγράμματος.
Κύριε Υπουργέ, παρακαλώ ολοκληρώστε. Έχετε και τη δευτερολογία σας.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Απλώς να βάλω έναν τίτλο. Ο εμβολιασμός που προβλέπεται στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών, με βάση τις εισηγήσεις της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών, είναι υποχρεωτικός, αλλά διασφαλίζεται με τη συναίνεση των γονέων. Αυτή είναι η προσπάθεια που κάνουμε, να ενισχύουμε μια κουλτούρα πρόληψης, αγωγής υγείας, ευαισθητοποίησης των πολιτών πάνω σε αυτά τα θέματα και μέχρι στιγμής, αυτό έχει αποδώσει. Δηλαδή, δεν έχουμε στη χώρα ανησυχητικές εξελίξεις και μία δραματική υποχώρηση των ποσοστών εμβολιαστικής κάλυψης.
Κύριε Λυκούδη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, βασική στόχευση της δικής μου ερώτησης σήμερα ήταν να ακουστεί από του Βήματος της Βουλής και από τα υπεύθυνα δικά σας χείλη η κατηγορηματική υποστήριξη του εμβολιασμού. Υπ' αυτή την έννοια, πιστεύω ότι η πρώτη και βασική στόχευση της ερώτησης πέτυχε. Έχει σημασία να λέει ο Υπουργός Υγείας ότι υποστηρίζει τον υποχρεωτικό εμβολιασμό. Μην το θεωρείτε ότι είναι τόσο απλό. Ξέρω τι λέω. Δεύτερον, παρά το ότι τα γνωρίζετε, ακριβώς επειδή ξέρω πολύ καλά και με βάση τα μηνύματα που έχω πάρει μέχρι τώρα, ότι αρκετός κόσμος ακούει τη σημερινή μας συζήτηση, θα πω δύο πράγματα, όχι για εσάς, αλλά κυρίως γι' αυτούς που ακούν. Σύσσωμο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την άνοιξη υποστήριξε μετά πάθους τον εμβολιασμό, ως βασικό στοιχείο υγειονομικής ισορροπίας του πληθυσμού στον οποίο αναφέρεται. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναφέρεται στο ότι δεκαπέντε χιλιάδες κρούσματα νόσων που σημειώθηκαν στην Ευρώπη θα προλαμβάνονταν με τον εμβολιασμό. Παράλληλα αναφέρει ότι ο εμβολιασμός πρόλαβε δυόμισι εκατομμύρια θανάτους στην Ευρώπη από το 2009 έως το 2015. Το δεύτερο στοιχείο που θέλω επίσης να αναφέρω και που επίσης το γνωρίζετε - εμένα με ενδιαφέρει να το ακούσουν οι πολίτες - είναι ότι ο Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος, βασικό κομμάτι της υγειονομικής λειτουργίας της πολιτείας, θεωρεί ότι είναι υποχρέωση της πολιτείας να ενημερώσει τους πολίτες για την ανάγκη και τη χρησιμότητα του εμβολιασμού. Κύριε Υπουργέ, άκουσα πριν να λέτε - και το σημείωσα και εγώ, και γι' αυτό δεν πιστεύω ότι δεν έχετε δίκιο σε αυτό που λέτε - ότι υπάρχει μια διαφορά. Άλλο να μιλάει η Παιδιατρική Εταιρεία και άλλο να μιλάνε οι ελεύθεροι επαγγελματίες - παιδίατροι του Νομού Αττικής, των οποίων, όμως, υποθέτω ότι δεν αμφισβητείτε ούτε και τη γνώση επί του θέματος και του περιεχομένου. Μη μειώνουμε τη δική τους παρέμβαση - έτσι δεν είναι; - παρά το ότι και εγώ σημείωσα αυτό που λέτε. Και αυτό έχει μια αξία.
Σχεδόν όλοι αυτοί είναι και στην Παιδιατρική Εταιρεία.
Αυτό, κύριε Πρόεδρε, ίσως το ξέρετε καλύτερα από εμένα. Κοιτάξτε, όμως, να σας πω κάτι. Έχει πολύ μεγάλη σημασία πώς χειριζόμαστε ένα ενδεχομένως θεσμικό κενό - εάν υπάρχει, να μου το πείτε στη δευτερολογία σας - ανάμεσα στην υποχρεωτικότητα που αναφέρεται στις αποφάσεις των Υπουργείων και στη δήλωση του κ. Φίλη, στην οποία αναφερθήκατε, και στο ποιες επιπτώσεις έχει - εάν έχει - η άρνηση τμήματος των γονέων να αποδεχθεί αυτή την υποχρεωτικότητα. Διότι η χθεσινή ανακοίνωση του Γενικού Γραμματέα Υγείας αναφέρει μεταξύ άλλων και κάτι, το οποίο μπορεί να έχει την αξία του αντικειμενικά, γενικά - θέλω, όμως, να μου εξηγήσετε εδώ πώς προσαρμόζεται και πού κολλάει - ότι εν πάση περιπτώσει, επειδή πρόκειται για μια ιατρική παρέμβαση στον πληθυσμό, πρέπει να έχουμε και τη συναίνεση αυτών των οποίων καλούμε να δεχθούν την παρέμβαση. Εάν, λοιπόν, υπάρχει τέτοιο ζήτημα, όντως υπάρχει κάποιο θεσμικό κενό. Σου λέω εγώ δηλαδή, ότι είναι υποχρεωτικό, αλλά εν πάση περιπτώσει ιατρική παρέμβαση γίνεται. Εάν εσύ δεν την θέλεις, δεν μπορώ να κάνω και τίποτα. Επειδή η άρνηση ενός γονέα να εμβολιάσει το δικό του παιδί έχει επιπτώσεις στα άλλα παιδιά που έχουν σχέση με το παιδί του στο σχολείο ή στην παρέα ή στο παιχνίδι, έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία να μου πείτε εάν όντως υπάρχει θεσμικό κενό και πώς μπορείτε να το καλύψετε. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Ξανθός. Μέσα στο χρόνο σας αυτή τη φορά, κύριε Υπουργέ. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Επιτρέψτε μου, όμως, κύριε Πρόεδρε, να δώσω μια όσο γίνεται πιο πλήρη απάντηση, γιατί νομίζω ότι είναι πολύ ευαίσθητο θέμα και θέλω πραγματικά αυτή η συζήτηση να καταλήξει σε ένα σαφές στίγμα από την πλευρά της πολιτείας. Πρώτον, ξεκαθαρίζω το εξής: Δεν υπάρχουν αμφίσημες δηλώσεις και αμφίσημες εγκύκλιοι. Υπάρχει σαφέστατη οδηγία περί του ότι πρέπει να ελέγχεται η τήρηση του εμβολιαστικού προγράμματος στον παιδικό πληθυσμό. Βεβαίως, επίσης είπα ότι παρ' ότι έχουμε στη χώρα υψηλά ποσοστά κάλυψης, δεν εφησυχάζουμε. Δεν υπάρχει εφησυχασμός. Ίσα, ίσα υπάρχει εγρήγορση. Υπάρχει μια διαρκής προσπάθεια σε συνεννόηση με τους ειδικούς επιστήμονες να ενισχύσουμε το θεσμικό πλαίσιο - όπως λέτε - και κυρίως μέσα από την έμφαση που δίνουμε αυτή την περίοδο στην αλλαγή στην πρωτοβάθμια φροντίδα, μέσα από την κουλτούρα της πρόληψης της αγωγής υγείας, να ενισχύσουμε την εμβολιαστική κουλτούρα στον γενικότερο πληθυσμό και ιδιαίτερα στους γονείς, γιατί νομίζω ότι αυτή είναι και ουσιαστική απάντηση. Όσον αφορά στο εάν υπάρχει άρνηση του γονιού να εμβολιάσει το παιδί του, θα σας πω πώς το αντιμετωπίζουμε. Υπάρχει μια μεγάλη συζήτηση, επιστημονική, κοινωνική και πολιτική, σε όλη την Ευρώπη. Και οφείλω να σας πω ότι στη λογική της αυστηρής επιβολής και της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού αυτή τη στιγμή κινούνται μόνο δύο από τις παλιές ευρωπαϊκές χώρες, η Ιταλία και η Γαλλία, αφού προηγήθηκε πολυετής συζήτηση, διάλογος, με την επιστημονική κοινότητα, με την ακαδημαϊκή κοινότητα, με τα πανεπιστήμια, με τους συλλόγους γονέων, με τους εκπαιδευτικούς κ.λπ., και μάλιστα έγινε με σταδιακά και πολύ προσεκτικά βήματα. Και επίσης υποχρεωτικότητα υπάρχει, με την αυστηρή αυτή έννοια της επιβολής ποινών δηλαδή ή της απαγόρευσης άσκησης ενός θεμελιώδους δικαιώματος που είναι το δικαίωμα στη μόρφωση των παιδιών, και σε ορισμένες από τις πρώην ανατολικές χώρες. Αυτή είναι η εικόνα σήμερα στην Ευρώπη. Δεν είναι μια εύκολη συζήτηση αυτή. Και βεβαίως, γίνονται συζητήσεις και στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο Ευρωκοινοβούλιο και στον Παγκόσμιο Οργανισμός Υγείας. Εμείς παρακολουθούμε αυτή την τάση. Αυτό το οποίο κάνουμε είναι να ενισχύουμε με πολύ συγκεκριμένα μέτρα και επιτρέψτε μου να σας πω μερικά. Πρώτον, έχουμε φέρει την Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής σε μία ειδική συνεδρίαση και ενημέρωσε απολύτως και με λεπτομέρεια τα μέλη της εθνικής αντιπροσωπείας για αυτό το ευαίσθητο θέμα και ποια είναι η αντίληψη. Και μάλιστα, συμμετείχε και η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής, που είναι άνθρωποι που εξετάζουν και αυτή την πλευρά, τη βιοηθική δηλαδή, από την πλευρά του πόσο αυτό αντίκεται σε θεμελιώδη δικαιώματα κ.λπ.. Υπάρχει το βιβλιάριο υγείας του παιδιού. Αν δείτε το σύγχρονο νέο βιβλιάριο που έχουμε βγάλει πραγματικά είναι ένα εγχειρίδιο αγωγής υγείας, που τεκμηριώνει πάρα πολύ την αντίληψη ότι πρέπει να εμβολιάζονται τα παιδιά και ότι αυτό είναι η κοινωνικά υπεύθυνη στάση για έναν γονιό αν θέλει να ασκήσει τον γονεϊκό του ρόλο και τον ρόλο της προστασίας του παιδιού του, δηλαδή να εμβολιάζει το παιδί του. Επίσης, υπάρχουν καμπάνιες ενημέρωσης, είπατε, για το ΚΕΕΛΠΝΟ. Φυσικά το ΚΕΕΛΠΝΟ έχει έναν κομβικό ρόλο σε αυτό. Συμμετέχει σε ένα joint action, σε μια ευρωπαϊκή συνεργασία μαζί με πολλές άλλες χώρες της Ευρώπης για την ενίσχυση αυτής της κουλτούρας εμβολιασμού, συμμετέχει και η χώρα μας η οποία παίζει έναν ενεργό ρόλο. Το ΚΕΕΛΠΝΟ με καμπάνιες, με ενημερωτικά spot, με αφίσες κ.λπ., έχει βοηθήσει ειδικά στους ενήλικες. Πέρυσι, για παράδειγμα, είχαμε σχεδόν 50% αύξηση της εμβολιαστικής κάλυψης των ενηλίκων για τον αντιγριπικό εμβολιασμό με αποτέλεσμα να έχουμε υποδιπλασιασμό των κρουσμάτων και των θανάτων ευτυχώς.
Κύριε Υπουργέ, συντομεύστε. Δεν θα το κάνουμε συζήτηση νομοσχεδίου.
Θα συντομεύω, ναι. Προσέξετε, ενισχύσαμε τον εμβολιασμό του ανθρώπινου δυναμικού του ΕΣΥ. Διπλασιάστηκε. Ήταν 11% και τώρα είναι πάνω από 25%. Αυτό και τους ίδιους προστατεύει αλλά και τους ασθενείς που φροντίζουν. Και φυσικά, υπάρχει μία σοβαρή παρέμβαση εμβολιασμού σε θύλακες υψηλής ευαλωτότητας και επικινδυνότητας, όπως για παράδειγμα, ο πληθυσμός των Ρομά. Έχουμε κάνει πέντε χιλιάδες εμβόλια τους τελευταίους μήνες σε πληθυσμούς που ζουν εδώ στο Λεκανοπέδιο.
Σε παιδιά;
Σε παιδιά βεβαίως. Και πάνω από εβδομήντα χιλιάδες στον παιδικό προσφυγικό πληθυσμό, ο οποίος ζει σε όλη τη χώρα. Έχουμε, όμως, και ένα τελευταίο.
Κύριε Υπουργέ, δεν μπορώ να σας αφήσω άλλον χρόνο. Κλείστε τώρα, παρακαλώ.
Σας παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε. Θα πω το τελευταίο.
Μη με παρακαλάτε, μιλήσατε επτά λεπτά παραπάνω. Μη με παρακαλάτε. Κλείστε αμέσως τώρα. Δεν κάνουμε συζήτηση νομοσχεδίου. Σας παρακαλώ.
Ακούστε, είμαστε σε συνεννόηση με την Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών και αυτό το οποίο σκεφτόμαστε να φέρουμε προς ψήφιση είναι να υπάρχει μία εξουσιοδότηση νομοθετική στον Υπουργό Υγείας όταν συντρέχουν επιδημιολογικοί λόγοι, όταν υπάρχει δηλαδή επιστημονική τεκμηρίωση ότι υπάρχει μία έξαρση ενός συγκεκριμένου νοσήματος, όταν πέφτουν τα στάνταρ και τα ποσοστά εμβολιαστικής κάλυψης, να μπορεί για συγκεκριμένη χρονική περίοδο και για συγκεκριμένο εμβόλιο και για συγκεκριμένο πληθυσμό να επιβάλλει μια πιο αυστηρή τήρηση του εμβολιασμού. Αυτό νομίζω ότι είναι ένα μέτρο το οποίο ολοκληρώνει αυτή την παρέμβαση. Σας ευχαριστώ.
Να μάθουμε, όταν έχουμε ερωτήσεις, ότι είναι ερωτήσεις και όχι συζήτηση νομοσχεδίων. Μπαίνουμε στις τρεις ερωτήσεις που θα απαντήσει ο παρευρισκόμενος Υπουργός Παιδείας κ. Κωνσταντίνος Γαβρόγλου. Θα συζητηθεί η πρώτη με αριθμό 59/24-9-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Αττικής της Νέας Δημοκρατίας κ. Γεωργίου Βλάχου προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, με θέμα: «Ειδική ρύθμιση για τους μαθητές των πληγεισών περιοχών από την πυρκαγιά της 23 Ιουλίου 2018». Τον λόγο έχει ο κ. Βλάχος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, πέρασαν περίπου δύο μήνες από την ημέρα εκείνη που χιλιάδες συμπολίτες μας, κάτοικοι των περιοχών Νέος Βουτζάς και Μάτι ήρθαν αντιμέτωποι με μια πρωτοφανή καταστροφή τις συνέπειες της οποίας βιώνουν μέχρι σήμερα και πολύ φοβάμαι ότι θα βιώνουν για πολύ καιρό. Τραγικός απολογισμός η απώλεια δεκάδων συμπολιτών μας, δεκάδων συνανθρώπων μας, η ολοσχερής καταστροφή κατοικιών, περιουσιών, ενώ χιλιάδες στρέμματα δασικής έκτασης έγιναν στάχτη. Οι περιοχές Μάτι, Νέος Βουτσάς θυμίζουν πόλεις - φαντάσματα λες και δεν έχει περάσει ούτε μια μέρα από εκείνη την ημέρα της καταστροφής. Ακόμη και σήμερα αυτές οι περιοχές κρίνονται ως επικίνδυνες, δηλαδή ακατάλληλες να κατοικηθούν. Βεβαίως, δεν έχουν αρχίσει έργα αποκατάστασης ακόμα και στις περιπτώσεις των σπιτιών που έχουν χαρακτηριστεί ως «πράσινα» και που με μικρές βελτιώσεις θα μπορούσαν να ξανακατοικηθούν, δεν έχουν απομακρυνθεί τα επικίνδυνα υλικά από την περιοχή και οι τοξικές ουσίες που εκλύθηκαν από την πυρκαγιά. Υπό αυτές τις δύσκολες συνθήκες, που περιέγραψα, - φαντάζομαι ότι και εσείς γνωρίζετε - πριν λίγες ημέρες ξεκίνησε η νέα σχολική χρονιά με τους μαθητές αλλά και τις οικογένειές τους να προσπαθούν να συνέλθουν από το σοκ και να ξεπεράσουν τις μεγάλες δυσκολίες τόσο σε πνευματικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο. Η συγκεκριμένη κατάσταση αναμφίβολα επηρεάζει περισσότερο τους μαθητές της τρίτης λυκείου όσο και τους αποφοίτους που θα δώσουν ξανά εξετάσεις φέτος, οι οποίοι καλούνται να διεκδικήσουν μια θέση στην ανώτατη εκπαίδευση κάτω από πρωτοφανείς συνθήκες και με μεγάλη ψυχολογική πίεση, που επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τη μαθησιακή τους απόδοση. Θα πρέπει, λοιπόν - καταλήγω για να μην πάρω περισσότερο χρόνο και θα επανέλθω - να υπάρξει μέριμνα για επιπλέον μοριοδότηση στους μαθητές της Γ΄ λυκείου, αλλά και στους απόφοιτους μαθητές, που δίνουν ξανά πανελλαδικές εξετάσεις, καθώς και στις μετεγγραφές, οι οποίες θα γίνουν φέτος, ούτως ώστε να διευκολύνουμε τη ζωή των παιδιών σε αυτή την περιοχή. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω ότι αναφερθήκατε στο τραγικό αυτό συμβάν και της απώλειας της ζωής των συμπολιτών μας. Εμείς από την πρώτη στιγμή επισκεφθήκαμε εκεί τα σχολεία και καλέσαμε στο Υπουργείο εκπαιδευτικούς και γονείς της περιοχής, για να μας πουν τις έκτακτες ανάγκες που έχουν λόγω αυτής της φοβερής τραγωδίας την οποία έχουν ζήσει. Να ξέρετε ότι από την περασμένη Παρασκευή είναι στα σχολεία το έκτακτο προσωπικό, ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί. Το αίτημα αυτό ήρθε μετά τις φωτιές, προφανώς αρχές Αυγούστου, και με δεδομένο το περίπλοκο σύστημα αποστολής αναπληρωτών εκπαιδευτικών καταφέραμε - το θεωρούμε πολύ μεγάλη επιτυχία - την Παρασκευή να έχουμε αυτόν τον κόσμο. Στο μεταξύ συγκλήθηκε μία ομάδα εργασίας με πανεπιστημιακούς, καθηγητές ψυχολογίας, κοινωνικούς λειτουργούς, οι οποίοι οργάνωσαν τον τρόπο, με τον οποίο θα συνομιλούν από δω και στο εξής με τους εκπαιδευτικούς που έρχονται αντιμέτωποι με μια πρωτόγνωρη κατάσταση. Άρα έχουμε μια πρώτη αντιμετώπιση των αιτημάτων και προφανώς των προβλημάτων. Έχουμε και κάτι άλλο που δεν θέλω να υποτιμηθεί καθόλου και θέλω να το χαιρετίσουμε, παρ' όλο που μπορεί να φαίνεται μέσα σε αυτό το πραγματικά εξαιρετικά περίπλοκο και δύσκολο πλαίσιο όχι τόσο σημαντικό. Ζητήσαμε από τη Γεωπονική Σχολή, η οποία έχει ήδη πάει και έχει κάνει τις μελέτες της, να φροντίσει για την κανονικότητα των χώρων, δηλαδή να προσπαθήσουμε - οτιδήποτε είναι δυνατό - , κυρίως τους αύλιους χώρους, να υπάρχει μια κανονικότητα. Καταλαβαίνετε για ποιον λόγο είναι εκεί η Γεωπονική Σχολή που έχει πραγματικά πάρα πολύ σημαντική συμβολή. Τώρα, για τα υπόλοιπα που είπατε, έχουμε πάρει μέτρα ήδη για τα παιδιά που είναι εκεί. Υπάρχει, δηλαδή, 20% προσαύξηση των μορίων βάσης και το θέμα των μετεγγραφών αυτών που μετεγγράφονται και έρχονται στην Αθήνα. Είχαν παραλειφθεί από τον νόμο γενικότερα τα παιδιά που είχαν εγκαύματα και αυτό έχει επίσης λυθεί. Για του χρόνου που λέτε, προφανώς θα ενταχθεί στους νόμους που προβλέπουν τέτοιου είδους καταστάσεις. Και τέτοιου είδους καταστάσεις είναι οι νόμοι και οι εγκύκλιοι που έχουν σχέση με τις φυσικές καταστροφές. Εκεί, λοιπόν, υπάρχει ειδική ρύθμιση γι' αυτά τα παιδιά, όπου φέτος παραδείγματος χάριν εφαρμόστηκε στη Μάνδρα και στην Κω λόγω του σεισμού και του χρόνου θα εφαρμοστεί σε αυτά τα παιδιά. Σε οτιδήποτε έκτακτο υπάρχει και δεν προβλέπεται από αυτή τη νομοθεσία, είναι προφανές ότι θα προχωρήσουμε.
Ο κ. Βλάχος έχει τον λόγο.
Ξεκινώ από το τελευταίο. Κύριε Υπουργέ, με την ερώτηση αυτή ήθελα να φέρουμε επίσημα στη Βουλή αυτό το σημαντικό θέμα και επειδή είμαστε στην αρχή μιας ακαδημαϊκής χρονιάς, ήθελα να δούμε αν μπορούμε και για τη φετινή χρονιά, για τους φετινούς επιτυχόντες, να εφαρμοστεί κάτι.
Μα, έχει εφαρμοστεί, αυτό σας λέω.
Το επιπλέον. Είπατε για τις μετεγγραφές. Το σύστημα πιστεύω ότι πρέπει να είναι αρκετά χαλαρό. Τα παιδιά που ζούσαν και ζουν στην περιοχή - το ζουν είναι σχετικό, ξέρετε, γιατί πολλοί έχουν μετακινηθεί, διότι τα σπίτια τους δεν το επιτρέπουν - με απλές διαδικασίες, εφόσον ήταν κάτοικοι αυτών των δύο περιοχών και προσκομίσουν το απαραίτητο δικαιολογητικό, να μπορούν να κάνουν μετεγγραφή. Είπαμε ότι για του χρόνου θα έχουν την αύξηση του 20%, όπως έγινε και σε άλλες περιπτώσεις, όπως έγινε στη Μάνδρα - περί αυτού ομιλώ - ή όπως έγινε παλαιότερα με τους σεισμούς στα Ιόνια νησιά και όχι μόνο. Αυτά είναι που θέλουμε και θέλω σήμερα να εξαγγελθούν επίσημα για το τι πρόκειται να γίνει. Δεν σας ακούω μόνο εγώ, δεν σας ακούν μόνο οι συνάδελφοι. Σας ακούν όλοι οι κάτοικοι της περιοχής, για να ενημερωθούν. Άρα, και τα παιδιά θα χαλαρώσουν ως προς αυτό, γνωρίζοντας πώς ακριβώς θα είναι οι συνθήκες για το επόμενο διάστημα που αφορά την πορεία των μαθημάτων και των εξετάσεών τους. Τώρα, όσον αφορά για την περιοχή που είπατε ότι την επισκεφθήκατε - και ψυχολόγοι - , όντως όλα αυτά προφανώς είναι θετικά και θα ήταν άδικο να μην το αναδείξουμε εδώ. Δίνουν μια κάποια λύση στο τεράστιο πρόβλημα που επικρατεί στην περιοχή - σε αυτόν τον εφιάλτη - που όποιος την επισκεφθεί, μπορεί να καταλάβει περί τίνος πρόκειται. Κρανίου τόπος! Βεβαίως - και αυτό με τη βοήθεια της Γεωπονικής Σχολής - εγώ θα έλεγα και θα πρόσθετα εδώ, επειδή καμμιά φορά μπορεί να υπάρχει καθυστέρηση, ότι υπάρχουν στην περιοχή - και σας το λέω και ως γεωπόνος τώρα πια, αλλά γνωρίζοντας και την περιοχή - πολλά φυτώρια, ιδιώτες που με πολύ μεγάλη ευκολία και καλή διάθεση θα μπορούσαν να προμηθεύσουν, να φυτέψουν και να αποκαταστήσουν το πράσινο και το τοπίο στους αύλιους χώρους των σχολείων άμεσα, χωρίς να περιμένουμε κάποιες διαδικασίες. Αυτά είναι πράγματα που μπορεί να γίνουν, αρκεί κάποιος να τα εντοπίσει, να τα αναδείξει, να το ζητήσει και να τα παρακολουθήσει. Θα ήθελα, λοιπόν, κλείνοντας στη δευτερολογία σας να διατυπώσετε ακριβώς τι ισχύει και τι θα ισχύσει, ούτως ώστε να γνωρίζουν όλοι οι συμπολίτες μας, χωρίς παρερμηνείες και χωρίς άλλα ερωτήματα, τι πρόκειται να ισχύσει για το επόμενο διάστημα για τα παιδιά τους. Ευχαριστώ πολύ.
Ο κύριος Υπουργός έχει τον λόγο.
Κύριε Βλάχο, νομίζω ότι συμφωνούμε και οι δύο, φάνηκε και από την ομιλία σας ότι ο στόχος είναι οι διαδικασίες που θα φέρουν μια ομαλότητα, μια κανονικότητα σε κάτι που ήταν τόσο ακραίο. Άρα είναι ένα περίπλοκο πρόβλημα, διότι δεν γίνεται με ένα μέτρο μόνο ή δύο ρυθμίσεις και τα λοιπά. Είναι ένα σύνολο μέτρων. Πρώτον αυτό. Δεύτερον, πράγματι, έχετε δίκιο, είναι τα φυτώρια στην περιοχή κ.λπ., αλλά ξέρετε, ο ρόλος της πολιτείας είναι να μπορεί να κινητοποιήσει τους θεσμούς της. Εμάς, πραγματικά, μας έχει κάνει εξαιρετικά θετική εντύπωση και η προσφορά του Γεωπονικού Πανεπιστημίου και η προσφορά των Τμημάτων Ψυχολογίας και η προσφορά των Τμημάτων Κοινωνικών Λειτουργών. Αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία, διότι όταν λέμε τα πανεπιστήμια να είναι ανοιχτά στην κοινωνία, εννοούμε αυτό το πράγμα. Άρα έχουν αρχίσει αυτές οι διαδικασίες. Καταλαβαίνω ότι προχωρούν και θα προχωρήσουν κ.λπ.. Επίσης, έχει πολύ μεγάλη σημασία να συζητήσουμε με τα παιδιά και καταλαβαίνω ότι μέσα στο τεράστιο άγχος, που υπάρχει, αυτό είναι δύσκολο, αλλά πρέπει και οι οικογένειες και τα παιδιά να συζητήσουν και να συνειδητοποιήσουν τι θα μπορούσε να είναι αυτό το πράγμα που θα τους κρατήσει, πρώτον, εκεί και, δεύτερον, πώς κάθε μέρα θα είναι μια μέρα προς μια ομαλότερη καθημερινότητα. Βεβαίως, τα παιδιά είχαν δώσει ήδη εξετάσεις όταν έπιασε η φωτιά. Όμως, όμως, παρ' όλα αυτά, που τυπικά θα θεωρούσε κανείς ότι αφού έδωσες, δεν υπάρχει κανένας λόγος για όποια πρόσθετη - ας πούμε - ρύθμιση, στα παιδιά που έδωσαν εξετάσεις θα προσαυξηθούν τα μόριά τους κατά 20%, γιατί πολλά δεν μπαίνουν στις σχολές που θέλουν ή πρέπει να ξαναδώσουν εξετάσεις κ.λπ., και αυτό κάπως θα ηρεμούσε την κατάσταση, όπως επίσης να έχουν τη δυνατότητα μετεγγραφών για να έρθουν στην Αθήνα. Αυτό το κάναμε, ακριβώς, για να αντιμετωπίσουμε αυτού του τύπου τα προβλήματα. Τώρα, αυτό ήταν για φέτος. Του χρόνου…
Μόνο για μια κατηγορία παιδιών, αυτών που είχαν νεκρούς ή «κόκκινα» σπίτια.
Αυτό που σας είπα για τα παιδιά που έχουν υποστεί εγκαύματα, πολλά είναι σε «πράσινα» σπίτια κ.λπ.. Πάντως, να ξέρετε ότι δεν θα υπάρχει υποκατηγορία που θα μείνει έξω για τυπικούς λόγους. Είναι προφανές ότι και το συνολικό σύστημα αντέχει την απορρόφησή τους. Του χρόνου πρέπει οπωσδήποτε να ενταχθούν στη νομοθεσία για τις περιοχές που έχουν υποστεί φυσικές καταστροφές. Προφανώς εκεί θα πρέπει να συνεκτιμήσουμε το γενικό, που είναι πληγείσες περιοχές και τα ειδικότερα θέματα, όπως, παραδείγματος χάριν, πολλά παιδιά που έχουν υποστεί εγκαύματα ενδεχομένως να μην μπορούν να προχωρήσουν στις τάξεις τους κ.λπ.. Άρα, μελετώντας και με τους εκπαιδευτικούς την κατάσταση, νομίζω ότι προς το τέλος του χρόνου θα έχουμε μια πιστότερη εικόνα των προβλημάτων, για τα οποία θα προχωρήσουμε στις αναγκαίες ρυθμίσεις.
Σας ευχαριστούμε. Προχωρούμε στη δεύτερη με αριθμό 55/20-9-2018 επίκαιρη ερώτηση του Ε΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Δωδεκανήσου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ κ. Δημητρίου Κρεμαστινού προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, με θέμα: «Ελλείψεις εκπαιδευτικών στα Δωδεκάνησα με την έναρξη της σχολικής χρονιάς». Κύριε Κρεμαστινέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, γνωρίζετε ότι η Δωδεκάνησος είναι η πιο απομακρυσμένη περιοχή της χώρας και παράλληλα τα δώδεκα νησιά δεν είναι πραγματικά δώδεκα αλλά είναι δεκατέσσερα έως δεκαπέντε. Βεβαίως, αυτό το θέτω ως εισαγωγή, για να πω ότι κάθε χρόνο, όπως σε όλη την Ελλάδα, υπάρχουν κενά στην αρχή της περιόδου, τα οποία καλύπτονται, εγώ θα έλεγα, επαρκώς. Όμως, τα κενά υπάρχουν και ειδικά σ' αυτές τις απομακρυσμένες περιοχές τα κενά γίνονται πιο έντονα. Ο τοπικός Τύπος ασχολείται συνέχεια. Σήμερα λέει ότι υπάρχουν ακόμα, παρ' ότι η ερώτηση έχει γραφτεί πριν από δεκαπέντε ημέρες. Πολλά απ' αυτά που γράφω στην ερώτηση έχουν καλυφθεί, αλλά και σήμερα ακόμα λέει ο τοπικός Τύπος ότι υπάρχουν περίπου σαράντα κενά στη Δωδεκάνησο. Το ερώτημα είναι το εξής: Υπάρχει περίπτωση να υπάρχουν οργανικές θέσεις και όχι αναπληρωτών σ' αυτά τα νησιά, για να υπάρχει κατά κάποιον τρόπο επαρκής αντιμετώπιση του θέματος; Αυτό είναι ένα βασικό ερώτημα. Δεύτερον, από τα αποτελέσματα των πανελληνίων εξετάσεων βλέπουμε ότι υστερούν σε σχέση με το κέντρο τα παιδιά που προέρχονται απ' αυτά τα σχολεία. Αυτό είναι, λοιπόν, το ερώτημα. Διότι οι άνθρωποι που έχουν τα παιδιά τους σε αυτά τα νησιά πρέπει κατά κάποιον τρόπο να τα στείλουν αλλού, για να έχουν τις ίδιες πιθανότητες να διεκδικήσουν μία θέση στα ΑΕΙ, στα ανώτατα ιδρύματα. Εκεί βρίσκεται η ουσία του ερωτήματος. Προχωρώ και ένα βήμα παραπέρα και ρωτώ εάν σκέπτεστε - διότι εγώ το βάζω σαν ερώτημα - το θέμα που λέγεται «τηλεκπαίδευση» και τι προοπτικές υπάρχουν να αναπτυχθεί στο προσεχές μέλλον. Αυτή είναι η ερώτηση.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Κρεμαστινέ, θίξατε τρία θέματα. Ο Πρόεδρος θα μου δώσει τη δυνατότητα να απαντήσω και στα τρία θέματα που θίξατε. Πρώτον, αναγνωρίσατε και εσείς ότι σήμερα η κατάσταση είναι πολύ πιο βελτιωμένη από τότε που καταθέσατε την ερώτησή σας. Έχει, όμως, σημασία να πούμε ότι για πρώτη χρονιά φέτος - και νομίζω ότι αυτό το δέχεται και ο πιο κακοπροαίρετος στην πατρίδα μας - άνοιξαν με τέτοια επιτυχία τα σχολεία. Είχαμε προσλάβει είκοσι χιλιάδες αναπληρωτές καθηγητές, πήγαν στην ώρα τους κ.λπ.. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν προβλήματα, όπως κι εσείς είπατε. Δεύτερον, η λύση του προβλήματος είναι οι μόνιμοι διορισμοί. Όπως θα διαβάσατε προχθές, μετά από απόφαση της Κυβέρνησης, ανακοινώσαμε δεκαπέντε χιλιάδες διορισμούς σε βάθος τριετίας - τεσσερισήμισι χιλιάδες φέτος, πέντε χιλιάδες διακόσιες πενήντα του χρόνου και άλλες πέντε χιλιάδες διακόσιες πενήντα τον επόμενο. Άρα αρχίζουμε να λύνουμε και αυτό το πρόβλημα. Με δεδομένο ότι κάθε σύστημα χρειάζεται έναν αριθμό αναπληρωτών - καταλαβαίνετε για ποιους λόγους, για έκτακτες ανάγκες κ.λπ. - μαζί με τις δεκαπέντε χιλιάδες, θεωρούμε ότι θα είμαστε σε αρκετά καλύτερη έως δραματικά καλύτερη κατάσταση στο τέλος της τριετίας. Τώρα, πώς δημιουργούνται τα κενά; Έχει σημασία για τον κόσμο που μας ακούει. Έρχονται αιτήματα από τους διευθυντές των σχολείων μέσω των διευθυντών εκπαίδευσης, που ο καθένας έχει υπό την εποπτεία του έναν μεγάλο αριθμό σχολείων. Αυτά στέλνονται στους περιφερειακούς διευθυντές εκπαίδευσης και μετά έρχονται στο Υπουργείο. Εάν δεν υπάρχει μία σχολαστική ενασχόληση της κάθε βαθμίδας με τα κενά, έρχονται στο Υπουργείο κενά τα οποία είναι πολύ περισσότερα από τις πιστώσεις που έχουμε. Ευτυχώς, πάλι για πρώτη φορά φέτος, τα κενά που μας ήρθαν ήταν πολύ πιο κοντά στα κενά που είμαστε σε θέση εμείς ανεξαρτήτως να διαπιστώσουμε στα σχολεία. Γι' αυτό είχαμε αυτή την επιτυχία που είχαμε. Άρα υπάρχει και ένα πρόβλημα στο πώς γίνεται το φιλτράρισμα από τα κάτω μέχρι να έρθει στο Υπουργείο. Εν πάση περιπτώσει, για το συγκεκριμένο, για να μη νομίζετε ότι δεν θέλω να απαντήσω, στο Γυμνάσιο - Λύκειο στον Έμπονα δεν υπάρχει θέμα και στο Καστελόριζο όλα τα βασικά κενά έχουν καλυφθεί. Δεν έχουν καλυφθεί ένα της Φυσικής Αγωγής και ένα της Γαλλικής Γλώσσας. Έχετε θίξει δύο ακόμη θέματα. Το πρόβλημα που λέτε ότι τα παιδιά από τα Δωδεκάνησα και όχι μόνο δεν έχουν καλές επιδόσεις στις πανελλαδικές …
Συγκριτικά.
Ναι, συγκριτικά. Αυτό έχει σχέση με την άλλη μεγάλη μεταρρύθμιση που θέλουμε να υλοποιήσουμε. Και αυτή είναι να ξαναγίνουμε μία χώρα με Γ΄ λυκείου. Είμαστε μία χώρα χωρίς Γ΄ λυκείου. Διότι έτσι όπως είναι χρόνια τώρα το σχολείο, έχει ακυρωθεί η εκπαιδευτική διαδικασία στη Γ΄ λυκείου. Εκείνο, λοιπόν, που λέμε είναι ότι μόνο αν τα παιδιά ξαναμπούν στο σχολείο και αποκτήσει αξιοπιστία η Γ΄ λυκείου θα μπορέσουμε να λύσουμε εν μέρει το πρόβλημα. Δεν πρόκειται να λυθεί προφανώς με το πάτημα ενός κουμπιού. Λέμε, λοιπόν, ότι η πρόταση που κάνουμε με τα λιγότερα μαθήματα και τις περισσότερες ώρες για κάθε μάθημα θα ενισχύσει πάρα πολύ κι εκείνες τις περιοχές που δεν έχουν τη δυνατότητα της στήριξης μέσω άλλων θεσμών. Βεβαίως, το καίριο ζήτημα που θίξατε είναι το θέμα της τηλεκπαίδευσης. Μελετάμε αυτό το ζήτημα. Γνωρίζετε ότι σε ορισμένα μέρη ισχύει. Θέλουμε να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί και πάρα πολύ σαφείς, γιατί ακόμη και το καλύτερο πρόγραμμα τηλεκπαίδευσης, όπως ξέρετε, δεν αντικαθιστά, ειδικά στα σχολεία, τον εκπαιδευτικό. Άρα το πρόγραμμα πρέπει να συμπληρώνει την παρουσία και τη λειτουργία του εκπαιδευτικού. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Κρεμαστινέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, χαίρομαι με αυτά που λέτε. Θα σας παρακαλέσω οι μόνιμες θέσεις να αρχίσουν από τα πιο απομακρυσμένα μέρη. Για παράδειγμα, τα Δωδεκάνησα να προηγηθούν σε αυτό το θέμα, σε αυτό που θίξατε προηγουμένως. Το δεύτερο που πρέπει να πω - και δυστυχώς, δεν είναι ο κ. Ξανθός εδώ, επιμένω σε αυτό - είναι ότι η τηλεκπαίδευση είναι μέσα στο πλαίσιο και του Υπουργείου Παιδείας και του Υπουργείου Υγείας. Διότι η σύγχρονη τηλεϊατρική δεν στηρίζεται στην παλιά τηλεϊατρική που την βρίσκεις με ένα κινητό τηλέφωνο. Στηρίζεται στο ότι υπάρχει το background σε ένα μεγάλο πανεπιστημιακό νοσοκομείο, όπου ο νέος γιατρός εκπαιδεύεται στην ουσία όταν έρχεται σε καθημερινή επαφή με τον καθηγητή του και του λύνει τα προβλήματα. Εκεί, βρίσκεται. Κατά συνέπεια η πρόταση η δική μου προς εσάς είναι αν είναι δυνατόν τα μαθήματα ενός πολύ καλού προτύπου λυκείου ή γυμνασίου με το διαδίκτυο να μπορούν να τα βλέπουν και οι μαθητές τον απομακρυσμένων περιοχών, αλλά και οι νεαροί καθηγητές, οι οποίοι όταν βλέπουν μια πρότυπη διδασκαλία οπωσδήποτε ωφελούνται. Νομίζω, λοιπόν, ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό να επιλυθούν πολλά προβλήματα στην τηλεκπαίδευση, την τηλεϊατρική και την τηλεπαιδεία στο δικό σας αντικείμενο από αυτά τα οποία σήμερα βλέπουμε σε εκκρεμότητα.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Κρεμαστινέ, λόγω της τεράστιας εμπειρίας σας στο πανεπιστήμιο, έχετε καταλάβει ότι τα τελευταία τρία χρόνια προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε απίστευτες παθογένειες που έχει το εκπαιδευτικό σύστημα, τις οποίες εμείς βρήκαμε και προσπαθούμε να κάνουμε το παν για να μπορέσουμε να πάμε σε μια κανονικότητα. Νομίζουμε ότι οι δεκαπέντε χιλιάδες διορισμοί - και συμφωνώ μαζί σας ότι πρέπει να φροντίσουμε τα απομακρυσμένα μέρη της πατρίδας μας σε αυτή την πρώτη φάση - είναι το τέλος ενός πρώτου κύκλου αντιμετώπισης των προβλημάτων των τόσων ετών. Παράλληλα, όμως, πρέπει να δούμε και θέματα που θίξατε. Και τα θέματα που θίξατε είναι καίριας σημασίας, ιδιαίτερα σε έναν σύγχρονο κόσμο και δεν πρέπει αυτά να τα δούμε με την προχειρότητα, ώστε να τα βρούμε μπροστά μας ως πρόβλημα μετά από κάποια χρόνια. Νομίζω ότι ήταν πολύ παραστατικό αυτό που είπατε, ότι δεν είναι θέμα διαδικτύου, αλλά είναι ένα θέμα πολύ πιο σύνθετο. Γι' αυτό ό,τι βήμα κάνουμε τώρα, λέμε να είναι τέτοιο, ώστε αυτό που τώρα φαντάζει πολύ καλό μη γίνει πρόβλημα σε κάποια χρόνια. Πάντως, κινούμαστε στην κατεύθυνση που λέτε και υπάρχει ειδική ομάδα εργασίας που το μελετάει. Ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστούμε. Συνεχίζουμε τη συζήτηση με την έβδομη με αριθμό 51/18-9-2018 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Ιωάννη Δελή προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, με θέμα: «Να μην κλείσει κανένα τμήμα, τομέας ή ειδικότητα ΕΠΑΛ». Κύριε Δελή, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, ο τίτλος της ερώτησης που μόλις διάβασε ο Πρόεδρος αποτελεί και το αίτημα, βεβαίως, αυτής της ερώτησης, να μην κλείσει δηλαδή κανένα τμήμα, ούτε τομέας, ούτε ειδικότητα στα επαγγελματικά λύκεια. Διότι και φέτος, η Κυβέρνησή σας για τρίτη συνεχόμενη χρονιά έχει πάρει φόρα και στο πλαίσιο των περικοπών και του λεγόμενου «εξορθολογισμού» των δαπανών της εκπαίδευσης καταργεί εκατοντάδες τμήματα στα ΕΠΑΛ με το κόλπο, τη μέθοδο των λεγόμενων ολιγομελών τμημάτων. Παρ' όλο που διαφημίζει και διαλαλεί η Κυβέρνησή σας ότι τάχα αναβαθμίζει τα ΕΠΑΛ, χιλιάδες είναι τα παιδιά που διάλεξαν τομείς και ειδικότητες στα σχολεία τους και είδαν αυτά τα τμήματα, τα οποία διάλεξαν, να χαρακτηρίζονται ολιγομελή, να «κοκκινίζουν» από τον Ιούνιο ακόμα στο ηλεκτρονικό σύστημα του Υπουργείου και να κλείνουν, αφήνοντάς τα κυριολεκτικά ξεκρέμαστα και επιπλέον εκτεθειμένα στον εκβιασμό του Υπουργείου Παιδείας. Και τι λέει το Υπουργείο Παιδείας; Τι λέτε σε αυτά τα παιδιά; «Ή αλλάξτε ειδικότητα ή αλλάξτε σχολείο. Αν δεν θέλετε να αλλάξετε ειδικότητα, τότε πρέπει να αλλάξετε σχολείο. Μη σπουδάζετε, δηλαδή, αυτό που διαλέξατε, αυτό που επιλέξατε, αυτό που σας αρέσει, αλλά αυτό που επιλέγει το Υπουργείο. Αλλιώς, μπορείτε να πάτε σε άλλο σχολείο, σε άλλη πόλη, ακόμα και σε άλλο νησί». Έτσι, είναι πάρα πολλά τα παιδιά που καλούνται αυτή τη στιγμή, σήμερα που μιλάμε, να μετακινούνται από το Μενίδι στον Πειραιά - παρακαλώ! - προκειμένου να συνεχίσουν την ειδικότητα που διάλεξαν, γιατί η ειδικότητα που διάλεξαν έχει καταργηθεί στο ΕΠΑΛ του Μενιδίου. Αλλιώς, αν θέλουν να πάνε σχολείο στην περιοχή τους, στο Μενίδι, τότε πρέπει να διαλέξουν μια άλλη ειδικότητα στη Γ΄ λυκείου, να ανατρέψουν δηλαδή έναν προγραμματισμό που έκαναν από την Α΄ λυκείου. Στην κεντρική Μακεδονία αυτά τα παιδιά - πάνω από τριακόσια παιδιά - από δεκάδες τμήματα που καταργούνται περνούν τον ίδιο γολγοθά. Ένα μάλιστα από αυτά τα παιδιά - και έχει σημασία να το πούμε αυτό - που ήταν στο ΕΠΑΛ Κουφαλίων τυχαίνει να είναι από μια οικογένεια στην οποία ο πατέρας έχει πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας. Στην Πελοπόννησο έχουμε τα ίδια προβλήματα με το ΕΠΑΛ της Τρίπολης και μαθητές των οποίων η ειδικότητα έχει καταργηθεί υποχρεώνονται, αν θέλουν να συνεχίσουν σε αυτή την ειδικότητα, να πάνε στην Κόρινθο - παρακαλώ! - να κάνουν δηλαδή ογδόντα χιλιόμετρα, για να τη συνεχίσουν. Τα ίδια και στο Άστρος και στην Αγιά της Λάρισας και στην Πάρο, λίγο - πολύ σε όλη τη χώρα. Ταυτόχρονα - και θέλω να το επισημάνουμε αυτό - η ίδια προσπάθεια γίνεται και για τα ολιγομελή τμήματα των ΓΕΛ, δηλαδή των τμημάτων προσανατολισμού, των τμημάτων κατεύθυνσης, όπου και εκεί επιχειρείται να κλείσουν τέτοια ολιγομελή τμήματα. Και ολιγομελή τμήματα θεωρεί το Υπουργείο Παιδείας αυτά τα οποία, βέβαια…
Τα υπόλοιπα μπορείτε να τα πείτε στη δευτερολογία σας, κύριε συνάδελφε.
Και υποχρεώνονται μαθητές, για παράδειγμα από το Γενικό Λύκειο Φιλύρου, να πάνε στη Θεσσαλονίκη, να πάνε αρκετά χιλιόμετρα μακριά και μάλιστα με εμπόδια, χωρίς την κατάλληλη συγκοινωνία, στο Ασβεστοχώρι. Θα μπορούσα να πω πάρα πολλά τέτοια παραδείγματα. Είναι γνωστά. Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο ζήτημα, γιατί αφορά τους πρόσφυγες μαθητές. Βεβαίως και πρέπει οι πρόσφυγες μαθητές να φοιτήσουν στα ΕΠΑΛ και να διαλέξουν ένα επάγγελμα. Όμως, αυτό θα πρέπει να συνοδεύεται και από μια υποστηρικτική πολιτική από το Υπουργείο Παιδείας. Πρέπει να υπάρχουν τα κατάλληλα τμήματα ένταξης, έτσι ώστε αυτοί οι μαθητές να ανταποκριθούν στοιχειωδώς στις απαιτήσεις αυτών των τμημάτων. Διαφορετικά - και το ξέρετε καλά και εσείς - εγκαταλείπουν το σχολείο, όπως εγκατέλειψαν πέρυσι είκοσι μαθητές από το ΕΠΑΛ του Πειραιά. Ευχαριστώ. Θέλουμε, λοιπόν, να μας πείτε…
Σας παρακαλώ, κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε. Δεν έχετε άλλο χρόνο.
Θέλουμε να μας πείτε τι θα κάνετε, για να μην κλείσουν τα ολιγομελή τμήματα. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Σήμερα έχουμε πολλή νομοθετική δουλειά. Παρακαλώ να μη μακρηγορείτε. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Δελή, πριν ετοιμαστώ για να απαντήσω στην ερώτησή σας, έχω διαβάσει σχεδόν όλες τις ερωτήσεις που μου έχετε κάνει όσο είμαι Υπουργός και σε κάθε ερώτησή σας καταλήγετε στο ότι λύση σε αυτά τα προβλήματα είναι οι μόνιμοι διορισμοί. Χαίρομαι σήμερα που ούτε στον προφορικό σας λόγο αναφερθήκατε στους μόνιμους διορισμούς, προφανώς αποδεχόμενος τον προγραμματισμό της Κυβέρνησης να προχωρήσει σε δεκαπέντε χιλιάδες νέους διορισμούς. Για να καταλάβουν και οι ακροατές που ενδεχομένως να είναι συντονισμένοι στο κανάλι της Βουλής τι ακριβώς ρωτάτε, αυτό που εσείς ρωτάτε είναι τι γίνεται με τα παιδιά που έχουν επιλέξει μία επιστημονική περιοχή στη Β΄ λυκείου στα ΕΠΑΛ και στη Γ΄ λυκείου ειδικεύονται σε κάτι μέσα σε αυτή την περιοχή. Να ξέρετε ότι φέτος κατά παρέκκλιση της νομοθεσίας έχουμε προχωρήσει στη λειτουργία χιλίων τετρακοσίων ολιγομελών τμημάτων, τα οποία για κάποιον λόγο φαίνεται ότι δεν τα γνωρίζετε, με αποκορύφωμα προχθές να έχω εγκρίνει άλλα πενήντα. Αυτό που πρέπει να καταλάβετε κι εσείς είναι ότι το να υπάρχει στην τάξη ένα ή δύο παιδιά δεν συνιστά παιδαγωγικά καλή μόρφωση. Βεβαίως, αν τα παιδιά είναι μακριά, να μην ταλαιπωρούνται ή αν τα παιδιά έχουν άλλου είδους προβλήματα. Αλλά δεν μπορεί η εκπαίδευση να έχει ως στόχο να μπορεί να εκπαιδεύει σε κάθε τάξη ένα παιδί ή δύο παιδιά. Δεν είναι καλή εκπαίδευση, δεν είναι καλή κοινωνικοποίηση και δεν βοηθάει ούτε τα παιδιά ούτε τους εκπαιδευτικούς. Τώρα, υπάρχουν παραλείψεις και λάθη; Βεβαίως, υπάρχουν. Υπάρχουν διότι είναι ένα σύστημα το οποίο εμείς όντως το αναβαθμίσαμε, αυτό είναι δεδομένο και δεν το αμφισβητεί κανείς, αλλά έχουμε ένα πρόβλημα πολλές φορές από τον Ιούνιο να μας πουν οι επιμέρους υπεύθυνοι ποιες είναι οι εγγραφές για να μπορέσουμε να προγραμματίσουμε, γιατί ξέρετε ότι οι πιστώσεις που έχουμε δεν είναι άπειρες. Άρα η ορθολογικοποίηση - όσο κι δεν σας αρέσει ο όρος ή τον σνομπάρετε ή έχετε διαφωνία με τον όρο - πρέπει να υπάρχει σε αυτό και για λόγους δαπανών αλλά και για λόγους παιδαγωγικούς. Εν πάση περιπτώσει, εμείς έχουμε προχωρήσει στην επαναλειτουργία, αφού βλέπουμε την κάθε περίπτωση ξεχωριστά, χιλίων τετρακοσίων ολιγομελών τμημάτων. Και, βεβαίως, είμαι σίγουρος ότι θα προχωρήσουμε και σε άλλες, αφού όμως εξετάσουμε πάρα πολύ αυστηρά αυτά τα προβλήματα που λένε πως έχουν. Άλλες φορές δικαιολογημένα και άλλες φορές, θα μου επιτρέψετε, απολύτως αδικαιολόγητα. Ευχαριστώ.
Κύριε Δελή, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ. Κύριε Υπουργέ, ξεκινήσατε με τους διορισμούς κι εμείς θέλουμε να σας ρωτήσουμε: Γιατί θα πρέπει να πάρουμε στα σοβαρά τη δική σας εξαγγελία για δεκαπέντε χιλιάδες διορισμούς, όταν ο προκάτοχός σας, ο κ. Φίλης, έκανε αντίστοιχη εξαγγελία είκοσι χιλιάδων διορισμών σε βάθος τριετίας, όπως κι εσείς ή όπως η παλαιότερη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - Νέας Δημοκρατίας έκανε αντίστοιχη εξαγγελία για δέκα χιλιάδες διορισμούς; Εσείς το πήγατε στη μέση, πιάσατε τον μέσο όρο. Υπάρχει κάποια εγγύηση ότι θα γίνουν αυτοί οι διορισμοί; Και, τέλος πάντων, υπάρχει κάποιο κονδύλι στον προϋπολογισμό; Και, τέλος πάντων, αυτοί οι διορισμοί θα καλύψουν τις ανάγκες της εκπαίδευσης, όταν τα τελευταία μονάχα χρόνια έχουν φύγει από το σύνολο της εκπαίδευσης πάνω από τριάντα πέντε χιλιάδες εκπαιδευτικοί; Κι εσείς μας λέτε τώρα ότι θα διορίσετε δεκαπέντε χιλιάδες σε βάθος τριετίας; Κατ' αρχάς κι αυτή τη στιγμή που μιλάμε υπάρχουν κενά. Σύμφωνα με τις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες είναι πάνω από δέκα χιλιάδες σε όλη την εκπαίδευση. Και θα σας δώσω κι ένα συγκεκριμένο παράδειγμα, κύριε Υπουργέ, και μάλιστα από ΕΠΑΛ. Στο ΕΠΑΛ Κουφαλίων σήμερα στην Γ΄ λυκείου δεν υπάρχει μαθηματικός και τα παιδιά αυτά καλούνται να δώσουν φέτος πανελλαδικές εξετάσεις χωρίς μαθηματικό. Εξακολουθείτε, λοιπόν, να μιλάτε για την κανονικότητα και να υποστηρίζετε ότι φέτος όλα γίνανε καλά, επειδή προσλάβατε περισσότερους αναπληρωτές; Θα ήθελα να πω λιγάκι για τα ολιγομελή τμήματα που εγκρίθηκαν. Είπατε ότι εγκρίθηκαν χίλια τετρακόσια ολιγομελή τμήματα. Θα θέλαμε, όμως, να μας πείτε, κύριε Υπουργέ, πόσα είναι αυτά που δεν εγκρίθηκαν, γιατί αυτά αφορά η ερώτησή μας κι αυτά είναι αρκετά και σε όλη την Ελλάδα και είναι πάρα πολλοί αυτοί οι μαθητές.
Μπορείτε να μου τα πείτε εσείς, μιας και τα έχετε μελετήσει;
Σας δίνω μερικά παραδείγματα. Τα στοιχεία τα έχετε εσείς, κύριε Υπουργέ. Το Υπουργείο κάθε μέρα τα έχει μπροστά του. Τα τμήματα που «κοκκίνισε» το Υπουργείο σας από τον Ιούνιο έχουν κλείσει, τα λεγόμενα «ολιγομελή». Εν πάση περιπτώσει, γιατί να θεωρείται ένα τμήμα ολιγομελές, όταν αφορά ένα εργαστηριακό μάθημα; Τι θα έπρεπε, δηλαδή, να είναι πολυμελή αυτά τα τμήματα και να ασχολούνται με εργαστήρια και με ένα σωρό πειράματα που ενδεχομένως κάποια από αυτά μπορεί να είναι και επικίνδυνα; Δεν καταλαβαίνω με τι λογική. Έρχομαι, όμως, και ζητάω από εσάς να μας πείτε τον αριθμό των τμημάτων που κλείσανε, γιατί είναι πάρα πολλά και το ξέρετε σε όλη την Ελλάδα. Και οι μαθητές, όπως σας είπα, αυτών των τμημάτων ανατρέπουν τον προγραμματισμό τους. Έχουν πάει στην Α΄ λυκείου στο ΕΠΑΛ, έχουν πάρει μια γενική κατεύθυνση εκεί. Αρχίζουν να μπαίνουν στο νόημα του τομέα που διαλέγουν για τη Β΄ λυκείου. Στη Β΄ λυκείου πάνε στον τομέα. Και έρχεστε τώρα εσείς, στη Γ΄ λυκείου, καταργείτε τις ειδικότητες και τους ανατρέπετε όλον τον προγραμματισμό. Τους λέτε ή να αλλάξουν ειδικότητα ή να πάνε σε άλλη πόλη. Αυτό αφορά και τους εκπαιδευτικούς, γιατί και αρκετοί εκπαιδευτικοί θα χάσουν τις θέσεις εργασίας τους, εννοώ τις οργανικές. Έτσι επιχειρείτε να εμπεδώσετε και να γενικεύσετε ένα κλίμα κινητικότητας και των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Αυτό που θέλουμε να σας πούμε είναι πως η απάντηση που δώσατε φυσικά και δεν ικανοποιεί, αν και ήταν λίγο έως πολύ αναμενόμενη. Να πω εδώ - και να το ακούσουν και οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές - κάτι που έχει σημασία, γιατί η μέθοδος που επιλέγετε μέσα από τα ολιγομελή τμήματα είναι τελικά να κλείσετε σχολεία, κύριε Υπουργέ, γιατί εκεί οδηγούνται αυτά τα σχολεία, ιδιαίτερα τα μικρά, σε έναν αργό, σταδιακό θάνατο, ώστε να συγκεντρωθούν αυτοί οι μαθητές, της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης, σε σχολεία μαμούθ, σύμφωνα με τις ειδικότητες που θέλει το Υπουργείο, κατ' επιταγήν, βεβαίως, του ελληνικού κεφαλαίου και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, γιατί αυτοί τελικά είναι που καθορίζουν και την κατεύθυνση της τεχνικής εκπαίδευσης, όπως έγινε και στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
Προς στιγμή ανησύχησα ότι δεν θα αναφερόσασταν στο μεγάλο κεφάλαιο. Είδα όμως ότι αναφερθήκατε, οπότε είναι απολύτως συνεπής η τοποθέτησή σας ως προς τα εκπαιδευτικά θέματα. Θέλω να καταλάβετε ότι η εκπαίδευση πρέπει να συνυπολογίζει πάρα πολλά πράγματα για να είναι αποτελεσματική. Αν τυχόν έχουμε σε μία γειτονιά ένα τμήμα στο οποίο είναι γραμμένα τρία παιδιά, τα οποία μπορούν να πάρουν το λεωφορείο και να πάνε δύο στάσεις παραπάνω σε μία τάξη που είναι περισσότερα, εσείς λέτε να μην πάει; Εγώ συμφωνώ μαζί σας, αν αυτό συμβαίνει σε απομακρυσμένες περιοχές. Όμως αυτά τα έχουμε λύσει ή βρίσκονται στη διαδικασία ολοκλήρωσης. Εδώ παίζεται - όχι εσείς προσωπικά - και ένα άλλο παιχνίδι και στις μεγάλες πόλεις. Ξέρετε ότι έχουμε πολλά ΕΠΑΛ με ίδιες ειδικότητες το ένα δίπλα στο άλλο. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν τυχόν η Κυβέρνηση θέλει να κλείσει σχολεία. Το ερώτημα είναι αν συμφωνούμε όλοι στο πώς πρέπει να λειτουργήσει η εκπαίδευση. Έρχομαι σε αυτό που είπατε για τους διορισμούς. Πραγματικά με αφήνετε άφωνο. Κάνετε τεράστιο λάθος. Ο κ. Φίλης ποτέ δεν είπε αυτό. Ο κ. Φίλης μίλησε για τις ανάγκες της εκπαίδευσης και ορθά και τα νούμερά του ήταν ορθά τότε. Ο Πρωθυπουργός το είπε και στην Έκθεση της Θεσσαλονίκης. Για πρώτη φορά η Κυβέρνηση κάνει τεσσερισήμισι χιλιάδες διορισμούς και μετά στην τριετία σε δέκα χιλιάδες πεντακόσιους διορισμούς. Αυτό μπορούμε να κάνουμε τώρα που βγήκαμε από την επιτροπεία. Όπως βλέπετε, είναι πρώτη προτεραιότητα της Κυβέρνησης να προχωρήσει στην ομαλοποίηση. Ας μην τα υποτιμάμε αυτά τα ζητήματα. Υπάρχει ένα θέμα με τα νούμερα που αναφέρατε. Είπατε ότι οι ομοσπονδίες μιλούν για κενά. Νομίζω ότι δεν είστε πολύ διαβασμένος. Πέρυσι όταν υπήρχαν δεκαπέντε χιλιάδες προσλήψεις, οι ομοσπονδίες είπαν ότι υπάρχουν έξι χιλιάδες κενά. Αν δεχθούμε τις έξι χιλιάδες, μαζί με τις δεκαπέντε χιλιάδες, είναι είκοσι μία χιλιάδες. Φέτος, με υπογεννητικότητα, λιγότερο κόσμο, μεγαλύτερη ορθολογικοποίηση κ.λπ., εμείς προσλάβαμε είκοσι χιλιάδες και οι ομοσπονδίες λένε ότι υπάρχουν τέσσερις χιλιάδες κενά. Πέρυσι, δηλαδή, κατά τις ομοσπονδίες οι ανάγκες ήταν για είκοσι μία χιλιάδες προσλήψεις και φέτος είναι είκοσι συν τέσσερις χιλιάδες τα κενά, δηλαδή είκοσι τέσσερις χιλιάδες. Είναι, δηλαδή, αυξημένες οι ανάγκες φέτος σε σχέση με πέρυσι; Θέλει, λοιπόν, μεγάλη προσοχή από όλους μας, όταν επικαλούμαστε νούμερα και όταν τα δημοσιοποιούμε. Ευχαριστώ πολύ.
Στο σημείο αυτό ολοκληρώθηκε η συζήτηση των επικαίρων ερωτήσεων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών: «Ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της Οδηγίας 2015/637/ΕΕ του Συμβουλίου της 20ης Απριλίου 2015 (ΕΕL 106/24.4.2015) και άλλες διατάξεις». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίαση στις 25 Σεπτεμβρίου 2018 να διεξαχθεί η συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία συνεδρίαση ενιαία επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Παρακαλώ πολύ, κύριε Τασούλα και κύριε Υπουργέ. Κάντε λίγο ησυχία. Φτάνει που μας καθυστερήσατε, κύριε Υπουργέ, με τις απαντήσεις όλοι σας, και οι ερωτώντες και οι απαντώντες. Εξέλθετε τώρα, για να κάνουμε τη δουλειά μας. Υποθέτω ότι έχω τη σύμφωνη γνώμη σας. Ακούστε, μάλιστα, τι πρόταση σας κάνω. Προτείνω στο υπό συζήτηση σχέδιο νόμου - διότι ακολουθεί μετά και ένα δεύτερο, μια κύρωση με το «Ωνάσειο» - δίνοντας μια μικρή άνεση χρόνου, τόσο οι εισηγητές όσο και οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι να τοποθετηθούν «en bloque» επί του σχεδίου νόμου και των τεσσάρων τροπολογιών. Θα ήθελα να παρακαλέσω τη Γραμματεία εδώ να πάρει τον Γραμματέα της Κυβέρνησης και να έρθουν οι τρεις Υπουργοί που πρέπει να υποστηρίξουν τις τροπολογίες τους, γιατί είναι άσχετες με το νομοσχέδιο. Μάλιστα, πρέπει τουλάχιστον να έχουν ακούσει τους ομιλητές, διότι αν δεν έχουν ακούσει ομιλητές και μου έρθουν την ώρα της ψηφοφορίας, τι να το κάνω εγώ αυτό; Το ωράριο το κοινοβουλευτικό θα ακολουθήσουν και όχι το δικό τους. Απευθυνθείτε στον Γραμματέα της Κυβέρνησης και ξέρει εκείνος τι θα κάνει. Φαντάζομαι, λοιπόν, ότι συμφωνούμε να το πάμε «en bloque» με μια μικρή ανοχή χρόνου. Επειδή βρισκόμαστε στην Αίθουσα της Γερουσίας και δεν υπάρχει ηλεκτρονική εγγραφή, όποιος θέλει να μιλήσει θα εγγραφεί με ανάταση χειρός, μέχρι που θα κατέλθει από το Βήμα ο κ. Κωνσταντίνος Τασούλας. Ορίστε, κύριε Κυρίτση, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα καλούμαστε να συζητήσουμε και να ψηφίσουμε το σχέδιο νόμου που αφορά την ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της ευρωπαϊκής οδηγίας για την προξενική προστασία των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πριν προχωρήσω, θα ήθελα να σημειώσω ότι κατά τη συζήτηση του σχεδίου νόμου στην Επιτροπή Άμυνας και Εξωτερικών διαπιστώθηκε συμφωνία των κομμάτων σε ό,τι αφορά το κύριο σώμα του νομοσχεδίου, δηλαδή την οδηγία και την ενσωμάτωσή της στην ελληνική νομοθεσία. Θέλω, επίσης, να σημειώσω ότι αυτή η οδηγία έχει ήδη ενσωματωθεί στα εθνικά δίκαια σχεδόν όλων των κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όσον αφορά την ουσία του προτεινόμενου νόμου, η ψήφισή του θα έχει έναν πολύ πρακτικό αντίκτυπο στους Έλληνες πολίτες, όταν βρίσκονται στο εξωτερικό σε χώρα που δεν υπάρχει ελληνική πρεσβεία, προξενείο ή επίτιμος πρόξενος. Στο εξής, μετά την ψήφιση του νόμου, αν παραστεί ανάγκη, θα μπορεί να ζητηθεί προστασία από πρεσβεία ή προξενείο οποιουδήποτε κράτους - μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπάρχει σε αυτή τη χώρα και βεβαίως θα ισχύει και το αντίστροφο, δηλαδή οποιοσδήποτε μη αντιπροσωπευόμενος πολίτης κράτους - μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα μπορεί να ζητήσει προστασία από τις ελληνικές προξενικές αρχές στις χώρες που βρίσκονται εγκατεστημένες. Ο σκοπός είναι η διασφάλιση του δικαιώματος των μη αντιπροσωπευόμενων πολιτών να προστατεύονται αμερόληπτα από την πρεσβεία ή το προξενείο άλλου κράτους - μέλους. Στο σχέδιο νόμου καθορίζεται πώς μέσα από μέτρα συνεργασίας και συντονισμού τα κράτη - μέλη θα μπορούν να προβαίνουν σε πρακτικές ρυθμίσεις για τον καταμερισμό των αρμοδιοτήτων σχετικά με την παροχή προξενικής προστασίας σε πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Καθορίζονται, επίσης, οι όροι της αλληλοενημέρωσης των πρεσβειών και των προξενείων της Ένωσης σχετικά με τυχόν έκτακτες συνθήκες, έτσι ώστε να υπάρχει συντονισμένη ανταπόκριση για όλους τους πολίτες, ανεξαρτήτως της χώρας προέλευσης εντός της Ένωσης, καθώς και ενημέρωση και συνεργασία με τις αρμόδιες κεντρικές ευρωπαϊκές Αρχές. Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να σημειώσω ότι αυτή τη στιγμή η Ελλάδα εκπροσωπείται διπλωματικά σε ογδόντα πέντε χώρες σε όλον τον κόσμο. Αυτός ο αριθμός ήταν μεγαλύτερος, αλλά μειώθηκε το 2012-2013 προκειμένου να περισταλούν οι λειτουργικές ανάγκες του Υπουργείου Εξωτερικών στο πλαίσιο των μνημονίων. Έτσι, μέσα σε δύο χρόνια ως κράτος απωλέσαμε την εκπροσώπησή μας σε έξι χώρες, αλλά και επιπλέον ελληνικά προξενεία, σε δύο μεγάλου μεγέθους και πολύ σημαντικές χώρες για την ελληνική ομογένεια, όπως είναι οι ΗΠΑ και η Αυστραλία. Με την εφαρμογή αυτού του νόμου οι Έλληνες πολίτες, όταν βρεθούν σε κατάσταση ανάγκης, θα μπορούν να απευθυνθούν σε διπλωματικές αρχές άλλων χωρών της Ε.Ε., χωρίς αυτό να σημαίνει, βέβαια, ότι δεν πρέπει να αποκατασταθεί η αυτοτελής ελληνική διπλωματική παρουσία σε όλες τις χώρες και σε αυτές που προανέφερα. Από τα παραπάνω γίνεται σαφές ότι πρόκειται για μια αρκετά σημαντική ρύθμιση πρακτικού, κατά βάσιν, αλλά και συμβολικού χαρακτήρα, μιας και εντάσσεται στην ευρύτερη προσπάθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εισαγάγει μια ενιαία ευρωπαϊκή ταυτότητα, που θα συνεπάγεται αλληλεγγύη, προστασία και αλληλοπροστασία. Έως τώρα δεν ήταν αυτονόητο ότι η ιδιότητα του Ευρωπαίου πολίτη συνεπαγόταν και προστασία ανεξάρτητα από τη χώρα καταγωγής. Έτσι, η ενσωμάτωση αυτής της οδηγίας έρχεται και αποσαφηνίζει στο πιο σημαντικό πεδίο, αυτό της πρακτικής εφαρμογής, αυτήν ακριβώς την ολιστική ευρωπαϊκή αντιμετώπιση του πολίτη εκτός ορίων της Ε.Ε.. Μέσα από όλα αυτά προκύπτουν δύο χαρακτηριστικά τα οποία θα ήθελα να επισημάνω. Το ένα είναι η έννοια της προστασίας των πολιτών της Ε.Ε., συνεργατικά σε ενωσιακό επίπεδο. Δεύτερον, το πνεύμα της ρύθμισης, που είναι ένα σημαντικό βήμα προς την ενίσχυση της έννοιας της ευρωπαϊκής ταυτότητας, όχι μόνο θεσμικά, αλλά και πρακτικά. Προχωρώ σε μία συνοπτική παρουσίαση των κεφαλαίων και των άρθρων. Στο πρώτο κεφάλαιο παρουσιάζονται οι γενικές διατάξεις και το πεδίο εφαρμογής του σχεδίου νόμου. Είναι τα άρθρα 1 έως 7. Το δεύτερο κεφάλαιο αφορά τα μέτρα συντονισμού και συνεργασίας των κυβερνήσεων και διπλωματικών αποστολών. Το τρίτο κεφάλαιο αναφέρεται στις οικονομικές διαδικασίες που σχετίζονται με τη διεθνή προστασία. Το τέταρτο και τελευταίο κεφάλαιο είναι οι τελικές διατάξεις. Το άρθρο 1 περιγράφει το αντικείμενο του παρόντος νομοσχεδίου, που είναι, όπως αναφέρθηκε, η ενσωμάτωση στην ελληνική έννομη τάξη της οδηγίας 637/2015 του Συμβουλίου της Ε.Ε., που αφορά τον συντονισμό και τη συνεργασία, προκειμένου να απολαύουν στο έδαφος τρίτης χώρας, όπου δεν αντιπροσωπεύεται το κράτος - μέλος του οποίου έχουν την ιθαγένεια, της προστασίας των διπλωματικών και προξενικών αρχών. Το άρθρο 2 δίνει τον ακριβή ορισμό τού μη αντιπροσωπευόμενου πολίτη. Το άρθρο 4 ορίζει τις διαδικασίες προστασίας μελών οικογενείας μη αντιπροσωπευόμενου Έλληνα πολίτη σε τρίτη χώρα, όρος που συμπεριλαμβάνει και τυχόν μέλη που δεν είναι τα ίδια πολίτες της Ε.Ε.. Το άρθρο 5 περιγράφει την πρακτική ρύθμιση σχετικά με την προστασία των Ελλήνων πολιτών από την πρεσβεία ή το προξενείο οποιουδήποτε κράτους - μέλους διαθέτει τις ανωτέρω αρχές στο έδαφος τρίτης χώρας και την αντίστοιχη πρακτική ρύθμιση για τις διπλωματικές ή προξενικές αρχές της Ελλάδας που μπορούν να αντιπροσωπεύουν διπλωματικές ή προξενικές αρχές άλλου κράτους - μέλους της Ε.Ε.. Το άρθρο 7 αναφέρει ποιες είναι οι περιπτώσεις στις οποίες δύναται να παρασχεθεί η διπλωματική συνδρομή. Αυτές είναι περιπτώσεις σύλληψης, κράτησης, διάπραξης εγκλήματος ή αδικήματος με θύμα πολίτη της Ε.Ε., σοβαρό ατύχημα ή ασθένεια, θάνατος, βοήθεια και επαναπατρισμός σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, ανάγκη έκδοσης ταξιδιωτικών εγγράφων, όπως προβλέπεται στην απόφαση 96/409, των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών - μελών. Το άρθρο 9 περιγράφει το πλαίσιο συνεργασίας των ελληνικών διπλωματικών και προξενικών αρχών σε τοπικό επίπεδο για τη σύναψη πρακτικών ρυθμίσεων. Ορίζεται ότι, αν δεν υπάρχει αντίθετη συμφωνία, πρόεδρος των συνεδριάσεων τοπικής συνεργασίας ορίζεται ο αντιπρόσωπος ενός κράτους της Ε.Ε. σε συνεργασία με την αντιπροσωπεία της Ένωσης. Το άρθρο 10 περιγράφει τη συνεργασία σε τοπικό επίπεδο των ελληνικών προξενικών ή διπλωματικών αρχών που βρίσκονται σε τρίτη χώρα για τον συντονισμό σχεδίων έκτακτης ανάγκης μαζί με τις προξενικές αρχές των άλλων κρατών - μελών, καθώς και την τοπική αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη στήριξη από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης και τον μηχανισμό πολιτικής προστασίας της Ε.Ε.. Στο άρθρο 11 περιγράφονται οι γενικοί κανόνες των οικονομικών διαδικασιών σχετικά με την επιστροφή των εξόδων προξενικής προστασίας, που θα πρέπει να γίνει μέσα σε τρεις μήνες από την καταβολή τους, ενώ οι ελληνικές διπλωματικές αρχές μπορούν να ζητήσουν επιστροφή εξόδων αν παρέχουν προξενική συνδρομή. Γενικά ορίζεται ότι τα έξοδα που υποχρεούνται να επιστρέφουν όσοι μη αντιπροσωπευόμενοι πολίτες απολαύουν προξενικής προστασίας σε τρίτες χώρες, είναι μόνον αυτά που επιβαρύνουν τους πολίτες του κράτους - μέλους που παρέσχε τη συνδρομή με τις ίδιες συνθήκες. Η προθεσμία για τις περιπτώσεις υψηλών εξόδων - όπως λόγου χάρη σε περιπτώσεις σύλληψης ή κράτησης μη αντιπροσωπευόμενου πολίτη - είναι δώδεκα μήνες. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να προσθέσω και εγώ τη φωνή μου στους συναδέλφους, που και αυτοί επισήμαναν στην επιτροπή ότι το κόστος αυτό μπορεί κατά περίπτωση να είναι δυσβάσταχτο. Να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε γι' αυτό. Στο άρθρο 12 περιγράφονται ειδικότερα οι απλουστευμένες οικονομικές διαδικασίες σε καταστάσεις κρίσης. Αυτό προβλέπει τα εξής: Όταν οι ελληνικές διπλωματικές και προξενικές αρχές έχουν στηριχθεί οικονομικά, μέσω συνδρομής, από τον μηχανισμό πολιτικής προστασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οποιαδήποτε συνεισφορά του κράτους - μέλους της ιθαγένειας του μη αντιπροσωπευόμενου πολίτη καθορίζεται μετά την αφαίρεση της συνεισφοράς της Ε.Ε.. Όταν ο μη αντιπροσωπευόμενος πολίτης έχει ελληνική ιθαγένεια, οι αρμόδιες ελληνικές αρχές μπορεί να επιδιώξουν την επιστροφή εξόδων από τον συγκεκριμένο πολίτη. Τρίτον, οι ελληνικές διπλωματικές και προξενικές αρχές που παρέχουν συνδρομή, μπορεί να ζητήσουν επιστροφή εξόδων από το κράτος ιθαγένειας κατ' αναλογία. Κλείνοντας γίνεται φανερό ότι αυτό το σχέδιο νόμου - πέρα από τον τεχνικό χαρακτήρα - επί της ουσίας ενοποιεί πανευρωπαϊκά την έννοια της προξενικής προστασίας, κάτι που μόνο θετικό μπορεί να είναι για τους Έλληνες πολίτες αλλά και για την παγίωση των δικαιωμάτων της Ε.Ε.. Με βάση αυτά, κυρίες και κύριοι, σας καλώ να υπερψηφίσετε το νομοσχέδιο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Κυρίτση.
Κύριε Πρόεδρε, για τις τροπολογίες θα μιλήσουμε πιο μετά;
Κύριε Τασούλα, περιμένετε ένα λεπτό, μια και είναι εδώ ο κ. Καλογήρου, στον οποίο ευχόμεθα καλή επιτυχία στο Υπουργείο του. Έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά, κύριε Υπουργέ, να υπερασπιστείτε την τροπολογία σας, ώστε να την ακούσουν από εδώ και πέρα όσοι θα μιλήσουν.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, και για τις ευχές. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με την τροπολογία αυτή αναστέλλεται η υποχρεωτικότητα στην εφαρμογή της διαμεσολάβησης σε συγκεκριμένες κατηγορίες διαφορών μέχρι τις 16-9-2019 δηλαδή μέχρι το επόμενο δικαστικό έτος. Αυτό κρίθηκε αναγκαίο εν όψει της γνωμοδοτικής απόφαση της ολομέλειας με αριθμό 34/2018. Η απόφαση αυτή με οριακή πλειοψηφία έκρινε ότι συγκεκριμένα ζητήματα που αφορούσαν στην υποχρεωτικότητα της διαμεσολάβησης και κυρίως στη δαπάνη, μπορούν να δημιουργήσουν μια απομάκρυνση στην εμπιστοσύνη του πολίτη, όσον αφορά τον συγκεκριμένο θεσμό. Σε αυτή, λοιπόν, την απόφαση υπήρξε οριακή πλειοψηφία δηλαδή 21-18. Εν όψει αυτής της απόφασης κρίνουμε ότι είναι αναγκαίο να διαβουλευτούμε εκ νέου με όλους τους ενδιαφερόμενους, δηλαδή, με τους δικηγόρους, με τους δικαστές. Γνωρίζετε ότι τόσο οι δικηγορικοί σύλλογοι όσο και οι δικαστικές ενώσεις, όσον αφορά την υποχρεωτικότητα στη διαμεσολάβηση, είχαν καταθέσει κάποιες προτάσεις. Από την άλλη μεριά είναι προς όφελος των διαμεσολαβητών να βρεθεί μια λύση, η οποία θα επιτρέψει στην ουσιαστική εφαρμογή στα πεδία όπου ο ν.4512/2018 προέβλεψε την υποχρεωτικότητα στη διαμεσολάβηση. Γιατί το λέμε αυτό; Το 2010 θεσπίστηκε ο θεσμός της διαμεσολάβησης. Από το 2010 μέχρι το 2015 στην πράξη δεν συνέβη τίποτα, δηλαδή είχαμε ελάχιστες περιπτώσεις όπου η διαμεσολάβηση κατέληγε, ολοκληρωνόταν που λέμε. Σκεφτείτε ότι με το θεσμικό πλαίσιο του 2010, δεν υπήρχε ούτε καν θεσμική πρόβλεψη καταγραφής των υποθέσεων που ακολουθούσαν τη διαδρομή της διαμεσολάβησης. Δηλαδή δεν γνωρίζαμε σε ποιες υποθέσεις ολοκληρώθηκε η διαμεσολάβηση και ποιο ήταν το αποτέλεσμα. Λέγεται, λοιπόν, ότι από το 2010 ως το 2015 υπήρχε μονοψήφιος αριθμός στην ολοκλήρωση της διαμεσολάβησης για κάθε χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι μια πολύ σημαντική μεταρρύθμιση - η οποία έχει να κάνει με εναλλακτικούς τρόπους εκπλήρωσης των διαφορών - ουσιαστικά δεν λειτούργησε. Η Κυβέρνηση αυτή από το 2015 και μετά - και κυρίως επί θητείας του προκατόχου μου κ. Κοντονή - κατάφερε να ολοκληρώσει μια σημαντική μεταρρύθμιση, η οποία αφορά τόσο στις διαδικασίες οι οποίες υπάγονται προαιρετικά στη διαμεσολάβηση, όσο και στις περιπτώσεις εκείνες οι οποίες ψηφίστηκαν με τον ν.4512 να υπαχθούν σε υποχρεωτικότητα διαμεσολάβησης. Αυτές οι προβλέψεις κρίθηκαν τότε από την Κυβέρνηση ότι, πράγματι, είναι στη σωστή κατεύθυνση και θα οδηγήσουν στην ουσιαστική υλοποίηση της μεταρρύθμισης αυτής. Σε σχέση με αυτή τη γνωμοδοτική απόφαση της ολομέλειας μπορούμε να συζητήσουμε τόσο την άποψη της πλειοψηφίας όσο και την άποψη της μειοψηφίας. Υπάρχει ένα δεδομένο. Ότι έστω και οριακά η πλειοψηφία θέτει ζητήματα αντισυνταγματικότητας - όπως σας είπα και πριν - ως προς το κόστος, ως προς το πού καταλήγει το κόστος και αν σε σχέση με αυτό το κόστος ο πολίτης μπορεί, πράγματι, να έχει πρόσβαση στον φυσικό του δικαστή και στη δικαστική προστασία που προβλέπουν το Σύνταγμα και οι νόμοι. Απέναντι σε αυτό ποιο είναι το πρόβλημα, αν και είναι γνωμοδοτική; Και γνωρίζετε καλά πως όταν έχουμε μια γνωμοδοτική απόφαση της ολομέλειας, αυτό δεν σημαίνει ότι η απόφαση είναι και απαραίτητα δεσμευτική. Ως προς τι είναι δεσμευτική αυτή η απόφαση; Ως προς την ανάγκη όλων μας να δημιουργήσουμε σε αυτή τη μεταρρύθμιση ένα αναγκαίο πλαίσιο ασφάλειας δικαίου. Τι θέλω να πω. Αν στην εφαρμογή των διατάξεων της υποχρεωτικότητας υπάρξουν πολίτες οι οποίοι αποφύγουν να ακολουθήσουν την υποχρεωτική διαδικασία διαμεσολάβησης και προσφύγουν κατευθείαν στον δικαστή, θα μπορούσε ένα δικαστήριο να θεωρήσει άκυρο το προδικαστικό γεγονός ότι δεν προηγήθηκε η διαδικασία της διαμεσολάβησης. Άλλο δικαστήριο θα μπορούσε να έχει μια άλλη άποψη. Δηλαδή, ακριβώς, επειδή η γνωμοδοτική απόφαση της ολομέλειας λέει ότι είναι αντισυνταγματική η υποχρεωτικότητα, να πει στον πολίτη «καλώς έκανες και δεν προσέφυγες στη διαμεσολάβηση». Αυτό θα οδηγούσε σε αντιφατικές αποφάσεις και θα μπορούσαμε να έχουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά όσον αφορά την εφαρμογή της διαμεσολάβησης. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Κλείνω με τα εξής: Αυτή τη στιγμή οι υπόλοιπες διατάξεις του ν.4512 όσον αφορά τις εμπορικές και αστικές διαφορές, στις οποίες εφαρμόζεται η διαμεσολάβηση, συνεχίζονται κανονικά σε προαιρετική βάση. Ένα το κρατούμενο. Δηλαδή δεν τίθεται εκτός το ζήτημα της διαμεσολάβησης. Δεν ξηλώνεται κανένας νόμος. Συνεχίζουμε κανονικά. Ως προς την υποχρεωτικότητα το Υπουργείο και εγώ, προσωπικά, έχουμε λάβει άμεσες πρωτοβουλίες σε σχέση με τη συνεννόηση με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς. Δηλαδή συζητήσαμε για το θέμα της αναστολής αυτής στην υποχρεωτικότητα με τις δικαστικές ενώσεις, με τους δικηγορικούς συλλόγους. Ενημερώθηκε και η Ένωση Διαμεσολαβητών. Το δηλώνω και δημόσια ότι την επόμενη εβδομάδα υπάρχει και νέα συνάντηση, προκειμένου να δούμε πώς μπορούμε να λύσουμε τα ζητήματα αυτά που δημιουργήθηκαν με τη γνωμοδοτική απόφαση της ολομέλειας, προκειμένου να προχωρήσουμε κανονικά με την…
Κατανοητά, κύριε Υπουργέ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας - επειδή μπήκε ως ημερομηνία στην έναρξη ισχύος το νέο δικαστικό έτος - ότι αν κρίνουμε ότι έχει βρεθεί μια λύση που να ικανοποιεί όλους τους ενδιαφερόμενους και κυρίως τους πολίτες, γιατί οι πολίτες είναι αυτοί που πρέπει να εμπιστευθούν τη διαμεσολάβηση, σε αυτή την περίπτωση θα επανέλθουμε και με τις ρυθμίσεις που θα έχουμε συνεννοηθεί και ενδεχομένως και με μια μετάθεση στην έναρξη ισχύος νωρίτερα και από το νέο δικαστικό έτος. Εάν χρειαστεί, κύριε Πρόεδρε, κάτι άλλο, θα επανέλθουμε.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ. Καθίστε ένα λεπτό. Κύριοι συνάδελφοι, μόνο διευκρινιστικές ερωτήσεις πριν απεγκλωβίσω τον κύριο Υπουργό. Κύριε Ξυδάκη, έχετε κάποια ερώτηση;
Όχι, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Δένδια, έχετε να κάνετε κάποια διευκρινιστική ερώτηση;
Όχι, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Θεοχαρόπουλε;
Μια ερώτηση, κύριε Πρόεδρε. Έχει κατατεθεί μια τροπολογία από τον κ. Λοβέρδο - σας έχω κάνει κι εγώ μια ερώτηση - για το θέμα του αυτοφώρου. Να ρωτήσω αν θα γίνει αποδεκτή.
Δεν μιλάμε για αυτά, κύριε Θεοχαρόπουλε. Μιλάμε επί όσων είπε για την τροπολογία του και αν θέλετε να κάνετε μια διευκρινιστική ερώτηση. Στην τροπολογία του κ. Λοβέρδου θα απαντήσει ο Υπουργός, ο οποίος έχει το νομοσχέδιο και στον οποίο εισάγεται η τροπολογία. Δεν θα απαντήσει ο κ. Καλογήρου. Κύριε Σαχινίδη, έχετε κάποια ερώτηση;
Όχι, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Λαμπρούλη, θέλετε κάποια διευκρίνιση για την τροπολογία του κ. Καλογήρου;
Όχι, κύριε Πρόεδρε.
Ο κ. Ψαριανός απουσιάζει. Ο κ. Γεωργιάδης δεν είναι εδώ.
Κύριε Πρόεδρε, εγώ είμαι εδώ.
Κύριε Λυκούδη, από ό,τι βλέπω σας έχω εδώ ως ειδικό αγορητή. Όμως επειδή λείπει ο κ. Ψαριανός, αν θέλετε, μπορείτε να μιλήσετε.
Όχι, κύριε Πρόεδρε.
Υπάρχω και εγώ, κύριε Πρόεδρε, από τους Ανεξάρτητους Έλληνες.
Εσάς, βέβαια, σας έχουν διαγράψει από Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο. Βλέπω τώρα ότι έχετε μπει στους ειδικούς αγορητές. Εδώ είναι το χαρτί. Εγώ ρωτούσα τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους. Αλλά παρά ταύτα αν έχετε κάποια ερώτηση, να την κάνετε.
Όχι, κύριε Πρόεδρε, εντάξει.
Κύριε Καλογήρου, από εμένα μπορείτε τώρα να απεγκλωβιστείτε. Τώρα για να πάμε εναλλάξ ο κ. Τασούλας θα πάρει τον λόγο, και μετά ο κ. Αθανάσιος Ηλιόπουλος που είναι ο δεύτερος προσελθών Υπουργός, θα υπερασπιστεί την τροπολογία του. Κύριε Τασούλα, έχετε τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το συζητούμενο νομοσχέδιο για μια ακόμα φορά διευκολύνονται πολλές τροπολογίες της Κυβερνήσεως. Κατήντησε η νομοθετική εργασία και κατήντησαν τα νομοσχέδια - για να χρησιμοποιήσω όρο της βιολογίας - λόγω συχνότητος του φαινομένου να είναι «ξενιστές» τροπολογιών. Από μία πλευρά - για να παραδοξολογήσω, κύριε Υπουργέ - είναι παρήγορο το ότι υπάρχουν τροπολογίες οι οποίες έχουν να κάνουν με εσφαλμένη νομοθέτηση ή εσφαλμένη διοικητική πρακτική της Κυβέρνησης που τη διορθώνουν, όπως κυρίως αυτές που αφορούν στο παρόν νομοσχέδιο, γιατί έτσι ψηφίζονται και ενσωματώνονται οδηγίες ως «οχήματα» τροπολογιών και αποφεύγουμε την επίκριση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την καθυστέρηση της ενσωμάτωσης του Ενωσιακού Δικαίου. Ευτυχώς - γιατί είμαστε στα όρια και μ' αυτή την οδηγία - που υπήρχαν οι τροπολογίες και έτσι η Κυβέρνηση την έφερε στο προσκήνιο και αποφεύγουμε την παροχή εξηγήσεων για την καθυστέρηση οδηγιών έστω και για λάθος λόγο. Τι να πει κανείς, όταν για μια ακόμα φορά και σ' έναν τομέα που δεν υπήρχε περίπτωση να υπάρχουν τροπολογίες, όπως η ενσωμάτωση οδηγιών, σήμερα η περίπτωση αυτού του νομοσχεδίου να βρίθει τροπολογιών; Το παρόν νομοσχέδιο, όπως είπαμε και στην επιτροπή, συγκεκριμενοποιεί και διευρύνει ελαφρώς το προϋπάρχον θεσμικό πεδίο για την εκπροσώπηση σε τρίτη χώρα, σε μη χώρα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, υπηκόου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ο οποίος δεν αντιπροσωπεύεται. Τι σημαίνει «δεν αντιπροσωπεύεται σε μία τρίτη χώρα ένας υπήκοος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως»; Σημαίνει ότι η πατρίδα του σ' αυτή την τρίτη χώρα δεν διαθέτει διπλωματική στέγη, διπλωματική εκπροσώπηση, προξενείο ή πρεσβεία, προξενείο και όχι επίτιμο προξενείο ή πρεσβεία. Με το να τοποθετείται, λοιπόν, ο μη αντιπροσωπευόμενος πολίτης της Ευρωπαϊκής Ενώσεως υπό τη σκέπη οποιασδήποτε ευρωπαϊκής χώρας ως προς τα προξενικά του δικαιώματα, αυτό σημαίνει και δείχνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει αυτή την περίπτωση αντιλαμβανόμενη τον εαυτό της ως μία ενιαία κρατική, θα έλεγε κανείς, οντότητα για τις περιπτώσεις εκτάκτων αναγκών, όπως είπε ο συνάδελφος της Πλειοψηφίας, όπως σύλληψις, κράτησις, διάπραξις εγκλήματος εις βάρος πολίτου της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, σοβαρού ατυχήματος ή σοβαρής ασθένειας, θανάτου, βοήθειας και επαναπατρισμού σε περίπτωση ανάγκης αλλά και εκδόσεως προσωρινών ταξιδιωτικών εγγράφων. Άρα η Ευρωπαϊκή Ένωση εδώ πέρα σε αντίθεση με άλλους τομείς της δραστηριότητάς της πρωτοποριακά αντιλαμβάνεται τον εαυτό της σαν σύνολο και χαρίζει σε όλους τους πολίτες της αυτή την περίφημη προξενική προστασία, η οποία είναι μία από τις παλαιότερες μορφές απόλαυσης δικαιωμάτων στο δημόσιο Διεθνές Δίκαιο. Βεβαίως αυτή η πρωτοποριακή αντίληψη και εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Ενώσεως έχει να κάνει με δύο όψεις, όσον αφορά το ελληνικό δημόσιο και τους Έλληνες πολίτες οι οποίοι βρίσκονται στο εξωτερικό σε τρίτη χώρα και η χώρα αυτή δεν έχει πρεσβεία ή προξενείο της Ελλάδος ή αντιστρόφως όταν πολίτης της Ευρωπαϊκής Ενώσεως - συνήθως, όπως είπε ο κύριος Υπουργός, στατιστικά αυτό γίνεται με τους Κυπρίους πολίτες - καταφεύγει στις υπηρεσίες των ελληνικών προξενικών αρχών. Έχουμε, λοιπόν, μια διεύρυνση της έννοιας των δικαιωμάτων και πέραν των συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το νομοσχέδιο αυτό ρυθμίζει την άσκηση αυτών των δικαιωμάτων, ρυθμίζει μια δική του μορφή επεκτάσεως αυτών των δικαιωμάτων και εις τους συγγενείς του μη αντιπροσωπευόμενου πολίτη, εφόσον αυτοί οι συγγενείς είναι μαζί του σε αυτή τη χώρα την τρίτη, και οι ίδιοι δεν έχουν την υπηκοότητα καμμιάς χώρας της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ρυθμίζει τα θέματα της επιστροφής των εξόδων που καταβάλλει η χώρα που φροντίζει για τον μη αντιπροσωπευόμενο πολίτη, αφού συμβεί το γεγονός της εξυπηρετήσεώς του, πώς θα γίνει η επιστροφή των εξόδων, πώς θα διακανονιστεί αυτό και όλα αυτά - επαναλαμβάνω - συμπληρώνουν και διευρύνουν ελαφρώς και εξειδικεύουν περαιτέρω την προστασία που παρέχει η ισχύουσα νομοθεσία του 2001. Συνεπώς σε αυτό το νομοσχέδιο, όπως είπαμε και στην επιτροπή, δεν μπορεί κανείς παρά να είναι θετικός και να προεξοφλήσω, κύριε Πρόεδρε, από τώρα ότι η Νέα Δημοκρατία - και να σημειωθεί - ψηφίζει «ναι» για την ενσωμάτωση της συγκεκριμένης οδηγίας. Όσον αφορά εις τις τέσσερις τροπολογίες που αναφερθήκατε, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να τοποθετηθώ ως εξής: Η πρώτη τροπολογία αφορά εις τη ρύθμιση θεμάτων που έχουν να κάνουν με τη μετακίνηση με την μέριμνα των περιφερειών ΑΜΕΑ προς ειδικές προνοιακές υπηρεσίες που πηγαίνουν και τη ρύθμιση του τρόπου της μετακινήσεως αυτής ανάλογα με τον τρόπο που γίνεται, με τη μετακίνηση μαθητών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαιδεύσεως. Αυτό έχει να κάνει με μισθώσεις οχημάτων, που όταν πρόκειται προφανώς για ΑΜΕΑ μπορεί να είναι και ειδικά οχήματα, και με παρατάσεις αυτών των μισθώσεων ή με αναθέσεις αυτών των μισθώσεων. Προφανώς εν προκειμένω και εφόσον πρόκειται για ΑΜΕΑ δεν μπορεί κανείς να είναι αρνητικός. Ωστόσο θέλω να επισημάνω ότι αυτή η εκκρεμότητα του να ρυθμίζονται αυτά τα θέματα με διαδοχικές τροπολογίες, τα θέματα δηλαδή των μισθώσεων ή των παρατάσεων των μισθώσεων οχημάτων που μεταφέρουν παιδιά ή εν προκειμένω τώρα και άτομα με ειδικές ανάγκες στους τόπους εκπαίδευσης ή φροντίδας τους, αυτό πρέπει κάποτε να ρυθμιστεί συνολικά και να μην αναγκάζεται η Κυβέρνηση και πολύ περισσότερο η Βουλή να καταφεύγει σε τέτοιου είδους παρατάσεις ή νομιμοποιήσεις συμβάσεων, οι οποίες μπορεί να είναι και αμφιβόλου νομιμότητος και υπό το βάρος της σημασίας της μετακινήσεως, όπως εν προκειμένω να είσαι αναγκασμένος να το ψηφίσεις παρά το ότι η εκκρεμότητα είναι προβληματική, και υποθέτω σε κάποιο επόμενο νομοσχέδιο του Υπουργείου Μεταφορών θα λυθεί το θέμα αυτό οριστικά για να επανέλθει η κανονικότητα σε αυτές τις μετακινήσεις. Η επόμενη τροπολογία έχει να κάνει με τη μεταφορά μέσω επιβατηγών πλοίων αστικών αποβλήτων…
Αυτό δεν είναι πια τροπολογία, κύριε Τασούλα. Έχει ψηφιστεί στη Διαρκή Επιτροπή και είναι το άρθρο 16. Οπότε μιλάτε επί του άρθρου 16 πλέον.
Ωραία. Όσον αφορά εις το άρθρο 16, θα ήθελα να πω ότι μπορεί να το χαρακτήρισε ο κ. Φάμελλος ως ερμηνευτικό, ωστόσο μπορεί να είναι και κάτι περισσότερο. Θα ήθελα να πω ότι η δυσπιστία έναντι αυτής της Κυβερνήσεως, δεν είναι κάτι που ενδεχομένως πρέπει κανείς να δείχνει. Φοβούμαι ότι είναι κάτι επιβεβλημένο πλέον, οπότε δικαιολογείται. Νομίζω πως μπορεί να είναι και θέμα αθεωρήτων, από το Ελεγκτικό Συνέδριο, δαπανών μεταφοράς τέτοιων αποβλήτων. Εν πάση περιπτώσει είναι μια ακόμη περίπτωση κακονομοθετήσεως, η οποία έρχεται όταν προκύψει ένα διοικητικό ή νομικό πρόβλημα από αστοχίες, προχειρότητες, επιπολαιότητες ή ακόμη και παρανομίες της Κυβερνήσεως. Η λύση η οποία επέρχεται με τη μεταφορά αστικών αποβλήτων από νησιά, όπως μας είπε - και δεν εννοούσε την Κέρκυρα, για να επαναλάβω τα λόγια του, αλλά νησιά όπως η Σαμοθράκη και άλλα νησιά στο Αιγαίο - , είναι μια λύση που προφανώς δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί, αλλά δεν είναι δυνατόν, επαναλαμβάνω, υπό το βάρος της πραγματικότητας και της συσσωρεύσεως αποβλήτων σε νησιά, να οδηγείται συνεχώς η Βουλή, κατανοώντας την ανάγκη λύσεως που διευκολύνει νησιά, σε αλλεπάλληλες διευκρινίσεις. Η ανάγκη, όπως προκύπτει και όπως περιγράφεται, είναι προφανής. Δεν είμαστε αρνητικοί στο άρθρο αυτό. Είμαστε αρνητικοί στο να εξακολουθήσει η Κυβέρνηση να νομοθετεί με αυτόν τον τρόπο. Η τροπολογία του Υπουργού Δικαιοσύνης που αφορά εις την αναστολή της υποχρεωτικότητος της διαμεσολαβήσεως, είναι μια ακόμη κορυφαία απόδειξη της προχειρότητας, της επιπολαιότητας, της ελλείψεως συνεννοήσεως και της άρνησης να υπάρξει μια διαλλακτικότητα και κατανόηση των αντιθέτων απόψεων της σημερινής Κυβέρνησης. Ό,τι είπε η Αντιπολίτευση με πρώτη την Αξιωματική, ό,τι είπαν οι σύλλογοι, η ολομέλεια των δκηγορικών συλλόγων, ό,τι είπε ο Σύλλογος Προώθησης των Εναλλακτικών Μορφών Επιλύσεως Διαφορών, ό,τι είπε ο Άρειος Πάγος με την απόφαση της διοικητικής ολομέλειας του Αυγούστου πρόσφατα, ό,τι είπε η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, όλα αυτά αγνοήθηκαν από την Κυβέρνηση και τώρα με την απόσυρση και αναστολή της διατάξεως επαληθεύονται. Επαληθεύονται με καθυστέρηση πολλών μηνών. Επαληθεύονται με μια εκκρεμότητα η οποία δημιουργήθηκε και - εν όψει του δικαστικού έτους που αρχίζει σε λίγες μέρες - , αναγκάστηκε να παγώσει την διάταξη της υποχρεωτικότητας, γιατί προφανώς είναι αντισυνταγματική, γιατί προφανώς είναι απρόσφορη και αλυσιτελής, γιατί προφανώς, όπως λέει ο Άρειος Πάγος, δημιουργεί δαπάνες. Και το λέει ο Άρειος Πάγος, που υποκαθιστά την Κυβέρνηση στην αντίστοιχη φροντίδα των ασθενεστέρων οικονομικών τάξεων. Αυτό θα έπρεπε να είναι μέριμνα πρωτίστως της Κυβερνήσεως. Εδώ φθάσαμε η δικαιοσύνη σήμερα να υποκαθιστά - όχι κάνοντας νόσφιση εξουσίας αλλά κάνοντας το σωστό - , την έλλειψη ενδιαφέροντος της Κυβερνήσεως για τις ασθενέστερες τάξεις για τα υπερβολικά «δαπανήματα», όπως λέει ο Άρειος Πάγος, που προκαλεί η υποχρεωτικότητα και η φάση της διαμεσολαβήσεως. Αυτή, λοιπόν, η αναστολή δεν είναι δείγμα, όπως θέλησε ο κύριος Υπουργός να πει στην παρθενική ομιλία του στη Βουλή, της άποψης ότι «όταν ξανασκέφτεσαι κάτι, καταλήγεις σε φρονιμότερα συμπεράσματα». Είναι δείγμα, ακριβώς, ότι όταν η πραγματικότητα αναλαμβάνει τα ηνία, τότε αναγκάζεσαι, την τελευταία στιγμή, να υποταχθείς στην πραγματικότητα, ενώ πριν από πολλούς μήνες όλα αυτά είχαν ξεδιπλωθεί καλοπροαίρετα από πάρα πολλές πλευρές εδώ. Αυτό που δεν μας είπε - και τελειώνω - , κύριε Πρόεδρε, ο κύριος Υπουργός, είναι αν αυτό πρόκειται περί αναστολής ή περί οριστικής καταργήσεως της υποχρεωτικότητος. Δηλαδή είναι αναστολή για να διορθώσει την υποχρεωτικότητα ή αναστολή για να καταργήσει την υποχρεωτικότητα; Γιατί κατά τη γνώμη μας η κατάργηση της υποχρεωτικότητας είναι η λύση και όχι η παράταση της εκκρεμότητας, για την οποία εκκρεμότητα προεξόφλησε από αυτό το Βήμα ότι κατά πάσα πιθανότητα θα την παρατείνει και πέραν του Σεπτεμβρίου του 2019 με νεότερη τροποποίηση. Θα σας πω μια παράμετρο, για να δείτε πώς η κακή νομοθέτηση - που ιδιαίτερα αυτή την περίοδο διακυβέρνησης έχει φτάσει τα όρια του ρεκόρ - μπορεί να επηρεάσει. Υπάρχουν πολλοί δικηγόροι, οι οποίοι ενώ ήταν αντίθετοι με την υποχρεωτική νομοθέτηση, όταν είδαν ότι έγινε νόμος του κράτους, προσαρμόστηκαν σε αυτό και φρόντισαν με δικά τους έξοδα να υποστούν μια εκπαίδευση, η οποία τους έδινε την ιδιότητα του διαμεσολαβητού. Αυτό το έκαναν εν όψει του ότι θεσμοθετήθηκε καλώς ή κακώς αυτό. Έκαναν έξοδα κάποιων χιλιάδων ευρώ για να γίνουν διαμεσολαβητές. Τώρα βλέπετε ότι η διαμεσολάβηση δεν ισχύει. Πόσο, λοιπόν, επιπόλαια νομοθετείτε; Επηρεάζουμε βιοτικά, επαγγελματικά κάποιες ομάδες πληθυσμού και εν συνεχεία με άνεση λέμε ότι θα το επανεξετάσουμε, ενώ αυτό το οποίο κατεβλήθη από πολίτες, εν όψει της έστω κακής νομοθέτησης, δεν διορθώνεται. Γι' αυτό νομίζω ότι θα πρέπει να είστε περισσότερο συνετοί στη νομοθέτηση και να μην έχετε εύκολο καταφύγιο τις τροπολογίες, γιατί ό,τι νομοθετούμε, έστω και αν το διορθώνουμε μετά, έχει επιπτώσεις. Και αυτές τις επιπτώσεις τις πληρώνει κόσμος, σε μια εποχή που αυτά τα «δαπανήματα», για να επαναλάβω τη διατύπωση του Αρείου Πάγου, είναι επαχθή. Ποια άλλη τροπολογία υπάρχει;
Αφήστε να την ακούσετε να την υπερασπίζεται ο κ. Ηλιόπουλος. Αυτός που θα με αντικαταστήσει στην Έδρα, μπορεί να δώσει, εάν θέλετε, και σε εσάς και στους άλλους δύο τρία λεπτά για την τροπολογία. Είναι για τον ΟΑΕΔ, αλλά επειδή είναι εδώ ο κ. Ηλιόπουλος θα ακούσετε τη θέση του. Κλείστε, όμως, τώρα.
Ωραία. Θα ακούσουμε και θα μιλήσουμε μετά. Πάντως θα ήθελα να τονίσω εν όψει αυτού του μπαράζ των τροπολογιών και των συνεπειών που έχει η κακή νομοθέτηση - όπως για παράδειγμα είπα στους δικηγόρους που έγιναν διαμεσολαβητές, ενώ, αν ήξεραν ότι δεν θα γίνει αυτό, μπορεί και να μη γίνονταν - ότι είναι πάρα πολύ σοβαρή πράξη η νομοθέτηση. Θα σας θυμίσω κάτι, όχι για να το μιμηθείτε, αν και θα ήταν ευτύχημα για τη χώρα. Ο Σόλων για να εκβιάσει την τήρηση των νόμων που επέβαλε, αυτοεξορίστηκε για δέκα χρόνια. Για σκεφτείτε το!
Κύριε Ηλιόπουλε, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά, για να παρουσιάσετε από τη θέση σας την τροπολογία σας και να την έχουν υπ' όψιν τους από εκεί και πέρα οι αγορητές και όποιοι άλλοι συνάδελφοι.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα χρειαστώ πέντε λεπτά. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 1751 και ειδικό 31 αφορά ένα καθαρά διοικητικό πρόβλημα που έχει προκύψει στον ΟΑΕΔ. Ο ΟΕΑΔ με βάση το άρθρο 63 που δίνει τη δυνατότητα να γίνονται προσλήψεις ορισμένου χρόνου απευθείας, να γίνονται ατομικές συμβάσεις εργασίας και όχι να απευθύνεται σε εργολάβο, προχώρησε στην πρόσληψη εργαζόμενων στην καθαριότητα. Συγκεκριμένα αυτή τη στιγμή αναφερόμαστε σε τετρακόσιους δεκαπέντε εργαζόμενους, καθαρίστριες και καθαριστές, που εργάζονται πανελλαδικά στον ΟΑΕΔ. Έχει προκύψει μια σημαντική καθυστέρηση στην καταβολή των δεδουλευμένων αυτών των ανθρώπων και αυτή η καθυστέρηση έχει προκύψει λόγω καθυστέρησης της Επιτρόπου του ΟΑΕΔ και διαφωνίας της Επιτρόπου με το ΑΣΕΠ, που θεωρεί ότι η προκήρυξη έχει προχωρήσει κανονικά, αλλά και με τη διοίκηση του ΟΑΕΔ. Οπότε αυτό το οποίο επιλέγουμε να κάνουμε, είναι με τη συγκεκριμένη τροπολογία οι εργαζόμενοι να πάρουν άμεσα τα δεδουλευμένα τους, γιατί είναι ήδη τέσσερις μήνες απλήρωτοι και να μη χρειαστεί να προσφύγουν σε δικαστήρια που ούτως ή άλλως θα δικαιωθούν και θα πάρουν τα δεδουλευμένα αλλά με ένα παραπάνω έξοδο. Άρα με αυτή την έννοια μιλάμε για μια τροπολογία η οποία λύνει ένα διοικητικό πρόβλημα, που έχει προκύψει από τη διαφωνία της Επιτρόπου με το ΑΣΕΠ και τη διοίκηση του ΟΑΕΔ και αφορά άμεσα τετρακόσιους δεκαπέντε εργαζόμενους στην καθαριότητα στον ΟΑΕΔ. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς, κύριε Υπουργέ. Ήσασταν ταχύτατος. Κύριε Καρρά, θέλετε τον λόγο;
Παρακάλεσα να μιλήσω αργότερα.
Ωραία κρατείται. Έχει μια επείγουσα δουλειά. Θα μιλήσει μόλις επιστρέψει. Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής της Χρυσής Αυγής κ. Παναγιώτης Ηλιόπουλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Με την ενσωμάτωση της εν λόγω οδηγίας του 2015 επιχειρείται ο συντονισμός για τη διευκόλυνση της άσκησης του δικαιώματος των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να προσφεύγουν για προστασία στις διπλωματικές αρχές άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης - απ' αυτό που είναι υπήκοοι - εφόσον δεν αντιπροσωπεύεται η χώρα τους σε τρίτη χώρα. Είναι χαρακτηριστικό του τρόπου με τον οποίο έχει δομηθεί εξαρχής η Ευρωπαϊκή Ένωση, η αναφορά στη λεγόμενη ευρωπαϊκή ιθαγένεια που δημιουργήθηκε με τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση με σκοπό την οικοδόμηση όπως λέει «μιας ένωσης διαρκώς εγγύτερης προς τους πολίτες», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην απόφαση που καταργείται εν όψει της ψήφισης αυτής της οδηγίας. Παρ' ότι η κατάργηση είναι διαδικαστική αφού αντικαθίσταται από τη νέα οδηγία, παραμένει στη βάση το ιδεολόγημα περί μιας ανύπαρκτης ευρωπαϊκής ιθαγένειας η οποία ουδέποτε υπήρχε και ποτέ δεν θα υπάρξει στο μέλλον, όπως φαίνεται καθαρά και από τις νέες πολιτικές εξελίξεις στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό αποτελεί ένα από τα βασικότερα προβλήματα μιας ένωσης που καταρρέει πολιτικά, από τότε που αποφάσισε να εκχωρήσει το σύνολο των αρμοδιοτήτων της σε ένα γραφειοκρατικό ιερατείο που ζει στις Βρυξέλλες μακριά από τα προβλήματα και τις επιδιώξεις των λαών. Ανεξαρτήτως του σαθρού πολιτικού υπόβαθρου της Ένωσης είναι γνωστό ότι μια από τις βασικότερες αρχές που διέπουν το Διεθνές Δίκαιο, είναι η αρχή της αμοιβαιότητας. Αυτό απλά σημαίνει ότι οι πολίτες μιας χώρας, αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο που αντιμετωπίζει η ίδια τους πολίτες της χώρας με την οποία έχει συνάψει συμφωνία. Στο πλαίσιο αυτό οι διμερείς σχέσεις ιδίως με τις λεγόμενες τρίτες χώρες, δηλαδή τις χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι πολύ σημαντικές, γιατί καθορίζουν και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται στις χώρες αυτές οι Έλληνες πολίτες. Η παρούσα οδηγία δεν αφορά τις σχέσεις αυτές που εξαρτώνται από κάθε μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ξεχωριστά αλλά αποτελεί έναν γενικό κανόνα για το πώς θα αντιμετωπίζονται οι πολίτες χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης μεταξύ τους σε περίπτωση που αναζητήσουν προστασία σε μια τρίτη χώρα, στην οποία δεν αντιπροσωπεύεται διπλωματικά το δικό τους κράτος. Επομένως η επιδίωξη για προστασία των Ελλήνων πολιτών σε τρίτες χώρες μέσω των προξενικών αρχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πλήρως θεμιτή και αποδεκτή. Ήδη δε εφαρμόζεται σε μεγάλη κλίμακα μέσω των διμερών διακρατικών σχέσεων που υπάρχουν. Η διεύρυνση και θεσμοθέτηση αυτής της πρακτικής που ισχύει στις διεθνείς και διμερείς σχέσεις, διευρύνει την προστασία του Έλληνα στο εξωτερικό, στις χώρες των άλλων ηπείρων, κυρίως σ' εκείνες στις οποίες η Ελλάδα δεν διατηρεί συμφέροντα, αυξάνει την ατομική ασφάλεια και ελαχιστοποιεί τις γραφειοκρατικές διαδικασίες, που διαφορετικά θα απαιτούνταν για την αντιμετώπιση μιας έκτακτης κατάστασης των Ελλήνων στο εξωτερικό. Η ελεύθερη πρόσβαση των Ελλήνων σε προξενική προστασία άλλων κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι κανόνες ταυτοποίησης που προβλέπονται καθώς και τα είδη συνδρομής που προβλέπονται, επιγραμματικά δημιουργούν μια σοβαρή βάση αντιμετώπισης πιθανών κινδύνων. Αντίστοιχα οι οικονομικές διαδικασίες που προβλέπονται, εξασφαλίζουν ότι δεν επιβαρύνεται το δημόσιο για τα έξοδα που θα προκύψουν από τη βοήθεια που παράσχεται σε ξένο υπήκοο Ευρωπαϊκή Ένωσης, αλλά το ίδιο το κράτος του όπως συμβαίνει και με τον Έλληνα στην αντίστοιχη περίπτωση. Τέλος η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια της οικονομικής κρίσης έχει αναγκαστεί κακώς είτε να απομακρύνει είτε να υπολειτουργεί πολλές πρεσβείες και διπλωματικές αντιπροσωπείες σε τρίτες χώρες, ακόμα και σε κάποιες που ζουν μόνιμα Έλληνες, με αποτέλεσμα αυτοί είτε να μένουν αβοήθητοι σε μια ανάγκη είτε να προστρέχουν από μόνοι τους σε κάποια άλλη προξενική αρχή χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έστω κι αν αυτό δεν προβλέπεται ρητά. Με την παρούσα οδηγία αυτός ο Απόδημος Ελληνισμός κυρίως των αφρικανικών και ασιατικών χωρών καθώς και μικρών χωρών της Καραϊβικής στις οποίες υπάρχουν προξενικές αρχές άλλων κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπορεί να αισθάνεται την ίδια ασφάλεια με τους πολίτες των κρατών αυτών. Γι' αυτό και θα δηλώσουμε «παρών» στο νομοσχέδιο. Στην τροπολογία 1751 θα δηλώσουμε «παρών». Θεωρούμε κατάπτυστο να πληρώνονται οι άνθρωποι με τροπολογίες. Σαφώς και πρέπει να λαμβάνουν τα χρήματά τους όπως όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι.
Συγγνώμη η τροπολογία 1752 δεν είναι για να πληρώνονται, είναι η τροπολογία του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Να το διορθώσουν στα Πρακτικά.
Τώρα θα πω για την τροπολογία 1752. Αν είπα λάθος, εννοούσα την τροπολογία 1751 μ' αυτά που είπα για τους εργαζόμενους. Σχετικά με την τροπολογία 1752 θα δηλώσουμε και σε αυτή «παρών», παρ' όλο που έπρεπε να γραφτεί καλύτερα και να έρθει αλλιώς. Στην τροπολογία 1746 για τα παιδιά, εννοείται ότι θα ψηφίσουμε «υπέρ» και σε αυτό και στη μεταφορά των μαθητών. Εμείς είμαστε υπέρ στο να γίνει μόνιμα. Κύριε Πρόεδρε, ρυθμίστε το λίγο, γιατί έρχονται συνεχώς κάθε χρόνο και για τη μεταφορά των παιδιών ΑΜΕΑ και για τη μεταφορά παιδιών όλων των σχολείων και κάθε χρόνο ανανεώνουμε τις συμβάσεις. Δεν γίνεται. Τι θα γίνει; Κάποια φορά δεν θα μεταφερθούν τα παιδιά; Πρέπει να γίνει ένας νόμος μόνιμος, ο οποίος θα αφορά όλα τα παιδιά και τη μεταφορά τους. Δεν γίνεται αυτό το πράγμα συνέχεια. Εννοείται ότι θα ψηφίσουμε «υπέρ», αλλά κάντε το και σε νομοσχέδιο να τελειώνουμε «Κατά» θα ψηφίσουμε, βέβαια, για τη θαλάσσια μεταφορά των απορριμμάτων. Θεωρούμε αστεία όλη αυτή τη λύση που δίνετε. Δεν είναι λύση. Θα επανέλθουμε στην ψηφοφορία. Ευχαριστώ.
Κι εμείς, κύριε Ηλιόπουλε. Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Σταύρος Τάσσος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Όπως είπαμε και στην Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας, παρά τις επιφυλάξεις μας για αυτή τη Σύμβαση Προξενικής Προστασίας των Ελλήνων στο εξωτερικό, θα ψηφίσουμε θετικά γιατί είναι ένα βήμα. Οι επιφυλάξεις μας αφορούν, κυρίως, τα κενά που υπάρχουν στην προστασία των εργαζομένων γενικά και των ναυτεργατών ειδικά, που απολύονται από πολυεθνικές και μένουν απλήρωτοι και επίσης την έλλειψη μέριμνας ή εν πάση περιπτώσει την ελλιπή μέριμνα που υπάρχει για τον επαναπατρισμό τους. Επίσης για εμάς είναι ένα θέμα η επιστροφή των εξόδων της προξενικής συνδρομής, που θα πρέπει να εξαιρεί τους έχοντες οικονομική αδυναμία. Αυτό θα πρέπει, κατά κάποιον τρόπο, να αναφέρεται ρητά μέσα στο νομοσχέδιο. Αλλά, όπως είπα, παρά τις επιφυλάξεις μας θα ψηφίσουμε θετικά. Όσον αφορά τις τροπολογίες - και θα ξεκινήσω με τις υπουργικές τροπολογίες - η 1746 που αφορά τη μεταφορά των μαθητών και ειδικά των ατόμων με ειδικές ανάγκες, των ΑμΕΑ, για εμάς θα πρέπει να υπάρχουν ειδικά μέσα με εξειδικευμένο προσωπικό και αυτό, βέβαια, να γίνεται από ένα δημόσιο σύστημα μεταφοράς, γιατί η πόρτα του σχολικού, ουσιαστικά, είναι και η πόρτα του σχολείου. Επομένως αυτοί που χειρίζονται τα παιδιά, θα πρέπει να έχουν και την ανάλογη γνώση και τα μέσα με τα οποία γίνεται η μεταφορά τους, να είναι ασφαλή. Θα ψηφίσουμε «παρών». Τώρα σχετικά με την τροπολογία 1747, που ενσωματώθηκε και έγινε το άρθρο 16, έχουμε μια αλλαγή επί τα χείρω της παραγράφου 6 του άρθρου 34 του ν.4316/2014, που επέτρεπε τη θαλάσσια μεταφορά αποβλήτων εντός περιφέρειας, τώρα αυτό επεκτείνεται και εκτός περιφέρειας και αυτή η μεταφορά αποβλήτων γίνεται με απλά πλοία της γραμμής, που βέβαια θέτουν σε κίνδυνο τόσο την υγεία των επιβατών, όσο την υγεία των εργαζομένων. Θα την καταψηφίσουμε. Όσον αφορά τις εργαζόμενες καθαρίστριες του ΟΑΕΔ, οι οποίες έχουν πάρα πολύ χαμηλούς μισθούς, 300 με 350 ευρώ, και ήταν απλήρωτες από τον Μάιο, αναγκάστηκαν οι γυναίκες αυτές να καταφύγουν στα δικαστήρια, να μπουν σε έξοδα για να πληρώσουν δικηγόρους, για να πάρουν τα δεδουλευμένα τους. Εδώ, δηλαδή, υπάρχει θέμα. Είναι απλήρωτες από τον Μάιο με μισθούς 300 και 350 ευρώ και αναγκάζονται να καταφύγουν στα δικαστήρια. Θα την υπερψηφίσουμε βέβαια, αλλά υπάρχει ένα σοβαρό θέμα με αυτό. Τώρα όσον αφορά τη διαδικασία της ιδιωτικής διαμεσολάβησης. Έχουμε μια αναστολή. Αυτό είναι θετικό, αλλά εμείς ζητάμε την κατάργηση της συγκεκριμένης διαδικασίας, γιατί αυτή λειτουργεί σε βάρος των οικονομικά αδύναμων. Ήταν απαίτηση των επιχειρηματιών και του ΣΕΒ και επομένως λειτουργεί υπέρ αυτών. Επομένως, για εμάς η αναστολή δεν είναι αρκετή, θα ψηφίσουμε «παρών». Θα ήθελα, επίσης, να τοποθετηθώ και στη βουλευτική τροπολογία του κ. Λοβέρδου του ΠΑΣΟΚ σχετικά με την κατάργηση του υποχρεωτικού αυτόφωρου και με τα εγκλήματα δια του Τύπου. Για εμάς θα πρέπει να καταργηθεί ουσιαστικά το αυτόφωρο των εγκλημάτων που τελούνται δια του Τύπου με την πλήρη κατάργηση και όχι τροποποίηση της ισχύουσας σχετικής διάταξης του άρθρου 242, παράγραφος 3 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, γιατί είναι γνωστό ότι από το Σύνταγμα απαλείφθηκε αυτή η διάταξη, αλλά δεν απαλείφθηκε από τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Επομένως, εμείς ζητάμε την πλήρη κατάργησή του και από τον Κώδικα της Ποινικής Δικονομίας. Παρ' όλα αυτά θα ψηφίσουμε θετικά, γιατί παρ' όλο που δεν λύνει συνολικά το πρόβλημα, είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ. Παράκληση προς τις κυρίες και τους κυρίους των Πρακτικών και τις κυρίες και τους κυρίους συναδέλφους ή να λένε ΑΜΕΑ ή άτομα με αναπηρίες. Όλοι μας ξεχνάμε και μένουμε στην παλιά ορολογία.
...είπα.
Όχι, δεν το είπα ειδικά για εσάς, όλοι το λέμε. Άρα και στα Πρακτικά ή ΑΜΕΑ θα γράφεται ή άτομα με αναπηρίες. Προχωράμε τώρα στον ειδικό αγορητή των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, τον κ. Κατσίκη Κωνσταντίνο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σας ενημερώνω ότι θα είμαι σύντομος. Δεν θα εξαντλήσω τον καθορισμένο χρόνο. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι ρυθμίσεις του υπό ψήφιση σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών αποτελούν ουσιαστικά μια ασπίδα προστασίας των δικαιωμάτων όλων των Ευρωπαίων πολιτών όπου και αν αυτοί βρίσκονται ανά τον κόσμο, σε τρίτες χώρες εν προκειμένω, καθώς διασφαλίζουν τη διακρατική συνεργασία μέσα από την παροχή βοήθειας και την έμπρακτη απόδειξη πνεύματος αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το παρόν σχέδιο νόμου μέσα από τα δεκαέξι άρθρα που περιλαμβάνει προβλέπει την ενσωμάτωση στο Εθνικό Δίκαιο της ευρωπαϊκής οδηγίας 637/2015 σχετικά με την προξενική προστασία πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ενώ ήδη η οδηγία αυτή έχει ενσωματωθεί στο Εθνικό Δίκαιο των περισσοτέρων κρατών - μελών. Όπως έχει ήδη διεξοδικά αναλυθεί, οι διπλωματικές και προξενικές αρχές της ελληνικής δημοκρατίας θα παρέχουν προξενική συνδρομή στους πολίτες κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε τρίτες χώρες όπου το κράτος προέλευσής τους δεν διαθέτει αρμόδια προξενική ή διπλωματική αρχή υπό τους ίδιους όρους όπως και για τους Έλληνες υπηκόους, ενώ και αντίστροφα θα παρέχεται προξενική προστασία ή συνδρομή σε Έλληνες πολίτες από τα άλλα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου η ελληνική δημοκρατία δεν διαθέτει ανάλογη αρχή. Με την ενσωμάτωση αυτού του σχεδίου νόμου στην εθνική νομοθεσία οι Έλληνες πολίτες επωφελούνται από τις προστατευτικές ρυθμίσεις που ισχύουν για το σύνολο όλων των Ευρωπαίων πολιτών. Όπως αναφέραμε αναλυτικά κατά την προηγούμενη συνεδρίαση οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης θεωρούνται ως μη αντιπροσωπευόμενοι πολίτες σε τρίτη χώρα όταν το κράτος - μέλος της ιθαγένειάς τους δεν έχει πρεσβεία, προξενείο ή επίτιμο πρόξενο στη συγκεκριμένη τρίτη χώρα ή όταν συντρέχουν έκτακτες συνθήκες, οι οποίες ενδέχεται να επηρεάζουν προσωρινά την παροχή προξενικής προστασίας. Βάσει των υπό ψήφιση διατάξεων, λοιπόν, η προξενική προστασία παρέχεται και στα μέλη της οικογένειάς των, αυτών των μη αντιπροσωπευόμενων πολιτών σε τρίτη χώρα, τα οποία δεν είναι τα ίδια πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και απλώς συνοδεύουν τους μη αντιπροσωπευόμενους πολίτες στην τρίτη χώρα. Κατ' αυτόν τον τρόπο, εδραιώνεται θεσμικά η προσπάθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης να θέσει υπό την προστασία της κάθε Ευρωπαίο πολίτη, αλλά και τους οικείους του που τυγχάνουν να βρίσκονται σε τρίτη χώρα, υπό συνθήκες μάλιστα κινδύνου. Διασφαλίζεται έτσι το δικαίωμα των Ευρωπαίων πολιτών να ζητήσουν προστασία από την πρεσβεία ή το προξενείο οποιουδήποτε κράτους - μέλους διαθέτει τις ανωτέρω αρχές σε έδαφος τρίτης χώρα. Στην κατεύθυνση αυτή κινούνται και οι ασφαλιστικές δικλίδες που προβλέπονται και καθορίζουν τη διαδικασία διαπίστωσης της ταυτότητας του υπηκόου που αιτείται εκτάκτως προξενική προστασία, ακόμη και στην περίπτωση που έχει απωλέσει τα ταξιδιωτικά του έγγραφα και δυσκολεύεται να αποδείξει την ταυτότητά του. Στην περίπτωση αυτή που τα παραπάνω δικαιολογητικά είναι αδύνατον να προσκομιστούν, προβλέπεται η δυνατότητα επαλήθευσης των στοιχείων των αιτούντων, είτε με απευθείας επικοινωνία των αρμόδιων διπλωματικών διαύλων μεταξύ των κρατών - μελών είτε και με επικοινωνία των οικείων αρχών του κράτους του οποίου οι εκάστοτε αιτούντες ισχυρίζονται πως είναι πολίτες. Οι παραπάνω δράσεις ισχυροποιούνται θεσμικά με το συντονιστικό ρόλο που επιτελείται εντός των αρμοδίων υπηρεσιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς οι αρμόδιες διπλωματικές αρχές αναλαμβάνουν την υποχρέωση να κοινοποιούν τα δέοντα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης. Πιο συγκεκριμένα, οι διπλωματικές και προξενικές αρχές που εδρεύουν σε τρίτη χώρα συμμετέχουν στον συντονισμό σχεδίων εκτάκτων αναγκών, συνεργάζονται με τις εκάστοτε τοπικές αρχές της τρίτης χώρας και βεβαίως, δρομολογούν τις διαδικασίες απομάκρυνσης των Ευρωπαίων πολιτών από την επικράτεια της τελευταίας, σε στενή συνεργασία πάντα με τις δομές διαχείρισης κρίσεων της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης, αλλά και του μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας της Ένωσης. Με την παρούσα υπό ενσωμάτωση Οδηγία τα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναλαμβάνουν την υποχρέωση να παρέχουν συνδρομή στους υπηκόους της, ανάλογα με τις ξεχωριστές, έκτακτες συνθήκες της εκάστοτε περίπτωσης, ενώ παράλληλα, προβλέπονται οι αντίστοιχες διατάξεις που διασφαλίζουν τη δυνατότητα επιστροφής των γενομένων δαπανών προς εκείνη τη χώρα που παρείχε την προξενική προστασία στον μη αντιπροσωπευόμενο πολίτη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αποδεχόμαστε ως κράτος - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης την ενσωμάτωση της εν λόγω οδηγίας στο Εθνικό μας Δίκαιο και θωρακίζουμε τα δικαιώματα των πολιτών μας. Και βέβαια, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες υπερψηφίζουμε το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ, κύριε Κατσίκη. Να δώσουμε τον λόγο, αφού ήρθε, και στον Υπουργό Εσωτερικών, τον κ. Χαρίτση, για πέντε λεπτά, από τη θέση του, για να υπερασπιστεί την τροπολογία του, αν και ήδη έχουν τοποθετηθεί οι μέχρι τώρα ομιλητές, και συνεχίζουμε μετά με τον κ. Καρρά, τον κ. Λυκούδη και τον κ. Καβαδέλλα και κλείνουμε με τους Αγορητές. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Απλώς δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα σε σχέση με τις τροπολογίες που έχουμε καταθέσει. Έχουν κατατεθεί τρεις τροπολογίες.
Μιλάμε τώρα για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Η τροπολογία που έχει μείνει να υπερασπιστείτε είναι αυτή που αφορά στη μεταφορά των ΑΜΕΑ
Ναι, ξέρω. Είναι άλλες δύο.
Δεν έχουμε εμείς κάποια άλλη, κύριε Υπουργέ.
Δεν έχει κατατεθεί κάποια άλλη;
Όχι δεν έχουμε άλλη. Εκτός αν εννοείτε, προσέξτε, αυτή που έχει ενσωματωθεί κι έχει γίνει άρθρο 16, που είναι η τροπολογία με γενικό αριθμό 1747, που την υπογράφετε κι εσείς.
Δεν εννοώ αυτή.
Από εκεί και ύστερα, είναι μία της κ. Αχτσιόγλου, που υποστήριξε ο κ. Ηλιόπουλος και μία του κ. Καλογήρου, που υποστήριξε ο κ. Καλογήρου. Σε εμάς, μέχρι στιγμής, αλλά και στις υπηρεσίες, όπως ενημερώθηκα, δεν έχει κατατεθεί άλλη τροπολογία. Άρα, μιλάτε γι' αυτή τη μία τροπολογία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Γι' αυτήν την τροπολογία, λοιπόν, θα ήθελα να ενημερώσω το Τμήμα ότι καταθέτουμε μια τροπολογία η οποία ουσιαστικά επεκτείνει, διευρύνει την εφαρμογή ρύθμισης, την οποία περάσαμε πριν από λίγο χρονικό διάστημα, σε σχέση με τη μεταφορά των μαθητών, αρμοδιότητας των περιφερειών. Επεκτείνουμε, λοιπόν, την εφαρμογή αυτής της ρύθμισης και για τα άτομα με ειδικές ανάγκες, ανηλίκους και ενηλίκους, έτσι ώστε να διευκολύνεται η μεταφορά των ατόμων με αναπηρία από και προς τις εγκαταστάσεις των πιστοποιημένων φορέων του Εθνικού Συστήματος Φροντίδας. Είναι μία ρύθμιση η οποία διευκολύνει τα άτομα με ειδικές ανάγκες και τις οικογένειές τους, ώστε να είναι απρόσκοπτη η μεταφορά τους προς τα κέντρα.
Ευχαριστούμε πολύ. Θέλει κάποιος να ρωτήσει κάτι τον κύριο Υπουργό; Κανείς. Κύριε Υπουργέ, είστε ελεύθερος να φύγετε, εφόσον έχετε δουλειά. Προχωρούμε με τον κ. Γεώργιο - Δημήτριο Καρρά. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Οφείλω να πω ότι το βήμα που έγινε με την έννοια της ευρωπαϊκής ιθαγένειας έδωσε και την ευκαιρία και ήδη υπάρχει νομοθεσία ότι οι πολίτες των κρατών - μελών μπορούν να εξυπηρετούνται και να προστατεύονται από κράτη που δεν έχουν τη δική τους ιθαγένεια, κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κράτη της ευρωπαϊκής οικογένειας. Με αυτήν την έννοια, λοιπόν, η ενσωμάτωση της οδηγίας - η οποία ζητείται - στην ελληνική έννομη τάξη, εντάσσεται σε αυτή την κατηγορία νομοθεσιών και κρίνεται προστατευτική για τους Έλληνες πολίτες που βρίσκονται στο εξωτερικό, σε τρίτες χώρες, όπου δεν υπάρχει διπλωματική ελληνική αντιπροσωπεία και καλύπτονται από την υπάρχουσα επιτόπου διπλωματική - προξενική αρχή άλλου κράτους - μέλους αντίστοιχα οι ελληνικές προξενικές αρχές θα παράσχουν προστασία σε πολίτες άλλων κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου δεν υπάρχει διπλωματική - προξενική αποστολή του τόπου καταγωγής τους, της ιθαγένειάς τους. Είναι, λοιπόν, εξαιρετικά σημαντική η οδηγία αυτή, η οποία παράσχει την προστασία αυτή. Και μάλιστα, οφείλω να πω ότι έρχεται ενδεχόμενα και καθυστερημένα, διότι το εθιμικό Διεθνές Δίκαιο που ρύθμιζε τις σχέσεις των προξενικών αρχών και τα ζητήματα προστασίας των πολιτών μέσω των προξένων, ενσωματώθηκε, κωδικοποιήθηκε - εάν θέλετε - με τη σύμβαση της Βιέννης του 1963 η οποία είναι των Ηνωμένων Εθνών. Έγινε παγκόσμιο δίκαιο, διότι μεγάλη πλειονότητα των χωρών την έχουν κυρώσει, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα. Απλώς κάνω την παρατήρηση, κύριε Πρόεδρε, γιατί ενώ η σύμβαση της Βιέννης είναι του 1963, η τότε δικτατορία δεν ενδιαφέρθηκε ή δεν ήθελε να συμμετέχει σε διεθνείς συμφωνίες και την ενσωμάτωσε η ελληνική δημοκρατία μετά τη Μεταπολίτευση το 1975. Αντίστοιχα, θέλω να θυμίσω και τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης που ενσωματώθηκε στην ελληνική νομοθεσία το 2001, που ρυθμίζει τις σχέσεις μεταξύ των προξενικών αρχών. Βελτίωση, λοιπόν, είναι η παρούσα ευρωπαϊκή οδηγία, η οποία καθορίζει πλέον τον συντονισμό και τη συνεργασία των διπλωματικών αρχών για την παροχή στους μη αντιπροσωπευόμενους πολίτες των κρατών - μελών, προστασία σε περίπτωση ανάγκης. Βεβαίως, η οδηγία αυτή έχει ένα κομμάτι της προστασίας - όπως είπα και στην επιτροπή - για τον λόγο ότι αναφέρεται αποκλειστικά σε προσωπικές σχέσεις και επικαλούμαι ειδικά το άρθρο 7 του σχεδίου νόμου πλέον, που αναφέρεται στα είδη της συνδρομής. Έθεσα το ψήγμα στη συζήτηση στην επιτροπή ότι θα πρέπει να τεθούν και με την ελληνική νομοθεσία ακόμα ή με διαβούλευση με την Ευρωπαϊκή Ένωση ευρύτερα ζητήματα, ούτως ώστε να προστατεύονται τα ελληνικά συμφέροντα και σε τρίτες χώρες από τις διπλωματικές αποστολές, τις προξενικές αρχές των άλλων ευρωπαϊκών χωρών και σε θέματα, ιδιαίτερα, ναυτιλίας. Βεβαίως, πήραν την απάντηση από τον Υπουργό ότι υπάρχει μια συνεργασία με τις κυπριακές αρχές, αλλά δεν φτάνουν στο σύνολό τους - νομίζω - στις χώρες του κόσμου που έχουν τουλάχιστον θαλάσσια σύνορα, όπου κινείται η εμπορική ναυτιλία. Να τεθεί, λοιπόν, ένα ζήτημα να προστατεύεται και η ναυτιλία, όχι μόνο τα πληρώματα, τα οποία ούτως ή άλλως προστατεύονται από την οδηγία της οποίας επιδιώκεται την ενσωμάτωση σήμερα, αλλά να προστατεύονται τα ναυτιλιακά και εμπορικά συμφέροντα των ελληνικών οίκων ή ελληνικών συμφερόντων από διπλωματικές αρχές άλλων κρατών - μελών στις χώρες που δεν έχει παρουσία η χώρα μας και αντίστοιχα η Ελλάδα να παράσχει προστασία και για τα συμφέροντα αυτά, ούτως ώστε σε μία εικόνα, βεβαίως, παγκοσμιοποίησης, της οποίας σήμερα αμφισβητείται το εύρος ή επιδιώκεται από τις μεγάλες οικονομικές δυνάμεις η αντιστροφή της πορείας, να μπορούμε να έχουμε παρουσία των ελληνικών συμφερόντων. Να σας φέρω ένα παράδειγμα, αν θέλετε; Σε χώρες του Ειρηνικού, σε πολλές μικρές χώρες, δεν υπάρχουν διπλωματικές αποστολές ούτε αντέχουν να υπάρχουν. Σε μία αβαρία πλοίου, σε ένα ναυάγιο, δεν πρέπει να προστρέξει κάποιος, ένας λιμενικός, ένα προξενικός λιμενάρχης είτε Έλληνας είτε ευρωπαϊκής χώρας που βρίσκεται εκεί κοντά να δώσει τη βοήθεια; Αυτά έθεσα. Επιπλέον, έθεσα και το ζήτημα του ενδεικτικού χαρακτήρα της συνδρομής. Διότι έχει μία καταγραφή, όπως βλέπω, έξι περιπτώσεων. Θα μπορεί ερμηνευτικά από το Υπουργείο Εξωτερικών να επεκταθεί σε περιπτώσεις ανάγκης, να επεκτείνεται και να μη μένουμε πάντοτε στο γράμμα του νόμου, διότι και η οδηγία και η διάταξη, όπως προτείνονται, επιτρέπει τη διεύρυνση της προστασίας. Ας αναζητηθούν λύσεις. Επειδή λίγο - πολύ έχουν αναφερθεί τα βασικά ζητήματα, ένα άλλο θέμα στο οποίο θέλω να αναφερθώ είναι το ζήτημα της οικονομικής αποζημίωσης που αξιώνει η Ελλάδα, όταν πληρώσει τα τέλη, δικαιώματα ή τις αποζημιώσεις η τρίτη χώρα - μέλος που προστάτευσε τον Έλληνα πολίτη. Αυτά μπορούν να καταλογίζονται εις βάρος του Έλληνα πολίτη. Πολλές φορές είναι χαμηλά, οπότε δεν αξίζει τον κόπο αν είναι προξενικά τέλη, που είναι κάποιες δεκάδες ευρώ, αλλά πολλές φορές μπορεί να είναι πολύ μεγάλα τα ποσά όταν υπάρχει ανάγκη νοσηλείας, όταν υπάρχει ανάγκη μεταφοράς θανόντων και όλα αυτά. Επειδή βρισκόμαστε σε μία οικονομική κρίση, το έθεσα και στον Υπουργό και είπε, βέβαια, ότι βάσει του νόμου μπορεί να ζητήσει από τον ενδιαφερόμενο και ότι ενδεχόμενα θα εκδοθεί μία εγκύκλιος, αλλά θα έλεγα και κάτι άλλο, να βάλουμε και κάτι περισσότερο στον νόμο με την έννοια κριτηρίων κοινωνικών ή εισοδηματικών, ούτως ώστε εμμέσως πλην σαφώς να καθίσταται υποχρεωτική η διαγραφή του χρέους και όχι η διεκδίκηση. Διότι αν μείνουμε με το «μπορεί», το μπορεί είναι δυνητικό και άλλος μπορεί να κριθεί ότι μπορεί και να μην μπορεί και άλλος να μπορεί και να απαλλαγεί. Νομίζω, λοιπόν, να συμπληρώσουμε, αν έχετε την καλοσύνη, κύριε Υπουργέ, σε αυτό το σημείο εισοδηματικά και κοινωνικά κριτήρια και να δώσουμε τουλάχιστον μία ελάχιστη δέσμευση. Κατά τα λοιπά, το πρωί άκουγα στο ραδιόφωνο ότι ενσκήπτει καταιγίδα «Ξενοφών» στην Ελλάδα.
Ενέσκηψε.
Κύριε Λυκούδη, εγώ μιλούσα για το πρωί βγαίνοντας από το σπίτι μου. Και φτάνω στη Βουλή και βλέπω ότι ενσκήπτει καταιγίδα τροπολογιών διότι στο παρόν νομοσχέδιο έχουμε ήδη τέσσερις υπουργικές τροπολογίες και στο επόμενο του Υπουργείου Υγείας, που κατά σύμπτωση είμαι πάλι εισηγητής, έχουμε άλλες τόσες και δεν ξέρουμε πόσες θα φτάσουν μέχρι αργότερα. Αυτή η εισαγωγή, λοιπόν, μου δίνει το δικαίωμα να αναφερθώ λίγο στις τροπολογίες. Πριν απ' όλα, θα ξεκινήσω με αυτήν του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Επιτρέψτε μου, κύριε Πρόεδρε, μία προτίμηση προς αυτήν την κατεύθυνση. Ο κ. Λυκούδης το ξέρει, το έχουμε συζητήσει. Αφορά την αναστολή της υποχρεωτικής διαμεσολάβησης. Κανείς δεν θα αμφισβητήσει ότι η διαμεσολάβηση ήταν μία μεταρρύθμιση, μία πρόοδος. Εδώ, όμως, γεννιούνται ερωτήματα. Ψηφίστηκε και ψηφίστηκε επίμονα από την Κυβέρνηση σχετικά πρόσφατα και σήμερα έρχεται η αναστολή με ποια αιτιολογία; Με την αιτιολογία ότι η διοικητική ολομέλεια του Αρείου Πάγου εξέφρασε ενστάσεις συνταγματικότητας. Μπορώ να πω ότι το εξήγησε επαρκώς ο κύριος Υπουργός Δικαιοσύνης και μάλιστα μου άρεσε ο τρόπος που ένας νέος άνθρωπος τοποθετήθηκε στη Βουλή. Δεν έχω να ψέξω τίποτα. Έχω, όμως, να πω τούτο. Η ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης δεν έλαβε υπ' όψιν της τις ενστάσεις που προϋπήρχαν, δεν τις στάθμισε και αναγκάζεται σήμερα; Μήπως έδειξε μια επιμονή μεγαλοπρεπείας, κύριε Τασούλα, σε αυτή την κατεύθυνση - απευθύνομαι και στον κ. Κατρούγκαλο ως νομικό - η τότε ηγεσία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, να μην ακούει απόψεις τρίτων; Μου έκανε εντύπωση. Και γιατί στάθηκα, αγαπητοί συνάδελφοι; Διότι η διοικητική ολομέλεια του Αρείου Πάγου, όπως η διοικητική ολομέλεια κάθε ανωτάτου δικαστηρίου, τι στόχο έχει; Την αποσυμφόρηση των δικαστηρίων. Να φεύγουν οι υποθέσεις, να πηγαίνουν σε άλλες εναλλακτικές μορφές απόδοσης δικαιοσύνης για να μπορούν να αποδίδουν καλύτερα και οι δικαστές περισσότερο βαθύ δικαιοδοτικό έργο και να απαλλάσσονται από τον μεγάλο αριθμό προσφυγών. Έρχεται, λοιπόν, η Κυβέρνηση και λέει «ο Άρειος Πάγος μας λέει αυτό», που σημαίνει ότι ο Άρειος Πάγος - η δική μου εμπειρία είναι, μπορεί να κάνω λάθος - έχει οδηγήσει δεκάδες φορές νομοθετήματα περί αποσυμφόρησης των δικαστηρίων και επιτάχυνσης των δικών. Δεν έχουν πετύχει ποτέ, αλλά δεν έχει καμμία αξία αυτό στη συζήτησή μας σήμερα. Λέει ο Άρειος Πάγος «προσέξτε, δεν θέλω να αποσυμφορηθούν ακόμα με τα πολιτικά δικαστήρια, με τη διαμεσολάβηση, διότι πάσχουν». Συνεπώς, πάσχει πραγματικά και επομένως, η Κυβέρνηση θα έπρεπε όχι μόνο να αναστείλει τη διαδικασία αυτή, αλλά να ξεκινήσει άμεσα μια συζήτηση, ούτως ώστε σε βάθος να δοθεί λύση σε αυτό και να απαλείψει, αν θέλετε, και αυτά - πολλές φορές ενδεχόμενα είναι δυσβάσταχτα - τα δικαστικά έξοδα που θα προκύψουν και να καθορίσει ούτως ώστε ένα τιμολόγιο και ο καθένας να μπορεί να προσφεύγει διότι από ό,τι άκουσα εκεί ο Άρειος Πάγος είχε τις επιφυλάξεις τους και τις ενστάσεις του. Γι' αυτό, λοιπόν, επειδή πρόκειται για μια νομοθεσία, η οποία είναι νομοθεσία παλινωδίας πλέον, κατά τη δική μας άποψη, η Δημοκρατική Συμπαράταξη στη διάταξη αυτή θα τοποθετηθεί στο «παρών». Έρχομαι τώρα σε ένα επόμενο θέμα, διότι βλέπω ότι έχω χρόνο ακόμη, στο μείζον ζήτημα που δημιουργήθηκε τις τελευταίες ημέρες με τη σύλληψη δημοσιογράφων, με την εφαρμογή της αυτόφωρης διαδικασίας, τον διασυρμό. Ακούστηκαν πάρα πολλές εντάσεις και ενστάσεις και πολλές απόψεις και τι προέκυψε, αν θέλετε; Ορθοτομούσα η Δικαιοσύνη τι είπε; Είπε, δεν ξέρω αν έχει τελεστεί έγκλημα, για να παραπέμψω στο δικαστήριο άδικη πράξη. Θέλω περαιτέρω προκαταρκτική εξέταση, να εξακριβώσω, να διακριβώσω αν έχει τελεστεί κάποια παράνομη πράξη. Τι μας λέει αυτό; Μας λέει κάτι άλλο, ότι ήρθε η ώρα να κάνουμε την τομή και στα αδικήματα του Τύπου να μην τηρείται η αυτόφωρη διαδικασία ή τουλάχιστον να μην τηρείται στα αδικήματα του Τύπου εκείνα τα οποία είναι της καθημερινής χρήσεως, όπως είναι η εξύβριση, η απλή ή η συκοφαντική δυσφήμηση, ούτως ώστε και να προστατεύονται, βεβαίως, διότι έχει το δικαίωμα της καταμήνυσης ο θιγόμενος και της αστικής αγωγής για να επιδιώξει την αποκατάστασή του, αλλά να μην τίθεται υπό φίμωτρο πολλές φορές, διότι ξέρουμε όλοι πόσες φορές - και στο παρελθόν και το βλέπουμε σήμερα και το φοβούμεθα - ότι γίνεται κατάχρηση των μηνύσεων για να μπορέσουν να κλείσουν κάποια στόματα. Έχει καταθέσει ο κ. Λοβέρδος, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και συνάδελφός μου, μια τροπολογία που ζητά την κατάργηση της αυτόφωρης διαδικασίας στα αδικήματα Τύπου και προσδιορίζει για ποια ζητά, εκτός από αυτά της εξύβρισης, της απλής και της συκοφαντικής δυσφήμισης, τα λοιπά θεωρούνται πάντοτε αυτόφωρα. Είναι παρών ο κύριος Υπουργός Εξωτερικών και θα μου πει ότι δεν έχει αρμοδιότητα επί της τροπολογίας.
Είμαι ο επισπεύδων Υπουργός. Θα σας απαντήσω.
Εντάξει. Παρακαλώ, να τοποθετηθείτε. Δεν πειράζει, το δεχόμαστε. Όμως, προχωρώ παραπέρα και εκφράζω και μια προσωπική άποψη σε αυτό, την οποία έχω εκφράσει και γραπτώς παλαιότερα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ]] Έχει ανάγκη η ελληνική πολιτεία γενικότερα, είτε από την πλευρά του δημόσιου χώρου είτε από την πλευρά του ιδιωτικού χώρου, τη χρήση της αυτόφωρης διαδικασίας, η οποία είναι διαδικασία διασυρμού παρωχημένη και αναχρονιστική, όταν - πρέπει να το πω στο σημείο αυτό - διαχρονικά η ελληνική νομοθεσία παραγράφει τα μικρότερα αδικήματα, εκείνα που έχουν χαμηλότερες ποινές, των πέντε ετών και είναι και αυτά εδώ πέρα της εξύβρισης, της απλής δυσφήμισης; Όταν έρχεται η πολιτεία με μια αιτιολογία, παραγράφει αυτά για τον σκοπό της αποσυμφόρησης των δικαστηρίων και έρχεται και για τα βαρύτερα εγκλήματα, όπως ο γνωστός νόμος του καθηγητή Παρασκευόπουλου και αναφέρεται ακόμα και σε μείωση ποινών στα κακουργήματα. Νομίζω, λοιπόν, ότι τουλάχιστον ήρθε η ώρα για την αυτόφωρη διαδικασία στα πλημμελήματα ή έστω στα πλημμελήματα μέχρι τριών ετών που απειλείται ποινή, να καταργηθεί. Να δώσουμε την εικόνα μιας σύγχρονης χώρας και να φύγουμε από τις εικόνες κανιβαλισμού που ζούμε πολλές φορές είτε από προπετείς είτε από εκβιαστικές ή εκφοβιστικές μηνύσεις, όπως εμένα θα μου επιτρέψετε να θεωρήσω το τελευταίο ζήτημα με τους δημοσιογράφους. Θέτω υπό τη βάσανον του Υπουργού την τροπολογία του κ. Λοβέρδου και ολοκληρώνοντας, κύριε Πρόεδρε, θέλω να πω τα εξής: Σε σχέση με την τροπολογία περί της θαλάσσιας μεταφοράς των απορριμμάτων, η οποία είναι ήδη το άρθρο 16 του σχεδίου νόμου, έρχεται τρίτη φορά να ψηφίσει η Βουλή τη θαλάσσια μεταφορά των απορριμμάτων από τα νησιά. Εγώ υποστηρίζω και πιστεύω ότι αφορά κυρίως την Αίγινα, για να λυθεί το περσινό πρόβλημα, όπου τα νησιά εκεί γέμισαν σκουπίδια. Ενδεχομένως, να αφορά και την Κέρκυρα. Δεν έχω εικόνα προσωπική για να μπορώ να πω για την Κέρκυρα. Νομίζω, όμως, ότι με αυτόν τον τρόπο της νομοθέτησης και κάθε φορά να λέμε, ξέρετε, βελτιώνουμε την ίδια νομοθεσία, καθιστούμε μόνιμη μία ανοχή να μην προχωρήσουμε σε περιβαλλοντική λύση των προβλημάτων των απορριμμάτων επί τόπου, να μην προχωρήσουμε σε περιβαλλοντική λύση στην κομποστοποίηση, στη δεματοποίηση, στον διαχωρισμό. Λέμε: Πάρ' τα, κύριε, βάλ' τα στο καράβι με τους επιβάτες και μετάφερέ τα στη Φυλή ή οπουδήποτε αλλού. Επομένως, και αυτό δείχνει μία προχειρότητα λύσης, δεν αντιμετωπίζει την καρδιά του προβλήματος και είμαι υποχρεωμένος και στο άρθρο αυτό, όπως και στην προηγούμενη συζήτηση με τον νόμο του Υπουργείου Ναυτιλίας, να δώσουμε την ψήφο «παρών» και όχι θετική ψήφο, διότι φοβούμεθα ότι γίνεται μόνιμο αυτό το καθεστώς και είναι άσχημη η εικόνα να μπαίνω στο φέρι - μποτ για να πάω το Σαββατοκύριακό μου σε ένα μικρό νησάκι και να είναι τα περισσότερα αυτοκίνητα απορριμματοφόρα και να προσπαθώ να πάω πιο πέρα για να μην ενοχλούμαι. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Καρρά. Τον λόγο έχει τώρα ο ειδικός αγορητής από το Ποτάμι ο κ. Λυκούδης για δεκαπέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, θα είμαι σύντομος. Έχει ήδη αναπτυχθεί ένας πολύ ενδιαφέρων διάλογος για τα συζητούμενα θέματα και για την ενσωμάτωση της οδηγίας και για τις τροπολογίες, διάλογος που με υποχρεώνει να είμαι σύντομος, γιατί πάρα πολλές πλευρές των ζητημάτων έχουν αναπτυχθεί και ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα επιχειρηματολογία - το λέω και το εννοώ - γύρω από αυτά τα θέματα. Όσον αφορά την ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής οδηγίας, είναι προφανές ότι είναι υπερασπιστική των δικαιωμάτων των Ευρωπαίων πολιτών στη διαχείριση των ζητημάτων τους και στην υπεράσπιση και στη διαχείριση αυτών ακριβώς των δικαιωμάτων. Υπό αυτήν την έννοια είμαστε θετικοί στην προτεινόμενη ενσωμάτωση στο Ελληνικό Δίκαιο. Θα έλεγα ότι έχει καθυστερήσει και να έρθει. Όχι απλώς αντιμετωπίζουμε θετικά το ζήτημα, αλλά καθυστέρησε και να έρθει, διότι είναι απολύτως σαφές ότι προσπαθεί να υπερασπιστεί κλασικές λειτουργίες και δικαιώματα των Ευρωπαίων πολιτών, όταν διαχειρίζονται τα δικά τους ζητήματα και τη δική τους καθημερινότητα εκεί που βρίσκονται, όπου βρίσκονται και όπου ασκούν τέτοιες δραστηριότητες. Τώρα, όσον αφορά τις τροπολογίες: Για την τροπολογία 1746, η τροπολογία προβλέπει την αναλογική εφαρμογή του άρθρου 63 του ν.4415/2016 που ρυθμίζει θέματα μεταφοράς μαθητών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Ενσωματώνει όλο το άρθρο 63 για μια κατ' αναλογία εφαρμογή, σύμφωνα με την οποία οι περιφέρειες δύνανται να αναλαμβάνουν τη μεταφορά ΑΜΕΑ από τον τόπο της διαμονής τους σε εγκαταστάσεις πιστοποιημένων φορέων των δικών τους ενδιαφερόντων και αναγκών. Κοιτάξτε, το σύστημα μεταφοράς των μαθητών υπήρξε πάντα ένα παράθυρο για απευθείας αναθέσεις. Δεν υπάρχει κανείς συνάδελφος σ' αυτήν την Αίθουσα που να μην το ξέρει αυτό και να μην το αποδέχεται. Και αυτή δεν είναι τώρα κριτική κακοπροαίρετη, είναι μια σαφής αναφορά σε μια πραγματικότητα. Έτσι δεν είναι; Δεν είναι κάτι καινούργιο. Οι ηγεσίες του Υπουργείου Παιδείας πάνω από μια δεκαετία δεν επιχειρούν να εξορθολογήσουν αυτή την κατάσταση. Οι μελέτες έχουν γίνει από ειδικούς για σωστό προγραμματισμό και μείωση της σπατάλης, αλλά το σύστημα επιμένει να φθάνει την κατάσταση στο «αμήν», όταν δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα διαφορετικό. Άγονοι διαγωνισμοί, τελευταία στιγμή καταστάσεις κατεπείγοντος κ.λπ. και έτσι να φθάνουμε στο σημείο πάντα να γίνονται απευθείας οι αναθέσεις. Με το άρθρο 63 επιτείνεται η διευθέτηση κατάστασης λύσεων της τελευταίας στιγμής. Προβλέπει, δηλαδή, τη δυνατότητα με αιτιολογημένη πράξη να πηγαίνει η οικεία περιφέρεια σε διαπραγμάτευση, χωρίς προκήρυξη, κατ' εξαίρεση των κείμενων διατάξεων περί έγκρισης της διαδικασίας διαπραγμάτευσης. Επίσης, με τροποποίηση του άρθρου 63 δίνονται χρονικές παρατάσεις σε εκτελούμενες συμβάσεις με αναπροσαρμογές των όρων. Η τροπολογία επιτρέπει, επίσης, στις περιφέρειες να προσφεύγουν σε απευθείας αναθέσεις και για τις μεταφορές των ΑΜΕΑ, για να αντιμετωπιστούν οι άμεσες καθυστερήσεις στην έναρξη των δρομολογίων σε περιπτώσεις που δεν έχουν αναδειχθεί μειοδότες σε εκκρεμείς διαγωνισμούς, γενικά δηλαδή σε διαγωνισμούς που βρίσκονται συνεχώς στον αέρα. Εγώ θέλω να ρωτήσω: Μέχρι πότε αυτό το πρόβλημα θα αντιμετωπίζεται με τροπολογίες που επανέρχονται περιοδικά κάθε χρόνο, ώστε να εκβιάζεται τελικά η διασφάλιση της απρόσκοπτης μεταφοράς είτε μαθητών είτε ΑΜΕΑ με μέσα μεταφοράς που μισθώνουν οι περιφέρειες βάσει ενός, εάν όχι θολού, αλλά θα έλεγα σχετικά γκρίζου νομοθετικού πλαισίου στα όρια της νομιμότητας; Μας είπε πριν ο κ. Χαρίτσης, αναφερόμενος στη δική του τροπολογία, ότι θα προσπαθήσει να καταθέσει ή έχει καταθέσει προτάσεις στην ανάγκη βελτίωσης αυτού του συστήματος. Δεν τις άκουσα τις προτάσεις, υποθέτω ότι όντως τις έχει καταθέσει, αλλά καλό είναι όταν συζητάμε, για να έχουμε μια πλήρη εικόνα του θέματος, να είμαστε και λίγο πιο αναλυτικοί, ειδικά όταν παρουσιάζονται από Υπουργούς τροπολογίες. Παρά ταύτα, προφανώς θα είμαστε θετικοί στην τροπολογία, δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία, απλώς καταθέτω σκέψεις και ερωτηματικά, που μπορούν ενδεχομένως να βοηθήσουν στην αποσαφήνιση μερικών ζητημάτων. Για την τροπολογία 1747 που έχει σχέση με τη θαλάσσια μεταφορά των αποβλήτων, εδώ επανακαθορίζονται οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για τη θαλάσσια μεταφορά αστικών στερών αποβλήτων με επιβατικά οχηματαγωγά πλοία σε τακτικά δρομολόγια. Εγώ έχω συχνή παρουσία σε νησί που πλήττεται απ' αυτήν την ιστορία. Αναφέρομαι στην Αίγινα, η οποία δεν μπορεί να διαχειριστεί τα δικά της απόβλητα και η μεταφορά που γίνεται με τα απορριμματοφόρα είναι εξαιρετικά δυσάρεστη από κάθε πλευρά σ' αυτόν τον τομέα. Κοιτάξτε, αυτή η ρύθμιση, κατά τη γνώμη μου, είναι ουσιώδους σημασίας, γιατί αφ' ενός αφορά στην υλοποίηση των προβλεπόμενων στα ΠΕΣΔΑ δράσεων διαχείρισης αποβλήτων και ιδιαίτερα της θαλάσσιας μεταφοράς, η οποία προβλέπεται ιδίως σε νησιωτικές περιφέρειες και αφ' ετέρου γιατί υπάρχει άμεση παύση λειτουργίας χώρων ανεξέλεγκτης διάθεσης αποβλήτων, αλλά και αποτρέπεται η δημιουργία νέων εγκαταστάσεων τέτοιων αποβλήτων. Γι' αυτό, λοιπόν, σ' αυτήν την τροπολογία εμείς θα ψηφίσουμε «ναι», χωρίς να έχουμε επιφύλαξη. Η τροπολογία 1751 αναφέρεται στις δαπάνες που έχουν προκύψει έως σήμερα για την καθαριότητα κτηρίων, όπου στεγάζονται υπηρεσίες του ΟΑΕΔ. Κοιτάξτε, εδώ υπάρχει ένα ζήτημα. Κατ' αρχάς, υπάρχει το πρόβλημα του κατά πόσο μπορεί να αρνηθείς να πληρωθούν δεδουλευμένες υπηρεσίες και κατά πόσο σε μια περίοδο, όπου υπάρχει ασφυκτική οικονομική πίεση σε μεγάλα τμήματα πληθυσμού, μπορείς να πεις σε κάποια καθαρίστρια ή σ' έναν καθαριστή που έχει κάνει δουλειά, έχει καθαρίσει κτήρια και περιμένει να πληρωθεί μέσα σ' αυτήν τη γενική οικονομική δυσπραγία, «ξέρεις, εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα, ο τρόπος με τον οποίο επιχειρείται να λυθεί το ζήτημά σου είναι περίεργο, είναι δύσκολο, είναι θέμα κακής διαχείρισης του χρόνου, άρα επομένως, τι να κάνουμε, δεν θα πληρωθείς». Δεν μπορεί κανένας να το πει αυτό. Υπό αυτήν την έννοια, κανείς δεν μπορεί να πει όχι σ' αυτήν την τροπολογία. Υπάρχει, όμως, ένα ζήτημα. Μέχρι πότε θα υπάρχει η εκ των υστέρων νομιμοποίηση των δαπανών; Δεν είναι η πρώτη φορά που προβλέπεται η εκ των υστέρων νομιμοποίηση των δαπανών, επειδή γίνεται κακή διαχείριση του χρόνου και κακή διαχείριση του τρόπου με τον οποίον λειτουργούν οι υπηρεσίες. Λέει τώρα ο Υπουργός ότι υπήρξε κακή συνεννόηση ή διαφωνία της Επιτρόπου με τον ΟΑΕΔ για τον τρόπο που θα έπρεπε φυσιολογικά να λυθεί το ζήτημα και υπό αυτήν την έννοια δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Άρα, δημιουργείται αυτή η δυσκολία στον τρόπο ρύθμισης του θέματος. Κοιτάξτε, δεν μπορεί να αρνηθεί κάποιος σε αυτό και να καταθέσει αρνητική ψήφο, αλλά θα ψηφίσουμε «παρών». Διότι κάποια στιγμή πρέπει να υπάρχει και μία ένσταση του ελληνικού Κοινοβουλίου στον τρόπο με τον οποίον λειτουργεί σ' αυτά τα θέματα η πολιτεία. Για την τροπολογία 1752, που έχει σχέση με την επέκταση της αναστολής, είπε μερικά πολύ ενδιαφέροντα πράγματα ο κ. Καρράς. Δεν έχω κανέναν λόγο να τα επαναλάβω. Νομίζω ότι ήταν πάρα πολύ ουσιαστικά αυτά που είπε. Υπάρχει ένα ζήτημα. Επί μία ολόκληρη περίοδο οι δικηγορικοί σύλλογοι, ο Άρειος Πάγος, οι ενδιαφερόμενοι, οι άνθρωποι που έχουν σχέση και επαφή με το θέμα κατέθεταν ενστάσεις, επιφυλάξεις, αμφιβολίες, προτάσεις αναθεωρητικές για μερικά σημεία αυτής της διαδικασίας. Η Κυβέρνηση επί του συγκεκριμένου θέματος εκώφευε. Δεν εκώφευε, εν πάση περιπτώσει, αδιαφορούσε. Δεν αδιαφορούσε, για να μην χρησιμοποιώ καθόλου δηκτικές εκφράσεις που μπορεί να ενοχλούν. Το καταλαβαίνω. Το αντιλαμβάνομαι. Ήταν αδρανής, όμως. Τουλάχιστον ας παραδεχθούμε αυτό, ότι λειτούργησε εν αδρανεία, διότι δεν αντιμετώπισε με ένα ουσιαστικό ενδιαφέρον όσα κατατίθεντο όλη αυτήν την περίοδο και έρχεται εκ των υστέρων και λέει ότι πολλές απ' αυτές τις ενστάσεις ήταν αληθείς, το αναγνωρίζει και γι' αυτό και παρατείνει την αναστολή. Κοιτάξτε να δείτε. Και σ' αυτό το σημείο δεν μπορεί να πει κάποιος «όχι», αλλά και εδώ θα υπάρξει «παρών». Θα υπάρξει «παρών», διότι πρέπει να λειτουργήσει το καμπανάκι της ειδοποίησης, ότι δεν είναι δυνατόν να γίνεται μια κακή διαχείριση των λειτουργιών και του χρόνου και εκ των υστέρων να επιχειρούμε τη διόρθωση. Αν επιχειρείται η διόρθωση, θα μου πει κάποιος, πρέπει να είναι ένας Βουλευτής του ελληνικού Κοινοβουλίου αρνητικός; Όχι. Αλλά θα κτυπήσει το καμπανάκι της κακής λειτουργίας. Αυτή την έννοια έχει το «παρών». Τώρα η τελευταία μου αναφορά είναι στην τροπολογία του κ. Λοβέρδου. Πρέπει να σας πω ότι έχει κατατεθεί αντίστοιχη τροπολογία του συνόλου των Βουλευτών της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ποταμιού με το ίδιο ή περίπου το ίδιο περιεχόμενο και πρέπει να αντιμετωπισθεί σοβαρά το θέμα. Δεν ξέρω αν θα έρθει ο Υπουργός για να απαντήσει. Ο κ. Κατρούγκαλος έχει άμεση, ουσιαστική και πλήρη γνώση του θέματος και θα μπορούσε να μας δώσει χρήσιμες πληροφορίες πάνω σ' αυτό. Ξέρουμε όλοι ότι το Σύνταγμα του 2001 έχει αναθεωρηθεί και έχει κοπεί η ιστορία του αυτόφωρου, αλλά δεν έχει προσαρμοστεί ο κοινός νομοθέτης. Κάτι πρέπει να κάνουμε. Προχθές, είδαμε τέσσερις δημοσιογράφους να κρατούνται το βράδυ στο τμήμα και το πρωί να παραπέμπονται για να δικαστούν, επειδή ένα δημοσίευμά τους, ένα ρεπορτάζ, ακόμα κι αν θεωρήσουμε ότι είχε ακραίες διατυπώσεις, έθιξε έναν Υπουργό. Και λοιπόν;
Διάκριση στο νόμο θα κάνουμε, κύριε Αντιπρόεδρε;
Ποια διάκριση, κύριε συνάδελφε;
Με άλλο νόμο θα αντιμετωπίζουμε τους κοινούς θνητούς και με άλλο τους μεγαλοδημοσιογράφους;
Γιατί περί αυτού πρόκειται; Οι μεγάλοι και οι μικροί δημοσιογράφοι και οι κοινοί θνητοί; Σας παρακαλώ!
Με συγχωρείτε που διακόπτω.
Εν πάση περιπτώσει, δεν έχετε δίκιο τώρα επ' αυτού. Υπάρχουν ένα σωρό τρόποι, αν θέλουμε να αντιδράσουμε σε ένα, κατά τη γνώμη μας, κακόπιστο δημοσίευμα. Μπορούμε να προσπαθήσουμε να το διορθώσουμε, όπως με παρέμβαση του Υπουργού που λέει «βάλε τη δική μου απάντηση στην ίδια θέση, που έβαλες το δημοσίευμα» και άλλα πολλά.
Το είπε.
Έναντι αυτών, οι χειροπέδες από την Αστυνομία δεν είναι λύση, κύριε συνάδελφε. Με συγχωρείτε τώρα εάν εθίγη ο Πρόεδρος του κόμματός σας, αλλά δεν είναι λύση αυτή. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Εντάξει, αλλάξτε τον νόμο. Διαφορετικά να τον τηρούμε.
Ευχαριστούμε τον κ. Λυκούδη, ειδικό αγορητή από το Ποτάμι. Τελευταίος από τους ειδικούς αγορητές είναι ο κ. Δημήτριος Καβαδέλλας από την Ένωση Κεντρώων. Έχετε τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε την οδηγία που έρχεται από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στόχος αυτής της οδηγίας είναι να θεσπίσει τα απαραίτητα μέτρα συνεργασίας και συντονισμού, προκειμένου να διευκολύνει την παροχή προξενικής προστασίας σε άτομα, που δεν είναι αντιπροσωπευόμενοι πολίτες της Ένωσης, όταν αυτοί βρίσκονται σε μια τρίτη χώρα, δηλαδή δεν έχουν δικό τους προξενείο σε μια χώρα, που να μπορούν να απευθυνθούν. Επομένως, τίθεται εδώ το θέμα της διευκόλυνσης αυτών των πολιτών από άλλο προξενείο χώρας, που ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Με αυτό το σχέδιο νόμου και με αυτήν την οδηγία τα κράτη - μέλη πρέπει να παρέχουν προξενική προστασία σε πολίτες, που δεν αντιπροσωπεύονται και δεν έχουν δική τους προξενική αρχή με τους ίδιους όρους που ισχύουν για τους υπηκόους τους. Εμείς συμφωνούμε και θα ψηφίσουμε «ναι» επί της αρχή και επί των άρθρων. Δεν έχουμε κάτι άλλο να προσθέσουμε. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Καβαδέλλα. Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός για δεκαοκτώ λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι, ως προς την οδηγία αυτή καθ' αυτή, που ενσωματώνουμε, υπήρξε νομίζω μια γενική συμφωνία από όλες τις πτέρυγες για τη θετική της διάσταση σε δύο επίπεδα: Πρώτον, είναι το πρακτικό επίπεδο. Προσφέρει βοήθεια στους συμπολίτες μας εκεί που δεν έχουμε προξενικές αρχές. Σε συνέχεια ερωτημάτων, που μου τέθηκαν στην επιτροπή, να σας δώσω τα ακριβή στατιστικά στοιχεία. Έχουμε εκπροσώπηση με πρεσβεία ή προξενείο σε ογδόντα τρεις χώρες. Έχουμε συμπληρωματικά σε δεκαεννιά κράτη εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης άμισθες ελληνικές αρχές, επίτιμα δηλαδή προξενεία, τα οποία παρέχουν συμπληρωματική προστασία, όχι βέβαια της ίδιας ποιότητας με αυτή των επίσημων αρχών μας. Το δεύτερο επίπεδο, στο οποίο έχει θετική διάσταση το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, είναι το ότι εφαρμόζει στην πράξη την έννοια της ευρωπαϊκής ιθαγένειας, που όπως γνωρίζετε, είναι συμπληρωματική των εθνικών ιθαγενειών. Δεν μπορεί κάποιος να είναι ευρωπαίος πολίτης, αν δεν είναι ταυτόχρονα πολίτης της Ελλάδας, της Γαλλίας ή της Κύπρου. Κατά κάποιο τρόπο, αποτελεί πρόπλασμα της αναγκαίας στο μέλλον πολιτικής εμβάθυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εδώ, δυστυχώς, θα ήθελα να σημειώσω ότι σε επίπεδο κοινωνικής ιθαγένειας δεν έχουμε την επέκταση που θα περίμενε κανείς της αντίληψης αυτής. Παρά τα θετικά μέτρα και τις θετικές αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτή η γενική καχυποψία για τον άλλον αφορά πλέον και πολίτες Ευρωπαίους που μετακινούνται. Εν ονόματι της καταπολέμησης του λεγόμενου «κοινωνικού τουρισμού» έχουμε δει η έννοια της ευρωπαϊκής ιθαγένειας να μην έχει την ίδια εφαρμογή στον τομέα αυτό. Ως προς τα άλλα θέματα, τα οποία είχαν τεθεί - νομίζω από τον κ. Καρρά - έχουν δοθεί απαντήσεις στην επιτροπή ως προς την ανάγκη να συμπληρωθεί η ενδεικτική απαρίθμηση του είδους συνδρομής και να εφαρμόζεται παράλληλα μια προηγούμενη απόφαση, που ως απόφαση έχει άμεση εφαρμογή και δεν έχει ανάγκη μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο. Η απόφαση, λοιπόν, του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου του 1995, σχετικά με τα μέτρα εφαρμογής για την προστασία των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκ μέρους των διπλωματικών και προξενικών αντιπροσωπειών, παρέχει νομίζω επαρκείς και αναλυτικές λεπτομέρειες ως προς την εφαρμογή. Έρχομαι στις τροπολογίες. Πρέπει να σας πω ότι ως συνταγματολόγος είχα μια πολύ διαφορετική ιδέα για το πώς πρέπει να αντιμετωπίζονται τροπολογίες σαν κι αυτές, άσχετες δηλαδή με το υπό κρίση νομοσχέδιο, λόγω της σαφούς απαγόρευσης, που ξέρετε ότι υπάρχει στο Σύνταγμα. Διαπίστωσα, λοιπόν, στο πλαίσιο της ανάγκης άσκησης διοίκησης, ότι πραγματικά εδώ έχουμε, όχι ακριβώς ένα κενό, αλλά ένα πρόβλημα, που πρέπει να αποφασίσουμε πώς θα το αντιμετωπίσουμε, δεδομένου και ενόψει της αναθεώρησης. Υπάρχουν περιπτώσεις, οι οποίες πράγματι, μπορεί να οφείλονται σε αστοχία πρόβλεψης. Συνήθως, όμως, η πραγματικότητα έχει περισσότερες εκπλήξεις απ' ό,τι η φαντασία των νομικών ή αυτών που κυβερνούν μπορεί να προλάβει. Χρειάζεται λοιπόν, να πληρωθούν άνθρωποι αύριο, γιατί υπάρχει ενδεχομένως ένα πρόβλημα αντίληψης από τον επίτροπο ή πρέπει να μεταφερθούν μαθητές. Πώς λυνόταν αυτό το θέμα παλαιότερα και πάλι αντισυνταγματικά; Εκδιδόταν μια υπουργική απόφαση χωρίς κανονιστική εξουσιοδότηση και εκ των υστέρων ερχόταν και κυρωνόταν από τη Βουλή. Αυτό τα δικαστήρια ορθά είπαν ότι δεν είναι συνταγματικό. Θα μπορούσε να είναι πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Κατά τη γνώμη μου, συνιστά μεγαλύτερη προσβολή στη δυνατότητα της Βουλής να νομοθετεί και επίσης είναι και μια κατάχρηση του αν είναι πράγματι επείγουσα και απρόβλεπτη μια ανάγκη της φύσης αυτής που σας περιέγραψα. Άλλες έννομες τάξεις - γαλλική, γερμανική - προβλέπουν μια αυτόνομη κανονιστική αρμοδιότητα της διοίκησης για ελάσσονα παρόμοια θέματα. Δεν είμαι απολύτως βέβαιος. Και σας το λέω αυτό εν όψει της επικείμενης συνταγματικής αναθεώρησης σαν μια παρότρυνση να έχουμε μια συζήτηση ουσιαστική επί του θέματος, όταν θα έχουμε το θέμα αυτό ηρτημένο, ότι είμαστε έτοιμοι. Ο αντίλογος ποιος είναι; Ότι θα δώσουμε στην εκτελεστική εξουσία μια λευκή κάρτα, που αν πράγματι χρησιμοποιηθεί μόνο για ελάσσονα θέματα, όπως αυτά, τα οποία συζητάμε τώρα, δεν δημιουργεί πρόβλημα και αντίθετα μάλλον επιλύει θετικά το ζήτημα αυτό που περιέγραψα. Είναι όμως προς περαιτέρω ανάλυση. Όλες οι τροπολογίες, οι οποίες κατατέθηκαν, δεν έχουν κάτι κρυφό, κάποια πολιτική σκοπιμότητα, κάποια πρόθεση να ωφεληθεί πολύ λιγότερο κάποιος. Ανταποκρίνονται ακριβώς σε αυτήν την ανάγκη αντιμετώπισης του σχετικά απρόβλεπτου, με μια εξαίρεση, στην οποία θα αναφερθώ αναλυτικότερα - γιατί υπήρχε από συναδέλφους και ειδικότερα από τον κ. Καρρά επιχειρηματολογία - αυτή που αφορά τη δικαστική μεσολάβηση. Κοιτάξτε, εμείς ως Κυβέρνηση και ως κοινοβουλευτική Πλειοψηφία, θελήσαμε σε μια σειρά από θέματα, που ήταν εκκρεμή, γιατί ήταν περίπλοκα, γιατί είχαν πολιτικό κόστος - από τους δασικούς χάρτες και το κτηματολόγιο έως τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού - να προχωρήσουμε σε μεταρρυθμίσεις. Έτσι πρέπει να κάνει κάποιος που θέλει να κυβερνήσει και που έχει μια πολιτική αντίληψη περί του πολιτικώς ορθού ή εσφαλμένου, πάντοτε κατά τη δική του άποψη. Γι' αυτό υπάρχει δημοκρατία, για να συγκρούονται αυτές οι πολιτικές αντιλήψεις περί του ορθού. Αυτή η άποψη μπαίνει σε διαβούλευση και ανάλογα με την επικρατούσα, όχι στο επίπεδο μόνο της συζήτησης αλλά και της επίκλησης ποιο είναι το καλό που ερχόμαστε να υπηρετήσουμε, καταλήγεις. Τι θέλαμε να εξυπηρετήσουμε με τη διαμεσολάβηση; Να επιταχύνουμε τους ρυθμούς δικαιοσύνης. Είναι ένα από τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζει, όχι μόνο το δικαστικό μας σύστημα, αλλά το σύνολο του πολιτικοκοινωνικοοικονομικού συστήματος. Αν δείτε τους λόγους για τους οποίους επενδυτές έχουν δισταγμούς να επενδύουν στην Ελλάδα, ο πρώτος λόγος είναι η αβεβαιότητα για το κανονιστικό περιβάλλον και ο δεύτερος είναι η καθυστέρηση στην απονομή της δικαιοσύνης. Επίσης, εάν η μεσολάβηση - που αν δεν είναι υποχρεωτική, δεν επιλύει αυτό το θέμα, γι' αυτό και την καταστήσαμε υποχρεωτική - προβλεφθεί να γίνει με τέτοιον τρόπο που να μην είναι επιβαρυντική, ειδικά για τα φτωχότερα στρώματα, μπορεί να είναι και στο οικονομικό επίπεδο υποβοηθητική γι' αυτούς. Εδώ, λοιπόν, είμαστε σ' αυτό το σημείο. Δεν έχουμε αμφιβολία για την υποχρεωτικότητα της μεσολάβησης, γιατί μια μη υποχρεωτική μεσολάβηση, όπως έχει δοκιμαστεί στο παρελθόν από κυβερνήσεις, που δεν ήθελαν να αναλάβουν πολιτικό κόστος από μια αναγκαία, κατά τη γνώμη μας, μεταρρύθμιση, αλλά και κατά τη γνώμη τους, δεν θα προχωρούσε. Δεν είναι, λοιπόν, αυτήν τη στιγμή το κυρίως ζητούμενο η αναγκαστικότητα ή όχι, αλλά κάτι που μας απασχόλησε και στη συζήτηση στο Υπουργικό Συμβούλιο, δηλαδή πώς θα αντιμετωπίσουμε το ζήτημα του υπερβολικού κόστους, ειδικά για κατηγορίες διαδίκων, κυρίως εργαζομένων σε εργατικές διαφορές, που πράγματι ίσως να επιβαρύνονται με το κόστος αυτό. Γιατί τώρα και όχι τότε; Διότι τώρα τέθηκε, πέρα από το ζήτημα του καλού ή του κακού, που είναι ζήτημα πολιτικής απόφασης, και ένα ζήτημα συνταγματικότητας ή αντισυνταγματικότητας με οριακή πράγματι πλειοψηφία, γνωμοδοτικού χαρακτήρα απόφαση, αλλά μια απόφαση, που νομίζω ότι δεν μπορούσαμε παρά να τη λάβουμε υπόψη μας. Γι' αυτόν τον λόγο, νομίζω ότι ορθώς ο Υπουργός Δικαιοσύνης προχώρησε σε αναστολή της εφαρμογής, ούτως ώστε να δούμε πώς με μια επέκταση της διαβούλευσης, λαμβάνοντας, υπόψη όχι μόνο τη σκοπιμότητα, αλλά και την προβληθείσα αντισυνταγματικότητα, θα καταλήξουμε σε μια οριστική ρύθμιση. Πράγματι, είχε δίκιο ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Τασούλας λέγοντας ότι αυτά τα επιχειρήματα είχαν προβληθεί και στο πλαίσιο της πολιτικής αντιπαράθεσης, αλλά προφανώς, είναι άλλο όταν προβάλλονται σε επίπεδο πολιτικού λόγου και άλλο όταν το λέει μια ολομέλεια ενός ανώτατου δικαστηρίου. Πρέπει να λυθεί, όχι το ζήτημα - ξαναλέω - της πολιτικής επιλογής ανάμεσα στο πολιτικώς ορθό και την άλλη άποψη, αλλά ως προς το νομικώς και το συνταγματικώς ορθό. Έρχομαι τώρα σε κάτι που νομίζω ότι παρά την καλή πρόθεση, τη νομική επάρκεια και την καλή πίστη, με την οποία τέθηκε από τους εισηγητές, δεν έρχεται με τον τρόπο που θα έπρεπε να τεθεί ως μείζον θέμα και μπορεί να υπάρχουν και πολιτικές σκοπιμότητες - ξαναλέω ότι δεν τις αποδίδω σ' αυτούς που τοποθετήθηκαν - για την ανακίνησή του τώρα. Προφανώς, έχω συνεννοηθεί με τον Υπουργό Δικαιοσύνης, για να σας δώσω την απάντηση αυτή, πέρα και από τη δική μου προσωπική πρόσθετη γνώμη ως ειδικού για το δίκαιο. Μιλάω προφανώς, για τα αυτόφωρα των εγκλημάτων περί Τύπου. Κοιτάξτε: Η ελληνική συνταγματική τάξη κυμαινόταν. Το Σύνταγμα του 1927 προέβλεπε ρητά ότι δεν είναι αυτόφωρα. Τα μεταγενέστερα Συντάγματα αντέστρεψαν αυτήν την πρόβλεψη την προστατευτική για τον Τύπο και την έκαναν αυστηρή εν όψει της ανάγκης προστασίας του πολίτη. Ήρθε η Αναθεώρηση του 2001 και ορθά συμμερίζομαι τη γνώμη που λέει ότι εδώ η προστασία της ελευθερίας του Τύπου είναι το κύριο και πρέπει να εναρμονιστεί με την ανάγκη προστασίας της τιμής του πολίτη και του πολιτικού. Θα αναφέρω μετά, όμως, ένα πρόσθετο έννομο συμφέρον, που υπάρχει τώρα. Τι είπε η Αναθεώρηση του 2001; Προσέξτε το αυτό τώρα, γιατί αυτό δεν τέθηκε αρκετά υπόψη της Αντιπροσωπείας. Κατήργησε μεν το αυτόφωρο στο άρθρο 14 παράγραφος 7, περιέλαβε όμως πρόβλεψη για ταχεία εκδίκαση. Αυτό σημαίνει ότι εάν θέλουμε να είμαστε απολύτως συμβατοί με τη συνταγματική πρόβλεψη, πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί στο πώς θα μεταφέρουμε τη συγκεκριμένη πρόβλεψη στον Ποινικό Κώδικα. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης με διαβεβαίωσε ότι είμαστε σε φάση τελικής επεξεργασίας του Ποινικού Κώδικα και αυτό θα αντιμετωπιστεί. Ποιο είναι το πρόσθετο έννομο συμφέρον, το οποίο επικαλέστηκα; Είμαστε σε μια περίοδο που γίνεται ιδιαίτερη χρήση - και όχι μόνο από τα νέα κοινωνικά μέσα δικτύωσης - εκτεταμένης παραπληροφόρησης, των λεγόμενων fake news. Γιατί τα fake news δεν προστατεύονται από την ελευθερία έκφρασης; Όχι γιατί βλάπτουν, αλλά γιατί στην πραγματικότητα είναι η άρνηση της δυνατότητας να έχουμε ελευθερία γνώμης. Η μεγάλη, πολιτικά φιλελεύθερη πολιτική επιστήμονας η Χάνα Άρεντ είχε πει ότι όταν υπάρχει αμφισβήτηση των γεγονότων - αν υπάρχει ένα γεγονός ή δεν υπάρχει - δεν μπορεί να υπάρχει ελευθερία γνώμης. Γιατί τη γνώμη μας τη διαμορφώνουμε ενόψει του πραγματικού. Αν το πραγματικό είναι διαφοροποιημένο, άλλο για τον έναν και άλλο για τον άλλον, πώς μπορεί να υπάρχει ελευθερία γνώμης; Άρα, οι δημοκρατίες πρέπει να προστατευτούν από αυτήν την εσκεμμένη παραπληροφόρηση, που και στο παρελθόν υπήρχε, αλλά τώρα παίρνει συστημικό χαρακτήρα. Έρχομαι τώρα να πω γιατί θεωρώ πολιτικά υποκριτική την ανέγερση του θέματος σε ένα άσχετο νομοσχέδιο από πολιτικούς χώρους, όχι το Ποτάμι, που είχαν δεκατέσσερα χρόνια μαζί με τη Νέα Δημοκρατία, να διαμορφώσουν όπως θα ήθελαν τον Ποινικό Κώδικα. Γιατί το 2001 είπα ότι είχαμε την αναθεώρηση του Συντάγματος. Γιατί δεκατέσσερα χρόνια δεν λύθηκε αυτή η πρωτοβουλία εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ, που κυβερνούσε - αλλά και της Νέας Δημοκρατίας; Απευθύνομαι στο ΠΑΣΟΚ, γιατί από Βουλευτή του, στο πλαίσιο βέβαια του νέου πολιτικού σχηματισμού, ήρθε η νομοθετική πρόβλεψη. Κατά τη γνώμη μου, υπάρχει εκεί μια γενικότερη πολιτική υποκρισία, αυτήν τη φορά περισσότερο στον χώρο της Νέας Δημοκρατίας. Γιατί,, όταν έχει χρησιμοποιηθεί η διαδικασία του αυτοφώρου κατά κόρον από Αρχηγό του κόμματός σας, από πρώην Πρωθυπουργό, τον κ. Σαμαρά, σε βάρος δημοσιογράφου, ο οποίος οδηγήθηκε στο κρατητήριο και από τον κ. Στουρνάρα, πρώην Υπουργό Οικονομικών της παράταξής σας, πώς μπορεί να κόπτεστε τώρα και να σκίζετε τα ρούχα σας, γιατί εφαρμόζεται μια διάταξη, που όχι απλώς δεν την αλλάξατε, αλλά και την επικαλεστήκατε, τη χρησιμοποιήσατε στο ανώτατο δυνατό επίπεδο του κόμματός σας; Δεν είναι κλασσική περίπτωση δύο μέτρων και δύο σταθμών; Να σας πω την αλήθεια, μου φαίνεται και κωμική η προσπάθεια θυματοποίησης ή ηρωοποίησης δημοσιογράφων, που δεν σύρονται στο αυτόφωρο. Εμφανίζονται πανηγυρικά για να αποκτήσουν κάποιους τίτλους τιμής, εξαιτίας του λόγου αυτού. Νομίζω, λοιπόν, ότι πρέπει να είμαστε σοβαροί. Το θέμα είναι σοβαρότατο. Δεν αφορά μόνο την ελευθεροτυπία και την προστασία της τιμής και των πολιτών και των πολιτικών. Αφορά την ποιότητα της δημοκρατίας ως προς την αντιμετώπιση των fake news. Γι' αυτόν τον λόγο, εμείς ως Κυβέρνηση, που τις μεταρρυθμίσεις τις θέλουμε, τις επιδιώκουμε, θέλουμε να είναι σε δημοκρατική κατεύθυνση υπέρ των δικαιωμάτων, θα φέρουμε στον νέο Ποινικό Κώδικα ρύθμιση που θα συνδυάζει την προστασία όλων των εννόμων αγαθών και των δικαιωμάτων που περιέγραψα. Επίσης, σας καλώ στη συνταγματική αναθεώρηση, όχι μόνο για το συγκεκριμένο θέμα, να επιδείξουμε την ίδια ανάγκη, την ίδια δημιουργικότητα ως προς την ανάγκη υπηρεσίας της δημοκρατίας μας και των δικαιωμάτων.
Ευχαριστούμε πολύ τον Αναπληρωτή Υπουργό Εξωτερικών κ. Κατρούγκαλο. Πριν δώσω τον λόγο στους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους, οι οποίοι με ενημέρωσαν ότι θα μιλήσουν για λίγο, να δώσουμε τον λόγο στον Υπουργό Εσωτερικών κ. Χαρίτση, γιατί κατέθεσε μια τροπολογία, να μας πει περί τίνος πρόκειται. Αν υπάρχουν ερωτήσεις, να υποβληθούν τώρα και να προχωρήσουμε την προηγούμενη διαδικασία. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ πολύ. Κατ' αρχάς, να πω ότι αντιλαμβάνομαι πλήρως ότι συνιστά κακή πρακτική η κατάθεση τροπολογιών την τελευταία στιγμή και ως επισπεύδων Υπουργός οφείλω να απολογηθώ γι' αυτό. Αναφέρομαι στη συγκεκριμένη τροπολογία. Από εκεί και πέρα, όμως, νομίζω ότι γίνεται κατανοητό από το Τμήμα ότι η συγκεκριμένη τροπολογία, αφενός, μιας και έχει οικονομική επίπτωση, έπρεπε να τύχει αναλυτικής αξιολόγησης από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και αφετέρου, βεβαίως, έχει τον χαρακτήρα του επείγοντος, με την έννοια ότι αφορά στην οικονομική ανακούφιση πληγέντων από φυσικές καταστροφές. Βάσει και του στοιχείου της αναδρομικότητας που περιλαμβάνεται στη συγκεκριμένη διάταξη, καλύπτει βεβαίως και τη μεγάλη φυσική καταστροφή, τις πυρκαγιές της 23ης Ιουλίου 2018. Η συγκεκριμένη, λοιπόν, τροπολογία με αριθμό 1758 επιτρέπει την απαλλαγή από δημοτικά τέλη για τους ιδιοκτήτες ακινήτων, τα οποία βρίσκονται σε περιοχές που έχουν κηρυχθεί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, λόγω σεισμού πυρκαγιάς ή πλημμύρας, και έχουν χαρακτηριστεί μη κατοικήσιμα. Απαλλάσσονται, λοιπόν, αυτοί οι ιδιοκτήτες από τα δημοτικά τέλη καθαριότητας και φωτισμού, τον φόρο ηλεκτροδοτούμενων χώρων και το τέλος ακίνητης περιουσίας για το χρονικό διάστημα, κατά το οποίο τα ακίνητα αυτά είναι μη κατοικήσιμα και ως εκ τούτου, δεν χρησιμοποιούνται. Πρόκειται για μια γενική διάταξη. Αφορά τις φυσικές καταστροφές που εμπίπτουν σ' αυτή την κατηγορία, που δημιουργούν δηλαδή αυτή την κατάσταση έκτακτης ανάγκης από εδώ και πέρα για το μέλλον, αλλά έχει και τον χαρακτήρα της αναδρομικότητας, όπως είπα και πριν, έτσι ώστε να μπορέσουμε να καλύψουμε και τους πληγέντες της φυσικής καταστροφής της πυρκαγιάς της 23ης Ιουλίου. Αυτό που, κατά τη γνώμη μας, είναι σημαντικό είναι ότι ο δικαιούχος δεν χρειάζεται να προβεί στην παραμικρή ενέργεια. Προβλέπεται από τη διάταξη ότι αυτεπαγγέλτως οι υπηρεσίες δόμησης των οικείων δήμων θα αναζητήσουν από το Υπουργείο Υποδομών τις εκθέσεις αυτοψίας, για το ποια ακριβώς ακίνητα έχουν χαρακτηριστεί μη κατοικήσιμα και άρα, εμπίπτουν στις προβλέψεις αυτής της διάταξης. Έχουμε έρθει σε επικοινωνία με τους δήμους. Θα μπορούν να καλύπτουν την απώλεια εσόδων, η οποία προκύπτει απ' αυτή τη ρύθμιση, από άλλες πηγές: από μη ειδικευμένα έσοδα, τα οποία δεν εμπίπτουν στα έσοδα για ανταποδοτικές υπηρεσίες. Είναι, λοιπόν, κατά τη γνώμη μας μια διάταξη πολύ σημαντική για την οικονομική ανακούφιση των πληγέντων της καταστροφής, που συνέβη το καλοκαίρι, αλλά και από εδώ και πέρα. Είναι σημαντικό να τύχει ευρείας αποδοχής και υπερψήφισης από το Τμήμα. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για μια ερώτηση.
Ορίστε, κύριε Καρρά. Μπορείτε να ρωτήσετε.
Κύριε Υπουργέ, θέλω να ρωτήσω το εξής: Δεν απαλλάσσονται των δημοτικών τελών ήδη από το διάταγμα του 1958 τα μη χρησιμοποιούμενα και μη ηλεκτροδοτούμενα ακίνητα; Ποια ανάγκη υπάρχει για νέα νομοθεσία; Αν ανατρέξουμε στο άρθρο 20 του 1958, θα δούμε ότι τα απαλλάσσει. Είναι το γνωστό θέμα των ηλεκτροδοτουμένων και μη.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Η διάταξη, την οποία καταθέτουμε σήμερα, αφορά πολύ ευρύτερη κατηγορία απ' αυτήν την οποία περιγράφετε. Μιλάμε για ακίνητα, τα οποία δεν μπορούν να κατοικηθούν για κάποιο χρονικό διάστημα, αλλά στη συνέχεια, ενδεχομένως, θα είναι κατοικήσιμα. Βεβαίως, μετά θα πληρώνουν. Όμως, μιλάμε για ανακούφιση αυτή την περίοδο. Πολύ σημαντική, κατά τη γνώμη μας, είναι και η μεθοδολογία αυτής της διαδικασίας. Το γεγονός, δηλαδή, ότι δεν χρειάζεται να προβεί ο ιδιοκτήτης του ακινήτου σε καμία ενέργεια, αλλά ο ίδιος ο δήμος, οι αρμόδιες υπηρεσίες του δήμου, αυτεπαγγέλτως θα απευθυνθούν στο Υπουργείο Υποδομών και θα αναζητήσουν τις λίστες με το συγκεκριμένα ακίνητα, για να προχωρήσουν στην απαλλαγή από τις συγκεκριμένες επιβαρύνσεις.
Παρακαλώ, κύριε Καρρά. Μ' αυτό κλείνουμε.
Να σας θυμίσω, κύριε Υπουργέ, ότι στο πρόσφατο πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών το άρθρο 222- οι συνεργάτες σας το γνωρίζουν - έλυσε αυτά τα προβλήματα. Δεν θέλω περισσότερο. Απλώς, θυμίζω ότι έχει ψηφιστεί, όχι για φυσικές καταστροφές, αλλά για το σύνολο των μη χρησιμοποιουμένων ακινήτων.
Καλώς. Κάποιος άλλος δεν υπάρχει. Να επανέλθουμε στην προηγούμενη διαδικασία. Να δώσουμε τον λόγο στον κ. Δένδια. Ενημερώθηκα ότι θέλετε να πάρετε για λίγο τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, δεν πρόκειται να μακρηγορήσω, διότι καλύφθηκε το θέμα του νομοθετήματος - και όχι μόνον αυτό - από τον εισηγητή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Τασούλα. Ο πειρασμός, ο οποίος με οδήγησε να πάρω τον λόγο είναι, κατ' αρχάς, πάλι το φαινόμενο των τροπολογιών, το οποίο, για κάποιον περίεργο λόγο, γιατί παραδείγματος χάριν, ενώ παρατήρησα την ευγενική τοποθέτηση του κ. Χαρίτση ως προς την ανάγκη να κατατεθεί μια τροπολογία, παρά ταύτα ως συνολική κυβερνητική πρακτική, όχι μόνο επιδεινώνεται και επεκτείνεται, αλλά και προσαυξάνεται συνεχώς. Ομνύει δηλαδή η Κυβέρνηση, διά των Υπουργών της, στην ανάγκη της καλής νομοθέτησης, διατυπώνει την άποψη της λανθασμένης επιλογής των διαρκών τροπολογιών, αλλά παρά ταύτα, τίποτα δεν την εμποδίζει να την μετέρχεται. Και δεν αναφέρομαι στη δική σας, κύριε Χαρίτση, γιατί σας καταλαβαίνω και εν πάση περιπτώσει, αν έπρεπε κάποια τροπολογία να έρθει σήμερα, θα παραδεχόμουν ότι είναι η δική σας. Όμως, η Κυβέρνηση συνολικά, με τη μέθοδο των τροπολογιών επιχειρεί να καλύψει την κακή διακυβέρνηση του τόπου την οποίαν ασκεί. Θα δείτε ότι τα θέματα που καλύπτουν οι τροπολογίες, μόνον έκτακτα δεν μπορεί να είναι. Είναι προφανείς δυσλειτουργίες της κρατικής μηχανής, δεν λέω κατ' ανάγκη όλες εκκινούσες από την περίοδο αυτής της Κυβέρνησης, αλλά εν πάση περιπτώσει εδώ, μιλάμε για μια Κυβέρνηση τεσσάρων ετών, η οποία δεν μπορεί πλέον να επικαλείται το παρελθόν. Κατά συνέπεια, λοιπόν, το φαινόμενο των τροπολογιών συνεχίζω και λέω ότι θα έπρεπε να σταματήσει. Ειλικρινώς, θα ευχόμουν, το Προεδρείο της Βουλής και ο Πρόεδρός του να γνωστοποιήσει στην Κυβέρνηση ότι από την επομένη ημέρα θα εφαρμοστεί απολύτως ο Κανονισμός και δεν πρόκειται να έρχονται τέτοιες τροπολογίες για να σταματήσει μια και καλή. Δεν υπάρχει πιθανότητα να πείσουμε την Κυβέρνηση ότι αυτό πρέπει να σταματήσει. Θα σταματήσει μόνον εάν η Βουλή, ασκώντας το κυριαρχικό της δικαίωμα, σοβαρευτεί ως προς την άσκηση του νομοθετικού της έργου. Κύριε Υπουργέ, κύριε Κατρούγκαλε, ως προς τα όσα είπατε για το αυτόφωρο, πέραν της ιστορικής αναδρομής, για την οποίαν δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς, θέλω να σας πω ότι η αναφορά στη Νέα Δημοκρατία δεν μας πείθει. Είπατε πρώην Πρωθυπουργός - δεν έχει έννοια να επαναλαμβάνουμε ονόματα εδώ - πρώην Υπουργός το μετήλθε. Λοιπόν; Αν θυμάμαι καλά, η Κυβέρνησή σας ήρθε στην εξουσία για να αλλάξει τα κακώς κείμενα, όχι για να τα...
Το αποδοκιμάζετε αυτό;
Με συγχωρείτε, η λογική μιας κυβέρνησης δεν είναι η κριτική στην Αντιπολίτευση, αλλά είναι να κυβερνά, να προτείνει νομοθετικό έργο. Εάν στο πλαίσιο της άσκησης του νομοθετικού της έργου κρίνει ότι πρέπει να ασκήσει την οποιαδήποτε κριτική στα παρελθόντα, αυτό είναι αυτονόητο παρακολούθημα και καλοδεχούμενο. Η διαπιστωτική, όμως, προσέγγιση του τύπου: «εσείς κάνατε κακά, άρα, εμείς δικαιούμεθα να μην κάνουμε τίποτα και να σκεφτόμαστε ή να κάνουμε τα ίδια κακά που κάνατε κι εσείς», ωσάν το κακό να δικαιολογεί κακό, το σφάλμα να δικαιολογεί σφάλμα, το ελάττωμα να δικαιολογεί ελάττωμα, δεν είναι κυβερνητική προσέγγιση. Και πάντως δεν είναι κυβερνητική προσέγγιση μετά από τέσσερα χρόνια. Πάντως, πρέπει να σας πω και το εξής: Το πρόβλημα εδώ δεν έγκειται μόνο στο ίδιο το νομικό θέμα, αλλά ότι Υπουργός της Κυβέρνησης μετέρχεται το συγκεκριμένο θέμα και χρησιμοποιεί τις συγκεκριμένες διατάξεις. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι η Κυβέρνησή στο σύνολό της, ανεξαρτήτως του τι έγινε στο παρελθόν, - θέλετε να το συζητήσουμε στο πλαίσιο της τοποθέτησής σας; - η Κυβέρνηση στο σύνολό της, την οποία εσείς εκπροσωπείτε, τι λέει. Ο Υπουργός καλώς έπραξε ή κακώς έπραξε; Διότι αυτό είναι για εμάς το ζητούμενο. Πάρτε θέση. Εάν πείτε ότι έπραξε καλώς ο Υπουργός σας, να ακούσουμε τη θέση σας. Εάν πείτε ότι κακώς έπραξε ο Υπουργός σας, θα τοποθετηθούμε κι εμείς απέναντι στη δική σας τοποθέτηση. Όμως, σας παρακαλώ, μην πηγαίνετε στο παρελθόν ως τρόπο μη τοποθετήσεως επί της συγκεκριμένης κυβερνητικής σας πρακτικής.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, για ένα λεπτό.
Ευχαριστώ. Ο λόγος για τον οποίον απαντώ, είναι ακριβώς γιατί νομίζω ότι είναι στα υπέρ του κοινοβουλευτικού λόγου, όταν εκφράζεται άποψη, με την οποίαν διαφωνώ και την οποίαν θεωρώ αβάσιμη, αλλά διατυπώνεται με ευπρέπεια και με προσπάθεια να στηριχθεί σε επιχειρήματα, να απαντιέται. Νομίζω ότι αυτό προωθεί γενικά την ποιότητα της πολιτικής ζωής και του διαλόγου. Γιατί έχετε άδικο; Αν έλεγα ότι τα ίδια έκαναν και οι άλλοι και δεν έλεγα αυτό που είπα, ότι στο μέσον της επικείμενης αναθεώρησης του Ποινικού Κώδικα θα το αντιμετωπίσουμε, θα είχατε απόλυτο δίκιο. Και όταν αναφέρθηκα στο τι έκανε πρώην Πρωθυπουργός ή πρώην Υπουργός, δεν το έκανα για να αναιρέσω την ευθύνη που έχουμε να φέρουμε τη νομοθετική ρύθμιση, βάσει της οποίας θα κριθούμε, αλλά για να δείξω την υποκρισία της πολιτικής κριτικής, που αυτή νομίζω ότι υπάρχει. Με ρωτήσατε αν θεωρώ ορθό ή όχι, Υπουργός να χρησιμοποιεί το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο, για να υπερασπιστεί την τιμή του. Θα σας πω ότι, εφόσον υπάρχει και έκρινε έτσι δεν μπορώ να πω ότι ενήργησε με τρόπο, που είναι αντίθετος είτε στον νόμο είτε στο Σύνταγμα. Μπορώ να σας πω, όμως, ευθέως ότι εάν εσείς αυτό το θεωρείτε προβληματικό, εξίσου προβληματικό θεωρείτε το ότι ο πρώην Πρωθυπουργός και ο πρώην Υπουργός έκανε το ανάλογο. Δεν μπορεί να έχετε δύο κριτήρια. Επομένως, σας επιστρέφω την ερώτηση λέγοντάς σας ότι αν αποδοκιμάσατε αυτό που έκανε ο κ. Καμμένος, είναι δυνατόν να μην αποδοκιμάζετε αυτό που έκανε ο κ. Σαμαράς; Είναι λογικά αδύνατον. Και δεν μιλάμε για ένα απώτερο παρελθόν, μιλάμε για πριν από δύο χρόνια με τα ίδια πραγματικά δεδομένα. Μπορείτε, επίσης, να φανταστείτε ότι η επιρροή, μόνο και μόνο από το κύρος, που έχει ένας Πρωθυπουργός ή ένας πρώην Πρωθυπουργός είναι μεγαλύτερη από αυτή, που έχει ένας Υπουργός. Ως προς το άλλο θέμα των τροπολογιών, νομίζω ότι όλες οι πτέρυγες πρέπει να συμφωνήσουμε σε κάτι, σ' αυτό που είπα προηγουμένως: Να έχουμε ο καθένας την άποψή του, αλλά όχι την δική του πραγματικότητα. Σας καλώ, λοιπόν, να συγκρίνουμε, γιατί εδώ μιλάμε για στατιστικά δεδομένα, τον αριθμό των τροπολογιών επί κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας με τον αριθμό των τροπολογιών επί Κυβέρνησής μας. Αυτό θα επιτρέψει στον μέσο άνθρωπο, ακριβώς γιατί μιλάμε για νούμερα και τα νούμερα δεν αμφισβητούνται, να έχει μια καθαρή άποψη για το ποιος σέβεται και ποιος δεν σέβεται την κοινοβουλευτική λειτουργία. Ας αφήσω το γεγονός ότι μπορεί να υπάρχουν και τροπολογίες, οι περίφημες «νυχτερινές» τροπολογίες, που μπορεί να κρύβουν άλλα πράγματα. Ας το αφήσουμε αυτό εντελώς στην άκρη, μολονότι έχει ουσιαστική διάσταση στη συζήτηση.
Άρα, να μην βάζω δίπλα την ώρα.
Λέω ότι εμείς δεν το κάναμε αυτό, αλλά επειδή αυτό είναι δύσκολο να αποδειχθεί, σας λέω το εξής πολύ απλό πράγμα: Θα έχουμε εκλογές δύσκολες.
Ευρωεκλογές.
Και ευρωεκλογές και τις άλλες. Πρέπει να δώσουμε τη δυνατότητα στον μέσο Έλληνα να κρίνει με βάση τα γεγονότα. Σας λέω, λοιπόν, ένα πεδίον δόξης λαμπρόν: να τα συγκρίνουμε και να τα συζητήσουμε. Εμείς, πράξεις νομοθετικού περιεχομένου δεν βγάλαμε μετά το 2016, εκτός από αυτήν που βγάλαμε τώρα για τις φωτιές. Να μετρήσουμε τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, που είχατε κατά τη διάρκεια ίδιου φαινομένου - οικονομική κρίση είχατε να αντιμετωπίσετε και εσείς και εμείς - και να δούμε τις τροπολογίες. Μετάθα μπορούμε να κάνουμε μια συζήτηση για το ποιος σέβεται ή όχι.
Τον λόγο έχει ο κ. Ξυδάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ και τους συναδέλφους. Νομίζω ότι η συζήτηση για την κύρωση αυτής της συμφωνίας περί την ευρωπαϊκή ιθαγένεια και την παροχή προξενικών υπηρεσιών στους πολίτες των κρατών - μελών αντιμετωπίστηκε σχεδόν από όλες τις παρατάξεις ως ένα θετικό βήμα, μια θετική πρακτική. Τώρα, κατά πόσον θα προάγει την ευρωπαϊκή ιθαγένεια ή κατά πόσον θα παράσχονται ουσιαστικές και πρώτης τάξεως προξενικές υπηρεσίες, αυτό θα το δούμε στο μέλλον. Μακάρι να εφαρμοστεί ορθώς και πλήρως και να είναι ένα βήμα σε αυτήν την μακρά και επίπονη διαδικασία της συγκρότησης μιας ευρωπαϊκής συνείδησης. Έχουμε πάρα πολύ δρόμο. Προς το παρόν, αυτό που βλέπουμε είναι τις προστριβές και τους διαφορισμούς των κρατών - μελών και των εθνών κρατών, αλλά κάνουμε ένα βήμα. Τώρα, με αφορμή τις τροπολογίες, έγινε μια συζήτηση. Νομίζω ότι πιο σημαντικά πολιτικά είναι αυτά περί το αυτόφωρο, τα οποία συζητήθηκαν και για την αναστολή της υποχρεωτικότητας της διαμεσολάβησης. Για το μεν πρώτο, είπε ο κ. Τασούλας κατά την αγόρευσή του ότι είμαστε υποχρεωμένοι να είμαστε καχύποπτοι με την Κυβέρνηση. Πολιτικά ορθό, αλλά φιλοσοφικά νομίζω ότι πια η Κυβέρνηση είναι εκ προοιμίου ένοχη, υπάρχει το τεκμήριο της ενοχής. Και ως έγκριτος νομικός και έμπειρος Κοινοβουλευτικός, ο κ. Τασούλας ξέρει ότι βαδίζουμε με το τεκμήριο της αθωότητας και εξετάζουμε εκ των εισηγήσεων και των πράξεων. Εδώ, λοιπόν, με αφορμή τη διαμεσολάβηση, βλέπουμε παθογένειες και του δικαστηριακού συστήματος και του πολιτικού συστήματος, το οποίο βρίσκεται σε μια διελκυστίνδα. Το 2010 ψηφίστηκε η εξωδικαστική διαμεσολάβηση και είπε πριν ο κ. Καλογήρου, ο Υπουργός Δικαιοσύνης, ότι από το 2010 μέχρι σήμερα έχουν περάσει μονοψήφιες προσφυγές σε αυτήν την υπηρεσία. Δηλαδή, ψηφίστηκε ένας νόμος, ο οποίος φιλοδοξούσε να μεταρρυθμίσει το σύστημα και να αποσυμφορήσει τα δικαστήρια, και επί έξι, επτά, οκτώ χρόνια δεν απέφερε τίποτα, ακριβώς διότι ήταν προαιρετικό και ακριβώς διότι και το δικαστικό σύστημα και το δικηγορικό σύστημα απαξίωσαν αυτή τη διαδικασία είτε διότι δεν την γνώριζε είτε διότι δεν είχε τα προσδοκόμενα οφέλη. Νομοθετεί η Κυβέρνηση την περασμένη χρονιά, αυτή την περασμένη περίοδο, αυτή που διανύουμε ακόμη, την υποχρεωτικότητα της διαμεσολάβησης, προκαλείται μία αντίδραση, η οποία εκφράστηκε με την υπόδειξη της Διοικητικής Ολομελείας του Αρείου Πάγου, με ψήφους είκοσι ένα προς δεκαοκτώ - που είναι υπόδειξη - ότι μπορεί να προκληθεί οικονομική ζημία και να αδικηθούν οι ασθενέστεροι. Και για να συμμορφωθεί με αυτή την υπόδειξη και με αυτή την έκφραση του Δικαστικού Σώματος, η Κυβέρνηση, σεβόμενη τον τρίτο πόλο της εξουσίας, αναστέλλει προσωρινώς την υποχρεωτικότητα της διαμεσολάβησης. Και ταυτοχρόνως, ο Υπουργός Δικαιοσύνης εξαγγέλλει ότι ήδη, αυτές τις μέρες που μιλάμε, έχουν κλειστεί συναντήσεις, για να διαβουλευθούμε και να προχωρήσουμε στη ρυθμισμένη, διορθωμένη υποχρεωτικότητα. Ο ρόλος της Αντιπολίτευσης, βεβαίως είναι να κριτικάρει, να επικρίνει και να στηλιτεύει, προσπαθώντας να διορθώσει. Εδώ, όμως, έχουμε όλες τις κινήσεις. Και εν τέλει, το ζήτημα στο οποίο καλούμαστε να σκεφτούμε, ως νομοθετικό Σώμα, είναι αν θέλουμε να αποσυμφορηθεί, εν τέλει, το σύστημα των δικαστηρίων και αν θέλουμε να φτάσουμε σε μία απονομή της δικαιοσύνης, που να είναι δίκαιη και λειτουργική για την ίδια την κοινωνία. Ένα μέρος της οικονομικής κρίσης είναι οι καθυστερήσεις στα δικαστήρια, που φτάνουν στο όριο της αρνησιδικίας. Οι αρμόδιες μελέτες της Κομισιόν, σε σχέση με τον ρυθμό απόδοσης δικαιοσύνης στα ευρωπαϊκά κράτη - μέλη, δείχνουν την Ελλάδα ουραγό, έναν θλιβερό πρωταθλητή, με τέσσερα, πέντε, έξι χρόνια να κάνει μια υπόθεση να τελεσιδικήσει. Αδικείται ο αδύναμος Έλληνας, αδικείται η μικρή επιχείρηση, αδικείται και οποιαδήποτε επιχείρηση ή οποιοδήποτε πολίτης θέλει να τελειώσει την υπόθεσή του. Είναι όμηροι των διοικητικών εφετείων, των διοικητικών δικαστηρίων και οι υπάλληλοι, αλλά και κάθε Έλληνας που είναι σε αντιδικία με το δημόσιο, είναι όμηροι οι πολίτες και οι επιχειρήσεις στα αστικά δικαστήρια. Πρέπει, όμως, να αποφασίσουμε ότι αυτό κάπως πρέπει να προχωρήσει. Τέλος, όσον αφορά το αυτόφωρο, θα συμφωνήσω, ως δημοσιογράφος επί τριάντα χρόνια, ότι παρ' ότι έχει προβλεφθεί στο Σύνταγμα, στην παρελθούσα αναθεώρηση, δεν έχει ενσωματωθεί στον Ποινικό Κώδικα και όντως, οι δικαστές και οι διωκτικές αρχές και ο θιγόμενος πολίτης κάνει χρήση του νόμου κι έχουμε τα γνωστά φαινόμενα με τις χειροπέδες και τις προσαγωγές. Δεν ταιριάζει ούτε στον πολιτικό μας πολιτισμό ούτε στην κουλτούρα της ελληνικής κοινωνίας. Δεν είμαστε τόσο δικομανείς, παρ' ότι λέμε. Σε άλλα κράτη έχουν μεγαλύτερα ρεκόρ. Το θέμα, όμως, είναι ότι αυτό είναι το θεσμικό, για το οποίο επίσης, εξήγγειλε πρωτοβουλία ο Υπουργός Δικαιοσύνης ότι θα ενσωματωθεί στον Ποινικό Κώδικα και θα καταργηθεί αυτού του είδους η διαδικασία. Εδώ, όμως, πολιτικά μιλώντας, γιατί είμαστε Βουλευτές εκλεγμένοι από τον ελληνικό λαό και εκτελούμε μια εντολή και προχωρούμε και αυτή την εντολή, πρέπει να δούμε ότι χρειάζεται αυτοσυγκράτηση απ' όλα τα μέρη, και από τους πολιτικούς και από τους δημοσιογράφους. Μερικές φορές, κάποιοι συνάδελφοι, εδώ σε αυτή την Αίθουσα, μέσα στον οίστρο του τεκμηρίου ενοχής της Κυβερνήσεως και μέσα στον οίστρο του τεκμηρίου αιωνίου ενοχής της Αριστεράς, ξεστομίζουν αποκρουστικά πράγματα, εφιαλτικά. Σου σηκώνεται η τρίχα! Και είναι ένας τρόπος, ένα μήνυμα, μια διαπαιδαγώγηση του πολίτη που μας ακούει, τα βαριά πράγματα που ακούγονται, «ο ψεύτης», «ο ξεφτίλας», «ο κωλοτούμπας». Αυτά είναι. Τα θυμόμαστε από τις γελοιογραφίες της δεκαετίας του 1960, τι έγραφε ο Μποστ και ο Φωκίων Δημητριάδης. Τώρα έχουν γίνει μέρος του πολιτικού λόγου, εδώ. Είναι ο επίσημος συστηματικός λόγος, τον οποίο εκφέρουν αιρετοί άνθρωποι, αιρετοί Βουλευτές, με εντολή του ελληνικού λαού. Κατά τούτο, ο ρόλος μας ο διαπαιδαγωγικός και ο ρόλος ενός, κατά το δυνατόν, ηθικού παραδείγματος, έχει αποτύχει. Και γι' αυτό, λοιπόν, λέω βεβαίως να μην διώκεται η κρίση, να μην διώκεται η άποψη. Κατά τη γνώμη μου, πρέπει να ελέγχεται ή και να διώκεται η παραποίηση των γεγονότων, η παραποίηση των πραγματικών περιστατικών, διότι είναι δυναμίτης, είναι υπονόμευση του κοινού εδάφους συνεννόησης. Από την άλλη μεριά, όμως, και όλοι εμείς οι δημοσιολογούντες έχουμε δημόσια ευθύνη. Και ο μεν πολιτικός, αιρετός λογοδοτεί και αποσύρεται από τη δυσαρεστημένη κοινή γνώμη, από τη δυσαρεστημένη ψήφο, από τον πολίτη και ο δε δημοσιογράφος έχει τη συνείδησή του και τη δεοντολογία του επαγγέλματός του, που είναι ακόμα πιο βαριά και δυστυχώς έχει ατονήσει στον καιρό μας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Ξυδάκη. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΚΚΕ και ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Λαμπρούλης.
Κύριε Πρόεδρε, ζήτησα τον λόγο με αφορμή την τροπολογία που κατέθεσε πριν από λίγα λεπτά ο Υπουργός Εσωτερικών. Δεν τον βλέπω στα έδρανα. Έφυγε;
Ήταν εδώ, κύριε Λαμπρούλη. Ανέπτυξε το θέμα.
Με συγχωρείτε πάρα πολύ! Είναι καταδικαστέα και απαράδεκτη η τακτική αυτή, ανεξαρτήτως του θέματος που επικαλείται ότι πάει να επιλύσει ο κύριος Υπουργός ή η Κυβέρνηση. Τελευταία στιγμή, ενώ είχε κλείσει στην ουσία το νομοσχέδιο εφόσον έχει ομιλήσει και ο αρμόδιος Υπουργός, έρχεται ο Υπουργός κ. Χαρίτσης να καταθέσει μια τροπολογία με συγκεκριμένο αντικείμενο, που αφορά τους πυρόπληκτους. Εμείς έχουμε κάποιες αντιρρήσεις, γι' αυτό τον ήθελα εδώ. Και φυσικά θα θέλαμε να την ψηφίσουμε, αλλά δείτε τώρα τι γίνεται. Στο πρώτο κομμάτι αναφέρεται στους πληγέντες της πρόσφατης τραγωδίας που έζησε ο κόσμος στο Μάτι και την ευρύτερη περιοχή. Ποιοι καλύπτονται; Οι κατοικίες που - πώς το λέει; - δεν είναι κατοικήσιμες. Είναι δηλαδή, τα κόκκινα κτήρια. Οι υπόλοιποι τι θα γίνουν; Εμείς λέμε να καλυφθούν όλοι. Δεύτερον, η χρηματοδότηση. Πού τα φορτώνει η Κυβέρνηση; Τα φορτώνει στους δήμους, στον κωδικό των ανταποδοτικών τελών κ.λπ.. Άρα τι γίνεται; Καλούνται οι ίδιοι οι πολίτες να πληρώσουν αυτό το οποίο θεσπίζει, ψηφίζει σήμερα η Κυβέρνηση για την απαλλαγή των πληγέντων, μέσω της εσωτερικής κατανομής - εάν θέλετε - των κονδυλίων στους δήμους. Και το κράτος, η Κυβέρνηση, δεν βάζει δεκάρα τσακιστή γι' αυτό το θέμα που πραγματεύεται η συγκεκριμένη τροπολογία. Επίσης, εμείς λέμε ότι είναι υποχρέωση και επιβάλλεται το κράτος να συνδράμει σε αυτό έστω το τμήμα - δεν λέμε για τα υπόλοιπα, που και σε αυτά χρειάζεται, αλλά συγκεκριμένα λέμε γι' αυτά που αναφέρονται στην τροπολογία - και τα απαραίτητα κονδύλια να καλυφθούν από τον κρατικό προϋπολογισμό. Πού είναι ο κ. Χαρίτσης να μας απαντήσει γιατί δεν το κάνει; Δεν γίνεται να έρχεται τελευταία στιγμή, να πετάει μια τροπολογία, να μας λέει τι πραγματεύεται αυτή η τροπολογία ή τι θέλει να κάνει η Κυβέρνηση και να σηκώνεται και να φεύγει, κύριε Πρόεδρε. Με συγχωρείτε! Είναι δοκιμασμένη τακτική, κύριε Κατρούγκαλε. Και μην κολλάτε στα αριθμητικά. Το εάν γίνεται μεσημέρι ή απόγευμα ή βράδυ, αυτό δεν αλλάζει την ουσία. Και η ουσία είναι αυτό που λέμε εμείς και προτείνουμε. Διαφορετικά σε ό,τι αφορά αυτήν την τροπολογία, κύριε Πρόεδρε, θα πάμε στο «παρών».
Ευχαριστώ τον κ. Λαμπρούλη. Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Θεοχαρόπουλος.
Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ξεκινήσω από δύο θέματα που έχουν αναδειχθεί στη συζήτηση. Πρώτα - πρώτα είναι το θέμα της διαμεσολάβησης. Ο θεσμός της διαμεσολάβησης έτσι όπως τροποποιήθηκε με τον ν.4512/2018 με διατάξεις χαμένες μέσα σε ένα μνημονιακό νόμο, τέθηκε σε αμφισβήτηση και κίνδυνο. Γιατί; Γιατί δεν υπήρχε η αναγκαία διαβούλευση με δικηγόρους, δικαστές και με όλα τα σωματεία. Σας λέγαμε ότι η δομή και το κόστος της διαδικασίας αυτής δημιουργούν εύλογες αμφιβολίες για τη συνταγματικότητα της ρύθμισης. Μας λέγατε ότι είμαστε υπερβολική ως αντιπολίτευση. Ήρθε και κρίθηκε τελικά ότι αυτή η συγκεκριμένη ρύθμιση είναι αντισυνταγματική. Και τώρα με μία ντρίμπλα πετάτε την μπάλα - εάν θέλετε να σας πω - στην επόμενη κυβέρνηση, γιατί μιλάτε για το φθινόπωρο του 2019. Αυτή είναι μία τακτική, η οποία είναι παλαιοκομματική και μικροκομματική πολίτες καταλαβαίνουν πολύ καλά ότι αυτή ακριβώς η τακτική έχει πολιτικές σκοπιμότητες, αυτή ακριβώς η τακτική σε αυτήν την τροπολογία την οποία έχετε φέρει σήμερα είναι για να μην αναλάβετε και εσείς το πολιτικό κόστος της συγκεκριμένης ρύθμισης. Γιατί αλλιώς θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε σε ρύθμιση με βάση την απόφαση αντισυνταγματικότητας το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα. Δεν κάνετε αυτό. Αυτό το οποίο κάνετε είναι ότι το πετάτε για «το φθινόπωρο του 2019» με κάποιες γενικόλογες - άκουσα τον κύριο Υπουργό Δικαιοσύνης - και αόριστες υποσχέσεις ότι «αν μπορέσουμε και έρθουμε σε μία διαδικασία πριν το φθινόπωρο θα το φέρουμε και πριν το φθινόπωρο του 2019». Η δική μας θέση είναι ότι είναι σπουδαίος και αναγκαίος ο θεσμός της διαμεσολάβησης και δεν πρέπει να πληγεί στα μάτια των πολιτών. Με αυτό που γίνεται σήμερα πλήττεται ανεπανόρθωτα. Για εμάς, το Κίνημα Αλλαγής, η διαμεσολάβηση ως σύγχρονος και αποτελεσματικός τρόπος επίλυσης διαφορών βρίσκεται στο επίκεντρο ενός μεταρρυθμιστικού σχεδιασμού για τη δικαιοσύνη. Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε, όμως, ότι έχουμε εν προκειμένω ένα ακόμα μνημείο νομοθετικής προχειρότητας αυτής της Κυβέρνησης, δηλαδή αυτό το οποίο κάνετε σήμερα στη συγκεκριμένη ρύθμιση. Η δε επιχειρηματολογία και σε αυτό και στο επόμενο θέμα είναι ότι «να τι έκανε η αντιπολίτευση πριν δέκα και πριν οκτώ χρόνια και να τι κάνουμε εμείς αυτήν την τετραετία». Κάποια στιγμή θα φύγετε από την Κυβέρνηση. Έχετε κλείσει μια τετραετία σε λίγο. Είναι δυνατόν ακόμα και σήμερα να λέμε για όλα τα θέματα που έχουν τεθεί «μα, μην μας κατηγορείτε γιατί τα ίδια μπορεί να είχαν ξανασυμβεί». Μπορεί να μην είχαν συμβεί ακριβώς τα ίδια, αλλά δεν μπαίνω σε αυτήν τη συζήτηση γιατί μας αδικεί όλους μας. Είναι δυνατόν η επιχειρηματολογία για όλα αυτά τα θέματα να είναι το «κάνουμε έτσι, το κάνουμε λάθος, αλλά έτσι γινόταν και τα προηγούμενα χρόνια»; Μα, δεν είναι δυνατόν. Το λέω γιατί έρχομαι και στο επόμενο θέμα το οποίο είναι ακόμα πιο σοβαρό, επιτρέψτε μου, γιατί είναι θέμα δημοκρατίας, είναι θέμα κράτους δικαίου ουσιαστικά και θα εξηγήσω γιατί. Μιλάω για το ζήτημα σε σχέση με τη διαδικασία του αυτόφωρου σε δημοσιογράφους σε υποθέσεις συκοφαντικής δυσφήμησης μέσω του Τύπου. Απαντήσατε, κύριε Υπουργέ, σας άκουσα. Δεν ακούσαμε σήμερα τον Υπουργό Δικαιοσύνης. Έχω καταθέσει μία ερώτηση στον Υπουργό Δικαιοσύνης. Αλλά πριν από αυτό είχα καταθέσει ερώτηση στον πρώην Υπουργό Δικαιοσύνης, τον κ. Κοντονή. Ακούσαμε σήμερα και εσάς και τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ να απαντάτε με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Ποιο είναι το πρόβλημα στη διαδικασία του αυτοφώρου; Ότι ενώ στο Σύνταγμα έχει προβλεφθεί το να μην λειτουργεί το αυτόφωρο, αλλά βεβαίως να γίνονται γρήγορα οι διαδικασίες και να προβλεφθούν όλα αυτά, αλλά να μην έχουμε αυτήν τη διαδικασία που λειτουργεί ως εκφοβισμός, αυτό δεν έχει προβλεφθεί νομοθετικά. Ποιο είναι το πρόβλημα, όμως, ειδικά αυτήν την τετραετία; Ότι υπάρχει ευρεία χρήση της διαδικασίας του αυτόφωρου και τον λόγο ο οποίος υπάρχει και μάλιστα από Υπουργούς της Κυβέρνησης. Βεβαίως μπορεί ο καθένας να προασπίσει αυτά που λέει, αλλά το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην ελευθερία του Τύπου πρέπει να προασπίζεται. Έκανα, λοιπόν, ερώτηση το 2017 και ζήτησα συγκεκριμένες δεσμεύσεις για την κατάργηση της διαδικασίας του αυτοφώρου στον προηγούμενο Υπουργό, στον κ. Κοντονή. Η απάντηση η οποία μου έδωσε είναι διαφορετική από αυτήν που λέτε και εσείς σήμερα, κύριε Κατρούγκαλε, και ο Υπουργός Δικαιοσύνης και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ. Διαβάζω συγκεκριμένα από την απάντηση στην ερώτησή μου το 2017: «Ο κοινός νομοθέτης έχει αξιολογήσει τις ιδιορρυθμίες της αυτόφωρης διαδικασίας και έχει προκρίνει την εφαρμογή της στην περίπτωση και της συκοφαντικής δυσφήμησης δια του Τύπου καθότι εκτιμά ότι πληρούνται όλοι οι αποδεικτικής φύσεως λόγοι οι οποίοι τον οδηγούν να αναγνωρίζει την αναγκαιότητα της ειδικής αυτής διαδικασίας. Είναι προφανείς οι πρακτικές ιδιαιτερότητες της εν λόγω πράξης οι οποίες δικαιολογούν τη συγκεκριμένη αυτοτελή ρύθμιση». Και συνεχίζει το 2017, εκτός αν η Κυβέρνησή σας δεν έχει συνοχή σε αυτό το θέμα: «Σε καιρούς με αρκετή δόση φαντασίας στην είδηση», και διάφορα άλλα τα οποία λέει, «αναγνωρίζεται η δημόσια ανάγκη μέσω της συγκεκριμένης ρύθμισης ισορροπημένης προστασίας του λειτουργήματος των προσώπων αυτών και αποτροπής ανακύκλωσης της είδησης για λόγους δημοκρατικής αρχής». Καταθέτω στα Πρακτικά την απάντηση του πρώην Υπουργού Δικαιοσύνης, του κ. Κοντονή, στην ερώτησή μου. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αθανάσιος Θεοχαρόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Μετά τα τελευταία γεγονότα επανακατέθεσα την ερώτηση και με τα καινούργια στοιχεία στον νυν Υπουργό Δικαιοσύνης και περιμένω την απάντησή του. Όμως και εδώ δεν μπορούμε να ακούμε επιχειρήματα του τύπου «και γιατί κρατήθηκε τα προηγούμενα χρόνια;». Κακώς κρατήθηκε και τα προηγούμενα χρόνια, αλλά δεν είχε γίνει ευρεία χρήση που γίνεται αυτά τα χρόνια. Βλέπουμε ένα πρόβλημα μπροστά μας. Δεν πρέπει να το επιλύσουμε; Βεβαίως, έχει κατατεθεί σήμερα και τροπολογία από τον κ. Λοβέρδο για το συγκεκριμένο θέμα, για το αν θέλατε και σήμερα να το λύσετε. Εδώ ήταν, μια ρύθμιση να κάνετε να το λύσετε. Αυτή η υποκρισία, ότι οι Υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος αναφέρονται στο ότι «εμείς θέλουμε να το λύσουμε», αλλά καταθέτουμε τροπολογία, κάνουμε ερώτηση εδώ και δύο χρόνια, δεν λύνεται το θέμα και ταυτοχρόνως θέλουμε να το λύσουμε, είναι η μέγιστη υποκρισία. Μας σταματά κανένα μνημόνιο δεν μας σταματά από το να λύσουμε το συγκεκριμένο θέμα; Καμμία τρόικα; Κανένας εταίρος; Κανένα Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Σήμερα ήταν μια απλή ρύθμιση. Γιατί δεν το λύνουμε; Και καμμία ρύθμιση δεν θα φέρετε μέχρι το τέλος της τετραετίας, ιδίως στην προεκλογική περίοδο, που δυστυχώς η πόλωση έχει ανέβει και αυτή την περίοδο πάρα πολύ στη χώρα μας. Υπάρχουν ορισμένοι στην κυβέρνηση που σκέφτονται ότι αυτό μπορεί να λειτουργήσει ως εκφοβισμός, όπως είπε και ο εισηγητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης στην ομιλία του, και γι' αυτόν τον λόγο, δυστυχώς, θέλει η Κυβέρνησή σας να κρατήσει και τη συγκεκριμένη ρύθμιση. Όσον αφορά τις τροπολογίες: Άλλο ένα ζήτημα αφορά τις πολλές οι τροπολογίες σας. Τι είναι αυτή η επιχειρηματολογία σας; Θέλετε να μετρήσουμε τις τροπολογίες που έφερναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, να μετρηθούν οι τροπολογίες σε κάθε θητεία; Είναι αυτή συζήτηση για να βελτιώσουμε τα πράγματα στη χώρα μας; Εγώ θα σας πω ότι σε κυρώσεις και σε ενσωματώσεις, γιατί έχουμε δει τα στοιχεία, νομοθεσίας οδηγίας ποτέ δεν είχαν συμβεί αυτά, καθώς και σε κυρώσεις, οι οποίες έρχονται. Αλλά δεν θα μπω και πάλι σε αυτό το επίπεδο της συζήτησης. Θα πω μόνο το εξής: ότι δεν είναι δυνατόν να γίνει νομοθετικό έργο έτσι. Για παράδειγμα, είδαμε μια τροπολογία - δεν θα αναφερθώ στα άλλα, αναφέρθηκε ο εισηγητής μας - που κατατέθηκε μόλις τώρα, η οποία φαίνεται σε κάποιο επίπεδο λογική για τα κόκκινα σπίτια στο Μάτι, τα οποία έχουν χαρακτηριστεί κόκκινα για να πάρουν κάποια χρήματα. Έρχεται το τελευταίο λεπτό, ενώ έχει συζητηθεί η όλη διαδικασία. Και εμείς, βεβαίως, λέμε - κάναμε και τις ερωτήσεις - ότι σε σχέση με τα κόκκινα σπίτια είναι λογικό. Γιατί να συζητιέται με αυτόν τον τρόπο; Τώρα να βάλουμε ερώτηση. Γιατί να μην ισχύει γι' αυτά που έχουν χαρακτηριστεί κίτρινα; Βεβαίως να ισχύσει. Τι γίνεται ακριβώς με τη χρηματοδότηση; Πώς μπορεί να συζητηθεί όλο αυτό αυτή τη στιγμή σε κάτι το οποίο είναι αναγκαίο, το οποίο το κρίνουμε και εμείς και το έχουμε ζητήσει; Δηλαδή, ο τρόπος που νομοθετείτε έχει άμεσες συνέπειες στο ότι δεν μπορούμε και να βελτιώσουμε ορισμένα πράγματα, αλλά και να γίνει συζήτηση. Βέβαια, αυτή είναι κυβερνητική πρακτική. Αφορά όλους τους Υπουργούς, σε όλα τα νομοσχέδια και δεν σταματά παρά τις διαβεβαιώσεις. Ακούσαμε και τον κ. Χαρίτση με έναν τρόπο πραγματικά να καταλαβαίνει το λάθος σε σχέση με την κατάθεση τροπολογίας αυτή την ώρα, αλλά δεν μπορεί, επαναλαμβανόμενο λάθος να το κάνουν όλοι οι Υπουργοί εδώ και τρεισήμισι χρόνια και να λένε ότι λάθος κάνουμε πρέπει να σταματήσει. Δεν γίνεται! Να μειωθεί! Δεν έχουμε την ελπίδα ότι θα σταματήσει εντελώς. Κλείνοντας την ομιλία μου θα αναφερθώ λίγο στο νομοσχέδιο, εννοώ στο κεντρικό μέρος του νομοσχεδίου, γιατί με τις τροπολογίες που έχετε καταθέσει στο νομοσχέδιο, η Κυβέρνησή σας - όλοι και ο ίδιος ο Υπουργός - συζητούμε κυρίως για τις τροπολογίες. Το θέμα του σημερινού νομοσχεδίου είναι η ενσωμάτωση της οδηγίας για την θέσπιση των απαραίτητων μέτρων συνεργασίας και συντονισμού προκειμένου να διευκολυνθεί η παροχή προξενικής προστασίας αφορά ένα ολόκληρο ζήτημα σε σχέση και με την ενοποίηση των τομέων πολιτικής και την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Για εμάς ό,τι ενοποιεί την Ευρώπη, κινείται σε θετική κατεύθυνση. Και η συγκεκριμένη οδηγία βρίσκεται στην κατεύθυνση της ενίσχυσης της αλληλεγγύης, προωθεί την αντίληψη της ευρωπαϊκής ιθαγένειας. Προφανώς και η ενσωμάτωση της εν λόγω οδηγίας είναι θετική, δεδομένου ότι συνάδει με τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σήμερα στην Ευρώπη η αντίληψη της κοινής πολιτικής διακυβέρνησης βρίσκεται σε υποχώρηση. Όμως το όραμα της ενωμένης Ευρώπης δεν ήταν απλώς μια οικονομική ένωση. Με την κρίση δεν κινδύνευσε να καταρρεύσει μόνο η Ελλάδα ή το ευρώ, αλλά και βασικές αρχές της ευρωπαϊκής ενοποίησης, όπως η αλληλεγγύη μεταξύ των χωρών, η κοινωνική συνοχή, η ίδια η δημοκρατία. Η αλήθεια είναι ότι η ημιτελής αρχιτεκτονική της ΟΝΕ σε συνδυασμό, ίσως με την αρχική υποεκτίμηση της κρίσης, δημιούργησε συνθήκες αμφισβήτησης της νομιμοποίησης και της πολιτικής ταυτότητας της Ευρώπης και έτσι σήμερα βρίσκεται ολόκληρη η Ευρώπη στην μέγγενη του εθνικισμού και του λαϊκισμού. Τα λάθη, οι αστοχίες, οι παραλείψεις έστρωσαν το έδαφος σε ευρωσκεπτικιστές και σε αντιευρωπαϊκές δυνάμεις που θέλουν να οδηγήσουν την Ευρώπη στις χειρότερες περιόδους της ιστορίας της. Καλλιεργώντας τον φόβο και την ανασφάλεια από τις προσφυγικές ροές, οι δυνάμεις της ακροδεξιάς κερδίζουν έδαφος για να προωθήσουν την οχύρωση πίσω από τα εθνικά σύνορα και να διαμορφώσουν μια Ευρώπη φρούριο. Και η Κυβέρνηση, βέβαια, σε σχέση με αυτό το θέμα, το προσφυγικό χρεώνεται μια αποτυχία σε σχέση με την ευρωπαϊκή ενοποίηση. Το ίδιο το προσφυγικό, η Μόρια, την οποία επισκεφθήκαμε στο Κίνημα Αλλαγής τις προηγούμενες ημέρες, είναι το μεγάλο κολαστήριο και η ντροπή της ίδιας της Ευρώπης. Και ενώ στα λόγια η χώρα μας υποστηρίζει την ανάγκη ενιαίας ευρωπαϊκής αντιμετώπισης του προβλήματος, στην πράξη τι συμφώνησε στο τελευταίο συμβούλιο; Συμφώνησε διμερείς συμφωνίες, οι οποίες επιτείνουν το πρόβλημα. Η Ευρώπη, λοιπόν, πρέπει να αλλάξει προς μία ένωση οικονομικά και πολιτικά ισχυρή, για να ανταποκριθεί στη νέα εποχή και τέτοιες ρυθμίσεις και περισσότερες ρυθμίσεις πρέπει να έρθουν σε όλα τα επίπεδα και για την κοινή πολιτική ασφάλειας και για την κοινή πολιτική στο προσφυγικό, έτσι ώστε πραγματικά να καταστεί η Ευρωπαϊκή Ένωση ενιαία οικονομικά και πολιτικά. Αυτό είναι το στοίχημα και η πρόκληση που ευνοεί τη χώρα μας και είναι υπέρ των συμφερόντων της χώρας μας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Θεοχαρόπουλο, Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Αν δεν υπάρχουν άλλοι να μιλήσουν, σύμφωνα με τον κατάλογο, να προχωρήσουμε στην ψήφιση.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο, παρακαλώ.
Ο κ. Τασούλας έχει τον λόγο.
Στην ομιλία μου δεν είχα αναφερθεί σε κάποιες τροπολογίες και είχαμε συμφωνήσει με τον κ. Κακλαμάνη να μιλήσω για ελάχιστο μετά. Να το ενσωματώσουμε στην άποψη που θα πω για τα άρθρα, στην ψηφοφορία;
Όχι, όχι, τώρα, αν θέλετε, για να πάμε στην ψηφοφορία. Θα δώσουμε και στον κ. Καρρά μετά τον λόγο για ένα λεπτό. Ορίστε, κύριε Τασούλα, έχετε τον λόγο.
Για την τροπολογία για τον ΟΑΕΔ, που δεν την ανέφερα, δόθηκαν εξηγήσεις από πλευράς Κυβερνήσεως, οι οποίες αναδεικνύουν την ύπαρξη του προβλήματος. Δυστυχώς, δεν αναδεικνύουν την αιτία δημιουργίας του προβλήματος, με την οποία αιτία είμαστε κατά βάση αντίθετοι. Και είναι μία κατάσταση, επαναλαμβάνω, που έχει να κάνει και με τις λοιπές τροπολογίες, που διορθώνουν αστοχίες ή αβλεψίες της διοικήσεως, είτε προγενέστερης νομοθεσίας με νέα νομοθεσία, με έναν ατέλειωτο τρόπο. Επειδή, λοιπόν, ανεδείχθη υπαρκτό πρόβλημα, αλλά δεν ανεδείχθη η αιτία του προβλήματος, θα μου επιτρέψετε την όχι και τόσο ευθυτενή τοποθέτηση του να πω «παρών». Τώρα, προφανώς η τροπολογία που ο κ. Χαρίτσης κατέθεσε για τα κόκκινα κατεδαφιστέα σπίτια, αυτή προφανώς είναι η εξαίρεση τροπολογίας που επιβεβαιώνει τον κανόνα ότι δεν πρέπει να υπάρχουν. Προφανώς, λοιπόν, αυτή την ψηφίζουμε. Η άποψη του κυρίου Υπουργού ως συνταγματολόγου για το θέμα των τροπολογιών, ακόμη και για τη σύγκριση της ποσότητας των τροπολογιών έχει ενδιαφέρον, αλλά ξέρετε θα ήταν πολύ πιο προκλητικό να θέλετε να συγκριθείτε, όχι με κάποιους τους οποίους μυκτηρίσατε, αλλά να συγκριθείτε με αυτά που λέγατε εσείς. Αυτό θα ήταν το γοητευτικό. Διότι αν κάτσουμε να μετρήσουμε τροπολογίες, μπορεί να βγει έτσι ή αλλιώς, αλλά εσείς έχετε επινοήσει και ένα είδος καινούργιο κρυφοτροπολογίας που είναι οι τροπολογίες οι υπουργικές με τον μανδύα βουλευτικής πρωτοβουλίας, το οποίο είναι ακόμη πιο προχωρημένη μορφή παρακάμψεως του Συντάγματος, μέσω της δήθεν βουλευτικής τροπολογίας, που είναι καθαρά υπαγορευμένη - και όλοι το καταλαβαίνουμε αυτό από τους Υπουργούς που κατά κόρον γίνεται - εις τρόπον ώστε να αποφεύγεται, όχι μόνο η έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου, αλλά και άλλοι έλεγχοι που καλό είναι να υπάρχουν. Τώρα πώς αυτό μπορεί να αποφευχθεί, γιατί στην πραγματικότητα αυτό γίνεται και δεν είναι εύκολο να λέει κανείς λόγια και ούτε έχει νόημα να μετρήσει κανείς την ποσότητα, γιατί είναι πολλές οι τροπολογίες. Νομίζω, κύριε Υπουργέ, ότι καμμία αναθεώρηση δεν μπορεί να μας απαλλάξει από αυτό το κλίμα που υπάρχει σήμερα στη διοίκηση και θα το υφίστασθε και εσείς, το κλίμα της απίστευτης ευθυνοφοβίας που υπάρχει και όλοι θέλουν να είναι καλυμμένοι. Ελάχιστοι είναι αυτοί που θέλουν να λύσουν ένα θέμα. Όλοι ασχολούνται με κάποιο θέμα, υπό την έννοια του να είναι καλυμμένοι. Και για να είναι καλυμμένοι, ο καλύτερος τρόπος είναι η νομοθετική κάλυψη. Γι' αυτό βλέπετε ότι έχουμε όλον αυτό τον κατακλυσμό περιπτωσιολογίας και υπερνομοθετήσεως λόγω της ευθυνοφοβίας. Την ευθυνοφοβία, βέβαια, την έχει καλλιεργήσει η καταγγελιομανία. Και την καταγγελιομανία την έχει καλλιεργήσει η αποδοχή της καταγγελιομανίας σε μέρος του εκλογικού σώματος ως εύκολου τρόπου να σταδιοδρομεί κανείς. Δηλαδή, η πολιτική σταδιοδρομία κάποιων είναι μέσω αλλεπάλληλων καταγγελιών. Εδώ, λοιπόν, έχουμε μπλέξει άσχημα. Οπότε, μη νομίζετε ότι αυτό θα το λύσετε στην Αναθεώρηση, αυτό αλλάζει με μια αλλαγή νοοτροπίας, όπου η αποτελεσματικότητα θα είναι ισάξια ως δράση και την ίδια ακτινοβολία θα έχει με τη διαφάνεια. Σήμερα, η διαφάνεια ή η δήθεν διαφάνεια έχει πολύ μεγαλύτερη ακτινοβολία, ενώ η αποτελεσματικότητα δεν μετράει καθόλου. Αυτό πρέπει κάπως να το ισορροπήσει κανείς. Αυτά ως προς την προσθήκη στο τι ήθελα να πω. Άρα μην καταδέχεστε, κύριε Υπουργέ, να συγκρίνεστε με κάποιους, τους οποίους τους έχετε τόσο πολύ κριτικάρει σκληρά στο παρελθόν, απλώς τολμήστε να συγκριθείτε με αυτά που λέγατε εσείς για τις τροπολογίες και θα δείτε ότι έχετε διαψεύσει παταγωδώς όχι τις προσδοκίες του κόσμου, που είναι άλλο θέμα και το οποίο προφανώς έχει συμβεί, αλλά έχετε διαψεύσει παταγωδώς τους εαυτούς σας.
Ευχαριστούμε τον κ. Τασούλα.
Ξέρετε, όμως, θα διαλέξει ανάμεσα σε εσάς και σε εμάς και όχι ανάμεσα σε εμάς και σε εμάς.
Παρακαλώ πολύ να μην κάνουμε διάλογο τώρα. Ο κ. Καρράς έχει τον λόγο για ένα λεπτό.
Επιγραμματικά, κύριε Πρόεδρε, θέλω να πω προς τον κύριο Υπουργό ότι, εάν υπάρχει πρόθεση να περισταλούν οι τροπολογίες, ας μην το αφήσουμε σε συνταγματική αναθεώρηση, ας επέμβουμε στον Κανονισμό της Βουλής και θα βρούμε, νομίζω, λύση. Ως προς το ζήτημα της τροπολογίας του κ. Χαρίτση, παρ' όλο που είναι την τελευταία στιγμή, παρ' όλο που διαφωνούμε, γιατί είναι περιορισμένης εμβέλειας και δεν αφορά όλους τους πληγέντες, θα ψηφίσουμε «ναι» και το σημειώνω αυτό για τα Πρακτικά, αλλά αμέσως μετά θα προχωρήσουμε σε κοινοβουλευτικό έλεγχο και σε κατάθεση τροπολογίας, για να επεκταθεί στα κίτρινα σπίτια, τα οποία είναι και αυτά βλαβέντα και δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Υπάρχουν, επίσης, τα γνωστά προβλήματα της σκόνης και των καρκινογόνων υλών που έχουν συσσωρευτεί και θα ζητήσουμε την προστασία και αυτών.
Πολύ ωραία.
Τρίτον, κύριε Πρόεδρε, σε σχέση με την τροπολογία του συναδέλφου Λοβέρδου, που λόγω απουσίας του ανέπτυξα, πρέπει να πω τα εξής: Μην καταλογίζουμε υποκρισία, όταν υπάρχει θέμα επικαιρότητας, κύριε Υπουργέ. Ήταν επίκαιρο και επομένως, δεν μπορώ να δεχθώ αυτό που είπατε προηγουμένως.
Ευχαριστούμε πολύ. Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών: «Ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της Οδηγίας 2015/637/ΕΕ του Συμβουλίου της 20ης Απριλίου 2015 (ΕΕL 106/24.4.2015) και άλλες διατάξεις». Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εξωτερικών «Ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της Οδηγίας 2015/637/ΕΕ του Συμβουλίου της 20ης Απριλίου 2015 (ΕΕL 106/24.4.2015) και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Εισερχόμαστε στην ψήφιση των άρθρων. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 1 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 2 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 3 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 4 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 5 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 5 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 6 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 6 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 7 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 7 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 8 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 8 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 9 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 9 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 10 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 10 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 11 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 11 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 12 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 12 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 13 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 13 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 14 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 14 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 15 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 15 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο 16 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Όχι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς το άρθρο 16 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1746 και ειδικό 28 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1746 και ειδικό 28 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1751 και ειδικό 31 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1751 και ειδικό 31 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1752 και ειδικό 32 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1752 και ειδικό 32 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1758 και ειδικό 33 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1758 και ειδικό 33 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Εισερχόμαστε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εξωτερικών: «Ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της Οδηγίας 2015/637/ΕΕ του Συμβουλίου της 20ης Απριλίου 2015 (ΕΕL 106/24.4.2015) και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων. Προχωρούμε στην ψήφιση του νομοσχεδίου και στο σύνολο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εξωτερικών: «Ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία της Οδηγίας 2015/637/ΕΕ του Συμβουλίου της 20ης Απριλίου 2015 (ΕΕL 106/24.4.2015) και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Τμήμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Τμήμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό θα κάνουμε μια μικρή διακοπή πριν εισέλθουμε στη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Υγείας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. Προχωρούμε στο δεύτερο νομοσχέδιο για σήμερα, αυτό της συμπληρωματικής ημερήσιας διάταξης. Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Υγείας: «Κύρωση Σύμβασης δωρεάς μεταξύ του Κοινωφελούς Ιδρύματος «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Σ. ΩΝΑΣΗΣ», του Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου (Ω.Κ.Κ.) και του Ελληνικού Δημοσίου και λοιπές διατάξεις». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 25 Σεπτεμβρίου 2018 τη συζήτηση του νομοσχεδίου σε μία συνεδρίαση ενιαία επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου. Στο ίδιο πνεύμα, προτείνω οι ειδικοί αγορητές να συμπεριλάβουν στην τοποθέτηση τους και την τοποθέτηση επί των τροπολογιών. Άλλωστε και οι τρεις τροπολογίες είναι του Υπουργείου Υγείας. Όσοι θέλετε, το κάνετε, οπότε θα έχετε και τον πρόσθετο χρόνο αν χρειάζεται. Εν πάση περιπτώσει, το βλέπουμε και στην πορεία αυτό. Να αρχίσουμε με τον εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ, τον κ. Ιωάννη Δέδε, ο οποίος έχει δεκαπέντε λεπτά. Αν θέλει, μπορεί να τα χρησιμοποιήσει ή να μιλήσει λιγότερο. Ορίστε, κύριε Δέδε.
Καλημέρα σας. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για τον χρόνο που μου δίνετε. Πιστεύω ότι είναι αρκετός για να αναπτύξω τις απόψεις μου για το νομοσχέδιο. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εδώ δεν μιλάμε ουσιαστικά μόνο για μια δωρεά, η οποία κατατίθεται και προσφέρεται από ένα ίδρυμα, όπως το «Ωνάσειο» Ίδρυμα. Είναι μια σαφής πολιτική θέση των ιδρυμάτων αυτών, όπως έγινε και την προηγούμενη εβδομάδα που ψηφίσαμε του ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος», προς το ελληνικό δημόσιο, προς τον Έλληνα πολίτη. Γιατί; Διότι φαίνεται ότι αυτά τα κοινωφελή ιδρύματα βλέπουν με ένα ουσιαστικά ευρύ πνεύμα τη δημιουργία κλίματος αλλαγής της πολιτικής στη χώρα από την παρούσα Κυβέρνηση και δη από το συγκεκριμένο Υπουργείο, με την έννοια ότι υπάρχει ένας σχεδιασμός, υπάρχει μια πραγματική διεύρυνση της πολιτικής απέναντι στα καυτά προβλήματα των Ελλήνων πολιτών και μάλιστα μέσα στη δεκαετία αυτή των μνημονιακών χρόνων, όπου συρρικνώθηκε όλο το προνοιακό κράτος και μειώθηκαν σημαντικά και τα εισοδήματα αφ' ενός, αλλά και η πρόσβαση του Έλληνα πολίτη και γενικώς των Ελλήνων ασθενών προς τα δημόσια ιδρύματα. Γι' αυτό, λοιπόν, η ευρύτερη πολιτική με σαφή μέτρα του Υπουργείου και της Κυβέρνησης γενικότερα να τονώσουν το κράτος πρόνοιας είχε απτά αποτελέσματα, με κύριο βάρος αυτήν την ελεύθερη πρόσβαση τουλάχιστον δύο - δυόμισι εκατομμυρίων πολιτών - ασθενών που δεν είχαν πρόσβαση και τώρα με το ΑΜΚΑ και μόνο μπορούν να έχουν άμεση πρόσβαση και για τα φάρμακα και για την πρωτοβάθμια, αλλά και για την δευτεροβάθμια υγεία τους και για άλλα θέματα κ.λπ. Δεύτερον, αγαπητές κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι η ψήφιση και η καθιέρωση της πρωτοβάθμιας περίθαλψης υγείας, που είναι ένα σημαντικό βήμα, το οποίο ουσιαστικά συμπλήρωσε και συμπληρώνει τον νόμο περί ΕΣΥ του 1983, ο οποίος σ' αυτό το σημείο είχε ένα κενό και τώρα ήρθε η στιγμή στις ημέρες μας να καθιερωθεί η πρωτοβάθμια περίθαλψη υγείας, τουτέστιν η προαγωγή και η πρόληψη υγείας, αλλά και η κάρτα και το μητρώο των ασθενών, που είναι πολύ σημαντικό στοιχείο, με την έννοια ότι αυτό καθαυτό το μητρώο διευκολύνει και δημοσιονομικά το Υπουργείο Υγείας για να προβλέψει τη χρήση των φαρμάκων, τον όγκο των φαρμάκων και όλων των υπηρεσιών που έχει. Το μητρώο των ασθενών καταγράφει, δηλαδή, τον χάρτη νοσηρότητας της ελληνικής επικράτειας. Επίσης, θα ήθελα να περιλάβω στην ομιλία μου και την ψήφιση της περασμένης εβδομάδας της κύρωσης της δωρεάς. Λέγεται δωρεά, αλλά νομίζω ότι η δωρεά του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος», αλλά και η σημερινή συζητούμενη δωρεά του Ιδρύματος «Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης», είναι μια σοβαρή παρέμβαση με την έννοια της απόδοσης μεγάλου έργου στην ελληνική κοινωνία, διότι με όλα αυτά που θα γίνουν, όπως παραδείγματος χάριν με τη σύμβαση και δωρεά του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος», θα έχουμε τουλάχιστον για τη Βόρεια Ελλάδα μια μεγάλη κατασκευή και ίδρυση ενός μεγάλου παιδιατρικού νοσοκομείου για όλη τη βόρεια Ελλάδα με κέντρο τη Θεσσαλονίκη, ανέγερση από του μηδενός και ίδρυση νοσοκομείου στην Κομοτηνή, ανανέωση μιας πτέρυγας στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» για εγκαθίδρυση εκεί της σχολής νοσηλευτικής από το Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, αγορά εξειδικευμένου τεχνολογικού και ιατρικού εξοπλισμού υψηλής τεχνολογίας - τεχνολογίας διαστήματος θα έλεγα εγώ - και πολλά άλλα που φαίνεται ότι υπογράψαμε και ψηφίσαμε στην προηγούμενη σύμβαση δωρεάς με το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος». Σήμερα, λοιπόν, ιδιαίτερα με το καινούριο νομοσχέδιο που μπαίνει για ψήφιση όσον αφορά στην κύρωση της σύμβασης δωρεάς μεταξύ του κοινωφελούς Ιδρύματος «Αλέξανδρος Ωνάσης» και του «Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου» και του ελληνικού δημοσίου, το ποσό της δωρεάς ανέρχεται σε 70 εκατομμύρια ευρώ χωρίς τον ΦΠΑ. Την κατασκευή νέας πτέρυγας του «Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου», τον πλήρη εξοπλισμό της νέας πτέρυγας, την ίδρυση και εξοπλισμού του Ωνασείου Εθνικού Μεταμοσχευτικού Κέντρου, την σύσταση και λειτουργία σύγχρονης και πλήρως ανανεωμένης παιδιατρικής κλινικής, εξειδικευμένης βέβαια στην παιδική καρδιολογία με τον τίτλο «Ωνάσειο Παίδων». Την επιλεκτική ανακατασκευή μεμονομένων δωματίων και χώρων του «Ωνασείου» που θα επηρεαστούν από την κατασκευή της νέας πτέρυγας, την ανανέωση του εξοπλισμού του υφιστάμενου κτηρίου του «Ωνασείου», τη δημιουργία ελικοδρομίου για την ταχύτερη μεταφορά ασθενών και μοσχευμάτων, τη δημιουργία πρόσθετων χώρων υπόγειας στάθμευσης και αναμόρφωσης του περιβάλλοντος χώρου και τη σύνταξη των μελετών και εγγράφων που απαιτούνται για την υλοποίηση των προαναφερθέντων. Αγαπητές κυρίες και κύριοι, εξυπηρετεί αυτή η σύμβαση το δημόσιο συμφέρον, αφού όχι μόνο θα αναβαθμιστούν οι ήδη παρεχόμενες υπηρεσίες από το «Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο», αλλά εδραιώνουν το «Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο» ως κέντρο αριστείας και αναφοράς σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Τα παιδιά αλλά ακόμα και οι ανασφάλιστοι συμπολίτες θα έχουν πρόσβαση σε υψηλού επιπέδου υπηρεσιών υγείας ενώ θα εξοικονομηθούν σημαντικές δαπάνες που καταβάλλει σήμερα το ελληνικό δημόσιο για τη διενέργεια μεταμοσχεύσεων στο εξωτερικό. Είναι κύριο αυτό και κομβικό σημείο, καθώς με τη δημιουργία του μεταμοσχευτικού κέντρου αυτές οι ιατρικές πράξεις θα πραγματοποιούνται εντός της χώρας, προσελκύοντας παράλληλα και αξιόλογο ιατρικό και ερευνητικό προσωπικό. Είναι κι αυτό κομβικό σημείο, γιατί το Υπουργείο θα προστρέξει σε υψηλής διαβάθμισης επιστήμονες καρδιοχειρουργούς και μεταμοσχευτικούς χειρουργούς, έτσι ώστε να αυξήσει και να τονώσει τούτα εδώ τα αντικείμενα που λείπουν από τη χώρα. Αγαπητέ κύριε Πρόεδρε, δεν θα ήθελα αναλυτικά να αναφερθώ σε όλα τα άρθρα, διότι ο χρόνος είναι ελάχιστος, αλλά θα δώσω έναν τόνο. Παραδείγματος χάριν, στο άρθρο 2 τονίζεται πως το Ίδρυμα θα αναλάβει το κόστος συντήρησης του δωριζομένου και του υπάρχοντος εξοπλισμού για μια πενταετία από την παράδοση του έργου. Ενδεικτικά στο άρθρο 4 αναφέρεται ότι η παρούσα σύμβαση θα υπέχει θέση άδειας για τις απαιτούμενες εργασίες δόμησης και κατασκευής, προκειμένου να υλοποιηθεί το έργο σε σύντομο χρονικό διάστημα χωρίς να ανατρέξουμε στις καλένδες των Υπουργείων για άδειες κ.λπ. Στο άρθρο 6 αναφέρεται ότι προβλέπονται συγκεκριμένες φοροαπαλλαγές και απαλλαγές από τέλη ενόψει της δημόσιας ωφέλειας που συνεπάγεται η σύμβαση. Στο άρθρο 9 καθορίζεται ως εφαρμοστέο το ελληνικό δίκαιο. Είναι σημαντικό αυτό. Στο άρθρο 13 προσδιορίζονται οι όροι για επιπρόσθετες δωρεές που ενδεχόμενα υπάρξουν από το Ίδρυμα «Ωνάση» προς το «Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο» και το ελληνικό δημόσιο. Στο Κεφάλαιο Β΄ προβλέπεται η θεσμική αναδιοργάνωση του «Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου», που έχει σαν στόχο μεταξύ άλλων την αναβάθμιση του Ωνάσειου σε καρδιολογικό, καρδιοχειρουργικό και μεταμοσχευτικό κέντρο αριστείας και αναφοράς σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Κύριο στοιχείο είναι αυτό που θα αναφέρω τώρα. Είναι η παροχή δημόσιων πόρων προς το «Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο» στο 20% του ετήσιου εκάστοτε προϋπολογισμού του «Ωνασείου», προκειμένου να καλυφθούν οι ανασφάλιστοι πολίτες σε υψηλής διαβάθμισης ενέργειες υγείας. Σύμφωνα με την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, αυτό το κόστος με σημερινές τιμές εκτιμάται στα 5,4 εκατομμύρια ευρώ. Εδώ θα τονίσουμε πως μας βρίσκει σύμφωνους η συγκεκριμένη ρύθμιση, καθώς διέπεται από την ίδια λογική με την οποία έχουν πρόσβαση οι ανασφάλιστοι πολίτες γενικότερα, όπως προανέφερα, στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Με το νομοσχέδιο προβλέπεται: Η σύσταση και η λειτουργεία του Ωνασείου Μεταμοσχευτικού και του Ωνασείου Παίδων τα οποία και θα υπάγονται στο «Ωνάσειο», η ρύθμιση θεμάτων που αφορούν το διοικητικό συμβούλιο, η ρύθμιση ζητημάτων που αφορούν την αξιολόγηση του προσωπικού και η δυνατότητα του «Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου» να συνάπτει συμβάσεις εργασίας με πανεπιστημιακούς ιατρούς, διδασκάλους και ερευνητικά κέντρα, άρα αυξημένη φροντίδα για την υγεία των Ελλήνων πολιτών. Αγαπητές κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την παρούσα σύμβαση η χώρα μας θα αποκτήσει ένα σύγχρονο μεταμοσχευτικό κέντρο και μια σύγχρονη παιδιατρική κλινική εξειδικευμένη στην παιδοκαρδιολογία και στην παιδοκαρδιοχειρουργική. Δεδομένης, λοιπόν, της ωφέλειας που θα προκύψει για τους ασθενείς, ανήλικους και ενήλικες με την αναβάθμιση των υπηρεσιών υγείας μετά την ολοκλήρωση του έργου, αλλά και δεδομένης και της δημοσιονομικής ωφέλειας που θα επέλθει από τη μείωση των δαπανών για μεταμοσχεύσεις στο εξωτερικό, σας καλούμε, αγαπητές κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να υπερψηφίσετε το παρόν σχέδιο νόμου. Αγαπητέ κύριε Πρόεδρε, δεν θα ήθελα εξειδικευμένα να πάρω θέση επί των τροπολογιών που έχουν κατατεθεί σήμερα. Καλό είναι να το αφήσω στους καθ' ύλην αρμόδιους αγαπητούς Υπουργούς. Σας ευχαριστώ πολύ που διαθέσατε τον χρόνο.
Ευχαριστούμε τον εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Δέδε και για την εξοικονόμηση του χρόνου. Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Ιάσων Φωτήλας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έπιασαν τα κρύα. Νομίζω το καταλάβαμε, το αισθανθήκαμε στο πετσί μας όλοι σήμερα το πρωί. Προφανώς και με αφορμή αυτό το γεγονός ότι τα κρύα άρχισαν, ρωτήθηκε σήμερα το πρωί σε τηλεοπτική εκπομπή από γνωστό δημοσιογράφο ο πρώην Υπουργός Τρύφων Αλεξιάδης τι έχει σκοπό να κάνει η Κυβέρνηση με αυτό το περιβόητο επίδομα θέρμανσης. Διότι είναι αυτό το επίδομα θέρμανσης το οποίο η Νέα Δημοκρατία θα σκότωνε τον κόσμο με τα μαγκάλια, θα καιγόταν ο κόσμος που είμαστε αναίσθητοι, που έπρεπε να μας κρεμάσετε στο Σύνταγμα γιατί μειώσαμε. Είναι αυτό το επίδομα που ήρθατε εσείς για να το μειώσετε δύο φορές, από 50% την κάθε μια, δηλαδή συνολικά να το μειώσετε κατά 75%. Με δεδομένο, δε, ότι αυξήθηκε και το πετρέλαιο, ρωτήθηκε ο κ. Αλεξιάδης τι θα γίνει με αυτήν την υπόθεση του επιδόματος θέρμανσης. Και τι απάντησε; Απάντησε ότι τώρα δεν υπάρχει πρόβλημα. Έχουμε, λόγω του υπερπλεονάσματος, εκείνο τον δημοσιονομικό χώρο που χρειάζεται για να αυξήσουμε και το επίδομα θέρμανσης. Δηλαδή για να ανακεφαλαιώσουμε, αν το συνδυάσουμε και με αυτά που ακούσαμε χθες από τον κύριο Υπουργό των Οικονομικών, αυτό το υπερπλεόνασμα, που πάνω - κάτω είναι γύρω στα 3 δισεκατομμύρια ευρώ, θα μας δώσει τη δυνατότητα να μη μειωθούν οι συντάξεις, αυτές που εσείς ψηφίσατε και φέρατε τις μειώσεις, να μην μειωθεί το αφορολόγητο, να γίνουν όλα τα αντίμετρα, να αυξηθεί το επίδομα θέρμανσης. Αυτό δεν είναι υπερπλεόνασμα. Αυτό είναι το θαύμα του πολλαπλασιασμού των άρτων και των ιχθύων, κύριε Υπουργέ. Πραγματικά όλα τα προβλήματα της χώρας ξαφνικά θα λυθούν από το υπερπλεόνασμα. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κανείς που δίνει πραγματικά σημασία σε αυτά που λέτε. Αυτό που νομίζω ότι προκύπτει αβίαστα είναι ότι έχουμε μπει για τα καλά σε προεκλογική περίοδο. Ο κ. Τσίπρας - και η παρέα του - επιδίδεται σε όλο αυτό το οποίο ξέρει να κάνει καλύτερα από όλα, να τάζει πράγματα που ξέρει ότι δεν θα τα κάνει. Γεγονός είναι ότι σύντομα θα έχουμε εκλογές. Τώρα πάμε λίγο και στο νομοσχέδιο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τονίσαμε και στην επιτροπή χθες - το επαναλαμβάνουμε και σήμερα στην Ολομέλεια - ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό το νομοσχέδιο που συζητείται για τη δωρεά του κοινωφελούς Ιδρύματος «Αλέξανδρος Ωνάσης», μέσω του «Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου» προς το ελληνικό δημόσιο. Κατ' αρχάς, είμαστε ευγνώμονες προς το κοινωφελές Ίδρυμα «Ωνάση» για τη συγκεκριμένη δωρεά και την υπερψηφίζουμε, γιατί με αυτήν - που θα ανέλθει στα 70 εκατομμύρια ευρώ - αποδεικνύει τη μεγάλη και διαχρονική συνεισφορά του στην πατρίδα μας. Η πολύτιμη και πολύπλευρη αρωγή του στην παιδεία, στον πολιτισμό, στην υγεία στη χώρα μας προχωρά τώρα και στη δημιουργία ενός σημαντικού έργου κοινωφελούς χαρακτήρα. Είναι, επίσης, σημαντική η ενθέματη δωρεά, γιατί αφορά στον τομέα της καρδιολογίας, με την επέκταση της καρδιοπαιδιατρικής κλινικής και ειδικά στις μεταμοσχεύσεις με τη δημιουργία σχετικού κέντρου αριστείας, όπως και ελικοδρομίου, που θα βοηθά στη μεταφορά των μοσχευμάτων, που, όπως όλοι γνωρίζουμε, η χώρα μας έχει δεδομένες ελλείψεις. Επιπλέον, μέσω της αναβάθμισης της παιδιατρικής κλινικής, θα ωφεληθούν όλοι οι πολίτες, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών αλλά και των ανασφάλιστων πολιτών. Και παρεμπιπτόντως, ας πάψει κάποια στιγμή αυτό το παραμύθι, κύριε Υπουργέ, ότι δήθεν εσείς ξεκινήσατε την περίθαλψη των ανασφαλίστων. Καταλαβαίνω ότι θέλετε να προβάλετε κάποιο χειροπιαστό έργο τώρα που πλησιάζουν οι εκλογές και η Νέα Δημοκρατία θα κληθεί να εφαρμόσει, όπως κι εσείς είπατε στη επιτροπή, κατά λάθος, προφανώς, ότι θα δούμε τη Νέα Δημοκρατία, τώρα θα έρθει η ώρα, να κάνει πράξη το πρόγραμμά της, lapsus θα ήταν...
Μπορεί και να μην το είπατε έτσι. Γνωρίζετε, όμως, πολύ καλά ότι επί Νέας Δημοκρατίας ξεκίνησε η εφαρμογή της κάλυψης των ανασφαλίστων, απλώς εσείς, αφού ανατρέψατε πρώτα την κυβέρνηση Σαμαρά, την επεκτείνατε στους πρόσφυγες και στους μετανάστες. Στο νομοσχέδιο για την πρωτοβάθμια υγεία προκάλεσα τον κύριο Αναπληρωτή Υπουργό να προσκομίσει έστω και μία βεβαίωση από την οποία να προκύπτει ότι χρεώθηκε ανασφάλιστος...
Τόσο ψεύτης είστε; Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός κατέθεσε από το Βενιζέλειο...
Να ολοκληρώσω. Εγώ δεν σας διέκοψα.
Κύριε Υπουργέ, δεν έχετε τον λόγο. Συνεχίστε, κύριε Φωτήλα.
Σας προκάλεσα, λοιπόν, να φέρετε έστω και μία βεβαίωση. Δεν φέρατε καμμία. Ή μάλλον, για την πραγματικότητα, φέρατε δύο, υπάρχουν κάτω στα Πρακτικά, αλλά τις έχω και σκαναρισμένες στο κινητό μου, η μία αφορούσε μετανάστη και όχι Έλληνα ανασφάλιστο, με ΑΜΚΑ δηλαδή, και η άλλη αφορούσε Έλληνα, αλλά η περίθαλψή του ήταν το 2013. Απλά το τιμολόγιο είχε εκδοθεί μετά το 2014, μετά δηλαδή από τότε που κάλυψε η Νέα Δημοκρατία. Αφήστε, λοιπόν, αυτό το παραμύθι. Επιστρέφω στη σύμβαση της δωρεάς. Έλεγα ότι είναι πολύ σημαντική για έναν παραπάνω λόγο, για τη δημιουργία ενός σύγχρονου κέντρου μεταμοσχεύσεων με καινοτόμες ερευνητικές μεθόδους, ένα κέντρο αριστείας, πολύ καλά ακούστηκε, όπως θα ονομαστεί, που θα συμβάλλει στη μείωση της αναζήτησης μοσχευμάτων στο εξωτερικό, αλλά και στην έρευνα για την εφαρμογή καινοτόμων πρακτικών που θα βελτιώνουν συνεχώς την υγεία των πολιτών και συγκεκριμένα αυτών με καρδιολογικά προβλήματα. Γιατί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό είναι η αριστεία στην υγεία, η αναζήτηση των βέλτιστων πρακτικών μέσω ερευνών που θα εφαρμόζουν νέες πρωτοποριακές μεθόδους στην αντιμετώπιση των ασθενειών. Και βέβαια χαιρόμαστε που η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αναγνωρίζει επιτέλους την ανάγκη ύπαρξης κέντρων αριστείας στον χώρο της υγείας, αντί να συκοφαντεί, όπως έκανε στο παρελθόν και μέχρι σήμερα, για τον χώρο της παιδείας. Και οτιδήποτε γίνεται προς αυτήν την κατεύθυνση, είτε πρόκειται για νησίδες αριστείας είτε για κέντρα αναφοράς στον δημόσιο τομέα, εμείς το επικροτούμε. Γιατί δεν έχουμε ιδεοληψίες, γιατί γνωρίζουμε πως το δημόσιο συμφέρον μπορεί να εξυπηρετηθεί εξίσου καλά και από τον δημόσιο και από τον ιδιωτικό τομέα. Μια δεύτερη παρατήρηση που έχω να κάνω είναι σε σχέση με το εργασιακό καθεστώς των εργαζομένων στο «Ωνάσειο». Φέρνετε προς ψήφιση αυτή τη σύμβαση δωρεάν χωρίς να έχετε έρθει σε οποιαδήποτε επαφή, διαβούλευση, χωρίς να έχετε ακούσει, βρε αδερφέ, το σωματείο των εργαζομένων, τους εργαζόμενους δηλαδή στο «Ωνάσειο», επιβάλλοντας ουσιαστικά την άποψή σας σε αυτό. Και έχετε τις ανάλογες συνέπειες, καθώς σήμερα προβαίνουν σε εικοσιτετράωρη απεργία. Και επί της ουσίας, αποκαλύπτεται η υποκρισία σας. Κόπτεστε, έχετε βγει στα κάγκελα δήθεν για τις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις και εδώ έρχεστε και καταργείτε αυτό το δικαίωμα, διότι αυτοί είναι προϊόν ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων. Θεσμοθετείτε για τις αποδοχές των εργαζομένων, κάτι που δεν μπορεί όμως να γίνει αποσπασματικά και κατά περίπτωση, μόνο και μόνο για να καλύψει τις δικές σας επιδιώξεις στο σύστημα υγείας. Τα εργασιακά θα πρέπει να συζητούνται ενιαία, σε ξεχωριστό νομοσχέδιο, να καθορίζουν ένα κοινό πλαίσιο ανάμεσα στους εργαζόμενους, με τις όποιες εξαιρέσεις κριθούν απαραίτητες, αλλιώς απλά αιφνιδιάζουμε τους εργαζόμενους και πορευόμαστε μικροπολιτικά. Σε ό,τι αφορά τις τροπολογίες, θέλω να πω δυο λόγια μόνο: Φέρνετε μια υπουργική τροπολογία, την 1754/139 και κάνετε κάτι πραγματικά απαράδεκτο. Βάζετε τέσσερα άρθρα, εκ των οποίων τα τρία είναι άσχετα, έχουν να κάνουν με οδοντοτεχνίτες, με ό,τι άλλο έχουν να κάνουν, και φέρνετε ένα τέταρτο άρθρο στη συγκεκριμένη τροπολογία για να καλύψετε τη φαρμακευτική κάλυψη των ανθρώπων που έχουν πληγεί στο Μάτι. Αυτό πραγματικά είναι, όχι απαράδεκτο, θα έλεγα ότι είναι αισχρό, πραγματικά αισχρό. Τι προσπαθείτε να κάνετε δηλαδή; Προσπαθείτε να μας αναγκάσετε ή να ψηφίσουμε άρθρα τα οποία μπορεί να έχουμε ενστάσεις και να διαφωνούμε ή διαφορετικά αν δεν τα ψηφίσουμε, να βγείτε να μας πείτε ότι είμαστε παλιάνθρωποι και ότι δεν θέλουμε την κάλυψη των ανθρώπων στο Μάτι; Η τροπολογία αυτή είναι τόσο σοβαρή, τόσο δίκαιη και τόσο επείγουσα, το τέταρτο άρθρο της που αφορά τους ανθρώπους στο Μάτι, που πρέπει να τη φέρετε μόνη της. Τόσο σπουδαία είναι που πρέπει να τη φέρετε μόνη της για να ψηφιστεί από τριακόσιους Βουλευτές μέσα στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Και σας ζητάμε άμεσα να το κάνετε, να σπάσει αυτή η τροπολογία. Διαφορετικά αυτό το οποίο προσπαθείτε να επιδιώξετε είναι να μπαίνει αυτό το άρθρο μαζί με διατάξεις τακτοποιήσεων - και ξέρετε πολύ καλά τι εννοώ - και μάλιστα με αναδρομική ισχύ, όπως για τους οδοντοτεχνίτες, για παράδειγμα, στο πρώτο άρθρο. Εξηγήστε μου, αλήθεια, γιατί είναι απαραίτητη η αναδρομική ισχύς από 19-7-2017; Δηλαδή ο πρόεδρος της προσωρινής διοικούσας επιτροπής είχε προβεί σε υπογραφές χωρίς να έχει υπάρξει η νόμιμη διαδικασία; Ή όπως επίσης κάνετε με την απουσία ειδικότητας ορθοπεδικού στο δεύτερο άρθρο. Πρόσφατα εσείς με υπουργική απόφαση δίνατε το δικαίωμα εξειδίκευσης στην επείγουσα ιατρική και σε αυτούς τους ορθοπεδικούς, αλλά στην προκήρυξη τους έχετε αφαιρέσει. Γιατί; Επίσης και εδώ αναδρομική ισχύ. Γιατί; Μήπως επειδή έχει βγει η προκήρυξη και έρχεστε εκ των υστέρων να τη νομιμοποιήσετε; Τώρα σε ό,τι αφορά την τροπολογία του Ποταμιού, η οποία κατατέθηκε από τον συνάδελφο και φίλο μου Γρηγόρη Ψαριανό, θα σας πω ότι συμφωνούμε. Αυτό όμως που πρέπει να δείτε πριν εσείς την κάνετε δεκτή, αν τελικά την κάνετε δεκτή, είναι αν εσείς συμφωνείτε. Μέσα στην Κυβέρνηση συμφωνείτε με αυτήν την τροπολογία; Είμαι περίεργος να δω ποια θα είναι η στάση των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, γιατί σας θυμίζω ότι το κερασάκι στην τούρτα για αυτήν την τροπολογία ήταν μια μήνυση που κατατέθηκε από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας σε έναν δημοσιογράφο, ο οποίος τόλμησε να πει ότι «Δεν είναι δυνατόν, ρε παιδί μου, με 1,6 δισεκατομμύριο να έχουμε τη Μόρια και θα πρέπει να το ερευνήσουμε». Τόλμησε να το κάνει. Άρα, περιμένω να ακούσω τι έχουν να πουν και οι ΑΝΕΛ. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Φωτήλα.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Έχετε τον λόγο για ένα λεπτό, κύριε Υπουργέ.
Δεν θα έπαιρνα τον λόγο εάν ο κ. Φωτήλας δεν ήταν τόσο προκλητικός σε κάποια πράγματα γενικότερα τα οποία είχε αναφέρει. Μου φαίνεται ότι έτσι όπως σας έχει καταστραφεί το αφήγημα δυόμισι χρόνια ζητάτε εκλογές. Από την πρώτη μέρα που βγήκε ο Μητσοτάκης δύο μήνες μετά ζητάει εκλογές. Έχουν περάσει δυόμισι χρόνια και εκλογές δεν έγιναν και θα γίνουν στην ώρα τους. Αυτό είναι το πρώτο. Έτσι, όμως, όπως σας έχει καταστραφεί το αφήγημα, πραγματικά δεν ξέρετε τι λέτε. Ακούστε, κύριε Φωτήλα: Πρώτον, τα χαρτιά τα κατέθεσε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός. Δεύτερον, μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον κ. Πιτσιλή, με τον οποίο διαγράψαμε 30 εκατομμύρια ευρώ χρέη σε ανασφάλιστους Έλληνες πολίτες που είχαν χρεώσει...
Πριν τον Απρίλιο του 2014.
Όχι, όχι! Μέχρι το τέλος του 2015 και του 2016 χρέωναν τα νοσοκομεία και αφήστε τα αυτά κατά μέρος.
Δεν μας φέρατε μια βεβαίωση στη Βουλή. Μας φέρατε δύο τζούφιες.
Ακούτε τι σας λέω τώρα; Λοιπόν, 30 εκατομμύρια ευρώ χρέη είχαν πάει στην εφορία και διαγράφτηκαν και 150 εκατομμύρια ευρώ χρέη δεν είχαν πάει στην εφορία και αυτά δεν απεστάλησαν και θα διαγραφούν. Κόψτε αυτό το παραμυθάκι, γιατί βγάλατε τη μισή ελληνική κοινωνία στην απασφάλιση. Για να μπει ο άλλος ακόμα και στην εφημερία του λέγανε «πλήρωνε». Ξέρουμε ότι αυτό το πράγμα σας έχει κοστίσει πολιτικά. Είναι η μεγάλη διαφορά που έχουμε με εσάς τους νεοφιλελεύθερους το ότι αποσυνδέσαμε την ασφαλιστική κάλυψη από το δικαίωμα της δωρεάν περίθαλψης την ώρα της ανάγκης. Όσο και αν το επαναφέρετε αυτό, το μόνο που κάνετε είναι να εξευτελίζεστε. Τίποτε άλλο! Γι' αυτό μην το ξαναπείτε!
Καλώς, κύριε Υπουργέ.
Απλά μόνο να πω ότι το ΦΕΚ δεν είναι παραμύθι. Το ΦΕΚ υπάρχει από τον Απρίλιο του 2014 και δίνει τη δυνατότητα κάλυψης στους ανασφάλιστους.
Λέει και ξαναλέει τα ίδια.
Να σταματήσουμε εδώ. Προχωράμε στον ειδικό αγορητή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, τον κ. Γεώργιο - Δημήτριο Καρρά, για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Παρατηρούμε ότι μία μεγάλη δωρεά του Ιδρύματος «Νιάρχος» ήρθε στη Βουλή την περασμένη εβδομάδα και μία σημαντική και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα δωρεά του Ιδρύματος «Ωνάσης» ήρθε σήμερα, για την αναβάθμιση του Καρδιολογικού Κέντρου, για τη δημιουργία Καρδιολογικής Κλινικής Παίδων, την έρευνα, τον εξοπλισμό και την παροχή υψηλού επιπέδου υπηρεσιών στον καρδιολογικό τομέα. Βεβαίως, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι τα ιδρύματα αυτά προσφέρουν ένα μεγάλο κοινωνικό έργο στον τόπο μας, πέραν ακόμα και του ζητήματος της υγείας, και στους τομείς του πολιτισμού και πολλές άλλες δραστηριότητες τις οποίες επιδεικνύουν. Θα τα σταθμίσουμε, όμως. Καλύπτουν, προφανώς, ελλείμματα του ελληνικού τομέα υγείας. Γιατί αυτό; Έχουμε υποχώρηση τα τελευταία χρόνια, λόγω της κρίσης, στην παροχή υπηρεσιών. Και δεν αναφέρομαι στο ιατρικό ή στο νοσηλευτικό προσωπικό, για το οποίο όλοι πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι δίνει τον καθημερινό αγώνα του, έστω και με μειωμένους αριθμούς στελέχωσης, και προσφέρει ό,τι περισσότερο μπορεί, ακόμα υπερβαίνοντας και το ανθρωπίνως δυνατόν. Έρχονται, λοιπόν, τα Ιδρύματα πλέον και καλύπτουν αυτές τις ανάγκες και το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι καλώς κάνουν, πρέπει να το κάνουν, πρέπει να έχουν μία συμμετοχή στην κοινωνική ζωή και το γίγνεσθαι της Ελλάδος. Γι' αυτό, λοιπόν, η Δημοκρατική Συμπαράταξη υπερψήφισε και τη δωρεά του Ιδρύματος «Νιάρχος» και θα υπερψηφίσει σήμερα και τη δωρεά του Ιδρύματος «Ωνάσης», ανεξάρτητα από παρατηρήσεις, ενδεχόμενα, που κάνουμε και υποχρεωτικά, αν θέλετε, στα κείμενα των συμβάσεων ή στις δυνατότητες εκείνες που παρέχουν για την υλοποίησή τους. Διότι δεν αρκεί μόνο η υπογραφή μιας σύμβασης και η κύρωσή της με έναν νόμο. Πρέπει να φτάνουμε στην πλήρη υλοποίηση του έργου, ούτως ώστε να γίνει αποδοτικό. Βεβαίως, στην επιτροπή έχω εκφράσει ορισμένες παρατηρήσεις σε σχέση με ορισμένα άρθρα. Νομίζω, όμως, ότι αυτά δεν εμποδίζουν την εφαρμογή της. Αναφέρθηκα - και είχα δίκιο νομίζω - στο ζήτημα της αριστείας. Ναι, στην υγεία να επιδιώξουμε αριστεία. Να επιδιώξουμε, όμως, αριστεία και σε άλλους τομείς, στην παιδεία, στη δημόσια διοίκηση, στη δικαιοσύνη, αν θέλετε - γιατί θα πούμε και μερικά πράγματα σε σχέση με τροπολογίες μετά - και να μην το ξεχνάμε αυτό, αμφισβητώντας πολλές φορές την αριστεία ότι δεν δίνει το πλεονέκτημα. Ναι, ας υπάρχουν και κάποιες διαφορές πνευματικές, δεν χάθηκε και ο κόσμος. Διότι εγώ θέλω να βλέπω ως παράδειγμα κάποιον που είναι καλύτερος από εμένα, για να μπορέσω να έχω το έναυσμα να τον ακολουθήσω. Δεν θέλω να έχω ως παράδειγμα εκείνον που είναι ίσος ή έστω λιγότερο ικανός από εμένα, διότι δεν θα τον ακολουθήσω. Νομίζω, λοιπόν, ότι εδώ βρισκόμαστε, έστω και με τον τρόπο μιας σύμβασης, και σε μια αλλαγή πολιτικής, αν θέλετε. Παραδέχεται η Κυβέρνηση την αριστεία. Εγώ το θεωρώ σημαντικό βήμα αυτό. Έστω στον ιατρικό τομέα. Μου αρκεί ως πρώτο δείγμα. Θα περιμένω, λοιπόν, κατά τα λοιπά τι θα υπάρξει. Τώρα, βέβαια, είχαν τεθεί θέματα για τη σύμβαση ότι θα έχει μέσα και το ζήτημα των μεταμοσχεύσεων. Εμείς το θεωρούμε ιδιαίτερα σημαντικό το ζήτημα των μεταμοσχεύσεων, για τον λόγο, όπως είπα, - και έγινε και δεκτό, δεν αμφισβητήθηκε - ότι η Ελλάδα στον τομέα αυτό έχει οπισθοχωρήσει, τουλάχιστον δεν έχει βελτιωθεί. Είναι μικρός ο δείκτης προσφοράς δοτών, είναι μικρός ο δείκτης των επεμβάσεων μεταμόσχευσης που γίνονται και αυτό νομίζω ότι η δωρεά του Ιδρύματος «Ωνάσης» θα το βελτιώσει, έστω και μερικώς. Εδώ, λοιπόν, θέλω να πω ότι και η αριστεία θα λειτουργήσει. Το παράδειγμα του Κέντρου Μεταμοσχεύσεων του «Ωνασείου» ας το ακολουθήσουν, ας γίνει ένας υγιής συναγωνισμός, ανταγωνισμός, όπως θέλετε να το πείτε. Ας γίνει, λοιπόν, και από άλλα νοσοκομεία, από άλλα ιδρύματα, για να φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Εκείνο για το οποίο έχω εκφράσει την αγωνία μου, εάν θέλετε, το τελευταίο διάστημα στον τομέα της υγείας είναι - και πρέπει να το επαναλάβω στο Τμήμα Διακοπής, δεν ξέρω εάν το έχω πει και άλλες φορές - η συγκέντρωση που γίνεται στη λεγόμενη «ιδιωτική υγεία», στην παροχή υπηρεσιών από ιδιωτικούς φορείς στην υγεία. Θυμίζω, λοιπόν, - γίνομαι μονότονος - ότι το «METROPOLITAN HOSPITAL» στο Φάληρο, το «ΙΑΣΩ GENERAL» στη Μεσογείων, το «ΥΓΕΙΑ» στο Μαρούσι τελούν πλέον υπό κοινή ιδιοκτησία επενδυτικού κεφαλαίου. Η Κυβέρνηση αποδέχεται ότι καλώς κάνουν οι τράπεζες, διότι είχαν οφειλές προς τις τράπεζες. Ναι, είχαν οφειλές και θα πρέπει να πληρώσουν. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κάποιοι εκεί μέσα είχαν ευθύνη, τουλάχιστον, για κακοδιαχείριση. Περιμένω, όμως, να ακούσω κάτι που δεν το έχω ακούσει. Δεν είμεθα υπέρ, βεβαίως, της συγκέντρωσης όλων των δραστηριοτήτων υγείας στο δημόσιο. Ο βαθμός, όμως, συγκέντρωσης των μεγαλύτερων ιδιωτικών νοσοκομείων σε παροχή γενικού νοσοκομείου - των τριών αυτών που ανέφερα - θα δημιουργήσει ενδεχόμενα όχι μόνο δυσκολίες στην παροχή υγείας, αλλά και - μετά βεβαιότητος το λέω αυτό - αύξηση τιμολογίων. Θα κληθεί ο ΕΟΠΥΥ, που έχει συμβάσεις, να πληρώσει διαφορές. Θα γλυκαθούν και άλλοι ιδιωτικοί φορείς να αυξήσουν τα τιμολόγιά τους. Όσο, λοιπόν, και εάν επιδιώκει η Κυβέρνηση και η κάθε κυβέρνηση το claw back ή το rebate, κάποια στιγμή αυτά θα πρέπει να τα έχουμε αντιμετωπίσει, γιατί θα υπάρξουν κίνδυνοι. Βεβαίως, όλα αυτά ενδεχόμενα είναι θεωρητικά στη σημερινή συζήτηση για τον λόγο ότι μιλάμε επί συγκεκριμένου κειμένου της σύμβασης. Δεν αντέχω, όμως, στον πειρασμό να μην τα πω, όταν συζητάμε για θέματα υγείας, γιατί είναι κάτι που βλέπουμε. Όπως επίσης, βλέπουμε ένα φαινόμενο τον τελευταίο χρόνο πολύ εντονότερα. Εάν ξεκινήσουμε από την πλατεία Αμπελοκήπων στην Αθήνα και φτάσουμε μέχρι την πλατεία στην Κηφισιά - τον λεγόμενο «τροχονόμο» - τι θα δούμε; Θα δούμε δέκα ή είκοσι καινούριες επιγραφές διαγνωστικών κέντρων. Και διερωτάται κανείς: Αυτά τα διαγνωστικά κέντρα καλύπτουν προφανώς κάποια ανάγκη; Υπάρχει ζήτηση των υπηρεσιών που προσφέρουν; Υπάρχει ζήτηση προφανώς. Δεν ανοίγουν έτσι για να καταστραφούν. Επιχειρηματίες τα έχουν, κερδοσκοπία επιδιώκουν, έστω και εάν οι επιχειρηματίες είναι γιατροί. Δεν ξέρω τελικά εάν είναι ή όχι. Αυτές τις επιγραφές που βλέπουμε τώρα στους κεντρικούς δρόμους και πολλές άλλες διάσπαρτα στις γειτονιές της Αθήνας, καλύπτουν ανάγκες παροχής υπηρεσιών, διαγνωστικών εξετάσεων; Προφανώς ναι, γιατί βλέπουμε και ουρές στον δρόμο που περιμένουν να εξετασθούν. Αυτομάτως, λοιπόν, τίθεται το ερώτημα: Ο δημόσιος τομέας υγείας τι παρέχει ή τι μπορεί να παράσχει; Δεν το άκουσα αυτό. Το μόνο που ακούω είναι ότι υπάρχει επιτυχία στο claw back και στο rebate. Και εγώ δεν είμαι από εκείνους που θα πω ότι τα τιμολόγια ήταν εκλογικευμένα. Μπορεί να υπήρχαν τιμολόγια, τα οποία ήταν υψηλά. Ακόμα και τα φάρμακα άντεχαν τη μείωση των τιμών. Μην φτάσουμε, όμως, πάλι στο προηγούμενο επίπεδο όπου ο ιδιωτικός τομέας παρέχει τα πάντα. Δεν είμεθα κατά του ιδιωτικού τομέα. Θέλουμε, όμως, να συνυπάρχει με τον δημόσιο. Θέλουμε να υπάρχει η δυνατότητα ο δημόσιος τομέας της υγείας να είναι ένα βήμα πιο μπροστά. Διότι έτσι θα μπορεί να οδηγεί και τους ιδιώτες, οι οποίοι παρέχουν υπηρεσίες υγείας σε υψηλό επίπεδο, με λογικά τιμολόγια και με εξοικονόμηση πόρων του κράτους. Διότι η αλήθεια είναι μία: Τελικά στην Ελλάδα όλα φτάνουν στο να πληρώνει το κράτος. Επαίρεται ο Υπουργός - εγώ δεν έχω λόγο να το αμφισβητήσω - ότι και οι ανασφάλιστοι μπορούν να προσφύγουν στα νοσοκομεία. Καλά κάνουν και έτσι πρέπει. Δεν θα πω εγώ να μην πάνε. Να πάνε. Η υγεία είναι δημόσιο αγαθό. Δεν μπορεί να αποκλείσουμε κανέναν. Μήπως, όμως, αυτή η πολιτική αυξήσει τα τιμολόγια και οδηγήσει σε νέες κατασπαταλήσεις και δαπάνες; Δεν θέλω να το ευχηθώ. Μένω εκεί. Προχωρώ τώρα σε δύο, τρία άλλα σημεία. Είπα και το πρωί σε προηγούμενη ομιλία μου στο Τμήμα ότι βγαίνοντας από το σπίτι μου περίμενα να δω την καταιγίδα «Ξενοφών» και είδα την καταιγίδα τροπολογιών και στο προηγούμενο και στο παρόν νομοσχέδιο. Βέβαια εδώ είναι λιγότερες από αυτές του προηγούμενου νομοσχεδίου του Υπουργείου Εξωτερικών. Αυτό οφείλω να το πω, είναι λιγότερες αυτές. Όμως, εν πάση περιπτώσει τουλάχιστον έχουν μία συνάφεια υπουργική. Δεν έχουν την έλλειψη συνάφειας την οποία είχαν οι πρωινές τροπολογίες, που προέρχονταν απ' όλα τα Υπουργεία. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ]] Θέλω να σχολιάσω μία εκ των υπουργικών τροπολογιών, διότι είναι εκείνη η οποία αναφέρεται στην εξασφάλιση φαρμακευτικών σκευασμάτων στους πληγέντες από το Μάτι, η οποία είναι κατ' αρχάς σωστή. Λέω κάτι άλλο, όμως. Θα έπρεπε να είναι σε αυτήν ή θα μπορούσε να είναι σε μια άλλη τροπολογία; Διότι εδώ εμάς μάς δημιουργεί προβληματισμό η ψήφισή της ως προς τα πρώτα άρθρα, που αναφέρονται σε άσκηση επαγγέλματος κ.λπ.. Μήπως, λοιπόν, - κάνω πρόταση - να φύγει από εκεί και να πάει σε μια άλλη, που να αποκτήσει μια συνάφεια με εκείνες τουλάχιστον που μπορεί να ψηφίσει κανείς, ούτως ώστε να μην έχει την αμφιβολία αν ψηφίζει σωστά ή όχι; Και δεν μπορώ να κατανοήσω γιατί συνέβη αυτό. Τώρα εδώ πρέπει να πω και κάτι άλλο. Στην προηγούμενη συζήτηση για το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» οι συνάδελφοι ιατροί της Δημοκρατικής Συμπαράταξης καταθέσαμε μια τροπολογία - την προσυπέγραψα και εγώ - για τη μεταφορά από το ΕΚΑΒ, σε περίπτωση έλλειψης κλίνης σε δημόσιο νοσοκομείο, σε μονάδα εντατικής θεραπείας σε ιδιωτικό νοσοκομείο που έχει σύμβαση ο ΕΟΠΥΥ με το ΕΚΑΒ. Ο Υπουργός κ. Πολάκης μου είπε ότι έχει νομοθετηθεί. Το έψαξα, αλλά δεν το βρήκα. Περίμενα κάποιο κείμενο να φτάσει στα χέρια μου, έστω για την τάξη. Τουλάχιστον εγώ στο γραφείο μου δεν μπόρεσα να το εντοπίσω. Ούτε μέχρι σήμερα κάπου είχα μία πληροφόρηση να δω τον αριθμό του ΦΕΚ όπου έχει δημοσιευθεί. Και κατόπιν αυτού, κατά τη σύσταση των συναδέλφων μου των ιατρών, την επανακαταθέσαμε, για να δούμε τουλάχιστον πώς έχει καλυφθεί.
Το έχουμε.
Δεν το έχουμε.
Θα σας τα πούμε.
Να μας τα πείτε, να μας πείτε το ΦΕΚ. Γιατί απ' ό,τι έρευνα έκανα, κύριε Ξανθέ, είδα ότι αφορούσε επίκαιρη ερώτηση του συναδέλφου Γρηγοράκου αυτό το θέμα. Εγώ δεν βρήκα τυπικό νόμο που να το καλύπτει. Περιμένω τις απαντήσεις. Βεβαίως εκείνο που θέλω να πω είναι ότι βλέπω και την τροπολογία των συναδέλφων του Ποταμιού για την κατάργηση του αυτοφώρου. Είναι ένα επίκαιρο θέμα. Το συζητήσαμε και το πρωί, γιατί είχε καταθέσει και ο συνάδελφος κ. Λοβέρδος αντίστοιχη τροπολογία. Εξέφρασα και εγώ την άποψή μου ότι η αυτόφωρη διαδικασία πρόκειται περί μιας παρωχημένης διαδικασίας του 19ου αιώνα. Κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει αυτό το οποίο με την υποβολή μιας μήνυσης και τη δικαιολογία ότι κινείται αυτόματα η διαδικασία θα οδηγείται κανείς σιδηροδέσμιος στον εισαγγελέα, γιατί τα δεσμά δεν είναι ωραία εικόνα, ανεξάρτητα αν είναι δημοσιογράφος ή οτιδήποτε άλλο. Και τι θα κάνει ο εισαγγελέας; Τον αφήνει ελεύθερο για να διατάξει τελικά περαιτέρω ανάκριση αν έχει τελεστεί αδίκημα ή όχι. Δεν τον οδηγεί σε δικαστήριο να πούμε ότι έχουμε μία δραστική επιβολή του νόμου που χρήζει της διαδικασίας αυτής. Και για να τελειώνω και να μην καταχρώμαι του χρόνου σε σχέση με θέματα υγείας, προχώρησα και εγώ στην άποψη ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να έρθει το Υπουργείο Δικαιοσύνης να καταργήσει συνολικά τη διαδικασία του αυτοφώρου, τουλάχιστον, στα ήσσονος σημασίας αδικήματα, διότι εκφράζει την εικόνα μιας χώρας αναχρονιστικής. Οπότε αναφέρομαι στα εξής και κλείνω, κύριε Πρόεδρε: Επί του νομοσχεδίου η Δημοκρατική Συμπαράταξη ψηφίζει «ναι». Επί των τροπολογιών, για να καταγραφεί παρακαλώ, στην 1753/138 ψηφίζουμε «ναι», για την εκλογική διαδικασία ιατρικών συλλόγων. Σε σχέση με την τροπολογία 1754/139 με βαριά καρδιά οδηγούμεθα στο «ναι» για τους λόγους τους οποίους είπα προηγουμένως, ότι πρέπει να φύγει η ρύθμιση για το Μάτι να πάει αυτόνομη ρύθμιση ή να πάει σε τροπολογία που έχει συνάφεια με τις σημερινές υπουργικές. Και στην τροπολογία για τη σύσταση οργανικών θέσεων, την 1756/141, η θέση κατ' αρχάς είναι αρνητική για τον λόγο ότι βρίσκεται σε εξέλιξη, όσο μπορούμε να έχουμε ενημέρωση, η διαδικασία οργανογραμμάτων και καθορισμού θέσεων. Ας τελειώσουν πρώτα αυτά για να δούμε τις πραγματικές ανάγκες και όχι με αποσπασματικές ρυθμίσεις να δημιουργούμε θέσεις. Ψηφίζουμε λοιπόν «παρών» Γιατί είναι ενδεχόμενο να προκαταλαμβάνονται αυτή τη στιγμή διά της δημιουργίας αυτών των θέσεων και να καλύπτονται θέσεις, την ώρα που θα πρέπει να το δούμε συνολικά το θέμα αυτό. Κυρία Πρόεδρε, σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός για να υποστηρίξει τις τροπολογίες. Κύριε Πολάκη, ορίστε έχετε τον λόγο.
Επειδή τοποθετούνται οι συνάδελφοι για τις τροπολογίες, θέλω να τις υπερασπιστώ από πριν. Η πρώτη είναι η τροπολογία με γενικό αριθμό 1754 και ειδικό 139. Έχουν αναφερθεί οι συνάδελφοι πριν. Το πρώτο άρθρο αφορά κάποιες ρυθμίσεις για τον Πανελλήνιο Σύλλογο Οδοντοτεχνιτών, τον οποίο ιδρύσαμε ως νομικό πρόσωπο με παλαιότερη νομοθετική ρύθμιση και δίνουμε το δικαίωμα στην προσωρινή του διοικούσα να μπορέσει να υπογράψει συμβάσεις - δεν έχει υπογράψει συμβάσεις, κύριε Φωτήλα - συλλογική σύμβαση, παροχή υπηρεσιών στους ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ με τις υγειονομικές περιφέρειες. Αυτός ήταν ο τρόπος, που βρήκαμε για να συνεχίζουμε να καλύπτουμε τους ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ για οδοντοπροσθετικές εργασίες. Το δεύτερο άρθρο, ναι, όντως αφορά μια προκήρυξη του Εθνικού Κέντρου Άμεσης Βοήθειας και έχει να κάνει με το εξής πράγμα: Είχαμε δεσμευτεί να προσλάβουμε γιατρούς στο ΕΚΑΒ, προκειμένου να μπορέσουν να λειτουργήσουν τις κινητές μονάδες των νεογνών. Δυστυχώς, με τις υπουργικές αποφάσεις που είχαν φτιαχτεί τα παλαιότερα χρόνια για το ποιες είναι οι ειδικότητες του ιατρικού προσωπικού στο ΕΚΑΒ, πρώτον, δεν υπήρχαν παιδίατροι νεογνολόγοι ως πρόβλεψη και, δεύτερον, στις άλλες ειδικότητες, στις άλλες θέσεις, που είναι αναισθησιολογία, παθολογία, καρδιολογία, χειρουργική, ειδική ιατρική, πνευμονολογία, τραυματολογία, σε όλες αυτές τις θέσεις έβαζαν ως προϋπόθεση να έχει προϋπηρεσία στο ΕΚΑΒ. Εμείς θέλουμε να στελεχώσουμε και με κόσμο που βγαίνει τώρα, ο οποίος δεν είχε τη δυνατότητα να έχει κάποια προϋπηρεσία στο ΕΚΑΒ, είτε ως επικουρικός είτε οτιδήποτε. Αυτός είναι ο λόγος. Βέβαια, ετοιμάζεται και η αλλαγή των δυο υπουργικών αποφάσεων, που προβλέπουν τη συγκεκριμένη σύσταση των ιατρικών θέσεων στο ΕΚΑΒ σε όλη τη χώρα για να καλύψουμε τέτοια κενά. Διότι είχαν βγει δυο χύμα αποφάσεις οι οποίες έλεγαν ότι αυτές είναι οι ειδικότητες και θέλουμε να έχουν και προϋπηρεσία στο ΕΚΑΒ και δεν προέβλεπαν καθόλου παιδίατρους νεογνολόγους, για να καλύψουν τις κινητές μονάδες που έχουμε παραγωγή νεογνολόγων εντατικολόγων. Το τρίτο άρθρο ρυθμίζει ένα ζήτημα με την αναγνώριση του επαγγέλματος του λογοθεραπευτή, γιατί είχε δημιουργηθεί ένα μεγάλο πρόβλημα με κάποιες χώρες που έδιναν μεταπτυχιακούς τίτλους. Ενώ τους έδιναν τον μεταπτυχιακό τίτλο και περιέγραφαν τι εκπαίδευση είχαν κ.λπ., που με βάση τα δικά μας δεδομένα με βάση το προεδρικό διάταγμα και τις νομοθετικές ρυθμίσεις που υπάρχουν σαφώς και τους οδηγούσε να ασκήσουν το επάγγελμα του λογοθεραπευτή, όμως δεν τους έδινε άδεια άσκησης εκεί, στη χώρα κτήσης του μεταπτυχιακού τίτλου. Υπάρχουν αρκετοί.
Εκεί δηλαδή που το έκαναν το μεταπτυχιακό δεν μπορούν να δουλέψουν και θα μπορούν να δουλέψουν εδώ.
Τι πράγμα; Μα, εδώ ήρθαν οι άνθρωποι να δουλέψουν. Πήγαν εκπαιδεύτηκαν και δεν τους το δίνουν για να το φέρουν εδώ. Αυτό ήταν το πρόβλημα: δεν τους το δίνουν να το φέρουν εδώ. Αυτή είναι η πραγματικότητα, κύριε Φωτήλα. Δυστυχώς, αυτή είναι η ιστορία. Δεν έχουμε μόνο εμείς γραφειοκρατία, έχουν και άλλοι. Ακούστε τώρα, γιατί κάνετε την τρίχα τριχιά. Είναι που δεν θέλει να ζυμώσει και δέκα μέρες κοσκινίζει. Σχετικά με το τελευταίο άρθρο. Αυτό το άρθρο που μπήκε, η παράγραφος που μπήκε για το Μάτι, λύνει το πρόβλημα που είχε γίνει εξαιτίας του τρόπου που είχε διατυπωθεί η ΠΝΠ. Και επειδή έχουμε κάτι άκαμπτους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς θέλω να το εξηγήσουμε και αλλιώς. Η διάταξη για τη φαρμακευτική κάλυψη είχε μπει μαζί με τη διάταξη που αφορούσε την απώλεια διάφορων ιατροτεχνολογικών προϊόντων που μπορεί να χρησιμοποιούσαν οι ασθενείς αυτοί. Δηλαδή, μπορεί να είχες έναν ασθενή με χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια που είχε στο σπίτι του μια συσκευή «Bi pap» ή «C pap» η οποία καταστράφηκε και λέγαμε ότι αυτό αντικαθίσταται. Έτσι όπως είχε συμπεριληφθεί η διάταξη, φαινόταν ότι μπορούσαν να πάρουν δωρεάν φάρμακα μόνο την πρώτη φορά, αυτά που καταστράφηκαν. Γι' αυτό, λοιπόν, λέμε ότι θα μπορούν να παίρνουν δωρεάν φάρμακα μέχρι τις 31-12-2018.
Μα, εμείς δεν αμφισβητήσαμε τη σπουδαιότητα. Είπαμε ότι είναι τόσο σπουδαία που μπορεί να έρθει μόνη της.
Εντάξει, εντάξει, κύριε Φωτήλα, το βλέπω, έχετε ευαισθησία. Το θέμα, όμως, είναι το εξής: Αυτό διορθώνει αυτή η διάταξη για αυτό και δεν χρειάζεται διαφορετική.
Να έρθει μόνο του, αυτό είπαμε.
Υπήρχε η ΠΝΠ, διορθώνει αυτή τη δυσκολία κατανόησης εκ μέρους κάποιων υπηρεσιών του θέματος της δωρεάν φαρμακευτικής κάλυψης. Η δεύτερη τροπολογία είναι η τροπολογία με γενικό αριθμό 1756 και ειδικό 141. Εδώ, πρακτικά το ζουμί είναι το εξής. Πρόκειται να προκηρυχθούν περίπου επτακόσιες θέσεις γιατρών από την πράξη Υπουργικού Συμβουλίου των δύο χιλιάδων που είχαμε πάρει από πέρυσι. Οι άλλες χίλιες τριακόσιες έχουν προκηρυχθεί. Σε αυτές τις επτακόσιες συμπεριλαμβάνονται και τετρακόσιες πενήντα έξι περίπου θέσεις για την πρωτοβάθμια περίθαλψη, που είναι θέσεις ειδικοτήτων. Αυτές οι θέσεις υπάρχουν, αλλά δεν είναι ονοματισμένες. Δηλαδή, στο τάδε κέντρο υγείας, ενώ έχουμε θέση, ας πούμε, γενικού γιατρού, δεν έχουμε θέση καρδιολόγου ονοματισμένη. Δεν έχουμε θέση ακτινολόγου. Δεν έχουμε θέση ενδοκρινολόγου. Αυτό το πράγμα κάνει εδώ: Ονοματίζει αυτές τις εκατόν ογδόντα έξι θέσεις και το ίδιο πράγμα γίνεται και στην προκήρυξη για τα χίλια διακόσια περίπου άτομα λοιπό επικουρικό προσωπικό, που υπηρετούν στα νοσοκομεία της χώρας κάποιοι για πάνω από τέσσερα χρόνια στους, οποίους έχει δοθεί παράταση της υπηρεσίας τους μέχρι τις 31-5-2019, με τη δέσμευση προς το Ελεγκτικό Συνέδριο ότι αυτή η προκήρυξη θα βγει μέχρι τον Οκτώβριο του '18. Εκεί είχαν προσληφθεί με τις δύο προσλήψεις - μια που είχε γίνει πριν αναλάβουμε εμείς Κυβέρνηση και μια μετά, λόγω αναγκών - σε ειδικότητες που δεν υπήρχαν στους οργανισμούς των νοσοκομείων έτσι ονοματισμένες. Αυτό κάνουμε με τις τριακόσιες είκοσι πέντε θέσεις νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού, οι οποίες ονοματίζονται με βάση τις ειδικότητες που υπάρχει ανάγκη, για να μπορέσουν να εκδοθούν οι δύο προκηρύξεις που είπα πριν.
Θέλετε και εσείς κύριε Υπουργέ τον λόγο;
Μάλιστα, κυρία Πρόεδρε.
Θέλω και εγώ τον λόγο, κυρία Πρόεδρε, για μια τροπολογία που δεν πρόλαβα.
Μετά, αφού ολοκληρώσουν όλοι οι εισηγητές.
Δέκα δευτερόλεπτα θέλω μόνο, δεν θέλω παραπάνω.
Α, εντάξει. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Να παρουσιάσω και εγώ μια τροπολογία που έχει κατατεθεί. Είναι η τροπολογία με γενικό αριθμό 1753 και ειδικό 138, η οποία αφορά διευθετήσεις που έχουν σχέση με τη διενέργεια των εκλογών στους ιατρικούς και οδοντιατρικούς συλλόγους. Είναι σε συνεννόηση με τα όργανα εκπροσώπησης και των γιατρών και των οδοντιάτρων. Η μια δίνει τη δυνατότητα να καταρτίζονται οι κατάλογοι των εχόντων δικαίωμα ψήφου, οχτώ μέρες πριν από τις εκλογές και όχι σε δεκαπέντε, όπως εσφαλμένα είχε μπει στον ν.4512/2018, που κάναμε μια κωδικοποίηση της ιατρικής νομοθεσίας, και δεύτερον ότι στις εφορευτικές επιτροπές για την εκλογή αντιπροσώπων στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο και μελών ΔΣ στους ιατρικούς συλλόγους, να προεδρεύουν αντί υπαλλήλων της περιφέρειας, δικηγόροι από τους οικείους ιατρικούς συλλόγους. Αυτή είναι μια ρύθμιση που μας έχει ζητηθεί για να αυξηθεί το κύρος και η αξιοπιστία των εκλογών. Όσον αφορά τους οδοντιατρικούς συλλόγους, παρατείνουμε για ένα τρίμηνο ακόμα τη θητεία της σημερινής διοίκησης τους, έτσι ώστε να προλάβουν να αναπροσαρμοστούν στο νέο πλαίσιο και να κάνουν και αυτοί τις εκλογές τους, με βάση τα νέα δεδομένα. Ευχαριστώ.
Ο κ. Φωτήλας έχει τον λόγο.
Μόνο για δέκα δευτερόλεπτα, κυρία Πρόεδρε, ευχαριστώ. Απλώς να πω ότι για μια τροπολογία την οποία δεν την είχα προλάβει, γιατί ήρθε τώρα, η 1759/143 που έχει να κάνει με τις θέσεις ΤΕΠ στο Γενικό Νοσοκομείο Αργολίδας, ύστερα από συνομιλία που είχα και με τον κ. Ανδριανό που είναι από την περιοχή και γνωρίζει ακριβώς την κατάσταση, νομίζω ότι χρειάζεται. Είναι αναγκαία, θα έλεγα, για την κάλυψη των αναγκών του νοσοκομείου και γι' αυτό και την υπερψηφίζουμε. Απλώς, θέλω μόνο να πω στον κύριο Υπουργό ότι δεν χρειαζόταν να μας πείσει για την αναγκαιότητα του τέταρτου άρθρου για το Μάτι. Και εγώ και ο κ. Καρράς είπαμε πόσο σπουδαία είναι και πόσο αναγκαία. Αυτό που είπαμε είναι ότι είναι τόσο σπουδαία, που θα έπρεπε να έρθει μόνη της και όχι να μπει σε άσχετα πράγματα. Αυτό είπαμε
Ο κ. Σαχινίδης έχει τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Σε μία εποχή που βιώνουμε οξύτατη κοινωνική και οικονομική κρίση είναι καλοδεχούμενες δωρεές από τον ιδιωτικό τομέα, διότι έρχονται να λύσουν χρόνια παθογενή προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα το ελληνικό κράτος. Δυστυχώς, όμως, δεν φθάνουν μόνο οι ιδιωτικές πρωτοβουλίες, για να μπορέσει να ανταπεξέλθει το σύστημα υγείας, αλλά θα πρέπει να βοηθήσει και το ελληνικό κράτος. Εδώ, όμως, έχει προκύψει ένα ζήτημα. Εάν και είμαστε θετικοί εις ό,τι αφορά τη σημερινή Κύρωση Σύμβασης δωρεάς μεταξύ του «Κοινωφελούς Ιδρύματος Αλέξανδρος Ωνάσης», του «Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου» και του ελληνικού δημοσίου έχει υπάρξει ένα ζήτημα συνταγματικότητας. Έχουμε λάβει όλοι οι Βουλευτές το ψήφισμα της γενικής συνέλευσης των εργαζομένων του «Ωνασείου», όπου αναφέρονται και επικαλούνται το άρθρο 109 του Συντάγματος και μας λένε ότι δεν επιτρέπεται η μεταβολή του περιεχομένου ή των όρων διαθήκης, κωδικέλλου ή δωρεάς ως προς τις διατάξεις τους υπέρ του δημοσίου ή υπέρ κοινωφελούς σκοπού. Εδώ υπάρχει ένας άκρατος κρατικός παρεμβατισμός, σχετικά με τη διαχείριση των εργασιακών σχέσεων. Καταργούνται οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας και μπαίνει το προσωπικό στο σύστημα του ΕΣΥ. Θα περιμένουμε μία απάντηση από τον κύριο Υπουργό, εάν όντως ισχύει κάτι τέτοιο. Έχουμε επιφύλαξη που αφορά το άρθρο 3. Εάν δεν υπάρχει αντισυνταγματικότητα, έχουμε την καλή διάθεση να υπερψηφίσουμε την παρούσα κύρωση. Όπως είπα και πριν, τα αντικείμενα της σημερινής σύμβασης εις ό,τι αφορά τη δωρεά είναι αρκετά. Κύριο, όμως, αντικείμενο είναι η δημιουργία του «Ωνάσειου Εθνικού Μεταμοσχευτικού Κέντρου» και του «Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Μεταμοσχευτικού Παίδων», προς όφελος πάντα του ελληνικού λαού. Στα αντικείμενα της δωρεάς περιλαμβάνονται και βελτιώσεις, ανακατασκευές των ήδη υπαρχόντων στο «Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο», ενίσχυση και ανανέωση εξοπλισμού. Ένα μάλιστα από τα αντικείμενα της δωρεάς είναι και η δημιουργία ελικοδρομίου για την επείγουσα μεταφορά ασθενών και μοσχευμάτων. Το κόστος στο σύνολο της δωρεάς ανέρχεται στα 70 εκατομμύρια ευρώ, χωρίς να περιλαμβάνεται το κόστος αγοράς και ανανέωσης εξοπλισμού. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι το Ίδρυμα «Ωνάσης» έχει πλούσιο κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο. Έχει συνεισφέρει στην καθημερινότητα των Ελλήνων και όχι μόνο στην υγεία με τη δημιουργία του «Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου», αλλά και σε άλλους τομείς, με διάφορες δωρεές, με υποτροφίες, ενώ σημαντική είναι και η προσφορά του στον πολιτισμό. Εδώ, όμως, υπάρχει ένα ζήτημα. Όσες δωρεές και να έχουν γίνει, όπως έχουμε αναφέρει επανειλημμένα και σε άλλες περιπτώσεις, το θέμα είναι εάν θα υπάρξει κρατικός παρεμβατισμός, εάν θα υπάρξει προϋπολογισμός από την πλευρά του κράτους, ούτως ώστε όλες αυτές οι δομές να λειτουργήσουν πραγματικά όπως πρέπει. Έρχομαι τώρα στις τροπολογίες. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 1753 και ειδικό 138 περιγράφει τη ρύθμιση θεμάτων σχετικά με την εκλογική διαδικασία των ιατρικών συλλόγων της χώρας και δίνεται μία παράταση τριών μηνών από τη λήξη της τρέχουσας θητείας των διοικητικών συμβουλίων, των πειθαρχικών συμβουλίων και των εξελεγκτικών επιτροπών των τοπικών οδοντιατρικών συλλόγων της χώρας και της Ελληνικής Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας, καθώς και των εκπροσώπων των τοπικών οδοντιατρικών συλλόγων στην Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία. Θα ψηφίσουμε «παρών» στην παρούσα τροπολογία. Στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1754 και ειδικό 139 μας περιγράφεται ο ορισμός επιπρόσθετων αρμοδιοτήτων για την προσωρινή διοικούσα επιτροπή του Πανελλήνιου Συλλόγου Οδοντοτεχνιτών, προκήρυξη θέσεων επιμελητών Α΄ και Β΄ του κλάδου του ΕΣΥ για το ΕΚΑΒ και παροχή μέχρι τις 31-12-2018 της δυνατότητας χορήγησης φαρμακευτικών ειδών με μηδενική συμμετοχή στους πληγέντες του άρθρου 15 της ΠΝΠ της 26ης Ιουλίου 2018. Εις ό,τι αφορά τα ζητήματα για την κάλυψη θέσεων στο ΕΚΑΒ, κύριε Υπουργέ, σαφώς και είναι ορθό να λύνονται αυτά τα θέματα έλλειψης προσωπικού, όχι όμως με τροπολογίες. Σε θετική κατεύθυνση είναι και το ζήτημα που αφορά τους λογοθεραπευτές. Επίσης, εννοείται ότι το θέμα χορήγησης φαρμακευτικών ειδών με μηδενική συμμετοχή στους πυρόπληκτους μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους. Θα υπερψηφίσουμε την παρούσα τροπολογία. Η τροπολογία με γενικό αριθμό 1756 και ειδικό 141 περιγράφει τη σύσταση οργανικών θέσεων, πέραν των υφισταμένων, για τη βελτίωση της λειτουργίας των δομών και των παρεχόμενων υπηρεσιών του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Δεν λύνονται τα θέματα των ελλείψεων προσωπικού με τροπολογίες, όπως είπα και πριν. Απαιτούν ουσιαστικό σχεδιασμό και υλοποίηση. Όντως υπάρχουν ελλείψεις, όντως πρέπει να υπάρξει ορθή στελέχωση, αλλά θα πρέπει αυτό να μην γίνεται κατά τέτοιο τρόπο. Θα ψηφίσουμε «παρών» σε αυτή τη τροπολογία. Στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1759 και ειδικό 142, η οποία αφορά τρεις επιπλέον οργανικές θέσεις λόγω έκτακτων πληθυσμιακών και γεωγραφικών δεδομένων, θα ψηφίσουμε και σε αυτήν «παρών». Από τις βουλευτικές θα αναφερθώ στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1749 και ειδικό 137, η οποία αναφέρεται στην κατάργηση του αυτοφώρου στα αδικήματα Τύπου. Έχουμε την άποψη, ως Χρυσή Αυγή, ότι το αυτόφωρο δεν θα πρέπει να καταργηθεί, γιατί άλλο ζήτημα είναι η προστασία της ελευθερίας του Τύπου και άλλο το να μπορεί ο καθένας να γράφει και να λέει ό,τι του κατέβει, χωρίς να υφίσταται τις συνέπειες. Εδώ έχει προκύψει και ένα άλλο ζήτημα το οποίο αφορά και εσάς, κύριε Υπουργέ, αλλά και τον Αναπληρωτή. Σήμερα διαπίστωσα ότι στο team που έχετε δημιουργήσει στην Κυβέρνησή σας πολλοί από τους Υπουργούς σας από την αρχή της κοινοβουλευτικής περιόδου δεν απαντούν στη Χρυσή Αυγή στις ερωτήσεις που καταθέτουμε στον κοινοβουλευτικό έλεγχο, κάτι το οποίο φυσικά είναι αντίθετο και με τον Κανονισμό της Βουλής και με το Σύνταγμα. Σε αυτό το team έχει συμπεριληφθεί και ο καινούριος Υπουργός Δικαιοσύνης, ο κ. Καλογήρου. Θα πρέπει κάποια στιγμή να αντιληφθείτε ότι, σύμφωνα με τις τελευταίες εκλογές και το ποσοστό που είχε λάβει η Χρυσή Αυγή, το οποίο αντιστοιχεί σε πεντακόσιες χιλιάδες ψήφους και πλέον σήμερα κοντεύει στο ένα εκατομμύριο, αν το πούμε σε ποσοστά, αναλογικά με το εκλογικό Σώμα που ψηφίζει, εκπροσωπούμε σήμερα το 20%. Δεν έχετε απολύτως κανένα δικαίωμα να μην απαντάτε στον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Όσο πάει αυτό το team σας, αυτή η ομάδα, μεγαλώνει. Είστε Κυβέρνηση όλων των Ελλήνων και οφείλετε να συμπεριφέρεστε ακριβώς έτσι. Δεν είστε η «κυβέρνηση του βουνού». Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε και για τον χρόνο. Τώρα τον λόγο έχει ο κ. Λαμπρούλης από το ΚΚΕ.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Όπως τοποθετηθήκαμε και στην επιτροπή, ως κόμμα, δεν είμαστε αντίθετοι σε μέτρα που βελτιώνουν τις παροχές, τις συνθήκες περίθαλψης, την έγκυρη διάγνωση και θεραπεία του λαού μας. Όμως, οι υπηρεσίες υγείας και η ανάπτυξή τους, η απολύτως και καθολική αξιοποίησή τους από το λαό δεν μπορεί, κατά τη γνώμη μας, να εξαρτάται είτε από τη φιλανθρωπία είτε από τον εθελοντισμό και την ατομική διάθεση προσφοράς. Αποτελεί λαϊκό δικαίωμα και κρατική ευθύνη, που απορρέουν από τον χαρακτήρα που πρέπει να έχουν αυτές οι υπηρεσίες, όπως και από το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα είναι οι παραγωγοί του πλούτου. Ακριβώς αυτά τα μέτρα πρέπει να αποτελούν αποκλειστική ευθύνη του κράτους, να χρηματοδοτούνται πλήρως από τον κρατικό προϋπολογισμό, οι δομές να στελεχώνονται με μόνιμο προσωπικό πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης και να εξασφαλίζεται επαρκής και σύγχρονος ιατροτεχνολογικός εξοπλισμός. Βεβαίως, όλα αυτά να αποτελούν μέρος του πανελλαδικά ανεπτυγμένου δημόσιου συστήματος υγείας, ώστε έγκυρα, με ασφάλεια και απολύτως δωρεάν να παρέχονται όλες οι προληπτικές, διαγνωστικές και θεραπευτικές πράξεις σε όσους έχουν ανάγκη, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Παράλληλα, οι όποιες τυχόν προσφορές πρέπει να αξιοποιούνται επικουρικά και συμπληρωματικά. Δεν αμφισβητούμε, βεβαίως, την υψηλή επιστημονική επάρκεια και τις πραγματικά σύγχρονες θεραπευτικές μεθόδους που εφαρμόζονται στο «Ωνάσειο» και πολύ περισσότερο αυτές οι οποίες αφορούν την αντιμετώπιση καρδιολογικών προβλημάτων του παιδικού πληθυσμού. Η ουσιαστική διαφωνία μας αφορά στο ότι το υπάρχον καρδιοχειρουργικό κέντρο, όσο και οι νέες υποδομές που θα φτιαχτούν, ουσιαστικά και πρακτικά αποτελούν μια σύγχρονη επιχειρηματική μονάδα σε έναν κρίσιμο τομέα των αναγκών της υγείας του λαού. Αυτή τη διαφωνία τη διατυπώσαμε βεβαίως και κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης το 1992, όταν συζητήθηκε και ψηφίστηκε ο νόμος για την ανέγερση του «Ωνασείου». Αυτός ο χαρακτήρας λειτουργίας του «Ωνασείου» αναφέρεται τόσο στην πρώτη δωρεά όσο και στους μετέπειτα εσωτερικούς κανονισμούς λειτουργίας, ως δεσμευτικός όρος. Δηλαδή ποιο; Η λειτουργία με βάση τις αρχές τις ιδιωτικής οικονομίας. Έτσι, συμβαίνει και με το Ίδρυμα «Ωνάση». Διαχρονικά, όλες οι κυβερνήσεις - και με τη σημερινή να πρωτοστατεί - θεωρούν ως προσφορά στο κοινωνικό σύνολο τη δημιουργία - και τώρα την επέκταση - μιας επιχειρηματικής μονάδας υγείας. Εδώ υπάρχει και το στοιχειό της πρόκλησης, διότι από τα αμύθητα κέρδη του, ο συγκεκριμένος επιχειρηματικός όμιλος με την αμέριστη κρατική στήριξη που είχε στην ουσία, με ένα σχετικά μικροποσό που έδωσε αξιοποίησε μια σοβαρή κοινωνική, λαϊκή ανάγκη με πολλαπλή στόχευση: Αφ' ενός, να προωθεί το - δήθεν - ανθρώπινο πρόσωπο του καπιταλισμού και των εκμεταλλευτών και αφ' ετέρου, να δημιουργεί μια μονάδα υγείας που λειτουργεί με τους κανόνες της αγοράς, η οποία αποτελεί και ένα είδος παραδείγματος για την προσαρμογή λειτουργίας των δημόσιων μονάδων υγείας με τα αντίστοιχα χαρακτηριστικά. Φυσικά, ο δωρητής και το Ίδρυμα έχουν μία συνέπεια, όσον αφορά τις ταξικές τους επιλογές και πράξεις. Πάει πολύ όμως, να επιχειρείται από την Κυβέρνηση, λειτουργώντας ως πλυντήριο, να παρουσιάζεται η συμφωνία ως μεγάλη φιλολαϊκή κατάκτηση. Η αρχή να λειτουργήσει το νοσοκομείο στη βάση των αρχών της ιδιωτικής οικονομίας και από την άλλη μεριά, ο κοινωφελής χαρακτήρας του «Ωνασείου» είναι πράγματα αντίθετα. Εξάλλου, μία επίσκεψη - το είπαμε και στην επιτροπή - στην ενημερωτική διαφημιστική ιστοσελίδα του «Ωνασείου» είναι πραγματικά αποκαλυπτική: Η ιατρική επίσκεψη πρωινή κοστίζει 60 ευρώ. Η απογευματινή επίσκεψη κοστίζει 80 ευρώ έως 100 ευρώ. Η συμμετοχή των ασθενών σε μικροβιολογικές εξετάσεις είναι στο 15%. Στα ΤΕΠ πληρώνονται. Πληρώνεται η επίσκεψη. Επίσης, πληρώνεται το ηλεκτροκαρδιογράφημα 45 ευρώ. Η ακτινογραφία κοστίζει 54 ευρώ. Βεβαίως, εδώ, στο Ωνάσειο, είναι σχεδόν κανόνας η λεγόμενη αναβάθμιση θέσης με πληρωμή πακέτου από τους ασθενείς, προκειμένου να επισπευσθεί η πραγματοποίηση των χειρουργείων. Σε αυτό, υπάρχει ενδεχομένως εμπειρία και από τους παριστάμενους εδώ, όπως και από τον υποφαινόμενο, σε ό,τι αφορά τις παρεχόμενες υπηρεσίες ή τον τρόπο απόκτησης των υπηρεσιών υγείας στο «Ωνάσειο». Αντίστοιχα, εναρμονισμένες με τον χαρακτήρα του νοσοκομείου είναι και οι εργασιακές σχέσεις και το σύστημα αμοιβών. Γι' αυτό προβλέπονται τα κριτήρια της παραγωγικότητας στις συμβάσεις εργασίας, που συνδέονται με τις αποδοχές του προσωπικού και που μεταβάλλονται ανάλογα με τη στρατηγική του νοσοκομείου. Και οι αποδοχές καθορίζονται σύμφωνα με τις αρχές λειτουργίας του, από το επίπεδο δηλαδή κερδοφορίας του. Το προσωπικό, εκτός των γιατρών, που θα προσληφθεί με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και θα εργαστεί στις νέες μονάδες προκαθορίζεται από τη σύμβαση - αυτό που θα ψηφίσουμε σήμερα - ότι θα έχει ως αντιμισθία αυτή του δημοσίου, καταργώντας στην ουσία την όποια δυνατότητα διαπραγμάτευσης μεταξύ εργαζομένων και εργοδοσίας ή διοίκησης, όπως θέλετε πείτε το. Επίσης, ο τρόπος διανομής της δωρεάς προκαλεί εντύπωση - το είπαμε στην επιτροπή και αυτό και περιμένουμε μια απάντηση - δηλαδή γιατί γίνεται, αφού στο δημόσιο θα ανήκουν τα ακίνητα μέρη, δηλαδή τα διαμορφωμένα κτίσματα, ενώ τα κινητά μέρη, δηλαδή ό,τι έχει σχέση με τον ιατρομηχανολογικό εξοπλισμό, αλλά και άλλον εξοπλισμό απαραίτητο για τη λειτουργία των τμημάτων, θα ανήκουν στην ιδιοκτησία του «Ωνάσειου», δηλαδή της νοσοκομειακής επιχειρηματικής μονάδας; Γιατί έγινε αυτή η αλλαγή, για παράδειγμα; Το ρωτήσαμε αυτό και στην επιτροπή. Τέλος, θεωρούμε πως στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν πρόκειται για μία δωρεά που γίνεται και παραχωρείται στο δημόσιο, έστω με την πρόβλεψη να διασφαλίζει τον λόγο για τον οποίο έγινε. Πρόκειται για μια επένδυση, προκειμένου να ενισχυθεί η επιχειρηματική δράση σε έναν πολύ σοβαρό τομέα της υγείας. Εξάλλου, ο λαός θα χρηματοδοτεί αυτήν την επιχείρηση με διάφορους τρόπους, όπως με την κάλυψη του 20% στη βάση του προϋπολογισμού του «Ωνασείου», το 20% δηλαδή από τον κρατικό προϋπολογισμό, από το λεηλατημένο εισόδημα δηλαδή, με τη φοροληστεία που υπόκειται ο λαός μας τα τελευταία χρόνια. Βεβαίως, να θυμίσουμε παράλληλα τις αυξήσεις των εισφορών στον κλάδο υγείας, στα ασφαλιστικά ταμεία, με τις απευθείας πληρωμές για την αγορά, όπως προείπα και με τα παραδείγματα, των υπηρεσιών από το «Ωνάσειο». Υποστηρίζουμε και διεκδικούμε - το είπαμε και στην επιτροπή - το νοσοκομείο να περάσει στην πλήρη ευθύνη λειτουργίας από το κράτος και να παρέχει απολύτως δωρεάν όλες τις υπηρεσίες σε όλους όσους τις χρειάζονται χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Και γι' αυτό με βάση τα ανωτέρω θα ψηφίσουμε «παρών», όπως εξάλλου είπαμε και στην επιτροπή. Στον υπόλοιπο χρόνο θα τοποθετηθούμε κυρίως για τις υπουργικές τροπολογίες. Πριν ξεκινήσω μία - μία, θα ήθελα να σχολιάσω και από αυτό το Βήμα, όπως έγινε και στην προηγούμενη συνεδρίαση για τη σύμβαση δηλαδή που συζητήθηκε, τη μέθοδο, τη μεθοδολογία και την τακτική που ακολουθεί η Κυβέρνηση στο ζήτημα των τροπολογιών. Είναι και τελευταίας ώρας, όπως και στην προηγούμενη συνεδρίαση ο Υπουργός Εσωτερικών κατέθεσε τροπολογία, ενώ έκλεινε η συνεδρίαση και σήμερα τελευταία στιγμή κατατέθηκε βουλευτική τροπολογία. Πέραν αυτού όμως, είναι και η μεθόδευση για το τι αναφέρεται ή τι πραγματεύονται οι ίδιες οι τροπολογίες. Υπάρχουν τροπολογίες, το έχουμε πει πάρα πολλές φορές και το προηγούμενο διάστημα στις συνεδριάσεις της Βουλής, οι οποίες περιέχουν τέσσερα, πέντε άρθρα. Ουκ έστιν αριθμός άρθρων. Σε κάποια άρθρα συμφωνεί μια κοινοβουλευτική ομάδα, σε κάποια άλλα διαφωνεί. Πρέπει όμως να ψηφίσεις ενιαία. Εδώ υπάρχει ένας εκβιασμός, το λέμε ξεκάθαρα. Το λέμε μία, το λέμε δύο, το λένε και άλλα κόμματα, άλλες κοινοβουλευτικές ομάδες, όσον αφορά αυτό το διαδικαστικό κομμάτι. Είναι απαράδεκτο! Και το ζήτημα αυτό έχει να κάνει και με συγκεκριμένη τροπολογία, αναφέρθηκε και ένας συνάδελφος προηγουμένως, την τροπολογία με αριθμό 1754 και ειδικό 139, όπου εμείς στο πρώτο άρθρο για παράδειγμα που αφορά τις ρυθμίσεις για τον Πανελλήνιο Σύλλογο Οδοντοτεχνικών είμαστε κατά. Το καταψηφίζουμε και θεωρούμε ότι είναι απαράδεκτο. Και βέβαια δεν κρατάτε ούτε τα προσχήματα. Με τις παρατάσεις που δίνετε, στην ουσία, τι λέτε; Φτιάχνουμε κρατικό μηχανισμό. Και βεβαίως, σε αυτήν την κατεύθυνση αξιοποιείτε την προσωρινή για να υπογράψουν τις συμβάσεις παροχής υπηρεσιών, προφασιζόμενοι βέβαια τις ανάγκες, τους ασφαλιζόμενους κ.λπ.. Γιατί δεν το κάνατε πριν; Το δεύτερο άρθρο, στη συγκεκριμένη τροπολογία θα ψηφίζαμε «παρών» σε ό,τι αφορά το κέντρο. Προσλάβετε κόσμο! Άκουσα προηγουμένως και τον Αναπληρωτή Υπουργό τι είπε. Προσλάβετε κόσμο, εφόσον υπήρχαν και υπάρχουν οι θέσεις. Το γυρνάτε από εδώ, το γυρνάτε από εκεί, «δεν προβλέπονταν οι θέσεις», «αλλάξαμε τις θέσεις», δηλαδή κάνατε κατανομές. Προσλήψεις θα κάνετε; Προσλήψεις πρέπει να γίνουν. Σε αυτό, λοιπόν, το άρθρο πηγαίναμε στο «παρών». Επίσης, θα αναφερθώ στο τρίτο άρθρο της ίδιας τροπολογίας, που αφορά τη βεβαίωση άσκησης επαγγέλματος για τους λογοθεραπευτές. Τα παιδιά αυτά βρίσκονται - επιτρέψτε μου τον όρο - σε «ομηρία» σε ό,τι αφορά την αναγνώριση του μεταπτυχιακού τίτλου. Ένα πρόβλημα, το οποίο το δημιούργησε η ίδια η πολιτική, η ίδια η οικονομία και στα ζητήματα της παιδείας και στην προκειμένη περίπτωση στα ίδια τα παιδιά. Και βεβαίως, εδώ υπάρχουν ζητήματα σε ό,τι αφορά και τους λειτουργούντες λογοθεραπευτές σε αυτά τα θέματα. Εμείς θα πάμε στο «παρών». Ερχόμαστε στο τέταρτο άρθρο της συγκεκριμένης τροπολογίας, το οποίο το υπερψηφίζουμε - και το λέμε για να καταγραφεί - , που αφορά βεβαίως τη δυνατότητα μηδενικής συμμετοχής για τη χορήγηση φαρμάκων στους πληγέντες από τις πυρκαγιές στην περιφέρεια Αττικής. Αυτό θα το ψηφίζαμε. Μας αναγκάζετε όμως, με αυτήν την τροπολογία, με αυτά τα τέσσερα άρθρα και με βάση αυτό που θα ψηφίσουμε εμείς, με βάση τη δική μας θεώρηση των άρθρων, να πούμε αναγκαστικά «παρών». Διαχωρίστε τα. Τι σας πείραζε - λέω εγώ για παράδειγμα για το τελευταίο που είμαστε υπέρ - να το φέρετε ξεχωριστά σε μια τροπολογία; Τόσους Βουλευτές έχετε. Γιατί δεν τους βάζετε να κάνουν μια βουλευτική τροπολογία, που επιταχύνει διαδικασίες και δεν υπάρχουν μεμψιμοιρίες και στο κάτω κάτω νομίζω ότι θα είναι κοινά αποδεκτό από όλο το Σώμα; Γιατί δεν το κάνετε; Μας εκβιάζετε ξεκάθαρα. Όσον αφορά την τροπολογία 1753, τι κάνετε με τους ιατρικούς συλλόγους; Καταλάβατε το λάθος και πάτε να το διορθώσετε όσον αφορά το κομμάτι των ιατρικών συλλόγων. Σε ό,τι αφορά το κομμάτι με τους οδοντιατρικούς συλλόγους δίνετε παράταση στην παράταση, ω παράταση, όλες τις πτώσεις στην παράταση! Εμείς το είχαμε καταψηφίσει την παράταση. Και βεβαίως θα πούμε «παρών» σε αυτήν την τροπολογία. Για την τροπολογία με αριθμό 1756 και ειδικό 141 για τη στελέχωση του ΔΣ άκουσα τον Αναπληρωτή Υπουργό προηγουμένως, θα ακούσουμε και τους Υπουργούς μετά να υπερθεματίζουν, ακούσαμε και στην επιτροπή και όλο το προηγούμενο διάστημα ακούμε, ακούμε, ακούμε. Λοιπόν: Τι μας ζητάτε να ψηφίσουμε; Πιο πολύ πρόκειται για προεκλογική διακήρυξη και για προκήρυξη καρεκλών παρά προσώπων. Προσλήψεις κάνετε, κόσμο, ανάγκες τεράστιες, χιλιάδες κενές θέσεις στα νοσοκομεία, στα κέντρα υγείας, στα αγροτικά ιατρεία κ.λπ.. Γιατί δεν προσλαμβάνετε; Προσλήψεις να μας φέρετε. Τι μας φέρνετε; Για παράδειγμα, μας φέρνετε εκατόν ογδόντα δύο θέσεις γιατρών, οι οποίες προβλέπονται στην Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου από το 2016. Γιατί δεν τους προσλάβατε τόσο καιρό; Εδώ θα έπρεπε να μας φέρετε αυτές τις εκατόν ογδόντα δύο με συγκεκριμένο πλαίσιο, πού θα πάνε, με τι κατανομή και πού θα είναι. Δεν μου λέτε: Αυτοί οι εκατόν ογδόντα δύο πού θα πάνε; Σας ρωτάμε. Σε ποια νοσοκομεία, σε ποια κέντρα υγείας; Δεν ξέρουμε. Τι θα είναι; Ένας αριθμός ο οποίος θα περιδιαβαίνει την Ελλάδα το επόμενο διάστημα και θα λέτε συν όλα τα άλλα «σας τάζουμε και εκατόν ογδόντα δύο γιατρούς»; Αυτό πραγματικά, ειλικρινά το λέμε, είναι ευρηματικότητα συριζαίικη, αυτός ο τρόπος που όχι μόνο νομοθετείτε, αλλά που συμπεριφέρεστε πολιτικά. Πουλάτε φύκια για μεταξωτές κορδέλες! Επαναλαμβάνω για τρίτη, για τέταρτη φορά: Προσλάβετέ τους. Φέρτε εδώ πρόσληψη αυτών των εκατόν ογδόντα δύο γιατρών. Στο κάτω - κάτω βάζετε εκατόν ογδόντα δύο, λέτε το νούμερο. Άρα ξέρετε τις ανάγκες.
Προφανώς.
Άρα ξέρετε τις θέσεις και δεν το φέρνετε. Φέρτε προσλήψεις. Αυτοί οι εκατόν ογδόντα δύο - επαναλαμβάνω - ήταν μέσα στην Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου. Γιατί δεν φέρνετε την πρόσληψή τους;
To εξηγήσαμε.
Τι να εξηγήσετε; Το ίδιο είναι …
Το είπε ο κ. Πολάκης. Η ρύθμιση γίνεται για να προκηρυχθούν οι θέσεις.
Θα πάρετε τον λόγο μετά, θα πείτε, θα ξαναπείτε. Εντάξει. Τα έχουμε ακούσει χιλιάδες φορές. Τα ίδια γίνονται και γι' αυτήν τη βουλευτική τροπολογία της τελευταίας στιγμής που φέρατε για το Άργος, αν θυμάμαι καλά. Τα ίδια γίνονται παντού. Παντού τάζετε, δημιουργείτε και «θα προσλάβουμε» και «θα προκηρύξουμε» και «θα, θα, θα». Να μην πω το υπόλοιπο που ακολουθεί το «θα», όπως λέει και το τραγούδι. Κλείνω μ' αυτό, κυρία Πρόεδρε: Σ' ό,τι αφορά την τροπολογία που προτείνεται από το Ποτάμι, αντίστοιχη τροπολογία - με μία διαφορά - κατατέθηκε και στο προηγούμενο νομοσχέδιο για τη σύμβαση που συζητήθηκε προηγουμένως, πριν από αυτήν του «Ωνασείου».
Ψηφίστηκε.
Όχι, είναι άλλη τροπολογία. Δεν ψηφίστηκε. Θεωρούμε ότι πρέπει να καταθέσουμε και εδώ - εν τάχει θα το πω - την άποψή μας. Εμείς λέμε σ' ό,τι αφορά την τροπολογία, αλλά και το συνολικό ζήτημα που προκύπτει από την τροπολογία, να καταργηθεί ο υποχρεωτικός χαρακτηρισμός ως αυτόφωρων των εγκλημάτων που τελούνται διά του τύπου με την πλήρη κατάργηση φυσικά της ισχύουσας σχετικής διάταξης του άρθρου 242 παράγραφος 3 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Αυτήν τη θέση εξάλλου εκφράσαμε και προηγουμένως στη συζήτηση στο Τμήμα. Αυτήν καταθέτουμε και τώρα σ' ό,τι αφορά αυτήν την τροπολογία. Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Κατσίκης από τους Ανεξάρτητους Έλληνες.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, όταν είδα τον χρόνο των δεκαπέντε λεπτών για ένα τόσο απλό και - θα έλεγα - ευχάριστο συγχρόνως νομοσχέδιο, επιτυχία μεγάλη του Υπουργείου Υγείας γι' αυτήν την τόσο μεγάλη και πρωτοφανή δωρεά του Ιδρύματος «Ωνάση» και του Καρδιοχειρουργικού Κέντρου, πίστεψα ότι θα ακολουθούσε μία ευχάριστη συζήτηση σ' αυτήν την Αίθουσα, σε συνέχεια των συζητήσεων που προηγήθηκαν στη μία και μοναδική συζήτηση στην επιτροπή που είχαμε και θα τελειώναμε χωρίς αντιπαραθέσεις, χωρίς στείρα πολιτική αντιπολιτευτική - θα έλεγα - τακτική. Όμως, η Αντιπολίτευση, κύριε Υπουργέ, όταν έρχεται ένα νομοσχέδιο στο οποίο είναι αναγκασμένη να συμφωνήσει, να συναινέσει, να πει «ναι», στεναχωριέται αν δεν πει και κάτι το οποίο να κινείται στο πεδίο της άρνησης. Έτσι, λοιπόν, ο συμπαθέστατος κατά τα άλλα συνάδελφος κ. Φωτήλας θυμήθηκε ότι είμαστε στο φθινόπωρο και μάλιστα το χαρακτήρισε και χειμώνα γιατί άρχισε το βαρύ κρύο. Έτσι, λοιπόν, για να ζεσταθεί ο κόσμος, πρέπει να μπει πετρέλαιο. Επειδή το πετρέλαιο έχει μια επιδοματική πολιτική και ευτυχώς τα οικονομικά της χώρας πάνε πάρα πολύ καλά, αυτή η επιδοματική πολιτική μπορεί να στηριχθεί μέσα από τις υπεραποδόσεις του κράτους, μιας και συμμαζεύτηκαν τα οικονομικά, νοικοκυρεύτηκε η ψωροκώσταινα, πάει καλύτερα η πατρίδα, είναι σε ρυθμούς ανάπτυξης η Ελλάδα. Και επειδή, λοιπόν, εκ του ασφαλούς δεν θα στερηθούν μέσα από αυτήν την πολιτική εξυγίανσης και καλύτερης ισορροπίας στη ζυγαριά της οικονομικής κρίσης, αυτό ακόμη αποτέλεσε λόγο αντιπαράθεσης. Φανταστείτε, δε, όταν φτάσαμε εξετάζοντας αυτό το νομοσχέδιο του δωροθέτη απέναντι στο Υπουργείο Υγείας και στην ελληνική κοινωνία με πολλαπλά οφέλη πόσο θα μπορούσε να παρεισφρήσει και η μήνυση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Καμμένου. Και δυστυχώς δεν ελέχθη μόνο σε αυτήν την Ολομέλεια, αλλά και στην προηγούμενη. Ευχαριστώ δημοσίως τον Αναπληρωτή Υπουργό Εξωτερικών κ. Κατρούγκαλο, του οποίου θαύμασα την απάντηση που έδωσε προηγουμένως όταν προκλήθηκε και εκείνος και εγώ. Θαύμασα ειλικρινά την απάντηση που έδωσε. Θέλω σε αυτό να συμπληρώσω, αγαπητέ κύριε Φωτήλα, ότι κανείς δεν υπέρκειται των νόμων. Δεν είναι οι πολίτες διαχωρισμένοι σε κοινούς θνητούς, σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας και δημοσιογράφοι σε πολίτες πρώτης κατηγορίας και άνθρωποι ανώτερου Θεού. Όχι! Όλοι είμαστε ίσοι απέναντι από τον νόμο. Εφόσον ο νόμος υφίσταται, είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει, δεν μπορείτε από αυτό το Βήμα να κατηγορείτε κατ' αυτόν τον τρόπο τον νομοθέτη που θέσπισε, τις υπηρεσίες που ενεπλάκησαν στην αυτόφωρο διαδικασία, αρχής γενομένης από την Ελληνική Αστυνομία. Με άλλα λόγια, εάν δεν το κατάλαβε ο κόσμος, θα το εξηγήσω εγώ να το καταλάβει, αυτό κάνατε: Κατηγορήσατε την Ελληνική Αστυνομία η οποία έθεσε σε λειτουργία το αυτόφωρο της διαδικασίας. Κατηγορήσατε τις εισαγγελικές αρχές, οι οποίες συναίνεσαν ως προς αυτήν τη διαδικασία. Δεν ξέρω εάν αύριο μεθαύριο αποφανθεί επί των δικαίων του Υπουργού Εθνικής Άμυνας του Πάνου Καμμένου η ελληνική δικαιοσύνη εάν κατηγορήσετε και την ελληνική δικαιοσύνη. Δεν θέλω, όμως, να πω περισσότερα πάνω σε αυτό. Είπα και επαναλαμβάνω ότι δεν περίμενα ότι θα χρειαζόταν τόσος χρόνος για να αναπτύξουμε την ευχάριστη θέση μας για αυτήν τη μεγάλη δωρεά, αλλά να που τελικά η πολιτική αντιπαράθεση μου προκάλεσε την απόφαση να πω ότι, ναι, τον χρειάζομαι. Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Αριστοτέλης Ωνάσης, ο μεγάλος αυτός Σμυρνιός, ο μεγάλος αυτός Έλληνας, τίμησε τη μνήμη του μονάκριβου ιού του, εν τέλει με χειρόγραφη διαθήκη του, με τη σύσταση «Κοινωφελούς Ιδρύματος Αλέξανδρος Ωνάσης». Πράγματι, τον Δεκέμβριο του 1975 η ρητή επιθυμία του πραγματώνεται. Το ίδρυμα συστήνεται και λαμβάνει το 45% της περιουσίας του Ωνάση, σχεδόν ολόκληρο το μερίδιο που θα κληρονομούσε από τον πατέρα του ο Αλέξανδρος αν ζούσε. Η δημιουργία δύο επάλληλων ιδρυμάτων, ενός επιχειρηματικού με σκοπούς αμιγώς εμπορικούς και ενός κοινωφελούς με σκοπούς καθαρά κοινωφελείς, εγγυώνται την ασφαλή λειτουργία του ιδρύματος στο διηνεκές. Ο πολιτισμός, η παιδεία, η υγεία το περιβάλλον και η κοινωνική αλληλεγγύη αποτελούν τις βασικές προτεραιότητες του κοινωφελούς ιδρύματος. Το σύνολο, δε, των δραστηριοτήτων του σχετίζεται με την Ελλάδα και τον ελληνικό πολιτισμό. Ο κοινωφελής χαρακτήρας των έργων που προωθεί το ίδρυμα στο πλαίσιο της κοινωνικής αλληλεγγύης εναρμονίζεται πλήρως με τη βούληση του διαθέτη, αποκλείοντας την παράμετρο της ατομικής φιλανθρωπίας. Όλα τα έργα του ιδρύματος χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από τα κέρδη του αυτοτελούς και θεσμικά ανεξαρτήτου επιχειρηματικού ιδρύματος, με την ίδια επωνυμία που δραστηριοποιείται στους τομείς που μεγαλούργησε ο δωρητής, τη ναυτιλία, την ακίνητη περιουσία και τα χρηματοοικονομικά. Οι δραστηριότητες του Ιδρύματος «Ωνάση» είναι πολυποίκιλες και εστιάζουν σε τομείς πολύ σημαντικούς για τον άνθρωπο. Στον τομέα, λοιπόν, της κοινωνικής αλληλεγγύης και της υγείας, το ίδρυμα δώρισε στο ελληνικό δημόσιο τα 1992 το πρότυπο «Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο» πλήρως εξοπλισμένο. Ήταν δε το πρώτο πιστοποιημένο νοσοκομείο στην Ελλάδα για την ανάπτυξη και την παροχή υπηρεσιών υγείας στον τομέα της καρδιοχειρουργικής και της καρδιολογίας ενηλίκων. Στο πλαίσιο της συνεχούς δωρεοδοτικής διαδικασίας το ίδρυμα, με την τωρινή του δωρεά, ενισχύει τους σκοπούς της δημιουργίας και της ύπαρξής του, προσφέροντας στο σύνολο των πολιτών της χώρας ένα νοσηλευτικό ίδρυμα υψηλών προδιαγραφών, αναβαθμίζοντας τις παρεχόμενες υπηρεσίες δημόσιας φροντίδας. Ας αναλογιστούμε, λοιπόν, πόσο λυτρωτικά θα λειτουργήσει η ίδρυση του Εθνικού Μεταμοσχευτικού Κέντρου στις ζωές δεκάδων συνανθρώπων μας που δοκιμάζονται καθημερινά καλούμενοι να διαχειριστούν ένα μικρό προσδόκιμο ζωής. Η δέσμευση δε εκ μέρους του «Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου» παροχής υπηρεσιών σε ανασφάλιστους ή οικονομικά αδύναμους συμπολίτες μας ενισχύει τον χαρακτήρα της ανιδιοτελούς προσφοράς του Ιδρύματος στους δοκιμαζόμενους συνανθρώπους μας. Η αρτιότητα της μελέτης του συνόλου της δωρεάς παραμετροποιείται και στην ίδρυση του ελικοδρομίου με την οποία σκοπείται η ταχύτερη και ασφαλέστερη μεταφορά ασθενών και μοσχευμάτων, προκειμένου να επιτευχθεί το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα της διάσωσης των ζωών των συνανθρώπων μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν τα παιδιά νοσούν, νοσούμε όλοι μας. Όταν η ζωή εμφανίζει το σκληρό της πρόσωπο από τόσο νωρίς σε τόσο μικρά παιδιά, είναι υποχρέωση όλων μας, και ιδιαίτερα όσων οικονομικά μπορούν, να σταθούμε αρωγοί σε κάθε δοκιμασία τους. Η ίδρυση μίας εξειδικευμένης κλινικής στην παιδική καρδιολογία και κυρίως στην παιδική καρδιοχειρουργική θα ενισχύσει τις ελπίδες των παιδιών και των οικογενειών τους για την επίτευξη μίας φυσιολογικότητας στη δοκιμαζόμενη ζωή τους. Η κάλυψη, όχι μόνον του κόστους αγοράς ολόκληρου του εξοπλισμού του Μεταμοσχευτικού Κέντρου της Κλινικής Παίδων και της νέας πτέρυγας, αλλά και η ανάληψη κάθε δαπάνης συντήρησής του για μία πενταετία εξοικονομεί σημαντικό δημοσιονομικό όφελος σε μία χώρα σαν τη δική μας που χειμάζεται σχεδόν δέκα χρόνια τώρα. Η προβλεπόμενη σύσταση θέσεων εργασίας, τόσο σε ιατρικό όσο και σε βοηθητικό προσωπικό, θα επιφέρει όφελος στην εθνική οικονομία και θα αποτρέψει τη μετανάστευση με στόχο ίσως και τον επαναπατρισμό αξιόλογων επιστημόνων του συγκεκριμένου τομέα. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες υπερψηφίζουμε τη συγκεκριμένη κύρωση θεωρώντας πως δεν χρήζει υποστηρικτικών λόγων, δεν τα έχει ανάγκη, μια τόσο αφιλοκερδής και ανιδιοτελής προσφορά, που λειτουργεί προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος και του συνόλου των συνανθρώπων μας. Τελειώνοντας, κυρία Πρόεδρε, θέλω να εκφράσω τη θετική μας ψήφο σε όλες τις υπουργικές τροπολογίες, χωρίς να αναλύσω την κάθε μία ξεχωριστά, αρκούμενος στα όσα στην ανάπτυξη αυτών των τροπολογιών είπαν οι Υπουργοί μας. Σας ευχαριστώ.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού επειδή κατηγορήθηκα...
Δεν κατηγορηθήκατε. Κριτική εξέφρασε.
Δώσατε τον λόγο στον κ. Πολάκη επί προσωπικού, χωρίς να κατηγορήσω και χωρίς να προσβάλω κανέναν.
Με είπες ψεύτη.
Δεν έχει νόημα απλώς.
Θέλω τριάντα δευτερόλεπτα, απλά για να το ξεκαθαρίσω.
Ορίστε.
Ευχαριστώ. Εμείς δεν κατηγορήσαμε την Ελληνική Αστυνομία ούτε το συγκεκριμένο όργανο που κίνησε την αυτόφωρη διαδικασία. Δεν το κάναμε γιατί δεν θα μπορούσαμε. Το συγκεκριμένο όργανο - και σας μιλάω και σαν νομικός αυτή τη στιγμή - δεν είχε τη δυνατότητα επιλογής, δεν είχε τη δυνατότητα δηλαδή να μην κινήσει την αυτόφωρη διαδικασία. Και για να το καταλάβουν και όσοι ακούνε, μια μήνυση κατατίθεται ή στην εισαγγελία ή στο αστυνομικό τμήμα. Αν, λοιπόν, μία μήνυση, αυτή η συγκεκριμένη μήνυση του κ. Καμμένου, είχε κατατεθεί στην εισαγγελία μέρα μεσημέρι, ποτέ δεν θα είχε κινηθεί η αυτόφωρη διαδικασία. Εφόσον, όμως, κατατέθηκε σκοπίμως - γιατί δεν μπορεί να είναι τυχαία - σε περίεργη ώρα στο Αστυνομικό Τμήμα των Εξαρχείων, το αστυνομικό όργανο ήταν αναγκασμένο να προβεί σε αυτές τις κινήσεις και να προβεί στη σύλληψη. Και αυτό φαίνεται την επομένη που ο εισαγγελέας παρενέβη σε όλη αυτήν τη διαδικασία, ο οποίος είπε ότι δεν υπάρχει λόγος και δεν συντρέχει λόγος αυτόφωρης διαδικασίας. Αυτό θα είχε συμβεί από την πρώτη στιγμή, εάν η μήνυση δεν είχε κατατεθεί σε σκοτεινές ώρες σε αστυνομικό τμήμα, αλλά μέρα μεσημέρι στην εισαγγελία Αθηνών. Ευχαριστώ.
Είπατε πάρα ταύτα ότι ήταν δικαίωμά του να την καταθέσει στο αστυνομικό τμήμα, οπότε μην προκαλέσουμε νέο γύρο. Εντάξει.
Δικαίωμα του και επιλογή του, γι' αυτό και είπα ότι έχει αξία να ακούσω τι θα πουν για τη συγκεκριμένη τροπολογία οι ΑΝΕΛ...
Εφόσον είναι επιλογή του ας κάνει ό,τι θέλει. Κύριε Ψαριανέ, έχετε τον λόγο.
...γιατί ήταν επιλογή του κ. Καμμένου να κινηθεί αυτή η διαδικασία. Το πρόσεξε. Το επιχείρησε.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Όχι, κύριε Κατσίκη, σας παρακαλώ τώρα. Ταλαιπωρούμεθα για θέματα που έχει καταλάβει ο καθένας τι συνέβη.
Δηλαδή, να αφήσουμε τις εντυπώσεις...
Ποιες εντυπώσεις τώρα; Σας παρακαλώ!
Τις εντυπώσεις ότι η Ελληνική Αστυνομία έκανε το χατίρι του Υπουργού.
Δεν είπε αυτό. Δεν είπε αυτό, κύριε Κατσίκη. Είπε ότι ο κ. Καμμένος έκανε επιλογή το πού θα καταθέσει τη μήνυση. Δικαίωμά του ήταν να κάνει επιλογή.
Δεν θα κάνει ο εισαγγελέας το χατίρι του Υπουργού! Δηλαδή αν πήγαινες, είσαι σίγουρος ότι ο εισαγγελέας θα κινούσε τη διαδικασία; Έχεις άκρες και το ξέρεις;
Κύριε Πολάκη, σας παρακαλώ. Υπάρχω και εγώ εδώ. Δεν θα κάνουμε τώρα διάλογο!
Υπάρχω και εγώ.
Ορίστε, κύριε Ψαριανέ, έχετε τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά.
Θα με αναγκάσετε να ξεκινήσω από το τέλος, από την ευχάριστη αυτή συζήτηση. Βεβαίως, είναι δικαίωμα οποιουδήποτε να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε δίκαιο ή άδικο νόμο για να κινήσει μία διαδικασία και όσο με χειρότερο τρόπο το κάνει τόσο πιο σκληρός είναι και πιο τσαμπουκάς. Εδώ το θέμα δεν είναι αν κατηγορεί κάποιος την Αστυνομία ή τη δικαιοσύνη. Δεν κατηγορεί κανείς ούτε την Αστυνομία, ούτε το Αστυνομικό Τμήμα Εξαρχείων, ούτε τους χωροφύλακες, ούτε κανέναν. Κατηγορούμε το νόμο, ο οποίος πρέπει να αλλάξει. Κακώς ισχύει ακόμα ένας εμφυλιοπολεμικός νόμος του 1951 όπου ο προγενέστερος του 1927- νόμος του 1927, παρακαλώ! - με σαφήνεια έλεγε ότι τα αδικήματα του Τύπου δεν θεωρούνται ως επ' αυτοφώρω. Ο νόμος του 1927, στο δημοκρατικό Σύνταγμα του 1927! Στη συνταγματική αναθεώρηση του 2001 καταργήθηκε η πρόβλεψη ότι τα αδικήματα Τύπου είναι αυτόφωρα, αλλά δεν αντικαταστάθηκε με διάταξη ότι δεν είναι, με αποτέλεσμα κάποιος που θέλει και «τρώγεται» για να αξιοποιήσει έναν ανελεύθερο, αντιδημοκρατικό νόμο να το κάνει. Αυτό έγινε εδώ και εμείς ως Ποτάμι και ο κ. Λοβέρδος με την τροπολογία την 1750, εμείς με την 1749- είναι παρεμφερείς αυτές - ζητάμε την τροποποίηση ακριβώς. Πρέπει να πω εδώ ότι η διάταξη του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας δεν άλλαξε εδώ και εβδομήντα χρόνια, αλλά παρέμεινε αυτή η «τυποκτόνος» διάταξη. Σε αυτήν στηρίχθηκε η κίνηση αυτή που έγινε και είναι σαν να λέμε ότι κάποιοι στην Τουρκία, στη Βενεζουέλα, στη Ρωσία ή στην Κίνα ή στη Βόρεια Κορέα κατηγορούν τους αστυνομικούς που εφαρμόζουν έναν τέτοιο νόμο. Στην Τουρκία τρέχουν όλοι και πάνε φυλακή κατευθείαν, δεν έχει ούτε αυτόφωρο, ούτε τίποτα. Μπορεί να την φάνε κατευθείαν με χρόνια στο κεφάλι. Κατηγορεί κανείς την Αστυνομία; Κατηγορεί το καθεστώς που έχει στήσει ένα τέτοιο σύστημα. Αυτό το απολειφάδι της εμφυλιοπολεμικής διάταξης που παραμένει, έμεινε και ορίζεται από το εμφυλιοπολεμικό Σύνταγμα του 1952 και λέει ότι τα αδικήματα του Τύπου είναι αυτόφωρα. Αυτό έγινε το 1952 για τους γνωστούς λόγους. Αυτό πρέπει να καταργηθεί και να ισχύσει το αρχικά και ξεκάθαρα δημοκρατικό και για την ελευθερία του Τύπου προστατευτικό - και για τη δημοκρατία επίσης - ότι δεν εμπίπτει σε αυτόφωρη διαδικασία. Αυτό ζητάμε, λοιπόν, στο 242 άρθρο του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας…
Το ζητάνε, κύριε Ψαριανέ, κι αυτοί που κυβερνούσαν και δεν έκαναν κάτι;
Πολλοί δεν έκαναν πολλά. Κι αυτοί που κυβερνούσαν κι αυτοί που κυβερνάνε.
Ε, ναι, αλλά όλα τα καλά πρέπει να τα κάνουμε εμείς.
Ελπίζω αυτοί που θα κυβερνήσουν μετά να τα κάνουν καλύτερα. Στο άρθρο 242 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, στην παράγραφο 3, να μπει η φράση, αντικαθιστώντας αυτή που υπάρχει: «Τα εγκλήματα κατά της τιμής που τελούνται διά του τύπου ή ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών ή μέσω διαδικτύου και κάθε άλλου σύγχρονου μέσου διάδοσης πληροφοριών και ειδήσεων, δεν δικάζονται ως αυτόφωρα». Ζητάμε να αντικατασταθεί έτσι η φράση στην παράγραφο 3, του άρθρου 242. Νομίζουμε ότι είναι και δίκαιο, νομίζουμε ότι όλοι θα συμφωνούσαν σε αυτό και η Κυβέρνηση θα συμφωνούσε σε αυτό, με όλες τις πλευρές της και τις περιοχές της. Μια που ξεκινήσαμε με τις τροπολογίες, κι εγώ θέλω να πω ότι στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1754 και ειδικό 141 μας αναγκάζετε να ψηφίσουμε «παρών», εφόσον δεν βάζετε ξεχωριστά το τέταρτο άρθρο, για την ενίσχυση των πυροπλήκτων, τη φαρμακευτική κ.λπ.. Αυτή τη διάταξη, αυτό το άρθρο το ψηφίζουμε. Στα υπόλοιπα και στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1753 και στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1756 που είναι τακτοποιήσεις, παρατάσεις κι όλα αυτά που είπαμε, δεν θέλω να τα επαναλάβω, θα ψηφίσουμε «παρών». Εάν δεν ξεχωρίσει το τέταρτο άρθρο, στην τροπολογία 1754/141, θα αναγκαστούμε να ψηφίσουμε «παρών». Εάν το ξεχωρίσετε, θα ψηφίσουμε «ναι», που είναι ξεκάθαρο και θα το ψήφιζαν όλοι. Δεν διαφωνεί κανείς. Αυτά με τις τροπολογίες, για να κλείσουμε το τελευταίο κεφάλαιο, και να πάμε τώρα στο ίδρυμα, στη σύναψη της σύμβασης δωρεάς ανάμεσα στο ελληνικό δημόσιο και το Ίδρυμα «Αλέξανδρος Ωνάσης». Σε γενικές γραμμές, βεβαίως, είμαστε θετικοί ως προς την πλειοψηφία των διατάξεων και ήμασταν θετικοί και στη σχετική δωρεά - παρέμβαση του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος», εφόσον, σωστά, μπαλώνει τρύπες που θα έπρεπε το Εθνικό Σύστημα Υγείας να έχει καλύψει εδώ και δεκαετίες. Είναι ένας δίκαιος διακανονισμός, είναι μία δίκαιη συμφωνία και βεβαίως, θα την στηρίξουμε και θα την ψηφίσουμε. Πρόκειται για τη σύμβασης δωρεάς που αποτελείται από πολλά άρθρα. Στο Κεφάλαιο Α΄ είναι η κύρωση. Στο άρθρο πρώτο του Κεφαλαίου Β΄ καθορίζεται ο σκοπός, το αντικείμενο και το κόστος της δωρεάς. Το κόστος είναι 70 εκατομμύρια ευρώ, χωρίς ΦΠΑ και αφορά τον εκσυγχρονισμό του «Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου». Βεβαίως, στο ποσό αυτό δεν συμπεριλαμβάνεται το κόστος αγοράς εξοπλισμού για το Μεταμοσχευτικό Κέντρο, όπου είναι εξαιρετική η προσφορά του Ιδρύματος «Ωνάση», όπως και για το «Παίδων» του Ωνασείου, το οποίο, επίσης, θα χρηματοδοτηθεί από το ίδρυμα, το οποίο θα αναλάβει και το κόστος συντήρησης και του υπάρχοντος εξοπλισμού για μία πενταετία από την οριστική παράδοση του έργου. Πρόκειται για μία πολύ σημαντική παρέμβαση, μία πολύ μεγάλη δωρεά και ευεργεσία, στη σειρά και στη συνέχεια μεγάλων ευεργεσιών και μεγάλων ευεργετών. Να θυμίσουμε, όπως είπαμε και προχθές με το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος», ότι ευτυχώς που υπήρξαν κάποιοι - θα το ξαναπώ - «μεγαλοκαρχαρίες» του κεφαλαίου, που «έπιναν το αίμα του λαού με το μπουρί της σόμπας», που από τα υπερκέρδη τους στήριξαν αυτό το κράτος και έκαναν πράγματα που το κράτος δεν μπορούσε ή δεν σκέφτηκε ή δεν ήθελε να κάνει. Μιλάμε για πνευματικά ιδρύματα, μιλάμε για εκπαιδευτήρια, μιλάμε για ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, για ιδρύματα και δωρεές σχετικά με την παιδεία, με τον πολιτισμό, με όλα. Στο άρθρο τρίτο του Κεφαλαίου Α΄ καθορίζεται πλαίσιο βάσει του οποίου θα υλοποιηθεί το έργο, το οποίο εμπεριέχει, μεταξύ άλλων, τα αρχιτεκτονικά σχέδια, τις περιβαλλοντικές δεσμεύσεις υγειονομικών μονάδων, τον κατάλογο του παραδιδόμενου εξοπλισμού για τη νέα πτέρυγα, τη μελέτη εφαρμογής αρχιτεκτονικών στατικών κ.λπ.. Προφανώς, όλη αυτή η διαδικασία καλύπτεται από χρήματα του ιδρύματος. Το ίδρυμα διατηρεί το δικαίωμα να αντικαθιστά κατά την κρίση του υλικά, εφόδια, μηχανήματα και σκεύη που αναφέρονται στα επισυναπτόμενα έγγραφα με άλλα ίδιας ή παρόμοιας ποιότητας, με γνώμονα πάντα την ταχύτερη εκτέλεση του έργου ή την καλύτερη λειτουργική απόδοσή του. Απαλλάσσονται από κάθε φόρο, δικαίωμα κράτησης ή εισφορά υπέρ του δημοσίου ή οποιουδήποτε τρίτου με εξαίρεση τον φόρο εισοδήματος. Οι απαλλαγές αυτές είναι στη σύμβαση της δωρεάς. Απαλλάσσονται από εισφορές σε ασφαλιστικούς οργανισμούς η εν λόγω δωρεά και κάθε σύμβαση προμήθειας, μίσθωσης, μίσθωσης υπηρεσιών ή έργου, μίσθωσης πράγματος και γενικά κάθε σύμβαση που θα συνάψει το ίδρυμα με οποιονδήποτε τρίτο στην Ελλάδα ή στην αλλοδαπή σχετικά με το αντικείμενο της δωρεάς. Το ίδρυμα επίσης, απαλλάσσεται από κάθε φύσεως φόρο, από κάθε άλλο τέλος, δικαίωμα και εισφορά εκτός από τις ασφαλιστικές εισφορές. Εδώ πρέπει να πούμε μολονότι ότι οι φορολογικές και λοιπές απαλλαγές θα οδηγήσουν σε μείωση των εσόδων του δημοσίου, θεωρούμε ότι δικαιολογούνται από το όφελος που θα προκύψει από την δωρεά, γι' αυτό και υπερψηφίζουμε τη διάταξη και στο σύνολο τη σύμβαση ανάμεσα στο Ίδρυμα «Ωνάση» και την ελληνική πολιτεία. Με το άρθρο 7 ρυθμίζονται θέματα σχετικά με τον δικαιούχο που είναι το ίδιο το ίδρυμα, όλων των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας επί των μελετών, βάσει των οποίων θα ανεγερθεί και η νέα πτέρυγα του καρδιοχειρουργικού κέντρου, καθώς και προβλέψεις για τη διατήρηση της αρχιτεκτονικής, του μνημειακού χαρακτήρα και των λογοτύπων του «Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου». Το ελληνικό δημόσιο θα έχει το δικαίωμα χρήσης των μελετών, αλλά δεν θα μπορεί να τις χρησιμοποιήσει ή να τις τροποποιήσει. Δεν θα μπορεί να τις χρησιμοποιήσει ούτε και για ανέγερση άλλης εγκατάστασης. Να μην αναφερθώ σε όλα τα άρθρα. Έτσι και αλλιώς είναι γνωστά, τα έχουμε μελετήσει, τα έχουμε δει και τα ξέρουμε. Δεν θα διαφωνήσουμε σε τίποτα απ' όλα αυτά. Πρέπει να πούμε ότι με την παρούσα διάταξη εισάγονται τροποποιήσεις που αφορούν στη θεσμική αναδιοργάνωση του «Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου» και ελπίζουμε να ολοκληρωθεί γρήγορα και το Ωνάσειο για τα παιδιά, το Παίδων, καθώς και το μεταμοσχευτικό, που είναι ένα πάρα πολύ μεγάλο άλμα στο χώρος της υγείας για την Ελλάδα. Διότι, έως τώρα, όσα έχουν γίνει, έχουν γίνει μόνο από τον πατριωτισμό και το πάθος και το πείσμα κάποιων ανθρώπων, πλούσιων ή φτωχών, επιστημόνων ή όχι, που έχουν βοηθήσει στο να συγκροτηθούν μονάδες για μεταμοσχεύσεις. Η πλειοψηφία του διοικητικού συμβουλίου, δηλαδή τα τέσσερα από τα επτά μέλη, ορίζονται από τον Υπουργό. Είναι καλύτερα από την αναλογία των έξι από τα επτά μέλη, που οριζόταν κάποτε και σε προηγούμενες περιπτώσεις. Εάν κάποια στιγμή πάμε στο να ορίζονται τα τρία από τα επτά μέλη από τον Υπουργό και τα υπόλοιπα τέσσερα μέλη να είναι λίγο πιο ελεύθερα από τον κρατικό και κομματικό - κυβερνητικό εναγκαλισμό, θα είναι ακόμα καλύτερα. Θα υπερψηφίσουμε στο σύνολό της τη σύμβαση του Ιδρύματος «Αλέξανδρος Ωνάσης» με την πολιτεία. Και για τις τροπολογίες τα είπαμε και θα είμαστε εδώ. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Καβαδέλλας για να κλείσει ο κύκλος των εισηγητών
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Το ελληνικό κράτος βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε βαθιά ύφεση και τεράστια οικονομική κρίση. Παρ' όλο που διατεινόμαστε ότι βγήκαμε από τα μνημόνια, στην ουσία θα είμαστε κάτω από το καθεστώς των μνημονίων για πολλές δεκαετίες. Ουσιαστικά βγήκαμε από την οικονομική ομπρέλα των δανειστών μας, της Ευρώπης, και θα υποστούμε βεβαίως τις συνέπειες - τώρα που θα βγούμε στην ελεύθερη αγορά - της απόπειρας δανεισμού μας. Ευτυχώς, λοιπόν, που υπάρχουν ιδρύματα ευγενών ευεργετών, αυτούς που η Αριστερά κάποτε αποκήρυττε ως πλουτοκράτες, καπιταλιστές και τους κοσμούσε με πολλά άσχημα μη κοσμητικά επίθετα. Το Ίδρυμα, λοιπόν, «Αλέξανδρος Ωνάσης» διαθέτει 70 εκατομμύρια ευρώ, χωρίς τον ΦΠΑ, μέσω σύμβασης μεταξύ του Ιδρύματος και του ελληνικού δημοσίου. Να σας θυμίσω ότι την περασμένη εβδομάδα ψηφίστηκε η κύρωση της σύμβασης δωρεάς ύψους έως 250 εκατομμυρίων ευρώ μεταξύ δημοσίου και του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» για την ίδρυση τμημάτων που αφορούν την υγεία. Το ευτύχημα, λοιπόν, είναι ότι αφ' ενός υπάρχουν ακόμα εθνικά σκεπτόμενοι και δρώντες εθνικοί ευεργέτες και αφετέρου βλέπουμε με μεγάλη χαρά ότι προσαρμοστήκατε στην πραγματικότητα, γιατί οφείλω να σας θυμίσω τις αντιδράσεις σας κατά την ίδρυση του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» τότε που ήσασταν Αντιπολίτευση. Με την παρούσα, λοιπόν, σύμβαση εξυπηρετείται το δημόσιο συμφέρον και αναγορεύεται το «Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο» ως κέντρο αριστείας, πράγμα που και αυτό σας προκαλούσε παλαιότερα αλλεργία. Η αριστεία ήταν κάτι αντίθετο με τις αντιλήψεις σας. Ευτυχώς, όμως, φεύγουν μία - μία οι αυταπάτες. Περνώντας τώρα στην ουσία στο πρώτο μέρος βλέπουμε ρυθμίσεις πρακτικού χαρακτήρα. Στο δεύτερο μέρος τίθενται θεσμικά ζητήματα αναδιοργανωτικής φύσεως. Εδώ, που όλα θα φαινόντουσαν καλά και ωραία, μας φέρνετε προ διλήμματος διότι στο τελευταίο μέρος αυτής της σύμβασης τίθενται κάποιες μεταβατικές διατάξεις που διαπραγματεύονται ζωτικής σημασίας ζητήματα σχέσεων εργασιακής φύσεως μεταξύ του προσωπικού και του ίδρύματος πλέον. Ενώ αισθανόμασταν ευγνωμοσύνη προς τους ευεργέτες ειδικά τις δύσκολες αυτές ώρες, δεν μπορούμε να υπερψηφίσουμε, δεν μπορούμε να πάμε χέρι - χέρι σε αυτήν την υπόθεση διότι συγκρούεστε με τα εργασιακά δικαιώματα του προσωπικού. Αυτό δημιουργεί μία σύγχυση στο προσωπικό, διότι φέρνει προς ψήφιση μία σύμβαση δωρεάς που θα δράσει καταλυτικά πλέον στη σχέση προσωπικού και ιδρύματος. Φέρνετε προς ψήφιση τη σύμβαση χωρίς προηγουμένως να τη θέσετε σε διαφανείς διαδικασίες, χωρίς διαβούλευση, χωρίς ενημέρωση τουλάχιστον του προσωπικού, χωρίς ενημέρωση των σωματείων. Βεβαίως είστε πλειοψηφία, μπορείτε να αποφασίζετε και να πράττετε με βάση την υπεροχή σας αυτή. Θέλω να σας θυμίσω ότι είστε και προέρχεστε από την Αριστερά. Θα έπρεπε εδώ να δείξετε την ευαισθησία σας και έστω τελευταία στιγμή να αναβάλουμε την ψηφοφορία ή τουλάχιστον κατόπιν να έρθετε σε επαφή μήπως υπάρξουν τροπολογίες για τα προβλήματά τους. Η άποψή μας, λοιπόν, είναι ότι τα εργασιακά πρέπει να υπόκεινται στο ίδιο νομικό καθεστώς που ισχύει για όλα τα ζητήματα και να μην εφαρμόζονται κατά περίπτωση, όπως επί του προκειμένου υπάρχει πρόθεση. Και υπάρχει αυτήν τη στιγμή εύλογη ανησυχία για τα μέλλοντα, γιατί εισάγετε και μία παράγραφο στο άρθρο 2 με αριθμό 2 που τι λέει πρακτικά; Κατά κάποια περίπτωση, που θα υπάρξουν δυσκολίες, επιτρέπει τη μεταβολή του σκοπού και την αλλαγή της νομικής υπόστασης του ιδρύματος παρακάμπτοντας, βεβαίως, το προστατευτικό άρθρο 109 του Συντάγματος επί των δωρεών. Δυστυχώς, ενώ η δωρεά του Ιδρύματος Ωνάση είναι εξαιρετικής σημασίας για τη βελτίωση των παροχών υγείας δεν μπορούμε να την υποστηρίξουμε. Δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε μάλλον το σκεπτικό της εφαρμογής της σύμβασης, γιατί αφ' ενός προσκρούει σε εργασιακά δικαιώματα και αφετέρου προσκρούει στο άρθρο 109 του Συντάγματος. Υπάρχουν και κάποια άρθρα που μας δημιουργούν υποψίες ρουσφετολογικών προσλήψεων. Θα ψηφίσουμε, λοιπόν, «παρών». Και έρχομαι στις τροπολογίες: Όσον αφορά την τροπολογία 1753/38, ψηφίζουμε «όχι». Στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1754 ψηφίζουμε «όχι», ενώ στην τροπολογία με γενικό αριθμό 1756 ψηφίζουμε «ναι». Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε και εμείς. Πριν από τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους έχει ζητήσει μόνο ένας συνάδελφος τον λόγο. Προτείνω, λοιπόν, να του δώσουμε τον λόγο - μετά έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Ηλιόπουλος από τη Χρυσή Αυγή - και να μου πείτε ποιοι άλλοι θέλετε να μιλήσετε ως Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι. Ορίστε, κύριε Παπαδόπουλε, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι, το «Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο» είναι ήδη κέντρο αριστείας και αναφοράς στον τομέα του. Με τη δωρεά επιθυμεί να κάνει πολλά βήματα παραπάνω, να γίνει κέντρο αριστείας και αναφοράς διεθνούς κύρους και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, να είναι κέντρο αναφοράς και για τις μεταμοσχεύσεις συμπαγών οργάνων και για την οργάνωση του παιδιατρικού τομέα στην καρδιολογική κλινική, στην παιδοκαρδιοχειρουργική παρέμβασή του. Νομίζω ότι αυτό το ζήτημα, του να κάνουμε άριστα κέντρα, να κάνουμε άριστα νοσοκομεία, να κάνουμε άριστο το δημόσιο σύστημα υγείας, ποιοτικό, αποτελεσματικό είναι κάτι το οποίο αποτελεί έναν συνεχή στόχο που πρέπει να έχουμε όλοι μας. Είναι ευχής έργο ότι και με την υπάρχουσα κατάσταση πολλά νοσοκομεία του δημόσιου τομέα κατορθώνουν να έχουν επιτεύγματα σε πολλούς και σημαντικούς τομείς. Πριν λίγες ημέρες είχε γίνει σε ένα συνέδριο του Health Care Business Awards βράβευση πολλών δημόσιων νοσοκομείων για τα επιτεύγματα κλινικών, τομέων τους. Να σας πω χαρακτηριστικά ότι το Νοσοκομείο Ρεθύμνου βραβεύτηκε για τη βελτίωση της παραγωγικότητας και της αποδοτικότητας. Το «Παπαγεωργίου» για το πρόγραμμα εκπαίδευσης στην εξειδίκευση νοσηλευτών στον διαγνωστικό τομέα, στην πρωτοπορία στην εκπαίδευση και διαρκή κατάρτιση στη συνεχή επιμόρφωση, στην απόδοση των χειρουργικών αιθουσών. Το «Γεννηματάς» για το πρόγραμμα πρόληψης αγωγής υγείας διαβητικών στην οφθαλμολογική. Ο «Ευαγγελισμός» για πρωτοποριακές ενδοαγγειακές επεμβάσεις στην αορτή και πολλά άλλα νοσοκομεία, όπως το «Έλενα Βενιζέλου», ο «Άγιος Ανδρέας» ως νοσοκομείο φιλικό στον χρήστη, το «Σισμανόγλειο», το «Βενιζέλειο», το Πανεπιστημιακό Ηρακλείου. Εμείς καμαρώνουμε στα Τρίκαλα που η καρδιολογική κλινική είναι κέντρο αναφοράς μιας ευρύτερης περιοχής για το επείγον στεφανιαίο επεισόδιο και για επείγουσες στεφανιογραφίες και για επείγουσες παρεμβάσεις αγγειοπλαστικής και για βηματοδοτήσεις, όπως και για την ποιότητα υπηρεσιών της μονάδας εντατικής θεραπείας, της μονάδας τεχνητού νεφρού, αρκετών κλινικών που παίρνουν βραβεύσεις για πολλές εργασίες που κάνουν. Νομίζω ότι αυτός ο στόχος πρέπει να είναι διαρκής. Αυτό το σύστημα υγείας θέλουμε. Δεν είναι αλήθεια ότι το «Ωνάσειο» είναι ένα κέντρο του ιδιωτικού τομέα, το οποίο παρέχει υπηρεσίες στο επίπεδο του κυνηγητού του κέρδους. Αν θα δούμε και τη σημερινή του λειτουργία και όλα αυτά που λέει, οι παρεμβάσεις που θα κάνει και στον παιδοκαρδιοχειρουργικό τομέα θα είναι ακόμη και για ανασφάλιστες οικογένειες, για παιδιά ανασφάλιστων. Σήμερα δεν πληρώνουν ούτε οι ανασφάλιστοι ούτε αυτοί που πηγαίνουν σε δωμάτια τρίτης κατηγορίας. Πληρώνουν όσοι αναζητούν πρώτης και δεύτερης. Είναι, λοιπόν, πολύ σημαντικά τα ζητήματα του πώς βλέπουμε όλον αυτόν τον τομέα της βοήθειας των δωρεών στην οργάνωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, γιατί έχουμε και την προσπάθεια την οποία έχει κάνει η Περιφέρεια Αττικής, η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, ώστε να κάνουν πολλές και σημαντικές παρεμβάσεις ενίσχυσης του υλικοτεχνικού εξοπλισμού, ενίσχυσης στο ΕΚΑΒ και σε πολλούς άλλους τομείς και να δούμε και με ποιον τρόπο οργανώνουμε όλη αυτή τη συνεχή προσπάθειά μας. Το πρωί είδα εκπροσώπηση από τους εργαζόμενους στο «Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο». Έχουν μια ανησυχία, την οποία μου μετέφεραν ως συντονιστή της Επιτροπής Παρακολούθησης και Ελέγχου του κυβερνητικού έργου στην υγεία. Εκείνο που θέλω να σας πω είναι ότι και μετά τις απαντήσεις που έδωσε χθες ο Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας κ. Πολάκης, τα ζητήματα που βάζουν για την ελευθερία των συλλογικών διαπραγματεύσεων για τις κλαδικές συμβάσεις, για τη δυνατότητά τους να διατηρήσουν ποιοτικά κριτήρια για την προσφορά υπηρεσιών, είναι ένα συνεχές μέλημά μας. Άλλωστε, η Κυβέρνηση θέλει την ελευθερία των συλλογικών διαπραγματεύσεων και κάνουμε πολύ μεγάλες προσπάθειες γι' αυτό. Θέλουμε, όμως, σε κάθε περίπτωση η ποιότητα που δίνουμε με κίνητρα στους εργαζόμενους να μη δίνει και αίσθημα αδικίας απέναντι στους εργαζόμενους των πανεπιστημιακών νοσοκομείων, των άλλων γενικών νοσοκομείων, γιατί αυτό δεν είναι σωστό. Καταλήγω, λοιπόν, με το ότι το δικό τους υπόμνημα, το δικό τους ψήφισμα που κάνουν από τη γενική τους συνέλευση μπορούν να το δουν οι Υπουργοί. Ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι η συμφωνία που έγινε μέχρι τώρα με το «Ωνάσειο» Ίδρυμα και με το «Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο», δεν μπορεί εύκολα να αλλάξει. Είναι μια συμφωνία η οποία έγινε μετά από επίπονη προσπάθεια. Νομίζω, όμως, ότι μπορούμε να τα λάβουμε όλα αυτά σοβαρά υπ' όψιν στο μέτρο του δυνατού, για μια ποιότητα παρεμβάσεων που να ενισχύει αυτό που θέλουμε να κάνουμε συνολικά με το δημόσιο σύστημα υγείας, να είναι ποιοτικό και αποτελεσματικό. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς, κύριε Παπαδόπουλε. Ο κ. Ηλιόπουλος έχει τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Την προηγούμενη εβδομάδα, στις 22 του μήνα, έγινε μια εκδήλωση για μια από τις μεγαλύτερες μάχες στην ιστορία της ανθρωπότητας, για μια μάχη για την οποία έχουν γραφτεί δεκάδες βιβλία, έχουν γυριστεί ταινίες - στο εξωτερικό βέβαια όλα αυτά - , έχει ασχοληθεί ολόκληρος ο πλανήτης. Και για να μην τη χαρακτηρίσω ως τη μεγαλύτερη μάχη, θα τη χαρακτηρίσω μια από τις μεγαλύτερες μάχες - η εμβληματικότερη, όμως - η μάχη των Θερμοπυλών. Το ελληνικό κράτος, το κράτος που θα έπρεπε να τιμά και να γιορτάζει αυτή τη μάχη, κυρία Πρόεδρε - και απευθύνομαι και σε ολόκληρη τη Βουλή - ούτε καν ασχολήθηκε. Δεν ασχοληθήκατε ούτε για ένα δευτερόλεπτο εδώ μέσα στη Βουλή, για να τιμήσετε αυτούς τους ανθρώπους που θυσιάστηκαν για μας. Βέβαια οι άνθρωποι αυτοί θυσιάστηκαν και τότε και στη συνέχεια των επόμενων αιώνων, για να έρθετε εσείς σήμερα και η δική σας κυβέρνηση και η προηγούμενη, να παραχωρήσετε τα πάντα σ' αυτούς που ονομάζετε εσείς «δανειστές» και εμείς «τοκογλύφους». Βγήκαν τις τελευταίες ημέρες δημοσιεύματα τα οποία προσπαθείτε να διαψεύσετε και τα οποία δίνουν εκχώρηση των πάντων. Έχετε μπλέξει τους κωδικούς, για την ακρίβεια δεκάδες χιλιάδες ακίνητα του δημοσίου και μέσα σ' αυτά και αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία - έχετε χάσει κάθε έλεγχο - τα εκχωρείτε στο ΤΑΙΠΕΔ, στο λεγόμενο υπερταμείο. Δηλαδή ουσιαστικά πάνε τα πάντα για ξεπούλημα. Είχαμε και μια άλλη υπόθεση, η οποία πραγματικά ανήκε ξεκάθαρα στο αστυνομικό δελτίο. Κι όμως, προσπαθείτε να αναγάγετε σε μείζον πολιτικό θέμα ένα περιστατικό το οποίο συμβαίνει καθημερινά στην πατρίδα μας, απλά έτυχε το συγκεκριμένο θύμα να βρίσκεται σε έναν χώρο που θέλετε να οικειοποιηθείτε και θέλετε να δημιουργήσετε ήρωες μέσα από εκεί. Αυτά τα περιστατικά συμβαίνουν καθημερινά, αλλά τυχαίνει στις άλλες περιπτώσεις τα θύματα να είναι Έλληνες και οι θύτες κυρίως αλλοδαποί. Τότε, όμως, δεν κάνατε καμμία πορεία, δεν βγήκατε να πείτε έναν καλό λόγο. Δεν είπατε κάτι, δεν κάνατε πορεία για τον Σταματιάδη, που μπήκαν στο σπίτι του και τον σκότωσαν στο ξύλο. Δεν κάνατε καμμία πορεία για τον Καντάρη, που τον δολοφόνησαν άγρια για μία κάμερα την ημέρα που γεννούσε η γυναίκα του το παιδί του. Εκεί δεν βρέθηκε ούτε μισός λόγος συμπαράστασης ή για τη Μυρτώ, αυτό το κοριτσάκι που ξυλοκοπήθηκε άγρια, που του έλιωσαν το κεφάλι στα βράχια και σήμερα, μετά από έξι χρόνια, βρίσκεται σε μία κατάσταση, που εάν την δείτε, κυρία Πρόεδρε, θα κλαίτε για τρεις ημέρες και πιστέψτε με σ' αυτό που σας λέω. Εκεί, όμως, υπήρξε η απόλυτη σιωπή, κανένα κύμα συμπαράστασης. Βλέπετε, εσείς όλοι, αριστεροί, δεξιοί, έχετε επιλεκτική ευαισθησία. Όλα αυτά τα χρόνια επιλέγετε ποιους θα υποστηρίξετε, ποια θύματα θα υποστηρίξετε, ποιους θύτες θα υποστηρίξετε και όλα αυτά στο όνομα της δημοκρατίας, στο όνομα της πολιτικής ορθότητας. Ζούμε, κυρία Πρόεδρε, στη δικτατορία πια της πολιτικής ορθότητας. Όποιος δεν συμφωνεί μαζί σας, όποιος δεν ανήκει σε κάποια απ' αυτές τις ιδιαίτερες ομάδες, όπως τις έχετε ονομάσει, ΛΟΑΤΚΙ, αριστεριστές, οροθετικούς, τοξικομανείς, αλλοδαπούς, σε οποιαδήποτε τέτοια κατηγορία που εσείς ονομάζετε πια ότι ανήκει στο πολιτικά ορθό τόξο, όποιος δεν είναι με αυτές τις κοινότητες θεωρείται για εσάς φασίστας και κατ' επέκταση λοιδορείται, δέχεται κάθε είδους βία, από λεκτική μέχρι και φυσική, βία η οποία βέβαια καλύπτεται. Ζούμε το θέατρο του παραλόγου, γιατί μετά απ' αυτό το συμβάν έγιναν χθες το βράδυ κάποια επεισόδια, στα οποία δεν άνοιξε μύτη. Έσπασαν τα καταστήματα Ελλήνων στο κέντρο της Αθήνας και δεν έγινε καμμία προσαγωγή, δεν έπεσε ούτε ένα χημικό και φέρνω στο μυαλό μου τις εικόνες που είδαμε όλοι στη Θεσσαλονίκη τις προηγούμενες ημέρες ή στο Πισοδέρι, όταν έπεφταν οι υπογραφές στις Πρέσπες για το ξεπούλημα της Μακεδονίας. Εκεί τόνοι χημικά έπεφταν αδιακρίτως, σε γέρους, παιδιά, γυναίκες, εγκύους, στους πάντες. Χθες, όμως, που οι δικές σας αγαπημένες κοινωνικές ομάδες είχαν βγει και έσπαζαν ό,τι έβρισκαν στο διάβα τους δεν έπεσε τίποτα, τίποτα απολύτως. Είναι σαν να μην έγινε τίποτα χθες στο κέντρο της Αθήνας. Καλύπτετε τα πάντα, γιατί, ξαναλέω πάλι, αυτό είναι το πολιτικά ορθό. Η ελληνική κοινωνία είναι ένας οργανισμός, ο οποίος νοσεί βαθιά με όλα αυτά τα φαινόμενα, που πια θεωρούμε φυσιολογικά όλα αυτά που συμβαίνουν. Μάλιστα, η Υπουργός σας, η Γεροβασίλη, είπε σήμερα ότι θα διατάξει έρευνα γι' αυτό το περιστατικό στο κοσμηματοπωλείο. Χθες, η ίδια η Υπουργός έβλεπε χρυσαυγίτες σ' αυτούς που χτύπησαν τον Κωνσταντινέα, τον Βουλευτή σας. Εννοείται, βεβαίως, ότι καταδικάζουμε κάθε πράξη βίας. Αυτό είναι κάτι που δεν συζητάμε. Όμως, από την άλλη, εσείς το τελευταίο διάστημα να βλέπετε παντού χρυσαυγίτες, σε ό,τι συμβαίνει στην ελληνική κοινωνία να βλέπετε παντού χρυσαυγίτες, αυτό εξηγείται μόνο με το γεγονός ότι προσπαθείτε να συσπειρώσετε ένα ακροατήριο που τόσα χρόνια το «ταΐζατε» με ψέματα και τους τελευταίους μήνες που κατάλαβε και ο πλέον αδαής ότι τα ψέματα της Κυβέρνησης έχουν τελειώσει, δεν έχετε κάποιο άλλο μύθευμα να τους πείτε και το έχετε γυρίσει στους κακούς φασίστες που χτυπούν όλη την ημέρα κόσμο. Δεν έχετε καταλάβει, λοιπόν, ότι ο κόσμος εξαγριώνεται από τις πολιτικές σας είτε στα εθνικά είτε στα κοινωνικά θέματα. Δεν έχει να κάνει με τη Χρυσή Αυγή, είναι ο απλός Έλληνας πολίτης, που καθένας για τον δικό του λόγο εξαγριώνεται και κακώς βέβαια εκδηλώνονται περιστατικά βίας, τα οποία όμως δεν έχουν καμμία σχέση με την Χρυσή Αυγή και θέλω να το δηλώσω. Κάποια απ' αυτά, μάλιστα, θέλω να καταγγείλω ότι είναι και περιστατικά οργανωμένης προβοκάτσιας. Η Χρυσή Αυγή είναι ένα νόμιμο πολιτικό κόμμα. Διεξάγει έναν δίκαιο αγώνα, για να σώσει την τιμή της πατρίδος μας και για να επαναφέρει την αξιοπρέπεια σε όλους τους Έλληνες. Αυτό είναι που εσάς σας πονάει και αυτό είναι που μας δίνει δύναμη. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Θεοχαρόπουλος.
Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ξεκινήσω πρώτα από αυτό για το οποίο έγινε συζήτηση το πρωί. Δεν θα επαναλάβω την πρωινή συζήτηση. Αναφέρομαι στο θέμα του αυτόφωρου. Κατατέθηκαν τροπολογίες το πρωί. Έχω καταθέσει ερώτηση το 2017. Έχω πάρει απάντηση από τον κ. Κοντονή ότι δεν θα αλλάξει. Σήμερα το πρωί στη συζήτηση που έγινε υπήρχε μια τάση θεωρητικής μόνο - όχι ουσιαστικής - μεταστροφής από την Κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ για αλλαγή του νόμου, έτσι ώστε να μην πηγαίνουν στο αυτόφωρο για θέματα εξύβρισης και συκοφαντικής δυσφήμισης οι δημοσιογράφοι. Για αυτά τα αδικήματα μιλάω μόνο. Έχει κατατεθεί και άλλη τροπολογία, από όσο ξέρω. Δυστυχώς, όμως, η Κυβέρνηση δεν το αλλάζει, μένει στα λόγια. Και αν μείνει στα λόγια μέχρι τις εκλογές - όποτε και αν αυτές γίνουν - υπάρχει η υπόνοια ότι το κρατάει και για λόγους εκφοβισμού. Και για να μην υπάρχει καμμία τέτοια υπόνοια, θα πρέπει αυτό να γίνει πράξη. Αλλιώς, δεν έχει κανένα νόημα να συζητάμε. Σήμερα άκουσα εδώ στο Κοινοβούλιο τη Χρυσή Αυγή και τους ΑΝΕΛ να υποστηρίζουν τη διαδικασία του αυτόφωρου. Μόνο αυτοί την υποστήριζαν στα λόγια. Δεν άκουσα κανένα άλλο κόμμα να την υποστηρίξει και να πει ότι χρειάζεται να παραμείνει. Αν άκουσα καλά και ερμηνεύω ορθά τους συναδέλφους - που νομίζω ότι τους ερμηνεύω - όλοι οι άλλοι είπαμε να μη διατηρηθεί η διαδικασία του αυτόφωρου για συκοφαντική δυσφήμιση - και ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Υπουργός Δικαιοσύνης έχει αναλάβει πρωτοβουλία.
Ο Υπουργός Δικαιοσύνης είπε, ναι μεν, αλλά θα το φτιάξουμε στην πορεία, θα το δούμε σε μια επιτροπή. Ο πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης, ο κ. Κοντονής - το κατέθεσα στα Πρακτικά - είπε όχι, πέρσι. Λοιπόν, εδώ και τώρα. Δεν θέλετε σήμερα; Θέλετε να καταθέσει ο Υπουργός μια τροπολογία, για να μην είναι βουλευτική από την Αντιπολίτευση; Να καταθέσει ο Υπουργός. Να έρθει σε ένα επόμενο νομοσχέδιο. Όμως, επιτέλους, αυτό νομίζω ότι δεν βοηθάει κανέναν μας. Έχετε καταθέσει αρκετές τροπολογίες. Πριν ξεκινήσω, λοιπόν, να λέω κάποια πράγματα για το νομοσχέδιο θα ήθελα να πω ότι δεν μπορούμε άλλο με αυτή τη λογική των τροπολογιών. Πράγματι, αναλύθηκαν πολλά άρθρα σε μια τροπολογία, που μάλιστα διαφωνούμε με ορισμένα άρθρα, συμφωνούμε με ορισμένα άλλα, και προσπαθούμε να δούμε πώς θα τα χειριστούμε. Δεν μπορεί να γίνεται έτσι η νομοθέτηση και ιδίως - και αυτό είναι πρωτοφανές και δεν θα σταματήσουμε να το λέμε - σε κυρώσεις συμβάσεων και σε εναρμόνιση οδηγιών. Αυτή η διαδικασία δεν μπορεί να συνεχιστεί, γιατί δεν γίνεται η συζήτηση σε μια κύρωση όπως γίνεται σε ένα νομοσχέδιο, που κρατάει δύο ημέρες η συζήτηση. Δεν γίνεται μέσα σε δύο ώρες να έρχονται τροπολογίες και μέσα να υπάρχουν άρθρα τροπολογιών και να λένε κάθε φορά ότι τα έκαναν αυτά και οι προηγούμενοι. Τα κάνουν και σήμερα. Ποιοι τα κάνουν χειρότερα; Και αυτό ξέρετε δεν τιμά όλο το πολιτικό σύστημα και στο τέλος ο κόσμος που μας ακούει πηγαίνει σε αντιπολιτικές, σε λύσεις οι οποίες είναι βαθιά απολίτικες εν τέλει. Και νομίζω ότι σε αυτό τουλάχιστον θα έπρεπε να συμφωνήσουμε. Για παράδειγμα, έρχονται διάφορες τροπολογίες. Για αυτό ήθελα κάποια στιγμή να ακούσουμε τους Υπουργούς, για να μας ενημερώσουν, για να δούμε τι θα πούμε σε σχέση με την τοποθέτηση. Για παράδειγμα, αναφέρω την τροπολογία σε σχέση με τις προσλήψεις, όπου δεν υπάρχει οργανόγραμμα. Το ανέλυσε και ο εισηγητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Έρχονται τώρα δεκάδες προσλήψεις, εκατόν εξήντα από εδώ, τριακόσιες από εκεί, χωρίς να έχουμε τα οργανογράμματα. Δεν θα μπορούσαμε να περιμένουμε να έχουμε και το οργανόγραμμα σχετικά άμεσα; Γιατί αυτή η ανάγκη τώρα; Βεβαίως και να γίνουν προσλήψεις και βεβαίως χρειάζονται σε όλο το σύστημα, αλλά το θέμα είναι να μας εξηγήσετε κάποια πράγματα. Γι' αυτό θα προτιμούσαμε να γίνεται αλλιώς η συζήτηση. Εν πάση περιπτώσει, θα μας πείτε στη συνέχεια ποιος είναι ο λόγος και ποια είναι η διαβεβαίωση, από τη στιγμή που δεν ξέρουμε τώρα πού θα κατανεμηθούν.
Τα είπαμε, αλλά λείπατε.
Αν είναι αυτά που είπατε, κύριε Πολάκη, πριν από λίγο και αυτά που έχετε πει στις επιτροπές - γιατί τα διαβάσαμε - δεν μας ικανοποιούν καθόλου. Διότι και είναι χωρίς οργανόγραμμα και δεν γνωρίζουμε πού θα πάνε. Το ανέλυσε, αν άκουσα καλά, ο ειδικός αγορητής του ΚΚΕ. Το έχει αναλύσει πολύ παραστατικά. Δεν ξέρουμε πού θα κατανεμηθούν όλοι αυτοί αυτή τη στιγμή. Άρα, πρέπει να μας δώσετε κάποιες λεπτομέρειες. Διότι αλλιώς και εδώ θα υπάρχουν υποψίες και υπόνοιες ότι μπορεί να χρησιμοποιηθούν με άλλον τρόπο. Μόλις πριν από μία βδομάδα συζητήσαμε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μια άλλη δωρεά του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» και όλοι καταλήξαμε ότι οι δωρεές στον πολύπαθο χώρο της υγείας είναι όχι απλώς καλοδεχούμενες, αλλά αναγκαίες. Είναι αναγκαίες, γιατί όσο και αν το αρνείστε, όσο και αν θέλετε να βλέπετε μια σχεδόν ιδεατή κατάσταση στα νοσοκομεία της χώρας και εν γένει στον χώρο της υγείας, η πραγματικότητα σας διαψεύδει καθημερινά. Υπάρχει μια προβληματική πραγματικότητα. Έχετε έναν περίεργο τρόπο στην Κυβέρνηση να αντιμετωπίζετε και τα ζητήματα της υγείας. Κύριε Υπουργέ, θέλω να αναφερθώ σε ένα άλλο θέμα. Νομίζω ότι απαντήσατε και σε μια ερώτηση στη Βουλή το πρωί για το θέμα του εμβολιασμού. Πάλι ένα «ναι μεν αλλά» διέκρινα. Διορθώστε με εάν κάνω λάθος. Είπατε ότι βεβαίως είναι υποχρεωτικός ο εμβολιασμός με τη συναίνεση των γονέων, αν κατάλαβα καλά την απάντηση. Ρωτάω λοιπόν το εξής: Το Υπουργείο Υγείας με ένα έγγραφο - και αυτό το έγγραφο έχει προκαλέσει τη σύγχυση τη μεγάλη - λέει ότι ο γονέας μπορεί να παρουσιάζει τη βεβαίωση αντένδειξης, ώστε να μην εμβολιάζεται το παιδί. Υπήρχε κι ένα κίνημα αντεμβολιασμού που ανέβαινε. Είδαμε μέχρι κι εκπομπή στη δημόσια τηλεόραση, η οποία ουσιαστικά έκανε την παρουσίασή του. Το ερώτημα είναι: Θα κλείσουμε οριστικά αυτό το θέμα, νομοθετώντας την υποχρεωτικότητα; Η γειτονική μας Ιταλία το έκανε. Θα το κλείσουμε ή θα αφήσουμε νομοθετικά «παράθυρα» εγγραφής για ανεμβολίαστα παιδιά; Σε αυτό το ερώτημα το συγκεκριμένο, που ήταν στο επίπεδο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, δεν άκουσα την απάντησή σας το πρωί. Επειδή εδώ, όμως, είναι νομοσχέδιό σας, θα μπορέσετε να απαντήσετε για να πείτε…
Αν την ξαναδιαβάσετε αναλυτικά θα καταλάβετε ότι έχει κλείσει το θέμα.
Άκουσα ότι είναι ναι μεν υποχρεωτικό, αλλά δεν είναι και υποχρεωτικό. Αυτό καταλαβαίνω. Αν κάποιοι γονείς δεν θέλουν να τα εμβολιάσουν τα παιδιά, δεν θα τα εμβολιάζουν. Θα πάμε σε πιο αυστηρά μέτρα; Σας φέρνω το παράδειγμα της Ιταλίας.
Που έχει κάνει τι;
Έχει νομοθετήσει την υποχρεωτικότητα.
Τι θα πει αυτό;
Κύριε Υπουργέ, απαντήστε συγκεκριμένα.
Κύριοι συνάδελφοι, μην κάνετε διάλογο.
Δεν είδα ένα «άδειασμα» του εγγράφου του Υπουργείου του δικού σας…
Δεν υπάρχει έγγραφο του Υπουργείου. Λέτε ψέματα.
Καλά τώρα, το έχει δει όλη η Ελλάδα. Διαψεύδετε και το Υπουργείο σας; Διαψεύδετε και τους υπηρεσιακούς σας παράγοντες;
Ποιους υπηρεσιακούς;
Κύριε Υπουργέ, βεβαίωση αντένδειξης…
Αναπαράγετε ό,τι γράφει ο Τύπος. Τίποτα δεν παρακολουθείτε. Έλεος!
Ηρεμήστε, κύριοι συνάδελφοι.
Η ταραχή σας δείχνει το πρόβλημα. Θα το είχατε λύσει με μια συγκεκριμένη τοποθέτηση, ότι είναι υποχρεωτικό.
Αυτό έγινε το πρωί αναλυτικότατα.
Κύριε Υπουργέ, υπάρχει έγγραφο του Υπουργείου σας. Στο έγγραφο του Υπουργείου σας δεν έχετε παρέμβει καμμία στιγμή από τότε που ανέκυψε το θέμα. Και το θέμα ανέκυψε όχι από εμάς. Από όλες τις πτέρυγες της Βουλής έχει υπάρξει θέμα. Όσον αφορά στη συγκεκριμένη δωρεά, προφανώς και είναι καλοδεχούμενη. Η αναβάθμιση του «Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου», καθώς και το Μεταμοσχευτικό Κέντρο και το Ωνάσειο Παίδων θα αναβαθμίσουν το επίπεδο των παρεχόμενων υπηρεσιών, θα μειώσουν την υψηλή δημόσια δαπάνη και θα περιορίσουν σημαντικά την μετανάστευση έμπειρων επιστημόνων στο εξωτερικό στους συγκεκριμένους τομείς. Η χώρα διαθέτει επαρκές και εξαιρετικά εκπαιδευμένο επιστημονικό προσωπικό που δυστυχώς με κάθε ευκαιρία αναζητάει την τύχη του στο εξωτερικό. Διαθέτει όμως κι ένα σημαντικότατο δίκτυο κρατικών υποδομών, που όμως εγκαταλείπονται και παρακμάζουν από πολιτικές οι οποίες είναι αδιέξοδες. Διαθέτουμε επίσης έναν από τους πιο δραστήριους ιδιωτικούς τομείς υγείας - αλήθεια είναι κι αυτό - κυρίως στα αστικά κέντρα βέβαια, επικεντρωμένο σε συγκεκριμένους τομείς. Αυτό που λείπει, όμως, είναι το όραμα, το σχέδιο και κυρίως η πολιτική βούληση να πάμε μπροστά, να ξαναχτίσουμε ένα αποτελεσματικό δημόσιο σύστημα υγείας για τους Έλληνες πολίτες, αξιοποιώντας συνεργατικά και όχι ανταγωνιστικά κρατικές και ιδιωτικές δομές και υποδομές. Το σύστημα υγείας παραμένει ο μεγάλος ασθενής. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να βασίζεται μόνο σε δωρεές. Όπου απουσιάζει ένα σύγχρονο, αυτόνομο και αποτελεσματικό σύστημα υγείας απουσιάζει ένας από τους βασικότερους πυλώνες του κοινωνικού κράτους για το οποίο κόπτεται πολλές φορές η Κυβέρνησή σας που πλειοδοτεί στα λόγια. Το πρόβλημα ποιο είναι; Είναι ότι ένα πραγματικά δημόσιο σύστημα υγείας με κοινωνικούς τομείς παροχής υπηρεσιών μπορεί να λειτουργήσει. Και αυτό είναι απαραίτητο. Αυτή είναι η βασική πολιτική των προοδευτικών, των σοσιαλδημοκρατικών δυνάμεων, για να μην έχουμε λογικές οι οποίες έρχονται στη συνέχεια με επιδοματικές πολιτικές να λύσουν τα προβλήματα. Παρά τις εξαγγελίες και τις βαρύγδουπες δηλώσεις, στην πράξη διευρύνθηκαν οι ανισότητες, μειώθηκε η ετήσια κρατική χρηματοδότηση και αυξήθηκε η συμμετοχή των πολιτών στις δαπάνες υγείας. Βέβαια, στον αντίποδα, η Νέα Δημοκρατία υπονομεύει τις δημόσιες υπηρεσίες υγείας με τις δηλώσεις στελεχών της, προωθεί τη συρρίκνωση του κράτους πρόνοιας, τη σπατάλη και τη συσσώρευση χρεών. Έτσι πορεύτηκε και σε όλες τις περιόδους διακυβέρνησής της. Η Νέα Δημοκρατία σταδιακά ξεδιπλώνει την αντίληψή της για πλήρη απελευθέρωση της αγοράς υγείας, που υπονομεύει τον δημόσιο χαρακτήρα του συστήματος και ακυρώνει την απαραίτητη αρχή της καθολικής κάλυψης. Η δημιουργία συστημάτων περίθαλψης πολλαπλών ταχυτήτων είναι ορατή. Τελικά, είτε λόγω της αδυναμίας να στηριχθεί ένα συγκεντρωτικό σύστημα, όπως το θέλει η Κυβέρνηση, είτε λόγω επιλεκτικής ενίσχυσης ιδιωτικών δομών από τη Νέα Δημοκρατία, το ΕΣΥ, μια μεγάλη μεταρρύθμιση για την εποχή του, η οποία βέβαια υπονομεύθηκε στην πορεία από πολλές κυβερνήσεις, κινδυνεύει να υποβαθμιστεί σε ένα σύστημα αυτή τη στιγμή μόνο προνοιακής μορφής, ένα σύστημα δηλαδή χαμηλών και υποβαθμισμένων υπηρεσιών. Επανερχόμενος στη δωρεά, ο προβληματισμός μας έγκειται, όπως και σε όλες τις δωρεές, στο θέμα της έγκαιρης υλοποίησης. Στη συγκεκριμένη περίπτωση απαιτούνται τρεις ΚΥΑ και δύο υπουργικές αποφάσεις. Η σχετική εμπειρία είναι μάλλον απογοητευτική. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες, έχουν συζητηθεί εξάλλου οι περισσότερες. Αυτό το οποίο θέλω να πω είναι ότι χρειαζόμαστε, πραγματικά, διαρθρωτικές αλλαγές μείζονος κλίμακας στο θέμα της υγείας, γενναίες πρωτοβουλίες για την ανασυγκρότηση και ολοκλήρωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Τώρα όσο ποτέ άλλοτε έχουμε ανάγκη από ένα σύστημα υγείας που θα αντιμετωπίζει με αξιοπρέπεια και σεβασμό τον πολίτη. Έχουμε και ένα έγγραφο, κύριοι Υπουργοί - σήμερα αναφέρθηκαν και συνάδελφοι - των εργαζομένων του «Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου», στο οποίο οι εργαζόμενοι αναφέρονται σε μία διάταξη η οποία υπάρχει στο Παράρτημα, με βάση το οποίο κάθε δυνατότητα καθορισμού των αποδοχών των εργαζομένων δεν θα μπορεί να γίνεται μέσω συλλογικών διαπραγματεύσεων. Η νέα ρύθμιση, όπως λένε, δεν έχει περάσει από την αρμόδια επιτροπή της Βουλής - όντως δεν έχει περάσει - και δεν έχει προηγηθεί καμμία δημόσια διαβούλευση. Λένε για το αυτονόητο, ότι μια τέτοια ρύθμιση τουλάχιστον για να πείσει ή να μην πείσει κάποιους, όταν παρακάμπτονται βέβαια κι οι συλλογικές διαπραγματεύσεις, θα έπρεπε να περάσει και να συζητηθεί πιο εκτενώς και με τους εργαζομένους, να μην αιφνιδιάζονται και οι ίδιοι. Είναι απορία μου, όμως, πραγματικά: θέλουμε να επαναφέρουμε γενικά τις συλλογικές διαπραγματεύσεις ή δεν θέλουμε να τις επαναφέρουμε; Συνολικά μιλάω τώρα. Η δική μας άποψη είναι ότι θέλουμε. Ακούω θεωρητικά ότι είναι και η δική σας. Από τη στιγμή που θέλουμε, πώς ερχόμαστε εδώ με ρυθμίσεις να παρακάμπτουμε τις συλλογικές διαπραγματεύσεις στον συγκεκριμένο κλάδο εργαζομένων; Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη στόχευση; Κλείνοντας θα πω ότι έχουμε ανάγκη πραγματικά ένα σύγχρονο μοντέλο παροχής υπηρεσιών όπου κεντρικός στόχος είναι ο άνθρωπος και η βελτίωση της θεραπευτικής αποτελεσματικότητας, της οικονομικής αποδοτικότητας και της ισότητας στην παροχή υπηρεσιών. Αυτοί είναι οι στόχοι, σε αυτούς πρέπει να ενσκήψουμε. Αντί να εκνευρίζεστε, κύριοι της Κυβέρνησης, με όσα γίνονται στα Υπουργεία σας και όσα δεν διαψεύδετε όλες τις προηγούμενες ημέρες και αφήνετε να αιωρούνται στη δημόσια σφαίρα, καλύτερα είναι να απαντάτε στα συγκεκριμένα ερωτήματα που σας κάνει η Αντιπολίτευση. Αυτός είναι ο ρόλος της Αντιπολίτευσης, αυτός είναι ο δικός σας ο ρόλος και όχι βέβαια να αντιπολιτεύεστε την Αντιπολίτευση.
Κύριε Ξυδάκη, έχετε τον λόγο.
Θα μιλήσει ο κύριος Υπουργός.
Το έχετε συνεννοηθεί, εντάξει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Τμήμα ότι η Διαρκής Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών: «Θέματα υδατοδρομίων, αστικών οδικών μεταφορών και λοιπές διατάξεις». Ορίστε, κύριε Πολάκη, έχετε τον λόγο για δεκαοκτώ λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, κατ' αρχάς μια γενική παρατήρηση: Δεν μπορείτε να κάνετε κριτική στο νομοσχέδιο, πέρα από αυτό το κομμάτι που λέτε για τα εργασιακά - και θα απαντήσω - και να έχετε πετάξει οι περισσότεροι τη μπάλα στην εξέδρα ενθυμούμενοι ό,τι υπάρχει στον επάνω κόσμο. Εγώ θα ξεκινήσω με το νομοσχέδιο και θα απαντήσω σε όλα όσα ακούστηκαν και για τις τροπολογίες και σε κάποιες άλλες ενστάσεις κ.λπ.. Θα επαναλάβω κάποια πράγματα που είπα στην επιτροπή, γιατί πρέπει να τα ακούσει ο ελληνικός λαός, γιατί εδώ είναι συνεδρίαση του Θερινού Τμήματος και όχι της επιτροπής. Ξεκινάω με το εξής, στο οποίο δεν αναφέρθηκε κανείς: Γιατί έγινε σήμερα η δωρεά του «Ωνάσειου» Ίδρύματος» για το Εθνικό Μεταμοσχευτικό Κέντρο; Ένας μεγάλος λόγος που έγινε ήταν γιατί καθαρίσαμε το «Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο» από τα τεράστια χρέη που του είχατε φορτώσει το 2010 με 2014. Του είχατε φορτώσει. Αυτό πιάνει πολλούς, δεν πιάνει έναν μόνο. Τον Γενάρη του 2015 παραλάβαμε το «Ωνάσειο» με χρέη πάνω από 120 εκατομμύρια ευρώ. Έγινε μια πολιτική επιλογή της Κυβέρνησης, εντάχθηκε στους φορείς της κεντρικής κυβέρνησης, χρηματοδοτήθηκε από τον ΕΟΠΥΥ παραπάνω, χρηματοδοτήθηκε από το πρόγραμμα των ληξιπροθέσμων και με 54 εκατομμύρια, τα οποία πήρε, αποπλήρωσε 90 εκατομμύρια ευρώ χρέη, αναγκάζοντας παρόχους και προμηθευτές και μία τράπεζα να κάνουν μεγάλη έκπτωση στα τιμολόγια που είχαν εκχωρήσει στην τράπεζα οι προμηθευτές, διότι όλο αυτό το χρέος ήταν την εποχή του μεγάλου «πάρτι», παρά την περίοδο των μνημονίων. Ήταν τρομερά υπερτιμολογημένα τα υλικά. Δηλαδή, για να το λέω έτσι με νούμερα, stents τα οποία σήμερα το «Ωνάσειο» τα αγοράζει 400, 500, 600 ευρώ, σ' αυτά τα τιμολόγια ήταν χρεωμένα 1.500, 2.000 και 2.500 ευρώ. Αυτά τα λέω για ένα υλικό μόνο. Έχουν μείνει 16 εκατομμύρια και αυτή τη στιγμή είναι σε μια σκληρή διαπραγμάτευση με τρεις τράπεζες, προκειμένου να προχωρήσουν σε «κούρεμα» 50% του χρέους και να μπορέσει να ολοκληρωθεί και να είναι εντελώς καθαρό το Ωνάσειο και θα γίνει αυτό με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο. Ο πρώτος λόγος, λοιπόν, που κάνει δωρεά το Ίδρυμα «Ωνάση» είναι γιατί φτιάχνουμε ένα «Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό», το οποίο είναι καθαρό από τα χρέη και το οποίο εδώ και δύο χρόνια - και το 2016 και το 2017- δεν γεννά νέα χρέη. Εδώ κάνω μια παρένθεση, για να απαντήσω και σε κάποια γενικότερα θέματα. Ναι, αυτή είναι η μεγάλη διαφορά. Στον καιρό των μνημονίων υλοποιήσαμε ένα διαφορετικό πολιτικό σχέδιο. Ναι, υπάρχει υπερπλεόνασμα. Ναι, δεν θα κοπούν οι συντάξεις. Ναι, δεν θα εφαρμοστεί το αφορολόγητο. Ναι, θα γίνουν μια σειρά από πράγματα, γιατί υπάρχει υπερπλεόνασμα. Πού βρίσκονται; Δεν κλέβουμε, ρε παιδιά. Το έχετε πάρει χαμπάρι; Δεν κλέβουμε. Από εκεί περισσεύουν. Το καταλαβαίνετε; Αυξήσαμε αυτό που μπορούσαμε μέσα στα πλαίσια της συμφωνίας του Ιουλίου του 2015, δηλαδή τα χρήματα προς τον χώρο της υγείας, έπεσε η ανεργία, αυξήθηκαν τα έσοδα του ΕΟΠΥΥ, τα οποία τα κατευθύναμε προς τον δημόσιο τομέα της υγείας. Αυτό έχει γίνει. Δεν έγινε κανένα θαύμα. Είναι άλλη πολιτική επιλογή. Εμείς δεν κάναμε deal ούτε με εταιρείες, ούτε με προμηθευτές. Μπορεί ακόμα να γίνεται στη βάση και τοπικά. Γίνεται, το ξέρουμε και θα προχωρήσουμε και προχωράμε, γιατί με μια μαναρέ, μια τσεκουριά δεν κόβεται το κλαδί, αλλά με μια μαναρέ κόβεται το μεγάλο κλαδί. Την κορφή την έχουμε κόψει και εκεί παίζονταν πολλά λεφτά. Αυτά περισσεύουν και τα κάνουμε. Το λέω αυτό για να απαντήσω και στον κ. Φωτήλα σχετικά με το πού τα βρήκαμε. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Τι να κάνουμε; Όταν το 27% ανεργία έχει γίνει 19% και πάει και κάτω από 19% με τα καινούργια στοιχεία που θα βγουν, αυτό σημαίνει και αύξηση των εισροών στις ασφαλιστικές εισφορές. Άρα, εκεί που το ΔΝΤ μάς πίεζε ότι θα έχουμε 900, 800 εκατομμύρια έλλειμμα στον ΕΦΚΑ από την 1η Ιανουαρίου του 2019, δεν επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά η πρόβλεψή του. Άρα, για ποιον λόγο; Φυσικά περισσεύουν και για τα αντίμετρα που είχαμε πει τότε σαν ισοζύγιο της περικοπής. Πάμε παρακάτω. Τι θα φτιάξει το «Ωνάσειο»; Θα φτιάξει δίπλα στον χώρο αυτόν - έχω απαντήσει με λεπτομέρειες, θα τα πει και ο κ. Ξανθός - το μεταμοσχευτικό κέντρο που θα περιέχει και μια παιδατρική - παιδοκαρδιοχειρουργική κλινική όπου πραγματικά εκεί έχουμε έλλειμμα στη χώρα. Ετοιμάζουμε και μια σειρά από νομοθετικές ρυθμίσεις - θα τις δείτε σύντομα - στο νομοσχέδιο που θα έλθει για τις ιδιωτικές κλινικές και για το νέο ΚΕΕΛΠΝΟ που αλλάζει σε ΕΟΔΥ. Εκεί μέσα θα συμπεριληφθεί μια σειρά από διατάξεις που θα αφορούν το νέο πλαίσιο των μεταμοσχεύσεων, γιατί πραγματικά είμαστε πίσω ως χώρα. Μίλησα στην επιτροπή για το πολιτισμικό και θρησκευτικό φορτίο που κουβαλάμε σε σχέση με την εύρεση των μοσχευμάτων και των δοτών, που είναι ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα. Λύνουμε κάποια ζητήματα που αφορούν τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, που είναι οι βασικοί κρίκοι στη διαδικασία της εύρεσης των μοσχευμάτων και νομίζω ότι σιγά - σιγά θα πάμε και σε αυτόν τον τομέα καλύτερα, στον οποίο δεν πάμε όσο καλά θα θέλαμε μέχρι τώρα. Επίσης, θα ήθελα να πω ότι με το «Ωνάσειο» έχουμε εγκαινιάσει μια συνεργασία, να διεκδικήσει την επαναπόκτηση του «Ερρίκος Ντυνάν», το οποίο με συγκεκριμένες νομοθετικές ρυθμίσεις και συγκεκριμένες πράξεις του παρελθόντος - στις οποίες συνέβαλαν τέσσερις Υπουργοί, από τον Αβραμόπουλο, τον Λοβέρδο, τον Γεωργιάδη και τον Βορίδη - , δόθηκε στην Τράπεζα Πειραιώς στην «ΗΜΙΘΕΑ», μια εταιρεία με 200 χιλιάδες μετοχικό κεφάλαιο, ανέλαβε χρέη ύψους 100 εκατομμυρίων ευρώ, κάτι το οποίο είναι και αντικείμενο της εξεταστικής επιτροπής στη Βουλή. Πάμε, λοιπόν, για την επαναπόκτησή του και τον έλεγχο κάτω από τον δημόσιο τομέα και ενισχύουμε το «Ωνάσειο». Το «Ωνάσειο» δεν είναι ιδιωτική κλινική - για να πάω και στο κομμάτι αυτό και να τελειώσω - , αλλά επιχορηγείται από το κράτος. Αυξάνουμε την επιχορήγησή του στο 20% του προϋπολογισμού που έχει σήμερα και που θα έχει αύριο. Διότι αύριο θα έχει σίγουρα το Εθνικό Μεταμοσχευτικό Κέντρο και μπορεί να έχει και το «Ερρίκος Ντυνάν» σαν τρίτη κλινική. Το ελληνικό δημόσιο δεσμεύεται να στηρίξει αυτό το πράγμα, όπως και ο ΕΟΠΥΥ, και το κάνουμε. Θα ήθελα να πω και μια κουβέντα, για να τελειώνουμε με το εργασιακό θέμα. Δεν αλλάζει ούτε το μισθολογικό καθεστώς ούτε το ασφαλιστικό - συνταξιοδοτικό καθεστώς των σημερινών εργαζομένων. Δεν αλλάζει το ασφαλιστικό καθεστώς αυτών που θα προσληφθούν μετά τη σύμβαση. Είναι, όμως, προφανές ότι πρέπει να μπει μια τάξη πλέον και δεν μπορούμε να συντηρούμε επ' άπειρον την πελατειακή λογική της χορήγησης κάποιων επιδομάτων. Διότι ξέρουμε ποιοι και με ποιους τρόπους διόρισαν ένα μεγάλο κομμάτι και του προσωπικού εκεί, καθώς και τη μαζικοποίηση που είχε υπάρξει εκείνη την περίοδο σε σχέση με κάποια επιδόματα. Μπαίνει ως μπούσουλας το μισθολόγιο που ακολουθείται στις αντίστοιχες υπηρεσίες του δημόσιου τομέα. Σαφώς και θα υπάρχει πριμ παραγωγικότητας - γιατί δεν έχει μόνο κρατική επιχορήγηση - , σαφώς και θα υπάρχει διαπραγμάτευση του σωματείου του «Ωνασείου» με τη διοίκηση του «Ωνασείου», στην οποία κρατάει την πλειοψηφία το ελληνικό δημόσιο, και νομίζω πως ό,τι αδυναμία πιθανώς υπάρξει, θα λυθεί και στην πορεία. Είναι, όμως, ξεκάθαρα τα πράγματα. Δεν μπορεί η σύμβαση της ΟΣΝΙΕ να καλύπτει το «Ωνάσειο», που είναι η Ομοσπονδία Συλλόγων Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων και που είναι ιδιωτικές κλινικές. Το «Ωνάσειο» δεν είναι ιδιωτική κλινική. Το «Ωνάσειο» είναι εποπτευόμενο από το δημόσιο και πρέπει προς τα εκεί να κινηθεί σιγά - σιγά. Διότι υπάρχει και η σύμβαση της πρώτης δωρεάς που είναι και αυτή νόμος του κράτους και προστατεύεται συνταγματικά Εκεί είναι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου. Δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι, έχουν ΙΚΑ. Άρα είναι παράταιρο να υπάρχουν σε κάποιες ειδικότητες κάποιες εμφανίσεις και τεράστιες μισθολογικές διαφορές από αντίστοιχους υπάλληλους, όταν το ελληνικό δημόσιο στηρίζει με αυτόν τον τρόπο τη λειτουργία και θα στηρίξει και στο μέλλον παραπάνω, όπως αποτυπώνεται στον νόμο αυτό, τη λειτουργία του «Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου», Μεταμοσχευτικού Κέντρου και μακάρι και της ένταξης και του «Ερρίκος Ντυνάν» εκεί. Έγινε, λοιπόν, μια μακρά συνεργασία με το Ίδρυμα «Ωνάσης» και σαφώς θέλω να τους ευχαριστήσω που προχωρούν σε αυτή τη δωρεά. Θεωρούμε ότι εμείς, ως ελληνικό δημόσιο και ως Υπουργείο Υγείας κάναμε μια σειρά από πράγματα, που θεωρούμε ότι διευκόλυναν τη διαδικασία αυτής της δωρεάς και έρχεται και προστίθεται στην άλλη μεγάλη δωρεά του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος», η οποία έγινε κι αυτή για συγκεκριμένους λόγους όπως έχουμε κουβεντιάσει. Μην τα ξαναλέμε. Θα ήθελα τώρα, να αναφερθώ σε κάποια πιο ιδιαίτερα πράγματα που έχουν να κάνουν με τις τροπολογίες. Νομίζω ότι απάντησα στους συναδέλφους που μίλησαν πριν. Θα ξεκινήσω με την τροπολογία που έχουμε για τη σύσταση των θέσεων. Δεν ήσασταν κάποιοι πριν εδώ. Τα επαναλαμβάνω. Μπορεί να μιλάω έντονα, αλλά νομίζω ότι μιλάω καλά ελληνικά. Για να μπορέσουμε να προκηρύξουμε από τις αδιάθετες 700 θέσεις γιατρών που έχουμε από την πράξη υπουργικού συμβουλίου των 2.000, κάναμε την επιλογή οι 457 από αυτές να κατευθυνθούν στην πρωτοβάθμια περίθαλψη, όχι στις ΤΟΜΥ, αλλά στα κέντρα υγείας αστικού ή επαρχιακού τύπου, γιατί θέλουμε να ενισχύσουμε τη δευτεροβάθμια και πρωτοβάθμια περίθαλψη. Δηλαδή, εκεί που μπορεί ο άλλος να κάνει εξετάσεις, να τον δει ένας ειδικός γιατρός και όχι ο οικογενειακός, ο γενικός γιατρός, ο παθολόγος ή ο παιδίατρος που είναι στις ΤΟΜΥ ή με τους συμβεβλημένους του ΕΟΠΥΥ. Θέλουμε να ενισχύσουμε αυτές τις δομές. Έτσι, λοιπόν, όπως είχατε φτιάξει τα πράγματα εσείς και τα ξαναφτιάχνουμε εμείς - αλλά τι να πρωτοφτιάξει κανείς σε αυτή τη χώρα! - ως αριθμό θέσεων το έχουμε στις υγειονομικές περιφέρειες, αλλά δεν το έχουμε ονοματισμένο. Δηλαδή, θέλω και άλλον καρδιολόγο - ας πούμε - στο Κέντρο Υγείας Πειραιά που είναι ο παλιός Οίκος Ναύτου. Θέλω στην Ιθάκη να πάει παθολόγος ή καρδιολόγος και δεν τον έχω ονοματισμένο ακόμα γιατί προέβλεπε άλλη θέση το οργανόγραμμα. Έχουμε κάνει μια αναλυτικότατη δουλειά, κύριε συνάδελφε, με βάση τις προτάσεις που μας ήρθαν από όλες τις υγειονομικές περιφέρειες και με βάση τις δυνατότητες που έχουμε. Μπορέσαμε να ικανοποιήσουμε τη συντριπτική πλειοψηφία των αιτημάτων που μας ήρθαν, τι χρειάζεται στο κέντρο υγείας αστικού τύπου στο Ηράκλειο, τι χρειάζεται στο αντίστοιχο της Αλεξανδρούπολης, τι χρειάζεται στη Μυτιλήνη, τι χρειάζεται δεξιά και αριστερά. Αυτό, λοιπόν, συμποσούται σε 457 τέτοιες θέσεις που για τις 187 δεν είχαμε το ονομάτισμά τους. Για να βγει η προκήρυξη πρέπει να υπάρξει αυτή η νομοθετική ρύθμιση. Έτσι λέει το Σύνταγμά μας, έτσι λέει η νομοθεσία μας. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει - και πείτε εδώ καθαρά, μην κάνετε κριτική έτσι, γενικώς και αορίστως - για τα 1.200 άτομα επικουρικό προσωπικό. Τα 500 άτομα προσλήφθηκαν πριν αναλάβουμε εμείς και τους παρατείναμε τη θητεία τους μέχρι 31-12-2018 και τώρα μέχρι 31-5-2019, γιατί όντως οι άνθρωποι προσφέρουν. Είχαν προσληφθεί και οι πρώτοι 550 και οι δεύτεροι 600 περίπου σε θέσεις που είχαν ανάγκες τα νοσοκομεία, δηλαδή είτε διοικητικοί που ήταν πολύ λίγοι, είτε νοσηλευτικό προσωπικό που ήταν πάρα πολλοί, είτε παρασκευαστές σε ακτινολογικά, σε εργαστήρια, τεχνικοί. Μέχρι και οδηγό ασθενοφόρου έχουμε προσλάβει μέσα από αυτή τη διαδικασία. Θυμάμαι αυτόν που υπηρετεί στην Αμοργό και είχαμε μια επίτροπο και δεν τον πλήρωνε μια φορά και έναν καιρό εκεί. Όσον αφορά αυτούς, λοιπόν, τους ανθρώπους οι οποίοι κάλυψαν κενά, λειτούργησε το σύστημα, συνεννοηθήκαμε ότι πρέπει να βγει μια προκήρυξη 1.200 ανθρώπων που θα έχει τις θέσεις που αυτοί σήμερα υπηρετούν. Όταν προσλήφθηκαν όμως αυτοί δεν υπήρχαν παντού κενές οργανικές θέσεις και τις συστήνουμε, γιατί έχουμε ένα περίσσευμα στο σύνολο των νοσοκομείων της χώρας πάνω από 1.000 θέσεις από τις υπάρχουσες, που μπορούμε να τις κατανείμουμε. Ποια είναι η κριτική σας τώρα, λοιπόν, για να καταλάβω και εγώ; Δεν θέλετε να το κάνουμε; Να μην τους ονοματίσουμε; Είπαμε ότι θα μοριοδοτήσουμε την προϋπηρεσία τους, γιατί προσέφεραν - κάποιοι από αυτούς είναι ήδη πέντε χρόνια στο σύστημα - , ώστε στη συντριπτική πλειοψηφία των θέσεων να πάνε αυτοί που σήμερα υπηρετούν. Αυτό είπαμε. Διαφωνείτε; Αν διαφωνείτε, με συγχωρείτε, πείτε το, να ξέρουν και οι άνθρωποι τι θα κάνουν. Πείτε το καθαρά! Εάν βρεθεί άλλος ο οποίος έχει παραπάνω μόρια θα την πάρει αυτός τη θέση. Δεν μπορούμε να το δεσμεύσουμε, αλλά θα δώσουμε μια μοριοδότηση. Είναι η ίδια κουβέντα που κάναμε, περίπου η ίδια κουβέντα, δεν είναι η ίδια, - αν θυμάστε - με τα συνεργεία της καθαριότητας, που κάναμε εδώ, που διώξαμε τους εργολάβους. Εμείς θέλαμε, όμως, να διώξουμε τους εργολάβους, όχι τις καθαρίστριες, γι' αυτό και μοριοδοτήσαμε την προϋπηρεσία τους. Η συντριπτική πλειοψηφία που πήραμε με τις συμβάσεις εργασίας είναι αυτοί που υπηρετούσαν πριν εκεί που είχαν τέτοια συνεργεία. Πείτε μου, λοιπόν, πού διαφωνείτε, από Δεξιά μέχρι Αριστερά, και τι κριτική είναι αυτή. Συνάδελφε, Γιώργο Λαμπρούλη, για παράδειγμα, δεν έπρεπε να κάνετε τέτοια κριτική, γιατί καταλαβαίνεις απόλυτα γιατί το κάνουμε. Είναι σαφέστατα φιλεργατική και υπέρ του δημόσιου συστήματος υγείας αυτή η ρύθμιση. Ποιο είναι το ρουσφέτι; Διόρισα εγώ ή ο Ανδρέας πουθενά σε όλη την Ελλάδα, που έχουμε προκηρύξει είκοσι χιλιάδες θέσεις κανέναν κολλητό;
Δεν είπα τέτοια λέξη εγώ. Δεν είπα τη λέξη «ρουσφέτι».
Δεν θα μας είχαν κρεμάσει στα μανταλάκια; Λέτε: «Διορισμούς κάνετε». Τι να κάνουμε; Παλεύουμε με ένα σύστημα που είναι φτιαγμένο με έναν τέτοιο δαιδαλώδη γραφειοκρατικό μηχανισμό. Ναι, μακάρι να μπορούσε, αυτό που σήμερα ψηφίζουμε ως τροπολογία, να το κάνουμε με μια υπουργική απόφαση. Τότε δεν θα μας λέγατε ότι κάνουμε ρουσφέτι; Γι' αυτό το περνάμε από τη Βουλή. Πείτε, λοιπόν, πού διαφωνείτε. Είναι εντελώς ψευδεπίγραφο αυτό που λέτε και για το Μάτι. Εξήγησα πριν ότι έτσι όπως είχε διατυπωθεί στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου για τα μέτρα των πυρόπληκτων φαινόταν ότι καλύπτουμε τη φαρμακευτική δαπάνη μόνο για την πρώτη φορά που θα ξαναπήγαιναν στο φαρμακείο, για τα φάρμακα που είχαν καταστραφεί, ενώ τους δίνουμε μέχρι το τέλος του χρόνου! Γιατί να πάει χώρια δηλαδή; Δεν το καταλαβαίνω. Για να βρείτε μια αφορμή να μην ψηφίσετε τα παραπάνω! Αλλά απαντήστε μου γιατί διαφωνείτε στα παραπάνω τώρα που τα εξηγήσαμε έτσι. Θα πάω και σε ένα τελευταίο θέμα. Ακούστε, κύριε Καρρά, μπορεί να διαφωνούμε, αλλά έχετε ωραίο λόγο και είστε χειμαρρώδης σε κάποιες φάσεις κ.λπ.. Εδώ δεν την ξέρετε καλά την ιστορία και μάλλον σας έχει παρασύρει ο κ. Γρηγοράκος, ο οποίος...
Περιμένω τη νομοθέτηση.
Ακούστε με, αυτό που φέρατε σήμερα με αυτό που είχατε φέρει την προηγούμενη φορά έχει μια διαφορά σε πέντε λέξεις, δεν το είχατε βάλει την προηγούμενη φορά. Λέτε: «Σε όλες τις κλίνες ΜΕΘ». Δεν γίνεται δεκτή και δεν θα γίνει όσο είμαστε εμείς Κυβέρνηση, καθαρά και ξάστερα. Και θα το εξηγήσω...
Να δείτε την προηγούμενη. Έχει απλώς αντιστροφή των λέξεων.
Όχι, ακούστε με, κύριε Καρρά, «εκατό η αλεπού, εκατόν δύο το αλεπουδάκι», δεν γίνεται. Εσείς είστε πιο μεγάλος από μένα, αλλά τον ξέρω τον χώρο. Είμαι στις μονάδες εντατικής θεραπείας από το 1996. Ακούστε με να σας απαντήσω, λοιπόν, και να καταλάβει και ο ελληνικός λαός γιατί δεν την κάνουμε δεκτή, γιατί εμένα μου κάνει εντύπωση, αφού την άλλη φορά τούς είπαμε ότι ισχύει, γιατί την ξαναφέρνουν; Αυτή είναι μια τροπολογία που την είχε φέρει ο κ. Γρηγοράκος και του είπα ότι δεν γίνεται. Δεχτήκαμε αυτή που αφορούσε τους ανασφάλιστους και την κάναμε δεκτή. Την ξαναφέρνετε εσείς, χωρίς αυτές τις λέξεις, σας λέω ότι ισχύει και την ξανακαταθέτετε με αυτές τις λέξεις. Ακούστε να δείτε, τα ασφαλιστικά ταμεία παλιότερα, το ΙΚΑ βασικά, και από τότε που φτιάχτηκε ο ΕΟΠΥΥ, κάνουν συμβάσεις με ιδιωτικές κλινικές, που, προσέξτε, δεν το κάνουν όλες αυτό. Πολλές κλινικές δίνουν από τα κρεβάτια των ΜΕΘ που έχουν έναν αριθμό κρεβατιών - το έχω κάνει εγώ, ήμουν η δεύτερη κλινική στη χώρα που το έχει κάνει αυτό, ήταν το «Ντυνάν» και μετά η «Ίασις» στον Πειραιά, που ήμουν διευθυντής σε εκείνη την κλινική με το ΙΚΑ τότε, το 2006. Δίνουν, λοιπόν, έναν αριθμό κρεβατιών στα οποία θα νοσηλεύει ασθενείς δωρεάν, γιατί δεν βρίσκουν κρεβάτι σε δομή δημόσιου νοσοκομείου. Δηλαδή, χτυπάει ένας στη Νίκαια, είναι τραυματίας, πάει στο νοσοκομείο της Νίκαιας, διασωληνώνεται, του παράσχουν τις πρώτες βοήθειες, χειρουργείται, δεν έχει η ΜΕΘ της Νίκαιας κρεβάτι. Έχουν δηλώσει οι ιδιωτικές κλινικές, που διαθέτουν τέτοια κρεβάτια δωρεάν νοσηλείας, στο ΕΚΑΒ ότι έχουν κενό. Αν έχει και τη δυνατότητα για το συγκεκριμένο περιστατικό, το παίρνει και το ΕΚΑΒ, εάν δεν είχε η Νίκαια και είχε το «Γεννηματάς», θα το έπαιρνε από τη Νίκαια και θα το πήγαινε στη μονάδα του «Γεννηματάς». Αν δεν είχε ούτε η Νίκαια ούτε ο «Γεννηματάς» ούτε ο «Ευαγγελισμός» και είχε κενό κρεββάτι η κλινική που ήμουν εγώ στον Πειραιά - την έκλεισε ο Αποστολόπουλος για άλλους λόγους, για να κάνει τη «Γαία» πάνω στο «Ντυνάν» - το έπαιρνε το ΕΚΑΒ και το έφερνε, νοσηλευόταν σε εμάς, στην κλινική αυτή, δεν πλήρωνε ευρώ και το επέστρεφε το ΕΚΑΒ όταν έβγαινε στο νοσοκομείο από το οποίο το πήρε. Αυτό συνέβαινε. Υπονομεύτηκε λίγο. Το φτιάχνουμε και με το νέο ΕΚΠΥ, το κάνουμε κρυστάλλινο αυτό το πράγμα. Και μάλιστα απαιτούμε από όλες τις κλινικές που έχουν ΜΕΘ στο πλαίσιο αυτό να μας δώσουν κάποιο αριθμό τέτοιων κρεβατιών. Δεν τους λέμε να μας τα δώσουν όλα. Εάν έχουν δέκα κρεβάτια, ας μας δώσουν τα δύο, τα τρία. Κάποιες μεσαίες αξιοπρεπείς κλινικές μπορεί να μας τα δώσουν και όλα. Εσείς τι μου λέτε; Μου λέτε - αυτό γίνεται σήμερα και προσθέσαμε και το εξής και το δεχτήκαμε - ότι και ένας ανασφάλιστος πολίτης, ο οποίος πάει στη Νίκαια μετά από ένα βαρύ χειρουργείο, παθαίνει μια λοίμωξη, διασωληνώνεται και αυτός ο πολίτης, ακόμα και ανασφάλιστος, μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτά τα κρεβάτια που είπα τώρα. Και αυτόν θα τον πάει το ΕΚΑΒ εκεί τώρα πια και θα αναλάβει το κόστος ο ΕΟΠΥΥ, ας μην είναι ασφαλισμένος. Τα δεχτήκαμε αυτά. Αυτό που λέτε εδώ είναι άλλο πράγμα. Εδώ προστέθηκε αυτή η λέξη «και σε όλες τις κλίνες ΜΕΘ». Αυτό είναι άλλο πράγμα, είναι άλλο deal αυτό εδώ.
Δεν είναι deal, διαφωνώ.
Αυτό σημαίνει το εξής: Δεν έχω κρεβάτι, δεν έχω κρεβάτι σε δημόσια ΜΕΘ, δεν φαίνεται ότι έχω κρεβάτι σε ιδιωτική ΜΕΘ με σύμβαση και τον πάει το ΕΚΑΒ στην ιδιωτική κλινική να πληρώσει ιδιωτικά. Όχι, όχι, γιατί αυτό ανοίγει πολλά παραθύρια, μην επεκταθώ.
Απλώς είχα την αίσθηση ότι λέει μέσα ότι μεταφέρεται...
Ακούστε με. Δημιουργεί το υπόβαθρο αυτή η ρύθμιση για άλλου τύπου συναλλαγές και σταματάω εδώ και δεν θα γίνει δεκτή. Δεν νομίζω ότι έχω κάτι άλλο να πω. Τα υπόλοιπα θα τα απαντήσει ο κ. Ξανθός. Θα ήθελα να κλείσω λέγοντας μια κουβέντα μόνο για την τροπολογία που κατέθεσε το Ποτάμι για την κατάργηση του αυτοφώρου διά του Τύπου. Δεν γίνεται δεκτή. Από ό,τι έχουμε ενημερωθεί το Υπουργείο Δικαιοσύνης ετοιμάζει μια συνολική τέτοια ρύθμιση και για άλλα αδικήματα, στα οποία θα καταργηθεί το αυτόφωρο στο πλαίσιο της αλλαγής της Ποινικής Δικονομίας. Απλά θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση. Τώρα επειδή πήγε ο υπεύθυνος του «Φιλελεύθερου» ο κ. Μαυρίδης και ο άλλος από το «Capital» που αρθρογραφεί εκεί, σηκώθηκε επανάσταση. Αυτή την επανάσταση δεν την είδα, όταν είχε μηνύσει η κ. Στουρνάρα τον κ. Βαξεβάνη που είχε βγάλει όλα τα άπλυτα στη φόρα και τον συλλάβανε και αυτόν τότε.
Όχι «επανάσταση», οι φιλελεύθεροι δεν κάνουν επαναστάσεις.
Όλοι αυτοί που σήμερα διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους περί της ελευθερίας του Τύπου, κ.λπ., για τον κ. Βαξεβάνη δεν είχα δει να πείτε μισή κουβέντα, τίποτα. «Και λίγα του κάνανε», έγραφαν ορισμένοι. «Και προσβάλλει τη γυναίκα του αρχιτραπεζίτη», έγραφαν ορισμένοι. Ή έχω άδικο; Άρα είναι ψευδεπίγραφο αυτό που λέτε. Γιατί ξέρετε και κάτι; Έχετε παρατηρήσει τι μου έχουν γράψει; Εγώ κανονικά με όλα αυτά που μου έχουν γράψει έπρεπε να κάνω πέντε μηνύσεις την ημέρα! Από ψέματα, βρισιές, το ένα, το άλλο και εννοείται ότι εγώ - τι να κάνουμε, παιδιά; - δεν είμαι πολύ ευγενικό παιδί και απαντώ. Τι να κάνουμε; Δεν γίνεται. Βέβαια ο καλός θέλει καλύτερο και ο κακός θέλει χειρότερο. Έτσι; Και δεν είναι δυνατόν όλοι αυτοί οι οποίοι κάθε χρόνο έπαιρναν έξι, δέκα, δεκαπέντε αέρα, τζάμπα χρήμα από το ΚΕΕΛΠΝΟ, άμα τους βγάζεις τα άπλυτά τους στη φόρα, να σε λένε «σκύλο», «άπλυτο», «άκουρο», «ανύπλυτο», «αναρχοάπλυτο», δεν ξέρω και εγώ τι, «γιδοβοσκό». Τι μου έχουν πει εμένα; Πόσες μηνύσεις πρέπει να κάνω εγώ την ημέρα και μας έπιασε η ιστορία; Όχι, προφανώς. Ίσα - ίσα που μου έχουν κάνει αγωγές που τους έχω πει. Ίσα - ίσα που μου έχουν κάνει κι ένα κάρο αγωγές οι διάφοροι συνάδελφοί σας, οι οποίοι ταΐζονταν κανονικά και με μηνιάτικο από το «σύστημα Παπαδημητρίου», από το ΚΕΕΛΠΝΟ, το οποίο το είχε και ο Αβραμόπουλος και ο Λοβέρδος και ο Άδωνις και ο Βορίδης. Έτσι, να τα λέμε με το όνομά τους. Για αυτό σας λιβάνιζαν, επειδή τους ταΐζατε με αυτόν τον τρόπο. Και τώρα ξεσηκώθηκαν αυτοί. Και μέσα από αυτό το τάισμα έτρωγε και η κ. Στουρνάρα. Έτρωγε. Και μας κάνει - ακούστε! - και μήνυση, του Ανδρέα κι εμένα, γιατί απεντάξαμε το πρόγραμμα κατά του καρκίνου, το οποίο ήταν από προηγούμενο ΕΣΠΑ, γιατί δεν πρόλαβαν να τα φάνε όλα! Είχαν γίνει με έναν συγκεκριμένο τρόπο οι διαδικασίες για να πάει εκεί η δουλειά. Αυτά είχα πρωτοδημοσιεύσει τότε, σε εκείνη τη συνέντευξη, που ένας συνάδελφός σας με απεκάλεσε «σκύλο» και του απάντησα όπως του απάντησα. Σε επόμενη εκδήλωση είπα ότι κανονικά έπρεπε να έχω σηκωθεί να πάει τρία μέτρα κάτω από τη γη. Άμα σας λένε εσάς «σκύλο», θα τους λέγατε να σας πουν και «γάτα». Γιατί αυτό έγινε και το έκρυψαν τότε. Δίναμε τη συνέντευξη κι εμείς, με χαρά, με τον Ανδρέα και τους λέγαμε: Κοιτάξτε τι ανακαλύψαμε! Να εδώ η κ. Στουρνάρα τα πήρε έτσι από το ΚΕΕΛΠΝΟ και τα πήρε για υγειονομικά μηνύματα που έπρεπε να προβληθούν δωρεάν! Και πήρε 600 χιλιάδες ευρώ! Κι επειδή κόψαμε το υπόλοιπο μας κάνει μήνυση για απώλεια εσόδων της χώρας!. Γιατί έχουμε φτάσει εδώ τώρα. Πού να ξέρω, λοιπόν, εγώ ότι οι συνάδελφοί σας από κάτω, οι εννιά στους δέκα που είχαμε απέναντί μας, ταΐζονταν - τότε δεν το ήξερα, τώρα το έμαθα - με τον μήνα από το ΚΕΕΛΠΝΟ κι έκαναν αυτή την επίθεση; Όσο και να τα κρύψετε, όλα θα βγουν στη φόρα. Κι αν είχαμε και μια δικαιοσύνη που να λειτουργούσε πιο γρήγορα, κάποιοι θα έπρεπε να βλέπουν τον κόσμο σήμερα ριγέ, γιατί θα έπρεπε να είναι πίσω από τα κάγκελα! Θα έρθει, όμως, κι αυτή η ώρα. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρία Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για ένα λεπτό;
Θα σας δώσω τον λόγο για ένα λεπτό. Έχει ζητήσει και ο κ. Σαχινίδης τον λόγο για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Δύο πράγματα, εν τάχει. Το ένα αφορά δύο τροπολογίες βουλευτικές. Να μας πουν οι Υπουργοί αν τις κάνουν δεκτές. Ήδη ειπώθηκε από τον Αναπληρωτή Υπουργό για δύο οι οποίες δεν γίνονται δεκτές. Υπάρχουν άλλες δύο. Το δεύτερο, για το οποίο ζήτησα και τον λόγο. Αναφέρθηκε ο κ. Πολάκης στα λεγόμενά μου, στην τοποθέτηση που έκανα προηγουμένως. Εγώ δεν είπα καθόλου τη λέξη «ρουσφέτι». Τον προκαλώ να κοιτάξει τα Πρακτικά. Άρα, λοιπόν, δεν μπορεί να βάζει τέτοιες λέξεις στο στόμα μου, στο στόμα μας, αν θέλετε, γιατί δεν είμαστε μόνο άτομα, εκπροσωπούμε κι έναν κοινοβουλευτικό χώρο κι ένα κόμμα. Τέτοιες λέξεις από εμένα δεν βγήκαν. Τώρα, εάν ο ίδιος θέλει να τις μεταφράζει έτσι, είναι δικαίωμά του. Εγώ, όμως, ζητώ, κυρία Πρόεδρε, ο ίδιος να ανακαλέσει και να διαγραφεί από τα Πρακτικά.
Δεν το είπες έτσι. Δεν είπες για ρουσφέτι, είπες «να προσλάβουν».
Δεν είπα λέξη.
Το αντίθετο είπες, «να προσλάβουν».
Αν το κατάλαβε αυτό… Περιμένω από την Πρόεδρο να τοποθετηθεί γι' αυτό.
Τον λόγο έχει ο κ. Σαχινίδης για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Τελικά, αντικείμενο συζήτησης σήμερα ήταν η βουλευτική τροπολογία, με γενικό αριθμό 1749 και ειδικό 137, η οποία δεν έγινε και δεκτή. Το Κίνημα Αλλαγής, το ΠΑΣΟΚ δηλαδή, μέσω του Κοινοβουλευτικού του Εκπροσώπου, αναφέρθηκε στη Χρυσή Αυγή. Όμως, πιστεύω ότι ήμουν τόσο διευκρινιστικός, που δεν χρήζουν ερμηνείας από κανέναν αυτά που είπα από του Βήματος σχετικά με αυτή την τροπολογία. Είπα ότι άλλο ζήτημα η προστασία της ελευθερίας του Τύπου κι άλλο το να μπορεί ο καθένας να γράφει ό,τι θέλει και να μην υφίσταται τις συνέπειες. Θα μπορούσα να φέρω χίλια δυο παραδείγματα. Πιστεύω ότι κανένας εντός αυτής της αιθούσης δεν θα ανεχόταν κάποιοι δημοσιογράφοι οι οποίοι πρόσκεινται σε συγκεκριμένα κόμματα ελεύθερα να λοιδορούν, να λασπολογούν και να κατηγορούν ανθρώπους, χωρίς να υπάρχουν συνέπειες. Για ποιον λόγο; Τι ακριβώς θέλετε να προστατεύσετε υποστηρίζοντας αυτό ακριβώς; Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Υγείας κ. Ανδρέας Ξανθός.
Κατ' αρχάς αποδεχόμαστε τη βουλευτική τροπολογία με ειδικό αριθμό 1759 και ειδικό 143. Όπως εξηγήσαμε, προβλέπει ουσιαστικά τη σύσταση τριών οργανικών θέσεων στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Νοσοκομείου Άργους - είναι από το απόθεμα των εκατόν ογδόντα δύο θέσεων που σήμερα νομοθετήσαμε - έτσι ώστε να στηριχτεί αυτό το τμήμα, το οποίο δυστυχώς δεν είχε στον παλιό οργανισμό του νοσοκομείου αυτή την πρόβλεψη. Επίσης, θέλω να ξεκαθαρίσω από την αρχή ότι θεωρώ πως έχει απαντηθεί απολύτως αυτή η, κατασκευασμένη κατά την άποψή μου, ανησυχία αυτής της περιόδου για το ζήτημα της εμβολιαστικής πολιτικής. Εξήγησα το πρωί στον αγαπητό συνάδελφο κ. Λυκούδη ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα στη στρατηγική και του Υπουργείου Υγείας και του Υπουργείου Παιδείας και γενικά στην εμβολιαστική πολιτική της χώρας. Ίσα - ίσα παίρνοντας υπ' όψιν νέα δεδομένα και νέες διακινδυνεύσεις που προέρχονται αυτή την περίοδο και δεχόμενοι εισηγήσεις από τα αρμόδια επιστημονικά όργανα και όχι από επαγγελματικές ενώσεις, θα προχωρήσουμε στις απαραίτητες παρεμβάσεις, που θα ενισχύουν αυτή την κουλτούρα των εμβολιασμών και θα προστατεύουν και θα θωρακίζουν τη δημόσια υγεία. Καταθέτω στα Πρακτικά την αναμετάδοση από τα μέσα της συζήτησης αυτής, η οποία νομίζω ότι είναι απολύτως διευκρινιστική και ξεκαθαρίζει πλήρως το πλαίσιο. Και θεωρώ ότι η οποιαδήποτε επαναφορά αυτού του θέματος, κατά την άποψή μου, είναι παραπειστική. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός κ. Ανδρέας Ξανθός καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τώρα το μεγάλο θέμα που συζητάμε σήμερα είναι μια νέα δωρεά η οποία γίνεται από ένα ίδρυμα κοινωφελούς χαρακτήρα, όπως είναι το Ίδρυμα «Ωνάσης». Είναι μια σημαντική επένδυση, η οποία αφορά και αναβάθμιση των υποδομών του υπάρχοντος «Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου», αλλά και τη δημιουργία ενός νέου εθνικού μεταμοσχευτικού κέντρου, το οποίο θα λειτουργεί σε λειτουργική επαφή και διασύνδεση με το σημερινό «Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο». Η μεγάλη εικόνα, λοιπόν, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι ότι προφανώς σε μία περίοδο δημοσιονομικής στενότητας, υπάρχει μία επένδυση από ιδιωτικό φορέα, η οποία όμως εντάσσεται σε ένα πλάνο συνολικής αναβάθμισης του δημόσιου συστήματος υγείας. Την ίδια λογική υπηρετούσε και η προηγούμενη δωρεά, την προηγούμενη εβδομάδα που συζητήσαμε, του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος», με διαφορετικούς όρους προφανώς. Κατά την άποψή μας την ίδια λογική υπηρετεί και αυτή η παρέμβαση. Θεωρώ πραγματικά ότι με τη σύμπραξη του ελληνικού δημοσίου, του Ιδρύματος «Ωνάσης» και του «Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου» καλύπτεται, με αυτή την παρέμβαση, ένα μεγάλο κενό το οποίο υπήρχε στην πολιτική υγείας της χώρας, που ήταν η αντιμετώπιση του μείζονος προβλήματος των μεταμοσχεύσεων, με επάρκεια, με αξιοπιστία, με δυνατότητα να καλύπτονται οι ανάγκες των ανθρώπων, χωρίς να υπάρχει η πολύ κοστοβόρα προφανώς μετακίνηση ασθενών που πρέπει να υποστούν μεταμόσχευση στο εξωτερικό, κάτι το οποίο συμβαίνει δυστυχώς κατά κόρον σήμερα. Έρχεται, λοιπόν, μετά από πολλά χρόνια, μετά από δυόμισι δεκαετίες που ιδρύθηκε το «Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο» - το οποίο και τότε κάλυψε ένα εθνικό έλλειμμα στον τομέα της καρδιοχειρουργικής - με αυτή τη δωρεά να καλύψει ένα επίσης έλλειμμα εθνικής σημασίας στο κομμάτι των μεταμοσχεύσεων. Αυτό είναι εξαιρετικό, υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον και προάγει και την ιδέα, την κουλτούρα της δωρεάς οργάνων, που όντως υστερεί η χώρα μας. Και έχουμε πολύ χαμηλά στάνταρ αυτή την περίοδο σε σχέση με άλλες ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης. Δημιουργούνται, λοιπόν, ευνοϊκές συνθήκες για ένα νέο όραμα για το «Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο», κατά την άποψή μου, με όρους δημοσίου συμφέροντος και στον τομέα της καρδιολογίας, καρδιοχειρουργικής και παίδων και ενηλίκων, και στον τομέα των μεταμοσχεύσεων και στον τομέα της κλινικής έρευνας πάνω σε σπάνια καρδιαγγειακά νοσήματα. Ήδη λειτουργεί αυτή την περίοδο κέντρο αναφοράς για τα σπάνια καρδιαγγειακά νοσήματα στο «Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο», ένα κέντρο αναφοράς το οποίο προάγει την έρευνα πάνω σε αυτά τα νοσήματα, οργανώνει πληθυσμιακούς ελέγχους και διενεργούνται εξετάσεις από το εργαστήριο του «Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου» που έχουν σχέση με πληθυσμούς που έχουν αυξημένη συχνότητα γονιδίων που σχετίζονται με αρρυθμιογόνες μυοκαρδιοπάθειες, όπως είναι η «νόσος Νάξος». Υπάρχει project αυτή τη στιγμή που θα γίνουν πέντε χιλιάδες αιμοληψίες από πληθυσμό της ευρύτερης περιοχής των Κυκλάδων και θα γίνει έλεγχος σε οικογένειες και σε άτομα τα οποία έχουν ενδείξεις ότι μπορεί να φέρουν το γονίδιο και αυτό θα είναι ένα εξαιρετικό μέτρο πρόληψης ακόμα και αιφνίδιων καρδιακών θανάτων. Αυτή είναι, λοιπόν, μια κοινωνική προσέγγιση και μια κοινωνική προσφορά που ήδη παρέχει το «Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο», πέρα, φυσικά, από την αδιαμφισβήτητη ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχει σε όλους τους πολίτες, ειδικά στον τομέα της καρδιοχειρουργικής. Και εδώ υπάρχει και ένα σημείο - τομή. Αυτό το πολύ σημαντικό νοσηλευτικό ίδρυμα, που όντως είναι ένα υβρίδιο ανάμεσα σε μία ιδιωτικοοικονομική λειτουργία, αλλά και στον κοινωφελή και δημόσιο χαρακτήρα, θα μπορεί τώρα, μετά την ψήφιση αυτού του νόμου, να δέχεται ισότιμα, όπως και τους υπόλοιπους πολίτες, και τους ανασφάλιστους πολίτες. Οι ανασφάλιστοι, λοιπόν, πολίτες, που πραγματικά δεν μπορούσαν να διανοηθούν ότι θα νοσηλεύονται ισότιμα στο «Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο», από εδώ και πέρα με τη χρήση του ΑΜΚΑ τους, όπως και οι υπόλοιποι ασφαλισμένοι πολίτες - ενδεχομένως και με τις οικονομικές επιβαρύνσεις που αυτό συνεπάγεται από τη σημερινή λειτουργία του κέντρου - θα μπορούν να έχουν πρόσβαση. Αυτό, επίσης, είναι σημαντική αλλαγή. Άρα είναι μια παρέμβαση που ενισχύει μία τάση ένταξης αυτού του συμπλέγματος θεραπευτηρίων και υπηρεσιών στην ευρύτερη λειτουργία του δημόσιου τομέα. Και αυτό νομίζω χρειάζεται σήμερα και υπηρετεί και το συνολικό πολιτικό σχέδιο το δικό μας, που λέμε ότι πρέπει να δοθεί κατά προτεραιότητα στήριξη στο ΕΣΥ, ακριβώς για να καλύψουμε με καθολικότητα, ισότητα και αποτελεσματικότητα τις ανάγκες υγείας των ανθρώπων. Είναι μια άλλου τύπου σύμπραξη, λοιπόν, ανάμεσα στο κράτος και σε ιδιώτες επενδυτές. Δεν έχει τη κερδοσκοπική λογική των γνωστών ΣΔΙΤ, που είναι και το εργαλείο πολιτικής υγείας της Αντιπολίτευσης. Πραγματικά αποδεικνύεται ότι σε μία περίοδο μεγάλων αναγκών για τη δημόσια περίθαλψη υπάρχει μια πολιτική ηγεσία, υπάρχει μια Κυβέρνηση, η οποία έχει την αξιοπιστία να εξασφαλίσει συνδρομές και στήριξη οικονομική, δυσεύρετη προφανώς, με βάση τους δημοσιονομικούς περιορισμούς που υπάρχουν, για να ενισχυθεί η δημόσια περίθαλψη και το κοινωνικό κράτος στη χώρα μας. Και φυσικά αυτό προϋπέθετε μία αξιοπιστία από την πλευρά μας, αλλιώς δεν θα υπήρχαν αυτές οι προσφορές. Εξήγησε ο Παύλος - και είναι πολύ ενδιαφέρον - πώς ακριβώς ήταν το πλαίσιο το χρηματοδοτικό, πώς ακριβώς ήταν η διαχείριση των προηγούμενων χρόνων. Εγώ έχω μια μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Πειραιά του 2017, μελέτη ανάπτυξης του «Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου» με υπεύθυνο τον καθηγητή κ. Ιωάννη Πολλάλη, που αναφέρεται - έχει ενδιαφέρον να τη βρείτε, φαντάζομαι θα υπάρχει στο διαδίκτυο - στα κολοσσιαία χρέη, στις ζημίες και φυσικά υπάρχει ρητή αναφορά ότι τα λειτουργικά του ελλείμματα ήταν πολύ υψηλά και μόλις τα τελευταία δύο έτη έχουν αρχίσει να εκμηδενίζονται. Αυτό είναι το έδαφος μιας αξιόπιστης συνεργασίας, αυτό διασφαλίζει ότι οι επενδύσεις αυτές πραγματικά θα έχουν κοινωνική ανταποδοτικότητα και δεν θα γίνεται διασπάθιση από επιτήδειους. Για τις προσλήψεις νομίζω ότι ειπώθηκαν πάρα πολλά. Υπάρχει σε εξέλιξη - και τελειώνουμε με αυτή την τροπολογία - ουσιαστικά η τελευταία φάση των προσλήψεων μονίμων γιατρών του ΕΣΥ που είχαμε διαθέσιμες. Αθροιστικά είναι δυο χιλιάδες επτακόσιες εξήντα θέσεις συν εξακόσιες εξήντα παλιές, που είχαν παγώσει, που είχαν προκηρυχθεί πριν από την κρίση και που τις επανεργοποιήσαμε. Επομένως έχουμε ένα άθροισμα συνολικά τριών χιλιάδων τριακοσίων περίπου μονίμων θέσεων γιατρών του ΕΣΥ που θα προκηρυχθούν και είναι σε διαδικασία κρίσης και επιλογής. Αυτό για τα δεδομένα της συγκυρίας, για μια περίοδο μεγάλων περιορισμών, νομίζω ότι είναι μια τεράστια αιμοδότηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, που προφανώς έχει περισσότερες ανάγκες και οφείλουμε ακριβώς στη νέα μεταμνημονιακή περίοδο να ενισχύσουμε αυτή την παρέμβαση και αυτή την προοπτική. Νομίζω, λοιπόν, ότι η παρέμβαση αυτή ακυρώνει το βασικό αφήγημα της Αντιπολίτευσης, ότι αυτή η Κυβέρνηση ούτε μπορεί να διασφαλίσει επενδύσεις ιδιωτικές ούτε μπορεί να διασφαλίσει τη λειτουργία κέντρων αριστείας στη χώρα. Αυτό το πράγμα πραγματικά καταρρέει. Αποδεικνύεται ότι πέρα από τη φιλολογία και τη γνωστή ρητορική που αναπτύσσεται από την πλευρά της Αντιπολίτευσης υπάρχει μια Κυβέρνηση που αθόρυβα, συστηματικά, με σοβαρότητα και με σχέδιο ακριβώς υλοποιεί αυτή τη γραμμή και ενισχύει την ποιότητα της φροντίδας που παρέχεται στον κόσμο, βεβαίως, σε ένα πεδίο που έχει προβλήματα, που έχει ανάγκες ακάλυπτες, αλλά νομίζω ιδιαίτερα στη νέα μεταμνημονιακή φάση έχει και περισσότερες δυνατότητες. Θα τελειώσω με ένα θεμελιώδες πραγματικά ψέμα, το οποίο επιχείρησε και σήμερα να εκστομίσει η Νέα Δημοκρατία, ο Εκπρόσωπός της. Γιατί, προσέξτε, υπάρχουν τα κατά συνθήκη ψεύδη, τα οποία λέγονται στην πολιτική αντιπαράθεση, αλλά υπάρχουν και προκλητικά ψεύδη, τα οποία δεν μπορεί να είναι ανεκτά. Το να λέει, λοιπόν, η Αντιπολίτευση ότι επί Νέας Δημοκρατίας ξεκίνησε η κάλυψη των ανασφάλιστων, προσβάλλει τη νοημοσύνη εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, οι οποίοι αυτά τα χρόνια ήξεραν ότι ήταν αποκλεισμένοι από το σύστημα υγείας και που είδαν μετά τον ν.4368 μια εγγυημένη και ασφαλή πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΥΚΟΥΔΗΣ]] Είχε βγει όντως μια υπουργική απόφαση, η οποία έμεινε ανενεργή, κανείς δεν την έμαθε, κανείς δεν ασχολήθηκε με αυτή, τα νοσοκομεία συνέχισαν να προβάλλουν εμπόδια στη νοσηλεία και τη θεραπεία των ανασφάλιστων ανθρώπων και συνέχισαν όταν ήταν εντελώς απαραίτητη η νοσηλεία τους να τους χρεώνουν δυσβάσταχτα νοσήλια, τα οποία, όπως είπε ο Παύλος, με νομοθετική ρύθμιση διαγράψαμε και αυτή την περίοδο τα νοσοκομεία στέλνουν σημειώματα στους πολίτες και λένε ότι το χρέος σας για τη νοσηλεία αυτής της περιόδου έχει διαγραφεί μετά από παρέμβαση και συνεννόηση με τη ΔΟΥ στην οποία είχε μεταφερθεί. Νομίζω, λοιπόν, ότι πραγματικά προκαλείτε τη νοημοσύνη όλων μας, όταν επικαλείστε ότι αυτό το θέμα είχε ρυθμιστεί. Να μη σας πω τώρα για τη φαρμακευτική κάλυψη των ανασφάλιστων πολιτών, που πέρυσι έφτασε τα 185 εκατομμύρια ευρώ και φέτος υπολογίζουμε ότι θα φτάσει περίπου τα 200 εκατομμύρια ευρώ. Πραγματικά, ήταν ένα τεράστιο κενό ιατροφαρμακευτικής φροντίδας, το οποίο αντιμετωπίστηκε με αξιοπρέπεια, με ισοτιμία και βεβαίως και με τα ίδια προβλήματα που έχουν και οι ασφαλισμένοι πολίτες, κανείς δεν αντιλέγει για αυτό. Και θεωρώ ότι, επειδή ακριβώς αυτό είναι το πιο ευδιάκριτο αποτύπωμα στην πολιτική υγείας και στην κοινωνική πολιτική αυτής της Κυβέρνησης, γι' αυτό και ενοχλείστε, γι' αυτό και προσπαθείτε με κάθε τρόπο να το αποδομήσετε ή να πείτε ότι και εσείς το είχατε κάνει. Νομίζω, λοιπόν, ότι αυτές οι δύο κρίσιμες παρεμβάσεις, η κάλυψη των ανασφάλιστων πολιτών και η στήριξη και ενδυνάμωση της δημόσιας περίθαλψης, είναι μια εξαιρετική επένδυση στην αξιοπρέπεια και στην κοινωνική συνοχή της χώρας που έχει κάνει αυτή η Κυβέρνηση και αυτό πλέον αναγνωρίζεται και αποτιμάται θετικά στην καθημερινότητα εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Υπουργέ, γίνεται δεκτό το αίτημα του «σπασίματος»… (δεν ακούστηκε)
Κύριε Φωτήλα, παρακαλώ πολύ! Ζητήστε πρώτα την άδεια, για να μιλήσετε.
Δεν γίνεται δεκτό.
Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Νικόλαος Ξυδάκης είναι εδώ; Δεν είναι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Υγείας: «Κύρωση Σύμβασης δωρεάς μεταξύ του Κοινωφελούς Ιδρύματος «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Σ. ΩΝΑΣΗΣ», του Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου (Ω.Κ.Κ.) και του Ελληνικού Δημοσίου και λοιπές διατάξεις». Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο επί της αρχής;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας: «Κύρωση Σύμβασης δωρεάς μεταξύ του Κοινωφελούς Ιδρύματος «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Σ. ΩΝΑΣΗΣ», του Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου (Ω.Κ.Κ.) και του Ελληνικού Δημοσίου και λοιπές διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Προχωρούμε στην ψήφιση των άρθρων και των τροπολογιών. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο πρώτο ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο πρώτο έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο δεύτερο ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο δεύτερο έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το άρθρο τρίτο ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Συνεπώς το άρθρο τρίτο έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1753 και ειδικό 138 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1753 και ειδικό 138 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1754 και ειδικό 139 ως έχει;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Όχι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1754 και ειδικό 139 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1756 και ειδικό 141 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1756 και ειδικό 141 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτή η τροπολογία με γενικό αριθμό 1759 και ειδικό 143 ως έχει;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Συνεπώς η τροπολογία με γενικό αριθμό 1759 και ειδικό 143 έγινε δεκτή ως έχει κατά πλειοψηφία και εντάσσεται στο νομοσχέδιο ως ίδιο άρθρο. Προχωρούμε στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου του νομοσχεδίου. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο;
Ναι.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας: «Κύρωση Σύμβασης δωρεάς μεταξύ του Κοινωφελούς Ιδρύματος «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Σ. ΩΝΑΣΗΣ», του Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου (Ω.Κ.Κ.) και του Ελληνικού Δημοσίου και λοιπές διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων. Προχωρούμε στην ψήφιση του νομοσχεδίου και στο σύνολο. Ερωτάται το Τμήμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ναι.
Παρών.
Ναι.
Παρών.
Παρών.
Ναι.
Ναι.
Παρών.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας: «Κύρωση Σύμβασης δωρεάς μεταξύ του Κοινωφελούς Ιδρύματος «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Σ. ΩΝΑΣΗΣ», του Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου (Ω.Κ.Κ.) και του Ελληνικού Δημοσίου και λοιπές διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Τμήμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Τμήμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Τμήματος και ώρα 17.08΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου 2018 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Τμήματος: κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση της υπ' αριθμόν 3/3/19-9-2018 επίκαιρης επερώτησης Βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας προς τον Υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης, με θέμα: «Η Κυβέρνηση επιχειρεί την πλήρη κομματικοποίηση της δημόσιας διοίκησης».