Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] [[ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ: Σύμφωνα με την από 22-1-2020 εξουσιοδότηση του Σώματος επικυρώθηκαν με ευθύνη του Προεδρείου τα Πρακτικά της ΠΓ΄ συνεδριάσεώς του, της Τετάρτης 22 Ιανουαρίου 2020]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο επικαίρων ερωτήσεων της Παρασκευής 24 Ιανουαρίου 2020. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρα 130 παράγραφοι 2 και 3 και 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 395/20-1-2020 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Εύβοιας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Ευάγγελου Αποστόλου προς τον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών, με θέμα: «Άμεση ένταξη σε χρηματοδοτικό πρόγραμμα του δρόμου Χάνια - Οξύλιθου - Παραλίας Κύμης της Εύβοιας». 2. Η με αριθμό 392/20-1-2020 επίκαιρη ερώτηση του Ε΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Αρκαδίας του Κινήματος Αλλαγής κ. Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Στο κόκκινο κλινικές του Παναρκαδικού Νοσοκομείου - Κλείνει το Παιδοχειρουργικό Τμήμα». 3. Η με αριθμό 399/21-1-2020 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Εύβοιας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Γεωργίου Μαρίνου προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Απρόσκοπτη συνέχιση της λειτουργίας της “ΛΑΡΚΟ”, διασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας, των δικαιωμάτων των εργαζομένων και των απαραίτητων μέτρων υγιεινής και ασφάλειάς τους». 4. Η με αριθμό 389/17-1-2020 επίκαιρη ερώτηση του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ελληνικής Λύσης και Βουλευτή Λάρισας κ. Κυριάκου Βελόπουλου προς τον Υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου, με θέμα: «Λειτουργία παράνομων ΜΚΟ στην Ελλάδα». 5. Η με αριθμό 403/21-1-2020 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β2΄ Δυτικού Τομέα Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Κρίτωνα Αρσένη προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Αντιμετώπιση αιθαλομίχλης μέσα από το «πρασίνισμα» του επιδόματος θέρμανσης». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρα 130 παράγραφοι 2 και 3 και 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού Βουλής) 1. Η με αριθμό 396/20-1-2020 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ρεθύμνου του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Ανδρέα Ξανθού προς τον Υπουργό Υγείας, με θέμα: «Καθυστερήσεις στην πορεία ολοκλήρωσης της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης». 2. Η με αριθμό 401/21-1-2020 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β2΄ Δυτικού Τομέα Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Κρίτωνα Αρσένη προς τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, με θέμα: «Πρωτοφανείς καθυστερήσεις στις πειθαρχικές διαδικασίες που αφορούν την υπόθεση Ζακ Κωστόπουλου». 3. Η με αριθμό 410/21-1-2020 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Πειραιά του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Τρύφωνα Αλεξιάδη προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Ορισμός Γενικού Διευθυντή Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος». 4. Η με αριθμό 402/21-1-2020 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β2΄ Δυτικού Τομέα Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Κρίτωνα Αρσένη προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Άμεση καταγγελία των συμβάσεων εξορύξεων υδρογονανθράκων μετά τις διαπιστώσεις της Επιτροπής “Φύση 2000”». ΑΝΑΦΟΡΕΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (Άρθρο 130 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 2369/4-12-2019 ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Κινήματος Αλλαγής κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Να καταβληθούν άμεσα τα δεδουλευμένα στους εργαζόμενους της ανακύκλωσης και να επαναλειτουργήσει το Κέντρο Διαλογής - Ανακύκλωσης Υλικών (ΚΔΑΥ) Ηρακλείου Κρήτης». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στη συζήτηση των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ Με έγγραφό του ο Γενικός Γραμματέας Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων ενημερώνει το Σώμα ότι θα συζητηθούν όλες οι προγραμματισμένες επίκαιρες ερωτήσεις που έχουμε για σήμερα. Θα ξεκινήσουμε τη συζήτηση με την τρίτη με αριθμό 398/21-1-2020 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Β΄ Θεσσαλονίκης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Λεωνίδα Στολτίδη προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, με θέμα: «Απλήρωτοι οι εργαζόμενοι στην επιχείρηση “ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΝΗΜΑΤΟΥΡΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΕΣΟΣ Α.Ε.”». Κύριε Στολτίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, οι εργαζόμενοι της επιχείρησης «ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΝΗΜΑΤΟΥΡΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΕΣΟΣ Α.Ε.» στη Νάουσα Ημαθίας εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα αντιμετωπίζουν προβλήματα στην πληρωμή των δεδουλευμένων τους. Οι καθυστερήσεις στη μισθοδοσία αποτελούν δεδομένο τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Αυτό το διάστημα οι διακόσιοι πέντε εργαζόμενοι στην επιχείρηση παραμένουν απλήρωτοι εδώ και δυόμισι μήνες. Μαζί με το σωματείο τους, οι εργαζόμενοι έχουν πραγματοποιήσει αρκετές παρεμβάσεις, ώστε να ξεκινήσει η αποπληρωμή, καθώς και η τακτική απόδοση των μισθών τους. Μάλιστα, η γενική τους συνέλευση αποφάσισε και διεκδίκησε τη σταθερή πληρωμή κάθε 22 και 7 του μήνα, όπως αυτό προβλέπεται και στον εσωτερικό κανονισμό της επιχείρησης, καθώς επίσης και την απόδοση του συνόλου του δώρου Χριστουγέννων και όχι τμηματικά. Οι εργαζόμενοι, εξαιτίας αυτής της κατάστασης, αδυνατούν πλέον να αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις της καθημερινής ζωής, στις ανάγκες των ίδιων και των παιδιών τους. Σύμφωνα με αυτά τα δεδομένα, ερωτάστε, κύριε Υπουργέ: Ποια άμεσα μέτρα θα λάβει η Κυβέρνηση για την καταβολή των δεδουλευμένων, την τακτική πληρωμή, τη διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων και των θέσεων εργασίας των εργαζομένων στην επιχείρηση «ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΝΗΜΑΤΟΥΡΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΕΣΟΣ Α.Ε.»; Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ και τον κύριο συνάδελφο για την ευκαιρία που μου δίνει να απαντήσω σ' ένα θέμα που πραγματικά αφορά κάποιους εργαζόμενους και με αυτά που θα παραθέσω επιβεβαιώνεται η καθυστέρηση καταβολής μισθών, αλλά ταυτόχρονα επιβεβαιώνεται και ο σταθερός, καθαρός και αποφασιστικός χαρακτήρας της κορυφαίας αποστολής του Υπουργείου Εργασίας, που είναι η διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων και η τήρηση της εργατικής νομοθεσίας. Κύριε συνάδελφε, έρχομαι τώρα στην ουσία του θέματος που μας αφορά, για το οποίο με ρωτάτε. Πράγματι, υπήρξε θέμα με την καταβολή των δεδουλευμένων στους εργαζόμενους της επιχείρησης «ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΝΗΜΑΤΟΥΡΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΕΣΟΣ Α.Ε.», αλλά το Υπουργείο Εργασίας επιλήφθηκε αμέσως και αποτελεσματικά για τη διαφορά της συμφιλίωσης. Σύμφωνα με τα στοιχεία του αρμόδιου Τμήματος Επιθεώρησης Εργατικών Σχέσεων Ημαθίας, στις 15-3-2019 και στις 10-9-2019 πραγματοποιήθηκαν δύο έλεγχοι στη συγκεκριμένη επιχείρηση για καθυστέρηση καταβολής δεδουλευμένων αποδοχών. Ο πρώτος έλεγχος αφορούσε δεδουλευμένες αποδοχές των μηνών Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου 2019, ενώ ο δεύτερος τις δεδουλευμένες αποδοχές των μηνών Ιουλίου και Αυγούστου 2019. Με αφορμή τους εν λόγω ελέγχους η επιχείρηση κατέβαλε τις προηγούμενες οφειλές, ωστόσο εξακολούθησε να καθυστερεί την καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών στο προσωπικό της. Για τον λόγο αυτό, στις 10-10-2019 και στις 13-11-2019 πραγματοποιήθηκαν δύο εργατικές διαφορές με τους εκπροσώπους του Επιχειρησιακού Σωματείου Εργαζομένων στην «ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΝΗΜΑΤΟΥΡΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΕΣΟΣ Α.Ε.» και με τον διευθυντή της επιχείρησης, ο οποίος δεν δεσμεύτηκε για την ημερομηνία εξόφλησης της οφειλής. Ακολούθως, το ΤΕΕΣ Ημαθίας, το τοπικό της Επιθεώρησης Εργασίας, υπέβαλε προς την Εισαγγελία Πρωτοδικών Βέροιας μηνυτήρια αναφορά για τη μη καταβολή στους εργαζόμενους των δεδουλευμένων αποδοχών των μηνών Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου 2019. Στις 2-12-2019 η τοπική μας υπηρεσία απέστειλε έγγραφο στην επιχείρηση, με το οποίο της ζητά να προσκομίσει τα μηνιαία εκκαθαριστικά σημειώματα της μισθοδοσίας μηνός Νοεμβρίου 2019 και τα αντίστοιχα καταθετήρια τραπεζών. Στις 5-12-2019 η επιχείρηση προσκόμισε στο ΤΕΕΣ Ημαθίας τα ζητηθέντα στοιχεία, από τα οποία προέκυψε οφειλή στους εργαζόμενους, ύψους 166.158,05 ευρώ. Ακολούθως, στις 10-12-2019 η υπηρεσία μας υπέβαλε μηνυτήρια αναφορά προς την Εισαγγελία Πρωτοδικών Βεροίας για τη μη καταβολή στους εργαζομένους των δεδουλευμένων αποδοχών του μηνός Νοεμβρίου 2019. Έχει και παρακάτω, αλλά διακόπτω τώρα, λόγω ολοκλήρωσης του χρόνου, κύριε Πρόεδρε, και θα απαντήσω στη δευτερολογία μου για τις υπόλοιπες δραστηριότητες του Υπουργείου Εργασίας.
Ωραία. Τον λόγο έχει ο κ. Στολτίδης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, αυτές οι ενέργειες έγιναν. Ωστόσο, φαίνεται ότι δεν σταματούν το θράσος μιας επιχείρησης, η οποία βρίσκεται συνεχώς σε επενδυτική δραστηριότητα και εξαγώγιμο προϊόν και κερδοφορία, να υλοποιήσει είτε τις δεσμεύσεις της απέναντι στην Επιθεώρηση Εργασίας είτε τις υποχρεώσεις της απέναντι στη μισθοδοσία των εργαζομένων. Πρέπει να αναφερθούμε, όμως, γιατί αυτές οι παρεμβάσεις από τη μεριά του κρατικού μηχανισμού προφανώς δεν συγκινούν πολύ την εργοδοσία, γιατί τα τελευταία χρόνια η επιχείρηση έκανε και ομαδικές απολύσεις. Αξιοποίησε δηλαδή όλους τους νόμους, και των προηγούμενων κυβερνήσεων, όλους τους αντεργατικούς νόμους και τους έθεσε στην υπηρεσία της κερδοφορίας της. Απέλυσε πρωτοπόρους εργάτες. Απασχόλησε υπενοικιαζόμενους. Οι μισοί περίπου πλέον είναι με ατομικές συμβάσεις. Εφάρμοσε τη μερική απασχόληση για εννιά μήνες, ενώ είπε για δυο μήνες. Μείωσε στο 16% τα μεροκάματα και, ενώ είπε για έναν χρόνο, το μονιμοποίησε. Και βέβαια δεκάδες εργαζόμενοι δεν άντεξαν την εντατικοποίηση και αποχώρησαν από τη δουλειά. Επιδιώκει ταυτόχρονα την υλοποίηση της απόφασης του Συνδέσμου Βορείου Ελλάδος, των εργοδοτών, για ειδικές ζώνες, κάτι στο οποίο βοήθησε η τελευταία σας παρέμβαση ως Κυβέρνησης με το αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο, για να αποφύγει την εφαρμογή, μιας που υπάρχουν πολλές εξαιρέσεις που χρειάζεται το σύνολο των εργοδοτών. Αρνούνται την υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας, με το επιχείρημα ότι δεν υπάρχει το 51% του μητρώου των εργοδοτών, ενώ η Κυβέρνησή σας προκλητικά ζητάει το 51% του συνόλου των εργαζομένων, βέβαια με παρέμβαση και της προηγούμενης κυβέρνησης με τον αντίστοιχο νόμο. Χτυπάτε τον μέσο μισθό, δίνετε όλα τα όπλα που χρειάζεται οποιαδήποτε εργοδοσία να τον συντρίψει, να τον κατεβάσει στα κατώτατα όρια και βέβαια στο πλευρό σας σε αυτή τη διαδικασία έχετε και την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, η οποία χτυπάει ταυτόχρονα τα θεμέλια των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Πρόσφατα ξέρουμε ότι κυβερνητικά στελέχη έκαναν και παρέμβαση για να ανοίξει η χρηματοδότηση της επιχείρησης για τον επενδυτικό της σχεδιασμό, άσχετα που τροφοδοτείται ουσιαστικά με χρηματοδότηση από το 1980 και μετά με τα ΜΟΠ. Επιπλέον, βέβαια, πρέπει να αναφερθούμε οπωσδήποτε και στα δώρα που πήραν όλες οι εργοδοσίες, με τη μείωση του φόρου στα μερίσματα και τις ασφαλιστικές εισφορές που έρχονται. Δεν αρκεί φαίνεται και είναι, κατά τη γνώμη μας, προκλητική η αδιαφορία όσον αφορά όχι μόνο στα συμφέροντα των εργαζομένων, αλλά στην ίδια τους τη δυνατότητα επιβίωσης, των οικογενειών τους και των ίδιων. Εμείς λέμε ότι έναν δρόμο έχουν οι εργαζόμενοι, γιατί αυτό το κράτος είναι στα χέρια των επιχειρηματικών ομίλων, και ο αγώνας τους πρέπει να είναι μαζικός, αποφασιστικός. Έχουν τη δύναμη και με την τοπική κοινωνία και με το δευτεροβάθμιο όργανο στην περιοχή, το οποίο είναι σε ταξικό προσανατολισμό και είναι στο πλευρό τους, και βέβαια πρέπει να συνεχίσουν τον αγώνα και με τέτοια προοπτική, ούτως ώστε να αφαιρέσουν αυτό το κράτος από τα χέρια των επιχειρηματικών ομίλων και να το περάσουν στα δικά τους χέρια, για να λυθούν συνολικά τα προβλήματά τους, οριστικά. Ευχαριστώ.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κοιτάξτε, με προκαλείτε τώρα, καλοπροαίρετα πάντα, να μετατραπεί μια κουβέντα για κάποιους εργαζομένους, που πράγματι δικαιούνται τους μισθούς τους, σε μια πολιτική συζήτηση, ιδεολογική συζήτηση, για το πώς διαμορφώνονται οι αμοιβές και αν πρέπει να υπάρχουν επιχειρήσεις. Αν, ο μη γένοιτο, αγαπητέ συνάδελφε, επικρατούσε αυτό το οποίο λέτε, να κρατικοποιηθούν όλες οι επιχειρήσεις, να μην υπάρχει ιδιωτική πρωτοβουλία, θα μιλούσαμε για απόλυτο όλεθρο, για εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους, ούτε με επιδόματα ανεργίας, η απόλυτη φτώχεια. Διότι αυτή τη στιγμή, αν υπάρχει κάτι το οποίο διαμορφώνει το πλαίσιο αμοιβών, μισθών, διαμορφώνει καλές συνθήκες εργασίας ή προσπαθεί να διαμορφώσει, αυτός είναι η ιδιωτική πρωτοβουλία μέσα από την οποία δημιουργείται ο πλούτος. Είμαστε τελείως διαφορετικά στην προσέγγιση των πραγμάτων. Η δική σας προσέγγιση λέει να μην υπάρχει ιδιωτική πρωτοβουλία. Το έχω ξαναρωτήσει, θα το ξαναρωτάω όσο θα θέτετε τέτοια ζητήματα, να μου υποδείξετε ένα μέρος στον κόσμο που το δικό σας πολιτικό αφήγημα να έχει εφαρμογή. Πουθενά. Κάποτε, πριν από δεκαετίες, που πήγε να εφαρμοστεί, κατέρρευσε και είδαμε και τα αποτελέσματα. Όμως εγώ επανέρχομαι στο θέμα. Στις 19-12-2019, λοιπόν, πραγματοποιήθηκε κάτι που επιβεβαιώνει τη δραστηριότητα και αυτό που πρέπει να κάνει το Υπουργείο Εργασίας, σύσκεψη συμφιλίωσης στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, βάσει του άρθρου 3 του ν.3996/2011 και του άρθρου 13 του ν.1876/1990, παρουσία της συμφιλιώτριας υπαλλήλου εκ μέρους του Υπουργείου Εργασίας και κατόπιν αιτήματος του σωματείου εργαζομένων στην «ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΝΗΜΑΤΟΥΡΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΕΣΟΣ Α.Ε.» και της διοίκησης της εταιρείας. Βλέπετε, λοιπόν, ότι ακούμε τη φωνή των εργαζομένων. Ήρθαν οι εργαζόμενοι, ζήτησαν αυτό που μπορεί να κάνει το Υπουργείο Εργασίας, τη συμφιλιωτική διαδικασία, και το κάναμε αμέσως στο Υπουργείο, έχοντας πάντα ως μέριμνα τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας αλλά και των εργασιακών δικαιωμάτων, την τήρηση, δηλαδή, της εργατικής νομοθεσίας. Διερεύνησε προσωπικά τα αιτήματα των εργαζομένων, ενώ παράλληλα εξέτασε πολύ προσεκτικά τα επιχειρήματα που επικαλέστηκε και η πλευρά της επιχείρησης, προκειμένου να εξηγήσει τους λόγους που την οδήγησαν στην αδυναμία πληρωμής των υποχρεώσεών της απέναντι στους εργαζόμενους. Μάλιστα, εκπρόσωπος της επιχείρησης απεδέχθη την ύπαρξη καθυστέρησης των δεδουλευμένων, που ανέρχονταν περίπου σε δυόμισι μήνες, όπως κι εσείς πολύ σωστά είπατε, και στη συνέχεια δεσμεύτηκε ότι με την καταβολή ενός επικείμενου συγκεκριμένου σχεδίου από τις τράπεζες κεφαλαίου κίνησης θα δοθεί άμεση προτεραιότητα στην εξόφληση των εργαζομένων. Στο πλαίσιο αυτό, το Υπουργείο, ως συμφιλιωτική πλευρά, συνέστησε στην επιχείρηση να εξοφλήσει άμεσα τις καθυστερούμενες αποδοχές και να καταβάλει κάθε προσπάθεια για την έγκαιρη μισθοδοσία των εργαζομένων εφεξής. Σημείωσε δε ότι, αν δεν είναι δυνατή η άμεση εξόφληση, θα πρέπει να υπάρξει το συντομότερο δυνατόν ενημέρωση των εργαζομένων για την ημερομηνία αποπληρωμής τους. Στη συνέχεια το Υπουργείο Εργασίας, ως συμφιλιωτική πλευρά, ενημερώθηκε με ηλεκτρονικό μήνυμα 11-1-2020 από το σωματείο των εργαζομένων της εταιρείας ότι η εταιρεία προχώρησε στις 31-12-2019, όπως ακριβώς είχε δεσμευτεί στη συνάντηση με το Υπουργείο Εργασίας, στην τριμερή δηλαδή, στην καταβολή και εξόφληση των δεδουλευμένων υπολοίπων μηνός Σεπτεμβρίου, καθώς και ολόκληρου του μηνός Οκτωβρίου. Παράλληλα, ο εκπρόσωπος των εργαζομένων της επιχείρησης ευχαρίστησε το Υπουργείο, δημόσια μάλιστα, για τις ενέργειές του και τη διαμεσολάβησή του, με στόχο την επίλυση της διαφοράς. Τέλος, στις 13-1-2020 το Τμήμα Επιθεώρησης Εργασιακών Σχέσεων Ημαθίας απέστειλε νέο δελτίο ελέγχου στην επιχείρηση, με το οποίο ζήτησε να προσκομισθούν τα μηνιαία εκκαθαριστικά σημειώματα της μισθοδοσίας μηνών Δεκεμβρίου 2019, τα υπόλοιπα του δώρου Χριστουγέννων 2019, που αφορά το διάστημα 21-12-2019 έως 31-12-2019, αφού στις 18-12-2019 είχε καταβληθεί μέρος του δώρου από 1-5-2019 έως 21-12-2019, καθώς και τα αντίστοιχα καταθετήρια τραπεζών. Επιπλέον, στις 15-1-2020, η υπηρεσία μας υπέβαλε νέα μηνυτήρια αναφορά προς την Εισαγγελία Πρωτοδικών Βεροίας για τη μη καταβολή στους εργαζόμενους των δεδουλευμένων αποδοχών του μηνός Δεκεμβρίου 2019 και του υπόλοιπου δώρου Χριστουγέννων 2019. Βλέπετε, λοιπόν, κύριε συνάδελφε - και ευχαριστώ και πάλι για την ερώτηση - , ότι το Υπουργείο Εργασίας είναι παρόν στην περιφρούρηση των εργασιακών δικαιωμάτων και στην τήρηση της εργατικής νομοθεσίας. Οι υπάλληλοι του Υπουργείου Εργασίας είναι σε εγρήγορση. Όπου εντοπίζουν και όπου λαμβάνουν γνώση για τέτοιες αθέμιτες συμπεριφορές, επιλαμβάνονται με βάση τη νομοθεσία. Ευχαριστώ.
Προχωρούμε τώρα στην τρίτη με αριθμό 391/20-1-2020 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Κέρκυρας του Κινήματος Αλλαγής κ. Δημητρίου Μπιάγκη προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, με θέμα: «Λειτουργική και οργανωτική αναδιάρθρωση του ΕΦΚΑ Κέρκυρας». Κύριε Μπιάγκη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, να σας ευχαριστήσω πρώτα απ' όλα για την παρουσία σας και την ανταπόκριση στο ερώτημά μου με την παρουσία σας σήμερα εδώ. Η ερώτησή μου αφορά τη λειτουργία του ΕΦΚΑ στον νομό στον οποίο εκλέγομαι, τον Νομό Κέρκυρας. Η λειτουργία του ΕΦΚΑ τα τελευταία χρόνια έχει αποδείξει δυστυχώς τη διαχειριστική του ανεπάρκεια, μετατρέποντας ταυτόχρονα όλους τους πολίτες, ασφαλισμένους συνταξιούχους και εργαζομένους, σε πειραματόζωα. Για την Κέρκυρα, σε έναν νομό με εκατόν δέκα χιλιάδες κατοίκους, δεν θα θέλαμε τίποτα περισσότερο, κύριε Υπουργέ, από τη δημιουργία μιας υπηρεσίας με ενισχυμένο προσωπικό, που να μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του πληθυσμού και των επιχειρήσεων, αλλά επίσης και την αναγκαιότητα ύπαρξης ενός αυστηρότερου οργανογράμματος παροχών και υπηρεσιών, προκειμένου να εξυπηρετούνται οι πολίτες αλλά και οι εργαζόμενοι. Δυστυχώς, όμως, αντί αυτού κυριαρχεί μία απαράδεκτη κατάσταση. Με την ενοποίηση των ταμείων και την εφαρμογή του ΕΦΚΑ και το σχετικό κατατεθέν οργανόγραμμα, το οποίο σημειωτέον μέχρι πρότινος δεν έχει εφαρμοστεί στο σύνολό του, ένας νομός με μεγάλη οικονομική δραστηριότητα και τεράστιο ασφαλιστικό μέγεθος αποτελεί τη μόνη έδρα περιφέρειας που εξαιρέθηκε από Περιφερειακό Ελεγκτικό Κέντρο Ασφάλισης (ΠΕΚΑ) με την υπαγωγή της στο Περιφερειακό Ελεγκτικό Κέντρο Ασφάλισης Ηπείρου και παράλληλα υποβιβάστηκε από Περιφερειακή Υπηρεσία Συντονισμού και Υποστήριξης (ΠΥΣΥ) σε Τοπική Διεύθυνση ΕΦΚΑ, εξισώνοντας τον Νομό της Κέρκυρας με την Ηγουμενίτσα, την Άρτα και άλλες κωμοπόλεις. Αυτό στέλνει στα Ιωάννινα για πληρωμή τον κάθε Κερκυραίο, τον κάθε νησιώτη, που επιθυμεί να πληρώσει τον ΕΦΚΑ του σε μετρητά. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Παράλληλα, με τον ν.4387/2016, κύριε Υπουργέ, από 1-1-2017 στον ΕΦΚΑ έχει μεταφερθεί και υπάγεται και το Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών, το ΚΕΑΟ, με οικονομική και λογιστική αυτοτέλεια, με την ίδια οργανωτική δομή και προσωπικό. Το ΚΕΑΟ εποπτεύεται από τον Διοικητή του ΕΦΚΑ και εδώ η Κέρκυρα αποτελεί πρωτοτυπία, καθώς υπάγεται στην Περιφερειακή Διεύθυνση ΚΕΑΟ Ηπείρου Δυτικής Μακεδονίας και Κέρκυρας, ενώ δεν προβλέπεται ούτε καν η λειτουργία αποκεντρωμένου τμήματος ΚΕΑΟ στην πόλη, όπως ισχύει για την Κοζάνη, για τον Βόλο, για την Καρδίτσα, για την Καλαμάτα, πόσω μάλλον όταν αποδεδειγμένα το 60% -70% της δραστηριότητας του ΚΕΑΟ στα Ιωάννινα αφορά την οικονομική δραστηριότητα στην Κέρκυρα.
Κύριε Μπιάγκη, δεν μπορώ να σας δώσω κι άλλον χρόνο.
Τελειώνω με τις ερωτήσεις, κύριε Πρόεδρε. Για τους παραπάνω λόγους, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, σας ρωτώ: Ποιο είναι το πλάνο από πλευράς Υπουργείου για τη διάρθρωση και λειτουργία του ΕΦΚΑ; Είναι διατεθειμένο το Υπουργείο να προχωρήσει σε αναπροσαρμογή του υπάρχοντος σχεδιασμού για την ενίσχυση της δομής στην Κέρκυρα με το απαραίτητο προσωπικό και υλικοτεχνικές υποδομές; Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ και τον αξιότιμο συνάδελφο κ. Μπιάγκη για την ευαισθησία που έχει για την περιοχή του να αναδείξει ένα ζήτημα το οποίο αφορά τον τοπικό Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης, όπως υφίσταται μέχρι σήμερα. Και επίσης να τον ευχαριστήσω για την αναγνώριση ότι η Κυβέρνηση είναι παρούσα, κάτι το οποίο ποτέ στο παρελθόν δεν υπήρξε. Είχαμε πάρα πολλά χρόνια να δούμε σε κάθε επίκαιρη ερώτηση, η Κυβέρνηση - όχι μόνο εγώ, κύριε συνάδελφε, όλη η Κυβέρνηση, το Υπουργείο Εργασίας, το Υπουργείο Δικαιοσύνης - να είναι παρούσα στις συγκεκριμένες ημέρες, για να απαντάει σε επίκαιρες ερωτήσεις. Κάνουμε το αυτονόητο, δηλαδή την υποχρέωσή μας, που προβλέπεται από την κοινοβουλευτική διαδικασία, κάτι το οποίο το είχαμε στερηθεί δυστυχώς επί τεσσεράμισι χρόνια. Δεν βλέπαμε Υπουργούς να έρχονται να απαντάνε σε επίκαιρες ερωτήσεις, δυστυχώς. Τώρα αποκαταστάθηκε η κοινοβουλευτική διαδικασία, η ορθή, δηλαδή να ερχόμαστε, τιμώντας τον κοινοβουλευτικό μας ρόλο και την κοινοβουλευτική διαδικασία, να κάνουμε αυτό που έπρεπε να γίνεται. Πάω, λοιπόν, στην ουσία της απάντησης.
Είστε λίγο υπερβολικός.
Μη θίγεστε, κύριε συνάδελφε του ΣΥΡΙΖΑ. Ήσασταν απών.
Συνεχίστε, κύριε Υπουργέ.
Από τη χώρα δεν ήμουν απών.
Κύριε Γιαννούλη, τώρα τι δουλειά έχετε εσείς με την ερώτηση του κ. Μπιάγκη; Όταν συζητηθεί η ερώτησή σας, πείτε ό,τι θέλετε.
Μα, δεν αναφέρεται στην ερώτηση. Τεσσεράμισι χρόνια δεν λειτουργούσε η Βουλή και λειτουργεί τώρα;
Σπάνια βλέπατε, πρέπει να το πούμε τώρα. Αφού μου ανοίγετε κουβέντα, θα την ανοίξουμε τη συζήτηση.
Ήρεμα, πάμε παρακάτω. Πρωί πρωί έτοιμοι, με λυμένο το ζωνάρι για καβγά, είστε.
Πρέπει, λοιπόν, να πούμε ότι εδώ, σε αυτά τα έδρανα, δεν υπήρχαν Υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ να απαντούν. Λείπατε, κύριε συνάδελφε του ΣΥΡΙΖΑ. Οι Βουλευτές του Κινήματος Αλλαγής κι εμείς από κάτω ως Αντιπολίτευση στερούμασταν αυτή τη δυνατότητα…
Κύριε Υπουργέ, μπείτε στην απάντηση προς τον κ. Μπιάγκη. Μην πέφτετε στην παγίδα.
Δεν είναι παγίδα. Εγώ με τον κ. Μπιάγκη συνομιλώ, που του δίνω δίκαιο, διότι αναγνώρισε - προς τιμήν του - εκ μέρους του Κινήματος Αλλαγής αυτή τη στέρηση που είχε και το Κίνημα Αλλαγής κι εμείς ως Νέα Δημοκρατία, τεσσεράμισι χρόνια, να βλέπουμε τους Υπουργούς εδώ να απαντούν. Πάω, λοιπόν, στην απάντηση.
Από τη χώρα δεν λείπαμε. Επειδή είστε στον κόσμο σας εσείς…
Κύριε Γιαννούλη, την τρίτη φορά θα σας ανακαλέσω στην τάξη!
Εντάξει, κύριε Πρόεδρε.
Θα σας διαβάσω, κύριε Μπιάγκη, το τι η υπηρεσία μού αναφέρει για την Κέρκυρα. Και θα σας πω στη δευτερολογία μου, στον λίγο χρόνο που έχω γιατί εξαντλήθηκε ο χρόνος, τι σκεφτόμαστε να κάνουμε. Ο ΕΦΚΑ λειτουργεί από 1-1-2017 με βάση το μεταβατικό οργανόγραμμα, όπως αυτό ορίζεται με τον ν.4387/2016 και τον ν.4445/2016. Το τελικό οργανόγραμμα, όπως προβλέπεται σύμφωνα με το π.δ. 8/2019, που ρυθμίζει, δηλαδή, την οργανωτική λειτουργία του ΕΦΚΑ, θα ολοκληρωθεί σταδιακά, άρθρο 87 του π.δ. 8/2019. Αυτό ανατρέπεται, όμως, με βάση τα νέα στοιχεία που θα σας δώσω. Έως σήμερα έχουν συσταθεί τα περισσότερα Περιφερειακά Ελεγκτικά Κέντρα Ασφάλισης, τα ονομαζόμενα ΠΕΚΑ όπως λέτε, και όλες οι Περιφερειακές Υπηρεσίες Συντονισμού και Υποστήριξης, τα ονομαζόμενα ΠΥΣΥ. Ειδικότερα στην Κέρκυρα λειτουργούν: Το Γ΄ Τμήμα Ελέγχων Ασφάλισης του ΠΕΚΑ Ηπείρου και Κέρκυρας, στην Κέρκυρα, το τοπικό Υποκατάστημα Μισθωτών Κέρκυρας, το Περιφερειακό Τμήμα μη Μισθωτών Κέρκυρας, το Περιφερειακό Γραφείο Μηχανικών και Εργοληπτών Δημοσίων Έργων Κέρκυρας με έδρα την Κέρκυρα, με την έναρξη λειτουργίας της τοπικής Διεύθυνσης με έδρα την Κέρκυρα, που προβλέπεται με το άρθρο 34 του π.δ.8/2019 με την ακόλουθη οργανωτική δομή: Πρώτον, Τμήμα Διοικητικού και Πληροφόρησης Πολιτών, Τμήμα Μητρώου Ασφαλιστικού Βίου, Τμήμα Ασφάλισης Εισφορών, Τμήμα Συντάξεων και Τμήμα Παροχών. Όλοι οι πολίτες θα έχουν τη δυνατότητα - που αμφισβητείται - της εξυπηρέτησης σε ένα σημείο, ανεξαρτήτως από ποιον πρώην φορέα κοινωνικής ασφάλισης προέρχονται. Σε ό,τι αφορά την εξαίρεση της Κέρκυρας από τα ΠΕΚΑ, σύμφωνα με το άρθρο 14 του π.δ.8/2019 προβλέπεται η σύσταση δέκα ΠΕΚΑ σε όλη την επικράτεια. Οι επιχειρησιακοί στόχοι των ΠΕΚΑ αφορούν στην πραγματοποίηση ουσιαστικών επιτόπιων τακτικών, εκτάκτων και ειδικών ελέγχων για την εφαρμογή της ασφαλιστικής νομοθεσίας και στον καταλογισμό των αναλογουσών ασφαλιστικών εισφορών σε βάρος ασφαλισμένων εργοδοτών και επιχειρήσεων.
Τα υπόλοιπα στη δευτερολογία σας.
Ναι, κύριε Πρόεδρε. Η Κέρκυρα δεν έχει εξαιρεθεί με τον υφιστάμενο νόμο, καθώς προβλέπεται η λειτουργία του Γ΄ Τμήματος Ελέγχων Ασφάλισης του ΠΕΚΑ Ηπείρου και Κέρκυρας στην πόλη της Κέρκυρας. Και θα αναφερθώ στη δευτερολογία μου πιο αναλυτικά για το μέλλον.
Ορίστε, κύριε Μπιάγκη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, με κάθε σεβασμό στην άποψή σας, θεωρώ ότι όλα τα στοιχεία που σας έδωσα ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, κάτι το οποίο κι εσείς επαληθεύσατε. Ο προβληματισμός ο δικός μου αν θέλετε, που προσπαθώ να μεταφέρω, δεν είναι τίποτε άλλο από τον προβληματισμό των ίδιων των κατοίκων του νομού μου, για το ότι κάποια στιγμή οι αποφάσεις από το κεντρικό κράτος πρέπει να παίρνονται βάσει κάποιας λογικής, είτε - αν θέλετε - πληθυσμιακών είτε οικονομικών κριτηρίων, βάσει πάντα κάποιας λογικής, η οποία θα μπορεί να δώσει απαντήσεις στα προβλήματα και στις αγωνίες των πολιτών. Σας έφερα μία σειρά από προβλήματα, σε σχέση με αυτά που προβλέπονται στο οργανόγραμμα του ΕΦΚΑ, για να σας αποδείξω ότι όλες οι καινούργιες υπηρεσίες αποφασίστηκαν να μετοικήσουν εκτός του Νομού της Κέρκυρας, στα Ιωάννινα, χωρίς να υπάρχει κάποια λογική που να στηρίζει αυτό το πράγμα. Και ειδικότερα σας είπα ότι θα φτάσουν στο σημείο οι Κερκυραίοι συμπολίτες μου να θέλουν να κάνουν καταβολές από κάποιες υποχρεώσεις που έχουν σε επίπεδο οφειλών και θα πρέπει να πάνε να κάνουν τις καταβολές αυτές στα Ιωάννινα. Υπάρχει μία πλήρης - αν θέλετε - αποψίλωση υπηρεσιών της Κέρκυρας, είναι κάτι το οποίο χαρακτηρίζει τις πολιτικές όλων των κυβερνήσεων και δεν μιλάω για την κυβέρνηση ούτε τη σημερινή ούτε τη χθεσινή. Απευθύνομαι σε σας, όμως, θεωρώντας και λέγοντας ότι είναι μία καινούργια λογική που θέλετε να διοικήσετε αυτή την πατρίδα, αυτόν τον τόπο και σας λέω ότι τα δεδομένα τα οποία εμείς σαν Κέρκυρα, εγώ, ουσιαστικά, έρχομαι σήμερα να σας μεταφέρω εδώ είναι ποια; Είναι αν η Κυβέρνησή σας είναι αποφασισμένη να διοικήσει και να στήσει τον οργανισμό κατά τέτοιον τρόπο, είτε με πληθυσμιακά κριτήρια θέλετε, με οικονομικά κριτήρια θέλετε, με επιχειρηματικά κριτήρια θέλετε, πάντα όμως με κάποια κριτήρια και όχι με κάποιες υποκειμενικές κρίσεις κάποιων Υπουργών ή κάποιων γραμματέων ή οποιωνδήποτε άλλων κρατικών λειτουργών. Η αγωνία, λοιπόν, η δικιά μου μέσα από αυτή την ερώτηση, και αυτό αν θέλετε κρατήστε και μόνο, είναι η εξής: Εάν στο μέλλον, τουλάχιστον, θα υπάρχει μία τέτοια υπηρεσία στην Κέρκυρα, που δεν θα έχει τα σημερινά στοιχεία και τις σημερινές - αν θέλετε - υπολειτουργίες και η οποία θα μπορεί να ανταποκριθεί στα θέλω των πολιτών της, στα θέλω των επιχειρηματιών της Κέρκυρας. Αυτό είναι το ζητούμενο το μεγάλο, δίνοντας απόλυτα τον σεβασμό που αντιστοιχεί στον Κερκυραίο πολίτη, στον Κερκυραίο φορολογούμενο. Δεν μιλάω τοπικιστικά. Σας λέω όλες οι κρίσεις σας και όλες οι επιλογές σας να γίνουν είτε με πληθυσμιακά είτε με οικονομικά είτε με επιχειρηματικά κριτήρια. Δεν μπορούμε αφ' ενός να μιλάμε για την Κέρκυρα, την Κέρκυρα του πολιτισμού, την Κέρκυρα του τουρισμού, την Κέρκυρα της ανάπτυξης και αφ' ετέρου να αποψιλώνουμε το σύνολο του νησιού από όλες τις υπηρεσίες. Έχει αποψιλωθεί το σύνολο των υπηρεσιών της Κέρκυρας - και στη συγκεκριμένη ερώτηση βέβαια εδώ αναφερόμαστε για τον ΕΦΚΑ - από όλες τις υπηρεσίες. Το ταξίδι Κέρκυρα - Ηγουμενίτσα έχει καταντήσει, κύριε Υπουργέ, να είναι Κολιάτσου - Πατήσια, είναι κάτι το οποίο έχει ξεφύγει από κάθε λογική και αφορά, αν θέλετε, και τα θέματα υγείας, αλλά εδώ δεν θα συζητήσουμε γι' αυτό. Αφορά αν θέλετε την ευαισθησία σας και μόνο - και δεν έχω κανέναν λόγο να το αμφισβητήσω - την ευαισθησία με την οποία θέλετε να σχεδιάσετε και να φτιάξετε την Ελλάδα του αύριο. Σε αυτή την Ελλάδα του αύριο, λοιπόν, την Κέρκυρα πρέπει ουσιαστικά να την αντιμετωπίσετε με κάποια κριτήρια. Βάλτε όποια εσείς επιθυμείτε μέσα από την Κυβέρνησή σας και μέσα από το Υπουργείο σας, φτάνει να υπάρχουν κριτήρια. Σας έφερα συγκεκριμένο οργανισμό του ΕΦΚΑ, κύριε Υπουργέ, τον ΚΕΑΟ, ο οποίος λειτουργεί στα Ιωάννινα και το 70% της δραστηριότητάς του έχει να κάνει με την οικονομική δραστηριότητα της Κέρκυρας. Αυτή, λοιπόν, την υπηρεσία θέλησαν σωστά οι προηγούμενοι κρατούντες να τη βάλουν στα Ιωάννινα. Δεν έχει να κάνει, σας το ξαναλέω, με τοπικιστικά θέματα. Έχει να κάνει καθαρά και μόνο με το πώς θα εξυπηρετείται καλύτερα ο επιχειρηματίας και ο πολίτης της Κέρκυρας. Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Μπιάγκη, είναι διάχυτη όχι μόνο η αγωνία σας, αλλά και η ευαισθησία και η αγάπη για τον τόπο σας και καλά κάνετε, γιατί αυτός είναι ο ρόλος σας ως Βουλευτής της Κέρκυρας εκ μέρους του Κινήματος Αλλαγής. Θέλω να σας πω ότι και εμείς οι Υπουργοί και όλοι μας έχουμε μία γεωγραφική αναφορά, μια περιοχή στην οποία εκλεγόμαστε. Κανείς δεν είπε ποτέ ότι όλα τα πράγματα είναι τέλεια. Σήμερα καλούμαι να τοποθετηθώ απέναντί σας σε μια οργανωτική κατάσταση του ασφαλιστικού φορέα που λέγεται ΕΦΚΑ, έτσι όπως διαμορφώθηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση. Δεν θέλω, όμως, να ισοπεδώσω τα πάντα ούτε θέλω να ακυρώσω προσπάθειες ή καλές πρωτοβουλίες που υπήρξαν, ανεξάρτητα αν αυτές απέτυχαν στον τελικό τους στόχο. Διότι, πράγματι, ο ΕΦΚΑ στήθηκε με τον ν.4367/16. Δυστυχώς, ενώ η προσπάθεια ήταν να γίνει μια οργανωτική ανασυγκρότηση και ενοποίηση των δυνάμεων των προηγούμενων ασφαλιστικών ταμείων, δεν έγινε με τον ορθό τρόπο. Έγινε με πρόχειρο, γρήγορο, βιαστικό τρόπο και πολλά αποτελέσματα στην οργανωτική λειτουργία του ΕΦΚΑ φαίνονται διά μέσου της χαοτικής κατάστασης που υπάρχει και το αλαλούμ, το οποίο δεν είναι μόνο στην Κέρκυρα, αλλά είναι διάχυτο παντού. Δεύτερον, όσον αφορά το Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Εισφορών, θέλω να σας πω ότι αυτή η υπηρεσία προσφέρει τα μέγιστα. Συστήθηκε το 2013 κάτω από κραυγές και αντιδράσεις και μέσα από τη Βουλή. Αυτό το Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Εισφορών διασφαλίζει περίπου 1,5 με 2 δισεκατομμύρια ευρώ έσοδα στα ασφαλιστικά ταμεία μέσα από τη λειτουργία του, διότι πριν από τη δημιουργία του ΚΕΑΟ, το οποίο πολλοί έλεγαν από το να το κάψουν μέχρι υπόσχονταν να το καταργήσουν την επόμενη μέρα, οι οφειλές προς τα ασφαλιστικά ταμεία γινόντουσαν κατά το δοκούν. Πλήρωνε όποιος ήθελε, ό,τι ήθελε και όταν ήθελε. Οργανώσαμε το 2013-2014 για πρώτη φορά διά μέσου του ΚΕΑΟ, των άριστων υπαλλήλων, οι οποίοι κάνουν με αυταπάρνηση το καθήκον τους, τον τρόπο είσπραξης ληξιπρόθεσμων οφειλών και αυτό ενίσχυσε τονωτικά τα ταμεία μας. Όσον αφορά τον ΕΦΚΑ, θέλω να σας ενημερώσω ότι είμαστε στην παραμονή της κατάθεσης του νέου ασφαλιστικού νομοσχεδίου, μιας μεγάλης ασφαλιστικής μεταρρύθμισης και τομής. Ανάμεσα στα ζητήματα που αφορούν το ίδιο το ασφαλιστικό σύστημα, κάνουμε και μια δομική, διαρθρωτική αλλαγή σε όλο το σύστημα το οποίο αφορά την οργάνωση πλέον του παλιού ΕΦΚΑ, που μετατρέπεται σε e - ΕΦΚΑ. Από τον Ενιαίο Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης δημιουργούμε τον e - ΕΦΚΑ, τον ψηφιακό, ηλεκτρονικό Εθνικό Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης. Ο στόχος και η προσπάθεια, κύριε Μπιάγκη, είναι να ψηφιοποιήσουμε όλο το σύστημα και, σε ένα βάθος από την ψήφιση του νόμου διετίας ή κάτι ακόμα, για όλες τις συναλλαγές για τις οποίες σήμερα παραπονιέστε να μην υπάρχει ανάγκη αυτοπρόσωπης παρουσίας φυσικών προσώπων, αλλά να γίνονται ψηφιακά και ηλεκτρονικά, όπως είναι και η ψηφιακή σύνταξη που αποτελεί τη μεγάλη παθογένεια δεκαετιών στη χώρα μας. Στη βάση αυτή, αλλάζουμε και το π.δ.8/2019, διότι ο νέος e - ΕΦΚΑ ενσωματώνει μέσα και τους τελευταίους δύο εναπομείναντες ασφαλιστικούς φορείς, τον φορέα απονομής εφάπαξ και τον φορέα επικουρικού. Προσέξτε, γίνεται διοικητική και οργανωτική ενοποίηση, διότι κάποιοι πάνε να το στρεβλώσουν. Αυτή, λοιπόν, η ομπρέλα του νέου e - ΕΦΚΑ θα μπει με τεράστιες οικονομίες κλίμακος, ανθρώπινο δυναμικό από τις άλλες υπηρεσίες θα ενδυναμώσει τις υπηρεσίες του e - ΕΦΚΑ και όλο αυτό θα είναι ένα νέο οργανόγραμμα - το οποίο είναι ήδη μέσα στον νόμο που θα φέρουμε στη Βουλή - , το οποίο εύχομαι και ελπίζω να ανταποκριθεί στις προσδοκίες και στις καλές προθέσεις που έχουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Τελειώσαμε με τον κ. Βρούτση. Τώρα κανονικά ήταν να συζητηθούν δύο ερωτήσεις στις οποίες θα απαντούσε ο Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Τσιάρας, ο οποίος είναι παρών. Λόγω εκτάκτου σύσκεψης που υπάρχει στο Υπουργείο του κ. Βρούτση, θα κάνουμε μία αλλαγή, γιατί πρέπει να είναι στη σύσκεψη και η κ. Μιχαηλίδου. Ζητώ συγγνώμη από τους δύο συναδέλφους που έχουν ερωτήσεις προς τον κ. Τσιάρα. Ο κ. Γιαννούλης ευτυχώς είναι εδώ, άρα μπορεί να γίνει. Αν τυχόν οι άλλοι δύο συνάδελφοι που έχουν ερώτηση προς την κυρία Υπουργό δεν είναι εδώ, επειδή ειδοποιήθηκαν τελευταία στιγμή, θα επανέλθουμε στον κ. Τσιάρα. Επομένως προχωρούμε στην πρώτη με αριθμό 409/21-1-2020 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Α΄ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ κ. Χρήστου Γιαννούλη, με θέμα: «Παύση λειτουργίας του ξενώνα προσωρινής φιλοξενίας παιδιών και εφήβων σε κίνδυνο “ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΑΡΣΙΣ” στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης». Κύριε Γιαννούλη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, οφείλω να ομολογήσω ότι ο απερχόμενος Υπουργός, ο κ. Βρούτσης, κατάφερε να μας φτιάξει τη διάθεση, γιατί σημείωσα δύο από τα πιο νέα και πραγματικά ενδιαφέροντα ανέκδοτα της πολιτικής επικαιρότητας. Είπε ότι «ακούμε τη φωνή των εργαζομένων στο Υπουργείο Εργασίας και διακρινόμαστε για τις καλές προθέσεις». Ομολογώ ότι είχαμε να ακούσουμε καιρό τέτοιο ανέκδοτο, όταν λέει ότι ακούνε τη φωνή των εργαζομένων με χιλιάδες απολύσεις, με τις υπερωρίες πλέον να μην αποτελούν σχεδόν καν παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας και άλλα που συμβαίνουν στη για «πρώτη φορά Νέα Δημοκρατία» του κ. Μητσοτάκη. Στο θέμα μας τώρα. Κυρία Μιχαηλίδη, χθες η ελληνική κοινωνία αναγνώρισε ως σημαντικό βήμα την εκλογή μιας γυναίκας στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα, στη θέση Προέδρου της Δημοκρατίας. Ξέρετε, μια από τις ιδιότητες που δεν έχει εξισωθεί υπέρ της γυναίκας είναι και η ιδιότητα της φροντίδας, της μητρότητας, της προστασίας, της ευαισθησίας για ό,τι πιο σημαντικό υπάρχει σε αυτόν τον πλανήτη, το παιδί. Στην περίπτωση του κέντρου κακοποιημένων παιδιών «ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΑΡΣΙΣ» αυτό είναι το θέμα μας. Είναι το θέμα ότι κινδυνεύει να κλείσει η μοναδική δομή στη βόρεια Ελλάδα υποδοχής και φιλοξενίας παιδιών που έχουν υποστεί κακοποίηση. Είναι η μοναδική δομή η οποία έχει ενταχθεί και σε ένα πρότυπο δίκτυο για την υποδοχή παιδιών, εφήβων σε κίνδυνο, μέσα σε σαράντα οκτώ ώρες πανελλαδικά. Και όλα αυτά γιατί, κυρία Μιχαηλίδου; Για να σας προλάβω - θα πω περισσότερα στη δευτερολογία μου - , ναι, υπήρξαν και αστοχίες από την προηγούμενη κυβέρνηση. Για να σας προλάβω, γιατί το πιο σημαντικό είναι να λυθεί το ζήτημα και όχι να αναπτύξουμε μια πολιτική αντιπαράθεση, αυτή τη στιγμή χρειάζονται 90.000 έως 100.000 για να κλείσουν οι τρύπες της προηγούμενης χρήσης του 2019 και να μπει σε ράγες ο προϋπολογισμός το 2020, έτσι ώστε παιδιά, αγόρια μέχρι δώδεκα ετών και κορίτσια έως δεκαοκτώ χρόνων, που έχουν υποστεί ό,τι πιο βάρβαρο υπάρχει στην ανθρωπότητα, την παιδική κακοποίηση, να μπορούν να είναι ενταγμένα σε δομή που δεν τα φιλοξενεί για να τα κοιμίσει ή να τα ταΐσει, αλλά για να τα επαναφέρει από έναν κόσμο που τσακίζει ψυχές και σώματα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Αυτή η επαναφορά δεν γίνεται μόνο με την υπαγωγή σε ένα από τα πολλά ιδρύματα που φροντίζουν μόνο για την επιβίωση. Εδώ μιλάμε και για την αποκατάσταση της ψυχής και της ζωής κάποιων παιδιών. Από τα τριακόσια παιδιά που έχουν δεχτεί τις υπηρεσίες της «ΑΡΣΙΣ» πάρα πολλά επανασυνδέθηκαν με τις οικογένειές τους και ξεπέρασαν κάτι που, αν δεν το ζήσει κάποιος στον χώρο της «ΑΡΣΙΣ», στο Ωραιόκαστρο, δεν θα το καταλάβει.
Μπείτε στο ερώτημα και συμπληρώνετε στη δευτερολογία σας.
Θέλω να σας παρακαλέσω, πριν πάμε στη δευτερολογία, να ξεπεράσουμε πιθανές αστοχίες του παρελθόντος και να δούμε άμεσα τι θα γίνει στο μέλλον. Είναι και δική σας δέσμευση, την οποία είχατε δώσει όταν επισκεφτήκατε το ίδρυμα. Συζητάμε για χρήματα, αλλά στην ουσία συζητάμε για ζωές παιδιών που κακοποιήθηκαν και εκεί δεν πρέπει να είμαστε στο πολιτικό υπόδειγμα του κ. Βρούτση.
Κυρία Μιχαηλίδου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Γιαννούλη. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Να δηλώσω τη χαρά μας για την υποστήριξη και την άποψη της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης χθες, όπως πολύ σωστά είπατε, και την υπερψήφιση της προτάσεώς μας για την κ. Αικατερίνη Σακελλαροπούλου για Προέδρο της Δημοκρατίας. Στο συγκεκριμένο ζήτημα και στην ερώτησή σας, ο ξενώνας φιλοξενίας μέσα στο Ωραιόκαστρο της «ΑΡΣΙΣ» είναι ένα ζήτημα το οποίο έχει απασχολήσει τόσο το δικό μου το γραφείο στο Υπουργείο όσο και όλες τις υπηρεσίες του Υπουργείου. Πριν εισέλθω στην ουσία της ερώτησής σας, θα ήθελα ενώπιον της Εθνικής Αντιπροσωπείας να δώσω ένα σύντομο ιστορικό για τη λειτουργία του ξενώνα κακοποιημένων παιδιών της «ΑΡΣΙΣ». Η συγκεκριμένη, λοιπόν, δομή προσωρινής φιλοξενίας λειτουργεί από το 2007. Από το 2007 μέχρι το 2017 η δομή αυτή ξεκίνησε με έναν προϋπολογισμό της τάξεως των 110.000 ευρώ και έφτασε στις 175.000 ευρώ. Από το 2007 μέχρι το 2017 η δομή αυτή, πλην των ετών 2009 και 2011, λειτουργούσε με προγραμματικές συμβάσεις. Από το 2017 στο 2019- που το 2017, όπως σωστά εσείς είπατε και με προλάβατε, ήταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ η οποία αποφάσισε την παύση των προγραμματικών συμβάσεων για τη δομή αυτή - η δομή αυτή, για δικούς της λόγους, όντας ΝΠΙΔ, ΑΜΚΕ σαν νομική βάση, αποφάσισε από 175.000 ευρώ που ήταν το ετήσιο κόστος λειτουργίας της, βάσει της προγραμματικής, να πάει το 2018 στις 200.000 και εφόσον η προηγούμενη διοίκηση - η δική σας - της είχε πει ότι θα μειωθεί η χρηματοδότηση και θα παύσει η προγραμματική, η «ΑΡΣΙΣ» αποφάσισε να αυξήσει τον προϋπολογισμό από τις 175.000 ευρώ στις 200.000 ευρώ και φέτος στις 265.000 ευρώ. Ανεξάρτητα, λοιπόν, από τα παραπάνω, οι επιστολές που μας απευθύνθηκαν για τις χρηματοδοτικές δυσχέρειες της δομής αυτής μάς προβλημάτισαν από την πρώτη στιγμή. Γι' αυτό και εγώ - όπως μάλλον γνωρίζετε - επισκέφτηκα τη συγκεκριμένη δομή πριν από τα Χριστούγεννα. Το Υπουργείο τι κάνει; Εποπτεύει, λειτουργεί και χρηματοδοτεί όλα τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου. Για τα ιδιωτικού δικαίου, επικουρικά, εκεί που οι χρηματοδοτικοί τους πόροι δεν επαρκούν, έρχεται και αποφασίζει, είτε μέσω περιφέρειας είτε άμεσα, και δίνει πόρους. Μέσω της περιφέρειας, λοιπόν, έχουν εγκριθεί γύρω στις 31.000 ευρώ. Υπερδιπλασιάσαμε το ποσό αυτό. Εισηγηθήκαμε στην περιφέρεια από 31.000 ευρώ να γίνουν 81.785 ευρώ για την ακρίβεια και, πέραν αυτού, δώσαμε και άλλα χρήματα μέσω του λαχείου. Στη συνάντηση που κάναμε με την «ΑΡΣΙΣ» πριν από δέκα ημέρες, μου γνωστοποιήθηκε από εκπροσώπους της ίδιας της δομής ότι είχαν ενημερωθεί από την προηγούμενη πολιτική ηγεσία πως η χρηματοδοτική στήριξη του ξενώνα θα έβαινε μειούμενη. Από την πλευρά μας, λοιπόν, ζητήσαμε οικονομικά στοιχεία, τα οποία ήρθαν στο Υπουργείο μόλις προχθές. Είχαμε βάλει deadline στις 20 του μηνός. Κατά συνέπεια δεν έχει γίνει πλήρης επεξεργασία αυτών των στοιχείων και δεν είναι εφικτή σήμερα μια υπεύθυνη και ακριβής απάντηση για τις ενέργειές μας, στις οποίες θα προβούμε με μοναδικό κριτήριο το βέλτιστο συμφέρον σίγουρα των φιλοξενούμενων παιδιών. Στο σημείο αυτό - και θα κλείσω εδώ - θέλω να επισημάνω πως στο ευρύτερο πολεοδομικό πλαίσιο της Θεσσαλονίκης δεν υπάρχει μόνο η δομή της «ΑΡΣΙΣ» για κακοποιημένα παιδιά. Υπάρχει το «ΠΑΠΑΦΕΙΟ ΊΔΡΥΜΑ», υπάρχουν τα «ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΩΡΙΑ SOS», υπάρχει το «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΙΔΙΚΟ ΧΩΡΙΟ» στο Φίλυρο και υπάρχει και η «ΜΕΛΙΣΣΑ». Οπότε δεν είναι η μόνη δομή και στη δευτερολογία μου θα ήθελα να αναπτύξω τι σκεφτόμαστε να κάνουμε για αυτό. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κυρία Υπουργέ. Κύριε Γιαννούλη, έχετε τον λόγο.
Ειλικρινά με λύπη μου θα αναγκαστώ να σας διορθώσω. Για κακοποιημένα παιδιά μέσα στο δίκτυο προστασίας που υπάρχει και η μέριμνα της εισαγγελίας ανηλίκων Θεσσαλονίκης του Εφετείου Θεσσαλονίκης είναι μόνο «ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΑΡΣΙΣ». Όσον αφορά αυτά που περιγράψατε, το «ΠΑΠΑΦΕΙΟ» είναι εκκλησιαστικό ορφανοτροφείο, η «ΜΕΛΙΣΣΑ» είναι ένα ίδρυμα που λειτουργεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια για νεαρά κορίτσια, αλλά όχι για κακοποιημένα παιδιά. Δυστυχώς - και αυτό το πιστοποιεί και το Υπουργείο Δικαιοσύνης - η μοναδική δομή για κακοποιημένα παιδιά, αγόρια ηλικίας μέχρι δώδεκα ετών και κοριτσιών ως δεκαοκτώ ετών είναι η «ΑΡΣΙΣ». Από εκεί και πέρα παραδεχτήκατε - και το δέχομαι - ότι υπήρξαν και κάποιες αστοχίες σε σχέση με το παρελθόν. Δεν συζητάμε τώρα την τεχνική ή την τεχνοκρατική διαχείριση του ζητήματος. Συζητάμε ότι είμαστε ενώπιον ενός πολιτικού διλήμματος, εάν θα στηρίξει η ελληνική πολιτεία χρηματοδοτικά την επιβίωση μιας πραγματικά συγκλονιστικά απαραίτητης δομής για την ανθρωπιά και την κοινωνική πρόνοια στην Ελλάδα. Αυτό τι σημαίνει; Χρηματοδοτικά εργαλεία έχετε. Εάν είναι παρελκυστική - και επιτρέψτε μου να το πω - η αναζήτηση οικονομικών δεδομένων, να θυμάστε ότι πρόκειται για μια οργάνωση, την οργάνωση «ΑΡΣΙΣ», με επτακόσια άτομα περίπου προσωπικό σε όλη την Ελλάδα, με παράλληλες δομές, που είναι υπόδειγμα λειτουργίας, διαφάνειας και χρηστής διαχείρισης. Το να ζητήσει κάποιος τώρα έναν οικονομικό απολογισμό σε έναν φορέα που δεν ζήτα την 100% χρηματοδότησή του από την ελληνική πολιτεία, δεν το καταλαβαίνω. Ζητάει ένα μέρος, γιατί καλύπτει με άλλες πρωτοβουλίες το σύνολο των δαπανών. Το έχουν αποδείξει, κυρία Μιχαηλίδου. Όποιος σταθεί δίπλα σε αυτούς τους ανθρώπους το έχει δει και το καταλαβαίνει και από τη λειτουργία του ιδρύματος. Άρα θα επιμείνω στην πρακτική διάσταση που έχει και πρόταση, γιατί από εκεί θα φανεί η ευαισθησία και η πληρότητα του καθενός μας να κατέχει δημόσιο αξίωμα. Είναι αδήριτη ανάγκη η χρηματοδότηση και μέσω της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, που διέπεται από μια ιδιαίτερη ευχέρεια να ξοδεύει ή να δαπανά χρήματα για έργα βιτρίνας ή για πρωτοβουλίες βιτρίνας. Μαζί με την περιφέρεια και το Υπουργείο Εργασίας μπορεί να χρηματοδοτήσει αυτό το κενό των 90 έως 100 χιλιάδων ευρώ, αλλά πολύ περισσότερο να προγραμματίσει το 2020 και το 2021, έτσι ώστε να αποφευχθεί το λουκέτο. Αυτός είναι ο κίνδυνος, κυρία Μιχαηλίδου. Δεν είναι να αποδώσουμε ευθύνες, ποιος έκανε κάτι λιγότερο ή περισσότερο. Και για να αποφύγουμε αυτόν τον κίνδυνο, έχετε και τα εργαλεία, έχετε και τη δυνατότητα να το κάνετε και εσείς και η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, αρκεί να το θέλετε.
Κυρία Μιχαηλίδου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ, κύριε Γιαννούλη. Έχετε δίκιο, το θέμα είναι να το θέλουμε και να το θέλουμε όλοι μαζί. Εφόσον δεν το ήθελαν αυτοί που ήταν πριν από εμάς, καλούμαστε να δούμε αν μπορούμε να υλοποιήσουμε το κενό αυτό εμείς. Η θέση σας ήταν ανακριβής. Οι δομές τις οποίες ανέφερα και τις επαναλάβατε και εσείς είναι σε θέση να δεχτούν κακοποιημένα παιδιά. Και οι τέσσερις εξ αυτών. Ως προς την «ΑΡΣΙΣ», είναι μία μια ΑΜΚΕ η οποία επιτελεί πολύ ουσιαστικό σκοπό και πολύ καλό και σωστό έργο. Θέλω να τονίσω εδώ πέρα ότι ο ετήσιος προϋπολογισμός της «ΑΡΣΙΣ» είναι 23 εκατομμύρια ευρώ, οπότε ζητά κατ' αποκλειστικότητα από το Υπουργείο τις 265.000 ευρώ, για να λειτουργήσει μόνο με έξοδα του Υπουργείου τον ξενώνα αυτόν. Ρωτήσαμε τους ίδιους αν από τα 23 εκατομμύρια ευρώ του προϋπολογισμού της δεν μπορούν να βρουν κάποιον πόρο για τον ξενώνα αυτό. Είπαν πως όχι, διευθετούμε το ζήτημα. Το ερώτημα, όμως, είναι αν το Υπουργείο οφείλει να καλύπτει προνομιακά τις χρηματοδοτικές ανάγκες ενός συγκεκριμένου ιδιωτικού φορέα, ο οποίος έχει τη δυνατότητα, αν όχι την υποχρέωση, αναζήτησης κεφαλαίων και πέραν της κρατικής χρηματοδότησης. Και λέμε, τα έχει πάει πολύ καλά, βρίσκοντας 23 εκατομμύρια ευρώ στα 265 που ζητάει φέτος. Τίθεται, δηλαδή, το ερώτημα της ισότιμης αντιμετώπισης όλων των προνοιακών φορέων του πεδίου, ως προς την πρόσβασή τους στο δημόσιο χρήμα. Σε κάθε περίπτωση μετά την εξέταση των στοιχείων που απέστειλε σε εμάς η «ΑΡΣΙΣ» πριν από δύο μέρες, θα διερευνηθεί η καλύτερη δυνατή λύση για τα παιδιά που φιλοξενούνται στον ξενώνα, γιατί κανείς μας - ούτε εσείς, που αδρανήσατε, ούτε εμείς τώρα - δεν θέλουμε αυτό που είπατε, δεν θέλουμε το λουκέτο. Προφανώς και δεν θέλουμε να κλείσει μια δομή παιδικής προστασίας και αυτό δεν δύναται να προβάλλεται ως μονόδρομος, ιδίως όταν αυτή λειτουργεί με ευθύνη μιας ΜΚΟ, μιας ΑΜΚΕ στην ουσία, με υψηλό ετήσιο προϋπολογισμό. Θα διερευνηθεί συνεπώς από εμάς η δυνατότητα κάλυψης μέρους των δαπανών, αυτών των 265, έναντι των 200, που ζητούσε φέτος, αλλά και ποιοι άλλοι συναφείς φορείς μπορούν να λειτουργήσουν τη δομή, σε περίπτωση που οι εν εξελίξει προσπάθειες δεν αποδώσουν. Αυτό, άλλωστε, δεν θα συνιστά απόρροια ενός δημοσιονομικού καταναγκασμού, αλλά συναρτάται από την ίδια τη νομική υπόσταση των μη κυβερνητικών οργανώσεων ή σωματείων, για τα οποία η κρατική χρηματοδότηση έρχεται μόνο επικουρικά. Ευχαριστώ.
Επόμενη είναι η τέταρτη με αριθμό 404/21-01-2020 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου του Βουλευτή Β2΄ Δυτικού Τομέα Αθηνών του ΜέΡΑ25 κ. Κρίτωνα Αρσένη προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, με θέμα: «Εξωιδρυματικό επίδομα και κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης». Κύριε Αρσένη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υφυπουργέ, το ζήτημα είναι χρόνιο, καθώς ήδη από το τέλος του Δεκέμβρη του 2016 ο κ. Μπαρδάκης, που είναι ένας ενεργός πολίτης και έχει δημιουργήσει μια ομάδα αυτοοργάνωσης των ΑΜΕΑ για τη διεκδίκηση των αυτονόητων δικαιωμάτων τους στο διαδίκτυο, έχει καταθέσει ερωτήματα σε όλους τους αρμόδιους φορείς, αλλά τελικά και στον Συνήγορο του Πολίτη. Η απάντηση ήρθε μετά από πάρα πολλά χρόνια, στο τέλος Νοεμβρίου του 2019. Τι αφορά; Αφορά το εξωιδρυματικό επίδομα που παίρνουν τα άτομα με αναπηρία. Το πρόβλημα εδώ είναι ότι αυτό το επίδομα οι υπηρεσίες το υπολογίζουν κατά το δοκούν, άλλοτε ως επίδομα και άλλοτε ως εισόδημα. Το πρόβλημα εδώ είναι ότι δεν έχει υπάρξει ποτέ διευκρινιστική, ερμηνευτική εγκύκλιος, που να αποσαφηνίζει τι ισχύει τελικά για το εξωιδρυματικό επίδομα από το Υπουργείο Εργασίας. Υπήρξε η απάντηση του Γενικού Γραμματέα Κοινωνικής Αλληλεγγύης ότι δεν προσμετράται στο εισόδημα, καθώς είναι ξεκάθαρα ένα επίδομα, όμως αυτό δεν έχει φτάσει στις υπηρεσίες, οι οποίες συνεχίζουν και κατά το δοκούν ερμηνεύουν αυτό το εξωιδρυματικό επίδομα και άλλοτε το συμπεριλαμβάνουν στο εισόδημα και άλλοτε όχι. Και αυτό έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία, γιατί, αν συμπεριληφθεί στο εισόδημα, οι άνθρωποι αυτοί δεν δικαιούνται κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης. Η διαφορά είναι τεράστια. Παρακαλώ πολύ, θα ήθελα τη δέσμευσή σας ότι άμεσα θα βγει αυτή η ερμηνευτική εγκύκλιος, θα ξεκαθαριστεί το θέμα και θα σταματήσει αυτή η τετραετής, σχεδόν, ταλαιπωρία των πολιτών. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κ. Μαρία - Ελένη Σούκουλη - Βιλιάλη ζητεί ολιγοήμερη άδεια απουσίας στο εξωτερικό από 30-1-2020 έως 2-2-2020. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Επίσης, η κ. Αικατερίνη Νοτοπούλου ζητεί ολιγοήμερη άδεια απουσίας στο εξωτερικό από 23-1-2020 έως 28-1-2020. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Επίσης, ο κ. Χαράλαμπος Αθανασίου ζητεί ολιγοήμερη άδεια απουσίας στο εξωτερικό από 29-1-2020 έως και 30-1-2020. Η Βουλή εγκρίνει;
Συνεπώς η Βουλή ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Κυρία Υφυπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Αρσένη, ειλικρινά να διαβεβαιώσω ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Αλλά πριν από αυτό να ξεκινήσω την απάντησή μου, σημειώνοντας ότι πραγματικά η Διεύθυνση Καταπολέμησης της Φτώχειας του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, ως αρμόδια για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα ή για το κοινωνικό επίδομα αλληλεγγύης, δείχνει ιδιαίτερη επιμέλεια, όπως έχω και η ίδια διαπιστώσει, ως προς τα ζητήματα ορθής εφαρμογής από τις κοινωνικές υπηρεσίες των δήμων, από τα κέντρα κοινότητας, από τα ΚΕΠ, αν θέλετε, του κανονιστικού και του νομοκανονιστικού πλαισίου που διέπει τη χορήγησή του. Η κατεύθυνση, άλλωστε, που και η ίδια έχω δώσει σε όλες τις υπηρεσίες που εποπτεύω είναι να απαντώνται άμεσα τα σχετικά ερωτήματα και να διευκρινίζονται οι όποιες ασάφειες και οι ενδεχόμενες παρερμηνείες για τους όρους και τις προϋποθέσεις χορήγησης κάθε επιδοματικής ενίσχυσης - μία εξ αυτών το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα - , προκειμένου, όπως πολύ σωστά είπατε, να μην ταλαιπωρούνται οι δικαιούχοι. Επί του ερωτήματός σας συγκεκριμένα: Όντως τον Νοέμβριο του 2019 ο κ. Γιώργος Σταμάτης, ο Γενικός Γραμματέας Καταπολέμησης της Φτώχειας του Υπουργείου, απαντώντας σε έγγραφο του Συνηγόρου του Πολίτη - και χαίρομαι που είπατε ότι μετά από πολλά χρόνια έγινε αυτό - επιβεβαίωσε ότι όλα τα επιδόματα αναπηρίας και τα εξωιδρυματικά δεν υπολογίζονται ως εισόδημα στην αίτηση για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Η ως άνω απάντηση του Γενικού μου Γραμματέα αντανακλά προφανώς τις απόψεις της Διεύθυνσης Καταπολέμησης της Φτώχειας, δεδομένου ότι προέκυψε κατόπιν εισήγησής της ως έχουσας την αρμοδιότητα εφαρμογής της συγκεκριμένης πολιτικής και αποστολής σχετικών κατευθύνσεων στους δήμους, στα κέντρα κοινότητας, στα ΚΕΠ και ούτω καθεξής, όταν αυτό κρίνεται αναγκαίο, όπως ανέφερα μόλις τώρα. Επομένως παρέλκει η έκδοση διευκρινιστικής εγκυκλίου, καθώς προκύπτει ότι οι υπηρεσίες ήδη ασκούν την αρμοδιότητά τους, εξ ου και ενημέρωσαν τον Γενικό Γραμματέα, ο οποίος και απάντησε στον Συνήγορο του Πολίτη. Ευχαριστώ.
Κύριε Αρσένη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κατ' αρχάς, θα καταθέσω τα δύο έγγραφα και στα Πρακτικά για την ενημέρωση των συναδέλφων: και το αίτημα του Συνηγόρου του Πολίτη, αλλά και την απάντηση του Γενικού Γραμματέα. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Κρίτων - Ηλίας Αρσένης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Το πρόβλημα, κυρία Υφυπουργέ, είναι ότι δυστυχώς οι καταγγελίες πολιτών δείχνουν ότι συνεχίζει το πρόβλημα. Μπορεί όντως οι υπηρεσίες να ενημέρωσαν τον Γενικό Γραμματέα και ο Γενικός Γραμματέας να έβγαλε αυτή την απάντηση προς τον Συνήγορο του Πολίτη, όπως είπατε και εσείς με τεράστια καθυστέρηση, πολυετή, όμως αυτό δεν έχει φτάσει στις υπηρεσίες. Οι πολίτες συνεχίζουν να χρειάζεται να διεκδικούν το αυτονόητο. Ξέρετε, δεν αρκεί ο πολίτης να πάει με την απάντηση του Γενικού Γραμματέα στον Συνήγορο του Πολίτη. Δεν είναι και ευθύνη της υπηρεσίας. Χρειάζεται μια ενδοϋπηρεσιακή εγκύκλιος, όπως και για πάρα πολλά άλλα θέματα που μπορεί να αποφασίζονται εδώ πέρα, αλλά όταν πηγαίνει ο πολίτης στην υπηρεσία να του λέει: «Δεν μου έχει έρθει η εγκύκλιος». Έτσι είναι και αυτό. Δεν είναι περίπλοκο αυτό που ζητάω. Από τη στιγμή που υπάρχει η πολιτική τοποθέτηση ότι ναι, είναι σωστό και δίκαιο αυτό το αίτημα ας επικοινωνηθεί απλά με όλες τις σχετικές υπηρεσίες. Αυτό σάς ζητάμε. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρία Μιχαηλίδου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Έχετε δίκιο, κύριε Αρσένη. Δεν είναι δυνατόν να ζητάμε και να συζητάμε το αυτονόητο. Οι υπηρεσίες μου με διαβεβαίωσαν ότι είναι απολύτως καθαρό. Παρ' όλα αυτά, θα δούμε πολύ συγκεκριμένα τα αιτήματα και τις ενστάσεις τις οποίες θα καταθέσετε, θα τις παρακολουθήσουμε και αν δούμε ότι από τη δική μας την πλευρά υπάρχει ασάφεια και όντως υπάρχει μη συνέχεια της ερμηνείας της κανονιστικής από κάποιες υπηρεσίες, τότε θα βάλουμε μπροστά για να βγάλουμε μια διευκρινιστική, όπως είπατε κι εσείς, εγκύκλιο, η οποία θα αποσαφηνίζει αυτό που είπατε κι εσείς, το ακριβώς αυτονόητο: το ότι δεν συνυπολογίζεται το εισόδημα σε αναπήρους για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Ευχαριστώ πολύ.
Επόμενη είναι η τέταρτη με αριθμό 406/21-1-2020 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Βουλευτή Ηρακλείου του Κινήματος Αλλαγής κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, με θέμα: «Αντιμετώπιση των προβλημάτων του Σικιαρίδειου Ιδρύματος». Κύριε Κεγκέρογλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το Σικιαρίδειο Ίδρυμα προσφέρει εδώ και δεκαετίες, από το 1939, τις υπηρεσίες του στα παιδιά με αναπηρία. Σήμερα, όμως, αυτή την περίοδο, περνά μια δύσκολη κατάσταση. Συνεχίζει να λειτουργεί χάρη στη συμβολή των εργαζομένων και χρειάζεται να υπάρξουν πρωτοβουλίες. Υπάρχει συσσώρευση υποχρεώσεων και αδυναμία εξυπηρέτησής τους, ενώ ταυτόχρονα δεν αξιοποιούνται και όλες οι δυνατότητες που έχει το ίδρυμα, που μπορεί να τριπλασιάσει και τον αριθμό των καταρτιζόμενων παιδιών με αναπηρία. Η διοίκηση του ίδρύματος, όπως γνωρίζετε, ορίζεται από την εκάστοτε κυβέρνηση. Έτσι, αυτό το ίδρυμα δεν αποτελεί απλά ένα εποπτευόμενο, δεν είναι ΜΚΟ κατά την κλασική έννοια. Επειδή η αντιμετώπιση των οικονομικών και διοικητικών προβλημάτων επείγει, προκειμένου να μη διακοπεί η λειτουργία και, όπως σας είπα, να αναπτυχθεί περαιτέρω η δραστηριότητά του, θα ήθελα να ξέρω τις προθέσεις σας σε σχέση με την αντιμετώπιση της οικονομικής βιωσιμότητας του ιδρύματος, τη διασφάλιση πόρων για την απρόσκοπτη λειτουργία του και για την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων. Και, βέβαια, να μας ενημερώσετε, εάν μπορείτε, για το πότε σκοπεύετε να διορίσετε νέα διοίκηση, εάν σκοπεύετε, ή εάν θα εκφράσετε την εμπιστοσύνη σας στην υπάρχουσα, προκειμένου να φύγει η ανασφάλεια από την πλευρά του ιδρύματος. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία σαράντα τέσσερις μαθήτριες και μαθητές και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Γυμνάσιο Ψυχικού. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ορίστε, κυρία Μιχαηλίδου, έχετε τον λόγο για την πρωτολογία σας. Αν μπορείτε, να είστε σύνοτμη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Κεγκέρογλου, τα προβλήματα του Σικιαριδείου Ιδρύματος μας απασχόλησαν έντονα από τις πρώτες μέρες ανάληψης των καθηκόντων μας. Συγκεκριμένα, το ίδρυμα - το ξέρετε και εσείς καλά - έχει χρέη πάνω από 500.000 ευρώ στην εφορία και στα ασφαλιστικά ταμεία. Η οικονομική εξυγίανση του ιδρύματος, ενός ιδρύματος ιστορικού, ενός ιδρύματος που πραγματικά έχει πολλά να προσφέρει στη δημιουργική απασχόληση παιδιών με αναπηρία, είναι ζήτημα περίπλοκο, που δεν μπορεί - κατ' εμάς - να αντιμετωπίζεται μόνο με λογιστικούς όρους. Πρέπει να ειδωθεί τόσο υπό το πρίσμα της αξιολόγησης της δράσης του - που έχει πολύ μεγάλο περιθώριο εξέλιξης, όπως είπατε κι εσείς - αλλά και της προσαρμογής του στις σύγχρονες ανάγκες του τομέα της πρόνοιας. Σε κάθε περίπτωση, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα βραχυπρόθεσμα προβλήματα του Σικιαριδείου, υπέγραψα προ ολίγων μηνών την απόφαση για έκτακτη επιχορήγησή του της τάξεως των 348.000 ευρώ, έτσι ώστε να δώσουμε την προκαταβολή και να ενταχθεί το Σικιαρίδειο στις εκατόν είκοσι δόσεις. Με αυτή την έκτακτη οικονομική ενίσχυση κατέστη εφικτή αυτή η καταβολή, για να ενταχθούν τα χρέη του ιδρύματος στο δημόσιο και σε ασφαλιστικούς φορείς σε αυτή τη ρύθμιση. Πλέον αυτού, όμως, συν αυτώ, δώσαμε 100.000 ευρώ σε τακτική επιχορήγηση για το 2019. Στόχος του Υπουργείου δεν είναι η πυροσβεστική αντιμετώπιση των δυσχερειών του φορέα ή απλώς η κάλυψη των οικονομικών του ανοιγμάτων. Στόχος μας - ουσιαστικός στόχος - και σκοπός μας είναι η διασφάλιση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του Σικιαριδείου, τόσο μέσω της διαφανούς οικονομικής του λειτουργίας όσο και μέσω της αξιοποίησης - όπως είπατε και εσείς - των υποδομών του, της περιουσίας του, αλλά και του εμπλουτισμού της δράσης του. Σε αυτή την κατεύθυνση εξετάζουμε την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του, την ανάπτυξη συνεργασιών με ακαδημαϊκούς φορείς, τις δυνατότητες συνεργασίας με τον Δήμο Αμαρουσίου για τη δημιουργία ΚΔΑΠ - ΜΕΑ εκεί πέρα, καθώς και την ενίσχυση της συνεργασίας με το Υπουργείο Παιδείας για την ένταξη του ιδρύματος ως πιστοποιημένης δομής στο δίκτυο επαγγελματικής κατάρτισης ατόμων με νοητική υστέρηση. Την παρούσα στιγμή τα εργαστήρια του ιδρύματος υπολειτουργούν, λόγω ακριβώς των χρηματοδοτικών αυτών προβλημάτων. Κλείνοντας, θέλω να σας ενημερώσω ότι θα οριστεί άμεσα η νέα διοίκηση. Και νομίζω ότι ξέρετε και εσείς καλά πως είναι πολύ δύσκολο να ορίσουμε τη διοίκηση και κομμάτι αυτού είναι όλο το οικονομικό βάρος που κουβαλά το ίδρυμα. Εξετάζουμε ένα πιο ευέλικτο διοικητικό σχήμα, με ένα διοικητικό συμβούλιο που θα έχει κατά βάση εποπτικό ρόλο και τον διευθυντή ή τη διευθύντρια του ιδρύματος να φέρει την ευθύνη για την τρέχουσα διαχείριση. Υπό εξέταση, επίσης, έχουμε τη δυνατότητα εκ νέου θέσπισης απαλλαγής του προέδρου ή του διευθυντή ή των διαχειριστών από την προσωπική ευθύνη για χρέη του ιδρύματος, εφόσον, βέβαια, δεν διαπιστώνεται δόλια διαχείριση, καθώς αυτή η πολύ επιβαρυντική συνθήκη λειτουργεί ανασταλτικά για την ανάληψη σχετικών ευθυνών. Ευχαριστώ πολύ.
Ορίστε, κύριε Κεγκέρογλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, αναγνωρίσατε τη σπουδαιότητα του έργου το οποίο έχει επιτελεστεί χρόνια και κυρίως γνωρίζετε, από ό,τι φαίνεται, τις μεγάλες δυνατότητες που έχει αυτό το ίδρυμα και αυτό καθαυτό, αλλά και σε συνεργασία με άλλους φορείς, αν αξιοποιηθεί η μεγάλη κτηριακή υποδομή που υπάρχει. Ήδη αναφερθήκατε σε μία ενδεχόμενη συνεργασία με τον Δήμο Αμαρουσίου, προφανώς μέσω προγραμματικών συμβάσεων και άλλων θεσμικών εργαλείων, τα οποία διαθέτει το Υπουργείο Εργασίας, ιδιαίτερα για τον τομέα της πρόνοιας. Σήμερα, όμως, θέλω πιο πολύ να ξεκαθαρίσουμε το θέμα της οικονομικής βιωσιμότητας. Υπάρχει ένα θεσμικό πλαίσιο από το 2014, που αφορά την εξυγίανση νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου - καθαρά ιδιωτικού δικαίου, που δεν διορίζεται η διοίκηση από το κράτος - , βάσει του οποίου έγινε εξυγίανση σε ένα ίδρυμα, υπεβλήθη αίτηση και για άλλο. Θέλω να πω ότι αυτή η διαδικασία προβλέπει μελέτη βιωσιμότητας και ανάπτυξης, ανάληψη υποχρεώσεων από το κράτος και δεσμεύσεις του ιδρύματος, για να κινηθεί στη συγκεκριμένη κατεύθυνση. Είναι ένα μνημόνιο συνεργασίας ουσιαστικά, με το Υπουργείο Εργασίας και το Υπουργείο Οικονομικών να αναλαμβάνει την αντιμετώπιση των οικονομικών χρεών, αλλά ταυτόχρονα να υλοποιεί πολιτικές στην κατεύθυνση που έχει, βεβαίως, το καταστατικό του ιδρύματος, αλλά και πρόσθετα στην κατεύθυνση που το Υπουργείο θα θέσει. Θέλω να εξετάσετε, λοιπόν, τη δυνατότητα να μπει μέσα σε αυτό το σχέδιο οικονομικής εξυγίανσης. Δεν μπορώ να σας πω ακριβώς τον νόμο - είναι του 2014- και δεν είμαι και σε θέση να σας πω εάν έχει τροποποιηθεί και σε ποια κατεύθυνση από τις μετέπειτα κυβερνήσεις. Υφίσταται, όμως, και πιστεύω ότι έτσι πρέπει να κινηθείτε. Όσον αφορά το θέμα που έχει να κάνει με τη διοίκηση, θα ήθελα να πω τα εξής: Από τη στιγμή που διορίζεται από την κυβέρνηση, αυτό δίνει στο ίδρυμα έναν διττό χαρακτήρα. Όπως σας είπα, είναι μεν ιδιωτικού δικαίου, αλλά δεν είναι μη κυβερνητική οργάνωση, αφού η κυβέρνηση διορίζει τη διοίκηση. Άρα έχουμε να κάνουμε με έναν διττό χαρακτήρα, που σημαίνει ότι η κυβέρνηση που διορίζει τη διοίκηση έχει και ευθύνη εξ αυτού και μόνο του λόγου. Άρα θα πρέπει να δείτε τον ορισμό της νέας διοίκησης ή, εν πάση περιπτώσει, την ανανέωση της θητείας ή ό,τι εσείς κρίνετε. Και βεβαίως, είναι σωστό αυτό που είπατε, το διοικητικό συμβούλιο να μην έχει ευθύνες ποινικές ή άλλες σε σχέση με τα χρέη, αλλά και η διοίκηση να μπορεί, με απόφαση του διοικητικού συμβουλίου, να εξουσιοδοτήσει τον διευθυντή και άλλες υπηρεσίες για συγκεκριμένες δραστηριότητες. Δεν είναι κάτι, δηλαδή, που χρειάζεται νομοθετική ρύθμιση ή οτιδήποτε άλλο. Αυτό, όμως, που σε δεύτερο πλάνο…
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Ναι, δεν έχω ξεπεράσει ακόμα τον χρόνο μου.
Πώς δεν τον έχετε ξεπεράσει;
Ενάμισι λεπτό μίλησα στην πρωτολογία μου, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ, τελειώνω.
Δεν αθροίζονται οι χρόνοι. Αυτά δεν μπορεί να τα λέει ένας έμπειρος κοινοβουλευτικός, όπως εσείς.
Καλά, δεν πειράζει που δεν αθροίζονται, εγώ τελειώνω τώρα. Θα είχα τελειώσει τώρα. Θέλω να αναφέρω ότι σε δεύτερο πλάνο να εξετάσετε, εφόσον ενδιαφέρει το Υπουργείο Εργασίας, τον τομέα της πρόνοιας, τη δυνατότητα να ενταχθεί σε κέντρο κοινωνικής πρόνοιας, όπως κάναμε με το Παιδοψυχολογικό Κέντρο στην Ξάνθη και άλλα ιδρύματα, τα οποία δεν μπορούσαν να επιβιώσουν. Εντάχθηκαν, όμως, στα κέντρα κοινωνικής πρόνοιας και προχώρησαν κανονικά. Καταθέτω το έγγραφο της ΕΣΑΜΕΑ, της ΠΟΣΓΚΑΜΕΑ και την επιστολή που έχουν στείλει προς τον Πρωθυπουργό. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε και συγγνώμη για τον χρόνο.
Ωραία. Ορίστε, κυρία Μιχαηλίδου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ, κύριε Κεγκέρογλου. Να σας πω ότι όντως το ζήτημα του Σικιαριδείου μάς προβληματίζει και με προβληματίζει προσωπικά πάρα πολύ. Είναι ένα δύσκολο ζήτημα, γιατί πρόκειται για ένα ιστορικό ίδρυμα, το οποίο γνωρίζετε και εσείς ότι ξεκίνησε ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου - και μάλιστα τα χρόνια της χούντας, νομίζω, άλλαξε νομική υπόσταση και έγινε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου - και το οποίο έχει μία περίεργη δομή. Όπως σωστά είπατε, πλέον το διοικητικό του συμβούλιο, ακόμη και αν είναι ΝΠΙΔ, το ορίζει το κράτος. Οπότε είναι ένα κράμα αυτή τη στιγμή μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού φορέα. Και είναι ένα ιστορικό ίδρυμα με μια σπουδαία δράση, που κατήρτιζε παιδιά με αναπηρία πάρα πολλά χρόνια. Ίσως είναι το πιο παλιό - νομίζω - που έχουμε στην Αττική. Άρα με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και χαρά - αν θέλετε - θα δω την επισήμανσή σας για το σχέδιο οικονομικής εξυγίανσης. Θα δούμε και εμείς οι ίδιοι αν η νομολογία στην οποία αναφέρεστε έχει αλλάξει. Και να θυμίσω σε αυτό το σημείο ότι υπάρχει μια εκκρεμής δικαστική διαμάχη στο Σικιαρίδειο Ίδρυμα, πάνω στην ευθύνη του κληροδότη. Οπότε περιμένουμε και αυτό να λήξει, έτσι ώστε να έχουμε μια απολύτως σαφή εικόνα, πριν να μπορούμε να σκεφτούμε αν μπορεί το Σικιαρίδειο να γίνει δημόσια δομή και να ενταχθεί στο Κέντρο Κοινωνικής Πρόνοιας Αττικής. Το πώς μπορούμε και οι τρόποι με τους οποίους μπορούμε τώρα να ενισχύσουμε το Σικιαρίδειο και μέσω συνεργασίας με το Παιδείας και μέσω συνεργασίας με τον Δήμο Αμαρουσίου και με περισσότερες θέσεις ενταγμένες σε ΚΔΗΦ - το οποίο, όπως γνωρίζετε και εσείς, έχει ένα πολύ σαφές πλαίσιο χρηματοδότησης και θα βοηθούσε πολύ τις χρηματοοικονομικές εισροές στο Σικιαρίδειο - είναι ζητήματα που μελετούμε. Οπότε, σε αυτό το σημείο και μαζί με την πρότασή σας για το σχέδιο οικονομικής εξυγίανσης και βέβαια την εμπειρία σας, γιατί από τη θέση που ήσασταν γνωρίζετε πολλά, θα ήθελα να σας προσκαλέσω σε δεύτερο επίπεδο, αν θέλετε, στο γραφείο στο Υπουργείο, να μπορέσουμε να πάρουμε και κάποια σοφία από την εμπειρία σας και να συζητήσουμε πώς μπορούμε να δώσουμε όλοι μαζί λύση στο Σικιαρίδειο Ίδρυμα. Σας ευχαριστώ.
Επανερχόμαστε στην κανονικότητα, αφού ευχαριστήσω την κ. Λιακούλη και τον κ. Φάμελλο και τον κύριο Υπουργό, βέβαια, για την αιφνίδια αλλαγή της σειράς, μετά από παράκληση του Γραμματέα της Κυβέρνησης. Προχωράμε τώρα στην πρώτη με αριθμό 386/15-1-2020 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου της Βουλευτού Λάρισας του Κινήματος Αλλαγής κ. Ευαγγελίας Λιακούλη, προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης, με θέμα: «Το Υπουργείο Δικαιοσύνης «θάβει» την υπόθεση του Ολοκαυτώματος του Δομένικου». Η κ. Λιακούλη έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, σας φέρνω την καλημέρα του Δομένικου, που είναι μαζεμένο στο καφενείο του χωριού και μας παρακολουθεί. Κι αυτό σας το είχε πει από τις 14 του Δεκέμβρη, όταν σας απέστειλε, το δίκτυο των μαρτυρικών πόλεων, το ψήφισμα γι' αυτό που τους έχει συμβεί, μετά το άρθρο 42 του ν.4640/2019. Το Δομένικο είναι ένα γραφικό και όμορφο χωριό του Νομού της Λάρισας, που εσείς, σαν Θεσσαλός, το γνωρίζετε, γιατί έχετε έρθει. Και βεβαίως περιποιεί τιμή για μας να απευθυνόμαστε σε σας.
Και οι μη Θεσσαλοί το γνωρίζουμε.
Και οι Θεσσαλοί.
Έτι περισσότερο εννοεί η κυρία συνάδελφος.
Σας καλούμε, λοιπόν, εκεί, γιατί είναι και πολύ γραφικό και πολύ όμορφο, αλλά ταυτόχρονα είναι και ένας τρόπος, για να δείξουμε ότι αγωνιζόμαστε κατά της ιστορικής λήθης. Το Δομένικο, λοιπόν, αντιμετωπίζει το πρόβλημα ότι οι κάτοικοί του, οι οικογένειες του ολοκαυτώματος - είναι μια μαρτυρική πόλη το Δομένικο, γνωστό σε όλη την Ελλάδα πια - έκαναν έναν αγώνα δρόμου, για να συλλέξουν όλα τα στοιχεία εναντίον των ιταλικών αρχών, να τεκμηριώσουν το ολοκαύτωμα, να το ανακηρύξουν ως ολοκαύτωμα και μετά να καταθέσουν την αγωγή αποζημίωσης, προκειμένου να δικαιωθούν ηθικά κατ' αρχάς, διότι πυρπολήθηκε όλο το χωριό και σκοτώθηκαν εκατοντάδες άνθρωποι. Δυστυχώς, το άρθρο που ανέφερα, το 42 του ν.4640/19 κατέλαβε, κύριε Υπουργέ, όπως γνωρίζετε κι αυτού του είδους τις αποζημιώσεις, με αποτέλεσμα να βρίσκονται αυτοί οι άνθρωποι αυτή τη στιγμή απέναντι στο γεγονός του να μην μπορούν, να μην έχουν τη δυνατότητα να καταθέσουν την αγωγή τους, διότι το αγωγογόσημο κυμαίνεται γύρω στις 300.000 ευρώ. Αυτό το θέμα έχει πρόσημο κοινωνικό και εθνικό. Δεν χρειάζεται να πω τίποτα περισσότερο σε σας. Χρειάζεται μόνο να ακούσω ένα «ναι» και δεν χρειάζεται να δευτερολογήσω, διότι το δικό σας Υπουργείο και με το δικό σας πρόσωπο, να τολμήσω να πω, κύριε Υπουργέ, αναμένουμε ότι θα αναγνωρίσει το εθνικό πρόσημο του συγκεκριμένου ζητήματος. Ένα «ναι», για να τελειώσει το θέμα εδώ. Και δίκαιο και ηθικό. Και να μη χρειαστεί να πω καν τι έλεγε η παράταξή σας πριν από δυο χρόνια, γι' αυτό. Ευχαριστώ.
Ο κύριος Υπουργός έχει τον λόγο.
Αγαπητή κυρία συνάδελφε, αντιλαμβάνομαι πραγματικά την ευαισθησία με την οποία προσεγγίζετε το συγκεκριμένο ζήτημα. Επειδή, όμως, στο κείμενο της ερώτησής σας ετέθησαν πολλά ζητήματα, θα ήθελα να μου δώσετε τη δυνατότητα να απαντήσω επ' αυτών, για να καταλήξουμε και, αν όντως δεν θέλετε να κάνετε χρήση της δευτερολογίας σας, θα απαντήσω συνολικά, για να το κλείσουμε, αν όντως αυτή η είναι η πρόθεσή σας, αρκεί να το γνωρίζω εκ των προτέρων.
Αυτά δεν γίνονται. Ανάλογα τι θα απαντήσετε, θα δούμε αν θα έχει ή δεν θα έχει δευτερολογία.
Ωραία, λοιπόν. Σας διαβεβαιώνω ότι με την ίδια ευαισθησία που όλοι μας στο Κοινοβούλιο μοιραζόμαστε γι' αυτά τα ζητήματα, αντιμετωπίζει και η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός, τα θέματα των αποζημιώσεων για τα θύματα της θηριωδίας των κατοχικών στρατευμάτων και νομίζω ότι η ελληνική Κυβέρνηση ομόφωνα - και μάλιστα ήταν την περίοδο της προηγούμενης κυβέρνησης, του ΣΥΡΙΖΑ - θεωρεί τις αξιώσεις, περί πολεμικών επανορθώσεων και αποζημιώσεων, όπως αυτές προέκυψαν από τον Α΄ και κυρίως τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, έγκυρες, ενεργές και διεκδικήσιμες και θα συνεχίσει να τις προβάλλει με κάθε πρόσφορο μέσο, μέχρι την οριστική ικανοποίησή τους. Φυσικά, δεν είναι στις προθέσεις μας να αρνηθούμε το δικαίωμα των θυμάτων των μαρτυρικών χωριών, όπως το Δομένικο - που σωστά λέτε - να αναζητήσουν το δίκαιό τους, μέσω της ελληνικής δικαιοσύνης. Νομίζω, όμως, κι επανέρχομαι για να απαντήσω σε ορισμένα θέματα, τα οποία θέσατε στο κείμενο της ερώτησής σας, ότι η Κυβέρνηση με την επιβολή του δικαστικού ενσήμου, δέχεται μια άστοχη, για να μην πω άδικη, κριτική, η οποία ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι έχει πολλές διαφορετικές αιτίες και πολλούς διαφορετικούς λόγους. Θέλετε να σας θυμίσω ότι το δικαστικό ένσημο είχε ψηφισθεί δυο φορές από προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ; Και τις δυο φορές το είχε φέρει στη Βουλή ο Υπουργός Δικαιοσύνης Μιλτιάδης Παπαϊωάννου. Την πρώτη φορά μάλιστα είχε ψηφισθεί με απολύτως ευρεία πλειοψηφία, απ' ό,τι θυμάμαι, το 2011 και τη δεύτερη φορά ψηφίστηκε απ' όλα τα κόμματα του ελληνικού Κοινοβουλίου, πλην του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Η επαναφορά του στις αναγνωριστικές αγωγές, που αφορούν, βεβαίως, στην αρμοδιότητα του πολυμελούς πρωτοδικείου, έγινε για συγκεκριμένους λόγους, που είχαν ως αφετηρία τους ίδιους λόγους που οι δυο προηγούμενες κυβερνήσεις είχαν φροντίσει να το ψηφίσουν. Έχει ακριβώς τους ίδιους στόχους, εναρμονίζεται με το πλέγμα των διατάξεων του νόμου της διαμεσολάβησης και βεβαίως προσπαθεί να αντιμετωπίσει τις τεράστιες καθυστερήσεις που υπάρχουν στον χώρο της δικαιοσύνης. Δεν αναγνωρίζουμε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχει αυτή τη στιγμή ο χώρος της ελληνικής δικαιοσύνης είναι ο υπερβολικός χρόνος που χρειάζεται, προκειμένου να υπάρξει η απονομή της; Κάτι, λοιπόν, πρέπει να κάνουμε. Διότι για μας - και φαντάζομαι ότι για κάθε Υπουργό Δικαιοσύνης και στο παρελθόν - είναι μείζονας στόχος να επιταχυνθεί η έγκυρη και ομαλή λειτουργία της δικαιοσύνης και να διασφαλίζεται, βεβαίως, το συγκεκριμένο δικαίωμα του κάθε πολίτη για την προσφυγή της σ' αυτή. Δέχομαι, όμως, το εξής και επειδή φαντάζομαι ότι θα επανέλθετε με τη δευτερολογία σας…
Εδώ κλείνετε την πρωτολογία σας, κύριε Υπουργέ.
Κλείνω, κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Η εκδίκαση των αγωγών για τις πολεμικές αποζημιώσεις, όπως αυτή που αφορά στο Ολοκαύτωμα στο Δομένικο της Ελασσόνας, έχει μια εντελώς διαφορετική ηθική διάσταση και πρέπει να αντιμετωπίζεται με την ιστορική ευθύνη εκ μέρους της πολιτείας και όχι με τη λογική κάποιων αποκλειστικά τεχνοκρατικών κριτηρίων, που μπορεί να έχουν σαν στόχο τη σύντμηση του χρόνου της απονομής της δικαιοσύνης. Γι' αυτό και κρατώ το δικαίωμα να σας πω στη δευτερολογία τι ακριβώς σκεπτόμαστε και πώς θα αντιμετωπίσουμε το συγκεκριμένο ζήτημα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα έξι μαθητές και μαθήτριες και δυο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Γυμνάσιο Ψυχικού (δεύτερο τμήμα). Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Η κ. Λιακούλη έχει τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, με αιφνιδιάζετε. Ελπίζω στο τέλος να αποδειχθεί ότι με αιφνιδιάζετε ευχάριστα. Γιατί, όταν σας καλεί ο ερωτών - η ερωτώσα εν προκειμένω - να απαντήσετε σ' ένα ερώτημα, τόσο εξειδικευμένο, εσείς ουσιαστικά φεύγετε από το γήπεδο και πετάτε την μπάλα, νομίζοντας ότι εγώ δεν θα την ξανακατεβάσω. Φέρνω την μπάλα, λοιπόν, ξανά στο γήπεδο. Εγώ ζητάω από σας σήμερα να μην τοποθετηθείτε, κύριε Υπουργέ. Να μην μπείτε στον πειρασμό «ούτοι συνέχθειν, αλλά συμφιλείν έφυν». Εδώ δεν ήρθα για να τα μοιράσω μαζί σας, ούτε να κάνω λαϊκισμό ούτε αντιπολίτευση ούτε να σας πω ότι έχει ξεσηκωθεί ο κόσμος όλος με το δικαστικό ένσημο - είμαι είκοσι έξι χρόνια ενεργή δικηγόρος - ούτε ότι είδατε προχθές πως έχουν υπάρξει πλέον κι άλλες συμπράξεις, μαζί με τον νομικό κόσμο, τα επιμελετήρια, ο ΣΤΕΒ, ο ΣΕΒ, κ.ο.κ.. Αυτά θα τα συνυπολογίσετε, όταν θα απαντάτε στην τροπολογία που ήδη έχει κατατεθεί και θα ενσωματωθεί στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας από τη δική μου παράταξη. Γι' αυτό, λοιπόν, αν ήθελα να σας το πω, θα σας το έλεγα από την αρχή. Ήρθα εδώ να εξειδικεύσω το θέμα αυτό και είπα και λέω ξανά ότι εδώ έχουμε ένα διαφορετικής φύσεως ζήτημα, που, ναι μεν εντάσσεται στον μεγάλο κύκλο που λέγεται «δικαστικό ένσημο», πλην όμως, είναι μερικότερο και ειδικότερο. Έχει ειδικά χαρακτηριστικά. Πρόκειται για αποζημιώσεις μαρτυρικού χωριού, μαρτυρικής πόλης. Χρειάζεται, λοιπόν, να θυμίσω ότι στη διακομματική επιτροπή για τις γερμανικές αποζημιώσεις επί ΣΥΡΙΖΑ οι Βουλευτές οι οποίοι εκπροσωπούσαν το κόμμα της νυν Κυβέρνησης, το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, όταν άκουσαν το αίτημα αυτό των κατοίκων - γιατί παραστάθηκαν αυτοπροσώπως, κύριε Υπουργέ, κατέβηκαν πολλοί κάτοικοι του Δομενίκου στην επιτροπή και η επιτροπή τούς δέχτηκε σε ακρόαση - ήταν οι πρώτοι οι οποίοι είπαν ότι είναι άδικο, ότι πρέπει να εξαιρεθεί. Αυτό, μάλιστα, συμπεριλήφθηκε και στην αιτιολογική έκθεση του νόμου που εξαίρεσε τελικά το δικαστικό ένσημο. Αυτό ως μία απάντηση συνολικά. Για όλα αυτά, όμως, και για την απονομή της δικαιοσύνης θα μας απαντήσετε εν ευθέτω χρόνω, όταν θα μας πείτε γιατί επαναφέρετε το δικαστικό ένσημο σε μία άλλη εποχή, για το αν το συνδέετε με την απονομή της δικαιοσύνης, γιατί το φέρατε με πρόταση ενός Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας στις 23.45΄ και δεν μπόρεσαν πολλοί να το καταλάβουν όταν το φέρατε κ.λπ.. Αυτά, όμως, θα μας τα πείτε τότε. Εμείς ερχόμαστε σήμερα και λέμε: Στο πρόσωπο του Υπουργού Δικαιοσύνης συνοψίζουμε συνολικά δύο χαρακτηριστικά στοιχεία πολύ σπουδαία: το πρόσημο του δικαίου και της ηθικής αλλά και του εθνικού προσήμου. Και να σας πω και κάτι άλλο, κύριε Υπουργέ; Σαν ύλη δεν είναι καθόλου πολλή. Οι περισσότεροι έχουν καταθέσει και έχουν εκδικαστεί οι αγωγές τους μέχρι τώρα, όπως οι κάτοικοι της Κοκκινιάς από ό,τι ξέρω, του Διστόμου των Καλαβρύτων κ.ο.κ..
Είναι ελάχιστες.
Συνομολογεί ο Υπουργός, κύριε Πρόεδρε.
Επαναλαμβάνετε: Ναι ή όχι; Αυτό είναι το ερώτημα.
Ο κύριος Πρόεδρος το λέει άριστα. Ναι ή όχι, κύριε Υπουργέ; Ναι στην απαλλαγή των ειδικών αυτών περιπτώσεων των αγωγών στα πολυμελή πρωτοδικεία για γερμανικές αποζημιώσεις. Τόσο απλό!
Ωραία. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κυρία συνάδελφε, αντιλαμβάνομαι ότι εσείς θέλετε ουσιαστικά να οδηγήσετε σε μία συγκεκριμένη εκδοχή τη συζήτηση, το οποίο είναι θεμιτό στη λογική της πολιτικής. Υπάρχει, όμως, μία προηγούμενη δική σας γραπτή ερώτηση. Εγώ καλούμαι να απαντήσω επί αυτής της ερωτήσεως. Σε αυτή την ερώτηση μού θέτετε συγκεκριμένα ζητήματα. Αυτά δεν θέλετε να σας τα απαντήσω; Εγώ, λοιπόν, αυτό που κάνω, είναι να προσπαθώ να απαντήσω κατ' αρχάς επί του κειμένου το οποίο μου τίθεται ως ερώτηση από τη δική σας πλευρά και τίποτα περισσότερο. Δύο λόγια για να φτάσω στο επίμαχο θέμα. Αυτή η συζήτηση όντως έχει μία διάσταση, η οποία σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό αντιλαμβάνεστε ότι δημιουργεί τεράστιες αντιφάσεις. Ή θα δεχτούμε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα στον χώρο της δικαιοσύνης είναι οι τρομερές καθυστερήσεις στην απονομή της και άρα πρέπει να βρούμε τον τρόπο να αντιμετωπίσουμε το συγκεκριμένο πρόβλημα, ή από κει και πέρα υποκριτικά θα πετάμε την μπάλα στην εξέδρα, νομίζοντας ότι ικανοποιώντας είτε τη μία είτε την άλλη πλευρά - φυσικά δεν αναφέρομαι στις αποζημιώσεις και θέλω να είμαι ξεκάθαρος γι' αυτό, για τις οποίες μιλάτε - θα δημιουργούμε τα πολιτικά επιχειρήματα της όποιας, αν θέλετε, αντιπαράθεσης μπορεί να υπάρχει. Και το λέω αυτό, γιατί κάποια στιγμή πρέπει να γίνουμε σοβαροί σε μία προσπάθεια τουλάχιστον θεσμικά ζητήματα να τα αντιμετωπίσουμε από κοινού, να αναγνωρίσουμε το πρόβλημα και να προσπαθήσουμε να βρούμε λύσεις. Αυτή η τροπολογία ούτε σε άσχετο νομοσχέδιο μπήκε ούτε έχει σκοπό - ή αν θέλετε στόχο - να ελαττώσει τον χρόνο απονομής της δικαιοσύνης, αλλά ούτε και δημιουργεί ζητήματα τα οποία έχουν σχέση με την αντισυνταγματικότητα την οποία επικαλείστε. Αφήστε που το 8 ‰ είναι σχεδόν το μισό από το ποσοστό του δικαστικού ενσήμου που επιβάλλεται σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες και γίνεται ακριβώς με αυτόν τον τρόπο. Δεν θα πω, όμως, περισσότερα γιατί θέλω να απαντήσω στην ουσία της ερώτησης την οποία μου θέσατε. Όσον αφορά το ζήτημα των πολεμικών αποζημιώσεων που αφορούν ατομικές αξιώσεις πολιτών, ακόμα και όταν αυτές ασκούνται συλλογικά, θέλω να πω τα εξής: Ξέρετε, σε ένα ενιαίο δικόγραφο συσσωρεύονται οι αξιώσεις περισσότερων πολιτών. Σε αυτή την περίπτωση προφανώς υπάρχει μία αναλογία αντίστοιχη με το ποσό της αξίωσης του καθενός, που θα μπορούσε να επιβαρυνθεί αυτό. Είναι, λοιπόν, σαφές ότι δεν υπάρχει τέτοιου είδους παρεμπόδιση σε οποιαδήποτε λογική. Ποια είναι η ουσία; Εγώ πιστεύω ότι το κομμάτι που αφορά στις αγωγές των πολεμικών αποζημιώσεων πρέπει να το ξαναδούμε, ώστε να πετύχουμε τον προσφορότερο τρόπο ικανοποίησης των δίκαιων αιτημάτων όλων των κατοίκων των μαρτυρικών χωριών και ειδικά του Δομενίκου. Αυτό θεωρώ ότι είναι και ιστορικό μας χρέος αλλά και ελάχιστη αναγνώριση της θυσίας των θυμάτων. Έτσι, λοιπόν, σας λέω και το δηλώνω αυτή τη στιγμή, ότι εξετάζουμε τη δυνατότητα εξαίρεσης των εν λόγω αγωγών από την υποχρέωση καταβολής δικαστικού ενσήμου, εφόσον δεν εγείρονται άλλα νομικά και συνταγματικά ζητήματα. Η πρώτη εικόνα που έχουμε - και το λέω διότι το προκαλέσατε εσείς με την ερώτησή σας - είναι πως μπορεί να είναι εφικτό και πιθανολογώ ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα αναλάβουμε τη σχετική νομοθετική πρωτοβουλία. Σε ό,τι αφορά τη συνολική συζήτηση για το δικαστικό ένσημο, πέραν των τροπολογιών που ήδη έχουν κατατεθεί, νομίζω ότι το έχω δηλώσει και δημόσια ότι θα τεθεί υπ' όψιν της νέας νομοπαρασκευαστικής επιτροπής που αφορά στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και κατά την οποία διαδικασία περιμένουμε τις τελικές προτάσεις. Σας επαναλαμβάνω ότι ο λόγος για τον οποίο επιβλήθηκε ήταν σαφής. Η Κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι υπάρχει ένα θέμα με τα μαρτυρικά χωριά και με τις διεκδικήσεις των αποζημιώσεων. Θα αναλάβουμε μία πρωτοβουλία, ώστε το συγκεκριμένο κομμάτι να το καλύψουμε. Ωστόσο, η όλη συζήτηση που αφορά στην επιβολή του δικαστικού ενσήμου, θα είναι και αυτό αντικείμενο της Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, προκειμένου να καταλήξουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Θα συζητηθεί τώρα η επόμενη επίκαιρη ερώτηση προς τον κ. Τσιάρα. Πρόκειται για την πρώτη με αριθμό 1966/15-10-2019 ερώτηση του κύκλου των αναφορών και ερωτήσεων του Βουλευτή Β΄ Θεσσαλονίκης του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Σωκράτη Φάμελλου προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης, με θέμα: «Εξέλιξη των δικαστικών ερευνών για τη δανειοδότηση των πολιτικών κομμάτων». Πολύ επίκαιρη είναι! Κύριε Φάμελλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Όπως καταλάβατε και εσείς από την ημερομηνία, μπαίνουμε στη διαδικασία της επίκαιρης γιατί δεν απαντήθηκε στη γραπτή διαδικασία των ερωτήσεων. Κύριε Υπουργέ, αναφερόμαστε στα δάνεια των κομμάτων του δικομματισμού, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Και είναι ένα θέμα που συνδέεται με τη χρεοκοπία της χώρας μας. Γνωρίζετε ότι οι δανειακές υποχρεώσεις των κομμάτων του δικομματισμού της Μεταπολίτευσης έφτασαν τον Οκτώβριο του 2016 στα 420 εκατομμύρια ευρώ. Εκείνη την περίοδο και τουλάχιστον για πέντε χρόνια πριν, δεν εξυπηρετούνταν ούτε τα δάνεια ούτε οι τόκοι τους. Δεν ήταν ενήμερα. Μάλιστα, όπως είπε και ο κ. Πανταλάκης, ο πρώην διοικητής της Αγροτικής Τράπεζας, στην εξεταστική επιτροπή που είχε συγκροτηθεί με πρωτοβουλία της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, οι όροι των δανειακών συμβάσεων ήταν ευνοϊκότεροι τότε στην Αγροτική Τράπεζα για τα κόμματα και γι' αυτό και τα κόμματα έβλεπαν την Αγροτική Τράπεζα ως ένα μηχανάκι για να παίρνουν λεφτά. Βέβαια, οι κυβερνήσεις τότε διόριζαν και την διοίκηση των τραπεζών, με αποτέλεσμα να δημιουργείται το γνωστό τρίγωνο «κυβερνήσεις - κόμματα - διοικήσεις τραπεζών - μέσα ενημέρωσης» και έτσι να φτάσουμε σε αυτή την κοινωνική και πολιτική χρεοκοπία της χώρας μας. Η εξέταση των φακέλων της δανειοδότησης των κομμάτων έδειξε πληθώρα ευνοϊκών ρυθμίσεων, παραλείψεων και παραβιάσεων των κανόνων. Υπήρχαν περιπτώσεις που δόθηκαν πολυετείς εγγυήσεις, παραδείγματος χάριν ακόμα και μελλοντικές κρατικές χρηματοδοτήσεις σε βάθος δεκαετίας ως εγγύηση για τα δάνεια αυτά. Και, βέβαια, η Τράπεζα της Ελλάδος καυτηριάζει τις εκχωρήσεις αυτές - εκ των υστέρων βέβαια - ως υπερχρηματοδοτήσεις, κρίνοντάς τις υπερβολικά μακροπρόθεσμες για να θεωρούνται ασφαλείς. Πρακτικά οι τράπεζες παρείχαν ρευστότητα στη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ για να κάνουν προεκλογικές εκστρατείες, να βγαίνουν κυβερνήσεις, να διορίζουν τις διοικήσεις των τραπεζών και να ξαναρχίζει το ίδιο γαϊτανάκι. Για το θέμα αυτό συγκροτήθηκε εξεταστική τον Απρίλιο του 2016 και παρεδόθη πόρισμα τον Ιανουάριο του 2017. Εμείς υποβάλαμε δύο ερωτήσεις, κύριε Υπουργέ - τη μία την υποβάλαμε στις 11 Οκτωβρίου - γιατί το θέμα αφορά και τα μέσα ενημέρωσης και τα δάνεια των κομμάτων. Για τα μέσα ενημέρωσης πήραμε απάντηση, κύριε Πρόεδρε. Και από την απάντηση προκύπτει ότι υπήρχαν ποινικές διώξεις από την εξεταστική επιτροπή. Για τα δάνεια των κομμάτων, όμως, δεν υπήρχε τίποτα στην απάντηση. Επανήλθαμε, λοιπόν, αν δεν κάνω λάθος στις 15 Νοεμβρίου, όπως είπε και ο κύριος Πρόεδρος, και σας ρωτάμε τα εξής: Σε ποιο στάδιο βρίσκεται οι υποθέσεις του δανεισμού των κομμάτων; Έχει ολοκληρωθεί η προκαταρκτική εξέταση και έχουν ασκηθεί διώξεις; Τι πρωτοβουλίες θα πάρετε εσείς ως Υπουργός για να ολοκληρωθεί η εξέταση αυτών των φακέλων; Επίσης, δηλώνει κάτι η άρνησή σας να απαντήσετε δύο φορές και στην ερώτηση του Οκτωβρίου και στην ερώτηση του Νοεμβρίου; Διότι και προσωπικά πρέπει να ομολογήσω ότι με παραξένεψε ιδιαίτερα. Θέλω να μου πείτε την άποψή σας, πού βρίσκεται το θέμα του δανεισμού, πού βρίσκεται το θέμα των φακέλων, πού βρίσκονται τα αποτελέσματα της εξεταστικής επιτροπής. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Κύριε συνάδελφε, η παρούσα Κυβέρνηση, μετά την εκλογική της νίκη, έκανε μία πολύ συγκεκριμένη κορυφαία πολιτική επιλογή. Εμείς, σε αντίθεση με τα πεπραγμένα της προηγούμενης κυβέρνησης, θέσαμε ως προτεραιότητα την επιστροφή στη θεσμική κανονικότητα. Έτσι, και εμείς στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, σε αντίθεση με πρακτικές της προηγούμενης πολιτικής ηγεσίας, επιλέγουμε να αφήνουμε απερίσπαστη τη δικαιοσύνη από παρεμβάσεις, παραινέσεις και από όποια άλλη αντιθεσμική παρεμβολή. Έχουμε επιλέξει η επικοινωνία μας με τους δικαστές να γίνεται πάντα μέσα στα όρια που θέτει το Σύνταγμα για τη λειτουργία των τριών ανεξάρτητων εξουσιών και, βεβαίως, με πλήρη διαφάνεια. Στο πλαίσιο αυτό - μερικές φορές η αλήθεια βρίσκεται εκεί που κανείς δεν τη βλέπει - εμείς μόλις λάβαμε μέσω των υπηρεσιών της Βουλής την υπ' αριθμόν 1209 από τις 11-10-2019- όπως είπατε - ερώτηση των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, αποστείλαμε σχετικό αίτημα στο γραφείο του εισαγγελέα οικονομικού εγκλήματος με το υπ' αριθμόν 214/16-10-2019, δηλαδή τέσσερις - πέντε ημέρες μετά, έγγραφό μας. Την απάντηση που λάβαμε - δεν χρειάζεται να σας πω τον αριθμό εγγράφου - σας την αποστείλαμε αυτούσια ως συνημμένο έγγραφο στην απάντησή μας. Ό,τι ακριβώς μας απάντησε η Εισαγγελία Οικονομικού Εγκλήματος, ό,τι ακριβώς η ίδια έκρινε ότι μπορεί να ανακοινώσει στο πλαίσιο των ερευνών της αυτά ακριβώς σας κοινοποιήσαμε. Και εδώ, σεβόμενοι τη θεσμική ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, δεν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι περισσότερο, αφήνοντας την εισαγγελία να λειτουργήσει απερίσπαστη. Ο τρόπος με τον οποίον επιλέγει να απαντήσει η Οικονομική Εισαγγελία για μία εκκρεμή δικαστική έρευνα είναι δική της αυτόνομη και αυτόβουλη επιλογή. Και η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου δεν μπορεί να είναι περισσότερο ούτε επίμονη ούτε πιεστική, ακόμη και στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Άρα θέλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν υφίσταται καμμία δική μας ευθύνη για το πώς απαντά η Εισαγγελία ούτε, βέβαια, η στάση μας αυτή θα υπέκρυπτε οποιαδήποτε διάθεση συγκάλυψης ή συσκότισης της υπόθεσης από μέρους της Κυβέρνησης. Όπως σας είπα και νωρίτερα, υπάρχουν οι λεπτομέρειες που μπορεί κανείς να αναζητήσει για να βρει την αλήθεια. Αν ελέγχατε καλύτερα το έγγραφο που σας αποστείλαμε, θα διαπιστώνατε ότι η απάντηση του εισαγγελέα οικονομικού εγκλήματος επικαλείται το υπ' αριθμόν πρωτοκόλλου 32329 από τις 4-7-2018 έγγραφο της υπηρεσίας. Θυμάστε ποιος ήταν κυβέρνηση τότε, ποιοι κάνανε τις ερωτήσεις; Το λέω απλώς για να ξέρουμε πού βρισκόμαστε. Το έγγραφο αυτό συμπεριλήφθηκε στη με αριθμό πρωτοκόλλου 456/21-8-2018 απάντηση στη σχετική ερώτηση, την οποία είχαν συνυπογράψει και αρκετοί από τους νυν υπογράφοντες συναδέλφους, απάντηση που φαντάζομαι θα υπάρχει στα αρχεία των συναδέλφων και στα οποία, βεβαίως, οι ίδιοι θα μπορούσαν να ανατρέξουν. Εκεί αναφέρεται συγκεκριμένα ότι για τη δανειοδότηση των πολιτικών κομμάτων στην ως άνω υπηρεσία σχηματίστηκε δικογραφία, με βάση την οποία διενεργείται προκαταρκτική εξέταση. Άρα, λοιπόν, η απάντηση την οποία ζητάτε, αγαπητέ κύριε συνάδελφε, και εσείς και οι αξιότιμοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, σας έχει δοθεί και σας έχει δοθεί πολύ παλαιότερα, την περίοδο που ήσασταν εσείς κυβέρνηση. Έτσι, λοιπόν, θεωρώ ότι κάθε προσπάθεια από εκεί και πέρα είναι απλά μία προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων, οι οποίες, όπως ξέρετε, ούτε σε καλό βγήκαν στο παρελθόν, δεν θα βγουν σε καλό ούτε και τώρα. Βεβαίως, θα επανέλθω στη δευτερολογία μου.
Κύριε Φάμελλε, έχετε τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, προς χάριν της αληθείας, εγώ έχω την απάντηση του κ. Κοντονή στα χέρια μου. Δεν προσκομίσατε κάτι καινούργιο.
Το έγγραφο της Εισαγγελίας είναι το ίδιο που επικαλείται.
Στην απάντηση, λοιπόν, του κ. Κοντονή, η οποία απευθύνεται στους Βουλευτές, που πολλοί από αυτούς συμμετείχαν στην εξεταστική, που κι εγώ είχα την τιμή να είμαι πρόεδρος, μαζί με τον αείμνηστο συνάδελφο τον κ. Μπαλωμενάκη - που νομίζω ότι αξίζει να συζητήσουμε στη μνήμη του κάτι εδώ στη Βουλή, γιατί «έφυγε» πρόσφατα και ήταν πρόεδρος εξεταστικής - που λάβαμε τότε από το Υπουργείο και από την τότε πολιτική ηγεσία αναγράφεται πράγματι ότι διενεργείται προκαταρκτική εξέταση για τα δάνεια των κομμάτων. Το ερώτημα, κύριε Υπουργέ, είναι γιατί στη δική σας απάντηση, με τα συνημμένα έγγραφα προφανώς του αντίστοιχου γραφείου του εισαγγελέα οικονομικού εγκλήματος, δεν αναφέρετε τίποτα για τα δάνεια των κομμάτων. Τίποτα, κύριε Πρόεδρε! Όχι ότι υπάρχει εξέταση σε εξέλιξη, που θα το δεχόμουν. Διότι δεν αποτελεί αυτό παρέμβαση στη δικαιοσύνη, κύριε Υπουργέ. Έρχεται, δηλαδή, κύριε Πρόεδρε, ο Υπουργός Δικαιοσύνης, που του στέλνει το γραφείο εισαγγελέα οικονομικού εγκλήματος μία απάντηση ελλιπή κατά το σκέλος που ρώτησαν οι Βουλευτές, δεν ελέγχει την πληρότητα, όπως έλεγξε ο κ. Κοντονής, για να έρθει σήμερα να μας πει ότι δεν παρεμβαίνει στη δικαιοσύνη; Επανήλθαμε, κύριε Υπουργέ, με νέο έγγραφο. Γιατί μπορεί να έγινε παράλειψη, κύριε Πρόεδρε. Το κατανοώ. Στην παράλειψη την οποία είχατε στον πρώτο έλεγχο, κύριε Τσιάρα, κατά την άσκηση των καθηκόντων σας, που δεν ελέγξατε τι απάντησε το γραφείο του εισαγγελέα, σας κάνουμε μία ερώτηση και δεν ψάχνετε τι γίνεται στις υπηρεσίες; Δεν δικαιούται δηλαδή, το ελληνικό Κοινοβούλιο να μάθει τι γίνεται με τη διαδικασία αυτής της εξέτασης; Θέλω να με προσέχετε, κύριε Υπουργέ, γιατί το θέμα είναι πολύ σοβαρό. Εφόσον επανήλθαμε, νέο ερώτημα στείλατε στον εισαγγελέα; Και δεν σας απάντησε; Και τώρα έρχεστε στην προφορική συζήτηση πάλι να μην έχετε καμμία απάντηση, ενώ η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε απάντηση για τη διαδικασία της εξέτασης; Να σας πω, όμως, τι μας ανησυχεί περισσότερο, κύριε Πρόεδρε; Όταν γινόταν αυτή η συζήτηση το 2016, με βάση τους ισολογισμούς των κομμάτων, οι οφειλές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ ήταν 410 εκατομμύρια προς τις τράπεζες. Κύριε Πρόεδρε, στους ισολογισμούς της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ για το 2018, τους δημοσιευμένους, προκύπτει ότι οι οφειλές στις τράπεζες είναι 533 εκατομμύρια ευρώ. Άρα, κύριε Υπουργέ, όταν σας ρωτάει ένα μέλος της Εθνικής Αντιπροσωπείας για το πού βρίσκεται η εξέταση δανείων ύψους σήμερα 533 εκατομμυρίων, για τα οποία η Τράπεζα της Ελλάδος είπε το 2011 ότι εφόσον η οικονομική κατάσταση των κομμάτων ήταν δυσμενής, οι τράπεζες συνέχισαν να χρηματοδοτούν, ενώ γνώριζαν ότι δεν είχαν δυνατότητα τα κόμματα αυτά να αποπληρώσουν και, μάλιστα, όταν η Τράπεζα Πειραιώς άσκησε αγωγή κατά της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ τον Δεκέμβριο του 2016, πέντε χρόνια μετά από τη διακοπή πληρωμών, δανείων και τόκων, και μόνο όταν άρχισε η εξεταστική επιτροπή να ψάχνει τα πράγματα, σήμερα εσείς μου λέτε ότι δεν είναι δουλειά σας να ψάξετε στο γραφείο του εισαγγελέα τι ακριβώς γίνεται με την εξέταση αυτή την προκαταρκτική που εξελίσσεται από το 2018, όπως σαφώς και σωστά μας ενημέρωσε ο κ. Κοντονής; Όχι, κύριε Υπουργέ. Δεν συμφωνώ μαζί σας. Θα πρέπει να ψάξουμε λίγο παραπάνω. Διότι, για να σας πω την αλήθεια, εμείς ψάξαμε τι γίνεται και στον ισολογισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Διότι ενώ το 2016 έλεγε 8,4 εκατομμύρια δανειακές υποχρεώσεις, το 2018 έλεγε 3,9 εκατομμύρια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Για ποιον λόγο, λοιπόν, ένα κόμμα μειώνει τις υποχρεώσεις του, ενώ κάποια κόμματα αυξάνουν τις δανειακές τους υποχρεώσεις από τα 410 στα 533 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία προφανώς χρεώθηκαν στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών που πλήρωσαν όλοι οι Έλληνες;
Παρακαλώ να ολοκληρώσετε. Το ερώτημα το θέσατε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Έχετε προχωρήσει σε δύο ρυθμίσεις. Η μία ρύθμιση είναι για το κούρεμα των δανείων και θέλω ρητή τοποθέτηση της Κυβέρνησης αν θα επιτρέψετε να κουρευτούν τα δάνεια των κομμάτων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Οι Έλληνες πολίτες απαιτούν μία απάντηση για το αν θα επιτρέψετε να κουρευτούν τα δάνεια της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, όλα αυτά με τα οποία πληρώθηκαν οι προεκλογικές συγκεντρώσεις.
Κύριε Φάμελλε, έχει λήξει ο χρόνος σας. Δεν μπορώ να σας δώσω περαιτέρω.
Και το δεύτερο που θέλω να μου πείτε είναι αν στην αμνήστευση των τραπεζιτών, που περάσατε στην τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα, θα περιλαμβάνεται και η αμνήστευση αυτών που έχουν ευθύνη για το σημερινό χρέος 533 εκατομμυρίων των κομμάτων Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ, αν και αυτό αποτελεί συναλλαγή.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Το να υποκρίνεται κανείς ότι δεν βλέπει τα χαρτιά τα οποία δίνονται ως απάντηση και τα οποία κάνουν μία επίκληση σε προηγούμενη ερώτηση όταν εσείς ήσασταν κυβέρνηση, προφανώς είναι ένα ζήτημα το οποίο νομίζω ότι ξεπερνάει την πολιτική αντιπαράθεση και μάλλον πρέπει να σταθεί στο πώς κανείς αντιλαμβάνεται τα πραγματικά στοιχεία και την κοινή λογική. Εμείς υπήρξαμε συνεπείς σε όλες τις διαδικασίες, κύριε Φάμελλε.
Μα, δεν απαντήσατε.
Ψηφίσαμε όλες τις εξεταστικές επιτροπές, πιστεύοντας ότι πρέπει επιτέλους η πολιτική ζωή του τόπου να γυρίσει σελίδα. Κάποιοι άλλοι είναι αυτοί οι οποίοι ψήφιζαν κατά το δοκούν και κατά το δικό τους συμφέρον. Πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβετε ότι αυτό το αφήγημα ότι όλα τα κακώς κείμενα της Μεταπολίτευσης προφανώς εδράζονται στο παλιό, όπως λέγατε, πολιτικό σύστημα των παλαιών κομμάτων και των μέσων μαζικής ενημέρωσης και το, κατ' εσάς, διεφθαρμένο τραπεζικό σύστημα, είναι ένα αφήγημα το οποίο έχει ξεπεραστεί. Δεν το έχετε καταλάβει αυτό; Πέραν, όμως, όλων των άλλων, εσείς ήσασταν κυβέρνηση πριν. Εσείς κάνατε τις εξεταστικές επιτροπές. Τα πορίσματα των εξεταστικών επιτροπών δεν τα ξέρετε; Εσείς ήσασταν πρόεδρος. Άλλος ήταν πρόεδρος; Εσείς δεν ήσαστε; Δεν υπήρχε ουσιαστικά η συμπύκνωση όλων των πορισμάτων σε μία και μόνο φράση; Δεν αποδείχθηκαν πουθενά ευθύνες πολιτικών προσώπων. Δεν βγήκε αυτό το συμπέρασμα από την εξεταστική επιτροπή; Βγήκε κάποιο άλλο;
Ο φάκελος που καταθέσαμε…
Γιατί εδώ πλέον θα πρέπει να αναζητήσουμε την κοινή λογική και να καταλάβουμε τι γίνεται. Θέσατε, όμως, κάποια ζητήματα, τα οποία πιστεύω ότι έπρεπε να τα αποφύγετε για να μείνει, αν θέλετε, η συζήτηση στο καθαρά θεσμικό πεδίο και να μην ξεπεράσουμε, ενδεχομένως, μία θεσμική αναφορά που προβλέπεται τουλάχιστον στη διαδικασία του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Η Νέα Δημοκρατία, όπως ξέρετε, από τις 11-1-2016 έχει αποκτήσει πλήρη οικονομική αυτοτέλεια και λειτουργεί με έσοδα από τα μέλη της, από ιδιωτική χρηματοδότηση.
Στους ισολογισμούς άλλα λέτε, όμως.
Η Νέα Δημοκρατία από το 2011 και μετά δεν έχει πάρει κανένα δάνειο. Θέλετε να σας θυμίσω τι κάνατε εσείς και να μου πείτε εάν μπορείτε να μου δώσετε απαντήσεις, για να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα και να τα δούμε λίγο καλύτερα; Δεν ήταν ο κ. Τσίπρας που έστειλε επιστολή κατά παράβαση των κανόνων του τραπεζικού δανεισμού, γνωρίζοντας εκ των προτέρων το παράνομο του αιτήματός του, προκειμένου να ζητήσει μία διευκόλυνση για τα δάνεια του ΣΥΡΙΖΑ; Δεν ήταν η «ΑΥΓΗ», η οποία σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου θα έπρεπε να τεθεί σε εκκαθάριση και θα έπρεπε να καταβάλει ο ΣΥΡΙΖΑ το μεγαλύτερο μέρος αυτής, ο οποίος ήδη καθυστερεί την πληρωμή των δόσεων και του δανείου προς τις τράπεζες; Δεν προέκυψε το κούρεμα του χρέους στην «ΑΥΓΗ» μέσα από αδιαφανείς διαδικασίες;
Όχι. Λέτε ψέματα.
Λέμε ψέματα;
Ναι. Απόλυτα.
Τι λέτε τώρα;
Ολοκληρώστε, κύριε Υπουργέ.
Δεν υπάρχει η offshore;
Οι ισολογισμοί σας τα καταγράφουν.
Δεν υπάρχει η offshore πίσω από την «ΑΥΓΗ»; Δεν υπάρχουν αυτά;
Θα απαντήσετε στην ερώτηση, κύριε Υπουργέ;
Ηρεμήστε! Κάντε μία επίκαιρη επερώτηση, για να έχετε όσο χρόνο θέλετε.
Κύριε Πρόεδρε, ένας Υπουργός δεν απαντά στην ερώτηση που του κάνουν και αναφέρεται σε άλλα θέματα.
Σε τρία λεπτά τώρα μην ανοίγετε όλη τη βεντάλια κι εσείς!
Αν εσείς ανοίξατε μέτωπα, κύριοι συνάδελφοι, είμαι αναγκασμένος να τα κλείσω.
Έχετε την επάρκεια να απαντήσετε;
Σας είπα ότι αν μένατε στο ίδιο το πεδίο της ερώτησης, θα έμενα κι εγώ σ' αυτό.
Απαντήστε όμως!
Κύριε Φάμελλε, μη συνεχίζετε!
Από εκεί και πέρα, όμως, πριν ψάχνετε για όλα τα άλλα, δώστε τις απαντήσεις που αφορούν τα του οίκου σας. Και επειδή ενδεχομένως αυτές οι απαντήσεις να είναι πολύ δύσκολες, ίσως να πρέπει να προστρέξετε να βρείτε απαντήσεις για άλλα σε συντρόφους σας που ήταν πριν στο Κίνημα Αλλαγής, στο ΠΑΣΟΚ, κ.λπ., που έχουν μία μεγάλη γνώση και εμπειρία, διαχειριζόμενοι και τα οικονομικά του ΠΑΣΟΚ εκείνη την περίοδο για το πώς γίνονται κάποια πράγματα.
Μάλλον δεν έχετε εσείς την επάρκεια να απαντήσετε.
Κύριε Υπουργέ, ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Επαναλαμβάνω ότι η Κυβέρνηση λειτουργεί θεσμικά. Όλες οι απαντήσεις έχουν δοθεί αρμοδίως.
Δεν γράψατε απάντηση.
Οι απαντήσεις έχουν μία συγκεκριμένη αναφορά σε ερώτηση Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ από το 2018, το οποίο δεν φροντίσατε να δείτε, διότι είναι μία δεύτερη ουσιαστικά παράγραφος της απάντησης που δίνει το αυτούσιο έγγραφο του εισαγγελέα οικονομικού εγκλήματος.
Παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Αφού, λοιπόν, επιμένετε να επανέρχεστε σε ένα ζήτημα, το οποίο σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό νομίζω ότι έχει απαντηθεί προς κάθε κατεύθυνση και βεβαίως με πολύ συγκεκριμένα επιχειρήματα, νομίζω ότι καλό θα είναι να οργανώσετε τη δική σας επιχειρηματολογία για θέματα που αφορούν εσάς. Αυτή είναι μία πολύ παλιά ιστορία. Προσπαθήσατε με χίλιους δυο τρόπους…
Κύριε Υπουργέ, δεν μπορώ να σας αφήσω άλλο χρόνο. Κλείστε αμέσως τώρα!
…να βρείτε κάποια άκρη. Δεν αποδείχθηκε πουθενά η εμπλοκή πολιτικών προσώπων.
Ωραία! Ολοκληρώθηκε η απάντηση. Παρακαλώ!
Από εκεί και πέρα, φαντάζομαι ότι θα είναι ένα αφήγημα καθαρά πολιτικής σκοπιμότητας…
Κύριε Υπουργέ, υπάρχει Προεδρεύων! Τον ακούτε;
…που θα προσπαθείτε να συντηρήσετε.
Ωραία! Ο Προεδρεύων δεν απευθύνεται μόνο στους Βουλευτές. Απευθύνεται και στους Υπουργούς και υποχρεούνται οι Υπουργοί να έχουν τον ίδιο ακριβώς σεβασμό όπως οι Βουλευτές.
Κύριε Πρόεδρε, με διέκοψε πολλές φορές!
Ναι. Τέσσερις φορές το είπα. Γνωρίζετε άπαντες ότι έχουμε ονομαστική ψηφοφορία και νομοσχέδιο! Θα συζητηθεί, τώρα, η δεύτερη με αριθμό 383/15-1-2020 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου της Βουλευτού Β2΄ Δυτικού Τομέα Αθηνών του Κινήματος Αλλαγής κ. Κωνσταντίνας (Νάντιας) Γιαννακοπούλου προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Σε απόγνωση οι ελαιοπαραγωγοί Μεσσηνίας και όλης της χώρας, λόγω της διαρκώς μειούμενης τιμής του ελαιόλαδου». Ορίστε, κυρία Γιαννακοπούλου, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, δεν είναι η πρώτη φορά που έρχεται με σκοπό την ανάδειξη στην κοινοβουλευτική διαδικασία και την επίλυση από το Υπουργείο σας το πρόβλημα των παραγωγών ελαιολάδου, αλλά και βρώσιμης ελιάς, της Μεσσηνίας αλλά και ολόκληρης της χώρας, που αναγκάζονται πλέον να πωλούν το προϊόν τους σε ιδιαίτερα χαμηλή τιμή. Η απόλυτη αλήθεια είναι ότι αναγκάζονται να πωλούν το προϊόν τους σε τιμή κάτω του κόστους παραγωγής, κύριε Υπουργέ. Και αυτό το γνωρίζετε, βεβαίως, πάρα πολύ καλά και εσείς ο ίδιος που ούτως ή άλλως είχατε επισκεφτεί τη Μεσσηνία στις αρχές του προηγούμενου Νοεμβρίου. Είχατε επισκεφτεί τη «ΣΥΚΙΚΗ», την ένωση και αντίστοιχες μονάδες. Είχατε την ευκαιρία να ενημερωθείτε για το μέγεθος του προβλήματος, το οποίο είναι πραγματικά τεράστιο. Ήδη, τρεις συνάδελφοί μου από το Κίνημα Αλλαγής έχουν καταθέσει επίκαιρη ερώτηση, η οποία έχει συζητηθεί, για τις ιδιαίτερα χαμηλές τιμές του ελαιολάδου και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, στην Κρήτη, στην Αργολίδα, στην Ηλεία και αλλού. Γνωρίζετε, λοιπόν, ότι φέτος είναι η κατάσταση χειρότερη από ποτέ. Γνωρίζετε πάρα πολύ καλά ότι και σε διεθνές επίπεδο, βεβαίως, έχουν πέσει οι τιμές, αλλά όπως στην Ελλάδα, δυστυχώς, δεν έχουν πέσει πουθενά αλλού. Βεβαίως, είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο - και αυτό είμαι σίγουρη ότι το γνωρίζετε, κύριε Υπουργέ - ότι χρειάζεται εδώ πέρα να δούμε ποια θα είναι η εθνική στρατηγική από το Υπουργείο για το ελαιόλαδο, κάτι το οποίο είναι αίτημα των παραγωγών εδώ και δεκαετίες ολόκληρες και δεν έχουμε δει ακόμα τίποτα. Ποια είναι η δική σας στρατηγική, λοιπόν, την οποία οφείλω να ομολογήσω ότι δεν έχουμε δει ακόμα να ξεδιπλώνεται; Ξέρετε πολύ καλά ότι είμαστε η τρίτη μεγαλύτερη χώρα παραγωγής ελαιολάδου μετά την Ισπανία και την Ιταλία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ ένα λεπτάκι. Ξέρετε πολύ καλά, επίσης, ότι έχουμε μία πάρα πολύ μεγάλη αδυναμία στην τυποποίηση του προϊόντος και εκεί πέρα πρέπει να επιμείνουμε. Δυστυχώς μόλις το 30% από τη συνολική παραγωγή φτάνει στο στάδιο της τυποποίησης. Το υπόλοιπο 70% πωλείται χύμα, με αποτέλεσμα να το παίρνουν οι Ιταλοί, να το συγχέουν μαζί με άλλα ελαιόλαδα δικά τους και να το πωλούν τυποποιημένο χειρότερης ποιότητας, αλλά πολύ υψηλότερης τιμής. Ένα ακόμη πολύ σοβαρό ζήτημα, ειδικά στη δική μας χώρα, είναι το πολύ υψηλό κόστος παραγωγής, το οποίο είναι μείζον θέμα. Βεβαίως, ένα ακόμη πολύ σοβαρό ζήτημα, για το οποίο - δυστυχώς - ούτε από την προηγούμενη κυβέρνηση είχαμε δει καμμία σοβαρή αντιμετώπιση, έχει να κάνει με το θέμα της δακοκτονίας και βεβαίως την πολύ ελλιπή χρηματοδότηση η οποία υπάρχει, όταν υπάρχουν αντίστοιχα ζητήματα. Εμείς έχουμε καταθέσει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο μέτρων και προτάσεων ως Κίνημα Αλλαγής. Έχουμε ζητήσει να υπάρξει κάλυψη της ζημιάς, η οποία έχει προκληθεί από τα ακραία καιρικά φαινόμενα και από την κλιματική αλλαγή. Έχουμε ζητήσει να υποβάλλεται αίτημα στις αρμόδιες υπηρεσίες…
Μα, κυρία Γιαννακοπούλου, δεν μπορώ να δείξω άλλη ανοχή. Προχωρήστε στο ερώτημα. Αυτά στη δευτερολογία σας.
…για την ενεργοποίηση της αποθεματοποίησης και της εκτόνωσης της κρίσης. Έχουμε ζητήσει συγκεκριμένα μέτρα για τη μείωση του κόστους παραγωγής. Θέλουμε, βεβαίως, να δούμε τι γίνεται…
Δεν μπορώ να δώσω άλλο χρόνο, κυρία Γιαννακοπούλου. Σας παρακαλώ!
Θέλουμε, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, να ξέρουμε πάνω στη δική μας στρατηγική και στις προτάσεις που έχουμε κάνει ποια είναι η θέση του Υπουργείου. Ποια είναι τα μέτρα τα οποία προτίθεται να πάρει το Υπουργείο, προκειμένου να μπορέσετε απέναντι στους αγρότες που έχουν δεχτεί ένα τόσο μεγάλο πλήγμα στο εισόδημά τους με τις εναρμονισμένες πρακτικές…
Τι θα κάνει η Κυβέρνηση για τα θέματα που είπατε. Αυτό είναι το ερώτημα με τρεις λέξεις.
…να ανακουφίσετε. Τι θα κάνει η Κυβέρνηση;
Κύριε Υπουργέ, πριν σας δώσω τον λόγο έχω να κάνω μία ανακοίνωση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι μαθήτριες και μαθητές και μία εκπαιδευτικός συνοδός τους από το 91ο Δημοτικό Σχολείο Αθήνας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Αντιλαμβάνεστε ότι ανέμισα το χαρτί για εύλογους λόγους. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο. Βέβαια, τώρα μου δίνεται η ευκαιρία να πω ότι έτυχε και είναι η τρίτη φορά που προεδρεύω και ακούω σχεδόν την ίδια ακριβώς ερώτηση προς εσάς. Νομίζω ότι κάτι πρέπει να γίνει με τον Κανονισμό της Βουλής - έχουν δικαίωμα οι συνάδελφοι να την κάνουν την ερώτηση - διότι μέσα σε δεκαπέντε μέρες έχουμε πανομοιότυπη ερώτηση από τρεις διαφορετικές περιοχές της Ελλάδος. Όταν έχει δοθεί μία απάντηση, αυτή η απάντηση να κοινοποιείται στους συναδέλφους. Αυτή είναι η πρόταση που θα κάνω στη Διάσκεψη των Προέδρων. Έτυχε εγώ να είμαι ακριβώς εδώ και για τον δάκο και για τα πάντα. Δεν υποτιμώ καθόλου ούτε την ερώτηση της αγαπητής μου Νάντιας ούτε άλλου, αλλά να ακολουθούμε πρακτικά πράγματα, για να προχωράει η διαδικασία. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Παρ' ότι εγώ συμμερίζομαι την παρατήρησή σας - και έτσι είναι - διότι την προηγούμενη εβδομάδα απάντησε ο συνάδελφός μου, ο κ. Σκρέκας, σε τρεις ερωτήσεις συναδέλφων στη Βουλή για το ζήτημα του ελαιολάδου και της τιμής του και επομένως θα μπορούσε να πει κανείς ότι έχουν απαντηθεί τα ερωτήματα αυτά, παρά ταύτα εγώ σέβομαι την πρωτοβουλία της συναδέλφου, γιατί νομίζω ότι πράγματι απεικονίζει την αγωνία των ελαιοπαραγωγών μας για το θέμα της τιμής και είναι απόρροια και προϊόν της ευαισθησίας της συναδέλφου μου για την αγωνία αυτή, η οποία πρέπει να πω ότι μου έχει μεταφερθεί και από τους συναδέλφους που είναι από ελαιοπαραγωγικές περιοχές: Είναι εδώ ο κ. Μαντάς, ο κ. Χρυσομάλλης, άλλοι συνάδελφοι της Μεσσηνίας, αλλά και από άλλες περιοχές, όλοι μεταφέρουν την ίδια αγωνία, γιατί πράγματι η αλήθεια είναι ότι υπάρχει μία διαμόρφωση πολύ χαμηλής τιμής του ελαιόλαδου φέτος. Αυτή είναι η αλήθεια. Τώρα, ας ξεκαθαρίσουμε όμως, ορισμένα πράγματα. Κοιτάξτε, εγώ θεωρώ ότι και η διαλεκτική σχέση και των Βουλευτών της Αντιπολίτευσης με τους παραγωγούς πρέπει και αυτή να είναι μία σχέση ειλικρίνειας, γιατί βοηθάει ευρύτερα στην οργάνωση παραγωγής, στον βαθμό που μπορούμε να συμβάλλουμε όλοι εμείς σε αυτό. Τι ήθελα να πω με αυτή την εισαγωγή; Βεβαίως, υπάρχει χαμηλή διαμόρφωση τιμής, αλλά ας ανοίξουμε μία καθαρή συζήτηση. Μπορούμε να παρέμβουμε στην τιμή; Υπάρχει τέτοια δυνατότητα; Δηλαδή, υπάρχει δυνατότητα σήμερα, σε μένα να πάρω την εξής απόφαση: Είναι χαμηλή η τιμή, την αυξάνω; Μπορώ να πάρω αυτή την θέση; Νομίζω ότι όλοι ξέρουμε ότι οι τιμές διαμορφώνονται μέσα από τους κανόνες της προσφοράς και της ζήτησης και μάλιστα, σε ένα περιβάλλον διεθνοποιημένο, που σημαίνει ότι δεν είναι κλειστή η αγορά, η αγορά είναι ανοικτή. Γιατί υπάρχει σήμερα χαμηλή τιμή; Εξηγήθηκε. Θα το πω για μία ακόμη φορά, ότι αυτό συμβαίνει για δύο λόγους: Υπάρχουν μεγάλες παραγωγές στην Ισπανία, υπάρχει μεγάλη παραγωγή στην Τυνησία και υπάρχει και η επιβολή των αμερικανικών δασμών στο ισπανικό ελαιόλαδο. Το ισπανικό ελαιόλαδο έχει εξαιρετικά χαμηλή τιμή, κυρία Γιαννακοπούλου, γιατί είναι πολύ, γιατί αγωνιούν οι Ισπανοί παραγωγοί. Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Ισπανός ομόλογός μου είναι το ζήτημα της τιμής. Έχουμε κανονίσει μία διμερή συνάντηση την Δευτέρα στο πλαίσιο του Συμβουλίου Υπουργών Αγροτικής Ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να δούμε τι περιθώρια υπάρχουν για κοινή δράση και αντιμετώπιση στο ζήτημα αυτό. Αλλά η πραγματικότητα ποια είναι; Ότι οι Ισπανοί παραγωγοί έχουν διοχετεύσει πολύ και φθηνό λάδι στην αγορά με αποτέλεσμα να έχουν πέσει οι τιμές. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Θέλω όμως - επιτρέψτε μου - να συμφωνήσουμε και να το λήξουμε αυτό, γιατί βλέπω ότι στην ερώτησή σας μου προτείνετε να καθορίσω κατώτατη τιμή ελαιολάδου. Λέτε δηλαδή, «ποια επιπλέον μέτρα σκοπεύετε να λάβετε και όχι μόνο για να συγκρατηθεί η συνεχής πτώση της τιμής του ελαιολάδου, αλλά και για να καθοριστεί ει δυνατόν κατώτατη τιμή ελαιολάδου, που να αφήνει περιθώρια επιβίωσης στους ελαιοπαραγωγούς;». Κύριε Πρόεδρε, αν έχω χρόνο να συνεχίσω, αλλιώς θα σταματήσω και θα τα πω στη δευτερολογία μου.
Επειδή είναι επί της ουσίας, έχετε ένα λεπτό, δώστε και αυτή την απάντηση, για να μπορεί η κ. Γιαννακοπούλου να τοποθετηθεί πιο ολοκληρωμένα.
Πολύ γρήγορα, λοιπόν, επί του ζητήματος αυτού. Είναι μια θέση στην οποία συστηματικά επιμένει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας: Κατώτατη τιμή προϊόντων. Δεν θα σας πω ότι αυτό προφανώς είναι απαγορευμένο, γιατί αποτελεί βαριά στρέβλωση του ανταγωνισμού - είναι απαγορευμένο, δεν το συζητάμε αυτό - θα σας πω ότι είναι τελείως εσφαλμένο. «Κατώτατη τιμή προϊόντος» σημαίνει τα εξής: Όταν σε διεθνές επίπεδο θα υπάρχει ανώτατη τιμή, στην Ελλάδα θα έρχονται όλοι και θα αγοράζουν στην κατώτατη, γιατί; Γιατί θα τους συμφέρει, αφού διεθνώς θα υπάρχει ανώτερη. Όταν διεθνώς θα υπάρχει κατώτερη τιμή από την εδώ κατώτατη, άρα διεθνώς θα υπάρχει πιο κάτω τιμή, τότε κανείς δεν θα αγοράζει το προϊόν, γιατί δεν θα τους συμφέρει και θα πηγαίνουν στη διεθνή αγορά να το αγοράσουν. Είναι μία τελείως εσφαλμένη θέση. Δεν θέλω να ακούγονται τέτοια πράγματα στους παραγωγούς. Άλλα πράγματα πρέπει να κάνουμε - και θα τα εξηγήσω εν συνεχεία - για να ενισχύσουμε το εισόδημά τους.
Ωραία. Κυρία Γιαννακοπούλου, ορίστε, έχετε τον λόγο.
Για να μιλήσουμε, κύριε Υπουργέ, με απόλυτη ειλικρίνεια και απόλυτη αλήθεια είναι πολύ ωραίες οι διαπιστώσεις, είναι ακόμα πιο ωραίες οι ευχές και τα ευχολόγια. Η πραγματικότητα, όμως, καίει πραγματικά τους ελαιοπαραγωγούς και ειδικά αυτούς οι οποίοι είναι αποκλειστικά αγρότες και όχι απλά παίρνουν ένα συμπληρωματικό εισόδημα. Κανείς - ναι, κανείς - δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι όντως μπορούμε να παρέμβουμε στις τιμές του ελαιολάδου - όπως λέτε εσείς, είστε άλλωστε και υπέρμαχος της ελεύθερης οικονομίας. Εκεί πέρα, όμως, που πρέπει πραγματικά το κράτος να παρέμβει - και μέχρι στιγμής δεν έχουμε δει τίποτα από τη μεριά σας και από το Υπουργείο, κύριε Υπουργέ - είναι κατ' αρχάς στο τι κάνετε και τι κάνετε ως Υπουργείο για το ενδεχόμενο των εναρμονισμένων πρακτικών, σε συνεργασία με τις ευρωπαϊκές αρχές. Δεν είναι αυτό κάτι στο οποίο πρέπει το Υπουργείο να τοποθετηθεί; Γιατί αυτό είναι ένας κακοφορμισμός της ελεύθερης αγοράς, κύριε Υπουργέ. Δεν πρέπει εκεί πέρα να υπάρχει, λοιπόν, παρέμβαση; [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Η΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ]] Επίσης, κάπου που μπορεί να παρέμβει το Υπουργείο - και είναι πάρα πολύ σημαντικό - είναι στο να αξιοποιήσετε τις δυνατότητες που έχουμε για να κάνουμε εντατικούς εργαστηριακούς ελέγχους για την ελληνοποίηση, η οποία γίνεται κατά κόρον, του ελαιολάδου από τρίτες χώρες. Δεν είναι αυτό υποχρέωση του κράτους; Δεν πρέπει αυτό να το κάνει το Υπουργείο; Ποια είναι τα αποτελέσματα; Τι έχετε κάνει σε αυτό, κύριε Βορίδη; Γιατί αυτό είναι ένα μείζον θέμα και μία τεράστια παθογένεια και κακοφορμισμός, που έχει να κάνει με το ελληνικό ελαιόλαδο. Τι γίνεται; Τι κάνει το Υπουργείο γι' αυτό; Και τρίτον και κλείνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε, να δείτε τι μπορούμε να κάνουμε για τις αποζημιώσεις οι οποίες μπορούν να διεκδικηθούν, κύριε Υπουργέ - δεν μιλάμε εδώ πέρα μαξιμαλιστικά, μιλάμε πραγματικά και συγκεκριμένα - , όσο βεβαίως και για τα μέτρα τα οποία μπορείτε να πάρετε για τη στήριξη της τιμής μέσα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, μέσα στο πλαίσιο της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Αυτά είναι αυτά τα οποία ζητούμε από εσάς, κύριε Υπουργέ. Και κυρίως αυτό το οποίο ζητούμε - και ακόμη δεν έχουμε δει και αναμένουμε δείγματα γραφής - είναι το αν θα υπάρξει εθνική στρατηγική ολοκληρωμένη από το Υπουργείο για το ελαιόλαδο, που είναι το μείζον - αν θέλετε - , ίσως το υπέρτερο, το πιο χαρακτηριστικό αγροτικό προϊόν της χώρας μας.
Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Χαίρομαι κατ' αρχάς, κυρία συνάδελφε, που συμφωνήσαμε για τα θέματα των τιμών. Είναι σημαντικό να ακούγεται, και είναι σημαντικό να ακούγεται, για να το κατανοούν οι παραγωγοί μας. Χαίρομαι, λοιπόν, που δεν επιμένετε και στη βασική σας εδώ άποψη για την κατώτατη τιμή. Πάμε τώρα στα υπόλοιπα. Ποια είναι τα μέτρα τα οποία κανείς μπορεί να πάρει στο πλαίσιο - αν θέλετε - της διαχείρισης αυτού του προβλήματος; Ένα μέτρο, το οποίο παραδείγματος χάριν θα μπορούσε κανείς να συζητήσει, είναι η λεγόμενη «αποθεματοποίηση». Αυτό, πράγματι, είναι μέτρο το οποίο δίνει τη δυνατότητα να το κάνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, είναι μέτρο το οποίο το εξετάζουμε. Να πούμε λίγο τι είναι αυτό το μέτρο, για να συνεννοούμαστε; Στην πραγματικότητα δίδεται η δυνατότητα έναντι ενός ελάχιστου αντιτίμου, σε παραγωγούς που το επιθυμούν και αυτούς που έχουν κατάλληλο αποθηκευτικό χώρο να κρατήσουν αποθηκευμένη μία ορισμένη ποσότητα ελαιόλαδου και να μην προσπαθήσουν να τη διαθέσουν στην αγορά, γιατί; Για να δημιουργηθεί ένα είδος τεχνητής έλλειψης, άρα στην προσφορά, επομένως να κρατηθεί σχετικά υψηλότερα η τιμή. Το μέτρο αυτό είχε δοκιμαστεί το 2012. Δεν είχε τα επιθυμητά αποτελέσματα. Η ανταπόκριση από τους παραγωγούς είναι πάρα πολύ περιορισμένη. Εμείς το εξετάζουμε ως μία πιθανότητα αυτό το μέτρο. Είναι κάτι το οποίο κάνει η Ισπανία, με πολύ περιορισμένα πάλι αποτελέσματα. Επομένως πρέπει να είμαστε ρεαλιστές ως προς την αποτίμηση αυτού του μέτρου και μιλάω τώρα για την παρέμβαση, την οποία είπατε, στο πλαίσιο της ασκούμενης ευρωπαϊκής πολιτικής. Δεύτερο ζήτημα. Επίσης, πρέπει να είμαστε καθαροί. Μιλήσατε για εναρμονισμένες πρακτικές. Όπως ξέρετε, για να κατατίθενται σοβαρά και συγκροτημένα φάκελοι στην Επιτροπή Ανταγωνισμού δεν αρκεί κάποιος να πει «γίνονται εναρμονισμένες πρακτικές», αλλά πρέπει να έχει στοιχεία και τεκμηρίωση αυτών των εναρμονισμένων πρακτικών. Εμείς, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, στο Υπουργείο όχι απλώς δεν έχουμε στοιχεία, δεν έχουμε καν καταγγελία. Άρα, όταν το λέτε από το Κοινοβούλιο, εγώ θέλω να σας παρακαλέσω όποιο στοιχείο ή ένδειξη έχετε - δεν το λέω αποτρεπτικά, δεν το λέω για να αποκρούσω το επιχείρημά σας, το λέω όμως γιατί πιστεύω ότι το λέτε σοβαρά - να το φέρετε, προκειμένου να το εξετάσουμε και φυσικά να το διαβιβάσουμε στην αρμόδια αρχή, που είναι η Επιτροπή Ανταγωνισμού.
Κύριε Υπουργέ, δεν υπάρχουν εναρμονισμένες πρακτικές;
Μιλώ σε συναδέλφους νομικά πεπαιδευμένους. Επομένως αυτό πρέπει να λέγεται με ορισμένο και συγκροτημένο τρόπο, όχι στον αέρα.
Μας λέτε, λοιπόν, ότι δεν υπάρχουν καταγγελίες;
Ούτε καν. Όχι στοιχεία, αλλά ούτε καν αναφορές, για να εξεταστεί. Άρα, λοιπόν, τελειώνουμε και με αυτό το ζήτημα. Σας το λέω, γιατί πρέπει να έρθουμε στα μείζονα. Το μείζον είναι στην πραγματικότητα η αξιοποίηση των εμπορικών ευκαιριών και δυνατοτήτων που διασφάλισε η Κυβέρνηση με την αποτροπή της επιβολής του δασμού του 25% στις Ηνωμένες Πολιτείες και διαμόρφωσε συγκριτικό πλεονέκτημα για το ελαιόλαδο και τους ελαιοπαραγωγούς και τους τυποποιητές μας. Αυτό το πλεονέκτημα πρέπει να αξιοποιήσει η αγορά. Γιατί, λοιπόν, δεν το αξιοποιεί; Μου είπατε, παραδείγματος χάριν, για το θέμα της ελληνοποίησης. Μα, η ελληνοποίηση πού συμβαίνει; Βρήκατε τώρα τον άνθρωπο, για να το πείτε. Το λέτε στον άνθρωπο, ο οποίος σε κάθε Υπουργικό Συμβούλιο θέτει το ζήτημα του etiquetage, του labeling, δηλαδή της αναγραφής ενδείξεων, για να προσδιορίζεται, όχι απλώς ο τόπος παραγωγής του προϊόντος, αλλά ο τόπος παραγωγής των συστατικών του προϊόντος και μάλιστα με υποχρεωτική αναγραφή. Ένα από τα θέματα που θα συζητήσω με την αρμόδια Ευρωπαία Επίτροπο σε μισή ώρα από τώρα - ελπίζουμε να προφτάσουμε να είμαστε στην ώρα μας στο ραντεβού - είναι αυτό το ζήτημα: η υποχρεωτική αναγραφή. Μιλάτε στον άνθρωπο, που σήμερα κατηγορείται από τις Βόρειες Χώρες ότι υπερασπίζομαι τον γαστριμαργικό εθνικισμό. Αυτό μου λέτε. Άρα, λοιπόν, αυτό το ζήτημα προφανώς ενδιαφέρει. Μόνο που, προσέξτε, έχει μία νομική προϋπόθεση, ότι πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο υποχρεωτικής αναγραφής. Αλλιώς, δεν υπάρχει εδώ παραβίαση, γιατί δεν γίνεται δήλωση ανακριβής. Το λέω, για να είμαστε συνεννοημένοι. Όταν ο άλλος πουλάει λάδι, στο οποίο εγώ σας λέω έχει αναμείξει ελληνικό ελαιόλαδο και λέει «παρήχθη στην Ιταλία», τότε παρήχθη, συσκευάστηκε στην Ιταλία και δεν κάνει ψευδή δήλωση. Γι' αυτό πρέπει να καταστεί υποχρεωτική η αναγραφή των συστατικών του προϊόντος. Παρήχθη, συσκευάστηκε στην Ιταλία, με λάδι που παρήχθη από την Ελλάδα. Αυτό, όμως, το δεύτερο κομμάτι προϋποθέτει αλλαγή του κανονιστικού ευρωπαϊκού πλαισίου, για το οποίο η Κυβέρνηση δίνει μάχη.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Υπουργέ. Θα συζητηθεί τώρα η δεύτερη με αριθμό 394/20-1-2020 επίκαιρη ερώτηση δεύτερου κύκλου του Ε΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Αρκαδίας του Κινήματος Αλλαγής κ. Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Ποια πρακτικά μέτρα έχουν ληφθεί και ποια θα ληφθούν, για να αντιστραφεί η κατάσταση και να παύσει η εγκατάλειψη του Κρατικού Ιδρύματος Βυτίνας». Κύριε Κωνσταντινόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Πριν ξεκινήσω, θέλω να κάνω μία επισήμανση, επειδή πριν υπήρχε ερώτηση Βουλευτών σχετικά με τα διάφορα οικονομικά των κομμάτων. Θέλω να πω ότι κακώς γίνονται ερωτήσεις εντός της Βουλής. Υπάρχουν στελέχη εντός των κομμάτων, σε όλα τα κόμματα - και μπορούμε να υποδείξουμε ποια είναι από τον χώρο μας σε ό,τι μας αφορά - τα οποία γνωρίζουν πολύ καλά τα οικονομικά. Πάμε τώρα στο συγκεκριμένο θέμα της ερώτησης. Κύριε Υπουργέ, για να φύγετε και να πάτε και στην επίτροπο, εμείς να ξέρετε στην Αρκαδία και στη Βυτίνα είμαστε έτοιμοι να σας φτιάξουμε δώδεκα μέτρα πίτα, ίσαμε το μπόι σας και ακόμα πιο ψηλά, εάν τελειώσουμε το θέμα του Τριανταφυλλίδειου Ιδρύματος. Προχωρούμε. Κύριε Υπουργέ, στις 12-9-2019, σας έκανα μία ερώτηση. Ήρθατε, μου απαντήσατε και στις 30-9-2019 σας απέστειλα αναλυτική επιστολή σχετικά με τις απαντήσεις σας, που σας έλεγα τι ακριβώς σας είπαν να πείτε και πόσες φορές τα έχουν πει αυτά οι Υπουργοί εδώ. Σας έχω κάνει αναλυτική επιστολή, κύριε Υπουργέ, για να σας βοηθήσω. Τότε λέγαμε: Υπάρχουν λεφτά για το εν λόγω ίδρυμα της Βυτίνας; Εάν υπάρχουν ή όχι, είπατε ότι θα το ψάξετε. Σήμερα πιστεύω ότι το ψάξατε και είδατε ότι υπάρχουν λεφτά.
Όχι, όμως, 700 εκατομμύρια.
Λεφτά έχουμε, καλή διάθεση υπάρχει, έχουμε εδώ στοιχεία και από το Υπουργείο Οικονομικών και θέλω να σας ρωτήσω: Γιατί δεν προχωρούν όλα αυτά τα θέματα; Σήμερα θα πρέπει να ολοκληρώσουμε τη διαδικασία με μία επίσκεψή σας στο Κρατικό Ίδρυμα Βυτίνας, στο οποίο να έχουμε να πούμε συγκεκριμένα πράγματα, γιατί πέντε χρόνια γίνονται «κόπι - πάστε», που λένε, οι ανακοινώσεις των Υπουργείων. Γι' αυτό, κύριε Υπουργέ, σας ρωτώ και περιμένω από εσάς να μας πείτε: Μετά από τέσσερις μήνες, πού βρίσκεται η διαδικασία; Πότε θα λειτουργήσει ως επισκέψιμος χώρος αυτός ο πραγματικά αρκαδικός παράδεισος της Βυτίνας; Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε, και γιατί τηρήσατε τον χρόνο σας. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Είναι γνωστή η ευαισθησία του κυρίου συναδέλφου για το συγκεκριμένο θέμα. Να μιλήσουμε για τα λεφτά. Δεν υπάρχουν πουθενά 700 εκατομμύρια. Μεταφέρουμε εδώ την απάντηση του Υπουργείου Οικονομικών, που, όπως ξέρετε, έχει την ευθύνη, διότι αυτό είναι κληροδότημα. Επομένως το Υπουργείο Οικονομικών έχει την ευθύνη του κληροδοτήματος. Το Υπουργείο Οικονομικών λέει ότι διατίθενται επιχορηγήσεις για τη συντήρηση του Γεωργικού Κρατικού Ιδρύματος Βυτίνας. Διατέθηκε πίστωση 316.000 ευρώ στις 5-11-2013. Έχουν αποδοθεί σταδιακά 100.050 ευρώ σε εκτέλεση εργασιών για το κτήμα. Αυτά είναι του Υπουργείου Οικονομικών.
Πόσα χρήματα έχει το Υπουργείο;
Αυτή είναι η απάντηση του Υπουργείου Οικονομικών γι' αυτό το ζήτημα. Τα υπόλοιπα πρέπει να τα απευθύνετε στο Υπουργείο Οικονομικών, για να τους πείτε ότι εάν έχουν 700 εκατομμύρια ευρώ και δεν τα δίνουν στο κτήμα, να τα δώσουν. Το λέω αυτό, γιατί η υπόθεση με τα κληροδοτήματα είναι πάντοτε ένα ζήτημα. Δεν έχουμε εμβαθύνει, κύριε Κωνσταντινόπουλε, - και σας το λέω - στους νομικούς όρους και στους περιορισμούς, για τα θέματα του συγκεκριμένου κληροδοτήματος, η διαχείριση όμως των κληροδοτημάτων είναι πάντοτε ένα ζήτημα. Πάμε τώρα σ' αυτό που σας απασχολεί. Σας απασχολεί η αξιοποίηση του κτήματος. Αυτό ενδιαφέρει τώρα. Στην αξιοποίηση του κτήματος με ρωτάτε τι είναι αυτό το οποίο έχουμε προγραμματίσει. Θα συνεχίσουν να γίνονται εκπαιδεύσεις για την ορθολογική χρήση γεωργικών φαρμάκων. Μέχρι σήμερα έχουν εκπαιδευτεί πλέον των διακοσίων πενήντα παραγωγών. Άρα θα συνεχίσουν να γίνονται εκπαιδεύσεις. Θα προβούν στην ταυτοποίηση και σποροπαραγωγοί του ιδιαίτερου τοπικού προϊόντος, που είναι το τσάι Μαινάλου. Υπάρχουν τρία προγράμματα, για τα οποία θα υπάρξει ένταξη και άρα από εκεί θα υπάρξουν χρηματοδοτήσεις. Πρόκειται να γίνει πρότυπο μελισσοκομείο. Θα γίνει ο εξωραϊσμός του πειραματικού αλσυλλίου για τα σαράντα στρέμματα. Θα υπάρξει ένα σύγχρονο σύστημα πυρόσβεσης. Θα γίνει ένας επισκέψιμος βυσσινόκηπος δεκαπέντε στρεμμάτων και θα εγκατασταθεί φυτεία λυκίσκου. Αυτά πρόκειται να γίνουν το 2020.
Κύριε Αντιπρόεδρε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ. Κύριε Υπουργέ, αυτό είναι το μόνιμο πρόβλημα της δημόσιας διοίκησης και των κυβερνήσεων. Καταλαβαίνω ότι δεν έχουμε ΠΑΣΟΚ για να τα λύσουμε όλα, αλλά τουλάχιστον λίγα πράγματα θα μπορούσαμε να τα προχωρήσουμε. Τι εννοώ, δηλαδή; Σας κατέθεσα την προηγούμενη φορά στοιχεία, όχι για 700 εκατομμύρια, αλλά από έναν πίνακα του Υπουργείου Οικονομικών. Σε αυτόν το Υπουργείο Οικονομικών λέει ότι έσοδα και υπόλοιπα εκ μεταφοράς είναι 7.554.380 ευρώ. Δεν μπορεί να λέει λάθος το Υπουργείο Οικονομικών. Λέει ότι θα δίνει απ' αυτά, ανάλογα με τις ανάγκες που τους ζητά το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Κοιτάξτε, δεν μπορεί να συνεχίζεται αυτό. Είπαμε, αυτά τα έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ. Θα τα συνεχίσετε και εσείς; Μπορούμε να κάνουμε μία συνάντηση οι αρμόδιοι φορείς από το ίδρυμα, από το Υπουργείο Οικονομικών, από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, που να αναλάβουν και να δούμε τελικά πόσα χρήματα μπορούμε να διαθέσουμε; Αυτό είναι βασικό, κύριε Υπουργέ, και σας το ζητώ, γιατί πιστεύω ότι μπορείτε να το κάνετε. Πραγματικά το πιστεύω. Κύριε Υπουργέ, το δεύτερο που θέλω να σας πω είναι το εξής. Η απάντηση αναφέρεται στα προγράμματα κατάρτισης ανά έτος. Σας λέω ξανά τι είχατε πει. Το τελευταίο πρόγραμμα που έγινε - θέλω να τους ρωτάτε, γιατί δεν σας λένε, το καταλαβαίνω από τις απαντήσεις - ήταν επί Κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας, είχε και ΠΑΣΟΚ όμως μέσα ακόμα λίγο, γι' αυτό έγινε τότε το μεγάλο πρόγραμμα. Από τότε σταμάτησε. Για τα θέματα που αφορούν τον βυσσινόκηπο και το μελισσοκομείο και το μελισσουργείο δεν έχει γίνει τίποτα. Κύριε Υπουργέ, θέλω να έρθετε, είστε καλεσμένος από όλους τους φορείς της Αρκαδίας. Και επειδή έρχεστε συχνά στην Αρκαδία και την τιμάτε, σας λέω να έρθετε σύντομα να το δείτε για να μπορέσετε να αξιολογήσετε και να κάνουμε κάτι, να μη φύγουν άλλα τέσσερα χρόνια και δεν έχουμε κάνει οτιδήποτε. Άρα δεν θέλω να επιμείνω σε θέματα τα οποία σας ξαναγράφουν και τα ξαναλέτε, αλλά θέλω να μείνουμε σε τρία θέματα. Εσείς ο ίδιος θέλω να δεσμευθείτε ότι το επόμενο δεκαήμερο - ή δεκαπενθήμερο ή εικοσαήμερο - θα κάνουμε μία σύσκεψη με το Υπουργείο Οικονομικών και με τους φορείς όλους στον Δήμο Γορτυνίας, από το Κρατικό Ίδρυμα Βυτίνας, για να μπορέσουμε να λύσουμε αυτό το θέμα.
Ναι, θα το κανονίσουμε.
Ευχαριστούμε. Το δεύτερο είναι να δούμε τα χρήματα και το τρίτο είναι μέσα από αυτή την επίσκεψη να προγραμματιστεί μία επίσκεψη που να έρθετε, να βάλουμε κάτω ποια θέματα και πώς μπορούν να χρηματοδοτηθούν, ώστε να γίνει ένας επισκέψιμος χώρος και να μπορέσει πραγματικά τα χρήματα τα οποία έχει βάλει ο δωρητής να αξιοποιηθούν προς αυτόν τον σκοπό. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Κι εγώ, κύριε συνάδελφε. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για αυστηρά τρία λεπτά σας παρακαλώ.
Ελπίζω ότι θα χρειαστώ λιγότερο. Λοιπόν, πρώτον, αποδεκτή η πρωτοβουλία και θα κανονίσουμε μια συνάντηση μέσα στις επόμενες μέρες. Τώρα αν θα είναι δέκα, δεκαπέντε ή είκοσι αυτό θα το βρούμε. Αλλά εν πάση περιπτώσει μέσα στις επόμενες μέρες θα συναντηθούμε, προκειμένου να δούμε επί τόπου τα συγκεκριμένα θέματα. Επειδή θέτετε το θέμα του κληροδοτήματος, το κληροδότημα έχει γίνει το 1863. Είναι ένα κληροδότημα, που χωρίς - επαναλαμβάνω - να έχω δει τους συγκεκριμένους όρους του - δεν το έχω δει, δεν είναι και στο Υπουργείο - έγινε για τη γεωργική εκπαίδευση. Η γεωργική εκπαίδευση το 1863 αντιλαμβάνεστε ότι βρισκόταν σε διαφορετική φάση από αυτή στην οποία βρίσκεται το 2020. Σας το λέω γιατί αυτό είναι ζήτημα που αντιμετωπίζουμε και με άλλα κληροδοτήματα, τα οποία θέτουν μεν περιοριστικούς όρους για τη χρήση των χρημάτων τους. Γιατί όταν λέει κάποιος εγώ εγκαταλείπω την περιουσία μου, προκειμένου να αξιοποιηθεί για τη γεωργική εκπαίδευση, δεν μπορείς εύκολα να μεταβάλεις τον σκοπό του κληροδοτήματος για να πάρεις τα λεφτά να τα κάνεις κάτι άλλο, υπάρχει μια διαδικασία. Και το ζήτημα της γεωργικής εκπαίδευσης, όπως ξέρετε, το 1863 δεν υπήρχαν οι γεωπονικές σχολές, δεν υπήρχε τίποτα. Με τα χρήματα του συγκεκριμένου ευεργέτη, του Τριανταφυλλίδη, ιδρύθηκε η Γεωπονική Σχολή Αθηνών και η Γεωργική Σχολή Βυτίνας. Ναι, από τότε όμως και ως προς τη διαχείριση, γιατί εσείς μπορεί να κοιτάτε έναν πίνακα ο οποίος λέει χρήματα ή ποσά, τα οποία προκύπτουν από τη διαχείριση του κληροδοτήματος και τα οποία όμως πρέπει κανείς να δει τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιούνται με τους όρους του κληροδοτήματος.
Σωστά.
Ωραία. Αν έχουμε βάλει σωστά το νομικό πλαίσιο, εκείνο που πρέπει τώρα να δούμε είναι τη συγκεκριμένη κουβέντα. Γιατί, όπως βλέπετε, στην πραγματικότητα εκείνο το οποίο γίνεται, πλην της συγκεκριμένης δράσης εκπαιδεύσεως των παραγωγών για τη φυτοπροστασία, που εν τη στενή εννοία ανήκει στην έννοια της γεωργικής εκπαίδευσης, κατά τα λοιπά, οι άλλες δράσεις είναι πιο περιφερειακές, σε σχέση με τον κεντρικό κορμό. Όλα αυτά λοιπόν πρέπει να συζητηθούν. Εγώ είμαι ανοικτός σε αυτή τη συζήτηση. Θα βρεθούμε κάτω να τα πούμε. Σας ενημέρωσα για τις δράσεις και τον προγραμματισμό του 2020, αλλά βεβαίως είμαστε ανοικτοί σε κάθε περαιτέρω συζήτηση. Ευχαριστούμε.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Υπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι από τα άνω δυτικά θεωρεία παρακολουθούν τη συνεδρίαση, αφού ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής και ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ», σαράντα δύο μαθήτριες και μαθητές και τρεις συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 38ο Γυμνάσιο Αθήνας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Συνεχίζουμε τώρα με τη δεύτερη με αριθμό 2546/11-12-2019 ερώτηση του κύκλου αναφορών και ερωτήσεων του Βουλευτή Ηρακλείου του Κινήματος Αλλαγής κ. Βασιλείου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με θέμα: «Μόνιμες δομές τα Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης (ΚΔΑΠ) και παιδιών/ατόμων με αναπηρία (ΚΔΑΠ - ΜΕΑ) των Δήμων με σταθερή χρηματοδότηση και μόνιμες θέσεις εργασίας». Θα απαντήσει ο Υφυπουργός Εσωτερικών κ. Θεόδωρος Λιβάνιος. Κύριε Βουλευτά, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Το ζήτημα που έχει να κάνει με τις δομές και την κοινωνική πολιτική ευρύτερα των δήμων βεβαίως χρειάζεται μια ευρύτερη συζήτηση και πιστεύω ότι με την ΚΕΔΕ θα έχετε το επόμενο διάστημα τη δυνατότητα να συζητήσετε, προκειμένου να δούμε το εύρος των κοινωνικών πολιτικών, που ο δήμος ως εγγύτερος στον πολίτη φορέας πρέπει να υλοποιεί, βεβαίως με την υποστήριξη του κράτους. Η ερώτηση αφορά μια συγκεκριμένη δομή, που έχει να κάνει με τα κέντρα δημιουργικής απασχόλησης. Τα κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών και βεβαίως τα κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών με αναπηρία έχουν λειτουργήσει στο πλαίσιο ευρωπαϊκού προγράμματος και επί πολλά χρόνια υπάρχει ανανέωση της λειτουργίας τους και βέβαια ανανέωση και της εργασίας του ανθρώπινου δυναμικού. Η προσφορά αυτών των κέντρων είναι τεράστια. Υπάρχουν δύο ζητήματα όμως: Πρώτον, ότι δεν υπάρχει ισοκατανομή σε όλη την Ελλάδα, γιατί ξεκίνησε ως πρωτοβουλία των δήμων προκειμένου να δημιουργηθούν στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος και το δεύτερο είναι ότι αυτή η δομή, που αποδείχθηκε ότι πρέπει να πάρει μόνιμα χαρακτηριστικά, συνεχίζει να υλοποιείται με τη μορφή προγράμματος. Το ερώτημα, λοιπόν, προς εσάς είναι αν σκέφτεστε και με ποιον τρόπο να μονιμοποιήσετε την παροχή υπηρεσιών στα κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών, αυτές τις υπηρεσίες προς όλους τους δημότες, πολίτες, και βέβαια κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών με αναπηρία, και να υπάρξει ισοκατανομή σε όλη την Ελλάδα, να έχουν δηλαδή ξανά το δικαίωμα όλοι οι δήμοι να δημιουργήσουν μέσα από τον οργανισμό τους δομές που θα παρέχουν αυτές τις υπηρεσίες δημιουργικής απασχόλησης για τα παιδιά. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε. Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Κεγκέρογλου, πράγματι θέτετε ένα πολύ σοβαρό θέμα που αφορά μία ευαίσθητη κοινωνική δομή, η οποία είναι απαραίτητη ιδίως στις σύγχρονες οικογένειες για τη δημιουργική απασχόληση των παιδιών, ιδίως όταν οι γονείς εργάζονται ως αργά. Για να έχουμε μια εικόνα για τι αριθμό μιλάμε, περίπου εβδομήντα δύο χιλιάδες voucher έχουν δοθεί από το πρόγραμμα για τα ΚΔΑΠ και τα ΚΔΑΠ - ΜΕΑ, από τα οποία περίπου τεσσεράμισι χιλιάδες είναι στα ΚΔΑΠ - ΜΕΑ. Εξακόσιοι ογδόντα οκτώ δημόσιοι φορείς ΟΤΑ υποστηρίζουν το πρόγραμμα, οκτακόσιοι πενήντα έξι ιδιωτικοί φορείς, ιδίως ΚΔΑΠ, συμμετέχουν από το πρόγραμμα, το οποίο χρηματοδοτείται από ευρωπαϊκούς πόρους μέσω της ΕΕΤΑΑ, και αντίστοιχα ισομερώς είναι για τα ΚΔΑΠ - ΜΕΑ ενενήντα πέντε δημόσιοι φορείς από ΟΤΑ και ενενήντα έξι ιδιωτικοί φορείς. Η αλήθεια είναι ότι και εν όψει της νέας προγραμματικής περιόδου γίνονται συνεννοήσεις και με τα δύο εμπλεκόμενα άλλα υπουργεία, και με το Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης και με το Υπουργείο Εργασίας, να συνεχιστεί κατ' αρχάς η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και νομίζω είμαστε πολύ κοντά στο να συνεχιστεί η χρηματοδότηση. Το κόστος περίπου ήταν κοντά στα 100 εκατομμύρια μόνο για αυτό το πρόγραμμα, το οποίο είναι ο ένας από τους δύο πυλώνες - το άλλο είναι τα voucher για τους παιδικούς σταθμούς - ο δεύτερος πυλώνας είναι για τα ΚΔΑΠ και τα ΚΔΑΠ - ΜΕΑ. Θεωρούμε ότι πολύ σύντομα θα υπάρξει η δυνατότητα να ανανεωθεί και η χρηματοδότηση και αυτό μας δίνει και μια δυνατότητα επανεπιλογής και των ίδιων προσώπων οι οποίοι απασχολούνται αυτή τη στιγμή στο πρόγραμμα, ως συγχρηματοδοτούμενο πρόγραμμα. Πράγματι, στη γεωγραφική κατανομή υπάρχει το εξής εντυπωσιακό: Η Αττική, οποία έχει τον μεγαλύτερο πληθυσμό της χώρας, έχει πολύ λιγότερα ΚΔΑΠ - ΜΕΑ σε σχέση με την κεντρική Μακεδονία, η οποία έχει τον μισό πληθυσμό σε σχέση με την Αττική και έχει μεγαλύτερο αριθμό τέτοιων δομών. Αυτό όμως που είναι σημαντικό και το οποίο είμαστε άμεσα έτοιμοι να κάνουμε είναι να ξεκινήσει διάλογος προφανώς με την Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας, με την ΚΕΔΕ, με το διοικητικό συμβούλιο, και προφανώς θα ενθαρρύνουμε και θα δούμε τι χρειάζεται για να ανοίξουν νέες δομές. Προφανώς δεν εννοούμε να κλείσουν δομές στην κεντρική Μακεδονία. Αυτό που λέμε είναι εκεί που υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη και μεγαλύτερη, αν θέλετε, πληθυσμιακή πυκνότητα να δημιουργηθούν νέες δομές. Προφανώς οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης έχουν το αυτοδιοίκητο και είναι δικιά τους πρωτοβουλία να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα. Εμάς όμως η πρόθεση ως Κυβέρνησης είναι να προχωρήσουμε και να ενθαρρύνουμε την συνέχιση λειτουργίας των ΚΔΑΠ - ΜΕΑ και την επαναλειτουργία καινούργιων δομών όπου είναι απαραίτητο. Ευχαριστώ.
Κι εγώ, κύριε Υπουργέ. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, το πρόγραμμα «Εναρμόνιση επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής» είναι βεβαίως με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και έχει συμβάλει καθοριστικά στη στήριξη της οικογένειας με παιδιά, τόσο με την ένταξή τους στους βρεφικούς και παιδικούς σταθμούς όσο και με την απασχόλησή τους στα κέντρα δημιουργικής απασχόλησης, τα ΚΔΑΠ και βέβαια, είναι ιδιαίτερα κρίσιμο κοινωνικά, το ζήτημα των ΚΔΑΠ - ΜΕΑ. Αυτό, λοιπόν, από τη στιγμή που συμφωνούμε, θα πρέπει να αποτελέσει μια πολιτική ευρύτερη της πολιτείας, να αποτελέσει ένα αντικείμενο του πρώτου βαθμού αυτοδιοίκησης που θα είναι στο πλαίσιο της καθολικής παροχής υπηρεσιών, της καθολικής με την έννοια ότι όλοι οι δήμοι θα μπορούν είτε να συνεχίσουν να είναι στο πρόγραμμα είτε να δημιουργήσουν τις αντίστοιχες υπηρεσίες, προκειμένου να παρέχουν αυτή την υποστήριξη στις οικογένειες με παιδιά του δήμου τους. Είναι ένα θέμα το οποίο χρειάζεται, βεβαίως, περισσότερη μελέτη. Από τη στιγμή που θα υπάρχουν προβλήματα σε σχέση με την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση θα πρέπει εμείς να δούμε πώς αναπληρώνουμε με εθνικούς πόρους. Και σίγουρα για τους υπόλοιπους δήμους δεν πρέπει να αφεθούμε στο ποιοι δήμοι θέλουν μόνο, αλλά να γίνει συνείδηση - και από την πλευρά τους, είναι συνείδηση - και οι νέες δημοτικές αρχές να το εντάξουν μέσα σε έναν προγραμματισμό. Αυτό χρειάζεται υποστήριξη χρηματοδοτική, οργανωτική, διοικητική και βέβαια πρέπει να ρυθμιστεί και το θέμα που έχει να κάνει με τους εργαζόμενους. Μπορούμε να πάμε, παραδείγματος χάριν, σε μία αντίστοιχη ρύθμιση με αυτή που κάναμε με το «Βοήθεια στο Σπίτι», που με τη σταδιακή μείωση των ευρωπαϊκών πόρων και το πέρασμα του προγράμματος σε εθνικούς περισσότερο πόρους καταλήξαμε τελικά να έχουμε μια προκήρυξη πάρα πολύ σημαντική, η οποία είναι σε εξέλιξη ως προς την υλοποίησή της, ούτως ώστε όχι μόνο το ανθρώπινο δυναμικό που απασχολούνταν μέχρι τώρα στο «Βοήθεια στο Σπίτι», αλλά και όλοι όσοι χρειάζονται, άρα και συμπληρωματικές ειδικότητες και μεγαλύτερος αριθμός, να ενταχθούν προκειμένου να έχουμε μια αναβάθμιση του προγράμματος. Το ίδιο πρέπει να δούμε με τα ΚΔΑΠ και τα ΚΔΑΠ - ΜΕΑ. Δεν λέω ότι είναι ο μόνος δρόμος, αλλά η κατάληξη σίγουρα θα πρέπει να είναι αυτή. Εάν πετύχετε χρηματοδότηση ευρύτερη από ευρωπαϊκούς πόρους - αναφέρομαι ξανά - και μπορέσουμε για μία περίοδο να λειτουργήσουμε και στους υπόλοιπους δήμους προκειμένου να έρθουν, κατ' αρχάς, σε ίση αφετηρία, αυτό θα ήταν κάτι καλό. Και νομίζω ότι πρέπει να επιδιώξετε ακριβώς αυτόν τον στόχο, να τον πετύχετε και βέβαια πάντα σε συνεργασία με την ΚΕΔΕ και τους εργαζόμενους στα ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ - ΜΕΑ, που έχουν σημαντική εμπειρία και δημιουργικές προτάσεις τις οποίες έχουν καταθέσει στο Υπουργείο Εργασίας, υποθέτω και στο Υπουργείο Εσωτερικών, προκειμένου να συμβάλουν και αυτοί με τον καλύτερο τρόπο στην αναβάθμιση του θεσμού και την επέκτασή του σε όλη την Ελλάδα. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Ένα λεπτό θα χρειαστώ, κυρία Πρόεδρε. Γνωρίζετε και από τη θητεία σας στο Υπουργείο Εργασίας με τον Γιάννη Βρούτση πολύ καλά το θέμα, το γνωρίζετε γιατί έχετε δείξει και προσωπικό ενδιαφέρον. Νομίζω ότι είμαστε σύμφωνοι ότι οι δομές αυτές όχι μόνο πρέπει να διατηρηθούν, αλλά και να ενισχυθούν. Όσον αφορά το θέμα του προσωπικού, δυστυχώς, σε αυτή τη χώρα έχουμε μπερδευτεί. Πολλές φορές προσλαμβάνουμε μόνιμο προσωπικό ως έκτακτο και έκτακτο προσωπικό ως μόνιμο και κάποια στιγμή αυτό πρέπει να εξισορροπηθεί. Δεν γίνεται μία δομή, η οποία λειτουργεί για σχεδόν το σύνολο του έτους, να λειτουργεί από άτομα τα οποία έχουν συμβάσεις χρόνου και οι οποίοι, εν πάση περιπτώσει, είναι σε ένα καθεστώς, σε μία γκρίζα ζώνη για το αν θα συνεχίσουν ή όχι. Το σίγουρο είναι - και το βασικό - ότι πρέπει να τελειώνει άμεσα το θέμα με την εξεύρεση πόρων και ιδανικά για να μην επιβαρυνθεί ο κρατικός προϋπολογισμός, γιατί το πρόγραμμα με τους παιδικούς σταθμούς μεταφέρεται σιγά - σιγά πλέον στον κρατικό προϋπολογισμό για να συνεχίσει. Αυτό, λοιπόν, που έχει σημασία είναι ότι πρέπει να δούμε άμεσα το πρόβλημα με το θέμα χρηματοδότησης. Νομίζω θα λυθεί, θα χρηματοδοτηθεί και νομίζω ότι σύντομα θα έχουμε πάρα πολύ καλά νέα και θα ανανεωθεί το πρόγραμμα και να δούμε βέβαια και το θέμα δημιουργίας νέων δομών. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Υπουργέ. [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] [[Να μπει η σελίδα 116.α.]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η συζήτηση των επίκαιρων ερωτήσεων. Πριν εισέλθουμε στην ημερήσια διάταξη νομοθετικής εργασίας, θα γίνει μια ολιγόλεπτη διακοπή, έως ότου οι συνάδελφοι έρθουν στην Αίθουσα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στη ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης, Ειδικοί Λογαριασμοί Κονδυλίων Έρευνας Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, Ερευνητικών και Τεχνολογικών Φορέων και άλλες διατάξεις». Έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας επί των άρθρων 16, 33 και 50 από Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Θα αναγνώσω και τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας…
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα λεπτό.
Παρακαλώ, κυρία συνάδελφε, πείτε μου.
Μία δήλωση, κυρία Πρόεδρε, πριν ξεκινήσει η ανάγνωση του καταλόγου εκ μέρους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ.
Νομίζω δεν σας έδωσα τον λόγο και θα πρέπει να περιμένετε να σας δώσω τον λόγο.
Εντάξει. Ευχαριστώ πολύ.
Θα μου επιτρέψετε να μη σας δώσω τον λόγο, γιατί η συζήτηση έχει κηρυχθεί περαιωμένη.
Για ένα λεπτό μόνο, για να κάνουμε μία δήλωση.
Ζητάμε κι εμείς τον λόγο, κυρία Πρόεδρε.
Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω. Θα σας επιτρέψω να κάνετε τη δήλωση αμέσως μετά την εκφώνηση των ονομάτων, την ψηφοφορία. Τότε θα έχετε τη δυνατότητα να κάνετε τη δήλωση. Διότι πολύ φοβάμαι…
Είναι θέμα ουσίας, κυρία Πρόεδρε. Ένα λεπτό, παρακαλώ.
Κυρία συνάδελφε, πολύ φοβάμαι ότι η δήλωσή σας θα πυροδοτήσει μία σειρά συζητήσεων και δεν έχουμε αυτή τη δυνατότητα. Πρέπει να ολοκληρώσουμε την ψηφοφορία, για να πάμε στο επόμενο…
Κυρία Πρόεδρε, πριν μπούμε στη διαδικασία, θέλω να κάνω μία δήλωση εκ μέρους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ.
Ζητάω τον λόγο και εγώ, κυρία Πρόεδρε, αμέσως μετά.
Με βάση τον Κανονισμό.
Δεν έχετε το δικαίωμα από τον Κανονισμό να το κάνετε αυτό και το ξέρετε πολύ καλά, γιατί είστε παλιά κοινοβουλευτικός. Κυρία συνάδελφε, σας παρακαλώ πολύ.
Κυρία Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο για ένα λεπτό. Πραγματικά διαμαρτύρομαι. Θέλω να κάνω μία δήλωση πριν μπούμε στην ψηφοφορία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα αναγνώσω και τον κατάλογο…
Κυρία Πρόεδρε, για ένα λεπτό. Θα ήθελα να κάνω μία δήλωση…
Θα μου επιτρέψετε, λοιπόν, να αναγνώσω, αφού κάνουμε δέκα λεπτά διακοπή, σύμφωνα με τον Κανονισμό…
Είναι πρωτοφανές αυτό που γίνεται!
Κυρία Πρόεδρε, εσείς επιμένετε να προχωρήσουμε χωρίς να ξέρουμε τι ψηφίζουμε;
Κυρία Πρόεδρε, σας ζήτησα να κάνω μία δήλωση για ένα λεπτό.
Κυρία συνάδελφε, τον Κανονισμό τον γνωρίζετε πολύ καλύτερα από εμένα. Είστε παλιά κοινοβουλευτικός και όχι μόνο. Παρακαλώ πολύ.
Κυρία Πρόεδρε, παρακαλούμε θερμά…
Αυτόν επικαλούμαστε!
Επικαλούμαστε τον Κανονισμό.
Κυρία συνάδελφε, δεν είπα ότι δεν θα σας δώσω τον λόγο. Δεν είπα αυτό το πράγμα. Είπα ότι θα αναγνώσω τον κατάλογο των Βουλευτών και αφού ολοκληρώσουμε την ψηφοφορία, θα σας δώσω τον λόγο να κάνετε τη δήλωση. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες στην Αίθουσα]] Διότι, εάν κάνετε την οποιαδήποτε δήλωσε αυτή τη στιγμή, γνωρίζετε πολύ καλά ότι θα πυροδοτηθεί μία συζήτηση η οποία θα είναι ατέρμονη. Σας παρακαλώ. Το ξέρετε.
Κυρία Πρόεδρε, είναι επί της διαδικασίας, βάσει του Κανονισμού.
Είναι δυνατόν να ψηφίσουμε στα τυφλά, κυρία Πρόεδρε;
Ζητώ τον λόγο επί της διαδικασίας για ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε.
Θα είχαμε τελειώσει τώρα, κύριε Πρόεδρε!
Μόνο αν αποσύρετε την ονομαστική μπορείτε να πάρετε τον λόγο.
Ζητώ τον λόγο επί της διαδικασίας για ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε.
Εγώ θα αναγνώσω τα ονόματα. Η κ. Αναγνωστοπούλου Αθανασία. Παρούσα…
Το Προεδρείο να δώσει τον λόγο!
Κυρία Πρόεδρε, ζητάμε τον λόγο επί της διαδικασίας, βάσει του Κανονισμού, για ένα λεπτό.
Να δώσετε τον λόγο, κυρία Πρόεδρε!
Βάζουμε θέμα Κανονισμού, κυρία Πρόεδρε.
Ο Κανονισμός επιβάλλει…
Κυρία Πρόεδρε, ζητάμε βάσει του Κανονισμού, με τρεις υπογραφές αντί για δύο, τον λόγο. Δεν μπορείτε να μη μας τον δώσετε. Θέτουμε θέμα Κανονισμού.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν υπάρχει λόγος να εκνευριζόμαστε ούτε να φωνάζουμε. Είμαστε σε διαδικασία ψηφοφορίας. Παρακαλώ πάρα πολύ!
Κυρία Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο επί της διαδικασίας.
Ένα λεπτό, κυρία συνάδελφε. Θα διαβάσουμε τον Κανονισμό. Δεν θα αδικήσουμε κανέναν.
Κυρία Πρόεδρε, εμείς ζητήσαμε τον λόγο κανονικά. Θα δώσετε τον λόγο και σε εμάς και σε όλους. Για αυτά, όμως, χρειάζεται να γνωρίζει κανείς τον Κανονισμό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει ζητηθεί από το Κίνημα Αλλαγής, από τρεις Βουλευτές, ο λόγος επί του Κανονισμού. Θα ήθελα, λοιπόν, να σας ενημερώσω - έτσι όπως ο Κανονισμός το γράφει, κύριοι συνάδελφοι - ότι έχουμε συζητήσει και έχουν ψηφιστεί άρθρα, άρα η συζήτηση θεωρείται περαιωμένη και μπορούμε να συνεχίσουμε τη διαδικασία. Δεν θέλω να αδικήσω κανέναν και σας είπα ότι θα γίνει η ανάγνωση, θα γίνει η ψηφοφορία και αμέσως μετά θα σας δώσω τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί της διαδικασίας.
Ζητάω τον λόγο επί του Κανονισμού, κυρία Πρόεδρε.
Κυρία Πρόεδρε, επί της διαδικασίας ζητάμε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό θα αναγνώσω και τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση της ονομαστικής ψηφοφορίας, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της. Η κ. Αναγνωστοπούλου Αθανασία. Παρούσα. Η κ. Βαγενά Άννα. Παρούσα. Ο κ. Βαρδάκης Σωκράτης. Παρών…
Κυρία Πρόεδρε, είναι χωρίς προηγούμενο αυτό που συμβαίνει.
…Ο κ. Βασιλικός Βασίλης. Παρών. Ο κ. Βερναρδάκης Χριστόφορος. Παρών. Η κ. Βέττα Καλλιόπη. Παρούσα. Ο κ. Βούτσης Νικόλαος. Παρών. Η κ. Γεσοβασίλη Όλγα. Παρούσα. Η κ. Γκαρά Αναστασία. Παρούσα. Ο κ. Ζεϊμπέκ Χουσεΐν. Παρών. Ο κ. Θραψανιώτης Μανώλης. Παρών. Ο κ. Κάτσης Μάριος. Παρών. Η κ. Μάλαμα Κυριακή. Παρούσα. Ο κ. Μαμουλάκης Χάρης. Παρών. Ο κ. Μάρκου Κωνσταντίνος. Παρών. Ο κ. Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος. Παρών. Ο κ. Μπουρνούς Ιωάννης. Παρών. Η κ. Ξενογιαννακοπούλου Ελίζα. Παρούσα. Ο κ. Παπαηλιού Γεώργιος. Παρών.
Κυρία Πρόεδρε, πριν μπούμε στην ψηφοφορία, ζητώ τον λόγο επί της διαδικασίας. Είναι απαράδεκτο…
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ο απαιτούμενος αριθμός από τον Κανονισμό αριθμός υπογραφόντων την αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας Βουλευτών. Συνεπώς διακόπτουμε…
Υπάρχει θέμα διαδικασίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα διεξαχθεί ηλεκτρονική ονομαστική ψηφοφορία επί των άρθρων 16, 33 και 50 του σχεδίου νόμου.
Κυρία Πρόεδρε, έχετε ευθύνη ως Προεδρείο να δώσετε τον λόγο στην Αξιωματική Αντιπολίτευση για ένα θέμα που αφορά τη διαδικασία. Ζητάμε ένα λεπτό τον λόγο επί της διαδικασίας. Έχει ευθύνη το Προεδρείο. Διαμαρτυρόμαστε εντόνως. Δεν έχει προηγούμενο να ζητάει η Αξιωματική Αντιπολίτευση τον λόγο επί της διαδικασίας για ένα λεπτό και να μη δίνεται ο λόγος.
Μπράβο, μπράβο, κυρία Σακοράφα! Ο κ. Τασούλας δεν είναι τόσο πολύ επιμελής όσο εσείς. Μπράβο! Προστασία στην Κυβέρνηση πουλάτε, όχι στον Κανονισμό της Βουλής. Δυστυχώς! Προστασία στα αντισυνταγματικά…
Και σας είχα ζητήσει τον λόγο πριν την ψηφοφορία.
Αυτό κάνετε! Δεν είστε το Προεδρείο της Βουλής!
Είχαμε ζητήσει από το Προεδρείο τον λόγο πριν την ψηφοφορία. Σας είχαμε ενημερώσει.
Λυπούμαι ειλικρινά! Σας χειροκρότησαν! Μπράβο! Συγχαρητήρια!
Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι έχουν έρθει στο Προεδρείο επιστολές ή τηλεομοιοτυπίες (φαξ) συναδέλφων, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, με τις οποίες γνωστοποιούν την ψήφο τους. Οι ψήφοι αυτές θα ανακοινωθούν και θα συνυπολογιστούν στην καταμέτρηση, η οποία θα ακολουθήσει. Οι επιστολές, οι οποίες απεστάλησαν στο Προεδρείο από τους συναδέλφους, σύμφωνα με το άρθρο 70Α του Κανονισμού της Βουλής, θα καταχωριστούν στα Πρακτικά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα δύο μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 38ο Γυμνάσιο Αθήνας (δεύτερο τμήμα). Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Επίσης, θα παρακαλούσα οι εισηγητές να παραμείνουν μετά το πέρας της ψηφοφορίας για την ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου, καθώς και του συνόλου του νομοσχεδίου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ενημερώνω ότι έχουν έρθει στο Προεδρείο επιστολές των συναδέλφων κ.κ. Αικατερίνης Νοτοπούλου, Νικόλαου Συρμαλένιου, Γεωργίου Βαγιωνά, Νικολάου Παππά, Τρύφωνα Αλεξιάδη, Αντωνίου Σαμαρά, Ιωάννη Καλλιάνου, Διονυσίας - Θεοδώρας Αυγερινοπούλου και Γεωργίου Τσίπρα, οι οποίοι μας γνωρίζουν ότι δεν θα παρευρεθούν στη σημερινή ονομαστική ψηφοφορία, καθώς και την πρόθεση ψήφου τους. Οι επιστολές αυτές οι οποίες εκφράζουν πρόθεση ψήφου, δεν συνυπολογίζονται στην ηλεκτρονική καταμέτρηση των ψήφων και θα καταχωριστούν στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης.
Παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας, ενημερώνοντάς σας ότι ο κ. Λοβέρδος ψήφισε εγγράφως. Η ψήφος του θα καταχωρισθεί με έγκριση του Προεδρείου. Επί του άρθρου 16 του νομοσχεδίου ψήφισαν 289 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 185 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 104 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισε ουδείς. Συνεπώς το άρθρο 16 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 33 του νομοσχεδίου ψήφισαν 289 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 163 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 111 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισαν 15 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 33 έγινε δεκτό ως έχει, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 50 του νομοσχεδίου ψήφισαν 289 Βουλευτές. Υπέρ του άρθρου, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 153 Βουλευτές. Κατά του άρθρου, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 136 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» εψήφισε ουδείς. Συνεπώς το άρθρο 50 έγινε δεκτό ως έχει, κατά πλειοψηφία. Οι θέσεις των Βουλευτών, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης κι έχουν ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως σας είπα και προηγουμένως, ζήτησα να παραμείνουν οι εισηγητές εντός της Αιθούσης για την ολοκλήρωση της ονομαστικής ηλεκτρονικής ψηφοφορίας και την ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου και του συνόλου του νομοσχεδίου. Εισερχόμαστε, λοιπόν, στην ψήφιση του ακροτελεύτιου άρθρου. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το ακροτελεύτιο άρθρο ως έχει;
Ναι.
Όχι.
Όχι, αν δεν τοποθετηθούμε.
Όχι.
Ναι.
Όχι.
Το ακροτελεύτιο άρθρο έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης, Ειδικοί Λογαριασμοί Κονδυλίων Έρευνας Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, Ερευνητικών και Τεχνολογικών Φορέων και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό επί της αρχής και επί των άρθρων. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προχωρούμε στην ψήφιση του νομοσχεδίου και στο σύνολο. Ερωτάται το Σώμα: Γίνεται δεκτό το νομοσχέδιο και στο σύνολο;
Ναι.
Όχι.
Όχι, αν δεν τοποθετηθούμε.
Όχι.
Όχι.
Όχι.
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό και στο σύνολο κατά πλειοψηφία. Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων: «Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης, Ειδικοί Λογαριασμοί Κονδυλίων Έρευνας Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, Ερευνητικών και Τεχνολογικών Φορέων και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Θα μου επιτρέψετε στο σημείο αυτό να δώσω τον λόγο, όπως είχα υποσχεθεί, στην κ. Ξενογιαννακοπούλου, την Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, για να κάνει μια ανακοίνωση.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Θα ήθελα, κατ' αρχάς, να διαμαρτυρηθώ που δεν μας δώσατε τον λόγο επί της διαδικασίας, πριν αρχίσει η ψηφοφορία, γιατί η παρέμβαση που θα κάνουμε και η δήλωσή μας πιστεύουμε πως ήταν άμεσα συνδεδεμένη για την πλήρη ενημέρωση του Σώματος πριν από την ψηφοφορία. Το άρθρο 50, κυρία Πρόεδρε, είναι κατάφωρα αντισυνταγματικό. Αυτό που θέλαμε να δηλώσουμε και επαναλαμβάνουμε τώρα υπεύθυνα εκ μέρους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η Υπουργός κ. Κεραμέως σκόπιμα - και αυτό το καταγγέλλουμε εδώ αυτή τη στιγμή - παραπλάνησε και παραπληροφόρησε την Εθνική Αντιπροσωπεία την Τρίτη, όταν συζητούσαμε το σχέδιο νόμου, καθώς ούτε κατέθεσε τα απαραίτητα έγγραφα και την προειδοποιητική επιστολή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, την οποία είχαμε ζητήσει - και ζητήσαμε και με τον κ. Φίλη και την κ. Τζούφη, που είναι οι αρμόδιοι Τομεάρχες Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ, να καταθέσει επίσημα στη Βουλή - και πολύ περισσότερο χθες δημοσιοποιήθηκε επίσημο έγγραφο της αλληλογραφίας του ΔΟΑΤΑΠ, το οποίο είναι από τον Σεπτέμβριο και αποδεικνύει ότι υπήρχε μια αλληλογραφία όλους αυτούς τους μήνες που η κ. Κεραμέως απέκρυψε καθ' όλη τη διάρκεια της συζήτησης και στην κοινοβουλευτική επιτροπή και στην Ολομέλεια. Ο ΔΟΑΤΑΠ είναι το αρμόδιο όργανο όσον αφορά την αναγνώριση των ακαδημαϊκών τίτλων. Και επαναλαμβάνω για τους συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας ότι ιδρύθηκε το 2005 από την τότε Υπουργό κ. Γιαννάκου και έχει λειτουργήσει άψογα όλο αυτό το διάστημα παρά τις όποιες καθυστερήσεις λόγω του όγκου της δουλειάς. Και είναι άλλο πράγμα να δούμε την επιτάχυνση της διαδικασίας και άλλο την ουσία. Αυτό το έγγραφο, λοιπόν, του ΔΟΑΤΑΠ έρχεται να αποδείξει ότι η κ. Κεραμέως είχε όλα τα νομικά επιχειρήματα της αρμόδιας αυτής υπηρεσίας για την αναγνώριση των τίτλων, κάτι που αποδεικνύει ότι είναι αντισυνταγματικό το άρθρο 50, και να αντικρούσει την προειδοποιητική επιστολή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Καταγγέλλουμε, λοιπόν, την Υπουργό Παιδείας για απόκρυψη αυτών των στοιχείων. Θεωρούμε ότι είναι σοβαρότατα. Η Βουλή ψήφισε χωρίς να έχει πλήρη γνώση. Έχουμε ζητήσει να κατατεθεί όλη αυτή η αλληλογραφία στη Βουλή. Και θα επανέλθουμε με όλα τα μέτρα που μας δίνει ο Κανονισμός της Βουλής. Και είναι σίγουρο ότι όλη αυτή η επιχειρηματολογία θα βρει τον δρόμο που χρειάζεται και στα δικαστήρια, γιατί είναι κατάφωρη παραβίαση του άρθρου 16 του Συντάγματος. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει η ειδική αγορήτρια του Κινήματος Αλλαγής κ. Κεφαλίδου.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Σας έχουμε καταθέσει, με βάση τον Κανονισμό, το αίτημά μας για να μπορέσουμε να τοποθετηθούμε, που σημαίνει ότι προηγούμαστε, όπως προηγούμαστε και της ψηφοφορίας επί των τριών άρθρων, για να μπορέσει το Σώμα να καταλάβει και να αποκρυσταλλώσει άποψη για το περίφημο άρθρο 50, το οποίο ταλαιπώρησε και, όπως φαίνεται, θα ταλαιπωρήσει πάρα πολύ κάθε ελληνική οικογένεια. Με βάση, λοιπόν, τα όσα διημείφθησαν σε αυτή την Αίθουσα, φαίνεται ότι το Υπουργείο Παιδείας ακολούθησε μια παρελκυστική διαδικασία και δεν κατέθεσε, όπως θα όφειλε, για να ενημερωθούν όλοι οι συνάδελφοι, αυτή την αλληλογραφία που υπάρχει εδώ και πάρα πολύ καιρό όχι μόνο με τον ΔΟΑΤΑΠ και το Υπουργείο Παιδείας, αλλά και με όσους φορείς εμπλέκονται στο θέμα της ισοδυναμίας των ακαδημαϊκών τίτλων σπουδών. Αυτό το οποίο γίνεται είναι ότι η κ. Κεραμέως μάς έδωσε τη δυνατότητα για μια κλεφτή ματιά σε ένα αδιαβάθμητο δημόσιο έγγραφο, το οποίο έπρεπε να κατατεθεί και να τεθεί στην κρίση και στη γνώμη του κάθε Βουλευτή. Και αυτό έπρεπε να γίνει πριν από την ψηφοφορία. Το αν θα άλλαζε ή όχι η γνώμη των Βουλευτών είναι κάτι που αφορά τη συνείδηση του καθενός προσωπικά. Όμως, είναι η πρώτη φορά στα κοινοβουλευτικά χρονικά που έχουμε απόκρυψη ενός στοιχείου που πιστεύουμε ότι είναι καθοριστικής σημασίας για το πώς θα τοποθετηθεί κάθε ένας συνάδελφος. Θέλω, λοιπόν, να σας πω ότι έστω και τώρα έχει τον χρόνο η κ. Κεραμέως, πριν κλείσει η διαδικασία, πριν ψηφίσουμε το ακροτελεύτιο άρθρο, το 64, να συμμορφωθεί με τη δημοκρατική επιταγή και να καταθέσει όλο το σύνολο της αλληλογραφίας που υπάρχει, αλλιώς δεν θα περιοριστούμε στην καταγγελία. Θα προβούμε σε ό,τι κοινοβουλευτική διαδικασία έχουμε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε, για να αναδείξουμε μια απαράδεκτη κοινοβουλευτική πρακτική, η οποία δεν θέλουμε να γίνει επιδημία μέσα σε αυτή την Αίθουσα. Σας ευχαριστώ.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Δελή, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Για το άρθρο 50 ό,τι είχε να πει το ΚΚΕ το είπε όλες αυτές τις μέρες και στις επιτροπές. Ο λόγος τώρα στο κίνημα, έτσι ώστε αυτό το εκτρωματικό, πραγματικά, άρθρο να ακυρωθεί στην πράξη. Το κίνημα έχει και το δικαίωμα και τη δύναμη και τη θέληση για να το επιβάλει. Ευχαριστώ.
Και εγώ σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Λιβανέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Ακούσαμε αυτά τα οποία είπατε, αγαπητοί συνάδελφοι. Η άποψή μας είναι ότι ορθώς έγινε η διαδικασία όπως έγινε, ακριβώς γιατί είχε περατωθεί από την Τρίτη. Εκπρόθεσμα ήρθατε, τοποθετηθήκατε, για να δημιουργήσετε ένα ζήτημα, το οποίο, κατά τη γνώμη μου, ειδικά στο πλαίσιο αυτών των ημερών και για ένα τόσο σημαντικό θέμα, δεν θα έπρεπε να τεθεί με αυτόν τον τρόπο. Σε κάθε περίπτωση, με βάση τον Κανονισμό η μόνη διαδικασία η οποία θα μπορούσε να τεθεί υπ' όψιν του Προεδρείου θα ήταν αυτή καθαυτή η ανάκληση της ονομαστικής ψηφοφορίας. Οτιδήποτε άλλο ήταν πέραν και κατά παράβαση του Κανονισμού και ορθώς το Προεδρείο δεν άφησε αυτή τη συζήτηση να εξελιχθεί πριν. Δεύτερον, η κυρία Υπουργός Παιδείας δεν απέκλεισε καθόλου, όπως ελέχθη, την Ολομέλεια, τους Βουλευτές και κατ' επέκταση τον ελληνικό λαό από την ενημέρωση. Έκρινε - και νομίζω ότι αυτό το δικαίωμα το έχουν οι Υπουργοί - ότι το δημόσιο συμφέρον υπηρετείται μέσα από τη διαδικασία την οποία ακολούθησε…
Δεν το έχουν! Αυτό από πού και ως πού, κύριε συνάδελφε; Κάθε Υπουργός κρίνει τι είναι εμπιστευτικό και τι όχι;
Αυτό δεν είναι…
Ηρεμήστε! Μπορώ να ολοκληρώσω τη σκέψη μου; Και μετά είμαστε ανοιχτοί στην κριτική σας. Ενημέρωσε, λοιπόν, τους εισηγητές όλων των κομμάτων, δεν τους απέκρυψε την επιστολή αυτή στην οποία αναφέρεστε, τη διαβάσατε, τη μελετήσατε και έχετε άποψη.
Η απάντηση είναι «όχι»!
Αν μου επιτρέπετε, αυτή η διαδικασία ακολουθήθηκε πριν από τρεις μέρες. Είμαστε σήμερα, τρεις μέρες μετά και θέτετε πάλι ακριβώς το ίδιο θέμα. Η χώρα σήμερα, η πατρίδα μας σήμερα, η Κυβέρνηση σήμερα συμμορφώνεται πρακτικά με το Ενωσιακό Δίκαιο. Ακολουθώντας, λοιπόν, την επιστολή ξέρετε τις λεπτομέρειες…
Καταργείτε τον νόμο Γιαννάκου! Αυτό κάνετε!
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ πολύ, αφήστε να ολοκληρώσει! Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ!
Κύριε Φίλη, αδικείτε τον εαυτό σας! Έχετε ένα επίπεδο, μην κατρακυλάτε στο επίπεδο άλλων! Ήρεμα! Δεν έχετε κανέναν λόγο να φωνάζετε!
Υπονομεύετε την παράταξή σας, νόμο του κ. Καραμανλή καταργείτε!
Όλοι έχουν την άνεση του λόγου εδώ μέσα. Μη φωνάζετε! Εγώ σας άκουσα με υπομονή.
Κύριοι συνάδελφοι, αφήστε να ολοκληρώσει και μετά μπορείτε να πάρετε τον λόγο.
Ως προς την ουσία και ιδιαίτερα απέναντι στους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ, θέλω να τους θυμίσω ότι επί τέσσερα χρόνια συνεχώς αναγνώριζαν την επαγγελματική ισοδυναμία των αποφοίτων των λεγόμενων «ιδιωτικών» κολλεγίων.
Τα μνημόνια τελείωσαν!
Και το κάνατε αυτό ως οφείλατε με βάση το Ενωσιακό Δίκαιο.
Μνημόνιο Αρβανιτόπουλου είναι! Δωράκια κάνετε! Τα μνημόνια τελείωσαν! Καταλάβετέ το!
Και εσείς που είστε και καθηγητές θα έπρεπε να σέβεστε τον ρόλο σας.
Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ πολύ!
Επί τέσσερα χρόνια οι προκηρύξεις του ΑΣΕΠ… Τα ψέματα τελείωσαν! Κάνατε κάτι σωστό κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής σας και τώρα θέλετε να το τουμπάρετε. Σωστά ακολουθούσατε το Ενωσιακό Δίκαιο και αυτό θα κάνει και η σημερινή Κυβέρνηση. Επί τέσσερα χρόνια οι προκηρύξεις του ΑΣΕΠ στη διάρκεια της διακυβέρνησής σας αναγνώριζαν κανονικά την επαγγελματική ισοδυναμία των κολλεγίων. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Σταματήστε να δημιουργείτε θέματα! Καταλάβετε ότι ζούμε σε μία εποχή δύσκολη για την πατρίδα μας και ας προχωρήσουμε, όπως εχθές, με ένα πνεύμα ενότητας, για να επιλύσουμε προβλήματα για το καλύτερο μέλλον του ελληνικού λαού. Ευχαριστώ.
Μην εξευτελίζετε την παιδεία και τη νεολαία! Ντροπή!
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Θα δώσω τον λόγο τώρα στον κ. Μπούμπα από την Ελληνική Λύση.
Εμείς, κυρία Πρόεδρε, και κατά τη διαβούλευση της επιτροπής έχουμε τους ενδοιασμούς και τα ερωτηματικά που εγείρονται για το άρθρο 50, γιατί δεν μπορούν όλα να μπαίνουν στην ίδια ζυγαριά. Άλλο είναι η συζήτηση για τους κανόνες, τα κριτήρια και τους όρους για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και άλλο τα ιδιωτικά κολλέγια, διότι εδώ θεωρούμε ότι είναι fast track. Δεν είχαμε το περιθώριο να ενημερωθούμε λεπτομερώς για τους όρους, τους κανόνες με τους οποίους θα θεσπιστεί αυτό. Υπάρχουν πολλές παλιές πληγές από το ΔΙΚΑΤΣΑ σε ό,τι αφορά αναγνώριση κάποιων πτυχίων. Δεν πρέπει να το λησμονούμε αυτό. Για το άρθρο 16 έχουμε κάνει συγκεκριμένες προτάσεις ως Ελληνική Λύση. Το θέμα δεν πρέπει να είναι ποσοτικό αλλά και ποιοτικό στην έρευνα και ακόμη δεν μας έχει απαντήσει το Υπουργείο Παιδείας και η κυρία Υπουργός αν θα είναι υποχρεωμένο οι έρευνες να δίδονται στο φως της δημοσιότητας και όχι στο χρονοντούλαπο. Δεύτερον, έχουμε καταθέσει συγκεκριμένη πρόταση όπου πρέπει η αξιολόγηση των καθηγητών να περάσει κατά τα συστήματα της Ευρώπης και της Αμερικής στους ίδιους τους φοιτητές μέσω μιας ηλεκτρονικής πλατφόρμας, για να μπορεί και ο καθηγητής να μη δημιουργεί «status», να βαθμολογείται από τους ίδιους τους φοιτητές. Έτσι, οι φοιτητές θα έχουν λόγο, οντότητα και προσωπικότητα και δεν θα τρέχουν να πηγαίνουν σε κομματικές οργανώσεις για να εισακούονται. Οι φοιτητές θα μπορούν να αξιολογούν ως μεμονωμένες προσωπικότητες τους καθηγητές πανεπιστημίου. Αυτό έχει θεσπιστεί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και στις Ηνωμένες Πολιτείες και έχει φέρει απτά, παραγωγικά αποτελέσματα. Ελπίζουμε να εισακουστεί η πρότασή μας από το Υπουργείο Παιδείας. Σε ό,τι αφορά στο θέμα γενικότερα αυτής της λεγόμενης εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, πιστεύουμε ότι δεν είναι ουσιαστική και τα προβλήματα θα βαλτώσουν και πάλι στα πανεπιστήμια. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριοι συνάδελφοι.
Κυρία Πρόεδρε, σας έχω ζητήσει τον λόγο.
Και επειδή έχουμε κλείσει τον κύκλο, θα δώσω τον λόγο στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΜέΡΑ25, ο οποίος δεν έχει μιλήσει, και θα ολοκληρώσουμε εδώ.
Κυρία Πρόεδρε, σας έχω ζητήσει τον λόγο ως εισηγητής. Πάλι δεν μου δίνετε τον λόγο;
Κυρία Πρόεδρε, σας ευχαριστώ πολύ. Ζητάμε την άμεση απόσυρση του άρθρου 50 και εγκαλούμε την Υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων για την απόκρυψη της επιστολής του ΔΟΑΤΑΠ, που καταδεικνύει το πρόδηλα παράνομο της πρόθεσης της κυρίας Υπουργού, η οποία συστηματικά επί δύο συναπτές μέρες απέκρυψε το περιεχόμενο επιστολής, η οποία είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι είναι - και υπήρξε από την αρχή - απολύτως αδιαβάθμητη. Ακόμα, υπάρχουν δυνατότητες να αποφευχθεί αυτό το έγκλημα - και εννοώ με την εξίσωση της αναγνώρισης των πτυχίων - στο πλαίσιο της υφιστάμενης ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Η Υπουργός προλαβαίνει ακόμα και αυτή τη στιγμή. Ο ΔΟΑΤΑΠ ουσιαστικά δίνει τα νομικά εργαλεία και επιχειρήματα στην κυρία Υπουργό, ούτως ώστε να αποκρούσει την υποτιθέμενη ανάγκη εξίσωσης των κολλεγίων με τα πανεπιστήμια. Τι να πει κανείς; Ελπίζουμε πραγματικά να μη γίνει επιδημία, όπως προείπαν συνάδελφοι.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως ξέρετε, η συζήτηση έχει ολοκληρωθεί. Σας έδωσα τον λόγο…
Κυρία Πρόεδρε!
Επιτρέψτε μου, κυρία συνάδελφε, σας παρακαλώ πολύ! Η συζήτηση έχει κλείσει.
Αναφέρθηκε ο κ. Λιβανός στους εισηγητές και είπε ψέματα και αυτό προκύπτει και από τα Πρακτικά της Βουλής. Με συγχωρείτε πάρα πολύ! Ήμουν εισηγήτρια, είχα ζητήσει τα έγγραφα στις επιτροπές και δεν τα κατέθεσε η αρμόδια Υπουργός.
Κυρία συνάδελφε, η συζήτηση επί του νομοσχεδίου έχει ολοκληρωθεί, αν δεν το έχετε καταλάβει. Παρακαλώ πάρα πολύ, δεν σας έχω δώσει τον λόγο! Δεν σας τον έδωσα τον λόγο! Υπάρχουν και διαδικασίες σε αυτή την Αίθουσα! Δεν σας έδωσα τον λόγο! Υπάρχουν διαδικασίες και σεβαστείτε τες! Υπάρχει και ένας Κανονισμός, τον οποίο ψηφίσαμε εμείς οι Βουλευτές σε αυτή την Αίθουσα.
Έχω ζητήσει τον λόγο, πρέπει να δούμε την αλήθεια!
Εγώ, λοιπόν, από αυτή την Έδρα αυτό που έκανα ήταν να τηρήσω τον Κανονισμό. Η συζήτηση έχει ολοκληρωθεί.
Επί της διαδικασίας, κυρία Πρόεδρε!
Δεν υπάρχει διαδικασία.
Δεν υπάρχει διαδικασία; Αποφασίζετε αν υπάρχει διαδικασία;
Κύριε συνάδελφε, είστε Αντιπρόεδρος και γνωρίζετε πάρα πολύ καλά τον Κανονισμό, καλύτερα ίσως και από εμένα. Το ξέρετε; Μη φωνάζετε!
Ωραία, επί της διαδικασίας που σας λέω, εφαρμόζετε το άρθρο 69 του Κανονισμού, ενώ έπρεπε να εφαρμόσετε προηγούμενα το άρθρο 67 για τα παρεμπίπτοντα ζητήματα. Ακριβώς επειδή είναι πιο ευνοϊκή διάταξη, υπερβαίνει το 69. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δεύτερον, προεδρεύουμε εν ονόματι του Προέδρου και δεν κάνουμε ό,τι θέλουμε εμείς ως Αντιπρόεδροι. Κατά τη διάρκεια της ονομαστικής ψηφοφορίας όλοι οι Αντιπρόεδροι και ο Πρόεδρος της Βουλής είναι εδώ και την ευθύνη για τέτοια ζητήματα την έχουν μόνο ο Πρόεδρος της Βουλής και οι Βουλευτές, γιατί στο άρθρο 67 στο τέλος θα δείτε ότι λέει «επί αντιρρήσεων αποφαίνεται η Βουλή» και όχι όποιος θέλει ή ο Προεδρεύων. Διαφορετικά εγώ θα διακόπτω κάθε φορά, όποτε προεδρεύω, τη διαδικασία, όποτε μου αρέσει, θα λέω «οι Βουλευτές ας λένε ό,τι θέλουν» και θα κλείνω το θέμα με βάση τη δική μου αντίληψη. Και νομίζω ότι και το Κίνημα Αλλαγής έβαλε μία αντίστοιχη λογική. Και το τελευταίο που θέλω να πω είναι ότι, όπως εξελίχθηκε η συζήτηση, δεν εξελίχθηκε επί της ουσίας, εξελίχθηκε γιατί συζητούσαμε προηγουμένως. Η διαδικασία του νόμου κλείνει με την τελευταία ψηφοφορία. Δεν κλείνει την Τρίτη, όταν αποφασίζουμε ότι την Πέμπτη θα κάνουμε την τελευταία ψηφοφορία. Η διαδικασία της ψηφοφορίας δεν έχει ξεκινήσει, μπαίνουν καινούργια ζητήματα, τα βάζουμε εδώ πέρα και κρύβουμε το γεγονός. Ποιο είναι το γεγονός; Δεν έκρινε η Υπουργός. Στο κάτω - κάτω της γραφής ο οποιοσδήποτε Υπουργός τι είναι για να κρίνει; Ο θεός; Αρνήθηκε να δώσει στη Βουλή έγγραφο. Αυτό έγινε. Και ορθά και η δική μας η εκπρόσωπος και η εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής είπε ότι αυτό θα έχει συνέχεια. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε συνάδελφε, ο Κανονισμός στο άρθρο 69 λέει ότι «μετά την κήρυξη της έναρξης της ψηφοφορίας και καθ' όλη τη διάρκειά της δεν επιτρέπεται καμμία συζήτηση, ακόμη και για την αιτιολόγηση της ψήφου. Παρατηρήσεις σχετικά με την εφαρμογή…»
Δεν είχε ξεκινήσει η ψηφοφορία.
Αφήστε με να ολοκληρώσω. Παρακαλώ πολύ!
Και εγώ σας παρακαλώ.
Το κάνετε πάντα αυτό. Σας παρακαλώ πολύ, λοιπόν, να τελειώσω. Λέει λοιπόν ο Κανονισμός: «Παρατηρήσεις σχετικά με την εφαρμογή του Κανονισμού είναι δυνατόν να γίνουν μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος της ψηφοφορίας». Και επειδή επικαλείστε το άρθρο 67 για το παρεμπίπτον, σας λέω ότι δεν συζητήθηκε, δεν σας έδωσα τον λόγο να συζητηθεί.
Αυτό λέμε!
Άρα, λοιπόν, δεν τίθεται κανένα από τα ζητήματα αυτά που λέτε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και να σας θυμίσω, κύριε συνάδελφε, επειδή προεδρεύετε, ότι είχε ξεκινήσει προχθές η ψηφοφορία.
Η ψηφοφορία επί αυτού του συγκεκριμένου άρθρου…
Πριν προχωρήσουμε στο επόμενο νομοσχέδιο, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι από τα άνω δυτικά θεωρεία παρακολουθούν τη συνεδρίαση, αφού πρώτα ξεναγήθηκαν στην έκθεση «Βουλή των Ελλήνων, οι σταθμοί μιας διαδρομής σχεδόν 200 ετών» που διοργανώνει το ίδρυμα της Βουλής, είκοσι έξι μαθητές και μαθήτριες και δύο συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 2ο Γενικό Λύκειο Αγίου Δημητρίου. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο πλαίσιο της νομοθετικής εργασίας προχωρούμε τώρα στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών, σύμφωνα με τη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη. Μόνη συζήτηση και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών: «Εκλογή Βουλευτών». Η Διάσκεψη των Προέδρων αποφάσισε στη συνεδρίασή της στις 14 Ιανουαρίου 2020 της συζήτησης του νομοσχεδίου σε μία έως δύο συνεδριάσεις ενιαία επί της αρχής και επί των άρθρων. Συμφωνεί το Σώμα;
Το Σώμα συνεφώνησε. Τον λόγο έχει ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Βασίλειος - Νικόλαος Υψηλάντης.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Λοβέρδο.
Κυρία Πρόεδρε, με συγχωρείτε και σας ευχαριστώ που μου δίνετε τον λόγο. Εκ μέρους του Κινήματος Αλλαγής ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος καταθέτουμε ένσταση αντισυνταγματικότητας, τις λεγόμενες «αντιρρήσεις συνταγματικότητας» βάσει του άρθρου 100 του Κανονισμού της Βουλής για διάταξη του σχεδίου νόμου και παρακαλούμε αυτή η συζήτηση να γίνει προ της ενάρξεως της διαδικασίας και της ομιλίας του εισηγητή της Πλειοψηφίας.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Τζανακόπουλε.
Εκ μέρους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ καταθέτουμε ένσταση αντισυνταγματικότητας κατά το άρθρο 100 του Κανονισμού της Βουλής, την οποία ζητάμε να συζητήσει το Σώμα πριν την έναρξη της συζήτησης για το νομοσχέδιο.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε συνάδελφε.
Ευχαριστώ. Ακούσαμε το αίτημα των δύο Κοινοβουλευτικών Ομάδων και με βάση τη δυνατότητα που έχετε από τον Κανονισμό της Βουλής δεχόμαστε προφανώς να το κουβεντιάσουμε από τη μεριά μας. Απλά ζητάμε να μας δοθεί λίγος χρόνος να το κοιτάξουμε αυτό που κατέθεσαν, να ξεκινήσει η διαδικασία με τους εισηγητές και να μπορέσουμε να το κουβεντιάσουμε σε μία ή δύο ώρες, όπως πάγια γίνεται σε αυτή την Αίθουσα.
Όχι, προς Θεού! Δεν γίνεται πάγια.
Να δοθεί πρώτα ο λόγος στους εισηγητές.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ελάτε, κύριε συνάδελφε.
Είναι γνωστό στα μέλη της Διαρκούς Επιτροπής ότι το κόμμα μας διά της εισηγήτριάς μας κ. Λιακούλη είχε προειδοποιήσει ότι στο άρθρο 1 παράγραφος 2 περίπτωση β΄ υπάρχει θέμα και πριν την έναρξη της διαδικασίας η συνάδελφος είχε την ευγένεια να ενημερώσει και τον αρμόδιο Υφυπουργό. Καταλαβαίνω ότι η Πλειοψηφία μπορεί να χρειάζεται τη δική της κινητοποίηση γιατί θα πρέπει να εγερθούν οι περισσότεροι και οι περισσότεροι είναι της Νέας Δημοκρατίας στην Αίθουσα αυτή. Αντιληπτό. Όμως, κύριε συνάδελφε, η διαδικασία της συζήτησης θα πάρει χρόνο. Έχετε χρόνο να κινητοποιηθείτε. Δεν συντρέχει κανένας άλλος λόγος για να φύγουμε από τον κανόνα, που είναι όταν συζητάμε αντιρρήσεις, να τις συζητάμε πριν τη συζήτηση επί της αρχής, κατά τον Κανονισμό. Την ευχέρεια που υπάρχει να το πάτε λίγο αργότερα, πρέπει κάπως να την αιτιολογήσετε. Μπορεί να λείπει ο Υπουργός. Εδώ είναι ο Υπουργός. Μπορεί να λείπει ο εισηγητής. Εδώ είναι ο εισηγητής. Δεν είναι λόγος το ότι ακόμη δεν έχουν ακόμα κινητοποιηθεί. Να κινητοποιηθούν ενώ διεξάγεται η συζήτηση αυτή. Σας παρακαλώ μη δεχτείτε το αίτημα του κ. Λιβανού.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Τζανακόπουλε, έχετε τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, τη στιγμή που οι ενστάσεις αντισυνταγματικότητας κατατέθηκαν πριν από την έναρξη της συζήτησης για το νομοσχέδιο θα ήταν και νομικά και πολιτικά παράδοξο να μπούμε στις εισηγήσεις επί του νομοσχεδίου, δηλαδή στη συζήτηση όπου οι εισηγητές θα εξηγούν το νομοσχέδιο χωρίς να έχουν ακουστεί οι αντιρρήσεις σε σχέση με τη συνταγματικότητα ειδικών διατάξεων. Με αυτή την έννοια εγώ κατανοώ την πρακτική ανάγκη εκ μέρους της Συμπολίτευσης να ζητήσει μικρή παράταση, αλλά ξαναλέω ότι θα ήταν απολύτως οξύμωρο το όλο σχήμα να συζητήσουν οι εισηγητές, να πουν τις απόψεις τους επί του νομοσχεδίου, να εκκινήσει μάλιστα ο εισηγητής της Συμπολίτευσης την εισήγησή του χωρίς καν να έχει υπ' όψιν του ποιες είναι οι απόψεις του Σώματος σε σχέση με την αντισυνταγματικότητα συγκεκριμένων διατάξεων. Με αυτή την έννοια η πάγια πρακτική είναι όταν κατατίθενται οι ενστάσεις αντισυνταγματικότητας πριν την έναρξη της συζήτησης, να προηγείται η συζήτηση για την αντισυνταγματικότητα και στη συνέχεια, αφού το Σώμα αποφανθεί για την συνταγματικότητα ή μη των συγκεκριμένων διατάξεων που τίθενται εν αμφιβόλω, να μπαίνουμε στη διαδικασία των εισηγήσεων.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Χήτα, έχετε τον λόγο.
Θέλω να πω ότι χρειαζόμαστε χρόνο. Θέλουμε να πάρουμε στα χέρια μας αυτά που κατέθεσε τόσο το Κίνημα Αλλαγής όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ. Χρειαζόμαστε ένα χρονικό διάστημα. Δεν ξέρω αν πρέπει πρώτα να το συζητήσουμε ή όχι ή να ξεκινήσουν οι εισηγητές ή όχι. Ξαναλέω ότι χρειαζόμαστε λίγο χρόνο, για να ψηφίσουμε υπέρ ή κατά της αίτησης αντισυνταγματικότητας. Θα αλλάξει κάτι; Ούτως ή άλλως, δεν θα περάσει.
Ακούστε τους λέγοντες και αντιλέγοντες και σχηματίστε άποψη.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Κύριε Λιβανέ, ορίστε.
Κυρία Πρόεδρε, ευχαριστώ. Λυπάμαι που αντιδράσατε έτσι και οι δυο σας, αλλά, σε κάθε περίπτωση, για να επιταχύνουμε τη διαδικασία και να ακολουθήσουμε αυτή τη διάθεση την οποία έχετε, θα παρακαλούσα σε ηρεμότερους τόνους να συζητήσουμε επί της ουσίας τώρα τη διαδικασία της αντισυνταγματικότητας.
Κύριοι συνάδελφοι, θεωρώ και εγώ ότι είναι δίκαιο το αίτημα. Θα συζητήσουμε τώρα, έτσι όπως προβάλλετε τις αντιρρήσεις συνταγματικότητας και ζητάτε να αποφανθεί η Βουλή. Θα εφαρμόσουμε, λοιπόν, την παράγραφο 2 του άρθρου 100 του Κανονισμού της Βουλής και θα δώσουμε δικαίωμα λόγου, πρώτα απ' όλα, σε εσάς, κύριε Λοβέρδο.
Επιτρέψτε μου να απευθυνθώ στον Υφυπουργό, ο οποίος έχει και ένα πολιτικό παρελθόν. Κύριε Λιβανέ, γιατί μας ξυπνάτε το παρελθόν;
Λιβάνιος, όχι Λιβανός.
Λιβάνιος. Γιατί μου ξυπνάς το παρελθόν; [[Γέλωτες στην Αίθουσα]] Το θέτω το ερώτημα αυτό, όχι ρητορικά. Είναι ωραιότατο τραγούδι. Αλλά το ρωτάω, γιατί απώλεια μνήμης προσφάτου πολιτικής και έντονης δεν μπορείτε να ισχυριστείτε ότι έχετε πάθει. Το θέμα του άρθρου 1, παράγραφος 2, περίπτωση β΄ έχει απασχολήσει τη χώρα από τη δεκαετία του 1990 και έχει απασχολήσει και την επιστήμη του Συνταγματικού Δικαίου, όχι ως συνήθως συμβαίνει. Γιατί οι συνταγματολόγοι, όπως και οι γιατροί και οι δικηγόροι γενικότερα, για πάρα πολλά θέματα υποστηρίζουμε από μία έως εκατό απόψεις και ο κόσμος αυτό το ξέρει. Οι πολίτες το γνωρίζουν. Η περίπτωση αυτή του άρθρου σας, που απαγορεύει να δοθεί το πριμ του πρώτου κόμματος σε συνασπισμό κομμάτων, ένωσε κατά κυριολεξία τη θεωρία του Συνταγματικού Δικαίου, πλην δύο εξαιρέσεων, που αφορούν συναδέλφους που δεν συμμετείχαν και στην πρώτη γραμμή των σχετικών συζητήσεων περί το Σύνταγμα όποιο και αν ήταν το θέμα αιχμής κάθε φορά. Αναφέρομαι στους αείμνηστους Μάνεση και Τσάτσο και στη νεότερη γενιά: τον Ευάγγελο Βενιζέλο, τον Γιώργο Σωτηρέλη, τον Γιώργο Καμίνη, που είναι εδώ. Επιτρέψτε μου να αναφέρω και τον εαυτό μου. Οι καθηγητές μας, αλλά και εμείς, γράψαμε, διοργανώσαμε συνέδρια, έγινε μία συζήτηση πολύ έντονη και περίπου ομόφωνη - ξαναλέω - ότι η διάταξη αυτή είναι αντισυνταγματική και παραβιάζει, όπως το έγγραφο που καταθέσαμε στην κ. Σακοράφα περιλαμβάνει, τις θιγόμενες διατάξεις. Πρώτη και βασική, τη διάταξη περί λαϊκής κυριαρχίας. Δεύτερη - είναι μία επισήμανση του κ. Καμίνη πολύ σωστή - τη διάταξη του άρθρου 37 σε σχέση με την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης και τις διερευνητικές εντολές, τις διατάξεις που αφορούν την ψήφο, τα χαρακτηριστικά της, την ισότητα και την ισοδυναμία της ψήφου, τα περί εκλογικού νόμου, ό,τι έχουμε συζητήσει, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, επί δεκαετίες πια, σχετικά με τα άρθρα 51.3, 52 και 54 του Συντάγματος. Ξαναλέω, όχι επειδή ο ένας επιστήμονας έλεγε το άλφα και ο άλλος έλεγε το βήτα, αλλά κατά κυριολεξία σχεδόν ομόφωνα είχαμε σταθεί όλοι εναντίον αυτής της ρύθμισης, όταν προϋπήρξε. Πότε προϋπήρξε; Στον νόμο Κούβελα - Μητσοτάκη. Πότε καταργήθηκε; Στον νόμο Σκανδαλίδη. Θα τον παρακαλούσα να πάρει και τον λόγο. Πότε επανήλθε; Με τον νόμο Παυλόπουλου. Επαναφέρετε και εσείς τη ρύθμιση αυτή, έχοντας υπ' όψιν σας όλη αυτή τη διαδρομή. Για να πετύχετε τι; Είναι «φωτογραφία» η διάταξη αυτή ενδεχόμενης σύμπραξης κομμάτων που δεν μας αρέσει. Όμως, το «δεν μας αρέσει» δεν έχει να κάνει ούτε με Συντάγματα ούτε με θεσμούς. Έχει να κάνει με κομματικούς τακτικισμούς και εκλογικές ψευδοπροβλέψεις που κείνται εκτός των θεσμών και εκτός του Συντάγματος. Επειδή θα πείτε «η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής εκείνης της εποχής», θα πείτε διάφορα - κάτι πρέπει να πείτε και εσείς, αφού επιμένετε και δεν αποσύρετε - θεωρώ ότι όποιος διαβάσει προσεκτικά τη σημερινή γνωμάτευση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής καταγράφεται με έναν τρόπο, βέβαια, ιδιαιτέρως ευγενή, γιατί είστε εκτός των θεσμών. Σας αναφέρει ότι το ζήτημα αυτό έχει τεθεί, σας καταγράφει επιστήμονες που έχουν διατυπώσει απόψεις σε μία σχεδόν ολόκληρη σελίδα και επισημαίνει - και αυτό έπρεπε να σας έχει προβληματίσει - και αποφάσεις του Αρείου Πάγου, που αυτή τη διάκριση συνασπισμού κομμάτων και ενιαίου κόμματος δεν την κάνουν δεκτή, ούτε, βέβαια, και την αρνούνται. Διότι δεν εξέτασαν ποτέ κατά την ανακήρυξη των υποψηφίων των συνδυασμών. Δεν ετέθη τέτοιο θέμα, ώστε να αποφασίσει το ανώτατο δικαστήριο, αλλά μιλά για αυτοτελή κόμματα, είτε πρόκειται για συνασπισμούς είτε πρόκειται για κατά κυριολεξία αυτοτελή κόμματα. Ένας είναι ο σχετικός χαρακτηρισμός. Γιατί παραβιάζετε το Σύνταγμα; Τι φοβάστε; Τι έχετε στο μυαλό σας; Θα μας ενδιέφερε να το ακούσουμε. Τι φοβάστε με βάση τα δεδομένα του πολιτικού συστήματος, όπως αυτά έχουν σήμερα; Θέλετε να αποκλείσετε μια συνεργασία δική μας μαζί σας; Θέλετε να αποκλείσετε μία συνεργασία δική μας με τον ΣΥΡΙΖΑ; Θέλετε να αποκλείσετε - επειδή εμείς είμαστε ήδη συνασπισμός κόμματος - τη δική μας πριμοδότηση, αν σας ξεπεράσουμε στις επόμενες εκλογές; Να μας πείτε, για να γελάμε όλοι μαζί. Γιατί πραγματικά είναι για γέλια η συγκεκριμένη ρύθμιση, όταν πέρασαν τόσα χρόνια, γράφτηκε τόσο πολύ θεωρητικό υλικό, ανταλλάχτηκαν επιχειρήματα σε συνέδρια. Θυμάμαι ένα στο δικό μου πανεπιστήμιο, με τους κορυφαίους της τότε επιστήμης του Συνταγματικού Δικαίου παρόντες και εν ζωή να στηλιτεύουν τη διάταξη αυτή. Σας παρακαλώ. Δεν είναι δυνατόν να δεχτείτε ο εισηγητή σας, ο εκπρόσωπό σας, ο εαυτό σας, να υποστηρίζετε πράγματα που ξέρετε πολύ καλά ότι είναι πέραν των θεσμών. Κυρία Πρόεδρε, ζητάμε από το Σώμα να απορρίψει αυτή τη ρύθμιση και να γίνει κατανοητό και στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας και στους Υπουργούς ότι είναι πραγματικά απαραίτητο να έχουμε ψηφίσει, πριν μπούμε στη συζήτηση επί της αρχής σχετικά με την αντισυνταγματικότητα αυτής της ρύθμισης, γιατί είναι και υπό μία έννοια η κορυφή μιας πρακτικής πονηρίας της πολιτικής που έχει καταδικαστεί. Και αυτοί που θέλουν να τη συνεχίζουν, εγειρόμενοι να αναλάβουν την ευθύνη.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Λάππας από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Λοβέρδο, δεν ξέρω τι σας θυμίζει ο κ. Λιβάνιος - τον συμπαθώ ιδιαιτέρως - αλλά νομίζω ότι αυτή η ρύθμιση πρέπει να μας θυμίζει τους χειρότερους εφιάλτες του πολιτικού συστήματος από το 1950 μέχρι σήμερα. Θα σας πω γιατί. Για τη θεμελίωση τη συνταγματική που κάνετε συμφωνώ απολύτως. Έτσι είναι. Είναι πανθομολογούμενο ότι η ανάδειξη του εθνικού Κοινοβουλίου είναι μία κορυφαία δημοκρατική διαδικασία - το λένε οι πάντες, δεν υπάρχει σύγγραμμα, δεν υπάρχει θεωρητικός του Συνταγματικού Δικαίου, δεν υπάρχει άνθρωπος της νομικής επιστήμης που να μη θεωρεί αυτό που σας λέω - αλλά είναι και ύψιστης πολιτειακής λειτουργίας. Και θα έπρεπε, τουλάχιστον στις διατάξεις μίας τέτοιας προσέγγισης για το εκλογικό σύστημα, να είμαστε σοβαρότεροι και σοφότεροι. Και κρατήστε το δεύτερο, το «σοφότεροι». Επειδή μιλάμε για ένα εκλογικό σύστημα - και πράγματι αυτή είναι η σκανδαλώδης, η απαράδεκτη διάταξη, του άρθρου 1, παράγραφος 2, εδάφιο β΄ - θα έπρεπε να σας πω ότι αν κάτι πλανάται σ' αυτή την Αίθουσα, είναι η θεωρία και η άποψη του κορυφαίου των κορυφαίων των δασκάλων του Συνταγματικού Δικαίου, του Αριστόβουλου Μάνεση, που, μάλιστα, τίμησε και το Κοινοβούλιο ως πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου τότε, με διευθυντή τον κ. Παντελή. Να δούμε, λοιπόν, τι λέει η νομική επιστήμη και ποια είναι τα πολιτικά επιχειρήματα, γιατί είναι απαράδεκτη και αντιδημοκρατική και από νομική άποψη αυτή η διάταξη. Προσβάλλει ευθέως και το Σύνταγμα αλλά και τη βασική δημοκρατική αρχή. Ακούστε, λοιπόν. Γιατί τη φέρνετε αυτή τη διάταξη, κύριοι Υπουργοί; Είναι δυνατόν να αντέξει στην κριτική - θα δείτε μετά, όταν θα σας πω τις αποφάσεις των δικαστηρίων - όταν μπορεί ένας συνδυασμός κομμάτων με ποσοστό ψήφων 61% του ελληνικού λαού να παίρνει λιγότερες ψήφους από ένα κόμμα που παίρνει 32% και 33%; Είναι δυνατόν; Και θα το αποδεχθεί αυτό το ελληνικό Κοινοβούλιο, το ελληνικό πολιτικό σύστημα, η ελληνική κοινωνία, το κράτος δικαίου; Φαίνεται πως όταν νομοθετείτε, δεν κοιτάτε προς δυσμάς, αλλά προς ανατολάς, σε εκείνα τα καταφρονημένα και απαξιωμένα πολιτικά συστήματα, που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η κυρίαρχη πολιτική και ο αποκλεισμός με κάθε τρόπο, νόμιμο και μη, άλλων πολιτικών δυνάμεων να καταλάβουν τους κυβερνητικούς θώκους. Και αυτό κάνετε τώρα για τους συνασπισμούς των κομμάτων. Μπορεί η βασική αρχή του εκλογικού συστήματος που προτείνετε, η ενισχυμένη αναλογική, να κινείται στα όρια της ανεκτικότητας από πλευράς πολιτικού συστήματος και συνταγματικής αρχής - αυτά λένε τα δικαστήρια τουλάχιστον - αφού το άρθρο 54 δίνει τη δυνατότητα στον κοινό νομοθέτη να καθορίσει τους όρους του εκλογικού παιχνιδιού. Όπως λέει ο Βαγγέλης Βενιζέλος στο σύγγραμμά του, «Αυτή η εξουσιοδότηση η νομοθετική του άρθρου 54, παράγραφος 1 προς στον κοινό νομοθέτη είναι εν λευκώ; Δεν πρέπει στη ρύθμιση που θα κάνει ο κοινός νομοθέτης να ισχύουν και όλες οι βασικές λειτουργίες του δημοκρατικού πολιτεύματος;». Και λέει ο Βαγγέλης Βενιζέλος, «Ποιες είναι οι αρχές; Η λαϊκή κυριαρχία, το αντιπροσωπευτικό σύστημα, η κοινοβουλευτική αρχή η βασική, που επιτάσσει την εξάρτηση της Κυβέρνησης από την εμπιστοσύνη της Βουλής και την εμπιστοσύνη της Βουλής από την αντιστοίχιση ψήφου των Ελλήνων πολιτών και των αντίστοιχων εδρών. Και, μάλιστα, σε αυτή την αρχή μήτρα του προβληματισμού είναι η ισότητα της ψήφου». Πάμε, λοιπόν, στο γιατί εσείς θέλετε τώρα, σώνει και καλά, να αποκλείσετε τους συνασπισμούς κομμάτων από αυτή τη δυνατότητα που έχουν να καταλάβουν την κυβερνητική εξουσία. Είναι κραυγαλέα, λέει ο Σωτηρέλης, αντισυνταγματική διάκριση μεταξύ αυτοτελών κομμάτων και συνασπισμών αυτή η διάταξη. Καταφρονεί το πολιτικό σύστημα, προσβάλλει ευθέως το Σύνταγμα και καταρρακώνει όλους τους θεσμούς ενός κράτους δικαίου και μίας ευνομούμενης πολιτείας. Διαβάστε σήμερα το άρθρο του Γιώργου Σωτηρέλη. Δεν λέει τίποτα διαφορετικό απ' ό,τι έλεγε ο Μάνεσης ως Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου. Ακούστε τι έλεγε, λοιπόν. Πράγματι, έτσι είναι όπως είπε ο κ. Λοβέρδος. Σε όλα τα εκλογικά συστήματα - από την εποχή του Κούβελα, η τροποποίηση του νόμου Σκανδαλίδη, ο νόμος Παυλόπουλου - στο θέμα της αντιμετώπισης της εκλογής των κομμάτων η φιλοσοφία και η λογική είναι ίδια με αυτή του εκλογικού συστήματος που προτείνετε σήμερα. Είναι η ίδια ακριβώς, φωτοτυπικό αντίγραφο, σαν να βάλατε καρμπόν και την αποτυπώσατε. Θα σας πω αμέσως μετά τι είπαν τα δικαστήρια γι' αυτή τη διάταξη. Έλεγε, λοιπόν, ο Αριστόβουλος Μάνεσης ως πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου προς το ελληνικό Κοινοβούλιο γι' αυτούς τους νόμους, για τον νόμο Κούβελα, το εξής: «Η διαφοροποίηση μπορεί να καταλήξει στην τεχνική απόκτηση κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Μία τέτοια διαμόρφωση του εκλογικού αποτελέσματος αποτελεί αλλοίωση και νόθευση της λαϊκής ετυμηγορίας και παραβίαση του άρθρου 52 του Συντάγματος, που προστατεύει την ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της εκλογικής θέλησης ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, η οποία αποτελεί το θεμέλιο του πολιτεύματος. Άρθρο 1, παράγραφος 2 του Συντάγματος». Και προσθέτει το εξής: «Εξάλλου, ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα αντέτεινε όχι μόνο προς την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, αλλά και προς την αρχή της ισοδυναμίας της ψήφου και, επίσης, προς την αρχή της ίσης μεταχείρισης και ίσης ευκαιρίας των πολιτικών κομμάτων και προς το δικαίωμά τους να καθορίζουν την εκλογική και εν γένει πολιτική τους τακτική». Λέγοντας αυτά ο Μάνεσης, τι επικαλέστηκε τότε ως πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου; Επικαλέστηκε ad hoc νομολογία του εκλογοδικείου, δηλαδή του ανωτάτου ειδικού δικαστηρίου, τις με αριθμούς 33, 34, 35 και 36 αποφάσεις του 1990 και τη με αριθμό 111 του 1994. Και την επικαλέστηκε ο ίδιος ο Μάνεσης. Ανέφερε, ακριβώς, απόσπασμα του εκλογοδικείου στο Επιστημονικό Συμβούλιο που έλεγε το εξής: «Δεν είναι δυνατόν σε ένα δημοκρατικό καθεστώς τα δικαιοδοτικά όργανα να έχουν εξουσία να ελέγχουν υπό ποίους όρους και προϋποθέσεις μπορεί να συνεργάζονται τα κόμματα, αν αυτά έχουν κοινά προγράμματα ή αν είναι εύλογη ή σκόπιμη η συνεργασία τους». Τα θέματα αυτά, κύριοι Υπουργοί, είναι πολιτικά και μαζί με άλλα λαμβάνονται υπ' όψιν κυριαρχικά και αποκλειστικά από τον λαό. Είναι ο μόνος αρμόδιος για να καθορίζει τη δύναμη, τον συσχετισμό των πολιτικών δυνάμεων, αλλά και να αποδώσει αυτά που πρέπει στο αυτοτελές κόμμα ή στον συνασπισμό κομμάτων. Άρθρο 1, παράγραφος 2 του Συντάγματος. Ποιοι άλλοι είχαν συμφωνήσει με τον Μάνεση τότε, κυρία Πρόεδρε; Θα το πω για να καταγραφεί στα Πρακτικά. Συμφώνησε ο Δημήτρης Τσάτσος, ο οποίος κουρέλιασε τον νόμο Κούβελα με μία τρομερή γνωμοδότηση. Μήπως τον κατατάσσετε στην πλευρά της Αριστεράς, του αριστερού κέρατος του πολιτικού συστήματος; Ασφαλώς όχι. Ο Βαγγέλης Βενιζέλος είχε φτιάξει μία γνωμοδότηση για τον ίδιο νόμο, όπου έλεγε ότι αντίκειται ευθέως στο Σύνταγμα, καθώς και ο Χρυσόγονος ο οποίος χαρακτηρίζει τις σχετικές ρυθμίσεις όχι μόνο κατάφωρα αντισυνταγματικές, αλλά - ακούστε και τη φράση - και επικίνδυνες για τη δημοκρατική ομαλότητα. Πάμε στον νόμο Παυλόπουλου, που έχει την ίδια λογική της αυξημένης αναλογικής. Εκεί υπάρχει η φοβερή εργασία του Παπαδημητρίου του μακαρίτη, αλλά και του Ανθόπουλου και του Ξηρού. Τις ξέρετε πολύ καλά. Το ερώτημα το μεγάλο είναι γιατί επιλέγετε αυτό που επιλέγετε, κύριοι Υπουργοί. Αυτό είναι ένα ερώτημα και από πολιτική και από νομική άποψη. Την απάντηση σας τη δίνει με ένα δημοσίευμα εχθές ο Γιώργος Σωτηρέλης. Ακούστε τι λέει: «Γιατί, όμως, τολμούν τόσο αυτοί, όσο και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, να ψηφίζουν μία τέτοια αντισυνταγματική ρύθμιση; Η εξήγηση είναι απλούστατη αλλά και οδυνηρή, διότι στο σημείο αυτό, όπως ήδη έχει επισημανθεί σε όλους τους τόνους από τη θεωρία, υφίσταται ένα σοβαρό έλλειμμα δικαστικής προστασίας». Και εξηγεί παρακάτω και λέει το εξής: «Οποιοδήποτε εκλογικό σύστημα, όσο αντισυνταγματικό και αν είναι, σημασία έχει ότι θα πάμε σε εκλογές με αυτό, διότι η παρέμβαση των ανωτάτων δικαστηρίων δεν μπορεί να έχει ποτέ προληπτικό χαρακτήρα, δηλαδή προφυλακτικό χαρακτήρα, παρά μόνο κατασταλτικό». Θα πάμε σε εκλογές, λοιπόν και η καλπονόθευση δεν θα έχει όρια και θα πριμοδοτεί αυτό που θέλει η Κυβέρνηση ή το κόμμα που είναι κάθε φορά στην εξουσία το κόμμα που είναι κοντά στην εξουσία και θα έρθει μετά το ανώτατο ειδικό δικαστήριο να πει ότι η τάδε διάταξη ή η δείνα διάταξη είναι αντισυνταγματική. Όμως, η ζημιά η πολιτική και η νομική έχει γίνει, διότι οι εκλογές έγιναν με αυτόν τον εκλογικό νόμο που κρίνει εκ των υστέρων το δικαστήριο. Στην πραγματικότητα λέει το ανώτατο ειδικό δικαστήριο ότι μία τέτοια ρύθμιση δεν αφήνει σχεδόν κανένα περιθώριο να διαμορφωθούν πολιτικές προϋποθέσεις που θα επιτρέπουν τη νομική ισοδυναμία της ψήφου, τόσο σε σχέση με τον καθορισμό των εκλογικών περιφερειών όσο και σε σχέση με την κατανομή των εδρών. Ακούστε το παράλογο, κύριε Υπουργέ, που είστε ένας νέος άνθρωπος. Μπορεί ένα κόμμα με 36,5% να πάρει το 60% των εδρών. Και ποιο είναι το παράλογο; Άντε, το μπόνους θα το πάρετε! Γιατί να παίρνει από μία τετραεδρική περιφέρεια τις τρεις έδρες από τις τέσσερις, ενώ είναι δεύτερο ή τρίτο κόμμα; Αντιλαμβάνεστε τον παραλογισμό του συστήματος; Ας πούμε, στην πατρίδα μου την Καρδίτσα που είναι τετραεδρική, ανεξαρτήτως ποιο είναι το πρώτο κόμμα, αυτό το κόμμα που πανελλαδικά θα πάρει το μπόνους, θα πάρει και τις έδρες σε τετραεδρική και πενταεδρική περιφέρεια. Δεν έχει όρια, δεν έχει λογική, δεν έχει συνέπεια! Και κλείνω, κυρία Πρόεδρε, με το εξής: Είπε ο κ. Λοβέρδος - και συμφωνώ απολύτως - ότι εδώ δεν είναι μία άποψη, μειοψηφική ή πλειοψηφική, της θεωρίας του Συνταγματικού Δικαίου. Είναι ομόθυμη, ομόφωνη από τους πάντες, όλων των συνταγματολόγων και των θεωρητικών του Συνταγματικού Δικαίου, σε όποια πλευρά της πολιτικής θεωρίας ή ιδεολογικής όχθης και αν τους τοποθετήσει κανένας. Είναι ομόθυμη και ομόφωνη. Άρα, λοιπόν, αν σήμερα το Κοινοβούλιο κλείνει τα μάτια και τα αυτιά, πάσχει από κώφωση και τύφλωση απέναντι σε μία διαχρονική άποψη της συνταγματικής και πολιτικής θεωρίας, ιδίως σε σχέση με απόψεις σταθερές συνταγματολόγων τεραστίου διαμετρήματος που ήμασταν όλοι μαθητές τους και με σεβασμό και δέος στεκόμαστε απέναντί τους, αν σήμερα, λοιπόν, καταστρατηγούμε και την πολιτική θεωρία, την πολιτική επιστήμη, ιδίως τη συνταγματική άποψη, νομίζω ότι θα είναι ένα ακόμα κραυγαλέο, ολέθριο λάθος και για το Σύνταγμα και για τη Δημοκρατία. Θα ήθελα οι κύριοι Υπουργοί να διαβάσουν λίγο πιο προσεκτικά και την άποψη της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής. Το καταχέριασμα γίνεται με ευγένεια, αλλά γίνεται! Να διαβάσουν, επίσης και τη νομολογία των αποφάσεων που σας είπα. Ας μην εξακολουθήσουμε, κυρία Πρόεδρε - και κλείνω με μία φράση αποφράδα - να διώχνουν από την πολιτική τους πολίτες και κυρίως τους νέους που είναι η ατμομηχανή της κοινωνίας και της ιστορίας. Θα είναι μία ακόμα ντροπή του πολιτικού συστήματος.
Σας ευχαριστώ πολύ. Θα μιλήσει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος;
Δεν θα μιλήσει πρώτα ο αντιλέγων;
Νομίζω ότι πρέπει να πάμε έτσι με τα κόμματα… Θέλετε να λάβετε τον λόγο, κύριε Υψηλάντη;
Βεβαίως, κυρία Πρόεδρε.
Δεν έχω πρόβλημα. Ορίστε, λοιπόν, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ευχάριστο της αίτησης για την αντισυνταγματικότητα είναι ότι επιτέλους τα κόμματα της Αντιπολίτευσης ξύπνησαν, γιατί στην επιτροπή τουλάχιστον αυτό το οποίο είχαν να αποδώσουν κατά του εκλογικού νόμου, αυτού του οποίου εισφέρεται σήμερα από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, ήταν μόνο μία γενική κριτική των επτά μηνών διακυβέρνησης της χώρας από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ήταν μία γενική κριτική χωρίς να εστιάσει ειδικότερα στα ζητήματα, τα οποία τίθενται και τα θεωρητικά τα μεγάλα και τα συνταγματικά του εκλογικού νόμου. Ερχόμαστε σήμερα με μεγάλη χαρά, το λέω εδώ ότι επιτέλους, γίνεται μια συζήτηση πάνω σε θέματα του ιδίου του νόμου. Τίθεται, λοιπόν, και από το Κίνημα Αλλαγής και από τον ΣΥΡΙΖΑ και από τον ΣΥΡΙΖΑ και από το Κίνημα Αλλαγής, το θέμα της συνταγματικότητας του άρθρου, 1 παράγραφος, 2 περίπτωση β΄ και ακούστηκαν εδώ απόψεις καθαρά συνταγματολόγων, διαφόρων συνταγματολόγων, πάνω σε γενικότερα ζητήματα Συνταγματικού Δικαίου, που έχουν να κάνουν με τις διατάξεις περί λαϊκής κυριαρχίας, τις διατάξεις του άρθρου 37 του Συντάγματος για τις διερευνητικές εντολές και για την ισότητα περί ψήφου. Είναι ζητήματα τα οποία και από την άλλη πλευρά, τη δική μας πλευρά, που μπορούμε να τα θέσουμε, μπαίνουν σε πρώτη μοίρα στο σκεπτικό και τη λειτουργία του υπό ψήφιση αυτού εκλογικού νόμου. Περαιτέρω, πρέπει να πούμε ότι - δυστυχώς ή ευτυχώς - και στον χώρο του Συνταγματικού Δικαίου οι συνταγματολόγοι πολλές φορές διχάζονται περισσότερο από τον διχασμό που έχουν και τα πολιτικά Κόμματα. Είναι γνωστές οι μάχες οι οποίες δίνουν οι συνταγματολόγοι, όταν προκύπτει κάποιο ζήτημα και πώς ο ένας προσπαθεί να ξεπεράσει σε ιδέες τον άλλον. Επιστρατεύονται εδώ διάφορα άρθρα, κυρίως από τον κ. Λάππα, είναι μια προσφιλής τακτική του κ. Λάππα να μας φέρνει εδώ και να μας διαβάζει αποσπασματικά διάφορα κείμενα συνταγματολόγων. Θα μπορούσα να σας φέρω και εγώ αντίθετα διάφορα άρθρα του κ. Αλιβιζάτου.
Φέρτε ένα.
Φέρτε μας ένα άρθρο.
Να σας φέρω να διαβάσετε. Πρόσφατα, εχθές διάβασα ένα άρθρο κατά της απλής αναλογικής του συνταγματολόγου κ. Αλιβιζάτου.
Όχι για την απλή αναλογική, γι' αυτό που συζητάμε εδώ.
Ακούστε να δείτε. Ακούστε τα τώρα. Τώρα θα ακούτε. Ένα άρθρο του κ. Αλιβιζάτου στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», διαβάστε το. Όσον αφορά τώρα επί της ουσίας του θέματος θα πρέπει να πούμε τα εξής: ότι δεν έχει κρύψει η Νέα Δημοκρατία ότι η αρχή της είναι υπέρ των εκλογικών νομοσχεδίων υπέρ της κυβερνησιμότητας, της διασφάλισης σταθερότητας της πολιτικής και της κυβερνησιμότητας και ότι πάγια θέση μας είναι η αντίθεσή μας στα συστήματα της απλής αναλογικής. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Β΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ]] Εν όψει, λοιπόν, της διασφάλισης της κυβερνητικής σταθερότητας γνωρίζετε ότι κάμπτεται πολλές φορές η αρχή και της ισοδυναμίας της ψήφου και της ίσης μεταχείρισης των πολιτικών κομμάτων με πάγια νομολογία, όχι μόνο των εκλογοδικείων αλλά και του ανώτατου ειδικού δικαστηρίου, η οποία έχει κρίνει ότι δεν αντιβαίνει προς το Σύνταγμα η δυσμενέστερη μεταχείριση των συνασπισμών σε σχέση με αυτοτελή κόμματα. Και, πράγματι, στο νομοσχέδιο, στα πρακτικά της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής, στον εκλογικό νόμο του 1990, με αριθμό 40/31-10-1990 ο μακαρίτης, ο αείμνηστος Αριστόβουλος Μάνεσης τάχθηκε εναντίον της λύσης αυτής. Ωστόσο, υπήρχαν αντίθετες απόψεις του Γεώργιου Κουμάντου και του Επαμεινώνδα Σπηλιωτόπουλου. Περαιτέρω, με το σχέδιο νόμου εισάγεται εκ των πραγμάτων η μέγιστη δυνατή εγγύηση εκλογικής δικαιοσύνης και ίσης μεταχείρισης των συμμετοχών των συνδυασμών και προβλέπεται η αποκλειστική αρμοδιότητα του Α΄ Τμήματος του Αρείου Πάγου να αποφαίνεται αμετάκλητα κατά την ανακήρυξη των συνδυασμών με τον χαρακτήρα κόμματος αυτοτελούς ή συνασπισμού. Η ρύθμιση αυτή δεν είναι άγνωστη στην ελληνική εκλογική νομοθεσία. Αποτελεί υιοθέτηση αυτούσιας της ρύθμισης του ν.3636/2008, ο οποίος με τη σειρά του υιοθέτησε τη ρύθμιση από τον ν.1907/1990 όπου εκεί αντιγράφηκε ουσιαστικά η ρύθμιση της παραγράφου 7, του άρθρου 132, του βασιλικού διατάγματος 10/12-4-1958. Το ελληνικό Σύνταγμα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εν αντιθέσει προς άλλα Συντάγματα άλλων ευρωπαϊκών κρατών, δεν καθορίζει το εκλογικό σύστημα, καταλείπει στον κοινό νομοθέτη την ευχέρεια να επιλέξει κάθε φορά το προσφορότερο και μάλλον ενδεδειγμένο από τις περιστάσεις εκλογικό σύστημα, αφού λάβει υπ' όψιν του τις κρατούσες πολιτικές συνθήκες. Ενδεικτικά αναφέρεται η νομολογία, η οποία έχει ήδη ειπωθεί εδώ από τους συναδέλφους της Αντιπολίτευσης. Ο νομοθέτης έχει ευρεία ελευθερία δράσεως κατά τον καθορισμό του εκλογικού συστήματος, αλλά όχι απεριόριστη, διότι αυτή οριοθετείται από το ανώτατο ειδικό δικαστήριο, όπως ήδη έχω αναφέρει λεπτομερώς στις επιμέρους αιτιάσεις τις οποίες έχετε υποβάλει, από τις συνταγματικές αρχές που διέπουν την ψήφο, αλλά και από τους αυξημένης τυπικής ισχύος κανόνες δικαίου. Συνεπώς η ίδια η Επιστημονική Επιτροπή τώρα θέλετε να πείτε ότι μας φέρνει κάποιες νομοθετικές βελτιώσεις, οι οποίες συστήνει να γίνουν ορολογικές και πέραν αυτού δεν αναφέρεται σε θέματα αντισυνταγματικότητας. Το μεταφράζετε ότι υπάρχει πρόβλημα συνταγματικότητας στο συγκεκριμένο άρθρο στο οποίο αναφέρεστε για τον συνασπισμό κομμάτων. Δεν υπάρχει σε καμμία περίπτωση. Η νομολογία - και μέρος της θεωρίας - τάσσεται υπέρ της επιλογής αυτής. Και συνεπώς θα πρέπει η πρότασή σας να απορριφθεί και η πρόταση του Κινήματος Αλλαγής αλλά και η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ. Σας ευχαριστώ.
Ζήτησε τον λόγο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Αθανάσιος Παφίλης. Ορίστε, κύριε Παφίλη, έχετε τον λόγο.
Θα κάνω μία παράφραση ενός πολύ γνωστού και συμβολικού τραγουδιού και ζητάω εκ των προτέρων συγγνώμη: «Της υποκρισίας, ήλιε νοητέ»! Αυτή είναι η συζήτηση που γίνεται.
«Υποκρίνεσαι, σου λέω, υποκρίνεσαι»!
Της υποκρισίας, λέω ή του υποκρίνεσθαι, αν το θέλετε και στην καθαρεύουσα, κύριε Λοβέρδο.
Αφήστε την παραποίηση στίχων.
Κύριε Σκανδαλίδη, μπορούμε να συνεχίσουμε;
Μάλιστα.
Ευχαριστούμε πάρα πολύ. Γίνεται μια ολόκληρη συζήτηση για τη συνταγματικότητα. Γίνεται μια συζήτηση από όλα τα κόμματα τα υπόλοιπα, περί του εκλογικού συστήματος, της ισοδυναμίας και ισοτιμίας της ψήφου. Καλά, δεν ντρέπεστε; Υπάρχει ένα εκλογικό σύστημα από το '74 και μετά λέω, για να μην πάω και παλιότερα, που να καταγράφει τη λαϊκή βούληση, όπως εκφράζεται στις εκλογές, ανεξάρτητα από το πώς και τι; Πείτε μας ένα. Πείτε μας ποιο κόμμα, πλην του 1974 που πάλι με σύστημα καλπονοθευτικό πήρε τότε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής την κυβέρνηση με πάνω από 50%, ποιο άλλο κόμμα που κυβερνάει όλα αυτά τα χρόνια πήρε το 51% ή το 50,01% των ψήφων αυτών των Ελλήνων που ψήφισαν; Για να μην πω ότι κυβερνούν όλα τα κόμματα με βάση των πληθυσμό της Ελλάδας σε ποσοστό από 22% έως 28% και έχουν κοινοβουλευτική αυτοδυναμία όλα αυτά τα χρόνια. Συμπέρασμα, πρώτον, λέω. Υποκρισία. Η υποκρισία στο μεγαλείο της. Είσαστε κυβερνήσεις μειοψηφίας. Έχετε καλπονοθευτικά συστήματα. Αρνείστε όλοι - και ο ΣΥΡΙΖΑ που κάνει τον καμπόσο - την απλή αναλογική. Και απλή αναλογική σημαίνει απλή αναλογική, δηλαδή ό,τι ψήφους παίρνει, τόσες έδρες παίρνει στους τριακόσιους. Δεν σημαίνει ούτε πλαφόν 3% που κόβει έξω ένα μεγάλο ποσοστό από αυτό που ψηφίζουν, ανεξάρτητα από τι κόμματα ψηφίζουν. Δεν σημαίνει μπόνους, πολύ χειρότερα. Όλα, μα όλα τα κόμματα μέχρι τώρα χρησιμοποίησαν συστήματα αναλόγως πώς τους βολεύει, ασχέτως εάν φωνάζουν. Η Νέα Δημοκρατία ήταν γνωστή. Είναι η αστική δημοκρατία, βλέπετε. Πενήντα έδρες μπόνους; Κλέβετε την ψήφο του ελληνικού λαού. Τριάντα έδρες, όπως λένε το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ; Κλέβετε τριάντα έδρες. Πώς να το κάνουμε, δηλαδή; Αυτή είναι η δημοκρατία σας, ακόμη και η αστική δημοκρατία. Φτιάχνετε συστήματα τερατώδη μερικές φορές. Παλαιότερα τα ζήσαμε. Όχι ότι δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει και απλή αναλογική. Άμα βολεύει το σύστημα και τα έχει φτιάξει όλα καλά, μπορεί να κάνει και απλή αναλογική. Δεν θα λυθούν τα προβλήματα, αλλά τουλάχιστον σταματήστε αυτή την υποκρισία, να τσακώνεστε περί του Συντάγματος. Όταν λέμε ότι είναι ίση η ψήφος όλων των Ελλήνων, τι σημαίνει αυτό; Δεύτερον, η κυβερνησιμότητα. Σιγά τα λάχανα! Δεν είναι η κυβερνησιμότητα, είναι η σταθερότητα του συστήματος, για να μη διαταράσσεται. Ποτέ δεν υπήρξε πρόβλημα με σχηματισμό κυβερνήσεων. Άλλωστε υπάρχει τέτοια στρατηγική ταύτιση σε όλους σας, η οποία εκφράστηκε και στα μνημόνια και στην εξωτερική πολιτική και παντού, που θα βρεθεί λύση, όπως βρέθηκε η λύση να κυβερνήσει το ΠΑΣΟΚ με την επάρατη Δεξιά, πράγμα που όταν εμείς λέγαμε ότι μπορεί να γίνει, βγαίνατε στα κεραμίδια. Επομένως όλα τα συστήματα τα οποία φέρνετε και αυτό με την ευρεία έννοια του όρου…
Μαζί δεν κυβερνήσαμε;
Δεν κυβερνήσαμε ποτέ μαζί.
E, όχι δα!
Κοιτάξτε, εάν θέλετε να διακόψετε, μπορείτε να το κάνετε. Θέλετε, όμως, να συνεχίσω; Θα πω περισσότερα μετά και δεν θα σας συμφέρει.
Μη διακόπτετε, παρακαλώ.
Μας φέρνετε ένα σύστημα που μας λέτε ότι είναι αναλογικό και κλέβετε πενήντα έδρες; Από πού έως πού είναι αναλογικό; Και το ΠΑΣΟΚ λέει τριάντα και ο ΣΥΡΙΖΑ λέει τριάντα. Δίνει τη δυνατότητα…
Όχι, δεν το είπαμε εμείς.
Αφήστε, κύριε Σπίρτζη, τα ξέρουμε. Λέει, μέχρι το 10% των εδρών μπορεί να δοθεί. Το 10% σημαίνει τριάντα έδρες. Αυτό λέει ο νόμος σας. Δεύτερον, το 3% σημαίνει εννέα Βουλευτές. Αποκλείεται ένα κόμμα που παίρνει 2,90%.
Το πλαφόν λέτε.
Το πλαφόν. Τι είναι αυτό; Δεν είναι κλοπή;
Τότε δεν κλέβει μόνο πενήντα έδρες η Νέα Δημοκρατία, κλέβει ογδόντα.
Εάν θέλετε να κάνουμε διάλογο, να τον κάνουμε, αλλά δεν είναι τηλεόραση εδώ! Συνεχίζω, λοιπόν. Αφήστε, λέω την υποκρισία και από τη μία μεριά και από την άλλη και αφήστε τα περί δημοκρατίας κ.λπ., για να μιλήσουμε με ανοιχτά χαρτιά. Όταν ληστεύετε τις ψήφους άλλων κομμάτων, αυτό το ονομάζετε δημοκρατία. Όταν σας συμφέρει, πάτε με μονοκομματικές και όταν δεν σας συμφέρει, φέρνετε και διάφορα περίεργα σχήματα. Έχουν δει τα μάτια μας τέρατα και σημεία. Παλαιότερα, για να εκλεγεί Βουλευτής του ΚΚΕ ήθελε τριάντα πέντε χιλιάδες ψήφους και από τα δύο κόμματα ήθελε δέκα χιλιάδες ψήφους. Αυτό πώς το λέτε εσείς, που υπερασπίζεστε τη δημοκρατία κ.λπ.; Ποια κυβερνησιμότητα; Θα τα βρείτε στην πορεία. Φάνηκε αυτό. Και όταν «έτριξε» λίγο το σύστημα, όλοι ψηφίσατε τα μνημόνια. Επομένως αυτή η συζήτηση, κατά τη γνώμη μας, έχει μεγάλη υποκρισία. Εμείς, ερμηνεύοντας αυτό που υποτίθεται ότι πιστεύετε, την ισοτιμία της ψήφου συνολικά, θεωρούμε ότι είναι όλο αντισυνταγματικό, όχι μόνο εκεί που επικεντρώνεστε, που αφορά τους συνασπισμούς και τα ξεχωριστά κόμματα.
Τον λόγο έχει ο κ. Χήτας από την Ελληνική Λύση.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είναι 13.15΄ και ακόμη δεν έχουμε ξεκινήσει το νομοσχέδιο. Νομίζω πάντως ότι οι περισσότεροι από εδώ σήμερα έχουν εξασφαλίσει μία θέση στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων των «20.00΄». Νομίζω ότι αυτός είναι ο στόχος κάθε φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο στα σοβαρά θέματα ή στα λιγότερο σοβαρά, με τις αιτήσεις αντισυνταγματικότητας κ.λπ..
Αυτό είναι προσβλητικό.
Γιατί, κύριε Πρόεδρε, λυπούμαι πάρα πολύ, που θα το πω, αλλά μέσα σε αυτό το Κοινοβούλιο σήμερα πρόκειται να συζητήσουμε και να ψηφίσουμε τον νέο εκλογικό νόμο, δηλαδή πώς θα ψηφίζει ο Έλληνας πολίτης, αλλά σε κανέναν μάλλον από εδώ μέσα δεν περνά από το μυαλό να προβληματιστεί λιγάκι πώς θα καταφέρουμε να σηκώσουμε από τον καναπέ τον πολίτη, για να πάει να ψηφίσει, γιατί έχουμε ή μάλλον έχετε απαξιώσει τελείως το πολιτικό σύστημα τα τελευταία χρόνια. Θα έπρεπε να μας απασχολεί αυτό περισσότερο. Ξέρετε γιατί έχουμε απαξιώσει το πολιτικό σύστημα; Γι' αυτά εδώ που κάνετε. Και ξέρετε τι κάνετε σήμερα εδώ; Διαφωνείτε υποκριτικά για όχι τόσο ουσιώδη θέματα και συμφωνείτε σε όλα τα υπόλοιπα. Ήρθαν σήμερα, λοιπόν, το Κίνημα Αλλαγής και ο ΣΥΡΙΖΑ να διαφωνήσουν αναφορικά με τη συνταγματικότητα, ενώ συμφωνούν σε άλλα μεγάλα και τεράστια θέματα. Συμφωνείτε στα ελληνοτουρκικά, συμφωνείτε στα μνημόνια, στις Πρέσπες, στα μεγάλα και κάνετε πως διαφωνείτε - και καλά - σε τέτοια θέματα για το σόου, για την επικοινωνία, για το στασίδι στο δελτίο των «20.00΄», γιατί αυτό σας ενδιαφέρει περισσότερο. Κύριε Λάππα, που κόπτεστε τόσο πολύ, ξέρετε κάτι; Δεν είμαστε εδώ όλοι ούτε συνταγματολόγοι ούτε νομικοί ούτε είναι ο κόσμος που μας παρακολουθεί. Εάν, λοιπόν, καλούνται οι Βουλευτές να δώσουν λύση σε τέτοια θέματα, εάν κάτι είναι συνταγματικό ή αντισυνταγματικό, η φωνή της λογικής, η δική μας φωνή, η φωνή της Ελληνικής Λύσης φωνάζει και στη συζήτηση περί Αναθεώρησης του Συντάγματος και από την πρώτη ημέρα που μπήκαμε εδώ την ανάγκη ίδρυσης συνταγματικού δικαστηρίου, για να δώσει τη λύση. Το λέμε και το φωνάζουμε. Κανείς δεν ακούει. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω! Κλειστά αυτιά! Πάσχει από κώφωση και τύφλωση, είπε ο συνάδελφος του ΣΥΡΙΖΑ, το ελληνικό Κοινοβούλιο. Όχι, πάσχει από υποκρισία, που περισσεύει. Ξεχειλίζει η υποκρισία! Θα έπρεπε ο νους και ο προβληματισμός μας να έχουν να κάνουν με το πώς θα μπορέσουμε να ανακτήσουμε, επαναλαμβάνω, ως πολιτικό σύστημα την αξιοπιστία μας στον ελληνικό λαό, στους Έλληνες πολίτες, για να έρθουν πάλι να ψηφίσουν και να έχουμε 80%, 90% και 100% συμμετοχή και όχι 40% και με το ζόρι να τους φέρνουμε στην κάλπη. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα της έλλειψης αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος. Τώρα, εάν θα ψηφίσει υπέρ ή κατά της αντισυνταγματικότητας, αφού θα προχωρήσει η διαδικασία, τι σημασία έχει; Κατά θα βγει. Τι θέλετε να ψηφίσουμε; Ναι, υπέρ, κατά; Τι θέλετε; Ό,τι θέλετε εσείς! Η ουσία ποια είναι; Εμείς είμαστε φύσει υπέρ της απλής αναλογικής. Εάν κάνατε και εσείς αυτό που κάνουμε εμείς, δεν θα είχε έρθει η παρακμή του πολιτικού συστήματος και δεν θα είχε καταστραφεί η χώρα. Γιατί εμείς βάζουμε πάντα το εθνικό συμφέρον πάνω από το συμφέρον του κόμματος, πάνω από το συμφέρον του Βελόπουλου, της Ελληνικής Λύσης και του οποιουδήποτε μέλους της Ελληνικής Λύσης. Βάζουμε πιο πάνω το εθνικό συμφέρον. Καλώς ή κακώς - και λέω κακώς, γιατί βέβαια εσείς έχετε πολύ μεγάλη ευθύνη που φέρατε τη χώρα σε αυτή την κατάσταση και οικονομικά και γεωπολιτικά και στις σχέσεις μας και στα ελληνοτουρκικά, σε όλα - η χώρα χρειάζεται να κυβερνάται και όχι μπάχαλο. Εσείς, λοιπόν, οι λάτρεις της απλής αναλογικής, κυβερνήσατε με το μπόνους. Τώρα ξαφνικά, που θέλετε να παραδώσετε μπάχαλο, σας ενδιαφέρει η απλή αναλογική. Αποφασίστε τι θέλετε. Εμείς δεν ψηφίζουμε με βάση το δικό μας συμφέρον, ψηφίζουμε πάντα με βάση το εθνικό συμφέρον. Αυτό είναι κάτι άλλο, που θα το πούμε και θα το αναπτύξουμε στις ομιλίες μας, όταν έρθει η ώρα να συζητηθεί το νομοσχέδιο. Σε λίγο ελπίζω να ξεκινήσει ο νέος εκλογικός νόμος. Σε ό,τι αφορά τα υπόλοιπα, να προβληματιστείτε όλοι για ποιον λόγο οι Έλληνες πολίτες έχουν γυρίσει την πλάτη σε όλους εμάς. Εάν συνεχίσετε αυτά που κάνετε εδώ πέρα, δυστυχώς θα χάσουμε και αυτούς που έχουν μείνει.
Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25 έχει τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, κάθε εκλογικός νόμος με ενισχυμένη αναλογική παραβιάζει ευθέως το Σύνταγμα της Ελλάδος, καθώς κάθε τέτοιος εκλογικός νόμος παραβιάζει τις αρχές της ισότητας της ψήφου, της αναλογικότητας, όπως βεβαίως και την αντιπροσωπευτική αρχή. Δεκαετίες τώρα - τι παράξενο! - όλες οι εκλογές σε αυτόν τον τόπο γίνονται με ενισχυμένη αναλογική. Συνεπώς δεκαετίες τώρα, όλες οι εκλογές έχουν διεξαχθεί με εκλογικούς νόμους οι οποίοι παραβίαζαν και συνεχίζουν να παραβιάζουν το Σύνταγμα. Ίσως - να συμφωνήσω - με τον σημερινό εκλογικό νόμο που φέρνει η Νέα Δημοκρατία για ψήφιση να το παρακάνει, να ξεπερνά τα εσκαμμένα ή όλα τα μέχρι τώρα όρια. Ωστόσο, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΙΝΑΛ, με συγχωρείτε που θα το πω, αλλά τώρα το θυμηθήκατε; Ευχαριστώ πολύ.
Ζήτησε τον λόγο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τζανακόπουλος. Ποιο είναι το θέμα, για την αντισυνταγματικότητα ή για άλλον λόγο;
Για την αντισυνταγματικότητα.
Κύριε Πρόεδρε, επειδή ήρθατε τώρα, δεν έχουμε ολοκληρώσει τη συζήτηση για την αντισυνταγματικότητα. Μίλησαν ο λέγων και ο αντιλέγων και τώρα μιλούν όλοι οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι.
Ήταν πάνω στην αλλαγή που κάναμε. Παρακαλώ, κύριε Τζανακόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Εκκινώντας θα ήταν χρήσιμο να θυμίσουμε στον αντιλέγοντα εκ μέρους της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Υψηλάντη, ο οποίος επικαλέστηκε ότι δήθεν τα ζητήματα, τα οποία σήμερα συζητούνται εδώ σε σχέση με την αντισυνταγματικότητα της διάταξης, που αφορά το μπόνους για συνασπισμούς κομμάτων, δεν τέθηκαν στην επιτροπή, ότι συζητήθηκαν διεξοδικότατα, τέθηκαν και από τη μεριά του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και από τη μεριά άλλων κομμάτων. Επομένως νομίζω ότι ήταν εύλογο, εφόσον δεν εισακούστηκαν τα συντριπτικά επιχειρήματα κατά τη διάρκεια της συζήτησης στην επιτροπή, να τεθεί ζήτημα αντισυνταγματικότητας και ενώπιον του Σώματος για να αποφασίσει, εν πάση περιπτώσει, η Ολομέλεια. Μίλησε επίσης ο αντιλέγων της Νέας Δημοκρατίας για δήθεν «ανοιχτά» ζητήματα μεγάλου θεωρητικού, νομικού, συνταγματικού ενδιαφέροντος και επικαλέστηκε τον διχασμό των συνταγματολόγων επί του θέματος για το οποίο συζητάμε σήμερα. Να ενημερώσω ότι, βεβαίως, στο Συνταγματικό Δίκαιο και γενικότερα στο νομικό σύμπαν υπάρχουν πάρα πολλά ζητήματα που διχάζουν τους νομικούς, τα οποία εγείρουν πολύ βαθιές και σημαντικές θεωρητικές συζητήσεις. Ωστόσο, το ζήτημα για το οποίο σήμερα συζητάμε εδώ, δηλαδή αν είναι συνταγματική η προτεραιοποίηση ή μάλλον η ιεράρχηση ενός αυτοτελούς κόμματος, η αξιολογική - μάλλον - θέση ενός αυτοτελούς κόμματος ως ισχυρότερου για τη λήψη του μπόνους έναντι συνασπισμού κομμάτων, δεν είναι ένα από τα «ανοιχτά» νομικά και θεωρητικά ζητήματα. Είναι ένα ζήτημα το οποίο έχει κλείσει και στη νομική θεωρία και στη νομολογία. Ουδείς το θεωρεί ανοιχτό, εκτός ενδεχομένως από εσάς και τους συναδέλφους σας στη Νέα Δημοκρατία, που θα καταψηφίσουν την ένσταση αντισυνταγματικότητας. Και οι λόγοι για τους οποίους το ζήτημα αυτό έχει κλείσει, σας έγιναν απολύτως σαφείς από την τοποθέτηση του λέγοντος, του κ. Λάππα, ο οποίος σας σταχυολόγησε μια σειρά από θεωρητικές παρεμβάσεις, αυτές που εσείς θεωρήσατε αποσπασματικές, από κορυφαίους συνταγματολόγους, οι οποίοι ενώ έχουν διαφωνήσει σε ό,τι μπορεί κανείς να φανταστεί, σε ένα πράγμα συμφωνούν, ότι η συγκεκριμένη διάταξη και το γεγονός ότι το μπόνους δεν μπορεί να δίνεται σε συνασπισμό κομμάτων αν αυτός ο συνασπισμός κομμάτων δεν έχει ως μέσο όρο των κομμάτων που συμμετέχουν μεγαλύτερο ποσοστό από το δεύτερο κόμμα, δεν υπάρχει διαφωνία μεταξύ κανενός από αυτούς τους συνταγματολόγους. Επομένως ξαναλέω ότι δεν πρόκειται για «ανοιχτό» ζήτημα, πρόκειται για ένα ζήτημα το οποίο έχει κλείσει οριστικά και εσείς επιμένετε να το συντηρείτε για λόγους που σχετίζονται προφανώς με την κομματική σκοπιμότητα την οποία θέλετε να υπηρετήσετε και με το γεγονός ότι θεωρείτε πως κατ' αυτόν τον τρόπο ευνοείται ενδεχομένως η παράταξή σας σε περίπτωση μιας εκλογικής μάχης, όπου θα έρθετε αντιμέτωποι με έναν συνασπισμό κομμάτων. Για να καταλάβουν όμως και οι πολίτες για τι πράγμα συζητάμε και τι ακριβώς είστε έτοιμοι να ψηφίσετε, θα σας δώσω ένα απλούστατο παράδειγμα, το οποίο το ανέφερε επίσης ο κ. Λάππας. Έστω ότι έχουμε έναν συνασπισμό κομμάτων ο οποίος λαμβάνει στις εκλογές ένα ποσοστό της τάξης του 60%. Αν το δεύτερο κόμμα λάβει 31%, ας πούμε η Νέα Δημοκρατία, τούτο θα σημαίνει ότι το κόμμα που έλαβε το 31% θα πάρει το μπόνους και δεν θα πάρει το μπόνους το κόμμα που έλαβε 60%. Άρα, λοιπόν, εδώ έχουμε να κάνουμε με ζητήματα, τα οποία δεν είναι, αν θέλετε, και τόσο πολύπλοκα, που να τα χαρακτηρίζουμε «βαθύτατου συνταγματικού ενδιαφέροντος», είναι και ζητήματα απλής λογικής και νομίζω ότι αντιβαίνει την απλή λογική και το περί δικαίου αίσθημα και το περί δημοκρατίας αίσθημα των πολιτών αυτό το οποίο εσείς προσπαθείτε να προωθήσετε με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Είναι, πραγματικά, κρίμα για τον Υπουργό, ο οποίος έχει μια μακρά πορεία στην ελληνική πολιτική ζωή, από διαφορετικά μετερίζια, σήμερα, με τη διάταξη αυτή, στην πραγματικότητα να διαγράφει όχι μόνο πολιτικά, αλλά και σε επίπεδο ευαισθησίας το ίδιο του το παρελθόν. Θέλω, λοιπόν, να πω κλείνοντας ότι όλη η τοποθέτηση, στη συνέχεια, του αντιλέγοντος εκ μέρους της Νέας Δημοκρατίας αφορούσε ένα εντελώς διαφορετικό ζήτημα από αυτό το οποίο τέθηκε. Επειδή δεν είπε κανένα νομικό επιχείρημα σε σχέση με την υποτιθέμενη συνταγματικότητα της διάταξης, διότι δεν υπάρχει νομικό επιχείρημα που να μπορεί να στηρίξει τη συνταγματικότητα της συγκεκριμένης διάταξης, επέλεξε να μιλήσει για κάτι εντελώς διαφορετικό, για το αν τα συστήματα της ενισχυμένης αναλογικής ή τα πλειοψηφικά συστήματα συνάδουν ή δεν συνάδουν με τη συνταγματική λογική, με τη νομική λογική του ελληνικού Συντάγματος. Δεν συζητάμε αυτό εδώ. Συγγνώμη που σας χαλάω το επιχείρημα, αλλά το θέμα που εμείς θέσαμε δεν έχει σε τίποτα να κάνει με αυτό για το οποίο εσείς απαντήσατε. Εσείς μας είπατε ότι υπάρχει νομολογία που λέει πως η ενισχυμένη αναλογική συνάδει με το ελληνικό Σύνταγμα. Μάλιστα. Μπορούμε να συζητάμε για ώρες αν αυτό ισχύει ή αν αυτό δεν ισχύει. Θα μπορούσαν να υπάρξουν, πράγματι, διχασμοί μεταξύ των νομικών, θα μπορούσαν να υπάρξουν θεωρητικές συζητήσεις, υπάρχει ούτως ή άλλως η νομολογία, διάφοροι συνταγματολόγοι έχουν τοποθετηθεί με διαφορετικό τρόπο για το συγκεκριμένο ζήτημα. Είδαμε και ότι για παράδειγμα το ΜέΡΑ25 ή εκ μέρους του ΚΚΕ θεωρούν ότι οποιαδήποτε μορφή εκλογικού συστήματος, πέραν της απλής αναλογικής, είναι αντισυνταγματική, υπάρχει μια ανοιχτή συζήτηση. Όμως, υπενθυμίζω. Δεν συζητάμε για αυτό. Μπορείτε να κάνετε το επιχείρημά σας, αλλά ενδεχομένως σε μια άλλη συζήτηση, με άλλους ομιλητές που θα θέσουν το συγκεκριμένο θέμα. Εδώ περιμένουμε από τη μεριά της Νέας Δημοκρατίας να απαντήσει και να μας δώσει έστω ένα νομικό επιχείρημα, γιατί η διάταξη που διαχωρίζει τον συνασπισμό κομμάτων από το αυτοτελές κόμμα, σε σχέση με το μπόνους, είναι συνταγματική και τέτοιο επιχείρημα, δυστυχώς, δεν ακούσαμε. Θα είναι, πραγματικά, λυπηρό να συνεχίσετε να επιμένετε σε αυτή τη λογική των διαχωρισμών, όπως το 1990 και όπως το 2008. Επιτέλους έχουμε 2020, καιρός είναι να διορθωθείτε. Σας ευχαριστώ.
Ο κ. Σκανδαλίδης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε μια κακή συνήθεια στο Κοινοβούλιο, κάθε φορά που μιλάμε για ένα πολύ συγκεκριμένο θέμα, να κάνουμε μια γενικότερη πολιτική αντιπαράθεση γύρω από τη γενικότερη στρατηγική και φιλοσοφία των κομμάτων, πού είναι δημοκρατικά, πού είναι αντιδημοκρατικά και ούτω καθ' εξής. Για τον εκλογικό νόμο και την ουσία του θα συζητήσουμε στη συζήτηση, σήμερα και αύριο, με όλη τη διάθεση που θα έχουμε, και θα παρουσιάσει ο καθένας τις θέσεις του. Εγώ θέλω να μιλήσω για τη συγκεκριμένη διάταξη, που εμείς προβάλαμε την αντισυνταγματικότητα, που με τόσο καθαρό τρόπο εξήγησε και πολύ αναλυτικά. Επειδή εγώ δεν διεκδικώ δάφνες συνταγματολόγου αλλά έχω μια σχετική πολιτική εμπειρία, θα μιλήσω, κυρίως, για το πνεύμα του Συντάγματος και άμα χρειάζεται και όχι το γράμμα του Συντάγματος, το οποίο αναλύθηκε και δεν χρειάζεται να το επαναλάβω. Το είπαν και άλλοι συνάδελφοι και από άλλα κόμματα, όταν έκαναν την τοποθέτησή τους στα επιμέρους σημεία εκτός από τις γενικολογίες. Κατ' αρχάς για την ιστορία αυτού του άρθρου, εγώ το παρέλαβα όταν έφτιαχνα τον εκλογικό νόμο το 2003 από τον νόμο Κούβελα. Καταργήθηκε, επανήλθε με τον κ. Παυλόπουλο όταν ήταν Υπουργός Εσωτερικών, το 2009, το 2008- δεν θυμάμαι ακριβώς - και επανέρχεται τώρα, μετά από τη νέα πρόταση που κάνει η Νέα Δημοκρατία, στο Σύνταγμά μας. Η γνώμη μου είναι πάρα πολύ απλή. Από τη Μεταπολίτευση και μετά έχει οροθετηθεί το πολυκομματικό, κοινοβουλευτικό πολίτευμα στη χώρα μας με τρόπο σαφή, χωρίς σημειώσεις, χωρίς αστερίσκους, και χωρίς δυνατότητες να παραγνωρίζεται η ουσία του πολιτεύματος, που είναι της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Οριοθετήθηκε, λοιπόν, χωρίς ταλαντεύσεις και ο ρόλος των πολιτικών κομμάτων και των εκλογικών συνακόλουθα προγραμμάτων. Οι εθνικές εκλογές έχουν έναν στόχο - φαντάζομαι όλοι συμφωνούμε σε αυτό - ότι ο πολίτης καλείται να τοποθετηθεί ποιο εκλογικό πρόγραμμα και ποιον τρόπο διακυβέρνησης επιλέγει. Η ουσία, λοιπόν, αυτής της αντισυνταγματικής διάταξης είναι, κύριε Υπουργέ, ότι επιλέγει έναν πολιτικό σχηματισμό με συγκεκριμένο πολιτικό πρόγραμμα με πλειοψηφία και έρχεται ο νόμος σας να καταργήσει την πλειοψηφία και να αναδείξει μια μειοψηφία ως κυβέρνηση. Γιατί; Δεν έχει πρόγραμμα ο συνασπισμός των κομμάτων; Μετεκλογικά υπάρχει η δυνατότητα να γίνουν οποιεσδήποτε ρυθμίσεις. Εδώ απαγορεύετε, ουσιαστικά, την προεκλογική συνεργασία κομμάτων σε κάθε περίπτωση. Και αυτό είναι αντιδημοκρατικό. Είναι παιχνίδι με την δημοκρατία που ναρκοθετεί τους θεσμούς. Είναι αδύνατο για μένα που δεν είμαι συνταγματολόγος να διανοηθώ ότι το πνεύμα του Συντάγματος ήταν άλλο πρόγραμμα να ψηφίζει - γιατί τώρα ψηφίζει προγράμματα ο λαός, είναι ενήμερος - και άλλη κυβέρνηση να του προκύπτει επειδή το bonus θα πάει εκεί. Για τη χρησιμότητα του bonus έχουμε σήμερα και αύριο να συζητήσουμε και αν πρέπει να υπάρχει και πού πρέπει να υπάρχει. Νομίζω, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, ότι πρέπει να αποσύρετε αυτή τη διάταξη. Έχετε τη δυνατότητα να το κάνετε, γιατί παραβιάζει κατάφωρα το πνεύμα του Συντάγματος, εκτός από την τυπική αντισυνταγματικότητά της.
Ο κ. Λιβανός έχει τον λόγο, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Έχει δίκιο ο κ. Σκανδαλίδης ότι δεν πρέπει να ξεφύγουμε από το θέμα της αντισυνταγματικότητας, αλλά δεν μπορώ να αντισταθώ. Ο κ. Λοβέρδος έκανε ένα ευφυολόγημα με τον κ. Λιβάνιο, τον Υφυπουργό. Δεν ήταν κατανοητό σε μας, νομίζω σε κανέναν και έξω από αυτή την Αίθουσα, το αντίστοιχο όμως ερώτημα περί παρελθόντος και μνημών θα ήθελα να μας απαντήσετε κι εσείς μέσα σε αυτή τη διήμερη συζήτηση για τη θέση την οποία θα πάρετε στο σύνολο του εκλογικού νόμου - και την οποία έχετε ήδη πάρει δημόσια - σε σχέση με αυτό το οποίο είχε προτείνει ο κ. Σκανδαλίδης, είχαν γίνει εκλογές με τον νόμο Σκανδαλίδη - για το bonus εννοώ, όχι για το θέμα της συνταγματικότητας - και έρχεστε τώρα και το αντιπαλεύετε.
Άλλο θέμα αυτό.
Ακριβώς αυτό. Το άλλο θέμα αυτό, λοιπόν, είναι η επιστροφή του ευφυολογήματος ως προς τον κ. Λιβάνιο. Θεωρώ ότι ο κ. Παφίλης είχε, επίσης, δίκιο λέγοντας αυτά τα οποία είπε με τα τραγούδια του, ότι κατ' ουσίαν εδώ δεν είσαστε ειλικρινείς, κύριοι και κυρίες της Αντιπολίτευσης, διότι έρχεστε απλά να κερδοσκοπήσετε ψηφοθηρικά με αυτή τη συζήτηση, όπως κάνετε και αλλού. Νομίζω ότι σωστά θέσατε, κύριε Λοβέρδο, όπως και άλλες φορές, το ζήτημα των γνωμοδοτήσεων από συνταγματολόγους που όλοι τιμούμε από το παρελθόν. Εδώ έκανε λάθος ο κ. Τζανακόπουλος λέγοντας ότι ο κ. Υψηλάντης δεν αντέκρουσε τα επιχειρήματα νομικά, αντιθέτως αναφέρθηκε σε συνταγματολόγους που έχουν ακριβώς την αντίθετη άποψη. Άρα, σεβαστή είναι η άποψη αυτή την οποία μεταφέρατε. Θα θέλαμε να σεβαστείτε και τις απόψεις των άλλων συνταγματολόγων που είναι στη λογική αυτήν που ανέφερε ο κ. Υψηλάντης. Παράλληλα, θέλω να σας θυμίσω ότι και ο κ. Βολουδάκης και ο κ. Ράικος έχουν γνωμοδοτήσει σε αυτή την κατεύθυνση. Αναφερθήκατε, πράγματι, αλλά δεν το κατάλαβε ο κ. Τζανακόπουλος γι' αυτό το επαναλαμβάνω. Τώρα όσον αφορά στη γνωμοδότηση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής, η οποία πρακτικά μας λύνει τα ζητήματα και λέει γιατί είναι συνταγματικά ανεκτή η διαφορετική αντιμετώπιση των συνασπισμών, κύριε Σκανδαλίδη. Απορρέει από τις συνταγματικές εκπορευόμενες αρχές της κυβερνησιμότητας και της δυνατότητας απόκλισης από την αρχή της ίσης μεταχείρισης των κομμάτων στο πλαίσιο της εξουσιοδότησης που παρέχει το Σύνταγμα στον κοινό νομοθέτη και διαμορφώνει το εκλογικό σύστημα. Αυτό τεκμαίρεται, να μη διαβάσω ακριβώς το χωρίο της γνωμοδότησης του 2008 η οποία παραπέμπει και στο 2004, στην άλλη γνωμοδότηση που υπήρχε. Ως προς την ουσία, όμως, τώρα της υπόθεσης, γιατί νομίζω ότι τα νομικά επιχειρήματα και από τις δύο πλευρές έχουν ακουστεί και η Πλειοψηφία της Βουλής, όπως ορίζεται από τον κανόνα, θα αποφασίσει. Ως προς τα πολιτικά επιχειρήματα, νομίζω ότι εδώ ο κ. Τζανακόπουλος έκανε ένα ακόμα λάθος στον τρόπο που ανέπτυξε τα επιχειρήματά του, αλλά χρησιμοποίησε και την επιλεκτική μνήμη για να αναφερθεί μόνο σε αυτά που τον συνέφεραν. Από τη μια μεριά μάς ανέφερε πόσο λανθασμένη πολιτικά, όχι νομικά, είναι αυτή η σκέψη και η πρόταση της Κυβέρνησης, ξέχασε όμως να μας πει, γιατί το 2015 δύο φορές - και τη δεύτερη είχατε τον χρόνο να το αλλάξετε - δεν αλλάξατε αυτή την αντισυνταγματική διάταξη. Αν, πράγματι, πιστεύατε ότι αυτή η διάταξη είναι αντισυνταγματική, είχατε όλον τον χρόνο να την αλλάξετε και να μην την χρησιμοποιήσετε όταν σας βόλευε τότε για να γίνετε κυβέρνηση τον Σεπτέμβρη του 2015. Όμως, γι' αυτό, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, θα έχετε …
Παρακαλώ, μη διακόπτετε.
Πότε χρησιμοποιήσαμε εμείς αυτή τη διάταξη;
Ποια διάταξη; Δεν ισχύει αυτή η διάταξη!
Αυτή για τους συνασπισμούς κομμάτων.
Παρακαλώ, ελάτε, κύριε Λιβανέ, συνεχίστε.
Υπήρχε στον νόμο Παυλόπουλου. Υπήρχε. Είδατε; Δεν το ξέρατε καν. Εκτίθεστε. Υπήρχε στον νόμο Παυλόπουλου, δεν την αλλάξατε τότε που σας βόλευε και θα έχετε δύο ολόκληρες μέρες να απολογείστε, γιατί κοροϊδεύετε και πάλι τον ελληνικό λαό. Απλά και σταράτα.
Το 2016 την αλλάξαμε.
Αυτά θα τα πούμε, τι κάνατε το 2016. Τώρα, όσον αφορά στο άλλο κομμάτι, υπάρχει μια λογική σε αυτό που είπε ο κ. Σκανδαλίδης. Όμως επειδή δεν ξεκινήσαμε την πολιτική μας, δημοκρατική μας ζωή σήμερα, κύριε Σκανδαλίδη, έχουμε μια εμπειρία, θα σας πω το εξής: Η προηγούμενη παραδείγματος χάριν κυβέρνηση συνασπισμού που είδαμε στη χώρα, ήταν ανάμεσα στους κυρίους και στις κυρίες του ΣΥΡΙΖΑ και στον κ. Καμμένο, στους ΑΝΕΛ. Αυτή, ακριβώς, τη διαδικασία προσπαθεί η Κυβέρνηση να σταματήσει, τους παρά φύσιν συνασπισμούς, οι οποίοι οδηγούν σε δημοκρατικά εκτρώματα και ουσιαστικά διευρύνουν τους κινδύνους για τη χώρα και τους Έλληνες πολίτες. Αυτό, ακριβώς, προσπαθούμε να προστατεύσουμε και αυτή η διάταξη - θα κριθεί βέβαια από τη Βουλή - θεωρούμε πως είναι στη σωστή κατεύθυνση, κυρίως διότι εμείς θέλουμε την κυβερνησιμότητα και ταυτόχρονα είμαστε υπέρ της προγραμματικής δημοκρατίας. Δηλαδή να μην αλλάζουν τα κόμματα αυτά τα οποία υπόσχονται προεκλογικά, μετεκλογικά, απλά και μόνο για να γίνουν κυβέρνηση και να χαρούν την εξουσία. Στο πλαίσιο αυτό κινείται συνολικά η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, το κόμμα, η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, και, κύριε Λοβέρδο, πράγματι αν φτάσετε να είσαστε εκεί ψηλά και να έχετε ως συνασπισμός κομμάτων αυτή την πλειοψηφία, νομίζω θα είσαστε κυβέρνηση την επόμενη φορά. Αλλά ας φτάσετε πρώτα εκεί και το συζητάμε γιατί είμαστε λίγο μακριά ακόμα.
Δεν σας τιμά, αυτό που λέτε.
Εμείς, λοιπόν, σήμερα ως κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία αυτό το οποίο προσπαθούμε να κάνουμε και νομίζω στους επτά μήνες το έχουμε καταφέρει, με αποκορύφωμα την πρόταση για τη νέα Πρόεδρο της Δημοκρατίας, είναι να κινούμαστε σε όλο το φάσμα του δημοκρατικού χώρου, να απευθυνόμαστε, να συνομιλούμε και να ζητάμε τη συνεργασία ανθρώπων που προέρχονται από όλο το φάσμα του δημοκρατικού χώρου, διότι τα διακυβεύματα είναι υψηλά. Θέλουμε τη δημοκρατία μας να θωρακίζεται. Θέλουμε το δημοκρατικό μας πολίτευμα να είναι ισχυρό. Θέλουμε την ανάπτυξη για όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες. Θέλουμε την προοπτική αυτή την οποία έχουμε ξεκινήσει να δίνουμε. Και πιστεύουμε ότι, ακριβώς, αυτός ο εκλογικός νόμος με αυτές τις διατάξεις και την καθαρότητά του, υπηρετεί ακριβώς αυτή την επιδίωξή μας και αυτό μας το σχέδιο. Άρα κρίνουμε και νομικά και πολιτικά ότι δεν υπάρχει ζήτημα αντισυνταγματικότητας και φαντάζομαι ότι η Πλειοψηφία της Βουλής θα το επικροτήσει αυτό. Ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν δώσω τον λόγο στον κύριο Υπουργό, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Ο Ρήγας και η Επανάσταση» που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, είκοσι έξι μαθητές και μαθήτριες και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Γυμνάσιο Αλίμου. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ο κύριος Υπουργός έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Υπάρχουν διάφορα επιχειρήματα που μπορούμε να πούμε. Υπάρχουν πολιτικά επιχειρήματα, υπάρχουν νομικά επιχειρήματα. Θα ξεκινήσουμε κατ' αρχάς από το νομικό επιχείρημα. Το θέμα είναι ανοιχτό. Δεν έχει κριθεί επί της ουσίας ποτέ. Ποτέ συνασπισμός κομμάτων δεν πήρε την πρώτη θέση να εξεταστεί οριστικά στο ανώτατο ειδικό δικαστήριο. Το 2012- παραμονές των εκλογών του Ιουνίου του 2012- ο Συνασπισμός ωραιότατα δήλωσε ότι είναι ένα ενιαίο κόμμα, ώστε να διεκδικήσει το μπόνους των πενήντα εδρών. Αυτό κάνατε.
Τι να κάναμε, δηλαδή;
Καλά κάνατε. Δεν είπα κάτι.
Κι εσείς αυτό κάνατε.
Μη διακόπτετε, παρακαλώ.
Ποιο τώρα; Είμαστε εμείς συνασπισμός…
Λέτε πως είστε ενιαίο κόμμα για να διεκδικήσετε το μπόνους.
Τα είπατε. Εξαντλήθηκε το θέμα. Οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι ολοκλήρωσαν. Αφήστε να μιλήσει και ο Υπουργός, γιατί ενδεχομένως να εγγραφούν πάρα πολλοί ομιλητές και να μην προλάβουμε. Γι' αυτό βάλαμε και δύο μέρες.
Ξέρετε, το μπόνους δεν θα το παίρνουν συνασπισμοί κομμάτων, όχι κόμματα τα οποία έχουν τη λέξη «συνασπισμός». Μην αγχώνεστε. Δεύτερον, και η γνωμοδότηση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής του 1990 με τη διαφωνία του αείμνηστου Μάνεση - συζητήθηκε και το 2008, γιατί έγινε ξανά η ίδια κουβέντα με τα ίδια επιχειρήματα - είπε κατά λέξη: Κύριοι Κουμάντος και Σπηλιωτόπουλος: «Η δυσμενής μεταχείριση των συνασπισμών συνηθέστατη στην ελληνική εκλογική νομοθεσία έχει κριθεί σύμφωνα με το Σύνταγμα». Η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής το 2008, πάλι για τη συζήτηση του νόμου τότε Παυλόπουλου, είπε: «Η ρύθμιση μπορεί να θεωρηθεί συνταγματικώς ανεκτή υπό την εκδοχή της διαφοροποίησης μεταξύ αυτοτελούς κόμματος και συνασπισμού κομμάτων ως εκφραστής της σταθερότητας και της δυνατότητας απόκλισης από την αρχή της ίσης μεταχείρισης των κομμάτων, στο πλαίσιο της εξουσιοδότησης που παρέχει το Σύνταγμα». Απόφαση ανώτατου ειδικού δκαστηρίου - το 2010- περί της περιβόητης ισότητας της ψήφου. Παρεμπιπτόντως, χαίρομαι που δεν κάνατε ένσταση αντισυνταγματικότητας για το μπόνους. Περίεργο. Την περιμέναμε. «Η ισότητα έχει ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό. Κάθε εκλογέας έχει μία και μόνη ψήφο και δεν μπορεί να χορηγείται πολλαπλή ψήφος στον ίδιο εκλογέα. Κάθε εκλογέας ψηφίζει σε μία και μόνο εκλογική περιφέρεια. Κάθε ψήφος έχει ίση νομική δύναμη. Η αρχή της ισοδυναμίας της ψήφου σημαίνει ότι η ψήφος κάθε εκλογέα ασκεί την ίδια επιρροή στη διαμόρφωση του εκλογικού αποτελέσματος και επομένως, η ίδια η εκλογική δύναμη, δηλαδή ο αυτός αριθμός εγκύρων ψηφοδελτίων, ασκεί την ίδια επιρροή στη διαμόρφωση του τελικού εκλογικού αποτελέσματος.». Πρόσφατη απόφαση, του 2010.
Σωστό, αλλά άσχετο.
Όχι, λέω για την ισότητα περί του μπόνους.
Άλλο θέμα είναι αυτό.
Πράγματι, υπάρχουν διάφορες νομικές απόψεις…
Σε άλλα απαντάτε.
Είστε βιαστικοί, κύριοι συνάδελφοι. Να ολοκληρώσει πρώτα.
Δεν ακούτε, μάλλον. Έχετε συνηθίσει να μην ακούτε.
Συνεχίστε, κύριε Υπουργέ.
Πολιτικό επιχείρημα. Ξέρουμε πώς οραματίζεστε τους συνασπισμούς. Το ξέρουμε. Το κάνατε το 1989 και το 1990, όταν κατεβήκατε μαζί με το ΠΑΣΟΚ στις μονοεδρικές περιφέρειες, για να κόψετε την αυτοδυναμία από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Αυτό είχατε κάνει τότε. Αυτό ακριβώς είχατε κάνει. Οραματίζεστε συνασπισμούς καιροσκοπικούς, με αποκλειστικό σκοπό να μη δώσετε στη χώρα κυβέρνηση. Γι' αυτό ψηφίσατε την απλή αναλογική στις εθνικές εκλογές, γι' αυτό ψηφίσατε την απλή αναλογική στην αυτοδιοίκηση, γιατί στην αναμπουμπούλα χαίρεστε! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Επειδή εξανίσταται και το Κίνημα Αλλαγής για την αντισυνταγματικότητα της διακριτής μεταχείρισης συνασπισμών, θα ήθελα να πω το εξής: Κέρδισε τρεις εκλογές με τον νόμο Κούβελα, το 1993, το 1996 και το 2000. Δεν ενοχλούσε τότε; Δεν το γνώριζαν όλοι οι Υπουργοί Εσωτερικών που υπήρχαν, αξιολογότατοι πλην ενός; Δεν νιώθατε την αντισυνταγματικότητα; Δεν διαβάζατε τι έλεγε τότε ο αείμνηστος ο Μάνεσης, τι έλεγαν οι συνταγματολόγοι, τους οποίους εκτιμώ βαθύτατα και όλους όσους αναφέρατε; Το αλλάξατε το 2004, δεκατέσσερα χρόνια μετά, τελευταία μέρα πριν γίνουν οι εκλογές της 7ης Μαρτίου 2004.
Το αλλάξαμε, όμως.
Παρεμπιπτόντως, αντισυνταγματικό, μια που λέμε για τον εκλογικό νόμου του 1989, ήταν η εξαίρεση των υπολειπόντων μονοεδρικών περιφερειών από τη δεύτερη κατανομή στον νόμο του 1989. Αυτό είχε βγει αντισυνταγματικό τότε. Κλείνοντας, η Κυβέρνηση έφερε γραμμή - γραμμή, λέξη - λέξη τον νόμο που ίσχυε το 2008. Εισηγητής ήταν ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, τον οποίο μέχρι πριν λίγες ημέρες - χαίρει της εκτίμησης όλων, τον ευχαριστούμε για το έργο του, για τη θητεία του - , βγαίνατε δημοσίως και τον υποστηρίζατε για να επανεκλεγεί. Τον αντιδημοκράτη που έκανε αντισυνταγματικό πραξικόπημα; Αυτός ο άνθρωπος εισηγήθηκε τον νόμο και έρχεστε σήμερα και λέτε ότι οι διατάξεις του, οι διατάξεις που έφερε το 2008, είναι αντισυνταγματικές. Ε, δεν γίνεται να υποστηρίζετε εσείς οι τόσο δημοκράτες έναν αντισυνταγματικό Πρόεδρο της Δημοκρατίας!
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η συζήτηση κατά το άρθρο 100 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής, όσον αφορά το θέμα της συνταγματικότητος που ετέθη. Παρακαλώ οι δεχόμενοι την ένσταση αντισυνταγματικότητας να εγερθούν. [[Εγείρονται οι αποδεχόμενοι την ένσταση αντισυνταγματικότητας]] Είναι προφανές ότι δεν ηγέρθη ο απαιτούμενος αριθμός Βουλευτών από το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής. Συνεπώς η ένσταση αντισυνταγματικότητας απορρίπτεται. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Μη διαμαρτύρεστε. Δόθηκε η ευκαιρία να το πω και άλλη φορά το πώς κρίνεται αυτό. Κρίνεται από συνδυασμό διατάξεων του Κανονισμού. Παρακαλώ να δείτε τα άρθρα 102, 69 παράγραφος 4 και 71 παράγραφος 3. Έτσι βγαίνει και αυτό είναι το θέμα. Συνεχίζουμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχει ανοίξει το σύστημα ηλεκτρονικής εγγραφής των ομιλητών. Θα διατηρηθεί μέχρι το τέλος της ομιλίας και του δεύτερου εισηγητή, δηλαδή του κ. Σπίρτζη. Τον λόγο τώρα έχει ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Υψηλάντης για δεκαπέντε λεπτά. Ορίστε, κύριε Υψηλάντη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι Βουλευτές, κύριε Υπουργέ, επιτρέψτε μου να ξεκινήσω την εισήγησή μου επ' αυτών των οποίων ελέχθησαν, σχετικά με τη μη νομική μου τοποθέτηση επί της ενστάσεως αντισυνταγματικότητας. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κύριε Πρόεδρε, να διακόψουμε καλύτερα;
Συγγνώμη, κύριε Υψηλάντη. Μισό λεπτό. Παρακαλώ, επειδή, πράγματι, το νομοθέτημα είναι σπουδαίο, όσοι δεν έχετε υπομονή να είστε στην Αίθουσα, παρακαλώ περάστε έξω από την Αίθουσα. Όσοι μείνουν μέσα, παρακαλώ να σεβόμαστε τους ομιλητές, διότι πρέπει να παρακολουθείτε και τι θα πουν οι εισηγητές αλλά και οι Υπουργοί πρέπει να ξέρουν ποιες είναι οι αντιρρήσεις, ποια είναι τα θετικά και τα αρνητικά και ενδεχομένως να κάνουν νομοτεχνικές βελτιώσεις. Συνεχίστε, κύριε Υφηλάντη.
Η λακωνική μου τοποθέτηση πάνω στις αιτιάσεις σας ήταν και επί του νομικού και επί των θεωρητικών απόψεων που έχουν διατυπωθεί μέχρι σήμερα και πάνω στην πολιτική πραγματικότητα. Βέβαια, αποδείχθηκε και με την ψήφο της Πλειοψηφίας της Βουλής το αστήρικτο των αιτιάσεών σας. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εισηγούμενος το νομοσχέδιο για την εκλογή Βουλευτών από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας στην Ολομέλεια της Βουλής, οφείλω εισαγωγικά να διαφωτίσω τις πτυχές εκείνες που οδήγησαν την Κυβέρνησή μας τη δεδομένη χρονική στιγμή να προωθεί για εφαρμογή έναν νέο εκλογικό νόμο. Κατ' αρχάς, η Νέα Δημοκρατία υπηρετεί τη φιλελεύθερη δημοκρατία για μια ελεύθερη και ειρηνική συμβίωση μέσω της συμμετοχής, της συναίνεσης και της αρχής της πλειοψηφίας. Είναι, δε, το μόνο κόμμα στην Ελλάδα που επεδίωξε στον σχεδόν μισό αιώνα ύπαρξης και λειτουργίας του, την ειλικρινή συνεργασία με άλλα, για να μπορέσει να κυβερνηθεί η χώρα. Επιδίωξε κυβερνήσεις συνεργασίας που, όμως… [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Νομίζω ότι το εντευκτήριο της Βουλής έχει μεγαλύτερη ησυχία από την Αίθουσα της Ολομέλειας και δεν τιμά κανέναν μας. Μπορώ να αποχωρήσω κιόλας.
Παρακαλώ. Ο περισσότερος θόρυβος προέρχεται - από ό,τι είδα - από συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας.
Και εδώ αποτυπώνεται η δημοκρατικότητα - αν θέλετε - ορισμένων, οι οποίοι μόνον όταν θέλουν να δημιουργήσουν καταστάσεις «αντισυνταγματικότητας» φωνάζουν και μιλάνε και φωνασκούν. Και όταν υπάρχει εδώ η αίσθηση ότι πρέπει κάποια πράγματα να ακουστούν, μιλάνε μεταξύ τους για να μπορέσει η φωνή τους να είναι πιο ισχυρή. Αυτή είναι η νοοτροπία που υπάρχει εδώ! Δυστυχώς! Και αυτό είναι που δείχνουμε στα σχολεία που μας παρακολουθούν εδώ πάνω, ότι δεν υπάρχει στοιχειώδης ευγένεια, η πολιτική και η αληθινή. Είναι ντροπή!
Κύριε Υψηλάντη, συνεχίστε, παρακαλώ.
Η Νέα Δημοκρατία, λοιπόν, για να γνωρίζουν και οι νεότεροι, επεδίωξε μέχρι σήμερα συνεργασίες οι οποίες ήταν θνησιγενείς, αλλά είναι και εκείνο που λόγω της εθνικής, υπεύθυνης στάσης της ουδέποτε υιοθέτησε την απλή αναλογική ως το ενδεδειγμένο εκλογικό σύστημα στη χώρα μας. Στις πρόσφατες εκλογές ο ελληνικός λαός δίνει αυτοδυναμία στη Νέα Δημοκρατία, κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά μετά την κρίση, παρέχοντας έτσι τη δυνατότητα υλοποίησης της προεκλογικής μας δέσμευσης για αλλαγή του εκλογικού νόμου, που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ εισήγαγε με χαρακτηριστικά απλής αναλογικής, ενός συστήματος που με όλους τους υπολογισμούς αυτό που θα εισέφερε στην πολιτική ζωή του τόπου είναι παραλυτικές καταστάσεις για τη λειτουργία του κράτους και ένα πλαίσιο απαγορευτικό για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Την επιλογή, άλλωστε, της απλής αναλογικής η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ επεδίωξε σε μια χρονική στιγμή που ξεκινούσε η κατάρρευση της, αφού είχε εκλεγεί και κυβερνήσει δύο φορές με το σύστημα του μπόνους των πενήντα εδρών για το πρώτο κόμμα. Σήμερα, δε, το χρησιμοποιεί ως ανάχωμα επιβίωσής του και δημιουργίας δήθεν εφαλτηρίου για τη δημιουργία προοδευτικών «συγκλίσεων» και κουλτούρας πολιτικής συνεννόησης, θέση εξ ορισμού προβληματική και μη συμβατή - αποδεδειγμένα - με την ελληνική πραγματικότητα. Αρκεί κανείς να ανατρέξει στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας, για να επιβεβαιώσει ότι η πολιτική κουλτούρα στην Ελλάδα βασίζεται στη σύγκρουση και όχι στη συναίνεση και τη σύγκλιση και με περιόδους πολύ καταστροφικές για τον τόπο μας. Το ίδιο είχε επιδιώξει ο ΣΥΡΙΖΑ και στον χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης, όπου την αδυναμία τοπικής διακυβέρνησης λόγω του εκλογικού συστήματος απεκατέστησε η Κυβέρνηση Μητσοτάκη διορθωτικά με τον ν.4623/2019. Με τις συνθήκες που επικρατούν στη χώρα μας, η απλή αναλογική οδηγεί με βεβαιότητα στην καλή της έκφανση στη συναλλαγή και στη χειρότερη στην ακυβερνησία. Σήμερα, η μη έγκριση του συστήματος αυτού ουσιαστικά υποστηρίζεται από την πλειοψηφία των κομμάτων που βρίσκεται στη Βουλή. Απορρίπτεται, συνεπώς, και από τη μεγάλη κοινοβουλευτική Πλειοψηφία και στερείται και της όποιας κοινωνικής πλειοψηφικής αποδοχής. Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, με αυτογνωσία, τόλμη και ιστορική συνείδηση, έδωσε το έναυσμα για το νέο εκλογικό σύστημα, σε ουδέτερο, μάλιστα, εκλογικό χρόνο, επιδιώκοντας τον εκσυγχρονισμό της εκλογικής νομοθεσίας, με διατάξεις τέτοιες που μπορούν να συγκεράσουν τη λαϊκή βούληση με την εκλογική δύναμη, την ενδυνάμωση της κυβερνησιμότητας και την τόνωση της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος. Οι διατάξεις του νέου νόμου είναι πλήρως συμβατές με τις συνταγματικές αρχές της ισοδυναμίας της ψήφου και της αντιπροσώπευσης και διαπνέονται από εκλογική δικαιοσύνη. Ο συνταγματικός νομοθέτης, άλλωστε, στο άρθρο 54 παράγραφος 1 δεν κατοχυρώνει ορισμένο εκλογικό σύστημα, αλλά καταλείπει στον κοινό νομοθέτη την ελευθερία να καθορίζει - σύμφωνα με τις πολιτικές συνθήκες που επικρατούν κάθε φορά - το κατά την κρίση του περισσότερο πρόσφορο και ενδεδειγμένο για τις συγκεκριμένες περιστάσεις εκλογικό σύστημα. Με τις διατάξεις του υπό ψήφιση νομοσχεδίου επιτυγχάνουμε την εξεύρεση μιας κοινής συνισταμένης ανάμεσα στην αναλογικότητα εκπροσώπησης που δόθηκε με τη λαϊκή εντολή, την εκλογική δύναμη και την κυβερνητική σταθερότητα. Θεσπίζεται ένα αξιόπιστο, διαφανές, απλό και λειτουργικό εκλογικό πλαίσιο, που στη μετά κρίση εποχή μπορεί να δημιουργήσει μια νέα σχέση πολιτών και πολιτικού συστήματος. Το διακύβευμα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι μεγάλο. Η υπόθεση της διακυβέρνησης της χώρας δεν μπορεί να είναι ευκαιριακοί και συγκυριακοί κομματικοί σχηματισμοί με μοναδικό στόχο την άσκηση εξουσίας. Το μοντέλο ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι μια χαρακτηριστική, τραγική περίπτωση στην πρόσφατη ιστορία μας. Πολύ, δε, περισσότερο η χώρα δεν μπορεί να παραμένει ακυβέρνητη και να σύρεται σε συνεχείς και επαναλαμβανόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, οι οποίες μειώνουν το κύρος της διεθνώς και προκαλούν αποσταθεροποίηση στην εθνική οικονομία και στη γεωπολιτική της θέση. Το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου αποτελείται από τρία άρθρα. Το πρώτο άρθρο που αφορά την τροποποίηση των παραγράφων 2 έως 4 του άρθρου 99 του π.δ.26/12, αποτελεί τον κορμό του νέου εκλογικού συστήματος. Στην παράγραφο 2, ορίζεται ο τρόπος κατανομής του αριθμού των εδρών στα κόμματα. Εφόσον το πρώτο κόμμα λάβει ποσοστό μικρότερο του 25% των έγκυρων ψηφοδελτίων, το σύνολο των εδρών κατανέμεται αναλογικά. Στη, δε, παράγραφο 3 προβλέπεται η διαδικασία των δικαιουμένων εδρών κάθε σχηματισμού στην επικράτεια. Η περίπτωση β΄ προβλέπει τον μηχανισμό μείωσης της αναλογικότητας ως το 83,33%, εφόσον το πρώτο κόμμα συγκεντρώσει ποσοστό άνω του 25% επί των εγκύρων ψηφοδελτίων. Σχηματικά το κόμμα που συγκεντρώνει λιγότερο από 25%, δεν τυγχάνει καμμιάς πριμοδότησης. Ισχύει το αναλογικό σύστημα. Το κόμμα, όμως, που συγκεντρώνει ακριβώς 25%, πριμοδοτείται με είκοσι έδρες. Προβλέπεται, δε, κλιμακωτή πριμοδότηση μιας έδρας για κάθε 0,5% πάνω από το 25%. Έτσι, με ποσοστό 30% έχουμε πριμοδότηση τριάντα εδρών και με ποσοστό 40% πριμοδότηση πενήντα εδρών. Στην παράγραφο 4α προβλέπεται ο μηχανισμός της παραχώρησης επιπλέον εδρών από εκλογικές περιφέρειες που έχουν παραμείνει αδιάθετες έδρες, μετά τη διαδικασία που προβλέπεται στις παραγράφους 4 ως 8 του άρθρου 100. Οι ρυθμίσεις αυτές εφαρμόζονται και για τον συνασπισμό συνεργαζόμενων κομμάτων. Σύμφωνα με την παράγραφο 4β ορίζεται, επίσης, ότι ο Άρειος Πάγος σε συμβούλιο, κατά την ανακήρυξη των εκλογικών συνδυασμών, αποφαίνεται αμετακλήτως για τον χαρακτήρα κάθε κόμματος ως αυτοτελούς ή συνασπισμού συνεργαζομένων κομμάτων. Στο ακροτελεύτιο άρθρο 3, ορίζονται τα σχετικά με την έναρξη ισχύος του. Ο νέος εκλογικός νόμος, έρχεται, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην έναρξη μιας ελπιδοφόρου για τη χώρα μας εποχή. Σε μια εποχή που η πολιτική σταθερότητα με εθνική σύμπνοια αποτελεί την condition sine qua non για την επιβίωση και την προκοπή μας. Οι αρχές αυτές, η ιστορική πραγματικότητα, η απομυθοποίηση της αριστερής εμμονής στην άδολη και ανόθευτη απλή αναλογική, ο πολύχρονος διάλογος των κομμάτων, η διαβούλευση που αναπτύχθηκε, αλλά και η πρόσφατη εισήγηση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής, δείχνουν τον εκλογικό αυτό νόμο που προσφέρει την υψηλότερη δυνατή αναλογικότητα με ενίσχυση και των μικρότερων κομμάτω, σε σχέση με τον προϊσχύσαντα νόμο. Με την ευκαιρία του εκλογικού νόμου η επιδίωξη, κυρίως, από την Αξιωματική Αντιπολίτευση αμαύρωσης του σημαντικού έργου αυτής της Κυβέρνησης, τους πρώτους μάλιστα μήνες διακυβέρνησης, που πανθομολογουμένως μόνον επιτυχημένες ενέργειες και σημαντικά βήματα εισφέρει στη χώρα μας, δείχνει τον στρουθοκαμηλισμό της για τα όσα αρνητικά έφερε στη χώρα μας και για τα οποία ο ελληνικός λαός με την ετυμηγορία του τους έχει τιμωρήσει, στέλνοντάς τους στην αντιπολίτευση. Σήμερα, το νομοσχέδιο αυτό αποτελεί ένα μεγάλο βήμα της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για ταχεία ολοκλήρωση όλων των γενναίων θεσμικών παρεμβάσεων που έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία και που θα εξασφαλίσουν στη χώρα μας την κυβερνησιμότητα και τη σταθερότητα και που της δίνει τη δυνατότητα να προχωρήσει περαιτέρω τη δράση της για τον εκσυγκρονισμό και τον αναπτυξιακό μετασχηματισμό της χώρας μας που ήδη γίνεται αισθητός. Με τις σκέψεις αυτές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισηγούμαι την υπερψήφιση του νομοσχεδίου, για την εκλογή Βουλευτών, του Υπουργείου Εσωτερικών και με την ευκαιρία θέλω να συγχαρώ και τον Υπουργό και τον Υφυπουργό για όλη τη δουλειά και τη συνεργασία που είχαμε αυτό το διάστημα, εξετάζοντας τον νέο εκλογικό νόμο, που σε λίγο η Βουλή των Ελλήνων θα δώσει στον ελληνικό λαό, προκειμένου να δημιουργηθούν εκείνες οι προϋποθέσεις για να μπορέσει η χώρα - μακριά από τα πρόσφατα κακά παραδείγματα του ιστορικού μας παρελθόντος - να πάει μπροστά. Ζητώ συγγνώμη, κύριε Πρόεδρε, για την ένταση την πρώτη, διότι καμμιά φορά πρέπει να λειτουργούμε πέρα από το…
Ήταν ένταση ευγενική, εντάξει.
Σας ευχαριστώ.
Πάντως εγώ σας ευχαριστώ, διότι τηρήσατε τον χρόνο, εν όψει του ότι πληροφορούμαι ότι γράφτηκαν και γράφονται πολλοί συνάδελφοι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, τριάντα μία μαθήτριες και μαθητές και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 3ο Δημοτικό Σχολείο Ξυλοκάστρου. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει τώρα ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Σπίρτζης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μόλις χθες εκλέχθηκε με ευρεία πλειοψηφία η Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Λίγες εβδομάδες πριν, επίσης, με ευρεία πλειοψηφία ψηφίστηκε το σχέδιο νόμου για τη συμμετοχή των αποδήμων συμπατριωτών μας στις εθνικές εκλογές. Και έξι μήνες πριν, εκλέχθηκε με επίσης ευρεία πλειοψηφία, ο Πρόεδρος της Βουλής. Τρεις πράξεις που αποδεικνύουν την υπευθυνότητα του κόμματός μας και της Αντιπολίτευσης την πραγματική διάθεσή μας για την εύρεση συγκλίσεων του πολιτικού συστήματος. Δυστυχώς, σήμερα η Κυβέρνηση με πολύ ηχηρό τρόπο διέψευσε τις εξαγγελίες της για πολιτικές συγκλίσεις, διέψευσε τα διαγγέλματα του Κυριάκου Μητσοτάκη για τις συναινέσεις που τόσο επιθυμούν οι Έλληνες, όλα αυτά θυσιάστηκαν μπροστά στη συνήθη μικροκομματική τακτική και αντίληψη της συντηρητικής παράταξης της δεξιάς πολυκατοικίας. Οι συναινέσεις για τη Νέα Δημοκρατία είναι Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή. Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο είναι οι διαφωνίες, κι από ό,τι βλέπουμε το ίδιο τηρείται και για στελέχη της παράταξής σας που τίμησαν τους θεσμούς και τη χώρα, όπως τον Προκόπη Παυλόπουλο. Τη μια μέρα δεν τον ψηφίζετε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, την άλλη τού δίνετε συγχαρητήρια και τον επικαλείστε. Αν οι εξαγγελίες σας, αν οι εκκλήσεις σας ήταν ειλικρινείς, σε μια εποχή που η χώρα έχει να αντιμετωπίσει βαριά εθνικά θέματα - τη ρευστότητα στο διεθνές σκηνικό, τις ανακατατάξεις στην περιοχή μας, την κρίση στην Ευρώπη - θα περιμέναμε να παίρνατε μια άλλη πρωτοβουλία, να φέρνατε έναν άλλο εκλογικό νόμο, να αναζητήσουμε ένα εκλογικό σύστημα που θα οδηγήσει σε συνεργατικές λογικές, σε κλίμα συνεργασίας και συνεννόησης, σε συγκλίσεις. Αντ' αυτού, φέρνετε για ψήφιση έναν εκλογικό νόμο από τα παλιά, με διαβούλευση ενός Σαββατοκύριακου, που όχι μόνο δεν αποπνέει διάθεση για συνθέσεις αλλά τραυματίζει με κυνικό τρόπο αυτό που δήθεν επικαλείστε. Προσβάλλετε τη λαϊκή κυριαρχία, την ισότητα της ψήφου των πολιτών, το Σύνταγμα και ταυτόχρονα τις ανάγκες της κοινωνίας και της χώρας. Χτίζετε τοίχους, αγαπητοί συνάδελφοι, και αναδεικνύετε ότι το μόνο που υπηρετείτε είναι το τρίπτυχο, επικοινωνία, επικοινωνία, επικοινωνία. Αγαπητοί συνάδελφοι, η Νέα Δημοκρατία και η Κυβέρνηση προχωρεί και χτίζει τοίχους για να μη διαμορφωθεί ένα διαφορετικό περιβάλλον, ένα διαφορετικό πολιτικό κλίμα, ακόμα και εκεί που διαφωνούμε, για τον τρόπο που θα διεξαχθεί πολιτισμένα πολιτικός διάλογος. Ακούσαμε πριν τον κ. Λιβανό που έλεγε διάφορες εκφράσεις. Είμαστε άσχετοι, είπε, για το αίτημα της αντισυνταγματικότητας που κάναμε και εμείς στον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ. Αλλά δεν είναι καθόλου τυχαίο, κύριε Λιβανέ, ότι η συγκεκριμένη διάταξη καταργήθηκε από το νόμο Σκανδαλίδη και από τον δικό μας νόμο του 2016. Καθόλου τυχαίο δεν είναι. Κι επειδή τα ακούσαμε αυτά και στις συνεδριάσεις των επιτροπών, γιατί - λένε - δεν αλλάξατε τον νόμο το πρώτο εξάμηνο που κυβερνήσατε το 2015; Θα σας εξηγήσω γιατί. Επειδή είσαστε λάτρεις του Συντάγματος και της θεσμικότητας - δήθεν - ως παράταξη, οι εκλογές, αν θυμάμαι καλά, έγιναν τον Γενάρη του 2015, εκτός από εσάς που ως αξιωματική αντιπολίτευση ζητούσατε κάθε εβδομάδα εκλογές, να ξέρετε ότι ψηφίζουμε για τετραετία στη χώρα μας. Άρα, οι εκλογές έπρεπε να γίνουν τον Γενάρη του 2019. Οι μόνοι που θέλατε να γίνουν εκλογές και υπηρετούσατε την αριστερή παρένθεση, ήσασταν εσείς και το κόμμα σας. Επομένως, πολύ σωστά ψηφίστηκε ο εκλογικός νόμος για την απλή αναλογική το 2016 και καταργήθηκαν και οι αντισυνταγματικές προβλέψεις που σήμερα κάνουν αίτηση ακύρωσης. Πού βλέπετε το τραγικό; Πραγματικά, πού βλέπετε το τραγικό, εκτός απ' αυτό που φέρνετε εσείς σήμερα, και εκτός από το ότι χθες θέλατε συναινέσεις ευρείες και σήμερα έχετε στην τσέπη σας - και το βγάλατε και πάνω στα έδρανα της Βουλής - τη λογική για τα εργαλεία της όξυνσης. Γιατί, λοιπόν, έχετε αυτή τη δογματική αντίληψη ενάντια στην απλή αναλογική; Γιατί είχατε αυτή τη στάση της διαβούλευσης ένα Σαββατοκύριακο; Για ποιον λόγο; Εμείς μένουμε πιστοί στις ιδεολογικές μας αρχές, σε αυτές της δικαιοσύνης, της ισότητας, της λαϊκής κυριαρχίας και για αυτό το πάγιο αίτημα του προοδευτικού κόσμου και της Αριστεράς, το κάναμε πράξη και ψηφίσαμε το 2016 την απλή αναλογική και μαζί με αυτό ψηφίσαμε και δυο μεγάλες τομές. Η μια είναι η ψήφος στα δεκαεπτά και η δεύτερη η κατάτμηση των μεγάλων εκλογικών περιφερειών. Θα έπρεπε, λοιπόν, σήμερα ή σε μια διαδικασία ουσιαστικού διαλόγου να καθόμαστε και να βλέπαμε πώς θα γινόταν πιο δίκαιο το σύστημα των εκλογών, του εκλογικού νόμου, ποιες θα πρέπει να είναι οι εκλογικές περιφέρειες. Ο κ. Παφίλης είπε για το 3%. Αν δεν έχουμε ένα τραπέζι διαλόγου για να κάνουμε αναλογικότερο το σύστημα, ποτέ δεν θα κατορθώσουμε να δούμε και ποιος πρέπει να είναι ο αριθμός των εκλογικών περιφερειών και ποια είναι η αντιστοίχιση που έχουν με τις έδρες, γιατί υπάρχουν και άλλες στρεβλώσεις σε κάθε εκλογική περιφέρεια. Θα έπρεπε να συζητήσουμε όλα τα άλλα θέματα. Ερχόμαστε, λοιπόν, με τις γνωστές θέσεις της Νέας Δημοκρατίας, μετά από μη διαβούλευση ενός Σαββατοκύριακου, για να συζητήσουμε στη Βουλή τον εκλογικό νόμο. Μοιάζει σαν τα τελευταία χρόνια, τα χρόνια της κρίσης, να μη σας έχουν αγγίξει καθόλου. Μοιάζει σαν να μην έχουν οδηγήσει στη χρεοκοπία της χώρας οι δικές σας κυβερνήσεις και οι μονοκομματικές κυβερνήσεις, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας. Μοιάζει σαν να μη βγάλατε κανένα συμπέρασμα από τα μνημόνια, από το τι πέρασε η κοινωνία μας. Μοιάζει σαν να μην έχετε συζητήσει ποτέ μέσα στο κόμμα σας, έτσι ως ίχνος ευαισθησίας και αυτοκριτικής, ποιες πολιτικές υπηρετήσατε, για να φθάσετε τη χώρα εκεί που τη φθάσατε στη χρεοκοπία. Βέβαια, οι συνέπειες είναι πολλές. Αυτός ο διάλογος κωφών που κάνετε Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο και όχι Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή, έχει δείξει τα αποτελέσματα, έχει δείξει τα αποτελέσματα στο επιτελικό κράτος, έχει δείξει τα αποτελέσματα στο φαίνεσθαι και όχι στην ουσία τού πώς αντιμετωπίζουμε τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας. Έχει δείξει τα αποτελέσματα στην παραγωγική δομή της χώρας και στο ότι δεν έχετε κανένα σχέδιο. Έχει δείξει τα αποτελέσματα τού ότι δεν θέλατε και δεν εφαρμόσατε ποτέ ένα εθνικό στρατηγικό σχέδιο σε κάποιον τομέα. Βέβαια, έχει δείξει τα αποτελέσματα και στη δημόσια διοίκηση και σε όλες τις υπόλοιπες πολιτικές, που εκεί δεν αναζητείτε συγκλίσεις, τις κάνετε Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο αυτές τις πολιτικές. Αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, άκουσα την τοποθέτηση, τις τοποθετήσεις - και στις επιτροπές αναπτύχθηκαν οι προβληματισμοί σας - για το ψευτοδίλημμα της κυβερνησιμότητας. Σήμερα το επαναλάβατε κιόλας εναντίον της άνισης μεταχείρισης του συνασπισμού κομμάτων. Πραγματικά οι συλλογισμοί σας ακυρώνουν την πρόσφατη ιστορία σας. Ακυρώνουν τα επιχειρήματα που είχατε - και έχετε δήθεν - για την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου. Πού μπήκε θέμα κυβερνησιμότητας στη χώρα, όταν ένα κόμμα δεν είχε κοινοβουλευτική Πλειοψηφία; Πότε; Ακυρώνουν, βεβαίως και άλλα που δυστυχώς δεν τα βλέπετε, τις θυσίες του ελληνικού λαού. Τις ακυρώνετε κάθε μέρα με τις πολιτικές σας. Ακυρώνουν το πώς έπρεπε να δώσουμε έμφαση σε κοινωνικές πολιτικές και στο κοινωνικό κράτος και συνεχίζετε να δίνετε 12 δισεκατομμύρια από τα 37 δισεκατομμύρια ευρώ πάλι στις τράπεζες. Ακυρώνετε όλη την κοινωνική πλειοψηφία και την αίσθηση που έχει για τα εργασιακά, φέρνοντας τις απεργίες στον ιδιωτικό τομέα, μετά από πολλές δεκαετίες και μάλιστα, εκεί όπου είχατε καμάρι για τις ιδιωτικοποιήσεις, στον Οργανισμό Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος. Ακυρώνετε το αίσθημα της δικαιοσύνης που θέλει να έχει ο ελληνικός λαός, το αίσθημα της ασφάλειας που θέλει να έχει ο ελληνικός λαός μέσα από τις πολιτικές που ασκείτε. Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ξανά τον πολύ μεγάλο απολογισμό που έχετε δείξει στους έξι μήνες. Είναι πλούσιος στο δόγμα «νόμος και τάξη» που το κάνατε «τρόμος και πάταξη». Ακυρώνετε την κοινή λογική. Μας παρουσιάσατε ακραία παραδείγματα. Αν ένα κόμμα - λέει - έχει 48%, δεν θα μπορεί να κάνει αυτοδυναμία; Μα, αν σας δώσουμε τους πίνακες - τους έχει ο Υπουργός - θα δείτε ότι σε τέτοια σενάρια που είναι ακραία - δεν είναι οι σημερινοί συσχετισμοί - και με 33% ένα κόμμα μπορεί να έχει αυτοδυναμία. Σήμερα, σε αυτό που συζητάμε η κοινοβουλευτική Πλειοψηφία είναι δεδομένη, που είναι κοινωνική μειοψηφία, σε σχέση με τα αποτελέσματα των τελευταίων εκλογών. Αυτά δεν τα βλέπετε; Για εμάς, λοιπόν, το δίλημμα είναι άλλο. Το δίλημμα είναι αν θα έχουμε ένα σύστημα που θα οδηγεί στην Ελλάδα της συνεργασίας, σε αντίθεση με εσάς που θέλετε να έχετε ένα σύστημα που θα οδηγεί στην Ελλάδα της χρεοκοπίας με όλα τα συνεπακόλουθα, δηλαδή με ένα κράτος - λάφυρο, με το να βάζετε το κομματικό μητρώο στο κράτος, να βάζετε τους «κομματικούς παππούδες» στο κράτος, να αλλάζετε τον νόμο για το επιτελικό κράτος μέσα σε έξι μήνες είκοσι τέσσερις φορές, τον νόμο για την τοπική αυτοδιοίκηση είκοσι φορές, να έχετε κατ' εξαίρεση διατάξεις για προσλήψεις, μετατάξεις και τοποθετήσεις σε θέσεις, τουλάχιστον είκοσι αποσπασματικές διατάξεις, μη τηρώντας καν την αρχή που δήθεν επικαλείστε για τη συνέχεια του κράτους. Δεν μπορεί, λοιπόν, να μη σας πούμε αυτά τα πράγματα που είναι συνέπεια αυτής της λογικής των μονοκομματικών κυβερνήσεων, ενός πλειοψηφικού συστήματος που θίγει και την ισοτιμία της ψήφου και τη δικαιοσύνη και τη λαϊκή κυριαρχία. Εγώ θεωρώ ότι με βάση αυτές τις αρχές - και αυτό πιστεύουμε - πρέπει να υπάρχουν κυβερνήσεις που στηρίζονται όχι μόνο στην κοινοβουλευτική Πλειοψηφία αλλά και στην κοινωνική πλειοψηφία, στη λαϊκή πλειοψηφία. Δεν μπορεί να υπερασπίζεστε τη λαϊκή κυριαρχία και να αλλοιώνετε τόσο βάναυσα τη βούληση του ελληνικού λαού. Κύριε Υπουργέ, οι δηλώσεις των στελεχών σας στις επιτροπές - και όχι μόνο - για τις διπλές εκλογές είναι - κατά τη γνώμη μας - μία προσβολή και στον ελληνικό λαό και στην έκφρασή του. Δεν γίνεται μέσα στις επιτροπές του Κοινοβουλίου αυτό που εννοείτε, αυτό που λέτε, αυτό που εξαγγέλλει η Νέα Δημοκρατία να είναι ότι θα πάμε τη χώρα σε διπλές εκλογές, για να ακυρώσουμε την απλή αναλογική. Κατ' αρχάς, θα ήθελα να σας πω ότι δεν θα σας δώσουμε το δικαίωμα αυτό, ευτυχώς για τη χώρα, ευτυχώς για τον ελληνικό λαό. Ακούσαμε τις δηλώσεις σας ότι οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας. Αυτό σας το εύχομαι προσωπικά, αλλά είναι μία απειλή - πραγματική απειλή - για τον ελληνικό λαό, αν συνεχίσετε να ασκείτε τις πολιτικές που ασκείτε. Μας κάνατε έκκληση για να έχουμε συνεργασία στα θέματα του κράτους, της δημόσιας διοίκησης, της αυτοδιοίκησης. Είναι ανοιχτή η πόρτα μας, αλλά δεν είναι καθόλου ανοιχτή η πόρτα μας σε όλα τα υπόλοιπα που προχωράτε. Δεν είναι καθόλου ανοιχτή η πόρτα μας και δεν θα επιτρέψουμε να συνεχίσει η χώρα σε μια ακροδεξιά κατεύθυνση σε συγκεκριμένες πτυχές. Κύριε Σιμόπουλε, δεν πειράζει, θα σας περάσει. Εσείς ασχοληθείτε με το μετρό της Θεσσαλονίκης, που δεν θα το κάνετε ποτέ! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ασχοληθείτε με αυτά που προεκλογικά εξαγγέλλατε για την ανάπτυξη, που είμαστε στο δεύτερο εξάμηνο σε ρεκόρ απολύσεων, που έχουμε ρεκόρ μείωσης βιομηχανικής παραγωγής, των εξαγωγών και αύξηση της ανεργίας και ρεκόρ των ψεμάτων που λέγατε για το Ελληνικό, για τα έργα υποδομών, για όλες τις αναπτυξιακές δράσεις και μετά θα έρθετε να τα πούμε πάλι, ειδικά για τη βόρειο Ελλάδα. Και, βέβαια, δεν θα επιτρέψουμε να συνεχίσετε αυτά που γίνονται στο επάνω τετράγωνο, που είναι η σπορά της πολιτικής σας, δηλαδή το να υπάρχουν λογικές άλλης αντιμετώπισης από την ιστορία μας, από την παράδοσή μας, από αυτό που μας δίδαξαν και αυτό που πέρασαν οι παππούδες μας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θέλω την ανοχή σας για ένα λεπτό, αν μου επιτρέπετε. Εσείς κοπτόσασταν για τον Απόδημο Ελληνισμό που δημιουργήσατε στη δεκαετία του 1950, του 1960 να εκφραστεί στις εκλογές και αν θυμάμαι καλά, κόπτεστε και για το προσφυγικό στοιχείο, ας πούμε για τους Μικρασιάτες, για τους Πόντιους, για τον αιγυπτιακό ελληνισμό, σε πλήρη αναντιστοιχία με όσα έχετε κάνει και για το προσφυγικό και για το μεταναστευτικό, σε πλήρη αναντιστοιχία, όταν θέλετε να έχετε κλειστά κέντρα - στρατόπεδα, επί της ουσίας, φυλακές - για αυτούς τους ανθρώπους. Δεν τιμάτε ούτε την παράδοση, ούτε την ιστορία μας, ούτε τους παππούδες μας. Αναδεικνύετε πάλι μία πτυχή άλλη από αυτή που επικαλείστε, την έγνοια σας για τον Απόδημο Ελληνισμό, που είναι αυτή του μεταναστευτικού και όχι του προσφυγικού. Του προσφυγικού αφήστε το για τους άλλους, για εμάς, για όσους πραγματικά - όχι δήθεν - τιμούν το μικρασιατικό στοιχείο, τον ποντιακό ελληνισμό και τους Αιγυπτιώτες. Προφανώς δεν θα κρατήσουμε τη δική σας στάση στα εθνικά θέματα, παρ' ότι οι αλλαγές δογμάτων, που έχετε επιδείξει, αυτού του δεδομένου συμμάχου, του προβλέψιμου συμμάχου δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για να εξυπηρετήσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα. Πρόεδρε, οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική, δυστυχώς για σας, ευτυχώς για τον ελληνικό λαό. Με αυτά που κάνετε, θα μας κάνετε όλους να ξεπεράσουμε διαφορές, διαφωνίες και πληγές που είχαμε στο παρελθόν και θα έχουμε όχι μόνο προοδευτική κυβέρνηση, όχι μόνο δεν θα γίνουν διπλές εκλογές, αλλά θα πάρουμε και την πρωτοβουλία, αφού δεν το κάνει η Κυβέρνηση, για τη σύγκληση επιτροπών των κομμάτων της Αντιπολίτευσης του προοδευτικού χώρου, προκειμένου να συμφωνήσουμε σε ένα εκλογικό σύστημα, τόσο για τις εθνικές εκλογές, όσο και για την τοπική αυτοδιοίκηση, που θα σέβεται την ψήφο του ελληνικού λαού, ώστε μετά τις επόμενες εκλογές με απλή αναλογική να ψηφιστεί με πάνω από διακόσιες ψήφους ξανά η απλή αναλογική και να μην υλοποιήσετε τα στρεβλά σχέδια που έχετε για τη νόθευση της λαϊκής βούλησης και της λαϊκής κυριαρχίας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Τι ήταν προσωπικό για σας; Πείτε μας το προσωπικό για ένα λεπτό.
Ο πρώην Υπουργός της κορδέλας, ο οποίος είχε συνηθίσει να κάνει έργο μέσα από κόψιμο κορδελών και να μη δημοπρατεί έργα, αναφέρθηκε σε μένα προσωπικά για το μετρό της Θεσσαλονίκης και θέλω να πω δυο λόγια, κύριε Πρόεδρε.
Προσωπικό ήταν. Είπε «εσείς που δεν θα κάνατε ποτέ το μετρό Θεσσαλονίκης».
Κύριε συνάδελφε, εσείς τώρα «προεδρεύετε»; Αφήστε να δούμε σε τι συνίσταται το προσωπικό. Κύριε Σιμόπουλε, το να κάνει μία εκτίμηση για ένα έργο το οποίο ή δεν έγινε ή δεν πάει καλά είναι διαφορετικό θέμα από το προσωπικό.
Δεν έκανε εκτίμηση. Μίλησε, κύριε Πρόεδρε, προσωπικά για μένα.
Ακούστε, πρέπει να μπει μία τάξη εδώ. Στο άρθρο 68 του Κανονισμού δεν προβλέπει αυτό το πράγμα που λέτε. Δεν είπε κάτι που αφορά εσάς.
Μα η παραποίηση γεγονότων δεν είναι προσωπικό;
Όχι, δεν είναι προσωπικό. Δείτε λίγο το άρθρο 68. Παραποίηση είναι όταν ο αμέσως προηγούμενος ομιλητής είπε κάτι και ο επόμενος παραποιεί τα λόγια του. Δεν είπε τέτοιο πράγμα. Δείτε την έκφραση. Έτσι δεν θα σταματήσουμε ποτέ. Ξέρετε ότι μέχρι τώρα έχουν γραφτεί εκατόν δεκαπέντε ομιλητές;
Θα είχα τελειώσει ήδη, κύριε Πρόεδρε.
Ναι, αλλά έτσι παραβιάζουμε τον Κανονισμό. Εν πάση περιπτώσει πείτε σε τι συνίσταται το προσωπικό.
Παρέλαβαν το μετρό σε αυτόματο πιλότο με όλα τα θέματα λυμένα προ Βενιζέλου και το μετρό Θεσσαλονίκης το έριξαν στα βράχια. Ευχαριστώ.
Κλειστό ήταν το έργο το 2014!
Εντάξει, μία δήλωση είναι. Δεν ήταν προσωπικό αυτό. Κύριε Φάμελλε, δεν ήταν προσωπικό αυτό. Τελείωσε. Τον λόγο ζήτησε ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ελληνικής Λύσης κ. Βελόπουλος. Κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, στους εισηγητές δεν αλλάζει η σειρά. Θα πρέπει πρώτα να συνεννοηθείτε και με τους άλλους. Προχθές κόψατε την δική μου ομιλία, για να βάλετε την ομιλία του κ. Βελόπουλου.
Γιατί γίνεται αυτό τώρα;
Να κόψετε, αλλά όχι τη δική μου.
Γιατί τώρα δημιουργείτε θέμα; Υπάρχει κάποιο προσωπικό πρόβλημα.
Προηγουμένως έγινε μία έκκληση να δώσει το Προεδρείο τον λόγο σύμφωνα με τον Κανονισμό και δεν τον δώσατε. Τουλάχιστον επειδή είναι θέμα υγείας, ρωτήστε αυτούς που έχουν σειρά να σας πουν τη σύμφωνη γνώμη. Αλλιώς μην κάνετε τον Πρόεδρο, άμα δεν μπορείτε!
Εκεί είναι το πρόβλημα, κύριε Κεγκέρογλου; Δεν κατάλαβα. Λίγη κατανόηση τώρα. Είναι Πρόεδρος Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Για όνομα του Θεού!
Να ευχαριστήσω κατ' αρχάς τον Κεγκέρογλου που είναι παλιός κοινοβουλευτικός. Ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτό που κάνεις, ειλικρινά σ' το λέω από την ψυχή μου. Να μην το υποστείς και εσύ!
Προχθές έκοψαν την ομιλία μου για να βάλουν τη δική σου. Σοβαρά το λες;
Έκοψαν τη δική μου για να βάλουν του κ. Τσίπρα.
Δεν νομίζω ότι έχετε αντίρρηση.
…(Δεν ακούστηκε)
Όχι. Κάθισε κάτω. Να είσαι έντιμος και ειλικρινής. Να ξέρετε να είστε έντιμοι και ειλικρινείς και να λέτε όλη την αλήθεια. Κόπηκε η ομιλία η δική μου…
Κύριε Πρόεδρε, μισό λεπτό.
Δεν έπρεπε να ζητήσετε τη σύμφωνη γνώμη;
Δεν το ήξερα, Βασίλη. Θα ζητάω τη γνώμη σου. Τι να κάνουμε τώρα; Το έκανες ολόκληρο θέμα…
Δεν αναφέρομαι σε εσάς, έχετε θέμα υγείας. Καλώς. Αναφέρομαι στον Πρόεδρο.
Δεν νομίζω ότι υπάρχει πρόβλημα τώρα από κάποιον συνάδελφο.
Κύριε Πρόεδρε,…
Έχει λήξει το θέμα. Έχετε αντίρρηση, δηλαδή; Αν έχετε αντίρρηση, να το βάλω σε ψηφοφορία. Μα είναι δυνατόν; Αυτό πρώτη φορά γίνεται, να ζητάει ένας Αρχηγός κόμματος τον λόγο και να δημιουργείται θέμα. Ούτως ή άλλως θα μιλήσει.
Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ, θα ήθελα τον λόγο.
Ωραία. Έχετε τον λόγο.
Για την ευγένειά μας εδώ ο καθένας κρίνεται καθημερινά και δίνει τις δικές του προσωπικές εξετάσεις. Θεωρώ όμως πραγματική αγένεια, θεωρώ ότι είναι μία πολιτική υπέρβαση, την οποία δεν δεχόμαστε σε καμμία περίπτωση, να αιφνιδιαζόμαστε, να είμαστε στον διάδρομο με τα χαρτιά, για να έρθουμε να μιλήσουμε στη σειρά μας και εσείς να ανεβάζετε άλλον ομιλητή. Τίποτα προσωπικό με τον ομιλητή δεν έχω. Αλλά σε κάθε περίπτωση να μην ειδοποιούμεθα; Πώς θεωρείτε ότι αυτοδικαίως σάς το δίνουμε το δικαίωμα; Ζητήσατε τη συναίνεση, για να έχουμε και τη χαρά, κύριε Πρόεδρε, να πούμε στον άρρωστο συνάδελφο Πρόεδρο του κόμματος, αν συμφωνούμε ή όχι. Δώστε μας, όμως, τη χαρά, διότι αλλιώς πρόκειται περί επιβολής.
Κυρία συνάδελφε, είστε καινούργια στο Κοινοβούλιο.
Ενώ εσείς είστε παλιός.
Ναι, ήμουν πέντε χρόνια πριν, όταν εσείς ήσασταν κάπου αλλού. Αυτό συμβαίνει, κύριε Κεγκέρογλου, πολλές φορές. Όταν ο Πρόεδρος Γεώργιος Παπανδρέου, ο προηγούμενος Πρόεδρος, ζήτησε να πάρει πριν από μένα τον λόγο τού τον έδωσα, όταν ήταν άρρωστος.
Κύριε Πρόεδρε, μην κάνετε διάλογο. Αυτό αφορά το Προεδρείο. Σας παρακαλώ, κύριε Βελόπουλε.
Είπα, δεν έχω πρόβλημα, αλλά να μας ρωτάνε.
Κύριε Κεγκέρογλου, ο κύριος Πρόεδρος, πράγματι, γνωστοποίησε το κώλυμά του λόγω της ασθένειας. Ενδεχομένως το λάθος είναι δικό μου που δεν σας το είπα.
Σίγουρα είναι. Όχι «ενδεχομένως», κύριε Πρόεδρε! Σίγουρα είναι.
Αυτό είναι το πρόβλημά σας, κύριε Κεγκέρογλου, τι να σας πω; Δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται αυτό.
Δεν σέβεστε τίποτα, είστε και δικαστικός. Σταματάω εδώ.
Εάν νομίζετε ότι έτσι εντυπωσιάζετε, κάνετε λάθος. Προχωρήστε, κύριε Πρόεδρε.
Για να βάλουμε και μία τάξη στα πράγματα εχθές έγινε αυτό που λέει ο φίλος μου ο Βασίλης ο Κεγκέρογλου, αλλά πρέπει να του υπενθυμίσω ότι διεκόπη η δική μου ομιλία ζωντανά για να μεταδοθεί του κ. Τσίπρα και μετά η κ. Κασιμάτη έβριζε εμένα γιατί κόψανε, λέει, ξαφνικά το βράδυ…
Δεν σας έβρισα!
Ακούστε λίγο! Σας παρακαλώ πάρα πολύ να με ακούσετε πρώτα και μετά. Είπατε κάτι για εμένα και εγώ δεν απήντησα. Έκοψαν τη δική μου ομιλία - και καλά έκαναν - για να μεταδώσουν την ομιλία του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως. Στον αέρα με έκοψαν και δεν είπα τίποτα. Εγώ δεν μίλησα. Σας απαντώ ως εξής: Ξέρετε, η δημοκρατία είναι ένα ωραίο λάστιχο. Το τραβάτε όπως σας βολεύει. Δεν είναι λάστιχο η δημοκρατία, να είμαστε ακριβοδίκαιοι. Εγώ ζήτησα επισήμως - το λέω ευθέως πλέον - να ανακαλέσετε. Ζήτησα από εσάς να ανακαλέσετε. Δεν διέκοψα καμμία ομιλία, κανενός Πρωθυπουργού, κανενός Αρχηγού κ. Τσίπρα. Άλλοι έκοψαν τη δική μου ομιλία για να βάλουν του Αρχηγού σας. Πάμε παρακάτω. Πάμε στην ουσία. Να ξεκινήσω με τον κ. Σπίρτζη. Να πάμε στα σοβαρά και ζητώ και πάλι συγγνώμη από τον καλό μου φίλο τον Βασίλη Κεγκέρογλου, που είμαστε και συντοπίτες. Δεν σε είδα όμως να διαμαρτύρεσαι, όταν ο Σπίρτζης εξομοίωσε τους Μικρασιάτες αδελφούς μας, παππούδες μας με τους Αφγανούς. Δεν είπες τίποτα, όταν ο Σπίρτζης είπε ότι οι πρόσφυγες της Μικράς Ασίας και του Πόντου που ήρθαν εδώ, είναι ίδιοι με αυτούς του Αφγανιστάν και του Πακιστάν. Δεν είπες τίποτα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Όλα για το σόου, όμως! Αυτό με ενοχλεί εμένα. Όταν φτάνει Βουλευτής στο ελληνικό Κοινοβούλιο να εξομοιώνει τους τέσσερις παππούδες μου, που θυσιάστηκαν - ήταν οκτώ αδέλφια - και σκοτώθηκαν στον δρόμο, με τους Αφγανούς και τους Πακιστανούς έχει τελειώσει η λογική. Από την άλλη μιλάει ο κ. Σπίρτζης για ανθρωπιά, όταν έκαναν τη Μόρια, έφτιαξαν μια Μόρια. Είναι απίστευτο αυτό το πράγμα. Μιλάει για ανθρωπιά ή για ποντιακή γενοκτονία - δεν ξέρω πώς το είπε - για μικρασιατική καταστροφή, όταν στο κόμμα τους μέσα έχουν ανθρώπους που λένε ότι δεν υπήρχε γενοκτονία, όταν ο κ. Φίλης λέει ότι δεν υπάρχει καμμία γενοκτονία. Τι να συζητάμε τώρα; Για ένα κόμμα το οποίο δεν έχει πρόγραμμα, δεν έχει ουσία και, το κυριότερο απ' όλα, είναι και υποκριτές; Και γιατί λέω «υποκριτές»; Γιατί δεν ξέρω πόσοι διαβάσατε χθες τον «ECONOMIST». Η Ελλάς κατατάσσεται στην τριακοστή ένατη θέση, στις ελαττωματικές δημοκρατίες. Η χώρα μας! Εσείς που λέτε για δημοκρατία, η Νέα Δημοκρατία, ο ΣΥΡΙΖΑ, μιλάτε για τη δημοκρατία. Ξέρετε τι λένε στο χωριό μου; Όσοι επικαλούνται τη δημοκρατία είναι χειρότεροι από τους φασίστες, γιατί ψάχνουν άλλοθι από τη δημοκρατία, για να επιβάλουν την υποκρισία και τον φασισμό τους. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Ναι, κύριοι, είστε υποκριτές. Κυβερνήσατε με έναν νόμο όπως σας βόλευε με τους ΑΝΕΛ, τους «ψεκασμένους» ή αυτούς εν πάση περιπτώσει που ήταν «ακροδεξιοί», όπως τους λέγατε, κάνατε ένα έκτρωμα κυβερνητικό, το χρησιμοποιήσατε και τώρα έρχεστε να μέμφεστε αυτούς, που τουλάχιστον αυτοί πάντοτε έλεγαν ότι θέλουν ισχυρές κυβερνήσεις. Δεν είναι υποκριτές όπως εσείς. Έχω πολλά ράμματα και για τη γούνα τους αλλά τέτοια υποκρισία, να κυβερνάω επειδή με βολεύει ένας εκλογικός νόμος και μόλις έρχονται οι εκλογές να αλλάζω τον εκλογικό νόμο για να δυσκολέψετε τους επόμενους, ε αυτό λέγεται πολιτικαντισμός. Δεν λέγεται πολιτική. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Γι' αυτό και κατατάσσεται η Ελλάδα σε αυτές τις θέσεις δημοκρατίας. Βγαίνει, λοιπόν, ο «ECONOMIST» και λέει ότι ρημάξατε τη δημοκρατία, όλοι, από το 1974 και μετά, σε επιδόσεις όπως η εκλογική διαδικασία, όπως η λειτουργία της κυβέρνησης, η συμμετοχή στα κοινά, η πολιτική κουλτούρα και οι ατομικές ελευθερίες. Κανένας δεν το διάβασε το «POLITICO»; Κανείς από εσάς δεν κατάλαβε ότι, ουσιαστικά, είμαστε τριακοστοί ένατοι παγκοσμίως; Η χώρα που γέννησε τη δημοκρατία, είναι στην ουρά των προηγμένων χωρών στα πλαίσια της δημοκρατίας. Δεν σας ενοχλεί αυτό; Συμφωνείτε σε όλα τα υπόλοιπα και έρχεστε υποκριτικά εδώ να διαφωνήσετε σε τι; Στο αν θα πάρει μπόνους το πρώτο κόμμα και αν θα πάτε να κάνετε συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί αυτός είναι ο καημός σας, αν θα κάνετε συγκυβέρνηση οι δυο σας, όλη η ιστορία αυτή είναι. Γιατί διαμαρτύρεστε δηλαδή; Τόσο πολύ; Αφού θα ξανακυβερνήσετε, δεν θα κυβερνήσετε; Το ΠΑΣΟΚ δεν θέλει να κυβερνήσει; Θέλει. Ε, λοιπόν, τι σας πειράζει να πάρετε μπόνους αφού θα κυβερνήσετε ξανά; Θέλετε συνεργασίες. Συνεργασίες δεν θέλατε πριν. Συνεργαστήκατε με τους ΑΝΕΛ. Ποιους ΑΝΕΛ; Να μη σας θυμίσω τι έλεγαν οι ΑΝΕΛ. Έτσι, για να ξέρουμε και τι λέμε. Φίλες και φίλοι, φτάνει πια το περίσσευμα αυτής της υποκρισίας. Από το 1974, κύριε Υπουργέ, μέχρι το 2019 έχουμε οχτώ εκλογικά συστήματα. Στη συνολική ιστορία της χώρας δεκαπέντε είχαμε. Ακούστε τα νούμερα για να καταλάβετε. Ουσιαστικά ξέρετε γιατί μαλώνετε σήμερα; Να σας πω εγώ. Γιατί συμφωνείτε σε όλα τα υπόλοιπα, συμφωνείτε σε όλα τα μεμπτά, και μνημόνια θέλετε και εφαρμογή από τους θεσμούς αντιλαϊκών μέτρων θέλετε και κόψιμο συντάξεων θέλετε και κόψιμο μισθών, συμφωνείτε σε όλα αυτά και διαφωνείτε στα επουσιώδη. Αυτή είναι η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, δυστυχώς, και των υπολοίπων κομμάτων. Εκμεταλλεύεστε τις έννοιες μπόνους, εξομάλυνση, αναλογία, εκπροσώπηση, δημοκρατία, συγχέετε τον κόσμο, τον μπερδεύετε. Πείτε πραγματικά: Θέλετε να ξανακυβερνήσετε; Γιατί θέλετε, λοιπόν, να συνεργαστείτε με άλλους για να κυβερνήσετε; Το ερώτημα είναι αυτό. Και γιατί - επαναλαμβάνω - κυβερνήσατε με μια κυβέρνηση - έκτρωμα, αν δεν θέλατε ή θέλατε αυτοδυναμία ή ισχυρή κυβέρνηση; Θα το πω για να το καταλάβετε. Κυβερνήσατε με τους ΑΝΕΛ, γιατί ήταν φίλος ο κ. Αλέξης Τσίπρας με τον κ. Καμμένο. Από μία φιλία, από μία απλή φιλία ξεκίνησε και συνεργαστήκατε μαζί τους. Πάντα, δυστυχώς - θα το πω ευθέως - σε όλες τις κυβερνήσεις προτάσσεται το κομματικό συμφέρον, αυτό είναι που με ενοχλεί. Σήμερα η Νέα Δημοκρατία έχει μια πάγια θέση. Βλέπει ότι δεν τη βολεύει ο εκλογικός νόμος, τον αλλάζει καταπώς τη βολεύει. Βέβαια, για να είστε ακριβοδίκαιοι, από την εδώ πλευρά είναι συνεπείς σε αυτό που λένε, θέλουν πάντα να κυβερνούν μόνοι τους, την κουτάλα τη θέλουν για τον εαυτό τους, δεν θέλουν να τη μοιραστούν με κανέναν άλλον, την κουτάλα της εξουσίας εννοώ, δεν λέω για άλλα πράγματα, γιατί τα άλλα πράγματα είναι άλλη ιστορία. Με συνέπεια, λοιπόν, εσείς να επιμένετε στην απλή αναλογική. Εγώ θα σας το πω ευθέως. Η άποψη η δική μου είναι ότι η απλή αναλογική είναι το καλύτερο εκλογικό σύστημα, το πιο δημοκρατικό, πραγματικά. Για να μην κοροϊδεύουμε κανέναν εδώ μέσα. Είναι το πιο αντιπροσωπευτικό. Σε μία δημοκρατία όμως που ψηφίζει το 100% των ψηφοφόρων. Όταν εσείς εκλεγήκατε με 40%, 30% - και για εμάς αναφέρομαι τώρα - αλλά το 55% των Ελλήνων δεν ψηφίζουν, ψηφίζεστε με ένα ποσοστό του 20% επί των κανονικών ψηφοφόρων. Δεν είναι αυτό έλλειμμα δημοκρατίας; Να αγωνιστούμε, λοιπόν, όλοι μαζί να πείσουμε τους πολίτες να έρθουν να ψηφίσουν και από 50% να γίνουν 70%, 80%, 90%, για να υπάρχει αντιπροσώπευση στη βάση της δημοκρατίας, όχι στην κατ' επίφαση δημοκρατία που επικαλείστε. Γιατί η Κυβέρνηση σήμερα πήρε 40%, αλλά 20% έχει. Αυτό είναι το πραγματικό νούμερο, 20% των Ελλήνων στηρίζουν τη Νέα Δημοκρατία, την Κυβέρνηση. Πήραμε εμείς 3,7%; Το 1,5%, 1,8% είμαστε. Ποιον κοροϊδεύουμε τώρα; Πρέπει να πείσουμε, λοιπόν, τον ψηφοφόρο ότι εδώ δεν λειτουργούμε μικροκομματικά, ότι εδώ δεν προτάσσουμε το κόμμα μας πάνω από τη δημοκρατία και πάνω από την ίδια την ιστορία του τόπου. Είναι απαράδεκτα αυτά που γίνονται. Βλέπω να μαλώνετε για πράγματα που δεν έπρεπε καν να τα συζητάμε. Το αν είναι αντισυνταγματικό το άρθρο κ.λπ., μόνο και μόνο για να σας παίξουν το βράδυ στα δελτία ειδήσεων. Δεν το καταλαβαίνω, ειλικρινά. Τόση αγάπη για τα δελτία; Ναι, απλή αναλογική! Όταν, όμως, έχω μία Θράκη την οποία επιβουλεύεται ο φίλος μας ο Ερντογάν, όταν έχω εγώ πράκτορες στο προξενείο Κομοτηνής να δρουν ανεξέλεγκτα, δεν πρέπει να βρω ένα ανάχωμα, ώστε να μη βγει ξαφνικά ένα κόμμα με 1,5% ή 2% και να μου μπει στη Βουλή και να εκπροσωπούν τουρκικά ή μουσουλμανικά συμφέροντα; Δεν πρέπει ο νομοθέτης να προνοεί γι' αυτό που έρχεται; Γιατί ο μέγας Αριστοτέλης είχε πει το εξής: Πολιτική είναι η τέχνη της πρόβλεψης, να βλέπεις αυτό που έρχεται, κύριε Πρόεδρε, και να το ανακόψεις. Αν τρέχεις πίσω από την εξέλιξη, έχεις πρόβλημα. Τελείωσε! Είσαι χαμένος από χέρι. Γι' αυτό και εμείς προτάσσουμε και λέμε ότι ναι μεν η απλή αναλογική είναι εξαιρετική, όμως σήμερα, ειδικά λόγω της Τουρκίας υπάρχουν κίνδυνοι εθνικής κυριαρχίας. Υπάρχουν κίνδυνοι μοχλεύσεως και αναμοχλεύσεως παθών και σοβινισμών και μιλιταρισμών. Δεν θα κάνω ένα εκλογικό σύστημα, λοιπόν, το οποίο θα δίνει λαβή την επόμενη μέρα να συμβούν τραγικές εξελίξεις στη Θράκη μας. Δεν πρέπει να το επιτρέψουμε. Από την άλλη, από τη στιγμή που έχουμε τεράστια προβλήματα, εγώ πιστεύω ότι η χώρα χρειάζεται μία κυβέρνηση ισχυρή, μία κυβέρνηση ισχυρή πραγματικά. Γιατί το λέω αυτό; Για έναν και μόνο λόγο. Είστε τόσο καλοί ως κόμμα στον ΣΥΡΙΖΑ ή στο ΠΑΣΟΚ, έχετε πρόγραμμα, έχετε σχέδιο. Γιατί θέλετε σώνει και καλά να συγκυβερνήσετε; Μήπως δεν θέλετε ή δεν μπορείτε να κυβερνήσετε μόνοι σας; Ρωτώ εγώ εσάς. Μήπως δεν μπορείτε να πείσετε τον κόσμο ότι μπορείτε να κυβερνήσετε και θέλετε συνεργασίες ή θέλετε εκλογικά νοθευμένα συστήματα με διαφορετικά προγράμματα για να συγκυβερνήσετε; Τι θέλετε, τελικά; Θέλετε να κυβερνήσετε, ναι ή όχι; Ή θέλετε, σώνει και καλά, κατ' επίφαση να κυβερνήσετε βάζοντας και άλλους στο παιχνίδι; Εμείς το λέμε ευθέως. Λέμε ξεκάθαρα: Ως Ελληνική Λύση μακάρι ο ελληνικός λαός, με βάση το πρόγραμμα που διαθέτουμε των τριακοσίων σελίδων κατατεθειμένο, να μας επιλέξει και να κυβερνήσουμε αυτόνομα, γιατί είμαστε διαφορετικοί απ' όλους σας, γιατί είμαστε τελείως διαφορετικοί και έχουμε τελείως διαφορετική φιλοσοφία: Όχι μικροπολιτική, όχι μικροκομματισμός. Το λέω γιατί το προηγούμενο με στενοχώρησε πάρα πολύ. Διότι ξεχνούν κάποιοι συνάδελφοι εδώ μέσα ότι πολλές φορές εγώ έδωσα τον λόγο μου ή έδωσα τη σειρά μου χωρίς καν να ερωτηθώ. Και δεν κατάλαβα προς τι η φασαρία. Το χειρότερο δε απ' όλα των υποκριτών των συριζαίων είναι το εξής. Μόλις πήγαν να αποδράμουν - ήταν σε αποδρομή, δηλαδή - άλλαξαν τον εκλογικό νόμο. Και όχι μόνο αυτό. Κάνατε και το χειρότερο. Βάλατε την τοπική αυτοδιοίκηση να συγκρούονται μεταξύ τους, να κάνουν ανίερες συμμαχίες με έναν εκλογικό νόμο - νόθευμα και δεν μπορούν να κυβερνηθούν οι δήμοι. Αυτά είναι εγκλήματα. Γιατί το κάνατε αυτό; Γιατί θέλετε να δυσκολέψετε αυτούς; Δεν δυσκολεύετε αυτούς, δυσκολεύετε την πατρίδα, το έθνος να κυβερνήσει, δυσκολεύετε την Ελλάδα να κυβερνήσει. Με μία κυβέρνηση μπορεί να διαφωνούμε, αλλά πρέπει να τη βοηθήσουμε εποικοδομητικά με κριτική για να κάνει καλή δουλειά. Όχι, όμως, να του πριονίζεις την καρέκλα πριν τις εκλογές. Αυτό πώς λέγεται; Για πείτε μου εσείς. Αν δεν λέγεται πολιτική υποκρισία, πώς λέγεται; Δηλαδή, κάναμε έναν νόμο πριν φύγουμε από την κυβέρνηση για να δυσκολέψουμε τον επόμενο. Η προηγούμενη κυβέρνηση πρέπει να δίνει στην επόμενη τη «σκυτάλη» της διακυβέρνησης, να τη διευκολύνει, όχι να της δημιουργεί προβλήματα. Αυτή είναι η δική μας φιλοσοφία. Γι' αυτό σας λέω ότι διαφέρουμε από εσάς. Είμαστε τελείως διαφορετικοί και αυτό απεδείχθη και με την υποψηφιότητα της Προέδρου της Δημοκρατίας. Όλοι την ψηφίσατε. Εσείς οι ευαίσθητοι οικολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ δεν ξέρατε ότι στις Σκουριές η κυρία αυτή υπέγραψε τέσσερις χιλιάδες στρέμματα; Δεν το ξέρατε; Δεν το γνωρίζατε; Δεν ξέρατε ότι έγινε κρανίου τόπος η περιοχή των Σκουριών, ότι έχει μολυνθεί με μόλυβδο, εσείς οι συριζαίοι οικολόγοι; Πού είναι η οικολογική σας ευαισθησία; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Θυμάμαι τον κύριο που κάθεται πίσω - πίσω, που έκανε και εκπομπές πολλές, και έλεγε για τις Σκουριές. Η κυρία το υπέγραψε και εσείς την ψηφίσατε. Να μην πω για τα εθνικά θέματα. Δεν υπάρχει λόγος. Διαφωνώ με τη Νέα Δημοκρατία, έτσι και αλλιώς. Η κυρία Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει τη δική της αντίληψη. Της εύχομαι, λοιπόν, τα καλύτερα. Ως θεσμό τη σεβόμαστε, αλλά οι προσωπικές επιλογές της ήταν οικτρές σε επίπεδο αποφάσεων. Δεν θα πω για το mall πώς νομιμοποιήθηκε, με ποιανού υπογραφή, το έκτρωμα του Λάτση. Τα ξέχασε ο ΣΥΡΙΖΑ όλα αυτά, τις κινητοποιήσεις των μελών του ΣΥΡΙΖΑ και για το Mall και για τις Σκουριές. Είστε υποκριτές, κύριοι. Είστε υποκριτές! Είστε υποκριτές!
Άξιος! Άξιος!
Εσείς να μη μιλάτε, κάνατε εκπομπή για τις Σκουριές και ψηφίσατε υπέρ της κυρίας. Μη μιλάτε. Δεν δικαιούστε διά να ομιλείτε. Το ξαναλέω: Δεν δικαιούστε διά να ομιλείτε, οικολογικά αναίσθητοι, που επικαλείστε την οικολογική ευαισθησία. Είστε οικολογικά αναίσθητοι. Βρωμίσατε τις Σκουριές και έχετε το θράσος και μιλάτε. Και δεν ντρέπεστε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Πάμε, λοιπόν, και στα σοβαρά τώρα, γιατί έχει πιο σοβαρά από τον ΣΥΡΙΖΑ θέματα η Ελλάδα να επιλύσει, πολύ πιο σοβαρά. Έλεγε ο Πλάτωνας, κύριοι συνάδελφοι, ότι μία από τις τιμωρίες που δεν καταδέχεσαι να ασχοληθείς με την πολιτική, είναι ότι καταλήγεις να σε κυβερνούν οι κατώτεροί σου. Το πρόβλημα, λοιπόν, της Ελλάδος είναι ότι οι πολίτες δεν γίνονται ενεργοί πολίτες. Και το κάνατε εκ δόλου όλοι από το 1974 μέχρι σήμερα. Ό,τι έγινε από το πολιτικό σύστημα για τους πολίτες εκ δόλου έγινε, για να γυρίσουν την πλάτη οι νέοι στην πολιτική και εσείς - εμείς - να κάνουμε ό,τι θέλουμε εδώ μέσα - έτσι νομίζουμε, εν πάση περιπτώσει - αλλά να μη μας ακούει κανείς. Είμαστε σ' έναν μικρόκοσμο εδώ πέρα, λέμε τα δικά μας, πετάγεται ο ένας, πετάγεται ο άλλος, άλλα κάνουμε όταν είμαστε στην κυβέρνηση, άλλα κάνουμε όταν είμαστε στην αντιπολίτευση. Αυτό το βλέπει ο κόσμος όσο και αν είναι αγράμματος, ημιμαθής, να μη γνωρίζει, να δέχεται πλύση εγκεφάλου από τα κανάλια που ελέγχει η Νέα Δημοκρατία σήμερα. Τα ελέγχετε όλα τα κανάλια, τόση πλύση εγκεφάλου ούτε είκοσι εννέα κατασκευαστές πλυντηρίων δεν έχουν κάνει! Τέτοια πλύση εγκεφάλου που κάνετε από τα κανάλια που τα ελέγχετε είναι απίστευτο. Ό,τι και να κάνετε είναι σωστό! Λέω, λοιπόν, το εξής. Πρέπει να βρούμε - το τονίζω - τρόπο να έρθει ο πολίτης κοντά στην πολιτική. Πάμε στα σοβαρά τώρα. Ακούω κάποιους εδώ μέσα να λένε, συνεχώς, ένα μικρό παραμυθάκι ότι η Τουρκία προκαλεί. Κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, να σοβαρευτούμε λίγο. Η Τουρκία δεν προκαλεί. Η Τουρκία διεκδικεί. Είναι τελείως διαφορετικό να προκαλεί φραστικά κάποιος και τελείως διαφορετικά είναι να διεκδικεί. Σήμερα είχαμε διεκδίκηση από τον Ακάρ δεκαέξι ελληνικών νησιών για αποστρατικοποίηση. Αυτό δεν λέγεται πρόκληση. Αυτό λέγεται διεκδίκηση. Ένα τρυπάνι πάει και τρυπάει κανονικά στο οικόπεδο οκτώ της Κύπρου, για να βγάλει φυσικό αέριο, γιατί εκεί έχει φυσικό αέριο. Το ξέρω το θέμα. Γιατί πολλοί στη Νέα Δημοκρατία με κοροϊδεύατε το '07, το '08 και το ‘09. Και στο ΠΑΣΟΚ είχαν τον κ. Πάγκαλο που με κορόιδευε και μου έλεγε «φέρε τα κλειδιά των πετρελαίων». Εδώ, στο Κοινοβούλιο. Υπάρχουν στα Πρακτικά. Και δεν ντρέπονται! Ο Γιώργος Παπανδρέου έλεγε ότι δεν υπάρχει πετρέλαιο. Και δεν ντρέπονται! Απίστευτα πράγματα συμβαίνουν. Λέω, λοιπόν, ότι τρυπάει. Αυτό είναι πρόκληση; Τα έχετε μπερδέψει. Είναι διεκδίκηση. Δεν είναι πρόκληση, είναι διεκδίκηση. Το λέω αυτό, διότι επιχειρείτε με έναν τρόπο να μας πάτε στη Χάγη. Το επιχειρείτε και στα μέσα ενημέρωσης και ο κ. Μητσοτάκης το είπε έμμεσα ότι θα πάει στη Χάγη. Θα σας πω ένα πράγμα. Αν θέλετε να κάνετε ένα εθνικό έγκλημα, να πάτε στη Χάγη. Εμείς σας λέμε κάτι, όμως. Η Χάγη είναι η παγίδα της χώρας μας. Έχουμε χάσει δύο φορές στη Χάγη. Θέλετε να πάτε στη Χάγη; Διεκδικήστε. Βάλτε Ίμβρο, Τένεδο, που - επαναλαμβάνω - έχουν το αυτοδιοίκητο, με βάση τη Συνθήκη της Λοζάνης. Βάλτε ποντιακό ζήτημα. Βάλτε κρυπτοχριστιανούς. Βάλτε απόσυρση τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο. Βάλτε αποζημιώσεις των Ελλήνων Κωνσταντινουπολιτών, που έγιναν δεσμεύσεις της περιουσίας τους. Βάλτε θέματα για να πάτε να συζητήσετε. Αν πάτε να συζητήσετε μόνο για αυτά που θέλει η Τουρκία, θα χάσουμε και αυτά που έχουμε εμείς. Και, δυστυχώς, θα είστε εσείς, μετά απ' αυτούς που έκαναν το έγκλημα με το μακεδονικό και το Σκοπιανό, που σήμερα σωπάσατε οι περισσότεροι, θα είστε εσείς οι επόμενοι που θα εγκληματήσετε με το Αιγαίο και με την Τουρκία. Αν, λοιπόν, το κάνετε αυτό, φοβούμαι ότι είστε έτοιμοι να αυτοκτονήσετε πολιτικά. Προσέξτε, γιατί κάνατε και άλλα εγκλήματα. Κλείνω εδώ, κύριε Πρόεδρε. Με ποιο δικαίωμα «ξηλώνετε» Πάτριοτ από τη χώρα μας - το οπλικό σύστημα - και το πάτε στη Σαουδική Αραβία; Η Σαουδική Αραβία είναι πάμπλουτη, έχει πετρέλαιο, έχει δισεκατομμύρια, αγοράζει ομάδες, αγοράζει χώρες. Και τι κάνετε; Θα «ξηλώσετε», θα τρυπήσετε την άμυνα της χώρας, θα τα πάτε στη Σαουδική Αραβία, για να την προστατεύσετε από ποιον; Από το Ιράν, τη μοναδική χώρα - και ξέρει ο κ. Βούτσης τι θα πω - που μας έδινε επί πιστώσει πετρέλαιο επί χρόνια. Η μοναδική χώρα που μας έδινε πετρέλαιο, είναι το Ιράν. Και πάτε να βάλετε τους πυραύλους για να προστατεύσετε ποιον; Τον Σαουδάραβα εμίρη κακομοίρη; Αφού έχουν λεφτά. Ας αγοράσουν. Τι κάνετε; Ανοίγετε τρύπα στην αμυντική εικόνα της χώρας απέναντι στην Τουρκία. Προσέξετε, κύριοι, γιατί οι κερκόπορτες ήταν η αφορμή για να ανοίξουν - το λέω ευθέως - την πύλη της Κωνσταντινουπόλεως. Μην ανοίγετε κερκόπορτες, μην επαναλαμβάνετε εγκλήματα. Κλείνω με το εξής. Είστε τόσο ψεύτες. Εδώ έχω μία εικόνα της κ. Γιαννάκου, η οποία χθες είπε ότι το βέτο ήταν συμβολισμός. Ο Πρωθυπουργός βγαίνει και λέει ότι θα θέσει βέτο στο θέμα των ελληνοτουρκικών και της Αιγύπτου και της ΑΟΖ, και βγαίνουν οι Υπουργοί σιγά - σιγά και αναιρούν τη δήλωση του Πρωθυπουργού. Γιατί δεν βάλατε βέτο στο συμβούλιο με τον Δένδια; Γιατί δεν βάλατε βέτο; Πείτε μου εσείς, για να καταλάβω εγώ για ποιον λόγο δεν βάλατε βέτο εσείς οι ίδιοι.
Δεν είστε πιο πατριώτης από εμάς.
Ξέρω τι σας λέω. Ψάξτε το λίγο παραπάνω. Θέλω στα εθνικά θέματα να είμαι προσεκτικός. Έκανα μία συμφωνία με τον Πρωθυπουργό όταν μιλήσαμε μαζί. Λέω, λοιπόν, και το επαναλαμβάνω, επειδή μάλλον δεν ακούτε τι λέει ο Πρωθυπουργός. Θα σας υπενθυμίσω τι είπε. Θα σας υπενθυμίσω, κύριε Λαζαρίδη. Μη θυμώνετε. Μη στενοχωριέστε. Μην παρεξηγήστε. Δεν είστε ο συνήγορος του Πρωθυπουργού εσείς!
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πώς θα ορκιστεί;
Δεν είστε ο συνήγορος του Πρωθυπουργού! Κατάλαβες;
Δεν ξέρετε τι σας γίνεται!
Κυβερνητικός Εκπρόσωπος είσαι; Όχι! Όταν γίνεις, έλα να τα πούμε. Πάμε, λοιπόν, στον κ. Μηταράκη, για να κλείνουμε.
Καλά, καλά.
Όχι «καλά, καλά» σε μένα. «Καλά, καλά» στα παιδιά σας! Πάμε, λοιπόν, στα υπόλοιπα. Ο Μηταράκης σήμερα - και κλείνω μ' αυτό - λέει: «Συμφωνούμε για κλειστές δομές, αλλά διαφωνούμε στη διαμονή τους, πού θα πάνε». «Κλείνουν», λέει, «οι ανοιχτές δομές και η επικοινωνία της Κυβέρνησης με δήμους και περιφέρειες». Σήμερα τα είπε ο Μηταράκης. Ακούστε, κύριοι συνάδελφοι. Αν κάθε δέκα μέρες αλλάζετε σχέδιο, αλλάζετε Υπουργούς, αλλάζετε Υφυπουργούς για να κάνετε το αυτονόητο, κάνετε ένα λάθος. Θυμίζετε αυτόν που πάει να χτίσει πολυκατοικία και ξεκινά από το ρετιρέ. Δηλαδή, μιλάτε για όλα τα υπόλοιπα, αλλά δεν μιλάτε για το πώς δεν θα έρχονται εδώ αυτοί οι άνθρωποι, πώς θα κάνουμε την αποτροπή. Κλείστε ερμητικά τα σύνορα, κλείστε τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, δείτε από πού έρχονται και ασφαλίστε τα σύνορά μας, δώστε κίνητρα για να φύγουν από εδώ πέρα οι άνθρωποι. Τα νησιά στενάζουν, ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και εσείς έχετε ένα σχέδιο, να τους αφήσετε στα νησιά. Αυτό είναι το σχέδιό σας. Θα σας πω, λοιπόν, κλείνοντας τα εξής: «push back», κόβω επιδόματα, κλείνω ΜΚΟ και τελειώνει το παραμυθάκι! Αλλιώς θα γεμίσετε με Ιμπραήμ Χασάν την Ελλάδα, και οι επόμενες εκλογές γίνουν ή δεν γίνουν με ενισχυμένη αναλογική, ο ΣΥΡΙΖΑ επειδή έχει καλές σχέσεις με τις ΜΚΟ, θα πάρει περισσότερες ταυτότητες να δώσει στον Ιμπραήμ και στον Χασάν και δεν θα έχουμε απλώς αλλοίωση πληθυσμού αλλά θα έχουμε και αλλοίωση εκλογικού σώματος. Θα είναι ντροπή για την πατρίδα, το έθνος, την ιστορία να είμαστε η χειρότερη γενιά που διώξαμε Έλληνες από την Ελλάδα και, δυστυχώς, κάποιοι δεν το καταλαβαίνουν. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, σας έχω ζητήσει τον λόγο από πριν επί προσωπικού.
Σε τι συνίσταται το προσωπικό; Να μας πείτε σε ένα λεπτό σε τι συνίσταται.
Το όνομά μου είναι «Κασιμάτη» και το ανέφερε ο κ. Βελόπουλος και είπε ότι τον ύβρισα κατά τη διάρκεια της ομιλίας μου προχθές, πράγμα το οποίο είναι απολύτως ψευδές.
Δεν είπα εγώ κάτι τέτοιο.
Να συνεχίσω, κύριε Πρόεδρε;
Συνεχίστε.
Ευχαριστώ. Το αναφέρατε, κύριε Βελόπουλε, και είπατε ότι πήρα τον λόγο προχθές κατά την Ολομέλεια, υβρίζοντάς σας…
Δεν είπα εγώ κάτι τέτοιο. Δεν είπα τέτοιο πράγμα.
Είπατε «υβρίζοντας». Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε, να επιβάλετε την τάξη, για να μιλήσω.
Αν δεν υβρίσατε, το λέτε, καταγράφεται στα Πρακτικά και λύνει το θέμα.
Είπε, λοιπόν, ο κ. Βελόπουλος ότι τον υβρίσαμε. Αυτή δεν είναι η πραγματικότητα. Πράγματι - και το καταγγέλλουμε ξανά, γιατί απ' ό,τι φαίνεται ο κ. Βελόπουλος θέλει μία κατάχρηση, η οποία έγινε ενδεχομένως εναντίον του, να τη θεραπεύσει με μία άλλη κατάχρηση - το Κανάλι της Βουλής δεν μπορεί να διακόπτει την Ολομέλεια, για να δείχνει μαγνητοσκοπημένα τις ομιλίες των Αρχηγών. Αυτό πρέπει να το κάνει η ΕΡΤ. Αφού έγινε, λοιπόν, για σας, κύριε Βελόπουλε, θα έπρεπε να το καταγγείλετε εκεί που πρέπει και όχι να κατηγορείτε τους άλλους που λέμε εδώ πέρα ότι πρέπει να διαφυλαχτεί μία τάξη και να μη διακόπτεται το πρόγραμμα της Ολομέλειας την ώρα που μιλάνε οι Βουλευτές. Αυτό είναι το θέμα.
Γίνατε σαφής.
Πρέπει η Βουλή και το Κανάλι της Βουλής να μην το ξανακάνει αυτό, όπως επίσης πρέπει και η ΕΡΤ να κάνει τη δουλειά της και να δείχνει σε ζωντανή μετάδοση τις ομιλίες των Αρχηγών. Δεν είναι η δουλειά του Καναλιού της Βουλής να το κάνει αυτό την ώρα που υπάρχει Ολομέλεια. Ευχαριστώ πολύ.
Θα το δούμε και στη Διάσκεψη των Προέδρων. Καλείται τώρα στο Βήμα η ειδική αγορήτρια κ. Ευαγγελία Λιακούλη από το Κίνημα Αλλαγής. Ορίστε, κυρία Λιακούλη, έχετε τον λόγο.
Κατ' αρχάς, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να εκφράσω τη μεγάλη μου χαρά, παρά τον τόσο υψηλό πυρετό, ο συνάδελφος κύριος Πρόεδρος ήτο λαλίστατος και τον είδα και ακμαίο. Μόνο χαρά αυτό μου δίνει. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το πολιτικό «τώρα» συνδέεται με το «χθες» και το «αύριο» περισσότερο από κάθε «τώρα». Σήμερα και τώρα, οι χιλιάδες κάτοικοι των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, που διαδήλωσαν χθες στα νησιά τους και στα λιμάνια, βρίσκονται με τους εκπροσώπους τους στην Αθήνα. Το προσφυγικό μάς καταπίνει. Σήμερα, τα εθνικά μας θέματα είναι όλα ανοιχτά και σε κρίση και σε διπλωματική αμηχανία. Είναι και η Ευρώπη σε κρίση και αμήχανη απέναντί μας. Και το Βερολίνο μάς γύρισε την πλάτη. Η Μεσόγειος κοντανασαίνει. Η Τουρκία προκαλεί και τρυπάει. βεβαίως, στη χώρα η ανάπτυξη βρίσκεται σε μία γωνιά με τα «alarm» να περιμένει το νεύμα της Κυβέρνησης, που δεν δείχνει να έρχεται στα κοντά. Τις τελευταίες ημέρες, το «τώρα» σε σχέση με το «χθες» και το «αύριο» το συνδέουμε με τα δύο πρόσωπα του Ιανού μέσα σε λιγότερο από λίγες μέρες. Φυσικά, το συνδέουμε με τη στάση συνολικά της Κυβέρνησης, των Υπουργών, αλλά και του ίδιου του Πρωθυπουργού. Η Αντιπολίτευση σύσσωμη - το είδατε και σήμερα - στέκεται μουδιασμένη απέναντι σε αυτήν την οβιδιακή μεταμόρφωση. Χθες είχαμε αγκαλιές, φιλιά, θριαμβευτικά αλληλοσυγχαρητήρια, λογύδρια, θερμούς εναγκαλισμούς για την πράγματι μεγάλη συναινετική επιτυχία της εκλογής της πρώτης γυναίκας Προέδρου της Δημοκρατίας της χώρας, με μία εξαιρετική αυξημένη ιστορική πλειοψηφία. «Χαίρομαι που συμφωνήσαμε στα σημαντικά», είπε ο Πρωθυπουργός βγαίνοντας από αυτήν την Αίθουσα της Ολομέλειας. Κι εμείς χαιρόμαστε που συμφωνήσαμε στα σημαντικά. Ήταν ένας πραγματικός άθλος για τα πολιτικά δεδομένα της χώρας. Από την ίδρυσή της σχεδόν, μικροψυχίες, τρικλοποδιές, μάχες χαρακωμάτων δεν επέτρεψαν να αντιμετωπίσουμε αυτή τη θεσμική διαδικασία στο ύψος των περιστάσεων. Όμως, αυτή είναι η εικόνα η πραγματική σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της δικής μας συνύπαρξης με την Κυβέρνηση; Δεν είναι έτσι. Λίγες ημέρες πριν από το γεγονός της χθεσινής εκλογής της Προέδρου της Δημοκρατίας, το πολιτικό σύστημα κρίθηκε να δώσει μία ακόμη μάχη και να δώσει για άλλη μία φορά εξετάσεις. Μάλιστα με εσάς, κύριε Υπουργέ, μαζί τη δώσαμε τη μάχη αυτή και στις Επιτροπές και στην Ολομέλεια του Κοινοβουλίου. Ήταν για την ψήφο των αποδήμων. Τότε αρθήκαμε στο ύψος των περιστάσεων και τότε καταφέραμε να ξεπεράσουμε τις πολιτικές μας απόψεις σε πολλά επιμέρους ζητήματα και το πολιτικό σύστημα κατάφερε τελικά να δώσει πανηγυρικά στην Κυβέρνηση τη δυνατότητα να επικοινωνεί το συγκεκριμένο νομοθέτημα. Ούτε ψίχουλα δεν δώσατε στην Αντιπολίτευση. Δεν πειράζει όμως. Εμείς αναγνωρίζουμε ότι και αυτό όρος της δημοκρατίας είναι, δηλαδή να καρπώνεται η Κυβέρνηση και τις προσπάθειες και τις συναινέσεις της Αντιπολίτευσης. Όμως, από τότε, από εκείνες τις μέρες, τις πολύ λίγες μέρες και από τη χθεσινή μέρα μέχρι σήμερα είναι τελείως διαφορετική η στάση σας, η θέση σας και η εικόνα σας απέναντί μας. Δυστυχώς, αυτό το οποίο αντιμετωπίσαμε με τον εκλογικό νόμο είναι η στάση του αδιάλλακτου απέναντί μας. Από εσάς τον ίδιο, κύριε Υπουργέ, στην επιτροπή αντιμετωπίσαμε μία δήλωση που θα μου επιτρέψετε να πω ότι εμένα προσωπικά με αιφνιδίασε όχι ευχάριστα. Είπατε, λοιπόν, ότι και ένα εικοσιτετράωρο να μιλούσαμε και δύο και τρία και πολλά, άκρη δεν θα βγάζαμε και σε κανένα συμπέρασμα δεν θα φτάναμε. Θα σας θυμίσω, λοιπόν, ότι ξεκίνησε το κακό και η στάση αυτή από την ίδια τη στάση του Πρωθυπουργού, ο οποίος δέχθηκε τους Αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων στο Γραφείο του και συνομίλησε περί όλων των άλλων και εθνικών θεμάτων, τους παρέδωσε - όπως οι ίδιοι αποκάλυψαν - το σώμα του εκλογικού νόμου, το σχέδιό του δηλαδή, λέγοντας «παρ' το αυτό όπως είναι. Αν θέλεις, το ψηφίζεις. Διαφορετικά, το καταψηφίζεις». Αυτή ήταν η συζήτηση που έχετε εσείς εισαγάγει ως Κυβέρνηση για τον εκλογικό νόμο μιας νέας δεκαετίας, του 2020. Έτσι το είδατε, λοιπόν, το πράγμα. Η πλήρης κυβερνητική μεταστροφή είναι στην πραγματικότητα για τις πολιτικές παρατάξεις - και για το πολιτικό σύστημα όμως - ένα σκωτσέζικο ντους, δηλαδή κρύο - ζέστη, «ναι» στις συναινέσεις - «όχι» στις συναινέσεις, όπως σας βολεύει. Θέλετε, λοιπόν, συναινέσεις α λα καρτ. Όταν σας βολεύει, τότε μας καλείτε. Όποτε δεν σας βολεύει, μας στέλνετε να μην πω πού. Τώρα, πάντως, μας στέλνετε μακριά. Υποβαλλόμαστε σ' αυτή τη διαδικασία, την οποία ούτε θέλουμε να θεωρούμε ότι είναι δικό σας αξίωμα ούτε θέλουμε να πιστεύουμε ότι αυτή είναι η πίστη σας στο ηθικό πρόσημο της πολιτικής. Έτσι σας βολεύει αυτή τη στιγμή. Αυτό μπορούμε να το πιστέψουμε Σε κάθε περίπτωση, όμως, έχετε έναν τακτικισμό, που σε καμμία περίπτωση δεν μπορούμε να συναινέσουμε. Έχετε παλιές και γνώριμες θέσεις. Όλα είναι καλά καμωμένα. Από τα παλιά έρχεστε, από πολύ παλιά. Όλα βαίνουν καλώς. Αυτό είναι face lift του νόμου Παυλόπουλου. Πρέπει να το παραδεχτείτε. Επειδή είστε ένας άνθρωπος κοντινός στο κοινωνικό γίγνεσθαι, δεν είστε απομακρυσμένος και γνωρίζετε πολύ καλά. Έχετε ανακατευτεί και ο ίδιος προσωπικά. Είστε από τους λίγους στην Ελλάδα, κύριε Υπουργέ, που τα εκλογικά συστήματα σάς έχουμε δει στα πάνελ, στα τραπέζια, να τα αναλύετε. Ξέρετε, λοιπόν, πολύ καλά τι κάνετε. Και ξέρετε πολύ καλά τι υπάρχει. Έχουμε έναν παλαιό νόμο, ένα παλαιό σύστημα, μία παλαιά αντίληψη, με παλαιές πρακτικές, αλλά με ένα υποτιθέμενα νέο προσωπείο. Τελικά, είναι σαν σε ένα μισογκρεμισμένο κτίσμα - ξεχαρβαλωμένα όλα - να βάζετε μοντέρνα φωτιστικά. Δεν καταλαβαίνω την αισθητική σας και την πολιτική αισθητική όμως την έχετε προκαλέσει και την κουλτούρα της δημοκρατίας την έχετε προκαλέσει. Έχετε ένα νόμο και ένα σύστημα ιδεών που φέρνετε με αυτό το σχέδιο, που οι ίδιες οι πολιτικές εξελίξεις της πρόσφατης ιστορίας το έχουν ξεπεράσει. Η Νέα Δημοκρατία με αυτόν τον τρόπο καταφέρνει μόνο να αποδείξει ότι ως παράταξη αποτελεί τη συντηρητική παράταξη της χώρας. Δείχνει να αντιλαμβάνεται ελάχιστα το πόσα πολλά πράγματα έχουν αλλάξει στον πολιτικό χάρτη και στο πολιτικό σύστημα τα τελευταία δέκα χρόνια. Θέτετε να αυτοαποκαλείστε μεταρρυθμιστικοί. Θέλετε να λέτε ότι είστε Κυβέρνηση όλων των Ελλήνων. Θέλετε να λέτε ότι είστε η πρώτη Κυβέρνηση της νέας μεταμνημονιακής κανονικότητας. Η νέα όμως κανονικότητα, που τώρα εσείς διαμορφώνετε - ας είμαστε ειλικρινείς - επιτεύχθηκε πάνω στα κορμιά άλλων, μέσα από συνεργασίες άλλες, ιδιότυπες, δύσκολες, αταίριαστες, ανίερες, πολύ δύσκολες συνεργασίες. Έρχεστε, λοιπόν, να καθίσετε στις δάφνες των συνεργασιών αυτών και να πείτε «Εδώ είμαστε και ήρθαμε». Είναι εγωιστική η αντίληψη αυτή. Γίνεται για κάτι ακόμα, που είναι λάθος. Διατυμπανίζετε σε όλους τους τόνους και παρακολουθώ αυτές τις μέρες την επικαιρότητα που είναι έντονη ότι - δήθεν - ακολουθείτε τη λογική του δικού μας συστήματος, δηλαδή την αρχιτεκτονική, λέτε, λογική - το κάνετε πιο κομψό - της πρότασης του Κινήματος Αλλαγής. Έτσι λέτε και εσείς προσωπικά, κύριε Υπουργέ, κι ας μην τη συζητήσατε ποτέ μαζί μας, κι ας μην δώσατε το περιθώριο να σας εξηγήσουμε αυτήν την αρχιτεκτονική, όπως την αντιλαμβανόμαστε, όπως τη βιώσαμε, όπως ιστορικά την έχουμε εξωραϊστική και όπως είδαμε ότι σε αυτή τη δεκαετία πραγματικά, ταιριάζει. Δεν τη συζητήσατε με μας, δεν τη συζητήσατε με κανέναν. Η Κυβέρνηση, λοιπόν, φαίνεται ότι δείχνει να τη βολεύει να πιστεύει ότι είναι κοντά στο σκεπτικό της δικής μας αρχιτεκτονικής. Και αυτό το λέτε για το κλιμακωτό μπόνους. Είναι πράγματι, έτσι όμως; Μας αντιγράφετε σε πολλά. Εμείς ξέρετε το δεχόμαστε αυτό, γιατί ήμασταν οι πραγματικοί και μοναδικοί μεταρρυθμιστές στην ελληνική πραγματικότητα της Μεταπολίτευσης. Έχετε το δικαίωμα να το κάνετε αυτό, σας το παραχωρούμε, γιατί έτσι κι αλλιώς οι πολιτικές μεταρρυθμίσεις είναι κτήμα όλου του ελληνικού λαού και όλων των πολιτικών δυνάμεων. Όμως, σε καμμία περίπτωση δεν έχετε το θάρρος να συνομολογείτε ότι πρόκειται γι' αυτό. Πήρατε από την πρότασή μας κουτσουρεμένα το κλιμακωτό μπόνους, το παραποιήσατε κλιμακωτά και εσείς, καθοριστικά όμως, για τα φέρετε στα δικά σας μέτρα. Τι λέμε εμείς; Εμείς λέμε κλιμακωτά να παίρνει το πρώτο κόμμα και μόνο αν αυτό υπερβαίνει το ποσοστό του 25%, τις είκοσι πρώτες έδρες του συνολικού μπόνους των τριάντα πέντε εδρών. Προτείνουμε επιπλέον 1%, πέραν του 25%, το πρώτο σε ψήφους κόμμα να παίρνει μία έδρα. Διαφοροποίηση πρώτη: Εσείς λέτε πενήντα έδρες. Διαφοροποίηση καθοριστική δεύτερη, εσείς λέτε μία έδρα στον πρώτο για κάθε επιπλέον 0,5%. Είναι ουσιώδης, θα ρωτήσει κάποιος αυτή η παραποίηση, τροποποίηση, εν πάση περιπτώσει; Βέβαια, ναι, διότι, καταρχήν είναι πονηρή διαφοροποίηση. Γιατί το κλιμακωτό μπόνους των τριάντα πέντε εδρών, κύριε Υπουργέ, που εμείς θέτουμε ως απαρέγκλιτο όρο και ταβάνι της πριμοδότησης του πρώτου κόμματος, δεν είναι ένα καθόλου τυχαίο νούμερο. Δεν είναι προϊόν κολοκυθιάς, ούτε προϊόν πολιτικού καπρίτσιου. Σας το έχουμε πει αυτό και στην επιτροπή, το λέμε και τώρα: Είναι άλλο η επίτευξη της αυτοδυναμίας με κατώφλι το 41% σχεδόν και άλλο η αυτοδυναμία με 37%. Καθαρές κουβέντες και ίσιο βλέμμα. Βεβαίως, εμείς είμαστε αυτοί που αυτά τα λέμε διότι, κατηγορηματικά και ευθέως, υπερασπιζόμαστε τη λαϊκή ετυμηγορία που ξεκάθαρα σπρώχνει πολλές φορές σε συγκλίσεις. Σε σπρώχνει σε συγκλίσεις, γιατί δεν σε εμπιστεύεται να κυβερνήσεις μόνος σου. Σε θέλει, αλλά δεν σε θέλει μόνο σου. Πάμπολλες φορές τα τελευταία χρόνια το έχει αποδείξει αυτό το πολιτικό σύστημα. Βεβαίως, να πω και για τη μεγάλη μας ουσιαστική διαφορά μεταξύ των δύο προτάσεων, που αναδείχθηκε σήμερα και με την ένσταση συνταγματικότητας της συγκεκριμένης διάταξης που αφορά το μπόνους στους συνασπισμούς των συνεργαζόμενων κομμάτων. Θα μου επιτρέψετε να πω, κύριε Υπουργέ, ότι καλά κάνατε - με πολλή φιλική διάθεση σάς το λέω αυτό - που δεν πήρατε το λόγο. Και επειδή πήρε το λόγο ο Υφυπουργός, τον οποίο εκτιμώ πάρα πολύ και σε προσωπικό επίπεδο, να πω πως κακώς έκανε και πήρε τον λόγο. Εγώ δεν θα τον έπαιρνα τον λόγο στη θέση σας. Στερείστε πολιτικών επιχειρημάτων. Γυρίσατε γύρω - γύρω από τον κύκλο. Κάνετε μία πολύ ωραία περιφέρεια. Δεν ακουμπήσατε καθόλου το θέμα, περί άλλων τυρβάζατε. Είπατε για τούτο, είπατε για εκείνο, για το άλλο. Ένα πολιτικό επιχείρημα, ένα νομικό επιχείρημα, για έναν συνταγματολόγο δεν μιλήσατε, παρά μόνο για απόψεις δύο, που είναι αστικολόγος ο ένας, διοικητολόγος ο άλλος - το ξέρω λόγω της δουλειάς μου - και δεν είπαν κι αυτό οι άνθρωποι. Μάλιστα, ανακάλεσαν μετά το 2018, δεν ξαναέβγαλαν ποτέ γνωμάτευση. Συνεπώς θα ήταν καλύτερα να σιωπήσετε. Αφήσατε τον κ. Υψηλάντη, τον κύριο Κοινοβουλευτικό σας Εκπρόσωπο, να πει αυτά που έπρεπε να πει κατά συνθήκη. Και επίσης, κατανοώ αυτά που έπρεπε να πείτε, και να πάει στην ευχή του Θεού, όπως λέει η Κυβέρνηση και να το περάσει. Όμως, στον πυρήνα του πράγματος έχουμε να πούμε ότι τέτοιου είδους απαγορεύσεις και κυβερνητικοί πατερναλισμοί είναι απολύτως αντισυνταγματικοί. Το ξέρετε και εσείς. Το ξέρουμε και εμείς. Το ξέρουν και όλοι. Δυσμενής η μεταχείριση των συνασπισμών απέναντι στα αυτοτελή κόμματα. Σε ποια εποχή; Άκουσα να ψελλίζετε ότι επί ΠΑΣΟΚ τέτοιου είδους νόμοι κόβονταν και ράβονταν. Κατ' αρχάς, «χώρια η καλημέρα σας». Για το ΠΑΣΟΚ όταν μιλάτε, θα σέβεστε όσα έχει κάνει πραγματικά και όσα έχει φέρει ως μεταρρύθμιση στη χώρα. Ο κ. Λιβάνιος το ξέρει αυτό καλά από πρώτο χέρι. Σε κάθε περίπτωση, εμείς λέμε: Η κορωνίδα της δικής μας ανάπτυξης είναι ότι το 2001 με τη συνταγματική Αναθεώρηση καταφέραμε ο κάθε εκλογικός νόμος που κόβεται, που ράβεται, από κάθε κυβέρνηση - πάρτε το αυτό που λέω ως μία συνολική αυτοκριτική του πολιτικού συστήματος - να ισχύει από τις μεθεπόμενες εκλογές και μόνο αν έχει συγκεντρώσει τους διακόσιους απαραίτητους Βουλευτές από τις επόμενες, που δεν μπορείτε τώρα. Είδατε, λοιπόν, ποιο είναι το δικό μας δημοκρατικό φρένο σε αυτά που κάθε φορά, το κάθε πολιτικό σύστημα, η κάθε κυβέρνηση - αν θέλετε - κόβει και ράβει στα δικά της μέτρα; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Να πούμε και ένα πράγμα ακόμα. Υπήρξε ένας ισχυρισμός. Πάλι θα αναφερθώ στο πρόσωπο του κυρίου Υφυπουργού. Ο κ. Λιβάνιος μίλησε στην επιτροπή, απαντώντας στον δικό μας ισχυρισμό. Ο κ. Υψηλάντης, ξέρει πάρα πολύ καλά ότι αυτά στην επιτροπή εξαντλήθηκαν. Αναφερθήκαμε όλα τα κόμματα και στη β' ανάγνωση και εξαντλητικά τα επιχειρήματα όλα ειπώθηκαν. Ο κ. Λιβάνιος, λοιπόν, τότε ήρθε στην επιτροπή στη β' ανάγνωση και είπε: «Εμείς θέλουμε με αυτό τον κόφτη, με αυτό τον κόφτη που βάζουμε, να προασπίσουμε το σύστημα από ευκαιριακούς συνασπισμούς». Τι εννοούσε; Εννοούσε ότι πριν από τις εκλογές δεν θα πρέπει, σε καμμία περίπτωση, να επιτρέψουμε κόμματα να συνυπάρξουν και προγραμματικά να συγκρίνουν, γιατί περί αυτού πρόκειται. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Και ποιος είστε εσείς, ο κάθε «εσείς», κύριε Υφυπουργέ, ποιο είναι αυτό το πολιτικό σύστημα που θα βάλει κόφτη σε αυτό; Δεν μπορείτε, διότι είναι η πεμπτουσία της δημοκρατίας, η προγραμματική σύγκλιση μεταξύ κομμάτων και θα μπορούσατε να είστε εσείς το κόμμα που θα κάνει προγραμματική σύγκλιση αύριο - μεθαύριο με ένα όμορο πολιτικό σας σχηματισμό. Και τότε θα σας πείραζε πάρα πολύ αυτό. Κάτι ακόμα. Η συνεισφορά στον θεσμικό εκσυγχρονισμό είναι ο ρόλος του κάθε κόμματος εδώ,είτε είναι κυβέρνηση είτε είναι ελάσσων ή μείζων αντιπολίτευση. Σε κάθε περίπτωση, οφείλουμε να κοιτάμε τον κόσμο στα μάτια και να λέμε ότι δεν μπορούμε, βεβαίως, με έναν εκλογικό νόμο να τετραγωνίσουμε τον κύκλο. Δεν μπορούμε να τους έχουμε όλους ευχαριστημένους. Αλλά πώς δικαιολογείστε απέναντι στον ελληνικό λαό σήμερα ότι δεν έχετε συζητήσει καν, δεν έχετε ανοίξει μία διακομματική επιτροπή, για να βρεθεί η λύση, η βιώσιμη, για την εποχή και για το εκλογικό μας σύστημα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Τελικά, αυτό που μένει από σας είναι ότι έχετε αντιληφθεί ένα επιτελικό κράτος, με επιτελικό πρόσωπο, με επιτελάρχες, με επιτελικούς, πολλά μεγαλεία επιτελείου. Όμως, η ιστορία η ελληνική, η πλούσια ελληνική ιστορία έχει αποδείξει ότι ποτέ δεν είσαι καβάλα στο άλογο, κύριε Υπουργέ. Κάποια στιγμή ξεπεζεύεις και όταν ξεμπεζεύεις, έρχεται η ώρα να πας στο ταμείο, το πολιτικό ταμείο και τότε να μετρήσεις, αλλά και να μετρηθείς. Όλα είναι εφήμερα και όλα δείχνουν ότι υπήρχαν πολύ ισχυρότεροι Υπουργοί, Πρωθυπουργοί και πριν από τον κ. Μητσοτάκη, σε άλλες εποχές. Δυστυχώς, ο σεβασμός στους θεσμούς ήταν το λιθαράκι, που πρόσφεραν στη δημοκρατία και αυτό έγινε μετά από αυτοβελτιώσεις. Τώρα, όμως, έχουμε ένα πισωγύρισμα, κάτι παλιό, κάτι αναχρονιστικό. Με τον νόμο που φέρνετε στη Βουλή το θεσμικό οξυγόνο βρίσκεται σε παντελή έλλειψη και το πολιτικό σύστημα είναι βαριά ασθενές με χρόνια αποφρακτική εκλογοπάθεια. Το σκωτσέζικο ντους σ' αυτόν τον ασθενή δυστυχώς κάνει πολύ μεγάλο κακό, όπως κάνει κακό και στην πολιτική υγεία. Το περιστατικό είναι βαρύ, βρίσκεται στην εντατική, η Κυβέρνηση έχει ακέραια την ευθύνη για την εξέλιξη του ασθενή. Εμείς δεν αναλαμβάνουμε κανένα βάρος γι' αυτό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής των Ελλήνων, σαράντα πέντε μαθητές και μαθήτριες και πέντε εκπαιδευτικοί τους, από το 11ο Δημοτικό Σχολείο Καλαμάτας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο ειδικός αγορητής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Εμμανουήλ Συντυχάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το νέο εκλογικό σύστημα που εισηγείται η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με το παρόν σχέδιο νόμου είναι πλειοψηφικό και καλπονοθευτικό. Μετατρέπει μια εκλογική μειοψηφία σε κοινοβουλευτική πλειοψηφία, όπως άλλωστε συστηματικά γίνεται από τη Μεταπολίτευση και μετά απ' όλες τις κυβερνήσεις. Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας καταψηφίζει και στέκεται απέναντι στην προσπάθεια της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας να επαναφέρει το μπόνους, πριμοδοτώντας το πρώτο κόμμα με έως και με πενήντα έδρες και διατηρώντας το 3% ως όριο εισόδου στη Βουλή. Και αυτό μέσα από τον εκβιασμό των διπλών εκλογών, στο όνομα της σταθερότητας και της κυβερνησιμότητας. Πριν από λίγες ημέρες, συζητώντας για την ψήφο των αποδήμων, η Κυβέρνηση επικαλούνταν την αρχή της ισοτιμίας της ψήφου. Σήμερα, αυτή η αρχή πάει περίπατο, γιατί εδώ προτάσσονται άλλοι στόχοι, όπως είναι η κυβερνησιμότητα, όπως λέτε, δηλαδή η εξασφάλιση της αντιλαϊκής κυβερνητικής σταθερότητας, που για τον λαό σημαίνει μεγάλη αστάθεια και ανασφάλεια. Αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά η υποκρισία της, αλλά και το πόσο κούφιες είναι για τον λαό οι διακηρύξεις όλων των αστικών κομμάτων και επιτελείων για τη δημοκρατία. Δείτε πώς αντιλαμβάνονται οι κυβερνώντες την έννοια της δημοκρατίας. Οι ίδιοι που μιλούν για τις μειοψηφίες των διαδηλωτών και των απεργών και νομοθετούν ότι για να αποφασίσει ένα εργατικό σωματείο την κήρυξη απεργίας πρέπει να το κάνει με ασφυκτικούς όρους, με συμμετοχή του 50+1 του συνόλου των εργαζομένων σε γενική συνέλευση και μάλιστα κάτω από τη μύτη της εργοδοτικής τρομοκρατίας - ο νόμος του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αυτός, που τον επέκτεινε η Νέα Δημοκρατία - είναι οι ίδιοι που νομοθετούν ότι για να εκλεγεί κυβέρνηση, αρκεί και η μειοψηφία των συμμετεχόντων στις εκλογές, είναι οι ίδιοι που νομοθετούν όλα τα απαραίτητα κόψε - ράψε για τον σχηματισμό κυβέρνησης, ακόμα και εάν δεν προκύπτει από το αποτέλεσμα των εκλογών. Γιατί δύο μέτρα και δύο σταθμά; Γιατί όλη αυτή η υποκρισία; Γιατί πολύ απλά, πάνω απ' όλα προτάσσετε τη σταθερότητα της αντιλαϊκής πολιτικής του βάρβαρου και σάπιου συστήματος και λέτε ότι είναι κακές οι μειοψηφίες των εργαζομένων, όταν με χίλια δυο εμπόδια καταφέρνουν να οργανώσουν μια απεργία, αλλά καλές οι μειοψηφίες όταν μας βγάζουν ως κυβέρνηση και ως Βουλευτές. Να τη χαίρεστε, λοιπόν, αυτή τη δημοκρατία! Είναι κάλπικη, είναι επικίνδυνη για τα λαϊκά συμφέροντα. Βέβαια, όσον αφοράτα υπόλοιπα κόμματα, παρ' όλο που καταψηφίζουν το σχέδιο νόμου της Κυβέρνησης - εκτός της Ελληνικής Λύσης - που ήδη έχει εκφραστεί θετικά, οι προτάσεις τους κινούνται στην ίδια καλπονοθευτική κριτική, με λιγότερη ή περισσότερη αναλογικότητα μικρότερης ή μεγαλύτερης κλοπής εδρών από τα μικρότερα κόμματα. Το κοινό τους χαρακτηριστικό είναι η απόρριψη της απλής και ανόθευτης αναλογικής, χωρίς μπόνους και πλαφόν, που σταθερά υποστηρίζει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Για το ΚΚΕ δεν υπάρχει αναλογικότερο ή αναλογικότατο εκλογικό σύστημα. Τα λιγότερο αναλογικά συστήματα ευνοούν τον εκβιασμό μέσω της λογικής της χαμένης ψήφου, ενώ τα περισσότερα δε αναλογικά μέσω της προσπάθειας λαφυραγώγησης ψήφων εγκλωβίζουν τον λαό σε ψευτοδιλήμματα για το ποιος θα συνεργαστεί με ποιον μετεκλογικά. Ένα εκλογικό σύστημα, με τις όποιες παραλλαγές του και ανάλογα τις πολιτικές συγκυρίες και σκοπιμότητες κάθε φορά, αποτελούσε και αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την ισχυροποίηση του αστικού πολιτικού συστήματος, μέσω της νόθευσης της λαϊκής βούλησης. Και αυτό, γιατί βασική επιδίωξή του ήταν και παραμένει η διασφάλιση της σταθερότητας στην κυβερνητική αλλαγή και να βάλει εμπόδια στην πολιτική έκφραση της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, δηλαδή του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας, το οποίο έρχεται σε σύγκρουση με το κεφάλαιο και τα όργανά του. Σε αυτό στοχεύει και το παρόν σχέδιο νόμου. Το ΚΚΕ τοποθετείται για τον εκλογικό νόμο από θέση αρχής, χωρίς μικροκομματικές σκοπιμότητες και τακτικισμούς, συνεπές στην υποστήριξη της ανόθευτης και άδολης απλής αναλογικής. Υποστηρίζει από θέση αρχής ως πάγιο εκλογικό σύστημα την απλή ανόθευτη αναλογική, γιατί είναι το μοναδικό εκλογικό σύστημα που αποτυπώνει τη λαϊκή βούληση, όπως αυτή καταγράφεται στις εκλογές. Είναι γνωστό, βέβαια, το τι προηγείται των εκλογών, προκειμένου να αλλοιωθεί πριν την κάλπη η λαϊκή βούληση. Εκβιαστικά τρομοκρατικά διλήμματα στον λαό, διαφημιστικές καμπάνιες στα μέσα μαζικής ενημέρωσης με πακτωλό χρημάτων, ρουσφέτια με υποσχετικές σε ψηφοφόρους και άλλα. Η απλή και ανόθευτη αναλογική είναι ασυμβίβαστη και με την ύπαρξη οποιασδήποτε μορφής μπόνους, άλλα και με την ύπαρξη πλαφόν εισόδου στην Βουλή, για το οποίο κανένα άλλο κόμμα, πλην του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, δεν μιλάει. Πρόσφατα, μάλιστα, το κόμμα μας κατέθεσε αυτήν την πρόταση και στο πλαίσιο της συνταγματικής Αναθεώρησης. Απορρίφθηκε από τα υπόλοιπα κόμματα, και από τη Νέα Δημοκρατία και από το Κίνημα Αλλαγής - αυτό βέβαια, δεν μας παραξενεύει - που υπερασπίζονται σταθερά τα καλπονοθευτικά εκλογικά συστήματα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ]] Απορρίφθηκε και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε αυτό δεν μας παραξενεύει. Και αυτό, γιατί θυμίζουμε ότι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ στο πλαίσιο της Συνταγματικής Αναθεώρησης, όπως άλλωστε διατυπώνεται και εδώ, δεν αποκλείει ούτε το πλαφόν, που το θεωρεί ούτως η άλλως δεδομένο και υπήρχε και στο νόμο, που έφερε ως Κυβέρνηση ούτε το μπόνους, αφού αναφέρει ότι μπορεί να υπάρχει απόκλιση έως 10% στην κατανομή των εδρών από το εκλογικό αποτέλεσμα. Η πρότασή του για απλή αναλογική συνιστά αλλοίωση του πραγματικού της περιεχομένου. Δεν έχει καμμία απολύτως σχέση με την απλή και ανόθευτη αναλογική. Λέξεις, όπως «ανόθευτη», «άδολη», «καθαρή», έχουν διαγραφεί εδώ και κάποια χρόνια από το λεξιλόγιό του. Τις κάνει, όπως λέει ο λαός, «γαργάρα». Το σκηνικό εκβιασμού των διπλών εκλογών, που στήνει η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για τον ΣΥΡΙΖΑ, για να υψώσει εκ νέου κάλπικες διαχωριστικές γραμμές μέσα στην ελληνική κοινωνία. Γι' αυτό και ο ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και δια στόματος του κ. Τσίπρα, επαναφέρει τα περί κυβέρνησης δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων. Φυσικά, ο ελληνικός λαός δεν έχει μνήμη χρυσόψαρου. Η πείρα της συγκυβέρνησης των αντιμνημονιακών δυνάμεων, που έγινε η μνημονιακότερη όλων, είναι και πολύ νωπή και πολύ πικρή. Σε ενδεχόμενο αδυναμίας σχηματισμού κυβέρνησης δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Προκύπτει, άλλωστε, από την κοινή στρατηγική σας και από το πρόσφατο παρελθόν. Το 2015, σε συνθήκες πολιτικής αστάθειας και ανάγκης να υπάρχει ένα τρίτο μνημόνιο, μια χαρά τα βρήκατε ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ, για να υπάρχουν οι απαιτούμενες πλειοψηφίες. Άλλωστε, ο εκλογικός νόμος που φέρνει σήμερα η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας παραπέμπει σε σενάρια μεγάλων συνασπισμών. Γιατί ένα κόμμα με 25% ή 30%, που θα πάρει μπόνους είκοσι ή τριάντα εδρών, αντικειμενικά μόνο με ένα άλλο μεγάλο κόμμα μπορεί να συγκυβερνήσει. Τα παραδείγματα είναι πολλά από το παρελθόν. Ας θυμηθούμε πώς το αντιμετώπιζαν παλιότερα η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ μέχρι που το έκαναν πράξη. Ο ΣΥΡΙΖΑ με την ψευδεπίγραφη πρόταση για την απλή αναλογική επιδιώκει στην πράξη - και το ομολογεί ανοιχτά - ευρύτερες πολιτικές συγκλίσεις και συναινέσεις. Κατ' επανάληψη το έχει αναφέρει εδώ ο εισηγητής του τόσο στην επιτροπή όσο και στην Ολομέλεια σήμερα. Δεν είναι, βέβαια, ο μόνος που τις διατυπώνει. Οι αναφορές αυτές για ευρύτερες πολιτικές συγκλίσεις και συναινέσεις διατυπώνονται συχνά - πυκνά, ιδιαίτερα το τελευταίο χρονικό διάστημα, και από άλλα στελέχη του. Να σας θυμίσω τα όσα είπε η εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ στο πρόσφατο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας. Η τόσο εκκωφαντική προθυμία του ΣΥΡΙΖΑ για συναίνεση με τα άλλα αστικά κόμματα, είναι ο πιο ασφαλής δρόμος για να υλοποιηθούν οι σκληρές αντιλαϊκές πολιτικές για την καπιταλιστική ανάπτυξη, την αναβάθμιση του ρόλου της χώρας στα Αμερικανονατοϊκά σχέδια και τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Αυτό απαιτούν, άλλωστε, ο ΣΕΒ, η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ. Και γι' αυτούς δουλεύουν! Οι επιδιώξεις αυτές βαφτίζονται «εθνική στρατηγική», προσπαθώντας να αποσπάσουν τη συγκατάθεση του λαού για νέες θυσίες, ακόμα πιο αιματηρές. Βαφτίζουν την επέκταση των δολοφονικών Αμερικανονατοϊκών βάσεων από τη Σούδα μέχρι την Αλεξανδρούπολη και την επικύρωση της επαίσχυντης ελληνοαμερικανικής συμφωνίας στη Βουλή ως εθνικά ωφέλιμη, τρομοκρατώντας τον λαό ότι αν βγει από το μαντρί, θα τον φάει ο λύκος, ενώ ήδη τον έχουν σπρώξει στο στόμα του, εμπλέκοντας τη χώρα και τον λαό σε απίστευτα επικίνδυνες περιπέτειες. Βέβαια, αυτό το παραμύθι έχει καταρρεύσει παταγωδώς. Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ ανταγωνίζονται για το ποιος πρώτος έσπρωξε τον λαό στο στόμα του λύκου, για το ποιος προετοίμασε και ποιος ολοκλήρωσε τη συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες για τις βάσεις. Σε κάθε περίπτωση, οι παραινέσεις για συναίνεση δείχνουν το βάθος και την ουσία αυτής: Συναίνεση για το συμφέρον της αστικής τάξης, των επιχειρηματικών ομίλων, των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών και όχι του λαού. Την αλυσίδα της εμπλοκής στα απεχθή τους σχέδια, τη συμπληρώνουν με τον ενταφιασμό της κοινωνικής ασφάλισης, το πάγωμα μισθών και συντάξεων, με τη φοροληστεία, την άρση της όποιας προστασίας στη λαϊκή κατοικία από πλειστηριασμούς, την ένταση της καταστολής στους μετανάστες και πρόσφυγες, τον αυταρχισμό που μεγαλώνει σε βάρος του εργατικού κινήματος. Γνωρίζετε ότι ο λαός θα σηκώσει το δικό του ανάστημα και θα βάλει φραγμό σε αυτά τα καταστροφικά σχέδια. Γι' αυτό επιδιώκετε, όσο γίνεται πιο γρήγορα, να θωρακιστεί το αστικό πολιτικό σύστημα. Αυτό επιδιώχθηκε με την αναθεώρηση του Συντάγματος, την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, την ενίσχυση του επιτελικού αστικού κράτους, την επιβολή του δόγματος «νόμος και τάξη» με τον περιορισμό στο δικαίωμα των διαδηλώσεων και στην απεργία, το ηλεκτρονικό φακέλωμα που ζει και βασιλεύει, τον εκσυγχρονισμό των τρομονόμων και ευρωτρομονόμων, τους μηχανισμούς ιδεολογικής χειραγώγησης, την εργοδοτική τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς. Όλοι αυτοί οι αντιδραστικοί σχεδιασμοί πάνε χέρι - χέρι και με την αξιοποίηση των εκλογικών νόμων είτε της μιας είτε της άλλης μορφής, για να εκβιάσουν τον λαό, πλασάροντας το γνωστό ψευτοδίλημμα: σταθερή και ισχυρή κυβέρνηση ή ακυβερνησία; Την προοπτική αυτή υπηρετούν και οι προτάσεις του Κινήματος Αλλαγής, με την πρότασή του για μπόνους τριάντα εδρών στο πρώτο κόμμα, αντί για πενήντα έδρες της Νέας Δημοκρατίας, προσδοκώντας, προφανώς, με τον τρόπο αυτό να μείνει εντός του παιχνιδιού μελλοντικών κυβερνήσεων συνεργασίας. Το ΜεΡΑ25 απορρίπτει την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας και προτείνει την καθιέρωση ενός μικτού γερμανοαυστραλιανού εκλογικού συστήματος, προσαρμοσμένου στις ελληνικές ιδιαιτερότητες, όπως λέει. Η αντίθεσή του, όμως, δεν ξεκινάει από θέσεις αρχής. Το παρουσιάζει ως δήθεν πιο δημοκρατικό, ενώ στην πράξη είναι πλειοψηφικό. Οι διακόσιες σαράντα δύο έδρες, όπως λέει, που θα είναι απλή αναλογική και οι υπόλοιπες πενήντα οκτώ θα αντιστοιχηθούν σε ισάριθμες μονοεδρικές περιφέρειες όχι με πλειοψηφικό σύστημα, αλλά με ψήφο κλιμακωτής προτίμησης. Μάλιστα, προτείνει και επαναλαμβανόμενες εκλογές, όπως στις δημοτικές, προκειμένου, όπως λέει, να εκλέγεται ο λιγότερο ανεπιθύμητος όλων των υποψηφίων. Μέγιστη υποκρισία! Απλά με τον τρόπο αυτό αλλάζει ο τρόπος νόθευσης της θέλησης του εκλογικού σώματος. Η διεξαγωγή των εκλογών σε συνθήκες μονοεδρικών περιφερειών θα εντείνει τα εκβιαστικά διλήμματα, θα ενισχυθεί η ψυχολογία της χαμένης ψήφου και θα πιάσει τόπο το σύνθημα «ψηφίστε τον υποψήφιο της Νέας Δημοκρατίας, για να μην έρθουν λαϊκιστές» ή «ψηφίστε ΣΥΡΙΖΑ, για να μην βγει ο δεξιός». Για ποιον χτυπάει η καμπάνα; Για το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Καλά, όσο δε για την πρόταση για δημιουργία εθνικής ανεξάρτητης επιτροπής εκλογών, νομίζω ότι είναι για το θεαθήναι. Είναι, τουλάχιστον, αστεία. Υπάρχει μπόλικη εμπειρία από τις λεγόμενες ανεξάρτητες αρχές που υπηρετούν την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική, εξωραΐζοντας το σύστημα στα μάτια του λαού. Κατά συνέπεια οι προτάσεις των άλλων κομμάτων, φαινομενικά διαφορετικές μεταξύ τους, καταλήγουν στον ίδιο παρονομαστή: να σωθεί και να ισχυροποιηθεί το πολιτικό σύστημα. Κυρίες και κύριοι, βέβαια το ΚΚΕ δεν σπέρνει αυταπάτες στον λαό, λέγοντάς του ότι η απλή αναλογική είναι το φάρμακο για να αλλάξει ριζικά το πολιτικό μας σύστημα. Ακόμα κι ένα πιο δίκαιο και αναλογικό εκλογικό σύστημα από μόνο του δεν μπορεί να εξασφαλίσει φιλολαϊκή πορεία ούτε συνιστά λύση στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο λαός και η χώρα ούτε αποτελεί μέσον για την ανάδειξη φιλολαϊκών κυβερνήσεων. Σε πάρα πολλές χώρες έχουν συγκροτηθεί αντιδραστικές και αντιλαϊκές κυβερνήσεις μέσα από συστήματα απλής αναλογικής. Το παράδειγμα της Ιταλίας είναι το πλέον χαρακτηριστικό. Κατά συνέπεια η υπεράσπιση ενός αναλογικότερου συστήματος είναι αναγκαία, αλλά δεν είναι από μόνη της ικανή συνθήκη να κατατάξει μια πολιτική δύναμη ως προοδευτική. Υπάρχουν αστικά αντιλαϊκά κόμματα, που υποστηρίζουν αναλογικά συστήματα, γιατί βλέπουν στο πολιτικό σκηνικό περισσότερους εν δυνάμει κυβερνητικούς συμμάχους, σε σχέση με τους άμεσους ανταγωνιστές τους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, δώστε μου. Από αυτή την άποψη, η θέση αρχής του ΚΚΕ υπέρ της καθαρής απλής αναλογικής, δεν έχει καμμία σχέση με τη στάση των άλλων κομμάτων, για τα οποία η υπεράσπιση της απλής αναλογικής και, μάλιστα, κολοβής είναι το μέσον για να παίζουν πολιτικά παιχνίδια και να αναζητούν πολιτικούς και κυβερνητικούς συνεταίρους, προκειμένου να συνεχίσουν την ίδια πολιτική. Το κλειδί, λοιπόν, για τον λαό δεν βρίσκεται στο εκλογικό σύστημα, αφού εντός των τειχών όποιο σύστημα κι αν ισχύσει, οι κυβερνήσεις που θα προκύπτουν - πολυκομματικές ή μονοκομματικές - θα εφαρμόζουν πολιτικές και μέτρα σε βάρος του. Θετικές εξελίξεις μπορούν να προκύψουν για τον λαό μόνο με την οργανωμένη πάλη στον χώρο δουλειάς, στα συνδικάτα, στις λαϊκές οργανώσεις για την ανασύνταξη του εργατικού λαϊκού κινήματος και της κοινωνικής συμμαχίας σε μία γραμμή αμφισβήτησης ρήξης και ανατροπής του σάπιου συστήματος. Είναι ο δρόμος υπεράσπισης των άμεσων, ζωτικών και μελλοντικών συμφερόντων της εργατικής τάξης, του συνόλου των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, ο δρόμος που θα οδηγήσει στην απαλλαγή του λαού από τη ζωή χωρίς δικαιώματα, από τη ζωή με ψίχουλα, από την εκμετάλλευση, από τον κίνδυνο πολέμων, με τον λαό στην εξουσία και ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει. Αυτή, κατά την άποψή μας, είναι και η μόνη απάντηση απέναντι στη δημοκρατική καρικατούρα του καπιταλισμού, που δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο θεσμικός φερετζές της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας και κερδοφορίας. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Πριν καλέσω στο Βήμα τον κ. Μυλωνάκη, θα ήθελα να σας πω ορισμένα πράγματα, τώρα που είναι αρχή. Για να ορίσουμε ώρα διεξαγωγής της ονομαστικής ψηφοφορίας για αύριο Παρασκευή 24 Ιανουαρίου, προτείνω τα εξής: Οι ομιλητές - θα κυκλοφορήσει ο κατάλογος, ήδη έχει βγει - που έχουν εγγραφεί είναι εκατόν είκοσι. Για να μην προχωρήσουμε σε μείωση του χρόνου ομιλίας των Βουλευτών από την αρχή, εμείς στο Προεδρείο θα τηρήσουμε, με απόλυτη ευλάβεια, τον χρόνο των επτά λεπτών ανά ομιλητή. Και παρακαλώ θερμά τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες να ειδοποιήσουν τους συναδέλφους Βουλευτές από τώρα, έτσι ώστε να προετοιμάσουν την παρέμβασή τους και να μην υπερβαίνει καθόλου τα επτά λεπτά. Για να ξεκινήσουμε αύριο από τις 9: 00΄ το πρωί τη συζήτηση επί του σχεδίου νόμου, θα μεταφέρουμε τον αυριανό κοινοβουλευτικό έλεγχο για την επόμενη Παρασκευή 31 Ιανουαρίου. Σήμερα η συζήτηση θα ολοκληρωθεί στη 1.00΄ μετά τα μεσάνυχτα. Δεν θα γίνει δεκτή καμμία μετακίνηση ομιλητή από τη σειρά του. Όποιος δεν είναι παρών την ώρα που έρχεται η σειρά του, θα διαγράφεται. Δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά σε έναν τόσο μακρύ κατάλογο που πρέπει να ολοκληρωθεί.Εάν συμφωνείτε με τα παραπάνω, προβλέπουμε ότι η ονομαστική ψηφοφορία θα διεξαχθεί αύριο το απόγευμα στις 18.00΄, για να μπορούν να διευκολυνθούν και οι συνάδελφοι της επαρχίας και όχι μόνο. Συμφωνούμε σε αυτό;
Αλλαγές συναινετικές μπορούν να γίνουν;
Μόνο αν είναι συναινετικές, αλλά θα ενημερώνεται εγκαίρως το Προεδρείο. Αυτό γίνεται πάντα. Δεν το συζητάμε. Η αλλαγή θα γίνεται εφόσον το Προεδρείο ενημερωθεί και όχι «δεν είναι εδώ ο συνάδελφος…»κ.λπ..
Κύριε Πρόεδρε, να κάνω μία πρόταση;
Να μην κάνετε πρόταση, διότι αν πάμε σε επεξεργασία προτάσεων…
Ακούστε με λίγο. Μήπως να βάλουμε και έναν αριθμό, δηλαδή μέχρι ποιον αριθμό θα μιλήσουν σήμερα οι συνάδελφοι, με την έννοια ότι όσοι είναι πάνω από αυτόν τον αριθμό, να μην περιμένουν άδικα;
Ακούστε κάτι. Ακόμα δεν μπορούμε να το προσδιορίσουμε αυτό, διότι, παραδείγματος χάριν, οι Αρχηγοί μπορούν να μιλήσουν όποτε ζητήσουν τον λόγο, όπως και οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι. Αυτό θα μπορεί να φανεί τις βραδινές ώρες. Δεν μπορεί να φανεί νωρίτερα - θα έλεγα εγώ - από τις 21.00'. Μία προσέγγιση εκείνη την ώρα μπορούμε να κάνουμε. Ο Προεδρεύων μπορεί να το δει αυτό, με τη συνεργασία της Γραμματείας της Έδρας.
Κύριε Πρόεδρε, μου επιτρέπετε;
Ορίστε, κυρία συνάδελφε.
Η ώρα της ψηφοφορίας να μη συνιστά το όριο βάσει του οποίου θα διαγραφούν, χωρίς να το θέλουν, ομιλητές από τον κατάλογο, γιατί συχνά συμβαίνει.
Είπαμε ότι δεν θα διαγραφεί κάνεις.
Καλώς.
Θα μιλήσουν όλοι. Και λέω εγώ τώρα ότι το 18.00΄ δεν μπορεί να προσδιοριστεί επακριβώς. Αν πρέπει, θα πάει 18.10΄ ή 18.20΄. Αυτό, πάντως, θα το φροντίσουμε όλοι, όχι μόνο το Προεδρείο. Πρέπει, για να μπορέσουν να μιλήσουν οι συνάδελφοι, να μην υπάρχει καμμία υπέρβαση. Εγώ, πέρα από το κουδούνι που χτυπάει στα έξι λεπτά, θα ειδοποιώ και προφορικά ότι σε ένα λεπτό τελειώνει ο χρόνος.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να πάρω τον λόγο;
Ορίστε.
Στην πρακτική σας, κύριε Πρόεδρε, αν μου επιτρέπετε, συχνά - και αυτό έχει αποδώσει και ημών προσωπικά - συμφωνούμε από την αρχή οι παρατάξεις ότι θα είναι έξι λεπτά η ομιλία ενός εκάστου και συνεπώς, δεν θα υπάρχει ούτε ο κίνδυνος αποκλεισμού, αλλά ούτε ο κίνδυνος να πάμε πέραν της δεύτερης μέρας ή να έχουμε προβλήματα τέτοιου είδους. Συνεπώς, αν αυτό το συμφωνήσουμε…
Κοιτάμε να μην περιορίσουμε το δικαίωμα του Βουλευτή. Το δικαίωμα του Βουλευτή είναι επτά λεπτά. Αυτό θα το τηρήσουμε, γιατί πρέπει να σεβαστούμε τον εαυτό μας ως Βουλευτώές.
Αν μου επιτρέπετε, όμως, κύριε Πρόεδρε, δικαίωμα του Βουλευτή, παράλληλα, είναι να μην τον κόβετε από τη λίστα.
Μπράβο. Εκείνο το οποίο λέμε τώρα - και συμφωνούμε, νομίζω - είναι να προσπαθήσουν οι συνάδελφοι - και μέσω της ενημέρωσης από τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες - να τηρούν τον χρόνο. Έτσι και αλλιώς έχουν ετοιμάσει κάποιον λόγο. Ας τον ετοιμάσουν για έξι λεπτά και όχι για επτά, για να καταλήξουν τελικά στα οκτώ λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Ορίστε, κύριε συνάδελφε.
Αν επιτρέπετε, παρ' ότι κάνετε αναφορά στους συναδέλφους, που είναι από επαρχία, με δεδομένη την ώρα που λέτε, περί τις 18.00΄ αύριο, δεν τους καλύπτετε καθόλου. Ουσιαστικά, τους αναγκάζετε να μείνουν το Σαββατοκύριακο εδώ.
Έχουμε κάνει έναν υπολογισμό.
Ναι, έχετε κάνει έναν υπολογισμό, αλλά τουλάχιστον…
Ο υπολογισμός αυτός, εφόσον τηρηθούν οι χρόνοι, είναι για τις 18.00΄.
Δεν βγαίνει. Δεν ανταποκρίνεται στις βουλευτικές υποχρεώσεις.
Οι Βουλευτές, αν τηρήσουν τα επτά λεπτά, θέλουν δεκατέσσερις ώρες και επτά λεπτά. Βγάλαμε την ακριβή προσέγγιση. Μην τρώμε, όμως, χρόνο. Νομίζω ότι σε αυτή τη γενική τοποθέτηση συμφωνούμε.
Κύριε Πρόεδρε, δεν παίρνετε υπ' όψιν σας...
Κοιτάξτε, δεν μπορούμε να φιξάρουμε την ώρα. Πάντως λέμε για τις 18.00΄ και δεν λέμε για 22.00΄. Αν πούμε ακριβώς στις 18.00΄, θα ακυρώσουμε αυτό το οποίο είπα πρωτύτερα στη συνάδελφο σας, ότι δεν θα κοπεί κανένας ομιλητής. Αν σταματήσουμε εκείνη την ώρα, δέκα συνάδελφοι δεν θα μιλήσουν. Δεν γίνονται και τα δύο. Μην επιμένετε. Το πρώτο προταθέν από μένα - και είδα ότι συμφωνούμε όλοι - είναι το καλύτερο και μπορεί να προχωρήσει τη συζήτηση, έτσι ώστε και οι συνάδελφοι όλοι να ομιλήσουν και την ώρα να την προσεγγίσουμε. Δεν θα πω να την πετύχουμε ακριβώς, να την προσεγγίσουμε. Από όλους μας εξαρτάται. Δίνω τον λόγο τώρα στον ειδικό αγορητή της Ελληνικής Λύσης, τον κ. Μυλωνάκη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λείπει η λογική. Παρακολουθώ τόση ώρα μια αψιμαχία μεταξύ Προεδρείου και Βουλευτών. Δίκιο και ο ένας, δίκιο και ο άλλος. Τελικά, όμως, από τη στιγμή που ξεκίνησε η συζήτηση για αυτό εδώ το νομοσχέδιο που φέρνει η Κυβέρνηση, για τον εκλογικό νόμο, έχουμε χάσει μιάμιση ώρα με τις συνταγματικότητες, τις αντισυνταγματικότητες κ.λπ.. Παραξενεύεστε γιατί θα χάσετε το αυτοκίνητο, θα χάσετε το λεωφορείο, θα χάσετε το αεροπλάνο. Δίκιο έχετε. Εσείς δεν κάνατε την αίτηση αντισυνταγματικότητας; Τόσες ώρες δεν χάθηκαν εδώ πέρα; Άρα η κοινή λογική λέει το εξής: Όλοι μαζί βάζουμε ένα χεράκι για να ψηφιστεί ή να μην ψηφιστεί αυτός ο εκλογικός νόμος, να ολοκληρωθεί η συζήτηση και να τελειώνουμε. Η Ελληνική Λύση, κυρίες και κύριοι, από την πρώτη μέρα που μπήκε στη Βουλή, υποσχέθηκε κάτι και αυτό το κάτι το έχει κάνει πράξη. Δηλαδή, να μην κάνει μια δομική αντιπολίτευση, αλλά μια δημιουργική αντιπολίτευση και να συμβάλλει όσο μπορεί για το καλό της χώρας και για το καλό ενός τσακισμένου ελληνικού λαού. Αυτό κάνουμε και τώρα. Θα πούμε για τις θέσεις και την τελική απόφασή μας για τον εκλογικό νόμο.Προτού, όμως, πάω στον εκλογικό νόμο, θέλω να πω κάτι στην Εθνική μας Αντιπροσωπεία. Κύριε Υπουργέ, χθες οι κάτοικοι της Χίου, της Σάμου και της Λέσβου, - όλοι οι κάτοικοι είτε είναι Νέα Δημοκρατία είτε είναι ΠΑΣΟΚ είτε είναι ΣΥΡΙΖΑ, είτε είναι ΚΚΕ είτε είναι Ελληνική Λύση είτε είναι ΜέΡΑ25- βγαίνοντας στους δρόμους, φώναζαν δύο κραυγές: «Δώστε πίσω τα νησιά μας, δώστε πίσω τη ζωή μας.». Θέλετε να ψηφίσουμε έναν εκλογικό νόμο. Θα ψηφιστεί ο εκλογικός νόμος. Όμως, η Κυβέρνηση λέει ότι φέρνει την ενισχυμένη αναλογική μόνο και μόνο για να μπορέσουμε να έχουμε κυβερνήσεις, οι οποίες θα μπορούν να κυβερνούν τη χώρα και να παίρνουν το μπόνους αυτά τα κόμματα ή αυτό το κόμμα, το οποίο κατά την προεκλογική περίοδο υπόσχεται ορισμένα πράγματα στον ελληνικό λαό και αυτός του δίνει την ευκαιρία να κυβερνήσει. Εσείς αλλά υποσχεθήκατε, πήρατε την εξουσία και άλλα κάνετε. Το ζητούμενο δεν είναι ποιος εκλογικός νόμος θα υπάρξει. Το ζητούμενο είναι το αποτέλεσμα του εκλογικού νόμου και αν μπορεί αυτή η χώρα και οι Έλληνες πολίτες να κυβερνηθούν. Πάμε τώρα στον εκλογικό νόμο, για να δούμε αυτά τα οποία φέρνει η Νέα Δημοκρατία, να δούμε το ψευτοδίλημμα και την υποκρισία του ΣΥΡΙΖΑ, να δούμε το παραμύθι του Κίνημα Αλλαγής και να πούμε τις δικές μας θέσεις. Κατ' αρχάς, οι μόνοι οι οποίοι είναι σταθεροί στο πρόγραμμά τους - αυτό πρέπει να το παραδεχτούμε όλοι - είναι από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος. Λέει: «Εγώ θέλω την απλή αναλογική, χωρίς πλαφόν.». Δεν είναι κανένας εδώ ούτε ο κ. Συντυχάκης ούτε ο φίλος μου ο Θανάσης Παφίλης, για να τους ρωτήσω το εξής: Δηλαδή, θέλετε εδώ μια απλή αναλογική, την οποία θέλουμε και εμείς, αλλά με πλαφόν του 3%, όπου το κάθε κίνημα έστω και με 1%, 1,5% να βρίσκεται μέσα σε αυτό το ελληνικό κοινοβούλιο; Θα μπορέσουμε να βρούμε άκρη ποτέ; Για σκεφτείτε, εδώ μέσα να βρισκόταν ένα μουσουλμανικό κόμμα - μαντήλες από εδώ, φερετζέδες από εκεί, τσεμπέρια από την άλλη - να βρισκόταν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, να βρισκόταν ένα αλβανικό κόμμα, να βρισκόταν η Χρυσή Αυγή. Όλοι αυτοί, λοιπόν, για το ΚΚΕ θα ήταν ευπρόσδεκτοι. Ε, λοιπόν, πιστεύω ότι κανένας λογικός άνθρωπος - και μιλάω πάντα με τη λογική - δεν θα ήθελε να υπάρχει αυτή η κατάσταση στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Εσείς, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, πιστεύετε ότι φέρατε την απλή αναλογική; Δεν πιστεύω να το ισχυρίζεται κανένας αυτό.
Εγώ.
Εσείς! Κύριε Σπίρτζη, σας τα είπα, αλλά θέλετε να τα ξανακούσετε, γιατί τώρα κλαίτε. Το κλάμα δεν ωφελεί. Ήσασταν κυβέρνηση τεσσεράμισι χρόνια.
Δεν κλαίμε.
Κλαίτε; Κλάμα η κυρία! Θα μπορούσατε να είχατε αλλάξει τον εκλογικό νόμο και να πηγαίνατε με αυτόν στις εκλογές Σεπτεμβρίου. Ακούστε, λοιπόν, τι λέει ο εκλογικός νόμος του ΣΥΡΙΖΑ. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αφήστε τα. Ακούστε τώρα λίγο. Εκλογικό σύστημα θεωρείται αναλογικό - αυτό το λέτε στην αιτιολογική σας έκθεση - εφόσον το τελικό ποσοστό κατανομής των βουλευτικών εδρών - σας τα είπε και ο κ. Παφίλης προηγουμένως, αλλά δεν τον ακούσατε - δεν αποκλίνει περισσότερο από 10% από το αντίστοιχο ποσοστό ψήφου, που έλαβε κάθε συνδυασμός. Επειδή είναι απλά μαθηματικά, εάν ένας συνδυασμός λάβει ένα εκατομμύριο ψήφους, το 10% είναι 100.000. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, πόσο μπόνους παίρνει; Καταλαβαίνετε ότι οι τριάντα έδρες που είπε ο κ. Παφίλης ισχύουν; Αφήστε τα, λοιπόν, αυτά! Όχι σε εμένα. Αφήστε τα! Αφού είμαστε λογικοί! Να μιλάμε με τη λογική. Εάν μιλάμε με τον απλό παραλογισμό, να τα πούμε. Ερχόμαστε τώρα στο Κίνημα Αλλαγής. Το παραμύθι της παραμυθιάς. Εσείς παίζετε την κολοκυθιά. «Όχι…», λέει, «…δεν θέλουμε πενήντα έδρες μπόνους ανώτατο, θέλουμε τριάντα πέντε. Δεν θέλουμε 0,5%, θέλουμε ένα σε ένα.». Δηλαδή και εσείς ενισχυμένη αναλογική. Πάμε τώρα στο ΜέΡΑ25. Όπως είπαμε στην επιτροπή και το ΜέΡΑ25 θέλει ένα μεικτό σύστημα αναλογικής. Δεν έχει απλή αναλογική. Μέχρι ένα σημείο απλή αναλογική, από εκεί και πέρα αρχίζουν οι κατανομές διαφορετικά, έχοντας τα μπόνους. Αν θέλετε, να τα ξαναπείτε πάλι, να τα ακούσει όλος ο ελληνικός λαός, όσοι δεν τα άκουσαν στην επιτροπή. Άρα κανένας εδώ μέσα δεν λέει την αλήθεια. Το ΚΚΕ λέει την άποψή του. Είναι η αληθινή. Όμως, είναι για «μπάτε σκύλοι αλέστε και αλεστικά μη δίνετε εδώ μέσα». Πάμε τώρα στο δικό μας το κόμμα. Η Ελληνική Λύση, από την πρώτη στιγμή - το έχουμε και στο πρόγραμμά μας - είναι υπέρ της απλής αναλογικής, με ένα πλαφόν 3% για εθνικούς λόγους. Το έχουμε εξηγήσει αυτό το πράγμα. Όμως - υπάρχει και ένα «όμως» - είναι το ελληνικό πολιτικό σύστημα έτοιμο να δεχτεί μια απλή αναλογική; Ερωτώ. Θα μπορούμε να κάνουμε συνεργασίες τριών, τεσσάρων κομμάτων; Γιατί αυτό σημαίνει απλή αναλογική. Πιθανόν, κύριε Σπίρτζη - επειδή με κοιτάτε και ξέρω ότι με παρακολουθείτε καλά - , να χρειαστεί στις επόμενες εκλογές αυτό που λέω τώρα. Και ξέρετε γιατί; Αν νομίζει η Νέα Δημοκρατία ότι θα δει ποσοστό πάνω από 27%, 28% στις επόμενες εκλογές, κάνει μεγάλο λάθος. Ας ρωτήσει τον ελληνικό λαό. Θέλετε να μιλήσουμε για την οικονομία; Από το κακό στο χειρότερο. Δείτε την «ΕΡΓΑΝΗ», δείτε τα στοιχεία των ισολογισμών των επιχειρήσεων και θα καταλάβετε τι γίνεται. Θέλετε να μιλήσουμε για την ανάπτυξη; Καμμία ανάπτυξη! Πού είναι η ανάπτυξη; Εδώ μέσα υπάρχουν επιχειρηματίες. Μιλούσα με τον κ. Βιλιάρδο και μου είπε «έχει στεγνώσει η αγορά». Δεν είναι έτσι; Έτσι είναι. Έχει στεγνώσει η αγορά. Με όποιον επιχειρηματία και να μιλήσετε, τα ίδια πράγματα λέει. Άρα δεν είμαστε εμείς οι παράλογοι. Κάτι δεν κάνετε σωστά. Θέλετε να μιλήσουμε για τα εθνικά μας θέματα; Από τη μια ήττα στην άλλη. Σήμερα βγήκε ο Ακάρ, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας της Τουρκίας, και είπε, «δεκαέξι νησιά να αποστρατικοποιηθούν». Είναι ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε. Μήπως κάνω λάθος; Δεν κάνω λάθος. Θέλετε να στείλετε με εντολή των Αμερικανών - σας τα είπε και ο Πρόεδρός μας, ο Κυριάκος Βελόπουλος - μια συστοιχία Πάτριοτ για αντιαεροπορική κάλυψη στη Σαουδική Αραβία. Είπαμε - και εγώ προσωπικά - και στον Υπουργό και στον κ. Δένδια - το είπα προσωπικά και στον κ. Παναγιωτόπουλο που τον είδα - «μην τυχόν και τολμήσετε να κάνετε αυτό το πράγμα, να ξηλώσετε μια συστοιχία Πάτριοτ από τις τέσσερις, διότι ένας τομέας θα μείνει ακάλυπτος και το αύριο που μας ξημερώνει δεν ξέρουμε τι είναι». Θέλετε να μιλήσουμε για το λαθρομεταναστευτικό; Δεν υπάρχει Έλληνας πλέον. Δεν υπάρχει Έλληνας! Μην παραμυθιάζεστε, μην αυταπατάστε κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ. Ελάτε με τη λογική της Ελληνικής Λύσης. Αλλοιώνεται ο πληθυσμός της Ελλάδας. Φωνάζει ο κόσμος «φέρτε πίσω τη ζωή μας». Δεν είναι όλος ο ελληνικός λαός βλαμμένος. Δεν είναι παράλογος, δεν είναι ακραίος. Θα πω στον κ. Μηταράκη και στον κ. Κουμουτσάκο, που πηγαίνουν δυο - δυο σαν τους Χιώτες, ότι την επόμενη φορά που θα γίνουν εκλογές, θα θυμηθούν πόσο τιμωρεί ο ελληνικός λαός, εάν δεν κάνουν αυτά τα οποία υποσχέθηκαν. Το λέω και στον κύριο Υπουργό κ. Μηταράκη, ο οποίος είναι από τη Χίο και υποσχόταν πολλά. Οι Χιώτες τελειώνουν, όπως τελειώνουν οι Σαμιώτες, οι Λέσβιοι και όλοι οι άλλοι. Και μη μου πει κανένας ότι όπου πηγαίνει στην επαρχία, θέλει να έχει τον λαθρομουσουλμάνο δίπλα του, ο οποίος δεν ενσωματώνεται και δεν θα ενσωματωθεί ποτέ στην ελληνική κοινωνία. Πότε! Και ακούω τα παράλογα, «Οι Αλβανοί πώς ενσωματώθηκαν;». Άλλο Αλβανός και άλλο μουσουλμάνος. Πρέπει να ξεχωρίσουμε τις έννοιες. Θυμηθείτε αυτά που σας λέω. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Καλά, καλά, μη με ακούτε. Πλέον δεν υπάρχει Έλληνας πολίτης που να ξεχωρίζει ιδεολογίες. Αυτές τις οποίες λέτε εσείς, είναι ιδεολογίες της πλάκας. Θέλετε μήπως να μιλήσουμε για ασφάλεια; Για ποια ασφάλεια του πολίτη, κύριε Υπουργέ; Κάθε μέρα έχουμε εμπρησμους πέντε, δέκα αυτοκινήτων, που καίγονται. Γιατί; Διότι, δεν καθαρίσατε από την αρχή μια και έξω τα Εξάρχεια, αλλά αποσπασματικά θέλατε να κάνετε τους καλούς στους αναρχοάπλυτους, οι οποίοι έχουν καταλάβει τα κτήρια και φωνάζουν εκεί μέσα και πετάνε μολότοφ. Τι κάνανε αυτοί οι «καλοί», λοιπόν, τώρα; Φεύγουν. Σου λέει: «Με διώχνεις από το κέντρο, από τα Εξάρχεια, που είμαστε κλεισμένοι; Θα σε φτιάξουμε εμείς. Μια στη Βούλα, μια στη Γλυφάδα, μια στο Μαρούσι, μια στην Κηφισιά, μια περιφερειακά, μέχρι να πονέσεις.». Ο ελληνικός λαός θα δυσανασχετήσει, διότι όποιος χάνει το αυτοκίνητο του ή καίγεται, μέχρι με την ασφάλεια να πάρει καινούργιο ή αν θα μπορέσει να πάρει καινούργιο, θα πηγαίνει με τα πόδια στη δουλειά του και δεν θα μπορεί να εξυπηρετεί τις ανάγκες του. Καταλάβετε τι έχετε πάθει; Αυτά όλα, αν μας ακούγατε, δεν θα τα είχατε πάθει. Δεν μας ακούτε. Δεν πειράζει. Κάτι άλλο. Ο πρώην Πρωθυπουργός ήταν αυταπατημένος, ο κ. Μητσοτάκης δεν κατάλαβε τι σημαίνει λαθρομεταναστευτικό. Θα το καταλάβετε μια και έξω, όταν θα έρθουν οι εκλογές, γιατί μέχρι τότε θα έχει καταστραφεί η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός. Ξεκινήστε να κάνετε αυτό που σας λέμε. Κάντε το αυστραλιανό μοντέλο. Πρώτον, μην φέρνετε αυτούς τους λαθρομετανάστες στην Ηπειρωτική Ελλάδα και δεύτερον, αδειάστε τα νησιά και βάλτε τους σε δύο, τρία ακατοίκητα νησιά, μέχρι να ολοκληρωθεί - σε ένα, δύο, τρεις μήνες - η διαδικασία του ασύλου, για να τους πάρετε με καράβια, να τους πάτε εκεί που ανήκουν, από εκεί που ήρθαν. Πάμε να σας πούμε, κυρίες και κύριοι, τι εμείς αποφασίσαμε, μετά από πολλή σκέψη, παρ' όλο που μας συμφέρει αυτή τη στιγμή - είμαστε ένα κόμμα το οποίο είναι σε μεγάλη άνοδο - η απλή αναλογική. Πιστεύουμε ότι η απλή αναλογική είναι το πιο δίκαιο σύστημα, με ένα πλαφόν 3%, αλλά ποιο είναι το σωστό για την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό αυτές τις μέρες και τα επόμενα χρόνια; Είναι ένα σύστημα, με το οποίο θα μπορέσει να κυβερνηθεί η χώρα, μια χώρα η οποία βγαίνει μετά από δεκαετή σκληρή δημοσιονομική προσαρμογή. Ο Έλληνας πολίτης έχει τσακιστεί παντελώς, σε λίγο θα αρχίσουν και οι μεγάλοι πλειστηριασμοί και τότε ουαί και αλίμονο σ' αυτούς οι οποίοι χρωστάνε, γιατί έχουν δάνεια στις τράπεζες και δεν μπορούν να πληρώσουν. Πρώτον, λοιπόν, με τον παρόντα νόμο τον οποίο κατεβάζει η Κυβέρνηση, δίνεται η δυνατότητα, σε ένα κόμμα με υψηλά ποσοστά να εφαρμόσει το πρόγραμμα το οποίο υπόσχεται και για το οποίο την επιλέγει ο ελληνικός λαός. Δεύτερον, μειώνονται οι πιθανότητες η άσκηση εξουσίας να είναι αυτοσκοπός. Παράδειγμα ΑΝΕΛ και όχι μόνο, ΔΗΜΑΡ ή άλλα μικρά κόμματα, τα οποία είχαν μια νοοτροπία, τη νοοτροπία τού «θέλω να κυβερνήσω με όποιον να 'ναι και ό,τι να 'ναι». Δεν έχει σημασία αν είναι αριστερός ή δεξιός, εγώ θα κυβερνήσω παρ' ό,τι είμαι ιδεολογικά αντίθετος, αρκεί να έχω την κουτάλα. Την κουτάλα εκεί και την καρέκλα. Απλά πράγματα. Δεν το θέλουμε αυτό. Θα μπορούσαμε να το κάνουμε, αλλά δεν ήρθαμε για να κάνουμε τέτοιους ακτιβισμούς. Εμείς ήρθαμε για να κυβερνήσουμε. Εάν μπορέσουμε και έρθει ο ελληνικός λαός και καταλάβει ότι πρέπει να έρθει δίπλα στην Ελληνική Λύση, καλώς. Αλλιώς, θα πάμε στο σπίτι μας. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα. Ούτε πολιτικοί καριέρας είμαστε ούτε επαγγελματίες πολιτικοί. Τρίτον, ελαχιστοποιείται η πιθανότητα δυο, τρία ή τέσσερα κόμματα να μπουν σε ευκαιριακές συζητήσεις, δούναι και λαβείν. Τι σου δίνω, τι μου δίνεις. Πάρε πέντε Υπουργεία, πάρε και δυο Υφυπουργεία, πάρε και το ένα, πάρε και το άλλο. Αποφεύγονται οι συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις, που έχουν και οικονομικό κόστος και πολιτική αστάθεια φέρνουν και ανασφάλεια στους πολίτες. Εμείς, κυρίες και κύριοι, ξαναλέμε ότι στο πρόγραμμά μας είμαστε υπέρ της απλής αναλογικής με πλαφόν 3%, αλλά επειδή η πατρίδα μας βρίσκεται σε αυτή τη θέση που βρίσκεται σήμερα, με τα εθνικά θέματα ανοικτά, με τη λαθρομετανάστευση να έχει ένα τέτοιο τεράστιο πρόβλημα, το οποίο θα το έχουμε για τις επόμενες δεκαετίες, για όλους αυτούς τους λόγους, που σας ανέφερα, αποφασίσαμε ως Ελληνική Λύση να πούμε «ναι» στον εκλογικό νόμο που φέρνει η Κυβέρνηση παρ' όλο που δεν είναι το δικαιότερο σύστημα, αλλά αυτή τη στιγμή είναι το σύστημα, το οποίο χρειάζεται η πατρίδα μας για να κυβερνηθεί. Αυτή είναι η απόφαση της Ελληνικής Λύσης και σας ευχαριστούμε πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι δυο μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 4ο Γενικό Λύκειο Βόλου. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Καλείται τώρα στο Βήμα η ειδική αγορήτρια του ΜέΡΑ25 κ. Αγγελική Αδαμοπούλου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υφυπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το εκλογικό σύστημα είναι γεγονός ότι διαχρονικά έχει αποτελέσει ένα αντικείμενο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης και μια αδιάσειστη απόδειξη για το ότι οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες δεν θέλουν να βρουν κάποιο πεδίο συναινέσεων και συγκλίσεων. Θα συμφωνήσουμε με τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας ότι πράγματι, ο Πρωθυπουργός προεκλογικά είχε εξαγγείλει την πρόθεσή του να προκηρύξει την αλλαγή του εκλογικού συστήματος. Αυτό, όμως, δεν αποτελεί σοβαρό επιχείρημα και έρεισμα για τα όσα επακολούθησαν. Δεν δικαιολογεί ούτε τον χρόνο που η Κυβέρνηση επιλέγει να προωθήσει αυτή τη μεταρρύθμιση, αλλά ούτε και την πλήρη απουσία διαβούλευσης, ακόμη και μεταξύ των ίδιων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων ούτε βέβαια εγγυάται την ορθότητα της πρότασης. Θεωρούμε, λοιπόν, ότι πρόκειται για μια βεβιασμένη κίνηση, η οποία προσπαθεί να δημιουργήσει κάποια βολικά τετελεσμένα, κατά το δοκούν και σύμφωνα με την ίδια την ανάγνωση και τις προβλέψεις της Νέας Δημοκρατίας ως προς τα αποτελέσματα των επόμενων εκλογών. Δεν είναι η πρώτη φορά που λειτουργεί βιαστικά η Κυβέρνηση από τότε που ανέλαβε την εξουσία. Θα λέγαμε ότι η βιασύνη είναι ο κανόνας της Κυβέρνησης. Το μείζον, όμως, πρόβλημα είναι ότι η Κυβέρνηση δεν διδάσκεται από τις αποτυχίες, που έχει κληροδοτήσει ακριβώς αυτή η βιασύνη της. Προτρέξατε να καταργήσετε το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής και τώρα το επαναφέρετε. Προτρέξατε να αποδυναμώσετε το Υπουργείο Δικαιοσύνης, τώρα αντιλαμβάνεστε το λάθος και αναδιπλώνεστε. Προτρέξατε να μας πείτε πόσο καλύτερα πηγαίνει η οικονομία, ενώ αυτό που βλέπουμε εμείς είναι αύξηση της ανεργίας και μείωση της αγοραστικής κίνησης. Επίσης, προτρέξατε να μας πείτε πόσο βελτιώνεται η κατάσταση στην υγεία, όταν τελικά αυτό που βλέπουμε στις κλινικές δημοσίων νοσοκομείων είναι να κλείνουν, να αναστέλλουν τη λειτουργία τους, με βασικές ελλείψεις σε προσωπικό και εξοπλισμό. Μπούμερανγκ, λοιπόν, έχει γίνει η αδυναμία αυτής της Κυβέρνησης, αλλά παρά τα κτυπήματα που σας επιστρέφονται, εσείς συνεχίζετε. Δυστυχώς, τα κτυπήματα αυτά κτυπούν πάνω απ' όλα τους Έλληνες πολίτες, αφού τελικά στις πλάτες αυτών ενορχηστρώνεται αυτή η πολιτική εντυπωσιασμού, που ακολουθεί η Κυβέρνηση. Αξίζει να μας πληροφορήσετε όλους, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, για το τι συμβαίνει και από τότε που είχαμε εκλογές τι έχει μεσολαβήσει και έχει αλλάξει τόσο πολύ η ψυχολογία στην παράταξή σας. Ενώ πανηγυρικά τον Ιούλιο δηλώνατε ότι είστε οι μεγάλοι νικητές και ότι κλείσατε εμφαντικά τελικά την «αριστερή παρένθεση» και ότι ήρθατε έτοιμοι με ισχυρή αυτοδυναμία και σαφή λαϊκή εντολή, τελικά αυτή η εντολή φαίνεται ότι έχει μπαγιατέψει. Το λέμε αυτό, γιατί εντελώς ανεξήγητα ήδη από τον Αύγουστο ξεκίνησε μια παραφιλολογία, που τελικά αποδείχθηκε πολύ αξιόπιστη, με σενάρια προκήρυξης πρόωρων ή και διπλών εκλογών, όπως ακούγεται από διάφορα στελέχη της Κυβέρνησης στις συνεντεύξεις τους. Η πολιτική, λοιπόν, ανησυχία κλιμακώθηκε ακόμα και κατά την αναθεώρηση. Έκτοτε, λοιπόν, η Κυβέρνηση χρησιμοποιεί πάρα πολύ τον όρο και τη ρητορική της κυβερνησιμότητας και μάλιστα τόσες φορές που έχει πάρει τα πρωτεία από το άλλο το σλόγκαν της Κυβέρνησης που είναι η κανονικότητα και που ήδη ξετυλίγεται σαν κουβάρι, το οποίο θέλει να δέσει πισθάγκωνα και τη λογική και το κράτος δικαίου. Έχετε, λοιπόν, αναγάγει, όπως και η Ελληνική Λύση, τη ρητορική περί κυβερνησιμότητας σε ένα θέσφατο, σαν να εγγυάται αυτή η κυβερνησιμότητα και το σύστημα που προωθείτε, την ευνομούμενη πολιτεία του Πλάτωνα. Ακόμα και συνταγματολόγοι, όπως πολύ σωστά ανέφερε ο συνάδελφος κ. Λάππας για τον κ. Σωτηρέλη, υποστηρίζουν ότι η κυβερνησιμότητα δεν καθιστά σε καμμία περίπτωση συνταγματικά ανεκτή την πριμοδότηση στο πρώτο κόμμα, πόσω μάλλον όταν το κόμμα αυτό, με βάση τις ψήφους, που έχει πάρει, δεν προσεγγίζει καν την πιθανότητα να πάρει την αυτοδυναμία. Έτσι, λοιπόν, θεωρούμε ότι αυτή η ρητορική είναι ένα ωραιότατο πρόσχημα, το οποίο εξωραΐζει το αντιδημοκρατικό σύστημα, το οποίο πάει να προωθήσει η Κυβέρνηση και το οποίο σιγοντάρει η Ελληνική Λύση, η οποία από τη μια λέει ότι θεωρεί την απλή αναλογική ως το δικαιότερο σύστημα, αλλά θα υπερψηφίσει τελικά την ενισχυμένη αναλογική, μια λογική παραλόγου. Όχι, δεν είναι λόγοι εθνικού συμφέροντος, είναι απλά για να καλύπτουμε τις μικροκομματικές προθέσεις της Νέας Δημοκρατίας. Η Κυβέρνηση τις τελευταίες ημέρες επιστράτευσε ακόμη και ένα προεξάρχον στέλεχος και Υπουργό της Κυβέρνησης, που μας είπε ότι για πρώτη φορά διαμορφώνεται μια σημαντική προϋπόθεση μετά από σαράντα χρόνια. Αυτό το οποίο γίνεται τώρα, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, μπορεί να διαμορφώσει όρους ανατροπής της ηγεμονίας της Αριστεράς, εμπέδωσης της ιδεολογικής ηγεμονίας της Δεξιάς και να κρατήσει όχι απλώς την Κυβέρνηση, αλλά και τις ιδέες μας κυρίαρχες στην Ελλάδα. Η νεοφιλελεύθερη, λοιπόν, παράταξη της Νέας Δημοκρατίας βλέπει δυστοπικούς εφιάλτες και μάλιστα γεμάτους προπαγανδιστικά τέρατα, που θεωρούμε ότι τα έχει ζωγραφίσει ακόμη και το πιο αραχνιασμένο, παρωχημένο, ψυχροπολεμικό πινέλο. Κάνατε αυτό που ο Ουμπέρτο Έκο στηλίτευσε στο «Κατασκευάζοντας τον εχθρό». Δημιουργείτε από το πουθενά τεχνητούς κινδύνους, για να αποπροσανατολίσετε την κοινή γνώμη με διχαστικά ιδεολογήματα και αυτό θεωρούμε ότι είναι ένα πολύ κακό δείγμα γραφής της Κυβέρνησης. Τελικά, λοιπόν, τι πρέπει να πιστέψουμε; Ότι αισθάνεστε όντως νικητές; Και αν η Κυβέρνηση αισθάνεται νικητής, γιατί φέρεται σαν ηττημένη; Τι φοβάται πιο πολύ; Έχει δώσει στον Πρωθυπουργό την ΕΥΠ, την ΕΡΤ, το επιτελικό κράτος. Έχει νομοθετήσει επανειλημμένα κατά παράβαση κάθε κανόνα καλής νομοθέτησης. Έχετε, με λίγα λόγια, επιβάλει τον πολιτικό βολονταρισμό με πρωτοφανή στήριξη βέβαια από τα συστημικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, ενώ και η Αξιωματική Αντιπολίτευση ασχολείται, στο πλαίσιο μιας εσωστρέφειας, περισσότερο με τα του οίκου της. Τελικά, μάλλον αυτό που φοβάται η Κυβέρνηση είναι οι πολίτες και η υπομονή τους. Γιατί, την ίδια στιγμή που επιτρέπετε στα καθαρόαιμα νεοφιλελεύθερα και στα ακραία αντιδραστικά στοιχεία να καλπάζουν στη Νέα Δημοκρατία και να αρθρώνουν δημόσιο λόγο, εκπροσωπώντας ιδεολογικά και πολιτικά την παράταξή σας, καταλαβαίνετε ότι αυτό δυσαρεστεί μια άλλη ακόμα κρίσιμη ομάδα του εκλογικού σώματος, που μέρος της σας στήριξε τον Ιούλιο, αλλά δεν εγκρίνει πλέον όσα βλέπει να συμβαίνουν το τελευταίο εξάμηνο. Μάλλον τελικά, φοβάται κάτι ακόμα η Κυβέρνηση, τη χρεοκοπία της δικής της ιδεολογίας στα μάτια και στο μυαλό του κόσμου, μια χρεοκοπία που ήδη τη συνειδητοποιούν στο εξωτερικό ακόμη και οι ίδιοι ιδεολογικοί πατριάρχες, που ενώ κάποτε αποκαλούσαν ως δίκαιη τελική επικράτηση την εδραίωση του νεοφιλελευθερισμού και των αγορών και εσείς ζητωκραυγάζατε και χειροκροτούσατε, πλέον μιλούν για την ανάγκη πολυφωνίας και για σοσιαλισμό. Το πιο εντυπωσιακό ακόμη, είναι ότι μιλούν και για την ανακατανομή του πλούτου. Αντί, λοιπόν, και σε σχέση με το νομοσχέδιο, για την πολυφωνία που μας εξασφαλίζει μια καλύτερη δημοκρατία και δίνει ισοτιμία στην ψήφο του καθενός, η Κυβέρνηση ψάχνει, πάση θυσία, να κάνει την εξουσία ιδιοκτησία της. Προωθεί ένα ολιγοπώλιο, το οποίο είναι καταστροφικό για τη χώρα και τον λαό. Είναι βέβαια, πολύ ευεργετικό για μια ελίτ εξουσίας, που τη βολεύει να ακούγονται όσο το δυνατόν λιγότερες φωνές. Γιατί, όσο λιγότερες φωνές ακούγονται, τόσο καλύτερα για την Κυβέρνηση, αφού τόσο λιγότερο αποκαλύπτονται τα αμαρτήματά της. Στον βωμό, λοιπόν, ενός ψευδεπίγραφου χάους της ακυβερνησίας, θυσιάζεται η λαϊκή κυριαρχία, η δημοκρατική αρχή, η αντιπροσωπευτικότητα και η αναλογικότητα. Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφέρουμε την περίπτωση της Ιταλίας, όπου το συνταγματικό δικαστήριο με μια πρόσφατη απόφασή του το 2014 αποφάνθηκε ότι η πριμοδότηση του πρώτου κόμματος με επιπλέον έδρες από αυτές που του αναλογούν, προκειμένου να αποκτήσει την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών, παραβιάζει την αρχή της ισότητας ψήφου και της αναλογικότητας. Βέβαια στην Ελλάδα πράγματι αποτελεί μεγάλο θεσμικό κενό η έλλειψη του συνταγματικού δικαστηρίου. Αυτό το είχαμε τονίσει και στην Αναθεώρηση. Τα επιχειρήματα της Νέας Δημοκρατίας αποδομήθηκαν εντελώς στις συνεδριάσεις της επιτροπής. Θα υπενθυμίσω δύο πράγματα: Πρώτον, ότι οι ισχυρές κυβερνήσεις τόσο δεκαετιών, που ζηλεύει η σημερινή Κυβέρνηση, είναι που τελικά κατάντησαν την Ελλάδα χρεοδουλοπαροικία, ενώ οι κυβερνήσεις συνεργασίας φάνηκαν τελικά πιο σταθερές και λιγότερο αυθαίρετες, λόγω ακριβώς της ανάγκης και της επίτευξης συναινέσεων. Δεύτερον, ότι οι ισχυρισμοί αυτοί περί κυβερνησιμότητας έχουν διαψευσθεί από την ίδια την πολιτική επιστήμη, όπως λεπτομερώς ανέλυσα στην επιτροπή. Οι ίδιοι οι επιστήμονες, οι πολιτικοί επιστήμονες, χαρακτηρίζουν μύθους τα όσα μας λέει η Κυβέρνηση κινδυνολογώντας για ακυβερνησία. Δεν υπάρχει, λοιπόν ούτε ακυβερνησία ούτε αποδιοργάνωση ούτε νέκρωση των πάντων. Αυτό που κρύβεται πίσω από όλα, είναι η θέληση για προσκόλληση στην εξουσία, γι' αυτό θεωρούμε τα όποια επιχειρήματα πολιτική υποκρισία. Θα περάσω τώρα στη δική μας πρόταση, η οποία θεωρούμε ότι έπεσε θύμα βιασύνης, επιπόλαιης κριτικής διαφόρων, μόνο και μόνο για να δημιουργήσουν εντυπώσεις. Είναι υποχρέωσή μου, λοιπόν, να επαναλάβω στην Ολομέλεια όλα εκείνα, τα οποία είπα στην επιτροπή, αφενός γιατί μας ακούει και ο κόσμος και για να καταλάβει πληρέστερα και για να μην μπορεί κανείς επιπλέον να ισχυρίζεται ότι δεν κατάλαβε ή ότι παρεξήγησε, για να μην συσκοτίζεται, με λίγα λόγια, η συζήτηση από ανακρίβειες και τακτικισμούς μικροκομματικούς. Τι λέει, λοιπόν, η πρότασή μας; Πρώτον, η αρμοδιότητα και η ευθύνη για την οργάνωση και διενέργεια των εκλογών, όπως παραδείγματος χάριν ακόμη και ο ίδιος ο καθορισμός των εκλογικών περιφερειών, ανατίθεται σε μία Εθνική Επιτροπή Εκλογών, αποσυνδέεται με αυτό τον τρόπο από το Υπουργείο Εσωτερικών και από κομματικές βλέψεις, όπως κρίνεται απαραίτητο τόσο από την ανάγκη για διαφάνεια όσο και από το ακομμάτιστο της διαδικασίας. Τα μέλη της επιτροπής έχουν εξαετή θητεία, ορίζονται σε ειδικό διαβουλευτικό σώμα κληρωτών και εκλεγμένων πολιτών. Η σύνθεση της επιτροπής περιλαμβάνει είκοσι κληρωτούς δικαστικούς λειτουργούς, είκοσι κληρωτούς πολίτες, που έχουν εκλογικό δικαίωμα και είκοσι μέλη, τα οποία ορίζονται από τα κοινοβουλευτικά κόμματα με βάση την κοινοβουλευτική τους δύναμη. Ακόμη και εδώ, λοιπόν, σεβόμαστε την αναλογική. Δεύτερον, κανένα πλαφόν, κανένα κατώφλι εισόδου στη Βουλή. Τρίτον, καταργείται η άδικη και επιστημονικά αδόκιμη αλφαβητική σειρά στα ψηφοδέλτια. Οι υποψήφιοι θα αναγράφονται με τυχαία σειρά, σύμφωνα με ένα αυτοματοποιημένο σύστημα αλγοριθμικής τυχαιοποίησης, που θα εφαρμόζει η ίδια η Επιτροπή Εκλογών. Τέταρτον, δύο κάλπες, μία για τις μείζονες πολυεδρικές και μία για τις ελάσσονες μονοεδρικές περιφέρειες. Πέμπτον, είκοσι τρεις πληθυσμιακά ισόρροπες, ισάριθμες, μείζονες πολυεδρικές περιφέρειες, που εκλέγουν από δέκα Βουλευτές η κάθε μία με απλή αναλογική και μέχρι τέσσερις σταυρούς σε κάθε ψηφοδέλτιο. Διακόσιοι τριάντα Βουλευτές, λοιπόν, εκλέγονται με αυτόν τον τρόπο. Ως εδώ, λοιπόν, καμμία απομάκρυνση από την απλή αναλογική. Έκτον, δώδεκα Βουλευτές Επικρατείας που θα εκλέγονται σε ακριβή αναλογία με το αποτέλεσμα, που θα λάβουν τα κόμματα στις είκοσι τρεις μείζονες πολυεδρικές. Μέχρι και εδώ, λοιπόν, συνέπεια στην απλή αναλογική. Έβδομον, πενήντα οκτώ ελάσσονες μονοεδρικές περιφέρειες, κατανεμημένες σε όλη την επικράτεια με ψήφο προτίμησης. Να περιγράψω λίγο πιο πρακτικά πώς λειτουργεί αυτό το σύστημα. Μεταξύ των πολλών συστημάτων, υπάρχουν τα αμιγώς πλειοψηφικά. Εκεί, λοιπόν, νικητής αναδεικνύεται αυτός, ο οποίος έχει συγκεντρώσει τη σχετική πλειοψηφία μεταξύ των υποψηφίων, δηλαδή όποιος λάβει το μεγαλύτερο ποσοστό. Λόγου χάριν, αν κάποιος λάβει 15% και παρ' όλα αυτά είναι πρώτος, επειδή οι υπόλοιποι έλαβαν λιγότερο, αυτός είναι που εκλέγεται. Αυτό ασφαλώς και δεν είναι αναλογικό. Γι' αυτό, λοιπόν, προέκυψαν τα συστήματα με την ψήφο κλιμακωτής προτίμησης που προτείνουμε. Εκεί στην ουσία, συμπυκνώνονται σε μία διαδικασία οι περισσότεροι γύροι που θα είχαμε σε επαναληπτικές εκλογές. Έτσι, λοιπόν, δημιουργείται ένα ενιαίο ψηφοδέλτιο από υποψηφίους όλων των κομμάτων και εκλέγεται τελικά ο υποψήφιος, ο οποίος θα είναι ο περισσότερο επιθυμητός, θα έχει την ευρύτερη δυνατή αποδοχή των εκλογέων. Πώς εφαρμόζεται ένα τέτοιο σύστημα; Σε κάθε μονοεδρική έχουμε, λοιπόν, όπως προείπα, ένα κοινό ψηφοδέλτιο για όλους τους υποψηφίους με μέγιστο αριθμό δύο ανά παράταξη. Οι ψηφοφόροι γράφουν τον αριθμό «1» δίπλα στο όνομα του υποψηφίου που είναι η πρώτη τους προτίμηση, εφ' όσον το επιθυμούν, τον αριθμό «2» στη δεύτερη προτίμηση, «3» στην τρίτη προτίμηση και ούτω καθεξής. Κατά τη διαλογή τα ψηφοδέλτια διαχωρίζονται σε στοίβες ανά υποψήφιο, σύμφωνα με τις πρώτες προτιμήσεις που έλαβε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Θα χρειαστώ λίγο χρόνο ακόμα, κύριε Πρόεδρε. Αν σε αυτό το σημείο η στοίβα κάποιου υποψηφίου αντιστοιχεί στο «50% συν 1» των πρώτων προτιμήσεων, τότε αυτός εκλέγεται. Αν όχι, ο υποψήφιος με τις λιγότερες πρώτες προτιμήσεις αποσύρεται και η στοίβα του ανακατανέμεται σε εκείνους που έλαβαν τη δεύτερη προτίμηση. Αν τώρα, η στοίβα κάποιου υποψηφίου αντιστοιχεί στο «50% συν 1», τότε αυτός εκλέγεται. Αν όχι, προχωράμε στην τρίτη προτίμηση με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, δηλαδή βγάζοντας εκτός τον εκάστοτε τελευταίο σε πρώτες προτιμήσεις και αναδιανέμοντας τη στοίβα ανάμεσα στους εναπομείναντες. Μέχρι, λοιπόν, η στοίβα ενός υποψηφίου να αντιστοιχεί στο «50% συν 1» των ψηφοδελτίων, προχωράμε με τον ίδιο τρόπο που έχω περιγράψει, δηλαδή με διαδοχικούς αποκλεισμούς και ανακατανομές. Έτσι, λοιπόν, θα καταλήξουμε στο να εκλεγεί Βουλευτής στη μονοεδρική εκείνος, που έχει λάβει τη μεγαλύτερη συνδυαστική προτίμηση μεταξύ των υποψηφίων όλων των κομμάτων. Εκλέγεται, λοιπόν, συνολικά ο πιο επιθυμητός. Δεδομένου δε ότι πρόκειται για μονοεδρικές, η απλή αναλογική θέλει να αναδεικνύεται εκείνος που έλαβε «50% συν 1». Αυτός, λοιπόν, προτείνουμε και εμείς να αναδειχθεί. Στις ελάσσονες μονοεδρικές, λοιπόν, καταλήγουμε πάλι στην απλή αναλογική και μάλιστα, συγκεντρώνοντας συνδυαστικά περισσότερες πληροφορίες από τους εκλογείς, για να υπάρχει ακριβώς ευρύτερη ενημέρωση των ψηφοφόρων, αλλά και η τοπική λογοδοσία. Πενήντα οκτώ Βουλευτές, λοιπόν, θα αναδεικνύονται από αντίστοιχες μονοεδρικές με απλή αναλογική και όχι με τη γνωστή σταυροδοσία. Συνεπώς η πρότασή μας σε όλες τις προεκτάσεις της οδηγεί πάντοτε στην απλή αναλογική. Θεωρούμε ότι δεν υπάρχει κανένα περιθώριο είτε εκούσιας είτε ακούσιας παρερμηνείας. Αυτό που προτείνουμε είναι πολύ πιο κοντά στην πραγματική απλή και ανόθευτη αναλογική. Είναι ένα σύστημα, το οποίο σέβεται τη βούληση των πολιτών και σε επίπεδο επικρατείας, αλλά και σε τοπικό επίπεδο, όπου αντανακλάται ευρύτερα σε σχέση με τη σύνθεση της Βουλής. Αυτό, λοιπόν, το σύστημα κλιμακωτής προτίμησης σημαίνει ότι επιλέγονται πρόσωπα και όχι ότι απλώς αποδίδεται μία μονάδα Βουλευτή, ανεξαρτήτως του ποιου και σε ποιο κόμμα από τις πολύ τυχαίες περιφέρειες. Ανάμεσα στα αντεπιχειρήματα που ακούστηκαν θα δεχθούμε ως πιο σοβαρό επιχείρημα την ένσταση του Υφυπουργού κ. Λιβάνιου στην επιτροπή την τελευταία φορά, ότι πρακτικά είναι λίγο δύσκολο, δεν είναι και τόσο εφαρμόσιμο - προς το παρόν τουλάχιστον - αυτό το σύστημα, διότι δημιουργεί κάποια διάρρηξη σε σχέση με τις περιφέρειες όπως έχουν σχηματιστεί. Γι' αυτό ακριβώς έχουμε προβλέψει ως ασφαλιστική δικλίδα τον καθορισμό των περιφερειών από την Εθνική Επιτροπή, η οποία αποτελείται από τα μέλη που ανέφερα κατόπιν διαβουλεύσεων, δηλαδή με απόλυτα δημοκρατικές διαδικασίες. Κλείνω την τοποθέτησή μου με δύο διαπιστώσεις που αξίζει να τις έχουμε στο μυαλό μας. Αποτελεί, κατ' αρχάς, μείζον θεσμικό κενό το γεγονός ότι το ίδιο το συνταγματικό κείμενο δεν έχει προβλέψει τους διαδικαστικούς περιορισμούς στην εκάστοτε δυνατότητα αλλαγής του εκλογικού συστήματος, ανάλογα με τα πραγματικά ή με τα εικαζόμενα συμφέροντα της εκάστοτε κοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας. Και αυτό διότι η επιλογή του εκλογικού συστήματος έχει αποτελέσει τελικά την αχίλλειο πτέρνα της ίδιας της συναινετικής δημοκρατίας. Οι συνταγματικοί αυτοί περιορισμοί, όπως πολύ ορθά - το ανέφερε και η ειδική αγορήτρια του Κινήματος Αλλαγής - τους προέβλεπε το Σύνταγμα του 2001, θα ήταν η ενδεδειγμένη επιλογή, δεδομένης της έλλειψης ακριβώς πολιτικής κουλτούρας συναίνεσης, που θα επέβαλε με αυτό τον τρόπο τη συνεννόηση μεταξύ των κομμάτων σε τόσο σημαντικά ζητήματα. Η δεύτερη διαπίστωση έχει να κάνει με μία δήλωση του Νόαμ Τσόμσκι. Είπε λοιπόν: «Όπως ξέρετε, δημιουργείται πολλή αναστάτωση στην Αριστερά για διάφορες εκλογικές παρατυπίες, καλπονοθείες, λάθη στις καταμετρήσεις και τα λοιπά. Όλα αυτά είναι σωστά και έχουν κάποια σημασία, αλλά πολύ μεγαλύτερη σημασία έχει το γεγονός ότι οι εκλογές δεν λαμβάνουν χώρα με καμμία ουσιαστική έννοια του όρου “εκλογές” και με πολύ λίγο σεβασμό στην επιλογή των ψηφοφόρων». Από ό,τι φαίνεται, λοιπόν, η Πλειοψηφία θα επιβεβαιώσει τον Νόαμ Τσόμσκι, ακόμη και σήμερα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Έχει ζητήσει ο Υφυπουργός Εσωτερικών κ. Λιβάνιος τον λόγο για μια μικρή παρέμβαση. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να αναφερθώ σε δύο θέματα. Πρώτον, θα ήθελα να καταθέσω μία σειρά μικρών νομοτεχνικών βελτιώσεων στον νόμο. Είναι ουσιαστικά οι παρατηρήσεις της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής, δεν αλλάζει κάτι επί της ουσίας. Όπου έλεγε σε κάποιες διατάξεις περί «κομμάτων» θα γίνει περί «εκλογικών σχηματισμών». Είναι εντελώς ήσσονος σημασίας. Θα τις καταθέσω στα Πρακτικά. Παρακαλώ να διανεμηθούν.
Θα ήθελα, μετά τις τοποθετήσεις και των εισηγητών των κομμάτων, να κάνω δύο σχόλια προς το παρόν, σε σχέση με όσα ειπώθηκαν. Πρώτον, ο εκλογικός νόμος έρχεται λίγο μετά τη συμπλήρωση του πρώτου εξαμήνου από τις εκλογές της 7ης Ιουλίου, έρχεται εγκαίρως και χωρίς να υπάρχει πολιτικός ορίζοντας, χωρίς να γνωρίζει μάλλον κανένας τι θα γίνει σε τριάμισι χρόνια που θα γίνουν εκλογές. Κυβερνητικό στέλεχος, παρεμπιπτόντως, να έχει μιλήσει για πρόωρες εκλογές και τα λοιπά δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει. Υπάρχουν σοβαρότερα πράγματα, με τα οποία πρέπει να ασχοληθεί η Κυβέρνηση και είναι τα πραγματικά προβλήματα που έχει ο κόσμος. Θεωρώ ότι ξεπερνάει πλέον και τη συνήθειά μας ως εκλογολάγνου λαού, έξι μήνες μετά τις εκλογές με μία Κυβέρνηση η οποία έχει πλειοψηφία εκατόν πενήντα οκτώ Βουλευτές, να συζητάμε πάλι για εκλογές. Εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας. Θα γίνουν, ναι, με απλή αναλογική, κύριε Σπίρτζη, και αν δεν συμφωνήσουμε και αν δούμε το αποτέλεσμα, τότε θα κρίνουμε και θα δούμε τι θα γίνει παραπέρα.
Χαιρόμαστε για την αυτοκριτική που κάνετε, όταν ζητούσατε εκλογές κάθε βδομάδα. Ενώ τώρα;
Είχαν αλλάξει, όχι κάθε βδομάδα… Υπενθυμίζω, όμως, τι ειπώθηκε προεκλογικά το 2015 και τι έγινε την αμέσως επόμενη μέρα. Δεύτερον, ακούστε μία κριτική: Δεν ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ τον εκλογικό νόμο εγκαίρως και τον ψήφισε στη δεύτερη θητεία μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015. Το είπαμε και στην επιτροπή. Είχατε άπλετο χρόνο το πρώτο οκτάμηνο, εφόσον ήσασταν τόσο λάτρης της απλής αναλογικής να φέρετε την απλή αναλογική. Ξέρετε γιατί δεν θα τη φέρνατε; Πρώτον, γιατί μετά από ένα σημείο φαινόταν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Δεύτερον, γιατί δημοσκοπικά ήσασταν στο 40% και η Νέα Δημοκρατία ήταν στο 18%, οπότε μια χαρά μάς έκανε το μπόνους και, τρίτον και σημαντικότερο, φέρατε το νομοσχέδιο τον Ιούλιο του 2016, μόλις ήσασταν τέσσερις και πέντε μονάδες πίσω. Τι ψηφίσατε το πρώτο εξάμηνο; Να καταλάβω ως ιδεολογικά συμβατό με σας να ψηφίσετε τον νόμο για την ανθρωπιστική κρίση, να ψηφίσετε διάφορους νόμους. Φέρατε νόμο μέχρι και για την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, φέρατε νόμο για τις διαταγές πληρωμής. Είχατε ένα μήνα κενό χωρίς νομοθετική εργασία. Μπορούσατε κάλλιστα να βρίσκατε έναν χώρο να φέρετε έναν εκλογικό νόμο. Δύο παράγραφοι είναι, δεν είναι και σοβαρή δουλειά. Άκουσα και την κατηγορία ότι δεν έγινε διαβούλευση. Παγίως τα κόμματα συζητάνε για τον εκλογικό νόμο και είναι βασικό στοιχείο, αν θέλετε, της δικής τους ταυτότητας. Πρόσφατα, πριν την κατάθεση του νομοσχεδίου, όλες οι γνώμες είχαν εκφραστεί εγκαίρως. Έλειπε η γνώμη του ΜέΡΑ25, που κατέθεσε τη δική του πρόταση, ένα ανάποδο γερμανικό σύστημα. Το ακούσαμε με προσοχή. Θεωρώ, όμως, ότι, από τη στιγμή που υπάρχει δεδομένη πλειοψηφία, η οποία μπλοκάρει την άμεση εφαρμογή του εκλογικού νόμου, θα ήταν ένας εντελώς προσχηματικός και εικονικός διάλογος, ο οποίος ουσιαστικά δεν θα έχει και κανένα όφελος. Συναίνεση έχουμε δείξει και την δείξαμε και όλοι μαζί στην ψήφο των εκτός Ελλάδος εκλογέων, τη δείξαμε και στην εκλογή τη χθεσινή της Προέδρου της Δημοκρατίας. Ξέρετε κάτι, όμως; Να συζητάμε όταν υπάρχει δεδομένη η άρνηση εκατόν ενός Βουλευτών για οποιονδήποτε άλλο εκλογικό νόμο, πλην της απλής αναλογικής, νομίζω ότι δεν έχει κανένα νόημα. Επισημαίνω ότι δεν είναι το τέλος των θεσμικών παρεμβάσεων, ιδίως το κομμάτι, το λεγόμενο εκλογικό. Είναι ένα πρώτο βήμα. Θα ακολουθήσουν κι άλλες. Θα ακολουθήσει νόμος και για τα οικονομικά της προεκλογικής εκστρατείας, για τον εξορθολογισμό των εκλογικών δαπανών και μία σειρά από προσαρμογές των κανόνων του εκλογικού αγώνα στη σύγχρονη πραγματικότητα. Κλείνοντας, θα ήθελα να υπενθυμίσω τι εκλογικό νόμο φέρατε. Φέρατε έναν εκλογικό νόμο λέγοντας ότι είναι η απλή αναλογική και ότι αυτό θέλει ο λαός. Έχω να σας κάνω μία ερώτηση. Από τις 20 Νοεμβρίου του 1977 μέχρι σήμερα ο ελληνικός λαός δεν έχει δώσει σε κανέναν αυτοδυναμία; Δεν ήθελε καμμιά αυτοδύναμη κυβέρνηση; Το 1981 οριακά ο Ανδρέας Παπανδρέου θα έπαιρνε εκατόν πενήντα μία έδρες με αυτόν τον εκλογικό νόμο. Το 1993 θα έπαιρνε εκατόν σαράντα επτά έδρες. Με ποιον θα έκανε κυβέρνηση; Με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας;
Ναι.
Δεν ξανάγινε αυτό;
Τους έχετε ρωτήσει; Θα έκανε κυβέρνηση με την Πολιτική Άνοιξη ή με τη Νέα Δημοκρατία; Δεύτερον, το 2000 για παράδειγμα: 44% πρώτο κόμμα. Το 2004: 45,4%, ιστορικό υψηλό ψήφων που έχει πάρει κόμμα ποτέ στην ελληνική ιστορία, 3,326 εκατομμύρια ψήφους. Με 45% δεν δικαιούται κάποιο κόμμα να έχει αυτοδύναμη κυβέρνηση; Αυτός ο νόμος έδινε εκατόν σαράντα τρεις έδρες. Το 45,4% πρακτικά σημαίνει εκατόν σαράντα τρεις έδρες. Και επειδή έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε κάτι συγκεκριμένο. Ας πούμε το παράδειγμα του 2004: εκατόν σαράντα τρεις έδρες η Νέα Δημοκρατία και έχει μέσα στη Βουλή το ΠΑΣΟΚ, τον Συνασπισμό και το ΚΚΕ. Τι κυβέρνηση θα γινόταν; Ποιος θα συμφωνούσε με ποιον; [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Δεν έχετε ρωτήσει τον κ. Συντυχάκη.
Δεν μπορείτε να προβλέπετε το μέλλον.
Δεν προβλέπω το μέλλον. Άλλο πράγμα λέω.
Κύριε Υπουργέ, μην προκαλείτε διάλογο. Πείτε τη θέση σας χωρίς..
Αυτό που λέω είναι ότι, με βάση πραγματικά εκλογικά αποτελέσματα, αυτός ο εκλογικός νόμος οδηγούσε κάθε φορά τη χώρα σε ακυβερνησία. Τον Σεπτέμβριο του 2015 έπρεπε να συμπράξουν τέσσερα κόμματα. Εσείς δύο ήσασταν τότε και τον τελευταίο μήνα κλέβατε έναν έναν Βουλευτή με το τσιμπιδάκι και τον παίρνατε από δω και τον πηγαίνατε από εκεί. Ευχαριστώ.
Τον λόγο ζήτησε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΜέΡΑ25 κ. Κλέων Γρηγοριάδης. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο, για δώδεκα λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, νομίζω - και αυτήν τη φορά απευθύνομαι σε όλους μας, σε όλα τα κόμματα και στους συντρόφους μου και στους συνοδοιπόρους μου στο ΜέΡΑ25, αλλά και στον ίδιο μου τον εαυτό - ότι το βασικό διακύβευμα της σημερινής μας συζήτησης είναι ουσιαστικά ένα και μόνο απλό ερώτημα: Θα συνεχίσουμε να δεχόμαστε και οι τριακόσιοι, που εκπροσωπούμε τον ελληνικό λαό σε αυτή τη Βουλή, η ψήφος μας να μετράει περισσότερο από την ψήφο κάποιων άλλων συμπατριωτών μας; Ναι ή όχι; Είναι - επιτρέψτε μου να πω - ένα θεμελιώδες ερώτημα αυτό για την ίδια τη δημοκρατία μας. Θα σας προσωποποιήσω λίγο το πράγμα, για να το νιώσετε βαθύτερα. Θα συνεχίσει να είναι εντάξει η συνείδησή μας με το γεγονός ότι η ψήφος μου, για παράδειγμα, μετράει αυτήν τη στιγμή περισσότερο από την ψήφο της κ. Δέσποινας Κουτσούμπα ή από την ψήφο της κ. Ζωής Κωνσταντοπούλου; Θα συνεχίσουμε να μπορούμε να ισχυριζόμαστε εδώ από αυτό το Βήμα ότι, ενώ η ψήφος του καθενός εξ ημών των τριακοσίων, αλλά και των ψηφοφόρων μας, μετράει περισσότερο από τις ψήφους των δύο προαναφερθέντων συμπολιτών μας και των ψηφοφόρων τους φυσικά, εν τούτοις συνεχίζουμε να έχουμε αντιπροσωπευτική δημοκρατία; Γιατί αν οι ψήφοι όσων επέλεξαν την ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή την Πλεύση Ελευθερίας να τους αντιπροσωπεύουν μετρούσαν το ίδιο με τις δικές μας ψήφους, τότε τα δύο αυτά κόμματα θα είχαν αρκετούς Βουλευτές σήμερα, που θα βρίσκονταν εδώ σε αυτήν τη Βουλή των Ελλήνων ανάμεσά μας. Είναι νομίζω, λοιπόν, από αυτόν και μόνο τον απλό συλλογισμό που μόλις σας παρέθεσα αυταπόδεικτο ότι, όσο ο εκλογικός νόμος της χώρας μας περιέχει οποιοδήποτε στοιχείο ενίσχυσης της αναλογικότητας, η χώρα μας δεν έχει φτάσει ακόμα στη δημοκρατία. Σας κοιτάζω, λοιπόν, αυτή τη στιγμή από εδώ όλους στα μάτια και σας ρωτάω: Είμαστε εντάξει με τη συνείδησή μας το βράδυ όταν πέφτουμε για ύπνο στο κρεβάτι μας; Μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι με την ψυχή μας ελαφριά, ενώ γνωρίζουμε πως κάποιοι από μας εδώ μέσα έχουν βρεθεί μόνο και μόνο με την υφαρπαγή ψήφων συμπολιτών μας, οι οποίοι ουδέποτε επέλεξαν εμάς για αντιπροσώπους τους; Γνωρίζω ότι οι περισσότεροι από εσάς - ίσως όλοι σας - έχετε λάβει μόρφωση πραγματικά υψηλού επιπέδου. Μέσα από αυτήν τη μόρφωση και την παιδεία σας είμαι σίγουρος - και συχνά μάλιστα το αποδεικνύετε εδώ μέσα - ότι έχετε μετάσχει του πνεύματος του παγκόσμιου πολιτισμού μας, του πολιτισμού της ανθρωπότητας μας. Είμαι επίσης σίγουρος πως η βαθύτερη από τον μέσο συμπατριώτη μας επαφή σας με τον παγκόσμιο αυτό ανθρώπινο πολιτισμό σάς έχει χαρίσει ευαισθησίες, αρχές και ιδανικά. Θέλω ακόμα να πιστεύω πως, ανεξαρτήτως παρατάξεως, αυτή η ευαισθησία, οι αρχές και τα ιδανικά έχουν οδηγήσει τους περισσότερους από εσάς να εισέλθετε στην πολιτική, με κύριο σκοπό να προσφέρετε ό,τι μπορείτε στην κοινωνία και στους πολίτες της ο καθένας με τις δυνάμεις του. Σας κοιτάζω, λοιπόν, για άλλη μία φορά ξανά στα μάτια και σας ρωτάω όλους σας ευθέως: Ο Αισχύλος μας, ο μεγάλος τραγικός μας - ο μεγαλύτερος κατά τους περισσότερους αναλυτές - θυμίζω ότι σταμάτησε να γράφει τραγωδίες για να πάρει την ασπίδα και το δόρυ του και να πάει να πολεμήσει στον Μαραθώνα, στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας, όπως και πριν από αυτό στη Ναυμαχία του Αρτεμισίου, και όταν γύρισε νικητής από τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας έγραψε τη σημαντικότερη ίσως τραγωδία του, τους «Πέρσες», που παρουσιάστηκε στα Μεγάλα Διονύσια και μάλιστα μόλις επτά χρόνια μετά τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας με θέμα το σπαρακτικό δράμα των ηττημένων αντιπάλων ιδωμένο και διατυπωμένο μάλιστα μόνο από την αντίπαλη πλευρά, αυτήν των Περσών και όχι τη δική του ή των Ελλήνων, παραδίδοντας συγχρόνως έτσι βέβαια μαθήματα πολιτισμού, ουμανισμού και αλληλεγγύης. Νομίζετε ή πιστεύετε ότι ο Αισχύλος μας θα ήταν ποτέ διατεθειμένος να δεχθεί ότι πριν από σχεδόν δυόμισι χιλιάδες χρόνια η ψήφος οποιουδήποτε Αθηναίου πολίτη θα ζύγιζε έστω και ένα γραμμάριο λιγότερο από τη δική του κάθε φορά που ψήφιζε μαζί με τους περίπου σαράντα εννέα χιλιάδες εννιακόσιους ενενήντα εννιά συμπολίτες του στην Εκκλησία του Δήμου; Βέβαια, θα μου πείτε τώρα: «Ε, μη μας συγκρίνεις με τους αρχαίους! Αυτοί οι άνθρωποι ήταν πολύ μπροστά από εμάς.». Φαντάζεστε, για παράδειγμα, - λέω το παράδειγμα για να δείτε πόσο μπροστά από εμάς ήταν - μετά από έναν νικηφόρο για εμάς ελληνοτουρκικό πόλεμο να έγραφε κάτι ανάλογο ο Μίκης Θεοδωράκης μας ή ο Νίκος Καζαντζάκης μας, δηλαδή, το δράμα των ηττημένων Τούρκων να περιγράφεται γλαφυρά και μάλιστα μόνο από την πλευρά τους και ενώ ακόμη θα κάπνιζαν εδώ γύρω οι κάννες πάνω από τους φρέσκους τάφους των παιδιών μας, των δικών μας παιδιών; Όχι, βέβαια, πιθανότατα σήμερα εμείς, οι νεοέλληνες θα κρεμούσαμε και τους δύο εδώ δίπλα στην Πλατεία Συντάγματος, εδώ απ' έξω. Αυτοί οι αρχαίοι άνθρωποι, που ασφαλέστατα και ήταν πολύ μπροστά από εμάς, έφτασαν στον «χρυσό» αιώνα τους τετρακόσια χρόνια πριν γεννηθεί ο Χριστός, περπατώντας ακριβώς πάνω στην απολύτως άμεση δημοκρατία τους. Όπως ξέρετε, βέβαια, όλοι σας, δεν καταδέχονταν καν να εκλέξουν αντιπροσώπους. Αντιπροσώπευαν κάθε φορά οι ίδιοι τον εαυτό τους. Είχαν πετύχει από τότε να είναι συμμετοχικοί πολίτες και να σηκώνουν στις πλάτες τους οι ίδιοι την ευθύνη της ύπαρξής τους. Δεν σας θυμίζει τίποτε αυτό; Μάλλον όχι. Όμως εμένα μου θυμίζει και μου παραθυμίζει. Μου θυμίζει τα ΔΙΑΣΚΕΠ, δηλαδή, τα συμμετοχικά συμβούλια των πολιτών που εισηγούμαστε εδώ και επτά μήνες για να αντικαταστήσουν ένα μεγάλο μέρος της αντιπροσώπευσης των πολιτών από τις πολιτικές δυνάμεις και από τα κόμματα του τόπου μας. Αφού, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η εξουσία πηγάζει από τον λαό και καταλήγει στον λαό, ο λαός τελικά θα πρέπει να μπορεί αποφασίζει ο ίδιος χωρίς κανέναν αντιπρόσωπο. Ώσπου, όμως, να φτάσουμε εκεί, σε ένα απώτατο μέλλον που θα μας φέρει παραδόξως ταυτοχρόνως και δυόμισι χιλιάδες χρόνια πίσω στο παρελθόν, νομίζω ότι καλό θα είναι να σταματήσουμε, τουλάχιστον, να κλέβουμε τις ψήφους των συμπατριωτών μας. Τώρα, λοιπόν, θα κοιτάξω στα μάτια μόνο τους πρώην συντρόφους μας του ΣΥΡΙΖΑ για να σας ρωτήσω: Βρε παιδιά, στα σοβαρά είχατε την ευκαιρία να αλλάξετε τον εκλογικό νόμο και αφήσατε το πλαφόν του 3% που εμπόδισε στις τελευταίες εκλογές έξι κόμματα να μπουν στη Βουλή μας; Ποια σχέση μπορεί να έχει αυτή η λογική με την Αριστερά; Ποια σχέση μπορεί να έχει αυτή η λογική της κυβερνησιμότητας με κόστος την ανισότητα και την αδικία, με οποιαδήποτε Αριστερά; Μη μου πείτε ότι έτσι θα έμπαινε μέσα στη Βουλή και η Χρυσή Αυγή, γιατί θα σας απαντήσω ευθέως, όπως το κάνω πάντα. Ο τρόπος, κατά τη γνώμη των Αριστερών, για να βάλει κανείς φράγμα σε μια εγκληματική οργάνωση σαν τη Χρυσή Αυγή, δεν είναι να την κλέβει κοινοβουλευτικά, κυρίες και κύριοι. Ο τρόπος είναι να μην υιοθετεί σε καμμία περίπτωση την ατζέντα της και να την δικαιώνει μην τυχόν και χάσει ψήφους προς τα εκεί. Δεν το λέω, φυσικά, για εσάς. Το λέω για τους άλλους. Αγαπητοί σύντροφοί μου, θα σας το πω νέτα σκέτα και ακούστε το: Καμμία σχέση δεν υπάρχει με την Αριστερά σε αυτή την πρακτική που ακολουθήσατε όταν αλλάξατε τον εκλογικό νόμο. Η απλή αναλογική χωρίς πλαφόν ήταν απαραίτητη και αυτονόητη προϋπόθεση. Είχατε την ευκαιρία σας, όπως την είχατε και στο πολύ πιο μεγάλο εθνικό μας θέμα των ανθρωποκτόνων μνημονίων, με το 62% - όχι του δημοψηφίσματος - και τις χάσατε και τις δύο. Τώρα συνεχίζετε να υποστηρίζετε πώς το να εμποδίζονται από αυτό το πλαφόν να εισέλθουν στη Βουλή έξι κόμματα, που αν η ψήφος των ψηφοφόρων τους ζύγιζε το ίδιο με τη δική μας, θα έμπαιναν, είναι εύλογο τίμημα, προκειμένου να επιτευχθεί η κυβερνησιμότητα; Έχει καμμία σχέση με την Αριστερά αυτή η πολιτική αντίληψη; Δεν έχει. Αν σας ακούστηκε αυστηρή αυτή η κριτική για την Αξιωματική Αντιπολίτευση, τι να σκεφθεί κανείς, κυρίες και κύριοι Βουλευτές και τι να πει για την Κυβέρνηση, την Κυβέρνηση μιας παράταξης που κυβερνά τον τόπο μας εναλλάξ με το ΠΑΣΟΚ, το σημερινό ΚΙΝΑΛ, από το 1974 και εντεύθεν; Αφού, λοιπόν, το 2004 το ΠΑΣΟΚ του κ. Κώστα Σημίτη με πρόσχημα την τότε κυβέρνηση Μόντι - θα επανέρχεται αυτή η έννοια - η οποία, δήθεν, απαιτούσε αυτοδυναμίες - και αυτή η έννοια επανέρχεται - συνέλαβε την απολύτως - με συγχωρείτε, για την έκφραση - διεστραμμένη ιδέα να κλέβει σαράντα Βουλευτές από διάφορα κόμματα, αλλά κυρίως από το δεύτερο, και να τους προσφέρει με το έτσι θέλω στο πρώτο, το 2008 ήρθε η παράταξή σας, η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, πήρε τη σκυτάλη της διεστραμμένης αυτής ιδέας και με Πρωθυπουργό τότε τον Κώστα Καραμανλή και αρμόδιο Υπουργό Εσωτερικών - λυπάμαι να το πω - τον απελθόντα μόλις Πρόεδρο της Δημοκρατίας μας, Προκόπη Παυλόπουλο και εν όψει των επαχθών μνημονίων που ήταν πια προ των πυλών, χρησιμοποιώντας το ίδιο - συγγνώμη, που θα το πω - αστείο πλέον πρόσχημα της ανάγκης της κυβερνησιμότητας, επέκτεινε την υφαρπαγή Βουλευτών από τον ελληνικό λαό στους πενήντα από τους σαράντα. Με συγχωρείτε, αλλά αναρωτιέμαι τι θα σας εμπόδιζε σε μία περαιτέρω επέκταση αυτής της λογικής να φτιάξετε ένα εκλογικό νόμο που να αρκεί να εκλέξετε έναν και μόνο Βουλευτή και να μπορείτε, λόγω του γνωστού «εφιάλτη» της ακυβερνησίας, να δωρίσετε στον εαυτό σας με το «έτσι θέλω» τους υπόλοιπους διακόσιους ενενήντα εννιά. Για να το πω πιο καθαρά, αν μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι και να νιώθετε δημοκράτες στη Νέα Δημοκρατία κλέβοντας από τον ελληνικό λαό εν ψυχρώ πενήντα Βουλευτές και να τους παρουσιάζετε εδώ ως δικούς του αντιπροσώπους, χωρίς, όμως, καθόλου αυτοί οι συγκεκριμένοι να είναι τέτοιοι, τότε γιατί να μην μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι, αν με την ίδια λογική κλέβατε ακόμα εκατό ή ακόμα διακόσιους; Σας ρωτάω, δηλαδή, αν ξέρετε να μου πείτε σε ποιο ακριβώς νούμερο γίνεται, κατά τη συνείδησή σας, το πράγμα ανήθικο, ανέντιμο, απαράδεκτο, άδικο και αναξιοπρεπές για εμάς τους ανθρώπους. Κυρίως, όμως, σας ρωτάω να μου απαντήσετε σε ποιον ακριβώς αριθμό αυτή η πρακτική για εσάς κοντράρεται επιτέλους με την κοινή λογική σας ή αν προτιμάτε, με τον ορθό λόγο σας. Με συγχωρείτε και πάλι, αλλά εσείς οι άριστοι πώς και καταδέχεστε να κλέβετε ψήφους; Στο σχολείο εγώ θυμάμαι ότι δεν αντέγραφαν οι άριστοι, αντέγραφαν οι σκράπες, αυτοί που, αντί να κάτσουν να διαβάσουν, να μοχθήσουν, έκλεβαν τον μόχθο και το διάβασμα των άλλων συμμαθητών τους. Δεν ήταν οι άριστοι αυτοί, οι σκράπες ήταν. Συνεχίζετε, λοιπόν, σοβαρά να μιλάτε για δημοκρατία εδώ μέσα, με υφαρπαγή του ενός έκτου των Βουλευτών του ελληνικού Κοινοβουλίου με το μπόνους; Συνειδητοποιείτε ότι αν προσθέσουμε και το πλαφόν του 3%, που κλέβει ακόμα περίπου δεκαοχτώ με είκοσι Βουλευτές από τα μικρά κόμματα αυτή τη φορά, τότε αυτές οι κλεμμένες ψήφοι αντιστοιχούν συνολικά σε κάτι παραπάνω από ένα εκατομμύριο Ελλήνων ψηφοφόρων; Ας μιλήσουμε τώρα για λίγο για τον μύθο της κυβερνησιμότητας. Κατ' αρχάς, με συγχωρείτε, αλλά έτσι που κυβερνάτε και οι μεν και οι δε έρχονται στιγμές που σκέφτεται κανείς «καλύτερα χωρίς καΜμία κυβερνησιμότητα». Αστειεύομαι! Εν δευτέροις, όμως, και για να μιλήσουμε σοβαρά, ποια είναι η λογική, ποια είναι η φιλοσοφία πίσω από το επιχείρημα της αναγκαιότητας της πάσης θυσίας κυβερνησιμότητας; Είναι, βεβαίως, η λογική και η φιλοσοφία της ανωριμότητας των πολιτών, η λογική του «Δυστυχώς, οι πολλοί δεν έχουν μυαλό ούτε συγκρότηση για να αποφύγουν να επιλέξουν το χάος. Έτσι, εμείς, οι λίγοι και σοφοί, που ξέρουμε το συμφέρον τους και τη σιγουριά τους, που αυτοί οι αδαείς μπερδεύονται και δεν μπορούν να το καταλάβουν, τους αρπάζουμε πενήντα Βουλευτές - επαναλαμβάνω με το απολύτως «έτσι θέλω» - και διορθώνουμε την κατάσταση προς όφελος της πατρίδας.». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα κάνω χρήση της δευτερολογίας μου. Τελειώνω, πάντως, σε δύο λεπτά. Τώρα που την ακούτε διατυπωμένη αυτή την πολιτική πρακτική, αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, συνειδητοποιείτε άραγε καθόλου πόσο επικίνδυνη είναι; Συνειδητοποιείτε άραγε ότι στην πραγματικότητα είναι μία παραδοχή ότι δεν σας κάνει η αντιπροσωπευτική δημοκρατία μας; Συνειδητοποιείτε ότι είναι σαν να δηλώνετε ανοιχτά στον ελληνικό λαό ότι αναγκάζεστε να την υποστείτε τη δημοκρατία μας, για να τηρήσετε τα προσχήματα και να σώσετε τους τύπους, ενώ στην πραγματικότητα δεν την επιζητάτε καθόλου; Εμείς ισχυριζόμαστε χρόνια τώρα ότι δεν θα προκύψει καμμία απολύτως ακυβερνησία και ότι οι πολιτικές δυνάμεις θα αναγκαστούν από τη λαϊκή εντολή και το αυτονόητο βάρος της ευθύνης της να βρουν δρόμους συγκυβέρνησης, να συνεννοηθούν. Και, μάλιστα, εντελώς ορθολογικά αναμένουμε οι κυβερνήσεις που θα προκύψουν να αυτοελέγχονται από τα επιμέρους κόμματα που θα τις απαρτίζουν και, συνεπώς, ότι, αφ' ενός, θα κινδυνεύουν λιγότερο από τα πασίγνωστα φαινόμενα της διαπλοκής και της διαφθοράς και, αφ' ετέρου, ότι θα είναι ασφαλέστατα αντιπροσωπευτικότερες μεγαλύτερου μέρους του ελληνικού λαού. Αυτό, βέβαια, μπορούμε ασφαλώς να το συζητάμε θεωρητικά επί μήνες. Εκείνο που θα πρέπει να μας ξεκαθαρίσετε, όμως, σήμερα, το πολύ μέχρι αύριο το βράδυ, είναι αν τελικά είστε δημοκράτες, αν τελικά πιστεύετε στη δημοκρατία, καθώς η λογική του «οι πολλοί είναι πάντα αδαείς και ανώριμοι και χρειάζονται οι λίγοι, οι ειδικοί, για να τους καθοδηγήσουν σοφά και με ασφάλεια, αναγκάζονται και ενίοτε να τους κοροϊδέψουν, πάντα για το καλό τους, όμως», είναι μία λογική που προσιδιάζει περισσότερο προς την ολιγαρχία. Άλλο πολίτευμα. Αν την προτιμάτε, λοιπόν, την ολιγαρχία από τη δημοκρατία, θα πρέπει να μας το πείτε για να το ξέρουμε. Το επιχείρημά σας περί ακυβερνησίας πάντως εμάς αυτό ακριβώς μας λέει, ότι προτιμάτε την ολιγαρχία. Αν θέλετε, συνεπώς, να αποτινάξετε αυτή την υποψία από πάνω σας, θα πρέπει αμέσως τώρα να εγκαταλείψετε αυτό το επιχείρημα. Δυστυχώς, πολύ φοβάμαι πως δεν μπορείτε να αλλάξετε επιχείρημα, γιατί ακόμα περισσότερο φοβάμαι πως δεν υπάρχει κανένα άλλο επιχείρημα στον κόσμο αυτό για να στηρίξει τον συλλογισμό σας. Ήταν το μόνο σας, αγαπητοί συνάδελφοι και τώρα που το χάσατε, μπορούμε να σας κοιτάξουμε ξανά στα μάτια και, επιτέλους, να σας πούμε το εξής: Ναι, μόλις αποδείχτηκε. Είστε εδώ και κυβερνάτε τη χρεοδουλοπαροικία σας, εντολοδόχοι όχι του ελληνικού λαού - τουλάχιστον κατά πενήντα Βουλευτές από το μπόνους και περίπου άλλους είκοσι από το πλαφόν του 3% - , αλλά αποκλειστικά και μόνο των παρασιτικών ολιγαρχών που νέμονται εδώ και αιώνες την πατρίδα μας. Γι' αυτό και κλέβετε όμορφα και με τον νόμο τη δημοκρατία μας, γιατί δεν την πιστεύετε και απλώς την προσποιείστε, για να υπηρετήσετε αποτελεσματικότερα την ολιγαρχία, της οποίας ήσασταν και είστε πάντα φανατικοί οπαδοί. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τον χρόνο σας.
Επειδή τώρα θα μπούμε στον κατάλογο των συναδέλφων Βουλευτών, θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι, όπως ο κ. Γρηγοριάδης, δικαιούνται σε πρωτολογία δώδεκα λεπτά. Έχουν, όμως και δευτερολογία. Το Προεδρείο σημειώνει τον χρόνο που υπολείπεται για τη δευτερολογία, για να τηρούνται οι χρόνοι και από τους Βουλευτές, τα επτά λεπτά, αλλά και από τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους. Προχωράμε τώρα στον κατάλογο των συναδέλφων Βουλευτών. Καλώ στο Βήμα τον κ. Γεώργιο Κωτσό από τη Νέα Δημοκρατία για επτά λεπτά. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υφυπουργέ, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, συζητείται σήμερα στη Βουλή ένα νομοσχέδιο που αφορά μία από τις πλέον εμφατικές προεκλογικές δεσμεύσεις του κόμματός μας και του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά και βασική ιδεολογική μας και πολιτική μας αρχή, η κατάργηση του νόμου της απλής αναλογικής που είχε φέρει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και η ψήφιση ενός εκλογικού νόμου που θα αποτρέπει την ακυβερνησία και τους επικίνδυνους ακροβατισμούς, προκειμένου να διασφαλίζεται η συγκρότηση κοινοβουλευτικής Πλειοψηφίας, αλλά ταυτόχρονα να εξασφαλίζεται και η σταθερότητα στη χώρα. Εδώ να σημειώσουμε πως ο ισχύων εκλογικός νόμος ψηφίστηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αξιοποιώντας τότε το μπόνους των πενήντα εδρών που τους έδινε ο προηγούμενος νόμος. Και, βέβαια, επίσης να σημειώσουμε πως το εγχείρημα της απλής αναλογικής δοκιμάστηκε και στην τοπική αυτοδιοίκηση και τα αποτελέσματα ήταν συγκεκριμένα. Ο κίνδυνος ακυβερνησίας ήταν τεράστιος, με αποτέλεσμα να αναγκαστεί η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να επαναφέρει την τάξη και κυρίως να δώσει τη δυνατότητα στους δημάρχους, στις δημοτικές αρχές, να μπορούν να λειτουργήσουν μέσα από τον ν.4623/2013. Εδώ να σημειώσουμε πως η σημερινή νομοθετική ρύθμιση έρχεται σε συνέχεια και της προεκλογικής μας δέσμευσης για άμεση αλλαγή του εκλογικού νόμου και, όπως είναι επόμενο, έχει ουσιαστική και πλήρη κοινωνική και πολιτική νομιμοποίηση, διότι ο ελληνικός λαός γνώριζε στις εκλογές της 7ης Ιουλίου ότι ψηφίζοντας τη Νέα Δημοκρατία, που της έδωσε και ισχυρή κυβερνητική πλειοψηφία, θα προχωρήσει στην αλλαγή του εκλογικού νόμου. Εξάλλου, η Νέα Δημοκρατία είναι ένα από τα δύο κόμματα που υπάρχουν σήμερα στη Βουλή και που έχουν πάνω από δύο κοινοβουλευτικές παρουσίες μαζί με το ΚΚΕ, που έχουν διαχρονικά σταθερές θέσεις για το εκλογικό σύστημα. Ακράδαντη πίστη μας είναι η δυνατότητα μέσα από το εκλογικό σύστημα να επιτυγχάνεται ισχυρή διακυβέρνηση από το πρώτο κόμμα, εφόσον βέβαια μπορεί να αποκτήσει ένα συγκεκριμένο εκλογικό ποσοστό. Προφανώς, λοιπόν, δεν αιφνιδιάζουμε κανέναν. Παραμένουμε αταλάντευτα σταθεροί στις πολιτικές και ιδεολογικές μας απόψεις και θέσεις. Στη χώρα μας, από τη σύσταση του ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα, έχουν θεσπιστεί δεκαπέντε διαφορετικά εκλογικά συστήματα. Το εκάστοτε, βέβαια, εκλογικό σύστημα καθορίζεται από τον ισχύοντα εκλογικό νόμο, διότι δεν υπάρχει αντίστοιχη συνταγματικά κατοχυρωμένη ρύθμιση. Από τις πενήντα πέντε τώρα εκλογικές αναμετρήσεις που έχουν γίνει διαχρονικά, οι σαράντα πέντε έγιναν με πλειοψηφικό σύστημα και μόνο οι οκτώ με απλή αναλογική ή με μορφή απλής αναλογικής. Αυτό και μόνο αποδεικνύει σαφέστατα τη διαχρονική έλλειψη ανάγκης ενός τέτοιου συστήματος, καθώς και την παραδοχή διαχρονικά του κινδύνου της ακυβερνησίας από την απλή αναλογική, διότι φανταστείτε ότι από την εποχή που συστάθηκε το ελληνικό κράτος μέχρι σήμερα, η Νέα Δημοκρατία δεν ήταν αυτή που κυβερνούσε πάντα. Όλα, λοιπόν, τα πολιτικά κόμματα - ή στη μεγάλη τους πλειοψηφία - διαχρονικά πιστεύουν και πίστευαν ότι πρέπει να υπάρχει ισχυρή διακυβέρνηση, ισχυρή κυβέρνηση, αλλά ταυτόχρονα και ισχυρή πλειοψηφία μέσα στη Βουλή. Η μόνη συνταγματική επιταγή που έχει ο ισχύων νόμος είναι ότι ο ισχύων νόμος, αυτός που θα ψηφιστεί, θα πρέπει να πάει στην επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο. Και ορθώς έγινε αυτό, συνάδελφοι, διότι θα θυμάστε όλοι ότι το 1989, όταν το ΠΑΣΟΚ έβλεπε ότι χάνει τις εκλογές, με τον νόμο Κουτσόγιωργα, που ήταν μία μορφή απλής αναλογικής, οδήγησε τη χώρα σε μία δεκάμηνη περίπου ακυβερνησία. Χρειάστηκαν τρεις απανωτές εκλογές. Μάλιστα, τότε, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έπαιρνε εξαιρετικά μεγάλα ποσοστά που άγγιζαν και το 48% και αδυνατούσε να κάνει κυβέρνηση! Το ίδιο θα συνέβαινε, φυσικά, εάν και στις τελευταίες εκλογές είχαμε το σύστημα, το οποίο ισχύει σήμερα, την απλή αναλογική. Σήμερα θα υπήρχε επί της ουσίας ακυβερνησία. Και βρείτε μου συνδυασμούς και συσχετισμούς που θα μπορούσαν να δώσουν αποτελεσματική κυβέρνηση με την παρούσα Βουλή. Βασικός άξονας του εκλογικού συστήματος σαφώς και πρέπει να είναι η ελεύθερη μόρφωση της γνώμης του εκλογέα. Ο εκλογέας ψηφίζει για το πώς θα ήθελε να κυβερνηθεί, με βάση το τι εξαγγέλλει το κάθε κόμμα προεκλογικά. Το σύστημα της απλής αναλογικής διασφαλίζει τη βούληση του εκλογέα μετεκλογικά, την ώρα που δεν γνωρίζει ποια κόμματα θα συμπράξουν εκ των προτέρων και με ποιες προεκλογικές δεσμεύσεις, ούτως ώστε να αποδώσουν επί της ουσίας αυτό που θέλει το εκλογικό σώμα δια της ψήφου του σε επίπεδο προγραμματικών συγκλίσεων; Όχι βέβαια, διότι οι συσχετισμοί ή, αν θέλετε, οι συγκλίσεις μπορεί να προκύψουν μέσα από παζάρια, μέσα από συμφωνίες, μέσα από οποιαδήποτε άλλη διαδικασία, που το μόνο που δεν θα αντικατοπτρίζει θα είναι η βούληση του εκλογικού σώματος πιο πριν. Εξάλλου, οι εραστές της απλής αναλογικής διατείνονται πώς έτσι δημιουργούνται οι απαραίτητες συνεργασίες και συγκλίσεις. Υπάρχει, όμως, η πρόσφατη εμπειρία, η συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Πείτε μου, σας παρακαλώ, ποια ιδεολογική σύγκλιση ή ταύτιση αυτών των δύο κομμάτων υπήρχε προεκλογικά. Η μόνη συγκολλητική ουσία ήταν η μανία της εξουσίας. Το αποτέλεσμα ποιο ήταν τελικά; Το αποτέλεσμα ήταν το μεγάλο κόμμα να απορροφήσει και το μικρό. Άρα τα μικρά κόμματα θα πρέπει με πολύ μεγάλη περίσκεψη σε όλη αυτή τη διαδικασία να σκέφτονται το εάν και κατά πόσον τους ευνοεί η απλή αναλογική. Η Ελλάδα, βγαίνοντας από τη δεκαετή οικονομική κρίση, χρειάζεται πολιτική σταθερότητα, σταθερή οικονομία, ξεκάθαρη γεωπολιτική, κοινωνική δικαιοσύνη, ισχυρή και στιβαρή κυβέρνηση. Έτσι έρχεται η Νέα Δημοκρατία να θεσπίσει ένα εκλογικό σύστημα που θα διαμορφώσει μία νέα σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στον πολίτη και στην πολιτική. Βεβαίως, έχει και τα εξής σημαντικά σημεία: αναλογική κατανομή των εδρών εφ' όσον το πρώτο κόμμα έχει μικρό εκλογικό ποσοστό, κάτω από 25%. Από εκεί και πάνω υπάρχουν τα γνωστά μπόνους - για να μην τα αναφέρω - που φτάνουν στο επίπεδο να δώσουν διακυβέρνηση με ένα ποσοστό του πρώτου κόμματος κοντά στο 38%. Κυρίες και κύριοι, ο εκλογικός νόμος που προτείνουμε είναι κοντά σε αυτόν που εφαρμόστηκε στη χώρα για σχεδόν δεκαπέντε χρόνια, δίνοντας κυβερνήσεις διαφορετικών πολιτικών κομμάτων, καθώς και συνεργασιών όπου απαιτήθηκε. Η Κυβέρνησή μας, εξάλλου, έχει αποδείξει ότι είναι υπέρ - τελειώνω με μία τελευταία φράση - της διαρκούς συγκλίσεως και συνεργασίας στο σύνολο του κοινοβουλευτικού βίου. Αυτό απέδειξε και η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Αυτό απέδειξε και ο νόμος για την ψήφο των ομογενών. Σας καλώ να υπερψηφίσετε τον εκλογικό νόμο.
Ευχαριστώ πολύ. Καλώ στο Βήμα τον κ. Σωκράτη Φάμελλο από τον ΣΥΡΙΖΑ για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η συζήτηση για το εκλογικό σύστημα απεικονίζει και αποκαλύπτει ταυτόχρονα την ταυτότητα κάθε παράταξης, το δημοκρατικό DNA του κάθε κόμματος. Η Νέα Δημοκρατία, πιστή στη δεξιά παράδοση, με τη σημερινή της πρόταση, αλλά και διαχρονικά, έχει αποδείξει ότι υποτιμά τις δημοκρατικές αρχές όταν πρόκειται να εξυπηρετήσει τα δικά της στενά ιδιοτελή κομματικά συμφέροντα, τα οποία είναι πολύ απλά η διαχείριση της εξουσίας, η εξυπηρέτηση και η συναλλαγή με μία πολύ μικρή, κλειστή ολιγαρχία. Η Δεξιά διαχρονικά είχε απέχθεια και στην ελεύθερη βούληση της κοινωνίας, την οποία μάλιστα, όταν δεν τη συμφέρει, την απαξιώνει. Από την άλλη μεριά, νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο πως ο ΣΥΡΙΖΑ και η Αριστερά, πιστή στις διαχρονικές της παραδόσεις και αξίες και ανεξάρτητα από τα εκλογικά συμφέροντα, κατέθεσε και ψήφισε την απλή και άδολη αναλογική πολύ πριν τις εκλογές, τρία χρόνια, το 2016 με τον ν.4406. Με αυτόν τον τρόπο απέδειξε και την ιδεολογική ανωτερότητα της προοδευτικής και αριστερής πολιτικής, αλλά και το σεβασμό που έχουμε στις δημοκρατικές αξίες και τους θεσμούς, σε αντίθεση με τη Νέα Δημοκρατία, που ακόμα και ως Κυβέρνηση δεν σεβάστηκε τους θεσμούς όταν έβαλε τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο, τον κ. Πέτσα, να εξαγγείλει μέσα στις γιορτές ότι θα γίνει ταυτόχρονη συζήτηση για εκλογικό σύστημα και Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κάτι που ως κρύο ντους, σκωτσέζικο ντους και η εισηγήτρια του ΚΙΝΑΛ το παραδέχτηκε στην τοποθέτηση της στις επιτροπές. Παιχνίδια με τους θεσμούς, τάχατες δημοκρατικές αξίες. Ποιο είναι, όμως, το επιχείρημα της Νέας Δημοκρατίας; Πρώτα απ' όλα η ακυβερνησία. Όμως προσέξτε υποκρισία: Χωρίς να έχει δοθεί ποτέ η δυνατότητα στην Ελλάδα να έχει κυβέρνηση με την απλή αναλογική, δημιουργούν έναν υποθετικό εχθρό και έχουν - αν θέλετε - το θράσος ακόμα και στην αυτοδιοίκηση, μετά από εκλογές και ενώ έχουν εκλεγεί οι αντιπρόσωποι των Ελλήνων για τις κοινότητες και για τους δήμους, να αλλάξουν τον τρόπο λήψης αποφάσεων παρεμβαίνοντας στο εκλογικό σύστημα εκ των υστέρων. Από την άλλη μεριά, όμως, ας δούμε το εξής: Η ενισχυμένη - τάχατες - αναλογική - γιατί δεν είναι αναλογική - τι αποτελέσματα έδωσε; Τα έχετε ακούσει βέβαια. Μνημόνια, χρεοκοπία. Σήμερα το πρωί συζητάγαμε μία επίκαιρη ερώτηση. Να σας αναφέρω δύο πράγματα, τα οποία αξίζει να ακούσει όλη η Ολομέλεια; Το γνωστό τρίγωνο της αυτοδυναμίας, το τρίγωνο των μέσων ενημέρωσης, των τραπεζών και των κυβερνήσεων, που υπηρετήσατε για πάρα πολλά χρόνια, έχει αφήσει σήμερα 533.000.000 ευρώ απλήρωτα δάνεια κομμάτων. Αυτά, ξέρετε, είναι τα αποτελέσματα της ενισχυμένης - τάχατες - αναλογικής, των αυτοδύναμων αποτελεσματικών κυβερνήσεων, μαζί με τα μνημόνια και μαζί με τη χρεοκοπία. Η ουσία, όμως, είναι η πολιτική ιδιοτέλεια της Νέας Δημοκρατίας. Αυτό είναι το κίνητρο. Δεν είναι η κυβερνησιμότητα. Γιατί η Νέα Δημοκρατία βλέπει την πολιτική όχι αξιακά, αλλά μόνο πώς θα εξασφαλίσει την καρέκλα της και την καρέκλα και των πολιτικών στελεχών της. Έτσι, όμως, τροφοδοτεί και πολλαπλασιάζει την αναξιοπιστία στην κοινωνία. Διότι ο μόνος στόχος της Νέας Δημοκρατίας και διαχρονικά της δεξιάς παράταξης, είναι η αναπαραγωγή του πολιτικού συστήματος που χρεοκόπησε την Ελλάδα. Να σας πούμε τα βασικά χαρακτηριστικά; Επαγγελματισμός στην πολιτική, επαγγελματίες Βουλευτές. Χαίρεστε γι' αυτό, κύριε Υπουργέ; Οικογενειοκρατία όχι μόνο στη θέση των Βουλευτών, αλλά και στις θέσεις των Πρωθυπουργών, με οικογενειακό δαχτυλίδι να κρίνεται ο Πρωθυπουργός. Ρουσφέτι, διαπλοκή, κρατικοδίαιτη οικονομία και όχι ανταγωνιστική οικονομία, ούτε οικονομία προς όφελος της πατρίδας και του ΑΕΠ. «Ομερτά» με τα μέσα ενημέρωσης, για να μη μιλάει κανένας. Κυβέρνηση διορισμένη από τον ΣΕΒ και - επιτρέψτε του να το πω - μία σειρά πολιτικών υπηρετών, οι οποίοι ανεξάρτητα της πολιτικής τους ιδεολογικής καταγωγής, συσσωρεύονται για την καρέκλα και για να υπηρετήσουν την επιβίωση του συστήματος. Πρακτικά η Νέα Δημοκρατία εξελίσσεται, ίσως, σε μία από τις πιο χυδαίες εκφράσεις της δεξιάς πολιτικής, όσο κι αν πουλάει - τάχατες - επίφαση σε σημείο προπαγάνδας για τη δημοκρατική της ταυτότητα. Δεν υπάρχει καμμία αξία σήμερα στην Κυβέρνηση, κανένα αξιακό υπόβαθρο. Υπάρχει μόνο ο στόχος της εξαπάτησης της κοινωνίας για να κάνει συναλλαγή η Κυβέρνηση με κάποια περιορισμένα συμφέροντα και ένα πέπλο προπαγάνδας να τα καλύπτει όλα αυτά. Απόδειξη είναι η συζήτηση για τη συνταγματική Αναθεώρηση, που φαίνονται οι αξίες. Δεν δέχτηκε η Νέα Δημοκρατία να ψηφίσει άρθρο που καταργεί τις διακρίσεις με βάση την ταυτότητα φύλου, με βάση τον προσανατολισμό, κάτι που είναι λυμένο στην Ευρώπη. Απορώ, κύριε Υφυπουργέ, δεν ντραπήκατε να μη δεχθείτε κάτι που όλη η Ευρώπη το έχει λυμένο; Δεν δέχτηκε η Νέα Δημοκρατία να συζητήσει περιορισμό των θητειών Βουλευτών. Γιατί; Διότι έχετε επαγγελματίες Βουλευτές. Αυτά να πούμε στον κόσμο για να ξέρει για ποιους έχει να συζητήσει. Δεν δέχτηκε να μπει η διευκρινιστική δήλωση για την ευθύνη Υπουργών για ποιο λόγο; Για να μην έχουν ευθύνη οι Υπουργοί να κάνουν deal, δηλαδή η δωροδοκία και η δωροληψία να είναι μέσα στις διαδικασίες, τις οποίες υπηρετεί ένας Υπουργός. Όμως, ταυτόχρονα, η Νέα Δημοκρατία δεν έχει μόνο μία μεγάλη εκτροπή, όσον αφορά την ίδια τη συζήτηση επί της ουσίας της δημοκρατίας. Υπηρετεί ακροδεξιές πολιτικές στην άσκηση πολιτικής, σκληρά ακροδεξιές πολιτικές που έχουν τροποποιήσει το προφίλ, έτσι ώστε και πολύ δεξιοί, χρόνια, στις κοινωνίες μας απορούν με την κατάντια και την εξέλιξη της Νέας Δημοκρατίας. Σε αντίθεση, όμως, με όλη την ευρωπαϊκή κανονικότητα. Η Ευρώπη ποτέ δεν συζήτησε για όλα αυτά. Όλα αυτά στα οποία προσβλέπει σήμερα η Νέα Δημοκρατία, είναι έξω - αν θέλετε - από τις αρχές του ευρωπαϊκού διαφωτισμού, από τις αρχές της αστικοδημοκρατικής επανάστασης. Και να το ξεκαθαρίσουμε αυτό: Ενώ στην Ευρώπη είναι συνηθισμένο να υπάρχουν συνεργασίες για τις κυβερνήσεις, η Νέα Δημοκρατία δεν θέλει την ευρωπαϊκή κανονικότητα. Ας το παίζουμε «μένουμε - ευρώπηδες». Δεν έχουν καμμία σχέση με τον ευρωπαϊκό φιλελευθερισμό. Το επιχείρημα, όμως, της μη κυβερνησιμότητας αναδεικνύει και κάτι πιο βαθύ και πιο επικίνδυνο. Θεωρεί η Νέα Δημοκρατία ότι ο ελληνικός λαός δεν είναι ικανός να προστατεύσει και να περιφρουρήσει τη δημοκρατία μας και λέει ότι αν ακολουθήσουμε τη βούλησή του, θα οδηγηθούμε σε μη κυβερνησιμότητα. Και έρχεστε εσείς, δηλαδή, ως καλοί πατερούληδες να εξασφαλίσετε την κυβερνησιμότητα. Έτσι, όμως, εμμέσως καταδικάζουν - γιατί δεν θέλουν - τον ελληνικό λαό να μην είναι αυτοδύναμος, να μην είναι αυτοδύναμο το κράτος μας, να είναι αδύναμο και σαν βούληση και σαν επιλογές. Η απλή αναλογική - ας το ξεκαθαρίσουμε - προσδίδει αξιοπιστία στο πολιτικό σύστημα και δίνει δύναμη στο λαό να περιφρουρήσει την ευημερία του. Η Νέα Δημοκρατία δεν θέλει να έχει δύναμη ο λαός. Όμως εμείς θέλουμε να μπουν ενεργοί πολίτες στην πολιτική, να μην υπάρχουν κλειστοί κατάλογοι παραγόντων, να συμμετέχει ο πολίτης, ιδιαίτερα οι νέοι μας. Θέλουμε ενεργούς πολίτες στην πολιτική, κάτι που δεν θέλει η Νέα Δημοκρατία. Και γι' αυτό φτάνει να παίζει μέχρι και παιχνίδια με τους θεσμούς και με το εκλογικό σύστημα, βάζοντας από την πίσω πόρτα και τη συζήτηση για τις διπλές εκλογές. Ποια σοβαρή, δυνατή και αποτελεσματική κυβέρνηση, έξι μήνες μετά τις εκλογές, βάζει ζήτημα για εκλογές; Κύριε Υπουργέ, μόνο αυτή η οποία δεν μπορεί να υλοποιήσει το πρόγραμμα της, που πέφτει η βιομηχανική παραγωγή, αυξάνεται ο δείκτης της ανεργίας, εκτίθεται στα διεθνή, εκτίθεται στο προσφυγικό και δημιουργεί, από λάθος τελικά, επανασυστήνει Υπουργείο. Και θα ήθελα να μας πείτε: Ισχύει, τελικά, ότι στο ΦΕΚ «Σύσταση του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής», δεν έχετε Γενική Διεύθυνση, ΓΔΟΥ, και θα ξαναβγάλετε νέο ΦΕΚ; Γιατί χαιρόμαστε πολύ για το απίστευτα ανίκανο επιτελικό κράτος. Δεν χαιρόμαστε καθόλου, κύριε Υπουργέ. Στεναχωριόμαστε για την πατρίδα μας, εκεί που την καταντήσατε και εκεί που την οδηγείτε.
Κλείστε, κύριε Φάμελλε.
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε.
Κλείσατε!
Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Όσον αφορά, δε, στο θέμα της σύνθεσης και της συνεννόησης, εμείς το αποδείξαμε στην ψήφο των ομογενών, στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ενώ η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί τώρα να διαρρήξει ξανά τη συζήτηση στο πολιτικό σύστημα, εισάγοντας τον πολιτικό νόμο για να διαφωνήσουμε, για να διαχωριστούμε.
Εντάξει, κλείσατε. Κύριε Φάμελλε, είπαμε από την αρχή να υπάρξει ο σεβασμός προς τους συναδέλφους.
Έχετε δίκιο και ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε.
Αυτό θέλω να το τηρήσω. Το υποσχέθηκα.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε.
Ολοκληρώσατε.
Για τον λόγο αυτόν, λοιπόν, πιστεύουμε, κύριοι συνάδελφοι, ότι ιδιαίτερα με τις κυβερνήσεις της Δεξιάς χρειάζεται να υπάρχει δημοκρατικός έλεγχος και απλή αναλογική…
Ωραία, εντάξει.
…γιατί αυτό θα μας εξασφάλιζε από πολλά περιστατικά πολιτικής εξαπάτησης, που υπηρετεί ο κ. Λιβάνιος και οι υπόλοιποι Υπουργοί της Κυβέρνησης. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Καμίνης από το Κίνημα Αλλαγής για επτά λεπτά. Είναι δύσκολος ο ρόλος μου. Πρέπει, όμως, να το προσπαθήσουμε. Δεν είναι δυνατόν να γίνει διαφορετικά. Ορίστε, κύριε Καμίνη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη συνταγματική Αναθεώρηση του 2001 υιοθετήσαμε τον κανόνα ότι αν η Βουλή αποφασίσει να τροποποιήσει το εκλογικό σύστημα, μπορεί μεν να το πράξει, αλλά το νέο σύστημα δεν θα ισχύει για τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, αλλά θα είναι για τις μεθεπόμενες. Η ρύθμιση αυτή οφείλεται σε μία σπάνια κρίση αυτογνωσίας του πολιτικού μας συστήματος. Κάποια στιγμή τα πολιτικά κόμματα συνειδητοποίησαν, ότι όλα ανεξαιρέτως είχαν υπάρξει θύματα ενός ακραίου εκλογικού καιροσκοπισμού, που παραβίαζε μίας θεμελιώδη αρχή του fair play: εκείνη που ορίζει ότι οι κανόνες του παιχνιδιού δεν επιτρέπεται να μεταβάλλονται ανάλογα με τα συμφέροντα του εκάστοτε ισχυρού, αλλά, αντιθέτως, πρέπει να μένουν σταθεροί και να είναι προβλέψιμοι. Φαίνεται, όμως, ότι η εκλογική εφευρετικότητα των Ελλήνων δεν γνωρίζει όρια. Για τον λόγο αυτό αποτελούμε από παλιά - σύμφωνα με τους ειδικούς - ένα γονιμότατο εργαστήρι παραγωγής εκλογικών συστημάτων. Είχαμε φτάσει στις εκλογές του 1956 να έχουμε το τριφασικό: σε άλλες εκλογικές περιφέρειες πλειοψηφικό, σε άλλες ενισχυμένη αναλογική, σε άλλες αναλογική. Το τελευταίο δημιούργημα του εργαστηρίου αυτού μας καλεί σήμερα να εγκρίνουμε η κυβερνητική πλειοψηφία. Μας εμφανίζει ένα εκλογικό σύστημα με μπόνους πενήντα εδρών για το πρώτο κόμμα, προίκα με την οποία θα μπορεί να κατακτήσει κοινοβουλευτική αυτοδυναμία, έστω κι αν έχει ψηφιστεί μόνο από το 36,5% των εκλογέων. Με λίγα λόγια μία μειοψηφία που μόλις υπερβαίνει το 1/3 του εκλογικού σώματος, μπορεί να μετατραπεί σε κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Και επειδή αυτό το καλπονοθευτικό νομοσχέδιο αδυνατεί να συγκεντρώσει την απαιτούμενη πλειοψηφία των 2/3, ώστε να ισχύσει από τις επόμενες εκλογές, η Νέα Δημοκρατία διακηρύσσει με κάθε ευκαιρία - ο ίδιος ο Πρωθυπουργός επανειλημμένα και των προτέρων - ότι θα δυναμιτίσει το σχηματισμό πολυκομματικής κυβέρνησης από την επόμενη Βουλή. Και για τον λόγο αυτό, δεν διστάζει να «τσαλακώσει» το Σύνταγμα, το οποίο στο άρθρο 37 μέσα από μια λεπτομερή ρύθμιση του μηχανισμού των διερευνητικών εντολών εξαντλεί κάθε δυνατότητα, προκειμένου να διαμορφωθεί πολυκομματική κοινοβουλευτική πλειοψηφία και να αποφευχθεί η διάλυση της Βουλής. Δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι στο άρθρο 37 ο συντακτικός νομοθέτης έχει αποδεχθεί τον σχηματισμό πολυκομματικών κυβερνήσεων μόλις και μέσα σε ένα τριήμερο - τόσο διαρκεί η κάθε διερευνητική εντολή - και ερχόμαστε αυτήν τη στιγμή και λέμε ότι με τη ρύθμιση, που είναι σε βάρος των συνδυασμών κομμάτων, ερχόμαστε να καταπολεμήσουμε τους καιροσκοπικούς συνδυασμούς; Καιροσκοπικοί συνδυασμοί ήταν η πολυκομματική κυβέρνηση μεταξύ Νέας Δημοκρατίας, ΔΗΜΑΡ και ΠΑΣΟΚ, που κυβέρνησε τη χώρα; Ουσιαστικά, σχεδόν μέσα σε τρεις ημέρες σχηματίστηκε. Ήδη, λοιπόν, διαπιστώνουμε μια διπλή παραβίαση του Συντάγματος. Η πρώτη είναι ευθεία και οφθαλμοφανής, γιατί η Νέα Δημοκρατία μας καλεί να εγκρίνουμε ένα εκλογικό σύστημα, που μετατρέπει μια μειοψηφία, ακόμη και εάν αυτή μόλις υπερβαίνει το 1/3 των ψήφων, σε μονοκομματική κοινοβουλευτική Πλειοψηφία. Από την άλλη πλευρά, η κυβερνητική πλειοψηφία μας προϊδεάζει απερίφραστα ότι προετοιμάζει και καταστρατήγηση του Συντάγματος. Η καταστρατήγηση έγκειται στο γεγονός ότι αρνείται εκ των προτέρων να συμμορφωθεί με τη σιωπηρή, πλην όμως σαφή εντολή που διατρέχει το άρθρο 37 του Συντάγματος, το οποίο, όπως είπα, μέσα από τον μηχανισμό των διαδοχικών ερευνητικών εντολών ωθεί τα κόμματα, σχεδόν τα πειθαναγκάζει, να εξαντλήσουν κάθε δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας. Αυτήν τη δυνατότητα κυβέρνησης την υπονομεύει από τώρα, την αρνείται η Νέα Δημοκρατία και αυτό είναι προσβολή στη λαϊκή ετυμηγορία. Τόσο, λοιπόν, η ευθεία παραβίαση του Συντάγματος όσο και η καταστρατήγηση παραβιάζουν τη θεμελιώδη αρχή της λαϊκής κυριαρχίας. Η μεν πρώτη, διότι μετατρέπει κατά τρόπο κραυγαλέο τη λαϊκή μειοψηφία σε κοινοβουλευτική Πλειοψηφία και η δεύτερη για τον λόγο που ανέφερα, ότι αρνείται εκ των προτέρων κάθε προσπάθεια σεβασμού της λαϊκής ετυμηγορίας. Και στις δυο περιπτώσεις η Κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι επιδιώκει την κυβερνητική σταθερότητα. Πουθενά στο Σύνταγμα η κυβερνητική σταθερότητα δεν εξαρτάται από την ύπαρξη μονοκομματικής κυβέρνησης. Οι κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες τις οποίες προβλέπει το Σύνταγμα, είναι αποκλειστικά αριθμητικές πλειοψηφίες. Έτσι ισχύει για την πρόταση εμπιστοσύνης και για την πρόταση δυσπιστίας, δηλαδή για τις δυο συνταγματικές διαδικασίες, όπου κατεξοχήν κρίνεται το ζήτημα της κυβερνητικής σταθερότητας. Η συνταγματική θεωρία ομόφωνα - πράγμα σπάνιο - χαρακτηρίζει αντισυνταγματική τη διάταξη του νομοσχεδίου που πριμοδοτεί τα αυτοτελή κόμματα σε βάρος των συνδυασμών. Τα είπαμε το πρωί. Την έχουν καταδικάσει αυτήν τη ρύθμιση στο παρελθόν και ο Αριστόβουλος Μάνεσης και ο Δημήτρης Τσάτσος. Σήμερα, νεότεροι συνταγματολόγοι, ο Μπάμπης Ανθόπουλος, ο Γιώργος Σωτηρέλης, όλοι συμφωνούν ακριβώς γιατί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο επισημαίνουν και την ευθεία παραβίαση και την καταστρατήγηση του Συντάγματος. Η Κυβέρνηση δεν δικαιούται, συνεπώς, να μας ανεμίζει το σκιάχτρο της ακυβερνησίας, που επαπειλείται με την απλή αναλογική του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, εάν εφαρμοζόταν ποτέ, θα προκαλούσε τα ίδια διαλυτικά φαινόμενα που βιώνει σήμερα η τοπική αυτοδιοίκηση. Το ζητούμενο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι να επιλέξουμε μεταξύ ακυβερνησίας του ΣΥΡΙΖΑ και μιας νομοθετικά χαλκευμένης Πλειοψηφίας της Νέας Δημοκρατίας. Εμείς διατυπώσαμε μια πρόταση, την αναπτύξαμε διεξοδικά, μια πρόταση την οποία ψευδώς ισχυρίζεται η Νέα Δημοκρατία ότι υιοθετεί. Η πρότασή μας συγκεράζει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την αναλογική εκπροσώπηση των πολιτικών κομμάτων με την κυβερνητική σταθερότητα. Φοβάμαι ότι το σύστημα που μας φέρνει η Νέα Δημοκρατία αυτό που προδίδει είναι φόβο. Φοβάται η Νέα Δημοκρατία. Και για όλες αυτές τις διαβεβαιώσεις ότι οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της βουλευτικής περιόδου, εγώ με αυτό το νομοσχέδιο δεν πείθομαι καθόλου. Τις βλέπω κοντά και πάρα πολύ κοντά. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Καλώ στο Βήμα τον κ. Κωνσταντίνο Χήτα από την Ελληνική Λύση για επτά λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πραγματικά εκτιμούμε βαθύτατα την προσπάθεια που «καταβάλλεται» ή «καταβάλλετε», όπως θέλετε, σήμερα να μας παρασύρετε και εμάς σε αυτούς τους δρόμους της πολιτικής του παραλόγου, που ακολουθείτε εσείς όλα αυτά τα χρόνια. Πιστέψτε μας, όμως, θα μείνουμε πιστοί στις αρχές μας, στις θέσεις μας, οι οποίες είναι ξεκάθαρες και θα μείνουμε στους δρόμους της λογικής. Όποια προσπάθεια κι αν καταβάλλετε εδώ, μέσα στο Κοινοβούλιο, να μας παρασύρετε, όχι, δεν θα ακολουθήσουμε. Αυτό υποσχεθήκαμε, άλλωστε, προεκλογικά στους ψηφοφόρους μας που μας εμπιστεύτηκαν και με βάση τη λογική ζητήσαμε να μας ψηφίσουν. Και αυτή ακριβώς η λογική είναι ο γνώμονας για κάθε ψήφο που έχουμε πάρει μέχρι σήμερα. Η λογική και το συμφέρον της πατρίδας, τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Πάω τώρα σε κάποια πολύ ενδιαφέροντα θέματα. Θα αναφερθώ στους αγαπητούς συναδέλφους του ΜέΡΑ25 ή αν θέλετε στο κόμμα ΜέΡΑ25. Είπαν ότι η λογική της Ελληνικής Λύσης είναι η λογική του παραλόγου. Το ακούσαμε και αυτό, είναι λογικό. Και το βρίσκω φυσικό, αγαπητοί συνάδελφοι, να σας φαίνεται παράλογη η λογική μας, γιατί ακριβώς για εμάς, ξέρετε, πάνω από το εθνικό συμφέρον δεν είναι τίποτε άλλο. Ξέρω ότι έχετε μια δυσκολία να το αντιληφθείτε αυτό που λέμε, δηλαδή πως το συμφέρον της πατρίδας, το εθνικό συμφέρον είναι πάνω από τα κομματικά συμφέροντα. Είναι δύσκολο να το αντιληφθείτε. Εγώ μιλάω με γεγονότα. Πώς να αντιληφθείτε τη δικιά μας λογική, που προτάσσουμε το εθνικό συμφέρον πάνω από το κομματικό συμφέρον; Και αν θέλετε, μπορεί να κάνουμε και μια μικρή πολιτική χαρακιά σήμερα τραυματισμού με αυτό, αλλά προτάσσουμε το εθνικό συμφέρον. Πώς να το αντιληφθείτε τώρα αυτό εσείς, όταν πιστεύετε ότι είμαστε όλοι Αφρικανοί και μπάσταρδοι; Είναι λόγια του Προέδρου σας, δεν είναι δικά μου. Θα μας επιτρέψετε λοιπόν να προτάσσουμε το εθνικό μας συμφέρον. Επίσης, να αναφερθώ και στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΜέΡΑ25, τον οποίο λυπήθηκα. Διότι ο άνθρωπος μένει άυπνος το βράδυ, δεν μπορεί να κοιμηθεί, λέει: «Πώς πάτε το βράδυ για ύπνο, όταν σκέφτεστε ότι η Πλεύση Ελευθερίας της κ. Κωνσταντοπούλου δεν μπήκε στη Βουλή, όταν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν μπήκε στη Βουλή, γιατί το σύστημα είναι άδικο και δεν τους δίνει 1%». Εμείς, κύριε εκπρόσωπε του ΜέΡΑ25, ξέρετε γιατί δεν κοιμόμαστε; Όχι γιατί δεν μπήκε η Ζωή στη Βουλή. Η Ζωή μπήκε και βγήκε, γιατί μάλλον δεν ήταν άξια να μείνει. Αργά ή γρήγορα στη ζωή αυτή ο καθένας παίρνει ό,τι του αξίζει. Ούτε θα κλάψω ή θα μείνω άυπνος, επειδή μπήκε το ΜέΡΑ25 ή δεν μπήκε η Χρυσή Αυγή, όπως επικαλεστήκατε ότι ήταν άδικο αυτό που συνέβη για τη Χρυσή Αυγή. Ακούστε λίγο κάτι, γιατί θα τρελαθούμε εδώ μέσα. Μην σηκώνετε χέρια, γιατί δεν αναφέρθηκα προσωπικά σε κανέναν. Εγώ δεν κοιμάμαι, κι εμείς δεν κοιμόμαστε, γιατί είναι εξακόσιες χιλιάδες ελληνόπουλα στο εξωτερικό, γιατί είχαμε ένα σωρό εκατοντάδες αυτοκτονίες τα τελευταία δέκα χρόνια. Γι' αυτό δεν κοιμόμαστε. Γιατί πετάνε τα αεροσκάφη του Τούρκου κάθε μέρα και διεκδικούν ελληνικά νησιά, γιατί έχουμε χάσει τέσσερα ελληνικά νησιά, τα οποία πλέον έχουν ισλαμοποιηθεί. Γι' αυτό δεν κοιμόμαστε και όχι γιατί δεν μπήκε η Ζωή με το 1% στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Δεν θα βάλω και τη γάτα μου να κλάψει, για τον Θεό, να σοβαρευτούμε λίγο. Κύριε Υπουργέ, κύριε Λιβάνιε, μου πήρε την ατάκα ο κ. Καμίνης, αλλά το είχα σημειώσει πιο πριν. Το είπαμε με πολύ μεγάλη πειθώ ότι οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας. Είστε σίγουρος;
Ναι.
Εγώ δεν πείθομαι, αλλά, αφού είστε σίγουρος, εντάξει.
Ο κ. Θεοδωρικάκος το είπε.
Όχι, το είπε τώρα ο κ. Λιβάνιος. Κύριε Σπίρτζη, είστε έμπειρος. Έπρεπε να τον ακούγατε, πριν λίγο τα είπε. Είμαι εδώ και σημειώνω τα πάντα. Είμαι καλός μαθητής, κύριε Σπίρτζη. Νέος, αλλά καλός μαθητής. Να το ξέρετε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, λίγο - πολύ, αυτά ήθελα να πω για τα όσα ακούστηκαν. Από εκεί και πέρα, θέλω να πω ότι εμείς δεν είμαστε ούτε αριστεροφοβικοί, όπως είναι η Νέα Δημοκρατία και το αποδεικνύει με όλες τις ενέργειες, ούτε παίζουμε εκλογικά παιχνίδια, προκειμένου να παγιδεύσουμε, αν θέλετε, τους κομματικούς μας αντιπάλους, όπως έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί, κύριε Σπίρτζη, αυτό κάνατε και το ξέρετε πάρα πολύ καλά. Αυτό κάνατε, δηλαδή κυβερνήσατε με μπόνους και αμέσως μετά ζητήσατε την απλή αναλογική για να παγιδεύσετε τους επόμενους. Είναι λάθος η λογική μας. Είπα κάτι προηγούμενα, όταν κλήθηκα να ψηφίσω ως Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, και είπα το εξής. Ακούστε το από έναν άνθρωπο, ο οποίος δεν έχω τίποτα ένσημα στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Είκοσι έξι χρόνια ένσημα έχω ως δημοσιογράφος, στον ιδιωτικό τομέα. Είμαι φρέσκος εδώ, δοξάζω τον Θεό που ζω αυτή την καθημερινότητα εδώ, είναι ιερές οι στιγμές που ζω εδώ μέσα πραγματικά και τις ζω πολύ έντονα. Ακούστε κάτι που θα σας μεταφέρω απ' έξω, γιατί καμιά φορά μπορεί να έχετε χαθεί μέσα εδώ στην πολύμηνη και πολυετή, αν θέλετε, παρουσία σας εδώ μέσα. Ο σκοπός μας και ο σκοπός σας θα πρέπει να είναι, όπως σας είπα και πριν, να φέρουμε τον κόσμο και πάλι κοντά μας, να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι αξίζει το πολιτικό σύστημα της χώρας μας, να μας ψηφίσουν. Ότι αξίζει να εμπιστευτούν ανθρώπους για αντιπροσώπους τους στη Βουλή, ότι δεν είμαστε λαμόγια, βολεμένοι και αυτά που λένε όλοι. Όχι εγώ το πετάω από πάνω μου αυτά και δεν με αγγίζουν, δεν τα θέλω αυτά, δεν με ακουμπάνε. Αυτό πρέπει να είναι το άγχος μας, η έγνοια μας, να καταφέρουμε αυτόν τον κόσμο τον φέρουμε πάλι κοντά μας και να μην ψηφίζουν μόλις τρία, τριάμισι, τέσσερα εκατομμύρια Έλληνες και πήρε 40% η Νέα Δημοκρατία και περηφανεύεται, ενώ την έχουν ψηφίσει ένα εκατομμύριο πολίτες, ένα εκατομμύριο διακόσιοι ή ένα εκατομμύριο τριακόσιοι. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΙΤΣΑΣ]] Αυτά πρέπει να βλέπουμε και εκεί πρέπει να είναι το μυαλό μας. Ένα όριο βάζουμε και έναν όρο. Από τη στιγμή που πληρείται, τελείωσε. Το 3%, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι σημαντικό. Και ξαναλέω δεν είναι το θέμα μας το 3%. Δεν είναι το θέμα μας να μπούμε στη Βουλή. Ούτως ή άλλως, οι δημοσκοπήσεις - που δεν τις πιστεύουμε - μας έδιναν 1,8% προεκλογικά και πήγαμε 4,2%, 4,3% στην Ευρωβουλή και 3,7% μετά την απίστευτη επίθεση που δεχτήκαμε από τη Νέα Δημοκρατία προεκλογικά. Και πάλι διατηρήσαμε τις δυνάμεις μας. Το θέμα μας δεν είναι αυτό. Ο σκοπός της Ελληνικής Λύσης, ούτως ή άλλως, δεν είναι ούτε να συγκυβερνήσει ούτε τίποτα ούτε να παίξει πολιτικά παιχνίδια. Είναι να ανοίξει τα μάτια του ελληνικού λαού, αν μπορούμε να σώσουμε αυτήν την έρημη την πατρίδα και την Ελλάδα μας, και να είμαστε στις επόμενες εκλογές το τρίτο κόμμα και μετά να πορευτούμε με τον κόσμο στο πλευρό μας, για να μπορέσουμε κάποια στιγμή να κυβερνήσουμε αυτήν τη χώρα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ κι εγώ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο επί προσωπικού;
Ορίστε, κύριε Γρηγοριάδη. Θα είναι η περί ύπνου συζήτηση. Ορίστε.
Επειδή υπάρχουν Πρακτικά στη Βουλή, παρακαλώ τον συμπαθέστατο και αγαπημένο μου κ. Χήτα να ανακαλέσει αυτό που είπε, ότι εγώ αμέσως πριν απ' αυτόν είπα ότι λυπάμαι που η Χρυσή Αυγή είναι εκτός του ελληνικού Κοινοβουλίου, γιατί, όπως θα δει κανείς, αν ανατρέξει στα Πρακτικά, πριν από πέντε - δέκα λεπτά είπα ότι δεν λυπάμαι καθόλου που η εγκληματική οργάνωση είναι εκτός του ελληνικού Κοινοβουλίου. Είπα, όμως ότι κατά τη γνώμη μας, εμάς των αριστερών, ο τρόπος να αντιμάχεσαι μια φασιστική εγκληματική οργάνωση δεν είναι να την κλέβεις εκλογικά και να την κλέβεις κοινοβουλευτικά, γιατί τότε γίνεσαι σαν τα μούτρα της. Ο τρόπος είναι να μην υιοθετείς την ατζέντα της, η οποία ατζέντα της, αγαπητέ κύριε Χήτα, αν θυμάμαι καλά, ήταν η πρώτη διδάξασα που μας έλεγε για λαθρομετανάστες, λαθροεισβολείς, για μωρά που ήρθαν να μας πιούνε το αίμα. Εσείς τα υιοθετείτε και όχι εμείς. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ωραία, διευκρινίστηκε. Τον λόγο έχει ο κ. Μπουκώρος για επτά λεπτά, κατά το παράδειγμα του κ. Χήτα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι, ξεκίνησε η συζήτηση για τον εκλογικό νόμο με την αίτηση αντισυνταγματικότητας του Κινήματος Αλλαγής και του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα το πρωί και πέρα από τα νομικά επιχειρήματα, τα πολιτικά επιχειρήματα, τα συνταγματικά επιχειρήματα, που μπορεί να είναι θέμα οπτικής γωνίας, θέμα προσέγγισης και είναι πράγματι σεβαστές όλες οι απόψεις, εγώ προσωπικά έζησα μια πολιτική παραδοξότητα στο μεγαλείο της από τα κόμματα τα οποία ξιφουλκούν εναντίον του νόμου και εναντίον των μπόνους. Ουσιαστικά η συζήτηση ήταν για τους συνασπισμούς κομμάτων. Όμως στο βάθος της η συζήτηση ήταν για το μπόνους των εδρών, περί αυτού. Τις διεκδικούσαν δηλαδή και οι συνασπισμοί κομμάτων. Τα κόμματα που αντέδρασαν αυτό έλεγαν, ότι «εμείς που θεωρητικά δεν θέλουμε το μπόνους και επιζητούμε την κατάργησή του, το ζητούμε και ως συνασπισμός κομμάτων», δηλαδή, «παραμένοντας πολιτικοί οργανισμοί προσανατολισμένοι στην απλή αναλογική, στην κατάργηση του μπόνους, χωρίς να αλλάξουμε θέση και άποψη, ζητούμε να έχουμε το μπόνους ως συνασπισμός κομμάτων». Αυτό δεν είναι παράδοξο; Ή το θέλεις ή όχι. Αυτό, όμως, κυρίες και κύριοι, εξηγεί και την ελαφρότητα των επιχειρημάτων. Ακούσαμε εδώ το πρωί ότι με τον νόμο που προτείνει η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, αν ένας συνασπισμός κομμάτων λάβει το 61% των ψήφων, θα πάρει λιγότερες έδρες από το πρώτο κόμμα που θα έχει λάβει το 31% του εκλογικού σώματος. Ποσοστό 61%, σαν υποθετική συμμαχία κομμάτων, έλαβε στις τελευταίες εκλογές, ξέρετε ποιο μέρος του πολιτικού φάσματος; Από το ΚΚΕ μέχρι την Ελληνική Λύση. Δηλαδή αυτός ο υποθετικός συνασπισμός θα ζητούσε, με σοβαρά επιχειρήματα, από τον ελληνικό λαό να πάρει το μπόνους της κυβερνησιμότητας των πενήντα εδρών; Με ποια ομοιογένεια, με ποια πολιτική ατζέντα; Και δεν είναι αυτό πολιτικός καιροσκοπισμός; Θα ήθελα να καταθέσω στα Πρακτικά το πότε κατά τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης ψηφίστηκαν οι εκλογικοί νόμοι στη χώρα μας και πότε διεξήχθησαν οι αναμετρήσεις των εθνικών εκλογών. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Χρήστος Μπουκώρος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αν δούμε την αλληλουχία της διεξαγωγής των εκλογών και της ψήφισης των εκλογικών νόμων, θα αντιληφθούμε πάρα πολύ καλά τι πρεσβεύει η κάθε παράταξη σε αυτή την Αίθουσα. Θα αντιληφθούμε ότι η δική μας παράταξη πρότεινε πάντα εκλογικούς νόμους, στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, στην αρχή της τετραετίας. Οι αντίπαλοί μας, όποιας απόχρωσης, όταν είχαν την ευκαιρία και τη δύναμη, πρότειναν εκλογικούς νόμους συνήθως λίγο πριν από τις εκλογές και όταν είχε διαμορφωθεί το εκλογικό τμήμα. Δεν λέω ότι συνέβη σε όλες τις περιπτώσεις αυτό. Συνέβη στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων. Αυτό είναι τυχαίο γεγονός; Δεν δείχνει αυτό ένα μανιπουλάρισμα των διαθέσεων του εκλογικού σώματος διά της ψήφισης ανάλογου εκλογικού νόμου κάθε φορά; Συμβάλλει στην πολιτική σταθερότητα; Είναι αυτές στέρεες και καθαρές θέσεις πολιτικών κομμάτων; Όμως, αν θέλετε, για μένα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η στάση αυτή της παράταξης μας, να προτείνει και να ψηφίζει εγκαίρως εκλογικούς νόμους, είναι και η απάντηση στο ερώτημα της μακροημέρευσης αυτής της παράταξης. Διότι είναι, παραμένει και θα είναι, κατά την άποψή μου, η μεγαλύτερη ιστορική παράταξη του πολιτικού μας συστήματος, ακριβώς για αυτόν τον λόγο. Διότι έχει ξεκαθαρίσει στον ελληνικό λαό σε ποιο εκλογικό σύστημα πιστεύει και το προτείνει εγκαίρως. Δεν περιμένει να διαμορφωθεί το πολιτικό κλίμα και στη συνέχεια να προτείνει εκλογικό νόμο. Αντιθέτως, οι σημερινοί μας αντίπαλοι τι κάνουν; Το 2012 ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ανερχόμενη πολιτική δύναμη. Μέχρι το 2011 προηγείτο στις δημοσκοπήσεις το κόμμα του κ. Κουβέλη, η ΔΗΜΑΡ - το θυμίζω στους παλιότερους - με μεγάλη μάλιστα διαφορά. Ξαφνικά, υπήρξε μια πολιτική ανατροπή. Μέχρι τότε ο ΣΥΡΙΖΑ έλεγε ότι είναι συνασπισμός κομμάτων, δεκαπέντε συνιστώσες, πολλές από τις οποίες είχαν αυτοτελή πολιτική οργάνωση και παρουσία. Ξαφνικά, όταν οι δημοσκοπήσεις τον έφεραν μπροστά από τον κ. Κουβέλη, δηλαδή δεύτερο κόμμα, δήλωσε ότι είναι ενιαίο κόμμα και μια χαρά διεκδίκησε το μπόνους των εδρών. Τότε βέβαια δεν έλαβε το μπόνους και κατέληξε δεύτερο κόμμα. Η Νέα Δημοκρατία το πήρε πράγματι με ποσοστό 18,6%. Αυτό είναι ένα σημείο που έρχεται να διορθώσει ο σημερινός εκλογικός νόμος. Όμως το 2015 μια χαρά εισέπραξε το εκλογικό μπόνους ο ΣΥΡΙΖΑ. Βεβαίως το πρώτο οκτάμηνο των μεγάλων ανατροπών δεν σκέφτηκε να προτείνει ένα άλλο εκλογικό σύστημα. Κατά συνέπεια, κυρίες και κύριοι, ο σημερινός νόμος έρχεται να θεραπεύσει τα πολύ μικρά ποσοστά του πρώτου κόμματος, που τότε το μπόνους είναι δυσανάλογο, και έρχεται κλιμακωτά να επιβραβεύσει και να ενισχύσει, πέραν της αντιπροσωπευτικότητας, και την κυβερνησιμότητα του πολιτικού συστήματος και του εκλογικού νόμου. Ακούω εδώ για μπόνους πενήντα εδρών. Η Νέα Δημοκρατία με ποσοστό κοντά στο 40% πήρε μπόνους πενήντα εδρών; Με την απλή αναλογική θα έπαιρνε τις περισσότερες από αυτές τις έδρες. Ήταν περίπου είκοσι οκτώ έδρες το μπόνους. Με τον νόμο που προτείνουμε, το μπόνους θα είναι είκοσι πέντε με τριάντα έδρες. Και στο κάτω - κάτω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν ο ελληνικός λαός επιθυμούσε την απλή αναλογική και ήταν προσανατολισμένες σε αυτό το εκλογικό σύστημα, κάποια στιγμή, τόσες αναταράξεις πέρασε το πολιτικό μας σύστημα, θα έδινε απόλυτη πλειοψηφία και σε ένα κόμμα που σθεναρά υποστηρίζει αυτό το εκλογικό σύστημα. Δεν το έκανε όμως ποτέ. Μην παρουσιάζεστε ως γνήσιοι εκφραστές του ελληνικού λαού, διότι δεν είστε. Το είπα και πριν, η μακροημέρευση της Νέας Δημοκρατίας δείχνει ότι η δική μας παράταξη εκφράζει πιστότερα και σε μεγαλύτερο βαθμό και βέβαια όχι απόλυτα τη βούληση του ελληνικού λαού. Ποιοι ξιφουλκούν σήμερα και μιλούν για καλπονοθευτικά συστήματα; Αυτοί που στα εργατικά συνδικάτα κλείνουν εργασιακούς χώρους με το 5%; Αυτοί που κλείνουν τα πανεπιστήμια βάζοντας μπροστά τις γκρούπες ή αυτοί που μαζεύουν πενήντα - εκατό ανθρώπους και κλείνουν κεντρικούς δρόμους της Αθήνας ταλαιπωρώντας εκατομμύρια πολιτών; Αυτές οι πολιτικές δυνάμεις μιλούν για καλπονοθευτικά συστήματα; Καλό είναι να κάνουμε την αυτοκριτική μας πριν κάνουμε την κριτική μας στους απέναντι. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ και εγώ. Ο κ. Ζαχαριάδης από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο και ακολουθεί ο κ. Χαρακόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Μπουκώρο, είναι πάρα πολύ επικίνδυνο να κάνετε προβολές μέλλοντος με εκλογικά αποτελέσματα παρελθόντος. Είναι κατ' αναλογία σαν να προσπαθείτε να παίξετε ποδόσφαιρο σε ένα γήπεδο τένις ή να πάτε να παίξετε βόλεϊ σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου. Αν δεν κάνετε κάποιες αναγκαίες έστω προσαρμογές, δεν γίνεται να παίξετε. Αυτή είναι η πιο εμβληματική μεταρρύθμιση, κατά τη γνώμη μου, που κάνει η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και αυτό διότι είναι η επιβεβαίωση ότι η Νέα Δημοκρατία δεν μπορεί και δεν θέλει την ωρίμανση του πολιτικού συστήματος, τη διαμόρφωση πλαισίου που θα οδηγήσει στην ωρίμανση του εκλογικού σώματος, στην απελευθέρωση και χειραφέτηση των πολιτικών ρευμάτων και δυναμικών που είναι δέσμιες ενός πνιγηρού πλαισίου που πριν από λίγα χρόνια μόλις χρεοκόπησε. Ναι, χρεοκόπησε η οικονομία. Ναι, χρεοκόπησε το παλιό πολιτικό σύστημα. Ναι, χρεοκόπησε και το εκλογικό μας σύστημα. Και τώρα που βγήκαμε από την περιδίνηση αυτή, αντί να πάμε μπροστά, πάμε με ταχύτητα προς τα πίσω. Μπορείτε να μου πείτε, εσείς που το παίζετε και πολύ ευρωπαίοι, ποιο εκλογικό σύστημα στην Ευρώπη, με 40%, δίνει πριμ 16%, δηλαδή πενήντα έδρες; Υπάρχει έστω ένα πολιτικό σύστημα στην Ευρώπη; Απ' όσο ξέρω δεν υπάρχει κανένα. Σε όλη την Ευρώπη έχουμε συνεργασίες, έχουμε αναλογικά εκλογικά συστήματα, έχουμε απλή αναλογική. Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι θέση αρχών, δεν είναι θέση κομματικού συμφέροντος και δεν είναι θέση εκλογικού σχεδιασμού. Μικροκομματικά και μικροπολιτικά αυτό που φέρνετε ίσως θα μπορούσε να μας συμφέρει, αλλά εμείς δεν λειτουργούμε έτσι. Εμείς εμπιστευόμαστε τον λαό και την ετυμηγορία του. Εσείς δεν εμπιστεύεστε την ετυμηγορία του λαού, γι' αυτό θέλετε να την αλλάξετε, θέλετε να διορθώσετε τη βούλησή του. Εμείς θεωρούμε ώριμο τον λαό να υποδείξει λύσεις, διεξόδους και συνεργασίες για να μπορέσει να κυβερνηθεί η χώρα. Εσείς δεν θεωρείτε ώριμο τον λαό, γι' αυτό του αλλάζετε με αυτόν τον τρόπο την ψήφο. Όμως δεν είναι μόνο ότι δεν εμπιστεύεστε τον λαό, δεν εμπιστεύεστε και το πολιτικό σας προσωπικό. Δεν εμπιστεύεστε το πρόγραμμά σας ότι μπορεί να δημιουργήσει συμμαχίες και συγκλίσεις και να κατακτήσει πλειοψηφία πραγματική. Θέλετε το κράτος να είναι λάφυρο του πρώτου. Θέλετε το κράτος ως φέουδο των κομματαρχών. Θέλετε τη διοίκηση και την εξουσία ως τρόπαιο της παράταξης. Είμαστε λοιπόν στην Ελλάδα και έρχεστε και λέτε ότι η απλή αναλογική - ειπώθηκε εισαγωγικά - δημιουργεί συναλλαγή. Σοβαρά τώρα; Το μπόνους δεν ήταν αυτό που ήταν η επιτομή της δημιουργίας ενός φαύλου πελατειακού μηχανισμού που διάβρωσε τα πάντα; Με απλή αναλογική χρεοκόπησε η χώρα ή με μπόνους; Σας ρωτάω. Να σας πω εγώ γιατί θέλετε το μπόνους; Δεν σας καίει η ακυβερνησία, άλλα σας καίνε. Θέλετε να διορίζετε τον διοικητή της ΕΥΠ χωρίς πτυχίο και μετά να αλλάζετε τον νόμο, γι' αυτόν τον λόγο είναι το μπόνους. Θέλετε να αυξάνετε τον μισθό στους μετακλητούς και να μειώνετε το προσοντολόγιο χωρίς να δίνετε λογαριασμό σε κανέναν, γι' αυτόν τον λόγο είναι το μπόνους. Θέλετε να κάνετε αποτυχημένους Βουλευτές στελέχη διοίκησης σε θέσεις που ορίζει η Κυβέρνηση, γι' αυτό το θέλετε το μπόνους. Θέλετε να κάνετε τις άθλιες μεθοδεύσεις στον χώρο της υγείας, με τις διοικήσεις των νοσοκομείων. Θέλετε να γίνεται διοικητής στο Νοσοκομείο Άρτας ο ΟΝΝΕΔίτης της Πρέβεζας και διοικητής στο Νοσοκομείο Πρέβεζας ο ΟΝΝΕΔίτης της Άρτας. Αυτό είναι το μπόνους. Δεν θέλετε τη θεσμική και πολιτική ωρίμανση της χώρας. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ώριμος και είναι έτοιμος και το έδειξε και με τον Πρόεδρο της Βουλής και με την ψήφο των ομογενών και με την Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ακούω το επιχείρημα «γιατί εμείς δεχθήκαμε το μπόνους όταν κερδίσαμε». Διότι αυτός ο νόμος ίσχυε και μέσα σε αυτό το πλαίσιο κερδίσαμε. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να λειτουργήσει; Και έμεινε και το ερωτηματικό γιατί δεν καταργήσαμε τη διάταξη για τους συνασπισμούς των κομμάτων το πρώτο εξάμηνο. Θα σας το απαντήσω. Διότι εμείς το πρώτο εξάμηνο, κύριε Λιβανέ, προσπαθούσαμε να ισορροπήσουμε τη χώρα. Διότι εμείς το πρώτο εξάμηνο παλεύαμε την ανθρωπιστική κρίση. Διότι εσείς δεν αφήσατε ούτε ένα σεντς στα ταμεία και πασχίζαμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις. Διότι παλεύαμε την ανεργία που ήταν 27%. Διότι εμείς το πρώτο εξάμηνο δεν κόβαμε πίτες των 12.000 ευρώ, δεν πήραμε πολυθρόνες των 20.000 ευρώ. Διότι εμείς το πρώτο εξάμηνο δεν βρήκαμε απόθεμα 37 δισεκατομμύρια για να το παίζουμε κιμπάρηδες με τα υπόλοιπα των προηγούμενων κυβερνήσεων. Γι' αυτό δεν το αλλάξαμε το πρώτο εξάμηνο. Όλα όσα κάνατε αυτά τα τεσσεράμισι χρόνια θα τα υποστείτε στο υπερπολλαπλάσιο, να το ξέρετε. Να είστε πιο μετρημένοι. Βλέπω και τη θέση του Κινήματος Αλλαγής και πραγματικά μου κάνει εντύπωση ο μετεωρισμός του, άλλα λέει σήμερα η εκπρόσωπος, άλλα μας έλεγε η κ. Γεννηματά το 2016. Τι μας έλεγε η κ. Γεννηματά το 2016; Έλεγε τότε ότι είναι πάγια θέση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης η απλή αναλογική, αλλά δεν την ψήφιζε, γιατί αυτός ήταν ένας εκλογικός σχεδιασμός του Τσίπρα που οργάνωνε εκλογές το φθινόπωρο του 2016, γιατί ήθελε να δραπετεύσει. Και εν πάση περιπτώσει οι εκλογές γίνανε το καλοκαίρι του 2019. Επίσης, άλλα έλεγε ο κ. Βενιζέλος το 2014. Πρέπει και στο Κίνημα Αλλαγής να αποφασίσετε - εάν θέλετε είναι δικαίωμά σας να αλλάζετε θέση - πώς βλέπετε το θέμα των πλειοψηφιών και των συμμαχιών. Ακούω και για τα σενάρια των διπλών εκλογών. Αν θέλετε, ομολογήστε την αποτυχία σας και προχωρήστε. Να ξέρετε, όμως, ότι όταν γίνουν οι επόμενες εκλογές: Πρώτον, θα γίνουν με απλή αναλογική. Δεύτερον, ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πρώτος. Τρίτον, όλοι θα κληθούν να πάρουν την ευθύνη τους. Και τέταρτον, θα συγκροτηθεί προοδευτική κυβέρνηση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Αυτά είναι, λοιπόν, τα μεγάλα ερωτήματα. Αυτά είναι τα μεγάλα διλήμματα. Αυτά είναι τα πολιτικά συστήματα που λειτουργούν στην Ευρώπη και αυτές είναι οι δικές σας πολιτικές φοβίες. Δεν μπορείτε να υπερασπιστείτε την πολιτική σας στην κοινωνία, επειδή δεν εκπροσωπεί πλειοψηφικά κοινωνικά συμφέροντα. Γνωρίζετε ότι η Δεξιά στην Ελλάδα στη Μεταπολίτευση πάντα ήταν ένα μειοψηφικό πολιτικό ρεύμα και ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι ο τρόπος να μπορείτε να κερδίζετε πλειοψηφία είναι με εκλογικά συστήματα τα οποία διαθλούν τη βούληση του ελληνικού λαού. Εμείς είμαστε εδώ, θα δείχνουμε τον δρόμο της αναλογικής, θα δείχνουμε τον δρόμο της Ευρώπης, θα θυμίζουμε στους πολίτες τη χρεοκοπία του παλιού πολιτικού συστήματος και θα κερδίσουμε τις επόμενες εκλογές και θα εφαρμόσουμε την απλή αναλογική. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε Ζαχαριάδη. Τον λόγο έχει ο κ. Χαρακόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία και αμέσως μετά ο κ. Δερμεντζόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Ζαχαριάδη, δεν ξέρω αν ήταν μειοψηφικά ποσοστά το 54% του Κωνσταντίνου Καραμανλή το '74, το 47% του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη το '90, το 45% του Κώστα Καραμανλή το 2004 ή το 40% του Κυριάκου Μητσοτάκη το 2019. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου, όμως, πριν ξεκινήσω την ομιλία μου, να εκφράσω τα συγχαρητήριά μου και από το Βήμα της Βουλής στη νέα Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Η ευρεία συναίνεση στο πρόσωπό της αναμφίβολα είναι ένα βήμα ωριμότητας για το πολιτικό μας σύστημα, κάτι που άλλωστε αποδείχθηκε και με τη σχεδόν καθολική πλειοψηφία που εγκρίθηκε η ψήφος για τους αποδήμους. Με αυτές τις κινήσεις που έχουν και έναν συμβολικό χαρακτήρα δίνεται το μήνυμα πως η ελληνική κοινωνία μπορεί να αφήσει πίσω της τις διχαστικές λογικές και τους άγονους διαξιφισμούς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας συνεχίζει σταθερά να υλοποιεί τις προεκλογικές της δεσμεύσεις χωρίς να αιφνιδιάζει, με μοναδικό κριτήριο τον εκσυγχρονισμό της χώρας, την ανάπτυξη της οικονομίας και την πολιτική σταθερότητα σε κλίμα ασφάλειας και εμπιστοσύνης. Το έχει αποδείξει με το πυκνό νομοθετικό έργο το προηγούμενο διάστημα, με μέτρα που απολαμβάνουν, όπως δείχνουν όλες οι έρευνες της κοινής γνώμης, την αποδοχή της μεγάλης πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και το σημερινό νομοσχέδιο για τον νέο εκλογικό νόμο και έρχεται εσκεμμένα το πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησης με προφανή σκοπό να υπάρξει στον ορίζοντα ένα καθαρό πολιτικό τοπίο, αφήνοντας στο παρελθόν τα συνήθη τερτίπια με τις αιφνιδιαστικές αλλαγές των εκλογικών νόμων λίγο πριν από τις εκλογές και σύμφωνα πάντα με τις υστερόβουλες επιδιώξεις του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της λογικής που ήθελε τον εκλογικό νόμο να χρησιμοποιείται ως άσσος στο μανίκι της κυβέρνησης ήταν ο γνωστός ως νόμος Κουτσόγιωργα, που το 1989 προσπάθησε εναγωνίως να αποτρέψει τον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Η χώρα εξαναγκάστηκε να σέρνεται επί μήνες σε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις και η Νέα Δημοκρατία ως πρώτο κόμμα έπρεπε να φτάσει στο 47% για να σχηματίσει οριακή κυβερνητική πλειοψηφία. Ποιον ωφέλησε αυτή η κατάσταση, που εκτροχίασε τη χώρα για ένα κρίσιμο διάστημα και έκανε μια κυβέρνηση που είχε ψηφίσει ο μισός σχεδόν ελληνικός λαός να πορεύεται με μια ισχνότατη πλειοψηφία ενός μόλις Βουλευτή, εκτός ίσως από όσους συνεχίζουν να βλέπουν με τα μικροκομματικά τους ματογυάλια την πραγματικότητα; Το ίδιο ζήσαμε με την προηγούμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, που βλέποντας να έρχεται η βέβαιη ήττα, αλλά και η αδυναμία κυβερνητικής επανάκαμψης, ψήφισε το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής με τη λογική «γαία πυρί μειχθήτω», γιατί, παρά τη φετιχοποίηση εκ μέρους της Αριστεράς διαχρονικά της απλής αναλογικής που παρουσιάζεται σχεδόν ως φάρμακο δια πάσαν νόσον, η πράξη έχει δείξει ότι εδώ βρίσκεται η συνταγή της σίγουρης αποτυχίας. Παρ' όλες τις καλές προθέσεις, το πιθανότερο είναι να οδηγηθούμε σε ατέρμονες συναλλαγές μεταξύ των κομματικών σχηματισμών, σε συνεχές δούναι και λαβείν ιδιαίτερα, όταν οι κυβερνητικοί σχηματισμοί δεν εδράζονται σε προγραμματικές συμφωνίες, αλλά σε καιροσκοπισμούς μεταξύ κομμάτων με τεράστιες ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές. Το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης που ζήσαμε πρόσφατα και με την ετερόκλητη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αποβαίνει μοιραία εις βάρος του πολιτικού συστήματος και εν τέλει της ίδιας της χώρας. Ας αναρωτηθούμε όλοι, λοιπόν, πέρα από τις όποιες θεμιτές κομματικές επιδιώξεις αν η Ελλάδα μετά από μία δεκαετία βαθιάς δομικής οικονομικής κρίσης, κατά την οποία και το πολιτικό σύστημα δεινοπάθησε, έχει την πολυτέλεια να ξαναμπεί σε νέες περιπέτειες με άδηλο μέλλον. Εξάλλου, μια ισχυρή κυβέρνηση αποδεδειγμένα είναι ευεργετική και απαραίτητη για την οικονομία, καθώς απαιτούνται άμεσες αποφάσεις και ταχύτατα ανακλαστικά σε ένα σύνθετο εξωτερικό περιβάλλον και μια δυσχερή εσωτερική κατάσταση. Την αναγκαιότητα αυτή τη διαπιστώνουμε άλλωστε εκ των θετικών συνεπειών που καταγράφονται στους έξι πρώτους μήνες της νέας διακυβέρνησης του τόπου από μια ισχυρή Κυβέρνηση με ξεκάθαρους στόχους. Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη νομοθετεί, λοιπόν, με κριτήριο την ασφάλεια και το αύριο του Έλληνα πολίτη, επιδιώκει να περιορίσει τις πιθανότητες διολίσθησης σε καταστάσεις αστάθειας, χωρίς αυτό ωστόσο να σημαίνει ότι μειώνει ή αλλοιώνει τη δημοκρατικότητα της εκλογικής αντιπροσώπευσης. Για τον λόγο αυτό ένα κόμμα για να πάρει μπόνους Βουλευτών πρέπει να ξεπερνά το 25%, ενώ το μπόνους θα αυξάνεται ανάλογα με το ποσοστό που θα λαμβάνει το πρώτο κόμμα. Ουσιαστικά για να σχηματιστεί αυτοδύναμη κυβέρνηση από το πρώτο κόμμα, λαμβάνοντας το μπόνους των πενήντα Βουλευτών, πρέπει να αγγίξει το 40%. Παράλληλα παραμένει το πλαφόν για την είσοδο ενός κόμματος στη Βουλή. Είναι ένα μέτρο άλλωστε που συναντάται στα περισσότερα εκλογικά συστήματα χωρών και μάλιστα με πολύ υψηλότερο πήχη. Ο νόμος αυτός επιδιώκει να συγκεράσει επιτυχώς τα δύο κρίσιμα ζητήματα, που έχει ανάγκη η πολιτική ζωή της χώρας. Και αυτό είναι η μέγιστη δυνατή αναλογικότητα και η κυβερνησιμότητα που αποτρέπει τη διολίσθηση σε καταστάσεις πολιτικής αστάθειας ή και χάους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι διανύουμε μία κρίσιμη περίοδο για την πατρίδα, καθώς πέραν των οικονομικών προβλημάτων κυριαρχεί μια πρωτοφανής ρευστότητα στο διεθνές περιβάλλον, ενώ αυξάνονται σε ανησυχητικό βαθμό οι προκλήσεις από τους εξ ανατολών γείτονες. Η ανάγκη για σταθερή και στιβαρή κυβερνησιμότητα είναι ακόμη μεγαλύτερη απ' ό,τι στο παρελθόν. Γι' αυτόν επιπλέον τον λόγο πιστεύω ότι η υπερψήφιση του εκλογικού νόμου είναι και απαίτηση των καιρών. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε Χαρακόπουλε. Τον λόγο έχει ο κ. Δερμεντζόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία και ακολουθεί ο κ. Πλεύρης από τη Νέα Δημοκρατία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο εκλογικός νόμος αποτελεί βασικό συστατικό της εύρυθμης λειτουργίας του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος, καθώς ορίζει τους κανόνες που ρυθμίζουν την ακριβή κατανομή των κοινοβουλευτικών εδρών. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η επιλογή ενός εκλογικού συστήματος, αποτελεί μια ιδιαίτερη απαιτητική και δύσκολη διαδικασία. Θα πρέπει να συνδυάζει δυο φαινομενικά αντιφατικές επιδιώξεις, την εξασφάλιση της αντιπροσωπευτικότητας της ψήφου και την ανάγκη ύπαρξης σταθερών κυβερνήσεων. Ταυτόχρονα, βασικές προϋποθέσεις για την μακροημέρευση και την ευρύτερη αποδοχή ενός εκλογικού συστήματος συνιστούν η ανάγκη εξασφάλισης της συμβατότητάς του, τόσο με την εκάστοτε ιστορικοπολιτική συγκυρία, όσο και με τις επικρατούσες κοινωνικές αντιλήψεις ως προς τον τρόπο κατανομής της εξουσίας εντός του πολιτικού και κομματικού συστήματος. Υπό αυτό το πρίσμα, ο εκλογικός νόμος που εισηγείται η Κυβέρνησή μας, καλύπτει επαρκώς όλες τις παραπάνω παραμέτρους. Πιο συγκεκριμένα, η υπό προϋποθέσεις κλιμακωτή πριμοδότηση με κοινοβουλευτικές έδρες του πρώτου κόμματος εγγυάται την αντιπροσωπευτική και δίκαιη έκφραση του εκλογικού Σώματος, ενώ παράλληλα η μη κατάργηση του μπόνους για το πρώτο κοινοβουλευτικά κόμμα εξασφαλίζει την κυβερνησιμότητα και την πολιτική σταθερότητα στη χώρα. Ταυτόχρονα, η Κυβέρνηση στο ζήτημα αυτό συμβαδίζει με τις επιθυμίες της πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας, καθώς η κατάργηση της απλής αναλογικής που είχε ψηφίσει ο ΣΥΡΙΖΑ το 2016, αποτελούσε μια από τις βασικότερες προεκλογικές δεσμεύσεις της παράταξής μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η απόρριψη εκ μέρους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης του εκλογικού νόμου που καταθέτει η Κυβέρνηση, οφείλεται κατά κύριο λόγο στον έντονο καιροσκοπισμό και την ιδεοληψία που χαρακτηρίζει την πολιτική της. Ο πολιτικός καιροσκοπισμός γίνεται εύκολα αντιληπτός από το γεγονός πως παρ' όλο που ο προς ψήφιση εκλογικός νόμος είναι αναλογικότερος αυτού που ίσχυε στις διπλές εκλογές του 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ τον απορρίπτει ως ακραία πλειοψηφικό. Όλοι γνωρίζουμε πως η σημερινή Αξιωματική Αντιπολίτευση διατέλεσε για τεσσεράμισι χρόνια κυβέρνηση χάρις στην ύπαρξη του μπόνους των πενήντα εδρών, το οποίο και δεν κατήργησε κατά τη διάρκεια του πρώτου επτάμηνου της διακυβέρνησής της. Αντίθετα προχώρησε στην ψήφιση νέου εκλογικού νόμου, όταν είχε πλέον απωλέσει την πολιτική κυριαρχία, επιθυμώντας διαμέσου της απλής αναλογικής να εξασφαλίσει ότι η Νέα Δημοκρατία ως πρώτο κόμμα δεν θα μπορούσε να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Ταυτόχρονα, στο ίδιο ζήτημα η Αξιωματική Αντιπολίτευση επιδεικνύει ακραία ιδεοληψία, καθώς αδιαφορεί για μια σειρά από ισχυρά αντεπιχειρήματα, που καταδεικνύουν τις αδυναμίες της απλής αναλογικής, καθώς και την ασυμβατότητά της με την ελληνική πολιτική πραγματικότητα. Πιο συγκεκριμένα, μια από τις βασικές αδυναμίες της απλής αναλογικής συνιστά το γεγονός πως δεν προσφέρει άμεσα κυβερνητική πλειοψηφία σε κανένα πολιτικό σχηματισμό. Με αυτόν τον τρόπο στερεί από τη διαδικασία των εκλογών τη δυνατότητα να λειτουργήσουν ως μέσο αποδοκιμασίας και απομάκρυνσης από την κυβέρνηση ενός πολιτικού κόμματος που απέτυχε να προσφέρει λύσεις στα προβλήματα της κοινωνίας. Έτσι φαλκιδεύεται η πολιτική βούληση του λαού, ενώ ταυτόχρονα αποδυναμώνεται ο έλεγχος που ασκεί στην εκτελεστική εξουσία. Στην περίπτωση της Ελλάδας, η καθιέρωση ενός εκλογικού συστήματος βασισμένου στην απλή αναλογική, σε συνδυασμό με την ύπαρξη μιας έντονα συγκρουσιακής πολιτικής κουλτούρας, θα οδηγούσε σε μακροχρόνια ακυβερνησία και σταδιακή παράλυση της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, καθώς ο κρατικός μηχανισμός δεν μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς πολιτική καθοδήγηση και συντονισμό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνησή μας, όπως σε όλα τα θεσμικά ζητήματα που έχει κληθεί να διαχειριστεί μέχρι σήμερα, έτσι και σε αυτό επιδεικνύει μια αξιοσημείωτη σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Χωρίς την οποιαδήποτε υπόνοια εκλογικής σκοπιμότητας και σε πολιτικά ουδέτερο χρόνο, φέρνει προς ψήφιση έναν εκλογικό νόμο που ενσωματώνει σημαντικά στοιχεία από προτάσεις άλλων κομμάτων, όπως το κλιμακωτό μπόνους, ενώ ταυτόχρονα απεικονίζει καλύτερα τον συσχετισμό δυνάμεων ανάμεσα στα πολιτικά κόμματα. Με αυτόν τον τρόπο, ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση καταδεικνύουν την επιθυμία τους να ολοκληρώσουν άμεσα όλες τις θεσμικές παρεμβάσεις που θα εξασφαλίσουν την πολιτική σταθερότητα στη χώρα, έτσι ώστε να προχωρήσουν απρόσκοπτα στην περαιτέρω ανόρθωση της οικονομίας, και στην αντιμετώπιση των μεγάλων προκλήσεων που αντιμετωπίζει η χώρα μας στην εξωτερική της πολιτική. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο εκλογικός νόμος που καταθέτει προς ψήφιση η Κυβέρνηση, όχι μόνο θωρακίζει τη χώρα από μελλοντικές εστίες αστάθειας, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να αποτελέσει έναυσμα συνολικής αναβάθμισης του πολιτικού μας συστήματος. Γι' αυτόν τον λόγο και η στήριξή του από την πλειοψηφία του Σώματος είναι επιβεβλημένη. Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστώ πολύ. Τον λόγο έχει ο κ. Πλεύρης από τη Νέα Δημοκρατία και μετά ο κ. Λαζαρίδης από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριοι συνάδελφοι, το σημερινό νομοσχέδιο έχει το ενδιαφέρον να δούμε ποιες πολιτικές δυνάμεις έχουν συνέπεια σε αυτά που λένε και ποιες πολιτικές δυνάμεις είναι στην πραγματικότητα πολιτικοί καιροσκόποι για να εφαρμόζουν ως εκλογικό σύστημα αυτό που κάθε φορά τους βολεύει. Και αυτό αφορά κατ' εξοχήν τον ΣΥΡΙΖΑ. Διότι θα σας πω μία ιστορία που ίσως να μην την ξέρετε. Υπήρχε ένα κόμμα στην Αριστερά που ήταν κοντά περίπου στο 3% -5% και ξαφνικά έφτασε να έχει μία δύναμη για να γίνει κυβέρνηση. Πάντοτε ευαγγελιζόταν την απλή αναλογική. Κέρδισε εκλογές με το πλειοψηφικό σύστημα που είχε ψηφίσει η Νέα Δημοκρατία. Είχε οκτώ μήνες μέχρι που πήγε τη χώρα στις εκλογές και υπήρχαν και φωνές στο εσωτερικό του για την απλή αναλογική. Και καταλαβαίνω ότι στους οκτώ μήνες είχατε έναν μεγάλο κόπο τότε, με τον κ. Βαρουφάκη που πηγαίνατε για να κάνετε τις περίφημες διαπραγματεύσεις. Περάσατε, όμως, πολλά νομοσχέδια, κύριε Ζαχαριάδη. Θα μπορούσατε να φέρετε την απλή αναλογική. Γιατί είστε καιροσκόποι πολιτικοί; Διότι θέλατε να πάτε με τον πλειοψηφικό νόμο για να κάνετε κυβέρνηση και μετά να αλλάξετε τον νόμο, γιατί ξέρατε ότι μόλις ο ελληνικός λαός βιώσει την «πρώτη φορά αριστερά», δεν θα ήσασταν πρώτο κόμμα. Εάν ήσασταν οπαδοί της απλής αναλογικής, με οποιοδήποτε κόστος τον Ιανουάριο, Φεβρουάριο, Μάρτιο 2015 θα λέγατε «εμείς πάμε με την απλή αναλογική και μετά να κάνουμε τις συμμαχίες μας». Η απλή αναλογική σάς ενδιαφέρει από τότε που γνωρίζετε ότι θα είστε πάντα αντιπολίτευση. Διότι ποιο είναι το χαρακτηριστικό της απλής αναλογικής; Ότι δημιουργεί πολλές αντιπολιτεύσεις και καμμία κυβέρνηση. Άρχισε να μας λέει κάτι μαθηματικά εδώ ο κ. Τζανακόπουλος και αν είναι νοθευμένη ή ανόθευτη η ψήφος του ελληνικού λαού. Για να καταλάβω κάτι. Αν, δηλαδή, - κατά τους υπολογισμούς που έκανε με τα εξήντα και τα σαράντα ο κ. Τζανακόπουλος - υπάρχουν δεκαεφτά κόμματα με 3%, δηλαδή, αυτά τα δεκαεφτά κόμματα έχουν σύνολο 51% και το πρώτο κόμμα έχει 49%, θεωρείτε ότι εκφράζεται η βούληση εάν μαζευτούν καιροσκοπικά αυτά τα δεκαεφτά κόμματα και κάνουνε κυβέρνηση έναντι του ενός κόμματος που έχει 49%; Καιροσκόποι είστε, γιατί δεν διστάσατε να είστε τεσσεράμισι χρόνια με τον κ. Καμμένο, που δεν είχατε καμμία απολύτως ιδεολογική σχέση. Το μόνο που σας αγκάλιαζε ήταν η καρέκλα. Και εδώ πολλές φορές μιλάμε για πλειοψηφίες και μειοψηφίες και αυτό δεν το κατάλαβα ποτέ. Έχουμε κάποιο μέτρο ότι η ελληνική κοινωνία ήταν αριστερόστροφη πλειοψηφικά; Και να το λέει αυτό, ποιος; Ο ΣΥΡΙΖΑ, που το καλύτερο ποσοστό που έχει πάρει ποτέ ήταν κατά βάση το ποσοστό που σε ήττα έπαιρνε η Νέα Δημοκρατία; Το ποσοστό σας ήταν 35-46%. Αυτό είναι το περίφημο πλειοψηφικό ρεύμα! Και η Νέα Δημοκρατία που διέλυσε τον τόπο - όπως λέτε εσείς - επανήλθε με 40%. Το λέω για να δούμε πού είναι οι πλειοψηφικές δυνάμεις. Γιατί εδώ πέρα συμβαίνει το εξής στο Κοινοβούλιο. Όσο μικρότερο ποσοστό έχει κάποιος, συμπεριφέρεται απ' αυτό εδώ το Βήμα σαν να εκφράζει μεγαλύτερες κοινωνικές μάζες. Ακούω το ΜέΡΑ25 και την Ελληνική Λύση πολλές φορές και αισθάνομαι ότι το 3%, το 4% και το 5% εκπροσωπούν το 90%. Έτσι αρέσκεται να συμπεριφέρεται και η Αριστερά πολλές φορές. Διότι αυτά είναι τα ποσοστά σας. Ξέρετε ποια είναι η βασική μας διαφορά; Γι' αυτό είπαμε για την πορεία και πώς ήμασταν διαχρονικά. Κατά βάση, το ΠΑΣΟΚ τόσα χρόνια κυβέρνησε τον τόπο με νόμους που ψήφιζε η Νέα Δημοκρατία. Διότι η Νέα Δημοκρατία στην αρχή της είχε το ότι προτιμούμε ο αντίπαλος να κυβερνά και να υλοποιεί πολιτική παρά να έχουμε τη χώρα, όπως το ζήσαμε το 1989, με τρεις εκλογικές αναμετρήσεις. Διότι η κυβέρνηση Σημίτη έμεινε τόσα χρόνια με τον νόμο Κούβελα, ενώ πριν, με τον νόμο Κουτσόγιωργα, χρειάστηκε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης να πάρει ποσοστό σχεδόν 50% και πάλι να μην έχει αυτοδυναμία και το 2004 που κέρδισε η Νέα Δημοκρατία τις εκλογές, δεν άλλαξε τον εκλογικό νόμο για να πάει το 2007 και να έχει μια σίγουρη πλειοψηφία ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Το άλλαξε το 2008, όταν πλέον είχαν γυρίσει οι δημοσκοπήσεις που έδωσε μπόνους με τον Παυλόπουλο τις πενήντα έδρες. Ναι, προτιμούσαμε να υπάρχει και η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, αλλά να κυβερνάται ο τόπος, να μην υπάρχει ακυβερνησία. Τώρα έρχεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης - που θα μπορούσε να πει «κερδίσαμε τις εκλογές, αυτοδυναμία έχουμε, κάτσε να δούμε, πάμε στα τρία - τριάμισι χρόνια να δούμε τι θέλουμε να κάνουμε και τι μας βολεύει» - από το πρώτο εξάμηνο και αλλάζει τον νόμο. Αν, κύριε Ζαχαριάδη, πιστεύατε ότι είστε πρώτο κόμμα, εδώ είναι το πλεονέκτημά σας. Ψηφίστε να είμαστε πάνω από διακόσιοι και αν είστε πρώτο κόμμα, θα έχετε κυβέρνηση. Σε αυτό, όμως, είστε συνεπείς. Γνωρίζετε ότι, επειδή θα είστε Αντιπολίτευση, το μόνο που θέλετε να κάνετε είναι να δυσκολεύετε τη χώρα να κυβερνηθεί. Αυτό κάνατε στην τοπική αυτοδιοίκηση, που ξέρατε ότι χάσατε όλες τις περιφέρειες και όλους τους δήμους. Το μόνο που σας ενδιέφερε ποιο ήταν; Να μην μπορεί να κυβερνηθεί η τοπική αυτοδιοίκηση. Το ίδιο πράγμα θέλετε να κάνετε και στη χώρα. Εμείς είμαστε συνεπείς σε αυτό το οποίο κάνουμε και πάντοτε αυτά τα εκλογικά συστήματα φέρναμε, όταν ήμασταν στην εξουσία και το είχαμε πει και προεκλογικά. Εσείς δεν είστε συνεπείς, γιατί αυτό θα σας συνοδεύει πάντα, ότι, όταν ήσασταν πρώτο κόμμα, με ποσοστά που για τη Νέα Δημοκρατία στη διαδρομή και την πορεία της ήταν κατά βάση ποσοστά ήττας - με αυτά τα ποσοστά ήσασταν πρώτο κόμμα - δεν τολμήσατε να φέρετε απλή αναλογική. Οκτώ μήνες είχατε τον χρόνο και δεν τολμήσατε να φέρετε απλή αναλογική. Γιατί; Διότι είστε πολιτικά καιροσκόποι, διότι γνωρίζατε ότι «πρώτη φορά αριστερά» θα είναι το μήνυμα για να σας φέρνει συνεχώς στην αντιπολίτευση και το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι μπρος στο κομματικό σας όφελος να μην μπορεί να κυβερνηθεί ο τόπος. Εκεί διαφέρουμε. Εμείς προτιμούμε ακόμα και μια κακή κυβέρνηση, που θα μπορούσε να ήσασταν εσείς, αλλά να μπορεί να κυβερνάται ο τόπος και να μην έχουμε ακυβερνησία. Έχουμε διαφορετικά προτάγματα, εμείς την πατρίδα, εσείς το κόμμα.
Ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο κ. Λαζαρίδης και μετά ακολουθεί ο κ. Ανδριανός από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Ζαχαριάδη, σας βλέπω πολύ σίγουρους ότι θα κερδίσετε τις εκλογές του 2023. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το 2023 θα ψάχνετε για Αρχηγό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένα από τα βασικά αξιώματα της πολιτικής επιστήμης και της εκλογικής ανάλυσης υπαγορεύει ότι ο εκάστοτε εκλογικός νόμος είναι το κανονιστικό κείμενο, το οποίο οφείλει να αποτυπώνει με όσο το δυνατόν περισσότερη αξιοπιστία την έκφραση των πολιτικών προθέσεων της κάθε κοινωνίας, όπως αυτή εκφράζεται σε κάθε χρονική στιγμή. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Σημαίνει ότι ένας εκλογικός νόμος οφείλει να είναι δομημένος με τέτοιο τρόπο που να πριμοδοτείται η κυβερνησιμότητα σε πλήρη αναλογικότητα με την επιθυμία της κοινωνίας να κυβερνηθεί. Πάνω από όλα, σημαίνει ότι πρέπει να επιδεικνύει προσαρμοστικότητα στις νέες συνθήκες και να συμβάλλει στην αποκατάσταση της αξιοπιστίας της πολιτικής. Αυτή είναι η ουσιαστική πολιτική επιταγή, αυτό είναι το ζητούμενο για την Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Όπως αναφέρει και η αιτιολογική έκθεση, κύριος γνώμονας είναι η θέσπιση ενός αξιόπιστου, διαφανούς, απλού και λειτουργικού πλαισίου, που θα εισάγει ένα νέο πολιτικό σύστημα στη μετά κρίση Ελλάδα, το οποίο θα κληθεί να διαμορφώσει μια νέα σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στον πολίτη και την πολιτική, μια σχέση που ξεκίνησε να οικοδομείται επί βάσεων στερεών με την πολιτική αλλαγή της 7ης Ιουλίου 2019. Ακόμα και το γεγονός ότι καλούμαστε να ψηφίσουμε εκλογικό νόμο, χωρίς να υπάρχει προοπτική εκλογών, συμβάλλει ακριβώς σε αυτό. «Γιατί τώρα;», ρωτά πεισματικά η Αντιπολίτευση. Διότι θέλουμε να βάλουμε τους κανόνες του παιγνιδιού από τώρα. Δεν χειραγωγούμε εμείς ένα σύστημα ανάλογα με την προβολή του επόμενου εκλογικού αποτελέσματος, όπως κάνατε εσείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, μιμούμενοι το ΠΑΣΟΚ και τον Μένιο Κουτσόγιωργα και αυτό διαχωρίζει τη δική μας πρόθεση από αυτή του ΣΥΡΙΖΑ. Ασφαλώς και εννοώ την απλή αναλογική, η οποία αποτελεί προϊόν δόλιας σκοπιμότητας. Η απλή αναλογική καθιερώθηκε προκειμένου με μαθηματική ακρίβεια να οδηγήσει τα πράγματα σε χαοτικές καταστάσεις. Είναι γνωστό, άλλωστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ότι είστε θιασώτες του ρητού του Μάο «μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση!» και το πετύχατε! Η απόδειξη δεν είναι άλλη από όσα οξύμωρα ζούμε σήμερα στους δήμους και τις περιφέρειες. Η απλή αναλογική, λοιπόν, δοκιμάστηκε, ζυγίστηκε και βρέθηκε σαφώς ελλιποβαρής. Συνεπώς, δεν πρόκειται για ιδεολογική συνέπεια. Πρόκειται για πολιτικό καιροσκοπισμό. Θυμίζω και αποκαλύπτω ταυτόχρονα την υποκρισία και τα βήματα του ΣΥΡΙΖΑ για το μπόνους των πενήντα εδρών που χρησιμοποίησε για να κυβερνήσει. Από συνασπισμός κομμάτων και συνιστωσών γίνατε ενιαίο κόμμα, μετά συγκυβερνήσατε με τους ακροδεξιούς του Πάνου Καμμένου, μετά διατηρήσατε τον εκλογικό νόμο και κερδίσατε με αυτόν και τις εκλογές του Σεπτεμβρίου και το 2016 σας έπιασαν οι ευαισθησίες. Βλέποντας ότι έρχεται η ήττα ψάξατε συνεργασίες - προσέξτε - ακόμη και με τη φασιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή, για να στερήσετε την αυτοδυναμία από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, κάτι που φυσικά δεν καταφέρατε.
Είναι ντροπή αυτό που λέτε. Να το ανακαλέσετε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας μην κρυβόμαστε. Θα τα ακούσετε όλα.
Να το ανακαλέσετε και να ζητήσετε συγγνώμη.
Ντροπή σας! Μιλάτε εσείς, που στέλνατε τον σύμβουλο του Πρωθυπουργού να μιλάει με τον Κασιδιάρη; Δεν ντρέπεστε λίγο;
Να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας.
Κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ! Να ζητήσετε τον λόγο μετά.
Η ποιότητα της δημοκρατίας μας δεν εξαρτάται ασφαλώς από τον εκλογικό νόμο. Χωρίς ασφαλώς να υποτιμώ τη χρησιμότητά του, ο εκλογικός νόμος…
Μιλάτε εσείς; Δεν ντρέπεστε λίγο;
Ηρεμήστε, κύριε Σκουρλέτη! Ηρεμήστε! Θα τα ακούτε όλα!
Μην παίζετε τον ρόλο μου, κύριε Λαζαρίδη.
Έλεος! Τι θέλετε τώρα; Ντροπή σας!
Λοιπόν, ας συνεχίσουμε.
Κύριε Πρόεδρε…
Εσείς, όμως, το προκαλέσατε, κύριε Λαζαρίδη! Τι να κάνουμε; Εσείς το προκαλέσατε. Υπάρχει λόγος να μπαίνουμε σε τέτοια ζητήματα;
Θα μπορούσα να πω και άλλα πράγματα. Δεν το λέω, όμως. Δεν συνεχίζω.
Να ζητήσετε συγγνώμη!
Κύριε Ζαχαριάδη, σας παρακαλώ!
Ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής δεν έλεγε ότι προσμετρώνται οι ψήφοι της Χρυσής Αυγής, ναι ή όχι; Ναι ή όχι; Ναι ή όχι; Απαντήστε μου.
Τι θέλετε τώρα;
Ναι ή όχι, απαντήστε μου.
Ο χρόνος θα παραμείνει ίδιος, να το ξέρετε.
Είναι ντροπή αυτό που κάνετε…
Εσείς να ντραπείτε, κύριε Ζαχαριάδη…
Δεν ξεχάσαμε τον Μπαλτάκο, που τον στέλνατε με τον Κασιδιάρη…
Κύριε Λαζαρίδη, συνεχίστε. Εγώ θα σας δώσω και ένα λεπτό ακόμα. Συνεχίστε την υπεράσπιση της πρότασης της Κυβέρνησης.
Χωρίς, λοιπόν, να υποτιμώ τη χρησιμότητά του, ο εκλογικός νόμος αποτελεί τεχνική κατανομής των κοινοβουλευτικών εδρών. Δεν μπορεί από μόνος του να δώσει εκείνες τις λύσεις σε μείζονα ζητήματα για τα οποία οι κοινωνίες αγωνιούν, ούτε λύσεις σε ζητήματα ενδυνάμωσης των κριτηρίων δημοκρατικότητας ούτε αποφυγή του λαϊκισμού ούτε επανόρθωση της σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτών και πολιτικών. Πέρα από το κριτήριο της κυβερνησιμότητας, το τελευταίο είναι το κριτήριο για τη νέα εποχή. Είναι αυτό που θα αποτρέψει τις όποιες λαϊκίστικες σειρήνες να λειτουργήσουν ως δέλεαρ για φτηνή εκλογική εκμετάλλευση και το κλειδί για την αποκατάσταση της σχέσης εμπιστοσύνης των πολιτών με τους πολιτικούς είναι η αξιοπιστία και η αποτελεσματικότητα των πολιτικών μας επιλογών. Με την ψήφιση του παρόντος σχεδίου νόμου κάνουμε ένα τεράστιο βήμα προς την αποκατάσταση αυτής της εμπιστοσύνης και λέω βήμα, γιατί αυτό από μόνο του δεν φτάνει. Χρειάζεται να γίνουν και άλλα για να φτάσουμε εκεί που θέλουμε. Μαζί με αυτό μάς δίνεται η αφορμή να βάλουμε και πάλι στον δημόσιο διάλογο κορυφαία ζητήματα λειτουργίας της δημοκρατίας. Προτάσεις προς αυτή την κατεύθυνση μπορούν να υπάρξουν πολλές. Θα καταθέσω δύο που θεωρώ πιο σημαντικές. Πρόταση πρώτη, καθιέρωση ασυμβίβαστου μεταξύ βουλευτικής και υπουργικής ιδιότητας, ώστε ο ελέγχων να μην είναι ταυτόχρονα και ελεγχόμενος. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσαμε να χτυπήσουμε το πελατειακό σύστημα. Πρόταση δεύτερη, σταθερή διάρκεια κυβερνητικής θητείας. Θεωρήσαμε επιτυχία το γεγονός ότι επιτέλους απεμπλέξαμε την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από την πρόωρη διάλυση της Βουλής. Δεν θα βοηθούσε, λοιπόν, περαιτέρω να εξασφαλίζεται η κυβερνητική σταθερότητα χωρίς «αλλά» και «αν» σε όποιον ασκεί την εξουσία; Οι εθνικές εκλογές θα έπρεπε, κατά την άποψή μου, να διεξάγονται κάθε τέσσερα ή και πέντε χρόνια σε σταθερή και προκαθορισμένη ημερομηνία. Και ακόμα και αν η χώρα οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές, για κάποιον εξαιρετικό λόγο, η θητεία της επόμενης κυβέρνησης θα πρέπει να λήγει την προκαθορισμένη ημερομηνία σύμφωνα με τις προηγούμενες εκλογές. Καλό θα ήταν, κύριε Υπουργέ, τέτοιου είδους προτάσεις να δίνουν τροφή για σκέψη στον δημόσιο διάλογο από εδώ και πέρα. Αυτό θα ενδυναμώσει τη δημοκρατία μας και θα επιστρέψει το ενδιαφέρον μας στην πολιτική ουσία. Και αυτό είναι κάτι που προφανώς η Νέα Δημοκρατία και ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξέρουν και μπορούν να κάνουν καλύτερα. Γιατί στη συνολική θεώρησή μας για την πολιτική, αυτό που εμείς προτάσσουμε είναι τι συμφέρει τη χώρα και όχι τι συμφέρει το κόμμα. Και το παρόν σχέδιο νόμου απαντά ευθέως σε αυτό το ερώτημα και γι' αυτό σας καλώ να το υπερψηφίσετε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τον λόγο έχει ο κ. Ανδριανός και μετά η κ. Κεφάλα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο εκλογικός νόμος και ιδιαίτερα το σύστημα των κανόνων ή με άλλα λόγια ο αλγόριθμος κατανομής των κοινοβουλευτικών εδρών βάσει του εκλογικού αποτελέσματος είναι πάντα και αναγκαστικά μια λεπτή άσκηση ισορροπίας. Είναι μια άσκηση ισορροπίας που οφείλει να λάβει υπ' όψιν της και να σταθμίσει την ιδιαίτερη πολιτική ιστορία κάθε πολιτικής κοινωνίας, καθώς και τις ανάγκες αφ' ενός της δίκαιης εκπροσώπησης των εκλογέων και αφ' ετέρου της διασφάλισης της κυβερνησιμότητας της χώρας. Είναι ταυτόχρονα μια άσκηση δημοκρατίας και εμπιστοσύνης στους θεσμούς. Είναι βεβαίως δεδομένο ότι καθώς οι διαφορετικές πιθανές σταθμίσεις είναι πολλές, οι επιμέρους επιλογές του εκάστοτε νομοθέτη είναι αδύνατο να συγκεντρώσουν την απόλυτη ομοφωνία όλων των πλευρών. Όμως, πέρα από την υποκειμενική διάσταση υπάρχουν και πολύ σημαντικές αντικειμενικές παράμετροι. Πρώτον, η μεταβολή του εκλογικού νόμου να γίνεται σε μη εκλογικά ενεργό χρόνο και οι πολίτες να έχουν ήδη πληροφορηθεί εγκαίρως τους βασικούς άξονες και να τους έχουν εγκρίνει με την ψήφο τους σε εθνικές εκλογές. Δεύτερον, να μη θυσιάζονται τα συμφέροντα της χώρας στον βωμό του κομματικού συμφέροντος, καθώς ένας εκλογικός νόμος που έχει σχεδιαστεί για να εξυπηρετεί κομματικές σκοπιμότητες είναι εξαιρετικά πιθανό να βάλει τη χώρα και την κοινωνία σε πολύ επικίνδυνες περιπέτειες. Είναι, λοιπόν, ιδιαίτερα σημαντικό ότι ο εκλογικός νόμος που συζητάμε σήμερα πληροί αυτές τις δύο αντικειμενικές προϋποθέσεις. Δεν αιφνιδιάζει πολίτες και πολιτικές δυνάμεις, δεν μεταβάλλει τους κανόνες του παιχνιδιού την τελευταία στιγμή, δεν βάζει τίποτα πάνω από το εθνικό συμφέρον, όπως τουλάχιστον το αντιλαμβανόμαστε στη Νέα Δημοκρατία. Επιδιώκει, δηλαδή, μια σύνθεση που διασφαλίζει την αντιστοιχία της λαϊκής ψήφου με την κοινοβουλευτική αντιπροσώπευση και ταυτόχρονα δεν υπονομεύει τη δυνατότητα σχηματισμού ισχυρών κυβερνήσεων, όταν ακριβώς οι πολίτες το εντέλλονται. Εμείς πιστεύουμε ότι το σύστημα απλής αναλογικής που ψήφισε η προηγούμενη Κυβέρνηση είναι και αναποτελεσματικό στην περίπτωση της χώρας μας, αλλά μπορώ να πω και άδικο. Και αυτό γιατί καθιστά ακόμη και ισχυρές εκλογικές πλειοψηφίες ομήρους μικρών και συχνά ακραίων και ολιγοθεματικών μειοψηφιών, αλλά και δημιουργεί κίνητρα για αθέμιτες διαπραγματεύσεις και συναλλαγές που δεν ενέκριναν οι πολίτες με την ψήφο τους. Εμείς δεν πιστεύουμε ότι οι ετερόκλητες και ευκαιριακές συμμαχίες εκφράζουν τη βούληση των πολιτών ή εξυπηρετούν αποτελεσματικά τα συμφέροντα της χώρας και της κοινωνίας μας. Δεν πιστεύουμε ότι κύκλοι διαρκούς καταφυγής σε εκλογές, όπως ζήσαμε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, με τη Νέα Δημοκρατία να υπερβαίνει το 46% και να μην μπορεί να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση, εκφράζουν τη βούληση της πλειοψηφίας ή εξυπηρετούν τη χώρα. Δεν πιστεύουμε ότι ιδιαίτερα σε κρίσιμες περιόδους για την πορεία και το μέλλον της χώρας μας, σε εποχές μεγάλων προκλήσεων στο επίπεδο της οικονομίας και της εξωτερικής πολιτικής, η μη κυβερνησιμότητα και η πολιτική αστάθεια εξυπηρετούν τα συμφέροντα της Ελλάδας και των Ελλήνων. Δεν πιστεύουμε, λοιπόν, ότι ο μόνιμος στόχος της διαρκούς ενίσχυσης της δημοκρατίας μας, της θωράκισης των θεσμών, της αντιμετώπισης της δημαγωγίας και του λαϊκισμού, της αθέμιτης προσοδοθηρίας και της αδιαφάνειας εξυπηρετείται από μια συνθήκη τεχνητής αστάθειας. Και κάτι ακόμα, σε όσους ακόμα πιστεύουν ειλικρινά ότι το σύστημα της απλής αναλογικής δήθεν θα ενθάρρυνε τη συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων και τη σύμπτυξη της εθνικής ενότητας. Η συνεννόηση, λοιπόν, η ενότητα και η ομόνοια μπροστά στα μεγάλα και τα σημαντικά προϋποθέτουν την πολιτική σταθερότητα, προϋποθέτουν τη δυνατότητα οι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις να υλοποιούν το πρόγραμμά τους, την εκπεφρασμένη βούληση και εντολή της πλειοψηφίας των εκλογέων, χωρίς συνεχείς υπόγειες διαπραγματεύσεις και χωρίς να έχουν το ένα μάτι πάντα στραμμένο στο ενδεχόμενο κήρυξης πρόωρων εκλογών. Μόνο όταν εκλείπει θεσμικά και η ανάγκη και το κίνητρο των αθέμιτων αυτών συναλλαγών και της πλειοδοσίας, μόνο όταν εκλείπει το καύσιμο της πλειοδοσίας, της δημαγωγίας και του λαϊκισμού είναι εφικτή η συνεννόηση πάνω στα μεγάλα και σημαντικά. Άλλωστε, να μην το ξεχνάμε αυτό, το πείραμα της εφαρμογής της απλής αναλογικής στην τοπική αυτοδιοίκηση, στους δήμους και τις περιφέρειες, κατέδειξε την ασυμβατότητά της με συγκεκριμένες και πιεστικές ανάγκες του τόπου. Με τον νέο, λοιπόν, εκλογικό νόμο, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, με προσήλωση στο πνεύμα και το γράμμα των θεσμών αποκαθιστούμε ένα λάθος και ευθυγραμμίζουμε ξανά τους κανόνες κατανομής των κοινοβουλευτικών εδρών με την εκπεφρασμένη βούληση της πλειοψηφίας των Ελλήνων. Διατυπώνουμε έτσι μια σύνθεση αναλογικότητας και κυβερνησιμότητας που πιστεύουμε ότι ανταποκρίνεται στις ανάγκες της χώρας, αλλά και στο περί δικαίου αίσθημα της μεγάλης πλειονότητας των πολιτών. Απέναντι στο ενδεχόμενο η χώρα να μπει σε έναν νέο κύκλο πολιτικής αστάθειας, ανεξάρτητα μάλιστα από τη βούληση και την ψήφο της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελληνίδων και των Ελλήνων απαντάμε ενισχύοντας θεσμικά τη δημοκρατία μας, ενισχύοντας θεσμικά τη χώρα σε αυτήν την κρίσιμη για τα εθνικά συμφέροντα συγκυρία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Ανδριανέ. Τον λόγο έχει η κ. Κεφάλα και ακολουθεί ο κ. Χατζηβασιλείου από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάθε χώρα πορεύεται σεβόμενη την ιστορία της και μαθαίνοντας από αυτή. Η κουλτούρα του κάθε λαού, τα χαρακτηριστικά του γνωρίσματα, τα βιώματα και οι επιρροές του τον καθιστούν μοναδικό μέσα στο παγκόσμιο στερέωμα. Υπάρχουν ζητήματα πολιτικής για τα οποία υιοθετούνται πρακτικές άλλων χωρών με αποδεδειγμένα θετικά αποτελέσματα, πρακτικές που βρίσκουν ευρεία εφαρμογή. Υπάρχουν λύσεις σε προβλήματα και θέματα που έρχονται έτοιμες από εμπειρίες άλλων κρατών, χωρίς να χρειάζεται ιδιαίτερη προσαρμογή στα δικά μας δεδομένα. Υπάρχουν, όμως, και ζητήματα βασικών λειτουργιών που απαιτούν σε βάθος γνώση της ιστορίας και των αναγκών της χώρας, που ανεξάρτητα από τη συμμετοχή σε διεθνείς οργανισμούς και ενώσεις αποτελούν δομικές προκλήσεις και επιλογές τού κατά τόπους πολιτικού προσωπικού. Μια τέτοια βασική λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος είναι ο τρόπος και η διαδικασία εκλογής των αντιπροσώπων του έθνους, των Βουλευτών. Είναι αδιαμφησβήτητα μια βαθιά πολιτική διαδικασία, μια βαθιά πολιτική επιλογή. Η διαδρομή της Ελλάδας εξάλλου έχει δείξει σε όλες τις περιόδους της ιστορίας του σύγχρονου ελληνικού κράτους ότι η κυβερνησιμότητα αποτελεί μια εκ των βασικών προϋποθέσεων της ομαλής δημοκρατικής λειτουργίας της. Ο Πρωθυπουργός μας Κυριάκος Μητσοτάκης, έχοντας πλήρη γνώση της ελληνικής ιστορίας και πραγματικότητας και ευρισκόμενος ουσιαστικά αντιμέτωπος με τον ν.4606/2016, νόμο για την απλή αναλογική που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, δεσμεύτηκε προεκλογικά στον ελληνικό λαό πως με την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία ο συγκεκριμένος νόμος θα αλλάξει και θα αλλάξει για να αποφύγει η χώρα τον κίνδυνο της ακυβερνησίας με παράλληλο σεβασμό στη βούληση του κυρίαρχου ελληνικού λαού. Αυτή του η δέσμευση σήμερα γίνεται πραγματικότητα. Και γίνεται πραγματικότητα μέσα στο πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, που δείχνει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι γνώμονας είναι το εθνικό συμφέρον και όχι η μικροπολιτική λογική και το κομματικό όφελος. Γιατί δεν σχεδίασε ένα εκλογικό σύστημα στα μέτρα της Νέας Δημοκρατίας ενισχύοντας το πρώτο κόμμα. Αντιθέτως φέρνουμε σήμερα στη Βουλή έναν εκλογικό νόμο πολύ πιο αντιπροσωπευτικό για τα μικρά κόμματα, που ωστόσο εξασφαλίζει κυβερνησιμότητα. Είναι πολύς ο χρόνος μέχρι τις επόμενες εκλογές για να μπορεί κάποιος να μας κατηγορήσει για προσπάθεια πολιτικής χειραγώγησης της χώρας. Αυτό, ακριβώς, δηλαδή που έκανε ο κ. Τσίπρας, όχι όταν ανέλαβε την εξουσία το 2015, αλλά όταν αντιλήφθηκε ότι ο κύκλος του έκλεισε, όταν στις δημοσκοπήσεις προηγήθηκε η Νέα Δημοκρατία και ψήφισε την απλή αναλογική, προφασιζόμενος ιδεολογικά αίτια. Αντιθέτως, η κίνηση του Πρωθυπουργού και του Υπουργείου Εσωτερικών με την κατάθεση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου είναι πράξη πολιτικής αξιοπιστίας και εντιμότητας, τόσο απέναντι στον ελληνικό λαό όσο και απέναντι στις πολιτικές δυνάμεις της χώρας. Αγαπητοί συνάδελφοι, το σχέδιο νόμου που συζητάμε σήμερα εκπέμπει γνώση, σοφία και ανταποκρίνεται στις ανάγκες της σημερινής Ελλάδας. Έχει δύο χαρακτηριστικά γνωρίσματα: Το πρώτο είναι ότι είναι ένας εκλογικός νόμος αναλογικότερος αυτού με τον οποίο διεξήχθησαν οι τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις. Έρχεται σε σύμπνοια με το αίτημα της αναλογικής εκπροσώπησης των πολιτικών δυνάμεων, έτσι όπως κάθε φορά ο ελληνικός λαός επιλέγει. Το δεύτερο εξασφαλίζει κυβερνησιμότητα, όταν αυτή φαίνεται εκ του αποτελέσματος των εκλογών. Ταυτίζεται η λαϊκή βούληση με την εκλογική δύναμη των κομμάτων, την ενδυνάμωση της κυβερνησιμότητας και την αναγκαία τόνωση της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος. Συγκεκριμένα, σε μια εκλογική αναμέτρηση, όταν δεν υπάρχει κόμμα που να μπορέσει να συγκεντρώσει πάνω από το 25% των ψηφοφόρων, γίνεται σαφές ότι το εκλογικό σώμα είναι πολιτικά διάσπαρτο, σε βαθμό που οι συγκλίσεις και η συναίνεση αποτελούν μονόδρομο και υποχρεωτική επιλογή. Όταν, όμως, το πρώτο κόμμα αρχίζει να συγκεντρώνει ευρύτερα πλειοψηφικά ρεύματα και φτάνει κοντά στο 40% των ψηφοφόρων, εκεί το μήνυμα της επιλογής κυβέρνησης είναι εξίσου ισχυρό. Εκεί έρχεται, λοιπόν, ο νομοθέτης και προνοεί, δίνοντας το κλιμακούμενο μπόνους εδρών, όπως αυτό αποτυπώνεται στο νομοσχέδιο, με μάξιμουμ τις πενήντα έδρες και ελάχιστες τις είκοσι, τις οποίες απολαμβάνει κλιμακωτά το πρώτο κόμμα, ανάλογα με το ακριβές ποσοστό του και σίγουρα πάνω από το 25%. Φαίνονται καθαρά στο πνεύμα και στα άρθρα του νομοσχεδίου η πλήρωση των συνταγματικών αρχών της ισοδυναμίας της ψήφου και της αντιπροσώπευσης. Είναι ένα εκλογικά δίκαιο νομοσχέδιο που σας καλώ να υπερψηφίσετε, ώστε να γίνει και νόμος του κράτους. Να σας θυμίσω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, που κόπτεστε για την απλή αναλογική, ότι ο κ. Τσίπρας έγινε Πρωθυπουργός κάνοντας χρήση του μπόνους των πενήντα εδρών. Σκεφτείτε τι θα γινόταν το 2015 εάν οι εκλογές γίνονταν με απλή αναλογική, πόσους Βουλευτές θα είχε ο ΣΥΡΙΖΑ. Σας καλώ, λοιπόν, στην πραγματικότητα, ιδιαίτερα τώρα που έχετε περάσει και από κυβερνητικά αξιώματα. Και η πραγματικότητα είναι μια. Πρέπει να εξασφαλίσουμε κυβερνησιμότητα για τη χώρα. Δεν μπορεί να σύρεται σε συνεχείς και επαναλαμβανόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, αναμετρήσεις οι οποίες ιδιαίτερα σε αυτή τη συγκυρία θα της μειώσουν το κύρος της διεθνώς και θα προκαλέσουν αποσταθεροποίηση στην εθνική οικονομία και στη γεωπολιτική της θέση. Το μήνυμα που εκπέμπει το σημερινό σχέδιο νόμου είναι αυτό της ενίσχυσης της λογικής καλλιέργειας και κουλτούρας αληθινών πολιτικών συγκλίσεων, με πνεύμα εθνικής ομοψυχίας και σύμπνοιας απέναντι στις σοβαρές εθνικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα. Η νομοθετική αυτή πρωτοβουλία της Κυβέρνησης για την εκλογή των Βουλευτών αποτελεί ένα ακόμα μεγάλο θεσμικό βήμα, μια ακόμη θεσμική παρέμβαση, που θα εξασφαλίσουν στη χώρα αποτελεσματική κυβερνησιμότητα, σταθερότητα και ανάπτυξη. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κυρία Κεφάλα. Τον λόγο έχει ο κ. Χατζηβασιλείου. Έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Βιλιάρδος και μετά ο κ. Βαρουφάκης, όμως, ο κ. Βαρουφάκης καθορίζει - για να είμαστε εντάξει - τη σειρά. Οπότε, αν το θέλει, μπορεί να μιλήσει αμέσως μετά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η χώρα, μετά από τις περιπέτειες των τελευταίων ετών, έχει ανάγκη από πολιτική σταθερότητα. Και σταθερότητα σημαίνει εξάντληση των τετραετιών και εξασφάλιση κυβερνησιμότητας. Ένα μεγάλο βήμα έγινε προς την κατεύθυνση αυτή με την αποσύνδεση της εκλογής του Προέδρου Δημοκρατίας από τις εθνικές εκλογές και το δεύτερο βήμα γίνεται σήμερα, με την αλλαγή του εκλογικού νόμου. Ψηφίζουμε, λοιπόν, έναν νέο εκλογικό νόμο, που δίνει κυβερνήσεις σταθερές και που είναι πιο αναλογικός, πιο ρεαλιστικός και κυρίως, πιο δίκαιος. Όπως αρκετοί συνάδελφοί στις επιτροπές ανέφεραν, οφείλουμε να μαθαίνουμε από τα λάθη του παρελθόντος και να βελτιώνουμε όταν πρέπει τους δημοκρατικούς μηχανισμούς. Πιστεύω, λοιπόν, ότι η απλή αναλογική, διαχρονικά, δημιουργεί περισσότερα προβλήματα απ' όσα, υποτίθεται, ότι επιλύει. Δημιουργεί ένα σύστημα εύθραυστο, χωρίς ισχυρές πλειοψηφίες, ένα σύστημα επιρρεπές στον λαϊκισμό και τις ευκαιριακές συνεργασίες που, δυστυχώς, δεν συμβάλλουν στην πολιτική σταθερότητα της χώρας. Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι ευνοεί τις συναινέσεις και τις συνεργασίες, όμως οι ευχές για συνεργασίες δεν είναι αρκετές. Πολλά παραδείγματα συνεργασιών στο ελληνικό Κοινοβούλιο οδήγησαν σε πρόωρες εκλογές, τις πιο κρίσιμες στιγμές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η χώρα χρειάζεται σταθερότητα. Δεν είμαστε Βέλγιο για να έχουμε την πολυτέλεια να αναζητούμε πρωθυπουργό και κυβέρνηση επί έναν χρόνο. Δείτε και λίγο παραπέρα, τι συνέβη στην Ιταλία, την Ισπανία ακόμα και στη Γερμανία, με τον κατακερματισμό των παραδοσιακών πολιτικών δυνάμεων και την αδυναμία σχηματισμού αυτοδύναμων κυβερνήσεων. Αντιστοίχως, παράλογα αποτελέσματα προέκυψαν και στην τοπική αυτοδιοίκηση, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ επέβαλε την απλή αναλογική. Αυτοί ήταν παραλογισμοί, που ευτυχώς διορθώθηκαν στο μέτρο, βέβαια, του δυνατού, από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Σήμερα, λοιπόν, εμείς από τη Νέα Δημοκρατία παραδεχόμαστε με ειλικρίνεια και με ξεκάθαρο τρόπο ότι ναι, υπήρχε όντως υπερβολή στον τρόπο που λαμβάνονταν οι επιπλέον έδρες από το πρώτο κόμμα στις εκλογές. Με τη σημερινή αλλαγή του εκλογικού νόμου η Κυβέρνηση, αφού βεβαίως έλαβε υπ' όψιν της τις ευαισθησίες της μειοψηφίας, επιφέρει δικαιοσύνης στη χορήγηση του μπόνους. Η αναλογική και κλιμακωτή του αύξηση για κόμματα που έλαβαν άνω του 25% αποτελεί σημαντική βελτίωση προς το δικαιότερο και αναλογικότερο. Εδώ θέλω να επισημάνω το εξής. Η Κυβέρνηση θα μπορούσε σήμερα να φέρει έναν εκλογικό νόμο ενισχυμένης αναλογικής, σαν αυτόν που ισχύει και σήμερα. Όμως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, πιστός στην εκλογική του δέσμευση, έφερε έναν πιο αναλογικό νόμο, με δίκαιο και κλιμακωτό μπόνους. Επίσης, άκουσα πολλούς από την Αντιπολίτευση να μιλούν για ανάγκη συναινέσεων. Συμφωνώ, ναι, οι συναινέσεις είναι απαραίτητο στοιχείο για να λειτουργήσει ομαλά η δημοκρατία. Όμως, πιστεύω ότι η συναίνεση πρέπει να προκύπτει ως αποτέλεσμα της ωριμότητας του πολιτικού συστήματος κι όχι επειδή την επιβάλλει ένας εκλογικός νόμος. Δείτε τι συνέβη εχθές με την εκλογή της νέας Προέδρου της Δημοκρατίας. Ο Πρωθυπουργός, με σύνεση και υπευθυνότητα, αναζήτησε συναινέσεις, χωρίς να τον υποχρεώνει καμμία νομοθεσία και το αποτέλεσμα τον δικαίωσε. Ακόμα, ακούστηκαν πολλά από τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ για τα μαθήματα που πήραμε από περιπτώσεις συνεργασιών και συνεννόησης. Θα ήθελα, λοιπόν, να θυμηθούμε δύο συγκεκριμένα πράγματα. Πρώτον, την ασυνάρτητη συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ το προηγούμενο διάστημα και δεύτερον, να θυμηθούμε ποιοι ήταν εκείνοι που οδήγησαν τη χώρα στο γκρεμό λόγω της εμμονικής στους άρνησης συνεργασίας κατά τις πιο κρίσιμες στιγμές για τη χώρα, ποιοι ήταν εκείνοι που απέρριψαν τη συναίνεση τον Δεκέμβρη του 2014. Και κλείνω με μία απορία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι από τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί δεν ψηφίσατε την απλή αναλογική, την οποία τόσο αγαπάτε, στην πρώτη περίοδο της διακυβέρνησής σας το 2015; Διότι ξέρετε, προφανώς, ότι δεν θα σχηματιζόταν κυβέρνηση. Την ψηφίσατε πολύ αργότερα, όταν βλέπατε την ήττα να έρχεται, να την αφήσετε κληρονομιά στο μέλλον, στους επόμενους. Έτσι, λοιπόν, ο παρών εκλογικός νόμος αποτελεί άλλη μία ευκαιρία για να διορθώσουμε σοβαρά σφάλματα της προηγούμενης διακυβέρνησης. Καλούμε σήμερα και αύριο όλους όσοι ευαγγελίζονται τη συναίνεση, να την επιδείξουν τώρα, για το καλό της χώρας. Σας καλούμε, λοιπόν, να στηρίξουμε αυτή την προσπάθεια, για να αποφύγουμε από σήμερα τους κινδύνους προηγούμενων πολιτικών λαθών. Να είστε καλά. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ο κ. Βαρουφάκης, Γραμματέας του ΜέΡΑ25, έχει τον λόγο για δεκαπέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κακά τα ψέματα, είναι ειλημμένη απόφασή σας να ψηφίσετε αυτό το νομοσχέδιο. Ό,τι και να πούμε, όσο ισχυρά κι αν είναι τα επιχειρήματά μας, είναι αδύνατον να αλλάξουμε την αποφασιστικότητα με την οποία εσείς θα περάσετε ένα νομοσχέδιο ενισχυμένης αναλογικής, βάζοντας, δυστυχώς, με δική σας πολιτική επιλογή, μια τακτικιστική επιλογή, τη χώρα ενώπιον διπλών εκλογών όποτε κι αν γίνουν αυτές. Πρόκειται - επιμένω - για πολιτική, δική σας επιλογή. Θέλω να σας θέσω ένα ερώτημα και σε εσάς, της Νέας Δημοκρατίας, και σε εσάς του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί δεν επενδύετε στον μεγάλο συνασπισμό του μνημονιακού τόξου, το οποίο έχετε ήδη χτίσει; Μια χαρά θα συγκυβερνούσατε. Αν προσέξουμε τις διαφορές σας, είναι ελάχιστες. Όσον αφορά την οικονομική πολιτική, 3,5% πρωτογενές πλεόνασμα οι μεν, το ίδιο κι εσείς. Εξορύξεις εκείνοι, εξορύξεις κι εσείς. «EASTMED» εκείνοι, «EASTMED» κι εσείς. Χαφτάρ εκείνοι, Χαφτάρ κι εσείς. Θα μπορούσατε κάλλιστα στο πλαίσιο της απλής αναλογικής να συγκυβερνήσετε, χωρίς να επιλέγετε τον δρόμο των διπλών εκλογών. Οι «κοκορομαχίες» που βλέπουμε στη Βουλή γενικότερα από τον Ιούλιο μέχρι σήμερα δεν εξηγούνται ή μάλλον είναι τόσο έντονες όσο ανύπαρκτες είναι οι ουσιαστικές διαφορές μεταξύ των κυβερνητικών προγραμμάτων της σημερινής Κυβέρνησης και της προηγούμενης κυβέρνησης. Αυτές οι ψευτοδιαφοροποιήσεις στόχο έχουν μόνο τη μεγιστοποίηση της εκλογικής πελατείας του μνημονιακού τόξου. Είναι σαν τις εταιρείες - είμαι σίγουρος ότι το γνωρίζετε - όπως η «PROCTER & GAMBLE» κ.λπ.. Είναι εταιρείες που παράγουν απορρυπαντικά, παίρνουν την ίδια απορρυπαντική σκόνη και την πακετάρουν, τη συσκευάζουν σε πενήντα διαφορετικά πακέτα, έχουν πενήντα διαφορετικά απορρυπαντικά, αλλά η ίδια σκόνη απορρυπαντικού βρίσκεται μέσα. Κάτι αντίστοιχο βλέπουμε, οπότε θα μας επιτρέψετε να μην πάρουμε πολύ στα σοβαρά αυτή τη μεγάλη σύγκρουση που γίνεται εδώ σήμερα όσον αφορά τον εκλογικό νόμο. Είτε μ' αυτόν τον εκλογικό νόμο είτε με τον προηγούμενο είτε κυβερνάτε μόνοι σας είτε κυβερνάτε μαζί, η πολιτική είναι ουσιαστικά ενιαία. Μια διαπίστωση θα μου επιτρέψετε, συγκρίνοντας τη χώρα μας με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ελλάδα θυμίζει την Ιταλία σε δύο πράγματα. Είμαστε οι μοναδικές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που συνεχώς αλλάζουμε τον εκλογικό νόμο. Κάθε κυβέρνηση αλλάζει τον εκλογικό νόμο, ψάχνοντας κάποια εκλογικά πλεονεκτήματα και σχεδόν πάντα, όπως και στην Ιταλία - ο Μπερλουσκόνι, ο Ρέντσι - έτσι κι εδώ από τη δεκαετία του '80 και μετά που θυμάμαι, κάθε φορά που μια κυβέρνηση αλλάζει τον εκλογικό νόμο επειδή νομίζει ότι τη συμφέρει, πιάνεται σαν το εξυπνοπούλι. Με άλλα λόγια, άνθρακας ο θησαυρός της αλλαγής των εκλογικών νόμων. Μην το ξεχνάμε αυτό. Απλά υπονομεύουμε την αξιοπιστία του Κοινοβουλίου και του εκλογικού μας συστήματος. Το άλλο που θυμίζουμε την Ιταλία - δεν έχει σχέση μ' αυτό που συζητάμε σήμερα, αλλά αξίζει να το αναφέρω - είναι ότι είμαστε τα δύο Κοινοβούλια, το ιταλικό και το ελληνικό, που συνεχώς παραπέμπουμε πολιτικούς σε δίκες με στόχο, όπως και με τον εκλογικό νόμο και την αλλαγή του, εκλογικά οφέλη που τελικά ποτέ δεν έρχονται και το μόνο που καταφέρνουμε να κάνουμε είναι να εξευτελίζουμε τη δικαιοσύνη σε μια διαδικασία που το τελευταίο πράγμα που κάνει είναι να αποδίδει δικαιοσύνη. Κλείνω αυτό το σημείο και επιστρέφω στην υπόθεση του εκλογικού νόμου. Εμείς στο ΜέΡΑ25 είμαστε κάθετα εναντίον της ενισχυμένης αναλογικής. Θα σας εξηγήσω γιατί. Θα κάνω πάλι μια μικρή αναφορά σ' αυτή τη μετοχή, τον μετοχικό προσδιορισμό του «ενισχυμένη». Έχετε προσέξει τι σηματοδοτεί η χρήση αυτής της λέξης; Θα σας πρότεινα να την αποβάλετε από το λεξιλόγιό σας. Όταν η CIA ήθελε να ωραιοποιήσει τα βασανιστήρια, τα ονόμασε «ενισχυμένη ανάκριση». Όταν η τρόικα αποφάσισε να αναβαπτιστεί και να γίνει κάτι διαφορετικό, μετονομάστηκε σε «ενισχυμένη επιτήρηση», αυτό που εσείς ζείτε, που βιώνετε από τον Ιούλιο μέχρι σήμερα. Η ενισχυμένη αναλογική δεν είναι τίποτε άλλο από διαστρεβλωμένη αναλογική, τίποτε άλλο από τη διαστρέβλωση και την παραβίαση της αναλογικότητας. Ας έλθουμε στην ουσία. Γιατί είμαστε εναντίον της ενισχυμένης αναλογικής - όπως τη λέτε - ή του κλιμακωτού μπόνους; Πείτε το όπως θέλετε, το ίδιο πράγμα είναι. Για εμάς ένας δημοκράτης δεν μπορεί ποτέ να διαφωνήσει με την ιδέα ότι το ποσοστό των εδρών που θα πρέπει να έχει ένα κόμμα θα πρέπει να είναι ανάλογο των ποσοστών των ψήφων που πήρε από τον λαό. Οποιοδήποτε επιχείρημα εναντίον αυτής της αναλογικότητας μεταξύ ποσοστού ψήφων και ποσοστού εδρών δεν μπορεί να συνάδει με τον σεβασμό της λαϊκής εντολής. Είναι σαν να λέμε όσοι ψηφίζουμε το δικό σας νομοσχέδιο ή το σύστημα που υπήρχε προηγουμένως ή οποιοδήποτε σχέδιο ενισχυμένης αναλογικής: «Ελληνικέ λαέ, δεν μας έδωσες την εντολή να σχηματίσουμε κυβέρνηση, δεν μας έδωσες την αυτοδυναμία, αλλά εμείς φτιάξαμε έναν νόμο χρησιμοποιώντας την κυβερνητική πλειοψηφία που μας είχε δώσει ο προηγούμενος νόμος, πάλι της ενισχυμένης αναλογικής, για να υφαρπάξουμε από εσένα τη λαϊκή εντολή που δεν μας έδωσες.». Αυτό είναι το μήνυμα που στέλνετε στον ελληνικό λαό. Κοιτάξτε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης: Υπάρχουν εντελώς δυσαναλογικά εκλογικά συστήματα, τα οποία όμως έχουν μια ειλικρίνεια, όπως το πλειοψηφικό σύστημα που ισχύει στη Βρετανία, στις Ηνωμένες Πολιτείες, το first - past - the - post, η σχετική πλειοψηφία. Είμαι κάθετα εναντίον, εναντιωνόμαστε σ' αυτό, αλλά έχει μια λογική. Η λογική του είναι: «Κυβέρνηση διορίζεται το κόμμα το οποίο έχει τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων στον μεγαλύτερο αριθμό μονοεδρικών περιφερειών.». Σ' αυτή τη χώρα με τα συστήματα ενισχυμένης αναλογικής συνήθως έχουμε πολυεδρικές περιφέρειες, διεδρικές περιφέρειες, τριεδρικές περιφέρειες, μονοεδρικές περιφέρειες, μη ισοδύναμες περιφέρειες - κάτι που από μόνο του αποτελεί παραβίαση βασικών αρχών δημοκρατίας - και φόρμουλες εξομάλυνσης που προσδιορίζουν πολιτικοί που έχουν ήδη εκλεγεί υπό εκλογικούς νόμους των οποίων η πεμπτουσία συνίσταται στο να παραβιάζουν τη λαϊκή εντολή. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σωστά οι σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ διαφωνούν μαζί σας όσον αφορά την ενισχυμένη αναλογική, αλλά πρέπει να πω στον ΣΥΡΙΖΑ ότι αυτό το 3% παραβιάζει την ισοτιμία της ψήφου, οπότε όταν προηγουμένως σωστά φωνάζατε για την αντισυνταγματικότητα όλων των σχεδίων των εκλογικών συστημάτων ενισχυμένης αναλογικής, φαντάζομαι ότι δεν λάβατε υπ' όψιν αυτό το μικρό γεγονός. Πέραν, όμως, του 3%, τι θα σήμαινε η απλή αναλογική; Δεν μπορεί να έχουμε πραγματικά ανόθευτη αναλογική όταν έχουμε μονοεδρικές περιφέρειες και πολυεδρικές περιφέρειες. Να το πω πολύ απλά: Αν πάρουμε τα Γρεβενά ή τη Σάμο, το δεύτερο, τρίτο, τέταρτο κόμμα δεν έχουν καμμία εκπροσώπηση. Έχουμε ουσιαστικά σχετική πλειοψηφία, πλειοψηφικό σύστημα στις μονοεδρικές μας είτε με το δικό σας σύστημα, αυτό που θα ψηφίσετε σήμερα, είτε με του ΣΥΡΙΖΑ είτε με το προηγούμενο. Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι για να εισάγεις απλή αναλογική ή κάποιο σύστημα αναλογικής, θα έχεις μια φόρμουλα εξομάλυνσης. Με άλλα λόγια, τα κόμματα που στη Σάμο, στα Γρεβενά, στην Ευρυτανία δεν πήραν τίποτα, θα πρέπει να υπερεκπροσωπηθούν σε μια από τις μεγαλύτερες περιφέρειες, άρα παραβιάζεις και τη λαϊκή εντολή στις μεγαλύτερες περιφέρειες. Τι ήθελα να πω μ' αυτό; Αυτό είναι ένα μήνυμα στους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ. Απλή αναλογική με μη ισοδύναμες εκλογικές περιφέρειες δεν υφίσταται. Μπορεί να έχεις εξομάλυνση και αναλογικότητα στην επικράτεια μέσα από τη φόρμουλα εξομάλυνσης, αλλά θα παραβιάζεις την αναλογικότητα στις τοπικές περιφέρειες. Εμείς ως ΜέΡΑ25 πασχίζουμε για να έχουμε αναλογικότητα τόσο στις περιφέρειες όσο και στην επικράτεια. Δεν γίνεται να εκθειάζουμε την αρχή της αναλογικότητας στην επικράτεια και να την παραβιάζουμε στην περιφέρεια. Είμαστε 100% υπέρ της ανόθευτης αναλογικής, όμως τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Ο πιο απλός τρόπος για να έχεις ανόθευτη απλή αναλογική είναι να έχεις μία περιφέρεια, όπως γίνεται στις ευρωεκλογές, όλη η χώρα μία περιφέρεια, όπως γίνεται - αν δεν κάνω λάθος - στη Σλοβακία. Έτσι εκλέγουν το Κοινοβούλιό τους στη Σλοβακία. Όμως, υπ' αυτές τις συνθήκες δεν θα υπάρχει καμμία αναλογικότητα εκπροσώπησης στις τοπικές κοινωνίες. Θα έχει σπάσει πλέον, θα έχει γίνει πλήρης ρήξη της σχέσης του Βουλευτή με την τοπική κοινωνία. Ένας τρόπος για να έχουμε πραγματικά αναλογικό σύστημα είναι οι περιφέρειες να είναι ισοδύναμες, να έχουμε, για παράδειγμα, τριάντα περιφέρειες και κάθε μία να εκλέγει δέκα Βουλευτές ή λιγότερους, αν είναι να έχουμε και ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Δύο προβλήματα προκύπτουν, όμως, απ' αυτήν τη σκέψη. Πρώτον, ποιος είναι αυτός που θα οριοθετήσει αυτές τις νέες περιφέρειες; Δεύτερον, θα έχουμε περιφέρειες σημερινές, όπως για παράδειγμα τα Δωδεκάνησα, τα οποία δεν είναι αρκετά μεγάλα πληθυσμιακά και θα πρέπει να ενταχθούν σε μια άλλη περιφέρεια, οπότε πάλι διαρρηγνύεται η σχέση λογοδοσίας μεταξύ του Βουλευτή και της τοπικής κοινωνίας. Το ΜέΡΑ25 κατέθεσε στην αρμόδια επιτροπή πρόταση νόμου. Είναι η συνεισφορά μας στον δημόσιο διάλογο. Δεν πάσχουμε από «μικρομεγαλισμό». Δεν περιμένουμε ότι αυτό θα ψηφιστεί, αλλά είναι μια κατάθεση, μια επένδυση στον διάλογο, γιατί θα συνεχιστεί ο διάλογος για τα εκλογικά συστήματα. Το δικό σας το σημερινό είναι περαστικό, όσο περαστικά ήταν και τα προηγούμενα. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα υπάρξει κάποια στιγμή ένας σοβαρός διάλογος που θα οδηγήσει στη δημιουργία ενός πάγιου εκλογικού συστήματος, το οποίο θα είναι συναινετικό σε μεγάλο βαθμό και το οποίο θα είναι σταθερό. Αυτή την κατεύθυνση εξυπηρετεί, σ' αυτή την κατεύθυνση συνεισφέρει η πρόταση νόμου του ΜέΡΑ25. Σε ό,τι αφορά την οριοθέτηση των περιφερειών, που πρέπει να γίνεται και θα πρέπει να γίνει σ' ένα σοβαρό εκλογικό σύστημα και όχι στην αναπαραγωγή των συστημάτων ενισχυμένης αναλογικής που έχουμε αυτόν τον καιρό, ανέφερα το θέμα της χάραξης αυτών των περιφερειών. Και τίθεται το ερώτημα. Το έθεσα πριν. Το θέτω ξανά, άλλη μια φορά. Ποιος θα την κάνει αυτή τη χάραξη; Δεν είναι δυνατόν τις περιφέρειες να τις χαράσσει το Υπουργείο Εσωτερικών. Δεν είναι δυνατόν οι πολιτικοί, η κυβέρνηση να αποφασίζει για το ποια είναι τα όρια των εκλογικών περιφερειών ιδίως σε μια μεταρρύθμιση που επαναχαράσσονται από την αρχή ορθολογικά. Σε όλες τις σοβαρές χώρες του κόσμου υπάρχει ανεξάρτητη επιτροπή εκλογών, ανεξάρτητη εκλογική επιτροπή, electoral commission. Η πρώτη θεσμική τομή της πρότασης νόμου του ΜέΡΑ25 είναι η πρότασή μας για τη δημιουργία μιας τέτοιας ανεξάρτητης εθνικής επιτροπής εκλογών, που να παίρνει την εξουσία από τους Υπουργούς, ακόμα και από τους Βουλευτές. Η πρότασή μας είναι συγκεκριμένη, πώς θα απαρτίζεται, ποιοι θα απαρτίζουν αυτήν την εθνική επιτροπή. Θεωρούμε ότι μια καλή λύση θα ήταν το ένα τρίτο αυτής της επιτροπής να είναι κληρωτοί δικαστές, το ένα τρίτο κληρωτοί πολίτες, όπως οι ένορκοι, και το ένα τρίτο εκπρόσωποι των κομμάτων. Το δεύτερο πρόβλημα είναι πως για να έχουμε αναλογικό σύστημα με ισοδύναμες περιφέρειες σημαίνει ότι οι περιφέρειες θα είναι αρκετά μεγάλες, γιατί αν εκλέγουν λιγότερους από δέκα Βουλευτές, η αναλογικότητα σκοντάφτει. Όμως, αν εκλέγουν δέκα Βουλευτές τουλάχιστον για να υπάρχει αναλογικότητα, το αποτέλεσμα ποιο θα είναι; Το αποτέλεσμα θα είναι η ρήξη στις σχέσεις της τοπικής κοινωνίας με τον Βουλευτή. Μία λύση είναι αυτό που προτείνουμε εμείς στο ΜέΡΑ25, το πάντρεμα, αν θέλετε, του δικού μας λίγο - πολύ συστήματος με το γερμανικό μοντέλο. Κάνουμε μια συγκεκριμένη πρόταση, έχουμε ένα συγκεκριμένο παράδειγμα στην πρόταση νόμου μας για να ξεκινήσει αυτός ο διάλογος. Φανταστείτε να είχαμε είκοσι τρεις μείζονες περιφέρειες με δέκα Βουλευτές η κάθε μία. Άρα, διακόσιοι τριάντα Βουλευτές εκλέγονται με απλή αναλογική από είκοσι τρεις ισοδύναμες περιφέρειες. Έχουμε και άλλους δώδεκα Βουλευτές Επικρατείας.
Με σταυρό;
Με σταυρό, κανονικά. Και μένουν άλλες πενήντα οκτώ μονοεδρικές περιφέρειες με διπλή κάλπη, στις οποίες μονοεδρικές περιφέρειες ψηφίζεις στη δεύτερη κάλπη, όπου κατεβαίνουν οι υποψήφιοι των κομμάτων σε ένα ψηφοδέλτιο και ο ψηφοφόρος - εκεί δεν βάζεις σταυρό - αριθμίζει τις προτιμήσεις του. Για παράδειγμα, βάζει τον κ. Λιβανό πρώτο, τον κ. Τζανακόπουλο δεύτερο, τον κ. Γρηγοριάδη τρίτο και καταϊδρωμένο. Λέω ένα παράδειγμα. Ο υπολογισμός γίνεται με το αυστραλιανό σύστημα της κλιμακωτής προτίμησης, έτσι ώστε να φύγουμε από την τυραννία της σχετικής πλειοψηφίας, του first - past - the - post . Πώς λειτουργεί; Εάν ο κ. Λιβανός εδώ πάρει 50% συν μία πρώτες επιλογές, έχει εκλεγεί. Διαφορετικά, ο κ. Γρηγοριάδης που βγήκε τρίτος, τα ψηφοδέλτιά του ουσιαστικά φεύγουν από εκείνον και επανακατανέμονται ανάλογα με τη δεύτερή του επιλογή. Το παίρνει ο κ. Τζανακόπουλος, μπορεί να το πάρει ο κ. Λιβανός, κάποιος από το ΚΚΕ κ.λπ., έως ότου ένας υποψήφιος εξασφαλίσει το 50% των ψηφοδελτίων συν ένα.
Θα το εξασφαλίσει;
Θα το εξασφαλίσει. Είναι αλγοριθμικά σίγουρο. Είναι μαθηματικά βέβαιο. Αποδεικνύεται πολύ απλά. Αντί για τη σχετική πλειοψηφία που έχετε δει στις μονοεδρικές, έχουμε επτά μονοεδρικές. Σε όλες εκλέγεται κάποιος Βουλευτής, ο οποίος έχει την πλειοψηφία της κοινωνίας εναντίον του. Με το σύστημα, το οποίο εμείς προτείνουμε, εξασφαλίζεται η εκλογή Βουλευτή με τη μέγιστη αποδοχή της απόλυτης πλειοψηφίας της συγκεκριμένης περιφέρειας. Έτσι έχουμε αναλογικότητα, απόλυτη ισοτιμία ψήφων και λογοδοσία σε τοπικό επίπεδο με δυνατότητα, αν θέλετε κιόλας, να υποστηρίξει ο πολίτης, ο ψηφοφόρος στη μονοεδρική την τοπική, άτομα, τα οποία να μην προέρχονται αναγκαστικά από τον κομματικό του χώρο ή να μπορεί να βάλει δεύτερη προτίμηση σε κάποιον που τον θεωρεί ικανό ή κάποια υποψήφια που θεωρεί ικανή. Πολιτικά μιλώντας, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η εθνική επιτροπή εκλογών αποκομματικοποιεί τη χάραξη ισοδύναμων περιφερειών. Πρόκειται για μια βαθιά τομή εκδημοκρατισμού, που πρέπει να τη λάβουμε πολύ σοβαρά υπ' όψιν μας. Δεν θα τη λάβουμε σήμερα ή αύριο. Ξέρουμε τι θα ψηφίσετε. Όμως, τουλάχιστον να μπολιαστεί το μυαλό μας με την ιδέα αυτή. Άκουσα την κριτική του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Κάποιος συνάδελφος είπε ότι, για παράδειγμα, αν όλες οι δεύτερες επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ πάνε στη Νέα Δημοκρατία, το ΚΚΕ και τα υπόλοιπα κόμματα δεν πρόκειται να πάρουν ποτέ καμμία από αυτές τις μονοεδρικές έδρες. Σύντροφοι του ΚΚΕ, λίγη περισσότερη εμπιστοσύνη να έχουμε στο κριτήριο του ελληνικού λαού. Αυτή είναι η δική μου, αν θέλετε, πρόταση προς εσάς. Κάποιοι, πάλι από το ΚΚΕ, μας κατηγόρησαν ότι νοθεύουμε με τον δικό μας τρόπο την αναλογικότητα, τουλάχιστον όσον αφορά αυτές τις πενήντα οχτώ έδρες. Τους απαντώ: Οι μη ισοδύναμες περιφέρειες, ακόμα και με την απλή αναλογική που πρεσβεύει το ΚΚΕ, νοθεύει την αναλογικότητα τουλάχιστον σε τοπικό επίπεδο. Η ανόθευτη αναλογική δεν θα υπάρξει χωρίς τον συνδυασμό αυτού του σημερινού μοντέλου εκλογικού συστήματος που έχουμε με το γερμανικό και το αυστραλιανό. Χωρίς αυτό είναι αδύνατον να υπάρξει, πέρα ενός μοντέλου ευρωεκλογών που όλη η χώρα είναι μια περιφέρεια, πραγματικά ανόθευτη αναλογική. Βέβαια, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η συζήτηση για το τι εστί ανόθευτη αναλογική αφορά μόνο εμάς που μας ενδιαφέρει η αναλογική, όλων εμάς που καταψηφίζουμε την υφαρπαγή της λαϊκής εντολής στο όνομα της κυβερνησιμότητας. Όταν μιλάτε για κυβερνησιμότητα, ξέρετε τι ακούμε εμείς στο ΜέΡΑ25; Είναι ένας ευφημισμός που χρησιμοποιείτε, για να κρύψετε την περιφρόνησή σας για την πραγματική λαϊκή εντολή. Η πρότασή μας στόχο είχε να συνεισφέρει στον διάλογο μεταξύ πολιτικών δυνάμεων, που θεωρούν υπέρτατη την αναλογικότητα και την ισοτιμία. Εσείς τώρα ψηφίστε, αφού το αποφασίσατε, τη διαστρεβλωμένη σας αναλογική. Εμείς χτίζουμε με την πρότασή μας την ελπίδα για ένα μέλλον, όπου ο εκλογικός νόμος δεν θα είναι πεδίο μάχης μονομάχων που σφετερίζονται την εντολή των πολιτών, αλλά ένα μόνιμο συναινετικό πλαίσιο αποτύπωσης και όχι διαστρέβλωσης της λαϊκής βούλησης. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε Βαρουφάκη, Ο κ. Βιλιάρδος, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης, έχει τον λόγο για δώδεκα λεπτά, καθώς θα πάρει και τον χρόνο της δευτερολογίας του.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, τα τρία μεγάλα προβλήματα της Ελλάδας με τα οποία θα έπρεπε να ασχολούμαστε νυχθημερόν και όχι με το ένα νομοσχέδιο πίσω από το άλλο είναι, πρώτον, η οικονομία μας που απλά έχει κάπως σταθεροποιηθεί στο ναδίρ, ενώ θα εκραγεί το αργότερο όταν ξεσπάσει η επόμενη χρηματοπιστωτική κρίση, δεύτερον, το μεταναστευτικό που κλιμακώνεται συνεχώς απειλώντας να καταστρέψει τον κοινωνικό μας ιστό και, τρίτον, τα εθνικά με την Τουρκία να απειλεί πολύ σοβαρά την εδαφική μας ακεραιότητα, μεταξύ άλλων επειδή καμμία από τις κυβερνήσεις μας δεν είχε το θάρρος να ανακηρύξει ΑΟΖ, ενώ μόνο η Ελληνική Λύση κατέθεσε ανάλογη πρόταση νόμου. Στον εκλογικό νόμο τώρα έχω να πω τα εξής: Στη σύγχρονη πραγματικότητα όπου η διεθνής οικονομική ελίτ που ηγείται της παγκοσμιοποίησης σκοπεύει στη διάλυση των εθνικών κρατών και στη δημιουργία μιας ενιαίας πολυπολιτισμικής αγοράς επιβάλλεται να προστατευθούν οι πολίτες, οι πολιτισμοί τους, οι ιστορίες τους, ο πλούτος τους και η οικονομία τους με στόχο μια παγκόσμια συνεργασία των πολιτών και όχι των οικονομικών και πολιτικών ελίτ. Για να συμβεί, όμως, κάτι τέτοιο, θα πρέπει να διατηρηθεί η αυτονομία των εθνικών κρατών, κάτι που προϋποθέτει ισχυρές κυβερνήσεις, μη ελεγχόμενες και μη εκβιάσιμες από τις εγχώριες και διεθνείς ελίτ. Στο πλαίσιο αυτό, καμμία κυβέρνηση δεν είναι ισχυρή εάν δεν στηρίζεται στους πολίτες της, στη γνήσια εκλογική πλειοψηφία, έτσι ώστε να μην υποκύπτει στις πιέσεις των εγχώριων ή και των διεθνών οικονομικών ελίτ. Δυστυχώς, το Σύνταγμα της Ελλάδας, μιας από τις ελάχιστες χώρες που δεν διαθέτει συνταγματικό δικαστήριο, δεν εξασφαλίζει στους Έλληνες τίποτα από όλα αυτά, εγκαταλείποντας τις τύχες τους σε μειοψηφικές κυβερνήσεις που εκλέγουν αφ' ενός μεν τα διατεταγμένα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι ελεγχόμενες εταιρείες δημοσκόπησης με στόχο τη χειραγώγηση των πολιτών, αφ' ετέρου οι ίδιοι οι εκλογικοί νόμοι, οι οποίοι μέσω μαθηματικών αλγορίθμων μετατρέπουν τις μειοψηφίες σε κυβερνητικές πλειοψηφίες. Το μόνο πολιτικό σύστημα, τώρα, που στηρίζεται στη γνήσια πλειοψηφία είναι το προεδρικό σύστημα. Εμείς, όμως, έχουμε το κοινοβουλευτικό σύστημα, στο οποίο δύο μόνο πράγματα μπορούν να συμβούν. Πρώτον, μέσω των εκλογικών νόμων οι μειοψηφίες μπορούν να μετατρέπονται σε κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες και δεύτερον, να υπάρχει κοινοβουλευτική παράδοση κομματικών συνεργασιών. Δυστυχώς, στη χώρα μας υπερισχύει το πρώτο, όπου οι μειοψηφίες μετατρέπονται σε πλειοψηφίες, αφού δεν υπάρχει κοινοβουλευτική παράδοση κομματικών συνεργασιών, ενώ όποτε υπήρξαν κυβερνήσεις συνεργασίας προκάλεσαν χαοτικές καταστάσεις. Το κοινοβουλευτικό μας πολιτικό σύστημα, λοιπόν, δεν στηρίζεται επαρκώς σε αντίστοιχες κοινωνικές δυνάμεις, με αποτέλεσμα η κατάσταση να έχει ξεφύγει και να γίνονται σχεδόν αποκλειστικά ανίερα πολιτικά παιχνίδια προσωπικής πολιτικής επιβίωσης. Στο πλαίσιο αυτό, με δεδομένη τη μη ύπαρξη προεδρικού συστήματος στην Ελλάδα, η μοναδική εξασφάλιση των πολιτών είναι η απλή αναλογική, με όριο εισόδου στη Βουλή το 3%, για να αποκλείονται εθνικά επιζήμιες μειοψηφίες και με κατεύθυνση την άμεση δημοκρατία. Εν προκειμένω, το πρώτο βασικό επιχείρημα αυτών που υποστηρίζουν την κατ' επίφαση ενισχυμένη αναλογική - κατ' επίφαση, επειδή στην ουσία πρόκειται για μια αποδυναμωμένη αναλογική - είναι πως η Ελλάδα χρειάζεται γενικότερα ισχυρές κυβερνήσεις, κάτι που όμως καταρρίπτεται εύκολα, αφού oι ισχυρές κυβερνήσεις είναι αυτές που διέφθειραν τους πολίτες, υπερχρέωσαν και χρεοκόπησαν τη χώρα μας. Ήταν αυτές που τελικά τη μετέτρεψαν σε άβουλο υποχείριο των δυνάμεων κατοχής της, των Γερμανών από οικονομικής πλευράς και των Αμερικανών από στρατιωτικής πλευράς. Το δεύτερο βασικό επιχείρημα είναι πως το πολιτικό μας σύστημα και οι πολίτες δεν είναι ώριμοι, κάτι που δεν ισχύει, αφού το πολιτικό σύστημα ωριμάζει τα κόμματα και τους πολίτες, όχι ασφαλώς το αντίθετο. Το ερώτημα, όμως, που προκύπτει εδώ είναι αν έχουμε στην κατάσταση που βρισκόμαστε τον χρόνο ωρίμανσης που απαιτείται με δεδομένη την κυλιόμενη χρεοκοπία του δημοσίου και του ιδιωτικού μας τομέα, την κοινωνική διάλυση, τη μαζική φυγή των νέων μας στο εξωτερικό και την εισβολή παράνομων μεταναστών, μεταξύ άλλων, με στόχο τον εποικισμό της πατρίδας μας από την Τουρκία στο πλαίσιο του μεταναστευτικού υβριδικού πολέμου που διεξάγει εναντίον μας, πόσω μάλλον, όταν η Τουρκία έχει αντικαταστήσει πλέον τις στρατιωτικές προκλήσεις της με μία διεκδικητική επεκτατική επιθετικότητα λόγω της πολιτικής του κατευνασμού των κυβερνήσεών μας, μιας πολιτικής αντίστοιχης με το σκύψιμο του κεφαλιού τους στους δανειστές με την υπογραφή των μνημονίων και του εγκληματικού PSI. Επειδή, λοιπόν, εμείς στην Ελληνική Λύση δεν είμαστε δογματικοί, αλλά ρεαλιστές, με κοινή λογική, με την έννοια πως συνδέουμε αυτά που πιστεύουμε με την εκάστοτε χρονική στιγμή και με τις συνθήκες που επικρατούν, θα ψηφίσουμε τον εκλογικό νόμο που προτείνει υπό την παρούσα συγκυρία η Κυβέρνηση, έτσι όπως το αναλύσαμε παραπάνω, όπως πρόσφατα με την εκλογή της νέας Προέδρου, που την καταψηφίσαμε, κυρίως, επειδή είμαστε υπέρ της πλήρους ανεξαρτησίας των τριών εξουσιών: της νομοθετικής, της εκτελεστικής και της δικαστικής εξουσίας, χωρίς καμμία διαπλοκή μεταξύ τους και καμμία απολύτως κυλιόμενη πόρτα. Εκτός αυτού, σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς της κατ' επίφαση ενισχυμένης αναλογικής, ο εκλογικός νόμος που προτείνει σήμερα η Κυβέρνηση είναι ένα βήμα προς τα εμπρός, πολύ μικρό μεν, αλλά προς τη σωστή κατεύθυνση. Σε τέτοιες περιπτώσεις, εμείς ανέκαθεν τασσόμαστε υπέρ, αν και πολλές φορές η δειλία της να δρομολογήσει κάτι ολοκληρωμένο είναι εξοργιστική. Η στήριξη του νέου εκλογικού νόμου δεν σημαίνει, βέβαια, πως αγνοούμε ότι το συγκεκριμένο πολιτικό σύστημα και οι κατ' επίφαση ενισχυμένες αναλογικές μας οδήγησαν στη σημερινή άθλια κατάσταση, συμπεριλαμβανομένης, βέβαια, της προδοσίας της Μακεδονίας, σε μια κατάσταση που κινδυνεύουμε να χάσουμε ό,τι έχουμε και δεν έχουμε, με μια Κυβέρνηση πρόθυμη να ξεπουλήσει τα πάντα σε εξευτελιστικές τιμές, κατάσχοντας και πλειστηριάζοντας, επιπλέον, τα σπίτια των πολιτών, που δυστυχώς δεν γνωρίζουν πως θα μείνουν χρεωμένοι με το υπόλοιπο των δανείων τους, για να τα τοποθετήσει ως καυσόξυλα στο βωμό του χρέους, σε μια κατάσταση που κινδυνεύει ακόμη και η εδαφική μας ακεραιότητα διακόσια χρόνια μετά την απελευθέρωσή μας, επειδή οι ανεύθυνες κυβερνήσεις του πρόσφατου παρελθόντος δεν εξαίρεσαν καν τις αμυντικές δαπάνες μας από τα μνημόνια, όπως για παράδειγμα η Τουρκία, όταν χρεοκόπησε το 2001. Τέλος, μας οδήγησαν σε μια κατάσταση που έδωσε τη δυνατότητα στην ανέκαθεν εχθρό της πατρίδας μας, στη Γερμανία, να μη μας καλέσει καν στη διεθνή συνάντηση του Βερολίνου, παρά το ότι μας αφορούσε άμεσα, τεκμηριώνοντας με τον χειρότερο δυνατόν τρόπο πως μας θεωρεί άβουλο προτεκτοράτο της. Ποιος το θεωρεί αυτό; Η χώρα αυτή που αιματοκύλισε την Ευρώπη δύο φορές μέσα σε λιγότερο από πενήντα χρόνια, ενώ σήμερα αρνείται να τιμήσει την υπόσχεσή της από το 1953, σύμφωνα με την οποία θα μας πλήρωνε αυτά που μας οφείλει, τα περίπου 300 δισεκατομμύρια ευρώ, όταν ενωθεί ξανά. Κλείνοντας, ελπίζουμε να αλλάξουν οι εποχές γρήγορα, έτσι ώστε η Ελλάδα να είναι σε θέση να κάνει ένα σταθερό βήμα προς το μέλλον, υιοθετώντας την άμεση δημοκρατία, το μοναδικό πολίτευμα που ωριμάζει πραγματικά τους πολίτες, απελευθερώνοντας όλες τους τις κρυμμένες δυνάμεις, το μοναδικό πολίτευμα που μπορεί να δώσει στην Ελλάδα τη θέση που πραγματικά της αξίζει. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ κι εγώ. Τον λόγο έχει η κ. Άννα Μάνη - Παπαδημητρίου για επτά λεπτά. Στη συνέχεια, πρώτα ο Θεός, να ετοιμάζεται για να ανέβει στο Βήμα ο κ. Ζεμπίλης. Λέω «πρώτα ο Θεός», γιατί μπορεί να έρθει κάποιος πολιτικός Αρχηγός.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αγαπητοί συνάδελφοι, κύριοι Υπουργοί, το σημερινό νομοσχέδιο με το νέο εκλογικό σύστημα, το οποίο καθιερώνει αποτελεί - και επιτρέψτε μου τον όρο - ένα πολιτικό fair play της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και προσωπικά του ίδιου του Πρωθυπουργού, του Κυριάκου Μητσοτάκη, διότι η Κυβέρνηση, μακριά από τακτικισμούς και μικροκομματικές σκοπιμότητες, υλοποιεί μία από τις κεντρικές πολιτικές της δεσμεύσεις, που δεν είναι άλλη από την κατάργηση του νόμου της απλής αναλογικής και την εισαγωγή ενός νέου εκλογικού συστήματος. Και αυτό το πράττει σήμερα, στην αρχή της κυβερνητικής της θητείας, όπως ακριβώς είχε δεσμευτεί προσωπικά ο ίδιος ο Πρωθυπουργός. Η επιλογή του χρόνου είναι συνειδητή, καθώς η Κυβέρνηση δεν επιθυμεί αιφνιδιασμούς, αντιθέτως πρεσβεύει ότι οι όροι πρέπει να είναι καθαροί και γνωστοί εγκαίρως σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις, αλλά και στους πολίτες, ώστε να μην υπάρχει η παραμικρή υπόνοια για κομματικούς υπολογισμούς και σκοπιμότητες. Πράττουμε, λοιπόν, ακριβώς το αντίθετο απ' αυτό που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ πριν από περίπου τέσσερα χρόνια, όταν σε ένα ρεσιτάλ κυνικού τακτικισμού και καιροσκοπισμού, διαβλέποντας τη βαριά εκλογική ήττα που θα ακολουθούσε, ψήφισε τον εκλογικό νόμο της απλής αναλογικής, με μοναδικό σκοπό να εμποδίσει την αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας. Είναι πραγματικά άξιο να απορεί κανείς πώς οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθούν να επιμένουν και να υπερασπίζονται ακόμα και σήμερα τον νόμο της απλής αναλογικής, ένα νόμο που με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί στην πολιτική αστάθεια και την ακυβερνησία. Ένα νόμο που δεν επιτρέπει στο πρώτο κόμμα να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση, ακόμα κι αν λάβει στις εκλογές ποσοστό 47%. Φαίνεται ότι εξακολουθούν να εθελοτυφλούν ή να αγνοούν ότι η απλή αναλογική ιστορικά, όποτε εφαρμόστηκε στη χώρα μας, σήμαινε ένα και μόνο πράγμα: πολιτική αστάθεια και βραχύβιες κυβερνήσεις διάρκειας λίγων μόνο μηνών. Φαίνεται, επίσης, ότι ούτε το πρόσφατο παράδειγμα των αυτοδιοικητικών εκλογών με την απλή αναλογική στάθηκε αρκετό. Τι θα έφερνε η απλή αναλογική; Παράλυση στην τοπική αυτοδιοίκηση. Δημάρχους που δεν θα είχαν την πλειοψηφία να διοικήσουν κι άλλα ευτράπελα, τα οποία σπεύσαμε και διορθώσαμε με τον πρόσφατο ν.4623/2019. Ο νέος εκλογικός νόμος, ο οποίος εισάγεται σήμερα, ισορροπεί επιτυχημένα μεταξύ της αναλογικότητας και της κυβερνησιμότητας. Εξασφαλίζει υψηλή αναλογικότητα για όλα τα κόμματα και προάγει την αντιπροσωπευτικότητα, αλλά διασφαλίζει παράλληλα και την κυβερνητική σταθερότητα που τόσο έχει ανάγκη η χώρα μας στην κρίσιμη σημερινή συγκυρία. Επαναφέρει το μπόνους εδρών για το πρώτο κόμμα, το οποίο όμως δεν θα δίνεται αδιακρίτως και ανεξαρτήτως ποσοστού. Ξεκινά από το ποσοστό του 25%, που θα δίνεται μπόνους είκοσι εδρών, και κλιμακώνεται ανάλογα με το ποσοστό που λαμβάνει το πρώτο κόμμα, με ανώτατο μπόνους εδρών τις πενήντα. Με απλά λόγια, ένα κόμμα που θα λαμβάνει ποσοστό περίπου 37,5% θα μπορεί να διαθέτει κι αυτοδυναμία κάτι απολύτως λογικό. Εξάλλου, το μπόνους εδρών, όχι μόνο δεν αποτελεί υπονόμευση της συνταγματικής αρχής της λαϊκής κυριαρχίας και της αντιπροσωπευτικότητας, όπως ακούστηκε από την Αξιωματική κυρίως Αντιπολίτευση, αντιθέτως αποτελεί ένδειξη σεβασμού στην βούληση των πολιτών που αποφασίζουν ποιος τελικά θα κυβερνήσει τη χώρα. Άλλωστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας σημαίνει ότι οι Βουλευτές δεν διορίζονται, αλλά εκλέγονται. Και περαιτέρω το Σύνταγμα αφήνει στον νομοθέτη την επιλογή του εκάστοτε εκλογικού νόμου. Συνεπώς ο νέος εκλογικός νόμος κινείται απολύτως εντός των συνταγματικών ορίων. Κι αυτό αποτελεί κι απάντηση στην ένσταση συνταγματικότητας που κατατέθηκε σήμερα. Απάντηση που έδωσε με επάρκεια ο Υφυπουργός κ. Λιβάνιος και με νομικά και με πολιτικά επιχειρήματα. Και σε κάθε περίπτωση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, δεν μπορείτε να επικρίνετε την Κυβέρνηση ότι παραβιάζει σήμερα την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, όταν εσείς εκλεχθήκατε με ενισχυμένη αναλογική, κι ενώ μπορούσατε ανά πάσα στιγμή να την τροποποιήσετε, κυβερνήσατε επί τεσσεράμισι χρόνια χωρίς κανένα ίχνος ενοχής για την παραβίαση της παραπάνω συνταγματικής αρχής για την οποία τώρα κόπτεστε. Ακούστηκε, επίσης, το επιχείρημα ότι ο νέος εκλογικός νόμος δεν ευνοεί την ανάπτυξη συγκλίσεων και συνεργασιών μεταξύ των κομμάτων. Ούτε αυτό το επιχείρημα όμως ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αφού σε καμμία περίπτωση το παρόν νομοσχέδιο δεν αποκλείει τις συνεργασίες. Συνεργασίες οι οποίες όμως είναι σημαντικό να είναι αποτέλεσμα πολιτικής επιλογής κι όχι προϊόν ανάγκης λόγω της υφιστάμενης εκλογικής νομοθεσίας. Η χώρα μας έχει ανάγκη από πραγματικές και ουσιαστικές πολιτικές συγκλίσεις κι όχι από ετερόκλητες κυβερνήσεις που έχουν ως μοναδικό γνώμονα τη μοιρασιά της εξουσίας. Σε κάθε περίπτωση όμως τον τελευταίο και αποφασιστικό λόγο για την εκάστοτε κυβέρνηση και την ισχύ των πολιτικών δυνάμεων την έχει ο κυρίαρχος λαός. Αυτός αποφασίζει για την αυτοδυναμία κι όχι τα εκλογικά συστήματα. Αυτός καθορίζει τη δυναμική των κομμάτων και μπορεί να δώσει με την ψήφο του την αυτοδυναμία σε μια κυβέρνηση, όπως έκανε και στις τελευταίες εκλογές δίνοντας τη σαφή εντολή στην Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας να εφαρμόσει το κυβερνητικό της πρόγραμμα. Και είναι βέβαιο ότι η κοινωνική πλειοψηφία έχει αντιληφθεί πόσο σημαντικό είναι για τη χώρα, για την οικονομία μας, για την εθνική μας ασφάλεια να υπάρχει μια αυτοδύναμη ισχυρή και σταθερή κυβέρνηση, όπως η σημερινή Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κατάθεση του σημερινού εκλογικού νόμου αποτελεί ακόμα μια απόδειξη της συνέπειας του πολιτικού πολιτισμού που χαρακτηρίζει την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο ίδιος πριν από τεσσεράμισι χρόνια κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου της απλής αναλογικής, ως Αρχηγός τότε της αξιωματικής αντιπολίτευσης, είχε δεσμευθεί ότι αμέσως μετά τις εκλογές σε χρόνο πολιτικά ουδέτερο και με πνεύμα ειλικρίνειας και κατανόησης, χωρίς κανένα παζάρι και καμμία συναλλαγή, θα εισάγει έναν νέο εκλογικό νόμο που θα αποτελεί τομή για το πολιτικό μας σύστημα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Μισό λεπτό θα ήθελα, κύριε Πρόεδρε.
Λιγότερο από το μισό.
Αυτό ακριβώς πράττει σήμερα με έναν σύγχρονο εκλογικό νόμο που αντιμετωπίζει οριστικά τις παθογένειες του εκλογικού συστήματος και εξασφαλίζει την πολυπόθητη κυβερνητική σταθερότητα. Η χώρα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε καμμία περίπτωση δεν αντέχει την ακυβερνησία, τις επανειλημμένες εκλογές αλλά και τους υποχρεωτικούς «πολιτικούς γάμους». Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ κι εγώ. Τον λόγο έχει ο κ. Ζεμπίλης και μετά ο κ. Μαραβέγιας.
Βοήθησε ο Θεός, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, αγαπητές κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη χώρα μας όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπου δεν υφίσταται σχετική συνταγματική δέσμευση υπάρχει η ευχέρεια της νομοθέτησης εκείνου του εκλογικού συστήματος που ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των καιρών. Συνεπώς σήμερα θα πρέπει να σταθμίσουμε το εθνικό συμφέρον σε συνδυασμό με την εθνική μας παράδοση αλλά και το πνεύμα του συνταγματικού μας νομοθέτη. Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι η χώρα μας έχει κουλτούρα ενισχυμένου αναλογικού συστήματος ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1950. Επίσης, όλες σχεδόν οι μεταδικτατορικές κυβερνήσεις υπό κανονικές συνθήκες στηρίζονταν σε μια άνετη συμπαγή και πειθαρχημένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Μια πλειοψηφία που εξασφάλιζε σταθερότητα, συνοχή, αδιατάρακτη μακροβιότητα και ευημερία. Το γεγονός αυτό συνέβαλε τα μέγιστα στον εκσυγχρονισμό και την ισχυροποίηση της χώρας αλλά και στην εμβάθυνση και την ανθεκτικότητα σε κρίσιμες και ταραγμένες περιόδους των δημοκρατικών μας θεσμών. Με αυτό το δεδομένο πιστεύει κανείς ότι η σημερινή κρίσιμη περίοδος που επισκιάζεται από μια ευρύτατη γεωπολιτική αστάθεια και εθνικούς κινδύνους είναι η κατάλληλη για πειραματισμούς; Ότι ενδείκνυται, δηλαδή, να ανατρέψουμε μια μακρά θεσμική παράδοση, υιοθετώντας ένα εκλογικό σύστημα παντελώς ξένο προς τα πολιτικά μας ήθη; Ασφαλώς και όχι. Ως προς τα παραδείγματα από την Ελλάδα αναφέρθηκαν ήδη. Θα πω όμως τι συνέβη ακόμα και σε χώρες με αντίστοιχη παράδοση όπως στην Ισπανία. Εκεί προκηρύχθηκαν τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις σε τέσσερα χρόνια. Είχαμε υπηρεσιακή κυβέρνηση, αβεβαιότητα και πολιτική αναταραχή. Στις 28 Απριλίου 2019 εκλογές. Στις 10 Νοεμβρίου ξανά εκλογές. Άκαρπες και πάλι. Για να καταλήξουμε μόλις στις αρχές του 2020 σε μια αναιμική κυβέρνηση μειοψηφίας. Κι όπως συμβαίνει συνήθως, η πολιτική, κοινωνική και οικονομική κρίση ενίσχυσαν την Ακροδεξιά που ξεπέρασε το 15% στις τελευταίες εκλογές. Η απλή αναλογική, λοιπόν, εκτός από την κρίση, επανέφερε την Ακροδεξιά, τον φασισμό και τον φρανκισμό στη μεγάλη χώρα της Ιβηρικής Χερσονήσου. Παρόμοια εξτρεμιστικά φαινόμενα παρουσιάζονται επίσης και με τους μεγάλους κυβερνητικούς συνασπισμούς, όταν δηλαδή τα κόμματα εξουσίας, αντί να εναλλάσσονται στην κυβέρνηση, συνασπίζονται, με αποτέλεσμα η αντιπολίτευση να ασκείται από τα άκρα του πολιτικού συστήματος. Περαιτέρω, η καθιέρωση του εκλογικού νόμου δεν είναι αδέσμευτη σε σχέση με το πνεύμα των συνταγματικών διατάξεων, που, μπολιασμένες από τη μακρά πολιτική μας παράδοση, αποκρούουν την πολιτική αστάθεια και προκρίνουν τον εκλογικευμένο κοινοβουλευτισμό ως θεμελιώδη αρχή του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος. Αυτό προκύπτει και από το άρθρο 82 παράγραφος 2 του Συντάγματος που αναφέρεται στην ενότητα της κυβέρνησης, αλλά ιδιαίτερα από το άρθρο 37, για το οποίο ήδη πολύ συζήτηση έγινε και καθιερώνει, όπως είπε και ο κ. Καμίνης το σύστημα των διερευνητικών εντολών, όμως το καθιερώνει κατ' εξαίρεση. Αυτό άλλωστε φαίνεται και από τα περιορισμένα περιθώρια που αφήνει. Στα άλλα ευρωπαϊκά κράτη, το συνταγματικό πλαίσιο επιτρέπει την αναζήτηση σχηματισμού κυβέρνησης για μακρά περίοδο. Στη χώρα μας, λόγω και του ιστορικού φορτίου των Ιουλιανών, το σύστημα των διερευνητικών εντολών είναι αυστηρό και τυπικό, επιτάσσει δε τον σχηματισμό της κυβέρνησης σε δέκα - δεκαπέντε ημέρες και από αυτό αποδεικνύεται ότι, αν μη τι άλλο, δεν ευνοεί τις συνεργασίες. Και το εύλογο ερώτημα που τίθεται βέβαια είναι, γιατί η προηγούμενη Κυβέρνηση που πρότεινε τη συνταγματοποίηση της απλής αναλογικής, δεν πρότεινε αντίστοιχα και την αναθεώρηση των διατάξεων του άρθρου 37, ώστε με την ελαστικοποίηση της διαδικασίας να διευκολύνεται ο σχηματισμός συμμαχικών κυβερνήσεων. Την απάντηση τη γνωρίζουμε όλοι. Διότι την προηγούμενη κυβέρνηση δεν την ενδιέφερε καμμία αναλογική, την ενδιέφερε μόνο να ανακόψει την πορεία της Νέας Δημοκρατίας προς την εξουσία. Διότι, εάν πράγματι ενδιαφερόταν για την επιτυχία του εγχειρήματος, θα έπρεπε να συμβάλει στη διαμόρφωση μιας νέας κουλτούρας διαλόγου και εθνικής συνεννόησης. Διότι η άδολη αναλογική και συνακόλουθα το ήπιο πολιτικό κλίμα δεν υπηρετείται ούτε από διχαστικές και εμφυλιοπολεμικές λογικές του τύπου «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν» ούτε από την τοξική εμπάθεια και την οπαδική συμπεριφορά. Άλλωστε, αν ο ΣΥΡΙΖΑ πίστευε καλόπιστα στην απλή αναλογική, θα φρόντιζε να διαμορφώσει κουλτούρα συνεργασιών, σχηματίζοντας μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015 συμμαχικές κυβερνήσεις με ιδεολογικοπολιτικά χαρακτηριστικά και επί τη βάσει προγραμματικών συγκλίσεων. Αντίθετα, η προηγούμενη πλειοψηφία επέλεξε - και μάλιστα και τις δύο φορές - τη δημιουργία μιας κυβέρνησης μονοκομματικής νοοτροπίας, που λειτουργούσε εν είδει ετερόρρυθμης εταιρείας, με έναν παράταιρο, ιδιότυπο και ανεξάρτητο κυβερνητικό εταίρο. Και σήμερα που μας λέτε όλα αυτά τα ωραία περί προοδευτικών συγκλίσεων, πρέπει επιτέλους να μας απαντήσετε ποιο προοδευτικό όραμα μοιραζόσασταν με τον Έλληνα κακέκτυπο του Όρμπαν, ποια ιδεολογική συγγένεια είχατε με τον εθνολαϊκισμό των ΑΝΕΛ και ποια Ελλάδα ονειρευτήκατε από κοινού με την καρικατούρα του Σαλβίνι; Και αυτά βέβαια δεν τα λέμε εμείς, τα είπαν τα στελέχη σας στην κεντρική επιτροπή του Οκτωβρίου του 2018, τότε που αξιολογήσατε οι ίδιοι την κυβερνητική σας συνεργασία ως τραυματική εμπειρία και βέβαια ήταν μια εμπειρία που δυσφήμησε και διέσυρε την πεμπτουσία της απλής αναλογικής που είναι οι κυβερνήσεις συνεργασίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι, ακόμα και μετά τη λύση αυτής της παρά φύση σύμπραξης, δεν προχωρήσατε σε κυβέρνηση συνεργασίας, αλλά επιλέξατε αυτό που σήμερα καταριέστε. Δηλαδή μια μονοκομματική κυβέρνηση, με Βουλευτές που αποσπάσατε από άλλα κόμματα, προκειμένου να παρατείνετε την εξουσία σας μέχρι τον Οκτώβριο του 2019. Ωστόσο, ο ελληνικός λαός στις ευρωεκλογές είχε διαφορετική άποψη, όπως και στις εκλογές του 2023 η ετυμηγορία του θα είναι βαριά για όσους εξύφαναν σχέδια ακυβερνησίας και αναταραχής. Και το πιο πιθανό και οδυνηρό παράλληλα είναι ότι η ετυμηγορία αυτή θα εκφραστεί δύο φορές. Στις πρώτες εκλογές θα καταδικάσει τα μικροκομματικά παιγνίδια, την υποκρισία και τον πολιτικό αμοραλισμό και στις δεύτερες ο ελληνικός λαός θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στον Κυριάκο Μητσοτάκη να συνεχίσει την προσπάθεια αναγέννησης και επανεκκίνησης της χώρας. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Μαραβέγιας και μετά ο κ. Καππάτος από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο εκλογικός νόμος αποτελεί για το πολιτικό σύστημα μια ιδιαίτερα σοβαρή παράμετρο του δημοκρατικού πολιτεύματος, γιατί και αυτός συμβάλλει στην εύρυθμη λειτουργία του ή τουλάχιστον θα έπρεπε ο εκάστοτε εκλογικός νόμος να τυγχάνει σοβαρής αντιμετώπισης από όλα τα μεγάλα κόμματα. Ακούγοντας προχτές τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να μιλά στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματός του, συνειδητοποίησα ότι προέβη σε αντιφατικές διαπιστώσεις. Μιλώντας, λοιπόν, ο κ. Τσίπρας προχθές στο κόμμα του για τον νέο εκλογικό νόμο, προέβλεψε ολέθρια αποτελέσματα τόσο για την κοινωνική πλειοψηφία όσο και για τη χώρα, επειδή αυτός ο νόμος θα οδηγήσει σε μονοκομματικές και παντοδύναμες κυβερνήσεις που έκαναν, σύμφωνα πάντοτε με τον ΣΥΡΙΖΑ, τόσο κακό στη χώρα. Αν υποθέσουμε ότι ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ σοβαρολογούσε, προκύπτουν λογικά δύο πολύ σοβαρά ερωτήματα. Ερώτημα πρώτο: Έχει μήπως ξεχάσει ότι ο ίδιος διετέλεσε Πρωθυπουργός μονοκομματικής κυβέρνησης κατά την τελευταία περίοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία; Αν όντως το εννοεί αυτό που είπε για ολέθρια αποτελέσματα, τότε προφανώς πρόκειται περί αναγνώρισης εκ μέρους του για το τι έκανε στη χώρα η Κυβέρνηση της «τελευταία φορά αριστερά». Αν είναι έτσι, οφείλουμε να τον συγχαρούμε για την αυτοκριτική του και να αναγνωρίσουμε τουλάχιστον την ειλικρινή μεταμέλεια του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ για τα πεπραγμένα του. Δεύτερο σοβαρό ερώτημα για τον κ. Τσίπρα: Ποιος ορίζει τι είναι κοινωνική πλειοψηφία; Εγώ θα απαντούσα πως την καθορίζουν οι εκλογές. Άρα συμπεριλαμβάνει μόνον όσους ψηφίζουν. Κάποιος άλλος θα μπορούσε να απαντήσει ότι πρόκειται για μια ευρύτερη κοινωνική ομαδοποίηση στη βάση ορισμένων θεμελιακών κοινών, πιστεύω και συμπεριφορών. Ποια μπορεί λοιπόν να είναι αυτά τα κοινά χαρακτηριστικά, που ορίζουν την κοινωνική πλειοψηφία του κ. Τσίπρα; Θα ήθελα πολύ να ακούσω ποιους νομίζετε ότι αντιπροσωπεύετε, γιατί αντί για κοινωνική πλειοψηφία, φοβάμαι ότι σήμερα μιλάμε για μια μικρή μειοψηφία και μάλιστα ακραία. Μάλλον όμως, και ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ακριβώς τον ίδιο φόβο. Τον φόβο ότι μετατρέπεται σταδιακά σε μια μικρή μειοψηφία, διολισθαίνοντας στα εκλογικά ποσοστά που είχε πριν από το 2012. Από πού προκύπτει αυτή η ηττοπαθής πρόβλεψη; Μα από τον ίδιο τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, που προεξοφλεί ότι ο νέος εκλογικός νόμος, τον οποίο πρόκειται να ψηφίσουμε, θα οδηγήσει σε κακές μονοκομματικές κυβερνήσεις, που θα είναι και παντοδύναμες. Μεγαλύτερη παραδοχή ήττας από αυτή δεν μπορεί να υπάρξει. Με απλά λόγια ο κ. Τσίπρας αποδέχεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είναι ξανά πρώτο κόμμα, γιατί αν πίστευε ότι θα μπορούσε να προσεγγίσει κάποτε το 38% μια τέτοια δική του κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, βεβαίως και δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι κακή για τον ίδιο, γιατί σίγουρα σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα, αν και κυρίαρχος, ο ΣΥΡΙΖΑ θα χρησιμοποιούσε φυσικά τη δύναμή του αυτή μόνο για καλό. Από την άλλη, αφού ο ίδιος τελικά αποδέχεται πως, αν και καλός, δεν θα είναι πρώτο κόμμα, προφανώς προεξοφλεί πως η Νέα Δημοκρατία θα είναι εκείνη που θα ξανακερδίσει τις εκλογές και μάλιστα, όπως λέει χαρακτηριστικά, θα είναι και παντοδύναμη. Δηλαδή με ποσοστό μεγαλύτερο του 38%. Εδώ απλά οφείλουμε ως Νέα Δημοκρατία να σας ευχαριστήσουμε, και σας και τον Αρχηγό σας, για το ότι πετάτε λευκή πετσέτα τριάμισι χρόνια πριν τις επόμενες εκλογές, δημιουργώντας από τώρα κλίμα νίκης για τη Νέα Δημοκρατία. Και όχι απλά νίκης, αλλά θριάμβου, αφού ο Πρόεδρός σας προβλέπει παντοδυναμία του πρώτου κόμματος, κάτι όμως που ο νέος νόμος δίνει μόνο όταν αυτό πιάσει το 40%. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν ξέρω γιατί ο κ. Τσίπρας ένιωσε την ανάγκη να κάνει τέτοια αβάντα στον Κυριάκο Μητσοτάκη, εκτός και αν πρόκειται για κρίση ειλικρίνειας. Γιατί ειλικρινά είναι αδύνατο να φανταστεί κανείς τον ΣΥΡΙΖΑ να παραμένει κόμμα εξουσίας, όταν πολιτεύεται με τις σημερινές έξαλλες, γεμάτες παλινωδίες θέσεις του, που όλοι μας γνωρίζουμε. Εδώ θα περιοριστώ σε ένα μόνο τέτοιο παράδειγμα, ακραίου πολιτικού λόγου. Συνάδελφος από την Αξιωματική Αντιπολίτευση, που κλήθηκε να εκφράσει τη δημόσια θέση του κόμματος του για το συζητούμενο νομοσχέδιο, προέβλεψε ότι μετά τις επόμενες εκλογές που θα γίνουν με απλή αναλογική, χωρίς καλπονοθευτικές πριμοδοτήσεις, θα συγκροτηθεί προοδευτική κυβέρνηση, που θα στείλει μια και καλή στην αντιπολίτευση τη Νέα Δημοκρατία. Άρα στην πραγματικότητα κανέναν εκλογικό νόμο δεν χρειάζεται, γιατί δεν σας αρέσει η δημοκρατική εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία. Θέλετε απλά ένα μονολιθικό, δήθεν προοδευτικό καθεστώς με τον ΣΥΡΙΖΑ μονίμως στην κυβέρνηση, νοσταλγώντας προφανώς περασμένα μεγαλεία. Έχουμε, λοιπόν, νέα για τους έξαλλους προσήλυτους στον υπαρκτό σοσιαλισμό: Η Ελλάδα είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία και έτσι θα παραμείνει. Ας μην ονειρεύονται μόνιμες καρέκλες στα Υπουργεία για τους εαυτούς τους, με τη Νέα Δημοκρατία για πάντα στην αντιπολίτευση, γιατί στη δημοκρατία μας οι ψηφοφόροι είναι εκείνοι που αποφασίζουν για τον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας και κανείς άλλος. Μπορεί κάποιος να πει καλοπροαίρετα ότι ο νέος ΣΥΡΙΖΑ έχει αλλάξει μυαλά, έχει αντιληφθεί την κυβερνητική του ανεπάρκεια και προσπαθεί τώρα να διευρύνει το πεδίο συνεργασιών του προκειμένου να μπορέσει να σχηματίσει και κάποια στιγμή μία συμμαχική κυβέρνηση. Άλλωστε πλέον, μετά την απομάκρυνσή του από την εξουσία, έχει ξαναγυρίσει στον παλιό του σκοπό, προοδευτικές συμμαχίες, κοινωνικές πλειοψηφίες κ.ο.κ., πράγματα που είχε ξεχάσει από το 2015 έως το 2019, όταν συνεργαζόταν με τον Πάνο Καμμένο, τον άνθρωπο που στα νιάτα του έσπαγε τα εκλογικά περίπτερα του ΚΚΕ στην Καλλιθέα και ανακάλυπτε τρομοκράτες της «17 Νοέμβρη» στα πρόσωπα πασίγνωστων στελεχών σας. Εντάξει, ίσως η συνεργασία ΑΝΕΛ και ΣΥΡΙΖΑ να μην ήταν ακριβώς προοδευτική συμμαχία, αλλά δεν πειράζει. Ας συμφωνήσουμε να ξεχάσουμε για μία στιγμή το ακροδεξιό, για πολλά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, ιδεολογικό περίβλημά του και ας κοιτάξουμε λίγο πιο βαθιά. Ποια ήταν λοιπόν η πολιτεία της δικομματικής σας κυβέρνησης; Δεν ήταν τέλος πάντων μία κυβέρνηση από αυτές τις κακές, τις μονοκομματικές που αποκηρύσσει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ; Κατά το μεγαλύτερο μέρος της διακυβέρνησης Τσίπρα υπήρχε μία συμμαχική, άρα υποτίθεται κατ' αρχάς, καλή κυβέρνηση, σύμφωνα με όσα ισχυρίζεστε. Το πρόβλημα είναι ότι το ισχυρίζεται μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί στην πραγματικότητα η κυβέρνηση εκείνη απέτυχε παταγωδώς, όπως αποδεικνύει, όχι μόνο η εξαφάνιση των ΑΝΕΛ, αλλά και η τριπλή εκλογική σας ήττα το 2019. Ηθικό δίδαγμα: Καμμία κυβέρνηση δεν καθαγιάζεται αυτόματα επειδή είναι πολυκομματική ή μονοκομματική. Το μόνο που υπάρχει είναι καλές κυβερνήσεις και κακές κυβερνήσεις, μονοκομματικές ή όχι. Όμως, σε κάθε περίπτωση, δεν θα πρέπει να ξεχνάτε και το εξής πολύ απλό και σημαντικό, πως όποιος και να είναι ο εκλογικός νόμος για να επανέλθετε κάποτε στην κυβέρνηση θα χρειαστούν και ψήφοι. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε πολύ. Ο κ. Καππάτος από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο και μετά ο κ. Αποστόλου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα για τον εκλογικό νόμο και τον μηχανισμό που θα διασφαλίζει ένα αποτέλεσμα μέσα από την εκλογική διαδικασία. Αυτός είναι ο σκοπός των εκλογών, πρωτίστως να προκύψει κυβέρνηση. Οι εκλογές δεν είναι μία άσκηση απογραφής των ιδεολογικών πεποιθήσεων του εκλογικού Σώματος χωρίς να παράγουν αποτέλεσμα ως προς τη σταθερότητα και την ομαλή διαδοχή κυβερνήσεων. Άρα σήμερα η ουσία της συζήτησης δεν αφορά απλώς τη μέθοδο κατανομής των εδρών στις εθνικές εκλογές. Οι επιπτώσεις των αλλαγών στη μέθοδο εκλογής Βουλευτών είναι ευρύτερες και μπορούν να επηρεάσουν την πορεία της χώρας καθοριστικά. Γι' αυτό και η Κυβέρνηση αποδίδει μεγάλη σημασία στην αλλαγή του εκλογικού νόμου. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ]] Αψεγάδιαστο εκλογικό σύστημα όμως δεν υπάρχει. Στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά κάθε χώρας, γίνεται ένας συγκερασμός της ανάγκης να υπάρχει κυβέρνηση και της ανάγκης να αντιπροσωπεύονται όλα τα πολιτικά ρεύματα στο Κοινοβούλιο. Η Ελλάδα έχει ιστορική εμπειρία από την απλή αναλογική που σε πολλές περιπτώσεις είναι και τραυματική εμπειρία. Τα έωλα επιχειρήματα περί καλπονοθευτικού συστήματος, που ακούγονται από κάποιες πτέρυγες της Βουλής, τα καταρρίπτει η ίδια η πραγματικότητα. Οι περισσότερες χώρες του ανεπτυγμένου κόσμου δεν έχουν συστήματα απλής αναλογικής. Δεν αποτελεί η Ελλάδα κάποιου είδους εξαίρεση σε αυτό το πεδίο. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας πολύ σωστά ξεκαθαρίζει τους όρους της εκλογικής διαδικασίας αμέσως μετά την εκλογή της και όχι στο τέλος της τετραετίας με βάση άλλα κριτήρια. Αυτό το κάνει όχι μόνο για τις εθνικές εκλογές, αλλά και για την ψήφο των εκτός επικρατείας εκλογέων και για την τοπική αυτοδιοίκηση. Αναφερόμενοι όμως στην τοπική αυτοδιοίκηση έχουμε τη δυνατότητα να βγάλουμε σαφή συμπεράσματα για τα αποτελέσματα της εφαρμογής της απλής αναλογικής στους δήμους και τις περιφέρειες. Ρωτήστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, την άποψη των δημάρχων και περιφερειαρχών σε όλη την Ελλάδα. Ποια είναι η εμπειρία τους από αυτό το εκλογικό σύστημα; Μιλάμε για εκατοντάδες περιπτώσεις όπου εφαρμόζεται στην πράξη ένα αντίστοιχο εκλογικό σύστημα με αυτό που ψηφίσατε να εφαρμοστεί στις επόμενες εθνικές εκλογές. Η πλειονότητα των ανθρώπων που υπηρετούν στην τοπική αυτοδιοίκηση και που το εφαρμόζουν κάθε μέρα, το κρίνουν αποτυχημένο και αναποτελεσματικό, γι' αυτό και ζητούν επιτακτικά την αλλαγή του. Αντίθετα με τη θεσμικά ορθή στάση της Κυβέρνησης που φέρνει στην αρχή της θητείας της τον εκλογικό νόμο, η σημερινή Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν έδειξε αντίστοιχη υπευθυνότητα. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποδέχτηκε να επανεκλεγεί τον Σεπτέμβρη του 2015 με έναν νόμο που τώρα κατακεραυνώνει, πόσο μάλλον όταν διατείνεστε ότι αποτελεί διαχρονικά κορυφαία προτεραιότητά σας η καθιέρωση της απλής αναλογικής. Γιατί δεν έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ το αντίστοιχο νομοθέτημα στην πρώτη του κυβερνητική θητεία, αλλά το έκανε μεταγενέστερα, στη δεύτερη θητεία, όταν κατάλαβε πλέον ότι θα έχανε τις επόμενες εκλογές; Η πρακτική σας είναι μάλλον υποκριτική. Αντίθετα με τη στάση της Αντιπολίτευσης, που αλλάζει άποψη για τον εκλογικό νόμο ανάλογα με τη συγκυρία, η Νέα Δημοκρατία έχει διαχρονικά σταθερή άποψη που τη γνωρίζει ο ελληνικός λαός. Το σημερινό σχέδιο νόμου είναι, λοιπόν, η εντολή των Ελλήνων πολιτών. Αυτοί το ενέκριναν στις εκλογές. Ξεκαθαρίσαμε προεκλογικά ότι η Νέα Δημοκρατία θα άλλαζε τον εκλογικό νόμο και περιγράψαμε σαφώς προς ποια κατεύθυνση θα ήταν αυτή η αλλαγή. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε μία χώρα στην οποία τα πολιτικά κόμματα έχουμε βαθιές διαφωνίες για πολύ βασικές λειτουργίες του κράτους, πώς ακριβώς θα λειτουργήσει η απλή αναλογική, χωρίς να έχουμε ήδη επιτύχει παγιωμένες συγκλίσεις; Χαρακτηριστικό παράδειγμα σήμερα το εκπαιδευτικό σύστημα και η παιδεία για την οποία συζητούσαμε αυτές τις μέρες στη Βουλή. Πρόκειται για ένα θέμα για το οποίο σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες υπάρχει διακομματική συναίνεση. Θα εκβιαστεί ξαφνικά πολιτική σύγκλιση στα ζητήματα που διαφωνούμε μέσω μιας συγκυβέρνησης και μάλιστα με σύστημα απλής αναλογικής; Διότι, ας είμαστε ειλικρινείς, με την απλή αναλογική σχεδόν αναγκαστικά θα πρέπει να συγκυβερνούν τα δύο μεγαλύτερα κόμματα. Αν θέλουμε πραγματικές συγκλίσεις, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτές θα πρέπει να επιτυγχάνονται προεκλογικά και προγραμματικά σε βάθος χρόνου, όχι με μετεκλογικές συνεργασίες και συναλλαγές ανάλογα με το εκάστοτε αποτέλεσμα της κάλπης. Για να επιτευχθούν οι συγκλίσεις πρέπει να προηγηθεί μακρά περίοδος ωρίμανσης και στην κοινωνία και στα κόμματα. Άποψή μου, λοιπόν, είναι ότι πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα τα προβλήματα της κοινωνίας να λύνονται από κυβερνήσεις που έχουν σαφή ιδεολογικό και πολιτικό προσανατολισμό, ώστε να έχουν τη νομιμοποίηση να λαμβάνουν δύσκολες αποφάσεις. Ας αφήσουμε τους Έλληνες πολίτες να αποφασίσουν σε ποια κατεύθυνση θα είναι αυτές οι αλλαγές. Αν θέλουν οι πολίτες αλλαγή πολιτικής, πρέπει να τους δίνεται η ευκαιρία να την έχουν. Ας τους δώσουμε την ευκαιρία να διαλέξουν αν θέλουν κυβερνήσεις συνεργασίας ή όχι, αν θέλουν μονοκομματικές ή πολυκομματικές κυβερνήσεις. Ο νόμος που προτείνει η Κυβέρνηση εξασφαλίζει ότι οι Έλληνες πολίτες θα έχουν πλέον αυτή τη δυνατότητα. Αντίθετα, ο νόμος που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ επιβάλλει ουσιαστικά στους πολίτες μια συγκεκριμένη μορφή πολυκομματικών κυβερνήσεων. Θα κλείσω με μία παρατήρηση που αφορά τις μέρες που ζούμε. Συμφωνούμε όλοι ότι ο εκλογικός νόμος δεν γίνεται να διαμορφώνεται με βάση την επικαιρότητα και γεγονότα που έρχονται και φεύγουν από το προσκήνιο. Όμως, ας είμαστε ειλικρινείς σε αυτή την Αίθουσα. Παρακολουθούμε αυτά που συμβαίνουν στη γεωπολιτική γειτονιά μας και τις εξελίξεις που αφορούν την εξωτερική πολιτική. Πιστεύει κανείς ότι θα άντεχε η Ελλάδα σήμερα να έχει υπηρεσιακή κυβέρνηση, αδύναμη να πάρει πρωτοβουλίες και αποφάσεις που θα δεσμεύουν τις επόμενες κυβερνήσεις; Ακόμα χειρότερα, θα άντεχε σήμερα το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα να βρίσκεται ακόμα σε συζητήσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης; Ποια θα ήταν η αξιοπιστία μας ως πολιτικά κόμματα, όταν οι Έλληνες πολίτες ζητούν επιτακτικά σταθερότητα; Αυτό δεν αφορά μόνο την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης ή τη νομιμοποίηση αποφάσεων για την εξωτερική πολιτική μας. Αφορά και στον τρόπο που μας αντιμετωπίζουν και οι υπόλοιποι διεθνείς δρώντες. Τέλος, δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσει κανείς για τις αρνητικές επιπτώσεις της ακυβερνησίας στην οικονομία. Αντέχει λοιπόν η Ελλάδα σήμερα να ρισκάρει και την οικονομία της και την αποτελεσματικότητα της εξωτερικής της πολιτικής; Δυστυχώς, κύριοι συνάδελφοι, δεν έχουμε την πολυτέλεια πολλών ευρωπαϊκών χωρών, όπου τα πολιτικά κόμματα διαβουλεύονται τους όρους σχηματισμού κυβερνήσεων συνεργασίας για μήνες, ακόμα και για χρόνια. Γι' αυτό και οφείλουμε να δώσουμε τη δυνατότητα στους πολίτες να αποφασίζουν οι ίδιοι αν το θέλουν ή όχι αυτό. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε και για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Ευάγγελος Αποστόλου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η δημοκρατική και πλουραλιστική λειτουργία και συγκρότηση της Βουλής μέσω της αναλογικής αντιπροσώπευσης των πολιτικών κομμάτων και των συνασπισμών είναι ζήτημα κομβικής σημασίας. Τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια επιβλήθηκαν στη χώρα μας εκλογικά συστήματα ενισχυμένης αναλογικής σε διάφορες εκδοχές και τρόπους εφαρμογής χωρίς να έχουν προηγηθεί συναινετικές διαδικασίες και είχαν ως αποτέλεσμα την αλλοίωση της πραγματικής θέλησης του ελληνικού λαού. Η προπαγάνδιση του αφηγήματος των αυτοδύναμων ισχυρών κυβερνήσεων, του κινδύνου ακυβερνησίας και του φόβου για το αύριο συντέλεσαν στη στρέβλωση της γνήσιας και δημοκρατικής λειτουργίας του αντιπροσωπευτικού συστήματος στη χώρα μας. Με την υιοθέτηση του συστήματος της ενισχυμένης αναλογικής αυτό που προέκυπτε ήταν η αναντιστοιχία μεταξύ της εκλογικής δύναμης των κομμάτων και της κοινοβουλευτικής τους εκπροσώπησης. Ο μόνος κερδισμένος ήταν το κυβερνών κόμμα που βέβαια νομοθετούσε με αποκλειστικό γνώμονα και σκοπό να κερδίζει τις επόμενες εκλογές. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε διεθνές, αλλά και εθνικό επίπεδο έχει διαπιστωθεί ότι οι θεσμοί της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας δοκιμάζονται υπό το βάρος των πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών εξελίξεων, με αποτέλεσμα σε πολλές περιπτώσεις να αμφισβητείται η ικανότητά τους να εκφράζουν γνησίως τα αιτήματα των πολιτών. Την ίδια στιγμή, μια διαρκώς αυξανόμενη μερίδα πολιτών αισθάνεται αποκλεισμένη και μη εκφραζόμενη από τους αντιπροσωπευτικούς θεσμούς, και του Κοινοβουλίου συμπεριλαμβανομένου. Η καθιέρωση μιας αναλογικής σχέσης μεταξύ της εκλογικής και της κοινοβουλευτικής δύναμης των κομμάτων είναι ο μόνος τρόπος για τη δίκαιη, ισότιμη, νόμιμη και δημοκρατική αντιπροσώπευση του λαού στο Κοινοβούλιο και γενικά στον δημόσιο βίο. Μόνον έτσι ενισχύεται ο πλουραλισμός και η ισότιμη αντιμετώπιση των πολιτικών δυνάμεων της χώρας. Με την απλή αναλογική και την κατάργηση του μπόνους των πενήντα εδρών αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα η ψήφος του κάθε πολίτη και ταυτόχρονα προστατεύεται ο ρόλος του στις δημοκρατικές διαδικασίες, προστατεύεται η ισοδυναμία της ψήφου, αρχή αδιαπραγμάτευτη στις σύγχρονες δημοκρατίες, επιτυγχάνεται η αντιπροσώπευση περισσότερων απόψεων και ενδιαφερόντων στη Βουλή, αποφεύγονται τεχνητές πλειοψηφίες που είναι αναντίστοιχες προς την πραγματική εκλογική πλειοψηφία, προωθούνται οι συμμαχίες ως αποτέλεσμα συμβιβασμών και διαπραγμάτευσης με τη συμμετοχή διαφόρων πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, αποφεύγονται φαινόμενα καθεστωτισμού από πολιτικά κόμματα, τα οποία συχνά οφείλουν τον κυρίαρχο ρόλο τους στο ίδιο το εκλογικό σύστημα. Το σύστημα της απλής αναλογικής προάγει και προωθεί τη σύνθεση κυβερνήσεων συνεργασίας, όπως απαιτούν οι σύγχρονες ανάγκες του πλουραλισμού, της δημοκρατίας και της κοινωνικής συνοχής των πολιτών, ενισχύει την κυβερνητική σταθερότητα με τη συνδιαμόρφωση, τον έλεγχο και την ανάληψη ουσιαστικών πολιτικών πρωτοβουλιών που επιπρόσθετα εξασφαλίζουν την κοινωνική συνοχή και ειρήνη. Με την εφαρμογή του συστήματος της απλής αναλογικής που ψήφισε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ κατοχυρώνεται η ισοδυναμία της ψήφου, εναρμονίζεται με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, εισηγείται και προωθεί κυβερνήσεις των πολλών, αποδεικνύει εμπράκτως τον σεβασμό του στη λαϊκή κυριαρχία ως θεμέλιο του πολιτεύματος, δηλαδή στην αρχή ότι η εξουσία της κυβέρνησης και του κράτους έχει δημιουργηθεί και διατηρείται με τη συναίνεση του λαού, που είναι η πηγή όλων των πολιτικών εξουσιών μέσω των εκλεγμένων αντιπροσώπων του. Βρισκόμαστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε μία περίοδο που απαιτούνται συνεννόηση, σύνθεση απόψεων και προγραμματικές συγκλίσεις. Εσείς, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, δυστυχώς επιμένετε στη λογική των μονοκομματικών κυβερνήσεων, αυτών δηλαδή που μας οδήγησαν στην κρίση. Εσείς αγνοείτε ότι η δεκαετής κρίση ανάγκασε το πολιτικό σύστημα σε συγκλίσεις και συναινέσεις. Εμείς, πιστοί στην πάγια άποψη της Αριστεράς και παρά το κομματικό μας συμφέρον, καθιερώσαμε την απλή αναλογική ακριβώς για να εμπεδώσουμε την κουλτούρα των προγραμματικών συγκλίσεων. Δεν γίνεται τόσο καιρό να μιλάτε για την ισοτιμία της ψήφου των ομογενών και την ίδια ώρα να καταργείτε την ισοτιμία της ψήφου συνολικά, επαναφέροντας το μπόνους για το πρώτο κόμμα. H απλή αναλογική φαίνεται ότι σας φοβίζει, όχι γιατί φοβάστε την ακυβερνησία, αλλά γιατί δεν μπορείτε να υπηρετήσετε κυβερνήσεις συνεργασίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, χωνέψτε το, η απλή αναλογική ήρθε για να μείνει. Οι επόμενες εκλογές, ό,τι κι αν απεργάζεστε, θα γίνουν με απλή αναλογική και η επόμενη μέρα σε αυτή την αναμέτρηση θα βγάλει προοδευτική κυβέρνηση στη βάση των προοδευτικών συγκλίσεων και συμφωνιών. Οι σκέψεις σας για διπλές εκλογές το μόνο που θα σας αποφέρουν είναι η γρήγορη επιστροφή σας στην αντιπολίτευση.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, ο κ. Λιβανός Σπύρος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, σήμερα κλείνει ο πρώτος κύκλος των θεσμικών παρεμβάσεων της Κυβέρνησης, με τις οποίες έδωσε ανάγλυφο το στίγμα της πολιτικής της φιλοσοφίας, μιας φιλοσοφίας που έχουμε καταλάβει όλοι ότι επιζητεί και πετυχαίνει συναινέσεις στα μεγάλα και τα κρίσιμα, αλλά δεν διστάζει να συγκρουστεί μετωπικά με επιλογές τακτικισμού και κομματικής ιδιοτέλειας που βλέπουν τα μικρά, αλλά αδυνατούν να διακρίνουν τα μεγάλα και επωφελή για την Ελλάδα. Η Αναθεώρηση του Συντάγματος, η ψήφος των ομογενών, η εκλογή της νέας Προέδρου της Δημοκρατίας - και θα μου επιτρέψετε από αυτό το Βήμα να την συγχαρώ και εγώ για την εκλογή της - έστειλαν μήνυμα συνεννόησης και συναίνεσης των πολιτικών δυνάμεων σε πρωτοβουλίες με ισχυρούς συμβολισμούς και αυταπόδεικτη αξία. Εύχομαι ο κ. Τσίπρας, που θα έρθει να μιλήσει σε λίγο, να συνεχίσει σε αυτό το μοτίβο και να μην γυρίσει στον παλιό του εαυτό. Σήμερα, λοιπόν, συζητάμε για τον εκλογικό νόμο που αποτελεί ουσιαστικά τη χρυσή τομή ανάμεσα στην αντιπροσωπευτικότητα και στην κυβερνησιμότητα. Δεσμευτήκαμε προεκλογικά και το υλοποιούμε μετεκλογικά και μάλιστα σε ουδέτερο πολιτικό χρόνο, μόλις έξι μήνες μετά τις εκλογές που πέρασαν χωρίς αιφνιδιασμούς, χωρίς μικροπολιτικές σκοπιμότητες, με μόνο μέλημα το συμφέρον του τόπου το οποίο διασφαλίζεται μόνο αν το πρώτο κόμμα πριμοδοτείται με τις αναγκαίες έδρες, ώστε να μπορεί πραγματικά να κυβερνήσει. Σεβόμαστε απόλυτα τη λαϊκή ετυμηγορία και την αρχή της αναλογικότητας και το αποδεικνύουμε δίνοντας πριμοδότηση μόνον εφόσον το πρώτο κόμμα ξεπερνάει το 25%. Παράλληλα, αναγνωρίζουμε ότι οι εκλογικές συμπράξεις αποτελούν μία πραγματικότητα, γι' αυτό και απονέμουμε μπόνους με συγκεκριμένους όρους σε συνδυασμούς κομμάτων. Ακούμε τον ΣΥΡΙΖΑ να διαρρηγνύει τα ιμάτιά του περί της απλής και άδολης αναλογικής, την οποία με αγαθές δήθεν προθέσεις νομοθέτησε το 2016. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, τα είπαμε και το πρωί, δεν πείθετε κανέναν. Εάν θέλατε πράγματι να εφαρμοστεί ο νόμος της απλής αναλογικής, θα ήσασταν από τους πρώτους που θα ψηφίζατε στο εξάμηνο, εντούτοις δεν το πράξατε. Το 2015, μετά την περήφανη διαπραγμάτευσή σας και αφού η δική μας παράταξη έβαλε πλάτη για να μη βγούμε από το ευρώ, οδηγήσατε τη χώρα σε δεύτερες εκλογές με τον νόμο ακριβώς που τώρα καταγγέλλετε ως κατάπτυστο, με το δωράκι βέβαια των πενήντα εδρών, για να παραμείνετε γαντζωμένοι στις κυβερνητικές καρέκλες, που προφανώς σας άρεσαν. Και όταν είδατε την πολιτική αλλαγή του ανέμου τότε αίφνης θυμηθήκατε την απλή αναλογική και την αριστεροσύνη σας. Είδατε την απλή αναλογική όχι ως ιδεολογική και προεκλογική δέσμευση, αλλά ως εργαλείο για να ναρκοθετήσετε την πορεία της χώρας και βεβαίως της Νέας Δημοκρατίας. Οπότε, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, ας είστε τουλάχιστον τώρα ειλικρινείς. Την απλή αναλογική τη θυμηθήκατε όταν καταλάβατε ότι ο λαός ετοιμάζεται να σας στείλει εκεί που σας έστειλε τελικά, στα έδρανα της Αντιπολίτευσης, γιατί είστε το κόμμα επιτομή του καιροσκοπισμού και του πολιτικού μακιαβελισμού, το κόμμα που προκειμένου να έρθει στην εξουσία δεν διστάζει να διαλύσει τη χώρα. Ισχυρίζεστε ότι η απλή αναλογική είναι η πεμπτουσία των εκλογικών συστημάτων. Θα μου επιτρέψετε, όμως, μία σύντομη αναδρομή στην πλούσια ελληνική ιστορία για να σας αποδείξω ότι συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Το 1926 για πρώτη φορά εφαρμόστηκε η απλή αναλογική λόγω των ιδιαίτερων πολιτικών τότε συνθηκών της εποχής. Οξεία σύγκρουση για το πολιτειακό, Μικρασιατική Καταστροφή οδήγησαν τον τότε πολιτικό κόσμο να πιστέψει ότι η απλή αναλογική θα ήταν μια λύση. Εντούτοις, διαψεύστηκαν οικτρά. Η ακυβερνησία και το χάος ήταν συνέπειές της. Χρειάστηκε η προσφυγή όχι στα συστήματα σαν και αυτό που προτείνουμε εμείς, αλλά στο πλειοψηφικό για να σχηματιστεί η κυβέρνηση Βενιζέλου. Το 1932 και το 1936 οι εκλογές διεξήχθησαν εκ νέου με την απλή αναλογική. Συνέπεια ήταν ξανά ο κατακερματισμός των πολιτικών δυνάμεων, που έστρωσε τον δρόμο στη δικτατορία του Μεταξά. Το 1946 και το 1950, τα ταραγμένα χρόνια πριν και μετά τον εμφύλιο πόλεμο, οι εκλογές διεξήχθησαν και πάλι με απλή αναλογική. Πάλι κατακερματισμός των πολιτικών δυνάμεων, πάλι αδυναμία σχηματισμού σοβαρών κυβερνήσεων, χάος, ακυβερνησία. Τέλος, πιο πρόσφατα, το 1989, το ΠΑΣΟΚ σε μια άνευ προηγουμένου κίνηση τακτικισμού - την οποία, ας είμαστε ειλικρινείς, μόνο εσείς, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, ανταγωνίζεστε και ξεπερνάτε - με τα εκλογομαγειρέματα τότε του αλήστου μνήμης Κουτσόγιωργα και του Τσοχατζόπουλου, επέβαλε την απλή αναλογική που σήμερα εσείς υποστηρίζετε, καθιστώντας ουσιαστικά αδύνατο - νόμιζαν - τον σχηματισμό κυβέρνησης. Χρειάστηκαν έτσι τρεις εκλογικές αναμετρήσεις, με όλες τις συνέπειες, για να λάβει η Νέα Δημοκρατία πλέον το θηριώδες 47%, για να μπορέσει να σχηματίσει κυβέρνηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο τόπος έχει θεσμική μνήμη, θυμάται και ξέρει ότι η απλή αναλογική ζημίωσε διαρκώς την πατρίδα μας.
Όταν λέτε «Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας», εννοείτε…
Απαντήστε σε αυτά και μετά υψώστε τον τόνο της φωνής σας. Αφήστε τα. Σήμερα, όμως, το κρίσιμο δίλημμα είναι «ακυβερνησία ή κυβερνησιμότητα;». Ακούμε το επιχείρημα και είναι ίσως χρήσιμο και για μας ότι η πριμοδότηση του πρώτου κόμματος, παρά τις δικλείδες ασφαλείας που θέτουμε, λειτουργεί εις βάρος της λαϊκής ψήφου, στερώντας έδρες από άλλα κόμματα. Η στάθμιση το καταλαβαίνετε ότι δεν είναι εύκολη, αλλά είναι αναγκαία. Η ανάγκη σχηματισμού κυβέρνησης είναι απαραίτητη. Δυστυχώς, με ευθύνη του πολιτικού συστήματος στη χώρα μας δεν υπάρχει αυτή η κουλτούρα συναίνεσης και συνεργασίας. Δεν έχει περάσει, άλλωστε, πολύς καιρός από τότε που εσείς που μιλάτε σήμερα για συναίνεση αποκαλούσατε τους συναδέλφους σας στη Βουλή «γερμανοτσολιάδες», «προδότες» και τους καλούσατε - οι συνέταιροί σας, τότε - σε λιντσάρισμα. Δυστυχώς, αυτό γινόταν. Γυρίστε λίγο πίσω τον χρόνο να δείτε τι έλεγε ο κ. Καμμένος, που τον είχατε Αντιπρόεδρο. Η κομματικοποίηση, η αναποτελεσματικότητα και οι αγκυλώσεις της ελληνικής δημόσιας διοίκησης αποκλείουν πολυτέλειες τύπου Βελγίου, που δεν είχε κυβέρνηση μεν για δύο χρόνια, αλλά το κράτος λειτουργούσε ρολόι. Είδαμε, άλλωστε, τις διαλυτικές συνέπειες στην απλή αναλογική στις πρόσφατες εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης. Πλην, όμως, των ελληνικών ιδιαιτεροτήτων, η απλή αναλογική έχει και εγγενείς αδυναμίες. Αποτελεί μηχανισμό νόθευσης της λαϊκής βούλησης και καταστρατήγησης της δημοκρατίας του προγραμματικού λόγου. Στις δημοκρατίες τα κόμματα διεκδικούν τη λαϊκή ψήφο, παρουσιάζοντας συγκεκριμένα πολιτικά προγράμματα. Η απλή αναλογική, όμως, αναγκάζει τα κόμματα να αναζητήσουν ουσιαστικά μετεκλογικά ευρύτερες συμμαχίες, με αποτέλεσμα να υποχωρούν κατά κράτος από τις προεκλογικές τους θέσεις. Πίσω, λοιπόν, από κλειστές πόρτες και κατόπιν εορτής, δηλαδή κατόπιν κάλπης, αποφασίζετε ερήμην πλέον των πολιτών το όποιο κυβερνητικό πρόγραμμα. Συχνά δε οι προσπάθειες συναινέσεων μπορεί να οδηγήσουν και σε τερατουργήματα σαν και αυτό που φτιάξατε, όπως η κυβέρνησή σας με τους ΑΝΕΛ. Όμως, επειδή ο εκλογικός νόμος πέρα από ιδεολογία είναι και απλά μαθηματικά, ας εξετάσουμε τα αποτελέσματα των εκλογών του Ιουλίου του 2019 υπό το πρίσμα της απλής αναλογικής. Η Νέα Δημοκρατία θα λάμβανε τότε - και εκεί τα έχετε κάνει όλοι λάθος στα μαθηματικά σήμερα - εκατόν τριάντα έδρες, δηλαδή το μπόνους είναι μόνο το 9%, αφορά σε είκοσι οκτώ έδρες, όχι σε σαράντα ή πενήντα, ο ΣΥΡΙΖΑ εκατόν τρεις, το Κίνημα Αλλαγής είκοσι επτά, το ΚΚΕ δεκαεπτά κ.λπ., η Ελληνική Λύση δώδεκα και το ΜέΡΑ25 έντεκα. Πείτε μας, λοιπόν, αλλά δώστε μας μια συγκεκριμένη απάντηση: Χωρίς το πρώτο κόμμα πώς θα μπορούσε να σχηματιστεί κυβέρνηση; Με ποιον θα κυβερνούσατε τότε εσείς; Με τον κ. Βελόπουλο; Να μας το πείτε. Με τον κ. Βαρουφάκη; Με τον πρώτο είναι πιθανότερο, αφού έχετε αποκτήσει το know - how με την προηγούμενη εμπειρία σας με τον Καμμένο. Με τον κ. Βαρουφάκη θέλουμε να μας πείτε, όμως, το εξής: Όλα αυτά τα συντροφικά μαχαιρώματα, όλοι αυτοί οι καλοί λόγοι για το «πουλέν» της προηγούμενης περιόδου θα επανέλθουν και θα χτιστούν πάνω στην πλάτη μας; Είπε και σήμερα κάτι σωστό, κατά τη γνώμη μου και έδειξε ο κ. Βαρουφάκης ότι πρέπει να σκεφτόμαστε πάντοτε εκλογικές επιτροπές πέρα από τα κόμματα. Όμως, ήθελα να του απαντήσω από αυτό το Βήμα, ότι ευτυχώς δεν έχουμε προβλήματα νοθείας στις εκλογές, σε καμμία από τις προηγούμενες εκλογικές διαδικασίες. Το δεύτερο, όμως, που μας είπε και μας ανέλυσε ένα σχέδιο για το πώς θα έφερνε ένα καινούργιο εκλογικό σύστημα, είναι ακριβώς στην ίδια λογική του πρώτου εξαμήνου του 2015, που του εμπιστευτήκατε τη διακυβέρνηση της χώρας. Εκεί διέλυσε τα οικονομικά της χώρας, διέλυσε την Ελλάδα. Τώρα με ένα σύστημα δικό του, υβριδικό, «βαρουφάκειο», θα ερχόταν να βρει λύση και στα εκλογικά συστήματα όλου του κόσμου. Θα κυβερνούσατε τότε, λοιπόν, πάλι εσείς με τον κ. Βαρουφάκη; Έβαλε πέντε - έξι συστήματα μέσα. Ακυβερνησία, λοιπόν, θέλετε και αναταραχή. «Μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση!», έλεγε τότε ο Μάο και αντιγράφετε εσείς σήμερα. Εμείς δεν ασπαζόμαστε αυτή την άποψη. Νομοθετούμε, λοιπόν, αυτόν τον νόμο, γιατί θέλουμε την κυβερνησιμότητα. Δίνουμε μπόνους στο πρώτο κόμμα, γιατί κατ' εμάς, δεν μπορεί - αλλά αποδείξτε το, αντί να χασκογελάτε - να σχηματιστεί κυβέρνηση με απλή αναλογική χωρίς το πρώτο κόμμα. Περιμένουμε τις απαντήσεις σας συγκεκριμένα με νούμερα. Ακούμε, επίσης, πολλούς Βουλευτές σας, αλλά και τον κ. Τσίπρα στην Κοινοβουλευτική σας Ομάδα να μιλά για την προοδευτική παράταξη που θα νικήσει τη Νέα Δημοκρατία, όταν γίνουν οι εκλογές. Κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, θα ήθελα μια απάντηση και για αυτό. Τι σας κάνει να θεωρείτε ότι εσείς είστε το προοδευτικό κόμμα της χώρας μας; Οι απόμαχοι του ΠΑΣΟΚ που έχετε εντάξει στην Κοινοβουλευτική σας Ομάδα και στο κόμμα σας γενικώς ή η συγκυβέρνησή σας με τον Πάνο Καμμένο; Προοδευτικό κόμμα είναι η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, που με τις επιλογές της οδηγεί τη χώρα σε μια νέα εποχή.
Αυτά αλλού να τα κάνεις.
Αυτό το ύφος στο κόμμα σας, κύριε Τζανακόπουλε, όχι στη Βουλή.
Σας παρακαλώ, κύριε Τζανακόπουλε, ηρεμήστε. Μετά θα πάρετε τον λόγο και θα μιλήσετε. Ηρεμία. Παρακαλώ, κύριε Λιβανέ, συνεχίστε.
Ήθελα να σας πω - και είμαστε ανοιχτοί να σας ακούσουμε - ότι προοδευτική παράταξη στον τόπο μας είναι η Νέα Δημοκρατία, που με τις επιλογές της οδηγεί τη χώρα σε μια νέα εποχή. [[Γέλωτες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Πέρα από τα χαμόγελα θέλουμε και τοποθετήσεις. Η ηγεσία του Μητσοτάκη μετασχηματίζει τη χώρα, καθιστώντας τη μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα, με νέους ανθρώπους, αυτούς τους οποίους έχουμε επιλέξει για την Κυβέρνησή μας και με όρεξη για δουλειά, με λάθη ναι, που όμως έχει το σθένος να τα διορθώνει. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για μια ακόμα φορά σήμερα αναμετριέται η ευθύνη με τον λαϊκισμό, η αλήθεια με το ψέμα, το ηθικό πλεονέκτημα, έννοια που βαθιά ταλαιπωρήθηκε επί των ημερών σας, με τον πολιτικό καιροσκοπισμό. Οι πολίτες έχουν και μνήμη και κρίση. Μην τους υποτιμάτε. Γνωρίζουν καλά ότι σε αντίθεση με όσα έκανε το ΠΑΣΟΚ το 1989 και εσείς το 2016, εμείς υλοποιούμε γρήγορα και αποφασιστικά όσα ακριβώς δεσμευτήκαμε προεκλογικά. Ορίζουμε τους κανόνες του παιχνιδιού τριάμισι ολόκληρα χρόνια πριν από τις εκλογές. Αυτό, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, λέγεται ηθικό πλεονέκτημα και η Νέα Δημοκρατία είναι η μόνη που το διαθέτει. Θα ήταν δείγμα πολιτικής ωριμότητας από σας, εκτιμώ, η υπερψήφιση του εκλογικού νόμου με μεγάλη πλειοψηφία.
Κύριε Λιβανέ, ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Δεν εθελοτυφλούμε. Θεωρούμε για μια ακόμα φορά, δυστυχώς, τα τείχη του πολιτικού καιροσκοπισμού ότι θα ορθώσουν το ανάστημά τους κόντρα στο κοινό καλό, κόντρα στη βούληση των πολιτών για σταθερές κυβερνήσεις, ικανές να αναδείξουν δρόμους προόδου και προοπτικής. Γι' αυτό οι επόμενες εκλογές, όντως, θα είναι με απλή αναλογική, αλλά θα ακολουθήσουν και δεύτερες και με την υποστήριξη του ελληνικού λαού θα τις κερδίσει η Νέα Δημοκρατία για το καλό του ελληνικού λαού. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Για ποιο θέμα; Υπάρχει προσωπικό ζήτημα;
Φαντάζομαι εκ παραδρομής, αγαπητέ κύριε Λιβανέ, είπατε ότι κάποιος, κάποτε, οποιοσδήποτε, εμπιστεύτηκε τη διακυβέρνηση της χώρας στον κ. Βαρουφάκη. Προφανώς, ξέρετε ότι αυτό δεν συνέβη ποτέ. Ο κ. Βαρουφάκης δεν υπήρξε Πρωθυπουργός της χώρας.
Ο κ. Τσίπρας τού εμπιστεύθηκε το Υπουργείο Οικονομικών. Το αντιλαμβάνεστε.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Ραλλία Χρηστίδου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το εκλογικό σύστημα αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες που επηρεάζουν τη σχέση του πολίτη με το κράτος. Η πλουραλιστική συγκρότηση της Βουλής, πάγιο αίτημα του δημοκρατικού κόσμου, σε ευθεία αντιστοιχία προς τη λαϊκή βούληση όπως αυτή αποτυπώνεται στις κάλπες, αποτελεί το βαρόμετρο της λαϊκής κυριαρχίας. Τι διακηρύσσει ο κ. Μητσοτάκης και το επιτελείο του; Δεν έχει σημασία τι ψήφο έριξαν οι πολίτες. Το πρώτο κόμμα θα κλέψει ένα μέρος από τις έδρες των άλλων κομμάτων και θα κυβερνήσει μόνο του. Γιατί θα το κάνει αυτό; Και κάπου εδώ έρχεται το σκιάχτρο της δήθεν ακυβερνησίας. «Δεν ξέρει ο λαός να ψηφίζει», μας λέει η Νέα Δημοκρατία. «Εμείς ξέρουμε καλύτερα». Μα, ο ψηφοφόρος πηγαίνοντας στην κάλπη γνωρίζει και τους κινδύνους και τα οφέλη από κάθε εκλογικό αποτέλεσμα και δίνει την εντολή του: Συνεργαστείτε ή μην συνεργαστείτε. «Όχι», επαναλαμβάνει η Νέα Δημοκρατία. «Ο λαός δεν ξέρει. Εμείς ξέρουμε καλύτερα». Ο πρώτος θα πάρει το σούπερ δωράκι του, ώστε να κυβερνήσει μόνος και όσο για τη λαϊκή ετυμηγορία, περιφρόνηση. Και μετά, υποκριτικά, οι ίδιοι οι υπερασπιστές των μονοκομματικών κυβερνήσεων θα βγουν στα μπαλκόνια και θα αγορεύσουν υπέρ μιας σύγχρονης Ελλάδας, υπέρ της συναίνεσης, υπέρ του ευρωπαϊκού προσανατολισμού της χώρας. Όμως, στην υπόλοιπη Ευρώπη οι συμμαχικές κυβερνήσεις είναι ο κανόνας, όχι η εξαίρεση. Και είδαμε ότι, όταν κάποιοι μιλούν περί κυβερνησιμότητας και περί ανεμπόδιστης εφαρμογής του προγράμματός τους, πολύ απλά εννοούν ότι θέλουν το κράτος λάφυρο για τον εαυτό τους. Μονοκομματικές κυβερνήσεις, με μεγάλες πλειοψηφίες ήταν αυτές που έφεραν την πατρίδα μας στο χείλος της καταστροφής και στη χρεοκοπία. Θυμόμαστε το γνωστό κομματικό δίπολο που ζημίωσε τη χώρα, μέσα ακριβώς από ασύδοτες μονοκομματικές κυβερνήσεις. Οι τωρινοί έξι μήνες μονοκομματικής, επιτελικής, ακομμάτιστης και ευέλικτης διακυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη, έχουν θυμίσει, δυστυχώς, στον λαό μας τα δήθεν πλεονεκτήματα των μονοκομματικών κυβερνήσεων σε όλους τους τομείς. Είναι γνωστά τα διαχρονικά ελαττώματά σας: Διορισμός ημετέρων. Πλήρης επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα. Νέα αύξηση της ανεργίας. Αστυνομικές επιχειρήσεις κατά παράβαση κάθε έννοιας δικαίου. Αλλεπάλληλα και μεγάλα λάθη στα εθνικά θέματα. Απίστευτη προχειρότητα στο προσφυγικό ζήτημα. Ιδιωτικοποίηση όσων κοινωνικών αγαθών ιδιωτικοποιούνται, με κέρδος για ημέτερους επιχειρηματίες. Έλεγχος και διαπλοκή με τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά της μονοκομματικής Κυβέρνησής σας. Η διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε στο μυαλό της ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας μία παρένθεση, την οποία δεν θέλει με κανέναν τρόπο να τη δει να επαναλαμβάνεται. Θεωρώντας τον εαυτό της αποκλειστικό κυβερνήτη αυτού του τόπου, νομοθετεί με γνώμονα όχι την οποία κυβερνησιμότητα, αλλά τη δική της παραμονή στην καρέκλα της εξουσίας. Έτσι, δεν διστάζει να δηλώνει πως οι επόμενες εκλογές θα είναι άνευ αξίας. Και για ποιο λόγο; Γιατί θα γίνουν με την απλή αναλογική. Ακούμε και την κριτική σας γιατί δεν ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ νωρίτερα την απλή αναλογική. Μα, θυμάστε καθόλου σε ποια κατάσταση βρισκόταν η χώρα το 2015; Θυμάστε σε τι κατάσταση παραδώσατε τη χώρα; Ήταν μία χώρα με άδεια ταμεία, με πρωτοφανή ανθρωπιστική κρίση εν καιρώ ειρήνης, μία χώρα ξεκρέμαστη, με 28% ενέργεια, ένα λαό να έχει χάσει κάθε ελπίδα και κάθε αξιοπρέπεια. Θυμάστε την παγίδα αυτή που στήσατε εσείς και τη στήσατε για να πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τελικά έπεσε ο ίδιος ο ελληνικός λαός μέσα; Την απλή αναλογική την ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ όταν η χώρα σταθεροποιήθηκε, το 2016. Κι έχετε και το θράσος να μας κρίνετε για τη συγκυβέρνηση με τον Πάνο Καμμένο, εσείς, που κερδίσατε τις εκλογές πριν έξι μήνες εκτός μνημονίου, με 27 δισεκατομμύρια απόθεμα, για να τα τρώτε τώρα σε πίτες και σε χρυσές καρέκλες, παριστάνοντας τους υπερπατριώτες, με μακεδονομάχους και βουκεφάλες, με προεκλογική ατζέντα της μετεμφυλιακής Δεξιάς, «Ελλάς - Ελλήνων - Χριστιανών» και «πατρίς - θρησκεία - οικογένεια», γεμίζοντάς μίσος την κοινωνία. Ένα μίσος, το οποίο τώρα με το προσφυγικό ζήτημα, το οποίο θα είναι και το Βατερλό σας, έρχεται πίσω σε σας και σας χτυπάει την πόρτα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, πιστή στις ιδεολογικές της αρχές, στις αρχές της δικαιοσύνης και της ισότητας, ψήφισε την απλή αναλογική. Γιατί η απλή αναλογική αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση της απελευθέρωσης των υγειών δυνάμεων της κοινωνίας μας και μία νέα πραγματικότητα οικοδομείται. Οι κινήσεις αυτές του ΣΥΡΙΖΑ αποτελούν προσκλητήριο ενεργούς συμμετοχής στη δημοκρατία. Γιατί πιστεύουμε πως οι μόνοι που μπορούν να πάνε μπροστά αυτόν τον τόπο είναι ίδιοι οι πολίτες και όχι κάποιοι επαγγελματίες καρεκλοκένταυροι, που προωθούνται από συστημικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, κατόπιν συναλλαγών πίσω από κλειστές πόρτες. Εμείς επιδιώκουμε την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους δημοκρατικούς θεσμούς και το πολιτικό σύστημα. Επιδιώκουμε μία νέα σχέση με την πολιτική. Εσείς, επειδή φοβάστε τη συμμετοχή των πολιτών στα κοινά, αναζητάτε τρόπους να απογοητεύσετε τον κόσμο, να καθίσει στον καναπέ του, να μην ασχολείται ώστε να μπορέσετε να αναπαράγετε τα προνόμια και τα προνόμια των φίλων σας. Δεν θέλετε Ελληνίδες και Έλληνες πολίτες. Θέλετε Ελληνίδες και Έλληνες «ιδιώτες». Το εκλογικό σύστημα που προτείνετε αποτελεί στρέβλωση της αντιπροσώπευσης και της κοινής λογικής. Θέλετε οι λίγοι να κυβερνούν τους πολλούς. Γιατί για εσάς, η δημοκρατία είναι μία αποκριάτικη στολή για να κρύψετε ένα φέουδο, που φαντάζεστε ότι σας ανήκει κληρονομικά. Ενώ για εμάς, η δημοκρατία είναι το κυριακάτικο ρούχο μας, που το φοράμε με σεβασμό και με υπερηφάνεια, ελπίζοντας και διεκδικώντας να πάψει αυτό το ρούχο να είναι κυριακάτικο και να γίνει καθημερινό, να γίνει η φόρμα εργασίας μας. Τις ξέρουμε καλά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τις μονοκομματικές κυβερνήσεις σας, τις κυβερνήσεις μειοψηφίας. Αυτές μας οδήγησαν στη χρεοκοπία. Αυτές μας οδήγησαν στα μνημόνια. Και σε αυτό το παρελθόν δεν θα μας γυρίσετε πίσω. Θα αποδειχθεί στις επόμενες εκλογές της χώρας, τις εκλογές με απλή αναλογική. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε την κ. Χρηστίδου για το χρόνο. Μία ανακοίνωση προς το Σώμα. Η Διαρκής Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Υγείας: «Κύρωση των επιμέρους συμβάσεων δωρεάς της από 6.9.2018 Σύμβασης Δωρεάς μεταξύ του Ιδρύματος «Κοινωφελές Ίδρυμα Σταύρος Σ. Νιάρχος» και του Ελληνικού Δημοσίου για την ενίσχυση και αναβάθμιση των υποδομών στον τομέα της Υγείας που κυρώθηκε με τον νόμο 4564/2018 (Α΄ 170)». Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Κωνσταντίνος Μάρκου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αν θυμάμαι καλά - γιατί μπορεί να κάνω λάθος, θυμίστε μου, συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας - αυτή η θηριώδης κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη έπεσε το 1990, όταν την έριξε ο κ. Σαμαράς ή κάνω λάθος; Γι' αυτή μιλάτε.
Το 1990 όχι!
Το 1993. Ο κ. Σαμαράς την έριξε. Εκεί δεν διαφωνείτε. Θέλω, λοιπόν, να σας πω, αναφορικά με αυτά τα non papers τα οποία παίρνετε οι ομιλητές της Νέας Δημοκρατίας και μετά μονότονα, τουλάχιστον το 50%, τα επαναλαμβάνετε, να κάνετε μία κριτική σε αυτούς που τα στέλνουν. Διότι το να λέτε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε την απλή αναλογική μόλις είδε ότι έρχονται εκλογές και τις χάνει, τρία χρόνια πριν, είναι λίγο άστοχο εκ μέρους σας. Γιατί το 2016 έγινε η απλή αναλογική και οι εκλογές έγιναν το 2019. Πείτε τους, λοιπόν, ή να αλλάξουν τους λογογράφους των non papers ή να είναι πιο προσεκτικοί. Όταν ο Σόλων ρωτήθηκε ποια είναι η καλύτερη μορφή του πολιτεύματος, απάντησε με μία ερώτηση ο ίδιος. «Για ποιον λαό και για ποια εποχή;». Την ίδια απάντηση θα μπορούσε κανείς να δώσει στην ερώτηση ποια είναι η καλύτερη μορφή εκλογικού συστήματος. Διότι στο σύγχρονο δημοκρατικό κράτος δικαίου και ιδίως στα κοινοβουλευτικά πολιτεύματα, η επιλογή ενός συγκεκριμένου εκλογικού συστήματος δεν κάνει τίποτα άλλο από το να αντικατοπτρίζει όχι μόνο την πολιτική παιδεία και ωριμότητα μιας κοινωνίας σε συγκεκριμένο χώρο και χρόνο, αλλά και την ένταση των πολιτικών παθών και αποτελεί μία ασφαλή μέθοδο μέτρησης της χειραγώγησης της πολιτικής, αφού ανάλογα με το είδος των εκλογικών συστημάτων διαμορφώνεται και ο κοινοβουλευτικός συσχετισμός. Αυτή είναι, λοιπόν, η κρισιμότητα του εκλογικού συστήματος, που επιλέγεται σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο, αφού αυτό διαμορφώνει την εκλογική συμπεριφορά των ψηφοφόρων, τον πολιτικό λόγο των κομμάτων, ακόμα και την ίδια τη σύνθεση του πολιτικού και του κομματικού συστήματος. Οι σύγχρονες διεθνείς και ευρωπαϊκές τάσεις αλλά και η ίδια φιλοσοφία του ισχύοντος Συντάγματος άφησε ένα ευρύ περιθώριο διακριτικής ευχέρειας στον κοινό νομοθέτη ως προς τη ρύθμιση των σχετικών με την εκλογική διαδικασία και το εκλογικό σύστημα θεμάτων. Είναι υπέρ τη διεύρυνσης του δημοκρατικού χαρακτήρα της διαδικασίας αυτής. Μετά τη Μεταπολίτευση πραγματοποιήθηκαν συνολικά δεκαοχτώ εκλογικές αναμετρήσεις με επτά διαφορετικούς εκλογικούς νόμους, περίπου δηλαδή, δύο εκλογικές αναμετρήσεις ανά νόμο. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει την εργαλειακή χρήση του εκλογικού νόμου ως μέσο παρέμβασης στο πολιτικό σύστημα και ακολουθεί τις στοχεύσεις του εκάστοτε κυρίαρχου μπλοκ εξουσίας. Γι' αυτό και όλα τα πολιτικά συστήματα και τα εκλογικά - πλην φυσικά της απλής αναλογικής του 2016 που ψηφίστηκε από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ - υπηρετούν ουσιαστικά έναν στόχο, την ανάδειξη αυτοδύναμων κυβερνήσεων μέσα σε ένα πλαίσιο δικομματικής εναλλαγής. Αξιότιμε, κύριε εκπρόσωπε της Νέας Δημοκρατίας, μας φέρατε παραδείγματα αποτυχίας, επικαλούμενος εμπειρίες πριν εκατό χρόνια, όπως τον διχασμό. Και μας φέρατε και παραδείγματα αποτυχίας, επικαλούμενος τον μετεμφυλιακό άμεσα εκλογικό χρόνο. Είναι τελείως άστοχο και δείχνει την ένδεια των επιχειρημάτων σας. Ωστόσο, η δεκαετής κρίση εξανάγκασε το πολιτικό σύστημα σε συγκλίσεις και συναινέσεις. Είναι γεγονός ότι σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, ιδίως κατά την προηγούμενη δεκαετία, οι θεσμοί της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας δοκιμάστηκαν υπό το βάρος πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών εξελίξεων, με αποτέλεσμα σε πολλές περιπτώσεις να αμφισβητείται η ικανότητα τους να εκφράσουν γνησίως τα αιτήματα των πολιτών. Η οικονομία όρισε την πολιτική και όχι το αντίθετο, δηλαδή, η πολιτική την οικονομία. Την ίδια στιγμή μία διαρκώς αυξανόμενη μερίδα πολιτών αισθάνθηκε αποκλεισμένη και μη εκφραζόμενη από τους θεσμούς, του Κοινοβουλίου περιλαμβανομένου, με αποτέλεσμα να διοχετεύσει τη δυσαρέσκειά της σε αντικοινωνικές και αντιπολιτικές διεξόδους. Μην απορείτε γιατί περιοδικά κατά καιρούς η νεολαία αγανακτεί ή απέχει των δρώμενων. Στη χώρα μας το 2012 τα εκλογικά κεκτημένα του μεταπολιτευτικού δικομματισμού ανατράπηκαν βίαια και ως έναν βαθμό απροσδόκητα. Στις διαδοχικές αναμετρήσεις Μαΐου - Ιουνίου τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας υπέστησαν πρωτοφανή καθίζηση στις τάξεις του εκλογικού σώματος και η προτίμησή του εκφράστηκε σε άλλους σχηματισμούς. Αυτό ήταν ένας αιφνιδιασμός. Ήδη, λοιπόν, από τότε και με αφορμή την ανατροπή των εκλογικών κεκτημένων του παραδοσιακού δικομματισμού θα αρχίσει να αμφισβητείται, διστακτικά στην αρχή και εντονότερα στη συνέχεια, η χωρίς προϋποθέσεις πριμοδότηση του πρώτου αυτοτελούς συνδυασμού. Ήταν τότε που διατυπώθηκε δυνατά και καθαρά από χιλιάδες πολίτες στην Ελλάδα και άλλες χώρες της Ευρώπης και του κόσμου το κυρίαρχο αίτημα για περισσότερη και για πραγματική δημοκρατία. Για όλους τους παραπάνω λόγους κρίθηκε επιτακτική η ανάληψη πρωτοβουλιών που θα αποκαθιστούσαν την αντιπροσωπευτικότητα του Κοινοβουλίου και την εμπιστοσύνη των πολιτών σε αυτό, με κορυφαία επιλογή αυτή την καθιέρωση του εκλογικού συστήματος, της απλής αναλογικής. Περί αυτού πρόκειται και αυτό έχει να αντιμετωπίσει σε αυτή τη φάση το πολιτικό σύστημα, να περισώσει την αξιοπιστία του. Τον Ιούλιο του 2016 η Βουλή ψήφισε νόμο με τον οποίο καθιερώθηκε το αναλογικό εκλογικό σύστημα, καταργώντας το μπόνους, που καθιέρωνε ο ισχύον εκλογικός νόμος. Η τροποποίηση του εκλογικού συστήματος και γενικότερα του εκλογικού νόμου αποτέλεσε εμβληματική πρωτοβουλία στην κατεύθυνση θεσμικών μεταρρυθμίσεων. Αποτέλεσε, επίσης, την ικανοποίηση ενός δίκαιου και πάγιου αιτήματος του δημοκρατικού κόσμου της χώρας. Ο ΣΥΡΙΖΑ πιστός στην πάγια και διαχρονική άποψη και παρά το κομματικό του συμφέρον - όσο και να το επαναλαμβάνετε ότι ήταν για κομματικό συμφέρον, μόνο τους εαυτούς σας πείθετε - καθιέρωσε την απλή αναλογική. Επιλέχθηκε να καθιερωθεί το αναλογικό σύστημα, ώστε η Βουλή να αποτελεί πραγματικά αντιπροσωπευτικό της ελληνικής κοινωνίας θεσμό. Η εφαρμογή του δε στις επόμενες εκλογές θα σηματοδοτήσει την οριστική επικρότηση του συναινετικού κοινοβουλευτισμού. Θα σηματοδοτήσει το πέρασμα από ευκαιριακούς κυβερνητικούς συνασπισμούς σε ουσιαστικές δημοκρατικές συνεργασίες εξεύρεσης πραγματικών πολιτικών συγκλίσεων. Οι κυβερνήσεις συνεργασίας άλλωστε πολλά μπορούν να προσφέρουν για την αποκατάσταση της τρωθείσας αξιοπιστίας των πολιτικών κομμάτων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Παρακαλώ, ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Η δημοκρατική και πλουραλιστική συγκρότηση της Βουλής μέσω της αναλογικής αντιπροσώπευσης των πολιτικών κομμάτων είναι ζήτημα κομβικής σημασίας - πιστέψτε το - είναι ζήτημα δημοκρατίας. Θα το βρείτε - όπως βρήκατε με το μεταναστευτικό μπροστά σας τα προβλήματα - μπροστά σας ως κυρίαρχο κόμμα του πολιτικού συστήματος. Η κατά το δυνατόν μεγαλύτερη αντιστοίχιση της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης προς την πραγματική εκλογική του δύναμη αποτελεί σημαντική προϋπόθεση για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους δημοκρατικούς θεσμούς και το πολιτικό σύστημα. Υπ' αυτή την έννοια, βεβαίως, εκφράζουμε τη διαφωνία μας στην επιστροφή του στο παλιό καθεστώς. Τώρα, δεν γίνεται να μιλάει η Νέα Δημοκρατία για ισοτιμία ψήφου ομογενών, γιατί υπερασπίζεται την ανισοτιμία ψήφου των Ελλήνων πολιτών. Η απλή αναλογική σας φοβίζει, γιατί φοβόσαστε την ακυβερνησία, όχι την πραγματική, αλλά την ακυβερνησία μέσα στο κόμμα σας και την ενότητα του κόμματός σας. Στις επόμενες εκλογές ό,τι και να γίνει θα έχουμε προοδευτική κυβέρνηση της Αριστεράς. Αυτή είναι προοδευτική, αγαπητέ. Προσέξτε, δεν είναι αφορισμός ο προοδευτισμός ή ο συντηρητισμός. Είναι συγκεκριμένη έκφραση του διαφωτισμού και της μετανεωτερικότητας, η οποία εκφράζει κάποια χαρακτηριστικά.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώνετε;
Τελειώνω. Δεν είναι βρισιά, δεν είναι αφορισμός. Μην το παίρνετε έτσι.
Εάν ζείτε διακόσια χρόνια πίσω.
Παρακαλώ!
Κυβέρνηση, λοιπόν, με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ και στη βάση προγραμματικών συγκλίσεων και συμφωνιών. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Αμανατίδης Γιώργος από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, αγαπητοί συνάδελφοι, θα επιχειρήσω να δώσω απάντηση σε τέσσερα βασικά ερωτήματα που τέθηκαν στη δημόσια συζήτηση τόσο κατά το προηγούμενο διάστημα, όσο και στο πλαίσιο των συνεδριάσεων που προηγήθηκαν στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή. Πρώτο ερώτημα: Γιατί, η Κυβέρνηση αντικαθιστά τον εκλογικό νόμο με νέο; Η Κυβέρνηση πιστή στις προεκλογικές της δεσμεύσεις προτείνει σημαντικές τροποποιήσεις στην εκλογική νομοθεσία, για να προλάβει επιζήμιες για τη χώρα δυσλειτουργίες που αναπόφευκτα θα προκύψουν - όπως συνέβη και στο παρελθόν - από την εφαρμογή αναλογικών εκλογικών συστημάτων. Μάλιστα στην αιτιολογική έκθεση του σχεδίου νόμου αναφέρεται ως πρόσφατη περίπτωση η εφαρμογή αναλογικού συστήματος στις εκλογές για την ανάδειξη αιρετών της τοπικής αυτοδιοίκησης, όπου εάν η παρούσα Κυβέρνηση δεν είχε μπει ρυθμιστικά, οι δήμοι και οι περιφέρειες θα είχαν υποπέσει σε καθεστώς ακυβερνησίας. Η απλή αναλογική του ΣΥΡΙΖΑ καθιστά τον σχηματισμό κυβέρνησης πρακτικά αδύνατο και οδηγεί τη χώρα σε παράλυση. Με την απλή αναλογική του ν.4555/2018 είναι αδύνατη η αυτοδυναμία ακόμα και με ποσοστό 47%. Σκεφτείτε ότι με την απλή αναλογική του ΣΥΡΙΖΑ, η Νέα Δημοκρατία το 2004 με ποσοστό 45,4% δεν θα μπορούσε να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση, γιατί θα αποσπούσε συνολικά εκατόν σαράντα τρείς έδρες. Με λίγα λόγια, δηλαδή, η απλή αναλογική δεν επιτρέπει σε ένα κόμμα που το ψήφισαν ένας στους δύο ψηφοφόρους, να κυβερνήσει. Εμείς δεν θα αφήσουμε τη χώρα στο έλεος της ακυβερνησίας και των επαναλαμβανόμενων εκλογικών αναμετρήσεων, που μειώνουν το κύρος της διεθνώς και προκαλούν αποσταθεροποίηση στην εθνική οικονομία και στη γεωπολιτική της θέση. Αντιπροσωπευτικό είναι ένα εκλογικό σύστημα που εξασφαλίζει πριν από όλα τη δυνατότητα μιας χώρας να κυβερνηθεί, που σέβεται την εντολή των ψηφοφόρων. Γιατί, οι πολίτες πρέπει να είναι εκείνοι που αποφασίζουν τι είδους κυβέρνηση θέλουν και όχι το εκλογικό σύστημα. Όπως ορθά αναφέρει η αιτιολογική έκθεση του σχεδίου νόμου, - που ήταν πολύ καλά δουλεμένη - ένα σύστημα απλής αναλογικής αναγκαστικά διαστρεβλώνει τη γνώμη του εκλογέα, καθώς τείνει να μεταθέσει το ζήτημα των κρίσιμων συναινέσεων και συμβιβασμών για μετά τις εκλογές και όχι πριν. Ποια είναι η αλήθεια για το μπόνους; Αναμφισβήτητα ο εκλογικός νόμος που καταθέτει η Κυβέρνηση είναι αναλογικότερος από το νόμο που ίσχυε έως τις εκλογές του Ιουλίου του 2019. Η βασική αρχή του εκλογικού συστήματος, όπως το εισηγείται η Κυβέρνηση, αφορά σε αναλογική κατανομή των εδρών εφόσον το πρώτο κόμμα συγκεντρώσει ένα ποσοστό επί των εγκύρων ψηφοδελτίων μικρότερο του 25%. Καθαρή, λοιπόν, απλή αναλογική μέχρι το 25% και καμμία πριμοδότηση για το κόμμα που συγκεντρώνει λιγότερο από 25%. Ταυτόχρονα μάξιμουμ μπόνους πενήντα εδρών. Να, λοιπόν, μία καινοτομία του νέου σχεδίου νόμου. Δεύτερο ερώτημα: Γιατί αλλάζει η Κυβέρνηση τον εκλογικό νόμο τώρα; Το σχέδιο νόμου έρχεται προς ψήφιση στη Βουλή τριάμισι χρόνια, περίπου, πριν το τέλος της θητείας της Βουλής. Δηλαδή σε χρόνο μακριά από τις επόμενες εκλογές, όπως τονίστηκε από αρκετούς συναδέλφους νωρίτερα. Με άλλα λόγια η Κυβέρνηση φέρνει τον εκλογικό νόμο στη Βουλή σε έναν εκλογικά ουδέτερο χρόνο ακριβώς για να αποσυνδεθεί από οποιαδήποτε υπόνοια εκλογικής σκοπιμότητας. Και μάλιστα, εδώ που τα λέμε, φέρνει έναν νόμο, που, με βάση τις τρέχουσες δημοσκοπήσεις, μάλλον αδικεί το κυβερνών κόμμα. Αυτό επιβεβαιώνει ότι μέλημά μας είναι να ολοκληρώσουμε το συντομότερο δυνατό τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις που θα εξασφαλίσουν στη χώρα την πολιτική σταθερότητα που χρειάζεται και θα μας επιτρέψουν να εντατικοποιήσουμε το έργο μας προς όφελος των πολιτών. Σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, που κάνοντας νόμο την απλή αναλογική, είχε ως μοναδικό του στόχο να εμποδίσει τη Νέα Δημοκρατία, ως πρώτο κόμμα, να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Τρίτο ερώτημα: Έχουν βάση οι αιτιάσεις της Αντιπολίτευσης περί αντισυνταγματικότητας του μπόνους; Το μπόνους αγαπητοί συνάδελφοι, έχει κριθεί και με αποφάσεις του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου πλήρως συνταγματικό και έχουν εκπέσει όποιες προσφυγές είχαν γίνει στις τελευταίες εκλογές. Κατά ρητή μάλιστα επιταγή του άρθρου 51 παράγραφος 2 του Συντάγματος, οι Βουλευτές αντιπροσωπεύουν το έθνος και όχι τα κόμματα από τα οποία προέρχονται. Τέταρτο: Έχουν βάση οι αιτιάσεις της Αντιπολίτευσης περί της μη σύστασης διακομματικής επιτροπής για την επίτευξη συναίνεσης; Μας κατηγορεί η Αντιπολίτευση ότι δεν προηγήθηκε διάλογος. Τα θέματα του εκλογικού νόμου έχουν αποτελέσει αντικείμενο ευρέος διαλόγου μεταξύ των κομμάτων επί μακρόν εδώ και πολλά χρόνια. Συνεπώς είναι γνωστές οι θέσεις όλων και διατυπώθηκαν με κάθε πρόσφορο μέσο και τρόπο. Μάλιστα άκουσα τον Υφυπουργό Εσωτερικών κ. Λιβάνιο να θέτει στην επιτροπή ένα εύλογο ερώτημα και να μην παίρνει απάντηση. Ρώτησε, λοιπόν, εάν υπάρχει εκλογικός νόμος που η Αξιωματική Αντιπολίτευση δέχεται να συζητήσει πλην της απλής αναλογικής. Υπάρχει δηλαδή μία βάση πάνω στην οποία μπορούμε να συζητήσουμε; Εφόσον η απάντηση είναι αρνητική, προς τι οι αιτιάσεις περί μη διαλόγου; Καταληκτικά, αγαπητοί συνάδελφοι, με το παρόν σχέδιο νόμου επιτυγχάνεται η εξεύρεση μιας κοινής συνισταμένης ανάμεσα στην αναλογικότητα εκπροσώπησης που εδόθη με τη λαϊκή εντολή, την εκλογική δύναμη και την κυβερνητική σταθερότητα. Στόχος είναι η κυβερνησιμότητα με δίκαιη αντιπροσωπευτικότητα. Αυτό υπηρετείται από το παρόν σχέδιο νόμου το οποίο και υπερψηφίζω. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Αμανατίδη για την τήρηση του χρόνου. Τον λόγο τώρα έχει η κ. Βρυζίδου Παρασκευή από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έρχεται προς ψήφιση το νομοσχέδιο για τον εκλογικό νόμο στο πρώτο εξάμηνο αυτής της Κυβέρνησης. Και έρχεται νωρίς γιατί κατ' αρχάς ο Πρωθυπουργός είναι πιστός στις προεκλογικές εξαγγελίες και, όπως δεσμευτήκαμε στον κόσμο και φάνηκε και από τη στήριξη των πολιτών ότι επιθυμούν την αλλαγή του εκλογικού νόμου, έχει έρθει προς ψήφιση. Έρχεται, επίσης, στην αρχή της θητείας αυτής της Κυβέρνησης, διότι δεν θέλουμε να υπάρχει επηρεασμός και κομματική σκοπιμότητα. Και επίσης δείχνει ότι υπάρχει οργάνωση και η Κυβέρνηση θέλει να βάλει τα όρια και το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα πρέπει να γίνουν οι εκλογές, να εκλεγούν οι Βουλευτές, να κυβερνηθεί η χώρα. Και μαζί με το νομοσχέδιο για το επιτελικό κράτος έβαλε και το πλαίσιο πώς τα επιμέρους ζητήματα θα οργανωθούν και θα διοικηθούν. Διότι για να προχωρήσει μια κυβέρνηση σωστά πρέπει από την αρχή να ξεκαθαρίσει τους κανόνες, να βάλει τα όρια, για να μπορούμε να ξέρουμε πού βαδίζουμε και πώς θα φέρουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Ο εκλογικός νόμος έχει σωστές αρχές. Δίνει κατ' αρχάς μπόνους στο πρώτο κόμμα, αλλά όταν αυτό έχει ένα σοβαρό ποσοστό, δηλαδή το 25%. Και από εκεί και πέρα για κάθε μισό επί τοις εκατό δίνει μία έδρα. Έτσι περίπου στο 38% το πρώτο κόμμα μπορεί να διασφαλίσει την οριακή αυτοδυναμία στους εκατόν πενήντα έναν Βουλευτές. Όταν ο ελληνικός λαός δώσει ένα ποσοστό στο πρώτο κόμμα 38% νομίζω ότι είναι λογικό να μπορεί να έχει τουλάχιστον τις εκατόν πενήντα μία έδρες. Από εκεί και πέρα στο 40% μπορεί να πάρει το μάξιμουμ του μπόνους, που είναι οι πενήντα έδρες, οι οποίες, όμως, δεν είναι δώρο στο πρώτο κόμμα γιατί και με την απλή αναλογική έτσι και αλλιώς τις είκοσι τρεις έδρες θα τις έπαιρνε. Είναι περίπου είκοσι επτά έδρες. Οι τοποθετήσεις που έχουν γίνει από εισηγητές που ανήκουν σε άλλα κόμματα προβληματίζουν νομίζω, κυρίως, τους πολίτες και κατά δεύτερον και εμάς. Κατ' αρχάς κόμματα με μικρά ποσοστά μιλούν για το πολύ αρνητικό κατώτατο όριο του 3% και βέβαια το αναθεματίζουν. Αλλά σαν δεύτερη σκέψη ο καθένας από εμάς θα σκεφτεί ότι μπορεί να μην τους απασχολεί το άδικο του νόμου, αλλά η δική τους διασφάλιση και η εισαγωγή τους μέσα στη Βουλή και γι' αυτόν τον λόγο και δεν το ψηφίζουν και το αναθεματίζουν. Άλλα κόμματα με μεγαλύτερα ποσοστά θεωρούν ότι είναι πάρα πολύ σημαντικές οι συνεργασίες. Προβληματίζει η στάση του ΣΥΡΙΖΑ και η επιμονή και εμμονή της στήριξης της απλής αναλογικής και αυτό δείχνει μια ηττοπάθεια. Λες και δεν πρόκειται ποτέ ξανά να είναι πρώτο κόμμα και γι' αυτό και δεν θέλουν με τίποτα ούτε τα μπόνους ούτε τη δυνατότητα να κυβερνήσει το πρώτο κόμμα. Και βέβαια αυτή η στάση και αυτή η λογική δεν έχει επίσης δικαιολογία από πλευράς του ΣΥΡΙΖΑ διότι είχε τη δυνατότητα μέσα στον χρόνο που κυβέρνησε, στο πρώτο εξάμηνο, να δρομολογήσει και να ψηφίσει την απλή αναλογική. Αιτιάσεις όπως «υπήρχαν πολλά προβλήματα» ή ότι έπρεπε να ασχοληθεί με διαφορετικά πράγματα δεν νομίζω πως ευσταθούν, διότι εκατοντάδες νόμοι ψηφίστηκαν. Θα μπορούσε και αυτόν, αν πραγματικά τον πίστευαν, να μπορέσουν να τον ψηφίσουν. Ο εκλογικός νόμος εκλέγει Βουλευτές για να συγκροτηθούν κυβερνήσεις που θα διοικήσουν τον τόπο και θα λύσουν τα προβλήματα των Ελλήνων. Δεν είναι ο εκλογικός νόμος για να μπορέσουμε να εκλέξουμε όσο το δυνατόν περισσότερους Βουλευτές από τα διάφορα κόμματα ούτε εδώ μέσα στη Βουλή είναι ένας χώρος συγκέντρωσης για να μπορούμε ο καθένας μας να τοποθετείται ανάλογα με τις ιδέες και να λέει τις απόψεις του. Δεν είναι χώρος φιλοσοφικών συζητήσεων. Είναι θέσεις ευθύνης και όσοι έχουμε εκλεγεί από τον ελληνικό λαό οφείλουμε να κοιτάξουμε όλα αυτά τα προβλήματα που έχουν οι συμπολίτες μας. Βλέπουμε πόσο μεγάλο ποσοστό συμπολιτών μας Ελλήνων είναι δικαιούχοι του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος. Βλέπουμε πόσα παιδιά έχουν φύγει στο εξωτερικό. Βλέπουμε το μεγάλο ποσοστό της ανεργίας και το κλείσιμο των καταστημάτων. Βλέπουμε τους μεγάλους κινδύνους που έχουμε στα εθνικά θέματα. Βλέπουμε τον κίνδυνο που διατρέχουν τα ασφαλιστικά ταμεία. Όλα αυτά δεν μπορούμε να τα αγνοούμε και εδώ μόνο να μαλώνουμε μεταξύ μας πόσοι Βουλευτές θα είναι περισσότεροι από το ένα ή το άλλο κόμμα. Εδώ πρέπει να νιώθουμε την ευθύνη αυτού που έχουμε αναλάβει και οπωσδήποτε την ευθύνη πρέπει να την αναλάβει το πρώτο κόμμα και να κυβερνήσει, να μπορεί να κυβερνήσει. Όχι για να έχει όλους τους Βουλευτές Υπουργούς από το δικό του κόμμα, αλλά για να μπορεί να εφαρμόσει το πρόγραμμά του, για να μπορεί να έχει την ευθύνη να υλοποιήσει πράγματα, να βοηθήσει τους Έλληνες και να προστατεύσει την πατρίδα μας. Αυτός είναι ο λόγος της κυβερνησιμότητας και αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να δοθούν τα μπόνους για να κυβερνήσει το πρώτο κόμμα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έδειξε ότι έχει κανένα θέμα ούτε με τις συνεργασίες ούτε να ακούσει τη σωστή γνώμη του οποιουδήποτε Βουλευτή από οποιοδήποτε κόμμα. Όμως, οι συνεργασίες πώς θα πραγματοποιηθούν; Ο καθένας έχει το πρόγραμμά του. Για το ίδιο θέμα υπάρχουν διαφορετικές απόψεις. Όταν θα συνεργαστούμε, τι θα κάνουμε; Σε δύο θέματα θα εφαρμόσουμε την ιδέα του ενός κόμματος και στο τρίτο του άλλου που αναλογικά μας έχει στηρίξει με την ψήφο του γιατί αλλιώς δεν μπορούμε να έχουμε πλειοψηφία; Δεν διοικούνται με αυτόν τον τρόπο οι χώρες. Η αυτοδυναμία πρέπει να υπάρχει, να δίνεται το μπόνους στο πρώτο κόμμα και οι συνεργασίες μπορεί να υλοποιηθούν με πολλούς τρόπους. Στις επιτροπές μπορεί να κατατεθούν οι απόψεις όλων των Βουλευτών και νομίζω ότι εισακούονται όταν είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Και, βέβαια, η συνεργασία μπορεί να γίνει και με την ψήφο και με την υπερψήφιση των νόμων, όπου εκεί με μια κοινή φωνή μπορούμε να βγούμε και στους πολίτες μας και να δείξουμε ότι είμαστε αποφασισμένοι και έξω από τα σύνορα της χώρας μας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η κ. Αναστασία Γκαρά από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα την κατάργηση της απλής αναλογικής και την επιστροφή στο προηγούμενο εκλογικό σύστημα, με το οποίο η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έρχεται να υπενθυμίσει στον ελληνικό λαό τον αυταρχισμό, αλλά και την υποκρισία που κρύβει κάτω από το προσωπείο της δήθεν συναίνεσης και συνεννόησης που συνεχώς επικαλείται και ζητά. Με το παρόν σχέδιο νόμου μπαίνει τέλος στην αναζήτηση πολιτικών συγκλίσεων και συνεργασιών στη χώρα, αλλά και του ελέγχου της κυβερνητικής εξουσίας. Και αυτό νομίζω ότι είναι το πιο σημαντικό. Επιπρόσθετα, με τα όσα εισηγείται σήμερα η Κυβέρνηση επιστρέφουμε σε ένα αναχρονιστικό και παλιό πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα, που οδηγεί σε λογικές περιχαράκωσης εντός του πολιτικού συστήματος, αλλά και σε λογικές παραμόρφωσης και αλλοίωσης της ψήφου του ελληνικού λαού. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ]] Στην πραγματικότητα αυτό που επιθυμεί η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είναι να επαναφέρει ένα εκλογικό σύστημα που θα αποθαρρύνει, θα αποτρέπει, θα απωθεί τους πολίτες από τις κάλπες. Παράλληλα, η Νέα Δημοκρατία επιδιώκει να εξυπηρετήσει μια βαθιά ριζωμένη αντίληψη που έχει ως παράταξη και θεωρεί το κράτος ως δικό της λάφυρο. Αποτρέπει τις προγραμματικές συγκλίσεις μεταξύ των κομμάτων, ακριβώς για να έρθει στη συνέχεια και να μοιράσει την πίτα μόνο στα δικά της παιδιά και να κάνει ουσιαστικά ανενόχλητη ρουσφέτια και εξυπηρετήσεις. Και αυτό ακριβώς παρατηρούμε και βλέπουμε τους πρώτους έξι μήνες διακυβέρνησης. Αυτό το βλέπουμε, μάλιστα, μέσα από το όχημα του επιτελικού σας κράτους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μία από τις επικρίσεις των Βουλευτών της Κυβέρνησης, αλλά και της Νέας Δημοκρατίας, είναι γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έφερε την απλή αναλογική το πρώτο εξάμηνο του 2015. Θα μου επιτρέψετε, όμως, να θυμίσω στους συναδέλφους μας και στις συναδέλφους μας, απαντώντας σε αυτό το φθηνό επιχείρημα, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σε συγκυβέρνηση με το κόμμα των ΑΝΕΛ το πρώτο εξάμηνο του 2015 ασχολούνταν με το να κλείσει τις τρύπες από τα κλεψιμαίικα της Νέας Δημοκρατίας. Εργαζόμασταν, προκειμένου να σώσουμε τη χώρα από τη χρεοκοπία, αλλά και τον λαό από την ακραία φτώχεια στην οποία τον είχατε φέρει. Θα ήθελα, ωστόσο, να σημειώσω και να υπενθυμίσω στους πολίτες που μας ακούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, πιστός στις ιδεολογικές του αρχές και αξίες, στις αρχές της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης, της ισότητας και κυρίως της λαϊκής κυριαρχίας - αξίες ίσως άγνωστες ή απορριπτέες από εσάς - ήταν αυτός που με τον ν.4406/2016 έκανε πραγματικότητα ένα πάγιο αίτημα όλου του δημοκρατικού και προοδευτικού κόσμου, την εφαρμογή της απλής αναλογικής για την πολυφωνική συγκρότηση της Βουλής. Και δεν έμεινε μόνο εκεί, αλλά στη συνέχεια προχώρησε και στην εφαρμογή της απλής αναλογικής και στην τοπική αυτοδιοίκηση, θεσπίζοντας ταυτόχρονα και άλλες σημαντικές τομές, όπως το σπάσιμο των μεγάλων περιφερειών, αλλά και το δικαίωμα ψήφου στους νέους των δεκαεπτά ετών. Και εκεί ακούσαμε πάρα πολλές επικρίσεις από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Αντί, λοιπόν, σήμερα να συζητάμε για το πώς θα εμβαθύνουμε ως πολιτικός κόσμος σε αυτές τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, αντί να συζητάμε για κυβερνήσεις συνεργασίας, για προγραμματικές συγκλίσεις, για βάθεμα της δημοκρατίας, για συνεργατικές λογικές, δυστυχώς, με ευθύνη της Νέας Δημοκρατίας οδηγούμαστε σε ένα απίστευτο πισωγύρισμα, στις δεκαετίες ίσως του 1950 και του 1960. Και δεν είναι μόνο το εκλογικό σύστημα που προτείνατε, αλλά είναι συνολικά ο τρόπος που αντιμετωπίζετε τον λαό, ο τρόπος που κυβερνάτε. Οδηγούμαστε, λοιπόν, με πρόφαση την κυβερνησιμότητα, όπως επικαλείστε, σε μονοκομματικές κυβερνήσεις του παρελθόντος, που, απολαμβάνοντας το μπόνους των σαράντα ή και πενήντα εδρών, είχαν την παντοδυναμία να κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς κανέναν έλεγχο, χωρίς καμμία αντίρροπη δύναμη. Γι' αυτό και οδηγήσατε τη χώρα σε χρεοκοπία, μνημόνια και λιτότητα. Ας μην ξεχνάμε τι έχει συμβεί πολύ πρόσφατα σε αυτήν τη χώρα. Συνεπώς, το πραγματικό δίλημμα για εμάς είναι ένα: Θα προχωρήσουμε μπροστά με την Ελλάδα της συνεργασίας και της προόδου ή με την Ελλάδα της χρεοκοπίας που συνεχώς υποστηρίζετε; Η Ελλάδα της χρεοκοπίας, δυστυχώς, βασίστηκε πάνω σε ένα καλπονοθευτικό σύστημα που αλλοιώνει την έκφραση του ελληνικού λαού. Εμείς από την άλλη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπηρετούμε την Ελλάδα της συνεργασίας με αρχές και ιδεολογικό μας πρόταγμα τη λαϊκή έκφραση, τη δικαιοσύνη, την ισότητα της ψήφου, την ισονομία. Το γεγονός δε ότι το σημερινό εκλογικό νομοσχέδιο αποκλείει τον συνασπισμό κομμάτων έρχεται να επιβεβαιώσει τις πραγματικές προθέσεις της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Ενώ ζητάτε συνεχώς συναίνεση, αλλά τη ζητάτε υποκριτικά, τιμωρείτε τη συνεργασία κομμάτων, αποθαρρύνετε τον συνεργατισμό και τη συνεννόηση, φέρνετε ως νέο ένα ξεπερασμένο εκλογικό σύστημα που ευνοεί τις μονοκομματικές κυβερνήσεις, τη στιγμή που σε όλη την Ευρώπη προχωρούν οι συμπράξεις και οι κυβερνήσεις συνεργασίας. Κατά τ' άλλα, επικαλείστε συνεχώς την ευρωπαϊκή σας ταυτότητα. Το κάνετε αυτό, όμως, μεταξύ άλλων, γιατί έτσι θεωρείτε ότι θα κερδίσετε χρόνο παραμονής στην εξουσία και αυτό είναι το πιο χυδαίο, θα έλεγα, και προσβλητικό προς τον ελληνικό λαό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την ώρα που η ελληνική κοινωνία έχει αρχίσει πια να δέχεται το ένα χτύπημα μετά το άλλο από την Κυβέρνησή σας τόσο στον τομέα της εργασίας, στον τομέα του ασφαλιστικού, στην παιδεία, στην υγεία, στα εθνικά θέματα, στο προσφυγικό, στην ανάπτυξη, στις επενδύσεις - ακόμα περιμένουμε τις μπουλντόζες να έρθουν για την ανάπτυξη του 4% - η Κυβέρνησή σας στην πραγματικότητα επιχειρεί με το σημερινό αναχρονιστικό νομοσχέδιο να κερδίσει χρόνο και, επίσης, να εξασφαλίσει τη ασυλία για μια πολιτική δωροδοκίας και δοσοληψίας. Γνωρίζετε αρκετά καλά τον τρόπο. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ, που εκπροσωπεί τη μεγάλη πλειοψηφία του προοδευτικού πόλου της ελληνικής κοινωνίας, θα συνεχίσει εντός και εκτός Βουλής να αποτελεί το ανάχωμα απέναντι στον αντιδραστικό κατήφορο της σημερινής Κυβέρνησης. Η απλή αναλογική είναι ένα δημοκρατικό όπλο στα χέρια του ελληνικού λαού, δυναμώνει τη φωνή του, δυναμώνει τον έλεγχο στην εξουσία και εμείς έχουμε χρέος να την υπερασπιστούμε μέχρι τέλους. Ευχαριστώ.
Καλείται στο Βήμα ο Βουλευτής Καστοριάς της Νέας Δημοκρατίας κ. Ζήσης Τζηκαλάγιας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικού με τίτλο: «Εκλογή Βουλευτών» και όχι «Εκλογικός νόμος». Πιστεύω, κύριε Υπουργέ, ότι ο τίτλος δεν είναι τυχαίος. Πολλές φορές και ένας ορισμός, ένας τίτλος έχει τη σημειολογία του. Οι πολλοί εκλογικοί νόμοι που ψηφίστηκαν στην Ελληνική Δημοκρατία που κάθε τόσο άλλαζαν έχουν κουράσει τους Έλληνες πολίτες. Η επιλογή του τίτλου «Εκλογή Βουλευτών» συμβολίζει για τη Νέα Δημοκρατία την πίστη μας στη δημοκρατία, την πίστη μας στον κοινοβουλευτισμό, την αφοσίωσή μας στην πολυκομματική, πλουραλιστική, αστική δημοκρατία. Η πίστη μας σε ένα σύστημα ενισχυμένης αναλογικής δεν είναι χθεσινή μας θέση, ήταν πάγια πολιτική μας άποψη. Επειδή το 2016 η προηγούμενη κυβέρνηση έφερε τον προηγούμενο νόμο της απλής αναλογικής που ισχύει αυτή τη στιγμή, αποτελούσε από τότε, εδώ και χρόνια, κεντρική πολιτική μας δέσμευση ότι όταν θα μας δοθεί η δυνατότητα κοινοβουλευτικά, θα επαναφέρουμε ένα σύστημα ενισχυμένης αναλογικής. Αντίθετα εσείς, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, και σ' αυτό το θέμα αποδεικνύεστε διαχρονικά υποκριτές. Είχατε τη δυνατότητα να ψηφίσετε την απλή αναλογική το 2015, είχατε όλον τον χρόνο μπροστά σας, αλλά παρά την απαράδεκτη τότε πολιτική σας, με την οποία οδηγηθήκαμε στα capital controls και στις ουρές στα ΑΤΜ, ήταν σίγουρο, ξέρατε ότι ο ελληνικός λαός και οκτώ μήνες μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου θα σας εμπιστευόταν πάλι. Ο Πρόεδρός σας είχε πει ότι ήταν μια πολιτική σας αυταπάτη κι έτσι εξασφαλίσατε τότε την κυβερνησιμότητα, με την έννοια της εξουσίας, που η εξουσία αυτή έγινε για εσάς εξουσιομανία και μόλις αντιληφθήκατε ότι εξαιτίας της πολιτικής σας θα ερχόταν η στιγμή που ο ελληνικός λαός θα σας έθετε στην αντιπολίτευση και ακόμα παραπέρα, θέλατε να δημιουργήσετε πρόβλημα στην επόμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Εμείς πιστεύουμε ότι ένας εκλογικός νόμος πρέπει να έχει αναλογικότητα και κυβερνησιμότητα και αυτός ο νόμος εξασφαλίζει και τα δύο. Πρέπει να υπάρχει η σωστή «χημεία» ανάμεσα σ' αυτά. Το Σύνταγμά μας λέει ότι το πολίτευμά μας είναι αντιπροσωπευτικό. Αυτό σημαίνει κυρίως να σέβεσαι την εντολή των ψηφοφόρων και η εντολή των ψηφοφόρων είναι να έχεις πολιτική σταθερότητα, να έχεις κυβέρνηση. Ακόμα και για μία ψήφο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο πολίτης που ψηφίζει όταν επιλέγει ένα κόμμα, είτε πάρει 1% είτε 50%, θέλει αυτό που ψηφίζει να κυβερνήσει. Άρα, λοιπόν, πρέπει να μη δημιουργούμε εμπόδια για να κυβερνήσει το κόμμα που έχει αυτήν τη δυνατότητα. Φυσικά, επειδή πρέπει να εξασφαλίζεται η εκπροσώπηση όλων των τάσεων, γι' αυτό και φέραμε αυτόν τον εκλογικό νόμο που είναι πολύ αναλογικότερος απ' αυτόν με τον οποίον κερδίσαμε τις εκλογές της 7ης Ιουλίου. Γιατί; Διότι με 25% και πάνω έχεις μπόνους εδρών. Τότε έχεις 20% και, όπως ανέλυσαν και άλλοι συνάδελφοι, πρέπει να πας στο 40% για να πάρεις τις πενήντα έδρες μπόνους. Αυτό νομίζω ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό, τα λέει όλα και θέλαμε να αποτρέψουμε φαινόμενα όπως του 1993. Τότε το ΠΑΣΟΚ με 46,9%, αν υπήρχε απλή αναλογική, δεν θα μπορούσε να κυβερνήσει. Το 2004 η Νέα Δημοκρατία με 45,4% δεν θα κυβερνούσε. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Θα πω και κάτι που θα σας πονέσει λίγο περισσότερο.
Είναι γιατρός, το λέει έτσι.
Το 1989 με τον νόμο Κουτσόγιωργα, όταν είχε φτάσει η Νέα Δημοκρατία σε ποσοστά, χρειάστηκαν τρεις εκλογές σε δέκα μήνες για να μπορέσει να κυβερνήσει με εκατόν πενήντα συν τον Κατσίκη τότε. Το θυμάστε αυτό; Αυτό που θα σας πονέσει δεν το είπα ακόμη. Είπε ο Κοινοβουλευτικός μας Εκπρόσωπος, τοποθετούμενος σωστά, ότι παρά το ότι ήσασταν κάποτε το κόμμα που κινείτο ανάμεσα στο 2,5% και το 4,5%, έχουν παρεισφρήσει μέσα σας και είναι κυρίαρχη δύναμη οι απόμαχοι του ΠΑΣΟΚ. Εγώ λέω το άλλο, που το λέω και στην εκλογική μου περιφέρεια και το λέω και στη συνάδελφό μου, την κ. Τελιγιορίδου: Δυστυχώς ο κεντρικός σας πυρήνας είναι το παλαιό κακό ΠΑΣΟΚ. [[Θόρυβος - γέλωτες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Υπάρχει και η συνέχεια του παλαιού ΠΑΣΟΚ που είναι αξιόλογη. Εμείς είμαστε υπερήφανοι που έχουμε στελέχη από το παλαιό καλό ΠΑΣΟΚ και μας έκαναν μεγάλη παράταξη, την παράταξη του 21ου αιώνα. Έτσι είναι τα πράγματα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είτε σας αρέσει είτε όχι. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Σας ευχαριστώ πολύ. Το σύστημα ΣΥΡΙΖΑ οδηγεί σε παράλυση τη δημοκρατία. Αν είχαμε σύμπτωση των αυτοδιοικητικών με τις βουλευτικές εκλογές, θα είχαμε τραγελαφικά φαινόμενα με τους δήμους και τις περιφέρειες. Προλάβαμε και διορθώσαμε την κατάσταση και κατάφεραν να διοικηθούν οι δήμοι και οι περιφέρειες, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δεν χρειάζεται να πω περισσότερα. Νομίζω ότι τα μηνύματα τα πήρατε. Εμείς θέλουμε πολιτική σταθερότητα, θέλουμε η χώρα να πάει μπροστά, αυτό κάνουμε όλους αυτούς τους μήνες, αυτό συνεχίζουμε να κάνουμε. Φέραμε τον εκλογικό νόμο έγκαιρα, στην αρχή της θητείας μας, στο πρώτο εξάμηνο, όπως είχαμε δεσμευτεί και να είστε βέβαιοι ότι χάρη στην πολιτική μας και τις θέσεις μας και την εμπιστοσύνη με την οποία μας περιβάλλει ο ελληνικός λαός, στο τέλος της τετραετίας θα κερδίσουμε και τις δύο εκλογές και με τις δεύτερες θα εξασφαλίσουμε πάλι αυτοδυναμία, γιατί θα χρειαστούμε περισσότερο διάστημα για να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα στη χώρα μας. Σας ευχαριστώ.
Καλείται στο Βήμα ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέξης Τσίπρας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητείται σήμερα η νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης με τίτλο: «Εκλογή Βουλευτών», ένα κρίσιμο νομοσχέδιο, διότι αφορά τους κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού, τον εκλογικό νόμο. Συζητείται για άλλη μια φορά ένα κρίσιμο νομοσχέδιο με απόντα τον Πρωθυπουργό. Προφανώς αντιλαμβάνομαι το πρόγραμμα και τις υποχρεώσεις του Πρωθυπουργού. Ήμουν κι εγώ τεσσεράμισι χρόνια σ' αυτή τη θέση. Αυτό που δεν αντιλαμβάνομαι είναι πώς μπορεί να μη ζητά τη μετάθεση της συζήτησης ενός τέτοιου νομοσχεδίου, εφόσον είναι ανελαστικό το πρόγραμμά του, προκειμένου να έλθει και να αντιπαρατεθεί στη συζήτηση στην Ολομέλεια με τους πολιτικούς Αρχηγούς. Για μια ακόμα φορά, όμως, επιλέγει να αποφύγει την άμεση αντιπαράθεση για ένα θέμα που γνωρίζει καλά ότι τα επιχειρήματά του είναι αδύναμα και η άποψή του είναι μειοψηφική στην κοινή γνώμη, διότι σ' όλες τις μετρήσεις της κοινής γνώμης το τελευταίο διάστημα έχει καταγραφεί ότι η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών δεν επιθυμεί εκλογικούς νόμους που δίνουν πλαστές πλειοψηφίες. Η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών επιθυμεί αυτό που λέμε ισοτιμία της ψήφου και επιθυμεί και προγραμματικές συγκλίσεις και όχι μονοκομματικές κυβερνήσεις που άλλωστε ήταν αυτές - ας μην το ξεχνάμε - που μας οδήγησαν στην κρίση. Όμως, η Νέα Δημοκρατία, η Κυβέρνησή της και ο κ. Μητσοτάκης επιμένουν στις συνταγές του χθες, στις συνταγές που μας οδήγησαν στην κρίση, στην αλαζονεία της παντοδυναμίας τού ενός, που στηρίζεται σε επίπλαστες κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες, σε ένα εκλογικό σύστημα που έχει ευθύνη, γιατί γεννά από μόνη της ενδεχομένως παθογένειες αυτή η λογική της παντοδυναμίας τού ενός και η προσπάθεια των κυβερνήσεων ή των κομμάτων να διασφαλίσουν αυτή την παντοδυναμία. Γεννά παθογένειες γνωστές σε όλους μας, αιτίες της κρίσης, όπως είναι το ρουσφέτι, όπως είναι η διαπλοκή, όπως είναι η φαυλότητα και κυρίως ένα σύστημα το οποίο σε τελευταία ανάλυση δεν σέβεται τους πολίτες. Πριν από λίγες μόνο εβδομάδες απ' αυτό εδώ το Βήμα στη συζήτηση για το νομοσχέδιο που υπερψηφίστηκε, με μεγάλη πλειοψηφία, και αφορούσε την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού διακηρύσσατε, κύριοι της Κυβέρνησης και ο Πρωθυπουργός και εσείς προσωπικά, κύριε Υπουργέ, τη μεγάλη σημασία, τη μεγάλη αξία της ισοτιμίας της ψήφου για τους Έλληνες πολίτες του εξωτερικού. Αρνηθήκατε μάλιστα την πρότασή μας, προκειμένου να δώσουμε τη δυνατότητα σε όλους όσοι έχουν ελληνική ιθαγένεια, ανεξάρτητα από το πόσα χρόνια είναι μακριά από την Ελλάδα, να ψηφίζουν, αλλά σε ξεχωριστές περιφέρειες στο εξωτερικό, με το επιχείρημα ότι αυτή η επιλογή θα καθιστούσε την ψήφο τους στο εξωτερικό ανισότιμη σε σχέση με την ψήφο στο εσωτερικό. Ενώ, λοιπόν, η ισοτιμία της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού σάς συγκινούσε τα μάλα, η ισοτιμία της ψήφου των Ελλήνων στο εσωτερικό φαίνεται ότι ποσώς σας συγκινεί. Και ποια είναι τα επιχειρήματά σας; Τα επιχειρήματά σας είναι η απαξίωση της πολιτικής και η έλλειψη εμπιστοσύνης για την ωριμότητα του ελληνικού λαού, αλλά και για την ωριμότητα των πολιτικών δυνάμεων, η ανάδειξη ενός ελιτίστικου πατερναλισμού απέναντι σε αναγκαίες - κατά τη γνώμη μου - συναινέσεις και συγκλίσεις. Στην πραγματικότητα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Συμπολίτευσης, δεν έχετε σοβαρά επιχειρήματα, παρά μονάχα μια λανθάνουσα εκτίμηση, που βασίζεται στη βαθιά έπαρση και βαθιά αλαζονεία που σας έχει γεμίσει το γεγονός ότι βρεθήκατε ξανά τις πολυπόθητες θέσεις της εξουσίας. Η λανθάνουσα εκτίμηση είναι ότι, αφού καταφέρατε και κερδίσατε τις εκλογές τον περασμένο Ιούλιο, βασισμένοι στην πολιτική εξαπάτηση, θα καταφέρετε να τις ξανακερδίσετε και στις επόμενες εκλογές. Βεβαίως, δεν σας θεωρώ απόλυτα αφελείς, ώστε να μην έχετε τη στοιχειώδη επίγνωση και να μην καταλαβαίνετε ότι αυτό δεν έχει πολλές πιθανότητες να συμβεί, αν η επόμενη φορά είναι προς το τέλος της τετραετίας. Διότι καταλαβαίνετε, όπως λέει το γνωστό ρητό, ότι είναι εύκολο κανείς να κοροϊδέψει πολλούς για λίγο χρονικό διάστημα, λίγους για μεγαλύτερο, αλλά αδύνατο όλους για μεγάλο χρονικό διάστημα, όση στήριξη και αν έχετε, όσο σοβαρή ασπίδα προστασίας και αν έχετε όλο αυτό το διάστημα σε αυτούς τους έξι μήνες από τα μέσα ενημέρωσης. Γι' αυτό, η εκτίμησή μας είναι ότι σπεύδετε να αλλάξετε τώρα τον εκλογικό νόμο, στην αρχή της θητείας σας, ώστε να αποφασίσετε να πάτε σε πρόωρη εκλογική αναμέτρηση, να πάτε σύντομα σε εκλογές. Θέλω να σας θυμίσω, να θυμίσω στους παλαιότερους και να μαθαίνουν οι νεότεροι, που λέει και το ρητό, ότι την τελευταία φορά που αυτό συνέβη είχαμε πάλι κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και μάλιστα, κυβέρνηση Μητσοτάκη, του αείμνηστου. Και τότε αποδείχτηκε ότι όποιος προσπαθεί μέσα από τον εκλογικό νόμο να προκαταλάβει τις εξελίξεις και να σκάψει - δήθεν - τον λάκκο των πολιτικών του αντιπάλων, στο τέλος πέφτει μέσα ο ίδιος και όχι ο πολιτικός του αντίπαλος. Εμείς, από την άλλη μεριά, σε θέματα αρχών, σε θέματα αξιών δεν παίζουμε παιχνίδια. Και αυτό το έχουμε αποδείξει. Δεν κατασκευάζουμε ούτε συνταγματικές τροποποιήσεις ούτε εκλογικούς νόμους με βάση την εκτίμηση που έχουμε για το τι συμφέρει πρόσκαιρα, συγκυριακά το κόμμα μας. Αλλάξαμε εμείς με δική μας επιλογή το άρθρο 86 για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, ώστε να αποσυνδεθεί από τη διάλυση της Βουλής, όχι γιατί μας συνέφερε, αλλά γιατί θεωρούσαμε ότι αυτό είναι το ορθό για τη λειτουργία της δημοκρατίας και της πολιτικής ζωής στον τόπο μας. Και το ίδιο κάναμε και με τον εκλογικό νόμο το 2016 που ψηφίσαμε την απλή αναλογική. Διότι όλοι κατανοούν ότι ποτέ δεν συμφέρει ένα κόμμα εξουσίας, όπως συνηθίζεται να λέγεται, η απλή αναλογική. Πάντοτε, όμως, τα λεγόμενα μεγάλα κόμματα, που έχουν σοβαρές πιθανότητες και αξιώσεις να διεκδικήσουν την κυβερνητική εκλογή, έχουν συμφέρον να έχουν εκλογικό σύστημα κομμένο και ραμμένο στη λογική της πόλωσης των δύο κομμάτων εξουσίας. Εμείς, όμως, έχουμε διαφορετικό ηθικό και αξιακό πλαίσιο, γιατί εμείς δεν θεωρούμε τον εαυτό μας κομμάτι, αλλά ούτε και συνέχεια του παλιού πολιτικού συστήματος. Και δεν θα ανταγωνιστούμε μαζί σας για το ποιος πήρε το παλιό, το καλό ή το κακό ΠΑΣΟΚ, ιδίως όταν βλέπω στα έδρανα τα Υπουργικά να κάθεται ο κ. Γεραπετρίτης, ο κ. Λιβάνιος και ο κ. Θεοδωρικάκος. Δεν θα αντιπαρατεθούμε γι' αυτό. Θα αντιπαρατεθούμε για τις πολιτικές μας θέσεις. Θα αντιπαρατεθούμε για τις πολιτικές μας προτάσεις. Θα αντιπαρατεθούμε - αν θέλετε - και για τον τρόπο με τον οποίον ασκήσαμε - και εσείς ασκείται σήμερα - εξουσία, για τις πρωτοβουλίες μας τις πολιτικές, για τις αντιλήψεις μας. Και εμείς θέλουμε να είμαστε φορέας αλλαγής και όχι συνέχεια του παλιού πολιτικού συστήματος. Θέλουμε να είμαστε φορέας αλλαγής και ανανέωσης της πολιτικής ζωής του τόπου. Γι' αυτό, πιστεύουμε βαθιά στην αξία της δημοκρατίας, που πρέπει να είναι ουσιαστική, να αφορά όλους. Πιστεύουμε βαθιά στην αξία της ισοτιμίας της ψήφου. Εμπιστευόμαστε τον ελληνικό λαό για τις επιλογές του. Η θέση του ελληνικού λαού, άλλωστε, μέσα στο πολιτικό σύστημα αποκαταστάθηκε με τον νόμο που ψηφίσαμε, τον ν.4406/2016, για την απλή αναλογική. Και αυτή η αξιακή μας θέση απέναντι στο ζήτημα - αν θέλετε - της λαϊκής κυριαρχίας είναι που δεν μας επιτρέπει να κάνουμε παιχνίδια και μικροϋπολογισμούς και σκοπιμότητες στα ζητήματα αυτά. Άλλωστε - επαναλαμβάνω - η ιστορία διδάσκει ότι όποιος κάνει τέτοιου είδους παιχνίδια, συνήθως, λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο. Διότι ξενοδόχος, εν προκειμένω, είναι ο ίδιος ο ελληνικός λαός. Και σε ό,τι αφορά τη συγκεκριμένη περίπτωση, επιτρέψτε μου, κύριοι της κυβερνητικής Πλειοψηφίας, να κάνω και το εξής σχόλιο: Υπάρχουν περισσότεροι λόγοι, στην προκειμένη περίπτωση, ώστε να είναι ανόητοι, όχι απλά πρόσκαιροι, οι οποίοι σχεδιασμοί και υπολογισμοί. Και αυτό γιατί ακόμα και μετά την ψήφιση αύριο του παρόντος νόμου, προφανώς με λιγότερες από διακόσιες ψήφους, η επόμενη εκλογική αναμέτρηση, είτε έτσι είτε αλλιώς, θα είναι με την απλή αναλογική. Όποτε κι αν γίνουν οι επόμενες εκλογές, είτε γίνουν αύριο είτε γίνουν το φθινόπωρο είτε γίνουν του χρόνου είτε γίνουν το 2023, στο τέλος θητείας, η επόμενη εκλογική αναμέτρηση θα είναι με την απλή αναλογική. Και άρα, όπως και να έχουν τα πράγματα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι Βουλευτές της κυβερνητικής Πλειοψηφίας, το 1/3- ίσως και περισσότεροι - από εσάς, όποτε και αν γίνουν οι εκλογές και ό,τι και να γίνει, δεν θα εκλεγείτε ξανά σε αυτές τις εκλογές. Να το γνωρίζετε αυτό. Να γνωρίζετε ότι οι περισσότεροι από εσάς, σε αυτούς τους σχεδιασμούς είστε μιας χρήσης. Είστε μιας χρήσης στους μικροκομματικούς υπολογισμούς του κ. Μητσοτάκη, πόσω δε μάλλον που, όσο περνάει ο καιρός, οι πολίτες καταλαβαίνουν στην καθημερινότητά τους ότι οι μεγάλες προσδοκίες που δημιούργησε απατηλώς ο κ. Μητσοτάκης προεκλογικά διαψεύδονται παταγωδώς. Ξέρω, βέβαια, ότι θα υπάρχουν σίγουρα κάποιοι από την Κυβέρνηση που σας λένε «μη νοιάζεστε, γιατί οι επόμενες εκλογές δεν θα βγάλουν Κυβέρνηση, όπως και να έχει και θα πάμε ξανά σε εκλογές, οπότε και θα έχετε εσείς, οι πολλοί, που δεν θα εκλεγείτε μια κάποια ελπίδα στις μεθεπόμενες να εκλεγείτε». Πόσο σίγουροι είστε γι' αυτό; Πόσο πειστικό είναι ένα επιχείρημα ενός κόμματος που κατέρχεται σε μια εκλογική αναμέτρηση, λέγοντας στους ψηφοφόρους του «μη σας νοιάζουν αυτές οι εκλογές, εμείς δεν λογαριάζουμε την εντολή του ελληνικού λαού, εμείς δεν θέλουμε λύση από την κάλπη που είναι μπροστά μας, εμάς μας ενδιαφέρουν οι επόμενες»; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Νομίζω ότι αυτό είναι ίσως ένα εξαιρετικό επιχείρημα για κάποιον ο οποίος θα ήθελε να μποϊκοτάρει μια εκλογική αναμέτρηση, να ενθαρρύνει, να ενισχύσει την αποχή, όχι όμως για κάποιον που θέλει να κερδίσει μια εκλογική μάχη. Οι εκλογές όμως αυτές, οι επόμενες εκλογές, όποτε και αν αποφασίσετε να γίνουν, θα γίνουν με το δίκαιο εκλογικό σύστημα της ισοτιμίας της ψήφου, το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής, είτε το θέλετε είτε όχι, και θα βγάλουν νέους συσχετισμούς δύναμης. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και να μην είστε καθόλου βέβαιοι, καθόλου σίγουροι ότι απ' αυτούς τους συσχετισμούς δεν θα μπορεί να προκύψει κυβερνητική λύση. Το μόνο βέβαιο, το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτή η λύση δεν θα εμπεριέχει τη Νέα Δημοκρατία και τον κ. Μητσοτάκη. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Άλλωστε με την απόφασή σας να ψηφίσετε σχεδόν μόνοι σας - με κάποια μικρή στήριξη, αλλά σχεδόν μόνοι σας - τον σημερινό εκλογικό νόμο, βάζετε οριστικά τέλος και στο επικοινωνιακό αφήγημα περί συναινέσεων που επιδιώξατε να στήσετε το προηγούμενο διάστημα. Διότι δεν γίνεται να επιδιώκετε τη συναίνεση Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή και Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο να την τορπιλίζετε. Μέρα με τη μέρα αποδεικνύετε ότι όχι μόνο δεν μπορείτε να είστε μέρος της λύσης για τη χώρα, την επόμενη μέρα των επόμενων εκλογών, αλλά αποτελείτε ήδη μέρος του προβλήματος για το σήμερα, για τη σημερινή μέρα. Με την ανεύθυνη στάση που κρατάτε σε κρίσιμα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και όταν ήσασταν αντιπολίτευση και σήμερα ως Κυβέρνηση, έχετε ήδη προκαλέσει βαθιά ρωγμή στην εικόνα που θα έπρεπε να έχει μια αξιόπιστη ελληνική κυβέρνηση στο εξωτερικό και μάλιστα σε συνθήκες γεωπολιτικής αστάθειας, σε κρίσιμες συνθήκες. Η Ελλάδα που μπόρεσε να βρίσκεται στο κέντρο των διεθνών πρωτοβουλιών, που αφορούν στην ευρύτερη περιοχή, με αυτοπεποίθηση, που μπόρεσε τα τελευταία χρόνια να αναδείξει μια ανεξάρτητη δυναμική πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, πλέον είναι ξανά μια χώρα που πασχίζει για να μπορέσει να εκφράσει τις θέσεις της στις διεθνείς συναντήσεις και τα διεθνή φόρα, όταν βέβαια καταφέρνει να κάνει έστω κι αυτό, δηλαδή όταν καταφέρνει να βρίσκεται εκεί που θα έπρεπε να βρίσκεται για να το κάνει και δεν λάμπει δια της απουσίας της. Την ίδια στιγμή οι δυνάμεις που εσείς δημιουργήσατε και οι αντιλήψεις που εσείς υποδαυλίσατε προεκλογικά, στο κρίσιμο, το μεγάλο, το μόνο μεγάλο θέμα που αφήσαμε ανοιχτό - γιατί δεν μπορούσαμε να μην το αφήσουμε ανοιχτό - το προσφυγικό, οι δυνάμεις αυτές σάς χτυπούν την πόρτα. Εσείς κινητοποιούσατε τους ανθρώπους, τους πολίτες, τα νησιά λέγοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ φταίει που φέρνει τους πρόσφυγες στα νησιά τους. Εσείς μιλάγατε για την ντροπή της Μόριας όταν είχε πέντε χιλιάδες ανθρώπους και εσείς λέγατε ότι μόλις εκλεγείτε, θα ελέγξετε τα σύνορα, δεν θα μπαίνει κανείς και θα τα φτιάξετε όλα. Και σήμερα η Μόρια δεν έχει πέντε, έχει είκοσι πέντε χιλιάδες. Και δεν είναι μόνο η Λέσβος, είναι κι όλα τα άλλα νησιά. Με δυο λόγια στο προσφυγικό τα έχετε κάνει μπάχαλο σε έξι μήνες. Αλλάξατε πέντε διαφορετικούς υπεύθυνους Υπουργούς, αφού καταργήσατε το Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής. Η χώρα με τις μεγαλύτερες ροές σε πρόσφυγες και μετανάστες να μην έχει Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, διότι έβγαινε και ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, ο κ. Χρυσοχοΐδης, και τι μας έλεγε; Ότι είναι δυσλειτουργικό, ότι είναι άχρηστο, ότι καμμία ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει. Έλεγαν ψέματα στον ελληνικό λαό προφανώς. Και έρχεστε μετά από έξι μήνες να το ξανασυστήσετε. Ποιος μπορεί, λοιπόν, να σας εμπιστευτεί μ' αυτή σας τη στάση; Ρωτήστε τους πολίτες στη Λέσβο, στη Σάμο, στη Χίο, στη Λέρο, αυτούς τους έξι μήνες, που εσείς κάνατε πειραματισμούς και αλλάζατε υπεύθυνους υπουργούς, τι έγινε η ζωή τους εκεί, αν βελτιώθηκε, όπως εσείς τους είχατε υποσχεθεί ή χειροτέρευσε. Τους είδατε χθες να βγαίνουν κατά χιλιάδες στον δρόμο. Δεν τους κινητοποιήσαμε εμείς. Δεν είμαστε εμείς πίσω απ' αυτές τις κινητοποιήσεις. Η ανικανότητά σας τους κινητοποίησε. Και τα ψέματα που τους λέγατε προεκλογικά, με τα οποία τώρα βεβαίως θα βρεθείτε αντιμέτωποι. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Τα ίδια βλέπουμε και στην οικονομία με την περιβόητη μεσαία τάξη. Πού είναι η περιβόητη ανάπτυξη του 4% που θα έρθει, που επαγγελλόσασταν προεκλογικά; Πού είναι η καταιγίδα των επενδύσεων; Πού είναι οι μπουλντόζες στο Ελληνικό που θα έμπαιναν, τάχα μου, σε μια βδομάδα μετά την εκλογή σας, γιατί δήθεν αυτός ο άθλιος ο ΣΥΡΙΖΑ καθυστερούσε δίχως λόγο την επένδυση; Πού είναι οι θέσεις εργασίας; Οι δουλειές για όλους, όπως λέγατε. Πού είναι αυτές οι δουλειές; Πού είναι η αύξηση που υποσχεθήκατε του βασικού μισθού, διπλάσια του ρυθμού ανάπτυξης; Πού είναι οι περιβόητες ελαφρύνσεις για τους αδύναμους και τους μεσαίους; Για τους μεγάλους είδαμε. Για τους μεσαίους και τους αδύναμους δεν είδαμε. Αντί για ελαφρύνσεις, όμως, βλέπουμε επιβαρύνσεις. Και αντί για δουλειές και θέσεις εργασίας βλέπουμε μαζικές απολύσεις σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Βλέπουμε για πρώτη φορά μαζικές απολύσεις μετά τη Μεταπολίτευση στον ΟΤΕ, στις τράπεζες και μάλιστα μετά από μια μακρά χρονική περίοδο αυξανόμενης ανεργίας. Επίσης, το μέρισμα περιορίστηκε σημαντικά. Πηγαίνετε μια βόλτα στην αγορά και συναντήστε καταστηματάρχες. Ρωτήστε τους να σας πουν για τον τζίρο τους την περίοδο των εορτών, να σας πουν πως ήταν για τα μαγαζιά τους, για τα καταστήματά τους τα φετινά Χριστούγεννα σε σχέση με τα περσινά. Εσείς όμως υποσχεθήκατε καλύτερες μέρες, όχι χειρότερες. Ένα μεγάλο θέμα είναι αυτό με τις συντάξεις, διότι ξέρετε τι γίνεται. Βομβαρδιζόταν ο πληθυσμός των συνταξιούχων την περίοδο που εμείς κυβερνούσαμε, που δίναμε μάχη και την κερδίσαμε για να μη μειωθούν οι συντάξεις. Τα τηλεοπτικά στούντιο με πινακάκια, με μπλοκάκια, με ταμπέλες εξηγούσαν αναλυτικά πόσο θα μειωθούν οι συντάξεις στον καθένα. Έπιανε τρόμος κάθε συνταξιούχο. Φυσικά δεν μειώθηκαν, αυξήθηκαν. Τώρα έχει γίνει ένας επικοινωνιακός ορυμαγδός για το πόσο θα αυξηθούν, τάχα μου, οι συντάξεις. Όμως, τα χρήματα που δίνετε στις συντάξεις, που τάχα μου αυξάνετε - στον προϋπολογισμό το ψηφίσατε - είναι 200 εκατομμύρια λιγότερα στο συνολικό ποσό. Πείτε μου πώς γίνεται αυτό; Εκτός κι αν είναι σαν την παραβολή με τον Ιησού στον γάμο της Κανά. Πώς είναι δυνατόν να είναι 200 εκατομμύρια λιγότερα τα χρήματα για το 2020 για τους συνταξιούχους κι εσείς να λέτε ότι αυξάνετε τις συντάξεις; Βεβαίως, θα γίνουν κάποιες αυξήσεις, αλλά αυτές οι αυξήσεις και πάλι θα αφορούν ένα πολύ μικρό, πολύ περιορισμένο αριθμό συνταξιούχων. Θα αφορούν το 10% των συνταξιούχων. Αυτές τις διαφημίζετε, ώστε να αισθάνεται ακόμα κι αυτός που δεν είναι συνταξιούχος ότι θα πάρει λεφτά. Και φυσικά αυτές οι αυξήσεις που αφορούν μόνο το 10% δεν αφορούν χαμηλοσυνταξιούχους, αλλά κάποιους λίγους συνταξιούχους των ανώτερων κλιμακίων, ενώ το 90% των ήδη συνταξιούχων θα έχει απώλειες σε ετήσια βάση, οι οποίες έχουν να κάνουν κυρίως με την κατάργηση της μόνιμης - όπως ψηφίσαμε εμείς τον περασμένο Ιούνιο - δέκατης τρίτης σύνταξης. Δεν σας άρεσε που τη λέγαμε δέκατη τρίτη. Ήταν όντως μια ολόκληρη σύνταξη για τους χαμηλοσυνταξιούχους, μικρότερη για τους μεσαίους, μικρότερη για όσους παίρνουν υψηλότερες συντάξεις. Ήταν 820 εκατομμύρια ετησίως από τον προϋπολογισμό ως ενίσχυση στους συνταξιούχους. Το κόβετε. Και άρα, το 90% των συνταξιούχων, παρά τα όσα λέτε, θα δουν σε ετήσια βάση μειώσεις από την κατάργηση της περιβόητης δέκατης τρίτης σύνταξης. Στο ασφαλιστικό δε, αντί διατήρησης των ελαφρύνσεων που εισήγαγε ο νόμος Κατρούγκαλου και επέκτασή τους όπως είχατε υποσχεθεί, προχωράτε σε αυξήσεις. Προχωράτε σε αυξήσεις για τη μεγάλη πλειοψηφία των ελεύθερων επαγγελματιών. Το 90% των ελεύθερων επαγγελματιών θα πληρώνει 20% περισσότερες εισφορές. Με το άδικο σύστημα των κλάσεων, δε, ο ελεύθερος επαγγελματίας με εισόδημα 7.000 ευρώ θα πληρώνει τα ίδια με αυτόν που βγάζει 70.000 ευρώ. Είναι αυτό δικαιοσύνη; Αυτή είναι η βελτίωση που είχατε υποσχεθεί; Την ίδια στιγμή ο κ. Γεωργιάδης, ο Υπουργός Ανάπτυξης, δήλωσε με κυνισμό, αλλά πολύ καθαρά, ότι μέχρι τον Απρίλη όσοι προλάβατε, προλάβατε. Μετά έρχονται πλειστηριασμοί στην πρώτη κατοικία. Βεβαίως, αναρωτιέμαι αν αυτή είναι μια στρατηγική που θα κάνει τη ζωή των πολιτών καλύτερη. Και στον χώρο, όμως, της παιδείας - και θέλω να πω δυο λόγια γι' αυτό, γιατί αποτέλεσε αντικείμενο αντιπαράθεσης και σήμερα στη Βουλή - το μέλημά σας δεν είναι οι φοιτητές, οι μαθητές, οι οικογένειες, αλλά είναι το να εξυπηρετήσετε συμφέροντα. Αναστείλατε, είπατε τελικά, την έναρξη λειτουργίας σε μια σειρά από σχολές. Αυτό που κάνατε, όμως, σήμερα, με την υπερψήφιση του άρθρου 50 του νομοσχεδίου της Υπουργού κ. Κεραμέως, είναι κάτι το οποίο, πραγματικά, χρήζει της προσοχής μας, διότι ουσιαστικά ανοίγετε την πόρτα για μόνιμες προσλήψεις στο δημόσιο, σε κατόχους διπλωμάτων ιδιωτικών κολεγίων και το κάνετε αυτό χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα ότι δήθεν η ρύθμιση αυτή υπαγορεύεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και όταν ζητήσαμε από την Υπουργό να καταθέσει το έγγραφο της Κομισιόν, την επιστολή που την υποχρεώνει σε μια τέτοια ρύθμιση, μας είπε δήθεν ότι είναι διαβαθμισμένο και δεν μπορεί να το καταθέσει. Ξέρετε, ένα προβληματικό, ένα κακό και άσχημο πράγμα είναι να κάνεις μια λανθασμένη νομοθετική παρέμβαση. Δεύτερο χειρότερο, όμως, είναι να λες και ψέματα. Καμμία διαβάθμιση δεν είχε το έγγραφο και καμμιά επιμονή δεν υπάρχει από την Κομισιόν, ώστε να προχωρήσουμε σε αυτή τη ρύθμιση. Ξέρετε από πού υπάρχει επιμονή; Υπάρχει επιμονή από τους ιδιώτες των κολεγίων, μια επιμονή την οποία είχαν κάνει lobbing στην τρόικα για να εφαρμοστεί από το 2012- όταν εφαρμόστηκε - και μια επιμονή που έκανε τους δευτεροκλασάτους υπαλλήλους της τρόικα να αντιστέκονται στις προσπάθειές μας, επί τρία χρόνια, να αναιρέσουμε αυτή τη ρύθμιση. Όταν όμως, βγήκαμε από τα μνημόνια, τον Αύγουστο του 2018, αμέσως μετά καταργήσαμε αυτή την άθλια ρύθμιση, διότι εμείς θέλουμε κάθε παιδί, ανεξάρτητα από την οικονομική του δυνατότητα, να έχει δικαίωμα στη γνώση. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δεν μπορεί, λοιπόν, εσείς την ίδια στιγμή που λέτε ότι θα φέρετε τη βάση του «10» στις πανελλαδικές εξετάσεις, το προαναγγέλλετε, αφήνοντας έξω από την τριτοβάθμια εκπαίδευση δεκάδες χιλιάδες νέους και την ίδια στιγμή που αναστέλλετε τη λειτουργία νέων πανεπιστημιακών σχολών, αφήνοντας έξω από την ανώτατη εκπαίδευση χιλιάδες νέους, να προχωράτε σε μια ρύθμιση που θα δίνει τη δυνατότητα σε αυτούς που δεν έχουν δώσει καν εξετάσεις να μπορούν να έχουν ισοτιμία στη δυνατότητα πρόσληψης στο δημόσιο. Και βεβαίως, σας κατήγγειλε και ο ΔΟΑΤΑΠ και αυτό είναι ένα κρίσιμο θέμα, το οποίο δεν θα περάσει έτσι. Είναι delivery σε ιδιωτικά συμφέροντα, ένα θέμα το οποίο εμείς θα επαναφέρουμε το επόμενο διάστημα. Να πω και ένα τελευταίο: Έχετε την αίσθηση ότι και στα ζητήματα της ασφάλειας τα πάτε καλά. Βλέπω ότι ο Πρωθυπουργός δεν έκανε ούτε το αυτονόητο, που θα έκανε οποιοσδήποτε άλλος ήταν στη θέση του και είχαμε αυτό το φιάσκο, όχι με δική του ευθύνη, όχι με ευθύνη του Πρωθυπουργού προφανώς, ενδεχομένως ούτε με ευθύνη του Υπουργού. Όμως, η υπόθεση Ινδαρέ ήταν φιάσκο. Ένας φιλήσυχος πολίτης είχε την ατυχία να είναι μεσοτοιχία με μια κατάληψη ενός εγκαταλελειμμένου κτηρίου. Και όταν έγινε επιχείρηση, μπουκάρανε αστυνομικές δυνάμεις στο σπίτι του, τον ξυλοφόρτωσαν, δεν του ζήτησαν άδεια να μπουν, ούτε παρουσία εισαγγελέα ούτε τίποτα. Το αυτονόητο που θα μπορούσε να περιμένει κανείς είναι να βγει ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός και να πουν «συγγνώμη, λάθος». Δεν το έκαναν. Γιατί; Διότι έχετε την αίσθηση ότι είναι ένα ζήτημα στο οποίο έχετε επικοινωνιακή υπεροχή. Είναι κοντόφθαλμη η λογική σας, ξέρετε. Όταν κάποιος πορεύεται στην πολιτική, βλέποντας μονάχα τις μπάρες των μετρήσεων, χωρίς πολιτικό αισθητήριο, κάνει λάθος. Ούτε, λοιπόν, στα θέματα της ασφάλειας είστε αποτελεσματικοί, διότι την ίδια στιγμή που κάνετε επιχειρήσεις με τυμπανοκρουσίες, με κάμερες και με drones, για να καλύψετε μια επέμβαση, στην οποία συμμετέχουν δεκάδες αστυνομικοί και μέσα έχει τέσσερις καταληψίες - οι οποίοι πρέπει να βγουν, αλλά υπάρχουν και άλλοι τρόποι ενδεχομένως να βγουν από το να γίνει επιχείρηση, λες και πάμε να συλλάβουμε τον Γιαγκούλα - , την ίδια στιγμή που κάνετε επικοινωνιακού τύπου επιχειρήσεις στο Κουκάκι ή στα Εξάρχεια ή όπου αλλού, το θέμα της ασφάλειας δεν πάει καθόλου καλά, διότι το έγκλημα αλωνίζει, μαφιόζοι δρουν ανενόχλητοι, η διακίνηση ναρκωτικών αλωνίζει στα Εξάρχεια και όχι μόνο εκεί και τα αποτελέσματα στη μικρή, μεσαία και βαριά εγκληματικότητα πλέον είναι πολύ δυσχερή το τελευταίο εξάμηνο. Αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι κάποια βασικά πεδία, που προσπάθησα να σταχυολογήσω, της αναποτελεσματικής πολιτικής σας, για την οποία εμείς είχαμε έγκαιρα προειδοποιήσει τον ελληνικό λαό. Επανέρχομαι, όμως, για να ολοκληρώσω την τοποθέτησή μου στο θέμα του νομοσχεδίου. Εσείς, λοιπόν, μπροστά σε όλα αυτά, από τα μεγάλα θέματα μέχρι τα μικρά, από τα κρίσιμα θέματα της εξωτερικής πολιτικής, το προσφυγικό μέχρι τα θέματα της ασφάλειας της καθημερινότητας, μπροστά σε όλα αυτά τα κρίσιμα θέματα δίνετε σήμερα ως απάντηση την επαναφορά της ενισχυμένης αναλογικής, επισείοντας τον κίνδυνο της ακυβερνησίας. Εμείς πιστεύουμε ότι το πρόβλημα της χώρας και ειδικά το δικό σας δεν είναι ο κίνδυνος ακυβερνησίας, αλλά το έλλειμμα αξιοπιστίας που έχετε. Το έλλειμμα αξιοπιστίας! Καταφέρατε μέσα σε έξι μόλις μήνες να αναδείξετε αυτό το μεγάλο έλλειμμα αξιοπιστίας, το οποίο προφανώς δεν μπορεί να καλυφθεί από κανένα εκλογικό σύστημα. Και να κάνω και μια τελευταία παρατήρηση. Έχετε και μια αντισυνταγματική, κατά τη γνώμη μας, ρύθμιση, με την οποία υπονομεύεται η δυνατότητα ελεύθερου σχηματισμού πολιτικών συνεργασιών, με τη μορφή προεκλογικών συνασπισμών, αφού στην πράξη αποκλείετε πολιτικούς συνασπισμούς από την πρόσβαση στο μπόνους. Λέτε ότι για να πάρει ένας πολιτικός συνασπισμός μπόνους, πρέπει ο μέσος όρος του αθροίσματος των δυνάμεων να υπερβαίνει το ποσοστό του πρώτου κόμματος που κατέρχεται αυτόνομα. Και αν, όπως λέτε, η πολυφωνία στη Βουλή εμποδίζει το να προβλέπεται από πριν ποιοι θα μπορούσαν να είναι κυβερνητικοί εταίροι, τότε να ξέρετε ότι ο λαός μπορεί να είναι απρόβλεπτος και όχι προβλέψιμος, σαν τη χώρα μας, όπως σας αρέσει να την αποκαλείτε. Διότι, ο λαός αντιλαμβάνεται και αποζητά ένα δίκαιο εκλογικό σύστημα. Με την εμμονή σας, λοιπόν, στην κατάργηση της απλής αναλογικής και μάλιστα, με το επιχείρημα της αδυναμίας a priori προγραμματικών συγκλίσεων, ουσιαστικά αποκαλύπτετε την αμηχανία σας, αμηχανία για την έλλειψη πολιτικού χώρου προς τον οποίον ή με τον οποίον θα μπορούσατε να συγκλίνετε, πέραν βεβαίως των δεξιών ή ακροδεξιών μορφωμάτων, όσων υπάρχουν ήδη κοντά σας ή όσων ενδεχομένως προκύψουν στο μέλλον. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εμείς παραμένουμε συνεπείς. Το σύστημα της απλής αναλογικής είναι το σύστημα που σήμερα ισχύει και θα ισχύει και θα εφαρμοστεί και στην επόμενη εκλογική διαδικασία, είναι κεκτημένο και είναι κληρονομιά της κυβέρνησης της Αριστεράς. Σας διαβεβαιώνω και θυμηθείτε το, ήλθε για να μείνει στην πολιτική ζωή του τόπου. Η δίκαιη έκφραση των πολιτικών δυνάμεων και η σύγκλιση μέσω του σχηματισμού κυβερνήσεων συνεργασίας θα ανανεώσει και θα αναζωογονήσει το πολιτικό σύστημα, θα προσθέσει μια ακόμα θεσμική εγγύηση στον αναγκαίο έλεγχο των κυβερνήσεων που θα πραγματοποιείται από την αντιπαραβολή των πεπραγμένων τους με την προγραμματική συμφωνία των συγκυβερνώντων κομμάτων, όπως άλλωστε συμβαίνει στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Και είναι μια θεσμική εγγύηση που επιπλέον μπορεί να σπάσει και τους μηχανισμούς τεχνητής αναπαραγωγής συστημάτων εξουσίας και συναλλαγής με κάθε λογής συμφέροντα, γιατί θα ανανεώσει τη δύναμη και την κριτική στάση και των μέσων ενημέρωσης και του Τύπου, που υπάρχει τεράστιο ζήτημα δημοκρατίας εκεί. Θα δώσει το έρεισμα όχι για συμβόλαια διαπλοκής με τα συμφέροντα, όπως γίνεται σήμερα, αλλά για συμβόλαια εμπιστοσύνης με τους πολίτες, συμβόλαια εμπιστοσύνης με τον λαό. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Η απλή αναλογική, λοιπόν, που θα εφαρμοστεί στις επόμενες εκλογές πιστεύω ότι μπορεί να είναι ταυτόχρονα - και κλείνω με αυτό - και η θρυαλλίδα για την προγραμματική επανάκαμψη των προοδευτικών δυνάμεων της Αριστεράς, καθώς και όλων των δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων, οι οποίες κατά τη γνώμη μου μπορούν, παρά τις όποιες υπαρκτές διαφορές τους, να παραμερίσουν συντηρητικές πολιτικές, μπορούν να υπερβούν την Κυβέρνηση της Δεξιάς του κ. Μητσοτάκη και να σχηματίσουν μία κυβέρνηση προοδευτική, με στόχο την προοδευτική διέξοδο από τα νέα μεγάλα αδιέξοδα στα οποία η σημερινή Κυβέρνηση οδηγεί τον τόπο. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Πριν δώσω τον λόγο…
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Τσίπρα...
Πριν δώσω τον λόγο στον κ. Γεραπετρίτη, Υπουργό Επικρατείας, για να απαντήσει εκ μέρους της Κυβερνήσεως, θα ήθελα να κάνω μία σύντομη ανακοίνωση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα τρεις μαθήτριες και μαθητές και δύο συνοδοί εκπαιδευτικοί από το Γυμνάσιο Παραμυθιάς Θεσπρωτίας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριε Γεραπετρίτη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, άλλη μία εκδήλωση γνήσιας διαβουλευτικής διάθεσης.
Όπως του κ. Μητσοτάκη.
Κύριε Πρόεδρε, συζητείται σήμερα το ζήτημα της εισαγωγής του νέου εκλογικού συστήματος. Πρόκειται για ένα σημαντικό νομοθέτημα στο οποίο η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας έχει στηριχθεί στην προγραμματική της εξαγγελία, σε σχέση με το τι θα πράξουμε όταν θα έρθουμε στην εξουσία. Και αυτό σήμερα τιμούμε, όπως τιμούμε σε κάθε περίπτωση όλες τις επιλογές οι οποίες έρχονται στη Βουλή αυτή. Διότι η συνέπεια, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι κάτι το οποίο διακρίνει την παρούσα Κυβέρνηση. Αυτό το οποίο συζητούμε είναι αν έχουμε ένα σύστημα το οποίο θα μας διασφαλίσει ένα καλύτερο μέλλον ή αν θα έχουμε ένα σύστημα το οποίο θα δημιουργήσει συνθήκες στασιμότητας και οπισθοδρόμησης. Είναι χαρά και τιμή να ομιλώ μετά από τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, έστω τώρα απόντα, αλλά είναι και ένα σχετικώς εύκολο έργο. Διότι γνωρίζω εκ των προτέρων ότι η αναφορά του θα είναι κατά 90% σε θέματα μη σχετιζόμενα με το νομοσχέδιο - όπως είναι το ασφαλιστικό, τα εργασιακά, η παιδεία, η οικονομία, η άμυνα, η ασφάλεια - και κατά 20% σε θεωρητικές αφαιρέσεις για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο το οποίο προφανώς δεν έχει μελετήσει. Δεν έγινε καμμία απολύτως αναφορά στο νομοσχέδιο αυτό και όταν επιχειρήθηκε να υπάρξει μία αναφορά, ήταν η αναφορά στο άρθρο 86 για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, το οποίο είναι το άρθρο 32. Έχουν ήδη όμως ξεπεραστεί, κατά πολύ, τα ζητήματα τα οποία έχουν να κάνουν με την απλή αναλογική. Η απλή αναλογική είναι ένα ζήτημα το οποίο σχεδόν στη βιβλιογραφία έχει υπερακοντιστεί, διότι παράγει μόνον σοβαρότατες αρνητικές συνέπειες στα περισσότερα πολιτεύματα του κόσμου. Στην πραγματικότητα η απλή αναλογική δεν είναι σήμερα κάτι παραπάνω παρά ένα θεωρητικό απολίθωμα. Είναι πολύ λίγες οι ευρωπαϊκές χώρες και οι χώρες του κόσμου οι οποίες το υιοθετούν και αυτές στηρίζονται σε ένα εντελώς διαφορετικό μοντέλο διακυβέρνησης. Γιατί; Διότι αυτό το οποίο ονομάζουμε απεικονιστική αντιπροσώπευση, δηλαδή ότι θα πρέπει όποιο ακριβώς είναι το ποσοστό στις εκλογές, αντίστοιχο να είναι και το ποσοστό των εδρών που λαμβάνει κάθε συνασπισμός ή κόμμα, αυτό στην πραγματικότητα αποτελεί σήμερα ουσιαστικά την εγγύηση αποτυχίας του οποιουδήποτε εκλογικού συστήματος. Έχουν παρέλθει οι εποχές που το υποστήριζε ο Τζον Στιούαρτ Μιλ ή εδώ στην Ελλάδα ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου. Γιατί; Δεν είναι μόνο η κυβερνητική σταθερότητα, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Αυτό είναι το αυτονόητο. Μία χώρα χρειάζεται κυβερνητική σταθερότητα ιδιαιτέρως σε εποχές οι οποίες είναι εξαιρετικά κρίσιμες για το πολίτευμα. Εκείνο το οποίο είναι σημαντικό, επίσης, είναι να υπάρχει και εναλλαγή στην εξουσία. Δεν απαιτώ από τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να γνωρίζει την πολιτική και συνταγματική ιστορία του τόπου, τουλάχιστον όμως θα πρέπει να ενημερωθεί το Σώμα για το ποιες ήταν οι συνέπειες της εφαρμογής της απλής αναλογικής στην Ελλάδα και στον κόσμο, όταν είχαμε απλή αναλογική, πέντε φορές πριν από τη Μεταπολίτευση και πού οδήγησαν την Ελλάδα οι εκλογές οι οποίες έγιναν με το σύστημα της απλής αναλογικής. Σε παντελή αδυναμία, σε εμφύλιους πολέμους, σε μετεμφυλιακό κλίμα, σε πόλεμο. Άρα είναι καλό να γνωρίζουμε την ιστορία, ίσως και την παγκόσμια ιστορία. Να θυμηθούμε ότι την απλή αναλογική για πρώτη φορά την εισάγει το Σύνταγμα της Βαϊμάρης το 1919 και εξ αυτού οδηγηθήκαμε, από την απλή αναλογική της Βαϊμάρης, στις εκλογές στη Γερμανία το 1933, όπου με περιορισμένο ποσοστό και ακριβώς εξαιτίας της αδυναμίας να συγκεντρωθεί ένας ισχυρός κυβερνητικός πόλος αναλαμβάνει την εντολή νομότυπα ο Χίτλερ, για να οδηγήσει εκεί που θα οδηγήσει.
Κινδυνολογείτε.
Όμως, και σε άλλους παραλογισμούς ξέρετε οδηγεί η απλή αναλογική. Η απλή αναλογική οδηγεί στο να υπάρχει μία κατάσταση κατά την οποία έχουμε πάγιους συνασπισμούς, όπου ουσιαστικά μηδενίζεται ο πολιτικός αντίλογος. Δεν θα γνωρίζετε ίσως - να υπενθυμίσω απλώς - ότι από το 1917 ως το 1992 στην Ολλανδία κυβερνούσε ο ίδιος πρακτικά κυβερνητικός συνασπισμός. Δεν υπήρχε αντιπολίτευση για σχεδόν εξήντα πέντε χρόνια. Αντιλαμβάνεστε ποια είναι η συνέπεια αυτού. Ή ακόμη - ακόμη, η απλή αναλογική, που ήταν το κυρίαρχο σύστημα στη μεταπολεμική Ιταλία, οδήγησε στα φαινόμενα που όλοι γνωρίζουμε, στην τεράστια ιταλική ύφεση και την αδυναμία σχηματισμού κυβερνήσεων, σε πολλαπλές εκλογές, και οδήγησε στο φαινόμενο - γιατί αυτό είναι το κατάλοιπο της απλής αναλογικής - στη γνωστή κυβέρνηση του Τζιοβάνι Σπαντολίνι το 1981 με 3%. Το κόμμα του με 3%, επειδή ακριβώς δεν υπήρχε ισχυρή κυβερνητική πλειοψηφία, έφτασε να κυβερνά. Σήμερα, όμως, θα μου επιτρέψετε να πω ότι έχουμε και μία αποτύπωση υποκρισίας. Θέλω να με συγχωρέσετε για την έκφραση, αλλά πρόκειται περί πολιτικής υποκρισίας η στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, για τρεις λόγους: Το πρώτο είναι ότι προσέρχεται η Αξιωματική Αντιπολίτευση μεμφόμενη το πλειοψηφικό σύστημα το οποίο εισάγεται σήμερα στη Βουλή, ενόσω η ίδια η Αντιπολίτευση το αξιοποίησε δύο φορές για να βρεθεί στην εξουσία. Βεβαίως, την πρώτη φορά το αξιοποίησε ακουσίως, αλλά το αξιοποίησε. Να θυμηθούμε λιγάκι και τη στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στο ζήτημα της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας που προκάλεσε τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015. Τη δεύτερη φορά, στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, αξιοποίησε το πλειοψηφικό σύστημα εκουσίως. Γνώριζε ότι υπάρχει το πλειοψηφικό σύστημα και παρά ταύτα δεν μερίμνησε καθόλου για να το ανατρέψει. Και παρακαλώ για λόγους που έχουν να κάνουν με την αξιοπρέπεια του καθενός, ας μην αναφερόμαστε στο ότι είχε άλλα σοβαρότερα θέματα να επιλύσει τότε η κυβερνητική πλειοψηφία. Από τον Ιανουάριο έως το Σεπτέμβριο του 2015 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε δεκαεπτά νόμους, μεταξύ των οποίων νόμοι που έχουν να κάνουν με την έκδοση διαταγών πληρωμής στις εμπορικές συναλλαγές, με τη διατήρηση της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, με τη βία στα γήπεδα, αλλά δεν βρήκε τον χρόνο να εισαγάγει ένα σύστημα απλής αναλογικής. Σας παρακαλώ, λοιπόν, πολύ, όταν αναφερόμαστε σε ζητήματα πολιτικής ευθυκρισίας, καλό είναι να μη μεμφόμεθα εν όσω έχουμε ήδη αυτό το πολιτικό ιστορικό. Δεύτερη αποτύπωση αυτού του τύπου της πολιτικής υποκρισίας. Λέμε ότι θέλουμε την απλή αναλογική γιατί; Για να έχουμε γνήσια αποτύπωση μέσω συνασπισμών κομμάτων, να υπάρχουν δηλαδή στην πραγματικότητα περισσότερα κόμματα σε μία πολιτική κυβερνητική συμμαχία. Αυτό πέρα από τα όποια εγγενή πολιτικά προβλήματα, στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ νομίζω ότι ενέχει ένα στοιχείο ιστορικής αυτοκριτικής. Ποια ήταν η πολιτική συμμαχία του 2015 έως 2019; Μπορούμε να την ανακαλέσουμε; Για πρώτη φορά στην ελληνική πολιτική ιστορία της Μεταπολίτευσης τουλάχιστον είχαμε έναν κυβερνητικό συνασπισμό, ο οποίος κυβέρνησε αθροιστικά τα δύο κόμματα εξουσίας με λιγότερο από 40%. Δεν υπήρξε πάνω άλλη κυβέρνηση μετά τη Μεταπολίτευση, η οποία να είχε κάτω από 40% αθροιστικά, μόνον η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Και δεν είναι μόνο αυτό. Ποια είναι αλήθεια η λογική της ποιότητας της αυξημένης που θεωρούμε ότι έχουν οι κυβερνήσεις συνεργασίας; Είναι στην πραγματικότητα δύο πράγματα. Πρώτον, το να έχει το εκλογικό σώμα γνώση εκ των προτέρων ότι θα υπάρξει αυτού του τύπου η συνεργασία και δεύτερον, μετά τις εκλογές να υπάρχει μια σύγκλιση σαφής, αποτυπωμένη για να γνωρίζει ο λαός πώς θα λογοδοτήσει η κυβέρνηση η συμμαχική. Εδώ τι είχαμε στην πραγματικότητα; Είχαμε μια πολύ κυνική, κίβδηλη συναίνεση. Γιατί; Διότι στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 κανείς δεν γνώριζε από το εκλογικό σώμα ότι θα καταλήγαμε σε αυτή την παράταιρη συμμαχία μεταξύ των δύο ετερόκλητων πολιτικών χώρων και προέκυψε στη συνέχεια μόνο μια άτυπη συμφωνία για να σκίσουμε τα μνημόνια με ένα άρθρο και ένα νόμο. Στις δε εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 γνωρίζαμε βεβαίως ότι θα έχουμε αυτή την ετερόκλητη συμμαχία, αλλά δεν γνωρίζαμε ποιος ήταν ο προγραμματικός λόγος. Πού θα στηριζόταν αυτή η συμφωνία; Τι θα έπραττε; Τι θα συνέβαινε στα εθνικά; Τι θα συνέβαινε στην οικονομία, στην ασφάλεια, στην παιδεία, δεδομένου του γεγονότος ότι τα δύο κόμματα ήταν απολύτως διαφορετικά σε ό,τι αφορά τον βασικό προγραμματικό τους λόγο; Επρόκειτο περί μιας επίπλαστης συναίνεσης, συνεπώς πολιτική υποκρισία η οποία σήμερα δεν μπορεί να σταθεί. Και το τελευταίο, το τρίτο στοιχείο υποκρισίας εκ μέρους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Τι προϋποθέτει στην πραγματικότητα η εφαρμογή της απλής αναλογικής, για την οποία τόσο κοπτόμεθα; Προϋποθέτει ένα γνήσια διαβουλευτικό πνεύμα και μία πολιτική ευθυκρισία. Είναι διαβουλευτικό πνεύμα, αξιότιμες κυρίες και κύριοι Βουλευτές της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, η πολωτική ρητορική «ανόητοι σχεδιασμοί, ανίκανη κυβέρνηση, ψεύτες και ακροδεξιοί» που ακούστηκαν από τον προλαλήσαντα σε αυτό το Βήμα; Με αυτή τη λογική θα προσερχόμεθα στην απλή αναλογική; Με πόλωση και επιθετική ρητορεία δεν είναι δυνατόν να λειτουργήσει καμμία απολύτως απλή αναλογική.
Ξαναπείτε λίγο τους χαρακτηρισμούς.
«Ανόητοι σχεδιασμοί, ανίκανη κυβέρνηση, ψεύτες, συνεργασία με δεξιούς και ακροδεξιούς». Είναι ακριβώς εκφράσεις, οι οποίες αποτυπώθηκαν από τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.
Ο κ. Μητσοτάκης τα έλεγε αυτά για εμάς.
Ξέρετε, αυτό το οποίο ισχύει είναι το εξής. Άκουσα αρκετές φορές από τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να μιλά για λαϊκή κυριαρχία, ότι η απλή αναλογική αποτυπώνει τη λαϊκή κυριαρχία. Θα μου επιτρέψετε με κάθε σεβασμό να πω ότι είναι μια λαϊκή κυριαρχία αλά καρτ, διότι λαϊκή κυριαρχία η οποία οδηγεί στη συγκυβέρνηση ετερόκλητων εταίρων δεν είναι μια αποτύπωση της λαϊκής κυριαρχίας. Ο λαός δεν ήθελε μια συγκυβέρνηση μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Αυτή ήταν η δικιά σας ευκαιριακή προσέγγιση για να αναλάβετε την εξουσία. Και να πω το εξής και να ζητήσω συγγνώμη από τον κύριο Πρόεδρο. Εμείς φέρνουμε τον νόμο αυτό ο οποίος είναι ένας νόμος πολύ αναλογικότερος από τον νόμο του 2004 και του 2008, σεβόμενοι ακριβώς εκείνο το οποίο ο σημερινός Πρωθυπουργός στον προγραμματικό του λόγο είχε διακηρύξει, δηλαδή ότι θα φέρει ένα εκλογικό σύστημα το οποίο θα συναιρεί την αναλογική εκπροσώπηση και την ανάγκη κυβερνησιμότητας της χώρας. Η κλιμάκωση του μπόνους αποτελεί αυτή ακριβώς την αποτύπωση. Είναι μια σοβαρή ένδειξη πολιτικής ευθυκρισίας το γεγονός ότι αυτό έρχεται σήμερα ενώπιον σας ενόσω θα μπορούσε η κοινοβουλευτική πλειοψηφία να είχε επιλέξει ένα εκλογικό σύστημα το οποίο να ήταν πιο ταιριαστό και βεβαίως δεν θα είχε πρόβλημα συνταγματικότητας. Αναφέρθηκε ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στα προβλήματα συνταγματικότητας. Οι επαΐοντες φαντάζομαι γνωρίζουν τη νομολογία του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου που έχει χαρακτηρίσει συνταγματική την απόδοση bonus πενήντα εδρών. Και κλείνω. Ανέφερε ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ότι στα παραγωγικά αίτια της βούλησης της πλειοψηφίας είναι να φέρει τον νέο εκλογικό νόμο με σκοπό να πάμε σύντομα σε εκλογές, τις οποίες εκλογές θα τις χάσουμε όποτε γίνουν και για αυτόν τον λόγο είμαστε δόλιοι σε ό,τι αφορά την κατάθεση του νομοσχεδίου αυτού. Θα μου επιτρέψετε να πω ότι κρίνει ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης εξ ιδίων τα αλλότρια. Εμείς με τους θεσμούς δεν θα παίξουμε. Στους έξι μήνες εκλογές, για να έχουμε πολιτική αποκάθαρση της εσωκομματικής αντιπολίτευσης, δεν θα πράξουμε. Εμείς σεβόμαστε τους θεσμούς και θα το αποδείξουμε και ελπίζω και είμαι σίγουρος για αυτό ότι θα είναι μία ακόμα από τις άχαστες προβλέψεις του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Και για να κλείσω με αυτό, αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι αναφέρθηκε ο κύριος Πρόεδρος, ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στο γάμο στην Κάνα, όπου βεβαίως στο γάμο στην Κανά είχαμε την τροπή του ύδατος σε οίνο μάλλον εννοώντας τον πολλαπλασιασμό των άρτων και των ιχθύων, η οποία έγινε στην έρημο και όχι στην Κανά. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Την έρημο την οποία φοβούμαι πολύ ότι θα αναγκαστείτε να υποστείτε όλη την τετραετία, αγαπητοί μου συνάδελφοι. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Έχει ζητήσει τον λόγο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Τζανακόπουλος, ο οποίος ομιλών μετά τον Πρόεδρο του κόμματός του δεν έχει τον πλήρη χρόνο της πρωτολογίας.
Θα ήθελα τρία λεπτά, κύριε Πρόεδρε, από τη δευτερολογία μου.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Θα χρειαστώ μόλις τρία λεπτά, θα κάνω την κυρία ομιλία μου αύριο. Νιώθω όμως υποχρεωμένος να απαντήσω ή μάλλον να επισημάνω δύο, τρία σημεία τα οποία κατά τη γνώμη μου ο κ. Γεραπετρίτης δεν δίστασε να φέρει σε αυτή τη συζήτηση μέσα στον επιχειρηματολογικό του οίστρο και τα οποία κατά τη γνώμη δεν τιμούν ούτε την Αίθουσα ούτε το Σώμα ούτε τον ίδιο ούτε την παράταξή του ούτε την Κυβέρνησή του. Πρώτο και κύριο μέγα ολίσθημα, το οποίο τον καλώ να ανακαλέσει. Δεν δίστασε στην προσπάθεια να υπερασπιστεί τα πλειοψηφικά συστήματα ή τα συστήματα ενισχυμένης αναλογικής να αποδώσει στην απλή αναλογική την ευθύνη για το γεγονός ότι υπήρξε διορισμός του Αδόλφου Χίτλερ το 1933 ως Καγκελαρίου της Γερμανίας, να αποδώσει δηλαδή την ευθύνη για την άνοδο του ναζιστικού φαινομένου στη Γερμανία στην απλή αναλογική. Πρόκειται για απαράδεκτη δήλωση, την οποία σας καλώ να ανακαλέσετε για λόγους ιστορικής ειλικρίνειας και ιστορικής ακρίβειας. Θέλετε να μου πείτε, δηλαδή, κύριε Υπουργέ, ότι δεν έφταιγε η Συνθήκη των Βερσαλλιών, ότι δεν έφταιγαν οι υπέρογκες αποζημιώσεις, δεν έφταιγαν οι ουρές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, δεν έφταιγε ο αντισημιτισμός, δεν έφταιγε η άνοδος του φασισμού σε ολόκληρη την Ευρώπη, δεν έφταιγε ένα συνολικό πολιτικό, κοινωνικό και ιδεολογικό κλίμα για την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, αλλά έφταιγε η απλή αναλογική; Πρόκειται για αθλιότητα ιστορική, πολιτική, ιδεολογική, την οποία σας καλώ να ανακαλέσετε άμεσα. Δεύτερον, δεν δίστασε ο κύριος Υπουργός να αποδώσει και τον Εμφύλιο Πόλεμο στην Ελλάδα στην απλή αναλογική. Άλλη μια άθλια ιστορική ανακρίβεια, η οποία δεν ανήκει πλέον στη σφαίρα του ιστορικού αναθεωρητισμού, αλλά ανήκει στη σφαίρα μιας παραδοξολογικής ακροδεξιάς ρητορείας, την οποία δυστυχώς ο κ. Γεραπετρίτης υιοθετεί στο πλαίσιο της υπεράσπισης της Κυβέρνησής του και του Πρωθυπουργού του. Κλείνοντας, για τη δήθεν υποκρισία του ΣΥΡΙΖΑ το 2015, όπου δεν πρόλαβε να νομοθετήσει την απλή αναλογική, ακούστε, κύριοι Υπουργοί της Κυβέρνησης - επειδή το ακούω και από πολλούς Βουλευτές της Συμπολίτευσης - το εξής: Είχαμε πάρα πολλή δουλειά το 2015 να αποκρούουμε το σαμποτάζ, την υπονόμευση που ερχόταν από εσάς και την παράταξή σας, την επιλογή σας να στηρίξετε εκείνες τις ακραίες ευρωπαϊκές δυνάμεις που επέβαλαν στη χώρα τη χρηματοπιστωτική ασφυξία στο πρώτο εξάμηνο του 2015. Είχαμε, λοιπόν, εξαιρετικά δύσκολη δουλειά να αποκρούουμε την υπονομευτική σας πολιτική όχι απέναντι στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά το σχέδιο της αριστερής παρένθεσης. Το σχέδιο, όμως, της αριστερής παρένθεσης, που εσείς εκπονήσατε και εσείς υλοποιήσατε, δεν ήταν εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ. Ήταν, στην πραγματικότητα, κίνηση και στρατηγικό σχέδιο εναντίον των συμφερόντων των πολιτών και της κοινωνικής πλειοψηφίας. Άρα, λοιπόν, ναι, πολύ καλά κάναμε το 2015 και αποκρούσαμε αυτό το επικίνδυνο για τη δημοκρατία, αυτό το επικίνδυνο για τους πολίτες σχέδιο και δεν του δώσαμε ούτε μισή σπιθαμή χώρο για να αναπνεύσει. Σας ευχαριστώ πολύ.
Θα απαντήσει ο κ. Γεραπετρίτης και μετά έχει ζητήσει τον λόγο ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος κ. Παφίλης. Ορίστε, κύριε Γεραπετρίτη, έχετε τον λόγο.
Δευτερόλεπτα μόνο, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα μακρηγορήσω. Θέλω να επισημάνω ότι η παραδοσιακή πρόσληψη περί ελευθερίας της έκφρασης του κ. Τζανακόπουλου είχε μια ακόμα έκφραση στο Κοινοβούλιο. Εγώ, βεβαίως, δεν αναφέρθηκα στο ότι προκλήθηκαν όλα αυτά εξαιτίας της απλής αναλογικής. Εγώ σας έδωσα το οντολογικό περιβάλλον μέσα στο οποίο συνέβη και είναι γνωστό ιστοριογραφικά το τι έχει συμβεί. Το «αθλιότητες», κύριε Τζανακόπουλε, καλό είναι να μην ακούγεται σε αυτή την Αίθουσα, διότι εγώ δεν απέδωσα χαρακτηρισμούς. Οι χαρακτηρισμοί είναι μόνο για την τηλεόραση. Εάν θέλετε την τηλεόραση, υπάρχουν ευτυχώς λόγω της πολυφωνίας που επιτρέπει η ελευθερία της έκφρασης, που μάλλον δεν εκφράζετε…
Κύριε Γεραπετρίτη, θα επιλέγω εγώ τον τρόπο που θα απαντώ. Αφήστε τα αυτά. Λέτε αθλιότητες και ξεπλένετε τον ναζισμό!
Εκεί μπορείτε να την εκφράσετε όπως θέλετε, αλλά σε αυτό το Κοινοβούλιο, κύριε Τζανακόπουλε, ο καθένας είναι ελεύθερος να τοποθετείται.
Ο καθένας είναι ελεύθερος να λέει ότι ξεπλύνατε τον ναζισμό και είναι ντροπή.
Αυτό πρέπει, επιτέλους, να το καταλάβετε.
Ναι, ναι.
Η ελευθερία της έκφρασης και η ανεξαρτησία του Βουλευτή είναι συνταγματική…
Κύριε Τζανακόπουλε, σας άκουσε ευλαβικά ο κ. Γεραπετρίτης. Σας άκουσε ευλαβικά, δεν σας διέκοψε.
Έτσι αντιλαμβανόμαστε τη διαβούλευση, έτσι θα πάμε σε απλή αναλογική, έτσι θα συνεργαστούμε με τους αθλίους και τους μη αθλίους…
Μα, δεν θέλουμε να συνεργαστούμε μαζί σας.
…με εκείνους που αναφέρονται στους πολέμους, στους εμφυλίους, σε όλα αυτά τα πράγματα και με εκείνους, βεβαίως, οι οποίοι δεν έχουν χρόνο εξαιτίας των αθλιοτήτων αυτής της παράταξης, η οποία παράταξη έβαλε πλάτη για να μην καταρρεύσει η χώρα εξαιτίας σας. Αυτοί έβαλαν πλάτη.
Λέτε αστεία! Καταστρέψατε τη χώρα.
Αυτοί έβαλαν πλάτη, όταν φέρατε το τρίτο, αχρείαστο μνημόνιο, κύριε Τζανακόπουλε.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος κ. Παφίλης.
Έχουμε ακούσει άπειρα εκπληκτικά εδώ μέσα και από τους μεν και από τους δε. Έχουμε ακούσει απίστευτα. Το πιο απίστευτο που έχουμε ακούσει, κύριε Γεραπετρίτη - και δεν είναι δικό σας μόνο, αλλά όλης της Νέας Δημοκρατίας - , είναι αυτά που λέτε εσείς, που υποστηρίζετε, υποτίθεται, τη δημοκρατία. Ποια δημοκρατία; Δικτατορία είναι. Δικτατορία της αστικής τάξης και το λέμε ωμά, κυριολεκτικά. Ποια δημοκρατία; Πενήντα έδρες μπόνους; Αυτό είναι δημοκρατία; Αυτό είναι ληστεία. Είναι κλοπή της θέλησης του ελληνικού λαού για να φτιάξετε τι; Σταθερές κυβερνήσεις; Που θα κάνουν τι; Που θα τσακίζουν τον λαό και θα του βάζουν συνέχεια εκβιαστικά διλήμματα. Δεν το λέω μόνο για σας. Παρακολουθώ τη συζήτηση και έχουμε βγει από τα ρούχα μας. Υπάρχουν και όρια στην επιχειρηματολογία, αλλά αυτό λέγεται και ολίγον ξευτιλισμός. Αλλιώς να μετράει η ψήφος η δικιά μου και αλλιώς να μετράει η δικιά σας. Δεν το κατάλαβα. Γιατί; Τι έχετε εσείς περισσότερο; Εννοώ για τις εκλογές όπως γίνονται και εννοώ για όλα τα κόμματα. Ακούσαμε απίστευτα και από την πλευρά - θα απαντήσει αύριο ο Γενικός Γραμματέας του κόμματός μας - του κ. Τσίπρα, ότι δήθεν την οικονομική κρίση και τη χρεοκοπία την έφεραν τα εκλογικά συστήματα. Έλεος! Έχετε γίνει πλυντήριο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Έχετε πει ότι η κρίση, που ήταν καραμπινάτη καπιταλιστική κρίση, οφείλεται στα λαμόγια - λαμόγια σε όλη την οικουμένη - οφείλεται στο ένα και στο άλλο. Λαμόγιο είναι όλος ο καπιταλισμός με αυτή την έννοια. Αθωώνετε το σύστημα, κερδίσατε ένα κίνημα που ξεσηκώθηκε κόντρα στην κρίση τότε. Βγήκαν μεγάλες μάζες στον δρόμο και τι τους κάνατε; Τους πουλήσατε κυριολεκτικά, τους είπατε ότι για αυτά που έγιναν φταίει το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία και όχι το σύστημα και άμα έρθουμε εμείς και κάνουμε κυβέρνηση, θα αλλάξουν όλα και φέρατε το τρίτο μνημόνιο. Όλα αυτά τα ακούσαμε. Όμως, κύριε Γεραπετρίτη, εγώ δεν σας άκουσα, γιατί ήμουν στον δρόμο, αλλά με ενημέρωσαν. Φαντάζομαι ότι δεν είστε από εκείνους που είσαστε αδιάβαστοι. Το να λέτε ότι η απλή αναλογική έφερε τη Βαϊμάρη και η Βαϊμάρη έφερε…
Όχι, η Βαϊμάρη έφερε την απλή αναλογική. Ήταν στο Σύνταγμα.
Μισό λεπτό. Προσέξτε και διορθώστε. Το ότι η Βαϊμάρη έφερε την απλή αναλογική και η απλή αναλογική έφερε τον Χίτλερ, αυτό είναι - πώς να το πω; - ανιστόρητο. Να σας πω ποιος έφερε τον Χίτλερ και βγείτε και διαψεύστε το. Πώς ήρθε ο Χίτλερ στην εξουσία; Έγινε σύσκεψη όλων των μεγάλων επιχειρήσεων, καταγεγραμμένα…
Αληθές είναι αυτό.
Περιμένετε. Μη βιάζεστε. Ακούστε μέχρι το τέλος. Οι «SIEMENS», «BOSCH», «THYSSENKRUPP» και όλες οι υπόλοιπες αποφάσισαν να παραδώσουν την εξουσία στο φασιστικό νεοναζιστικό κόμμα, που το ναζιστικό φασιστικό κόμμα είναι γνήσιο και όχι νόθο τέκνο του καπιταλισμού και την επόμενη μέρα ή μετά από δυο - τρεις μέρες έγινε σύσκεψη των τραπεζιτών, οι οποίοι αποφάσισαν και πήγαν στον Χίντενμπουργκ και του είπαν - αυτά όλα είναι ιστορικά καταγεγραμμένα - να παραδώσει την εξουσία στον Χίτλερ. Γιατί το έκαναν αυτό; Για ποιους λόγους; Διότι πίστευαν ότι ο νεοναζισμός τότε μπορούσε να διεξάγει τον πόλεμο για να ανακτήσει ο γερμανικός ιμπεριαλισμός και ο καπιταλισμός τα χαμένα εδάφη από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια.
Ναι, είναι αληθές.
Πού κολλάει, λοιπόν, η Βαϊμάρη; Να πω και την άλλη ιστορική αλήθεια. Το κομμουνιστικό κόμμα της Γερμανίας τότε πρότεινε αντιφασιστικό συνασπισμό στο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, το οποίο απέρριψε αυτή την πρόταση και γι' αυτό βγήκε ο Χίτλερ όπως βγήκε. Δεν ήταν αυτή η αιτία. Άλλη ήταν. Θα έβρισκαν άλλα κόλπα.
Δεν αμφισβητούνται αυτά.
Αυτή είναι η ιστορική πραγματικότητα και επειδή ζούμε σε εποχές ιστορικού αναθεωρητισμού και πρόστυχης διαστρέβλωσης της ιστορίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και όλες αυτές τις δυνάμεις σήμερα, που βρίσκονται - προσωρινά λέμε - στην εξουσία, γι' αυτό θα έλεγα ότι τουλάχιστον η πλειοψηφία των Ελλήνων Ευρωβουλευτών έχουν κρατήσει μια διαφορετική στάση για λόγους που μπορεί να είναι εξηγήσιμοι. Επομένως, αν δεν είπατε αυτά, βγείτε και πείτε το.
Προφανώς. Τελειώνω. Απλώς λέω ότι στις εποχές που ζούμε δεν μπορεί να σφυρίζετε αδιάφορα όχι εσείς, λέω γενικά. Διότι, παραδείγματος χάριν, καλά τα είπε ο κ. Τζανακόπουλος για τον φασισμό, αλλά ο κ. Τσίπρας είπε ότι ο κ. Τραμπ είναι διαβολικά καλός, αυτός που στήριξε η «Κου Κλουξ Κλαν».
Έτσι δεν είναι, κύριε Σκανδαλίδη, ή λέω ψέματα;
Εγώ τι είμαι; Ιστορικός;
Διότι βλέπω ότι χαμογελάτε.
Σας παρακολουθώ πάντα, το ξέρετε!
Επομένως αυτά είναι πολύ σοβαρά ζητήματα, ιδιαίτερα σήμερα που η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου προτείνει, ουσιαστικά, αθώωση της φασιστικής, εγκληματικής, δολοφονικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής, οι οποίοι λένε σήμερα «θα ξαναγυρίσουμε», χρησιμοποιώντας το σύνθημα του Γκέμπελς. Όταν, λοιπόν, μιλάμε για φασισμό, το ξαναλέω, είναι γνήσιο τέκνο του καπιταλισμού. Όταν δεν μπορεί με την αστική δημοκρατία, καταφεύγει στην δικτατορία. Όταν δεν μπορεί με τη δικτατορία, καταφεύγει πιο ανοιχτά σε φασισμό. Κι ο φασισμός είναι μία μορφή εξουσίας των μονοπωλίων, αυτών που κατέχουν τον πλούτο σε όλη την ανθρωπότητα. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο, επειδή αναφέρθηκε σε εμένα.
Βεβαίως, είναι κατανοητό. Έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την παρέμβασή σας, διότι είναι ακριβώς αποτυπωμένα τα ιστορικά γεγονότα, με δύο μόνο παρατηρήσεις. Απολύτως συμφωνώ. Η αναφορά μου έγινε στο ιστορικό πλαίσιο κι όχι στην ευθύνη. Προφανώς, δεν φταίει η απλή αναλογική. Η απλή αναλογική ετίθετο στο περιβάλλον αυτό γιατί; Διότι το 1929 στις εκλογές έχουμε το ναζιστικό μόρφωμα με 3% και στις εκλογές του 1933 το έχουμε με 34%. Η απλή αναλογική λειτούργησε μέσα σε αυτό το πλαίσιο της ενίσχυσης των κομμάτων που έπνεαν τα λοίσθια και μπόρεσε να ανακάμψει το περιβάλλον που είπατε. Και να προσθέσω ιστορικά και μία ακόμη διάσταση, η οποία ακριβώς είναι το γεγονός των ασφυκτικών όρων που είχαν επιβληθεί και οι οποίοι θεωρήθηκαν ότι ήταν εκτός της γερμανικής λογικής, un Deutsch. Κατά τα λοιπά, προφανώς, ιστορικά έχετε απόλυτο δίκιο. Ευχαριστώ και συγγνώμη.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Η αστική δικτατορία σάς δίνει τον λόγο.
Η αστική δικτατορία δίνει τον λόγο μέχρι σ' ένα σημείο. Στα έργα, όμως, και στην πράξη τι κάνει; Να σας το πω πολύ απλά; Εσείς λέτε ότι ο λαός είναι κυρίαρχος. Αυτό δεν λέτε όλοι; Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι δεκαπέντε κόμματα παίρνουν από 3%. Πόσο κάνει; Είναι 45%. Και βγαίνετε κυβέρνηση εσείς, ο ΣΥΡΙΖΑ ή το τάδε κόμμα, με 25%. Γιατί; Δεν σέβεστε τη λαϊκή ετυμηγορία; Αφού η λαϊκή ετυμηγορία λέει δεν θέλω να σας δώσω 30% και 40% και 51% κανονικά. Πείτε μου πότε κυβερνήσατε με 51%; Και δεύτερον - θα το ξαναπώ, το είπε και ο εισηγητής μας - ο ΣΥΡΙΖΑ, που κόπτεται για την απλή αναλογική και τη λαϊκή κυριαρχία, άσχετα το τι έκανε, έφερε νόμο που λέει ότι για να πάρει απόφαση ένα συνδικάτο στο εργοστάσιο ή οπουδήποτε αλλού για απεργία, χρειάζεται το 50% συν 1 της πλειοψηφίας των εργαζομένων. Για απεργία! Αν δεν το έχει, είναι παράνομη.
Των εργαζομένων, όχι των μελών.
Των εργαζομένων λέω. Εσείς το φέρατε.
Όχι, η Νέα Δημοκρατία.
Τέλος πάντων τώρα, μην τρελαθούμε. Τον νόμο τον έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ. Και τότε ήταν που ο κ. Γεωργιάδης, παραδείγματος χάριν, είχε βγει στα κεραμίδια «ζήτω, είμαι με τον ΣΥΡΙΖΑ», «μπράβο, επιτέλους φέρατε έναν καλό νόμο». Πείτε μας, λοιπόν, εσείς, που είστε και εξέχων νομικός και δεν το παραγνωρίζω, πώς γίνεται να ζητάτε 50% συν 1 στους εργαζόμενους, την πλειοψηφία, και να κυβερνάτε με 23%; 23% δεν είναι στο σύνολο των ψηφοφόρων; Να το πω 22%; Θέλετε να το πω 39%; Να μην πάω σε αυτή τη λογική. Πώς γίνεται εσείς να κυβερνάτε μία χώρα ολόκληρη κι ο εργάτης για να αποφασίσει να διεκδικήσει δικαιώματα να θέλει 50% συν 1; Τι λέγεται αυτό; Δεν λέγεται δικτατορία;
Ελάτε. Πρέπει να μιλήσουν και οι Βουλευτές. Καλείται στο Βήμα ο κ. Παπαδημητρίου Χαράλαμπος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η αλήθεια είναι ότι έχω ξεχάσει τι ήθελα να πω. Και δεν με εμποδίζουν τα μαθήματα της ιστορίας, γιατί χάρη στην ιστορία βρίσκομαι εδώ που βρίσκομαι και επιβεβαιώνεται ότι καλώς είμαι εδώ. Διότι η ανάγνωση ιστορίας λέει πολλά για το πώς θα ήθελαν κάποιοι να μετατρέψουν ένα σύστημα, τρώγοντάς το εκ των έσω. Κανείς δεν κατάλαβε, πράγματι, το εξής. Αντιλαμβάνομαι τη δυσκολία των συναδέλφων της Μείζονος Αντιπολιτεύσεως να το εξηγήσει, γιατί αυτό που λέγαμε όταν ήμασταν νέοι και είχαμε τα μυαλά μας εκεί που πρέπει να τα έχεις ενδεχομένως όταν είσαι νέος, είσαι ελεύθερος, ήταν ότι το πρώτο πράγμα που θα κάνει μία κυβέρνηση της Αριστεράς είναι να ψηφίσει την απλή αναλογική. Κανείς δεν κατάλαβε γιατί δεν συνέβαινε. Όσο για το επιχείρημα που είπε ο κ. Τζανακόπουλος - και άλλοι το είπαν, το είπε και μία συνάδελφός πάρα πολύ ωραία, πάρα πολύ κομψά, πάρα πολύ «κνίτικα» θα έλεγα - ότι ήταν απασχολημένη εκείνη η κυβέρνηση να σώσει τη χώρα, να βρει λεφτά για τα ταμεία, ήταν τέλη Μαρτίου, αν θυμάμαι καλά, που είχατε μία συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και όλα θα μπορούσαν να πάνε μέλι - γάλα, έστω από εκείνη τη στιγμή και μετά. Ακόμη δεν έχω καταλάβει γιατί κάνατε τις εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2015 με το ίδιο σύστημα, αλλά και για έναν άλλο λόγο. Εγώ πιστεύω, αγαπητοί, ότι θέλατε κυρίως να διώξετε τον αγαπητό μου φίλο Λαφαζάνη κι αυτό σας απασχολούσε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Πιστεύω ότι ήταν απάτη το γεγονός ότι ενώ οι παρατάξεις που σεβάστηκαν και τις ευθύνες τους, αν θέλετε, που είχαν έναντι της χώρας και που πόνεσαν τόσο πολύ, σφάχτηκαν θα έλεγα αξιοποιώντας τις ευκαιρίες που τους δόθηκαν να ξαναφέρουν τη χώρα στο ίσιωμα, γιατί δεν είπατε, γιατί δεν είπε ο κ. Τσίπρας, τον Σεπτεμβρίου του 2015, ελάτε να βοηθήσετε, αφού λίγες μέρες νωρίτερα χάρη στις ψήφους εκείνων των δύο μεγάλων κομμάτων - πρώην μεγάλων, ίσως για ορισμένους, αλλά σίγουρα χάρη σε αυτούς - μπορέσατε να πάρετε την έγκριση και να πάρετε και τα λεφτά για να σωθείτε ως κυβέρνηση εκείνη τη στιγμή. Άρα ο υπολογισμός που κρύβεται πίσω από την απλή και άδολη, όπως λέγαμε αναλογική, δεν είναι καθόλου άδολος. Δεν είναι άδολος και για έναν πολύ απλό λόγο. Δεν εξυπηρετεί σε τίποτε το να λες ότι θα κυβερνήσω με τα αποτελέσματα που θα μου βγάλει η κάλπη, αν δεν είσαι έτοιμος να παραδεχτείς ένα απλό πράγμα. Εγώ συμφωνώ με τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με απλή αναλογική. Θα κληθεί, λοιπόν, εκείνη τη στιγμή ο κ. Τσίπρας να απαντήσει σε ένα απλό ερώτημα. Αν και πάλι δεν είναι το πρώτο κόμμα, δέχεται και δεσμεύεται - θα το έλεγε, φαντάζομαι, αν ήταν κάτι τέτοιο εδώ - ότι αυτός που θα βγει πρώτος θα είναι Πρωθυπουργός; Ένα και στο χέρι. Δεν λέει, όμως, αυτό. Λέει ότι εγώ από τώρα σας προειδοποιώ ότι το αποτέλεσμα της κάλπης δεν θα το σεβαστώ. Το πρώτος, δεύτερος, τρίτος που θα βγάλει ο λαός με την ψήφο του θα προσπαθήσω και θα επιδιώξω να το αλλάξω. Άρα θέλετε ένα σύστημα και μία διαδικασία, η οποία να επιτρέπει τα πολιτικά παιχνίδια. Και αυτό είναι δυστυχώς, που κυνηγάει όλους όσοι - εγώ υπήρξα μεταξύ αυτών - υποστηρίξαμε την άδολη αναλογική, αλλά καταλάβαμε, συν τω χρόνω, ότι μία χώρα που δεν κυβερνιέται καλά, δεν μπορεί να έχει καλό εκλογικό σύστημα. Ως εκ τούτου, θα ήθελα να σας παρακαλέσω και να σας ζητήσω να έρθετε ξανά στην οδό της λογικής, αντιλαμβανόμενος πλήρως τους λόγους για τους οποίους ψηφίσατε το σύστημα αυτό, προκειμένου να μπορείτε να λέτε τώρα αυτό που είπε ο κ. Τσίπρας ότι οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με την απλή αναλογική. Θέλω, επίσης, να σας παρακαλέσω να σκεφτείτε το εξής σενάριο. Μιας που ιστορικολογούμε εδώ, μπορώ κι εγώ να πω κάτι τέτοιο. Μην είστε τόσο σίγουροι ότι οι εκλογές θα γίνουν η μία μετά την άλλη. Μπορεί και να δοκιμαστεί το αποτέλεσμα της κάλπης. Μπορεί ο λαός, αν καταλάβει πώς λειτουργεί το σύστημα, να σας δώσει και πάλι τη δική σας θέση και στα άλλα κόμματα τη δική τους. Το βασικό χαρακτηριστικό που πρέπει να έχει ένα εκλογικό σύστημα είναι ακριβώς αυτό, να καταλαβαίνει ο πολίτης ότι αν ψηφίσει α ή β ή γ, θα βγάλει ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα, να ξέρει εκ προοιμίου ποια κυβέρνηση θα δημιουργηθεί, να ξέρει σε ποιον θα ρίξει το φταίξιμο όταν θα ξαναέρθουν εκλογές. Ενώ, το είπε νομίζω ο κ. Γεραπετρίτης πολύ σωστά, μία απλή αναλογική, η οποία απλώς δίνει μία εντολή ιδεολογικού τύπου, εγώ είμαι αριστερός ψηφίζω αυτόν, είμαι δεξιός ψηφίζω τον άλλον, και από κει και πέρα οι ηγεσίες των κομμάτων κλείνονται σε ένα δωμάτιο και στους διαδρόμους διαπραγματεύονται τα της εξουσίας, είναι πολύ μακριά από το δημοκρατικό αποτέλεσμα που όλοι θέλουμε να πετυχαίνουμε. Άρα νομίζω ότι ο νόμος τον οποίο θα ψηφίσουμε σε λίγο, ευνοεί τους καθαρούς λογαριασμούς και αυτήν τη στιγμή αυτό είναι το σημαντικό. Κυρίως, όμως, ευνοεί την καλή διακυβέρνηση. Άλλωστε, αν δείτε τι είναι καλή διακυβέρνηση, θα δείτε ότι στις οκτώ βασικές αρχές της δεν υπάρχει το εκλογικό σύστημα. Υπάρχουν άλλα πολύ σημαντικά πράγματα, τα οποία όντως επηρεάζουν τη δημοκρατική διαδικασία. Υπάρχουν ζητήματα που αφορούν τη λειτουργία της κοινωνίας καθημερινά. Η δημοκρατία κρίνεται παντού και είπαμε πολλούς από τους τόπους αυτούς. Εν πάση περιπτώσει, δεν είναι εδώ ο εκλεκτός συνάδελφος, να του θυμίσω ότι το 1937- ήταν Δεκέμβριος και προφανώς έκανε πολύ κρύο - ο σύντροφος Στάλιν κλήθηκε εκείνη την στιγμή επειγόντως να αναπτύξει τα σχέδια του. Και είπε πόσο καλό, πόσο δημοκρατικό ήταν το εκλογικό σύστημα με το οποίο θα γινόντουσαν οι εκλογές εκείνες του 1937, όταν είχε αποκληρώσει πλήρως την ηγεσία της Σοβιετικής Ένωσης από τους στρατιωτικούς ηγέτες, από τους πολιτικούς ηγέτες, από τα πάντα. Ξέρετε τι είπε; Είπε ότι είναι το πιο δημοκρατικό σύστημα του κόσμου, είναι το πιο δημοκρατικό που εφευρέθηκε ποτέ. Ήταν το σύστημα φυσικά του απλού πλειοψηφικού με έναν υποψήφιο εγκεκριμένο από το κόμμα. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΛΑΜΠΡΟΥΛΗΣ]] Μπορούμε να λέμε πολλά σε αυτή την Αίθουσα, αλλά παραμένει το γεγονός ότι προ ολίγου - απ' ό,τι ενημερώθηκα - η νομική υπηρεσία της γερμανικής Βουλής βρήκε παράνομο το σύμφωνο Τουρκίας - Λιβύης, τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, η οριοθέτηση των ζωνών μπορεί να γίνει μόνο κατόπιν συνεννόησης με Ελλάδα και Κύπρο. Και όταν συμβαίνουν όλα αυτά τα πράγματα χρειαζόμαστε μια ισχυρή, μια δυνατή κυβέρνηση και μια εξίσου δυνατή αντιπολίτευση.
Τον λόγο έχει ο κ. Στέφανος Γκίκας από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά απ' όσα ακούστηκαν στην Αίθουσα την προηγούμενη ώρα, είμαι απόλυτα βέβαιος ότι έχουμε μια κουλτούρα συνεννόησης και συνεργασίας ίδια περίπου με αυτήν που έχουν κάποιες χώρες του βορρά της Ευρώπης και μπορούμε να προχωρήσουμε με βήμα ταχύ προς μια τέτοια ωραία συνεργασία. Δυστυχώς, όμως, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Θέλω να ξεκινήσω λέγοντας ότι είμαι πολύ ικανοποιημένος, διότι αυτός ο νόμος τροποποιεί σε μεγάλο βαθμό τον προηγούμενο νόμο που βιώσαμε όλα αυτά τα χρόνια στις εκλογικές διαδικασίες και που σε μερικές του διατάξεις ήταν άδικος. Και αυτό σας το λέει ένας συνάδελφος, ο οποίος, ενώ εξελέγη τον Ιανουάριο του 2015 με πολύ μεγάλη μάλιστα πλειοψηφία στον νομό του, στην Κέρκυρα, τον Σεπτέμβριο του 2015 υποχρεώθηκα να δώσω την έδρα μου - παρ' ότι η Νέα Δημοκρατία στην Κέρκυρα πήρε 22% - σε άλλο κόμμα και μάλιστα να βγάλει έδρα η Χρυσή Αυγή με 6%. Αυτή ήταν μια στρέβλωση του εκλογικού νόμου, που συνέβη και με τον Ευριπίδη Στυλιανίδη στην Ροδόπη και στην Ξάνθη με τον Αλέκο Κοντό. Αυτός εδώ ο νόμος που φέρνει η Κυβέρνησή μας διορθώνει εν πολλοίς μια τέτοια στρέβλωση. Και αυτό οφείλω να το τονίσω ευθύς εξαρχής. Βλέποντας τι συμβαίνει στις μεγάλες χώρες, όπως του G7 για παράδειγμα, μέχρι τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, διαπιστώνουμε ότι ουσιαστικά δεν υπάρχει απλή αναλογική στις ευρωπαϊκές χώρες. Ακόμα και στην Ιταλία - που είχαμε αυτό το φαινόμενο περίπου κάθε εννέα με δέκα μήνες εκλογές - άλλαξαν το εκλογικό τους σύστημα και αυτήν τη στιγμή το πρώτο κόμμα ή ο συνδυασμός κομμάτων παίρνει το 55% των εδρών, όποιο ποσοστό κι αν έχει. Γιατί το έκαναν αυτό οι Ιταλοί; Για να μπορέσει να υπάρχει κυβερνησιμότητα, να μπορέσει να υπάρχει σταθερότητα. Πάρα πολλές χώρες στην Ευρώπη χρησιμοποιούν ένα σύστημα, το λεγόμενο D'Hondt. Είναι από τον Βέλγο Victor D'Hondt, ο οποίος το 1880 επινόησε αυτό το σύστημα, που φαίνεται ότι είναι αναλογικό, αλλά ουσιαστικά πριμοδοτεί το πρώτο κόμμα. Δεν είναι, λοιπόν, τυχαίο που οι περισσότερες χώρες, όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Τσεχία, η Εσθονία, το Ηνωμένο Βασίλειο και πολλές άλλες χρησιμοποιούν αυτά τα συστήματα. Γιατί; Για να μπορέσει να υπάρξει κυβερνησιμότητα σε αυτές τις χώρες. Η Πολωνία μάλιστα χρησιμοποιεί σύστημα που για να μπει ένα κόμμα στη Βουλή, πρέπει να ξεπεράσει το 7%. Φανταστείτε τι θα γινόταν, αν αυτό ίσχυε εδώ. Άρα, λοιπόν, με αυτές τις σκέψεις θέλω να τονίσω ότι για να μπορέσει μια κυβέρνηση - όταν εκλέγεται - να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα, οφείλει και πρέπει να έχει άνετη κοινοβουλευτική Πλειοψηφία. Θα μου πείτε ότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις ήταν κυβερνήσεις συνεργασιών. Εγώ θα θυμηθώ απίστευτες σκηνές της προηγούμενης κυβέρνησης, που υπήρξε αυτή η συνεργασία μεταξύ κ. Τσίπρα και κ. Καμμένου. Να σας θυμίσω ότι άλλη πολιτική ακολουθούσε το Υπουργείο Εξωτερικών και άλλη πολιτική ακολουθούσε το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης. Να σας θυμίσω ότι τους τελευταίους μήνες της θητείας σας υποχρεώσατε Βουλευτές άλλων κομμάτων να προσυπογράψουν μια κοινή επιστολή ότι η ψήφος τους ήταν στη διάθεση του κ. Τσίπρα, προκειμένου να κυβερνήσει μερικούς μήνες ακόμη. Να θυμίσω ακόμα και παλαιότερα ότι η πρώτη κυβέρνηση συνεργασίας, που ήταν ο κ. Σαμαράς, ο κ. Βενιζέλος και ο κ. Κουβέλης άντεξε μόλις έναν χρόνο, διότι υπήρχαν δυσκολίες, υπήρχαν διαφορετικές - αν θέλετε - αφετηρίες για συγκεκριμένα ζητήματα, με αποτέλεσμα μετά από έναν χρόνο να μείνει μόνο η συγκυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου. Και σας λέω ότι - γιατί ήμουν στο πολιτικό σύστημα - δεν κυβερνήθηκε εύκολα ο τόπος. Η κοινή συνισταμένη δεν ήταν δεδομένη. Άρα, λοιπόν, θεωρώ ότι μια ισχυρή κοινοβουλευτική Πλειοψηφία από ένα κόμμα μπορεί να κάνει τη διαφορά. Εξάλλου ό,τι έγινε σε αυτήν τη χώρα, όλες οι μεγάλες αποφάσεις που ελήφθησαν από τη Μεταπολίτευση και μετά, ελήφθησαν πάντοτε από κυβερνήσεις με ισχυρή κοινοβουλευτική Πλειοψηφία. Ειδικά αυτός ο νόμος πού ψηφίζουμε αύριο, είναι ένας νόμος που έχει και αναλογικά χαρακτηριστικά. Ένα κόμμα που παίρνει κάτω από 25%, οφείλει να συνεργαστεί με άλλα κόμματα - αν είναι πρώτο κόμμα βεβαίως - προκειμένου να υπάρξει κυβερνησιμότητα. Άρα, ναι, μπορεί να βοηθήσει να δημιουργηθεί κουλτούρα συνεργασίας, που εμείς εδώ αυτήν τη στιγμή δεν έχουμε. Άρα, λοιπόν, θεωρώ κύριε Υπουργέ, ότι με το νομοσχέδιο αυτό βελτιώνονται στρεβλώσεις του προηγούμενου εκλογικού νόμου και νομίζω ότι προσφέρει και δεν αφαιρεί. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Λοβέρδος Ιωάννης από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αφού ακούσαμε πολλά και ωραία για τον Χίτλερ σε αυτή την Αίθουσα, η Αίθουσα άδειασε. Να πάμε να ξεκουραστούμε, αφού λύσαμε το ανιστόρητο πρόβλημα με τον Χίτλερ. Τέλος πάντων, η ιστορία είναι πολύ σημαντική και μας διδάσκει πολλά. Και εγώ όταν ανεβαίνω σε αυτό το Βήμα - επειδή γνωρίζω από ιστορία - αισθάνομαι δέος έστω κι αν η Βουλή είναι άδεια. Γιατί απ' αυτό το Βήμα μίλησαν κορυφαίες προσωπικότητες της ελληνικής πολιτικής ζωής, από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, τον Γεώργιο Παπανδρέου, τον Αλέξανδρο Παπάγο, τον Πλαστήρα, μέχρι τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον Ηλία Ηλιού, τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και πολλούς άλλους που τώρα δεν μπορώ να τους αναφέρω, γιατί είναι πάρα πολλοί. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, όμως, θα ήταν - σκεφτείτε το - σε αυτήν τη θέση και θα είχαν αυτήν την ιστορία, αν υπήρχε απλή αναλογική ή θα έπρεπε να σχηματίζουν κυβερνήσεις συνεργασίας; Θα μπορούσε να κυβερνηθεί η χώρα όλα αυτά τα προηγούμενα χρόνια; Θα σας δώσω δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα. Το 1958, για να μαθαίνουμε και ιστορία γιατί την έχουμε ξεχάσει, κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης βγήκε η ΕΔΑ, όπως ξέρετε, που πίσω της ήταν το ΚΚΕ, εννιά χρόνια μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου. Πιστεύετε ότι με απλή αναλογική θα μπορούσε να σχηματιστεί κυβέρνηση συναίνεσης μεταξύ ΕΡΕ και ΕΔΑ το 1958; Όχι βέβαια. Τι θα γινόταν; Το πιθανότερο είναι ότι θα γινόταν μια σκληρή δικτατορία εκείνη την εποχή ή ακόμα και ένας νέος εμφύλιος. Το 1963 ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο οποίος ήταν ο ιδρυτής του Κέντρου και ο πατέρας του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, έκανε εκλογές τις οποίες κέρδισε. Στις εκλογές αυτές, μολονότι πήρε πλειοψηφία, δεν του έφτανε και έκανε καινούριες εκλογές τον Φεβρουάριο του 1964 τις οποίες πήρε με πολύ μεγάλη πλειοψηφία, όπως θα θυμάστε. Το 1964 η Ένωση Κέντρου είχε πάρει - δεν θυμάμαι τώρα τον ακριβή αριθμό - πολύ μεγάλη πλειοψηφία Βουλευτών. Επειδή, όμως, δεν ήταν συγκροτημένο κόμμα, δεν ήταν συμπαγές κόμμα, μετά από λίγο, όταν ξέσπασε η κρίση, τι συνέβη; Διαλύθηκε η Ένωση Κέντρου, έγιναν οι γνωστές ιστορίες του 1965 και μετά, που οδήγησαν στη δικτατορία του 1967. Άρα το να υπάρχει κυβερνησιμότητα σε μια χώρα δημιουργεί καλύτερες συνθήκες λειτουργίας της χώρας αυτής και λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος. Θα μου πείτε, αυτό θα μπορούσες να το πεις και για τη Μεταπολίτευση; Στη Μεταπολίτευση, βέβαια, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Δεν υπάρχει η ίδια ένταση και η ίδια αμφισβήτηση και υπονόμευση του δημοκρατικού πολιτεύματος που υπήρχε πριν από το 1967, πράγματι. Θα σας δώσω πάλι δύο παραδείγματα. Το 1989 με απλή αναλογική - μιας μορφής απλή αναλογική - ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία χρειάστηκε να κάνουν τρεις απανωτές εκλογές για να κερδίσουν μια μηδαμινή πλειοψηφία, η οποία τελικά κατέρρευσε προτού ακόμα η κυβέρνηση τελειώσει το έργο της. Πώς θα ήταν η χώρα, εάν είχε ολοκληρώσει τη θητεία της η κυβέρνηση Μητσοτάκη το 1994, που τότε έληγε; Και να σας πω και παραπέρα, για να μην τα λέω μόνο από τη μια πλευρά; Το 2000 κέρδισε το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη με μία μονάδα διαφορά. Θα μπορούσε, άραγε, να συνεργαστεί, αν υπήρχε απλή αναλογική, ο Σημίτης, ο πατριάρχης της διαφθοράς όπως τον έλεγε η Νέα Δημοκρατία, με τον Καραμανλή; Δεν υπήρχε καμμία τέτοια δυνατότητα. Πού θα οδηγείτο η χώρα με ακυβερνησία το 2000 με απλή αναλογική; Αυτά είναι πολύ πρόσφατα δεν είναι κάτι που έγινε παλιά. Η Ελλάδα χρειάζεται την ενισχυμένη αναλογική, όχι μόνο γιατί πρέπει να έχουμε κυβέρνηση, αλλά γιατί χρειαζόμαστε πάνω απ' όλα ανθρώπους οι οποίοι να λειτουργούν και τη δημόσια διοίκηση. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Η δημόσια διοίκηση είναι μπάχαλο στην Ελλάδα. Οι θεσμοί δεν είναι ισχυροί και αντιθέτως χρειαζόμαστε κυβερνήσεις. Δείτε ότι στην παλαιότερη κοινοβουλευτική δημοκρατία της παγκόσμιας ιστορίας, που είναι η Αγγλία, που ξεκινάει από το 1215 με τη Μάγκνα Κάρτα και αρχίζει ουσιαστικά επί Γουλιέλμου της Οράγγης αιώνες πριν από τον Διαφωτισμό, εκεί έχουμε ένα σύστημα το οποίο είναι το πιο πλειοψηφικό που υπάρχει, είναι μονοεδρική με πλειοψηφικό. Και, όμως, η Αγγλία είναι η ισχυρότερη δημοκρατία που λειτουργεί από τότε χωρίς κανένα πρόβλημα. Αντίθετα σε χώρες που έχουν ισχυρούς θεσμούς, αλλά έχουν απλή αναλογική, όπως είναι το Βέλγιο, έχουμε έναν χρόνο να έχουν κυβέρνηση. Το ξέρετε αυτό; Έναν χρόνο έχει συμπληρώσει το Βέλγιο χωρίς κυβέρνηση. Και εκεί υπάρχουν ισχυροί θεσμοί, λειτουργεί η δημόσια διοίκηση, γιατί έχουν την παράδοση. Στην Ιταλία, που είχαν απλή αναλογική, την άλλαξαν και πάλι δεν έχουν ισχυρές κυβερνήσεις, παρά το γεγονός ότι έχουν την παράδοση της δημόσιας διοίκησης της πόλης - κράτους που ίσχυε στην Αναγέννηση. Όλα αυτά δεν τα γνωρίζουμε ή δεν θέλουμε να τα μάθουμε και επιμένουμε σε μια πεπαλαιωμένη λογική ότι «δεν βαριέσαι, θα έρθει τώρα η απλή αναλογική. Με την απλή αναλογική θα λύσουμε το πρόβλημα της λαϊκής κυριαρχίας». Παρεμπιπτόντως ο κ. Παφίλης δεν είναι εδώ, αλλά μας μίλησε αρκετά για τον Χίτλερ. Μας είπε για τη Χρυσή Αυγή. Με απλή αναλογική, αν ήσασταν εδώ, κύριε Παφίλη, δεν θα μπει η Χρυσή Αυγή στη Βουλή, την οποία τόσο βδελύσσεστε; Τέλος πάντων. Θα ήταν σήμερα στη Βουλή η Χρυσή Αυγή με εννέα Βουλευτές με το σύστημα της απλής αναλογικής. Το έχετε συνειδητοποιήσει; Όλα αυτά τα πράγματα, λοιπόν, γιατί τα λέω, φίλες και φίλοι; Γιατί στη χώρα αυτή πρέπει να είμαστε υπεύθυνοι. Αντιμετωπίζουμε πολλαπλούς κινδύνους και εθνικούς, όπως είπε προηγουμένως ο φίλος μου ο Μπάμπης Παπαδημητρίου, και εσωτερικούς. Το σύστημα δεν λειτουργεί. Χρειάζεται η άμεση παρέμβαση του Υπουργού από πάνω και του υπουργικού γραφείου για να λειτουργήσει. Με απλή αναλογική δεν θα είχαμε κυβέρνηση. Και να θυμίσω μόνο κάτι: Όποτε υποχρεωθήκαμε να κάνουμε κυβέρνηση συνεργασίας, τι απέγιναν τα μικρότερα κόμματα που συμμετείχαν σε μια κυβέρνηση συνεργασίας την τελευταία δεκαετία; Το ΠΑΣΟΚ από κόμμα κυβερνήσεως κοντεύει να εξαφανιστεί. Συγγνώμη, κυρία Λιακούλη, αλλά αυτή είναι η αλήθεια.
Συγχωρεμένος.
Οι ΑΝΕΛ και τα υπόλοιπα κόμματα που συμμετείχαν σε κυβερνήσεις συνεργασίας δεν υπάρχουν πια. Ακόμα και το Ποτάμι και ο Λεβέντης, που δεν συμμετείχαν σε κυβέρνηση, αποψιλώθηκαν, επειδή αρπάζαν τα μεγάλα κόμματα τους Βουλευτές τους. Για ποια απλή αναλογική μου λέτε; Ποιος θα συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση απλής αναλογικής; Ποιο κόμμα; Θα έρθει το ΠΑΣΟΚ να συνεργαστεί είτε με τη Νέα Δημοκρατία είτε με τον ΣΥΡΙΖΑ για να εξαφανιστεί εντελώς στην επόμενη Βουλή; Ας είμαστε ρεαλιστές. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Άγγελος Τσιγκρής από τη Νέα Δημοκρατία. Παράκληση να τηρείται το επτάλεπτο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν το έθνος ακολουθήσει αυτό που είπε ο μεγάλος Έλληνας ποιητής, ο εθνικός μας ποιητής, να θεωρεί δηλαδή ως εθνικό ό,τι είναι αληθές, τότε θα πρέπει να ψάξουμε να βρούμε τις βασικές και θεμελιώδεις αλήθειες που αφορούν τη διεξαγωγή των εκλογών στη χώρα μας. Θα σας αναφέρω, λοιπόν, κάποιες συγκεκριμένες αλήθειες, τις οποίες και θα αποδείξω. Αλήθεια πρώτη: Η απλή αναλογική δημιουργεί ακυβερνησία. Πώς αποδεικνύεται αυτό; Αν εξετάσουμε, λοιπόν, όλες τις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις, έπρεπε τα δύο μεγάλα κόμματα να συμμαχήσουν, να συγκυβερνήσουν, σε κάθε άλλη περίπτωση θα έπρεπε να γίνουν και πάλι εκλογές. Για παράδειγμα στις εκλογές του 2019 η Νέα Δημοκρατία πήρε 39,85% και εκατόν πενήντα οκτώ έδρες. Αν ίσχυε η απλή αναλογική, η Νέα Δημοκρατία θα είχε πάρει εκατόν δεκαεπτά έδρες. Πού θα έβρισκε τις υπόλοιπες; Μάλλον έπρεπε να συγκυβερνήσει με τον ΣΥΡΙΖΑ. Το ήθελε αυτό η πλειοψηφία του ελληνικού λαού; Μάλλον όχι. Ας πάμε, όμως, και στις εκλογές του 2015 για να δούμε τα πράγματα από την άλλη πλευρά. Ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές με 35,46% και πήρε εκατόν σαράντα πέντε έδρες. Με την απλή αναλογική δεν θα έπαιρνε ούτε εκατόν δέκα. Άρα θα έπρεπε να βρει άλλον κυβερνητικό εταίρο και όχι τους ΑΝΕΛ. Προφανώς τη Νέα Δημοκρατία, την οποία δεν την ήθελε, για να συγκυβερνήσει. Άρα τι θα είχαμε; Διαρκώς επαναλαμβανόμενες εκλογές, κάτι που συνέβη το 1989, κάτι που συνέβη το 2012 και πιστεύω ότι δεν άρεσε σε κανέναν, αλλά κυρίως στους φορολογούμενους Έλληνες που κλήθηκαν να πληρώσουν το κόστος των εκλογικών αναμετρήσεων. Αλήθεια δεύτερη: Η ακυβερνησία είναι τελικά εθνικά επιζήμια, για να μην πω επικίνδυνη. Ακούστε επιχειρήματα, λοιπόν. Μια εκλογική αναμέτρηση στοιχίζει 100 εκατομμύρια ευρώ. Με αυτό το ποσό, αν κάνουμε δεύτερες εκλογές, σημαίνει ότι υπερδιπλασιάζεται το κόστος των εκλογών. Φανταστείτε να γίνουν τρίτες ή και τέταρτες. Και, βεβαίως, πόσοι μήνες χρειάζονται για να πάμε στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση; Θα έχουμε μια νέα προεκλογική περίοδο, θα έχουμε νέες αντιπαραθέσεις, νέες πολιτικές συγκρούσεις. Ως τότε η Ελλάδα δεν θα κυβερνιέται, οι διεθνείς κίνδυνοι θα καραδοκούν σε μια γεωπολιτική συγκυρία και στιγμή που η Ελλάδα έχει ανάγκη από ισχυρές κυβερνήσεις. Αλήθεια τρίτη. Το διεθνές παράδειγμα είναι καταλυτικό. Θα πάρω το παράδειγμα της γειτονικής Ιταλίας, όχι για κανέναν άλλον λόγο, αλλά γιατί είναι γειτονικό κράτος, με το οποίο έχουμε πολλά κοινά και, συνεπώς, μπορούμε να δούμε μέσω της αποτυχημένης απλής αναλογικής στην Ιταλία, τι μπορεί να συμβεί και στην Ελλάδα. Τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι στην Ιταλία ο μέσος χρόνος των συμμαχικών συγκυβερνήσεων της απλής αναλογικής, διαρκούσε περίπου δέκα μήνες. Δηλαδή, κάθε δέκα μήνες είχαμε νέα κυβέρνηση. Θέλουμε κάτι τέτοιο στη χώρα μας; Σήμερα η Ιταλία άλλαξε τον εκλογικό της νόμο. Το πρώτο κόμμα παίρνει το 55% των εδρών, δηλαδή έγινε αυτό που λέει ο λαός μας «κάηκαν στον χυλό και φυσάνε και το γιαούρτι». Θα πρέπει να το κάνουμε και εμείς; Αλήθεια τέταρτη. Αποδείχτηκε η αποτυχία της απλής αναλογικής και στην περίπτωση των αυτοδιοικητικών εκλογών. Κραυγαλέο παράδειγμα η Θεσσαλονίκη. Ο δήμαρχος πλειοψήφισε με 14%. Αν δεν άλλαζε η σημερινή Κυβέρνηση τον νόμο, ουσιαστικά ο Δήμος Θεσσαλονίκης, όπως και δεκάδες άλλοι δήμοι στη χώρα, θα έμεναν ακυβέρνητοι. Άρα, αν αυτές είναι οι αλήθειες, το εθνικό χρέος μιας πατριωτικής κυβέρνησης που αγαπά τον τόπο και όχι την πολιτική της επιβίωση, τι είναι; Να κάνει το εθνικά σωστό, να δώσει σταθερότητα και ισορροπία στον τόπο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο ανά χείρας νόμος που όλοι μας διαβάσαμε, είναι ένας νόμος έντιμος, γιατί έρχεται στην αρχή της τετραετίας. Δεν έχουν περάσει ακόμα επτά μήνες από τη νωπή εντολή που έλαβε η Κυβέρνηση. Είναι ένας νόμος δίκαιος, γιατί δεν αδικεί κανέναν. Μέχρι το 25% μοιράζονται αναλογικά οι έδρες σε όλα τα κόμματα. Είναι ένας νόμος ωφέλιμος για τον τόπο μας, γιατί δημιουργεί σταθερότητα. Είναι ένας νόμος αποτελεσματικός, γιατί δεν επιτρέπει την ακυβερνησία, πόσο μάλλον σήμερα που τα πράγματα είναι τόσο ευαίσθητα στην ευρύτερη γειτονιά μας. Τέλος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ένας νόμος ισορροπημένος. Δηλαδή, θα μπορούσε κάποιος να πει ότι είναι πλειοψηφικά αναλογικός και ταυτόχρονα αναλογικά πλειοψηφικός. Αυτό θέλει τέχνη για να το πετύχεις. Ταυτοχρόνως, θα μπορούσε κάποιος να παραφράσει το παραπάνω ως εξής: Είναι αναλογικά ενισχυμένος, αλλά και ενισχυμένα αναλογικός. Πρόκειται, δηλαδή, για ένα ισορροπημένο νομοσχέδιο, που έχει ανάγκη η χώρα σήμερα. Με αυτές τις σκέψεις, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας καλώ να υπερψηφίσουμε το νομοσχέδιο που εισηγείται η Κυβέρνηση για τον νέο εκλογικό χάρτη της χώρας.
Πριν δώσουμε τον λόγο στον επόμενο ομιλητή, επιτρέψτε μου, γιατί καταλαβαίνω τους Βουλευτές που έρχονται και ρωτούν, απευθυνόμενοι στο Προεδρείο, για το μέχρι που θα εξαντληθεί τουλάχιστον για την αποψινή συνεδρίαση ο κατάλογος. Με βάση, λοιπόν, τον υπολογισμό και τον χρόνο περάτωσης της αποψινής συνεδρίασης, θα φτάσουμε μέχρι το νούμερο 58 με τον κ. Ιωάννη Μπουρνού τελευταίο ομιλητή. Όλοι οι προηγούμενοι ομιλητές θα κληθούν να μιλήσουν στο Βήμα. Για να μην καθυστερούμε, ο κ. Ακτύπης Διονύσιος έχει τον λόγο από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υλοποιώντας την πλέον σημαντική προεκλογική της δέσμευση, η Κυβέρνηση προχωρά σήμερα στην κατάργηση του συστήματος της απλής αναλογικής και την εισαγωγή ενός νέου, δίκαιου και αντιπροσωπευτικού εκλογικού νόμου. Η απλή αναλογική, που εισήγαγε η προηγούμενη κυβέρνηση, αφού βεβαίως πρώτα είχε εξασφαλίσει την εκλογή της με το σύστημα μπόνους των πενήντα εδρών, δεν ήταν παρά ένα κατ' επίφαση δίκαιο και αντιπροσωπευτικό σύστημα. Κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, ας είμαστε ξεκάθαροι. Φέρατε την απλή αναλογική με μόνο στόχο να εμποδίσετε κάθε ενδεχόμενο σχηματισμό αυτοδύναμης Κυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία, τα ποσοστά της οποίας από τότε κιόλας ξεπερνούσαν αυτά του ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, αυτό το έργο έχει παιχθεί αρκετές φορές. Να θυμηθούμε ότι το 1985 Το ΠΑΣΟΚ έλαβε 45,83% και εκατόν εξήντα ένα έδρες. Όταν τότε ο Πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου είδε ότι χάνει, έφερε την απλή αναλογική. Έτσι, ενώ το 1990 η Νέα Δημοκρατία πήρε 46,89%, είχε μόνο εκατόν πενήντα έδρες. Ο ΣΥΡΙΖΑ τώρα έφερε την απλή αναλογική υποτίθεται για λόγους αρχής; Όχι. Γιατί αν έφερνε την απλή αναλογική για λόγους αρχής, τότε στο διάστημα το οποίο έβλεπε ότι θα κυβερνούσε, ότι είχε την πλειοψηφία, θα έλεγε πριν από το 2015 να εφαρμοστεί μια πρόταση να έλθει στη Βουλή για απλή αναλογική. Γιατί δεν τη φέρνατε πριν από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015; Γιατί και τότε σας βόλευε γιατί έπρεπε να κυβερνήσετε. Το ίδιο κάνατε και με τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Επειδή δεν θα εκλέγατε ούτε έναν δήμαρχο δικό σας, σκεφτήκατε να κάνετε μπάχαλο την τοπική αυτοδιοίκηση με την απλή αναλογική για να έχουμε ανίσχυρους δημάρχους και παραλυτικές καταστάσεις για να μπορείτε να εκβιάζετε. Η απλή αναλογική για εσάς δεν ήταν παρά ένα εργαλείο για να παραμείνετε στην εξουσία ή έστω να εξασφαλίσετε ότι δεν θα μπορέσει να την πάρει το διαφαινόμενο πρώτο κόμμα. Θέλετε να πείσετε τον κόσμο ότι πρόθεσή σας ήταν να εισάγετε ένα δίκαιο και ανόθευτο εκλογικό σύστημα. Οι πράξεις σας, όμως, σας προδίδουν και αποδεικνύουν στον ελληνικό λαό ότι το αριστερό σας αφήγημα δεν είναι παρά ο μανδύας, πίσω από τον οποίον κρύβετε τον πόθο σας για εξουσία. Το εκλογικό σύστημα θα πρέπει να εξασφαλίσει δύο πράγματα, την αντιπροσωπευτικότητα, αλλά και την κυβερνησιμότητα. Τα κριτήρια αυτά είναι μάλιστα αλληλένδετα, διότι αντιπροσωπευτικό είναι ένα εκλογικό σύστημα που εξασφαλίζει τη δυνατότητα μιας χώρας να κυβερνηθεί. Είναι, άλλωστε, οι πολίτες και μόνον αυτοί που νομιμοποιούνται να ορίσουν με την ψήφο τους αν η κυβέρνηση θα είναι μονοκομματική ή κυβέρνηση συνεργασίας. Η απλή αναλογική, αγαπητοί συνάδελφοι, όπως την παρουσίασε ο ΣΥΡΙΖΑ, καταλύει ουσιαστικά την αντιπροσωπευτικότητα, δημιουργώντας παραλυτικές καταστάσεις, όπως είπα προηγουμένως. Η Αντιπολίτευση, βέβαια, υποστηρίζει ότι με το σύστημα αυτό ευνοεί τη δημιουργία κουλτούρας συναινετικών κυβερνήσεων. Ξεχνάτε, όμως, κύριοι της Αντιπολίτευσης, ότι οι συναινετικές κυβερνήσεις προϋποθέτουν και αντιπολιτευτικές γραμμές ηπιότερες και, μάλιστα, με γνώμονα το κοινό καλό. Εσείς, όμως, ως Αντιπολίτευση στην πλειονότητα των ζητημάτων διαφωνείτε για να διαφωνήσετε. Πολλές φορές, μάλιστα, κατασκευάζετε λόγους διαφωνίας αποκλειστικά και μόνο για να δοθεί η εντύπωση ότι ασκείτε αντιπολίτευση. Μην ξεχνάμε τους υδρογονάνθρακες που δεν τους ψηφίσατε και μην ξεχνάμε ότι εφαρμόσατε την ισοτιμία με τα κολέγια και τώρα διαφωνείτε. Στο πλαίσιο αυτό δεν νομίζω ότι ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να μιλάει σοβαρά για κουλτούρα ευρύτερης συνεργασίας και συναινετικών κυβερνήσεων, ιδίως αν θυμηθούμε ότι το 2012 σε μια εθνικά κρίσιμη στιγμή αρνηθήκατε κατηγορηματικά να συνεργαστείτε με οποιοδήποτε κόμμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ, μάλιστα, ξεχνά την αποκαρδιωτική και κατά πολλούς εκτρωματική συγκυβέρνησή του με το κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Ξεχνάτε, κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, ότι η συγκυβέρνησή σας με τους ΑΝΕΛ δεν χτίστηκε ποτέ σε θεμέλια προγραμματικών συγκλίσεων και ευρέων συναινέσεων. Πυρήνας της συγκυβέρνησης αυτής ήταν η δίψα σας για εξουσία με κάθε κόστος. Προς επίρρωση των λεγομένων μου θα ήθελα να θυμίσω στο ελληνικό Κοινοβούλιο την ιστορική στιγμή του δημοψηφίσματος του 2015, όταν οι μισοί Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ αποχωρούσαν από το κόμμα, αλλά οι «αντιμνημονιακοί» ΑΝΕΛ παρέμεναν σθεναροί υποστηρικτές. Για να μη μιλήσουμε, βέβαια, για τις στιγμές παράνοιας που έζησε όλη η χώρα κατά τη διαδικασία ψήφισης της Συμφωνίας των Πρεσπών. Παρακολουθούσαμε όλοι άναυδοι τους Βουλευτές των ΑΝΕΛ να διαφωνούν και παρ' όλα αυτά να υπερψηφίζουν. Κυρίες και κύριοι, θα μείνω στα λόγια του Βουλευτή σας. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ήταν ένας «γάμος» αμοιβαίου συμφέροντος. Συνεπώς μην τρέφετε αυταπάτες περί δήθεν κουλτούρας συγκυβερνήσεων και προγραμματικών συγκλίσεων. Η Κυβέρνηση φέρνει έναν εκλογικό νόμο αντιπροσωπευτικό και δίκαιο που επιτρέπει στη χώρα να κυβερνηθεί σωστά. Με τον νέο εκλογικό νόμο δεν δίνεται μπόνους εδρών στο πρώτο κόμμα που συγκέντρωσε κάτω από 25%, ενώ προβλέπεται ότι η κατανομή της πριμοδότησης θα γίνεται κλιμακωτά και μάλιστα θα έχει «ταβάνι» τις πενήντα έδρες. Θέλω επίσης να υπογραμμίσω ότι έχει μεγάλη σημασία ο χρόνος που η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας εισάγει στο Κοινοβούλιο προς ψήφιση τον νέο εκλογικό νόμο. Είναι σημαντικό να δει κανείς ότι ο εκλογικός νόμος έρχεται σε ένα εκλογικά ουδέτερο χρονικό διάστημα, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει καμμία απολύτως σκοπιμότητα από την πλευρά της Κυβέρνησης. Επίσης, η Κυβέρνηση στο πλαίσιο του συνολικού αναπτυξιακού της σχεδίου επιδιώκει να στείλει από νωρίς το μήνυμα στη διεθνή κοινότητα και τις αγορές ότι η πολιτική σταθερότητα έχει πλέον αποκατασταθεί στη χώρα μας και άρα η πορεία μας από εδώ και εμπρός θα είναι μόνο ανοδική. Κλείνοντας, θα πω ότι με το νομοσχέδιο αυτό επιδιώκεται ο εκσυγχρονισμός της εκλογικής διαδικασίας με διατάξεις πάνω απ' όλα λειτουργικές, που ως στόχο έχουν την ενδυνάμωση της κυβερνησιμότητας, αλλά και την ενίσχυση και την αποκατάσταση της αξιοπιστίας του πολιτικού μας συστήματος που επλήγη ανεπανόρθωτα κατά τα χρόνια της κρίσης. Η κατάθεση του εκλογικού νόμου από την Κυβέρνηση, είναι μια πράξη πολιτικής φερεγγυότητας και εντιμότητας απέναντι στο σύνολο του ελληνικού λαού. Τόσο από την άποψη του χρόνου κατάθεσης του νομοσχεδίου όσο και από το περιεχόμενό του είναι προφανές ότι μέλημα της Κυβέρνησης είναι να ολοκληρωθούν τα ταχύτερο δυνατόν οι θεσμικές ρυθμίσεις που θα εξασφαλίσουν στη χώρα μας την απαραίτητη πολιτική σταθερότητα. Καθίσταται απαραίτητη, κατά τη γνώμη μου, η ψήφιση ενός εκλογικού νόμου που θα εξασφαλίζει μεταξύ άλλων τη δυνατότητα δίκαιης και αντιπροσωπευτικής διακυβέρνησης της χώρας, που δεν θα παρέχει τη δυνατότητα σε ευκαιριακούς ή και συγκυριακούς κομματικούς συσχετισμούς να κυβερνούν αυτόν εδώ τον τόπο με μόνο στόχο την άσκηση εξουσίας. Τέλος, πρόκειται για ένα εκλογικό σύστημα που χαρακτηρίζεται από τον σεβασμό στην κρίση των Ελλήνων πολιτών και που είναι προς όφελος της λαϊκής εντολής και της δημοκρατίας που όλοι εμείς εκπροσωπούμε, παρέχοντας την αυτονόητη δυνατότητα στον ελληνικό λαό να εκλέγει αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Το γενικότερο κλίμα ανασφάλειας που δημιούργησαν οι ευκαιριακές και υπονομευτικές για τη χώρα πολιτικές της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με την υιοθέτηση συναλλαγών χωρίς αρχές θα πρέπει να ανατραπεί, κάνοντας ένα μεγάλο βήμα προς την εξασφάλιση της κυβερνητικής σταθερότητας της χώρας. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Παναγιώτης Σκουρλέτης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτό που είδαμε εκ μέρους της κυβερνητικής πλειοψηφίας και της Κυβέρνησης, στην προσπάθειά της να υποστηρίξει τον νόμο που κατέθεσε, έχει οδηγήσει στην υιοθέτηση επιχειρημάτων ανιστόρητων και επικίνδυνων, όπως αυτά που ακούστηκαν πριν ότι τάχα ο ναζισμός στη Γερμανία και ο Χίτλερ ανέβηκαν επειδή υπήρχε η απλή αναλογική. Από την απάντηση του κ. Γεραπετρίτη κατάλαβα ότι το μετάνιωσε. Παρά τους υψηλούς τόνους, ήταν αρκετά αδέξιος ως προς την επιχειρηματολογία του. Αυτό σας έχει οδηγήσει στο να λέτε και αστεία πράγματα. Εγκαλείτε την κυβέρνησή μας γιατί το πρώτο επτάμηνο της διακυβέρνησης του 2015 δεν έφερε τον νόμο για την απλή αναλογική. Θα τον ψηφίζατε; Είναι σημαντικό να μας το πείτε αυτό. Θα τον ψηφίζατε τότε και δεν τον ψηφίσατε μετά, το 2016; Μας λέτε, λοιπόν, σε μια στιγμή όπου υπήρχε ένας καταιγισμός ακραίων γεγονότων, πυκνών πολιτικών γεγονότων, που ήταν άλλες οι προτεραιότητες και ενώ εσείς το θέμα της απλής αναλογικής το θεωρούσατε, όπως αποδεικνύεται και τώρα, κορυφαίο για τα ζητήματα του πολιτικού συστήματος - και είναι - και θεωρείτε ότι διχάζει, μας λέτε γιατί δεν επιλέξαμε στο εσωτερικό της χώρας το πρώτο επτάμηνο του 2015 να φέρουμε ένα θέμα το οποίο θα δημιουργούσε μια επιπλέον διχαστική κατάσταση ανάμεσα στην τότε κυβέρνηση και στην αντιπολίτευση. Άντε να πούμε εμείς ότι το φέρναμε. Ξέρετε τι θα γινόταν τώρα; Εσείς δεν θα είχατε μια αυτοδύναμη Κυβέρνηση - αυτό δεν ακούστηκε εδώ - διότι φαντάζομαι ότι η τοποθέτηση των κομμάτων θα ήταν η ίδια με αυτήν που υπήρξε το 2016. Πήρε εκατόν εβδομήντα εννέα ψήφους η απλή αναλογική. Πάνω - κάτω θα έπαιρνε εκατόν εβδομήντα εννέα και το 2015, άρα οι εκλογές του 2016 θα γίνονταν με το προηγούμενο εκλογικό σύστημα, ο ΣΥΡΙΖΑ θα κέρδιζε τον Σεπτέμβριο του 2015 για δεύτερη φορά και τώρα οι εκλογές θα γίνονταν με απλή αναλογική. Εδώ σας θέλω! Τι λέτε, λοιπόν; Αφήστε τα αστεία επιχειρήματα. Επικαλείστε δε και το παράδειγμα της αυτοδιοίκησης. Προσέξτε τώρα. Έρχεστε και αναφέρετε την πιο ακραία περίπτωση, την περίπτωση της Θεσσαλονίκης. Θέλετε το 14% να παίρνει τα 2/3 των εδρών στο δημοτικό συμβούλιο. Το λέτε δημοκρατία αυτό ή προσπάθεια να συνεχίσετε ένα δημαρχοκεντρικό μοντέλο αδιαφανές; Το υπογραμμίζω αυτό, γιατί η αυτοδιοίκηση ιστορικά, στη βάση αυτών των συνθέσεων των δημοτικών συμβουλίων, ως προς τους δημόσιους πόρους και τους αυτοδιοικητικούς πόρους ήταν αδιαφανής και το ξέρετε, αλλά αυτό θέλετε. Σας ενοχλούν, λοιπόν, οι πραγματικές συναινέσεις. Παρ' όλα αυτά, όμως, τις προηγούμενες μέρες μιλάγατε για όρκους πίστης στη συναίνεση. Μας είπατε να ακολουθήσουμε το παράδειγμα της ψήφου των Ελλήνων του εξωτερικού. Εδώ πέρα έρχεστε πραγματικά με μια παλαιοκομματική αντίληψη να μας γυρίσετε πίσω στις μονοκομματικές αντιλήψεις, οι οποίες ταλαιπώρησαν τον τόπο και παρ' όλες τις ισχυρές μονοκομματικές κυβερνήσεις δεν μπορέσαμε να αποφύγουμε την κοινωνική και την πολιτική χρεοκοπία αυτών των αυτοδύναμων κυβερνήσεων, που επί σαράντα χρόνια εναλλάσσονταν και είχαν την ευθύνη της διαχείρισης του τόπου. Έρχεστε εδώ υποκριτικά να μιλήσετε γενικά για την ανάγκη συναίνεσης. Νομίζω ότι έχει δίκιο ο Πρόεδρος της Βουλής, ο κ. Τασούλας, που λέει ότι τελικά η συναίνεση είναι μια γλυκανάλατη επίκληση. Υπάρχει και ένα αντίστοιχο τρέιλερ κάποιας δημοσιογραφικής εκπομπής. Το έχει πει «στον αέρα». Φαίνεται τελικά ότι είναι μια υποκρισία για εσάς η συναίνεση. Επιλέγετε, λοιπόν, απέναντι στο πραγματικό δίλημμα που είναι ή κυβερνήσεις ισχυρές, σταθερές, κοινωνικής πλειοψηφίας, να μας πείτε ότι θέλετε χαλκευμένες πλειοψηφίες κοινοβουλευτικές στη βάση ενός παραμορφωτικού συστήματος. Αυτή η μονοκομματική αντίληψη, όμως, δεν σταματάει μόνο στον τρόπο διαμόρφωσης των κοινοβουλευτικών συσχετισμών. Πηγαίνει και παραπέρα στη μονοκομματική αντίληψη της διαχείρισης του κράτους, διότι η παράταξή σας, η «γαλάζια» παράταξη και η «πράσινη» παράταξη πριν το 2010 είχαν μια ιδιοκτησιακή σχέση με το κράτος. Το «άρμεγαν», το χρησιμοποίησαν για να στήσουν πελατειακά δίκτυα, για να επιτυγχάνουν πολύ υψηλά ποσοστά στον τότε συναινετικό δικομματισμό του παρελθόντος, πρωτόγνωρο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Γιατί δεν μιλάτε, λοιπόν, για την ελληνική παραφωνία του ακλόνητου και εδραιωμένου επί σαράντα και πλέον χρόνια δικομματισμού, που οδήγησε σε αυτήν την ανεπανάληπτη, βαθιά οικονομική και κοινωνική κρίση του 2010; Είχαμε ισχυρές κυβερνήσεις. Δεν τα κατάφεραν, γιατί πράγματι το θέμα των συνεργασιών δεν είναι μόνο θέμα εκλογικού συστήματος. Είναι θέμα ύπαρξης πραγματικών προγραμματικών συγκλίσεων. Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, η συναίνεση πρέπει να «πατάει» στο αντίστοιχο έδαφος πολιτικών και συναντίληψης. Εκεί υπάρχει πεδίο εφαρμογής. Καμμία συναίνεση δεν μπορείτε να διεκδικήσετε, όταν έρχεστε αυτές τις μέρες και «ξηλώνετε» μία προς μία τις κατακτήσεις των εργαζομένων, αυτές που ανακόψαμε εμείς βγαίνοντας από τον φαύλο κύκλο των μνημονίων. Δεν μπορεί να υπάρξει καμμία συναίνεση στις απολύσεις που διευκολύνετε και ήδη άρπαξαν την ευκαιρία η Τράπεζα Πειραιώς ή ο ΟΤΕ. Δεν μπορεί να υπάρξει καμμία συναίνεση στον παραγκωνισμό της Επιθεώρησης Εργασίας. Εκεί, λοιπόν, θα υπάρχει κάθετη αντιπαράθεση μέχρι τέλους και πρέπει να το καταλάβετε. Από εκεί και έπειτα, κυρίες και κύριοι, διαρρέετε ότι έχετε συλλάβει το ευφυές σχέδιο των διπλών εκλογών. Έτσι, λοιπόν, υποτιμάτε την έννοια της λαϊκής ψήφου; Αυτό είναι η αποθέωση ενός τακτικισμού. Μας λέτε, λοιπόν, ότι δεν σας ενδιαφέρει αν θα σας καταψηφίσει πλειοψηφικά ο κόσμος, αν δεν κάνει την επιλογή να στηρίξει το κόμμα σας, αλλά εσείς θα κάνετε ένα τρικ. Ωραία αντίληψη για τη δημοκρατία, για τους θεσμούς από εσάς που είστε - υποτίθεται - οι υπερασπιστές της δημοκρατίας. Άρα, λοιπόν, ας αφήσει ο κ. Γεραπετρίτης τις κραυγές περί του δικαιώματος της έκφρασης που εδώ είναι κατοχυρωμένο. Εδώ είναι κατοχυρωμένο το δικαίωμα της έκφρασης! Έκανε έναν λάθος παραλληλισμό. Στα μίντια δεν είναι. Εκεί δεν υπάρχει δικαίωμα έκφρασης. Εκεί, υπάρχουν οι φίλοι σας οι ολιγάρχες, οι οποίοι σας στήριξαν και σας στηρίζουν. Και βέβαια, εσείς τους ανταποδίδετε, μέσα από τους νόμους, αυτό που σας παρέχουν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε μπει στο 2020. Έχει περάσει η περίοδος του μέλιτος. Θα εκπλαγείτε από την ωριμότητα του ταλαιπωρημένου ελληνικού λαού. Αν συνεχίσετε σε αυτόν τον δρόμο, θα βρεθείτε σε πολύ αντίξοες και δύσκολες συνθήκες. Διότι το ψέμα τελικά έχει κοντά ποδάρια. Θα είμαστε εδώ και θα τα πούμε. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Ιωάννης Ραγκούσης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πήρα τον λόγο σε αυτήν την ιδιαίτερης σημασίας συνεδρίαση, γιατί είναι ιδιαίτερης σημασίας το θέμα, ο εκλογικός νόμος δηλαδή. Πήρα περισσότερο τον λόγο, γιατί θεώρησα υποχρέωση και δική μου, σε αυτήν εδώ τη διαδικασία, να καταθέσω και εγώ μία άποψη, που θα ήθελα να καταγραφεί για να μείνει. Πριν όμως από αυτό, επειδή ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας πριν από λίγο άνοιξε ένα πολύ σοβαρό θέμα, θα ήθελα να πω ότι πράγματι υπάρχει αυτό το εύλογο ερώτημα: Γιατί φέρνετε τώρα τον εκλογικό νόμο; Και πιο συγκεκριμένα, γιατί φέρνετε τώρα έναν εκλογικό νόμο που ξέρετε ότι δεν μπορεί να συγκεντρώσει διακόσιες ψήφους; Επομένως, δεν μπορεί να εφαρμοστεί από τις επόμενες εκλογές. Άρα υπό αυτή την έννοια, δεν τον φέρνετε για να καθαρίσετε τον πολιτικό ορίζοντα εν όψει των επερχόμενων εκλογών, όποτε και αν αυτές γίνουν. Αυτός ο εκλογικός νόμος, που θα ψηφιστεί αύριο, θα εφαρμοστεί από τις μεθεπόμενες εκλογές. Άρα τι κάνετε; Καθαρίζετε τον ορίζοντα των μεθεπόμενων εκλογών; Όχι. Κάνετε αυτό που σας είπε ο κ. Τσίπρας, δηλαδή ουσιαστικά προετοιμάζετε το έδαφος για να καταφύγετε σε πρόωρες εκλογές. Και πράγματι, πιέζεστε προς αυτή την κατεύθυνση. Και πιέζεστε από δύο παράγοντες. Ο ένας παράγοντας είναι η κατάρρευση των προσδοκιών που είχατε δημιουργήσει προεκλογικά και ξέρετε ότι είναι θέμα χρόνου αυτή η κατάρρευση των προσδοκιών να σας γυρίσει εξαιρετικά αρνητικά. Και δεύτερον, πιέζεστε, γιατί όντως θέλετε να πάρετε ακόμη πιο σκληρά και αντιλαϊκά μέτρα, κυρίως, εναντίον των εργαζομένων, μέτρα τα οποία έχετε δεσμευτεί να λάβετε, εκεί που ξέρετε πολύ καλά ότι έχετε δεσμευτεί, στα ολιγαρχικά κέντρα, εντός και εκτός της χώρας, τα οποία προς το παρόν, ακόμη δεν τολμάτε. Απλώς και μόνο, όπως θύμισε πριν από λίγο ο κ. Σκουρλέτης, έχετε αρχίσει να δείχνετε τα δόντια σας. Η ευθύνη σας με αυτό που φέρνετε προς ψήφιση στη Βουλή, κατά τη γνώμη μου, είναι ιστορικής σημασίας. Μάλιστα, θα έλεγα ότι είναι πραγματικά από ένα σημείο και μετά, κυριολεκτικά, αδιανόητο να γίνεται σε αυτήν τη συνεδρίαση μία συζήτηση για το τι έγινε στη χιτλερική ή προ χιτλερικής Γερμανίας, τι έγινε στον εμφύλιο της χώρας, τι έγινε τα προηγούμενα χρόνια στην Ελλάδα και να μην γίνεται συζήτηση για το μείζον. Ποιο είναι το μείζον, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι; Το μείζον είναι ότι η χώρα πορεύτηκε από το 1974 μέχρι το 2009 με συστήματα βασισμένα στο μπόνους. Και το 2009, η χώρα χρεοκόπησε. Και τώρα, η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη επαναφέρει το μπόνους που έπαιξε καθοριστικό συστημικό ρόλο για να χρεοκοπήσει η χώρα. Δεν πα να είναι έτσι ή αλλιώς η πραγματικότητα για την γερμανική εποχή προ Χίτλερ. Δεν πα να είναι έτσι ή αλλιώς η μία περίπτωση, πότε ψηφίστηκε ο νόμος του 1985, του 1989, του 1990, του 2015. Μα, αυτό είναι το μείζον; Το μείζον δεν είναι αυτό. Το μείζον είναι ότι η χώρα χρεοκόπησε με μπόνους και ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Κυβέρνησή του το επαναθεσπίζουν. Και ναι, το μπόνους έχει παίξει καθοριστικό ρόλο. Διότι δεν υπάρχει μόνο ο εκλογικός νόμος. Δεν υπάρχουν μόνο οι διατάξεις. Δεν υπάρχουν μόνο οι προβλέψεις, πόσες έδρες θα παίρνεις με βάση πόσα ποσοστά. Υπάρχει κάτι πιο σημαντικό στους εκλογικούς νόμους. Είναι η μηχανική των εκλογικών νόμων, η μηχανική του εκλογικού συστήματος, του κάθε εκλογικού συστήματος. Η μηχανική του μπόνους εξωθεί τα κόμματα στον εκμαυλισμό. Εξωθεί τα κόμματα που διεκδικούν για μία ψήφο το πέρασμα από την κόλαση στον παράδεισο, στο να είναι επιρρεπή και ανεκτά σε όλα τα αιτήματα που καταφτάνουν σε αυτά προεκλογικά, πολύ περισσότερο και στους Αρχηγούς τους, που ο μεν ένας αν κερδίσει με μία ψήφο διαφορά θα γίνει Πρωθυπουργός και ο άλλος που θα χάσει με μία ψήφο διαφορά θα πάει σπίτι του παραιτούμενος, γιατί ηττήθηκε. Βάζετε ξανά στη χώρα, στο κομματικό σύστημα, στη σχέση του πολιτικού συστήματος με τον ελληνικό λαό εκείνη ακριβώς την κινητήριο δύναμη που αν έχει μια μηχανική και αν εξωθεί το πολιτικό σύστημα κάπου είναι ξανά στη σκοτεινή πλευρά της Μεταπολίτευσης, η οποία και μας χρεοκόπησε. Αυτή είναι μία τεράστια ιστορική ευθύνη, ιδίως σε μία κοινωνία χωρίς ισχυρούς θεσμούς και σε μία πολιτεία χωρίς κανόνες ή χωρίς σταθερούς κανόνες. Όντως αυτό, το οποίο επιλέγετε δεν είναι οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Όχι. Επιλέγετε το μοντέλο διακυβέρνησης των κυβερνήσεων οικτρής κοινωνικής μειοψηφίας. Διότι λέτε ότι μία κυβέρνηση με 35%, 36%, 37% υπέρ και 65%, 66%, 67% εναντίον της θα μπορεί να κυβερνά τη χώρα. Θα μπορεί να κυβερνάει τη χώρα; Αναβιώνετε τη σκοτεινή πλευρά της Μεταπολίτευσης και επαναφέρετε στην Ελλάδα ακριβώς εκείνους τους συστημικούς μηχανισμούς που την οδήγησαν στη χρεοκοπία. Υπό αυτή την έννοια, είστε φορέας επιστροφής στο παρελθόν. Τελικά, είστε εμπόδιο για να πάει η χώρα μπροστά. Αυτό αποδεικνύεται. Θα ήθελα να κάνω τρεις σύντομες επισημάνσεις. Αυτή η περίφημη διάταξη για την οποία εγείραμε θέμα αντισυνταγματικότητας είναι η διάταξη της λογικής Βορίδη. Πάτε τώρα και φέρνετε μία διάταξη, όπου, όπως σας είπε ο Τζανακόπουλος με ένα αριθμητικό παράδειγμα που άκουσα, θεσμοθετείτε το ενδεχόμενο να υπάρξει στην Ελλάδα ένας προεκλογικός συνασπισμός που να πάρει 60% και να μην μπορεί να κυβερνήσει, γιατί το μπόνους θα το πάρει το κόμμα του 30%. Και είστε - με συγχωρείτε που θα το πω, δεν το λέω προσβλητικά - πολιτικά και θεσμικά τόσο ανόητοι που πιστεύετε πραγματικά ότι είναι δυνατόν να υπάρξει ένας συνασπισμός που θα πάρει 60%, εσείς να δώσετε το μπόνους σε ένα κόμμα, στο δικό σας κόμμα, που θα πάρει 31% και να σταθεί η κυβέρνησή σας; Θα σταθεί μία μέρα, μία εβδομάδα, ένα μήνα και δεν θα καταρρεύσει υπό το βάρος των λαϊκών αντιδράσεων που θα ξεσηκωθούν από μία δυναμική του 60%, που δεν θα έχει απλώς εμφανιστεί στις δημοσκοπήσεις, αλλά θα έχει καταγραφεί στις κάλπες; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Προτελευταία επισήμανση: Τι λέτε με τις διπλές εκλογές που τις συνοδέψατε αμέσως με την προαναγγελία του εκλογικού νόμου; Δεν είπατε μόνο ότι θα φέρετε εκλογικό νόμο. Είπατε ότι θα πάμε και σε διπλές εκλογές. Ξέρετε τι είπατε; Αφήστε εμάς, την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Όσον αφορά τα μικρότερα κόμματα της Αντιπολίτευσης, ουσιαστικά, με τον χειρότερο τρόπο αποδοκιμάσατε και προσβάλλατε ακόμη και το ελάχιστο ενδεχόμενο συνεργασίας μαζί τους. Τους είπατε «δεν σας θέλουμε» εκ των προτέρων και εξ ορισμού.
Κύριε Ραγκούση, πρέπει να ολοκληρώσετε.
Τελειώνω σε μερικά δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε. Εγώ θα μπορούσα να πω, σε αυτό το σημείο, ειδικά για το Κίνημα Αλλαγής, ότι κάποιοι από εμάς, που είχαμε αρχίσει εδώ και χρόνια να μιλάμε για την προοδευτική συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ αποδοκιμαστήκαμε και κάποιοι, όπως εγώ, μας έδειξαν και την πόρτα της εξόδου, μπορεί να αισθανόμαστε τώρα δικαιωμένοι. Δεν θα πω, όμως, αυτό. Θα πω και εγώ για μία ακόμη φορά ότι πλέον, επειδή οι επόμενες εκλογές θα γίνουν έτσι κι αλλιώς με την απλή αναλογική, είναι ώρα ιστορικών ευθυνών πια και ιστορικών αποφάσεων και για το Κίνημα Αλλαγής στο σύνολό του, αλλά και για όλες εκείνες τις δυνάμεις που υπάρχουν μέσα στο Κίνημα Αλλαγής…
Ολοκληρώστε, κύριε Ραγκούση.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ, σε δευτερόλεπτα. Το εννοώ. Είναι ώρα ιστορικής ευθύνης για όλες τις δυνάμεις να πάρουν θέση, να τοποθετηθούν απέναντι στην προοπτική της προοδευτικής διακυβέρνησης. Διότι εδώ πια η ευθύνη είναι πολύ μεγάλη, είναι ιστορική. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Ζέττα Μακρή από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σας άκουσα με προσοχή, κύριε Ραγκούση και δεν θα σας απαντούσα, αν δεν μας χαρακτηρίζατε όλους εμάς πολιτικά ανόητους.
Είπα ότι δεν θέλω να σας προσβάλλω.
Μου επιτρέπετε. Και πιστεύω ότι θα ήμουν και κυριολεκτικά ανόητη αν δεν σας θύμιζα ότι συμμετείχατε σε κυβερνήσεις που μ' αυτό τον εκλογικό νόμο είχαν εκλεγεί και κυβέρνησαν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για μία ακόμη φορά η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη διά του νομοθετικού της έργου δείχνει την εντιμότητά της και την πολιτική της αξιοπιστία, πρώτιστα στους πολίτες εκείνους που την τίμησαν με την ψήφο τους, αλλά και γενικότερα στην ελληνική κοινωνία. Δείχνει το νέο μοντέλο διακυβέρνησης από μία υπεύθυνη πολιτική εξουσία προκειμένου να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών στο πολιτικό σύστημα. Μέσα στο πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, σε ένα χρόνο εκλογικά ουδέτερο, προκειμένου να αποσυνδέεται από κάθε υπόνοια εκλογικής σκοπιμότητας ή αιφνιδιασμού, γίνεται πράξη η δέσμευση του Κυριάκου Μητσοτάκη για την κατάθεση νομοσχεδίου το οποίο θα ρυθμίζει τους όρους του εκλογικού ανταγωνισμού. Το παρόν νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών, για το οποίο αξίζουν συγχαρητήρια και στον αρμόδιο Υπουργό κ. Θεοδωρικάκο και στον παριστάμενο Υφυπουργό κ. Λιβάνιο, εκσυγχρονίζει την εκλογική νομοθεσία που είχε διαμορφωθεί με τους δύο νόμους του κ. Σκανδαλίδη και του κ. Παυλόπουλου, με λειτουργικές διατάξεις τέτοιες που συνδυάζουν εύστοχα και ορθά τη λαϊκή βούληση με την εκλογική δύναμη. Ταυτόχρονα, η νέα νομοθετική πρωτοβουλία ενδυναμώνει το μεγάλο διακύβευμα και ζητούμενο πού είναι η κυβερνησιμότητα και θωρακίζει τη χώρα, ώστε να υπάρχει πολιτική σταθερότητα, απαραίτητες προϋποθέσεις που έγιναν αντιληπτές μετά την ωρολογιακή βόμβα που άφησε πίσω της η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - Ανεξαρτήτων Ελλήνων, αυτή τη βόμβα της εφαρμογής της απλής αναλογικής στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές του Μαΐου 2019. Τα αποτελέσματά της τα γευτήκαμε όλοι. Πρωτοφανές το φαινόμενο τα δύο τρίτα των δημάρχων - και όχι μόνο της Θεσσαλονίκης, όπως είπε ψευδώς και ανακριβώς ο κ. Σκουρλέτης - και οι μισοί περιφερειάρχες στην αυτοδιοίκηση να μην έχουν πλειοψηφία, να μην μπορούν να διοικήσουν, όπως στον Δήμο Θεσσαλονίκης, να μην μπορούν να λάβουν αποφάσεις, όπως για τον ΧΥΤΑ του Δήμου Φυλής. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε μία εποχή όπως αυτή που τώρα διανύουμε, που αντιμετωπίζουμε μία σειρά από εξαιρετικά σοβαρούς κινδύνους και προκλήσεις από τους γείτονες εξ ανατολών, που προσπαθούμε να βρούμε επιτέλους το βηματισμό μας μέσω μιας σειράς πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών μεταρρυθμίσεων, μετά το τέλος της μακροχρόνιας και επώδυνης για όλους μας δεκαετούς μνημονιακής περιόδου και που επιχειρούμε να ισορροπήσουμε σε ένα τεταμένο παγκόσμιο περιβάλλον λόγω της γεωστρατηγικής μας θέσης ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, σε αυτή, λοιπόν, την εποχή η υπόθεση της διακυβέρνησής της χώρας μας δεν μπορεί να είναι ευκαιριακή και συγκυριακή, πολύ δε περισσότερο τυχοδιωκτική, όταν υπάρχουν κομματικοί σχηματισμοί των οποίων η ύπαρξη και βιωσιμότητα θα έχουν μοναδικό στόχο την άσκηση εξουσίας για ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Ούτε η χώρα μπορεί ούτε έχει την πολυτέλεια να είναι ακυβέρνητη και να σύρεται σε συνεχείς και επαναλαμβανόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Ας μην πάμε μακριά. Μόνο δύο δεκαετίες πίσω. Να θυμηθούμε τι έγινε όταν ζήσαμε την περιπέτεια με τον εκλογικό νόμο του Τσοχατζόπουλου το 1989. Ακυβερνησία. Χρειάστηκαν τρεις εκλογικές αναμετρήσεις για να προκύψει μία εύθραυστη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με εκατόν πενήντα έναν Βουλευτές εκ των οποίων ο ένας δανεικός. Μην ξεχνάμε ότι τότε η Νέα Δημοκρατία πήρε 48% των ψήφων και δεν μπορούσε να σχηματίσει ισχυρή κυβερνητική πλειοψηφία. Ας θυμηθούμε κι άλλα παραδείγματα, όχι μακριά από μας. Τι γινόταν με την εφαρμογή της απλής αναλογικής στη γειτονική μας Ιταλία, η οποία σημειωτέον ήταν η μεγάλη οπαδός αυτού του συστήματος; Στο τέλος οι γείτονές μας Ιταλοί την αποκήρυξαν αφού σε εξήντα τέσσερα χρόνια είχαν εξήντα τρεις κυβερνήσεις. Ακόμη δεν πρέπει να ξεχνάμε και την περίπτωση του Βελγίου, το οποίο επί διακόσιες πενήντα πέντε ημέρες δεν μπορούσε να σχηματίσει κυβέρνηση. Προφανώς υπάρχουν κι άλλα συναφή παραδείγματα, όπως αυτά της Ισπανίας, του Ισραήλ και της Γερμανίας, η οποία επίσης χρειάστηκε πολλές εβδομάδες για να συμφωνήσουν τα δύο μεγάλα κόμματα προκειμένου να σχηματιστεί κυβέρνηση. Για να γίνει περισσότερο κατανοητή η παθογένεια της απλής αναλογικής αξίζει να διαβάσει κανείς το πρόσφατο και εξαιρετικό άρθρο του κ. Ανδρέα Δρυμιώτη στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» στις 5 Ιανουαρίου 2020, με τίτλο «Οι εκλογές στη Βρετανία από μία άλλη σκοπιά», το οποίο με αφορμή τις πρόσφατες εκλογές στη Μεγάλη Βρετανία προβαίνει σε συγκριτική ανάλυση δύο εκλογικών συστημάτων, αυτό του ισχύοντος εκεί σκληρού πλειοψηφικού συστήματος και εκείνο του υποθετικού σεναρίου της εφαρμογής της απλής αναλογικής. Ως γνωστόν, η επικράτεια της Μεγάλης Βρετανίας είναι διαιρεμένη σε εξακόσιες πενήντα μονοεδρικές περιφέρειες. Όποιο κόμμα πλειοψηφήσει στην περιφέρεια εκλέγει τον Βουλευτή του. Στις πρόσφατες εκλογές ο Μπόρις Τζόνσον αναδείχθηκε ο μεγάλος θριαμβευτής κατατροπώνοντας τον Τζέρεμι Κόρμπιν και παίρνοντας ποσοστό 43,6%, δηλαδή τριακόσιες εξήντα πέντε έδρες, έναντι 32,2%, δηλαδή διακόσιες τρεις έδρες του αντιπάλου του. Για να δούμε, λοιπόν, ουσιωδώς τι θα γινόταν στην περίπτωση που εφαρμοζόταν η απλή και κατ' ευφημισμό άδολη αναλογική. Ο Μπόρις Τζόνσον, γνήσιος εκφραστής της ολοκλήρωσης του Brexit, για το οποίο οι Βρετανοί πολίτες του έδωσαν άνετη πλειοψηφία να προχωρήσει, δεν θα μπορούσε να το φέρει σε πέρας. Θα έπρεπε οι συντηρητικοί θα βρουν κάποιο άλλο κόμμα, προκειμένου από κοινού να σχηματίσουν κυβέρνηση. Όμως όλα τα υπόλοιπα κόμματα είναι εναντίον του Brexit και κανείς δεν θα συνεργαζόταν μαζί τους. Επιπλέον, τα υπόλοιπα τρία κόμματα θα μπορούσαν να σχηματίσουν κυβέρνηση και να προκηρύξουν νέο δημοψήφισμα για το Brexit, δηλαδή απόλυτη στρέβλωση της βούλησης της πλειοψηφίας των Βρετανών. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Με εκλογικά συστήματα, όπως αυτό που προτείνει η Κυβέρνηση, λιγότερο όμως αναλογικά, κυβέρνησαν τη χώρα όλα τα κόμματα όλου του ιδεολογικού φάσματος της χώρας από τη Μεταπολίτευση και μετά. Με έναν τέτοιο νόμο εξελέγησαν πρωθυπουργοί ο Γιώργος Παπανδρέου από το ΠΑΣΟΚ, ο Αλέξης Τσίπρας από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο Αντώνης Σαμαράς και ο Κυριάκος Μητσοτάκης από τη Νέα Δημοκρατία. Τέτοιοι εκλογικοί νόμοι δεν εμπόδισαν να υπάρξουν κυβερνήσεις συνεργασίας, όπως του ΣΥΡΙΖΑ με τους Ανεξάρτητους Έλληνες του κ. Καμμένου και προηγουμένως η τρικομματική κατ' αρχάς κυβέρνηση με Πρωθυπουργό τον κ. Σαμαρά σε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ. Οι βασικές αρχές του εκλογικού συστήματος, όπως εισάγονται στο υπό εξέταση νομοσχέδιο εξασφαλίζουν την αναλογική κατανομή των εδρών, εφόσον το πρώτο κόμμα συγκεντρώσει ένα ποσοστό επί των εγκύρων ψηφοδελτίων μικρότερο του 25%. Καθαρή, λοιπόν, απλή αναλογική μέχρι το 25%, καμμία πριμοδότηση για το κόμμα που δεν συγκεντρώνει μεγαλύτερο ποσοστό. Με είκοσι έδρες πριμοδοτείται το κόμμα που συγκεντρώνει ακριβώς το 25%. Κλιμακωτή πριμοδότηση μιας έδρας για κάθε 0,5%.Ο συνολικός αριθμός της ανώτατης πριμοδότησης είναι ο αριθμός των πενήντα εδρών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Η Κυβέρνησή μας με αυτόν τον εκλογικό νόμο προχωρά σε μια πράξη ευθύνης προς τους Έλληνες ψηφοφόρους και το πολιτικό σύστημα και θα κριθεί θετικά από τον ελληνικό λαό όταν έρθει η ώρα. Με τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία επιβεβαιώνεται η διαρκής προσπάθεια για συγκλίσεις, συνεργασίες και επίτευξη των μέγιστων δυνατών συναινέσεων. Η ψυχολογία και το καλό κλίμα στην οικονομία δεν πρέπει να διαταραχθούν από διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις. Τα εθνικά μας θέματα απαιτούν ισχυρή Κυβέρνηση και όχι ακυβερνησία. Τα κόμματα πρέπει να το αντιληφθούν και να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Στο τέλος - τέλος το μόνο για το οποίο μπορεί κανείς να μας κατηγορήσει είναι ότι θα δυσκολευτούμε να σχηματίσουμε Κυβέρνηση περισσότερο από ό,τι αν διατηρούσαμε τις ρυθμίσεις του ισχύοντος εκλογικού νόμου. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Χρυσομάλλης από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης και ειδικά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, γιατί από το πρωί τόση γκρίνια για το σχέδιο νόμου που έχει έρθει και αφορά τον εκλογικό νόμο; Προς τι αυτή η γκρίνια και με την αίτηση αντισυνταγματικότητας; Είναι κάτι που δεν ξέρατε, το ότι πιστεύουμε στην ενισχυμένη αναλογική; Η γκρίνια προέρχεται από το εξής. Έχετε οδηγηθεί σε ένα πολιτικό αδιέξοδο, γιατί βλέπετε ότι πέρα από τα οικονομικά μέτρα που παίρνουμε, που βελτιώνουν τη ζωή των συμπολιτών μας και αναγκαστικά σέρνεστε και τα ψηφίζετε, σέρνεστε και ψηφίζετε κι άλλες πολιτικές τις οποίες δεν επιθυμούσατε. Παραδείγματος χάριν, την ψήφο των αποδήμων ή την εκλογή για την Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Είδαμε από την ανακοίνωσή σας με τι μικροψυχία αναγκαστήκατε να συναινέσετε. Στην ίδια λογική ο εκλογικός νόμος είναι κάτι το οποίο θέλει η κοινωνία αυτή τη στιγμή. Θέλει σταθερές κυβερνήσεις, θέλει να διώξει το φάντασμα της ακυβερνησίας. Οι ιδεοληψίες σας δεν αφήνουν να τον ψηφίσετε. Είστε εγκλωβισμένοι πάλι και χρησιμοποιείτε δικαιολογίες, οι οποίες δεν ευσταθούν πουθενά για να μην ψηφίσετε. Παραδείγματος χάριν, άκουσα ένα επιχείρημα ότι εμείς θέλουμε ενισχυμένη αναλογική γιατί σαν Νέα Δημοκρατία δεν είμαστε ικανοί να κάνουμε κυβερνήσεις συνεργασίας. Το ποιος δεν είναι ικανός να κάνει κυβερνήσεις συνεργασίας και να οδηγήσει τον τόπο μπροστά, να ρωτήσετε τον σύντροφό σας, τον κ. Κουβέλη και την τότε ΔΗΜΑΡ, που τίναξε τη χώρα στον αέρα φέρνοντας την «πρώτη φορά αριστερά» με τους ΑΝΕΛ στην εξουσία και τεσσεράμισι χρόνια είδαμε τι έζησε ο ελληνικός λαός. Όσο για το επιχείρημα ότι ετοιμαζόμαστε τώρα για διπλές εκλογές, δεν θέλω να αγχώνεστε. Στο τέλος της τετραετίας θα γίνουν οι εκλογές. Θα είναι διπλές αν δεν τοποθετηθείτε με ευθύνη σ' αυτό το νομοσχέδιο και δεν το υπερψηφίσουν πάνω από διακόσιοι Βουλευτές. Τότε θα λέτε «μακάρι να τις είχε κάνει τότε ο Μητσοτάκης, να είχαμε χάσει μόνο με δέκα μονάδες». Αυτό θα γίνει. Εδώ θα είμαστε. Έτσι κι αλλιώς σε όλες σας τις προβλέψεις ο κ. Τσίπρας έχει πέσει έξω. Μην αγχώνεστε, θα πέσει και σε αυτή. Εμείς, για άλλη μια φορά συνεπείς, αιφνιδιάζουμε θετικά και τιμούμε την εμπιστοσύνη που μας έδειξε η πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Αυτό, γιατί δεν εργαλειοποιούμε τον εκλογικό νόμο, αλλά τον φέρνουμε στο πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησης και όχι δύο - τρία χρόνια μετά, κομμένο και ραμμένο στα μέτρα μας, με τα τότε δημοσκοπικά ποσοστά μας, όπως κάνατε κι εσείς. Επίσης, αιφνιδιάζουμε θετικά και τιμούμε την εμπιστοσύνη, γιατί ακριβώς το είπαμε προεκλογικά, το πράττουμε αμέσως μετεκλογικά, δείχνοντας για άλλη μια φορά συνέπεια και τιμώντας στο έπακρο τη συμφωνία αλήθειας που έχουμε κάνει με τον ελληνικό λαό. Τιμούμε την εμπιστοσύνη του λαού, γιατί επαναφέρουμε τη λογική των σταθερών κυβερνήσεων στον τόπο μας, μακριά από μικροκομματικά παιχνίδια εξουσίας και σκοπιμότητας, όπως εσείς, κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, ξέρετε καλά. Παιχνίδια που εσείς οι ίδιοι προσπαθήσατε να παίξετε εις βάρος της χώρας και της αποτελεσματικής διοίκησης της, με την ψήφιση της απλής αναλογικής σε μια χρονική στιγμή, τότε που η Νέα Δημοκρατία ήταν μπροστά στις δημοσκοπήσεις. Και αποσκοπούσατε να μην έχουμε αυτοδυναμία, ώστε να παίξετε τον ρόλο του ρυθμιστή σε μια κυβέρνηση συνεργασίας και να προσπαθήσετε έτσι να βρείτε την πολιτική ασυλία, που ζητούσατε μετεκλογικά. Έτσι, χωρίς ντροπή χρησιμοποιήσατε τον εκλογικό νόμο, προσπαθώντας να εξασφαλίσετε το πολιτικό σας αύριο εν όψει της τότε ήττας σας, που βλέπατε να έρχεται. Και δεν σκεφτήκατε καμία στιγμή το κράτος, το κόστος που θα κληθεί να πληρώσει αυτή η χώρα. Τα αποτελέσματα της απλής αναλογικής, τα οποία εσείς ευαγγελίζεστε εξάλλου τα ζήσαμε στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019. Είδαμε δημάρχους να εκλέγονται με μεγάλα ποσοστά και να μην έχουν πλειοψηφία να διοικήσουν τους δήμους τους. Είδαμε και συνεχίζουμε να βλέπουμε την αναποτελεσματικότητα της διοίκησης και την ομηρία αυτή που έχει δημιουργήσει και θα ήταν σε ακόμα μεγαλύτερη διάλυση οι δήμοι της χώρας αν η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν έφερνε ως πρώτο νομοσχέδιο να αντιμετωπίσει αυτή την αδυναμία διακυβέρνησης της αυτοδιοίκησης. Και παρόλο που το αντιμετωπίσαμε, ακόμα και σήμερα αρκετοί δήμοι ταλανίζονται από τα προβλήματα κυβερνησιμότητας. Εξάλλου και η ίδια η πολιτική ιστορία αυτού του τόπου μας δίδαξε με σκληρό τρόπο τον αρνητικό αντίκτυπο που έχει η εφαρμογή της απλής αναλογικής στην κυβερνησιμότητα του τόπου. Εφαρμόστηκε και στο παρελθόν η απλή αναλογική, στις εκλογές του Ιανουαρίου του 1936 και βέβαια στις πρώτες εκλογές μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Μάρτιο του 1946 και το Μάρτιο του 1950. Από αυτές τις δύο εκλογικές αναμετρήσεις μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1951, που έγιναν εκλογές με ενισχυμένη αναλογική, ξέρετε σε αυτά τα μόλις πέντε χρόνια πόσες κυβερνήσεις είχαν υπάρξει για τον τόπο; Δεκαέξι κυβερνήσεις! Φανταστείτε αυτό να γίνει σήμερα. Το απόλυτο μπάχαλο για τον τόπο. Επομένως εμείς με συνέπεια και σε απολύτως ουδέτερο πολιτικό χρόνο, χωρίς την παραμικρή υπόνοια υπολογισμών και μικροκομματικών σκοπιμοτήτων καταθέτουμε προς ψήφιση έναν νέο εκλογικό νόμο, σαφέστατα αναλογικότερο απ' αυτόν που έγιναν οι εκλογές του 2019, με μόνο στόχο και ως ζητούμενο την αποτελεσματική διοίκηση της χώρας, να οδηγούμαστε σε σταθερές κυβερνήσεις. Η πρόταση αυτή εξασφαλίζει και την πολιτική σταθερότητα που χρειάζεται ο τόπος, με τρόπο δίκαιο και αναλογικό τόσο για τα μεγάλα κόμματα όσο και για τα μικρά. Τίθεται πλαφόν το 25% για να δοθεί το μπόνους και αυτό εν συνεχεία αποδίδεται κλιμακωτά, ανάλογα με το ποσοστό του πρώτου κόμματος. Επομένως ο νέος νόμος είναι και πιο δίκαιος και πιο αναλογικός και σέβεται την ψήφο του ελληνικού λαού και την εντολή, που αυτός δίνει για τη διακυβέρνηση του τόπου. Ακούσαμε τον εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ στην επιτροπή να μας νουθετεί πως βάζουμε τη χώρα και το πολιτικό σύστημα σε περιπέτειες, να μιλάει για δήθεν δίλημμα κυβερνησιμότητας που οδηγεί σε καλπονοθευτικά συστήματα. Ακούσαμε και τον κ. Τσίπρα να λέει ότι αυτός ο νόμος δεν σέβεται την ψήφο του ελληνικού λαού. Σοβαρά μιλάμε τώρα; Σεβαστήκατε εσείς την ψήφο του ελληνικού λαού, όταν προκάλεσαν το δημοψήφισμα για το «όχι», ζητήσατε το «όχι», πήρατε το «όχι» και το πετάξατε στον κάλαθο των αχρήστων; Για σεβασμό της ψήφου δεν δικαιούστε να μιλάτε εσείς.
Παρακαλώ. Μην διακόπτετε.
Εδώ συγκυβερνήσατε με τον κ. Καμμένο. Αυτός ήταν ο σεβασμός; Το πρώτο με το τελευταίο κόμμα ήταν η εντολή του λαού, να συγκυβερνήσει;
Εσύ τι ψήφισες στο δημοψήφισμα;
Παρακαλώ, δεν καταγράφεται τίποτα.
Εγώ ψήφισα «ναι», αλλά ο ελληνικός λαός ψήφισε «όχι».
Συνεχίστε, κύριε Χρυσομάλλη.
Μην ντρέπεστε να λέτε την αλήθεια. Τα αποτελέσματα της συγκυβέρνησης με τους ΑΝΕΛ τα πληρώσαμε. Αυτής της αλλοπρόσαλλης ιδεολογικά συγκυβέρνησης, γιατί τέτοιες κυβερνήσεις βγάζουν οι απλές αναλογικές. Πλέον, είναι ώρα να αποδείξετε αν βάζετε την πατρίδα πιο πάνω από το μικροκομματικό σας συμφέρον και τις κομματικές λογικές. Με την ψήφιση του νέου εκλογικού νόμου από διακόσιους Βουλευτές, το φάντασμα της ακυβερνησίας θα φύγει οριστικά και αμετάκλητα πάνω από τη χώρα και έτσι γίνεται ακόμα πιο καθαρός ο διάδρομος για την έλευση επενδυτών. Εδώ θα αποδείξετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με την ψήφο σας αν ενδιαφέρεστε για τη χώρα ή για το κόμμα σας και τις ιδεοληψίες σας, γιατί η χώρα χρειάζεται δυνάμεις που πιστεύουν ακράδαντα στις μεταρρυθμίσεις, στις επενδύσεις, στην εργασία, στις δυνάμεις που μπορούν να αντιληφθούν και να στηρίξουν έναν δίκαιο και πραγματικά αντιπροσωπευτικό εκλογικό νόμο που οδηγεί σε πολιτική σταθερότητα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τον λόγο έχει η κ. Σοφία Βούλτεψη από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όσα επιχειρήματα κι αν επιστρατεύσει η Αντιπολίτευση περί δήθεν έκφρασης λαϊκής βούλησης, δεν θα μπορέσει να μακιγιάρει το δόλιο σκοπό της. Διότι, με την ψήφιση του νόμου για την απλή αναλογική, ο ΣΥΡΙΖΑ απλά έστησε άλλη μια παγίδα για τη χώρα. Το προηγούμενο εκλογικό σύστημα ούτε εμπόδισε τον ΣΥΡΙΖΑ να έρθει στην εξουσία ούτε εμπόδισε το σχηματισμό κυβερνήσεων συνεργασίας ούτε εμπόδισε την είσοδο στη Βουλή διαφορών και διαφορετικών κάθε φορά μικρότερων κομμάτων. Εξασφάλιζε όμως, κυβέρνηση. Ο σκοπός λοιπόν, του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι οι συνεργασίες, διότι αυτές επιτυγχάνονται με κάθε εκλογικό σύστημα. Ο σκοπός του είναι - και το αποκάλυψε ξανά σήμερα ο κ. Τσίπρας και πολλοί από εσάς - ο σχηματισμός κυβερνήσεων μειοψηφίας, χωρίς δεδηλωμένη. Αυτό που επιδιώκετε είναι η «ισπανοποίηση» της πολιτικής ζωής της χώρας, δηλαδή να κερδίζει ένα κόμμα την πρωτιά, να μην συνεργάζεται κανείς μαζί του, να παίρνει την εντολή το δεύτερο κόμμα, να συνεργάζεται συναλλασσόμενο με όλους τους υπόλοιπους, προσφέροντας υπουργεία και συναλλαγές ακόμη και για την ίδια την ακεραιότητα της χώρας, όπως γίνεται στην Ισπανία, και τελικά άλλος να έρχεται πρώτος και ο άλλος να «κυβερνά». Άλλη βερσιόν αυτής της παγίδας είναι το πρώτο κόμμα να μην εξασφαλίζει δεδηλωμένη ούτε και συνεργαζόμενο με ένα ή περισσότερα κόμματα και τότε η πλειοψηφία να εξασφαλίζεται διά της αποχής ενός ή περισσοτέρων κομμάτων. Μίλησαν πολλοί για το παρελθόν. Θέλω να μιλήσω για το παρόν. Τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή που μιλάμε στην Ισπανία; Τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις, σε τέσσερα χρόνια, ένας χρόνος υπηρεσιακών κυβερνήσεων, πτώση της κυβέρνησης Σάντσεθ από τους ίδιους τους εταίρους της, λόγω καταψήφισης του προϋπολογισμού, εύθραυστες κυβερνήσεις στηριζόμενες στην ψήφο των Podemos, των Καταλανών αυτονομιστών και των Βάσκων εθνικιστών, οι οποίοι τους ρίχνουν κάθε φορά, κύριε Μπουρνούς, που ξέρετε τα εξωτερικά.
Μην κάνετε αναφορές, κυρία Βούλτεψη.
Δεν τα ξέρετε καλά, κυρία Βούλτεψη.
Μην αναφέρεστε σε ονόματα, συνάδελφοι.
Τους έριξαν κανονικότατα. Δεν τα ξέρετε εσείς καλύτερα από μένα. Δεν υπάρχει αυτή η περίπτωση. Τους έριξαν κανονικότατα. Γιατί τότε δεν είναι Πρωθυπουργός και πήγε τέταρτη φορά σε εκλογές, αν δεν έπεσε; Δεν του άρεσε και έφυγε μόνος του; Λοιπόν, στις αρχές του μήνα ο Σάντσεθ και οι Podemos σχημάτισαν κυβέρνηση, χωρίς πλειοψηφία, χωρίς δεδηλωμένη, αφού εξασφάλισαν ότι οι δεκατρείς Καταλανοί Βουλευτές θα απέχουν από την ψηφοφορία. Όχι ψήφος ανοχής, ψήφος αποχής. Για να φεύγουν από την αίθουσα οι Καταλανοί συναλλάχτηκαν με τον Σάντσεθ και πήραν την υπόσχεση να επανεκκινήσει ο διάλογος για αυτονομία της επαρχίας. Πού βρίσκεται, σήμερα που μιλάμε, η Ισπανία; Κατ' αρχάς δεν έχει ακόμη ψηφίσει προϋπολογισμό και αυτό επειδή οι εταίροι του Σάντσεθ δεν συμφωνούν με τον προϋπολογισμό και η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν συμφωνεί με τους εταίρους του Σάντσεθ. Χτες, στις 22 Ιανουαρίου, η κυβέρνηση Σάντσεθ ανακοίνωσε την πρόθεσή της να κάνει αλλαγές στον ποινικό κώδικα, τροποποιώντας τις ποινές για ανταρσία και στάση, βάσει των οποίων έχουν καταδικαστεί και οι Καταλανοί πολιτικοί που αρνήθηκαν να κατεβάσουν από τα δημόσια κτίρια τις αυτονομιστικές σημαίες. Δηλαδή, για να είναι Πρωθυπουργός ο Σάντσεθ, η Ισπανία κινδυνεύει να μείνει και χωρίς προϋπολογισμό και χωρίς την Καταλονία. Ωραία συνεργασία!
Έχουμε Καταλανούς στην Ελλάδα, κυρία Βούλτεψη;
Αφήστε τώρα. Σας δίνω ένα παράδειγμα. Επειδή δεν έχουμε Καταλανούς; Θα βρεθούν, κύριε. Θα φέρετε. Εσείς συνεργαστήκατε με τη Χρυσή Αυγή.
Κύριε Μπουρνούς, μας ήρθατε πολύ ζωηρός και διακόπτετε τη συνεδρίαση. Παρακαλώ πολύ.
Είναι ντροπή αυτό που λέτε. Να ανακαλέσετε!
Συνεργαστήκατε με τη Χρυσή Αυγή για να ρίξετε την κυβέρνηση Σαμαρά. Ναι, ναι, ναι!
Κύρια Βούλτεψη, μην απευθύνεστε στους Βουλευτές και στον κ. Μπουρνούς, σας παρακαλώ. Συνεχίστε την ομιλία σας. Μην διακόπτετε.
Μια χαρά συνεργαστήκατε και τα κάνατε αυτά. Πολύ ωραία συνεργαστήκατε και τέσσερα χρόνια ούτε τη δίκη τους δεν κάνατε.
Τον κ. Μπαλτάκο τον ξεχάσατε.
Κύριε Μπουρνούς, είστε απαράδεκτος. Είστε απαράδεκτος! Δεν σέβεστε τη διαδικασία.
Ούτε τη δίκη τους δεν κάνατε τέσσερα χρόνια. Τους κοιτούσατε.
Ελάτε τώρα.
Όχι, άντε σε μένα! Με ακούτε; Σας παρακαλώ πολύ! Για συνέλθετε λίγο και ηρεμήστε.
Σας παρακαλώ πολύ. Κατ' αρχάς, δεν είπα «άντε», είπα «ελάτε».
Και δεν μου λέτε, δεν σας αρέσει η Ισπανία...
Κυρία Βούλτεψη, μην απευθύνεστε προσωπικά στον κ. Μπουρνούς, σας παρακαλώ.
Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε, με συγχωρείτε. Δεν σας αρέσει η Ισπανία επειδή έχει την Καταλονία. Πάμε, λοιπόν, στην Πορτογαλία που σας αρέσει. Για να δούμε τι συμβαίνει εκεί. Τον Οκτώβριο του 2015 ο Κοέλιου κέρδισε τις εκλογές, αλλά έπεσε στη Βουλή μέσα σε δέκα μέρες, όταν συνασπίστηκαν, όχι Καταλανοί, αλλά οι Σοσιαλιστές του Κόστα, το Κομμουνιστικό Κόμμα της Πορτογαλίας, το Μπλόκο της Αριστεράς και οι Πράσινοι. Σωστά; Άλλη μια ετερόκλητη συμμαχία. Για να δούμε τώρα, όλοι αυτοί ψήφιζαν μαζί; Όχι. Οι κομμουνιστές, το Μπλόκο της Αριστεράς και οι Πράσινοι καταψήφιζαν τα νομοσχέδια της κυβέρνησης που στήριζαν και τα νομοσχέδια περνούσαν επειδή το κεντροδεξιό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα απείχε. Έφευγαν δηλαδή οι άλλοι και γινόταν μια πλειοψηφία του Κόστα. Μετά τις εκλογές του 2019- γιατί δεν θα μου κάνετε μαθήματα σ' αυτά - όταν οι σοσιαλιστές του Κόστα ήρθαν πρώτοι, χωρίς να εξασφαλίζουν όμως τώρα, τον Οκτώβριο του 2019, πλειοψηφία στη Βουλή, ο Κόστα έγινε - τώρα, την ώρα που μιλάμε - Πρωθυπουργός στηριζόμενος σε μία εύθραυστη κατάσταση αποχής, καθώς τα κόμματα της Αριστεράς συμφώνησαν έναν μόνιμο διάλογο σε όλη τη διάρκεια της νομοθετικής περιόδου και να ψηφίζουν - λέει - bill by bill, νόμο με νόμο. Εδώ είναι η Ισπανία τώρα. Δεν έχουν δεδηλωμένη και συμφώνησαν, για να κάνει ο Κόστα τον Πρωθυπουργό, να ψηφίζουν νόμο - νόμο. Ψήφισαν; Μάλιστα. Δεν ψήφισαν; Δεν ψηφίζεται ο νόμος. Δεν υπάρχει προϋπολογισμός, πέφτει η κυβέρνηση. Έτσι, λοιπόν, θα περάσουν τα υπόλοιπα τέσσερα χρόνια. Δεν το βλέπω, όμως, διότι θα γίνουν ξανά εκλογές. Στην ίδια κατάσταση βρίσκεται και η Ρουμανία που η κυβέρνηση μειοψηφίας του Συντηρητικού Πρωθυπουργού άντεξε μόλις δύο μήνες - δεν είναι μόνο από τη μία πλευρά - και τώρα η χώρα πάει πάλι σε πρόωρες εκλογές. Προηγουμένως τα ίδια είχε πάθει και η φίλη του κ. Τσίπρα στη Ρουμανία, η κ. Νταντσίλα, την οποία είχαν αφήσει στα κρύα του λουτρού άλλοι σύμμαχοί τους, από το ALDE, που είχαν φύγει. Ωραία πράγματα. Αυτά, λοιπόν, απεργάζεστε. Τον εφιάλτη του μέλλοντος. Έχετε στήσει παγίδα στη χώρα και γι' αυτό ο κ. Τσίπρας διακηρύσσει ότι δεν θα γίνουν διπλές εκλογές, γιατί φιλοδοξεί ότι θα μπορέσει να συνεργαστεί με οποιονδήποτε βρεθεί μέσα στη Βουλή - το είπε κιόλας σήμερα εδώ - , πλην της Νέας Δημοκρατίας, για να προκαλέσει αυτήν την παγίδα στη χώρα και αυτή να ολοκληρώσει την καταστροφή. Οπότε να ξέρετε ότι σε αυτή την περίπτωση, θα ενημερώσουμε τον λαό για αυτό που θέλετε να κάνετε και θα καταργήσει ο λαός με την ψήφο του στην πράξη το εκλογικό σας σύστημα. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η κ. Ελισσάβετ Σκούφα από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Να ξεκαθαρίσω λίγο εισαγωγικά κάτι και να σχολιάσω την προηγούμενη ομιλήτρια: Εφιάλτης για τη χώρα και για κάθε χώρα είναι κάθε κυβέρνηση που δεν σέβεται τη λαϊκή βούληση και ετυμηγορία. Συζητούμε για τον μεθεπόμενο εκλογικό νόμο και έχουμε λάβει ως δεδομένα, έχουμε καταπιεί κάποιες παραδοχές. Επιχειρείτε να χτίσετε πάνω σε αυτά και αυτές ένα κοστούμι δημοκρατικής νομιμοποίησης πάνω στη σπέκουλα κάποιυ πιθανού εκλογικού ποσοστού που εκτιμάτε ότι θα λάβετε, βέβαια με την προϋπόθεση να μη στραβώσει και πολύ η διακυβέρνησή σας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από το 2012 και μετά ένα σημαντικό κομμάτι πολιτών απέχει συστηματικά από τις κάλπες και, δυστυχώς, σε αυτό ανήκε και σημαντικό κομμάτι νέων ανθρώπων. Δεν έχουμε αναρωτηθεί ποτέ ουσιωδώς μέσα σε αυτήν την Αίθουσα, δεν έχουν γίνει επαρκείς ειδικές συζητήσεις για τις αιτίες των μεγάλων ποσοστών αποχής. Και αν δεν μιλήσουμε για τις αιτίες, δεν θα μπορέσουμε να βρούμε και μέτρα αντιμετώπισης. Πιστεύετε, αλήθεια, πως η ενισχυμένη αναλογική, το πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα που θέλετε να επανεισάγετε, το όποιο μπόνους, όποιου αριθμού εδρών στο πρώτο κόμμα, ακόμα και αν το πρώτο κόμμα έχει διαφορά της τάξης του 0,5% από το δεύτερο, είναι ένα δίκαιο εκλογικό σύστημα; Είναι ένα εκλογικό σύστημα που θα φέρει το 44% που απείχαν στις τελευταίες εκλογές από τις κάλπες; Εμείς πιστεύουμε αντίθετα πως η μόνη ισχυρή και λειτουργική δημοκρατία είναι η συμμετοχική δημοκρατία. Και η συμμετοχική δημοκρατία εξασφαλίζεται μόνο μέσα από το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής. Η απλή αναλογική μπορεί να εξασφαλίσει την ενεργότερο συμμετοχή, καθώς δίνει την ίδια αξία σε κάθε ψήφο. Δεν μπορείτε να επικαλείστε την αρχή της ισοτιμίας της ψήφου αλά καρτ. Στην κουβέντα για την ψήφο των ομογενών πολύ καλά κάνατε και την επικαλεστήκατε. Σήμερα η αρχή της ισοτιμίας της ψήφου είναι όποιο κόμμα κι αν ψηφίζει ο κάθε και η κάθε πολίτης να έχει η ψήφος του την ίδια ακριβώς αξία. Ξέρετε κάτι ακόμη; Ξεχνάτε το πολύ τρανταχτό γεγονός ότι στη συνείδηση της ευρείας πλειοψηφίας των πολιτών το μπόνους των τριάντα, των σαράντα, των πενήντα εδρών είναι πλήρως απονομιμοποιημένο. Μιλάμε για πενήντα βουλευτικές έδρες οι οποίες δεν στηρίζονται στην εκλογική δύναμη της ψήφου. Προφανώς, όμως, όλα αυτά τα σχεδιάζετε γιατί οι υπολογισμοί σας δεν σας βγαίνουν, διότι οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με την απλή αναλογική και θέλετε να κερδίσετε τις μεθεπόμενες πάλι με αυτοδυναμία. Όμως, αυτό το σενάριο ανήκει στη φαντασία σας και εκεί θα παραμείνει. Εργαλειοποιείτε έτσι συνεχώς και συστηματικά τη νομοθεσία για το κομματικό σας όφελος. Υποβιβάζετε τη σημασία της ψήφου, της κάθε ψήφου. Στον αντίποδα αυτής της λογικής στέκεται, όπως είπα, η συμμετοχική δημοκρατία που είναι το μόνο σύστημα που μπορεί να πανηγυρίζει την επιβεβαίωσή της όποτε διεξάγονται εκλογές. Τι κάνει το δικό σας σχέδιο εκλογικού νόμου; Δεν καλλιεργεί ούτε μια υποψία κυβερνητικής συνεργασίας. Όμως, βάσει και των τελευταίων δημοσκοπήσεων, η πλειοψηφία της κοινωνίας επιθυμεί κυβερνήσεις συνεργασίας. Και, ναι, συνάδελφοι και συναδέλφισσες της Νέας Δημοκρατίας, και οι κυβερνήσεις συνεργασίας μπορούν να είναι σταθερές κυβερνήσεις και μπορούν να εξασφαλίσουν την κυβερνησιμότητα, όπως για παράδειγμα συμβαίνει στη Γερμανία, η οποία είναι μία χώρα που διακατέχεται επί δεκαετίες από κουλτούρα συνεργασιών. Και θα πρέπει να αναλογιστείτε και να αναλογιστούμε όλοι μας κατά πόσο ακριβώς αυτές οι κυβερνήσεις συνεργασίας είναι που οδηγούν στην οικονομική άνθηση και ευρωστία μία χώρα. Φυσικά και το σχέδιο νόμου σας δεν επιδιώκει το πολιτικά και ηθικά βέλτιστο. Τι κάνετε; Ανακατεύετε μια δοκιμασμένη συνταγή, μια συνταγή που μιλά για μονοκομματικές κυβερνήσεις, που, όμως, αυτές ακριβώς οι μονοκομματικές κυβερνήσεις είχαν το τιμόνι της χώρας για σαράντα χρόνια και οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία και τα μνημόνια. Δεν υπολογίζετε, όμως, αγαπητοί συνάδελφοι και συναδέλφισσες, έναν ισχυρό, αλλά ταυτόχρονα αστάθμητο παράγοντα, που κανένας εκλογικός νόμος δεν μπορεί να προβλέψει, και αυτός δεν είναι άλλος από τη λαϊκή βούληση. Βάλτε το πολύ καλά στο μυαλό σας: Οι επόμενες εκλογές θα γίνουν ενάντια στα σχέδιά σας με την απλή αναλογική και ο λαός θα αναδείξει τη νέα ισχυρή κυβέρνηση προοδευτικής συνεργασίας. Είναι αυτό που έχει ανάγκη ο τόπος, ο λαός της χώρας μας και προπάντων η δημοκρατία. Ευχαριστώ.
Επόμενος ομιλητής είναι ο κ. Κωνσταντίνος Κατσαφάδος από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Επιτρέψτε μου, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό να μην απαντήσω στη συνάδελφο που μόλις κατέβηκε από το Βήμα ότι με αυτό το απονομιμοποιημένο εκλογικό σύστημα δύο φορές πήρατε την εξουσία. Αυτή είναι η πραγματικότητα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Αυτές οι πενήντα έδρες που δεν έπρεπε να τις παίρνετε, όπως λέτε, σας έφεραν στην εξουσία και μπορέσατε να κάνετε κυβέρνηση μαζί βέβαια με τον κ. Καμμένο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ας κάνουμε μια ιστορική αναδρομή από το 1926, όταν ο Γιώργος Κονδύλης έφερε για πρώτη φορά την απλή αναλογική στην Ελλάδα μέχρι και το 1988, που ήταν κάτι σαν απλή αναλογική, το σύστημα το οποίο προσπάθησε και εισήγαγε ο κ. Κουτσόγιωργας. Αυτός ο εκλογικός νόμος θα πρέπει να δούμε τι συνέπειες και τι αποτελέσματα είχε στον τόπο για να μιλήσουμε για την ελληνική πραγματικότητα. Αυτό, λοιπόν, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα ήταν πολιτική ρευστότητα, κοινοβουλευτική ανωμαλία, ακυβερνησία, πάρα πολλές κυβερνήσεις οι οποίες ανέβαιναν και έπεφταν σε λιγότερο από έξι, επτά μήνες. Αυτή είναι η ιστορική αναδρομή σε ό,τι έχει να κάνει με την απλή αναλογική για τη χώρα μας. Ας κοιτάξουμε, όμως, επειδή δεν πρέπει πάντοτε να κάνουμε σαν να ανακαλύπτουμε τον τροχό τι γίνεται στις υπόλοιπες χώρες, τι γίνεται στην Αμερική, τι γίνεται στη Μεγάλη Βρετανία, τι γίνεται στη Γερμανία, τι γίνεται στη Γαλλία, τι γίνεται στην Ιταλία που ήταν οπαδός της απλής αναλογικής, τι γίνεται ακόμα και στην Ιαπωνία και να δούμε ότι όλες αυτές οι χώρες έχουν πλειοψηφικά συστήματα, εκλογικά συστήματα. Και κάποιες χώρες βορειοευρωπαϊκές, οι οποίες έχουν απλή αναλογική, θα πρέπει να αντιληφθούμε εκτός από την κουλτούρα συνεργασίας, η οποία υπάρχει - αφήστε το αυτό, βάλτε το στην άκρη - έχουν διαφορετικό τρόπο λειτουργίας. Να σας πω για τα κρατίδια τα οποία υπάρχουν στη Γερμανία και τι οντότητα είναι όλα αυτά; Να σας πω για την τοπική αυτοδιοίκηση τι ισχύ έχει σε εκείνες τις χώρες και ποια είναι η ισχύς της στη χώρα μας; Οπότε, λοιπόν, καταλαβαίνετε ότι όταν στη μεγάλη πλειοψηφία των χωρών υπάρχει το πλειοψηφικό σύστημα έχουν κάποιο λόγο να το κάνουν. Και προφανώς αν θεωρεί ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος δύο φορές κατέλαβε την εξουσία, πήρε την εξουσία με το προηγούμενο εκλογικό σύστημα παίρνοντας τις πενήντα έδρες μπόνους και όταν είδε ότι θα χάσει τις εκλογές…
Θα χάσει;
Βεβαίως, όπως και τις χάσατε. Δεν τις χάσατε; Όταν είδε, λοιπόν, ότι θα χάσει τις εκλογές άλλαξε το εκλογικό σύστημα και του έβαλε και ένα περιτύλιγμα ιδεοληψίας ότι εμείς ήμασταν πάντοτε υπέρ της απλής αναλογικής, αλά καρτ είστε υπέρ της απλής αναλογικής. Αλά καρτ είστε υπέρ της απλής αναλογικής, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και επειδή εγώ ήμουνα και στην προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο οφείλω να θυμίσω όλα αυτά τα τραγικά τα οποία γίνονταν για να μπορέσετε να διατηρήσετε την εξουσία, για να μπορέσετε να παραμείνετε στην κυβέρνηση με αφορμή τη Συμφωνία των Πρεσπών. Θυμάστε το τι γινόταν, τι αλισβερίσι υπήρχε, πώς παίρνατε τους Βουλευτές των Ανεξαρτήτων Ελλήνων τους κάνατε Υπουργούς μέσα σε ένα βράδυ, πώς άλλαζαν Κοινοβουλευτικές Ομάδες μέσα σε ένα βράδυ, πώς φέρατε τροπολογία που να μην χρειάζεται να παραιτείται ο Βουλευτής και να κατεβαίνει Ευρωβουλευτής για να παραμείνει συγκεκριμένη συνάδελφος; Με αυτούς τους όρους θέλετε να υπάρχει συνεννόηση και συνεργασία; Αυτοί είναι οι όροι που πιστεύετε ότι μπορούν να πάνε τη χώρα μπροστά; Και για ποια περίοδο μιλάμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Σε μια περίοδο που η χώρα προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της και να μπει σε μία κανονικότητα και σε μία περίοδο που υπάρχουν πολλοί σοβαροί εθνικοί κίνδυνοι. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και τι ζητάτε; Ζητάτε προκειμένου να έχετε μερίδιο στην εξουσία να οδηγηθούμε σε ακυβερνησία. Λέτε ότι αυτό είναι το επιχείρημα της Νέας Δημοκρατίας σε όλο τον κόσμο. Σας το ανέλυσα πριν από λίγο. Η απλή αναλογική οδηγεί τις περισσότερες φορές σε ρευστότητα του πολιτικού συστήματος και για αυτό οι υπόλοιπες χώρες δεν το χρησιμοποιούν. Γιατί δηλαδή θα είναι κάτι διαφορετικό στην Ελλάδα; Πιστεύετε ότι μπορούμε να συνεργαστούμε εύκολα; Μας κατηγορείτε ότι το φέρνουμε τώρα. Είναι ένα νομοσχέδιο που για μια ακόμα φορά δείχνει τη συνέπεια την οποία έχει αυτό το κόμμα και αυτή η Κυβέρνηση με όσα είχε πει στον ελληνικό λαό προεκλογικά και υλοποιεί μετεκλογικά. Κρυφή ατζέντα ήταν; Δεν το ήξεραν όλοι οι Έλληνες πολίτες. Δεν είπαμε ότι θα ξαναφέρουμε, θα αλλάξουμε την απλή αναλογική; Και προσέξτε, επειδή αναγνωρίσαμε το ότι ήταν προβληματικό το προηγούμενο σύστημα όπου στις εκλογές του Μαΐου του 2012 πήραμε τις 50 έδρες με 19% τι λέμε; Λέμε θα γίνεται αναλογικά από 25% και πάνω για να μπορεί να υπάρχει αναλογικότητα και για να μπορεί να υπάρχει και ο σεβασμός στην πλειοψηφία εκτός εάν θεωρηθείτε, όπως έγινε το 1990 με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη να παίρνει 48%, ότι έπρεπε να έρθει ένα άλλο κόμμα, Βουλευτής ενός άλλου κόμματος, με 48%. Πόσο μακρινό φαίνεται αυτό!
Ο Σαμαράς.
Ποιος Σαμαράς; Μάθετε λίγο ιστορία. Ποιος Σαμαράς το 1990;
Κύριε συνάδελφε, μην απαντάτε, σας παρακαλώ.
Συνεννόηση και συναίνεση αυτή η Κυβέρνηση δείχνει στην πράξη, όχι όμως με συμφωνίες κάτω από το τραπέζι. Προχθές ψηφίσαμε την νέα Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Εμείς.
Μόνο εσείς την ψηφίσατε, κύριε συνάδελφε; Όχι, εσείς λέγατε ότι αν δεν ψηφίσουμε τον Παυλόπουλο, τον απερχόμενο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, δεν θα ψηφίσουμε τίποτα.
Να μη γίνεται διάλογος, σας παρακαλώ.
Αυτή είναι η πραγματικότητα. Κατηγορούσατε ότι η Νέα Δημοκρατία χρησιμοποιεί το θεσμό του Προέδρου και προσπαθεί να εργαλειοποιήσει όλη αυτή τη διαδικασία για να έρθει σε συμφωνίες με το Κίνημα Αλλαγής. Όλα αυτά καταρρίφθησαν και αναγκαστήκατε να ψηφίσετε ένα άλλο πρόσωπο. Στην Κυβέρνησή της η Νέα Δημοκρατία πόσους εξωκοινοβουλευτικούς έχει αυτή τη στιγμή Υπουργούς και Υφυπουργούς, οι οποίοι δεν ανήκουν στα στενά όρια της παράταξής μας, αλλά είναι άνθρωποι ικανοί και άξιοι, οι οποίοι είναι για να προσφέρουν στον τόπο; Συναίνεση, λοιπόν και συνεργασία δεν γίνεται εκβιαστικά. Συναίνεση και συνεργασία γίνεται κάτω από ένα συγκεκριμένο πλαίσιο και έχοντας πάντοτε ως σκοπό και ως γνώμονα την πρόοδο του τόπου. Γι' αυτό, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή οι εποχές είναι δύσκολες και επειδή υπάρχουν πάρα - πάρα πολλοί κίνδυνοι όχι μόνο οικονομικοί, αλλά και εθνικοί, όπως προείπα, αυτό το οποίο οφείλουμε να κάνουμε είναι να μην αφήσουμε τη χώρα να πέσει σε κατάσταση ακυβερνησίας. Και να θυμηθείτε κάτι - αυτό λέω, κύριε Πρόεδρε και κλείνω - ότι όλοι οι Έλληνες πολίτες - δεν υπάρχει ένας Έλληνας πολίτης όταν πηγαίνει την ημέρα των βουλευτικών εκλογών που να μην σκέφτεται αυτό - στις βουλευτικές εκλογές ψηφίζουν για κυβέρνηση και αυτήν τη δυνατότητα τους δίνουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Καφαντάρη Χαρά από το ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εδώ και κάποιους μήνες συντονισμένα παρακολουθεί ο ελληνικός λαός μια επίθεση, η οποία γίνεται από την Κυβέρνηση, τη Νέα Δημοκρατία, από τα φιλικά προς την Κυβέρνηση μέσα μαζικής επικοινωνίας, μια συντονισμένη επίθεση στην απλή αναλογική, που ουσιαστικά αυτή η επίθεση δεν είναι τίποτα άλλο παρά επίθεση στη δημοκρατία, επίθεση στην ισοτιμία της ψήφου του ελληνικού λαού, επίθεση στη γνώμη του κάθε Έλληνα και Ελληνίδας πολίτη. Ακούμε ακόμα και σήμερα εδώ μέσα στο ναό της δημοκρατίας, όπως είναι η Βουλή, δυστυχώς και ακραίες απόψεις, οι οποίες φτάσανε από Υπουργό να πει ότι στην απλή αναλογική οφείλονται ακόμα και οι πόλεμοι. Όλα αυτά τα πράγματα νομίζω πρέπει να καταδικαστούν. Η καινούργια χρονιά ξεκίνησε με πολλές προσδοκίες για τον ελληνικό λαό, με πολλές προσδοκίες γιατί η χώρα μας πια δεν είναι σε μνημόνια, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια όπου οι σταθερές κυβερνήσεις δεκαετιών με τις πολιτικές τους την είχαν βάλει και τώρα πια περιμένει να αντιμετωπίσει το μέλλον, αλλά ένα μέλλον που είναι μακριά από αυτά τα θα και τις υποσχέσεις της Νέας Δημοκρατίας που ευαγγελίζεται την επιστροφή στην κανονικότητα. Δυστυχώς, όμως η επιστροφή στην κανονικότητα παραπέμπει περισσότερο σε μια επιστροφή στη συντήρηση. Σίγουρα οι συνταγματικές Αναθεωρήσεις αποτελούν σημαντικούς σταθμούς για την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, γεγονός όμως που δεν συνέβη στην πρόσφατη Αναθεώρηση, όπου ο χαρακτήρας της αποτυπώνει την πλειοψηφική ιδεοληψία της Νέας Δημοκρατίας για τη δημοκρατία, ναρκοθετώντας την όλη διαδικασία και καθιστώντας την άγονη. Στην οργάνωση ενός δημοκρατικού κράτους τη μέγιστη σημασία έχει το εκλογικό σύστημα, ως κύριος τρόπος οργάνωσης και άσκησης της πολιτικής εξουσίας. Στα σαράντα πέντε χρόνια της Μεταπολίτευσης εφαρμόστηκαν επτά διαφορετικά εκλογικά συστήματα και τα έξι πρώτα από αυτά είχαν σαν βάση τους τη δομή της ενισχυμένης αναλογικής του 1958. Φυσικά, όλοι αυτοί οι νόμοι δεν μεριμνούσαν για την ενίσχυση της αναλογικότητας, αλλά για την ενδυνάμωση του εκάστοτε πρώτου κόμματος, βάζοντας συνήθως εμπόδια στα υπόλοιπα. Συνεπώς στη χώρα μας το εκλογικό σύστημα μέχρι σήμερα υπήρξε άδικο και η ανισότητα ήταν κατάφωρη για τα μικρότερα κόμματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε την απλή αναλογική, η οποία πλέον είναι νόμος. Εσείς, όμως, έρχεστε τώρα και θέλετε να την αλλάξετε. Γιατί; Διότι, ακολουθώντας, όπως όλες οι συντηρητικές κυβερνήσεις προσπάθησαν, άλλες με ωμό τρόπο, άλλες πιο διακριτικά, να ελέγξουν τον εκλογικό νόμο για ευνόητους λόγους, έτσι κάνετε και εσείς. Σε μια εποχή που σε πανευρωπαϊκό επίπεδο ζούμε σε κυβερνήσεις πολυκομματικές, μιας και τα προβλήματα υπερβαίνουν τα στενά κομματικά πλαίσια, εσείς συνεχίζετε την παραδοσιακή δεξιά συνταγή που αναβιώνει τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια, με ένα καλπονοθευτικό σύστημα που προτείνετε, υφαρπάζοντας ψήφους και έδρες για να παρατείνετε την εύθραυστη και νομοτελειακά πεπερασμένη εξουσία σας. Ακούσαμε πολλά σήμερα στο Κοινοβούλιο και πρόσφατα και πολιτική γεωγραφία από Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας για την Ισπανία, για την Πορτογαλία. Σας ενοχλούν αυτά τα παραδείγματα, αλλά πρέπει να το πάρετε απόφαση ότι το μέλλον εκεί οδηγεί. Με το σχέδιο νόμου που φέρνετε για το εκλογικό σύστημα ακόμα και ρύθμιση εισάγετε στο νομοσχέδιο αυτό σχετικά με τα μπόνους που δεν ισχύουν για τους συνασπισμούς κομμάτων. Όλα αυτά γιατί; Απλώς γιατί φοβάστε. Φοβάστε, γιατί με τις συνεχείς αντιλαϊκές πολιτικές τις οποίες εφαρμόζετε ουσιαστικά θα συρρικνωθείτε και θα είστε μακριά από τον κόσμο. Η απλή αναλογική, αντίθετα, που προτείναμε και, όπως είπα πριν, είναι και νόμος του κράτους και οι επόμενες εκλογές θα γίνουν με αυτό το σύστημα, είναι ένα εκλογικό σύστημα ηθικό, νόμιμο, που σκοπό έχει τη δημιουργία μιας προοδευτικής κυβέρνησης, με προγραμματικές συμφωνίες και με συγκλίσεις. Η πάγια θέση μας, λοιπόν, για την απλή αναλογική, πέρα από μικροοικονομικά και μικροκομματικά συμφέροντα πάντα, θα οδηγήσει στις επόμενες εκλογές τη Νέα Δημοκρατία εκεί που πραγματικά της αξίζει, στην Αντιπολίτευση. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΒΔΕΛΑΣ]] Το πολιτικό μας σύστημα σε συνθήκες απλής αναλογικής, κυρίες και κύριοι Βουλευτές και ειδικά της Νέας Δημοκρατίας, όπου απευθύνομαι, απαιτεί και ένα πλεόνασμα και πολιτισμικής και πολιτικής ωριμότητας. Περιορίζει τη ρητορική των μικρών κομμάτων, των πιο μικρών, αλλά και των μεγαλύτερων. Και το ερώτημα είναι: Θα αποδειχθείτε στην πράξη ώριμοι και αντάξιοι των περιστάσεων σε αυτήν την καινούργια εποχή ή θα αντιμετωπίζετε τα πάντα, όπως έχετε πάθει χρόνια, δεκαετίες, ευκαιριακά, με τον μικροκομματισμό, ο οποίος σταθερά σας χαρακτηρίζει; Ευχαριστώ.
Καλό βράδυ και από μένα. Λίγοι και καλοί μείναμε. Το πάμε γερά, γιατί έμαθα ότι κυκλοφορεί και ένας Μορφέας! Να μην έχουμε κανένα επεισόδιο! Ο κ. Ιωάννης Σαρακιώτης έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μόνο θλίψη και απογοήτευση προκαλεί η πρόθεση της Κυβέρνησης να επιστρέψει μέσω του υπό συζήτηση νομοσχεδίου στις πρακτικές καταστρατήγησης της βούλησης των πολιτών και υπονόμευσης κάθε δημοκρατικής αρχής για την εκλογή των μελών του Κοινοβουλίου. Παραμερίζεται έτσι κάθε βήμα προόδου και απαλλαγής από τα καλπονοθευτικά εκλογικά μοντέλα, υπονομεύεται η προσπάθεια που έγινε τα προηγούμενα χρόνια για την αύξηση του βαθμού αντιπροσώπευσης των πολιτών. Καταστρατηγείται κάθε δημοκρατικό δικαίωμα της κοινωνίας να επιλέγει εκπροσώπους δίχως αλλοιώσεις και κάθε βούληση τήρησης του πνεύματος του Συντάγματος περί ισοτιμίας της ψήφου όλων των Ελλήνων πολιτών. Η εμπέδωση του συστήματος της απλής αναλογικής δεν αποτελεί μια απλή εμμονή, η οποία έρχεται να εξυπηρετήσει κάποιες συγκυριακές σκοπιμότητες. Η απλή αναλογική είναι εκείνο το εκλογικό μοντέλο το οποίο χαρακτηρίζει τα ώριμα πολιτικά συστήματα τα οποία δεν σκιαμαχούν πίσω από τα χαρακώματα του λαϊκισμού και της μικροπολιτικής. Είναι το σύστημα του οποίου η βαθμιαία εμπέδωση θα απογαλακτίσει τον κρατικό μηχανισμό από τη γενική λειτουργία του πολιτικού συστήματος και τις εναλλαγές στην εξουσία που αυτή εμπεριέχει μέσω της εμπιστοσύνης στους θεσμούς και της απρόσκοπτης λειτουργίας τους. Μέσω αυτής προσεγγίζουμε το όραμα για θεσμούς, αποτελεσματικό κρατικό μηχανισμό, Δημοκρατία όχι άμεση ή έμμεση, μόνο δημοκρατία, δημοκρατία σύμφωνα με κάθε γράμμα του ορισμού της. Το ως άνω τρίπτυχο χαρακτηρίζει κράτη τα οποία όλοι σε αυτή την Αίθουσα επικαλούμαστε ως παράδειγμα, εξυμνώντας πολλές φορές τις ευρωπαϊκές αξίες, αλλά και τον δυτικό πολιτισμό. Η απλή αναλογική είναι το σύστημα το οποίο δύναται να οδηγήσει στο ζητούμενο, την ευρεία κοινωνικοπολιτική συναίνεση, τη συναίνεση η οποία σήμερα είναι περισσότερο από ποτέ επιβεβλημένη ενώπιον των μεγάλων προκλήσεων που αντιμετωπίζει η χώρα μας. Κατά την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ ελήφθησαν θεσμικές πρωτοβουλίες, όπως αυτή της διεύρυνσης των δημοκρατικών διαδικασιών για την ανάδειξη των πολιτειακών οργάνων με τη μείωση του ορίου εκλογικής ενηλικότητας στα δεκαεπτά έτη, αλλά και την κατάτμηση των μεγάλων εκλογικών περιφερειών. Ως Αξιωματική Αντιπολίτευση τώρα, ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να λειτουργεί προς την κατεύθυνση της συνεννόησης και της εμπέδωσης του κράτους δικαίου, όπως άλλωστε έπραξε και στην περίπτωση της ψήφου των αποδήμων, συνδιαμορφώνοντας έτσι το αποτέλεσμα μιας ευρύτατης συναίνεσης απέναντι σε ένα διαχρονικό ζήτημα του Ελληνισμού της Διασποράς, για το οποίο το πολιτικό σύστημα του χτες ουδέποτε έδωσε πειστικές απαντήσεις. Η στάση εθνικής ευθύνης από πλευράς μας επαληθεύτηκε και στη χθεσινή ιστορική συνεδρίαση, όπου μια κορυφαία της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία υπήρξε η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, αναδείχθηκε με ευρύτατη πλειοψηφία Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με το παρόν νομοσχέδιο η Κυβέρνηση, όχι μόνο περιφρονεί τα ως άνω βήματα συνεννόησης από πλευράς μας, αλλά κλείνει τα μάτια ενώπιον μιας ακόμη ιστορικής ευκαιρίας για την αναβάθμιση του πολιτικού συστήματος και των θεσμών στη συνείδηση της κοινής γνώμης. Παράλληλα, αγνοεί το γεγονός ότι τα περισσότερα κράτη του κόσμου - για την ακρίβεια, ογδόντα έξι - είναι εκείνα τα οποία υιοθετούν την απλή αναλογική. Προκύπτει αυτό, άλλωστε, και από την ιστοσελίδα ACE, η οποία αποτελεί δίκτυο καταγραφής των εκλογικών συστημάτων κάθε χώρας ανά τον κόσμο. Το αναλογικό σύστημα έχει επιλεγεί και για τη διενέργεια των εκλογών στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προφανώς, όλα αυτά δεν σας λένε κάτι. Απλώς αναρωτιέμαι αν, κύριε Υπουργέ, μετά την ψήφιση του σημερινού νομοσχεδίου, θα πάτε και στις Βρυξέλλες να εισηγηθείτε την αλλαγή του συστήματος διεξαγωγής των εκλογών σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Στον αντίποδα τώρα, μόλις εξήντα τέσσερις χώρες έχουν ως εκλογικό σύστημα το αποκαλούμενο πλειοψηφικό. Μια από αυτές τις χώρες είναι και η Μεγάλη Βρετανία, στην οποία γίνονται εσχάτως συχνά - πυκνά εκλογές και τα αποτελέσματα αυτής της διαδικασίας είναι σε όλους ορατά και γνωστά. Εκεί, όμως, υπάρχουν προβληματισμοί, αγωνίες, οι οποίες δεν εκφράζονται μέσω κομματικών εντύπων του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά μέσω του «INDEPENDENT», ο οποίος έκανε μια αγωνιώδη έκκληση σε ένα πρωτοσέλιδό του, το οποίο είχε τον κάτωθι τίτλο: «Εκατομμύρια ψηφοφόρων συστηματικά αγνοήθηκαν σε αυτές τις εκλογές. Χρειαζόμαστε απεγνωσμένα απλή αναλογική». Ωστόσο, σήμερα η ελληνική Κυβέρνηση επιλέγει την αντίθετη διαδρομή, φθάνοντας μάλιστα να αναφέρεται εκ των προτέρων σε διπλές εκλογές, προκειμένου να απαλλαγεί από τα βαρίδια της δημοκρατίας. Είναι προσβολή και ντροπή να υποτιμάτε κατά αυτόν τον τρόπο φως των πολιτών, σαν να είναι η ψήφος των πολιτών μια ενοχλητική παρένθεση ή ένα αναγκαίο κακό, σαν το εκλέγειν να μην αποτελεί το ύψιστο δικαίωμα των πολιτών, αλλά να είναι ένα δυστύχημα, τις συνέπειες του οποίου έρχεται να διορθώσει μετέπειτα η κάθε κυβέρνηση. Είναι ξεκάθαρο ότι η Νέα Δημοκρατία δεν επιθυμεί τη σύνθεση και τις κυβερνήσεις συνεργασίας, αλλά προτιμά κυβερνήσεις κοινωνικής πλειοψηφίας. Αλήθεια, αυτή την Ελλάδα προτιμάτε; Προτιμάτε την Ελλάδα της χρεοκοπίας, την Ελλάδα των μεταπολιτευτικών, μονοκομματικών κυβερνήσεων, της πολιτικής, οικονομικής και ηθικής απαξίας; Η ιστορία σάς έχει ξεπεράσει, εσάς και όλες τις μεθοδεύσεις σας, οι οποίες έχουν ως μόνο στόχο τη διατήρησή σας στην εξουσία, εσάς και τον φόβο σας προς κάθε τι δημοκρατικό. Η δημοκρατία, ωστόσο, θα πρέπει να γνωρίζετε, κύριοι της Συμπολίτευσης, ότι φοβίζει μόνο όσους προσπαθούν να την υπονομεύσουν και αυτό είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να σας προβληματίσει. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε τον κ. Σαρακιώτη. Συνεχίζουμε με δύο Βουλευτές από το Ηράκλειο. Πρώτος θα πάρει τον λόγο ο κ. Νικόλαος Ηγουμενίδης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ερχόμαστε να συζητήσουμε τον τρόπο με τον οποίο εκλέγονται οι Βουλευτές, τον τρόπο με τον οποίο εκλεγόμαστε. Είναι ένα θέμα το οποίο έχει απασχολήσει πολλές φορές την Εθνική Αντιπροσωπεία, αλλά και την κοινωνία. Ωστόσο, κύριε Υπουργέ, νομίζω πως το ότι επανειλημμένα έχει ασχοληθεί η ελληνική κοινωνία με το θέμα του εκλογικού νόμου δεν δικαιολογεί περίοδο διαβούλευσης ενός Σαββατοκύριακου. Παρακάτω. Σε αυτή τη συζήτηση σήμερα πολλά θέματα έχουν αναδειχτεί. Ανεξάρτητα από το γεγονός της ολοκληρωμένης ή μη συζήτησης - πιστεύω ότι δεν ήταν ολοκληρωμένη - και αντίστοιχα της σοβαρότητάς της τα θέματα, ξεχωρίζω κάποια τα οποία αναδείχθηκαν από τη συζήτηση. Αναδείχθηκαν ζητήματα δημοκρατίας, αναδείχθηκαν ζητήματα αντιπροσωπευτικότητας και ισότιμης αντιμετώπισης των πολιτών, ζητήματα κυβερνησιμότητας και σταθερών κυβερνήσεων, ζητήματα συνεργασίας των πολιτικών δυνάμεων. Σε τούτη τη συζήτηση, λοιπόν, και σε αυτά τα θέματα, επιτρέψτε μου να καταθέσω στον χρόνο που έχω στη διάθεσή μου για την τοποθέτησή μου κάποιες απόψεις μου. Πρώτον, πιστεύω ότι η πρώτη, η κυρία, η βασική αρχή για τον τρόπο εκλογής των Βουλευτών είναι ο σεβασμός στην ισοτιμία των πολιτών. Είμαι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από τους ανθρώπους - και ευτυχώς δεν είμαι ο μόνος - που πιστεύω ότι τίποτα δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της πλειοψηφίας της κοινωνίας. Προσέξτε, όχι με την έννοια της μορφής. Η κοινωνία μπορεί να είναι μαζί σου από τη μαχητική υποστήριξη μέχρι τη θετική ουδετερότητα. Μιλάω για τη θέση, να προχωράς σε θέσεις που να εκφράζουν την πλειοψηφία της κοινωνίας. Επομένως, ο στόχος της κάθε ηγεσίας, της κάθε συλλογικότητας, από τον πολιτιστικό σύλλογο ή το συνδικάτο, μέχρι το σωματείο, μέχρι την τοπική αυτοδιοίκηση ή αν το θέλετε για την περίπτωση που συζητάμε της κεντρικής πολιτείας, άρα ο στόχος της ηγεσίας και της κεντρικής εξουσίας, είναι η προσπάθεια συγκλίσεων και συναινέσεων, έτσι ώστε οι υπερψηφίζοντες αντιπρόσωποι να αντανακλούν την πλειοψηφία της κοινωνικής ομάδας, αν μιλούμε για ένα σωματείο ή την πλειοψηφία της κοινωνίας, αν μιλάμε για την κυβέρνηση. Η ισότιμη, λοιπόν, αντιμετώπιση της ψήφου των συμπολιτών μας, κύριοι συνάδελφοι, οδηγεί στο εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής, το ποσοστό της κάθε πολιτικής δύναμης στον λαό να αντιστοιχεί στο ποσοστό των εδρών που έχει στο Κοινοβούλιο. Στον αντίποδα αυτής της πρότασης, προβάλλεται η κυβερνησιμότητα. Ε, εντάξει, κι εμείς είμαστε δημοκράτες κι εμείς είμαστε προοδευτικοί ή για να το πω όπως ακριβώς το είπε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας μιλώντας για τη Νέα Δημοκρατία, «εμείς είμαστε οι δημοκράτες και οι προοδευτικοί, αλλά πρέπει να έχουμε και ισχυρή κυβέρνηση». Οι εχθροί της απλής αναλογικής κρύβουν την έλλειψη του σεβασμού στην ισοτιμία των πολιτών πίσω από το παραβάν της κυβερνησιμότητας. Χρησιμοποιούν την κουρτίνα της κυβερνησιμότητας για να κρύψουν τη θέλησή τους για ισχυρές μονοκομματικές κυβερνήσεις. Κι όπως λέει και ο λαός μας, «ενός κακού μύρια έπονται». Όταν οι μονοκομματικές κυβερνήσεις αναδεικνύονται ως σκοπός, αγιάζουμε τα μέσα, τη νόθευση της λαϊκής εντολής. Αυτό είναι το κακό που ακολουθείται από πολλά άλλα. Να γιατί η νόθευση της λαϊκής εντολής, η επιθυμία για ισχυρές κυβερνήσεις, πάει χέρι - χέρι με το πελατειακό κράτος, με το ρουσφέτι στους δικούς μας ανθρώπους, με τη διαπλοκή με μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, με τη διαπλοκή και την αλληλοσύνδεση με ΜΜΕ που επηρεάζουν την κοινή γνώμη, με την αλόγιστη σπατάλη πόρων και λοιπά κακά και δεινά. Όλα στην υπηρεσία ενός στημένου πολιτικού παιχνιδιού. Όλα για την κάλπικη αυτοδυναμία. Αυτοί που δεν σέβονται τη λαϊκή εντολή, αυτοί που δεν εμπιστεύονται τον λαό μας, αυτοί που επεξεργάζονται σχέδια νόθευσης της βούλησής του, επεξεργάζονται και σχέδια στήριξης αυτής της νόθευσης. Ακούστηκαν πάρα πολλά - και θα κλείσω με αυτό - ότι «Ρε παιδί μου, τι φωνάζετε; Και ο ΣΥΡΙΖΑ με την ενισχυμένη αναλογική κυβέρνησε, και ο ΣΥΡΙΖΑ παίζει σε αυτό το παιχνίδι των προεκλογικών σκοπιμοτήτων, παίζει με το παιχνίδι του εκβιασμού της συνείδησης των ψηφοφόρων». Σχετικά με όλα αυτά, δύο παρατηρήσεις και κλείνω. Μην κρίνετε, κατ' αρχάς, εξ ιδίων τα αλλότρια, ούτε από τις δικές σας τις μεθοδεύσεις για την αλλοίωση της λαϊκής βούλησης, ούτε απ' όλους αυτούς που γι' αλλού κινήσανε κι αλλού η ζωή τους έβγαλε, απ' όλους αυτούς δηλαδή που, ενώ κίνησαν στο όνομα της απλής αναλογικής, έφτασαν να αλλάζουν το εκλογικό σύστημα κάθε παραμονή των εκλογών και μάλιστα κατά πώς τους βόλευε. Και μια δεύτερη παρατήρηση σε σχέση με αυτό που αποδίδετε στον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα σταθώ σε μία - μία τις θέσεις και τα επιχειρήματα που χρησιμοποίησαν οι συνάδελφοι. Λέτε, λοιπόν, ότι παίζουμε κι εμείς αυτό το παιχνίδι. Σιγά καλέ. Σιγά μην χαμηλώσουμε τα όνειρά μας στη διεκδίκηση μιας εκλογικής νίκης και μάλιστα κάλπικης. Η Αριστερά στην Ελλάδα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έρχεται από πολύ μακριά και τραβάει ακόμα μακρύτερα. Στις ιδεολογικές μας αφετηρίες είναι ο σεβασμός στον λαό, είναι η εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του λαϊκού κινήματος, είναι αυτό που λέμε με δυο λέξεις δημοκρατική συνείδηση. Στις ιδεολογικές μας αποσκευές είναι η κοινωνική δικαιοσύνη, είναι η ισότητα των ανθρώπων, χωρίς διακρίσεις κατά φύλο, χρώμα δέρματος ή οικονομική κατάσταση. Να γιατί Αριστερά και απλή αναλογική πάνε χέρι - χέρι. Να γιατί στη συζήτηση του 2016 ο τότε Πρόεδρος της Βουλής, ο κ. Βούτσης, στη συζήτηση για την απλή αναλογική τοποθετήθηκε λέγοντας ότι «η απλή αναλογική είναι γραμμένη στο DNA της παράταξής μας». Να ξέρετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν με αφορά ούτε με ενδιαφέρει πόσοι το βλέπετε, αν το βλέπετε, πόσο καθαρά το βλέπετε. Να είστε, όμως, σίγουροι ότι η μέρα που ο λαός μας θα επιβάλει την απλή αναλογική σαν πάγιο εκλογικό σύστημα δεν είναι μακριά. Ευχαριστώ.
Συνεχίζουμε με Ηράκλειο και ΣΥΡΙΖΑ. Τον λόγο έχει ο κ. Μαμουλάκης Χαράλαμπος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καλούμαστε, λοιπόν, σήμερα να συζητήσουμε τον εκλογικό νόμο. Νομίζω ότι είναι ένα σχέδιο νόμου στο οποίο δίδεται η ευκαιρία να αναδειχθούν, θα έλεγα να καταδειχθούν, οι ιδεολογικές διαφορές που διέπουν τα δύο κόμματα, τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Δημοκρατία. Μεταξύ αυτής της πολιτικής διελκυστίνδας, λοιπόν, έχουμε δύο συγκεκριμένες σταθερές. Έχουμε τον ΣΥΡΙΖΑ, ένα προοδευτικό κόμμα που προωθεί τη συνεργασία, τη συναίνεση και το σεβασμό στη λαϊκή βούληση κι από την άλλη πλευρά, τη Νέα Δημοκρατία, ένα βαθιά συντηρητικό κόμμα, που θέλει να επαναφέρει το κομματικό κράτος και την κυριαρχία των λίγων και εκλεκτών, που θέλει να επιστρέψουμε στο παλιό καθεστώς, το οποίο φυσικά, όπως ξέρετε, οδήγησε εμάς - και τη χώρα φυσικά - στην καταστροφή, οικονομική, κοινωνική και ηθική. Η ρητορική της Νέας Δημοκρατίας στηρίζεται σε ένα ψευδεπίγραφο δίλημμα - το ακούσαμε πολλές φορές σήμερα, θα το ακούσουμε και αύριο μέχρι την ψήφιση - αυτό περί ακυβερνησίας με σκοπό ξεκάθαρα να παραπλανήσει τον λαό. Ένα από τα επιχειρήματα ενάντια στην απλή αναλογική - την οποία εμείς στηρίζουμε από θέση πάγιας αρχής της Αριστεράς - είναι δήθεν η ακυβερνησία, που αναφέρει η Νέα Δημοκρατία. Στον αντίποδα, λοιπόν, εμείς λέμε το εξής: Η απλή αναλογική είναι απαραίτητη για την ισοτιμία της ψήφου, την ανόθευτη αποτύπωση της λαϊκής βούλησης και προπάντων την πλουραλιστική συγκρότηση της Βουλής. Είναι έννοιες, οι οποίες ενδεχομένως προκαλούν αλλεργία σε κάποια έδρανα εδώ της Βουλής. Εμείς υποστηρίζουμε πάντα τη λαϊκή κυριαρχία και την κοινωνική πλειοψηφία, η οποία γίνεται πράξη με την απλή αναλογική, αντίθετα με τη Νέα Δημοκρατία, η οποία θέλει τη χώρα να παραμένει στη λογική της ισχυρής μονοκομματικής κυβέρνησης, ενός σκληρά κομματικού κράτους, στη λαϊκή κυριαρχία των ολίγων και εκλεκτών. Άλλωστε, ως τώρα έχει φανεί από την πολιτική της ότι η κυριαρχία των ολίγων και εκλεκτών πηγαίνει πακέτο με την εξυπηρέτηση συμφερόντων των ολίγων και εκλεκτών. Αυτές οι πρακτικές άλλωστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι που οδήγησαν και τη χώρα στη χρεοκοπία και στα μνημόνια; Οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις μετά τη μεταπολίτευση και μετά δεν μας οδήγησαν στην κρίση; Άρα μήπως το πραγματικό δίλημμα που υφίσταται είναι: Η Ελλάδα της συνεργασίας ή η Ελλάδα της κρίσης; Και επειδή οι Έλληνες πολίτες δεν είναι λωτοφάγοι, - γνωρίζουμε όλοι, θυμόμαστε όλοι - τον Ιούνιο του 2015 το ΠΑΣΟΚ με Πρόεδρο τότε τον Ευάγγελο Βενιζέλο κατέθεσε στη Βουλή πρόταση νόμου για την εφαρμογή της απλής αναλογικής. Βέβαια, τότε προφανώς εξυπηρετούσε τον σχεδιασμό της αριστερής παρένθεσης. Γιατί όταν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε το 2016 πρόταση νόμου για την καθιέρωση της απλής αναλογικής, το ΠΑΣΟΚ την καταψήφισε. Εδώ επιτρέψτε μου μία αναφορά. Το 2016 τρία χρόνια πριν τη διεξαγωγή των εκλογών του 2019 τίποτε δεν προμήνυε, ούτε κανείς δεν γνώριζε την έκβαση αυτών. Προφανώς και είχαμε τεράστια ζητήματα να διαχειριστούμε ως τότε κυβέρνηση. Οι προτεραιότητες ήταν άλλες εκείνη την εποχή. Αλλά το 2016 μια πάγια αρχή για την Αριστερά, η δημιουργία συνθηκών για την απλή αναλογική, επιτεύχθηκε στην αυτοδιοίκηση, χωρίς βέβαια να της δοθεί ούτε μία μέρα εφαρμογής του νόμου. Γιατί πάλι εκεί με το επίπλαστο αυτό επιχείρημα περί μη κυβερνησιμότητας - χωρίς να δώσουν μία ευκαιρία μίας ημέρας εφαρμογής της απλής αναλογικής στους τοπικούς άρχοντες, στις τοπικές διοικήσεις, στους δήμους και τις περιφέρειες και το γνωρίζω ως πρώην αυτοδιοικητικός αυτό - ήρθε μία εγκύκλιος Αύγουστο μήνα, λίγες μέρες πριν την έναρξη της επόμενης δημοτικής και περιφερειακής περιόδου, για να λύσει υποτίθεται τις πιθανές δυνητικές διαδικασίες ακυβερνησίας που θα δημιουργούντο. Είναι η γνωστή εγκύκλιος Θεοδωρικάκου. Και εκκρεμεί ακόμη η απόφαση και του Συμβουλίου της Επικρατείας περί της συνταγματικότητος ή μη. Επειδή μιλήσαμε για πιρουέτες προηγουμένως του τότε ΠΑΣΟΚ, δεν θα ξεχάσουμε τον Άδωνι Γεωργιάδη. Είναι πλέον δικός σας Υπουργός. Το 2008- ήταν τότε στο ακροδεξιό ΛΑΟΣ - ανέφερε χαρακτηριστικά: «Η πριμοδότηση πρόκειται για κλοπή νίκης. Πρέπει να έχουμε πολυκομματικές κυβερνήσεις. Δημοκρατική λογική είναι να κυβερνάει πλειοψηφία, όχι η πλειοψηφία του 38%». Άρα λοιπόν, είναι καλό να μην εμπαίζουμε τον ελληνικό λαό και να αναφέρουμε τα πράγματα ως έχουν. Επιτρέψτε μου μία πολύ γρήγορη αναφορά στο τι συμβαίνει παγκοσμίως. Στην υφήλιο ογδόντα έξι χώρες - πολύ σωστή η παρατήρησή του συναδέλφου, κ. Σαρακιώτη προηγουμένως - έχουν διατηρήσει, θεσμοθετήσει την απλή αναλογική. Δεν είναι τυχαίο. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επίσης. Για την Ισπανία άκουσα πολλές ετερόκλητες ερμηνείες για το τι επιπτώσεις υπάρχουν, θετικές ή αρνητικές, από την εφαρμογή της απλής αναλογικής. Μία, όμως, είναι ξεκάθαρη, γιατί τα μαθηματικά είναι αμείλικτα. Μόλις προχθές η συγκυβέρνηση του Σάντσεθ, του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος, με τους Podemos, ουσιαστικά συμφώνησε και πρότεινε ως κατώτατο μισθό τα 950 ευρώ. Ναι, στην Ισπανία, στην Ιβηρική Χερσόνησο υπάρχει αυτή η κίνηση. Ίσως εδώ να έχουμε πάλι άλλη μία χαοτική απόσταση στην προσέγγιση αυτού του κοινωνικού θέματος - είναι βαθιά κοινωνικό θέμα - όπως είναι ο ορισμός και το ύψος του κατώτατου μισθού. Δύο βασικές ήταν οι τομές της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Πρώτη ήταν η απονομή του δικαιώματος ψήφου στους νέους των δεκαεπτά ετών με στόχο τη διεύρυνση του εκλογικού σώματος. Είδατε, βέβαια, τα αποτελέσματα των εκλογών. Ίσως να μη σας ευχαρίστησε η άποψη η οποία διέπει τους νέους της χώρας μας, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πρώτο κόμμα. Και θα συνεχίσει να είναι και τα επόμενα χρόνια, γιατί αυτή είναι η τάση. Και η Κυβέρνησή σας και οι πολιτικές που ασκούν ωθούν και πυροδοτούν ακόμα μεγαλύτερο ποσοστό για μας. Και η δεύτερη τομή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ είναι η κατάτμηση των μεγάλων ελληνικών περιφερειών για λόγους ισονομίας και διαφάνειας, βάζοντας τέλος σε φαινόμενα διαφθοράς και μαύρου χρήματος, κάτι που καμμία προηγούμενη κυβέρνηση δεν τόλμησε να κάνει. Θα μπορούσα να πω πάρα πολλά και να επιχειρηματολογήσω γύρω από ζητήματα τα οποία αφορούν αυτές τις δύο λογικές. Είναι δύο διαφορετικοί κόσμοι. Και είναι λογικό να επιχειρηματολογεί η κάθε πλευρά. Βέβαια, η ένδεια επιχειρημάτων, δυστυχώς, οδήγησε σε ένα ατόπημα τον κ. Γεραπετρίτη μόλις πριν από λίγο και η συνάρτηση στον δημόσιο προφορικό λόγο της απλής αναλογικής με την Βαϊμάρη, νομίζω ότι δεν τιμά ούτε τον ίδιο ούτε και το κόμμα το οποίο ουσιαστικά εκπροσωπεί. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η απλή αναλογική είναι ο μόνος δρόμος για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη του πολίτη προς τους δημοκρατικούς θεσμούς και το πολιτικό σύστημα, η οποία τραυματίστηκε από τις μονοκομματικές κυβερνήσεις της πρόσφατης ιστορίας της χώρας μας. Για τις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα, ειδικά στην παρούσα φάση με τα μεγάλα ζητήματα, απαιτούνται κυβερνήσεις κοινωνικής πλειοψηφίας, συναίνεσης και συνεργασίας. Ο εκλογικός νόμος που προτείνεται μόνο απ' αυτή τη φιλοσοφία δεν διαπνέεται. Αντίθετα είναι ένα σύστημα που εξοβελίζει από το πολιτικό σύστημα τη σημαντικότατη για μας έννοια της συνεργασίας, που υπονομεύει την αρχή της γνήσιας αντιπροσωπευτικότητας. Ποτέ δεν θα είναι έτοιμος ο ίδιος ο ελληνικός λαός για βαθιά κουλτούρα συνεργασίας και αλλαγή προς αυτή την κατεύθυνση, αν δεν υπάρχει και η νομοθετική τομή. Έτσι συνέβη πάντα. Αυτό συνέβη και στα κράτη προ δεκαετιών της Βόρειας Ευρώπης, της Γερμανίας, της Ισπανίας, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Και εμείς αυτό δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε να συμβεί. Ο νόμος για τις κάλπες που προτείνετε ξέρετε πολύ καλά ότι είναι κάλπικος, γιατί νοθεύει κατ' αρχάς τη λαϊκή βούληση. Οι επόμενες εκλογές - είτε το θέλετε είτε όχι - θα γίνουν με απλή αναλογική. Και η Νέα Δημοκρατία - λυπάμαι που θα σας το πω - δεν θα είναι κυβέρνηση. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Και από τον Νότο, πάμε στον Βορρά, στον Εβρίτη Σταύρο Κελέτση, από τη Νέα Δημοκρατία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επ' ευκαιρία της συζήτησης ενός θεσμικού νομοσχεδίου, αυτό που αφορά τον εκλογικό νόμο, θα ήθελα να εκφράσω κατ' αρχάς τα συγχαρητήριά μου και τις ευχές μου στη νέα Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στην πρώτη Ελληνίδα Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η οποία εκλέχθηκε χθες με μια μεγάλη πλειοψηφία, όπως επιτάσσει το Σύνταγμα. Η εκλογή αυτή αποτελεί - θα έλεγα - μια κατάρριψη όλης εκείνης της επιχειρηματολογίας που ακούσαμε κατά τη συζήτηση της Αναθεώρησης του Συντάγματος. Η Αντιπολίτευση μας κατηγορούσε ότι δήθεν αλλάζουμε το άρθρο 32 με σκοπό να επιβάλλουμε έναν κομματικό Πρόεδρο. Μας έλεγαν τότε και αναρωτιόνταν: «Θα βγάλετε Πρόεδρο αρχηγό σωματείου; Θα βγάλετε διοικητή οργανισμού και οριοθετείτε και ορίζετε τέτοια μικρή πλειοψηφία;». Να, λοιπόν, που όταν η Πλειοψηφία στέκεται στο ύψος των περιστάσεων και κάνει προτάσεις οι οποίες ανταποκρίνονται και συγκεντρώνουν όλες εκείνες τις προϋποθέσεις που θέτει το Σύνταγμα για το πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας και τον ρόλο του - ότι είναι δηλαδή εκφραστής της ενότητας του έθνους, της ενότητας του λαού, της ενότητας του κράτους - και η Μειοψηφία ανταποκρίνεται - και πρέπει εδώ να συγχαρώ τόσο την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, όσο και του Κινήματος Αλλαγής που στήριξαν με την ψήφο τους την υποψηφιότητα αυτή - , τότε η δημοκρατία λειτουργεί ομαλά και το Σύνταγμα πραγματικά εφαρμόζεται τόσο στο γράμμα αλλά και κυρίως στο πνεύμα του. Και έρχομαι τώρα στον εκλογικό νόμο. Η κριτική κυρίως περιστρέφεται γύρω από την «καταπάτηση» της αρχής της ισότητας και της ισοδυναμίας της ψήφου, που είναι έκφραση της δημοκρατικής αρχής, της αρχής της λαϊκής κυριαρχίας και κατηγορούμαστε ότι παραβιάζουμε αυτήν την αρχή, την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας. Έκφραση, όμως, της αρχής της λαϊκής κυριαρχίας δεν είναι μόνον η αρχή της ισοδυναμίας της ψήφου, είναι και η αρχή της πλειοψηφίας. Στις δημοκρατίες η πλειοψηφία κυβερνά και η μειοψηφία, η οποία σαφώς και περιχαρακώνει τα δικαιώματά της, σαφώς και εξασφαλίζει τα δικαιώματά της, ελέγχει. Αυτό, λοιπόν, δεν πρέπει να το ξεχνούμε. Και ιδίως στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες, όπου το σύστημα είναι αμιγώς κοινοβουλευτικό και όχι προεδρικό, η Βουλή πρέπει να βγάζει κυβέρνηση. Γι' αυτό και όλοι οι συνταγματολόγοι - άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο - δέχονται ότι η αρχή της ισότητας της ψήφου κάμπτεται, υποχωρεί έναντι της άλλης αρχής, δηλαδή της αρχής της κυβερνησιμότητας, της απόκτησης μιας κυβερνητικής πλειοψηφίας, μιας βιώσιμης κυβέρνησης. Επίσης, είναι και η αρχή του πολυκομματισμού έκφραση της αρχής της λαϊκής κυριαρχίας. Και το σύστημα το οποίο έχουμε, το σύστημα το οποίο ίσχυσε και ισχύει σήμερα - και το οποίο ερχόμαστε να βελτιώσουμε σε κάποια του σημεία - υπηρετεί και αυτή την αρχή. Γιατί πράγματι κατά την εφαρμογή του εδώ και πολλά χρόνια, πείτε μου, δεν υπήρξαν πολυκομματικές Βουλές; Μπορεί να μπορώ να ισχυριστώ ότι υπήρξαν τα πιο πολυκομματικά κοινοβούλια από το 1974 και μετά με αυτό το εκλογικό σύστημα. Διότι εξασφαλίζει - και πρέπει αυτό να το τονίσω - και κατά την εφαρμογή του εξασφάλισε με ποσοστό άνω του 3% σε όλα τα κόμματα, τα μικρά κάτω από το τρίτο, την απόλυτη αναλογική εκπροσώπησή τους. Δηλαδή ό,τι τα κόμματα αυτά θα έπαιρναν εάν είχαμε απλή αναλογική, παίρνουν και με αυτό το εκλογικό σύστημα. Γι' αυτό και στην ουσία ουδέποτε δεν υπήρξαν ισχυρές διαμαρτυρίες για το σύστημα αυτό. Βεβαίως υπήρξε επιχειρηματολογία για την απλή αναλογική, αλλά νομίζω περισσότερο το κάναμε από υποχρέωση. Το σύστημα, λοιπόν, αυτό το οποίο ερχόμαστε σήμερα να βελτιώσουμε είναι ένα πετυχημένο, δίκαιο και κυρίως έντιμο εκλογικό σύστημα. Γιατί; Πρώτα απ' όλα δοκιμάστηκε στην πράξη εδώ και πολλά χρόνια. Όπως ξέρετε, καθιερώθηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επί υπουργίας Κώστα Σκανδαλίδη. Εφαρμόστηκε, βελτιώθηκε επί υπουργίας Προκόπη Παυλόπουλου. Τότε μάλιστα είχα την τιμή να είμαι εισηγητής στο νομοσχέδιο για την αλλαγή, τότε, του εκλογικού νόμου. Και σήμερα ερχόμαστε να το βελτιώσουμε ακόμη περισσότερο. Το σύστημα αυτό, λοιπόν, λειτουργεί σε δύο επίπεδα. Το πρώτο επίπεδο έχει να κάνει με την αντιπροσωπευτικότητα και λειτουργεί ως αναλογικό. Δηλαδή όλες οι πολιτικές δυνάμεις, οι υπαρκτές πολιτικές δυνάμεις που συγκεντρώνουν ποσοστό άνω του 3%, από το τρίτο και προς τα κάτω εκπροσωπούνται απολύτως αναλογικά. Παίρνουν ακριβώς τις έδρες τις οποίες δικαιούνται. Δεύτερον, λειτουργεί στο δεύτερο επίπεδο μεταξύ των δύο πρώτων κομμάτων ως πλειοψηφικό, αλλά αυτό είναι δίκαιο και έντιμο και το αποδέχονται. Είναι οι κανόνες του παιχνιδιού που αποδέχονται τα δύο πρώτα μεγάλα κόμματα. Όποιος κερδίσει παίρνει την πλειοψηφία, όποιος κερδίσει θα κυβερνήσει. Και μην ξεχνάτε ότι το σύστημα αυτό έδωσε κυβερνήσεις σε δύσκολες ώρες για την πατρίδα μας. Έδωσε κυβερνήσεις το 2012 και το 2015, όταν υπήρχε η μεγάλη οικονομική κρίση. Και αν δεν ήταν αυτό το σύστημα, με απλή αναλογική δεν θα σχηματίζονταν κυβερνήσεις, ούτε αυτή του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ. Και τελικώς η χώρα πέρα από την περιπέτεια της οικονομικής κρίσης θα αντιμετώπιζε και πολιτική κρίση. Αυτό, λοιπόν, το σύστημα ερχόμαστε και το βελτιώνουμε. Πρώτα απ' όλα αυξάνουμε την αναλογικότητα. Τις διακόσιες πενήντα έδρες που μοιράζονταν αναλογικά, τις κάνουμε διακόσιες ογδόντα. Δεύτερον, η κλιμάκωση την οποία καθιερώνουμε λειτουργεί πιο δημοκρατικά και πιο αναλογικά, με την έννοια ότι όσο μεγαλύτερο ποσοστό παίρνει ένα κόμμα τόσο ευκολότερα φτάνει στα ποσοστά και ενισχύεται με έδρες, προκειμένου να σχηματιστεί κυβέρνηση. Είναι η αρχή της κυβερνησιμότητας, που λέμε, του να έχει η χώρα κυβέρνηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να πω ότι υπάρχει ένας ισχυρισμός ότι έτσι αλλοιώνεται το αποτέλεσμα, η πολιτική αποτύπωση, η αποτύπωση των πολιτικών δυνάμεων στον πολιτικό χάρτη και η εκπροσώπηση στο Κοινοβούλιο. Όμως η αλήθεια είναι μία. Τις πολιτικές δυνάμεις δεν τις κάνουν τα εκλογικά συστήματα. Τις πολιτικές δυνάμεις τις κάνει ο λαός. Το ΠΑΣΟΚ ήταν ένα κραταιό μεγάλο κόμμα. Σήμερα δεν είναι. Γιατί; Γιατί έτσι αποφάσισε ο ελληνικός λαός. Ο ΣΥΡΙΖΑ από ένα πολύ μικρό κόμμα έγινε ένα μεγάλο κόμμα και κυβέρνησε τη χώρα. Σήμερα ήρθε στην Αντιπολίτευση. Τον εμπόδισε κάποιο εκλογικό σύστημα να κυβερνήσει; Όχι. Άρα δεν είναι τα εκλογικά συστήματα αυτά τα οποία αλλοιώνουν το εκλογικό αποτέλεσμα. Γι' αυτό, λοιπόν, πιστεύω ότι αυτός ο εκλογικός νόμος είναι ένας σωστός εκλογικός νόμος, ένας χρήσιμος εκλογικός νόμος και σας καλώ να τον υπερψηφίσετε.
Ευχαριστώ πολύ. Τον λόγο έχει η κ. Σούκουλη - Βιλιάλη Μαριλένα από τη Νέα Δημοκρατία και την Κόρινθο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλούμαστε μια ημέρα μετά από την εκλογή της πρώτης γυναίκας στο ύπατο πολιτειακό αξίωμα να τοποθετηθούμε επί του εκλογικού συστήματος που θα ισχύσει από τις μεθεπόμενες εκλογές κατά τη συνταγματική επιταγή. Θα μου επιτρέψετε επομένως σε αυτό το σημείο και ως η μοναδική γυναίκα απ' όλο το κοινοβουλευτικό φάσμα, σε μία από τις δεκατρείς περιφέρειες της χώρας, αυτή της Πελοποννήσου, να εκφράσω και από του Βήματος της Βουλής τα θερμά μου συγχαρητήρια προς τη νέα Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Αικατερίνη Σακελλαροπούλου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλοι θα συμφωνήσετε ότι ο συμβολισμός της επιλογής της είναι κρίσιμος για την αναγνώριση του ρόλου, αλλά και της ουσιαστικής συμμετοχής της σύγχρονης Ελληνίδας σε όλες τις πτυχές του κοινωνικού, οικονομικού και πολιτικού γίγνεσθαι. Πάμε τώρα στο θέμα μας, στον προτεινόμενο εκλογικό νόμο. Δεν θα ήθελα να σταθώ παραπάνω στο τεχνικό του μέρος. Ακούστηκε και στις επιτροπές, αλλά και σήμερα και από τον εισηγητή μας, αλλά και από πάρα πολλούς συναδέλφους ομιλητές. Θα σταθώ, όμως, στο γεγονός ότι η συγκεκριμένη νομοθετική πρωτοβουλία έρχεται προς ψήφιση, όπως προεκλογικά είχαμε υποσχεθεί, στην αρχή της τετραετίας, αποφεύγοντας μικροπολιτικά τερτίπια και κυρίως αποφεύγοντας τον πολιτικό αιφνιδιασμό έναντι του εκλογικού σώματος, αλλά κυρίως και έναντι του ιδίου του πολιτικού συστήματος. Η πολιτική συνέπεια αποτελεί για ακόμα μία φορά κυρίαρχο χαρακτηριστικό της Κυβέρνησής μας κατά την άσκηση εφαρμοσμένης πολιτικής, αποστέλλοντας ένα συνεχές και καθαρό μήνυμα κυρίαρχα στον ελληνικό λαό, αλλά και στο εξωτερικό της χώρας, ότι η νέα Κυβέρνηση τηρεί τις δεσμεύσεις της, τηρεί τα λεγόμενά της. Είμαστε αξιόπιστοι. Ο πυρήνας του προτεινόμενου εκλογικού συστήματος αποτελεί την κοινή συντεταγμένη ανάμεσα στην αναγκαιότητα να αποτυπώνεται ορθά η συνταγματική αρχή της ισοδυναμίας της ψήφου των πολιτών και στην ανάγκη της χώρας να προχωρεί με σταθερότητα στην εφαρμογή ενός πλαισίου προγραμματικής πολιτικής, ενός πλαισίου γνωστού προεκλογικά στον ελληνικό λαό. Προχωρούμε σε ένα σύστημα αναλογικότερο ακόμα και από το ισχύον, αποφεύγοντας παράλληλα παραλυτικές ιδιότητες ενός συστήματος όπως αυτό που ψήφισε ο ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή ενός συστήματος η εφαρμογή του οποίου στις τελευταίες αυτοδιοικητικές εκλογές προκάλεσε τα γνωστά σε όλους μας αποτελέσματα για την ομαλή λειτουργία των ΟΤΑ. Και αν δεν υπήρχε αυτή η νομοθετική ρύθμιση της Κυβέρνησης, θα μιλούσαμε για ακυβέρνητα καράβια μπλεγμένα σε προσωπικούς τακτικισμούς, χωρίς ίχνος διασύνδεσης με την κοινωνική επιθυμία για ευημερία και πρόοδο των τοπικών κοινωνιών. Αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, το ίδιο πράξατε και με τον επερχόμενο εκλογικό νόμο της απλής αναλογικής. Ψηφίσατε ένα σύστημα όχι γιατί πιστεύετε στις ευεργετικές του ιδιότητες, αλλά αντίθετα διότι, ως συνήθως, αναγάγατε τον πολιτικό τυχοδιωκτισμό σε εργαλείο άσκησης πολιτικής με στόχο πρόσκαιρα πολιτικά οφέλη. Ας πούμε επιτέλους τα πράγματα με το όνομά τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε να νομοθετήσει την απλή αναλογική με μοναδικό κριτήριο τη μικροκομματική στάθμιση πολιτικών δεδομένων. Δεν προλάβατε να το κάνετε στην αρχή, είχατε μεγάλο φόρτο εργασίας. Και εντελώς τυχαία, εντελώς συμπωματικά αποφασίσατε να αλλάξετε το σύστημα όταν ήσασταν πλέον σίγουροι ότι οι πολιτικές συνθήκες δεν ήταν ευνοϊκές για εσάς. Εάν αντίθετα η πολιτική σας εκτίμηση ήταν διαφορετική, η απλή αναλογική θα είχε πάει περίπατο και θα λέγατε το εξής λαϊκό ανέκδοτο, ότι είχατε αυταπάτες για τη χρησιμότητα της απλής αναλογικής, κάτι άλλωστε που δεν θα ήταν η πρώτη φορά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο ελληνικός λαός κυρίαρχα αποφασίζει τη μορφή διακυβέρνησής του. Κανένα αποτέλεσμα δεν κρίνεται πριν ο ελληνικός λαός αποφανθεί. Και το προτεινόμενο εκλογικό σύστημα σίγουρα δεν νοθεύει τη λαϊκή ετυμηγορία, ενισχύει την πρωτογενή επιθυμία της ελληνικής κοινωνίας να υπάρξει αποτελεσματική διακυβέρνηση. Η Κυβέρνηση, έχοντας την πρότερη εμπειρία της καταστροφικής κρίσης, κατανοεί ότι ο όρος της πολιτικής σταθερότητας αποτέλεσε, αποτελεί και θα αποτελεί δείκτη άμεσα διασυνδεδεμένο με την οικονομική και κοινωνική προοπτική της χώρας. Κατανοούμε, παράλληλα, ότι η προοπτική της εθνικής συνεννόησης είναι καίριο ζητούμενο για την ελληνική κοινωνία, ιδιαίτερα σε κρίσιμα εθνικά ζητήματα. Οφείλουμε, λοιπόν, να είμαστε ειλικρινείς με τον ελληνικό λαό παρουσιάζοντας τα πλήρη δεδομένα που θα προκύψουν από τις επιλογές του εκ των προτέρων και όχι εκ των υστέρων. Τα πολιτικά κόμματα θα πρέπει πριν τη διενέργεια των εκλογών να δεσμευτούν που συγκλίνουν και που αποκλίνουν, ώστε ο ελληνικός λαός να γνωρίζει, ώστε οι πολίτες να μπορούν να κρίνουν τη συνέπεια μεταξύ προεκλογικών λόγων και μετεκλογικών πράξεων. Διαφορετικά, ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορεί να μιλάει για προοδευτικές συμμαχίες, αλλά να είναι έτοιμος να κυβερνήσει ακόμα και με την Ελληνική Λύση. Και αν αυτό είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας, το ζήσαμε με τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπου ο μοναδικός συνεκτικός ιστός υπήρξε η διατήρηση στην αναπαυτική καρέκλα της εξουσίας. Ευτυχώς, η ελληνική κοινωνία θυμάται και πλέον γνωρίζει ότι ο μόνος που θα χαρεί από την αναμπουμπούλα της απλής αναλογικής είναι ο πολιτικός λύκος και για αυτό θα αργήσει πάρα πολύ να σας εμπιστευθεί ξανά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζουμε να πορευόμαστε με το βλέμμα στραμμένο στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, προσηλωμένοι στην οικονομική και κοινωνική ανόρθωση της πατρίδας μας. Ο προτεινόμενος εκλογικός νόμος αποτελεί ένα ακόμα σταθερό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Ας κοιτάξουμε την πολιτική πραγματικότητα κατάματα και ας ανταποκριθούμε στις υψηλές προσδοκίες των πολιτών που δεν θέλουν άλλες συμφωνίες κάτω από το τραπέζι, αλλά που αναζητούν την αλήθεια και μόνο την αλήθεια ως τη μοναδική δίοδο για την πορεία της χώρας μας στο μέλλον. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο Κερκυραίος κ. Αλέξανδρος Αυλωνίτης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κύριε Υφυπουργέ, στο DNA της Αριστεράς είναι η απλή αναλογική. Σας τα είπα και στην Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης. Αν πάτε πολύ παλιά πίσω, μέχρι και σήμερα, θα δείτε ακριβώς την ίδια στάση. Ακούω από τους Βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος να λένε γιατί το 2015 δεν ψηφίσατε την απλή αναλογική; Μα, είναι επιχείρημα αυτό; Δεν θυμάστε τι έγινε μέχρι το δημοψήφισμα; Δεν τα θυμάστε; Τα έχετε ξεχάσει; Πώς οδηγήθηκε σε δεύτερη εκλογική διαδικασία η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ; Το ξεχάσατε; Ξεχνάτε, όμως, ότι τρεις Υπουργοί δικοί σας κατά το παρελθόν ήταν διαπρύσιοι κήρυκες της απλής αναλογικής; Να σας θυμίσω ότι πριν από λίγο έφυγε από το διπλανό κάθισμα ο κ. Γεραπετρίτης, διαπρεπής συνταγματολόγος; Αν ήταν εδώ, θα του έδινα αυτό το άρθρο από το 2015. Ξέρετε τι λέει το 2015; Λέει ότι υπό τις συνθήκες αυτές και παρά την αμφίβολης συνταγματικότητας αδιαβάθμητη ενίσχυση για το πολιτικό σύστημα και το εκλογικό σύστημα με πενήντα έδρες, μοναδική εκλογική καινοτομία του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Και αυτός ο ίδιος ο συνταγματολόγος, ο Γεραπετρίτης, Υπουργός Επικρατείας, αμφισβητεί τη συνταγματικότητα του εκλογικού συστήματος της απλής αναλογικής.
Μιλάει για αδιαβάθμητη.
Σας δίνω και θα σας παραδώσω το συγκεκριμένο του άρθρο. Παράλληλα, ξέρετε πώς αιτιολογεί ο κ. Γεραπετρίτης, ο Υπουργός Επικρατείας σας, το γεγονός ότι οδηγηθήκαμε σε αυτό το σύστημα του ενισχυμένου πλειοψηφικού συστήματος; Ακούστε τι λέει: «Εκεί οδηγήθηκε το πολιτικό σύστημα, λόγω, πρώτον, του πελατειακού συστήματος, της οικογενειοκρατίας, του πολιτικού ωφελιμισμού, του σταυρού προτίμησης στις Βουλευτικές εκλογές, της κομματικής πειθαρχίας με την πλήρη περιφρόνηση της συνταγματικής επιταγής για την ελευθερία γνώμης και ψήφου. Και οδηγήθηκε έτσι το σύστημα με αυτή τη συγκεκριμένη εκλογική νομοθεσία.». Ο κ. Γεραπετρίτης τα λέει. Σας είπα και στην επιτροπή και σας το λέω και τώρα. Πείτε ποια ήταν η θέση του κ. Βορίδη, ποια ήταν η θέση του κ. Γεωργιάδη, ποια ήταν η θέση του κ. Πλεύρη Αθανασίου. Αυτοί πρώτοι πρότειναν στο ελληνικό Κοινοβούλιο να επανέλθει η απλή αναλογική. Σας τα είπα. Και καταθέτω αυτό το σχέδιο νόμου του πάλαι ποτέ ΛΑΟΣ. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αλέξανδρος - Χρήστος Αυλωνίτης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αγαπητοί συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα δεν είναι οποιοδήποτε νομοσχέδιο. Έχω την εντύπωση ότι πιστεύετε ότι ο εκλογικός νόμος είναι ένας απλός νόμος, όπως όλοι οι άλλοι της απλής κοινοβουλευτικής διαδικασίας. Όπως είπα και στην Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, σε τούτη τη συζήτηση για τον εκλογικό νόμο μετράμε ο καθένας από μας το δημοκρατικό μας μπόι. Θα σας θυμίσω για μια ακόμη φορά - το ξέρετε, αλλά να το ακούσει και ο ελληνικός λαός - ότι μιλάμε για το πολίτευμα που στηρίζεται πάνω στην αρχή της πλειοψηφίας που έχει ως πυρήνα την αρχή της ισότητας των πολιτών, την αρχή της ισότητας της έκφρασής τους με τα μέγιστο δικαίωμά τους την ψήφο. Είναι ο νόμος που δείχνει πόσο σεβόμαστε την ψήφο του λαού και, φυσικά, τον ίδιο τον λαό. Απόψε και αύριο μετριόμαστε και δείχνουμε το μπόι μας. Για να δούμε, λοιπόν, πόσο δημοκράτες είστε τώρα, αλλά και διαχρονικά. Προτείνετε να καταργήσει η Βουλή το ισχύον εκλογικό σύστημα που ψηφίστηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το 2016 και να επανέλθουμε στο εκλογικό σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής. Σας απαντώ ευθέως: Θέλετε, περιφρονώντας στην κυριολεξία τις παραπάνω δημοκρατικές αρχές, να μονοπωλήσετε και, μάλιστα, μονοκομματικά την εξουσία έχοντας τη φρούδα ελπίδα ότι ο λαός θα σας εκλέγει για πάντα πρώτο κόμμα. Περιφρονείτε διαχρονικά την επιστημονική κοινότητα που στηρίζει σχεδόν στο σύνολό της την αρχή της αναλογικότητας και την ισοτιμία της ψήφου ως συστατικό στοιχείο του δημοκρατικού μας πολιτεύματος. Το μόνο σας επιχείρημα, που με περισπούδαστο ύφος και με έκδηλα ψεύτικο ενδιαφέρον βροντοφωνάζετε, είναι αυτό της κυβερνησιμότητας. Ταυτίζετε την έννοια της κυβερνησιμότητας με την μονοκομματική διακυβέρνηση της χώρας. Σας ρωτώ, λοιπόν, ευθέως: Η κυβερνησιμότητα ταυτίζεται μόνο με τη μονοκομματική διακυβέρνηση της χώρας; Γιατί; Μονοκομματικές κυβερνήσεις κυβέρνησαν όλα αυτά τα χρόνια. Να σας θυμίσω πόσες μονοκομματικές κυβερνήσεις οδήγησαν την Ελλάδα διαχρονικά από πριν από το 1900, από το 1897; Να πάω πιο μπροστά στον χαμένο ελληνοτουρκικό πόλεμο, τον διχασμό, τη Μικρασιατική Καταστροφή, τους εμφύλιους πολέμους, τον Μεταξά και τη δικτατορία. Ποιοι κυβέρνησαν αυτόν τον τόπο; Μονοκομματικές κυβερνήσεις. Πήρατε μερικές κυβερνήσεις συναινετικές με την απλή αναλογική και φορτώσατε τα δεινά του ελληνικού λαού πάνω σε αυτό. Είναι δημοκρατικά και πολιτικά ανέντιμη αυτή η επιχειρηματολογία. Πιστέψτε με. Πρέπει να δοκιμαστεί ο ελληνικός λαός με συναινετικές κυβερνήσεις, να κυβερνηθεί αυτός ο βασανισμένος τόπος, που τα δεινά της πολιτικής των μονοκομματικών κυβερνήσεων τα περνάμε ακόμα και σήμερα που συζητάμε. Και έρχεται ο Υπουργός Επικρατείας, ο κ. Γεραπετρίτης, ο οποίος υποστηρίζει ότι είναι αντισυνταγματική η νομοθεσία του εκλογικού νόμου με την απλή αναλογική και λέει ότι είναι συνταγματικότατος ο νόμος. Και κυρίως, απορρίπτει την ένσταση αντισυνταγματικότητας στο πιο σημαντικό επιχείρημα που προσδιορίστηκε, που εκφράστηκε από την Αντιπολίτευση ότι είναι δυνατόν να μην είναι αντισυνταγματική η διάταξη που λέει ότι το 60% που παίρνει ένας συνασπισμός κομμάτων να μην έχει τη δυνατότητα να κυβερνήσει και να έχει τη δυνατότητα να κυβερνήσει και να πάρει το μπόνους των πενήντα εδρών το 31%; Αυτή είναι η δημοκρατία που πιστεύετε; Αυτό είναι το Σύνταγμα που εφαρμόζετε; Ε, όχι. Θυμηθείτε το εξής, από απόψε που μίλησε ο Αρχηγός του κόμματός μου, που μίλησαν οι συνάδελφοί μου, που μιλάω κι εγώ: Θα πέσετε στον λάκκο που εσείς οι ίδιοι σκάβετε. Να είστε καλά. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε κι εμείς. Τον λόγο έχει ο κ. Θεόφιλος Ξανθόπουλος από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η Βουλή συζητά σήμερα τον εκλογικό νόμο, ουσιαστικά ένα σχέδιο νόμου που έρχεται να ακυρώσει την ανόθευτη έκφραση των πολιτών, την απλή αναλογική. Η ειρωνεία της ιστορίας είναι ότι τον νόμο αυτόν τον εισηγείται ο Υπουργός κ. Θεοδωρικάκος που ταύτισε τη νιότη του με τους αγώνες για την καθιέρωση της απλής αναλογικής. Είναι η ειρωνεία της ιστορίας και ως παλιός μαρξιστής θα με καταλάβει. Τι προτείνετε, λοιπόν; Ένα σύστημα όπου η πριμοδότηση του πρώτου κόμματος αρχίζει από το ποσοστό του 25%, δηλαδή με το 25,01% αρχίζει η πριμοδότηση. Όταν, λοιπόν, τα 3/4 της κοινωνίας έχουν καταψηφίσει αυτό το κόμμα που έχει 25,01%, έρχεται ο εκλογικός νόμος και του δίνει μπόνους. Αντιλαμβάνεστε ότι αυτό δείχνει μια μεγάλη επιφύλαξη που έχετε στην πλειονότητα του ελληνικού λαού, γιατί είστε ένα συντηρητικό κόμμα. Μην αναρωτιέστε, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, ποιοι είναι οι προοδευτικοί. Είναι αυτοί που καθιερώθηκαν στη συνείδηση του ελληνικού λαού, που τον στήριξαν στις δομές συσσιτίων, στα κοινωνικά ιατρεία, στις μορφές εναλλακτικής οικονομίας, που «έβαλαν πλάτη» για να βγει η κοινωνία όρθια από τη μέγγενη των μνημονίων, που έστησαν δομές αλληλεγγύης για τους πρόσφυγες και στάθηκαν απέναντι στον ρατσισμό και τον φασισμό. Αυτό είναι το περίγραμμα του προοδευτικού πολίτη και μ' αυτή τη σκευή εμείς κατεβαίνουμε στον πολιτικό στίβο. Είστε επίσης συντηρητικοί γιατί μονίμως στηρίζεστε στους λίγους για να διοικήσετε τους πολλούς. Θέλω να κάνω μια παρέκβαση, ανεξάρτητα από το αν συζητάμε για τον εκλογικό νόμο. Μου έχει κάνει τεράστια εντύπωση αυτή η ιστορία με την ΑΕΠΙ. Έχουμε τους καλλιτέχνες που πρωτογενώς παράγουν το προϊόν της καλλιτεχνικής τους έμπνευσης με τη δουλειά τους, το ταλέντο τους, το μεράκι τους. Θέλουν να διαχειριστούν το προϊόν του κόπου τους και έρχεστε και τους λέτε «όχι, δεν θα το κάνετε εσείς, θα το κάνει ο τάδε ιδιώτης». Εκτός βεβαίως από τη λογική που εξυπηρετείτε και εξοφλείτε γραμμάτια όλων αυτών που σας έσπρωξαν και σας ανέβασαν στην εξουσία, αυτό δείχνει και μια απέχθεια, μια αντίδραση. Γυρίζετε την πλάτη σ' αυτούς που πραγματικά παράγουν και έχουν λόγο στο προϊόν του κόπου τους. Επιπλέον κάνετε και μια αντιδιαλεκτική προβολή. Ακούω όλο το απόγευμα ότι εάν τα ποσοστά του Ιουλίου του 2019 ήταν με το σύστημα της απλής αναλογικής, θα κατανέμονταν οι έδρες έτσι και έτσι και έτσι. Δεν ισχύει αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Εάν υπήρχε απλή αναλογική, θα είχε απελευθερώσει άλλες δυνάμεις στην κοινωνία. Δεν μπορεί με τα κριτήρια της ενισχυμένης να κρίνουμε την απλή αναλογική. Η απλή αναλογική είναι καταλύτης, δημιουργεί δυναμική στην κοινωνία, απελευθερώνει συνειδήσεις. Είστε, λοιπόν, συντηρητικοί γιατί δεν αντιλαμβάνεστε αυτή τη δυναμική και τη θεωρείτε στατικό μέγεθος, το οποίο το αναλύετε στο κρεβάτι του Προκρούστη με βάση τα αποτελέσματα που προέκυψαν με σύστημα ενισχυμένης αναλογικής. Επιπλέον είστε συντηρητικοί γιατί αλλάξατε με εγκύκλιο τον νόμο στην τοπική αυτοδιοίκηση πριν καν δοκιμαστεί για να δούμε τα αδιέξοδα και να κάνουμε τις διορθωτικές ρυθμίσεις, ακριβώς για να μην υπάρξει ούτε ένα παράδειγμα εφαρμογής της απλής αναλογικής στον δημόσιο βίο και αποτελέσει προηγούμενο παράδειγμα, σημείο αναφοράς για όλους εμάς οι οποίοι πιστεύουμε στην απλή αναλογική, πιστεύουμε στις συνεργασίες και πιστεύουμε στο «μαζί» με βάση τα κοινά προγράμματα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το τελευταίο διάστημα γίναμε μάρτυρες τριών κορυφαίων στιγμών συναινετικής πολιτικής στην ψήφο των αποδήμων, στην εκλογή του Προέδρου της Βουλής και στην εκλογή της Προέδρου της Δημοκρατίας. Ε, λοιπόν, είναι υποκριτική η στάση σας - σας το λέω ευθέως - διότι σ' ένα κατ' εξοχήν ζήτημα συναίνεσης όπως είναι ο εκλογικός νόμος, «τορπιλίζετε» τη συναίνεση και φέρνετε μονομερώς ένα σχέδιο νόμου που ευνοεί κατά τη συγκυρία εσάς και γιατί το κάνετε αυτό; Διότι ουσιαστικά αντί να βάλετε το ζήτημα της απλής αναλογικής ή του εκλογικού νόμου σε διαβούλευση και σε συζήτηση, σας ενδιαφέρει το γκοβέρνο, το να έχετε το πάνω χέρι στη διακυβέρνηση της χώρας, οπότε αγνοείτε τα υπόλοιπα κόμματα και ρυθμίζετε κατά το δοκούν τη νομοθετική σας πρωτοβουλία. Ένα επιχείρημα έχετε λογικό, την κυβερνησιμότητα. Κυρίες και κύριοι της Πλειοψηφίας, η κυβερνησιμότητα δεν είναι αριθμητικό δεδομένο, είναι πολιτικό δεδομένο. Εάν δεν υπάρχει μια αντιστοίχιση της λαϊκής δυναμικής, της λαϊκής αποδοχής, της λαϊκής επίνευσης με την κυβέρνηση, δεν μπορεί αυτή η κυβέρνηση να σταθεί, δεν μπορεί να υπάρξει κυβερνησιμότητα. Είναι πολύ υποκριτικό να μιλάτε για την κυβερνησιμότητα με αριθμητικά δεδομένα. Θηριώδεις πλειοψηφίες κατέρρευσαν, Πρωθυπουργοί άλλαξαν ακαριαία, πλειοψηφίες εξαερώθηκαν και αυτό γιατί συνέβη; Διότι ακριβώς δεν αντιστοιχούσε η εκπροσώπηση στη Βουλή με τη λαϊκή δυναμική. Αυτού του τύπου την κυβερνησιμότητα θέλετε, τον «κορσέ» στην κοινωνία; Θέλετε την καλίμπρα όπου ανεξάρτητα από το τι λέει η κοινωνία, εμείς διοικούμε μ' αυτόν τον τρόπο; Ακούστε να δείτε. Το εκλογικό σύστημα είναι ο άξονας μετάδοσης της λαϊκής βούλησης στη Βουλή. Αυτό είναι και όσο πιο ομαλά μεταφέρεται η λαϊκή βούληση στη Βουλή, τόσο πιο ομαλά λειτουργεί το πολιτικό σύστημα. Κάνατε ατυχείς συγκρίσεις για την απλή αναλογική αναφέροντας τις συνθήκες του εμφυλίου, τις συνθήκες της Μικρασιατικής Καταστροφής. Ευτυχώς από το 1974 και μετά έχουμε μια πολύ ομαλή πολιτική περίοδο, την ομαλότερη, τη διαρκέστερη και την πιο καθαρή απ' όλες τις περιόδους που έζησε η χώρα. Τώρα είναι η ώρα να εμφανιστεί και να εφαρμοστεί η απλή αναλογική, αλλά και σ' αυτή την περίπτωση εσείς γυρίζετε την πλάτη. Εμείς - το είπε και ο εισηγητής μας - θα πάρουμε πρωτοβουλία με τα άλλα κόμματα της Αντιπολίτευσης για να δημιουργήσουμε επιτροπές, για να επεξεργαστούμε εκλογικό νόμο και για την τοπική αυτοδιοίκηση και για τις κεντρικές εκλογές. Είναι μια πρόκληση και μια πρόσκληση στην προοδευτική πλειοψηφία, ώστε όλοι εμείς που πιστεύουμε στην απλή αναλογική να δουλέψουμε για να την κάνουμε κυρίαρχο τρόπο εκλογής Βουλευτών, γιατί τη χρειάζεται ο τόπος, τη χρειάζονται οι πολίτες, τη χρειαζόμαστε όλοι μας. Η κοινωνία αγρυπνά, η κοινωνία μάς βλέπει, η κοινωνία μάς κρίνει και απόψε είναι μια στιγμή που αναδεικνύεται η μεγάλη σημασία της απλής αναλογικής και η πλήρης αδιαφορία της Νέας Δημοκρατίας για τη θέσπισή της. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε κι εμείς. Τον λόγο έχει ο κ. Περικλής Μαντάς από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που ψηφίζουμε αύριο εκτιμώ ότι αποτελεί μια σημαντική επιστροφή στη λογική, μια λογική που επιτάσσει αφ' ενός να δεχθούμε την αναλογικότητα στη λαϊκή βούληση που εκφράζεται μέσα από μια εκλογική διαδικασία και αφ' ετέρου να σεβαστούμε την επιθυμία του ελληνικού λαού να έχουμε κυβερνήσεις σταθερές, στιβαρές, κυβερνήσεις οι οποίες θα μπορούν απρόσκοπτα να δουλέψουν για το συμφέρον του τόπου, οι οποίες δεν θα εκβιάζονται και δεν θα τελούν υπό την ομηρία των εκάστοτε συμφωνιών που θα πρέπει να κάνουν, μια λογική η οποία θα πρέπει να είναι απέναντι στις ευκαιριακές και συγκυριακές κυβερνήσεις σαν αυτές που ζήσαμε τα τελευταία χρόνια, που ο μόνος στόχος που είχαν τελικά ήταν το πώς θα μοιράσουμε την εξουσία, πώς θα φτιάξουμε τον κομματικό μας στρατό, πώς θα επιβιώσουν τα κόμματά μας, πώς θα μοιράσουμε τα Υπουργεία μας. Αναρωτιέμαι πραγματικά - και δεν μπορώ να φανταστώ - ποιος είναι αυτός ο τομέας που μπορούσε να συμφωνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ με τον κ. Καμμένο για να κυβερνήσουν τεσσεράμισι χρόνια. Ποιος είναι ο τομέας που είχατε την ίδια πολιτική αντίληψη; Ήταν ο τομέας - ας πούμε - της παιδείας;
Η διαφθορά.
Θα φτάσουμε και στη διαφθορά. Ήταν - ας πούμε - ο τομέας της υγείας ή της ασφάλειας; Μήπως ήταν η Ορθοδοξία και οι σχέσεις Κράτους - Εκκλησίας; Μήπως ήταν η ασφάλεια των πολιτών; Μήπως ήταν η άμυνα και η εξωτερική πολιτική; Σε ένα πράγμα συμφωνήσατε: Να σκίσετε τα μνημόνια με έναν νόμο και ένα άρθρο. Και τελικά, σε αυτό που συμφωνήσατε οι ίδιοι παραδεχθήκατε ότι ήταν αυταπάτη. Άρα, λοιπόν, επιχειρήσατε την απλή αναλογική για τους δικούς σας πολιτικούς λόγους, για να χαϊδέψετε τα αυτιά όλων αυτών των αριστερών, οι οποίοι σας έβλεπαν να ασκείτε πολιτικές, οτιδήποτε άλλο, πλην Αριστερές. Και φέρατε και την απλή αναλογική και στην αυτοδιοίκηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχετε αναρωτηθεί, τι γίνεται στους δήμους αυτή τη στιγμή; Αν δεν είχαμε ψηφίσει τις διατάξεις για τη ρύθμιση στις ψηφοφορίες στα Σώματα, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, τα 2/3 των δήμων δεν θα είχαν ψηφισμένο προϋπολογισμό. Και να έβλεπα τότε τι θα λέγατε στους υπαλλήλους των δήμων που δεν θα μπορούσαν να πληρωθούν, στους προμηθευτές των δήμων που δεν θα μπορούσαν να πληρωθούν, που κανένα έργο δεν θα μπορούσε να προχωρήσει.
Και τώρα αυτό γίνεται.
Ακούστε με λίγο. Στον Δήμο Καλαμάτας, που είναι ο μεγαλύτερος δήμος της Πελοποννήσου, ο προϋπολογισμός ψηφίστηκε με μειοψηφία στο δημοτικό συμβούλιο. Νομίζω ότι το αποτέλεσμα ήταν δεκατέσσερα, δεκαεννέα. Αν δεν είχαμε προβλέψει, σε περίπτωση που δεν υπάρχει άλλη πρόταση, να ισχύει η πρόταση που θα πάρει έστω και μία ψήφο, αυτή τη στιγμή δεν θα λειτουργούσε ο Δήμος Καλαμάτας. Μία έρευνα στην Πελοπόννησο και το 80% των δήμων είναι σε αυτή την κατάσταση.
Δεν ισχύει αυτό. Ρωτήστε τον κ. Λιβάνιο.
Βεβαίως και ισχύει, κύριε Σπίρτζη. Σας προκαλώ να το δείτε. Δεν θα υπήρχε δήμος που θα μπορούσε να δουλέψει. Να σας πω και κάτι ακόμη. Δείτε λίγο και πέρα από αυτά τα σημαντικά. Δείτε κάτι αποφάσεις που βγάζουν τα δημοτικά συμβούλια. Βγάζουν κάτι τραγελαφικές αποφάσεις, που οι αντιπολιτεύσεις για να χτυπήσουν τις δημοτικές αρχές συνασπίζονται και βγάζουν αποφάσεις, οι οποίες είτε είναι πολλές φορές απέναντι στον θεσμικό ρόλο της αυτοδιοίκησης είτε είναι απέναντι στα συμφέροντα των πολιτών. Έχουμε παρατάξεις της αντιπολίτευσης που πριν, όταν ήταν δημοτική αρχή, υπερψήφιζαν για συγκεκριμένο έργο και τώρα, που έγιναν αντιπολίτευση, καταψηφίζουν. Αυτό τα τραγελαφικά γίνονται. Δεν χρειάζεται πολύς κόπος για να τα παρακολουθήσετε. Παρακολουθώ, πραγματικά, σήμερα από το πρωί τη συζήτηση και βλέπω να περισσεύει υποκρισία. Υπάρχει υποκρισία σε όλα. Λες και δεν κυβερνήσατε εσείς αυτόν τον τόπο. Λες και δεν εκμεταλλευτήκατε τις πενήντα έδρες. Λες και δεν διαλύσατε τον συνασπισμό των κομμάτων που είχατε, για να μπορέσετε να συμμετάσχετε, βλέποντας ότι δημοσκοπικά θα γίνετε κυβέρνηση. Λες και δεν κυβερνήσατε ούτε τον Γενάρη ούτε τον Σεπτέμβρη με τις πενήντα έδρες. Λες και δεν συνέβη ποτέ αυτό. Και τώρα διαρρηγνύετε τα ιμάτια σας υπέρ της απλής αναλογικής ξαφνικά. Πότε το κάνετε αυτό; Το κάνετε όταν βλέπετε ότι δεν μπορείτε να είστε πρώτο κόμμα. Και προσπαθείτε όλο αυτό να το περάσετε και ως ιδεολογική τοποθέτηση, πέντε χρόνια μετά. Μας κατηγορείτε ότι είμαστε υπέρμαχοι - λέει - των μονοκομματικών κυβερνήσεων. Σας θυμίζω ότι η Νέα Δημοκρατία ήταν η πρώτη κυβέρνηση, το 2012, που συγκυβέρνησε με άλλα δύο κόμματα. Εμείς ανοίξαμε τον δρόμο με προγραμματικό πλαίσιο, με μία συμφωνία σε επίπεδο κομμάτων και Αρχηγών. Εμάς κατηγορείτε; Μας κατηγορείτε ότι ασκούμε - λέει - πολιτική δοσοληψίας και δωροληψίας. Λες και έχουμε ξεχάσει τι κάνατε με τους Βουλευτές του κ. Καμμένου. Ο κ. Καμμένος σας τα είπε. Ο κ. Καμμένος σας κατηγόρησε δημόσια ότι κάνατε συμφωνίες με τους Βουλευτές του. Τα ξεχάσατε; Ο κ. Τσίπρας είπε σήμερα ότι δεν λαμβάνουμε υπ' όψιν μας τις μετρήσεις της κοινής γνώμης, ότι είναι υπέρ της απλής αναλογικής. Πότε λάβατε εσείς υπ' όψιν σας τις μετρήσεις της κοινής γνώμης; Πότε το μετρήσατε αυτό; Είπατε στον κόσμο τι συμβαίνει με την απλή αναλογική; Τα βλέπει τώρα ο κόσμος στις δημοτικές και στις περιφερειακές αρχές. Το τελευταίο και φοβερό ανέκδοτο ήταν ότι μας κατηγορείτε ότι κερδίσαμε τις εκλογές με πολιτική εξαπάτησης. Λες και ζούμε σε διαφορετική χώρα. Θυμάστε, τι λέγατε όταν ήσασταν στην αντιπολίτευση; Θυμάστε, τι κάνατε όταν στοχοποιήσατε την κυβέρνηση τότε με λάσπη; Ήρθατε μετά στην κυβέρνηση και δημιουργήσατε σκάνδαλα και σκευωρίες και στοχοποιήσατε τους πολιτικούς σας αντιπάλους. Σπείρατε τον πολιτικό διχασμό στη χώρα και απαξιώσατε το πολιτικό σύστημα. Όλα αυτά εσείς τα κάνατε. Και δεν έφταναν μόνο αυτά. Θέλατε να υποθηκεύσετε και το μέλλον της χώρας, ψηφίζοντας έναν νόμο που ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι αν ποτέ ισχύσει, θα φέρει μία πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση στην πατρίδα μας. Διότι ποτέ δεν θα μπορεί να σχηματιστεί μία κυβέρνηση, η οποία θα μπορεί να δουλέψει σωστά για αυτόν τον τόπο. Αντιλαμβάνομαι, βέβαια, ότι σας φαίνεται περίεργο και παράδοξο να βλέπετε ότι υπάρχει μία κυβέρνηση, η οποία υλοποιεί κατά γράμμα ό,τι υποσχέθηκε στους πολίτες προεκλογικά. Το αντιλαμβάνομαι, γιατί δεν το έχετε ζήσει και δεν το κάνετε και εσείς τεσσεράμισι χρόνια. Σας συστήνω, λοιπόν, να το συνηθίσετε. Διότι σε όλους τους τομείς, στην παιδεία, στην ασφάλεια, στην υγεία, στη δικαιοσύνη, στην οικονομία θα υλοποιήσουμε όλα αυτά για τα οποία μας ψήφισε ο ελληνικός λαός. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Αθανάσιος Καββαδάς από τη Νέα Δημοκρατία και την όμορφη Λευκάδα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Παρακαλώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση φέρνει στη Βουλή τον νέο εκλογικό νόμο και μάλιστα, στην αρχή της θητείας της, όπως είχε δεσμευτεί. Είναι μία κορυφαία επιλογή, που συνιστά ένα νέο υπόδειγμα πολιτικής συμπεριφοράς. Μέχρι σήμερα, είχαμε συνηθίσει σε πρακτικές κατά τις οποίες οι κυβερνήσεις χρησιμοποιούσαν το εκλογικό σύστημα στους κομματικούς τους σχεδιασμούς, ανάλογα με τη συγκυρία. Να υπενθυμίσω τον εκλογικό νόμο Κουτσόγιωργα με τον οποίο η Νέα Δημοκρατία, το 1990, με ποσοστό 47% δεν κατάφερε να συγκεντρώσει εκατόν πενήντα έναν Βουλευτές, γιατί ο κύριος στόχος αυτού του εκλογικού νόμου ήταν να εμποδίσει τη Νέα Δημοκρατία να σχηματίσει κυβέρνηση. Τις ίδιες ακριβώς πρακτικές ακολούθησε και η προηγούμενη κυβέρνηση του κ. Τσίπρα. Αφού κέρδισε δύο εκλογικές αναμετρήσεις με τον προηγούμενο εκλογικό νόμο που έδινε το μπόνους των πενήντα εδρών, έφερε τον νόμο της απλής αναλογικής, όταν είδε να ανατρέπεται πλήρως το πολιτικό σκηνικό και να παγιώνεται το προβάδισμα της Νέας Δημοκρατίας. Ήλπιζαν στην αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης και σε δεύτερες εκλογές με τον νόμο της απλής αναλογικής, προκειμένου να ενεργοποιηθεί το σενάριο που είχαν προετοιμάσει. Τις ίδιες ακριβώς πρακτικές ακολούθησε και στις αυτοδιοικητικές εκλογές στη λογική που λέει ότι εφόσον δεν έχουμε δυνάμεις και δεν μπορούμε να κερδίσουμε τους δήμους, τότε ας τους διαλύσουμε. Διότι αυτό συμβαίνει σήμερα στους δήμους με τα αποτελέσματα που παρήγαγε η απλή αναλογική. Ο Δήμος Λευκάδας είναι και αυτός ένα παράδειγμα, όπου όλοι βλέπουμε τα παράδοξα αυτού του συστήματος. Εάν δεν προχωρούσε η δική μας Κυβέρνηση σε παρεμβάσεις που διευκολύνουν την κυβερνησιμότητα των δήμων, τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα. Οι πρακτικές αυτές, κύριοι συνάδελφοι, ανήκουν στο παρελθόν. Η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη καταθέτει και ψηφίζει ένα νέο εκλογικό νόμο στην αρχή της θητείας της, χωρίς η επιλογή αυτή να συνδέεται με σκοπιμότητες. Η επιλογή αυτής της Κυβέρνησης είναι σε απόλυτη αντιστοιχία με τις προεκλογικές εξαγγελίες, τις οποίες ο ελληνικός λαός γνώριζε και ενέκρινε με την ψήφο του. Διότι οι πολίτες θέλουν ταυτόχρονα κυβερνησιμότητα και αναλογική εκπροσώπηση όλων των πολιτικών δυνάμεων, κάτι που επαναφέρει το νομοσχέδιο που συζητούμε. Το εκλογικό σύστημα που καλείται να ψηφίσει η Βουλή είναι αναλογικότερο από το τωρινό, παράλληλα, όμως, ενθαρρύνει τον σχηματισμό κυβέρνησης. Μέχρι σήμερα, το μπόνους των πενήντα εδρών δινόταν στο πρώτο κόμμα ανεξαρτήτως ποσοστού. Τώρα, αν το πρώτο κόμμα συγκεντρώσει κάτω από το 25%, δεν παίρνει μπόνους. Αν συγκεντρώσει 25%, παίρνει είκοσι έδρες. Και για κάθε μισή μονάδα, επιπλέον, κερδίζει μία ακόμα έδρα. Αν συγκεντρώσει 40%, παίρνει το σύνολο του μπόνους των πενήντα εδρών. Άκουσα κάποιους συναδέλφους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να χρησιμοποιούν το επιχείρημα ότι αυτός ο εκλογικός νόμος εμποδίζει τον σχηματισμό κυβερνήσεων συνεργασίας. Μα, αν δεν υπάρξει αυτοδύναμη κυβερνητική πλειοψηφία, τότε αναγκαστικά θα αναζητηθούν κυβερνήσεις συνεργασίας. Άλλωστε, με έναν νόμο ενισχυμένης αναλογικής και με το μπόνους των πενήντα εδρών, ο ΣΥΡΙΖΑ, σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις, σχημάτισε κυβερνήσεις συνεργασίας με τους ΑΝΕΛ. Κι εδώ πρέπει να πούμε ότι η ιστορία έχει δείξει ότι καμμία συναίνεση δεν μπορεί να είναι επιτυχημένη υπό τη δαμόκλειο σπάθη της ακυβερνησίας. Το να μπορεί μια μειοψηφία να καθορίζει τις πολιτικές επιλογές δεν είναι αντιπροσωπευτικότητα. Αντιθέτως ενέχει τον κίνδυνο η συνεργαζόμενη μειοψηφία να κρατά δέσμια την πλειοψηφία και να την εμποδίζει να εφαρμόσει τις πολιτικές για τις οποίες κέρδισε την προτίμηση των πολιτών. Και, βέβαια, εύκολα μια συνεργασία μπορεί να αποτελέσει άλλοθι για υπαναχώρηση απ' αυτές τις προγραμματικές θέσεις με το αζημίωτο. Αυτές τις παρενέργειες άλλωστε φοβούνται οι Έλληνες ψηφοφόροι και συστηματικά δηλώνουν στις δημοσκοπήσεις ότι προτιμούν αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Γι' αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο νέος εκλογικός νόμος δεν είναι μόνο εγγύηση πολιτικής ομαλότητας αλλά και εγγύηση ουσιαστικής διαφάνειας και λογοδοσίας. Γιατί μια αυτοδύναμη κυβέρνηση δεν μπορεί να κρυφτεί από τους πολίτες, ούτε να κατηγορήσει κανέναν άλλον για τυχόν λάθη και παραλείψεις. Αναλαμβάνει πλήρη και στο ακέραιο την ευθύνη. Εξάλλου η συνεργασία των πολιτικών δυνάμεων δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στο σχηματισμό ενός αθροίσματος κυβερνητικής πλειοψηφίας. Μπορεί να γίνει πράξη στο πεδίο κορυφαίων επιλογών για τη χώρα, μεγάλων αλλαγών και μεταρρυθμίσεων. Σε μία κρίσιμη καμπή της οικονομίας αλλά και της ιστορίας μας κρίσεις ακυβερνησίας και δημοκρατικού ελλείμματος είναι ανεπίτρεπτες. Περιθώρια συνεργασίας υπάρχουν κάθε στιγμή σε κάθε θέμα. Και η Κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι είναι ανοιχτή σε διάλογο. Το απέδειξε και σε αυτό το νομοσχέδιο ενσωματώνοντας σημαντικά στοιχεία από τις προτάσεις των άλλων κομμάτων. Το απέδειξε με την εκλογή του Προέδρου της Βουλής, με τον νόμο για την παροχή δικαιώματος ψήφου στους απόδημους Έλληνες αλλά και με την εκλογή της νέας Προέδρου της Δημοκρατίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο στόχος της Κυβέρνησης είναι η αναζήτηση ευρείας συναίνεσης. Είναι δεδομένο ότι θα θέλαμε να εκφραστεί αυτή η συναίνεση και στο ζήτημα της ψήφισης του νέου εκλογικού νόμου. Δυστυχώς, όμως, το πολιτικό μας σύστημα έχει να διανύσει, όπως φαίνεται, μία σεβαστή απόσταση ακόμα για να φτάσει σε ένα επίπεδο ωριμότητας και αναζήτησης ενός κοινού τόπου συναίνεσης και συνεργασιών. Θα ήταν ευχής έργο να έχει επιτευχθεί μία ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία που θα επέτρεπε συνταγματικά την εφαρμογή του νέου αυτού εκλογικού νόμου από τις επόμενες εκλογές προκειμένου να μην οδηγηθούμε σε διπλές εκλογές. Στη δημοκρατία όμως δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Και οι πολίτες θα κληθούν και πάλι σε τριάμισι χρόνια να αποφασίσουν ποιος θα κυβερνήσει τη χώρα. Είναι βέβαιο ότι η επιλογή τους θα είναι και πάλι η καθαρή και ισχυρή εντολή στη Νέας Δημοκρατία και στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Θα δώσω τον λόγο στην κ. Όλγα Γεροβασίλη από τον ΣΥΡΙΖΑ και την Άρτα. Να ευχαριστήσω τον κ. Κοτρωνιά που παραχώρησε τη σειρά του. Να τον ευχαριστήσετε.
Ευχαριστώ ιδιαίτερα, κύριε συνάδελφε, κύριε Πρόεδρε.
Παρακαλώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλο και συχνότερα φροντίζει η Κυβέρνηση να αναδεικνύει δήθεν την ανάγκη συναινέσεων σε μεγάλα ζητήματα τα οποία απασχολούν τη χώρα. Πραγματικά στην πολιτική ζωή του τόπου οφείλει κανένας όντως να συναινεί αρκεί να είναι συνειδητοποιημένος στο πότε, στο γιατί και στο πως. Αποδείξαμε και κατά τη διάρκεια της συζήτησης και της ψήφισης του νομοσχεδίου για την ψήφο των Ελλήνων του εξωτερικού αλλά και στην επιλογή της Προέδρου της Δημοκρατίας ότι όντως μπορούμε να συναινούμε. Έχουμε τη διάθεση σε μείζονα ζητήματα. Δεν κάνουμε στείρα αντιπολίτευση και δεν διαφωνούμε για να διαφωνούμε. Αυτό στα αλήθεια το ξαναλέω γιατί, κυρίες και κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, ξέρετε, όντως δεν είμαστε ίδιοι. Κι εσείς το λέτε κι εμείς το λέμε. Απλά για άλλους λόγους ο καθένας. Κρατάμε μία στάση ευθύνης αντίθετα με όλη την περίοδο που η Νέα Δημοκρατία ήταν στην αντιπολίτευση. Να μη θυμίσω τον τελευταίο χρόνο με την ιδιαίτερη όξυνση λαϊκισμού και απαράδεκτου λόγου από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας. Ακόμα όμως και σήμερα που είστε κυβέρνηση παρ' όλο που θα έπρεπε να έχετε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση - δεν έχετε αυτοπεποίθηση στα αλήθεια, αλλά μία αλαζονεία θα έλεγα - η υστερόβουλη στάση σας γίνεται όλο και πιο καθαρή. Και μάλιστα με την κατάργηση της απλής αναλογικής αποδεικνύετε ότι η ανάγκη από μέρους σας και όταν την επικαλείστε για συναινέσεις είναι και επίπλαστη και προσχηματική. Βεβαίως χρησιμοποιείτε κατά το δοκούν αναλόγως με τις επικοινωνιακές ανάγκες της στιγμής το θέμα της συναίνεσης ως αναγκαίο επικοινωνιακά για να εξυπηρετηθεί κάποιος άλλος σκοπός. Στ' αλήθεια αυτό το οποίο επιχειρείτε με το σχέδιο νόμου είναι η εγκαθίδρυση ενός μονοκομματικού μοντέλου διακυβέρνησης με ευθεία νόθευση της λαϊκής εντολής. Σε αυτό το σημείο ήσασταν απολύτως ειλικρινής και πριν τις εκλογές, όντως. Και σήμερα το υλοποιείτε. Όχι όμως για την αγωνία σας για τη χώρα και την αντιπροσώπευση των πολιτών. Το μόνο νομίζω που ενδιαφέρει είναι το πώς μοιράζονται οι καρέκλες εν προκειμένω οι έδρες στη Βουλή, δηλαδή παιχνίδια εξουσίας επί χάρτου στη βάση μελλοντικών εκλογών και μελλοντικής κατανομής εδρών και κοπή της εκλογικής πίτας. Είναι λίγο μεγαλύτερη η πίτα νομίζω από τις τελευταίες πίτες υπουργείων και αυτοδιοικητικών στελεχών. Όμως, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, ξεχνάτε ότι η εξουσία πηγάζει από τον κυρίαρχο λαό και μόνο. Κι όπως ο λαός είναι κυρίαρχος στο σύνολό του έτσι και οι ψήφοι των Ελλήνων είναι ισότιμες μεταξύ τους. Κατά συνέπεια δεν χωράει δεν νοείται να δίνονται μπόνους πενήντα εδρών στο πρώτο κόμμα είτε κλιμακωτά, όπως προβλέπεται στο νομοσχέδιο, είτε όχι. Πρόκειται να καταστρατήγηση της αντιπροσωπευτικής αρχής αφού δεν αντιπροσωπεύονται ισότιμα όλοι οι ψηφοφόροι. Μοιραία βεβαίως οδηγούμαστε στην κρίση του αντιπροσωπευτικού συστήματος κατά τον Αριστόβουλο Μάνεση, όπως γνωρίζετε καλύτερα όλοι οι συνταγματολόγοι. Το ζήτημα δεν είναι θεωρητικό αλλά εντελώς πρακτικό. Νομιμοποιείται μία κυβέρνηση με πλασματική πλειοψηφία να παίρνει αποφάσεις; Η απάντηση είναι προφανής. Ο ΣΥΡΙΖΑ ανέτρεψε αυτή τη στρέβλωση δεκαετιών του εκλογικού μας συστήματος καθιερώνοντας με νόμο την απλή αναλογική και εκπληρώνοντας βεβαίως και το ιστορικό του χρέος. Αντίθετα η Νέα Δημοκρατία επαναφέρει την ενισχυμένη, δηλαδή νοθευμένη αναλογική με το πλασματικό μπόνους εδρών για να κάψει την απλή αναλογική με διπλές εκλογές, όπως έχει καταγγελθεί επανειλημμένα. Άρα και εδώ οι διαφορές μας προκύπτουν ξεκάθαρα. Δυστυχώς για τη Νέα Δημοκρατία οι επόμενες εκλογές θα διεξαχθούν με απλή αναλογική και αυτό είναι κέρδος για την κοινωνία μας. Είναι κέρδος όχι μόνο επί της αρχής αλλά και επί της ουσίας γιατί οι κυβερνήσεις που θα διαμορφώνονται θα χαίρουν μεγαλύτερης λαϊκής νομιμοποίησης και θα είναι αντιπροσωπευτικότερες από τη σημερινή. Κυρίως, όμως, γιατί σχεδόν αποκλείονται οι μονοκομματικές κυβερνήσεις οι οποίες κατά κανόνα αναλώνονται, όπως αποδεικνύεται και από την παρούσα Κυβέρνηση, στο να ξεπληρώνουν τα πολιτικά τους γραμμάτια. Το πόσες φωτογραφικές διατάξεις έχει περάσει η Κυβέρνηση για να καταργήσει από τα τυπικά προσόντα των αρεστών και όχι των αρίστων, να τους διορίσει σε επιτελικές θέσεις, να αυξήσει στους μισθούς των μετακλητών, να βολέψει γαλάζιους συνταξιούχους. Πόσες και πόσες περιπτώσεις κρατικοδίαιτης επιχειρηματικότητας έχουμε όλοι υπ' όψιν, τις οποίες ευνόησε και εξακολουθεί να ευνοεί, παλαιότερα αλλά και τώρα, η παρούσα μονοκομματική κυβέρνηση. Το δίλημμα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, περί κυβερνησιμότητας ή μη είναι ένα πλασματικό στα αλήθεια δίλημμα διότι η αλήθεια είναι άλλη. Δεν μπαίνει θέμα ευθέως κυβερνησιμότητας διότι έχει αποδειχτεί ότι μπορούν να υπάρξουν κυβερνήσεις συνεργασίας σε βάση έντιμων συμφωνιών και προγραμματικών συγκλίσεων. Αν βάζαμε το θέμα με την πραγματική του απόδοση, δηλαδή όχι κυβερνησιμότητα αλλά μονοκομματική ή κυβέρνηση συνεργασίας, είναι βέβαιο ότι η απάντηση που θα περνάμε από τους Έλληνες πολίτες είναι ότι αυτή θα ήταν μία χρήσιμη κυβέρνηση, η δεύτερη. Θα απαντούσαν ότι θέλουν μια πολυκομματική κυβέρνηση που να έχει σχηματιστεί στη βάση σταθερών και προγραμματικών δεσμεύσεων. Μια τέτοια κυβέρνηση καθιστά και τη χώρα ισχυρότερη, εξασφαλίζοντας εκ προοιμίου ένα αρραγές εθνικό μέτωπο. Η χώρα δεν έχει ανάγκη από κυβερνήσεις μειοψηφίας, που λειτουργούν δογματικά και ανέλεγκτα. Το διακύβευμα είναι το εξής: η κυριαρχική άσκηση εξουσίας από τον λαό, με βάση τις πραγματικές ισορροπίες που διαμορφώνονται στην κοινωνία και όχι η άσκηση εξουσίας στο όνομα μεν του λαού, αλλά στην πραγματικότητα από παράκεντρα εξουσίας. Με άλλα λόγια, πρέπει να αφήσουμε πίσω μας τις κυβερνήσεις των λίγων, που νομοθετούν υπέρ ακόμα λιγότερων και μάλιστα, ψευδεπίγραφα στο όνομα των πολλών.
Ευχαριστούμε πολύ. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Κοτρωνιάς από τη Νέα Δημοκρατία και την όμορφη Φθιώτιδα.
Κύριε Πρόεδρε, κύριες και κύριοι Βουλευτές, το εκλογικό σύστημα δεν είναι τίποτα άλλο, παρά ο μηχανισμός με βάση τον οποίο καθορίζεται ο τρόπος, αλλά και οι όροι μετασχηματισμού της άμεσης λαϊκής βούλησης που εκφράζεται με την ψήφο, σε εκλεγμένους αντιπροσώπους, προκειμένου να επιτευχθεί η σύνθεση της Βουλής, η ανάδειξη κυβέρνησης και τελικά η διακυβέρνηση της χώρας. Στην πατρίδα μας το εκλογικό σύστημα καθορίζεται πάντοτε από ανάλογο εκλογικό νόμο, αφού δεν υπάρχει συνταγματικά κατοχυρωμένη ρύθμιση. Η Κυβέρνησή μας, με την κατάθεση του παρόντος εκλογικού νόμου πρώτα από όλα υλοποιεί μια σημαντική πολιτική της δέσμευση και την υλοποιεί - και αυτό έχει μεγάλη πολιτική αξία και σημασία - έξι μόλις μήνες μετά την πρόσφατη νίκη της στις εκλογές, στην αρχή της τετραετούς θητείας της, σε ουδέτερο πολιτικά χρόνο, δημιουργώντας ένα καθαρό πεδίο, χωρίς τερτίπια, πράγμα που κατά την προσωπική μου γνώμη δείχνει μια πολιτική εντιμότητα και μια πολιτική συνέπεια. Αποκτά δε ακόμα μεγαλύτερη σημασία αν σκεφτούμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος σήμερα εμφανίζεται υπέρμαχος της απλής αναλογικής, κυβέρνησε ψηφισμένος δύο φορές με τον προηγούμενο εκλογικό νόμο, αυτόν της ενισχυμένης αναλογικής, τον οποίο θυμήθηκε και αποφάσισε να αλλάξει, όχι όπως θα περίμενε κανένας από μια αριστερή κυβέρνηση στην αρχή της θητείας του, με τα πρώτα του νομοσχέδια, αλλά στο τέλος της θητείας του, όταν πλέον δημοσκοπικά βρισκόταν στα χειρότερα του. Αν κυρίες και κύριοι, συμφωνήσουμε ότι οι εκλογές δεν γίνονται έτσι απλά, για να καταγράφονται οι πολιτικές δυνάμεις, αλλά σκοπό έχουν να δημιουργηθεί κυβέρνηση, η οποία θα αναλάβει τις τύχες του τόπου, τότε θα πρέπει στο ΣΥΡΙΖΑ να αναρωτηθούν τι είδους απλή αναλογική προτείνει, η οποία πρακτικά δεν δίνει σχηματισμό κυβέρνησης, οδηγώντας τη χώρα στην παράλυση της διοίκησης και την ακυβερνησία. Διότι, η ιστορία της Ελλάδος δείχνει ότι έχουμε αλλάξει δεκατέσσερα εκλογικά συστήματα, κάτι που αντιστοιχεί σε έναν εκλογικό νόμο ανά μιάμιση εκλογή, πρωτοφανές ποσοστό που αποτυπώνει μια ταραγμένη πολιτική ζωή και μια εργαλειοποίηση του εκλογικού νόμου από την εκάστοτε εξουσία. Ερωτώ: Αυτό, κυρίες και κύριοι, δεν αλλοιώνει τελικά τον βασικό σκοπό των εκλογών, που είναι ότι οι πολίτες πρώτα από όλα ψηφίζουν για να σχηματιστεί μια κυβέρνηση στη χώρα; Ή μήπως πιστεύουμε ότι ο μέσος Έλληνας ψηφίζει για να δώσει τη δυνατότητα στα κόμματα και τους σχηματισμούς να διαπραγματεύονται, να διαλέγονται σε μια ατέρμονη και ατελέσφορη διαδικασία; Το διακύβευμα των εκλογών είναι πάντα το ίδιο: Να υπάρξει κυβέρνηση. Δεν γνωρίζω σε ποια συστήματα ακριβώς βασίστηκε η πρόταση και ο νόμος, τελικά, του ΣΥΡΙΖΑ για την απλή αναλογική. Νομίζω όμως, ότι σήμερα θα έπρεπε να έχει διδαχθεί από το ανοσιούργημα της απλής αναλογικής του Κλεισθένη στην τοπική αυτοδιοίκηση, το οποίο αν η Κυβέρνησή μας δεν διόρθωνε άμεσα με πυροσβεστικές τροποποιήσεις, θα είχε τινάξει την τοπική αυτοδιοίκηση στον αέρα, δημιουργώντας ένα χάος ακυβερνησίας, αλλά αν θέλετε και πολιτικής συναλλαγής. Αλήθεια, αν ο νόμος του ΣΥΡΙΖΑ εφαρμοζόταν το 2015, τι αποτέλεσμα θα έδινε, κυρίες και κύριοι; Με μια απλή εφαρμογή που μπορεί ο καθένας μας να κάνει, δείχνει ότι με τις δυνάμεις των τότε κομμάτων, θα έδειχνε αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης. Ο παρών εκλογικός νόμος, που φέρνει η Κυβέρνησή μας, προφανώς είναι ένα σύστημα αναλογικότερο από αυτό που ίσχυε το 2015, αφού προβλέπει την επιδότηση πάνω από το όριο του 25%. Δεν θα αναφερθώ, γιατί αναφέρθηκαν όλοι οι συνάδελφοι σε αυτό. Θα πω μόνο ότι κατά τη γνώμη μου είναι ένα ισορροπημένο νομοσχέδιο, μεταξύ της αναλογικότητας και της κυβερνησιμότητας. Το ότι το νομοσχέδιο αυτό κινείται σε μια αποδεκτή λογική, φαίνεται και από το γεγονός ότι η ίδια φιλοσοφία, με διαφορετική κλίμακα βέβαια, ακολουθείται και στην πρόταση του Κινήματος Αλλαγής, ενώ το αποδέχεται και η Ελληνική Λύση. Άλλωστε, είναι ένα εκλογικό σύστημα που στα χρόνια της Μεταπολίτευσης επέτρεψε στην Κεντροαριστερά, στην Κεντροδεξιά και στην «πρώτη φορά αριστερά» να κυβερνήσουν. Και βέβαια, ας μην ξεχνάμε κάθε φορά τη δυσκαμψία που είχαν οι πολύ μεγάλες κυβερνήσεις. Έχουμε ζήσει και τις κυβερνήσεις τότε που ήταν Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ και Δημοκρατική Αριστερά. Αξίζει, επίσης, να σημειώσω ότι χώρες, οι οποίες εφαρμόζουν αναλογικότερα συστήματα, πέραν βέβαια της γνωστής παγιωμένης κουλτούρας τους στις συνεργασίες, έχουν ειδικές δικλείδες που βοηθούν τον σχηματισμό των κυβερνήσεων. Διότι εκεί για να μπει ένα κόμμα στη Βουλή, χρειάζεται ποσοστό μεγαλύτερο του 3%. Το σύνηθες είναι να είναι 5%, ενώ ας πούμε στην Πολωνία για παράδειγμα, είναι 7%. Αξίζει βέβαια να αναφερθώ και εγώ στη γειτονική μας Ιταλία. Οι Ιταλοί που είχαν ως πάγιο εκλογικό μοντέλο την απλή αναλογική από το 1956 το 1991, βλέποντας την ακυβερνησία με μέσο όρο ζωής κάθε κυβέρνησης στους δέκα μήνες, καθιέρωσαν τα τελευταία χρόνια ένα σύστημα από τα πλέον πλειοψηφικά, στο οποίο το πρώτο κόμμα ή ο συνασπισμός των κομμάτων που θα κερδίσει τις εκλογές λαμβάνει το 55% των εδρών, ανεξαρτήτως ποσοστού. Νομίζω ότι το παρόν νομοσχέδιο αναδεικνύει δύο πράγματα: πρώτα από όλα τον ρεαλισμό και τη θέληση της Νέας Δημοκρατίας να υπάρχει στην Ελλάδα σταθερή κυβέρνηση, που θα παράγει έργο. Και δεύτερον, αναδεικνύει τη μεγάλη διαφορά ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Δημοκρατίας και τη μεγάλη διαφορά Μητσοτάκη και Τσίπρα. Ο αριστερός ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνησε με σύστημα ενισχυμένης αναλογικής. Κυβέρνησε τεσσεράμισι χρόνια και όταν είδε ότι φεύγει, έφερε νόμο απλής αναλογικής, ενθυμούμενος, κατά τη γνώμη μου, όψιμα τις αρχές της ισότητας της ψήφου. Αντί να είναι πρώτο μέλημα του αριστερού Τσίπρας, ουσιαστικά και σημειολογικά, η ψήφιση της απλής αναλογικής, βολεύεται τέσσερα χρόνια, κυβερνάει με την ενισχυμένη, ενώ ο δημοκράτης Μητσοτάκης έξι μήνες μόλις μετά τις εκλογές, στην αρχή της θητείας του, τριάμισι χρόνια πριν τις επόμενες εκλογές, όταν μάλιστα δημοσκοπικά είναι με μεγάλη διαφορά το πρώτο κόμμα, φέρνει χωρίς κόλπα και τακτικισμούς έναν νέο εκλογικό νόμο, με τον οποίο περιορίζει τα προνόμια του πρώτου κόμματος, που αυτή τη στιγμή είναι το δικό του κόμμα. Μέσα από την αντιπαράθεση και τη συζήτηση γι' αυτό το νομοσχέδιο, νομίζω ότι φάνηκαν πάνω από όλα οι ποιοτικές πολιτικές διαφορές και ειλικρινά χαίρομαι που συμμετέχω σε αυτή την Κυβέρνηση, με αυτόν τον Πρωθυπουργό, που πάνω από όλα βάζει τη χώρα του και το μέλλον της και όχι το κόμμα του και το μέλλον του. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Πούλου Παναγιώτα του ΣΥΡΙΖΑ από την όμορφη Βοιωτία.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Νέα Δημοκρατία στην άσκηση της πολιτικής της, έχει αριστεύσει στην επικοινωνιακή μετονομασία των πάντων. Όμως, ο εκλογικός νόμος που συζητάμε σήμερα είναι ένα ατυχές δείγμα και η επιχειρηματολογία της είναι μια άσκηση εικονικής πραγματικότητας πάνω σε μια ακολουθία νοηματικών μεταθέσεων και μεγάλων λογικών κενών. Τι επιδιώκει η Νέα Δημοκρατία; Την παραμονή της στην εξουσία με μονοκομματική αυτοδυναμία και προτείνει έναν νέο εκλογικό νόμο, που εξυπηρετεί αυτόν το σκοπό. Θα αναφερθώ συνοπτικά στα λογικά κενά που έχει η επιχειρηματολογία της αιτιολογικής έκθεσης. Στην αιτιολογική έκθεση επικρίνεται η δυνατότητα στην εκάστοτε κοινοβουλευτική πλειοψηφία να διαμορφώνει τον εκλογικό νόμο κατά τα συμφέροντα της, αλλά αυτό ακριβώς κάνει. Επιδιώκει να κεφαλαιοποιήσει την πρόσφατη εκλογική της νίκη και να δικαιολογήσει την προσκόλληση της σε συστήματα που νοθεύουν τη λαϊκή βούληση και δυσχεραίνουν την εμβάθυνση της δημοκρατίας. Διαβάζουμε επίσης, ότι από τις μέχρι τώρα πενήντα τρεις εκλογικές αναμετρήσεις, οι σαράντα πέντε έχουν γίνει με πλειοψηφικό και μόλις οκτώ με οποιασδήποτε μορφής αναλογικό, καταδεικνύοντας αφ' ενός την έλλειψη ανάγκης για υιοθέτηση αναλογικού συστήματος και αφ' ετέρου τον ορατό κίνδυνο ακυβερνησίας. Αλήθεια, ποια είναι η λογική σύνδεση της καταγραφής των εκλογικών αναμετρήσεων του παρελθόντος με τις διαπιστώσεις για έλλειψη ανάγκης αναλογικών συστημάτων και ορατό κίνδυνο ακυβερνησίας; Το νομοσχέδιο συνδέει το εκλογικό σύστημα με την κυβερνησιμότητα. Όμως, κυρίες και κύριοι, η κυβερνησιμότητα δεν τεχνικό ζήτημα. Είναι κατ' εξοχήν πολιτικό ζήτημα που αντιπροσωπεύει τις πραγματικές κοινωνικές πλειοψηφίες. Η Νέα Δημοκρατία όταν μιλάει για κυβερνησιμότητα εννοεί μόνο τη μονοκομματική αυτοδύναμη κυβέρνηση. Επιπλέον, παρακάτω ο αναφερόμενος ως ορατός κίνδυνος μετατρέπεται σε αναπόφευκτη εξέλιξη. Χαρακτηριστικά αναφέρεται: «Όσες εκλογικές αναμετρήσεις γίνουν με απλή αναλογική θα επιφέρουν επώδυνες για τη χώρα δυσλειτουργίες, που αναπόφευκτα θα προκύψουν και που έχουν καταγραφεί ήδη στην πολιτική μας ιστορία από την εφαρμογή αναλογικών εκλογικών συστημάτων». Θα μπορούσαμε να θυμηθούμε πολλά παραδείγματα που οι επώδυνες για τη χώρα δυσλειτουργίες συνέπεσαν με πλειοψηφικά εκλογικά συστήματα και έχουν επίσης καταγραφεί στη σύγχρονη ιστορία μας. Οι επώδυνες δυσλειτουργίες δεν οφείλονται στα εκλογικά συστήματα, αλλά στη δυσλειτουργία της εκπροσώπησης, δηλαδή στις ασκούμενες πολιτικές σε σχέση με τις κοινωνικές ανάγκες. Αυτή η ταύτιση, που τη θεωρεί σιωπηρά αυτονόητη, κάθε άλλο παρά ορθή είναι. Αυτό είναι ένα λογικό άλμα, όχι εις ύψος, αλλά επί κοντώ, επιτρέψτε μου να πω. Γι' αυτό είναι λάθος και τελείως έωλος ο συλλογισμός να συνδέουμε το εκλογικό σύστημα με τις πολιτικές περιπέτειες της χώρας. Το δόκιμο είναι να αναζητήσουμε αυτό το εκλογικό σύστημα που είναι πιο δημοκρατικό και προσφέρει την καλύτερη βάση για την υγιή συγκρότηση και τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας. Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο με διαβούλευση και αναλυτική συζήτηση. Σε άλλο σημείο στην αιτιολογική έκθεση αναφέρεται ότι, αν η παρούσα Κυβέρνηση δεν είχε πέντε ρυθμιστικά, οι δήμοι και οι περιφέρειες της χώρας θα είχαν υποπέσει σε καθεστώς ακυβερνησίας - το ακούσαμε από πολλούς συναδέλφους και πριν από τον κ. Κοτρωνιά της Νέας Δημοκρατίας - και διοικητικής παράλυσης και θα είχαν καταστεί έρμαια τυχοδιωκτισμών και όλως ευκαιριακών συγκλίσεων άσχετων με το δημόσιο συμφέρον. Η αναφορά σας στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές που έγιναν με απλή αναλογική, κατά τη γνώμη μας, είναι επίσης ένα ατυχές, αλλά ενδεικτικό παράδειγμα. Εκτός του ότι προδιαγράφει αυθαίρετα το μέλλον ενός συστήματος που δεν του δόθηκε καν η ευκαιρία να λειτουργήσει για να κριθεί, χαρακτηρίζει ευεργετικές τις επεμβάσεις της Κυβέρνησης, επεμβάσεις όμως που έχουν αλλοιώσει την ψήφο των δημοτών και έχουν απαξιώσει τη συμμετοχή τους, υποβαθμίζοντας τον διάλογο, τη συναίνεση και τη λήψη συλλογικών αποφάσεων στην τοπική αυτοδιοίκηση. Το μέγεθος της νομοθετικής αποτυχίας καταδεικνύεται άλλωστε και από τις συνεχείς νομοθετικές τροποποιήσεις, είκοσι στον αριθμό, κατά πώς βόλευε τις κομματικές δυνάμεις που ακολούθησαν την υποτιθέμενη ευεργετική ρύθμιση για την κυβερνησιμότητα των δήμων. Η κυβερνητική επιχειρηματολογία στηρίζεται σε εκ των προτέρων αποφάνσεις και θεμελιώνει νομοθεσία σε εικονικές εικασίες για το μέλλον. Να, και ακόμη παρόμοιο επιχείρημα. Διαβάζουμε στην αιτιολογική έκθεση ότι ένα σύστημα απλής αναλογικής αναγκαστικά διαστρεβλώνει τη γνώμη του εκλογέα, καθώς τείνει να μεταθέτει το ζήτημα των κρίσιμων συναινέσεων και συμβιβασμών για μετά τις εκλογές και όχι πριν. Γιατί αναγκαστικά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Ποιος εμποδίζει να γίνονται πριν οι συναινέσεις; Σίγουρα μια βασική αιτία είναι ο φετιχισμός της αυτοδυναμίας και της ανεξέλεγκτης εξουσίας που είναι γραμμένα στο DNA της Νέας Δημοκρατίας. Γι' αυτό και η αλλεργία ή άραγε ο φόβος απέναντι στον συνασπισμό συνεργαζόμενων κομμάτων από τον οποίο αφαιρεί πρακτικά το μπόνους; Ακόμα χειρότερα, σε περίπτωση συγκρότηση συνασπισμού κομμάτων, το προτεινόμενο σχέδιο νόμου δίνει το μπόνους στο αυτοτελές κόμμα που θα έρθει δεύτερο στις εκλογές. Πρόκειται για μια ρύθμιση εξωφρενική, όσο και αντιδημοκρατικό που εμποδίζει την προεκλογική σύμπραξη δύο και - ακόμη χειρότερα - περισσότερων κομμάτων και στην προέκτασή της οδηγεί στις μονοκομματικές κυβερνήσεις, στο κομματικό κράτος και σε όλα τα αρνητικά χαρακτηριστικά που ταλανίζουν το πολιτικό μας σύστημα. Επίσης, θέλω να σημειώσω ότι ούτε οι μετεκλογικές συνεργασίες είναι εκ των προτέρων και αξιωματικά αρνητικές, όπως τις δαιμονοποιεί η αιτιολογική έκθεση. Δύο πρόσφατα παραδείγματα αποδεικνύουν περίτρανα ότι οι μετεκλογικοί συμβιβασμοί και οι συνεννοήσεις, οι συναινέσεις και η σύνθεση, θα έλεγα εγώ, λειτούργησαν μια χαρά. Εννοώ την ψήφο των αποδήμων και τη μόλις χθεσινή εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Η λεπτομέρεια είναι ότι η Νέα Δημοκρατία υποχρεώθηκε να μπει στη συζήτηση για την ψήφο των αποδήμων γιατί δεν της έβγαιναν τα κουκιά, ενώ εκεί που της βγαίνουν τα κουκιά μάς έχει δείξει ένα πρόσωπο αυταρχισμού, θεσμικών παρεκτροπών και πολιτικών αποτυχιών που δεν μπορούν να θεραπευτούν γιατί είναι δυστυχώς ταμπουρωμένοι στην αυτοδυναμία ελέω του εκλογικού νόμου. Ανοίγω μια παρένθεση εδώ για να αναφερθώ στον πρόσφατο τραγέλαφο του επιτελικού κράτους, κύριε Υπουργέ. Συστάθηκε το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου χωρίς να μεταφερθεί σε αυτό η Γενική Διεύθυνση Διοικητικών και Οικονομικών Υπηρεσιών. Έτσι, το νέο Υπουργείο δεν μπορεί να λειτουργήσει μέχρι να πραγματοποιηθεί μία ακόμα διορθωτική κίνηση - η έκδοση νέου προεδρικού διατάγματος. Αργήσατε έξι ολόκληρους μήνες να καταλάβετε τη χρησιμότητα του Υπουργείου. Ακούσαμε δηλώσεις και αυτοκριτική από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό - mea culpa, είπε - και ενώ δήλωσε ότι το αντιληφθήκατε και διορθώσατε το λάθος, πρέπει δυστυχώς να το ξαναδιορθώσετε. Και αυτά συμβαίνουν την ώρα που η καθυστέρηση στη διαχείριση του μεταναστευτικού - προσφυγικού έχει αναστατώσει όλη τη χώρα. Προσωπικά αναρωτιέμαι μάλιστα αν αυτή η καθυστέρηση είναι σκόπιμη για να πυροδοτεί ξενοφοβικές αντιδράσεις και κοινωνικό διχασμό. Είναι μία ακόμα αστοχία της Κυβέρνησης στη σειρά των αυθαιρεσιών και παρατυπιών που έχει επιδείξει στο πρώτο εξάμηνο της αυτοδύναμης ακριβώς θητείας της και οι οποίες κατάργησαν ανθρώπινα και εργασιακά δικαιώματα, περιόρισαν το κοινωνικό κράτος και αντιμετωπίζουν τα κοινωνικά προβλήματα με υπέρμετρο αυταρχισμό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η απλή αναλογική, εκτός του ότι είναι ένα δίκαιο σύστημα αντιπροσώπευσης του εκλογικού σώματος, επιπλέον υποχρεώνει τα κόμματα να συνδιαλλαχτούν, να ωριμάσουν δηλαδή. Αν δεν μπορούν ακόμα να το κάνουν, πρέπει να μπορέσουν, με οδηγό τα δύο πρόσφατα κιόλας παραδείγματα που έχουμε. Θα ήθελα να επαναλάβω κλείνοντας ότι για την Αριστερά η απλή αναλογική ήταν πάντοτε θέση αρχής, που δεν συνδέεται με μικροκομματικούς υπολογισμούς και πολύ περισσότερο σήμερα με τον κατακερματισμό της κομματικής επιρροής και την κρίση της πολιτικής εκπροσώπησης. Είναι ένα σύστημα που συντελεί στην αναβάθμιση και την εμβάθυνση της δημοκρατίας. Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εμείς ευχαριστούμε. Η κ. Τσαμπίκα Ιατρίδη της Νέας Δημοκρατίας δεν είναι παρούσα. Θα δώσω τον λόγο στην κ. Καλλιόπη Βέττα του ΣΥΡΙΖΑ από την όμορφη Κοζάνη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αξιότιμοι συνάδελφοι, το σημερινό νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών αποδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι υπάρχουν σαφείς και διακριτές διαχωριστικές γραμμές, σαφείς και διακριτές ιδεολογίες ανάμεσα στα πολιτικά κόμματα. Από τη μια υπάρχουν τα κόμματα που υποστηρίζουν ότι σε μια δημοκρατία όλες και όλοι είναι ισότιμοι, όλες και όλοι μπορούν και πρέπει να συμμετάσχουν στην εκλογική διαδικασία από την ίδια αφετηρία και με την ίδια ισχύ. Αυτοί που πιστεύουν ότι δεν υπάρχουν πολίτες και επιλογές δύο ταχυτήτων, αυτοί που θεωρούν ότι ακόμη και μία και μοναδική καταγεγραμμένη ψήφος έχει την ίδια δύναμη με μια άλλη που αθροίζεται σε εκατομμύρια δίπλα της, αυτοί που εν τέλει υπερασπίζονται τη δημοκρατία, την προασπίζουν και την τιμούν. Από την άλλη, υπάρχουν τα κόμματα που κάνουν παιχνίδια με τον εκλογικό νόμο ανάλογα με τι συμφέρει τους εκλογικούς τους σχεδιασμούς, αυτοί που υπολογίζουν, σχεδιάζουν, κόβουν και ράβουν θεωρώντας ότι η δημοκρατία και η ισότιμη αντιπροσώπευση είναι κενά γράμματα, εμπόδια για την υλοποίηση του μεγάλου τους στόχου που είναι οι μονοκομματικές, αυτοδύναμες, ανεξέλεγκτες κυβερνήσεις. Γι' αυτή την κατηγορία όλοι οι πολίτες είναι ίσοι, αλλά κάποιοι είναι πιο ίσοι από τους άλλους. Η Νέα Δημοκρατία, σπεύδοντας να καταργήσει την απλή αναλογική, το δικαιότερο και αντιπροσωπευτικότερο εκλογικό σύστημα που υπάρχει, επιβεβαιώνει εμπράκτως ότι αποτελεί μέρος της δεύτερης κατηγορίας. Δεν διδάχθηκε τίποτα από την κρίση, από το γεγονός ότι η διόγκωση και η εκτόξευση του δημόσιου χρέους οφειλόταν στις μονοκομματικές και παντοδύναμες κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης που δρούσαν ανεξέλεγκτα για να κατοχυρώσουν τον κομματικό τους στρατό. Σε αυτή την επιλογή της υιοθετεί ως βασικό της επιχείρημα τον κίνδυνο ακυβερνησίας. Θεωρεί δηλαδή ότι δεν είναι εύκολο να συμπράξουν δύο ή παραπάνω κόμματα για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Αν για λόγους ιδεοληψίας δεν θέλει να δει την πραγματικότητα, μπορούμε να τη θυμίσουμε εμείς. Να σας θυμίσουμε την πρόσφατη συγκρότηση κυβέρνησης στην Ισπανία, μιας προοδευτικής συγκυβέρνησης που ήδη αύξησε τον κατώτατο μισθό σε αντίθεση με εσάς, που σε μια ακόμα διάψευση των προεκλογικών σας εξαγγελιών δεν προβήκατε σε αύξηση του κατώτατου μισθού στο διπλάσιο του προβλεπόμενου ρυθμού ανάπτυξης, γιατί όπως ανερυθρίαστα είπε ο αρμόδιος Υπουργός δεν μπορούσε, γιατί το είχε κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό ήταν το επίσημο επιχείρημα της Κυβέρνησης που δεν ντράπηκε να ομολογήσει ότι παραπλάνησε τον ελληνικό λαό και σε αυτό το θέμα. Να σας θυμίσουμε επίσης τις διαχρονικές κυβερνήσεις συνεργασίας στη Γερμανία, τη σταθερή επιλογή του χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, ενός κόμματος του συντηρητικού ιδεολογικού χώρου, υπέρ της αναλογικότητας των εκλογικών νόμων ή τέλος τη χρήση του αναλογικού εκλογικού συστήματος για τη διενέργεια εκλογών για το Ευρωκοινοβούλιο, εκλογικό σύστημα που ισχύει για εκατομμύρια πολίτες στην Ήπειρό μας. Ευρωπαϊστές αλά καρτ δυστυχώς. Το ενδεχόμενο ακυβερνησίας είναι μια πρόβλεψη, μια εικασία που έρχεται από άλλες εποχές και δεν έχει ιδιαίτερο έρεισμα σήμερα όπου μπορούν να γίνονται προγραμματικές συγκλίσεις και κυβερνήσεις συνεργασίας με σαφείς συμφωνίες. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η απέχθεια της Νέας Δημοκρατίας για τη δημοκρατία και την ισοτιμία της ψήφου δεν φαίνεται μόνο με το σημερινό νομοσχέδιο. Από τις πρώτες εβδομάδες κιόλας της διακυβέρνησης φάνηκε ότι σε όλα τα επίπεδα υπάρχει δυσανεξία απέναντι στην ίση δύναμη της ψήφου. Από το καλοκαίρι κιόλας προβήκατε στην επί της ουσίας κατάργηση της απλής αναλογικής στην τοπική αυτοδιοίκηση πρώτου και δευτέρου βαθμού. Δεν αφήσατε καθόλου χρόνο και έδαφος στα τοπικά συμβούλια για να συναινέσουν και να συνεργαστούν προς όφελος των εκλογέων τους. Από την αρχή δηλαδή με το πρόσχημα της κυβερνησιμότητας αντιμετωπίσατε τους εκλεγμένους ως κομματάρχες που δεν μπορούν να συνεννοηθούν ούτε στη βάση των πιο απλών, των στοιχειωδών αναγκών μιας τοπικής κοινωνίας. Η ίδια λογική παρατηρήθηκε με τον νόμο του Υφυπουργού Αθλητισμού, ο οποίος κατήργησε τις δημοκρατικές τομές του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή την απλή αναλογική, σε όλη την αθλητική πυραμίδα και την ποσόστωση φύλου για να νομιμοποιήσει ένα χρόνιο καθεστώς παθογένειας στον ερασιτεχνικό αθλητισμό. Για εσάς η αντιπροσώπευση και η δημοκρατία είναι στρεβλώσεις και κατάλοιπα μιας άλλης εποχής. Για εμάς είναι κατακτήσεις που πρέπει να διαφυλαχθούν πάση θυσία. Αξιότιμοι συνάδελφοι, μόλις χθες ο Πρωθυπουργός με αφορμή την εκλογή της κ. Σακελλαροπούλου μίλησε με ιδιαίτερη έπαρση για τις συναινέσεις που μπορούν να επιτευχθούν στο πολιτικό σκηνικό. Πράγματι υπάρχουν περιπτώσεις όπου μπορούν να επιτευχθούν συναινέσεις, ωστόσο το σημερινό νομοσχέδιο δεν είναι σίγουρα μία από αυτές. Στην υφαρπαγή και την απαξίωση της ψήφου των Ελλήνων πολιτών δεν μπορούμε να συναινέσουμε ούτε σε αυτό το ψευτοδίλημμα «κυβερνησιμότητα ή δημοκρατία». Απαντάμε ξεκάθαρα ότι υπάρχει δρόμος που τα ενώνει και τα δύο. Σε αυτή τη διαχωριστική γραμμή που εσείς υφαίνετε οι Έλληνες πολίτες ξέρουν ποιοι τους σέβονται και ποιοι τους απαξιώνουν, ποιοι ενδιαφέρονται για την εμβάθυνση της δημοκρατίας και ποιοι για την αναπαραγωγή της εξουσίας τους, γιατί πέρα από τα παιχνίδια της εξουσίας, υπάρχει κάτι βαθύτερο που δυστυχώς σήμερα εσείς απαξιώνετε και ευτελίζετε: η δημοκρατία και ο βαθύς πυρήνας της, η ισοτιμία της ψήφου. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε και διανύουμε τα τελευταία μέτρα, τερματίζουμε. Τον λόγο θα πάρει τώρα ο κ. Ιωάννης Γκιόλας από τον ΣΥΡΙΖΑ και την όμορφη Αργολίδα στη συνέχεια ο κ. Χειμάρας από τη Φθιώτιδα και θα κλείσουμε με τον κ. Μπουρνούς.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, με το παρόν σχέδιο νόμου η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επιδιώκει την κατάργηση του πιο δημοκρατικού εκλογικού συστήματος, της απλής αναλογικής, με την επαναφορά του καλπονοθευτικού εκλογικού συστήματος της ενισχυμένης αναλογικής. Αν η ψήφιση του αναποτελεσματικού επιτελικού κράτους, η περικοπή των εργασιακών, συνδικαλιστικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, η επιβολή της κρατικής βίας και η συρρίκνωση των ελευθεριών των πολιτών συνιστούσαν προπαρασκευαστικές ενέργειες, τότε με την επαναφορά της ενισχυμένης αναλογικής συντελείται το καίριο κτύπημα στην καρδιά του δημοκρατικού πολιτεύματος. Δυστυχώς, είμαστε όλοι θεατές στο έργο αυτό. Η ενισχυμένη αναλογική προσβάλει βάναυσα την αρχή της ισοδυναμίας της ψήφου των πολιτών, φαλκιδεύοντας την ψήφο τους, παρεμβαίνει ανεπίτρεπτα στην προφανή αναντιστοιχία μεταξύ εκλογικής δύναμης των κομμάτων και κοινοβουλευτικής τους εκπροσώπησης και αναδεικνύει σε κοινοβουλευτική πλειοψηφία τη μειοψηφία του εκλογικού σώματος, κάνοντας το μαύρο άσπρο. Είναι το σύστημα που εφαρμόστηκε σε όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο - αυτό δεν σας δικαιολογεί βέβαια να είστε εμμονικοί ακόμα σε αυτό - με την επιδίωξη να διασφαλίσει την εκπλήρωση των μικροκομματικών σκοπιμοτήτων και της - πάση θυσία - παραμονής στην εξουσία. Αυτά για τα οποία κατηγορείτε εμάς χωρίς αποδεικτικά στοιχεία, έρχεστε εσείς να τα επιβεβαιώσετε με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να εξυγιάνει το πολιτικό σύστημα και να δώσει ουσία και περιεχόμενο στην αποτύπωση της λαϊκής κυριαρχίας, καθιέρωσε στην προηγούμενη Βουλή την αναλογική εκπροσώπηση των κομμάτων με την ψήφιση της απλής αναλογικής. Δημιούργησε έτσι τις προϋποθέσεις για την αποκατάσταση της γνήσιας αντιπροσώπευσης της λαϊκής βούλησης με παράλληλη ποιοτική ενίσχυση της δημοκρατίας. Επιλέξαμε την καθιέρωση του συστήματος αυτού, όχι μόνο επειδή υπήρξε πάγιο και διαχρονικό αίτημα της Αριστεράς ή γιατί είχαμε κάποιες εμμονές με αυτό, αλλά διότι με τη γνήσια αντιπροσώπευση των κομμάτων στη Βουλή θα ανακτηθεί η εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους δημοκρατικούς θεσμούς και το πολιτικό σύστημα. Η απλή αναλογική συνιστά τη μοναδική οδό για την αποκατάσταση της δίκαιης, ισότιμης και δημοκρατικής αντιπροσώπευσης του λαού στο Κοινοβούλιο. Κατατείνει ακόμα σε κυβερνήσεις συνεργασίας, όπως απαιτούν οι σύγχρονες ανάγκες για διάλογο, πλουραλισμό, συνεννόηση και επίτευξη των αναγκαίων συνθέσεων. Με τη συνδιαμόρφωση, επίσης, τη διαφάνεια και τον έλεγχο, την ανάληψη ουσιαστικών πρωτοβουλιών που τυγχάνουν ευρύτερης αποδοχής από περισσότερα κόμματα, καθώς και με την υποστήριξη του λαϊκού παράγοντα που θα είναι ενεργός στην πράξη ενισχύεται η κυβερνητική σταθερότητα και ταυτόχρονα εξασφαλίζεται και η επιδιωκόμενη κοινωνική συνοχή. Εσείς, αντιθέτως επισείετε προσχηματικά ως μέγα πλεονέκτημα της απλής αναλογικής την ακυβερνησία, προκειμένου να καταλήξετε στην επιλογή της σταθερότητας μέσω καλπονοθευτικών συστημάτων, γιατί μόνο αυτό είναι το μέσο της ενισχυμένης δις αναλογικής - είναι κρίμα να τη λέμε αναλογική - με την προσθήκη αριθμού εδρών ως μπόνους, του ενός έκτου δηλαδή των θέσεων των αριθμών των βουλευτικών εδρών, πενήντα. Από πού αντλούν την ισχύ και τη νομιμοποίησή τους οι τεχνητά διογκωμένες κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες και πώς εξασφαλίζουν σταθερότητα στον λαό με την εφαρμογή ενός προγραμματικού σχεδίου που προέρχεται από ένα κόμμα που αντιπροσωπεύει και εκφράζει μειοψηφικό ποσοστό; Είναι σταθερή μια μονοκομματική και αυτοδύναμη κυβέρνηση με παντοδύναμο Πρωθυπουργό που προσπαθεί να κατασκευάσει κάθε φορά και διαφορετικό σύστημα για να εξασφαλίσει την αδυναμία στις προσέχεις εκλογές; Τεχνητά και με ένα σύστημα θα το πετύχετε αυτό; Εσείς που αντιστρατεύεστε το σύστημα της απλής αναλογικής λησμονείτε ότι αυτού του είδους οι σταθερές κυβερνήσεις έφεραν την κατάρρευση της οικονομίας, τη χρεοκοπία της χώρας, τη διάλυση του κράτους, μνημόνια και ασφυκτικό καθεστώς επιτροπείας για τα οποία μοχθήσαμε, κύριοι συνάδελφοι, για να επαναφέρουμε τη χώρα στην κατάσταση εν πάση περιπτώσει μιας οικονομικής ανακούφισης. Σε όσους δε ισχυρίζονται ότι δεν διαθέτουμε κουλτούρα - ο ελληνικός λαός - και παράδοση συμμαχικών κυβερνήσεων απαντούμε ότι η απλή αναλογική έχει πράγματι την απαίτηση από τα υπεύθυνα δημοκρατικά πολιτικά κόμματα να συμπράξουν και να σχηματίσουν κυβερνήσεις συνεργασίας και ότι τέτοιες κυβερνήσεις που προέκυψαν από τη σύγκλιση πολιτικών δυνάμεων έχουμε στην Ελλάδα ήδη από το 2012. Θα παραθέσω δύο ακόμα επιχειρήματα υπέρ της αξίας και της αναγκαιότητας της απλής αναλογικής κατά της δυσαναλογικής της Κυβέρνησης. Πρώτον, με την εφαρμογή της απλής αναλογικής η εκφραζόμενη από ένα μεγάλο μέρος ενεργών και προεχόντως νέων και σκεπτόμενων πολιτών προκαλούμενη απάθεια, άρνηση ως και απέχθεια προς την πολιτική μπορεί να απαμβλυνθεί και η κρίση αντιπροσωπευτικότητας και κακοποίησης των θεσμικών λειτουργιών της δημοκρατίας να ανατραπεί.Έχουμε, δηλαδή, τους ενεργούς πολίτες, τους νέους ανθρώπους, που γυρίζουν την πλάτη στην πολιτική να έρχονται να επιβραβεύουν τέτοιες καταστάσεις συνεργασίας και συγκλίσεων. Επιπροσθέτως, αρκετοί Βουλευτές και στελέχη της Κυβέρνησης αιτιώνται την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, επειδή δεν ψήφισε την απλή αναλογική - άκουσον, άκουσον! - προ των εκλογών, δηλαδή στο μεσοδιάστημα Φεβρουαρίου και Αυγούστου. Διότι, αν θυμάμαι καλά, είχαμε και εκλογές και στις 20 Σεπτέμβρη του 2015. Το επιχείρημα αυτό είναι έωλο και αστήρικτο, αφού είναι γνωστό ότι οι εκλογές του Σεπτεμβρίου επήλθαν αμέσως, εντελώς απρόβλεπτα και απρογραμμάτιστα, στο τέλος μιας κατάστασης και διαδικασίας οιονεί έκτακτης ανάγκης. Αμέσως, όμως, μετά, με τόλμη, αποφασιστικότητα, θεσμική και δημοκρατική συνείδηση σπεύσαμε να θεσμοθετήσουμε την απλή αναλογική με τον ν.4406/2016, που είχα και την τιμή να είμαι εισηγητής εκ μέρους της τότε κυβερνήσεως. Θα κλείσω, υπενθυμίζοντας τα όσα κραυγαλέα έλεγε προ της ψήφισης του παραπάνω νόμου το 2016 ο Αρχηγός της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης και σημερινός Πρωθυπουργός. Ακούστε: «Η απλή αναλογική αντιβαίνει στην απλή λογική» ή ίσως κρίνοντας εξ ιδίων, «παίζουν τα τότε κόμματα της συγκυβέρνησης…» - αναφερόμενος σε μας και στους ΑΝΕΛ και στους Οικολόγους Πράσινους - «…με τους θεσμούς για να κρατηθούν στην εξουσία». Άκουσον, άκουσον ποιοι το λένε! [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, αν έχετε την καλοσύνη. Διεκήρυσσε, τέλος, το ακραίο και εμπρηστικό, ότι «βόμβα στα θεμέλια της δημοκρατίας συνιστά η απλή αναλογική». Ε, όχι και έτσι! Αντιστρέφοντας την εμπρηστική και παράλογη συνθηματική φρασεολογία του Αρχηγού σας, παραμένουμε αμετακίνητοι υπέρ της απλής αναλογικής, ως του μόνου εκλογικού συστήματος που αποκαθιστά τη γνήσια αντιπροσώπευση της λαϊκής βούλησης, ομνύει στη συνταγματική αρχή της λαϊκής κυριαρχίας και ενδυναμώνει και θωρακίζει το δημοκρατικό πολίτευμα. Και επειδή δεν συμπλήρωσα το λεπτό, κύριε Πρόεδρε, από στήθους θα ήθελα να πω το εξής: Προτιμούμε μια κυβέρνηση που ενδεχομένως θα στηριχτεί σε ψήφο ανοχής, παρά στη δυσαναλογική κυβέρνηση, αυτή δηλαδή που θα στηρίζεται σε λαϊκές μειοψηφίες. Τέλος, επειδή ακούστηκαν αντιπαραδείγματα ότι δήθεν οι δήμοι και οι τοπικές αυτοδιοικήσεις δεν μπορούν να κυβερνηθούν με αυτό το σύστημα της απλής αναλογικής - άκουσον, άκουσον! - πάλι, που είχαμε δηλαδή τα φαντάσματα του 18%, του 20%, του 25% στον ελληνικό λαό ή στις δημοτικές συγκοινωνίες να παίρνουν τα θηριώδη ποσοστά του 60% των εδρών και εκεί, λοιπόν, ο νόμος που έχουμε θεσπίσει δίνει και παρέχει τις ασφαλιστικές δικλίδες για ψήφιση όλων των δύσκολων θεμάτων και την ψήφιση του προϋπολογισμού, του στρατηγικού σχεδιασμού, του τεχνικού προγράμματος, εφόσον με συνεχείς ψηφοφορίες κατατείνει σε δύο τελικές, εκ των οποίων η μία θα ψηφιστεί. Τι άλλο καλύτερο; Ποιο αδιέξοδο μας δίνει η δημοκρατία πέρα από την ψηφοφορία; Σε αυτή, λοιπόν, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να στρεφόμαστε, αυτή είναι η απλή αναλογική. Μοιραία θα την υποστείτε, ούτως ή άλλως, και όπως έχει ειπωθεί και από τον Πρόεδρό μας και από τους περισσότερους συναδέλφους, οι επόμενες εκλογές θα αποδώσουν κυβερνήσεις συνεργασίας πλειοψηφικής στον ελληνικό λαό. Ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Χειμάρας Θέμης από τη Νέα Δημοκρατία και την όμορφη Φθιώτιδα.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Να πούμε και ένα ευχαριστώ στους εργαζόμενους της Βουλής για την υπερπροσπάθεια των τελευταίων μηνών. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η αντικατάσταση της απλής από το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής ήταν βασική κεντρική προεκλογική δέσμευσή μας, δεδομένου ότι η απλή αναλογική έχει συνδεθεί ιστορικά και με την ακυβερνησία και με ύποπτες συμμαχίες και παραλυτικές ισορροπίες, προκειμένου να αποτραπεί η κατάρρευση των κυβερνητικών σχημάτων. Θα συμφωνήσουμε, νομίζω, όλοι πως ο νέος εκλογικός νόμος ψηφίζεται σε ουδέτερο χρόνο. Συνεπώς αποκλείει τον αιφνιδιασμό του νομοθετικού και του εκλογικού σώματος. Στόχος μας είναι να προλάβουμε επώδυνες δυσλειτουργίες για τη χώρα, οι οποίες αναπόφευκτα μπορεί να προκύψουν, μιας και έχουν καταγραφεί ήδη στην πολιτική μας ιστορία. Συνεπώς και για να ξεκαθαρίσουμε τη θέση μας, η κατάθεση του εκλογικού νόμου σε αυτό το διάστημα και με αυτό το περιεχόμενο είναι μια πράξη πολιτικής εντιμότητας απέναντι στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας και απέναντι στους πολιτικούς μας αντιπάλους. Με αυτό το σχέδιο εκλογικού νόμου ξεκαθαρίζουμε τους όρους του εκλογικού ανταγωνισμού τριάμισι χρόνια πριν τη λήξη της τετραετίας της παρούσας Κυβέρνησης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Αριστερά στην Ελλάδα είναι αλήθεια ότι θέλει την απλή αναλογική ως ένα ιστορικό αίτημα, θεωρώντας ότι όλα τα συστήματα ενισχυμένης αναλογικής είναι εκ φύσεως καλπονοθευτικά. Η πραγματική Αριστερά ιστορικά υποστήριξε την απλή αναλογική ως δίκαιο εκλογικό σύστημα, αν και επιτρέψτε μου να πιστεύω πως περισσότερο ενδιαφερόταν να βρει τον βέλτιστο τρόπο για να μη χάνει ψηφοφόρους που πήγαιναν προς το Κέντρο πριν τη δικτατορία και προς το ΠΑΣΟΚ μεταδικτατορικά, επειδή θεωρούσαν ότι εκεί θα έπιανε τόπο η ψήφος τους. Ας μην ξεχνάμε, επίσης, ότι η Αριστερά παραδοσιακά ήταν κατά της απόλυτης αυτονομίας των Βουλευτών, θεωρώντας ότι οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες πρέπει να κινούνται με βάση την κομματική γραμμή. Γι' αυτόν τον λόγο, άλλωστε και παραδοσιακά ήταν κατά του σταυρού προτίμησης και υπέρ της λίστας. Όμως, η τοποθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ υπέρ της απλής αναλογικής είναι διαφορετική, καθώς δεν επικεντρώθηκε απλώς στη δυνατότητα η Αριστερά να βρει προοδευτικούς συμμάχους για να κυβερνήσει, σχηματίζοντας ένα άθροισμα άνω του 50%. Η τοποθέτησή του ΣΥΡΙΖΑ εστιάζει σε δύο σενάρια τα οποία συναρτώνται από την ανάγνωση που κάνουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στους εκλογικούς συσχετισμούς. Το πρώτο είναι αυτό που αφορά τη δυνατότητα του δεύτερου κόμματος να σχηματίσει κυβέρνηση, τοποθετώντας το πρώτο κόμμα στη θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Είναι η θεωρία της δεύτερης εντολής σχηματισμού κυβέρνησης. Εκεί επενδύσατε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε αυτό το σενάριο, στο οποίο η ψήφος του λαού προτάσσεται στο κομματικό συμφέρον, μιας και γνωρίζετε πως η διαμόρφωση κυβέρνησης χωρίς την πρώτη παράταξη θα είχε σοβαρά προβλήματα νομιμοποίησης. Το δεύτερο σενάριο αφορά μια κυβέρνηση μειοψηφίας, η οποία διαρκώς θα διαπραγματεύεται την υπερψήφιση των πολιτικών της μέσα στη Βουλή, εκβιάζοντας κατά το δοκούν Βουλευτές άλλων κομμάτων ανάλογα με το αντικείμενο του τιθέμενου νομοθετήματος. Γι' αυτό στηρίχθηκε στη δική σας λογική, η οποία λέει πως στην εποχή μας δεν μπορούν να υπάρξουν ισχυρές παρατάξεις, όπως στο παρελθόν, άρα μιλάμε για πρώτα κόμματα της τάξης των 30% έως 35%, που αναγκαστικά θα κάνουν κυβερνήσεις συμμαχίας. Σε αυτό, όμως, το τελευταίο σενάριο απάντησε ο ελληνικός λαός με την ψήφο του τον περασμένο Ιούλιο. Ήταν μια απάντηση η οποία ήταν καθαρή και ανόθευτη, μια απάντηση που έβαλε τέλος στους πειραματισμούς οι οποίοι στηρίζονταν και στην προεξόφληση μιας διαρκούς εκλογικής παρουσίας της ακροδεξιάς, που εκ των πραγμάτων θα μειώνει το άθροισμα των κομμάτων του συνταγματικού τόξου. Ας μην ξεχνάμε πως σε αυτή την Αίθουσα πως πάντα παραμένει ορατός ο κίνδυνος από τη ρευστοποίηση του πολιτικού συστήματος. Εκ των πραγμάτων, εκλογικά συστήματα που στηρίζονται σε κυβερνήσεις συνεργασίας, αλλά και σε κυβερνήσεις μειοψηφίας, που διαρκώς διαπραγματεύονται και αναδιαπραγματεύονται τη στήριξή τους και από άλλους Βουλευτές, διαμορφώνουν ένα ρευστό κοινοβουλευτικό σκηνικό, ένα σκηνικό που δυστυχώς ευνοεί τις μεταπηδήσεις Βουλευτών και τις ανακατατάξεις στις Κοινοβουλευτικές Ομάδες, επιτρέπει τον πολλαπλασιασμό μικρότερων κομμάτων, που στη συνέχεια αξιοποιούνται ως συμπλήρωμα για τον σχηματισμό κυβερνήσεων, ενθαρρύνει τη διάλυση κομμάτων εν μέσω της κοινοβουλευτικής θητείας και τον σχηματισμό νέων. Τα αποτελέσματα τέτοιων τοποθετήσεων είναι πως όλα αυτά οδηγούν σε Κοινοβούλιο που άλλο συσχετισμό εκφράζουν στις εκλογές και άλλον μετά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η πρόταση της Κυβέρνησης για το νέο εκλογικό σύστημα ικανοποιεί την αντιπροσωπευτικότητα της ψήφου του λαού, ενώ συγχρόνως εξασφαλίζει την κυβερνησιμότητα, γιατί πολίτες είναι αυτοί που πρέπει να αποφασίζουν τι είδους κυβέρνηση θέλουν, μονοκομματική ή συνεργασίας. Οι πολίτες πρέπει να το αποφασίζουν και όχι το εκλογικό σύστημα. Με το παρόν σχέδιο νόμου δεν διασφαλίζεται μόνο η κυβερνησιμότητα, αλλά ενισχύεται η αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος, το οποίο είναι και μεγάλο ζητούμενο για τη χώρα. Η υπόθεση της διακυβέρνησης της χώρας δεν μπορεί να είναι συγκυριακή. Δεν μπορεί η χώρα μας να σύρεται σε συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις, οι οποίες ιδιαίτερα σε αυτή τη συγκυρία θα πλήξουν το κύρος της διεθνώς και θα προκαλέσουν αποσταθεροποίηση στην εθνική οικονομία. Με τις διατάξεις του υπό ψήφιση νομοσχεδίου επιτυγχάνεται η εξεύρεση μιας κοινής συνισταμένης ανάμεσα στην αναλογικότητα της εκπροσώπησης που δόθηκε με τη λαϊκή εντολή, την εκλογική δύναμη και την κυβερνητική σταθερότητα. Κλείνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με τις εξής σκέψεις. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε και άλλα χρόνια συγκρούσεων και αντιπαραθέσεων. Τα χαμένα χρόνια φέρνουν χαμένες γενιές και είμαστε εδώ σήμερα για να εξασφαλίσουμε πως δεν θα υπάρξουν επόμενες χαμένες γενιές. Είμαστε εδώ και αυτό κάνουμε στην Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, για να αναλάβουμε την ευθύνη. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Θα κλείσουμε με τον Μυτιληνιό Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, τον κ. Μπουρνού.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η σημερινή Κυβέρνηση έρχεται με αυτό το νομοσχέδιο να καταργήσει μία εμβληματική δημοκρατική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Καταργεί την απλή αναλογική, δηλαδή το σύστημα της ανόθευτης έκφρασης της λαϊκής βούλησης, το εκλογικό σύστημα που αποκαθιστά την ισοτιμία κάθε ψήφου, είτε αυτή δίνεται σε μικρά είτε σε μεγάλα κόμματα. Και χρειάζεται φαίνεται να υπενθυμίζουμε ότι η ισότητα της ψήφου όλων μας είναι ισότητα, πρωτίστως, πολιτική. Η απλή αναλογική δίνει τη δυνατότητα να εκφραστεί αυτή η ισότητα, όχι μόνο σε ένα πλουραλιστικό Κοινοβούλιο, αλλά και σε κυβερνήσεις συνεργασίας, κυβερνήσεις που εκφράζουν ακριβώς τη βούληση περισσότερων πολιτών, αντανακλούν γνήσιες κοινωνικές πλειοψηφίες, κυβερνήσεις που προσπαθούν να συνθέσουν και να συμβιβάσουν διαφορετικές προσεγγίσεις και οπτικές, διαφορετικές ευαισθησίες. Η απλή αναλογική διαπαιδαγωγεί τους πολίτες, αλλά και τα κόμματα σε έναν άλλο πολιτικό πολιτισμό, σε μια άλλη κουλτούρα συνεννόησης και συνεργασίας, σε ένα αναζωογονημένο, εν τέλει, δημοκρατικό ήθος. Και ακριβώς εδώ, στο πεδίο του δημοκρατικού ήθους, εντοπίζεται και το χειρότερο στοιχείο στην απόπειρά σας να καταργήσετε την απλή αναλογική. Αναφέρομαι στην περιφρόνηση και την προσβολή της δημοκρατικής βούλησης των πολιτών που δείχνετε και δείχνει ιδίως ο Αρχηγός σας, όταν διακηρύσσετε δεξιά και αριστερά την πρόθεσή σας να κάψετε την απλή αναλογική και να πάτε σε διπλές εκλογές, αντιμετωπίζοντας την κορυφαία δημοκρατική διαδικασία των εκλογών σαν λεπτομέρεια που πρέπει να παρακαμφθεί, σαν μια παρένθεση. Τι ακριβώς θα κάψετε, κυρίες και κύριοι της Πλειοψηφίας; Θα κάψετε τη δημοκρατική έκφραση των πολιτών, την επιθυμία τους να δουν ενδεχομένως κυβέρνηση αυτών ή εκείνων των κομμάτων; Τι θέλετε να κάψετε; Τι θεωρείτε παρένθεση; Την ακριβή και γνήσια αποτύπωση των πολιτικών συσχετισμών και των διαθέσεων των πολιτών; Τη δίκαιη κατανομή εδρών και κοινοβουλευτικής δύναμης των κομμάτων που ο ελληνικός λαός θέλει να στείλει στη Βουλή; Από την άλλη, προκειμένου να καταργήσετε την απλή αναλογική, επικαλείστε σαθρά επιχειρήματα περί δήθεν ακυβερνησίας. Δηλαδή, τι ακριβώς θα παθαίναμε αν σχηματιζόταν κυβέρνηση συνεργασίας; Τι έπαθαν όλες αυτές οι ευρωπαϊκές χώρες, στις οποίες εδώ και δεκαετίες εναλλάσσονται κυβερνήσεις συνεργασίας, προοδευτικών ή συντηρητικών κομμάτων, κεντροδεξιοί και κεντροαριστεροί συνασπισμοί; Έχουν κάποιο πρόβλημα σταθερότητας και ποιότητας θεσμών οι σκανδιναβικές χώρες και οι άλλες χώρες της Βόρειας Ευρώπης, που παγίως εφαρμόζουν απλή αναλογική; Τελευταίο παράδειγμα η Φιλανδία, με μία πεντακομματική κυβέρνηση, στην οποία μάλιστα - κάτι που δεν αρέσει στη Νέα Δημοκρατία - και η Πρωθυπουργός και οι ηγέτιδες των τεσσάρων υπολοίπων κομμάτων είναι γυναίκες. Γιατί, να σας θυμίσω, ο κ. Αυγενάκης στο αθλητικό νομοσχέδιο μας έλεγε ότι η ποσόστωση φύλου είναι απολίθωμα του παρελθόντος. Επειδή συχνά επικαλείστε το επιχείρημα της κουλτούρας, μήπως δεν έχουμε απλή αναλογική και κυβερνήσεις συνεργασίας στην Ισπανία και την Πορτογαλία; Σε τι υστέρησαν αυτές οι νότιες χώρες που επίσης εφαρμόζουν απλή αναλογική; Έχουν λιγότερη δημοκρατία από μας, έχουν χειρότερη οικονομία από μας ή μήπως έχουν υψηλότερη διαφθορά από μας; Άκουσα με προσοχή την κ. Βούλτεψη. Επειδή, τελικά, δεν έχουν κανένα από αυτά τα προβλήματα περισσότερο από εμάς η Ισπανία και η Πορτογαλία, το πρόβλημα της κ. Βούλτεψη και η σφοδρότητα με την οποία καταφέρθηκε εναντίον του ισπανικού και του πορτογαλικού πολιτικού πειράματος, είναι ότι αυτές οι κυβερνήσεις, χωρίς τα κόμματα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, κατάφεραν να αντιστρέψουν σταδιακά τις πολιτικές λιτότητας και να αυξήσουν και το βασικό μισθό και να διευρύνουν τις κοινωνικές πολιτικές. Αυτή η πολιτική ουσία είναι που σας κάνει να αντιτίθεστε σφοδρά σε αυτά τα παραδείγματα. Τουλάχιστον εγκαταλείψτε τα επιχειρήματα περί σταθερότητας και ανάγκης πλειοψηφιών, που αποκαλύπτουν προκλητική άγνοια της ευρωπαϊκής πραγματικότητας. Η απλή αναλογική είναι, στην πράξη, γνήσια εναρμόνιση με μία κυρίαρχη πολιτική πρακτική στην Ευρώπη, ακόμη και στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, να θυμίσω. Δίνει αξιοσημείωτα σταθερές κυβερνήσεις συνεργασίας που στηρίζονται σε προγραμματικές συμφωνίες και σε πολιτικούς συμβιβασμούς. Μήπως, όμως, αυτό ακριβώς είναι που εσείς θέλετε να αποφύγετε, τις προγραμματικές συμφωνίες, τις συνεννοήσεις, τους συμβιβασμούς και βασικά και πάνω απ' όλα, τον έλεγχο επί των πράξεών σας; Γιατί, ασφαλώς, το παραπλανητικό ενδιαφέρον σας για δήθεν σταθερές κυβερνήσεις κρύβει άλλες προθέσεις και άλλες έγνοιες. Κρύβει την ανάγκη σας να ασκείτε εξουσία χωρίς έλεγχο, ώστε να μεταχειρίζεστε ανενόχλητοι τη χώρα σαν λάφυρο, όπως κάνατε εδώ και δεκαετίες. Αυτή η ανάγκη, ειδικά στην περίπτωσή σας, είναι υπαρξιακή. Γιατί γι' αυτό είστε στην πολιτική, γι' αυτό ακριβώς το κόμμα σας στήνεται γύρω από τζάκια και κομματάρχες, γι' αυτό ανοίγετε τις πόρτες σας και τάζετε θέσεις στο κράτος στους πιο αδίστακτους πολιτικάντηδες, αρκεί να κουβαλούν, όπως μάθαμε πρόσφατα, στρατούς ψηφοφόρων. Κρύβει, έτσι, η πρωτοβουλία σας για κατάργηση της απλής αναλογικής και το βαθύτερο φόβο σας για τη δική σας σταθερότητα. Γιατί φοβάστε ότι η απλή αναλογική μπορεί να ενθαρρύνει τις διασπάσεις και τις φυγόκεντρες τάσεις, ακριβώς σε ένα κόμμα σαν το δικό σας, ένα κόμμα σαν τη Νέα Δημοκρατία, που δεν βλέπω πλέον να συγκροτείται στη βάση αρχών, αλλά σαν μία χαλαρή ομοσπονδία παραγόντων και κομματαρχών, με συγκρουόμενες αρχές και ιδεολογίες και κάποιες άλλες φορές με πλήρη απουσία αρχών και ιδεολογίας, εκτός της βουλιμίας για εξουσία και της ανενδοίαστης εξυπηρέτησης των ολίγων και εκλεκτών. Είδαμε, άλλωστε, στις αυτοδιοικητικές εκλογές, που τις επικαλείστε αντίστροφα, τον πραγματικό χαρακτήρα του κόμματός σας. Αυτών των παθογενειών συνέχεια και διαιώνιση είναι το εκλογικό σύστημα που φέρνετε. Θέλετε ένα εκλογικό σύστημα που θα διευκολύνει την αυθαίρετη άσκηση εξουσίας, την περιφρόνηση της κοινωνικής πλειοψηφίας. Δίνετε μπόνους είκοσι εδρών ευρώ ακόμη και από το 25% και ανεξαρτήτως της διαφοράς του πρώτου κόμματος από το δεύτερο. Τι θα συμβεί, άραγε, αν η διαφορά του πρώτου από το δεύτερο κόμμα είναι τόσο μικρή και ανιχνεύεται στο Κοινοβούλιο η δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης από το δεύτερο και το τρίτο ή το τέταρτο κόμμα; Στην Πορτογαλία είχαμε ακριβώς μία τέτοια προοδευτική κυβέρνηση επί τέσσερα χρόνια. Πόσο δημοκρατικό είναι να εμποδίζετε να εκφραστούν κυβερνητικά τέτοιες εναλλακτικές πλειοψηφίες; Η αλήθεια, όμως, είναι πως δεν είναι αυτοί οι προβληματισμοί σας, δεν είναι οι πραγματικές πλειοψηφίες που σας ενδιαφέρουν, δεν είναι οι συναινέσεις που σας απασχολούν. Σας αρκεί η συναίνεση των media και των ολιγαρχών, που σας δίνουν τον αέρα να πιστεύετε ότι θα μπορέσετε να εξαπατήσετε ξανά τον ελληνικό λαό, να προσπεράσετε την αγανάκτηση από τις αποτυχίες σας που μαζεύονται η μία μετά την άλλη, μιλώντας ως Βουλευτής Λέσβου και ενθυμούμενος για παράδειγμα το Βατερλό σας στο προσφυγικό. Η μιντιακή πλειοψηφία είναι που σας κάνει τόσο αλαζονικούς, γιατί σας άνοιξε μία φορά το δρόμο για να αρπάξετε την εξουσία και νομίζετε ότι θα σας τον ανοίγει κάθε φορά. Απατάσθε οικτρά.
Ευχαριστούμε πολύ. Αύριο το πρωί στις 9.00΄ θα ανοίξει την αυλαία ο κ. Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος από το Κίνημα Αλλαγής και θα ακολουθήσουν ο κ. Ιωάννης Παππάς από τη Νέα Δημοκρατία, ο κ. Δημήτρης Κωνσταντόπουλος από το Κίνημα Αλλαγής, ο κ. Βερναρδάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Χαρίτου Δημήτριος από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Αβραμάκης Ελευθέριος επίσης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κύριοι συνάδελφοι, σας έχουν διανεμηθεί τα Πρακτικά της Τετάρτης 13 Νοεμβρίου 2019, της Πέμπτης 14 Νοεμβρίου 2019, της Παρασκευής 15 Νοεμβρίου 2019, της Δευτέρας 18 Νοεμβρίου 2019, της Τρίτης 19 Νοεμβρίου 2019, της Τετάρτης 20 Νοεμβρίου 2019, της Πέμπτης 21 Νοεμβρίου 2019 και της Παρασκευής 22 Νοεμβρίου 2019 και ερωτάται το Σώμα αν τα επικυρώνει.
Συνεπώς τα Πρακτικά της Τετάρτης 13 Νοεμβρίου 2019, της Πέμπτης 14 Νοεμβρίου 2019, της Παρασκευής 15 Νοεμβρίου 2019, της Δευτέρας 18 Νοεμβρίου 2019, της Τρίτης 19 Νοεμβρίου 2019, της Τετάρτης 20 Νοεμβρίου 2019, της Πέμπτης 21 Νοεμβρίου 2019 και της Παρασκευής 22 Νοεμβρίου 2019 επικυρώθηκαν. Κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 1.03΄ λύεται η συνεδρίαση για σήμερα, Παρασκευή 24 Ιανουαρίου 2020 και ώρα 9.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: νομοθετική εργασία, συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών: «Εκλογή Βουλευτών».