Vraag nr. 1766 van de heer Vanvelthoven wordt omgezet in een schriftelijke vraag. Vraag nr. 1788 van mevrouw Matz wordt uitgesteld. Vraag nr. 1796 van mevrouw Dumery wordt omgezet in een schriftelijke vraag. Vraag nr. 1799 van mevrouw Becq wordt uitgesteld. Vraag nr. 1811 van de heer Dedecker wordt omgezet in een schriftelijke vraag. Vraag nr. 1815 van de heer Vanvelthoven is uitgesteld. De samengevoegde vragen nrs. 1827 van de heer Luykx en 2152 van de heer Dallemagne zijn zopas al behandeld in de debriefing. Die vragen worden dus ingetrokken. Vraag nr. 1838 van de heer Scourneau wordt omgezet in een schriftelijke vraag.
Mijnheer de minister, de fairness tax is heel complex en zeer moeilijk uit te leggen aan buitenlandse multinationals. Men krijgt in het buitenland niet uitgelegd dat als een buitenlandse vennootschap een dividend uitkeert, de Belgische inrichting een fairness tax moet betalen. Het is dan ook niet meteen een maatregel waarmee de Belgische overheid buitenlanders zal overtuigen in ons land te investeren. De maatregel werd vanaf de invoering sterk bekritiseerd. Ik herinner mij nog goed de bespreking ervan in de commissie. Er werden toen wel 50 amendementen ingediend op de wet houdende diverse bepalingen. Men kan daaruit de conclusie trekken dat niet iedereen van de toenmalige meerderheid even overtuigd was van die maatregel. Zoals te verwachten was, heeft het Grondwettelijk Hof op 28 januari jongstleden enkele prejudiciële vragen gesteld aan het Europees Hof van Justitie over de verenigbaarheid van de fairness tax met de vrijheid van vestiging en de Europese moeder-dochterrichtlijn. Na de veroordeling door het Europees Hof van Justitie van de taks op de omzetting van effecten aan toonder, waarvan wij ook hadden aangekondigd dat die een probleem zou vormen, dreigde de regering een tweede keer op korte tijd te worden geconfronteerd met extra budgettaire uitgaven. Mijnheer de minister, uw voorganger raamde de opbrengst van de fairness tax voor 2014 op 215 miljoen euro, waarvan 50 miljoen euro naar de kmo’s zou gaan als lastenverlaging. Ik verneem graag van u hoeveel de fairness tax voor het aanslagjaar 2014 heeft opgebracht en welk deel ervan effectief aan de genoemde lastenverlaging werd besteed? Hoeveel vennootschappen of vaste inrichtingen waren de taks verschuldigd? Wat is de verwachte opbrengst voor het aanslagjaar 2015? Meer bepaald, wat zal de regering doen? Zal zij de uitspraak van het Hof van Justitie afwachten? Of zal zij al eerder initiatieven nemen inzake de fairness tax? Kan de regering de taks kaderen in haar beleid inzake de tax shift en haar engagement om de fiscaliteit, met name de vennootschapsbelasting, te vereenvoudigen? Ik verwijs graag naar het federale regeerakkoord, punt 4.1.1.
Momenteel zijn de afrekeningen of inkohieringen, zo u wil, nog volop bezig voor het aanslagjaar 2014. Pas in juli of augustus zullen de representatieve cijfers voorhanden zijn over de reële opbrengst van de fairness tax over 2014. Het aantal tot hiertoe ingekohierde vennootschappen laat nog geen significante extrapolatie toe naar cijfers voor het hele jaar. De opbrengst voor het aanslagjaar 2015 wordt voorlopig op een gelijkaardig niveau geraamd als de opbrengst voor het aanslagjaar 2014, cijfers die u net zelf hebt aangehaald. Pas wanneer representatieve resultaten bekend zijn voor het aanslagjaar 2014, zal er een grondige analyse van die cijfers worden gemaakt en, indien nodig, zullen de ramingen worden bijgesteld. De regering wacht inderdaad de uitspraak van het Hof van Justitie af. De regering zal blijven tussenkomen in de lopende procedures, namelijk voor het Europees Hof van Justitie aangaande de prejudiciële vragen en voor het Grondwettelijk Hof aangaande de beroepen tot nietigverklaring. Al naargelang de uitkomst van de procedures, zal de regering eventueel nieuwe maatregelen in de materie nemen. In het kader van de tax shift en de fiscale vereenvoudiging, die daarmee gepaard zou moeten gaan, zal de regering alle fiscale bepalingen evalueren. Het is op dit moment echter voorbarig om daar nu al uitspraken over te doen.
Mijnheer de minister, dank u voor uw antwoord. Ik zal zeker en vast nog terugkomen met mijn vraag, zodra de reële cijfers bekend zijn. Ik ben heel benieuwd naar de uitspraak van het Hof van Justitie. Leden uit de toenmalige meerderheid en ikzelf hebben er in het verleden op gewezen dat de taks wellicht niet aanvaard zou worden. We zullen de uitspraak afwachten. Ik hoop dat men de zeer complexe fairness tax, indien die voorbij het Hof van Justitie geraakt, grondig herbekijkt met het oog op vereenvoudiging.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, sinds de belastinghervorming van 2002 stijgt elk jaar het aantal natuurlijke personen dat bij de belastingafrekening geld moet terugkrijgen van de fiscus. U hebt in een eerdere communicatie de intentie uitgesproken dat de mensen sneller de te veel ingehouden bedrijfsvoorheffing zouden moeten terugkrijgen. Tenzij de rechten van de Schatkist in het gedrang komen, geldt al jaren een betalingstermijn van twee maanden, zowel wanneer de belastingplichtigen recht hebben op een teruggave als wanneer zij moeten bijbetalen. Wie belastingen moet terugkrijgen, moet dus twee maanden wachten. In de realiteit is dat gemiddeld twee en een halve maand omdat er wordt gerekend vanaf het versturen van de brief tot het einde van de tweede maand na verzending. Een bijkomend element — al weet ik niet of wij daarmee voor honderd procent rekening moeten houden — is dat in een periode van twee maanden, zeker voor wie moet betalen, de betaling wel eens wordt vergeten. Dat kan voor extra problemen zorgen en in dat opzicht zou het volgens mij beter zijn om die termijn te verkorten. Zowel voor de belastingplichtigen die recht hebben op een teruggave als voor een actieve invordering van de bijbetalingen zou het aangewezen zijn om de termijn te verkorten. Voor de begroting lijkt dit mij een neutrale operatie. Immers, volgens de ESR-normen geldt de datum van inkohiering en de OLD-rente op een maand schommelt rond de 0 %, zodat de financieringskosten verwaarloosbaar zijn. Mijnheer de minister, ten eerste, bestaat er een historische reden voor het vastleggen van een betalingstermijn van twee maanden in de inkomstenbelastingen? Zo ja, wat is die reden? Ten tweede, deelt u mijn analyse dat, gegeven de huidige rentestand, een verkorting van de betalingstermijn tot een maand geen impact heeft op de begroting volgens de ESR-normen en dat de financieringskosten verwaarloosbaar zijn? Ten derde, ik heb twee suggesties binnen de huidige programmatuur. Een eerste suggestie is dat de betalingstermijn wordt vervroegd naar het einde van de maand volgend op de datum van verzending van het aanslagbiljet, met behoud van de huidige berekeningswijze van de nalatigheidintresten. Een tweede suggestie is dat de betaaltermijn wordt ingekort tot een effectieve termijn van een maand na datum van verzending van het aanslagbiljet, waarna de intresten beginnen te lopen.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer Van de Velde, de wet van 28 maart 1955 maakte de termijn van betaling van de niet aan de bron verschuldigde belastingen eenvormig, door deze op twee maanden te brengen. Dit kaderde in de vereenvoudiging van de berekening van de verhoogde nalatigheidintresten bij een bezwaar en had tot doel de invordering te bespoedigen. Het verkorten van de betalingstermijn zou wel degelijk een budgettaire kostprijs hebben. Door de versnelling zal de overheid uiteraard sneller de afrekeningen met een te betalen bedrag kunnen innen, maar ook sneller de teruggaven moeten uitbetalen. Vermits er meer teruggaven zijn dan er bij te betalen is, spreekt het voor zich dat de federale overheid een stuk meer zal uitgeven, althans in het jaar dat een dergelijke verkorting wordt doorgevoerd. Het jaar daarna komt de begroting uiteraard opnieuw op kruissnelheid. Aangezien er maar weinig budgettaire manoeuvreerruimte bestaat, moet elke toename van de uitgaven elders worden gecompenseerd, wat uiteraard niet voor de hand ligt. De gegevensverwerking met betrekking tot de belastingafrekening gebeurt in een systeem voor inning, comptabiliteit en vervolging, afgekort ICPC. Het verkorten van de betalingstermijn inzake personenbelasting heeft een grote impact op die gegevensverwerking. Beide door u opgegeven varianten wijzigen de intrestberekening ingrijpend, zowel voor de bepaling van de door de burger te betalen nalatigheidintresten als voor de bepaling van moratoriumintresten, die in voorkomend geval door de administratie te betalen zijn. Die nieuwe methodes van saldobepaling beïnvloeden op hun beurt alle andere aspecten van een belastingdossier, zoals de administratieve aanmaningen, de schuldvergelijking, de fiscale balans, het administratief bezwaar en de toekenningen aan andere besturen. De vereiste informatica-aanpassingen aan het geautomatiseerde systeem zijn bijgevolg echt wel ingrijpend. Concluderend merk ik op dat ik veel begrip heb voor de suggesties die in uw vraag vervat zijn. Ik zie er mij echter toe verplicht eveneens begrip te hebben — en deemoedig begrip te vragen — voor de budgettaire situatie en de impact op de gegevensverwerking.
Mijnheer de minister, uw deemoed siert u, maar ik leg hier toch de nodige nadruk op. De geciteerde budgettaire impact is er niet op ESR-basis maar op kasbasis. Aan de huidige intresten is dit nagenoeg nul. Ik kan veel begrip opbrengen voor de praktische kant van de zaak vermits wij hier te maken hebben met een technisch dossier. Ik zou in elk geval willen vragen om dit in de gaten te houden. Ik zal ter zake ook een aantal voorstellen doen. Ook op de moratoriumintresten, die op dit moment eigenlijk buiten proportie zijn, kom ik later nog terug. In elk geval, ik zou er willen op aandringen om dit dossier voort te zetten.
De heer Deseyn moet maar op tijd komen.
Mijnheer de voorzitter, u bent onchristelijk hard voor de collega.
Ik ben christendemocraat, dat betekent niet dat ik een hart heb. Het hart, le retour du coeur, is voor de socialisten.
Ik wil wel wachten tot de collega hier is, uit socialistische solidariteit.
Neen, stel uw vragen maar.
Mijnheer de minister, op 27 januari 2015 had deze commissie de gelegenheid om met de voorzitter van de rulingcommissie een gesprek te voeren. Toen is gebleken dat de voorzitter en onze fractie het over twee punten niet eens zijn. Enerzijds gaat het om de interpretatie van de publicatieverplichting en anderzijds om de toepassing van artikel 22. De voorzitter van de rulingdienst verklaarde dat artikel 22 geen uitwerking kan hebben omdat er geen jurisdicties meer zijn die onder de bepaling van dit artikel vallen. Mijnheer de minister, bent u het eens met deze interpretatie van mevrouw Tai? Het tweede punt van debat was de publicatie. Er is ons meegedeeld dat voor de periode van 2010 tot 2014 7 % van de voorafgaande beslissingen niet individueel gepubliceerd zijn. Bent u het met mij eens dat dit percentage hoog ligt en wat mij betreft te hoog? Bent u bereid te overwegen om de regelgeving aan te passen zodat elke ruling individueel en geanonimiseerd moet worden gepubliceerd? Hoeveel van de niet-individueel gepubliceerde rulings hebben betrekking op de zogenaamde overwinstrulings? Wat is het percentage aan overwinstrulings in het totaal van de niet-gepubliceerde rulings? Hoeveel overwinstrulings zijn er wel individueel gepubliceerd?
Mijnheer Van der Maelen, wat de toepassing van artikel 22 van de wet van 24 december 2002 betreft, beaam ik de interpretatie van de voorzitter van de dienst Voorafgaande Beslissingen. Wij zouden de vraag van de heer Vanvelthoven die daar ook op ingaat ermee in kunnen opnemen.
Het is een schriftelijke vraag.
Ik kan daar zo dadelijk verder op ingaan, maar ik zal misschien eerst de andere vragen beantwoorden.
De heer Vanvelthoven komt niet, dus u mag er gerust op antwoorden. De vraag van de heer Vanvelthoven is omgezet in een schriftelijke vraag.
Ik zal het schriftelijke antwoord van collega Vanvelthoven wel krijgen.
Goed. Ik zal in overleg met de dienst en steeds rekening houdend met het imperatief van het beroepsgeheim, dat wij toch niet van tafel kunnen vegen, nagaan op welke wijze eventueel alle beslissingen op een anonieme wijze kunnen worden gepubliceerd. Dat onderzoeken wij. Ik heb dat hier nog gezegd en het is ook effectief aan de orde. Van 2005 tot 2015, meer bepaald tot en met 3 februari 2015, werden in totaal 4 770 beslissingen genomen. Hiervan werden er 630 op niet-individuele basis anoniem gepubliceerd. De niet-individuele gepubliceerde overwinstrulings, excess profit rulings, maken 9,8 % uit van deze categorie. In totaal werden er 8 overwinstrulings gepubliceerd. Een negende overwinstruling werd eveneens gepubliceerd, maar deze ruling had betrekking op een effectieve dubbele belasting in het buitenland. Deze cijfers bevatten geen verzakingen aan aanvragen aangezien hierover geen beslissing werd genomen.
Mijnheer de minister, ik zal met aandacht kennisnemen van de cijfers die u net hebt opgesomd. Ik zal ze nader bekijken. Ik betreur wel dat u zich aansluit bij de interpretatie van mevrouw Tai, want dat betekent niet meer of niet minder dan dat er voor de rulingdienst geen fiscale paradijzen bestaan. De rulingdienst hoeft dus niet te zeggen dat hij geen ruling kan afsluiten met een bepaald land omdat het land door de OESO beschouwd wordt als een land dat niet voldoende meewerkt. Ik herhaal wat ik als interpretatie van artikel 22 heb verdedigd. Als men een dynamische interpretatie hanteert, kan de formulering breed genoeg gehanteerd worden. Als men zoals mevrouw Tai zegt, op basis van de lijst van 2002, dat er geen landen meer zijn, dan is dat zo. Als men echter op basis van de jaarlijks door de OESO gepubliceerde lijsten werkt en die lijst hanteert, dan zijn er minstens een tiental landen waarvan iedereen in de zaal het eens is dat het landen zijn waar wij best geen fiscale zaken mee doen. Van de rulingdienst zou men dan kunnen verwachten dat hij geen rulings aanvaardt met bedrijven gevestigd in dat soort landen. Ik betreur dat u zich aansluit bij de interpretatie van mevrouw Tai dat er voor de rulingdienst geen fiscale paradijzen bestaan.
Dat zit vervat in het lange antwoord op de schriftelijke vraag van de heer Vanvelthoven. Ik ben uiteraard te allen tijde bereid om daarover ook met u verder van gedachten te wisselen.
Als u kennis hebt van het antwoord kan die zaak misschien opnieuw geagendeerd worden, omdat ze de vorige keren toch tot discussies aanleiding heeft gegeven.
Vraag nr. 1877 van de heer Georges Gilkinet wordt uitgesteld.
Monsieur le président, monsieur le ministre, cette question avait été déposée bien avant les débats que nous avons eus, entre autres, en séance plénière, hier. Elle faisait suite à une action menée par un des syndicats du personnel du SPF Finances, dont le but était de dénoncer les conditions de travail au sein de ce SPF. Plus précisément, dans les revendications, le syndicat voulait dénoncer le manque de moyens et de personnel pour une lutte efficace contre la grande fraude fiscale. Cette situation pose clairement la question de la place que veut accorder le gouvernement actuel à la lutte contre la fraude fiscale. Alors que tous les moyens sont mis en place pour intensifier la lutte contre la fraude sociale, le manque de moyens matériels et humains en vue de mener efficacement la lutte contre la fraude fiscale pose question. Nous avons eu droit hier à un grand numéro de M. Ducarme, qui a effectivement rappelé l'augmentation du nombre de collaborateurs au sein de l'ISI. Il a omis de préciser que c'était sous le gouvernement Di Rupo. En effet, c'était en 2012 que le recrutement de 120 agents a eu lieu. Nous étions à l'époque à 606 membres à l'ISI. Depuis lors, des départs n'ayant pas été remplacés, ce chiffre est redescendu à 576. Monsieur le ministre, pourriez-vous nous indiquer le nombre d'agents affectés à la lutte contre la fraude fiscale? Des mouvements et des engagements sont-ils prévus par ce gouvernement? Enfin, des investissements importants en matériel ont été opérés sous la précédente législature, il y a quelques années, en vue de lutter plus efficacement contre la grande fraude fiscale. Nous connaissons la vitesse avec laquelle le matériel informatique s'use et doit constamment évoluer. Ce matériel a besoin d'être entretenu régulièrement, voire remplacé. Dès lors, pouvez-vous, monsieur le ministre, nous donner la garantie que des moyens sont bien mis à disposition du SPF Finances pour remplacer ce matériel?
Monsieur le président, monsieur Crusnière, suite aux mesures prises par le gouvernement en 2012, le SPF Finances a pu recruter un nombre important de fonctionnaires en vue de lutter contre la fraude fiscale. Un grand nombre de ces fonctionnaires ont été attribués à l'Administration générale de l'Inspection spéciale des impôts, mais les autres administrations ont également reçu de nouveaux fonctionnaires. Ces fonctionnaires ont, en préparation à leur mission, reçu une formation adéquate. En fonction de l'administration à laquelle ils ont été incorporés, ils ont la possibilité, en relation avec leur fonction, de suivre des formations spécifiques supplémentaires et/ou des séminaires. Voici les chiffres plus détaillés concernant vos questions. Sur les 120 nouveaux fonctionnaires, 68 sont de niveau A, 46 sont de niveau B et 6 sont data miners. L'ISI a donc un contingent total de 576 fonctionnaires pour ses services extérieurs. Suite aux mutations internes, aux départs en pension, aux mouvements du personnel suite au basculement, ce chiffre est momentanément réduit à 566. Une partie de ces 120 chasseurs de fraude a été incorporée aux services d'input et s'occupent de la détection des signaux de fraude et des mécanismes de fraude. Au niveau de l'Administration générale de la Perception et du Recouvrement, moins de 25 nouveaux agents de niveau A ont été recrutés. Suite aux départs volontaires et postulations dans d'autres services, il subsiste 17 de ces agents qui, au sein des services juridiques des différents centres régionaux de recouvrement, travaillent plus particulièrement sur les dossiers complexes liés à l'organisation frauduleuse de l'insolvabilité. Par ailleurs, un service juridique spécialisé dans le traitement des dossiers de fraude, service localisé dans le centre spécial de recouvrement situé à Bruxelles, occupe actuellement 10 gestionnaires de dossiers, parmi lesquels trois des agents recrutés en 2012. L'Administration générale de la Fiscalité a recruté 19 agents de niveau A et 5 agents de niveau B dans le cadre de la lutte contre la fraude fiscale. En outre, en vue de l'augmentation de l'efficacité du contrôle, des cours en matière d'e-audit sont organisés de façon systématique. De plus, dans le courant de l'année 2015, des formations spécifiques sont prévues afin de pouvoir effectuer le contrôle en matière d'introduction et d'utilisation des caisses enregistreuses. L'Administration générale des Douanes et Accises a recruté 21 agents de niveau A et 41 agents de niveau B. L'Administration Enquête et Recherche faisant partie de l'Administration générale des Douanes et Accises compte, à ce jour, 281 fonctionnaires de recherches dont 62 ont été recrutés en 2012. Dans tous les cas, la lutte contre la fraude fiscale est et restera une priorité absolue du SPF Finances dans les années à venir. Le gouvernement actuel est convaincu qu'au-delà du nombre de fonctionnaires, la lutte contre la fraude fiscale nécessite d'avoir une administration fiscale moderne et efficace qui utilise les moyens humains et matériels à sa disposition de manière optimale. Cette modernisation annoncée n'est pas un vain mot puisque l'Administration générale de l'Inspection spéciale des impôts, y compris les services centraux, forte actuellement d'un peu plus de 600 agents est la première des administrations générales du SPF Finances où l'opération du basculement est complètement finalisée. Exactement comme l'organisateur du mécanisme de fraude, la lutte contre la fraude a plus que jamais besoin d'une approche multidisciplinaire rassemblant divers spécialistes compétents dans différentes législations fiscales à tous les stades de la procédure mais également en matière informatique et du data mining. C'est l'objectif de l'opérationnalisation des processus de travail de la nouvelle structure mise en place à l'ISI, qui vise à renforcer l'efficacité des enquêtes en mettant le focus sur les missions essentielles et la réalisation d'une approche véritablement intégrée entre tous les domaines de compétences, avec en plus une attention particulière réservée au partage des connaissances et à la formation continue des agents.
Monsieur le ministre, je vous remercie. J'entends que la lutte contre la fraude reste une de vos priorités. En ce qui concerne ce qui a été dit hier, M. Ducarme annonce que vous avez décidé d'augmenter de 10 % les effectifs de l'Inspection spéciale des impôts. Actuellement, nous sommes à 566 mais, en 2012, nous étions à 606. Il y a donc une perte de 40 emplois en raison notamment de départs et de mouvements dus au basculement. Je prends bonne note de votre volonté d'intensifier la lutte contre la fraude fiscale. Nous verrons, lors du prochain ajustement budgétaire, les moyens concrets que vous voudrez bien engager pour lutter efficacement contre cette fraude fiscale.
Mijnheer de minister, ik heb wel gehoord dat er 600 mensen werken bij de BBI. U hebt op een gegeven moment gesproken over 566 mensen, maar u bent geëindigd met 600. Ik meen dat ter zake sprake is van een verschil qua interpretatie.
Mijnheer de voorzitter, op dit moment zijn het er 566, maar in het raam van de begrotingscontrole heb ik deze week nog met de mensen van FOD Financiën gesproken. Nous sommes en train de voir, ensemble, ce que nous pouvons faire, dans le contexte budgétaire qui est ce qu'il est avec les limites imposées, pour essayer d'augmenter encore le personnel. Cet exercice est en cours et pas encore finalisé.
Monsieur le président, monsieur le ministre, j'ai récemment été interpellée par une copropriété qui s'est vu refuser un prêt dans le cadre de la réalisation de travaux d'isolation à l'immeuble, au motif que celle-ci est gérée par l'un des copropriétaires et non pas par un syndic agréé par l'Institut professionnel des agents immobiliers (IPI). Il semblerait que certaines banques, en l'occurrence Belfius, par ailleurs banque d'État, conditionnent l'octroi de prêts à la présence d'un syndic professionnel agréé par l'IPI. La copropriété représente en Belgique 72 000 immeubles et 1 200 000 logements. Plus de la moitié de ces immeubles ont été construits avant 1970. Pour ceux-ci, des travaux de rénovation, d'isolation, etc. devront donc être prévus, espérons-le, dont certains devront être financés par emprunt. On sait par ailleurs que l'IPI enregistre, chaque année, plus de 1 000 plaintes contre des agents agréés. Rien ne prouve dès lors qu'une copropriété gérée par un copropriétaire soit moins bien gérée que si elle l'avait été par un syndic agréé. Je crains que ce ne soit pas un cas isolé, que cela se soit déjà produit et que cela risque fort de se reproduire à l'avenir. Par conséquent, monsieur le ministre, je souhaiterais vous poser les questions suivantes. Avez-vous connaissance de ces pratiques exercées par les banques en général? Disposez-vous de chiffres concernant le nombre de dossiers pour lesquels un prêt a été refusé pour les mêmes raisons? Ne s'agit-il pas d'une discrimination manifeste entre les copropriétés? Ne pensez-vous pas que cette attitude est totalement contraire à la volonté de ce gouvernement, à savoir permettre à l'économie de se reconstruire, par le biais des travaux, mais aussi à la liberté du consommateur d'adhérer ou non à des services commerciaux?
Monsieur le président, madame Wilmès, Belfius m'a assuré qu'aucune restriction n'existait dans le traitement des crédits. En raison de la nature propre ou spécifique au financement des dossiers de rénovation au sein d'une copropriété, Belfius s'est doté d'une procédure spécifique pour le traitement des demandes de crédit pour ce type de clientèle. Lors de l'évaluation de la demande de crédit, il est entre autres tenu compte des éléments suivants: le professionnalisme du syndic, le statut de l'association en copropriété, ainsi que les états financiers et la gestion financière de l'association. Aucun de ces éléments n'est discriminant en soi lors de la prise de décision sur la demande de crédit. Chaque dossier est donc apprécié à la lumière de ses propres atouts. L'octroi de crédits à ce type de clientèle exige une approche forcément sur mesure, entre autres pour ce qui concerne l'analyse financière et la limitation des possibilités de constitution de garantie. Il est possible dans ce cas de couvrir certains risques par le biais d'une assurance crédit considérée par Belfius comme garantie en tant que telle. Finalement, en 2013, Belfius a octroyé 230 crédits à des associations de copropriétaires. En 2014, ce sont environ 2 050 crédits qui ont été octroyés.
De heer Gilkinet is afwezig.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, de collega’s die reeds wat langer lid zijn van deze commissie, zullen zich herinneren dat ik reeds sinds 2011 vragen stel over de conformiteit van de overwinstrulings en de Europese regelgeving. Mijnheer de minister, niet lang geleden hebt u deze deals verdedigd in plenaire zitting in antwoord op een mondelinge vraag deze deals. Mevrouw Tai heeft dat in de vergadering van 25 januari ook gedaan, ze zegt dat ze ervan overtuigd is dat zij niets fout doen, dat dit in orde is. De Europese Commissie kondigt in een communicatie van 3 februari 2015 een in-debt-onderzoek aan van deze praktijk. Iedereen die de tekst heeft gelezen en die een beetje de woordkeuze van de Europese Commissie kent, stelt vast dat men hard gaat. Alle argumenten die door België naar voren gebracht zijn in het verleden ter verdediging van de praktijk, worden in het communiqué weerlegd. Mijnheer de minister, wat is uw reactie op dit onderzoek? Ik heb in de pers gelezen dat u contact zal opnemen met de Europese Commissie om de visie van België nog eens toe te lichten. Heeft dat contact reeds plaatsgevonden? Zo ja, kunt u ons iets meer vertellen?
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, mijnheer Van der Maelen, ik wil me eerst even tot u richten. U weet toch dat uw mogelijk toekomstige voorzitter voorstander is van meer rulings? U maakt ook een opmerking over deze regering. Sta mij toe te wijzen op het feit dat hier geen sprake is van business as usual zoals vroeger. Dit is een regering met daarin partners die een aantal dingen willen veranderen. Dit neemt wat tijd in beslag. Mijnheer de minister, wat mij is opgevallen in het verhaal van mevrouw Vestager is vooral dat zij verwijst naar een verstoring van de concurrentie. Laat ons vooral duidelijk zijn over het feit dat excess profit rulings juist moeten verlopen. Er bestaan daarvoor procedures die moeten worden gerespecteerd. Wanneer excess profit rulings worden bekeken ten opzichte van een verstoring van de concurrentie dan lijkt het mij belangrijk om te onderstrepen dat op het vlak fiscaliteit en parafiscaliteit de lidstaten, en zelfs de regio’s, een breed palet ter beschikking hebben. Hoe verhoudt dit onderzoek zich tot al die andere mogelijkheden die lidstaten hebben? Het valt mij ook op dat vooral de kleine lidstaten, die zich ten opzichte van de grotere lidstaten moeten verdedigen met eventuele fiscale voordelen, worden geviseerd. Waarmee wordt nog meer rekening gehouden dan dit wanneer een Europese commissaris het heeft over een verstoring van de concurrentie op fiscaal vlak? Ik kom dan tot het verdere verloop van deze zaak. Wij zijn uiteraard bereid om, net zoals andere landen, in volledige transparantie te werken. Dit lijkt mij vrij evident. Dit onderzoek werd in juni 2013 gestart. Is dit onderzoek ondertussen afgesloten? Of zullen wij de komende maanden of jaren nog worden geconfronteerd met dergelijke gevallen?
Mijnheer de voorzitter, als de twee sprekers het toelaten wil ik eerst een meer algemene filosofische beschouwing houden. In heel deze discussie over staatssteun is verstoring van de concurrentie dikwijls de ultieme toetssteen. Als de normale gang van zaken in een concurrentiesituatie wordt verstoord is er immers sprake van staatssteun. Die discussie zal in de komende periode sterk aan de orde zijn omdat dit natuurlijk voor veel elementen van de Europese regelgeving belangrijke consequenties heeft. Ik kijk er eerlijk gezegd al naar uit om met alle aanwezigen en ook met diegenen die er vandaag niet zijn over dit soort thema’s in diverse contexten van gedachten te wisselen. Wat nu specifiek de vraag over de overwinstrulings of de excess profit rulings betreft, wat voorligt wordt betwist in het kader van de OESO-richtlijnen die ter zake gelden. Na grondig nazicht menen wij dat we tegenover de Europese Commissie toch wel kunnen aantonen dat de vork lichtjes anders aan de steel zit dan zij het vandaag voorstelt. We zullen op alle elementen die de Europese Commissie in haar mededeling van 3 februari aanhaalt om van eventuele staatssteun te spreken een naar onze mening afdoend antwoord kunnen formuleren. Ik zal dat dan ook doen tijdens het aangevraagde onderhoud met mevrouw Vestager. Er zijn contacten om die afspraak vast te leggen maar ik kan helaas nog geen concrete datum noemen. Het is echt wel de bedoeling dat dit op korte termijn gebeurt zodat deze belangrijke discussie op individueel of persoonlijk niveau kan worden gevoerd.
Mijnheer de minister, ik wens u veel geluk. Toen ik in 2011 al pleidooien hield, gebeurde dat niet uit de losse pols. Ik had vooraf specialisten en deskundigen geraadpleegd die al lang heel grote twijfels hadden. “However, at this stage the Commission had doubts that this interpretation of the OECD principle of “arm’s length” is valid”.“
The Commission has serious doubts. Vooraleer ze dat neerschrijven… Ze zeggen dat het arm’s length principle misschien kan en dat men dus wat winst kan neutraliseren. Ze zeggen echter dat België naar meer dan 50 % is gegaan, in sommige gevallen zelfs meer dan 90 %. Ik wens u veel geluk om dat percentage recht te praten. Ook een ander argument van de Belgen wordt weerlegd:“This is because the deductions in Belgium do not correspond to a claim from another country to tax the same profits.” Dat argument is dus ook niet valid. De Europese Commissie heeft dus al een heel duidelijk standpunt. Mijnheer de minister, ik geef u de raad om nu al te beginnen cijferen. Indien de Europese Commissie immers gelijk heeft en sommige maar hopelijk niet alle overwinstrulings als staatssteun zullen worden becijferd, dan moet worden terugbetaald. Dat wordt een serieuze factuur, als zelfs maar de helft van de overwinsrulings niet wordt aanvaard. Dat wordt een heel zware factuur om terug te betalen. Ik hoop dat het niet gebeurt. Indien het echter gebeurt, zal niemand mij tegenhouden erop te wijzen dat ik tijdig had gewaarschuwd.
Mijnheer de voorzitter, mag ik nog even een korte repliek geven? Ten eerste, mijnheer Van der Maelen, er is geen haar op mijn hoofd – ik heb gelukkig nog altijd veel haren – dat eraan denkt de argumentatie van de Europese Commissie niet ernstig te nemen. Dat is echt niet aan de orde. Het betreft immers een heel ernstige argumentatie, die wij ook ernstig zullen beantwoorden. Voor het overige moet het mij even van het hart dat de rulings waarop u alludeert, nagenoeg allemaal van vóór de huidige regering dateren. Indien wij ter zake dus een rekening moeten betalen, mag ik ze dan als een gedeelde verantwoordelijkheid beschouwen?
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, ik zal het niet altijd met u eens zijn. Ik ben het ook niet altijd eens geweest met de standpunten van Koen Geens en van Didier Reynders. Ik kan aan de hand van parlementaire documenten bewijzen dat ik ten laatste in 2011 ben begonnen met tegen de overwinstrulings te waarschuwen.
Ik hoop dat wij nooit aan dat punt komen en dat de excess profit rulings de toetssteen van Europa kunnen overleven.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer Van der Maelen, het is een kleinigheid, maar ik zou u er toch op willen wijzen dat niemand u kan tegenhouden op te werpen dat u gewaarschuwd hebt. Niemand zal er mij echter van kunnen tegenhouden u te wijzen op het feit dat u op het groene knopje hebt geduwd. U hebt aldus niet enkel de rulings mogelijk gemaakt. U hebt ook de wetgeving goedgekeurd die de rulings mogelijk heeft gemaakt. Over dat onderwerp is enige terughoudendheid dus toch wel gepast. Voor het overige dank ik de minister voor zijn heel klaar en duidelijk politiek standpunt.
Mijnheer de voorzitter, mijnheer de minister, u verklaarde dat Luxemburg alle rulings waarbij Belgische vennootschappen betrokken partij zijn aan de Belgische administratie zou bezorgen. Is dit intussen gebeurd? Over hoeveel rulings gaat het en op welke periode hebben ze betrekking? Plant u een controleactie waarbij wordt nagegaan of ondernemingen die in België een ruling hebben verkregen bij hun aanvraag, melding hebben gedaan en volledige transparantie hebben verschaft van hun Luxemburgse ruling?
Monsieur le président, monsieur le ministre, dans le cadre du dossier LuxLeaks, nous estimions urgent et indispensable que l'inspection spéciale des impôts reçoive l'ensemble des dossiers passés entre des entreprises belges et le fisc luxembourgeois dans les conditions d'opacité déjà décrites. Évidemment, cette demande était destinée à déterminer s'il y avait ou non lieu de rectifier en Belgique les contribuables concernés, voire d'envisager d'autres suites. Nous apprenons que l'ISI a reçu vendredi dernier plusieurs dossiers de ruling. Selon la presse luxembourgeoise, il s'agirait de 16 dossiers et autant d'entreprises cotées au BEL 20. Il s'agirait donc des plus grandes entreprises du pays. Monsieur le ministre, confirmez-vous ces informations? Disposez-vous déjà d'une analyse de l'ISI concernant ces dossiers? Combien de personnes sont-elles chargées de travailler sur ces dossiers? Quel est le timing convenu avec le Luxembourg pour poursuivre la transmission de ces dossiers de ruling luxembourgeois?
Monsieur le président, chers collègues, l'accord intervenu, fin janvier, entre le Luxembourg et la Belgique, fait suite à une demande de renseignements concernant des rulings luxembourgeois que la Belgique avait adressée au Grand-Duché en novembre 2014. Lors d'une rencontre qui a eu lieu le 21 janvier au Luxembourg, cette demande a été discutée et clarifiée. Tout d'abord, les deux pays ont convenu que l'échange s'effectuera sur une base de réciprocité. La Belgique s'est donc également engagée à envoyer des renseignements sur les rulings belges impliquant des contribuables luxembourgeois. Ensuite, l'échange se fera sur demande. Les deux délégations ont convenu d'échanger rapidement une première série de rulings. L'échange de renseignements aura lieu sur demande et sur la base de listes de contribuables déterminées par chacun des deux États. Les délégations n'ont pas convenu d'une fréquence déterminée. Les demandes et les échanges auront lieu selon les besoins des deux administrations. Le 5 février, 13 ruling relatifs à 16 sociétés luxembourgeoises liées à des sociétés belges ont été communiqués à la Belgique. Pour l'instant, l'administration luxembourgeoise n'a pas encore adressé de demande de renseignements à l'administration belge. Aucun ruling n'a donc jusqu'à présent été envoyé au Luxembourg. Permettez-moi de souligner que ce gouvernement est le premier à avoir obtenu ou à avoir demandé à obtenir des rulings luxembourgeois. À présent, il les obtient. Il s'agit là d'une étape importante vers davantage de transparence fiscale. Ce gouvernement traduit donc ses paroles en actes. Un contrôle approfondi de la situation fiscale des entreprises belges visées par les rulings luxembourgeois sera effectué dans les meilleurs délais par mon département. La teneur de ce contrôle et la répartition des dossiers entre les différentes administrations fiscales seront fonction des circonstances de fait propres à chaque situation. En tout état de cause, si un ruling a été demandé en Belgique par l'une des entreprises visées, il sera notamment vérifié dans le cadre de ce contrôle approfondi si l'entreprise en cause a fait mention dans sa demande de l'existence d'un ruling luxembourgeois.
Mijnheer de minister, ik dank u voor deze informatie. Namens mijn groep dring ik erop aan dat er een grondig onderzoek zou plaatsvinden naar deze dossiers, en niet zoals een paar maanden geleden een eenvoudig vooronderzoek door de inputdiensten. Nee, wij vragen dat die rulings zeer gedetailleerd zouden worden bekeken. Wij zijn van oordeel dat een Luxemburgse ruling geen schaakmat is voor de Belgische fiscus. Als de informatie in de pers correct is, zijn er verschillende Luxemburgse rulings waarbij men een limiet op de belastingbasis heeft gezet. Dat is strijdig met het arm’s-lengthprincipe. België hoeft dat niet te aanvaarden. Wij hebben het recht te zeggen dat dit niet in overeenstemming is met de normale praktijken inzake verrekenprijzen en wij willen op de winst die via deze techniek uit België verdwenen is, belastingen heffen. Wij kunnen daar inkomsten uit halen. Er zijn nog andere voorbeelden. Volgens wat wij lezen en vernemen zijn er grote bedragen naar een postbus in Luxemburg gestuurd en in België van de winst afgetrokken. Ook dat hoeft de Belgische fiscus niet te aanvaarden. Dit is winst die belastbaar is in België en die op een niet-legale manier onttrokken is aan de Belgische belastingdiensten. Wij kunnen daar dus ook belastingen op heffen. Mijnheer de minister, wij vragen dat uw diensten die rulings heel grondig bekijken en het geld dat er nog uit te halen is binnenhalen.
Monsieur le ministre, je vous remercie. Votre réponse nous apporte un élément neuf et très important. En effet, la transmission des rulings entre la Belgique et le Luxembourg n'est pas automatique, elle se fait sur demande. Cela signifie qu'il n'y a pas, à ce stade, de garantie de ce que l'ensemble des dossiers concernés par le LuxLeaks soient transmis automatiquement à la Belgique. Dès lors, je ne peux que vous demander de faire en sorte que l'ensemble des dossiers concernés par le LuxLeaks puissent être transmis à la Belgique. Mais, attention, souvenons-nous que le LuxLeaks ne concerne que les rulings qui ont été gérés par PricewaterhouseCoopers. Rien n'indique que du côté de Ernst & Young et de toute une série d'autres sociétés de consultance du même ordre, il n'y a pas aussi eu des rulings introduits pour le compte de filiales ou d'entreprises luxembourgeoises liées à des sociétés belges. Autrement dit, nous nous trouvons ici face à une incertitude quant à l'ampleur des dossiers de ruling luxembourgeois qui impliquent des sociétés belges directement ou indirectement. Par ailleurs, il n'y a pas d'automaticité. Autrement dit, les négociateurs belges ne sont visiblement pas parvenus à obtenir du Grand-Duché de Luxembourg une transmission automatique exhaustive, ce qui est assez inquiétant. Cela dit, il ne faut pas faire preuve de mauvaise foi. Je me rends évidemment compte que l'Inspection spéciale des impôts ne peut absorber, en quelques semaines, une masse de dossiers et les analyser. Nous remplissons notre rôle de parlementaire en posant notamment des questions. Il est de bon compte de dire que nous reviendrons dans quelques mois afin d'obtenir des précisions quant à la situation en la matière. Toujours est-il que l'ISI doit travailler, et je suis inquiet de constater que cette dernière est de plus en plus sollicitée vu le nombre d'affaires qui s'accumulent. Je pense ici à LuxLeaks, SwissLeaks, OffshoreLeaks, sans compter toute une série d'autres dossiers qui viennent notamment du parquet. C'est la raison pour laquelle nos discussions sur les effectifs de l'Inspection spéciale des impôts sont très importantes. Vous ne me reprocherez pas de faire une petite incise plus politique. Le Bureau du Plan nous prédit 1 % de croissance. Nous savons que le conclave sera très difficile. Autrement dit, plutôt que d'imaginer des impôts supplémentaires sur la consommation, plutôt que d'imaginer à nouveau des économies sur les services de l'État, voire des mesures antisociales dans d'autres départements, ne faut-il pas mettre le paquet sur tous ces dossiers d'évasion fiscale, de planification fiscale agressive et de fraude fiscale? Cela permettrait de chercher l'argent le plus vite possible, en comptant notamment sur le fait que si nous mettons une pression sur les acteurs de ces montages évasifs ou frauduleux, nous pouvons les amener à signer des accords sur des rectifications – avec des accroissements, que les choses soient claires. J'attire l'attention du ministre là-dessus. Mais ici, il y a un élément neuf, très important: il n'y a pas d'automaticité dans les informations transmises par le Luxembourg, et ça ne va pas! Il est grand temps que les Luxembourgeois et les Suisses comprennent que nous ne sommes pas leur terrain de jeu. Ils couvrent un certain nombre d'agissements qui siphonnent nos finances publiques et qui nous mettent en difficulté. Je vous remercie.
Monsieur le président, je tenais à préciser que, pour la sélection des dossiers, nous examinons de manière particulièrement approfondie les liens entre des sociétés belges et leurs sociétés "sœurs" au Luxembourg. Pour ce faire, nous disposons d'énormément d'informations qui nous permettent de couvrir le terrain.
Vraag nr. 1970 van mevrouw Smaers wordt uitgesteld. Vraag nr. 1989 van mevrouw Temmerman, afwezig, wordt geschrapt. Vraag nr. 1990 van mevrouw Smaers wordt uitgesteld. Vraag nr. 1994 van de heer Clarinval wordt uitgesteld. Vraag nr. 1999 van de heer Van de Velde wordt omgezet in een schriftelijke vraag. Vraag nr. 2003 van de heer Van Biesen wordt uitgesteld. Vraag nr. 2027 van mevrouw Temmerman, afwezig, wordt geschrapt. Samengevoegde vragen nr. 2082 van de heer Dedecker en nr. 2234 van mevrouw Smaers worden uitgesteld. Vraag nr. 2086 van de heer Maingain, afwezig, wordt geschrapt. De interpellatie nr. 21 van mevrouw Pas wordt uitgesteld. Vraag nr. 2135 van de heer Scourneau, afwezig, wordt geschrapt. Vraag nr. 2172 van de heer Calvo, afwezig, wordt geschrapt. Vraag nr. 2200 van mevrouw Cassart-Mailleux, afwezig, wordt geschrapt. Vraag nr. 2258 van de heer Mathot wordt uitgesteld. Vraag nr. 2259 van de heer Mathot wordt uitgesteld. Mijnheer de minister, daarmee zijn we aan het einde van de agenda. U kunt nog rustig de Griekse problemen oplossen.