Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. Να ευχηθούμε χρόνια πολλά σε όσους εορτάζουν σήμερα! [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών: «Κύρωση του Κρατικού Προϋπολογισμού οικονομικού έτους 2016». Τον λόγο έχει ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνος Τσιάρας.
Σας ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι, είμαι ένας από τους συναδέλφους που από το 2004 δηλώνω σταθερά το «παρών» σ' αυτή τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό. Δεν σας το κρύβω πως ειδικά για φέτος υπήρχε μια συγκεχυμένη άποψη σε σχέση με το τι θα μπορούσα εγώ προσωπικά να αναφερθώ σε μια συζήτηση, η οποία δείχνει εκ των προτέρων ότι σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό όχι απλά είναι προκαθορισμένη, αλλά δεν αφήνει και περιθώρια καμμίας ουσιαστικά παρέκκλισης. Ο μέσος Έλληνας πολίτης παρακολουθεί από την αρχή αυτού του χρόνου εξελίξεις, οι οποίες σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό του γεννάνε ερωτηματικά: δυο φορές εθνικές εκλογές, δημοψήφισμα, εθνική οικονομία ή πραγματική εικόνα της αγοράς με πάρα πολλά ζητήματα και με πάρα πολλά ερωτηματικά, τράπεζες ακόμα και σήμερα ουσιαστικά κλειστές, capital controls και γενικότερα μια κατάσταση, η οποία δεν υπόσχεται σε κανέναν απολύτως βαθμό έστω και ελάχιστη αισιοδοξία. Είναι ένας προϋπολογισμός, η συζήτηση του οποίου - επαναλαμβάνω - δεν δημιουργεί κανένα αίσθημα αισιοδοξίας όχι μόνο μεταξύ ημών που συζητάμε, αλλά πολύ περισσότερο στο σύνολο των Ελλήνων πολιτών και της ελληνικής κοινωνίας που πιθανότατα παρακολουθεί αυτή τη συζήτηση και αυτή τη διαδικασία. Πριν από χρόνια είχα πει ότι οι προϋπολογισμοί, δυστυχώς, δεν είναι μια ουσιαστική συζήτηση για να αλλάξουν τα δεδομένα σε σχέση με το πώς λειτουργεί η πολιτεία, σε σχέση με το πώς λειτουργεί το κράτος. Και φοβάμαι ότι ακόμη και σήμερα, σε μια εποχή ιδιαιτέρων, ειδικών, συνθηκών, στην πραγματικότητα έχουμε μια επανάληψη ενός παλιού κακού φαινομένου. Έχουμε μια επανάληψη, ουσιαστικά, μιας διαδικασίας αντιγραφής αναγκών, εξόδων, χωρίς να βλέπουμε ότι η πραγματικότητα υπαγορεύει μια εντελώς διαφορετική λογική και μια εντελώς διαφορετική πρωτοβουλία από την πλευρά της Κυβέρνησης. Η Κυβέρνηση όλη αυτήν την περίοδο, αντί ουσιαστικά να αναλάβει την ευθύνη της και να μπορέσει να αντιμετωπίσει με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο τη συνεχιζόμενη οικονομική κρίση στη χώρα, το μόνο το οποίο προσπαθεί να κάνει είναι μια μετατόπιση ευθυνών, λέγοντας ότι γι' αυτά τα οποία ζείτε σήμερα - και αναφέρεται βέβαια στους Έλληνες πολίτες - υπεύθυνοι είναι οι προηγούμενοι. Η διαφορά είναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι κάθε κυβέρνηση έχει και τον δικό της ρόλο, αλλά πολύ περισσότερο και τη δική της ευθύνη, απέναντι στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί στην ελληνική κοινωνία. Γιατί το πολιτικό μας σύστημα ξέρουμε καλά ότι πέραν όλων των άλλων έχει μια παιδαγωγική προσέγγιση απέναντι στην κοινωνία και σε αυτήν την προσπάθεια ή - αν θέλετε - σε αυτήν την ευθύνη, υπάρχει σοβαρή αστοχία από την πλευρά της Κυβέρνησης. Η αστοχία αυτή δεν οφείλεται μόνο στις λάθος επιλογές, αλλά και στα παραδείγματα προβεβλημένων στελεχών, ανθρώπων, που αυτήν τη στιγμή υπηρετούν με συγκεκριμένο ρόλο την Κυβέρνηση και που δείχνουν με πολύ συγκεκριμένο τρόπο ότι, δυστυχώς, όσο κι αν γίνεται προσπάθεια από κάποιους είτε να μετατοπίσουν ευθύνες είτε να πείσουν για το καινούργιο - όπως θέλουν να λένε - η πραγματικότητα καταγράφει μια εντελώς διαφορετική - θα έλεγα - ουσία, μια εντελώς διαφορετική καταγραφή σε σχέση με αυτό το οποίο επιχειρείται. Διότι Υπουργοί, οι οποίοι ξεχνάνε να δηλώσουν στο «πόθεν έσχες» τους είτε να δηλώσουν ακίνητα είτε να δηλώσουν μετοχές ή Υπουργοί που, από την άλλη πλευρά, εγκαλούν τους προηγούμενους γιατί δεν τήρησαν με τον τρόπο που θα έπρεπε το μνημόνιο, προφανώς όχι μόνο δεν δείχνουν τον σωστό δρόμο στην κοινωνία, αλλά δείχνουν ότι βρισκόμαστε στην επανάληψη μιας κακής πραγματικότητας για την ίδια την πολιτική και το ίδιο πολιτικό σύστημα. Και όσο κι αν επιχειρείται το τελευταίο διάστημα να υπάρξει μια συναίνεση, νομίζω ότι λίγο πολύ όλοι συμφωνούμε ότι συναίνεση αλά καρτ δεν μπορεί να υπάρξει. Συναίνεση η οποία να επιμερίζεται σε συγκεκριμένα ζητήματα από τη μια πλευρά ή από την άλλη, όταν πραγματικά δημιουργείται ανάγκη, να την ανακαλύπτουμε, προφανώς δεν μπορεί να έχει κανένα απολύτως αποτέλεσμα. Είμαι από αυτούς που πίστευαν ότι το πολιτικό σύστημα έπρεπε να συνεννοηθεί σε προηγούμενο χρόνο. Και οι παρατάξεις, τα πολιτικά κόμματα, είχαν πολλές ευκαιρίες νωρίτερα και να συνεννοηθούν και να εκπέμψουν ένα σταθερό πολιτικό μήνυμα προς την κοινωνία, για να δείξουν τον δρόμο και να μπορέσουμε επιτέλους να στηρίξουμε την πατρίδα μας και τις επόμενες γενιές σε μια πραγματικά πολύ δύσκολη προσπάθεια. Κι όσο κι αν εσείς, αγαπητοί συνάδελφοι - κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ - διαπιστώσατε τον Ιούλιο ότι υπάρχει μια διαφορετική πραγματικότητα, λυπάμαι που το λέω, αλλά αυτό δεν ήταν ένα καλό μάθημα, το οποίο σας έδωσε την ευκαιρία να αλλάξετε αμέσως μετά. Τέλος, θα σας πω ότι με αυτήν τη συνεχιζόμενη ουσιαστικά είτε νομοθετική πρωτοβουλία, είτε λήψη μέτρων, είτε επανάληψη, προαπαιτούμενα κ.λπ., όλα αυτά τα οποία καλούμαστε σχεδόν κάθε εβδομάδα να ψηφίσουμε, υπάρχει ένα δεδομένο, το οποίο δεν γεννά καμμία απολύτως αισιοδοξία και το δεδομένο αφορά στην πραγματική οικονομία. Εγώ δεν θα κουραστώ να επαναλαμβάνω κάτι το οποίο δυστυχώς - λυπάμαι και το λέω και προς τους αγαπητούς και αξιότιμους κυρίους Υπουργούς - αποτελεί σοβαρή παράλειψη των επιλογών αυτής της Κυβέρνησης. Από πού παράγεται ο πλούτος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη χώρα; Θα το απαντήσουμε ποτέ με ένα πολύ συγκεκριμένο τρόπο; Τη συγκεκριμένη απάντηση την ξέρετε ποια είναι. Από την επιχειρηματικότητα και τον ιδιωτικό τομέα. Όσο ο ιδιωτικός τομέας και η επιχειρηματικότητα δεν ενισχύονται από συγκεκριμένες πολιτικές πρωτοβουλίες της σημερινής Κυβέρνησης τόσο αυξάνεται σε πολύ μεγάλο βαθμό ο κίνδυνος η οικονομία μας ουσιαστικά να σταματήσει να λειτουργεί σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Γι' αυτό και επειδή είναι η στιγμή που πρέπει και να δούμε την αλήθεια και να την αντιμετωπίσουμε, νομίζω ότι άλλο τόσο είναι η στιγμή που πρέπει η Κυβέρνηση να αναλάβει και τη δική της ευθύνη απέναντι σε μια διαδικασία που δείχνει λυσιτελής, δείχνει ότι σε μικρό χρονικό διάστημα θα έχουμε πολύ αρνητικές εξελίξεις, τις οποίες όλοι θέλουμε - και εύχομαι - να αποφύγουμε. Είναι νομίζω το χρέος που έχουμε όλοι μας και απέναντι στην πατρίδα, αλλά και απέναντι στις επόμενες γενιές. Εννοείται ότι μέσα από μία τέτοια πραγματικότητα δεν θα μπορούσε κανείς να υπερψηφίσει αυτόν τον προϋπολογισμό. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Σκρέκας.
Ο κ. Σκρέκας δεν είναι εδώ, κυρία Πρόεδρε.
Μάλιστα, δεν είναι εδώ. Τον λόγο έχει ο κ. Σάββας Αναστασιάδης για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συζήτηση για τον προϋπολογισμό του επόμενου έτους, του 2016, αποτυπώνει την πραγματικότητα και σε πράξεις για το τι πραγματικά σημαίνει αριστερή διακυβέρνηση. Αφού όλο το προηγούμενο διάστημα έγινε υφαρπαγή της ψήφου του λαού με σωρεία από ψέματα, αφού ανακόπηκε η μικρή έστω ανάπτυξη που παρουσιάστηκε το 2014, αφού οδηγηθήκαμε τρεις φορές σε εκλογές μέσα σε ένα χρόνο, έρχεται σήμερα η συγκυβέρνηση και μας ζητά να συναινέσουμε σε αυτήν την καταστροφική πολιτική, διότι μόνο ως καταστροφική μπορεί να χαρακτηριστεί αυτή η πολιτική, όπως αποτυπώνεται στον προϋπολογισμό του επόμενου έτους. Και δεν χρειάζεται να σας πω ποια ήταν η δική σας στάση όλα τα προηγούμενα χρόνια σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Αυτά είναι γνωστά κι έχουν λεχθεί. Μας ζητάτε, όμως, να συναινέσουμε σε τι; Ζητάτε ένα κείμενο στο οποίο να συμφωνήσουμε ότι δεν πρέπει να δεχθούμε, δεν πρέπει να πάμε σε μειώσεις μισθών και συντάξεων, όταν οι μειώσεις αυτές έχουν αποτυπωθεί στον προϋπολογισμό και θα τις ψηφίσετε σήμερα. Μας ζητάτε, δηλαδή, να συναινέσουμε σε ένα ψέμα. Νομίζω ότι αυτήν τη συναίνεση δεν θα την έχετε. Μελετώντας, κυρίες και κύριοι, τα στοιχεία του προϋπολογισμού σημείο προς σημείο, δεν μπορώ να καταλάβω από πού απορρέει η φιλολαϊκή πολιτική της Κυβέρνησης. Δεν μπορώ να διαπιστώσω από πού απορρέει η επικαλούμενη από εσάς κοινωνική ευαισθησία, όταν αυτά που λέτε στη ρητορική σας ή αυτά που φέρνετε και ψηφίζετε, δεν έχουν καμμία σχέση μεταξύ τους, δεν έχουν την παραμικρή σχέση. Οι μύθοι κάποτε καταρρέουν. Δυστυχώς, όμως, για εσάς μαζί με τους μύθους καταρρέουν και οι Έλληνες πολίτες. Όσο κι αν υποτιμάτε τη νοημοσύνη του Έλληνα, να είστε βέβαιοι ότι πολύ σύντομα η αναξιοπιστία σας και το πολιτικό σας θράσος θα τιμωρηθούν από τον ελληνικό λαό. Πουλήσατε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ψεύτικες ελπίδες. Ο πρώτος χρόνος της διακυβέρνησής σας για την Ελλάδα ήταν καταστροφικός, είναι κοινή ομολογία. Σας ζητώ να αναλογιστείτε πόσο διαφορετικά θα ήταν σήμερα τα πράγματα, εάν αποφασίζατε να στηρίξετε εσείς πέρυσι, όταν η χώρα μπήκε στην ανάπτυξη. Δεν σταθήκατε, όμως, στο ύψος των περιστάσεων και αντί γι' αυτό, προκαλέσατε εκλογές, με τον τρόπο που πολύ καλά γνωρίζουμε. Τα αποτελέσματα των πράξεων σας είναι γνωστά και πραγματικά οδυνηρά. Η χώρα βουλιάζει επί δέκα μήνες στο τέλμα. Οι επενδύσεις είναι παγωμένες. Οι συντάξεις μειώνονται, σε βαθμό που οδηγεί τους συνταξιούχους σε απελπισία. Η ανεργία, κάθε άλλο, παρά μειώνεται. Αντιθέτως, αυξάνεται. Τα επιδόματα περικόπτονται και τα δημοσιονομικά της χώρας αλλάζουν επί το χείρον. Επιστρέφουμε στην ύφεση, στα πρωτογενή ελλείμματα και στην αύξηση του δημόσιου χρέους. Με δυο λόγια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πάμε πολύ πίσω, τη στιγμή που η Ευρώπη προχωρά μπροστά. Με την επιβολή των νέων φόρων στραγγαλίζεται η πραγματική οικονομία. Εμείς από την πλευρά μας, ως Αξιωματική και υπεύθυνη Αντιπολίτευση, μελετάμε εξετάζουμε, αξιολογούμε και ψηφίζουμε με μοναδικό κριτήριο το συμφέρον της πατρίδας, ό,τι θεωρούμε ότι είναι σωστό και καλό για τη χώρα. Δεν ακολουθούμε τη δική σας τακτική, την ισοπεδωτική τακτική, του «όχι» σε όλα. Παρά το γεγονός ότι μέσα σε πολύ μικρό διάστημα, μέσα σε έντεκα μήνες, διαλύθηκε ό,τι χτίστηκε το προηγούμενο διάστημα, με πολλές θυσίες του ελληνικού λαού, εμείς τον Αύγουστο σταθήκαμε στο ύψος των περιστάσεων και κρατήσαμε τη χώρα εκεί που ανήκει, στην Ευρώπη, με την ψήφο και τη στήριξή μας. Σήμερα, όμως, με αυτόν τον προϋπολογισμό φαίνεται καθαρά πλέον η ανικανότητα της διακυβέρνησης από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Αυτός ο προϋπολογισμός είναι πέρα για πέρα αντιαναπτυξιακός, είναι υφεσιακός, κοινωνικά άδικος και αναποτελεσματικός. Δεν μας οδηγεί πουθενά. Μας βυθίζει ακόμα περισσότερο στο τέλμα. Και είναι έργο δικό σας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της συγκυβέρνησης. Ας δούμε τώρα μία σειρά από στοιχεία, έτσι όπως αποτυπώνονται αυτά στον προϋπολογισμό. Η ελληνική οικονομία, σε αντίθεση με αυτή τη Ευρωζώνης, έχει επιστρέψει από την ανάπτυξη στην ύφεση. Παραλάβατε οικονομία σε δυναμική μεγέθυνσης, με πρόβλεψη για το 2015 άνω του 2,5% και αντί να βρισκόμαστε εδώ σήμερα και να διαφωνούμε για το μέγεθος της θετικής ανάπτυξης της οικονομίας, η συζήτηση κινείται μεταξύ ύφεσης και μηδενικής ανάπτυξης. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της διακυβέρνησής σας. Σας θυμίζω ότι το 2013 και το 2014, η τότε κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, είχε καταφέρει την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων και το 2015 επιστρέψαμε ξανά στα ελλείμματα. Στον προϋπολογισμό αποτυπώνονται και τα «πολλαπλά οφέλη», όπως αυτά αναφέρονται χαρακτηριστικά, των αποκρατικοποιήσεων. Όσον αφορά την ανάπτυξη, που χρειάζεται τόσο πολύ ο τόπος, λέτε στον προϋπολογισμό ότι στόχος του προγράμματος είναι η ιδιωτικοποίηση και η αξιοποίηση της περιουσίας, με κεφάλαια ξένα, από το εξωτερικό, που θα στηρίξουν την επανεκκίνηση της οικονομίας. Εμείς συμφωνούμε σε αυτό και σας προτρέπουμε να προχωρήσετε προς αυτήν την κατεύθυνση και θα σας στηρίξουμε. Όμως, δεν βλέπω να υπάρχει η ανάλογη βούληση για να ξεπεράσετε τον εαυτό σας και να κινηθείτε προς τα εκεί που προστάζει η πραγματικότητα και οι ανάγκες της χώρας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι παιχνίδι στα χέρια κανενός. Όταν μιλάμε για Ελλάδα, μιλάμε για τα παιδιά μας, μιλάμε για τους νέους που ψάχνουν να βρουν δουλειά, που πλήττονται από την ανεργία, για τα παιδιά μας που ψάχνουν δουλειά στο εξωτερικό. Αναφερόμαστε στους γονείς μας και στους συμπολίτες μας και στους συνταξιούχους που για πολλές δεκαετίες δούλεψαν, μόχθησαν σκληρά για να έχουν την ελάχιστη ανταμοιβή σήμερα. Μιλάμε για την αξιοποίηση των δυνατοτήτων όλου του ενεργού πληθυσμού. Στεκόμαστε στη στήριξη των παραγωγικών δυνάμεων αυτού του τόπου, στην ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, κυρίως του ιδιωτικού τομέα, γιατί μόνο έτσι μπορεί να αυξηθεί ο πλούτος της χώρας. Επίσης, στεκόμαστε στην ανάπτυξη του πρωτογενή, του δευτερογενή και του τριτογενή τομέα, στην εξασφάλιση της κοινωνικής συνοχής και του κράτους πρόνοιας, στην προστασία των εθνικών μας συμφερόντων ιδιαίτερα αυτή την περίοδο που ο περίγυρός μας φλέγεται. Στεκόμαστε σε όλα αυτά που θα φέρουν πίσω το χαμόγελο στον κάθε Έλληνα και στην κάθε Ελληνίδα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της συγκυβέρνησης, δεν εκπροσωπείτε αυτή την Ελλάδα εσείς σήμερα. Ο υπό κύρωση κρατικός προϋπολογισμός για το 2016 δεν είναι αυτός που μας αξίζει. Δεν μπορούμε να συναινέσουμε ούτε στην ανευθυνότητα ούτε στα ψέματα ούτε στην οπισθοδρόμηση. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι από τα άνω δυτικά θεωρεία παρακολουθούν τη συνεδρίασή μας, αφού ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ», σαράντα οκτώ μαθήτριες και μαθητές και τέσσερις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 2ο Γενικό Λύκειο Πρέβεζας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Θα μιλήσει ένας ακόμη Βουλευτής πριν από τον Υφυπουργό. Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Σηφάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ για έξι λεπτά ακριβώς, για να μιλήσει στις 14.00΄ ο Υφυπουργός.
Κυρία Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κύριοι συνάδελφοι, συζητώντας για τον κρατικό προϋπολογισμό σίγουρα πρέπει πρώτα να γνωρίζεις σωστά με ψύχραιμη ματιά και χωρίς να εθελοτυφλείς σε ποιες συνθήκες βρίσκεσαι, τι προοπτικές φαίνεται να έχεις και ακόμη το στίγμα, το σήμα που δίνει ο προϋπολογισμός που κατατίθεται στην κοινωνία, ποιο είναι το πρόσημο δηλαδή, που έχει σχέση βέβαια με των ποιων κοινωνικών τάξεων και ομάδων τα συμφέροντα έρχεσαι να υπηρετήσεις, καθόσον κανείς δεν έχει αυταπάτες ότι υπάρχει προϋπολογισμός που να είναι κοινωνικά ουδέτερος. Σίγουρα ο κατατεθείς προϋπολογισμός, που θα ψηφιστεί σήμερα, δεν θα ήταν υπό κανονικές συνθήκες ό,τι καλύτερο μπορεί να ονειρευτεί ένα αριστερό κόμμα, ένας αριστερός που για δεκαετίες παλεύει για αξίες, όπως η ουσιαστική ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, ουσιαστική αναβάθμιση των δαπανών, για υγεία, παιδεία, πρόνοια, μισθούς και συντάξεις. Σίγουρα θα θέλαμε οι κοινωνικές δαπάνες να είναι όσο ή και πάνω από τον μέσο όρο της Ευρώπης και όλου του αναπτυγμένου κόσμου. Βλέποντας, όμως, κατάματα την πραγματικότητα όλοι καταλαβαίνουμε σε ποιες συνθήκες κατατέθηκε αυτός ο προϋπολογισμός, ποιες είναι οι δυνατότητες που έχει αυτή η Κυβέρνηση μέσα σε αυτές τις συνθήκες. Όλοι, κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζουμε ότι ζούμε σε συνθήκες χρηματοδοτικής ασφυξίας. Ζούμε σε μια περίοδο που γίνεται μεγάλη προσπάθεια σταθεροποίησης, μετά την υπογραφή της συμφωνίας της 14ης Αυγούστου, με την οικονομία για πολλά χρόνια χωρίς ανάπτυξη, χωρίς τράπεζες ακόμα που να χρηματοδοτούν τη πραγματική οικονομία, τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και την υγιή επιχειρηματικότητα - κάτι που ελπίζουμε να γίνει με αυτή την ανακεφαλαιοποίηση μετά τη ρύθμιση των κόκκινων δανείων - με την κοινωνία ιδιαίτερα καταπονημένη με τις πολιτικές όλων των τελευταίων μνημονιακών χρόνων, που της έρχονται τα μπιλιετάκια το ένα πίσω από το άλλο και ακόμα με μια κυβέρνηση που παλεύει να διαπραγματευτεί κάποια από τα στοιχεία που κατάφεραν να μείνουν ανοιχτά στη συμφωνία και που πολεμά να σώσει ό,τι μπορεί υπέρ των φτωχών και μεσαίων στρωμάτων που την στήριξαν και τα οποία εκπροσωπεί. Ζούμε ακόμη σε συνθήκες σκληρής επίθεσης όλου του εγχώριου και διεθνούς κατεστημένου όλο το διάστημα από τον Γενάρη έως και σήμερα ενάντια στη σημαντική εξέλιξη της πρώτης φοράς Αριστεράς στην καρδιά της Ευρώπης και ακόμη τον φόβο εξάπλωσης του αριστερού μικροβίου, των δυνάμεων που αμφισβητούν τη λιτότητα σε όλη την Ευρώπη ξεκινώντας από τον Νότο. Η εξέλιξη στην Πορτογαλία μετά τη διαφαινόμενη σταθεροποίηση στην Ελλάδα, τους κάνει να φοβούνται ακόμη περισσότερο. Επίσης, ζούμε σε συνθήκες όπου η επίθεση των ντόπιων δυνάμεων της συντήρησης και της διαπλοκής γίνεται για να μην αλλάξει τίποτα στην ουσία και όλα να πάνε με τον συνήθη τρόπο. Γίνεται ένα ιδιότυπο σαμποτάζ μέσα από τα ερείσματα του παλιού στη δημόσια διοίκηση, στην τοπική αυτοδιοίκηση, στον συνδικαλισμό. Ζούμε ακόμα σε συνθήκες που ο λαός μας δύο φορές δεν λύγισε μέσα σε αυτόν τον χρόνο στη full επίθεση λυτών και δεμένων, εγχώριων και ξένων, για να ξεμπερδέψουν μια για πάντα με την Αριστερά, με την επεξεργασμένη θεωρία της αριστερής παρένθεσης, φορτώνοντας τις τεράστιες ευθύνες τους για το χάλι της κοινωνίας, της οικονομίας και γενικά της χώρας στην Αριστερά, που πάνω της χτυπούν σήμερα όλα τα αποτελέσματα και παθογένειες όλων των δεκαετιών της εγκληματικής πολιτικής τους. Να ξεχάσει ο λαός ποιος είναι ο φταίχτης και να τους δώσει άλλοθι και συγχωροχάρτι. Σε αυτές, λοιπόν, τις συνθήκες τι λένε τα νούμερα του προϋπολογισμού σε βασικά ερωτήματα που να δείχνουν την κατεύθυνσή του; Μειώνονται οριζόντια οι κρατικές δαπάνες; Όχι. Μειώνονται οι στρατιωτικές δαπάνες, δεν γίνονται αυτόματες μειώσεις μισθών, συντάξεων, δαπανών ΟΤΑ και προνοιακών επιδομάτων. Δημιουργείται χώρος για κοινωνική πολιτική; Ναι, με βάση το μικρό πρωτογενές πλεόνασμα και τη σημαντική τάση συγκράτησης της ύφεσης. Μειώνονται οι κοινωνικές δαπάνες; Όχι, αντίθετα αυξάνονται πάνω από 800 εκατομμύρια ευρώ. Ακόμα και σε αυτές τις συνθήκες η Αριστερά δείχνει δείγματα και το κοινωνικό της πρόσωπο, όσο φυσικά μπορεί να γίνει μέσα στις δεδομένες συνθήκες και στην ανάγκη ισοσκελισμένου προϋπολογισμού. Στην υγεία γίνονται προσλήψεις μετά από πολλά χρόνια. Αυτή η κυβερνητική πλειοψηφία καταλαβαίνει ότι πρώτη προτεραιότητα είναι η ενίσχυση του ευαίσθητου τομέα της υγείας στον οποίο η κατάσταση που αντιμετωπίζουμε σήμερα είναι ιδιαίτερα άσχημη. Το ασφαλιστικό, που ξεπερνάει την όποια συμφωνία, είναι τεράστιο θέμα από μόνο του, με βάση όλους τους πραγματικούς παράγοντες που το επηρεάζουν. Επιδιώκεται η διατήρηση της σημερινής κατάστασης των κύριων συντάξεων και η βιωσιμότητα των επικουρικών. Οι δημόσιες επενδύσεις αυξάνονται, έστω κατά μικρό ποσοστό, αλλά σίγουρα δεν μειώνονται, όπως συνέβαινε όλα τα προηγούμενα χρόνια. Τι δείγματα γραφής, κύριοι συνάδελφοι, συνιστούν οι απαντήσεις στα προηγούμενα ερωτήματα; Ποιον εξυπηρετεί αυτός ο προϋπολογισμός στο μέτρο του δυνατού; Είναι σαφές ότι αποτελεί δείγμα προς την αριστερή κατεύθυνση, προς την κατεύθυνση εξυπηρέτησης των μικρών και μεσαίων στρωμάτων, που αυτή η Κυβέρνηση έχει ταχθεί να υπηρετήσει μέσα, φυσικά, στις ιδιαίτερες συνθήκες που ζούμε. Και αυτά αποτελούν μόνο δείγματα. Η Κυβέρνηση αυτή είχε πολλά να κάνει με το δικό της, το παράλληλο πρόγραμμα, που έχει ανάγκη να υλοποιηθεί με γρήγορους ρυθμούς, με χρονοδιάγραμμα που να πρέπει να ελέγχεται αυστηρά. Αυτό είναι που περιμένει ο λαός που αναγνωρίζει τις δυσκολίες, αλλά περιμένει με αγωνία να δει φως στην άκρη του τούνελ και να επικροτήσει ό,τι θετικό γίνει προς την κατεύθυνση των δικών μας πολιτικών και της υλοποίησης των ιδεών μας. Και φυσικά, όλοι γνωρίζουμε ότι κανένα αποτέλεσμα δεν μπορεί να είναι σίγουρο και σταθερό. Όλα σχεδόν είναι υπό αίρεση, αν δεν προχωρήσουμε σε αναδιάρθρωση, σε περικοπή του δημοσίου χρέους. Έχουμε καταφέρει να εξασφαλίσουμε ισχυρές συμμαχίες και παρεμβάσεις από ισχυρούς, παγκόσμιους παράγοντες για κούρεμα έως και 100 δισεκατομμύρια σε κραυγαλέα αντίθεση με τις απόψεις της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, που, έως και πρόσφατα, μιλούσε για βιώσιμο χρέος και μάλιστα μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που, δυστυχώς, δείχνει μια θλιβερή εικόνα, χειμαζόμενη μέσα από την παντελή έλλειψη φυσιογνωμίας και στρατηγικής. Κύριοι συνάδελφοι, όλοι καταλαβαίνουμε καλά ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας είναι η επανεκκίνηση της οικονομίας μέσα, φυσικά, από την αναγκαία σταθεροποίηση που συνδέεται άμεσα με την πρώτη αξιολόγηση και την ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, με ρύθμιση των κόκκινων επιχειρηματικών δανείων με προσοχή στους μικρομεσαίους. Μόνο με την επανεκκίνηση της οικονομίας θα αρχίσει να μειώνεται η γάγγραινα της ανεργίας, θα παράγεται πλούτος, θα αυξάνεται το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν και μόνο έτσι θα υπάρχει ελπίδα για το μέλλον. Τα ΕΣΠΑ ξεκίνησαν με διπλασιασμό της προκαταβολής των νέων έργων και επιμονή στην ανακίνηση των έργων που έρχονται από το παρελθόν. Ο αναπτυξιακός νόμος ολοκληρώνεται, παρά τη μεγάλη αργοπορία που παρατηρήθηκε. Η εξασφάλιση της μείωσης του δημόσιου χρέους έως την άνοιξη θα ενισχύσει σημαντικά την αξιοπιστία της χώρας και το επενδυτικό ενδιαφέρον του ιδιωτικού και του κοινωνικού τομέα της οικονομίας που μαζί με το ουσιαστικό άνοιγμα των τραπεζών και τη διοχέτευση ρευστότητας στην πραγματική οικονομία είναι τα μέσα για την επανεκκίνηση. Στόχος είναι ένα νέο αναπτυξιακό και παραγωγικό πρότυπο, προσανατολισμένο στις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες και όχι με κριτήριο την εξυπηρέτηση ημετέρων και την εξασφάλιση μεγάλων εργολαβικών κερδών, όπως αυτά που ζήσαμε τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια. Η Κυβέρνηση αυτή μετά την ψήφιση του προϋπολογισμού οφείλει να επιταχύνει το παράλληλο πρόγραμμα που ψήφισε ο ελληνικός λαός. Θα μπούμε όλοι μπροστά για την αντιμετώπιση των παθογενειών και των δυνάμεων του παλιού μέσα στο κράτος που κοντράρουν τις όποιες αλλαγές. Οφείλει να δείξει δείγματα γραφής στην αντιμετώπιση της διαπλοκής, της διαφθοράς, του λαθρεμπορίου, της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής, ενίσχυση των αρχών της κοινωνικής δικαιοσύνης σε κάθε τομέα της κοινωνικής ζωής και εφαρμογή πολιτικών που να κάνουν απολύτως ξεκάθαρο στην κοινωνία το στίγμα για την αποφασιστική ενίσχυση πολιτικών αναδιανομής υπέρ των φτωχών και μεσαίων στρωμάτων που μας ανέδειξαν και προσδοκούν μόνο από εμάς. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Πετρόπουλος για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, χθες ολοκληρώθηκε η Ε΄ Σύνοδος των Υπουργών Εργασίας και Κοινωνικής Προστασίας και Ασφάλισης των χωρών από την Ευρώπη και την Ασία. Η συζήτηση εκεί περιελάμβανε δύο τάσεις αντιλήψεων και πολιτικών προοπτικών. Κατά βάση δύο. Είναι εκείνοι που υποστηρίζουν τη νεοφιλελεύθερη πολιτική και θέλουν μείωση του κοινωνικού κράτους και εκείνοι που, όπως και εμείς, πασχίζουν σε διεθνές επίπεδο να πετύχουν τη μεγαλύτερη δυνατή κοινωνική προστασία για τους λαούς μας. Η διάκριση ήταν σαφέστατη. Τη βλέπω και εδώ. Γιατί καθώς επέστρεψα σήμερα το πρωί, παρακολούθησα τι ειπώθηκε στις μέρες αυτές που συζητείτο ο προϋπολογισμός της χώρας για το 2016. Αναλήθειες πολλές, διαστρεβλώσεις των θέσεών μας, παραπληροφόρηση. Πρέπει να υπενθυμίσω ότι για την κοινωνική ασφάλιση υπήρξαν τα τελευταία χρόνια μόνο ζημιές. Διαρκείς μειώσεις, πλήρης αποδυνάμωση των πολιτικών για την κοινωνική ασφάλιση. Από τον Ιούλιο του 2014 κατά 3,9% μειώθηκαν οι εισφορές για τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης. Αυτό σημαίνει περίπου 1,25 δισεκατομμύρια ευρώ απώλεια ετησίως από τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης. Και σε τι περιβάλλον και σε ποιες πολιτικές έγιναν αυτές οι μειώσεις; Είναι γνωστό πια το νούμερο. Πρόκειται για 4,2 δισεκατομμύρια, μετά τις μειώσεις που εφάρμοσε η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - Νέας Δημοκρατίας, από το 2013 και μετά. Τα φορτωθήκαμε εμείς, τα φορτώθηκε ο ελληνικός λαός. Τώρα ζητούν τα ρέστα και τα ζητούν και εκείνοι που εφάρμοσαν αυτές τις πολιτικές. Πρέπει να εξοικονομηθούν 4,2 δισεκατομμύρια ευρώ από τον δημόσιο προϋπολογισμό, να τα φορτωθεί ο ελληνικός λαός, για να αντιμετωπίσει αυτή τη ζημιά που προκάλεσαν αυτές οι πολιτικές μετά το 2013. Και είναι γνωστό ότι 5,8 δισεκατομμύρια ευρώ είναι η ζημιά των συνταξιούχων, η μείωση δηλαδή των συνταξιοδοτικών αποδοχών μετά το 2010 ετησίως. Έχω ξαναπεί, με βάση τα στατιστικά δεδομένα των φορέων κοινωνικής ασφάλισης, ότι έχουμε ελάττωση των συντάξεων στο δημόσιο που φτάνει μέχρι το 48% και στο ΙΚΑ που φτάνει μέχρι το 44%. Μείωση συντάξεων. Αυτό είναι το παρελθόν. Και ποιες είναι οι προοπτικές που πρέπει εμείς να αντιμετωπίσουμε; Δεν είναι μόνο οι συμφωνημένες - και από τη Νέα Δημοκρατία και από το ΠΑΣΟΚ και από το Ποτάμι - δεσμεύσεις της χώρας, οι οποίες προέρχονται από παλιές δεσμεύσεις και οι οποίες περιλαμβάνονται στα προηγούμενα μνημόνια, τα οποία πρέπει να αντιμετωπίσουμε μέσα από μια συνεπή πολιτική, σε μια προσπάθεια, όμως, να ξεπεράσουμε τις δυσχέρειες και τα προβλήματα, για να μην ενισχυθεί η ύφεση στη χώρα. Έχουμε μια ύφεση που ξεπερνά το 25%. Έχουμε την εκτίναξη της ανεργίας πάνω από 27%. Έχουμε μια πλήρη αδυναμία των μικρών και μεσαίων επαγγελματιών να καταβάλουν τις εισφορές. Έχουμε 12 δισεκατομμύρια οφειλές στον ΟΑΕΕ από τους ελεύθερους επαγγελματίες. Έχουμε τεράστια αδυναμία συμμετοχής των αυτοαπασχολούμενων επιστημόνων στις υποχρεώσεις που έχουν για την κοινωνική ασφάλιση. Αποδείχτηκε και από τη διαδικασία της επιλογής κατώτατων ασφαλιστικών κατηγοριών που, κατά τη δική μας σωστή εκτίμηση, ήταν μια λύση, πρόσκαιρη έστω. Θα ίσχυε μέχρι τον Δεκέμβριο του 2016 αυτή η δυνατότητα επιλογής ασφαλιστικών κατηγοριών. Σας ενημερώνω ότι από τις διακόσιες εξήντα χιλιάδες περίπου οφειλέτες του ΟΑΕΕ, οι μικροεπαγγελματίες δηλαδή, περίπου πενήντα χιλιάδες ήταν εκείνοι που βρίσκονται σε διαδικασία πλήρους αδυναμίας οφειλής και επέλεξαν τρεις χαμηλότερες κατηγορίες. Οι υπόλοιποι ούτε αυτό δεν μπορούσαν να επιλέξουν. Όσον αφορά τους μηχανικούς, που είναι η πλέον δοκιμαζόμενη κατηγορία ασφαλισμένων στον ΕΤΑΑ, είκοσι χιλιάδες επέλεξαν κατώτερες κατηγορίες και μόλις τέσσερις χιλιάδες από αυτούς ήταν οφειλέτες, που δεν κατέβαλαν εισφορές, που δεν ήταν ενήμεροι. Ήταν μόνο τέσσερις χιλιάδες. Δηλαδή, αντιλαμβάνεστε ότι ούτε και εκείνοι, που όφειλαν και είχαν την ευχέρεια να επιλέξουν αυτή τη δυνατότητα μικρότερης ασφαλιστικής δαπάνης, δεν προσήλθαν για να επιλέξουν αυτή τη δυνατότητα, γιατί δεν άντεχαν έτσι κι αλλιώς να είναι ενταγμένοι μέσα στη διαδικασία της ενημερότητας στους ασφαλιστικούς φορείς. Αυτό είναι το σκηνικό. Και γι' αυτό τον λόγο τίποτα δεν μπορεί να στηρίξει μια προοπτική βιωσιμότητας, αν δεν αλλάξουμε το σύστημα της κοινωνικής ασφάλισης στη χώρα. Και να σταματήσει αυτή η προσπάθεια να συσκοτίζεται η αλήθεια, γιατί δεν έχουμε πολλές ευκαιρίες σαν χώρα να βγούμε από αυτό το τέλμα, από αυτήν την καταστροφική πορεία. Πρέπει - και θα το πετύχουμε αυτό - η νεολαία, οι νέοι και οι νέες της χώρας να πιστέψουν στην κοινωνική ασφάλιση. Όπου και αν πάτε και ρωτήσετε τους νέους, θα σας πουν «Δεν έχει κανένα νόημα να μπω στη διαδικασία της κοινωνικής ασφάλισης, γιατί δεν θα πάρω σύνταξη». Αυτό τελειώνει. Η κοινωνική ασφάλιση στη χώρα γίνεται βιώσιμη. Αυτή είναι η πολιτική μας. Διασφαλίζει τη σύνταξη για όλους. Εθνική σύνταξη, χωρίς να συνδέεται με τα εισοδήματα, στο ύψος του 60% του ενδιάμεσου εισοδήματος και από εκεί και πέρα η αναλογική σύνταξη, εγγυημένη και αυτή από την πολιτεία, θα είναι ανάλογη των εισοδημάτων που διαμορφώνει καθένας και με βάση τα ποσά που έχει εισφέρει. Αυτή είναι η αλήθεια. Διαστρεβλώνεται και αυτό. Αποδόθηκε στον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου κ. Νεφελούδη ότι δήθεν θα συνδέσουμε τη σύνταξη και θα την εξαρτούμε από το επίπεδο εισοδήματος του κάθε ασφαλισμένου. Δεν βγαίνει από πουθενά αυτό. Πάντα οι συντελεστές αναπλήρωσης - πάντα, και τώρα και πριν - υπολογίζονταν βάσει του αναδιανεμητικού συστήματος και της ασφαλιστικής κατηγορίας που έχει ο καθένας. Αυτό γίνεται πια ισότιμα, γιατί έτσι θα δώσουμε τη δυνατότητα στους ελεύθερους επαγγελματίες και στους αυτοαπασχολούμενους να εισφέρουν, με βάση τις πραγματικές οικονομικές τους δυνατότητες, σε ένα σύστημα διαφανές, ειλικρινές, που θα συνδέεται και με τη φοροδοτική ικανότητα και την εισφοροδοτική ικανότητα των ασφαλισμένων. Σταματάμε να έχουμε ένα σύστημα που διώκει τον ασφαλισμένο. Δημιουργούμε ένα σύστημα προστασίας και αναβάθμισης της κοινωνικής ασφάλισης. Αυτό θα το δούμε στις λεπτομέρειές του, όταν θα καταθέσουμε το νομοσχέδιο μας. Σας ευχαριστώ.
Ο κ. Τζαβάρας από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο για έξι λεπτά και μετά ο κ. Μαντάς, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Κύριε Τζαβάρα, έχετε τον λόγο.
Κύριοι συνάδελφοι, σε αυτή την πράγματι κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία δίνεται στον καθένα μας η δυνατότητα να δώσει όχι απλώς το στίγμα της ιδεολογίας του, αλλά κυρίως αυτό που αποτελεί την ειδικότερη παρέμβαση του κόμματός του στα δρώμενα της χώρας. Όμως, για εμάς, τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας - και θεωρώ για τους περισσότερους από εμάς - είναι γνωστό - και ήθελα, κυρίως, με πολύ μεγάλη εκτίμηση αυτό να το υπενθυμίσω στον προλαλήσαντα Υφυπουργό - ότι η Αριστερά δεν είναι τόσο νέα, ώστε να ακκίζεται ότι δεν έχει καταλάβει τίποτα ούτε για την ιστορία των ιδεών της ούτε και για τον τρόπο με τον οποίο συνδέθηκε η παρουσία της στην πολιτική με τα συστήματα της κοινωνικής ασφάλισης. Γιατί θεωρώ ότι θα πρέπει να είναι τουλάχιστον γνωστό ότι αυτά τα συστήματα της κοινωνικής ασφάλισης δεν επήγασαν από αριστερές ιδέες. Είναι ακριβώς η αντιμετώπιση του μεσοπολέμου και των κυβερνήσεων που υπέστησαν τη δεινή οικονομική κρίση του τέλους της δεκαετίας του '20 να επανεκκινήσουν την οικονομία και την κοινωνία. Ο John Maynard Keynes δεν ήταν αριστερός ούτε κομμουνιστής. Και, βέβαια, με πολύ ενδιαφέρον βλέπω πολλούς από εσάς να έχετε εγκαταλείψει τον Μαρξ και να έχετε προχωρήσει στον Keynes. Πολύ καλό είναι αυτό. Δεν είναι κακό, αλλά τουλάχιστον θα πρέπει να το κάνετε με συνέπεια και με ήθος. Γιατί, επίσης, μετά τον πόλεμο, αυτό που αποτελεί τη βάση όλων των συστημάτων της κοινωνικής ασφάλισης είναι το Plan Beveridge που προέκυψε τότε από τη Μεγάλη Βρετανία και βέβαια συνδέθηκε με τις αρχές του New Deal. Αυτά η Αριστερά δεν τα έβγαλε ούτε από την ιστορία της ούτε από το γεγονός ότι είναι εκείνη που υποστηρίζει του απελπισμένους με τρόπο ταξικό και ανένδοτο. Και ειλικρινά εξεπλάγην, όταν άκουσα πολλούς από εσάς να ανεβαίνετε στο Βήμα και να μιλάτε για την ταξικότητα αυτού του προϋπολογισμού. Σε τι συνίσταται άραγε η ταξικότητα σε ένα προϋπολογισμό; Η Κυβέρνηση σας, αυτή που υποστηρίζετε, είναι αυτή που προ ημερών εδώ έλεγε ο Πρωθυπουργός ότι ενδιαφέρεται μόνο για να ικανοποιήσει αυτούς που τον έχουν ψηφίσει. Και κυρίως - είχε, επίσης, ακουστεί από τα χείλη κάποιου Υπουργού - οι κυβερνητικοί Βουλευτές αδιαφορούν για το τι αποτελέσματα θα έχουν οι κεφαλαιακοί περιορισμοί στις τράπεζες, γιατί οι δικοί τους οι άνθρωποι δεν έχουν καταθέσεις, παρόλο, βέβαια, που αποδεικνύεται ότι πάρα πολλοί Υπουργοί έχουν πολύ μεγάλες καταθέσεις. Μας κάνουν, δηλαδή, κι εμάς, τους υποτιθέμενους εκπροσώπους της αστικής δημοκρατίας, να ζηλεύουμε. Μπράβο πάντως! Αυτό είναι κάτι πολύ θετικό, γιατί ήδη σιγά σιγά νομίζω ότι επέστη και ιστορικά ο καιρός για να ασχοληθεί η ελληνική Αριστερά με την ιδεολογική ταυτότητα, την οποία ήδη έχουν αποκτήσει τα αριστερά κόμματα στην Ευρώπη. Και βέβαια, πολύ εύστοχα γίνεται λόγος σε ένα τελευταίο βιβλίο από τις εκδόσεις «Πόλις», το οποίο με πολύ σεβασμό κι εκτίμηση σας το συνιστώ - είναι του Jacques Gilliard, η Αριστερά της Γαλλίας - για την πολιτισμική Γιάλτα. Για το ότι δηλαδή ήδη η Αριστερά, αυτή που εξακολουθεί ακόμα να μάχεται για πολύ υψηλές ιδέες, έχει προσχωρήσει στον ηθικό φιλελευθερισμό και έχει αφήσει τον οικονομικό φιλελευθερισμό στη δεξιά. Όπως, επίσης, ενδιαφέρεται για να βάλει ρυθμό στο πεδίο της οικονομίας, αντίστοιχα με τον τρόπο που ενδιαφέρεται η δεξιά για να βάλει έναν ρυθμό στο πεδίο της ηθικής. Άρα, για ποια ταξικότητα μπορούμε να μιλάμε σήμερα, όταν οι περισσότεροι από εσάς αγωνίζονται για την φιλοσοφία και την πολιτική της υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που είναι κοινή κληρονομιά του Διαφωτισμού για όλους μας, και οι άλλοι αγωνίζονται για να δώσουν, τουλάχιστον, μια ευπρεπή αγωνιστική εικόνα στο γεγονός ότι τους έλαχε να υποστηρίζουν μία Κυβέρνηση, που με τα πρώτα στοιχεία που δίδει ο υπό ψήφιση προϋπολογισμός, πιστοποιείται η αποτυχία της; Αυτή την αποτυχία την ομολόγησε και ο παραιτηθείς προ ημερών κ. Σακελλαρίδης, ο οποίος απευθυνόμενος στον Πρωθυπουργό είπε: «Χάσαμε, αποτύχαμε». Και απέτυχαν, πράγματι, γιατί, ενώ είχαν υποσχεθεί στον ελληνικό λαό ότι θα κάνουν τα πράγματα καλύτερα από την Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, εντούτοις ούτε το νέο δεν μπόρεσαν να ενσαρκώσουν έναν χρόνο τώρα διακυβέρνησης. Αντιθέτως, βλέπετε ότι από τα στοιχεία του προϋπολογισμού που ψηφίζουμε σήμερα έχει προκύψει ότι περάσαμε από το τρίτο τρίμηνο του 2015 στην ύφεση, ότι ήδη η δημόσια οικονομία καταγράφει πρωτογενή ελλείμματα, ότι αυξήθηκε κατά εννιά ποσοστιαίες μονάδες επί του ΑΕΠ το χρέος και ήδη έχει φτάσει στο 188%. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επειδή πράγματι, γνωρίζω, κυρία Πρόεδρε, ότι δεν θα επιτρέψετε σε μένα ειδικά να συνεχίσω, κατέρχομαι, όχι διαμαρτυρόμενος, αλλά με κατανόηση.
Κύριε Τζαβάρα, είστε προκατειλημμένος. Εγώ δεν είμαι. Κύριε Μαντά, έχετε τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Θα πάρω και τον χρόνο της δευτερολογίας μου, κυρία Πρόεδρε.
Θα μιλήσετε πολύ, δηλαδή.
Ε, ναι. Τι να κάνουμε; Πράγματι, θα άξιζε, κύριε Τζαβάρα, να κουβεντιάζαμε πάνω σε αυτά τα ζητήματα που θέσατε. Απλώς, δεν το επιτρέπει πάντα αυτό ο χρόνος της Βουλής. Αξίζει, όμως. Κι εγώ θα σας απαντήσω με έναν τρόπο και σε αυτά.
Θα μας δοθεί η ευκαιρία.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σε λίγες ουσιαστικά ώρες θα έχει πέσει η αυλαία της συζήτησης του πρώτου προϋπολογισμού της Κυβέρνησής μας. Καθώς η πρώτη γραφή μίας δύναμης της Αριστεράς σε προϋπολογισμό κράτους της Ευρωζώνης δεν θα έχει ακόμη στεγνώσει, το κρίσιμο ερώτημα θα παραμένει: Ποια θα είναι η μοίρα την επόμενη μέρα, το επόμενο χρονικό διάστημα για τους εκατοντάδες χιλιάδες νέους που βρίσκονται στην ανεργία, για τους ηλικιωμένους συνταξιούχους, για τις γυναίκες αγρότισσες που κρατούν σπίτι και χωράφι, για τους νέους επιστήμονες που μαζικά μεταναστεύουν, για το δημόσιο σύστημα υγείας και παιδείας, για την πρόνοια, αλλά και για τα κρίσιμα περιβαλλοντικά ζητήματα της χώρας μας, για τις επενδύσεις, για τα δημόσια αγαθά για τον δημόσιο πλούτο; Όλα αυτά και πολλά άλλα που συνθέτουν την πραγματικότητα της ζωής μας σε ένα πολύπλοκο διεθνές περιβάλλον, ένα διεθνές περιβάλλον με μεγάλα προβλήματα σε εξέλιξη, όπως αυτά της κλιματικής αλλαγής αλλά και των προσφυγικών ροών και των εστιών έντασης, των πολέμων, των τρομοκρατικών χτυπημάτων δεν μπορούν να απαντηθούν από έναν προϋπολογισμό. Διαφορετικά, θα ενσωματώναμε πλήρως την αποπολιτικοποίηση της οικονομίας ή την οικονομικοποίηση της πολιτικής. Θα αποδεχόμασταν ότι στο σύνθετο κοινωνικό γίγνεσθαι μπορείς να παρέμβεις με όρους τεχνικούς, διοικητικούς με όρους αποξένωσης από την κοινότητα και κατ' επέκταση από την πολιτική. Εμείς, ως μία δύναμη της ριζοσπαστικής Αριστεράς, δεν πρόκειται ποτέ να ενισχύσουμε μία τέτοια προσέγγιση. Είμαστε στην αντίπερα όχθη. Και είμαστε στην αντίπερα όχθη, γιατί πιστεύουμε βαθιά στη δύναμη της πολιτικής και στη δύναμη της κοινωνίας. Αντιλαμβανόμαστε με σαφήνεια - όσο κι αν το ξέχασε ο κ. Τζαβάρας - τα διαφορετικά ταξικά συμφέροντα. Και δεν θέλουμε, ούτε στην πραγματικότητα μπορούμε, να είμαστε με όλους. Με αυτήν την έννοια - αν θέλετε - αντιλαμβανόμαστε και τον προϋπολογισμό και τα συγκεκριμένα όρια του, βεβαίως, αφού πρόκειται για έναν αρχικό και με βάση ορισμένα δεδομένα προϋπολογισμό, ο οποίος, όπως όλοι οι άλλοι, υπόκειται και αυτός στην επίδραση των πολιτικών εξελίξεων και ευρύτερα στην επίδραση της κοινωνικής κίνησης. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο προϋπολογισμός του 2016 συγκροτείται μέσα σε συγκεκριμένες ιστορικές συνθήκες και προσδιορίζεται πρώτα απ' όλα από τις επιβολές και τις ρήτρες της πρόσφατης συμφωνίας, που θυμίζω ότι διάφοροι διαπρύσιοι κήρυκες του «ναι» και του «μένουμε Ευρώπη» που μας κατακεραυνώνουν την ψήφισαν και με τα δύο χέρια. Δεύτερον, είναι μία πραγματική αφορμή για μία ουσιαστική αντιπαράθεση ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις, καθώς η ψήφισή του ενέχει τη σημασία της ψήφου εμπιστοσύνης. Μπορεί αυτοί οι δύο μήνες από τις εκλογές να μας έχουν φανεί σαν δύο χρόνια σε πολλούς από εμάς. Απλώς, θέλω να υπενθυμίσω ότι συνεχίζουν να είναι δύο μήνες. Βεβαίως, η Κυβέρνησή μας, που θα είναι κυβέρνηση τετραετίας, βρίσκει το βηματισμό της, παρά τη σφοδρή πολεμική των αντιπάλων μας με όλα τα μέσα. Και οι αντίπαλοί μας διαθέτουν μέσα εγχώρια και διεθνή. Επιπλέον, έχουμε πλήρη συνείδηση ότι είναι ένας δύσκολος και για ευρύτερες κοινωνικές ομάδες, που αφορούν χαμηλά και μεσαία στρώματα, προϋπολογισμός. Έχουμε πλήρη συνείδηση ότι συμπεριλαμβάνει μέτρα και πολιτικές, τα οποία, αν λειτουργούσαμε σε συνθήκες ελεύθερης βούλησης και πλήρους κυριαρχίας ή αν υπήρχαν διαφορετικοί συσχετισμοί, δεν θα τα υιοθετούσαμε, όπως, για παράδειγμα, τους έμμεσους φόρους, δηλαδή υψηλό ΦΠΑ σε προϊόντα και υπηρεσίες ευρείας κατανάλωσης. Μπροστά, όμως, στο δίλημμα του ακαριαίου θανάτου για τη χώρα στο οποίο βρεθήκαμε είχαμε την ευθύνη να επιλέξουμε. Κι αναλαμβάνουμε την ευθύνη της επιλογής που τη θέσαμε, άλλωστε, στον ελληνικό λαό στις πρόσφατες εκλογές, κι ας μας χαρακτήρισαν «ιδεοληπτικούς της δημοκρατίας». Όμως και σε αυτές τις συνθήκες που βρεθήκαμε έχουμε την πλήρη ευθύνη να βγάλουμε τη χώρα από τη μνημονιακή επιτροπεία και τη λιτότητα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εάν ειλικρινά προσεγγίσουμε σε αδρές γραμμές τον προϋπολογισμό και αποτιμήσουμε και τη συζήτηση στη Βουλή αυτές τις μέρες, νομίζω ότι μπορούμε να οδηγηθούμε σε ορισμένα συμπεράσματα: Το πρώτο είναι ότι η χώρα, η οικονομία και ο λαός μας άντεξαν σε αυτή την περίοδο. Το 2015, η «πρώτη χρονιά αριστερά», δεν υπήρξε καμμιά βιβλική καταστροφή, όπως κάποιοι προσπαθούσαν να μας πείσουν. Υπήρξαν διαψεύσεις, όχι ψέματα, υπήρξαν υποχωρήσεις και συμβιβασμοί, αλλά όχι καταστροφή. Τα στοιχεία, που δείχνουν πολύ μικρή τελικά ύφεση, το επιβεβαιώνουν. Αυτό που υπήρξε, για να το ξαναθυμίσουμε σε όσους επιμένουν να το ξεχνούν, ήταν σκληρή διαπραγμάτευση σε συνθήκες πιστωτικής ασφυξίας, διεθνοποίηση του προβλήματος, ψύχραιμη και αποφασιστική στάση του λαού μας, όπως αποτυπώθηκε και στο ιστορικό δημοψήφισμα του «όχι» και τελικά συμφωνία με επώδυνες πλευρές, αλλά με κρίσιμες θετικές διαφορές από τις προηγούμενες. Το δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι ο οδικός μας χάρτης υλοποιείται με το κλείσιμο των πρώτων προαπαιτουμένων και την εκταμίευση των 2 δισεκατομμυρίων, με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Στη συνέχεια θα προχωρήσουμε με τα υπόλοιπα προαπαιτούμενα, την πρώτη αξιολόγηση και το άνοιγμα της συζήτησης για την απομείωση του χρέους. Αυτή η εξωτερική φαινομενικά διαδικασία που τρέχει, αλλά δεν αποτυπώνεται με νούμερα στον προϋπολογισμό είναι φανερό πόσο κρίσιμη είναι στο πλαίσιο της σταθεροποίησης της οικονομίας. Είναι αξιοσημείωτη η ανεύθυνη και χυδαία πολιτικά στάση κομμάτων της Αντιπολίτευσης, όταν ισχυρίστηκαν για τη ρύθμιση των κόκκινων στεγαστικών δανείων ότι θα έχουμε πρώτη φορά πλειστηριασμούς. Προσπαθήσατε, κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης ορισμένων κομμάτων, να συσκοτίσετε την απόλυτη προστασία του 25% των δανειοληπτών με εγγύηση και επιχορήγηση από το κράτος, όταν υπάρχει αδυναμία του δανειολήπτη, όπως επίσης και την προστασία του υπόλοιπου 35% με εισόδημα 20.000-36.000 με κούρεμα ουσιαστικά του δανείου, αφού θα ορίζεται στην τρέχουσα εμπορική αξία, πολύ χαμηλότερη. Μήπως γνωρίζετε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων καλύπτεται από αυτό το εύρος των εισοδηματικών κριτηρίων; Επίσης, είναι αξιοσημείωτη, ανεύθυνη και χυδαία πολιτικά η στάση κομμάτων της Αντιπολίτευσης, όταν μιλάνε για σκάνδαλο στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, τη στιγμή που γνωρίζατε ότι η ανάγκη αυτή είχε προκύψει πολύ πιο νωρίς. Με τη συνεχή απαξίωση των μετοχών, η δήθεν παρέμβαση του κράτους ήταν στα χαρτιά. Η συμμετοχή μπορεί να ήταν πάνω από 60%, αλλά χωρίς κανένα δικαίωμα ψήφου. Ενώ τώρα διασφαλίσαμε το δικαίωμα ψήφου με τις κοινές μετοχές, διασφαλίσαμε οριστικά τις καταθέσεις και ξοδέψαμε μόνο 6 δισεκατομμύρια, που βεβαίως μπαίνουν στο δημόσιο χρέος, από το διαθέσιμο δάνειο των 25 δισεκατομμυρίων για την ανακεφαλαιοποίηση. Επίσης, έχουμε υψηλό επιτόκιο απόδοσης μέσω 8% των CoCos. Και σε αυτή τη διαδικασία συμπεριλαμβάνω και τη ρύθμιση των κόκκινων δανείων. Εσείς από την προηγούμενη ανακεφαλαιοποίηση των 25 δισεκατομμυρίων του 2012-2013 τι εισπράξατε; Μήπως τα χάσατε σχεδόν όλα; Και τι κάνατε για τα κόκκινα δάνεια, που στον βωμό των «δικών μας παιδιών», της αδιαφάνειας και των σκοτεινών διαδρομών τα εκτινάξατε στα ύψη; Το τρίτο συμπέρασμα: Πράγματι ο προϋπολογισμός, όπως είπα και πριν, περιλαμβάνει μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής, μέτρα λιτότητας για να το πούμε απλά. Όμως, αυτό γίνεται σε ένα πλαίσιο εξαιρετικά μειωμένων απαιτήσεων πρωτογενών πλεονασμάτων, που μας γλιτώνουν, για παράδειγμα, στον πρώτο χρόνο, το 2016, 7 δισεκατομμύρια. Προσπαθήσαμε και αποτυπώνεται στον προϋπολογισμό η κοινωνικά μεροληπτική μας στάση και η προσπάθεια επανεκκίνησης. Για παράδειγμα, αυξάνουμε την εισφορά αλληλεγγύης στα υψηλότερα εισοδήματα. Αυξάνουμε τον φόρο πολυτελείας. Αυξάνουμε κατά τρεις μονάδες, στο 29%, τον φόρο στα κέρδη των επιχειρήσεων, που κατά βάση αφορά επιχειρήσεις με κέρδη άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ. Ενεργοποιούμε τη φορολόγηση των τηλεοπτικών αδειών, που ούτε καν το ψιθυρίζετε αυτό. Αυξάνουμε τις κοινωνικές δαπάνες κατά 823.000.000 που αφορούν νοσοκομεία, υπερήλικες, δαπάνες για την ανθρωπιστική κρίση και στελεχώνουμε μετά από πολλά χρόνια με νέες προσλήψεις το κοινωνικό κράτος. Ενισχύουμε το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων για πρώτη φορά μετά από χρόνια. Μειώνουμε τις αμυντικές δαπάνες που - θυμίζω - τις ψήφιζαν όλα τα κόμματα πλην Αριστεράς, όσες και να ήταν, σε όλη τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης. Αυξάνουμε το ποσοστό κατά 7% της προχρηματοδότησης του ΕΣΠΑ. Εφαρμόζουμε πρόγραμμα ενεργητικής απασχόλησης διοχετεύοντας πάνω από 500.000.000 πόρους για πάνω από εκατό χιλιάδες ανέργους. Δίνουμε ήδη θετικά δείγματα γραφής στο χτύπημα της φοροδιαφυγής, αυξάνοντας ελέγχους και βεβαιώνοντας πρόστιμα, ενώ ελέγχουμε εξαντλητικά όλες τις περίφημες λίστες. Εμείς παρουσιάζουμε έναν ρεαλιστικό προϋπολογισμό βασισμένο σε παραμετρικά στοιχεία και στόχους και γι' αυτό πραγματοποιήσιμο. Βλέπετε, σε εμάς σχεδόν δεν δέχτηκαν να βάλουμε μέσα στον προϋπολογισμό - πράγμα το οποίο θα πετύχουμε, είναι σίγουρο ότι θα πετύχουμε, αυτά είναι τα δείγματα γραφής μας - κανένα έσοδο από την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής, αν και όλα τα στοιχεία, όπως είπα, δείχνουν τη σοβαρή δουλειά που κάνουμε. Το τέταρτο συμπέρασμα είναι ότι εδώ σ' αυτή την Αίθουσα επαναλαμβάνονται μερικοί μύθοι με επίμονο τρόπο για να γίνουν στερεότυπα, να περάσουν εύκολα στην κοινή γνώμη. Θέλω να απαντήσω σ' αυτά, τα είπαν και πριν μερικοί συνάδελφοι εδώ, τα επανέλαβαν. Λένε: «Η Αριστερά έχει κι αυτή τις ευθύνες της, έστω κι αν δεν κυβερνούσε. Έχει τη φωλιά της λερωμένη». Απάντηση από τη γραπτή εισήγηση του Γιάννη Δραγασάκη το 2006 για τον προϋπολογισμό του 2007. Αναφερόμενος, λοιπόν, τότε αυτά τα προηγούμενα μακρινά χρόνια, στην ισχυρή ανάπτυξη που λέγατε τότε κατά αντιστοιχία των περυσινών πλεονασμάτων και του success story σάς έλεγε: «Πρώτον, βασικό χαρακτηριστικό των τελευταίων δέκα ετών είναι η αυξανόμενη εξάρτησή της από τον δανεισμό και σε μειωμένο, αλλά σημαντικό ακόμη βαθμό από τις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις. Όμως, οι δαπάνες εξυπηρέτησης των παρελθόντων δανείων θα λειτουργούν ολοένα και περισσότερο ως περιοριστικός παράγοντας, τόσο της κατανάλωσης όσο και της αποταμίευσης, άρα και των επενδύσεων. Άρα ό,τι σήμερα πυροδοτεί την κατανάλωση και την ανάπτυξη, αύριο θα λειτουργεί ως περιορισμός της. Το δεύτερο χαρακτηριστικό είναι η μεγάλη εξάρτησή της από εξαγωγές τόσο εμπορευμάτων όσο και υπηρεσιών όσο και ξένων κεφαλαίων για την κάλυψη του ελλείμματος των εξωτερικών συναλλαγών. Για τα κεφάλαια αυτά επένδυση είναι η εξαγορά έτοιμων επιχειρήσεων και όχι η δημιουργία νέων. Η συνέχιση, λοιπόν, αυτής της ισχυρής ανάπτυξης σημαίνει συνέχιση και ένταση της πίεσης στους μισθούς, στα εργασιακά δικαιώματα, εκποίηση δημόσιας περιουσίας και αφελληνισμό της οικονομίας. Μια διεθνής διαταραχή ή κρίση μπορεί να οδηγήσει σε μαζική έξοδο κεφαλαίων, με κίνδυνο η τελευταία να μετασχηματιστεί σε εσωτερική κρίση». Θυμίζω ότι τα έλεγε μια χρονιά πριν από την κρίση του 2008. «Το τρίτο χαρακτηριστικό και δείκτης του συνολικού κοινωνικού της αποτελέσματος είναι η διαίρεση των ανισοτήτων και της φτώχειας. Το πρόβλημα είναι τόσο οξύ που ακόμη και ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας τότε, ο κ. Γκαργκάνας, αποδέχεται ότι οι ανισότητες και η φτώχεια στις διαστάσεις που έχουν λάβει, συνιστούν ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική οικονομία και κοινωνία. Το τέταρτο δομικό χαρακτηριστικό της ανάπτυξης είναι ότι αυτή γίνεται με επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Και, τέλος, το πέμπτο είναι ότι αυτή συνεισφέρει μειούμενα έσοδα στον κρατικό προϋπολογισμό. Έτσι, τα φορολογικά έσοδα ως ποσοστό του ΑΕΠ έπεσαν από το 26,5% τότε το 2000 στο 23% το 2006, εξαιτίας της εκτεταμένης φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής». Αυτά για να θυμόσαστε το τι έκανε η Αριστερά, το τι έλεγε η Αριστερά και για το τι πάλευε η Αριστερά. Ναι, η Αριστερά έχει ευθύνη και κύρια ευθύνη της ήταν που δεν σας ανέτρεψε νωρίτερα. Λέμε ότι η παρακράτηση του 6% από τις επικουρικές και κύριες συντάξεις δεν πάει στον ΕΟΠΥΥ, δηλαδή στην ενίσχυση των εισφορών υγείας, και το έχουμε επαναλάβει πολλές φορές. Απάντηση. Διαβάστε τη σελίδα 109 της εισηγητικής έκθεσης που λέει: Η προαναφερθείσα παρέμβαση εκτιμάται ότι θα αποδώσει έσοδα 355.000.000 ευρώ το 2015 και 711.000.000 ευρώ το 2016. Επίσης, λένε ότι ο προϋπολογισμός του 2016 είναι ανεκτέλεστος. Απάντηση: Όταν ο περυσινός προϋπολογισμός είχε απόκλιση περίπου 2 δισεκατομμύρια, μάλλον θα πρέπει να είστε λίγο πιο προσεκτικοί. Επίσης, καλό θα ήταν να μας παρουσιάσετε μία σούμα για το τι κάνατε εσείς, ας πούμε τα χρόνια του μνημονίου, για την πάταξη της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς, καθώς αυτές τις μέρες υποθέσεις όπως για τα «μαύρα» ταμεία της «SIEMENS», για την ΑΤΕ και τα «θαλασσοδάνεια» έρχονται επιτέλους ενώπιον της δικαιοσύνης. Μην προκαλείτε, λοιπόν, τον ελληνικό λαό! Λένε: «Καταστρέψατε την οικονομία και φέρατε εκβιαστικά ένα αχρείαστο και το πιο σκληρό μνημόνιο, μας γυρίσατε τρία χρόνια πίσω». Απάντηση: Η ιστορία δεν γράφεται με «αν» ούτε με υποτιθέμενες απογειώσεις της οικονομίας. Η πραγματικότητα είναι ότι πέσατε έξω 2 δισεκατομμύρια στο κλείσιμο του 2014 και δεν φταίνε οι άλλοι γι' αυτό, οι άφρονες του ΣΥΡΙΖΑ, εσείς δεν ολοκληρώσατε την πέμπτη αξιολόγηση. Πώς, άραγε, θα καλύπτατε τις ανάγκες της χώρας για αποπληρωμή των χρεών του 2015; Αυτό δεν το λέτε. Με την ασθενική ανάπτυξη που είχατε; Με την περίφημη πιστοληπτική γραμμή ή με την υπονόμευση κάθε διαφορετικής προσπάθειας, όταν τον Φεβρουάριο, ούτε έναν μήνα από τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, το κράτος είχε μισό δισεκατομμύριο λιγότερα, για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις; Με τη νέα συμφωνία βάζουμε τέλος στην υφεσιακή ροπή της οικονομίας που την είχαν εγκλωβίσει οι στόχοι με τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα. Όμως, κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, των κομμάτων που κυβέρνησαν τη χώρα για δεκαετίες, αυτό που πραγματικά σας εξοργίζει είναι το ότι δεν είστε εσείς οι ικανοί, οι επαρκείς, οι ακέραιοι στο τιμόνι της χώρας και είναι οι «ξυπόλητοι», έστω και αν οι μηχανισμοί σας ακόμη καλά κρατούν. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κλείνοντας την ομιλία μου, θα ήθελα να ξαναθυμίσω τη μεγάλη εικόνα. Η Ευρωζώνη και η Ευρωπαϊκή Ένωση, ιδιαίτερα μετά από τις τελευταίες εξελίξεις - τρομοκρατικό κτύπημα, προσφυγικές ροές και λοιπά - αγκομαχάει. Της λείπει το οξυγόνο της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης. Την καταδυναστεύει η επιμονή στα νεοφιλελεύθερα δόγματα, οι ακραίες ανισότητες ανάμεσα στις χώρες και εντός των χωρών. Η αλλαγή σε ευρωπαϊκή κλίμακα είναι αναγκαία. Η χώρα μας είναι ένα πρώτο εγχείρημα. Στην Πορτογαλία αχνοφέγγει μια δεύτερη ευκαιρία και αυτή η χρονιά μπορεί να είναι η χρονιά που μπορεί να γίνουν βήματα αλλαγών σε ευρωπαϊκή κλίμακα. Αισθανόμαστε ότι και εμείς έχουμε βάλει το μικρό μας λιθαράκι σε αυτές τις εξελίξεις. Χρειαζόμαστε, όμως, μεγαλύτερη επιτάχυνση, προσήλωση, επάρκεια και κυρίως διάλογο με την κοινωνία, με τον κόσμο της εργασίας, με τη νέα γενιά και πάνω απ' όλα συμμετοχή των ανθρώπων στην καθημερινή μας προσπάθεια. Χρειαζόμαστε - και θα το κάνουμε και θα το παρουσιάσουμε τον Μάρτιο του 2016- ένα αναπτυξιακό σχέδιο για τη χώρα, μέσα στο οποίο καθένας και καθεμιά θα βλέπει τον εαυτό του και την προοπτική. Χρειαζόμαστε μεγαλύτερη σημασία και ιεράρχηση στα μείζονα, όπως το προσφυγικό, με όλες τις απαραίτητες πρωτοβουλίες σε διεθνή επίπεδο, ώστε το ανθρώπινο πρόσωπο της Ευρώπης, που το σήκωσαν πρώτα από όλους οι διασώστες δεκάδων χιλιάδων κατατρεγμένων, λιμενικοί, εθελοντές και κυρίως η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων των νησιών μας, να μην επιτρέψουμε να χρησιμοποιηθεί ως βρόγχος που θα σφίξει τη θηλειά στον λαιμό της Κυβέρνησης και της χώρας, ακόμη και αν οι εσωτερικές φωνές που αναπαράγουν τους ακραίους συντηρητικούς του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και των Φιλελευθέρων πιέζουν ζητώντας ταυτόχρονα - άκουσον, άκουσον! - οικουμενική. Χρειαζόμαστε δικαιοσύνη παντού και πρώτα απ' όλα στον καταμερισμό των βαρών. Και έχουμε ακόμη πολύ δρόμο. Ο κόσμος και ιδιαίτερα ο κόσμος της Αριστεράς δεν θα το συγχωρήσει, αν αφήσουμε οποιαδήποτε χαραμάδα στη διαπλοκή και στη διαφθορά, αν το δίκιο, ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες, δεν είναι ο οδηγός μας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είμαστε στην εποχή του απόλυτου καπιταλισμού. Είμαστε στην εποχή της απόλυτης υπεραξίας, όπως έλεγε ο Μαρξ, όπου το κεφάλαιο δεν μπορεί να υπολογίζει πια σε μια υπόσχεση μελλοντικού πλούτου για όλους ή ανεξαρτησίας ή ελευθερίας. Στο μόνο που υπολογίζει είναι η επιμήκυνση του χρόνου εργασίας, η αύξηση της απλήρωτης εργασίας, οι χαμηλοί μισθοί και οι περικοπές σε όλες τις υπηρεσίες. Μισή ζωή, μισή δουλειά, δηλαδή. Αυτήν την πραγματικότητα έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Ο Έρικ Χόφερ, ένας Αμερικανός συγγραφέας και φιλόσοφος του περασμένου αιώνα, που στα επτά του χρόνια τυφλώθηκε και στα δεκαπέντε ξαναβρήκε το φως του με έναν περίεργο τρόπο, οπότε άρχισε να διαβάζει ασταμάτητα για να μην ξανατυφλωθεί, έλεγε: «Η απογοήτευση είναι ένα είδος χρεοκοπίας, επειδή ξοδεύουμε πολλά σε ελπίδες και προσδοκίες». Η παρένθεση της αριστερής μελαγχολίας έχει κλείσει. Είναι η ώρα για πολύ σκληρή δουλειά, με αποφασιστικότητα και τόλμη. Είναι στη δική μας ευθύνη να επαναφέρουμε την αξία της πολιτικής στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω ότι με την υπ' αριθμ. 17712/11602, από 4 Δεκεμβρίου 2015, απόφαση του Προέδρου της Βουλής συγκροτήθηκε η Διακομματική Κοινοβουλευτική Επιτροπή για τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών. [[Χειροκροτήματα]] Η σχετική απόφαση έχει αναρτηθεί στην «Κοινοβουλευτική Διαφάνεια» και θα καταχωρισθεί στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης.
Τον λόγο έχει ο κ. Σαλμάς για έξι λεπτά και μετά η κ. Φωτίου, Αναπληρώτρια Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.
Κυρία Πρόεδρε, να μιλήσει και κάποιος Βουλευτής.
Και ο κ. Μαντάς Βουλευτής είναι, αλλά είναι Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος. Τι να σας κάνω; Είναι πολλοί στον κατάλογο. Προσπαθώ. Η κ. Φωτίου θα μιλήσει για οκτώ λεπτά. Ορίστε, κύριε Σαλμά, έχετε τον λόγο.
Σίγουρα απαντώντας στον κ. Μαντά περί ιδεολογίας και περί Αριστεράς για τις αναφορές που έκανε και για τον καπιταλισμό, θα σας πω τι έλεγε ο Αντρεότι, ένας καπιταλιστής. Έλεγε ότι «υπάρχει και μία Αριστερά, η οποία μπορεί να περάσει τα μέτρα, τα οποία δεν μπορεί να περάσει η Δεξιά και αυτή μας είναι χρήσιμη». Εν πάση περιπτώσει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε για τον δέκατο έκτο προϋπολογισμό, για τον οποίο έχω την τιμή να τοποθετούμαι σε αυτήν τη Βουλή και πραγματικά τι να πει κανείς με αυτά που έγιναν; Αποφάσισα πολύ σύντομα να συνεχίσω, να σας αποκαλύψω την ιστορία του μικρού Αλέξη από εκεί που την άφησε ο κ. Καμμένος στο προεκλογικό σποτ. Ήταν ακριβώς μετά που είχε σπάσει το χέρι του και του δίδασκε να οδηγεί το τρενάκι. Ο μικρός Αλέξης μεγάλωσε και έχει ακούσει για την πολιτική και για τους πολιτικούς. Πήγε, λοιπόν, στο Παρίσι και επισκέφθηκε τον Γάλλο ιστορικό Ζυλ Μισελέ και τον ρώτησε τι είναι η πολιτική. Αυτός του απάντησε ότι «πολιτική είναι η τέχνη να αρπάζεις τα λεφτά των πλουσίων και τις ψήφους των φτωχών, με το πρόσχημα ότι θα προστατεύσεις τους μεν από τους δε». Έτσι πήρε την απόφαση να ασχοληθεί με την πολιτική, αφού γοητεύθηκε από την απάντηση. Έπειτα έγινε αρχηγός ενός μεγάλου κόμματος, το οποίο μεγάλωσε και έφτασε να κυβερνήσει. Πήγε, λοιπόν, ξανά στη Γαλλία και συνάντησε τον Γάλλο συγγραφέα και ποιητή Λουί Αραγκόν και τον ρώτησε πώς να κυβερνήσει. Εκείνος του απάντησε: «Νεαρέ, πρέπει να ξέρεις πώς να κυβερνάς. Ανέκαθεν υπήρχαν δύο μέθοδοι, η βία και η πονηρία». Ο Αλέξης σκέφτηκε: «Βίαιος δεν είμαι, συνεπώς πρέπει να χρησιμοποιήσω την πονηρία. Θα υποσχεθώ στους πάντες τα πάντα και μετά θα ρίξω τις ευθύνες στους προηγούμενους και στην Ευρώπη και στους δανειστές». Έτσι, υποσχέθηκε ότι θα διαγράψει τα μνημόνια, θα τα καταργήσει, θα διώξει την τρόικα, θα εξαλείψει το επονείδιστο χρέος, θα πάψει η χώρα να έχει ελλείμματα, θα φέρει ανάπτυξη, θα καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ, θα δώσει και δέκατη τρίτη σύνταξη, θα δώσει 750 ευρώ κατώτατο μισθό και πολλά άλλα. Όταν άρχισε να κυβερνά, τον πήραν χαμπάρι και έψαχνε δικαιολογία. Αποφάσισε να πει ότι εξαπατήθηκε. Και έτσι επισκέφθηκε και ρώτησε έναν Γάλλο θεολόγο, τον Πιέρ Σαρόν, να του πει πώς εξαπατήθηκε. Αυτός του απάντησε ότι «ο πιο σίγουρος τρόπος για να εξαπατηθείς είναι να θεωρείς τον εαυτό σου πιο πονηρό από τους άλλους». Αναρωτήθηκε «και τώρα τι να κάνω»; Του είπε «να πας να βρεις τον Αβραάμ Λίνκολν». Πήγε στην Αμερική, τον συνάντησε και τον ρώτησε πώς μπορεί να συνεχίσει να εξαπατά τον κόσμο. Ο Λίνκολν του είπε ότι «μπορείς να ξεγελάς όλους για λίγο καιρό, λίγους για πολύ καιρό, αλλά όχι όλους για όλο τον καιρό». Δεν του άρεσε αυτό. Είπε, μιας και ήταν στην Αμερική, να πάρει και μια δεύτερη γνώμη. Πήγε και συνάντησε έναν Αμερικανό ιστορικό φιλόσοφο, τον Γουίλ Ντυράν, και τον ρώτησε ξανά για το πόσο μπορεί να εξαπατά τον κόσμο. Αυτός του είπε ότι «μπορεί να είναι αλήθεια ότι δεν μπορείς να εξαπατήσεις όλους τους ανθρώπους για πάντα, αλλά μπορείς να εξαπατήσεις αρκετούς από αυτούς για αρκετό καιρό, ώστε να κυβερνήσεις μια χώρα όπως η Ελλάδα». Έτσι αποφάσισε να ξαναπάει σε πρόωρες εκλογές. Τι να πει όμως; Δεν είχε τι να πει. Ψάχνοντας να βρει τι θα πει στις επόμενες εκλογές, πήγε ξανά και συνάντησε τον Άγγλο στοχαστή Τόμας Φούλερ και τον ρώτησε «τι να ξαναπώ στους ανθρώπους που έχω ήδη εξαπατήσει;». Αυτός του είπε ότι «αυτός που έχει εξαπατηθεί δύο φορές από τον ίδιο άνθρωπο είναι συνεργός στην απάτη». Το βρήκε καλή ιδέα. Είπε «θα πω ότι μας ψήφισε ο κόσμος και έτσι θα άρω όλα τα επιχειρήματα της Αντιπολίτευσης για το επόμενο διάστημα». Όμως, είχε να λύσει μια λεπτομέρεια, αν είναι εύκολο να το ξανακάνει, δηλαδή να εξαπατήσει τον κόσμο για δεύτερη φορά. Έτσι, ξαναπήγε στην Γαλλία και ρώτησε τον Γάλλο κληρικό και συγγραφέα Ζακ Μποσιέ αν είναι εύκολο να ξαναεξαπατήσει τον κόσμο. Αυτός του είπε «κανένας άνθρωπος δεν εξαπατάται πιο εύκολα από αυτόν που ελπίζει, επειδή βοηθάει ο ίδιος στην εξαπάτησή του». Άρα, λοιπόν, εύκολα πλέον μπήκε στη διαδικασία να ξαναϋποσχεθεί. Συνέχισε να υπόσχεται ότι δεν θα κόψει συντάξεις, ότι θα κρατήσει τις τράπεζες όρθιες και θα τις πάει υπό κρατικό έλεγχο, ανεξάρτητο. Και τις συντάξεις θα κόψει και οι τράπεζες χάθηκαν από το κράτος. Είπε ότι δεν θα πειράξει τους αγρότες και θα ξαναδιαπραγματευτεί καλύτερα, έρχονται τα νομοσχέδια. Είπε ότι θα πειράξει το ΕΚΑΣ, ότι δεν θα δώσει τη δημόσια περιουσία. Δείτε τι γίνεται με τον ΑΔΜΗΕ, τη ΔΕΗ κ.λπ. Επίσης είπε ότι θα τηρήσει το Σύνταγμα. Με το άρθρο 57 του Συντάγματος ο κ. Φλαμπουράρης δεν έπρεπε να είναι Βουλευτής. Έπρεπε να έχει εκπέσει αυτοδικαίως, όπως λέει το άρθρο 57 του Συντάγματος. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε. Βέβαια ο κ. Τσίπρας είναι τώρα αντιμέτωπος με όλα αυτά τα ψέματα που είπε στον ελληνικό λαό. Έχασε, από την απειρία του, τη μοναδική ευκαιρία που είχε για να έχει συναίνεση, την οποία του έδιναν τα κόμματα της Αντιπολίτευσης για να μπορέσει να οδηγήσει τη χώρα μπροστά και να ξοδέψει για λογαριασμό της χώρας το προσωπικό πολιτικό κεφάλαιο που είχε. Τώρα, στο αδιέξοδο που βρίσκεται, ζητά συναίνεση που δεν την εννοεί και δεν θα την έχει. Καλείστε τώρα, κύριοι συνάδελφοι, να αναμετρηθείτε με τα ψέματα που είπατε, την πολιτική ανεπάρκεια, την αδυναμία της χώρας να κυβερνηθεί και εύχομαι ο νέος χρόνος να βρει την Ελλάδα με μια Κυβέρνηση που της αξίζει και που τουλάχιστον θα μπορέσει να την βγάλει από την κρίση. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο, γιατί αναφέρθηκε σε εμένα.
Θέλετε να απαντήσετε;
Δύο κουβέντες να πω.
Ορίστε, κύριε Φλαμπουράρη.
Κύριε Σαλμά, πάλι ήπια θα μιλήσω. Θα παρακαλούσα να αναφερθείτε περισσότερο και να αναζητήσετε περισσότερο τα επίσημα στοιχεία που έχουν κατατεθεί στην Επιτροπή «πόθεν έσχες» και για πρώτη και για δεύτερη φορά. Παρακαλώ, μη συνεχίζετε τον λασποπόλεμο, ο οποίος έχει ξεκινήσει πριν από τις εκλογές από τα γνωστά διαπλεκόμενα συμφέροντα και κάποιοι από εσάς συνεχίσατε. Αυτά είχαν ως αποτέλεσμα τον εμπρησμό και την παραλίγο, δυστυχώς για εμάς, δύσκολη κατάσταση στο δικό μου σπίτι. Και, παρακαλώ, μη συνεχίζετε αυτή την τακτική, διότι θα με αναγκάσετε πραγματικά να προχωρήσω σε πράξεις και πρωτοβουλίες, τις οποίες μέχρι τώρα δεν έχω κάνει. Σέβομαι τις απόψεις όλων, αλλά όταν αυτές αγγίζουν τα όρια της ανεντιμότητας, παρακαλώ να μη συνεχιστούν.
Κυρία Πρόεδρε, να εξηγήσω για ένα λεπτό.
Τι θέλετε, κύριε Σαλμά; Είπατε κάτι για αυτοδίκαιη και απάντησε. Τώρα, τι να κάνουμε; Πώς θα συνεχίσουμε έτσι;
Να σας πω. Μισό λεπτό θέλω, όχι περισσότερο. Δεν μίλησα για το «πόθεν έσχες», κύριε Υπουργέ. Μίλησα για το ασυμβίβαστο του Βουλευτή με την ιδιότητα του μετόχου σε ανώνυμη εταιρεία η οποία συμβάλλεται με το δημόσιο και παίρνει έργα.
Μα, κάνετε ότι δεν ξέρετε, κύριέ μου;
Να σας απαντήσω.
Θα ανοίξουμε αυτή την υπόθεση, κύριε Σαλμά;
Το Σύνταγμα λέει ότι εντός οκτώ ημερών από την ανάληψη των καθηκόντων του Βουλευτή από την ορκωμοσία, ο Βουλευτής είτε παραιτείται από την εταιρεία και κρατά το βουλευτικό αξίωμα είτε αυτοδικαίως εκπίπτει από το βουλευτικό αξίωμα. Άρθρο 57 του Συντάγματος.
Συνεχίζετε το ίδιο; Για πότε μιλάτε;
Ήσασταν παράλληλα και Βουλευτής και μέτοχος στην εταιρεία που είχε δημόσια έργα.
Δεν είμαστε εδώ εμείς για να κρίνουμε αυτή την υπόθεση. Αυτό είναι εύλογο. Το κατανοείτε. Γι' αυτό και το απόσπασμα αυτό της ομιλίας σας δεν είχε νόημα. Αν κάτσουμε τώρα να συζητήσουμε, να απαντήσει ο κ. Φλαμπουράρης και να απαντήσετε εσείς, δεν είναι δυνατόν. Αυτό είναι εξαιρετικά πολύπλοκο θέμα και προέκυψε από το «πόθεν έσχες».
Όχι, πρόκειται για το ασυμβίβαστο.
Βεβαίως, από εκεί προέκυψε. Πώς θα ξέρατε εσείς αν έχει ή δεν έχει μετοχές και σε ποια εταιρεία;
Από τα ΦΕΚ που δημοσιεύονται.
Όχι, δεν είναι έτσι. Αφήστε, λοιπόν, τώρα να τελειώσουμε με τα θέματα του προϋπολογισμού. Τον λόγο έχει η κ. Φωτίου, για οκτώ λεπτά.
Κυρία Πρόεδρε, κάθε προϋπολογισμός μέσα από αριθμούς αναδεικνύει πολιτικές, οι οποίες όμως χαράσσονται με θεσμικά και οικονομικά μέτρα. Τα νούμερα, σκέτα στο κάθε Υπουργείο, δεν αποτυπώνουν αυτά τα συνολικά θεσμικά και οικονομικά μέτρα. Εγώ σήμερα στη συζήτηση του προϋπολογισμού του 2016, θα μιλήσω ακριβώς συνθέτοντας όλα αυτά τα μέτρα και βέβαια, κάθε προϋπολογισμός αναμετριέται με τον προηγούμενό του. Πρώτον, η αύξηση των κοινωνικών δαπανών κατά 823 εκατομμύρια ξέρετε ότι αποδεικνύει ότι αυτή η Κυβέρνηση στην κοινωνική πολιτική δεν περίμενε να έρθει πρώτα η ανάπτυξη, να υπάρξουν πλεονάσματα και να μειωθεί η ανεργία, αλλά, στο στενό περιθώριο, που διαθέτει, ασκεί αναδιανομή υπέρ των αδυνάμων. Γιατί αυτό είναι για εμάς κοινωνική πολιτική. Είναι λίγα τα χρήματα αυτά σε σχέση με τις τεράστιες ανάγκες που υπάρχουν, ιδιαίτερα στον τομέα της πρόνοιας, για τον οποίο σας μιλάω σήμερα. Όμως - για προσέξτε λιγάκι - σε σύγκριση με τις δαπάνες του 2014 που ήταν 668,5 εκατομμύρια, σήμερα προϋπολογίζουμε για το 2016, 883 εκατομμύρια, δηλαδή αύξηση 32%. Είναι πολύ λίγα για τον τομέα της ανθρωπιστικής κρίσης που δημιούργησαν οι πολιτικές της λιτότητας και τα μνημόνια που εφάρμοσαν οι συγκυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, για την ανθρωπιστική κρίση, που πέντε χρόνια τώρα κανένα από τα δύο κόμματα δεν τόλμησε να αναφέρει, γιατί οι δύο αυτές λέξεις, «ανθρωπιστική κρίση», ήταν απαγορευμένες σε εσάς από τους δανειστές και τους υπακούσατε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ακόμη και σήμερα τις αμφισβητείτε, όταν μας ζητάτε να σας πούμε με βάση ποιους ορισμούς ορίζουμε την ανθρωπιστική κρίση. Ορίστε την εσείς, όπως θέλετε, όμως την ίδια στιγμή μάς εγκαλείτε ότι δεν κάναμε για την ανθρωπιστική κρίση όσα υποσχεθήκαμε στη Θεσσαλονίκη. Σας καλώ έστω και σήμερα να αποδεχθείτε ότι η ανθρωπιστική κρίση υπάρχει, ότι δημιουργήθηκε από τα μνημόνια και τη λιτότητα και ότι το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης είναι αναγκαίο και επίκαιρο όσο ποτέ. Σας καλώ να το στηρίξετε. Εμείς δεν το εγκαταλείπουμε. Δεν θα το εγκαταλείψουμε.
Το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα το θυμάστε, κυρία Φωτίου;
Επαναλαμβάνετε διαρκώς ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ έδωσε κοινωνικό μέρισμα 450 εκατομμυρίων ευρώ. Έδωσε, λοιπόν, εκείνη η Κυβέρνηση άπαξ από 500 ευρώ και άφησε τους ανθρώπους στο έλεος της τύχης τους. Είναι αυτό κοινωνική πολιτική ή είναι διασπάθιση του δημοσίου χρήματος; Μπορεί αυτό να συγκριθεί με την κάρτα σίτισης, την επιδότηση ενοικίου, την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος που πιστώνονται κάθε μήνα; Είναι παράδειγμα προς αποφυγή αυτό που κάνατε. Δηλαδή, διασπαθίσατε 450 εκατομμύρια ευρώ, όταν βλέπετε σήμερα πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε 200 εκατομμύρια ευρώ.
Είναι 100 εκατομμύρια ευρώ.
Ξεκινήσαμε πέρυσι τον Μάρτιο, πριν από οκτώ μήνες. Μας λέτε ανίκανους. Ποτέ δεν υλοποιήθηκε νόμος σε τέτοιον χρόνο - και το ξέρετε - και με τέτοιες αδιάβλητες διαδικασίες, πανελλαδικές ηλεκτρονικές διαδικασίες. Ποτέ! Ήταν τα πρώτα μέτρα και έδωσαν μία μικρή ανάσα. Μέχρι το τέλος του χρόνου, φέτος, θα έχουν δοθεί 106 εκατομμύρια ευρώ, κύριοι συνάδελφοι - δεν λέμε ψέματα - από τα 200 εκατομμύρια ευρώ που υποσχεθήκαμε.
Πώς δεν λέτε ψέματα; Λέγατε για 200 εκατομμύρια ευρώ.
Μήπως δεν ξέρατε ότι υπήρχε οικονομική ασφυξία και δεν μπορέσαμε να τα δώσουμε όλα; Όμως, γι' αυτό εγγράφουμε 99 εκατομμύρια ευρώ και θα τα δώσουμε μέσα στο 2016 γι' αυτούς της προηγούμενης χρονιάς. Συγχρόνως, τις επόμενες μέρες, θα φέρουμε την επέκταση για όλο το 2016 του ν. 4320 για την ανθρωπιστική κρίση. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Η δεύτερη πηγή χρηματοδότησης για την ανθρωπιστική κρίση προέρχεται από το Υπουργείο Υγείας, όπου μέσα στα επιπλέον 300 εκατομμύρια προφανώς γίνεται η δωρεάν περίθαλψη των ανασφάλιστων. Και αυτό θα το ψηφίσουμε τις επόμενες μέρες, υλοποιώντας ένα ακόμα μέτρο από το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης. Όμως, αυτό που ανέδειξε η μεγάλη αποδοχή της Κάρτας Αλληλεγγύης - που σας ενοχλεί και το ξέρω - είναι ότι το επισιτιστικό πρόβλημα βρίσκεται στην καρδιά της ανθρωπιστικής κρίσης. Γι' αυτό, τρέξαμε και επιταχύναμε την τρίτη πηγή χρηματοδότησης. Πρόκειται για τα 100 εκατομμύρια ευρώ του ΤΕΒΑ, τα οποία δεν είχατε αξιοποιήσει, για τρόφιμα και υλική συνδρομή, για το 2016. Για την υλοποίηση αυτής της δράσης έχουμε φτιάξει πενήντα επτά κοινωνικές συμπράξεις, μία σε κάθε νομό, όπου θα γίνουν οι προμήθειες των δεκαέξι απ' αυτές τις κοινωνικές συμπράξεις αποκεντρωμένα, ώστε να ωφεληθεί η τοπική αγορά. Διαπραγματευόμαστε ταυτόχρονα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή το πρόγραμμα να περιλάβει και σχολικά γεύματα για το 2016. Όμως, ήδη από φέτος, ως πρώτο βήμα και σε συνεννόηση με τους Συλλόγους Γονέων και Διδασκόντων άρχισε ήδη εδώ και δύο εβδομάδες η χορήγηση ενός κολατσιού σε έντεκα χιλιάδες μαθητές και μαθήτριες εξήντα τεσσάρων δημοτικών σχολείων στα συγκροτήματα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Το πρόγραμμα χορηγείται. Τον Σεπτέμβριο του 2016 θα αρχίσουμε τα σχολικά γεύματα στα δημοτικά σχολεία όλης της χώρας, στις πιο φτωχές περιοχές που ξέρουμε μέσα από τον χάρτη της φτώχειας που, δυστυχώς, για πρώτη φορά φτιάξαμε από την ανθρωπιστική κρίση και το ΤΕΒΑ. Η τέταρτη πηγή χρηματοδότησης για την ανθρωπιστική κρίση είναι το ΕΣΠΑ 2014-2020 και ειδικά οι δομές φτώχειας. Έχουμε παρατείνει τη λειτουργία των υφιστάμενων δομών για το πρώτο εξάμηνο του 2016 με χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό και παράλληλα σχεδιάζουμε την ανάπτυξη νέων δομών σε συνέργειες των δράσεων των Κοινωνικών Παντοπωλείων και των συσσιτίων και την αναβάθμιση των Κοινωνικών Φαρμακείων. Αναβαθμίζουμε τις δομές για αστέγους, τα Κέντρα Διημέρευσης και Ημερήσιας Φροντίδας Ατόμων με Αναπηρία. Συνεχίζουμε τα Κέντρα Ημερήσιας Φροντίδας Ηλικιωμένων (ΚΕΦΗ) και το «Βοήθεια στο Σπίτι» και μαζί με τα ΚΑΠΗ θα συμβάλλουν στον ανασχεδιασμό μιας ολοκληρωμένης πρότασης που θα καταθέσουμε για ένα πρωτοβάθμιο σύστημα φροντίδας ηλικιωμένων. Αναβαθμίζουμε τις Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης, το πρώτο μικρό βήμα για το μεγάλο σχέδιο της αποϊδρυματοποίησης. Σε συνεργασία με το Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, προγραμματίζουμε μέσα σε αυτό τον μήνα προσλήψεις ικανού αριθμού εργαζομένων, περίπου τετρακόσια άτομα, για να ελαφρυνθούν τα Κέντρα Κοινωνικής Πρόνοιας από το βάρος της υποστελέχωσης. Όπως είπαμε και σε πρόσφατη σύσκεψη όλων των διοικητικών συμβουλίων, που έγινε για πρώτη φορά, θα αξιοποιήσουμε εμπειρίες εξορθολογισμού για την απελευθέρωση πόρων και θα δρομολογήσουμε την ενότητα, τη δημιουργία ενός νέου θεσμού, της ενότητας κοινωνικής προστασίας ανά νομό, με καρδιά τα Κέντρα Κοινωνικής Πρόνοιας που υπάρχουν σήμερα και λειτουργούν. Νέο στοιχείο της πολιτικής μας για το 2016 θα είναι η ίδρυση διακοσίων πενήντα κέντρων κοινότητας, σε όλη την επικράτεια, δηλαδή τα νέα ΚΕΠ στον τομέα της κοινωνικής προστασίας, πύλη εισόδου των πολιτών σε όλες τις κοινωνικές υπηρεσίες και τις υπηρεσίες ένταξης στην αγορά εργασίας. Όλες αυτές οι δράσεις χρηματοδοτούνται από κοινωνικούς και κρατικούς πόρους και θα υπερβούν τα 150 εκατομμύρια, για εσάς που προσθέτετε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Αναπληρώτριας Υπουργού]] Βέβαια, η ανθρωπιστική κρίση δεν αντιμετωπίζεται μόνο με την παροχή υλικών βοηθειών, αγαθών, υπηρεσιών. Το μεγάλο ζητούμενο είναι η εργασία και η κοινωνική ένταξη. Γι' αυτό το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης, όπως θα ονομάσουμε εμείς το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, θα αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο του εθνικού συστήματος κοινωνικής αλληλεγγύης. Θα λάβει υπ' όψιν του την αξιολόγηση του πιλοτικού δεκατριών δήμων και την εμπειρία από το πρόγραμμα για την ανθρωπιστική κρίση και το ΤΕΒΑ. Θα λάβει υπ' όψιν του τις αντιρρήσεις μας στους θεσμούς, για να μη γίνει παγίδα φτώχειας σε μια χώρα τεράστιας ανεργίας και με τεράστια «μαύρη εργασία». Θα λάβει υπ' όψιν του και τις αιτιάσεις μας, για να μη γίνει μέσο για τη συμπίεση των μισθών όσων έχουν δουλειά, γιατί έτσι λειτούργησε σε πολλές χώρες. Ο σχεδιασμός θα γίνει με απλούστευση των διαδικασιών. Θα αποσκοπεί στη σύνδεση των ωφελούμενων με την αγορά εργασίας και την ένταξή τους στην κοινωνική ζωή. Τελειώνω και με συγχωρείτε, κυρία Πρόεδρε. Αυτά είναι τα πρώτα βήματα για την αναδιάταξη ολόκληρου του κράτους πρόνοιας σε ένα εθνικό σύστημα κοινωνικής αλληλεγγύης που θα λειτουργεί με ενιαίους κανόνες, θα αντικαταστήσει το παλιό σύστημα πολυνομίας και κακονομίας, το επιδοματικό, πελατειακό, ιδρυματικό καθεστώς που οικοδομήθηκε και διογκώθηκε επί δεκαετίες. Αυτό το παλιό σύστημα τελειώνει μέσα στο 2016. Θα κατατεθεί νόμος - πλαίσιο για την ίδρυση του ΕΣΚΑ, ο οποίος θα περιλαμβάνει όλες τις βαθμίδες και τους φορείς κοινωνικής προστασίας. Θα είναι απλό, σύγχρονο, ανθρωποκεντρικό και θα συντρέχει στους συμπολίτες μας την ώρα και την περίοδο της ανάγκης. Ξέρουμε ότι είναι φιλόδοξο. Θέλουμε, όμως, να βάλουμε το αποτύπωμά μας θεσμικά και λειτουργικά, τα θεμέλια για την κοινωνική προστασία και αλληλεγγύη των επόμενων δεκαετιών. Θα προχωρήσουμε με πολιτική και κοινωνική συναίνεση. Θα προχωρήσουμε μαζί, γιατί έχει ανάγκη αυτό ο τόπος και γιατί μπορούμε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, εβδομήντα τρεις μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 28ο Γενικό Λύκειο Θεσσαλονίκης. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Επειδή, ταυτόχρονα, έχουν προσδιοριστεί να μιλήσουν ένα Υπουργός για τις 15.00΄ και επειδή έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Παναγιώταρος, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, προτείνω να μιλήσει ένας Βουλευτής τώρα, για να μη μιλάνε και όλοι οι Υπουργοί συνεχόμενα και για να υπάρχει μια ροή και μετά ας μιλήσει ο κ. Παναγιώταρος και τέλος ο Υπουργός. Οπότε, ελάτε, κύριε Γκιουλέκα - είστε και από τη Θεσσαλονίκη - να μιλήσετε. «Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης», Βουλευτές Θεσσαλονίκης, έχουμε πολλή Θεσσαλονίκη εδώ. Έχετε τον λόγο, λοιπόν, για έξι λεπτά.
Έχουμε και τα παιδιά από τη Θεσσαλονίκη. Καλώς ήρθατε παιδιά. Ως Βουλευτής Θεσσαλονίκης, κύριε Πρόεδρε, θα μου επιτρέψετε να καλωσορίσω ιδιαιτέρως τα παιδιά από τη Θεσσαλονίκη.
Βέβαια!
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τελειώνουμε αυτή τη συζήτηση για το πιο βασικό νομοσχέδιο που συζητείται κάθε χρόνο σε τούτη την Αίθουσα, την Αίθουσα της Ολομέλειας, για τον κρατικό προϋπολογισμό. Ακούστηκαν πολλά. Μάλιστα, ακούστηκαν πολλά προηγουμένως και από τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος αναφερόμενος στα ταξικά συμφέροντα, είπε «μα, εμείς δεν θέλουμε να είμαστε με όλους. Εμείς επιλέξαμε με ποιους είμαστε». Εγώ, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, θα ήθελα να ρωτήσω με ποιους πραγματικά είστε, αφού έχετε επιλέξει. Γιατί σίγουρα δεν είστε με τους χαμηλομισθωτούς, σίγουρα δεν είστε με τους χαμηλοσυνταξιούχους, σίγουρα δεν είστε με τους ανέργους, σίγουρα δεν είστε με τους αγρότες, σίγουρα δεν είστε με τους φοιτητές. Όλοι αυτοί διαμαρτύρονται και είναι εναντίον σας. Αφού, λοιπόν, επιλέξατε ότι δεν θέλετε να είστε με όλους και είστε με κάποιους, πείτε μας και με ποιους είστε, γιατί απέναντί σας, όπως αντιλαμβάνεστε, βρίσκεται ολόκληρη η κοινωνία, εκτός από κάποιες μειοψηφίες, κάποιους ολίγιστους δηλαδή, οι οποίοι δεν εκφράζουν παρά μόνο τον εαυτό τους. Και βεβαίως, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ - κύριε Μαντά, παίρνω κάποια αποσπάσματα από τον λόγο σας - είπε ότι για το «πρώτη φορά Αριστερά» λέγανε κάποιοι ότι το 2015 θα έρθει βιβλική καταστροφή. Δεν ήρθε! Και βεβαίως υπήρξαν, λέει, διαψεύσεις. Όχι ψέματα. Εσείς δεν λέγατε ότι θα καταργούσατε τον ΕΝΦΙΑ αμέσως μόλις βγείτε; Εσείς δεν λέγατε ότι θα καταργούσατε το μνημόνιο; Αυτό είναι απλή διάψευση, δεν είναι ψέμα. Αυτό είναι ο ωραιοποιημένος λόγος και η ρητορική της Αριστεράς. Και, βεβαίως, επειδή άκουσα και την μόλις κατελθούσα από το Βήμα και μέλος της Κυβέρνησης κ. Φωτίου να μιλά με διαπρύσιο ύφος για το τι κάνατε για την ανθρωπιστική κρίση, θα ήθελα να σας θυμίσω, κυρία Φωτίου - επειδή εσείς το είπατε - ότι στο πρόγραμμα Θεσσαλονίκης εσείς λέγατε ότι θα διαθέσετε 2 δισεκατομμύρια τον πρώτο χρόνο, αυτόν που διανύουμε τώρα, για την ανθρωπιστική κρίση. Τα 2 δισεκατομμύρια έγιναν αυτόματα 200 εκατομμύρια! Και τα 200 εκατομμύρια έγιναν μόλις 108 εκατομμύρια, όπως προκύπτει από απάντηση του κ. Χουλιαράκη προς τον Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Σταϊκούρα.
Δεν χρειάζεται. Μόλις το είπα!
Κυρία Φωτίου, επιτρέψτε μου να πω για τον κ. Χουλιαράκη - σύντροφός σας είναι! - ο οποίος λέει ότι φέτος έχουν δαπανηθεί πιστώσεις 68 εκατομμυρίων ευρώ και αναμένεται ως το τέλος του οικονομικού έτους 2015 να δαπανηθούν επιπλέον 40 εκατομμύρια ευρώ! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, 68 εκατομμύρια και 40 εκατομμύρια ευρώ κάνει 108 εκατομμύρια ευρώ! Αυτή είναι η απάντηση του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, του δικού σας Υπουργού, προς την κοινωνία. Τα 2 δισεκατομμύρια, τα κάνατε 200 εκατομμύρια και τα 200 εκατομμύρια τα κάνατε 108 εκατομμύρια ευρώ!
Αυτά αφήσατε!
Για να ξέρουμε γιατί μιλάμε σ' αυτή την Αίθουσα! Μην εκνευρίζεστε!
Αυτά βρήκαμε!
Αυτά βρήκατε;
Αυτά βρήκαμε!
Αυτά βρήκατε. Άλλα λέγατε! Ψέματα λέγατε! Γιατί ο κ. Μαντάς είπε ότι δεν υπήρξαν ψέματα, αλλά απλώς δεσμεύσεις που δεν τηρήθηκαν. Ε, σας λέω, λοιπόν, ότι δεσμεύσεις που δεν τηρήθηκαν ήταν και το γεγονός ότι εσείς θα μας οδηγήσετε στην έξοδο από την κρίση. Και μας οδηγήσατε πού; Στην ύφεση και τα πρωτογενή ελλείμματα. Αυτές είναι οι πολιτικές σας. Μήπως κάνουμε λάθος; Και ο κ. Μάρδας, ο δικός σας Υπουργός, βεβαίωνε ότι έχουν βρεθεί και τα ισοδύναμα για τα 200 εκατομμύρια για την ανθρωπιστική κρίση. Απόδειξη ότι και εκείνος αυτά που έλεγε, προφανώς δεν τα εννοούσε. Γιατί δεν βρέθηκαν τα ισοδύναμα. Αλλιώς θα είχατε δώσει και τα 200 εκατομμύρια. Σήμερα μας λέτε ότι βρήκατε και μπορείτε να δώσετε μόνο 108 εκατομμύρια. Μόνο που κυβερνάτε επί έναν χρόνο! Επιτέλους αποφασίστε ότι δεν είστε πια στην αντιπολίτευση. Επίσης, θα ήθελα πολύ - πολύ γρήγορα, να πω λίγα λόγια για τον προϋπολογισμό. Βέβαια, στον προϋπολογισμό έχετε πραγματικά τινάξει - επιτρέψτε μου τη λαϊκή έκφραση - την «μπάνκα» στον αέρα. Τινάξατε τις ελληνικές «μπάνκες», τις ελληνικές τράπεζες, στον αέρα. Κάποτε λέγατε για τις ανακεφαλαιοποιήσεις που γίνονταν από τις προηγούμενες κυβερνήσεις «τίποτα για τους τραπεζίτες» και σήμερα έρχεστε και πανηγυρίζετε γιατί κάνατε εσείς ανακεφαλαιοποίηση. Πανηγυρίζετε γιατί ξεπουλήσατε «μπιρ παρά» το τραπεζικό σύστημα της χώρας, γιατί εξανεμίσατε ουσιαστικά τις μετοχές του ελληνικού τραπεζικού συστήματος και γιατί σήμερα η ελληνική συμμετοχή μειώθηκε κατακόρυφα. Αυτό είναι το επίτευγμα. Και μάλιστα, πανηγυρίζετε που κάνατε αυτή την καταστροφική ανακεφαλαιοποίηση. Από εκεί και πέρα, πολύ γρήγορα - γιατί δεν μας περισσεύει ο χρόνος - και πέρα από τον προϋπολογισμό, εγώ θα ήθελα να πω και κάτι άλλο. Ακούμε πολλά για το «πρώτη φορά αριστερά» και για το ήθος, το οποίο εσείς εκφράζετε. Εγώ δεν έχω τίποτα με την Αριστερά, όπως βεβαίως και με κάθε πολιτικό χώρο και φυσικά με την Αριστερά, που και αυτή έχει τους δικούς της αγώνες. Αυτή την Αριστερά, την οποία εκφράζετε από τον Ιανουάριο και μετά που ανεβήκατε στην εξουσία, πιστεύω ότι το μόνο που κάνετε είναι να την ντροπιάζετε. Και το λέω αυτό, γιατί δυστυχώς από τον Ιανουάριο και μετά είστε μόνο δικαιολογίες γι' αυτά που δεν μπορείτε να κάνετε ως αριστεροί - και όχι μόνον στον τομέα της οικονομίας, μιλώ και για τους υπόλοιπους τομείς. Θέλετε να θυμηθούμε μερικούς τομείς, επειδή μας λέτε για τη συναίνεση; Θέλετε να σας θυμίσω ποιες ήταν οι δεσμεύσεις που δεν τηρήσατε; Εσείς κάποτε λέγατε ως αντιπολίτευση ότι δεν υπάρχει περίπτωση να συναινέσετε σε οτιδήποτε και τώρα καλείτε εμάς σε συναίνεση. Την έχετε πατήσει, όπως ο βοσκός με τα πρόβατα, που έλεγε ότι έρχεται ο λύκος, έρχεται ο λύκος και στο τέλος, όταν ήρθε ο λύκος, δεν τον πίστευε κανένας. Τώρα μας καλείται σε συναίνεση, ποιοι; Εσείς; Δεν σας πιστεύουμε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε. Μα, να σας θυμίσω τι λέγατε, εσείς, που κάποτε θα βαρούσατε τα νταούλια για τις αγορές κ.λπ.; Στις 17 Μαΐου του 2014 στο «Βήμα της Κυριακής», ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στην ερώτηση: «Γιατί αποκλείετε την εθνική συναίνεση;», λέει: «Μόνο μετά τις εθνικές εκλογές θα κάνουμε συναίνεση.» Στις 10 Οκτωβρίου του 2014, έναν χρόνο πριν, στη Βουλή ο Αλέξης Τσίπρας έλεγε: «Συναίνεση όπως το Σύνταγμα προβλέπει σε αυτή τη Βουλή, δεν μπορεί να υπάρξει. Και όπως γνωρίζετε - το έχουμε πει», λέει ο Αλέξης Τσίπρας, «χιλιάδες φορές - δεν δίνουμε συναίνεση σε καμμία συμφωνία που συνεχίζει το μνημονιακό καθεστώς, σε καμμία συμφωνία που περιλαμβάνει τη συνέχεια της λιτότητας.» Αυτά τα έλεγε ο κ. Τσίπρας έναν χρόνο πριν. Επίσης, ο κ. Τσακαλώτος - ήταν κάπου εδώ, δεν ξέρω αν είναι ο Υπουργός εκεί στα κυβερνητικά έδρανα - στο «MEGA» στις 19 Νοεμβρίου 2014: «Εμείς με Αριστερά θα κυβερνήσουμε και με αριστερές θέσεις θα πάμε σε όποιον μας καλέσει. Συζητήσεις χωρίς προαπαιτούμενα δεν υπάρχουν για μας». Ο κ. Σκουρλέτης στο «ΚONTRA» στις 19 Νοεμβρίου 2014 έλεγε ότι δεν υπάρχει δυνατότητα συνεννόησης στα θέματα της οικονομίας και στα θέματα του χρέους. Στις 20 Νοεμβρίου 2014, πάλι, ο κ. Σκουρλέτης στο «ΣΚΑΪ»: «Σε τι να συνεννοηθούμε για να συνεχίσουμε την πολιτική που έχει ισοπεδώσει την κοινωνία; Να συνεχίσουμε τα μνημόνια;» Στις 29 Νοεμβρίου 2014 στη Λαμία ο κ. Τσίπρας, τότε που είπε ότι θα βαράει τα νταούλια, ξέρετε τι έλεγε; Έλεγε: «Ορισμένοι έχουν αρχίσει μία προπαγάνδα για την ανάγκη της συνεννόησης και της συναίνεσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να αποδεχθεί τα νέα μέτρα σε βάρος του λαού που ετοιμάζονται να υπογράψουν. Γι' αυτό δεν θα συναινέσει». Και στις 8 Δεκεμβρίου 2014, όπως μεθαύριο δηλαδή, την Τρίτη, ο κ. Τσίπρας εδώ στη Βουλή, στη συζήτηση του περσινού προϋπολογισμού, ακούστε τι έλεγε: «Διερωτώμαι, από τον ΣΥΡΙΖΑ ζητάτε συναίνεση; Να συναινέσουμε σε ένα κράτος που σκύβει το κεφάλι στην τρόικα και τους δανειστές;» Σήμερα σκύβετε το κεφάλι στο κουαρτέτο. Βέβαια υπάρχει διαφορά. Πράγματι, είχε απόλυτο δίκιο ο κ. Τσίπρας. Στην τρόικα δεν θα έσκυβε το κεφάλι, περίμενε να γίνει κουαρτέτο για να σκύψει το κεφάλι. Και συνέχιζε: «Να συναινέσουμε σε περικοπές μισθών και συντάξεων; Αυτό ζητάτε από τον ΣΥΡΙΖΑ;» [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω αμέσως και κλείνω. Θέλετε να πάμε στους άλλους τομείς; Να μιλήσουμε για την εξωτερική πολιτική; Ο κ. Τσίπρας δεν έλεγε ότι και τι θα γίνει αν μας βγάλουν από τη Συνθήκη του Σένγκεν; Η κ. Γεροβασίλη μέχρι πρότινος έλεγε ότι δεν υπάρχει καμμία περίπτωση να βγει η χώρα από τη Συνθήκη της Σένγκεν. Και, ξαφνικά, ήρθε το επίσημο έγγραφο από την Κομισιόν, που λέει ότι συζητούμε μήπως τυχόν αναθεωρηθεί η συνθήκη, ειδικά για την Ελλάδα.
Αυτό έλεγε;
Θέλετε να μιλήσουμε για το προσφυγικό; Η προσφιλής σε όλα - και σέβομαι το θεσμικό της ρόλο - Προεδρεύουσα στη Βουλή…
Πού το βρήκατε αυτό το επίσημο έγγραφο; Να μας το φέρετε.
Πού το έλεγε αυτό;
Επιτρέψτε μου, ακούστε τα. Εάν δεν σας αρέσουν αντικρούστε τα όταν θα πάρετε τον λόγο.
Πού είναι; Να το φέρετε το έγγραφο.
Η Προεδρεύουσα της Βουλής δεν έλεγε ότι οι μετανάστες λιάζονται στο Σύνταγμα και ότι πλουτίζουν τα νησιά από τους πρόσφυγες; Είδατε πού φτάσαμε σήμερα στο προσφυγικό. Θέλετε να πάμε στην παιδεία; Ο κ. Μπαλτάς καταργούσε την αριστεία και τα πρότυπα σχολεία. Ο κ. Φίλης δεν ανακάλυπτε ότι δεν υπάρχει γενοκτονία του ποντιακού Ελληνισμού; Και μήπως ο κ. Λιάκος, ο οποίος είναι και Πρόεδρος της Επιτροπής Αναθεώρησης του Προγράμματος…
Όλα θα τα αναπαράγαγετε;
Ολοκληρώνω, κυρία Πρόεδρε, σε μισό λεπτό.
Σε μισό λεπτό όμως, γιατί έχετε ξεπεράσει τα δέκα λεπτά.
…που έλεγε ότι η γενοκτονία των Ποντίων, ήταν ένα πυροτέχνημα που αναδύθηκε μαζί με το Μακεδονικό, στο πλαίσιο της αναζωπύρωσης του εθνικισμού το '90; Θέλετε να πάμε στο πεδίο της ηθικής και να μιλήσουμε για τους διορισμούς ανιψιών, μέλους της Κυβέρνησης στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και στο Υπουργείο Παιδείας;
Όχι, δεν θέλουμε άλλο.
Εντάξει, time out!
Θέλετε να μιλήσουμε για διορισμό συγγενών και φίλων σημαίνοντος στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ στο Υπουργείο Πολιτισμού και στην Περιφέρεια Αττικής; Να μιλήσουμε για διορισμούς κομματικών φίλων; Να μιλήσουμε για ξαδέρφια, τα οποία έχουν διοριστεί παντού; Να μιλήσουμε για αποτυχόντες Βουλευτές σας του ΣΥΡΙΖΑ που τους έχετε τακτοποιήσει;
Κύριε Γκιουλέκα, θα σας περιμένει ο γιος σας στο αεροδρόμιο, έτσι δεν μου είπατε;
Κλείνω αμέσως, κυρία Πρόεδρε. Αν μου επιτρέπετε, τέλος, να σας θυμίσω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, τον τρόπο με τον οποίο νομοθετείτε. Κάποτε μιλούσατε για τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και λέγατε ότι αυτά είναι χουντικής προέλευσης. Ο κ. Τσίπρας μιλούσε για κατάλυση της δημοκρατίας και ο κ. Παπαδημούλης μιλούσε για την ξεφτίλα του πολιτικού συστήματος. Στις 24 Νοεμβρίου 2014 δώδεκα πράξεις νομοθετικού περιεχομένου αποτελούσαν το βασικό σας νομοσχέδιο και το ψηφίσατε. Κλείνοντας, θέλω να σας πω με όλα αυτά, ότι βάλατε πολύ ψηλά τον πήχυ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ και περνάτε, δυστυχώς, συνεχώς από κάτω. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Γκιουλέκα, παραβιάσατε τον χρόνο στο διπλό. Είστε ο μοναδικός ομιλητής σήμερα και επειδή είπατε πως βιαζόσαστε σας έδωσα τον λόγο. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Παναγιώταρος, εισηγητής της Χρυσής Αυγής, για δώδεκα λεπτά. Ελπίζω ότι εσείς θα τηρήσετε τον χρόνο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Πριν απαντήσω στην αξιότιμη Υπουργό κ. Φωτίου για τα τόσα πολλά «θα» τα οποία μας είπε, θα ήθελα να πω στον προηγούμενο ομιλητή της Νέας Δημοκρατίας ότι με όσα είπε μου θύμισε μία παροιμία του ελληνικού λαού «είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα»! Να μιλάτε για τη γενοκτονία των Ποντίων, εσείς, που Υπουργός σας πήγε στα εγκαίνια του Μουσείου του Ατατούρκ, του εμπνευστή της σφαγής των Ποντίων στη Θεσσαλονίκη, να μιλάτε εσείς για κατάλυση του Συντάγματος, που επί κυβερνήσεών σας η κ.Ρεπούση, η κ. Δραγώνα, ο κ. Λιάκος τώρα και οι λοιποί «έλυναν και έδεναν» στο Υπουργείο Παιδείας, να μιλάτε εσείς με όλα όσα σκαρφιστήκατε και κάνατε με την υπόθεση της Χρυσής Αυγής και που όσο περνάει ο καιρός βγαίνουν οι αλήθειες στη δημοσιότητα και πολλά άλλα. Εν τέλει κι εσείς το ψηφίσατε το τρίτο μνημόνιο στις 14 Αυγούστου, γνωρίζοντας όλα τα προαπαιτούμενα και οτιδήποτε άλλο φέρνει αυτό το μνημόνιο. Συνεπώς δεν δικαιούστε διά να ομιλείτε για κανέναν απολύτως λόγο. Θα επανέλθω στην αξιότιμη Υπουργό κ. Φωτίου, η οποία μας είπε τόσα πολλά «θα» - που χάσαμε και τον αριθμό προσπαθώντας να μετρήσουμε τις υποσχέσεις - , τα οποία κάνουν τον μακαρίτη τον Ανδρέα Παπανδρέου να φαντάζει πρόσκοπος μπροστά σας. Σχετικά με τα χρυσά κουτάλια, με τα οποία θα φάει ο ελληνικός λαός, που ξεχάσατε να μας πείτε, μάλλον είναι εγκλωβισμένα στα κοντέινερ των τρένων στην Ειδομένη, όπου οι λαθρομετανάστες κάνουν ό,τι θέλουν στα σύνορα και όπου μεγάλες εμπορικές δραστηριότητες της Ελλάδος από και προς το εξωτερικό δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν διότι κάποιοι - ξένοι πολίτες, όχι Έλληνες - έχουν καταλύσει το κράτος στην κυριολεξία. Αναφέρατε και ότι κάποια στιγμή στο τέλος του 2016 σε όλα τα σχολεία θα παρέχετε και γεύματα. Πάρα πολύ ωραία. Μακάρι να γίνει. Το ευχόμεθα. Προς το παρόν, μεριμνήστε με τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας κ. Καμμένο να υπάρχουν γεύματα στα στρατόπεδα, γιατί όπως βγήκε και είπε και ο Αρχηγός του ΓΕΣ δεν έχουμε όχι μόνο φαγητό να τους ταΐσουμε, αλλά ούτε ρούχα να τους ντύσουμε. Μεριμνήστε γι' αυτά και φτάστε στο τέλος του 2016 να δώσετε και σε όλα τα παιδάκια γεύματα που λιποθυμάνε στο σχολείο, γιατί οι γονείς τους δεν έχουν να τους δώσουν ούτε χαρτζιλίκι ούτε ένα σάντουιτς ούτε τίποτα απολύτως, από τα μέτρα που πήρε η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ εδώ και πέντε χρόνια και που επαξίως τα συνεχίζετε και εσείς. Όσο για το κράτος πρόνοιας, που μιλήσατε, θα το ακούσατε - φαντάζομαι - κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τι συνέβη σε κάποια δημόσιο νοσοκομείο. Δεν είχαν ούτε μία πάπια να δώσουν του ανθρώπου και του έδωσαν μία σακούλα του σούπερ μάρκετ για να κάνει την ανάγκη του. Αν σε μία χώρα ο Υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού είχε ελαττωματικό «πόθεν έσχες», για το οποίο όσο περνάει ο καιρός βγαίνουν και νέα στοιχεία - ξεκίνησε από 1 εκατομμύριο, το 1 εκατομμύριο έγινε 1,8 εκατομμύρια, βρέθηκαν τριάντα οκτώ αδήλωτα ακίνητα, φανταστείτε να πάνε να πούνε τα κάλαντα και στα τριάντα οκτώ ακίνητα, έχει έξοδα ο άνθρωπος - , αν αυτός ο άνθρωπος κατά το παρελθόν με αμετάκλητο βούλευμα είχε κατηγορηθεί για απιστία σχετική με την υπηρεσία κατ' εξακολούθηση για να ωφεληθεί ο ίδιος εις βάρος της δημόσιας περιουσίας και η Βουλή, αυτή η δημοκρατική Βουλή, δεν προχώρησε στην άρση ασυλίας του, αν αυτός ο άνθρωπος ήταν στο ισχυρό γκρουπ αυτών που έφεραν το τρίτο μνημόνιο και καθοδηγούν τις τύχες της πατρίδας μας, τότε θα λέγαμε ότι κάτι δεν πάει καλά. Αν σε μια χώρα η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός τους ήταν σφόδρα αντιμνημονιακοί και μάλιστα έφταναν στο σημείο να φέρνουν κι ένα δημοψήφισμα στον ελληνικό λαό με συγκεκριμένα ερωτήματα και ο ελληνικός λαός να στηρίζει κατά 63% και την επομένη να κάνουν την υπέρτατη κωλοτούμπα και να αποφασίζουν και να προσκυνάνε και να παραδίδονται στον εχθρό και να φέρνουν το τρίτο μνημόνιο, το χειρότερο όλων, τότε όλοι θα λέγαμε ότι κάτι δεν πάει καλά. Κι όταν σε μια χώρα υπήρχαν Υπουργοί της Κυβέρνησης οι οποίοι, όντας Υπουργοί της προηγούμενης κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, μιλούσαν εναντίον του μνημονίου με απαξίωση, με λόγια πολύ σκληρά και έφταναν στο σημείο να κατηγορούν τις προηγούμενες κυβερνήσεις απ' αυτούς ότι δεν εφάρμοσαν τα μέτρα των μνημονίων, γιατί ήταν ανίκανοι κι εμείς θα τα τελειώσουμε όλα αμέσως, τότε κάποιο πρόβλημα υπάρχει. Αν σε μια χώρα, μετά από όσα συμβαίνουν στην ευρύτερη περιοχή, μετά την ισλαμιστική επίθεση εις βάρος όλης της υφηλίου, υπήρχαν στα νησιά μας αποδεδειγμένα ισλαμιστικές μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η One Nation, οι οποίες κάνουν ό,τι θέλουν στην κυριολεξία στη Λέσβο και αλλού - και όλοι ξέρουμε τι κάνουν, κατευθύνουν τους ισλαμιστές, οι οποίοι μπαίνουν κατά χιλιάδες στην Ευρώπη και απ' ό,τι φαίνεται οι περισσότεροι από την πατρίδα μας - και δεν έπαιρνε τα μέτρα καμμία κυβέρνηση γι' αυτό το θέμα, δεν παραιτείτο κανένας Υπουργός, ε, τότε κάποιο σοβαρό πρόβλημα υπάρχει. Όταν στα σύνορά μας, σε ένα μικρό χωριό, στην Ειδομένη, όπου δεν μένουν πάνω από εκατό ψυχές, εδώ και μήνες ολόκληρους οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα απολύτως, τα χωράφια τους είναι καταπατημένα, μένουν κάποιοι σε αυτά και φυσικά δεν μπορούν να σπείρουν, να θερίσουν, δεν μπορούν να κάνουν τίποτα απολύτως, όταν βλέπουν ότι εσχάτως μπουκάρουν στα σπίτια τους, κάνουν πλιάτσικο, γίνεται το οτιδήποτε και δεν μπορούν να ζητήσουν τίποτα από κανέναν ή αν κάνουν κάτι για να υπερασπιστούν την περιουσία τους, θα κατηγορηθούν ως ρατσιστές, ως φασίστες ή ως κάτι άλλο, τότε κάποιο σοβαρότατο πρόβλημα υπάρχει. Όταν σε κάποια χώρα, λίγες μέρες μετά τις τρομοκρατικές ενέργειες στο Παρίσι, που υποτίθεται ότι όλος ο δυτικός κόσμος είναι σε κόκκινο συναγερμό, τα μέτρα ασφαλείας είναι τρομερά και φοβερά, μπαίνει μία βόμβα απέναντι από τη Βουλή, απέναντι από την Κυπριακή Πρεσβεία, στους Έλληνες βιομηχάνους και διαλύεται το σύμπαν και δεν παραιτείται κανένας Υπουργός, δεν φταίει κανένας, όλα είναι καλά, τότε έχουμε σοβαρότατο πρόβλημα. Όταν ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ βγαίνει και δικαιολογεί την κατάρρευση του ρωσικού αεροσκάφους από την Τουρκία, αλλά δεν δικαιολογεί και αδειάζει την Ελλάδα στις χιλιάδες, στις κατάφωρες παραβιάσεις του εθνικού εναερίου χώρου από τη «σύμμαχό» μας - μέλος του ΝΑΤΟ Τουρκία και δεν αντιδρά κανένας Υπουργός, κανένας Πρωθυπουργός, τότε έχουμε σοβαρότατο πρόβλημα. Όταν βλέπουμε ότι η Ελλάδα ως χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης - και δυστυχώς και η Κύπρος - έχοντας απέναντι την Τουρκία διαπραγματευόμενη αυτό το σοβαρότατο πρόβλημα της αθρόας εισβολής - εισροής προσφύγων, μεταναστών, λαθρομεταναστών, που γίνεται σχεδόν αποκλειστικά, κατ' εξακολούθηση και οργανωμένα από την Τουρκία και ως αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης να παίρνει η Τουρκία 3 δισεκατομμύρια, επανέναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων και επί της ουσίας κατάργηση της βίζας, έτσι ώστε να μπορούν να μπαίνουν ισλαμιστές κατά χιλιάδες και με πολύ πιο μεγάλη ευκολία από την αποδεδειγμένα σύμμαχο των ισλαμιστών Τουρκία στην Ευρώπη και η Ελλάδα να μην παίρνει τίποτα απολύτως, παρά μερικές εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες, τότε έχουμε σοβαρότατο πρόβλημα. Γιατί οι πρόσφυγες είναι ούτε το 10% όλων αυτών που μπαίνουν στην πατρίδα μας, γιατί αυτοί όλοι, από εδώ και πέρα, θα μας μείνουν εδώ. Οι σύμμαχοι, αλληλέγγυοι Ευρωπαίοι, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, αποφάσισαν ότι η Ελλάδα θα πρέπει να είναι η αποθήκη, ο σκουπιδότοπος - πείτε το όπως θέλετε - όλων αυτών που έρχονται από όλη τη Γη στην Ευρώπη. Όταν τα στελέχη μιας κυβέρνησης, Βουλευτές και όχι μόνο, συζητάνε απευθείας με τρομοκράτες και δεν συζητάνε μόνο για το πώς θα λύσουμε διάφορα προβλήματα θεσμικά, αλλά και άλλα, όπως «τι θα κάνω με τον τάδε, εντάξει το κανόνισα, αλλά αυτός ο Υπουργός είναι έτσι και μας δυσκολεύει, αλλά θα τον κανονίσουμε εμείς» και πάει λέγοντας και δεν αναλαμβάνει κανείς ευθύνη, δεν γίνεται τίποτα, ε τότε έχουμε σοβαρότατο πρόβλημα. Όταν Υπουργοί μιας Κυβέρνησης αρνούνται και επιμένουν για τη γενοκτονία των Ποντίων με διάφορες ηλίθιες δικαιολογίες, ότι είναι επιστημονική άποψη, τότε έχουμε σοβαρότατο πρόβλημα. Επιστημονικές απόψεις είναι και άλλες για διάφορα ζητήματα. Όμως, όταν τις λένε κάποιοι άλλοι, τους λέτε φασίστες, ναζιστές ή οτιδήποτε άλλο. Και αυτές επιστημονικές απόψεις είναι. Όμως, όποτε σας βολεύει είναι επιστημονικές απόψεις, όποτε δεν σας βολεύει είναι κάτι άλλο και είναι φασιστικές ενέργειες. Αντ' αυτού, μετά από όλα όσα προηγήθηκαν με τη γενοκτονία των Ποντίων και την άρνησή τους από τον Υπουργό Παιδείας, διορίζεται ως ο νούμερο «2» του Υπουργείου ένας που δεν είναι μόνο αρνητής της γενοκτονίας των Ποντίων, αλλά είναι και αυτός που είπε ότι οι Μακεδονομάχοι ήταν οι τζιχαντιστές της εποχής τους. Τέτοια μυαλά έχουμε βάλει σε καίριες θέσεις για το μέλλον των παιδιών μας. Θα μπορούσαμε να μιλάμε ώρες ατελείωτες για τα κακώς κείμενα που συμβαίνουν και λαμβάνουν χώρα στην πατρίδα μας και από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος από όσα έλεγε δεν κάνει ούτε το 1% - πράττει τα εντελώς αντίθετα - αλλά και από τη Νέα Δημοκρατία, η οποία, ως βασική υπεύθυνη για την κατάντια αυτού του τόπου, αφού κυβερνά τον τόπο από το 1974 ως και πέρυσι, με εναλλαγές με το ΠΑΣΟΚ, έρχεται και ζητά τώρα τα ρέστα και παραθέτει αριθμούς, οι οποίοι δεν έχουν καμμία επαφή και καμμία σχέση με την πραγματικότητα, γιατί, όπως έχουμε πει πολλάκις, μόνο η Χρυσή Αυγή μέσω του Αρχηγού της και των Βουλευτών της επιμένει και τα λέει. Όλα αυτά τα νούμερα σας διαψεύδουν κατηγορηματικά. Στον εν λόγω προϋπολογισμό, όπως το είπαμε, όλοι αυτοί που προαναφέραμε έχουν βάλει την υπογραφή τους. Είναι αυτοί που έβγαλαν ένα κονδύλι 15 εκατομμυρίων ευρώ για να έρχονται από τα νησιά 90% λαθρομετανάστες - μετανάστες τους λένε τώρα - και 10% πρόσφυγες και να πληρώνει το κορόιδο ο ελληνικός λαός, την ίδια ώρα που υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν ούτε εισιτήριο λεωφορείου να πάρουν και που η «πρώτη φορά Αριστερά» τούς αυξάνει τα εισιτήρια σε πολύ μεγάλο βαθμό. Όλα αυτά συμβαίνουν. Επαναλαμβάνω ότι αυτόν τον προϋπολογισμό οι ίδιοι τον αρνείστε. Εξάλλου, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ είπε ότι είμαστε υπό σκληρή επιτροπεία, είμαστε υπό το ένα, υπό το άλλο. Προσπαθείτε, ταυτοχρόνως να λέτε από τη μία αυτό και από την άλλη ότι τα έχετε κάνει όλα τέλεια, ότι η ζωή ξεκινάει μετά την 5η Ιουλίου, γιατί μέχρι την 5η Ιουλίου δεν υπήρχαν λεγόμενα από εσάς, δεν υπήρχαν δηλώσεις, δεν υπήρχε τίποτα απολύτως και ότι όλα ξεκινούν μετά την 5η Ιουλίου. Βλέπουμε έναν παράλογο ανταγωνισμό μεταξύ Κυβέρνησης και Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ, για το ποιος είχε φέρει τα πιο σωστά μνημονιακά μέτρα - άκουσον, άκουσον! - και του ποιου μνημονιακά μέτρα είχαν μεγαλύτερη επιτυχία. Κανένα δεν είχε επιτυχία και κανένα δεν θα έχει επιτυχία φυσικά, διότι όλα αυτά οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στον θάνατο. Αν είχε να κάνει με τη δική σας - εντός εισαγωγικών οι λέξεις - «εξόντωση» και με τον «θάνατό» σας, δεν θα είχαμε πρόβλημα. Όμως, εσείς θανατώνετε έναν ολόκληρο λαό έτσι, για την πλάκα σας. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Αντωνοπούλου για οκτώ λεπτά και μετά θα μιλήσει ο κ. Κυριαζίδης.
Θα μου αφήσετε λίγο χρόνο παραπάνω.
Έξι ακριβώς.
Σας ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τις τελευταίες ημέρες εν όψει της ψήφισης του προϋπολογισμού αναθερμάνθηκε από εκπροσώπους της Αντιπολίτευσης αλλά και από πάσης φύσεως οικονομικούς αναλυτές που παρελαύνουν κανονικά και καθημερινά στα μέσα ενημέρωσης, η κριτική για την πορεία της ελληνικής οικονομίας επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Ακούμε για άλλη μια φορά τις ίδιες κραυγές φόβου, αγωνίας, ανασφάλειας για το τι έρχεται και για το τι θα έρθει, που ακούγαμε και το καλοκαίρι. Ποιες κραυγές; Ο ΣΥΡΙΖΑ με τις επιλογές του κατρακυλά ξανά τη χώρα σε καθοδικό σπιράλ. Η χώρα βυθίζεται σε ύφεση. Όμως, εγώ θα επικεντρωθώ στις περίφημες διακόσιες χιλιάδες θέσεις εργασίας που έχουμε χάσει τον τελευταίο χρόνο από την ώρα που αναλάβαμε την Κυβέρνηση. Αυτές οι εφιαλτικές προβλέψεις, ευτυχώς, έχουν διαψευσθεί. Να το πω για άλλη μια φορά. Ο ιδιωτικός τομέας αντιστάθηκε. Αντιστάθηκε σθεναρά και παρ' ότι υπήρχαν αυτές οι φωνές και οι κραυγές, κατάφερε να δημιουργήσει - δηλαδή, λαμβάνουμε υπ' όψιν μας απολύσεις και προσλήψεις και έχουν δημιουργηθεί - εκατόν δώδεκα χιλιάδες θέσεις καθαρές, καινούργιες θέσεις εργασίας. Να σταματήσει, λοιπόν, αυτό το τροπάρι που προσπαθεί να παρασύρει την κοινή γνώμη, που προσπαθεί να επηρεάσει και να δημιουργήσει ένα αρνητικό οικονομικό κλίμα και επιτέλους, να σκεφτούμε όλοι την χώρα μας, την πατρίδα μας και να σταματήσουμε να λέμε ψέματα. Έχει έλθει η ώρα να σταματήσουν να λένε ψέματα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι τα πράγματα έχουν πάει έτσι ακριβώς όπως θα ήθελε η Κυβέρνησή μας να έχουν πάει. Γιατί, για εμάς προς το παρόν, δεν υπάρχει κανένα success story. Και για εμάς στο Υπουργείο Εργασίας δεν υπάρχει success story, παρ' ότι παραλάβαμε τη χώρα με 26,5% ανεργία και έχει πέσει η ανεργία κατά 1%. Όμως, τι θα κάνουμε; Θα πανηγυρίσουμε ότι πάμε καλά; Κοντά στο 24,5% -25% θα πανηγυρίζουμε, επειδή έχουμε θετικές εξελίξεις σε αυτό το κομμάτι; Κοιτάξτε, αντίθετα με τα επίσημα στοιχεία, τα οποία δείχνουν αυτήν τη μικρή πτώση ανεργίας, θέλω να επικεντρωθώ στα συγκεκριμένα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, που είναι το εποχικά διορθωμένο ποσοστό. Είμαστε στο 24,6%, έναντι του 26,2% που είχαμε πέρυσι αντίστοιχα την ίδια εποχή. Σύμφωνα με τα στοιχεία που σας είπα από το «ΕΡΓΑΝΗ», έχουμε εκατόν δέκα έξι χιλιάδες καθαρές νέες θέσεις που έχουν δημιουργηθεί. Έρχομαι, όμως, τώρα να ξοδέψω τα υπόλοιπα πέντε λεπτά του χρόνου μου σε τρία σημεία, στα οποία έχει αναφερθεί πολύ συγκεκριμένα ο κ. Βρούτσης. Πρώτον, τον περυσινό Οκτώβριο - τον Οκτώβριο του 2014- είχαν χαθεί εξήντα έξι χιλιάδες θέσεις εργασίας. Γιατί; Γιατί κάποιους μήνες παραδοσιακά η οικονομία μας δημιουργεί θέσεις εργασίας και μετά εποχικά μειώνονται. Είπε, λοιπόν, ο κ. Βρούτσης ότι φέτος αυτή η Κυβέρνηση τα έχει πάει τόσο κακά, που χάσαμε πενήντα έξι χιλιάδες θέσεις εργασίας. Είναι αλήθεια αυτό; Χάσαμε πενήντα έξι χιλιάδες θέσεις εργασίας τον Οκτώβριο; Μάλιστα, είναι αλήθεια. Γιατί; Γιατί αυτό συμβαίνει κάθε Οκτώβριο. Διότι πέρυσι το 2014, την ίδια εποχή, επί κυβέρνησης του κ. Σαμαρά - τη συγκυβέρνηση που είχαμε - γνωρίζει πολύ καλά ο κ. Βρούτσης ότι είχαν χαθεί εξήντα έξι χιλιάδες θέσεις εργασίας. Το ξέχασε όμως και θέλει να πει ότι τώρα, για πρώτη φορά δημιουργείται αυτό το φαινόμενο. Αυτό είναι το πρώτο σημείο. Δηλαδή, κινδυνολογία και παρερμήνευση. Επιλεκτικά παίρνουμε στοιχεία για να κάνουμε τον κόσμο να είναι θορυβημένος. Έρχομαι στο δεύτερο σημείο. Είπε πρόσφατα ο κ. Βρούτσης χθες, όπως θα θυμόσαστε κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ότι ο ΟΑΕΔ έχει 500 εκατομμύρια, τα οποία τα κρατάει στα χέρια του και δεν τα χρησιμοποιεί προς την εξυπηρέτηση των ανέργων και δεν ενεργοποιεί, δεν λειτουργεί προγράμματα. Διαψεύδεται. Ακούστε, κάθε χρόνο, υπάρχει ένας προϋπολογισμός, τον οποία εξαγγέλλουμε. Να σας δώσω, λοιπόν, κάποια στοιχεία. Το 2013, ο κ. Βρούτσης έκανε πρόβλεψη για το 2014 και τότε εισηγήθηκε ότι 1,4 δισεκατομμύρια θα είναι τα επιδόματα ανεργίας και 430 εκατομμύρια τα προγράμματα απασχόλησης. Δηλαδή, 1,8 δισεκατομμύρια θα πήγαιναν για την υποστήριξη των ανέργων. Στην εισήγησή του για τον προϋπολογισμό του 2015, όταν έκανε απολογισμό του τι έγινε, μας είπε - και είναι καταγεγραμμένο - ότι το 2014 χρησιμοποίησε 400 εκατομμύρια λιγότερο από ό,τι είχε υπολογίσει. Το 2013, είχε επίσης προβλέψει για το 2014 ότι θα υπάρχει πλεόνασμα στον ΟΑΕΔ ύψους 35 εκατομμυρίων. Τελικά στην έκθεση που έκανε για το 2015, μάς είπε ότι είχε πλεόνασμα 307 εκατομμύρια - όχι 35, αλλά 307. Γιατί δεν χρησιμοποίησε τα 272 που περίσσευαν; Θα σας απαντήσω. Δεν θα κινδυνολογήσω και δεν θα ρίξω την ευθύνη στον κ. Βρούτση τότε, όπως δεν πρέπει κι εκείνος να ρίχνει την ευθύνη στον ΟΑΕΔ σήμερα. Θα καταλήξω ποιο είναι το νούμερο που μας περισσεύει σήμερα. Γιατί; Διότι πάντα υπάρχουν απρόβλεπτα γεγονότα. Παρ' ότι προγραμματίζεις για μία Χ απορρόφηση, υπάρχει μία διαφοροποίηση. Ο κ. Βρούτσης το 2014 δεν χρησιμοποίησε 272 εκατομμύρια. Φέτος, πράγματι, δεν έχουν χρησιμοποιηθεί 100 εκατομμύρια, όχι 500. Έρχομαι, λοιπόν, στο τελευταίο σημείο το οποίο είναι το εξής: O κ. Βρούτσης είπε: «Ιδού η καταστροφή που έχει έλθει με το ΣΥΡΙΖΑ». Είχε προβλέψει ότι θα πέσει η ανεργία στο 19,5% μέσα στο 2015-2016. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει ότι είχε προβλέψει ότι θα έχουμε τριακόσιες ογδόντα χιλιάδες θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν. Υπολόγιζε βέβαια ότι θα υπάρχει ανάπτυξη 3,3%. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υπουργού]] Θα μου δώσετε ένα λεπτό ακόμα και θα ολοκληρώσω. Υπολόγιζε βάσει στοιχείων και μεθοδολογίας που έλεγε ότι θα έχουμε ανάπτυξη 3,5%. Να θυμηθούμε τι γινόταν το 2012 και το 2013 και να θυμηθούμε ότι οι προβλέψεις τότε για ανάπτυξη ήταν 2,5% και 6% και αυτό που έβγαινε ήταν ένα πολύ χαμηλότερο ποσοστό.
Τι 6%;
Μπορείτε να κάνετε ερώτηση για να την απαντήσω. Στη δική μας περίπτωση τι συμβαίνει; Στη δική μας περίπτωση υπήρχε η πρόβλεψη ότι θα υπάρχει μείον 2,4% για φέτος και βγήκε πολύ χαμηλότερη. Θα δούμε όταν κλείσει ο χρόνος ποια είναι η πραγματικότητα. Πάντως έγινε η αναθεώρηση για 1,4% ύφεση αντί για 2,4% και τώρα πηγαίνουμε και για 0,7%, ίσως και λίγο χαμηλότερα. Ολοκληρώνοντας, θα πω το εξής: Εμείς πήραμε την ανεργία στο 26,5% - αυτό είναι για τον κ. Βρούτση - και τώρα είναι στο 24,5%. Υπολογίζουμε ότι μέσα στους επόμενους οκτώ μήνες θα ενεργοποιηθούν προγράμματα προς την υποστήριξη των ανέργων που θα ξεπεράσουν τις διακόσιες χιλιάδες θέσεις. Εδώ, λοιπόν, είμαστε και θα τα ξαναπούμε πολύ σύντομα. Σας ευχαριστώ. Καταθέτω σχετικά έγγραφα για τα Πρακτικά.
Τον λόγο έχει ο κ. Κυριαζίδης από τη Νέα Δημοκρατία. Μετά τον κ. Κυριαζίδη ακολουθεί ο κ. Δρίτσας, ο οποίος ήταν να μιλήσει περίπου στις 15.00΄. Ήδη ξεπεράστηκε κατά σαράντα λεπτά ο χρόνος.
Και μετά;
Μετά τον κ. Δρίτσα, έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Γεωργιάδης, ο γενικός εισηγητής της Ένωσης Κεντρώων και μετά θα δούμε ποιοι Βουλευτές θα μιλήσουν. Ορίστε, κύριε Κυριαζίδη, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κυρίες και κύριοι Υπουργοί, κύριε Πρόεδρε, η μόλις κατελθούσα Υπουργός μάς έχει οδηγήσει σ' ένα ιδιαίτερο μπέρδεμα, διότι άλλα περιέχει ο προϋπολογισμός και άλλα ανέφερε εδώ και σε ό,τι αφορά την ύφεση και σε ό,τι αφορά την ανεργία και σε ό,τι αφορά τις περικοπές σε συντάξεις και μισθούς. Όλα αυτά καταγράφονται στον προϋπολογισμό. Δεν είναι δικός σας αυτός ο προϋπολογισμός; Αν δεν είναι δικός σας, εντάξει, μπορούμε να συνεννοηθούμε αλλά άλλα καταγράφει και άλλα ήλθατε εσείς σήμερα να μας αναφέρετε από το Βήμα της Βουλής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα πρέπει να αποδεχθούμε και θα πρέπει να ομολογήσετε ότι το κράτος εδώ και ένα χρόνο, από πέρυσι το Νοέμβριο, βρίσκεται σε αναστολή λειτουργίας σε κάθε επίπεδο. Η αναφορά σας, το σύνθημά σας «δεν πληρώνω» συνδεόταν και με το «δεν δουλεύω», έχοντας την αίσθηση οι εργαζόμενοι στο δημόσιο, οι ανήκοντες στον χώρο σας, ότι κάνουν αντίσταση και δεν δουλεύουν. Το αντιλαμβανόμαστε, δεν θέλατε να ακούσετε τη φωνή της πραγματικότητας. Βεβαίως είναι πολύ σκληρή σήμερα και θέλω να πιστεύω ότι την αντιλαμβάνεστε. Αυτός ο δρόμος είναι δύσκολος, πραγματικά. Αυτή η στενωπός είναι κακοτράχαλη. Βεβαίως είναι τεθλιμμένη, είναι οδυνηρή. Την ακολουθείτε είτε θέλετε είτε δεν θέλετε. Δυστυχώς, αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα. Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, οφείλω να σας ομολογήσω ότι και ο ίδιος πάρα πολλές φορές είχα έναν ενδόμυχο φόβο: Μήπως κάνω λάθος επιλογές; Μήπως κάνω κάπου λάθος και οι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης και ειδικότερα εσείς ως Αξιωματική Αντιπολίτευση, είχατε δίκιο σε πράγματα όπου πράγματι θα έπρεπε και να αντιδράσουμε και, αν θέλετε, να μείνουμε με μία επιλογή που είχε και τη δική σας κατεύθυνση; Διαπιστώνετε και εσείς σήμερα ότι συγκεκριμένο μενού έχουμε. Δεν μπορείτε να κάνετε διαφορετικά. Συζητώντας με συναδέλφους έξω της άλλης Ευρώπης, τους ομογάλακτούς μου, θα μου επιτρέψετε να πω, κάναμε την κουβέντα να βάλουν λίγο πλάτη, διότι πράγματι ζητήματα που είχαν να γίνουν τριάντα και πλέον χρόνια, προσπαθήσαμε να τα φέρουμε προς ένα αίσιο τέλος σε δύο χρόνια. Αυτά ήταν δυσκολοχώνευτα και δυσκολοβάστακτα. Το καταλαβαίνω και καταλαβαίνω και τη δική σας θέση. Όμως οφείλετε να αποδεχθείτε ότι ακριβώς αυτό συμβαίνει: Δεν βάλατε πλάτη πουθενά. Τουναντίον, διαρκώς και μονίμως είχαμε μόνιμες αντιδράσεις. Και εσείς σήμερα ζητάτε συναίνεση - και καλώς κάνετε. Θα τα πω και στη συνέχεια. Καταλαβαίνω τη δυσκολία σας για το ότι τριάντα πέντε Βουλευτές σας απέσυραν την τοποθέτησή τους. Είναι σημαντικό αυτό, ότι δεν μίλησαν και δεν θα μιλήσουν.
Πού το είδατε αυτό;
Σε ό,τι αφορά την αναφορά του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου κ. Μαντά, ότι ναι, σας το είχαμε επισημάνει πολύ πιο νωρίς, ο κ. Δραγασάκης σε πέντε χαρακτηριστικά σημεία που αναφερόταν στην οικονομία, είχε αναφέρει και είχε προβλέψει όλες αυτές τις καταλήξεις και πού θα οδηγούνταν η οικονομία. Άρα, συνάδελφε Μαντά, γιατί αυτά τα ψέματα; Εφόσον γνωρίζατε πολύ προηγουμένως από εμάς ότι εγκληματούσαμε, γιατί ακολουθήσατε την ίδια τακτική, με την έννοια των πολλαπλών ψεμάτων, θέλοντας να ικανοποιήσετε τους πάντες και τα πάντα; Όλα τα σφάζετε όλα τα μαχαιρώνετε! Να, όμως, ποια είναι η πραγματικότητα που σήμερα έρχεστε να αντιμετωπίσετε. Αυτή είναι δυστυχώς η πραγματικότητα. Αν μας θεωρείτε εμάς εγκληματίες μια φορά, εσείς, κύριε Μαντά, είστε δυο φορές εγκληματίες. Θα μου πείτε, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Το αντιλαμβάνομαι. Όμως οφείλετε να δεχτείτε την πραγματικότητα. Και βεβαίως, πρέπει να πω ότι όσον αφορά τις αναφορές του Πρωθυπουργού και στην Κοζάνη πέρυσι τον Δεκέμβριο αλλά και προσφάτως στην Κοινοβουλευτική σας Ομάδα, «άστε τα σκυλιά να γαβγίζουν» ή «να ουρλιάζουν» - άλλη εκδοχή - «και το καραβάνι προχωρά», δεν υπάρχει με αυτόν τον τρόπο δυνατότητα συνεννόησης. Πρέπει να το αντιληφθούμε. Αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι τα πράγματα είναι δύσκολα, αλλά αυτή η συναίνεση θα πρέπει να έχει και ένα συγκεκριμένο περιεχόμενο. Αναφερόταν από εσάς στις απεργίες, στα επεισόδια, στις καταστροφές που γίνονταν κατά τον χρόνο που κυβέρνησε η Νέα Δημοκρατία, ότι «από τη στιγμή που γίνουμε κυβέρνηση, απεργίες, επεισόδια, καταστροφές πλέον δεν θα υπάρχουν». Βλέπετε ακριβώς τι συμβαίνει και δεν θέλω να υπονοήσω ότι όλα αυτά υποκινούνταν από πλευράς του ΣΥΡΙΖΑ. Όμως σήμερα και απεργίες υπάρχουν και κινητοποιήσεις υπάρχουν και τα ΜΑΤ χρειάζονται και σας συνοδεύουν στις όποιες πορείες και εσάς, για να σας διασφαλίσουν. Αυτή είναι η Αστυνομία, η οποία έχει έναν συγκεκριμένο ρόλο, έχει μια συγκεκριμένη αποστολή και λειτουργεί κάτω από το φιλότιμό της, που πάρα πολλές φορές, κύριε Μαντά, το πληγώνετε βαριά και θα πρέπει αυτό να το αντιληφθείτε. Πρώτη φορά - πιστεύω - Αξιωματική Αντιπολίτευση στα πολιτικά χρονικά ήρθε να στηρίξει Υπουργό της Κυβέρνησης. Αυτό το έκανε η Νέα Δημοκρατία, στηρίζοντας τον κ. Πανούση σε πάρα πολλές επιλογές που ήταν ορθές. Οφείλαμε και οφείλουμε να το κάνουμε. Και έτσι πράττει η Νέα Δημοκρατία. Την Αστυνομία, όπως και ζητήματα που έχουν να κάνουν με μία εθνική υπόθεση, τα βλέπει με εθνικό μάτι, όχι με ένα κομματικό μάτι, ως γίνεται από πλευράς σας. Αναφερθήκατε στην ικανοποίηση των αιτημάτων των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, σε ό,τι αφορά τις αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας. Προσφάτως όλα αυτά έχουν παραπεμφθεί στο Υπουργείο Οικονομικών, όπως αναφέρει ο κ. Καμμένος. Το Υπουργείο Οικονομικών απαντάει ότι αυτό θα είναι δυνατόν, αν το επιτρέψουν τα δημοσιονομικά της χώρας. Όπως καταλαβαίνετε, όλα αυτά είναι εκτός πραγματικότητας, τα οποία δυστυχώς για άλλη μια φορά επαναλαμβάνετε χωρίς να υπάρχει μια ικανοποίηση. Παρακαλώ, ελάτε στην πραγματικότητα. Κυβερνήστε αυτήν τη χώρα διότι αυτή είναι η αποστολή σας. Αν δεν μπορείτε υπάρχει κι ο άλλος δρόμος, ο έντιμος δρόμος της παραίτησης.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Δρίτσας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο προϋπολογισμός για το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής για το οικονομικό έτος 2016 είναι ένας προϋπολογισμός αυξημένος κατά τι, κατά 3,7%, κυρίως όμως είναι ένας προϋπολογισμός κατανεμημένος με τέτοιον τρόπο ώστε να προσανατολίζεται στην κάλυψη των επειγουσών αναγκών όπως οι έκτακτες συνθήκες έχουν διαμορφώσει και σε ό,τι αφορά στο Λιμενικό Σώμα και σε ό,τι αφορά τις άλλες υπηρεσίες του Υπουργείου. Προς αυτήν την κατεύθυνση, οι συνολικές πιστώσεις εκτός από τη μισθοδοσία και τις πάγιες δαπάνες θα καλύψουν και νέες προσλήψεις στελεχών του Λιμενικού Σώματος που είναι αναγκαίες για την αντιμετώπιση των αναγκών του ανατολικού Αιγαίου, καθώς και την καταβολή επιδόματος εξομάλυνσης στο προσωπικό, τις επικείμενες μισθολογικές ωριμάνσεις και τις αναδρομικές αποδοχές και όλα αυτά τα εκκρεμή ζητήματα αλλά κυρίως αυτά που είναι επείγοντα. Επίσης, θα καλύψουν δαπάνες μετακινήσεων που αφορούν στις ανάγκες του ανατολικού μετώπου, τις προμήθειες εξοπλισμού και συντήρησης επιχειρησιακών μέσων, τις δαπάνες προμήθειας καυσίμων και την ολοκλήρωση των διαγωνιστικών διαδικασιών για την τεχνική υποστήριξη ιπταμένων μέσων και πολλά άλλα που είναι απολύτως αναγκαία. Η πραγματικότητα διαμορφώνει αύξηση προσφυγικών ροών και προς αυτήν την κατεύθυνση είμαστε υποχρεωμένοι να κατανείμουμε τις επιλογές μας με τρόπο τέτοιο που να είμαστε απολύτως εντάξει. Επίσης, κρίσιμο ζήτημα είναι η επιδότηση των γραμμών της ακτοπλοΐας δημοσίου συμφέροντος. Και προς αυτήν την κατεύθυνση, με ένα συνολικό προϋπολογισμό ύψους 81.400.000 έχουμε προγραμματίσει την πλήρη κάλυψη. Ως εκ τούτου δεν μπορώ να σας πω ότι αυτήν τη στιγμή απ' αυτόν τον προϋπολογισμό προκύπτουν πολλά νέα ζητήματα. Όμως αυτό δεν σημαίνει - και θα καταλήξω την ομιλία μου μ' αυτό - ότι το Υπουργείο δεν έχει πολύ σημαντικούς προγραμματισμούς των οποίων την κάλυψη σκοπεύει να διεκδικήσει από ενωσιακούς και άλλους πόρους που δεν προβλέπονται στον παρόντα διαγωνισμό. Ήδη και μέσα από το μικρό και συρρικνωμένο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, φέτος, την τελευταία στιγμή και μετά τις καταστροφές και για τη Σκόπελο και για την Ύδρα και για άλλες περιοχές, κατορθώσαμε να έχουμε μια μικρή αλλά σημαντική παρέμβαση στήριξης και ενίσχυσης των περιοχών αυτών που επλήγησαν από φυσικές καταστροφές, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά σε λιμενικές εγκαταστάσεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το πρόβλημα της συζήτησης που διεξάγεται για τον προϋπολογισμό, είναι ένα άκρως πολιτικό πρόβλημα. Και εδώ, πράγματι, η ομιλία του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ, Χρήστου Μαντά, ήταν απολύτως εύστοχη. Η πολιτική είναι η προοδευτική, προωθητική σύνθεση αντιθέσεων και αντιφάσεων. Δεν μπορείς να τις αγνοήσεις ούτε τις αντιθέσεις ούτε τις αντιφάσεις. Σημασία έχει - για να κρινόμαστε όλοι - ποιο κλειδί χρησιμοποιεί κανείς για να αναγνωρίσει αυτές τις αντιφάσεις, για να αναγνωρίσει τις αντιθέσεις, για να σταθεί απέναντι σε αυτές, για να σταθεί υπέρ των πολλών ή υπέρ των λίγων στις αντιθέσεις, για να αναγνωρίσει δυσκολίες, για να αναγνωρίσει τα αίτια λόγω των οποίων παράγονται αυτές οι δυσκολίες και για να προχωρήσει σε μια κατεύθυνση όπου να συνθέσει προωθητικά μέσα από αυτές τις δυσκολίες. Αντί γι' αυτό, έχουμε την γνωστή παραπολιτική αντιπολίτευση, αυτό που λέγεται - κι έχει επικρατήσει τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, ίσως και διεθνώς - «αποδόμηση του αντιπάλου». Είναι η μεταμοντέρνα συνεισφορά του μιντιακού συστήματος στην πολιτική, στην άλωση της πολιτικής, το οποίο υπάρχει πια και μέσα στην Αίθουσα του Κοινοβουλίου. Δεν είναι πολιτική, αυτό, κύριοι συνάδελφοι. Είναι παραπολιτική. Η αποδόμηση δεν έχει καμμία σχέση με την αυστηρή και αναγκαία κριτική της Αντιπολίτευσης προς κάθε κυβέρνηση, γιατί ακριβώς αποφεύγει τις ευθύνες. Ο λόγος ο αντιπολιτευτικός του ΣΥΡΙΖΑ, σε αντίθεση προς όσα λέγονται, ήταν σκληρός, πολλές φορές μπορεί να πει κανείς ότι εκ των υστέρων μπορεί να αποδεικνύεται και υπερβολικός ως ρητορική αλλά ποτέ δεν ήταν αποδομητικός. Ήταν προς την κατεύθυνση της σύνθεσης, της εναλλακτικής πρότασης. Πού είναι η εναλλακτική πρόταση σε αυτήν την κατεύθυνση; Πού είναι η καταξίωση της πολιτικής; Πού είναι η δικαίωση της πολιτικής; Η πολιτική δικαιώνεται με την εναλλακτική πρόταση. Και προς αυτήν την κατεύθυνση είμαστε πλέον μπροστά σε ένα φαινόμενο, όπου δεν αντιπολιτεύεται την Κυβέρνηση απλώς ένα κόμμα ή δύο ή τρία, την αντιπολιτεύεται ένα καθεστώς, ένα σύστημα. Κατά περίεργο τρόπο, τα κόμματα αυτά παίζουν και λιγότερο ρόλο, παίζουν ρόλο ουραγού. Την πρώτη γραμμή την κρατούν τα οικονομικά, τα μιντιακά και άλλα συμφέροντα κι έρχονται τα κόμματα ουραγοί να υπηρετήσουν ό,τι η μιντιακή ταυτοποίηση και άλλοι κύκλοι κάθε μέρα βγάζουν στην επικαιρότητα κι έρχονται να τα αξιοποιήσουν και μέσα στη Βουλή. Αυτά είναι κόμματα - ουραγοί, δεν έχουν καμμία σχέση με κόμματα που συγκροτούν προγραμματικές και υπεύθυνες πολιτικές στάσεις. Και είναι, ακριβώς, πάρα πολύ χαρακτηριστικό, τα ότι ενώ εμείς ποτέ δεν μιλήσαμε για οικουμενική κυβέρνηση, εντούτοις σήμερα διαρκώς διογκώνεται το φαινόμενο μιας οικουμενικής αντιπολίτευσης. Όλοι ενωμένοι εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, με τρομερά παραπλανητικά ψέματα, με παρατηρήσεις. Ενώ αρνούνται, για παράδειγμα, στο Συμβούλιο των Αρχηγών να συζητήσουν τα ζητήματα του ασφαλιστικού και της κοινής στάσης όλου του πολιτικού κόσμου και όλου του πολιτικού φάσματος, να μην υπάρχουν μειώσεις στις συντάξεις, ενώ αρνούνται σε αυτό να πάρουν θέση, αρνούνται να κάνουμε ένα μέτωπο απέναντι σε όλες τις μονεταριστικές, νεοφιλελεύθερες πιέσεις, που τις ξέρουμε, τώρα έρχονται εκ των υστέρων να δικαιώσουν - και αυτό το έχουν κάνει σε όλες τις περιπτώσεις και τώρα αυτές τις μέρες και για τη Σένγκεν και για όλα αυτά - δήθεν μια κριτική στην Κυβέρνηση. Ποια είναι η θέση, επομένως, των κομμάτων; Μια οικουμενική αντιπολίτευση απέναντι σε μια Κυβέρνηση η οποία αναγνωρίζει τις αντιφάσεις, αναγνωρίζει τις αντιθέσεις, παραδέχεται να λειτουργήσει μέσα σε αυτές, για να συνθέσει προωθητικές κινήσεις προς την κατεύθυνση υπέρβασης, με συγκεκριμένη επιλογή, μεροληπτική επιλογή υπέρ των πολλών. Αυτά, λοιπόν, δεν μπορούμε να τα αγνοούμε και να κάνουμε μια συζήτηση για τον προϋπολογισμό που όντως είναι η κορυφαία συζήτηση και να καμωνόμαστε ότι δικαιωνόμαστε. Διότι εδώ η αντιπολιτευτική ρητορική φτάνει και στα όρια της προβοκάτσιας. Ήδη για το προσφυγικό ακούσαμε και ακούμε καθημερινά πολλά και στις τηλεοπτικές εκπομπές αλλά με ενδιαφέρουν κυρίως αυτά που λέγονται στη Βουλή ως πολιτικός λόγος. Για το προσφυγικό, ακούσαμε επίσης τον υπεύθυνο στρατηγικού σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας κ. Βαρβιτσιώτη να μας λέει, ότι συστηματική παραβίαση κάνει η Ελλάδα στη Συνθήκη Σένγκεν, έχοντας αφήσει ανοιχτά, αφύλακτα και χωρίς κανέναν έλεγχο τα σύνορά της. Αυτό δεν είναι προβοκάτσια; Αυτό δεν είναι ταύτιση με όλες εκείνες τις πολιτικές διαφόρων κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επιλέγουν τον εθνικό εγωισμό και την εθνική περιχαράκωση; Δεν είναι βούτυρο στο ψωμί όλων εκείνων των κρατών που διαλέγουν την εθνική περιχαράκωση και τον εθνικό εγωισμό το να λέει ο υπεύθυνος στρατηγικού σχεδιασμού - τρομάρα μας! - της Νέας Δημοκρατίας ότι η Ελλάδα παραβιάζει συστηματικά τη Συνθήκη Σένγκεν, έχοντας αφήσει ανοιχτά και αφύλαχτα, χωρίς κανέναν έλεγχο τα σύνορά της; Πού είναι τα αφύλαχτα; Πώς προσβάλλει το Λιμενικό Σώμα και όλους τους ανθρώπους που από το πρωί μέχρι το βράδυ όλο αυτόν τον καιρό, νυχθημερόν δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους; Βραβεύτηκαν ήδη από τη UNICEF, θα βραβευτούν από την Ακαδημία Αθηνών, και αυτό είναι το λιγότερο. Έχουν καταξιωθεί στη συνείδηση και των νησιωτών και του ελληνικού λαού. Πού είναι τα αφύλαχτα σύνορα; Τι σημαίνει για τον κ. Βαρβιτσιώτη και για όποιον λέει τέτοια λόγια, «αφύλαχτα σύνορα»; Τι θα μπορούσαν να είναι τα φυλασσόμενα, όταν το Λιμενικό Σώμα έχει υποδεχθεί πάνω από επτακόσιες χιλιάδες πρόσφυγες, με βάση τις διεθνείς συνθήκες, τους έχει καταγράψει σε συνεργασία με την Αστυνομία κι έχει διασώσει σε επιχειρήσεις διάσωσης πάνω από ενενήντα χιλιάδες, χωρίς ούτε μία απώλεια ανθρώπινης ζωής; Όσες ανθρώπινες ζωές χάσαμε, τις χάσαμε σε ναυάγια και όχι στις διαδικασίες της έρευνας - διάσωσης. Δεν ξέρει ο στρατηγικός σχεδιασμός της Νέας Δημοκρατίας ότι η έρευνα - διάσωση δεν είναι μόνο ανθρωπιστικού πεδίου δραστηριότητα αλλά πίσω απ' αυτήν κρύβονται και συγκρούονται τεράστια γεωστρατηγικά συμφέροντα και ανταγωνισμοί; Δεν ξέρει ότι αν δεν διασώσει το ελληνικό Λιμενικό Σώμα αυτές τις χιλιάδες ανθρώπινες ζωές θα διεκδικηθεί η διάσωση από κάποιον άλλο κι αυτό θα οριοθετήσει και σύνορα και πολλές άλλες περιοχές προνομιακής δράσης; Δεν τα ξέρουμε αυτά; Δεν μάθαμε ποτέ την αλφαβήτα της έρευνας - διάσωσης και της γεωστρατηγικής σημασίας της; Εγώ είμαι πρόθυμος να μπορούσε η έρευνα - διάσωση να είναι εστιασμένη μόνο στην ανθρωπιστική διάσταση. Όμως, αυτά είναι αλφαβήτα. Τα αγνοούμε; Πού είναι η πολιτική; Αυτά είναι προβοκάτσια και παραπολιτική. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Μέσα στα έξι - επτά λεπτά που μίλησε ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, υπάρχουν τουλάχιστον άλλα έξι - επτά αντίστοιχα, τέτοιας διάστασης παραπλανητικά ψέματα - δεν θα τα αναφέρω, γιατί δεν έχω τον χρόνο, ήδη τον εξάντλησα - τα οποία δεν είναι απλώς και μόνο παραπλανήσεις αλλά λειτουργούν προβοκατόρικα, λειτουργούν επικίνδυνα, λειτουργούν σε βάρος του ελληνικού λαού, σε βάρος της χώρας. Αντιστοίχως, ο κ. Μηταράκης, υπεύθυνος του τομέα ναυτιλίας και ναυτιλιακής πολιτικής, της Νέας Δημοκρατίας, καταθέτει ερώτηση και μάλιστα στο τέλος ζητάει και την παραίτηση της Κυβέρνησης, γιατί, όπως λέει, φεύγουν οι ναυτιλιακές εταιρείες από τον Πειραιά. Θα του απαντήσω και θα του απαντήσω με όλη τη σοβαρότητα που έχει το θέμα. Δεν υπάρχει τέτοιο θέμα. Υπάρχει ρευστότητα, κινητικότητα, ανταγωνισμός στην Ευρώπη, στη Γερμανία, στην Κύπρο. Βεβαίως και υπάρχει. Φαινόμενο ότι ο Πειραιάς χάνει την ισχύ του ως λιμενικό κέντρο δεν υπάρχει. Ρωτήστε την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών, ρωτήστε το Ναυτικό Επιμελητήριο. Μη ρωτάτε την Κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ή δεν είναι αυτό προβοκάτσια, όταν ο ανταγωνισμός είναι ακριβώς σε πλήρη εξέλιξη και είναι ένα σωρό χώρες, κράτη και άλλα διεθνή και ευρωπαϊκά και μεσογειακά συμφέροντα, με ανοιχτά τα μέτωπα για να πλήξουν την ελληνική ναυτιλία και να διεκδικήσουν μερίδιο από την ισχύ της; Αυτό τι είναι; Είναι πολιτική εναντίον της Κυβέρνησης; Έχει καμμία σχέση αυτό με πραγματική κριτική; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Κύριε Πρόεδρε, ένα λεπτό δώστε μου, για να καταλήξω σε αυτό που προανήγγειλα, αφαιρώντας πάρα πολλά από την προγραμματισμένη ομιλία μου. Οι βασικές πολιτικές και μεταρρυθμιστικές κατευθύνσεις του Υπουργείου κινούνται σε τρεις άξονες: Πρώτον, μεταρρύθμιση, αναδιοργάνωση βασικών τομέων ευθύνης του Υπουργείου. Δεύτερον, παρεμβάσεις για την αύξηση δημοσίων εσόδων και αναδιοργάνωση.
Κάντε λίγη ησυχία. Κι εσείς, κύριε Υπουργέ, αν είναι δυνατόν συντομεύετε.
Έχει ξεπεράσει τον χρόνο κατά πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Αν δεν διακόπτατε, θα είχε τελειώσει τώρα.
Έχω ξεπεράσει κατά δύο λεπτά και ζήτησα μισό λεπτό ακόμα.
Έχετε φθάσει τα δεκατέσσερα λεπτά.
Προς θεού! Εδώ ο κ. Γκιουλέκας υπερδιπλασίασε τον χρόνο του.
Το Προεδρείο τον άφησε, όμως, κύριε Υπουργέ.
Μετά διαμαρτύρεστε για τον χρόνο. Διακόπτετε συνεχώς και χάνετε κι εσείς από τον χρόνο σας.
Ο τρίτος άξονας, είναι η εξοικονόμηση πόρων και η καλύτερη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού. Δεν θα μπω στις λεπτομέρειες. Η αναμόρφωση της ναυτικής εκπαίδευσης, η αναδιοργάνωση του Γραφείου Ευρέσεως Ναυτικής Εργασίας, ο ανασχεδιασμός του ακτοπλοϊκού συστήματος, η αλλαγή του συστήματος προσλήψεων στο Λιμενικό Σώμα και η προοπτική ίδρυσης Ακαδημίας Λιμενικού Σώματος, η αναμόρφωση της Δημόσιας Πλοηγικής Υπηρεσίας, το Μητρώο Τουριστικών Πλοίων, τα τέλη πλόων τουριστικών σκαφών και ο εκσυγχρονισμός του πλαισίου λειτουργιών με το ηλεκτρονικό εισιτήριο και το πρότυπο ναυλοσυμφώνου στον κλάδο των τουριστικών σκαφών, όπως και η δραστική επίλυση του προβλήματος των άνυδρων νησιών, με πρωτοβουλίες της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου, που είναι ήδη σε εξέλιξη, με τον Γενικό Γραμματέα της, τον κ. Γιαννέλη, η ίδρυση του συμβουλίου νησιωτικής πολιτικής και η επικείμενη ίδρυση του ινστιτούτου νησιωτικής πολιτικής, είναι λίγοι από τους βασικούς τομείς που αυτήν τη στιγμή ήδη έχουν ξεκινήσει και βρίσκονται σε εξέλιξη στον προγραμματισμό του Υπουργείου μας, με συνολικότερη μάλιστα αναδιοργάνωση του Οργανισμού του ΥΝΑ, εκσυγχρονισμό του πλωτού και εναέριου στόλου και αναθεώρηση του πλαισίου που μεταρρυθμίζει τις μεταθέσεις των στελεχών. Με αυτόν τον τρόπο θα ενισχυθούν και οι δομές και θα εξορθολογιστούν οι δαπάνες του Υπουργείου. Αυτά είναι στοιχεία μιας πολιτικής, σε πολύ δύσκολες συνθήκες, που βήμα - βήμα ξετυλίγουμε και οργανώνουμε και σε αυτόν τον τομέα, όπως και σε όλους τους τομείς της κυβερνητικής πολιτικής. Ευχαριστώ.
Πριν δώσω τον λόγο στον γενικό εισηγητή της Ένωσης Κεντρώων, τον κ. Γεωργιάδη, ζήτησε τον λόγο η Υπουργός κ. Αντωνοπούλου για λίγα δευτερόλεπτα, για να κάνει κάποια διόρθωση στον λόγο της.
Ήρθε στην προσοχή μου ότι, εκ παραδρομής, είπα ότι υπήρχε πρόβλεψη για 6% ανάπτυξη, ενώ ήταν για 4%. Ήταν για 4%, όμως, το οποίο ποτέ δεν επιβεβαιώθηκε. Επίσης, θέλω να πω ότι όσον αφορά αυτά στα οποία αναφέρθηκε ο κ. Κυριαζίδης, φυσικά, τα στοιχεία που κατέθεσα είναι σωστά και η κριτική που έκανα σε αυτά που αναφέρθηκαν είναι σωστή. Γι' αυτό, λοιπόν, έχω καταθέσει για τα Πρακτικά το ενημερωτικό σημείωμα από τη Διεύθυνση Οικονομικών του Υπουργείου Εργασίας, που αποσαφηνίζει γιατί δεν είναι 500 τα εκατομμύρια. Έχει μεγάλη διαφορά το εκτιμώμενο ταμειακό πλεόνασμα, από τα ποσά που έχουν αναλωθεί σε πιστώσεις για προγράμματα προς υποστήριξη των ανέργων. Προς αυτό, λοιπόν, έχω καταθέσει το σημείωμα, προς ενημέρωσή σας, όπως επίσης κι όλα τα στοιχεία που προκύπτουν για την ανεργία. Ευχαριστώ.
Ο προϋπολογισμός είναι λάθος.
Πριν συνεχίσουμε, να κάνω μία ανακοίνωση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, πενήντα τρεις μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Γενικό Λύκειο Φιλιππιάδας Πρέβεζας. Καλώς ήρθατε! [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο γενικός εισηγητής της Ένωσης Κεντρώων κ. Γεωργιάδης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καλώς ήρθατε όλοι πάνω στα θεωρεία και καλή ακρόαση. Κύριοι Υπουργοί, αγαπητοί συνάδελφοι, καλησπέρα σε όλους. Κατά τις δύο προηγούμενες ομιλίες μου, αναφέρθηκα σε συγκεκριμένα θέματα επί του προϋπολογισμού του 2016. Δεν άσκησα μόνο κριτική. Παρέθεσα συγκεκριμένες προτάσεις, και κοινωνικές και οικονομικές και αναπτυξιακές. Με την εν λόγω τρίτη και τελευταία μου ομιλία επί του θέματος, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα - γιατί έχουν γίνει παρεξηγήσεις σε όσα αναφέρουμε τώρα τελευταία - που αφορούν και το πολιτικό σκέλος του εν λόγω προϋπολογισμού, του υποτιθέμενου πρώτου αριστερού προϋπολογισμού. Γιατί, αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, ισχυρίζεστε ότι ο εν λόγω προϋπολογισμός είναι ταξικός. Δεν ξέρω εάν είναι ταξικός. Για την κοινωνία είναι σίγουρα τοξικός. Η Ένωση Κεντρώων τονίζει όπου βρεθεί και όπου σταθεί ότι δεν είναι υπέρ των αβασάνιστων μαζικών απολύσεων στο δημόσιο. Εδώ έχουμε παρεξηγηθεί. Αναγνωρίζουμε ότι η μεγαλύτερη πληγή και του δικού σας προϋπολογισμού και των προϋπολογισμών των προηγούμενων κυβερνήσεων είναι η σπατάλη του δημοσίου. Αυτό, όμως, δεν μας κάνει να θεωρούμε τον δημόσιο υπάλληλο εχθρό μας. Σε μία δημοκρατική κοινωνία με φιλελεύθερη οικονομία, το δημόσιο διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο. Το δημόσιο πρέπει να έχει τον ρόλο στην τήρηση της ασφάλειας και της ομαλότητας σε όλο το φάσμα του κοινωνικού και οικονομικού βίου των πολιτών. Ο διάσημος Άγγλος φιλόσοφος και πατέρας του κλασικού φιλελευθερισμού, ο Τζον Λοκ, είχε πει: «Ανάμεσα σε ισότιμους και ανεξάρτητους πολίτες, κανείς δεν έχει το δικαίωμα να βλάψει τον άλλον σε θέματα ζωής, υγείας, ελευθερίας και ιδιοκτησίας.». Ένα κράτος, κύριοι, αυτά ακριβώς έρχεται να προστατεύσει. Σε αυτά οφείλει πρώτιστα να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο. Το κράτος, δηλαδή, δεν μας ενδιαφέρει να πουλάει τζόγο, ζάχαρη και άλλα αγαθά και υπηρεσίες. Μας ενδιαφέρει, πάνω απ' όλα, να στέκεται ως πρώτιστος ρυθμιστής της ευνομίας και της ισοπολιτείας μεταξύ ελεύθερων πολιτών. Ο δημόσιος υπάλληλος πρέπει να είναι καθαρός και αδέκαστος, εργατικός και τίμιος, να μη κάνει διακρίσεις ανάμεσα στους συμπολίτες του, να μην κουνάει σημαιάκια σε κάποιο κόμμα, να μην θεωρεί το δημόσιο τσιφλίκι του, έτσι ώστε να εμποδίζει την ομαλή λειτουργία του κράτους. Αντί, λοιπόν, εσείς - και ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Δημοκρατία και το παλαιό θρυλικό ΠΑΣΟΚ - να χτίζετε μία κοινωνία δίκαιη στη δημόσια διοίκηση και αξιοπρεπείς δημοσίους υπαλλήλους, έχετε χτίσει ένα κράτος Λεβιάθαν, όπου σε αρκετές περιπτώσεις ο πολίτης αντιμετωπίζεται με απαξίωση και παρομοιάζει τη δημόσια διοίκηση ως τύραννο, γιατί πολύ απλά αγανακτεί για να εξυπηρετηθεί. Δεν ανεχόμαστε στο δικό μας κράτος να υπάρχουν αργόμισθοι και άχρηστες υπηρεσίες. Έχετε βάλει στο περιθώριο και έχετε στοχοποιήσει τους δημόσιους υπαλλήλους, που όντως εργάζονται, και θεωρείτε μάγκες τους αργόμισθους. Όποιος εργάζεται, πραγματικά, αυτήν τη στιγμή στο δημόσιο, θεωρείται ότι χαλάει την πιάτσα. Και για να μη λέμε λόγια του αέρα, θα αναφέρω δύο παραδείγματα τα οποία συνέβησαν το προηγούμενο δίμηνο και συγκεκριμένα τον Νοέμβριο σε μία υπηρεσία ενός δημόσιου οργανισμού της Λάρισας. Τριάντα τρεις υπάλληλοι από τους συνολικά τριάντα οχτώ έλειπαν από την εργασία τους. Και μάλιστα η προϊσταμένη δικαιολογεί καθέναν εξ αυτών και διαβεβαιώνει ότι σε καμμία περίπτωση δεν διαταρασσόταν η εύρυθμη λειτουργία του τμήματος.
Σε ποια υπηρεσία ήταν;
Η υπηρεσία δεν έγινε γνωστή, κύριε συνάδελφε, πιο πολύ για να μη στοχοποιηθεί. Γιατί εάν στοχοποιήσουμε μια υπηρεσία σε ένα δημόσιο τομέα, φανταστείτε τι θα γίνει απ' έξω με τον αγανακτισμένο κόσμο. Τα γνωρίζετε πάρα πολύ καλά από τα δημοσιεύματα. Στο επίσημο έγγραφο που κατέθεσε η προϊσταμένη αναφέρει: «Στους χώρους του τμήματος παρευρίσκονταν εκτός από εμένα άλλοι τέσσερις συνάδελφοι. Από τα υπόλοιπα είκοσι άτομα, δύο άτομα αποχώρησαν στις δύο λόγω μειωμένου ωραρίου». Είναι σεβαστό. Θα μπορούσε να είναι κάποια εγκυμονούσα ή κάποια που είναι σε λοχεία. «Τέσσερα άτομα αποχώρησαν στη μία με δίωρη άδεια. Δύο άτομα αποχώρησαν στις δύο με μονόωρη άδεια. Ένα άτομο βρισκόταν σε παρακείμενο χώρο ανάπαυσης.» Τόσοι λείπουν, σου λέει, γιατί να κάθομαι να δουλεύω, ας ξεκουραστώ λίγο και εγώ. «Ένα άτομο βρισκόταν στο ATM της τράπεζας.». Έπρεπε εν ώρα εργασίας να πάει να τραβήξει χρήματα. Δεν μπορούσε να περιμένει μία ώρα και να πάει μετά. Θα έφευγε το ATM. «Ένα άτομο αποχώρησε στις 14.15΄ με ολιγόωρη άδεια.» Σου λέει, δύο πήραν δίωρη, άλλοι δύο πήραν μονόωρη, ε, ας πάρω και εγώ λίγη άδεια να φύγω. «Και ένα άτομο αποχώρησε στις 14.35΄, χωρίς να αναφέρεται καθόλου λόγος.» Αναφορικά με τα υπόλοιπα οκτώ άτομα στην εν λόγω υπηρεσία, για να συμπληρώσουμε την εικοσάδα, «είχαν αναχωρήσει στο πλαίσιο της διευκόλυνσής τους για ενημέρωση σε εργασιακά θέματα και προκειμένου να συναντηθούν με μέλη του σωματείου». Δεν μπορούσαν, δηλαδή, να περιμένουν να σχολάσουν και μετά να διοργανωθεί ένα training γι' αυτά τα άτομα. Έπρεπε να γίνει εν ώρα εργασίας. Ξέρετε κάτι; Προέρχομαι από τον ιδιωτικό τομέα και θα σας φέρω ένα παράδειγμα.
Εγώ από τον κρατικό.
Δικαίωμά σας να προέρχεστε από τον κρατικό και να είσαστε περήφανος γι' αυτό. Στον ιδιωτικό τομέα, από τον οποίο εγώ προέρχομαι, δούλευα από τις 09.30΄ και το νωρίτερο που μπορούσα να φύγω ήταν 19.30΄ -20.00΄ το απόγευμα. Και όταν πήγαινα στη δουλειά μου κατά τις 09.45΄, ερχόταν ο προϊστάμενος και μου έλεγε «γιατί άργησες;». Λέω «Καλά εδώ δεν τηρείται κανένα οκτάωρο, δουλεύουμε δέκα και δώδεκα ώρες, φεύγω στις 19.00΄ και στις 20.00΄το βράδυ. Δεν μετράει αυτό;». Και η απάντηση ήταν «Εάν θέλεις οκταωράκι, να πας στο δημόσιο, να πας σε κάποια υπηρεσία. Να μην είσαι στέλεχος επιχείρησης, να μην πληρώνεσαι με αυτά τα λεφτά, για να μπορείς να έχεις και εσύ τα προνόμια να έρχεσαι ό,τι ώρα θέλεις και να φεύγεις ό,τι ώρα θέλεις. Εδώ οκτάωρα δεν υπάρχουν και πρέπει να τιμάς τα λεφτά που παίρνεις!» Και δεν έπαιρνα δυόμισι χιλιάρικα καθαρά, όπως πληρώνονται κάποια στελέχη στον δημόσιο τομέα, αλλά έπαιρνα πολύ λιγότερα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα μου δώσετε, σας παρακαλώ, δύο - τρία λεπτάκια ακόμη. Δεν έχω καταχραστεί ποτέ τον χρόνο μου. Παρακαλώ λίγο την ανοχή σας. Η προϊσταμένη αναφέρει: «Σας διαβεβαιώνω πως σε καμμία περίπτωση δεν διαταρασσόταν η εύρυθμη λειτουργία του τμήματος». Άρα, έρχεται και μας λέει ότι τριάντα τρία από τα τριάντα οκτώ άτομα είναι άχρηστα εκείνη τη στιγμή στην εν λόγω υπηρεσία. Άρα, και πληρώνουμε γι' αυτούς και οι υπόλοιποι, και να ήταν εκεί, δεν θα ήταν χρήσιμοι. Στην άλλη περίπτωση, τον Οκτώβριο ήρθε στο φως της δημοσιότητας ο έλεγχος του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, δικού σας οργάνου, δηλαδή. Ανακαλύφθηκαν, λέει, τετρακόσιοι τέσσερις δημόσιοι φορείς φαντάσματα οι οποίοι δεν γνωρίζουμε ούτε πώς λειτουργούν ούτε πόσοι υπάλληλοι είναι εκεί ούτε πόσα λεφτά παίρνουν. Φανταστείτε τι όργιο αργομισθίας γίνεται σε αυτούς! Την ίδια χρονική περίοδο, πέντε χιλιάδες υπάλληλοι του ευρύτερου δημόσιου τομέα λαμβάνουν μέχρι και 2.800 ευρώ καθαρά, καθώς είχαν καταφέρει να συνδέσουν τον μισθό τους με αυτόν του γενικού γραμματέα. Είναι υπάλληλοι κυρίως, λέει, επιστημονικών ειδικοτήτων, σύμφωνα πάντα με τον Υπουργό κ. Βερναρδάκη, οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι μία σειρά τροπολογιών που πέρασαν σε διάφορα άσχετα νομοσχέδια - και θα αναφέρω αμέσως μετά τι εννοώ με το «άσχετα νομοσχέδια» - κατάφεραν να τη βγάλουν καθαρή, σε αντίθεση με όλους τους υπόλοιπους δημόσιους υπαλλήλους, οι οποίοι πληρώνονται από την Ενιαία Αρχή Πληρωμών. Και όταν λέω για σειρά τροπολογιών σε άσχετα νομοσχέδια, θα φέρω το πρόσφατο παράδειγμα με τις βοσκήσιμες γαίες, όπου, όταν ήμασταν εμείς, ως Ένωση Κεντρώων, εκτός Κοινοβουλίου, ακούγαμε και δεν πιστεύαμε. Δεν μπορεί, λέγαμε, να συμβαίνουν αυτά στο ναό της δημοκρατίας! Και όμως, διαπιστώσαμε ότι περνούσαν τροπολογίες και αναφέρομαι στις εξής: Και η τροποποίηση του συστήματος επιλογής και τοποθέτησης διευθυντών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης πέρασε σαν τροπολογία αρμοδιότητας του κ. Φίλη και ο τρόπος διοίκησης στον ΟΑΣΑ, ΣΤΑΣΥ, ΟΣΥ, υπό τις αρμοδιότητες του κ. Σπίρτζη και οι συμβάσεις καθαρισμού δημοσίων κτηρίων, υπό τις αρμοδιότητες του κ. Βερναρδάκη. Και αυτές οι τροπολογίες θα μπορούσα να πω ότι είναι θέμα κωμωδίας αλλά στη δική μας περίπτωση θεωρούμε ότι είναι τραγωδία και δεν μπορούμε να γελάσουμε καν. Και θέλω να αναφέρω εδώ πόσο αδικούμε και τους ανθρώπους που εργάζονται εδώ, στη Βουλή, νυχθημερόν για να μπορέσουν να μας παρέχουν μία εύρυθμη λειτουργία για το κοινοβουλευτικό μας έργο. Είναι άδικο γι' αυτούς να χαρακτηρίζονται «αργόμισθοι», όταν υπάρχουν άνθρωποι που, με τις τροπολογίες και τα κατεπείγοντα νομοσχέδια που μας φέρνετε να ψηφίσουμε, κάθονται εδώ μέχρι τις δώδεκα και μία τη νύχτα, για να εξυπηρετήσουν εμάς! Αν το θεωρείτε αυτό σωστό, συνεχίστε να το κάνετε.
Δεν κάθονται τζάμπα, κύριε συνάδελφε. Πού είναι το πρόβλημα;
Κύριε Γεωργιάδη, ολοκληρώνετε, ήδη περάσαμε και τα δύο λεπτά.
Δεν είπα ότι κάθονται τζάμπα. Φανταστείτε κάποιους άλλους, όμως, συγγενείς που κάθονται τζάμπα ενάντια σε αυτούς τους υπαλλήλους που είναι εδώ και τους βλέπουμε καθημερινά ότι εργάζονται.
Κύριε Γεωργιάδη, να ολοκληρώνετε, σας παρακαλώ.
Δώστε μου μισό λεπτό και ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Σας ευχαριστώ πολύ για την ανοχή σας. Θα κλείσω με τα λόγια ενός Γάλλου επιφανή φιλοσόφου, του Μοντεσκιέ, μήπως και προσπαθήσω να φέρω λίγο και τον Διαφωτισμό σε αυτήν την Αίθουσα και να χαλαρώσω λίγο και το κλίμα. [[Γέλωτες στην Αίθουσα]] Γελάτε, ειρωνεύεστε! Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, ταιριάζει γάντι σε όλο αυτό που ζούμε εδώ. Ο Μοντεσκιέ, λοιπόν, λέει: «Δεν υπάρχει μεγαλύτερη τυραννία από εκείνη που διαπράττεται υπό την αιγίδα του νόμου και στο όνομα της δικαιοσύνης. Άχρηστοι νόμοι αποδυναμώνουν τους απαραίτητους νόμους.» Και συνεχίζει: «H τυραννία ενός ηγεμόνα σε μια ολιγαρχία δεν είναι επικίνδυνη όσο είναι η απάθεια ενός πολίτη σε περίοδο δημοκρατίας.» Καταψηφίζουμε, βεβαίως, τον προϋπολογισμό και σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την ανοχή σας.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, κ. Μπαλτάς.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ψήφιση ενός προϋπολογισμού, είναι μία σημαντική στιγμή για τη ζωή της χώρας και μια σημαντική πράξη του Κοινοβουλίου. Κατά κανόνα ένα Υπουργείο Πολιτισμού οφείλει να μην έχει πολλά να πει σε μια διαδικασία σαν αυτή, γιατί εκεί που αποτυπώνεται ο προϋπολογισμός είναι νούμερα που δεν λένε πολλά. Ωστόσο, ο προϋπολογισμός έχει αυτήν τη σημασία που έλεγα πριν, γιατί συμβολοποιεί κάποιο μεταίχμιο. Θέλοντας και μη είτε είναι συνειδητό είτε όχι στο κείμενο του προϋπολογισμού και στα νούμερα, ο προϋπολογισμός αποτυπώνει μία ιστορία και υπόσχεται κάποια πράγματα για το μέλλον. Με αυτήν την έννοια συνιστά το σύμβολο του μεταιχμίου ανάμεσα σε ένα πρόσφατο παρελθόν, που και αυτό έχει τη δική του ιστορία, και σε ένα άμεσο μέλλον, τουλάχιστον, για μία επόμενη χρονιά. Με αυτήν την έννοια, ο προϋπολογισμός ως μεταίχμιο του παρόντος και του μέλλοντος σε μία δοσμένη συγκυρία, όπως η σημερινή, συνιστά αντικείμενο ενδιαφέροντος, αν θέλετε, ενός Υπουργείου Πολιτισμού, γιατί ακριβώς το Υπουργείο Πολιτισμού, στην ουσιαστικότερη διάστασή του - τουλάχιστον όπως την καταλαβαίνω εγώ - είναι το Υπουργείο που μεριμνά ακριβώς για τη σχέση παρελθόντος και παρόντος, για τη συνέχεια του πολιτισμού ως συνθήκη καθημερινής ζωής και όχι απλώς ως μεγάλα έργα ανάμεσα στο παρελθόν και στο παρόν. Και άρα, με αυτήν την έννοια, μία τοποθέτηση Υπουργείου Πολιτισμού σε μία στιγμή σαν αυτή, οφείλει να μιλήσει με ελάχιστες λέξεις για τη συγκυρία, προσπαθώντας να συνδέσει αυτά που έλεγα πριν - το παρελθόν με το παρόν - σε επίπεδο, τουλάχιστον, πολιτισμού, ως συνθήκη καθημερινής ζωής. Η στιγμή, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά για την Ευρώπη ολόκληρη, είναι η στιγμή ενός μεγάλου κύματος προσφυγικής ροής από χώρες οι οποίες πλήττονται, από χώρες στις οποίες οι άνθρωποι δεν μπορούν να ζήσουν υπό κανονικές συνθήκες ειρήνης και οι οποίοι φεύγουν από τον τόπο τους, χωρίς να το θέλουν, για να έρθουν στην Ευρώπη. Αυτή είναι η συγκυρία. Τη ζούμε καθημερινά, τη ζούμε ως πιέσεις από πάσα κατεύθυνση προς την Ελλάδα - μίλησε πολύ εύγλωττα ο συνάδελφος, ο κ. Δρίτσας, περί αυτού - και άρα, πώς τοποθετούμαστε ως χώρα, ως πολιτισμός απέναντι σε αυτήν την προσφυγική ροή; Θα έλεγα κάτι που είχε εντυπωσιάσει την Ευρώπη ολόκληρη και έχει διδάξει ως ένα βαθμό, στη μικρή διάρκεια, την Ευρώπη ολόκληρη. Είναι η φιλοξενία με την οποία ο ελληνικός λαός, στα κρίσιμα νησιά τουλάχιστον αλλά και στην Αθήνα και στην υπόλοιπη Ελλάδα, υποδέχεται, στην συντριπτική πλειοψηφία του, τους πρόσφυγες και τα θύματα του πολέμου. Και αυτού του είδους η φιλοξενία - αν εξαιρέσουμε κάποιους δημάρχους και κάποιες φωνές που λένε τα ανάποδα και εκεί μίλησε εύγλωττα ο κ. Δρίτσας και δεν θέλω να επανέλθω - είναι δίδαγμα όχι μόνο προς την Ευρώπη και προς τους εαυτούς μας αλλά και μια υπόμνηση του τι σήμαινε φιλοξενία στη μακρά διάρκεια του ελληνικού πολιτισμού. Η ιερότητα του ξένου, η φιλοξενία έστω από το υστέρημα του φιλοξενούντος, η αίσθηση ότι ο φιλοξενούμενος οφείλει να αισθάνεται σαν το σπίτι του, ερχόμενος ως ξένος ή ως ικέτης, από μία άλλη διάσταση, στον δικό μας τον τόπο. Με αυτήν την έννοια, η φιλοξενία είναι - αν θέλετε - αρετή που διατρέχει ή μάλλον οφείλει να διατρέχει ολόκληρο τον λεγόμενο «δυτικό πολιτισμό». Είναι συνθήκη που συνιστά συνθήκη καθημερινότητας. Γιατί πράξεις φιλοξενίας, με τη μικρότερη έννοια, τις ζούμε και τις εισπράττουμε όλοι καθημερινά και ταυτοχρόνως η έννοια της φιλοξενίας, είναι μία έννοια που μπορεί να μας δώσει και μία άλλη αίσθηση για τον πολιτισμό μας ολόκληρο και στα επίσημα - ας το πούμε - συμφραζόμενα της λέξης. Τι εννοώ; Εννοώ το εξής: Ότι ο άνθρωπος ευρύτερα είναι το μόνο ζώο που έχει επίγνωση του θανάτου του. Άρα, είναι το μόνο ζώο που έχει επίγνωση ότι κάποτε θα πεθάνει και τα οστά του θα μείνουν σε μία γη για να φιλοξενηθούν σε αυτήν τη γη. Κάθε φορά που γίνεται μια ανασκαφή στην Ελλάδα, αυτό που προκύπτει είναι ότι υπάρχουν στρώσεις πολιτισμού, η μία μετά την άλλη, και φτάνουν όχι μόνο στην προκλασική εποχή αλλά ακόμη πιο πίσω, στην παλαιολιθική - αν θέλετε - εποχή και η στάση που οφείλουμε να έχουμε απέναντι σε αυτές τις στρώσεις πολιτισμού είναι διπλή. Από τη μία μεριά είναι η αναγνώριση ότι εμείς είμαστε επίγονοι αυτών των στρωμάτων πολιτισμού και με αυτήν την έννοια, είμαστε - αν θέλετε - φιλοξενούμενοι αυτών των προγόνων. Από την άλλη μεριά και ταυτόχρονα με τα μνημεία και τα μουσεία που οικοδομούμε - και καλά κάνουμε - είμαστε αυτοί που ανταποδίδουν την προηγούμενη φιλοξενία, φιλοξενώντας οι ίδιοι τα υπολείμματα εκείνων των παλαιών πολιτισμών. Με αυτήν την έννοια, η έννοια «φιλοξενία», ιδωμένη έτσι, είναι ακριβώς μία έννοια που συνδέει το παρόν με το παρελθόν και ανοίγεται στο μέλλον. Είναι η έννοια που επιτρέπει να συνδέσουμε - αν θέλετε - ζητήματα αρχαίας κληρονομιάς με ζητήματα σύγχρονου πολιτισμού. Είναι περίπου γνωστό, πασίγνωστο ότι ο σύγχρονος πολιτισμός - για να το πάρω το πράγμα από εκεί - είναι ο πολιτισμός που βρίσκεται σε μόνιμη ένταση με τη δική του κληρονομιά. Δεν είναι τυχαίο με αυτήν την έννοια ότι όλοι οι μεγάλοι συγγραφείς, όλοι οι μεγάλοι ζωγράφοι, οι καλλιτέχνες αναμετριώνται με τα σύγχρονα έργα, με τα έργα της καλλιτεχνικής κληρονομιάς. Πόσες Αντιγόνες έχουν γραφεί και συνεχίζουν να γράφονται! Αν το δούμε έτσι, λοιπόν, ο σύγχρονος πολιτισμός βρίσκεται σε μόνιμη αναμέτρηση με την αρχαία κληρονομιά. Μαζί με την έννοια της φιλοξενίας μπαίνει και η έννοια της κληρονομιάς, όπου η κληρονομιά δεν είναι η παθητική πρόσληψη του παρελθόντος, είναι η ενεργός πρόσληψη του παρελθόντος. Είναι - αν θέλετε - η «προδοσία» της κληρονομιάς, προκειμένου να δημιουργήσει σήμερα τα έργα που θα εκφράζουν το σήμερα και θα ανοίγονται στο μέλλον. Έτσι, ο σύγχρονος πολιτισμός είναι αυτός ο οποίος εκφράζεται σήμερα παντοιοτρόπως. Ήδη στην Ελλάδα παρατηρούμε, χωρίς ιδιαίτερη ή μάλλον χωρίς καθόλου μέριμνα από το κράτος, να αναπτύσσονται όλες οι μορφές σύγχρονου πολιτισμού σε όλες τις μορφές τέχνης, πάντοτε σε αναμέτρηση με αυτό το παρελθόν, πάντοτε σε σχέση με αυτήν την κληρονομιά και την «προδοσία» της. Ωραία, θα μου πείτε όλα αυτά, καλά για μία πανεπιστημιακή διάλεξη με τους εκεί όρους διαλόγου, κριτικής κ.λπ., αλλά τι δουλειά έχουν αυτά σε ένα Κοινοβούλιο και τη στιγμή της ψήφισης του προϋπολογισμού; Η σχέση και η σύνδεση γίνεται, νομίζω, επειδή ανέκαθεν στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ και στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, στο οποίο πολύ εύγλωττα αναφέρθηκε η κ. Φωτίου, υπάρχει μια φράση: «Ο πολιτισμός ως πυλώνας για την παραγωγική ανασυγκρότηση, για τον παραγωγικό μετασχηματισμό της χώρας». Διότι, όπως ξέρουμε κι όπως κι αυτό έχει λεχθεί παντοιοτρόπως, ο άνθρωπος δεν ζει μόνο με άρτο αλλά για να μπορέσει να ζήσει με τον άρτο, πρέπει ταυτόχρονα - και κάνει ταυτόχρονα - να έχει πράξεις πολιτισμού από τους στίχους του πεινασμένου ή από τους τοίχους στο κελί της φυλακής. Άρα, με αυτήν την έννοια, πού βρισκόμαστε ως προς αυτήν τη συνθήκη σήμερα στην Ελλάδα; Βρισκόμαστε με έναν προϋπολογισμό, ο οποίος σε ό,τι αφορά τον πολιτισμό είναι πενιχρός, 0,2% και κάτι. Υπό μία γενικότερη έννοια, θα μπορούσε να θωρηθεί ντροπή αλλά αναγνωρίζουμε ότι τα τρέχοντα μελήματα είναι μελήματα πολύ περισσότερο άρτου και πολύ λιγότερο κρατικής συνδρομής στον πολιτισμό, που ούτως ή άλλως παράγεται αυτήν τη στιγμή. Αναγνωρίζουμε, δηλαδή, ότι προηγείται η ανθρωπιστική καταστροφή, προηγείται η ανεργία, προηγείται η ακραία φτώχεια, προηγείται η υγεία, προηγείται η παιδεία, ως πόροι, και άρα, ο πολιτισμός οφείλει να μη διεκδικεί από εκεί τα δικά του υλικά μέσα, για να προχωρήσει ο ίδιος. Ωστόσο, όπως έλεγα, πολιτισμός παράγεται, πολιτισμός αναπτύσσεται παντού. Χωρίς πολιτισμό ούτε ο άρτος δεν έχει νόημα. Άρα, το Υπουργείο Πολιτισμού οφείλει κι αυτό να συνδράμει - αν θέλετε - στην προσπάθεια που αντιμετωπίζει όλα τα μεγάλα προηγούμενα δεινά. Έχει, παραδόξως, μέσα ο πολιτισμός στην Ελλάδα. Παράγει πλούτο και μπορεί να παράγει πολύ περισσότερο υπό μία συνθήκη, ότι δεν αντιμετωπίζεται εργαλειακά. Δηλαδή, επειδή έχουμε πολιτισμό, ελάτε τουρίστες να πλουτίσετε, να συνδράμετε τη χώρα. Αλλά έχουμε πολιτισμό, καλλιεργούμε τον πολιτισμό με τα δικά μας πενιχρά μέσα και θεωρούμε τους τουρίστες φιλοξενούμενους, για να συμμετέχουν κι αυτοί σε αυτήν την κοινή παγκόσμια κληρονομιά, που συνιστά με την κριτική της διάσταση, όπως έλεγα πριν, η δική μας γη. Σε αυτήν τη λογική, λοιπόν, ο πολιτισμός ήδη, με τα μουσεία του και τους αρχαιολογικούς του χώρους κατ' αρχάς, συνδράμει θετικά στον κρατικό προϋπολογισμό. Υπάρχει, όπως ξέρετε, το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων, το οποίο αυτήν τη στιγμή αναδιαρθρώνουμε πλήρως, από τις τιμές των εισιτηρίων, τα ηλεκτρονικά εισιτήρια, τα κυλικεία, μέχρι όλα όσα μπορούν να στήσουν πια έναν αρχαιολογικό χώρο με σύγχρονους όρους ή ένα μουσείο. Και από εκεί οι πόροι από τον πολιτισμό προς τον γενικό προϋπολογισμό θα αυξηθούν, ενώ ταυτόχρονα, αναγνωρίζοντας τα προηγούμενα, οφείλουμε κι εμείς, ως Υπουργείο Πολιτισμού, να κάνουμε ό,τι μπορούμε, ώστε να συνδράμουμε τους ανέργους, αυτούς που ζουν στην ακραία φτώχεια προς την κατεύθυνση της εύκολης πρόσβασης στα πολιτιστικά αγαθά. Έτσι, σε αυτούς που επιτρέπεται η δωρεάν είσοδος στα μουσεία, σύμφωνα με τους προηγούμενους νόμους, προσθέτουμε εκείνους που έχουν την κάρτα αλληλεγγύης, όπως κι εκείνους που έχουν την κάρτα ανεργίας. Οφείλουν αυτοί, ίσως περισσότερο από όλους, να αισθανθούν σε ποια χώρα βρίσκονται και πώς μπορούν να αντιμετωπίσουν τον σύγχρονο πολιτισμό. Και κάτι ακόμα, μικρό κι αυτό. Είμαστε σε διαδικασία συζήτησης με το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους για κάτι πάρα πολύ απλό, που δεν έχει γίνει ως τώρα και μου το είπαν πολλοί νέοι άνθρωποι. Τουλάχιστον στις κρατικές σχολές που είναι υπό την εποπτεία του Υπουργείου Πολιτισμού - Κρατική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, Κρατική Σχολή Ορχηστρικής Τέχνης, όπως λέγεται το Κρατικό Ωδείο κ.λπ. - να μπορούν τα παιδιά που φοιτούν εκεί να πάρουν το πάσο που παίρνουν και τα παιδιά που φοιτούν σε πιο κλασικές σπουδές. Τα μέτρα αυτά είναι λίγα. Το ξέρουμε. Προσπαθούμε, όμως, και μέσω αυτών των μέτρων να δείξουμε ότι ο πολιτισμός δεν είναι μόνο αυτός που ζητάει λεφτά, αλλά αυτός που μπορεί να παράγει από τη δική του αυτονανάπτυξη περισσότερα λεφτά. Ευχαριστώ πολύ.
Το λόγο έχει ο κ. Καλαφάτης από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, ίσως θα ήταν πιο φρόνιμο από την πλευρά σας να παραμείνετε στο πεδίο της επιστημονικής σας διάλεξης, όπως κι εσείς είπατε στην προηγούμενή σας τοποθέτηση, και να μην επιχειρήσετε να συνδέσετε την ομιλία σας σε σχέση με τον προϋπολογισμό και με το κατά πόσο ο ΣΥΡΙΖΑ βάζει σε πρώτη προτεραιότητα το ζήτημα του πολιτισμού, γιατί η πραγματικότητα ουσιαστικά σας διαψεύδει: Ο προϋπολογισμός 2015, προέβλεπε για τον πολιτισμό τετρακόσια ογδόντα τρία εκατομμύρια. Ο σημερινός προϋπολογισμός, προβλέπει τριακόσια ογδόντα τρία εκατομμύρια, εκατό εκατομμύρια λιγότερα, δηλαδή 21% λιγότερος πολιτισμός. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει έστω και ένας που να χαίρεται για τις πολιτικές της Κυβέρνησης; Ναι, υπάρχει. Υπάρχουν πάρα πολλοί. Είναι οι χώρες στις οποίες πηγαίνουν οι επενδύσεις αλλά και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις που φεύγουν από την Ελλάδα. Αυτή είναι η πολιτική σας, κύριοι της Αριστεράς. Είναι η πολιτική που συνεχίζει ο προϋπολογισμός που συζητούμε, ένας προϋπολογισμός πού διώχνει επενδύσεις, διώχνει επιχειρήσεις, διώχνει δουλειές, ένας προϋπολογισμός της Αριστεράς, που αποδεικνύει για άλλη μία φορά πόσο χαοτική είναι η διάσταση ανάμεσα στα λόγια της και τα έργα της και αποκαλύπτει τη φιλοσοφία των κυβερνώντων, την ασυνέπεια, την αναξιοπιστία, την πολιτική απάτη που έστησαν στους Έλληνες πολίτες. Και ποια είναι τα έντονα χαρακτηριστικά του; Περισσότεροι φόροι, περισσότερες περικοπές σε συντάξεις και κοινωνικά δικαιώματα, μηδενική ανάπτυξη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ελληνική οικονομία έχει επιστρέψει στην ύφεση. Μπαίνουμε στο 2016 με ύφεση, ενώ οι προβλέψεις για την ελληνική οικονομία πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου ήταν θετικές. Μπαίνουμε με αύξηση της ανεργίας, ενώ αυτή είχε ήδη αρχίσει να μειώνεται. Μπαίνουμε σε πρωτογενή ελλείμματα, ενώ είχαμε πρωτογενή πλεονάσματα. Παραλάβατε, κύριοι της Κυβέρνησης, μία οικονομία σε δυναμική ανάπτυξης, σύμφωνα με προβλέψεις της Κομισιόν, της τάξης του 2,9% το 2015. Εσείς όμως καταφέρατε το αντίθετο. Τα κύρια στοιχεία του προϋπολογισμού, αποδεικνύουν τον εκτροχιασμό στον οποίο οδηγήσατε την ελληνική οικονομία. Οι αυξημένοι φόροι, επιβεβαιώνουν πλήρως τον αντιαναπτυξιακό και εισπρακτικό χαρακτήρα του προϋπολογισμού. Η τεράστια ζημιά που προκλήθηκε στην ελληνική οικονομία σε όλα τα επίπεδα τη χρονιά αυτή, είναι απόρροια των εγκληματικών οικονομικών και πολιτικών επιλογών της Κυβέρνησης. Οι αποτυχημένες πολιτικές της Κυβέρνησης, επαναλαμβάνονταν το ίδιο μονότονα και βασανιστικά σε κάθε βήμα της υποτιθέμενης επτάμηνης διαπραγμάτευσης. Είχαμε εξάντληση των χρονικών περιθωρίων με συζητήσεις άνευ περιεχομένου και αποδοχή ενός νέου και πιο επώδυνου μνημονίου. Το λογαριασμό τον πληρώνουμε, όμως, όλοι και ιδίως, οι αδύναμες κοινωνικές ομάδες. Ο προϋπολογισμός φέρνει νέα καταιγίδα φορολογικών επιβαρύνσεων. Αύξηση φόρων στους αγρότες, αύξηση ΦΠΑ στα νησιά, αύξηση ΦΠΑ σε βασικά προϊόντα και υπηρεσίες, αύξηση φόρων στην ελληνική παραγωγή. Πείτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: Πώς θα μπορούσε άραγε να ξεπηδήσει η ανάπτυξη μέσα από αυτόν τον ορυμαγδό επιβαρύνσεων που πνίγουν κάθε αναπτυξιακή προσπάθεια; Είπατε ότι θα δημιουργήσετε την Αναπτυξιακή Τράπεζα και αντί για αυτό, κλείσατε όλες τις τράπεζες. Είπατε ότι θα στηρίξετε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και εσείς στεγνώσατε την αγορά, οδηγώντας ακόμη εξήντα χιλιάδες από αυτές σε κλείσιμο. Είπατε ότι θα δώσετε λύση στα «κόκκινα» δάνεια και βγάζετε την πρώτη κατοικία για πρώτη φορά στο σφυρί. Είπατε ότι θα προχωρήσετε σε δράσεις για την ανάπτυξη. Αντ' αυτού, οι επενδύσεις αντιμετωπίζουν ένα κλίμα που επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα, αντιμετωπίζουν απαγορευτικές καθυστερήσεις στις αδειοδοτήσεις και ασυνεννοησία συναρμοδίων υπηρεσιών. Έτσι, έχουμε βροχή ακυρώσεων επενδυτικών σχεδίων εξαιτίας της συνεχούς διολίσθησης της ελληνικής οικονομίας και πάγωμα ώριμων επενδύσεων. Η συνεχή, όμως, αύξηση των φόρων, δυστυχώς, δεν έχει κανένα ουσιαστικό αντίκρισμα στα δημόσια έσοδα, αφού η αντιαναπτυξιακή πολιτική της Κυβέρνησης έχει δημιουργήσει κλίμα οικονομικής ασφυξίας που ναρκοθετεί κάθε προσπάθεια ανάπτυξης. Ο φετινός προϋπολογισμός, περιλαμβάνει τη γνωστή πλέον αντιαναπτυξιακή φόρμουλα που η Κυβέρνηση ακολουθεί ευλαβικά. Πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα με την επιβολή νέων φόρων αλλά και περικοπές σε συντάξεις και επιδόματα. Οι επιλογές αυτές οδηγούν σε ένα πολύ δύσκολο 2016, χειρότερο από το 2015, το οποίο ήταν με τη σειρά του χειρότερο από το 2014. Και ποια είναι η κατάληξη; Η αύξηση των φορολογικών επιβαρύνσεων για τους αγρότες μας, για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, για τα νοικοκυριά αλλά και οι περαιτέρω μειώσεις των συντάξεων που τελικά οδηγούν σε αναγκαστικό περιορισμό της ζήτησης, περιορισμός της ζήτησης που φέρνει νέα λουκέτα, νέα λουκέτα που φέρνουν περαιτέρω αύξηση της ανεργίας. Είναι πλέον ξεκάθαρο σε όλους. Η αιχμαλωσία της Κυβέρνησης σε χρεοκοπημένες ιδεοληψίες, αιχμαλωτίζει την ίδια τη χώρα. Κύριοι της Κυβέρνησης, οδηγήσατε τη χώρα σε επιδείνωση της ρευστότητας και ομαδικές αναλήψεις καταθέσεων που κατέστησαν σχεδόν αδύνατη τη χρηματοδότηση της οικονομίας. Κλείσατε τις τράπεζες και επιβάλατε capital controls. Με δική σας ευθύνη αυξήθηκαν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του δημοσίου στους ιδιώτες. Με δική σας ευθύνη τα «κόκκινα» δάνεια έχουν εκτιναχθεί στα 107 δισεκατομμύρια ευρώ. Προκαλέσατε τεράστια ζημιά στην τραπεζική πίστη και στους πολίτες. Με την ανακεφαλαίωση που σχεδιάσατε, προχωρήσατε ουσιαστικά σε κούρεμα της περιουσίας των μικρομετόχων των τραπεζών. Συρρικνώσατε δραματικά την ελληνική ιδιωτική και δημόσια συμμετοχή. Προκαλέσατε νέα τεράστια βάρη στους φορολογούμενους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση παρέσυρε τον ελληνικό λαό σε μια αυταπάτη. Από τις πομφόλυγες του «δεν χρειαζόμαστε τη δόση των εφτά δισεκατομμυρίων», οδηγήθηκε στο σκληρότερο μνημόνιο, τη στιγμή που η χώρα απείχε μία ανάσα από τις αγορές. Ο τόπος πλήρωσε και εξακολουθεί να πληρώνει τη δήθεν διαπραγμάτευση. Κάθε μέρα που περνά χωρίς συγκροτημένο οικονομικό πρόγραμμα και χωρίς μακρόπνοο πλάνο επενδύσεων, η οικονομική πραγματικότητα θα είναι αμείλικτη και ο ελληνικός λαός θα φτωχοποιείται ολοένα και περισσότερο. Ποιες προοπτικές δίνει ο προϋπολογισμός αυτός στις ευάλωτες ομάδες των συμπολιτών μας, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης; Μπορείτε αλήθεια να κοιτάξετε στα μάτια τον άνεργο; Το νέο που ψάχνει για εργασία;
Κύριε Καλαφάτη, να ολοκληρώνουμε σιγά - σιγά.
Μπορείτε να κοιτάξετε στα μάτια τον χαμηλόμισθο, το συνταξιούχο, τον εργαζόμενο στην ιδιωτικό τομέα, που αγωνιά αν θα έχει αύριο δουλειά; Μπορείτε;
Μπορούμε.
Όχι βέβαια. Γιατί το μόνο που κομίζετε τελικά, είναι άλλος ένας χρόνος αγωνίας και ένα μέλλον θολό και αβέβαιο. Γι' όλους αυτούς τους λόγους καταψηφίζω τον προϋπολογισμό της Κυβέρνησης. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο Υπουργός Υγείας κ. Ξανθός.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχουμε να συζητήσουμε ένα ακόμα δύσκολο προϋπολογισμό στον οποίο, λόγω των δεσμεύσεων από την πρόσφατη συμφωνία και των περιορισμών των δημοσιονομικών, η Κυβέρνηση δεν είχε τη δυνατότητα να αναιρέσει το βασικό μηχανισμό της λιτότητας, ο οποίος εφαρμόστηκε όλη την προηγούμενη πενταετία ως η κυρίαρχη συνταγή για να βγούμε από την κρίση. Θεωρώ, όμως, ότι αυτός ο προϋπολογισμός έχει σημαντικά ποιοτικά διαφορετικά χαρακτηριστικά από τους προηγούμενους: Πρώτον, εντάσσεται σε ένα συνολικό σχέδιο σταδιακής απεμπλοκής από τη λιτότητα και από τις μνημονιακές δεσμεύσεις, ένα σχέδιο που έχει οδικό χάρτη, που έχει πρώτα βήματα, που είναι η αξιολόγηση και η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Έχει επόμενα βήματα που είναι η συζήτηση για το δημόσιο χρέος, για την παραγωγική ανασυγκρότηση στο αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας και λοιπά. Δεύτερον, είναι ένας προϋπολογισμός ο οποίος εμπεριέχει περισσότερη δικαιοσύνη στην κατανομή των βαρών και κυρίως δημιουργεί περισσότερο δημοσιονομικό χώρο για κοινωνική πολιτική, διακρίνεται από μια μεροληψία για τη δημόσια περίθαλψη και το κοινωνικό κράτος που ενισχύονται συνολικά με 823.000.000 ευρώ. Και αυτό ακριβώς, κατά την άποψή μας, είναι το αποτύπωμα του πρώτου προϋπολογισμού που φέρνει η αριστερή Κυβέρνηση. Αυτό το αποτύπωμα είμαστε σίγουροι ότι και στο χώρο της υγείας, στο χώρο της δημόσιας περίθαλψης θα είναι ιδιαίτερα αισθητό την επόμενη χρονιά. Οι προβλέψεις του προϋπολογισμού και στο χώρο της υγείας υπηρετούν ένα συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο. Ένα πολιτικό σχέδιο που προβλέπει καθολική κάλυψη των ανασφάλιστων ανθρώπων, αντιμετώπιση αυτού του δραματικού κοινωνικού προβλήματος που υποβόσκει εδώ και πάρα πολλά χρόνια και το οποίο δυναμιτίζει καθημερινά την κοινωνική συνοχή. Σε επόμενη νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης, θα υπάρξει πλήρης νομοθετική κατοχύρωση αυτού του σοβαρού θέματος. Βεβαίως υπάρχουν και παρεμβάσεις στήριξης και ενίσχυσης ενός δημόσιου συστήματος υγείας, το οποίο όντως είναι σε παρατεταμένη αστάθεια τα τελευταία χρόνια και το οποίο βεβαίως περιλαμβάνει και ενίσχυσή του με προσλήψεις μονίμου προσωπικού, τρεισήμισι χιλιάδων νέων εργαζομένων, γιατρών, νοσηλευτών, παραϊατρικού προσωπικού για πρώτη φορά μετά από έξι χρόνια. Επίσης, για πρώτη φορά μετά από έξι χρόνια, υπάρχει μια αναστροφή της τάσης συνεχούς περικοπής των λειτουργικών δαπανών των νοσοκομείων. Είναι ένας προϋπολογισμός, ο οποίος στο χώρο της υγείας υπηρετεί ένα σχέδιο αναδιοργάνωσης της πρωτοβάθμιας φροντίδας. Μέσα στον Δεκέμβριο θα παρουσιάσουμε μια συνολική πρόταση για το μοντέλο αναδιοργάνωσης και μεταρρύθμισης σε αυτόν τον τομέα αλλά και για τα ενδιάμεσα βήματα, τα οποία πρέπει να γίνουν. Είναι ένα σχέδιο, που περιλαμβάνει αναδιοργάνωση του συστήματος προμηθειών φαρμάκων και υλικών στα δημόσια νοσοκομεία με μεγαλύτερη αξιοπιστία των υλικών και με προστασία του δημόσιου συμφέροντος. Επίσης, είναι ένα σχέδιο, που περιλαμβάνει αναθέρμανση και βήματα στην κατεύθυνση της ολοκλήρωσης της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης, που έχει βαλτώσει, παρεμβάσεις στον τομέα των εξαρτήσεων στη λογική μιας ολιστικής φροντίδας και μιας πλουραλιστικής θεραπευτικής αντιμετώπισης των εξαρτημένων ανθρώπων. Είναι ένα σχέδιο, που περιλαμβάνει μέτρα αξιοπρεπούς υγειονομικής φροντίδας των προσφύγων και των μεταναστών στη χώρα καθώς και μέτρα αναδιοργάνωσης της δημόσιας υγείας. Αυτό είναι, λοιπόν, το συνολικό πολιτικό σχέδιο, το οποίο υπηρετούν αυτά τα μεγέθη του προϋπολογισμού για το χώρο της υγείας. Ασκείται μια κριτική ότι τα μεγέθη αυτά δεν είναι πραγματικά. Η πραγματικότητα, όμως, λέει ότι για το 2015, είχαμε όριο δαπανών στα δημόσια νοσοκομεία 1,388 δισεκατομμύρια ευρώ. Υπήρχε δηλαδή οροφή, πάνω από την οποία δεν μπορούσαν τα νοσοκομεία να αγοράσουν επιπλέον υλικά εξαιτίας των δεσμεύσεων του μεσοπρόθεσμου. Εμείς, επειδή ακριβώς είχαμε εντοπίσει ότι αυτά τα όρια ήταν απολύτως προβληματικά και θα δημιουργούσαν τεράστια προβλήματα το τελευταίο τετράμηνο του χρόνου, μέσα στο φθινόπωρο αναπροσαρμόσαμε αυτό το όριο, αυξήσαμε το όριο δαπανών κατά 150 εκατομμύρια ευρώ. Αναιρέσαμε δηλαδή στην πράξη τις δεσμεύσεις του μεσοπρόθεσμου και καταφέραμε με αυτόν τον τρόπο να επιβιώσουν τα νοσοκομεία, να κρατήσουν τον εφοδιασμό τους σε ένα αξιοπρεπές επίπεδο μέχρι αυτές τις ημέρες, που παρουσιάστηκε νέο πρόβλημα και προκαλέσαμε νέα αύξηση του ορίου δαπανών κατά 48 εκατομμύρια ευρώ, ακριβώς γιατί δεν μπορούμε να διανοηθούμε ότι θα αφήσουμε τα δημόσια νοσοκομεία, τους αρρώστους και τους χρόνια πάσχοντες αυτής της χώρας χωρίς την αξιοπρεπή υγειονομική φροντίδα που χρειάζονται! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και αυτές τις ημέρες γίνεται μια τεράστια σπέκουλα, όπου πατώντας πάνω σε υπαρκτά προβλήματα και τις δυσκολίες εφοδιασμού αυτών των ημερών, έχουμε τρομερά φαινόμενα. Έχουμε διοικητές νοσοκομείων, επειδή ακριβώς είναι υπ' ατμόν να βγαίνουν και να καταγγέλλουν ελλείψεις φαρμάκων στα δημόσια νοσοκομεία! Αυτή είναι η τραγικότητα της Αντιπολίτευσης σε αυτήν τη χώρα. Αυτή είναι η τραγικότητα της πολιτικής κριτικής, σε μια Κυβέρνηση που έχει δώσει δείγματα γραφής ότι πραγματικά θέτει ως προτεραιότητά της τη δημόσια περίθαλψη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Μετά, λοιπόν, από αυτήν τη δραματική περικοπή το 2011 οι λειτουργικές δαπάνες ήταν 2,2 δισεκατομμύρια. Έφθασαν να είναι, όπως σας είπα πριν, το 2015 1,388 δισεκατομμύρια, 1,4 δισεκατομμύρια. Πέραν αυτής της αύξησης, θα υπάρχει επιπλέον αύξηση άλλα 150 εκατομμύρια ευρώ μέσα στο 2016. Και αυτό, βεβαίως, θα αποτυπωθεί στην αλλαγή που θα υπάρξει στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, διότι εκεί αποτυπώνονται οι δαπάνες οι πραγματικές, οι δαπάνες που γίνονται σε δεδουλευμένη βάση. Αυτό έχει σημασία. Σημασία δεν έχει η αποτύπωση των μεγεθών που απεικονίζουν την ταμειακή βάση αλλά το τι μπορεί να αγοράσει στην πραγματικότητα το νοσοκομείο. Αυτό είναι το θέμα και αυτό ενδιαφέρει και την κοινωνία, αν μπορούν δηλαδή τα νοσοκομεία να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες που θα προκύψουν και λόγω της αυξημένης πρόσβασης των ανασφάλιστων στην επόμενη περίοδο. Και βεβαίως, υπάρχει και αύξηση των εσόδων κατά 200 εκατομμύρια ευρώ και άνω στο δημόσιο σύστημα υγείας, που προέρχεται από την αντίστοιχη αύξηση των μεταβιβάσεων κατά 200 εκατομμύρια ευρώ από τον ΕΟΠΥΥ - από 700 σε 900 εκατομμύρια ευρώ - που επίσης προέρχεται από αυξημένη μεταβίβαση πόρων από τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης, από τα ασφαλιστικά ταμεία δηλαδή προς τον ΕΟΠΥΥ. Μέσα στο σχέδιο προβλέπεται ότι από 4,096 θα πάνε σε 4,370 δισεκατομμύρια ευρώ φέτος. Άρα, θεωρούμε ότι το 2016 θα υπάρξει μία πραγματική οικονομική ενίσχυση για πρώτη φορά μετά από έξι χρόνια στο δημόσιο σύστημα υγείας. Μέλημα δικό μας, είναι να μεταφραστεί σε καλύτερες υπηρεσίες προς τους πολίτες, σε ανακούφιση των εργαζομένων που έχουν υποστεί τεράστια εργασιακή και μισθολογική πίεση τα τελευταία χρόνια και σε αξιοπιστία της δημόσιας περίθαλψης. Ποιο είναι το πραγματικό πολιτικό ζήτημα για εμάς; Το πραγματικό πολιτικό ζήτημα για εμάς, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι ότι έχουμε πολύ χαμηλές πλέον δημόσιες δαπάνες υγείας. Έχουν κατρακυλήσει οι δημόσιες δαπάνες υγείας περίπου στο 5% του ΑΕΠ, πολύ πιο κάτω από τον μνημονιακό στόχο του 6%. Ήταν υπερβάλλων ο ζήλος των προηγούμενων κυβερνήσεων να περικόπτουν δημόσιες δαπάνες υγείας και κοινωνικού κράτους.
Γιατί δεν τα ανεβάζετε εσείς; Γιατί δεν τα ανεβάζετε; Είναι προκλητικό αυτό που κάνετε!
Τα ανεβάζουμε. Αν καταλάβατε καλά, αυτό ακριβώς κάνουμε, κύριε Βρούτση.
Κύριε Βρούτση, παρακαλώ, ησυχία!
Μετά θα μας τα πεις!
Συνεχίστε, κύριε Υπουργέ.
Το πολιτικό πρόβλημα, λοιπόν, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι ότι έχουμε χαμηλές δημόσιες δαπάνες, πολύ πιο κάτω από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο, που είναι 6,5% με 7% και αυτό, δυστυχώς, είναι μία ένδειξη απόκλισης και όχι σύγκλισης με την Ευρώπη. Άρα, για εμάς, αυτό το οποίο χρειάζεται, είναι μία στρατηγική σταδιακής αύξησης και σύγκλισης με τους μέσους ευρωπαϊκούς όρους, για να μπορέσει πραγματικά να ενισχυθεί η αξιοπιστία και η αξιοπρέπεια του δημόσιου συστήματος υγείας, χωρίς να υπάρξει αύξηση του συνολικού ποσοστού δαπανών, που είναι περίπου στο 9% του ΑΕΠ και που είναι όντως στους μέσους όρους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΟΟΣΑ αλλά με ανακατανομή υπέρ των δημόσιων δαπανών και εις βάρος της αυξημένης ιδιωτικής δαπάνης, την οποία έχουν κληθεί να πληρώσουν αυτά τα χρόνια οι πολίτες μιας χώρας που φτωχοποιούνταν. Αυτός είναι ο στόχος μας. Σήμερα, με αυτόν τον προϋπολογισμό κάνουμε ένα πρώτο αλλά πολιτικά σημαντικό βήμα. Αυτό θα είναι μία πραγματική επένδυση και στην πορεία της ευρωπαϊκής σύγκλισης της χώρας και της ενίσχυσης της ευρωπαϊκής της ταυτότητας, μία επένδυση στην κοινωνική συνοχή, στην αξιοπρέπεια των πολιτών - και επιτρέψτε μου να πω - και στη δημοκρατία. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Σταϊκούρας, γενικός εισηγητής από τη Νέα Δημοκρατία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολούθησα με ενδιαφέρον τις τοποθετήσεις Υπουργών και συναδέλφων της Πλειοψηφίας. Δυστυχώς, άκουσα να διατυπώνονται με ευκολία αοριστολογίες, απλουστεύσεις, αφορισμοί, ισοπεδωτικοί χαρακτηρισμοί, ανακρίβειες, να γίνονται και πάλι ανέξοδες διακηρύξεις, να μοιράζονται και πάλι ψευδαισθήσεις, αν και οφείλω να ομολογήσω όχι του μεγέθους και της έκτασης του προγράμματος της Θεσσαλονίκης. Ξέρετε, αναφέρομαι σε εκείνο το δήθεν ρεαλιστικό, υλοποιήσιμο, κοστολογημένο πρόγραμμα, στο οποίο αναφερόταν ο Αλέξης Τσίπρας από αυτό το Βήμα πριν από έναν χρόνο κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού. Θα έπρεπε συνεπώς σε αυτήν την Αίθουσα όλες οι πτέρυγες της Βουλής και ειδικά εσείς, συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, εξαιτίας και του πολύ πρόσφατου βεβαρημένου παρελθόντος σας, να είστε προσεκτικοί, να έχετε λιγότερη έπαρση και να τοποθετούμαστε όλοι με νηφαλιότητα, με υπευθυνότητα, με ρεαλισμό και με ειλικρίνεια. Δυστυχώς, δεν το κάνετε. Ούτε και ο Υπουργός Υγείας το κάνει, ο οποίος πριν από λίγο μίλησε για τραγική αντιπολίτευση διοικήσεων που είναι υπ' ατμόν, αλλά ξέρει πολύ καλά ότι υπάρχουν και νοσοκομεία που δεν έχουν διοικήσεις επί έντεκα μήνες. Με προσωπική σας ευθύνη επί έντεκα μήνες, το Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας είναι χωρίς διοίκηση. Το ξέρετε πολύ καλά. Αυτό δεν είναι μνημονιακή δέσμευση. Αυτό είναι κυβερνητική αναποτελεσματικότητα και αβελτηρία. Πρώτον, ακούσαμε από συναδέλφους της Πλειοψηφίας ότι αυτή η Κυβέρνηση δεν έχει περικόψει και δεν θα περικόψει συντάξεις. Αυτό είπαν πολλοί συνάδελφοι. Ας ανατρέξει κανείς στη σελίδα 125 του προϋπολογισμού. Έχουν ήδη υλοποιηθεί και προβλέπονται επιπλέον περικοπές συντάξεων, παροχών κοινωνικής ασφάλισης, κοινωνικών επιδομάτων ύψους 2 εκατομμυρίων ευρώ. Ο μύθος της δήθεν κοινωνικής ευαισθησίας της Αριστεράς καταρρέει με πάταγο. Δεύτερον, ακούσαμε από συναδέλφους της Πλειοψηφίας ότι αυτή η Κυβέρνηση είναι η πρώτη που ασχολήθηκε με την ανθρωπιστική κρίση. Η αλήθεια είναι ότι ούτε τα 200 εκατομμύρια ευρώ δεν δώσατε. Δόθηκαν 108 εκατομμύρια ευρώ και του χρόνου θα είναι λιγότερα. Ο μύθος της δήθεν κοινωνικής ευαισθησίας της Αριστεράς, καταρρέει και σε αυτό το πεδίο. Μάλιστα τα περίφημα δημοσιονομικά ισοδύναμα, κυρία Υπουργέ, ο τότε Αναπληρωτής Υπουργός είχε πει ότι ήδη τα έχει εξοικονομήσει. Άρα, είχατε τα λεφτά. Από πού; Από τη νέα δομή του κυβερνητικού σχήματος της Αριστεράς, όπως έλεγε, από τη μείωση του αριθμού των μετακλητών υπαλλήλων στα γραφεία των Υπουργών, όπως έλεγε, από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, όπως έλεγε. Απεδείχθησαν κενά περιεχομένου. Όπως καταγράφεται σε απάντηση του Υπουργείου Οικονομικών την οποία καταθέτω στα Πρακτικά, ποτέ δεν υπήρχαν αυτά τα ισοδύναμα. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Σταϊκούρας καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα απάντηση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τρίτον, ακούσαμε από συναδέλφους της Πλειοψηφίας ότι για πρώτη φορά την τελευταία δεκαετία προβλέπεται αύξηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Ούτε τους πίνακες δεν κοιτάτε. Η αλήθεια είναι, όπως αποτυπώνεται και στη σελίδα 88 του προϋπολογισμού, ότι το πρόγραμμα είχε αυξηθεί σημαντικά από το 2013 και παρέμεινε στα ίδια επίπεδα το 2014. Είναι, επίσης, αλήθεια ότι στο πρώτο δεκάμηνο της φετινής χρονιάς έχουν δαπανηθεί μόλις 2,8 δισεκατομμύρια ευρώ. Για να πιάσετε συνεπώς τον φετινό στόχο, θα πρέπει σε δύο μήνες να δαπανήσετε άλλα 3,6 δισεκατομμύρια, 2,8 στο δεκάμηνο, άλλα 3,6 στο τελευταίο δίμηνο. Ευχόμαστε να το κάνετε, αν και φοβόμαστε ότι πρέπει να το χρησιμοποιήσετε, για να καλύψετε τρύπες στην επίτευξη του δημοσιονομικού στόχου. Εδώ είμαστε. Θα το δούμε. Υπάρχει, όμως, και μια άλλη αλήθεια. Θριαμβολογείτε ότι ο προϋπολογισμός της αριστεράς αυξάνει, λέει, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων στα 6,7 δισεκατομμύρια για το 2016. Μα τόσο προέβλεπε και το μεσοπρόθεσμο που ψηφίσαμε τον Μάιο του 2014. Τόσα προέβλεπε η προηγούμενη κυβέρνηση. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Σταϊκούρας καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δυστυχώς, τζάμπα οι θριαμβολογίες ότι η πρώτη φορά Αριστερά έκανε και ένα πράγμα σωστό. Τέταρτον, ακούσαμε από συναδέλφους της Πλειοψηφίας το εξής: «Η προηγούμενη κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα ουσιαστικό για τη μείωση των δαπανών παρά μόνο οριζόντιες περικοπές». Η αλήθεια είναι, αν ανατρέξει κάποιος στο κεφάλαιο 2 του προϋπολογισμού, ότι η Κυβέρνηση επαναλαμβάνει ή επικαιροποιεί το πλαίσιο δημοσιονομικής διαχείρισης και εποπτείας της προηγούμενης κυβέρνησης. Μάλιστα, σε αρκετά σημεία - διαβάστε το και συγκρίνετέ το - επαναλαμβάνονται οι ίδιες ακριβώς προτάσεις με τον περσινό προϋπολογισμό. Συνεπώς, λιγότερα πολιτικά φληναφήματα δεν θα έβλαπταν. Και κάτι ακόμα. Χθες ο κ. Μάρδας ανέφερε, ότι μπόρεσε να κόψει επιπλέον σπατάλες ύψους 200 εκατομμυρίων ευρώ το 2015. Να θυμίσω, βεβαίως, ότι είναι ο ίδιος Υπουργός που υποστήριζε ότι δήθεν είχε βρει τα δημοσιονομικά ισοδύναμα για την ανθρωπιστική κρίση, τα οποία, όπως είδαμε, δεν υπήρχαν. Έχει κι αυτό την αξία του. Ας δεχτούμε, όμως, τον ισχυρισμό του ότι κόπηκαν σπατάλες ύψους 200 εκατομμυρίων. Τότε, γιατί στον προϋπολογισμό οι λειτουργικές και καταναλωτικές δαπάνες για το 2015 είναι υψηλότερες από τον προϋπολογισμό και υψηλότερες από το 2014; Συνεπώς, η Κυβέρνηση μάλλον αύξησε τις σπατάλες και δεν τις μείωσε. Αυτή είναι η αλήθεια. Πέμπτον, ακούσαμε από τους συναδέλφους της Πλειοψηφίας - σχεδόν απ' όλους - ότι ο Προϋπολογισμός είναι ρεαλιστικός. Πόσο ρεαλιστικός είναι ένας προϋπολογισμός, που ξεκινάμε να συζητάμε 1η Δεκεμβρίου με ύφεση 0% και 1η Δεκεμβρίου ο Υπουργός Οικονομικών μού απαντάει ότι η ύφεση το 2015 θα είναι 1,4%; Πόσο ρεαλιστικό είναι αυτό; Πόσο ρεαλιστικός είναι ένας προϋπολογισμός, για τον οποίο η ΕΛΣΤΑΤ την προηγούμενη Παρασκευή αναθεώρησε επί το δυσμενέστερον τα στοιχεία για την ύφεση του τρίτου τριμήνου; Άρα, οι προβλέψεις και οι εκτιμήσεις του προϋπολογισμού είναι μετέωρες και σε κάθε περίπτωση η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, φέρει αποκλειστική ευθύνη για την επιστροφή της οικονομίας στην ύφεση. Έκτον, ακούσαμε από συναδέλφους της Πλειοψηφίας - σχεδόν απ' όλους - ότι ο χαμηλότερος δημοσιονομικός στόχος, οδηγεί στην αποφυγή μέτρων ύψους 7,5 δισεκατομμυρίων ευρώ για το 2016. Θα επαναλάβω ότι αν τα χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα αρκούσαν μόνα τους για την αποφυγή νέων δημοσιονομικών μέτρων, θα έπρεπε, με τη μεγάλη επιτυχία που είχατε, να μειώσετε τα πρωτογενή πλεονάσματα, να έχετε ήδη ασκήσει επεκτατική πολιτική, να μειώσετε φόρους, να μην προσθέσετε νέους, να αυξήσετε μισθούς και συντάξεις. Κάνετε, όμως, ακριβώς το αντίθετο. Αυξάνετε τους φόρους, βάζετε νέους φόρους, κόβετε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα. Πού οφείλεται αυτή η δυσμενής εξέλιξη; Στο γεγονός ότι η οικονομία έχει επιστρέψει στην ύφεση. Και επειδή μιλήσατε με αριθμούς, να σας δώσω ένα στοιχείο. Ο στόχος της προηγούμενης κυβέρνησης για 4,5% πρωτογενές πλεόνασμα το 2016 είχε ΑΕΠ 197 δισεκατομμύρια. Ο στόχος της Κυβέρνησης της Αριστεράς για πρωτογενές πλεόνασμα 0,5% το 2016 έχει ΑΕΠ 174 δισεκατομμύρια ευρώ. Η χώρα, συνεπώς, εξαιτίας σας, έχει χάσει 23 δισεκατομμύρια ευρώ πλούτου το 2016. Να, γιατί επιβάλλονται νέα μέτρα ύψους 5,7 δισεκατομμυρίων ευρώ το 2015 και το 2016, πολλαπλάσια μέτρα αυτών που ζητούσαν οι δανειστές πριν από ένα χρόνο για την επίτευξη υψηλότερων στόχων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ δύο λεπτά. Έβδομον. Αντίθετα, δεν ακούσαμε καμμία λέξη από κάποιο συνάδελφο της Πλειοψηφίας για τις αποκρατικοποιήσεις. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι ο προϋπολογισμός στη σελίδα 141, αναφέρεται στα πολλαπλά οφέλη που έχουν οι αποκρατικοποιήσεις στην ελληνική οικονομία και μάλιστα με πρώτο και βασικό όφελος την άμεση μείωση του δημοσίου χρέους. Είναι προφανής ο λόγος για τον οποίο δεν μιλάτε για αποκρατικοποιήσεις, διότι μέχρι πριν από μερικούς μήνες ξιφουλκούσατε εναντίον τους. Η αναξιοπιστία της Αριστεράς και σε αυτό το πεδίο σε όλο της το μεγαλείο! Τέλος, ακούσαμε από συναδέλφους της Πλειοψηφίας ότι η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών ολοκληρώθηκε με επιτυχία. Κατ' αρχάς, η αλήθεια είναι ότι η αναγκαιότητα της ανακεφαλαιοποίησης οφείλεται αποκλειστικά και μόνο σε παραλείψεις και πράξεις της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Κατέθεσα κατά τη διάρκεια της πρωτολογίας μου όλα τα κείμενα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Τράπεζας της Ελλάδος. Και χθες το επιβεβαίωσε και η έκθεση του Διοικητού της Τράπεζας της Ελλάδος. Και το αποτέλεσμα, όμως, της ανακεφαλαιοποίησης με ευθύνη της Κυβέρνησης είναι εξαιρετικά δυσμενές για τη χώρα. Και αυτό, γιατί προσθέτει μεγάλο κόστος στο δημόσιο και στους φορολογούμενους, συρρικνώνει δραματικά την ελληνική ιδιωτική συμμετοχή, απαξιώνει τις προηγούμενες αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου με κόστος για τους επενδυτές - μικρούς και μεγάλους - εκμηδενίζει σχεδόν την αξία του χαρτοφυλακίου του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και των ασφαλιστικών ταμείων, οδηγεί σε αφελληνισμό τα πιστωτικά ιδρύματα, αφού το μεγαλύτερο μέρος του μετοχικού κεφαλαίου έχει περιέλθει στα χέρια ξένων ιδιωτών και hedge funds, συντελεί στην απώλεια του εθνικού ελέγχου των υπερχρεωμένων επιχειρήσεων, τροποποιεί επί το δυσμενέστερο τα ήδη εγκεκριμένα σχέδια αναδιάρθρωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων. Εφιστώ, δε, την προσοχή στην τιμή πώλησης της Finansbank. Εδώ είμαστε να τα δούμε. Σε κάθε περίπτωση, υπάρχουν μεγάλες ευθύνες τόσο για την ανάγκη νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών όσο και για το αποτέλεσμά της. Πρόκειται για τον ορισμό του ξεπουλήματος του τραπεζικού συστήματος, για να χρησιμοποιήσω μια οικεία σε εσάς έκφραση. Συμπερασματικά, το περιεχόμενο του προϋπολογισμού, αποκαλύπτει την Κυβέρνηση της αυτοαποκαλούμενης ριζοσπαστικής Αριστεράς. Αποκαλύπτει την κατάρρευση των ψευδαισθήσεων που επί χρόνια καλλιεργούσε. Αποκαλύπτει ότι η δήθεν αριστερή ρητορική και η δήθεν αριστερή κοινωνική ευαισθησία, είναι απολύτως κενές περιεχομένου. Αποκαλύπτει την αδυναμία της, όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, να σχεδιάσει ρεαλιστικά και να υλοποιήσει αποτελεσματικά. Αποκαλύπτει την επιστροφή της χώρας στην ύφεση, το πρωτογενές έλλειμα και την αύξηση του δημοσίου χρέους. Αποκαλύπτει πρόσθετα, νέα δημοσιονομικά μέτρα με την επιβολή νέων φόρων, με περικοπές σε συντάξεις και κοινωνικά επιδόματα. Αποκαλύπτει τις πομφόλυγες για παράλληλο πρόγραμμα και για δήθεν αριστερά πρόσημα. Αποκαλύπτει ότι το 2016, θα είναι χειρότερο έτος από το 2015, το οποίο, με τη σειρά του, είναι πολύ χειρότερο έτος από το 2014. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο γενικός εισηγητής από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας κ. Καραθανασόπουλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Φθάνουμε στην ολοκλήρωση της συζήτησης για τον κρατικό προϋπολογισμό του 2016 και παρατηρούμε την αγωνία τόσο των κυβερνητικών στελεχών όσο και των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ να αποδείξουν ότι έχουμε να κάνουμε με έναν διαφορετικό προϋπολογισμό, με έναν άλλο προϋπολογισμό. Μάλιστα, μιλώντας πριν από λίγο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ είπε ότι δεν βρισκόμαστε στην ίδια όχθη, ότι είμαστε σε άλλη όχθη. Μόνο που δεν διευκρίνισε σε ποια όχθη βρίσκονται. Και αυτό δεν είναι πάρα πολύ δύσκολο να αποκαλυφθεί. Ας δούμε ορισμένες πλευρές που φτιάχνουν το σύνολο και όχι αποσπασματικά. Πρώτον, η δημοσιονομική προσαρμογή γίνεται σε βάρος ποιου; Σε βάρος του κεφαλαίου ή των εργαζομένων και των πλατιών λαϊκών στρωμάτων; Η απάντηση είναι σαφής. Η δημοσιονομική προσαρμογή, τα πρόσθετα μέτρα ύψους 7,3 δισεκατομμυρίων ευρώ για το υπόλοιπο του 2015 και για το 2016, έχουν σαφή καταμερισμό όσον αφορά τους φόρους. Το 41% των φορολογικών εσόδων προβλέπεται ότι θα προέλθουν από το ΦΠΑ, από τους έμμεσους φόρους, την πιο άδικη φορολογία. Εκεί, όμως, που είναι ακόμη πιο αποκαλυπτική η κατάσταση είναι στο σκέλος των δαπανών. Αν εξαιρεθούν, δηλαδή, τα 500 εκατομμύρια περιστολής των αμυντικών δαπανών, τα υπόλοιπα 2,6 δισεκατομμύρια θα προέλθουν αποκλειστικά - και τονίζω τη λέξη «αποκλειστικά» - από μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, από μείωση στη χρηματοδότηση της περίθαλψης και των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης. Άρα, τα λαϊκά στρώματα θα κληθούν να πληρώσουν και την περιστολή των δαπανών. Από αυτήν την άποψη, είναι φανερό ότι όσο κι αν μειώνεται το πρωτογενές πλεόνασμα σε σχέση με τα προηγούμενα μνημόνια, όλο αυτό δεν αντανακλάται σε βελτίωση, σε αποκατάσταση των απωλειών είτε ακόμη - ακόμη και σε ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων. Αντίθετα, το μειωμένο πρωτογενές πλεόνασμα προϋποθέτει νέα μέτρα σε βάρος του λαού, για να μπορέσει να υπάρξει ένα μεγαλύτερο τμήμα των εσόδων που θα κατευθυνθεί στη στήριξη του κεφαλαίου των μονοπωλιακών ομίλων. Επίσης, παρά τη φιλότιμη προσπάθεια του Υπουργού Υγείας, τα δεδομένα δεν αλλάζουν - την κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία τη βιώνει καθημερινά ο λαός μας - όταν από το 9% του συνόλου των δαπανών για την υγεία, μόνο το 5% προέρχεται από τις δημόσιες δαπάνες. Το υπόλοιπο 4%, δηλαδή περίπου το 40%, προέρχεται άμεσα από τις τσέπες των εργαζόμενων και των υπόλοιπων λαϊκών στρωμάτων. Όμως και αυτό το 5%, που είναι δημόσιες δαπάνες, ποιους πλήττει; Είναι για όλους το ίδιο; Δικό σας έργο δεν είναι, της Κυβέρνησής σας, το προηγούμενο χρονικό διάστημα, που επιβάλατε 6% στις επικουρικές συντάξεις για την υγειονομική περίθαλψη, που αυξήσατε από το 4% στο 6% στις κύριες συντάξεις την υγειονομική περίθαλψη; Άρα είτε με τον έναν είτε με τον άλλο τρόπο, τα λαϊκά στρώματα επιβαρύνονται την ήδη βεβαρημένη κατάσταση στον τομέα της Υγείας. Δεύτερο στοιχείο. Μεταρρυθμίσεις και αναδιαρθρώσεις. Για ποιο σκοπό γίνονται αυτές οι μεταρρυθμίσεις και αναδιαρθρώσεις; Ο προϋπολογισμός είναι σαφέστατος. Για να βελτιωθεί το επιχειρηματικό περιβάλλον, για να μπορέσουν να αναπτυχθούν τα επιχειρηματικά σχέδια και να έρθει η ανάκαμψη της οικονομίας. Αυτό έκαναν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Για τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος προωθούσαν τις μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας. Βεβαίως, στην αγορά εργασίας οι μεταρρυθμίσεις που θα συνεχίσετε να κάνετε, δεν είναι στο όνομα της αποκατάστασης των απωλειών. Δεν λέτε πουθενά για το ύψος του κατώτερου μισθού, δεν λέτε τίποτα για τις ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις. Αντίθετα, θα υπάρξει ακόμα μεγαλύτερη απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, για να μειωθεί ακόμα περισσότερο η τιμή της εργατικής δύναμης και να αυξηθεί ο βαθμός εκμετάλλευσής της. Όμως, εκεί που είναι πραγματικά αποκαλυπτικό, είναι στην προώθηση των αναδιαρθρώσεων και στην απελευθέρωση των υπόλοιπων τομέων της οικονομίας. Τι κονδύλιο προβλέπετε ότι θα εισπράξετε από τις ιδιωτικοποιήσεις, κύριε Υπουργέ, το 2016; Προβλέπετε 1.800.000.000 ευρώ. Πόσο υπολογίζετε ότι ήταν η είσπραξη του 2012; Υπολογίζετε 268 εκατομμύρια. Τι αύξηση είναι αυτή; Είναι 572%. Δηλαδή, οι νέες ιδιωτικοποιήσεις που θα κάνετε το επόμενο χρονικό διάστημα, είναι σε τομείς - όπως τους ονομάζετε εσείς - στρατηγικής σημασίας και αφορούν τα λιμάνια, αφορούν τα αεροδρόμια, αφορούν και άλλους κλάδους και επιχειρήσεις που εντάσσονται στον τομέα της ενέργειας. Από αυτή, λοιπόν, την άποψη, από εκεί θα προέλθουν οι επιπλέον πόροι, υλοποιώντας τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του σχεδιασμού του μεγάλου κεφαλαίου. Αυτά τα οποία δεν μπόρεσαν να κάνουν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, τα κάνετε σήμερα εσείς. Τρίτο στοιχείο. Ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Υπάρχει διαφορετικότητα σε σχέση με την προηγούμενη ανακεφαλαιοποίηση; Διότι και τώρα θα κληθεί να συνεισφέρει ο φορολογούμενος μέσα από την αύξηση του κρατικού χρέους κατά 4 δισεκατομμύρια, 5 δισεκατομμύρια, 6 δισεκατομμύρια; Όσο φτάσει. Όμως και το μαξιλαράκι για τα «κόκκινα» δάνεια είναι άλλα 5, 6 εκατομμύρια, με βάση σχεδιασμούς και δημοσιεύματα που υπάρχουν; Άρα, λοιπόν, να ένα το κρατούμενο. Όσον αφορά την ίδια την ανακεφαλαιοποίηση για να εισέλθουν οι ιδιώτες, λέτε ότι πρέπει να είναι ιδιωτικές επιχειρήσεις οι τράπεζες και όχι δημοσίου ελέγχου. Το ίδιο, όμως, έλεγαν και τα υπόλοιπα κόμματα, που σας κάνουν τώρα, υποτίθεται, κριτική. Τις παρέχετε, λοιπόν, και τις δίνετε για ένα κομμάτι ψωμί στα ιδιωτικά επιχειρηματικά συμφέροντα, στα ιδιωτικά κεφάλαια. Βεβαίως, όχι μόνο δεν υπήρξε μέριμνα για τα «κόκκινα» δάνεια, ιδιαίτερα τα στεγαστικά αλλά μέσα από τη διαδικασία απελευθερώσατε τους πλειστηριασμούς στην πρώτη κατοικία. Και , βεβαίως, η μεγάλη διαπάλη η οποία υπάρχει είναι για τα επιχειρηματικά δάνεια. Τέταρτο στοιχείο, κύριε Κοινοβουλευτικέ Εκπρόσωπε του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ότι η χθεσινή επίσκεψη του κ. Κέρι, δεν αφήνει καμμία απολύτως αμφιβολία. Επιβεβαιώθηκε τι; Ότι ήσαστε, ως Κυβέρνηση, στρατευμένη στο αμερικανονατοϊκό άρμα του ιμπεριαλισμού. Συμμετέχετε ενεργά στους σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στη Συρία και στην ευρύτερη περιοχή, παρέχετε γη και ύδωρ στους ιμπεριαλιστές και, ταυτόχρονα, θέλετε να επιταχύνετε την υλοποίηση των αμερικανικών σχεδιασμών όσον αφορά στους αγωγούς φυσικού αερίου, δηλαδή τα αμερικάνικα επενδυτικά σχέδια στον τομέα της ενέργειας. Από αυτή, λοιπόν, την άποψη φαίνεται καθαρά σε ποια όχθη είστε. Είστε με την αστική τάξη και τα μονοπώλια και έχετε απέναντι την εργατική τάξη και τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα. Επειδή στον κ. Τσακαλώτο αρέσουν τα κουίζ - έβαλε χθες ένα - θα ήθελα να ρωτήσω και εγώ το εξής: Διαβάζω χθεσινό δημοσίευμα. «Πώς θα γίνει η ανάπτυξη; Πρώτον, μέσω της αντιμετώπισης του προβλήματος των μη εξυπηρετούμενων δανείων, που θα πρέπει να ακολουθήσει μετά την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Δεύτερον, με την ταχεία εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων στις αγορές αγαθών και υπηρεσιών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, πολύ σύντομα. Τρίτον, με δράση μέσα από τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας όπου θα δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στις ενεργητικές μορφές απασχόλησης, αυτήν τη φθηνή, την τζάμπα εργασία στους κεφαλαιοκράτες. Τέταρτον, τη διατήρηση των πρωτογενών πλεονασμάτων. Πέμπτον, την αύξηση της αποτελεσματικότητας του δημόσιου τομέα. Έκτον, τη στήριξη και την αύξηση των επενδύσεων. Έβδομον, την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και την ταχεία προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων. Ποιος τα λέει αυτά στο δελτίο Τύπου; Θα μπορούσαν να ήταν μέσα στην εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού που συζητάμε; Είναι του κ. Στουρνάρα. Είναι το δελτίο Τύπου με το οποίο παρουσίασε την ενδιάμεση έκθεση για τη νομισματική πολιτική. Ακόμα και στην ορολογία ταυτίζεστε με τον κ. Στουρνάρα πλέον. Άρα, υπάρχει διαφοροποίηση; Καμμία απολύτως! Έτσι, λοιπόν, το πρόβλημα επί της ουσίας δεν είναι στη βολική κριτική που σας κάνουν τα άλλα κόμματα τα οποία έχουν κυβερνήσει, δηλαδή η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ ή το Ποτάμι που συμμετείχαν ενεργά και ψήφισαν το μνημόνιο. Διότι, τι κριτική σας κάνουν; Σας κάνουν μία βολική κριτική. Λέει «υφεσιακά ή αναπτυξιακά μέτρα». Αυτό είναι το δίλημμα; Το δίλημμα είναι αν τα μέτρα του προϋπολογισμού είναι υφεσιακά ή αναπτυξιακά; Δηλαδή, τι ζητάμε από τον κόσμο να επιλέξει; Θα επιλέξεις ή τη Σκύλλα, δηλαδή τα υφεσιακά μέτρα, ή τη Χάρυβδη, δηλαδή τα αναπτυξιακά μέτρα. Ξέρετε ποιο είναι το πρόβλημα, κύριε Φλαμπουράρη, που με κοιτάτε έτσι περίεργα;
Σας ακούω απλώς. Δεν είπα τίποτα.
Το πρόβλημα είναι ότι με τα μεν υφεσιακά μέτρα θα αυξηθεί η φορολογία για τα λαϊκά στρώματα και άρα θα πάρετε κι άλλα χρήματα από τις τσέπες των λαϊκών στρωμάτων, με τα δε αναπτυξιακά μέτρα σημαίνουν μείωση της φορολογίας για το κεφάλαιο, τους μονοπωλιακούς ομίλους και μείωση των κρατικών δαπανών. Άρα, θα έχουμε μείωση μισθών, συντάξεων και κοινωνικών παροχών. Συνεπώς, το ζήτημα είναι τι θα επιλέξει ο λαός, αν, δηλαδή, θα του τα πάρετε μέσα από τη φορολογία ή μέσα από τη μείωση των δαπανών; Αυτό είναι το ζήτημα; Αυτήν την επιλογή πρέπει να κάνει η εργατική τάξη και τα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα; Επειδή, λοιπόν, ο δρόμος που ακολουθεί η Κυβέρνηση δεν είναι δρόμος που οδηγεί σε μία ανάπτυξη προς όφελος του λαού αλλά είναι ένας δρόμος που οδηγεί στην ανάπτυξη προς όφελος του κεφαλαίου, γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο σήμερα είστε οι πιο ικανοί για να διαχειριστείτε τη «βρώμικη δουλειά», όπως λέμε. Ποια είναι αυτή η «βρώμικη δουλειά»; Από τη μία μεριά είναι να ολοκληρώσετε το έργο των προηγούμενων κυβερνήσεων και να πάρετε τα πιο δύσκολα μέτρα αλλά και από την άλλη μεριά να αφοπλίσετε το εργατικό λαϊκό κίνημα, τον εργατικό λαϊκό παράγοντα. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο κι εμείς λέμε πολύ καθαρά - και ολοκληρώνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε - ότι δεν πρέπει να υπάρχει καμμία αυταπάτη στον λαό για τις επιδιώξεις και τις στοχεύσεις της Κυβέρνησης, για το ποια συμφέροντα θέλει να εξυπηρετήσει. Θέλει να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων και στο βωμό της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας θυσιάζει την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, αυτό το οποίο επιβάλλεται σήμερα στην εργατική τάξη και στα υπόλοιπα λαϊκά στρώματα, είναι να συγκεντρώσει τις δυνάμεις της για να έρθει σε ρήξη και απειθαρχία με αυτήν την πολιτική, με τα συμφέροντα που ικανοποιούν τις ανάγκες του κεφαλαίου, για να μπορέσει από τη μία μεριά να οδηγήσει σε μέτρα ανακούφισης της κατάστασης που βιώνει, σε μέτρα που αποκαθιστούν τις απώλειες τις οποίες έχει αλλά πάνω απ' όλα να ανοίξει το δρόμο για συνολικότερες ανατροπές τόσο σε επίπεδο εξουσίας, όσο και σε επίπεδο οικονομίας αλλά και οργάνωσης του κράτους και της κοινωνίας. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, πενήντα πέντε μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 9ο Γυμνάσιο Καλαμαριάς Θεσσαλονίκης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει.
Κύριε Πρόεδρε, θα μπορούσα να έχω τον λόγο για ένα λεπτό;
Για ποιον λόγο, κύριε Υπουργέ;
Έχω το δικαίωμα, κύριε Πρόεδρε, να κάνω κάποιες παρεμβάσεις.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε Καραθανασόπουλε, μετά από το κουίζ για τον κ. Στουρνάρα, είμαι έτοιμος να δηλώσω υπεύθυνα ότι μερικά πράγματα είναι αλήθεια, ακόμα και αν ο κ. Στουρνάρας πει ότι είναι αλήθεια. Δηλαδή, αν πει, για παράδειγμα, ότι ο άνθρωπος χρειάζεται οξυγόνο για να ζήσει ή ότι οι ομάδες της βόρειας Ελλάδας αδικούνται από τη διαιτησία, είμαι έτοιμος να το δεχθώ. Επίσης, είμαι έτοιμος να δεχθώ ότι χωρίς επενδύσεις δεν θα υπάρξει ανάπτυξη, όπως είμαι έτοιμος να δεχθώ ότι χωρίς προγράμματα κατάρτισης δεν θα βοηθηθεί η ελληνική οικονομία. Για το πραγματικό αναπτυξιακό μοντέλο του ΣΥΡΙΖΑ και το πού διαφέρει από τις ιδέες του κ. Στουρνάρα, θα πρέπει να περιμένετε μέχρι τον Μάρτη του 2016. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω τον λόγο για μισό λεπτό, αν μου το επιτρέπετε.
Κύριε Καραθανασόπουλε, έχετε τον λόγο για μισό λεπτό.
Δεν είναι αντιπαράθεση βορείου και νοτίου Ελλάδος. Δεν το βάζω εκεί. Όμως, όλη αυτή η προσπάθεια την οποία κάνετε, κύριε Υπουργέ, να απαντήσετε με φυσικά φαινόμενα στο ζήτημα μιας αλήθειας που αφορά κοινωνικά δεδομένα και φαινόμενα, δεν μπορεί να πατάει στην πραγματικότητα, γιατί ακριβώς γνωρίζετε πολύ καλά ότι βεβαίως τις αλήθειες που είπε ο κ. Στουρνάρας και τις οποίες εσείς αποδέχεστε…
Να μην έχουμε επενδύσεις;
…είναι αλήθειες που αφορούν την ικανοποίηση των αναγκών του κεφαλαίου και όχι την ικανοποίηση των αναγκών του λαού. Δεν παντρεύονται αυτά τα δύο πράγματα. Γι' αυτό ακριβώς σας λέμε ότι έχετε αποδεχθεί τις ίδιες αλήθειες με τον κ. Στουρνάρα, όσον αφορά την προστασία του συστήματος, την ικανοποίηση των αναγκών ενός σάπιου και εκμεταλλευτικού συστήματος που οδηγεί στο βάραθρο τον λαό και την ικανοποίηση των αναγκών του.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω τον λόγο για δεκαπέντε δεύτερα.
Θα έχουμε ανταπάντηση τώρα!
Για δεκαπέντε δευτερόλεπτα.
Δεν μετράει το χρονόμετρο δεκαπέντε δευτερόλεπτα. Σας δίνω ένα λεπτό το πολύ.
Στο πρώτο μάθημα φιλοσοφικής λογικής που κάναμε στο πανεπιστήμιο μάθαμε ότι ο συλλογισμός, «Η γάτα μου έχει τέσσερα πόδια, ο σκύλος μου έχει τέσσερα πόδια, άρα ο σκύλος μου είναι γάτα», έχει κάποιο σφάλμα.
Πάντως εμείς αυτό που μάθαμε, κύριε Υπουργέ, στη λογική ήταν το εξής: Ο αστυνόμος είναι όργανο, το μπουζούκι είναι όργανο και άρα ο αστυνομικός είναι μπουζούκι. Άμα, έχετε αυτήν τη λογική, τότε…
Το ίδιο είναι;
Το βιβλίο της λογικής αυτό δεν έλεγε;
Αυτά τα έλεγαν άλλοι, δεν τα έλεγε η …
Λοιπόν, παρακαλώ πολύ να μείνουμε εδώ. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Επικρατείας κ. Φλαμπουράρης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κρίνω ως πολύ θετικό το ότι διαδέχομαι στο Βήμα τον κ. Καραθανασόπουλο, ιδιαίτερα μετά την ανταλλαγή μηνυμάτων με τον Υπουργό Οικονομικών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο προϋπολογισμός που συζητάμε είναι ο πρώτος που φέρνει η Κυβέρνησή μας. Ως τέτοιος, αποτυπώνει τις πολιτικές μας επιλογές για τον επόμενο χρόνο. Ταυτόχρονα, όμως, αντικατοπτρίζει και τη στρατηγική της Κυβέρνησής μας, της Κυβέρνησης της Αριστεράς, η οποία στρατηγική κινείται στον αντίποδα μιας λυσσαλέας προσπάθειας να μην αλλάξει τίποτα στον τόπο μας, κυρίως, να μην αφαιρεθούν τα σκανδαλώδη προνόμια της διαπλοκής. Οι σχεδιασμοί τους θα αποτύχουν παταγωδώς γιατί ο ελληνικός λαός θέλει ακριβώς το αντίθετο, να αλλάξουν τα κακώς κείμενα. Γι' αυτό μας έδωσε δύο φορές εντολή διακυβέρνησης. Αυτό ακριβώς είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε, δηλαδή την αλλαγή των πάντων στην Ελλάδα. Γι' αυτό και προωθούμε μία σαρωτική δέσμη ριζικών αλλαγών και δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων που στόχο έχουν, αφού διορθώσουμε τα κακώς κείμενα που όλα αυτά τα χρόνια δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα, να απελευθερώσουμε τις δημιουργικές δυνάμεις της χώρας και τις υπαρκτές αναπτυξιακές προοπτικές της χώρας μας. Έτσι πιστεύουμε ότι τιμάμε τη λαϊκή εντολή. Σε σχέση με αυτές τις αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις, είναι ανάγκη να τονίσουμε ότι ο χρονικός ορίζοντας της στρατηγικής και της κυβερνητικής πολιτικής μας δεν είναι βραχυχρόνιος. Υπερβαίνει ακόμα και τον κυβερνητικό ορίζοντα της τετραετίας. Ταυτόχρονα, προγραμματίζουμε και τα αναγκαία, άμεσα, βραχυπρόθεσμα μέτρα προς όφελος των αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων. Οι κεντρικοί στόχοι της στρατηγικής μας μέσα από αυτόν τον προϋπολογισμό είναι να δημιουργήσουμε ένα ισχυρό δίκτυο κοινωνικής προστασίας - και το κάνουμε - για τα θύματα της κρίσης και ταυτόχρονα να χτίσουμε ένα αποτελεσματικό, κοινωνικό κράτος. Ο δεύτερος στόχος είναι να επαναφέρουμε την οικονομία σε αναπτυξιακή τροχιά, διασφαλίζοντας παράλληλα συνθήκες μακροπρόθεσμα βιώσιμης ανάπτυξης, γιατί εγώ και εμείς δεν ξέρουμε άλλον τρόπο για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το εκρηκτικό πρόβλημα που έχει η χώρα μας, το πρόβλημα των ενάμισι εκατομμυρίων ανέργων. Τρίτος στόχος είναι να αλλάξουμε εκ βάθρων το κράτος και κυρίως τη δημόσια διοίκηση στην κατεύθυνση της περισσότερης δημοκρατίας και της μεγαλύτερης αποτελεσματικότητας. Το ευρύτερο πολιτικό πλαίσιο της στρατηγικής μας στηρίζεται στη συνειδητή επιλογή για μια ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, στα πλαίσια της οποίας θα υπερασπιστούμε τα συμφέροντα της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού και όχι τα συμφέροντα της ολιγαρχίας, του πλούτου και της διαπλοκής, όπως έκαναν οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις. Σ' αυτό το πλαίσιο της συνεχούς μάχης για να διευρύνονται διαρκώς τα περιθώρια άσκησης μιας αριστερής πολιτικής, κομβικής σημασίας είναι η προσπάθεια να κερδίζουμε συνεχώς έδαφος στη διαπραγμάτευση υπέρ των θέσεών μας, είτε αυτή αφορά τα ανοιχτά ζητήματα είτε τον τρόπο εφαρμογής των όσων έχουν συμφωνηθεί, η γρήγορη και επιτυχής υλοποίηση του προγράμματος, ώστε να ανακτήσουμε μια ώρα αρχύτερα τον δημοσιονομικό και γενικότερα οικονομικό έλεγχο και να αφαιρέσουμε τη δυνατότητα εκβιασμού και την επιτροπεία. Τέλος, κομβικής σημασίας είναι οι ευρωπαϊκές και διεθνείς συμμαχίες, οι οποίες είναι απαραίτητες και με κυβερνήσεις και με πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, προκειμένου να συμβάλλουμε στη μετατόπιση προς τα αριστερά της πολιτικής κυρίως στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τι σημαίνει όμως, κυρίες και κύριοι, αριστερή πολιτική; Εδώ χρειάζεται να είμαστε ξεκάθαροι. Αριστερή πολιτική στις σημερινές συνθήκες σημαίνει αύξηση του μεριδίου της εργασίας στον εθνικό πλούτο. Πώς θα επιτευχθεί αυτό στην παρούσα συγκυρία, όπου ο συσχετισμός της δύναμης είναι δυσμενής; Η απάντηση, κατά τη γνώμη μου, είναι μία και μοναδική: με την πολυεπίπεδη προσπάθεια για ταχεία μείωση της ανεργίας. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε τα πάντα, ώστε η οικονομία να ανακάμψει το ταχύτερο, να αρχίσουν να γίνονται σημαντικές επενδύσεις και ο κόσμος να αρχίσει να ξαναβρίσκει δουλειά. Αξίζει, κυρίες και κύριοι, να υπενθυμίσουμε το τι πετύχαμε μέχρι σήμερα, γιατί πραγματικά κριτικές οι οποίες ακούγονται σε αυτήν την Αίθουσα, αλλά και εκτός αυτής της Αίθουσας έχω την αίσθηση ότι δεν συνειδητοποιούν ή δεν θέλουν να αναγνωρίσουν αυτό που έχουμε πετύχει σ' αυτές τις συνθήκες. Πρώτον και κύριον, αναγνωρίστηκε πραγματικά η μη βιωσιμότητα του χρέους και η ανάγκη της απομείωσής του και, δεύτερον, πετύχαμε χαμηλότερους δημοσιονομικούς στόχους οι οποίοι παίζουν το ρόλο τους σε σχέση με τα δημοσιονομικά προβλήματα της χώρας. Ολοκληρώσαμε με επιτυχία την πρώτη ομάδα των σαράντα εννιά προαπαιτουμένων της συμφωνίας και κυρίως καταφέραμε μέσα από αυτές τις συμφωνίες έναν όσο το δυνατόν πιο επωφελή τρόπο για την πλειοψηφία των πολιτών, ιδιαίτερα των εισοδηματικά ασθενέστερων. Ένα κρίσιμο θέμα που φαίνεται ότι δεν αναγνωρίζεται και, κατά τη γνώμη μου, παραποιείται είναι ότι ενώ οι δανειστές στην αρχή μιλούσαν για 15%, το πολύ 20% προστασία της πρώτης κατοικίας, καταφέρνουμε να την επεκτείνουμε και την επεκτείναμε στο 60%. Έτσι, είμαστε σίγουροι - και να είναι σίγουροι και οι πολίτες - ότι κανένα νοικοκυριό δεν πρόκειται να χάσει το σπίτι του εξαιτίας της ανέχειας. Αυτό ήταν και παραμένει δέσμευση της Κυβέρνησής μας. Αντικαταστήσαμε το ΦΠΑ του 23% στην ιδιωτική εκπαίδευση, υπερασπιστήκαμε με επιτυχία τη ρύθμιση των εκατό δόσεων και βελτιώσαμε τη ρύθμιση για την απελευθέρωση των φαρμακείων με τέτοιο τρόπο, ούτως ώστε κανένα φαρμακείο να μην υπάρχει χωρίς φαρμακοποιούς. Τέλος, πρέπει να τονίσουμε ότι σε αυτά τα προαπαιτούμενα υπήρχαν και κάποια στοιχεία της δικής μας πολιτικής, της πολιτικής η οποία είναι απαραίτητο να εφαρμοστεί για να μπορέσουμε πραγματικά να ξεφύγουμε από την κρίση η οποία μαστίζει τη χώρα μας. Αυτά είναι: Η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Η δημιουργία ενός ενιαίου, αντικειμενικού και διαφανούς συστήματος δημόσιων προμηθειών. Η προστασία για την εφαρμογή του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος. Αντιμετώπιση ζητημάτων που σχετίζονται με την ομαλή χρηματοδότηση του ΕΣΠΑ. Τέλος, είπαν πολλοί - απλά το αναφέρω - ότι η επιτυχής ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών δίνει τη δυνατότητα πραγματικά και στο να υπάρχουν επενδύσεις, ιδιαίτερα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις τις οποίες επιδιώκουμε, αλλά και ταυτόχρονα να σχεδιαστεί μια πολιτική η οποία θα βγάζει τη χώρα από τη συνεχή και επιδεινούμενη κρίση. Για το επόμενο διάστημα, ποιος είναι ο σχεδιασμός μας; Ο σχεδιασμός μας για το επόμενο διάστημα, τους επόμενους μήνες που είναι και κρίσιμοι - και σε αυτό ζητήθηκε διάλογος και όχι απλά συναίνεση, όπως αναφέρθηκε από αρκετούς ομιλητές - είναι ότι πρέπει να ολοκληρωθεί η πρώτη αξιολόγηση, να γίνει η διαπραγμάτευση για το χρέος και να συμφωνήσουμε για την αναδιάρθρωσή του και την απομείωση του. Να προχωρήσουν οι διαδικασίες αποκατάστασης της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας. Να παρουσιάσουμε και να συμφωνήσουμε την αναπτυξιακή στρατηγική της χώρας μας και με βάση αυτή τη νέα αναπτυξιακή στρατηγική, αλλά και τη συμφωνία για το χρέος, να επικαιροποιηθεί και τροποποιηθεί συναφώς η συμφωνία με τους εταίρους και δανειστές μας. Είναι αλήθεια ότι το επόμενο διάστημα, για να ολοκληρωθεί η πρώτη αξιολόγηση, χρειάζεται να διαπραγματευθούμε μία βιώσιμη λύση του ασφαλιστικού, μακροχρόνια, με στόχο καμμία μείωση στις συντάξεις. Αυτήν τη μάχη θα τη δώσουμε. Δεύτερον, να προσδιορίσουμε τον ρόλο και τη λειτουργία του νέου ταμείου για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και όχι για την ιδιωτικοποίηση ή το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Και τρίτον, να αντιμετωπίσουμε και να βρούμε λύση για τα κόκκινα δάνεια, πέραν αυτού του 60%, τα οποία προστατεύονται. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Κύριε Πρόεδρε, δώδεκα λεπτά δικαιούμαι για την ομιλία μου;
Συνεχίστε και με μία ανοχή, αν χρειαστεί.
Ναι. Κεντρικός στόχος της Κυβέρνησής μας είναι η εξασφάλιση της βιωσιμότητας του χρέους, το είπαμε και προηγουμένως και μετά από αυτές τις διαδικασίες που προτείναμε, κατά τη γνώμη μας, το κρίσιμο θέμα είναι αυτό. Και πιστεύουμε ότι και θα το πετύχουμε και θα πετύχουμε την ηχηρή απομείωσή του, έτσι ώστε πραγματικά να μπορέσουν να απελευθερωθούν κεφάλαια, ούτως ώστε να μπούμε σε αυτό που λέμε αναπτυξιακή τροχιά και παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Διότι, κυρίες και κύριοι, πολλά ακούστηκαν εδώ, πρέπει να δώσουμε τέλος στην αποεπένδυση η οποία υπάρχει όλα αυτά τα χρόνια στη χώρα μας. Γνωρίζετε όλοι ότι από το 2007 έως το 2014 έχουν χαθεί από την ελληνική οικονομία επενδύσεις ύψους 30 δισεκατομμυρίων ευρώ ή το 65% του συνολικού ύψους. Εάν αυτό δεν ανατραπεί, κατά την εκτίμησή μας πραγματικά δεν θα μπορέσουμε να δώσουμε λύση στα προβλήματα τα οποία έχει η ελληνική κοινωνία και κυρίως - επανέρχομαι στο θέμα - στο πρόβλημα της ανεργίας, το πρόβλημα της εξεύρεσης θέσεων εργασίας, που εάν αυτό δεν αποκατασταθεί, πραγματικά όλα τα κρίσιμα προβλήματα που έχει η ελληνική κοινωνία δεν πρόκειται να λυθούν. Δεν μπορώ να συνεχίσω αυτά που έχω να πω, απλά θέλω να σταματήσω λέγοντας δυο κουβέντες σε σχέση με το προσφυγικό. Ακούστηκαν πάρα πολλά που κάνουν κριτική στην πολιτική που έχουμε υλοποιήσει μέχρι σήμερα. Θέλω, όμως, να τονίσω πραγματικά ότι μέσα σε αυτά τα ασφυκτικά οικονομικά πλαίσια στα οποία ζει η χώρα μας το Λιμενικό, ο Στρατός, η Αστυνομία, οι εθελοντικές οργανώσεις, οι δημόσιοι λειτουργοί, οι αλληλέγγυοι πολίτες οργανωμένα και κατά μόνας μαζί με την ελληνική Κυβέρνηση έδωσαν και δίνουν καθημερινά μια άνιση μάχη ανθρωπίνων αξιών και αλληλεγγύης. Καλώ, λοιπόν, όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες και την Αίθουσα αυτή να συνεχίσουν αυτήν την προσπάθεια. Είναι θέμα αξιοπρέπειας, είναι θέμα πολιτισμού για την ίδια μας τη χώρα. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο γενικός εισηγητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Κουτσούκος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μια και η συζήτηση πλησιάζει στο τέλος, νομίζω ότι πρέπει να επιχειρήσουμε να συνεννοηθούμε με την απλή λογική, τη λογική των αριθμών. Επειδή προηγήθηκε στο Βήμα ο Υπουργός Επικρατείας, ο κ. Φλαμπουράρης ο οποίος είναι μηχανικός και αρχιτέκτονας και γνωρίζει πάρα πολύ καλά από αριθμούς, αντιληφθήκατε ότι απέφυγε σκόπιμα να αναφερθεί στους αριθμούς, διότι οι αριθμοί διαψεύδουν το σύνολο της πολιτικής σας επιχειρηματολογίας. Τι λένε οι αριθμοί; Λένε ότι το 2015 έπεσε έξω κατά 7,9 δισεκατομμύρια, γιατί της υστέρησαν τα έσοδα και οι δαπάνες κρατήθηκαν στο ίδιο επίπεδο, αλλά είχαμε αύξηση των ληξιπροθέσμων, δηλαδή το κράτος κήρυξε στάση πληρωμών. Και για να μην έχουμε μεγαλύτερο έλλειμμα, η Κυβέρνηση πήρε μέτρα μέσα στο 2015 1 δισεκατομμύριο φόρους και μισό δισεκατομμύριο περικοπή δαπανών. Έρχεται τώρα με μέτρα 7,2 δισεκατομμύρια τη διετία 2015-2016 να ισοφαρίσει, δηλαδή να μας γυρίσει εκεί που ήμασταν το 2014. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα. Τα 7,2 δισεκατομμύρια ευρώ μέτρα είναι αυτά που θα πληρώσουν οι φορολογούμενοι με την αύξηση των φόρων και που θα υποστούν οι φτωχοί και οι αδύναμοι με την περικοπή των κοινωνικών δαπανών κυρίως στο ασφαλιστικό. Αυτοί είναι οι αριθμοί και επί των αριθμών δεν επιδέχεται καμμία αμφιβολία. Προσέξτε τώρα, η Κυβέρνηση θα επιβάλει φόρους 3,2 δισεκατομμύρια για να εισπράξει 2 δισεκατομμύρια παραπάνω και θα κάνει περικοπές 2,5 δισεκατομμύρια μέσα στο 2016. Αυτά προβλέπει ο προϋπολογισμός. Τα 2,5 δισεκατομμύρια πρόσθετοι φόροι επιβαρύνουν ελεύθερους επαγγελματίες, επιβαρύνουν αγρότες και το σύνολο των κοινωνικών ομάδων στην άμεση φορολογία και σε ό,τι αφορά την έμμεση, αυτή δηλαδή που πληρώνει όλος ο λαός, επιβαρύνουν στην κατανάλωση όλους τους πολίτες. Ταυτόχρονα, μέσα σε αυτήν την περίοδο εξελίχθηκε ένα σίριαλ με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, οι οποίες παραδόθηκαν σε ξένα χέρια, τους στερεί την όποια προοπτική ρευστότητας, λείπουν τα εργαλεία για τη χρηματοδότηση της ελληνικής επιχειρηματικότητας και δεν ξέρουμε σε τι επικίνδυνα παιχνίδια θα μπούμε σε σχέση με τη διαχείριση των λεγόμενων κόκκινων δανείων. Η Κυβέρνηση προσπάθησε στο μεσοδιάστημα, από το προσχέδιο του προϋπολογισμού μέχρι την κατάθεσή του, να διασκεδάσει τις εντυπώσεις ότι η προβλεπόμενη από το προσχέδιο ύφεση ύψους 2,3 δισεκατομμυρίων για το 2015 και 1,3 δισεκατομμυρίων για το 2016 δεν θα είναι έτσι. Ήρθε, όμως, η Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία προχθές, η οποία αναθεώρησε τις προβλέψεις του Γ΄ τριμήνου από 0,5 σε 0,9 το έλλειμμα, να την διαψεύσει. Άρα, το 2016 θα είναι επίσης ένας χρόνος ύφεσης, όπου ταυτόχρονα θα αυξηθεί και η ανεργία, κύριε Υπουργέ, που μιλήσατε νωρίτερα για την ανάγκη αύξησης νέων θέσεων εργασίας. Ταυτόχρονα, θα συνεχιστεί το κλίμα της αποεπένδυσης με μείωση του ακαθάριστου σχηματισμού κεφαλαίου κατά -3,7 σε σχέση με το -8,4 του 2015. Άρα, είναι δυσοίωνο το 2016, που κουβαλάει τη βαριά κληρονομιά του 2015; Και βεβαίως όλα αυτά, αγαπητοί συνάδελφοι, γίνονται κάτω από μια επιχειρηματολογία της Κυβέρνησης ότι «ξέρετε, εμείς παίρνουμε πιο δίκαια μέτρα». Ποια είναι δίκαια μέτρα; Δίκαιο μέτρο είναι να βάζεις έμμεσους φόρους που τους πληρώνει η πλειοψηφία; Δίκαιο μέτρο είναι να κόβεις δαπάνες κοινωνικής πρόνοιας και να αφαιρείς από τις συντάξεις 1,6 δισεκατομμύριο; Ποια είναι η πολιτική κατά του πλούτου και της ολιγαρχίας; Ποια είναι η πολιτική για την πάταξη της φοροδιαφυγής; Πού είναι γραμμένα αυτά τα κονδύλια; Και μια και αναφέρθηκε νωρίτερα ο κ. Φλαμπουράρης στη διαπλοκή, ακούστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Μπήκατε με φόρα και καλά κάνατε, γιατί είχατε ένα ηθικό πλεονέκτημα. Αυτό το ηθικό πλεονέκτημα το έχετε χάσει. Δεν είστε πλέον «αειπάρθενο». Δεν υπάρχει τέτοια πολιτική, όταν κόβεις μισθούς και συντάξεις και βάζεις πρόσθετους φόρους, πολύ δε περισσότερο που για ορισμένους από σας που ασκούν κύρια κυβερνητικά καθήκοντα και έρχονται εδώ να υπερασπίσουν την κυβερνητική πολιτική, ισχύει αυτό που είπαν για τη γυναίκα του Καίσαρα, ότι δεν φτάνει να είναι, αλλά πρέπει και να φαίνεται τίμια. Άρα και στο επίπεδο των αριθμών και στο επίπεδο των πολιτικών συμπερασμάτων και στο επίπεδο της ηθικής νομίζατε ότι έχετε πλεονέκτημα. Δυστυχώς, δεν υπάρχει πλέον κανέναν πλεονέκτημα για την πολιτική σας. Τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα και μην αναζητάτε συνενόχους ή άλλοθι. Και γιατί αναζητείτε συνενόχους ή άλλοθι; Διότι πήρατε μια εντολή τον Σεπτέμβρη, σχηματίσατε μια πλειοψηφία, με βάση την εντολή που πήρατε και μας είπε ο κύριος Υπουργός νωρίτερα, που τον διαδέχτηκα στο Βήμα, ότι έχετε προοπτική τετραετίας. Το ευχόμαστε και ευχόμαστε να υλοποιήσετε και το πρόγραμμά σας για να μην βάλετε τη χώρα σε περιπέτειες, γιατί η χώρα δεν χρειάζεται ούτε άλλες περιπέτειες ούτε άλλες εκλογές. Εάν έχετε, λοιπόν, αυτήν την εντολή και αυτήν την αίσθηση της προοπτικής τετραετίας, ότι πατάτε δηλαδή γερά στα πόδια σας, αφήστε τα τερτίπια που ευτελίζουν τους θεσμούς. Εάν θέλετε συναίνεση και διάλογο, υπάρχει η Βουλή, υπάρχουν οι θεσμοί του διαλόγου στο επίπεδο της κοινωνίας. Ελάτε να συζητήσουμε ό,τι θέλετε. Και να έχετε υπ' όψιν σας ότι όταν σας δώσαμε τη συναίνεση τον Ιούλιο, τότε που τα πράγματα ήταν δύσκολα για τη χώρα, που ήταν έτοιμη για το Grexit, τη σπαταλήσατε. Διότι σας καταθέσαμε έναν οδικό χάρτη που θα έπρεπε να μας οδηγήσει σε εκείνη την πολιτική που θα έφτανε τουλάχιστον μέχρι την πρώτη αξιολόγηση, άρα την έναρξη της διαδικασίας για τη διαπραγμάτευση του χρέους, για να αποφύγουμε τα δύσκολα ώστε να μην ξαναέρθει το Grexit μπροστά στην πόρτα μας. Σπαταλήσατε, λοιπόν, τη συναίνεση, προκηρύξατε έκτακτες εκλογές και άρα πρέπει να αποφασίσετε τώρα εάν θα κυβερνήσετε με βάση την εντολή που πήρατε ή εάν δεν μπορείτε να κυβερνήσετε. Εάν δεν μπορείτε να κυβερνήσετε, να μας το πείτε. Εμείς, έτσι κι αλλιώς, ως ΠΑΣΟΚ, που υποστήκαμε όλο το κόστος των πολιτικών αποφάσεων που πήραμε όταν παραλάβαμε το έλλειμα του 15,2% του ΑΕΠ το 2009, για να το φέρουμε στα ίσα και να έχουμε και πλεονάσματα, είμαστε υποχρεωμένοι και απέναντι στον εαυτό μας και στην ιστορία μας να σας κάνουμε αυστηρή κριτική. Αυτό δεν έχει κανένα στοιχείο καμίας εκδίκησης, αλλά έχει να κάνει με τη σχέση της πολιτικής με την αλήθεια. Διότι πρέπει να πούμε την αλήθεια στον λαό κι εσείς δεν έχετε ακόμα αποκτήσει σχέση με την αλήθεια. Ακούω τους Υπουργούς εδώ να μας λένε για το καταστροφικό PSI. Μα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν μια βδομάδα περίπου ψηφίσαμε τον απολογισμό του 2013. Για διαβάστε, λοιπόν, στον απολογισμό του 2013 την έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, για να δούμε ποια ήταν η περικοπή του χρέους που έγινε στη χώρα μας, η μεγαλύτερη που έχει γίνει ποτέ στις χώρες του ΟΟΣΑ, για να δείτε πώς μειώθηκε το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους από 16 δισεκατομμύρια σε 5,5 δισεκατομμύρια και πώς αυξήθηκε ο μέσος χρόνος εξυπηρέτησής του από τα 6,3 χρόνια στα 16,5 χρόνια. Γιατί πρέπει να αποκτήσετε πρώτα τη σχέση με την αλήθεια, για να μπορείτε να διαχειριστείτε και την πολιτική. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ]] Εμείς, λοιπόν, θέλουμε να σας πούμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι ως Δημοκρατική Συμπαράταξη είμαστε υποχρεωμένοι και απέναντι στην ιστορία μας και απέναντι στην προσφορά μας να διατυπώσουμε, να καταθέσουμε - και αυτό κάνουμε, ξεκινήσαμε ήδη τον κοινωνικό διάλογο με τους αγρότες, ανοίξαμε τον διάλογο με το ασφαλιστικό - ένα ολοκληρωμένο σχέδιο απεγκλωβισμού της χώρας από το μνημόνιο - αυτό που εσείς δεν έχετε - γιατί πρέπει να βγει η χώρα από αυτήν την τριετή περιδίνηση στην οποία τη βάλατε. Σε αυτήν την πορεία θα συνεχίσουμε όλο αυτό το διάστημα, ανεξάρτητα από τα δικά σας κόλπα, τα τερτίπια και τους τακτικισμούς, γιατί πιστεύουμε ότι κάποιος πρέπει να δίνει την ελπίδα στη χώρα, αυτήν που εσείς κατασπαταλήσατε, εξαϋλώνοντας όλες τις προσπάθειες και τους κόπους τους ελληνικού λαού, αυτά που με θυσίες πέτυχε τα προηγούμενα χρόνια. Εμείς, λοιπόν, με αυτήν την πολιτική θα είμαστε παρόντες και είναι αυτονόητο ότι τον προϋπολογισμό σας τον καταψηφίζουμε. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε, κύριε Κουτσούκο.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω το λόγο;
Ναι, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Στην τοποθέτησή μου με σαφήνεια είπα ότι η Κυβέρνησή μας έχει πραγματικά και τη διάθεση και τη δυνατότητα να κυβερνήσει για τα υπόλοιπα χρόνια, μέχρι το 2019. Δεύτερον, αυτό που είπα είναι ότι ως δημοκρατικό κόμμα, ως δημοκρατική Κυβέρνηση, ως Κυβέρνηση του ελληνικού λαού, αυτό που ζητάμε και επιδιώκουμε είναι ένας ειλικρινής διάλογος για τα κρίσιμα θέματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία. Δεν είπα ούτε για συναίνεση ούτε ζήτησα να συμμετάσχετε στις ευθύνες τις οποίες έχουμε εμείς αναλάβει, που μας έχει δώσει ο ελληνικός λαός. Για να είναι ξεκάθαρα και σαφή τα πράγματα σε σχέση με το τι λέμε. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Δημήτριος Καμμένος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] [[Χειροκροτήματα]] Τον λόγο έχει ο κ. Δημήτριος Καμμένος.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι, κλείνει μια πολύ ενδιαφέρουσα διαδικασία του πρώτου προϋπολογισμού ο οποίος καταρτίζεται από μια Κυβέρνηση η οποία τους τελευταίους δέκα μήνες είχε να διαχειριστεί μια Αντιπολίτευση, η οποία ήταν εχθρός της κατά τη διαπραγμάτευση, επίσημα και ανεπίσημα, είχε να διαχειριστεί μια Ευρώπη η οποία για να διαχειριστεί τα πολιτικά ψέματα που έχει πει πεντέμισι - έξι χρόνια στους Ευρωπαίους φορολογούμενους έπρεπε να συνεχίσει να λέει ψέματα και μέσα από ψευδείς υποθέσεις πολιτικές και χρηματοοικονομικές να συνεχίσει αυτήν την πολιτική η οποία ήθελε να διαλύσει την ελληνική κοινωνία και την ελληνική οικονομία, ένα δεκάμηνο το οποίο έπρεπε να παλέψουμε με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τα λάθη που έγιναν. Η άποψή μου ως οικονομολόγου - μπορεί και να μην μετράει η άποψή μου - αλλά η και άποψη πολλών άλλων οικονομολόγων σε όλον τον κόσμο είναι σαφής ότι έγιναν λάθη τα οποία δεν έπρεπε να γίνουν στην Ελλάδα. Όχι τα λάθη των πολλαπλασιαστών, τα λάθη της πολιτικής. Οι πολιτικές αυτές είχαν ασκηθεί σε πάρα πολλές χώρες με πολύ συγκεκριμένο αποτέλεσμα και δεν υπήρχε καμμία περίπτωση να ασκηθούν στην Ελλάδα, η οποία ήταν μια χώρα εκτός κυριαρχίας εθνικού νομίσματος, σε μια ζώνη με ένα νόμισμα το οποίο δεν ήλεγχε, σε μια ζώνη στην οποία δεν ήλεγχε τη νομισματική και την εισοδηματική πολιτική, πόσω δε μάλλον τον πληθωρισμό και τα επιτόκια των τραπεζών τα οποία εξαρτώνται από το ευρωσύστημα. Άρα, είχαμε να παλέψουμε με μια Ευρώπη, η οποία ήταν ενάντια σε ό,τι θέλαμε να κάνουμε για πολιτικούς καθαρά λόγους και λίγους χρηματοοικονομικούς. Ερχόμαστε στην Ελλάδα το τελευταίο δεκάμηνο και έχουμε να παλέψουμε με την αλήθεια. Έχουμε να παλέψουμε με στοιχεία, τα οποία δεν καταλαβαίνω πως ο οποιοσδήποτε μπορεί να ανεβαίνει στο Βήμα της Βουλής και, πέρα από το να κάνει ένα γρήγορο μνημόσυνο στα όρθια, να θέλει να μας κατηγορήσει κιόλας. Έχουμε όλοι τσακωθεί με την αλήθεια; Δεν νομίζω. Τα νούμερα είναι σαφή και αμείλικτα. Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας πήραν 58,6 δισεκατομμύρια μέτρα. Θέλουμε - δεν θέλουμε, είναι 58,6 εκατομμύρια και έχουν καταγραφεί. Αποτύπωμα στο ΑΕΠ 62 δισεκατομμύρια. Θέλουμε - δεν θέλουμε, η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας μάς παρέδωσε 78,6 δισεκατομμύρια κόκκινα δάνεια τον Δεκέμβριο του 2014, 78,6 δισεκατομμύρια κόκκινα δάνεια, επιχειρηματικά, καταναλωτικά και στεγαστικά. Παρέλαβε η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ 22 δισεκατομμύρια, παρέδωσε μαζί με τη Νέα Δημοκρατία 78 δισεκατομμύρια. ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία προσέθεσαν 53 δισεκατομμύρια κόκκινα δάνεια. Φτάσαμε πριν από δύο μέρες να απειλούμαστε για εξεταστικές. Ποιοι; Εμείς. Είμαι ο πρώτος που θα υποστηρίξω διά λόγου γνώσεως ότι σε όποια εξεταστική γίνει, είτε συνεχιστεί αυτήν των μνημονίων, όπου έχει γίνει πάρα πολλή δουλειά και εύχομαι να συνεχιστεί, είτε γίνει νέα εξεταστική σε σχέση με το PSI, τόσο για τα ασφαλιστικά ταμεία όσο και για τις τράπεζες και γενικότερα την οικονομία και για οτιδήποτε ζημία έφερε το PSI στην ελληνική οικονομία, θα είμαι παρών, διότι έχω τα στοιχεία και χρειάζεται μία μεθοδικότητα. Εδώ δεν είμαστε για να αντιπαλέψουμε. Να με συγχωρήσουν οι φίλοι οι οποίοι μάς κατηγορούν, δεν θα αποκαλύψω και τον τρόπο με τον οποίο θα κάνουμε την εξεταστική. Τουλάχιστον εγώ δεν θα το κάνω. Έχω μάθει στη ζωή μου να είμαι μεθοδικός και να μην μιλάω και πάρα πολύ. Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας: Είναι η τελευταία ημέρα του Προϋπολογισμού, πρέπει να το ακούσουν όλοι. Στις 31-12-2014, απαξίωση των μετοχών από ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, 25.194.916.813 ευρώ η ζημία. Να το ξαναπώ; 25.194.000.000 η απαξίωση των μετοχών από τα 49.700 που είχε δανειστεί ο ελληνικός λαός. Δανειστήκαμε 49.700 για να ανακεφαλαιοποιήσουμε τις τράπεζες σε σύνολο, επιστρέψαμε τα 10,9 και συγχρόνως πριν τα επιστρέψουμε, οι κυβερνήσεις είχαν ζημιώσει το δημόσιο κατά 25,2 δισεκατομμύρια. Θα γίνει εξεταστική γι' αυτό, που μας ζητάτε να γίνει τώρα; Έχουμε να πούμε πάρα πολλά. Είκοσι πέντε δισεκατομμύρια, ΠΑΣΟΚ - ΝΔ. Ξέρετε πόση απομείωση έγινε το πρώτο τρίμηνο του 2015 όπου, αν θέλετε, τα 2/3 ήταν νέα κυβέρνηση με προεκλογικά και με ασάφεια στον ελληνικό λαό για το τι θα γίνει και με μία, αν θέλετε, απορία στην αγορά; Οι μετοχές των τραπεζών το πρώτο τρίμηνο, μέχρι 31-3-2015, έπεσαν 4,9 δισεκατομμύρια. Θέλετε να συγκρίνουμε αυτό μαζί με την προεκλογική περίοδο; Εμείς 4,9 δισεκατομμύρια, 25,2 δισεκατομμύρια εσείς. Κάντε μια εξεταστική για την κατάσταση της αποζημίωσης, σας παρακαλώ, και προτείνετέ την εσείς. Αυτήν την εξεταστική θέλω να την προτείνει η Αντιπολίτευση, όχι εμείς. Η αλήθεια, επίσης, είναι - γι' αυτούς που δεν γνωρίζουν αλλά θα πρέπει να ενημερώσουμε, βγήκαν κι άλλα άρθρα αυτές τις μέρες, ειδικά από τη «FIGARO» στο Παρίσι - ότι, όπως το έχω αναλύσει όλο αυτό το δεκάμηνο στις ομιλίες μου, η ποσοτική χαλάρωση στην Ευρώπη δεν πήγε καθόλου στην ανάπτυξη της Ευρώπης. Αυτό συνέβη διότι δεν υπήρχε ζήτηση στην Ευρώπη. Υπήρχε τεράστια ύφεση. Ο τρόπος με τον οποίον πρέπει η Ευρώπη να κινηθεί από δω και πέρα είναι σαφής. Έχει κάνει αρκετή δουλειά ο κ. Βαρουφάκης. Έχει κάνει πολύ καλή δουλειά ο κ. Τσακαλώτος με τον κ. Χουλιαράκη. Όλοι προσπαθούμε να δείξουμε έναν διαφορετικό τρόπο που πρέπει να κινηθεί η Ευρώπη, παράλληλο μ' αυτά τα προγράμματα τα οποία μεσοπρόθεσμα πρέπει να υλοποιηθούν, διότι πρέπει να βρούμε μία λύση και μία σταθερότητα σ' αυτήν τη χώρα. Εφόσον επιτυχημένα περάσαμε και τον σκόπελο της ανακεφαλαιοποίησης, εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε και κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Άκουσα πριν τον φίλο μου τον κ. Κουτσούκο να ζητάει να του πούμε «ευχαριστώ», διότι μείωσε τα επιτόκια με το PSI από τα 16 δισεκατομμύρια - που δεν ήταν ποτέ 16, ήταν γύρω στα 14,5, 14,7, τέλος πάντων - στα 5,8 δισεκατομμύρια, στα 6 δισεκατομμύρια. Να δώσουμε συγχαρητήρια μόνο σ' αυτό το νούμερο. Θέλω, όμως, να δώσετε συγχαρητήρια απόψε στην ελληνική Κυβέρνηση η οποία, αντί για δεκαέξι χρόνια που κάνατε τότε εσείς όσα δήθεν κουρέψατε, εμείς τα 54 τα πήγαμε στα τριάντα δυόμισι και από τρία χρόνια που έληγαν μέχρι το 2018, το πήγαμε σε 32,5 χρόνια και από 4,25% επιτόκιο, το πήγαμε στο 1%. Απόψε εγώ σας λέω συγχαρητήρια που μειώσατε τους τόκους και θα το δούμε το PSI στην εξεταστική. Πραγματικά οι τόκοι μειώθηκαν. Εμείς πόσο μειώσαμε τους τόκους και πόσο απομειώσαμε σε καθαρή παρούσα αξία το χρέος, στέλνοντάς το, αντί για τρία χρόνια, σε τριάντα δύο και αντί για 4%, με 1%; Κάντε πράξεις, παρακαλώ, οι οικονομολόγοι και οι συνταγματολόγοι. Εδώ πρέπει να πούμε και το εξής: Αυτή η Κυβέρνηση θα εφαρμόσει αυτόν τον προϋπολογισμό, θα τον στηρίξει. Θα έπρεπε σήμερα να στηρίξουμε όλοι έναν προϋπολογισμό εθνικό και να ελεγχθούμε, αν θέλετε, στο επόμενο δωδεκάμηνο κάθε τρίμηνο ή, αν θέλετε, κάθε τετράμηνο εδώ, στη Βουλή, μέσω της Επιτροπής Οικονομικών για την εκτέλεσή του και για το γιατί δεν φέρνουμε και παράλληλα μέτρα, να φέρουμε πιο πολλά έσοδα είτε από τις λίστες του Λιχτενστάιν, της Γερμανίας, τις λίστες Λαγκάρντ ή οτιδήποτε άλλο κάνει αυτή η Κυβέρνηση, διότι τα νούμερα βγήκαν. Εμείς το καταφέραμε, διότι η προηγούμενη κυβέρνηση δεν κατάφερε να κάνει ούτε τις εκατό δόσεις. Εμείς κάναμε τις εκατό δόσεις. Ρυθμίσαμε δισεκατομμύρια και φέραμε στο ταμείο 765 εκατομμύρια. Έγινε μία ερώτηση και ήρθαν οι απαντήσεις. Είναι στα Πρακτικά της Βουλής. Κάναμε ένα βήμα, κάναμε κάτι. Βοηθήσαμε την ελληνική οικονομία. Η ελληνική οικονομία δεν είχε καμμία απολύτως βοήθεια τα τελευταία πέντε χρόνια. Τα τελευταία πέντε χρόνια η ελληνική οικονομία καταστράφηκε για λόγους πολιτικούς. Και εδώ δεν ήρθαμε να πούμε συγχαρητήρια σε κανέναν, αλλά όταν λέμε συγχαρητήρια σε κάποιον θα πρέπει να λέμε συγχαρητήρια και στον άλλον. Θα πω για το PSI και θα κλείσω. Ο προϋπολογισμός θα ψηφιστεί. Είναι εθνική μας ευθύνη να ψηφιστεί και εθνική μας ευθύνη να κάνουμε καλύτερη υλοποίηση από αυτήν που έχουμε προϋπολογίσει και να φέρουμε καλύτερα έσοδα και να βοηθήσουμε τον Έλληνα πολίτη μέσα στο 2016 και να καταφέρουμε τέλος το επόμενο έτος, αρχές του μεθεπόμενου, να βγούμε στις αγορές και να βγούμε από τα μνημόνια. Κλείνοντας να πω ότι όταν επιτιθέμεθα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και όταν λέμε ότι κουρέψαμε το PSI 100 δισεκατομμύρια ευρώ, θα σας αφήσω εδώ - ξέρω, κανείς δεν έχει μάθει να διαβάζει - όλα τα δελτία χρέους από το 2010 έως το 2015 για να μου βρείτε σε όλα τα δελτία χρέους του Υπουργείου Οικονομικών όταν μειώθηκε το χρέος ονομαστικά με το PSI, πόσο αυξήθηκε το επόμενο τρίμηνο. Διότι δανειστήκαμε περισσότερα από όσα κουρέψαμε και αφήσαμε ακούρευτα, όπως απέδειξα την προηγούμενη φορά με το απόρρητο έγγραφο της Royal Bank of Scotland, 95 δισεκατομμύρια ευρώ για να έρχονται όλοι να πληρώνονται στο άρτιο και εμείς να κουρέψουμε την ελληνική περιουσία, τον ιδρώτα του ελληνικού λαού, τα πανεπιστήμια, τα ασφαλιστικά ταμεία και τις τράπεζες κατά 38 δισεκατομμύρια ευρώ. Οι τράπεζες 38 δισεκατομμύρια ευρώ, 48 δισεκατομμύρια ευρώ δάνειο! Τα 48 δισεκατομμύρια ευρώ δάνειο, 25 δισεκατομμύρια ευρώ χασούρα! Για πείτε μου ποιος κάνει πράξεις; Ξαναλέω: Τριάντα οκτώ δισεκατομμύρια ευρώ κούρεμα! Απαξίωση των τραπεζών από το ΠΑΣΟΚ. Δάνεια 49 δισεκατομμύρια ευρώ στον ελληνικό λαό. Από τα 49 δισεκατομμύρια ευρώ χάσαμε τα 25,2 δισεκατομμύρια ευρώ. Ποιος φταίει, εγώ; Θα γίνει εξεταστική τώρα; Θα κάνουμε εξεταστική τώρα; Να την κάνουμε αυτή την εξεταστική; Να την κάνουμε. Αλλά εάν δεν θέλετε εξεταστικές θα έλεγα εδώ πέρα να πείτε στηρίζω για να μην πάω στη δραχμή, διότι καλά κάνανε οι άνθρωποι και πήγανε τα τρία χρόνια στα τριάντα δύο και το 4% στο 1%. Δώστε συγχαρητήρια μια φορά να το ακούσει ο ελληνικός λαός, ένα μπράβο. Τίποτα άλλο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Καμμένε. Ο κ. Φίλης, Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σκιά της οικονομικής κρίσης πέφτει βαριά πάνω στην εκπαίδευση. Στην πενταετία του μνημονίου μειώθηκαν κατά 35,6% οι δημόσιες δαπάνες για την παιδεία, εξωθήθηκαν σε αποχώρηση τριάντα χιλιάδες εκπαιδευτικοί και έγιναν ελάχιστες προσλήψεις - τα δύο τελευταία χρόνια μάλιστα μηδενικές - με αποτέλεσμα να έχουμε ένα από τα πιο γερασμένα σχολεία στον κόσμο. Η έκθεση του ΟΟΣΑ φέτος καταγράφει ότι τέσσερις στους δέκα εκπαιδευτικούς, ιδιαίτερα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, είναι πάνω από πενήντα ετών και ακόμη μόλις 1% κάτω από τριάντα ετών και το 39% από σαράντα έως σαράντα εννέα ετών. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων για τη δημιουργία νέων υποδομών έχει οδηγηθεί σε τέλμα. Υπολειτουργεί η αρμοδιότητα της υπεχρηματοδοτούμενης τοπικής αυτοδιοίκησης για την επισκευή των σχολείων. Και βέβαια οι εκπαιδευτικοί βιώνουν τις συνέπειες της μείωσης των αποδοχών τους, συχνά μάλιστα κάτω από τις δυσμενέστατες συνθήκες, όπως αυτές των πρωτοδιόριστων ή αναπληρωτών σε δυσπρόσιτα μέρη. Στις επιπτώσεις της δημοσιονομικής κρίσης προστίθενται και οι συνέπειες της γενικότερης κρίσης, καθώς στο σχολείο εσωτερικεύονται οι αγωνίες και τα αδιέξοδα των νοικοκυριών, που προκαλούν συναισθηματικές εντάσεις αλλά και πρόσθετες μαθησιακές δυσκολίες για πολλά παιδιά από φτωχότερες οικογένειες. Στις εικόνες της κρίσης συγκαταλέγονται και εκείνες της ακραίας φτώχειας, όπως η λιποθυμία μικρών μαθητών από υποσιτισμό μέσα στην τάξη. Βρεθήκαμε, λοιπόν, αντιμέτωποι με οξυμένα προβλήματα που κληρονομήσαμε από τα προηγούμενα χρόνια των μνημονίων, αλλά και προβλήματα που δημιουργήθηκαν από την ακραία νεοφιλελεύθερή αντίληψη που άρχισε να εφαρμόζεται πριν την κρίση και αμφισβητεί το δικαίωμα όλων των παιδιών στη μόρφωση, μέσα από ιδεοληψίες που μετατρέπουν το καθολικό δικαίωμα σε προνόμιο των δήθεν άξιων. Παρά το δημοσιονομικό καταναγκασμό προχωρήσαμε φέτος σε προσλήψεις είκοσι δύο χιλιάδων εξακοσίων δέκα έξι αναπληρωτών εκπαιδευτικών στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση έναντι δεκαοκτώ χιλιάδων τετρακοσίων εξήντα εννέα πέρσι, δηλαδή τέσσερις χιλιάδες εκατόν σαράντα επτά περισσότερους αναπληρωτές από πέρσι, ποσοστό αύξησης 22,45%. Ειδικότερα, στα σχολεία Ειδικής Αγωγής πραγματοποιήθηκαν φέτος προσλήψεις ρεκόρ, που φτάνουν το 49,9% ως ποσοστό αύξησης. Από φέτος επανέρχεται ο θεσμός της ενισχυτικής διδασκαλίας. Αμέσως μετά τα Χριστούγεννα ξαναλειτουργούν οι τάξεις ενισχυτικής διδασκαλίας, που κατά τεκμήριο απευθύνονται σε παιδιά από φτωχότερες κοινωνικές ομάδες, τα οποία δεν έχουν δυνατότητα να κάνουν φροντιστήριο. Πρόκειται για μέτρο κοινωνικά αντισταθμιστικής πολιτικής απ' αυτά που ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης πρέπει να αποτελούν διαρκές μέλημα της πολιτείας. Ως αποτέλεσμα των πολιτικών επιλογών της πρώτης Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με την επιστροφή των διαθεσίμων εκπαιδευτικών και τη δημιουργία ειδικοτήτων που είχαν καταργηθεί και αφορούν κυρίως τα κορίτσια, αυξήθηκε φέτος κατά οκτώ χιλιάδες ο αριθμός των μαθητών και των μαθητριών στη δεύτερη τάξη των ΕΠΑΛ. Άλλη μια εξέλιξη που αφορά κυρίως παιδιά από τις φτωχότερες οικογένειες. Αυτήν την περίοδο βρίσκεται σε εφαρμογή πιλοτικό πρόγραμμα για το δεκατιανό στα σχολεία σε συνεργασία με το Υπουργείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Αφορά έντεκα χιλιάδες μαθητές και μαθήτριες που φοιτούν σε σχολεία χωρίς κυλικείο, δηλαδή σε σχολεία που οι οικογένειες δεν μπορούν να χρηματοδοτήσουν το καθημερινό χαρτζιλίκι των παιδιών. Το πρόγραμμα αυτό που γίνεται σε συνεργασία με το Υπουργείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης, όπως είπα, προβλέπεται να επεκταθεί από τον Σεπτέμβριο σε περισσότερα σχολεία ακόμα και με διανομή γευμάτων. Τέλος, ανοίγουμε τον αριθμό των εισακτέων στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Με το μέτρο αυτό, εκτός των άλλων, δημιουργούνται θέσεις εργασίας για πολλούς νέους επιστήμονες κατόχους διδακτορικών. Όλες αυτές οι δράσεις αποσκοπούν στη δημιουργία ελάχιστων συνθηκών αξιοπρεπούς και ισότιμης φοίτησης των παιδιών. Γνωρίζουμε ότι δεν είναι αρκετές. Είναι όμως η αρχή πρωτοβουλιών, που θα ενισχύσουν το δημόσιο ενδιαφέρον για την περαιτέρω αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου. Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια οι δαπάνες του προϋπολογισμού για την παιδεία σταθεροποιούνται στο 2,8% του ΑΕΠ. Τα τελευταία χρόνια είχαμε μια συνεχή πτώση των δαπανών παιδείας ως ποσοστό επί του ΑΕΠ. Στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων διατίθενται για το 2016 ποσά ύψους 590 εκατομμυρίων ευρώ, περισσότερα από εκείνα του 2015. Επίσης, δε θίγονται τα κονδύλια για τη φοιτητική μέριμνα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κεντρική επιδίωξή μας είναι να γίνουν φέτος, μετά από πολλά χρόνια αδιοριστίας, διορισμοί μονίμων εκπαιδευτικών αναλόγως της πορείας των δημόσιων οικονομικών. Σχεδιάζουμε το ενδεχόμενο χιλιάδων προσλήψεων φέτος, προκειμένου να σταματήσει το φαινόμενο της κάλυψης των μόνιμων κενών από αναπληρωτές με χρήματα του ΕΣΠΑ. Αναλόγως, λοιπόν, της πορείας των δημόσιων οικονομικών οι χιλιάδες προσλήψεις μονίμων εκπαιδευτικών θα δώσουν τη δυνατότητα σε χιλιάδες εκπαιδευτικούς που ανακυκλώνονται ως αναπληρωτές στην εκπαίδευση, αλλά και σε χιλιάδες νέους πτυχιούχους οι οποίοι τελειώνουν τις σπουδές τους μέσα στην καρδιά της κρίσης, με το φάσμα της ανεργίας και της μετανάστευσης, να ζήσουν την κανονικότητα, να έχουν ευκαιρίες απασχόλησης κα προσφοράς στη χώρα μας. Επίσης, οι χιλιάδες προσλήψεις αποκαθιστούν μια ανωμαλία: εκείνη που μετατρέπει τα κονδύλια του ΕΣΠΑ για την ανάπτυξη της εκπαίδευσης σε κονδύλια μισθολογικής κάλυψης. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να τονίσω ότι η τακτική της αποκατάστασης της δημόσιας υποχρέωσης προς την εκπαίδευση από τη χρησιμοποίηση κονδυλίων ΕΣΠΑ, δηλαδή η σιωπηρή υποχώρηση του κράτους από το καθήκον του να στηρίζει τη δημόσια εκπαίδευση, είναι ένα σύμπτωμα που προϋπήρξε της οικονομικής κρίσης. Είχε συνδεθεί μάλιστα με δογματισμούς σύμφωνα με τους οποίους το σχολείο αντιμετωπιζόταν ως δυνάμει επιχείρηση, με διευθυντές σε ρόλο μάνατζερ, υποκείμενο στη δυναστεία των χορηγών, δηλαδή με μειούμενο τον κυρίαρχο μορφωτικό πολιτισμικό ρόλο του, μετατρεπόμενο σε εργαλείο κατάρτισης. Κανείς δεν αρνείται την ανάγκη επαγγελματικής μαθητείας και κατάρτισης. Ήδη ετοιμάζουμε ένα νέο σχέδιο, που θα απαντά στην ανάγκη σύνδεσης των ΕΠΑΛ με τη μαθητεία. Αλλά αυτή η ανάγκη δεν υποκαθιστά την αναγκαία κατά το δυνατόν ολόπλευρη μόρφωση των παιδιών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι επιπτώσεις του νεοφιλελεύθερου δογματισμού είναι ήδη εμφανείς στην εκπαίδευση, όχι μόνο στη χώρα μας αλλά σε όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ. Διαβάζοντας κάποιος την έκθεση του ΟΟΣΑ για το 2015, επισημαίνει ότι το διδακτικό δυναμικό σε όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ γηράσκει, με μακροπρόθεσμη συνέπεια την πτώση στην ποιότητα των εκπαιδευτικών συστημάτων. Επίσης, οι δημόσιες δαπάνες για την εκπαίδευση μετά την οικονομική κρίση του 2008, ιδιαίτερα μεταξύ των ετών 2010-2012, μειώθηκαν σε μεγάλο ποσοστό στο 1/3 των χωρών του ΟΟΣΑ. Αλλά και άλλες βεβαιότητες, όπως αυτή ότι ο αριθμός των παιδιών ανά τάξη δεν επηρεάζει ουσιαστικά το διδακτικό έργο, καταρρίπτονται από τον ίδιο τον ΟΟΣΑ, ο οποίος τώρα παραδέχεται - ή αναγκάζεται να παραδεχτεί - ότι οι τάξεις με περισσότερα παιδιά οδηγούν σε μειωμένο χρόνο διδασκαλίας και μάθησης και σε περισσότερο χρόνο για την τήρηση της ησυχίας στην τάξη. Στα αρνητικά δεδομένα των χωρών του ΟΟΣΑ είναι και η μείωση των αποδοχών των εκπαιδευτικών, που δημιουργεί τον κίνδυνο να υποχωρήσει το επίπεδο των νεοπροσλαμβανόμενων. Όλα αυτά θα αποτελέσουν στοιχεία στην επικείμενη αξιολόγηση της έκθεσης του ΟΟΣΑ για την ελληνική εκπαίδευση, που θα γίνει από επιτροπή εμπειρογνωμόνων, προκειμένου να καταλήξει σε συμπεράσματα τους επόμενους μήνες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με βάση την πραγματικότητα που έχουμε κληρονομήσει και πρέπει να υπερβούμε, με βάση την πεποίθηση ότι το σχολείο της κρίσης πρέπει να γίνει σχολείο της ανάπτυξης, χωρίς βιασύνες, αλλά με αποφασιστικότητα, χωρίς μονομέρειες, αλλά με επιδίωξη συναίνεσης, χωρίς να παραβλέπουμε τις διαφορετικές αξιακές προσεγγίσεις, αλλά με συνείδηση ότι μπορούν να βρεθούν κοινοί τόποι ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις και την αναβάθμιση της εκπαίδευσης που υποστασιοποιεί το κοινό καλό της μόρφωσης, προχωρούμε σε εθνικό και κοινωνικό διάλογο. Δεν επιδιώκουμε άλλη μια συζήτηση μεταξύ ειδικών, μακριά από την κοινωνία και την εκπαίδευση. Δεν οργανώνουμε μια διαδικασία νομιμοποίησης προειλημμένων αποφάσεων. Δεν θέλουμε η συμμετοχή να γίνει με εκπροσώπους, που συχνά οδηγούν σε μια διαθλασμένη διαμεσολάβηση ορισμένες φορές με συντεχνιακό πρόσημο. Επιδιώκουμε τον εθνικό και κοινωνικό διάλογο μέσα από τρεις παράλληλες διαδικασίες, με στόχο, χωρίς να απεραντολογούμε, να ιεραρχήσουμε προτεραιότητες και να αρχίσουμε να επιλύουμε, σταδιακά, κομβικά προβλήματα της εκπαίδευσης. Οι τρεις παράλληλες διαδικασίες είναι η Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, το Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας και η Επιτροπή Εθνικού και Κοινωνικού διαλόγου. Για πρώτη φορά, στόχος του διαλόγου δεν θα είναι η επικέντρωση στα πανεπιστήμια, αλλά η αναζήτηση λύσεων από τα κάτω προς τα πάνω, από την προσχολική ηλικία, το δημοτικό, τη δευτεροβάθμια και την τριτοβάθμια εκπαίδευση, συμπεριλαμβανομένης και της αναζήτησης νέου τρόπου πρόσβασης στα πανεπιστήμια, που δεν θα γίνει βιαστικά, γιατί δεν θέλουμε να δημιουργήσουμε αναστάτωση, όπως συνέβαινε κατά το παρελθόν. Στην καρδιά του διαλόγου θα είναι μια νέα φιλοσοφία για το σχολειό: Ένα σχολειό συνεργασίας και όχι άκρατου ανταγωνισμού, ένα σχολειό δημοκρατίας και όχι αυταρχισμού. Ένα σχολειό που θα προάγει την κριτική σκέψη, θα δημιουργεί και θα αναδεικνύει δεξιότητες, θα δημιουργεί χαρά στα παιδιά, θα αποκαθιστά την κοινωνική αναγνώριση του εκπαιδευτικού, θα περιορίσει την φροντιστηριακή επιβάρυνση. Ένα σχολειό που θα αντισταθεί στον πειρασμό της γυμνασιοποίησης του δημοτικού σχολείου, θα καταργήσει το σχολείο - εξεταστικό κέντρο, περιορίζοντας τις εξετάσεις υπέρ του χρόνου διδασκαλίας, αλλάζοντας και μειώνοντας την ύλη, αλλάζοντας τα βιβλία, δίνοντας τη δυνατότητα μελέτης σε βάθος. Ένα σχολείο που θα αποκαθιστά τον ανθρωπιστικό χαρακτήρα της μόρφωσης και θα στηρίζει την τέχνη σε όλες τις έννοιες. Ένα σχολείο που θα διαπλάθει τον πολίτη της δημοκρατίας με εμπλουτισμένη την εθνική ταυτότητα σε αναφορά προς τις ευρωπαϊκές και παγκόσμιες εξελίξεις. Κεντρικό ρόλο σε αυτόν τον διάλογο επιδιώκουμε να έχει το σύνολο της κοινωνίας και ιδιαίτερα οι εκπαιδευτικοί. Χάρη σε αυτούς, έχουν φιλτραριστεί οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στα σχολεία. Χάρη σε αυτούς, δεκάδες χιλιάδες μεταναστόπουλα εντάχθηκαν στην κοινωνία μας, στα ίδια θρανία, δίπλα, δίπλα, με τα Ελληνόπουλα. Και θα ήταν άδικο να υπεραξιολογούνται αρνητικές συμπεριφορές περιορισμένης μερίδας εκπαιδευτικών ή να δημιουργούνται κοινωνικοί αυτοματισμοί με πρόσχημα τις ιδιαίτερες συνθήκες εργασίας των εκπαιδευτικών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η μεταρρύθμιση στην εκπαίδευση είναι όραμα και έργο πολλών γενεών. Ποιος δεν θυμάται την ιστορική μεταρρύθμιση του Ευάγγελου Παπανούτσου που είχε προκαλέσει την αντίδραση των συντηρητικών και αντιδραστικών δυνάμεων της εποχής. Και μετά την πτώση της δικτατορίας, τη μεταρρύθμιση Ράλλη που κατά κάποιον τρόπο, αυτοκριτικά για την Δεξιά, αποκατέστησε την μεταρρύθμιση Παπανούτσου, αλλά και τις μεταρρυθμίσεις των πρώτων χρόνων της διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, που ενέγραψαν προωθητικά αιτήματα των κινημάτων διδασκόντων και διδασκομένων. Έκτοτε, η έννοια της μεταρρύθμισης έχει δεινοπαθήσει. Η επέλαση της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας εγκαθίδρυσε μια νεογλώσσα, σαν αυτήν που είχε προβλέψει ο Όργουελ και η μεταρρύθμιση κατήντησε συνώνυμο της άρνησής της, δηλαδή, της αντιμεταρρύθμισης. Γιατί η μεταρρύθμιση ιστορικά είχε προοδευτικό πρόσημο. Αποσκοπούσε και αποσκοπεί στην αναδιάταξη των σχέσεων εξουσίας υπέρ των μη προνομιούχων, πραγματοποιεί διαχρονικές αλλαγές και ρήξεις με έναν ορίζοντα διαρκούς διεύρυνσης της δημοκρατίας, παντού. Κι αυτό προκαλεί ερωτήματα. Η παράδοξη λογική που ωθεί τις σύγχρονες κοινωνίες, ύστερα από ένα ορισμένο όριο ανάπτυξης να καταστρέφουν τα πλέον χειραφετητικά κεκτημένα της ίδιας της νεωτερικότητας, όπως στοχαστικά επισημαίνει ο Ζαν Κλόντ Μισεά στο γνωστό βιβλίο του «Η εκπαίδευση της αμάθειας». Αυτό το ιστορικό έργο της αποκατάστασης του κομμένου νήματος των μεταρρυθμίσεων στην εκπαίδευση, μέσα από τη δημιουργία προϋποθέσεων ενός παράλληλου προγράμματος, σταδιακών αλλαγών και μεγάλων τομών, προεξαγγέλλοντας σε κάποιο βαθμό και παρακολουθώντας τελικά την πορεία της χώρας από την κρίση στην ανάπτυξη, με επίκεντρο τον πολίτη, αυτό το ιστορικό έργο της μεταρρύθμισης ξανά, είναι η δέσμευση της Κυβέρνησης τής «για πρώτη φορά Αριστερά». Είναι η δέσμευση απέναντι στη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού που βιώνει τις επιπτώσεις της διάλυσης των κοινωνικών του δικαιωμάτων. Είναι δέσμευση υπαρξιακή, γι' αυτό καλούμε όλους τους πολίτες να δείξουν εμπιστοσύνη στη δημόσια εκπαίδευση, που μπορεί να αποδειχθεί για άλλη μία φορά μηχανισμός αποκατάστασης της κοινωνικής κινητικότητας και της ισότητας μέσα σε ένα περιβάλλον μεγάλων ανισοτήτων και διάλυσης των μεσαίων και λαϊκών τάξεων. Εμπιστοσύνη στο δημόσιο σχολείο, δηλαδή εμπιστοσύνη στη δημοκρατία, δηλαδή εμπιστοσύνη σε μια πορεία της Ευρώπης με κοινωνική δικαιοσύνη και αξιοβίωτη ανάπτυξη που προϋποθέτει συνειδητό και μορφωμένο πολίτη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμπιστοσύνη στο δημόσιο σχολείο και ξανά εμπιστοσύνη στο δημόσιο σχολείο, το οποίο υποσχόμαστε να ανοίξει τον Σεπτέμβριο από την πρώτη μέρα, χωρίς τα γνωστά προβλήματα των τελευταίων χρόνων. Γι' αυτήν την αυτονόητη υποχρέωση εργαζόμαστε ήδη στο Υπουργείο Παιδείας, προχωρώντας στις αναγκαίες διοικητικές και υπηρεσιακές μεταβολές, επιταχύνοντας εκσυγχρονισμούς και αποκαθιστώντας ένα κλίμα συνεργασίας για τους εκπαιδευτικούς φορείς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λέω ξανά: εμπιστοσύνη στο δημόσιο σχολείο. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, πενήντα τέσσερις μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 9ο Γυμνάσιο Καλαμαριάς Θεσσαλονίκης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει η κ. Νίνα Κασιμάτη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κυρίες και κύριοι Υπουργοί, απόψε καλούμαστε να ολοκληρώσουμε τη συζήτηση του προϋπολογισμού του 2016 και να τον ψηφίσουμε. Παρακολουθώντας τη συζήτηση αυτές τις πέντε μέρες, μου κάνει εντύπωση η αντίληψη της Αντιπολίτευσης ότι το πολιτικό κόστος είναι απλώς η απώλεια της διακυβέρνησης, ίσως μετά η ξεκούραση στα έδρανα της Αντιπολίτευσης ή εν πάση περιπτώσει η εύκολη κριτική και ουδεμία ανάληψη ευθύνης. Μετά από πέντε χρόνια κρίσης θα περίμενα να έχει την ωριμότητα η Αντιπολίτευση να αναλάβει τις ευθύνες της και εμπράκτως, ειδικώς στο ζήτημα του ασφαλιστικού, γιατί όλοι γνωρίζουμε πώς διασπαθίστηκαν τα αποθεματικά των ταμείων από τη δεκαετία του '90 και μετά και όλοι γνωρίζουμε ποιο είναι το ύψος των συντάξεων, εξαιτίας των νόμων που ψηφίστηκαν τα τελευταία πέντε χρόνια της κρίσης. Ίσως η μόνη αλήθεια που άκουσα αυτές τις ημέρες ήταν - νομίζω το είπε ο κ. Τασούλας - ότι ο πρώτος αριστερός προϋπολογισμός, ήταν ο προϋπολογισμός του 1982 και χαίρομαι πολύ γι' αυτήν την τοποθέτηση, γιατί πραγματικά όλα τα χρόνια των μνημονίων ανατριχιάζω με τη δαιμονοποίηση της Μεταπολίτευσης σε σχέση με το αποτέλεσμα της κρίσης και την κατάληξη στο μνημονιακό καθεστώς. Ελπίζω πραγματικά και σας προτρέπω στην Αντιπολίτευση να κάνετε περισσότερες ιδεολογικές επεξεργασίες κι έναν πολιτικό αναστοχασμό και πιστεύω ότι θα σας βοηθήσει να ξεπεράσετε και την εσωκομματική έριδα που σας ταλανίζει. Εν πάση περιπτώσει, θα δώσω κάποιες απαντήσεις σε όσα ακούστηκαν για τον δικό μας προϋπολογισμό, δεδομένου ότι είναι ένας προϋπολογισμός μιας αριστερής Κυβέρνησης, που καλείται να λειτουργήσει και να κυβερνήσει σε ένα μνημονιακό πλαίσιο που κληρονόμησε. Ο προϋπολογισμός του 2016 δεν έχει τα ίδια υφεσιακά χαρακτηριστικά ούτε προδιαγράφει πολιτικές σκληρής λιτότητας, που χαρακτήριζε όλους τους προηγούμενους προϋπολογισμούς της κρίσης. Ως σκληρή λιτότητα χαρακτηρίζεται αυτό που συνέβη τα πέντε προηγούμενα χρόνια, όπου η δημοσιονομική προσαρμογή για τα έτη 2010-2014 ανήλθε συνολικά σε 62,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Για την επίτευξη του δημοσιονομικού αποτελέσματος του 2016 θα χρειαστεί να ληφθούν συνολικά δημοσιονομικά μέτρα 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ από αυξήσεις φόρων και 1,8 δισεκατομμύρια από μειώσεις δαπανών. Συνολικά είναι 4,3 δισεκατομμύρια ευρώ και το σημειώνω γιατί θα το χρησιμοποιήσω παρακάτω γιατί θα θέλω κάτι να σας θυμίσω. Οι συνολικές δαπάνες παραμένουν στα ίδια επίπεδα, επομένως δεν έχουμε το στοιχείο εκείνο της περιστολής των δαπανών που είχαμε όλα τα προηγούμενα χρόνια της κρίσης και οδήγησαν την οικονομία σε βαθιά ύφεση. Επίσης, στο πλαίσιο αυτής της μικρής, σε σχέση με το παρελθόν, δημοσιονομικής προσαρμογής για το 2016, επιφέρουμε αντιστροφή της πτωτικής τάσης των τελευταίων ετών στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, όπου από το 2004 που ήταν 9,5 δισεκατομμύρια ευρώ, είχαμε μία συνεχή πτωτική πορεία, έκτοτε. Φέτος, αυτό θα αυξηθεί κατά 350 εκατομμύρια ευρώ και θα φτάσει συνολικά το Πρόγραμμα στα 6,75 δισεκατομμύρια. Η κατεύθυνση αυτή θα πρέπει να συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια γιατί ανάκαμψη της οικονομίας χωρίς Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων δεν πιστεύω ότι μπορούμε να έχουμε. Ακόμη, η μείωση των δαπανών αφορά κατά 287 εκατομμύρια καταναλωτικές δαπάνες του Δημοσίου. Το δε ποσό για την κάλυψη κοινωνικών αναγκών του κράτους και του λαού αυξάνεται κατά 823 εκατομμύρια ευρώ, ορθολογικά κατανεμημένα. Ας απαντήσουμε, τώρα, στο επιχείρημα ότι τα μέτρα ήταν αχρείαστα, που ακούστηκε πολλές φορές από την πτέρυγα της Αντιπολίτευσης, ότι είναι πρόσθετα μέτρα, που έφερε η «κακή» διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ το δεκάμηνο και απέτρεψε την άφιξη στην «Εδέμ» που είχατε δημιουργήσει. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολιτεύσεως, πείτε και στον ελληνικό λαό και στους εαυτούς σας την αλήθεια. Είναι γνωστό ότι η πέμπτη αξιολόγηση του προηγούμενου δικού σας προγράμματος δεν έκλεισε, γιατί ακριβώς δεν είχαν συμφωνηθεί τα μέτρα της περιόδου 2015-2016. Θέλω να σας διαβάσω κάτι από την έκθεση του Κέντρου Ερευνών του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών, που δεν είναι think tank του ΣΥΡΙΖΑ, όπως γνωρίζετε. Διαβάζω από τη σελίδα 17. «Το συνολικό ύψος του νέου δημοσιονομικού πακέτου ανέρχεται σε 13,5 δισεκατομμύρια ευρώ για την περίοδο 2013-2014 και επιπλέον σε μέτρα ύψους 4 δισεκατομμυρίων ευρώ για το 2015-2016. Με αυτόν τον τρόπο θα κλείσει το υφιστάμενο πρόγραμμα την πέμπτη εξέταση προόδου του». Αυτά έλεγε πέρυσι το ΕΒΕΑ. Να σας πω κι έναν άλλο μύθο σας. Λέγατε ότι φορτώσαμε τη χώρα με ένα νέο δάνειο 90 δισεκατομμυρίων ευρώ. Και ερωτώ: Μετά το θεωρητικό κλείσιμο της πέμπτης αξιολόγησης - που δεν συνέβη ποτέ - είχατε καλύψει τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας για τα επόμενα χρόνια ή έστεκαν εκεί να μας περιμένουν ή η προληπτική γραμμή πίστωσης θα έφτανε; Θα ήθελα, κλείνοντας, να κάνω κάποιες παρατηρήσεις για τον ρόλο που επιτάσσουν οι ευρωπαϊκές συμφωνίες για τους εθνικούς προϋπολογισμούς, γιατί αυτό θα πρέπει, θεωρώ, ως υπεύθυνο πολιτικό προσωπικό να μας απασχολήσει και να μας προβληματίσει για τον τρόπο με τον οποίο η χώρα μπορεί να βγει από την κρίση. Ο ελληνικός προϋπολογισμός, όπως και όλοι οι ευρωπαϊκοί προϋπολογισμοί υπερπροσδιορίζονται από την απορρύθμιση και τη χρηματιστικοποίηση του αγγλοσαξονικού νεοφιλελευθερισμού και από τη Nord Liberalisme, από τον γερμανικό φιλελευθερισμό της τάξης και της πειθαρχίας, που εξαιρεί βέβαια τη «SIEMENS», τη «VOLKSWAGEN» κ.λπ.. Η προσδοκία ανάκαμψης σύμφωνα με το δόγμα αυτό, θα αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη, που μαζί με τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, όπως τις εννοούν, θα οδηγήσει σε θετική αντίδραση των αγορών και σε επενδύσεις από τον ιδιωτικό τομέα. H Αντιπολίτευση αυτού του δόγματος είναι οπαδός, αυτήν την πολιτική υιοθέτησε τα προηγούμενα χρόνια, γιατί ήταν η ιδεολογία της και είναι η ιδεολογία της και πράγματι ο ελληνικός λαός εκλήθη να πετύχει και πέτυχε μια τεράστια δημοσιονομική προσαρμογή, καθώς επίσης να βρίσκεται στην κορυφή της λίστας με υιοθετημένες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, με τα γνωστά όμως πενιχρά αποτελέσματα. Θα ήθελα να σας ρωτήσω. Η πτώση του μοναδιαίου κόστους εργασίας, έκανε την Ελλάδα πιο ανταγωνιστική; Αυτή είναι μια διαρθρωτική μεταρρύθμιση, η οποία θεωρώ ότι έχει επωαστεί όλο αυτό το διάστημα, όλα αυτά τα πέντε χρόνια. Όχι, δεν έχει συμβεί. Ούτε αυξήθηκαν οι εξαγωγές μας ούτε γίναμε πιο ανταγωνιστικοί. Εμείς τη συναίνεση του Βερολίνου - που υποστηρίζει ότι η κρίση μπορεί να επιλυθεί μόνο εφόσον οι ενδιαφερόμενες εφαρμόζουν προγράμματα λιτότητας - δεν την αποδεχόμαστε. Την απορρίπτουμε. Και γι' αυτό δώσαμε και μάχη για μικρότερα πρωτογενή πλεονάσματα. Γι' αυτό και προσπαθούμε να αλλάξουμε τον συσχετισμό. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Δεν πρέπει και ως πολιτικό σύστημα στη χώρα να ενισχύσουμε μία κατεύθυνση της Ένωσης, η οποία σκοπεύει σε μια ιμπεριαλιστική εν τέλει επέκταση, αυτήν την ιμπεριαλιστική επέκταση που έχει χρηματοδοτήσει τις ανατροπές καθεστώτων στη Μέση Ανατολή, την Αραβική Άνοιξη κ.λπ. και που σήμερα όλοι μαζί και κυρίως οι πολίτες εκείνων των χωρών με το αίμα τους πληρώνουν. Είμαστε μία χώρα με μια επιθετική γείτονα, την Τουρκία. Είμαστε στο σταυροδρόμι αυτής της εξέλιξης και θεωρώ ότι το μέλλον θα είναι καλύτερο και για τον τόπο μας και για το λαό μας αλλά και για την ίδια την Ευρώπη, εάν καταφέρουμε να συνεννοηθούμε στα βασικά, ότι δηλαδή αυτά τα προγράμματα δεν είναι βιώσιμα εάν δεν αλλάξουν οι βασικές παράμετροι στον τρόπο που λειτουργεί η ΟΝΕ. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κυρία Κασιμάτη. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Επικρατείας κ. Παππάς.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ένα χρόνο μετά τη συζήτηση του προηγούμενου προϋπολογισμού μπορούμε και πρέπει να αναλογιστούμε στο πού θα βρισκόταν η χώρα εάν είχε επισυμβεί η πολιτική αλλαγή που επιβεβαιώθηκε και τον Γενάρη, αλλά και στις τελευταίες εκλογές. Και το λέω αυτό, διότι αναπτύσσεται από την πλευρά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης μια κριτική μηδενιστική, μία κριτική καταστροφολογική, μία κριτική η οποία καταλήγει στο ότι αυτή η Κυβέρνηση είναι η χειρότερη που πέρασε τα τελευταία χρόνια. Πού θα ήταν, λοιπόν, αυτή η χώρα εάν δεν είχε γίνει αυτή η αλλαγή; Στις 9 Δεκεμβρίου του 2014, μία μέρα μόλις μετά την ανακοίνωση για την επίσπευση της προεδρικής εκλογής, η κυβέρνηση του κ. Σαμαρά στέλνει επιστολή στην τρόικα με την οποία ζητά έγκριση της περίφημης πιστωτικής γραμμής και μέσα σε αυτή την επιστολή λέει ότι οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται κατηγορηματικά να πράξουν όλα όσα είναι απαραίτητα για την ολοκλήρωση της πέμπτης αξιολόγησης. Την επόμενη μέρα η Κομισιόν σε ενημερωτικό της κείμενο λέει ότι οι ελληνικές αρχές δεσμεύτηκαν άνευ όρων να πετύχουν τους στόχους του πρωτογενούς πλεονάσματος. Ποια πρωτογενή πλεονάσματα; Είναι τα πρωτογενή πλεονάσματα του 3% και του 4,5% που συνολικά σε σχέση με τα πρωτογενή πλεονάσματα που αυτή η Κυβέρνηση έχει συμφωνήσει είναι 20 δισεκατομμύρια παραπάνω μέτρα. Και αν κρίνει κανείς από το ταλέντο και τη στοχοπροσήλωση που είχε η προηγούμενη κυβέρνηση στη μονομερή περικοπή κοινωνικών δαπανών, μισθών και συντάξεων, αντιλαμβάνεται κανείς ποια θα ήταν η πραγματικότητα για τα χαμηλά εισοδήματα στη χώρα μας. Τρεις μήνες μετά βέβαια αποδείχτηκε ότι ούτε οι στόχοι του 2014 είχαν πιαστεί και - όπως βέβαια παραδέχτηκε και στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας μέσα σε αυτήν την Αίθουσα - η χώρα όδευε πλησίστια προς τη στάση των εσωτερικών πληρωμών για τον Μάρτη. Άρα, έχουμε 20 δισεκατομμύρια περισσότερα μέτρα, ελεύθερες απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα, 1.100.000 φυσικά και νομικά πρόσωπα, χωρίς να έχουν ρυθμίσει τα χρέη τους προς το δημόσιο, καμμία μέριμνα για τους ανθρώπους που είναι στην ακραία φτώχεια, κατάργηση του ΕΚΑΣ κ.ο.κ. Εκτός στόχων, απροστάτευτη κοινωνία, απροστάτευτη και η πρώτη κατοικία, αυτή θα ήταν η πραγματικότητα. Και πού πάμε τώρα; Δημοσιεύτηκαν τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για την οικονομική κατάσταση των νοικοκυριών στις χώρες της Ευρωζώνης. Τι λένε για την Ελλάδα; Υπάρχει αύξηση της τάξης του 4,8% στο πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των ελληνικών νοικοκυριών. Τα προηγούμενα χρόνια ήταν κατά μέσο όρο 4% η μείωση ετησίως. Αυτά τα λέει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και όχι το ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών, όχι ο ΣΥΡΙΖΑ, όχι οι Ανεξάρτητοι Έλληνες. Για το κλείσιμο των τραπεζών θέλω να κάνω την εξής υπόμνηση. Δεν έχει υπάρξει στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας που να έχει τοποθετηθεί ανοιχτά για το εάν καλώς οι εταίροι επέλεξαν εκείνες τις κρίσιμες μέρες να μην αποδεχτούν το αίτημα της ελληνικής Κυβέρνησης για ολιγοήμερη παράταση του προγράμματος. Μόνο έκαναν κριτική ότι η Κυβέρνησή μας έριξε τη χώρα στα βράχια. Καλώς ή κακώς, απέρριψαν, λοιπόν, οι εταίροι εκείνες τις κρίσιμες ημέρες το αίτημα για ολιγοήμερη παράταση του προγράμματος ούτως ώστε ο κόσμος να πάει στη κάλπη του δημοψηφίσματος χωρίς τα εκβιαστικά διλήμματα; Αυτό δεν το έχουμε ακούσει, δεν έχουμε ακούσει μία σαφή απάντηση. Τότε που έκλεισαν οι τράπεζες κάποιοι μιλάγανε για ύφεση 4,3%. Το έτος, απ' ό,τι φαίνεται, θα κλείσει με ελάχιστη ύφεση. Παρενθετικά θυμίζω ότι στο τελευταίο τεύχος του «ECONOMIST» γίνεται λόγος για οριακή αύξηση του ΑΕΠ 0,2%. Ακόμα και με ελάχιστη ύφεση να κλείσει, αντιλαμβάνεστε ότι η σταθερότητα και το κλίμα που αυτή η Κυβέρνηση έχει δημιουργήσει κατάφερε να απορροφήσει τους κραδασμούς, τους οποίους κάποιοι υπέθεταν ότι θα είναι πολύ πιο ισχυροί. Έσοδα Οκτωβρίου: 700 εκατομμύρια παραπάνω από τα περυσινά. Σε αυτόν τον προϋπολογισμό, μετά από χρόνια, έχουμε αύξηση των δαπανών για τα νοσοκομεία και ραγδαία αύξηση του κοινωνικού προϋπολογισμού. Εδώ, βέβαια, ακούμε μηδενιστικές κριτικές σε όλα τα επίπεδα. «Αποτυχία», λέει, «η τελική διαπραγμάτευση της Κυβέρνησης για την προστασία της πρώτης κατοικίας». Κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, εάν συμφωνούμε ότι 31 Δεκεμβρίου 2014 άλλαξε η χρονιά το βράδυ στις 24.00΄, τότε έληξε και η προστασία της πρώτης κατοικίας. Τόσο καθαρά και τόσο απλά. Παραλάβαμε μηδενική προστασία της πρώτης κατοικίας, οι Θεσμοί ήρθαν στη συζήτηση μαζί μας, μετά από λίγο πήγαμε στο 16%, θεωρώντας ότι για τον εαυτό τους κάνουν σκόντο, και καταλήξαμε στο 60% της προστασίας της πρώτης κατοικίας και οι Έλληνες που έχουν εισόδημα κάτω από 35.000 ευρώ προστατεύονται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Να μην μιλήσουμε βέβαια για τον ΦΠΑ στην εκπαίδευση. Δεν ξέρω, αλλά φαντάζομαι ότι όλοι μας και όλοι σας έχετε δει ένα από τα αναρίθμητα δελτία που μιλάγανε για τον κόλαφο, για τη στρατηγική ήττα, για διάφορους φιλοξενούμενους στα τηλεοπτικά παράθυρα εκείνον τον καιρό, οι οποίοι με πολύ προσβλητικό τρόπο μιλούσαν για μια επιλογή, την οποία είχαμε από κοινού ψηφίσει - να υπενθυμίσω - δηλαδή το 23% στο ΦΠΑ. Συντριπτική ήττα του 23% συντριπτική ήττα και το 0%. Τι γίνεται εδώ πέρα; Νομίζω ότι κάποιοι βλέπουν την πραγματικότητα μέσα από τον φακό των προσωπικών τους και ιδιωτικών συμφερόντων. Να μην ξεχάσουμε τι συνέβη και με τις εκατό δόσεις, διότι μπήκαμε σε μια διαπραγμάτευση και το πρώτο αίτημα των Θεσμών, οι οποίοι στην πρώτη περίοδο της διακυβέρνησης θεωρούσαν μονομερή ενέργεια τη θέσπιση του μέτρου, ήταν να το αποσύρουμε συνολικά. Το μέτρο αυτό είναι εκεί. Μηδενικής αξίας είναι και αυτό; Μια αναφορά στο ασφαλιστικό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το οποίο θα έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε τις επόμενες μέρες. Νομίζω ότι μόνο ως εθισμό στην λογική των αλλεπάλληλων περικοπών μπορεί να εξηγήσει κανείς τη στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στο θέμα του ασφαλιστικού. Έχουν επισυμβεί έντεκα κύματα περικοπών στο ασφαλιστικό σύστημα, με αποτέλεσμα τη ραγδαία μείωση των συντάξεων και τώρα για πρώτη φορά επιζητούμε ένα ευρύ μέτωπο για να πάμε σε αλλαγή του υποδείγματος, σε αλλαγή στρατηγικής, δηλαδή να αυξήσουμε τους πόρους από διάφορες πηγές, από τις εισφορές, από άλλες πηγές, για να στηρίξουμε το επίπεδο των συντάξεων και βρίσκουμε άρνηση. Θα τις περιμένουμε τις προτάσεις της Αντιπολίτευσης με μεγάλο ενδιαφέρον, αλλά μέχρι να κατατεθούν οι προτάσεις δικαιούμαστε να υποθέτουμε ότι οι θέσεις της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης είναι οι θέσεις των Θεσμών, όπως αυτές διατυπώθηκαν στις αρχές του Ιουλίου και για τις οποίες η Αξιωματική Αντιπολίτευση διαδήλωνε στους δρόμους της Αθήνας ζητώντας από τον ελληνικό λαό να ψηφίσει «ναι» και την πλήρη εφαρμογή της ρήτρας του μηδενικού ελλείμματος, την άμεση κατάργηση του ΕΚΑΣ και μία σειρά από μέτρα, τα οποία ήταν ακριβώς στην ίδια λογική των ελάχιστων παροχών από το κράτος και της συνολικής απόσυρσης του δημοσίου από την κοινωνική ασφάλιση. Συνεπώς, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ευτυχώς που υπήρξε η πολιτική αλλαγή και αυτή η Κυβέρνηση κατάφερε κα προστάτευσε και τους πολύ φτωχούς ανθρώπους με το νόμο για την ανθρωπιστική κρίση και τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα με τη ρύθμιση των εκατό δόσεων και την πρώτη κατοικία για τα λαϊκά στρώματα. Και θα καταφέρουμε - το πιστεύω - να υπερασπιστούμε και τους συνταξιούχους - ακόμα και μόνοι μας, ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξάρτητοι Έλληνες, εάν εσείς δεν συναινέσετε - και το εισόδημά τους και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις θα καταφέρουμε να επαναφέρουμε και θα προχωρήσουμε σε ισχυρή διαπραγμάτευση για το δημόσιο χρέος. Θα σταματήσουμε, δηλαδή, την καταστροφή, όπως είπαμε προεκλογικά και μην κάνετε - δεν σας διευκολύνει καθόλου - ότι ξεχνάτε πως έχουν μεσολαβήσει εκλογές. Βεβαίως είχαμε προσδοκίες. Δεν καταφέραμε όσα θα θέλαμε, όταν για πρώτη φορά βρεθήκαμε στη θέση της διακυβέρνησης τον Γενάρη, αλλά η ριζική διαφορά φιλοσοφίας και προσέγγισης με τη δική σας την παράταξη είναι ότι εμείς αυτό που καταφέραμε, το βάλαμε στην κρίση του λαού. Και βάλαμε στην κρίση του λαού και τον ίδιο μας τον εαυτό και ο λαός αποφάσισε σε αλλεπάλληλες εκλογές. Κι εδώ θα ήθελα να σας πω το εξής: Θα είναι ένα εύκολο νοητικό πείραμα για σας, να ξαναπέσετε στην εύκολη κατηφόρα των σεναρίων περί αριστερής παρένθεσης. Έχετε στρατηγικό πρόβλημα. Οικοδομήσατε από το 2012 και μετά για τον εαυτό σας μία εικόνα ότι είστε η παράταξη που θα κρατήσει τη χώρα στην Ευρώπη και ότι η δική μας παράταξη θα την έβγαζε από την Ευρώπη. Αυτό τελείωσε, διαψεύσθηκε παταγωδώς. Χρειάζεστε, λοιπόν, επειγόντως να σκεφθείτε έναν πάρα πολύ έξυπνο και σημαντικό λόγο, που θα τον εξηγήσετε στο λαό, για να πειστεί ότι σας χρειάζεται, διότι ο λαός επέλεξε ποια είναι η παράταξη που μπορεί να τον κρατήσει στην Ευρώπη, ποια παράταξη δίνει τις μάχες, ποια μπορεί να τον υπερασπιστεί και ποια μπορεί να δημιουργήσει και να πυροδοτήσει εξελίξεις στην Ευρώπη. Και με αυτήν την έννοια, θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα θέμα που εμπίπτει στις δικές μου αρμοδιότητες. Καλώ τη Νέα Δημοκρατία να συναινέσει άμεσα να εργαστεί για να υπάρξει Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης με νόμιμη σύνθεση.
Πέρασε ενάμισης μήνας, όμως.
Πέρασε ενάμισης μήνας, κύριε Λοβέρδο. Ελπίζουμε και στη δική σας τη συναίνεση, έχει ψηφιστεί ο νόμος…
Είχατε θέσει δύο μήνες προθεσμία.
Υπάρχει η Διάσκεψη των Προέδρων. Εκεί μπορεί να αποδείξει ο καθένας τι προθέσεις έχει. Νομίζω ότι δεν χρειάζεται και δεν πρέπει κανένα κόμμα της Βουλής να παίξει το παιχνίδι συμφερόντων. Δεν είναι προς το καλό και επαναλαμβάνω η Νέα Δημοκρατία θα πρέπει να δείξει πάρα πολύ υψηλή ευθύνη. Εμείς, λοιπόν, έχουμε και εθνική και διεθνή στρατηγική που επηρεάζει τις εξελίξεις σε μία Ευρώπη που έχει αρχίσει να αφουγκράζεται τα αδιέξοδα των πολιτικών της λιτότητας και με αυτήν την έννοια θέλουμε για άλλη μία φορά να χαιρετίσουμε και τις θέσεις που διατύπωσε κατά την επίσκεψή του ο Γάλλος Πρόεδρος και το γεγονός ότι ο Ιταλός Πρωθυπουργός στην τελευταία φάση της διαπραγμάτευσης στήριξε ανοιχτά τις ελληνικές θέσεις και το γεγονός ότι η ιταλική Κυβέρνηση προχώρησε στη διατύπωση της πρότασης για ένα ευρωπαϊκό επίδομα ανεργίας, που μπορεί να λειτουργήσει ως αυτόματος σταθεροποιητής και μηχανισμός αναδιανομής εισοδημάτων μέσα στην Ένωση. Να χαιρετίσουμε το σχηματισμό κυβέρνησης στην Πορτογαλία, όπου συμμετέχει το Σοσιαλιστικό Κόμμα, το Μπλόκο της Αριστεράς και το Κομμουνιστικό Κόμμα. Είναι μία πάρα πολύ σημαντική εξέλιξη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Να χαιρετίσουμε, επίσης, το γεγονός ότι και η Ευρωπαϊκή Αριστερά και οι Σοσιαλιστές και οι Πράσινοι ακόμα και κομμάτι των Φιλελευθέρων στήριξαν την πρόταση του Έλληνα Πρωθυπουργού, για να συμμετέχει το Ευρωκοινοβούλιο στον απολογισμό και την εφαρμογή του ελληνικού προγράμματος. Όλες οι φάσεις εφαρμογής του ελληνικού προγράμματος - και αυτό είναι το μήνυμά μας προς κάθε κατεύθυνση - από εδώ και μπρος θα γίνουν με όρους διαφάνειας και όχι πίσω από κλειστές πόρτες. Θα διατυπώσουν όλοι τις πολιτικές τους θέσεις. Δεν υπάρχουν πλέον αυθεντίες. Αυτή, λοιπόν, είναι η δική μας στρατηγική, αυτός είναι ο δικός μας δρόμος, αυτή είναι η επιλογή του ελληνικού λαού και αυτόν το δρόμο θα τον βαδίσουμε με αποφασιστικότητα, για να έρθουν καλύτερες μέρες. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ κι εγώ, κύριε Παππά.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο παρακαλώ.
Ζητάτε τον λόγο για προσωπικό, γιατί η σειρά…
Κύριε Πρόεδρε, ως Κοινοβουλευτικός πρέπει να τοποθετηθώ για δύο πραγματάκια πάνω σε αυτά που είπε ο κύριος Υπουργός.
Κύριε Βρούτση, για θέμα προσωπικό να σας δώσω τον λόγο, γιατί προηγούνται άλλοι συνάδελφοι. Έχουν δηλώσει ο κ. Θεοχάρης …
Κύριε Θεοχάρη, για ένα λεπτό μόνο.
Για ένα λεπτό, εντάξει.
Ευχαριστώ πολύ. Ο κ. Παππάς, ο Υπουργός που κατέβηκε λίγο πριν από το Βήμα, συνέχισε στη γνωστή λογική της αριστερής προπαγάνδας, να παραπληροφορεί, να διαστρεβλώνει και να παραποιεί την πραγματικότητα. Είναι σίγουρο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι ο ιστορικός του μέλλοντος θα καταγράψει ως ένα μεγάλο ιστορικό λάθος για τον ελληνικό λαό, την αλλαγή που έγινε τον Ιανουάριο. Κι επειδή η αλήθεια είναι αυτή που είναι πραγματικότητα δυστυχώς για όλους, η οποία στοιχειώνει τον ελληνικό λαό …
Αφού δεν σας αρέσει η κρίση του λαού, μπορείτε να αλλάξετε λαό, όπως είπε και ο Μπρεχτ.
Να με διακόπτουν οι Βουλευτές, κύριε Τσακαλώτο, εντάξει, αλλά κι εσείς που μιλάτε όλη την ημέρα; Κύριε Πρόεδρε, προστατεύστε με! Και από Υπουργούς, κύριε Τσακαλώτο; Μιλάτε όλη μέρα! Θέλω, λοιπόν, να πω το εξής, συνεχίζοντας: Δυστυχώς για εσάς, σας στοιχειώνει ένα πραγματικό ντοκουμέντο, το e - mail Χαρδούβελη, το οποίο αποτυπώνει την πραγματικότητα, κύριε Παππά και το οποίο λέει - να το ακούσει ο ελληνικός λαός! - αυτό που γνωρίζει όλος ο ελληνικός λαός, οι Έλληνες, ο κάθε άνεργος, ο συνταξιούχος, οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, οι αδύναμοι, ότι αν δεν είχε γίνει η αλλαγή της Κυβέρνησης, δεν θα μειωνόταν καμμία σύνταξη, δεν θα μειώνονταν μισθοί, δεν θα αυξανόταν η ανεργία, όλο αυτό το μεγάλο και επώδυνο πακέτο των μέτρων δεν θα υπήρχε.
Κύριε Βρούτση, σας παρακαλώ συντομεύετε γιατί μπαίνουμε πλέον σε αγόρευση.
Αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της αλλαγής, που θα χαρακτηριστεί από τον ιστορικό του μέλλοντος ως μεγάλο πολιτικό λάθος που έκανε ο ελληνικός λαός. Ευχαριστώ πολύ.
Παρακαλώ. Κύριε Θεοχάρη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο και ακολουθεί ο κ. Θεοχάρης.
Δέχομαι από τον Υπουργό που έχει την ευθύνη για τον προϋπολογισμό, τον κ. Τσακαλώτο, μία σύσταση να προτείνω στον κ. Βρούτση να αλλάξει λαό. Υπουργέ, αυτό θα ήταν λογικό, εάν είχαμε μία μόνο εκλογική αναμέτρηση. Δεν μπορούμε να αλλάζουμε εκλογές κάθε φορά που έχουμε και ευρωεκλογές και δημοψηφίσματα και ξανά εκλογές. Ο ελληνικός λαός έχει αποφανθεί και νομίζω, κύριε Βρούτση, στα σοβαρά μιλώντας 100%, έχει αποφανθεί με όρους ιστορικής αποτίμησης και για τη δική σας διακυβέρνηση και για την εφαρμογή αυτών των προγραμμάτων. Είμαι από αυτούς που πιστεύουν - και έχω παραξενέψει ανθρώπους μέσα στο δικό μου κόμμα - ότι δεν είναι απαραίτητο η συντηρητική παράταξη να ταυτίζεται με αυτές τις πολιτικές. Εάν δείτε ιστορικά, πραγματικά υπήρξαν φορές και φάσεις όπου συντηρητικά κόμματα ήταν υπέρ της δημόσιας παρέμβασης και αντιλαμβάνονταν τις ασυμμετρίες, τις ασυνέχειες και τα προβλήματα που δημιουργούν οι πανελεύθερες αγορές. Δυστυχώς, δεν είμαστε σε αυτήν την ιστορική φάση. Και θα σας συνιστούσα - δεν είναι δική μου δουλειά - να το προσμετρήσετε αυτό λίγο στον εσωκομματικό σας διάλογο, ο οποίος δυστυχώς για το ελληνικό πολιτικό σύστημα είναι πολύ φτωχός και να σκεφτείτε εάν έχει συμβάλει αυτό στο γεγονός ότι έχει το κόμμα σας υποστεί τρεις αλλεπάλληλες εκλογικές ήττες. Ευχαριστώ πολύ.
Τέσσερις!
Κύριε Θεοχάρη, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούσαμε τον κ. Παππά να μας εξηγεί το στρατηγικό πλεονέκτημα του ΣΥΡΙΖΑ μέσω του ΦΠΑ στην εκπαίδευση, τον οποίο έβαλε και ξαναέβγαλε. Φοβερά στρατηγική κίνηση! Του συνιστώ να ακούσει την ομιλία μου, να τη διαβάσει από τα Πρακτικά για το τραινάκι του ΣΥΡΙΖΑ που ξεκίνησε όταν σας τράβηξε ο κ. Ντεζίρ το αυτί, που βάλατε ΦΠΑ στο μοσχάρι και κατέληξε στον ΟΠΑΠ, να ζητάει 1 δισεκατομμύριο πίσω από την ιδιωτικοποίηση επειδή του έχετε προκαλέσει ζημιά στο επιχειρηματικό του μοντέλο. Ακούσαμε και τον κ. Φίλη - και μας τα είπε πράγματι πάρα πολύ ωραία ο κ. Φίλης - για τα υπαρκτά προβλήματα των παιδιών που δεν έχουν να φάνε, των φτωχών, των αδυνάμων και των ανέργων. Συζητάμε - επειδή ακριβώς έχετε αυτά τα προβλήματα - έναν προϋπολογισμό, που κόβει δαπάνες ή τις κρατάει σταθερές σε υγεία, σε παιδεία, σε πολιτισμό, που βάζει φόρους και κόβει συντάξεις αλλά όχι λιτότητας, όπως μας είπε προηγουμένως η κ. Κασιμάτη. Λιτότητα δεν είναι αυτό! Και πώς είναι δυνατόν να διαβάζουμε στο «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» ότι για περιφορά στο ΚΥΣΕΑ έδωσε 120 εκατομμύρια ανάθεση στη «BOEING» για δέκα παμπάλαια Σινούκ που πέταγαν στο Αφγανιστάν; Αυτά στη συνείδησή σας πως τα ενώνετε; Αυτό είναι το κόστος της επίσκεψης του κ. Κέρι ή των δηλώσεών του; Αυτό είναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Έτσι θα λύσετε τα προβλήματα της ανεργίας; [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Εγώ δεν θα σας ξαναπώ Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Θα σας λέω κυβέρνηση Lockheed Martin - Boeing. Αυτό είστε! Βεβαίως!
Τι λες; Τρομάξαμε!
Απευθείας αναθέσεις εξακοσίων εκατομμυρίων την περίοδο αυτή, τη στιγμή που κόβετε δαπάνες. Σας πονάει, γιατί η κριτική είναι από τη συνείδησή σας, δεν είναι από μένα! Χθες μιλήσαμε για το σκάνδαλο των τραπεζών και ο κ. Τσακαλώτος μάς προέτρεψε να ζητήσουμε συγγνώμη. Είπε, επίσης, πως ο ίδιος δεν ζήτησε εξεταστική για την πώληση των μετοχών της Eurobank. Ξεχνάει, βέβαια, πως είναι Υπουργός Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ, που την ζήτησε. Ξεχνάει πως, ως Βουλευτής, πριν το καλοκαίρι ψήφισε την εξεταστική επιτροπή που είχε θέμα τα μνημόνια και την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Άρα, ο κ. Τσακαλώτος δεν ζήτησε την εξεταστική, απλώς την ψήφισε. Με τέτοια ψέματα αποξενώνετε τους ψηφοφόρους σας, αυτούς που κρύβονται, αυτούς που έχουν σταματήσει πια να λένε πως ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ. Τόσο μεγάλο είναι το στρατηγικό σας πλεονέκτημα. Κοψοχέρηδες ψηφοφόρους έχουμε ξαναδεί. Κοψοχέρη Υπουργό, είναι η πρώτη φορά! Τότε, με 300% αύξηση σε εκείνη την ανακεφαλαιοποίηση θα μπορούσαμε, έστω και δύσκολα, να βγάλουμε τη χασούρα - πολύ δύσκολο, αλλά όχι αδιανόητο. Σήμερα, θέλουμε 4.200%, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να βγάλουμε τα λεφτά που χάσαμε! Ούτε στο σινεμά δεν γίνονται αυτά. Ας ανατρέξουμε, όμως, για να μην κατηγορηθώ για μονομέρεια, στην ιστορία του τραπεζικού συστήματος στη χώρα μας, γιατί είναι η ιστορία της ελληνικής διαπλοκής από το ‘60 και μετά. Περίοδος πρώτη: Μέχρι το 1981 έπρεπε να ξέρεις κάποιον στην κυβέρνηση, να έχεις μπάρμπα στην Κορώνη ή σχέση με τη χούντα, για να έχεις πιθανότητα να πάρεις δάνειο. Τράπεζες και κόμματα ήταν ένα πράγμα και μοίραζαν θαλασσοδάνεια ή πραγματικά δάνεια. Περίοδος δεύτερη: ΠΑΣΟΚ - επέκταση του μοντέλου. Χωρίς άκρες στο κόμμα δεν έβλεπες προκοπή. Να μην μιλήσουμε για την Αγροτική - τα λέτε κι εσείς - ή το κορυφαίο σκάνδαλο διαπλοκής - πολιτικής, τραπεζών και ΜΜΕ - το σκάνδαλο Κοσκωτά. Κρατικές και ιδιωτικές τράπεζες στο ίδιο κόλπο. Θα έσκαγε η φούσκα. Το ευρώ, όμως, μας έδωσε παράταση. Και ήρθε η επέκταση των δανείων - καταναλωτικά, στεγαστικά. Τράπεζες, δανείζοντας με βάση μη δηλωμένα εισοδήματα, έκαναν ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Στα στεγαστικά, μας λέει η «BLACKROCK» πως από τα 65 δισεκατομμύρια ευρώ τα 26 δισεκατομμύρια ευρώ είχαν εκταμίευση πάνω από το 90% της αξίας του ακινήτου. Εγκληματικό. Τρία χτυπήματα, γιατί πρέπει να τα καταλάβει ο ελληνικός λαός, ήρθαν να τις αποτελειώσουν. Το PSI κόστισε 38 δισεκατομμύρια ευρώ στις τράπεζες, αφού πριν είχαν πιεστεί να αγοράσουν τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου. Ο νόμος Κατσέλη βοήθησε περισσότερο τους έχοντες παρά τους παθόντες. Και τέλος, το κίνημα «δεν πληρώνω», που ο ΣΥΡΙΖΑ είχε κάνει σημαία, δημιούργησε προσδοκίες διαγραφής χρεών. Οι τράπεζες ήταν κλινικά νεκρές. Έτσι, δόθηκαν 50 δισεκατομμύρια ευρώ για να σβήσουμε τις ζημιές. Δεν έγινε η κακή τράπεζα και οι ζημιές δεν εξαφανίστηκαν γρήγορα. Κλείσαμε τις τράπεζες με πολλαπλάσιο κόστος. Και εσείς, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, με την Πανελλήνια συνεχίσατε την ίδια πολιτική. Ήθελε 169 εκατομμύρια ευρώ. Πληρώσαμε 400 εκατομμύρια ευρώ. Στην Probank πληρώσαμε 800 εκατομμύρια ευρώ, ενώ χρειαζόταν 230 εκατομμύρια ευρώ και τα 150 εκατομμύρια είχαν βρεθεί από τον ιδιωτικό τομέα.
Ποιος τα πλήρωσε;
Ο ελληνικός λαός. Αυτός τα πληρώνει.
Ποιος το αποφάσισε; Εμείς το αποφασίσαμε;
Εσείς το αποφασίσατε για την Πανελλήνια. Εσείς, ο Υπουργός Οικονομικών. Έκλεισαν, λοιπόν, και πήγαν στην Τράπεζα της Ελλάδος και χάσαμε τα ίχνη τους. Η Αγροτική 8 δισεκατομμύρια ευρώ, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο 4,5 δισεκατομμύρια ευρώ και η Proton 2 δισεκατομμύρια ευρώ και όλες μαζί μαζεύτηκαν στις τέσσερις συστημικές τράπεζες και την Αττικής. Το 2014 πιάσαμε πάτο. Επιτέλους, βλέπαμε κάποιο φως. Κόκκινα δάνεια: 70-80 δισεκατομμύρια ευρώ, καταθέσεις: 180 δισεκατομμύρια ευρώ, ELA: στο 0, αύξηση του ΑΕΠ. Και ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ να αποτελειώσει το έγκλημα. Κόκκινα δάνεια: 110 δισεκατομμύρια ευρώ επίσημα και 130 δισεκατομμύρια ευρώ ανεπίσημα. Καταθέσεις: 125 δισεκατομμύρια ευρώ. ELA: 80 δισεκατομμύρια ευρώ. Κι από πάνω ύφεση. Ο Ντράγκι φτάνει στο σημείο να συνιστά στον κ. Βαρουφάκη να μην κάνει δηλώσεις που θέτουν σε κίνδυνο την τραπεζική ευστάθεια. Καταστροφή της οικονομίας, capital controls, οι τράπεζες χρειάζονται 15 δισεκατομμύρια ευρώ -15 δισεκατομμύρια ευρώ του ΣΥΡΙΖΑ. Ερχόμαστε στην τωρινή διαδικασία που εσείς και οι τράπεζες επιλέξατε. Μας το είπε ο κ. Ντράγκι. Πάλι αφήσατε τα δάνεια μέσα στις παλιές τράπεζες, κάνοντας πιθανή μια νέα ανακεφαλαιοποίηση - για να εμπλακείτε στη διαχείριση τους; Καθυστερείτε τη διαπραγμάτευση, σας πιάνει η Πειραιώς στον ύπνο και με το book building που έκανε στις 4 Νοεμβρίου, τρέχετε και δεν προλαβαίνετε. Μας το χρυσώνετε, βέβαια, με τα ψέματα περί «θύματος της ίδιας της επιτυχίας σας», όπως είπε ο κύριος Υπουργός. Η επιτυχία ήταν ότι δεν κατάλαβε πως ξεκίνησε η διαδικασία από την Πειραιώς. Υπάρχει θύμα; Ναι, ο ελληνικός λαός. Εξαιρείτε 58 δισεκατομμύρια ομόλογα λόγω δημοσίου συμφέροντος και 14 δισεκατομμύρια για τον αναβαλλόμενο φόρο. Πράγματι. Δεν εξαιρείτε, όμως, τα 2,3 δισεκατομμύρια μετοχές που μας είπε χθες ο κ. Τσακαλώτος. Γιατί δεν εξαιρέθηκαν; Οι εξαιρέσεις στα άλλα, στα 58 και στα 14, ήταν διότι εάν μπουν για να σώσουν τις τράπεζες, πάλι θα πληρωθούν από τον φορολογούμενο. Αυτό δεν ισχύει όμως και για τις προνομιούχες μετοχές; Γιατί λοιπόν, αφήσατε απ' έξω αυτά τα 72 δισεκατομμύρια και δεν βάλατε τα 2,3 δισεκατομμύρια; Τα ερωτήματα είναι αμείλικτα. Γιατί book building και όχι διαδικασία ενσώματης λογιστικής αξίας; Γιατί αργήσατε στις διαπραγματεύσεις. Μας είπατε - έτσι έλεγε ο κ. Δραγασάκης τότε σε ένα non paper - πως δεν φτάνουν οι πενήντα μέρες, ενώ το 2014 στη Eurobank πήρε είκοσι πέντε μέρες η διαδικασία της ενσώματης λογιστικής αξίας. Άρα, μας είπατε ψέματα. Το επιλέξατε γιατί τα funds σάς είπαν πως με την καταστροφή της οικονομίας που φέρατε δεν θα δέχονταν μεγαλύτερες τιμές από αυτές. Δεν θα έβαζαν χρήματα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Σας είχαν το ζουρνά κι εσείς χορεύατε τσιφτετέλι. Αυτό χορεύατε, τσιφτετέλι στο τι σας είπαν τα funds. Γιατί δεν υπήρχε κατώτατη τιμή πώλησης, reserve price; Για τον ίδιο λόγο. Στις 2 Δεκεμβρίου ο κ. Σταθάκης στη Βουλή, απαντώντας σε ερώτηση της κ. Καρακώστα, είπε ότι εάν η Κυβέρνηση είχε θεσπίσει κατώτατη τιμή στις αξίες μετοχικού κεφαλαίου των τραπεζών, θα είχαν αποφευχθεί οι ζημιές που υπέστη το δημόσιο και οι παλιοί ιδιώτες μέτοχοι. Τσιφτετέλι! Κόψατε τις προσφορές κάτω από 100.000 ευρώ. Έτσι, πήρατε χαμηλότερες τιμές από ό,τι μπορούσατε. Όπως αποδεικνύει, όμως, η Εθνική Τράπεζα βρήκε εύκολα 300 εκατομμύρια από αυτές τις προσφορές εκ των υστέρων. Άρα, θα μπορούσαν να βρεθούν περισσότερα χρήματα από τον ιδιωτικό τομέα και να μη χρειαστούν αυτά τα χρήματα να πάνε στο χρέος. Κυρίως, όμως, θα παίρνατε καλύτερες τιμές. Χαίρεστε που οι προνομιούχες μετοχές δεν κουρεύτηκαν τόσο. Περιμένουμε, βέβαια, την υπουργική απόφαση τη Δευτέρα, η οποία θα λέει 70% κούρεμα στις προνομιούχες μετοχές της Εθνικής. Να το δούμε όμως.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Τελειώνω σε ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Καλύτερα να χαρείτε όταν εισπράξετε το 12% κουπόνι, που δεν εισπράττεται από το 2013. Με τον ν. 4340 δώσατε τη δυνατότητα να αποδεχθεί το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας την τιμή. Με τον ν. 4346 υποχρεώσατε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας να τη δεχθεί, είκοσι μέρες μετά. Γιατί; Τι λέει η έκθεση της Rothschild για την εύλογη τιμή; Οι πληροφορίες που έχω εγώ διασταυρώσει λένε ότι δεν αναφέρει τίποτα για εύλογη τιμή. Δεν υπάρχει εκτίμηση. Έχω κάνει αίτηση κατάθεσης εγγράφου και περιμένω. Γιατί λοιπόν, υποχρεώσατε το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας να δεχθεί οποιαδήποτε τιμή χωρίς κατώτατο όριο; Γιατί δέσατε τα χέρια του ελληνικού δημοσίου; Η διοίκηση του Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας φοβάται την ευθύνη. Τότε όμως να πληρώνεται ως δημόσιος υπάλληλος όποιος φοβάται την ευθύνη. Να πάρει τον μέγιστο μισθό του γενικού γραμματέα, 4.650 ευρώ τον μήνα, όχι εκατό και διακόσιες χιλιάδες ευρώ, για να μη δέχεται να πάρει καμμία ευθύνη. Αν ο κ. Μιχελής, που απορρίφθηκε από τον SSM, για να μπει στην Εθνική Τράπεζα, και που τον κάνατε μέτοχο της Εθνικής με το να τον βάλετε στη διοίκηση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, δεν αντέχει τις ευθύνες, να παραιτηθεί και όχι να βάζει τον Υπουργό να φέρνει υποχρέωση και να μην παίρνει ευθύνες. Ή να παίρνει, λοιπόν, τον μισθό του χαρτογιακά, όπως είναι, ή να παραιτηθεί. Εάν δεν τον παραιτήσει ο Υπουργός, να αναλάβει την ευθύνη και να παραιτηθεί ο ίδιος. Περάσατε λοιπόν νόμο, για να καλύψετε τον κολλητό σας, και στείλατε το λογαριασμό στον ελληνικό λαό. Σκάνδαλο πρώτου μεγέθους, δικό σας σκάνδαλο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Θεοχάρη. Τον λόγο έχει ο κ. Μπγιάλας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φτάνουμε σχεδόν στο τέλος της πενθήμερης συζήτησης για τον προϋπολογισμό, μια συζήτηση, η οποία εξελίχθηκε, θαρρώ, πάρα πολύ ομαλά και της οποίας προηγήθηκαν οι τέσσερις συνεδριάσεις της επιτροπής. Και συζητάμε για έναν προϋπολογισμό, ο οποίος είναι ο πρώτος της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ο οποίος δημιουργήθηκε με την παρέλευση του έτους 2015, ενός δύσκολου έτους, στο οποίο είχαμε την αλλαγή της Κυβέρνησης τον Γενάρη, με όλες αυτές τις απίθανες καταστάσεις που δημιουργούνταν, όπου τρομοκρατούσατε τους πολίτες, με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης να τρομοκρατούν καθημερινά όλους μας κι εσείς να επιχαίρεστε ότι θα συμβούν οι σεισμοί, λοιμοί και καταποντισμοί. Τελικά φτάσαμε στο τέλος του 2015, μετά από ένα δημοψήφισμα, όπου ζήσαμε και τότε εκείνες τις απίθανες καταστάσεις, αλλά και μια εκλογική μάχη τον Σεπτέμβρη, που πάλι αυτός ο λαός που κάποιοι θέλουν να τον αλλάξουν μία φορά, δύο φορές, να τον αλλάξουν τρεις φορές, έκανε ξανά τον ΣΥΡΙΖΑ Κυβέρνηση στις 20 Σεπτέμβρη. Τελικά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, από μάντεις καλών μάλλον αποδειχθήκατε κακοί μάντεις, γιατί η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ βρίσκεται εδώ. Καταθέτει και ψηφίζει απόψε τον προϋπολογισμό, έναν προϋπολογισμό, ο οποίος μέσα από τις δύσκολες συνθήκες που έγινε, είναι δύσκολος όπως είπαμε, αλλά ταυτόχρονα είναι και ειλικρινής. Είναι πραγματικός κι αυτό φαίνεται στο ότι σ' αυτές τις εννιά συνεδριάσεις, τέσσερις των επιτροπών και πέντε στην Ολομέλεια, μόνο δύο συνάδελφοι τόλμησαν να αναφερθούν και να πουν ότι δεν θα εκτελεστεί. Όλοι οι υπόλοιποι μπορεί να λέγανε οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό. Αυτό είναι ένα σημαντικό στοιχείο, το οποίο θα πρέπει να το δούμε αρκετά σοβαρά. Επειδή ο προϋπολογισμός έχει γίνει με πολύ συντηρητικές εκτιμήσεις, αυτό στο οποίο ελπίζουμε είναι ότι η εκτέλεσή του θα είναι με πολύ θετικότερα στοιχεία. Σ' αυτές, όμως, τις εννιά συνεδριάσεις είδαμε τα εξής χαρακτηριστικά στοιχεία, τα οποία εμένα ως νέο Βουλευτή, δύο μηνών, μου έκαναν μια άσχημη, θα έλεγα, εντύπωση: Βρισκόμενος εδώ, στον ναό της δημοκρατίας, περιμένει κανείς να ακούσει τον λόγο και τον αντίλογο, την άποψη και την αντιπρόταση. Αντ' αυτού, όμως, τι ακούγαμε όλες αυτές τις μέρες; Απαράδεκτες εκφράσεις, ακραίους χαρακτηρισμούς, συμπεριφορά και λόγους οι οποίοι έβγαιναν μέσα από την αλαζονεία και την υπεροψία των ανθρώπων που είναι χρόνια Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι του λαού μας, να δείχνουν ασέβεια σε θεσμούς, στο πρόσωπο του Πρωθυπουργού, στην Κυβέρνηση, αλλά και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα που στηρίζει αυτήν την Κυβέρνηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, η ασέβεια αυτή είναι διπλή και πολλαπλή ασέβεια στην απόφαση του λαού, γιατί ο λαός επέλεξε αυτήν την Κυβέρνηση. Είναι εν τέλει ασέβεια στη δημοκρατία. Αντί να ακούσουμε προτάσεις, αυτό που θα έπρεπε φυσιολογικά να μας πείτε - αν ήσασταν εσείς στην Κυβέρνηση, τι θα κάνατε - , δεν βρήκατε τίποτα να πείτε γι' αυτό, γιατί απλά θα κάνατε έναν πολύ χειρότερο προϋπολογισμό, εφόσον προβλέπατε 4,5% πλεόνασμα, που σημαίνει 7,5 δισεκατομμύρια ευρώ επιπλέον μέτρα. Καμμία πρόταση έστω σε έναν κωδικό, για μία δαπάνη, για ένα έσοδο. Καμμία, μα καμμία πρόταση. Αυτό σημαίνει πολλά. Απλά μιλάτε γενικώς και αορίστως ότι ο προϋπολογισμός δεν έχει αναπτυξιακό χαρακτήρα ή αυξάνει τους φόρους. Τετριμμένες απαντήσεις και λόγια. Και όταν μιλάμε για αύξηση των φόρων το συνολικό ποσό ενός φόρου έχει δει και την αναδιανομή των βαρών που ρητά το αναφέρει μέσα ο προϋπολογισμός και εκεί θα είναι η στόχευση της Κυβέρνησής μας. Και να πούμε και κάτι το οποίο θα πρέπει να επισημανθεί, γιατί πολύς λόγος έγινε γι' αυτό. Είναι μια έκθεση από τον ΟΟΣΑ, η οποία αναφέρει ότι το φορολογικό βάρος στην Ελλάδα αυξήθηκε το 2014 κατά μιάμιση ποσοστιαία μονάδα και έφτασε στο 35,9% του ΑΕΠ από 34,4% το 2013. Επίσης, στην περίοδο 2007-2014 το φορολογικό βάρος αυξήθηκε στην Ελλάδα κατά 4,7 ποσοστιαίες μονάδες, από 31,2% στο 35,9% του ΑΕΠ, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη αύξηση από όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ. Άρα, κύριοι, και σε πολλά άλλα ζητήματα θα επανέφερα στη μνήμη σας μια έκφραση που έχει ειπωθεί σε αυτήν την Αίθουσα πολύ παλαιότερα: «Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί!». Ακούσαμε αυτές τις μέρες ότι δεν έχουμε σχέδιο, αλλά ταυτόχρονα ακούμε από την πλευρά των συναδέλφων της Αντιπολίτευσης ότι ο προϋπολογισμός είναι μία από τα ίδια και δεν τον ψηφίζουν. Μα, εφόσον είναι μια από τα ίδια με τους προηγούμενους, τους δικούς σας, γιατί δεν τον ψηφίζετε σήμερα; Και εφόσον δεν τον ψηφίζετε σήμερα, γιατί ψηφίζατε τους δικούς σας που είναι «μία από τα ίδια»; Όλα αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι για να δικαιολογήσετε αυτά που δεν μπορείτε. Μας εγκαλέσατε γιατί δεν έχουμε προβλέψει μέσα στον προϋπολογισμό τα έσοδα από τη λίστα Λαγκάρντ, τη φοροδιαφυγή και το λαθρεμπόριο. Μα, είπαμε ότι είναι ένας πραγματικός προϋπολογισμός. Είναι δαπάνες, οι οποίες εφόσον εισπραχθούν με τη θέληση αυτής της Κυβέρνησης, που θέλει να πατάξει και τη φοροδιαφυγή και την εισφοροδιαφυγή αλλά και με όλες τις υπόλοιπες λίστες που θα ξεκαθαρίσει, θα είναι ένα συν στην εκτέλεση του προϋπολογισμού. Ακούστηκε βέβαια και το εξής και θα ήθελα να το σχολιάσω, γιατί με πείραξε πάρα πολύ. Αναφέρθηκε από συνάδελφο της Αντιπολίτευσης ότι εμείς, η Κυβέρνησή μας, είμαστε άνθρωποι να μην πει τι, γιατί θα παρεξηγηθούν τα μπάζα! Και απαντώ: Εάν παρεξηγείστε, κύριοι, είναι δικό σας πρόβλημα, δεν είναι δικό μας. Εμείς λειτουργούμε σε αυτήν την Κυβέρνηση με γνώμονα το συμφέρον αυτού του λαού. Λέτε ότι ζητάμε συναίνεση. Το είπα και στην αρχή: Ο ναός της δημοκρατίας έχει τον λόγο και τον αντίλογο. Έχει την πρόταση και την αντιπρόταση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δώστε μου ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Αντιπρόταση, δυστυχώς, δεν ακούστηκε. Και να αναφερθούμε σε κάτι, το οποίο είναι εντελώς ψευδές. Το είπαν δύο συνάδελφοι ότι, λέει, τριάντα πέντε Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ εγγράφηκαν και δεν μίλησαν. Ζήτησα τα στοιχεία από τη Γραμματεία και μου έδωσε τα εξής στοιχεία: Ενεγράφησαν εξήντα οκτώ Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, μίλησαν οι εξήντα πέντε και τρεις, που επρόκειτο να μιλήσουν τις προηγούμενες μέρες, δεν μίλησαν για τους προσωπικούς τους λόγους. Με τον ίδιο τρόπο ακριβώς που τους τρεις που διεγράφησαν τους κάνετε τριάντα πέντε, έτσι και νούμερα του προϋπολογισμού από τα πραγματικά που είναι, τα μετατρέπετε και τα κάνετε όπως εσείς θέλετε. Γιατί λέτε ψέματα και προβοκάρετε μια κατάσταση και μια προσπάθεια, η οποία έχει μέλλον και θα έχει μέλλον για αρκετά χρόνια! Θα ήθελα να κάνω μια ακόμη επισήμανση για τις τράπεζες: Δεν μας τα είπατε όλα καλά για τις τράπεζες. Τα θαλασσοδάνεια και τα κόκκινα δάνεια είναι αυτά που δημιούργησαν αυτήν την κατάσταση. Ξεχνάμε ότι το 2009 οι ατομικές αποταμιεύσεις ήταν 280 δισεκατομμύρια και έπεσαν το 2014 στα 160 δισεκατομμύρια. Ποιοι ήταν αυτοί που τα πήραν; Κάποιοι Υπουργοί των τότε κυβερνήσεων; Ήταν και αυτοί. Δεν ήταν αυτοί, οι οποίοι προέτρεπαν τον κόσμο να πάρει τις καταθέσεις τους μετά το 2014, εάν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ; Αυτοί ήταν και τους γνωρίζουμε! [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Για να ξεκαθαρίσουμε το θέμα των τραπεζών: Στα 120 δισεκατομμύρια καταθέσεις το 2014 είχαμε 100 δισεκατομμύρια κόκκινα δάνεια. Αυτός ήταν ο λόγος δανείων προς καταθέσεις και αυτοί που είναι οικονομολόγοι το καταλαβαίνουν καλύτερα. Είχαμε και άλλα 120 δισεκατομμύρια δάνεια τιτλοποιημένα και ενεχυριασμένα στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Για ποιες τράπεζες με αξία μιλάτε; Ποια ήταν η αξία των τραπεζών το 2014; Μηδαμινή! Στα χαρτιά ήταν μόνο, σε μια μαγνητική εγγραφή στον server. Αυτά ήταν, κύριοι! Μας λέτε ως Αντιπολίτευση και κάτι ακόμα, που θέλω να το επισημάνω και θα κλείσω με αυτό, κύριε Πρόεδρε. Ακούς τον ίδιο ομιλητή να λέει: «Φύγετε από την Κυβέρνηση» και από την άλλη, κλείνοντας, να λέει: «Θα κυβερνήσετε, ναι ή όχι;». Τελικά, κύριοι, αποφασίστε. Θέλετε να φύγουμε ή να κυβερνήσουμε; Πάντως, το πότε θα φύγουμε θα το αποφασίσει ο λαός στο τέλος της τετραετίας. Και να είστε σίγουροι ότι στο τέλος της τετραετίας θα δώσει την ευκαιρία στο ΣΥΡΙΖΑ να κυβερνήσει και άλλη τετραετία! Όσο για το πώς θα κυβερνήσουμε, αυτό είναι δική μας υπόθεση. Θα κυβερνήσουμε με τη δική μας κοσμοθεωρία, κύριοι της Αντιπολίτευσης, και όχι με τα δικά σας status που απέτυχαν. Θα κυβερνήσουμε με τον δικό μας αξιακό κώδικα! [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνω και σας αναφέρω το εξής: Ακούω αυτούς τους δυο μήνες σε όλα τα νομοσχέδια ότι η αξιοσύνη σας και η ικανότητά σας είναι αυτό που έκανε τα πάντα και είχαμε αυτήν την υπέροχη χώρα το 2014 και ότι η δική μας η ανικανότητα και το ότι δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε, έχει ως αποτέλεσμα ότι δεν μπορούμε να κυβερνήσουμε καλά τη χώρα. Η δική σας αξιοσύνη και ικανότητα μάς οδήγησαν στη χρεοκοπία, μας οδήγησαν σε αυτό που γνωρίζει όλος ο λαός. Εμείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα δούμε τα αποτελέσματα στο τέλος της τετραετίας. Ο λαός μάς επέλεξε. Είμαστε ερασιτέχνες της πολιτικής. Εσείς ως επαγγελματίες είδαμε τα αποτελέσματα που είχατε.
Κύριε Μπγιάλα, σας παρακαλώ, ολοκληρώνετε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Εμείς ως ερασιτέχνες θα λειτουργήσουμε με γνώμονα τα συμφέροντα του λαού, γιατί είμαστε εραστές της προσφοράς και της υπηρέτησης των πολιτών και με αυτό θα πάμε μπροστά. Να είστε καλά! Ευχαριστώ.
Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι πέντε μαθήτριες και μαθητές και τέσσερις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 1ο Γυμνάσιο Πρέβεζας. Σας καλωσορίζουμε, παιδιά. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ο κ. Καρράς έχει τον λόγο για τρία λεπτά και εν συνεχεία ο Υπουργός κ. Σταθάκης. Ορίστε, κύριε Καρρά, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ. Θα επιχειρήσω ένα συνοπτικό συμπέρασμα των συζητήσεων των τελευταίων ημερών. Λοιπόν: Ακούστηκαν νούμερα, ακούστηκαν προβλέψεις, ακούστηκαν συγκρίσεις. Τι προέκυψε; Ότι ο προϋπολογισμός αυτός είναι στατικός. Με ποια έννοια; Δεν επείσθην ότι έχει εκείνη την αναπτυξιακή διάσταση η οποία θα απαιτείτο για την επανεκκίνηση όχι μόνο της οικονομίας, αλλά και της χώρας γενικότερα. Θα δώσω δυο, τρία σημεία, τα οποία νομίζω ότι έχουν κάποια σημασία. Το καλοκαίρι, τον Αύγουστο, υπεγράφη η σύμβαση οικονομικής ενίσχυσης και η συμφωνία χρηματοδότησης της χώρας από όλες τις πλευρές της Βουλής, από ό,τι ξέρω και από την Κυβέρνηση σήμερα και από την Αξιωματική Αντιπολίτευση και από άλλα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Τι επέβαλε αυτή η συμφωνία; Να συνεργαστούν, να συνεννοηθούν και να προχωρήσουν τη χώρα. Σήμερα, λοιπόν, βλέπουμε ότι στη συζήτηση του προϋπολογισμού κονταροχτυπιούνται. Και ποιο αποτέλεσμα έρχεται; Το αποτέλεσμα είναι αυτό που είπε η κ. Φωτίου προηγουμένως και ο κ. Φίλης, ότι γίνεται μια προσπάθεια στη χώρα να δώσουμε στα σχολεία κολατσιό στα παιδιά, το πρωινό τους, να δώσουμε το δεκατιανό. Μα, ο περήφανος ελληνικός λαός αυτά περιμένει, κύριοι; Εκείνο το οποίο περιμένουμε σήμερα όλοι είναι τη συνεννόηση, η οποία δεν έρχεται, τη βοήθεια προς τον κόσμο, που πένεται και υποφέρει, και να ξεχάσουμε όλα τα προηγούμενα τα οποία έχουν συμβεί. Δυστυχώς, αυτό δεν επετεύχθη ούτε με τη συζήτηση επί του προϋπολογισμού και εξακολουθεί να παραμένει ο προβληματισμός γιατί αυτή η κονταρομαχία, γιατί όλα αυτά τα οποία ζει σήμερα η Ελλάδα; Γιατί; Πληρώνει τη δεκαετία του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ πάλι. Τι; Πληρώνει το lifestyle, πληρώνει τη πολιτική διαβίωσης του κράτους με δανεικά. Για να το ξεπεράσουμε, λοιπόν, εμείς, η Ένωση Κεντρώων ζητούμε ένα και μοναδικό πράγμα, ότι θα πρέπει να υπάρξει συνεννόηση μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων, ούτως ώστε η χώρα να προχωρήσει. Διαφορετικά είναι φενάκη, είναι φρούδες ελπίδες και όλα τα άλλα που ακούσαμε σήμερα δεν μπορούν να ισχύσουν, γιατί ο ελληνικός λαός - δυστυχώς - τείνει να φτωχοποιηθεί. Είναι κάτι το οποίο δεν επιθυμούμε. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Καρρά. Ο κ. Σταθάκης Υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, έχει τον λόγο.
Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό να απαντήσω στο «MEGA» ψέμα των ημερών ότι είμαι κάτοχος τριάντα επτά ακινήτων, σπιτιών. Σταχυολόγησα και μερικά πολύ ωραία tweets, όπως πώς κρατάω τα κλειδιά των σαράντα τόσων σπιτιών. Είναι ένα ερώτημα. Για όσους, δε, έχουν δει τους «Κλειδοκράτορες» να πω ότι είναι ένα έργο πραγματικά εξαιρετικό και επίκαιρο. Υπήρχε και ένα πιο σκληρό tweet: «Ο Σταθάκης τα ξεχνάει όλα εκτός από το Αλτσχάιμερ!» Αυτό το βρήκα λίγο πιο σκληρό. Δεν θα προσπαθούσα να αποκαταστήσω την αλήθεια, εάν η Νέα Δημοκρατία δεν οικειοποιείτο αυτό το «MEGA» ψέμα και δεν το πολιτικοποιούσε. Και το επαναλαμβάνω: Είναι γνωστό ότι οι δημοσιογράφοι, οι δημοσιογραφικές λειτουργίες δεν διασταυρώνουν στοιχεία. Παίρνουν μια πληροφορία και την αναπαράγουν όπως είναι. Σήμερα, όμως, καλούμαι να διορθώσω αυτό το «MEGA» ψέμα, καταθέτοντας τα στοιχεία στη Βουλή. Είναι προσωπικά δεδομένα, αλλά οφείλω να το πράξω χάριν της αποκατάστασης στοιχειωδώς της αλήθειας. Ως Γιώργος Σταθάκης έχω τέσσερα ακίνητα. Είχα και τόσα έχω. Τρία από κληρονομιά - οι Χανιώτες φίλοι μου τα ξέρουν - , ένα διαμέρισμα, ένα μαγαζί και ένα εξοχικό και ένα διαμέρισμα στην Αθήνα 50% -50% με τη σύζυγο. Τέσσερα. Τα τέσσερα είναι τέσσερα. Δεν είναι ούτε τριάντα τέσσερα ούτε σαράντα τέσσερα ούτε οτιδήποτε άλλο! Τα καταθέτω στα Πρακτικά της Βουλής. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού κ. Γεώργιος Σταθάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Η σύζυγός μου έχει τριάντα τόσα αγροτεμάχια κληρονομιάς στα δικαστήρια στην ορεινή - δεν ξέρω και τις περιοχές - Κορινθία και στην ορεινή Αρκαδία. Σε αυτά έχει μερίδιο 3%. Έχω όλη τη λίστα. Αυτά τα αγροτεμάχια που είναι στα δικαστήρια από το 2004 μέχρι σήμερα έγιναν ακίνητα κατά το «MEGA» ψέμα και έγιναν και σπίτια! Επιτρέψτε μου - θα τα καταθέσω στη Βουλή - να σας διαβάσω τον ΕΝΦΙΑ που πληρώνουμε για αυτά τα τριάντα επτά «ακίνητα» - αγροτεμάχια. Αρχίζω από το τέλος: 0,34 λεπτά, 0,28 λεπτά, 0,30 λεπτά, 0,11 λεπτά, 0,27 λεπτά, 0,33 λεπτά, 1,92 ευρώ, 0,08 λεπτά, 0,22 λεπτά, 0,26 λεπτά, 0,02 λεπτά, 0,26 λεπτά, 1,26 ευρώ, 0,66 λεπτά, 0,19 λεπτά, 0,05 λεπτά, 0,29 λεπτά, 0,54 λεπτά, 0,27 λεπτά, 2,04 λεπτά, 0,10 λεπτά, 0,18 λεπτά. Σας κουράζω;
Το σύνολο πες!
Όχι. Μπορώ να συνεχίσω; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Καταθέτω για τα Πρακτικά τον ΕΝΦΙΑ της συζύγου μου. [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού κ. Γεώργιος Σταθάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Φαντάζομαι αύριο την κεντρική είδηση στο δελτίο των «ΜEGA Γεγονότων»: «37 ευρώ είναι ο ΕΝΦΙΑ για τα τριάντα επτά ακίνητα του Σταθάκη!» Αυτά δεν τα δήλωσα το 2012, τη δεύτερη κατηγορία, πρώτον, διότι δεν ήξερα εάν έπρεπε να τα δηλώσω, γιατί είναι στα δικαστήρια, είναι άσχετα. Τα δήλωσα το 2013, το 2014 και στη συμπληρωματική δήλωση. Αυτή είναι η αλήθεια. Επαναλαμβάνω ότι δεν θα τη διόρθωνα ούτε θα έμπαινα στον κόπο να διορθώσω αυτήν την απρέπεια, το μεγάλο ψεύδος, εάν δεν το οικειοποιείτο η Νέα Δημοκρατία για να κάνει μια επίθεση εναντίον μας περί ηθικής και Αριστεράς. Μπορεί να μας κατηγορήσει για ό,τι θέλει η Νέα Δημοκρατία. Φαντάζομαι ότι τα τελευταία τρία χρόνια έχουν ψάξει οι πάντες τα πάντα γι' αυτό το περίεργο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, τους πολιτικούς, τη γενιά του, τα στελέχη του, τους ανθρώπους του. Δεν έχουν βρει τίποτα, το παραμικρό ψεγάδι. Και αν κρατιούνται από τόσο λυσσαλέες επιθέσεις σε έναν άνθρωπο, σε εμένα, που έχω δεχθεί - δόξα τω Θεώ - μπόλικες - είναι ο τέταρτος γύρος τώρα - τους διαβεβαιώνω για πολλοστή φορά ότι ανήκω σε ευκατάστατη οικογένεια, ότι δραστηριοποιείται στη ναυτιλία ογδόντα χρόνια, ότι είναι μία οικογένεια που την ξέρουν πάρα πολλοί άνθρωποι από τη Νέα Δημοκρατία, ότι ο επίτιμος Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας έχει κάνει διαδοχικές δηλώσεις και για την οικογένειά μου και για μένα και ντρέπομαι πραγματικά που διολισθαίνουν κάποιοι στη Νέα Δημοκρατία σ' έναν δρόμο για να πολιτικοποιήσουν ή να αναζητήσουν θέματα ηθικής σε ένα πρόσωπο, σε έναν χώρο, σε μια διαδικασία που είναι εξόφθαλμα καθαρή…
Κύριε Υπουργέ, ποιοι διολισθαίνουν από τη Νέα Δημοκρατία; Τα ονόματά τους μπορείτε να μας πείτε; Γιατί έχουμε ακούσει τα απίστευτα…
Κύριε Βρούτση, σας άκουσα χθες στην ομιλία σας…
Εσείς!
Κύριε Βρούτση, σας παρακαλώ! Κύριε Υπουργέ, με συγχωρείτε ένα λεπτό. Κύριε Βρούτση, μη διακόπτετε, σας παρακαλώ.
Θα απαντήσω.
Θα απαντήσετε όσο θέλετε.
Σας παρακαλώ, μην διακόπτετε. Δεν είναι σωστό αυτό. Τι είναι αυτά τα πράγματα; Κύριε Υπουργέ, συνεχίστε.
Επιστρέφω στο θέμα της ημερήσιας διάταξης και μπορούμε να ανοίξουμε διάλογο όσο θέλετε γι' αυτό το θέμα.
Συνεχίστε, σας παρακαλώ, όχι διάλογο τώρα.
Η συμβουλή μου όμως είναι απλή και σαφής. Πρέπει να προστατέψετε εσείς τον πολιτικό βίο από τέτοιου τύπου λαθροχειρίες, ψέματα και κανιβαλισμούς που δεν έχουν καμμία υπόσταση. Επανέρχομαι στον προϋπολογισμό και στα θέματα που αφορούν τη στρατηγική που έχει η Κυβέρνηση υπό τις δεδομένες συνθήκες. Να επαναλάβω τον «οδικό χάρτη» με επικεφαλίδες. Η Κυβέρνηση έχει χαράξει μία στρατηγική στο πλαίσιο της συμφωνίας και πέρα από τη συμφωνία. Στο πλαίσιο της συμφωνίας καλούμαστε να ολοκληρώσουμε τρία κομβικά σημεία μέχρι τα Χριστούγεννα. Υπενθυμίζω ότι το πρώτο είναι να κλείσει ο κύκλος των σαράντα οκτώ προαπαιτουμένων. Ο κύκλος των σαράντα οκτώ προαπαιτουμένων έκλεισε. Δεύτερον, να ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Έγινε νωρίτερα η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, επιτυχώς κατά τη γνώμη μας. Ο λόγος για τον οποίο θεωρείται επιτυχημένη είναι αυτονόητος και προφανής. Η διαδικασία είχε αποφασιστεί, ήταν δεδομένη. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αποτυπώνει την ανάγκη των κεφαλαιακών αναγκών των τραπεζών. Γίνεται πρόσκληση για κάλυψη ει δυνατόν του μεγαλύτερου ποσού από ιδιώτες και το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και το δημόσιο παρεμβαίνουν στο να συμπληρώσουν αυτό. Σας υπενθυμίζω ότι τον Ιούλιο η συμφωνία προέβλεπε 25 δισεκατομμύρια, όπως επίσης ότι η αποτύπωση που έγινε πριν από έναν μήνα από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ήταν για 14 δισεκατομμύρια. Είναι απόλυτα θετικό ότι προσελκύστηκαν κεφάλαια που περιόρισαν τη δημόσια συμμετοχή στα 5,5 δισεκατομμύρια. Άρα, κλείνει και το δεύτερο κομβικό σημείο. Το τρίτο κομβικό σημείο είναι η πρώτη αξιολόγηση. Αυτή η διαδικασία θα κλείσει εν ευθέτω χρόνω. Την επόμενη εβδομάδα αρχίζουν οι συζητήσεις γι' αυτό. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΒΟΥΤΣΗΣ]] Το τέταρτο κομβικό σημείο είναι ο προϋπολογισμός, ένας προϋπολογισμός ρεαλιστικός, συμβατός με τα δεδομένα και ο οποίος ενσωματώνει στον μέγιστο δυνατό βαθμό τις αναδιανεμητικές μέριμνες της Κυβέρνησής μας, τη σταθερότητα στην εκτέλεση του προϋπολογισμού και τη δυνατότητα να μεγιστοποιηθεί ει δυνατόν σ' αυτόν τον προϋπολογισμό η επίτευξη των ήπιων δημοσιονομικών στόχων τους οποίους έχουμε συμφωνήσει με τους εταίρους. Το επόμενο σημείο, που δεν πρέπει να μας διαφεύγει, αφορά τους στόχους όπως έχουν συμφωνηθεί για το 2015, 2016 και 2017. Και οφείλω να υπογραμμίσω εδώ ότι το γεγονός πως η ύφεση της ελληνικής οικονομίας το 2015- μια χρονιά με τις γνωστές δυσκολίες - τείνει να κλείσει πολύ κάτω από το 1% αν μη τι άλλο υποδηλώνει μια επιτυχία της Κυβέρνησης στον τρόπο που αντιμετώπισε τα capital controls και ήρε όλους τους περιορισμούς σε κρίσιμους κλάδους της οικονομίας, το γεγονός δηλαδή ότι στον τουρισμό, στις εξαγωγές, στις εισαγωγές, στη ναυτιλία και σε πολλούς άλλους τομείς υπήρξαν μέτρα με τα οποία δεν παρεμποδίστηκε η ομαλή λειτουργία τους. Και το δεύτερο θετικό που πρέπει να υπογραμμίσουμε είναι η θετική ανταπόκριση της πραγματικής οικονομίας, τουλάχιστον ορισμένων βασικών κλάδων, όπως η άνοδος της μεταποίησης κατά 4,5% το δεύτερο εξάμηνο του 2015. Με αυτά τα δεδομένα και με μια εξαιρετική χρονιά του τουρισμού, καταφέραμε να περιορίσουμε την ύφεση στο οριακό σημείο που σας ανέφερα, το οποίο, αν μη τι άλλο, προδιαγράφει μια πιο εύκολη διαδικασία, προκειμένου το 2016 να μπορέσουμε να επιστρέψουμε σε θετικό πρόσημο νωρίτερα απ' ό,τι αρχικά είχαμε υπολογίσει, δηλαδή, αντί για το δεύτερο εξάμηνο, στο πρώτο εξάμηνο. Επιτρέψτε μου να αναφέρω δυο σημεία για την ανάπτυξη, μιας και ο χρόνος μου τελειώνει. Πρώτον, η Κυβέρνηση μέχρι στιγμής έχει πετύχει τη μεγιστοποίηση των διαθέσιμων επενδυτικών πόρων από τα διαρθρωτικά ταμεία, με το που κλείνει το παλιό πρόγραμμα και με την έναρξη του καινούργιου. Δεύτερον, είμαστε πλέον στο προσχέδιο και στο τελικό στάδιο ενός αναπτυξιακού νόμου, ο οποίος έχει κλείσει έναν μεγάλο κύκλο διαβούλευσης με εκατόν είκοσι θεσμικούς φορείς από όλη την Ελλάδα - τη Βόρεια Ελλάδα, την Αθήνα και παντού - και έχει διαμορφώσει ένα πλαίσιο ενός αναπτυξιακού νόμου πολύ διαφορετικού από τον προηγούμενο, αλλά πολύ πιο συμβατού με τους στόχους που έχουμε για μια επικέντρωση σε δραστηριότητες υψηλής προστιθέμενης αξίας, παραγωγικές και με συγκριτικά πλεονεκτήματα που θα εντείνουν την εξωστρέφεια της ελληνικής οικονομίας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Η προοπτική είναι μπροστά μας. Νομίζω ότι αυτή τη στιγμή η Κυβέρνηση προχωρά με σταθερά βήματα σε έναν οδικό χάρτη, που, αν μη τι άλλο, εγγυάται ασφάλεια και ταυτόχρονα, επιστροφή στην ανάπτυξη, με ισχυρές δόσεις κοινωνικής συνοχής. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο για ένα λεπτό παρακαλώ.
Όχι, κύριε Βρούτση.
Γιατί, κύριε Πρόεδρε;
Θα σας πω το γιατί.
Είπε κάτι επί προσωπικού.
Μην συνεχίσετε να μιλάτε. Μιλήσατε και πριν από δέκα λεπτά ακριβώς.
Είμαι Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος.
Το γνωρίζω και θα ακούσετε τι θα σας πω.
Τοποθετήθηκε ο κύριος Υπουργός για ευπρέπεια και κανιβαλισμό για τη Νέα Δημοκρατία και θέλω τον λόγο.
Για κανιβαλισμό;
Για κανιβαλισμό δεν είπε.
Θα πάρουν από τρία λεπτά, έτσι κι αλλιώς, τον λόγο οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, και ο κ. Λοβέρδος τώρα και εσείς και ο κ. Παφίλης, διότι το είχατε ζητήσει, κι εκεί να το πείτε αυτό που θέλετε. Θέλω να πω και κάτι άλλο, προς γνώση όλων. Οι περισσότεροι είστε παλαιότεροι εμού, τουλάχιστον από τους Κοινοβουλευτικούς. Την τελευταία ημέρα που μιλούν οι Αρχηγοί των κομμάτων ενσωματώνουν τις απαντήσεις τους σε όλα τα ζητήματα, σε πολύ χρόνο τον οποίο έχουν. Δεν είναι, λοιπόν, σωστό να υπάρχουν ντουμπλαρίσματα από Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους, οι οποίοι ήδη έχουν κάνει τις ομιλίες τους τις τρεις προηγούμενες ημέρες. Με αυτή την έννοια, σας επαναλαμβάνω ότι, όπως δώσαμε και στον κ. Καρρά τον λόγο, θα σας δοθούν από τρία λεπτά, για να σημειώσετε κάποια πράγματα, διότι ήσασταν παρόντες το τριήμερο. Δεν είναι, όμως, άσκηση δικαιώματος αυτή, μία ώρα πριν μιλήσουν οι πολιτικοί Αρχηγοί. Πρόκειται περί οικονομίας της συζήτησης. Περί αυτού πρόκειται. Κύριε Λοβέρδο, έχετε τον λόγο. Παρακαλώ να σεβαστείτε τον χρόνο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συζητάμε με έναν ιδιόρρυθμο τρόπο τον προϋπολογισμό, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Λιγότεροι Βουλευτές της Πλειοψηφίας, από κάθε άλλη φορά, είχαν την προθυμία να πάρουν τον λόγο και δείτε τις στατιστικές. Αντ' αυτών, πολλοί περισσότεροι Υπουργοί, για πάρα πολλή ώρα και ειδικά την τελευταία ημέρα πήραν τον λόγο. Δικαίωμά τους. Υπάρχει λόγος και αντίλογος. Αυτό είναι σωστό. Και στα λόγια των Υπουργών περισσότερο ακούς προγραμματικές δηλώσεις της Κυβερνήσεως επί ψήφου εμπιστοσύνης, παρά για τον προϋπολογισμό. Και όταν αναφέρονται σε αριθμούς, αναφέρονται σε καλές διαθέσεις και προθέσεις. Είναι η «πρώτη φορά» Κυβέρνηση που έχει ήδη έντεκα μήνες να μην ελέγχει το θέμα, να κρύβεται από το θέμα και να μας μιλά για το πόσο καλές είναι οι διαθέσεις της. Τα 200 εκατομμύρια προς τα νοσοκομεία, που θα φύγουν από τα ασφαλιστικά ταμεία, είναι η φωτογραφία και η απόδειξη του επιχειρήματός μου. Αν είχαμε το περιθώριο, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, να πούμε ξανά ό,τι είπαμε επί τέσσερις μέρες για τον κοινωνικό προϋπολογισμό, θα καταλαβαίνατε πόσο δίκιο έχω σε αυτά που σας λέω. Δεν έχουμε, όμως, αυτό το περιθώριο. Τριτολογώ για τρία λεπτά. Επικαλούμαι, όμως, στον Υπουργό Οικονομικών ένα στοιχείο που χθες ακούστηκε, αλλά δεν προσέχθηκε και που αφορά πολλούς από τους συναδέλφους της Πλειοψηφίας που μιλούν για το PSI του 2012, έναν αριθμό που ο κ. Τσακαλώτος έδωσε απαντώντας σε ερώτηση του κ. Βενιζέλου. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, την περίοδο 2009-2015 από το κράτος προς τα ασφαλιστικά ταμεία ήρθαν 104,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Το κόστος για τα ασφαλιστικά ταμεία από το PSI ήταν 13 δισεκατομμύρια, ασφαλιστικά ταμεία προς κράτος, όχι όπως τώρα που έγινε προς αλλού. Η συμβουλή να επαναγοραστούν ομόλογα του ελληνικού δημοσίου έφερε το ΙΚΑ με πλεόνασμα. Άλλα ασφαλιστικά ταμεία δεν το έκαναν, το φοβήθηκαν. Όποιος άκουσε τις συμβουλές εκείνης της κυβέρνησης έχει χαρτοφυλάκιο πιο μεγάλο από αυτό που είχε πριν το PSI. Αυτό, για να μη λέμε ό,τι θέλουμε. Επειδή αυτά τα είπαμε στην εξεταστική επιτροπή όσο λειτουργούσε, σας ρωτώ, κυρίες και κύριοι και απευθύνομαι και σε συνάδελφο των Ανεξαρτήτων Ελλήνων: Εμείς λέμε για εξεταστική ή ο κ. Καμμένος το είπε; Εμείς έχουμε πει δέκα φορές εδώ και σε σας, κύριε Πρόεδρε, να συνεχίσει τις εργασίες της εκείνη η εξεταστική που είχε και το PSI ως θέμα και τις ανακεφαλαιοποιήσεις, συμπεριλαμβάνοντας βέβαια και το τρίτο μνημόνιο και την παρούσα ανακεφαλαιοποίηση. Κατέβηκε από το Βήμα ο κ. Σταθάκης. Είναι ο Υπουργός Ανάπτυξης. Είπε για τα δικά του θέματα. Δικαίωμά του. Δεν είπε, όμως, για αυτό που είναι χρεωμένος, τα αναπτυξιακά. Πέντε μέρες εδώ από όσους Υπουργούς μίλησαν, δεν άκουσα έναν, πλην του κ. Μάρδα, που κάτι υπαινίχθηκε, να μιλάει για τη συνάντηση της οικονομίας με το κράτος, μια πολύ δυσάρεστη συνάντηση, εκεί που πράγματι οι προηγούμενες κυβερνήσεις χρωστούν και που εσείς υποτίθεται ότι θα φέρνατε κάποιες αλλαγές. Έντεκα μήνες προσθέτετε υπογραφές, δεν έχετε άρει ούτε ένα γραφειοκρατικό εμπόδιο στην οικονομία. Όσοι ασχολούνται με το επιχειρείν επικαλούνται ότι δεν βγαίνει και άκρη από ένα σημείο και μετά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Στον κ. Παππά θέλω να πω μια φράση. Δεν είναι Υπουργός προπαγάνδας. Είναι Υπουργός μπουρδουκλώματος του σωστού με το λάθος, της ακρίβειας με την ανακρίβεια. Τον ρωτώ - του το φώναξα και από κάτω με καλή διάθεση - το εξής: Όταν ψηφίσαμε τον νόμο για τα ΜΜΕ, συνάδελφοι, στις 24 Οκτωβρίου, έφερε μια θανατηφόρα διάταξη για τις ανεξάρτητες αρχές. Ψηφίστηκε. Θυμάστε τις δικές μας ενστάσεις και τις διορθώσεις που έκανε. Είπε - και συμπλήρωσε τη διάταξή του - ότι σε δύο μήνες οι ανεξάρτητες αρχές θα έχουν διοικήσεις, θα έχουν συμπληρωθεί. Υπάρχει και το εμπόδιο των 4/5 της Διάσκεψης, κύριε Πρόεδρε. Έχει περάσει ενάμισης μήνας. Μένουν δεκαπέντε μέρες. Θα είναι απόπειρα συναίνεσης ή εκβιασμού; Αυτό, κύριε Πρόεδρε, πρέπει να το δείτε και ως δική σας υποχρέωση, το συντομότερο, μα το συντομότερο δυνατό.
Ευχαριστούμε.
Κλείνω με μια τελευταία φράση.
Κλείστε, παρακαλώ.
Υπάρχει, κύριε Πρόεδρε, ένα καλό προηγούμενο σε αυτή τη συζήτηση των τελευταίων πέντε ημερών. Τα καλά πρέπει να τα λέμε. Υπήρξαν θέματα που ακούστηκαν, απαντήθηκαν, έγιναν δευτερολογίες, έγινε διάλογος. Ο επιμελής Βουλευτής και ο παρατηρητικός πολίτης έχουν στοιχεία να κρίνουν από τον αντίλογο ποιος έχει και ποιος δεν έχει δίκιο. Χθες έγινε μια συζήτηση που μου έκανε εντύπωση, γιατί αφορά θέμα που δεν κατέχω, προσπαθώ να το μάθω, για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Σας έθεσε ερώτημα άλλος συνάδελφος από άλλο κόμμα, ο κ. Θεοχάρης.
Κύριε Λοβέρδο, έχετε τελειώσει.
Έκλεισα, έκλεισα.
Όχι. Έχετε κλείσει, κύριε Λοβέρδο.
Είναι λάθος να μη με αφήσετε να ολοκληρώσω.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Λοβέρδο.
Όχι, κύριε Πρόεδρε, κάνετε λάθος.
Σας παρακαλώ πάρα πολύ! Μπορεί και λάθη να κάνουμε.
Είμαι στα τρία λεπτά και δεκατρία δευτερόλεπτα.
Όχι, το τρία και δεκατρία είναι επειδή το πάτησα πριν ένα λεπτό.
Θα τελειώσω, κύριε Πρόεδρε.
Θα τελειώσετε όποτε πρέπει.
Μια απάντηση. Του είπατε ότι ή θα ζητήσει συγγνώμη ή θα φέρετε κάποια στοιχεία σήμερα, που αφορούν… Μίλησε και δεν αγορεύσατε.
Θα μιλήσω.
Ως επιμελής Βουλευτής περιμένω την απάντησή σας.
Ευχαριστούμε. Ο κ. Βρούτσης έχει τον λόγο για τρία λεπτά.
Πριν από λίγο κατέβηκε από το Βήμα ο Υπουργός, ο κ. Σταθάκης, ο οποίος υπέδειξε προς τη Νέα Δημοκρατία κυρίως ή και γενικότερα πολιτικά, κύριε Υπουργέ, να είμαστε ευπρεπείς και να μην κανιβαλίζουμε. Προσωπικά, εγώ χθες από Βήματος Βουλής τοποθετήθηκα σε αυτό που είπε η κ. Γεροβασίλη, η Κυβερνητική Εκπρόσωπος, που ερωτήθηκε από τηλεοπτικό κανάλι για αυτό το οποίο συμβαίνει σε σας - και θα πω τι γίνεται - και είπε ότι δεν τρέχει τίποτα, διεξάγεται η έρευνα και όταν ολοκληρωθεί η έρευνα, θα το δούμε. Είπα ότι συμφωνώ, «αλλά». Όμως, υπάρχει ένα μεγάλο «αλλά», κύριε Σταθάκη. Πρώτον, η Νέα Δημοκρατία ανέδειξε το ζήτημα ή ο κ. Βαρεμένος, ο δικός σας, που πήγε στους δημοσιογράφους και είπε το πόρισμα της Επιτροπής του «πόθεν έσχες»; Εκτός αν πιστεύετε ότι ο κ. Βαρεμένος ανήκει στη Νέα Δημοκρατία ή ότι η Επιτροπή του «πόθεν έσχες» ελέγχεται από τη Νέα Δημοκρατία! Το ξεπερνώ, όμως, για να πάω στην ουσία. Κοιτάξτε, λίγη σοβαρότητα και υπευθυνότητα δεν βλάπτει. Σας θυμίζω ότι προεκλογικά παίξατε ένα ολόκληρο παιχνίδι εις βάρος της Νέας Δημοκρατίας με ένα ανυπόστατο ζήτημα, που δεν υπήρχε και δεν είχε διεξαχθεί η έρευνα που τώρα ζητάτε να γίνει για σας, που αφορούσε τον κ. Παπασταύρου. Το κάνατε προεκλογικό σποτάκι, βάλατε τον κ. Παπασταύρου δίπλα στον κ. Μεϊμαράκη, δίπλα στον κ. Σαμαρά και διασύρατε τη Νέα Δημοκρατία επικαλούμενη το ηθικό άλλοθι της Αριστεράς. Αυτοί είστε! Όμως, δεν είμαστε ίδιοι. Θα ζητήσετε συγγνώμη ή είναι άλλα μέτρα και άλλα σταθμά; Άλλο το δικό σας, άλλο του κ. Παπασταύρου; [[Θόρυβος - Διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Βλέπετε πόσο ανώτεροι είμαστε, κύριε Σταθάκη, και πόσο πιο ευπρεπείς και ποιοι τελικά κανιβαλίζουν; Θα αναφερθώ τώρα στα ζητήματα του προϋπολογισμού. Θα πω μερικά πραγματάκια, καθώς κλείνει ο προϋπολογισμός.
Έχετε ενάμισι λεπτό.
Θέλω να πω, κύριε Πρόεδρε, από πλευράς της Νέας Δημοκρατίας ότι η Νέα Δημοκρατία στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Μίλησαν εξήντα πέντε από τους εβδομήντα πέντε Βουλευτές, με ευπρέπεια, ήθος, ασκώντας κριτική στον δημόσιο διάλογο. Αυτή ήταν μία συμμετοχή που δεν την είχαμε ποτέ. Αυτό δείχνει και το σφρίγος της Νέας Δημοκρατίας και την εντιμότητά της… [[Γέλωτες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Μειώστε την αλαζονεία, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ. Έχει ο καιρός γυρίσματα...
Εσείς γελάσατε.
Κύριε Βρούτση, μη χάνετε χρόνο.
…καθώς ενσωματώνει η κοινωνία μέσα της τα ψέματα που έχετε πει. Σε λίγο θα τα εισπράξετε σε επίπεδο δημοσκοπήσεων. Κι όταν σηκωθεί πάνω αυτό το θερμόμετρο και δεν θα έχει γύρισμα, τότε θα σας δω. [[Θόρυβος - Διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κύριε Πρόεδρε, θέλω να πω δυο λόγια μόνο για τον προϋπολογισμό. Μας ακούει ο ελληνικός λαός. Σήμερα, με την παρουσίαση του προϋπολογισμού επιβεβαιώνεται και έμπρακτα, με τον αριθμό πλέον και την υπογραφή του ΣΥΡΙΖΑ, ότι δεν υπάρχει ούτε ένας Έλληνας συνταξιούχος, άνεργος, ασθενής, ευάλωτη ομάδα, μισθοσυντήρητος, ο οποίος να λέει ότι είναι σε καλύτερη μοίρα απ' ότι ήταν πέρυσι. Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά. Ψάξτε στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ. Ρωτήστε έναν ψηφοφόρο του ΣΥΡΙΖΑ και αν βρείτε έναν, ελάτε εδώ και θα ζητήσω συγγνώμη. Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά του χθες από το σήμερα. Δυστυχώς, τα θέματα του 2016 είναι ακόμα πιο επώδυνα. Όλα αυτά ήταν αχρείαστα και δεν έπρεπε να γίνουν, γιατί όλα τα επώδυνα μέτρα θα μπορούσαμε να τα έχουμε αποφύγει, εάν δεν επικρατούσε η δημαγωγία και ο λαϊκισμός του ΣΥΡΙΖΑ.
Ορίστε, κύριε Παφίλη, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Θα χρειαστώ μόνο ένα λεπτό, γιατί μίλησα είκοσι ένα λεπτά - δώδεκα λεπτά, έξι και τρία - που δικαιούμαι…
Εντάξει. Κι άλλοι μίλησαν πολύ περισσότερο.
…και δεν θέλω να επαναλαμβάνεται αυτό το χάλι, που συμβαίνει συνέχεια. Τέλος πάντων, ο καθένας μπορεί να το κρίνει. Θέλω να κάνω μόνο ένα σχόλιο για ένα λεπτό. Όσοι δεν έχουν πολιτικά επιχειρήματα ή όσοι δεν έχουν στρατηγικές και άλλου είδους διαφωνίες, επιλέγουν τον ονομαζόμενο «κιτρινισμό». Τον έχουμε ζήσει όλα τα χρόνια εδώ μέσα. Εμείς πάντως, δεν είμαστε απ' αυτούς που κάνουμε τέτοια πολιτική. Ποτέ, για να το πω απόλυτα. Θα ήθελα να πω κάτι και σε όλους τους υπόλοιπους, είτε από εδώ, είτε από εκεί που διαμαρτύρονται. Υπάρχει η παροιμία «όποιος κατουρά στη θάλασσα, το βρίσκει στο αλάτι». Όλοι σας τα χρησιμοποιείτε κατά καιρούς. Επομένως, ο ελληνικός λαός μπορεί να βγάλει και συμπεράσματα για την υψηλού επιπέδου - εντός ή εκτός εισαγωγικών - αντιπαράθεση που γίνεται. Εμείς θα συνεχίσουμε να κάνουμε πολιτική και ιδεολογική αντιπαράθεση με επιχειρήματα και δεν πρόκειται ποτέ να πέσουμε σ' αυτό το επίπεδο της ξεφτίλας. Και το λέω έτσι ακριβώς.
Ευχαριστώ πολύ. Τον λόγο έχει ο κ. Βαγγέλης Μεϊμαράκης, πρώην Πρόεδρος της Βουλής. Ακολουθεί ο κ. Μιχαλολιάκος. Ορίστε, κύριε Μεϊμαράκη, έχετε τον λόγο για δέκα λεπτά ή εν πάση περιπτώσει με μία ανοχή.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Η Κυβέρνηση ζητά αυτές τις μέρες από τη Βουλή να ψηφίσει τον προϋπολογισμό, τον πρώτο τελικά δήθεν αριστερό προϋπολογισμό. Δεν ξέρω αν ο κ. Τσίπρας, ο κ. Καμμένος, ο ΣΥΡΙΖΑ, οι ΑΝΕΛ, πιστεύουν ότι αυτός ο προϋπολογισμός μπορεί να βγει, γιατί ξέρω, όπως ξέρουμε όλοι και το ξέρετε κι εσείς, ότι δεν βγαίνει. Ξέρω πως δεν τον αντέχει η οικονομία, αλλά κυρίως δεν τον αντέχει η κοινωνία. Όμως, ξέρουμε και κάτι ακόμα. Ξέρουμε ότι ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίχτηκαν τελικά σε ψέματα. Στηρίχθηκαν σε μύθους, και οι μύθοι καταρρέουν. Στηρίχθηκαν σε μια πολιτική απάτη, και η απάτη αποκαλύπτεται. Και αυτό γίνεται από την επόμενη των εκλογών. Αυτό γίνεται με τα νομοσχέδια που φέρατε μέχρι σήμερα. Αυτό γίνεται προπάντων με τον προϋπολογισμό. Γι' αυτό ρωτάμε: Υπάρχει σε αυτόν τον προϋπολογισμό έστω ίχνος πολιτικής συνέπειας, κοινωνικής ευαισθησίας; Υπάρχει έστω μία από τις υποσχέσεις που δώσατε προεκλογικά που να γίνεται πράξη; Να τελειώνουμε, λοιπόν, με τα ψέματα. Δύο είναι αυτά τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον προϋπολογισμό: Φόροι και περικοπές. Περικοπές συντάξεων και κοινωνικών επιδομάτων. Νέοι φόροι παντού. Φόροι στην ελληνική παραγωγή και ιδίως στους αγρότες, φόροι στα νησιά, φόροι στα νοικοκυριά, που πλήττουν δυσανάλογα τους οικονομικά ασθενέστερους, για τους οποίους δήθεν εσείς κόπτεστε. Αυξήθηκε ο ΦΠΑ στα τρόφιμα και τα αγαθά πρώτης ανάγκης. Αυξήθηκε ο ΦΠΑ σε κάποια νησιά, για να αυξηθεί τώρα σε όλα τα νησιά. Αυξήθηκε η εισφορά κοινωνικής αλληλεγγύης. Αυξήθηκε ο φόρος εισοδήματος νομικών προσώπων. Αυξάνεται ο φόρος για τα ασφάλιστρα. Αυξάνεται ο φόρος στα εισοδήματα από ενοίκια. Αυξάνεται η προκαταβολή φόρου εισοδήματος στα νομικά πρόσωπα, στους ελεύθερους επαγγελματίες, στους γεωργούς και στους κτηνοτρόφους. Βεβαίως, επιπλέον, για τους αγρότες μας αυξάνονται τόσο οι συντελεστές του φόρου εισοδήματος όσο και οι εισφορές στους στον ΟΓΑ. Ο προϋπολογισμός αυτός παίρνει από τους αγρότες επιπλέον 102 εκατομμύρια για τον ΟΓΑ, επιπλέον 79 εκατομμύρια από την αύξηση προκαταβολής φόρου και παίρνει επιπλέον 32 εκατομμύρια από την αύξηση του συντελεστή φόρου εισοδήματος. Πέρα από αυτά, αυξάνονται τόσο τα τέλη κυκλοφορίας όσο και οι τιμές των εισιτηρίων στις αστικές συγκοινωνίες. Από το «δεν πληρώνω» που ήσασταν καταλήξατε στο «πληρώστε ακόμα πιο πολλά, για να προχωράμε». Επιπλέον, με βάση τον προϋπολογισμό, όπως φαίνεται, καταργείται σταδιακά η επιστροφή του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο για αγροτική χρήση. Καταργείται η έκπτωση για την εφάπαξ πληρωμή φόρου εισοδήματος. Καταργούνται και οι απαλλαγές του ΕΝΦΙΑ. Συνολικά, δηλαδή, τα νέα μέτρα για την περίοδο 2015-2016, όπως ήδη ελέχθη, φτάνουν τα 5,7 δισ. ευρώ. Οι νέοι φόροι φτάνουν τα 3,2 δισ. ευρώ και οι νέες περικοπές στις συντάξεις μόνο για το 2016 φτάνουν το 1,7 δισ. ευρώ. Ο ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή, έχει μεταλλαχθεί. Έγινε η νεοφιλελεύθερη ανάλγητη Αριστερά. Το καταλαβαίνει πια και το νιώθει ο κάθε πολίτης. Υπάρχει αλήθεια, κανείς σήμερα που να συγκρίνει τον Δεκέμβρη του 2104 με τον Δεκέμβριο του 2015 και να νομίζει ότι περνάει καλύτερα, να αισιοδοξεί περισσότερο; Γι' αυτό ο προϋπολογισμός αυτός θα μείνει ως το ντοκουμέντο που καταρρίπτει τους μύθους δεκαετιών, το ντοκουμέντο που αποδεικνύει την απάτη που στήσατε, ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Αποδεικνύει και πως ο κ. Τσίπρας, όπως λέγαμε τότε, βιαζόταν να κάνει τις εκλογές για να εξαπατήσει. Βιαζόταν, γιατί ήθελε εκλογές πριν έρθουν οι λογαριασμοί της εφορίας, που σκόπιμα τους ανέβαλε. Ήθελε εκλογές πριν αρχίζει να εφαρμόζει την πολιτική που έκρυβε, όπως σας λέγαμε. Ήθελε κάλπες για να αρχίζει να ψηφίζει πιο επώδυνους νόμους για νέους φόρους, νέες περικοπές και για τους πλειστηριασμούς των εκατό δόσεων. Ο προϋπολογισμός, όμως, αυτός αποδεικνύει και κάτι ακόμα. Αποδεικνύει ότι γίνατε πιο τροϊκανοί και από τους τροϊκανούς. Αποδεικνύει ότι το μνημόνιο που υπογράψατε, όπως σας είπαμε, είχε κρυφές ουρές, ότι εξαπατούσε τον κόσμο, ότι όλα όσα λέγαμε επιβεβαιώνονται και αποδεικνύονται τώρα κάλπικα. Είναι ή δεν είναι αλήθεια ότι όταν ψηφίζαμε στις 14-15 Αυγούστου τη συμφωνία, μας λέγατε ότι τα νέα μέτρα που θα έρθουν θα έχουν κοινωνικό πρόσημο, ότι θα έχουν κοινωνική δικαιοσύνη; Και τώρα τι κάνετε; Στην αρχή ψηφίσατε νόμο που θα έδινε 200 εκατομμύρια ευρώ για την ανθρωπιστική κρίση. Τα κάνατε 100 εκατομμύρια. Σχεδιάζετε και να τα μειώσετε. Επιπλέον, κόβετε από τους συμπολίτες μας το επίδομα πετρελαίου θέρμανσης, 105 εκατομμύρια ευρώ. Κόβετε το ΕΚΑΣ, 220 εκατομμύρια. Κόβετε και από τις συντάξεις πάνω από 2 δισεκατομμύρια. Κόψατε ήδη, δηλαδή, περισσότερα από 400 εκατομμύρια από τις κύριες και τις επικουρικές συντάξεις. Και δεν σταματάτε εδώ, συνεχίζετε. Έχετε γράψει στον προϋπολογισμό, μόνο για το 2016, περικοπές συντάξεων που φτάνουν τα 1,7 δισεκατομμύρια. Αρχίσατε ήδη να στήνετε πιο κυνικά τα αντικοινωνικά σας σχέδια. Και αφού καταλάβατε πως δεν μπορείτε να τα εφαρμόσετε μόνοι σας, αρχίσατε να ψάχνετε συνενόχους. Πάτε να τα φορτώσετε αλλού. Πάτε να φορτώσετε αλλού τις δικές σας ευθύνες. Και επειδή δεν τα καταφέρνετε, βρίσκετε το θράσος να προκαλείτε για συναίνεση. Βρίσκουν το θράσος οι κύριοι της Κυβέρνησης να ζητούν βοήθεια από την Αντιπολίτευση εναντίον ποιων; Των συνταξιούχων; Ποιοι; Εκείνοι που έλεγα «όχι» σε όλα; Εκείνοι που αρνήθηκαν κάθε συνεννόηση, ακόμα και για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας και οδήγησαν τη χώρα σε εκλογές; Εκείνοι που εξαπάτησαν τις πολιτικές δυνάμεις με το δημοψήφισμα και με τις εθνικές εκλογές; Εκείνοι που υπόσχονταν τα πάντα στους πάντες; Και εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε και ένα, δυο πράγματα. Άλλο εθνική συνεννόηση, την οποία εμείς ζητούσαμε πάντοτε, άλλο συναίνεση, άλλο στήριξη, άλλο οικουμενική. Για να συνεννοηθούμε, λοιπόν! Η συνεννόηση ήταν και είναι δική μας αρχή. Η συνεννόηση, όμως, δεν γίνεται με κουτοπονηριές. Δεν γίνεται με τη λογική «τα θέλω όλα δικά μου και όταν φτάσω στις δυσκολίες, φωνάζω και εσάς». Δεν γίνεται με ύβρεις και εκβιασμούς και να αποκαλείτε τους πολιτικούς Αρχηγούς «σκυλιά». Δεν υποκλέπτεται η συνεννόηση. Η συνεννόηση θέλει αρχές και ήθος. Και αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τα έχει. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Επομένως, για να ξέρετε, εμείς αποκλείεται να συναινέσουμε σε πολιτικές που άλλωστε δεν πιστεύουμε. Και προσωπικά, θέλω να τονίσω πως δεν ψηφίζω κανένα νέο φόρο, καμμία περικοπή, κανένα υφεσιακό μέτρο. Και πιστεύω ότι όλη η Νέα Δημοκρατία δεν θα ψηφίσει αυτά τα οποία εσείς θα φέρετε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Είναι ή δεν είναι αλήθεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι αλλιώς μας τα λέγατε κατά τη διάρκεια της συζήτησης που ψηφίζαμε το πρόγραμμα; Και εμείς δεν ψηφίσαμε μέτρα. Τα μέτρα είναι δικά σας. Πάψτε πλέον να το ισχυρίζεστε αυτό. Εμείς ψηφίσαμε στόχους και χρονοδιάγραμμα. Τα μέτρα υλοποίησης των στόχων ήταν δικά σας και θα ερχόντουσαν με κοινωνικό πρόσωπο. Και μη λέτε ότι τα ψηφίσαμε, γιατί, αν τα είχαμε ψηφίσει, δεν θα τα φέρνατε τώρα. Γιατί θα φέρετε τώρα το φορολογικό των αγροτών; Γιατί θα φέρετε τώρα τις συντάξεις; Άρα, δεν έχουν ψηφιστεί. Και γι' αυτό ακριβώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς είμαστε πολύ συνεπείς μ' αυτά που είπαμε. Εσείς είπατε ότι θα τα φέρετε αυτά με κοινωνικό πρόσωπο και δεν θα επιτρέψετε κανένα σπίτι να πάει στα χέρια τραπεζίτη. Εσείς κατηγορούσατε τις προηγούμενες κυβερνήσεις για δισεκατομμύρια στους τραπεζίτες. Τώρα τι κάνατε; Κλείσατε τις τράπεζες, βάλατε capital controls, διώξατε τις καταθέσεις, ξεπουλήσατε τις τράπεζες σε ξένους, χάνουν δισεκατομμύρια οι μικρομέτοχοι, χάνουν οι φορολογούμενοι, χάνονται με ευθύνη των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ σχεδόν 40 δισεκατομμύρια! Και αυτό δεν είναι λάθος. Είναι έγκλημα. Είναι έγκλημα σε βάρος των μικρομετόχων, αλλά και σε βάρος του δημοσίου. Είναι έγκλημα σε βάρος όλων των φορολογουμένων. Είναι έγκλημα, που για μας δεν διαγράφεται και δεν παραγράφεται. Είναι έγκλημα το οποίο θα σας βαραίνει μονίμως! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Είχατε πει και για την ανάπτυξη. Μάλιστα τώρα ακούσαμε και τον Υπουργό. Ποια ανάπτυξη; Στραγγαλίζοντας την οικονομία, περικόπτοντας διαρκώς το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, βάζοντας συνεχώς φόρους, χτυπώντας τον τουρισμό και πνίγοντας τα νησιά μας στους συντελεστές του ΦΠΑ; Για να μη θυμίσω την υπόσχεση για την αύξηση του κατώτατου μισθού και τα νέα επώδυνα μέτρα που δεν θα ερχόντουσαν ποτέ και όλα αυτά τα σχετικά. Το κόστος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, της διακυβέρνησής σας αυτούς τους μήνες είναι πάρα πολύ μεγάλο. Είναι δυσβάσταχτο. Και πρέπει να σας πω ότι τον Δεκέμβριο του 2014 με τη Νέα Δημοκρατία και τη συγκυβέρνηση η χώρα είχε αρχίσει να στέκεται στα πόδια της και πήγαινε να περπατήσει. Δυστυχώς, πυροβολήσατε τα πόδια της χώρας. Αυξήσατε δραματικά και πάλι το δημόσιο χρέος. Εξαϋλώσατε τις τράπεζες πλήττοντας το δημόσιο, τους μετόχους, τους φορολογουμένους. Παραλύσατε την πραγματική οικονομία. Και τελικά, φέρνετε έναν προϋπολογισμό φόρων και περικοπών. Φέρνετε έναν προϋπολογισμό που δεν τον αντέχει ούτε η πραγματική οικονομία ούτε τα λαϊκά στρώματα. Δεν τον αντέχουν οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι, οι μικρομεσαίοι, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι. Είναι προϋπολογισμός λεηλασίας του λαϊκού εισοδήματος. Είναι προϋπολογισμός που αποκαλύπτει την απάτη που στήσατε προεκλογικά και τώρα θα την πληρώσετε. Είναι προϋπολογισμός της νεοφιλελεύθερης ανάλγητης Αριστεράς που εκπροσωπείτε και εμείς δεν τον ψηφίζουμε!
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Μεϊμαράκη. Τον λόγο έχει ο κ. Μιχαλολιάκος.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, την ώρα που συζητάμε εμείς εδώ για έναν προϋπολογισμό - ο οποίος δεν πρόκειται να τηρηθεί, όπως δεν τηρήθηκε κανένας προϋπολογισμός του κράτους τα περασμένα χρόνια - στον Άη Στράτη έχει βγει ένα τουρκικό ωκεανογραφικό σκάφος αυτές τις ώρες.
Περιμένετε, κύριε Μιχαλολιάκο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας παρακαλώ να κάνετε ησυχία, καθώς εξέρχεστε της Αιθούσης. Κύριε Μιχαλολιάκο, ξεκινάμε τώρα, εάν θέλετε.
Την ώρα που μιλάμε για έναν μνημονιακό προϋπολογισμό, όπως και ο προηγούμενος της συγκυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ, την ίδια ώρα στον Άη Στράτη, στο Βόρειο Αιγαίο - πολύ περισσότερο από τα δέκα χιλιόμετρα θάλασσας που μας χωρίζουν, που είπε ο κ. Γιούνκερ ότι δεν πρέπει να τους δώσουμε σημασία - βρίσκεται το ωκεανογραφικό σκάφος «Τσεσμέ», συνοδευόμενο από δυο τουρκικά πολεμικά πλοία. Και όλα αυτά, λίγες ημέρες μετά την επίσκεψη του Πρωθυπουργού στην Τουρκία, μέσα σε ένα πνεύμα μιας - δήθεν - φιλικότητας που δεν υπάρχει, αφού αμέσως μετά την επίσκεψή του είχαμε συνεχείς παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου μας. Και για όσους δεν το γνωρίζουν, από το 2009 επίσημα η Άγκυρα, η τουρκική Κυβέρνηση, έχει εξουσιοδοτήσει την τουρκική κρατική εταιρία πετρελαίου να κάνει έρευνες στο Αιγαίο για πετρέλαιο από τον 25ο Μεσημβρινό και ανατολικά. Έχει χωρίσει το Αιγαίο στα δυο, αυτό που θέλει η κ. Μέρκελ, αυτό που θέλει ο Τζον Κέρι. Μίλησε προηγουμένως ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας και απαίτησε μια συγγνώμη για τον κ. Παπασταύρου της λίστας Λαγκάρντ, τον οποίο έχει καλέσει και η δικαιοσύνη. Εσείς, από τη Νέα Δημοκρατία θα ζητήσετε συγγνώμη, που μας λιντσάρατε μέσα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης με δηλώσεις Υπουργών από τη μία πλευρά και παραγόντων της Νέας Δημοκρατίας από την άλλη πλευρά για το επεισόδιο κατά του Βουλευτού κ. Κουμουτσάκου, το οποίο καταδικάσαμε από την πρώτη στιγμή; Βλέπετε παντού Χρυσαυγίτες. Και τραγική ειρωνεία: Ψηφίσατε ένα νόμο κατά του ρατσισμού, ο οποίος καταγγέλλει όλες τις διακρίσεις φυλής, θρησκεύματος και φύλου. Δεν καταργεί όμως, όλες τις διακρίσεις πολιτικού φρονήματος. Γιατί υπάρχουν διακρίσεις ρατσιστικές από εσάς, τους αντιρατσιστές, κατά της Χρυσής Αυγής, διακρίσεις, όμως, οι οποίες δεν μας λυγίζουν, γιατί είμαστε εδώ, μέσα στη Βουλή, με την ψήφο εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων που αντιστέκονται. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Είναι πολιτική ρατσιστική κατά της Χρυσής Αυγής στο σημείο του να υπάρχουν Υπουργοί της Κυβέρνησης σας, οι οποίοι δεν απαντούν στα ερωτήματα από τις επίκαιρες ερωτήσεις των Βουλευτών της Χρυσής Αυγής, γιατί είμαστε, λέει, ρατσιστές, γιατί είμαστε φασίστες, γιατί είμαστε εθνικιστές. Και μεταξύ άλλων, χαρακτηριστικά ανέφερε ένας εκ των Υπουργών ότι χρησιμοποιούμε το σύνθημα «Αίμα, τιμή, Χρυσή Αυγή». Μα, με τη λέξη «αίμα», τι νομίζετε ότι εννοούμε; Ότι βγαίνουμε σαν ζόμπι στους δρόμους, όπως στις αμερικάνικες ταινίες; Με τη λέξη «αίμα» δηλώνουμε την πίστη μας στο Γένος, στο Γένος το ελληνικό, όπως ακριβώς την δήλωναν την πίστη αυτή οι πολέμαρχοι του 1821, όταν έφεραν την εθνική ελευθερία. Και μια και μιλάμε, λοιπόν, για ρατσισμό, τι είναι ρατσισμός; Εμείς οι Έλληνες δεν ήμασταν ποτέ ρατσιστές, δεν είχαμε βαμβακοφυτείες, δεν είχαμε αποικίες, δεν φέραμε δούλους. Είναι ρατσισμός το να θέλουμε η Ελλάδα να ανήκει στους Έλληνες; Όχι βέβαια! Και θα απαντήσω σε όλους αυτούς με ένα στίχο του Άγγελου Σημηριώτη: «Ακατάλυτο εγώ και δεν πεθαίνω. Τ' ανέσπερο είμαι πνεύμα της φυλής. Καιρούς και χρόνους μ' έλεγες χαμένο. Με γύρεψες; Στα στήθια σου με κλείς». Αυτό το πνεύμα της φυλής αντιπροσωπεύει η Χρυσή Αυγή. Θα τελειώσω την αναφορά μου αυτή παραθέτοντας ένα άκρως ρατσιστικό κείμενο, το οποίο ανήκει σε έναν από τους πνευματικούς γίγαντες του νεότερου ελληνισμού: «Δεν είσαι ένας, είσαι ένα σώμα στρατού. Μια στιγμή κάτω απ' τον ήλιο φωτίζεται ένα από τα πρόσωπά σου και ευθύς σβήνει και ανάβει άλλο, νεότερο, ξοπίσω σου. Η ράτσα σου είναι το μεγάλο σώμα το περασμένο, το τωρινό και το μελλούμενο». Αυτά λέει, κύριοι αντιρατσιστές, ο Νικόλαος Καζαντζάκης στην «Ασκητική» και αυτά σίγουρα εμπίπτουν στον ρατσιστικό νόμο. Είναι ο προϋπολογισμός μιας Κυβέρνησης - υποτίθεται - αντιμνημονιακής, η οποία θα έσκιζε τα μνημόνια, θα καταργούσε τους μνημονιακούς νόμους με ένα άρθρο, με έναν νόμο. Ένας προϋπολογισμός, ο οποίος μοιραία θα πέσει έξω και, με βάση αυτό το σχέδιο του προϋπολογισμού που κατατέθηκε στη Βουλή απ' την Αριστερή σας Κυβέρνηση, έχουμε να κάνουμε - είναι ξεκάθαρο - με έναν υφεσιακό προϋπολογισμό, όπως αποτυπώνεται μέσα από τη στήλη των προβλέψεων. Παρατηρώντας, όμως, και τον προϋπολογισμό του 2015, για μία ακόμη φορά βλέπουμε στη χώρα η πρόβλεψη του προϋπολογισμού του 2015, σε σχέση με την εκτίμηση του 2015 να έχουν ελάχιστες συγκλίσεις. Αναμένετε με το σχέδιό σας αύξηση των εσόδων κατά 1.635.000.000 ευρώ. Τα έσοδα θα αφορούν κατά βάση άμεσους και έμμεσους φόρους, δηλαδή επί της ουσίας αυτά τα έσοδα από έμμεσους φόρους δεν είναι τίποτε άλλο από σχέδια επί χάρτου, τα οποία είναι πολύ αμφίβολο αν θα πραγματοποιηθούν. Η Κυβέρνηση έφτιαξε αυτόν τον προϋπολογισμό, πιστή στα όσα ζητούν οι δανειστές και εφαρμόζει κατά γράμμα ένα πρόγραμμα σκληρής λιτότητας, παραβλέποντας το γεγονός ότι έχει εξαντληθεί ο ελληνικός λαός, ότι δεν μπορεί να πληρώσει άλλο πλέον. Ζητάτε να μαζέψετε περίπου 10 δισεκατομμύρια ευρώ, την ίδια στιγμή που τα ανεξόφλητα χρέη του ελληνικού λαού προς το ελληνικό κράτος είναι 82 δισεκατομμύρια ευρώ. Με ποια αισιοδοξία καταθέτετε αυτόν τον προϋπολογισμό, όταν ήδη υπάρχουν ανεξόφλητα χρέη 82 δισεκατομμυρίων; Είναι, λοιπόν, δεδομένο ότι και αυτός ο προϋπολογισμός, όπως και οι προηγούμενοι, θα πέσει έξω και δεν πρόκειται σε καμμία περίπτωση να εφαρμοστεί. Έχετε, όμως, έναν άλλο «λαγό» να βγάλετε από το καπέλο, ωσάν ταχυδακτυλουργοί. Λέτε ότι θα υπάρξει ελάφρυνση του χρέους. Το είπε ο ίδιος ο Υπουργός Οικονομικών κ. Τσακαλώτος και σε συνεντεύξεις του, αλλά και σε επίσημες δηλώσεις του στο Αμερικανικό Επιμελητήριο. Μάλιστα, αυτή η ελάφρυνση του χρέους θα αρχίσει από τον Μάρτιο, όπως εξαγγέλλουν, όπου μάλιστα ακούγεται και το άλλο το εκκωφαντικό, ότι θα επιστρέψει η Ελλάδα στις αγορές το 2016. Αυτά λέει ο κ. Τσακαλώτος, αυτά λέει η Κυβέρνησή σας. Την ίδια στιγμή, εγκαταλείψατε την πάγια θέση ότι το χρέος είναι επαχθές και επονείδιστο και πρέπει να καταγγελθεί, ξεκαθαρίσατε την παράταξή σας από αυτούς που επέμειναν ότι πρέπει να γίνει ένας έλεγχος του χρέους και βαδίζετε μπροστά, πιστοί στη μνημονιακή πολιτική, παλαιότερα της τρόικας και τώρα της τετράδας. Έχουμε, όμως, εδώ τις δηλώσεις του ίδιου του επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, του περίφημου ESM, του κ. Κλάους Ρέγκλινγκ, ο οποίος λέει ότι με όρους πολιτικής πιθανώς θα συνδεθεί η ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, ακόμη και μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος τον Ιούλιο του 2018. Πάει ο Μάρτιος του 2016. Για τον Ιούλιο του 2018 και πλέον μιλάτε. Το χρέος είναι η πηγή της όλης δυστυχίας του ελληνικού λαού, που οδήγησε σε αυτή τη σκληρή πολιτική της λιτότητας των πέντε χρόνων του μνημονίου και για το χρέος αυτό πιστεύετε γενικά και αόριστα ότι θα γίνει μία ελάφρυνση κάπου στο μέλλον. Και μέσα σ' όλα αυτά, φέρνετε μια φοροκαταιγίδα, την οποία δεν μπορεί να αντέξει ο ελληνικός λαός - θα αποτύχετε να εισπράξετε τους φόρους αυτούς - και έναν πολύ περίεργο νόμο, το περίφημο περιουσιολόγιο, όπου φαίνεται ότι, τουλάχιστον για ορισμένους, ο μπολσεβίκος που κρύβεται μέσα σας έρχεται στην επιφάνεια και φτάνετε στο σημείο να θέλετε ελέγχετε κατοικίες απλών πολιτών, για το αν έχουν τιμαλφή, αν χρωστούν στην εφορία, για το αν έχουν μετρητά στο σπίτι τους. Αντί να κοιτάξετε να βγάλετε άκρη με αυτούς οι οποίοι υπάρχουν στη λίστα Λαγκάρντ, όπως ο κ. Παπασταύρου - και πολλοί άλλοι, βεβαίως - και έχει ελεγχθεί μόλις το 10% - ίσως να λέω και πολύ - αντί να κοιτάξετε τις νέες λίστες με όλους αυτούς που έβγαλαν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ στο εξωτερικό, κοιτάτε πώς θα ξεζουμίσετε τον Έλληνα πολίτη. «Δεν κάνουμε συνεννόηση», είπε προηγουμένως ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας. Μα, την κάνατε τη συνεννόηση εδώ, σ' αυτήν εδώ την Αίθουσα, στις 14 Αυγούστου του 2015, όταν συμφωνήσατε και είπατε «ναι» σε συμφωνία και τα μέτρα είναι δική σας υπόθεση και φέρατε τα μέτρα. Και τώρα, προκειμένου να κερδίσουν πολιτικό έδαφος, λένε ότι καταψηφίζουν αυτά τα μέτρα, διότι είναι υφεσιακά. Λες και τα προαπαιτούμενα του μνημονίου που ήρθε, της λεγόμενης «νέας συμφωνίας», σύμφωνα με τη φρασεολογία του ΣΥΡΙΖΑ, δεν ήταν υφεσιακά, δεν προέβλεπαν όλα αυτά τα οποία σήμερα καταθέτετε και ζητάτε να ψηφίσουμε εμείς, οι Βουλευτές. Τα μνημόνια είναι αδιέξοδο. Δεν είναι αρκετά πέντε χρόνια δυστυχίας του ελληνικού λαού; Καμμία ανάπτυξη, σε κανέναν τομέα. Αντίθετα, εκεί που υπάρχει ανάπτυξη, κατ' εντολή των αφεντικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Ηνωμένων Πολιτειών, τις οποίες ευχαρίστησαν για τη συμβολή τους στην διαπραγμάτευση που είχαμε με την Ευρωπαϊκή Ένωση, εξοντώνεται ο ελληνικός λαός. Και κοντά σε όλα αυτά, υπάρχει ένα μεγάλο ζήτημα το οποίο αποκαλείτε «προσφυγικό». Και δεν είναι προσφυγικό. Είναι προσφυγικό μόνο κατά ένα μικρό μέρος. Και είναι χαρακτηριστικός ο τίτλος του άρθρου που έγραψε ο πρώην Υπουργός της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Ανδρέας Ανδριανόπουλος, ότι πώς γίνεται και η συντριπτική πλειοψηφία αυτών που περνάνε παράνομα στην Ελλάδα να είναι ηλικίας είκοσι έως τριάντα ετών. Κι αν παρακολουθήσατε και το βίντεο το οποίο κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, είδαμε να έρχεται μια φουσκωτή βάρκα με πενήντα, εξήντα, εβδομήντα πρόσφυγες και παράνομους μετανάστες και να την περιμένει μια άλλη φουσκωτή βάρκα μιας ισλαμικής οργανώσεως, που ελέγχεται για τις σχέσεις της με τους τζιχαντιστές, της οργανώσεως «One Nation» και να φωνάζει ο ένας στον άλλον «Αλλάχ ακμπάρ». Είστε εθνικά επικίνδυνοι σ' αυτό το ζήτημα. Τα έχετε κάνει κυριολεκτικά θάλασσα. Πήρατε τους ανθρώπους αυτούς, τους πράγματι δυστυχείς, από τα νησιά, τους φορτώσατε σε πλοία, τους εξαφανίσατε ένα βράδυ από τη Μυτιλήνη για να επισκεφτεί ο Πρωθυπουργός το νησί, τους πήγατε μετά στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, τους φορτώσατε σε τρένα, βρίσκονται σήμερα εγκλωβισμένοι στην Ειδομένη. Πού είναι ο αντιρατσισμός σας και ο ανθρωπισμός σας; Εκεί σαπίζουν μέσα σε άθλιες συνθήκες και την ίδια στιγμή η «μαμά μας», η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία δήθεν ενδιαφέρεται για τα ελληνικά πράγματα, κλείνει τα σύνορα. Ήρθε εδώ και κλιμάκιο της FRONTEX, το οποίο δεν συνεργάζεται με την ελληνική αστυνομία, αλλά με τη σκοπιανή αστυνομία. Η κατάσταση είναι περισσότερο από επικίνδυνη και ενώ σε αυτό το θέμα δεν δείχνετε καμμία πυγμή, σαν κράτος εθνικό, να ελέγξετε το πρόβλημα, σας πληροφορώ ότι είχα προηγουμένως συνάντηση με δύο από τους Ευρωβουλευτές της Χρυσής Αυγής, που, όταν πήγαν στις Βρυξέλες και ενώ έχουν διπλωματικό διαβατήριο, ως γνωστόν, τους έβαλαν στη σειρά και τους έκαναν έλεγχο σαν να ήταν τρομοκράτες, την ίδια στιγμή που οι Γάλλοι και οι Ιταλοί περνούσαν κανονικά, κατευθείαν. Η Ελλάδα τίθεται εκτός Σένγκεν με δική σας ευθύνη και αυτό είναι μια πραγματικότητα την οποία δεν μπορείτε να αρνηθείτε. Την ίδια στιγμή, προκειμένου να λύσετε το οικονομικό πρόβλημα της χώρας χτυπάτε ό,τι πιο ζωντανό, κατ' επιταγή της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, σύμφωνα με τα σχέδια της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Χτυπάτε τους Έλληνες αγρότες με υπερφορολόγηση, με κόψιμο των φοροαπαλλαγών τις οποίες είχαν. Η Χρυσή Αυγή στέκεται στο πλευρά του Έλληνα αγρότη, που είναι ο φύσει πατριώτης, ο φύσει εθνικιστής, γιατί βρίσκεται εκεί δίπλα στην πατρική του κατοικία, στο χωράφι του, δίπλα στον τάφο των προγόνων του. Ενημερώνω, τον ελληνικό λαό ότι έχει ξεκινήσει ένα αγροτικό εθνικιστικό κίνημα, το οποίο ήδη ίδρυσε το πρώτο σωματείο στην Αιτωλοακαρνανία και θα πάει σε κάθε γωνιά της Ελλάδος να ξεσηκώσει τους αγρότες για μια νέα Ελλάδα, εθνικιστική. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Ήλθε στην Αθήνα να μας επισκεφθεί ο Υπουργός των Εξωτερικών, Τζον Κέρι. Από το αεροδρόμιο πήγε κατευθείαν στις εγκαταστάσεις μιας μη κυβερνητικής οργανώσεως, για να δει πώς οι πρόσφυγες ή λαθρομετανάστες - είναι και οι δύο κατηγορίες μέσα - διαβιούν. Αν υπήρχε ελληνικό κράτος με πυγμή, θα έπρεπε να τους φορτώσει όλους αυτούς σε πούλμαν και να πει στον κ. Κέρι: «Πάρτε τους στην Αμερικάνικη Πρεσβεία. Εσείς κάνατε αυτούς τους πολέμους. Εσείς δημιουργήσατε αυτήν την προσφυγιά. Η Ελλάδα δεν μπορεί να αντέξει όλη αυτήν την κατάσταση». [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Την ίδια στιγμή, ο κ. Κέρι, ο οποίος δικαιολογεί απόλυτα την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους από την τουρκική αεροπορία, δεν λέει λέξη για τις παραβιάσεις του εθνικού εναερίου χώρου μας από τους Τούρκους. Δεν λέει λέξη. Και ήταν παραβιάσεις που είχαν και νεκρό: Ναι, τον ήρωα σμηναγό Ηλιάκη, ο οποίος πετώντας πάνω από τον ουρανό της Κρήτης και προσπαθώντας να εμποδίσει τουρκικά αεροσκάφη να φωτογραφήσουν τις εγκαταστάσεις των F300, δολοφονήθηκε από τους Τούρκους! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Χρυσής Αυγής]] Κι εμείς τι κάναμε ως κράτος; Δεν ήσασταν εσείς κυβέρνηση τότε, αλλά δεν έχει σημασία. Παραδώσαμε τον Τούρκο πιλότο, τον δολοφόνο του Έλληνα αξιωματικού του πολεμικής μας αεροπορίας στους Τούρκους. Η Ευρώπη, μια από τα ίδια. Η κ. Μέρκελ, αντί να επιπλήξει την Τουρκία και η Ευρωπαϊκή Ένωση να επιβάλει κυρώσεις στην Τουρκία για όλη αυτήν την κατάσταση, η οποία έχει δημιουργηθεί στην Ελλάδα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τους επιβραβεύει με μια δωρεά 3 δισεκατομμυρίων ευρώ. Είναι, λοιπόν, δεδομένο ότι υπάρχει τουρκική απειλή και είναι επίσης, δεδομένο ότι έχει μεγάλη ευθύνη η Τουρκία και για τις παραβιάσεις του εθνικού εναερίου χώρου μας, αλλά και για το λεγόμενο, σύμφωνα με την καθιερωμένη από εσάς ορολογία, «προσφυγικό ζήτημα». Και μας λένε όλοι ότι «δεν υπάρχει κανένα ζήτημα, είμαστε σύμμαχοι μέσα στα πλαίσια του ΝΑΤΟ». Σοβαρά; Είμαστε σύμμαχοι; Και τότε γιατί η τούρκικη Βουλή έχει ψηφίσει το casus belli; Η τουρκική Βουλή έχει ψηφίσει νόμο, έχει πάρει απόφαση ότι, αν επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα στα δώδεκα μίλια, θα μας κηρύξει τον πόλεμο. Αν έχεις τέτοιους σύμμαχους, τι να τους κάνεις τους εχθρούς; Δειλή και άτολμη η ελληνική εξωτερική πολιτική στον τομέα αυτόν. Εμείς πιστεύουμε ότι τα συμφέροντα της Ελλάδος στη δεδομένη περίσταση δεν είναι ούτε με τον τυχοδιωκτισμό των Αμερικάνων και των Εγγλέζων πρωτίστως από τους συμμάχους τους, ούτε βεβαίως, με τα συμφέροντα της Τουρκίας. Είναι με τα συμφέροντα της Ρωσίας και θα πρέπει για μια ακόμη φορά να επαναλάβουμε. Όλο αυτό το χάος, όλους αυτούς τους ποταμούς αίματος στις αραβικές χώρες είτε στη Βόρειο Αφρική είτε στη Μέση Ανατολή τις προκάλεσαν με την Αραβική Άνοιξη πράκτορες των Αμερικάνων και τους εξόπλισαν κιόλας, όπως έχει αποκαλυφθεί, τους λεγόμενους τζιχαντιστές, οι οποίοι αποκεφαλίζουν ανθρώπους. Θα έλθει εντός του Ιανουαρίου - περιέχεται ήδη στον προϋπολογισμό - το ασφαλιστικό ζήτημα. Ευθύνες μεγάλες. Άνθρωποι που δούλεψαν για τριάντα και σαράντα χρόνια στη ζωή τους θα βρεθούν στο δρόμο με συντάξεις πείνας. Κι όλα αυτά γιατί; Γιατί κάποια κυβέρνηση, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ - από το οποίο ΠΑΣΟΚ μέσα στην Κυβέρνησή σας υπάρχουν αρκετά στελέχη - ξαφνικά αποφάσισε να παίξει στο χρηματιστήριο τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων. Αναφέρομαι στο 1999-2000. Μεγάλη η «αιμορραγία» στα ασφαλιστικά ταμεία απ' αυτήν την ενέργεια. Είχαμε βεβαίως και το PSI, για το οποίο είπε ο συγκυβερνήτης σας, ο κ. Καμμένος, ότι πρέπει να γίνει εξεταστική. Βεβαίως και να γίνει εξεταστική, αλλά εσείς το έχετε αποδεχθεί το PSI, δεν το καταγγέλλετε. Πώς θα κάνετε εξεταστική για το PSI, από τη στιγμή που έχετε αποδεχθεί πλήρως τις συνέπειες του PSI και ακολουθείτε την ίδια μνημονιακή πολιτική; Έφταιξαν, όμως, και άλλα για το ασφαλιστικό. Έφταιξαν τα εδώ και δεκαετίες μαύρα μεροκάματα των αλλοδαπών τους οποίους χρησιμοποιούσαν κερδοσκόποι και υπήρξε αυτό το φαινόμενο μία πραγματική αιμορραγία για τα ασφαλιστικά ταμεία και κοντά σ' όλα αυτά και ενάμισι εκατομμύριο άνεργοι Έλληνες, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία - στην πραγματικότητα είναι παραπάνω - που αν πλήρωναν ασφάλιστρα, ασφαλώς δεν θα υπήρχε το σημερινό πρόβλημα. Υπάρχει και το μεγάλο πρόβλημα που λέγεται δημογραφικό. Ο ελληνισμός πεθαίνει. Αυτά εις ότι αφορά την οικονομική σας πολιτική. Όμως, είναι φανερό ότι ένα περισσότερο επικίνδυνο φαινόμενο υπάρχει σήμερα στον ελληνικό λαό. Είναι η απελπισία, είναι η παθητικότητα από την οποία διακατέχεται σήμερα σχεδόν το σύνολο του λαού μας. Σήμερα έχουμε προϋπολογισμό, έναν προϋπολογισμό εναντίον του οποίου είναι το 90% του ελληνικού λαού. Έγιναν και προ ημερών συγκεντρώσεις, θα γίνουν και άλλες με δέκα, δεκαπέντε, είκοσι χιλιάδες κόσμο. Συγχαρητήρια, λοιπόν. Με την αριστερή σας διακυβέρνηση φτάσατε τον κόσμο στην απελπισία, διότι του υποσχεθήκατε τον Ιανουάριο του 2015 ότι θα σκίσετε το μνημόνιο και εφαρμόσατε μνημόνιο. Του δώσατε μια άλλη ελπίδα, ότι αν ψηφίσει στο δημοψήφισμα «όχι» στην πρόταση Γιούνκερ, θα σκιστεί το μνημόνιο και τον ξεγελάσατε και το «όχι» το κάνατε «ναι». Του δώσατε και τρίτο χτύπημα με τις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου, λέγοντας πάλι ότι θα πάρετε αντιμνημονιακά μέτρα και αναπτυξιακά μέτρα και μ' αυτόν τον προϋπολογισμό διαψεύδετε τα πάντα. Η Χρυσή Αυγή, όσο κι αν διώκεται, όσο κι αν αντιμετωπίζεται ρατσιστικά από την Κυβέρνηση, έχει μια αποστολή ιερή, να πει στον ελληνικό λαό: «Ξυπνήστε, η πατρίδα χάνεται, καταστρέφεται, διαλύεται. Αντισταθείτε». Είναι, όμως, και άλλα τα οποία δείχνουν ότι δεν είστε μία απλή κυβέρνηση, αλλά ότι προσπαθείτε να δημιουργήσετε καθεστώς. Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι τοποθετήθηκε από τον παρόντα Υπουργό, τον κ. Φίλη, ως Πρόεδρος της Επιτροπής Σοφών οι οποίοι θα διαμορφώσουν τα σχολικά βιβλία, ο καθηγητής κ. Λιάκος, ο οποίος είναι γνωστός για τις απόψεις του. Δεν είναι υβριστής μόνο των Μακεδονομάχων. Είναι υβριστής και των πολεμιστών του 1821. Έχει αναφερθεί στην άλωση της Τριπολιτσάς, που ο εθνικός μας ποιητής στον «Ύμνο εις την Ελευθερία» την περιγράφει: «Ω, τι νύχτα ήταν εκείνη που την τρέμει ο λογισμός». Έχει αναφερθεί, λοιπόν, στην άλωση της Τριπολιτσάς λέγοντας ότι ήταν μία γενοκτονία και άλλοι συναγωνιστές του ίδιου ιστορικού ρεύματος έχουν πει ότι ο Κολοκοτρώνης ήταν ένας λαφυραγωγός και η Φιλική Εταιρεία μία εγκληματική συμμορία. Σύμφωνα, λοιπόν, με τον κ. Λιάκο, δεν υπήρχε ελληνικό έθνος. Είναι ένα δημιούργημα του δευτέρου μισού του 19ου αιώνος, το οποίο δημιουργήθηκε από τον ευρωπαϊκό ρομαντισμό. Φυσικά και του απαντούν οι έγκριτοι ιστορικοί του έθνους μας, με κορυφαίο τον Κωνσταντίνο Παπαρηγόπουλο, αλλά μιας και ο Παπαρηγόπουλος είναι εθνικιστής, είναι ρατσιστής, είναι όλα αυτά, εγώ θα απαντήσω στον κ. Λιάκο που λέει ότι δεν υπάρχει συνέχεια του ελληνισμού με τα λόγια ενός αριστερού, του Νικόλαου Σβορώνου, ο οποίος έχει γράψει «Το ελληνικό έθνος, γένεση και διαμόρφωση του νέου ελληνισμού». Αναφερόμενος στα κείμενα της Άννας της Κομνηνής, στη βυζαντινή δηλαδή περίοδο, λέει: «Το όνομα «Έλλην» αρχίζει και ξαναπαίρνει το διπλό πολιτιστικό και εθνολογικό του περιεχόμενο. Έλλην είναι όποιος μετέχει ελληνικής παιδείας και έχει ελληνική καταγωγή». Αυτά λέει ο Σβορώνος. Δεν τα λέει κάποιος ρατσιστής, δεν τα λέει κάποιος ρατσιστής, κάποιος χρυσαυγίτης, κάποιος φασίστας. «Για άλλη μια φορά οι Βυζαντινοί χωρίζουν τον κόσμο σε Έλληνες και βαρβάρους. Η χρήση αυτή του όρου «Έλλην» με την εθνολογική του σημασία ή κάποια ταύτιση με τον όρο «Ρωμαίος - Ρωμιός» θα γενικευθούν στους κατοπινούς αιώνες». Αλλά απάντηση στο Λιάκο και σε όλους αυτούς που θέλουν να μην υπάρχει συνέχεια του ελληνισμού δίνει και ένας άλλος μεγάλος πνευματικός ταγός του έθνους μας ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος, ακαδημαϊκός - όχι ασφαλώς φασιστικών φρονημάτων - ο οποίος είχε απαντήσει σε όλη αυτή τη διαμάχη που γινόταν με άρθρο του στην Καθημερινή στις 28 Ιανουαρίου του 2010 και τόνιζε: «Η διαχρονική συνέχεια του ελληνικού έθνους είναι διάτορα μαρτυρημένη από την ιστορική πραγματικότητα και δεν είναι απλώς εφεύρημα του ελληνικού ρομαντισμού του 19ου αιώνα, προς ιδεολογική στήριξη εθνικών επεκτατισμών, όπως επιπόλαια γράφεται». Από ποιους επιπόλαια γράφεται; Από αυτούς που βάλατε να γράψουν τη νέα ελληνική ιστορία. Τα σχέδια σας δεν θα περάσουν. Η Χρυσή Αυγή θα αντισταθεί στο καθεστώς που προσπαθείτε να στήσετε. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Το λόγο έχει ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων ο κ. Βασίλης Λεβέντης. Παρακαλώ για την τήρηση του χρόνου από όλους τους αρχηγούς. Το χρονικό όριο που έχει μπει είναι το ανώτατο κατά τον Κανονισμό, ακριβώς για να μην υπάρχει το ζήτημα της κάθε φορά υποκειμενικής κρίσης του Προεδρείου.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ που μου δίνετε το λόγο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ευχαριστώ που θα έχω την προσοχή σας. Είναι η πρώτη φορά που παίρνω χειρόγραφο από του Βήματος της Βουλής, για να αναφέρω τους δείκτες της οικονομίας, όπως προδιαγράφονται από τον ΟΟΣΑ, έκθεση του Νοεμβρίου του 2015. Το μνημόνιο του κ. Τσίπρα ουσιαστικά συνιστά νέο δάνειο για τη χώρα 86 δισεκατομμύρια ευρώ, που προστίθεται στο δημόσιο χρέος της χώρας. Άρα, έχουμε προσθήκη 86 δισεκατομμύρια δημοσίου χρέους. Δεύτερον, για το δημόσιο χρέος - σε όρους Μάαστριχτ - προβλέπει αύξησή του στο 183,4% του ΑΕΠ φέτος από 177,5% του ΑΕΠ το 2014, ενώ το 2016 θα φτάσει στο 190,2% του ΑΕΠ για να υποχωρήσει στο 184,3% του ΑΕΠ το 2017. Αυτά τα λέει ο ΟΟΣΑ τον οποίο επικαλείστε και εσείς. Το δημοσιονομικό έλλειμμα αναμένεται να διαμορφωθεί στο 4,3% του ΑΕΠ φέτος και να αυξηθεί στο 7,7% το 2016. Στο έλλειμμα λαμβάνεται υπόψη και η πρόβλεψη για την κρατική στήριξη στο πλαίσιο της ανακεφαλαιοποίησης, για να μειωθεί στο 1,5% του ΑΕΠ το 2017. Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών προβλέπεται να σημειώσει έλλειμμα-0,3% του ΑΕΠ φέτος και πλεόνασμα το 2016 και το 2017 1,2% και 1,9%, αντίστοιχα. Η εκτίμηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι ότι το πρωτογενές ισοζύγιο αναμένεται να καταγράψει ένα μικρό έλλειμα το 2015 0,25% του ΑΕΠ, πριν επιστρέψει σε πλεόνασμα το 2016 0,5% του ΑΕΠ. Αυτά τα στοιχεία επειδή μου εδόθησαν, τα παραδίδω ως Πρακτικά - παρακαλώ να καταγραφούν - και από τα οποία εγώ ο ταπεινός επισημαίνω και συμπεραίνω ότι η Κυβέρνηση δημιούργησε ύφεση περαιτέρω. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων κ. Βασίλειος Λεβέντης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο Αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όχι ότι η προηγούμενη χρονιά, το 2014, με το Σαμαρά πήγαινε καλά. Δεν πήγαινε καλά εκείνη η χρονιά. Και εκείνη ήταν μεταξύ λόγων του κυρίου Σαμαρά και πραγματικότητας αναντίστοιχη η κατάσταση, αλλά και επιβαρύνθηκε. Και η επιβάρυνση θεωρώ ότι οφείλεται στα μπες - βγες στις κυβερνήσεις του κ. Βαρουφάκη, στις καθυστερήσεις για τις συνομιλίες, για το πού θα καταλήξουμε. Όλα αυτά, μαζί με την παθητική παρακολούθηση από όλο τον ελληνικό λαό της πορείας των πραγμάτων, δημιούργησαν ένα χάος. Διότι όταν περιμένουν οι πολίτες έντρομοι τις εξελίξεις, αυτό σημαίνει κατ' ελάχιστον οικονομική παραλυσία. Με αυτή την εικόνα η Κυβέρνηση πού βαδίζει; Πώς θα σηκωθεί το αεροσκάφος; Για να το καταλάβω: Πώς θα σηκωθεί; Πού είναι τα ελπιδοφόρα στοιχεία τα οποία εγώ δεν βλέπω και τα βλέπετε εσείς οι κυβερνητικοί Βουλευτές, που θα ψηφίσετε τον προϋπολογισμό σήμερα, ότι ανεβαίνει το αεροσκάφος, ότι θα απογειωθεί; Πού; Άρα, έχουμε μια εικόνα τελείως παρόμοια με του Γιώργου Παπανδρέου και του Αντώνη Σαμαρά, στους οποίους είχα αποστείλει επιστολές και στους οποίους είχα πει να παραιτηθούν από Πρωθυπουργοί για τη συγκρότηση οικουμενικής κυβέρνησης. Η ίδια αγωνία, ακριβώς η ίδια αγωνία με οδήγησε πριν δέκα μέρες να ανέλθω σ' αυτό το Βήμα και να ζητήσω οικουμενική κυβέρνηση. Η ίδια αγωνία. Διότι θεωρώ ότι κι εσείς οι Κυβερνητικοί Βουλευτές επωμίζεστε κάποιες ευθύνες. Και όταν καταρρεύσει η χώρα, οι ευθύνες αυτές θα είναι πολύ μεγάλες. Άλλο αν σ' αυτόν τον τόπο δεν αποδίδονται ποτέ οι ευθύνες. Θα υπάρχουν όμως και θα καταγραφούν. Η αγωνία μου, λοιπόν, για την πορεία της χώρας με έφερε σ' αυτό το Βήμα. Και την άλλη μέρα ακριβώς αφ' ης ζήτησα οικουμενική κυβέρνηση, εγώ ο ταπεινός Βασίλης Λεβέντης, πήγε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο κύριος Πρωθυπουργός και ζήτησε συναίνεση. Την άλλη μέρα ακριβώς. Και δρομολόγησε και εκείνο το απροσδόκητο, τη σύνοδο Αρχηγών. Αρχικά δεν την κατάλαβα, αλλά λέω, ο διάλογος καλό είναι να γίνεται και προσήλθα. Δεν έχασε κανένας κάτι από τις συζητήσεις. Βέβαια, οι συζητήσεις μπορεί να είναι και άσκοπες. Πολλοί από εσάς ίσως δεν γνωρίζετε τι ακριβώς συνέβη. Οι παρόντες Αρχηγοί γνωρίζουν. Ο κ. Καμμένος, που είναι εδώ, γνωρίζει τι συνέβη. Ο Πρωθυπουργός γνωρίζει τι συνέβη. Ο άλλος, ο Θεοδωράκης, γνωρίζει τι συνέβη. Εκείνο το οκτάωρο ήταν μαρτυρικό, με μονόλογους. Επί μιάμιση ώρα ο Πρωθυπουργός έκανε εισήγηση για το προσφυγικό. Και δεν κατέληγε πού και τι θα κάνει. Απλά την καταγραφή της κατάστασης. Μετά διάλειμμα πέντε λεπτών. Και όταν επιστρέψαμε, άρχισε πάλι άλλα σαράντα πέντε λεπτά να μιλάει για το ασφαλιστικό. Περίμενα προτάσεις, περίμενα θέσεις. Ανέφερε κινδύνους και ανάγκη συναίνεσης. Τις πρώτες δυόμισι ώρες αυτά συνέβαιναν. Αφού τελείωσαν, βγήκα και καλό είναι να μάθετε τις τους είπα. Τους είπα ότι το όνειρό μου για το οποίο ασχολήθηκα με την πολιτική είναι, αυτός ο τόπος να αποκτήσει οικουμενική κυβέρνηση, κυβερνήσεις συνασπισμού και απλή αναλογική. Αυτό είχα ως όνειρό μου. Και τους δήλωσα μάλιστα ότι λυπάμαι που η Νέα Δημοκρατία δια του κ. Πλακιωτάκη τάχθηκε υπέρ ισχυρών κυβερνήσεων, δηλαδή, τάχθηκε υπέρ της ενισχυμένης. Ο Πρωθυπουργός είπε ότι μπορούμε να τα εντάξουμε στο Σύνταγμα. Στο Σύνταγμα δεν μπορεί να ενταχθεί, γιατί πάει για πιο πέρα. Πάει για μετά τις εκλογές. Άρα, σημαίνει άλλη μια φορά εκλογές με μπόνους και με ενισχυμένη. Λέει: «τότε, μπορούμε με συμφωνία των κομμάτων να το κάνουμε από τώρα». Λέω: «δεσμεύεστε κ.λπ.;». Δεν δεσμεύθησαν στο ανακοινωθέν, απλά ελέχθη. Το πήρε ο άνεμος. Αφού τελείωσε κι αυτό και δεν δεσμευόταν κανένας σε τίποτα, άρχισε η τραγωδία του ανακοινωθέντος. Οι διάφοροι Αρχηγοί, για μια λέξη χάναμε είκοσι λεπτά: «βάλε και», «όχι, μην βάλεις αυτό, μην βάλεις το άλλο». Γυρίζω στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και του λέω «αν βάλετε ότι δεν θα μειωθούν οι συντάξεις και στο μεταξύ μειωθούν, εκτίθεται ο θεσμός σας». Λέει: «Κύριε Λεβέντη, δεν είπαμε ακριβώς τι θα γίνει. Είπαμε: Ευχόμεθα να μην μειωθούν». Λέω: «Εδώ ήρθαμε για να ανταλλάξουμε ευχές;». Εγώ δεν είχα καταλάβει, δηλαδή, τι έκανε ο Τσίπρας εκείνη την ώρα. Τι γινόταν για οκτώ ώρες; Και τι κατάλαβα στο τέλος, έτσι, με την οπτική που έχω των τριάντα ετών πείρας; Ότι έδινε στους ξένους τα πάντα στο προσφυγικό, για να πετύχει χαλάρωση του προγράμματος στο ασφαλιστικό. Αυτό κατάλαβα εγώ, αλλιώς δεν είχε νόημα αυτή η σύνοδος. Δεν είχε νόημα. Δεν κατεγράφη τίποτα. Δηλαδή, δεν έγινε, για να ακούσουμε κάτι καινούργιο. Αυτά που ακούσαμε από τον Πρωθυπουργό στο προσφυγικό και στο ασφαλιστικό, είναι αυτά που γράφουν οι εφημερίδες, όλη μέρα. Δεν ακούσαμε τίποτα καινούργιο. Ειλικρινά σας το λέω. Αν είχα ακούσει κάτι, θα σας το έλεγα. [[Γέλωτες στην Αίθουσα]] Άρα, υπήρχε μια προσπάθεια «τα δίνουμε όλα στο προσφυγικό» καθώς την άλλη μέρα πήγαινε σε Σύνοδο Κορυφής - την άλλη μέρα ακριβώς, την Κυριακή - για να πετύχουμε χαλάρωση στο ασφαλιστικό. Η χαλάρωση στο ασφαλιστικό τι του χρειαζόταν; Προφανώς, υπάρχουν Βουλευτές στο ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι δυσκολεύονται να ψηφίσουν τους νόμους που έρχονται. Αυτό συμπέρανα εγώ. Γιατί δεν υπήρχε και τίποτα άλλο να συμπεράνει κανείς. Άμα ήταν μπετόν αρμέ οι εκατόν πενήντα τρεις, ποιος ο λόγος να κάνουμε Σύνοδο Κορυφής; Ποιος ο λόγος να ζητάει από τον έναν στον άλλο συναινέσεις κ.λπ. Είπα, λοιπόν, μπροστά στον κ. Τσίπρα ότι, αν δεν κάνουν οικουμενική, θα καταρρεύσει μετά από λίγες εβδομάδες. Έτσι το πρόβλεψα εγώ. Και θα ήταν λάθος αυτό, ενώ μπορούσε να κάνει τη γενναία πράξη, να πάει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας - πράξη που δίστασε να κάνει ο Σαμαράς και ο Γιωργάκης Παπανδρέου - και να πει «οι περιστάσεις απαιτούν οικουμενικότητα στις αποφάσεις και να δώσουμε προς τα έξω εικόνα πολιτικής ενότητας, αντί διαίρεσης και διχόνοιας που δίνουμε εδώ και πέντε χρόνια». Το ανέφερα αυτό και ανέφερα και το παράδειγμα του Φερχόφστατ, που ήρθε εδώ και μου είπε: «Αν από το '09 είχατε κάνει οικουμενική, από το '11 θα είχατε ξεχάσει τα μνημόνια. Αυτή η διαίρεσή σας, οι μισοί να λέτε τους άλλους μισούς προδότες, δίνει μια γελοία εικόνα προς τα έξω, διχάζει και την κοινωνία σας που δεν ανταποκρίνεται». Δηλαδή, μπορεί κάποιος να περνάει νόμους, η κοινωνία, όμως, δεν τους υλοποιεί. Το να περνάει νόμους η Βουλή είναι εύκολο, αλλά το πώς θα τους υλοποιήσει ο λαός είναι το θέμα. Οποιονδήποτε φόρο μπορείτε να βάλετε. Με τι δύναμη θα τον καταβάλει τον φόρο αυτόν ο ελληνικός λαός; Αφού έχει παγιωθεί ένα 30% -35% του ελληνικού λαού που δεν πληρώνει τίποτα, γενικώς δεν πληρώνει τίποτα. Και οι πρώτοι διδάξαντες στο «Δεν Πληρώνω» είσαστε εσείς που κάθεστε στα έδρανα της σημερινής Συμπολίτευσης και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός που είχε πει «δεν πληρώνω τον ΕΝΦΙΑ», όχι εξ αδυναμίας, αλλά νοοτροπιακά δεν ήθελε να το πληρώσει. Λοιπόν, κυρίες και κύριοι, κρατήστε την κασέτα τη σημερινή. Εγώ πιστεύω ότι η εξέλιξη θα είναι η κατάρρευση της Κυβέρνησης. Τώρα λένε ότι η Κυβέρνηση ψάχνει δεκανίκια στο πρόσωπό μου ή στην Ένωση Κεντρώων. Εγώ στην Ένωση Κεντρώων γνωρίζω ότι δεν θα υπάρξει ούτε ένας Βουλευτής να παράσχει ψήφο. Γιατί διαβάζω και κάτι άλλα, ότι ψάχνουν Βουλευτές, δύο στην Ένωση Κεντρώων, τρεις στο Ποτάμι, να αποτελέσουν τσόντες. Λοιπόν, μην ψάχνουν στην Ένωση Κεντρώων, ματαιοπονούν. Σας το λέω με πάσαν γνώση. Θα εκτεθείτε, αν κάνετε τέτοιου είδους προσβάσεις. Εγώ ζήτησα συναίνεση, αλλά όχι συναίνεση επιφανειακή, υποκριτική, όπως αυτή που προτείνει ο κύριος Πρωθυπουργός. Εγώ ζήτησα αληθινή συναίνεση, τα κόμματα, να κάτσουν κάτω - τα κόμματα, τα οποία πιστεύω ότι έχουν μια αγάπη προς την Ευρώπη και προς την πατρίδα - να βρουν ένα σχέδιο αντιμετώπισης της κρίσης. Αυτό ζήτησα εγώ. Και στην καρέκλα του Πρωθυπουργού ίσως μπορεί και να μείνει ο Τσίπρας. Δεν επιμένω τόσο στο να αλλάξει ο Τσίπρας. Επιμένω σίγουρα να αλλάξουν όλοι οι Υπουργοί και να μπουν τεχνοκράτες, διότι η εικόνα των Υπουργών δεν μου αρέσει. Διαπληκτίζονται με δημοσιογράφους κ.λπ.. Ο Υπουργός πρέπει ως αποστολή να έχει το να λύσει προβλήματα και να μην έχει καθημερινές συγκρούσεις με ομολόγους του, με συναδέλφους του άλλων κομμάτων ή με δημοσιογράφους. Και εγώ πιστεύω ότι η κυβέρνηση Παπαδήμου, αν δεν είχαμε βάλει τον Πάγκαλο, το Βορίδη, τον Άδωνι, όλα αυτά τα άτομα μέσα και είχαν μπει τεχνοκράτες κι αν δεν βιαζόταν η Νέα Δημοκρατία, η κυβέρνηση αυτή, να είναι βραχύβια για να γίνουν εκλογές, θα είχε αποδώσει αν κρατιόταν δύο χρόνια ο Παπαδήμος. Μάλιστα, ρώτησα και τον κ. Καμμένο μέσα στη Σύνοδο - και το είπα και στον Τσίπρα μετά - που είπε για εξεταστικές, για τα PSI - τώρα, βέβαια, δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε PSI, γιατί τώρα πια είναι κρατικά όλα τα ομόλογα και πρέπει να αποφασίσει το κάθε Κοινοβούλιο για να μας χαρίσει κι ένα ευρώ, τώρα δυσκόλεψε το πράγμα - αν δινόταν η ευκαιρία για ένα νέο PSI, δεν θα το κάναμε; Το PSI μείωσε 110 δισεκατομμύρια το χρέος. Τώρα θα είχαμε, δηλαδή, από τα νούμερα που είπα, 110 δισεκατομμύρια επάνω. Δεν θα το κάναμε επειδή τα ασφαλιστικά ταμεία είχαν 28 δισεκατομμύρια και θα έχαναν κάτι; Υπάρχει Πρωθυπουργός στην Ελλάδα που δεν θα έκανε ξανά PSI, να μειώσει 110 δισεκατομμύρια το χρέος, επειδή θα έχαναν κάποια ασφαλιστικά ταμεία κάποιο ποσό; Και δεν μίλησε και ο Τσίπρας. Δεν μου απάντησε. Άλλο αν την εποχή εκείνη έγιναν άλλα. Αυτά αν τα ξέρει ο κ. Καμμένος, ας τα προσαγάγει, του είπα, στη δικαιοσύνη. Όμως, το PSI μείωσε το χρέος 110 δισεκατομμύρια. Τώρα θα είχαμε περίπου 450 δισεκατομμύρια χρέος. Και ξέρετε, όμοιου ύψους κούρεμα αν γίνει τώρα - λέμε, που δεν μπορεί να γίνει, μόνο επιμήκυνση μου είπαν οι ξένοι - λύνει το πρόβλημα της χώρας και η χώρα βγαίνει στις αγορές. Δηλαδή, για να καταλάβετε τι ύψους ήταν το PSI, ίδιου ύψους αν γίνει κούρεμα τώρα, η χώρα βγαίνει στις αγορές. Το ακούσατε; Όμως, τώρα δεν δίνουν κούρεμα οι ξένοι, γιατί έχει κάθε κράτος το χρέος. Και να μπορούσαν οι Γερμανοί να μας κάνουν μία παραχώρηση, δεν θα την έκαναν οι άλλοι, οι Ολλανδοί, οι Φινλανδοί, οι Βέλγοι και οι λοιποί. Κι αν σας λέει ο Τσίπρας, ψηφίστε τα σκληρά μέτρα και θα έρθει η ώρα που θα κουρευτεί το χρέος και θα δικαιωθείτε εσείς οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που τα ψηφίζατε γιατί ήρθε η ωφέλεια της μείωσης του χρέους, πλανάστε αν περιμένετε τέτοια ώρα. Μόνο επιμήκυνση θα γίνει. Κι αυτό που λένε ότι θα ανοίξουμε τη συζήτηση για το χρέος, ξέρετε τι θα ανοίξουμε. Τη συζήτηση για επιμήκυνση με χαμηλό επιτόκιο. Όχι κούρεμα. Να εξηγούμεθα, γιατί μπορεί να σας λέει ο Πρωθυπουργός κούρεμα και γιατί πολλοί από εσάς που βγαίνετε στα διάφορα κανάλια, εννοείτε κούρεμα και λέτε για κούρεμα. Πείτε, λοιπόν, την αλήθεια: Επιμήκυνση. Αυτή είναι η αλήθεια. Στρέφομαι, ωστόσο, και στα άλλα κόμματα. Η Νέα Δημοκρατία ψήφιζε μέχρι το Σεπτέμβρη τα πάντα για να μην φύγει από το ευρώ. Τώρα γιατί δειλιάζετε να συνεχίσετε την ευρωπαϊκή σας αυτή τακτική; Δηλαδή, τώρα κάνετε πίσω για να κερδίσετε ποσοστά; Γίνεστε αντιμνημονιακοί; Τι είναι αυτό; Όταν ψηφίζατε τους νόμους εκείνους, δεν ξέρατε ότι θα συνεχιστεί και με εφαρμοστικούς νόμους η υπόθεση αυτή του τρίτου μνημονίου; Συγγνώμη, δηλαδή ψηφίζαμε για να μην φύγουμε από το ευρώ. Οι συμφωνίες εκείνες δεν θα συνεχίζοντο μετά τις εκλογές με εφαρμοστικούς νόμους; Γιατί βγάζετε την ουρά σας έξω εις τις ευθύνες; Ελπίζω ο νέος Αρχηγός σας να είναι σώφρων και να μη συνεχίσει την τακτική αυτή. Αν, όμως, συνεχίσετε να βγάζετε την ουρά σας έξω και να λέτε «δεν ψηφίζω», ενώ μέχρι τώρα ψηφίζατε χάριν της χώρας, αντιτίθεστε στη διακήρυξη του ιδρυτή σας, του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ο οποίος ίδρυσε ένα κόμμα ευρωπαϊκό. Προσέξτε, εκτροχιάζεστε και φεύγετε από την κεντρική τροχιά, στην οποία ο ιδρυτής σας ήθελε το κόμμα.
Εσείς τα μέτρα αυτά θα τα ψηφίζετε;
Εάν τα είχα ψηφίσει μέχρι τον Σεπτέμβριο, αγαπητέ, δεν θα μπορούσα να τα αρνούμαι τον Νοέμβριο. Δεν είναι σοβαρότητα αυτή!
Παρακαλώ, να μην γίνεται διάλογος.
Μα, δεν ψηφίσαμε μέτρα.
Συγνώμη, το ίδιο λέω και στον κ. Θεοδωράκη, ο οποίος κατέβαλε κάθε προσπάθεια. Αφού αισθανόταν την ανάγκη μέχρι Σεπτεμβρίου να μη φύγει η χώρα από το ευρώ, γιατί έπαψε να αισθάνεται την ίδια ανάγκη; Ούτε αυτός γνώριζε πως όταν ψηφίζεις τη συμφωνία, θα έρθουν κι εφαρμοστοί νόμοι; Και αυτός το αγνοούσε; Οι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ το αγνοούσαν; Και οι Βουλευτές του ΠΑΣΟΚ έχουν σοβαρή ευθύνη, γιατί επί χρόνια, με την τακτική τους πτώχευσαν τη χώρα. Άλλο αν μεταστεγάσθησαν οι ψηφοφόροι στο ΣΥΡΙΖΑ και θεώρησαν ότι δια του τρόπου αυτού γλιτώνουν των αμαρτιών τους. Διότι, αυτό συνέβη. Το ακροατήριο που ψήφιζε ενθέρμως ΠΑΣΟΚ για να διορίζεται στη ΔΕΗ και τις διάφορες υπηρεσίες, μεταστεγάζεται σήμερα και αποτελεί το ακροατήριο του ΣΥΡΙΖΑ. Μην έχετε αμφιβολίες ότι αν δεν είχε συμβεί αυτό, ο ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν ακόμα ένα κόμμα του 3% -4%. Αν υπήρχε συμπαγές ΠΑΣΟΚ κι αν υπήρχε τρόπος να μη μειώνονται οι συντάξεις και οι μισθοί του κόσμου, δεν θα ήταν στο ΣΥΡΙΖΑ οι οπαδοί αυτοί ούτε οι συνδικαλιστές, θα ήταν εις το ΠΑΣΟΚ. Αν λέω ψέματα… Εγύρισα όλη την Ελλάδα την περίοδο αυτή. Δεν βρέθηκε ένας να μου πει: Στήριξε Τσίπρα. Ειλικρινά, δεν ξέρω τι περίεργο συμβαίνει. Δεν βρέθηκε ένας να μου πει: Κύριε Λεβέντη, επειδή η χώρα είναι σε κρίση και είναι ιστορική στιγμή, δώσε στήριξη στον Τσίπρα. Το μόνο που βλέπω στους δημοσιογράφους είναι όλοι να με παίρνουν και να μου λένε: «Θα δώσετε στήριξη;». Και βρέθηκε ο κ. Θεοδωράκης, ο οποίος είπε στον Χατζηνικολάου ότι εγώ θα δώσω στήριξη στον Τσίπρα. Τον ρώτησα, «Από πού προκύπτει αυτό;», όταν τον είδα εις μία συνάντηση. Μου λέει: «Από ένστικτο». [[Γέλωτες στην Αίθουσα]] Και χθες στεναχωρήθηκαν και εις το ΠΑΣΟΚ και εις το Ποτάμι που είπα ότι αφού επιμένει η Κυβέρνηση σε διεύρυνση και αφού δεν είναι η Ένωση Κεντρώων που θα την κάνει, ποιοι άλλοι είναι; Και πρόβλεψα ότι είναι το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ. Δια την εις άτοπον απαγωγή το πρόβλεψα ο καημένος. Έτσι δεν είναι; Αφού επιμένουν να κάνουν διεύρυνση. Δεν είναι η Ένωση Κεντρώων. Ποιοι είναι; Το νιάου νιάου εις στα κεραμίδια είναι. Και θα το δούμε σε λίγες ημέρες. Δεν θεωρώ, όμως, τίμιο εις αυτόν τον τόπο να ψάχνουμε Βουλευτές. Εσύ που είσαι στον τάδε και είσαι δυσαρεστημένος, έλα να ψηφίσεις. Αυτή είναι επιστροφή σε κακές εποχές και δεν το συνιστώ στον κ. Τσίπρα. Αυτό που του συνιστώ δεν είναι να χάσει την εξουσία. Και μάλιστα, όταν κατέβηκα κάτω την προηγούμενη φορά που πρότεινα οικουμενική, έσπευσαν κάποιοι να πουν, «Ποιος θα είναι Πρωθυπουργός;». Φαίνεται ότι έχετε «καρεκλομανία». Το μόνο που σας νοιάζει είναι ποιος θα είναι Πρωθυπουργός. Υπάρχουμε, όμως, κάποιοι άλλοι που το μόνο που μας νοιάζει είναι να σηκωθεί όρθια η Ελλάδα. Έχει χρόνια ο Τσίπρας. Αν δείξει γενναιότητα σήμερα παραιτούμενος υπέρ μιας οικουμενικής κυβέρνησης, έχει χρόνια να γίνει Πρωθυπουργός. Αυτό είχα πει και του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος είχε πει, «Αφού πήρα εκατόν εξήντα επτά, δεν θα σχηματίσω κυβέρνηση;». Και του είπα, «Δεν θα μπορείς να βγεις από το σπίτι σου, θα τρως πέτρες.». Δεν με άκουσε. Έκανε κυβέρνηση και είδατε πού κατέληξε. Δεν είναι, λοιπόν, η πρωθυπουργική καρέκλα το άπαν. Η ιστορία γράφεται με τη γενναιότητα των προσώπων. Εάν παρουσιαστεί Πρωθυπουργός που χάριν της χώρας κάνει την υποχώρηση να βοηθήσει να γυρίσουμε τις σελίδες των αυτοδυνάμων κυβερνήσεων και να πάμε σε κυβερνήσεις συνασπισμού, αυτόν θα τον γράψει η ιστορία με πολύ χρυσά γράμματα. Σας το βεβαιώνω. Έκανα κι ένα παράδειγμα. Εάν έχουμε μια ζυγαριά και στη μέση είναι το μηδέν, αριστερά ο φασισμός, δεξιά η δημοκρατία, όσο η βελόνα γέρνει προς το φασισμό, πάμε στις αυτοδύναμες κυβερνήσεις, δηλαδή, σε μονοκομματικές κυβερνήσεις. Όσο η βελόνα γυρίζει προς τη δημοκρατία, θέλουμε κυβερνήσεις συνασπισμού και ει δυνατόν και οικουμενικού τύπου. Προσέξτε: Ακούσατε αυτή τη ζυγαριά που ανέφερα; Δεν μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα να έχει τις ίδιες απόψεις για τον εκλογικό νόμο με τον Αβέρωφ, τον συγχωρεμένο, που έλεγε «έξω από το μαντρί». Είστε κόμμα αριστερό. Και ο Γλέζος είχε πει ότι το πρώτο νομοσχέδιο που πρέπει να θεσπίσετε είναι η απλή αναλογική. Το θεσπίσατε; Θα το θεσπίσετε! Περιμένουμε! Την ιστορική ευκαιρία για την απλή αναλογική την έχασε ο Φλωράκης. Ξέρετε πότε την έχασε; Όταν έκανε κυβέρνηση με τον Μητσοτάκη. Γιατί και στο ΚΚΕ με λένε εμένα «λαγό». Θα καταλάβουν ότι η Ένωση Κεντρώων είναι ένα κόμμα σοβαρό που αγωνιζόταν επί χρόνια να μπει στη Βουλή. Δεν θα άντεχε άλλος. Τέτοιο στομάχι δεν θα είχε άλλος. «Λαγοί» υπήρξατε εσείς εις το ΚΚΕ στην κυβέρνηση του '89. Και αυτή την κυβέρνηση θα τη θεωρούσα λογική να την κάνετε. Πότε όμως; Εάν ζητούσατε έστω απλή αναλογική. Εάν λέγατε του Μητσοτάκη: «Σου λείπουν δύο έδρες; Κάνε την απλή αναλογική και ερχόμαστε». Εσείς πήγατε και πήρατε συντάξεις εθνικής αντίστασης για όλα τα μέλη σας. Αυτό κάνατε.
Τι είναι αυτά που λες; Ψέματα είναι. Ψέματα λες.
Εντάξει, εγώ είμαι ο «λαγός»! Θα φανεί ποιος είναι ο «λαγός». Και είναι ύβρις να απευθύνεστε σε ένα άτομο κατονομάζοντας τι θα κάνει. Όπως και του Θεοδωράκη η κίνηση να πει ότι εγώ θα στηρίξω, γιατί μπορεί στο τέλος να στηρίξει εκείνος. Και οποία η εικόνα του…
Στηρίζεις την πολιτική που λέει κόψε συντάξεις, κόψε τους μισθούς. Αυτό κάνεις!
Και είπαν και κάποιοι ότι την οικουμενική την προτείνω ως όργανο των βιομηχάνων και της διαπλοκής. Πού ήταν η διαπλοκή τριάντα χρόνια να με στηρίξει, κύριοι; Εγώ είμαι όργανο των βιομηχάνων; Πρέπει να ντρέπεστε κάποιοι στην Αίθουσα αυτή. Πρέπει να ντρέπεστε! [[Χειροκροτήματα από τη πτέρυγα της Ένωσης Κεντρώων]] Και εν πάση περιπτώσει εις το ΚΚΕ θα δούμε ποιος είναι ο «λαγός». Εσείς κάνατε συγκυβέρνηση με τον Μητσοτάκη δήθεν για να στείλετε τον Ανδρέα Παπανδρέου στη φυλακή.
Δεν τα ξέρεις καλά. Τα ξέχασες. Μεγάλωσες και τα ξέχασες!
Ναι, ναι, τα ξέχασα!
Κύριε Πρόεδρε, κλείστε την ομιλία σας. Μην προκαλείτε συζητήσεις.
Η τελική μου έκκληση είναι: Ο Πρωθυπουργός να πάει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να παραδώσει την εντολή και να προτείνει οικουμενική κυβέρνηση. Να περιμένουμε μόνο να εκλέξει η Νέα Δημοκρατία νέο Αρχηγό και να μετατεθεί η ψήφιση του ασφαλιστικού δύο εβδομάδες μετά την εκλογή Αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας. Και εύχομαι ο καινούριος Αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας να μην κάνει το λάθος που κάνουν κάποιοι θερμοκέφαλοι και λένε: «δεν θα πάμε ποτέ με το ΠΑΣΟΚ» και να τύπτουν στήθη. Εάν ο τόπος χρειάζεται οτιδήποτε, εγώ ξέρω ένα πράγμα: Εάν ένας πολιτικός είναι άντρας τίμιος, εάν η χώρα του χρειάζεται κάτι, το κάνει και βάζει το κόμμα του σε δεύτερη μοίρα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης κ. Κουρουμπλής για δώδεκα λεπτά.
Όταν η συζήτηση σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή γίνεται κάτω από το κράτος της μιζέριας, της μελαγχολίας, όταν γίνεται συζήτηση χωρίς έμπνευση, φοβούμαι ότι τα πράγματα παίρνουν μία λαθεμένη κατεύθυνση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επανάσταση δεν είναι μόνο κατ' ανάγκη η χειμαρρώδης αιματοχυσία, οι χείμαρροι, δηλαδή, αιματοχυσίας. Επανάσταση είναι και η ριζική αναδιάρθρωση των θεσμών. Είναι επανάσταση όταν τολμήσει κανείς - και διαθέτει τη βούληση - να επαναθεσμοποιήσει τους θεσμούς και να απελευθερώσει δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας, όταν δίνει τη μοναδική δυνατότητα στον πολίτη να μπορεί, όπως έλεγε ο Καστοριάδης, να αυτοαμφισβητείται και να αυτοαμφισβητεί την εξουσία. Παρά τις μεγάλες, λοιπόν, διαφωνίες που ακούστηκαν σε αυτήν την Αίθουσα και τις διαφορετικές προσεγγίσεις, υπάρχει ένας κοινός τόπος, ότι η δημόσια διοίκηση εξακολουθεί να ασθενεί, εξακολουθεί να είναι ο μεγάλος ασθενής. Οι συντρέχουσες αρμοδιότητες, οι αλληλοεπικαλύψεις των αρμοδιοτήτων, η γραφειοκρατία και η πολυνομία φαλκιδεύουν και πνίγουν κάθε δημιουργική προσπάθεια στον τόπο. Και τίθεται ένα μεγάλο ερώτημα σε όλους, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: Φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ για όλα αυτά τα φαινόμενα της γραφειοκρατίας; Τι εμπόδισε μέχρι σήμερα όσους κυβέρνησαν, να συγκρουστούν με αυτό το φαινόμενο; Τι εμπόδισε όσους κυβέρνησαν μέχρι σήμερα, να μην προχωρήσουν σε ένα θεσμικό πλαίσιο στα πλαίσια της αποκέντρωσης, που θα αποσαφήνιζε όλη αυτήν την εμπλοκή των αρμοδιοτήτων, τη σύγχυση ανάμεσα στη νομιμότητα και στη σκοπιμότητα, φαινόμενα που πραγματικά πνίγουν κάθε προσπάθεια αναπτυξιακή στον χώρο της αποκέντρωσης; Ποιο ήταν το εμπόδιο; Ποιος εμπόδισε να υπάρξει ένα θεσμικό πλαίσιο που θα καθιερώνει την κοινωνική οικονομία σε αυτόν τον χώρο, θα διευρύνει την αντιπροσωπευτικότητα, θα καθιερώνει αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς, για να ενεργοποιήσουμε τον πολίτη και να είναι πολίτης και όχι υπήκοος; Ποιος εμπόδισε μέχρι σήμερα να προχωρήσουν αυτού του είδους οι νέοι θεσμοί; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μιλούμε, λοιπόν, για τη γραφειοκρατία και λέμε ότι απορροφά το 6% του ΑΕΠ. Είμαστε ικανοί στις διαπιστώσεις, αλλά, φαίνεται, είμαστε αδύναμοι στις θεραπείες. Μιλάμε για την πολυνομία. Ε, λοιπόν, σας λέω ότι 7 δισεκατομμύρια ευρώ ξοδεύτηκαν από το 2000 μέχρι σήμερα για την περίφημη Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση. Πρέπει ή δεν πρέπει να αισθανόμαστε ντροπή όταν σε μία χώρα που ήταν στα αζήτητα, την Εσθονία, αν τηλεφωνήσεις σήμερα σε έναν συγκεκριμένο αριθμό μπορείς σε ένα τέταρτο να γίνεις ηλεκτρονικός κάτοικος αυτής της χώρας με ευεργετικότατες συνέπειες για την ανάπτυξή της; Τι ήταν, λοιπόν, αυτό που εμπόδισε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Δεν είχαμε ικανούς ανθρώπους; Δεν το πιστεύω. Δεν είχαμε επιστήμονες; Η χώρα ίσως να είναι μέσα στις μετρημένες πρώτες χώρες στον κόσμο για τα μυαλά που διαθέτει και εδώ και στη διασπορά. Τους επιστρατεύσαμε; Τους ζητήσαμε να μας στηρίξουν, να προσπαθήσουν, για να μπορέσει η χώρα να βγει απ' αυτήν την παρακμή; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν ήταν οικονομικοί οι λόγοι. Δεν ήταν καθόλου οικονομικοί ούτε λόγοι ικανότητας. Δεν υπήρχε βούληση. Καταθέσαμε ένα νομοσχέδιο - ο κ. Βερναρδάκης - για την αξιολόγηση των δομών και των προσώπων. Εμείς φιλοδοξούμε, λοιπόν, αντιστεκόμενοι στον πειρασμό της κομματοκρατίας, να προχωρήσουμε σε έναν νέο θεσμό αξιολόγησης από αξιολογητές που έχουν αξιολογηθεί με στόχο να μηδενίσουμε - ας μου επιτρέψετε την έκφραση - το κοντέρ της αμφισβήτησης. Επιτέλους, να αξιολογηθούν με αντικειμενικό τρόπο και να καθιερωθεί η αξιοκρατία σε αυτόν τον ταλαιπωρημένο χώρο της δημόσιας διοίκησης. Καθίστε, λοιπόν, κάτω, κάντε μας κριτική και πείτε μας τι καλύτερο μπορείτε να φέρετε και θα το ακούσουμε. Γιατί εμείς μάθαμε να ακούμε. Δεν κατέχουμε τη μοναδική αλήθεια. Σε ένα τέτοιο πνεύμα θα πορευθούμε και σε ό,τι αφορά την επαναθεσμοποίηση της αποκέντρωσης, γιατί θέλουμε μια πραγματική αποκέντρωση με πόρους, αλλά και με αποσαφηνισμένες αρμοδιότητες, ένα επιτελικό κράτος που δεν θα υποκύπτει στον πειρασμό να διακατέχει διαχειριστικά μεγέθη, αλλά να απελευθερώσει τις δυνάμεις, ώστε η χώρα να αναπτυχθεί σε ένα πλαίσιο ισόρροπης οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης. Ξέρετε, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ότι υπάρχουν ογδόντα δήμοι που δεν διαθέτουν παραπάνω από τέσσερις υπαλλήλους; Ξέρετε ότι αυτοί οι δήμοι δεν διαθέτουν τη δυνατότητα να αξιοποιούν ευρωπαϊκά προγράμματα, γιατί δεν διαθέτουν ούτε πόρους ούτε προσωπικό; Ξέρετε ότι με αυτό τον τρόπο διευρύνεται η οικονομική και κοινωνική ανισότητα στη χώρα; Επιτέλους, δεν είναι μόνο η Αθήνα και οι μεγάλες πόλεις η Ελλάδα! Αντί να συζητήσουμε αυτά τα ζητήματα, κυριαρχεί η μιζέρια «τι έκανες», «τι έκανα», «τι δεν έκανες», «τι έκανα εγώ στο παρελθόν». Νομίζετε ότι ο ελληνικός λαός δεν έχει κρίση; Μόνο όταν μας ψηφίζει έχει καλή κρίση; Το ίδιο θα κάνουμε και με την κωδικοποίηση της νομοθεσίας, γιατί εμείς θα το ολοκληρώσουμε αυτό το έργο. Και θα προχωρήσουμε και την κωδικοποίηση της διοικητικής διαδικασίας, όπου πνίγεται η σχέση πολίτη και κράτους στην ασάφεια, με συνέπεια να τρέχει ο κόσμος στα διοικητικά δικαστήρια και να εκδίδονται υποθέσεις που αφορούν κυρίως την ανάπτυξη σε δύο, τρία και πέντε χρόνια. Έτσι χάθηκε η ανάπτυξη από την Ελλάδα. Η πραγματική ανάπτυξη, όχι των αριθμών. Σύνταγμα: Εμείς, το Υπουργείο Εσωτερικών, σε συνεργασία με το Υπουργείο Δικαιοσύνης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα πρωτοτυπήσουμε. Θα κάνουμε έναν ανοιχτό και απροκατάληπτο διάλογο με την κοινωνία. Να κατατεθούν προτάσεις, ιδέες, σκέψεις και να πάμε συνολικά και συλλογικά όλοι μαζί, στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό. Και θα διαπιστώσετε ότι αυτό που λέω έχει και ουσία και αξία, γιατί δεν έχουμε κανέναν λόγο να μην πάμε σε ένα Σύνταγμα που θα κατοχυρώνει τα ατομικά δικαιώματα, θα συγκρούεται με τις διακρίσεις, θα κατοχυρώνει το κοινωνικό κράτος, θα διασφαλίζει τα δικαιώματα του πολίτη και θα συμβάλλει στην ισόρροπη ανάπτυξη της χώρας, ένα Σύνταγμα με αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς που θα επικαλείται και θα κινητοποιεί τον πολίτη που αδιαφορεί αυτή τη στιγμή. Θα πάμε και στον εκλογικό νόμο και εκεί θα δείτε ότι οι προθέσεις της Κυβέρνησης δεν κρύβουν δεύτερες σκέψεις. Δεν έχουμε κανέναν λόγο να υπηρετούμε σκοπιμότητες. Θέλουμε έναν εκλογικό νόμο πιο δίκαιο και θα τολμήσουμε αυτό που δεν τόλμησε κανένας, γιατί δεν μιλάτε για αυτά. Τέσσερις φορές φέρατε στη Βουλή - όλα τα κόμματα - το σπάσιμο των περιφερειών. Και ως από μηχανής Θεός κάποιο χέρι έπαιρνε πίσω τις διατάξεις. Δεν μιλάτε για αυτά! Αυτά έπνιξαν τη χώρα! Γιατί εδώ στη Β' Αθηνών ήταν το μεγαλύτερο εκκολαπτήριο της διαφθοράς! Μήπως δεν είναι έτσι; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή ακούω και πραγματικά με στενοχωρεί και με θλίβει, επιτέλους όταν ανεβαίνουμε σε αυτό το Βήμα, να έχουμε το πολιτικό κουράγιο να λέμε πράγματα. Nα κάνετε κριτική σε αυτή την Κυβέρνηση. Σε αυτή την Κυβέρνηση πρέπει να κάνουν κριτική οι Βουλευτές της, που δεν άλλαξε όλη αυτή τη δομή, που αν ήσασταν εσείς, όπως έπραξαν προηγούμενα κόμματα, την επόμενη μέρα δεν έμεινε άγιος στη θέση του. Πού έγιναν ανατροπές; Στα νοσοκομεία; Πού έγιναν αλλαγές; Στα διοικητικά συμβούλια; Για πείτε μου. Έφερε διάταξη ο σημερινός Πρόεδρος της Βουλής, όταν ήταν Υπουργός Εσωτερικών. Εφτά θέσεις πολιτικές υπήρχαν στις αποκεντρωμένες διοικήσεις - θα τους είχατε αλλάξει την επόμενη ώρα! - και η Κυβέρνηση αυτή επέλεξε να πάει σε μια διαφανέστατη διαδικασία και να παραχωρήσει τις θέσεις αυτές σε υπηρεσιακούς παράγοντες. Και έρχεστε εδώ στο Βήμα και λέτε άρρητα ρήματα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή ακούω και για τα ζητήματα της διαφθοράς, σχετικά με αυτή τη λίστα που έφερε η σημερινή Κυβέρνηση από τη Γερμανία, πάρτε τα Πρακτικά, κύριοι Βουλευτές, στις 8 και 9 Αυγούστου του 2012 και θα δείτε ότι εδώ και τέσσερα χρόνια κατέθεσε ο ομιλών με άλλους δύο συναδέλφους ερώτηση και ζητούσε από τον Υπουργό Οικονομικών τότε να ζητηθούν από το συγκεκριμένο κρατίδιο της Γερμανίας οι λίστες αυτές και δεν έγινε ποτέ. Εμείς ξέρετε τώρα τι κάνουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Θα δώσουμε τους ανθρώπους που ζήτησε και η ανεξάρτητη αρχή για τη δίωξη της διαφθοράς και των οικονομικών εισαγγελέων, εβδομήντα στελέχη εξειδικευμένα με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, δική μου και του κ. Βερναρδάκη, ακριβώς για να στελεχωθούν οι υπηρεσίες αυτές, να μπορέσουν πραγματικά να φέρουν εις πέρας κρίσιμα ζητήματα, όπως είναι ο έλεγχος των θαλασσοδανείων, που δεν τολμήσατε ποτέ αυτό το ζήτημα να το ανοίξετε. Πάνω από 15 δισεκατομμύρια ευρώ δόθηκαν τα τελευταία δέκα χρόνια σε δάνεια και υπάρχουν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκθέσεις των ελεγκτών της Τράπεζας της Ελλάδας που τα επισημαίνουν και όμως βρέθηκαν στα αρχεία. Προχωρούμε στη στελέχωση από τις υπόλοιπες προσλήψεις αυτού του χρόνου με ένα σημαντικό αριθμό για τις ανάγκες της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Ολοκληρώστε, κύριε Υπουργέ.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Δώσαμε παράταση στο προσωπικό των οκτώ μηνών στην καθαριότητα στην τοπική αυτοδιοίκηση για όλο το 2016 και υλοποιούμε μέχρι ένα ευρώ τις υποχρεώσεις του προϋπολογισμού για την τοπική αυτοδιοίκηση, όταν πριν από λίγους μήνες πολλοί έλεγαν ότι δεν θα τον υλοποιήσουμε. Και τα παρακρατηθέντα - παρακαλώ -203 εκατομμύρια θα δοθούν μέχρι ένα ευρώ από αυτή την Κυβέρνηση στην τοπική αυτοδιοίκηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς πιστεύουμε ότι ο τόπος αυτός διαθέτει τα εχέγγυα για να βγει από αυτή την κρίση. Ζητήσαμε συνεννόηση. Δεν ζητήσαμε συγκυβέρνηση. Η Κυβέρνηση αυτή έχει αρραγές κοινοβουλευτικό μέτωπο και θα το δοκιμάσετε και θα το διαπιστώσετε. Ως εκ τούτου, μη μυριολογείτε για πράγματα που δεν σας ζητήθηκαν. Σας ζητάμε να συνεννοηθούμε. Δεν θέλετε; Θα το κρίνει ο ελληνικός λαός. Όλους μάς κρίνει ο ελληνικός λαός και εσάς και εμάς. Εμείς, λοιπόν, πιστεύουμε ότι μπορεί αυτός ο τόπος να πάει μπροστά, γιατί έχουμε όραμα, γιατί πιστεύουμε στις δυνατότητες και στις δυνάμεις αυτού του τόπου. Κλείνω, λοιπόν, παραφράζοντας μία φράση του αείμνηστου Βασίλη Τριανταφυλλίδη. Έλεγε ο Βασίλης Τριανταφυλλίδης ότι ο τσοπάνος σκαλίζει την γκλίτσα του, όχι για να την κάνει πιο γερή, αλλά για να την κάνει πιο όμορφη. Εμείς πιστεύουμε, λοιπόν, στα νέα παιδιά του τόπου, στους νέους επιστήμονες του τόπου, όχι γιατί είναι νέοι και όμορφοι, αλλά γιατί κυρίως είναι γερά μυαλά και αυτά τα μυαλά είναι απαλλαγμένα από τη μιζέρια, είναι μυαλά που μπορούν να ενεργοποιηθούν και να συμβάλουν στην ανάπτυξη της χώρας, μια ανάπτυξη που θα φέρει το χαμόγελο στα χείλη όλων των Ελλήνων, όχι κάποιων Ελλήνων. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Ανεξαρτήτων Ελλήνων κ. Πάνος Καμμένος.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαστε τρεις ώρες πριν από την ψήφιση του κρατικού προϋπολογισμού. Η εικόνα της Βουλής των Ελλήνων είναι πρωτοφανής. Μέχρι πριν από δέκα λεπτά η Αξιωματική Αντιπολίτευση εκπροσωπείτο από έναν Βουλευτή επί δύο ώρες. Τώρα είναι παρόντες τέσσερις. Οι επισκέπτες της Βουλής είναι πενήντα δύο. Αυτό δείχνει την εικόνα της σημερινής πολιτικής κατάστασης. Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν υπάρχει, διότι η Νέα Δημοκρατία μετετράπη από Νέα Δημοκρατία σε Νέα Δημοκρατία - Vodafone. Μετετράπη ουσιαστικά σε συνήγορο υπερασπίσεως μιας πολιτικής που ούτε η ίδια δεν πίστευε. Μιας πολιτικής η οποία ανέτρεψε την ίδια τη Νέα Δημοκρατία και την περίοδο διακυβερνήσεώς της. Μιας πολιτικής η οποία εκφράστηκε από την κυβέρνηση Σαμαρά, όταν σηκώθηκε ο Υπουργός Οικονομικών και είπε ότι συμφωνεί με τον Γιώργο Παπανδρέου σε σχέση με την ΕΛΣΤΑΤ και τα στατιστικά στοιχεία του 2009 και όχι με τον Κώστα Καραμανλή. Μιας παράταξης, η οποία πλέον δεν έχει το κουράγιο να μπει μέσα στη Βουλή και να ασκήσει αντιπολίτευση. Και αυτό είναι το δράμα αυτής εδώ της χώρας, διότι ουσιαστικά εκείνος που ευθύνεται για την κατάντια της χώρας βρήκε υποστηρικτές ανθρώπους και κόμματα που κανείς δεν περίμενε. Υποστηρικτής της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και της λογικής Βενιζέλου είναι το σύνολο της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, η Νέα Δημοκρατία. Υποστηρικτής της κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου και της πολιτικής του PSI ακούσαμε προ ολίγου να είναι ο κ. Λεβέντης. Υποστηρικτής της ίδιας πολιτικής είναι το Ποτάμι, ακούγοντας τον κ. Θεοχάρη να μιλάει για κυβέρνηση «LOCKHEED MARTIN», λέγοντας ουσιαστικά ότι θα έπρεπε να ικανοποιήσουμε τα αιτήματα των γερμανικών εταιριών που δωροδόκησαν στην Ελλάδα τα εξοπλιστικά και να αποδεχθούμε το να προχωρήσουμε στη λήθη, σε σχέση με τις εταιρείες οι οποίες καλούνται πλέον να πληρώσουν τα σπασμένα και αυτά τα οποία χρέωσαν στη χώρα μας, δωροδοκώντας πολιτικούς και δημοσίους υπαλλήλους. Και ποιοι έμειναν; Εκτός του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας, το οποίο έχει μια συνεπή πορεία και οφείλουμε να το ομολογήσουμε, έμειναν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, τα δύο κόμματα που αποτελούν τον κορμό αυτής της Κυβέρνησης. Και πράγματι, σήμερα συζητούμε για έναν προϋπολογισμό, ο οποίος μπορεί να φέρει τα βάρη του παρελθόντος, αλλά ουσιαστικά αυτός ο προϋπολογισμός είναι αποτέλεσμα μιας πολύ σκληρής διαπραγμάτευσης, που έκανε αυτή εδώ η Κυβέρνηση. Για να δούμε ποια είναι η αλήθεια. Μίλησε προηγουμένως ο κύριος Πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων για 86 δισεκατομμύρια ευρώ χρέος. Και τον ερωτώ: Είναι 86 δισεκατομμύρια ευρώ χρέος που θα μπει στον κρατικό προϋπολογισμό; Η απάντηση είναι όχι. Πρώτον, από τα 25,6 δισεκατομμύρια ευρώ της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, τα οποία περιγράφονται στα 86 δισεκατομμύρια ευρώ που λέτε ότι είναι χρέος, χρησιμοποιήθηκαν από αυτή την Κυβέρνηση σχεδόν τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ. Μόνο και μόνο από αυτό, τα 20 δισεκατομμύρια ευρώ εκπίπτουν αμέσως των 86 δισεκατομμυρίων ευρώ. Δεύτερον, τα 54 δισεκατομμύρια ευρώ χρέη, τα οποία περιλαμβάνονται στα 86 δισεκατομμύρια ευρώ χρέη που αυτή η Κυβέρνηση φέρνει σε αυτόν τον προϋπολογισμό, τι αποτελούν; Αποτελούν τα δάνεια ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατίας, τα οποία αντί να πληρωθούν σε τρία χρόνια, θα πληρωθούν σε τριάντα δύο χρόνια. Αντί να πληρωθούν με επιτόκια του 2-3%, θα πληρωθούν με επιτόκιο 1%. Αυτή, λοιπόν, η Κυβέρνηση φέρνει έναν προϋπολογισμό που ουσιαστικά φέρνει τη χώρα στην οδό της σωτηρίας. Φέρνει τη χώρα στην έξοδο από την πολιτική της λιτότητας. Φέρνει τη χώρα στην έξοδο της πολιτικής των μνημονίων. Αυτή εδώ η Κυβέρνηση με σκληρές διαπραγματεύσεις και με ανηλεή πόλεμο από τα μέσα ενημέρωσης, από το ίδιο το σύστημα, το οποίο εκθρέψατε με δάνεια μαϊμού σε εκδοτικές εταιρίες, σε κανάλια, σε ανθρώπους που θα έπρεπε να έχουν προφυλακιστεί ήδη, κατάφερε, πολεμώντας με τους πάντες, να κάνει μία συμφωνία που φέρνει την ελπίδα, που φέρνει τη δυνατότητα σε αυτόν εδώ τον τόπο να ορθοποδήσει, στα νέα παιδιά να επιστρέψουν, στην ανάπτυξη να επανέλθει. Και πράγματι αναρωτιέμαι: Γιατί δεν στηρίζετε αυτή την εθνική προσπάθεια; Γιατί δεν στηρίζετε αυτή την εθνική προσπάθεια και επιμένετε να στηρίζετε μια εγκληματική πολιτική του παρελθόντος; Τι χρωστάτε στον Βενιζέλο; Γιατί να τον καλύπτετε μέχρι σήμερα; Γιατί η Νέα Δημοκρατία δεν ακολουθεί την πολιτική την οποία κράτησε στην Επιτροπή Εξοπλιστικών για τα υποβρύχια και έρχεται σήμερα να γίνει συνήγορος υπεράσπισης; Γιατί να επιμένει στην πολιτική που δίνει άφεση αμαρτιών σε ένα σύστημα που ταλαιπώρησε τον τόπο επί τόσα χρόνια, το σύστημα ΠΑΣΟΚ, το σύστημα των εργολάβων, των καναλαρχών, των διαπλεκόμενων, των προφυλακισμένων σήμερα; Εγώ προκαλώ σε αυτήν την Αίθουσα όποιον πολιτικό αρχηγό υπερασπίζεται το PSI και ότι διεγράφησαν 106 δισεκατομμύρια από το χρέος να μας φέρει το δελτίο δημόσιου χρέους πριν και μετά, ώστε να δούμε ακριβώς ποια είναι η κατάσταση της χώρας πριν και μετά. Η αλήθεια είναι μία. Η αλήθεια είναι ότι ουσιαστικά κουρεύτηκαν ομόλογα των ελληνικών τραπεζών αξίας 38 δισεκατομμυρίων ευρώ, ασφαλιστικά ταμεία αξίας 14 δισεκατομμυρίων ευρώ, οι Έλληνες ομολογιούχοι, τα νοσοκομεία, τα πανεπιστήμια, οι δημόσιοι οργανισμοί, τα μετοχικά ταμεία. Διαλύθηκε το κράτος. Την ίδια στιγμή, τα νέα δάνεια τα οποία πήραμε ήταν 108,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Ακόμα κι αν δεχθεί κανείς ότι διεγράφησαν 106, τα νέα δάνεια που προστέθηκαν ήταν 108 δισεκατομμύρια ευρώ. Τα κόκκινα δάνεια το Δεκέμβριο του 2009 ήταν 23 δισεκατομμύρια ευρώ. Τα κόκκινα δάνεια το Δεκέμβριο του 2014 ήταν 78 δισεκατομμύρια ευρώ. Ήταν 53 δισεκατομμύρια κόκκινα δάνεια, 53 δισεκατομμύρια δηλαδή τα οποία διέλυσαν την ιδιωτική οικονομία. Το σύνολο του κουρέματος ουσιαστικά που προκύπτει είναι 53 δισεκατομμύρια. Η αύξηση των κόκκινων δανείων είναι 53 δισεκατομμύρια. Τα νέα δάνεια για το PSI είναι 108,5 δισεκατομμύρια, η ονομαστική μείωση δηλαδή του δημόσιου χρέους των 106 δισεκατομμυρίων, στην πραγματικότητα 55 δισεκατομμύρια σε αυτό που του παρουσιάζεται, ενώ το αληθινό, εάν κανείς συνυπολογίσει τα κόκκινα δάνεια, είναι αρνητικό κατά 3 δισεκατομμύρια. Δεν πρέπει κάποια στιγμή να ανοίξει ο φάκελος αυτού του περίφημου PSI; Γιατί επιμένετε τόσο πολύ; Και άκουσα με πολύ μεγάλη προσοχή τελευταία να μιλούν όλοι για την καταστροφή των τραπεζών. Ποια είναι η εικόνα των τραπεζών; Ζήτησα από τους συνεργάτες μου να μου καταθέσουν τους πίνακες της τιμής των μετοχών των ελληνικών τραπεζών. Το 2011 η τιμή μετοχής της Εθνικής Τράπεζας στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης ήταν 100,2 δολάρια. Η σημερινή τιμή της μετοχής είναι 0,161 δολάρια. Ποιος κατέστρεψε τις τράπεζες; Η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων ή η διακυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου; Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, τιμή στο Ελληνικό Χρηματιστήριο: το 2011 30 δολάρια. Σημερινή τιμή: 0,08. Ποιος κατέστρεψε την Εθνική Τράπεζα; Κι επειδή ακούστηκαν διάφορα για τη «Finansbank», η τιμή το 2011 ήταν 4 δολάρια, ενώ σήμερα είναι λίγο πιο κάτω από 6 δολάρια. Αυτή είναι η αλήθεια. Ποια είναι τα μέτρα, τα οποία ελήφθησαν από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και ποια μέτρα παίρνει η σημερινή Κυβέρνηση; Τα μυστικά μέτρα τα οποία προκύπτουν από τους επίσημους πίνακες είναι ουσιαστικά 55,766, τα μέτρα δηλαδή τα οποία ελήφθησαν το 2015 προς το 2016. Το σύνολο των μέτρων που είχε πάρει η προηγούμενη κυβέρνηση είναι 8,3. Αυτά όλα προκύπτουν μέσα από τα επίσημα έγγραφα. Ουσιαστικά δηλαδή από τα μυστικά μέτρα τα οποία είχατε προβλέψει ότι θα πάρετε αυτή η Κυβέρνηση γλίτωσε 5 δισεκατομμύρια προσυμφωνημένα μέτρα, τα οποία είχατε κάνει και τα οποία περιγράφονται μέσα στους επίσημους πίνακες ως μέτρα τα οποία είναι unidentified, δηλαδή δεν προσδιορίζονται. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ουσιαστικά αυτό το οποίο πρέπει να εξετάσουμε είναι η δραματική εικόνα της οικονομίας πριν και σήμερα, για να δούμε ποιο είναι και το μέλλον αυτού εδώ του τόπου. Εάν κανείς εξετάσει πόσα είχαν οι τράπεζες και πόσα έχασαν από το 2014, θα δει ότι οι συσσωρευμένες ζημιές μέχρι το 2014 είναι 30 δισεκατομμύρια ευρώ. Εάν κανείς δει πώς αυτά δημιουργήθηκαν, θα δει ότι στις 31/3/2015 που ανέλαβε αυτή η Κυβέρνηση αυτά που απωλέσθησαν από τις ελληνικές τράπεζες είναι 30.169.144. Οι τράπεζες έχασαν ουσιαστικά 30 δισεκατομμύρια και αν υπολογίσει κανείς και τα «κόκκινα» δάνεια, θα φτάσει σε άλλο ποσό. Τα μέτρα τα οποία πήραν οι Κυβερνήσεις του μνημονίου μέχρι να αναλάβει αυτή η Κυβέρνηση ήταν 58,6 δισεκατομμύρια, ΠΑΣΟΚ τα 2/3 και ΠΑΣΟΚ - Νέα Δημοκρατία το 1/3. Τα σημερινά μέτρα στα δύο χρόνια είναι 6,7 δισεκατομμύρια. Αυτή είναι η διαφορά και η αλλαγή της πολιτικής η οποία υπάρχει. Για τα «κόκκινα» δάνεια υπήρχε εκτενής αναφορά από τους άλλους συναδέλφους. Ποια είναι η άλλη εικόνα της χώρας; Άκουσα κριτική προηγουμένως από την Αντιπολίτευση σχετικά με την επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών. Αντί να χαίρεστε που ο Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών έρχεται στη χώρα μας και ουσιαστικά στηρίζει την πολιτική της ελληνικής Κυβέρνησης, όχι της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - Ανεξαρτήτων Ελλήνων, που μιλάει για ανάπτυξη, που μιλάει για ένα ευοίωνο μέλλον, λόγω κυρίως του γεωστρατηγικού ρόλου της χώρας, κάνετε κριτική του επιπέδου που ανέφερα προηγουμένως του κ. Θεοχάρη, «Κυβέρνηση, λέει, Lochheed - Martin». Αντί να πείτε ότι πλέον η χώρα, αντί να εκτελεί ζωηρά τις εντολές του κ. Σόιμπλε, έχει φτάσει ουσιαστικά να βρίσκεται στο επίκεντρο της πολιτικής που ασκείται στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, με συνομιλητές το Ισραήλ, την Αίγυπτο, τις moderate χώρες της Μέσης Ανατολής, αντί να δείτε ότι ουσιαστικά αυτή τη στιγμή η μεταναστευτική πολιτική, την οποία με πολύ προσεκτική διαχείριση μέχρι τώρα ασκήσαμε, οδήγησε να έχουν μεταφερθεί οι έλεγχοι των μεταναστών στην μεριά της Τουρκίας και όχι στην Ελλάδα, αντί να δείτε ότι αυτή τη στιγμή η δύναμη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο ΝΑΤΟ, αλλά και με άλλους συμμάχους, όπως η Ρωσία, όπως οι χώρες που σας είπα προηγουμένως της Μέσης Ανατολής, τα Αραβικά Εμιράτα, το Ισραήλ, η Ιορδανία, η Αίγυπτος έχουν αναδείξει την πατρίδα μας σε ένα μεγάλο γεωπολιτικό παίκτη, αντί να δείτε ότι πλέον τα θέματα της ενέργειας έρχονται από τον Υπουργό Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, μεμψιμοιρείτε και προσπαθείτε να φέρετε το επίπεδο της συζήτησης στη μικροπολιτική. Χαίρομαι που ήρθε ο κ. Βρούτσης. Τι είπε προηγουμένως; Αυτό το οποίο ουσιαστικά χρησιμοποίησε στην ομιλία του ήταν η υπεράσπιση ενός κατηγορούμενου αυτή τη στιγμή σε όλες τις λίστες, στη Λαγκάρντ, στη λίστα της Ελβετίας κοκ. Με αυτή τη λογική θα προχωρήσουμε; Με αυτούς οι οποίοι ουσιαστικά λήστεψαν τη χώρα; Ελάτε να συνεργαστούμε, όχι με την ψήφο σας. Δεν τη χρειαζόμαστε την ψήφο. Οι 153 Βουλευτές είναι αρκετά ισχυροί. Μακάρι να δίνατε ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση και μακάρι να υποστηρίζατε αυτά που υποστηρίξατε στα μέτρα τα οποία ψηφίσατε με τη συμφωνία του καλοκαιριού. Δεν θέλετε να το κάνετε; Μην το κάνετε. Τουλάχιστον, όμως, πρέπει να συμφωνήσετε να στηρίξετε την Κυβέρνηση σε ορισμένες εθνικές της επιλογές. Και αυτό το ζητώ σε σχέση ιδιαίτερα με τα θέματα που έχουν να κάνουν με την εθνική άμυνα. Άκουσα με πολύ μεγάλη προσοχή την ομιλία του Εισηγητή της Νέας Δημοκρατίας, του κ. Κεφαλογιάννη, και πράγματι απόρησα ποιοι είναι αυτοί οι οποίοι του δίνουν τα συγκεκριμένα στοιχεία. Στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας στην κατηγορία των αποδοχών κατά την περίοδο 2009-2015 παρατηρήθηκε μείωση της τάξης του 35%. Όσον αφορά το λειτουργικό σκέλος του Προϋπολογισμού, οι δαπάνες δηλαδή για καύσιμα, για τρόφιμα, για στρατεύσιμους, για συντηρήσεις, η κατάσταση παρουσιάζεται ακόμη χειρότερη, καθώς έχουμε μείωση του Προϋπολογισμού του έτους 2015 σε σχέση με το έτους 2009 που προσεγγίζει το 60%. Η μείωση που είχε επέλθει στις συντάξεις των συνταξιούχων αποστράτων, οι οποίοι είναι έφεδροι ουσιαστικά, είναι στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, είναι της τάξης του 60%.Στα εξοπλιστικά δε η μείωση στο εν λόγω διάστημα κυμάνθηκε σε ποσοστό περί τα 68%. Συνοπτικά δηλαδή η μείωση του Προϋπολογισμού του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας για την περίοδο 2009-2015 υπερβαίνει το 50% και σε απόλυτες τιμές ξεπερνά τα 3,2 δισεκατομμύρια ευρώ, καθιστώντας μεταξύ άλλων το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας πρωταγωνιστή των περικοπών και ιδίως μεταξύ των Υπουργείων μεγάλου μεγέθους. Παρά τα ως άνω στοιχεία, η Άμυνα και το αίσθημα ασφάλειας στον ελληνικό λαό διατηρείται σε υψηλά επίπεδα, χάρη στο υψηλό φρόνημα και στο ήθος του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων, που κόντρα σε κάθε περικοπή προασπίζονται με αίσθημα υπέρτατης ευθύνης την ακεραιότητα της χώρας και τα κυριαρχικά δικαιώματα. Όχι, κύριε Μιχαλολιάκο, που τώρα λείπετε, δεν είναι κανένα τουρκικό πλοίο αυτή τη στιγμή στον Άη Στράτη! Το τουρκικό πλοίο πράγματι εισήλθε και προσπάθησε να κάνει έρευνες. Από το πλοίο «ΑΗΤΤΗΤΟΣ», από την πρώτη στιγμή, όπως αναχαιτίζονται όλα τα αεροσκάφη που παραβιάζουν τον εθνικό εναέριο χώρο, το ίδιο και τα πλοία, ακολουθήθηκε από την πρώτη στιγμή από το Πολεμικό Ναυτικό και πριν από λίγο αποχώρησε. Και αποχώρησε γιατί τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας υπερασπίζονται και την εθνική κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας. Αναφορικά με τον Προϋπολογισμό του 2016, ο οποίος έχει κατατεθεί για ψήφιση, οι πιστώσεις για αποδοχές παραμένουν στα ίδια επίπεδα με αυτές του περασμένου έτους, ενώ τα σχετικά κονδύλια για λειτουργικές δαπάνες παρουσιάζουν μείωση της τάξης του 3%, η οποία προέρχεται από σχεδιασμένες και πλήρως κοστολογημένες δράσεις των Γενικών Επιτελείων και όχι ως αποτέλεσμα άναρχης περικοπής. Για να καταλάβετε, όλες οι προμήθειες πλέον γίνονται διακλαδικά. Δεν αγοράζουν άλλα το νοσοκομείο της Αεροπορίας, του Ναυτικού και του Στρατού. Υπάρχει διακλαδική προμήθεια υλικών. Όλα τα υλικά, τα οποία είναι κοινά, διακλαδικά, διαχειρίζονται από κοινή αποθήκη. Έτσι, μειώνονται ουσιαστικά τα έξοδα, κάνοντας οικονομία με πολιτικές μακροχρόνιες. Το δε κοινωνικό έργο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας αυξάνεται. Η παρουσία της ΜΟΜΑ είναι απόλυτα σαφής στον Έβρο, στα νησιά, στα θέματα της μετανάστευσης, εκεί που πρέπει. Τρία εκατομμύρια μερίδες δώσαμε! Αυτή τη στιγμή μόνο ετοιμάζει όλα τα hot spot. Και όλα αυτά γίνονται με μια σοβαρή πολιτική, η οποία συνεχίζει να εξυπηρετεί τον Έλληνα πολίτη. Οι αεροδιακομιδές, με 90 εκατομμύρια χρέος από το Υπουργείο Υγείας, συνεχίζονται μέρα και νύχτα. Οι πιλότοι μας, τα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού κάνουν γέφυρες σωτηρίας για τους πολίτες σε όλο το Αιγαίο. Οι δε πιστώσεις για τα εξοπλιστικά παρουσιάζουν μείωση 14% ή 100 εκατομμύρια περίπου, όσο είχε ψηφιστεί στο πλαίσιο της έκτασης των ορίων του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής. Για να καταλάβετε, μόνο και μόνο από εταιρεία η οποία δωροδόκησε τη χώρα - και μιλάω για την εταιρία RIMENTAL - αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε σε διαπραγματεύσεις, ζητώντας αποζημίωση της τάξεως των 200 εκατομμυρίων περίπου ευρώ. Θα πάρουμε αυτό το μεγάλο ποσό, το οποίο θα μπει προς όφελος των Ενόπλων Δυνάμεων. Από τα υλικά τα οποία έχουν λήξει, δώσαμε ποσά, τα οποία υπερβαίνουν τα 200 εκατομμύρια ευρώ, καλύπτοντας και τις ανάγκες του Προϋπολογισμού, αλλά και ανάγκες προκειμένου να μειωθούν οι πιστώσεις. Μάλιστα, εξασφαλίσαμε χρήματα από τα εξοπλιστικά, προκειμένου να εφαρμοστεί η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Η συνολική μείωση των πιστώσεων του Προϋπολογισμού του ΥΠΕΘΑ δεν ξεπερνά το 3,3%, συγκρινόμενη με τις περικοπές που είχε υποστεί τα προηγούμενα έτη. Κατόπιν της στενής συνεργασίας με το Υπουργείο Οικονομικών και των οικονομικών υπηρεσιών του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας - αντίστοιχες υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών για ορθή απεικόνιση των σχετικών μεγεθών - παρατηρείται αύξηση ουσιαστικά του Προϋπολογισμού του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, έναντι του σχετικού Προεδρικού Διατάγματος που είχε κατατεθεί στη Βουλή των Ελλήνων, κατά 17 εκατομμύρια ευρώ. Και όλο αυτό έγινε κάνοντας εξοικονόμηση ουσιαστικά από την πολιτική την οποία έχω εφαρμόσει. Παρά τις περιορισμένες πιστώσεις και τις περικοπές των προηγούμενων ετών, υλοποιήθηκε εντός του 2015 η καταβολή των προβλεπόμενων από το Προεδρικό Διάταγμα 200/1993 ημερών εκτός έδρας, το ονομαζόμενο «επίδομα παραμεθορίου», αυτό που λέγατε ότι δεν θα δώσουμε ποτέ. Το πήραν όλοι οι στρατιωτικοί, οι υπηρετούντες στον Έβρο και στα νησιά του Αιγαίου. Η υψηλή υπ' όψιν δαπάνη αντιμετωπίστηκε εντός των ορίων του Προϋπολογισμού των οικείων Γενικών Επιτελείων και μάλιστα θα συνεχίσει και το επόμενο έτος. Όσον αφορά το σκέλος των αποδοχών, καταβάλλεται απρόσκοπτα το 50% της επιδικασθείσας από το Συμβούλιο της Επικρατείας αναδρομικά καταβολής και το άλλο 50% δεσμεύεται σε λογαριασμό, προκειμένου να υπογράψει το Υπουργείο Οικονομικών και να χορηγηθεί μόλις τακτοποιηθεί το θέμα με το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας. Στην κατηγορία δε των εξοπλιστικών προγραμμάτων και διαβλέποντας εγκαίρως το πρόβλημα της περικοπής πιστώσεων για το επόμενο έτος μέσω της στενής συνεργασίας που είχαμε με το Υπουργείο των Οικονομικών, τι κάναμε; Εξασφαλίσαμε τις αναγκαίες προμήθειες οπλικών συστημάτων και κυρίως τις συντηρήσεις αυτών, το «Follow On Support», εκμεταλλευόμενοι πλήρως τις πιστώσεις των εξοπλιστικών προγραμμάτων του τρέχοντος έτους. Αξίζει να σημειωθεί πως τα προηγούμενα έτη η απορρόφηση σχετικών πιστώσεων κυμαίνονταν σε επίπεδο της τάξης του 22% το 2011 ή του 59% το περασμένο έτος. Πέραν των προρρηθέντων, τα 100 εκατομμύρια που δόθηκαν στο Υπουργείο Οικονομικών από το Εξοπλιστικό Πρόγραμμα του ΥΠΕΘΑ, πέρα από την εκτέλεση του προϋπολογισμού του τρέχοντος έτους, ουδόλως επηρεάζουν τον σχεδιασμό, όπως σας προανέφερα. Λάβαμε όλα τα απαραίτητα μέτρα στις αρμόδιες υπηρεσίες. Τι άλλο κάναμε; Μετατρέψαμε όλα τα ΑΩ, τα «αμαρτωλά» ΑΩ, τα Αντισταθμιστικά Ωφελήματα, από εκεί που ήταν μίζες, εκπαιδεύσεις στην Κορέα, διάφορα προγράμματα τα οποία ουσιαστικά δεν προσέφεραν στις Ένοπλες Δυνάμεις, σε «Follow On Support», για να μπορέσουμε να έχουμε σε χρήση το σύνολο του εξοπλισμού που ο ελληνικός λαός έχει πληρώσει πάρα πολύ ακριβά και παράλληλα σε εκπαιδεύσεις και παροχή καινούργιων πυρομαχικών, για να υπάρχει στο στράτευμα η αναγκαία δύναμη και ισχύς. Όσον αφορά το ασφαλιστικό και το συνταξιοδοτικό των εν ενεργεία στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, διορθώθηκαν οι νομοθετικές αστοχίες σχετικά με τα όρια ηλικίας και τις συνθήκες συνταξιοδότησης, επαναφέροντας σε ισχύ τις διατάξεις του ν. 3865/2010. Έχουν λάβει χώρα συντονισμένες ενέργειες συναρμόδιων Υπουργείων για πρώτη φορά, προκειμένου αφ' ενός να απεμπλακούν μετοχικά ταμεία από το Υπουργείο Εργασίας, αφ' ετέρου δε να υπάρξει αναστολή υπολογισμού των εφάπαξ βοηθημάτων με τη ρήτρα αξιόμαχου, όχι αυθαίρετα αλλά με βάση μελέτες και έρευνες των διοικήσεων των ταμείων ότι όλα αυτά θα είναι βιώσιμα, διασφαλίζοντας ίσα δικαιώματα για τις μελλοντικές γενιές. Δεν πρόκειται να περικοπεί τίποτα από τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων! Επιπροσθέτως, συντονισμένες ενέργειες όλων των εμπλεκομένων φορέων λαμβάνουν χώρα στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας, προκειμένου, όπως αναστηθεί και αποτελέσει, όχι μόνο αξιόπιστο πυλώνα ασφαλείας για τις Ένοπλες Δυνάμεις, μέσω της ασφάλειας εφοδιασμού, αλλά και στο σημείο που η έρευνα και η τεχνολογία θα συνιστά ισχυρό πολλαπλασιαστή ισχύος. Έχουμε προχωρήσει σε συμφωνίες με χώρες της Μέσης Ανατολής, με χώρες - μέλη του ΝΑΤΟ, με τη Ρωσία, προκειμένου να προχωρήσει η Αμυντική Βιομηχανία σε τέτοια συμβόλαια που ήδη διασφαλίζεται η δουλειά της για τα επόμενα δέκα χρόνια. Και η ΕΑΒ, τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα, πολύ γρήγορα η ΕΛΒΟ θα είναι ουσιαστικά οι βραχίονες ενίσχυσης της άμυνας της χώρας μας. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας θα συνεχίσει να είναι αρωγός στη δημοσιονομική προσπάθεια της χώρας και θα συνιστά κρίσιμο παράγοντα σταθερότητας για την ευρύτερη περιοχή, διασφαλίζοντας συνθήκες σταθερότητας και ασφάλειας, στοιχείο απαραίτητο για την ανάπτυξη της οικονομίας. Στο σημείο αυτό θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας σε σχέση με τις διεθνείς αποστολές, όχι απλώς είναι απόλυτα συνεπές, αλλά ήδη έχει προχωρήσει στην αξιοποίηση όλων των δυνατοτήτων για την επιμόρφωση στελεχών, όπως είναι μεταπτυχιακά προγράμματα, τα οποία συνδέονται με τα πανεπιστήμια του εξωτερικού και δυνατότητες εξειδίκευσης του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων. Έχουμε προγραμματίσει εντός των επομένων ημερών - και θα κατατεθεί στη Βουλή - νομοσχέδιο, το οποίο προβλέπει τη χρησιμοποίηση στρατιωτών βραχείας υποχρεώσεως, οι οποίοι θα μπορούν για τρία χρόνια να παραμένουν στο στράτευμα, θα είναι άνθρωποι που θα έχουν τη δυνατότητα αυτά τα τρία χρόνια με έναν μισθό - αλλιώς θα βρίσκονταν στην ανεργία οι περισσότεροι εξ αυτών - να μπορούν να πάρουν μία επαγγελματική κατάρτιση και παράλληλα να αποδώσουν κοινωνικό έργο εκ μέρους των Ενόπλων Δυνάμεων, το οποίο θα αποδώσει και οικονομικά στην εθνική άμυνα. Μπορεί να έχουμε διαφορές σε πολλά. Μπορεί πράγματι, να υπάρχουν διαφορές σε αρκετούς τομείς της πολιτικής. Οφείλουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στον τομέα της εθνικής άμυνας να υπάρχει επιστροφή στην πολιτική εκείνη με την οποία ο προϋπολογισμός του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας ψηφιζόταν από το σύνολο της Βουλής των Ελλήνων. Σας καλώ όλους και όλες σήμερα το βράδυ να στείλετε ένα μήνυμα στο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, που δεν έχει καμμία σχέση με την πολιτική, δεν ανήκει σε κόμματα, υπηρετεί την ελληνική σημαία, υπηρετεί την εθνική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα, να στηρίξουμε όλοι μαζί τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Καλώ και όλους τους συναδέλφους να έρθουν στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας όποια στιγμή θέλουν και να έχουν την ενημέρωση που χρειάζεται. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας ότι στα εθνικά θέματα χρειάζεται μια κοινή πολιτική, μια πολιτική η οποία δεν θα οδηγεί σε ακραίες πράξεις, όπως η επίσημη ανακοίνωση πριν από λίγη ώρα από το Ποτάμι, που αποφάσισε να στηρίξει τον Χάινς Ρίχτερ, καθηγητή της Προϊστορίας του Πανεπιστημίου του Μανχάιμ, ο οποίος αυτήν τη στιγμή δικάζεται στο Ρέθυμνο και υποστήριξε ότι βάναυσες και βάρβαρες πρακτικές δεν χρησιμοποίησαν μόνο οι μονάδες εισβολής, αλλά και οι άτακτοι Κρήτες που έλαβαν τα όπλα εναντίον τους. Τέτοιους είδους λογικές δεν βοηθούν στην κοινή εθνική πολιτική. Αποφασίστε επιτέλους ότι κάποια στιγμή στα εθνικά θέματα χρειάζεται σοβαρότητα, όπως και για τις γερμανικές αποζημιώσεις.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τον λόγο έχει ο κ. Θεοδωράκης.
Και εγώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί του Κανονισμού.
Σας παρακαλώ πολύ σταματήστε να φωνάζετε κατ' αρχήν και καθίστε κάτω.
Προηγούνται αυτά. Προηγούνται οποιωνδήποτε ομιλητών.
Σας παρακαλώ πάρα πολύ! Ουδείς προηγείται.
Προηγούνται. Και κακώς είστε στην Έδρα.
Γιατί;
Διότι μιλήσατε ως Βουλευτής και πρέπει να απέχετε.
Χθες.
Σύμφωνα με το άρθρο 66, παράγραφος 2, πρέπει να απέχετε έως το τέλος της συζήτησης του θέματος, όχι της συνεδρίασης.
Όχι, κύριε Βενιζέλο. Μπορείτε να καθίσετε κάτω;
Όχι. Εσείς θα κατεβείτε από την Έδρα;
Όχι, δεν κατεβαίνω από την Έδρα. Σας παρακαλώ πολύ!
Άρθρο 66 παράγραφος 2 του Κανονισμού που παραβιάζετε.
Αυτό το θέμα θέλατε να θέσετε; Να καταλάβω.
Δώστε μου τον λόγο επί προσωπικού.
Γιατί;
Διότι προηγείται.
Να συμψηφίσουμε θέλετε;
Τι είπατε;
Να συμψηφίσουμε θέλετε;
Όχι.
Ε, τότε τι το λέτε;
Δώστε μου τον λόγο επί προσωπικού.
Επειδή θέλω να ακούσετε ένα λεπτό και εσείς και ο κ. Θεοχάρης…
Κύριε Πρόεδρε, μετά οι ανακοινώσεις.
Όχι, όχι. Έχω τον λόγο και κανείς δεν μπορεί να μου τον στερήσει.
Έχετε εσείς δικαίωμα και δεν έχουμε εμείς;
Παρακαλώ πάρα πολύ. Καθίστε και εσείς, κύριε Λεβέντη. Κύριε Βενιζέλο, σας παρακαλώ πάρα πολύ. Είμαστε στη φάση που μιλούν οι πολιτικοί Αρχηγοί.
Δεν υπάρχει καμμία τέτοια φάση.
Παρακαλώ πάρα πολύ. Σε αυτήν τη φάση ό,τι υπάρχει ως παρεξήγηση ή ό,τι έχει συμβεί θα παρακαλούσα πολύ είτε τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους είτε τους πρώην Αρχηγούς των κομμάτων να το λένε στους πολιτικούς Αρχηγούς για να καλύπτουν το θέμα. Ο κ. Βενιζέλος…
Δώστε μου τον λόγο.
Μα ακούστε ένα λεπτό. Προφανώς θέλετε να πείτε για το PSI, για μια εισέτι φορά.
Δεν ξέρετε τι θέλω να πω.
Εχθές πήρατε για δεύτερη φορά τον λόγο επί μακρόν και αναφερθήκατε και καταθέσατε στο Προεδρείο όλα τα στοιχεία του PSI.
Θα σεβαστείτε τον Κανονισμό, κύριε Πρόεδρε; Έχω ζητήσει τον λόγο.
Σας παρακαλώ, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό.
Κύριε Πρόεδρε, υπάρχει προσωπικό θέμα, διότι ο κ. Καμμένος για πολλοστή φορά ανέφερε το όνομά μου, λέγοντας ευθέως τη βαριά και άθλια συκοφαντία ότι υπάρχουν πολιτικές επιλογές επί της θητείας μου στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας που συνδέονται με τα υποβρύχια, βλαπτικές για το συμφέρον του δημοσίου. Αναφέρθηκε βέβαια και στο PSI, που δεν είναι δική μου πολιτική. Είναι πολιτική της συγκυβέρνησης Παπαδήμου, με ευρύτατη πλειοψηφία, αλλά ήμουν ο Υπουργός των Οικονομικών. Κοιτάξτε είναι ηθική, πολιτική και αισθητική επιλογή του κ. Τσίπρα να είναι ομογάλακτος αδελφός του κ. Καμμένου και να στηρίζεται σε αυτόν. Όμως αυτό δεν δίνει το δικαίωμα στον κ. Καμμένο να χυδαιολογεί, να αντιστρέφει την πραγματικότητα και να δηλητηριάζει τον δημόσιο βίο. Αρχίζω από το τέλος, κύριε Πρόεδρε. Στην κατανομή αρμοδιοτήτων της σημερινής Κυβέρνησης μεταξύ Υπουργού και Αναπληρωτού Υπουργού Αμύνης, ο κ. Τσίπρας - όχι τυχαία - αφαίρεσε την αρμοδιότητα τη σχετική με την κατασκευή, τη ναυπήγηση των σκαφών του Πολεμικού Ναυτικού από τον Υπουργό και την ανέθεσε στον Αναπληρωτή Υπουργό, τον κ. Βίτσα. Δεν τον εμπιστεύεται να χειριστεί το θέμα αυτό. Δεύτερον, τώρα διεξάγεται πολύ κρίσιμη διαιτητική δίκη, για να προστατευθούν τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου επί τη βάσει των συμβάσεων που ψήφισε η Βουλή το 2010. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μου ζήτησε το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και οι διεθνείς δικηγόροι του ελληνικού δημοσίου να καταθέσω ως μάρτυρας στο δικαστήριο, για να υπερασπιστούμε όλοι μαζί τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου, επειδή υπήρξαν διενέξεις χρόνια μετά τη δική μου παρουσία στο Υπουργείο Άμυνας και θέλουν τη δική μου συνδρομή, τη δική μου γνώμη, προκειμένου να πεισθεί ο αλλοδαπός, ο Ισπανός επιδιαιτητής για την αλήθεια και τη βασιμότητα των ισχυρισμών του ελληνικού δημοσίου. Την ώρα που εγώ επιστρατεύομαι να στηρίξω τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου, σήμερα έρχεται ο κ. Καμμένος και προσβάλλει τον μόνο Υπουργό που προστάτευσε τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου μέσω της Βουλής στο μεγάλο θέμα των υποβρυχίων.
Μια προτομή, κύριε Πρόεδρε!
Και τώρα έχει η Ελλάδα, χάρη στις δικές μας επιλογές, τέσσερα σύγχρονα και ένα εκσυγχρονισμένο υποβρύχιο, έχει στόλο, μπορεί να έχει παρουσία στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, μπορεί να αντιμετωπίσει εθνικές και διεθνείς προκλήσεις. Ξέρει πάρα πολύ καλά ο ίδιος ως μέλος των αρμοδίων επιτροπών ότι οι επιλογές που έκανα εγώ το 2010 είναι οι επιλογές που έδωσαν αντίκρισμα και νόημα σε 2 δισεκατομμύρια ολόκληρα που είχε δώσει δέκα χρόνια πριν επί δέκα χρόνια το ελληνικό δημόσιο…
Κύριε Βενιζέλο, σας ευχαριστώ πολύ.
…και 800 εκατομμύρια επί Νέας Δημοκρατίας…
Φτάνει, έλεος!
Έχετε κλείσει. Το θέμα επί του προσωπικού έχει κλείσει.
Όχι, κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ.
Τρία λεπτά είναι αρκετά.
Ο οποιοσδήποτε θέλει να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του δημοσίου και οικονομικά και διεθνοπολιτικά στο ζήτημα αυτό, πρέπει να πει ότι πράγματι αυτό που ψήφισε η Βουλή το 2010 με την εισήγησή μου, προστατεύει τα συμφέροντα του δημοσίου, ότι πράγματι αυτό μάς εξοπλίζει και μας ισχυροποιεί και μας εφοδιάζει με νομικά επιχειρήματα απόλυτης διαφάνειας.
Ευχαριστώ, κύριε Βενιζέλο.
Υπάρχει και το δεύτερο θέμα…
Δεν είναι δυνατόν αυτό!
Δεν έχετε άλλο χρόνο. Γι' αυτό το θέμα στο οποίο αναφερθήκατε έγινε ειδική συζήτηση της Βουλής πριν από δυο χρόνια, στην οποία είχατε μιλήσει εβδομήντα τρία λεπτά, αν θυμάμαι. Το να επαναλαμβάνετε κάθε φορά τι έγινε από το 2010, έχει απασχολήσει τη Βουλή στον δημόσιο χώρο…
Τι σημαίνει αυτό;
Σας παρακαλώ!
Διακόψατε τον κ. Καμμένο; Τον ανακαλέσατε στην τάξη;
Μα, τι λέτε τώρα; Γιατί να τον ανακαλέσω στην τάξη; Εξαντλήθηκε το προσωπικό. Ευχαριστώ, κύριε Βενιζέλο. Ο κ. Καμμένος έχει τον λόγο για ένα λεπτό.
Όχι, κύριε Πρόεδρε, υπάρχει το ζήτημα…
Δεν έχετε περισσότερο χρόνο. Δεν υπάρχει ασυλία χρόνου, κύριε Βενιζέλο, για κανέναν.
Όχι, όχι. Ο Κανονισμός τι προβλέπει;
Ο Κανονισμός προβλέπει ότι στις 12 το βράδυ πρέπει να αρχίσει η ψηφοφορία.
Το παραβιάσατε εσείς αυτό.
Δεν θα στερήσετε εσείς από τους επόμενους ομιλητές, Αρχηγούς των κομμάτων, τον λόγο.
Να αρχίζατε τη συνεδρίαση νωρίτερα.
Και σας παρακάλεσα, καταλάβατε ευγενώς - και το λέω και για τον κ. Θεοχάρη για να το ακούσει - ότι, παρόντων των Αρχηγών των κομμάτων, δεν είναι σωστό αυτό που κάνετε.
Δεν έχει καμμία σημασία. Δεν υπάρχει κάτι πιο σωστό από την αλήθεια.
Σας παρακαλώ, έχετε κλείσει.
Όχι, όχι…
Ο κ. Καμμένος έχει τον λόγο.
Να αναφερθώ στο ζήτημα αυτό για μισό λεπτό.
Όχι, κύριε Βενιζέλο, σας παρακαλώ πολύ. Είπε ο κύριος Υπουργός ότι θα απαντήσει. Έχει το δικαίωμα.
Στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής ευγένειας, ανεχόμαστε την παρουσία σας, κατά παράβαση του Κανονισμού.
Κύριε Πρόεδρε, είπε το όνομά μου ο κ. Καμμένος. Θέλω τον λόγο για ένα λεπτό.
Εσείς, κύριε Λεβέντη, δεν θα μιλήσετε ξανά. Μιλήσατε πριν από λίγο.
Για το PSI…
Σας παρακαλώ, κύριε Λεβέντη! Κι εσείς αναφερθήκατε για το PSI επί μακρόν. Και ο κύριος Πρόεδρος αναφέρθηκε χθες επί μακρόν για το PSI.
Μία φράση, κύριε Πρόεδρε.
Ναι, κύριε Καμμένο, με συγχωρείτε.
Αν του δινόταν η ευκαιρία να ξανακάνει το PSI, δεν θα το έκανε!
Σας παρακαλώ, κύριε Λεβέντη!
(Δεν ακούστηκε)
Σας παρακαλώ, μιλούσατε επί είκοσι επτά λεπτά.
Θα σας απαντήσω, καθίστε.
Κύριε Καμμένο, περιμένετε σας παρακαλώ.
Κύριε Πρόεδρε, μια φράση.
Σας παρακαλώ!
Η φράση είναι η εξής. Το 2012 έγινε μια γενναία παρέμβαση στο χρέος που ωφέλησε τη χώρα κατά περισσότερο από 200 δισεκατομμύρια συνολικά σε ονομαστική αξία και σε καθαρή παρούσα αξία.
Μα, είναι δυνατόν αυτά τα ψέματα να ακούμε πάλι στη Βουλή;
Επειδή τώρα όλοι ελπίζουμε να αρχίσει η διαπραγμάτευση για το χρέος, για να πάρει η χώρα κάτι πρόσθετο, κάτι πολύ μικρότερο, αλλά κάτι αναγκαίο και ωφέλιμο, θέλουμε να συμβάλουμε. Αλλά για να συμβάλουμε, πρέπει όλοι να κατανοήσουν, να παραδεχτούν και να ομολογήσουν το μέγεθος και τη σημασία αυτού που έγινε το 2012.
Το μέγεθος της καταστροφής της χώρας.
Μάλιστα. Ευχαριστώ. Κύριε Βενιζέλο, επειδή είστε πάρα πολύ έμπειρος πραγματικά και πολλές φορές είστε και διεξοδικός, για να διευκολύνετε τη συζήτηση, περί του PSI μιλήσατε - εγώ σας άκουσα, ήμουν αυτήκοος μάρτυς - την Τετάρτη, την Πέμπτη, την Παρασκευή και σήμερα, Σάββατο.
Τι λέτε τώρα;
Δείτε τα Πρακτικά. Είναι κατατεθειμένα στα Πρακτικά. Είναι γνωστό το θέμα, η αντιδικία, οι αντιπαραθέσεις και τα στοιχεία. Δεν είναι σωστό τώρα να παίρνουμε παραπάνω χρόνο. Κύριε Καμμένο, έχετε τον λόγο, παρακαλώ πολύ μόνο για τα οπλικά συστήματα. Για το PSI δεν θα γίνει ξανά άλλη συζήτηση.
Καλώς. Ο κ. Βενιζέλος δυστυχώς «τρίβεται στην γκλίτσα του τσοπάνη».
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο.
Κύριε Θεοχάρη, σας παρακαλώ. Μην επιμένετε, παρόντος του Αρχηγού του κόμματος. Θα το συμπεριλάβει στη δευτερολογία του ό,τι είναι. Δεν έχετε δικαίωμα. Δεν το καταλάβατε;
Έχει καταργήσει την κ. Γεννηματά απ' ό,τι βλέπω.
Δώσατε επί προσωπικού τον λόγο, κύριε Πρόεδρε. Θα δώσετε και σε εμένα επί προσωπικού.
Κύριε συνήγορε του κ. Βενιζέλου, καθίστε κάτω.
Θα δώσετε και σε εμένα τον λόγο επί προσωπικού.
Καθίστε κάτω! Σας διόρισε ο κ. Βενιζέλος κάποτε. Καθίστε κάτω.
Θα πρέπει να απαντήσω μετά επί προσωπικού.
Κύριε Καμμένο, παρακαλώ. Επί του προκειμένου.
Σας διόρισε ο κ. Βενιζέλος κάποτε και τον υπερασπίζεστε. Καθίστε κάτω. Κύριε Βενιζέλο, θυμάστε τον κ. Σάφα, που τον φέρνατε εδώ και τον κάνατε βόλτα στην Επιτροπή Εξοπλισμών και στην Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων; Ο κ. Σάφα, κύριε Βενιζέλο, άρπαξε 500 εκατομμύρια και «την έκανε», για να σας το πω λαϊκά. Δεν έχετε ευθύνη εσείς, λοιπόν, για τα 500 εκατομμύρια που άρπαξε ο Σάφα και έφυγε; Και αν καταθέτετε τώρα υπέρ της Ελλάδος - και καλά κάνετε - στη Διαιτητική Επιτροπή, γιατί καταθέτετε; Καταθέτετε εναντίον του ανθρώπου που μας φέρατε εδώ ως σωτήρα, ο οποίος πήρε 500 εκατομμύρια και έφυγε και πήρε άλλα δυο υποβρύχια πρόσθετο πρόγραμμα και δεν τα εκτέλεσε ποτέ και αυτά όλα τα εκτέλεσε το Πολεμικό Ναυτικό. Και βεβαίως, έχετε ευθύνη προσωπική. Και θα πρέπει κάποια στιγμή αυτή η ευθύνη να αποδοθεί.
Κύριε Υπουργέ, ευχαριστώ. Αυτή η συζήτηση έγινε προ διετίας.
Αν αυτή τη στιγμή τα υποβρύχια βρίσκονται στη θάλασσα, είναι γιατί το Πολεμικό Ναυτικό τα κατάφερε. Όταν παίρνατε το κρατικό αεροπλάνο με τον κ. Νίκο Παπανδρέου και πηγαίνατε στο Άμπου Ντάμπι, δεν μας λέγατε τι κάνατε.
Ευχαριστώ πολύ.
Μας προέκυψε ο Σάφα στο τέλος.
Ευχαριστώ.
Εγώ θα σας παραπέμψω στις δηλώσεις τότε της Νέας Δημοκρατίας και του Βαγγέλη Μεϊμαράκη στην Επιτροπή Εξοπλισμών.
Κύριε Πρόεδρε, για ένα λεπτό.
Τον λόγο έχει ο κ. Θεοχάρης πρώτα, επειδή αναφέρθηκε δύο φορές το όνομά του. Ύστερα εσείς για ένα λεπτό, επίσης.
Όχι. Δώστε μου για ένα λεπτό τον λόγο.
Δεν πειράζει. Δεν χάνει κανείς τον ειρμό.
Όχι, σας παρακαλώ. Τον χάνει απολύτως.
Ελάτε.
Κύριε Πρόεδρε, είναι πραγματικά θλιβερό για τη Βουλή και την Κυβέρνηση αυτός που κατέχει τη θέση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας είτε να μην ξέρει καθόλου τα δεδομένα είτε να τα διαστρέφει εν ψυχρώ με εγκληματική διάθεση, όπως έκανε τώρα ο κ. Καμμένος. Την εταιρεία που διοικεί ο κ. Σάφα την επέλεξαν οι ιδιοκτήτες των ναυπηγείων, δηλαδή ο γερμανικός όμιλος «THYSSENKRUPP», όχι το ελληνικό δημόσιο. Ο κ. Σάφα δεν εισέπραξε τέτοια ποσά, διότι όλα τα ποσά…
Τριάντα πέντε χιλιάδων δολαρίων!
Δεν εισέπραξε τέτοια ποσά, διότι τα ποσά αυτά τα είχαν εισπράξει, πολύ πριν αναλάβουμε εμείς, οι Γερμανοί από το ελληνικό δημόσιο, χωρίς αντάλλαγμα και χωρίς αντίκρισμα. Εμείς το μόνο που κάναμε ήταν να αντικαταστήσουμε το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού δύο παλαιών υποβρυχίων με δύο νέα, με πολύ πιο συμφέροντες οικονομικούς όρους και μακάρι να τους τιμήσετε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Δεύτερο μεγάλο ψέμα, το οποίο γνωρίζετε προσωπικά…
Όχι, αφήστε! Σας παρακαλώ τώρα!
…ότι εγώ πήγα με τον κ. Παπανδρέου στο Άμπου Ντάμπι. Όχι, κύριε Καμμένο. Ξέρετε ότι αυτά έγιναν με άλλα πρόσωπα, χωρίς τη δική μου συμμετοχή και ήσασταν πάντα υποστηρικτής μου και οπαδός μου την περίοδο εκείνη και μου χτυπούσατε τον ώμο στην Επιτροπή Άμυνας.
Να κάνει επίκαιρη, κύριε Πρόεδρε!
Μάλιστα. Ευχαριστούμε. Διευκρινίστηκε και αυτό το ζήτημα.
Να μου ζητήσετε συγγνώμη, να μη γελάτε αμήχανα, επειδή είστε ένοχος βαριάς συκοφαντίας και άσχετος με το χαρτοφυλάκιό σας. Λέτε κάθε μέρα πράγματα…
Τι συζητάμε, κύριε Πρόεδρε;
…για την εθνική άμυνα της χώρας, άλλοτε σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, άλλοτε σε σχέση με την Τουρκία, άλλοτε σε σχέση με τη Ρωσία.
Θέλετε να σας αφαιρέσω τον λόγο τώρα; Τι κάνετε ακριβώς, κύριε Βενιζέλο;
Και αφήστε αυτές τις αθλιότητες που κάνετε ως πολιτικός αρχηγός ενός κόμματος που είναι απλώς η τσόντα…
Επί τη ευκαιρία, πάρτε τα σχέδια και φέρτε τα πίσω.
Κύριε Βενιζέλο, έχετε τελειώσει εδώ και ώρα ως προς το ζήτημα. Ο κ. Θεοχάρης έχει τον λόγο για ένα λεπτό.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αντιπαρέρχομαι την ωμή παρέμβαση του πρώην αντιμνημονιακού Υπουργού κ. Καμμένου στη δικαιοσύνη για όσα είπε για τον κ. Ρίχτερ. Άλλος Ρίχτερ χρειάζεται για να εξηγήσει τα λεγόμενα του κ. Καμμένου. Όμως, αναφέρθηκε δύο φορές στην αγορά των δέκα παμπάλαιων Σινούκ από την εταιρεία την οποία επέλεξε και τη στιγμή που οι διοικητές των νοσοκομείων ζητούν φάρμακα, γιατί δεν μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους, τη στιγμή που παιδιά πηγαίνουν και πεινούν στα σχολεία, την ίδια στιγμή οι μόνες επιλογές του είναι αν θα κάτσει σούζα στον κ. Σόιμπλε ή αν θα κάτσει όρθιος στον κ. Κέρι.
Τι είναι αυτά;
Αυτό δεν είναι προσωπικό.
Ευχαριστώ, κύριε Θεοχάρη. Δεν εθίγητε, κατά τα άλλα.
Εκτός εάν τα επιλέγει για άλλο λόγο. Σε αυτή την περίπτωση, ελπίζω να έρθουν γρήγορα, να είναι γερά, γιατί θα του χρειαστούν, όταν φεύγει…
Ωραία, ναι. Πάντως, δεν υπάρχει κανένα προσωπικό που να σας συνδέει με τα Σινούκ, εντάξει;
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο επί προσωπικού;
Αυτό δεν είναι προσωπικό.
Θα απαντήσω. Δεν μπορώ.
Κύριε Υπουργέ, με συγχωρείτε πάρα πολύ, αλλά δεν είναι δυνατόν!
Σε είκοσι δευτερόλεπτα.
Ξέρετε πόσοι πολιτικοί Αρχηγοί είναι να μιλήσουν; Επιτρέψτε μου να σας πω ότι χθες η συνεδρίαση τελείωσε στις 18.30΄. Δεν είναι δυνατόν να γίνεται αυτή η διαδικασία!
Σε δέκα δευτερόλεπτα. Μια απάντηση.
Όσα δευτερόλεπτα θέλετε.
Από τα δέκα Σινούκ είναι δεκαπέντε δωρεάν από την αμερικανική κυβέρνηση. Τα δε χρήματα είναι για το follow support. Θα πρέπει να θυμηθείτε, γιατί, όταν αυτά συμφωνήθηκαν, ήσασταν Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου. Λυπάμαι που τα εγκρίνατε.
Μάλιστα. Ευχαριστώ πολύ. Λύθηκε και αυτή η παρεξήγηση. Κύριε Θεοδωράκη, σας παρακαλώ έχετε τον λόγο.
Επειδή, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, είναι θλιβερό να επιχαίρετε με αυτά που λέει ο κ. Καμμένος, θα έλεγα τουλάχιστον οι Βουλευτές της Κρήτης του ΣΥΡΙΖΑ ή και ο κ. Σταθάκης να κάνουν ένα φροντιστήριο μετά στον κ. Καμμένο για την υπόθεση Ρίχτερ, εκτός αν τα έχουμε ξεπουλήσει όλα σε αυτή τη χώρα και αυτό με βάση την ανάγκη να κρατηθεί μία εύθραυστη Κοινοβουλευτική Πλειοψηφία.
Μην το λέτε αυτό.
Ο κ. Σταθάκης ας αναλάβει να πει, λοιπόν, στον κ. Καμμένο τι ακριβώς συμβαίνει. Πάμε, όμως, στο θέμα μας. Θα μιλήσω πολύ λιγότερο από τους άλλους πολιτικούς Αρχηγούς, για να μπορείτε να έχετε τις όποιες αψιμαχίες μετά στα δευτερεύοντα. Η νύχτα του προϋπολογισμού νομίζω ότι είναι μία καλή ευκαιρία να μιλήσουμε για το σκοτάδι των δαπανών του δημοσίου, για τις σπατάλες του κομματικού κράτους και για τις σπατάλες των παλιών που συνεχίζονται και για τις νέες σπατάλες που προστίθενται. Θα μου επιτρέψετε να σας πω μια ιστορία που υπάρχει σε πολλά εγχειρίδια οικονομίας. Ένα χειμωνιάτικο πρωί ο τσάρος πήγε για κυνήγι και ζήτησε ένα βαζάκι λίπος για να γυαλίσει τις μπότες του. Του το πήγαν, λοιπόν, το βαζάκι και έγραψαν αυτή τη δαπάνη στον προϋπολογισμό. Έγραψαν 10 ρούβλια. Στο τέλος της χρονιάς, είδαν οι προηγούμενοι ότι υπάρχουν στον προϋπολογισμό 10 ρούβλια για λίπος και πρόσθεσαν άλλα 2 ρούβλια. Έκαναν, δηλαδή, αναπροσαρμογή. Την επόμενη χρονιά, τα 10 ρούβλια έγιναν 20 ρούβλια. Τη μεθεπόμενη χρονιά, τα έκαναν 100 ρούβλια και μετά 200 ρούβλια. Για χρόνια εγγράφονταν στον προϋπολογισμό της Ρωσίας ρούβλια ικανά για να γυαλίσουν τις μπότες όλου του ρωσικού λαού. Κανείς δεν είχε τολμήσει να αμφισβητήσει το αρχικό ποσό.
Ο τσάρος.
Οι γραφειοκράτες θεωρούσαν δεδομένο ότι αυτή η δαπάνη είναι χρήσιμη, ότι δεν πρέπει να αλλάξει και ότι θα πρέπει σιγά σιγά, χρόνο με τον χρόνο, να αυξάνεται. Έτσι γίνεται κι εδώ σ' αυτή τη χώρα εδώ και δεκαετίες, στον ατέλειωτο χειμώνα της ελληνικής κομματικής διοίκησης. Θα σας δώσω μερικά παραδείγματα. Από τα τριακόσια δώδεκα νομικά πρόσωπα του Υπουργείου Υγείας, τα εβδομήντα έξι επιχορηγήθηκαν το 2012 με 130 εκατομμύρια ευρώ. Κανείς δεν ξέρει πώς φαγώθηκαν αυτά τα λεφτά. Σήμερα δεν ξέρουμε ούτε καν το ποσό που παίρνουν όλα αυτά τα νομικά πρόσωπα. Το ίδιο συμβαίνει και στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Κανείς δεν ξέρει πόσα χρήματα δίνονται για την αγροτική ανάπτυξη και αν αυτά πιάνουν τόπο. Δεν ξέρω αν εσείς το έχετε μετρήσει, αλλά εμείς το έχουμε κάνει. Το Υπουργείο έχει διακόσια ογδόντα ένα τμήματα και γενικές διευθύνσεις, ενενήντα τρεις περιφερειακές και αποκεντρωμένες Υπηρεσίες και τετρακόσια πενήντα ένα νομικά πρόσωπα, χώρια οι σχετικές με την αγροτική ανάπτυξη αρμοδιότητες του Υπουργείου Περιβάλλοντος. Κανείς δεν συντονίζει τη δράση όλων αυτών των δομών, πολλές από τις οποίες κάνουν τα ίδια πράγματα. Δηλαδή αλληλοκαλύπτονται, χωρίς να δίνουν κάποια προστιθέμενη αξία στα χρήματα που παίρνουν από τον προϋπολογισμό της χώρας. Η χώρα χρειάζεται μαχαίρι στις σπατάλες, από τις οποίες επωφελούνται συνήθως οι προνομιούχοι, οι συντεχνίες και αυτοί που είναι κοντά στα κόμματα. Τα χρήματα πρέπει να πηγαίνουν στους χαμένους των μνημονίων και στον κόσμο της παραγωγής. Όμως, σε μία κοινωνία που ασφυκτιά, αυτή η Κυβέρνηση έχει άλλες προτεραιότητες και βάζει φόρους ατελέσφορους και τέλη. Και δεν μιλώ για τις δαπάνες οι οποίες είναι απαραίτητες ή φέρνουν αποτελέσματα. Μιλώ για τα κονδύλια που πηγαίνουν σε δημόσιες σπατάλες καθαρά. Μπορώ να σας αναφέρω μερικά από τα σπάταλα μέτρα. Υπάρχει κάτι που είναι διαχρονικό. Τα κόμματα από το 1997 μέχρι το 2014 πήραν ως κρατική επιχορήγηση 900 εκατομμύρια ευρώ και την πρώτη χρονιά του μνημονίου, δηλαδή το 2009, πήραν 72 εκατομμύρια ευρώ από τα δημόσια ταμεία. Εμείς επιμένουμε και ζητάμε και σ' αυτόν τον προϋπολογισμό τη μείωση του χρήματος που φθάνει στα πολιτικά κόμματα και τη μείωση των δημοσίων υπαλλήλων που δουλεύουν για το πολιτικό σύστημα. Το προτείναμε από την πρώτη μέρα και συνεχίζουμε να το προτείνουμε. Ας αναφερθούμε, όμως, στις νέες σπατάλες σας. Υπάρχει δημόσια επιχείρηση που έχει καταγράψει επτά συναπτές ζημιογόνες χρήσεις. Είναι η «Βιομηχανία Ζάχαρης». Στον φετινό προϋπολογισμό έχουν εγγραφεί για δεκαοκτώ δημόσιες επιχειρήσεις επιχορηγήσεις 1,7 δισεκατομμυρίου ευρώ. Τα περισσότερα λεφτά θα πάνε σε ένα βαρέλι δίχως πάτο. Αντί να εξυγιανθούν και να αποκρατικοποιηθούν, για να σωθούν, απομυζούν πολύτιμους πόρους απ' αυτούς που τους έχουν ανάγκη, διότι η Κυβέρνηση θέλει να ωφελήσει συγκεκριμένα πρόσωπα και συγκεκριμένες συντεχνίες. Η Κυβέρνηση θέλει να κάνει συγκεκριμένα ρουσφέτια. Θα σας πω. Κάνετε, υποτίθεται, αξιολόγηση των διοικητών των νοσοκομείων παίρνοντάς τους από μία εικοσάλεπτη συνέντευξη. Είναι παλαιό το έργο, το έχουμε δει ξανά. Να φύγουν αυτοί, να έρθουν κάποιοι δικοί σας. Οι διοικητές των νοσοκομείων, κύριοι συνάδελφοι, έχουν πενταετή θητεία. Θα πρέπει να ξέρετε ότι κάθε φορά που αλλάζει ο Υπουργός, κάθε φορά που αλλάζει η Κυβέρνηση, οι διοικητές που αποπέμπονται, προσφεύγουν συνήθως στα δικαστήρια και αποζημιώνονται.
Τριετή θητεία έχουν.
Έχουν τριετή θητεία.
Ζητούν, δηλαδή, την καταβολή αποζημιώσεων μέχρι το τέλος της σύμβασής τους. Σας είπα, μάλιστα, ότι τις περισσότερες φορές δικαιώνονται. Κανείς δεν ξέρει αυτή τη στιγμή - και φαντάζομαι ούτε ο ίδιος ο Υπουργός, γιατί τον ρωτήσαμε και δεν μας έδωσε απάντηση - πόσους διοικητές νοσοκομείων, εν ενεργεία και παυθέντες, πληρώνει αυτή τη στιγμή ο ελληνικός λαός. Είναι το σκοτάδι της κομματικής διοίκησης που σας έλεγα. Απασχολημένος με νέες σπατάλες είναι και ο Υπουργός Υποδομών, ο κ. Σπίρτζης. Πέρασε τροπολογία στο νομοσχέδιο για τις βοσκήσιμες γαίες, εκεί που φυτρώνει και το κουτόχορτο, για τον διπλασιασμό των διοικητικών θέσεων σε τρεις οργανισμούς δημοσίων συγκοινωνιών. Πριν από σαράντα μέρες μάς έλεγε η Πλειοψηφία, ο ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή και οι ΑΝΕΛ, ότι οι οργανισμοί δεν είναι ανάγκη να έχουν διπλές διοικήσεις. Και το ψήφισαν, ψήφισαν να μην έχουν διπλές διοικήσεις οι οργανισμοί, να μην υπάρχει, δηλαδή, και πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος. Και ήρθε ο κ. Σπίρτζης σαράντα μέρες μετά και είπε «εγώ θέλω διπλές διοικήσεις, γιατί έχω δώσει διπλές υποσχέσεις». Είπε και κάτι άλλο. Είπε ότι δεν είναι πολλά τα λεφτά. Και από την Πρωτοχρονιά θα έχουμε αύξηση στα εισιτήρια στα λεωφορεία, στο μετρό, παντού, για να καλυφθούν και οι πρόσθετες δαπάνες από τις διπλές διοικήσεις σε αυτούς τους οργανισμούς. Ο φόβος μας είναι ότι το Υπουργείο του κ. Σπίρτζη έχει δώδεκα οργανισμούς. Αν έχει σκοπό να διπλασιάσει τις διοικήσεις και στους δώδεκα οργανισμούς, το κόστος θα είναι ετησίως γύρω στα 3 εκατομμύρια ευρώ. Κυρίες και κύριοι, το 2015 είχαμε μικρή αύξηση της κατανάλωσης, σύμφωνα με τα στοιχεία σας. Είχαμε και αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ από τον Αύγουστο και μετά. Αντί, λοιπόν, να έχουμε κάποια αύξηση των εσόδων από τον ΦΠΑ, έχουμε μείωση, όπως λένε τα στοιχεία που εσείς παρουσιάζετε. Πώς, λοιπόν, χτυπάτε τη φοροδιαφυγή; Αυξάνετε τους φόρους και μειώνετε τα έσοδα. Υπάρχει μια απλή λέξη: ανικανότητα. Γιατί όταν μεγαλώνεις τους φόρους, όταν αυξάνεις τους φόρους και τα έσοδα μειώνονται, σημαίνει ότι δεν χτυπάς τη φοροδιαφυγή. Προσέξτε τώρα. Στην πρόβλεψή σας για το 2016 λέτε ότι θα έχουμε ύφεση, αλλά θα έχουμε αύξηση των εσόδων. Δεν είχαμε αύξηση των εσόδων με αύξηση της κατανάλωσης και αύξησης των φόρων, θα έχουμε αύξηση των εσόδων του 2016 με μείωση, με λιτότητα! Από πού; Ο προϋπολογισμός, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, αυτός που μας παρουσιάζετε, είναι ένας άλλος γκρίζος, αδιαφανής και άδικος προϋπολογισμός, γιατί δεν υπάρχουν ούτε οι άνθρωποι και προφανώς δεν υπάρχει και η γνώση για κάτι διαφορετικό και κυρίως, βέβαια, δεν υπάρχει η διάθεση να αλλάξετε κάτι, ούτε αυτό το λερναίο κράτος, που λεηλατεί χωρίς κανένα αντίκρισμα τους φορολογούμενους. Στην παιδεία, για να πάρω έναν από τους πολύπαθους χώρους, κάνετε περικοπές 78 εκατομμυρίων. Προσέξτε. Από αυτά τα 78 εκατομμύρια, τα 66 εκατομμύρια τα κόβουν από τα δημόσια πανεπιστήμια. Δεν μειώνουμε τη γραφειοκρατία στα Υπουργεία, μειώνουμε τα λεφτά των πανεπιστημίων. Παρεμπιπτόντως, βέβαια - και θα μου επιτρέψετε να ανοίξω μια παρένθεση - , διώχνουμε από τα πανεπιστήμια και αυτούς που θα μπορούσαν να μας πουν πώς δουλεύουν τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου. Διώξαμε τον Σηφάκη από την Κρήτη, διώξαμε τον Μπερτσιμά από την Αθήνα, ο οποίος από είκοσι έξι ετών διδάσκει στο MIT και έφυγε γιατί δεν ήθελε, όπως είπε, να είναι διακοσμητικός, άνθρωποι οι οποίοι πλήρωναν από την τσέπη τους τα έξοδα για να έρθουν στην Ελλάδα, για να μας δώσουν πιθανόν κάποιες λύσεις για τα πολύπαθα δημόσια πανεπιστήμια. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην Ελλάδα έχουμε έναν απλοϊκό προϋπολογισμό εσόδων - εξόδων και μάλιστα, όπως σας είπα, συνήθως κατά τα τσαρικά πρότυπα, δηλαδή αυξητικό σε πολλές δαπάνες, χωρίς καμμία αξιολόγηση των δαπανών. Θα μου πείτε: «Τι άλλο θα μπορούσαμε να έχουμε;». Θα μπορούσαμε να πάμε σε προϋπολογισμό προγραμμάτων. Τι σημαίνει αυτό; Είναι προϋπολογισμοί που απαιτούν πρόγραμμα, δράσεις, παρακολούθηση και αξιολόγηση των δράσεων, αξιολόγηση των αποτελεσμάτων σε τακτά χρονικά διαστήματα, ό,τι ακριβώς έχετε αδυναμία να κάνετε. Στη Δανία, όπου βέβαια υπάρχει προϋπολογισμός προγραμμάτων από το 1983- μετά τη δική τους κρίση, δηλαδή, πέρασαν σ' αυτούς τους προϋπολογισμούς - , αποδίδουν στους δημοσίους υπαλλήλους μέρος των πόρων που εξοικονομούν από την αύξηση της αποτελεσματικότητάς τους. Το σύγχρονο κράτος, κυρίες και κύριοι, θέτει στόχους, αξιολογεί κόστη, αποκεντρώνει αρμοδιότητες και απαιτεί συνυπευθυνότητα όλων των εμπλεκομένων. Εσείς, η Κυβέρνηση δηλαδή των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, προσθέτει νέους γραφειοκράτες πάνω στους παλιούς γραφειοκράτες και απλώς φορολογεί με τη μεζούρα τους πολίτες, όπου τους πετυχαίνει. Και βέβαια, την πληρώνουν και αυτοί που έχουν τη μικρότερη φωνή, οι πιο αδύναμοι, οι άνεργοι και οι συνταξιούχοι. Έχει υπολογιστεί ότι η γραφειοκρατία στην Ελλάδα κοστίζει το 6,8% του ΑΕΠ, δηλαδή περί τα 15 δισεκατομμύρια ευρώ. Πρόκειται για λεφτά που φεύγουν από την ελληνική οικονομία για να θρέψουν αποκλειστικά και μόνο τις ανάγκες της γραφειοκρατίας, της παραγωγής και των επιχειρήσεων. Αν υποθέσουμε ότι αυτά τα 15 δισεκατομμύρια δεν τα σπαταλούσαν οι άνθρωποι της παραγωγής και των επιχειρήσεων για να ικανοποιήσουν τη γραφειοκρατία, θα είχαμε προφανώς 15 δισεκατομμύρια στις επενδύσεις, στις προσλήψεις, στην έρευνα. Η «δεύτερη φορά αριστερά» - και δεν είμαι σίγουρος αν πρέπει να το λέμε έτσι, αν έχουμε μείνει ακόμα ακόμα στην «πρώτη φορά αριστερά», αλλά τέλος πάντων - , αυτή η Κυβέρνηση που έχουμε, παρουσιάζει σήμερα έναν προϋπολογισμό της γνωστής σειράς των μνημονιακών προϋπολογισμών. Παρουσιάζει έναν προϋπολογισμό κομμάτια και θρύψαλα, που είναι δύσκολο έως αδύνατον να μάθει κανείς αν θα πιάσουν τόπο τα λεφτά που θα δώσουμε στην υγεία, την παιδεία, την άμυνα. Και βέβαια, όλα αυτά με δαιδαλώδεις διαδικασίες ελέγχου της νομιμότητας των δαπανών μόνο και χωρίς καμμιά διαδικασία ελέγχου της σκοπιμότητάς τους. Παρουσιάζει έναν προϋπολογισμό που, όπως λένε όλοι και όχι μόνο οι άνθρωποι της Αντιπολίτευσης, δεν μπορεί να εκτελεστεί, γιατί έχει τρύπες παντού. Όμως, έχει σημάδια ότι αυτό που προέχει είναι να παραμείνει αλώβητο το κομματικό και πελατειακό κράτος, αυτό που και το νέο καθεστώς υπηρετεί με ευλάβεια. Και τη στιγμή, κυρίες και κύριοι, που η Κυβέρνηση φορολογεί ό,τι κινείται και δεν κινείται, πετάει από το παράθυρο 17 δισεκατομμύρια. Το δημόσιο είχε στις τράπεζες 18 δισεκατομμύρια και τώρα έχει σκάρτο 1 δισεκατομμύριο. Για να μην πούμε για τα δεκάδες δισεκατομμύρια που χάθηκαν στα capital controls.
Ποια 17 δισεκατομμύρια;
Εδώ από αυτό το Βήμα έλεγα πριν από μερικούς μήνες απευθυνόμενος στον κύριο Πρωθυπουργό «προσοχή μην κλείσουν οι τράπεζες». Και οι άνθρωποι από τον ΣΥΡΙΖΑ έλεγαν περίπου «και τι σας νοιάζει αν κλείσουν οι τράπεζες;». Τη θυμάστε εκείνη την κουβέντα την άνοιξη! Και τα πειράματα κατέληξαν σε εγκλήματα. Έχει δίκιο αυτός που έγραψε ότι το τραπεζικό μας σύστημα ήταν ένα αμάξι που του έλειπε μια ρόδα. Δεν εκινείτο. Μόνο τσουλούσε. Και τα ξένα funds προθυμοποιήθηκαν να πληρώσουν την αξία για μια ρόδα, αρκεί να πάρουν το ίδιο το αυτοκίνητο. Και τους το δώσατε. Σε λίγες μέρες, κυρίες και κύριοι, κλείνει μια εφιαλτική χρονιά για τους Έλληνες, μια χρονιά που ξεκίνησε με μεγάλες προσδοκίες, γιατί οι περισσότεροι σας είχαν πιστέψει. «Η ελπίδα έρχεται», λέγατε και ήρθε η απελπισία, ένα ασταμάτητο τρενάκι του τρόμου, που όμως τώρα δεν είναι παιχνίδι και δεν θα καταλήξει σε χαμόγελα. Τις τελευταίες μέρες, κύριε Πρωθυπουργέ, ψάχνετε σανίδα σωτηρίας και μιλάτε για συναίνεση. Εσείς που είχατε διχάσει την Ελλάδα απερίσκεπτα, λέτε τώρα να συμφωνήσουμε σε ένα πρόγραμμα. Έχετε κόψει όλες τις γέφυρες με τη δημιουργική Ελλάδα, στήνετε ένα καθεστώς, διορίζετε φίλους, συγγενείς και κυρίως κομματικούς υπαλλήλους, κομματικούς πιστούς και τώρα λέτε «βοηθήστε».
Έτσι το καταλάβατε!
Το Ποτάμι ήταν και είναι εδώ για να βοηθήσει τη χώρα. Και το καλοκαίρι - και το ξέρετε πολύ καλά - δεν μετρήσαμε το πολιτικό κόστος και φανήκαμε χρήσιμοι για την πατρίδα. Όμως, τώρα το χρήσιμο για την πατρίδα είναι άλλο. Το χρήσιμο για την πατρίδα είναι να είμαστε απέναντί σας. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ δεν έχει δείξει καμμία διάθεση να αλλάξει κάτι. Απλώς προσθέτει σκότος πάνω στο σκότος, σπατάλη πάνω στη σπατάλη. Είναι, λοιπόν, σαφές ότι εμείς σε αυτόν τον δρόμο δεν μπορούμε να είμαστε σύμμαχοι. Είμαστε αντίπαλοι. Το Ποτάμι χωρίς κανέναν ενδοιασμό καταψηφίζει τον προϋπολογισμό σας. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ, κύριε Θεοδωράκη. Ο κ. Κοτζιάς, Υπουργός Εξωτερικών, έχει τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η εξωτερική πολιτική της χώρας έχει αρχές. Στηρίζεται σε αξίες. Υπηρετεί το καλό της χώρας και του λαού. Συμβάλλει στην ανακούφιση της κοινωνίας. Παράγει σταθερότητα, σοβαρότητα, αισιοδοξία. Προασπίζεται την κυριαρχία, την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας. Κριτήριο της εξωτερικής πολιτικής είναι το εθνικό συμφέρον, ο πατριωτισμός, η πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι διεθνείς εξελίξεις, το Διεθνές Δίκαιο και ο διεθνισμός. Η εξωτερική μας πολιτική είναι πολιτική μιας χώρας κράτους - μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία ταυτόχρονα διαθέτει ειδικές ιστορικές και πολιτισμικές σχέσεις, παραδόσεις και κοινή κληρονομιά με σειρά κρατών εκτός της Δύσης. Η Ελλάδα επιδιώκει να αποτελέσει γέφυρα συνεργασίας ανάμεσα στη Δύση και στην Ανατολή. Η ανάπτυξη των σχέσεών της με αυτές της χώρες ισχυροποιεί την οικονομία και τη γεωπολιτική της θέση. Η Ελλάδα στηρίζει χωρίς «ναι μεν, αλλά» τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους. Διατηρεί αδελφικές σχέσεις με τον αδελφό παλαιστινιακό λαό, ενώ σύντομα - έτσι ελπίζω - θα αναγνωρίσει η ελληνική Βουλή, την Παλαιστίνη. Πρόσφατα υπέγραψα απόφαση, με την οποία δεσμεύεται όλο το ελληνικό δημόσιο να ονοματίζει την Παλαιστίνη ενιαία και παντού ως Παλαιστίνη. Και με χαρά στις 21 Δεκεμβρίου 2015 θα υποδεχθούμε τον Παλαιστίνιο Πρόεδρο Αμπάς στην Αθήνα. Ταυτόχρονα, σε λίγες μέρες από σήμερα, θα διεξαχθεί η τριμερής συνάντηση με Ισραήλ και Κύπρο στη Λευκωσία. Κάνουμε πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Και μάλιστα χάρη σε αυτήν την πολυδιάστατη πολιτική γίναμε αποδεκτοί στο Ιράν ως πραγματικοί φίλοι, με χιλιετηρίδες κοινής και πολυτάραχης ιστορίας. Βάλαμε μπρος τη μηχανή για την ανάπτυξη των οικονομικών, πολιτισμικών και κοινωνικών σχέσεων. Μάλιστα, στις αρχές του επόμενου χρόνου αναμένεται εκεί ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος διαθέτει και στο Ιράν, όπως και σε όλες τις πρωτεύουσες που έχω επισκεφθεί, μεγάλο κύρος και δημοφιλία. Γνωρίζω ότι πολλοί έχουν πρόβλημα με την εξωτερική, πολυδιάστατη πολιτική. Μόλις βλέπουμε τους Αμερικανούς, μας λένε αμερικανόφιλους. Την επόμενη που πήγαμε στη Μόσχα, μας λένε ρωσόφιλους. Πάμε στην Κίνα, μας λένε κινεζόφιλους, στο Ιράν ιρανόφιλους. Η αλήθεια είναι απλή: Υπερασπιζόμαστε παντού και πάντα τις αξίες, τα συμφέροντα και τα δίκαια της χώρας. Παντού, χωρίς εξαίρεση! Η εξωτερική πολιτική μας είναι ειλικρινής και ευθεία. Αυτό το εκτιμούν όλοι. Απ' ό,τι μου είπαν, ήμουν ο πρώτος ξένος Υπουργός που μίλησα στο κεντρικό πανεπιστήμιο της Τεχεράνης. Ερωτώμενος από το κοινό και ενώπιον των καναλιών αυτής της χώρας, με τις γνωστές εχθρότητες που έχει, αναφέρθηκα στις καλές μας σχέσεις με το Ισραήλ καθώς και στον διάλογό μας με την Τουρκία, χωρίς δεύτερο σχόλιο από ιρανικής πλευράς. Αυτό το γεγονός της αποδοχής και της διαμεσολάβησής μας ανάμεσα σε διαφορετικά κράτη, με οποιεσδήποτε δύσκολες σχέσεις κι αν έχουν, μία ορισμένη εγχώρια κριτική στη δράση μάς θυμίζει κακόγουστα παραμύθια, στα οποία ο κακός και «άσχετος» δράκος φτερουγίζει μόνος του απευθείας από το Ισραήλ στο Ιράν. Βλέπετε, όταν στην κριτική δεν υπάρχει ουσία, τότε υπάρχει άκριτη ανοησία. Και αυτό το βλέπουμε στο γεγονός ότι υιοθετείται ως διαλεκτική το μικροπολιτικό, παραπολιτικό, αστικό εννοιολογικό ζευγάρι «σχετικός» και «άσχετος». Το ότι καταφέραμε να έχουμε καλές σχέσεις ταυτόχρονα με χώρες που βρίσκονται σε αντίθεση, ακόμα και αντιπαλότητα, είναι αποτέλεσμα της δραστήριας πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής που πράττουμε. Αντίστοιχα, στα διεθνή φόρα και στον ΟΗΕ ψηφίζουμε με βάση τα δικά μας συμφέροντα και επιλογές. Δεν είμαστε για κανέναν δεδομένοι, εκτός για τον ελληνικό λαό και με αυτόν μαζί στην υπηρεσία του. Στηρίξαμε την ανάπτυξη της σημαίας της Παλαιστίνης, που αρνήθηκε η προεκλογική κυβέρνηση. Στηρίξαμε και τα ψηφίσματα για το χρέος. Στο πλαίσιο της πολυδιάστατης πολιτικής μας, έχουμε καλές σχέσεις με τη Ρωσία, όπως έδειξαν και οι αντίστοιχες ανακοινώσεις του ομόλογού μου Σεργκέι Λαβρόφ. Όμως, ταυτόχρονα έχουμε πολύ καλές σχέσεις με τις ΗΠΑ, όπως απέδειξε η χθεσινή παρουσία του Τζον Κέρι στην Αθήνα. Μάλιστα - και έχει ενδιαφέρον - ο Αμερικάνος Υπουργός Εξωτερικών υπογράμμισε ενώπιον διεθνών μέσων μαζικής ενημέρωσης ότι το προσφυγικό δεν είναι ελληνικό πρόβλημα, αλλά παγκόσμιο, ότι είναι ένα πρόβλημα ειρήνευσης στην ίδια τη Συρία, όπου εμείς υποστηρίζουμε μία πολιτική λύση, βασισμένη σε ένα νέο σύνταγμα, με τίμιες εκλογές, στις οποίες θα συμμετάσχουν και οι πρόσφυγες Σύροι. Προκειμένου δε να μην υπάρξουν παρανοήσεις για όσα ακούγονται, απορρίψαμε στο ΝΑΤΟ κατηγορηματικά κάθε σκέψη εμπλοκής της Ελλάδας σε στρατιωτικές επιχειρήσεις, είτε ως κράτος είτε μαζί με το ΝΑΤΟ. Με αυτή μας τη στάση, σήμερα συλλέγουμε τους καρπούς μας για τις πρωτοβουλίες που πήραμε για την υπεράσπιση των θρησκευτικών και πολιτισμικών κοινοτήτων στη Μέση Ανατολή. Μετά από τη Διεθνή Διάσκεψη που στέφθηκε με επιτυχία στην Αθήνα, μιλάμε εκεί με όλους τους Πατριάρχες, με τους προκαθήμενους του Ισλάμ, του Ιουδαϊσμού, της Καθολικής και Προτεσταντικής Εκκλησίας, με πολιτικούς από όλες αυτές τις χώρες και επιστημονικά κέντρα από την Ολλανδία - που ασχολούνται με τη Μέση Ανατολή - , με το Πακιστάν και την Ινδία. Συμφωνήσαμε δε να συγκροτηθεί στην Αθήνα ένα διεθνές φόρουμ - παρατηρητήριο των δικαιωμάτων αυτών των κοινοτήτων και της υποστήριξής τους. Η πολυδιάστατη πολιτική μας συνδέεται με το ότι ως ευρωπαϊκή χώρα - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γίναμε γέφυρα φιλίας με κράτη της Λατινικής Αμερικής και ιδιαίτερα με κράτη της Νοτιοανατολικής Ασίας. Στην πρόσφατη συνάντηση Ασίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης, η πλευρά της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας μάς ευχαρίστησε θερμά για τον μεσολαβητικό ρόλο που παίξαμε με επιτυχία, προκειμένου να υπάρξει υπέρβαση των αντιθέσεων. Ιδιαίτερη σημασία και σειρά προβλημάτων υπάρχουν για την ελληνική εξωτερική πολιτική στις σχέσεις μας με την Τουρκία. Συνόδευσα τον Πρωθυπουργό στην Κωνσταντινούπολη και στην Άγκυρα σε συναντήσεις με παραγωγικό περιεχόμενο. Υπογραμμίσαμε την ανάγκη να σταματήσουν οι υπερπτήσεις και οι παραβιάσεις των χωρικών υδάτων. Ταυτόχρονα επανεκκινήσαμε τις σχέσεις μας. Θα υπάρξουν στο άμεσο μέλλον εκατέρωθεν επισκέψεις. Το κύριο ζητούμενο, βέβαια, για την ελληνική εξωτερική πολιτική είναι η δίκαιη λύση του Κυπριακού. Εμείς, σε αντίθεση με την Τουρκία, δεν παρεμβαίνουμε στο εσωτερικό της Μεγαλονήσου. Προστατεύουμε με αυτή μας τη στάση την ανεξαρτησία και την κυριαρχία της. Ως εκ των συνθηκών του 1959 και του 1960 εγγυήτρια δύναμη και ταυτόχρονα κράτος - μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλώσαμε εξαρχής ότι η λύση του Κυπριακού πρέπει να συμβαδίζει, πρώτον, με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, χωρίς μόνιμες αποκλίσεις ως προς τις τέσσερις θεμελιακές ελευθερίες, και, δεύτερον, με την κατάργηση του καθεστώτος εγγυήσεων, την αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής, τη δημιουργία ενός συστήματος ασφαλείας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η εξωτερική πολιτική της Ελλάδος είναι και ενεργητική. Σε αντίθεση με πολλούς, δεν πιστεύουμε ότι η αδράνεια οδηγεί κάπου αλλού, πέρα από το να λιμνάζουν τα προβλήματα και να βρωμίζουν τα νερά. Η ζωή έχει αποδείξει ότι χρειάζονται πρωτοβουλίες, τολμηρές πολιτικές και σταθερή προώθησή τους. Η πείρα δείχνει ότι όπου υπάρχει αδράνεια θα παρέμβουν τρίτοι. Σήμερα προχωρούμε όχι μόνο στην επανενεργοποίηση του άξονα Ρουμανίας, Βουλγαρίας και Ελλάδος, που ορθά προώθησαν προηγούμενες κυβερνήσεις ως μια βαλκανική συνεργασία, αλλά σχεδιάζουμε και υλοποιούμε τη δημιουργία μιας συμμαχίας περισσότερων κρατών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης ως προς τις ίδιες τις εσωτερικές εξελίξεις και διαπραγματεύσεις στην Ένωση. Είναι γνωστό ότι την άνοιξη έκανα δημόσια πρόταση στη FYROM να ξεκινήσουμε μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης, προκειμένου να υπάρξει διασυνοριακή συνεργασία. Η ιδέα αυτή απορρίφθηκε αρχικά από τα Σκόπια, όσο και από τρίτους. Η ζωή μάς δικαίωσε. Προσωπικά πιστεύω βαθιά ότι η Ελλάδα πρέπει να διδάσκεται από την ιστορία της, να πιστεύει και να στηρίζεται σε αυτήν και να την αξιοποιεί, να φροντίζει για τη συνέχειά της, χωρίς να γίνεται φυλακισμένη της. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα ως προς τις σχέσεις μας με την Αλβανία, σχέσεις με ανοικτά ζητήματα, για τα οποία χρειάζεται να βρούμε ένα πακέτο αμοιβαία ωφέλιμων λύσεων, να διατυπωθεί αυτό σε μια ανανεωμένη συμφωνία φιλίας, συνέχεια της συμφωνίας φιλίας της δεκαετίας του ΄90. Ασφαλώς για να γίνει αυτό θα πρέπει να διασφαλίζονται τα δικαιώματα της γηγενούς ελληνικής μειονότητας στη γείτονά μας. Η Ελλάδα οφείλει να κρατά τα γκέμια για πρωτοβουλίες αρχών σταθερά και να μην προσφεύγει σε διαδικασίες που σήμερα φαίνονται εύκολες, αλλά το κόστος αύριο θα είναι μεγάλο. Ακολουθούμε μια πολιτική που απορρίπτει τις πιέσεις, που προωθεί την ειδίκευσή μας ως δύναμης διαπραγμάτευσης, διαιτησίας και διαμεσολάβησης ανάμεσα σε κράτη που έχουν δυσκολία συνεννόησης, ανάμεσα ακόμα και σε αντιτιθέμενες δυνάμεις. Πιστεύουμε σε αυτές τις αρετές και πρακτικές, αλλά δεν είναι πρακτικές για τις οποίες μπορούμε να μιλάμε δημόσια. Θέλω εδώ να σας θυμίσω ότι χάρη σε αυτήν την πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική μόνο τον τελευταίο μήνα είχαμε τρεις μεγάλες επιτυχίες διεθνώς: την εκλογή στη διεύθυνση της UNESCO, σε πρώτη ως χώρα ψήφους, την εκλογή στον αντίστοιχο Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης, την εκλογή του καθηγητού Ράικου στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο του ΟΗΕ. Άφησα ως τελευταίο, αλλά μεγίστης σημασίας, το ζήτημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Καταβάλλουμε προσπάθειες να βρει η Ένωση τις αξίες και τις αρχές της, εκείνη τη συγκολλητική ουσία που μπορεί να την κρατήσει μαζί προς έναν δημοκρατικό και κοινωνικά δίκαιο δρόμο, ενάντια στον σημερινό νεοφιλελεύθερο δογματισμό της. Είναι επιτακτική ανάγκη να ξεφύγει η Ευρωπαϊκή Ένωση από μια νεοφιλελεύθερη αντίληψη, που περιορίζει την εξωτερική της δράση σε κυρώσεις, αποκλεισμούς και τιμωριτικές πράξεις, αντίληψη που τη συνόδευσε συχνά με απειλές. Η Ευρώπη οφείλει να αλλάξει προς το πιο κοινωνικό, το πιο προοδευτικό. Και για αυτό παλεύουμε. Σταθερά προτείνουμε μια συζήτηση ανοικτή και δημοκρατική για το ίδιο το μέλλον της, που δυσκολεύονται να αποδεχτούν οι νεοφιλελεύθερες δυνάμεις. Θέλουμε μια συζήτηση για το τι Ευρώπη θέλουμε στον 21ο αιώνα και κύρια για την ίδια την αρχιτεκτονική ασφάλειας στην ήπειρο συνολικά. Η εξωτερική μας πολιτική έκανε ένα βήμα μπροστά. Και αυτό πάρα τα οικονομικά της προβλήματα. Συστηματικά το Υπουργείο Εξωτερικών και με επαγγελματισμό διασφαλίζει τα συμφέροντα της χώρας. Με αυτοπεποίθηση δημιουργεί ελπίδα. Ευχαριστώ.
Ο κ. Κοτζιάς έκανε το καταπληκτικό: Σταμάτησε ακριβώς στα δώδεκα λεπτά. Είναι απίστευτος. Πολυδιάστατο. Ο κ. Κουτσούμπας, Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ, έχει τον λόγο.
Όποιος είχε πιστέψει το προεκλογικό παραμύθι της Κυβέρνησης περί σκληρής διαπραγμάτευσης με στόχο την ανακούφιση του λαού, θα άξιζε να ρίξει μόνο μια ματιά στην εισηγητική έκθεση του φετινού προϋπολογισμού που κατατέθηκε από τον Υπουργό Οικονομικών, για δυο λόγους. Ο πρώτος είναι ότι αποτελεί μια ανοιχτή, επίσημη ομολογία σχετικά με τον ταξικό προσανατολισμό της σημερινής Κυβέρνησης, να υπηρετήσει δηλαδή χωρίς ταλάντευση τους στόχους του κεφαλαίου. Σε αντίθεση με τις διάφορες αφηγήσεις του κ. Τσίπρα, που έγιναν για λαϊκή κατανάλωση, περί επώδυνου συμβιβασμού της Κυβέρνησης, μετά από τον σκληρό εκβιασμό του Σόιμπλε, στην εισηγητική έκθεση διαβάζουμε για τα πολλαπλά οφέλη της συμφωνίας - του τρίτου μνημονίου, δηλαδή - , η οποία τελικά οδήγησε στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των αγορών για τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας. Αντίστοιχα, οι νέες αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις που περιλαμβάνει ο προϋπολογισμός τονίζεται ότι έχουν ως στόχο να ενισχυθεί το επενδυτικό κλίμα, να αυξηθεί η επιχειρηματικότητα και η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, δηλαδή των μονοπωλιακών ομίλων, για να συνεννοούμαστε. Ο δεύτερος λόγος που ο φετινός προϋπολογισμός αξίζει της προσοχής μας, είναι γιατί αποτελεί μια επίσημη συνόψιση για τα έργα, τα σχέδια και τις επιδιώξεις της κυβερνώσας Αριστεράς, που αποκαλύπτει πλήρως τον πραγματικά επικίνδυνο ρόλο της. Ένας χρόνος διακυβέρνησης από την Αριστερά του κεφαλαίου ήταν αρκετός, για να σπάσει η σαπουνόφουσκα περί φιλολαϊκής διαχείρισης του καπιταλισμού. Κανένα προπαγανδιστικό εύρημα δεν μπορεί να κρύψει ότι η σημερινή Κυβέρνηση όχι μόνο δεν στοχεύει στην ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων, αλλά αντίθετα κλιμακώνει την επίθεση στο εισόδημα, σε όλα τα δικαιώματα του λαού μας. Κανένα επικοινωνιακό τερτίπι δεν μπορεί να κρύψει ότι η Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα έχει αναλάβει να τελειώσει όλο το αντιλαϊκό έργο που δεν κατάφεραν οι προηγούμενες κυβερνήσεις: Να περάσει όλες τις επιλογές της άρχουσας τάξης των καπιταλιστών με κλίμα ταξικής συνεργασίας, κοινωνικής συναίνεσης, έστω κοινωνικής ανοχής. Πρόκειται για τη γνωστή αστική στρατηγική, για την ανάκαμψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου, την αναβάθμιση του ρόλου της χώρας ως κόμβου μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων, με την προσέλκυση μεγάλων ξένων επενδύσεων και με τη διασφάλιση της σχετικής κοινοτικής χρηματοδότησης. Αυτούς τους στόχους υπηρετούν τα μέτρα που περιλαμβάνει ο προϋπολογισμός για επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων, των αναδιαρθρώσεων, ώστε να διασφαλιστούν χαμηλοί μισθοί, χαμηλά μεροκάματα, χωρίς δικαιώματα, νέα πεδία υψηλής κερδοφορίας, δηλαδή, για το κεφάλαιο. Και σε αυτήν την κατεύθυνση κινούνται, όπως ήταν αναμενόμενο και οι συστάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και η ενδιάμεση έκθεση για τη νομισματική πολιτική της Τράπεζας της Ελλάδος που κατέθεσε χθες ο κ. Στουρνάρας. Με απλά λόγια λένε ότι, για να ανακάμψει το κεφάλαιο, πρέπει να εφαρμοστούν μέχρι κεραίας τα μνημόνια και όσες αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις και προαπαιτούμενα περιέχουν αυτά. Εξάλλου, σε αυτήν την κατεύθυνση επιχειρείται σήμερα και η συνολική αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος, η αξιοποίηση κάθε αντιδραστικής και συντηρητικής λάιτ εφεδρείας του κεφαλαίου, είτε με όσους κυλούν σε θολά ποτάμια και νερά κατεστημένων είτε με άλλους γνωστούς και μη εξαιρετέους που τους ακούσαμε κι απόψε να παίζουν τον ρόλο του λαγού - σε τσίρκο μέσα βέβαια - και από κοντά βέβαια, όλοι αυτοί, άλλοι, ο καθείς εφ' ω ετάχθη, γνωστές φυσιογνωμίες της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης, που από τάγματα εφόδου τώρα συνηθίζουν να μυξοκλαίνε μέσα σε αυτήν εδώ την Αίθουσα του Κοινοβουλίου, μέχρι να περάσει, όπως λένε, η δύσκολη στιγμή με τη δίκη και τα υπόλοιπα, για να ξανακάνουν τα ίδια εγκλήματα από εκεί και πέρα. Δεν είναι κρυφό ότι επιχειρείται παράλληλα, με όλους τους τρόπους, η όψιμη μεταμφίεση του ΠΑΣΟΚ και η αναμόρφωση της Νέας Δημοκρατίας, ώστε να υπάρχουν έτοιμες εναλλακτικές λύσεις για αστικές κυβερνήσεις συνεργασίας, καθώς και για βολικές μελλοντικές κάλπικες αντιπολιτευτικές δυνάμεις. Η κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης είναι ολοφάνερη σε όλες τις βασικές πλευρές της κυβερνητικής πολιτικής. Ο προϋπολογισμός κατ' αρχάς ενσωματώνει όλα τα αντιλαϊκά μέτρα των προηγούμενων κυβερνήσεων, των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Στη φορολογία προβλέπεται νέα αύξηση, 1,3 δισεκατομμυρίου ευρώ της φοροληστείας, από τους άδικους έμμεσους φόρους, όπως ο ΦΠΑ, που επιβαρύνουν με ενιαίο τρόπο άνισα εισοδήματα. Δίπλα στην απογείωση του ΦΠΑ, οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι θα επιβαρυνθούν με την αναμόρφωση της φορολογικής κλίμακας, οι αυτοαπασχολούμενοι με την αύξηση της προκαταβολής φόρου εισοδήματος, ενώ οι αγρότες θα δεχτούν πολλαπλά χτυπήματα, αφού δίπλα στα προαναφερόμενα προχωρούν και οι νέες ρυθμίσεις για την κατανάλωση του πετρελαίου. Την ίδια στιγμή, οι διάφοροι μονοπωλιακοί όμιλοι θα επωμιστούν λιγότερο από το 10% των επιβαρύνσεων των νέων κυβερνητικών δημοσιονομικών παρεμβάσεων. Στο σκέλος της συρρίκνωσης των κρατικών δαπανών, η μερίδα του λέοντος αφορά τις μειώσεις σε συντάξεις και μισθούς, καθώς και τις περικοπές στη χρηματοδότηση και την περίθαλψη και των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης. Ταυτόχρονα, προβλέπεται η επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων, που περιλαμβάνουν λιμάνια, περιφερειακά αεροδρόμια, περιοχές - φιλέτα, όπως του Ελληνικού, και φυσικά τον στρατηγικής σημασίας τομέα της ενέργειας. Στη διετία 2015-2016 η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ φορτώνει τον λαό με νέα πρόσθετα βάρη, που ξεπερνούν τα εφτά δισεκατομμύρια ευρώ. Η επιβάρυνση του λαού μπορεί να αυξηθεί ακόμα περισσότερο, να επιδεινωθεί άμεσα, αν αναθεωρηθούν οι προβλέψεις του προϋπολογισμού. Τότε θα ενεργοποιηθεί η ημιαυτόματη νέα περικοπή κρατικών δαπανών μέσω του μηχανισμού δημοσιονομικής πολιτικής. Δεν μιλάμε για ένα απίθανο ενδεχόμενο εδώ, αν συνυπολογίσουμε και τις διεθνείς εξελίξεις που αφορούν την επιβράδυνση και της οικονομίας της Κίνας, την ύφεση της Ιαπωνίας, την αναιμική και ανισόμετρη ανάκαμψη της Ευρωζώνης. Την ίδια ώρα, η Κυβέρνηση εξακολουθεί να επαναλαμβάνει με θράσος τις διακηρύξεις της για δίκαιη, λέει, κατανομή βαρών και ανακούφιση των οικονομικά ασθενέστερων. Διαφημίζει τη μείωση των δημοσιονομικών απαιτήσεων σε σχέση με τις προηγούμενες κυβερνήσεις και τη διασφάλιση δημοσιονομικού χώρου ύψους 19 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ας αφήσουμε τους λόγους που έγιναν αυτές οι προσαρμογές - που δεν ήταν άλλοι από την επιδείνωση της πορείας της ελληνικής οικονομίας - και ας έλθουμε στο κύριο ζήτημα. Ποιος ωφελήθηκε και ποιος ωφελείται; Υπάρχει κάποια ανάκτηση των τεράστιων απωλειών που είχε η λαϊκή οικογένεια την περίοδο της κρίσης; Τι κέρδισαν οι συνταξιούχοι; Απανωτά χτυπήματα με νέες παρακρατήσεις στις κύριες και στις επικουρικές συντάξεις, αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στα εξήντα επτά. Τι κέρδισαν οι φορολογούμενοι εργαζόμενοι; Νέα βάρη με τη διατήρηση και την αύξηση του ΕΝΦΙΑ, τα χαράτσια, την αύξηση των συντελεστών φορολογίας εισοδήματος. Ακόμα και τη ρύθμιση των εκατό δόσεων, ο φοροεισπράκτορας της Κυβέρνησής σας τη μετέτρεψε σε διαγραφή οφειλών 188 εκατομμυρίων ευρώ από διακόσιους πενήντα οκτώ μεγαλοοφειλέτες, που χρωστούν άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ ο καθένας. Κανένα από τα μέτρα που σχεδιάζει η Κυβέρνηση, όπως το ηλεκτρονικό περιουσιολόγιο, για παράδειγμα, δεν στοχεύει στον μεγάλο ένοχο γι' αυτήν τη σημερινή κατάσταση, που δεν είναι άλλος από το μονοπωλιακό κεφάλαιο. Η επόμενη καταιγίδα αντιλαϊκών μέτρων θα οδηγήσει σε συνθήκες πραγματικής ασφυξίας χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά. Στο ασφαλιστικό προετοιμάζετε την πλήρη κατεδάφιση σε όποιο δικαίωμα έχει απομείνει στην κοινωνική ασφάλιση, με συνεχείς περικοπές στις επικουρικές, στα εφάπαξ, στα προνοιακά επιδόματα, για να φτάσουμε τελικά να εγγυάται το κράτος μόνο για μια κύρια σύνταξη πείνας. Έτσι θα διαμορφωθεί και το ελκυστικό πλαίσιο για την ιδιωτική ασφάλιση και τα επαγγελματικά ταμεία, που απαιτούν και ο Πρόεδρος του ΣΕΒ και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο κρατικός προϋπολογισμός είναι το όχημα για τις νέες ανατροπές στο σύστημα της κοινωνικής ασφάλισης. Οι δημόσιοι υπάλληλοι θα βρεθούν επίσης αντιμέτωποι την επόμενη μέρα με το νέο μισθολόγιο, το νέο σύστημα αξιολόγησης και κινητικότητας, οι αυτοαπασχολούμενοι με τα νέα μέτρα της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ, κάθε λαϊκή οικογένεια με νέες περικοπές στις κρατικές δαπάνες υγείας. Οι μόνοι που ωφελήθηκαν και θα συνεχίσουν να ωφελούνται από την πολιτική σας, κύριοι της Κυβέρνησης, είναι οι ντόπιοι και ξένοι μονοπωλιακοί όμιλοι. Αυτοί ωφελούνται ήδη από την κοινοτική χρηματοδότηση, από το παλιό και νέο ΕΣΠΑ, από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Τη δική τους κερδοφορία υπηρετεί ο νέος κρατικός προϋπολογισμός. Συνολικά το μονοπωλιακό κεφάλαιο και όχι μόνο οι ιδιώτες μεγαλομέτοχοι των τραπεζικών ομίλων ωφελήθηκε από τη νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, που φόρτωσε στους φορολογούμενους, στον λαό δηλαδή, τα βάρη των τραπεζών από τα κόκκινα επιχειρηματικά δάνεια και από τη φυγή κεφαλαίων και καταθέσεων στο εξωτερικό σε συνθήκες μεγάλες καπιταλιστικής κρίσης. Αυτήν την επιλογή στήριξαν επίσης και η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, που τώρα κλαψουρίζουν υποκριτικά, θα λέγαμε, για τις απώλειες του κράτους μετά τη συγκεκριμένη διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης. Και μέσα σε όλα αυτά, εξακολουθείτε να μιλάτε για τον μεγάλο στόχο της απομείωσης του χρέους. Κρύβετε ότι κάθε κούρεμα χρέους συνοδεύεται με κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης. Η βελτίωση των όποιων όρων αποπληρωμής του χρέους δεν αφορά τον λαό μας. Δεν οδηγεί σε καμμιά ανάκαμψη έστω μερικών απωλειών στην περίοδο της κρίσης. Οπωσδήποτε βεβαίως θα ωφελήσει κάποιους εγχώριους και ξένους ομίλους. Το ομολογείτε εσείς οι ίδιοι, κύριοι της Κυβέρνησης, όταν θέτετε ως στόχο τη δημιουργία αρκετού δημοσιονομικού χώρου για να υποστηρίξετε την επενδυτική δραστηριότητα. Απλά υπηρετείτε τα ίδια συμφέροντα που υπηρέτησαν και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Όμως, η επιδείνωση για τον λαό δεν αφορά μόνο το εισόδημά του. Η προσπάθεια της Κυβέρνησης και συνολικά όλου του αστικού πολιτικού συστήματος να υπηρετήσει τους στόχους της άρχουσας τάξης της χώρας για αναβάθμιση του γεωπολιτικού ρόλου της χώρας και συμμετοχή στο νέο μοίρασμα των αγορών στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, αυξάνει τον κίνδυνο για την ειρήνη, για τα κυριαρχικά δικαιώματα του λαού. Η Κυβέρνηση γίνεται πρόθυμος σημαιοφόρος των σχεδίων επέμβασης του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε μια συγκυρία που οξύνονται όλες οι αντιθέσεις ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα για τον έλεγχο της ευρύτερης περιοχής της Ευρασίας από την Ουκρανία και τα Βαλκάνια έως τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Οι τελευταίες εξελίξεις αποδεικνύουν πόσο επικίνδυνη για τον λαό είναι οι στόχοι της εγχώριας αστικής τάξης και της Κυβέρνησης στο πλαίσιο των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τόσο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσο και η κυβέρνηση της Γερμανίας πιέζουν στην κατεύθυνση της κοινής φύλαξης των ελληνικών συνόρων, της συγκυριαρχίας δηλαδή ουσιαστικά με την Τουρκία στο Αιγαίο, ακόμα και με φόβητρο την αποβολή της Ελλάδας από τη Συνθήκη Σένγκεν και τον εγκλωβισμό εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων στο εσωτερικό της χώρας. Κοινοτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, κορυφαίοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι χαρακτηρίζουν τρύπια σαν ελβετικό τυρί τα ελληνικά σύνορα. Οι συγκεκριμένες πιέσεις ασκούνται, ενώ είναι γνωστό ότι η Ελλάδα δεν έχει χερσαία σύνορα με άλλες χώρες σε καθεστώς Σένγκεν. Και δεν μας καθησυχάζουν οι σημερινές δηλώσεις ότι αλλάζει το κλίμα κάπως. Ό,τι θέμα ανοίγει λέμε εμείς, έχει αποδειχτεί ότι θα το βρίσκουμε μπροστά μας και αύριο και μεθαύριο. Αυτό να είναι καθαρό στον ελληνικό λαό πρώτα από όλα. Εσείς το ξέρετε απλά το αποκρύβετε. Στην ίδια κατεύθυνση του συμβιβασμού και των κοινών περιπολιών με την Τουρκία πιέζουν και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, με μοχλό την απειλή επαναφοράς του καθεστώτος βίζας για τους Έλληνες ταξιδιώτες. Την ίδια στιγμή οξύνονται οι σχέσεις - είναι γνωστό - της Τουρκίας με τη Ρωσία, μετά την κατάρριψη του ρωσικού πολεμικού αεροσκάφους. Το σύνολο αυτών των εξελίξεων δείχνει ότι η άμεση απεμπλοκή της Ελλάδας από τα ιμπεριαλιστικά σχέδια του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γενικότερα από όλο αυτό το κουβάρι των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και αντιθέσεων, είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για τον λαό μας. Η Κυβέρνηση έχει τεράστιες ευθύνες, καθώς έχει αποδεχθεί τη στρατιωτική εμπλοκή της χώρας στους τυχοδιωκτισμούς στην περιοχή, με την αποδοχή της ενεργοποίησης του άρθρου 42 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την προς υπογραφή των επικίνδυνων επίσης αποφάσεων του ΝΑΤΟ στη 1η και στις 2 του Δεκέμβρη, που ανοίγουν τον δρόμο για πιο ενεργό ρόλο στους σχεδιασμούς της λυκοσυμμαχίας. Χαρακτηριστικό είναι ότι το ΝΑΤΟ, αλλά και χθες ο ίδιος ο Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, ο Τζον Κέρι - και μάλιστα σε επίσημη επίσκεψη στη χώρα μας, μέσα στο έδαφός μας - , έδωσε πλήρη κάλυψη στην Τουρκία για τις συνεχείς παραβιάσεις της στο Αιγαίο, κοροϊδεύοντας επιπλέον τον ελληνικό λαό με την απάντηση ότι Ελλάδα - Τουρκία είναι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ. Πάρ' τον, δηλαδή, στον γάμο σου να σου πει και του χρόνου. Να περιμένουμε, τελικά, ένταση των προκλήσεων της Άγκυρας κατά των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων μετά την ευλογία αυτή του Κέρι. Όσο για το Κυπριακό, που έλεγε πριν ο κ. Κοτζιάς, φαίνεται ότι βιάζονται οι ιμπεριαλιστές να προχωρήσουν σε νέο σχέδιο Ανάν και μάλιστα χειρότερο από το προηγούμενο και όσο γίνεται πιο σύντομα. Δηλαδή, κι άλλα μαντάτα μαύρα κι άραχλα. Ο λαός πρέπει να οργανώσει την αντεπίθεσή του τώρα, για να μην πληρώσει ακόμα μια φορά τις συνέπειες της κρίσης, για να μη χύσει το αίμα του σε έναν άδικο ιμπεριαλιστικό πόλεμο, σε ξένες επεμβάσεις, που δεν έχουν σχέση με τα συμφέροντα του λαού.
Παρακαλώ, κάντε λίγο ησυχία. Με συγχωρείτε. Προχωρήστε, κύριε Κουτσούμπα.
Δεν μ' ενοχλεί. Μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους, αν δεν θέλουν να ακούσουν οι κύριοι. Πρέπει ο ελληνικός λαός να συντονίσει τα βήματά του με κάθε λαϊκό κίνημα στην ευρύτερη περιοχή, που σημαδεύει και θα σημαδεύει τον πραγματικό ένοχο, τα ιμπεριαλιστικά κέντρα, την αστική τάξη κάθε χώρας. Να εμποδίσει κάθε σχέδιο που απειλεί την ειρήνη, τα κυριαρχικά δικαιώματα των λαών της περιοχής, το κυριαρχικό δικαίωμα του λαού της Ελλάδας. Να μην επιτρέψει τα παιδιά του να γίνουν κρέας στα κανόνια των μακελάρηδων των λαών για τα συμφέροντα των αστικών τάξεων είτε της Ελλάδας είτε της Τουρκίας είτε των κάθε λογής συμμάχων. Δεν είναι ώρα ούτε για υπομονή ούτε για ανοχή αυτής της επικίνδυνης αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής. Δεν μπορεί ο απολυμένος πενηντάρης να περιμένει πότε θα γίνει εξήντα επτά χρονών για να πάρει σύνταξη. Δεν μπορεί ο νέος να περιμένει δέκα χρόνια για να βρει την πρώτη του δουλειά. Δεν μπορεί ο εργαζόμενος να ζει καθημερινά με την ανασφάλεια αν θα απολυθεί, αν θα χάσει το σπίτι του, αν θα βρει χρήματα για να μορφώσει τα παιδιά του. Δεν μπορεί άνθρωπος σαράντα εννέα χρονών, απολυμένος μετά από χρόνια δουλειάς, όπως κάποιος με πόνο ψυχής μού έλεγε προχθές στην απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ, να βρίσκει μια δουλειά τελικά, μετά από χίλια βάσανα, ως ντελιβεράς - κοντά πενήντα χρονών ο άνθρωπος - με 16 ευρώ μεροκάματο, χωρίς ασφάλιση, να του κόβει και μια μέρα την εβδομάδα το αφεντικό, να μην έχει κάθε μέρα δουλειά, δηλαδή, να μην έχει δώρο, για να περάσει δυο μέρες, τις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, με τα παιδιά του, την οικογένειά του. Πού θα πάει αυτή η κατάσταση; Με την πολιτική σας βέβαια δεν πρόκειται να πάει πουθενά. Από το κακό στο χειρότερο θα είναι για τους πολλούς, για την πλειοψηφία του ελληνικού λαού. «Αυτό», μου έλεγε, «πρέπει να αναδείξετε στη Βουλή, παντού» και αυτός ο άνθρωπος που δουλεύει για το μεροκάματο και μια σειρά άλλοι εργάτες και εργάτριες, που διαδήλωναν προχθές στις απεργιακές συγκεντρώσεις και τα συλλαλητήρια. Έχουν δίκιο. Αυτό ακριβώς προσπαθεί να κάνει το ΚΚΕ, προτείνοντας ταυτόχρονα λύσεις, που δεν είναι άλλες από τον δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει τελικά ο λαός μας για να βγει από την κρίση σε όφελος των δικών του και μόνο συμφερόντων, με ριζικές επαναστατικού χαρακτήρα αλλαγές παντού και στην κοινωνία και στην οικονομία και στο κράτος, συνολικά στο σάπιο καπιταλιστικό σύστημα με ανατροπές εκ βάθρων. Εμείς λέμε ότι υπάρχει διέξοδος. Υπάρχει δρόμος για την ικανοποίηση των αναγκών μας, φτάνει να πιστέψουμε και να δοκιμάσουμε τις δυνάμεις μας. Υπάρχουν πολλοί εργαζόμενοι κι εργαζόμενες ακόμα που αμφιβάλλουν αν αυτά που λέμε μπορούν να γίνουν πραγματικότητα. «Ακόμα κι αν τα πιστεύουμε», λένε ορισμένοι. Τους λέμε κατηγορηματικά ότι αυτά που προτείνουμε μπορούν να γίνουν. Μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα εμείς και τα παιδιά μας. Ο λαός έχει όλη τη δύναμη. Για να γίνει αποτελεσματική, πρέπει να μάθει να την αξιοποιεί, να τη χρησιμοποιεί σωστά αυτή τη μεγάλη του δύναμη. Δεν είναι ώρα για άλλο χαμένο χρόνο με ψεύτικες συναινέσεις, στημένους - δήθεν - διαλόγους, νέες ανεκπλήρωτες προσδοκίες από το πολιτικό προσωπικό που εξαπάτησε κι εξακολουθεί να εξαπατά τον ελληνικό λαό, με μοναδικό σκοπό να χειραγωγήσει την πάλη του, το κίνημά του, για να περνά πιο εύκολα αυτά τα βάρβαρα μέτρα. Τα βήματα που έγιναν στους διάφορους απεργιακούς αγώνες τους τελευταίους, και στις 12 του Νοέμβρη και στις 3 του Δεκέμβρη, δείχνουν ότι μπορούν να πολλαπλασιαστούν αυτές οι εστίες αντίστασης, αυτές οι εστίες αντεπίθεσης, σε κάθε εργασιακό χώρο, σε κάθε κλάδο, σε κάθε πόλη και χωριό, σε κάθε περιοχή σε όλη τη χώρα. Εργατική ταξική ενότητα και πάλη είναι η απάντηση. Λαϊκή κοινωνική συμμαχία παντού. Συμπόρευση με το ΚΚΕ. Αυτά είναι και τα κλειδιά για ένα καλύτερο αύριο με τον λαό πραγματικά στην εξουσία, κυρίαρχο όλου του πλούτου που παράγει. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Πρόεδρε.
Θέλω καλό σχόλιο τώρα!
Κι εσείς ήσασταν πιο σύντομος. Δύο λεπτά πριν, τελειώσατε. Ο Κοτζιάς έμεινε πίσω πολύ. Να είστε καλά! Τον λόγο έχει η κ. Γενηματά, Πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα ήθελα να ξεκινήσω με μια πολύ σύντομη αναφορά στο προσφυγικό. Κύριε Πρωθυπουργέ - δυστυχώς, έχει φύγει από την Αίθουσα - , κάθε κρίση που διαχειρίζεστε, κάθε διαπραγμάτευση που κάνετε μας οδηγεί στο περιθώριο των ευρωπαϊκών εξελίξεων. Έχει ως αποτέλεσμα οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι να θεωρούν ότι η Ελλάδα δεν ανήκει στη Δύση, αλλά ότι είναι μια ανατολίτικη επαρχία. Και ειλικρινά, δεν μας αξίζει αυτό. Οι ιδεοληψίες και οι ερασιτεχνισμοί έδωσαν αφορμές να ακουστούν ακραίες φωνές στην Ευρωπαϊκή Ένωση για αποβολή της χώρας μας από τον ενιαίο χώρο Σένγκεν. Αντί να διεθνοποιήσετε το προσφυγικό, το μετατρέψατε σε εθνικό πρόβλημα. Οι καθυστερήσεις στην εκτέλεση των υποχρεώσεων της χώρας αυξάνουν τη διαπραγματευτική δύναμη της Τουρκίας και αυτό έγινε απόλυτα φανερό στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής. Αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα, η κρίση στα βόρεια σύνορά μας θα μεταφερθεί στα μεγάλα αστικά κέντρα. Η άτακτη, δε, υποχώρηση της Κυβέρνησης στο ζήτημα της FRONTEX απέδειξε την προχειρότητα με την οποία κινείστε. Είδα η ίδια τον αρμόδιο Υπουργό. Καταθέσαμε συγκεκριμένες προτάσεις στην τελευταία συνάντηση των ηγετών των σοσιαλιστικών κομμάτων. Δεχθήκαμε να συμφωνήσουμε σε κοινό πλαίσιο στο συμβούλιο πολιτικών Αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Και θέλω να τονίσω εδώ ότι ήταν ολέθριο λάθος της Νέας Δημοκρατίας που διέσπασε το αναγκαίο εθνικό μέτωπο σε αυτό το ζήτημα, όπως ήταν και ολέθριο λάθος, κύριε Πρωθυπουργέ, που χρησιμοποιήσατε τη συνάντηση των πολιτικών Αρχηγών για επικοινωνιακές σκοπιμότητες και τρίπλες. Είναι ώρα να διαμορφώσουμε μια ενιαία εθνική στρατηγική για το προσφυγικό και τα μεγάλα εθνικά ζητήματα, για το Κυπριακό, για το Σκοπιανό, για τις σχέσεις με την Τουρκία. Βρίσκονται σε κρίσιμη καμπή και τα χειρίζεστε μόνοι σας. Είναι τώρα ώρα ευθύνης και δράσης. Καλώ, λοιπόν, την Κυβέρνηση να αναλάβει τη σχετική πρωτοβουλία και την Αξιωματική Αντιπολίτευση να μην επιμείνει στις ενστάσεις της. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο προϋπολογισμός που συζητάμε είναι ο πρώτος προϋπολογισμός του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ο προϋπολογισμός ενός αχρείαστου μνημονίου. Αν για τα προηγούμενα μνημόνια πρέπει να αναζητηθούν ευθύνες διαχρονικές στις παθογένειες της ελληνικής οικονομίας, το τελευταίο μνημόνιο είναι η βαριά κληρονομιά της ανικανότητας και της ανεπάρκειας της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Συζητώντας σήμερα για τον προϋπολογισμό του 2016 έχουμε την ευκαιρία, πρώτον, να αποτιμήσουμε τι άλλαξε έναν χρόνο στην Ελλάδα με την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Ο προϋπολογισμός έχει ως κεντρικό γνώρισμα την ύφεση. Στην ύφεση μας γυρίσατε εσείς, κύριε Τσίπρα. Δεν ήρθε από τον ουρανό. Τριπλές κάλπες, φυγή καταθέσεων, capital controls, αξιοθρήνητες απορροφήσεις από το ΕΣΠΑ, σκούπα στα ταμεία όλων των δημοσίων φορέων. Δεύτερον, έχουμε την ευκαιρία να εκτιμήσουμε πού πάμε για τα επόμενα χρόνια. Οι προβλέψεις πέρσι έβλεπαν ανάπτυξη τη διετία 2015-2016 αθροιστικά περίπου 6%. Ο κ. Τσακαλώτος μιλάει για ύφεση περίπου 2% στη διετία. Αυτή η διαφορά σημαίνει μεσοσταθμικά τέσσερις μονάδες ανεργία και λιγότερο 1,6 δισεκατομμύριο ευρώ στα ασφαλιστικά ταμεία ανά έτος. Η ύφεση, με άμεσο ή έμμεσο τρόπο, επηρεάζει καταλυτικά όλα τα μεγάλα ζητήματα με τα οποία είμαστε αντιμέτωποι. Το ασφαλιστικό είναι το πρώτο που την πληρώνει. Αύξηση της ανεργίας κατά 1% σημαίνει απώλεια εσόδων 400 εκατομμύρια για τα ασφαλιστικά ταμεία. Η τσέπη των φορολογούμενων είναι το επόμενο θύμα της ύφεσης και το χρέος για το οποίο τόση συζήτηση γίνεται ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξάνεται με την ύφεση. Η απάντηση, λοιπόν, στο πού πάμε είναι μία και ξεκάθαρη: όπισθεν ολοταχώς σε όλα τα μέτωπα. Ο λογαριασμός της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αναμένεται να είναι ιδιαίτερα βαρύς για τις Ελληνίδες και τους Έλληνες. Το ΑΕΠ θα είναι κατά 8,7 δισεκατομμύρια μικρότερο των προβλέψεων και κατά 2 δισεκατομμύρια μικρότερο του ΑΕΠ του 2014. Οι στόχοι για τα φορολογικά έσοδα έπεσαν έξω κατά 4,2 δισεκατομμύρια ευρώ, τη στιγμή μάλιστα που οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του δημοσίου αυξάνονται κατά 58%. Οι επενδύσεις έπεσαν κατά 27%. Το δημόσιο χρέος θα διαμορφωθεί το 2016 σε 188% του ΑΕΠ, αυξημένο κατά εννέα ποσοστιαίες μονάδες μέσα σε δύο χρόνια. Η εσπευσμένη και με απαράδεκτους όρους ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών είχε αποτέλεσμα να εξαϋλωθεί η αξία των μετοχών του δημοσίου, δηλαδή του Έλληνα φορολογούμενου πολίτη. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η τελευταία ίσως γραμμή άμυνας της Κυβέρνησης είναι το δήθεν επιχείρημα ότι συγκρούεται με τους ισχυρούς και στηρίζει τους αδύναμους. Είναι το «αριστερό αποτύπωμα», για το οποίο μάς μίλησε ο κ. Χουλιαράκης. Όμως, ο κ. Τσακαλώτος ομολόγησε και είπε: Κάναμε λάθος. Δεν φέραμε εγκαίρως μέτρα κατά της φοροδιαφυγής. Αυτή είναι σημαντική ομολογία, αλλά είναι η μισή αλήθεια. Δεν έμειναν μόνο στις παραλείψεις, γιατί τα στοιχεία ομολογούν ότι χάρισαν, διέγραψαν με τη γνωστή ρύθμιση της πράξης νομοθετικού περιεχομένου 190 εκατομμύρια σε μεγαλοοφειλέτες, δηλαδή όσα χρειάζονταν για να μην περικοπεί το ΕΚΑΣ για το 2016 στους χαμηλοσυνταξιούχους. Με ποιους, λοιπόν, συγκρούστηκαν; Ποιο είναι το «αριστερό αποτύπωμα» της πολιτικής τους, όταν φέρνουν διάταξη με την οποία θα κοπεί το ΕΚΑΣ αρχικά για το 20% των χαμηλοσυνταξιούχων και στη συνέχεια για όλους; Τα μέτρα για την αντιμετώπιση της φτώχειας έπεσαν στα 108 εκατομμύρια έναντι 455 εκατομμυρίων που δόθηκαν το 2014. Ψαλιδίζετε κατά 106 εκατομμύρια ευρώ το επίδομα θέρμανσης που αφορά πολύ φτωχούς συμπολίτες μας και ακόμα δεν έχει ανοίξει το σύστημα και βρισκόμαστε στις 5 του Δεκέμβρη. Οι συντάξεις, ακόμα και οι μικρές, περικόπηκαν κατά 3%. Οι πλειστηριασμοί απελευθερώθηκαν για το 75% των δανειοληπτών και η απειλή για την πρώτη κατοικία είναι πλέον υπαρκτή. Και έρχονται και τα ξένα funds που θα ασχοληθούν με τα κόκκινα επιχειρηματικά δάνεια. Είναι εκείνα τα «κοράκια», που λέγανε κάποτε. Η αναλγησία είναι ακόμα μεγαλύτερη, όταν δεν λαμβάνουν καμμία απολύτως μέριμνα για την πρώτη κατοικία ατόμων με αναπηρία. Και ακόμα δεν έχουν δοθεί οι κάρτες μετακίνησης ΑΜΕΑ για το 2015. Τα προγράμματα κατά της ανεργίας, του ΟΑΕΔ, καθυστερούν, με αποτέλεσμα να υπάρχει αυτή τη στιγμή πλεόνασμα στον οργανισμό 504 εκατομμύρια λόγω αδράνειας. Κάθονται εκεί και περιμένουν. Δεν υπάρχει άνεργος να αξιοποιήσει αυτά τα ποσά. Όταν παραμένουν ακόμα ανέγγιχτα 330 εκατομμύρια από το Ταμείο Κατά της Φτώχειας, χρήματα τα οποία εξασφαλίσαμε πέρυσι τον Δεκέμβριο, όταν από τον Γενάρη είναι χωρίς χρηματοδότηση σαράντα τέσσερα κέντρα ημερήσιας φροντίδας παιδιών με αναπηρία - στηρίζουν αυτά τα κέντρα χίλια τετρακόσια τριάντα παιδιά - και, βέβαια, όταν το προσωπικό των νοσοκομείων έχει μειωθεί κατά έξι χιλιάδες και οι αναγκαίες προσλήψεις καθυστερούν, δεν χρειάζονται περισσότερα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, για να καταλάβει κανείς ότι δεν υπάρχει «αποτύπωμα», δεν υπάρχει ούτε ίχνος κοινωνικής πολιτικής. Είμαστε, δε, ιδιαίτερα επιφυλακτικοί με την Κυβέρνηση και για τη συνέχεια, με τις τράπεζες, στην πραγματικότητα, να μην μπορούν να χρηματοδοτήσουν ακόμα την οικονομία, με την ανικανότητα διαχείρισης και την παντελή έλλειψη σχεδίου, με τις ιδεοληψίες των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να καθιστούν το αναπτυξιακό πακέτο Γιούνκερ γράμμα κενό, γιατί χρηματοδοτεί προτάσεις που προχωρούν με τη μέθοδο ΣΔΙΤ. Όπως ξέρετε, οι μέθοδοι αυτοί προκαλούν ίλιγγο στην Κυβέρνηση. Από πού περιμένουν να ξαναρχίσει η ανάπτυξη στη χώρα, όταν έχουν συγκρουστεί με οποιονδήποτε έχει επενδύσει ή έρχεται να επενδύσει στην Ελλάδα; Οι ιδιωτικοποιήσεις καθυστερούν ή υπονομεύονται από τους ίδιους τους Υπουργούς. Ο τουρισμός πλήττεται, με ταυτόχρονη αύξηση του ΦΠΑ στα ξενοδοχεία, στην εστίαση και κατάργηση του μειωμένου ΦΠΑ στα νησιά. Στον αγροτικό τομέα απουσιάζει παντελώς σχέδιο ανασυγκρότησης. Οι επιδοτήσεις και οι αποζημιώσεις καθυστερούν. Οι αγρότες απειλούνται με φορολογική εξόντωση και τριπλασιασμό των εισφορών τους. Ό,τι παράγει, ό,τι είναι καινοτόμο και εξαγωγικό είναι εχθρός. Χαρακτηριστική είναι η φορολόγηση στα κρασιά και η παραλίγο φορολόγηση στην ελληνική ζυθοποιία. Το Υπουργείο Υποδομών δεν ασχολείται με δημόσια έργα. Ασχολείται με κομματικά έργα. Τα έργα στο μετρό πάγωσαν. Χίλια διακόσια δεκατέσσερα έργα έχουν μπλοκαριστεί κι έχουν παγώσει. Το 2015 δεν έχει δημοπρατήσεις νέων έργων από το Υπουργείο. Ο νέος αναπτυξιακός νόμος έχει εξαγγελθεί επτά φορές από τον Υπουργό. Εάν δεν ήταν τόσο σοβαρό το ζήτημα, θα μπορούσα να πω ότι έχει καταντήσει ανέκδοτο. Επίσης, 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ κινδυνεύει να χαθεί από το τρέχον ΕΣΠΑ. Τώρα συζητούν να μεταφερθούν στο νέο. Αυτό, όμως, έχει ως αποτέλεσμα 40% του νέου να δεσμεύεται. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις έχουν εγκαταλειφθεί στην τύχη τους. Τα capital controls ενέτειναν τα προβλήματα ρευστότητάς τους, ενώ η Κυβέρνηση δεν ασχολείται ούτε με την ελάφρυνση του κόστους των υπερβολικών προμηθειών των τραπεζών για τις ηλεκτρονικές συναλλαγές. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ακούσαμε επίσης για μεταρρυθμίσεις, για αλλαγές σε μια σειρά από τομείς που πράγματι έχει ανάγκη η χώρα. Ποιες μεταρρυθμίσεις, όμως, έχουμε δει στην πράξη; Αντί της βαθιάς τομής στο κράτος στήνετε ένα πελατειακό κράτος «ημετέρων». Μόλις πριν από λίγες ημέρες ο Υπουργός Υποδομών πάλι, πρωτοπόρος σε αυτόν τον τομέα, προχώρησε σε διπλασιασμό των στελεχών διοίκησης στον τομέα ευθύνης του. Πώς λέμε «είναι πολλά τα ρουσφέτια εδώ»; Η Κυβέρνηση γκρεμίζει την παιδεία, με ή χωρίς Μπαλτά, και φέρνει ρουσφετολογικές τροπολογίες, για να βολέψει τα στελέχη της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Κοιτάζει αδιάφορα την αποδόμηση του ΕΣΥ. Ο νόμος για τη ρύθμιση του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου και των αδειών των μέσων μαζικής ενημέρωσης απειλείται να μετατραπεί σε ένα όργανο διαπραγμάτευσης της Κυβέρνησης με συμφέροντα. Και βέβαια αφαιρεί αρμοδιότητες από τις περιφέρειες και στραγγαλίζει οικονομικά τους δήμους. Και έρχομαι στο ασφαλιστικό. Ο προϋπολογισμός, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, περιλαμβάνει 1,7 δισεκατομμύριο περίπου περικοπές στην κοινωνική ασφάλιση. Δεν είναι δυνατόν να λέτε ότι δεν θα κόψετε συντάξεις. Παίζετε με σενάρια και δεν παρουσιάζετε καμμία συγκεκριμένη πρόταση. Βαφτίζετε το ψάρι κρέας, αλλάζετε ονόματα - αυτό έχετε μάθει να το κάνετε πάρα πολύ καλά - και στο τέλος κάνετε ό,τι ζητούσε η τρόικα από πέρυσι. Αλλάζετε τους συντελεστές αναπλήρωσης, ώστε να πετύχετε μείωση συντάξεων. Εμείς δεν θα ψηφίσουμε μείωση συντάξεων. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Κατηγορηθήκαμε από Υπουργό της Κυβέρνησης για πολιτική δειλία, γιατί εμείς στο ΠΑΣΟΚ δεν εφαρμόσαμε με σθένος αυτά που ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα εφαρμόζει. Πράγματι, εμείς αντισταθήκαμε και διαπραγματευτήκαμε. Και είχαμε πετύχει να μη συμβούν αυτά που σήμερα εσείς αποδέχεστε. Δεν παραδώσαμε, δηλαδή, σε κερδοσκοπικά funds τα σπίτια των Ελλήνων. Δεν συναινέσαμε σε νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων. Δεν υποκύψαμε στις πιέσεις για εξόντωση των αγροτών. Δεν συνυπογράψαμε ομαδικές απολύσεις εργαζομένων. Γιατί το ΠΑΣΟΚ υπηρέτησε διαχρονικά τον λαό και την πατρίδα. Και εάν γι' αυτό μάς αποκαλείτε δειλούς, σας απαντώ ευθέως: Είστε ανάλγητοι. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Η αξιοπρέπεια, η αντίσταση, το αίσθημα ανάτασης και εθνικής υπερηφάνειας είναι λέξεις που χρησιμοποίησε πάρα πολλές φορές στο παρελθόν ο Πρωθυπουργός. Πάρα πολύ γρήγορα, όμως, έχουν αντικατασταθεί από τη μοιρολατρία, την αβεβαιότητα, την ανασφάλεια και την υποταγή. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες δεν ξέρουν πραγματικά τι τους ξημερώνει. Δεν ξέρουν τι θα γίνει με το σπίτι τους, με την περιουσία τους, με την εργασία τους, με την επιχείρησή τους. Πρώτη φορά η πατρίδα και το έθνος βρίσκονται στο χάος και στο κενό. Πρώτη φορά οι Έλληνες νιώθουν απροστάτευτοι. Όπως δείχνει ο υπό συζήτηση προϋπολογισμός, τα ελλείμματα θα αντιμετωπιστούν με ισοπέδωση συντάξεων, μισθών, νέους φόρους και επιβαρύνσεις - για ποιους; - για τα φτωχά και τα μεσαία νοικοκυριά. Το μεγαλύτερο, όμως, κόστος που προκάλεσε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι ο αφελληνισμός της ελληνικής οικονομίας. Οι τράπεζες δωρίστηκαν, με την πρόσφατη ανακεφαλαιοποίηση, στις αγορές. Δηλαδή, κερδοσκοπικά funds θα αποφασίζουν για την τύχη της οικονομίας, της πατρίδας μας, για το ποιες επενδύσεις εγκρίνονται και ποιες όχι, για το τι θα γίνει με τα σπίτια και την περιουσία των Ελλήνων. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πριν από έναν χρόνο ο κ. Τσίπρας και ο συνέταιρός του μπλοκάροντας την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας οδήγησαν τη χώρα σε πρόωρες εκλογές. Τις κέρδισαν αξιοποιώντας το πλαστό δίλημμα μνημόνιο - αντιμνημόνιο, το δηλητήριο με το οποίο εμπότισαν την πολιτική ζωή και τον διχασμό των Ελλήνων πολιτών. Παρέλαβαν μία χώρα που έβγαινε από την κρίση, που είχε αποφασιστεί ότι περνούσε από τα μνημόνια στην προληπτική πιστωτική γραμμή, που έβλεπε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, πρωτογενή πλεονάσματα και βεβαίως μείωση της ανεργίας, μια χώρα και μια κοινωνία που το πέτυχε αυτό με πολύ σοβαρές θυσίες σε όλα τα επίπεδα, αλλά θυσίες που φαινόντουσαν ότι πιάνουν τόπο. Όμως, το καλοκαίρι, αντί να βγούμε από τα μνημόνια, κοντέψαμε να βγούμε από το ευρώ, ακολουθώντας την περιβόητη στρατηγική «θα βάλω φωτιά στο σακάκι μου και θα σε αγκαλιάσω, για να καούμε μαζί, αν δεν μου δώσεις αυτό που θέλω». Και όσο εμείς τσουρουφλιζόμασταν, εκείνοι ετοίμαζαν το σχέδιό τους, προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι θα καούμε μόνοι μας ή, για την ακρίβεια, θα καούμε εμείς, το σακάκι μας, και κανένας άλλος. Το σχέδιο ετοιμάστηκε, γράφτηκε και ήρθε στο τραπέζι. Το πρόβλημα, κύριε Τσίπρα, είναι ότι ακόμα δεν έχετε καταλάβει τη στρατηγικής σημασίας ήττα που υπέστη η χώρα το καλοκαίρι. Επειδή εμείς το καταλάβαμε, καταλάβαμε πολύ καλά τι έγινε και κυρίως πού οδηγούνταν η χώρα, στηρίξαμε όχι εσάς, αλλά την πατρίδα. Και με την ευκαιρία, ας σταματήσει αυτή η σπέκουλα για τη δήθεν ασυνέπειά μας το καλοκαίρι να ψηφίσουμε τη συμφωνία και τώρα να μην ψηφίζουμε τους εφαρμοστικούς νόμους. Ανατρέξτε λίγο στα Πρακτικά στις 13 Αυγούστου και θα θυμηθείτε ότι εμείς την ίδια ώρα που ψηφίζαμε αυτήν τη συμφωνία που πανικόβλητος φέρατε, ξεκαθαρίζαμε έγκαιρα τη στάση μας. Προτείναμε ταυτόχρονα έναν συγκεκριμένο οδικό χάρτη βημάτων και ενεργειών. Πριν απ' όλα, την αποφυγή πάση θυσία των εκλογών μέχρι η χώρα να πατήσει σε ασφαλές έδαφος και την αξιοποίηση του μεγάλου κεκτημένου της πολιτικής και κοινωνικής συναίνεσης που είχε διαμορφωθεί. Και γίναμε απολύτως συγκεκριμένοι, διατυπώνοντας από τότε, όχι τώρα, τη διαφωνία μας στις νέες περικοπές στις συντάξεις, στην εξοντωτική φορολόγηση των αγροτών, στις ομαδικές απολύσεις και στους πλειστηριασμούς. Προειδοποιήσαμε, επίσης, ότι οι σχετικοί εφαρμοστικοί νόμοι, για να έχουν τη στήριξή μας, πρέπει να τύχουν σοβαρής επεξεργασίας μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων και φυσικά και με τους εταίρους. Τίποτε απ' όλα αυτά δεν συνέβη. Το πραγματικά οξύμωρο και εξωφρενικό είναι να εγκαλεί ο κ. Τσίπρας για ασυνέπεια, όταν ο ίδιος πέταξε στο καλάθι των αχρήστων όλες τις προτάσεις μας και την ίδια τη συναίνεση που πετύχαμε το καλοκαίρι, προκήρυξε τις εκλογές και έσπευσε να σχηματίσει μια Κυβέρνηση με τα ίδια ακριβώς προβλήματα που είχε και η προηγούμενη. Όσα ψέματα, όμως, και αν πουν για εμάς, εμείς θα συνεχίσουμε να λέμε την αλήθεια γι' αυτούς. Και σας παρακαλώ, κύριε Πρωθυπουργέ, μην ξαναμιλήσετε για την Πορτογαλία, εκτός αν θέλετε να κάνετε αυτοκριτική. Γιατί εκεί οι σοσιαλιστές δεν ταυτίζονται με ακροδεξιές αποφύσεις, γιατί εκεί συζητούν ανοικτά για προοδευτικό πρόγραμμα. Γιατί εσείς την ώρα που ξορκίζετε τη Δεξιά, έχετε αγκαλιάσει και τη δεξιά πολιτική και τους δεξιούς εταίρους σας. Μη ματαιοπονείτε. Ο εκφραστής της πιο δεξιάς πολιτικής στη χώρα είστε εσείς ο ίδιος, αυτή είναι η αλήθεια. Επιχειρήσατε να κάνετε κατάληψη, υποτίθεται, στον μεγάλο χώρο της κεντροαριστεράς και με τη φόρα που πήρατε καταλάβατε πλήρως τον χώρο της Δεξιάς και μάλιστα με τόση επιτυχία, που δημιουργήσατε προβλήματα ύπαρξης στις παραδοσιακές δυνάμεις του συντηρητικού χώρου. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Αρκετά με την υποκρισία. Ακολουθήστε αυτό που λέει ο ποιητής: «Και αν δεν μπορείς να κάνεις τη ζωή σου όπως τη θέλεις, τότε προσπάθησε τουλάχιστον, όσο μπορείς, μην την εξευτελίζεις.». Και κάτι τελευταίο. Επειδή παρακολούθησα στελέχη της Κυβέρνησης να συκοφαντούν κατά συρροή και κατά παραγγελία και να μιλούν για εξεταστικές επιτροπές, τους λέω ένα: Δεν μας αγγίζουν, ούτε εκβιασμοί περνάνε ούτε συμψηφισμούς κάνουμε. Προτείνω ευθέως να συμφωνήσουμε όλες οι πτέρυγες της Βουλής για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής με αντικείμενο το πώς δημιουργήθηκε η κρίση, πώς φτάσαμε στα μνημόνια, ποια ήταν τα αποτελέσματα του δημοσιονομικού εκτροχιασμού επί Νέας Δημοκρατίας την περίοδο 2004-2009, του δεύτερου εκτροχιασμού, που οδήγησε στο τρίτο μνημόνιο, και τι έγινε τόσο με το PSI όσο και με την πρόσφατη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Όλα στο φως! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Ό,τι πρέπει να διερευνηθεί για την κατάσταση στην οποία έφθασε η χώρα και οι πολίτες: Από την είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ μέχρι σήμερα. Εμείς δεν φοβόμαστε τίποτα. Ιδού η Ρόδος, κυρίες και κύριοι Βουλευτές! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ]] Και προκαλώ, πραγματικά, όποιον ενδιαφέρεται να αποτυπωθεί η αλήθεια να προσυπογράψει. Όποιος, όμως, δεν το κάνει, δεν έχει κανένα δικαίωμα να ψελλίζει μετά για διαφάνεια. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εμείς θα επιμείνουμε στην προσπάθεια ευρύτερης συνεννόησης και διαμόρφωσης ενός εθνικού πλαισίου για την οριστική έξοδο από την κρίση. Είμαστε, όμως, αντίθετοι με κάθε πρόταση για δημιουργία μετώπων, είτε δήθεν ευρωπαϊκών μετώπων με τη Νέα Δημοκρατία είτε δήθεν προοδευτικών μετώπων με τον ΣΥΡΙΖΑ. Και οι δύο αυτές λογικές θα βλάψουν αυτήν την ώρα τη χώρα μας το ίδιο ακριβώς. Επιμένουμε στη δική μας πορεία, στον δικό μας αυτόνομο λόγο. Διάλογο, λοιπόν, και εθνική συνεννόηση; Ναι, ευχαρίστως. Αλλά εδώ, στη Βουλή, με ανοιχτές πόρτες, με καθαρές προτάσεις, όχι με στημένες καταστάσεις, που υπονομεύουν και το κύρος των θεσμών. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Δημοκρατική Συμπαράταξη καταψηφίζει τον προϋπολογισμό. Όμως, δεν θα μείνουμε σε αυτό. Δεν είναι πρόθεσή μας να περιμένουμε τη φθορά, ραγδαία ή μη, της Κυβέρνησης, για να κερδίσουμε λίγες μονάδες στις επόμενες εκλογές. Η χώρα δεν μπορεί να εγκλωβίζεται στα μνημόνια. Οι πολίτες δεν μπορεί μόνο να περιμένουν μοιρολατρικά τη νέα επιβάρυνση της ζωής τους, τη νέα περικοπή, τον νέο φόρο και να ασφυκτιούν, χωρίς ελπίδα και προοπτική. Οφείλουμε να εγγυηθούμε στους Έλληνες πολίτες μια καλύτερη ζωή. Τους το χρωστάμε. Το χρωστάνε οι πολιτικοί. Και για να το πετύχουμε αυτό, χρειάζεται η επανεκκίνηση της οικονομίας. Οι επενδύσεις, που θα φέρουν ανάπτυξη, εισόδημα, θέσεις εργασίας. Να δώσουμε το σήμα με μεγάλες ξένες επενδύσεις και την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, το σήμα ότι η αβεβαιότητα και οι κίνδυνοι ανήκουν οριστικά στο παρελθόν. Και στη συνέχεια, στη βάση ενός εθνικού σχεδίου για την ανάπτυξη, να κινητοποιήσουμε όλες τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου, στον τουρισμό, στην αγροτική παραγωγή, στη μικρομεσαία επιχείρηση, στην ενέργεια, στη ναυτιλία. Να τους στηρίξουμε με κίνητρα, με πόρους του ΕΣΠΑ αλλά και τις αναγκαίες υποδομές. Και ταυτόχρονα να αλλάξουμε το κράτος, τη διοίκηση, τις συνθήκες απονομής της δικαιοσύνης, το φορολογικό σύστημα, τα συστήματα υγείας και παιδείας με προοδευτικές μεταρρυθμίσεις. Αυτή είναι η συνολική πραγματική ατζέντα για την εθνική συνεννόηση. Μοιάζει σαν όνειρο; Όχι. Μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Η κοινωνία είναι έτοιμη να στρατευθεί σε αυτό. Η σημερινή Κυβέρνηση δεν μπορεί. Εφόσον δεν μπορείτε εσείς, θα το ξεκινήσουμε εμείς, με πρωτοβουλίες και προτάσεις, με διάλογο με την κοινωνία και τους φορείς της, για να δημιουργήσουμε ένα νέο, ισχυρό, προοδευτικό ρεύμα κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας, που θα πάρει την υπόθεση στα χέρια της. Σηκώνουμε τα μανίκια, για να ξαναχτίσουμε την Ελλάδα, γιατί η Ελλάδα αξίζει και μπορεί καλύτερα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Τον λόγο έχει ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης κ. Δραγασάκης. Για δεκαπέντε λεπτά, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο προϋπολογισμός για το 2016 εντάσσεται σε ένα ευρύτερο μεσοπρόθεσμο σχέδιο, που στόχο έχει όχι μόνο να αντιμετωπίσει τα συμπτώματα, αλλά, κυρίως, τις αιτίες της κρίσης που μας οδήγησαν ως εδώ. Και βλέπω ορισμένους εκπροσώπους των παλιών κομμάτων να αρνούνται την ιστορία, σαν να μην ξέρει ο λαός μας από πού αρχίσαμε, πού βρισκόμαστε και λοιπά. Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι να βάλουμε τις βάσεις σε ένα νέο υπόδειγμα οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, το οποίο θα ανοίγει τον δρόμο για τη νέα γενιά και θα προσπαθεί να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που παρέχει η εποχή μας και η χώρα μας ειδικότερα. Σε αυτόν τον ευρύτερο ορίζοντα, το επόμενο έτος και ειδικότερα το επόμενο εξάμηνο είναι ιδιαίτερα κρίσιμο. Με βάση τον σχεδιασμό του κυβερνητικού έργου, αμέσως μετά την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, στις αρχές του επόμενου χρόνου, αναμένεται να γίνει η πρώτη αξιολόγηση του προγράμματος. Θα ακολουθήσει η συζήτηση και - πιστεύουμε - η συμφωνία για το χρέος. Στο μεταξύ αναμένουμε στους πρώτους μήνες να αρθούν εντελώς οι κεφαλαιακοί έλεγχοι, τα λεγόμενα capital controls, και αναμένουμε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να προβεί σε εκείνα τα μέτρα στα οποία πρέπει να προβεί, για να ομαλοποιηθεί η χρηματοδότηση της οικονομίας. Στο μεταξύ η ύφεση αναμένεται αρκετά ηπιότερη απ' ό,τι αρχικά υπολογιζόταν και είναι κοινή η παραδοχή ότι το δεύτερο εξάμηνο μπορούμε να πάμε σε ανάκαμψη της οικονομίας. Με αυτά τα δεδομένα η πιστοληπτική ικανότητα της χώρας αναμένεται να αναβαθμιστεί και δεν αποκλείεται προς το τέλος του επόμενου έτους να μπορεί να αρχίσει ο διάλογος με τις αγορές, με στόχο τη δυνατότητα δανεισμού από αυτές τόσο του κράτους όσο και των τραπεζών και ενός ευρύτερου κύκλου επιχειρήσεων. Τέλος, ως τα μέσα του επόμενου έτους αναμένεται να έχει υλοποιηθεί το 80% περίπου των μέτρων που προβλέπονται στη συμφωνία που έχουμε υπογράψει με τους δανειστές. Αν, λοιπόν, στους δύο αυτούς μήνες κυριαρχούσαν όντως μέτρα μνημονιακού - ας το πούμε έτσι - χαρακτήρα και μόνο ένας μικρός αριθμός μέτρων εντασσόταν σε αυτό που ονομάζουμε «παράλληλο πρόγραμμα», προς τα μέσα του επόμενου έτους η αναλογία αναμένεται να αντιστραφεί. Τα μνημονιακά μέτρα θα είναι ολοένα και λιγότερα, ενώ τα μέτρα που θα αφορούν σε αλλαγές που έχει ανάγκη η κοινωνία μας, καθώς και αναπτυξιακές πολιτικές, θα καθορίζουν την ασκούμενη κυβερνητική πολιτική. Για την παρούσα Κυβέρνηση η υλοποίηση της συμφωνίας με τους δανειστές αποτελεί μια συμβατική υποχρέωση την οποία τιμούμε. Όμως, δεν είναι τα μνημόνια ο ορίζοντας της κυβερνητικής πολιτικής, όπως συνέβαινε με τις μέχρι τώρα κυβερνήσεις. Και δεν είναι, διότι τα μνημόνια δεν μπορούν μας βγάλουν από την κρίση, διότι η κρίση που έχουμε είναι κρίση όχι μόνο δημοσιονομική. Ήταν κρίση του παραγωγικού μοντέλου, ήταν κρίση γενικότερα του τρόπου ανάπτυξης της οικονομίας και συγκρότησης της κοινωνίας. Ακριβώς γι' αυτό από την κρίση θα μας βγάλει η υλοποίηση όλων εκείνων των αλλαγών στο κράτος, την οικονομία και τους θεσμούς που θα θέσουν τις βάσεις, όπως ήδη είπα, για να διαμορφωθεί ένα νέο πρότυπο ανάπτυξης στη βάση νέων αξιών, των αξιών της δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης, της ισότητας. Και είναι ακριβώς αυτές οι αλλαγές που εμείς θέλουμε να προωθήσουμε. Επειδή πολλοί ρωτούν τι είναι, επιτέλους, αυτό το παράλληλο πρόγραμμα, θα ήθελα συνοπτικά να αναφέρω ότι παράλληλο πρόγραμμα είναι αυτά που εσείς, το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, δεν κάνατε όσο κυβερνούσατε. Είναι εκείνες οι αλλαγές που σε άλλες χώρες πραγματοποιήθηκαν από αστικές κυβερνήσεις, από σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις, ακόμα και από δεξιές κυβερνήσεις, αλλά στη χώρα μας εκκρεμούν ορισμένες από αυτές ήδη από την εποχή του Τρικούπη ή του Βενιζέλου. Μιλάμε ακόμα για Κτηματολόγιο, μιλάμε για Περιουσιολόγιο, μιλάμε για τεράστιες ανισότητες στο φορολογικό σύστημα κ.λπ., μέτρα και πολιτικές, που, όπως είπα, σε άλλες χώρες έχουν προ πολλού αντιμετωπιστεί. Είναι αυτά που και το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας κάποτε ονόμαζε «αστικούς εκσυγχρονισμούς», τους οποίους δεν τους απορρίπταμε ως Αριστερά, αλλά θέλαμε να τους υλοποιήσουμε σε συνάρτηση και μαζί με την επίλυση του κοινωνικού προβλήματος. Και αυτό ακριβώς θα κάνουμε. Θα αντιμετωπίσουμε τέτοια προβλήματα όχι αποσπασματικά, αλλά σε συνδυασμό με τομές, ρήξεις και μετασχηματισμούς, που έρχονται από το μέλλον και αποσκοπούν σε μια κοινωνία και μια οικονομία που θα έχει στο κέντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του και όχι τα κέρδη και τα υπερκέρδη και λοιπά. Είναι το κατ' εξοχήν στοίχημα της δικής μας Κυβέρνησης. Αυτό θα είναι το αποτύπωμα, στο οποίο αναφέρθηκε η κ. Γενηματά, και θα συνιστούσα λίγη υπομονή, για να γίνει ευκρινέστερο. Έρχομαι στο θέμα της ανακεφαλαιοποίησης, για το οποίο έχουν ακουστεί πάρα πολλά και αρκετά ανεύθυνα - να μου επιτραπεί να πω - από τους κατ' εξοχήν υπευθύνους για την κατάσταση της χώρας αλλά και των τραπεζών. Η ανακεφαλαιοποίηση και η επιτυχία της είναι ένας σημαντικός σταθμός, πρώτον, διότι υπήρχαν απόψεις και δυνάμεις που επεδίωκαν η ανακεφαλαιοποίηση να συνδεθεί με την πρώτη αξιολόγηση. Υπήρχαν απόψεις και καταβλήθηκαν προσπάθειες η ανακεφαλαιοποίηση να γίνει τον επόμενο χρόνο, υπό το βάρος μιας οδηγίας η οποία απαιτεί το κούρεμα των καταθέσεων. Και αυτό ακριβώς είναι το πρώτο που θέλαμε και μπορέσαμε να αποτρέψουμε. Δεύτερον, ήταν σημαντική, διότι στην αρχή αυτής της διαδικασίας κανείς δεν περίμενε - και είμαι βέβαιος πολύ περισσότερο εδώ μέσα - ή εν πάση περιπτώσει κανείς δεν ήταν βέβαιος ότι και οι τέσσερις συστημικές τράπεζες θα μπορέσουν να αντλήσουν τους αναγκαίους πόρους και κεφάλαια, έστω για τις βασικές τους ανάγκες, από τα ιδιωτικά κεφάλαια. Κι όμως, αυτό επετεύχθη. Τρίτον, γιατί με τον τρόπο που σχεδιάστηκε και έγινε η ανακεφαλαιοποίηση περιόρισε τις δανειακές ανάγκες αρκετά, στο όριο των 6 δισεκατομμυρίων ευρώ, αντί των 20 ή 25 δισεκατομμυρίων ευρώ που πολλοί έλεγαν. Ποια είναι η κατάσταση μετά την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών; Στην Πειραιώς το 26% περίπου των μετοχών ανήκει στο δημόσιο μέσω του ΤΧΣ, του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Το επιπλέον 40% ανήκει σε εγχώριους επενδυτές. Συνολικά, οι εγχώριοι επενδυτές συγκεντρώνουν το 66%. Πιστεύω η κ. Γενηματά να ξαναδιαβάσει την ομιλία της και να προσέξει τι ακριβώς είπε από το Βήμα αυτό για αφελληνισμούς και λοιπά. Στην Εθνική Τράπεζα το 41% των μετοχών ανήκει στο ΤΧΣ και το 12% - ίσως και περσότερο - βρίσκεται στην κατοχή άλλων εγχώριων ιδιωτών επενδυτών. Συνολικά, ένα ποσοστό μεγαλύτερο του 53% είναι στην κατοχή εγχώριων επενδυτών. Και στις δυο, λοιπόν, μεγαλύτερες ελληνικές τράπεζες η συμμετοχή του δημοσίου και των εγχώριων επενδυτών είναι καθοριστική. Οι κραυγές, επομένως, περί αφελληνισμού του τραπεζικού συστήματος δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Όμως, ακόμα και στην Alpha Bank, λόγω της μεγάλης διασποράς των μετοχών, το δημόσιο μέσω του ΤΧΣ είναι ο σημαντικότερος μεμονωμένος μέτοχος με 11%. Τόσο στην Alpha Bank όσο και στη Eurobank το κράτος συμμετέχει με εκπρόσωπό του στο ΔΣ με ισχυρές αρμοδιότητές και δυνατότητες βέτο σε μια σειρά από κρίσιμα θέματα. Το συμπέρασμα είναι ότι διαμορφώνεται, βεβαίως, ένα νέο σύστημα ελέγχου του τραπεζικού συστήματος, στο οποίο παίζουν ρόλο πολλοί παράγοντες. Μεταξύ αυτών, όμως, παίζει και το δημόσιο σημαντικό και καθοριστικό ρόλο, όχι μόνο λόγω ή μέσω των μετοχικών του συμμετοχών, αλλά κυρίως διότι είναι ο παράγοντας που διαμορφώνει το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των τραπεζών. Τι κατέστησε - για να έρθω σε ένα άλλο ερώτημα - αναγκαία τη νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών; Γιατί έγινε;
Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ πολύ, κάνετε λίγο ησυχία.
Η νέα ανακεφαλαιοποίηση δεν αποτελεί συνέχεια του παρελθόντος, αλλά έρχεται ακριβώς για να διορθώσει λάθη και να αποτρέψει κινδύνους που ενυπήρχαν στις προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις. Γιατί; Διότι η νέα ανακεφαλαιοποίηση κατέστη αναγκαία όχι λόγω των capital controls, όπως λένε ορισμένοι, αλλά διότι οι προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις, πρώτον, δεν θωράκισαν επαρκώς τις τράπεζες από κινδύνους, δεύτερον, δεν συνοδεύτηκαν από ένα σχέδιο αντιμετώπισης των κόκκινων δανείων και είναι παράδοξο να μιλάμε για αξίες των τραπεζών, όταν στο εσωτερικό τους συσσωρεύονται διαρκώς τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και δεσμεύουν πόρους. Τρίτον, διότι οι προηγούμενες ανακεφαλαιοποιήσεις δεν σχεδιάστηκαν με όρους δημοσίου συμφέροντος, αλλά, αντιθέτως, σχεδιάστηκαν με όρους εξυπηρέτησης ειδικών ομάδων συμφερόντων, μεταξύ των οποίων των παλαιών μετόχων και των παλαιών διοικήσεων, οι οποίες προστατεύτηκαν κατά τρόπο πρωτοφανή και σκανδαλώδη παγκοσμίως με ειδική νομοθεσία, που απέτρεπε κάθε είδους παρέμβαση ή αλλαγή. Για τον λόγο αυτό και οι όποιες αναφορές σε εξεταστικές επιτροπές, σε ό,τι μας αφορούν, δεν συνιστούν απειλές, αλλά καθήκον και υποχρέωση της Βουλής, διότι, όπως είχα ξαναπεί, ο φάκελος των τραπεζών δεν έχει ακόμη ανοίξει. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Άλλωστε, όπως ίσως έχει γίνει ήδη γνωστό, μετά από εξουσιοδότηση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής έχω αποστείλει επιστολή στην Τράπεζα της Ελλάδος, στην Ένωση Ελληνικών Τραπεζών, στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και τους ζητώ να καταθέσουν στη Βουλή εκθέσεις - κάθε θεσμός από τη δική του οπτική γωνία - με τις οποίες να απαντούν σε όλα τα ερωτήματα που έχετε θέσει με ερωτήσεις ή με άλλον τρόπο για την εξέλιξη του χρηματοπιστωτικού συστήματος συνολικά από την κρίση και μετά και, βεβαίως, για τις ανακεφαλαιοποιήσεις, συμπεριλαμβανομένης και της τελευταίας. Σημασία, όμως, έχει το μέλλον. Μετά, λοιπόν, την ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης, το πρόγραμμά μας, η πολιτική μας προβλέπει τους εξής στόχους: Πρώτος στόχος είναι η ολοκλήρωση και η εφαρμογή του θεσμικού πλαισίου για την ταχεία αντιμετώπιση του τεράστιου προβλήματος των κόκκινων δανείων, χωρίς το οποίο δεν μπορούμε να μιλάμε στην ουσία ούτε για τράπεζες ούτε για επανεκκίνηση της οικονομίας ούτε για επενδύσεις. Δεύτερος στόχος είναι η αξιολόγηση των διοικήσεων - και αυτό θα γίνει για πρώτη φορά - όχι μόνο των προσώπων, αλλά κυρίως των δομών και των λειτουργιών της κάθε τράπεζας. Με την ευκαιρία αυτή θα αντιμετωπιστεί, θα επανεξεταστεί και το ζήτημα των υπέρογκων σε ορισμένες περιπτώσεις αμοιβών των ανώτατων τραπεζικών στελεχών. Και θυμίζω εδώ ότι η Κυβέρνηση εκεί που μπορούσε το έκανε. Μείωσε της αμοιβές στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Τρίτος στόχος μας είναι η προετοιμασία ενός νόμου που θα εισάγει ένα σύστημα τύπου «Διαύγειας» στις τράπεζες, διότι δεν καταλαβαίνουμε γιατί δεν μπορεί να αναρτάται στην ιστοσελίδα κάθε τράπεζας, τι χορηγήσεις κάνει και σε ποιους, ποιος κατανέμει τη διαφήμισή της, ποιοι παίρνουν προνομιακά δάνεια, αν παίρνουν και λοιπά. Ο στόχος, βεβαίως, είναι να αποτραπούν προβλήματα σαν αυτά τα οποία υπήρξαν στο παρελθόν και ακόμα διερευνώνται. Τέταρτος στόχος είναι φυσικά η ενίσχυση της ρευστότητας της οικονομίας, κάτι που εξαρτάται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, αλλά και από τις ίδιες τις τράπεζες και την πολιτική επιτοκίων που θα ασκήσουν και άλλους παράγοντες. Πέμπτος στόχος είναι η κατοχύρωση και η άσκηση των δικαιωμάτων του δημοσίου, πράγμα το οποίο προϋποθέτει θεσμικές και οργανωτικές αλλαγές στο Υπουργείο Οικονομικών, ούτως ώστε να υπάρξουν δομές τέτοιες, που οι εκπρόσωποι σήμερα του δημοσίου σε όλες τις τράπεζες να μπορούν… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης]] Θα χρειαστώ την ανοχή σας για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, για να ολοκληρώσω. Βεβαίως, εντός του 2016 θα γίνει ορατό και λειτουργούν το εναλλακτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα, το οποίο θα αντιμετωπίζει ανάγκες τις οποίες οι μεγάλες συστημικές τράπεζες είτε δεν μπορούν είτε δεν θέλουν να αντιμετωπίσουν στον τομέα των μικρών επιχειρήσεων, των καινοτόμων δράσεων, της τοπικής και περιφερειακής ανάπτυξης και λοιπά. Ήδη έχει δρομολογηθεί η συμμετοχή του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων στο μετοχικό κεφάλαιο του ΕΤΕΑΝ. Ήδη ετοιμάζονται προγράμματα για τη λεγόμενη «μικροπίστωση», προγράμματα για νεοφυείς επιχειρήσεις κ.ο.κ.. Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να ολοκληρώσω με ορισμένες σκέψεις επί του γενικότερου πολιτικού θέματος που ακούστηκαν, αλλά, λόγω χρόνου, απλώς θα περιοριστώ στην επισήμανση μιας αντίφασης. Ακούμε από ορισμένες δυνάμεις της Αντιπολίτευσης μια εντελώς επιθετική στάση απέναντι στην Κυβέρνηση και την ίδια στιγμή ακούμε συζητήσεις περί οικουμενικών κυβερνήσεων. Θα ήθελα να παρατηρήσω ότι ιστορικά οι οικουμενικές κυβερνήσεις γίνονται, όταν υπάρχει κενό εξουσίας ή όταν δεν υπάρχει κάποιος πόλος νομιμοποιημένος από τον λαό για να λειτουργήσει ως το κέντρο άρθρωσης της πολιτικής μας ζωής. Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί τέτοιο πόλο, ψηφισμένος από τον λαό επί δύο συνεχόμενες φορές. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί μάλιστα πόλο όχι μόνο σταθερότητας, αλλά και μετασχηματισμού της κοινωνίας. Είναι ένα κόμμα ανοικτό σε συμμαχίες, στη βάση προγραμμάτων και προγραμματικών συγκλίσεων. Επομένως η συζήτηση περί οικουμενικής μάλλον σε άλλους στόχους αποσκοπεί, ενδεχομένως στην οικουμενική συγκάλυψη των προβλημάτων που πρέπει να αντιμετωπιστούν, ενδεχομένως στην αναστολή ή στην ακύρωση, έστω και προσωρινά, εκείνων των ρήξεων με εκείνα τα συμφέροντα, οι οποίες, όμως, πρέπει να γίνουν και θα γίνουν. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Δραγασάκη. Τον λόγο έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας κ. Γιάννης Πλακιωτάκης.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούγοντας όλες αυτές τις μέρες τον Πρωθυπουργό και τους αρμόδιους Υπουργούς, νιώθω ότι ή εγώ ζω σε άλλη χώρα ή ο Πρωθυπουργός και τα στελέχη της Κυβέρνησής του βιώνουν μια εικονική πραγματικότητα. Νιώθω, όπως και όλοι οι Έλληνες νιώθουν, ότι ο κ. Τσίπρας αναπαύεται πάνω στο αλαζονικό του συννεφάκι και θεωρεί πως είναι Πρωθυπουργός. Έχει την ψευδαίσθηση ότι κυβερνά και ότι ο ρόλος του είναι ιστορικός. Θεωρεί ότι η μοίρα τον διάλεξε να φέρει σε πέρας μια εθνική αποστολή. Δυστυχώς, όμως, γι' αυτόν η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Γι' αυτό σήμερα θα προσπαθήσω να την αναδείξω, ώστε ο ελληνικός λαός να καταλάβει ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός. Λυπάμαι, κύριε Πρωθυπουργέ, που θα σας ξυπνήσω και θα σας χαλάσω το όνειρο, αλλά θα πρέπει να σας ζητήσω να ανατρέξουμε έναν χρόνο πίσω. Τότε που ήσασταν κομμουνιστής και συζητούσαμε τον προϋπολογισμό του 2015. Αξίζει να θυμηθούμε και μαζί με εμάς και ολόκληρος ο ελληνικός λαός ποια ήταν τότε η οικονομική κατάσταση της χώρας, ποια προοπτική διαγραφόταν, τι λέγατε, κύριε Τσίπρα, εσείς και οι σημερινοί Υπουργοί σας, τι υποσχόσασταν, ως Αντιπολίτευση, και τι κάνατε τελικά ως Κυβέρνηση. Παράλληλα, αξίζει να δούμε τι σημαίνει για τον τόπο ο πρώτος αριστερός προϋπολογισμός, τι συνέπειες έχει για την εθνική οικονομία, τι συνέπειες έχει για τους πολίτες και την κοινωνική συνοχή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τέτοιον καιρό πέρυσι μετά από πολλές και επώδυνες θυσίες τα δημόσια οικονομικά κατέγραφαν για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά σημαντικά πρωτογενή πλεονάσματα. Η χώρα είχε κάνει τα πρώτα βήματα ανάπτυξης. Προβλεπόταν να πάει ακόμα πιο γρήγορα. Η χρονιά έκλεινε με αύξηση του ΑΕΠ κατά 0,7% και υπολόγιζαν ότι το 2015 θα είχαμε ανάπτυξη που θα έφτανε το 2,9% του ΑΕΠ. Η ανεργία ήδη είχε αρχίσει να μειώνεται και ήταν βέβαιο πως θα μειωνόταν ακόμη περισσότερο. Τέτοιες μέρες πέρυσι ο Πρωθυπουργός από τη θέση της Αντιπολίτευσης συνέχιζε την πολιτική απάτη που ήδη είχε στήσει. Βεβαίωνε πως θα εφαρμόσει το δήθεν «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης», δεσμευόταν να σκίσει το μνημόνιο και να καταργήσει όλους τους εφαρμοστικούς νόμους. Αλήθεια, κύριε Τσίπρα, δεν έχετε σκίσει ακόμα το μνημόνιο; Γιατί δεν φέρνετε πράξη νομοθετικού περιεχομένου να καταργήσετε το μνημόνιο; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τι σας κρατάει και τι σας δεσμεύει; Μήπως πρέπει να συνεννοηθείτε με τη φίλη σας την κ. Αγγέλα; [[Γέλωτες στην Αίθουσα]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τέτοιον καιρό πέρυσι ο κ. Τσίπρας και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μοίραζαν περίπου 20 δισεκατομμύρια ευρώ. Υπόσχονταν στους πάντες τα πάντα: Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, χορήγηση της δέκατης τρίτης σύνταξης, αύξηση του κατώτατου μισθού, τέλος στα επώδυνα μέτρα, σεισάχθεια για τα κόκκινα δάνεια και κανένα σπίτι στα χέρια τοκογλύφων. Τέτοιες μέρες, στις 7 Δεκεμβρίου, στη συζήτηση του προϋπολογισμού, ο κ. Τσίπρας τόνιζε με στόμφο: «Εμείς δεν πρόκειται να βάλουμε υπογραφές σε σχέδια για την εξαθλίωση του λαού μας!». Και αμέσως μετά πρόσθετε: «Όποιος υπηρετήσει το μνημόνιο, δεν βρίσκει εύκολα την πόρτα της εξόδου». Λίγες μέρες αργότερα, στηριζόμενος στη βοήθεια της Χρυσής Αυγής και των ΑΝΕΛ, ο σημερινός Πρωθυπουργός απέκρουε τη συναίνεση που απαιτεί το Σύνταγμα για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, ποδοπατούσε ουσιαστικά το Σύνταγμα και προκαλούσε πρόωρες εκλογές. Έβαζε πάνω από όλα τη βουλιμία του για την εξουσία. Τίποτε άλλο! Μέχρι τότε βέβαια ο κ. Τσίπρας αγνοούσε τη λέξη «συναίνεση». Την έμαθε όμως τώρα, μόλις πριν από μία εβδομάδα. Τώρα που βρέθηκε μπροστά στα αδιέξοδα της ανεύθυνης πολιτικής του. Τώρα που βρέθηκε αντιμέτωπος με τη σκληρή πραγματικότητα του τρίτου μνημονίου που ο ίδιος υπέγραψε. Τα όσα ακολούθησαν είναι γνωστά σε όλους. Κέρδισε τις εκλογές με ψέματα και υποσχέσεις, έφτιαξε Κυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ, ξεκίνησε ανεύθυνα πειράματα χωρίς κανένα σχέδιο. Από την επομένη μέρα, κάθε μια από τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, οχυρωμένη σε ένα Υπουργείο άρχισε να φτιάχνει το δικό της πλάνο: Σχέδιο ευρωδραχμής, παράλληλα νομίσματα, ριφιφί στην Τράπεζα της Ελλάδος, plan b. Για έξι μήνες, ο κ. Τσίπρας, ο ΣΥΡΙΖΑ, οι συνιστώσες του αλλά και ο κ. Καμμένος με τους ΑΝΕΛ έπαιζαν ανεύθυνα και επικίνδυνα παιχνίδια σε βάρος της χώρας και του ελληνικού λαού. Έκαναν στάση πληρωμών, αυξάνοντας τις οφειλές του δημοσίου προς τους ιδιώτες, έκαναν εσωτερικό αναγκαστικό δανεισμό, σκουπίζοντας τα διαθέσιμα όλων των ταμείων. Προκάλεσαν νέα ύφεση, νέα έκρηξη της ανεργίας και νέα ελλείμματα. Έκαναν - τάχα μου - και δημοψήφισμα, για να εκβιάσουν, λέει, την Ευρώπη. Έβγαλαν έτσι τη χώρα εκτός προγράμματος που οι ίδιοι δεσμεύτηκαν να σεβαστούν. Τι έκαναν μετά; Έκλεισαν τις τράπεζες και επέβαλαν capital controls. Έσυραν τη χώρα στην άκρη του γκρεμού, στο χείλος της καταστροφής. Πραγματικά, κύριε Τσίπρα, αναρωτιέμαι, έχετε συνειδητοποιήσει το κακό που έχετε κάνει στον τόπο; Έχετε κατανοήσει ότι οδηγείτε τη χώρα σε ξέρα; Δυστυχώς για τον τόπο, κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Κυβερνήσεως, βλέποντας τα καμώματά σας και ακούγοντας τα όσα λέτε δεξιά και αριστερά, πολύ αμφιβάλλω εάν έχετε αίσθηση της πραγματικότητας. Λυπάμαι και ανησυχώ, κύριε Τσίπρα, διότι σε μια εποχή που συντελούνται τεκτονικές αλλαγές κυριαρχεί η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα. Εσείς αποδεικνύεστε κατώτερος των περιστάσεων και βάζετε σε κίνδυνο το μέλλον του τόπου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Νέα Δημοκρατία ως σοβαρή και υπεύθυνη πολιτική δύναμη έχει δικαιωθεί ιστορικά για τις επιλογές της. Είναι η παράταξη που ποτέ δεν πρόταξε το κομματικό συμφέρον πάνω από το καλό του τόπου. Είναι η παράταξη που πάντα αψηφούσε το πολιτικό κόστος για το καλό της χώρας. Η Νέα Δημοκρατία έχει δικαιωθεί από την επιλογή του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που ενέταξε τη χώρα στην τότε Ενωμένη Ευρώπη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Έχει δικαιωθεί από την πολιτική του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, που τόσο λυσσαλέα πολεμήθηκε από τις τότε δυνάμεις του λαϊκισμού. Βέβαια, όλες αυτές οι δυνάμεις έχουν μετακομίσει κατά την πλειοψηφία τους σε εσάς, κύριε Τσίπρα, στον ΣΥΡΙΖΑ. Έχει δικαιωθεί, επίσης, από την πολιτική του Κώστα Καραμανλή, ο οποίος κατάφερε να τονώσει το διεθνές κύρος της Ελλάδος και να καταστήσει τη χώρα μας σημαντικό παίκτη στη νοτιοανατολική Ευρώπη. Η πολιτική αυτή δικαιώθηκε με τη στάση που πήρε ο πρώην Πρωθυπουργός στο Σχέδιο Ανάν για την Κύπρο και το βέτο στο Βουκουρέστι, την πολιτική με τη Ρωσία για την κατασκευή των αγωγών φυσικού αερίου, που θα μετέτρεπαν την Ελλάδα σε ενεργειακό κόμβο της Ευρώπης. Επιπλέον, η Νέα Δημοκρατία έχει δικαιωθεί από την πολιτική του Αντώνη Σαμαρά, που σε μια δύσκολη συγκυρία ανέλαβε τη χώρα και την έσωσε από βέβαια καταστροφή. Έχει δικαιωθεί, τέλος, από την υπεύθυνη στάση του Βαγγέλη Μεϊμαράκη, αλλά και όλων των Βουλευτών της, όταν το προηγούμενο καλοκαίρι «έβαλαν πλάτη», για να κρατηθεί η χώρα στην Ευρωζώνη, να μην πάει σε ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, να μη ζήσει ανεξέλεγκτη κοινωνική τραγωδία. Καλό θα ήταν να ανασύρουμε στη μνήμη μας, επίσης, ποια ήταν η στάση των Υπουργών και των στελεχών της Κυβέρνησης εκείνες τις δύσκολες ώρες, να θυμηθούμε τι έλεγαν και τι έπρατταν ο κ. Λαφαζάνης, ο κ. Βαρουφάκης, η κ. Κωνσταντοπούλου και τα άλλα «παιδιά» από τις συνιστώσες.
Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι, κάντε ησυχία! Ένα λεπτό, κύριε Πλακιωτάκη. Ευχαριστώ, συνεχίστε.
Επειδή με περίσσιο θράσος, κύριε Τσίπρα, κατηγορήσατε στη δήλωσή σας μετά το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών τη Νέα Δημοκρατία, αλλά και εμένα προσωπικά για ανευθυνότητα και λαϊκισμό, να σας θυμίσω, γιατί μάλλον έχετε ασθενή μνήμη, ότι το καλοκαίρι, όταν είχατε χάσει τη δεδηλωμένη, η Νέα Δημοκρατία κυρίως, αλλά και οι φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις της χώρας σάς έδωσαν οξυγόνο, για να παραμείνετε στην καρέκλα σας. Γι' αυτό, καλό θα είναι, όταν μιλάτε για τη Νέα Δημοκρατία, να μετράτε τα λόγια σας και να μην ξεχνάτε ότι η Νέα Δημοκρατία έχει αποδείξει διαχρονικά και την εθνική και την κοινωνική της ευαισθησία. Με τη στάση μας αποτρέψαμε την εθνική τραγωδία, που με τους ανεύθυνους χειρισμούς της συγκυβέρνησής σας παραλίγο να προκαλέσετε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τον περασμένο Σεπτέμβρη, από την ώρα που έκαναν τη δεύτερη Κυβέρνησή τους ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ άρχισαν να εφαρμόζουν ό,τι ακριβώς κατηγορούσαν και ό,τι ακριβώς απέκλειαν. Είδαμε από την ώρα εκείνη να αποκαλύπτονται, αλλά και να προετοιμάζονται αλλεπάλληλα επώδυνα μέτρα, όπως αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ σε βασικά προϊόντα και υπηρεσίες, αύξηση των συντελεστών ΦΠΑ σε ορισμένα νησιά, που θα επεκταθεί σταδιακά σε όλα, αύξηση στην εισφορά αλληλεγγύης, που ήδη είχε αρχίσει να μειώνεται, αύξηση στον φόρο εισοδήματος στα ενοίκια, αύξηση της προκαταβολής φόρου στα νομικά πρόσωπα, στους ελεύθερους επαγγελματίες και στους αγρότες, επιβολή ειδικού φόρου κατανάλωσης στο κρασί, αύξηση στα εισιτήρια των αστικών συγκοινωνιών, χαράτσι στα τέλη κυκλοφορίας. Ειδικά για τους αγρότες ο αριστερός προϋπολογισμός επιφυλάσσει αλλεπάλληλα χτυπήματα, όπως αύξηση εισφορών στον ΟΓΑ, αύξηση της προκαταβολής φόρου εισοδήματος, αύξηση στον συντελεστή φόρου εισοδήματος, μείωση της επιστροφής ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο κίνησης. Η πολιτική που προαναγγέλλει ο προϋπολογισμός, βασίζεται στην αύξηση των φόρων και όχι στη συγκράτηση των δαπανών. Όταν, όμως, σκοτώνεις με φόρους και εισφορές την οικονομία, δεν μπορείς να παριστάνεις τον έκπληκτο ούτε να ρωτάς γιατί δεν αποδίδουν τα μέτρα που πήρες ούτε να έρχεσαι και να ξαναβάζεις το χέρι στην τσέπη εκείνου που ήταν συνεπής. Συμπέρασμα; Η συγκυβέρνηση υπονομεύει την ντόπια παραγωγή, στραγγαλίζει την πραγματική οικονομία, συρρικνώνει την απασχόληση, βάζει ταφόπλακα στις ελπίδες των νέων μας να βρουν μια δουλειά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο προϋπολογισμός που έφερε η συγκυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου αναδεικνύει την ασυνέπεια και την ανευθυνότητά τους. Ο προϋπολογισμός, που συζητούμε, ο πρώτος αριστερός προϋπολογισμός περιλαμβάνει νέους φόρους 3,2 δισεκατομμυρίων ευρώ. Και όλα αυτά πέρα από το πακέτο των 500 εκατομμυρίων ευρώ, που μόλις ψηφίστηκε, τον Νοέμβριο. Ο προϋπολογισμός είναι αντιαναπτυξιακός, αλλά και κοινωνικά άδικος. Αποκαλύπτει την πολιτική απάτη που έστησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Αναδεικνύει την ασυνέπεια και την αναξιοπιστία τους. Διαλύει τον μύθο της δήθεν κοινωνικής ευαισθησίας. Αποδεικνύει ότι οι υποσχέσεις ήταν και ψεύτικες και κάλπικες και αυτό ισχύει προπάντων για τις συντάξεις. Υποσχόταν προεκλογικά ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ τη χορήγηση της δέκατης τρίτης σύνταξης. Τώρα, αφού κατάργησαν τη δωδέκατη σύνταξη με την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, ετοιμάζουν νέες δραματικές περικοπές. Από το καλοκαίρι περιέκοψαν κατά 2% τις κύριες συντάξεις και κατά 6% τις επικουρικές συντάξεις. Αφαίρεσαν ήδη από τους συνταξιούχους 422 εκατομμύρια ευρώ. Δεν σταματούν όμως εδώ. Με τον πρώτο προϋπολογισμό, όπως παραδέχονται οι ίδιοι στην εισηγητική έκθεση, ετοιμάζονται να πάρουν από τους συνταξιούχους στη νέα χρονιά πάνω από 1,7 δισεκατομμύρια ευρώ. Σωρευτικά για το 2015 και το 2016 κόβουν από τις συντάξεις πάνω από 2,160 δισεκατομμύρια ευρώ. Ετοιμάζονται να κάνουν τη σύνταξη φιλοδώρημα και αυτό είναι το πιο κραυγαλέο παράδειγμα της αντικοινωνικής τους πολιτικής. Είναι η πιο τρανή απόδειξη της ασυνέπειας και της αναλγησίας τους. Είναι η απάτη που οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχου δεν θα αφήσουν να περάσει απαρατήρητη. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. Η ασυνέπειά τους δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος. Υπόσχονταν ότι θα προστατεύσουν σε κάθε περίπτωση την πρώτη κατοικία από τους πλειστηριασμούς. Εξαπατούσαν τον κόσμο - το θυμάστε όλοι - λέγοντας «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη». Μόλις πρόσφατα ψήφισαν νόμο που άνοιξε για πρώτη φορά την κερκόπορτα για τους πλειστηριασμούς. Έγιναν εφιάλτης για κάθε δανειολήπτη που αντιμετωπίζει δυσκολίες. Υπόσχονταν προεκλογικά τη διατήρηση του ΕΚΑΣ. Και τώρα τι κάνουν; Κόβουν 223 εκατομμύρια ευρώ από το ΕΚΑΣ, κόβουν δηλαδή τον ένα από τους τέσσερις δικαιούχους. Υπόσχονταν, επίσης, πάλι προεκλογικά να μειώσουν τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης. Τώρα αντί να μειώνουν τον φόρο κατανάλωσης, μειώνουν, κόβουν στο μισό το επίδομα για το πετρέλαιο. Παίρνουν από τις συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη, 105 εκατομμύρια ευρώ. Πάλι προεκλογικά, υπόσχονταν να καταργήσουν τον ΕΝΦΙΑ. Τώρα όχι μόνο τον διατηρούν και τον εισπράττουν μάλιστα σε λιγότερες δόσεις, αλλά κόβουν και 20 εκατομμύρια ευρώ από τις απαλλαγές που ακυρώνουν. Υπόσχονταν, επίσης, δικαιότερη κατανομή βαρών. Τώρα τι κάνουν; Βάζουν ακόμα περισσότερους φόρους, βάζουν 3,2 δισεκατομμύρια ευρώ νέους φόρους. Γονατίζουν τους πάντες: αγρότες, παραγωγούς, μικρομεσαίους επιχειρηματίες, συνταξιούχους, νοικοκυριά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο πρώτος προϋπολογισμός ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύει πως όσα έλεγαν για δήθεν κοινωνική ευαισθησία ήταν απλά ένας μύθος. Οι νέοι φόροι δεν είναι μόνο αβάσταχτοι, δεν είναι μόνο υπονομευτικοί σε κάθε προσπάθεια επανεκκίνησης της οικονομίας, είναι και κοινωνικά άδικοι. Και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από το γεγονός ότι αυξάνονται περισσότερο οι έμμεσοι φόροι, οι φόροι δηλαδή που επιβαρύνουν δυσανάλογα τα πιο αδύναμα κοινωνικά στρώματα. Απόδειξη; Οι φόροι πλήττουν τους φτωχότερους συμπολίτες μας περισσότερο από τους πλουσίους. Ανάλογο είναι και το μήνυμα από την εφαρμογή του πολύκροτου νόμου για την ανθρωπιστική κρίση. Όταν στις αρχές του χρόνου έφεραν για ψήφιση τον νόμο εκείνο, δεσμεύονταν να διαθέσουν 200 εκατομμύρια ευρώ. Τώρα βέβαια ο αρμόδιος Υπουργός ομολογεί ότι θα διατεθούν μόλις 108 εκατομμύρια ευρώ και του χρόνου ακόμα λιγότερα. Ανάλογο είναι το μήνυμα για όλες τις κοινωνικές δαπάνες. Κόβουν το ΕΚΑΣ, κόβουν κοινωνικά επιδόματα, κόβουν συντάξεις και την ίδια στιγμή αυξάνουν τα βάρη για τα λαϊκά εισοδήματα, αυξάνουν τους φόρους, αυξάνουν τα τέλη, αυξάνουν ακόμα και τις τιμές στα εισιτήρια των αστικών συγκοινωνιών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αντιλαμβανόμαστε πολύ καλά την αγωνιώδη προσπάθεια της Κυβέρνησης να συσκοτίσει, να εξαπατήσει και να ρίξει αλλού τις ευθύνες της. Είναι κραυγαλέα η απόπειρά της να ωραιοποιήσει τα μεγέθη του προϋπολογισμού. Είναι θεαματική η προσπάθειά της να κατασκευάσει ψεύτικες εικόνες. Τα νούμερα όμως που παρουσιάζει δεν βγαίνουν, δεν έχουν καμία εσωτερική συνοχή, δεν είναι αξιόπιστα. Ο προϋπολογισμός της Αριστεράς αποκαλύπτει πολλά, αποσιωπά, όμως, ακόμα περισσότερα. Αποσιωπά προπάντων τις δραματικές επιπτώσεις στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Αποσιωπά την καταστροφή που συντελέστηκε σε βάρος των μετόχων των τραπεζών, αλλά και του δημοσίου, των φορολογουμένων δηλαδή. Αποσιωπά την αλήθεια και πανηγυρίζει για το έγκλημα που διέπραξε. Τώρα πανηγυρίζει ο κ. Τσίπρας ότι δεν θα χρειαστούν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών τα 25 δισεκατομμύρια ευρώ που υπολογιζόταν αρχικά, αλλά μόνο τα 5,7 δισεκατομμύρια ευρώ. Εκείνο όμως που δεν λέει ο κ. Τσίπρας είναι ότι η συνολική αξία που είχαν οι μετοχές των τεσσάρων συστημικών τραπεζών το καλοκαίρι του 2014 έφτανε τα 37,8 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ τώρα τις ξεπούλησε για μόλις 800 εκατομμύρια ευρώ. Εκείνο που δεν λέει είναι ότι με τη διαδικασία που επέλεξαν οι αξίες των τραπεζικών μετοχών εξαϋλώθηκαν, εξανεμίστηκαν. Θέλω να καταθέσω στα Πρακτικά την τελευταία έκθεση της νομισματικής πολιτικής, ενδιάμεση έκθεση του 2015, όπου λέει χαρακτηριστικά: «Η επιδείνωση των συνθηκών στις αρχές του 2015 έχει συνέπειες για τις βραχυπρόθεσμες προοπτικές της οικονομίας, γεγονός που κατέστησε αναγκαία την ενίσχυση της κεφαλαιακής βάσης των τραπεζών». Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Ιωάννης Πλακιωτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Χάθηκαν σχεδόν 20 δισεκατομμύρια ευρώ από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, δηλαδή από το δημόσιο, και άλλα 17 δισεκατομμύρια ευρώ από τους Έλληνες μικρομετόχους. Με τις μεθοδεύσεις της, η Κυβέρνηση της Αριστεράς προκαλεί τεράστια οικονομική καταστροφή σε βάρος του δημοσίου και των μικρομετόχων. Οδηγεί, ταυτόχρονα, το τραπεζικό σύστημα στον αφελληνισμό. Και αυτό, κύριε Τσίπρα, δεν είναι απλά ένα λάθος. Είναι έγκλημα. Γι' αυτό, το λέμε άλλη μια φορά: Ας πάψει να πανηγυρίζει η Κυβέρνηση και ας ετοιμάζει την απολογία της. Οι ευθύνες της είναι τεράστιες. Πραγματικά, αναρωτιέμαι, κύριε Τσίπρα: Είστε ικανοποιημένος από τα αποτελέσματα της πολιτικής σας; Είστε ικανοποιημένος με τη συμφορά και το δράμα που έχετε φέρει στον ελληνικό λαό με την πολιτική σας; Είστε ικανοποιημένος με τον κατήφορο της χώρας; Κοιμάστε ήσυχος τα βράδια, κύριε Τσίπρα; Τι έχετε να πείτε;
Ναι!
Παρακαλώ, μην απαντάτε.
Τι έχετε να πείτε σε αυτόν τον λαό που κοροϊδέψατε και που προδώσατε τις προσδοκίες του; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι, επιτέλους, ανάγκη να συνειδητοποιήσει η Κυβέρνηση ότι η χώρα δεν μπορεί να συνεχίσει να πορεύεται χωρίς πυξίδα. Δεν είναι δυνατόν να συνεχίσει να προχωρά χωρίς κανέναν απολύτως σχεδιασμό. Δεν γίνεται να αλλάζει ο κόσμος γύρω μας και στη γειτονιά μας να αλλάζει ο παγκόσμιος χάρτης κι εμείς να παραμένουμε θεατές. Είναι ανάγκη, επιτέλους, να μπει ένα τέλος στην αδράνεια, να αξιοποιήσουμε το πακέτο Γιούνκερ ύψους 35 δισεκατομμυρίων ευρώ, που εμείς - η κυβέρνηση Σαμαρά - φέραμε στη χώρα μας, να ξεκινήσουν οι μηχανές της ανάπτυξης, να δοθεί έμπρακτη στήριξη στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, να ολοκληρωθούν όλα τα μεγάλα έργα που καρκινοβατούν. Είναι ανάγκη να συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις στο δημόσιο, για ένα γόνιμο επενδυτικό περιβάλλον και βέβαια, να προχωρήσουν οι αποκρατικοποιήσεις, να προχωρήσει η αξιοποίηση του ορυκτού μας πλούτου, να δοθεί έμφαση στις ατμομηχανές, στη βιομηχανία μας, τον τουρισμό, τη ναυτιλία μας και να μην υπάρξει καμμιά υπονόμευσή τους από χρεοκοπημένες ιδεοληψίες, να έρθουν νέες επενδύσεις, νέες επιχειρήσεις, νέες θέσεις εργασίας. Είναι ανάγκη να προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις στο κράτος, για ένα κράτος σύμμαχο του πολίτη, αρωγό και όχι χειραγωγό της επιχειρηματικότητας, με ηλεκτρονική διακυβέρνηση παντού, με συνεχή περιορισμό της γραφειοκρατίας, με διαφάνεια και αξιοκρατία. Είναι, ταυτόχρονα, επιτακτική ανάγκη να προχωρήσουν οι ρυθμίσεις που απαιτούνται, ώστε να υπάρξει ουσιαστικά επιτάχυνση της δικαιοσύνης. Το απαιτεί και η κοινωνία και η οικονομία. Είναι επιτακτική ανάγκη η Κυβέρνηση να σταματήσει τους πειραματισμούς και τους αυτοσχεδιασμούς στην παιδεία, να επιδιώξει την ουσιαστική και ποιοτική αναβάθμισή της, αλλά και τη σύνδεση του εκπαιδευτικού συστήματος με την αγορά εργασίας. Όχι σε ιδεοληψίες, όχι σε εμμονικές αντιλήψεις που βλέπουν σαν ρετσινιά την αριστεία. Χρειάζεται, ταυτόχρονα, η πολιτεία να σταθεί αρωγός στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, των Σωμάτων Ασφαλείας, της Αστυνομίας, της Πυροσβεστικής, του Λιμενικού, στις γυναίκες και τους άντρες που ξενυχτούν και διακινδυνεύουν για την ασφάλειά μας. Θέλω, στο σημείο αυτό, να εκφράσω την έντονη ανησυχία μας για το μεγάλο διεθνές προσφυγικό και μεταναστευτικό πρόβλημα, για το οποίο η Κυβέρνησή σας έχει τεράστιες ευθύνες. Καλούμε την Κυβέρνηση, έστω και την τελευταία στιγμή, έστω και την τελευταία ώρα, να μην αφήσει να πάρουν τα πράγματα δραματικές διαστάσεις. Και κάτι ακόμη. Σε ώρες κρίσιμες για τα εθνικά μας ζητήματα, η Κυβέρνηση αποφασίζει περικοπές στις πιστώσεις του Υπουργείου Εξωτερικών και αποδυνάμωση της διπλωματικής παρουσίας της χώρας μας στο εξωτερικό. Είναι λάθος που δεν πρέπει να συμβεί. Και μην ξεχνά, στα εθνικά μας ζητήματα δεν χωρούν ούτε υποχωρήσεις ούτε παραχωρήσεις. Από τις πάγιες εθνικές μας θέσεις δεν μπορεί να γίνει ούτε βήμα πίσω. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο προϋπολογισμός που συζητούμε αποκαλύπτει την απάτη του ΣΥΡΙΖΑ και γκρεμίζει τους μύθους της Αριστεράς. Ο προϋπολογισμός αυτός δεν είναι ρεαλιστικός, δεν βγαίνει, δεν εμπνέει εμπιστοσύνη. Είναι αδύνατον να πιάσει τους δημοσιονομικούς στόχους. Είναι εξωπραγματικός. Είναι κοινωνικά άδικος. Είναι καταδικασμένος να αποτύχει. Στραγγαλίζει με τους φόρους όποιον παράγει σε αυτήν τη χώρα. Μειώνει τα λαϊκά εισοδήματα, μειώνει τις συντάξεις και τα κοινωνικά επιδόματα, μειώνει και άλλο το ΑΕΠ, διώχνει επενδύσεις, φέρνει την ανεργία, αυξάνει το δημόσιο χρέος. Ο προϋπολογισμός της Αριστεράς δείχνει ότι το 2016 θα είναι πολύ χειρότερο από το 2015 και πως με Κυβέρνηση Αριστεράς θα λέμε, «Κάθε πέρυσι και καλύτερα». Δυστυχώς για τον τόπο, αλλά και για τον ελληνικό λαό, το σχέδιο αυτό του προϋπολογισμού δεν το συνέταξε η Κυβέρνηση, αλλά τα στελέχη των δανειστών. Ο προϋπολογισμός αυτός δεν συνετάχθη στο ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών, αλλά στις σουίτες του Χίλτον.
Παρακαλώ!
Καταλαβαίνω την αγωνία σας, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ. Βρίσκεστε μπροστά στην πραγματικότητα του τρίτου μνημονίου, που εσείς οι ίδιοι υπογράψατε. Καταλαβαίνω την ταραχή σας, αλλά σας συστήνω ψυχραιμία, ηρεμία! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κύριε Τσίπρα, ξεκινήσατε ως επαναστάτης για να αλλάξετε την Ευρώπη και γυρίσατε στην πατρίδα ως σκλάβος της Ευρώπης. Ξεκινήσατε ως ιεραπόστολος μιας ιδέας και μετατραπήκατε ως μεσάζοντας μεταξύ της κ. Μέρκελ και του κ. Σόιμπλε. Σηκώσατε τη σημαία της επανάστασης απέναντι στους τοκογλύφους και καταλήξατε ραντιέρης του διεθνούς κεφαλαίου! Ξεκινήσατε να αποκαταστήσετε την τιμή, την υπόληψη, την αξιοπρέπεια των Ελλήνων και καταλήξατε η ντροπή των Ελλήνων! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Νέα Δημοκρατία, η παράταξη που έχω την τιμή να εκπροσωπώ, όλοι οι συνάδελφοι Βουλευτές δηλώνουμε ξεκάθαρα τη θέση μας: Θα καταψηφίσουμε αυτόν τον προϋπολογισμό και καλώ να πράξουν το ίδιο και οι συνάδελφοι Βουλευτές από όλες τις πτέρυγες της Βουλής, γιατί από εμάς θα εξαρτηθεί το τελικό αποτέλεσμα, από εμάς θα εξαρτηθεί ο παράδεισος ή η κόλαση που θα χτίσουμε. Η μοίρα μας βρίσκεται στα χέρια μας. Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.
Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι, να μην υπάρχουν επιφωνήματα. Τον λόγο έχει ο Υπουργός Οικονομικών κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος.
Κύριε Πρόεδρε της Νέας Δημοκρατίας, έχω μια απορία μετά από την ομιλία σας. Άκουσα όλα αυτά που θα αυξήσουμε. Είπατε δέκα, δώδεκα πράγματα. Πρέπει να ξέρετε ότι όλα αυτά ήταν στην πρόταση του Γιούνκερ που πήγαμε στο δημοψήφισμα. Έχω μία απορία: Εσείς είπατε «ναι» στο δημοψήφισμα ή «όχι»; Τι ψηφίσατε; «ναι»; Δεν θέλατε; Δηλαδή, ψηφίσατε «ναι» για να αυξηθούν οι μισθοί;
Εσείς τι ψηφίσατε;
Κάντε ησυχία. Παρακαλώ πολύ, μην αντιδράτε έτσι.
Ψηφίσατε «ναι» για να αυξηθούν οι συντάξεις; Αυτό μας λέτε; Και όχι μόνο…
Κύριοι, παρακαλώ πολύ. Ένα λεπτό, κύριε Τσακαλώτο.
Εσείς, για να ξέρω, τι ψηφίσατε, «ναι» ή «όχι»;
Επειδή είμαστε στην αρχή της ομιλίας και έχει επαναληφθεί αυτό το σκηνικό, μην αντιδράτε έτσι. Παρακαλώ πάρα πολύ!
Μας προκαλεί, κύριε Πρόεδρε.
Πάει γυρεύοντας, κύριε Πρόεδρε!
Παρακαλώ πάρα πολύ!
Όλα ήταν στο πλάνο Γιούνκερ. Όλα αυτά που είπε ήταν στο σχέδιο Γιούνκερ. Και εσείς είπατε να ψηφίσουμε «ναι». Ναι ή όχι; Μήπως έκανα λάθος και είπατε «όχι»;
Κι εσείς που ψηφίσατε «όχι», τι κάνετε τώρα; Δεν ντρέπεστε να τα ψηφίζετε τώρα;
Το «όχι» το δικό σας εσείς το κάνατε «ναι».
Κυρία Βούλτεψη, σας παρακαλώ. Έχουν ακουστεί όλα μέχρι τώρα, είτε έτσι, είτε αλλιώς.
Να πάει μέχρι το Περού …
Κυρία Βούλτεψη, σας παρακαλώ! Ακούσατε προηγουμένως τι ειπώθηκε; Υπήρξαν τέτοιες αντιδράσεις; Σας παρακαλώ. Λέμε τώρα ποιος έκανε το «όχι», «ναι» και το «ναι», «όχι» στις δώδεκα το βράδυ! Σας παρακαλώ! Ηρεμήστε! Κύριε Τσακαλώτο, συνεχίστε.
Συνεχίζω, λοιπόν, μετά απ' αυτήν την ευθεία και ειλικρινή ανταλλαγή απόψεων. Αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες, δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι έχουμε έναν δύσκολο προϋπολογισμό. Δεν πανηγυρίζει κανένας. Δεν είναι δύσκολος για τους λόγους που είπαν οι συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, ότι δηλαδή έχουμε το χειρότερο μνημόνιο απ' όλα - γι' αυτό θα πω κάτι αργότερα - ούτε επειδή είναι χειρότερος από το σχέδιο Γιούνκερ, όπως είπα μόλις τώρα. Είναι δύσκολος προϋπολογισμός για τον λόγο που είπε ο κ. Καραθανασόπουλος από το ΚΚΕ. Είναι δύσκολος γιατί έρχεται και συσσωρεύεται πάνω σε αυτό που ήταν πριν. Έτσι είπε ο κ. Καραθανασόπουλος και έχει δίκιο. Τι είναι, όμως, αυτό που συσσωρεύεται πάνω του; Πού ήμασταν το 2012 ή το Γενάρη του 2014; Επειδή έχω ακούσει πάρα πολλά επιχειρήματα και επειδή τα έχουν πει όλοι οι συνάδελφοι και οι συναδέλφισσες από τη Συμπολίτευση, πρέπει να σας βοηθήσω. Σύντροφοι και συντρόφισσες του ΣΥΡΙΖΑ, έχετε κουραστεί, καθώς τα έχετε πει αυτά τα επιχειρήματα τόσες φορές.
Εδώ σύντροφοι δεν υπάρχουν. Υπάρχουν Βουλευτές.
Όπως παλιά που λέγαμε με νούμερα τα ανέκδοτα, εγώ θα σας πω, για να μην κουράζεστε, τέσσερις αριθμούς και θα λέτε μόνο αυτούς τους τέσσερις αριθμούς. Είναι τρεις αριθμοί κι ένας τζόκερ. Είναι το 25, το 28, το 33 και το 50. Αυτούς τους αριθμούς θα λέτε από εδώ και πέρα. Το 25 είναι το ποσοστό στο οποίο έπεσε το εθνικό εισόδημα στα πέντε χρόνια των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας. Το 28 είναι η ανεργία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Το 33 είναι το ποσοστό του πληθυσμού που είναι ή σε φτώχεια ή κινδυνεύει να βρεθεί σε καθεστώς φτώχειας. Γι' αυτό, όταν μας λέτε, κυρία Γεννηματά, ότι είμαστε ανάλγητοι, νομίζω ότι πρέπει να περάσουν πάρα πολλά χρόνια για να μας δώσετε αυτό τον χαρακτηρισμό με αυτούς τους αριθμούς. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Γι' αυτό ερχόμαστε και στο τζόκερ. Ο τζόκερ είναι το 50, γιατί αυτές είναι οι ποσοστιαίες μονάδες που έχετε χάσει από τότε που ο δικομματισμός έπαιρνε πάνω από 80%. [[Ζωηρά και παρατεταμένα χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Όπως λέει, μάλιστα, ο μεγάλος αθλητικός σχολιαστής Αντώνης Πανούτσος, οι Ιταλοί λένε για το ποδόσφαιρο και τα ποδοσφαιρικά αποτελέσματα ότι το σοβαρό αποτέλεσμα είναι το 1-0. Το 2-0 είναι λίγο υπερβολή να κουράζεσαι. Το 3-0 και πάνω είναι «αλά ιγγλέζε», δηλαδή όπως κάνουν οι Άγγλοι. Εσείς που είστε της ιταλικής σχολής, μπορεί να λέτε έναν ή δύο αριθμούς. Θα μου επιτρέψετε εμένα που είμαι της αγγλικής σχολής, να λέω και τους τέσσερις αριθμούς, δηλαδή το 25, το 28, το 33 και το 50.
Δεν είστε εδώ για αριθμούς. Κυβερνάτε τη χώρα. Δείξτε λίγη σοβαρότητα.
Και θα τους λέω όχι μόνο γι' αυτό που έγινε στην κρίση, αλλά για το πώς φθάσαμε σ' αυτήν την κρίση, για τα τριάντα πέντε χρόνια που κτίσαμε το πελατειακό κράτος, για τα τριάντα πέντε χρόνια που έγιναν οι κοινωνικές αδικίες, για τα τριάντα πέντε χρόνια που δεν υπήρχε αναπτυξιακό βιώσιμο μοντέλο και, βέβαια, για τα είκοσι χρόνια που φτιάξατε αυτήν την Ευρωπαϊκή Ένωση οι κεντροαριστεροί και οι κεντροδεξιοί, για να είναι τόσο περιοριστικοί στις πολιτικές. Και επειδή αυτά τα επιχειρήματα τα έχω πει πολλές φορές και δεν θέλω να τα πω ξανά, να πω μόνο ένα καινούργιο επιχείρημα, γιατί τα τελευταία οκτώ χρόνια πριν από την κρίση έγινε μια συμφωνία με τον διάβολο. Εκεί που είχαμε τις διαρθρωτικές πολιτικές που μέσα από σχεδιασμό, μέσα από πολιτικές, μέσα από προτεραιότητες μπορούσε να έρθει η ανάπτυξη σε όλη τη νότια Ευρώπη, είπατε όλοι οι κεντροαριστεροί και όλοι οι κεντροδεξιοί στην Ευρώπη, «Να μην έχουμε αυτές τις διαρθρωτικές πολιτικές, να τις μειώσουμε και να έρθει το ιδιωτικό κεφάλαιο και οι τράπεζες, γιατί πιστεύουμε στην φιλελευθεροποίηση των τραπεζών». Έτσι έγινε μεγάλη η κρίση, όταν ήρθαν αυτά τα χρήματα. Και όταν ήρθε η κρίση, φύγανε αυτά τα χρήματα. Επιστρέφω τώρα στη φορολογία, γιατί ακούσαμε πάρα πολλά, όπως «φόροι», «φόροι», «φόροι», «φόροι παντού», «ποτέ δεν έχει ξαναγίνει αυτό». Τι κάνει, όπως μπορούμε να δούμε στη σελίδα 24, ο προϋπολογισμός; Αυξάνει τους φόρους λίγο πάνω από τα 2 δισεκατομμύρια, στα 2,67 δισεκατομμύρια ευρώ. Πώς συγκρίνεται με αυτό που έγινε πριν; Πάω στο πρώτο μνημόνιο, στον προϋπολογισμό του 2011, όπου είχαμε να αντιμετωπίσουμε μία αύξηση των φορολογικών εσόδων 4 δισεκατομμύρια ευρώ. Μετά, στο δεύτερο μνημόνιο, η αλήθεια είναι ότι αυξήθηκαν οι φόροι πάρα πολύ λίγο. Η αλήθεια δεν είναι πάντα από τη μία μεριά και το δέχομαι. Όμως, είχαμε μείωση μισθών 1 δισεκατομμύριο 700 εκατομμύρια και μείωση συντάξεων 3 δισεκατομμύρια, δηλαδή στο σύνολο 4 δισσεκατομμύρια 700 εκατομμύρια, όταν στον προϋπολογισμό - στη σελίδα 77- του 2016 είναι 357 εκατομμύρια ο αντίστοιχος αριθμός, ένα δέκατο αυτού που έλεγε για το 2013. Το χειρότερο μνημόνιο δεν το λες! Όμως, πού βρισκόμαστε σχετικά με αυτό που υπάρχει στην Ευρώπη; Να το δούμε συγκριτικά. Τα στοιχεία του προϋπολογισμού λένε ότι στο σύνολο άμεσων και έμμεσων φόρων εμείς έχουμε φτάσει στο 25,7% του ΑΕΠ. Τι ισχύει στην Ευρώπη; Φαντάζομαι, συνάδελφοι και συναδέλφισσες, με αυτά που ακούσατε για τη φορολογική μας πολιτική, θα θεωρείτε ότι Ευρωπαϊκή Ένωση θα έχει 5% λιγότερο, 10%, 15%; Το 15% ίσως να είναι μία υπερβολή. Όμως, θα είναι πολύ λιγότερο αφού έχει γίνει αυτή η φοροεπιδρομή, αυτοί οι «φόροι», οι «φόροι», «φόροι». Τι λένε τα στοιχεία λοιπόν; Ο μέσος όρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία που έχω, είναι: Άμεσοι φόροι 13,2%. Έμμεσοι φόροι 13,5%. Το σύνολο στο μέσο όρο στην Ευρώπη είναι 26,7%. Πόσο είμαστε πιο ψηλά από τον μέσο όρο; Είμαστε μείον 1%. Έχουμε λιγότερο μέσο όρο φορολογία από ό,τι υπάρχει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή είναι η αλήθεια.
Μπράβο!
Αυτό που λέτε είναι μεγάλο λάθος.
Μην αντιδράτε, παρακαλώ.
Και τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα;
Βάλτε και άλλους φόρους! Αντέχει ο ελληνικός λαός!
Σας παρακαλώ. Κύριε Τσακαλώτο, μισό λεπτό, με συγχωρείτε. Σας παρακαλώ. Επί τέσσερις μέρες ακούστηκαν όλες οι απόψεις, και οι άκρως αντίθετες από αυτές που τώρα λέει ο Υπουργός Οικονομικών που κλείνει τη συζήτηση. Παρακαλώ πολύ να ακούτε με σεβασμό. Σας παρακαλώ πολύ. Κύριε Τσακαλώτο, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, χειροκροτούμε τον Υπουργό!
Δεν ενοχλήσαμε, κύριε Πρόεδρε. Χειροκροτήσαμε. Και είπαμε ότι έχουμε λίγους φόρους!
Άρα, ως τον μέσο όρο, επαναλαμβάνω…
Λέμε, βάλτε φόρους! Αυτό λέμε!
Κύριε Βρούτση!
Αφού είπατε πριν ότι είμαστε μείον 1%, βάλτε φόρους.
Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ. Τι θα γίνει;
Μην εξανίσταστε. Επιχειρήματα και αριθμοί κατατίθενται. Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ.
Αυτό που είπα σημαίνει ότι δεν έχουμε πρόβλημα, ότι δεν υπάρχει πρόβλημα με τη φορολογία, ότι τα λαϊκά και τα μεσαία στρώματα δεν υποφέρουν; Βεβαίως και δεν σημαίνει αυτό. Και γι' αυτό πρέπει να ασχοληθεί αυτή η Κυβέρνηση πρωτίστως με την αναδιάρθρωση του φορολογικού συστήματος και τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης. Και γι' αυτό ακούσατε όλους τους αριθμούς από τον Τρύφωνα τον Αλεξιάδη, γιατί γίνεται, σε πόσο βάθος γίνεται, και πόσο. Να δώσω μόνο ένα παράδειγμα: Στα νησιά φέτος πήραμε περισσότερο από το ΦΠΑ από τον προηγούμενο χρόνο και τον προ - προηγούμενο χρόνο. Και έχει αυξηθεί η εισπραξιμότητα. Γι' αυτό παίρνουμε και μέτρα που έχουν την καλή αναδιανομή του εισοδήματος. Και επιλέξαμε στον φόρο αλληλεγγύης αυτοί που παίρνουν κάτω από 30.000 να πληρώνουν λιγότερο και αυτοί που παίρνουν 30.000 και πάνω να πληρώνουν περισσότερο. Νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε μια συζήτηση για τη φορολογία. Δεν είναι στη θέση μας να είναι προτεραιότητα η μείωση της φορολογίας, γιατί στην κρίση και στο κάτω μέρος της κρίσης όλοι σχεδόν οι οικονομολόγοι λένε ότι αν έχεις ένα ευρώ, καλύτερα να πάει στις επενδύσεις παρά στη μείωση των φόρων. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι αυτό που σας είπα, η αναδιάρθρωση των φόρων και η διεύρυνση της φορολογικής βάσης. Μπορώ να μιλήσω και από τη μεριά των δαπανών, γι' αυτά που προσπαθούμε να κάνουμε για να είναι πιο καλή η ανακατανομή του εισοδήματος, για την αύξηση του κοινωνικού προϋπολογισμού κατά 823 εκατομμύρια, για την επανεκκίνηση της χρηματοδότησης των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του κράτους στην υγεία, την πρόνοια, την κοινωνική ασφάλιση, για την αύξηση της επιχορήγησης των νοσοκομείων κατά 300 εκατομμύρια και της Επιτροπής Προμηθειών κατά 36 εκατομμύρια. Ακούστηκε ότι το 2% και 6% αύξηση που υπάρχει στις ασφαλιστικές εισφορές, δεν πάνε στην υγεία. Λάθος! Από αυτήν την αύξηση 320 εκατομμύρια πήγαν στην υγεία το 2015 και για το 2016 το μέτρο υπολογίζεται να αποδώσει 700 εκατομμύρια. Από αυτά το 57%, δηλαδή 300 εκατομμύρια, πάνε στον ΕΟΠΥΥ και 100 εκατομμύρια πάνε στο ΙΚΑ. Αυτές είναι οι προσπάθειες μέσα σε αυτούς τους δύσκολους περιορισμούς που έχουμε. Επιτρέψτε μου να γυρίσω στον οδικό χάρτη που έχουμε για να ξεφύγουμε από την κρίση, όπως την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών - για την οποία σας έχω μιλήσει πολλές φορές - , το κλείσιμο της πρώτης αξιολόγησης, το χρέος. Για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, μίλησε πολύ ο Αντιπρόεδρος κ. Γιάννης Δραγασάκης. Άρα δεν θα αναφερθώ ξανά στα μεγάλα επιχειρήματα σχετικά με το ποιος φταίει, ποιος φταίει για το bank run. Όλα αυτά έχουν συζητηθεί. Νομίζω ότι τα επιχειρήματα έχουν ακουστεί. Πρέπει να σας πω ένα επιχείρημα που δεν έχει ακουστεί, σχετικά με αυτό που λέτε, δηλαδή με το πόσο μειώθηκε η τιμή των μετοχών. Ένα από τα προβλήματα που είχαμε ήταν τα 25 δισεκατομμύρια που άφησε το ESM για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Είναι μεγάλη επιτυχία μας το γεγονός ότι θα χρειαστούμε μόνο 5 δισεκατομμύρια και κάτι. Όμως, όταν έλεγαν ότι θα χρειαστούν 25 δισεκατομμύρια, όταν το ΔΝΤ και άλλοι θεσμοί έλεγαν ότι είναι μεγάλος αριθμός, όταν υπήρχε και η εσωτερική βοήθεια που έλεγε ότι το πρόβλημα των τραπεζών είναι μεγάλο και θα χρειαστεί μεγάλο ποσό για την ανακεφαλαιοποίηση, δεν καταλαβαίνετε πόσο μεγάλο πρόβλημα υπήρξε αυτό για τις τράπεζες και γι' αυτό τις τελευταίες μέρες και τον τελευταίο μήνα έπεσαν οι τιμές των μετοχών; Γιατί έπεσαν οι τιμές των μετοχών; Γιατί όταν λες ότι ίσως χρειαστούν 25 δισεκατομμύρια και το μετοχικό κεφάλαιο των τραπεζών είναι 27 δισεκατομμύρια, τότε είναι επόμενο οι επενδυτές να θεωρούν ότι οι τράπεζες δεν έχουν μεγάλη αξία. Πάμε τώρα και στο άλλο ερώτημα που αφορά τις προνομιούχες μετοχές και το ερώτημα που έθεσα στον κ. Θεοχάρη. Ο χρόνος που είχε για το κουίζ τελείωσε. Δεν είχαμε τη σωστή απάντηση! Η ερώτηση ήταν τι έπρεπε να κάνουμε με τις προνομιούχες μετοχές, όταν κάναμε την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Είχα πει στον κ. Θεοχάρη ότι αν λέγαμε ότι θα ήταν η τιμή που θα έβγαινε - αυτό που βγήκε - από το βιβλίο προσφορών, δεν θα έμπαιναν επενδυτές. Αν πηγαίναμε με αυτό που έλεγε ο νόμος - και ο νόμος λέει ότι αν μετατρέψεις τις μετοχές, πρέπει να τις κάνεις στην τιμή, στο μέσο όρο των δώδεκα μηνών - , θα χάναμε πάρα πολλά χρήματα. Και γι' αυτό αποφασίσαμε να μην τις μετατρέψουμε και να μπουν στο bail in. Έτσι, έχουμε το μεγάλο ευτύχημα να μην χρειάζεται bail in στη Eurobank και να χρειάζεται μόνο στην Εθνική Τράπεζα. Ξέρετε πόσο κερδίσαμε, κύριε Θεοχάρη - τον τελικό αριθμό - που δεν κάναμε αυτό που είπατε; Κερδίσαμε 1,3 δισεκατομμύρια! Κερδίσαμε 1,3 δισεκατομμύρια γιατί δεν κάναμε αυτό που μας προτείνατε! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Έρχομαι τώρα στον αφελληνισμό των ελληνικών τραπεζών, για τον οποίο σας απάντησε ο κ. Γιάννης Δραγασάκης. Επειδή, όμως, το ανέφερε ξανά ο κύριος Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, να σας το πω ξανά κι εγώ για να μπορεί να γίνει διάλογος. Ας πάρουμε μια τράπεζα. Ας δούμε, για παράδειγμα, τη μετοχική σύνθεση της Τράπεζας Πειραιώς μετά από την ανακεφαλαιοποίηση: Έλληνες μέτοχοι 39,7%, EBRD και IFC 3,4%, ξένοι θεσμικοί 30,4%, ΤΧΣ 26,4%. Να το πούμε τώρα σε όρους πατριωτικούς; Ελληνική συμμετοχή 66,4%. Συμμετοχή ξένων 33,5%. Το 33,5% έχει μέσα και το EBRD και το IFC, που φαντάζομαι ότι το θέλετε, γιατί είναι μακροπρόθεσμοι επενδυτές που θέλουν να υποστηρίξουν την οικονομία μακροπρόθεσμα. Άρα και αυτό το επιχείρημα δεν πάει. Και, τέλος, το επιχείρημα πως ό,τι και να είναι οι μετοχές του ΤΧΣ κρατάμε και το δικαίωμα του βέτο. Τι είναι αυτό το δικαίωμα του βέτο, που μπορείς να το έχεις και με μία μετοχή και το έχουμε και στις τέσσερις; Είναι ότι ο εκπρόσωπος του ΤΧΣ στο διοικητικό συμβούλιο έχει δικαίωμα να ασκήσει βέτο στις αποφάσεις που αφορούν την αύξηση ή τη μείωση του μετοχικού κεφαλαίου, αποφάσεις για συγχώνευση ή για πώληση θυγατρικών της. Μπορεί να ασκήσει βέτο σε κάθε απόφαση του διοικητικού συμβουλίου, εφόσον κρίνει ότι με αυτή μπορεί να τεθούν σε κίνδυνο τα συμφέροντα των καταθετών ή να επηρεαστεί η ρευστότητα, η φερεγγυότητα της τράπεζας και γενικά η συνετή και εύρυθμη λειτουργία της. Και πολλά άλλα μπορεί να κάνει με αυτό το βέτο. Άρα η ιδέα ότι δεν έχουμε κανέναν έλεγχο των τραπεζών, καταρρίπτεται και αυτή. Αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες, πάμε πίσω στον οδικό χάρτη. Είπαμε από την αρχή γι' αυτήν τη συμφωνία ότι θα χωρίσουμε την πολιτική της Κυβέρνησης ΑΝΕΛ - ΣΥΡΙΖΑ σε τρία κομμάτια: Τα συμφωνηθέντα, αυτά που έχουν παρκαριστεί από το καλοκαίρι και είναι για διαπραγμάτευση και το παράλληλο πρόγραμμα. Επιτρέψτε μου λίγες κουβέντες για κάθε κομμάτι. Για τα συμφωνηθέντα, παρ' όλο που τα έχουμε συμφωνήσει, έχουμε διαπραγματευθεί σχεδόν σε όλα καλυτέρευση. Για τα φαρμακεία, όπως σας είπαν πολλοί ομιλητές, θα υπάρχει φαρμακοποιός. Δεν υπήρχε αυτό. Η μείωση των τιμών των γενοσήμων θα γίνει σταδιακά. Δεν υπήρχε αυτό. Γι' αυτά που είπατε, κύριε Πρόεδρε, για το πετρέλαιο, θα γίνει σταδιακά. Δεν υπήρχε αυτό στο πακέτο Γιούνκερ, όπως δεν υπήρχε σταδιακά και η μείωση του ΕΚΑΣ. Έπρεπε αμέσως να μειωθεί. Αυτό κάναμε στα συμφωνηθέντα. Τώρα, φθάνουμε σε αυτά που παρκάραμε. Στην προηγούμενη συζήτηση ήρθε ο νόμος Κατσέλη. Υποστηρίξαμε ότι θα υπάρχει προστασία γι' αυτούς που έχουν εισόδημα 35.000 και κάτω και αυτούς που έχουν σπίτια 230.000 ευρώ. Και λέτε εσείς την έξυπνη ατάκα, ότι εμείς από το «κανένα σπίτι στα χέρια του τραπεζίτη», πήγαμε στο «κανένα σπίτι στα χέρια του ιδιοκτήτη».
Δικιά σας είναι.
Δεν μου λέτε, οι μόνοι ιδιοκτήτες που σας ενδιαφέρουν είναι αυτοί που έχουν πάνω από 35.000 και σπίτια πάνω από 300.000 ευρώ; Αυτοί είναι οι ιδιοκτήτες; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και να σας κάνω και άλλη μία ερώτηση, που σας έκανε και ο κ. Πάνος Σκουρλέτης χθες. Την άλλη εβδομάδα θα κάνουμε διαπραγμάτευση για τον ΑΔΜΗΕ, που όπως θυμάστε από τη συμφωνία έχουμε δύο επιλογές: Ή να δεχθούμε την ιδιωτικοποίηση ή να φέρουμε ένα σχέδιο για τον ΑΔΜΗΕ που τον κρατάει στο δημόσιο χώρο, αλλά αυξάνει τον ανταγωνισμό. Εσείς θα επιμένετε στη «μικρή» ΔΕΗ ή θα μας υποστηρίξετε σε αυτήν τη διαπραγμάτευση; Να διαπραγματευθούμε για τον δημόσιο χαρακτήρα του ΑΔΜΗΕ; Γιατί σας ρώτησε ο κ. Σκουρλέτης και δεν απαντήσατε. Και ακόμα δεν ακούω τίποτα. Να τον ιδιωτικοποιήσουμε; «Μικρή» ΔΕΗ; Για να ξέρουμε τι λέμε. [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και θα μπορούσα να πω για πολλά άλλα πράγματα που διαπραγματευόμαστε. Πάμε τώρα στο παράλληλο πρόγραμμα. Θα σας πω τώρα μερικά πράγματα που είναι στο παράλληλο πρόγραμμα και μετά θα κάνω μία πρόταση στον Πρωθυπουργό. Στο παράλληλο πρόγραμμα στην υγεία έχουμε τη μεταρρύθμιση στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας με βάση τις αρχές της καθολικότητας, της ισοτιμίας και της αποτελεσματικότητας. Έχουμε τη μεταρρύθμιση στη διοίκηση του συστήματος με διαφανή διακυβέρνηση και την αναβάθμιση των πληροφορικών συστημάτων, την αναμόρφωση του συστήματος προμηθειών και άλλα πολλά. Στην παιδεία έχουμε δεσμευθεί στη λήψη όλων εκείνων των μέτρων που θα ελαχιστοποιήσουν τα προβλήματα έναρξης της νέας σχολικής χρονιάς και που θα αντιμετωπίσουν υφιστάμενες δυσλειτουργίες σε ΑΕΙ και σε ερευνητικά κέντρα, στην ολοκλήρωση του εθνικού και κοινωνικού διαλόγου για την παιδεία, επιδιώκοντας να προκύψει ένα πλαίσιο προτάσεων οι οποίες να έχουν την ευρύτερη δυνατή συναίνεση των κομμάτων και των εμπλεκόμενων φορέων, στη ριζική αναδιάταξη των διαδικασιών εισαγωγής στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο με στόχο την παροχή πρόσβασης στη μόρφωση για πολύ περισσότερους πολίτες και την ταυτόχρονη δημιουργία πολλών νέων θέσεων διδασκαλίας για νέους επιστήμονες. Δεν έχω τον χρόνο να πω για το εναλλακτικό πρόγραμμα που έχουμε για τον δημόσιο τομέα, για τη διαφθορά, για την επέκταση της φορολογικής βάσης. Η πρόταση μου, κύριε Πρωθυπουργέ, Αλέξη, είναι η εξής: Όπως έχουμε προαπαιτούμενα για τη συμφωνία, να θέσουμε σε όλους τους Υπουργούς το δικό μας παράλληλο πρόγραμμα προαπαιτούμενων. Οπότε ο Ξανθός θα πρέπει να ξέρει πότε θα φέρει νομοσχέδιο για την υγεία, ο Φίλης πότε θα φέρει νομοσχέδιο για την παιδεία. Αυτό θα είναι το δικό μας πρόγραμμα, που όταν θα φύγουμε, θα είμαστε όλοι και όλες περήφανοι γιατί το τελειώσαμε. [[Χειροκροτήματα]] Θα ήθελα να αναφερθώ τώρα στο χρέος. Για το χρέος έχω μιλήσει πάρα πολλές φορές. Ένα πρέπει να πω και δεν θα ξαναμπώ και στην αντιπαράθεση με το ΠΑΣΟΚ και αν…
Κάντε ησυχία, παρακαλώ.
…καλό ή όχι. Ένα χρειαζόμαστε. Χρειαζόμαστε μια συμφωνία, στην οποία οι επενδυτές και όσοι θέλουν να καταναλώσουν, να αποταμιεύσουν, να επενδύσουν στην Ελλάδα θα ξέρουν ότι υπάρχει μία λύση για πέντε - δέκα χρόνια. Γιατί αν δοθεί λύση που είναι μόνο για δύο χρόνια, θα υπάρχουν επενδύσεις μόνο για δύο χρόνια και θα γυρίσουμε στον παλιό φαύλο κύκλο, που δεν θα υπάρχει τόσο μεγάλη ανάπτυξη και αν δεν υπάρχει τόσο μεγάλη ανάπτυξη, δεν θα είμαστε κοντά στους στόχους και θα ξαναρχίσει ο ίδιος φαύλος κύκλος από την αρχή. Αλλά πρέπει να ξέρετε, όχι μόνο ότι θα διαπραγματευτούμε γι' αυτό το χρέος, αλλά διαπραγματευόμαστε και συζητάμε μαζί με τους Ευρωπαίους για μια διαφορετική ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική, γιατί έχουν καταλάβει πολλοί στην Ευρώπη πως όταν οι βόρειες χώρες έχουν χαμηλά επιτόκια και δεν έχουν δημοσιονομικά προβλήματα, είναι τρέλα να μην επενδύουν και να μην αυξάνουν τους μισθούς για να βοηθήσουν τις χώρες του Νότου. Είναι τρέλα να μην έχεις έναν μεγάλο προϋπολογισμό, όπως έχουν όλες οι άλλες νομισματικές ενώσεις. Γιατί είμαστε αισιόδοξοι ότι μπορεί να γίνει αυτή η αλλαγή; Γιατί βλέπουμε πόσοι και πόσες αλλάζουν. Βλέπουμε τι γίνεται στην Πορτογαλία και βλέπουμε εκτός της Ελλάδας τι αλλαγές γίνονται στη σοσιαλδημοκρατία. Και βλέπουμε ότι στη μεγάλη συζήτηση για τους πρόσφυγες αυτήν την αλληλεγγύη που δείξαμε πόσο σημαντική είναι, γιατί η αλληλεγγύη είναι ένα προϊόν, ένα αγαθό που όσο πιο πολύ το χρησιμοποιείς τόσο πιο χρήσιμο είναι. Έχουμε μεγάλες ελπίδες ότι εμείς που δείξαμε αλληλεγγύη εδώ, αυτή η αλληλεγγύη θα πάει και στα οικονομικά ζητήματα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Τελείωσα την ομιλία μου με την αλληλεγγύη, ακριβώς γιατί είναι στο κέντρο των αριστερών αξιών, μαζί με τη συλλογικότητα, το συνεργατισμό και τη δημοκρατία, γιατί είχαμε είκοσι - τριάντα χρόνια κατά την διάρκεια των οποίων κυβερνούσαν η ιδιοτέλεια, ο ανταγωνισμός και η τεχνοκρατία. Ξέραμε ότι δεν θα δουλέψει και δεν δούλεψε αυτό. Θεωρούμε ότι μπορούμε να χαράξουμε έναν καινούργιο δρόμο, στον οποίο αυτές οι αξίες είναι στο κέντρο της πολιτικής. Ξέρουμε ότι πρέπει αυτές οι ιδέες να μην είναι, κύριε Κρεμαστινέ, μόνο για τα πανεπιστήμια. Αν οι δικές μας οι ιδέες ή της παλιάς σοσιαλδημοκρατίας ή της Αριστεράς είναι μόνο για τα αμφιθέατρα, γιατί εσείς και εγώ να είμαστε στην πολιτική και να μην τους αφήσουμε να κυβερνάνε με τις δικές τους αξίες; Είναι ώρα να σηκωθούν όσοι πιστεύουν στο κοινωνικό κράτος. Όσοι πιστεύουν σε μια διαφορετική πολιτική είναι ώρα να σηκωθούν και να μετρηθούν στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.
Ευχαριστούμε πολύ τον Υπουργό Οικονομικών. Τον λόγο έχει ο Πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας. Περιμένετε, κύριε Πρωθυπουργέ, να κοπάσουν τα χειροκροτήματα.
Κύριε Πρόεδρε, δεν είναι δυνατόν! Ζητώ τον λόγο!
Παρακαλώ. Παρακαλώ πολύ. Περιμένετε, κύριε Πρωθυπουργέ.
Αναφέρθηκε σ' εμένα! Δεν είναι δυνατόν να φιμώνετε έτσι τον διάλογο!
Παρακαλώ, κάντε ησυχία όλες και όλοι. Υπάρχει μια κόπωση. Κλείνει η συνεδρίαση με την ομιλία του Πρωθυπουργού.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να ξεκινήσω την παρέμβασή μου για τον προϋπολογισμό με μια αναφορά στις τελευταίες εξελίξεις που έχουν να κάνουν με το προσφυγικό, ένα εξαιρετικής σημασίας θέμα, εθνικής σημασίας θα έλεγα και το κάνω αυτό διότι με θλίψη και αγανάκτηση παρακολουθώ τις τελευταίες μέρες για μία ακόμη φορά την προσπάθεια υπονόμευσης της χώρας. Αυτήν τη φορά ανακαλύφθηκε η σίγουρη «αποπομπή» μας - έτσι έγραφαν σε όλους τους τόνους συγκεκριμένα μέσα ενημέρωσης - όχι από την Ευρωζώνη, αλλά από τη Συνθήκη του Σένγκεν. Είδαμε πρωτοσέλιδα ότι το Grexit ξαναήρθε, ότι μας διώχνουν από την Ευρώπη, ότι η Ελλάδα δεν τηρεί τις υποχρεώσεις της για τους χώρους πρώτης υποδοχής των προσφύγων. Και βεβαίως, κάποιοι τα διακίνησαν όλα αυτά, κάποια κέντρα στο εξωτερικό, από χώρες μάλιστα που κτίζουν τείχη και φράχτες. Αλλά και κάποιοι τα αναπαρήγαγαν εδώ, δυστυχώς, πρώτοι σε αυτήν εδώ την Αίθουσα, πριν καν συνειδητοποιήσουν τι ακριβώς συμβαίνει, φαντάζομαι και πριν καν επικοινωνήσουν με τον αρμόδιο επίτροπο, τον Έλληνα επίτροπο, με τον οποίο η Κυβέρνηση είναι σε καθημερινή επαφή, όχι για να υπηρετηθεί, εξυπηρετηθεί κάποιο μικροκομματικό συμφέρον, αλλά το εθνικό συμφέρον. Δυστυχώς πρώτοι οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας αναπαρήγαγαν σε αυτήν εδώ την Αίθουσα, αποδεχόμενοι τα πιο ακραία σενάρια, ότι η χώρα ορθώς εγκαλείται και ότι η χώρα βγαίνει από την Σένγκεν.
Ποιος το είπε αυτό;
Ποιος το είπε; Ποτέ δεν το είπαμε! Διαστρεβλώνετε την αλήθεια;
Παρακαλώ!
Και αναρωτιέμαι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διότι στην προχθεσινή, στην προ μίας εβδομάδας σύνοδο των πολιτικών Αρχηγών ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας εκεί, ο κ. Πλακιωτάκης, διετύπωσε την άποψη ότι η Νέα Δημοκρατία δεν συμφωνεί με τη δημιουργία των κέντρων υποδοχής στα νησιά μας. Και ήρθε βέβαια εχθές Παρασκευή η Σύνοδος των Υπουργών Εσωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και διέψευσε όλα αυτά τα σενάρια. Και βεβαίως διέψευσε και τα κάθε λογής «παπαγαλάκια». Οι Υπουργοί Εσωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτοί δηλαδή που σύμφωνα με τους κινδυνολόγους θα μας έδειχναν την πόρτα της εξόδου από την Σένγκεν, όχι μόνο δεν έπραξαν αυτό, αλλά έδωσαν συγχαρητήρια στην Ελλάδα για τη διαχείριση των προσφυγικών ροών. Έκαναν μάλιστα ορισμένοι και αυτοκριτική, ότι αν κάποιοι δεν εφαρμόζουν τα συμφωνηθέντα, είναι κάποιες χώρες που κτίζουν τείχη και φράχτες γιατί αυτή είναι η αντίληψή τους για την Ευρώπη και δεν υλοποιούν, δεν προωθούν το σχέδιο μετεγκατάστασης προσφύγων προς τις χώρες αυτές. Μάλιστα, ορισμένες χώρες, μεταξύ τους και η Γερμανία, κατανόησαν, έστω με καθυστέρηση, και στήριξαν την πρόταση της Ελλάδας για απευθείας μετεγκατάσταση - υποδοχή προσφύγων από την Τουρκία προς τις Ευρωπαϊκές χώρες, ενώ η δήλωση του αρμόδιου Υπουργού Προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του κ. Άσελμπορν, ότι η Ελλάδα αναλαμβάνει την ευθύνη της φύλαξης των ευρωπαϊκών συνόρων έβαλε τέλος, ελπίζω οριστικό, στα ακατανόητα αυτά σενάρια, που μαζί με τους πιο αντιδραστικούς κύκλους κάποιων κρατών - μελών προωθήθηκαν δυστυχώς και στη χώρα μας. Και εδώ θέλω να αναρωτηθώ, διότι με μεγάλη έκπληξη διαπίστωσα ότι, καλά σε όλα τα άλλα, θα πούμε γι' αυτά αργότερα, αλλά και σε αυτό το θέμα η Αξιωματική Αντιπολίτευση, θεσμικός πυλώνας του πολιτικού συστήματος, δεν μπόρεσε - μοναδικό κόμμα από όσα συμμετείχαν στη σύνοδο των πολιτικών Αρχηγών - να βρει σημείο ταύτισης και εθνική γραμμή σε ένα κρίσιμο εθνικό θέμα; Κι όμως, ακόμα και σε αυτό το θέμα διαφοροποιηθήκατε. Εντάξει, λοιπόν, αυτοί που έχουν στόχο, έχουν λόγο να βάζουν την Ελλάδα στο στόχαστρο. Εντάξει και τα κάθε λογής συγκροτήματα της διαπλοκής, που τώρα ξεψυχούν και πιάνονται από το καθετί, αναδεικνύουν με πηχυαίους τίτλους ότι δεν τους ενδιαφέρει το εθνικό συμφέρον και νοιάζονται γι' άλλα. Αναδεικνύουν μάλιστα ότι η Ελλάδα - πρότυπο αλληλεγγύης τούτες τις στιγμές ο ελληνικός λαός, οι νησιώτες μας - είναι λέει «αφρικανική χώρα». Εντάξει όλοι αυτοί, αλλά κι εσείς; Θα έλεγα ότι σε τέτοια ζητήματα εθνικής ευθύνης απαιτείται περισσότερη υπευθυνότητα.
Κύριε Πρωθυπουργέ, δέκα μήνες δεν έγινε τίποτα.
Δεν σας διέκοψα. Ακούσαμε την ομιλία του υπηρεσιακού σας Προέδρου με μεγάλη προσοχή και βλέπω ότι και στην ομιλία του Υπουργού των Οικονομικών, αλλά και στη δική μου παρεμβάλλεστε.
Ησυχία, παρακαλώ.
Κατανοώ, λοιπόν, ότι βρίσκεστε σε μια διαδικασία ατέρμονη - δυστυχώς για τη χώρα, όχι για εσάς - εσωκομματική. Όμως, υπάρχουν και κάποια όρια. Εκεί που υπάρχει περιθώριο για τη χώρα, να διαφωνούμε. Εκεί, όμως, που υπάρχει ύψιστο ζήτημα εθνικής ευθύνης, η διαφωνία είναι πολυτέλεια. Και πείτε μας επιτέλους, που ακριβώς και σε τι διαφωνείτε. Θέλετε ή δεν θέλετε να εκπληρώσει η χώρα τις διεθνείς της υποχρεώσεις, ως προς τα κέντρα πρώτης υποδοχής; Επικροτείτε ή δεν επικροτείτε τη στάση που αναδεικνύει το πρόσωπο της αλληλεγγύης στην Ευρώπη; Ή μήπως συντάσσεστε κι εσείς με ορισμένες ακραίες φωνές στην Ευρώπη, που μας εγκαλούν γιατί δεν επαναπροωθούμε στο Αιγαίο ανθρώπους που κινδυνεύουν με πνιγμό, δηλαδή γιατί δεν πνίγουμε ανθρώπους στο Αιγαίο; Ο ελληνικός λαός όλο αυτό το διάστημα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δείχνει με σθένος την αλληλεγγύη του, όταν κάποιοι άλλοι κτίζουν τείχη και γκρεμίζουν το ευρωπαϊκό όραμα. Η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη στην πράξη υλοποιείται στα νησιά μας, εκεί όπου γίνεται υπεράνθρωπη προσπάθεια από τους ανθρώπους μας, τους κατοίκους και τις τοπικές αρχές, τους άνδρες και τις γυναίκες του Λιμενικού Σώματος που σώζουν καθημερινά εκατοντάδες ανθρώπινες ζωές, τους άνδρες και τις γυναίκες της Αστυνομίας και του Στρατού και σας καλώ όλους, αν θέλετε, να επισκεφθείτε και να το διαπιστώσετε ιδίοις όμμασι. Θέλω να επαναλάβω πως σε αυτήν την κατεύθυνση θα κινηθούμε εντατικοποιώντας τη δουλειά μας, διορθώνοντας λάθη και παραλείψεις, επιταχύνοντας το έργο μας. Και βεβαίως ελπίζω σε αυτήν την προσπάθεια να βρούμε αρωγούς από όλες τις πτέρυγες του ελληνικού Κοινοβουλίου. Έρχομαι τώρα στα ζητήματα του προϋπολογισμού. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τα τελευταία έξι χρόνια υλοποιήθηκε στη χώρα μας μια πολιτική ακραίας και σκληρής, ταξικής θα έλεγα, δημοσιονομικής προσαρμογής και εσωτερικής υποτίμησης. Στόχος αυτής της πολιτικής ήταν η εκκαθάριση δικαιωμάτων των εργαζομένων, η δημιουργία ενός νέου καθεστώτος κεφαλαιακής συσσώρευσης σε βάρος της εργασίας. Καταργήθηκαν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις, μειώθηκαν με κυβερνητική απόφαση αρκετές φορές οι μισθοί, οι κατώτατοι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα, διευρύνθηκαν οι ελαστικές σχέσεις εργασίας και επικράτησε ένα κλίμα ασυδοσίας της εργοδοσίας. Ταυτόχρονα, στο όνομα της δημοσιονομικής εξυγίανσης και της εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους, διεπράχθησαν εγκλήματα κατά του κοινωνικού κράτους, των νοσοκομείων, που σήμερα πραγματικά κρέμονται σε μια κλωστή, των πανεπιστημίων, των ασφαλιστικών ταμείων, αλλά και των ανθρώπων, δημοσίων υπαλλήλων και συνταξιούχων. Δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία ότι ήταν αυτή η πραγματικότητα που εμείς κληρονομήσαμε στις 25 Γενάρη αυτού του χρόνου. Η πολιτική αυτή, βέβαια, είναι φανερό ότι είχε έναν στόχο και ότι μειώνοντας την ενεργό ζήτηση, ήταν δεδομένο ότι θα οδηγούσε σε υψηλή ύφεση και σε εκτίναξη της ανεργίας. Δεν είχαμε, όμως, να κάνουμε εδώ με ένα ατύχημα ή ένα λάθος. Είχαμε να κάνουμε με ένα σχέδιο εκτελεσμένο καλά, ένα σχέδιο νεοφιλελεύθερης έμπνευσης. Ήταν ακριβώς αυτό το σχέδιο που η δική μας Κυβέρνηση αμφισβήτησε κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης και συνεχίζει και σήμερα να αμφισβητεί. Δικός μας στόχος ήταν και είναι ένας βαθύς και ριζικός μετασχηματισμός του οικονομικού, παραγωγικού και κοινωνικού μοντέλου της χώρας, η στήριξη των εργασιακών δικαιωμάτων, της απασχόλησης, η διεύρυνση του κοινωνικού κράτους, η προστασία της δημόσιας περιουσίας, η δίκαιη φορολόγηση, η προστασία του περιβάλλοντος. Γνωρίζουμε, όμως, όλοι καλά ότι αυτοί οι στόχοι προϋποθέτουν τη ριζική ανατροπή των συσχετισμών, κοινωνικών και πολιτικών, όχι μόνο σε μια χώρα, τόσο βεβαίως στην πατρίδα μας, αλλά και στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι συσχετισμοί αυτοί δεν αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη. Χρειάζεται διαρκής προσπάθεια, προσήλωση, κινητοποίηση, πολιτική βούληση για βαθιές τομές. Η Κυβέρνηση αυτή έχει αποδείξει εμπράκτως ότι διαθέτει και την τόλμη - και με το παραπάνω μάλιστα - και τη βούληση. Με τον σημερινό προϋπολογισμό αποδεικνύουμε ότι διαθέτουμε και την ικανότητα να ηγηθούμε αυτής της μεγάλης και δύσκολης κοινωνικής προσπάθειας σε εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες, διότι αυτός ο προϋπολογισμός είναι μια δύσκολη άσκηση για μας, μια άσκηση για μια Κυβέρνηση που θέλει να αποτυπώσει στίγμα κοινωνικής δικαιοσύνης και αναδιανομής πόρων σε συνθήκες δημοσιονομικής στενότητας και δυσκολίας. Πίσω από τους αριθμούς του προϋπολογισμού μπορεί να δει κανείς συμπυκνωμένα μια αγωνιώδη μάχη να στηριχθούν οι δυνάμεις της εργασίας, τα πιο ευάλωτα κοινωνικά στρώματα, αλλά να δει και την προοπτική για τον σταδιακό μετασχηματισμό που είναι αναγκαίος για την ευημερία των πολλών. Αγωνιστήκαμε εξαρχής σ' ένα πλαίσιο που ήταν εκ των προτέρων ναρκοθετημένο από μια ιδιότυπη συμπαιγνία συμφερόντων, τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας, που απεργάζονταν το σενάριο της παρένθεσης. Στα δημοκρατικά όρια της εντολής που μας εμπιστεύθηκαν οι Έλληνες πολίτες, εξετάσαμε κάθε εναλλακτική και κάθε μέσο, σε συνθήκες χρηματοδοτικής ασφυξίας και πολιτικού εκβιασμού και πετύχαμε στο τέλος μια συμφωνία που δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ήταν συμβιβασμός με τους δανειστές μας. Η συμφωνία αυτή είναι σαφώς δύσκολη, ωστόσο δεν εγγράφει απλώς και μόνο το νεοφιλελεύθερο φανατισμό υπερσυντηρητικών κύκλων των δανειστών. Εμπεριέχει ταυτόχρονα και μια διαφορετική, ριζοσπαστική αντίληψη για την οικονομία και την κοινωνία. Αποτελεί δηλαδή, όπως όλα τα πράγματα στη ζωή, συμπύκνωση ενός συσχετισμού δυνάμεων. Όσοι ενδεχομένως αρχικά φαντάστηκαν μια εύκολη, θεαματική νίκη, παρασιωπώντας τους συμπαγείς αρνητικούς συσχετισμούς δυνάμεων απέναντί μας, βγήκαν έξω από τον χορό νωρίς, και εκ του ασφαλούς πρότειναν λύσεις ανεύθυνες, ηρωικής αυτοθυσίας και ρομαντικού βολονταρισμού. Στη δραματική αυτή πορεία, όμως, ήταν πολλοί και εκείνοι που απαξίωσαν την προσπάθειά μας και αξίωσαν για τους εαυτούς τους το καταραμένο ταλέντο της Κασσάνδρας.Προφήτευσαν την κατάρρευση και την καταστροφή υπονομεύοντας τον διαπραγματευτικό αγώνα. Αποδείχτηκαν, όμως, σε πολλά ψευδοπροφήτες και μάλιστα επανειλημμένα καθώς ακολούθησε μια σειρά συντριπτικών διαψεύσεων. Διάψευση πρώτη: Το «όχι» του δημοψηφίσματος δεν οδήγησε τη χώρα εκτός ευρώ, αλλά ενίσχυσε τη διαπραγματευτική μας θέση για μια συμφωνία πιο ευέλικτη από αυτήν που μας πρότειναν, με καλύτερους όρους από αυτήν που μας πρότειναν. Χαμήλωσαν οι στόχοι για πρωτογενή πλεονάσματα. Τον Αύγουστο έγινε έμμεση αναδιάρθρωση του χρέους, αφού καλύψαμε όλες μας τiς χρηματοδοτικές ανάγκες μέχρι το 2019, ενώ ταυτόχρονα αυξήθηκαν οι ευρωπαϊκοί πόροι για επενδύσεις. Για πρώτη φορά περιλήφθηκαν στη συμφωνία και στόχοι της ελληνικής κυβέρνησης, στόχοι προοδευτικοί και ριζοσπαστικοί για την καταπολέμηση της μαύρης εργασίας, για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς, για την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Διάψευση δεύτερη: Η έξωθεν επιβολή τραπεζικών περιορισμών δεν κατέληξε ούτε σε κατάρρευση του τραπεζικού μας συστήματος ούτε και σε κούρεμα των καταθέσεων, όπως πολλοί προεξοφλούσαν. Σήμερα οι ελληνικές τράπεζες βρίσκονται πλέον στην κορυφή της Ευρώπης από πλευράς κεφαλαιακής επάρκειας, όπως ορίζεται από τη Συνθήκη της Βασιλείας ΙΙΙ. Από τα 25 δισεκατομμύρια ευρώ που είχαν προβλεφθεί αρχικά για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών χρειάστηκαν μόλις τα 5,7 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι γλιτώσαμε 19 δισεκατομμύρια ευρώ σε επιπλέον χρέος.
Παρακαλώ, κάντε ησυχία.
Αν κάποιος λίγους μήνες πριν σε αυτήν εδώ την Αίθουσα εκτιμούσε ότι θα υπήρχε τόσο υψηλή συμμετοχή επενδυτών στις ελληνικές τράπεζες, σίγουρα οι περισσότεροι από εδώ θα τον περνάγατε για υπερφίαλο. Και όμως συνέβη και αυτό αποδεικνύει την ταχύτατη επιστροφή στην σταθερότητα, αλλά και την ταχύτατη αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία. Επιπλέον, διασφαλίσαμε και κατά το μέγιστο δυνατόν το δημόσιο συμφέρον. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες διαδικασίες ανακεφαλαιοποίησης, το ΤΧΣ λαμβάνει κανονικές μετοχές και μετατρέψιμες ομολογίες, δηλαδή απολαμβάνει προνομιακή επιστροφή κεφαλαίου ή ασκεί έλεγχο με δικαίωμα ψήφου, ενώ στις προηγούμενες διαδικασίες οι μετοχές που ελάμβανε δεν είχαν δικαίωμα ψήφου, αλλά ούτε βέβαια επιτόκιο. Διάψευση τρίτη: Οι δεύτερες εκλογές του Σεπτεμβρίου δεν καθήλωσαν την οικονομία και οι πολίτες επαναβεβαίωσαν πανηγυρικά - και μάλιστα με τα ίδια αριθμητικά αποτελέσματα - την επιλογή τους για αλλαγή σελίδας στον τόπο. Με την άμεση συγκρότηση σταθερής Κυβέρνησης ανέκαμψαν γρήγορα οι δείκτες εμπιστοσύνης και οικονομικού κλίματος. Διάψευση τέταρτη: Η πρόσφατη ρύθμιση για την προστασία της πρώτης κατοικίας, όχι μόνο δεν απελευθερώνει τους πλειστηριασμούς, αλλά αντίθετα προστατεύει απόλυτα τους συνεπείς δανειολήπτες και θεσμοθετεί ένα αυστηρό πλαίσιο διαχείρισης. Με την τροποποίηση του νόμου Κατσέλη έχουμε πλέον εξασφαλίσει την προστασία της πρώτης κατοικίας για παραπάνω από το 60% των οφειλετών στεγαστικών δανείων. Ειδικά το ασθενέστερο 25% απολαμβάνει απόλυτη προστασία, ενώ για το υπόλοιπο 35% προβλέπεται, όχι μόνο η προστασία από τους πλειστηριασμούς, αλλά για πρώτη φορά δίνεται και η δυνατότητα κουρέματος του δανείου. Οι δόσεις πλέον θα προσαρμόζονται στη σημερινή χαμηλή εμπορική αξία του ακινήτου και όχι στην υψηλή αντικειμενική αξία με την οποία είχαν συναφθεί τα δάνεια προ δεκαετίας πριν από την κρίση. Και μην ξεχνάμε ότι όλα αυτά τα πετύχαμε ανατρέποντας δεσμεύσεις της προηγούμενης κυβέρνησης για πλήρη απελευθέρωση των πλειστηριασμών αλλά και την αρχική θέση των δανειστών, που απαιτούσαν στη διαπραγμάτευση καθεστώς προστασίας μόνο για το 16% των οφειλετών. Διάψευση Πέμπτη: Η ύφεση για το 2015 όχι μόνο δεν άγγιξε διψήφια ποσοστά που μας έλεγαν κάποιοι τις μέρες που έκλειναν οι τράπεζες, αλλά αντίθετα παρέμεινε μηδενική. Ταυτόχρονα η κατανάλωση, η απασχόληση και οι εξαγωγές αυξήθηκαν ελαφρώς. Έτσι, βάσιμα προσδοκούμε ότι οι θετικοί ρυθμοί μεγέθυνσης θα επανεμφανιστούν το δεύτερο εξάμηνο του 2016. Παρά τη φορολογική κόπωση της εξαετούς ύφεσης τα φορολογικά έξοδα αυξήθηκαν συγκριτικά με πέρυσι ως ποσοστό του ΑΕΠ στο 25% από το 21%. Συγκρίνοντας ακόμα ομοειδείς ως προς τα φορολογικά έσοδα μήνες, όπως τον Οκτώβριο του 2015 με τον Οκτώβριο του 2014, βλέπουμε αύξηση των φορολογικών εσόδων κατά 714 εκατομμύρια. Ομοίως οι εισπράξεις φορολογικών εσόδων τον Νοέμβρη του 2015 είναι κατά 523 εκατομμύρια περισσότερες από τον Νοέμβρη του 2014. Σε αυτό συνέβαλε ο αναπροσανατολισμός και η εντατικοποίηση της δουλειάς των φοροελεγκτικών και φοροεισπρακτικών μηχανισμών. Για πρώτη φορά η αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά αυξήθηκε ακολουθώντας βέβαια και την αυξημένη τουριστική ροή. Το κυριότερο όμως και αυτό που δείχνει ότι κάτι αλλάζει είναι το εξαιρετικής σημασίας εύρημα από τα στατιστικά του Υπουργείου Οικονομικών κατά το δεκαήμερο της εξέτασης από τους εισαγγελείς του Φαλτσιανί στο εξωτερικό για την περιβόητη λίστα Λαγκάρντ, οι οικειοθελείς εισπράξεις φόρων από την εν λόγω λίστα άγγιξαν μέσα σε λίγες μέρες τα 80 εκατομμύρια ευρώ.
Είναι απόρρητα αυτά.
Φαίνεται, λοιπόν, ότι η πάταξη της φοροδιαφυγής πρωτίστως είναι και θέμα πολιτικής βούλησης. Και ξέρετε, αυτή η Κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι τη διαθέτει αυτήν τη βούληση. Οι ελεγκτικοί μηχανισμοί έχουν πλέον αλλάξει προσανατολισμό και επικεντρώνονται σε υποθέσεις οικονομικού εγκλήματος και διαφθοράς. Δεκάδες υποθέσεις οδηγούνται στον εισαγγελέα. Επίορκοι οδηγούνται στον δρόμο προς την έξοδο από το δημόσιο και επιτέλους διεκδικούμε επιστροφή των κλεμμένων στα δημόσια ταμεία. Ελέγχονται όλες οι λίστες, παλιές και νέες, και κάποιες που έρχονται το τελευταίο διάστημα και πηγαίνουν με την κανονική διαδικασία απευθείας εκεί που πρέπει και όχι σε κάποια συρτάρια. Ολοκληρώνεται σύντομα και μπαίνει σε πιλοτική εφαρμογή ένα σύγχρονο σύστημα διασταύρωσης καθαρής περιουσίας με τα δηλωθέντα εισοδήματα σε βάρος δεκαπενταετίας. Επίσης, εισάγεται ειδικό επιχειρησιακό σχέδιο για τον έλεγχο των offshore. Από τις δέκα χιλιάδες offshore που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, οι έξι χιλιάδες περίπου είναι ελεγκτικά αξιοποιήσιμες. Απ' αυτές τις έξι χιλιάδες offshore έχουν ήδη ελεγχθεί οι τριακόσιες ογδόντα τέσσερις και βεβαιώθηκαν φόροι ύψους 130 εκατομμυρίων ευρώ. Αντιθέτως, την περίοδο 2014-2015 ελέγχθηκαν μόλις τριακόσιες offshore μέσα σε έναν χρόνο και βεβαιώθηκαν φόροι ύψους μόνο 94 εκατομμυρίων ευρώ. Επίσης, προωθείται νομοσχέδιο για την εθελοντική αποκάλυψη κεφαλαίων στο εσωτερικό και το εξωτερικό, ώστε επιτέλους να πληρώσουν όσοι απέκρυψαν χρήματα και όσοι εκμεταλλεύθηκαν το καθεστώς ασυδοσίας των τελευταίων είκοσι ετών. Τέλος, μια εξαγγελία διαρκώς επαναλαμβανόμενη από την εποχή του Καποδίστρια, γίνεται επιτέλους πράξη. Μπαίνει σε φάση εφαρμογής το σχέδιο για το Περιουσιολόγιο, με στόχο την άμεση νομοθέτησή του και την εκκίνησή του από τον Σεπτέμβριο του 2016. Όχι για να κατάσχονται τιμαλφή ή πίνακες ζωγραφικής, όπως ανεύθυνα έγραψαν ορισμένα μέσα, αλλά για να μπορούν, επιτέλους, οι φορολογικές αρχές να παρακολουθούν διαχρονικά πώς εξελίσσονται οι αλλαγές στην περιουσιακή κατάσταση και να ελέγχονται στοχευμένα όσοι παρουσιάζουν αδικαιολόγητες μεταβολές. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ακόμα και μέσα σε αυτό το στενό δημοσιονομικό πλαίσιο που ορίζει η δύσκολη συμφωνία που πετύχαμε τον περασμένο Ιούλη, πετυχαίνουμε τον πρώτο στόχο, την ανακατανομή βαρών, για να ακολουθήσει ο δεύτερος στόχος που είναι η μεγάλη μάχη της αναδιανομής. Σε στενό δημοσιονομικό περιβάλλον ο προϋπολογισμός αυτός δίνει προτεραιότητα στην κοινωνική δικαιοσύνη και μπαίνουν οι βάσεις για την επιστροφή στην ανάπτυξη. Αυτό είναι εφικτό, κυρίως χάρη στους χαμηλότερους στόχους για πρωτογενή πλεονάσματα, αλλά και στην αύξηση των δημόσιων κι ευρωπαϊκών πόρων για επενδύσεις. Πιο συγκεκριμένα: Η ύφεση για το 2015 αναθεωρείται από -4% σε μηδενική. Έτσι η ετήσια απόδοση των μέτρων πέφτει στα 5,7 δισεκατομμύρια στο τελικό σχέδιο του προϋπολογισμού και το βάρος των δημοσιονομικών παρεμβάσεων μειώνεται. Ομοίως, αναθεωρούνται προς τα κάτω και οι αρνητικές προβλέψεις για ύφεση το 2016. Από -1,3% που ήταν στο προσχέδιο, η πρόβλεψη τώρα είναι για -7%. Πρόκειται, όμως, για μια συντηρητική πρόβλεψη - επιτρέψτε μου την εκτίμηση - που υπερεκτιμά ακόμα την επίπτωση των ελέγχων και πιστεύω θα διαψευστεί. Και κυρίως θα διαψευστεί όταν το καλοκαίρι θα έχουμε κι ένα εξαιρετικό έτος τουρισμού. Η σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος θα ευνοήσει περαιτέρω τη θετική ψυχολογία των πολιτών, κυρίως των επενδυτών, για περισσότερη κατανάλωση κι επενδύσεις και για δημιουργία θέσεων εργασίας. Άλλωστε, το γραμμικό σχήμα της οικονομικής ανάλυσης που ήθελε η επιβολή των κεφαλαιακών ελέγχων να οδηγεί αυτόματα σε ύφεση και αύξηση της ανεργίας, διαψεύστηκε. Ήδη πολλοί αναλυτές, εντός κι εκτός Ελλάδας, αναμένουν πλέον την εκδίπλωση της συμπιεσμένης δυναμικής που έχει το οικονομικό μας σύστημα από το δεύτερο κιόλας εξάμηνο του '16. Και είναι ακριβώς εκείνη η εξέλιξη που μπορεί να επιταχύνει τη διαδικασία ανάκτησης της οικονομικής μας κυριαρχίας, την πολυπόθητη έξοδο από την επιτροπεία των δανειστών και τη συνολική υπέρβαση, έξοδο από την κρίση. Συγκρίνοντας τα δύο μεσοπρόθεσμα, ο δημοσιονομικός χώρος που δημιουργείται, από τους χαμηλότερους στόχους ως το 2018, ισούται με 20 δισεκατομμύρια ευρώ. Δεν είναι λίγο αυτό. Είναι σχεδόν ένα επιπλέον ΕΣΠΑ. Αυτός ο δημοσιονομικός χώρος θα αξιοποιηθεί για τη διόρθωση κοινωνικών αδικιών και για τον μετριασμό των συνεπειών της ύφεσης. Ενισχύεται για πρώτη φορά μετά από χρόνια ο κοινωνικός προϋπολογισμός κατά 823 εκατομμύρια. Παρέχεται κάρτα ανασφάλιστων και δωρεάν πρόσβασης στα νοσοκομεία, κάλυψη των ανασφάλιστων υπερηλίκων, δωρεάν μετακίνηση ανέργων στα μέσα μαζικής μεταφοράς και επέκταση του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος. Το πρώτο τρίμηνο του '16 εισάγεται στα σχολειά μας ο θεσμός των σχολικών γευμάτων, στα δημοτικά σχολεία, κατά προτεραιότητα με βάση τον χάρτη της φτώχειας. Για πρώτη φορά μετά από πέντε χρόνια θα γίνουν επιτέλους προσλήψεις στον χώρο της υγείας, προκειμένου να καλυφθούν οι μεγάλες ελλείψεις των νοσηλευτικών ιδρυμάτων. Άμεσα θα έχουμε εννιακόσιες ογδόντα πέντε, ενώ θα ακολουθήσουν άλλες δύο χιλιάδες τετρακόσιες σαράντα προσλήψεις. Παράλληλα, αυξάνουμε την επιχορήγηση στα νοσοκομεία κατά 300 εκατομμύρια ευρώ ως ένα ελάχιστο μέτρο για την αντιστροφή της πορείας εξαθλίωσης του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Εξοικονομούμε από τα καρτέλ φαρμάκων και προμηθειών που ετράφησαν επί των ημερών των προηγούμενων κυβερνήσεων, προκειμένου να στηρίξουμε την καθολική και υψηλού επιπέδου περίθαλψη όλων των Ελλήνων που είναι σε θέση να προσφέρουν οι γιατροί μας, οι νοσηλευτές μας στα νοσοκομεία σήμερα, υπερβάλλοντας σε αυτό. Ως ενεργητική πολιτική απασχόλησης θα απορροφηθούν εμπροσθοβαρώς 450 με 500 εκατομμύρια ευρώ μέσα στο 2016 από τα 1,4 δισεκατομμύρια του ΕΣΠΑ 2014-2020. Έτσι, ξεκινάμε άμεσα δώδεκα προγράμματα απασχόλησης για εκατόν τέσσερις χιλιάδες ανέργους, ενώ στόχος μας είναι μέσα στην επόμενη χρονιά να δημιουργηθούν κι άλλες εκατό χιλιάδες νέες θέσεις εξειδικευμένης κοινωφελούς εργασίας σε όλους τους δήμους της χώρας, δηλαδή συνολικά περίπου διακόσιες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. Με στοιχεία από την «ΕΡΓΑΝΗ» έχουμε εκατόν δώδεκα χιλιάδες καινούργιες θέσεις στον ιδιωτικό τομέα και σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ η ανεργία απομειώθηκε κατά 1,4% το τελευταίο οκτάμηνο, αλλά βεβαίως, εμείς δεν θα πανηγυρίσουμε γι' αυτό, όπως ενδεχομένως θα κάνατε στη θέση μας, όπως κάνατε και στο παρελθόν, παρουσιάζοντας ένα success story. Και δεν θα πανηγυρίσουμε γι' αυτό όταν η ανεργία στη χώρας μας παραμένει σε απαράδεκτα ποσοστά για χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις εφήρμοσαν με σύστημα και επιμέλεια ένα σχέδιο νεοφιλελεύθερου μετασχηματισμού της οικονομίας και της κοινωνίας. Το δικό μας σχέδιο είναι στους αντίποδες. Περιλαμβάνει αναδιανομή εισοδημάτων, στήριξη της εργασίας, προστασία κοινωνικού κράτους. Απαραίτητη, όμως, προϋπόθεση για την επιτάχυνση της αναδιανομής και τη δημιουργία βιώσιμων θέσεων εργασίας είναι η αναχαίτηση αυτής της τρομακτικής αποεπένδυσης που έχει επισυμβεί στον τόπο. Σε αυτήν την κατεύθυνση για πρώτη φορά από το 2008 αυξάνουμε το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων στα 6,75 δισεκατομμύρια, ενώ από το ΕΣΠΑ διοχετεύονται 300 εκατομμύρια ευρώ περισσότερα απ' ό,τι την περασμένη χρονιά. Επιταχύνονται επίσης, οι διαδικασίες απορρόφησης του ΕΣΠΑ. Απεντάξαμε έργα που δεν είχαν τις προϋποθέσεις και πρόδιδαν πελατειακή λογική και μεταφέραμε άλλα στο επόμενο ΕΣΠΑ για να μην επιστραφούν χρήματα. Επίσης, εξασφαλίσαμε διπλάσια προκαταβολή από την κοινοτική χρηματοδότηση, 14% αντί 7%. Μειώνονται επιτέλους δραστικά οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του κράτους προς τους πολίτες. Τον Αύγουστο δόθηκαν 500 εκατομμύρια γι' αυτόν το σκοπό και από την τελευταία δόση των 2 δισεκατομμυρίων, 400 εκατομμύρια. Διατηρούμε παρά τις Κασσάνδρες το καθεστώς για τις εκατό δόσεις, που ήταν εξόχως ευεργετικό για εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις και νοικοκυριά, αλλά και για το δημόσιο ταμείο. Με τη ρύθμιση αυτή - που σας θυμίζω την επιβάλαμε στους δανειστές, ήταν μονομερής ενέργεια τότε - έχουμε εισπράξει μέχρι στιγμής πάνω από 1,2 δισεκατομμύρια ευρώ. Ελευθερώνονται επιπλέον πόροι μέσω άμεσων και έμμεσων μειώσεων του χρέους. Η συμφωνία εξασφάλισε, όπως είπα και πριν, μερική αναδιάρθρωση χρέους με επιτόκιο δανεισμού στο 1,3 και κάλυψη των αναγκών μας μέχρι το 2019. Αυξήθηκε ο μέσος όρος των ωριμάνσεων των δανείων στα τριάντα τρία χρόνια και μειώθηκε το κόστος εξυπηρέτησης τους. Και πλέον το πρόβλημα εντοπίζεται από το '22 και μετά κι από εκεί θα ξεκινήσει η συζήτηση για την αναγκαία απομείωση του χρέους, που θα ξεκινήσει με βάση τη συμφωνία αμέσως μετά την πρώτη αξιολόγηση. Αυτή η νέα προοπτική βιωσιμότητας και εξυπηρέτησης του χρέους, σε συνδυασμό με την επιτυχημένη, όπως αποδείχθηκε, ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, καθώς και οι συνακόλουθες αναβαθμίσεις της χώρας από τους διεθνείς οίκους, θα ανοίξουν και το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για την Ελλάδα από το νέο έτος, μειώνοντας έτσι το κόστος εξεύρεσης κεφαλαίων για τις ελληνικές τράπεζες. Δημιουργείται, συνεπώς, σταδιακά το απαραίτητο κλίμα εμπιστοσύνης για την επιστροφή των ελληνικών καταθέσεων και την αυτοδύναμη πιστωτική επέκταση των τραπεζών προς τις ελληνικές επιχειρήσεις, που ταλαιπωρήθηκαν είναι η αλήθεια, αλλά άντεξαν το υψηλό κόστος δανεισμού όλα αυτά τα χρόνια. Όλα τα παραπάνω φιλοδοξούμε να συναρθρωθούν στο εθνικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, που θα παρουσιάσουμε αφού θέσουμε σε ευρύ διάλογο τον προσεχή Μάρτιο. Με τη δημιουργία αναπτυξιακής τράπεζας, την αναβάθμιση του ρόλου των συνεταιριστικών τραπεζών και την εισαγωγή νέων χρηματοδοτικών εργαλείων, θα χρηματοδοτηθεί ο στρατηγικός σχεδιασμός για το νέο, καινοτομικό και δίκαιο παραγωγικό πρότυπο που θέλουμε να οικοδομήσουμε. Σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, εξετάζονται οι βέλτιστες τεχνικές για την ένταξη μεγάλων έργων στο Γιούνκερ plan, προκειμένου να μπορούν να προσελκυστούν ιδιωτικά κεφάλαια. Δεκατρία νέα προγράμματα ενίσχυσης επιχειρήσεων από το ΕΣΠΑ εκκινούν μέσα στο 2016. Προβλέπονται κονδύλια 280 εκατομμυρίων ευρώ για τη διασύνδεση έρευνας και επιχειρηματικότητας, ενώ άμεσα, μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου, θα προκηρυχθεί το επιχειρησιακό πρόγραμμα του ΕΣΠΑ 2014 για τη νεοφυή επιχειρηματικότητα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, την τελευταία περίοδο είναι φανερό ότι σχεδόν τίποτα απ' όλα όσα είπα πιο πριν δεν αναπαράγεται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, σχεδόν τίποτα απ' όλα όσα είπα πιο πριν δεν αποτελεί αντικείμενο συζήτησης καθημερινά. Τι αποτελεί αντικείμενο συζήτησης; Ξαφνικά, κάποιοι ανακαλύψανε τους τελευταίους δύο μήνες ότι υπάρχει φορολαίλαπα, φοροκαταιγίδα, ένα σκληρό και επαίσχυντο - πώς το λέγανε κάποιοι; - «επαχθές, απεχθές και επονείδιστο μνημόνιο», ενώ όλα τα προηγούμενα μνημόνια ήταν τα καλύτερα που είχε συναντήσει ποτέ ο τόπος.
Εσείς το λέγατε!
Κάντε ησυχία, παρακαλώ.
Και βέβαια, όλα αυτά δεν είναι τυχαία. Δεν είναι τυχαία, διότι στις μέρες μας στήνεται ένα σκηνικό αποκάλυψης, θα έλεγε κανείς, και για το φορολογικό και για το ασφαλιστικό. Θα ήταν, πράγματι, αστείο αν δεν επρόκειτο για τις ίδιες πολιτικές δυνάμεις που σιγοντάρουν αυτήν την καταστροφολογία, για τις ίδιες πολιτικές δυνάμεις που όλα τα προηγούμενα χρόνια, ειδικά για το ασφαλιστικό έχουν ψηφίσει έντεκα διαφορετικές μειώσεις συντάξεων τα τελευταία πέντε χρόνια, το PSI, που απομείωσε τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων κατά 15 δισεκατομμύρια ευρώ και δεν είναι οι ίδιες πολιτικές δυνάμεις που όλο το προηγούμενο διάστημα που προσπαθούσαμε να δώσουμε και δώσαμε μια μεγάλη διαπραγματευτική μάχη δεν ήταν αυτοί που μας εγκαλούσαν γιατί δεν υπογράφουμε άρον - άρον ό,τι μας έδιναν οι δανειστές, δεν ήταν αυτοί που έκαναν καμπάνια, μεγάλη καμπάνια, για το «ναι», που ήταν «ναι» στην πρόταση των θεσμών που προέβλεπε χειρότερα μέτρα χωρίς χρήματα, οριζόντιες περικοπές, άμεση κατάργηση του ΕΚΑΣ, ρήτρα μηδενικού ελλείμματος χωρίς ισοδύναμα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας δούμε όμως τα πράγματα ψύχραιμα. Όλοι γνωρίζουμε - και κυρίως περισσότερο θα έπρεπε να γνωρίζουν όλοι όσοι σε αυτήν εδώ την Αίθουσα ψηφίσαμε αυτήν τη συμφωνία - ότι αυτή η συμφωνία περιλαμβάνει την υποχρέωση μείωσης των συνταξιοδοτικών δαπανών κατά 1% του ΑΕΠ. Δεν περιλαμβάνει μείωση των δαπανών με οριζόντιες περικοπές. Αυτό είναι κάτι το οποίο εναπόκειται στη συναπόφαση μετά από διαπραγμάτευση με τους θεσμούς. Και εδώ πρέπει να τονίσουμε πως το μεγαλύτερο μέρος της εξοικονόμησης αυτής έχει ήδη επιτευχθεί με την κατάργηση των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, δηλαδή περίπου το 0,6% από το 1%. Άρα τι είναι αυτό που απομένει; Περίπου 600 εκατομμύρια ευρώ. Και εμείς λέμε ότι αυτό το 0,4% υπάρχουν τρόποι να βρεθεί με κοινωνική μέριμνα, χωρίς νέες επώδυνες περικοπές στις συντάξεις. Ζητήσαμε την προηγούμενη εβδομάδα, το προηγούμενο Σάββατο, στη σύσκεψη των πολιτικών Αρχηγών, από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης να συναινέσουν σε αυτόν τον σχεδιασμό. Δεν ζητήσαμε ούτε στήριξη ούτε ψήφο ούτε πολύ περισσότερο συμμετοχή στην Κυβέρνηση, όπως φαντασιώνονται διάφορα παράκεντρα εξουσίας που χάνουν τη γη κάτω από τα πόδια τους και αναζητούν σανίδα σωτηρίας σε οικουμενικές κυβερνήσεις. Ζητήσαμε εθνική κόκκινη γραμμή απέναντι στους δανειστές. Ζητήσαμε η εθνική κόκκινη γραμμή να είναι όχι νέες επώδυνες περικοπές στις συντάξεις, να βρούμε αυτά τα 600 εκατομμύρια με άλλο τρόπο. Και αρνηθήκατε.
Είπαμε να κόψουμε τις συντάξεις; Να μην τις κόψετε.
Παρακαλώ!
Εάν δεν αρνείστε, υπάρχει ακόμα χρόνος να συμφωνήσετε μαζί μας ότι δεν πρέπει να μειωθούν εκ νέου οι συντάξεις. [[Χειροκροτήματα]] Αρνηθήκατε, μάλιστα, φθάνοντας μάλιστα στο απώτατο όριο της μικροπολιτικής σκοπιμότητας. Αποφύγατε - λέει - την παγίδα που σας έστησα. Άκου επιχείρημα τώρα! Προτιμάτε, δηλαδή, να πέσει ο λαός στην παγίδα, να πέσουν οι συνταξιούχοι «στον λάκκο με τα λιοντάρια» για να μην σας πουν ότι πέσατε στην παγίδα που εγώ σας έστησα. [[Χειροκροτήματα]] Αυτή είναι η συναίσθηση ευθύνης που σας διακατέχει. Προσέξτε, όμως. Με αυτόν τον τρόπο δεν εκτίθεται η Κυβέρνηση. Με αυτόν τον τρόπο δεν εκτιθέμεθα εμείς, αλλά εκτίθεστε εσείς και ανεπανόρθωτα, διότι ο ελληνικός λαός δεν τρώει κουτόχορτο. Ήρθε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι - ακούστε το αυτό, έχει ενδιαφέρον, δεν ξέρω εάν σας μεταφέρθηκε - ο εκπρόσωπός σας, ο κ. Πλακιωτάκης, στη σύνοδο των Αρχηγών και μας είπε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι πέρυσι τέτοιο καιρό το ασφαλιστικό μας σύστημα ήταν βιώσιμο και έγινε μη βιώσιμο τους δέκα μήνες που ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ! Σαράντα χρόνια εσείς είχατε ένα βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα και καταφέραμε εμείς και το διαλύσαμε! Ε, αυτά ούτε στα μικρά παιδιά να μην τα λέτε. [[Χειροκροτήματα]] Εντάξει, λοιπόν, να μην θέλετε να δώσετε τη μάχη μαζί μας στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές. Αλλά το να λέτε ότι για σαράντα χρόνια πήγαν όλα καλά και τα χαλάσαμε εμείς μέσα σε ένα χρόνο, πάει πολύ. Ούτε ένα χρόνο δεν έχουμε. Θα τις υπερασπιστούμε, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τις συντάξεις και θα τις υπερασπιστούμε και μόνοι μας. Ξέρετε, δεν είναι η πρώτη φορά. Σας θυμίζω τον τελευταίο χρόνο σε όλες τις κρίσιμες αναμετρήσεις μόνοι μας ήμασταν. Όχι μόνοι μας, αλλά με τον ελληνικό λαό να μας στηρίζει σε τρεις απανωτές εκλογικές αναμετρήσεις. Τρεις εκλογές χάσατε, μυαλό δεν βάλατε.
Κάντε ησυχία, παρακαλώ.
Και θα τις υπερασπιστούμε μαζί με τον λαό και την κοινωνία και κόντρα σε ένα πολιτικό σύστημα που χάνει την αξιοπιστία του, αλλά και σε ένα χρεοκοπημένο καθεστώς, ξέρετε, κόντρα σε ένα καθεστώς που επέλεξε για άλλη μια φορά να μην συνδράμει στην εθνική προσπάθεια να βγούμε από την κρίση με την κοινωνία όρθια, προκειμένου να πληγεί η Κυβέρνηση. Το θέμα, όμως, δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι ότι δεν λέτε να βάλετε μυαλό. Επτά μήνες ξημεροβραδιαζόσασταν με την προσδοκία «σήμερα πέφτουν, αύριο πέφτουν». Όταν ήρθε το δημοψήφισμα, δώσατε τα ρέστα σας και εσείς και το σύστημα που σας στηρίζει, αλλά χάσατε πανηγυρικά. Όλοι απέναντί μας και χάσατε πανηγυρικά! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Μετά ήρθαν οι εκλογές, η πρώτη φορά που ελληνικός λαός αυτά τα πέντε τελευταία χρόνια κλήθηκε να ψηφίσει γνωρίζοντας τη συμφωνία όχι με άλλα λόγια να αγαπιόμαστε, όχι με άλλες υποσχέσεις, αλλά γνωρίζοντας τη συμφωνία.
Συμφωνεί ο λαός; Του αρέσει του λαού;
Παρακαλώ.
Και ξαναχάσατε, κυρία Βούλτεψη.
Κάντε ησυχία και μην εξανίσταστε.
Τώρα δεν πέρασαν ούτε δυόμισι μήνες από το εκλογικό αποτέλεσμα.
Βαρέθηκα!
Μη βαριέστε, κυρία Βούλτεψη, είναι 1.00΄ η ώρα. Ήσυχα. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Παρακαλώ από όλες τις πτέρυγες ησυχία.
Βλέπω ότι μυαλό δεν βάζετε. Πάλι κοιμάστε και ξυπνάτε με το «σήμερα πέφτετε, αύριο πέφτετε», αλλά είναι πολλά τέσσερα χρόνια, θα κουραστείτε! Και να ξέρετε και κάτι, θα την πατήσετε, όπως λέει η παροιμία με τον λύκο και τα πρόβατα. Κάποια στιγμή που θα έρθει ο λύκος, ο λαός δεν θα σας πιστεύει πια. Τέσσερα χρόνια είναι πολλά για να έχετε αυτήν την αγωνία και θα κουραστείτε. Σας καλώ, λοιπόν, να συνδράμετε στην εθνική προσπάθεια…
Δεν συνδράμουμε!
…αντί να προσπαθείτε με επικοινωνιακά τερτίπια να αποδείξετε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ φταίει για όλα και οι ΑΝΕΛ φταίνε για όλα.
Τι μας θέλετε αφού μπορείτε μόνοι σας; Γιατί μας παρακαλάτε;
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα αναλάβουμε αυτήν την ιστορική εκκρεμότητα. Θα αναλάβουμε να βγάλουμε τα κάστανα από τη φωτιά, ταυτόχρονα, όμως, δίνοντας μάχη να υπερασπιστούμε το δικαίωμα του ελληνικού λαού να ζήσει με αξιοπρέπεια. Ξέρετε, στόχος μας δεν είναι μόνο να βγάλουμε τη χώρα από την κρίση, αλλά και να αποκαταστήσουμε την αξιοπιστία της πολιτικής, να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις για τον ριζικό μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας και πιστεύουμε ότι μπορούμε να το πετύχουμε, να θέσουμε τις βάσεις για μια μεγάλη αλλαγή, για μια αλλαγή που είναι σήμερα πιο ώριμη, αλλά και πιο αναγκαία από ποτέ στην Ευρώπη της κρίσης και της αποσταθεροποίησης. Με σταθερά βήματα, με προσήλωση στον στόχο, με πλήρη επίγνωση των δυσκολιών, αλλά και με αποφασιστικότητα θα προχωρήσουμε μπροστά με όπλο μας τις αξίες μας και την αλληλεγγύη, με την απαισιοδοξία του νου, αλλά με την αισιοδοξία της βούλησης, για να θυμηθώ και έναν μεγάλο θεωρητικό, με την κοινωνία στο πλευρό μας ακόμα και όταν στα πιο απλά δεν θέλετε συνεννόηση, θα παλέψουμε, θα συγκρουστούμε, θα ματώσουμε, αλλά θα τα καταφέρουμε. Σε αυτόν τον τόπο θα επιστρέψει και σύντομα η δικαιοσύνη, η κοινωνική συνοχή, η εθνική και η λαϊκή κυριαρχία. Θα βγούμε από την κρίση με την κοινωνία όρθια και αν χρειαστεί θα ξανασυγκρουστούμε! Ξέρουμε να το κάνουμε και να πετυχαίνουμε και μόνοι μας όταν ο λαός μας στηρίζει!
Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο.
Ολοκληρώθηκε η συζήτηση.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο, επιτρέψτε μου.
Έχει ολοκληρωθεί η συζήτηση, κύριε Πλακιωτάκη. Σας παρακαλώ πολύ, μην με φέρνετε σε δύσκολη θέση. Ξέρετε ότι μετά το πέρας της ομιλίας του Πρωθυπουργού δεν γίνεται σχετική συζήτηση.
Κύριε Πρόεδρε, δεν είναι σωστό αυτό!
Αναφέρθηκε προσωπικά.
Ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η συζήτηση.
Κύριε Πρόεδρε, …
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση για τον κρατικό προϋπολογισμό οικονομικού έτους 2016, έφθασε στο τέλος της. [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] [[Να μπουν οι σελίδες 513-516]] Εκτός από τους οκτώ γενικούς και δεκατέσσερις ειδικούς εισηγητές μίλησαν και εκατόν εβδομήντα δύο συνάδελφοι. Επίσης, μίλησαν ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, δώδεκα Υπουργοί, εννέα Αναπληρωτές Υπουργοί και επτά Υφυπουργοί. Κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί του κρατικού προϋπολογισμού οικονομικού έτους 2016 και θα προχωρήσουμε στην ψηφοφορία. Σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής, άρθρο 123 παράγραφος 6, η ψήφιση του προϋπολογισμού γίνεται με ονομαστική ψηφοφορία που διεξάγεται ταυτοχρόνως και με χωριστούς καταλόγους και ψηφολέκτες για τα έσοδα και τις δαπάνες κάθε Υπουργείου. Όπως είναι γνωστό, όλα τα Υπουργεία έχουν μόνο έξοδα, εκτός από το Υπουργείο Οικονομικών, που έχει και έσοδα με τον προϋπολογισμό. Συνεπώς για τα έσοδα του προϋπολογισμού θα διενεργηθεί ιδιαίτερη ψηφοφορία, ενώ για όλα τα Υπουργεία θα διενεργηθεί ψηφοφορία για τα έξοδά τους. Επίσης, θα διενεργηθεί χωριστή ψηφοφορία για τα έξοδα της Προεδρίας της Δημοκρατίας. Στον κρατικό προϋπολογισμό περιλαμβάνεται και ο προϋπολογισμός της Βουλής, ο οποίος δεν θα τεθεί και πάλι υπ' όψιν του Σώματος, δεδομένου ότι ο προϋπολογισμός της Βουλής, όπως εγκρίθηκε από την Ολομέλεια του Σώματος στη συνεδρίαση ΚΖ΄/18-11-2015 είναι, κατά τον Κανονισμό, υποχρεωτικά εκτελεστός και έχει καταχωριστεί χωρίς καμμιά μεταβολή στο γενικό προϋπολογισμό του κράτους, άρθρο 120 παράγραφος 6 του Κανονισμού της Βουλής. Όπως προαναφέρθηκε, η ονομαστική ψηφοφορία θα διεξαχθεί, όπως επιβάλλει ο Κανονισμός, ταυτοχρόνως. Δηλαδή, κατά την εκφώνηση των ονομάτων των Βουλευτών από τους επί του καταλόγου συναδέλφους, οι ψηφολέκτες που θα οριστούν για τα έξοδα κάθε Υπουργείου, τα έξοδα της Προεδρίας της Δημοκρατίας και τα έσοδα του προϋπολογισμού, θα σημειώνουν την ψήφο που δίνεται από κάθε Βουλευτή στο χωριστό κατάλογο του Υπουργείου για το οποίο ορίστηκαν. Εκείνοι που αποδέχονται τα έσοδα του προϋπολογισμού, καθώς και τα έξοδα κάθε Υπουργείου και της Προεδρίας της Δημοκρατίας λέγουν «ΝΑΙ». Εκείνοι που δεν τα αποδέχονται λέγουν «ΟΧΙ». Όσοι θέλουν να απαντήσουν «ΝΑΙ» για ορισμένα Υπουργεία ή «ΟΧΙ» αντιστοίχως, το διευκρινίζουν κατά την εκφώνηση του ονόματός τους. Σας ενημερώνω ότι έχουν έλθει στο Προεδρείο τηλεμοιοτυπίες (fax) συναδέλφων, σύμφωνα με το άρθρο 70Α΄ του Κανονισμού της Βουλής, με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο τους επί του νομοσχεδίου. Οι ψήφοι αυτές θα ανακοινωθούν και θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει. Παρακαλούνται να προσέλθουν επί του καταλόγου οι Βουλευτές κ. Αναστασία Γκαρά από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Ιωάννης Κεφαλογιάννης από τη Νέα Δημοκρατία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα παρακαλέσω τους συναδέλφους των έξι πρώτων σειρών να παραχωρήσουν τις θέσεις τους στους ψηφολέκτες. Παρακαλούνται να προσέλθουν οι ψηφολέκτες: Α) Για τα έσοδα του προϋπολογισμού οι κύριοι Δημήτριος Βέττας και Εμμανουήλ Κόνσολας. Β) Για τα έξοδα της Προεδρίας της Δημοκρατίας, οι κ.κ. Παναγιώτα Βράντζα και Ιωάννης Αντωνιάδης. Για το Υπουργείο Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, οι κ.κ. Γεωργία Γεννιά και ο κ. Χρήστος Κέλλας. Για το Υπουργείο Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, οι κύριοι Ιωάννης Γκιόλας και Βασίλειος Γιόγιακας. Για το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, οι κύριοι Μάριος Κάτσης και Γεώργιος Γεωργαντάς. Για το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, οι κύριοι Αστέριος Καστόρης και Στέργιος Γιαννάκης. Για το Υπουργείο Εξωτερικών, οι κυρίες Ζωή Λιβανίου και Άννα Καραμανλή. Για το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, οι κ.κ. Κωνσταντίνος Μορφίδης και η Γεωργία Μαρτίνου. Για το Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, οι κύριοι Θεμιστοκλής Μουμουλίδης και Κωνσταντίνος Καραμανλής. Για το Υπουργείο Υγείας, οι κ.κ. Γεώργιος Ουρσουζίδης και Νίκη Κεραμέως. Για το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, οι κύριοι Γεώργιος Πάλλης και Απόστολος Βεσυρόπουλος. Για το Υπουργείο Οικονομικών, οι κ.κ. Ανδρέας Ριζούλης και Ανδρέας Κατσανιώτης. Για το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, οι κ.κ. Νεκτάριος Σαντορινιός και Μαρία Αντωνίου. Για το Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, οι κύριοι Ιωάννης Σαρακιώτης και Δημήτριος Κυριαζίδης. Για το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, οι κύριοι Πάνος Σκουρολιάκος και Χρίστος Δήμας. Για το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, οι κ.κ. Ολυμπία Τελιγιορίδου και Γεώργιος Κασαπίδης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προσέξτε αυτό το σημείο που θα πω. Να έχετε υπ' όψιν σας ότι ψηφίζοντες δεν θα αποχωρήσετε γιατί μετά την ονομαστική ψηφοφορία για τα Υπουργεία και την Προεδρία της Δημοκρατίας θα επακολουθήσει ψηφοφορία με έγερση για τους προϋπολογισμούς δημοσίων επενδύσεων και προσαρτημένων των προϋπολογισμών καθώς και για τους προϋπολογισμούς περιφερειακών υπηρεσιών που αναφέρονται στο άρθρο 2 του νομοσχεδίου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η ψηφοφορία. Παρακαλώ τους κυρίους συναδέλφους επί του καταλόγου να προχωρήσουν στην εκφώνηση των ονομάτων των συναδέλφων και η συνάδελφος κ. Αναστασία Γκαρά θα επαναλαμβάνει το «ΝΑΙ» ή «ΟΧΙ» κάθε συναδέλφου που ψηφίζει. Παρακαλώ να αρχίσει η ανάγνωση του καταλόγου.
Υπάρχει συνάδελφος, ο οποίος δεν άκουσε το όνομά του; Κανείς. Οι επιστολές, οι οποίες απεστάλησαν στο Προεδρείο από τους συναδέλφους, σύμφωνα με το άρθρο 70Α΄ του Κανονισμού της Βουλής, καταχωρίζονται στα Πρακτικά και έχουν ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ενημερώνω ότι έχει έλθει στο Προεδρείο επιστολή του συνάδελφου κ. Νικολάου Νικολόπουλου, ο οποίος μας ενημερώνει ότι δεν θα παρευρεθεί στη σημερινή ονομαστική ψηφοφορία και μας γνωστοποιεί ότι καταψηφίζει τον προϋπολογισμό στο σύνολό του. Ομοίως, έχει έλθει στο Προεδρείο επιστολή του συνάδελφου κ. Γεωργίου Βαγιωνά, ο οποίος μας ενημερώνει ότι δεν θα παρευρεθεί στη σημερινή ονομαστική ψηφοφορία και μας γνωστοποιεί ότι καταψηφίζει τον προϋπολογισμό στο σύνολό του. Οι επιστολές αυτές, οι οποίες εκφράζουν πρόθεση ψήφου, θα καταχωρισθούν στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης, αλλά δεν συνυπολογίζονται στην καταμέτρηση των ψήφων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τελείωσε η εκφώνηση του καταλόγου και κηρύσσεται περαιωμένη η ψηφοφορία για τον κρατικό προϋπολογισμό και τους προϋπολογισμούς ορισμένων ειδικών ταμείων και υπηρεσιών για το οικονομικό έτος 2016. Παρακαλούνται οι κύριοι ψηφολέκτες να προβούν στην καταμέτρηση των ψήφων για την εξαγωγή του αποτελέσματος και να υπογράψουν τα σχετικά πρωτόκολλα, τα οποία θα παραλάβουν υπηρεσιακοί παράγοντες, για να ανακοινώσουμε στη συνέχεια το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας και να καταχωρισθεί στα Πρακτικά. [[ΚΑΤΑΜΕΤΡΗΣΗ]] Στο μεταξύ όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για τη συντόμευση του χρόνου της συνεδρίασης, αν δεν έχετε αντίρρηση, θα παρακαλούσα να προχωρήσουμε στην ψηφοφορία με έγερση επί του προϋπολογισμού των δημοσίων επενδύσεων και προσαρτημένων προϋπολογισμών και επί του προϋπολογισμού περιφερειακών υπηρεσιών. Ερωτάται η Βουλή: Δέχεται τον προϋπολογισμό δημοσίων επενδύσεων και των προσαρτημένων προϋπολογισμών οικονομικού έτους 2016; Παρακαλώ όσοι τον αποδέχονται να εγερθούν. [[Εγείρονται οι αποδεχόμενοι]] Προφανώς, ηγέρθησαν υπέρ της αποδοχής οι περισσότεροι. Συνεπώς η Βουλή παρεδέχθη. [[ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΜΕΤΡΗΣΗ]] Ερωτάται, επίσης, η Βουλή: Δέχεται τον τακτικό προϋπολογισμό περιφερειακών υπηρεσιών οικονομικού έτους 2016; Παρακαλώ όσοι τον αποδέχονται να εγερθούν. Προφανώς, ηγέρθησαν υπέρ της αποδοχής οι περισσότεροι. Συνεπώς η Βουλή παρεδέχθη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] [[Να μπουν τα πρωτόκολλα σελ.523.1-523.16]] Ψήφισαν συνολικά διακόσιοι ενενήντα οκτώ (298) Βουλευτές. Τα έσοδα του προϋπολογισμού αποδέχθηκαν εκατόν πενήντα τρεις (153) Βουλευτές, ενώ εκατόν σαράντα πέντε (145) Βουλευτές τα καταψήφισαν. [[Χειροκροτήματα]] Τα έξοδα των Υπουργείων Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, Εθνικής Άμυνας, Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Εξωτερικών, Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Υγείας, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Οικονομικών, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Υποδομών και Δικτύων, Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων αποδέχθηκαν εκατόν πενήντα τρεις (153) Βουλευτές, ενώ εκατόν σαράντα πέντε (145) Βουλευτές τα καταψήφισαν. Τα έξοδα της Προεδρίας της Δημοκρατίας αποδέχθηκαν εκατόν πενήντα τρεις (153) Βουλευτές, ενώ εκατόν σαράντα πέντε (145) Βουλευτές τα καταψήφισαν. Τα πρωτόκολλα ψηφοφορίας καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Κύρωση του Κρατικού Προϋπολογισμού οικονομικού έτους 2016» έγινε δεκτό σε μόνη συζήτηση κατά τον Κανονισμό της Βουλής και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την ψηφοφορία που διεξήχθη και την ανακοίνωση του αποτελέσματος περαιώθηκε η συζήτηση επί του κρατικού προϋπολογισμού. Παρακαλώ να εξουσιοδοτήσετε το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών των συνεδριάσεων της Τρίτης 1ης Δεκεμβρίου 2015, της Τετάρτης 2 Δεκεμβρίου 2015, της Πέμπτης 3 Δεκεμβρίου 2015, της Παρασκευής 4 Δεκεμβρίου 2015 και του Σαββάτου 5 Δεκεμβρίου 2015, στις οποίες περιλαμβάνεται η συζήτηση και ψήφιση του προϋπολογισμού του οικονομικού έτους 2016.
Συνεπώς τα Πρακτικά των συνεδριάσεων της Τρίτης 1ης Δεκεμβρίου 2015, της Τετάρτης 2 Δεκεμβρίου 2015, της Πέμπτης 3 Δεκεμβρίου 2015, της Παρασκευής 4 Δεκεμβρίου 2015 και του Σαββάτου 5 Δεκεμβρίου 2015 επικυρώθηκαν. Πριν κλείσουμε να ευχηθούμε στους εορτάζοντες Νικόλαους και Νικολέτες «χρόνια πολλά και κάθε ευτυχία». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 1.45΄ λύεται η συνεδρίαση για τη Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2015 και ώρα 18.00΄ με αντικείμενο εργασιών του Σώματος κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.