Mijnheer de voorzitter, mijnheer de eerste minister, u heeft met deze regering niet alleen beslist om te besparen en extra belastingen te heffen, u had ook een fiscaal cadeautje in petto: het optrekken van het beroepskostenforfait waarbij de werknemers en de ambtenaren die hun beroepskosten niet bewijzen netto meer zouden overhouden. In uw regeringsverklaring van 14 oktober, in het halfrond van dit Parlement, zei u letterlijk dat deze maatregel zou neerkomen op jaarlijks gemiddeld 250 euro extra per belastingplichtige vanaf 2015. Om die maatregel te kunnen doorvoeren moest zowat 900 miljoen euro worden begroot, maar in de begroting, die momenteel wordt besproken, blijkt dat voor die maatregel slechts in de helft van die 900 miljoen euro werd voorzien. Ik heb vorige week de minister van Financiën hierover ondervraagd, hij geeft toe dat het inderdaad maar om de helft zal gaan, of gemiddeld zowat 125 euro netto per belastingplichtige. Dit komt neer op iets meer dan 10 euro per maand. Voor de meeste belastingplichtigen zal dit niet de impact van de indexsprong compenseren. Mijn vraag aan u, mijnheer de eerste minister, gaat over de communicatie van deze maatregel. Ik begrijp niet goed dat u op 14 oktober zegt dat die maatregel ten volle van kracht zal worden vanaf 2015, terwijl daags nadien een ontwerpbegroting bij Europa wordt ingediend waarin blijkt dat het slechts om de helft gaat. Wat is de reden voor die miscommunicatie? Waarom werd die foute informatie niet rechtgezet want ondertussen gaf ook de minister van Financiën al toe dat het een fout betrof?
Mijnheer de voorzitter, tijdens de algemene beleidsverklaring, die op 14 oktober laatstleden in de Kamer is voorgesteld, heb ik wel degelijk verklaard – ik citeer: “… daarnaast zullen wij vanaf 2015 de forfaitaire aftrek verhogen om de koopkracht van de werkenden te verhogen met gemiddeld 250 euro per jaar en per belastingplichtige.” Samen met deze verklaring werd in de marge van de debatten en in alle openheid een meerjarenbegrotingstabel overhandigd waarvan u kennis hebt kunnen nemen. Uit deze tabel blijkt duidelijk dat de toepassing van deze maatregel over twee jaar is gespreid – 450 miljoen in 2015 en nog eens 450 miljoen in 2016, in totaal 900 miljoen recurrent vanaf 2016. De tabel werd eveneens overgemaakt aan de Europese Commissie, dus tijdens de debatten was de situatie onmiddellijk heel duidelijk wat dit betreft. Wanneer ik over een recurrent jaarlijks objectief van 250 euro spreek, kan dit bedrag dus enkel worden geïnterpreteerd als het bedrag dat overeenstemt met de impact van de maatregel op kruissnelheid, dit wil zeggen vanaf 2016.
Mijnheer de minister, dank u voor uw antwoord. Ik vind het toch een omslachtige formulering. Het debat in alle openheid gevoerd zijnde, herinner ik me nog zeer goed dat het toen enig aandringen heeft gevergd voor wij de begrotingstabellen in handen kregen, en dan kregen wij welgeteld een kwartiertje om ze allemaal te bestuderen. Mijnheer de eerste minister, een gewaarschuwde vrouw is er minstens twee waard. Ik weet vanaf nu dat, wanneer u een maatregel aankondigt en u er een jaartal bij vermeldt waarop die in werking treedt, die maatregel in dat jaar niet noodzakelijk op kruissnelheid zal zijn maar gespreid zal worden over de rest van de legislatuur. Wij zullen er in het vervolg dus altijd bij vragen wat u bedoelt met ‘vanaf dat jaar’ en welke de effecten in dat jaar zijn, want dat is op zijn minst onduidelijk.
Monsieur le premier ministre, ce 4 novembre, vous avez reçu en visite officielle le président de la Colombie, M. Juan Manuel Santos, afin d'aborder les relations et la coopération entre la Belgique et la Colombie ainsi que l'avancée du processus de négociation avec les FARC. Ce processus est aujourd'hui suspendu à la suite de l'enlèvement du général Alzate et de quatre autres soldats. Malgré les espoirs suscités par les négociations de paix, plusieurs ONG, dont Amnesty International, rappellent qu'il y a toujours des violations des droits humains en Colombie. Plus de 70 défenseurs des droits humains ont ainsi été assassinés en 2013, et le Haut-Commissariat aux droits de l'homme de l'ONU en a enregistré plus de 40 en 2014. Dans ce cadre, j'aurais dès lors aimé, monsieur le premier ministre, vous poser les questions suivantes. Avez-vous abordé durant cet entretien la situation liée aux droits humains en Colombie? Qu'en est-il de la question essentielle de la lutte contre l'impunité des crimes perpétrés depuis 1985, et dont la grande majorité est restée impunie à ce jour? Qu'en est-il également des assassinats des défenseurs de droits de l'homme, des exécutions extrajudiciaires, et de la non-démobilisation effective des groupes paramilitaires? Comment l'État colombien entend-il agir contre ces assassinats et autres intimidations? Qu'en est-il de la mise en œuvre difficile et très lente de la loi sur les victimes et la restitution des terres, adoptée en 2011 avec le soutien de l'Union européenne? Enfin, comment la Belgique et l'UE comptent-elles se positionner dans les relations économiques avec ce pays au regard de cette situation et de normes sociales et environnementales qui se doivent d'être effectives et contraignantes?
Monsieur le président, le 4 novembre, j'ai en effet rencontré le président Santos dans le cadre d'une tournée européenne qu'il effectuait pour présenter l'état d'avancement des négociations en Colombie et pour demander aussi à l'Union européenne et à un certain nombre de pays, dont la Belgique, le soutien dans le cadre de la mise en œuvre des efforts en faveur de la paix dans son pays. Comme vous le savez – et vous l'avez d'ailleurs évoqué –, le président Santos a démarré des négociations avec les mouvements rebelles des FARC et le mouvement ELN à La Havane, et cela avec l'aide logistique du gouvernement cubain, pour arriver à une solution globale au conflit armé interne afin d'améliorer sensiblement les conditions de vie de la population colombienne. La question des crimes commis pendant cette période par l'ensemble des groupes armés constitue évidemment, et actuellement notamment, un sujet de discussion. Le président Santos a pris une série de mesures – il m'en a fait part – afin de tenter d'améliorer la situation des droits de l'homme dans son pays. Leur implémentation a débuté. Mais il reconnaît lui-même que cette implémentation doit se poursuivre à plus grande échelle encore et que les efforts doivent s'intensifier sur ce sujet. Il a été extrêmement franc sur cette préoccupation. Il a décrit le chemin parcouru jusqu'à présent pour améliorer la situation des droits de l'homme et il reconnaît que le travail reste important à cet égard. Cette situation des droits de l'homme est, je le crois, intrinsèquement liée au processus de paix. Au plus des progrès pourront être réalisés malgré les difficultés actuelles que vous avez mentionnées, au plus il y aura la possibilité d'améliorer durablement la situation des droits de l'homme. Enfin, je voudrais aussi faire le lien avec la situation économique et sociale. Au plus il y aura la capacité d'améliorer l'environnement économique avec un processus de paix, au plus on aura la possibilité de renforcer et d'améliorer la situation des droits de l'homme. Tant l'Union européenne que la Belgique ont assuré au président Santos de leur soutien pour faire en sorte que l'on puisse encourager toutes les solutions qui vont dans le sens de la pacification du pays et aussi de sa relance économique et sociale. Vous savez également qu'il y a quelques semaines une mission économique a été menée par la Belgique avec de très nombreux entrepreneurs qui ont été présents dans ce pays et qui nouent des relations économiques et commerciales dans l'intérêt des deux pays, y compris dans l'intérêt économique de la Belgique.
Monsieur le président, monsieur le premier ministre, je vous remercie pour votre réponse. J'entends que des efforts sont consentis par M. Santos au sein de son pays pour faciliter le processus de paix et pour prendre des mesures permettant de résoudre les problèmes liés aux droits de l'homme. Serait-il possible d'obtenir davantage de détails sur les éléments que M. Santos a mis en évidence lors de votre entretien et de connaître les mesures concrètes qu'il a mises en œuvre dans son pays? J'aimerais par ailleurs attirer à nouveau l'attention sur la question des droits sociaux, humains et environnementaux. Je sais qu'un accord de libre échange est sur la table et que votre gouvernement a la volonté de le soutenir et de le signer. Pour moi, la question des droits humains reste problématique. J'entends bien que pour vous, faciliter les échanges commerciaux sera une forme de réponse à cette problématique mais je crains fort que signer de tels accords sans avoir des assurances strictes et fermes que les efforts vont être réalisés donne un blanc seing pour faire perdurer les agissements en cours dans ce pays. Je vous appelle à la vigilance et espère pouvoir obtenir plus de détails sur les mesures mises en œuvre.
De heer Geerts is niet aanwezig. Ik zal dus artikel 127, punt 10, van het Reglement toepassen: vraag nr. 392 van de heer Geerts is ingetrokken.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de eerste minister, er bestaat een koninklijk besluit dat regelt dat ex-ministers nog voor de rest van de legislatuur gebruik kunnen maken van twee voltijdse personeelsleden. Zij hebben die personeelsleden nog gedurende de hele volgende legislatuur ter beschikking. Mijn goede collega Tom Van Grieken heeft in het Vlaams Parlement, waar een gelijkaardige regeling bestaat, de vraag gesteld. Iedereen heeft kunnen lezen dat twee ex-ministers van de regeling gebruikmaken en dat dit in deze tijden van besparingen ongeveer 500 000 euro per jaar kost – 2,5 miljoen euro gedurende de hele legislatuur. Daarom stel ik mijn vraag, de regeling bestaat immers ook in dit Huis. Wordt ook op federaal niveau momenteel van die regeling gebruikgemaakt? Zo ja, welke ex-ministers en ex-staatssecretarissen maken daarvan gebruik? Indien dit het geval is, wat zijn daarvan dan de totale kosten? Ik heb destijds de minister van Ambtenarenzaken over de kwestie ondervraagd. Zij wist mij toen te melden dat per voorganger een bijkomend krediet van 95 719 euro ter beschikking was. Is dat nog altijd het geval? Wat zijn daarvan de kosten? Ten slotte, nog een laatste concrete vraag. Minister-president Bourgeois heeft al aangegeven dat de Vlaamse regering hier aan de overkant de regeling zal bestuderen. Zal het koninklijk besluit worden aangepast? Worden initiatieven genomen om een dergelijke regeling in de toekomst af te schaffen?
Mijnheer de voorzitter, alle gewezen leden van de federale regering hebben een aanvraag ingediend om geheel of gedeeltelijk van twee voltijdse medewerkers gebruik te maken. Tot nu toe kennen wij enkel met zekerheid het percentage van de tewerkgestelde voltijdse equivalenten voor de hierna opgesomde gewezen ministers: 0,5 VTE’s voor eerste minister Di Rupo, 1,16 VTE’s voor gewezen minister Vande Lanotte en 0,7 VTE’s voor gewezen staatssecretaris Crombez. Indien alle voormalige regeringsleden van de regeling gebruikmaken, zal dat ongeveer 1,2 miljoen euro per jaar kosten. Twaalf personen kunnen daarvan potentieel gebruikmaken. In 2011 had het kabinet van eerste minister Leterme een nota opgesteld waarin werd voorgesteld de mogelijkheid om over twee VTE-medewerkers te beschikken, gedurende een legislatuur voor de gewezen eerste minister te behouden. De tewerkstellingsduur werd daarentegen teruggebracht tot een jaar voor ministers die hun ministeriële functies minder dan een jaar hadden uitgeoefend, tot twee jaar voor de ministers die hun ministeriële functies gedurende een periode van een tot twee jaar hadden uitgeoefend en tot vier jaar voor de ministers die hun ministeriële functies gedurende minstens drie jaar hadden uitgeoefend. Dit voorstel werd voorgelegd aan het kabinet-Di Rupo en vervolgens afgewezen. Bovendien werd dit voorstel geformuleerd binnen de context van de politieke crisis van 2010-2011. Een groot aantal ministers volgde elkaar op voor een tijdspanne korter dan de duur van een volledige legislatuur. Op dit ogenblik worden geen voorstellen in deze zin onderzocht, dat staat niet in ons regeerakkoord. Ik herinner er echter aan dat de gewezen leden van de federale regering vrij zijn om al dan niet gebruik te maken van de mogelijkheid om tot twee VTE-medewerkers te behouden voor de hele duur van de legislatuur en dus gebruik te maken van de uitgetrokken begrotingsenveloppe. Ik ben echter als eerste minister bereid om deze voorstellen te bestuderen.
Mijnheer de eerste minister, ik dank u voor het antwoord. Als ik zie wie daar nu al gebruik van maakt, dan verbaast het mij niet dat die interne nota niet werd goedgekeurd tijdens de vorige legislatuur. Ik ben verheugd dat u het gaat bestuderen. Ik hoop dat een volgend voorstel er zo snel mogelijk aankomt en dat dit net iets verder zal gaan dan de maatregelen die u voorstelde uit de interne nota. Ik betreur het ten zeerste dat hiervan nog zoveel gebruik wordt gemaakt in deze besparingstijden.